recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Միխայիլ Մոիսեևիչ Անտոնևիչ** (ռուս.՝ Михаил Моисеевич Антоневич, 5 (18) նոյեմբերի, 1912, Գոնչարովկա, Սեննոյի գավառ, Մոգիլյովի նահանգ, Ռուսական կայսրություն – 6 հուլիսի, 2003, Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային ֆուտբոլիստ (պաշտպան) և ֆուտբոլային մարզիչ։ ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1950), ՌԽՖՀՍ վաստակավոր մարզիչ։ Նկարահանվել է «Մարզական պատիվ» (ռուս.՝ «Спортивная честь») ֆիլմում։

Կարիերա
-------

### Խաղացողի

Միխայիլ Անտոնևիչը Մոսկվայի մարզի «Заря Коммуны» ակումբի սան է։ 1934 թվականին խաղացել է Միտիշչինի գործարանի թիմի կազմում։ 1936 թվականին մի որոշ ժամանակ գտնվել է Մոսկվայի «Սպարտակ» ակումբի կազմում, սակայն ոչ մի անգամ խաղադաշտ դուրս չի եկել։

Այնուհետև խաղացել է Մոսկվայի «Ստալինեց» ակումբում 1937 թվականից մինչև 1939 թվականը. ակումբի կազմում անցկացրել է 32 խաղ և խփել 2 գոլ։ 1940 թվականին համալրել է Մոսկվայի «Դինամո» ակումբի շարքերը, սակայն ոչ մի անգամ չի խաղացել նրա կազմում։

1941 թվականին Միխայիլ Անտոնևիչը տեղափոխվել է Մինսկի «Դինամո» ակումբ, որի կազմում անցկացրել է 3 խաղ, սակայն պատերազմի պատերազմի պատճառով ստիպված է եղել դադարեցնել իր ելույթները։ 1944 թվականից շարունակել է կարիերան և 1946 թվականը խաղացել Մինսկի ակումբի կազմում՝ այդ ընթացքում անցկացնելով 39 հանդիպում։

1945 թվականից մինչև 1946 թվականը մասնակցել է Մոսկվայի «Տորպեդո» և Ստալինգրադի «Տրակտոր» ակումբների կազմում որպես հրավիրված խաղացող մասնակցել է բուլղարական ակումբների դեմ ընկերական խաղերին։

Միխայիլ Անտոնևիչը 1947 թվականից մինչև 1951 թվականը խաղացել է Մոսկվայի «Լոկոմոտիվ» ակումբում, եղել է թիմի ավագը. մոսկովյան ակումբի կազմում Անտոնևիչն առաջնությունում անցկացրել է 114 խաղ, որոնց ընթացքում խփել է մեկ գոլ, իսկ ԽՍՀՄ գավաթի խաղարկությունում՝ 6 խաղ։

Ընդհանուր առմամբ ԽՍՀՄ առաջնություններում Միխայիլ Անտոնևիչն անցկացրել է 141 խաղ և խփել 2 գոլ։

Եղել է տակտիկապես գրագետ խաղացող, լավ է գործել անհատական պաշտպանությունում։

### Մարզչական

Խաղացողի կարիերան ավարտելուց հետո՝ 1952 թվականից մինչև 1954 թվականը, աշխատել է «Լոկոմոտիվի» մարզչական շտաբում։

1957-1959 թվականներին գլխավորել է Գրոզնիի «Նեֆտյանիկ» (հետագայում «Տերեկ») ակումբը։ 1960 թվականի սկզբում նշանակվել է Լուգանսկի «Աշխատանքային ռեզերվներ» (ռուս.՝ «Трудовые резервы») ակումբի գլխավոր մարզիչ, սակայն նույն թվականի ամռանը տեղափոխվել է Ստանիսլավի «Սպարտակ»։

1961 թվականից մինչև 1963 թվականը գլխավորել է Վլադիմիրի «Տրակտոր» ակումբը։ 1964 թվականին գլխավորել է «Կուբան» ակումբը, սակայն նույն թվականի մայիսին գլխավորել է Օրջոնիկիձեի «Սպարտակ» ակումբը։ 1965 թվականին վերադարձել է «Տրակտոր» ակումբ։

1966 թվականին Միխայիլ Անտոնևիչը գլխավորել է «Պրոգրես» ակումբը (Կամենսկ Շախտինսկի), իսկ 1967-1970 թվականներին՝ Նովոմոսկովսկի «Խիմիկ» ակումբը։ 1971-1973 թվականներին գլխավորել է Պենզայի «Խիմաշևեց» (հետագայում՝ «Սուրա»), իսկ 1975-1976 թվականներին՝ Տամբովի «Սպարտակը»։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Профиль на сайте allfutbolist.ru». Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ մարտի 14-ին. Վերցված է 2017 թ․ մարտի 26-ին.
2. ↑  История ФК «Кубань»
3. ↑  Антоневич Михаил Моисеевич

Արտաքին հղումներ
----------------

* Միխայիլ Անտոնևիչի էջը football.lg.ua կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | FootballDatabase.eu · FootballFacts.ru |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հովհաննես Հովհաննիսյան (այլ կիրառումներ)

**Հովհաննես Սիսակի Հովհաննիսյան** (1922, Ամբերդ, Հայաստան), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«Հայրենական մեծ պատերազմ»*, 1941-1945) մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Հովհաննես Հովհաննիսյանը ծնվել է 1922 թվականին, Էջմիածնի շրջանի Ամբերդ գյուղում։ 1941 թվականին ավարտել է Էջմիածնի մանկավարժական ուսումնարանը և ընդունվել Երևանի երկամյա մանկավարժական ինստիտուտի բնագիտական-աշխարհագրական ֆակուլտետը։ Ինստիտուտը չավարտած նրան ուղարկել են Աշտարակի շրջանի Թղիթ գյուղի 7-ամյա դպրոցը՝ որպես պատմության և աշխարհագրության ուսուցիչ։

1942 թվականի մարտին Հովհաննեսը զորակոչվել է բանակ և ծառայությունն սկսել 409-րդ հայկական դիվիզիայում, մարտական մկրտությունը ստացել 1942 թվականին Մոզդոկի ուղղությամբ մղված մարտերում։ Մարտերից մեկի ժամանակ վիրավորվել է և տեղափոխվել հոսպիտալ։ Ապաքինվելուց հետո ծառայել է 312-րդ հրաձգային դիվիզիայում, որի կազմում մասնակցել է Բրյանսկի, ապա՝ Սմոլենսկի մարտերին։ Հովհաննեսի դասակը հաջողությամբ է կատարել մարտական առաջադրանքը, որի համար արժանացել է «Խիզախության համար» մեդալի։ Կրասնի-Գոր երկաթուղային կայանի ազատագրման մարտերում երկրորդ անգամ է վիրավորվել, բայց շարունակել է մնալ գործող բանակում։ Դիվիզիայի կազմում մասնակցել է Պոլոցկ քաղաքի ազատագրմանը։ Հովհաննեսը երրորդ անգամ է վիրավորվել և 1944 թվականին որպես հաշմանդամ զորացրվել է բանակից։ Ռազմաճակատում դրսևորած խիզախության համար պարգևատրվել է մեդալներով։

Զորացրվելուց հետո Հովհաննիսյանը անցել է մանկավարժական աշխատանքի։ Պաշտոնավարել է Ամբերդ, Հոկտեմբերյանի շրջանի Արևիկ գյուղերում։ 1970 թվականից եղել է Ամբերդ գյուղի դպրոցի դաստիարակչական աշխատանքների կազմակերպիչը և պատմության ուսուցիչը։ Եղել է գյուղխորհրդի պատգամավոր, ղեկավարել է «Գիտելիք» ընկերության աշխատանքները։ Լավագույն աշխատանքի համար արժանացել է պատվոգրերի և գովասանագրերի։

Պարգևներ
--------

* «Խիզախության համար» մեդալ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայաստանի ուսուցիչները Մեծ հայրենականում։ 3 գիրք։ Հարությունյան, Աշոտ Հովսեփի, Մելքումյան, Հայկազ Ստեփանի, Սուքիասյան, Աղվան Ղազարի։ Երևան, «Լույս», 1987:
Հայաստանի ազգային կամերային նվագախմբի համերգը 2013 թ նոյեմբերին Ալեքս թատրոնում, Գլենդել, Կալիֆորնիա
**Հայաստանի ազգային կամերային նվագախումբ**, գործունեություն, սկսվել է դեռևս Խորհրդային ժամանակաշրջանում։ Հիմնադրվել է 1962 թվականին Երևանում որպես անսամբլ․ հիմնադիր գեղարվեստական ղեկավարը եղել է ջութակահար Զարեհ Սահակյանցը։

1997 թվական այն միավորվել է Երևանի կամերային նվագախմբի հետ, և կազմավորվել է Հայաստանի ազգային կամերային նվագախումբը։

Պատմություն
-----------

1975-1983 թվականներին գեղարվեստական ղեկավարը եղել է Կ. Բաղդասարյանը, 1983-1997 թվականներին՝ Ռուբեն Ահարոնյանը։ Նվագախմբի հիմքը լարային գործիքների խումբն է. պայմանավորված ստեղծագործության բնույթով՝ ընդգրկվում են նաև փայտե և պղնձե փողային գործիքներ։ Նվագացանկում՝ բարոկկոյի վարպետների, եվրոպացի և հայ կոմպոզիտորների երկեր, հայկական ժողովրդական երգերի ու միջնադարյան մեղեդիների մշակումներ, փոխադրումներ և այլն։

Նվագախմբի համար գործեր են գրել Ա. Հարությունյանը, Է. Հովհաննիսյանը, Ա. Աճեմյանը, Է. Խաղագործյանը, Ռ. Սարգսյանը և ուրիշներ։

Կատարողական արվեստին բնորոշ են պրոֆեսիոնալ բարձր մակարդակը, երկերի ինքնատիպ մեկնաբանությունը։ Նվագախմբի հետ ելույթներ են ունեցել հայ և այլազգի անվանի երաժիշտ-կատարողներ Գ. Գասպարյանը, Լ. Զաքարյանը, Շ. Արծրունին, Ա. Գավաֆյանը, Ժ. Տեր-Մերգերյանը, Վ. Սպիվակովը, Յ. Բաշմետը և ուրիշներ։

Նվագախումբը համերգներով շրջագայել է ԱՊՀ-ում, ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Մերձբալթյան երկրներում, Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Շվեյցարիայում, Իսպանիայում, Ֆիլիպիններում, Թաիլանդում և այլուր։

1997 թվականին նվագախումբը միավորվել է Երևանի կամերային նվագախմբի հետ, վերակազմավորվել Արամ Ղարաբեկյանի (գեղարվեստական ղեկավար և դիրիժոր՝ 1997 թվականից), երբ նույն թվականի ապրիլին Հայաստանի մշակույթի նախարարը հատուկ հրավեր է ուղարկել ամերիկահայ դիրիժոր Արամ Ղարաբեկյանին և նրան նշանակել նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավար և դիրիժոր։ Փաստորեն նոր գլխավոր դիրիժորը կազմել է նորացված Հայաստանի ազգային կամերային նվագախումբը։ Քսանհինգ բարձրակարգ կամերային երաժիշտներ, որոնք բոլորն էլ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտներ էին, ընդգրկվել են նվագախմբի կազմում։

2011 թվականին գեղարվեստական ղեկավար է դարձել Վահան Մարտիրոսյանը։

Հայաստանի ազգային կամերային նվագախումբը թողարկել է ձայնասկավառակներ, ունի ֆոնդային ձայնագրություններ։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հայաստանի պետական կամերային նվագախումբ

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Հայ երաժշտության հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 141)։*  |
**Դամիր Սկոմինա** () ՈՒԵՖԱ-ի Էլիտ կատեգորիայի սլովենացի նախկին մրցավար է:

Մրցավարական կարիերա
-------------------

Սկոմինան ՈՒԵՖԱ-ի Եվրո 2008-ի մի քանի հանդիպումների չորրորդ մրցավարն էր։ 2008 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերի մրցավարական բրիգադը վարել է ֆուտբոլի մրցաշարի քառորդ եզրափակիչ հանդիպումը։

Սկոմինան սպասարկել է 2011-12 ՈՒԵՖԱ-ի Չեմպիոնների լիգայի 1/16-րդ տուրի «Արսենալ» - «Միլան» պատասխան հանդիպումը։ Նա անդրադարձել է նաև Չեմպիոնների լիգայի քառորդ եզրափակչի «Չելսի»-«Բենֆիկա» հանդիպմանը «Սթեմֆորդ Բրիջում» 2012 թվականի ապրիլի 4-ին։

ՈՒԵՖԱ Եվրո 2012-ում Սկոմինան մրցեց երեք հանդիպում՝ երկու խմբային հանդիպումներ և քառորդ եզրափակիչ Գերմանիայի և Հունաստանի միջև։ Ավելի ուշ այդ տարի նա նշանակվեց որպես 2012 թվականի ՈւԵՖԱ-ի Սուպերգավաթի մրցավար՝ «Չելսիի» և «Ատլետիկո Մադրիդի» միջև։

Նա չորրորդ պաշտոնյան էր 2013 թվականի ՈՒԵՖԱ-ի Չեմպիոնների լիգայի եզրափակիչում։

Սկոմինան ներկայացվել է որպես ՈՒԵՖԱ-ի Չեմպիոնների լիգայի 2015-2016 մրցավարի երկրորդ կիսաեզրափակիչ՝ «Ռեալ Մադրիդ»-«Մանչեսթեր Սիթի» հանդիպման մրցավարը 2016 թվականի մայիսի 4-ին «Սանտյագո Բեռնաբեուում»։

Նա ՈՒԵՖԱ-ի Եվրո 2016-ում չորս հանդիպում է մրցավարել, այդ թվում՝ 1/8-րդ տուրի Անգլիա-Իսլանդիա խաղը, ինչպես նաեւ քառորդ եզրափակչի Ուելս - Բելգիա հանդիպումը։ Նա նշանակվել է 2017 թվականի ՈՒԵՖԱ-ի Եվրոպայի լիգայի եզրափակչի մրցավար, որը կայացել է մայիսի 24-ին «Այաքս»-«Մանչեսթեր Յունայթեդ» հանդիպման ժամանակ։

2018 թվականի մարտի 29-ին ՖԻՖԱ-ն հայտարարեց, որ ինքը կսպասարկի 2018 թվականի Ֆուտբոլի աշխարհի գավաթի հանդիպումները Յուրե Պրապրոտնիկի և Ռոբերտ Վուկանի հետ որպես մրցավարի օգնական։

2019 թվականի փետրվարի 13-ին նա ՈՒԵՖԱ-ի Չեմպիոնների լիգայի պատմության առաջին անգամ չեղարկեց Այաքսի գոլը՝ օգտագործելով VAR-ը։

Սկոմինան ընտրվել է 2019 թվականի ՈՒԵՖԱ-ի Չեմպիոնների լիգայի եզրափակչում անգլիական «Տոտենհեմի» և «Լիվերպուլի» միջև 2019 թվականի հունիսի 1-ին Մադրիդի «Մետրոպոլիտանո» մարզադաշտում։ Սկոմինան 11 մետրանոց նշանակեց «Լիվերպուլին» խաղի 20 վայրկյան անց այն բանից հետո, երբ Մուսա Սիսոկոն ձեռքով կանգնեցրեց Սադիո Մանեի փոխանցումը (Գնդակը իրականում դիպավ Մուսա Սիսոկոյի թեւատակին): «Լիվերպուլի» կազմում 11 մետրանոցն իրացրեց Մոհամեդ Սալահը, որը հաղթեց 2-0 հաշվով։

Սկոմինան սպասարկեց 2019-20 ՈՒԵՖԱ-ի Չեմպիոնների լիգայի քառորդ եզրափակչի խորհրդանշական «Բարսելոնա»-«Բավարիա» հանդիպումը, որը տեղի ունեցավ Լիսաբոնի «Էստադիո դա Լուժ» մարզադաշտում, Մյունխենի «Բավարիան» հաղթեց 8-2 հաշվով՝ պատճառելով «Բարսելոնային» վերջին 69 տարվա վատագույն պարտությունը։

2021 թվականի օգոստոսին նա հեռացավ մրցավարի պաշտոնից առողջական խնդիրների, մասնավորապես՝ ծնկների հետ կապված խնդիրների պատճառով։

ՖԻՖԱ-ի աշխարհի առաջնություն
---------------------------

| Ֆուտբոլի աշխարհի 2018 թվականի առաջնություն – Ռուսաստան |
| --- |
| Ամսաթիվ | Համապատասխանում | Վայրը | Կլոր |
| 19 June 2018 | Կոլումբիա – Ճապոնիա | Սամարա | Խմբային փուլ |
| 28 June 2018 | Անգլիա – Բելգիա | Կալինինգրադ | Խմբային փուլ |
| 3 July 2018 | Շվեդիա - Շվեյցարիա | Սանկտ Պետերբուրգ | 16-րդ տուր |
|
**Իլյա Կանդելակի** (վրաց.՝ ილია კანდელაკი; դեկտեմբերի 26, 1981(1981-12-26), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի ֆուտբոլիստ։ Հանդես է գալիս Վրաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում որպես կիսապաշտպան։

Կենսագրություն
--------------

### Ակումբային կարիերա

Իր պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է Վրաստանում։ Հանդես է եկել Թբիլիսիի «35- ՊՏՈՒ» և «Դինամո» ակումբներում։ 2000 թվականից մինչև 2005 թվականը հանդես է եկել «Դինամո» ակումբում։ 2005 թվականի ամռանը Իլիան տեղափոխվել է «Չերնոմորեց» ակումբ։ Դեբյուտը Ուկրաինայի առաջնությունում կայացել է 2005 թվականի սեպտեմբերի 11-ին կիևյան «Դինամո» ակումբի դեմ խաղում (0:1)։ 2007 թվականի ամռանը իր հայրենակիցներ Ռևազ Բարաբաձեի, Գեորգի Օնիանիի և Գեորգի Սետուրիձեի հետ տեղափոխվեց գերմանական «Կառլ Յեյս» ակումբ։ Մրցաշրջանի վերջին թիմը դուրս մնաց Երրորդ Բունդեսլիգայից, իսկ Կանդելակին տեղափոխվեց ավստրիական «Շտուրմ» ակումբ։ Ակումբում նա խաղացել է 18 համարի ներքո։ Իլիան կարողացավ հանդես գալ չորս հաղթական խաղերում։ 2008 թվականի հուլիսին Ինտերտոտոյի գավաթի առաջնությունում նա մասնակցեց «Շախտյորի» և հունգարական «Գոնվեդա» ակումբների դեմ խաղերում։ «Շտուրմ»-ից հետո խաղացել է ՈՒԵՖԱ-ի առաջնության որակավորման փուլում։ Առաջին խաղում ակումբը 1:1 հաշվով ավարտեց հիմնական ժամանակը, սակայն 11 մետրանոց հարվածաշարում պարտվեց 2:4 հաշվով։

2008/09 մրցաշրջանի վերջում՝ Ավստրիայի առաջնությունում, «Շտուրմը» կարողացավ զբաղեցնել 4-րդ տեղը, որը օգնեց թիմին մասնակցելու Եվրոպայի առաջնության որակավորման խաղերին։ Որակավորման փուլում Կանդելակին անցկացրեց 6 խաղ՝ սկզբում բոսնիական «Շիրոկ», ապա ուկրաինական «Մետալուրգ» ակումբների դեմ։ Որակավորման փուլում բարեհաջող հանդես գալու շնորհիվ նրանք մասնակցեցին F խմբի խաղերին։ Ակումբը խմբում պետք է մրցեր «Դինամոյի», թուրքական «Գալաթասարայի» և հունական «Պանաթինաիկոսի» դեմ։

### Կարիերան ազգային հավաքականում

Իլիան հանդես է եկել Վրաստանի թե՛ պատանեկան, թե՛ երիտասարդական հավաքականներում։ 2004 թվականից մինչև 2013 թվականը հանդես է եկել ազգային հավաքականում։

Ձեռքբերումներ
-------------

* 2003 թվականի Վրաստանի չեմպիոն։
* 2002/03, 2003/04 թվականների Վրաստանի գավաթի հաղթող
* 2005/06 թվականի Ուկրաինայի առաջնության բրոնզե մեդալաիր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  FBref.com(բազմ․)
2. 1 2  Արգենտինական ֆուտբոլի տվյալների շտեմարան (իսպ.)
3. ↑  Ещё 2 грузина в Йене
4. ↑  Илья Канделаки стал игроком австрийского «Штурма»
5. ↑  Жеребьевка ЛЕ. «Шахтёр» узнал соперников
6. ↑  Վիճակագրությունը *UEFA.com* կայքում

Արտաքին հղումներ
----------------

* Профиль на сайте legioner.kulichki.com(ռուս.)
* Պրոֆիլը *transfermarkt.com* կայքում(անգլ.)
* Վիճակագրութունը *National Football Teams* կայքում(անգլ.)
**Միքայել Անդրեասի Կոստանյան** (1921, Սիսիան, Հայաստան - 1979), հայ մանկավարժ, ԽՄԿԿ անդամ (1944), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ճակատի (*«Հայրենական մեծ պատերազմ»*, 1941-1945) մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Միքայել Կոստանյանը ծնվել է 1921 թվականին, Սիսիանում։ 1941 թվականին ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը և նշանակվել ուսուցչական աշխատանքի։ 1941 թվականի դեկտեմբերին Միքայելը զորակոչվել է կարմիր բանակի շարքերը, նշանակվել 89-րդ հայկական դիվիզիայի կապի վաշտում և մարտական մկրտությունը ստացել է Կովկասյան լեռներում։ Մարտական ուղին անցել է Գրոզնի, Մալգոբեկ, Կուբան, Թամանի թերակղզի, Կերչ, Սևաստոպոլ, Օդերի Ֆրանկֆուրտ, Բեռլին քաղաքները ազատագրելու ճանապարհով։ 1944 թվականին ընդունվել է կուսակցության շարքերը։ Օդերի արևմտյան ափի հետ կապ պաշտպանելու համար Կոստանյանը մեծ դժվարությամբ կատարել է առաջադրանքը, արիություն է դրսևորել նաև Բեռլինի գրավման օրերին, որի համար պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով և մի շարք մեդալներով։

Պատերազմից հետո Միքայելը վերադարձել է հայրենի գյուղ, ուսուցիչ է աշխատել տեղի միջնակարգ դպրոցում։ Միևնույն ժամանակ ավարտել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը։ 1948-1963 թվականներին տնօրեն և պատմության ուսուցիչ է աշխատել Սառնակունքի միջնակարգ դպրոցում։ 1963 թվականին Կոստանյանը ընտրվել է կոլտնտեսության նախագահ։ Սակայն նրա կոչումը մանկավարժությունն էր։ 1966 թվականին, իր խնդրանքով, նա կրկին վերադարձել է միջնակարգ դպրոցի տնօրենի պաշտոնին, և շարունակել է իր գիտելիքները և հարուստ կենսափորձը նվիրել մատաղ սերնդի դաստիարակության գործին։

Երկարատև և անբասիր աշխատանքի համար Կոստանյանը պարգևատրվել է գովասանագրով, պատվոգրերով և մեդալներով։

Միքայել Կոստանյանը մահացել է 1979 թվականին։

Պարգևներ
--------

* Կարմիր աստղի շքանշան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայաստանի ուսուցիչները Մեծ հայրենականում։ 3 գիրք։ Հարությունյան, Աշոտ Հովսեփի, Մելքումյան, Հայկազ Ստեփանի, Սուքիասյան, Աղվան Ղազարի։ Երևան, «Լույս», 1987:
**Նազար Վյաչեսլավովիչ Մալինովսկի** (ուկրաիներեն՝ Назар Вячеславович Маліновський ապրիլի 18, 1998(1998-04-18), Պերվոմայսկ, Նիկոլաևի մարզ, Ուկրաինա), ուկրաինացի ֆուտբոլիստ, «Զվեզդա» ֆուտբոլային ակումբի պաշտպան։

Կենսագրություն
--------------

Խարկովի «Մետալիստի» ֆուտբոլային դպրոցի սան է։ Ուկրաինայի մանկապատանեկան ֆուտբոլային առաջնության մրցաշարերում խարկովցիների կազմում անցկացրել է 72 խաղ։ 2015 թվականին հանդես է եկել իր թիմի պատանեկան և երիտասարդական առաջնություններում, ինչպես նաև ամռանը հավաքի է մեկնել հիմնական թիմի հետ, սակայն ոչ մի պաշտոնական խաղ այդպես էլ չանցկացրեց Մետալիստի կազմում։ 2015 թվականի վերջին նա տեղափոխվել է պորտուգալական Ավեշ, որտեղ հանդես է եկել միայն պատանեկան թիմի կազմում։ 2017 թվականին վերադարձել է Ուկրաինա, դառնալով Մետալիստ 1925 սիրողական ֆուտբոլային ակումբի խաղացող։ 2017 թվականի ամռանից հետո՝ Զվեզդայի խաղացող։ Իր նորամուտը Ուկրաինայի Պրեմիեր Լիգայում նշել է 2017 թվականի նոյեմբերի 18-ին Կիևի Դինամոյի դեմ Խաղի առաջին խաղակեսից հետո փոխարինելով Սեսե Պեպեին։

2017 թվականի գարնանը որակազրկվել է ՈւՖՖ-ի հսկիչ-կարգապահական կոմիտեի կողմից մեկ տարով և ևս մեկ տարի պայմանական (2 տարի փորձաշրջանով) պայմանավորված խաղերի մասնակցության համար։

### Ազգային թիմ

2015 թվականին անցկացրել է 3 խաղ Ուկրաինայի պատանեկան հավաքականի կազմում (մինչև 16 տարեկան)։

Ծանոթագրություն
---------------

1. 1 2  Soccerway(բազմ․)
2. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
3. ↑  Н.Малиновский: "Хочу воспользоваться своим шансом в Металлисте"
4. ↑  КДК ФФУ дисквалифицировал 14 экс-футболистов Металлиста

Արտաքին Հղումներ
----------------

* Профиль на официальном сайте «Звезды»
* Պրոֆիլը *transfermarkt.com* կայքում(անգլ.)
* Ֆուտբոլիստի էջը *soccerway.com* կայքում(անգլ.)
* Ֆուտբոլիստի էջը *FootballFacts.ru* կայքում
* Статистика на сайте Украинской Премьер-лиги(ուկր.)(ռուս.)(անգլ.)
**Լորան Բոնար** (ֆր.՝ Laurent Bonnart; դեկտեմբերի 25, 1979(1979-12-25), Chambray-lès-Tours), ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, հանդես է գալիս պաշտպանի դիրքում։ Խաղում է ֆրանսիական «Այաչո» ակումբում։

Կենսագրություն
--------------

Լորան Բոնարը իր պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է «Տուր» ակումբում, բայց 1998 թվականին տեղափոխվել է «Լե Ման»։ Ակումբի խաղերում Լորանը միշտ ընդգրկվում էր հիմնական կազմ, իսկ ավելի ուշ՝ 2004 թվականից մինչև 2007 թվականը, Լորանը կարողացավ դառնալ ակումբի ավագ։ Ինը մրցաշրջան անց Բոնարը 500 հազար Եվրոյով տեղափոոխվեց «Մարսել»։

2007 թվականի ամռանը Canebière-ում նա դարձավ 2007-2008 մրցաշրջանի «Մարսելի» լավագույն ձեռքբերումը։ Լորանը փոխարինում է Տեյե Թայվոյին։ Իր հրաշալի խաղի շնորհիվ նա արժանացավ մարզչի վստահությանը։ Լորանը կարողանում էր և՛ հիանալի պաշտպանվել, և՛ մասնակցել թիմի գրոհներին։

Նրա հիանալի խաղը Լորանին մեծ ճանաչում բերեց 2008 թվականին և հնարավորություն՝ հանդես գալու Trophées UNFP du football հավաքականում։ Նաև նա 2007-2008 թվականներին ճանաչվեց որպես առաջին լիգայի լավագույն պաշտպան։

2009-2010 մրցաշրջանի ավարտին Դիդիե Դեշամի կողմից Լորանը նշանակվեց «Լանս» (1:0) և (4:1) «Նինց» ակումբների դեմ խաղերում թիմի ավագ։ Մի քանի շաբաթ անց Բոնարը հայտարարեց, որ հրաժարվում է երկարաձգել պայմանագիրը «Մարսել» ակումբի հետ և դառնում է ազատ գործակալ։

Նա պատրաստվում էր պայմանագիր կնքել «Լե Մանի» հետ, որտեղ անցկացրել է 9 տարի՝ 1998 թվականից մինչև 2007 թվականը, իսկ 2010 թվականի ամռանը Բոնարը եռամյա պայմանագիր ստորագրեց «Մոնակո» ակումբի հետ։

Երկրորդ լիգայից դուրս մնալու պատճառով «Մոնակոն» առաջարկեց Լորանին իջեցնել իր տրանսֆերը 50%-ով։ Այդ առաջարկը մերժվեց Լորանի կողմից, իսկ ակումբը դադարեցրեց պայմանագիրը ֆուտբոլիստի հետ, չնայած այն բանի, որ պայմանագրի ավարտին դեռ 2 տարի կար։ 2011 թվականի հուլիսի 18-ին Բոնարը քառամյա պայմանագիր կնքեց «Լիլ» ակումբի հետ։

Ակումբային վիճակագրություն
--------------------------

### Մրցանակներ

#### Ակումբներ

Լե Ման
* 2-րդ տեղը Լիգա 2ում (2)։ 2002/03 մրցաշրջանում, 2004/05 մրցաշրջանում

Մարսել
* 2009/10 թվականի Ֆրանսիայի գավաթի առաջնության հաղթող։
* 2009/10 թվականի Ֆրանսիայի գավաթի առաջնության չեմպիոն
* 2008/09 թվականի Ֆրանսիայի ֆուտբոլի առաջնության փոխչեմպիոն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Արգենտինական ֆուտբոլի տվյալների շտեմարան (իսպ.)
2. 1 2  As (իսպ.) — Madrid: Grupo Prisa, 1967. — ISSN 1888-6671

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ֆուտբոլիստի պրոֆիլը «Օլիմպիկի» պաշտոնական կայքում Արխիվացված 2009-08-31 Wayback Machine
* Վիճակագրություն ըստ Lequipe.fr կայքի

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Լորան Բոնար» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AS.com · BDFA · FootballDatabase.eu · LFP · Soccerway · Transfermarkt (խաղացող) · worldfootball.net (խաղացող) |

 |
**Գարուշ Սերգեյի Կոստանդինով** (1921, Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ - նոյեմբերի 4, 1944(1944-11-04), Գոլդապ, Gmina Gołdap, Gołdap County, Warmian-Masurian Voivodeship, Լեհաստան), գվարդիայի ավագ սերժանտ, Խորհրդային Միության հերոս (24.3.1945)։ ԽՄԿԿ անդամ 1942 թվականից։ Հայրենական մեծ պատերազմի առաջին օրերից եղել է գործող բանակում (որպես հակատանկային հրանոթի նշանառու)։ 1944 թվականի նոյեմբերի 4-ին Արևելյան Պրուսիայի Գոլդապ քաղաքի հյուսիսարևելյան մասում, ետ մղելով թշնամու հետևակի և տանկերի գրոհը, իր մարտիկների հետ հրկիզել է երեք տանկ և ոչնչացրել 40 զինվոր ու սպա։ Կոստանդինովը վիրավորվել է, սակայն չի լքել հրանոթը և շարունակել է կրակ տեղալ թշնամու վրա (երկրորդ տանկը ոչնչացրել է վիրավորված)։ Այս սխրագործության համար Կոստանդինովին ետմահու շնորհվել է Խորհրդային Միության հերոսի կոչում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Երկրի հերոսներ |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 615)։*  |
**Վիլաս Հովակիմի Կարապետյան** (1913, Անգեղակոթ, Զանգեզուրի գավառ, Ելիզավետպոլի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - *անհայտ*), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«Հայրենական մեծ պատերազմ»*, 1941-1945) մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Վիլաս Հովակիմի Կարապետյանը ծնվել է 1913 թվականին, Սիսիանի շրջանի Անգեղակոթ գյուղում։ Ավարտել է միջնակարգ դպրոցը, Շաքի գյուղի դպրոցում ուսուցիչ է աշխատել, մասնակցել է մեծահասակների անգրագիտության վերացմանը։ 1934 թվականին ծառայել է կարմիր բանակում։ 1936 թվականին զորացրվել է բանակից, աշխատանքի անցել Սիսիանի շրջժողկրթբաժնում որպես դպրոցական տեսուչ։ 1938 թվականին նշանակվել է Սպանդարյան գյուղի դպրոցի տնօրեն, միաժամանակ սովորել է և ավարտել է հեռական մանկավարժական ինստիտուտը։

1941 թվականին Գերմանա-խորհրդային պատերազմի առաջին օրերից Կարապետյանը կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ, 390-րդ հայկական դիվիզիայի 789-րդ գնդում մասնակցել է Ղրիմի ճակատամարտերին` Սևոստոպոլի, Սիմֆերոպոլի ուղղություններում։ Ջոկի հրամանատար Վիլաս Կարապետյանը գնդացրի կրակահերթով խփել է հետախույզ մեքենա և մի քանի հիլտերականների։ Պարգևատրվել է «Արիության համար» մեդալով։ 1942 թվականին Կարապետյանը ստանձնել է 790-րդ գնդի դրոշակակրի պարտականությունը, ապա նշանակվել է վաշտի քաղղեկի օգնական։ 1942 թվականի մայիսին վիրավորվել է, բուժվելուց հետո կրկին մեկնել է կրակի առաջին գիծ, կռվել 3-րդ հրաձգային բրիգադի շարքերում։ 1943 թվականին սովորել է Սարատովի տանկային ուսումնարանում, 1944 թվականին կռվել է Մերձբալթյան ռազմաճակատում, որպես Տ-34 տանկի հրամանատար, ոչնչացրել է գերմանական «Տիգր» տանկը, որի համար պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով և այլ մարտական մեդալներով։ Մասնակցել է Սևաստոպոլ, Սիմֆերոպոլ, Կերչ, Կաունաս և բազմաթիվ այլ քաղաքների ու բնակավայրերի ազատագրմանը։ Լիտվայի Շյաուլյայ քաղաքի երկաթուղային հանգույցում, ծանր վիրավորվել է, բուժվելուց հետո զորացրվել է բանակից։

Զորացրվելուց հետո շարունակել է մանկավարժական գործունեությունը, ղեկավարել Անգեղակոթի, ապա Սպանդարյանի միջնակարգ դպրոցները։ 1960 թվականին տեղափոխվել է Երևան, մաթեմատիկա է դասավանդել Երևանի Շահումյանի շրջանի դպրոցներում։

Պարգևներ
--------

* Կարմիր աստղի շքանշան
* «Արիության համար» մեդալ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայաստանի ուսուցիչները Մեծ հայրենականում։ 3 գիրք։ Հարությունյան, Աշոտ Հովսեփի, Մելքումյան, Հայկազ Ստեփանի, Սուքիասյան, Աղվան Ղազարի։ Երևան, «Լույս», 1987:
**Մարգար Աղաջանյան** (արևմտ․՝ Մարգար Աղաջանեան, պարս.՝ مارکار آقاجانیان, մարտի 4, 1965(1965-03-04), Թեհրան, Իրան), հայ ֆուտբոլիստ և մենեջեր Իրանում։

Կարիերա
-------

Աղաջանյանն իր կարիերայի մեծ մասն անցկացրել է «Արարատ Թեհրան» ակումբի կազմում։ Հետագայում նա միացավ Թեհրանի թիմերի կազմին՝ PAS-ին, որտեղ իր առաջին մրցաշրջանում նա հաղթեց Իրանի լիգայում։

Հուման Աֆազելիի հեռանալուց հետո Աղաջանյանը նշանակվեց «Ազադեհան» լիգայի Դամաշ Լոռեսթանի ղեկավար։ Թիմը ընտրեց չերկարացնել 2010/11 մրցաշրջանի պայմանագիրը։

Աղաջանյանը նաև Իրանի ազգային հավաքականի մարզչական անձնակազմի կազմում է, ինչպես նաև 2014 թվականից ՖԻՖԱ-ի աշխարհի գավաթի ժամանակ մարզիչի օգնականն է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑

Արտաքին հղումներ
----------------

* - National-Football-Teams.com

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Մարգար Աղաջանյան» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | FootballDatabase.eu · National Football Teams.com |

 |
**Նեմանյա Ռադոյա** (սերբ.՝ Немања Радоја, փետրվարի 6, 1993(1993-02-06), Նովի Սադ, Սերբիայի Հանրապետություն, Հարավսլավիայի Դաշնային Հանրապետություն), սերբ ֆուտբոլիստ, իսպանական «Սելտա» ֆուտբոլային ակումբի և Սերբիայի ազգային հավաքականի կիսապաշտպանն է։

Ակումբային կարիերա
------------------

Ֆուտբոլիստի կարիերան սկսել է «Վոյվոդինա» ակումբի երիտասարդական կազմում, որտեղ խաղում էր Ռադոյայի ավագ եղբայր Ստեֆանը, ով օգնեց եղբորը արագ ինտեգրվելու թիմին։ 2011 թ․ ամռանը ֆուտբոլիստը հրավիրվում է գլխավոր թիմ, սակայն նույն տարում մարզավիճակը չկորցնելու նպատակով վարձավճարով տեղափոխվում է «ՉՍԿ Պիվարա»։ 2012 թ․ մարտի 8-ին ֆուտբոլիստը 5 տարվա պայմանագիր է կնքում Վոյվոդինայի հետ, որից հետո կրկին վարձավճարով տեղափոխվում է երրորդ դիվիզիոնում հանդես եկող «Ցեմենտ»։

Վոյվոդինայի կազմում առաջին խաղն անցկացրել է 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին, երբ թիմը մրցում էր «Սպարտակ (Սուբոտիցա)» ակումբի հետ։ Առաջին գոլը վոյվոդինայի կազմում խփել է 2013 թ․ ապրիլի 17-ին, երբ թիմը գավաթի կիսաեզրափակչում մրցում էր «ՕՖԿ Բելգրադ» ակումբի հետ։ Այդ մրցաշրջանում Ռադոյայի թիմը կարողանում է նվաճել Սերբիայի գավաթը։

2012/13 մրցաշրջանում ֆուտբոլիստը մասնակցում է 22 խաղի, որից 16֊ը թիմի մեկնարկային կազմում, կարողանում է օգնել իր թիմին զբաղեցնելու 3-րդ հորիզոնականը։ 2013/14 մրցաշրջանում Ռադոյան մասնակցում է 25 հանդիպման և ընդգրկվում է առաջնության սիմվոլիկ հավաքականում։

2014 թ․ օգոստոսի 12-ին Ռադոյան 5 տարվա պայմանագիր է կնքում իսպանական «Սելտայի» հետ։ Նոր թիմի կազմում իր առաջին խաղն անցկացրել է օգոստոսի 24֊ին, երբ թիմը մրցում էր «Խետաֆե» ակումբի հետ։

Նվաճումնետ
----------

Սերբիա Վոյվոդինա
* Սերբիայի գավաթակիր ֊ 2013/14

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. 1 2  Արգենտինական ֆուտբոլի տվյալների շտեմարան (իսպ.)
3. 1 2  As (իսպ.) — Madrid: Grupo Prisa, 1967. — ISSN 1888-6671
4. ↑  Poletanović i Radoja profesionalci (Poletanović and Radoja turn professional); Vojvodina’s official website, 8 March 2012
5. ↑  Spartak ZV-Vojvodina 0:1 Արխիվացված 2018-08-25 Wayback Machine; Vojvodina’s official website, 18 August 2012

Հղումներ
--------

* Ռադոյան Utakmica.rs կայքում
* Ռադոյան soccerway.com կայքում
* Ռադոյան national-football-teams.com կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AS.com · BDFA · BDFutbol · eu-football.info (խաղացող) · FootballDatabase.eu · MLS · National Football Teams.com · Reprezentacija.rs · Soccerbase (խաղացող) · Soccerway · Transfermarkt (խաղացող) · worldfootball.net (խաղացող) · ՈւԵՖԱ |

 |
**Արմեն Պետիկյան** (փետրվարի 19, 1972(1972-02-19)), հայ ֆուտբոլիստ։ Եղել է Հայաստանի ազգային հավաքականի ֆուտբոլիստ։ Հայաստանի ազգային հավաքականի կենտրոնական պաշտպան, հիանալի խաղում էր 2-րդ հարկում և հաջողությամբ իրացնում ստանդարտ դիրքերը։ Ցավոք, Պետիկյանի կարիերայի լավագույն տարիները համընկան այն ժամանակաշրջանի հետ, երբ հավաքականի պաշտպանությունում խաղում էին Վարդան Խաչատրյանը, Հարություն Վարդանյանը, Սարգիս Հովսեփյանը և Կարեն Դոխոյանը, որոնք անփոխարինելի էին հավաքականի համար։ Հենց այդ պատճառով Պետիկյանը չմասնակցեց ոչ մի պաշտոնական հանդիպման` բավարարվելով հավաքականում անցկացրած ընդամենը 4 ընկերական հանդիպումներով։ Պետիկյանը եղել է Հայաստանի Թոփ 10 ամենաթերագնահատված ֆուտբոլիստների ցանկում։ Հիմա Արմեն Պետիկյանը «Միկա» ֆուտբոլային ակումբի գործադիր տնօրենն է։

Վիճակագրությունը ազգային հավաքականում
-------------------------------------

Վիճակագրությունը Հայաստանի ազգային հավաքականում։

| Տարի | Խաղեր | Գոլեր |
| --- | --- | --- |
| 2000 | 2 | 0 |
| 2001 | 1 | 0 |
| 2002 | 1 | 0 |
| 2003 | 1 | 0 |
| **Ընդհանուր** | 5 | 0 |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. 1 2  FBref.com(բազմ․)
3. ↑  10 ամենաթերագնահատված հայ ֆուտբոլիստները
4. ↑  «Արմեն Պետիկյանը վերադարձավ Միկա». Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2016 թ․ հուլիսի 15-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պրոֆիլը National-Football-Teams.com կայքում
**Պերճ Արիստակեսի Վարդապետյան** (մարտի 28, 1914(1914-03-28) - նոյեմբերի 30, 1988(1988-11-30)), հայ խորհրդային ներզատաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1970), պրոֆեսոր (1972)։ ՀԽՍՀ առողջապահության նախարարության գլխավոր ներզատաբանը (1968)։

Կենսագրություն
--------------

1940 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ Մասնակցել է Հայրենական Մեծ պատերազմին։ 1953 թվականից դասախոսել է Երևանի բժշկական ինստիտուտի ներքին հիվանդությունների ամբիոնում, 1970 թվականից նույն ինստիտուտի իր նախաձեռնությամբ հիմնված ներզատաբանության ամբիոնի վարիչն է։

Գիտական աշխատանքները վերաբերում են ներզատիչ գեղձերի ախտաբանությանը։ Խորհրդային Հայաստանում առաջինն է ներդրել սիրտ-անոթային համակարգի ուսումնասիրման մի շարք նոր մեթոդներ (բալիստա-սրտագրություն, վեկտոր-սրտագրություն, ձայնասրտագրություն, անոթազարկագրություն և այլն)։ Վարդապետյանը ՀՍՍՀ ներզատաբանների գիտական ընկերության նախագահն է։

* Պարգևատրվել է Կարմիր աստղի և «Հայրենական պատերազմի» երկրորդ աստիճանի շքանշաններով։

Երկեր
-----

* Կորոեար անբավարարություն, ստենոկարդիա և սրտամկանի ինֆարկտ, Ե․, 1969։
* Գիրք շաքարախտով հիվանդի համար, Ե․,1974։
* Ишемическая болезн инфаркт миокарда, Е. 1969.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Saratikyan, Shushan. «Մեծանուն Հայեր». *www.haymard.am*. Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ փետրվարի 26-ին. Վերցված է 2016 թ․ հուլիսի 14-ին.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 10837 |

 |
**Ռոման Պետրովիչ Գոդովանի** (ուկրաիներեն՝ Роман Петрович Годований, հոկտեմբերի 4, 1990(1990-10-04), Melnytsia-Podilska, Բորշչյովի շրջան, Տերնոպոլի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 29, 2023(2023-11-29)), ուկրաինացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան։

Կենսագրություն
--------------

Եղել է «Տերնոպոլ» ակումբի սան, առաջին մարզիչը եղել է Բոգդան Անտոնովիչ Բուչինսկին, հանդես է եկել Տերնոպոլ քաղաքի մանկապատանեկան, տնտեսագիտական համալսարանի թիմերում, ինչպես նաև «Նադեժդա» ակումբում։ 2008 թվականի ապրիլից խաղացել է Տերնոպոլի «Նիվա» ակումբում։

2009 թվականի հուլիսի 20-26-ը Տերնոպոլի պետական ազգային տնտեսագիտական համալսարանի թիմի կազմում մասնակցել է Եվրոպայի ուսանողական առաջնությանը և դարձել Եվրոպայի չեմպիոն։ 2010 թվականի հուլիսի 19-25-ը «Տերնոպոլ» ակումբի կազմում կրկին մասնակցել է Եվրոպայի առաջնությանը և դարձել բրոնզե մեդալակիր։

2009 թվականի հոկտեմբերից մարզի առաջնությունում հանդես է եկել Տերնոպոլի պետական ազգային տնտեսագիտական համալսարանի թիմում։ Նույն թվականի դեկտեմբերին խաղացողի ծառայություններով հետաքրքրվել է ուկրաինական «Վոլն» ակումբը, որը 2010 թվականի սկզբին պայմանագիր է կնքել ֆուտբոլիստի հետ։

2015 թվականի ամռանը փորձաշրջան է անցկացրել Մինսկի «Դինամոյում», սակայն ակումբի կազմում չի ընդգրկվել։ 2016 թվականին ընդգրկվել է բելառուսական մեկ այլ ակումբում՝ «Սլավիա-Մոսիրում», եղել է կենտրոնական պաշտպան, վնասվածքների պատճառով բաց է թողել 2016 թվականի մրցաշրջանի մեծ մասը։ 2017 թվականի փետրվարին առողջական խնդիրների պատճառով լքել է ակումբը։

2018 թվականին սիրողական մակարդակով հանդես է եկել Տերնոպոլի մարզի առաջնությունում, որից հետո վերջնականապես ավարտել է կարիերան։

Մահ
---

Ուկրաինա ռուսական ներխուժման սկսվելուց հետո նա ընդգրկվել է Ուկրաինայի զինված ուժերում։

Ռոման Պետրովիչ Գոդովանին զոհվել է 2023 թվականի նոյեմբերի 29-ին։ Ըստ լրագրող Ռոման Բեբեհի՝ մահացել է ականի պայթյունից, թաղվել է Մելնիցա-Պոդոլսկայայում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. 1 2  FBref.com(բազմ․)
3. 1 2  FootballFacts.ru (ռուս.)
4. 1 2
5. ↑  «Чемпіонат Європи з футболу серед студентських команд: український фінал і перемога ФК «Тернопіль»» (ուկրաիներեն). Офіційний сайт ПФЛ. 28.07.2009. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ մայիսի 24-ին. Վերցված է 11.08.2010-ին.
6. ↑  «"Бронзове" Євро "Тернополя"» (ուկրաիներեն). 20 хвилин. 28.07.2010. Վերցված է 11.08.2010-ին.
7. ↑  «ФК "Тернопіль" отримав від мера аванс» (ուկրաիներեն). Номер Один. 30.12.2009. Վերցված է 30.12.2009-ին.(չաշխատող հղում)
8. ↑  «У "Волині" два нових оборонця» (ուկրաիներեն). Неофіційний сайт ФК «Волинь». 14.01.2010. Արխիվացված է օրիգինալից 2010 թ․ հունվարի 19-ին. Վերցված է 11.08.2010-ին.
9. ↑  Бывший футболист молодёжной сборной Украины подорвался на мине

Արտաքին հղումներ
----------------

* Профиль на официальном сайте «Волыни» Արխիվացված 2017-09-10 Wayback Machine(ուկր.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | FootballDatabase.eu · FootballFacts.ru · Soccerbase (խաղացող) · Soccerway · teams.by · playmarkerstats.com (խաղացող) · Transfermarkt (խաղացող) · worldfootball.net (խաղացող) · Պրեսբոլ · ՈւՖԱ |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Վարդազարյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Ռոբերտ Սերգեյի Վարդազարյան** (1911, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - 1953), հայ գրականագետ, բանասիրական գիտությունների թեկնածու, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1948 թվականից։

Կենսագրություն
--------------

Ռոբերտ Վարդազարյանը ծնվել է Թիֆլիսում։ Միջնակարգ կրթությունը ստացել է տեղում։ 1931 թվականին մեկնել է Մոսկվա և սովորել Մաքսիմ Գորկու անվան համաշխարհային գրականության ինստիտուտում։ Ավարտելուց հետո աշխատել է նույն հաստատությունում որպես հեռակա բաժնի ուսմասվար։ 1937-1940 թվականներին սովորել է Չերնիշևսկու անվան պատմության, փիլիսոփայության և գրականության ինստիտուտի ասպիրանտուրայում, միաժամանակ դասավանդել է ԽՍՀՄ ժողովուրդների գրականություն։ 1941 թվականին աշխատել է Մ. Գորկու անվան համաշխարհային գրականության ինստիտուտում որպես գիտաշխատող։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ որպես աշխարհազորային մասնակցել է Մոսկվայի պաշտպանությանը։ «հերոսականության ըմբռնումը և դրա արտացոլումը սովետական գրականության մեջ» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ 1943 թվականից աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ Մանուկ Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում նախ որպես գիտաշխատող, ապա գիտական քարտուղար։ Նույն թվականից մինչև 1953 թվականը ռուս գրականության պատմություն է դասավանդել Երևանի Խ. Աբովյանի անվան հայկական մանկավարժական ինստիտուտում։ Մահացել է 1953 թվականին։

Երկերի մատենագիտություն
-----------------------

* Գրականության մասին, Երևան, Պետհրատ, 1959, 247 էջ։

### Մամուլ

* Գռեհիկ սեկսուալիզմ։ «Գրական թերթ», 1948, № 4:

Աղբյուրներ
----------

1. ↑  *Գրական տեղեկատու*. Երևան: «Սովետական գրող». 1986. էջ էջ 528.
**Ջոն Վիկտոր Էվանս** (անգլ.՝ John Victor Evans, հունվարի 18, 1925(1925-01-18), Malad City, Այդահո, ԱՄՆ - հուլիսի 8, 2014(2014-07-08), Բոյսե, ԱՄՆ), ամերիկացի քաղաքական գործիչ, Այդահոյի 27-րդ նահանգապետ։

Կենսագրություն
--------------

Ջոն Վիկտոր Էվանսը ծնվել է 1925 թվականի հունվարի 18-ին Այդահո նահանգի Մալադ քաղաքում։ Կրթություն է ստացել Այդահո նահանգի և Սթենֆորդի համալսարանն։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Էվանսը ծառայել է ԱՄՆ բանակի շարքերում։ Կյանքի մեծ մասը անցկացրել է հայրենի Մալադ քաղաքում, որտեղ նաև զբաղվել է գյուղատնտեսությամբ և անասնաբուծությամբ։

Էվանսը պաշտոններ է զբաղեցրել ազգային օրենսդրական կոմիտեում, եղել է Բեր գետի ջրօգտագործման ասոցիացիայի և Օնայդա շրջանի զարգացման, պաշտպանության և պաշարների կոմիտեի նախագահ։

1974 թվականին Էվանսը դարձել է Այդահոյի փոխնահանգապետ։ Երբ 1977 թվականի հունվարի 24-ին գործող նահանգապետ Սեսիլ Դեյլ Էնդրյուսին առաջարկվել էր տեղ զբաղեցնել Արտաքին գործերի նախարարությունում, Էվանսը զբաղեցրել է նրա պաշտոնը։ Նոր պաշտոնում նրա առաջին կարևոր փորձություններից են եղել Այդահոյում տեղի ունեցած մեծ երաշտը, որի տնտեսությունը մեծ մասամբ կախված է գյուղատնտեսությունից։ Էվանսը շարունակում էր զբաղվել շրջակա միջավայրի պաշտպանության հարցերով։ Նրան հաջողվել է հաղթել 1978 և 1982 թվականների ընտրություններում։ Իր նահանգապետության վերջին տարիներին գլխավորում էր արոտավայրերի ղեկավարության և ատոմային էներգետիկայի նահանգապետերի ազգային ասոցիացիայի ենթահանձնաժողովները։

Ջոն Էվանսը ամուսնացած է եղել Լոլե Դենիելսի հետ, որից ունեցել է հինգ երեխա։

Ջոն Վիկտոր Էվանսը մահացել է 2014 թվականի հուլիսի 8-ին, Մալադում, Այդահո։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Find A Grave — 1996.
2. 1 2  Freebase տվյալների վերբեռնում — Google.
3. ↑  NND.com-Governor John V. Evans
4. ↑  «John V. Evans (1925 - 2014)». *Idaho Statesman*. Boise. obituary. 2014 թ․ հուլիսի 10. Վերցված է 2014 թ․ նոյեմբերի 9-ին.
5. ↑  National Governors Association-John V. Evans Արխիվացված 2011-06-29 Wayback Machine

Գրականություն
-------------

* *Nancy Capace* Encyclopedia of Idaho. — North American Book Dist LLC, 2001. — С. 134. — 415 с. — ISBN 0403096065

Արտաքին հղումներ
----------------

* National Governors Association
* D.L. Evans Bank Արխիվացված 2014-07-10 Wayback Machine
* NNDB: John V. Evans

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave · WikiTree |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Notable Names Database |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: n2004085334 · VIAF: 68324678 · WorldCat VIAF: 68324678 |

 |
**Էդվարդ Կպոդո** (անգլ.՝ Edward Kpodo, հունվարի 14, 1990(1990-01-14), Տեմա, Մեծ Աքրա, Գանա), գանացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան։

Կարիերա
-------

«Թեմա Յուտ» ֆուտբոլային ակումբի սան է։ 2007/08 մրցաշրջանում սկսել է ներգրավվել հիմնական կազմի խաղերին։ Հաջորդ տարի նա դարձավ հիմնական խաղացող, բայց թիմը անցավ ավելի ցածր դիվիզիոն։ 2009/10 մրցաշրջանը Կպոդոն անցկացրել է Գանայի երկրորդ լիգայում, որտեղ գրավել է Գանայի երկրորդ հավաքականի սկաուտների ուշադրությունը։

Գանայի երկրորդ հավաքականի կազմում նորամուտը նշել է Բուրկինա Ֆասոյի դեմ երկրորդ հավաքականների Արևմտյան Աֆրիկայի մրցաշարի շրջանակներում։ Այդ խաղում գանացիները հաղթել են 4:0 հաշվով, իսկ Կպոդոն դարձել է գոլերից մեկի հեղինակը։ Նրա խաղն աննկատ չմնաց, և առաջնության ավարտից հետո պաշտպանի տրանսֆերը գնեց գանայական «Բերեկում Չելսի» ակումբը։

Առաջին իսկ մրցաշրջանում նոր ակումբի կազմում դարձել է Գանայի չեմպիոն։ Հաջորդ մրցաշրջանում խաղացել է ԱՖԿ Չեմպիոնների լիգայի խաղերում։

2013 թվականի փետրվարի սկզբին Կպոդոն վարձավճարով տեղափոխվել է «Խիմկի» ֆուտբոլային ակումբ։ «Խիմկի» ֆուտբոլային ակումբի կազմում մասնակցել է 11 հանդիպման։

2013/14 մրցաշրջանի մեկնարկից առաջ մեկ տարվա պայմանագիր է կնքել «Շիննիկ» ակումբի հետ։ Մրցաշրջանի ավարտից հետո տեղափոխվել է հայկական «Շիրակ»։

Ձեռքբերումներ
-------------

* Գանայի չեմպիոն՝ 2010/11

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. 1 2 3  «Профиль». Официальный сайт ФК «Химки». Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ դեկտեմբերի 15-ին. Վերցված է 2013 թ․ դեկտեմբերի 15-ին.
3. ↑  ««Химки» приобретут защитника «Берекум Челси» Кподо». Чемпионат.com. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ դեկտեմբերի 15-ին. Վերցված է 2013 թ․ դեկտեմբերի 15-ին.
4. ↑  ««Шинник» подписал защитника «Химок»». sportbox.ru. Արխիվացված օրիգինալից 2018 թ․ հոկտեմբերի 8-ին. Վերցված է 2013 թ․ դեկտեմբերի 15-ին.
5. ↑  «Экс-защитник «Шинника» будет играть в Лиге Европы». sportbox.ru. Արխիվացված օրիգինալից 2018 թ․ հոկտեմբերի 8-ին. Վերցված է 2014 թ․ հուլիսի 12-ին.
**Անդրեյ Անատոլևիչ Անիշչենկո** (ուկրաիներեն՝ Андрій Анатолійович Аніщенко, ապրիլի 16, 1975(1975-04-16), Խարկով, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան, կիսպաշտպան, 2011 թվականից Խարկովի «Մետալլիստ»-ի երիտասարդական կազմի մարզիչն է։

Խաղացողի կարիերան
-----------------

Պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլում նորամուտը նշել է 1992 թվականին երրորդ լիգայի՝ Խարկովի «Օլիմպիկ» ակումբում։ Իր կարիերան ավարտել է Խարկովի «Հելիոս» ակումբում 2007/08 մրցաշրջանից հետո։

Մարզչական կարիերա
-----------------

2011 թվականի ամռանը նշանակվել է Խարկովի «Մետալլիստի» երիատասարդական թիմի մարզիչ։

Բարձրագույն կրթությունն ստացել է ԽՖՄՊԱ-ում (Խարկովի ֆիզիկական մշակույթի պետական ակադեմիա)

Ձեռքբերումներ
-------------

* Ուկրաինայի Առաջնություն (2) 1998/99, 1999/00

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. ↑   В штабе Металлиста — перестановки

Արտաքին հղումներ
----------------

* Игровая карьера – статистика выступлений
* Ֆուտբոլիստի էջը *FootballFacts.ru* կայքում
**Դուշան Միյիչ** (հունվարի 23, 1965(1965-01-23), Բանյա Լուկա, Բոսնիայի և Հերցեգովինայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), սերբ նախկին ֆուտբոլիստ, մարզիչ և ադմինիստրատոր։

Կարիերա
-------

### Խաղացող

Կարիերան սկսել է «Հայդուկ Կուլայում»։ Կարիերայի մեծ մասն անցկացրել է «Վոյվոդինում»։ 1982 թվականից Միյիչը հանդես է եկել ակումբում, որտեղ մասնակցել է 125 հանդիպման։ Ակումբի կազմում 1988/89 մրցաշրջանում նվաճել է Հարավսլավիայի առաջնության ոսկե մեդալները (դա եղել է նրա միակ հաջողությունը «Վոյվոդինայի» կազմում։ Երկու մրցաշրջան անց տեղափոխվել է իսպանական «Էսպանյոլ»։ «Բարսելոնայում» Միյիչը մեկ մրցաշրջան է անցկացրել, բայց այդպես էլ չի կարողացել ամրապնդվել ակումբում։ Ավելի ուշ տեղափոխվել է երկրորդ լիգայի «Պալամոս» ակումբ։ Կարիերան ավարտել է հունական «Կավալա» ակումբում։

### Մարզչական

Հետագա խաղային օրերին Միյիչը երկու անգամ զբաղեցրել է Հայաստանի Պրեմիեր լիգայի «Արարատ Երևան» ակումբի գլխավոր մարզչի պաշտոնը (2007 և 2014)։

2016 թվականի դեկտեմբերին Միյիչը նշանակվել է «Վոյվոդինայի» նախագահ։ Նա հրաժարական է տվել 2017 թվականի սեպտեմբերին։

Նվաճումներ
----------

Վոյվոդինա
* Հարավսլավիայի չեմպիոն - 1988/89

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. 1 2  FBref.com(բազմ․)
3. ↑  «No peace for ambitious Pyunik». uefa.com. 2007 թ․ հուլիսի 25. Վերցված է 2020 թ․ հունվարի 21-ին.
4. ↑  «Ararat mount Armenian title challenge». uefa.com. 2007 թ․ օգոստոսի 24. Վերցված է 2020 թ․ հունվարի 21-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Դուշան Միյիչ պրոֆիլը BDFutbol կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | BDFutbol · FootballDatabase.eu · playmarkerstats.com (խաղացող) · Transfermarkt (խաղացող) · Transfermarkt (մարզիչ) · worldfootball.net (խաղացող) |

 |
**Վալերի Բոլդենկով** (ուկրաիներեն՝ Валерій Ігорович Болденков, սեպտեմբերի 8, 1994(1994-09-08), Otaci, Ocnița District, Մոլդովա), մոլդովական ծագումով ուկրաինացի ֆուտբոլիստ, ով խաղում է որպես հարձակվող «Կարպատի Լվիվ» ֆուտբոլային ակումբում։

Կարիերա
-------

Բոլդենկովը մոլդովական «Նիստրու Օտացի» ֆուտբոլային ակումբի և BRW-BIK-ի Վոլոդիմիր-Վոլինսկի երիտասարդական սպորտային դպրոցի սան է։ 2007 թվականին նա տեղափոխվել է Ուկրաինա և 2010 թվականին դիմել է Ուկրաինայի քաղաքացիություն ստանալու համար։

Նա իր կարիերան անց է կացրել Ուկրաինայի Պրեմիեր Լիգայի փոխարինողների կազմում և 2014 թվականի հուլիսին դուրս է եկել խաղադաշտ Ուկրաինայի Առաջին կարգի լիգաում հանդես եկող «Դինամո 2» ֆուտբոլային ակումբի կազմում։ Բոլդենկովը 2014 թվականի սեպտեմբերի 27-ին իր նորամուտն է նշել Ուկրաինայի Առաջին կարգի լիգաում հանդես եկող Կիևի «Դինամոյի» կազմում Չեռնիգովի «Դենսայի» դեմ խաղում՝ խաղադաշտ մտնելով հանդիպման երկրորդ կեսին։

Փաստեր
------

Վալերի Բոլդենկովը (ռումիներեն՝ Valerii Boldencov) Soccerway-ում ունի երկու պրոֆիլ․ մեկը որպես ուկրաինացի, մյուսը՝ որպես մոլդովացի ֆուտբոլիստ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. ↑  Валерій Болденков (Ukrainian). Official FC Dynamo Kyiv Site. 2016 թ․ մարտի 11.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
3. ↑  Болденков Валерій Ігорович (Ukrainian). Official FFU Site. 2016 թ․ մարտի 11. Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ հունվարի 1-ին. Վերցված է 2023 թ․ հուլիսի 10-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պրոֆիլը UAF-ի պաշտոնական կայքում (ուկր․)
* Ֆուտբոլիստի էջը *soccerway.com* կայքում(անգլ.)
* Ֆուտբոլիստի էջը *soccerway.com* կայքում(անգլ.) (ներկայումս ջնջված է)
**«Orange Moldova»** ( ռումիներեն՝ Societatea pe Acţiuni "Orange Moldova") հեռահաղորդակցային ընկերություն է Մոլդովայի Հանրապետությունում ։

Ներկայացնում է բջջային կապի, անլար շարժական համացանցի ըստ GSM և UMTS ստանդարտների, անլար շարժական ինտերնետի տեխնոլոգիայով 3G, 4G, ֆիքսված կապի ծառայություններ (միայն իրավաբանական անձանց համար), ծառայություններ լարային լայնաշերտ ինտերնետի (միայն իրավաբանական անձանց) ապրանքանիշի **Órange** ['ɔrɪnʤ].

Ցանցի մեկնարկից ` 1998 թ. Հոկտեմբերի 27-ից մինչև 2007 թ. Ապրիլի 24-ը ներառյալ ընկերությունը կոչվում եր **Voxtel** , իսկ 2007 թ. Ապրիլի 25-ից այն անցել է նոր ապրանքանիշի, որը դեռև գործում է։

Orange նաև iPhone 3G, iPhone 3GS, iPhone 4, iPhone 4S, iPhone 5, iPhone 5s և iPhone 5c բջջային հեռախոսների միակ մոլդովական պաշտոնական վաճառողն է։

Orange Moldova-ն աշխարհում առաջին բջջային օպերատորն է որը առաջինն է միացրել HD Voice տեխնոլոգիան իր կապի մեջ։

Ընդհանուր տեղեկություններ
-------------------------

### Օգտագործվող բջջային չափանիշները

Orange ունի ցանցեր երեք ստանդարտով ` GSM , UMTS և LTE:

GSM ցանցը լիովին հագեցված է CSD , GPRS եւ EDGE տեխնոլոգիաներով : CSD տեխնոլոգիան օգտագործելով տվյալների փոխանցման ժամանակ, ներբեռնման եւ վերբեռնման արագությունը հասնում է 9.6 Կբիթ / վրկ, GPRS- ի դեպքում `56 Կբ / վ, EDGE- ով` 236.8 Կբ / վ։

### Ոչ աշխարհագրական համարակալման ռեսուրսներ

Միջազգային ձեւաչափով Orange-ի համարները բջջային կապի համար ունեն ձև.

```
+373 60 xx-xx-xx
+373 68 xx-xx-xx
+373 69 xx-xx-xx
```

### 2010 թ

Հուլիսին Orange անցկացրեց Քիշնևի կենտրոնում 4G ցանցի հանրային ցուցադրություն։ Սեպտեմբերին սկսվեց iPhone 4-ի վաճառքը։

### 2011 թ

Մայիսին Orange մեծացնում է ինտերնետի արագությունը մինչև 42 Մբիթ / վրկ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Первый год с Internet Acum». 13 ноября 2009. Արխիվացված է օրիգինալից 2010 թ․ սեպտեմբերի 8-ին. Վերցված է 2010 թ․ սեպտեմբերի 24-ին.
2. ↑  «Orange Moldova впервые в мире запустил HD Voice» (ռուսերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հունիսի 3-ին. Վերցված է 2009 թ․ դեկտեմբերի 2-ին.
3. ↑  «Почему о Молдове пишут в New York Times, Herald Tribune и Wall Street Journal» (ռուսերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ փետրվարի 17-ին. Վերցված է 2009 թ․ դեկտեմբերի 2-ին.
4. ↑  «Карта покрытия GSM, GPRS, EDGE в формате jpg» (румынский and русский). Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ փետրվարի 17-ին. Վերցված է 2009 թ․ դեկտեմբերի 7-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
5. ↑  «НАРЭКИТ - Ресурсы нумерации для мобильной связи» (ռուսերեն). НАРЭКИТ. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հունիսի 3-ին. Վերցված է 2009 թ․ դեկտեմբերի 19-ին.
**Էմմա Իհրեր** (գերմ.՝ Emma Ihrer հունվարի 3, 1857(1857-01-03), Kłodzko, Լեհաստան - հունվարի 8, 1911(1911-01-08), Բեռլին, Գերմանական կայսրություն), գերմանացի քաղաքական գործիչ և արհմիութենական շարժման ակտիվիստ։

Կենսագրություն
--------------

Կոշկակարի դուստր է։ Էմման, ամուսնացել է դեղագործ Էմմանուել Իհրերի հետ, որն իրենից 22 տարի մեծ էր և տեղափոխվել է Բեռլին։ 1881 թվականին Բեռլինում սոցիալիստուհին և ֆեմինիստուհին հիմնադրել է «Կանանց աշխատավորներին օգնություն ցուցաբերող կանանց միությունը»։ 1885 թվականին Մարիա Հոֆմանի, Պաուլինա Սթեգմանի և Գերտրուդ Գիյում-Շաակի հետ միասին ստեղծել է «Աշխատավորների շահերի պաշտպանության միություն», միությունը ապահովում էր անվճար իրավաբանական և բժշկական աջակցություն։ Մեկ տարի անց ոստիկանությունը լուծարել է ավելի քան հազար անդամ ունեցող կազմակերպությունը։

1887 թվականին Էմմայի ամուսինը աշխատանքի անցավ Ֆելտենում գտնվող դեղատանը, որտեղ ընտանիքը բնակվում էր մինչև 1894 թվականը։ Կնոջ քաղաքական գործունեության համար Էմանուել Իհրերը զրկվել է լիցենզիայից և ստիպված է եղել վաճառել դեղատունը։ Ընտանիքը տեղափոխվել է Բեռլին։

1889 թվականին Կլարա Ցետկինի հետ Էմման դարձել Է Փարիզում սոցիալիստների միջազգային կոնգրեսի պատվիրակը։ 1890 թվականին նա դարձել է առաջին կինը, որն ընտրվել է գերմանական արհմիությունների գլխավոր կոմիտե։ 1891 թվականին հունվարից Էմման հրատարակել է «Աշխատող» շաբաթաթերթը, 1892 թվականից՝ «Հավասարությունը»։

Էմմա Իհրերի անունը կրում են Բեռլինի Լիխտենբերգ և Ֆելտենի շրջանի փողոցները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Deutsche Nationalbibliothek* Record #123631041 // Gemeinsame Normdatei (գերմ.) — 2012—2016.
2. 1 2 3 4  Բրոքհաուզի հանրագիտարան (գերմ.)
3. 1 2 3 4  Proleksis enciklopedija, Opća i nacionalna enciklopedija (хорв.) — 2009.
4. 1 2 3 4  WeChangEd

Գրականություն
-------------

* Claudia von Gélieu: *Sie kannte nicht den Ehrgeiz, der an erster Stelle stehen will.* *Emma Ihrer (1857-1911) zum 150:* *Գեբուրստագ* In: *JahrBuch für Forschungen zur Geschichte der Arbeiterbewegung*, Heft III / 2007, S. 92-104, Berlin, ISSN 1610-093X

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կենսագրություն (գերմ.)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Էմմա Իհրեր» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուս |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 123631041 · ISNI: 0000000416194815 · LCCN: no98089573 · NKC: skuk0000620 · NTA: 17016778X · VIAF: 13221878 · WorldCat VIAF: 13221878 |

 |

 |