recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Հին թաղ**, հին Երևանի ամենամեծ թաղը։ Զբաղեցնում էր կենտրոնական հատվածը։ Հայտնի էր նաև որպես Բուն քաղաք կամ Շահար (պարս.՝ شهر)։

Քաղաքների վաճառաշահ մասերը, մյուս մասերից տարբերելու համար տրվել են «քաղաք» կամ անունը։ Դա Երևանի այն հատվածն էր, ուր այժմ գտնվում է «Մոսկվա» կինոթատրոնը և նրա շուրջը եղած տարածությունները։ Քանի որ Երևանը երկար ժամանակ պարսկական տիրապետության տակ մնաց, ուստի նրա կենտրոնն էլ Շահար կոչեցին։ Եվրոպական քաղաքների համար էլ տիպական է եղել Կենտրոնական մասի «քաղաք» անվանումը։ Իր ժամանակին Լոնդոնի և Փարիզի գործարար մասերը կոչվել են քաղաք։ Լոնդոնի համար՝ Սիթի, իսկ Փարիզի համար՝ Սիտե բառերն են գործածել։ Ժամանակի ընթացքում վերացավ «շահար»՝ կենտրոնի իմաստով հասկացությունը։ Նրան չվիճակվեց դառնալ քաղաքի գործարար և վաճառաշահ մասը։ Դա վիճակվեց նրանից ավելի ցածրադիր մասին, որը ժողովրդի մոտ ստացավ «Ղանթարի տակ» անունը։

Հին թաղում էր գտնվում քաղաքի եկեղեցիների մեծ մասը։ Շհարում էր գտնվում քաղաքի կենտրոնական՝ Աստաֆյան (ներկայիս Աբովյան), փողոցը, որից դեպի արևմուտք, աջ և ձախ, հյուսիսից դեպի հարավ անցնում էր Բժշկական փողոցը (ներկայիս Թումանյան)։ Ներկա Թումանյան և Աբովյան փողոցների անկյունում գտնվող «Մոսկվա» կինոթատրոնի տեղում գտնվում էր Սուրբ Պողոս-Պետրոս եկեղեցին, որը Խորհրդային իշխանության որոշմամբ 1930-ական թվականներին քանդվեց, և նրա տեղում կառուցվեց «Մոսկվա» կինոթատրոնը։

Աստաֆյանով շարունակելով դեպի արևմուտք՝ երկրորդ փողոցը աջ կողմից դեպի հյուսիս, Եկեղեցական փողոցն էր (ներկայիս Սայաթ-Նովայի), որն այդպես էր կոչվում, քանի որ փողոցի անկյունում էր գտնվում Կաթողիկե եկեղեցին (ներկայիս Աբովյան - Սայաթ-Նովա փողոցների խաչմերուկում)։ Այն, ի տարբերություն Պողոս-Պետրոսի, համեմատաբար փոքր էր, բայց բարետես էր։

Եկեղեցական փողոցի վերջում գտնվում էր Գեթսեմանի մատուռը, որի տեղում այժմ կառուցված է Երևանի Օպերայի և Բալետի Ազգային Ակադեմիական Թատրոնը։

1874 թվականի տվյալներով Շահար թաղում ապրում էին բնիկ երևանցիները, իսկ Պարսկաստանից գաղթած հայերը ապրում էին Խան-Բաղ և Շինթաղ թաղերում։ Շահարը Երևանի թաղերից ամենամաքուրն էր։

Պատկերասրահ
-----------

* Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ(այժմ՝ Չարենցի անվան դպրոց)Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ  
(այժմ՝ Չարենցի անվան դպրոց)
* Երևանի հրապարակը(Հանրապետության հրապարակ)Երևանի հրապարակը  
(Հանրապետության հրապարակ)
* Կաթողիկե եկեղեցիԿաթողիկե եկեղեցի

* Գեթսեմանի մատուռ (Օպերայի և բալետի թատրոն)Գեթսեմանի մատուռ (Օպերայի և բալետի թատրոն)
* Ցարսկայա (Արամի) փողոցՑարսկայա (Արամի) փողոց
* Աստաֆյան (Աբովյան) փողոցԱստաֆյան (Աբովյան) փողոց

Տես նաև
-------

* Երևանի պատմություն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Center, Armenian Information. «Որո՞նք էին Հին Երևանի թաղամասերը. ֆոտո». *yn.am*. Վերցված է 2022 թ․ օգոստոսի 26-ին.
**Ներքե** (շվեդ.՝ Närke, լսել (օգնություն • ինֆո)), նահանգ Շվեդիայի հարավ կենտրոնական մասում՝ Սվիելանդում։ Հյուսիսում սահմանակցում է Վեստմանլանդի, արևելքում՝ Սոդերմանլանդի, հարավ-արևելքում՝ Օստերյոտլանդ, հարավ-արևմուտքում՝ Վեստերյոտլանդի, հյուսիս-արևմուտքում՝ Վերմլանդի հետ։ Ներքեի մակերեսը 4,122 կմ² է։ Բնակչությունը՝ 195,414 մարդ։

Ներքեն գտնվում է Միջին շվեդական դաշտավայրի կենտրոնական մասում, և շրջանի 57%-ի բարձրությունը 100 մետր ցածր է ծովի մակարդակից։ Ներքեի հյուսիս-արևմուտքում ձգվում է Չիլբերգեն լեռնաշղթան։ Խոշորագույն գետերն են Արբուգաոնը, Սվարտոնը և Թելյեոնը։

Պատմություն
-----------

Հին քարի դարի ժամանակաշրջանում դաշտավայրն իրենից ներկայացնում էր ծոցի ներքին մասը, այդ պատճառով հնագետներ այստեղ հայտնաբերում են ձկնորսական բնակավայրերի բազմաթիվ հետքեր։ Էրեբրու քաղաքից դեպի հյուսիս լեռնալանջերին հայտնաբերվել են հնադարյան մարդկանց կացարաններ, որոնք վերաբերում են քարի դարին (մ.թ.ա. 3500 տարի)։ Կացարաններում հայտնաբերվել է հարավսկանդինավյան տիպի կերամիկա։ Արբուգաոն հետի ափերին նույնպես հայտնաբերվել են հնադարյան կացարաններ։

Մշակույթ
--------

Ներքեի շրջանն ունի մոտ 5200 պատմական հուշարձան։

Տես նաև
-------

* Շվեդիայի նահանգներ
* Շվեդիայի վարչական բաժանում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Folkmängd i landskapen den 31 december 2016 — Statistics Sweden.
2. ↑  Statistics Sweden

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | **Շվեդիայի նահանգներ** |  |
| Բլեքինգե | Բուհուսլեն | Գոթլանդ | Դալարնա | Դալսլանդ | Եստրիքլանդ | Եմթլանդ | Լափլանդ | Հալանդ | Հելսինգլանդ | Հերյեդալեն | Մեդելփադ | Ներքե | Նորբոթեն | Սկոնե | Սմոլանդ | Սոդերմանլանդ | Վեստերբոթեն | Վեստերյոտլանդ | Վեստմանլանդ | Վերմլանդ | Ուփլանդ | Էլանդ | Օնգերմանլանդ | Օստերյոտլանդ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Open Directory Project |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Մեծ նորվեգական |

 |
**Վալգամաա** (էստ․՝ Valgamaa կամ *Valga maakond*), նահանգ Էստոնիայում, գտնվում է երկրի հարավային մասում։ Վարչական կենտրոնն է Վալգա քաղաքը, որը գտնվում է էստոնա-լավիական սահմանի վրա, և լատվիական Վալկա քաղաքի հետ կազմում է փաստացիորեն մեկ քաղաք, բաժանված սահմանով։ Նահանգը կազմված է երկու քաղաքներից (Վալգա և Տիռվա) և 11 շրջաններից։

Ռելիեֆը բլրոտ է։ Նահանգի տարածքում են գտնվում ավելի քան 200 լճեր։ Զարգացած է զբոսաշրջիկությունը, հատկապես ձմեռային շրջանում։ Նահանգում է գտնվում Կարաուլասկյան ազգային պարկի մի մասը։

Բնակչություն
------------

Նահանգում, ինչպես և ամբողջ Էստոնիայում գրանցվում է բնակչության քանակային անկում։ 2006 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ այստեղ ապրում էին 34867 մարդ, որից 46,5 % տղամարդիկ և 53,5 % կանայք։ Նահանգում ծնելիության ընդհանուր գործակիցը 2006 թվականին կազմում էր 9,1 ‰, մահացությանը՝ 15,1 ‰, իսկ բնական նվազման գործակիցը համապատասխանաբար կազմում էր −6,0 ‰։
Նահանգում գերակշռում են էստոնացիները, նրանք կազմում են բնակչության 82,7 %, ռուսները կազմում են 12,5 %, ուկրաինացիները՝ 1,5 %, ֆինները և մյուսները՝ (բելառուսներ, գերմանացիներ, թաթարներ, հայեր և այլ) 3,3 %։ Բնակչության 16,6 % գտնվում է 0-14 տարեկան հասակում, աշխատունակ բնակչությունը կազմում է 64,6 %, և 65 տարեկանից բարձր տարիք ունեն 18,8 %։ Բնակչության խտությունը կազմում է 17 մարդ/կմ²։

Վարչական-տարածքային բաժանում
----------------------------

Նահանգի կազմի մեջ են մտնում 2 քաղաք և 11 շրջան։

**Քաղաքներ՝**

Վալգա
Տիռվա
**Շրջաններ՝**

 Հելմե (էստ․՝ Helme vald)
 Հումմուլի (էստ․՝ Hummuli vald)
 Կառուլա (էստ․՝ Karula vald)
 Իռու (էստ․՝ Õru vald)
 Օտեպյաե (էստ․՝ Otepää vald)
 Պալուպեռա (էստ․՝ Palupera vald)
 Պիդռալա (էստ․՝ Põdrala vald)
 Պուկա (էստ․՝ Puka vald)
 Սանգաստե (էստ․՝ Sangaste vald)
 Տահևա (էստ․՝ Taheva vald)
 Տիլլիստե (էստ․՝ Tõlliste vald)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Eesti statistika 2012 | Էստոնիայի վիճակագրություն 2012(էստոներեն)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Էստոնիա Էստոնիայի Վալգամաա նահանգ |
| --- |
|  |
| Քաղաքներ | Վալգա | Տիռվա |
|  |
| Շրջաններ | Հելմե | Հումմուլի | Կառուլա | Իռու | Օտեպյաե | Պալուպեռա | Պիդռալա | Պուկա | Սանգաստե | Տահևա | Տիլլիստե |
|  |
| Էստոնիայի վարչական բաժանում |

 |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Էստոնիա Էստոնիայի վարչական բաժանում |
| --- |
|  |
| Վալգամաա | Վիլյանդիմաա | Վիրումաա | Իդա-Վիրումաա | Յիգևամաա | Լյաենե-Վիրումաա | Լյաենեմաա | Պիլվամաա | Պյարնումաա | Ռապլամաա | Սաարեմաա | Տարտումաա | Հարյումաա | Հիյումաա | Յարվամաա |
|  |
| Պորտալ:Էստոնիա |

 |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական |

 |
**Օռլին Վասիլև** (բուլղար․՝ Орлин Василев, նոյեմբերի 20, 1904(1904-11-20) կամ դեկտեմբերի 4, 1904(1904-12-04), Vranyak, Բուլղարիայի իշխանություն - ապրիլի 2, 1977(1977-04-02), Սոֆիա, Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետություն), բուլղարացի գրող։ Բուլղարիայի կոմունիստական կուսակցության գործիչ։ Դիմիտրովյան մրցանակի դափնեկիր։ Եղել է Բուլղարիայի ազգային գրադարանի տնօրեն։

Կենսագրություն
--------------

Օռլին Վասիլևը ծնվել է 1904 թվականին ուսուցչի ընտանիքում։ Հայրը եղել է բուլղարերենի ուսուցիչ և Բյալա Սլատինայի գիմնազիայի տնօրեն։ Գիմնազիայում սովորելու տարիներին Օռլին Վասիլևը դարձել է կոմունիստական խմբակի անդամ։ Ակտիվ մասնակցություն է ունեցել 1923 թվականի սեպտեմբերյան ապստամբությանը։ 1924 թվականին անցնում է Բուլղարիայի կոմունիստական կուսակցության շարքերը և ֆաշիստական կառավարության կողմից ենթարկվում ճնշումների։ 1933-1934 թվականներին խմբագրել է «Աշխարհ» թերթը, որն արգելվել է թագավորական գրաքննության կողմից։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Օռլին Վասիլևը եղել է Բուլղարիայի կոմունիստական կուսակցության ընդհատակյա օրգան «Պատրիոտ»-ի խմբագիրներից մեկը։ Աշխատել է նաև մի շարք առաջադիմական թերթերում։ 1944 թվականի սեպտեմբերյան հեղաշրջման օրերին եղել է նրա եռանդուն կազմակերպիչներից մեկը։

Գրական գործունեություն
----------------------

Գրական գործունեությունը սկսել է1927 թվականից։

**Պատմվածքներ**

* «Հասարակ հոգիներ», 1930
* «Դառը հաց», 1937
* «Կյանք և եղելություն», 1944
* «Նապաստակի ձագը»

**Վեպեր**

* «Հաստատում», 1932
* «Բոցեղեն օղակ», 1936
* «Ատամ ընդ ատաման», 1944

**Դրամաներ**

* «Տագնապ», 1948
* «Սեր», 1952
* «Երջանկություն»

Ընտանիք
-------

Ամուսնացել է Կունկայի հետ։ Ունեցել են երկու երեխա՝ Օռլինը և Մարիան։ Որդին՝ Օռլին Օռլինովը, եղել է գրող, սցենարիստ։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2  Internet Movie Database — 1990.
2. 1 2
3. ↑  Բուլղարական պատմվածքներ, «Հայաստան» հրատարակչություն, Երևան, 1966
4. ↑  Советский фактор в Восточной Европе 1944-1953 гг. В 2-х тт. Документы / Т. I. 1944-1948 гг.. Москва, РОССПЭН, 1999. ISBN 5-8243-0009-7. с. 139-144.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Информация за Орлин Василев в сайта на БНР
* Орлин Василев (անգլ.) *Internet Movie Database* կայքում

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Discogs · Internet Movie Database · MusicBrainz |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 121756885 · GND: 129952206 · ISNI: 0000000108864231 · LCCN: nr89016101 · NKC: kup19950000106137 · NTA: 071498184 · NUKAT: n2006119499 · SUDOC: 030315972 · VIAF: 34499292 · WorldCat VIAF: 34499292 |

 |

 |
Վարդյո կոմունան Ֆինմարք ֆյուլքեի քարտեզին
**Վարդյո** (նորվ.՝ Vardø), կոմունա (համայնք) Նորվեգիայի Ֆինմարք ֆյուլքեյում (մարզում)։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Վարդյո քաղաքն է։ Պաշտոնական լեզուն Բուկմոլն է։ Զբաղեցնում է 600.47 կմ² տարածք։

Բնակչություն
------------

Համաձայն Նորվեգիայի վիճակագրության վարչության՝ 2008 թվականի հունվարի 1-ին դրությամբ կոմունայի բնակչության թվաքանակը կազմում է 1930 մարդ։ Բնակչության մեծ մասը նորվեգացիներ են։

Տրանսպորտ
---------

Կոմունայի գլխավոր բնակավայրը գտնվում է համանորվեգական գլխավոր ճանապարհի ցանցում։ Մայրցամաքի և կղզու միջև գործում է ավտոմոբիլային թունել։ Կղզում գործում է նաև փոքր օդանավակայան, գործում է նաև նավահանգիստ։

Globus II (AN/FPS-129 «Have Stare»)
-----------------------------------

1998 թվականից կոմունայի տարածքում գործում է Globus II ռադարը, որը նախատեսված է մերձերկրյան տարածքներում տիեզերական աղբին հետևելու համար։ Լինելով Ռուսաստանի սահմանին մոտ՝ ռադարը գործարկման օրվանից հանդիսանում է դիվանագիտական կռվախնձոր երկու երկրների միջև, քանի որ ռուսական կողմը մտավախություն ունի, որ այն օգտագործվում է ամերիկյան զինվորականների կողմից ընդդեմ Ռուսաստանի։

Վարդյոյի ամրոց
--------------

Վարդյոյում է գտնվում Վարդյոյի ամրոցը, որի պատմությունը սկսվում է 13-14 դարերից։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ այն օգտագործվել է որպես բանտ։ Ներկայումս ամրոցը հանդիսանում է զբոսաշրջային վայր։

Պատկերասրահ
-----------

* Վարդյոյի տաճարՎարդյոյի տաճար
* Վարդյոյի տաճար, 1933 թ.Վարդյոյի տաճար, 1933 թ.
* Globus II ռադարGlobus II ռադար
* Վարդյոյի ամրոցի ներքին բակըՎարդյոյի ամրոցի ներքին բակը
* Վորդյոյի Ստրանդգաթեն փողոցըՎորդյոյի Ստրանդգաթեն փողոցը

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Kristiania, Norge: W. C. Fabritius & sønners bogtrikkeri. p. 301.
2. ↑  «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2008 թ․ դեկտեմբերի 22-ին. Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 17-ին.
3. ↑  «Заявление официального представителя МИД России». Արխիվացված է օրիգինալից 2007 թ․ մարտի 2-ին. Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 17-ին.
4. ↑  «РЛС в Вардё: недружественная акция США или нарушение Договора по ПРО?». Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ մարտի 26-ին. Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 17-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ամենահյուսիսային ամրոցը աշխարհում: (ռուսերեն)
**Պետեր Իլեմնիցկի** (սլովակ.՝ Petr Jilemnický; մարտի 18, 1901(1901-03-18)[…], Լետոգրադ - մայիսի 19, 1949(1949-05-19)[…], Մոսկվա, ԽՍՀՄ), սլովակ արձակագիր, սցենարիստ, լրագրող, մանկավարժ։ Լետոգրադի պատվավոր քաղաքացի։

Ստեղծագործությունը
------------------

Սլովակյան ապստամբության թեմային առաջիններից մեկը դիմեց Պետեր Իլեմնիցկին՝ նախապատերազմյան հայտնի վեպերի՝ «Չհերկված դաշտի», «Մի կտոր շաքարի» հեղինակը, վեպեր, որոնք սլովակյան գրականության մեջ դնում էին սոցիալիստական ռեալիզմի հիմքերը։ «Քրոնիկի» մեջ (1947) գրողը վերարտադրեց հակաֆաշիստական դիմադրության պատկերը՝ ընդհուպ մինչև զինված ապստամբությունը։

Այս գրքում ամեն ինչ կոչված է ընթերցողի ուշադրությունը կենտրոնացնելու պատմական փաստի վրա, ընդգծելու նրա կարևորությունը, ամբողջ ժողովրդի և յուրաքանչյուր սլովակի ճակատագրի համար, այդ նպատակն են հետապնդում և՛ իրադարձությունների ժամանակագրական հաջորդականությունը, և՛ հեղինակի կողմից ընտրված գործողության վայրը՝ անտառների մեջ կորած սլովակյան խուլ գյուղը Գրոնի ափին, և՛, վերջապես, պատումի ձևը, ապստամբության մասնակից անտառապահ Գոնդաշի անշտապ խոսքը։ Ազատագրական գաղափարների բարոյական մեծ ուժը մարմնավորված է հերոսների էվոլյուցիայի մեջ։ Կարելի է հետևել, թե ինչպես են փոխվում իր՝ պատմողի, նրա կնոջ և մյուս հերոսների հայացքները։

Սյուժեի դրվագները, առանձին մանրամասները չեն վարագուրում ապստամբության հեղինակային գնահատականը։ Համեստ անտառապահ Գոնդաշի բերանով, որը կարծես պատմում է միայն այն ահեղ օրերին իր գյուղի կյանքի մասին, Իլեմնիցկին բացահայտում է Սլովակյան ազգային ապստամբության պատմական և սոցիալ-հոգեբանական առաքելությունը։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2 3 4  Բրոքհաուզի հանրագիտարան (գերմ.) / Hrsg.: Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus, Wissen Media Verlag
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  Չեխիայի ազգային գրադարանի կատալոգ
3. 1 2 3 4  Encyklopedie dějin města Brna (չեխերեն) — 2004.
4. 1 2  Database of the Terezín Memorial
5. 1 2 3 4  Илемницкий Петер // Большая советская энциклопедия (ռուս.): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
6. ↑  Čestný titul národní umělec (չեխերեն) — 2015.
7. ↑  Արտասահմանյան գրականության պատմություն, Ե. Երևանի համալսարանի հրատ. 1985, էջ 603-604։

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ČSFD · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուս · Լարուսի |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 118712144 · ISNI: 0000000081291188 · LCCN: n82066025 · NKC: jk01051711 · NTA: 068952244 · NUKAT: n02023383 · SUDOC: 072619074 · VIAF: 50020047 · WorldCat VIAF: 50020047 |

 |

 |
**Նիկոլայ Նիկոլայի Պրոկուդին** (ռուս.՝ Прокудин Николай Николаевич, ծնվ.՝ 7 օգոստոսի, 1961, Լենինսկ-Կուզնեցկի, Կեմերովոյի մարզ), ռուս գրող, մանկագիր։ Սանկտ Պետերբուրգի Գրողների միության ու Ռուս գրողների միության անդամ։ Հեղինակ է 13 գրքերի, որոնցից են՝ «Յուլյաշկա Պոտերյաշկայի շուրջերկրյա ճանապարհորդությունը» (ռուս.՝ "Кругосветное путешествие Юляшки Потеряшки") և «Վերադառնալ ողջ» (ռուս.՝ "Вернуться живым")։

Կենսագրություն
--------------

Նիկոլայ Պրոկուդինը ծնվել է 1961 թվականի օգոստոսի 7-ին Լենինսկ-Կուզնեցկի քաղաքում։ 1978 թվականին ավարտել է Դնեպրոդերժինսկի միջնակարգ դպրոցը։ Մեկ տարի անց զորակոչվել է բանակ, ապա ընդունվել Սվերդլովսկի ռազմաքաղաքական տանկա-հրետանային բարձրագույն ուսումնարանը, որտեղ սովորել է 1980 թվականից մինչ 1984 թվականը։ Ուսումն ավարտելուց հետո ծառայել է Թուրքմենստանի ռազմական շրջանում։

Աֆղանական պատերազմի (1979—1989) ժամանակ՝ 1985—1987 թվականներին, մասնակցել է մարտական գործողությունների, պարգևատրվել է Կարմիր Աստղի երկու շքանշաններով, մեդալներով։ Ներկայում Պաշտօանության նախարարության թոշակառու է, պահեստի մայոր։

Ռուս գրողների միության ու Սանկտ Պետերբուրգի գրողների միության անդամ է (2004 թվականի մայիս), եղել է արձակի բաժնի վարիչ (2008-12), 2012 թվականից ռազմահայրենասիրական, արկածային ու դետեկտիվ գրականության բաժնի վարիչն է։ Սանկտ Պետերբուրգի գրողների միության նախագահի տեղակալն է, ինչպես նաև Ռուսալեզու գրողների միջազգային ֆեդերացիայի գրական քարտուղարը։

Արժանացել է Մաքսիմ Գորկու անվան գրական մրցանակի (2004, «Տարաս Բուլբա» անվանակարգում «Աշխատիր ողջ վերադառնալ» (ռուս.՝ «Постарайся вернуться живым…») եռագրության համար), «Спасибо тебе, солдат» փառատոնի դափնեկիր է, ինչպես նաև Կոզմա Պրուտկովի անվան միջազգային գրական փառատոնի մրցանակակիր (2013)։

Մատենագրություն
---------------

* Романтик. СПб. 2002 (2004)
* Звездопад. СПб. 2003 (2004)
* Конвейер смерти. СПб. 2004
* Гусарские страсти. СПб. 2005
* Остров амазонок. (Ամազոնուհիների կղզին) СПб. 2006
* Пиратские войны. (Ծովահենական պատերազմներ) СПб. 2006
* Сокровища флибустьеров. СПб. 2007
* Рейдовый батальон. М. 2006
* Район десантирования. М. 2007 (2009)
* Потеряшка находит друзей. (Պոտերյաշկան ընկերներ է գտնում) СПб. 2008
* Потеряшкино счастье. СПб. 2009
* Растревоженное лихо. СПб. 2010
* Потеряшка идет в школу. (Պոտերյաշկան գնում է դպրոց) СПб. 2011
* Вернуться живым. СПб. 2013

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Премии».

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1049662911 · ISNI: 0000000054399492 · LCCN: nr2004013893 · SUDOC: 18496458X · VIAF: 2418287 · WorldCat VIAF: 2418287 |

 |
**Կասպերովկա** (ռուս.՝ Касперовка), հին Տագանրոգի հյուսիսարևելյան ծայրամաս, քաղաքի պարետ, գեներալ Իվան Պետրովիչ Կասպերովի նախկին հողատիրությունը։

Պատմություն
-----------

Կասպերովկան քաղաքային հողի մեծ շրջան է, որը պատկանել է Տագանրոգի ամրոցի պարետ գեներալ-լեյտենանտ Իվան Պետրովիչ Կասպերովին (1740-1814)։

Կասպերովն իր հողերում տնկել է թթենիներ. այդ ծառուղիներից մեկը ներկայիս Գազովայա փողոցն է։ Հենց Կասպերովին է Ռուսաստանի Հարավը պարտական թթենու լայն տարածմամբ, որը նա բազմացնում էր իր կալվածքում` հույս ունենալով ստեղծել մետաքսագործական արդյունաբերություն։

Նրա մահից հետո ժառանգները մաս-մաս վաճառեցին ունեցվածքը։ Շրջանը մասերով վարձավճարով հանձնվում էր որպես բանջարանոցներ, իսկ ավելի ուշ այստեղ կառուցվեցին վաճառական Սերեբրյակովի առաջին և երկրորդ կաշվի գործարանները։

Գոյացած գյուղում ապրում էին հիմնականում բանվորներ։ 1861 թվականին եղել է 70 տուն` շուրջ 350 բնակչով, 1873 թվականին տներն արդեն 550-ն էին, բնակչությունը՝ 5000։ 1877 թվականին կառուցվեց շուկա, կային կրպակներ, պանդոկ, բաղնիք։ Կասպերովկան քաղաքին միացնելու խոսակցությունները սկսվել էին 1870-ական թվականներից, բայց պաշտոնապես շրջանն ընդգրկվեց Տագանրոգի կազմում միայն 1916 թվականին։

Կասպերովկա և Սկարամանգովկա շրջաններում բնակվող խուլիգաններին Տագանրոգում անվանում էին «փարավոններ» («фараоны»), ի տարբերություն այլ քաղաքների, որտեղ այդպես էին անվանում ոստիկաններին։

1924 թվականին Կասպերովկան վերանվանվեց Զավոդսկոյ (Գործարանային) թաղամաս։ Ավելի ուշ այն ընդգրկվեց Օրջոնիկիձեի շրջանի կազմում։ «Կասպերովկա» անվանումը տագանրոգցիների խոսքում գործածական է մինչ օրս։

Ներկայումս այն Տագանրոգի խիտ կառուցապատված շրջան է, որը ձգվում է Մշակույթի և հանգստի կենտրոնական զբոսայգուց մինչև մետաղագործների թաղամաս։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  *Емельянов С.Н.* Поговорим о названиях // www.proza.ru. — 2008. — 7 ноября.
2. 1 2 3 4 5 6 7  *Киричек М.С.* Касперовка // Таганрог. Энциклопедия. — Таганрог: Антон, 2008. — С. 384. — ISBN 978-5-88040-064-5.
3. 1 2  *Амелина А.* Маркиз и другие. Дворянские корни ростовского «неформала» // Неизвестный Ростов. — 2010. — 26 фев.
4. 1 2  *Гаврюшкин О. П.* Гуляет старый Таганрог: Исторический очерк. — Таганрог: АИ МИКМ, 1997. — 395 с. — ISBN 5-86746-019-3.
5. ↑  *Чаленко С.* «Фараоны» с городских окраин // Таганрогская правда. — 2012. — 12 июля.
6. ↑  *Хаславский О.* Избранное. — Таганрог: Антон, 2009. — С. 120. — ISBN 978-5-88040-065-2.
**Մորիս Թովմայի Փոցխիշվիլի** (վրաց.՝ მორის ფოცხიშვილი, հունիսի 11, 1930(1930-06-11), Թիֆլիս, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - 1997), վրացի բանաստեղծ։ ԽՄԿԿ անդամ 1962 թվականից։

Կենսագրություն
--------------

Ավարտել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը (1954)։ 1982 թվականից եղել է «Նակադուլի» մանկապատանեկան հրատարակչության տնօրենը։ Հրատարակվել են Փոցխիշվիլիի «Բալենիները անձրևի տակ» (1957), «Սիրտը փնտրում է սիրտ», «Երջանկության ծիածանը» (1976), «Բացվի՛ր, երկինք» և այլ ժողովածուներ։ Գրել է նաև մանուկների համար։ Նրա բազմաթիվ գործեր վերածվել են երգի։

Մորից Փոցխիշվիլու գերեզմանը
Փոցխիշվիլին նշանակալից ավանդ ունի հայ գրականության լավագույն նմուշները վրացի ընթերցողին ներկայացնելու գործում։ Նրա թարգմանությամբ լույս են տեսել Հովհաննես Շիրազի («Աստղերը Սևանում», 1959, Շ․ Նիշնիանիձեի հետ) և Վահան Տերյանի («Սիրտ-ծաղիկ», 1983) ժողովածուները։ Թարգմանել է նաև Հովհաննես Թումանյանի, Ավետիք Իսահակյանի, Եղիշե Չարենցի, Համո Սահյանի, Վահագն Դավթյանի և այլ բանաստեղծների գործերից։

Արժանացել է Հովհաննես Թումանյանի անվան գրական մրցանակի (1982)։ Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով, Ալբերտ Շվայցերի անվան խաղաղության միջազգային մեդալով։

Մորիս Փոցխիշվիլին հայերեն
-------------------------

* Աքիլեսյան գարշապար; Իմ սերը; Ներկած խիղճ; Երկնագույն մակագրություն։ Վրացական պոեզիա, Ե. «Արմավ», 2017, էջ 14-16։ Թարգմ.՝ Գագիկ Դավթյան։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  Library of Congress Authorities — Library of Congress.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։*  |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 1068531975 · ISNI: 0000000025218349 · LCCN: n85364857 · NKC: xx0065431 · NTA: 229718345 · VIAF: 53152244 · WorldCat VIAF: 53152244 |

 |

 |
**Վերմլանդ** (շվեդ.՝ Värmland), պատմական նահանգ Շվեդիայում, որը գտնվում է Սվեալանդ շրջանում։ Նահանգի լատիներեն անվանումներն են՝ *Vermelandia* և *Wermelandia*: Ընդհանուր մակերեսը կազմում է 18,164 կմ², բնակչության թիվը 2009 թվականի դրությամբ կազմում էր 311,652 մարդ։

Աշխարհագրություն
----------------

Վերմլանդը հարավում սահմանակցում է Վեստերգյոտլանդի և Դալսլանդի, արևմուտքում՝ Նորվեգիայի, արևելքում՝ Դալարնայի, Վեստմանլանդի և Ներքեյի հետ։ Նահանգի տարածքի մեծ մասը բաղկացած է Վերմլանդի լենի հողերից, սակայն Սյոդրա Ռոդա տարածքը պատկանում է Վեստրա-Գյոտալանդ լենին, իսկ Դեգերֆորս և Կարլսկուգա կոմունաների տարածքի մի մասը՝ Էրեբրու լենին։

Վերմլանդին է պատկանում Շվեդիայի խոշորագույն Վենեռն լճի հյուսիսային մասը։

Պատմություն
-----------

Վերմլանդում հայտնաբերվել են հնադարյան պատմության համեմատաբար քիչ քանակությամբ վկայություններ։ Դրանց թվում է մոտ 500 բնակավայր, որոնց մեծ մասն իրենցից ներկայացնում էին ձկնորսական բնակավայրեր, որոնք տեղակայված էին լճերի ափերին։ Վերմլանդի հարավ-արևմուտքում հայտնաբերվել են նաև ժայռապատկերներ։ Վեներնի շրջանում հայտնաբերվել են նեոլիթի ժամանակաշրջանի առանձին իրեր։ Ուշ նեոլիթին են պատկանում 138 պատկերասրահային դամբարան, որոնք հայտնաբերվել են հնագետների կողմից նահանգի հարավ-արևմուտքում։ Դամբարանների հյուսիսային սահմանը ձգվում է մինչև Արվիկան։

Բրոնզի դարն իրենից հետո թողել է մոտ 2200 դոլմեն, որոնց մեծ մասը գտնվում է Վենեռն, Գլաֆսֆյորդ և Ֆրյուկենյան լճերի (Էվրե Ֆրյուկեն, Մելան Ֆրյուկեն և Նեդրե Ֆրյուկեն) շուրջը։ Այդ շինությունները թողած մշակույթի մասին գրեթե ոչինչ հայտնի չէ։

Վաղ երկաթի դարին պատկանող գտածոներ Վերմլանդում գրեթե չեն հայտնաբերվել։ Այդ սակավաթիվ գտածոների թվում են երկու տասնյակ գերեզմանոցային դաշտեր (դրանց մեծ մասը հայտնաբերվել է Վերմլանդսնես թերակղզում) և քարե օղակներ։

Ուշ երկաթի դարից պահպանվել է ավելի քան 2200 դամբարանաբլուր։ Հիմնականում, դրանք կենտրոնացված են Վերմլանդսնեսում և Բյուելվեն, Նորսելվեն և Կլարելվեն գետահովիտներում, սակայն դրանցից մի քանիսը հայտնաբերվել են Վենեռնից արևելք և Չյոլայի շրջանում՝ արևմուտքում։ Դրանց մեծ մասը թվագրվում է Ժողովուրդների մեծ գաղթի ժամանակաշրջանին, իսկ մնացյալները պատկանում են վիկինգների ժամանակաշրջանին։

Նահանգի անվանումը ծագել է 13-րդ դարից ոչ շուտ։ Միջին դարերում այդ ժամանակ քիչ բնակեցված Վերմլանդի սահմաններն, ենթադրաբար, մեծ մասամբ համընկնում էին այժմյան Վերմլանդի սահմանների հետ։

Այն մասին, թե ինչպես է քրիստոնեությունն եկել Վերմլանդ, գրեթե ոչինչ հայտնի չէ։ Սկարայի թեմի կազմի մեջ մտնող այս նահանգում երբեք վանքեր չեն եղել։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Fredrik Fryxell as per Svenskt biografiskt lexikon below pdf here
2. ↑  Graesse
3. ↑  Statistics Sweden

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | **Շվեդիայի նահանգներ** |  |
| Բլեքինգե | Բուհուսլեն | Գոթլանդ | Դալարնա | Դալսլանդ | Եստրիքլանդ | Եմթլանդ | Լափլանդ | Հալանդ | Հելսինգլանդ | Հերյեդալեն | Մեդելփադ | Ներքե | Նորբոթեն | Սկոնե | Սմոլանդ | Սոդերմանլանդ | Վեստերբոթեն | Վեստերյոտլանդ | Վեստմանլանդ | Վերմլանդ | Ուփլանդ | Էլանդ | Օնգերմանլանդ | Օստերյոտլանդ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Open Directory Project |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · American Cycl. (1879) |

 |
**Հուսեյն Ջավիդ** (ադրբ.՝ Hüseyn Cavid, հոկտեմբերի 24, 1882(1882-10-24), Նախիջևան, Երևանի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 5, 1941(1941-12-05), Տայշետսկի շրջան, Իրկուտսկի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի բանաստեղծ, գրող և դրամատուրգ; Ադրբեջանական գրականության ռոմանտիզմ ժանրի գլխավոր ներկայացուցիչ Հուսեյն Ջավիդը ազգային ռոմանտիկ բանաստեղծության և ողբերգության ժանրի հիմնադիրն է։

Կենսագրություն
--------------

Հուսեյն Ջավիդի արձանը Բաքվում: Քանդակագործ. Օմար Էլդարով, 1996
Հուսեյն Ջավիդը ծնվել է 1882 թվականին Նախիջևանի Քենգերլիի շրջանի Շահթախտի գյուղում։ Նա ստացել է իր առաջին կրթությունը Նախիջևանի կրոնական դպրոցում։ Նա իր միջնակարգ կրթությունը ստացել է Մ․ Թ․ Սիդկիի «Դպրոց-կրթություն» կոչվող նոր դպրոցում(1894-1898)։ Ավարտել է Ստամբուլի համալսարանի գրականության բաժինը (1909)։ Աշխատել է որպես ուսուցիչ Նախիջևանում, այնուհետև `Գանձակում և Թբիլիսիյում, իսկ 1915 թվականից` Բաքվում։

Ստեղծագործություններ
--------------------

Հուսեյն Ջավիդի ստեղծագործությունը տևել է ավելի քան 30-տարի։ Նա հարստացրել է Ադրբեջանական գրականությունը և ժանրով, և իմաստությամբ։ Նրա «Անա (Նայր)», «Շեյխ Սանան» և «Իբլիս» ստեղծագործություններով Ադրբեջանական գրականության մեջ դրվել է ողբերգական ժանրի հիմքը։ Դրամատուրգի ստեղծագործությունների մեջ հատուկ տեղ են գրավում «Փեյղամբար», «Թոփալ Թեյմուր», «Քնյազ», «Սայավուշ», «Խայյամ», «Իբլիսին ինթիկամը (Իբլիսի վրեժը)» պիեսները և «Ազեր» պոեման։ Ադրբեջանական ժողովրդին շատ սիրող դրամատուրգը երկար տարիներ խորհրդային կարավարության կողմից իրականացվող բռնադատողական քաղաքականության հետ չի հաշտվել և պայքար է մղել նրանց դեմ։ Նա 1941 թվականին հալածանքի է ենթարկվել, որը իրականացված է Ստալինի ռեժիմի կողմից ու սպանվել է Իրկուտսկի մարզում։ Հեյդար Ալիևի հանձնարարությամբ նրա գերեզմանը տեղափոխվելով Նախիջևան հուղարկավորվել է այնտեղ։

Ծանոթագրություններ
------------------

**Քույր նախագծիում*** Մեջբերումներ Վիքիքաղվածքում
* Տեքստեր Վիքիդարանում
* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  Азербайджанская литература
2. ↑  Гусейн Джавид // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.
3. ↑  «Дом-музей поэта». Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ հունիսի 1-ին. Վերցված է 2018 թ․ օգոստոսի 24-ին.

Գրականություն
-------------

* Ашнин Ф. Д. Алпатов В. М. Насилов Д. М. Репрессированная тюркология. — М.: «Восточная литература» РАН, 2002. — С. 157.
* Джафар М. Гусейн Джавид. — Баку: Элм, 1982.
Մելհուս համայնքը Սյոր Թրյոնդելագ կոմսության քարտեզին
**Մելհուս** (նորվ.՝ Melhus), համայնք Նորվեգիայի Սյոր Թրյոնդելագ կոմսությունում։ Վարչական կենտրոնը Լենսվիկ քաղաքն է։ Պաշտոնական լեզուների ընտրության ժամանակ 3 լեզուներից որևէ մեկը չի ընտրել, այսինքն՝ չեզոք է։ Զբաղեցնում է 694.66 կմ² տարածք։

Համայնքը ստեղծվել է 1838 թվականին։ 1865 թվականին Մելհուսից առանձնացել է Հոլանդա համայնքը, իսկ 1880 թվականին՝ ևս մեկը։ 1964 թվականին բոլոր առանձնացած համայնքները միավորվել են մեկի՝ Մելհուսի մեջ։

Համայնքի տարածքում ակտիվ գործունեություն է իրականացնում Նորվեգական եկեղեցին։ Գործում են 1794, 1848, 1892 թվականներին կառուցած 4 եկեղեցիներ, որոնք հանդիսանում են վարչական միավորի տեսարժան վայրերից։

Զինանշան
--------

Մելհուս համայնքի զինանշանը հաստատվել է 1979 թվականի նոյեմբերի 7-ին և իրենից ներկայացնում է կարմիր վահան, ներքևի մասը կլոր, որի վրա դեղին գույնով պատկերված է նետաձիգ։ Խորհրդանիշը վերցված է Էնար Թահմբասքելֆիրի զինանշանից, ով եղել է Մելհուսի ամենալավ նետաձիգը 9-րդ դարում։

Բնակչություն
------------

Համաձայն 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Մելհուս համայնքում բնակվում է 15,844 մարդ։ Վերջին 60 տարում բնակչության թվաքանակի աճ է գրանցվել։

Աշխարհագրություն
----------------

Մելհուս համայնքի տարածքով հոսում է Գաուլա գետը։ Այստեղ է գտնվում նաև Սվորքսոյեն լիճը, մի շարք։ Տարածքի զգալի մասը ծածկված է անտառներով։

Ծնունդով Մելհուսից հայտնի անձինք
--------------------------------

* Մարտին Թրամնել (1879-1967), նորվեգացի քաղաքական գործիչ

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Kristiania, Norge: W. C. Fabritius & sønners bogtrikkeri. (նորվ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Համայնքի վիճակագրական տվյալները վերցված Նորվեգիայի վիճվարչությունից: Արխիվացված 2007-09-30 Wayback Machine (նորվեգերեն)
Նորդռեիսա կոմունան Թրոմս ֆյուլքեի քարտեզին
**Նորդռեիսա** (նորվ.՝ Nordreisa), կոմունա Նորվեգիայի Թրոմս ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Սթորսլեթ քաղաքն է։ Պաշտոնական լեզուն համարվում է բուկմոլը։ Զբաղեցնում է 3437.64 կմ² տարածք։

Կոմունան կազմավորվել է 1886 թվականի հունվարի 1-ին։ Սկզբնական շրջանում այն ավելի մեծ մակերես էր զբաղեցնում, սակայն հետագայում որոշ տարածքներ առանձնացվեցին։

Անվանումը ստացել է կոմունայի տարածքով հոսող Ռեիսա գետից։

Նորդռեիսայի զինանշանը
---------------------

Նորդռեիսա կոմունայի զինանշանը հաստատվել է 1984 թվականի դեկտեմբերի 21-ին և իրենից ներկայացնում է կանաչ գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա պատկերված է սպիտակ գույնի 2 սաղմոն տեսակի ձուկ։ Կոմունայի ղեկավարությունը այդպես է որոշել, քանզի Ռեիսա գետը հայտնի է սաղմոն ձկան առատությամբ և համեղությամբ։

Բնակչություն
------------

Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Նորդռեիսա կոմունայում բնակվում է 4665 մարդ։ Կոմունայի բնակչության քանակը վերջին 40 տարում հիմնականում պահպանվել է նույն մակարդակի վրա։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Աղբյուրներ
----------

* Store norske leksikon. (նորվեգերեն)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կոմունայի վիճակագրական տվյալները վերցված Նորվեգիայի վիճվարչությունից: Արխիվացված 2011-05-14 Wayback Machine (նորվեգերեն)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Juvkam D.* Historisk oversikt over endringer i kommune- og fylkesinndelingen — Statistics Norway, 1999. — P. 80. — ISBN 82-537-4684-9 — ISSN 0806-2056
2. 1 2 3  Jukvam, Dag (1999). "Historisk oversikt over endringer i kommune- og fylkesinndelingen". (նորվեգերեն)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Մայիլյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Թելման Սեդրակի Մայիլյան** (հունվարի 6, 1937(1937-01-06), Բերքաբեր, Իջևանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), արձակագիր, թարգմանիչ, ՀԳՄ և ՀԺՄ անդամ։

Կենսագրություն
--------------

Թելման Մայիլյանը ծնվել է 1937 թվականի հունվարի 6-ին՝ Տավուշի մարզի Բեքաբեր գյուղում։ Սովորել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ‎ֆակուլտետում։ Համալսարանն ավարտելուց հետո աշխատել է «Գիտելիք», գրքասերների ընկերություններում և շրջթերթում։ Ղեկավարել է Իջևանի Տարաս Շևչենկոյի անվան գրական միավորումը, մարզային ուկրաինական համայնքը։ Նա նաև հիմնադրել է «Գրական Իջևան» թերթը։

2004 թվականից Թելման Մայիլյանը Հայաստանի գրողների միության (ՀԳՄ) անդամ է։ Նա անդամակցում է նաև Հայաստանի ժուռնալիստների միությանը (ՀԺՄ)։

Ստեղծագործություններ
--------------------

Թելման Մայիլյանի ստեղծագործությունները և թարգմանությունները տպագրվել են հանրապետական և արտերկրյա թերթերում, հանդեսներում, դասագրքերում։ Նրա ստեղծագործությունները թարգմանվել են ռուսերեն, ուկրաիներեն, բուլղարերեն և էստոներեն։ Թելմանի թարգմանության շնորհիվ են հայ ընթերցողները ծանոթացել ուկրաինացի գրողներ Տարաս Շևչենկոյի ու Իվան Ֆրանկոյի ստեղծագործություններին։

Թելման Մայիլյանը հրատարակել է շուրջ 15 գիրք։ 1976 և 2004 թվականներին հատարակվել են նրա «Գրիբոյեդովը և Հայաստանը» պատմական ակնարկը, իսկ 1990 թվականին՝ «Երազների հովիտ» գիրքը։

1994 թվականին հրատարակվել է «Հեռացող կարոտ» գիրքը, իսկ 1998 թվականին՝ «Արյան կանչը» բանաստեղծությունների ժողովածուն։

2004 թվականին լույս է տեսել Թելման Մայիլյանի «Հայրենականչ» գիրքը։

Թարգմանություններ
-----------------

* Ոսկե դարպասներ։ Ուկրաինական քնարերգություն.- Երևան։ Սովետական գրող, 1977.- 416 էջ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Արխիվացված պատճենը» (PDF). Արխիվացված է օրիգինալից (PDF) 2019 թ․ օգոստոսի 19-ին. Վերցված է 2019 թ․ նոյեմբերի 3-ին.
2. ↑  «AV Production - Թելման Մայիլյան». *avproduction.am*. Արխիվացված է օրիգինալից 2022 թ․ փետրվարի 8-ին. Վերցված է 2019 թ․ նոյեմբերի 2-ին.
3. ↑  «ԹԵԼՄԱՆ ՄԱՅԻԼՅԱՆ « Հայաստանի Գրողների Միություն». Վերցված է 2019 թ․ նոյեմբերի 2-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Ծարավ եմ, ջուր…» (գրողի մտորումներ) / Թելման ՄԱՅԻԼՅԱՆ | Գրական Թերթ
**Նորբոթեն** (շվեդ.՝ Norrbotten), պատմական նահանգ (լանդսկապ) հյուսիսային Շվեդիայի հյուսիսային մասում, Նորլանդ պատմական շրջանում։ Իր տարածքով համապատասխանում է Նորբոթեն վարչական միավորի հարավարևելյան հատվածին։

Աշխարհագրություն
----------------

Նորբոթեն նահանգը հյուսիս-արևելքում սահմանակցում է Ֆինլանդիայի, արևմուտքում՝ Լափլանդի, հարավում՝ Վեստերբոթենի հետ, իսկ հարավարևելյան կողմից ողողվում է Բոտնիկի ծոցի ջրերով։

Պատմություն
-----------

Նորբոթենի պատմությունը տարբերվում է Շվեդիայի այլ պատմական նահանգների պատմությունից։ Սովորաբար, այդ պատմա-մշակութային կազմավորումները, որոնք չունեն որևէ վարչական նշանակություն, ունեն հարյուրամյակների ընթացքում անփոփոխ անվանումներ և սահմաններ։ Այսպես, Նորբոթեն նահանգի տարածքը նախկինում պատկանում էր Վեստերբոթեն նահանգին՝ դրանով նմանվելով Բոտնիկի ծոցի հակառակ՝ ֆիննական ափին գտնվող Օստրոբոտնիային։ Դրանից դեպի հյուսիս գտնվում էր Լափլանդ նահանգը, որը Վեստերբոթենի հետ միասին մտնում էր Վեստերբոթենի վարչական միավորի մեջ։ Ռուս-շվեդական պատերազմի արդյունքում 1810 թվականին Ֆինլանդիան՝ Օստրոբոտնիայի, Վեստորբոթենի և Լափլանդի արևելյան հատվածների հետ ներառյալ առանձնացվել է Շվեդիայից։ Դրանից հետո Վեստերբոթեն լենի մնացյալ մասը բաժանվել է երկու մասերի՝ հյուսիսում ստեղծվել է Նորբոթեն լենը, որն ներառեց Վեստերբոթեն և Լափլանդ շվեդական նահանգների հյուսիսային հատվածները։

Բնակչություն
------------

2009 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով Նորբոթեն նահանգի բնակչությունը կազմում է 192 542 մարդ։ Բնակչությունը սփռված է 26 671 կմ² տարածքի վրա՝ 7,2 մարդ/կմ² խտությամբ։

Տես նաև
-------

Շվեդիայի նահանգներ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Statistics Sweden

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | **Շվեդիայի նահանգներ** |  |
| Բլեքինգե | Բուհուսլեն | Գոթլանդ | Դալարնա | Դալսլանդ | Եստրիքլանդ | Եմթլանդ | Լափլանդ | Հալանդ | Հելսինգլանդ | Հերյեդալեն | Մեդելփադ | Ներքե | Նորբոթեն | Սկոնե | Սմոլանդ | Սոդերմանլանդ | Վեստերբոթեն | Վեստերյոտլանդ | Վեստմանլանդ | Վերմլանդ | Ուփլանդ | Էլանդ | Օնգերմանլանդ | Օստերյոտլանդ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական · Universalis |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: sh86001881 |

 |
**Եֆիմիա** (սերբ.՝ Јефимија, 1349 - 1405), սերբ բանաստեղծուհի, միանձնուհի, դաստիարակչուհի, ասեղնագործուհի։

Կենսագրություն
--------------

Եֆիմիայի մասին պահպանվել են կենսագրական կցկտուր տեղեկություններ, նրա ծննդյան թիվն ու ծննդավայրը պարզված չեն։ Հայտնի է, որ հասակ է առել Սարեզում։ Հայրը՝ մեծատոհմիկ ազնվական, Դրամսկի նահանգի կառավարիչն էր։ Հայտնի է նաև, որ 14-րդ դարի կեսերին սուր խելքով և բազում շնորհներով օժտված պարմանուհին կրթություն է ստանում հոր ապարանքում, ապա ամուսնանում է Յովան Ուգլեշայի հետ, որը Դուշան թագավորի օրոք այդ նահանգի կեսարն էր։ 1366 թվականին մահանում է հայրը, իսկ հինգ տարի անց, երբ սերբական զորքերը բախվեցին թուրքերի հետ, Մարիցայի հայտնի արյունահեղ կռվում սպանվում է ամուսինը։ Թշնամու կողմից զավթված Սարեզը լքելով, Եֆիմիան ձեռնադրվում է միանձնուհի և հաստատվում զորավար իշխան Լազարի պալատում՝ ստանձնելով նրա զավակների դաստիարակությունը։ Այստեղ նա մնում է մինչև իշխանի հերոսական վախճանը (1389 թվականի Կոսովոյի ճակատամարտում), ապա նրա տիկնոջ՝ իշխանուհի Միլիցիայի հետ ապաստանում Տրստենիկ քաղաքի մերձակա Լյուբոստինյա մենաստանում։

Ստեղծագործությունը
------------------

Մեզ են հասել Եֆիմիայի չորս ստեղծագործությունները։ Առաջինը երկթև սրբանկար է՝ աղոթքի հուզիչ մակագրությամբ։ Այս պատկերները նա հյուսել 1366-71 թթ. և նվիրել Խիլանդարի վանքին, որտեղ թաղված է նրա վաղամեռիկ որդին՝ նույնպես Ուգլեշա անունով։ Եֆիմիայի մեծարժեք գործերից են Խիլանդարի իշխանական դռների վարագույրները՝ դիպակի վրա բանված երկարաշունչ բանաստեղծություններով։ Ոսկով ու արծաթով ընդելուզված այս աշխատանքը գեղարվեստական անվիճելի արժեք է թե իբրև գրական երկ և թե իբրև կիրառական արվեստի նմուշ։

Հաջորդը ասեղնագործ թիկնոցն է՝ մեռնող Հիսուսի հոյակերտ պատկերով և ժամերգային պոեզիայով։ Սակայն Եֆիմիայի առավել կատարյալ գործը իշխան Լազարի գլխանոցն է, որի վրա ասեղնագործված է իր բարերարին նվիրված ձոնը։ Մասնագետների կարծիքով, այդ ուղերձ-բանաստեղծությունը սերբական պոեզիայում առ այսօր մնում է չգերազանցված։

Եֆիմիան հայերեն
---------------

* Գովք իշխան Լազարին։ «Գարուն», 1999, № 1, էջ 70։ Սերբերենից թարգմ.՝ Բաբկեն Սիմոնյան։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2 3 4
2. ↑  Դիմիտրի Կալեզիչ, Եֆիմիա։ «Գարուն», 1999, № 1, էջ 70։

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 100946887 · ISNI: 0000000058657401 · LCCN: n96031023 · NUKAT: n2017035941 · SUDOC: 091527767 · VIAF: 58342346 · WorldCat VIAF: 58342346 |

 |

 |
**Ելենա Սվարտ** (Օգոստոսի 25, 1859 թվական, Ամստերդամ — հունիսի 20, 1941 թվական, Բելլ)նիդեռլանդացի, սոնետների հեղինակ, բանաստեղծ Ֆրիդրիխ Լապիդոտի կինը։

Կենսագրություն
--------------

Ելենա Սվարտը ծնվել է վաճառականի ընտանիքում, որը որոշ ժամանակ Պորտուգալիայում Նիդեռլանդների դեսպանն էր։ Նա մեծացել է Բրյուսելում, որտեղ ստացել է տնային կրթություն, 1869-ին վերադարձել է Ամստերդամ, իսկ 1871-ին կրկին ապրել Բրյուսելում և սովորել ֆրանսիական գիշերօթիկ հաստատությունում։ 1884 թվականից նա բնակվում էր Մեխելենում, այնուհետև ամուսնացել է բանաստեղծ Ֆրիդրիխ Լապիդոտի հետ։ Ամուսնությունը երջանիկ չէր և տևեց 1894-1910թթ. Ամուսնալուծությունից հետո նա հիմնականում բնակվում էր Հաագայում։ Նա շարունակեց բանաստեղծություններ գրել մինչև ծերությունը։ Կյանքի վերջին տարիներին նա տառապում էր մենությունից և ավելորդ քաշից։

Գրական ոլորտում առաջին անգամ (1879 և 1882 թվականներին) նա հայտնվեց բանաստեղծությունների երկու ժողովածուներում՝ ֆրանսերեն՝ Fleurs du rêve (1879) և Les printanières (1882), բայց ավելի ուշ, Պոլ դե Մոնետի խորհրդով, անցավ հոլանդերենի։ Նրա մայրենի լեզվով տպագրվել են հետևյալ աշխատանքները (հիմնականում սոնետների տեսքով). Ռուվվիոլեն (1889), Պասիբլոեմեն (1891), Պոեզի (1893), Բլանկ դյուվեն (1895), ինչպես նաև արձակ մի շարք գործեր։ Քննադատները գնահատեցին նրա պոեզիան, որպես ընդհանուր առմամբ բարձր, երբեմն`որպես «շատ սենտիմենտալ», ինչպես նաև «քաղցր, տնային»։ Նրա աշխատանքը բարձր գնահատեց Վիլեմ Քլոսը, ով նրան անվանեց «Հոլանդիայի երգող սիրտը»։

Ծանոթագրություններ
------------------

**Քույր նախագծիում*** Տեքստեր Վիքիդարանում
* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2  WeChangEd
2. ↑  *Deyssel, Lodewijk van* Hélène Swarth (Dutch) // *Dietsche Warande[en]*. — Т. n.s. 5. — С. 139—145.
3. ↑  Swarth, Stephanie Hélène (1859—1941) — Resources — KNAW

Գրականություն
-------------

* «Сварт, Елена». *Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)*. Սանկտ Պետերբուրգ. 1890–1907.`{{cite book}}`: CS1 սպաս․ location missing publisher (link)
**Բահա Տահեր** (արաբ. بهاء طاهر‎, անգլ. Bahaa Taher. 1935 թվական, Կահիրե, Եգիպտոս), եգիպտացի գրող, 2008 թվականի «Արաբական գրականության միջազգային մրցանակի» դափնեկիր (International Prize for Arabic Fiction):

Կենսագրություն
--------------

Բահա Տահերը ծնվել է 1935 թվականին Կահիրե քաղաքում (Եգիպտոս)։

Ավարտել է Կահիրեի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը, սկսել է աշխատել «Radio 2»-ում։

Առաջին 1964 թվականին հրատարակել է հենց իր ստեղծագործությունը (մի փոքրիկ պատմություն)։

Բահը պատկանում էր 1960-ական թվականներին Եգիպտոսում գրական գործընթացի ձախակողմյան ավանգարդին և եղել է այսպես կոչված «Պատկերասրահ 68» խմբի (գրական ամսագրի անվանումը) աստղերից մեկը։

Թահերին կորցրեց աշխատանքը ռադիոյում՝ իշխանություններին սուր քննադատելու համար, և 1970-ական թվականներին իր աշխատանքները չհրատարակեց (Սադաթ նախագահի օրոք)։

1981 թվականին գրականագետը տեղափոխվեց Ժնև (Շվեյցարիա), որտեղ աշխատում էր որպես ՄԱԿ-իթարգմանիչ։

Շատ տարիներ պարտադրված արտագաղթից հետո, Բահա Տահերը վերադարձավ հայրենիք` Եգիպտոս, և անմիջապես ընդգրկվեց եգիպտական մշակույթի և գրականության պրոցեսի մեջ։ Ժամանակակից Եգիպտոսում Բահա Տահերը բավականին հայտնի անձնավորություն է, նրա մասին գրում են հոդվածներ, նկարում են ֆիլմեր ու ծրագրեր, նրանից հարցազրույցներ են վերցնում, նրան շնորհում են ազգային և միջազգային մրցանակներ, ինչպես օրինակ` «Եգիպտոսի գրականության պետական մրցանակ» (Այն ամենաբարձրն է երկրում, 1998 թվական), «Ժուզեպպե Աչերբիի անվան մրցանակ» (Հեղինակավոր իտալական մրցանակ, 2000 թվական), «Արաբական գրականության միջազգային մրցանակ» (Բուքերյան մրցանակի արաբական համարժեքը, 2008 թվական)։

Ստեղծագործություններ
--------------------

Բահա Տահերը, հետաքրքիր, հաճախ երգիծական, ինչպես նաև սուր սոցիալական և նույնիսկ քաղաքական արձակ ստեղծագործությունների (վեպեր և պատմվածքներ) հեղինակ է. առաջին աշխատանքները (հիմնականում պատմվածքներ) տպագրվել են ամսագրերում։

Աշխատանքների ընտրանի.

* شرق النخيل ("East of the Palms", 1985 թվական)
* قالت ضحى ("Qalat Duha", 1985 թվական)
* خالتي صفية والدير ("Aunt Safiyya and the Monastery", 1991 թվական)
* الحب في المنفى ("Love in Exile", 1995 թվական)
* "The point of light" (1999 թվական)
* واحة الغروب ("Sunset Oasis", 2007 թվական)

Գրականության աղբյուրներ
-----------------------

* Человек с гор. Восточный альманах. Выпуск 6. М.: «Художественная литература», стр. 224, 1978 (ռուս.)
* Краткая биография Баха Тахера на "www.arabworldbooks.com" (անգլ.)
* Интервью с Баха Тахером для "www.egypttoday.com" Արխիվացված 2010-06-14 Wayback Machine (անգլ.)
* Баха Тахер на "www.wbqonline.com"(չաշխատող հղում)
 (անգլ.)
* Тахер выиграл арабский «Букер» Արխիվացված 2013-03-26 Wayback Machine // «Аль-Ахрам-"Неделя"» № 888 за 13 — 19 марта 2008 года - (անգլ.)
* ‘Sunset Oasis’ wins Arabic fiction prize. Egyptian author Baha Taher named inaugural winner of $60,000 International Prize for Arabic Fiction 2008. на "www.middle-east-online.com" Արխիվացված 2011-06-12 Wayback Machine (անգլ.)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Store norske leksikon (бук.) — 1978.
2. ↑  Autoritats UB
3. ↑  وفاة الأديب المصري بهاء طاهر عن 87 عاما — Euronews, 2022.
4. ↑  "Bahaa Taher". www.arabworldbooks.com. Retrieved 2018-03-18.
**Ավետիս, Ավետիք** (ծննդյան թիվն անհայտ – մոտ 1381 թվական), XIV դարի 2-րդ կեսի մանրանկարիչ, գրիչ և կազմող։

Կենսագրություն
--------------

Ստեղծագործել է Սուրխաթում (Ղրիմ)։ Գրչության արվեստը սովորել է հորից՝ Նատերից։ Մատենադարանում պահվում են Ավետիսի 1344-1948 թվականների ընդօրինակած ու պատկերազարդած Ավետարանները (ձեռ. № 7636, 7637, 7742, 7857), 1364 թվականին և 1371 թվականին Ճաշոցները (ձեռ. № 4656, 7449), 1355 թվականին ընդօրինակած Ժողովածուն (ձեռ. № 6938)։ Ավետիսի ձեռագրերից պահվում են նաև Լոնդոնի Բրիտանական թանգարանում, Վիեննայի Մխիթարյան մատենադարանում և Թբիլիսիի հին ձեռագրերի ինստ­իտում։ Ավետիսը զուգորդել է Հայաստանի և Կիլիկյան գեղանկարչության ավանդույթները՝ գերադասելով կապույտ խորքով նկարների մոնումենտալ լուծումը։

Գրականություն
-------------

* Կորխմազյան Է. XIV–XV դարեր, Ղրիմի հայ մանրանկարչության առանձնահատկությունները, «Բանբեր Մատենադարանի», 1969 թվական, № 9։
* Նույնի, Армянская миниатюра Крыма (XIV–XVII века), Ереван, 1978 год․

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Հայ գրատպություն և գրքարվեստ» հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում-Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
**Շկոդերի վիլայեթ** (թուրքերեն՝ İşkodra Vilayeti), առաջին մակարդակի վարչատարածքային միավոր Օսմանյան կայսրությունում, որը գոյություն է ունեցել 1867-ից 1913 թվականներին՝ ժամանակակից Ալբանիայի և Չեռնոգորիայի տարածքում։ 19-րդ դարի վերջին տարածքը կազմել է 13 800 կմ²։

Վիլայեթը կազմավորվել է 1867 թվականին՝ նախկինում գոյություն ունեցողղ Շկոդերի և Դեբարի սանջակների տեղում։ Ձևավորվել է թուրքերի կողմից 1478-1479 թվականներին քաղաքի գրավումից հետո։ 1499 թվականի տվյալներով Շկոդերի սանջակի կազմում ներառված էր Զետայի իշխանության մեծ մասը։ 1514-ին Ստանկո Չեռնոևիչի իշխանության ներքո վարչատարածքային միավորը տարրալուծվում է երկու առանձին շրջանների՝ Շկոդերի և Չեռնոգորիայի սանջակների, որոնցից յուրաքանչյուրն օժտված էր որոշակի ինքնավարությամբ։

1867 թվականին Շկոդերի սանջակը միանում է Սկոպյեի սանջակին, որի արդյունքում էլ ձևավորվում է վիլայեթը։ Նախկինում Օսմանյան կայսրության Շկոդերի վիլայեթի մաս կազմող Բար և Պոդգորիցա բնակավայրերը 1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմի արդյունքում անցնում են նորանկախ Չեռնոգորիայի թագավորությանը։

1912-1913 թվականների պատերազմական գործողությունների ընթացքում վիլայեթի տարածքը նվաճվում է «Բալկանյան դաշինքի» երկրների միացյալ ուժերի կողմից։ 1914 թվականին Շկոդերի վիլայեթը միանում է 1913 թվականի Լոնդոնի վեհաժողովի արդյունքում ձևավորված անկախ Ալբանիային։

1911 թվականի տվյալներով թուրքհպատակ վիլայեթի բնակչության թիվը կազմել է 349 455 մարդ։ Ազգաբնակչության մեծամասնությունը կազմել են իսլամադավան ալբանացիները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Iskodra Vilayeti | Tarih ve Medeniyet
2. ↑  Teaching Modern Southeast European History Արխիվացված 2012-03-20 Wayback Machine. Alternative Educational Materials, p. 26

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուսի և Եփրոնի |

 |

|  |
| --- |
| 
  **Թուրքիա**   **Պատմություն**
 |
**Հերյեդալեն** (շվեդ.՝ Härjedalen), պատմական նահանգ Շվեդիայի կենտրոնական մասում, Նորլանդ պատմական շրջանում։ Սահմանակցում է Նորվեգիայի հետ, ինչպես նաև Դալարնա, Հելսինգլանդ, Մեդելփադ և Եմթլանդ նահանգների հետ։ Նահանգի տարածքը հիմնականում պատկանում է Եմթլանդ լենի համանուն մունիցիպալիտետին, սակայն ոչ մեծ տարածքներ պատկանում են Դալարնա լենին։ Խոշորագույն բնակավայրը և նահանգի կենտրոնը (ոչ պաշտոնական) Սվեգ բնակավայրն է։

Բնակչությունը 2009 թվականի տվյալներով կազմում է 10 028 մարդ, 0,88 կմ² խտությամբ։

Տեղագրություն
-------------

Հերյեդալեն անվանումը ծագել է արևմտա-նորվեգական *Herjárdalr* անվանումից, ինչը բառացի նշանակում է «Հերյե գետի հովիտ»։

Աշխարհագրություն
----------------

Նահանգի 4/5-րդը տեղակայված է ծովի մակարդակից 500 մետր բարձրության վրա։ Մի մասը գտնվում է Սկանդինավյան լեռների շրջանում։ Շվեդիայի ամենաբարձրադիր Հյոգվալեն գյուղը, որը գտնվում է 835 մետր բարձրության վրա, նույնպես գտնվում է Հերյեդալեն նահանգում։

Պատմություն
-----------

Ի սկզբանե նահանգը պատկանել է Նորվեգիային, այնուհետև՝ 1645 թվականին Բրյոմսեբրի հաշտության պայմանագրով Նորվեգիան զիջում է այն Դանիային։

Տես նաև
-------

* Շվեդիայի նահանգներ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Folkmängd i landskapen den 31 december 2016 — Statistics Sweden.
2. 1 2  Statistics Sweden
3. ↑  Svenskt ortnamnslexikon 2003

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | **Շվեդիայի նահանգներ** |  |
| Բլեքինգե | Բուհուսլեն | Գոթլանդ | Դալարնա | Դալսլանդ | Եստրիքլանդ | Եմթլանդ | Լափլանդ | Հալանդ | Հելսինգլանդ | Հերյեդալեն | Մեդելփադ | Ներքե | Նորբոթեն | Սկոնե | Սմոլանդ | Սոդերմանլանդ | Վեստերբոթեն | Վեստերյոտլանդ | Վեստմանլանդ | Վերմլանդ | Ուփլանդ | Էլանդ | Օնգերմանլանդ | Օստերյոտլանդ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 119701070 |

 |