**Արիստիդե Գուարների** (իտալ.՝ Aristide Guarneri,), իտալացի ֆուտբոլիստ, որը հանդես է եկել պաշտպանի դիրքում: Խաղային կարիերայի ավարտից հետո եղել է ֆուտբոլային մարզիչ:

Որպես խաղացող՝ առաջին հերթին հայտնի է «Ինտերնացիոնալե» ակումբում, ինչպես նաև Իտալիայի ազգային հավաքականում իր ելույթներով։

Իտալիայի եռակի չեմպիոն, Եվրոպական չեմպիոնների գավաթի կրկնակի գավաթակիր, Ֆուտբոլի միջմայրցամաքային գավաթի կրկնակի գավաթակիր։ Հավաքականի կազմում՝ Եվրոպայի չեմպիոն։

Խաղային կարիերա
---------------

### Ակումբային կարիերա

Մեծահասակների ֆուտբոլում նորամուտը նշել է 1956 թվականին՝ հանդես գալով «Կոդոնյո» թիմում, մեկ տարի անց տեղափոխվել է «Կոմո», որտեղ անցկացրել է մեկ մրցաշրջան՝ մասնակցելով առաջնության 32 խաղի։

Այս թիմում իր խաղով գրավել է «Ինտերնացիոնալե» ակումբի մարզչական շտաբի ներկայացուցիչների ուշադրությունը, որին միացել է 1958 թվականին։ «Նեազուրիների» կազմում խաղացել է խաղային կարիերայի հաջորդ ինը մրցաշրջաններում: «Ինտերի» կազմում անցկացրած ժամանակի մեծ մասը եղել է թիմի պաշտպանության հիմնական խաղացողը: Այս ընթացքում 3 անգամ նվաճել Է Իտալիայի չեմպիոնի տիտղոսը, դարձել Եվրոպական չեմպիոնների գավաթի գավաթակիր (երկու անգամ), միջմայրցամաքային գավաթակիր (երկու անգամ)։

Հետագայում 1967-1969 թվականներին խաղացել է «Բոլոնիայի» և «Նապոլիի» կազմում, իսկ 1969/70 մրցաշրջանում կարճ ժամանակով վերադարձել է «Ինտերնացիոնալե»։

Պրոֆեսիոնալ խաղային կարիերան ավարտել է հայրենի քաղաքի «Կրեմոնեզե» ակումբում, որի կազմում հանդես է եկել 1970-1973 թվականներին։ 

### Ելույթներ ազգային հավաքականում

1963 թվականի մայիսի 12-ին իր նորամուտն է նշել Իտալիայի հավաքականի կազմում պաշտոնական խաղերում աշխարհի այն ժամանակվա չեմպիոն Բրազիլիայի դեմ, նրա թիմը հաղթել է 3:0 հաշվով: Ազգային հավաքականում իր կարիերայի ընթացքում, որը տևել է 5 տարի, երկրի գլխավոր թիմի համազգեստով անցկացրել է 21 հանդիպում՝ խփելով 1 գոլ (1966 թվականին ԽՍՀՄ-ի դեմ խաղում Լև Յաշինի դարպասը): Հավաքականի կազմում մասնակցել է 1966 թվականին Անգլիայում կայացած աշխարհի առաջնությանը, ինչպես նաև 1968 թվականի Եվրոպայի տնային առաջնությանը, որտեղ իտալացիները դարձել են մայրցամաքային չեմպիոններ։

Խաղաոճ
------

Իր կարիերայի սկզբում Գուարներին կենտրոնական պաշտպան էր, բայց հիմնականում օգտագործվում էր որպես լիբերո։ Նա կարիերայում ոչ մի անգամ չի վաստակել հեռացում, այդ պատճառով նա ստացել է «ստոպեր ջենթելմեն» մականունը։

Մարզչի կարիերա
--------------

Մարզչական կարիերան սկսել է ֆուտբոլիստի կարիերայի ավարտից անմիջապես հետո՝ 1973 թվականին, մտնելով «Կրեմոնեզե» ակումբի մարզչական շտաբ՝ որպես երիտասարդական թիմերից մեկի մարզիչ։ 

Հետագայում աշխատել է «Սանթ՚Անջելոյի» մարզչի օգնական, իսկ երեք տարի անց վերադարձել է ակումբ՝ դառնալով գլխավոր մարզիչ: 1986 թվականին մարզել է «Ֆյորենցուոլան»։ Գուաներիի մարզչական աշխատանքի վերջին վայրը «Ինտերն» էր, որտեղ նա 1991/92 մրցաշրջանում զբաղեցնում էր մարզչի օգնականի պաշտոնը:

Գրականություն
-------------

* *Alexandro Everet, Carlo Fontanelli* Unione Sportiva Cremonese — oltre un secolo di storia / Geo Edizioni. — 2005.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «ARISTIDE GUARNERI» (Italian). Storie di Calcio. Վերցված է 2 January 2015-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
2. 1 2  Aristide Guarneri, bidone vero ma campione autentico Արխիվացված է Հունվար 2, 2015 Wayback Machine-ի միջոցով: Amonapoli.it
3. 1 2 3 4  Guarneri, dal Como all’Italia campione d’Europa Արխիվացված է Հոկտեմբեր 25, 2012 Wayback Machine-ի միջոցով:, *Il Corriere di Como*, 12.06.2012
4. 1 2 3 4  *Guarneri, stopper e gentiluomo*, *La Provincia*, 17.01.2001, pag.39
5. 1 2  Aristide Guarneri: il calcio ai tempi del mago Արխիվացված է Մարտ 4, 2016 Wayback Machine-ի միջոցով: Storiedicalcio.altervista.org

Արտաքին հղումներ
----------------

* Статистика выступлений за сборную на сайте Федерации футбола Италии. (իտալ.)
* Данные про игрока в «Энциклопедии футбола». (իտալ.)