recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ստեփան Մարտինի Լիանոսյան** (ռուս.՝ Степан Мартынович Лианозов, - 1894), հայազգի նշանավոր գործարար, ձկան խավիարի խոշորագույն արտադրողն ու արտահանողը Ռուսական կայսրությունում, նավթարդյունաբերող։

Կենսագրություն
--------------

Ստեփան Լիանոսյանը եղել է Աստրախանի 1-ին դասի վաճառական։

Նա 1873 թվականին ստացել է պարսից շահի կողմից 5 տարով թույլտվություն մենաշնորհային հիմունքներով զբաղվելու Կասպից ծովի խավիարի արտադրությամբ։ Հետագայում պայմանագիրը բազմաթից երկարաձգվել է։ Գործը կառավարում էր նաև իր եղբայր Գևորգ Մարտինի Լիանոսյանը։ 80-ական թվականներին Պարսկաստանի Բանդարե Անզալի նավահանգստում հիմնում է խավիարի արտադրության ֆաբրիկա ու սկսում է մեծ ծավալներով խավիարի արտահանումը դեպի ռուսական ու եվրոպական շուկաներ՝ դարձնելով այն «Ռուսական բրենդ»։ Այստեղ նրան օգնում են ռուս հնադավանները, ովքեր տեղափոխվել էին Բանդարե Անզալի։

Այնուհետև Լիանոսյանները դիմում են ռուսական կառավարությանը Կասպից ծովի խավիարի արտադրության թույլտվություն ստանալու համար ու 1890 թվականի մարտի 22-ին Գևորգ Լիանոսյանը ստորագրում է պայմանագիր Ռուսական կայսրության կառավարության հետ 25 տարով։

1872 թվականին Ստեփան Մարտինի Լիանոսյանը ձեռք բերեց աճուրդի հանված 6 նավթահորեր, որոնք ունեին ընդհանուր առմամբ 4599 փութ նավթ արտադրողականություն՝ վճարելով 26 220 ռուբլի նախնական 1310 ռուբլի նախնական գումարի դիմաց։ Այդ ժամանակ Ստեփան Մարտինի Լիանոսյանը հիմնում է «Ռունո» ընկերությունը։

Իր եղբայր Գևորգ Լիանոսյանի հետ հանդիսացել է «Утоли мои печали» համայնքի պատվավոր անդամ։

Իր մահից հետո մի քանի տարի Լիանոսյանների գործը վարել է իր որդի Գևորգ Ստեփանի Լիանոսյանը, իսկ վերջինիս մահից հետո՝ 1900 թվականին գործի ամբողջական ղեկավարումն իրականացրել է Ստեփան Լիանոսյանի եղբայր Գևորգ Մարտինի Լիանոսյանը։

Ընտանիք
-------

Ստեփան Լիանոսյանը եղել է Արևելյան Հայաստանից Շահ Աբբասի կողմից բռնի տեղահանված ու Սպահանում բնակեցված հայերի ժառանգներից։

Ստեփան Մարտինի Լիանոսյանը Գևորգ Մարտինի Լիանոսյանի եղբայրն էր ու Ստեփան Գևորգի Լիանոսյանի հորեղբայրը։

Լիանոսյանների տոհմածառ
----------------------

  


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |  |  |  |  | {{{Մարտին Լիանոսյան}}} |
|
|   |  |  |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|   | {{{Ստեփան Մարտինի Լիանոսյան}}} |   |   |   |   |   | {{{Գևորգ Մարտինի Լիանոսյան}}} |   |
|   |   |   |   |   |
|   |  |  |   |   |  |  |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  |  |  |  |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|   | {{{Գևորգ Ստեփանի Լիանոսյան}}} |  | {{{Մարտին Գևորգի Լիանոսյան}}} |  | {{{Ստեփան Գևորգի Լիանոսյան}}} |  | {{{Լևոն Գևորգի Լիանոսյան}}} |   |
|
|   |  |  |  |  |  |  |  |  |  |   |   |  |  |  |   |   |   |
|
|  |  |  |  |  |  |  |  |  | {{{Նիկոլայ Լիանոսյան}}} |  | {{{Վլադիմիր Լիանոսյան}}} |  |   |
|

Հղումներ
--------

1. 1 2 3  "Лианозовы. Короли серого и черного золота". Արխիվացված է the original 2014 թ․ նոյեմբերի 20-ին. Retrieved 2014 թ․ հոկտեմբերի 29.
2. ↑  Клан Лианосян-Лианозовых
3. ↑  Лианозов Георгий Мартынович - нефтепромышленник (չաշխատող հղում)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Խանզադյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Արարատ Սերոյի Խանզադյան** (մայիսի 20, 1946(1946-05-20), Գորիս, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 25, 2016(2016-04-25), Երևան, Հայաստան), հայ նկարիչ։ Հայաստանի նկարիչների միության անդամ (1976)։

Սերո Խանզադյանի որդին։
Մայրը Ժենիա Մուսաելյան (Ակունց)

Կենսագրություն
--------------

Արարատ Խանզադյանը ծնվել է Գորիս քաղաքում, Սերո Խանզադյանի ընտանիքում։ 1946 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել են Երևան։ 1962 թվականին ավարտել է Երևանի Կրուպսկայայի անվան միջնակարգ դպրոցը, 1967 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1971 թվականից դասավանդել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական համալսարանի գեղանկարչության ամբիոնում։ 1976 թվականից եղել է Հայաստանի նկարիչների միության անդամ, 1978 թվականից` նկարիչների միության վարչության անդամ և միության գեղանկարչական սեկցիայի նախագահը։

Մասնակցել է միջազգային և հանրապետական տարբեր ցուցահանդեսների։ 2016 թվականին Արարատ Խանզադյանի մահից հետո Հայաստանի նկարիչների միությունում կայացել է նրա և Շիրվան Մկրտչյանի համատեղ ցուցահանդեսը։

Արարատ Խանզադյանի աշխատանքներից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։ Արարատ Խանզադյանի աշխատանքներից կան նաև Երևանի քաղաքապետարանում , գորիսի Սերո Խսնզադյանի տուն թանգարանում և այլն։

Ընտանիք
-------

Ունի 2 զավակ՝ Արեգ և Վահագն, 5 թոռ, կինը՝ Ժաննա Խանզադյան։
Արեգը ունի 4 դուստր Անահիտ, Աստղիկ, Մարիամ, Արիա։
Վահագնը մեկ զավակ՝ Մհերը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Խնձատին տոհմը | Syunacerkir.am". *syuniacyerkir.am*. Արխիվացված է the original 2019 թ․ մայիսի 19-ին. Retrieved 2017 թ․ մայիսի 20. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Baghdasaryan, Aram. "AV Production - Արարատ Խանզադյան". *avproduction.am*. Արխիվացված է the original 2020 թ․ օգոստոսի 14-ին. Retrieved 2017 թ․ մայիսի 20. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  Արարատ Խանզադյանի և Շիրվան Մկրտչյանի համատեղ ցուցահանդեսը
4. ↑  "Շտեմարան - Հավաքածու - Հայաստանի ազգային պատկերասրահ". *www.gallery.am* (in անգլերեն). Retrieved 2017 թ․ մայիսի 20.
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ասիվ Վոժ (այլ կիրառումներ)

**Ասիվ Վոժ** (ռուս.՝ Асыв-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Ասիբ Յու գետի ձախ ափին՝ 73 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 12 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դոնի Ռոստով ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — **03020200112103000016385**
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — **103001638**
* Ավազանի կոդը — **03.02.02.001**
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — **03**
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — **0**

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության։ Ասիվ Վոժ". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ հուլիսի 18. Retrieved 2015 թ․ դեկտեմբերի 14.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
**«Առավոտյան Ֆանտազիաներ»** Իսպանացի նկարիչ Սալվադոր Դալիի նկարը, նկարված 1923 թվականին։ Գտնվում է Սալվադոր Դալիի թանգարանում, ԱՄՆ-ի Ֆլորիդա նահանգի Սանտ Պիտերսբերգ քաղաքում։

Տեղեկություն նկարի մասին
------------------------

> 
> 
> Դալին ստանում է անթերի ճշտություն կենտրոնավայրի քննարկման մեջ, նա իրեն տալիս է հստակ հաշվետվություն յուրաքանչյուր տարրի ազդեցության մեջ, որը ընդգրկում է իր ստեղծագործություններում։ Այդիսկ պատճառով նա թափառում է ժայռերի արանքում, փնտրելով բազմաձև հեռանկարային որոշումներ, որպեսզի պատկերի ընդարձակ և հարմարավետ, հին գերեզմանոցի նման ինչ-որ բան, որում հանգչում է նուրբ մատերիա, որը շող է արձակում, ստեղծելով էներգետիկ դաշտ։ Իսկ շրջակայքում` ժայռերում արմատավորված կյանքի փոքրիկ անվերջ տարրեր են։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  "Сальвадор Дали. Утренние фантазии. 1932". Արխիվացված է the original 2012 թ․ հունիսի 16-ին. Retrieved 2009. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Утренние фантазии Archived 2009-11-02 at the Wayback Machine.(անգլ.) Սալվադոր Դալիի գործերի սրահում
**Վերա Վելիչկինայի անվան Ռոստովի տարածաշրջանային մանկական գրադարան** (ռուս.՝ Ростовская областная детская библиотека имени В. М. Величкиной), Ռոստովի մարզի կենտրոնական գրադարան, որը սպասարկում է երեխաներին և դեռահասներին։

Պատմություն
-----------

Գրադարանի մասին առաջին անգամ հիշատակվել է 1914 թվականի հունիսի 12-ին, երբ Դոնի Ռոստով քաղաքում բացվել է անվճար գրադարան-ընթերցասրահ։ 1920 թվականից ի վեր գրադարանը կոչվում է հայտնի բժիշկ, գրող, փաստաբան, թարգմանիչ, պետական գործիչ Վերա Միխայլովիչ Վելիչկինայի անունով։ 1920 թվականից գրադարանին կից ստեղծվել են տարբեր բաժիններ և ակումբներ։ Գրադարանի կյանքի կարևոր պահերից մեկը ընթերցողների հանդիպումն է եղել Արկադի Գայդարի հետ։

Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին Ռոստով քաղաքի գրավման ժամանակ (1942 թվականի հուլիս - 1943 փետրվար) գրադարանը չի գործել։ Սակայն 1941 թվականին գրադարանում կազմակերպվել է թիմուրյան ջոկատը, որի աշխատանքը միտված էր ռազմաճակատի բազմակողմանի օգնության տրամադրմանը և թիկունքի ամրապնդմանը։ Ռոստով քաղաքի գրավման ժամանակ հաջողվել է փրկել գրքերի ֆոնդը։

1954 թվականից գրադարանն ունի տարածաշրջանային գրադարանի կարգավիճակ, ինչը զգալիորեն մեծացնում է նրա պատասխանատվության շրջանակը. այն դարձել է մեթոդական կենտրոն երեխաների հետ աշխատող տարածաշրջանային գրադարանների համար։ 1958 թվականից ի վեր գրադարանը սերտորեն համագործակցում է կրասնոդոնյան «Երիտասարդ գվարդիա» թանգարանի հետ։ 1959 թվականին գրադարանը տեղափոխվել է նոր վայր։ 1960-1970 թվականներին գրադարանին կից կազմակերպվել և անց է կացվել «Հնարամիտների մրցաշար»։ 1965 թվականի ակնառու միջոցառումներից է «Դոն հետախույզների ջոկատի» գործունեությունը, որի անդամները թղթակցել են այլ քաղաքների երեխաների հետ։ 1970-1980 թվականներից գրադարանը սերտորեն համագործակցում է տարածաշրջանային հեռուստատեսության հետ և կազմակերպում է «Քո գրապահարանը» հեռուստաշոուն։

Գրադարանը տարածաշրջանի երեխաների համար ունի լավագույն գեղարվեստական, գիտական, կրթական, տեղեկատու գրքերի, ինչպես նաև թերթերի, ամսագրերի, աուդիո-վիզուալ և էլեկտրոնային փաստաթղթերի ամենամեծ հավաքածուն։ Ամեն տարի գրադարան է այցելում 8,5 հազար ընթերցող, որոնց տրվում է 250 հազար օրինակ փաստաթուղթ։ Գրադարանի ֆոնդը 112 հազար է, գրադարանի աշխատակիցների կողմից ստեղծված էլեկտրոնային տվյալների բազայի ծավալը կազմում է ավելի քան 103.4 հազար գրառում։

Գրադարանավարներ
---------------

1915 թվականին գրադարան է այցելել Տատյանա Քսենոֆոնտովնա Մոլոդցովան, ով 35 տարի աշխատել և ղեկավարել է գրադարանը։ 1920 թվականից գրադարանում աշխատել են 2 գրադարանավար` բաժանորդագրության բաժնում և ընթերցասրահում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Библиотеки - Правительство Ростовской области". *old.donland.ru*. Արխիվացված է the original 2019 թ․ ապրիլի 29-ին. Retrieved 2019 թ․ սեպտեմբերի 7.
2. ↑  "Ростовская областная детская библиотека им. В. М. Величкиной". Արխիվացված է the original 2017 թ․ հունիսի 18-ին. Retrieved 2019 թ․ սեպտեմբերի 7.
3. ↑  "Открытие первой детской библиотеки города Ростова-на-Дону". Արխիվացված է the original 2019 թ․ ապրիլի 29-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Գրադարանի կայքը
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ասիվ Վոժ (այլ կիրառումներ)

**Ասիվ Վոժ** (ռուս.՝ Асыв-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Լիստվենիչնայա գետի աջ ափին՝ 7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 15 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դոնի Ռոստով ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — **03050300112103000078091**
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — **103007809**
* Ավազանի կոդը — **03.05.03.001**
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — **03**
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — **0**

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության։ Ասիվ Վոժ". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ օգոստոսի 10. Retrieved 2015 թ․ դեկտեմբերի 14.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
**Ասկերանի Էդմոն Բարսեղյանի անվան թիվ 1 միջնակարգ դպրոց**, հանրակրթական միջնակարդ դպրոց Արցախի Հանրապետության Ասկերանի շրջանի Ասկերան քաղաքում։

Պատմություն
-----------

Դպրոցի շենքը կառուցվել է 2009 թվականին՝ Արցախի Հանրապետության պետական բյուջեի միջոցներով։ 2021 թվականին Հայաստանի Կենտրոնական բանկի տնօրենի տեղակալ Ներսես Երիցյանի ջանքերով դպրոցում համակարգչային նոր դասասենյակ է բացվում, որը համալրվում է տաս համակարգչով։ 2022 թվականին Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեի աջակցությամբ դպրոցը համալրվել է համակարգչային տեխնիկայով։

Ըստ դպրոցի տնօրեն Մարելլա Ավանեսյանի տեղեկությունների՝ 2020-2021 ուսումնական տարում դպրոցում սովորում էր 401 աշակերտ, որից 65-ը՝ 44-օրյա պատերազմի հետևանքով Ավետարանոց, Ակնաղբյուր, Շուշի, Քարին տակ և Տումի համայնքներից տեղահանված ընտանիքների երեխաներն են։ 2021-2022 ուսումնական տարում դպրոցում սովորում էր 437 աշակերտ։ 44-օրյա պատերազմից հետո դպրոց են սկսել հաճախել տեղահանված ընտանիքների 118 երեխաներ, ովքեր անմիջապես ներգրավվել են կրթական գորընծացին։ Աշակերտների թվի աճով պայմանավորված՝ դպրոցի նյութատեխնիկական բազան թարմացնելու անհրաժեշտություն եղել։ Դպրոցը ունեցել է նաև գույքի կարիք։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ասկերանի դպրոցի աշակերտները խորհրդարանի նախագահից ստացել են իրենց հուզող հարցերի պատասխանները". *nankr.am*. Retrieved 2023 թ․ նոյեմբերի 6.
2. ↑  "Ասկերանի դպրոցի աշակերտները խորհրդարանի նախագահից ստացել են իրենց հուզող հարցերի պատասխանները". *tert.am*. Արխիվացված է the original 2023 թ․ նոյեմբերի 5-ին. Retrieved 2023 թ․ նոյեմբերի 6.
3. 1 2 3 4 5 6 7  "Ասկերանի Էդմոն Բարսեղյանի անվան դպրոցի սաները բարձր են պահում կրթօջախի պատիվը. Տնօրեն". *artsakhpress.am*. Retrieved 2023 թ․ նոյեմբերի 6.
4. ↑  "Ասկերանի շրջանի մի շարք դպրոցներ համալրվել են համակարգչային տեխնիկայով". *artsakhpress.am*. Retrieved 2023 թ․ նոյեմբերի 6.
5. ↑  "Ասկերանի դպրոցում իր բնակավայրի մասին երազող 65 աշակերտ է սովորում". *aparaj.am*. Retrieved 2023 թ․ նոյեմբերի 6.
6. ↑  "Ասկերանում հաղթահարում են հետպատերազմական շրջանին բնորոշ բոլոր դժվարությունները. քաղաքապետ". *artsakhpress.am*. Retrieved 2023 թ․ նոյեմբերի 6.

Արտաքին հղումներ
----------------

* "Ասկերանի դպրոցում մեկնարկեց ուսումնական տարին (տեսանյութ)". *a1plus.am*. Retrieved 2023 թ․ նոյեմբերի 6.
**«Բիլայն»** (նաև` **Beeline**, մինչև 2005 թվականը՝ «**Բի Լայն GSM**»), Վիմպելկոմ ընկերության ապրանքանիշը, որի ներքո դուստր կազմակերպությունները տրամադրում են հեռահաղորդակցության ծառայություններ (առաջին հերթին՝ բջջային կապի ծառայություն) Ռուսաստանում («Вымпел-Коммуникации» ընկերություն) և ԱՊՀ երկրներում։ Մասնավորապես, այս ապրանքանիշի ներքո մատուցվում են բջջային (GSM, UMTS և LTE) և ֆիքսված կապի, լարային (FTTB) և անլար (Wi-Fi, «Բիլայն WiFi») գերարագ ինտերնետի հասանելիության ծառայություններ, IP հեռուստատեսություն («Բիլայնի տնային թվային հեռուստատեսություն» և «Բջջային հեռուստատեսություն»)։

«ՎիմպելԿոմ» ընկերությունը հիմնադրվել է 1992 թվականին, իսկ պաշտոնապես գրանցվել է նույն տարվա սեպտեմբերի 15-ին։ Այդ օրը համարվում է «ՎիմպելԿոմ» ընկերության ծննդյան օրը (գործում է «Բիլայն» ապրանքանիշի ներքո)։ Ընկերության գլխամասը տեղեկայված է Մոսկվայում։

Վարկանիշ
--------

«Interbrand»-ի տվյալներով մինչև 2011 թվականը «Բիլայն»-ը ռուսական ամենաթանկ ապրանքանիշն էր։ Այն ռուսական երկու ապրանքանիշներից մեկն է («ՄՏՍ-ի» հետ միասին), որն ընդգրկված է համաշխարհային 100 խոշորագույն ապրանքանիշների ցանկում, և զբաղեցնում է 72-րդ տեղը։ Այդ ցանկը կազմվել է 2009 թվականի ապրիլին բրիտանական «Financial Times» ամսագրի կողմից։ 2009 թվականին եվրոպական բրենդների («European Brand Institute»-ի համաձայն) վարկանիշային ցուցակում «Բիլայն»-ը զբաղեցրել է 39-րդ հորիզոնականը։

2011 թվականի գարնանը «Բիլայն»-ը դուրս է մնացել աշխարհի 100 ամենաթանկ բրենդների ցանկից (ըստ «Millward Brown»-ի)՝ Ռուսաստանում երկրորդ տեղը զիջելով «Սբերբանկին»։ Մեկնաբանելով արդյունքները՝ ընկերությունը այդ հանգամանքը պատճառաբանում է այն փաստով, որ 2009-2010 թվականներին էականորեն կրճատվել են բրենդի առաջխաղացման ծախսերը և գովազդային բյուջեն։

«Sostav»-ի գովազդատուի վարկանիշի համաձայն՝ «Բիլայն»-ը ներառված է ռադիոտեղորոշիչների և արտաքին գովազդի տեղորոշման լավագույն հնգյակում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Дзядко, Тимофей. "«Мы всё делаем мягко и незаметно», — Игорь Литовченко, президент «Киевстара»". // Ведомости, 25.05.2011, № 93 (2859). Արխիվացված է the original 2012 թ․ ապրիլի 26-ին. Retrieved 2011 թ․ մայիսի 25. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|datepublished=` (help)
2. ↑  "История Компании «ВымпелКом» (работающей под торговой маркой «Билайн»)". Արխիվացված է the original 2018 թ․ օգոստոսի 11-ին. Retrieved 2019 թ․ հունվարի 21.
3. ↑  "VimpelCom - Contacts". Արխիվացված է the original 2008 թ․ հուլիսի 2-ին. Retrieved 2008 թ․ հուլիսի 3.
4. ↑  40 самых дорогих брендов России по версии Interbrand Archived 2008-12-07 at the Wayback Machine.
5. ↑  *Михаил Оверченко, Елена Виноградова*. Дороже нефти Archived 2009-05-01 at the Wayback Machine. // Ведомости, № 76 (2346), 28 апреля 2009
6. 1 2  «Билайн» разменял сотню
7. ↑  ТОП-30 крупнейших рекламодателей России. // sostav.ru

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք Archived 2021-07-09 at the Wayback Machine.
* «Բիլայն»-ի տարեկան հաշվետվություններ(չաշխատող հղում)
**Արթուր Գարեգինի Նիկողոսյան** (հունվարի 9, 1941(1941-01-09), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), աստղաֆիզիկոս։ Ֆիզիկա-մաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր (1986)։

Կենսագրություն
--------------

1959-1964 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետում, 1966-1969 թվականներին եղել է Բյուրականի աստղադիտարանի ասպիրանտ։ 1986 թվականին Լենինգրադի պետական համալսարանում պաշտպանել է «Սպեկտրալ գծերի առաջացումը ըստ հաճախականությունների և ուղղությունների վերաբաշխման ընդհանուր օրենքների դեպքում», դոկտորական թեզը։

Աշխատանքային գործունեություն
----------------------------

1965-1966 և 1969-1974 թթ. եղել է ՀՀ ԳԱԱ Բյուրականի աստղադիտարանի կրտսեր գիտաշխատող, 1974-1983 թվականներին՝ ավագ գիտաշխատող, 1987-2006 թվականներին՝ առաջատար գիտաշխատող, 2006 թվականից՝ գլխավոր գիտաշխատող։ 1965-1994 թթ. համատեղությամբ դասավանդել է Երևանի պետական համալսարանի ֆիզիկայի ամբիոնում։ 2006 թվականից՝ ԵՊՀ ավագ դասախոս։ «Աստղաֆիզիկա» միջազգային գիտական հանդեսի խմբագրի տեղակալն է, ՀՀ ԳԱԱ Բյուրականի աստղադիտարանի «Աստղագիտություն» մասնագիտական խորհրդի նախագահի տեղակալը։ Միջազգային աստղագիտական միության անդամ է, Եվրոպական աստղագիտական միության անդամ։

Գիտական գործունեություն
-----------------------

Աշխատանքները վերաբերում են գազային միգամածությունների ֆիզիկային, ճառագայթման տեղափոխման ոչ գծային խնդիրների լուծմանը և ոչ կոհերենտ ցրման տեսության մաթեմատիկական ապարատի ստեղծմանը, աստղային մթնոլորտներում բռնկումային երևույթների ֆիզիկային։

Պարգևներ
--------

Անանիա Շիրակացու մեդալ, 2011

Երկեր
-----

* Տեսական աստղաֆիզիկայի խնդիրների ժողովածու | էդիտ պրինտ, Երևան, 2013, 63 էջ
* A star called the Sun | "Bnaget", 2012, 1, 44-52

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007*.
2. ↑  "Արթուր Նիկողոսյանի կենսագրությունը ԵՊՀ կայքում". Արխիվացված է the original 2021 թ․ հուլիսի 20-ին. Retrieved 2016 թ․ հունվարի 13. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |

 |
**Վարլամ Թամազովիչ Կալիսոնիա** (վրաց.՝ ვარლამ თამაზის ძე კილასონია, օգոստոսի 13, 1967(1967-08-13), Ռուսթավ, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ),խորհրդային և վրացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։

Կարիերա
-------

### Ակումբային

Կալիսոնիան փոքր եղբոր հետ սկսել է խաղալ «Մետալուրգ» ակումբում։ Նրանք միասին խաղացել են նաև Սանկտ Պետերբուրգի «Լոկոմոտիվ» ակումբում (1995-1996 թվականներ), Դնեպրոպետրովսկի «Դնեպր» ակումբում (1996-1998 թվականներ), ադրբեջանական «Թուրան» ակումբում (Թովուզ), Ռուսթավի «Օլիմպի» ակումբում։

1996 թվականին դարձել է Ռուսաստանի Առաջին լիգայի լավագույն ռմբարկու՝ 34 խաղում խփելով 22 գոլ։ Լենինսկ-Կուզնեցկի «Զորյա» ակումբի դեմ խաղում (9:0) սահմանել է Առաջին լիգայի ռեկորդ՝ խփելով 7 գոլ (ոչ 11 մետրանոցից)։

### Մարզչական կարիերա

2008-2009 թվականներին եղել է «Օլիմպի» ակումբի գլխավոր մարզիչը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. ↑  "Первая лига: 40 лет пути". Արխիվացված է the original 2010 թ․ մարտի 28-ին. Retrieved 2023 թ․ հուլիսի 13.
3. ↑  "Прощай, стадион!". Արխիվացված from the original on 2017 թ․ դեկտեմբերի 1. Retrieved 2011 թ․ հունվարի 18.
4. ↑  "«Локомотиви» продолжает погоню". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2023 թ․ հուլիսի 13.
5. ↑  "Коргалидзе поменял Киласонию". Արխիվացված from the original on 2017 թ․ դեկտեմբերի 1. Retrieved 2011 թ․ հունվարի 18.
**Ստիրոնե** (իտալ.՝ Stirone), փոքրիկ գետ հյուսիսային Իտալիայի Էմիլիա Ռոմանիա շրջանում, Տարոյի ձախակողմյան վտակը, որը թափվում է նրա մեջ Պոյին միախառնվելուց անմիջապես առաջ։ Գետի երկարությունը մոտավորապես 55 կմ է։

Գետի ակունքները գտնվում են Մոնտե-Մեցցանո (Monte Mezzano) և Մոնտե-Սանտա-Քրիտինա (Monte Santa Cristina) լեռների լանջերին։ Որոշ վայրերում գետը սահմանագիծ է դառնում Պյաչենցայի և Պարմայի պրովինցիաների միջև։ Հետո այն մտնում է Ստիրոնե տարածաշրջանային պարկ և մտնում Ֆիդենցա քաղաք, իսկ դրանից հետո՝ Ֆոնտանելե, որտեղ էլ միախառնվում է Տարոյին։

Ըստ որոշ տվյալների՝ կաթոլիկ եկեղեցու սրբերից Դոմնին Ֆիդենցացին 304 թվականին հենց այս գետի ափին է տանջամահ արվել։

Հնություններ
------------

Գետի հովտում գտնվել են կրիաների, կետերի, մոլյուսկների քարացած մնացորդներ։ Այդ հնությունները կարելի է տեսնել Սալսոմաջորեի և Ֆիդենցայի թանգարաններում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Il torrente Stirone, monografia - mucchioselvaggio.net
2. ↑  Caratteristiche del Parco fluviale regionale dello Stirone
3. ↑  "Parco dello Stirone: il progetto "Fossili"". Արխիվացված է the original 2007 թ․ մարտի 6-ին. Retrieved 2017 թ․ հուլիսի 1.
4. 1 2  "Il Museo dei fossili di Salsomaggiore". Արխիվացված է the original 2007 թ․ մարտի 9-ին. Retrieved 2017 թ․ հուլիսի 1.
5. ↑  "Museo dei fossili di Fidenza". Արխիվացված է the original 2007 թ․ մարտի 8-ին. Retrieved 2017 թ․ հուլիսի 1.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4309063-1 · VIAF: 246677133 · WorldCat VIAF: 246677133 |

 |
**Ասպրոպիրգոս**(հուն․՝ Ασπρόπυργος), Աթենքի արվարձան և համայնք (դիմ), Արևմտյան Ատտիկայի ծայրամասային միավոր։ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչության թիվը կազմում է 30251 մարդ։ Համայնքի մակերեսը 101,983 կմ² է
է։ Ասպրոպիրգոս անվանումը կազմված է երկու հունական բառերից άσπρο, որը նշանակում է սպիտակ և πύργος՝ աշտարակ։ 

2010 թվականի տեղական ընտրությունների ժամանակ համայնքապետ է ընտրվել Նիկոս Մելետիուն (Νίκος Μελετίου), որը վերընտրվել է նաև 2014 թվականին։

Աշխարհագրություն
----------------

Ասպրոպիգոսը գտնվում է Աթենքի կենտրոնից 15 կմ հյուսիս-արևելելք՝ Տրիասիան հարթավայրում։ Քաղաքից 5կմ հարավ-արևմուտք գտնվում է Էլեֆսիս քաղաքը և Սարոնիկոս ծովածոցը։ Հյուսիսից քաղաքն շրջապատված է Պառնիս սարով, իսկ Էգալեո սարը կազմում է համայնքի հարավարևելյան սահմանը։ Քաղաքից հարավ տեղակայված է Էլեֆսիսի ռազմական ավիաբազան։

Քաղաքի գլխավոր փողոցը կրում է Դիմոկրատիասի պողոտա անվանումը (Ժողովրդավարության պողոտա)։ Քաղաքի միջով են անցնում երկու ավտոճանապարհներ՝ ավտոմայրուղի 6 (Էլեֆսիս-Աթենք) և ավտոմայրուղի 65 (Անո-Լիոսիա - Ասպրոպիրգոս)։ Արդյունաբերական գոտին տեղակայված է քաղաքի հարավարևելյան ծայրում։ Ասպրոպիրգոսի երկաթուղային կայանով են անցնում Պրոստիակոսի քաղաքամերձ գնացքները, հաջորդը գնում է Էլեֆտերիոս Վենիզելոս ավտոկայանից Կիատո քաղաք։

Հյուսիսում սահմանամերձ է Տանագրա համայնքի, արևելքից՝ Ախարնեի, հարավ-արևելքից՝ Պետրուպոլիսի, հարավում Հայդարիոնի, հարավ-արևմուտքից՝ Սարոնիկոս ծովածոցի և արևմուտքում՝ Էլեֆսիսի հետ ։

Պատմություն
-----------

1912 թվականի վարչական բարեփոխումներին առընթեր, երբ խոշոր համայնքները փոխվում են ավելի փոքրերով, ստեղծվում է Ասպրոպիրգոսի միությունը։ Ասպրոպիրգոսի միությունը որպես համայնք (դիմա) է ճանաչվել 1949 թվականին։

Արտադրություն
-------------

Նավթարտադրական գործարան Aspropyrgos Refinery․ գտնվում է համայնքի հարավում, երկար տարիներ զբաղվում է Մերձավոր Արևելքի և Ռուսաստանի երկրներից ներկրված նավթի մշակմամբ և հանդիսանում է Հունաստանի նավթարդյունաբերական խոշորագույն գործարանը։ 
Նմանատիպ խոշորածավալ արտադրությունը հանգեցնում է տարածքի աղտոտվածությանը։ Գործարանն ունի պահոստային և արտադրական տարածքներ քաղաքի հարավային և արևելյան շրջաններում, մասամբ՝ նաև արևմտյան մասում։

Բնակչություն
------------

| Տարեթիվ | Բնակչություն, մարդ |
| --- | --- |
| 1981 | 12 541 |
| 1991 | 15 715 |
| 2001 | 27 741 |
| 2011 | 30251 |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Population & housing census 2001 (incl. area and average elevation)" (PDF) (in հունարեն). National Statistical Service of Greece. Արխիվացված է the original (PDF) 2015 թ․ սեպտեմբերի 21-ին.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Վաշլովանի ազգային պարկ** (վրաց.՝ ვაშლოვანის ეროვნული პარკი), ազգային պարկ Վրաստանի հարավ-արևելքում, Ադրբեջանի հետ սահմանագլխին։ Ստեղծված է անտառատափաստանների պաշտպանության նպատակով («լուսավոր անտառներ»)։

Պատմություն
-----------

Հիմնադրվում է 1935 թվականին՝ որպես Վաշլովանի որսարգելանոց։ 2003 թվականին ձևավորվել է որպես ազգային գոտի։ Ընդհանուր տարածքը՝ 251,14 կմ²։ 84,8 կմ² տարածք ունեցող որսարգելանոցը պարկի բաղկացուցիչ մասն է։

Կլիմա և ռելիեֆ
--------------

Պարկի կլիման չոր է, տարեկան 470 մմ տեղումներով։ Տարեկան միջին ջերմաստիճանը 11,6°։ Պարկի տարածքում է գտնվում ինչպես սաղարթավոր անտառներ, այնպես էլ անտառատափաստան, տափաստան, կիսաանապատ։ Ռելիեֆը բաղկացած հովիտներից (որոնցից մի քանիսը գտնվում են կանյոնում) և ժայռային նստվածքային լեռնազանգվածներից (բեդլենդ)։ Կան կարստե քարանձավներ։

Ֆաունա և ֆլորա
--------------

Պարկում աճում են 664 տեսակի բույս, նրանցից 40-ը էնդեմիկ են Կովկասի համար։ Ծառերի շարքում կան պիստակ, գիհի, բալենի, թխկի, տանձենի, թզենի և նռնենի։ Հանդիպում է 80 տեսակի թռչուն։ Կաթնասուններից պարկում հանդիպում են ոզնի, նապաստակ, աղվես, վայրի կատու, գայլ, գորշ արջ, փորսուղ, վարազ, շնագայլ, հավ, բորենի, կզաքիս և վիթ։ 2004 թվականին պարկի հեռավոր մասերում տեսել են ընձառյուծ։

Տես նաև
-------

* Վրաստանի ազգային պարկերի ցանկ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Vashlovani Nature Reserve". Արխիվացված է the original 2008 թ․ հունիսի 12-ին. Retrieved 2015 թ․ հոկտեմբերի 3. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Lone leopard spotted in Georgia

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք Archived 2007-10-10 at the Wayback Machine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Արաքսյա Ոսկանի Անանյան** (մարտի 30, 1908(1908-03-30), Բաքու, Ռուսական կայսրություն - *անհայտ*, Երևան, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն), հայ օպերային երգչուհի (կոնտրալտո), բեմադրիչ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1939):

Կենսագրություն
--------------

Արաքսյա Անանյանը ծնվել է 1908 թվականին, Բաքվում։ 1933 թվականին ավարտել է Երևանի պետական կոնսերվատորիան։ 1930-ական թվականների սկզբից եղել է Երևանի օպերայի և բալետի թատրոնի հիմնադիր կազմում, նախ եղել է մեներգչուհի, ապա՝ 1960-ական թվականներից, թատրոնի ռեժիսոր։ Թատրոնի առաջին ներկայացման՝ Ալեքսանդր Սպենդիարյանի «Ալմաստ» օպերայի ժամանակ կատարել է Գայանեի դերերգը։ Հանդես է եկել տարբեր օպերային ներկայացումներում, այդ թվում՝ Պյոտր Չայկովսկու «Եվգենի Օնեգին» (Օլգա), Շառլ Գունոյի «Ֆաուստ» (Զիբել), Ջակոմո Պուչինիի «Չիո-Չիո-Սան» (Սուզուկի) և այլն։ Երաժշտական գործունեությանը զուգահեռ զբաղվել է նաև բեմադրական աշխատանքով։ Բեմադրել է Ռուջերո Լեոնկավալոյի «Պայացներ», Ցեզար Կյուիի «Կոշկավոր կատուն» և այլ օպերաներ, մասնակցել է Արմեն Տիգրանյանի «Անուշ», Տիգրան Չուխաջյանի «Արշակ Երկրորդ», Ռիխարդ Վագների «Տանհոյզեր» օպերաների բեմադրական աշխատանքներին։

Դերերգեր
--------

| Հեղինակ | Օպերա | Դերերգ |
| --- | --- | --- |
| Ալեքսանդր Սպենդիարյան | «Ալմաստ» | Գայանե |
| Պյոտր Չայկովսկի | «Եվգենի Օնեգին» | Օլգա |
| Շառլ Գունո | «Ֆաուստ» | Զիբել |
| Ջակոմո Պուչինի | «Չիո-Չիո-Սան» | Սուզուկի |

Պարգևներ
--------

* ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ, 1939
* «Աշխատանքային գերազանցության համար» մեդալ, 1939

Մահ
---

Մահացել է Երևանում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Արաքսյա Անանյանի մասին kino-teatr.ru կայքում
2. ↑  "Արաքսյա Անանյանի կենսագրությունը avproduction.am կայքում". Արխիվացված է the original 2022 թ․ ապրիլի 17-ին. Retrieved 2020 թ․ մայիսի 14.
3. ↑
**Փոքրապատկեր Կիևը (զբոսայգի),** մանրանկարչության զբոսայգի, որը գտնվում է Կիևում, Հիդրոպարկի տարածքում։ Զբոսայգում, որի տարածքը կազմում է 1.8 հա, ցուցադրվում են Կիևի ճարտարապետական օբյեկտների ձևերը, որոնց մասշտաբը կազմում է 1.33: Այս պահին զբոսայգում գտնվում են 48 մինի-մակետներ։

Նկարագրություն
--------------

Ներկայումս «մինի-Կիևի» բնակչությունը կազմում է 700 մարդ և անընդհատ աճում է։ Շենքերի մոդելները պահանջում են մշտական խնամք, նրանց անընդհատ վերականգնում են։

Պատմություն
-----------

Զբոսայգին բացվել է 2006 թվականի հունիսի 23-ին։ Այս յուրօրինակ զբոսայգու ստեղծման գաղափարը առաջացել է դեռևս 2000 թվականին։ «Փոքրապատկեր Կիևը»կառուցելու համար պահանջվել է 4 տարի։

Մանրանկարչություն
-----------------

Այգում կան 48 մանրանկարներ, որոնց մեջ դուք կարող եք տեսնել Ազատության հրապարակը և Կրեշատիկ, Կիև-Պեչերսկ Լավրան, Սուրբ Մաիքայելի վանքը, Ոսկե դարպասները, Սուրբ Սոֆիայի Մայր Տաճարը «մայր հայրենիք» հուշարձանը, ավտոկայանը, օդանավակայանը, իսկ մինի Դնեպրը անցնում է հինգ հիմնական կամուրջներով. Մոսկովյան, Հետիոտային, Մետրո, Հարավային և Պատոնա։

Մինի Կիևի զբոսայգիներում և հրապարակներում տեղ են գտել Ուկրաինայի մշակույթի, քաղաքականության և արվեստի առավել նշանավոր ներկայացուցիչների հուշարձանները, «Բորիսպոլ» միջազգային օդանավակայանում վայրէջք է կատարել հինգ ինքնաթիռ ամբողջ աշխարհից։ 2013 թվականին այն վերանվանել է «Փոքրապատկեր Ուկրաինան» թանգարանի։

Արտաքին հղումներ
----------------

* "Київ в мініатюрі - Պաշտոնական կայքէջ" (in ua). Արխիվացված է the original 2012 թ․ մարտի 13-ին. Retrieved 2010 թ․ մարտի 16. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|datepublished=` (help)CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
* Парк «Киев в миниатюре» на сайте РИА Новости — Украина(չաշխատող հղում)
* Пишут в блогах о парке «Киев в миниатюре» Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
* Видео музея 2014 год
**Ազգային թատրոն** (չեխ․՝ **Národní divadlo**), Պրահայում հայտնի է որպես Չեխիայի օպերայի մայր թատրոն և ընդգրկված է Չեխիայի պատմության և արվեստի ազգային հուշարձանների ցանկում։

Պատմություն
-----------

Ազգային թատրոնի շենքը համարվում է Չեխիայի կարևորագույն ճարտարապետական հուշարձաններից մեկը։ Գտնվում է Վլտավա գետի ափին, Պրահյան Գրադի տարածքում։

Թատրոնը կառուցվել է 1867-1881 թվականներին, ճարտարապետը Յոզեֆ Զիտեկի նախագծով, նեոռենեսանսի ոճով, ներքին դեկորացիաներում նկատելի է նաև սլավոնական առասպելաբանության ազդեցություն։ Առաստաղն ութ «Արվեստների այլաբանություններով» նկարազարդել է Ֆրանտիշեկ Ժենիշեկը։ Բացումից երկու ամիս անց շենքը հրդեհից վնասվել է։ Թատրոնի վերակառուցման աշխատանքները շարունակել է Զիտեկի սանը՝ Յոզեֆ Շուլցը։ Շենքի վերաբացումը տեղի է ունեցել 1883 թվականին։ Շենքը կառուցվել է ժողովրդական նվիրատվությունների շնորհիվ և շինարարության կարգախոսն է եղել՝ «Ազգն ինքն իրեն» (Národ sobě) արտահայտությունը։ Այս կարգախոսն այժմ գրված է թատրոնի գլխավոր բեմահարթակի վերևում։

1976-1983 թթ. թատրոնը կրկին վերանորոգվել և ընդլայնվել է։ 1983 թվականին Ազգային թատրոնի 100-ամյակի կապակցությամբ բացվեց նոր բեմով կառուցված շենքը։ Թատրոնն ունի մի քանի բեմեր։

Քարե մոխրագույն շենքն ունի ձվաձև կապույտ գմբեթ՝ զարդարված է մեծ թագով, որն առանձնանում է շենքի մոխրագույն ֆոնի վրա։ Շենքի ճակատը զարդարում են մուսաների և Ապոլոնի արձանները։ Կողքային մուտքի վերևում տեղադրված են Օպերայի և Դրամայի ալեգորիկ արձանները։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ազգային թատրոնի տնօրեն միայն 40 րոպե". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2015 թ․ ապրիլի 8.
2. ↑  archINFORM (գերմ.) — 1994.
3. ↑  Administrativní registr ekonomických subjektů
4. ↑  Virtual Study of Theatre Institute (չեխերեն) — Institut umění - Divadelní ústav.
5. ↑  "Замок Градек у Неханиц". // 420on.cz. Արխիվացված from the original on 2013 թ․ փետրվարի 15. Retrieved 2013 թ․ փետրվարի 11. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|datepublished=` (help)

Գրականություն
-------------

* Národní divadlo. In *Česká divadla : encyklopedie divadelních souborů.* Praha ։ Divadelní ústav, 2000. 615 s. ISBN 80-7008-107-4. S. 319–337.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայքը Archived 2012-01-23 at the Wayback Machine.


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Ազգային թատրոն (Պրահա)***էջը Վիքիպահեստում |



|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Universalis |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 505190-3 · ISNI: 0000000120349355 · LCCN: n80152913 · NKC: kn20010709463, kn20050310008 · VIAF: 152876114 · WorldCat VIAF: 152876114 |

 |
**Ստեփան Քրիստափորի Սաթունց** (սեպտեմբերի 15, 1910(1910-09-15), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 18, 1985(1985-02-18), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային ճարտարապետ։ Մոսկվայի ճարտարապետության ինստիտուտի պրոֆեսոր։

Ճարտարապետ Քրիստափոր Տեր-Սարգսյանի որդին։

Կենսագրություն
--------------

Սովորել է Վրաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի ճարտարապետական ֆակուլտետում, 1931 թվականին ավարտել է Վրաստանի ինժեներա-շինարարական ինստիտուտը։ Աշխատել է Թբիլիսիում։ 1944 թվականից դասավանդում էր Մոսկվայի ճարտարապետության ինստիտուտում (1970 թվականից՝ պրոֆեսոր)։ Միաժամանակ աշխատել է նախագծային կազմակերպություններում։

Սաթունցի նախագծերով կառուցվել են՝ հանգստյան տուն Դագրայում (1933-1935 թթ.), Ծղալտուբոյում (1935-1937 թթ.), կրկեսի շենք Թբիլիսիում (1940 թ. ճարտարապետ Նեպրինցևի և Ուրուշաձեի հետ), Վրաստանի ԿԿ Թբիլիսիի քաղկոմի շենքը (1940 թ. Կուրդիանիի հետ), կրկեսի շենք Գորկիում (1949-1954 թթ.), շամպայն գինիների գործարանի շենքը Երևանում (1949 թ.), Երևանի «Արարատ» ռեստորանի և սրճարանի ներսի հարդարումը (1949 թ. ճարտարապետ Կարո Հալաբյանի հետ)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Члены союза". *uaa.am*. Արխիվացված է the original 2016 թ․ հունիսի 4-ին. Retrieved 2016 թ․ սեպտեմբերի 20. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | AV Production |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 132686120 · LCCN: n2006094041 · VIAF: 45469888 · WorldCat VIAF: 45469888 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 10, էջ 114)։*  |
**Վանուազ** (ֆր.՝ Parc national de la Vanoise), Ֆրանսիայի ազգային պարկերից մեկը, որը տեղակայված է Տարանտազիա և Մորիանա դաշտավայրերի մեջտեղում, Ֆրանսիայի Ալպերում։ Իր մեջ ընդգրկում է Վանուազ լեռնազանգվածը։ Հիմնադրվել է 1963 թվականին և համարվում է առաջին ֆրանսիական ազգային պարկը։ 
Վանուազ ազգային պարկը գտնվում է Սավոյ դեպարտամենտում։ Այնպիսի փոքր գյուղեր, ինչպիսին են *Champagny-le-Haut*, Տերմինոն, Լա Չիսերետեն, Բրամանսը, Սոլիերես Սարդիերեսը, Ֆրիբուրգը, Պրալոգնա լա Վանուազը, Սեզը, գտնվում են այգու մոտ։ Ազգային պարկը սահմանակից է մի քանի խոշոր ֆրանսիական լեռնադահուկային հանգստավայրերի (Լես Տրոիս Վալեյ, Տինի, Վալ դը Իզեր, Լեզ Արկ, Լա Պլանգնե)։

Սահմանի իտալական կողմում այգու շարունակությունը Գրան Պարադիզոն ազգային պարկն է։ Երկուսը միասին ունեն շուրջ 1250 քառ. կմ տարածք, ըստ այդմ համարվում են ալպիական ազգային պարկերից ամենախոշորը ։

Կենդանական աշխարհ
-----------------

Ազգային պարկը հայտնի է Ալպյան այծերով, որոնք նրա խորհրդանիշն են։ Քարայծերը նման են այծերին, դրանք տարվա մեծ մասը անցկացնում են Գրանիցա անտառում։ Նրանք իջնում են ձյան շերտի վրա վաղ գարնանը և ուշ աշնանը, որպեսզի սնվեն նոր ծլարձակած խոտերով։ Ներկայումս Վանուազում ապրում են կրծողներ, գայլեր, սովորական լուսաններ, լեռնային նապաստակներ, գորշուկներ, սպիտակ կզաքիսներ, աքիսներ և շատ այլ կաթնասուններ։

Արգելոցային տարածքում կա ավելի քան 100 թռչնատեսակ։ Գիշատիչ թռչուններից են գառնանգղերը, ոսկե արծիվները և բվեճները։ Այգում հայտնաբերվել են այլ թռչուններ ևս. րանք են սև փայտփորներ, կաքավներ, ալպիական նրբագեղիկներ, ընկուզաբեկներ, ճայակներ և շոտլանդական կաքավներ։ Կարմրաթև մագլցողը բույն շինում է զառիթափ քարափներում։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Nationally designated areas (CDDA)
2. ↑  "Le territoire du parc | Parc national de la Vanoise". *www.vanoise-parcnational.fr*. Արխիվացված է the original 2020 թ․ հուլիսի 28-ին. Retrieved 2020 թ․ հուլիսի 22. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Официальный сайт национального парка Archived 2017-07-17 at the Wayback Machine. (ֆր.)
* Պաշտոնական կայք

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 120763601 · GND: 4235927-2 · LCCN: sh94001092 · SUDOC: 029058449 · VIAF: 247720424 · WorldCat VIAF: 247720424 |

 |
**Վանկուվերի երաժշտական ակադեմիա** (անգլ.՝ Vancouver Academy of Music, VAM), կանադական երաժշտական կոնսերվատորիա Վանկուվերում, Բրիտանական Կոլումբիա։ Դպրոցը հիմնադրվել է 1969 թվականին Վանկուվերի համայնքի արվեստի խորհրդի կողմից որպես Մեծ Վանկուվերի համայնքային երաժշտության դպրոց։ Ի սկզբանե դպրոցը գտնվել է Արևմտյան 12-րդ պողոտայում, բայց 1976 թվականի մայիսին տեղափոխվել է Վանիե այգու երաժշտական կենտրոն։ 1979 թվականին դպրոցը պաշտոնապես անվանվել է Վանկուվերի երաժշտական ակադեմիա։ Վանկուվերի երաժշտական ակադեմիան ներկայումս ունի երկու մասնագիտական բաժին, ուսանողական բաժին կատարողական կարիերան կատարելագործելու և նախապատրաստական բաժին նախադպրոցական տարիքի երեխաների և մեծահասակների համար։

Պատմություն
-----------

Երբ Վանկուվերի երաժշտական ակադեմիան հիմնադրվել էր, այն դասընթացներ էր կազմակերպում միայն պատանիների համար՝ Օրֆի, Սուզուկի և Կոդայի մեթոդներով։ 1971 թվականին երաժշտության տնօրեն, Ջերոլդ Գերբրեխտը (Վանկուվերի սիմֆոնիկ նվագախմբի երկարամյա գլխավոր շեփորահարը) դարձավ դպրոցի երաժշտական տնօրեն և ընդլայնեց դպրոցը՝ ներառելով երաժշտական տեսության, պատմության, կոմպոզիցիայի, պարերի և մասնավոր գործիքային և ձայնային ուսուցման դասընթացներ չափահասների համար։ Դպրոցում ձևավորվեց նաև նվագախումբ և երգչախումբ, սակայն որևէ աստիճան չի շնորհվում
:

Ակադեմիայի ծրագրային առաջարկները շարունակվում էին ընդլայնվել 1970 և 1980-ական թվականների ընթացքում` վարպետության դասեր, օպերային սեմինարներ և այլ մասնագիտացված դասընթացներ։ Այս հաջողության շնորհիվ դպրոցը ստեղծեց կոլեգիալ ծրագիր, Ս. Ք. Լի Քոլեջի ծրագիրը, 1987 թվականին համագործակցելով Թոմփսոն Ռիվերս համալսարանի (TRU) և Բրիտանական Կոլումբիայի բաց համալսարանի (BCOU) հետ։ Թոմփսոն Ռիվերս համալսարանում ուսանողները հաճախում են ոչ երաժշտական դասընթացների և երաժշտական դասընթացներ են անցնում ակադեմիայում։ Երաժշտության բակալավրի աստիճանը շնորհվում է Բրիտանական Կոլումբիայի բաց համալսարանի կողմից։

Հայտնի շրջանավարտներ
--------------------

* Լիսլ Էլլիս, կոմպոզիտոր
* Չան-հոն Գոհ, բալետի պարող
* Սանհի Ստեպակ, սոպրանո
* Ջոն Կիմուրա Փարքեր, դաշնակահար
* Ջեյմս Փարքեր, դաշնակահար
* Գվեն Հոեբիգ, ջութակահար
* Դեսմոնդ Հոեբիգ, թավջութակահար

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  "Vancouver Academy of Music at thecanadianencyclopedia.com". Արխիվացված է the original 2011 թ․ հունիսի 7-ին. Retrieved 2017 թ․ նոյեմբերի 16. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Վանկուվերի երաժշտական ակադեմիա

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 158199220 · WorldCat VIAF: 158199220 |

 |
**Արիստաբազալ** (անգլ.՝ Aristazabal Island), կղզի, որը գտնվում է Խաղաղ օվկիանոսի ափին Կանադայի և Կոլումբիայի մոտ։

Աշխարհագրություն
----------------

Արիստաբազալ կղզին գտնվում է Պրինսես Ռոյալ կղզուց հարավ-արևմուտք, իսկ Հեկատե ծոցից՝ հարավ-արևելք։ Աստրիբազալ կղզին Կամպանիա կղզուց բաժանվում է Կամանո նեղուցով, իսկ Պրայս կղզուց Լարեդո նեղուցով։ Աստրիբազալ կղզու մակերեսը կազմում է 420 կմ²։ Այս կղզին 10-րդն է մեծությամբ Խաղաղ օվկիանոսի Կանադայի կղզիներից։ Ցամաքի երկարությունը կազմում է 171 կմ։

Պատմություն
-----------

Արիստաբազալ կղզին իր անունն ստացել է 1792 թվականի օգոստոսի 30-ին հրամանատար Ջասթին Կամանտոյի հրամանով կապիտան Գաբրիելա Արիստաբազալի պատվին՝ այդ ժամանակվա ամենահզոր և ամենահայտնի ծովային սպա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Atlas of the World, Eighth Edition, Nashional Geographic, Washington, DC, 2004
2. ↑  "Atlas of Canada List of Islands". Արխիվացված է the original 2012 թ․ հունվարի 28-ին. Retrieved 2015 թ․ օգոստոսի 22.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ կատալոնական |

 |
***13 Songs՝*** ամերիկյան Fugazi պոստ-հարդքոր խմբի կոմպիլյացիա ալբոմն է, որը թողարկվել է 1989 թվականին։ Հավաքածուն ներառում է EP-ի առաջին երկու`*Fugazi* (1988) և *Margin Walker* (1989) հավաքածուների բոլոր երգերը։

Ալբոմի մասին
------------

Իրենց կոմպոզիցիաներում երաժիշտներն ակտիվորեն օգտագործում էին դաբա, սկա և ռեգգի տարրերը։ Նկարագրելով ձայնասկավառակի երաժշտությունը՝ *Allmusic* ռեսուրսի քննադատը (անգլ. Andy Kellman) օգտագործել է այնպիսի մակդիրներ, ինչպիսիք են «խելահեղ», «մտավորական», ոչ միայն հուզական երգերի հավաքածու է, այլ նաև ավելին։ Այնտեղ նշվում է նաև Իեն Մակքեյի դիրքորոշումը, կոչ անելով ունկնդիրներին անել այն, ինչ նրանք ցանկանում են։ «Suggestion» երգում նա «փոխում է սեռը» և երգում կնոջ անունից։ «Glue Man» երգում Գի Պիչոտոն ստանձնում է թմրամոլի դերը, որի իրականության ջնջված իմաստը փոխանցվում է աղավաղված կիթառի հնչյունում, իսկ «Margin Walker»–ում սպառնում է իրեն վառել։ Ալբոմը եզրափակում է «Promises» (ռուս. *Обещания*) երգը, որում Մակքեյը փաստում է՝ «խուստումները անիմաստ են»։ Ընդհանուր առմամբ, քննադատը ձայնագրության տպավորությունն անվանեց «անմոռանալի» և ձայնագրությանը հատկացրեց հինգ աստղերից հինգին։

Ազդեցություն
------------

*13 Songs* հավաքածուն, ըստ էության, Fugazi–ի ամենահաջողված ձայնագրությունը։ 2005-ին *Spin* ամսագրի խմբագիրները սկավառակը քսանհինգերորդ տեղ են հատկացրել «1985-2005 թվականների 100 լավագույն ալբոմներ» ցուցակում։ Այս ալբոմի երգերը ստեղծել են բազմաթիվ քավըր տարբերակներ, որոնք հնչել են տարբեր երաժշտական խմբերի և երգիչների կողմից։

Կոմպոզիցիաների ցուցակ
---------------------

Բոլոր երգերի հեղինակն է Գի Պիչոտոյը և Իեն Մակքեյը. 

| # | Անվանում | Հիմնական վոկալ | Տևողություն |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | «Waiting Room»   | Մակքեյ | 2:53 |
| 2. | «Bulldog Front»   | Պիչոտո | 2:53 |
| 3. | «Bad Mouth»   | Մակքեյ | 2:35 |
| 4. | «Burning»   | Պիչոտո | 2:39 |
| 5. | «Give Me the Cure»   | Պիչոտո | 2:58 |
| 6. | «Suggestion»   | Մակքեյ | 4:44 |
| 7. | «Glue Man»   | Պիչոտո | 4:23 |
| 8. | «Margin Walker»   | Պիչոտո | 2:30 |
| 9. | «And the Same»   | Մակքեյ | 3:27 |
| 10. | «Burning Too»   | Մակքեյ | 2:50 |
| 11. | «Provisional»   | Պիչոտո | 2:17 |
| 12. | «Lockdown»   | Պիչոտո | 2:10 |
| 13. | «Promises»   | Մակքեյ | 4:02 |

Ձայնագրման մասնակիցներ
----------------------

* Գի Պիչոտո՝ վոկալ, կիթառ
* Իեն Մակքեյ՝ վոկալ, կիթառ
* Ջո Լելի՝ բաս կիթառ
* Բրենդան Կենթի՝ թմբուկ
* Էդվարդ Ջենի՝ կիթառ («Provisional» երգում)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Kellman, Andy. *13 Songs* Review *Allmusic*
2. ↑  Perlah, Jeff. «The Independent». Guitar World. March 2002
3. ↑  100 Greatest Albums, 1985-2005. Spin (magazine)

Աղբյուրներ
----------

* Andy Kellman. "Fugazi". www.allmusic.com. Արխիվացված է the original 2012 թ․ մարտի 2-ին. Retrieved 2014 թ․ հուլիսի 14. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|datepublished=` (help)
* Ian McCaleb / Ira Robbins / Mike Fournier. "Fugazi". www.trouserpress.com. Արխիվացված է the original 2012 թ․ մարտի 2-ին. Retrieved 2014 թ․ հուլիսի 14. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|datepublished=` (help)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Allmusic · Discogs · MusicBrainz |

 |
**Ստեփան Եսայու Մանուկյան** (ապրիլի 21, 1901(1901-04-21) - հուլիսի 20, 1930(1930-07-20), Դիլիջան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կինոռեժիսոր, սցենարիստ։

Կենսագրություն
--------------

Ստեփան Մանուկյանը ծնվել է Լոռիում։ 1921 թվականին Երևանում հիմնադրել է առաջին պատանի կոմունարների ջոկատները, որոնց շնորհիվ բազմաթիվ որբ ու անտուն պատանիներ են հավաքագրվել մանկատներից, փողոցներից և այլ վայրերից, կրթվել ու դաստիարակվել են, ստացել մասնագիտություն։ Ակտիվ աշխատանք է տարել նրանց տարածման ուղղությամբ նախ Հայաստանում, ապա՝ ողջ Անդրկովկասում։ 1923 թվականին ընտրվել է Հայաստանի պատկոմական կազմակերպության կենտրոնական շտաբի պետ։ Նույն թվականին կուսակցության Անդրերկրկոմը նրան փոխադրել է Թիֆլիս` կազմակերպելու և ղեկավարելու անդրկովկասյան կոմունիստական պատանեկան շարժումը։ Հետագայում ընտրվել է Անդրկովկասյան պատանեկան կոմունիստական Լենինի անվան կազմակերպությունների բյուրոյի նախագահ։

Մահացել է Դիլիջանում, երկարատև ու ծանր հիվանդությունից հետո։ Շիրիմը գտնվում է Երևան քաղաքի «Կոմիտասի անվան զբոսայգու» պանթեոնում։

Ստեփան Մանուկյանի գերեզմանը Երևանի Կոմիտասի անվան պանթեոնում

Գործունեություն
---------------

1925 թվականից եղել է ֆիզկուլտուրայի Գերագույն խորհրդի պատասխանատու քարտուղարը։ Ակտիվ մասնակցություն է ցուցաբերել աշխատանքային դպրոցների մայրենի լեզվի նոր դասագրքեր կազմելու գործին։ Եղել է պրոլետարական «Նոյեմբեր» գրական խմբերի կազմակերպիչներից մեկը, որոնք հետագայում՝ 1925 թվականին միացվել են Հայաստանի պրոլետգրողների ասոցիացիային։

Ծավալել է նաև գրական-գեղարվեստական գործունեություն։ Գրել է մանկապատանեկան թատերախաղեր, որոնք տպագրվել են «Պատկոմ», «Պիոներ» ամսագրերում, «Ավանգարդ» թերթում.

* «Ով աշխատի՝ նա կուտի»
* «Համր Մաթին»

Եղել է Հայկինոյի կինոբեմադրիչ

* «Խասփուշ», 1927
* «Հաշիմ», 1928

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ստեփան Մանուկյան, Մեծանուն հայեր". Արխիվացված է the original 2017 թ․ փետրվարի 26-ին. Retrieved 2015 թ․ ապրիլի 21.
2. ↑  "Ստեփան Մանուկյանի կենսագրությունը AV Production կայքում". Արխիվացված է the original 2021 թ․ հունիսի 22-ին. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 18.
3. ↑  "The memorial of Manukyan Stepan (Ստեփան Մանուկյան Եսայու) buried at Yerevan's Komitas Pantheon cemetery". *hush.am* (in անգլերեն). Retrieved 2017 թ․ նոյեմբերի 23.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ԿինոՊոիսկ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | AV Production |

 |
**Ասենի ամրոց** (բուլղար․՝ Асенова крепост, որոշ հետազոտողներ այն անվանում են նաև Պետրիչ), միջնադարյան ամրոց Բուլղարիայի Ռոդոպյան լեռներում, Ասենովգրադ քաղաքից 2-3 կմ հարավ, Ասենիցա գետի ձախափնյա ժառյոտ լեռնակատարին՝ ծովի մակարդակից 279 մետր բարձրության վրա։

Պատմություն
-----------

Առաջին հնագիտական գտածոները թվագրվում են թրակիացիների ժամանակաշրջանին։ Ամրոցի տարածքը բնակեցված է եղել հին հռոմեական և վաղ բյուզանդական ժամանակաշրջաններում։ Ամրոցը կարևորություն է ստացել միջնադարում։ Ամրոցի մասին առաջին անգամ հիշատակվել է 11-րդ դարում Բաչկովյան վանական համալիրի օրենսդրական ակտերում որպես «Պետրիչ»։ Ամրոցը գրավվել է Երրորդ խաչակրաց արշավանքի ժամանակ։

13-րդ դարում այն վերանորոգվել է (առավել ճշգրիտ՝ 1231) բուլղարացի ցար Իվան Ասեն II օրոք և լատինական արշավանքների ժամանակ ծառայել է որպես ամրաշինություն, ինչը վկայում է պատի վրա պահպանված 8 տողանոց արձանագրությունը։ Պարսպապատերի հիմքերը (արտաքին պատը՝ 2,9 մետր պահպանվել է մինչև 3 մետր, նախապես եղել է 9-12 մետր), ֆեոդալական ամրոցը, 30 սենյակներն ու 3 ջրային պահոցները պեղվել են այս ժամանակահատվածում։

Ասենի ամրոցի ամենալավ պահպանված հատվածն Սուրբ Աստվածամոր եկեղեցին է, որը թվագրվում է 12-13-րդ դարեր։ Այն երկհարկանի խաչագմբեթ միանավ կառույց է լայն նարտեքսով և մեծ եռանկյուն աշտարակով, որտեղ աչքի են ընկնում 14-րդ դարի որմնանկարներ։ Եկեղեցու պահպանման և մասնակի վերանորոգման աշխատանքներն ավարտվել են 1991 թվականին (ամբողջ ամրոցը ավերվել է 14-րդ դարում և միայն եկեղեցին է, որ իր նախնական տեսքով կանգուն է մնացել) և գտնվում է Բուլղարական ուղղափառ եկեղեցու տնօրինության ներքո։

Իվան Ասեն II-ի մահից հետո բյուզանդացիները գրավում են ամրոցը, սակայն այն բուլղարական տիրապետության ներքո է հայտնվում Իվան Ալեքսանդրի օրոք 1344 թվականին։ Օսմանյան Բուլղարիայի օրոք ամրոցը նվաճվել և ավերվել է։

Ասենոգրադ քաղաքն իր անվանումն ստացել է այս ամրոցից (նախկինում կոչվել է Ստանիմակա)։

Պատկերասրահ
-----------

* Մասունքներ պատերիցՄասունքներ պատերից
* Եկեղեցու արտաքին տեսքըԵկեղեցու արտաքին տեսքը
* Եկեղեցու աբսիդ տեսքը Եկեղեցու աբսիդ տեսքը
* Եկեղեցին ամրոցի աշտարակի ավերակների մոտիցԵկեղեցին ամրոցի աշտարակի ավերակների մոտից
* Ամրոցի հատակագիծը Ամրոցի հատակագիծը
* Ասենն ամրոցը դեպի ամրոց տանող ճանապարհիցԱսենն ամրոցը դեպի ամրոց տանող ճանապարհից
* Իվան Ասեն II մակագրությունն ամրոցի պատինԻվան Ասեն II մակագրությունն ամրոցի պատին
* Ամրոցը 1928 թվականինԱմրոցը 1928 թվականին

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Asen's Fortress Elevation and Location". Արխիվացված է the original 2016 թ․ նոյեմբերի 1-ին. Retrieved 2015 թ․ նոյեմբերի 22.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Крепость на Asenovgrad.info
* Асенова крепость на Asenovgrad Historical Museum website Archived 2008-06-20 at the Wayback Machine.
* Famous mountain fortresses website


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Ասենի ամրոց***էջը Վիքիպահեստում |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Ուղղափառ |

 |