recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Կրասարի կամուրջ**, գտնվում է Հայաստանի Շիրակի մարզում՝ Աշոցքի տարածաշրջանում՝ Ախուրյան գետ գետի վտակներից մեկի վրա, կառուցվել է 19-րդ դարում։

Կրասարի կամուրջը եռաթռիչք է, կառուցված է սև և կարմիր կոպտատաշ տուֆից, իսկ կամուրջի թռիչքների եզրագոտիները սրբատաշ քարերից են։ Նրա թռիչքները 5 x 5 մետր են, հենասյուները՝ 3 x 14 և բանող մասը՝ 6 x 30։ Այս կամուրջն իր ճարտարապետական կառուցվածքով շատ նման է Կարս քաղաքի կամրջին։ Ըստ Ղևոնդ Ալիշանի «Շիրակ» գրքի հիշատակումների, կամուրջը կառուցվել է 1873 թվականին «կիւմրեցի» Ստեփանոս Անանիկյանցի կողմից՝

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | արկ վայելուչ կամուրջ եռակամար, սև և կարմիր քարամբք |  |

Կամուրջի վրա կա եռալեզու՝ հայերեն, ռուսերեն և թուրքերեն արձանագրություն․

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Շնորհօքն ամենազօրին Աստուծոյ շինեցավ կամուրջս յինքնակալութեան Աղեքսանդր Երկրորդի օգոստափառ կայսր Ռուսաց, արդեամբ և ծախիւք Ստեփաննոսի Անանիկեանց, ի հիշատակ հոգւոյ փրկութեան իւրոյ կենակցին Գայանեայ, եղբօրն Կարապետի եւ կենակցին Հռիփսիմեայ եւ ծնողաց նոցին. եւս առաւել վերակացուին շինութեանս Գրիգորի Ռափայէլեանց |  |

Կամուրջն այսօր էլ կա, չնայած գտնվում է վթարաին վիճակում, բայց միակ կապող ճանապարհն է հարևան Սեպասարի գյուղի հետ։

Խորհրդային տարիներին կամուրջի վրայով բավականին մեծ չափերի խողովակներ են անցկացրել, որը շահագործվել է մինչև մինչև 1970-ական թվականները, որի պատճառով փլուզվել է կամրջի արևմտյան կողմի՝ 1-ին և 2-րդ թռիչքների միջև գտնվող պատերը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Wiki Loves Monuments monuments database — 2017.
2. ↑  hushardzantest։ «ԿՐԱՍԱՐ»։ *Պատմամշակութային արգելոց-թանգարանների և պատմական միջավայրի պահպանության ծառայության* (am-AM)։ Վերցված է 2021-08-16
**Կրեշիմիր I** (խորվ.՝ Krešimir I, ծնված՝ *անհայտ*, մահացած՝ 945 թվական), Խորվաթիայի թագավոր Տրպիմիրովիչների հարստությունից, որը կառավարել է 935-945 թվականներին։ Խորվաթիայի թագավորի պաշտոնում հաջորդել է հորը՝ Տրպիմիր II-ին, որը թվով երկրորդ արքան էր։ Կրեշիմիրը թագավորում է հարաբերական խաղաղության և կայունության պայմաններում՝ պահպանելով հորից ժառանգած տերության աշխարհագրական սահմանների անձեռնմխելիությունը։

Կրեշիմիրի անվան ծագումնաբանության վերաբերյալ արդի գիտության մեջ առկա են իրարամերժ կարծիքներ։ Ըստ ծագումնաբանության սլավոնական տարբերակի՝ «Կրեշիմիր» բառը խորվաթերեն «մկրտիչ» բառի ձևափոխված տարբերակն է։ Առավել արժանահավատ է այն տեսությունը, որի համաձայն թագավորի անունը կապված է լատիներեն «Cresmur» բառի հետ։ Այնուամենայնիվ, ծագումնաբանական այս վարկածները վերստին հաստատում են խորվաթների քրիստոնյա լինելու փաստը։

Ըստ Դուկլինա քահանայի տարեգրքի («Բարյան տոհմագիր»)՝ Կրեշիմիրի կառավարման տարիներին վերջինիս կրտսեր եղբայրը՝ արքայազն Պետերը դառնում է Դուկլիայի իշխան (զարգացած ֆեոդալիզմին բնորոշ իշխանական իրավասություններով)։ Կրեշիմիրն իր մահկանացնուն կնքում է 945 թվականին՝ անհայտ պայմաններում։ Արդյունքում՝ վերջինիս երկու որդիները՝ Միրոսլավը և Միխայիլո-Կրեշիմիրը սկսում են պատերազմել իրար դեմ՝ հանուն խորվաթական թագը միայնակ կրելու իրավունքի։

Տես նաև
-------

* Տրպիմիր II
* Դուկլինա քահանայի տարեգիրք

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Խորվաթական հանրագիտարան»։ *enciklopedija.lzmk.hr*։ Վերցված է 2020-04-07
2. ↑  «Խորվաթիայի արքաների գահացանկ (բովանդակություն)»։ *fmg.ac*։ Վերցված է 2020-04-07

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Նախորդող՝**Տրպիմիր II** | **Խորվաթիայի արքա**935–945 | Հաջորդող՝**Միրոսլավ** |

|  |
| --- |
| 
  **Խորվաթիա**   **Կենսագրություն**   **Պատմություն**
 |
Ինտերակտիվ քանդակ Love Land-ում
**Ջեջու LoveLand** (հանգըլ՝ 제주러브랜드) (նաև հայտնի է որպես «Սիրո երկիր»), քանդակների բացօթյա այգի, որը բացվել է 2004 թվականին Հարավային Կորեայի Ջեջու կղզում։ Այգու թեմատիկան սեքսն է։ Ցուցադրվում է սեռական դաստիարակության ֆիլմեր և ցուցադրվում է 140 քանդակ, որոնք ներկայացնում են տարբեր սեռական դիրքեր։ Այգու կայքը նկարագրում է տեղանքը որպես «մի վայր, որտեղ հանդիպում են սիրո ուղորդված արվեստն ու էրոտիզմը»։

Պատմություն
-----------

1970-ականներին Ջեջու կղզին դարձավ մեղրամիսի հանրաճանաչ վայր կորեացի զույգերի համար՝ կղզու տաք կլիմայի և Սառը պատերազմի ժամանակաշրջանում արտերկրյա ճանապարհորդությունների սահմանափակումների պատճառով։ Գերմանական «Der Speigel» ամսագրի հրապարակված հոդվածի համաձայն՝ 1980-ականների վերջին լրագրող և ճանապարհորդական գրող Սայմոն Վինչեստերը հայտնել է, որ կղզու հյուրանոցի որոշ աշխատակիցներ հանդես են եկել որպես «պրոֆեսիոնալ սառույցկոտրողներ»։ Հյուրանոցը երեկոյան առաջարկում էր էրոտիկ տարրերով ժամանցային ծրագիր՝ օգնելու նորապսակներին վայելել հանգիստը։

2002 թվականին Սեուլի Հոնգիկ համալսարանի շրջանավարտները սկսեցին քանդակներ ստեղծել այգու համար, որը բացվել է 2004 թվականի նոյեմբերի 16-ին։ Զբաղեցնելով «ֆուտբոլային երկու դաշտի» չափ տարածք՝ բոլոր քանդակները կարելի է դիտել մոտավորապես մեկ ժամում, և կա ամեն ամիս լրացուցիչ շրջիկ ցուցադրություն, որտեղ ներկայացված են կորեացի տարբեր նկարիչների աշխատանքներ։

Այցելուները պետք է լինեն առնվազն 18 տարեկան, իսկ մեծահասակների այցելության ժամանակ անչափահասների համար հասանելի է առանձին՝ անիմեի թեմատիկայով խաղահրապարակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Destinations by Region : VisitKorea Destinations by Region Jeju Loveland (제주러브랜드) | Official Korea Tourism Organization»։ *english.visitkorea.or.kr* (անգլերեն)։ Վերցված է 2022 թ․ հուլիսի 29
2. ↑  «Jeju Love Land Park»։ *Koreattrack.Com*։ Վերցված է 2022 թ․ հուլիսի 29

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Love Land (Հարավային Կորեա)** կատեգորիայում։ |
**Խեսուս «Չույ» Ասևես** (իսպ.՝ Jesus "Chuy" Aceves 1968, Չալմա, Սակատեկաս), մեքսիկացի տղամարդ, ով տառապում է եզակի անոմալ հիվանդությամբ՝ հիպերտրիխոզով։ Հիպերտրիխոզը հիվանդություն է, որն արտահայտվում է մազերի աճի առատությամբ, բնորոշ չէ մաշկի տվյալ հատվածին և չի համապատասխանում սեռին և/կամ տարիքին։

Խեսուսը ծնվել է Մեքսիկայի Սակատեկաս նահանգի Լորետո շրջանում։ Նա եղել է ընտանիքի երկրորդ անդամը, ով տառապել է այս եզակի հիվանդությամբ։ Նրա դեմքը պատված է մազերով, որի պատճառով նրան նմանեցնում են լեգենդար Մարդագայլին կամ էլ որոշների կարծիքով՝ կապկամարդուն։ Կրկեսի արտիստը ամուսնացած է և ունի երկու դուստր, որոնցից մեկը նույնպես ունի այս «առանձնահատկությունը»։ Նրա քույրը` Լիլին, նույնպես ծնվել է այս հիվանդությամբ։ Վերջինս ամուսնացած է, ունի մեկ որդի և աշխատում է Մեխիկոյի ոստիկանական բաժանմունքներից մեկում։ Ընտանիքում շատերը հավատում են, որ իրենք լեգենդար Խուլիա Պաստրանայի ժառանգներն են, ով ստացել էր «կապիկների դուստր» մականունը։

2005 թվականին Ասևեսը առաջին անգամ սափրվել է ԲիԲիՍիի «Հեշտ չէ լինել գայլ տղա» (անգլ.՝ It’s Not Easy Being a Wolf Boy) փաստագրական ֆիլմում։ Նա սափրվել էր՝ հույս ունենալով ստանալ մշտական աշխատանք իր բնակավայրում և երկարատև ժամանակով չլքել ընտանիքը։ Սակայն մշտական աշխատանքի համար վճարվող աշխատավարձը այդքան բարձր չէր, որքան գարշելիների շոուում կամ կրկեսում ստացած վարձատրությունը։ Ներկայումս Չույը աշխատում է «Վարգաս» կրկեսի կուլիսներում։

2007 թվականին Չույը ներառվել է Գինեսի ռեկորդների և *Ripley’s Believe It or Not!* գրքերում։

Աշխատանքը հեռուստատեսությունում
-------------------------------

| Տարի |  | Հայերեն անվանում | Բնօրինակ անվանում | Դեր
 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2001 | ս |  | *Super sabado sensacional* | Մարդագայլ |
| 2003 | ս |  | *Ripley’s Believe It or Not!* | Չույ |
| 2004 | ս | Մարդկային մուտանտներ | *Human Mutants* | Չույ |
| 2005 | ֆ | Հեշտ չէ լինել գայլ տղա | *It’s Not Easy Being a Wolf Boy* | կամեո |
| 2005 | ս |  | *Medical Incredible* | կամեո |
| 2006 | ս |  | *The Maury Povich Show* | կամեո |
| 2008 | ֆ |  | *Sideshow Still Alive* | Չույ |
| 2008 | ս |  | *The World's... and Me* | կամեո |
| 2008 | ս |  | *Weird, True & Freaky* | կամեո |
| 2014 | ֆ |  | *Chuy, El hombre lobo* | Չույ |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  McCrum Kirstie (2015 թ․ սեպտեմբերի 1)։ «'Wolf Man' shares the tortured story of his life and his family»։ *mirror*։ Վերցված է 2018 թ․ մարտի 31
2. ↑  Lentati Sara (2015 թ․ սեպտեմբերի 1)։ «The struggles of the world's hairiest family»։ *BBC News* (en-GB)։ Վերցված է 2018 թ․ մարտի 31

Արտաքին հղումներ
----------------

* Хесус Асевес Internet Movie Database կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
Մալե կղզի (Մալդիվներ), որտեղ ստորագրվել է հռչակագիրը
**Մալեզյան հռչակագիր կլիմայի գլոբալ փոփոխության մարդկային չափման մասին**, միջազգային պայմանագիր, որը ստորագրվել է մի քանի փոքր զարգացող պետությունների ներկայացուցիչների կողմից 2007 թվականի նոյեմբերին կայացած խորհրդաժողովում։ Հռչակագրի նպատակն է հստակ ռազմավարություն ներկայացնել, որը միավորում է կլիմայի փոփոխությունը և մարդու իրավունքները։ Հռչակագիրը նաև նպատակ ունի փոխել կլիմայի փոփոխության դեմ պայքարի ուղղությունը՝ կենտրոնանալով միայն շրջակա միջավայրի վրա կլիմայի փոփոխության ազդեցության և մարդու համար կլիմայի փոփոխության հետևանքների հաշվառման վրա։ Հռչակագրում հստակ ասվում է, որ առողջ շրջակա միջավայրի իրավունքը մարդու բոլոր իրավունքներից հիմնականն է։

Մալդիվներում, որի մայրաքաղաքում ստորագրվել է համաձայնագիրը, կլիմայի փոփոխությունն արդեն սկսել է ազդել մարդու իրավունքների վրա և ազդում բնակչության պոպուլյացիայի վրա։ Այսպիսով՝ Մալդիվները և այլ կղզի պետությունները սկսել են ստեղծել միջազգային կոալիցիա, որը կոչ է անում մարդու իրավունքներն օգտագործել որպես կլիմայի փոփոխության դեմ պայքարի հիմք։ Դրան աջակցելու նպատակով կոալիցիան հանդիպումներ է կազմակերպել Ժնևում, Նյու Յորքում և Մալեում։

ՄԱԿ
---

Հռչակագիրը ստորագրած երկրները ՄԱԿ-ի մարդու իրավունքների խորհրդին խնդրել են ուշադրությունը կենտրոնացնել կլիմայի փոփոխության հետևանքների և մարդու իրավունքների վրա դրա ազդեցության վրա։ Ի պատասխան՝ ՄԱԿ-ի մարդու իրավունքների գերագույն հանձնակատարի գրասենյակը հրապարակել է առաջին հետազոտությունը, որում մասնավորապես որոշվել է, թե կլիմայի փոփոխությունն ինչպես է ազդում մարդու իրավունքների իրականացման վրա՝ ընդգծելով, որ երկրները պարտավոր են միասին աշխատել կլիմայի գլոբալ փոփոխությունից մարդու իրավունքների պաշտպանության համար։ Մասնավորապես, զեկույցում առանձնացվել են սպառնալիքի տակ գտնվող մի քանի հիմնական իրավունքներ, այդ թվում՝ կյանքի, առողջության, արժանապատիվ կենսամակարդակի և ինքնորոշման իրավունքները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  V.H.9 MALÉ DECLARATION ON THE HUMAN DIMENSION OF GLOBAL CLIMATE CHANGE(անգլ.) // *International Law & World Order: Weston's & Carlson's Basic Documents*. — 2015-04-24.
2. ↑  Quirico Ottavio (2016)։ «Input for the 2016 Report to the Human Rights Council of the Special Rapporteur on Human Rights and the Environment»։ *Climate Change and Human Rights Proceedings*
3. ↑  Limon Marc (2017 թ․ փետրվարի 16)։ «The Small Island Perspective on Agenda-Setting in Climate Change and Human Rights»։ Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 20
4. ↑  Climate Change and Human Rights Proceedings
5. ↑  Knox John (2015 թ․ նոյեմբերի 15)։ «Climate Change and Human Rights: Three Benefits of a Human Rights Perspective on Climate Change»։ *Global Policy*։ Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 20
**Խմբաքանդակ՝ ցուլով և այծերով** (անգլ.՝ Sculptural group with a bull and goats), մ. թ. ա. 15-14-րդ դարերի կենդանիների պատկերներով մանրաքանդակ, անիմալիստական քանդակ։ Հայտնաբերվել է Գեղարքունիքի մարզի Լճաշեն գյուղում։ Պահպանվում է Հայաստանի պատմության թանգարանում 2007-65 համարի ներքո։

Նկարագրություն
--------------

Խմբաքանդակի պատվանդանի բարձր հատվածում՝ կենտրոնում, կանգնած է ցուլը, պատվանդանի ներքևի հատվածում՝ ցուլի կողքերին, կանգնած են երկու այծ։ Քանդակի պատկերագրության սիմվոլիկան երկնային է. ցուլը խորհրդանշում է գարնանային արևը, բնության զարթոնքը և նորացումը։ Այծերը մեկնաբանվում են որպես ամպրոպ-կայծակ, նաև անձրև և պտղաբերություն։ Ցուլը, այծը պատկանում էին միջին՝ արևային և աստեղային ոլորտներին, հանդես գալով իբրև միջնորդ վերի և վարի միջև։

Պաշտամունքային նշանակությամբ այս քանդակն օգտագործվել է որպես կառքի հմայական զարդ և շտանդարտ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  «Խմբաքանդակ՝ ցուլով և այծերով»։ *historymuseum.am*։ Վերցված է 2017 թ․ սեպտեմբերի 23 (չաշխատող հղում)
2. ↑  «Խմբաքանդակ` ցուլով և այծերով - Հայկական գանձարան»։ *Հայկական գանձարան* (հայերեն)։ Վերցված է 2017 թ․ սեպտեմբերի 23  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)(չաշխատող հղում)

Աղբյուրներ
----------

* Հասմիկ Իսրայելյան, Պաշտամունքն ու հավատալիքները ուշ բրոնզեդարյան Հայաստանում, Ե. 1973 թ.
* Հայացք բրոնզե դարից, Ալբոմ-կատալոգ, Հայաստանի պատմության թանգարան, 2010 թ.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական տարբերակի նյութը տրամադրված է* Հայաստանի պատմության թանգարանի կողմից **ԳԼԱՄ** ծրագրի շրջանակներում։ *GLAMGLAM* |
**Մալչիշ-Կիբալչիշի հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник Мальчишу-Кибальчишу), հուշարձան Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է Արկադի Գայդարի հեքիաթի հերոս Մալչիշ-Կիբալչիշին։ Տեղադրվել է Վորոբյովի գորիում, Կոսիգինի փողոցի և Վերնադսկու պողոտայի խաչմերուկում, Մոսկվայի մանկական (պատանեկան) ստեղծագործության քաղաքային պալատի մոտ։

Նկարագրություն
--------------

Արձանի բարձրությունը 5 մետր է։ Մալչիշը պատկերված է շարժման մեջ, նա ոտաբոբիկ է, հագին կարճ շալվար է, պարզ շապիկ, գլխին բուդյոնովկա է, աջ ձեռքին սուր է, ձախին` շեփոր, և նա, կարծես, պատրաստվում է քայլ անել և կանչում է իր հետևից։ Պատրաստված է կռած պղնձից։

Հեղինակներն են քանդակագործ Վ. Կ. Ֆրոլովը և ճարտարապետ Վ. Ս. Կուբասովը։

Պատմություն
-----------

Հուշարձանը տեղադրվել է 1972 թվականի մայիսի 19-ին` ի պատիվ Լենինի անվան համամիութենական պիոներական կազմակերպության 50-ամյակի։

Մալչիշ-Կիբալչիշի հուշարձանը խորհրդային շրջանի խորհրդանիշներից մեկն է։ Սակայն այն արտացոլում է ոչ միայն այդ ժամանակաշրջանի արվեստը. այստեղ էլ կարելի է տեսնել և՛ խորհրդային իդեալները, և՛ երիտասարդների պատրաստակամությունը սխրանքների, և՛ խորհրդային ժողովրդի միասնության ուժը։ Այսօր այս հուշարձանը հետաքրքիր է ոչ միայն տարեց մարդկանց, որոնց համար դա ամբողջ դարաշրջանի իսկական խորհրդանիշն է։ Ժամանակաից երիտասարդության համար այս քանդակը կարող է ծառայել որպես բարոյական իդեալ և ավելի լավ հասկանալ պատերազմի ամբողջ ողբերգությունը և գնահատել պատերազմում հաղթանակած ժողովրդի սխրանքը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  «Памятник Мальчишу-Кибальчишу»

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Памятник Мальчишу - Кибальчишу»։ www.mosgid.ru։ Վերցված է 2014 թ․ հուլիսի 20
* «Памятник Мальчишу - Кибальчишу»։ Сайте Прогулки по Москве։ Վերցված է 2014 թ․ օգոստոսի 4

|  |  |
| --- | --- |
|  | Մալչիշ-Կիբալչիշի հուշարձան Վիքիպահեստում |
«Փոքրիկ(չաշխատող հղում)
 սեղան ռուսական բիլիարդի համար
**Բիլիարդի սեղան (Բիլիարդ)**, հատուկ սեղան, նախագծված և հարմարեցված բիլիարդ խաղալու համար։

Կառուցվածք
----------

Բիլիարդը, ինչպես կանոն, իրենից ներկայացնում է երեսպատված սեղան, որն ունի անկյուններից կախված վեց գնդապարկ՝ կողերով, կիի միջոցով հատուկ գնդակներով խաղալու համար։

Բիլիարդի սեղանը բաղկացած է շրջանակից, սեղանի մակերեսից, խաղադաշտի հիմքից, հենքերից, կողերից և գրպաններից։

Բիլիարդի սեղանները (ավելի ճիշտ — սեղանի սալաքարը) արտադրվում է փայտից կամ քարից, համապատասխանաբար նրանք տարբերվում են որակով և գնով։ Խաղադաշտի պարամետրերը և առանձնահատկությունները կախված են դրանց պատրաստման տեխնոլոգիայից և նյութերից։ Սովորաբար բիլիարդի սեղանի երկարությունը ուղիղ երկու անգամ մեծ է լայնությունից։

Սեղանի չափսերը շատ հաճախ տատանվում են 8х4 մինչև 12х6 ոտնաչափ (2240х1120 և 3500х1750 մմ համապատասխանաբար)։ Կտորի գույնը կանաչ է (հազվադեպ՝ կապույտ, հանդիպում է пула-յի համար նախատեսված սեղանների վրա)։ Գնդապարկերի չափերը և ձևերը տարբերվում են բիլիարդի տարբեր տեսակների մեջ (չնայած, օրինակ, карамболе-այի մեջ գնդապարկերը ընդհանրապես բացակայում են)։

Սահմանում Даля բառարանից
------------------------

Բիլիարդ, սեղանի տեսակ եզրերով (կողերով) և անկյուններից և մեջտեղից կախված երկար գնդապարկերով, հայտնի խաղի համար, որը խաղում են կիի և փղոսկրյա գնդակների միջոցով։ Բիլիարդը բաղկացած է երկու քառանկյուններից (քառակուսիներից), տեղադրվում է և ամրացվում հարթաչափի օգնությամբ և ծածկվում է կտորով, առանց կարի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
*

Արտաքին հղումներ
----------------

* Shamos, Mike (1999). The New Illustrated Encyclopedia of Billiards. New York: Lyons Press. ISBN 1-55821-797-5.(անգլ.)
* Г.Я. Мисуна. Справочник бильярдиста: Секреты техники игры, 2004. стр 8-19 "Столы для бильярда"
**Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի շենք**, Բաղրամյան պողոտա, 19 հասցեում գտնվող շենք Երևանում։ Այժմ շենքում է տեղակայված Հայաստանի Հանրապետության Ազգային Ժողովը։ Ազգային ժողովի այգին 2018 թվականի հոկտեմբերի 3֊ից Նիկոլ Փաշինյանի որոշմամբ բաց է այցելուների համար։

Ըստ բրիտանական «The Independent» պարբերականի 2019 թվականի հրապարակման՝ ՀՀ ԱԺ շենքը մտնում է աշխարհի երկրների օրենսդիր մարմինների ամենագեղեցիկ շենքերի թոփ 10-յակում։

Պատմություն
-----------

Շենքի նախագծումը կատարվել է 1947 թվականին, իսկ կառուցման աշխատանքները մեկնարկել են 1948 թվականին և ավարտվել են 1950 թվականին։ Կառուցումից ի վեր և մինչև Հայաստանի անկախացումը շենքը եղել է Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության Կենտրոնական կոմիտեի նստավայրը։ 1991 թվականի մայիսի 1-ին Հայաստանի Հանրապետության Նախարարների խորհուրդը ընդունել է «ՀԿԿ Կենտկոմի նախկինում զբաղեցրած շենքը Հայաստանի Հանրապետության Գերագույն խորհրդին հատկացնելու մասին» հ. 314 որոշումը, համաձայն որի ՀՀ Գերագույն խորհրդին է հանձնվել ՀԿԿ Կենտկոմի զբաղեցրած շենքը։ 1991 թվականի մայիսին ՀՀ Գերագույն խորհուրդը տեղափոխվել է այս շենք։

Պատկերասրահ
-----------

* Ազգային ժողովի շենքը՝ թռչնի բարձրությունիցԱզգային ժողովի շենքը՝ թռչնի բարձրությունից
* Ազգային ժողվի շենքի ֆասադըԱզգային ժողվի շենքի ֆասադը

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Ազգային Ժողովի շենքը
2. ↑  Ազգային ժողովի այգին այսօրվանից բաց է քաղաքացիների առջև
3. ↑  «The Independent-ն ԱԺ–ի շենքը ներառել է աշխարհի ամենագեղեցիկ խորհրդարանների տասնյակում»։ *newsarmenia.am*։ Վերցված է 2019-10-15
Հանրապետության գլխավոր տոնածառը 2022 թվականի ձմռանը
**Հայաստանի Հանրապետության գլխավոր տոնածառ**, ամանորյա տոնածառ, որը յուրաքանչյուր տարվա դեկտեմբերին տեղադրվում է Հայաստանի Հանրապետության մայրաքաղաք Երևանում՝ Հանրապետության հրապարակում։

Նկարագրություն
--------------

Հայաստանի ներկայիս գլխավոր տոնածառն արհեստական եղևնի է, ունի 35 մ բարձրություն (+2 մ վերնամաս)։ Զարդարված է 200 մետր երկարությամբ լուսատու շղթաներով և 1500 խաղալիքներով։ 2020 թվականին այն չի տեղադրվել 44-օրյա պատերազմի հետևանքների պատճառով, փոխարենը տեղադրվեց 2021 թվականին։

Ընդգրկված է ԱՊՀ երկրների մայրաքաղաքների 2020-ի Ամանորի 3 ամենաբարձր տոնածառերի թվում։

Պատկերասրահ
-----------

* Հայաստանի գլխավոր տոնածառը Հանրապետության հրապարակում, 2019 թվականՀայաստանի գլխավոր տոնածառը Հանրապետության հրապարակում, 2019 թվական
* Հանրապետության գլխավոր տոնածառի զարդարանքներ, 2019 թվականՀանրապետության գլխավոր տոնածառի զարդարանքներ, 2019 թվական
* Ամանորյա գլխավոր տոնածառը, 2019 թվականԱմանորյա գլխավոր տոնածառը, 2019 թվական
* Հանրապետության գլխավոր տոնածառը 2008 թվականինՀանրապետության գլխավոր տոնածառը 2008 թվականին

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Հայաստանի գլխավոր տոնածառը. նախորդի ու նորի տարբերությունը»։ *Sputnik Armenian*։ Վերցված է 2019-12-26
2. ↑  «Հանրապետության հրապարակում տեղադրվում է 37 մետր բարձրությամբ նոր, արհեստական տոնածառ. Երևանի քաղաքապետարան»։ *«Ազատ Եվրոպա/Ազատություն» ռադիոկայան*։ Վերցված է 2019-12-26
3. ↑  «Երևանի գլխավոր տոնածառն ամենաբարձրներից է ԱՊՀ-ում»։ *PanARMENIAN.Net*։ Վերցված է 2019-12-26
Ամերիկյան հեռուստագովազդ
**Հեռուստատեսային գովազդ**, գովազդ հեռուստատեսությամբ։

Համարվում է գովազդի ամենազանգվածային (ամենադիտվող) և ամենաարդյունավետ տեսակը, սակայն դրանով իսկ ամենաթանկ տեսակն է գովազդատուի համար։ Բացի այդ պարզվել է, որ հեռուստագովազդը բարձրացնում է նաև նույն ապրանքի այլ տեսակների արդյունավետությունը, այսինքն՝ օրինակ գովազդի դիտումից հետո տպագիր մամուլում տեսած նույն տեսողական կերպարները ավելի մեծ տպավորություն են թողնում։

Իր ձևով հեռուստագովազդը կարող է լինել գովազդային հաղորդագրություն կամ տեսաֆիլմ (տեսահոլովակ)։

Հեռուստագովազդի թերություններից է դրա հակիրճությունը, որի պատճառով դրա շրջանակներում հնարավոր չէ ապրանքի մասին լիարժեք տեղեկություն հայտնել և հնարավոր չէ պատմել շատ ապրանքների մասին․ ի տարբերություն տպագիր գովազդի, որը մնում է թղթի վրա, հեռուստագովազդը, հայտնվելով էկրանին, այնուհետև անհետանում է։ Թերություններից մեկն է նաև դրա արժեքը։

Հեռուստագովազդի ամենազանգվածային տեսակը գովազդային հոլովակն է։ Գովազդային հոլովակները տարբերակվում են ըստ լայնածավալ (30 վայրկյան և ավել) և կարճ հոլովակներ (15-20 վայրկյան)։

Պատմություն
-----------

ԱՄՆ-ում առաջին պաշտոնական վճարովի հոլովակը ցուցադրվել է 1941 թվականի հուլիսի 1-ին Նյու Յորքի WNBT հեռուստատեսությամբ՝ Բրուքլին Դոջերս և Ֆիլադելֆիա Ֆիլիս բեյսբոլի խաղից առաջ։ Այնտեղ գովազդվում էր Bulova ձեռքի ժամացույց, որի արտադրող ընկերությունը, ըստ տարբեր աղբյուրների, վճարել է գովազդի համար 4-9 դոլար (2016 թվականի տվյալներով՝ 67-151 դոլար)։

Մեծ Բրիտանիայում առաջին հեռուստագովազդը ցուցադրվել է 1955 թվականին սեպտեմբերի 22-ին ITV հեռուստաընկերությամբ։ Գովազդվում էր Gibbs SR ատամի մածուկ։

Ճապոնիայում առաջին գովազդային հոլովակը ցուցադրվել է 1963 թվականի օգոստոսի 28-ին Տոկիոյի Nippon Television հեռուստաալիքով։

Տես նաև
-------

* Գովազդ
* Գովազդային կարգախոս
* Գովազդային գործակալություն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6  Г. Багиев, В. Тарасевич, Георгий Леонидович Багиев (2010)։ *Маркетинг*։ Издательский дом "Питер"։ էջեր 497–։ ISBN 978-5-498-07589-1
2. ↑  Андрей Толкачев (2015-03-04)։ *Реклама и PR в бизнесе*։ Эксмо։ էջեր 188–։ ISBN 978-5-457-05044-0
3. 1 2  О.А. Феофанов։ *США: реклама и общество*։ Рипол Классик։ էջեր 114–։ ISBN 978-5-458-36077-7
4. ↑  Л. Ю Гермогенова, Л. Ю Гермогенова (1994)։ *Эффективная реклама в России: практика и рекомендации*։ Руспартнер Лтд։ ISBN 978-5-900733-01-2
5. ↑  *Реклама для "чайников"*։ Издательство Диалектика։ էջեր 99–։ ISBN 978-5-8459-0461-4
6. ↑  «Inflation Calculator» (անգլերեն)։ Dollar Times
**Հազարափրկիչ եկեղեցի (Սվարանց)**, Հայ առաքելական եկեղեցի, գտնվում է Սյունիքի մարզի Սվարանց գյուղում, կառուցվել է 1705 թվականին։

Եկեղեցին եռանավ բազիլիկ կառույց է կառուցված սրբատաշ բազալտով։ Ունի մեկ մուտք, այն գտնվում է հարավային կողմում։ Մուտքի աջ կողմում պահպանվել է 6 տողից բաղկացած արձանագրություն, ուր հիշատակվում է եկեղեցին կառուցողի անունն ու թվականը՝ «ՌՃԾԴ «1705թ.», Տ/Ե/Ր ԳԵՎՈՐՔ»։ Խորհրդային տարիներին երբ տիրում էր համատարած անաստվածություն, եկեղեցին պղծվել է այն վերածելով որպես պահեստ, ինչի արդյունքում ներսից կրապատվել էին եկեղեցու պատերը, անգամ տեղահանել են բակում եղած տապանաքարերը, իսկ արևելյան կողմից կցակառուցվել էր ակումբի շենք։

2008 թվականին սկսվեց եկեղեցու վերակառուցման աշխատանքները, բարերար Վրեժ Գալստյանի նախաձեռնությամբ։ Շինարարական աշխատանքներին նաև մասնակցում էին տեղի գյուղացիները։ Մինչ աշխատանքները սկսել արվեցին պեղումներ, որի արձյունքում հայտնաբերվեց՝ հայտնաբերվեցին կղմինդրի, խեցեղենի բեկորներ, զարդանախշ քարեր։ Իսկ եկեղեցու կրապատ որմերի մաքրման ժամանակ ի հայտ եկան նոր արձանագրություններ։
Ճարտարապետ Ստեփան Նալբանդյանը կազմեց եկեղեցու վերականգման նախագիծը։
Եկեղեցին վերականգնվեց 2009 թվականին։

Տես նաև
-------

Սյունիքի մարզի եկեղեցիների ցանկ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «ՍՎԱՐԱՆՑ ԳՅՈՒՂԻ «ՀԱԶԱՐԱՓՐԿԻՉ» ԵԿԵՂԵՑԻՆ»։ *Պատմամշակութային արգելոց-թանգարանների և պատմական միջավայրի պահպանության ծառայության* (am-AM)։ Վերցված է 2021 թ․ հունիսի 17
Հակասրճարան Կալինինգրադում
**Հակասրճարան** (նաև՝ *ժամանակի սրճարան*, *ժամանակի ակումբ*), հասարակական ուղղվածության հաստատությունների նոր ձևաչափ, որտեղ մարդիկ հավաքվում են շփվելու, սուրճ ու թեյ խմելու, հանգստանալու կամ գործ անելու համար։ Հակասրճարանների գաղափարը ստեղծել և իրականացրել է Իվան Միտինը՝ բացելով 2011 թվականի սեպտեմբերին «Ցիֆերբլատ» հակասրճարանը։ Ի սկզբանե Միտինը որոշել է անվանել հաստատությունը «ազատ տարածություն», բայց լրագրողները այն անվանել են «հակասրճարան», ընդ որում, Միտինն ամբողջապես դեմ է նման եզրի կիրառմանը իր «Ցիֆերբլատի»-ի վերաբերյալ։ Սկզբում հակասրճարաններ հիմնվել էին Ռուսաստանում և ԱՊՀ֊ի որոշ երկրներում։ Ներկայումս հակասրճարանի մասշտաբները ընդլայնվել են։ Ի տարբերություն սովորական սրճարանների՝ հակասրճարաններում մարդիկ չեն վճարում իրենց խմածի կամ կերածի համար, փոխարենը նրանք վճարում են այնտեղ գտնվելու ժամանակի համար։

Ժամանակի համար վճարելը հաճախորդներին հնարավորություն է տալիս անսահամափակ թվով թեյ և սուրճ խմել, թեթև նախաճաշել և քաղցրեղեն ուտել, սեղանի խաղեր, գրքեր, անլար ինտերնետ կապի հասանելիություն, ֆիլմերի դիտում, վիդեոխաղեր և այլն։

Հակասրճարանների գաղափարը լայն տարածում ունի ձեռնարկատերերի, թվային քոչվորների, ուսանողների և ստեղծագործ մարդկանց շրջանում, ովքեր գերժամանակակից, էժան և հարմարավետ տեղի կարիք ունեն իրենց աշխատանքը կատարելու և այլ մասնագետների հետ հանդիպելու համար։ Այս գաղափարը նաև կոչ է անում բազմաթիվ կազմակերպությունների ցածր գնով ներկայացումներ (պրեզենտացիաներ) և մամուլի ասուլիսներ կազմակերպել հենց այստեղ։ Հակասրճարաններ կան Բուխարեստում (Ռումինիա), Դոնեգալում (Իռլանդիա), Թունիսում, Բրազիլիայում և այլն։

Հայաստանում
-----------

2014 թվականի հունվարին Երևանում բացվել է Հայաստանի առաջին հակասրաճարանը՝ «Էօն» անվանումով։ Հակասրճարանների գաղափարը տարածվել է ամբողջ Հայաստանում։ Հայաստանում հակասրճարաններից են Ֆրենդս Հաուսը, Լոֆթը, Թեյնիկը, Թիմ֊Թայմը, ՕՄԷ֊ն (Աշտարակ), ԵրազԷ-ն (Նոր Երզնկա)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Poll Bart van (2014 թ․ հոկտեմբերի 24)։ «A Trend in European Cities: The Anti-Cafe»։ *Huffington Post* (en-US)։ Վերցված է 2017 թ․ հուլիսի 11
2. ↑  «We Tried Out The New Bangalore Cafe Where You Pay Only For The Time - OfficeChai»։ *officechai.com*։ Վերցված է 2018 թ․ հունիսի 28
3. ↑  «Էօն» հակասրճարանի պաշտոնական էջը Ֆեյսբուքում

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայքը Archived 2014-09-10 at the Wayback Machine.
* Էօն Հակասրճարանի էջը Reservin ամրագրման համակարգում
**Խրիսի** (հուն․՝ Χρυσή «ոսկե»), հայտնի նաև որպես **Գայդուրոնիսի** (Γαϊδουρονήσι «Ավանակի կղզի») անմարդաբնակ կղզի, Իերապետրա քաղաքից 20 կմ հարավ։ Կղզու ձգվածությունը 5 կմ է, իսկ լայնությունը՝ 1 կմ։ Միջին բարձրությունը ծովի մակարդակից 10 մ է։ Կղզու ամենաբարձր կետի բարձրությունը ծովի մակարդակից 31 մ է։ Խրիսիից 700 մետր հեռավորության վրա գտնվում է Միկրոնիսի (Μικρονήσι) կղզյակը։

Նկարագրություն
--------------

Խրիսի կղզին հայտնի է իր ավազոտ լողափներով, ավազաբլուրներով, լիբանանյան մայրիների և գիհիների անտառներով։ Կղզու արևմուտքում մնացել են Մինոսյան դարաշրջանի հին փլատակներ և 13-րդ դարում կառուցված Սբ. Նիկոլայի մատուռի փլատակները։ Կղզին բնակեցված է եղել Բյուզանդական կայսրության ժամանակներում։ Հարստության հիմնական աղբյուրը եղել է ձկնորսությունը և աղի արդյունահանումը։ Բյուզանդական կայսրության կործանումից հետո կղզին լքվեց և սկսեց երբեմն օգտագործվել որպես ապաստարան։ 

Խրիսիի ծովափ

Շրջակա միջավայրի պաշտպանություն
-------------------------------

Խրիսի կղզին պաշտպանվում է ինչպես արգելոց։ Այն մտնում է «Նատուրա 2000» ցանցի մեջ։ Այնտեղ է աճում բնական ճանապարհով զարգացած ամենամեծ լիբանանական մայրին։ Կղզում բացակայում է քաղցրահամ ջուրը։ Ծառերի մեծամասնության միջին տարիքը 200 տարի է, իսկ միջին բարձրությունը հասնում է 7 մետրի. նրանցից մի քանիսը մինչև 300 տարի, իսկ բարձրությունը՝ 10 մետր։ Հեկտարում կա 28 ծառ։

Խրիսիի լողափներ
---------------

Խրիսին իր անվանումը ստացել է ոսկե ավազից, որը ծածկում է ամբողջ կղզին և առաջանում է ծովային բնակիչների բեկորներից։ Ոսկե կամ Բելեգրինայի լողափը կղզու ամենահայտնի լողափն է, որն իրենից ներկայացնում է տեղանքներում վարդագույն փշրանքներ առաջացնող, հազարավոր փշրված խեցիներով ձգվող մանր ավազի շերտ։

Ծանոթագրություն
---------------

1. ↑  «N2K GR4320003 dataform» (անգլերեն)։ Natura 2000։ Վերցված է 2018-06-30
2. ↑  «Description» (անգլերեն)։ www.chrissi.gr։ Վերցված է 2018-06-30

Արտաքին հղումներ
----------------

* Карта острова Хриси

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 7514827-4 |

 |
Սայոն հաուսի ծաղկաջերմոցը Լոնդոնի շրջակայքում (1828-30)
18-րդ դարի ծաղկաջերմոց Կուսկովոյում
**Ծաղկաջերմոց,** բույսերի աճեցման համար կառուցապատում կամ շինություն, արհեստական էկոհամակարգ։

Պատմություն
-----------

Առաջին ջերմոցները հայտնվել են Ֆրանսիայում 16-րդ դարի երկրորդ կեսին և նախատեսված են եղել միայն ջերմասեր պտղատու այգիների ձմեռային պահպանման համար։ Էկզոտիկ բույսերի շուրջտարյա աճեցման համար վառարանով առաջին ապակյա ջերմոցը կառուցվել է Լեյդենի Բուսաբանական այգում 1599 թվականին։ 1646 թվականին հայտնվում է Ամստերդամում, 1714 թվականին՝ Փարիզում։ 17-19-րդ դարերում ջերմոցները հայտնի էին եվրոպական հարուստ տներում՝ նարինջ (orange) և այլ էկզոտիկ բույսեր աճեցնելու համար։ Այսպես, ֆրանսիացի բնագետ Բորի դե Սեն-Վենսանը, որը հայտնվել է Վիեննայում 1805 թվականին, գրում է այն տպավորության մասին, որը նրա վրա տեղական արիստոկրատիայի տներն են թողել. «Ինձ համար հմայիչ նոր սովորություն է թվացել. գրեթե բոլոր աշխարհիկ կանայք իրենց տունը զարդարում էին ծաղկաջերմոցներով, որտեղ նույնիսկ ձմռանն առավել հազվագյուտ և զարմանալի բույսերի բուրումնավետությունն էր լցվել»։

Աստիճանաբար ծաղկաջերմոցները սկսում են զարդարել նաև բուրժուազիայի տները. «Այսօր դա անհրաժեշտ լրացում է ցանկացած քիչ թե շատ պատշաճ այգու համար», - գրում է բարոն Էրնուֆը 1862 թվականին։ Այդ ժամանակ Ֆրանսիայում տարածվում է հյուրասենյակային ծաղկաջերմոցի նորաձևությունը, որի օրինակ կարող է հանդիսանալ Էմիլ Զոլայի «Հանքարդյունաբերություն» վեպում նկարագրված ծաղկաջերմոցը (1871)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Власова Н.։ «Плодовый сад на вашем подоконнике» (ռուսերեն)։ www.google.ru։ Վերցված է 2017 թ․ դեկտեմբերի 23
2. ↑  *Mangin A. Histoire des jardins anciens et modernes. 1887. P. 372.* .
3. ↑  *Baron Emouf. L’art des jardins. 3-e éd. P. 328* .
4. ↑  *Золя Э.* Ругон-Маккары: Карьера Ругонов. Добыча. — Правда, 1957. — 544 с.

Վիքիբառարան

|  |  |
| --- | --- |
|  | Ընթերցե՛ք **«ծաղկաջերմոց»** բառի բացատրությունը Հայերեն Վիքիբառարանում։ |
**Համագումար** (ռուս.՝ Съезд) հասարակական կազմակերպության, կուսակցության կամ սոցիալական խմբերի, մասնագիտական, ազգային և այլ խմբերի ներկայացուցիչների հավաք։

Կազմակերպության կամ կուսակցության` համագումարի մասնակիցները (ներկայացուցիչները) ընտրվում են իրենց տարածքային մասնաճյուղերիի անդամների հանդիպումների ժամանակ և նրանց կողմից լիազորվում են համագումարներին ներկայացնել իրենց ընտրողներին։

Նկարագրություն
--------------

Կազմակերպության կամ կուսակցության համագումարը, որպես կանոն, իր կառավարման բարձրագույն մարմինն է։ Կազմակերպության ղեկավարները ընտրվում են համագումարում, որոշվում են գործունեության հիմնական ուղղությունները, կարող են մտցնել փոփոխություններ կանոնադրական փաստաթղթերում։ Համագումարը որպես կանոն հրավիրվում է պարբերաբար` 1 անգամ տարվա ընթացքում և 1 անգամ 5 տարվա ընթացքում։ Բացի հերթական համագումարներից` գործնականում հրավիրվում են արտահերթներ` հրատապ հարցերը լուծելու համար, դրանք կարող են լինել, օրինակ, կանոնադրական փաստաթղթերի փոփոխությունների, դրանք փոփոխված օրենսդրությանը համապատասխանեցնելու համար։ Համագումարը, որը որոշում է որևէ կուսակցության կամ հանրային կազմակերպության ստեղծման հարցը, կոչվում է հիմնադիր։

Պատկերասրահ
-----------

* Ղրղզ գրողների պատվիրակությունը ԽՍՀՄ գրողների միության 8-րդ համագումարումՂրղզ գրողների պատվիրակությունը ԽՍՀՄ գրողների միության 8-րդ համագումարում
* Հողագետների համամիութենական համագումար, Էստոնական ԽՍՀ, Տարտու, 1966 թվականՀողագետների համամիութենական համագումար, Էստոնական ԽՍՀ, Տարտու, 1966 թվական

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «congress»։ *Longman Dictionary of Contemporary English Online*։ London, England, UK: Longman։ Վերցված է հունիսի 12, 2013

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Съезды»։ *Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)*։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
* European affairs events
* International congress calendar
* Medical Congresses Around the World Archived 2022-01-08 at the Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Մեծ կատալոնական · MESH ID |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 11931724n · LCCN: sh99001964 · LNB: 000078809 · NKC: ph249763 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 86)։*  |
**Հայաստանի ճարտարապետների միություն** (*Ալեքսանդր Թամանյանի անվան Հայաստանի ճարտարապետի տուն*), նպատակն է նպաստել հայկական ճարտարապետության զարգացմանը, ծառայել հայ ազգային ճարտարապետությունը ժամանակակից առաջադեմ լուծումներով հարստացնելուն։ Միությունը ստեղծվել է 1932 թվականին Երևանում։ Հայաստանի ճարտարապետների միության նախագահն է Մկրտիչ Մինասյանը։

2018 թվականի մարտի 17-ին Ճարտարապետների միության 19-րդ համագումարում որոշվել է Հայաստանի ճարտարապետների միությունը վերակազմակերպվել Ճարտարապետների պալատի։

Հայաստանի ճարտարապետների միության շենքն ընդգրկված է Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Ճարտարապետների պալատը նոր սերնդի համար այլ պայմաններում աշխատելու լուրջ բազա կլինի. Նարեկ Սարգսյան»։ armenpress.am։ Վերցված է 2018 թ․ մարտի 17

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի նախնական տարբերակը կամ նրա մասը վերցված է* Հայկական համառոտ հանրագիտարանից*, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։*  |
**«Հին Երևանն իմ պատուհանից»**, Գաբրիել Գյուրջյանի (1892-1987) 1944 թվականին ստեղծած կտավը, որը գտնվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։

Պատմություն
-----------

Հայկական կերպարվեստում պլեներային գեղանկարչության վառ ներկայացուցիչ Գաբրիել Գյուրջյանը հին և նոր Երևանի քաղաքային բազմաթիվ բնապատկերների հեղինակ է։ Հայաստանի ազգային պատկերասրահի հավաքածուի «Հին Երևանն իմ պատուհանից» կտավը նախաթամանյանական քաղաքի կենտրոնական՝ մասնավորապես Աբովյան (նախկինում՝ Աստաֆյան) փողոցում գտնվող իր արվեստանոցի պատուհանից բացվող տեսարանի մի փոքրիկ հատված է։ Հին Երևանին բնորոշ էին տափարակ կտուրներով, կավածեփ տները, այգիներով շրջապատված թաղամասերը։ Քաղաքի ցածրադիր միջնամասը գոտևորում են Նորքի, Կոնդի բարձունքները, ինչը պարզորոշ երևում է նաև պատկերում։ Բնանկարը հագեցած է Գյուրջյանին հատուկ գունային վառ գամմայով, սիրելի քաղաքի հանդեպ ջերմ զգացողությամբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Գյուրջյան Գաբրիել Միքայելի | Հին Երևանը իմ պատուհանից - Շտեմարան - Հավաքածու - Հայաստանի ազգային պատկերասրահ»։ *www.gallery.am* (անգլերեն)։ Վերցված է 2018-06-30
**Հայաքվե**, քաղաքացիական-օրենսդրական նախաձեռնություն-ստորագրահավաք Հայաստանի քաղաքացիների շրջանում, որը նախաձեռնել են մի խումբ քաղաքացիներ՝ հանրային, մշակույթի գործիչներ, նախկին պաշտոնյաներ ու պատգամավորներ՝ Արցախն Ադրբեջանի մաս ճանաչելը քրեականացնելու նպատակով։ Նախաձեռնության հեղինակներն առաջարկում են լրացում կատարել Քրեական օրենսգրքում և Հայաստանի անունից Արցախն Ադրբեջանի մաս ճանաչող, ինչպես նաև Հայոց ցեղասպանությունը ժխտող պաշտոնատար անձանց համար պատիժ սահմանել՝ 10-ից 15 տարվա ազատազրկում։

Ստորագրահավաք
-------------

Ստորագրահավաքն իրականացվում է Հայաստանի խոշոր բնակավայրերի վարչական շենքերում, ինչպես նաև կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի պաշտոնական կայքում։

Նախագիծ
-------

Նախաձեռնության հեղինակները հիմք են ընդունել ՀՀ Անկախության հռչակագիրը, ՀՀ Սահմանադրությունը և ՀՀ Գերագույն Խորհրդի՝ 1992թ․ հուլիսի 8-ի որոշումը։ Ստորագրահավաք-նախաձեռնության համակարգողը «Արար» հիմնադրամի հիմնադիր, հասարակական գործիչ Ավետիք Չալաբյանն է։

Եթե ստորագրահավաքին մասնակցի 50 հազար քաղաքացիներ, ապա, ըստ Սահմանադրության, հարցը պետք է մտնի Ազգային ժողովի օրակարգ։ Իսկ եթե խորհրդարանն այն չհաստատի՝ անհրաժեշտ կլինի 300 հազար անձի ստորագրություն՝ նախագիծը հանրաքվեի դնելու համար։

### Օրենսդրական նախագիծ

Նախագիծն առաջարկում է լրացում կատարել Հայաստանի Քրեական Օրենսգրքում՝ ավելացնելով հետևյալ բովանդակությամբ 420.1 և 420.2 հոդվածներով.

«Հոդված 420.1. Արցախը որևէ այլ պետության կազմում ճանաչելը

1. Հայաստանի Հանրապետության անունից Արցախը որևէ այլ պետության կազմում ճանաչելը՝ պատժվում է ազատազրկմամբ՝ տասից տասնհինգ տարի ժամկետով։

Հոդված 420.2. Հայոց ցեղասպանության ճանաչումից հրաժարվելը, Հայոց ցեղասպանությունը հրապարակայնորեն հերքելը, արդարացնելը կամ դրա վտանգավորությունը նսեմացնելը

1. Հայաստանի Հանրապետության անունից Հայոց ցեղասպանության ճանաչումից հրաժարվելը, Հայոց ցեղասպանությունը հրապարակայնորեն հերքելը, արդարացնելը կամ դրա վտանգավորությունը նսեմացնելը՝ պատժվում է ազատազրկմամբ՝ տասից տասնհինգ տարի ժամկետով»։

Հոդված 2. Սույն օրենքն ուժի մեջ է մտնում պաշտոնական հրապարակման օրվան հաջորդող տասներորդ օրը։

Արձագանք
--------

Արցախ Արցախ

* Արցախի Հանրապետության Ազգային ժողովի բոլոր խմբակցությունները ողջունել են «Համախմբում» շարժման «ՀայաՔվե» օրենսդրական նախաձեռնությունը։
* Նախաձեռնությունը ողջունել է նաև «Արցախի անվտանգության և զարգացման ճակատ» հանրային շարժումը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ««Հայաքվե». ստորագրահավաք՝ Արցախն Ադրբեջանի մաս ճանաչելը քրեականացնելու նպատակով»
2. ↑  ««Հայաքվե»-ի ստորագրահավաքը Երևանում շարունակվում է»։ *news.am*։ 2023 թ․ հուլիսի 5։ Վերցված է 2023 թ․ հուլիսի 5
3. ↑  «Ո՞ՐՆ Է «ՀԱՅԱՔՎԵ» ՆԱԽԱՁԵՌՆՈՒԹՅԱՆ ԷՈՒԹՅՈՒՆԸ»
4. ↑  ««ՀՐԱՊԱՐԱԿ». ԹԵ՛ 50 ՀԱԶԱՐ, ԹԵ՛ 300 ՀԱԶԱՐ ՍՏՈՐԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ, ԵՒ ԹԵ՛ ՀԱՆՐԱՔՎԵՈՒՄ ԴՐԱԿԱՆ ԱՐԴՅՈՒՆՔԸ ՌԵԱԼ ԵՄ ՀԱՄԱՐՈՒՄ»
5. ↑  «Նախագծի մասին – ՀԱՅԱՔՎԵ» (en-US)։ Վերցված է 2023 թ․ հուլիսի 5
6. ↑  «Արցախի ԱԺ խմբակցությունների հայտարարությունը «ՀայաՔվե» օրենսդրական նախաձեռնության մասին»։ *Hetq.am*։ 2023 թ․ հուլիսի 4։ Վերցված է 2023 թ․ հուլիսի 5
7. ↑  ««Հայաքվե»-ն թերևս վերջին շրջանում հանրային համաձայնության ներքո իրականացվող հաջողված քաղաքացիական նախաձեռնություններից է․ «Արցախի անվտանգության և զարգացման ճակատ»»

Արտաքին հղումներ
----------------

* Նախաձեռնության պաշտոնական կայք
**Հին հայկական քաղաք** (անգլ․՝ Old Armenian Town), հայաբնակ թաղամաս ԱՄՆ-ի Կալիֆոռնիա նահանգի Ֆրեզնո քաղաքում։ Համայնքի հավաքատեղիներն են Վենտուրա փողոցում գտնվող Հայ համայնքի կենտրոնը և Սուրբ Երրորդության Հայ Առաքելական եկեղեցին։ Գործում են նաև ռեստորաններ, ճաշարաններ, որոնք հայկական ավանդական ուտեստներ են մատուցում։

Պատմություն
-----------

1870-ական թվականների սկզբին հայ գաղթականները սկսեցին բնակվել Վայրի արևմուտքում, հատկապես Կալիֆոռնիայում։ Հետագայում Կալիֆոռնիայի հայ բնակչությունը հասավ 5000-ի, որոնցից 4000-ը բնակվում էր Ֆրեզնո քաղաքում։ 20-րդ դարում, ցեղասպանության հետևանքով, հայ բնակչություն աճ տեղի ունեցավ ԱՄՆ-ում․ Ֆրեզնոն դարձավ հայության կենտրոններից մեկը, և, ի վերջո, ձևավորվեց Հին հայկական քաղաք-անկլավը։ 1900 թվականին կառուցվում է Սուրբ Երրորդության եկեղեցին, և այն դառնում է հայ բնակչության հավաքակետը։

2020 թվականի դրությամբ թաղամասի վերակառուցման ծրագրեր կային։ Նոր նախագիծը, որը նույնպես կոչվում է «Հին հայկական քաղաք», պետք է պարունակի Կալիֆոռնիայի Հինգերորդ շրջանի վերաքննիչ դատարանի շենքը, խոշոր բազմահարկ առևտրային գրասենյակային շենքը և հայկական թանգարանը։

Տես նաև
-------

* Ամերիկահայեր
* Հայկական էթնիկ անկլավների ցանկ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Armenian Community Center website
2. ↑  Holy Trinity Armenian Apostolic Church website
3. ↑  Khachatryan Jemma (2020 թ․ նոյեմբերի 25)։ «Կինը, ով 1 միլիոն դոլար է նվիրաբերել Հայաստանին»։ *Enlight Studies* (hy-HY)։ Վերցված է 2022 թ․ հուլիսի 30
4. ↑  «Holy Trinity Armenian Apostolic Church | Listed on the National Register of Historic Places» (en-US)։ Վերցված է 2022 թ․ հուլիսի 30
5. ↑  Rodriguez Rich (2020 թ․ հունիսի 10)։ «Old Armenian Town project could be finished by early 2021»։ *KMPH*։ Վերցված է 2021 թ․ նոյեմբերի 12
6. ↑  «Armenian Museum of Fresno»։ *Armenian Museum of Fresno* (en-US)։ Վերցված է 2022 թ․ հուլիսի 30

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հին հայկական քաղաքի էջը Downtown Fresno կայքում
*
Գրողի մելանխոլիկ կազմվածքը։ Ջ․ դե Ռիբերայի աշխատանք։
**Համաշխարհային վիշտ** (գերմ.՝ **Weltschmerz**, Լսել [ˈvɛltˌʃmɛʁt͡s]; նույն իմաստով օգտագործվել է ֆր.՝ **mal du siècle**, ինչը թարգմանվում է որպես «**դարի հիվանդություն**»), տերմին, որը հորինվել է գերմանացի հեղինակ Ժան Փոլի կողմից։ Գրիմ եղբայրների Գերմանական բառարանում իր բնօրինակ իմաստով այն նշանակում է խորը տխրություն աշխարհի ոչ ադեկվատության կամ անկատարության վերաբերյալ (գերմ.՝ tiefe Traurigkeit über die Unzulänglichkeit der Welt)։ Աշխարհայացքի այս տեսակը լայնորեն տարածված էր ռոմանտիկ և անկումային հեղինակների մոտ, ինչպիսիք են Լորդ Բայրոնը, Օսկար Ուայլդը, Ուիլյամ Բլեյքը, Մարկիզ դը Սադը, Շառլ Բոդլերը, Ջակոմո Լեոպարդին, Պոլ Վեռլենը, Ֆրանսուա-Ռընե դը Շատոբրիանը, Ալֆրեդ դը Մյուսեն, Միխայիլ Լերմոնտովը, Նիկոլաուս Լենաուն, Հերման Հեսսեն և Հայնրիխ Հայնեն։

Ֆրեդերիք Բեյսերը բացատրում է «համաշխարհային վիշտը» ավելի լայն որպես «հոգնածության կամ կյանքի վշտի տրամադրություն, որը առաջանում է չարիքի և տառապանքի սուր գիտակցությունից», և նշում է, որ «Weltschmerz» տերմինն 1860-ական թվականների դրությամբ Գերմանիայում հեգնաբար օգտագործվել է նույն խնդիրների նկատմամբ չափազանց զգայունություն նշելու համար։

Լրացուցիչ օրինակներ
-------------------

«Խեցգետնի արևադարձը» վեպում Հենրի Միլլերը նկարագրում է իր ծանոթին՝ «Մոլդորֆին», որի գրպանում թղթի վրա գրված են Weltschmerz-ի համար նախատեսված բաղադրատոմսեր։ Ջոն Ստայնբեքը գրում է այս զգացողության մասին իր երկու վեպերում՝ «Եդեմից դեպի արևելք»-ում, որտեղ Սամուել Համիլթոնը զգում է դա Քեթի Թրասքի հետ առաջին անգամ հանդիպելուց հետո, և «Ձմեռը մեր անհանգստության»-ում, որտեղ այն օգտագործվում է որպես «Welshrats»։ Ռալֆ Էլլիսոնն օգտագործում է այս տերմինն իր «Անտեսանելի մարդ» վեպում, վերաբերելով այն սպիրիտուալների երգմանը բնորոշ պաթոսին․ «տաք տեմպի տակ թաքնվում էր դանդաղ տեմպ և քարանձավ, և ես ներս մտա և նայեցի շուրջս ու լսեցի, թե ինչպես է ծեր կինը համաշխարհային վշտով երգում հոգևոր երգը, ինչպես ֆլամենկո» (անգլ.՝ beneath the swiftness of the hot tempo there was a slower tempo and a cave and I entered it and looked around and heard an old woman singing a spiritual as full of Weltschmerz as flamenco)։ Կուրտ Վոնեգութը բացատրում է այս զգացողությունն իր «Ավտոմատ դաշնամուր» վեպում, որում այն զգում են բժիշկ Փոլ Փրոթեուսը և նրա հայրը։

Տես նաև
-------

* Մելանխոլիա
* Մոնո-նո ավարե
* Նիհիլիզմ
* Պաթոս

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Braun Wilhelm Afred (1905)։ *Types of Weltschmerz in German Poetry*։ London: Columbia University Press։ Վերցված է 2016 թ․ ապրիլի 9
2. ↑  Stelzig Eugene L. (1988)։ *Hermann Hesse's Fictions of the Self: Autobiography and the Confessional Imagination*։ Princeton, NJ: Princeton University Press։ էջ 81։ ISBN 0-691-06750-3։ Վերցված է 2016 թ․ ապրիլի 9
3. ↑  Beiser Frederick C. (2016)։ *Weltschmerz: Pessimism in German Philosophy, 1860-1900*։ Oxford University Press։ էջ 1։ ISBN 9780191081347

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Բրոքհաուս |

 |
**Գանդիի ազգային թանգարան** կամ **Գանդիի հուշաթանգարան** (անգլ.՝ The National Gandhi Museum), Մահաթմա Գանդիի թանգարան, գտնվում է Նյու Դելիում, Հնդկաստանում։ Ի սկզբանե թանգարանը բացվել էր Մումբայում 1948 թվականին՝ Գանդիի սպանվելուց անմիջապես հետո։ Բազմաթիվ անգամ տեղափոխվելուց հետո, 1961 թվականին, թանգարանը վերջնականապես հիմնվեց Նյու Դելիում։

Պատմություն
-----------

Մահաթմա Գանդին սպանվեց 1948 թվականի հունվարի 30-ին։ Նրա մահից հետո կոլեկցիոներները սկսեցին ուսումնասիրել ողջ Հնդկաստանը, որպեսզի գտնեն այն ամենը, ինչը կապ ունի Գանդիի հետ։ Սկզբում Մումբայ տեղափոխվեցին անձնական իրեր, թերթեր, գրքեր, որոնք առնչվում էին Գանդիի հետ։ 1951 թվականին այս բոլոր իրերը տարան Նյու Դելիում գտնվող տուն։ Թանգարանը պաշտոնապես բացվել է 1961 թվականին, Գանդիի սպանության 13-րդ տարելիցին։ Հնդկաստանի նախագահ Ռաջենդրա Պրասադը անձամբ բացեց նոր թանգարանը։

Գանդիի(չաշխատող հղում)
 անկողինը

Գրադարան
--------

Գանդիի թանգարանի գրադանում ներառված են նրա աշխատանքները և ուսմունքները։ Գրքերը բաժանված են երկու մասի. նրանք, որոնք գրել է Գանդին կամ տեղեկություն են պարունակում նրա մասին, ինչպես նաև գրքեր, որոնք կարևոր իրադարձությունների մասին են։ Ներկայումս գրադարանում կա 35 հազար գիրք և փաստաթուղթ։

Պատկերասրահ
-----------

Ցուցահասրահում ներկայացված է Գանդիի արյունոտ հագուստը, որը նրա հագին է եղել սպանության ժամանակ, և այն փամփուշտը, որը խլել է նրա կյանքը։ Գանդիի ազգային թանգարանի պատկերասրահը ներառում է Մահաթմա Գանդիի բազմաթիվ նկարներ և անձնական իրեր։ Թանգարանում պահվում է նաև Գանդիի մի քանի ատամ և նրա փղոսկրե ատամնափորիչը։

Հատուկ ցուցադրանմուշներ
-----------------------

Թանգարանում, բացի Գանդիի հիմնական հավաքածուից, ներկայացված են նաև Հնդկաստանի պատմության հետ առնչություն ունեցող այլ ցուցադրանմուշներ։ Հավաքածուի մեծ մասը հիմնված է պատմական իրադարձությունների վրա, որոնք կապված են Հնդկաստանի քաղաքական գործիչների, խաղաղության շարժումների հետ, չնայած նրան, որ համաշխարհային պատմության հետ կապված շատ նյութեր չեն պահպանվել թանգարանում։

Տես նաև
-------

* Բջջային բանտ
* Շրիմանտա Կալկաշետրա
* Ներու հուշաթանգարան և գրադարան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  GeoNames — 2005.
2. ↑  *Powell, F*. The National Gandhi Museum and Library, World Libraries — 1993 — ISSN:1092–7441
3. ↑  Amelia Gentleman։ «Does urbanized India have room for Gandhi? - Asia - Pacific - International Herald Tribune - The New York Times»։ Վերցված է 2015-11-18

Արտաքին հղումներ
----------------

* Национального музея Ганди

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: no2003054271 · VIAF: 154622410 · WorldCat VIAF: 154622410 |

 |
**Շալերով կանայք** (**Շալերով կանայք**), Էդգար Շահինի նկարներից։ Պատկերված են փողոցում կանգնած զրուցող կանայք։ Գտնվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։

Նկարագրություն
--------------

Մի խումբ կանայք` հասարակ դասի պատկանող, փողոցում կանգնած զրուցում են։ Կյանքի այս անցողիկ դրվագը պատկերված է վերին աստիճանի բնական իրադրության պայմաններում։ Ունկնդիրների կենտրոնացած դեմքերը ճանաչելիության աստիճան կոնկրետ են, կեցվածքները` բազմազան, արտահայտությունները` յուրօրինակ։ Պատկերն ունի անզուգական կոմպոզիցիա, որը մշակված է բծախնդրորեն և մանրամասնորեն, որոնց շնորհիվ դրսևորվել է կանանցից յուրաքանչյուրի անհատական նկարագիրը։

Պատկերը մշակված է տաղանդավոր նկարչին պատշաճ ճաշակով ու վարպետությամբ։ Սա նկարչի կիրառած չոր ասեղի տեխնիկայի միջոցներից մեկն է` վկայելով նրա հնարամտությունը։ Սևի և սպիտակի հակադրումները գերազանցորեն են լուծված։ Մուգ և բաց գույնի շալերը այնպես կոնկրետ են թվում, որ, նայելով նրանց կնճիռներին, դիմախաղին, զգեստներին, իսկույն կարելի է իմանալ նրանց ով լինելը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Շահին Էդգար Պետրոսի | Շալերով կանայք. Վենետիկ - Շտեմարան - Հավաքածու - Հայաստանի ազգային պատկերասրահ»։ *www.gallery.am*։ Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 3
2. ↑  Ե.Մարտիկյան, Հայկական կերպարվեստի պատմություն, Երևան, 1987
**Հիրո Բորեգար Ֆոլկներ Ֆայնս Թիֆին** (անգլ.՝ Hero Beauregard Faulkner Fiennes-Tiffin, նոյեմբերի 6, 1997(1997-11-06), Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի դերասան և մոդել, ավելի հայտնի է դարձել «Հարրի Փոթերը և Խառնածին արքայազնը» ֆիլմում 11-ամյա Թոմ Մարվոլո Ռիդլի՝ ապագա Վոլան դե Մորտի դերակատարումից հետո, որի դերը հետագայում խաղացել է նրա ազգականը՝ Ռեյֆ Ֆայնսը։

Կենսագրություն
--------------

Հիրո Բորեգար Ֆոլկներ Ֆայնս-Թիֆֆինը ծնվել է 1997 թվականի նոյեմբերի 6-ին, ռեժիսորներ Մարտա Ֆայնսի և Ջորջ Թիֆֆինի ընտանիքում։ Հիրոն դերասաններ Ռեյֆ Ֆայնսի և Ջոզեֆ Ֆայնսի զարմիկն է։ Նա ունի եղբայր՝ Տիտան Ֆայնս-Թիֆինը (1995) և քույր՝ Մերսի Ֆայնս-Թիֆինը (2001)։ Հիրոն սովորել է Բաթերս թաղամասի Էմանուել դպրոցում, որտեղ կրթություն են ստացել նաև Նավին Էնդրյուսը և Ռիչարդ Մարկուանդը։

Էկրանին Հիրոն առաջին անգամ հայտնվել է «Բենից ավել» (2008) ֆիլմում, որտեղ նա խաղացել է Սպարտակի դերում։

Հիրոն շրջանցել է մի շարք երիտասարդ դերասանների և դեր էստացել Հարրի Փոթերը և Խառնածին արքայազնը ֆիլմում։ Շատերը մտածում էին, որ նա այդ դերը ստացել է Ռեյֆ Ֆայնսի հետ բարեկամական կապ ունենալու շնորհիվ, որը մեծ Վոլան դե Մորտի դերակատարն էր։ Սակայն Դեյվիդ Եթսը, ֆիլմի ռեժիսորը, հերքեց այդ բանբասանքները։ Դեյվիդը ասաց, որ դերը նա է ստացել, քանի որ Հիրոն շատ լավ կարողանում էր ցույց տալ մարդկային տեսակի սև կողմերը, նպատակասլացությունը և կարգապահությունը, իսկ Ֆայնսի հետ բարեկամական կապը միայն լրացնում էր Թոմ Մարվոլո Ռիդլի իդեալական կերպարը։

2019 թվականի ապրիլի 18-ին Ռուսաստանում ցուցադրվել է Աննա Թոլդի «Հետո» վեպի հիման վրա նկարահանված համանուն ֆիլմը, որտեղ Հիրոն խաղում էր գլխավոր դերում։ Այդ ֆիլմում կատարած դերի համար նա արժանացել է «Teen Choice Awards» երիտասարդական մրցանակի։

Ֆիլմագրություն
--------------

2008՝ «Բենից ավել»

2009՝ «Հարրի Փոթերը և Խառնածին արքայազնը»

2012՝ «Շարքային Փիսֆուլը»

2018՝ «Ապահովություն»

2019՝ «Հետո»

2020՝ «Վիճաբանությունից հետո»

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  *Lundy D. R.* The Peerage
2. ↑  «Who Is Hero Fiennes Tiffin? Everything You Need To Know About The ‘After’ Star»։ *ELLE*։ Վերցված է 2019 թ․ մայիսի 23
3. ↑  «Хиро Файнс-Тиффин – биография, фото, личная жизнь, девушка, рост и вес 2019»։ *Uznayvse.ru* (ռուսերեն)։ Վերցված է 2019 թ․ հուլիսի 12
4. ↑  «Хиро Файнс-Тиффин»։ *Гарри Поттер вики* (ռուսերեն)։ Վերցված է 2019 թ․ հուլիսի 12

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հիրո Ֆայնս Թիֆինը (անգլ.) *Internet Movie Database* կայքում

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · ČSFD · Դանիական ազգային ֆիլմագրություն · Դանիական ազգային ֆիլմագրություն · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ · Rotten Tomatoes · The Peerage · Rodovid |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1279679727 · LCCN: no2020056199 · NKC: xx0259139 · VIAF: 10157581713933782313, 6985161098978729640004 · WorldCat VIAF: 10157581713933782313, 6985161098978729640004 |

 |