recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Արծվիկ Դեմուրչյան** (օգոստոսի 6, 1971(1971-08-06), Երևան, Հայաստան), հայ օպերային երգչուհի (սոպրանո)։

Կենսագրություն
--------------

Արծվիկ Դեմուրչյանը ծնվել է Երևանում։ Սովորել Երևանի Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանում։ Այնուհետև ուսումը շարունակել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում և ասպիրանտուրայում՝ պրոֆեսոր Ա. Սարաջյանի դասսարան։

2003 թվականին հրավեր է ստացել Սարատովի օպերային թատրոնից կատարել Վիոլետայի դերերգը Վերդիի «Տրավիատա» օպերայում։ 2007 թվականին Մոսկվայի կոնսերվատորիայում և Սանկտ Պետերբուրգի օպերային թատրոնում Վլադիմիր Մինինի ղեկավարությամբ մասնակցել է Պերգոլեզիի «Ստաբատ Մատեր» օպերայի կատարմանը։ 2001 թվականից՝ Ա. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մեներգչուհի։

2016 թվականից նաև՝ Հայաստանի պետական ակադեմիական երգչախմբի անդամ է (ղեկավար՝ Հովհաննես Չեքիջյան)։

Համերգներով հանդես է եկել Գերմանիայում, Մեծ Բրիտանիայում, Իտալիայում, Ռուսաստանում, Վրաստանում։

Դերերգեր
--------

| Հեղինակ | Օպերա | Դեր |
| --- | --- | --- |
| Յոզեֆ Հայդն | Դեղագործը | Գրիլետա |
| Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտ | Կախարդական սրինգ | Գիշերային թագուհի |
| Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտ | Դոն Ժուան | Ցերլինա |
| Ջուզեպպե Վերդի | Տրավիատա | Վիոլետտա |
| Ջուզեպպե Վերդի | Ռիգոլետտո | Ջիլդա |
| Ջակոմո Պուչինի | Մադամ Բատերֆլայ |  |
| Ջակոմո Պուչինի | Տուրանդոտ |  |
| Ժորժ Բիզե | Կարմեն | Ֆրասկիտա |
| Տիգրան Չուխաջյան | Արշակ Բ | Օլիմպիա |
| Արմեն Տիգրանյան | Անուշ |  |
| Արմեն Տիգրանյան | Դավիթ Բեկ | Շուշան |
| Ավետ Տերտերյան | Երկրաշարժ | աղջիկ |

Մրցանակներ և պարգևներ
---------------------

* Վ. Բելինիի անվան մրցույթի դափնեկիր (1998, Սիցիլիա)
* Ե. Օբրազցովայի անվան մրցույթի դափնեկիր (2001, Սանկտ Պետերբուրգ)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2 3 4  "Արծվիկ Դեմուրչյան". *avproduction.am*. Արխիվացված է the original 2021 թ․ մայիսի 4-ին. Retrieved 2019 թ․ օգոստոսի 6.
**Սուրբ Փրկիչ եկեղեցի**, հայ կաթողիկե եկեղեցի Վրաստանի Ախալցխայի մունիցիպալիտետում Նաոխրեբ գյուղում։ Կառուցվել է 1869 թվականին։

Պատմություն
-----------

Եկեղեցու պատմության մասին քիչ տեղեկություններ են հայտնի։ 1901 թվականին եկեղեցու շենքն արդեն վնասված էր։ Խորհրդային տարիներին եկեղեցին վրացական իշխանությունները ցանկացել են փակել բազմաթիվ այլ հայկական եկեղեցիների հետ միասին, սակայն 1937-1938 թվականներին գյուղի բնակչությունը մեծ աղմուկ է բարձրացրել և շրջանի ղեկավարությանը թույլ չեն տվել իրագործելու իրենց նպատակը։ 1989 թվականին եկեղեցին չնայած կանգուն էր, սակայն բավականին քայքայված վիճակում էր։ Քանի որ այն կառուցվա էր սողանքային գոտում, ապա գյուղի բնակչությունը եկեղեցու փլուզումը կանխելու համար այն շրջափակել են մետաղական շրջանակների մեջ։

1886 թվականին Սուրբ Փրկիչ եկեղեցին հասարակական ֆինանսավորությամբ վերանորոգվել է։ Նաոխրեբ գյուղի հարակից քարածխի հանքի շահագործման հետևանքով եկեղեցին կրկին վերանորոգման կարիք ԽՍՀՄ տարիներին։ 1965 թվականին եկեղեցին կրկին նորոգության է ենթարկվում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Սամվել Կարապետյան (2008). *Ախալցխա (Սամցխե Ջավախք)* (PDF). Երևան: Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող հասարակական կազմակերպություն. p. 243. ISBN 978-99941-875-0-8. Արխիվացված է the original (PDF) 2021 թ․ փետրվարի 28-ին. Retrieved 2017 թ․ ապրիլի 28.
2. ↑  «Արձագանք», 1885, N 26, էջ 368։
3. ↑  Յ. Քօսեան (1902). *«Հանդէս Ամսօրեայ»*. Ախալցխա. p. 83.
4. 1 2 3 4 5  Սամվել Կարապետյան (2008). *Ախալցխա (Սամցխե Ջավախք)* (PDF). Երևան: Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող հասարակական կազմակերպություն. p. 245. ISBN 978-99941-875-0-8. Արխիվացված է the original (PDF) 2021 թ․ փետրվարի 28-ին. Retrieved 2017 թ․ ապրիլի 28.
5. ↑  Օրացոյց եւ պատկեր տօնից, Թիֆլիս, 1916, էջ 79։
**Արևմտյան Պոլեսիե** (լեհ.՝ Polesie Zachodnie, բելառուս․՝ Заходняе Палессе, ուկրաիներեն՝ Західне Полісся), ազգա-մշակութային տարածաշրջան Բելառուսի, Լեհաստանի և Ուկրաինայի՝ Բուգ գետից արևմուտք ընկած տարածքում։ Երկրաբանական - հնագիտական տեսակետից այս տարածաշրջանը մաս է կազմում նախակամբրիական ժամանակաշրջանի, որի բացահայտված հայտածումներից հյուսիս գտնվել են ածխաերկաթային, ինչպես նաև կայնոզոյան և կավճային ժամանակաշրջանների հայտածումներ։

Աշխարհագրությունը
-----------------

Տարածաշրջանի արևմտյան մասը՝ Լյուբլինյան Պոլեսիեն, գտնվում է Լեհաստանում, հյուսիսայինը՝ Բերեստ-Պինսկյան Պոլեսիեն՝ Բելառուսում, հարավայինը՝ Վոլինյան Պոլեսիեն՝ Ուկրաինայում։ Գերակշռում են ճահճուտները, ինչպես նաև հարուստ հողատեսքերը, որոնց միայն փոքր մասն է մշակվում։ Զգալի տարածքներ են զբաղեցնում արոտավայրերը, մարգագետինները, անտառները (հատկապես՝ փշատերև)։

Տարածաշրջանի արևելյան մասն ընկած է Դնեպրի, արևմտյանը՝ Վիսլայի ավազանում։ Մեծ գետերն են՝ Պրիպյատը, Արևմտյան Բուգը, Ստիրը, Գոռինը, Յասելդան։ Կա նաև կարստային յուրօրինակ մի լիճ՝ Սվիտյազը։

1990 թվականին Արևմտյան Պոլեսիեին շնորհվել է ազգային պարկի կարգավիճակ, որտեղ այլ կենդանատեսակների հետ մեկտեղ եվրոպական ճահճային կրիաներ են բազմանում։

Տարածաշրջանի գլխավոր բնակավայրը Վլոդավան /Włodawa/ է.:

Պատմություն
-----------

Արևմտապոլեսյան մշակութային համայնքը կազմավորվել է մինչպետական ժամանակներում։ Հնագետներ Յ. Կուխարենկոն, Ի. Ռուսանովան, Ի. Բիրուլյան, Օ. Իովը զուգադիր կուրգանների առկայությունը, խեցեղենի ու բնակարանների յուրահատուկ տիպը նկատի առնելով՝ հանգել են այն եզրակացության, որ տարածաշրջանը բնակեցված է եղել բացառապես վոլինցիներով։ Կանացի զարդերի մեջ տարածում գտած մեկուկես պարույր ունեցող մատանիներն էլ վկայում են, որ նրանք պատկանել են դուլեբյան միությանը։

Բնակչությունը
-------------

Տեղաբնակները խոսում են արևմտապոլեսյան խոսվածքներով։ Մեծ մասը դավանանքով ուղղափառ քրիստոնյա են, բայց բավականին տարածված է նաև բողոքականությունը; Բնակավայրերում մարդկանց թիվը 50 հազարը գերազանցում է միայն Բրեստ, Բյալա-Պոդլյասկա, Կոբրին, Կովել, Պինսկ քաղաքներում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Turystyka Polska". *Turystyka Pojezierze Zachodniego Polesia W Polsce*. Արխիվացված է the original 2019 թ․ ապրիլի 15-ին. Retrieved 2015 թ․ ապրիլի 30.
2. ↑  "Oficjalny Serwis Internetowy". *Poleski Park Narodowy*. Retrieved 2015 թ․ ապրիլի 30.
3. ↑  "Ludnosc w gminach, stan w dniu 31 marca 2011 r". *Statystyki Polska*. Retrieved 2015 թ․ ապրիլի 30.
**«Սպանություն թարթելով»** (անգլ.՝ Wink murder), դերային և սալոնային խաղ, որտեղ գաղտնի ընտրված խաղացողը կարող է «սպանել» ուրիշներին՝ աչքով տալով նրանց, իսկ կենդանի մնացած խաղացողները փորձում են բացահայտել մարդասպանին։

Խաղը հայտնի է նաև այլ անվանումներով՝ «Սպանություն՝ աչքով տալով», «Սպանություն մթության մեջ», «Միայնակ ուրվական» և «Մարդասպան, մարդասպան»։ Խաղացողների նվազագույն քանակը չորսն է, սակայն խաղը ավելի հետաքրքիր է դառնում վեց և ավելի խաղացողների դեպքում։

Խաղի ընթացք
-----------

Խաղի յուրաքանչյուր փուլում գաղտնի ընտրվում է մեկ «մարդասպան»։ Ընտրությունը հիմնականում կատարվում է խաղաքարտերի միջոցով։ Մարդասպանը կարող է մյուսներին սպանել։ Դրա համար պետք է նա նայի ինչ-որ մեկի աչքերի մեջ և աչքով տա։ Եթե խաղացողին աչքով են տալիս, նա պետք է մտքում հաշվի մինչև հինգը և հայտնի իր «հանկարծակի մահվան» մասին, պառկի իր մահվան վայրում կամ էլ լքի խաղասրահը։

Եթե խաղացողը կարծում է, որ գիտի մարդասպանի ինքնությունը, նա կարող է բարձրացնել իր ձեռքը և ասել՝ «Ես մեղադրում եմ», առանց իր կասկածյալին կոչելու։ Այդ պահին խաղը դադարեցվում է, և մեղադրողը խնդրում է ինչ-որ մեկին աջակցել իր մեղադրանքին՝ նորից կասկածյալին չբացահայտելով։ Այդ երկու խաղացողները պետք է միաժամանակ ցույց տան իրենց կասկածյալին։ Եթե նրանք միաժամանակ ցույց են տալիս մարդասպանին, ապա նա դուրս է գալիս խաղից, և խաղն ավարտվում է։ Եթե ցույց են տալիս տարբեր մարդկանց կամ սխալ մարդու, ապա նրանք խաղից դուրս են գալիս։ Խաղացողներին արգելվում է միմյանց հետ քննարկել, թե ով կարող է լինել մարդասպանը։ Բացի մարդասպանից մնացած խաղացողներին արգելվում է աչքով անել։

Մարդասպանի խնդիրն է առանց բացահայտվելու հնարավորինս շատ խաղացողի «սպանել»։

Խուզարկու
---------

Խաղի մեկ այլ տարբերակում, որը երբեմն խաղում են տարրական դասարանի երեխաները դասապրոցեսին, կա ևս մեկ դեր՝ «խուզարկու» անվամբ, որը մարդասպանին չի ճանաչում։ Բոլոր խաղացողները նստում են խուզարկուի շուրջը, վերջինիս նպատակն է ճիշտ բացահայտել և մեղադրել մարդասպանին՝ նվազագույնի հասցնելով զոհերի թիվը։ Երբեմն մեղադրանքների համար դրվում են սահմանափակումներ, որոնք առաջադրում է խուզարկուն։ Խաղի այս տարբերակում բացի մարդասպանից ու խուզարկուից մնացած խաղացողները, բացի մահահանալուց, խաղում ուրիշ դեր չունեն։

Հարպո Մարքսը իր «Խոսում է Հարպոն» (անգլ.՝ Harpo Speaks) գրքում Ալեքսանդր Վուլքոթի տանը նկարագրում է այս խաղի տարբերակներից մեկը, որը կոչվում է «Սպանություն»։ Սկզբում ընտրում են խուզարկուին և մարդասպանին (նրանց դերերը մնում են գաղտնի)։ Խուզարկուն լքում է տունը, և սոցիալական երեկույթը ընթանում է նորմալ։ Երբ մարդասպանը ինչ-որ մեկի հետ մնում է մենակ, խաղացողին ասում է․ «Դու մահացած ես»։ Զոհը հայտարարում է իր մահվան մասին և կանչում խուզարկուին։ Խուզարկուն բոլոր կասկածյալներին հավաքում և հարցաքննում է։ Այնուհետև խուզարկուն դեդուկտիվ դատողություններով փորձում է լուծել խնդիրը։ Մարքսն ասել է, որ մի անգամ «Սպանություն» է խաղացել և «մահացու արտահայտությունը» գրել զուգարանի թղթի վրա։

Տես նաև
-------

* Մաֆիա (խաղ)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "National Geographic – Lonely Ghost". Kids.nationalgeographic.com. Արխիվացված է the original 2013 թ․ մարտի 8-ին. Retrieved 2013 թ․ հուլիսի 12.
2. 1 2 3  Collard, Mark (2005). *No Props: Great Games with No Equipment*. Project Adventure, Inc. ISBN 9780934387057.
**Արծվիկ Աշոտի Սարգսյան** (հունիսի 17, 1971(1971-06-17), Քարին տակ), արցախցի քաղաքական գործիչ, Արցախի Հանրապետության 4-րդ գումարման Ազգային ժողովի պատգամավոր։

Կենսագրություն
--------------

Արծվիկ Սարգսյանը ծնվել է 1971 թվականի հունիսի 17-ին Շուշիի շրջանի Քարին տակ գյուղում։ 1977-1988 թվականներին սովորել է Քարին տակի միջնակարգ դպրոցում։ 1988-1994 թվականներին սովորել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտի անասնաբուժական ֆակուլտետում։ 1990 թվականին անդամագրվել է Քարին տակի ինքնապաշտպանական ջոկատին, մասնակցել Քարին տակի ինքնապաշտպանությանը և Շուշիի ազատագրմանը։ 1992 թվականի հուլիսին եղել է Քարին տակի գլխավոր անասնաբույժ։

1993 թվականի մարտից մինչև 1994 թվականի հունվարը եղել է Քարին տակի անասնաբուժական տեղամասի վարիչ։

1994 թվականին անցել է ծառայության Արցախի Հանրապետության Պաշտպանության բանակում։

1994 թվականի սեպտեմբերին եղել է Շուշիի անասնաբուժական լաբորատորիայի տնօրեն։ Աշխատանքը համատեղել է ծառայության հետ։ Մասնակցել է Արցախյան գոյամարտին։ 1994 թվականին Մարտակերտի ազատագրման ժամանակ վիրավորվել է, ապաքինվելուց հետո նորից շարունակել ծառայությունը։

1997 թվականին եղել է Շուշիի շրջանի անասնաբուժական կայանի տնօրեն-գլխավոր անասնաբույժ, որից հետո՝ Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի կենդանաբանության ինստիտուտի հայցորդ։

2005 թվականի հունիսի 18-ին մեծամասնական ընտրակարգով թիվ 21 ընտրատարածքից ընտրվել է Արցախի Հանրապետության չորրորդ գումարման Ազգային ժողովի պատգամավոր։ Եղել է ֆինանսաբյուջետային և տնտեսական կառավարման հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։

2006 թվականին ընտրվել է Արցախի Հանրապետության Ազգային ժողովի սոցիալական ոլորտի հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահի տեղակալ։ 2007 թվականին ստացել է անասնաբուժական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։ 2009 թվականի փետրվարին եղել է Հայաստանի ազգային ագրարային համալսարանի Ստեփանակերտի մասնաճյուղի միջին մասնագիտական ծրագրերի կենտրոնի տնօրեն։

2011 թվականին Հայաստանի ազգային ագրարային համալսարանի գիտական խորհրդի որոշմամբ Արծվիկ Սարգսյանին շնորհվել է դոցենտի գիտական կոչում։

2013 թվականի մարտի 18-ից՝ Շուշի համայնքի ղեկավար էր։

Շուրջ մեկ տասնյակ գիտական հոդվածների և երկու մեթոդական ձեռնարկի հեղինակ է։

Անկուսակցական է։

Ամուսնացած է, ունի երեք զավակ։

Պարգևներ
--------

* «Շուշիի ազատագրման համար» մեդալ (Արցախի Հանրապետության նախագահի թիվ 304-Ա հրամանագիր, 08.05.2002 թվական)
* «Արիության համար» մեդալ (Արցախի Հանրապետության նախագահի թիվ 281-Ա հրամանագիր, 25.01.2002 թվական)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Սարգսյան Արծվիկ Աշոտի". *www.nankr.am*. Retrieved 2023 թ․ օգոստոսի 25.
2. ↑  "ԱՐԾՎԻԿ ՍԱՐԳՍՅԱՆ. «Ամեն գիշեր երազում Շուշին եմ տեսնում...»". *syuniacyerkir.am*. Retrieved 2023 թ․ օգոստոսի 25.
3. ↑  "19 հունիսի 2005թ". *cecnkr.am*. 25.08.2023.
4. ↑  "Supreme Certifying Committee". *bok.am*. Retrieved 2023 թ․ օգոստոսի 25.
5. ↑  "Վարչություն | Արցախի Ազատամարտիկների Միություն". 2023 թ․ մայիսի 20. Retrieved 2023 թ․ օգոստոսի 25.
6. ↑  "Ազգային ժողովի մեծամասնական ընտրակարգով առաջադրված թեկնածուները" (PDF). *cecnkr.am*. 25.08.2023. Արխիվացված է the original (PDF) 2023 թ․ սեպտեմբերի 20-ին. Retrieved 2023 թ․ օգոստոսի 25. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* ՊԱՏԳԱՄԱՎՈՐՆԵՐ
Սուրբ Վալենտինը ստանում է լանջախաչ Կույս Մարիամից, նկարիչ` Դավիթ Թենիերս III
**Սուրբ Վալենտին** (լատին․՝ Valentinius), 3-րդ դարի հռոմեացի սուրբ, որի անունը հիշատակվում է փետրվարի 14-ին՝ կապված սիրո ավանդույթի հետ։

Սրբի հետ կապված միակ հավաստի տեղեկությունն այն է, որ նահատակվել և թաղվել է Via Flaminia գերեզմանատանը Հռոմի հյուսիսում գտնվող Միլվյան կամրջի մոտ փետրվարի 14-ին։ Հստակ չէ, արդյոք այս սրբին պետք է դասել առանձին, թե նրա անունը կապված է երկու սրբերի հետ։

Քանի որ նրա մասին շատ բան հայտնի չէր, Կաթոլիկ եկեղեցին հեռացրեց նրա անունը «Հռոմեական հիմնական օրացույցից»` պաշտամունքային տոնակատարությունները թողնելով տեղական օրացույցներում։

Հռոմեական կաթոլիկ եկեղեցին շարունակում է նրան ճանաչել որպես սուրբ` դասելով «Հռոմեացի նահատակված սրբերի ցանկում» և փետրվարի 14-ին թույլատրում է նրա հիշատակի ծիսակարգ բոլոր եկեղեցիներում, եթե այդ օրը տոնացույցով այլ պարտադիր եկեղեցական տոնի հետ չի համընկնում։

1960 թվականին Հռոմում կառուցվել է Վալենտինի անվան ծխական եկեղեցի։

Սուրբ Վալենտինի օրը եկեղեցական տոն է Անգլիական և Լյութերական եկեղեցիներում։ Արևելյան ուղղափառ եկեղեցին հռոմի քահանա սուրբ Վալենտինի տոնը նշում է հուլիսի 6-ին և նահատակ Վալենտինի օրը՝ հուլիսի 30-ին։ Չնայած արևելքում այս երկու սրբերի անհայտությանը, հունական ուղղափառ եկեղեցու անդամները տարբերակում են Վալենտինոս (տղամարդ) և Վալենտինա (կին) և անվանակոչության օրը արևմտյան եկեղեցու օրացույցում պահպանել են փետրվարի 14-ը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  St. Valentine
2. ↑  "Saint Valentine of Rome". Արխիվացված է the original 2010 թ․ ապրիլի 6-ին. Retrieved 2010 թ․ ապրիլի 6. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրիտանիկա · Բրոքհաուսի և Եփրոնի փոքր · Կրուգոսվետ · Ուղղափառ |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 119288869 · LCCN: n86122716 · NKC: xx0030038 · NLP: a0000001023676 · VIAF: 57421383 · WorldCat VIAF: 57421383 |

 |
Ռետինե բադը օգտագործվում է ծրագրավորողների կողմից կոդի դիտարկման համար
**Բադի մեթոդը**, ծրագրի կոդում սխալների հայտնաբերման՝ debug-ի, տեխնոլոգիա է։ Անվանումը հղվում է Պրագմատիկ ծրագրավորողը (The Pragmatic Programmer) գրքին, որում պատմվում է ծրագրավորողի մասին, որ պահում է ռետինե բադ և գտնում է ծրագրի սխալները բադին բացատրելով իր գրած կոդի բոլոր տողերը։

Այս տեխնիկան ունի այլ անվանումներ, որոնցում բադը փոխարինվում է ուրիշ անշունչ առարկաներով։

Ծրագրավորողներից շատերը փորձ են ունեցել բացատրել խնդիրը մեկ ուրիշին, հնարավոր է նույնիսկ մեկին, ով ոչինչ չգիտի ծրագրավորումից, և բացատրելու ընթացքում գտել են խնդրի լուծումը։ Նկարագրելով, թե ինչ է նախատեսվում ստանալ և դիտարկելով, թե իրականում ինչ է անում ծրագիրը, ակնհայտ են դառնում բոլոր անհամապատասխանությունները։

Ընդհանուր առմամբ, որևէ երևույթի բացատրությունը պարտադրում է դիտարկել այն տարբեր տեսանկյուններից և բերում է դրա ավելի խորը հասկանալուն։

Օգտագործելով անշունչ առարկա ծրագրավորողը կարող է կիրառել այս տեխնիկան առանց որևԷ մեկին խանգարելու։

Հետաքրքիր փաստեր
----------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| "| *Որոշումները հաճախ գտնվում են խնդիրը բարձրաձայն ներկայացնելու արդյունքում:* | "|
| - Բադ, *Quack Overflow* |

2018 թվականի ապրիլի 1-ին Stack Exchange համակարգը ներկայացրեց նոր ֆունկցիա *Quack Overflow*։ Բադի նկարը հայտնվում էր կայքի աջ ներքևի մասում։ Բադի վրա սեղմելուց հետո բադը լսում է կայքի այցելուի խնդիրը և որոշ ժամանակ անց պատասխանում «կվակ» ձայն արձակելով։
Կայքի որոշ այցելուներ կարծել են, որ իրենց համակարգչում գործում է վնասակար ծրագիր մինչ իմանալը, որ կոճակը ապրիլի մեկի կատակ է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *The Pragmatic Programmer: From Journeyman to Master*. Addison Wesley. ISBN 978-0201616224. էջ 95
2. ↑  Baker, SJ, *The Contribution of the Cardboard Cutout Dog to Software Reliability and Maintainability*,  .
3. ↑  Hayes, David (2014 թ․ հունիսի 25). "Ռետինե բադերի ուժի հիմքում ընկած հոգեբանությունը (The Psychology Underlying the Power of Rubber Duck)". *Press Up*. Արխիվացված է the original 2015 թ․ հուլիսի 6-ին. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 3.
4. ↑  "Stack Exchange has been taken over by a rubber duck!". *Meta Stack Exchange*. 2018 թ․ մարտի 31. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 1.
5. ↑  Purushothaman, Praveen Kumar (2018 թ․ մարտի 31). "Quack Overflow - Stack Overflow's take on April Fool!". *Adventures (Blog)*. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 1.
**Սուրբ Ստեփանոս հայկական տարրական դպրոց** (արևմտ․հայ․՝ Սուրբ Ստեփանոս ), հայկական մասնավոր դպրոց ԱՄՆ-ում, որը հիմնադրվել է 1984 թվականին Ուոթերթաունում, Մասաչուսեթս նահանգում։

Դպրոցի շենքը վերանորոգվել է 2011 թվականից մինչ 2012 թվականի օգոստոսի 31-ը, և այժմ այն զբաղեցնում է մոտավորապես 558մ² տարածք։ Նաև գործում է մանկապարտեզ, որը գտնվում է առանձին մասնաշենքում։

Դպրոցի տնօրեն՝ Հուրի Բոյամյան։

Պատմություն
-----------

Դպրոցը հիմնադրվել է 1984 թվականին Մեծ Բոստոն ագլոմերացիայում (Նոր Անգլիա) հայ համայնքին տրամադրված վայրում, որտեղ երեխաները կարող էին սովորել կարդալ, գրել և խոսել հայերեն։ Դպրոցը համագործակցում է Սուրբ Ստեփանոս Հայ Առաքելական եկեղեցու հետ։ 1985 թվականին մանկապարտեզ է ստեղծվում։ 1998 կառուցվում է տարրական դպրոցի շենքը։ 2003 թվականին դպրոցը ճանաչվում է Նոր Անգլիայի անկախ դպրոցների միության (անգլ․՝ Association of Independent Schools in New England) կողմից, առաջին և միակ ճանաչված հայկական դպրոցն դառնալով Նոր Անգլիայում։ 2004 թվականից սկսած դպրոցը աշակերտների համար կազմակերպում է ճանապարհորդություններ դեպի Հայաստան։ 2005 թվականին աշկարտների քանակը հասնում էր 190։ 2011 թվականին դպրոցը ՀՀ Սփյուռքի նախարարության կողմից ճանաչվում է որպես լավագույն հայկական դպրոց սփյուռքում։ 2012 թվականին դպրոցին կից կառուցվում է նոր մասնաշենք նախադպրոցականների համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "St. Stephen's Armenian Elementary School - Campus Expansion". *www.ssaes.org*. Արխիվացված է the original 2022 թ․ հուլիսի 18-ին. Retrieved 2022 թ․ հուլիսի 18. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "St. Stephen's Armenian Elementary School - Welcome From the Principal". *www.ssaes.org*. Retrieved 2022 թ․ հուլիսի 18.
3. ↑  "St. Stephen's Armenian Elementary School - School History". *www.ssaes.org*. Retrieved 2022 թ․ հուլիսի 18.

Արտաքին հղումներ
----------------

* SSAES.org՝ դպրոցի պաշտոնական կայք
* Armenian Weekly. Սուրբ Ստեփանոս հայկական տարրական դպրոցը կնշի 35-ամյակը (22 հոկտեմբերի, 2019 թ.)
* Մեծ Բոստոնի Սուրբ Ստեփանոս Հայ Առաքելական Եկեղեցի. SSAES
* ANCA.org (Ամերիկայի Հայ Դատի Յանձնախումբ) Սուրբ Ստեփանոս հայկական նախակրթարանը պիտի տօնէ 30-ամեակը (22 Մարտ, 2016)
*
**Արտավազդ Վիլյամինի Բայաթյան** (ապրիլի 15, 1954(1954-04-15), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ երգիչ, երգահան։

Կենսագրություն
--------------

1971 թվականին ավարտել է Երևանի Բելինսկու անվան թիվ 38 միջնակարգ դպրոցը։ 1963-1967 թվականներին սովորել է Ս. Պետրոսյանի քանդակագործության արվեստանոցում, 1967-1971 թվականներին` Երևանի երիտասարդների գեղարվեստի դպրոցի կինոռեժիսուրայի բաժնում։ 1964-1969 թվականներին եղել է Հ. Վեմյանի երգչախմբի մեներգիչ։ 1970 թվականին եղել է «Ամառային արկած» ֆիլմի սցենարիստն ու ռեժիսորը։

1992 թվականին երաժիշտ, երգիչ Եղիշե Պետրոսյանի հետ հիմնադրել է «Արձագանք» պրոդյուսերական կենտրոնը։ 1996 թվականից հիմնադրել և ղեկավարում են «Արձագանք» ռադիոկայանը, որը 2003 թվականին արժանացել է «Լավագույն ժամանցային ռադիոկայան» մրցանակի։ 1999-2004 թվականներին եղել է «Արձագանք շոու» ամենամյա նախագծի համահեղինակը։

2000-2002 թվականներին Եղիշե Պետրոսյանի հետ դարձել են «Կռունկ» համահայկական երգի մրցույթ-փառատոնի հաղթող-դիպլոմակիրներ։ 2006 թվականից հանդիսանում է Ֆրանսիայի «Արձագանք ինթերնեյշնլ» ասոցիացիայի անդամ։ Խմբի կազմում հյուրախաղերով հանդես է եկել Հայաստանի և ԽՍՀՄ բազմաթիվ քաղաքներում, մասնակցել միջազգային երաժշտական փառատոների ու արժանացել առաջատար մրցանակների և ոսկե մեդալի։ 2009 թվականին հեղինակել և բեմադրել է «Դառը շոկոլադ քաղցր համով» պիեսը ու «Նամուսի զոհերը և զոհերի նամուսը» մենաներկայացումը։ Նկարահանել է տեսահոլովակներ, մի քանի տասնյակ ալբոմների պրոդյուսեր է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Արտավազդ Բայաթյանի կենսագրությունը AV Production կայքում". Արխիվացված է the original 2020 թ․ ապրիլի 20-ին. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 18.
2. ↑  "Արտավազդ Բայաթյան". Արխիվացված է the original 2019 թ․ ապրիլի 14-ին. Retrieved 2015 թ․ ապրիլի 15.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Արտավազդ Բայաթյան և Գայանե Գաբրիելյան. 33 տարի միասին Archived 2014-03-06 at the Wayback Machine.
**Այգար Կալվիտիս** (լատիշ․՝ Aigars Kalvītis, հունիսի 27, 1966(1966-06-27), Ռիգա, Լատվիական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լատվիացի քաղաքական գործիչ, Լատվիայի վարչապետ (2004-2007), Լատվիայի գյուղատնտեսության նախարար (1999-2000) և Լատվիայի էկոնոմիկայի նախարար (2000-2002), Latvijas Gāze-ի խորհրդի նախագահ (2015 թվականից), Լատվիայի հոկեյի ֆեդերացիայի նախագահ (2016 թվականից)։

Կենսագրություն
--------------

1980-ական թվականներին ժամկետային ծառայություն է անցել ԽՍՀՄ ռազմածովային ուժերում։

Ավարտել է Լատվիայի գյուղատնտեսական համալսարանը (1992) «տնտեսագիտություն» մասնագիտությամբ։

1992-1998 թվականներին աշխատել է որպես մենեջեր գյուղատնտեսության հետ կապված տարբեր ոլորտներում։

1997 թվականին դարձել Է Ժողովրդական կուսակցության *(Tautas Partija*) հիմնադիրներից մեկը։

1998 թվականին առաջին անգամ ընտրվել է երկրի Խորհրդարանի պատգամավոր։

1999-2000 թվականներին եղել է գյուղատնտեսության նախարար։

2000-2002 թվականներին՝ էկոնոմիկայի նախարար։

2002 թվականին վերընտրվել Է խորհրդարանի պատգամավոր և գլխավորել Ժողովրդական կուսակցության խորհրդարանական խմբակցությունը։

2004 թվականի նոյեմբերի 24-ին Լատվիայի նախագահ Վայրա Վիկե-Ֆրեյբերգան Այգար Կալվիտիսին հանձնարարել է ստեղծել նոր կառավարություն, իսկ 2004 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Լատվիայի խորհրդարանը հաստատել է Կալվիտիսի կողմից ձևավորված կառավարությունը։ Խորհրդարանի այս կազմի աշխատանքի ընթացքում նա արդեն երրորդ վարչապետն էր։ 1991 թվականին Լատվիայի անկախության վերականգնումից հետո Այգար Կալվիտիսը գլխավորել է թվով 11-րդ կառավարությունը։

2006 թվականի ընտրություններից հետո Այգար Կալվիտիսը գլխավորեց կառավարության նոր կազմը։

2007 թվականի նոյեմբերի 7-ին հայտարարել է առաջիկա հրաժարականի մասին։ Վարչապետի պարտականությունները կատարել է մինչև նոր կառավարության հաստատումը՝ դեկտեմբերի 20-ը։

2009 թվականին հեռացել է քաղաքականությունից։

2016 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Լատվիայի հոկեյի ֆեդերացիայի նախկին վարչության հրաժարականից հետո Կիրով Լիպմանի գլխավորությամբ ընտրվեց ֆեդերացիայի նոր նախագահ։

Ամուսնացած է, ունի երեք որդի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Munzinger Personen (գերմ.)
2. ↑  НАТО в Риге
3. ↑  Kalvītis tomēr aiziet no politikas, DELFI 03, pārskatīts 03
4. ↑  "Революция в латвийском хоккее: впервые за 18 лет Липман не избран на пост главы ЛХФ" (in ռուսերեն). Delfi.lv]]. 2016 թ․ հոկտեմբերի 7. Retrieved 2016 թ․ հոկտեմբերի 8.
5. ↑  "Айгарс Калвитис". Արխիվացված է the original 2011 թ․ հոկտեմբերի 21-ին. Retrieved 2020 թ․ օգոստոսի 21.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Լենտապեդիա · Մեծ նորվեգական · Notable Names Database |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1168594790 · LNB: 000206278 · VIAF: 314818892 · WorldCat VIAF: 314818892 |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի (այլ կիրառումներ)

**Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի**, հայ առաքելական եկեղեցի Լառնակայում։

Պատմություն
-----------

1909 թվականին Լառնակայում փոքր մատուռ է կառուցվում ի հիշատակ Ադանայի կոտորածի զոհերի։ Մատուռը կրում է Ադանայի հովանավոր սուրբ Ստեփանոսի անունը։ Շինարարության համար 1912-1913 թթ. հանգանակություն է կատարվել և Եգիպտոսի, Մանչեսթերի ու Վոթերթաունի հայկական համայնքների աջակցությամբ 1913 թվականին մատուռը վերածվել է ընդարձակ վանքի։ Պաշտոնական բացումը տեղի է ունեցել 1914 թվականին։ Սուրբ Ստեփանոսի հանդիսավոր օծումը կատարվել է 1918 թվականին արքեպիսկոպոս Դանիել Հակոբյանի կողմից։ Եկեղեցու խորանը փայտից է՝ կառուցված 1909 թվականին։ Հոգևոր հովիվն է Տեր Մաշտոց Աշկարյանը։

Եկեղեցու մուտքին մակագրված է.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Ի յիշատակ Կիլիկիոյ նահատակաց. 1 ապրիլ, 1909։ |  |

Սուրբ Ստեփանոսի տաճարի հարևանությամբ է գտնվում «Նարեկ» հայկական դպրոցը։

Տես նաև
-------

* Նարեկ հայկական վարժարան (Լառնակա)
* Նարեկ հայկական վարժարան

Պատկերասրահ
-----------

* Եկեղեցու մուտքը և մուտքի մակագրությունըԵկեղեցու մուտքը և մուտքի մակագրությունը

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2015 թ․ հունվարի 23.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցու կայքը Archived 2013-09-25 at the Wayback Machine.
* The Armenians of Cyprus (booklet)
* The Armenians of Cyprus

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի (Լառնակա)** կատեգորիայում։ |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բադվոժ (այլ կիրառումներ)

**Բադվոժ** (ռուս.՝ Бадьвож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վոյ Վոժ գետի ձախ ափին՝ 30 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 20 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դոնի Ռոստով ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000061982
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006198
* Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Բադվոժ". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ հուլիսի 26. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 13.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
Տան պատին փակցված հուշատախտակը
**Ստեպան Ակիմովի եկամտաբեր տուն** (ռուս.՝ Доходный дом Степана Акимова), մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ Դոնի Ռոստով քաղաքում, որը գտնվում է հետևյալ հասցեում` Ուլյանովի փողոց, տուն 14։ Շենքի ճակատին փակցված է տախտակ տան սեփականատիրոջ` Ստեպան Ակիմովի մասին տեղեկություններով։ Քաղաքի բնակիչների շրջանում տարածված էր այն լուրը, թե, իբր, այս տունը կապված էր Պարամոնովների ընտանիքի հետ, սակայն այդ տեղեկությունը չի հաստատվել ոչ մի պաշտոնական աղբյուրում։

Պատմություն
-----------

Ստեպան Ակիմովը սերում էր քաղքենիական ընտանիքից։ Նա ծնվել է 1854 թվականին։ Նրա ազգականներին պատկանել է Կանկրինսկայա փողոցի և Սոբորնի նրբանցքի անկյունում գտնված կալվածքը։ Այն բաժանված է եղել երկու մասի. ըստ օրենքի` դրա մի մասը պատկանել է Լյուբով, Եկատերինա և Իվան Ակիմովներին, իսկ մյուս մասը պատկանել է Ստեպան Ակիմովին, որն այն ժամանակ արդեն ամուսնացած էր Մարիա անունով կնոջ հետ և ուներ Աննա անունով դուստր։ Տունը բերում էր 80 ռուբլի տարեկան եկամուտ։ 1899 թվականին Ստեպան Ակիմովը նկուղով երկհարկանի տուն կառուցելու թույլտվություն է ստացվել։ Այն ժամանակ տնատիրությունը գտնվել է Կանկրինսկայա փողոց, 26 հասցեում։ Տունը տարեկան բերում էր 390 ռուբլի եկամուտ։ 1911 թվականին տունը դարձել է Ակիմովի դստեր` Աննա Ստեպանովնա Ակիմովայի սեփականությունը։ 1920 թվականին տունը մասամբ քանդվել է` նրա վրա ընկած արկի պայթյունից։ Պայթյունի ալիքից կոտրվել են ապակիները, քանդվել է տանիքը, պատերի վրա ճեղքեր են առաջացել։ Դրա պատճառով շենքը շարունակել է փլուզվել։ 1922 թվականի մարտին Վորոնեժի նահանգի բնակիչ Նիկոլայ Կորոլկովը համաձայնել է գնել անշարժ գույքը, որը գնահատվել էր 300 միլիոն ռուբլի։ Տունն ամբողջովին վերականգնել նա չի կարողացել։ Պետականացնելուց հետո նախկին սեփականատերը ձգտում էր շենքը կրկին դարձնել իր սեփականությունը, բայց փաստ, որ դա նրան հաջողվել է, չկա։ Շենքը վերականգնողական աշխատանքների կարիք ունի։

Նկարագրություն
--------------

Տան զարդատախտակներին փորագրված են «ՍԱ» միացագրերը, որոնք սեփականատիրոջ անվան սկզբնատառերն են։ Նրանց տակ Աֆրոդիտեի փոքրիկ պատկերներն են։ Յուրաքանչյուր գլխի հետևում շենքի ճակատային մասում պատկերված են ծովախեցիներ. հենց դրանց շնորհիվ էլ հնարավոր է եղել պարզել, թե շենքի ճակատին դիցաբանական որ կերպարն է պատկերված։ Շենքը դասվում է նախահեղափոխական շրջանի ճարտարապետության հուշարձանների շարքին։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Перечень объектов культурного наследия регионального значения г.
2. 1 2 3  "Дом с Афродитами и легендой о Парамоновых". Արխիվացված է the original 2017 թ․ փետրվարի 28-ին. Retrieved 2017 թ․ հունիսի 21. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. 1 2  "Старинные здания Ростова-на-Дону нуждаются в реставрации". Արխիվացված է the original 2017 թ․ մարտի 18-ին. Retrieved 2017 թ․ հունիսի 21. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Անա Մարիա Սենո դը Լուկե** (իսպ.՝ Ana María Zeno de Luque, հունիսի 7, 1922(1922-06-07), Ռոսարիո, Սանտա Ֆե նահանգ, Արգենտինա - հուլիսի 31, 2011(2011-07-31), Ռոսարիո, Սանտա Ֆե նահանգ, Արգենտինա) արգենտինացի բժիշկ, գինեկոլոգ, սեքսոլոգ, հոգեբան, բժշկական գիտությունների դոկտոր պրոֆեսոր։

Սոցիալական բժշկության մեջ հանդիսանում է սեռական դաստիարակության բնագավառի մասնագետ։

Կենսագրություն
--------------

Հայտնի արգենտինացի վիրաբույժի աղջիկ է։ 1948 թվականին Արգենտինայի Սանտա-Ֆե քաղաքի Դել Լիտորալ ազգային ինստիտուտում ստացել է բժշկական աստիճան, 1968 թվականին դարձել է բժշկական գիտությունների դոկտոր։

1970-ական թվականներին Լատինական Ամերիկայում և Արգենտինայում առաջիններից մեկն էր, որը զբաղվել է բեղմնականխմամբ։
Կանանց վերարտադրողական համակարգի հարցերով առաջիններից մեկն է։ Երբ Արգենտինայում սեռական դաստիարակության հարցերով ոչ ոք չէր զբաղվում Ա․ Մ․ Սենոն ձեռնամուխ է եղել այս բնագավառի մասնագետների և խորհրդականների վերապատրաստմամբ։ Որպես ապագա գինեկոլոգ նա նպաստել է հիվանդանոցներում սեռական խնդիրներ ունեցող անչափահասների համար տեղեր բացելուն, և կարծիք է հայտնել, որ այսպիսի խնդիրների քննարկումը շատ կարևոր է սեռական և վերականգնողական առողջության ճիշտ քաղաքականության մշակման գործում։

1978 թվականին Ա․ Մ․ Սենոն «Ռոսարիոյի սեռական կրթության ասոցիացիայի» (ARES) հիմնադիրներից է, 1983 թվականին՝ Ա․ Կինսիի անվան *սեքսոլոգիայի ինստիտուտի* հիմնադիրն է։

Չնայած նրա դուստրը Արգենտինայի զինվորական բռնապետության ժամանակ անհետացել է, Սենոն շարունակել է պայքարը կանանց իրավունքների համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2
3. ↑  Blog (2020 թ․ մայիսի 16). "Дзен". *Blog* (in ռուսերեն). Retrieved 2020 թ․ օգոստոսի 26.(չաշխատող հղում)
4. ↑  "::: Artemisa Noticias - Periodismo de género para mujeres y varones :::". *web.archive.org*. 2016 թ․ ապրիլի 1. Արխիվացված է the original 2016 թ․ ապրիլի 1-ին. Retrieved 2020 թ․ օգոստոսի 26. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|dead-url=` (help)
5. ↑  "Sin mordaza Noticias Santa Fe". *web.archive.org*. 2005 թ․ փետրվարի 18. Արխիվացված է the original 2005 թ․ փետրվարի 18-ին. Retrieved 2020 թ․ օգոստոսի 26. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|dead-url=` (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ana María Zeno sexóloga argentina, especializada en medicina social preocupada por la educación sexual(իսպ.)
**Ստորին Կամայի ազգային պարկ** (ռուս.՝ **Национальный парк Нижняя Кама**; թաթ.՝ **Түбән Кама милли паркы**, *Tübän Kama milli parkı*), ազգային պարկ Ռուսաստանի Դաշնության կենտրոնական մասում՝ Թաթարստանի Հանրապետության Տուկաևսկի և Ելաբուժսկի շրջաններում։ Կազմավորվել է 1991 թվականի ապրիլի 20-ին՝ Կամա գետի ու նրա վտակների ափերին ու դրանց մերձակայքում ընկած անտառները (մեծ մասամբ՝ սոճուտներ) պահպանելու նպատակով։

Աշխարհագրություն
----------------

Ազգային պարկը բաղկացած է երեք առանձնացված մասնաբաժիններից, որոնցից երկուսը՝ «*Մալի Բորը*» (ռուս.՝ *Малый Бор* - «*Փոքր սոճուտ*») և «*Տանաևսկայա դաչան*» («*Танаевская дача*» - «*Տանաևի ամառանոց*») Ելաբուգա քաղաքի մերձակայքում են, Կամայի աջ ափին, մինչդեռ երրորդը՝ «*Բոլշոյ Բորը*», գտնվում է Կամայի ձախ ափին՝ թերակղզու վրա, Նաբերեժնիե Չելնի քաղաքի մոտակայքում։ Պարկի սահմաններում է ընկած Նիժնեկամսկի ջրամբարը։ Գետի աջ ափը բարձրադիր է, բլրապատ, ձախ ափը հարթ է։ Ամբարտակից ներքև Կաման գալարներով է առաջ ընթանում, և այդտեղ՝ աջ ափին ընկած մարգագետինները նույնպես ազգային պարկին են պատկանում։

Պատկերասրահ
-----------

* Փոքր սոճուտըՓոքր սոճուտը
* Փոքր սոճուտըՓոքր սոճուտը
* Կաման Ելաբուգայի մերձակայքումԿաման Ելաբուգայի մերձակայքում
* Մարգագետիններ Տանաևսկի շրջանումՄարգագետիններ Տանաևսկի շրջանում

Կենդանական աշխարհ
-----------------

Ազգային պարկում տարածված խոշոր կաթնասուն կենդանիներից են իշայծյամները, եղնիկները, վարազները, լուսանները, փորսուղները, ջրային կենդանիներից՝ եվրասիական կուղբերը, ջրարջաշները... Հանդիպում են չղջիկների բազմաթիվ տեսակներ, որոնցից մի քանիսը աշխարհում սակավ հանդիպողներից են։ Ազգային պարկում կան թռչունների շուրջ 190, սողունների՝ 6, երկկենցաղների՝ 10, ձկների՝ 16 տեսակներ։

Բուսական աշխարհ
---------------

Նիժնեկամսկի ջրամբարին առընթեր տարածքները անտառապատ են։ Անտառապատ են նաև նրա ափերից հեռու ընկած առանձին հատվածներ։ Անտառներում ֆերակշռում են սոճիները (65.4% ), կեչիները (19%), հացենիները (6%)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Нижняя Кама Национальный парк (in Russian). Ministry of Natural Resources of the Russian Federation. Արխիվացված է the original 2020 թ․ հունվարի 30-ին. Retrieved 2015 թ․ հունվարի 31.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
2. 1 2  Национальный Парк Нижняя Кама (in Russian). ФГБУ НП "Нижняя Кама". Retrieved 2012 թ․ հոկտեմբերի 3.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
3. ↑  И. А. Кусый, ed. (2007). Национальный парки России: Северо-Запад и центр. Вокруг света (in Russian). Вокруг света. pp. 35–55. ISBN 5986521102.`{{cite book}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)

Արտաքին հղումներ
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Ստորին Կամայի ազգային պարկ Վիքիպահեստում |

* Национальный Парк Нижняя Кама (in Russian). ФГБУ НП "Нижняя Кама". Retrieved 2012 թ․ հոկտեմբերի 3.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
* Official Maps of the Park (in Russian)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Ղազարյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Վահե Ալբերտի Ղազարյան** (մայիսի 20, 1976(1976-05-20), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), «Արմենիա» հեռուստաընկերության «Սուր անկյուն» հաղորդաշարի հեղինակ ու վարող, «Առաջին ալիք» ընկերության գլխավոր տնօրեն, «01-99» և «Հատուկ Դեպքեր» հաղորդաշարերի պրոդյուսեր։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1976 թ. մայիսի 20-ին, Երևանում։ 1993 թ. ավարտել է Երևանի Կամոյի անվան թիվ 76 միջնակարգ դպրոցը և ընդունվել Երևանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի մարքեթինգի ֆակուլտետ։ Զբաղվել է լրագրողական և հասարակական գործունեությամբ։ 2001 թ. ավարտել է «Հեռուստառադիո» դպրոցը։ Ծառայել է Հայաստանի զինված ուժերում։ Արժանացել է Հայաստանի ոստիկանության և ԱԻՆ մեդալների, ոստիկանության պատվոգրի։ «Անալիտիկ» կենտրոնի վարկածով ճանաչվել է «2013 թ.-ի լավագույն լրագրող» կոչմանը։ «Լրագրության բնագավառում բարեխիղճ և արդյունավետ աշխատանքի համար» 2018-ին նախագահ Սերժ Սարգսյանի որոշմամբ պարգևատրել Երախտագիտության մեդալով։ Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։

Աշխատանքային գործունեություն
----------------------------

2002-05 թթ վարել է «Կենտրոն» հեռուստաընկերության «Էպիկենտրոն» լրատվական ծրագիրը, ինչպես նաև «Մետաստազ» հաղորդումը։ 2006-08 թթ եղել է «Էպիկենտրոն» լրատվական ծրագրի ղեկավարը և վարել «Հարթակ» հաղորդաշարը։ 2008-09 թթ եղել է «Արմենակոբ» հեռուստաընկերության փոխտնօրենը, 2009-10 թթ՝ Ա-ԹիՎի հեռուստաընկերության գլխավոր տնօրենը։ 2010-11 թթ զբաղեցրել է «Արմենիա» հեռուստաընկերության «Ժամը» լրատվական ծառայության տնօրենի պաշտոնը, իսկ 2012 թ-ից «Սուր անկյուն» հաղորդաշարի հեղինակն ու վարողն է։ «Առաջին ալիք» ընկերության գլխավոր տնօրենն է։ «01-99» և «Հատուկ Դեպքեր» հաղորդաշարերի պրոդյուսերն է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Հայաստանի նախագահի հրամանագիրը Վահե Ղազարյանին Երախտագիտության մեդալով պարգևատրելու մասին".
2. ↑  "Արմենիա հեռուստաընկերություն". Արխիվացված է the original 2015 թ․ մարտի 12-ին. Retrieved 2015 թ․ մարտի 7.
3. ↑  "«Սուր անկյուն» հաղորդաշար". Արխիվացված է the original 2018 թ․ սեպտեմբերի 3-ին. Retrieved 2018 թ․ մարտի 29.
4. ↑  "«Հատուկ Դեպքեր»". Արխիվացված է the original 2018 թ․ հոկտեմբերի 12-ին. Retrieved 2018 թ․ մարտի 29.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ազատության մեջ ծնվածների համար մամուլի ազատությունը բնական և օրինաչափ երևույթ է
**Սպիտակ փիղը**, հնդկական ժողովրդական հեքիաթ։

Սյուժե
------

Հեքիաթը պատմում է Հիմալայների ստորոտում ապրող մի սպիտակ փղի մասին։ Ըստ սյուժեի, փիղը մի կույր և ծեր մայր ուներ։ 
Սպիտակ փիղն ամեն օր գնում էր անտառ և համեղ պտուղներ էր հավաքում իր մոր համար ու տալիս ընկերներին, որ տանեն մորը։ Սակայն ընկերներն իրենք էին ուտում հավաքածը։ Փիղը հեռանում է իր ընկերներից և իր մորը տանում է Քանդորանա լեռը։ 
Մի օր փիղն անտառում հանդիպում է մի մոլորված մարդու և օգնում է նրան դուրս գալ անտառից։ Մարդը, հասնելով Բենարես, տեղի թագավորին խորհուրդ է տալիս գտնել ու իր պալատ բերել սպիտակ փղին։ Փղորսները գտնում են փղին, և նա, չցանկանալով վնասել մարդկանց, թույլ է տալիս իրեն բռնել ու տանել թագավորի պալատ։ Այնտեղ փիղը հրաժարվում է որևէ ուտելիքից և թագավորին պատմում է իր տխրության պատճառը։ Իմանալով ծեր մոր մասին` թագավորը թույլ է տալիս փղին գնալ նրա մոտ։

Փիղը վերադառնում է և խնամում իր ծեր մորը մինչև իր կյանքի վերջը։ Երբ սպիտակ փիղը մահանում է, թագավորը նրա պատվին հուշարձան է կառուցում և ամեն տարի լճի ափին, հուշարձանի մոտ մարդիկ տոնախմբություն են կազմակերպում։

Կերպարներ
---------

* Սպիտակ փիղ
* Թագավոր
* Փղի ծեր մայր
* Փղի ընկերներ
* Մոլորված մարդ
* Փղորսներ

Տերմինի կիրառում
----------------

Սպիտակ փիղ տերմինն ունի նաև այլ կիրառություններ։ Այն անգլիական թևավոր խոսք է (անգլ.՝ white elephant), նշանակում է կարողություն, որը պահելու համար տերը ծախսեր է անում, սակայն փոխարենը որևէ օգուտ չի ստանում։ 
Փղի կերպարն առհասարակ հաճախ է հանդիպում հնդկական հեքիաթներում, ֆիլմերում, տարբեր ստեղծագործություններում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հնդկական ժողովրդական հեքիաթներ, թարգմանիչ Ս. Միքայելյան, Երևան, 1989, էջ 120
2. ↑  Նույն տեղում, էջ 122
3. ↑  "Животные в мофологии". Արխիվացված է the original 2018 թ․ հունվարի 17-ին. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 1.
4. ↑  Индийская народная сказка:"Маленькая птичка и слон"

Արտաքին հղումներ
----------------

* Белый слон
Բաբաևյան շոկոլադե սալիկ
«Ոգեշնչում» կոնֆետներ
Բաբաևի անվան ֆաբրիկայի մոնպանսիե
**«Բաբաևյան հրուշակեղենի կոնցեռն»** (ռուս.՝ Кондитерский концерн Баба́евский, նախկին Աբրիկոսովների և որդիների ընկերակցություն), գործարան, հրուշակեղենի հին ձեռնարկություն։ Գտնվում է Մոսկվայում (Փոքր Կրասնոսելսկի փողոց, 7)։

Պատմություն
-----------

1804 թվականին նախ ստեղծվել է քաղցրավենիքի փոքր արտադրամաս, իսկ գործարան սկսել է կոչվել արդեն Մոսկվայի առաջին համքարության վաճառական Ալեքսեյ Աբրիկոսովի ժամանակ։ 1918 թվականին դարձել է պետական։ 2002 թվականին Ինկոմբանկի սնանկանալուց հետո  կոնցեռնի բաժնետոմսերի փաթեթը վաճառվել է «Ամիդիս» ՍՊԸ-ին 800 միլիոն ռուբլիով։ 2014 թվականին այս ընկերությունը դարձավ 210 տարեկան։

2003 թվականից մտավ «Միացյալ հրուշակագործներ» հոլդինգի կազմի մեջ, որն այժմ հանդիսանում է Մոսկվայի ու ամբողջ Ռուսաստանի ամենախոշոր հրուշակեղենի ձեռնարկությունը։ «Միացյալ հրուշակագործներ» հոլդինգի կազմում են այժմ ոլորտի առաջատարները՝ «Կրասնի Օկտյաբր» ու «Ռոտ Ֆրոնտ» ընկերությունները։

«Բաբաևյան» բրենդի հպարտությունն իր բարձրորակ մուգ շոկոլադն է, որը պատրաստում են հատընտիր կակաոյի հատիկներից ու կակաոյի յուղից։

Այս բրենդի մասնագետները տարբեր ժամանակներում ստեղծել են քաղցրավենիքի ավելի քան 200 նոր տեսակ, ինչպիսիք են՝ «Բաբաևյան», «Ոգեշնչում», «Լյուքս», «Այցելություն», «Բաբաևյան սկյուռիկ» և այլն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Кондитерский концерн Бабаевский". Արխիվացված է the original 2010 թ․ դեկտեմբերի 30-ին. Retrieved 2018 թ․ մարտի 7.
2. ↑  Бабаевский или Абрикосовский? Из истории брендов
3. ↑  "Третий век гарантии качества // RosInvest.com". Արխիվացված է the original 2015 թ․ ապրիլի 2-ին. Retrieved 2018 թ․ մարտի 7.
4. ↑  NEWSru.com: Зарубежным кредиторам не нравится продажа «Бабаевского» шоколада

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք Archived 2015-06-10 at the Wayback Machine.
* Ֆաբրիկայի պատմությունը պաշտոնական կայքում Archived 2015-06-10 at the Wayback Machine.
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի (այլ կիրառումներ)
**Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի** (**Նիկողայոս Հրաշագործ եկեղեցի**, ռուս.՝ Церковь Николая Чудотворца), ուղղափառ տաճար Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Լակեդեմոնովկա գյուղում։ Ենթարկվում է Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու Տագանրոգի գործակալությանը։

*Հասցեն՝* Ռուսաստան, Ռոստովի մարզ, Նեկլինովսկի շրջան, գ. Լակեդեմոնովկա, Հոկտեմբերյան փող. 39։

Պատմություն
-----------

18-րդ դարի վերջում, Լակեդեմոնովկա գյուղի հիմնադրումից հետո, նրա բնակիչների հոգևոր կարիքները բավարարելու անհրաժեշտություն առաջացավ։ Գյուղական կալվածատեր Դմիտրի Ալֆերակին, գյուղացիները, գյուղի կողմից լիազորված կառավարիչ Ֆեոդոր Բազիլևսկին ստանձնեցին Լակեդեմոնովկայում եկեղեցի կառուցելու գործը։ Որոշվեց եկեղեցին նվիրել Դեմետրիոս Սալոնիկցուն։ Դեմետրիոս Սալոնիկցին Դմիտրի Ալֆերակիի երկնային հովանավորն էր։ Ապագա ծխականները դիմեցին տաճարի կառուցման խնդրագրով։ 1794 թվականի հոկտեմբերի 19-ին ստացվեց Եկատերինոսլավի մետրոպոլիտ Գավրիիլի շինարարության թույլտվության օրհնությունը։ 1794 թվականի նոյեմբերի 13-ին ավագ երեց Իոան Անդրեևն օծեց տաճարի կառուցման վայրը։ Կատարվեց հիմնարկեք, տեղադրվեց խաչ։

1795 թվականի հուլիսի 24-ին Ալֆերակին քահանայապետ Գավրիիլին կառուցված տաճարի օծման խնդրագիր է ներկայացրել։ Նամակում նա նաև խնդրել է քահանա ուղարկել տաճար։ Եկատերինոսլավի կոնսիստորիայից ստացվել է մետրոպոլիտի հետևյալ պատասխանը. *«Թույլատրել Տագանրոգի ավագ երեց Իոան Անդրեևին օծել Լակեդեմոնովկայի նորակառույց Սուրբ Դեմետրիոս եկեղեցին և թույլատրել հանձնել օծված անտիմինսը»։*

Կառուցված աղյուսե տաճարը երկար ժամանակ եղել է գործող։ Ըստ շրջանային ֆինանսական բաժնի 1937 թվականի փետրվարի 10-ի տեղեկանքի՝ տաճարը փակվել է։ Նույն թվականին տաճարը շրջանային ֆինանսական բաժնի կողմից 50 հազար ռուբլով վաճառվել է Ստալինի անվան կոլտնտեսությանը, որն այդ շենքն օգտագործել է որպես հացահատկի պահեստ։

Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին, գերմանական օկուպացիայի ժամանակահատվածում՝ 1942 թվականին, տաճարում անցկացվել են ժամերգություններ։

1961 թվականի ժողովրդական դատարանի որոշմամբ տաճարը կրկին փակվել է։ Գյուղի ուղղափառ համայնքը վերացվել է։ Մինչև 1990-ական թվականները տաճարն օգտագործվել է կենցաղային կարիքների համար։ 1980-ական թվականներին շենքում տնտեսական պահեստ էր։

1991 թվականին, վերակահավորումից հետո, տաճարը կրկին բացվել է ծխականների համար, ընդ որում՝ այն վերաօցվել է ի պատիվ Նիկողայոս Հրաշագործի։ Մինչև 2000-ական թվականների սկիզբը տաճարում կատարվել են վերականգնողական աշխատանքներ, որմնանկարվել են պատերը։ Ներկայումս սա գործող տաճար է՝ կապույտ գմբեթներով և կցակառուցված զանգակատնով։ Տաճարը ներկված է նարնջագույն և վարդագույն։

Հոգևորականություն
-----------------

Ծխի վանահայր՝ քահանա Նիկոլայ Կրավչենկո

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Свято-Никольский приход села Лакедемоновка". Արխիվացված է the original 2017 թ․ փետրվարի 2-ին. Retrieved 2017 թ․ նոյեմբերի 11. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Церковь Николая Чудотворца.
* Лакедемоновка. Церковь Николая Чудотворца
* Лакедемоновка. Церковь Николая Чудотворца
Ավետարանոց, վերջին շրջանում նաև Չանախչի գյուղը Արցախի հնագույն բնակավայրերից մեկն է։ Գյուզի անունը կապվում է Աղվանք-Արցախի թագավորների անվան հետ։ Գյուղը հայտնի է իր պատմական հուշարձաններով։ **Ավետարանոցի առաջին մելիքական ապարանքը** գտնվում է Արցախի Հանրապետության, Ասկերանի շրջանի համանուն գյուղի հարավային մասում՝ Կուսանաց անապատի մոտ, կիսավեր վիճակում, պահպանվել է մինչև մեր դարի սկզբները։

Պատմական ակնարկ
---------------

Ըստ Մ․ Բարխուդարյանցի՝ այն համարվում է «Մէլիք-Բաղու ապարանն», նաև Ե․ Լալայանն է պնդում, որ «Մէլիք-Բաղու ապարանն»-ը բաղկացած է եղել մի քանի ղարադամներից (գլխատներից - Ա․Ղ․), քարից է շինված, և դեռևս կանգուն են։ Ըստ պերճախոս Ստ․ Լիսիցյանի՝ Ավետարանոցը պատկանում է մելիք Բաղիին և կառուցվել է 17-րդ դարում։ Նշվում է նաև, որ երեսուն ղարադամներից պահպանվել են ընդամենը երկուսը, ինչպես նաև երեք ղարադամների մնացորդներ են երևում։ Այսպիսով, ուսումնասիրողները ապարանքը վերագրում են 17-րդ դարին և Մելիք-Բաղի Ա-ին, սակայն որևէ փաստարկով չեն հիմնավորում, այլ ինչպես շատ ուրիշ դեպքերում, հիմնավորում են ավանդաբար փոխանցված տեղեկություններով։ Նույնանուն այս մելիքներից շատ ավելի մեծ ճանաչում է ունեցել 18-րդ դարի սկզբի փոթորկալից դեպքերի մասնակիցներից մեկը՝ Մելիք-Բաղի Բ-ը, որի անունը Բաղի, Բաղէր կամ Բաղըր բարբառային ձևերով բազմիցս հիշվում է 1724-1726 թվականների պաշտոնական թղթերում։ Այս տարիներին Արցախի և Սյունիքի լեռնային ամրություններում, բերդերում, վանքերում, ամրոցներում, մելիքանիստ բերդավաններում, սղնախներում ծավալված հակաթուրքական ազատամարտերի և ազգային անկախության բուռն պայքար էր ընթանում, որի մասին վկայված է հիշյալ բնույթի բազմաթիվ հուշարձաններով։ Հայտնի է, որ այդ մարտերում հռչակված սղնախներից մեկն էլ Վարանդայի սղնախն էր՝ Ավետարանոց կենտրոնով, իսկ սղնախական զինուժի հրամանատարն ըստ 1724 թվականի մի զեկուցագրի՝ Մէլիք Բաղէրն էր։ Նշենք նաև, որ վկայությունները փաստում են, որ ապարանքի կազմում առնվազն 2-3 քարակերտ գլխատներ կան։ Դրանց նկարագիրը Ստ. Լիսիցյանը տալիս է պահպանված գլխատների օրինակով։ Նշում է, որ մելիքական ղարադամները քառակուսի հատակագծով են և դեպի բակ դուրս եկող ցածր դռներով։ Ներսում պատերի խորշերից մեկը լայն խողովակով դուրս է գալիս տանիք։ Ոչ մի սյուն չկա Ավետարանոցում։ Թաղը շինված է ճեղքված քարերից՝ ամուր կրաշաղախով։ Հեղինակը ծանոթագրում է նաև, որ Մելիք Բաղիի դռան քարը հանել ու շարել են դպրոցական պատի մեջ։ Ամեն դեպքում ակնհայտ է, որ Մելիք-Բաղի Բ-ի ապարանքը քարակերտ գլխատներից ու դահլիճներից բաղկացած համակառույց է եղել։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Արխիվացված պատճենը" (PDF). Արխիվացված է the original (PDF) 2021 թ․ մայիսի 2-ին. Retrieved 2021 թ․ հունիսի 5.
**Ավետարանոցի երրորդ մելիքական ապարանքը**, գտնվում է Արցախի Հանրապետության, Ասկերանի շրջանի համանուն գյուղում, գյուղի արևմտյան կողմում, բերդապարիսպի լեռնային մասում։

Ավետարանոցի երրորդ մելիքական ապարանքը միակն է Ավետարանոցում, որ մեզ է հասել կիսավեր վիճակում, գտնվում է արևելահայաց բլրալանջի ընդարձակ դարավանդահարթակի վրա՝ խորքի պատով հպված լանջին։
Այժմ չպահպանված շինարարական արձանագրությունը հայտնում է․ «Այս Ամարաթս Մէլիք Շահնազարի Որդի Որ Շինել Տուած Շէնքն Է․ Թռմլե (1786)»։
Ըստ ամենայնի այս ամարաթ-ապարանքը պատկանում Է Մելիք-Շահնազար Բ-ի որդի Հուսեյն-բեկին։
Ուշագրավ է, որ չնայած ապարանքը կառուցվել անբարեհիշատակ Մելիք-Շահնազար Բ-ի օրոք (1747-1792 թվականներին), սակայն շեշտված է նրա պատկանելությունը վերջինիս ապօրինի-թրքած որդուն՝ Սային-բեկին (Մելիք-Հուսեյն Բ), որի թույրը կնության էր տրված Շուվա Իբրահիմ խանին և որը վերջինս կողմից անօրինաբար Վարանդայի մելիք կարգվեց հոր մաիհց հետո, մելիքական աթոռի օրինական ժառանգորդ, միահորածին ավագ եղբոր՝ Մելիք-Ջումշուդի փոխարեն։
Ավետարանոցի այս երեք (Ավետարանոցի առաջին մելիքական ապարանք, Ավետարանոցի երկրորդ մելիքական ապարանք, **Ավետարանոցի երրորդ մելիքական ապարանք**) ապարանքները հետաքրքիր ճակատագիր են ունեցել նաև հետագայում չնայած գտնվել են բարեշեն գյուղում, 1826 թվականին հանգամանքների բերումով ավերվել պարսիկների ձեռքով։

Սակայն Մելիք-Շահնազարի օժանդակությամբ կառուցված ապարանքը, այնուամենայնիվ քիչ է տուժել պարսիկների ավերմունքից և իր կիսավեր ու ամբողջական շինություններով հասել է մեր օրերը։
Այսպիսով պարզվում է, որ մինչև այժմ հայտնի մեկ կամ երկու գլխատնավոր ապարանքների կողքին Ավետարանոցի այս մելիքական տունը յուրահատուկ է եղել իր երեք գլխատնով, որոնցից մեզ հասած երկուսը, և հատկապես՝ միակ ամբողջականը, նույնպես խիստ ինքնատիպ են։

Դրանք ամենախոշորն են նմանօրինակների մեջ (հատակագծում ներքուստ՝ 7,65x7,65 մ), մեկական արտաքին մուտք ունեն արևելյան ճակատապատի մեջ և հաղորդակցվում են կամաարակապ լայն դռան միջոցով։ Գլխատնից հարավայինը կանգուն է և ունի քարաշեն, գոցվող թաղերով կազմված երդկավոր գմբեթածածկ, իսկ երկրորդի նույնապիսի ծածկը փլվել ու թափվել ք ներս՝ մինչև թաղերից պահպանված ստորին շարքերը։ Ընդ որում հատկանշական է, որ մուտքից դիտվող երեք պատերում այդպիսով ստեղծված գրեթե անընդհատ կամարաշարք ոչ միայն ներքին տարածքի ընդաձակության պատրանք է ստեղծում, այլև՝ երդիկալույսի ներքո խորն ստվերներ ձգելով, պատերից ասես անջատում-թեթևացնում է գմբեթածածկի ցածրամած ու միապաղաղ գոցվող թաղերի տեսողական ծանրությանը։
Գլխատան մասը աննախադեպ խոշոր չափեր ունի՝ 2,1 մ բացվածք և 1,7 մ խորություն։
Ապարանքը հիմնականում կառուցված է սպիտակավուն գույնի կոպտատաշ որձաքարից, սրբատաշ են միայն մուտքերի և խորշերի եզրամասերն ու կամարները։ Կանգուն գլխատան ներսում պատերի ու գմբեթաթաղի քարերը ծխից սևացել են, երդիկանցը փոքր-ինչ քանդվել-լայնացել է։ Պատերի ու պարիսպի հաստությունը 1,2 մ է, զույգ բուխարիների մասում՝ 2,2մ։
Ավետարանոցի պալատական համալիրը բնաագավառի պատմության մեջ մեծ ճանաչողական արժեք է ոչ միայն երեք ապարանքներից բաղկացած իր եզակի կազմով, այլև դրանցից մեկի մեջ հազվագյուտ երկու, իսկ մյուսում՝ աննախադեպ երեք գլխատների առկայությամբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "աղբյուր՝ Արցախի և Սյունիքի մելիքական ապարանքները գրքի 91-Ից 95-րդ էջերը" (PDF). Արխիվացված է the original (PDF) 2021 թ․ մայիսի 2-ին. Retrieved 2021 թ․ հունիսի 9.