recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ասյա Գառնիկի Հյուսիսյան** (1915, Սուխում, Սուխումի օկրուգ, Ռուսական կայսրություն - *անհայտ*), հայ մանկավարժ։ ԽՄԿԿ անդամ (1944): Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Ասյա Հյուսիսյանը ծնվել է 1915 թվականին, Սուխում քաղաքում։ Սկզբնական կրթությունը ստացել է տեղի հայկական դպրոցում։ 1934 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել են Երևան, որտեղ սովորել է գյուղբանֆակում։ 1935-1936 ուումնական տարում գյուղբանֆակը փակվել է և նա տեղափոխվել է Երևանի երկամյա ուսուցչական ինստիտուտ, որն ավարտել է 1939 թվականին և աշխատանքի անցել Երևանի Օրջոնիկիձեի անվան դպրոցում, դասավանդել է ռուսաց լեզու և գրականություն։ Երբ սկսվել է Մեծ հայրենականը, Ասյան եղել է դպրոցի կոմերիտական կազմակերպության քարտուղարը և պիոներական ավագ ջոկատավար։

1942 թվականին Ասյան կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ, ծառայել գործող բանակում։ Նրա զինվորական ուղին սկսվել է Սև ծովի ափերից, անցել Ռումինիա, Չեխոսլովակիա, Բուլղարիա, Հարավսլավիա, Հունգարիա և ձգվել է մինչև Գերմանիա։ 1944 թվականին Ասյան ընդունվել է կուսակցության շարքերը։

Հայրենական մեծ պատերազմում ցուցաբերած խիզախության համար Հյուսիսյանը պարգևատրվել է «Մարտական ծառայությունների համար», «Կովկասի պաշտպանության համար», «Բուդապեշտի ազատագրման համար», «Գերմանիայի դեմ սարած հաղթանակի համար» մեդալներով։

1945 թվականին, բանակից զորացրվելուց հետո, Ասյան աշխատանքի է նշանակվել Երևանի Աբեղյանի անվան № 3 դպրոցում՝ որպես ռուսաց լեզվի ուսուցչուհի։ Ակտիվ մասնակցություն է ունեցել հասարակական աշխատանքներին, եղել է սկզբնական կուսկազմակերպության քարտուղար։ Աշխատանքի ընթացքում պարգևատրվել է մի շարք մեդալներով և գովասանագրերով։ Կենսաթոշակի է անցել 1976 թվականին։

Պարգևներ
--------

* «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ
* «Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալ
* «Բուդապեշտի ազատագրման համար» մեդալ
* «Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Հայաստանի ուսուցիչները Մեծ հայրենականում։ 3 գիրք։ Հարությունյան, Աշոտ Հովսեփի, Մելքումյան, Հայկազ Ստեփանի, Սուքիասյան, Աղվան Ղազարի։ Երևան, «Լույս», 1987:
**Պանայոտիս Դանգլիս** (հուն․՝ Παναγιώτης Δαγκλής, նոյեմբերի 17, 1853(1853-11-17) կամ 1853, Atalanti - մարտի 9, 1924(1924-03-09), Աթենք, Հունաստան), հույն պետական և ռազմական գործիչ, հունական ուժերի գլխավոր հրամանատարն Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1853 թվականին՝ Հունաստանի թագավորության Ագրինիոն քաղաքում։

1878 թվականին ավարտել է տեղի ակադեմիան, որից հետո սովորել է Բելգիայում։ Վերադառնալով Հունաստան ստացել է համհարզի կոչում։ Այնուհետև զբաղեցրել է Հունաստանի հրետանային ուժերի տարբեր պաշտոններ։

Հույն-թուրքական պատերազմների ընթացքում՝ 1897 թվականին, եղել է կորպուսի շտաբի պետ։ 1904 թվականից ծառայել է Հունաստանի գլխավոր շտաբում։ 1911 թվականին ստացել է գեներալ-մայորի կոչում, որից հետո նշանակվել է գլխավոր շտաբի հրամանատար։

Պանայոտիս Դանգլիսը մասնակցել է Բալկանյան պատերազմներին, որից հետո Թուրքիայի կառավարության հետ սկսել է հաշտության բանակցություններ։ 1913 թվականին ստացել է գեներալ-լեյտենանտի զինվորական կոչում։

1914 թվականին Դանգլիսը հրաժարական է տվել և համալրել է Էլեֆթերիոս Վենիզելոսի գլխավորած լիբերալ կուսակցության շարքերը։ 1915 թվականին դարձել է Հունաստանի ռազմական նախարար և վճռականորեն աջակցել է Էլեֆթերիոսին՝ գերմանամետ թագավոր Կոնստանտինոս I-ի դեմ պայքարում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին գլխավորել է հունական բանակը։ Աշխարհամարտի շրջանում առաջին խոշոր հաղթանակը տարել է Սալոնիկի ռազմաճակատում։

Պատերազմի ավարտից հետո ևս շարունակել է ծավալել քաղաքական գործունեությունը։ Մահացել է 1924 թվականի մարտի 9-ին՝ Հունաստանի մայրաքաղաք Աթենքում։

Տես նաև
-------

* Հունաստանն Առաջին համաշխարհային պատերազմում
* Էլեֆթերիոս Վենիզելոս

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2 3  Թեոդոր Պ. Հունական ճգնաժամը սահմանադրական և միջազգային իրավունքի տեսակետից // Միջազգային իրավունքի ամսագիր, թ. 12, համ. 4 (հոկտեմբեր, 1918), էջեր 796—812

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Պանայոտիս Դանգլիս» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 170310062 · GND: 1055979417 · ISNI: 0000000436599449 · NLG: 150477 · SUDOC: 253716314 · VIAF: 310509191 · WorldCat VIAF: 310509191 |

 |

 |

|  |
| --- |
| 
  **Կենսագրություն**   **Հունաստան**   **Եվրոպա**
 |
**Բաբկեն Միսակի Հարոյան** (1916, Նախիջեւան (գիւղ Արեւմտեան Հայաստանում) - *անհայտ*), հայ մանկավարժ։ ԽՄԿԿ անդամ (1941): Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«Հայրենական մեծ պատերազմ»*, 1941-1945) գործողությունների մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Բաբկեն Հարոյանը ծնվել է 1916 թվականին Ղարսի նահանգի Նախիջևան գյուղում։ 1918 թվականի գարնանը գաղթի ճանապարհին կորցրել է հորը։ Շուրջ երեք տարի գաղթի ճանապարհներն անցնելուց հետո հանգրվանել է Թալինի շրջանի Փիրմալաք (այժմ՝ Արեգ) գյուղում։ Ավարտել է Թալինի միջնակարգ դպրոցը և զբաղվել մանկավարժական աշխատանքով նախ Արալղ գյուղում, ապա՝ շրջկենտրոնի միջնակարգ դպրոցներում։ Ընտրվել է ՀԼԿԵՄ Թալինի շրջկոմի առաջին քարտուղար։ 1941 թվականին ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը։

1941 թվականի սեպտեմբերին կամավոր մեկնել է կարմիր բանակ, ծառայել է Հյուսիսային Կովկասի ռազմաճակատի 236-րդ հրաձգային դիվիզիայի մարտական միավորումներում՝ որպես քաղղեկի տեղակալ։ Մասնակցել է Կովկասի պաշտպանության մարտերին։ 1943 թվականին ավարտել է Խարկովի սպայական դպրոցը, լեյտենանտի կոչումով նշանակվել է կապի դասակի հրամանատար՝ 1-ին ուկրաինական ռազմաճակատի 14-րդ գվարդիական հրաձգային ստորաբաժանումներում, մասնակցել է Ուկրաինայի, Ռումինիայի, Լեհաստանի ազատագրմանը։ Մարտերում ցուցաբերած խիզախության համար պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով, մի շարք մեդալներով ու շնորհակալագրերով։ 1944 թվականին Լեհաստանի Մելեց քաղաքի ազատագրման ժամանակ ծանր վիրավորվել է, բուժվելուց հետո որպես պատերազմի երկրորդ կարգի հաշմանդամ զորացրվել է։

1949 թվականին ավարտել է ՀԿԿ Կենտկոմին առնթեր երկամյա կուսակցական դպրոցը։ 1965 թվականին ավարտել է Երևանի պետական հեռակա մանկավարժական ինստիտուտը։ 1949-1963 թվականներին եղել է Թալինի շրջանային «Կոմունիզմի դրոշով» թերթի խմբագիր, աշխատել է շրջխորհրդի գործկոմի նախագահի տեղակալ, շրջանային խորհրդի գործկոմի կազմակերպական, ապա՝ մշակույթի բաժնի վարիչ։

Պարգևներ
--------

* Կարմիր աստղի շքանշան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայաստանի ուսուցիչները Մեծ հայրենականում։ 3 գիրք։ Հարությունյան, Աշոտ Հովսեփի, Մելքումյան, Հայկազ Ստեփանի, Սուքիասյան, Աղվան Ղազարի։ Երևան, «Լույս», 1987:
**Պալացո Նուովո** (լատին․՝ Palazzo Nuovo), կառույց Պյացա Կապիլիումում, Կապիտոլիում բլրի գագաթին, Հռոմ, Իտալիա։ Կապիտոլիում բլրի երեք պալատներից բաղկացած համալիրը նախագծել է Միքելանջելոն 16-րդ դարի կեսին։ Պալացո Նուովոն կառուցելիս վերջինս մտադրություն ուներ համաչափորեն կրկնօրինակել դիմացի Պալացցո դել Կոնսերվատորին։

Պալացո Նուովոն պետք է հիմնադրվեր 1571 թվականին Սիքստոս IV պապի օրոք, սակայն շինարարությունը հետաձգվեց մինչև 1654 թվականը։ Կառուցման արդյունքում երկու պալատները շրջափակեցին հրապարակը՝ Պալացցո Սենատորիոյի հետ միասին։ Վերջինս միջնադարյան կառույց էր, որը նույնպես վերակառուցվեց Միքելանջելոյի նախագծով։ 1734 թվականին Պալացո Նուովոն դարձավ Կապիտոլիական թանգարաններից մեկը։ Դրա երկու հարկերում տեղադրված են արձաններ, սարկոֆագներ, կիսանդրիներ, խճանկարներ և այլ հռոմեական արվեստի գործեր։

Գալիական սրահում կարելի է գնահատել մարմարե «Մահացող գայլի» արձանը, որը նաև անվանվում է «Կապիտոլիական գայլ» և «Ամուրի և Փսիխեայի» արձանը։ Այս շինությունում տեղակայված են նաև.

* Օվկիանոսի վերականգնված հսկայական արձանը՝ տեղադրված այդ շինության թանգարանային բակում։
* Թաբուլայի փորագրության հատված՝ տեղադրված Աղավնիների սրահում։
* Կապիտոլիական Վեներայի արձանը, քանդակված Պրաքսիտելեսի բնօրինակից (Մ. թ. ա. IV դար )

Պատկերասրահ
-----------

* Օվկիանոսի հսկայական արձանըՕվկիանոսի հսկայական արձանը
* Կապիտոլիական Վեներայի արձանըԿապիտոլիական Վեներայի արձանը
* Պալացո Նուովոյի սրահներիցՊալացո Նուովոյի սրահներից
* Կապիտոլիում հրապարակ և Պալացո ՆուովոԿապիտոլիում հրապարակ և Պալացո Նուովո

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  archINFORM (գերմ.) — 1994.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կապիտոլիական թանգարանների՝ Պալացո Նուովոյի պաշտոնական կայք

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Պալացո Նուովո» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4687989-4 · LCCN: n97051851 · VIAF: 241224667 · WorldCat VIAF: 241224667 |

 |
**Ալիսիա Ջասմին Դեբնեմ-Քերի** (անգլ.՝ *Alycia Jasmin Debnam-Carey*, հուլիսի 20, 1993(1993-07-20), Սիդնեյ, Ավստրալիա), ավստրալիացի դերասանուհի։ Հանդիսատեսին առավել հայտնի է «Դեպի փոթորիկը» (2014) և «Դևի ձեռքը» (2014) գեղարվեստական ֆիլմերից, ինչպես նաև «Վախեցեք քայլող մեռյալներից», «100», և մի շարք այլ հեռուստասերիալներից։

Ծնվել է 1993 թվականի հուլիսի 20-ին՝ Սիդնեյում։ 2011 թվականին ավարտել է Նյութաունի կատարողական արվեստների ավագ դպրոցը, որտեղ հարվածային երաժիշտ։

Դերասանական նորամուտը կատարել է ութ տարեկանում՝ նկարահանվելով «Մարթայի նոր այծը» անվամբ կարճամետրաժ կինոնկարում, ինչպես նաև «Մաքլեոդի դուստրը», «Պարի ակադեմիա» և մի շարք այլ հեռուստատեսային արտադրություններում։

Տասնութ տարեկան հասակում Դեբնեմ-Քերին տեղափոխվում է Միացյալ Նահանգներ՝ անմիջապես նկարահանվելով «Հաջորդ կանգառը՝ Հոլիվուդ» վավերագրական ֆիլմում, որը պատմում էր Հուլիվուդ տեղափոխված վեց երիտասարդ ավաստրալացի դերասանների մասին, ովքեր պետք է մրցակցեին ամերիկյան հեռուստաշոուի փորձնական եթերաշրջանի ընթացքում։ Վավերագրական ֆիլմի հաջողությունից հետո Դեբնեմ-Քերին սկսում է դերեր ստանալ բազմաթիվ մեծամասշտաբ հոլիվուդյան նախագծերում, ինչպես նաև բազմաթիվ առաջին պլանի դերեր ավստրալիական կարճամետրաժներում։

2014 թվականին Դեբնեմ-Քերին սկսում է հանդես գալ «CW» հեռուստաալիքով ցուցադրվող «100» հեռուստասերիալի երկրորդ եթերաշրջանում՝ մարմնավորելով Հրամանատար Լեքսային։

2014 թվականի դեկտեմբերի 1-ին հատարարվում է, որ Դեբնեմ-Քերին կմարմնավորի Ալիսիային (սկզբնապես՝ Էշլի) «AMC»-ի արտադրության «Վախեցեք քայլող մեռյալներից» հեռուստասերիալում, որն հանդիսանում է «Քայլող մեռյալները» հետապոկալիպտիկ հեռուստադրամայի սպին-օֆը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Ալիսիա Ջասմին Դեբնեմ-Քերին AOL BUILD-ում». *AOL.com*. Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ սեպտեմբերի 3-ին. Վերցված է 2015 թ․ սեպտեմբերի 24-ին.
2. ↑  Նելի Անրեեվա. «Քիմ Դիկենսը կնկարահանվի AMC-ի «Քայլող մեռյալների» զուգահեռ սերիալում». *«Deadline»*.
3. ↑  «Օգոստոս ամսվա սերիալների պրեմիերաների ցանկ». *«168 ժամ»*.(հայ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Էջը IMDb կայքում(անգլ.)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ալիսիա Դեբնեմ-Քերի» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · ČSFD · Դանիական ազգային ֆիլմագրություն · Filmportal · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ · Metacritic · Rotten Tomatoes |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | CONOR: 258703203 · GND: 1061894991 · LCCN: no2016093543 · SUDOC: 237827697 · VIAF: 311667020 · WorldCat VIAF: 311667020 |

 |
**Ազատ Արմենակի Հայդեյան** (1919, Մեծ Պարնի, Ալեքսանդրապոլի գավառ, Հայաստանի Առաջին Հանրապետություն - *անհայտ*), հայ մանկավարժ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ (1957): ԽՄԿԿ անդամ (1944): Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ճակատի (*«Հայրենական մեծ պատերազմ»*, 1941-1945) մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Ազատ Հայդեյանը ծնվել է 1919 թվականին, Սպիտակի շրջանի Մեծ Պարնի գյուղում։ 1938 թվականին ավարտել է հայրենի գյուղի միջնակարգ դպրոցը և մանկավարժական աշխատանքի անցել շրջկենտրոնի միջնակարգ դպրոցում։

1941 թվականին Ազատը զորակոչվել է կարմիր բանակ, մասնակցել Ղրիմում մղված մարտերին՝ նախ որպես շարքային, ապա՝ վաշտի քաղղեկի տեղակալ 390-րդ հայկական հրաձգային դիվիզիայում։ 1942 թվականին Կերչ քաղաքի պաշտպանության ժամանակ ծանր վիրավորվել է և ուղարկվել հոսպիտալ։ Ապաքինվելուց հետո զորացրվել է բանակից։

1943 թվականից մինչև 1957 թվականն աշխատել է Մեծ Պարնիի միջնակարգ դպրոցի տնօրեն, այնուհետև, շուրջ 15 տարի եղել է Սպիտակի շրջանային խորհրդի գործադիր կոմիտեի ժողկրթության բաժնի վարիչ։ 1971 թվականին տեղափոխվել է Երևան և նշանակվել № 1 օժանդակ գիշերօթիկ դպրոցի տնօրեն։ Հետագայում աշխատել է մայրաքաղաքի № 3, ապա՝ № 94 դպրոցների տնօրեն։ 1979 թվականից ավագ տեսուչ է աշխատել ՀԽՍՀ բարձրագույն և միջնակարգ մասնագիտական կրթության նախարարությունում։ Աշխատանքին զուգընթաց սովորել և ավարտել է Երևանի պետական հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի լեզվագրական ֆակուլտետը։ 1944 թվականին ընդունվել է կուսակցության շարքերը։

Հայդեյանը պատերազմում ցուցաբերած խիզախության համար պարգևատրվել է «Հայրենական պատերազմի» 2-րդ աստիճանի, Աշխատանքային կարմիր դրոշի, «Պատվո նշան» շքանշաններով, Խաչատուր Աբովյանի անվան և մի շարք մեդալներով։ ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության 1957 թվականի հրամանագրով Հայդեյանին շնորհվել է ՀԽՍՀ վաստակավոր ուսուցչի պատվավոր կոչում։

Պարգևներ
--------

* ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ (1957)
* «Հայրենական պատերազմի» 2-րդ աստիճանի շքանշան
* Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան
* «Պատվո նշան» շքանշան
* Խաչատուր Աբովյանի անվան մեդալ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայաստանի ուսուցիչները Մեծ հայրենականում։ 3 գիրք։ Հարությունյան, Աշոտ Հովսեփի, Մելքումյան, Հայկազ Ստեփանի, Սուքիասյան, Աղվան Ղազարի։ Երևան, «Լույս», 1987:
**Զադարի պետական համալսարան** (խորվ.՝ Sveučilište u Zadru), բարձրագույն ուսումնական հաստատություն՝ համալսարան, որը գտնվում է Խորվաթիայի Զադարի ժուպանության վարչական կենտրոն հանդիսացող համանուն քաղաքում։

Համալսարանը հիմնադրվել է վաղ միջնադարում՝ 1396 թվականին, սակայն որոշ ժամանակ անց փակվել է։ Ժամանակակից համալսարանը վերաբացվել է 2003 թվականին։

Պատմություն
-----------

Ըստ որոշ աղբյուրների՝ այս ուսումնական հաստատությունը հիմնադրվել է դեռևս 14-րդ դարում՝ 1396 թվականին, կաթոլիկ վանական Դոմինիկյան միաբանության անդամների կողմից։ Այն ի սկզբանե հիմնադրվել է, որպես աստվածաբանական և իմաստասիրական դպրոց, որն ուներ գիմնազիայի կարգավիճակ։

1553 թվականին այն կոչվել է *Զադարի համալսարան*՝ ստանալով բարձրագույն ուսումնական հաստատության կարգավիճակ։ Այս ժամանակաշրջանում Զադարի համալսարանի դեկանատն իրավունք ստացավ շրջանավարտներին պարգևատրել ակադեմիական աստիճանով։ Նապոլեոն Բոնապարտի կառավարման տարիներին նա կորցրել է իր դերն ու նշանակությունը և շուտով փակվել է։

1995 թվականին այն վերստին բացվել է, որպես փիլիսոփայական դպրոց։ Այդ ժամանակաշրջանում Զադարի համալսարանը միակ ինստիտուտն էր Խորվաթիայում՝ մայրաքաղաք Զագրեբի սահմաններից դուրս։

2002 թվականին անկախ Խորվաթիայի բարձրագույն օրենսդիր մարմինը՝ խորհրդարանը, ընդունել է բանաձև, համաձայն որի հաստատությանը տրվել է պետական համալսարանի կարգավիճակ։ 2003 թվականի մարտի 25-ին տեղի է ունեցել համալսարանի խորհրդի առաջին հանդիպումը, որի ընթացքում հաստատվել է համալսարաի կանոնադրությունը։

Տես նաև
-------

* Զագրեբի համալսարան
* Զադար (Խորվաթիա)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  «Զադարի պետական համալսարան – համալսարանական վարկանիշը, պատմությունն ու գալիք ապագայի պլաններն ու նախագծերը» (PDF). Արխիվացված է օրիգինալից (PDF) 2017 թ․ հունվարի 1-ին. Վերցված է 2017 թ․ մարտի 20-ին.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Զադարի համալսարան» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| CONOR: 289444195 · ISNI: 0000000121591688 · LCCN: no2006038432 · Microsoft: 56033108 · NKC: ko2016901472 · SUDOC: 120066866 · VIAF: 131717575 · WorldCat VIAF: 131717575 |

 |

 |

|  |
| --- |
| 
  **Խորվաթիա**   **Եվրոպա**   **Եվրոպական միություն**
 |
**Անդրանիկ Գրիգորի Կյուրեղյան** (1914, Կարին, Էրզրումի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - 1996), հայ մանկավարժ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ (1953): Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«Հայրենական մեծ պատերազմ»*, 1941-1945) մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ (1944):

Կենսագրություն
--------------

Անդրանիկ Կյուրեղյանը ծնվել է 1914 թվականին, Էրզրումում։ Վաղ զրկվելով ծնողներից, մանկությունն անցկացրել է որբանոցում։ Միջնակարգ կրթությունն ստացել է Նովոռոսիյսկում։ Ավարտել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտը։ 1936 թվականին աշխատել է Թալինի շրջանի Մաստարա գյուղի միջնակարգ դպրոցում։

1941 թվականին Կյուրեղյանը մեկնել է գործող բանակ։ Ֆաշիստական զորքերի դեմ կռվել է Մոզդոկում, Կրասնոդարում, Ռոստովում։ Մասնակցել է Կիևի, Վարշավայի ազատագրման մարտերին։ Նրա ռազմական ուղին ավարտվել է Բեռլինում, 1945 թվականի մայիսին։

Մարտերում աչքի ընկնելու համար պարգևատրվել է «Արիության համար», «Կովկասի պաշտպանության համար», «Բեռլինի գրավման համար» մեդալներով։ 1953 թվականին Կյուրեղյանին շնորհվել է ՀԽՍՀ վաստակավոր ուսուցչի պատվավոր կոչում։ 1944 թվականին ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ Կյուրեղյանը դասավանդել է ռուսաց լեզու և գրականություն, նաև դպրոցի արտադասարանական-արտադպրոցական դաստիարակչական աշխատանքների կազմակերպիչ է։

Պարգևներ
--------

* ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ (1953)
* «Արիության համար» մեդալ
* «Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալ
* «Բեռլինի գրավման համար» մեդալ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  «The memorial of Kyureghyan Andranik (Անդրանիկ Կյուրեղյան Գրիգորի) buried at Yerevan's Shahumyan cemetery». *hush.am* (անգլերեն). Վերցված է 2020 թ․ նոյեմբերի 16-ին.
3. 1 2 3  Հայաստանի ուսուցիչները մեծ հայրենականում (Ա. Հ. Հարությունյան, Լ. Ս. Մելքումյան, Ա. Ղ. Սուքիասայան), «Լույս» հրատարակչություն, Երևան, 1982:
**Իլյա Հայկի Կևորկով** (ապրիլի 14, 1914(1914-04-14), Նախիջևան, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - 1977, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային կուսակցական և հասարակական գործիչ, Հայաստանում արտասահմանյան տուրիզմի հիմնադիր։

Կենսագրություն
--------------

Իլյա Կևորկովը ծնվել է հին Նախիջևանում։ Թուրքական կոտորածներից փրկվելով՝ Կևորկովների ընտանիքը 1915 թվականին հաստատվել է Ռուսաստանում, մեծացել է Պյատիգորսկում։ Աշխատանքային գործունեությունը սկսել է շատ վաղ` համատեղելով աշխատանքը քիմիա-տեխնոլոգիական ինստիտուտում ուսանելու հետ։ 24 տարեկանում ղեկավարել է քիմիական մեծ կոմբինատ։

1939–1945 թվականներին Կևորկովը մասնակցել է Ռուս-ֆիննական պատերազմին, Խորհրդա-գերմանական պատերազմի («հայրենական մեծ») առաջին իսկ օրերից զորակոչվել ճակատ, գործուղվել Թեհրան։ Պատերազմի ավարտից հետո Կևորկովն ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, այնուհետև աշխատանքի անցել ՀԽՍՀ պետական անվտանգության նախարարության կենտրոնական համակարգում։ 1948 թվականին նշանակվել է ՀԽՍՀ նախարարների խորհրդի հատուկ բաժնի պետ, 1951 թվականին ընտրվել է Վանաձորի քաղաքային կոմիտեի առաջին քարտուղար։

1955-1977 թվականներին գլխավորել է Հայաստանի արտասահմանյան տուրիզմի համակարգը, աշխատանքային ժամանակաշրջանում ստեղծել է հզոր նյութա-տեխնիկական բազա։ Նրա ղեկավարության ներքո և անմիջական մասնակցությամբ կառուցվել են «Արմենիա», «Անի», «Դվին» հյուրանոցները, Սևանի լճափնյա մոթելը, անցակետ հայ–թուրքական սահմանին` Մարգարա գյուղում ավտոտուրիստների համար, Սարդարապատի Վարդավառ ռեստորանային համալիրը։ Ըստ 1955 թվականի տվյալների՝ զբոսաշրջային ուղեգիր ունեցող արտասահմանյան զբոսաշրջիկների թիվը 3 մարդուց 1970-ական թվականներին հասել է ավելի քան հարյուր հազարի։

Պարգևներ
--------

* ԽՍՀՄ զինվորական պարգևներ
* «Աշխատանքային կարմիր դրոշի» երկու շքանշան
* Ֆրանս–բրիտանական «Պատվո խաչ» շքանշան
* «Կոմանդորի շքանշան»
* ՀՀ Էկոնոմիկայի նախարարության առաջին ոսկե մեդալ, 2009 (զբոսաշրջության բնագավառում նշանակալի ավանդի համար)

Իլյա Կևորկովի հուշատախտակը Երևանում

Հիշատակ
-------

* Կևորկովի հիշատակին է նվիրված Ալեքսանդր Աճեմյանի «Իմ հին ընկեր» երգը։
* Երևանում տեղադրվել է Կևորկովին նվիրված հուշատախտակ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Զինվորը եւ շինարարը
2. ↑  «Илья Кеворков – основатель интуризма в Армении». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ ապրիլի 10-ին. Վերցված է 2016 թ․ հուլիսի 8-ին.
3. ↑  Вспоминая Илью Гайковича Кеворкова(չաշխատող հղում)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Իլյա Կևորկով
* "Илья Кеворков был одним из тех, кто оставил неповторимый след в наших душах"(չաշխատող հղում)
**Ումբիլիկուս Ուրբիս** (իտալ.՝ Umbilicus Urbis), տաճարի մնացորդներ Հռոմի ֆորումում։ Համարվել է Հռոմի և Հռոմեական Հանրապետության խորհրդանշական կենտրոնը։ Միաժամանակ հանդիսանում էր որպես mundus՝ տեղ, որտեղից բացվում էր մուտք դեպի ստորգետնյա աշխարհ։ Կառուցվել է հանրապետության ժամանակաշրջանում։ Այստեղ աստվածներին զոհաբերություններ էին մատուցվում։ Սկզբնական մարմարապատ տաճարից պահպանվել է միայն հիմքի մի փոքր հատված։ Վերջինիս բարձրությունը 2 մետր է, տրամագիծը՝ 4,45 մետր։ Տեղակայված է Սեպտիմիոս Սևերոսի հաղթակամարի կողքին, Ռոստրայի ետևում։

Պատմություն
-----------

Ըստ հռոմեական լեգենդի Հռոմուլոսը հիմնադրում է Հռոմը, Ֆորումում մի շրջանաձև անցք է բաց անում։ Տարվա առաջին պտուղները գցում են անցքի մեջ որպես զոհաբերություն, և Հռոմի բոլոր քաղաքացիները պետք է իրենց ծննդավայրերից բերված մի բուռ հող լցնեին։

«Mundus»-ը (լատիներեն՝ աշխարհ), ինչպես վկայում են աղբյուրները, եղել է ստորգետնյա կառույց, որտեղից մուտ էր բացվում դեպի ստորգետնյա աշխարհ։ Հնարավոր է, որ Ումբիլիկուս Ուրբիսը եղել է «Mundus»-ի վերգետնյա մասը։ Վերջինս բացվում էր տարին միայն երեք անգամ։ Դրանք համարվում էին «dies nefasti» օրեր, և այդ ժամանակ արգելվում էին պաշտոնական գործառնությունները կրոնական շրջանում, որովհետև ընդհատակյա չար ուժերը պետք է դուրս գային այնտեղից։

Սկզբնական Ումբիլիկուսը հավանաբար կառուցվել է Ք․ ա 2-րդ դարում։ Այսօրվա մնացորդները վերագրվում են Սեպտիմիուս Սևերուսի ժամանակաշրջանին։ Նրան կից կառուցված հաղթակամարը կառուցվեց 203 թվականին, և հին հուշարձանի բեկորներն օգտագործվեցին նորում։

Տես նաև
-------

* Հին հռոմեական ճարտարապետություն

Արտաքին հղումներ
----------------

* Gilbert J. Gorski; James E. Packer (2015 թ․ հունիսի 11). *The Roman Forum: A Reconstruction and Architectural Guide*. Cambridge University Press. էջ 155. ISBN 978-0-521-19244-6.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Հռոմի ֆորում |
| --- |
|  |
| Պահպանվող կառույցներ | Տաբուլարիում, Հառաչանքների աստիճաններ, Սատուրնի տաճար, Վեսպասիանոսի և Տիտոսի տաճար, Սեպտիմիոս Սևերոսի հաղթակամար, Կուրիա Յուլիա, Ռոստրա (ամբիոն), Էմիլիայի բազիլիկա, Յուլիայի բազիլիկա, Կեսարի տաճար, Ռեգիա, Կաստորի և Պոլիդևքեսի տաճար, Վեստայի տաճար |
|  |
| Կայսերական կոմիցիում (հավաքատեղի) | Կուրիա Յուլիա, Օգոստոսի ամբիոն, Ումբիլիկուս Ուրբիս, Ոսկե անկյունաքար, Սև մարմար, Մաքսենտիոսի բազիլիկա |

 |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ումբիլիկուս Ուրբիս» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 6889148122907695200001 · WorldCat VIAF: 6889148122907695200001 |

 |
**Նոր Կարթագենի տաճար** (իսպ.՝ Catedral de Cartagena) կամ **Սանտա Մարիա լա Վիեխա**, տաճար Իսպանիայում, Նոր Կարթագեն (Կարթախենա) քաղաքում։ Կարթախենայի թեմի տաճարն է, գտնվում է Լա Կոնսեպիսիոն (La Concepción) բլրի վրա, քաղաքի պատմական մասում։ Տաճարն ավերվել է 1939 թվականին, երբ քաղաքը ռմբակոծվել է Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմում ազգայնական ուժերի կողմից։

Պատմություն
-----------

Նոր Կարթագենը կամ Կարթախենան եղել է դեռևս Պիրենեյան թերակղզու արաբական նվաճումների ժամանակ։ 1243 թվականին Կաստիլիայի Ալֆոնսո X-ը սկսեց քարոզարշավ՝ Մուրսիայի թագավորությունը վերականգնելու համար, և խնդրեց Իննոկենտիոս IV պապին վերականգնել Նոր Կարթագենի թեմը։ 1250 թվականին Պապը վերականգնեց թեմը։ Թեմի առաջին եպիսկոպոսը Ալֆոնսոյի խոստովանահայր Պեդրո Գալեգոն էր։

Կա տարհամոզիչ վկայություն, թե արդյոք այդ ժամանակ Նոր Կարթագենում եղել է տաճար։ Միջնադարյան և Վերածննդի ժամանակաշրջանի փաստաթղթերում տաճարը նկարագրվում է որպես «Iglesia Mayor», իսկ 18-րդ դարում կոչվել է «Հին տաճար»։

Գարսիա Մարտինեսը՝ թեմի երկրորդ եպիսկոպոսը, որոշեց Կաստիլիայի թագավոր Սանչո IV-ի համաձայնությամբ տեսնել Մուրսիան, չնայած դեռևս պահպանվում էր Կարթախենա թեմի անունը։ Հետևաբար եկեղեցին կորցրեց տաճարի կարգավիճակը և դարձավ ծխական եկեղեցի։

Սանտա Մարիա դե Գրասիա տաճարը հիմնադրվել է 18-րդ դարում մեկ այլ վայրում՝ նպատակ ունենալով այն դարձնել թեմի նստավայր։

19-րդ դարի վերջում միջնադարյան եկեղեցու հիմքերը փլուզվեցին։ Եկեղեցին վերականգնվել է ճարտարապետ Վիկտոր Բելտրիի կողմից, Ռոմանական ճարտարապետական ոճով։

Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ եկեղեցին ենթարկվել է հարձակման և վնասվեց 1936 թվականի հուլիսի 25-ին։ 1939 թվականին այն ռմբակոծվել է և մնացել լքված։

Հռոմեական թատրոն
----------------

1988 թվականին հին տաճարի մոտ շինարարական աշխատանքների ժամանակ հայտնաբերվել է հռոմեական թատրոն։ Հայտնաբերվել է, որ հին տաճարը կառուցվել է թատրոնի վերին մասում՝ օգտագործելով որոշ մասեր թատրոնից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «IGLESIA DE SANTA MARÍA DE GRACIA EN CARTAGENA. ANÁLISIS HISTÓRICO, CONSTRUCTIVO Y DE PATOLOGÍAS» (PDF) (Spanish). XX Jornadas de Patrimonio Cultural de la Región de Murcia. 2009. ISBN 978-84-7564-521-6. Արխիվացված է օրիգինալից (PDF) 2011 թ․ հուլիսի 7-ին. Վերցված է 2010 թ․ դեկտեմբերի 27-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
2. ↑  «Fundacion Teatro Romano de Cartagena: The History of a Discovery». Արխիվացված է օրիգինալից 2008 թ․ փետրվարի 13-ին. Վերցված է 2017 թ․ օգոստոսի 24-ին.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Նոր Կարթագենի տաճար» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 1614155708713722580008 · WorldCat VIAF: 1614155708713722580008 |

 |
**Մեզիեր լե Մեց** **-** lès *-* Metz ( ֆրանս *Maizières-lès-Metz*, լոթարինգ.՝. *Welschmaacher*), քաղաք և համայնք Ֆրանսիայի հյուսիսարևելյան մասում՝ Գրանդ Էստ երկրամասի Մոզել դեպարտամենտի Մեցի շրջանում, որի կազմի մեջ մտնող Սիլյոն-Մոզելլանդ նորաստեղծ կանտոնի վարչական կենտրոնն է ։ Մինչև 2015 թվականի մարտը համայնքը եղել է հետագայում վերացված համանուն կանտոնի՝ Մեզիեր-լե-Մեսի ( Մեց-Կամպայն շրջան) վարչական կենտրոնը։

Աշխարհագրական դիրքը
-------------------

Մեզիեր լե Մեց համայնքն ընկած է Ֆրանսիայի ծայր հյուսիս-արևելքում, Լոթարինգիա երկրամասի Մոզել դեպարտամենտում, Մեց քաղաքից հյուսիս։ Քաղաքի մերձակայքում գործում է զվարճությունների Վալիգատոր զբոսայգին։

Պատմություն
-----------

Բնակավայրն առաջին անգամ գրավոր հիշատակվել է 977 թվականին *Maidera / Մայդերա* անունով, ապա՝ 1218 թվականին՝ *Masieres /* *Մասիերես* անունով։ 1558 թվականին ֆրանսիական բանակը գրավել է Մեզիեր քաղաքը, 1648 թվականին վերջնականապես հաստատվել է Ֆրանսիայի տիրապետությունը նրա նկատմամբ։ 1870-1918 թվականներին և 1940-1944 թվականներին քաղաքը եղել է Գերմանիայի կազմում։ 1915-1918 թվականներին այն գերմանացիների կողմից վերանվանվել է *Macheren /* *Մախերեն*, 1940-1944 թվականներին՝ *Machern bei Metz /* *Մախերն բայ Մեց* ։ 1944 թվականին ռմբակոծությունների ու մարտերի արդյունքում քաղաքը մասամբ ավերվել է։

Մեզիեր լե Մեսը եղել է լոթարինգա-պրուսական ազնվականական դը *Մեզիեր* *(de Maizière) տոհմ*ի հայրենի կալվածքը, տոհմ, որի անդամները 17-րդ դարում՝ Ֆրանսիայում հուգենոտների նկատմամբ ծայր առած հալածանքների ժամանակ տեղափոխվել են Պրուսիա։ Ի թիվս այլոց՝ այս տոհմի ներկայացուցիչներ են հանդիսանում ԳԴՀ վերջին վարչապետ Լոթար դե Մեզիերը, գերմանացի քաղաքական գործիչ Թոմաս դե Մեզիերը և գեներալ Ուլրիխ դե Մեզիերը ։

Գործընկեր քաղաքներ
------------------

* Բուկովսկո (Լեհաստան)
* Մոնտաստրյուկ լա Կոնսեյեր (Ֆրանսիա)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Code officiel géographique
2. ↑  Populations légales 2021 — The National Institute of Statistics and Economic Studies, 2023.
3. ↑  Base officielle des codes postaux — La Poste, 2018.
4. ↑  «Décret n° 2016-1262 du 28 septembre 2016 portant fixation du nom de la région Grand Est». *Декрет от 28 сентября 2016 года* (ֆրանսերեն). legifrance.gouv.fr. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ հոկտեմբերի 2-ին. Վերցված է 2017 թ․ հունվարի 9-ին.
5. ↑  «Décret n° 2014-183 du 18 février 2014 portant délimitation des cantons dans le département de la Moselle». *Декрет №2014-183 от 18 февраля 2014 года* (ֆրանսերեն). legifrance.gouv.fr. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ մայիսի 2-ին. Վերցված է 2017 թ․ հունվարի 9-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* \* Ազգային վիճակագրության ինստիտուտ(Ֆրանսերեն)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Մեզիեր լե Մեց» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · INSEE |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 15265937g · SUDOC: 219475482 · VIAF: 238774832 · WorldCat VIAF: 238774832 |

 |
**Դոնուսա** (հուն․՝ Δονούσα), Հունաստանին պատկանող կղզի, որը գտնվում է երկրի հարավարևելյան մասում՝ Կիկլադյան կղզեախմբում։

Վարչականորեն մտնում է Հարավային Եգեյան կղզիներ պերիֆերիայի Նաքսոսի նոմոսի կամ տարածաշրջանային միավորի կազմի մեջ։ Համարվում է Հունաստանի Հանրապետության զբոսաշրջային կենտրոններից մեկը։

Կղզում նկատվում է Կիկլադյան քաղաքակրթության ազդեցությունը։

Աշխարհագրություն
----------------

Դոնուսաը կղզի է Եգեյան ծովի հարավում՝ դրա մաս կազմող Կիկլադյան կղզեախմբի կազմի մեջ։ Կիկլադների կազմում Դոնուսաը փոքր չափի կղզի է։

Դոնուսա կղզին գտնվում է ծովի մակարդակից զրոյական մետր բարձրության վրա։ Այն գտնվում է Հունաստանի մայրաքաղաք Աթենքի գլխավոր նավահանգստից՝ Պիրեյոսից 170 կմ հեռավորության վրա։

Դոնուսա կղզու ամենաբարձր լեռնագագաթն ունի 385 մետր բարձրություն։ Ռելիեֆը հարթավայրային է։ Կլիմայի ձևավորման գործում կարևոր ազդեցություն ունեն միջերկրածովյան տաք ծովային հոսանքները։

Բնակչություն
------------

Ըստ 2011 թվականի համահունական մարդահամարի տվյալների՝ Դոնուսա կղզու բնակչությունը կազմում է 167 մարդ։ Բնակիչները կղզիաբնակ հույներն են, որոնք դավանում են քրիստոնեություն՝ հույն ուղղափառություն։

Բնակչության միջին խտությունը կազմում է 12 մարդ/կմ²։ Բնակչության հիմնական զբաղմունքը ձկնորսությունն ու սպասարկման ոլորտի աշխատանքներն են։

| Տարի | Բնակչություն |
| --- | --- |
| 1981 | 116 |
| 1991 | 111 |
| 2001 | 163 |
| 2011 | 167 |

Տես նաև
-------

* Կիկլադյան կղզիներ
* Միլոս

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  GEOnet Names Server — 2018.
2. ↑  «Հունաստանի Հանրապետության մարդահամարի տվյալներ, 2011» (PDF). Արխիվացված (PDF) օրիգինալից 2015 թ․ սեպտեմբերի 21-ին. Վերցված է 2015 թ․ սեպտեմբերի 21-ին.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Դոնուսա» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 15315694m · GND: 4819989-8 · VIAF: 232019809 · WorldCat VIAF: 232019809 |

 |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Կիկլադյան կղզիներ |
| --- |
|  |
| Կղզիներ | 
Ամորգոս • Անաֆի • Անդրոս • Անտիպարոս • Ամորգոս • Անաֆի • Անդրոս • Անտիպարոս • Դելոս • Ֆոլեգանդրոս • Իոս • Կեա • Կիմոլոս • Կիթնոս • Միլոս • Միկոնոս • Նաքսոս • Պարոս • Սանտորինի • Սերիֆոս • Սիֆնոս • Սիրոս • Սիկինոս • Թիրասիա • Տինոս • Դոնուսա • Իրակլեյա • Կերոս • Կուֆոնիսի • Սխինուսա |

 |

|  |
| --- |
| 
  **Հունաստան**   **Աշխարհագրություն**   **Կղզի**
 |
**Ալեքսանդար Դամչևսկի** (մակեդոներեն՝ Александар Дамчевски, նոյեմբերի 21, 1992(1992-11-21), Ստրասբուրգ), պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ, որը խաղում է որպես կենտրոնական պաշտպան։ Ծնվել է Ֆրանսիայում, բայց ներկայացնում է Հյուսիսային Մակեդոնիայի հավաքականը։

Ակումբային կարիերա
------------------

2014 թվականի հունվարին Դամչևսկին միացել է բուլղարական «Չերնոմորեց Բուրգաս» ակումբին։ Նա իր նորամուտը նշել է փետրվարի 24-ին «ԲԿՄԱ Սոֆիա»-ի դեմ 2-1 հաշվով պարտությամբ ավարտված տնային խաղի ժամանակ, փոխարինման դուրս գալով խաղի առաջին կեսին։ Նա ակումբում անցկացրել է 14 խաղ, որից հետո «Չերնոմորեց» ակումբը դադարել է գործել, դրա պատճառով ֆուտբոլիստի պայմանագիրը դադարեցվել է։ «Չերնոմորեցից» հեռանալուց հետո Դամչևսկին վարձավճարով տեղափոխվել է հոլանդական «ՆԱԿ Բրեդա» ակումբ։ Վարձակալության ընթացքում տպավորիչ խաղ ցուցադրելու շնորհիվ նա 2014 թվականի հուլիսի 14-ին ակումբի հետ պայմանագիր է կնքել լ։

«ՆԱԿ Բրեդա» ակումբից հեռանալուց հետո վարձավճարով տեղափոխվել է սերբական «Պարտիզան» ակումբ։

2016 թվականի փետրվարին պայմանագիր է կնքել «Ատիրաու» ակումբի հետ, որը հանդես էր գալիս Ղազախստանի պրեմիեր լիգայում։

2017 թվականի փետրվարին Դամչևսկին միացել է« Մեզյոկյովեշդ» ակումբին։

2023 թվականի հուլիսի 12-ին Դամչևսկին տեղափոխվել է Հոնգ Կոնգի Պրեմիեր լիգայում հանդես եկող «Կիտչի» ակումբ։

Միջազգային կարիերա
------------------

Հյուսիսային Մակեդոնիայի հավաքականում իր նորամուտը նշել է 2014 թվականի մայիսին Կատարի դեմ ընկերական խաղի ժամանակ և մինչև 2020 թվական տոնել է 4 հաղթանակ։ Նրա վերջին միջազգային հանդիպումը տեղի է ունեցել 2014 թվականի հոկտեմբերին Եվրոպայի առաջնության որակավորման փուլի՝ Ուկրաինայի դեմ խաղի ժամանակ։

Պարգևներ
--------

Ակումբ
**Արարատ-Արմենիա**

* Հայաստանի ֆուտբոլի առաջնություն - 2018–2019, 2019–20
* Հայաստանի Սուպերլիգա - 2019

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. 1 2  As (իսպ.) — Madrid: Grupo Prisa, 1967. — ISSN 1888-6671
3. ↑  «Aleksandar Damčevski Facts». Footballdatabase.eu.
4. ↑  «Chernomorets 1–2 CSKA Sofia». soccerway.com. 2014 թ․ փետրվարի 24.
5. ↑  «Damcevski tekent voor drie jaar» (Dutch). nac.nl. 2014 թ․ հուլիսի 14. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ հուլիսի 18-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
6. ↑  NAC ontbindt contract Damcevski Արխիվացված 2019-02-22 Wayback Machine (Dutch). NAC Breda. 8 August 2015.
7. ↑  Дамчевски – игрок Атырау. *www.rfcatyrau.kz* (Russian). FC Atyrau. 2016 թ․ փետրվարի 7. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ նոյեմբերի 6-ին. Վերցված է 2016 թ․ փետրվարի 7-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
8. ↑  ALEKSANDAR DAMCEVSKI ÉRKEZETT at Mezőkövesd-Zsóry SE official website, 18-2-2017 (hu)
9. ↑  «Player Database». *eu-football.info*. Վերցված է 2020 թ․ մարտի 15-ին.
10. 1 2  Ֆուտբոլիստի էջը *soccerway.com* կայքում(անգլ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Profile at Macedonian Football
* Ֆուտբոլիստի էջը *soccerway.com* կայքում(անգլ.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AS.com · eu-football.info (խաղացող) · FootballDatabase.eu · National Football Teams.com · Soccerway · Transfermarkt (խաղացող) · worldfootball.net (խաղացող) |

 |
**Լանին ազգային պարկ** (իսպ.՝ Parque nacional Lanín), ազգային պարկ, որը տեղակայված է Նեուկեն պրովինցիայում։ Ներառում է տարբեր տեսակի ծառեր, մասնավորապես հաճարենիներ և մերկասերմերից այնպիսի ծառեր, ինչպիսիք են լենգան, շքածառը ու մի քանի տեսակներ, որոնցից շատերն Արգենտինայում որևէ այլ վայրում չեն հայտնաբերվել։

Պարկն ընդգրկում է Լանին հրաբուխը, Ուեչուլակֆեն, Ալումինեն, Լակար լիճը և այլն։ Նրանց մեջ են բազմաթիվ գետեր ու վտակներ, որոնցում իրականցվում է սաղմոն և կարմրախայտ ձկնատեսակների որսը։ Պարկի կենդանական աշխարհը նման է հարավային մասում գտնվող Նաուել Ուապի ազգային պարկին։

Լակար լճի ափին գտնվող Սան Մարտին դե Լոս Անդեր քաղաքը ծառայում է պարկ այցելող զբոսաշրջիկներին, ինչպես նաև` Չապելկոյի մոտակայքում գտնվող լեռնադահուկային կենտրոնը՝ դահուկորդների համար։

Կլիմա
-----

Պարկն ունի չափավոր կլիմա (բացառությամբ ավելի բարձր շրջանների)։ Տարեկան միջին ջերմաստիճանը ձմռանը տատանվում է 4 °C-ի շուրջ, իսկ ամռանը՝ 20 °C։ Տարեկան տեղումների քանակը կազմում է մոտ 1800 մմ, չնայած որոշ տարածքներում դրանք կարող են գերազանցել 4000 մմ-ը։ Տեղումների մեծ մասը թափվում է մայիս-օգոստոս ամիսներին, մինչդեռ ձյուն կարող է տեղալ ցանկացած ժամանակ, հատկապես՝ մայիսից մինչև հոկտեմբեր ամիսների ընթացքում։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  «Parque Nacional Lanin» (Spanish). Administración de Parques Nacionales. Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ օգոստոսի 13-ին. Վերցված է 2015 թ․ օգոստոսի 14-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք (իսպաներեն)
* Լանին ազգային պարկ Արխիվացված 2021-02-23 Wayback Machine (իսպաներեն)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Լանին ազգային պարկ» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4357668-0 · LCCN: sh89006757 · SUDOC: 143302043 · VIAF: 265752967 · WorldCat VIAF: 265752967 |

 |
**Ստևիցա Կուզմանովսկի** (մակեդոներեն՝ Стевица Кузмановски, նոյեմբերի 11, 1962(1962-11-11) կամ նոյեմբերի 16, 1962(1962-11-16), Տետովո, ՀՍՖՀ), հարավսլավացի և մակեդոնացի ֆուտբոլիստ (պաշտպան), ապա մարզիչ։

Ակումբային կարիերա
------------------

Բելգրադի «Պարտիզանի» խաղացող եղած ժամանակ դարձել է Հարավսլավիայի չեմպիոն՝ մրցաշրջանում անցկացնելով ընդամենը 2 հանդիպում և Հարավսլավիայի գավաթակիր։ Մինչև 1991 թվականը Կուզմանովսկին հանդես էր գալիս Հարավսլավիայի տարբեր ակումբներում։ 1992 թվականից հանդես է եկել թուրքական ակումբներում։ Առանձնահատուկ նվաճումների չի հասել և 1997 թվականին վերադարձել է նախկին Հարավսլավիա։ Երեք տարի անց Կուզմանովսկին ավարտեց կարիերան։ Կուզմանովսկին հանդես է եկել պատանեկան և երիտասարդական հավաքականում։ Երիտասարդական թիմի կազմում անցկացրել է 48 հանդիպում և դարձել 5 գոլի հեղինակ։

Մարզչական կարիերա
-----------------

Մարզչական գործունեությունը սկսել է Միտրովիցայի «Ստրեմ Ստրեմսկ»-ում։ 2000 թվականին ասիստենտի կարգավիճակով աշխատել է Բելգրադի ՕՖԿ-ում։ 3 տարի անց գլխավորում է ակումբը։ Մրցաշրջանի ավարտից հետո Պետրիչից տեղափոխվում է բուլղարական «Բելասիցա»։ 2009 թվականի դեկտեմբերին Կուզմանովսկին ժամանեց Երևան՝ բանակցելու «Բանանց» ակումբի ղեկավարության հետ։ 2010 թվականի հունվարին Կուզմանովսկին պայմանագիր կնքեց երևանյան ակումբի հետ և ամսի 11-ից սկսեց ղեկավարել թիմը։ «Բանանցի» հետ հասել Է Գավաթի եզրափակիչ, որտեղ պարտվել է Հայաստանի չեմպիոն «Փյունիկին»՝ 0:4: Գործող չեմպիոնին «Բանանցը» պարտվեց նաև Սուպերգավաթում, իսկ Հայաստանի առաջնությունում, երկարատև առաջատարությունից հետո, առաջնության ավարտից մի քանի տուր առաջ, առերես պայքարում պարտվեց նույն «Փյունիկին»՝ 0:1, Ընդ որում գնդակը բաց էր թողնվել ավելացված ժամանակում՝ 92-րդ րոպեին։ Այս պարտությունն իրականում վճռեց ոսկե մեդալների ճակատագիրը։ Հաջորդ հանդիպումներում մրցակիցները հաղթեցին, և նրանց միջև մեկ միավորով հանդիկապը պահպանվեց։ Այսպիսով,«Բանանցը»առաջնությունում էլ առաջ բաց թողեց «Փյունիկին»։ Հաջորդ առաջնության առաջին քառորդում «Բանանցի» հանդես եկավ ցածր ցուցանիշներով՝ 7 տուրից հետո 3 միավորով զբաղեցնելով 7-րդ տեղը։ Սա վատագույն արդյունքն է ակումբի պատմության մեջ։ Այս հանգամանքների պատճառով ակումբի ղեկավարությունը որոշեց հեռացնել Կուզմանովսկուն զբաղեցրած պաշտոնից։

Նվաճումներ
----------

* Խաղացող.
	+ Հարավսլավիայի չեմպիոն՝ 1982-1983
	+ Հարավսլավիայի գավաթակիր՝ 1982-1983
* Մարզիչ.
	+ Հայաստանի Գավաթի եզրափակչի մասնակից. 2010
	+ Հայաստանի Սուպերգավաթի եզրափակչի մասնակից. 2010

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  worldfootball.net(բազմ․)
2. ↑  Стевица Кузмановски прибыл в Ереван и может возглавить «Бананц»(չաշխատող հղում)
(ռուս.)
3. ↑  Стевица Кузмановски возглавил «Бананц»(չաշխատող հղում)
(ռուս.)
4. ↑  Кузмановски: Должны восстановиться после этого удара Արխիվացված 2010-05-12 Wayback Machine(ռուս.)
5. ↑  «Тренер «Бананца» отстранен от работы». Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ մայիսի 7-ին. Վերցված է 2011 թ․ մայիսի 4-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ֆուտբոլի էջը transfermarkt.de կայքում(գերմ.)
* Ֆուտբոլիստի էջը *worldfootball.net* կայքում(անգլ.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | FootballDatabase.eu · Soccerway · Transfermarkt (խաղացող) · Transfermarkt (մարզիչ) · worldfootball.net (խաղացող) · ԹՖՖ (խաղացող) |

 |
**Մարյուս Սկինդերիս** (լիտ.՝ Marius Skinderis, հոկտեմբերի 13, 1974(1974-10-13), Պանևեժիս, Լիտվական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լիտվացի ֆուտբոլիստ և ֆուտբոլային մարզիչ։ Հանդես է եկել պաշտպանի և կիսապաշտպանի դիրքերում, 16 խաղ է անցկացրել Լիտվայի հավաքականի կազմում։

Կարիերա
-------

Սկինդերիսը իր կարիերան սկսել է 1993 թվականին «Էկրանաս» ակումբում։ 1995-1996 մրցաշրջանում պաշտպանել է «Կարեդի» ֆուտբոլային ակումբի գույները, որից հետո վերադարձել է հարազատ ակումբ։ 1998 թվականին նա գնացել է Լեհաստան, որտեղ խաղացել է «Բելխատուվ»-ի կազմում։ 2001 թվականին նա տեղափոխվել է ուկրաինական «Ստալ Ալչևսկ» ֆուտբոլային ակումբ։ 2001 թվականի ամռանը նա տեղափոխվել է «Մետալուրգ Դոնեցկ», սակայն ակումբում անցկացրել է ընդամենը մեկ հանդիպում «Շախտյորի» դեմ, որտեղ նրա թիմը պարտվել է 3:1 հաշվով։ Կես տարի անց տեղափոխվել է և մրցաշրջանի ավարտից հետո հեռացել է Դոնեցկի ակումբից։ Այնուհետև նա խաղացել է այնպիսի ակումբներում, ինչպիսիք են «Սպարտակ Երևանը», «Մետալուրգ Լիեպայան» և «Նաֆթանը»։ 2007 թվականին նա վերադարձել է հայրենիք, որտեղ դարձել է «Սուդուվայի» խաղացող։ 2010 թվականին նա երրորդ անգամ վերադարձել է «Էկրանաս», նույն թվականին նա վերջապես նվաճել է Լիտվայի ֆուտբոլի իր առաջին առաջնությունը, իսկ հաջորդ մրցաշրջանում ավարտել կարիերան։

2014 թվականին դարձել է իր նախկին ակումբի՝ «Էկրանաս» ֆուտբոլային ակումբի մարզիչը։ 2017 թվականի սկզբին գլխավորել է «Նեվեժիս» ֆուտբոլային ակումբը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  90minut.pl (польск.) — 2003.
2. ↑  «Lithuanian National Team All Players». Almantas Lauzadis. Արխիվացված է օրիգինալից 2008 թ․ դեկտեմբերի 25-ին. Վերցված է 2008 թ․ հոկտեմբերի 15-ին.
3. ↑  ««Металлург» расстается с литовскими легионерами — Террикон». Արխիվացված օրիգինալից 2016 թ․ հունվարի 31-ին. Վերցված է 2014 թ․ օգոստոսի 8-ին.
4. ↑  «fkekranas.lt — Komandos — Pagrindinė -Marius Skinderis». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ փետրվարի 2-ին. Վերցված է 2015 թ․ ապրիլի 30-ին.
5. ↑  Šveikytė, Justina (2017 թ․ հունվարի 21). «FK "Nevėžis": vienuolikės žaidimui diriguos M. Skinderis» (Lithuanian). Rinkos aikštė. Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ սեպտեմբերի 5-ին. Վերցված է 2017 թ․ հունվարի 22-ին.`{{cite news}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Վիճակագրությունը *National Football Teams* կայքում(անգլ.)

* 
* Ֆուտբոլիստի էջը *soccerway.com* կայքում(անգլ.)
* Պրոֆիլը *transfermarkt.com* կայքում(անգլ.)
**Միլան Միլանովիչ** (սերբ.՝ Милан Милановић / Milan Milanović, մարտի 31, 1991(1991-03-31), Կոսովսկա Միտրովիցա, ՀՍՖՀ), սերբ ֆուտբոլիստ, «Ասկոլի» ակումբի պաշտպան։

Կենսագրություն
--------------

### Ակումբային կարիերա

Միլանովիչը Կոսովոյի «Իբար» ակումբի ֆուտբոլային դպրոցի սան է, խաղացել է նրա մանկական և երիտասարդական կազմերում։ 15 տարեկանում մեկնել է Բելգրադի «Զեմուն», որտեղ մարզիչ Դրագան Շիպկայի գլխավորությամբ զգալի առաջընթաց է գրանցել՝ առաջին անգամ հանդես գալով պատանեկան հավաքականում։ Ավելի ուշ մարզվել է «Ցրվենա Զվեզդայում»՝ իր սիրելի ակումբում. մարզումների ժամանակ բասկետբոլ խաղալու լավ հմտություններ է դրսևորել։

2008 թվին Միլանը տեղափոխվել է Ռուսաստան, որտեղ սկսել է հանդես գալ «Լոկոմոտիվի» երկրորդ կազմում։ Ակումբում հանդես է եկել 6 համարի ներքո, որի տակ խաղացել էր Բրանիսլավ Իվանովիչը․ թիմի մարզիչ Ռաշիդ Ռահիմովն ինքը երիտասարդ Միլանին համեմատել է նույն Իվանովիչի հետ։ 2009 թվին երկրպագուների վարկածով ճանաչվել է թիմի լավագույն երիտասարդ-ֆուտբոլիստ։ Չնայած երիտասարդական առաջնությունում ունեցած ջանքերին և հաջողություններին՝ Միլանին այդպես էլ չի հաջողվել խաղալ Ռուսաստանի առաջնությունում, և 2011-ին ակումբը սերբին բաց է թողել թիմից։

Միլանովիչը շուտով տեղափոխվել է «Պալերմո»՝ ստանալով խաղային 15 համարը։ Պաշտոնական տեղափոխությունը տեղի է ունեցել 2011 թվականի հուլիսին։ 2011 թվականի օգոստոսին Միլանը վարձավճարով տեղափոխվել է «Սիենա», որը ֆուտբոլիստի համար «Լոկոմոտիվին» վճարել է 270 հազար եվրո փոխհատուցում։ 2012 թվի հունվարին Միլանովիչը վերադարձել է «Պալերմո»՝ նորամուտը նշելով 2012 թվի մարտի 24-ին Ա խմբի «Ուդինեզեի» դեմ խաղում։ 2012 թվականի ապրիլի 10-ին «Յուվենտուսի» դեմ խաղում վնասվածք է ստացել՝ կոտրելով քիթը։

2013 թվի հունվարին Միլանը վարձավճարով տեղափոխվել է «Վիչենցա»։

2019 թվականի փետրվարին նա մինչև մրցաշրջանի ավարտը միացել է Սերբական Հանրապետության առաջին լիգայի «Ժելեզնիչար Բանյա Լուկա» ակումբին։

### Կարիերան հավաքականում

Բազմիցս ընդգրկվել է պատանեկան և երիտասարդական հավաքականներում, խաղացել է 2009 թվականի Եվրոպայի՝ մինչև 19 տարեկան պատանիների առաջնությունում, որտեղ նվաճել է բրոնզե պարգևներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. 1 2 3 4  Защитник «Локомотива» Милан Миланович: «Ушел из команды своей мечты» Արխիվացված 2017-07-31 Wayback Machine (ռուս.)
3. 1 2  Миланович перенёс операцию Արխիվացված 2012-10-19 Wayback Machine (ռուս.)
4. 1 2  Milanovic in prestito al Vicenza Արխիվացված 2013-02-22 Wayback Machine (իտալ.)
5. ↑  Миланович отдан в аренду "Сиене" Արխիվացված 2013-03-26 Wayback Machine (ռուս.)
6. ↑  Milan Milanović, nekadašnji fudbaler Palerma, za "Glas Srpske": Na Predgrađu ću da se vratim u život, glassrpske.com, 9 February 2019

Արտաքին հղումներ
----------------

* Վիճակագրությունը *UEFA.com* կայքում
* Պրոֆիլը *transfermarkt.com* կայքում(անգլ.)
* Ֆուտբոլիստի էջը *soccerway.com* կայքում(անգլ.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AIC · AS.com · BDFutbol · FootballDatabase.eu · FootballFacts.ru · Soccerway · Sportbox.ru · playmarkerstats.com (խաղացող) · Transfermarkt (խաղացող) · TuttoCalciatori.Net (խաղացող) · worldfootball.net (խաղացող) · ՈւԵՖԱ |

 |
**Նավասչ Փուփենթեքսի** (թաի.՝ ณวัสน์ ภู่พันธัชสีห์; հունվարի 15, 1996(1996-01-15), Բանգկոկ, Թաիլանդ), մականունը Պոն (թաի.՝ ภณ), թայլանդցի մոդել և դերասան։

Կենսագրություն
--------------

Նավաշը ոստիկանության գեներալ-լեյտենանտ Թաթհոնգակ Փուփենթեքսիի որդին է, որը գավառական ոստիկանության հրամանատարն է՝ Չանուտապորն Վիսիցոֆոնի հետ, հայտնի «Ֆուեն Ֆաենգ» (1983) ֆիլմի նախկին հերոսուհին և Պլոյ Տալայ Նավասը ունեն 2 եղբայր և քույր։

Նավասչը տարրական կրթությունը ստացել է Ramkhamhang համալսարանի դպրոցում (Նախնական), միջնակարգ և ավագ կրթությունը ավարտել է Bodindecha (Sing Singhaseni) դպրոցում։ Բակալավրի աստիճան՝ Ճարտարագիտության Ֆակուլտետ՝ Մոնգկուտի համալսարանում՝ Տեխնոլոգիական Լադկաբանգի երաժշտական և մուլտիմեդիա ճարտարագիտության բաժին (2-րդ կարգի պատվավոր կոչում) :

### Կարիերա

Ճանապարհ դեպի ժամանցի արդյունաբերություն Նավասչը սկսել է մեկ ամսից՝ Ճարտարագիտական ամսվա ֆակուլտետում, և ընտրվել է նաև հրավիրել Phra Maha Phichai թագը արարողությանը՝ ստանալու Բուդդայի արձանի զարդարանք, Ladkrabang, 2015 թվականին մասնակցել է նաև մրցույթի։ «Երիտասարդ աստղ, Մեխալա, 2013 թվական» պարգևատրվել է  լուսանկարիչի սիրելի մրցանակով և ճանաչվել հաղթող, WoW Young Man-ի հաղթող, 2015 թվականին 2-րդ տարիքային խմբում։

2017 թվականին *Sai Lub Jub Abb* դրամայում առաջին անգամ խաղացել է Փանթիտի դերը, ավելի ուշ կապի մեջ լինելով Պանյանուտ Ջիրարոթանաքասեմի հետ՝ նա հնարավորություն է ստացել անընդհատ հանդես գալ։ Որը ցուցադրվել է Sanae Rak Nang Cin-ում՝ Թաուչի դերը կատարելով։

Ավելի ուշ նա առաջին գլխավոր հերոսն է խաղացել Tra Barb See Chompoo դրամայում, որի հերոսի պատմությունը ունի շատ ակնարկներ անցյալում և ունի շատ զգացմունքներ։ Սա դրամա է, որը մարդկանց ստիպում է իմանալ

Ֆիլմագրություն
--------------

### Հեռուստասերիալ

| Year | Վերնագիր | Դեր | Ցանց | Գրառումներ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2017 |  *Sai Lub Jub Abb*  | Փանթիտ | Channel 3 | Support Role |
| 2018 | *Sanae Rak Nang Cin*  | Թաուչ |  |
|  *Tra Barb See Chompoo*  | Պաթսաքորն Պռոմպիտակ (Փիթ) |  |
| 2019 | *Nuay Lub Salub Love*  | Անաքիմ (Քիմ / Քոնգ) | Cameo |
|  *Plerng Prang Tian*  | Լուիս (նախկին) / Բենջամին (ընթացիկ) |  |
| 2020 |  *Fak Fah Kiri Dao* | Սանտարակատ |  |
| *Praomook*  | Չալաթորն Անանթանապատ (Լան) |  |
|

Մրցանակ
-------

2019
* Kazz Awards 2019 Best Actor From the drama *Tra Barb See Chompoo*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  รู้จัก ภณ ณวัสน์ จาก ตราบาปสีชมพู พระเอกที่มาแรงที่สุดในนาทีนี้ teenee.com
2. ↑  พระเอกใหม่ ภณ ณวัสน์ ละครตราบาปสีชมพู | บัณฑิตพระจอมเกล้าฯ ลาดกระบัง campus-star.com
3. ↑  «"เกรท-เต้ย"นำทีมคู่ฟินตบเท้ารับรางวัล"KAZZ AWARDS 2019"». *ch3thailand* (Thai). Վերցված է 2019 թ․ մայիսի 11-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Նավասչ ՓուփենթեքսիԻնստագրամում

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Նավասչ Փուփենթեքսի» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |