recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աղավնո (այլ կիրառումներ)

**Աղավնո** կամ **Հագարու****,** գետ Հայաստանի Սյունիքի մարզի և Արցախի Քաշաթաղի շրջանի հյուսիս-արևմտյան տարածքում, Հագարիի աջակողմյան խոշոր վտակներից մեկը։ Երկու օժանդակներով սկիզբ է առնում Սյունիքի բարձրավանդակի Մեծ Իշխանասար և Ծղուկ լեռնազանգվածների լանջերից, հոսում դեպի հյուսիս-արևելք, այնուհետև վերջնականապես թեքվում դեպի հարավ-արևելք, ամբողջ հետագա ընթացքում անցնում V-աձև, մի փոքր լայնացած հովտով ու ծովի մակարդակից մոտ 780 մ բարձրության վրա թափվում Հագարիի մեջ՝ Բերձոր քաղաքից 7 կմ հարավ։ Ունի մի քանի խոշոր աջակողմյան վտակներ, ձախակողմյան վտակները կարճ են ու ժամանակավոր հոսք ունեցող։ Ջրահավաք ավազանի մակերեսը մոտ 440 կմ² է, որի մոտ 15%-ը ՀՀ տարածքում։ Երկու օժանդակներով էլ երկարությունը մոտ 43 կմ է։ Ջրի տարեկան միջին ծախսը մոտ 3,5 մ³/վրկ է։ Աղավնոյի ավազանում կան տաք ջրերի ելքեր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Հայկական Համառոտ Հանրագիտարան/Հագարու — Վիքիդարան». *hy.wikisource.org*. Վերցված է 2021 թ․ հունիսի 3-ին.
2. ↑  Հայաստանի Հանրապետության Ֆիզիկաաշխարհագրական օբյեկտների համառոտ տեղեկատու-բառարան, Երևան, «Գեոդեզիայի և քարտեզագրության կենտրոն ՊՈԱԿ», 2007, էջ 8 — 150 էջ։

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Աղավնո (գետ)» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Լիբիա-բերբերական լեզուներ**, սեմաքամյան ընտանիքին պատկանող լեզվախումբ, որի մեջ մտնում են լիբիերենն ու բերբերերենը։

Լիբիա-բերբերական լեզուներին երբեմն հատկացնում է նաև գուանչների լեզուն (Կանարյան կղզիներում, մեռած)։ Լիբիա-բերբերական լեզուների ցեղակցության հարցն ունի չլուսաբանված կողմեր։ Զգալի մասը գրազուրկ է, մյուս մասն օգտագործել է փյունիկյան, արաբական, լատինական գրատեսակներ։

Լիբիերեն
--------

Լիբիերենով են խոսել ժամանակակից Լիբիայի և հարակից վայրերի հին բնակիչները։ Հետագայում դուրս է մղվել արաբերենի կողմից։ Գրավոր աղբյուրները, մասնավորապես բարբառներից մեկը՝ գրված լիբիական այբուբենով, վերաբերում են մ.թ.ա. 2-1-ին դարերին։ Արձանագրությունների մեծ մասը (կարճ տապանագրեր) աչքի է ընկնում լիբիա-պունական (լիբիերեն-պուներեն) երկլեզվությամբ։ Ձևաբանական միջոցներից բնորոշ են նախամասնիկավորումը, վերջնամասնիկավորումը, ըստ էության նաև՝ ներքին թեքումը։ Նյութական ընդհանրություններով մերձենում է բերբերականին, կառուցվածքային գծերով՝ հին սեմական լեզուներին։

Բերբերերեն
----------

Բերբերերենը խոսվում է Հյուսիսային Աֆրիկայի մի շարք երկրներում (Ալժիր, Թունիս, Մարոկկո, Եգիպտոս, Լիբիա, Մալի և այլն), Ալժիրում բնակչության 30%-֊ը, Մարոկկոյում՝ 40%-ը։ Խոսողների թիվը՝ մոտ 7 մլն։ Բերբերներից շատերը նաև արաբախոս են (երկլեզվություն)։ Բերբերերենն ունի բազմաթիվ բարբառներ (մոտ 300), որոնք կարելի է խմբավորել 5 բարբառախմբի մեջ՝ տուարեգ, զենետ, տամազիգտ, տաշելհայթ, զենագա։ Որոշ մասնագետների կարծիքով՝ սրանք առանձին լեզուներ են։ Հնչյունական կազմը բաղկացած է ձայնավորներից, բաղաձայններից և ձայնորդներից։ Շեշտն ունի թույլ արտահայտություն։ Արմատի բաղաձայնական կազմը միատիպ չէ։ Առկա են մասնիկավորում և ներքին թեքում, քերականական երկու սեռ (արական, իգական)։ Երկակին վերացված է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Crystal D.* The Cambridge Encyclopedia of Language — Cambridge University Press, 1987. — P. 316. — ISBN 978-0-521-42443-1
2. ↑   — 2016.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։*  |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Լիբիա-բերբերական լեզուներ» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Մեծ սովետական (1 հրտ.) |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNE: XX527971 · BNF: 11945750c · GND: 4133509-0 · LCCN: sh85013286 · Microsoft: 2778815957 · NDL: 00560622 · NKC: ph135763 · SUDOC: 02740949X |

 |

 |
**Տոտա** (իսպ.՝ Lago de Tota), մեծ լիճ, Կոլումբիա։ Գտնվում է Բայոքայի արևելքում և նրա մեջ թափվում է Ուպիա գետը։

Լճի մոտ գտնվող խոշոր քաղաքը Ակվիտանիան է, որը գտնվում է նրա արևելյան կողմում։ Մոտակայքում գտնվող մյուս գյուղերը ներառում են Տոտան, Իզան և Կուեստիվան։

Թոթա լիճը Մուիսկայի մշակույթի համար կարևոր կրոնական կենտրոն էր։ Տոտա անվանումը գալիս է Մուիսկայի լեզվից և, ըստ լեզվաբան Մարիանա Էսպիտանոյի, նրա հիմնական անունը վերաբերում է «Աստղագիտական, աստղադիտարան» բառերին։ Կան լեգենդներ, որոնք վերաբերում են լճի ձևավորմանը։

Տոտա լճի շրջակայքը Կոլումբիայի սոխ արտադրող խոշոր շրջաններից մեկն է։ Լճի արևմտյան ափը կոլումբիացիների համար հանրաճանաչ զբոսաշրջային վայր է։

13 °C ջրի ջերմաստիճանը թույլ է տվել ստեղծել արժեքավոր ձկնորսական վայրեր։ Տեղական ձկնատեսակների նկատմամբ, գիշատիչները, այժմ գնում են ոչնչացման։

Տոտա լճի ջուրը համարվում է վտանգավոր մի շարք թռչնատեսակների համար, ներառյալ կոլումբիական կոպիտ բադը, Բոգոտյան բադը և Ապոլինար ճնճղուկը։ Կոլումբիական գրեյբը, որի տեսողությունը համարվում է թույլ, նույնպես գտնվում էր Տոտա լճում։

Ստուգաբանություն
----------------

Մուիսքա ժողովրդի լեզվով, Տոտա նշանակում է «գետի ագարակներ»։

Աշխարհագրություն
----------------

Տոտա լիճը ունի 55.1 կիլոմետր քառակուսի (21.3 քմ) մակերես՝ 11,8 կմ երկարությամբ, 6.2 կմ լայնությամբ և 58 մ խորությամբ, որը Կոլումբիայի ամենամեծ բնական լիճն է։

Պատկերասրահ
-----------

* Տոտա լճի տեսարանՏոտա լճի տեսարան
* Տոտա լիճՏոտա լիճ
* Տոտա լիճՏոտա լիճ
* Տոտա լիճՏոտա լիճ
* Թոթա լճի լանդշաֆտըԹոթա լճի լանդշաֆտը
* Փլեյա ԲլանկաՓլեյա Բլանկա

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Lake Tota Արխիվացված 2016-09-11 Wayback Machine - Bird Life International - accessed 02-05-2016
2. ↑  (Իսպաներեն) Etymology Tota - Excelsio.net

Արտաքին հղումներ
----------------

* (Իսպաներեն) Lake Tota in the Province of Sugamuxi - videos and more information - accessed 02-05-2016

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Տոտա» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 315527992 · WorldCat VIAF: 315527992 |

 |
**«Արկադիա»** (անգլ.՝ Arcadia), ամերիկացի նկարիչ, լուսանկարիչ, մանկավարժ, ռեալիստական և ժանրային ոճերի հեղինակ Թոմաս Իկինսի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է մոտավորապես 1883 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 98,1 × 114,3 սմ։

Այսօր «Արկադիա» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Մետրոպոլիտեն թանգարանում (Նյու Յորք, ԱՄՆ)։

Նկարագիր
--------

«Արկադիա» ստեղծագործությունը Իկինսի մյուս աշխատանքների համեմատ, որոնք ամենօրյա կյանքն են ներկայացնում, տարբերվում է նրանով, որ ներկայացված է իդեալականացված հովվերգական բնանկար։ Ֆիգուրները երեքն են․ կանգնած մերկ պատանի, որը երկու ֆլեյտա է նվագում։ Մյուս երկու ֆիգուրները պառկած են, որոնցից մեկը՝ դարձյալ տղա, նվագում է։ Նրա կողքին պառկած է մերկ աղջիկ, որը լսում է տղաների նվագը (աղջկան կարելի է ճանաչել երկար մազերից, որոնք հավաքված են ծոծրակի մոտ)։

Պատմություն
-----------

Երբ Իկինսը 1890-ական թվականներին դասավանդել է Փենսիլվանիայի գեղարվեստի ակադեմիայում, սկսել է նկարել և լուսանկարել մոդելների՝ հին հունական հանդերձանքով կամ մերկ, որոնք կեցվածք էին ընդունում դասական կամ դասականին նման կերպով։ Այդ ժամանակահատվածում արված մի քանի լուսանկար ծառայել են ապագա գեղանկարների համար որպես մոդելներ։

Պատկերասրահ
-----------

* Մերկ տղամարդ, հեղ․՝ ԻկինսՄերկ տղամարդ, հեղ․՝ Իկինս
* Սյուզան Մաքդովել, հեղ․՝ ԻկինսՍյուզան Մաքդովել, հեղ․՝ Իկինս
* Բեն Քրոուել, հեղ․՝ ԻկինսԲեն Քրոուել, հեղ․՝ Իկինս
* Թոմաս ԻկինսԹոմաս Իկինս

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2
3. ↑  Thomas Eakins | Arcadia | American | The Metropolitan Museum of Art
4. ↑  Thomas Eakins | WorldCat.org

Արտաքին հղումներ
----------------

* Թոմաս Իկինսի լուսանկարները

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Արկադիա (նկար)» հոդվածին։ |
Ուիլիամ Բլեյքի «Մեծ ճարտարապետ» նկարը
**Աստված - արարիչ**, գերագույն էակ, աստվածություն կամ Աստված, ով ստեղծել է տիեզերքը կամ մասնակցել աշխարհի արարմանը։

Շատ դիցաբանություններում աշխարհը ստեղծվել է աստվածների կողմից։

Արարիչ աստվածների օրինակներ. եգիպտական Աթում և Պտահ, զրադաշտական Ահուրամազդան, հինդուիզմում` Վիշվաքարման, աբխազների և աբազինների մոտ` Անցվա, չերքեզների մոտ Տխհա, հայկական Արամազդը, ինկերի Վիրակոչան, Ֆինների մոտ Իլմաթար աստվածուհին, ալթայցիների մոտ` Քայրաքան։

Գերմանական դիցաբանության մեջ աստվածները աշխարհը ստեղծել են հսկա Իմիրի մարմնից՝ սպանելով նրան։ Նմանատիպ սյուժե հանդիպում ենք հինդուների դիցաբանության մեջ (աշխարհի ստեղծումը Պուրուշիի մարմնից)։

Օրինակներ՝ աշխարհն արարած զույգերի մասին. Իդզանագի և Իդզանամի սինտոյիզմում, Շումերում՝ Աբզու և Թիամաթ, եգիպտացիների մոտ` Գեբ և Նութ, Ռանգ և Պապա՝ Մաորիում։

Երբեմն տիեզերական առասպելների սյուժեի համար հիմք է հանդիսանում արարիչ ուժերի և ոչնչացման ուժերի հակադրությունը։ Նման առասպելները բնորոշ են դուալիստական դիցաբանություններին։ Այդպիսի զույգեր են՝ Ահուրամազդան և Անգրա - Մայնյուն, Իենը և Օմելը, Կուգո Յումոն և Յինը։

Հին հունական դիցաբանության մեջ Հերան է համարվում աշխարհի արարիչը, ով ծնվել է անմիջապես Քաոսից հետո։ Նա Ուրանուսի և այլ աստվածների մայրն է կիկլոպների, տիտանների, էրիաների, հսկաների, լեռների, ծովերի, հրեշների, հերոսների։

Հուդայիզմում` Յահվե, Էլոհիմ, քրիստոնեության մեջ` Աստված - արարիչ, իսլամում` Ալլահ։

Տես նաև
-------

* Աշխարհի արարումը

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Гесиод. Теогония

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | Microsoft: 2780757498 |

 |
**Ալեքսանդրու Ռոբոտ** (ռումիներեն՝ Alexandru Robot, ծնյալ՝ **Ալտեր Ռոտման**, հունվարի 15, 1916(1916-01-15), Բուխարեստ, Ռումինիա - 1941, Օդեսա, ԽՍՀՄ), ռումինացի և մոլդովացի գրող, ավանգարդիստ, բանաստեղծ, լրագրող, գրաքննադատ։

Կենսագրություն և գործունեություն
--------------------------------

Ալտեր Ռոտմանը ծնվել է Բուխարեստում՝ աշխատավորի ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ Կարոլ Ռոտմանը հրեական գերեզմանոցում պահակ էր, իսկ մայրը՝ Տոնի Իսրայելը՝ տնային տնտեսուհի։ Չավարտելով միջնակարգ դպրոցը՝ Ալտերը դառնում է «Rampa» ամսագրի լրագրող։ Իր ստեղծագործությունները նա սկսել է հրապարակել «Universul» (*Դրախտ*), «Cuvântul Liber» (*Ազատ խոսք*) և «Viaţa Literară» (*Գրական կյանք*) ամսագրերում։ Քնարական բանաստեղծությունների անդրանիկ ժողովածուն լույս է տեսնում 1932 թվականին․ այն կոչվում է «Apocalips terestru» (*Ձմեռային ապոկալիսպսի*)։

1935 թվականին Ալեքսանդր Ռոբոտը հիմնավորվում է Քիշնևում, որտեղ միանում է «Viaţa Basarabiei» (*Բեսարաբական կյանք*) ամսագրի աշխատակիցներին։ Աշխատել է նաև «Gazeta Basarabiei» թերթում որպես խմբագիր։ Բանաստեղծությունների երկրորդ ժողովածուն՝ «Somnul singurătăţii» (*Մենության երազ*) հրապարակվել է 1936 թվականին։ Բեսարաբիայի՝ ԽՍՀՄ-ին միանալուց հետո աշխատել է «Молдова сочиалистэ» (*Սոցիալիստական Մոդովա*) թերթում։

1941 թվականի օգոստոսին անհետ կորել է Օդեսայում։

Գրքեր
-----

* Apocalips terestru. Бухарест: Editura Cronicarul, 1932.
* Somnul singurãtãþii. Кишинёв, 1936.
* Скриерь алесе. Кишинёв, 1968.
* Scrieri. Бухарест: Editura Minerva, 1985.
* Îmblânzitorul de cuvinte. Versuri și prozã. Бухарест—Кишинёв: Litera Internațional, 2003.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Iurie Colesnic «Alexandru Robot — poetul enigmelor»
2. ↑  Al. Robot Արխիվացված 2011-07-16 Wayback Machine

Գրականություն
-------------

* George Călinescu, *Istoria literaturii române de la origini pînă în prezent*, Editura Minerva, București, 1986
* Iurie Colesnic, „Alexandru Robot – poetul enigmelor (90 de ani de la naștere)", în revista *Magazin Bibliologic* a Bibliotecii Naționale a Republicii Moldova, nr. 1/2006, pp. 72–73.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1172428972 · ISNI: 0000000029759150 · LCCN: n90634038 · VIAF: 70549666 · WorldCat VIAF: 70549666 |

 |
**Ատարաքսիա** (հունարեն՝ αταραξία - անվրդովություն, սառնասրտություն), հոգեկան հանգստի ու անվրդովության վիճակ, որը հին հունական որոշ փիլիսոփաների կարծիքով իմաստունին է հատուկ։

«Ատարաքսիա» գոյականն առաջինը շրջանառության մեջ մտցրել է Դեմոկրիտեսը։ Արիստոտելը էթիկայի մեջ կիրառել է որպես ածական՝ ներկայացնելու համար առաքինությունները՝ զսպվածությունն ու առնականությունը։ Լայնորեն կիրառվել է էպիկուրիզմի, ստոիցիզմի և պիրոնիզմի մեջ։

Էպիկուրոս
Ատարաքսիոն ուղին, ինչպես գտնում էին Դեմոկրիտեսը, Էպիկուրոսը, Լուկրեցիոսը, աշխարհի ճանաչողությունն է, վախի հաղթահարումը, տագնապներից ազատագրվելը։ Էպիկուրոսի ատարաքսիան հաճույքի, բավականության հետ է կապված, մարմանական ցավի և հոգևոր տանջանքների բացակայության հետ։ Աստվածների և մահվան մասին կեղծ պատկերացումները հոգում վախ են ծնում։ Այդ մասին սառը դատողությանը հանգում ենք ատարաքսիայի միջոցով։ Ատարաքսիան ամենակարևորի ամենաընդհանուրի վրա կենտրոնանալն է։

Մինչդեռ պիրոնականները (Պիռոնը՝ հին հունարեն - Πύρρων նաև Պլատոնական ակադեմիայի սկեպտիկները) սովորեցնում էին, որ ատարաքսիան ձեռք է բերվում դոգմատիկ դատողություններից ձեռնպահ մնալով, տեղի ունեցողի նկատմամբ, ուրախության ու վշտի նկատմամբ անտարբերությամբ (ապատիա)։

Մարքսիստական բարոյագիտությունը մերժում է հայեցողական վերաբերմունքը կյանքի նկատմամբ, հետևաբար հերքում է ատարաքսիայի իդեալը, առանձնապես այն իդեալը, որի մասին խոսում էին սկեպտիկները։

Ժամանակակից գործնական հոգեբանության մեջ ատարաքսիան վախի բացարձակ բացակայության վիճակն է, որը, որպես կանոն առաջանում է էմոցիոնալ սթրեսի արդյունքում։

Տես նաև
-------

* Ավտարկիա
* Ապատիա
* Նիրվանա

Գրականություն
-------------

1. Փիլիսոփայական բառարան, Ե. 1975 թ.։
2. Демокрит. ISBN 978-5-244-01115-9

Արտաքին հղումներ
----------------

LA RECHERCHE DU BONHEUR OU L’ATARAXIE Երջանկության ձգտում կամ ատարաքսիա, (ֆր.)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուս |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | Microsoft: 2776520917 |

 |
**Գագիկ Արշավիրի Աբրահամյան** (հունվարի 20, 1956(1956-01-20), Մալիշկա, Միկոյանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գործարար։ Հայաստանի խորհրդարանի պատգամավոր։

Արա Աբրահամյանի եղբայրը։

Կենսագրություն
--------------

Գագիկ Աբրահամյանը ծնվել է 1956 թվականին, Վայոց ձորի մարզի Մալիշկա գյուղում։ Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա։

### Կրթություն և գործունեություն

1972-1977 թվականներին սովորել և ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը՝ ռադիոէլեկտրոնիկայի ինժիների մասնագիտությամբ։ 1977-1980 թվականներին եղել է Երևանի «Էլեկտրոն» գործարանի ինժեներ-տեխնոլոգ։ 1980-1981թվականներին, նույն գործարանի Մալիշկայի արտադրամասի ինժիներ\_տեխնոլոգ։ 1981-1982 թվականներին եղել է «Նեյրոն» գործարանի արտադրության բաժնի պետի տեղակալ, իսկ 1982-1984 թվականներին «Դվին» արտադրամասի բաժնի պետ։ 1984-1993 թվականներին աշխատել է «Դվին»-ի Մալիշկայի մասնաճյուղի տնօրեն։ 1993-1998 թվականներին, «Շողակն» ՊՓԲԸ -ի տնօրենն է եղել։ 1998-2007 թվականներին հիմնադրել և ղեկավարել է «Դի Սի Էլ» հայկական ադամանդագործական ասոցիացիայի ՓԲԸ-ի տնօրենների խորհուրդը։ Իսկ 2001-2007 թվականներին նախագահել է «Ջեյ Սի Էլ» հայկական ոսկերչական ասոցիացիայի տնօրենների խորհուրդը։

### Քաղաքական գործիչ

1990-1995 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ-ի Գերագույն խորհրդի պատգամավոր, 1995-1999 թվականներին՝ ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավոր։ Ֆինանսավարկային, բյուջետային և տնտեսական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ է։ Անդամակցել է ՀՀՇ-ին։ 2002-2004 թվականներին, նշանակվել է Կորեայի Հանրապետությունում Հայաստանի գլխավոր հյուպատոս։ 2006 թվականից ընտրվել է Շվեյցարիայի հայ ոսկերիչների միջազգային ասոցիացիայի նախագահ։ 2007 թվականի մայիսի 12-ին վերընտրվել է խորհրդարանի պատգամավոր։ Պետաիրավական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ է։ ՀՀԿ անդամ։

Պարգևներ
--------

Բարեկամության շքանշան (Ռուսաստան, 2015 թվականի սեպտեմբերի 22), Ռուսաստանի Դաշնության հետ բարեկամության ամրապնդման և համագործակցության, տնտեսական և մշակութային կապերի զարգացման գործում մեծ ներդրման համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «National Assembly of Armenia | Official Web Site | parliament.am». *www.parliament.am*. Վերցված է 2020 թ․ դեկտեմբերի 20-ին.
2. ↑  «National Assembly of Armenia | Official Web Site | parliament.am». *www.parliament.am*. Վերցված է 2020 թ․ դեկտեմբերի 20-ին.
3. ↑  Указ Президента Российской Федерации от 22 сентября 2015 года № 469 «О награждении государственными наградами Российской Федерации иностранных граждан»
4. ↑  «Գագիկ Աբրահամյան - Umba.am». *umba.am*. Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ դեկտեմբերի 1-ին. Վերցված է 2020 թ․ դեկտեմբերի 20-ին.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Հայաստանի Ազգային ժողով · Հայաստանի Ազգային ժողով |

 |
**Գաբրիելա Միստրալի անվան մշակույթի կենտրոն** (իսպ.՝ Centro Cultural Gabriela Mistral), մշակութային համալիր Չիլիի մայրաքաղաք Սանտյագոյի Լիբերտադոր Բերնարդո Օ՛Հիգգինս 227 պողոտայում։

Պատմություն
-----------

Համալիրը կառուցվել է որպես 1972 թվականին Սանտյագոյում կայացած ՄԱԿ-ի Առևտրի և զարգացման երրորդ համաժողովի շտաբ։ Բաղկացած է համաժողովների կենտրոնից և հարակից 22-հարկանի կառույցից։ Շենքը կառուցվել է 275 օրերի ընթացքում, զգալի աջակցություն են ցուցաբերել մեծ թվով կամավորներ։ Այս ծրագիրը եղել է 1970-1973 թվականներին Չիլիի նախագահ Սալվադոր Ալյենդեի քարոզչական նախաձեռնության մի մասը։ Համաժողովից հետո մինչև 1973 թվական՝ Չիլիի պետական հեղաշրջում, շենքն օգտագործվել է որպես մշակութային կենտրոն։

Պինոչետիի ռեժիմից հետո այս շենքում տեղի են ունեցել մի շարք համաժողովներ, իսկ հարակից աշտարակը դարձել է Չիլիի ազգային պաշտպանության նախարարության հիմնական շենքը։ 2006 թվականի սկզբին հրդեհն ավերել է շենքի որոշ մասերը, որից հետո Միշել Բաչելետի կառավարությունը շենքը վերածել է մշակութային կենտրնի, որը բաց է հասարակության համար։ Կառույցը հարմարեցվել է քաղաքային միջավայրին։

Մշակույթի կենտրոնի բացումը տեղի է ունեցել 2010 թվականին և անվանվել է չիլիացի բանաստեղծուհի, ժողովրդական լուսավորության գործիչ Գաբրիելա Միստրալի անունով։ Մշակույթի կենտրոնը տարածում և խթանում է կատարողական արվեստը և երաժշտությունը։ Ի թիվս բազմաթիվ այլ աշխատանքների, այն առաջարկում է ժամանակակից դրամա ու պար, ինչպես նաև դասական և ժողովրդական երաժշտություն, մի վայր շարունակական զարգացման և փորձերի համար։ Շեշտադրելով ժամանակակից լուսանկարչությունն ու ժողովրդական արվեստը, կենտրոնում ներկայացված են մի շարք վիզուալ արվեստի նմուշներ։ Թափանցիկության, բազմազանության և որակի բարձր պահանջների շնորհիվ կենտրոնը կապ է ստեղծում արվեստագետների և տարբեր լսարանների միջև։

Պատկերասրահ
-----------

* Կենտրոնի արևելյան մուտքԿենտրոնի արևելյան մուտք
* Սամուել Ռոմանի «Տիեզերքի դարպասը»Սամուել Ռոմանի «Տիեզերքի դարպասը»
* Լուիս Մանդիոլայի BebederosԼուիս Մանդիոլայի *Bebederos*
* Ֆեդերիկո Ասլերի քանդակային կոմպլեքսՖեդերիկո Ասլերի քանդակային կոմպլեքս
* Brigada Ramona ParraBrigada Ramona Parra
* Brigada Ramona ParraBrigada Ramona Parra
* Brigada Ramona ParraBrigada Ramona Parra
* «Հսկաների երկիր», Brigada Negotrópica«Հսկաների երկիր», Brigada Negotrópica
* «Ապագա շքեղություն. Վիկտոր Կաստիլյո«Ապագա շքեղություն. Վիկտոր Կաստիլյո
* Mural de Sol GuillónMural de Sol Guillón
* Andrés García & Ohanas Crew. Cambiarnos con sociedadAndrés García & Ohanas Crew. *Cambiarnos con sociedad*
* Մանսանոյի ձուկը և Բեռնալ Պոնսեի ապակե վիտրաժՄանսանոյի ձուկը և Բեռնալ Պոնսեի ապակե վիտրաժ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑   — 2012.
2. 1 2 3  «Archived copy». Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հունվարի 19-ին. Վերցված է 2012 թ․ մայիսի 18-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ արխիվը պատճենվել է որպես վերնագիր (link)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Գաբրիելա Միստրալի անվան մշակույթի կենտրոն» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: no2015168964 · VIAF: 309640266 · WorldCat VIAF: 309640266 |

 |
**Բրյուգգեի ռատուշա** (հոլ.՝ Stadhuis van Brugge), Բրյուգգե քաղաքի Քաղաքային խորհրդի շենքը, գտնվում է Արևմտյան Ֆլանդրիա նահանգում։ 15-րդ դարի գոթական ճարտարապետության հուշարձան է, ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընդգրկված միջնադարյան ֆլամանդական քաղաքի տեսարժան վայր է։ Տեղակայված է քաղաքի կենտրոնում, Բուրգ հրապարակում։

Առաջին հայտնի շինությունը, որտեղ անցկացվել են Բրյուգգեի Քաղաքային խորհրդի հանդիպումները, 1280 թվականին այրված բեֆֆրուա էր։ Դրանից հետո քաղաքային ղեկավարությունն օգտագործել է բանտի շենքը։ 1376 թվականին Ֆլանդրիայի կոմս Լյուդովիկ II Մալեացին բանտի շենքը քանդելու և այդ տեղում նոր ռատուշայի կառուցման որոշում է կայացնում։

1421 թվականի ավարտուն կառուցմամբ, Բրյուգգեի ռատուշան պատմական Ֆլանդրիայի և Բրաբանտի պահպանված ամենահին քաղաքակացիական շինություններից մեկն է։ Նրա հարստությունը և շքեղությունը թույլ է տալիս դատել միջնադարյան Բրյուգգեի տնտեսական և քաղաքական կարևոր նշանակության մասին։ Ստեղծված լինելով եկեղեցական գոթիկայի ավանդույթներով, այն դարձել է իր ժամանակների ֆլամանդական քաղաքացիական ճարտարապետության նորաձևության օրենսդիրը։ Նրա պատկերով և նմանությամբ են կառուցվել այլ հայտնի ռատուշաներ (Բրյուսել, Գենտ, Լյովեն), որոնք ամեն դեպքում չկարողացան քողարկել բնօրինակի շքեղությունը։

Նկարագրություն
--------------

Ռատուշայի երկհարկանի շենքն ունի պարզ ուղղանկյուն տեսք և խիստ համամասնություններ։ Ճոխ զարդարված ծեփակերտ ճակատը կտրատված է բարձր պատուհանային որմնախորշերով։ Ճաղաշարից տեանելի է բարձր երկգլորային տանիքը։

|  |  |  |  |  |
| Ճակատ |  | Գոթական դահլիճ |  | Բուրգ հրապարակ |

Ռատուշայի ներքին հարդարանքը չի զիջում ճակատին շքեղությանը։ Ռատուշայի գոթական դահլիճը ժամանակակից տեսքով հայտնվել է 19-20-րդ դարերի սահմանագծին, իրենից ներկայացնելով մունիցիպալիտետի Մեծ և Փոքր դահլիճների միացում։ Պատի որմնանկարների հեղինակը 19-րդ դարկ երկրորդ կեսի նկարիչ Ալբրեխտ դե Վրինդտն է։ Որմնանկարները պատկերում են Բրյուգգեի պատմության իրադարձությունները։ Գոթական դահլիճը մինչև օրը ծառայում է որպես Քաղաքային խորհրդի նստավայր, այստեղ գրանցվում են ամուսնությունները, բաց է զբոսաշրջիկների համար։

Վերածննդի դահլիճում կարելի է տեսնել Լանսելոտ Բլոնդելի շքեղ բուխարին, որը պատրաստված է փայտից, ալեբաստրից և մարմարից։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Բրյուգգեի քաղաքային թանգարանի պաշտոնական կայք։ Արխիվացված 2010-01-23 Wayback Machine (նիդեր.)
* *Мэйсон Э.* Брюссель и Брюгге. Антверпен и Гент. Путеводитель/Пер. с англ. — М.: АСТ, 2005.
* Ռատուշա (Stadhuis Brugge)
* Բրյուգգե․ Քաղաքային ռատուշա (Stadthuis)  Արխիվացված 2013-11-21 Wayback Machine

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  archINFORM (գերմ.) — 1994.
2. 1 2
3. ↑
4. ↑

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Բրյուգգեի ռատուշա» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 5356154592517443370004 · WorldCat VIAF: 5356154592517443370004 |

 |
Տնային աշխատանքը տնային տնտեսուհու պարտականությունների կարևոր մասն է:
**Տնային տնտեսուհի** այն կինն է, որը չէի աշխատում և ղեկավարում է իր ընտանիքի տնային տնտեսությունը՝ ֆինանսապես աջակցելով ընտանիքի այլ անդամների կողմից:

Տնային տնտեսուհիները տան մաքրություն են անում, գնումներ կատարում, սնունդ են պատրաստում, նրանց է վստահված երեխաներին հսկել և դաստիարակել, վերահսկել հագուստի և սենյակների մաքրությունը:

Տնային տնտեսուհու դերը գնալով ավելի պահանջված է դառնում։ 1930-1960 թվականներին միայն Շվեդիայում տնային տնտեսուհիների թիվը 930,000-ից հասել է 1,148,000-ի։

Պատմություն
-----------

Ակտիվ ուրբանիզացիայի և ինդուստրացման սկիզբով սկսել է տարանջատվել արտադրողական և կենցաղային աշխատուժը: Որպես կանոն, տղամարդիկ սկսել են աշխատել տնից դուրս և աշխատավարձ ստանալ, մինչդեռ կանայք տնային աշխատանք էին կատարում առանց վարձատրության: Հաճախ տնային տնտեսուհիները համարվում էին ամուսնացած կանայք, ովքեր աշխատում էին կես դրույքով, հետևաբար տնային տնտեսուհիների ընդհանուր թիվը գերագնահատված էր: Միևնույն ժամանակ, ընդհանուր առմամբ հասարակության մեջ կին տնային տնտեսուհին կենտրոնական դեր էր խաղում երեխաների դաստիարակության և հիվանդների և ծերերի մասին հոգ տանելու գործում:

1960-ականներից սկսած զարգացած երկրներում տնային տնտեսուհիների թիվը սկսել է նվազել, և կանայք սկսել են վարձատրվող պաշտոններ զբաղեցնել կրթության, բժշկության և սոցիալական ապահովության ոլորտներում: Այս երևույթի պատճառներից մեկը պետք է համարել այս ոլորտներում աշխատուժի կարիքի ավելացումը։ Կանանց կողմից վճարովի աշխատանքին անցնելը խթանվել է մի շարք բարեփոխումներով, մասնավորապես՝ մատչելի մանկապարտեզների ի հայտ գալով և ընտանեկան հարկումից հրաժարվելով։

Միևնույն ժամանակ, «տնային տնտեսուհու» կարգավիճակը դառնում է ցածր սոցիալական կարգավիճակի նշան։ Այսպիսով, 1963 թվականին Բեթի Ֆրիդանը իր «Կանացի առեղծվածը» գրքում (անգլ.՝ The\_Feminine\_Mystique) արտահայտել է այն միտքը, որ տնային տնտեսուհի լինելը և ընտանիքին նվիրվելը ամենավատ բանն է, որ կարող է պատահել ժամանակակից կնոջ հետ։ Նրա տված՝ «գտիր քեզ» խորհրդին հետևեցին շատ կանայք (հատկապես միջին խավը, սպիտակ տնային տնտեսուհիները)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Hemmafru, Nationalencyklopedin.
2. ↑  Axelsson, 1992.
3. ↑  Hemmafru, Nationalencyklopedin.
4. ↑  «Женщина – отклонение от нормы». Արխիվացված է օրիգինալից 2016-09-23-ին. Վերցված է 2016-09-12-ին.
5. ↑  *Betty Friedan* The Feminine Mystique (50th Anniversary Edition). — W. W. Norton & Company, 2013-02-11. — 334 с. — ISBN 9780393239188
**Բուդապեշտի տիկնիկային թատրոն** (հունգ.՝ Budapest Bábszínház), տիկնիկային թատրոն Բուդապեշտում, Կենտրոնական Եվրոպայի խոշորագույն տիկնիկային թատրոնը։ Հիմնադրվել է 1949 թվականին «Պետական տիկնիկային թատրոն» անվանումով և երկար տարիներ եղել է արհեստավարժ նմանատիպ միակ թատրոնը ողջ Հունգարիայում։

Պատմություն
-----------

Տիկնիկային թատրոնը գտնվում է Ֆերենց Լիստի երաժշտական ակադեմիայի հարևանությամբ՝ հին պատկերասրահի պատմական շենքում, որ տեղակայված է Անդրաշի 69 հասցեում։ Շենքը կառուցվել է 1875-1877 թվականներին ճարտարապետ Ադոլֆ Լանգի նախագծով։ Մինչև տիկնիկային թատրոնի այստեղ հաստատվելը շենքում գործել է կաբարե, իսկ կամերային բեմում ներկայացումներ է տվել Ազգային թատրոնը։ Ինըհարկանի շենքում, բացի 403 հանդիսատեսի համար նախատեսված, ժամանակակից տեխնիկական սարքավորումներով հագեցած հիմնական դահլիճից, Բուդապեշտի տիկնիկային թատրոնի տրամադրության տակ է նաև հինգերորդ հարկի կամերային դահլիճ-ստուդիան՝ 99 տեղով և ձևափոխվելու հնարարավորությամբ։

Բուդապեշտի տիկնիկային թատրոնը ճանաչում է ձեռ բերել Հունգարիայում և նրա սահմաններից դուրս ոչ միայն մանկուկների, այլև մեծահասակների համար բեմադրված ներկայացումներով։ Թատրոնի խաղացանկի մեջ կան ոչ միայն հունգարացի հեղինակների, այլև աշխարհահռչակ օտար հեղինակների դրամաներ, օրինակ՝ Շեքսպիրի «Միջամառային գիշերվա երազ», Օստրովսկու «Ամպեր» և այլն։ Մեծ հաջողություն են վայելել տիկնիկներով բեմադրված և նվագախմբի մասնակցությամբ դասական երաժշտության ադապտացված տարբերակները։ Նման ձևով բեմադրվել են Բելա Բարտոկի, Զոլտան Կոդայի, Չայկովսկու, Ստրավինսկու, Մորիս Ռավելի և Սերգեյ Պրոկոֆևի ստեղծագործությունները։ Բուդապեշտի տիկնիկային թատրոնը տաղանդավոր ձևով ապացուցում է տիկնիկային ներկայացման հավասար հնարավորությունները թատերական այլ ներկայացումների հետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  *А. Сегеди* Будапештский кукольный театр // Будапешт. Жемчужина Дуная / под ред. И. В. Осанова. — М.: Вече, 2012. — С. 227—230. — 320 с. — 2000 экз. — ISBN 978-5-9533-5872-9

Գրականություն
-------------

* *А. Сегеди* Будапештский кукольный театр // Будапешт. Жемчужина Дуная / под ред. И. В. Осанова. — М.: Вече, 2012. — С. 227—230. — 320 с. — 2000 экз. — ISBN 978-5-9533-5872-9
* Lehel Óhidy: *Az Állami Bábszínház tíz éves műsora, 1949—1959 (adattár).* Budapest, 1959

Արտաքին հղումներ
----------------

* Թատրոնի պատմություն և նրա շենքը Անդրաշի պողոտայում(անգլ.)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Բուդապեշտի տիկնիկային թատրոն» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | ՅուԹյուբ |

 |
**Արմավենու անտառ Էլչեում** (իսպ.՝  Palmeral de Elche, կատ.՝ Palmerar d'Elx), Եվրոպայում ամենախոշոր արմավենու պուրակը, որը տեղակայված է իսպանական Ալիկանտե գավառում։ Պալմերալի ընդհանուր մակերեսը, որի մեջ ներառվում է քաղաքային այգին (Parque Municipal), Ուերտո-դել-Կուրան (Huerto del Cura) և այլ այգիներ, զբաղեցնում է 5,1 քառ. կիլոմետր, որում 1,5 քառ. կիլոմետրը տեղեկայված է Էլչե քաղաքի սահմանագծում։

Պատմություն
-----------

Պուրակը բաղկացած է ավելի քան 70 հազար արմավենու ծառերից, մեծ մասամբ փյունիկյան արմավենիներից, որոշների տարիքը հասնում է մինչև 300 տարի։ Բերքը հավաքվում է դեկտեմբերին։ Ամենամեծ արմավենին (կայսերական արմավենին), որը կոչվում է «Սիսի» ի պատիվ Ավստրիայի կայսրուհի Էլիզաբեթի, կշռում է 10 տոննա և մոտ 165 տարեկան է։

Էլչեում փյունիկյան արմավենիների աճեցումը հայտնի է իբերների ժամանակներից, այսինքն մոտավորապես Մ.թ.ա. 5-րդ դարից։ Պլանտացիան վերապրել է Հին Հռոմի և մավրերի ժամանակաշրջաններում։ Պուրակը և ոռոգման համակարգը կազմավորվել են 10-րդ դարի վերջին, երբ Պիրենեյան թերակղզու մեծ մասը ղեկավարվում էր մավրերի կողմից։

Տարածաշրջանի կլիման չոր է, նստվածքի նորման տարեկան կազմում է 300մմ, այդ իսկ պատճառով արմավենիները տնկված են ոռոգման ջրանցքների կողքին, որոնք վերցնում են ջուրը Վինալոպո գետից։ Պուրակի պաշտպանության համար առաջին օրենքը հայտնվել է Ռեկոնկիստայից հետո։
2000 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն ընդգրկել է Էլչեի Արմավենու անտառը Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Bienes declarados Patrimonio Mundial. Palmeral de Elche" Արխիվացված 2014-11-30 Wayback Machine. www.mecd.gob.es. Ministerio de Educación, Cultura y Deporte.
2. 1 2 3  Centre, UNESCO World Heritage."Centro del Patrimonio Mundial -". whc.unesco.org.
3. ↑  INFORMACION."La Palmera Imperial de Elche pierde uno de sus siete hijuelos".

Արտաքին հղումներ
----------------

* UNESCO: Пальмераль — пальмовые рощи вокруг города Эльче Արխիվացված 2008-04-11 Wayback Machine
* Պաշտոնական կայք (անգլ.)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Արմավենու անտառ Էլչեում» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ կատալոնական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1120045371 · VIAF: 316430716 · WorldCat VIAF: 316430716 |

 |
**Ռաֆիկ Արամի Ավագյան** (1941, Գեղանուշ, Ղափանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - 1991), հայ մանրանկարիչ։

Կենսագրություն
--------------

Ռաֆիկ Ավագյանը ծնվել է 1941 թվականին, Կապանի Գեղանուշ գյուղում։ Ռաֆիկի հայրը՝ Արամը Ավագյանը գյուղում եղել է քարտուղար, իսկ Կապանում՝ բանկի հաշվապահ։ Մայրը՝ Զինավարդ (Վարդուհի) Ղոնյանը եղել է Վաչագան գյուղից։ Պապը՝ Ղևոնդ Տեր Ավագյանը եղել է գյուղի Սուրբ Հռիփսիմե եկեղեցու քահանան, հորեղբայրը Վահան Ավագյանը Բաքվում եղել է քանդակագործ, մահացել է Հայ-թաթարական ընդհարումների ժամանակ։ Ռաֆիկ Ավագյանը բարեկամական կապ է ունեցել նկարիչներ Սարգիս Մանգասարյան, Հրանտ Էլչյանի և Ռոբերտ Կամոյանի։

Ռաֆիկ Ավագյանն ավարտել է Գեղանուշ գյուղի դպրոցն ու ընդունվել Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան Գեղարվեստի ուսումնարանը, որն էլ ավարտել է 1964 թվականին։ 1964-1969 թվականներին սովորել և ավարտել է Ուկրաինայի Լվով քաղաքի Կիրառական և դեկորատիվ արվեստների պետական ինստիտուտը (այժմ Լվովի Արվեստների ազգային ակադեմիա) և մասնագիտացել մանրանկարչության և խեցեգործության մեջ։

1969 թվականին դասավանդել է Ուկրաինայի Լուցկ քաղաքի գեղարվեստի դպրոցում։ Ուկրաինայի գեղարվեստի ֆոնդի Վոլին քաղաքի գեղարվեստաարտադրական արհեստանոցում 1970 թվականից զբաղվել է նկարչությամբ և մոնումենտալ արվեստով։ Նույն ժամանակաընթացքում մասնակցել է Լուցկում, Բրեստում, Լվովում և Ռիվնեում տեղի ունեցած ցուցահանդեսներին։

1977 թվականին նկարիչն իր ընտանիքով՝ կնոջ՝ Վերայի և ավագ որդու՝ Կարոյի հետ տեղափոխվել է Կապան, որտեղ էլ ծնվել է նրանց երկրորդ որդին՝ Վարդանը։ Կապանում Ռաֆիկ Ավագյանը դասավանդել է նկարչություն, եղել է քաղաքի գլխավոր նկարիչը, խճանկար է արել Կապանի նախկին գիշերօթիկ դպրոցի նախասրահի պատերին։

Ռաֆիկ Ավագյանը մահացել 1991 թվականին, նրա անունն ընդգրկված է volart.com ուկրաիներեն կայք-էջում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Авагян Рафік». *volart.com.ua*. Վերցված է 2021 թ․ օգոստոսի 10-ին.
2. ↑  «Художники :: Artists». *volart.com.ua*. Վերցված է 2021 թ․ օգոստոսի 10-ին.
**Գայա Վերնոյ** (ֆր.՝ Gaya Verneuil, իրական անունը՝ **Գայանե Մալաքյան**, ֆր.՝ Gayané Malakian, 1989), ֆրանսիացի դերասանուհի։

Կենսագրություն
--------------

Անրի Վերնոյի դուստրը եգիպտագետ և գրող Վերոնիկ Սեդրոյի (ծնված 1958 թվականի ապրիլի 7-ին) հետ ամուսնությունից (1989 թ.), որից նա ամուսնալուծվել է 2000 թվականին։ Գայա Վերնոյը հայտնի դարձավ լեյտենանտ Քրիստել դա Սիլվայի դերով «Քենդիս Ռենուար» հեռուստասերիալում։ Որպես դերասանուհի իր առաջին քայլերը նա արել է 2009 թ.։

2006-2008 թվականներին սովորել է «Կինոդերասան» ծրագրով Ֆլորանի դասընթաց դպրոցում, որը Ֆրանսիայի ամենահեղինակավոր թատերական դպրոցներից մեկն է, այնուհետև թռավ Նյու Յորք, որտեղ երկու տարուց ավել սովորեց դերասանական վարպետություն։ Նա Ֆրանսիա է վերադարձել 2011 թվականին։ Գայա Վերնոյը, բացի ֆրանսերենից, վարժ տիրապետում է անգլերենին և տիրապետում է իսպաներենի և արաբերենի հիմնական գիտելիքներին։

Ֆիլմագրություն
--------------

2013՝ Զվարճալի ընտանիք (ֆր.՝ *Drôle de famille !)՝* Վիրջինիա։

2013-2017 և 2021՝ Քենդիս Ռենուար (ֆր.՝ Candice Renoir)՝ լեյտենանտ Քրիսթել դա Սիլվա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Gaya Verneuil, au nom du père». *Le Parisien օրաթերթ*.
2. ↑  «Gaya Verneuil. Comédienne». *VMA գեղարվեստական գործակալություն*.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Գայա Վերնոյ *(անգլ.)* IMDb կայքում
* Գայա Վերնոյ*(ֆր.)* Ալլոկինե կայքում
* «Gaya Verneuil (Chrystelle dans Candice Renoir) : C'était mon choix de partir» *(ֆր.)* Tele-Loisirs կայքում
«**Աստվածամոր համբարձումը**» (իտալ.՝ Assunta), Տիցիանի նկարը, որն ստեղծվել է 1516-1518 թվականներին։  Գտնվում է Սանտա Մարիա Գլորիոզա դեի Ֆրարի տաճարի գլխավոր խորանում։ Ամենամեծ խորանային նկարն է Վենետիկում։

Նկարագրություն
--------------

Նկարում պատկերված իրադարձությունները տեղի են ունենում երեք տարբեր մակարդակներում։ Ամենաներևի մասում առաքյալներն են, որոնք քարացել են տարբեր դիրքերով։ Նրանք վախով նայում են դեպի երկինք՝ աղերսանքով ու ձեռքերը վեր ձգած։ Կոմպոզիցիայի կենտրոնում Կույս Մարիամն է կարմիր հագուստով և կապույտ թիկնոցով։ Նա բարձրանում է դեպի երկինք ամպի վրա՝ շրջապատված բազմաթիվ քերովբեներով։ Վերևից նրանց նայում է Տեր Աստված՝ քամուց ծփացող մազերով և մորուքով, որին ուղեկցում է հրեշտակը, որը նախապատրաստել է Մարիամի թագը։

«Մարիամի համբարձումը» դարձել է Տիցիանի առաջին խոշոր պատվերը Վենետիկում, որտեղ նա շուտով դարձել է առաջատար նկարիչ։ Ավանդույթը խախտող Կույս Մարիամի հուզված կեցվածքը, հուսահատ շարժումներով առաքյալները, նոր գույները, այդ ամենը մեծ տպավորություն է թողել ժամանակակիցների վրա և փառքի արժանացրել Տիցիանին։ Որոշ տեղեկությունների համաձայն՝ բացման արարողությանը ներկա Կառլոս V-ի դեսպանորդ, իմանալով նկարի որակից ֆրանցիսկացիների դժգոհության մասին, անմիջապես ցանկություն է հայտնել վճարել աշխատանքի համար, որպեսզի այն անձեռնմխելի մնա։

Տիցիանը, ամենայն հավանականությամբ, սովորել է որպես խճանկարի ոլորտում աշխատող նկարիչ, և նկարի ոսկե ֆոնը տուրք է Վենետիկի խճանկարի ավանդույթներին։ Յուղաներկի բաղադրատոմսը, որով աշխատել է Տիցիանը, չի պահպանվել։ Հայտնի է միայն, որ հիմնական բաղադրիչները ներառել են կտավատի յուղ և սկիպիդար

1818 թվականին նկարը տեղափոխվել է Ակադեմիայի պատկերասրահ, որտեղ այն գտնվել է մեկ դար, իսկ հետո վերադարձվել է Ֆրարի 1919 թվականին։ Երիտասարդ Օսկար Ուայլդը, այցելելով Ակադեմիա, «Մարիամի համբարձումը» նկարն անվանել է Իտալիայի լավագույն նկարը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2 3 4 5 6 7 8
3. ↑
4. ↑  «Date of Completion». Վերցված է 2011 թ․ հունվարի 24-ին.
5. ↑  Metropolitan Museum of Art. «Background». *Titian (ca. 1488–1576)*. Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ հունվարի 14-ին. Վերցված է 2011 թ․ հունվարի 24-ին.
6. ↑  *Jaffé, David* Titian. — London: National Gallery Company, 2004. — С. 192. — ISBN 1-85709-903-6
7. 1 2  «Movement of Painting». Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ մայիսի 22-ին. Վերցված է 2011 թ․ հունվարի 24-ին.
8. ↑  «Oil Ground Painting». Amien Forums. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ փետրվարի 23-ին. Վերցված է 2011 թ․ հունվարի 24-ին.
9. ↑  Holland, Merlin, ed. Oscar Wilde: A Life in Letters. Fourth Estate: London and New York (2010). (unpaginated) Letter to Lady Wilde, 24 June 1875.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Աստվածամոր համբարձումը» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | RKDimages |

 |
**Առաքելական եկեղեցի** (գերմ.՝ Apostelkirche), ավետարանական եկեղեցի Մյունստերի պատմական կենտրոնում՝ Հյուսիսային Հռենոս-Վեսթֆալիա։ Եկեղեցին ընկած է An der Apostelkirche և Neubrückenstraße փողոցների խաչմերուկում՝ հին քաղաքի հյուսիսային մասում։

Առաքելական եկեղեցին կառուցվել է XIII դարի երկրորդ կեսին Ֆրանցիսկյան եկեղեցուն կից։ Այն նվիրված է Սուրբ Եկատերինա Ալեքսանդրիացու հիշատակին։ Սկզբնական շրջանում եկեղեցին գոթական դահլիճում երկնավ կառուցվածք ուներ, որը խորանի մասում նեղացված էր։   
Հաջորդ դարերի ընթացքում եկեղեցին անընդհատ վերակառուցվել է։ XVI և XVII դարերի ընթացքում եկեղեցում ավելացվել է նաև երրորդ նավը հյուսիսային մասում։ Այսպիսով եկեղեցին դարձավ եռանավ։

Կենտրոնական նավը
  
Մեդիատիզացիայի գալուստով, որը ղեկավարվում էր նապոլեոնյան նախարար Թալեյրանը, 1803 թվին Մյունստերյան եպիսկոպոսությունը ենթարկվեց բռնագրավման, ամբողջ գույքն անցավ պետությանը, ֆրանսիական մենաստանը փակվեց, իսկ Առաքելական եկեղեցին պղծվեց։
  
В 1822 թվին եկեղեցին վերականգնվեց ճարտարապետ Կարլ Ֆրիդրիկ Շինկելի կողմից։ Եկեղեցի կրկին վերաբացվեց որպես Պրուսիայի բանակի մաս կազմող եկեղեցի։ Իսկ 1840 թվականին եկեղեցին փոխանցվեց քաղաքային ավետարանական խորհրդին։

Մինչ 1922 թվականը եկեղեցին անվանում էին պարզապես *Մյունստերի ավետարանական եկեղեցի*, բայց քաղաքում ևս մեկ ավետարանական եկեղեցի բացելուց հետո այն վերանվանեցին ուղղակի *Առաքելական*։

  
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ խորհրդային ավիացիայի կողմից եկեղեցին ռմբակոծվել է և խիստ տուժել։ Եկեղեցու վերականգնումը տևել է մինչև 1960 թվականը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Aktuelles». *Evangelische Apostel-Kirchengemeinde Münster* (գերմաներեն). Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 12-ին.
2. ↑  «Stadt Münster: Münster Marketing - Innenstadtkirchen - Apostelkirche». *www.stadt-muenster.de* (գերմաներեն). Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 12-ին.
3. ↑  Nachrichten, Westfälische. «Erinnerung an zerstörte Apostelkirche». *Westfälische Nachrichten* (գերմաներեն). Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 12-ին.

Արտաքին հղում
-------------

* Եկեղեցու պաշտոնական կայքը (գերմ.)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Առաքելոց եկեղեցի (Մյունստեր)» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 156614899 · WorldCat VIAF: 156614899 |

 |
**«Աննան և Ժաննան»** (ֆր.՝ Anne et Jehanne), ֆրանսիացի նկարչուհի Լորա Լերու-Ռևոյի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1894 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 238 × 151 սմ։

Այսօր «Աննան և Ժաննան» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Նանսիի կերպարվեստի թանգարանում (Նանսի, Ֆրանսիա)։

Պատմություն
-----------

Հեղինակը նկարը վրձնել է 1894 թվականին՝ նույն տարում էլ ցուցադրելով հանրությանը։ Այն ներկայացվել է Ֆրանսիացի նկարիչների ընկերության սալոնում։ 1896 թվականի հունվարի 7-ին նկարը բերվել է Նանսիի կերպարվեստի թանգարան՝ որպես պետության դեպոզիտ։

Կտավը ռեստավրացիայի է ենթարկվել 1998 թվականին։

Նկարագիր
--------

«Աննան և Ժաննան» ստեղծագործությունում պատկերված են երկու աղջիկ, ըստ էության՝ քույրեր, որոնք նստած են սենյակի ինտերիերում։ Ավագ քույրը նայում է դիտողին։ Նա հագել է կանաչ երկար հագուստ․ գոտկատեղին գոտի է կապված։ Վերջինս նստած է մեծ փայտե աթոռին՝ արմունկով հենվելով դրան․ ափը այտերի մոտ է։ Աղջիկը հերարձակ է․ նա շիկահեր է։ Մազերը զարդարված է ոսկյա ժապավենով։ Ձախ ձեռքը կրտսեր քրոջ ուսին է։ Կրտսեր քույրը երկար մանուշակագույն զգեստ է հագել։ Նա քնած է․ գլուխը դրել է ավագ քրոջ ծնկներին։ Փոքր քույրը նստած է աթոռակին։ Նրա դեմքը նույնպես դեպի դիտողն է։ Աջ ձեռքով ծաղիկ է բռնել։ Նկարի ձախ կողմում, փոքր սեղանին, բացված գիրք և ծաղկամանով ծաղիկներ են դրված։

Լորա Լերու-Ռևոն «Աննան և Ժաննան» ստեղծագործությունը պատկերել է միջնադարի ոգով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «L'amour au point du jour / Divine idylle».(չաշխատող հղում)
2. ↑  Dossier d'œuvre du Centre de documentation du musée des Beaux-Arts de Nancy
3. ↑  Joyeux-Prunel Béatrice, "Charlotte FOUCHER-ZARMANIAN, *Créatrices en 1900. Femmes artistes en France dans les milieux symbolistes*. Mare & Martin, 2015 ", *Revue d’histoire du XIX*, 2016/1 (n° 52), p. 236—238. URL :  Արխիվացված 2022-01-25 Wayback Machine

Արտաքին հղումներ
----------------

* Valérie Susset. «The Mag. Décrypt 'art: "Anne et Jehanne" by Laura Leroux-Revault (circa 1894)». *archyworldys.com* (անգլերեն). Archyworldys. Վերցված է 2022 թ․ հունվարի 14-ին.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Աննան և Ժաննան» հոդվածին։ |
**Աննե Էնգեր** (ամուսնական ազգանունը՝ **Լանսթեյն**) (նորվ.՝  Anne Enger Lahnstein, դեկտեմբերի 9, 1949(1949-12-09), Տրյոգստադ, Էստֆոլդ, Նորվեգիա), նորվեգացի պետական-քաղաքական գործիչ, մանկավարժ։

Կենսագրություն
--------------

Աննե Էնգերը ծնվել է 1949 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Թրյոգստադում։ Մասնագիտությամբ բուժքույր է։ Օսլոյում 1975 թվականին ստացել է սոցիալական աշխատողի որակավորում։

1978 թ.-ից 1979 թվականներն աշխատել է Ազատ աբորտի ազգային քարտուղարությունում։ Կենտրոնի կուսակցության անդամ է։

1983 թվականից Կենտրոնի կուսակցության փոխնախագահն է եղել, իսկ 1991 թ.-ից 1999 թվականներին նախագահը։

1985 թվականին Նորվեգիայի պառլամենտի պատգամավոր է եղել։

1997 թ.-ից 2000 թվականներին վարչապետ Քիել Մագնե Բուննևիկի կառավարությունում եղել է մշակույթի նախարար։ Դրանից հետո նույն պաշտոնում փոխնախարարն է եղել։

1998 թվականի օգոստոսի 31-ից սեպտեմբերի 24-ը վարչապետ Քիել Մագնե Բուննևիկի հիվանդության պատճառով կատարել է վերջինիսի պարտականությունները՝ որպես Նորվեգիայի վարչապետ։ 1999 թվականի հոկտեմբերին դուրս եկավ կառավարության շարքերից և հայտարարեց, որ հեռանում է նաև պառլամենտից։

Աննե Էնգերը եվրոսկեպտիկ է։ Եվրոպական միություն չմտնելու շարժման ակտիվիստ է։ Ակտիվորեն մասնակցում է արհեստական վիժեցման թույլտվությանը։

2001 թվականի աշնանից «*Life Company*» ընկերության գլխավոր քարտուղարն է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5
2. ↑
3. ↑   Østfold|dato=2. oktober 2006}}
4. ↑  «Анне Энгер Ланстейн, как непримиримая противница членства в ЕС даже получила прозвище "королевы нет"». Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ նոյեմբերի 4-ին. Վերցված է 2018 թ․ մարտի 4-ին.
5. ↑  Журнал "Планета"

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կենսագրություն(նորվ.)
* Объявлен состав нового правительства Норвегии ОСЛО, 16 октября 1997. /Корр.ИТАР-ТАСС Արխիվացված 2014-11-04 Wayback Machine
* Anne Enger hos Fylkesmannen i Østfold

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Աննե Էնգեր» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BIBSYS: 8028323 · GND: 124675220 · ISNI: 0000000065552579 · LCCN: n2009043394 · VIAF: 91043249, 28010748 · WorldCat VIAF: 91043249, 28010748 |

 |
**Կիլլարնիի Շուշանը,** Հուլիոս Բենետիկտի հեղինակած երեք գործողությամբ օպերա։ Ջոն Օքսենֆորդի և Դայեն Բուսիկոյի կողմից գրված լիբրետոն հիմնված է Բուսիկոյի The Colleen Bawn պիեսի վրա։ Պրեմիերան կայացել է 1862 թվականի փետրվարի 10-ին՝ Լոնդոնի Կովենտ գարդեն արքունական թատրոնում*:*

Նախապատմություն
---------------

«*Կիլլարնիի Շուշանը»* դարձել է Բենետիկտի օպերաներից ամենաշատ բեմադրվածը։ Կապված է Բալֆի «Բոհեմական աղջիկը» և Ուոլասի «Մարիտանայի» հետ։ Իռլանդական բառակապակցության համոզիչ գործածումը հետաքրքիր է՝ հաշվի առնելով Բենետիկտի գերմանահրեական ծագումը։ Օպերայի երգերի մի մասը պահպանվել է երգացանկում։ Օպերան հիշատակվում է Ջեյմս Ջոյսի «Ուլիսես» վեպում և Ջունա Բարնսի «Նայթվուդ» վեպում։

Դերեր
-----

| Դեր | Ձայնի տեսակ | Պրեմերիա, 10 փետրվարի 1862 թ.
(Դիրիժոր՝ Ալֆրեդ Մելոն) |
| --- | --- | --- |
| Էլլի Օ՛Քոնոր | սոպրանո | Լուիզա Փայն |
| Էնն Շութ | սոպրանո | Ջեսի Մքլին |
| Պարոն Քորիգան | բաս | Յուջին Դյուսեկ |
| Թոմի հայրը | բարիտոն | Ջոն Ջորջ Պաթի |
| Հադրիս Քրիգան | տենոր | Հենրի Հայ |
| Տիկին Քրիգան | կոնտրալտո | Սուսաննա Փայն |
| Դաննի Ման | բարիտոն | Սենթլի Չարլզ |
| Մայլս նա Քոպպալին | տենոր | Ուիլիամ Հարրիսոն |
|

Համառոտ տեղեկություն
--------------------

Նկարագրվում է 18-րդ դարի Կիլլարնին։ Քրեգանը գաղտնի ամուսնացել է Էյլիի հետ։ Քորիգանը սպառնում է վտարել Քրեգանին և նրա մորը, որոնք իրենց հողերը գրավադրել են իր մոտ, եթե վերջինս չամուսնանա ժառանգորդուհի Էնն Շութի հետ։ Քրեգանի ընկերը՝ Դանին, առաջարկում է հարցը լուծել՝ Էյլիին սպանելով։ Քրեգանը մերժում է, սակայն Դանիին համոզում է բանից անտեղյակ տիկին Քրեգանին ազդանշան տալ Էյլիի մահվան համար։ Բայց նախքան Էյլին սպանելը՝ որսի դուրս եկած Մայլզը կրակում է իր՝ Դանիի վրա։ Քրեգանը պատրաստվում է ամուսնանալ Էննիի հետ, բայց Քորիգանը ժամանում և ձերբակալում է նրան՝ Էյլիի մահը պլանավորելու համար։ Մայլսը հրապարակում է Դանիի խոստովանությունը, Քրեգանը ճանաչում է Էյլիին, իսկ Էննը (ամենանահավանական ձևով) ձեռնամուխ է լինում Քրեգանի պարտքերը մարելուն։

Աղբյուրներ
----------

* Նայջել Բարտոն,«*Կիլլարնիի Շուշանը»* Գրոուվի երաժշտական բառարանում
* Վիկինգ օպերայի ուղեցույցը Հոլդեն խմբում (Վիկինգ, 1993)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  The date of 8 February often given was in fact the premiere of Balfe's *The Puritan's Daughter*; Benedict's opera followed on Monday 10th (Grove Music Online)
2. ↑  Burton, GMO
3. ↑  Seamus Reilly, *James Joyce and Dublin Opera: 1888–1904*, p. 6, in *Bronze by Gold, the Music of Joyce*, edited by Sebastian D. G. Knowles, Garland Publishing
4. ↑  "Ulysses by James Joyce: The Lily of Killarney" Արխիվացված 2016-03-03 Wayback Machine, accessed 29 June 2009
5. ↑  , accessed 27 June 2011
6. ↑  See "The moon has raised her lamp above" : duet "sung by Mr Haigh [Hardress Cregan] & Mr Santley [Danny Mann]" – published by Orpheus Music Company c.1875
**Kellogg ընկերություն** (հաճախ՝ **Kellogg’s**, ռուս.՝ Келлогс) (NYSE: K), ամերիկյան ընկերություն՝ հայտնի որպես արագ պատրաստման համար նախատեսված չոր նախաճաշեր և մթերքներ արտադրող։ Շտաբ-բնակարանը գտնվում է ԱՄՆ-ի Բաթլ-Կրիկ քաղաքում։

Պատմություն
-----------

Հիմնադրվել է 1906 թվականին Ուիլյամ Քեյթի կողմից՝ *«Battle Creek Toasted Corn Flake Company»* անվան ներքո։ Ընկերությունն արտադրում էր չափազանց մեծ տարածում ունեցող *«Kellogg’s Toasted Corn Flakes»* (Քելլոգի եգիպտացորենի փաթիլներ) և 1922 թվականին անվանափոխվեց՝ դառնալով *«Kellogg Company»*:

Սեփականատերեր և ղեկավարություն
------------------------------

Ընկերության խոշորագույն բաժնետերը *«W.K. Kellogg Foundation»* բարեգործական հիմնադրամն է (շուրջ 24 %): Ընկերության շուկայական կապիտալիզացիան 2007 թվականի փետրվարի 26-ի տվյալների համաձայն՝ կազմում է 19,96 միլիարդ դոլար։

Ընկերության տնօրենների խորհրդի նախագահը և ընկերության գլխավոր ղեկավարը Ջեյմս Ջեննեսն է (*James Jenness*):

Գործունեություն
---------------

Ընկերությունը թողարկում է չոր նախաճաշեր (*corn flakes*, եգիպտացորենի փաթիլներ), կրեկերներ, տոստեր, վաֆլիներ, հացահատիկային մթերք՝ *Kellogg’s*, *Keebler*, *Cheez-I*t, *Murray*, *Austin*, *Famous Amos* և այլ ապրանքանշանների ներքո։ *Kellogg*-ի ձեռնարկությունները տեղակայված են աշխարհի 17 երկրներում, իսկ ընկերության թաղարկած արտադրանքը վաճառվում է աշխարհի ավելի քան 180 երկրներում։

Ընկերության աշխատակազմը 25 հազարից ավելի մարդ է կազմում։ 2006 թվականին շրջանառությունը կազմել է 10,9 միլիարդ դոլար (2005 թվականին կազմել է 10,52 միլիարդ դոլար), իսկ մաքուր եկամուտը կազմել է 1 միլիարդ դոլար։

### *Kellogg*-ը Ռուսաստանում

2008 թվականի հունվարի կեսին *Kellogg*-ը հայտարարեց Ռուսաստանում (Վորոնեժ) *United Bakers*-ի շահագործման մասին։ *United Bakers*-ը մասնագիտացված է կրեկերների և չոր նախաճաշերի արտադրության ոլորտում։ Գործարքի արժեքը (առանց ընկերության պարտքը հաշվելու) գնահատվում է 80-150 միլիոն դոլար։

Տես նաև
-------

* Եգիպտացորենի փաթիլներ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ROR Data — v1.19 — 2023. — doi:10.5281/ZENODO.7644942
2. ↑  Form 10-K — 2023.
3. 1 2  *Татьяна Романова*. United Bakers по-американски // Ведомости, № 8 (2030), 18 января 2008

Արտաքին հղումներ
----------------

Վիքիդարանի պատկերանիշըՎիքիդարանի պատկերանիշը Վիքիդարանում կան նյութեր այս թեմայով՝  
**Kellogg (ընկերություն)**

* Ընկերության պաշտոնական կայքը

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Kellogg (ընկերություն)» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ · ՅուԹյուբ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Բրոքհաուս |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 11017887 · BNF: 171378522 · GND: 16298080-2 · ISNI: 0000000403743416 · LCCN: n79139355 · NLA: 35717955 · SUDOC: 197759734 · VIAF: 124326516 · WorldCat VIAF: 124326516 |

 |

 |