recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Մանուկ Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտ**, ՀՀ ԳԱԱ գիտահետազոտական ինստիտուտ։

Պատմություն
-----------

Գործում է 1943 թվականից։ Ստեղծվել է 1938 թվականից գոյություն ունեցող Արմֆանի գրականության և լեզվի ինստիտուտի հիմքի վրա։ 1944 թվականից կրում է Մանուկ Աբեղյանի անունը։ Ունի վեց բաժին՝ հայ հին ու միջին դարերի, նոր շրջանի և սովետահայ գրականությունների, դասական գրողների երկերի գիտական հրատարակության, գրականության տեսության և գրական առնչությունների, որոնք ներկայացնում են ինստիտուտի գիտահետազոտական աշխատանքի հիմնական ուղղությունները։

Ինստիտուտը հրատարակել է հայ դասականներ Կոստանդին Երզնկացու, Հովհաննես Երզնկացու, Խաչատուր Կեչառեցու, Հովհաննես Թլկուրանցու, Մկրտիչ Նաղաշի, Գրիգորիս Աղթամարցու, Խաչատուր Աբովյանի, Հակոբ Պարոնյանի, Միքայել Նալբանդյանի, Գաբրիել Սունդուկյանի, Ռափայել Պատկանյանի, Պետրոս Դուրյանի, Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Հովհաննես Թումանյանի, Հակոբ Հակոբյանի, Մանուկ Աբեղյանի, Եղիշե Չարենցի, Ակսել Բակունցի, Դերենիկ Դեմիրճյանի երկերի քննական բնագրերը։ Հրատարակել է «Սասունցի Դավիթ» ժողովրդական էպոսի համահավաք բնագիրը, հայ նոր գրականության պատմությունը (5 հատորով) և խորհրդահայ գրականության պատմությունը (2 հատորով, նույնը՝ ռուսերեն 1 հատորով)։ Ինստիտուտի գիտական խորհուրդը շնորհում է բանասիրական գիտությունների գիտական աստիճաններ ու կոչումներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Armenia, National Academy of Sciences of. "National Academy of Sciences of Armenia". *www.sci.am*. Retrieved 2016 թ․ նոյեմբերի 28.
2. ↑  "ՀՀ ԳԱԱ Մ. Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտ". *ysu.am*. Արխիվացված է the original 2017 թ․ հունիսի 10-ին. Retrieved 2016 թ․ նոյեմբերի 28. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 198)։*  |
**Հիքմաթ Աբու Զեյդ** (անգլ.՝ Hikmat Abu Zayd 1922 կամ 1923, Ասյութ, Եգիպտոս - հուլիսի 30, 2011(2011-07-30), Կահիրե, Եգիպտոս), եգիպտացի քաղաքական գործիչ, առաջին կինը Եգիպտոսում, որը ստանձնել է նախարարի պաշտոնը (1962)։ Հիքմաթ Աբու Զեյդը գլխավորել է նախարարների կաբինետի սոցիալական բլոկը, որը նախադեպ է եղել, հետո այդ պաշտոնը հաճախ զբաղեցնում էին այլ կին քաղաքական գործիչներ։ Աբու Զեյդը զգալի ազդեցություն է ունեցել Եգիպտոսի օրենսդրության և սոցիալական ապահովության քաղաքականության վրա։

Կենսագրություն
--------------

Աբու Զեյդը ծնվել է եգիպտական Էլ Կուսիա քաղաքի մոտ գտնվող Շեյխ Դաուդ գյուղում։ 1950 թվականին Հիքմաթ Աբու Զեյդը ստացել է արվեստի մագիստրոսի կոչում Շոտլանդիայի Սենտ-Էնդրյուս համալսարանում, իսկ 1957 թվականին Լոնդոնի համալսարանում ստացել է կրթության հոգեբանության դոկտորի կոչում։ 1955-1964 թվականներին դասավանդել է Այն Շամսի համալսարանում, իսկ 1965 թվականից Կահիրեի համալսարանի պրոֆեսոր էր։

1962 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Աբու Զեյդը նախագահ Գամալ Նասերի հրամանագրով նշանակվել է Եգիպտոսի կաբինետում սոցիալական բլոկի նախարար։ Նա պաշտոնը պահպանել է 1964 թվականից մինչև 1965 թվականը։ Աբու Զեյդի նշանակումը պայմանավորված էր նոր նախագահական ծրագրի ընդունմամբ, որն ընդգծում էր կրթության հասանելիության ընդլայնումը բոլոր քաղաքացիների համար՝ անկախ սեռից և սոցիալական խավից։

Աբու Զեյդի նշանակումը պետական պաշտոնում ճանաչվել է որպես սոցիալական նշանակալի քայլ։ Աբու Զեյդի սոցիալական հարցերի նախարարությունը հիմնականում կենտրոնացել է կանանց իրավունքների վրա։

1970 թվականի դեկտեմբերին Աբու Զեյդը ստացել է միջազգային Լենինյան մրցանակ «Ժողովուրդների միջև խաղաղության ամրապնդման համար»։ Անվար Սադաթի իշխանության գալուց հետո Աբու Զեյդը և նրա ամուսինը, որպես ակտիվ նասերիականներ, ստիպված են եղել լքել երկիրը և 1974-1992 թվականներին ապրել Լիբիայում, որտեղից էլ քննադատել են Եգիպտոսի իշխանություններին։ Հիքմաթը մտել է Եգիպտոսի ազգային ճակատ, որը ստեղծվել էր 1980 թվականին Դամասկոսում Սաադ ալ-Շազլիի կողմից։ Հայրենիքում նրան մեղադրել են դավաճանության, ահաբեկչության և լրտեսության մեջ՝ զրկելով քաղաքացիությունից։ 1991 թվականին դատարանը հանել է մեղադրանքը և ամուսիններին վերադարձրել եգիպտական անձնագրերը։

Հիքմաթ Աբու Զեյդը մահացել է 2011 թվականի հուլիսի 30-ին Կահիրեում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2  "Egypt's first female minister dies at 96 (31.07.2011)". english.ahram.org.eg. Արխիվացված է the original 2012 թ․ մայիսի 29-ին. Retrieved 2022 թ․ մարտի 30. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  "Biographical Dictionary of Modern Egypt Goldschmidt, Arthur (2000)". books.google.ru.
4. ↑  "Egypt's Women Most Emancipated in Region (21.10.1963)". The Gazette. Reuters.
**Մանդամադոս** (հուն․՝ Μανταμάδος), գյուղ Հունաստանի Հանրապետության Հյուսիսային Եգեյան մարզում՝ Լեսբոս կղզում։

Գտնվում է Լեսբոսի գլրավոր բնակավայրը համարվող Միտիլինի քաղաքից 35 կիլոմետր դեպի հյուսիս։ Բնակչության թվաքանակը 2001 թվականի մարդահամարի տվյալներով եղել է 1156, 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով՝ 941 մարդ:.

Մանդամադոսի մերձակայքում է գտնվում Միքայել հրեշտակապետի՝ հունական փառաբանված վանքը (*Ο Ταξιάρχης του Μανταμάδου*), որը համբավվել է հատկապես Միքայել հրեշտակապետի հրաշագործ սրբապատկերի շնորհիվ։

Մանդամադոսի կենտրոնական հրապարակում է գտնվում Սուրբ Բասիլիոսի (Սուրբ Վասիլի) վանքը, որը կառուցվել է 1750 թվականին։

Մանդամադոս գյուղի մերձակայքում գտնվող Միքայել հրեշտակապետի վանքը
Միքայել հրեշտակապետի հրաշագործ սրբապատկերը

Նշանավոր մանդամադոսցիներ
------------------------

Պորփյուրոս (Ֆոտիադիս) (1800—1852 թթ.) - Կրետեի մետրոպոլիտ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Hellenic Statistical Authority databases (հուն.)
2. 1 2
3. ↑  "Απογραφή Πληθυσμού - Κατοικιών 2011. ΜΟΝΙΜΟΣ Πληθυσμός". Արխիվացված է the original 2019 թ․ նոյեմբերի 28-ին. Retrieved 2018 թ․ օգոստոսի 10.
4. ↑  Ο Ταξιάρχης του Μανταμάδου. Archived 2015-09-07 at the Wayback Machine. (հուն.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Μανταμάδος — Στην αχλύ του θρύλου. Archived 2015-08-22 at the Wayback Machine. (հուն.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Քրիստոսը Հավանայում** (իսպ.՝ Cristo de La Habana), Հիսուս Քրիստոսի արձանը Կուբայի մայրաքաղաք Հավանայում։ Տեղակայված է բլրի վրա՝ Հավանայի ծովախորշի մոտ։ Հեղինակը Խիլմա Մադերան (անգլ.՝ Jilma Madera) է։ Արձանը ստեղծվել է 1958 թվականին։

Նկարագիր
--------

Քրիստոսի արձանը պատրաստած է Կարարայի սպիտակ մարմարից։ Բարձրությունը 20 մետր է, որից 3 մետրը պատվանդանն է։ Ընդհանուր զանգվածը 320 տոննա է։ Արձանը կերտվել է մարմարե 67 կտորից, որոնք բերվել են Իտալիայից։ Ի դեպ, քարերն անձամբ օծել է Պիոս XII Հռոմի Պապը։

Հիսուս Քրիստոսի աջ ձեռքը վեր է բարձրացած, իսկ ձախը՝ կրծքի մոտ է։ Արձանի դեմքն ուղղված է դեպի քաղաքը։

Արձանը գտնվում է Հավանայի արվարձան Կասաբլանկայում։ Բացումը տեղի է ունեցել 1958 թվականի դեկտեմբերի 24-ին։ Այն տեղադրվել է Ֆիդել Կաստրոյի իշխանության գալուց 8 օր առաջ։ Տեղադրման հենց առաջին օրը կայծակը հարվածել և վնասել էր արձանը, որից հետո այն վերականգնել են։

Արձանը գտնվում է ծովի մակարդակից 51 մետր բարձրության բլրակի վրա, այդ պատճառով էլ երևում է քաղաքի զանազան կողմերից։ Արձանի մոտից էլ բացվում է տեսարան դեպի Հավանան։

Իտալիայում աշխատելու ժամանակ Մադերան Կարարայի քաղաքապետ Ֆիլիպո Մարտինելիի խնդրանքով կերտել է արձանի ձեռքերի կրկնօրինակը, որոնք հետագայում քաղաքապետը նվիրել է Երևանին։ Հասնելով Երևան` քանդակագործ Արա Հարությունյանի կողմից ձեռքերը նոր հորինվածք ստացան և տեղադրվեցին Երևանի Օղակաձև զբոսայգում՝ «Բարեկամության ձեռքեր» անվամբ։

Տես նաև
-------

* Հիսուս Քրիստոսի արձանը Բրազիլիայում
* Հիսուս Քրիստոսի արձանը Լեհաստանում
* Հիսուս Քրիստոսի արձանը Սիրիայում
* Քրիստոսն անդունդից

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "El Cristo de La Habana Excelencias Cuba". *www.excelenciascuba.com*. Արխիվացված է the original 2019 թ․ օգոստոսի 21-ին. Retrieved 2019 թ․ օգոստոսի 21.
2. ↑  Cremata Ferrán, Mario (17/01/2009). "Cumple medio siglo el Cristo de La Habana". La Habana: Juventud Rebelde. Retrieved 17 de marzo de 2009.
3. ↑  "El Cristo de La Habana cumple 58 años este 25 de diciembre". *CiberCuba* (in իսպաներեն). 2016 թ․ դեկտեմբերի 26. Retrieved 2019 թ․ օգոստոսի 21.
4. ↑  Rebelde, Radio. "El Cristo de La Habana y de Cuba". *www.radiorebelde.cu*. Retrieved 2019 թ․ օգոստոսի 21.
5. ↑  "Բարեկամության ձեռքեր". *ImYerevan.com*. Արխիվացված է the original 2014 թ․ հոկտեմբերի 9-ին. Retrieved 2019 թ․ օգոստոսի 21.
**Մանգոյի տուն** կամ **Մանգո հաուս** (արաբ․՝ منزل منكو‎‎), ճարտարապետական շինություն Հորդանանի մայրաքաղաք Ամմանում։

Ճարտարապետություն
-----------------

Մանգոյի տունը նախագծվել է հորդանանցի ճարտարապետ Մուխտար Սակրի կողմից, ով ալ-Բիլբեիսայի տան հատակագծի հեղինակն է։ Այն կարելի է համարել նոր շրջանի հորդանանյան ճարտարապետության վառ նմուշ, որն իր յուրօրինակ կառուցվածքով առանձնանում է 1920-1930-ական թվականներին կառուցված շինություններից։

Մանգոյի տունը կառուցված է միագույն քարից և աչքի է ընկնում իր ծաղկազարդ փայտե պատշգամբներով։ 1940-ական թվականներին որոշ սենյակներ ենթարկվել են փոփոխության։

Պատմություն
-----------

Մանգոյի տունը կառուցվել է 1940-ական թվականների վերջին՝ Համդի Մանգոյի երկու որդիների՝ Ալի և Քամալ Մանգոների կողմից։ Մանգոները հանդիսանում էին Ամմանի հիմնարար գործարարական ընտանիքներից մեկը։

Մանգոյի տունը կառուցվել է Օման բեն Խաթաբի փողոցում (հետագայում՝ Մանգոյի փողոց)։ 1970-ական թվականներին տունը ենթարկվել է վերանորոգման, որի ընթացքում շենքի վերին հատվածը վերաբնակեցվել է, իսկ 1995 թվականին շենքին կցվել երկսենյականոց երկու տնակներ։ Մանգոների ընտանիքը բնակվում է պատմական այս տանը մինչ օրս։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Mohammed al-Asad. Susan Wood (ed.). *Old Houses of Jordan*. TURAB 1997.
2. ↑  Matthew Teller. "Along Rainbow Street". Rough Guides Ltd. 2007. Արխիվացված է the original 2010 թ․ փետրվարի 28-ին. Retrieved 2008 թ․ մայիսի 10. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |
| --- |
| 

  **Հորդանան**   **Մերձավոր Արևելք**   **Ճարտարապետություն**
 |
**Հիպերհղումը**, կամ հիպերկապը, կամ պարզապես հղումը հնարավորություն է, որ թույլ է տալիս մի փաստաթղթից ավտոմատ կերպով անցնել մեկ ուրիշ կապված փաստաթղթի։ Հղումները օգտագործվում են հիմնականում կայքերում, որպեսզի թույլ անցումը մեկ այլ կայք լինի միայն մեկ սեղմման շնորհիվ։

Սկզբնակետ և թիրախ
-----------------

Հղումը ունի սկզբնակետ և նպատակակետ՝ թիրախ։ Սկզբնակետի մասնիկի ակտիվացումը թույլ է տալիս ավտոմատ կերպով անցնելու նպատակակետին։

Հղման սկզբնակետը սովորաբար բառ, նախադասությունն, նկար, կամ դրանցից որևէ մեկի մասնիկ է հիպերտեքստային փաստաթղթում։ Նպատակակետը կարող է լինել ինչպես մի այլ փաստաթուղթ (ընդ որում այդ փաստաթղթի սկիզբը, կամ ցանկացած մասը), այնպես էլ նույն փաստաթղթի մի այլ մաս։ Որոշ հիպերտեքստային համակարգեր չեն կարող երաշխավորել նպատակակետի հավաստիությունը, գոյությունը, և հաճախ այս դեպքերում հանդիպում ենք հիպերկապերի, որ անվանում են կտրված, կոտրած կամ անհասանելի։

Տես նաև
-------

* HTML

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Cara Membuat Dan Membangun Backlink Di Blog Menurut Pakar SEO". Merriam-Webster.com. Արխիվացված է the original 2017 թ․ մարտի 31-ին. Retrieved 2017 թ․ ապրիլի 25.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Մեծ կատալոնական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4617682-2 · Microsoft: 30088001, 2777013560 |

 |



  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Սա Համացանցի, նրա ստանդարտների և պրոտոկոլների մասին անավարտ հոդված է։ Դուք կարող եք օգնել Վիքիպեդիային՝ ուղղելով և լրացնելով այն։* |
Հինյոյա կղզու հարավարևելյան հատվածը՝ Լյոդինգենի հյուսիս, 2006 թվականի ապրիլի 9Ю
Ֆորֆյորդ դաշտը՝ տեղակայված Հինյոյա կղզուց հյուսիս-արևմուտք, Անդյոյ կոմունա
Սիգերսֆյորդ՝ Հինյոյ կղզու արևմտյան ափին գտնվող գյուղ
Ֆորֆյորդ դաշտը՝ արգելանոց, որտեղ գտնվում են Նորվեգիայի ամենահին կաղնիները
**Հինյոյա**, ինչպես նաև Հինյո (նորվ.՝ Hinnøya), կղզի Հյուսիսային Նորվեգիայում։

Նորվեգիայի մերձափնյա խոշորագույն կղզին է (երկրի կազմում ավելի մեծ կղզի միայն Շպիցբերգեն կղզեխմբի կղզիներն են։ Կղզու տարածքը կազմում է 2204,7 կմ²Լ Կղզու բնակչությունը 31 851 մարդ է (2006 թվականի դրությամբ)։ Հինյոն կղզու արևմտյան մասը վարչակազմորեն պատկանում է Վեստերոլեն շրջանին, հարավարևմտյան հատվածը՝ Լոֆոտեն շրջանին։ Ամենից շատ բնակչություն ունի Հարստադ քաղաքը։ Կղզու տարածքում կան մի քանի գյուղեր, որոնցից առանձնանում են Բուրկենեսը, Լյոդինգենը, Սիգերֆյորդը և Սյորվիկը։

Կղզին աշխարհագրորեն բաժանվում է ֆյուլկա Տրոմսի (Հարստադ և Կվեֆյորդ կոմունաներ) և Նուրլանի (Անդյոյ, Հադսել, Լյոդինգեն, Սորտլան, Հյելսուն և Վոգան կոմունաներ) միջև։ Կղզին հատում են բազում ֆյորդներ, ունի բլրային և լեռնային ռելիեֆ։ Մասնավորապես, հարավային հատվածում կղզու ամենաբարձր լեռն է՝ Մյոյսալենը (ծովի մակարդակից բարձրությունը՝ 1262 մ)։ Լավագույն գյուղատնտեսական տարածքները գտնվում են հյուսիս-արևելքում՝ Հարստադ և Կվեֆյորդ կոմունաներում։ Կղզին միացած է Հյելսուն կամրջի հետ։ Արևմուտքում միանում է Լանգյոյա կղզու հետ՝ Սորտլան կամրջով, իսկ հյուսիսում՝ Անդյոյա կղզու հետ՝ Անդյոյ կամրջով։

Լոֆաստ ճանապարհը, որը միացնում է Լոֆոտենը ցամաքի հետ, պաշտոնապես բացվել է 2007 թվականի դեկտեմբերի 1-ին։ Ճանապարհը դարձել է Е10 Եվրոպական մայրուղու հատվածը և մոտ անցնում Մյոյսալեն ազգային պարկին։ Կղզու հյուսիս-արևտմյան հատվածում (Սորտլան և Անդյոյ կոմունաներ) տեղակայված Ֆորֆյորդ արգելանոցը՝ անտառներով, ճահիճներով և Նորվեգիայի հնագույն կաղնիներով (700 տարեկան) մի վայր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Словарь географических названий зарубежных стран. — 3-е изд. перераб. и доп. — М.: Недра, 1986. — С. 410. — 459 с. — 70 000 экз. — УДК 528.935:003.035(038)
2. ↑  Норвегия. Справочная карта.1:2 500 000. — Изд. четвёртое. — М.: Главное управление геодезии и картографии при Совете министров СССР, 1977. — 27 800 экз.
3. ↑  Топокарты Генштаба
4. ↑  "Национальный парк Мёйсален (նորվ.)". Արխիվացված է the original 2007 թ․ սեպտեմբերի 30-ին. Retrieved 2016 թ․ նոյեմբերի 14. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
5. ↑  ["Заповедник Форфьорддален (նորվ.)". Արխիվացված է the original 2012 թ․ ապրիլի 15-ին. Retrieved 2016 թ․ նոյեմբերի 14. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help) Заповедник Форфьорддален (նորվ.)]

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հինյոյա շրջանի բնությունը

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական |

 |
**«Հիշողության հարատևության քայքայումը»**, իսպանացի նկարիչ Սալվադոր Դալիի նկարը՝ ստեղծված 1952-1954 թվականներին։ Գտնվում է Սենթ Փիթերսբերգի Սալվադոր Դալիի թանգարանում։

Նկարի մասին տեղեկատվություն
---------------------------

> 
> 
> Դալին վերափոխում է իր հանրահայտ «Հիշողության հարատևությունը» «ատոմային միստիցիզմի» ոգով։ «Հարատևությունը և «քայքայումը» թվում են փոխբացառող հասկացություններ, սակայն ոչ Դալիի «պարանոիդալ-ծայրահեղ» աշխարհայացքում։ Փափուկ ժամատախտակները, իրականում, դանդաղ թափվում են, սակայն նրանց շրջապատող աշխարհը հաստոցային ճշգրտությամբ կտրատված է ճիշտ բլոկների, ռնգեղջյուրների ուղղված եղջյուրները ակնարկում են այդ կենդանիների հետ կապված մաթեմատիկական հրաշքները։ Բեմի մեծ մասը գտնվում է ջրի տակ, որը նկարիչը ստիպում է կախվել ճյուղից։ Դալիի մյուս նկարներում այն կարելի է բարձրացնել ինչպես սավանը, որպեսզի տեսանելի լինի հատակը։ Ներքևում՝ ձկան տակ, ընկած է թափանցիկ, գրեթե չանհետացող ինքնանկար գլուխը, որն առկա է Դալիի՝ 1920-ական թվականների վերջի և 1930-ական թվականների սկզբի շատ աշխատանքներում.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  "Распад постоянства памяти". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ ապրիլի 11. Retrieved 2009.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հիշողության հարատևության քայքայումը Archived 2010-02-25 at the Wayback Machine.(անգլ.) Սալվադոր Դալիի աշխատանքների պատկերասրահում
Պորվոոյի քաղաքապետարանը 1900 թվականին
**Պորվոոյի հին քաղաքապետարան** (ֆիններեն՝ Porvoon raatihuone, շվեդ.՝ Borgå rådhus), Հին Պորվոո քաղաքի գլխավոր շենքերից մեկը։ Քաղաքապետարանը պատմականորեն եղել է Պորվոոյի ամենակարևոր շենքերից և Ֆինլանդիայի ամենահին քաղաքապետարաններից մեկը։

Քաղաքապետարանի շենքը կառուցվել է 1762-1764 թվականներին, աշտարակը կառուցվել է ավելի ուշ՝ 1771 թվականին։ Քաղաքապետարանի շինարարության համար հողը հատկացրել է ռատման Ռալինգը, որի անունով էլ կոչվել շենքի անկյունին հարող նեղ նրբանցքը։

Հին քաղաքապետարանում ժամանակին տեղակայված էր քաղաքային վարչակազմը, գրանցման բաժինը, քաղաքային խորհուրդը և օրենքի պահապանների գրասենյակը։ 1809 թվականի գարնանը՝ Պորվոոյի սեյմի ժամանակ, երկրորդ հարկում նիստեր են վարել ազնվականության և բուրժուազիայի ներկայացուցիչները։

Ավելի ուշ քաղաքապետարանում շինարարական թերություններ են հայտնաբերվել։ Դրանք հիմնականում կարելի էր տեսնել վերևի թեք աստիճանների վրա։ Սակայն Քաղաքային թանգարանային ասոցիացիան փրկել է այն քանդումից և վերածել թանգարանի։ Թանգարանային գործունեությունը շենքում սկսվել է 1896 թվականից։ Քաղաքապետարանում ցուցադրվում էին հայտնի ֆինն նկարիչներ Ալբերտ Էդելֆելթի և Յոհան Կնուտսոնի կտավները, ինչպես նաև մշակույթի այլ գործեր։ Երրորդ հարկում ներկայացված է մի ցուցադրություն, որը պատմում է Պորվոոյում ազնվական կյանքի մասին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  "Главная :: Туристу о Порвоо". Արխիվացված է the original 2013 թ․ հոկտեմբերի 3-ին. Retrieved 2013 թ․ սեպտեմբերի 22. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. 1 2 3 4  "Гид по Музеям региона Хельсинки-Уусимаа". Արխիվացված է the original 2013 թ․ սեպտեմբերի 26-ին. Retrieved 2013 թ․ սեպտեմբերի 22. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  Museovirasto – Rakennettu kulttuuriympäristö(ֆին.)
4. ↑  Официальный сайт музея Порвоо Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.(անգլ.)
**Հին Նոր տարի** (ռուս.՝ Старый Новый год), Անդրեյ Վոզնեսենսկու բանաստեղծությունը, որը գրվել է 1975 թվականին։ 1987 թվականին լայնորեն հայտնի է դարձել որպես «Տասներկու օրեր» երգ։ Երաժշտությունը գրել է Իգոր Նիկոլաևը, կատարում է Ալեքսանդր Աբդուլովը։

Բանաստեղծություն
----------------

Բանաստեղծության հեղինակը, նկարագրելով Հին Նոր տարվա և Նոր տարվա միջև եղած ժամանակահատվածը, այն անվանում է «ժամանակների միջև ընկած անդունդը»` նկատի ունենալով որոշակի հին ժամանակը և նոր, ներկայիս ժամանակը։ Հին ժամանակ ասելով հեղինակը նկատի ունի Ռուսաստանի պատմությունը մինչև 1918 թվականի հունվարի 31-ը, այսինքն մինչև այն օրը, երբ Հուլյան օրացույցի փոխարեն սկսում է օգտագործվել Գրիգորյան օրացույցը և համապատասխանաբար, Նոր տարին սկսում է նշվել նոր ոճով։ Չնայած նրան, որ այդ ժամանակն «անդունդ» է, հեղինակն ասում է, որ հենց այդ ընթացքում հին ու նոր ժամանակները գոյություն ունեն զուգահեռաբար։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Ահա «Հին Նոր տարին», հայտնի բանաստեղծություն է։ Ի՞նչի մասին է այն, ինչի՞ համար է այն։ Ռուսաստանում տարին սկսվում է երկու անգամ, և ստացվում է, որ 1-13-ը անդունդ է ժամանակների մեջ։
առաջինից տասներեք
ժամանակների միջև ընկած բացը
Յուրաքանչյուրին հասկանալի է և այս այլաբանության տրամաբանական կողմը։ Սակայն սա ընդամենը բանաստեղծության մուտքն է։ Իսկ հետո բանաստեղծն առաջարկում է «ժամանակների միջև ընկած այս անդունդը» պատկերացնել, զգալ, վերապրել։ Նա մեզ ցույց է տալիս իր զգացմունքները ազատ թռիչքը.
«Վերնադսկայա» մետրոյի փոխարեն
պտտվում են ծառերը, 
կայսերական տեսարանով
պտտում է Պավլովան։- Գ. Տրուբնիկով |  |

Բանաստեղծությունը հրատարակվել է «Վինտաժի վարպետ» ժողովածուում, 1976 թվականին։

Երգ
---

Բանաստեղծության հիման վրա առաջին երգը գրվել է Ստաս Նամինի կողմից, 1983 թվականին։ «Ծաղիկներ» (ռուս.՝ Цветы) խմբի հետ նա տեսահոլովակ է նկարահանել է, որը չի հեռարձակվել ԽՍՀՄ-ում և առաջին անգամ եթերում հայտնվել է 1986 թվականին ԱՄՆ-ում։ Երգը հայտնի չի դարձել։

1985 թվականին բանաստեղծության կարճ տարբերակի համար երաժշտություն է գրել Իգոր Նիկոլաևը և այն կատարել է դերասան Ալեքսանդր Աբդուլովը «Վիտրաժների վարպետ» երաժշտական ֆիլմում, որը լիովին հիմնված էր Անդրեյ Վոզնեսենսկու ստեղծագործության վրա։ Սակայն իրական հանրաճանաչություն այն ձեռք է բերել 1987 թվականին, «Առավոտյան փոստ» հեռուստահաղորդման ժամանակ եթեր հեռարձակվելուց հետո։

Իգոր Նիկոլաևի խոսքով, այս երգը եթերում կարող էր չհայտնվել միայն մեկ տողի պատճառով։ Հակաալկոհոլային արշավի շրջանակներում խմբագիրներն արգելում էին «ես շամպայնը թաղեցի այգում, ձյան տակ, դուրս կգամ քեզ զգուշությամբ, իսկ եթե հանկարծ չգտնեմ ես այն»։ Նիկոլաևը և Աբդուլովը ստիպված էին զանգահարել հեղինակին` խնդրելով նրան ձևափոխել տեքստը։ Անդրեյ Վոզնեսենսսկին անմիջապես նրան հեռախոսով թելադրում է գրաքննության տեսանկյունից ճիշտ տարբերակը. «Դուրս կգամ քեզ հետ զգուշությամբ, իսկ այն չեմ գտնի»։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Բանաստեղծության ամբողջական տեքստը

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Вступительная статья Г. Трубникова к книге «Андрей Вознесенский» в серии «Новая библиотека поэта»
2. ↑  Татьяна Липницкая (2014 թ․ հունվարի 12). "Любимая песня про Старый Новый год". Вечерняя Москва. Արխիվացված է the original 2014 թ․ դեկտեմբերի 30-ին. Retrieved 2018 թ․ դեկտեմբերի 12.
**Հին կայարան** (ռուս.՝ Ста́рый вокза́л), Եկատերինբուրգի նախկին կայարանի շենքը։ Տեղակայված է քաղաքի Երկաթուղային շրջանում, Եկատերինբուրգի մարդատար կայարանի տարածքում, ժամանակակից գործող կայարանի հարևանությամբ և մետրոյի «Ուրալյան» կայարանի մուտքի մոտակայքում։

Պատմություն
-----------

Կայարանի շենքը (լուսանկարը` Մետենկովի, 1880-1914 թթ.)
Պերմ I-ի կայարանի շենքը` կառուցված նույն նախագծով (լուսանկարը` 1880-կան թթ..)
Կայարանի շենքը կառուցվել է ճարտարապետ Պյոտր Շրեյբերի նախագծով 1878 թվականին։ Կայարանը Պերմ I կայարանի հետ միասին համարվում է Ուրալյան լեռնագործարանային երկաթուղու վերջին կայարանը (ճանապարհի շինարարությունը սկսվել է 1874 թվականին)։ Երկու կայարանների շենքերի նախագծերը եղել են միատեսակ։

1914 թվականին, ժամանակակից երկաթուղային կայարանի կառուցումից հետո, հին կայարանն օգտագործվում էր միայն երկրի զինված ուժերի ներկայացուցիչների տեղաշարժի հետ կապված գնացքների ընդունելու և ճանապարհելու նպատակով։

Ժամանակակից վիճակ
-----------------

2003 թվականին «Եկատերինբուրգյան գեղարվեստի ֆոնդ» ստեղծագործական արտադրական միավորումը (գլխավոր տնօրեն` Սերգեյ Տիտլինով) իրականացրեց շենքի համալիր վերակառուցում և վերականգնում։ Վերակառուցման արդյունքում շենքը դարձավ Սվերդլովսկի երկաթուղու պատմության, գիտության և տեխնիկայի թանգարան։

Եկատերինբուրգյան գեղարվեստի ֆոնդի մտահղացման շնորհիվ թանգարանի առջև գտնվող հրապարակում տեղադրվեցին տարբեր ժամանակաշրջանների երկաթուղային տրանսպորտի մասնագիտությունները ներկայացնող քանդակներ, կայարանապետ, որը պատրաստվում է զանգակի միջոցով հայտնել գնացքի մեկնելու մասին, երկաթուղային բանվորներ և վարպետներ, ուղեկցող, որը թեյ է բաժանում ուղևորներին։ Անմիջապես մուտքի դիմաց տեղակայվեց «Ուղևորներ» արձանախումբը, որը պատկերում էր ուղևորների կյանքը կայարանում։ Քաղաքային քանդակագործության ոճով կատարված արվեստի այս ստեղծագործությունների հեղինակներն էին քանդակագործներ Յուրի Կռիլովը և Ալեքսանդր Կոկոտեևը։ Այստեղ քանդակները հաջողությամբ ներկայացված են բնական ցուցանմուշների տեսքով, փայտակոճ տեղափոխելու բեռնասայլակ, փակուղի, լուսազդանշան, ուղեփակոց ազդանշանային հարմարանքով և այլն։

Ցուցադրությունների ներքին հատվածը պայմանականորեն բաժանված է 2 մասի, պատմական և տեխնիկական։ Պատմական մասը ընդգրկում է Ե. Ա. և Մ. Ե. Չերեպանովների կողմից Ռուսաստանում առաջին շոգեքարշի ստեղծման ժամանակաշրջանից մինչև ժամանակակից տրանսպորտային բարեփոխումների շրջանը, առաջին երկաթուղային ճանապարհների կառուցումը, ՀՃՆ-ի ստեղծումը, Ուրալյան Լեռնագործարանային և Պերմի ճանապարհների կառուցումն ու շահագործումը, կրթության, գիտության և սոցիալական ոլորտների զարգացումը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Дорожный музей". Свердловская ЖД. Արխիվացված from the original on 2012 թ․ ապրիլի 5. Retrieved 2010 թ․ փետրվարի 8.
2. ↑  *И. В. Вакульская* Мельковская слобода в 1900—1917 годах // История Железнодорожного района / Научный консультант В. П. Микитюк. — Екатеринбург: ООО «Джемини», 2008. — С. 28. — 252 с. — 3000 экз. — ISBN 978-5-903645-03-9
3. ↑  Дорожный музей Archived 2013-02-05 at the Wayback Machine. — страница на сайте Свердловской железной дороги.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ворота города — 1723.ru.
* *Макеев Дмитрий.* Музей истории, науки и техники Свердловской ж/д.
**Մելս Գևորգի Սանթոյան** (մարտի 22, 1938(1938-03-22), Կիրովական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 19, 2017(2017-03-19), Վանաձոր, Հայաստան), հայ գրականագետ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1938 թվականի մարտի 22-ին Կիրովական քաղաքում (այժմ՝ Վանաձոր)։ 1956 թվականին ավարտել է տեղի թիվ 1 դպրոցը, այնուհետև ուսումը շարունակել է Երևանի Խ. Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի պատմալեզվագրական ֆակուլտետում՝ գերազանցությամբ ավարտելով այն 1962 թվականին։ Ինստիտուտում սովորելու տարիներին ստացել է Լենինյան կրթաթոշակ։ Ինստիտուտն ավարտելուց հետո աշխատել է Կիրովականի 3-րդ գիշերօթիկ դպրոցում՝ որպես ավագ ջոկատավար, ԵրՊԻ-ի Կիրովականի մասնաճյուղում՝ փիլիսոփայության ավագ դասախոս։  

1969 թվականից աշխատում է Կիրովականի պետական մանկավարժական ինստիտուտում (ներկայում՝ Վանաձորի պետական համալսարան)։ 1969-1970 թվականներին աշխատել է որպես Կիրովականի մանկավարժական ինստիտուտի մանկավարժության ֆակուլտետի դեկան, 1970-1974 թվականներին՝ բանասիրական ֆակուլտետի դեկան, 1974-1978 թվականներին՝ ուսումնական աշխատանքների գծով պրոռեկտոր։ 1988- 2013 թվականներին՝ քառորդ դար, ղեկավարել է Վանաձորի պետական մանկավարժական ինստիտուտի գրականության ամբիոնը։

1972 թվականին ստացել է բանասիրական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան՝ «Չարենցի գեղագիտական հայացքները» 
թեկնածուական ատենախոսության համար, 1976 թվականին՝ դոցենտի կոչում։ 2003 թվականին նրան շնորհվել է բանասիրական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան («Էպիկական կերպարի ստեղծման չափումները»), 2009 թվականին՝ պրոֆեսորի կոչում։ Հիսունից ավելի գիտական հոդվածների, ինչպես նաև բազմաթիվ հրապարակային ելույթների, զեկուցումների, հոբելյանական երեկոների հեղինակ է։

Հայաստանի գրողների և թատերական գործիչների միությունների անդամ է։

Պարգևներ
--------

* «Լոռվա ասպետ» մեդալ
* Ֆրիտյոֆ Նանսենի անվան մեդալ
* «Հայոս-Քարթլոս» մեդալ
* Նիկոլ Աղբալյան մրցանակի դափնեկիր
* ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության ոսկե մեդալ

Աշխատություններ
---------------

### Հեղինակել է

* 1978 - *Ու կպարեն միշտ*
* 1994, 2006 - *Էպիկական կերպարի ստեղծման չափումները*
* 1998 - *Չարենցը և գրական սխեմատիզմը*
* 2000 - *Տաղի մոգերից մեկը* (քննախոսական՝ ի վերա Հրաչյա Սարուխանի պոեզիայի)
* 2002 - *Հ. Թումանյան. պոետիկայի հարցեր* (համահեղինակ՝ Ռ. Թումանյան)
* 2003 - *Սերունդի հոգևոր հացը* (հուշերի գիրք՝ նվիրված Պարույր Սևակին)
* 2006 - *Գրականագիտական բառարան*, (համահեղինակ՝ Ա. Սանթոյան)
* 2006 - *Գրական առեղծվածներ*
* 2009 - *Գրականագիտական բառարան*, Երևան, «Վան Արյան»։

### Տպագրության է պատրաստել, խմբագրել

* 1992 - *70 գարուն. գուսան Զաքարյան*
* 1997 - *Համզաչիման*
* 1998 - *Խորեն ավագ քահանա Խանզադյան. հուշեր և տպավորություններ*
* 2000 - *Գ.Թովմասյան. հավատքի կանթեղներ*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Մելս Սանթոյանի կենսագրականը AV Production". Արխիվացված է the original 2021 թ․ ապրիլի 14-ին. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 11. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Էջը Հայաստանի գրողների միություն կայքում

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | AV Production |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 11460 |

 |
**Մայա Մյակիլա** (շվեդ.՝ Mia Mäkilä, մարտի 21, 1979(1979-03-21), Նորչյոպինգ, Էստերգյոտլանդ, Շվեդիա),շվեդ նկարչուհի, որը հայտնի է իր սահմռկեցուցիչ նկարներով։ Նա նաև «Շվեդիայի արվեստի հրեշներ» գեղարվեստական շարժման հիմնադիրն է։ Մայան իրեն անվանում է «սարսափների նկարիչ» կամ «փոփ-սյուրռեալիստ»։ Մայայի աշխատանքները ներկայացվել են Փարիզում, Համբուրգում, Ստոկհոլմում, Նորչյոպինգում, Կոպենհագենում։

Կենսագրություն
--------------

Մայան ծնվել է Շվեդիայի Նորչյոպինգ քաղաքում 1979 թվականին։ Նկարել սովորել է ինքնուրույն։ Շիզոֆրենիկ է։ Ներկայումս բնակվում է Ստոկհոլմում։

Նկարչական ոճ
------------

Մայա Մյակիլան միջազգային գեղարվեստական հարթակում իր յուրահատուկ տեղն ունի։ Իր ստեղծագործություններում նա օգտագործում է մեդիա (թվային կոլաժներ), գեղանկարչություն, համակցված մեդիա և լուսանկարներ։

15 տարի օգտագործելով Photoshop ծրագրի թվային կոլաժները՝ Մայան մշակել է լուսանկարներով գեղանկարչության սեփական տեխնիկան։ Այս տեխնիկայի շրջանակներում նա թղթի կտորների և սոսնձի սովորական խառնուրդի փոխարեն օգտագործում է պատկերների, էկրանավորումների, թվային ներկերի հարյուրավոր շերտեր։ Մայայի աշխատանքային ոճը իր մեջ պարունակում է սարսափ և գրավչություն, մռայլություն և զվարճանք։ Աշխատանքի թեմաները մասամբ ֆեմինիստական են կամ շոշափում են մարդկային հոգեկանը, հիմնական հույզերը։ Նրա ոճի վրա ազդում են աութսայդերային արվեստը, ժողովրդական արվեստը, սյուրռեալիստները, վերածննդի արվեստը, պրեռաֆայելիտները, ինչպես նաև ժամանակակից փոփ մշակույթը՝ Mash Pail Kids-ը, դիսնեյյան դասականները և վինտաժային նոստալգիան։ Լինելով կինոյի երկրպագու՝ նրա գեղարվեստական տեսունակության վրա ազդել են կինոռեժիսորներ Դեյվիդ Լինչի, Ինգմար Բերգմանի և Ալֆրեդ Հիչքոքի վիզուալ աշխարհները։

Ցուցահանդեսներ
--------------

* 2007` Don’t Wake Daddy II - Galerie Feinkunst Krüger, Համբուրգ, Գերմանիա
* 2010` Don’t Wake Daddy V - The Anniversary Show - Galerie Feinkunst Krüger, Համբուրգ, Գերմանիա
* 2010` «The Last Days Of My Demons» - Skomakargatan, Ստոկհոլմ, Շվեդիա
* 2011 - 2012` Art Show - Halle St Pierre Museum, Փարիզ, Ֆրանսիա

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "ABOUT THE ARTIST".
2. ↑  "ARTIST Mia Mäkilä".
3. ↑  "Mia Mäkilä "The Last Days Of My Demons"". Արխիվացված է the original 2019 թ․ սեպտեմբերի 25-ին. Retrieved 2020 թ․ փետրվարի 15.
4. ↑  "HEY! modern art & pop culture Part I".

Արտաքին հղումներ
----------------

* miamakila.com/

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք |

 |
**Մահամաթ Իդրիս Դեբի Իտնո** (ֆր.՝ Mahamat Idriss Déby Itno, հունվարի 1, 1984(1984-01-01), Massakory),Չադի պետական և ռազմական գործիչ։ Չադի անցումային ռազմական խորհրդի նախագահ 2021 թվականի ապրիլի 20-ից մինչև 2022 թվականի հոկտեմբերի 10-ը։ Նախկինում նա զինված ուժերի հրամանատարի տեղակալն էր Հյուսիսային Մալիում չադական միջամտության ժամանակ։ Չադի հանգուցյալ նախագահ Իդրիս Դեբիի որդին։

Կենսագրություն
--------------

Սովորել է Չադի ռազմական ուսումնարանների Միացյալ խմբում։ Հետագայում վերապատրաստվել է Ֆրանսիայում՝ Էքս ան Պրովանսի ռազմական դպրոցում։ Վերադառնալուց հետո աշխատել է պետական հիմնարկների անվտանգության ծառայությունում՝ որպես հետևակային խմբի հրամանատարի տեղակալ։ Առաջին մարտական փորձը ստացել է 2006 թվականի ապրիլին, երբ ապստամբները հարձակվել են Չադի մայրաքաղաքի վրա, այնուհետև մասնակցել է ռազմական գործողություններին երկրի արևելքում ժանդարմերիայի ղեկավար գեներալ Աբու Բաքր ալ-Սաիդի հետ։ Քարոզարշավի ավարտից հետո Մահամաթ Դեբիին շնորհվել է մայորի կոչում։ Ղեկավարել է զորքերը Ամ-Դամի ճակատամարտի ժամանակ, որտեղ հաղթանակ է տարել ապստամբների նկատմամբ։

Այնուհետև նշանակվել է զրահատանկային ստորաբաժանման հրամանատար։ 2013 թվականի հունվարին դարձել է Մալիում չադական զինված ուժերի հրամանատարի տեղակալ՝ գեներալ Ումար Բիկիմոյի հրամանատարությամբ։ 2013 թվականի փետրվարի 22-ին ղեկավարել է զորքերը Մալիի հյուսիսում գտնվող Ադրար Իֆորաս լեռներում ապստամբների դեմ մղված ճակատամարտում։ Ապստամբների բազան ոչնչացվել է, ապստամբները ծանր կորուստներ են կրել, սակայն զոհվել են 26 չադցի զինվորներ, այդ թվում՝ հատուկ նշանակության ուժերի հրամանատար Աբդել Ազիզ Հասան Ադաման։ Մահամաթը ստանձնել է Մալիում չադական զորքերի ամբողջական ղեկավարությունը և ղեկավարել հյուսիսում ապստամբների դեմ գործողությունները։

2021 թվականի ապրիլի 20-ին Չադում փոփոխությունների և համաձայնության ճակատի ապստամբների ձեռքով հոր մահից հետո Զինված ուժերի հրամանատարները հայտարարություն արեցին, որ Չադի ընտրված կառավարությունն ու խորհրդարանը լուծարվել են, ստեղծվել է անցումային ռազմական խորհուրդ Մահամաթ Դեբիի գլխավորությամբ և նա երկիրը կղեկավարի 18 ամիս։

Ունի Կակա մականունը. արաբերենի տեղական բարբառում այս բառը նշանակում է «տատիկ», իսկ Մահամաթը մանուկ հասակում դաստիարակվել է տատիկի կողմից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  "Chad President Idriss Deby dies visiting front-line troops: Army". *aljazeera.com* (in անգլերեն). 2021 թ․ ապրիլի 20. Արխիվացված from the original on 2021 թ․ ապրիլի 20. Retrieved 2021 թ․ ապրիլի 20.
3. ↑  "Le général Mahamat Idriss Déby Itno, 29 ans et fils d'Idriss Deby, commande la force tchadienne au Mali". bamada.net. Արխիվացված from the original on 2013 թ․ հոկտեմբերի 8. Retrieved 2013 թ․ հունիսի 20.
4. ↑  "Chad's President Idriss Déby dies 'in clashes with rebels'". *BBC News*. Արխիվացված from the original on 2021 թ․ ապրիլի 27. Retrieved 2021 թ․ ապրիլի 20.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական · Treccani |

 |
**Հերման (Հանես) Հանսեն** (գերմ.՝ Hermann (Hannes) Hansen, հոկտեմբերի 31, 1912(1912-10-31), Friedrichstadt, Nordfriesland district, Շլեզվիգ-Հոլշտայն, Գերմանիա - հունիսի 28, 1944(1944-06-28)), գերմանացի հանդբոլիստ, հարձակվող։ 1936 թվականի օլիմպիական չեմպիոն։ 1938 թվականի աշխարհի չեմպիոն։

Կենսագրություն
--------------

Հանես Հանսենը ծնվել է 1912 թվականի հոկտեմբերի 31–ին Ֆրիդրիշտատ քաղաքում։

Հանդես է եկել հանդբոլում Համբուրգի «Քենիգսբերգ» և «Պոլիցայ» թիմերում։.

1936 թվականին Բեռլինի ամառային Օլիմպիական խաղերում ընդգրկվել է հանդբոլի Գերմանիայի հավաքականի կազմում և նվաճել ոսկե մեդալ։ Խաղացել է հարձակվողի դիրքում, անցկացրել է 2 խաղ (բացի եզրափակիչից), գոլեր չի խփել։

1938 թվականին Գերմանիայի հավաքականի կազմում նվաճել է հանդբոլի աշխարհի առաջնության պատմության մեջ առաջին ոսկե մեդալը։ Ընդգրկված էր Բեռլինի հավաքականի կազմում, որը կիսաեզրափակիչում և եզրափակչում հանդես էր գալիս Գերմանիայի հավաքականի ապրանքանիշի ներքո, անցկացրել է 1 հանդիպում։

1934-1938 թվականներին Գերմանիայի հավաքականում անցկացրել է 11 հանդիպում։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ զորակոչվել է գերմանական ՌՕՈՒ։

1944 թվականի հունիսի 28-ին անհայտ կորել է՝ չվերադառնալով մարտական առաջադրանքից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  "Hannes Hansen Bio, Stats, and Results | Olympics at Sports-Reference.com". *web.archive.org*. 2020 թ․ ապրիլի 17. Արխիվացված է the original 2012 թ․ դեկտեմբերի 13-ին. Retrieved 2020 թ․ օգոստոսի 15. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Olympedia – Olympians Who Were Killed or Missing in Action or Died as a Result of War". *www.olympedia.org*. Retrieved 2020 թ․ օգոստոսի 15.
**Հետսառըպատերազմյան նոր աշխարհակարգը**
---------------------------------------

1990 թվականին Քուվեյթի դեմ իրաքյան ագրեսիայից հետո, ԱՄՆ նախագահ Ջորջ Բուշ Ավագը շրջանառության մեջ դրեց *նոր աշխարհակարգ* հասկացությունը։

Եվրոպան Սառը պատերազմի ժամանակ (1945-1990)
1990 թվականի սեպտեմբերի 11-ին ԱՄՆ-ի Կոնգրեսի զույգ ուղղված իր ելույթում նա նշեց. «Դուրս գալով անախորժություններով լի այս ժամանակներից՝ մեր 5–րդ նպատակը կլինի նոր աշխարհակարգը, որը կարող է ի հայտ գալ իբրև նոր դարաշրջան՝ ահաբեկչության սպառնալիքից ավելի ապահովագրված, ավելի հզոր՝ արդարության հետապնդման գործում, և ավելի ապահով՝ խաղաղության որոնումներում։ Մի ժամանակաշրջան, որում աշխարհի՝ Արևելքի և Արևմուտքի, Հյուսիսի և Հարավի ազգերը կարող են բարգավաճել և ապրել «ներդաշնակության մեջ»»։
Սոցիալիստական համակարգի փլուզումը Արևելյան Եվրոպայում, Գերմանիայի վերամիավուրումը և *ապարտեիդի* (տարանջատման) ավարտը Հարավային Աֆրիկայում ազդարարեցին «նոր դարաշրջանի» սկիզբը։

Ռուսաստանի Դաշնությունը մնում էր միակ տերությունը, որն ուներ ԱՄՆ-ի ոչնչացման ներուժ։ Այս փաստը լարված իրավիճակ էր ստեղծել միջազգային հարաբերություններում։ Դասական երկբևեռ համակարգը վերացավ դեռ 1991 թ. քանզի սոցիալիստական համակարգը այլևս գոյություն չուներ։ ԱՄՆ-ի և Ռուսական Դաշնության միջև երբևեռությունը պահպանվում էր միայն ռազմաքաղաքական բնագավառում, քանի որ մնացյալ բնագավառներում ԱՄՆ-ն բացահայտ առավելություն ուներ Ռուսաստանի նկատմամբ։
Նախկին Խորհրդային միության և սոցիալիստական համակարգի պետությունների տարածքում բազմաթիվ զինված հակամարտություններ էին ծագել, ինչպես նաև ԱՄՆ-ը և ՆԱՏՕ-ի անդամ երկրները ավելի լայնորեն էին դիմում ուժի կիրառմանը՝ իրենց շահերն ապահովելով տեղական և տարածաշրջանային հակամարտություններում։ Այս իրադարձությունների պատճառով աճում էր ուժի դերը երկրների հարաբերություններում։ Սակայն արդեն 1990-ական թվականների կեսերից սկսեց վերելք ապրել *խաղաղարար առաքելությունների* դերը, որի էությունն այն էր, որ առանձին հակամարտություններ դադարեցման նպատակով միջազգային հանրությունը կարող է դիմել նաև ուժային միջոցների կիրառմանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

Աղբյուրներ
----------

Համաշխարհային պատմություն 12. Հումանիտար հոսք


1. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2013 թ․ նոյեմբերի 6-ին. Retrieved 2014 թ․ հուլիսի 15.
**Հետաքրքրասեր Ջորջը**, մանկական գիրք՝ գրված և նկարազարդված Մարգարեթ Ռեյի և Հանս Աուգուսթո Ռեյի կողմից։ Գիրքը հրատարակել է Հուգտոն Միֆլինը 1941 թվականին։ Այն «Հետաքրքրաշարժ Ջորջը» շարքի առաջին գիրքն է և պատմում է որբ կապիկի և դեղին գլխարկով մարդու արկածների մասին։

Սյուժե
------

Պատմությունը սկսում է Ջորջ անվամբ մի փոքրիկ որբ կապիկի մասնակցությամբ, իսկ գործողությունները տեղի են ունենում Աֆրիկայի ջունգլիներում։ Մի անանուն մարդ, որը կրում էր դեղին ծղոտե գլխարկ, իր երկդիտակի միջոցով հետևում է կապիկին և որոշում նրան իր հետ տանել տուն։ Նա իր գլխարկը գցում է գետնին և թաքնվում ծառի հետևում։ Հետաքրքրասեր Ջորջը ցած է իջնում ծառից՝ դիտարկելու այդ մեծ, դեղին գլխարկը։ Նա հագնում է այն, բայց գլխարկն այնքան մեծ է, որ նա չի կարողանում տեսնել։ Դեղին գլխարկով մարդն օգտվում է առիթից՝ կապիկին գցելով իր պայուսակի մեջ։ Մարդը կապիկին փոքրիկ նավակով հասցնում է զբոսանավ, այնուհետև հանում է պայուսակից և հայտնում Ջորջին, որ նրանք միասին գնում են մեծ քաղաքում գտնվող կենդանաբանական այգի և դա, անշուշտ, Ջորջին դուր կգա։ Նա Ջորջին է հանձնում նավի կառավարումը և զգուշացնում, որ հանկարծ փորձանք չբերի։ Տախտակամածին Ջորջը տեսնում է մի քանի ծովախորշեր, փորձում է նրանց հետ թռչել, բայց արդյունքում ընկնում է նավից և հայտնվում ջրի մեջ։ Բարեբախտաբար նավակազմը նկատում է, որ Ջորջը չկա, և նրան գտնում են Ատլանտյան օվկիանոսում։ Նրան փրկող օղակ են նետում և հետ բերում նավ։

Երբ նրանք ժամանում են Ամերիկա, Ջորջը հրաժեշտ է տալիս նավաստիներին և մարդու հետ գնում նրանց տուն, ճաշում, ծխում, այնուհետև գնում քնելու։ Հաջորդ օրը տեսնելով, որ մարդը զանգ է իրականացնում կենդանաբանական այգի՝ Ջորջը որոշում է ևս օգտվել հեռախոսից։ Նա անմտածված հավաքում է հրշեջ ծառայության հեռախոսահամարը, որը, անպատասխան մնալով, շտապում է քարտեզում գրանցվաց հասցեն։ Գտնելով Ջորջին և չհայտնաբերելով հրդեհ՝ հրշեջները բռնում են նրան և տանում բանտ։

Ջորջը հետո փորձում է պատուհանից դուրս թռնել, բայց հանդիպում է խոչընդոտների։ Հետո մի պահակ է ներս մտնում և փորձում թռնել մահճակալի վրա՝ փորձելով օգնել Ջորջին՝ փախչել բանտից։ Պահակը այքան ծանր էր, որ մահճակալը կոտրվում է և նա հենվում է պատի վրա։ Այս փաստը մոլորեցնում է պահակին, և նա Ջորջի համար բավարար ժամանակ է ապահովում՝ դռնից դուրս գալու և փախչելու։ Ջորջը ճանապարհին հանդիպում է փուչիկ վաճառողի և փորձում է մի փուչիկ խլել, բայց այնպես է ստացվում, որ բոլոր փուչիկները վերցնում է և հայտնվում է օդում։ Ամեն ինչ վերևից այնքան փոքր էր երևում։ Ջորջին քշում էր զեփյուռը, իսկ երբ քամին դադարեց, նա հայտնվեց լուսարձակի վրա՝ խառնաշփոթ առաջացնելով երթևեկության մեջ։ Մարդը գտնում է նրան, գնում է բոլոր փուչիկները և վերջապես Ջորջին տանում է իր նոր տուն՝ կենդանաբանական այգի, որտեղ ամեն կենդանի ստանում է իր փուչիկը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  *Eccleshare J.* 1001 Children's Books You Must Read Before You Grow Up — 2009. — ISBN 978-0-7333-2562-5
2. ↑  Curious George on goodreads.com
3. ↑  "History of Curious George". Արխիվացված է the original 2014 թ․ փետրվարի 9-ին. Retrieved 2020 թ․ օգոստոսի 22. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
Թխվածքաբլիթ «մակարոն»
**Մակարուն** (ֆր.՝ macaron, /makaʁɔ̃/), ֆրանսիական թխվածքաբլիթ՝ պատրաստված ձվի սպիտակուցներից, շաքարի փոշուց, աղացած նուշից և սննդային ներկերից։ Սովորաբար պատրաստվում է թխվածքաբլիթի տեսքով. երկու շերտերի միջև լցնում են կրեմ կամ մուրաբա։ Անվանումը ծագում է *ammaccare* բառից (իտալ.՝ maccarone/maccherone), ինչը նշանակում է «կոտրել, տրորել», և համարվում է հիմնական բաղադրամասի՝ նուշի փոշու պատրաստման միջոցի անվանումը։

Պատրաստի թխվածքը փափուկ է, հարթ մակերեսով, հալվում է բերանում։ Լինում է տարատեսակ համերի։

Քաղցրավենիքի ծագման վերաբերյալ վեճեր են ընթանում. *Larousse Gastronomique[en]*-ն հիշատակում է այն 791 թվականին որպես վանքերից մեկում պատրաստված բլիթ, այլ աղբյուրներ հղում են կատարում այն փաստին, որ քաղցրավենիքը բերել են իտալացի խոհարարները, որոնք եկել էին Եկատերինա Մեդիչիի հետ՝ իր և Հենրիխ II-ի ամուսնությունից հետո։ 1830-ական թվականներին մակարոնները մատուցում էին լիկյորի, ջեմի կամ համեմունքների հետ մասին, իսկ ժամանակակից տեսքով մակարոնները հայտնվել են Ladurée[en] հրուշակեղենի խանութում, որտեղ են հենց մտածել թխվածքաբլիթի երկու շերտերը միացնել կրեմի օգնությամբ։ Ընդհանուր առմամբ, բաղադրատոմսը տարբերվում է Ֆրանսիայի տարբեր քաղաքներում. օրինակ, Ամյենում XVI դարից օգտագործում են մրգեր, նուշ և մեղր, իսկ Լոթարինգիայի Նանսի քաղաքում, ըստ լեգենդի, երկու մենուհիներ՝ Մարգարիտա և Մարի-Էլիզաբեթ քույրերը, ստեղծել են մակարոնը, որպեսզի կարողանան վանքի խիստ դիետիկ կանոնների մեջ տեղավորվել (ինչի համար կոչվել են «Մակարոն քույրեր»)։

Մակարոնները վաճավում են ֆրանսիական McDonald’s-ում, սկսած 2010 թվականից՝ այդ թխվածքաբլիթները շատ հայտնի են դարձել ԱՄՆ-ում, որտեղ դրանք նույնիսկ սկսել են օգտագործվել որպես Զատիկի նվեր՝ ավանդական շոկոլադների փոխարեն, և Կանադայում։ Մակարոնների տարատեսակներից տարածված է նաև Ճապոնիայում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Mon Dieu! Will Newfound Popularity Spoil the Dainty Macaron?". The Wall Street Journal. 2010 թ․ մարտի 2. Retrieved 2010 թ․ դեկտեմբերի 29.
2. ↑  Search result on macaroon, Etymonline.com
3. ↑  History of Macarons Archived 2009-02-05 at the Wayback Machine. Madmacnyc.com
4. ↑  The story of the Macaron Archived 2010-07-04 at the Wayback Machine. Laduree.fr
5. ↑  2933, 578089, 00.html Macarons, the Daddy Mac of Cookies, Fox News
6. ↑  Macarons d’Amiens Archived 2011-07-18 at the Wayback Machine. Saveursdumonde.net
7. ↑  Notre Histoire Maison des soeurs Archived 2014-10-23 at the Wayback Machine. Achat-nancy.com
8. ↑  "Macarons: New to The Easter Parade This Year". Los Angeles Times. 2010 թ․ ապրիլի 1. Retrieved 2010 թ․ դեկտեմբերի 29.
9. ↑  "Move Over, Cupcake: Make Way For The Macaroon". NPR. 2010 թ․ փետրվարի 12. Retrieved 2010 թ․ դեկտեմբերի 29.
10. ↑  "Macaron mania hits Montreal — finally!". The Gazette (Montreal). 2008 թ․ հոկտեմբերի 11. Արխիվացված է the original 2012 թ․ նոյեմբերի 9-ին. Retrieved 2010 թ․ դեկտեմբերի 29.
11. ↑  ジャン=フィリップ・ダルシー「夏の新作マカロン」 Archived 2016-03-16 at the Wayback Machine. Fukui News

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 14645883h · GND: 7840251-7 · NKC: ph740241 |

 |
**Իբրահիմ Մելիհ Գյոքչեք** (թուրքերեն՝ İbrahim Melih Gökçek, հոկտեմբերի 20, 1948(1948-10-20), Keçiören, Անկարայի մարզ, Թուրքիա), թուրք քաղաքական գործիչ։ Անկարայի քաղաքապետը 1994 թվականի մարտի 29-ից մինչև 2017 թվականի հոկտեմբերի 28-ը։

Կենսագրություն
--------------

Մելիհ Գյոքչեքը ծնվել է Կեչիորենում։ Նրա հայրը փաստաբան էր։ Մելիհի ծնվելուց որոշ ժամանակ անց նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Գազիանթեփ։ Գյոքչեքը ավարտել է Գազիանթեփի դպրոցը, այնուհետև՝ Ղազիի համալսարանը։

Գյոքչեքը ծառայել է բանակում։ Ունի պահեստազորի սպայի կոչում։ Ծառայությունը անցել է Հյուսիսային Կիպրոսի տարածքում՝ Գուզելյուրտի շրջանում։

Ծառայության ավարտից հետո զբաղվել է բիզնեսով։ Անդամակցել է «Հայրենիք» կուսակցությանը։ 1984-1989 թվականներին զբաղեցրել է Կեչիորենի քաղաքապետի պաշտոնը։ 1991 թվականին ընտրվել է Ազգային Մեծ ժողովի՝ «Բարօրություն» կուսակցության կողմից։

1994 թվականին ընտրվել է Անկարայի քաղաքապետ։ 1999 թվականին, լինելով «Առաքինություն» կուսակցության անդամ, վերընտրվել է։ Դրանից հետո անդամակցել է «Արդարություն և զարգացում» կուսակցությանը։ Անկարայի քաղաքապետի պաշտոնում վերընտրվել է 2004, 2009 և 2014 թվականներին.

2014 թվականին Անկարայի քաղաքապետի ընտրությունների ընթացքում բազմաթիվ խախտումներ են արձանագրվել, որոնք կարող էին հանգեցնել իշխող կուսակցության թեկնածուի օգտին քվեարկության արդյունքների խեղաթյուրմանը։ Գյոքչեքը 2014 թվականի ընտրություններում հաղթել է՝ մեկ տոկոսով առաջ անցնելով իր մրցակցից՝ ընդդիմության թեկնածու Մանսուր Յավաշից։ Ընդդիմությունը հայց է ներկայացրել դատարան՝ պահանջելով ձայների վերահաշվարկ, սակայն այդ պահանջը մերժվել է։ Այդ որոշման դեմ գանգատներ են ներկայացվել Սահմանադրական դատարան և ՄԻԵԴ։

### Անձնական կյանք

Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ (որդիներ)։ Անկարայի ֆուտբոլային ակումբի պատվավոր նախագահ։ Սիրում է ֆուտբոլ և լուսանկարչություն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2
3. 1 2
4. 1 2 3 4  "Melih Gökçek (1948 - .... )" (in թուրքերեն). kimkimdir.gen.tr. Արխիվացված է the original 2011 թ․ հուլիսի 18-ին. Retrieved 2011 թ․ հունվարի 15. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
5. 1 2 3  "Melih Gökçek ( 20.10.1948)" (in թուրքերեն). biyografi.net. Retrieved 2011 թ․ հունվարի 15.
6. ↑  the economist
7. ↑  Ankarada Bu Sandıklara İtiraz Var Haberi ve Son Dakika Haberler Mynet

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 000000004218710X · LCCN: no2001030266 · VIAF: 73501587 · WorldCat VIAF: 73501587 |

 |
**Հեռազննում**, օբյեկտի կամ երևույթի մասին տեղեկատվության ստացում առանց նրա հետ ֆիզիկական կոնտակտի։ Սովորաբար այս հասկացությունը օգտագործվում է տարածվող ազդանշանների (օր․՝ էլեկտրամագնիսական ռադիացիա) միջոցով Երկրի վրա օբյեկտների (մակերևույթին, մթնոլորտում և օվկիանոսում) հայտնաբերումը և դասակարգումը բնորոշելու համար։ Տարբերում են ակտիվ (երբ ազդանշանը արձակվում է արբանյակից կամ օդանավից) և պասիվ (արեգակնային ճառագայթման պարագայում) սենսորներ։

Բնութագիր
---------

Ակտիվ և պասիվ հեռազննում
Պասիվ սենսորները հավաքում են օբյեկտների կողմից ճառագայթված կամ անդրադարձված բնական ռադիացիան։ Անդրադարձված արեգակնային ճառագայթումը պասիվ սենսորների կողմից չափվող ճառագայթման ամենատարածված տեսակն է։ Ակտիվ սենսորները, ի հակադրություն պասիվ սենսորների, ճառագայթում է էներգիան, որից հետո չափում է Երկրի վրա գտնվող օբյեկտի կողմից անդրադարձված ռադիացիան։ Հեռազննումը հնարավորություն է տալիս հավաքել տեղեկատվություն վտանգավոր կամ ոչ հասանելի վայրերում։

Տեղեկատվության մշակում
----------------------

Հեռազննման տվյալների որակը կախված է տարածական, սպեկտրալ, ռադիոմետրիկ և ժամանակային լուծաչափերից։

* Տարածական լուծաչափ

Պիքսելի չափը, որը գրանցվել է ռաստերում։ Սովորաբար պիքսելը համապատասխանում է քառակուսի տարածքին 1-ից մինչև 1000մ չափով։

* Սպեկտրալ լուծաչափ

Տարբեր հաճախականություններում գրանցված տիրույթների ալիքի երկարությունն է։ Ներկայումս Լանդսատ 8-ի հավաքագրում է տեղեկատվությունը 11 տիրույթներում՝ տեղեկատվության հավաքագրումը սկսելով 2013 թվականի փետրվարի 11-ից։

* Ռադիոմետրիկ լուծաչափ

Ազդանշանի մակարդակների քանակն է, որը սենսորը կարող է տարբերակել։ Սովորաբար այն տատանվում է 8-14 բիթ սահմաններում։

* Ժամանակային լուծաչափ

Արբանյակի կամ օդանավի թռիչքի հաճախականությունն է միևնույն վայրով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Schowengerdt, Robert A. (2007). *Remote sensing: models and methods for image processing* (3rd ed.). Academic Press. p. 2. ISBN 978-0-12-369407-2.
2. ↑  Schott, John Robert (2007). *Remote sensing: the image chain approach* (2nd ed.). Oxford University Press. p. 1. ISBN 978-0-19-517817-3.
3. ↑  
Guo, Huadong; Huang, Qingni; Li, Xinwu; Sun, Zhongchang; Zhang, Ying (2013). "Spatiotemporal analysis of urban environment based on the vegetation–impervious surface–soil model" (Full text article available). *Journal of Applied Remote Sensing*. **8**: 084597. Bibcode:2014JARS....8.4597G. doi:10.1117/1.JRS.8.084597.
4. ↑  Liu, Jian Guo & Mason, Philippa J. (2009). *Essential Image Processing for GIS and Remote Sensing*. Wiley-Blackwell. p. 4. ISBN 978-0-470-51032-2.`{{cite book}}`: CS1 սպաս․ բազմաթիվ անուններ: authors list (link)(չաշխատող հղում)
5. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2015 թ․ ապրիլի 17-ին. Retrieved 2015 թ․ փետրվարի 20.
**Մելգարեխո ամրոց** (իսպ.՝  Castillo de Melgarejo), գտնվում է Կադիս նահանգում, տեղադրված է մոտավորապես 11 կմ դեպի հյուսիս - արևելք Արկոս-դե-լա-Ֆրոնտերայի ճանապարհի վրա` Մելգարեխո Տորրեի սահմանագծին։

Իսպանիայի մշակույթի նախարարության կողմից Մելգարեխո ամրոցն ընդգրկվել է Իսպանիայի պատմական արժեք ունեցող հուշարձանների ցանկի մեջ՝ RI-51-0007594 գրանցման համարի տակ։

Կառուցվածք
----------

Այն կազմված է քառակուսի աշտարակից, բարձունքում` ութանկյուն պսակավոր ատամներով, որտեղ մինչև հիմա դեռ մնում են մնացորդներ չորս անկյունների և չորս պատերի։ Աշտարակից ձախ` Գելոուզի տակ, կա ատամնավոր վարագույր, որտեղ բացվում է մուտքի դուռը։ Նրանից ձախ
կամարակապ մաս է, որը, թվում է, ունի մատուռի հիմքեր։

Պաշտպանություն
--------------

Պաշտպանվում է որպես մշակութային հետաքրքրություն։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Wiki Loves Monuments monuments database — 2017.
2. 1 2  Անդալուսիայի մշակութային ժառանգության թվային ուղեցույց (իսպ.)
3. ↑  "10 paradas obligadas en la ruta del patrimonio protegido". Արխիվացված է the original 2016 թ․ փետրվարի 16-ին. Retrieved 2016 թ․ սեպտեմբերի 20. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  Ministerio de Cultura, Patrimonio Histórico

Արտաքին հղումներ
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Մելգարեխոյի ամրոց Վիքիպահեստում |

* Castillo de Melgarejo y su historia en entornoajerez