recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ռաֆիկ Հակոբի Հակոբյանց** (օգոստոսի 11, 1942(1942-08-11), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 6, 2014(2014-02-06), Երևան, Հայաստան), հայ օպերային երգիչ, դոցենտ (2002), պրոֆեսոր (2009)։ ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (2013):

Կենսագրություն
--------------

Նախնական երաժշտական կրթությունն ստացել է հատուկ մասնագիտական երաժշտական դպրոցի ջութակի դասարանում։ 1962-1967 թվականներին սովորել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի ջութակի բաժնում, 1973 թվականին՝ նույն կոնսերվատորիայի ակադեմիական երգեցողության բաժնում՝ Գոհար Գասպարյանի ղեկավարությամբ։ 1963-1969 թվականներին աշխատել է պետական ֆիլհարմոնիայի, ապա՝ Հայաստանի ռադիոյի և հեռուստատեսության սիմֆոնիկ նվագախմբերում։ 1970 թվականին եղել է Երևանի Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մեներգիչ։ 1995 թվականին վոկալի դասեր է տվել Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում։2001-2005 թթ. նա եղել է ՀՀ «Արվեստի ու գրականության» ժողովրդական համալսարանի երաժշտական ֆակուլտետի դեկանը։

1988 թվականին՝ Վերդիի ծննդյան 175-ամյակի առիթով, պրոֆեսոր Ռաֆայել Հակոբյանցի մտահղացմամբ, դիրիժոր Լևոն Շաբանյանի և ռեժիսոր Նորայր Սարգսյանի ներկայացմամբ Երևանի օպերային թատրոնում բեմ է բարձրացել «Վերդիանա» թատերականացված գալա համերգը, որը ներառել է հատվածներ Վերդիի 14 օպերաներից։

Դերերգեր
--------

* Ամոնասրո՝ Վերդիի «Աիդա»
* Տոնիո՝ Լեոնկավալոյի «Պայացներ»
* Սպանդարատ՝ Չուխաճյանի «Արշակ Երկրորդ»

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Կյանքից հեռացել է Ռաֆիկ Հակոբի Հակոբյանցը
2. ↑  Հայաստանի Հանրապետության պատվավոր կոչումներ շնորհելու մասին
3. ↑  "Ռաֆիկ Հակոբյանցի կենսագրությունը avproduction.a կայքում". Արխիվացված է the original 2022 թ․ օգոստոսի 17-ին. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 19. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  Վերդին «կտարածվի» կոնսերվատորիայից
**Ռաֆիկ Առստամյան** (21 հոկտեմբերի, 1952, Մինգեչաուր - 12 մարտի, 1992, Ասկերանի շրջան), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Ռաֆիկ Առստամյանը ծնվել է 1952 թ. հոկտեմբերի 21-ին Մինգեչաուր քաղաքում։ 1966 թ. մշտական բնակություն հաստատելու նպատակով ընտանիքով տեղափոխվել է Ստեփանակերտ։ 1968 թ. ավարտել է թիվ 3 միջնակարգ դպրոցի 8-րդ դասարանը։ Ծառայել է Խորհրդային բանակի շարքերում։ Զորացրվելուց հետո աշխատանքի է անցել «Ռոսիա» կինոթատրոնում որպես կինոմեխանիկ, իսկ 1978 թ. տեղափոխվել էլեկտրատեխնիկական գործարան։ Արցախյան շարժման ակտիվ մասնակից էր։ Մասնակցել է Քարին տակ, Կրկժան, Դահրազ և շատ այլ գյուղերի համար մղված մարտերին։ Զոհվել է 1992 թ. մարտի 12-ին Ասկերան-Աղդամ հատվածում։ Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած չէր։ Հանգչում է Ստեփանակերտի Հուշահամալիրում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ռաֆիկ Առստամյանը Արցախյան պատերազմի թանգարանի կայքում". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2014 թ․ մարտի 16. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Ջուզեպպե Գարիբալդիի հուշարձան** (իսպ.՝ Monumento a Giuseppe Garibaldi), ազատության և հայրենի Իտալիայի անկախության համար հերոսաբար մարտնչած Ջուզեպպե Գարիբալդիին պատկերող արձան, որ տեղադրված է Արգենտինայի մայրաքաղաք Բուենոս Այրեսի հարևանությամբ գտնվող Պալերմո քաղաքի Իտալիայի հրապարակում

Պատմություն
-----------

Ջուզեպե Գարիբալդին (1807-1882 թթ.) իտալացի ռազմական և քաղաքական մեծանուն գործիչ էր։ Նա քսան տարեկանից միացել է կարբոնարիներին՝ օտարի լծից հայրենիքն ազատագրելու համար պայքարի ելած իտալացի հայրենասեր հեղափոխականներին և ղեկավարել է ազատագրական պայքարը հայրենասեր ուժերի ապստամբության ծանր, ցավալի պարտությունից հետո։ Անձնուրաց կամավորներից կազմված նրա հազարյակը, մեկը մյուսին հաջորդած հաղթական մարտեր մղելով, զավթիչներից ազատագրել է հայրենի Իտալիան։ Դրանից հետո նա իտալական լեգեոնը տարել է Հարավային Ամերիկա, մարտական ընկերների հետ մասնակցել Ուրուգվայի քաղաքացիական պատերազմին, հաղթանակած՝ վերադարձել հայրենիք, որտեղ իր հսկողության տակ է վերցրել Ռիսորջիմենտոյի ժամանակաշրջանում բռնկված բախումները։ Եվրոպայում և Հարավային Ամերիկայում Գարիբալդիի հաղթական ռազմական արշավանքները նկատի առնելով՝ նրան կոչել են «Երկու աշխարհների հերոս» պատվանունով։

Ահա այս հերոսի վեհապանծ, հեծյալ արձանն են մայրաքաղաք Բուենոս Այրեսի շրջաններից մեկը դարձած արգենտինական Պալերմո քաղաքին նվիրել այդ քաղաքի իտալական համայնքի ներկայացուցիչները։ Իտալացի քանդակագործ Էուջենիո Մականիանիի լավագույն աշխատանքներից մեկը արժանիորեն համարվող այդ հուշարձանի հանդիսավոր բացման արարողությունը տեղի է ունեցել 1904 թվականի հունիսի 19-ին, թեև դրա պատվանդանի հիմնադրումն սկսվել էր դեռ տարիներ առաջ՝ 1898 թվականին։ Քանդակագործը արձանը պատրաստել է իտալական Բրեշիա քաղաքում գտնվող իր արվեստանոցում, ապա նավով ուղարկել Արգենտինա։ Դա փաստորեն Ջուզեպպե Գարիբալդիի հուշարձանի հեղինակային կրկնօրինակն է, քանի որ ճիշտ այդպիսի մի արձան էլ տարիներ առաջ կանգնեցվել էր Բրեշիայում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6  Monumentos de la Ciudad de Buenos Aires en plazas o paseos (իսպ.) — 2021.
2. ↑  "PLAZA ITALIA: Garibaldi en la hasta entonces plaza de Los Portones. El monumento se inauguró el 19 de junio de 1904". Արխիվացված է the original 2018 թ․ հունվարի 10-ին. Retrieved 2018 թ․ հուլիսի 17. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Ռաֆայել Մոնտի** (Raffaele Monti, 1818[…], Միլան, Ավստրիական կայսրություն և Իզեո, Բրեշիա, Լոմբարդիա, Լոմբարդո-Վենետիկ, Ավստրիական կայսրություն - հոկտեմբերի 16, 1881(1881-10-16)[…], Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն), իտալացի ականավոր քանդակագործ, պոետ։

Կենսագրություն
--------------

Ռաֆայել Մոնտին ծնվել է Միլանում, սովորել է Կայսերական Ակադեմիայում իր հոր՝ քանդակագործ Գաետանո Մատթեո Մոնտիի ղեկավարության ներքո։ Ընդամենը 20 տարեկանում հրավիրվում է Վիենա, որտեղ մեծ հովանավորություն է ստանաում։ 1840 թվականին նա վերադառնում է Միլան։ 1846 թվականին Մոնտին 1 տարով մեկնում է Անգլիա, իսկ ավելի ուշ բնակություն է հաստատում այնտեղ։

Մոնտին ցուցադրվում է Թագավորական Ակադեմիայում և շուտով, հատուկ դուքս Դևոնշիրացի 6-րդ համար իր «Շղարշապատ վեստալուհի» շղարշի պատրանքով քանդակի համար, ստանում է առաջատար քանդակագործի ճանաչում։ Այս աշխատանքի հիման վրա Copeland-ի փարոսյան ճենապակուց «հարսնացու» անունով հայտնի ստեղծված կիսանդրին, որն ավելի հայտնի է որպես «հարսնացուի քանդակ», 1861 թվականին ներկայացվում է Բյուրեղապակյա Պալատ արվեստի միությունում։ Այդ կիսանդրին դառնում է երբևէ ստեղծված ամենահայտնի փարոսյան կիսանդրիներից մեկը։

Մոնտին քանդակներ էր ստեղծում մարմարից, բայց նա քանդակներ է ստեղծել նաև մետաղից և ճենապակուց, ակտիվ էր կիրառական արվեստի բնագավառում։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Benezit Dictionary of Artists — OUP, 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7
2. 1 2  Mapping the Practice and Profession of Sculpture in Britain and Ireland 1851–1951
3. 1 2  Union List of Artist Names
4. 1 2  Oxford Dictionary of National Biography / C. Matthew — Oxford: OUP, 2004.
5. 1 2  RKDartists (նիդերլ.)
6. 1 2  SIKART — 2006.
7. 1 2  RKDartists (նիդերլ.)
8. ↑  "Fitzwilliam Museum - OPAC Record". Արխիվացված է the original 2011 թ․ հունիսի 12-ին. Retrieved 2016 թ․ հոկտեմբերի 23. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | RKDartists |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Օքսֆորդի կենսագրական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 124135269 · ISNI: 0000000399847529 · SUDOC: 193469162 · VIAF: 295112714 · ULAN: 500034695 · WorldCat VIAF: 295112714 |

 |
**Քվինսլենդի սև աստղ** (անգլ.՝ Black Star of Queensland), մեծ թանկարժեք քար, աշխարհի ամենամեծ աստղային շափյուղան, 733 կարատ (146,6 գ)։ Հայտնաբերվել է Քվինսլենդում 1930-ական թվականներին։

Պատմություն
-----------

Սև աստղի ամենամեծ շափյուղան հայտնաբերվել է 1938 թվականին Ավստրալիայում, Քվինսլենդ նահանգում։ Այն հայտնաբերվել է հասարակ տասներկուամյա տղայի կողմից, ով խաղում էր այսպես ասած` «Շափյուղյայի դաշտում» կամ էլ Անկի անունով դաշտում (Ավստրալիայի ամենամեծ շափյուղայի հանքավայրը)։ Գտնելով հսկայական սև բյուրեղ, Ռոյ Սպենսեր անունով տղան շտապեց իր հայրիկի մոտ, ով զբաղվում էր թանկարժեք քարեր հավաքելով։ Շափյուղայի գույների մասին տեղեկացված չլինելու պատճառով Հարրի Սպենսերը միանգամից չճանաչեց բյուրեղի մեջ իրական թանկարժեք զարդը։ Սակայն նա ամեն դեպքում թողեց այն դուռը նորոգելու համար։

Միայն 10 տարի անց Սպենսերը հայտնաբերեց սև քարի մեջ իրական շափյուղան։ 1947 թվականին 18 հազար ԱՄՆ դոլլարով սև շափյուղան հայտնվեց հայ ոսկերիչ Հարրի Կազանջանի ձեռքերում։ Հենց այս ոսկերչին հաջողվեց հսկա սև քարը վերածել «Քվինսլենդի սև աստղի»։ Նա շափյուղան կտրեց, նրան տալով օվալաձև տեսք, որը կոչվում է կաբաշոն։ Սկզբից քարի քաշը կազմում էր 1156 կարատ։ Ոսկերչի կողմից մշակվելուց հետո «Քվինսլենդի սև աստղը» սկսեց կշռել 733 կարատ։

Քրտնաջան աշխատանքի արդյունքը սև շափյուղան էր, որի կենտրոնում փայլում է վեց գագաթ ունեցող աստղը։ Այդ ժամանակ (1949 թվական) «Քվինսլենդի սև աստղը» գնահատվում էր 1 միլիոն ԱՄՆ դոլլար։ Քարի մեջ երևում են սպիտակ բծերը, բայց դրանք չեն փչացնում շափյուղան, այլ միայն ընդգծում են նրա գեղեցկությունը։

«Քվինսլենդի սև աստղը» փառք և պատիվ բերեց հայ ոսկերչին։ Այդ իսկ պատճառով նա չէր շտապում վաճառել քարը։ Հարրի Կազանջանը եզակի գեղեցիկ քարի հետ բաժանվեց միայն մի քանի տարի անց։ Գործուղության մանրամասները մինչ այժմ մնում են գաղտնի։ Եզակի սև շափյուղայի սեփականատիրոջ հաջորդ փոփոխությունը եղավ 2002 թվականին։ Նրա մանրամասները ևս անհայտ են։ 2007 թվականը «Քվինսլենդի սև աստղին» բերեց նոր սեփականատեր։

Իր գոյության պատմության ընթացքում «Քվինսլենդի սև աստղի» շափյուղան միայն երկու անգամ է ցուցադրվել աշխարհին։ Առաջին անգամ դա տեղի է ունեցել 1969 թվականին։ Հայ ոսկերիչը թույլ տվեց ցուցադրել սև ադամանդը Բնության պատմության թանգարանում(Վաշինգտոն)։ Երկրորդ անգամ հեռուստադիտողները կարողացան հիանալ շափյուղայով 2007 թվականին։ Դա տեղի է ունեցել Կանադայի Օնտարիոյի թագավորական թանգարանում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Yoo, Aileen (2010 թ․ հունվարի 5). "Legendary sapphire, a family, Cher, lovers and a lawsuit". *San Francisco Gate*. Արխիվացված է the original 2010 թ․ հունվարի 9-ին. Retrieved 2010 թ․ հունվարի 7. The 733-carat Black Star of Queensland is at the center of an L. A. legal squabble that centers on allegations of deception, unkept promises and a lover's betrayal. ... `{{cite news}}`: Cite has empty unknown parameter: `|coauthors=` (help); Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "The Black Star of Queensland Famous Black Sapphire Gemstone". *jewelry-blog.internetstones.com* (in անգլերեն). Retrieved 2017 թ․ հուլիսի 26.
3. 1 2  Black, Debra. "Sapphire to star at ROM". *The Star*. Retrieved 2012 թ․ մայիսի 30.
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռասվոժ (այլ կիրառումներ)

**Ռասվոժ** (ռուս.՝ Расвож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պոստյու գետի աջ ափին՝ 57 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 20 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000016927
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001692
* Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Ռասվոժ". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ օգոստոսի 10. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 30.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
Դոմինոշտայն, ծածկված կաթնային շոկոլադով: Քաղցրաբլիթի միջուկ (ներքևում), խնձորի դոնդող, պարսիպան (վերևում):
Դոմինոշտայնի տեսակները (ձախից աջ, լցոնը ներքևից վերև). քաղցրաբլիթ-նուգա քաղցրաբլիթ, կաթնային շոկոլադ; քաղցրաբլիթ-դոնդող-մարցիպան, մուգ շոկոլադ; քաղցրաբլիթ-կարմիր հաղարջի-քաղցրաբլիթ-մարցիպան, մուգ շոկոլադ: Մեջտեղինը պատրաստվում է Niederegger-ի, մնացածը՝ Համբուրգի հրուշակեղենի արդյունաբերությունում:
**Դոմինոշտայն** (գերմ.՝ Dominostein), գերմանական և ավստրիական քաղցրավենիք, որը հանրաճանաչ է դարձել հատկապես Սուրբ ծննդի ժամանակ։

Այն իրենից ներկայացնում է ջնարակապատ, զուգահեռանիստի տեսքով շոկոլադե կոնֆետ՝ բազմաշերտ միջուկով։ Շոկոլադը կարող է լինել մուգ, կաթնային կամ սպիտակ։ Բաղադրիչի շերտերը կարող են ներառել Նյուրնբերգի քաղցրաբլիթ, մրգային դոնդող (բալի, ծիրանի և այլն), մարցիպան կամ պերսիպան և այլն։ Քաղցրավենիքի ամենատարածված խորիզներն են՝ քաղցրաբլիթ, դոնդող, պերսիպան։

Դոմինոշտայնի տեսակներից բացի, Deutsches Lebensmittelbuch֊ը սահմանում է երկու տեսակի կոնֆետ՝ ըստ որակի՝

* *Feine Dominosteine* (կամ *Dessert-Dominosteine*) պետք է պարունակի առնվազն երկու շերտ. նվազագույնը մեկ շերտ մրգային լցոնով և մեկ շերտ՝ մարցիպանով կամ պերսիպանով,
* *Feinste Dominosteine* կարող է միայն պարունակել մրգային խորիզ և մարցիպան։

Դոմինոշտայնը պատրաստում են հրուշակարաններում և արտադրությամբ։

Այն ստեղծել է Հերբերտ Վենդլերը (գերմ.՝ Herbert Wendler) (1912—1998) 1936 թվականին՝ Դրեզդենում։ Դոմինոշտայնը էժան էր, ոռի պատճառով Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Գերմանիայում դարձել է պրալինի փոխարինող:Այդ ժամանակ հայտնի էր *Notpraline* անվամբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Claus Schünemann, Günter Treu* Technologie der Backwarenherstellung. Fachkundliches Lehrbuch für Bäcker und Bäckerinnen. — Gildebuchverlag, 2002. — С. 310. — ISBN 978-3-7734-0150-2
2. ↑  Kohlenhydratreiche Lebensmittel (Handbuch der Lebensmittelchemie). — Springer, 1967. — С. 329. — 819 с. — ISBN 978-3662342664
3. ↑  "BMEL - Lebensmittel-Kennzeichnung - Leitsätze für Feine Backwaren" [Guidelines for fine pastries]. *www.bmel.de* (in գերմաներեն). Արխիվացված է the original 2015 թ․ դեկտեմբերի 25-ին. Retrieved 2015 թ․ դեկտեմբերի 25.
4. ↑  "Dresdner Dominosteine". *www.landwirtschaft.sachsen.de* (in գերմաներեն). Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2015 թ․ դեկտեմբերի 25.
5. ↑  "Dominosteine - Layered Christmas Cookie Recipe from Germany". *About.com Food*. Արխիվացված է the original 2015 թ․ դեկտեմբերի 25-ին. Retrieved 2015 թ․ դեկտեմբերի 25.
6. ↑  "Dresdner Dominosteine" (in գերմաներեն). landwirtschaft.sachsen.de. Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2018 թ․ օգոստոսի 19.
**Դերեկ Ջոզեֆ** (նոյեմբերի 13, 1945(1945-11-13) - հուլիսի 29, 2021(2021-07-29)), Պակիստանի բանակի սպա էր, ծագումով հայ և 1971թ. հնդկական պատերազմի վետերան։ Ջոզեֆը միացավ Պակիստանի բանակին 1969թ.-ին, իսկ ավելի ուշ կռվեց 1971թ. հնդկա-պակիստանյան պատերազմում, որտեղ ոչնչացրեց հնդկական յոթ տանկ։ Պատերազմի ժամանակ իր գործողությունների համար արժանացել է Թամղա-ի-Ջուրատին։ Պատերազմից հետո Ջոզեֆը ընտրեց որպես պատգամավոր ուղարկվել Արաբական Միացյալ Էմիրությունների զինված ուժեր, որտեղ նա ծառայեց երեք տարի, նախքան Պակիստան վերադառնալը։ Թոշակի է անցել փոխգնդապետի կոչումով։ Նա մահացել է 2021 թվականի հուլիսի 29-ին Փեշավար քաղաքում։

Անձնական կյանք
--------------

Ջոզեֆը ծնվել է 1945 թվականի նոյեմբերի 13-ին Բրիտանական Հնդկաստանի հյուսիս-արևմտյան սահմանամերձ նահանգի Փեշավար քաղաքում։ Էդվարդես քոլեջի թոշակի անցած պրոֆեսոր Դենիս Ջոզեֆը և Դերեկ Ջոզեֆի եղբայրն ասում է, որ իրենց ընտանիքը Հայաստանից եկել է Աֆղանստան և մնացել Քաբուլում և Նանգարհարում՝ նախքան Բրիտանական Հնդկաստան տեղափոխվելը Աֆղանստանից բրիտանական զորքերի դուրսբերումից հետո։ Ջոզեֆի ընտանիքը ժամանել է Փեշավար՝ Հյուսիս-արևմտյան սահմանամերձ նահանգի մայրաքաղաքը 1890 թվականին և այդ ժամանակվանից մնացել է այնտեղ։ Դերեկ Ջոզեֆի հայրը՝ դոկտոր Փոլ Ջոզեֆը, ընդհանուր վիրաբույժ էր Փեշավարի Mission Hospital-ում, իսկ մայրը սովորեցնում էր անգլերեն լեզու տարբեր քոլեջներում։

Զինվորական կարիերա
------------------

Ջոզեֆը զորակոչվել է Պակիստանի բանակ 1969 թվականի ապրիլի 20-ին և ավելի ուշ մասնակցել 1971 թվականի հնդկա-պակիստանյան պատերազմին։ Պատերազմի ընթացքում նա ոչնչացրեց յոթ հնդկական տանկ և իր քաջության համար պարգևատրվեց Թամղա-ի-Ջուրատով։

Նրա մահը
--------

Դերեկ Ջոզեֆը մահացել է 2021 թվականի հուլիսի 29-ին Փեշավար քաղաքում։ Նրան հուղարկավորել են զինվորական մեծ պատիվներով Փեշավար քաղաքի զինվորական գերեզմանոցում։ Պակիստանի մի շարք պաշտոնաթող զինվորականներ և քաղաքացիական ծառայողներ Ջոզեֆին բնութագրեցին որպես խիզախ զինվոր և իրենց վիշտը հայտնեցին Ջոզեֆի մահվան կապակցությամբ։

Տես նաեւ
--------

* Հայերը Պակիստանում

Աղբյուրներ
----------

1. 1 2 3 4  "Colonel Derek Joseph: Who was the Armenian Colonel who destroyed several Indian tanks during the 1971 war". *BBC News* (in ուրդու). 2021 թ․ հուլիսի 31.
2. 1 2 3 4  "Who was the Armenian Colonel Derrick Joseph, who destroyed seven Indian tanks in the 1971 war? » Press24 News English". *Press24 News English*. 2021 թ․ օգոստոսի 6. Արխիվացված է the original 2021 թ․ հոկտեմբերի 27-ին. Retrieved 2022 թ․ օգոստոսի 12.
3. ↑  "Colonel Joseph, the destroyer of Indian tanks in the war of 1971, has passed away". *Googly News* (in ուրդու). 2021 թ․ օգոստոսի 2.(չաշխատող հղում)
4. 1 2 3  "Who was the Armenian Colonel Derek Joseph who destroyed 7 Indian tanks in the 1971 war?". *Mandi Bahauddin* (in ուրդու). 2021 թ․ օգոստոսի 3. Արխիվացված է the original 2021 թ․ հոկտեմբերի 29-ին. Retrieved 2022 թ․ օգոստոսի 12.
5. ↑  "Colonel Joseph, the destroyer of Indian tanks in the war of 1971, has passed away". *Googly News* (in ուրդու). 2021 թ․ օգոստոսի 2.(չաշխատող հղում)
**«Դոնի կապավորներին» հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник «Связистам Дона»),հուշարձան, որի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 2016 թվականի սեպտեմբերի 9-ին` Դոնի Ռոստովի Նիկոլայ Օստրովսկու անվան մշակույթի և հանգստի զբոսայգու մուտքի մոտ։ Հուշարձանի հեղինակը քանդակագործ Վալենտին Կոստևն է։ Հուշարձանի հանդիսավոր բացումը հարմարեցվել է Քաղաքի օրվան, ինչպես նաև քաղաքացիական ռադիոկապի առաջին սեանսի 115-ամյա հոբելյանի ամսաթվին։

Պատմություն
-----------

2016 թվականի ապրիլին Դոնի Ռոստովում տեղի ունեցավ ժողովրդական քվեարկություն, որի ընթացքում անհրաժեշտ էր ընտրել լավագույն նախագիծը, որի հիման վրա հետագայում պետք է ստեղծվեր «Դոնի կապավորներին» հուշարձանը։ Առաջին տեղը, հավաքելով քվեարկության մասնակիցների ձայների 40%-ը, զբաղեցրեց «Կենտրոնական դաշնային օկրուգի ռադիոհաճախության կենտրոն» դաշնային պետական միացյալ ձեռնարկության մասնաճյուղի կոլեկտիվի ստեղծած նախագիծը։ Քանդակագործ ընտրվեց Վալենտին Կոստևը։ Հուշարձանի ստեղծման համար գումարը ստացվել է քաղաքի բնակիչների կամավոր հանգանակությունից և բարերարներից ստացված բարեգործական միջոցներից։ Որպես հուշարձանի տեղադրման համար վայր ընտրվեց Նիկոլայ Օստրովսկու անվան զբոսայգու մուտքի առջևի հարթակը` 14-րդ գիծ փողոցի և Շոլոխովի պողոտայի հատման տեղը։

Քանդակային կոմպոզիցիայի բացմանը, որը տեղի է ունեցել 2016 թվականի սեպտեմբերի 9-ին, ներկա էին Ռոստովի մարզի նահանգապետի տեղակալ Վասիլի Ռուդոյը, Դոնի Ռոստովի վարչակազմի ղեկավար Սերգեյ Գորբանը, մարդիկ, որոնք իրենց ներդրումն են ունեցել ծրագրի իրականացման գործում, և կապի օպերատորների ներկայացուցիչները։

Նկարագրություն
--------------

Քանդակային կոմպոզիցիայի կենտրոնում երկրագունդն է։ Այն գտնվում է նետերով պատվանդանի վրա։ Քանդակի հեղինակը մտածել է տարրեր, որոնք խորհրդանշում են փոստային և արբանյակային կապը։ Այսպես, նետերը խորհրդանշում են էլեկտրակապը, կտուցի մեջ ծրարով աղավնին` փոստային կապը, իսկ արբանյակային կապը նույնացվում է ուղեծրի հետ, որը գտնվում է Երկրի շուրջը։

Քանդակի բարձրությունը մոտ 6 մետր է։ Հիմքի մոտ ստեղծողները տեղադրել են ցուցանակներ, որոնց վրա նշված են նախագծի բարերարների անունները և կապի օպերատորների անվանումները։ Քանդակի մոտ կա Wi-Fi, տեղադրված է տեսախցիկ, որը կապ է հաստատում «Անվտանգ քաղաք» համակարգի հետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  "В Ростове открыт памятник «Связистам Дона»". Արխիվացված է the original 2017 թ․ հունիսի 28-ին. Retrieved 2017 թ․ մարտի 14.
2. 1 2 3 4  В Ростове-на-Дону открыт памятник связистам
3. ↑  В Ростове торжественно открыли памятник донским связистам
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռաս Յոլ (այլ կիրառումներ)

**Ռաս Յոլ** (ռուս.՝ Рас-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Կուժ Յու գետի աջ ափին՝ 26 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 12 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000016231
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001623
* Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Ռաս Յոլ". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ օգոստոսի 10. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 30.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
**Դոնարեջինի ժամանակակից արվեստի թանգարան** (իտալ.՝ Museo d'arte contemporanea Donnaregina, նաև **MADRE թանգարան**), ժամանակակից արվեստի թանգարան, որը գտնվում է Իտալիայի Նեապոլ քաղաքի Կավուր հրապարակում։

Պատմություն
-----------

Թանգարանը բացվել է 2005 թվականին Սեթեմբրինի պողոցի Դոնարեջին երեքհարկանի պալատում։ Շինությունը պահպանվել է 13-րդ դարի շվաբական դինաստիայից։ 19-րդ դարում Նեապոլի բանկը ձեռք է բերել պալատը, իսկ 2004 թվականին այն վերանորոգվել և վերասարքավորվել է պորտուգալացի ճարտարապետ Ալվարու Սիզա Վիեյրայի կողմից։ Թանգարանի հատակի տակ գտնվող դրամարկղում մնացել է մ.թ.ա. 4-5-րդ դարերի պատերի տեսանելի մասը։

2015 թվականին թանգարանը ստացել է Իտալիայում լավագույն ցուցահանդեսային «մոդեռն արտ» տարածություն տիտղոսը։ Մի քանի տարի շարունակ օգոստոսին թանգարանը ավանդաբար կազմակերպում է էքսպոզիցիայի անվճար այցելություններ։

Հավաքածու
---------

Թանգարանում ներկայացված են 1960-1970-ականների վերջի Arte Povera գեղարվեստական շարժման իտալացի հեղինակների՝ Յաննիս Կունելլիսի, Մարիո Մերցի, Ջուլիո Պաոլինիի, Ջովանի Անսելմոյի, Ջուզեպպե Պենոնեի, Ֆրանչեսկո Կլեմենտեի և շատ ուրիշների ստեղծագործություններ։

Իտալացի նկարիչներից բացի, թանգարանում հավաքված են օտարերկրյա հեղինակների գործեր. ամերիկացի Ռիչարդ Սերրայի «Յուդիֆ և Օլոֆերն»-ը, Ջեֆ Կունսի «Վայրի տղան և շնիկը» արձանիկը, գերմանացի նկարիչ Ռեբեկա Հորնի «Ոգիներ» աշխատանքը, բրիտանա-հնդկական քանդակագործ Անիշ Կապուրի «Թուխ եղբայր» կոնցեպտուալ ինստալացիան։ Մշտական էքսպոզիցիան ներառում է նաև Դեմեն Հյորսթի «Երբ մահանում է տրամաբանությունը» պրովոկացիոն կոմպոզիցիան, Յուզեֆ Բոյսի դիմանկարներից մեկը, Էնդի Ուորհոլի ստեղծագործությունները և ժամանակակից հեղինակների՝ Հիլբերդի և Ջորջի, Լուչո Ֆոնտանայի, Օլաֆուր Էլիասոնի մի շարք այլ ստեղծագործություններ։ Թանգարանի մի քանի պատ նկարազարդել են Սոլ Լևիթը և Ռիչարդ Լոնգը։

Բացի մշտական էքսպոզիցիաներից, թանգարանի երրորդ հարկում անցկացվում են ժամանակակից նկարիչների ժամանակավոր ցուցահանդեսները։ Թանգարանում անցկացվում են նաև կրթական դասընթացներ և մշակութային միջոցառումներ, բացվել է գրախանութ և հանդիսասրահ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  archINFORM (գերմ.) — 1994.
2. 1 2 3 4  Indagine sui musei e le istituzioni similari — 2022.
3. 1 2  dati.beniculturali.it — 2014.
4. ↑  *Italian National Institute of Statistics* Indagine sui musei e le istituzioni similari — 2021.
5. ↑  *Italian National Institute of Statistics*  — 2017.
6. ↑  "Городской портал:Неаполь (Кампания)". Արխիվացված է the original 2018 թ․ հոկտեմբերի 15-ին. Retrieved 2018 թ․ հոկտեմբերի 15. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
7. ↑  "«Мадре-ди-Наполи» – лидер музеев современного искусства Италии в 2015 году". Retrieved 2018 թ․ հոկտեմբերի 15.
8. ↑  "Неаполитанский музей MADRE станет бесплатным". Retrieved 2018 թ․ հոկտեմբերի 15.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 15028393 · BNF: 15632768j · CiNii: DA16170553 · GND: 10145170-2 · ISNI: 0000000113908649 · LCCN: no2006108099 · NKC: xx0156020 · NUKAT: n2016212821 · SUDOC: 119853884 · VIAF: 155213344 · WorldCat VIAF: 155213344 |

 |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռասյու (այլ կիրառումներ)

**Ռասյու** (ռուս.՝ Расъю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Օչ գետի ձախ ափին՝ 40 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 26 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000016866
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001686
* Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Ռասյու". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ օգոստոսի 10. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 30.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
**«Դերվիշ »** (ադրբ.՝ Dərviş), ադրբեջանցի նկարիչ, ադրբեջանական նոր գեղանկարչության հիմնադիրներից Միրզա Կադիմ Էրիվանիի նկարներից։ Նկարը հեղինակը վրձնել է 19-րդ դարի առաջին կեսերին։ Յուղաներկով հեղինակը վրձնել է ապակու վրա, որի չափերն են 21 × 13,2 սմ։ «Դերվիշ» ստեղծագործությունը այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Ռուստամ Մուստաֆաևի անվան արվեստի ազգային թանգարանում (Բաքու, Ադրբեջան)։

Նկարագիր
--------

Ադրբեջանի արվեստի ազգային թանգարանի գույքամատյանում այս ստեղծագործությունը սխալմամբ նշվել է այլ անվանումով՝ «Տղամարդ»։ Ներկա դրությամբ արդեն սխալը շտկված է և նկարը ցուցադրվում է «Դերվիշ» անվանումով։

Ստեղծագործությունում Միրզա Կադիմ Էրիվանին դերվիշին նկարել է ամբողջ հասակով մեկ կանաչ ֆոնին։ Դերվիշի իրանը պատկերված է դիմամասով, դեմքը նկարված է երեք քառորդով, իսկ ոտքերը՝ ամբողջ պրոֆիլով։ Հեղինակը դերվիշին նկարել է անմորուս և երիտասարդ, որի աջ այտին խալ կա։ Ըստ արվեստաբան Նատալիա Միկլաևսկու, դերվիշը նման է պարուհու, որին ավելի վաղ Էրիվանին պատկերել էր այլ ստեղծագործությունում։ Արվեստաբանը հավելում է, որ դերվիշի հայացքն արտահայտիչ է, իսկ աչքերը՝ չարաճճի։ Գլխավոր հերոսի սև մազերը հարթ սանրված են և թափվում են մինչև ուսերը։

Դերվիշը հանդերձավորված է կարմիր ջուբայով։ Օձիքը, կոշիկները, գոտին և սրածայր գդակը կանաչ գույնով է վրձնած։ Հագուստն ու վրայի աքսեսուարները ոսկեգույն են։ Դերվիշի աջ ձեռքին շերտավոր շարֆ է։ Այդ նույն ձեռով վերջինս բռնել է «տեբերզինը»։ Իսկ ձախ ձեռքով բռնել է կեշկուլը։ Այս առարկաները պարտադիր են եղել բոլոր դերվիշնորի համար։ Գլխարկի գագաթին արաբական տառերով գրված է «Ալլահ»։

Ինչպես նշում է Նատալիա Միկլաևսկին, Էրիվանիի այս ստեղծագործությունը կատարված է նույն տեխնիկայով, ինչպես որ «Պարուհին»։ Նկարի պահպանվածությունը գնահատվում է լավ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Azərbaycan qrafikası. XX əsrə qədər" (in ադրբեջաներեն). Официальный сайт Национального музея искусств Азербайджана. Արխիվացված է the original 2015 թ․ սեպտեմբերի 15-ին. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 31.

Գրականություն
-------------

* *Миклашевская Н. М.* Художники XIX в. Мирза Кадым Эривани и Мир Мохсун Навваб / Под ред. Полевого В. М. — Искусство Азербайджана. — Баку, 1954. — Т. IV.
**Գրոսա** (իսպ.՝ *Isla Grosa*), կղզի Միջերկրական ծովում։ Գտնվում է 2.5 կմ արևելք Լա Մանգա կղզուց։

Աշխարհագրություն
----------------

Օդուենի որոր (*Larus audoinii*)
Կղզին ունի 90 մետր բարձրություն։ Տարածքը 0,17 կմ², անմարդաբնակ է, ունի հրաբխային ծագում։ Կղզին շրջապատող ջրերը տարբերվում են բիոլոգիական տեսակների բազմազանությամբ և մտնում են ծովային արգելոց։ Ծովային թռչունների համար կղզին ծառայում է որպես ձվադրման և բազմացման վայր։

Պատմություն
-----------

Մինչև XVIII դարը, կղզին ծովահենների համար եղել է ապաստարան։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո մինչև 2000 թվականը կղզին եղել է զինվորական տարածք։ Եղել այն տեղը որտեղ պատրաստել են հատուկ ստորաբաժանումներ, որոնք պետք էին պայքարել ջրասուզակների, պայթող սարքերի չեզոքացմամբ։ Ծովի հատակում Գրոսայի մոտակայքում հայտնաբերվել է խորտակված ֆիննական նավը, որը հայտնաբերվել է մ.թ.ա V դարում։ Նավի բեռները բաղկացած են անագից և կապարից։ Գտնվել է և տեղափոխվել ստորջրյա թանգարան հնագիտության մեջ։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ընդհանուր բնութագիր". Արխիվացված է the original 2008 թ․ մարտի 27-ին. Retrieved 2015 թ․ մարտի 12. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Իսլա-Գրոսա(չաշխատող հղում)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Դևը և հրեշտակը՝ Թամարայի հոգու հետ** (ռուս.՝ Демон и Ангел с душой Тамары), Միխայիլ Վրուբելի 1980-1891 թվականներին ստեղծած գծանկարը, Միխայիլ Լերմոնտովի «Դևը» պոեմի նկարազարդումներից է։ Նկարը նախապես եղել է բալետի ռուս պարուհի Եկատերինա Գելցերի հավաքածուում։ Հետագայում այն գնել է պրոֆեսոր Արամ Աբրահամյանը։ Նկարը 1995 թվականին գողացվել էր Երևանի ռուսական արվեստի թանգարանից։

Նկարը կատարված է թղթի վրա ջրաներկով, և բելիլայով։

Գողություն
----------

1995 թվականին նկարը գողացվել է Երևանի ռուսական արվեստի թանգարանից։ Մինչև 2017 թվականը նկարի մասին տեղեկություններ չեն եղել։ 2017 թվականի մարտի 15-ին Հայաստանի Հանրապետության նախագահ Սերժ Սարգսյանը Ռուսաստանի Դաշնություն պաշտոնական այցի ժանանակ կայացած՝ Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինի հետ համատեղ ասուլիսում հայտարարել է, որ նկարը ՌԴ համապատասխան մարմինների աշխատանքի շնորհիվ հայտնաբերվել է և վերադարձվելու է Հայաստան
։

Այլ «Դևեր»
----------

Միխայիլ Վրուբելը դեռևս ուսանող տարիներին ազդվել է Միխայիլ Լերմոնտովի Դևը պոեմի Դևի և Թամարայի կերպարներից։ Նա իրեն նույնականացրել է Դևի հետ։ Երազել է ստեղծել եռերգություն նվիրված Դևին, Թամարային և Թամարայի մահվանը։ 1890-1891 թվականներին Լերմոնտովի եղերական մահվան հոբելյանին լույս է տեսել նրա ստեղծագործությունների լրիվ ժողովածուն, որի ձևավորման աշխատանքին ներգրավվել էին ժամանակի առաջավոր նկարիչները։ Վրուբելը սկսել է աշխատել Դևը պոեմի ձևավորման վրա։ Դևի շարքում հայտնվել են «Դևի գլուխը», «Թամարան և Դևը», «Դևը վանքի դարպասների մոտ», «Թամարայի պարը», «Թամարան դագաղում», «Սիրահարված Դևը», «Թռչող Դևը», «Դևը և հրեշտակը՝ Թամարայի հոգու հետ» նկարները։ Հոբելյանական հրատարությունից հետո Վրուբելը մոտ տասը տարի հեռացել է Դևի թեմայից, իսկ հետո նորից շարունակել։

* «Թամարան ու դևը», Լերմոնտովի պոեմի նկարազարդումներից, 1890«Թամարան ու դևը», Լերմոնտովի պոեմի նկարազարդումներից, 1890
* «Դևը տապալված», 1902«Դևը տապալված», 1902
* Դևը նստած 1890Դևը նստած 1890

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Лилит Саркисян. "«Демон» В8убеля возвращается в Армению". rmmuseum.ru. Retrieved 2017 թ․ մարտի 22.(չաշխատող հղում)
2. 1 2  Михаил Лермонтов. Демон
3. 1 2  "Վրուբելի դևերը". Արխիվացված է the original 2017 թ․ ապրիլի 4-ին. Retrieved 2017 թ․ մարտի 17.
4. ↑  Ռուսաստանը կվերադարձնի հայտնի նկարիչ Վրուբելի` Հայաստանից գողացված կտավը
5. ↑  Саргсян поблагодарил Путина за «ангела и демона»
Գրում Լեյք լիճը և Գոտի 51-ը նկարահանված արբանյակից: Լճի վրայով անցնում է թռիչքի և վայրէջքի ուղի 14R/32L.
**Գրում Լեյք**՝ ցամաքած աղի լիճ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, Նևադա նահանգից դեպի հարավ։ Լճի վրայով անցնում է թռիչքի և վայրէջքի ուղի, իսկ տարածքում տեղակայված է Նելիս ավիաբազային պատկանող ռմբակոծության համար նախատեսված հրաձգարանը, (անգլ.՝ *Nellis Bombing Range Test Site airport*), հայտնի է նաև որպես Գոտի 51։ Լիճը գտնվում է ծովի մակարդակից 1344 մ բարձրության վրա, հյուսիսից հարավ երկարությունը հասնում է 6 կիլոմետրի, իսկ արևմուտքից արևելք` 4.8 կիլոմետրի։ Գտնվում է համանուն Գրում Լեյք Վելլի (անգլ.՝ Groom Lake Valley) հովտում։ Ռեյչլ քաղաքից 40 կիլոմետր դեպի հարավ։

Պատմություն
-----------

1864 թվականին Գրումի շրջանում կապար և արծաթ հայտնաբերվեցին, «Groome Lead Mines Limited» անգլիական ընկերությունը ֆինանսավորեց այդ հանքերն, իսկ հետագայում 1970-ական թվականներին սահմանեց շրջանի ներկայիս անվանումը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Query Form For The United States And Its Territories". U.S. Board on Geographic Names. Արխիվացված from the original on 2012 թ․ հուլիսի 14. Retrieved 2010 թ․ նոյեմբերի 9.
2. ↑  DREAMLAND: Fifty Years of Secret Flight Testing in Nevada By Peter W. Merlin

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Ռայկո Միտիչ** (մինչև 2014 թվականի դեկտեմբերը՝ Ցրվենա Զվեզդա, սերբ.՝ Стадион «Црвена Звезда», հայտնի է նաև ինչպես **Մառականա** (սերբ.՝ Маракана), մարզադաշտ Սերբիայի մայրաքաղաք Բելգրադում, տեղավորում է 58 538 հանդիսատես։ Համարվում է «Ցրվենա Զվեզդա»-ի սեփական մարզադաշտը։

Պատմություն
-----------

### Հին մարզադաշտ

Շինարարությունը սկսվել է 1960 թվականին և 3 տարի անց ավարտվել։

1959 թվականի դեկտեմբերի 27-ին «Ցրվենա Զվեզդա»-ն խաղաց վերջին խաղը հին մարզադաշտում, որը գտնվում էր հենց նույն վայրում։

Հրաժեշտի խաղի մրցակիցը «Նովի Սադ» ֆուտբոլային ակումբն էր։ Հրաժեշտի խաղից հետո մարզադաշտը քանդվեց, որպեսզի փոխարինվի նոր, ժամանակակից կառուցվածքով՝ հենց նույն վայրում։

Նոր մարզադաշտի շինհրապարակը պատրաստելու համար, որը պետք է լիներ 12 մետրով ցածր նախորդից, փորված էր ավելի քան 350 000 խոր. մետր հողատարծք և 15 000 խոր. մետր քար։

### Նոր մարզադաշտ

Շինարարությունից երեք տարի անց մարզադաշտը պատրաստ էր։ Պաշտոնական բացումը տեղի է ունեցել 1963 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Հարավսլավիայի Առաջին Լիգայի խաղից առաջ, որտեղ «Ցրվենա Զվիզդա»-ն հաղթեց «Ռիեկա»-յին 2:1 հաշվով։ Այդ օրը' մոտավորապես 55 000 հանդիսատես 9 5-մետրանոց մուտքի դարպասներով ներս մտավ և տեղավորվեց անավարտ տրիբունաներում։ Առաջին այցելուն, որը մուտք է գործել մարզադաշտ, հայտնի է որպես Լազա Պետրովիչ (գյուղացի Լոզնիցայից)։ «Ցրվենա Զվիզդա»-ի այդ տաքարյուն երկրպագուն եկել է մարզադաշտ վաղ առավոտյան, զբաղեցրել էր իր տեղը արևելյան տրիբունայում, իր պայուսակից հանել էր պանիր և խմորեղեն, նախաճաշել էր և սկսել էր համբերատարորեն սպասել օրվա վերջին՝ մինչև խաղի սկիզբը։

Ամենաշատ հաճախումներն այդ ժամանակաշրջանում գրանցվել է «Պարտիազան»-ի հետ խաղին՝ 74 000 հանդիսատես։ Հաջորդ տարի, երբ մարզադաշտը ամբողջությամբ պատրաստ էր, նրա հանդիաստեսների քանակն ավելացավ մինչև 110 000 -ի և նա ստացավ ոչ պաշտոնական մականուն՝ *«Մառականա»՝ ի պատիվ* Բրազիլիայի մարզադաշտի։ Բացի հետաքրքիր տեսքից, նա ուներ հոյակապ խոտածածկ դրենաժով, որը խաղը դարձնում է ավելի հաճելի։

Առաջին պաշտոնական գոլը խփել է «Ցրվենա Զվեզդա»-ի երիտասարդական հավաքականի խաղացող Տրիֆոն Միխայելովիչը «Զեմունա»-ին։ Առաջին պաշտոնական գոլը Բարձրագույն լիգայում խփել է Վուկոյան՝ «Ռիեկ»-ին։

Համաձայն վաճառված տոմսերի քանակի՝ 1975 թվականի ապրիլի 23-ին կիսաեզրափակչին «Cup winners' Cup» ընդդեմ հունգարական «Ֆերենցվարոշ» -ի (2:2) տրիբունայում պաշտոնապես կար 96 070 հանդիսատես, բայց ընդհանուր հանդիսատեսների քանակը հասնում էր 110 000-ի։

90-ականների կեսերին, որպեսզի բավավարեր «ՈՒԵՖԱ»-ի պահանջները՝ հանդիսատեսների հարմարավետության և ապահովության համար, մարզադաշտը համարլվել է միայն նստարաններով, իսկ նրանց քանակը կրճատվել է 58 538-ով։

2014 թվականի դեկտեմբերին «Ցրվենա Զվեզդա»-ի ղեկավարությունը երկրպագուների և վետերանների առաջարկով մարզադաշտի անունը փոխեց և կոչվեց «Ռայկո Միտիչ»՝ ի պատիվ լեգենդար ֆուտբոլիստի և ակումբի հիմնադրի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Стадион Црвена звезды переименован в стадион «Райко Митич»". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2021 թ․ սեպտեմբերի 24.
***Ռեյնջեր-9***, (անգլ.՝ Ranger-9), ԱՄՆ ՆԱՍԱ-ի Ռեյնջեր ծրագրի շրջանակներում իրականացված առաքելություն, որով նախատեսվում էր հարվածել Լուսնի մակերևույթին, և հարվածի պահից առաջ ուղարկել մակերևույթի լուսանկարներ։ Արձակվել է 1965 թվականի մարտի 21-ին Քանավերալ տիեզերակայանից, Ատլաս ԼՎ-3 Աջենա-Բ կրող հրթիռով։ Ծրագրի երկրորդ հաջողված առաքելությունն էր։

Կայանի վրա տեղադրված էին 6 իրարից անկախ հեռուստախցիկներ, երկու լայն անկյունով և չորս նեղ անկյունով։ Բարձր հուսալիության պահովման համար ամեն խցիկը ուներ իր առանձին հոսանքի աղբյուրը, ժամացույցն ու հաղորդիչը։ Ռեյնջեր 9-ից ստացված լուսանկարները հաղորդվում էին հեռուստատեսության ուղիղ եթերում ամբողջ ԱՄՆ տարածքում։ Ոչ մի այլ հետազոտություններ այս կայանի առաքելության ընթացքում չեն կատարվել։

Կայանի կառուցվածք
-----------------

«Ռեյնջեր-6», «Ռեյնջեր-7», «Ռեյնջեր-8» և «Ռեյնջեր-9» կայանները կառուցվել էին նոր Բլոկ 3 հիմքի վրա։ Կայանն ուներ 1,5 մետր չափերով ալյումինե վեցանկյուն հիմք, որի վրա տեղադրված էին շարժիչները և ուժային համակարգերը, վերին մասում տեղադրված էր կոնաձև աշտարակ որի վրա էլ տեղադրված էին հեռուստախցիկները։ Կայանը ուներ երկու արևային մարտկոցներով թևեր, որոնց չափերն էին 739 մմ լայնություն և 1537 մմ երկարություն։ Հիմքի ներքևի մասում տեղադրված էր մեծ հզորության ուղղորդված ալեհավաք, իսկ կոնաձև աշտարակի վերին մասում տեղադրված էր գնդաձև քվազի բազմակողմանի անտենա։ Կայանի ամբողջական առավելագույն լայնությունը կազմում էր 4,6 մ, իսկ բարձրությունը կազմում էր 3,6 մ։

Թռիչք
-----

*«Ռեյնջեր-9»* կայանը արձակվել է 1965 թվականի մարտի 21-ին Քանավերալ տիեզերակայանից, Ատլաս ԼՎ-3 Աջենա-Բ կրող հրթիռով։ Արձակումը անցավ հաջող, և կայանը ուղևորվեց դեպի Լուսին։ Կայանը հասավ Լուսին մարտի 24-ին։ Առաջին լուսանկարը կատարվել է 2363 կմ բարձրությունից։ Թռիչքի վերջին 19 րոպեի ընթացքում կայանը հասցրեց փոխանցել բարձր որակի 5814 լուսանկար։ Վերջին լուսանկարը որը կատարվել էր բախումից անմիջապես առաջ ուներ 0,3 մետր թույլտվություն։

Ռեյնջեր-9-ը հարվածեց Լուսնի Ալֆոնս խառնարանի հատակին։ Հարվածը տեղի ունեցավ մոտ 2,67 կմ/վ արագության տակ։

Առաքելությունը հաջող ավարտվեց։

Տես նաև
-------

* Լունա ծրագիր
* Սերվեյոր ծրագիր

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  NASA. "Ranger 9". *NASA*. Retrieved 2023 թ․ հունիսի 2.
2. ↑  "Ranger 9". NASA's Solar System Exploration website. Retrieved 2022 թ․ դեկտեմբերի 1.
3. ↑  Cecil, Gregory (2015 թ․ մարտի 21). "Our SpaceFlight Heritage: 50 Years since the launch of Ranger 9". *Spaceflight Insider*. Արխիվացված է the original 2022 թ․ հուլիսի 5-ին. Retrieved 2023 թ․ հունիսի 9.
4. ↑  "Ranger 9". *National Space Science Data Center*. NASA. Retrieved 2012 թ․ մայիսի 24.
5. ↑  Samuel Lawrence (2013 թ․ սեպտեմբերի 24). "LROC Coordinates of Robotic Spacecraft - 2013 Update". lroc.sese.asu.edu. Արխիվացված from the original on 2015 թ․ մայիսի 9. Retrieved 2015 թ․ հունիսի 9.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Lunar impact: A history of Project Ranger (PDF) 1977
**Ջոնաթան Դեյթոն** (անգլ.՝ Jonathan Dayton, հոկտեմբերի 16, 1760(1760-10-16), Էլիզաբեթ, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ - հոկտեմբերի 9, 1824(1824-10-09), Էլիզաբեթ, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ), Նյու Ջերսիի բնակիչ, ամենաերիտասարդ սահմանադրության հեղինակն աշխարհում. իր ժամանակին նա է գրել ԱՄՆ Սահմանադրությունը։

Կենսագրություն
--------------

Ավարտելով Նյու-Ջերսի Քոլեջը, ընդունվել է Կոնտինենտալ բանակի շարքերը։ Պատերազմի ավարտից հետո ստացել է իրավաբանական կրթություն և ստացել է փաստաբանի աստիճան։ Մասնակցության հրավեր է ստացել Սահմանադրության քննարկման գործընթացին և գրել է այն, անտեսելով նրա որոշ կետերի քննադատությունները։ 
1787-1788 թթ. Նա Նյու Ջերսի նահանգի Կոնտինենտալ կոնգրեսի անդամ էր։ Նրա հայրը՝ Էլիաս Դեյթոնը նույնպես կոնգրեսի անդամ էր, սակայն այդ տարիներին նա այնտեղ գնալ չէր կարող։ Չորս տարի անընդմեջ նա եղավ ԱՄՆ Կոնգրեսի անդամ, որպես Նյու Ջերսի նահանգի ներկայացուցիչ, նստում էր ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատում։

1795-1799 թթ. Կոնգրեսում իր աշխատանքի չորրորդ և հինգերորդ շրջաններում նա Ներկայացուցիչների պալատի նախագահի պաշտոնում էր։
1799-1805 թթ. ծառայել է ԱՄՆ Սենատում։

Նրա անունով է կոչվել Դեյթոն քաղաքը, որը գտնվում է Օյահո նահանգում։

Ժառանգություն
-------------

Օհայոի Դեյթոն քաղաքը կոչվել է Ջոնաթան Դեյթոնի անունով, թեև նա երբեք չի եղել այդ բնակավայրում։ Այն հիմնադրվել է 1796 թ.-ին, այն ժամանակ, երբ Դեյթոնը ստորագրեց Սահմանադրության հաստատման փաստաթուղթը։ Մինչ այդ քաղաքի տարածքը 250,000 ակր (1.011 կմ ²) պատկանում էր Արթուր Սենտ-Կլերի, Ջեյմս Ուիլկինսոնի և Իսրաիլ Լադլուի ընկերությանը (տարածք Մայամիի գետավազանում)։
Նրա անունով են կոչվել Նյու Ջերսի նահանգի Ջոնաթան Դեյթոնի ավագ դպրոցը, Նյու Ջերսի նահանգի Դեյթոն շրջանը, Նյու Ջերսիի Դեյթոն թաղամասը,Նյու Ջերսիի նահանգի Դեյթոնյան փողոցը, Դեյթոն թաղամասը և՛ Դեյթոնում, և՛ Նյու Ջերսիում։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Encyclopædia Britannica
2. 1 2  SNAC — 2010.
3. 1 2  Find A Grave — 1996.
4. ↑  "ԱՄՆ-ի Սահմանադրության մշակումը և ընդունումը". Արխիվացված է the original 2017 թ․ դեկտեմբերի 7-ին. Retrieved 2018 թ․ հունվարի 27. `{{cite news}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կենսագրությունը «Ազգային արխիվներում»

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave · WikiTree |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · American National Biography |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1080034579 · ISNI: 0000000028658104 · LCCN: n85335924 · VIAF: 30995087 · WorldCat VIAF: 30995087 |

 |
**Դիանա Մնացականի Գասպարյան** (մարտի 22, 1988(1988-03-22), Վաղարշապատ, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քաղաքական և պետական գործիչ, Վաղարշապատի քաղաքապետ, Հայաստանի պատմության մեջ առաջին կին քաղաքապետը։

Կենսագրություն
--------------

### Կրթություն

Դիանա Գասպարյանը ծնվել է 1988 թվականի մարտի 22-ին Էջմիածին քաղաքում։ 1995-2004 թվականներին սովորել է Էջմիածնի Գրիգոր Նարեկացու անվան № 2 միջնակարգ դպրոցը։ Բարձրագույն մասնագիտական կրթություն ստացել է 2004-2011 թվականներին՝ ավարտելով Երևանի պետական համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետը։

### Աշխատանք

2008-2009 թվականներին աշխատել է Երևանի քրեական դատարանում որպես դատարանի նախագահի գործավար։ 2009-2012 թվականներին աշխատել է Հայաստանի քրեական վերաքննիչ դատարան որպես դատավորի գործավար։

2013-2014 թվականներին աշխատել է Հայաստանի արդարադատության նախարարության աշխատակազմի Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի հետ կապերի վարչության Քաղաքացիական և տնտեսական գործերով բաժնի առաջատար մասնագետ։

2014-2016 թվականներին աշխատել է որպես Հայաստանի արդարադատության նախարարության աշխատակազմի Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի հետ կապերի վարչության Քաղաքացիական և տնտեսական գործերով բաժնի գլխավոր մասնագետ։

2016-2018 թվականներին աշխատել է որպես Հայաստանի արդարադատության նախարարության աշխատակազմի Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի հետ կապերի վարչության Քաղաքացիական և տնտեսական գործերով բաժնի պետ։

2015-2018 թվականներին աշխատել է որպես Հայաստանի արդարադատության ակադեմիա, Քրեական գործերով ՄԻԵԴ նախադեպային իրավունքի զարգացման հիմնահարցեր և Քաղաքացիական գործերով ՄԻԵԴ նախադեպային իրավունքի զարգացման հիմնահարցեր առարկաների դասախոս։

Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի՝ 2018 թվականի հունիսի 22-ի 817-Ա որոշմամբ նշանակվել է Արմավիրի մարզի Էջմիածին համայնքի ղեկավարի պաշտոնակատար։ Հոկտեմբերի 21-ին տեղական ինքնակառավարման մարմինների ընտրություններում ընտրվել է Վաղարշապատի քաղաքապետի պաշտոնում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Դիանա Գասպարյան. Հայաստանի առաջին ընտրված կին քաղաքապետը". *www.civilnet.am*. Արխիվացված է the original 2020 թ․ սեպտեմբերի 20-ին. Retrieved 2018 թ․ հոկտեմբերի 27.
2. ↑  Համայնքի ղեկավար
Դեմիտասի հավաքածու մետաղյա շրջանակի մեջ և սուրճի գդալների հետ
**Դեմիտաս**, **դմիտաս** կամ **դեմիտասե** (ֆր.՝ demi-tasse՝ բաժակի կեսը), փոքր բաժակ, որը նախատեսված է թուրքական սուրճի, էսպրեսոյի կամ ռիստրետոյի համար։ Համարվում է թուրքական սուրճի պատրաստման ծավալի չափանիշը։

Նման բաժակները հաճախ մատուցվում են փոքր սուրճի գդալի և ափսեի հետ։ Նախքան պատրաստի խմիչքը մատուցելը, բաժակը սովորաբար տաքացնում են։

Նկարագրություն
--------------

Դեմիտասը հաստ պատերով բաժակ է, որի ծավալը 60-90 միլիլիտր է։ Այն ավանդական սուրճի բաժակի գրեթե կես չափն է։ Շատ դեպքերում գավաթի ձևը նման է կտրած ու շուռ տված կոնի, բայց ներսում այն ունի ձվաձև տեսք։ Հաստ պատերի առկայությունը և բաժակի ներքևի տրամագծի փոքրացումը թույլ են տալիս պահպանել խմիչքի ջերմաստիճանը ավելի երկար ժամանակ։

Որպես կանոն, այս տեսակի բաժակները պատրաստված են ճենապակյա պատրաստուկներից։ Այնուամենայնիվ, դրանց արտադրության մեջ կարող են օգտագործել նաև ապակի, կերամիկա կամ չժանգոտվող պողպատ։

Դեմիտասի երկրորդ տեսակը մետաղյա շրջանակում ապակուց պատրաստված բաժակ է։

Կապուչինո մատուցելու համար գոյություն ունի դեմիտասի առանձին տեսակ, որն ունի ավելի մեծ ծավալ` շուրջ 150 միլիլիտր։

Հավաքածու
---------

Դեմիտասը կարող է ծառայել որպես հավաքածու։ Գինեսի ռեկորդների գրքում ընդգրկված այս գավաթների ամենախոշոր հավաքածուն, որը թվագրվում է 650 օրինակով, գտնվում է Ավստրալիայի Իպսվիչ քաղաքում։ Հավաքածուն հավաքվել է Իպսվիչի քաղաքապետ Պոլ Պիսասալի (անգլ.՝ Paul Pisasale) կողմից և 1993 թվականից ի վեր գտնվում է Իպսվիչի քաղաքային խորհրդում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  С. Е. Першина, 2013, էջ 55
2. ↑  "Что нужно знать о кофейном сервизе?" (in ռուսերեն). coffeeburg.ru. Արխիվացված է the original 2021 թ․ մայիսի 14-ին. Retrieved 2016 թ․ դեկտեմբերի 13.
3. 1 2 3 4  "Демитассе (демитас)" (in ռուսերեն). coffeeburg.ru. Արխիվացված է the original 2020 թ․ փետրվարի 9-ին. Retrieved 2016 թ․ դեկտեմբերի 13.
4. ↑  "Чашки демитассе" (in ռուսերեն). kofella.net. Retrieved 2016 թ․ դեկտեմբերի 13.
5. 1 2  "Демитассе (demi-tasse) – чашка для эспрессо" (in ռուսերեն). coffeemap.com.ua. Retrieved 2016 թ․ դեկտեմբերի 13.
6. ↑  "Что такое демитассе?" (in ռուսերեն). findfood.ru. Retrieved 2016 թ․ դեկտեմբերի 13.
7. ↑  "Largest collection of demitasse cups" (in անգլերեն). Guinness World Records. Retrieved 2016 թ․ դեկտեմբերի 13.

Գրականություն
-------------

* *Першина С. Е.* Кофе. — М.: «АСТ», 2013. — 158 с. — ISBN 987-5-17-080767-3
**Ռայիս Սաքսոն,** (անգլ.՝ Saxon Rice, մարտի 15, 1976(1976-03-15)), ավստրալիացի քաղաքական գործիչ։ 2001 թվականի փետրվարի 10–ից մինչև 2008 թվականի սեպտեմբերի 6–ը եղել է Լեյբորիստական կուսակցության կողմից Արևմտյան Ավստրալիայի Օրենսդիր ժողովի անդամ։

Կենսագրություն
--------------

Ռայիս Սաքսոնը ծնվել է 1976 հունիսի 15-ին։ Ավարտել է Ավստրալիայի ազգային համալսարանը՝ ստանալով միջազգային իրավունքի մագիստրոսի աստիճան, և Սիդնեյի համալսարանը՝ ստանալով էկոնոմիկայի բակալավրի աստիճան։

Կարիերա
-------

Սաքսոնը Քվինսլենդի Լիբերալների ազգային կուսակցության անդամ է։ Միաժամանակ Գոռա Քութ–Թայի համար եղել է Քվինսլենդի նահանգի Օրենսդիր ժողովի անդամ՝ 2012 թվականի պետական ընտրություններում հաղթելով գանձապահ Էնդրի Ֆրեյզերին։ 2012 թվականի ապրիլի 3–ին նա նշանակվել է տեխնիկական և լրացուցիչ կրթության նախարարի օգնական։

Անձնական կյանք
--------------

Սաքսոնը ամուսնացել է Թոմաս Ռայիսի հետ։ Ամուսինները ունեն մեկ դուստր՝ Իմոջեն Անդերսոն Ռայիս (ծնվ. 06.02.2014)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Saxon Rice". Արխիվացված է the original 2013 թ․ հունվարի 21-ին. Retrieved 2014 թ․ մարտի 20.
2. ↑  Mount Coot-tha — Queensland Votes 2012 — ABC News (Australian Broadcasting Corporation)
3. ↑  "Premier announces new Ministry". *Department of Premier and Cabinet*. 2012 թ․ մարտի 30. Արխիվացված է the original 2012 թ․ օգոստոսի 6-ին. Retrieved 2012 թ․ մարտի 30.
4. ↑  On February 6, Saxon and Thomas Rice welcomed daughter Imogen Anderson
**Դա Հոնգ Պաո** (Մեծ կարմիր խալաթ), Վույի ժայռի թեյ, որը աճում է Վույի լեռներում։ Այն ծանր օքսիդացված մուգ ուլոնգ թեյ է։

Լեգենդի համաձայն` Մին դինաստիայի կայսրի մայրը բուժվել է հիվանդությունից ինչ-որ թեյի շնորհիվ, և այդ կայսրը կարմիր մեծ խալաթներ է ուղարկում, որպեսզի փաթաթեն այն չորս թփերը որոնցից առաջացել է այդ թեյը։ Օրիգինալ թփերից վեցը, որոնք աճում են Վույու լեռան վրա գտնվող ժայռի վրա և վերաբերում են Սոնգ դինաստիայի ժամանակաշրջանին, դեռևս գոյություն ունեն և չափազանց բարձր են գնահատվում։ Հոնգ Պաո թեյը շատ թանկարժեք է. նրա մեկ կիլոգրամը կարող է վաճառվել մինչև 1,025,000 ԱՄՆ դոլարով կամ 35,436 դոլարով ամեն ունցիան (մայր բույսերից մեկից քաղված Դա Հոնգ Պաո թեյի 20 գրամը վաճառվել է ¥156,800 1998 թվականին)։

Վերջին տարիներին մի շարք ընկերություններ ներդրում են կատարել, որպեսզի պահպանեն հետաքրքրությունը այս թեյի և այսպես կոչված «արտիզիան» թեյի (անգլ.՝ artisian) նկատմամբ, որին բնորոշ է բարձր որակը և ունի հարուստ պատմություն, ինչպես օրինակ Դա Հոնգ Պաոն։ Սրանց արտադրությունը թանկ արժի (և սովորաբար իսկական են համարվում, երբ աճում են իրենց ծագման տեղում), բայց երբ դրանք հայտնի դարձան արևմտյան երկրներում, այդ թեյի գնահատված տեսականին հասանելի դարձավ ամեն տարի, հաստատուն որակով, թեյի հայտնի դառնալու շնորհիվ։

Իսկական բույսերից վերցված ընձյուղները օգտագործվում էին գենետիկորեն նման բույսեր բույսեր ստանալու համար։ Համային տարբերությունները կախված են վերամշակումից, հողից և հետագայում աճեցված բույսերի գտնվելու վայրից, ինչն օգտագործում են Դա Հոնգ Պաո թեյերի որակը բարձրացնելու համար։

Իր բարձր որակի շնորհիվ Դա Հոնգ Պաո թեյը Չինաստանում սովորաբար պահվում է հարգարժան հյուրերի համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Sarah Rose (2009). *For all the tea in China: how England stole the world's favorite drink and changed history*. Penguin Books. ISBN 0-670-02152-0. The first and second flush of the Da Hong Pao, the most powerful and sweetest crops, sell on the private market as the most expensive tea per pound in the world. At several thousands of dollars per ounce, Da Hong Pao is many times more valuable than gold.
2. ↑  "Most Expensive Tea - The World's Most Expensive". MSN. Արխիվացված է the original 2014 թ․ հուլիսի 23-ին.
3. ↑  "大红袍是什么茶?". Արխիվացված է the original 2017 թ․ նոյեմբերի 7-ին. Retrieved 2012 թ․ ապրիլի 15.

Գրականություն
-------------

* Sutcliffe, Theodora (2016 թ․ ապրիլի 26). "The drink that costs more than gold". *bbc.com*. Retrieved 2016 թ․ ապրիլի 27.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Chinese Famous Tea – Dahongpao Archived 2012-03-11 at the Wayback Machine. at teavivre.com