recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Եկատերինա Մարտինովնա Բալոդ** (Բալոդե), (1898, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 29, 1978(1978-12-29), Ռիգա, Լատվիական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Լատվիայի ավազանի Ռիգայի կենտրոնական հիվանդանոցի բուժքույր, սոցիալիստական աշխատանքի հերոս։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1898 թվականին Լատվիայի ներկայիս Բաուսկա շրջանի տարածքում։ Ազգությամբ լատվուհի է։

1919 թվականին ավարտել է բուժքույրական դասընթացները, մասնակցել Ռուսաստանի քաղաքացիական և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմներին։

1947 թվականից ավելի քան 30 տարի որպես բուժքույր աշխատել է Ռիգայի կենտրոնական հիվանդանոցի տուբերկուլոզի բաժանմունքում։

ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության 1969 թվականի փետրվարի 4-ի հրամանագրով սովետական ժողովրդի առողջության պահպանման համար կատարած մեծ ծառայությունների համար արժանացել է Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսի կոչման և պարգևատրվել Լենինի շքանշանով և «Մուրճի և մանգաղի» ոսկե մեդալով։

Լատվիական ԽՍՀ Կոմունիստական կուսակցության XXI համագումարի պատվիրակ (1971)։

Ապրել է Ռիգայում, որտեղ մահացել է 1978 թվականի դեկտեմբերի 29-ին և թաղվել տեղի Անտառային գերեզմանատանը։

Պարգևատրվել է Լենինի շքանշաններով (02.04.1969), Պատվո կրծքանշանով (28.10.1967), մեդալներով, այդ թվում՝ «Աշխատանքային խիզախության համար» (20.07.1950):

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7   Балод Екатерина Мартыновна «Երկրի հերոսներ» կայքում

Գրականություն
-------------

* *М. К. Кузьмин* Ученые-медики - Герои Социалистического Труда. — Москва: Медицина, 1988. — 197 с. — ISBN 5-225-00135-1
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ոստան (այլ կիրառումներ)

**Ոստան Հայոց**, հայկական ռոք-խումբ, հայկական ռոք-երաժշտության «երրորդ ալիքի» ներկայացուցիչ։ Խումբը հիմնվել է 1986 թվականին Արեգ Նազարյանի կողմից։ Հիմնումից քիչ անց խումբը մեծ ճանաչում վաստակեց Հայաստանում և դարձավ 1980-ականների ազգային շարժման հիմնադիրներից մեկը։ Երևանի առաջին ռոք-ակումբի հիմնադիրներից մեկն է։

2012 թվականի դեկտեմբերի 23-ին խումբը մեծ համերգ ունեցավ Երևանում՝ նշելով իր գործունեության 25-ամյա հոբելյանը։

Երաժշտություն
-------------

«Ոստան Հայոցի» երաժշտությունը հիմնված է ազգային մոտիվների վրա ուժեղ հարդ-ռոքի հնչողությամբ և արտ-ռոքի տարրերով։

Կազմ
----

* *Հովհաննես Կուրղինյան*, վոկալ
* *Արեգ Նազարյան*, բաս կիթառ
* *Դավիթ Մուշեղյան*, կիթառ
* *Լևոն Հախվերդյան*, հարվածային

Տարբեր ժամանակներում նույն կազմում էին

Վարուժան Ugurlyan (կիթառ), Մկրտիչ Բաբայան (ստեղնաշար), Արսեն Հովհաննիսյան (հարվածայիններ), Աշոտ Ղադյան (հարվածային գործիքներ), Սեյրան Մալերյան (հարվածային գործիքներ), Սարգիս Մանուկյան (վոկալ) և ուրիշներ.

Սկավառակագրություն
------------------

* 1991 - «Զարդիր որդյակ»
* 2000 - «Քիմերներ»

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Ոստան հայոցը» նշում է 25-ամյա հոբելյանը
2. ↑  ««Ոստան հայոց» ռոք խմբի կեսն ազատամարտիկներ են. «168 ժամ»»։ *Առավոտ - Նորություններ Հայաստանից*։ Վերցված է 2016 թ․ օգոստոսի 7
3. ↑  Զարդիր որդյակ - imusic.am
4. ↑  Զարթի՛ր, որդյակ - Հայաստանը ռոքի մեջ
5. ↑  Քիմերներ - imusic.am
6. ↑  Քիմերներ - Հայաստանը ռոքի մեջ

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ոստան Հայոց - Հայաստանը ռոքի մեջ
* Ոստան Հայոց - imusic.am
**Կաստելյարի ամրոց (Օլիվա)** (իսպ.՝ Castillo del Castellar), գտնվում է Իսպանիայի Վալենսիայի տարածաշրջանի Օլիվիա բնակավայրի մոտ։ 2002 թվականի նոյեմբերի 6-ին ամրոցն ընդգրկվել է Իսպանիայի մշակութային ժառանգությունների ցանկում **R-I-51-0010928** գրանցման համարի ներքո։

Նկարագրություն
--------------

Ամրոցի ավերակները գտնվում է Սիեռա դե Մուստալլա (իսպ.՝ Sierra de Mustalla) դրախտային վայրում։ Խոսվում է այն մասին, որ ամրոցը պատկանել է արաբական դարաշրջանին, մոտավորապես 12-րդ դարի ընթացքում։ Սակայն գիտնականներ Պ. Գուիչարդը (իսպ.՝ P. Guichard) և Ա. Բազանան (իսպ.՝ A. Bazana) ամրոցի շինարարությունը թվագրում են տաիֆալի (իսպ.՝ taifal) (տաիֆալ՝ հին գերմանական ցեղ, որի գոյությունը թվագրվում է 4-րդ դարում ) ժամանակաշրջանում։

Ամրոցը իրենից ներկայացնում է ավելի ժամանակակից մուսուլմանական կառույց, որը պայմանավորված է նրա աշտարակներով և պատնեշների ձևով։ Ամրոցի պահպանման տարածքը զբաղեցնում է մոտավոր 2012 մ2 մակերեսով տարածք, որի մուտքը գտնվաում է հարավային կողմում։ Տարբերվում են պարսպի այն հատվածները, որտեղ կան 4 հատ քառանկյուն բաստիոններ, որոնցից ամենամեծերը գտնվում են հարավային հատվածում և ապահովում էին մուտքի անվտանգությունը։ Փոքր բաստիոնները գտնվում են ամրոցի արևելյան և արևմտյան պարսպի պատերի վրա։ Պարսպների ներքին մասում են գտնվում հիմնական աշտարակները։ Պարսպի արտաքին հատվածում պահպանվել են դեկորատիվ նախշաքանդակներ և արաբական արձանագրություններ։

Ծանոթագրություններ
------------------

* 
* 
* Archived 2013-10-04 at the Wayback Machine.
* Archived 2013-10-04 at the Wayback Machine.

1. ↑  Wiki Loves Monuments monuments database — 2017.
2. ↑

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Կաստելյարի ամրոց (Օլիվա)** կատեգորիայում։ |
**Կատարինա վերելակ** (շվեդերեն՝ Katarinahissen, Կատարինահիսեն), ուղևորատար վերելակ Ստոկհոլմում, որ միացնում է Սլուսեն շրջանը (ամբարտակի տարածք) Սյոդերմալմի բարձունքներին։ Շվեդիայի մայրաքաղաքի տեսարժան վայրերից մեկն է։ Վերելակը կարճ ճանապարհ է Կատարինավագենի (շվեդերեն՝ Katarinavägen), Սլուսենի (շվեդերեն՝ Slussen) և Մոսբեք հրապարակ (շվեդերեն՝ Mosebacke torg) միջև։ Սլուսենից ավելի քան 30 մետր բարձրությամբ դիտման հարթակից բացվում է Գամլաստանի և հարակից ջրային տարածքի ընդարձակ համայնապատկեր։

Բնօրինակ վերելակը կառուցվել է 1881 թվականին, սակայն ներկայիս կառուցվածքը տեղծվել է Սլուսեն տրանսպորտային հերթափոխի վերակառուցման ժամանակ՝ 1936 թվականին։ Վերելակը փակվել է 2010 թվականից` շինարարության մեջ անվտանգության պատճառով։ Վերելակի կառուցվածքը նորոգելուց հետո այն կվերսկսի շահագործումը 2019 թվականին։

Հին վերելակ
-----------

1881 թվականին ինժեներ Կնուտ Լինդմարկին թույլ տվեցին կառուցել վերելակ և կամուրջ Ստադսգարդենի և Մոսբեք հրապարակի (շվեդերեն՝ Mosebacke torg) միջև, որպեսզի մարդկանց համար ավելի հեշտ տեղաշարժվեն Սյոդերմալմի տարբեր բարձունքների միջև։ Վերելակը բացվեց 1883 թվականի մարտի 19-ին։ Առաջին ամսվա ընթացքում մոտավորապես 1500 ուղևոր ամեն օր բարձրացել է վերելակ։ Այդ ժամանակ դեպի վեր բարձրանալու արժեքը կազմել է 5, իսկ իջնելը՝ 3 օրե (շվեդերեն՝ öre):

Վերելակը և կամուրջը կառուցել է բելգիական *Lecoq & Comp* ընկերությունը՝ օգտագործելով ամերիկյան *Weeks & Halsey* ֆիրմայի մեխանիզմը։ Բնօրինակ շոգեշարժիչը 1915 թվականին փոխարինվել է էլեկտրական շարժիչով։

Վերելակը ցուցադրվում է *Նոբելյան մրցանակը* ֆիլմի տեսարաններում, գլխավոր դերում՝ Փոլ Նյուման։

Վերելակի բոլոր ժամանակի լուսանկարներ
------------------------------------

* 1933 (Վերելակ)1933 (Վերելակ)
* 19601960
* 19781978
* 20062006
* 20062006
* 20102010
* 20122012
* 20132013

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Stockholms stad: Nu startar renoveringen av Katarinahissen Läst 2014-12-2.
2. ↑  "Slussen", *Stockholms Stad* website, accessed 10 June 2009
3. ↑  Приз (1963)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Stockholmskällan har media angående Katarinahissen
* Vy från "Gondolen" över Slussen, Gamla stan och Saltsjön; live webcam

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Կատարինա վերելակ** կատեգորիայում։ |
**«Ինչո՞ւ են եկել կետերը»** (անգլ.՝ Why the Whales Came), մանկական պատմություն, որը գրվել է Մայքլ Մորպուրգոյի կողմից և առաջին անգամ լույս է տեսել 1985 թվականին՝ Ուիլյամ Հայնեմանի (Մեծ Բրիտանիա) և Սքոլաստիկի (ԱՄՆ) կողմից։ Դեպքերը տեղի են ունենում Բրայհերի կղզում՝ Սիլլի կղզիներից մեկում՝ Կոռնուոլի ափին, 1914 թվականին։

Բովանդակություն
---------------

«Ինչո՞ւ են եկել կետերը» գիրքը տասը տարեկան Գրեյսի Ջենքինսի մասին է, որն ապրում էր Բրայհերում՝ Բրիտանիայի արևմտյան ափի փոքրիկ կղզում։ «Հեռու մնա Բիրդմանից», զգուշացնում էր նրան իր հայրը։ Բիրդմանն ապրում էր միայնակ, մի տնակում, որը մենակ կանգնած էր կղզու հարավային մասում գտնվող բլրի վրա։ Գրեյսիի հայրը գիտեր նրա մասին պատմություններ, որոնք, ըստ նրա, չափազանց սարսափելի էին աղջկան պատմելու համար։ Բիրդմանը նախկինում բնակվում էր Սամսոն կղզում, որի մասին մարդիկ ասում էին, որ անեծք կա։

Գրեյսին և նրա ընկեր Դանիելն իրենց պատրաստած խաղալիք նավակներ ունեին։ Երբ այն լիճը, որտեղ նրանք սովորաբար նավարկում էին, նվաճում են վատ կարապները, Դանիելը խոսում է Գրեյսիի հետ, որ նա իր հետ գնա Բիրդմանի քոթեջի մոտ։ Նա վախեցած էր, բայց վերջապես համաձայնվում է։ Շուտով նրանք ընկնում են իրենց կյանքի ամենասարսափելի արկածի մեջ։

Վեպում հանդիպող կետերը կենտեղջյուրներ են, գլխի առջևի մասում գտնվող երկար, պարուրաձև եղջյուր ունեցող կետերի տեսակ։ Իրենց արկածի մեջ Գրեյսը և Դանիելը գտնում են կենեղջյուրի եղջյուրը։ Հետագայում նրանք պետք է որոշեին` օգնել կենտեղջյուրին, թե ոչ։ Այնուհետև նրանք փրկում են նրան։ Հետագայում Բիրդմանը վերադառնում է Բրայհեր, և նրան բոլորը գրկաբաց դիմավորում են։

Կերպարներ
---------

1. Գրեյսի Ջենքինս` Նախ Գրեյսին մշտապես վախեցած աղջիկ էր, որը հավատում էր Բիրդմանի մասին իրեն պատմած ցանկացած պատմությանը։ Նա նաև հավատում էր Սամսոն կղզու ուրվականներին։ Նրա լավագույն ընկերը Դենիել Պենդերն է։
2. Դանիել Փենդեր` Դանիելը ամրակազմ տղա է, բայց նա չափազանց արկածախնդիր և շփվող։ Նա նաև վախենում է մթությունից։
3. Զախարիա Վուդքոք` Խուլ ծերուկ, որն ապրում է կղզու բոլոր մարդկանցից հեռու գտնվող տնակում, նա հայտնի է նաև որպես Բիրդմեն։ Նա նաև հիանալի փայտամշակող է, որը թռչունների քանդակներ է պատրաստում։ Վուդքոքը սիրում է ծովով ճամփորդել Սամսոն կղզով իր շան` Փրինսի հետ։
4. Փեթեր Ջենքինս` Գրեյսիի հայրը, նա պատմվածքում փոքր-ինչ բարկացած կերպար է, բայց միևնույն ժամանակ նաև լավ ստախոս-դերասան է։
5. Քլեմիե Ջենքինս` Գրեյսիի մայրը. նա հանգիստ, բայց «տարօրինակ» կերպար է։ Պատմության մեջ այնքան էլ դերասան չէ, բայց իսկապես վախկոտ է։
6. Թրևե Փենդեր` Դանիելի հայրը։ Պատմվածքում հաճախ է ապտակում Դանիելին։ Նրա մասին շատ բան նշված չէ։
7. Մերի Փենդեր` Դանիելի մայրը։ Պատմության մեջ նրա մասին շատ բան չի նշվում։
8. Միստր Վելբիլովդ` Գրեյսիի և Դանիելի ուսուցիչը, որը դատում է յուրաքանչյուր ուսանողի թվաբանությամբ։ Նա կանխատեսում է պատերազմի սկիզբը։ Դա ավելի ուշ իրականություն է դառնում պատմվածքում։
9. Թիմ Փենդեր` Թիմը կռվարար է Գրեյսիի և Դանիելի հանդեպ։ Դանիելի եղբայրն է։

Ներկայացումներ
--------------

Գիրքը նույն վերնագրով էկրանավորվել է 1989 թվականին, ինչպես նաև` ներկայացում է բեմադրվել 2003 թվականին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Why the Whales Came* at the author's website
2. ↑  Editions at WorldCat
3. ↑  Oxford Whales
**Հողի գին**, հողային վճար։ Հողային ռենտայի գոյության փոխակերպված ձևն է։ Որևէ հողամասի գինը որոշվում է դրամական միավորի այն մեծությամբ, որը բանկ ներդնելու կամ փոխատվության տալու դեպքում (տոկոսի տվյալ մակարդակի պայմաններում) հողասեփականատիրոջ կողմից յուրացվող ռենտային հավասար եկամուտ կբերի։ Հողի գինը կարող է փոփոխվել՝ կախված բանկային տոկոսի և հողային ռենտայի մակարդակից։ Շուկայական պայմաններում հողի գինը բարձրանում է, որովհետև փոխատվական տոկոսի նորման ունի իջնելու միտում։ Դրան նպաստում են նաև գյուղատնտեսական արդյունքների նկատմամբ պահանջարկի մեծացման և մշակվող հողատարածությունների ընդլայնման հետևանքով հողային ռենտայի չափերի աճը։ Հողի գնի բարձրացման հետևանքով հողասեփականատերերը յուրացնում են հավելյալ արժեքի մեծ մասը, գյուղատնտեսական մթերքները թանկանում են։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 533)։*  |
| **՞**Իշամեղու դաղստանյան |
| --- |
|  |
|  |
| Գիտական դասակարգում |
| 

|
|  |
| Թագավորություն | Կենդանիներ |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Բաժին | Միջատներ |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ընտանիք | Իսկական մեղուներ |
|
|
|
|
|
|
| Տեսակ | Իշամեղու դաղստանյան |
|
|

 |
|  Լատիներեն անվանում |
| Bombus daghestanicus

 |
| 

| [{{fullurl:wikispecies:{{{wikispecies}}}|uselang=hy}} ԴասակարգումըՎիքիցեղերում] | uselang=hy}}[{{fullurl:commons:Special:Search/{{{wikispecies}}}|uselang=hy}} Պատկերների որոնումՎիքիպահեստում] | 

 |
| --- | --- | --- |

 |


**Իշամեղու դաղստանյան** (լատին․՝ Bombus daghestanicus), իսկական մեղուների ընտանիքին պատկանող միջատ։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։

Նկարագրություն
--------------

Առաջնամեջքը, վահանիկը, և փորիկի 1-2-րդ տերգիտները ծածկված են սպիտակ մազիկներով, իսկ միջնամեջքն ունի սև տրամակապ։ Էգի և աշխատավոր առանձնյակների 4-5-րդ տերգիտները դեղնանարնջագույն մազիկներով են, իսկ երեսկալը և ճակատը՝ սպիտակ մազիկների փնջով։ Արուի 3-րդ տերգիտը սև մազիկներով է, 5-6-րդը՝ նարնջագույն։

Տարածվածություն
---------------

Տարածված է Կովկասում և Անդրկովկասում։ Հայաստանում հանդիպում է Հայաստանի հյուսիսային և կենտրոնական մասում, հայտնի է Շիրակի (Գյումրի քաղաքի շրջակայք), Գեղարքունիքի (Սևան քաղաք, Զոլաքար գյուղ մոտակայք) և Կոտայքի (Ծաղկաձոր քաղաքի և Լեռնանիստ գյուղի մոտ) մարզերից։

Էկոլոգիա
--------

Հասարակական, բազմակեր միջատներ են, ապրում են լեռնատափաստաններում և տափաստաններում, կենսական ցիկլով նման են Հայկական իշամեղուներին։ Թռիչքը դիտվում է հունիս-սեպտեմբեր ամիսներին։

Պահպանություն
-------------

Ոչ մեծ արեալով հազվագյուտ տեսակ է։ Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով ներկայումս գնահատվում է որպես խոցելի տեսակ։

Մեծաքանակ չէ, հանդիպում է տեղ-տեղ։ Թվաքանակի փոփոխության միտումները բացահայտված չեն։

Վտանգման հիմնական գործոններն են հողերի գյուղատնտեսական յուրացումը և անասունների գերարածեցումը։

Պահպանվում է «Սևան» ազգային պարկում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  *Հայաստանի Կարմիր գիրք*։ Երևան: Հայաստանի բնապահպանության նախարարություն։ 2010։ ISBN 978-99941-2-420-6
**Կարի ասեղը** (դան․՝ Stoppenaalen), դանիացի հայտնի հեքիաթագիր Հանս Քրիստիան Անդերսենի հեքիաթը։ Գրվել է 1845 թվականին։

Սյուժե
------

Կար չկար մի կարի ասեղ կար։ Նա շատ բարակ էր, այդ պատճառով էլ նրան կարի ասեղ էին համարում։ Ասեղն իրեն շատ էր երևակայում և մատներին անընդհատ ասում էր, որ իր հետ զգույշ վարվեն։ Եվ մի օր էլ հին կոշիկը կարկատելիս այն կոտրվում է։ Խոհարարուհին կոտրված մասին զմուռս է դնում և խրում իր գլխաշորին։ Ասեղը մետաղազարդ էր դարձել և իրեն առավել շատ էր երևակայում։ Ասեղն իրեն այնքան էր երևակայում, որ հանկարծ նա փորձեց ձգվել և ընկավ կեղտաջրի մեջ։ Ասեղը նորից սկսեց իրեն երևակայել և սկսեց ծաղրել կեղտաջրի մեջ ընկած տաշեղներին։ Կեղտաջրի մեջ ընկավ մի շշի փշուր և նրանք սկսեցին պատմել իրենց կյանքից։ Հանկարծ առվակը սկսեց հորդանալ և շշի փշուրին հանեց ափ, իսկ ասեղին գտավ մի տղա, ով կեղտաջրի մեջ դրամ էր որոնում։ Նրանք կեղտաջրի մեջ տեսան մի ձվի կճեպ, ասեղին դրեցին նրա վրա, և ասեղն սկսեց իրեն ավելի երևակայել։ Հետո նրա վրայով անցավ մի բեռնասայլ, բայց նա չկոտրվեց, քանի որ պառկած էր սայլահատակին` ամբողջ երկայնքով ձգված...Եվ այդպես էլ պառկած կմնա ու կմնա։

Կերպարներ
---------

* Ասեղ
* Խոհարարուհի
* Մատներ
* Տաշեղ
* Շշի փշուր
* Տղա

Վիլհելմ Պեդերսենի հեքիաթի ձևավորումը

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հ. Ք. Անդերսեն, Հեքիաթներ, Երևան, 2015, էջ 211

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հանս Քրիստիան Անդերսեն «Կարկատանի ասեղը»
| **՞**Իֆիգենիա կապտաթիթեռ |
| --- |
|  |
|  |
| Գիտական դասակարգում |
| 

|
|  |
| Թագավորություն | Կենդանիներ |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Բաժին | Միջատներ |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ընտանիք | Կապտաթիթեռներ |
|
|
|
|
|
|
| Տեսակ | Իֆիգենիա կապտաթիթեռ |
|
|

 |
|  Լատիներեն անվանում |
| Agrodiaetus iphigenia

 |
| 

| [{{fullurl:wikispecies:{{{wikispecies}}}|uselang=hy}} ԴասակարգումըՎիքիցեղերում] | uselang=hy}}[{{fullurl:commons:Special:Search/{{{wikispecies}}}|uselang=hy}} Պատկերների որոնումՎիքիպահեստում] | 

 |
| --- | --- | --- |

 |


**Իֆիգենիա կապտաթիթեռ** (լատին․՝ Agrodiaetus iphigenia), կապտաթիթեռների ընտանիքին պատկանող միջատ, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։

Նկարագրություն
--------------

Ոչ խոշոր չափի թիթեռ է։ Արուների առջևի թևի երկարությունը 15-20 մմ է։ Մետաքսային փայլով թևերի ընդհանուր երանգը երկնագույն է, իսկ ստորինի մակերեսն ունի հետին թևերի վրա լավ արտահայտված սեռին բնորոշ դիսկալ ուղղությամբ լայնացող սպիտակ մանրագծեր։

Տարածվածություն
---------------

Տարածված են Հարավային Եվրոպայում, Թուրքիայում, Հարավային Կովկասում։ Հայաստանում հայտնի է միայն Վայոց ձորի (Աղնջաձոր և Գնիշիկ գյուղերի շրջակայք) և Սյունիքի (Բիչանագի լեռնանցքից դեպի հյուսիս գտնվող լանջեր)։

Էկոլոգիա
--------

Ապրում են չոր ենթալպյան մարգագետիններում, անտառի վերին եզրի բացատներում` 1400-2200 մ ծովի մակարդակից բարձր։ Տալիս են մեկ սերունդ, իսկ թռիչքը տեղի է ունենում հունիսի վերջից մինչև հուլիսի վերջը։ Ձմեռում են երկրորդ, երրորդ հասակի թրթուրները։

Պահպանություն
-------------

Սահմանափակ արեալով, ոչ բարձր թվաքանակով հազվագյուտ տեսակ է։ Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես վտանգված տեսակ։

Թվաքանակի փոփոխության միտումները բացահայտված չեն։

Վտանգման հիմնական գործոններ են հանդիսանում խոպան հողերի հերկումը, անասունների գերարածեցումը։

Պահպանության միջոցառումներ չեն իրականացվում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  *Հայաստանի Կարմիր գիրք*։ Երևան: Հայաստանի բնապահպանության նախարարություն։ 2010։ ISBN 978-99941-2-420-6
**«Երեք ալարկոտ»** (գերմ.՝ Die drei Faulen), Գրիմ եղբայրների հեքիաթը։ Այն կարճ ֆարս է թագավորի մասին, որն իր համար ժառանգորդ է ընտրում ամենաալարկոտ որդուն։ Հեքիաթների սյուժեների Աարնե-Թոմփսոնի դասակարգման համակարգում ներկայացված է 1950 համարի ներքո։

Գրիմ եղբայրների հեքիաթների ժողովածուում գտնվում է 151 (KHM 151) համարի ներքո։ Այդ համարն ունի նաև «Տասներկու ալարկոտ ծառաներ» պատմությունը։

Սյուժե
------

Մահացող թագավորը ցանկանում է, որ իրեն հաջորդի իր երեք որդիներից ամենաալարկոտը։ Առաջինն ասում է, որ քնելիս ալարում է աչքերը փակել, նույնիսկ եթե աչքերի մեջ ջուր կաթի։ Երկրորդը պնդում է, որ ոտքերը խարույկից չի հեռացնում, եթե նույնիսկ դրանք այրվում են։ Երրորդ որդին էլ ասում է, որ եթե իրեն կախելու լինեն, և ինչ-որ մեկն էլ սուր դանակ տա պարանը կտրելու համար, ապա ալարկոտությունից պարանը չի կտրի։ Լսելով այդ՝ հայրն ասում է. «Ամենաալարկոտը, երևում է, դու ես, ուրեմն դու էլ կդառնաս թագավոր»։

Սյուժեի ծագում և տարբերակներ
----------------------------

Հեքիաթն սկիզբ է առնում Յոհաննես Պաուլիի (1455-1530) «Շիմպֆ և Էռնստ» (1522) պատմվածքից և գերմանական գրականության մեջ տարածված է եղել 15-16-րդ դարերում։

Տես նաև
-------

* Գրիմ եղբայրների հեքիաթներ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Գրիմ եղբայրներ, Հեքիաթներ, Երևան, 2007։

Գրականություն
-------------

* Grimm, Brüder. Kinder- und Hausmärchen. Vollständige Ausgabe. Mit 184 Illustrationen zeitgenössischer Künstler und einem Nachwort von Heinz Rölleke. S. 661. Düsseldorf und Zürich, 19. Auflage 1999. (Artemis & Winkler Verlag; Patmos Verlag; ISBN 3-538-06943-3)
* *Rölleke, Heinz (Hrsg.)*: Grimms Märchen und ihre Quellen. Die literarischen Vorlagen der Grimmschen Märchen synoptisch vorgestellt und kommentiert. 2. verb. Auflage, Trier 2004. S. 230—233, 565—566. (Wissenschaftlicher Verlag Trier; Schriftenreihe Literaturwissenschaft Bd. 35; ISBN 3-88476-717-8)
**Ուսուցչի միջազգային օր** (անգլ.՝ World Teachers' Day), ուսուցիչներին նվիրված տոն, որը նշվում է ամեն տարի սկսած՝ 1994 թվականի հոկտեմբերի 5-ին։ Տոնի գլխավոր առաքելությունը ուսուցիչներին աջակցելն է, համոզվելը, որ ուսուցիչները կարողանում են բավարարել ապագա սերնդի պահանջները։ Օրվա ընտրությունը կապված էր այն հանգամանքի հետ, որ 1966 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Փարիզում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի և Աշխատանքի միջազգային կազմակերպության կողմից հրավիրված համատեղ կոնֆերանսում ընդունվել է «Ուսուցչի կարգավիճակի հետ կապված ուղեցույց» (Recommendation concerning the Status of Teachers) վերտառությամբ փաստաթուղթը, ինչն էլ ուսուցիչների աշխատանքը կարգավորող առաջին միջազգային փաստաթուղթն էր։

Ըստ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի՝ Ուսուցչի օրը խորհրդանշում է ուսուցիչների՝ կրթության և զարգացման բնագավառում ունեցած հսկայական ներդման ճանաչումը, ընդունումը և գնահատումը։

Էդյուքեյշն Ինթերնեշնլը (ԷԻ, անգլ.՝ Education International (EI)) ամբողջ աշխարհում գտնվող դասավանդողների միջազգային միությունը, գտնում է, որ Ուսուցչի օրը պետք է միջազգայնորեն ճանաչվի և նշվի։ ԷԻ-ն նշում է, որ 1966 և 1997 թվականին ընդունված Խորհուրդները պետք է իրականացվեն բոլոր երկրներում։

Ուսուցիչների տոնը նշվում է ավելի քան 100 երկրներում, այդ թվում նաև Հայաստանում։ Էդյուքեյշն Ինթերնեշնլի և կազմի մեջ մտնող 401 անդամ-կազմակերպությունների ջանքերով տոնը լայնորեն ճանաչվում է։ Ամեն տարի ԷԻ-ն սկսում է տոնի հասարակական ճանաչումը բարձրացնող արշավ՝ ուսուցիչների ներդրումը ընդգծելու համար։

Հայաստան
--------

Հայաստանում Ուսուցչի օրը ՀՀ կառավարության 2001 թվականին հոկտեմբերի 1-ի N 919 որոշմամբ նշվում էր հոկտեմբերի առաջին կիրակի օրը, որպես «Ուսուցչի տոն»։ Հետագայում 2010 թվականի մայիսի 21-ի օրենքի Պ-911-21.05.2010-ԳԿ-010/0 լրացմամբ այն տոնվում է հոկտեմբերի 5-ին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՏՈՆԵՐԻ ԵՎ ՀԻՇԱՏԱԿԻ ՕՐԵՐԻ ՄԱՍԻՆ»ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՕՐԵՆՔՈՒՄ ԼՐԱՑՈՒՄ ԿԱՏԱՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ, Պ-911-21.05.2010-ԳԿ-010/0

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ուսուցչի միջազգային օր Archived 2019-10-22 at the Wayback Machine.
**Տիգրան Արթինի Իսմիյան** (բուլղար․՝ *Тигран Исмиян*, հեղափոխական կեղծանունը՝ **Չիչո**, (Чичо, թարգ.՝ «քեռի»), մարտի 15, 1859(1859-03-15), Ադրիանապոլիս, Օսմանյան կայսրություն - հունիսի 13, 1931(1931-06-13), Պլովդիվ, Բուլղարիա), բուլղարահայ փաստաբան, կոմունիստական գործիչ, Բուլղարիայի կոմունիստական կուսակցության անդամ (1894)։

Բարձրագույն կրթությունն ստացել է Փարիզում։ Հեղափոխական գործունեությունն սկսել է Պլովդիվում՝ 1896 թվականին։ Տիրապետելով մի շարք լեզուների՝ քաղաքի բազմազգ շրջաններում հանդես է եկել մարքսիզմին, պատմությանը և իրավաբանությանը նվիրված դասախոսություններով, կազմակերպել ցույցեր ու գործադուլներ, խմբագրել քաղաքական թռուցիկներ։ Սերտ կապեր է ունեցել Դ. Բչագոեի U. Վ. Կուարովի հետ։ Վերջինիս հետ Պլովդիվում բացել է փաստաբանական գրասենյակ, որը քաղաքում դարձել էր մարքսիստական մտքի կենտրոնը։ Աշխատակցել է Դ. Բլագոեի խմբագրած «Նովո վրեմե» («Ново време») ամսագրին և բուլղար կոմունիստների օրգան «Ռաբոտնիչեսկի վեստնիկ» («Работнмчески вестник») թերթին։ 1910—1918 թվականներին ընտրվել է ԲԲՍԴ (տեսնյակներ) կուսակցության կենտրոնական և օկրուգային կոմիտեների անդամ։ 1918—1920 թվականներին բազմիցս ելույթներ է ունեցել բուլղարահայ կոմունիստների առջև։ Բուլղարիայի 1923 թվականի սեպտեմբերյան ապստամբության նախօրյակին ձերբակալվել է և հայտնվել Պլովդիվի բանտում։ Զրկված լինելով փաստաբանական գործունեության իրավունքից՝ կյանքի վերջին տարիներն անցկացրել է կարիքի և զրկանքների մեջ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — 1974. — հատոր 4. — էջ 399.


|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 399)։*  |
**Երեք ձկները**, Պանչատանտրա պատմվածքներից։

Սյուժե
------

Պանչատանտրայի ձեռագրերից
Ժամանակով մի լճում երեք ձկներ էին ապրում։ Նրանք լավ ընկերներ էին, բայց իրար նման չէին։ Նրանցից մեկը շատ խելացի էր, մի բան անելուց լավ մտածում էր, նոր անում։ Երկրորդը խելացի էր և հնարամիտ. ինչ խնդիր էլ, որ ունենար, նա աշխատացնում էր իր խելքը և լուծումը գտնում։ Երրորդ ձուկը հավատում էր ճակատագրին` ասելով` ինչ պատահելու է, կպատահի, և ոչ մեկը չի կարող կանգնեցնել դա։ Մի անգամ իմաստուն ձուկը գլուխը դուրս է հանում ջրից և լսում, որ ձկնորսները խոսում են իր մասին` ասելով, որ նա լավ ձուկ է և կարելի է գալ այդտեղից ձուկ բռնել։ Այս լսելով` նա գնում է իր ընկերներին պատմում, խորհուրդ տալով նրանց գնալ ուրիշ լիճ։ Բայց ընկերները չեն համաձայնվում, և նա մենակ գնում է ուրիշ լիճ։ Հաջորդ օրը ձկնորսները գալիս են և բռնում են նրա ընկերներին։ Հնարամիտ ձուկը սատկած է ձևանում, և նրան ծովն են նետում, իսկ ճակատագրին հավատացող ձուկը այնքան վեր ու վար է անում, որ նրան սպանում են։

Կերպարներ
---------

* Երեք ձկներ
* Ձկնորսներ

Տես նաև
-------

* Պանչատանտրա
* Երկաթ ուտող մկները (հեքիաթ)
* Առյուծ սարքողները (հեքիաթ)
* Երաժշտասեր էշը (հեքիաթ)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Panchatantra
2. ↑  Պանչատանտրայի պատմվածքներ, Երևան, 2006, էջ 145
3. ↑  Նույն տեղում, էջ 147
**«Իտալական կեսօր»** (ռուս.՝ «Итальянский полдень» «*Италья́нка, снима́ющая виногра́д*»), ռուս նկարիչ Կառլ Բրյուլովի նկարներից։

Սյուժե
------

Նկարում պատկերված է երիտասարդ կին, որը խաղող է քաղում։ Բնորդուհին հասարակ իտալուհի է։ Կառլ Բրյուլովը նկարել է այս նկարը իր խաղողի այգում՝ կեսօրյան արևոտ լույսի ներքո։

Տարբերակներ
-----------

Ավելի ուշ «Իտալական կեսօր»-ի փոքր տարբերակը նկարվել է 1831 թվականին։ Այդ նկարը պահպանվում է Տրետյակովյան պատկերասրահում։

Կարծիքներ
---------

Քննադատները համարել են, որ մոդելը չի համապատասխանում գեղեցկության դասական արվեստի պատկերացմանը.

> 
> 
> Ձեր մոդելը ավելի հաճելի, հեզաճկուն համաչափություններով, և չնայած նկարի առարկաների համար դրված չէր խիստ ընտրություն, սակայն դա ավելորդ չէր լինի, արվեստի գլխավոր նպատակը պետք է լիներ նատուրան էլեգանտ ձևով, իսկ նազելի համաչափությունները չի թողնում ժառանգություն հայտնի մարդկանց կարգում։
> *Բնօրինակ տեքստ* (ռուս.)  
> 
> *Ваша модель была более приятных, нежели изящных соразмерностей, и хотя по предмету картины не требовалось слишком строгого выбора, но он не был бы излишним, поелику целью художества вообще должна быть избранная натура в изящнейшем виде, а изящные соразмерности не суть удел людей известного класса.*
> 
> 
> 

Կառլ Բրյուլովը իր նկարը քննադատողներին պատասխանել է․

> 
> 
> Իմ մեղսագործության պատճառը ցանկությունն էր տարբերել այդ նկարը և ձևերի տարբերությունը առաջին նկարից, որը իրենից նույն առարկան էր ներկայացնում։ Ճիշտ ձևերը իրար միջև նմանություն են ներկայացնում և ինչ-որ հատուկ կերպով երևում արձաններում, որտեղ ձևերի պարզությունը անհրաժեշտ է և որ նկարում գույների, լուսավորման և հեռանկարների միջոցով նկարիչը ավելի է մոտենում բնությանը և իրավունք է ունենում ընկրկել ձևերի պայմանական գեղեցկությունից. ես որոշեցի փնտրել այդ ենթադրելի բազմազանությունը բնության այն պարզ ձևերում, որոնք մեզ առավել հաճախ են հանդիպում և հազվադեպ չէ, որ ավելի են դուր գալիս, քան արձանների խիստ գեղեցկությունը։
> *Բնօրինակ տեքստ* (ռուս.)  
> 
> *Причиной моей погрешности было желание отличить сию картину и самим отличием форм от первой картины, представляющей подобный же предмет; найдя же, что правильные формы все между собою сходствуют, как-то особенно заметно в статуях, где сия чистота форм необходима, и что в картине посредством красок, освещения и перспективы художник приближается более к натуре и имеет некоторое право отступить от условной красоты форм, я решился искать того предположенного разнообразия в тех формах простой натуры, которые нам чаще встречаются и нередко даже более нравятся, нежели строгая красота статуй.*
> 
> 
>

Տես նաև
-------

* Իտալական առավոտ

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Իտալական կեսօր» Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine.


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Կառլ Բրյուլովի աշխատանքներ |
| --- |
|  |
| 
* Իտալական առավոտ (1823)
* Իտալական կեսօր (1827)
* Ձիավարուհին (1832)
* Պոմպեյի վերջին օրը (1833)
* Գուշակող Սվետլանան (1836)

 |

 |
**«Կինգ Դելյուքս» ֆուտբոլային ակումբ**, հայկական ֆուտբոլային ակումբ Աբովյան քաղաքից, հիմնադրվել է 2011 թվականին։

Պատմություն
-----------

2011 թվականի մրցաշրջանի ավարտին Հայաստանում հիմնադրվել է երկու ակումբ՝ «Ալաշկերտը» և «Կինգ Դելյուքսը»։ Եթե «Ալաշկերտը» վերածնվել է, ապա «Կինգ Դելյուքս»-ը նոր է ստեղծվել։ Նրա հիմնադիրը եղել է նախկինում «Կոտայքում» հանդես եկած Գագիկ Հովհաննիսյանը, որն զբաղեցրել է գործադիր տնօրենի պաշտոնը։ Հովհաննիսյանը հավատացրել է, որ ակումբն ունի հեռահար պլաններ, որոնցից գլխավորը քաղաքի ավանդույթների վերականգնումն է։ Բայց գլխավոր մարզչի պաշտոնում նշանակվել է Արմեն Սահակյանը, որը նույնպես նախկինում հանդես է եկել «Կոտայքում»։ Ակումբի պատմության առաջին հանդիպումը կայացել է հունվարի 18-ին։ «Ուլիսի» դեմ ստուգողական հանդիպման 45-րդ րոպեին միակ գնդակը խփել է Արա Հովհաննիսյանը։

Ակումբն իր մասնակցությունն առաջին լիգայում սկսել է 2012/13 մրցաշրջանում։ Ձմեռային տրանսֆերային պատուհանի ընթացքում ակումբի կազմը համալրել են Պրեմիեր լիգայում հանդես եկող ֆուտբոլիստներից Միհրան Մանասյանը («Ուլիսից»), Արա Հովհաննիսյանը («Արարատից») և այլք։ Թիմի հիմնական խաղացողները եղել են 20-23 տարեկան տեղացի ֆուտբոլիստները։ Ապրիլի 15-ին թիմի ղեկավարությունը պաշտոնապես հայտարարել է այն մասին, որ 20 ֆուտբոլիստների հետ կնքվել են պայմանագրեր։

Առաջնությունն սկսվել է հաջողությամբ, և թիմը հավակնել է զբաղեցնել 1-ին հորիզոնականը ու անցնել ավելի բարձր դիվիզիոն։ Թիմը որոշ ժամանակ պահպանել է առաջին հորիզոնականը և ունեցել փոքր առավելություն։ Սակայն մի քանի խաղից հետո նրան հասել են մրցակիցները, որոնցից գլխավորը եղել է «Ալաշկերտը»։ 17-րդ տուրում կայացել է որոշիչ հանդիպում մրցաշարային աղուսյակում առաջատարի տեղի համար, որտեղ «Կինգ Դելյուքսը» պարտություն է կրել։ 18-րդ տուրում թիմը ոչ-ոքի է խաղացել առաջնության վերջին տեղն զբաղեցրած թիմի հետ, իսկ մի քանի օր հետո ակումբի ղեկավարությունը հայտարարել է առաջնությունից ակումբի դուրս գալու և կազմալուծման մասին։ Մի քանի խաղացողներ տեղափոխվել են Պրեմիեր լիգայի ակումբների պահեստային թիմեր, որ հանդես էին գալիս Առաջին լիգայում, ինչպես նաև «Ալաշկերտ»։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Кинг Делюкс» победил в своей первой игре (ռուս.)
2. ↑  Քինգ Դելյուքսն` ապագայի համար
3. ↑  «Кинг Делюкс» подписал контракт с 20-ью футболистами (ռուս.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ակումբի էջը footballdatabase.eu կայքում (անգլ.)
* Ակումբի էջը int.soccerway.com կայքում (անգլ.)
**Հունաստանի ազգային թատրոն** (հուն․՝ Εθνικό Θέατρο), պետական թատրոն, որը գտնվում է Հունաստանի մայրաքաղաք Աթենքում։

Թատրոնը հիմնադրվել է 1880 թվականին, որպես շահույթ չհետապնդող հաստատություն, որի նպատակն է Հունաստանում մշակութային և ազգային ինքնության պահպանումը։

Նպատակներ
---------

Հունաստանի ազգային թատրոնի ստեղծման նպատակներն են.

* Հունաստանի Հանրապետությունում և արտերկրում հին հունական դրամայի (թատերգական ոճ) ուսանում և տարածում։
* Հունաստանում հույն դասականների հեղինակության բարձրացում։
* Հունաստանում մանկական և պատանեկան լսարանների ստեղծում։
* Թատերական կրթության բարձրացումը երկրի տարածքում։
* Եվրոպայի այլ թատերական հաստատությունների հետ համագործակցություն։

Պատմություն
-----------

Հունաստանում թատրոնի ստեղծման և զարգացման համար ֆինանսական աջակցություն են տրամադրել հույն բարերար Եվստրատիս Ռալլիստը և Հունաստանի թագավոր Գեորգիոս I-ը։

Թագավորի հովանավորությամբ ստեղծված թատրոնը կոչվեց Հունաստանի թագավորական թատրոն։ Ըստ էության, թատրոնի շինարարությունը սկսվել է 1881 թվականին Նիկոլաս Տոնու անունով մեծահարուստի կալվածքում, որը գտնվում էր Սուրբ Կոնստանտինի փողոց հասցեում։

Նախագծի հեղինակն էր Էռնաստ Զիլլերը, որը հայտնի էր որպես Պանատինաիկոս մարզադաշտում, Հունաստանի ազգային գրադարանի, Հունաստանի Հանրապետության նախագահի նստավայրի և այլ նշանավոր աթենական շենքերի նախագծմամբ։

Թատրոնի շինարարությունը տևեց շուրջ 20 տարի։ Շինարարության ավարտից հետո՝ 1900 թվականին թատրոնի տնօրեն է նշանակվում Անգելոսի Վլախոսը, իսկ գեղարվեստական տնօրեն՝ Թոմաս Օիկոնոմուն։ 1901 թվականի նոյեմբերի 7-ին թատրոնին կից ստեղծվում է թատերական դպրոց։

1908 թվականին թագավորական թատրոնը հայտարարել է, որ դադարեցնում է իր գործունեությունը Հունաստանում։ Նա շարունակում է շրջագայել Եվրոպայում։

1930 թվականին ընդունվում է հատուկ որոշում, որի համաձայն Հունաստանում ազգային թատրոնը վերաբացվում է՝ Հունաստանի ազգային ակադեմիական թատրոն անվան տակ։

Աղբյուրներ
----------

* Հունաստանի ազգային թատրոնի ստեղծման պատմություն
**Չե Յոն Ռիմ** (կորեերեն՝ 최영림, նոյեմբերի 20, 1930(1930-11-20), Kankyō-hoku Prefecture, Կորեան Ճապոնիայի տիրապետության տակ, Ճապոնական կայսրություն, Ճապոնիա), Հյուսիսային Կորեայի քաղաքական և պետական գործիչ, 2010-2013 թվականներին եղել է Հանրապետության նախարարների խորհրդի նախագահը։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1930 թվականին Համգյոն Նամդո նահանգում, Կորեայի տարածքում, որն այդ ժամանակ գրավված էր Ճապոնիայի կողմից։ 1950 թվականի հուլիսից ծառայել է Կորեայի ժողովրդական բանակում։ Սովորել է Մանգյոնդեի հեղափոխական դպրոցում, Կիմ Իր Սենի անվան համալսարանում և Մոսկվայի պետական համալսարանում։ Տարբեր պաշտոններ է զբաղեցրել Տոլյատի կուսակցական հիերարխիայում, այդ թվում` հրահանգիչ, բաժնի պետի տեղակալ, Կորեայի աշխատանքային կուսակցության Կենտրոնական կոմիտեի բաժնի պետ։ Նա զբաղեցրել է Հյուսիսային Կորեայի վարչական խորհրդի փոխվարչապետի պաշտոնը և եղել է Գերագույն Ժողովրդական դատախազության ղեկավարը։ 

2005 թվականի ապրիլի 11-ից մինչև 2009 թվականի հուլիսը եղել է Գերագույն Ժողովրդական ժողովի նախագահության գլխավոր քարտուղարը, իսկ 2009 թվականին նշանակվել է Տոլյատի կուսակցական հիերարխիայի Փհենյանի քաղաքային կոմիտեի առաջին քարտուղարը, ընդունելով պաշտոնը, որը ինը տարի թափուր էր, 2000 թվականին Կան Հյոն Սուի մահից հետո։ 

2010 թվականի հունիսի 7-ին, 12-րդ գումարման Գերագույն Ժողովրդական ժողովի երրորդ նստաշրջանում, նա ընտրվել է Հյուսիսային Կորեայի նախարարների առանձնասենյակի նախագահը` փոխարինելով Կիմ Յոն Իլյայի պաշտոնը։ 

2010 թվականի սեպտեմբերին Կորեայի աշխատանքային կուսակցության խորհրդաժողովում ընտրվել է Տոլյատի կուսակցական հիերարխիայի Կենտրոնական կոմիտեի քաղբյուրոյի նախագահության անդամ։

Մրցանակներ
----------

Պարգևատրվել է առաջին աստիճանի Ազգային դրոշ շքանշանով։ 

Գերագույն ժողովրդական ժողովի նախագահության 2012 թվականի փետրվարի 9-ի հրամանագրով նա այլ պաշտոնատար անձանց հետ միասին պարգևատրվել է Կիմ Չեն Իրայի շքանշանով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  NORTH KOREA NEWSLETTER NO. 197 — Yonhap News Agency, 2012.
2. ↑  최영림 Archived 2011-07-22 at the Wayback Machine. at 북한정보 자료센터. Korea Institute for National Unification. (Korean)  
Includes a list of posts (1956 to October 2008).
3. ↑  «Profiles of Presidium and Members of Political Bureau» Archived 2015-04-02 at the Wayback Machine. KCNA, 29 September 2010.
4. ↑  Mass Meeting Held to Condemn Anti-DPRK Smear Campaign. Archived 2010-06-07 at the Wayback Machine. *Korean Central News Agency*, 30 May 2010
5. ↑  Зять Ким Чен Ира стал новым премьером КНДР
6. ↑  The Pyongyang Times, 2. Oktober 2010, S. 4
7. ↑  주체혁명위업,사회주의강성국가건설위업수행에 크게 기여한 일군들과 인민군군인들,근로자들에게 김정일훈장을 수여함에 대하여(չաշխատող հղում)
(կոր.)
**Վարլաամ Չերնյավսկի** (ռուս.՝ Варлаам Чернявский, մարտի 12, 1819(1819-03-12), Կոբոլչին, Սոկիրյանիի շրջան, Չեռնովցիի մարզ, Ուկրաինա - հունիսի 2, 1889(1889-06-02)), (եպիսկոպոս Վարլաամ, աշխարհիկ կյանքում` Վասիլի Չերնյավսկի), Մինսկի և Տուրովի եպիսկոպոս։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է քահանայի ընտանիքում։ Ընտանիքը հարուստ չէր, ինքը`Վասիլին, հիվանդ երեխա էր։

1835 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Վասիլին դարձել է Կոբոլչինի եկեղեցու սպասավոր։

1836 թվականի հունվարի 16-ին նա դարձել է Քիշնևի թեմի Գիրժավայի Համբարձման վանք վանական եղբայր։

1841 թվականին Սուրբ Սինոդի հատուկ թույլտվությամբ ընդունվել է կրոնական ուսումնարան։

1845 թվականի սեպտեմբերի 1-ին ընդունվել է Քիշնևի աստվածաբանական ճեմարան։

1848 թվականի ապրիլի 4-ին վանական ուխտ է ընդունել։

Եղել է եպիսկոպոսական տան սպասարկող։

1851 թվականի հունիսի 15-ին ավարտել է ճեմարանական կուրսը, և նույն թվականի նոյեմբերի 14-ին նշանակվել է Ֆրումոշի վանքի վանահայր։

1858 թվականի հունվարի 7-ին ընդունվել է Սանկտ Պետերբուրգի աստվածաբանական ակադեմիա։

1855 թվականի սեպտեմբերի 23-ին ավարտել է ակադեմիան և նույն թվականի նոյեմբերի 6-ին նշանակվել է Եկատերինոսլավի հոգևոր ճեմարանի ուսուցիչ։

1858 թվականի մարտի 13-ին նրան շնորհվել է աստվածաբանության մագիստրոսի կոչում։

1859 թվականի մարտի 23-ից նշանակվել է Եկատերինոսլավի հոգևոր ճեմարանի տեսուչ։

Այդ տարվա սեպտեմբերի 11-ին տեղափոխել է Քիշնևի հոգևոր ճեմարան։ 1860 թվականի ապրիլի 15-ից նշանակվել է Ֆրումոշի Վերափոխման վանքի ավագ քահանա։

1859 թվականի դեկտեմբերի 6-ին ստացել է վարդապետի կոչում։

1862 թվականի հուլիսի 30-ին նշանակվել է Քիշնևի հոգևոր ճեմարանի ռեկտոր։

1875 թվականի փետրվարի 14-ին ձեռնադրվել է Տոտեմսկու եպիսկոպոս, Վոլոգդայի թեմի առաջնորդական փոխանորդ։

1876 թվականի սեպտեմբերի 9-ին նշանակվել է Վիբորգի եպիսկոպոս, Սանկտ Պետերբուրգի թեմի առաջնորդական փոխանորդ։

1880 թվականի հուլիսի 26-ին նշանակվել է Մինսկի և Տուրովի եպիսկոպոս։

Իր ծառայության բոլոր մակարդակներում Վարլաամ եպիսկոպոսը պայծառ հուշեր է թողել։

Եկեղեցական գործունեության հետ մեկտեղ, Վարլաամը զբաղվել է գիտությամբ։

Մահացել է 1889 թվականի մայիսի 21-ին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Варлаам (Чернявский) // Энциклопедия «Древо»

Արտաքին հղումներ
----------------

* Архимандрит из Коболчина(չաշխատող հղում)
* Варлаам (Чернявский) // Православная энциклопедия. Т. 6, С. 603
* *Алексей Мандзяк.* Священнический род Чернявських села Коболчин Archived 2022-03-22 at the Wayback Machine. // Сайт «Сокирянщина»
**Յակով Արկադիի Լազարև** (փետրվարի 28, 1912(1912-02-28), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - *անհայտ*), հայ խորհրդային դիվանագետ, ունեցել է արտակարգ և լիազոր դեսպանի աստիճան (դեկտեմբերի 11, 1970)։

Աշխատանքային գործունեություն
----------------------------

Ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի մինիստրության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցը (1947, Մոսկվա)։ Աշխատել է Թուրքիայի սովետական դեսպանությունում (1947-1952), ԽՍՀՄ արտաքին գործերի մինիստրության Մերձավոր և Միջին Արևելքի երկրների և Աֆրիկայի բաժիններում (1952-1967՝ ընդմիջումներով)։ 1955-1957 թվականներին եղել է ՎԴՀ-ում սովետական դեսպանության առաջին քարտուղար, 1959-1962 թվականներին՝ խորհրդական Լիբանանում, 1967-1974 թվականներին՝ ԽՍՀՄ դեսպան Վերին Վոլտա Հանրապետությունում։ 1974 թվականից աշխատել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի մինիստրության կենտրոնական ապարատում։

Մասնակցել է ՄԱԿ-ի 1958 թվականի Գլխավոր ասամբլեայի արտահերթ նստաշրջանին, ՅՈԻՆԵՍԿՕ-ի 1964 թվականի 4-րդ տարածաշրջանային (արաբական երկրներ) կոնֆերանսին։

Պարգևներ
--------

Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի, «Պատվո նշան» շքանշաններով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — 1974. — հատոր 4. — էջ 469.
2. 1 2 3



|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 469)։*  |
**Ռոբերտ Լենգտոն** (անգլ.՝ Robert Langdon), Հարվարդի համալսարանում կրոնական խորհրդանիշի հորինված պրոֆեսոր Դեն Բրաունի «Հրեշտակներ և հրեշներ», «Դա Վինչիի ծածկագիրը» (2003), «Կորուսյալ խորհրդանշան» (2009), «Ինֆեռնո» (2013) և «Ծագում» (2017) կոնսպիրոլոգիական վեպերից։

Թոմ Հենքսը Լենգդոնի դերը մրմնավորելէ Ռոբերտ Լենգդոնի ֆիլմաշարում, սկսած 2006 թվականից «Դա Վինչիի ծածկագիրը»-ի էկրանավորումից կրկնելով դերը 2009 թվականին «Հրեշտակների և դևեր»-ի էկրանավորման, իսկ 2016 թվականին «Ինֆեռնո»-ի էկրանավորման ժամանակ։ «Լենգտոն» հեռուստասերիալում գլխավոր դերը կատարել է Էշլի Ցուկերմանը։

Կենսագրություն
--------------

Լենգտոնը ծնվել է Նյու Հեմփշիր նահանգի Էսեքս քաղաքում։ Թեև վեպի էկրանավորումներում նրան մարմնավորել է Թոմ Հենքսը, գրքում նա համեմատվում է Հարիսոն Ֆորդի հետ՝ թվիդային կոստյումով։ Նրա պատանեկության մասին քիչ է հաղորդվում։ Բարձր դասարաններում նա սովորել է Էքսեթերի Ֆիլիպսի հեղինակավոր դպրոց- ակադեմիայում։ Հայտնի է, որ ուսանողական տարիներին նա խաղացել է ջրային պոլո։ Նաև «Հրեշտակներ և դևեր» գրքում նշվում է, որ նրա ծնողները ապրում են Ֆլորիդայի Ժենևա քաղաքում։ Ունի ֆենոմենալ հիշողություն և տառապում է կլաստրոֆոբիայից 7 տարեկանում ջրհորը ընկնելուց հետո։ Ունի կապույտ աչքեր, մուգ շեկ մազեր, ցածր բարիտոն և 6 ֆունտ երկարություն ունի։ Երբեք չամուսնացած չի եղել։ Պարբերաբար հաճախում է լողավազան։ Նա կրում է Միկի Մաուսով ժամացույց, որը ծնողները նրան են նվիրել 9-ամյակի կապակցությամբ։ Լենգտոնի մեքենան Saab 900- ն է, ավտոմատ փոխանցմամբ։ Հոր մահից հետո Ռոբերտի խրատտուն Սմիթսոնյան ինստիտուտի նախագահ Փիթեր Սողոմոնն է։ 

Բրաունը խոստովանում է, որ իր հերոսին տվել է Ջոն Լենգդոնի ՝ Ֆիլադելֆիայի ամբիգրամ կազմելու մասնագետի անունը։

Մատենագրություն
---------------

«Դա Վինչիի ծածկագիրը» Լենգտոնը ասում է, որ նա գրել է հինգ գիրք.

* «Գաղտնի աղանդների խորհրդանիշներ»
* «Իլյումինատների արվեստը, Մաս 1»
* «Իդեոգրամ մոռացված լեզուն»
* «Կրոնական պատկերապատում»
* «Քրիստոնեական խորհրդանիշները իսլամական աշխարհում»։

  

Պենթալոգիայի նույն գրքում Լենգտոնը վեցերորդ գրքի համար պատրաստում է ձեռագիր, որը պետք է անվանել «Սուրբ կանանց կորած սկզբի խորհրդանիշները»։ Այս շարքի երրորդ գրքում նշվում է, որ ձեռագիրը հետագայում տպագրվել է և մեծ սկանդալ առաջացրել։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Gregg Kilday։ «Tom Hanks' 'Inferno' Shifts Opening to 2016»։ *The Hollywood Reporter*
2. ↑  Утраченный символ стр. 25 (англ\*)
3. ↑  Статья в лондонской The Times
**Չինական (վերջին) նախազգուշացում**, կատակային արտահայտություն (տարածված հատկապես ռուսերենում), որը նշանակում է ապարդյուն նախազգուշացում «բառերով», ընդ որում՝ ակնհայտ է, որ ոչ մի գործողություն դրան չի հետևելու։

Արտահայտությունը ծագել է 1950-1960-ական թվականներին ամերիկա-չինական հարաբերությունների սրման հետ՝ կապված, այսպես կոչված, թայվանական հարցի հետ։ ԱՄՆ-ը, չճանաչելով ՉԺՀ-ում կոմունիստական իշխանությունը (բայց ընդունելով Չան Կայշիի ռեժիմը), հետախուզական թռիչքներ էր իրականացնում Չինաստանի տարածքային ջրերում։ Չինաստանն արձանագրում էր ԱՄՆ-ի կողմից իր օդային և ջրային տարածքների բոլոր խախտումները։ Յուրաքանչյուր նման խախտման ժամանակ Չինաստանի կառավարությունը ամերիկյան կողմին դիվանագիտական միջոցներով ուղարկում էր, այսպես կոչված, «նախազգուշացում», սակայն ոչ մի գործողություն չէր ձեռնարկում։ Բոլոր այդ նախազգուշացումները համարակալվում էին։ Քանի որ այդ տարիներին Ամերիկայի կողմից Չինաստանի օդային և ջրային տարածքների խախտումը, հատկապես Թայվանի նեղուցի շրջանում, հազվադեպ չէին, այդ իսկ պատճառով նախազգուշացումների հաշվարկը հասել էր մի քանի հարյուրի։ Չինաստանի կատարած նախազգուշացումների ստույգ թիվը գնահատելը դժվար է։ Հայտնի է, որ 1964 թվականի վերջին դրանց 900-ից ավելի էին։

Չինաստանի կառավարության «վերջին նախազգուշացումը» պարբերաբար հեռարձակվում էր տեղեկատվական գործակալությունների կողմից և դարձել է դարձվածք։ Այդ ժամանակներից «չինական (վերջին) նախազգուշացում» արտահայտությունը դարձել է հասարակ անուն։ Կիրառվում են այդ թևավոր խոսքի տարբերակներ, օրինակ՝ «647-րդ չինական նախազգուշացում», «723-րդ, վերջին, չինական նախազգուշացում» և այլն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Никольский М. В. «Чёрная молния» SR-71. — М.: Астрель, АСТ, 2001. — С. 86.
2. ↑  Малая воздушная война в Китае

Արտաքին հղումներ
----------------

* Журнал «Вокруг света»: Когда было последнее китайское предупреждение?(ռուս.)
* Последнее китайское предупреждение(ռուս.)
**Լեցուն տուն** (թաի.՝ วุ่นนัก รักเต็มบ้าน ― Վուն նուկ րուկ տեմ բարն, անգլ.՝ Full house), 2014 թվականի թաիլանդական դորամա (հեռուստասերիալ)։ Գլխավոր դերակատարներն են Մայք Պիրաթ Նիտիպայսանկուլը և Աոմ Մանայինգը։ Բաղկացած է 20 դրվագներից՝ յուրաքանչյուրը 50 րոպե տևողությամբ։

Սյուժե
------

Գլխավոր հերոսուհուն խաբում է քույրը ամուսնու հետ միասին։ Ուղարկելով ճանապարհորդության՝ նրանք վաճառում են տունը հայտնի երգչի։ Արդյունքում գլխավոր հերոսները հայտնվում են շատ անհարմար իրավիճակում, և դրանից դուրս գալու որևէ ելք չեն տեսնում։ Սկսվում է իրական ատելություն միմյանց նկատմամբ, սակայն նրանք աստիճանաբար սովորում են ապրել մեկ հարկի տակ։

Դերերում
--------

* **Մայք Պիրաթ Նիտիպայսանկուլ** (Mike D. Angelo)
* **Աոմ Մանայինգ**
* **Աուտասդա Պանիքկուլ**
* **Ջենեսուդա Պարնտո**
* **Նիսաչոլ Սիևթաիսոնգ**

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Full House (Thailand) | Woon nuk ruk tem barn ― DoramaTV.ru Archived 2015-01-11 at the Wayback Machine. (ռուս.)
2. ↑  «Լեցուն տուն» դորամայի մասին տեղեկություն ԴորամաԿուն․ռու կայքում (ռուս.)
**Լաս Նավաս դե Տոլոսայի ամրոց** (իսպ.՝ Castillo de las Navas de Tolosa), կառուցված է Իսպանիայի Անդալուզիա տարածաշրջանի Խաեն պրովինցիայի համանուն բնակավայրի(Լաս Նավաս դե Տոլոսա) մոտ` թիվ 4 մայրուղուց 265 կմ հեռավորության վրա։ Նրա անվան ծագումնաբանությունը տարբեր արաբական քրոնիկներում տարբեր է։ Կարող էր լիներ և՛ Հիսն Ալոքբան, և՛ Հիսն Սալիմ։
1949 թվականի ապրիլի 22-ի հրամանով այն ստացավ հատուկ օբյեկտի կարգավիճակ, իսկ 1994 թվականին հունիսի 22-ին Իսպանիայի մշակույթի նախարարության կողմից Լաս Նավաս դե Տոլոսայի ամրոցն ընդգրկվել է Իսպանիայի պատմական արժեք ունեցող հուշարձանների ցանկի մեջ՝ RI-51-0008803 գրանցման համարի տակ։

Պատմություն
-----------

Որոշ հեղինակներ իրենց գրություններում անվանում են 10-րդ դարում կառուցված հիմնական աշտարակը «Մեծարման Աշտարակ» և նշում են որ այն կառուցվել է Կորդովայի խալիֆայության ժամանակահատվածում, իսկ որոշ հեղինակների կառծիքով այն կառուցվել է բերբերների տիրապետության ժամանակ։ Սերտ կապված էր Ֆեռալի ամրոցի հետ։ Երկուսն էլ ունեին մի փաստաթուղթ Թուլուզի ջրային հովտում տեղի ունեցած ճակատամարտի վերաբերյալ։

Նկարագրություն
--------------

Խոսվում է այն մասին, որ այն՝ Լաս Նավաս դե Տոլոսայի ամրոցը, իրենից ներկայացրել է տիպիկ ամրոց։ Ներկայումս պահպանվել են միայն պարսպաշարից որոշ հատվածներ և վեցանկյուն բաստիոններ։ Պահպանվել է նաև 14 մետր բարձրություն ունեցող աշտարակը։ Ամրոցի պահպանված մնացորդները ավելի տեսանելի են հարավարևելյան հատվածից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Wiki Loves Monuments monuments database — 2017.
2. ↑  Digital Guide to the Cultural Heritage of Andalusia (իսպ.)
3. ↑  Citado por el geógrafo árabe Abd al-Wahid
4. ↑  Ministerio de Cultura, Patrimonio Histórico
5. ↑  Juan Eslava Galán: *Los castillos de Jaén*, Ediciones Osuna, Granada, 1999, ISBN 84-89717-41-9, pag. 97
6. ↑  Ambrosio Huici Miranda: *Las grandes batallas de la reconquista*, Tetuán, 1956, pag. 278-289. En época antigua, Jimena Jurado, en 1652, o Antonio Ponz, en 1791

Արտաքին հղումներ
----------------

* Archived 2017-03-13 at the Wayback Machine.
* [www.castillosnet.org/espana/informacion.php?ref=J-CAS-054]
*
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լևոն I (այլ կիրառումներ)

**Լևոն I** (վրաց.՝ ლეონ I), Աբխազիայի իշխան (էրիսթավի) 745-767 թվականներին, Կոստանդին II-ի եղբայրը։ Եղել է Բյուզանդիայի կայսեր վասալը։ *Աբխազական արքաների դիվանում* նա նշվում է որպես 8-րդ դարի առաջին կեսի իշխան։

Լևոն I-ի կառավարման տարիներին աբխազները համառ պայքար են մղել արաբ նվաճողների դեմ, և դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատել Իբերիայի և Կախեթի իշխանությունների հետ։ Լևոնը օգնության խնդրանքով դիմում է Բյուզանդիայի Լևոն III Իսավրացի կայսրին՝ Օմայյան խալիֆայության դեմ պայքարելու համար։ Կայսրը համաձայնում է, բայց փոխարենը պահանջում ճանաչել իր գերիշխանությունը։ Լևոն I-ի իշխանությունը տարածվելու էր ոչ միայն Աբխազիայի, այլև շրջակա գավառների վրա։ Կախեթի իշխան Արչիլը իր եղբոր դստեր Գուրանդուխտին կնության է տալիս Լևոն իշխանին։

735 թվականի արաբական արշավանքից հետո Աբխազիան ավերածությունների է ենթարկվում։ Վրաց-աբխազական միացյալ բանակը կարողանում է հակահարված տալ արաբներին։

Լևոն I-ի իշխանության տարիները հզորացման ժամանակաշրջան էին երկրի համար։ Բացի քաղաքական կայունությունից, Աբխազիայում և Արևելյան Վրաստանում վերջնականապես ամրապնդվում է ուղղափառ քրիստոնեությունը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Cyrille Toumanoff, Les dynasties de la Caucasie chrétienne de l'Antiquité jusqu'au XIXe siècle : Tables généalogiques et chronologiques, Rome,‎ 1990
2. ↑  Анчабадзе З. В. Из истории средневековой Абхазии (VI - XVII вв), Сух. 1959



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Նախորդող**Կոստանդին II 730-745** | **Աբխազիայի արքաԼևոն I**745-767 | Հաջորդող**Լևոն II 767-811** |
| **՞**Լիգուստրինա ամուրյան |
| --- |
|  |
|  |
| Գիտական դասակարգում |
| 

|
|  |
| Թագավորություն | Բույսեր |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Կարգ | Բոգածաղկավորներ |
|
|
|
| Ընտանիք | Ձիթազգիներ |
|
|
|
| Ցեղ | Կիպրոս (բույս) |
|
|
| Տեսակ | Կիպրոս փայլուն |
|
|

 |
|  Լատիներեն անվանում |
| Ligustrum lucidum Ait

 |
| 

| [{{fullurl:wikispecies:{{{wikispecies}}}|uselang=hy}} ԴասակարգումըՎիքիցեղերում] | uselang=hy}}[{{fullurl:commons:Special:Search/{{{wikispecies}}}|uselang=hy}} Պատկերների որոնումՎիքիպահեստում] | 

 |
| --- | --- | --- |

 |


**Լիգուստրինա ամուրյան** (լատին․՝ Ligustrum lucidum Ait), ձիթազգիների ընտանիքի, Կիպրոս ցեղի բույս։

Նկարագրություն
--------------

Մշտադալար ծառ է՝ մինչև 10մ բարձրությամբ, որը հաճախ թփանման տեսք է ունենում։ Բնի և բազմամյա ճյուղերի կեղևը մուգ մոխրագույն է, սպիտակ, կետանման ոսպնյակներով։ Ընձյուղները մերկ են, դեղնամոխրավուն։ Տերևները ձվաձև են, երկարավուն, կիսասրտաձև կամ լայն սեպաձև հիմքով, կաշվեկերպ, վերևի կողմից՝ փայլուն, մուգ կանաչ, ներքևի կողմից' կապտավունից մինչև դեղնականաչավուն, դեպի ցած ոլորված եզրերով, 6-8 զույգ կողմնային ջղերով։ Տերևակոթունը ունի 1- 2 սմ երկարություն, հարթ է, փոքր-ինչ փողրակավոր։ Ծաղկաբույլերը լայն բրգաձև են, 12- 20սմ երկարությամբ, մերկ, անկյունավոր առանցքով։ Ծաղիկները համարյա նսադիր են։ Բաժակն ունի ատամնավոր եզրեր, սպիտակ կանաչավուն է, հավասար է առէջների և խողովակի երկարությանը։ Պսակի մասերը հավասար են կամ մի փոքր ավելի երկար են խողովակից։ Պտուղը կլորավուն է կամ ձվաձև, 0,6-0,8սմ տրամագծով, անփայլ սև գույնի։ Ծաղկում է հուլիս-օգոստոս ամիսներին, պտղաբերում է սեպտեմբեր-հոկտեմբերին։ Մեր հանրապետության պայմաններում մշակվում է միայն հյուսիսարևելյան շրջանների ցածրադիր գոտու ծովի մակարդակից մինչև 1000-1200մ բարձրության վրա։ Իջևանում, Բագրատաշենում, և Նոյեմբերյանում առատորեն ծաղկում և պտղաբերում է։

Տարածվածություն
---------------

Տարածված է Կորեայում, միջին և հարավային Չինաստանում (Ճուբեյ, Յունան, Սիչուան)։ Ջերմասեր է, չորադիմացկուն, բավականին լուսասեր, պահանջկոտ չէ հողի նկատմամբ։

Կիրառություն
------------

Օգտագործվում է կանաչապատման բնագավառում որպես մշտադալար, բարձր դեկորատիվ ու դիմացկուն տեսակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հարությունյան Լ․ Վ․, Հարությունյան Ս․ Լ․, Հայաստանի դենդրոֆլորան, հ. 2 հատոր, Երևան, «Լույս հրատարակչություն», 1985, էջ 254 էջ։