**Կամիլա Ռավերա** (), իտալացի քաղաքական գործիչ և առաջին կին սենատորը։ Իտալական ֆեմինիզմի շարժիչ ուժերից մեկը։

1921 թվականին մասնակցել է Իտալիայի կոմունիստական կուսակցության հիմնադրմանը։ Եղել է կուսակցության գլխավոր քարտուղարը 1927 թվականից մինչև 1930 թվականը Անտոնիո Գրամշիի ձերբակալությունից հետո։

Ռավերան մասնակցել է Կոմինտերնի տարբեր համագումարներին՝ անձամբ հանդիպելով և՛ Վլադիմիր Լենինի, և՛ Իոսիֆ Ստալինի հետ: Ձերբակալվել է 1930 թվականին և դատապարտվել 15 տարվա ազատազրկման։ Ձերբակալությունից հետո գլխավոր քարտուղարի պաշտոնում նրան հաջորդել է Պալմիրո Տոլյատին: Ումբերտո Տերաչինիի հետ միասին հեռացվել է Իտալիայի կոմունիստական կուսակցությունից 1939 թվականին Մոլոտով-Ռիբենտրոպ պայմանագրին ընդդիմանալու համար և նրան թույլ չեն տվել նորից միանալ մինչև 1945 թվականը։

Կենսագրություն
--------------

### Վաղ կյանք

Ռավերան սկսել է գրել էսսեներ, որոնք խթանել եմ սոցիալիզմը, իսկ ավելի ուշ տեղափոխվել է Թուրին՝ ուսուցիչ դառնալու նպատակով։ Նրա ստեղծագործությունները գրավել են Անտոնիո Գրամշիի ուշադրությունը, որը հրավիրել է նրան սյունակներ գրել իր *L'Ordine Nuovo* թերթի համար։ 1921 թվականի հուլիսին միացել է թերթի խմբագրությանը։

### Քաղաքական կարիերա

#### Իտալիայի կոմունիստական կուսակցություն

1922 թվականի նոյեմբերին Ռավերան մասնակցել է Կոմինտերնի չորրորդ համագումարին՝ որպես Իտալիայի կոմունիստական կուսակցության պատվիրակ։ Այստեղ հանդիպել է կոմունիստական շարժման կարևոր դեմքերին, այդ թվում՝ Կլարա Ցետկինին, Խրիստո Կաբակչիևին, Իոսիֆ Ստալինին և Վլադիմիր Լենինին։ Հռոմի երթից հետո Կոմունիստական կուսակցությունը ստիպված է եղել ընդհատակվել, և Ռավերան դարձել է հետախուզման մեջ գտնվող գործիչ Մուսոլինիի ռեժիմի ներքո։ 1927 թվականին դարձել է կուսակցության գլխավոր քարտուղար։ Մասնակցել է Կոմինտերնի վեցերորդ համագումարին 1928 թվականին Մոսկվայում, և նրան առաջարկվել է մշտական բնակություն քաղաքում, որը նա մերժել է։ 1930 թվականի հուլիսի 10-ին Մագիորե լճում Ռավերան ձերբակալվել է։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Ռավերան դարձել է Իտալիայի կոմունիստական կուսակցության մի մասը։ Նա ծառայել է որպես Իտալիայի խորհրդարանի անդամ՝ որպես կուսակցության անդամ, որտեղ ստորագրել է օրինագծեր, ներառյալ այն օրինագծերը, որոնք ուղղված են մայրերի պաշտպանությանը և կանանց հավասար աշխատավարձին։ Ռավերան այս պաշտոնից հեռացել է 1958 թվականին։

### Մեծարանք

1982 թվականին Իտալիայի նախագահ Սանդրո Պերտինին Կամիլա Ռավերային ցմահ սենատորի կոչում շնորհել։

### Մասնակցությունը ընտրություններին

| Ընտրություն | Պալատ | Constituency | Կուսակցությույն | Ձայն | Արդյունք |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1948 | Պատգամավորների պալատ | Թուրին-Նովարա-Վերչելի |  | ԺԴՃ | 68,716 | YesY **Ընտրված** |
| 1953 | Պատգամավորների պալատ | Թուրին-Նովարա-Վերչելի |  | ԻԿԿ | 43,650 | YesY **Ընտրված** |

1. ↑  Forsas-Scott, Helena (1991). *Textual Liberation: European Feminist Writing in the Twentieth Century*. Routledge. էջ 238.
2. ↑  «Camilla Ravera, 98, Italy Communist, Dies». *The New York Times*. April 16, 1988.
3. 1 2 3  Alfano, Lorenzo (2020-06-18). «The First Woman to Lead a Political Party Was an Italian Communist». *jacobinmag.com* (ամերիկյան անգլերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2020-06-21-ին. Վերցված է 2020-06-21-ին.
4. 1 2 3 4 5 6  Alfano, Lorenzo (2020-06-18). «The First Woman to Lead a Political Party Was an Italian Communist». *jacobinmag.com* (ամերիկյան անգլերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2020-06-21-ին. Վերցված է 2020-06-21-ին.
5. 1 2  Alfano, Lorenzo (2020-06-18). «The First Woman to Lead a Political Party Was an Italian Communist». *jacobinmag.com* (ամերիկյան անգլերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2020-06-21-ին. Վերցված է 2020-06-21-ին.
6. ↑  Alfano, Lorenzo (2020-06-18). «The First Woman to Lead a Political Party Was an Italian Communist». *jacobinmag.com* (ամերիկյան անգլերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2020-06-21-ին. Վերցված է 2020-06-21-ին.