recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ածխային թխվածքաբլիթ** (անգլ.՝ Charcoal biscuit), թխվածքաբլիթներ, որոնց ավելացվում է ուռենու փոշի կամ ակտիվացրած ածուխ։ Մյուս բաղադրիչներն են` ալյուր, կարագ, շաքարավազ և ձու։

Ածխային թխվածքաբլիթ շան համար

Պատմություն
-----------

Առաջին անգամ ածխային թխվածք պատրաստել են Անգլիայում, 19-րդ դարում, բժշկական նպատակներով, որպես մետեորիզմի և ստամոքսի խնդիրների լուծման միջոց։ 1856 թվականին «*The Retrospect of Practical Medicine and Surgery»* ամսագիրը խորհուրդ է տվել ախծային թխվածքը ստամոքսաբորբի խանգարման դեմ. ըստ հրապարակման` յուրաքանչյուր թխվածքաբլիթ պարունակում է 10 գրան (648 մգ) ակտիվացրած ածուխ։ 1857 թվականին «*Vegetable Charcoal: Its Medicinal and Economic Properties with Practical Remarks on Its Use in Chronic Affections of the Stomach and Bowels»* գիրքը ածխային թխվածքը առաջարկել է որպես հոյակապ միջոց` երեխաներին ածուխ տալու համար։

Մեր ժամանակներում ածխային թխվածքը արտադրվում է կրեկերի տեսքով` պանրի հետ ուտելու համար։ Այդ թխվածքը ածխի թեթևակի համ ունի, որը ոմանք որպես հաճելի են նկարագրում։ Ածխային թխվածքը նաև միջոց է մարդկանց մարսողական խախտումների, ինչպես նաև` ընտանի կենդանիների մետեորիզմի դեմ։

Մշակութային հղումներ
--------------------

Անգլիացի գրող Իվլին Վոն իր «Վերադարձ Բրայթսհեդ» վեպում նշել է, որ Չարլզ Ռայդերը Օքսֆորդում քննություններին պատրաստվելու ժամանակ օգտագործել է ածխային թխվածք և սառը սուրճ։

Հաստատվել է, որ Լյուդվիգ Վիտգենշթայնը Իռլանդիայում գտնվելու ժամանակ է կերել գրեթե միայն ածխային թխվածքաբլիթ։

2012 թվականի օգոստոսին ածխային թխվածք պատրաստել են Food Network հեռուստաալիքի Chopped: Grillmasters խոհարարական շոուի դրվագներից մեկում, աղանդերի փուլի ժամանակ։

Տես նաև
-------

* Ակտիվացրած ածուխ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  *Disley, John* CharcoalRemedies.com. — Remnant Publications, 2006. — ISBN 978-0-9738464-0-9
2. ↑  *Davidson, Alan* The Oxford Companion to Food[en]. — Oxford University Press, 1999. — С. 76. — ISBN 0-19-211579-0; Davidson, Alan}}
3. ↑  *Rolland, Jacques L.* The Food Encyclopedia: Over 8,000 Ingredients, Tools, Techniques and People. — Robert Rose, 2006. — С. 148. — ISBN 0-7788-0150-0
4. ↑  *Braithwaite, James* The Retrospect of Practical Medicine and Surgery. — W. A. Townsend Publishing Co. 1856. — С. 292.
5. ↑  *Bird, James* Vegetable Charcoal: Its Medicinal and Economic Properties with Practical Remarks on Its Use in Chronic Affections of the Stomach and Bowels. — J. Churchill, 1857. — С. 65.
6. ↑  Frenette Brad (2008-04-16)։ «Impulse Buy: Miller’s Damsel Charcoal Crackers»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-05-20-ին։ Վերցված է 2016-12-05
7. ↑  *Norton, James* Supertasters: Steppin' up your cheese game (und). — CHOW, 2008.
8. ↑  Ray Monk, *Ludwig Wittgenstein: The Duty of Genius*, New York, Penguin, 1990, p. 522.
**«Ակորդեոնահարը»** (ֆր.՝ L'Accordéoniste), իսպանացի նկարիչ Պաբլո Պիկասոյի նկարը։ Պատկանում է կուբիզմին։ Յուղաներկով նկարվել է կտավի վրա 1911 թվականի ամռանը։ Գտնվում է Նյու Յորքի Սողոմոն Գուգենհայմի թանգարանում։ Չափերը՝ 130,2 x 89,5 սանտիմետր։

Պատմություն
-----------

1911 թվականի ամռանը Պիկասոն և իր ընկեր Ժորժ Բրաքը ապրել և աշխատել են ֆրանսիական Սերե քաղաքում։ Նրանք փորձեր են կատարել՝ ստեղծելով նկարներ, որոնց հեղինակությունը երբեմն դժվար էր որոշել։ Նրանք կուբիզմի հիմնադիրներն էին և այն հասցրել էին գրեթե ամբողջական վերացության։ Սա սկզբունքորեն նոր արվեստ էր, որը հորինել են Պիկասոն և Ժորժ Բրաքը 1907-1914 թվականներին։ «Ակորդեոնահարը» նկարի սեփականատերերից մեկն այնքան էր շփոթվել, որ նկարի ետևում արված «Céret» գրության պատճառով այդ ստեղծագործությունն ընդունել էր իբրև բնապատկեր։

Նկարագրություն
--------------

Անալիտիկ կուբիզմի ոճով մոխրագույն-օքրիստային երանգով նկարված նկարի վրա դժվար չէ տեսնել նստած ակորդեոնահարի ուրվագծերը, որոնք նշված են բազմաթիվ տեղահանված և ուղղահայաց կառուցված եռանկյունաձև հարթություններով, կիսաշրջանաձև ձևերով և ուղղանկյուններով։ Նկարի կենտրոնում պատկերված է ակորդեոն։ Կարելի է տեսնել նրա մորթին և ստեղները, ինչպես նաև երաժշտի ձախ ձեռքը։ Կտավի ստորին մասում երևում են բազկաթոռի պարույրները։ Եվ չնայած նկարում պատկերված խուսափողական ձևերը և օբեկտները միշտ չէ, որ կարելի է ճշգրիտ որոշել, ակորդեոնահարի ժպտացող դեմքը՝ ուղղված դիտողին, դարձել է նկատելի դետալ։ Կտավի ներքևի ձախ հատվածում նկարիչի ստորագրությունն է՝ «Picasso»։

1937 թվականին կտավը դարձել է Սողոմոն Գուգենհայմի թանգարանի հիմնադիր հավաքածուի մի մասը։ Հավաքածուի սեփականատերը Սողոմոն Գուգենհայմն էր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Կազմեք ցանկեր, ոչ թե պատերազմ — 2013.
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. 1 2 3  «Pablo Picasso. Accordionist (L’accordéoniste)»։ GUGGENHEIM։ Վերցված է 2020-01-17
6. ↑  Avgikos Jan։ «Pablo Picasso»։ Guggenheim Museum։ Վերցված է հուլիսի 27, 2016
7. ↑  Voorhies James (2000)։ «Pablo Picasso (1881-1973)»։ *Heilbrunn Timeline of Art History*։ Metropolitan Museum of Art։ Վերցված է ապրիլի 8, 2011
**«Ուրալխիմպլաստ» թանգարան** (ռուս.՝ Музей «Уралхимпласт»), «Ուրալխիմպլաստ» գործարանի թանգարանը Նիժնի Տագիլ քաղաքում։ Գտնվում է քաղաքի Դերժինսկի շրջանում, Հյուսիսային մայրուղու 21/2 հասցեում, ՈւԽՊ արդյունաբերական շրջանում։ Թանգարանը տեղավորված է երկու հարկանի շենքում`« Ուրալխիմպլաստ» գործարանի անցակետերից մեկի մոտակայքում, փոքրիկ նրբանցքում, որը խորանում է գործարանի մեջ։ Թանգարանի մոտ կա Հայրենական պատերազմի զոհերի հիշատակին նվիրված «Հիշողության պատը» հուշահամալիրը։

Պատմություն
-----------

Ուրալխիմպլաստի գործարանի պատմության և տեխնիկայի թանգարանը բացվել է 1972 թվականի հոկտեմբերի 31-ին։ Այն ստեղծվել է անձնակազմի տեխնիկական պատրաստման համար նախատեսված կաբինետների հիման վրա։ Թանգարանի ստեղծման հիմնական նպատակն էր ցույց տալ ձեռնարկության արտադրության աճը և արտադրության տեխնիկական առաջընթացը։ Թանգարանը դարձավ ձեռնարկության կյանքի կենտրոնը՝, այնտեղ կազմերպվում էին էքսկուրսիաներ, դասընթացներ, վետերանների հետ հանդիպումներ և այլ միջոցառումներ։

1990-ական թվականներին ճգնաժամի հետ կապված թանգարանն անկում ապրեց։ 1998 թվականին գործարանը ոտքի կանգնեց, 21-րդ դարում թանգարանում իրականացվեցին լայնածավալ վերակառուցման աշխատանքներ, թարմացվեց ցուցադրությունը։

Ցուցադրություն
--------------

Թանգարանի ցուցադրությունը բացումից ի վեր մշտապես թարմացվում է։ Թանգարանի սրահներում ներկայացված են լաբորատոր իրեր և տարբեր տարիների գործիքներ, թանգարանի արտադրությունը, ձյութաթոր գործարանի կառուցման 1936 թվականի դիորամաներ։ Թանգարանում հավաքվում է պատմական փաստաթղթերի և լուսանկարների մեծ արխիվ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «История Нижнего Тагила: 20 век»։ *historyntagil.ru*։ Վերցված է 2018-04-20

Արտաքին հղումներ
----------------

* Продукцией Уралхимпласта заинтересовались в Европе
Ահմեթ Բենլերը սպանությունից առաջ։
Հուշատախտակ Հաագայում Թուրքիայի դեսպանության դիմաց։
**Ահմեթ Բենլեր** (թուրքերեն՝ Ahmet Benler), Նիդերլանդների Թագավորությունում Թուրքիայի դեսպան Օզդեմիր Բենլերի որդին։ Սպանվել է 1979 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Հաագայում։ Թուրք դեսպանի որդու սպանության պատասխանատվությունը, առանձին-առանձին, ստանձնել են Հայաստանի ազատագրության հայ գաղտնի բանակը և «Հայկական ցեղասպանության արդարության մարտիկներ» կազմակերպությունը։

Քսանյոթամյա Ահմեթ Բենլերը, որը Նիդերլանդներում Թուրքիայի դեսպան Օզդեմիր Բենլերի միակ որդին էր, հետբուհական կրթություն էր ստանում Դելֆթի տեխնիկական համալսարանում։ Ոստիկանության փոխանցմամբ՝ համալսարան գնալու ճանապարհին, նա կանգնեցրել է իր Volkswagen-ը կարմիր լույսի տակ, երբ հրաձիգը, որը կանգնած էր տրոլեյբուսի կանգառում, մոտեցել է մեքենային և չորսից վեց փամփուշտ արձակել նրա ուղղությամբ։ Ահմեթ Բենլերը տեղում մահացել է։

Ենթադրյալ մարդասպանի ձերբակալություն և դատավճիռ
-----------------------------------------------

Բենլերի VW մակնիշի ավտոմեքենան, 1979 թվական։
Բենլերի ենթադրյալ մարդասպանը՝ Մուսթաֆա Հասան Ամարը, ինչպես նշված էր վերջինիս լիբանանյան անձնագրում, Նիդերլանդներ էր վերադարձվել դատավարության համար։ Այդուհանդերձ, նա ազատ արձակվեց դատարանի դահլիճից՝ ոչ բավարար ապացույցների առկայության պատճառով։ Դատական լսումը տևել է շուրջ 7 ժամ։

Տես նաև
-------

* Հայկական ռազմաքաղաքական կազմակերպությունների կողմից սպանված թուրք դիվանագետների ցանկ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Son of Turkish Diplomat Slain in the Netherlands, *The New York Times*
2. ↑  BELGEnet. Ermeni Terörü - Türk Diplomatlarına Saldırılar...
3. ↑  Turkish envoy's son slain in The Hague. Benler died on spot. *The Globe and Mail* (Canada). October 13, 1979
4. ↑  «tumgazeteler»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ հուլիսի 17-ին։ Վերցված է 2007 թ․ դեկտեմբերի 14  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
5. ↑  EYLÜL 1980 Archived 2007-07-15 at the Wayback Machine. For English readers: Ludington Daily News - Sep 10, 1981
**Slither.io** (հայերեն՝ **Սլայթեր․իո** կամ **Սլիզար․իո**), բրաուզերի խաղ, որտեղ դուք պետք է կառավարեք որդը և կլանեք գնդակներ, մեծանաք, որպեսզի ի վերջո ձեր որդը դառնա ամենամեծը սերվերում։ Խաղի ժողովրդականությունը մեծացել է ՅուԹուբի հայտնի ալիքներում գովազդելուց հետո։

Խաղի ընթացքը
------------

Խաղը նման է Agar.io-ին։ Նպատակը օձին կառավարելն է, տարածության մեջ շարժվելը, գնդակներ կլանելը, հակառակորդներին ոչնչացնելը և հետո կլանելը։ Որքան շատ գնդակներ են սպառվում, այնքան օձն ավելի մեծ է դառնում, մինչև այն դառնա ամենամեծը խաղի այս պահին։ Եթե օձի գլուխը դիպչում է մեկ այլ խաղացողի, ապա օձը ոչնչացվում է, և խաղը պետք է վերսկսվի։ Պարտված օձը վերածվում է վառ շիկացած կետերի, որոնք կարող է ուտել մեկ այլ խաղացողի կողմից։ App Store-ի նկարագրության համաձայն՝ խաղացողը, ով ստանում է օրվա ամենամեծ օձը, կարող է ուղարկել հատուկ «հաղթող հաղորդագրություն»։ Խաղն ունի արգելք, որը թույլ չի տալիս խաղացողներին հեռանալ քարտեզից. երբ դիպչում են, կերպարը կմահանա և չի թողնի փայլուն կետեր։

Կարծիքներ
---------

Խաղը App Store-ում բարձրագույն դիրքեր է զբաղեցրել ԱՄՆ-ում և Մեծ Բրիտանիայում անվճար խաղեր անվանակարգում։ Խաղի ժողովրդականությունը մեծացել է YouTube-ի այնպիսի վլոգերների գովազդի շնորհիվ, ինչպիսիք են PewDiePie, Markiplier և Jacksepticeye: Պատրիսիա Գերնանդեսը Kotaku բլոգում ասել է, որ խաղի ցածր մուտքի շեմը և նմանությունը Agar.io-ին պայմանավորված են դրա ժողովրդականությամբ։ Նա նաև նշել է խաղի բարձր տեմպը։ Boing Boing-ը համեմատեց այս խաղի մեխանիզմը 2009 թվականին թողարկված Osmos-ի հետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Slither.io»։ Absolute Games։ Վերցված է 2016-05-02
2. 1 2 3 4  Hernandez Patricia (2016-04-14)։ «Slitherio, YouTube's Hottest New Game, Is More Fun Than It Has Any Right To Be»։ *Kotaku*։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-04-29-ին։ Վերցված է 2016-04-29
3. ↑  «slither.io on the App Store»։ *App Store*։ Վերցված է 2016-05-01
4. ↑  «Slither.io tops free iPad charts in the UK»։ *MCV UK*։ Վերցված է 2016-04-30
5. ↑  «Slither.io is an addictive mutiplayer snake game»։ *Boing Boing*։ Վերցված է 2016-04-30

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | ՅուԹյուբ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database · Giant Bomb · MobyGames |

 |
**Դենի Մեզոնյև** (անգլ.՝ Dany Maisonneuve; մարտի 2, 1989(1989-03-02), Նյու Ջերսի, ԱՄՆ), առավել հայտնի է որպես **Sub Urban**,, ամերիկացի երգիչ, երգերի հեղինակ և պրոդյուսեր։ Հայտնի է դարձել «Cradles» սինգլի թողարկումից հետո։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 2000 թվականին ԱՄՆ-ի Նյու Ջերսի քաղաքում։ Իրական անունը Դենի Մեզոնյև է։

Կարիերա
-------

Դեռ մանկուց հետաքրքրվել է երաժշտությամբ և զբաղվել է դաշնամուրով ավելի քան 9 տարի։

Փորձել է երգ արտադրել «Ableton» անվանմամբ երաժշտական ծրագրային ապահովության օգնությամբ։ Երբ Sub Urban-ը առաջին անգամ փորձել է երաժշտություն ստեղծել դրա օգնությամբ, նա հավանել է ստացված աշխատանքը։ Սակայն նրա գիտելիքները բավական չեն եղել և Դենին՝ կատարելագործվելու համար սկսել է տարբեր տեսանյութեր ուսումնասիրել ՅուԹյուբում։

2019 թվականի հունվարին նա թողարկել է «Cradles» սինգլը։ Այն հեղինակային իրավունքներ չուներ, ինչը նշանակում է, որ երգը ազատ օգտագործման համար է։ Սինգլը տեղադրվել է YouTube հոսթինգում՝ NoCopyrightSounds ալիքով, 2019 թվականի հունվարի 5-ին։

Քանի որ երգը պաշտպանված չէր հեղինակային իրավունքներով, մարդիկ սկսել են այն օգտագործել տարբեր վիդեոներում, հղումներ թողելով պաշտոնական տեսահոլովակի վրա։ Թողարկումից հետո երգը դեռ հայտնի չի եղել։ Սակայն հետո այն սկսել է օգտագործվել ՏիկՏոկ ցանցի օգտատերերի կողմից, ինչի շնորհիվ էլ երգը հայտնի է դարձել։

Երգը մոտ 48 միլիոն դիտում է հավաքել NoCopyrightSounds ալիքում և մոտ 65 միլիոն Spotifyում։ Դրանից հետո Sub Urban-ը թողարկել է երգի պաշտոնական տեսահոլովակը ՅուԹյուբում։

Սկավառակագրություն
------------------

### Մինի ալբոմներ

| Անվանում | Մանրամասնություններ |
| --- | --- |
| *Thrill Seeker* | * Մարտի 13, 2020
* Ձևաչափ՝ թվային ներբեռնում և սթրիմինգ
* Լեյբլ՝ Warner Records
 |

### Սինգլներ

| Տարեթիվ | Անվանում | Ալբոմ |
| --- | --- | --- |
| 2017 | «Broken» (DNMO-ի մասնակցությամբ) | Ոչ ալբոմային սինգլ |
| 2019 | «Sick of You» (DNMO-ի մասնակցությամբ) | *Definition Forbidden* |
| «Cradles» | Ոչ ալբոմային սինգլ |
|
| «Isolate» | *Thrill Seeker* |
| 2020 | «Freak» (REI AMI-ի մասնակցությամբ) |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3
2. ↑  «Sub Urban Age, Wiki, Height, Biography, Girlfriend & More»։ Վերցված է 2020-02-07
3. ↑  «Sub Urban» (անգլերեն)
4. 1 2  Pearl Shin (2019-12-24)։ «Review: Sub Urban Impresses at Schubas»։ *Third Coast Review* (en-US)
5. ↑  «Sub Urban Performs "Cradles" Live At Genius» (անգլերեն)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Sub Urban-ի ինստագրամյան կայքէջ
* Sub Urban-ի թվիթթերյան կայքէջ
* Sub Urban-ի ՅուԹյուբյան կայքէջ

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Apple Music · Deezer · Ինստագրամ · Last.fm · SoundCloud · Spotify · ՏիկՏոկ · Յանդեքս երաժշտություն · ՅուԹյուբ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Allmusic · Discogs · Discogs · Discogs · MusicBrainz · MusicBrainz |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000479550477 |

 |
**Прохожий**, «Կինո» ռոք խմբի երգը, որի խոսքերի հեղինակը Վիկտոր Ցոյն է։ Երգը 1988 թվականին ներառվել է «Группа крови» ալբոմում։ Զբաղեցնում է ալբոմի երգացանկի 9-րդ հորիզոնականը։

Երգի պրեմիերան կայացել է 1987 թվականի հունիսի 3-ին լենինգրադյան ռոք-ակումբի V փառատոնի ժամանակ։ Փառատոնի ելույթի ժամանակ «Կինո» խմբի կազմում չորս երաժիշտների հետ են եղել Սերգեյ Բուգաևը (հարվածային գործիքներ) և Անդրեյ Կրիսանովը (բաս կիթառ)։

Երգը գրված է փանկ ռոք ոճում։ Մինչ այդ «Կինո» խումբը միևնույն ոճում կատարել է «Գիշեր» ալբոմի «Մամա՝ անարխիա» երգը։

Երգի վերջաբանի մեկ րոպեի ընթացքում հնչում է հատված՝ բաղկացած զանազան ձայներից և մեղեդիներից։ Վերջինս Իգոր Վերիչևի և «Նոր կոմպոզիտորներ» խմբի ձայնային նյութերի հավաքածուն է։ Ստեղծագործության հիմնական մասի ավարտից հետո հնչում են մեղեդիներ 1959 թվականի խորհրդային գեղարվեստական կինոհեքիաթներից։

Ինքը՝ Ցոյը, «Прохожий» երգն անկեղծորեն համարում էր թույլ երգ։ Սակայն, Ցոյը կարծում էր, որ ամեն ալբոմում պիտի լինի միջանցիկ երգ («թուք») և կարծում էր, որ «Группа крови» ալբոմի միջանցիկ երգը «Прохожий»-ն է։ Ի սկզբանե երգը չեն ցանկացել ներառել ալբոմում, քանի որ ալբոմը չէր տեղավորվում 45 րոպե տևողությամբ ձայնասկավառակի վրա, բայց քանի որ ալբոմի մյուս երգերը չունեին վերջինիս նշանակությունը, այն, այնուամենայնիվ, ներառել են ալբոմում։

«Группы крови» ալբոմի ձայնապնակը, որը թողարկվել էր ԱՄՆ-ում, ներառում էր «Прохожий» երգը։ ԽՍՀՄ-ում ալբոմն ի սկզբանե տարածվել է միայն կոմպակտ-կասետաների տեսքով։ Հիմնական պատճեններից մեկում երգը չի տեղավորվել 45 տևողությամբ ձայնասկավառակի վրա և ալբոմը տիրաժավորվել է առանց նրա։ 1991 թվականին ալբոմը վերաթողարկվել է ձայնապնակով։

Ձայնագրության մասնակիցներ
-------------------------

* Վիկտոր Ցոյ՝ վոկալ, ռիթմ կիթառ
* Յուրի Կասպարյան՝ կիթառ, բեք վոկալ
* Գրեգորի Գուրյանով՝ հարվածային երաժշտական գործիքներ, բաս կիթառ, բեք վոկալ

Քավեր-տարբերակներ
-----------------

* «Чичерина» խումբը ձայնագրել է Վիկտոր Ցոյի «КИНОпробы» ալբոմի քավեր-տարբերակը։ Ձայնագրությունն արվել է մեկ օրվա ընթացքում։ Խումբը նաև ձայնագրության համար տեսահոլովակ է նկարահանել, որը հիմնված է նրա համերգային ելույթների վրա։ Յուլիա Չիչերինան հարցազրույցում ասել է․ «Երգը մեր մասին է․․․ Այն անհեթեթ և մեծախոսական է, այն ընդհանրապես նման չէ «Կինո»-ին»։
* «Էլեկտրիչկա» մուլտֆիլմում Մասյանան կատարում է այս երգը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Источник: Программа «Летопись», посвященная альбому «Группа крови», архив программы доступен по адресу «Архивированная копия»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2007 թ․ սեպտեմբերի 12-ին։ Վերցված է 2007 թ․ սեպտեմբերի 21
2. 1 2  *Кушнир А. И.* 100 магнитоальбомов советского рока. 1977—1991: 15 лет подпольной звукозаписи. — М.: Аграф, 2003
3. ↑  Александр Роу (1959)։ ««Марья-искусница»»։ *«YouTube»*։ Киностудия имени М. Горького
4. ↑  Источник: Новости Archived 2009-09-14 at the Wayback Machine.
5. ↑  Источник: КИНОпробы: ПРЯМАЯ РЕЧЬ
6. ↑  Источник: Масяня «Электричка» Archived 2007-09-28 at the Wayback Machine.

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Прохожий» YouTube-ում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | MusicBrainz |

 |
**Ագգտելեկ Կարստ և Սլովակ Կարստ քարանձավներ** (այլ անվանում՝ **Բարադլա-Դոմիցա քարանձավային համակարգ**), հունգարա-սլովակյան քարանձավային համակարգ, Ագգտելեկի կարստի մի մասն է և ճանաչված է հոսանստվածքային կազմավորումների շնորհիվ։ Ներառում է հունգարական Բարադլա քարանձավը և Սլովակիայի Դոմիցա քարանձավը (5,3 կմ), ընդհանուր երկարությունը կազմում է 25,5 կմ։

Բնութագիր
---------

Ագգտելեկի մուտքը բնական է, այն գտնվում է սպիտակ քարափի ստորոտում և դուրս է գալիս դեպի գյուղի ծայրամաս։ Հիմնական ընթացքը ոլորապտույտ է, միակցումներով, 7 կմ երկարությամբ։ Այն 10 մետր երկարությամբ, 7-8 մետր բարձրությամբ քարե թունել է մի քանի հսկայական քարանձավներով։ Հիմնական ուղին ունի մի քանի կարճ և երկար կապող կողային ճյուղեր։ Քարանձավի զգալի մասը բազմերանգ է, կան տարբեր ձևերի և գույների ստալկտիկաներ։ Ստորգետնյա ջրերը գլխավոր մուտքով անցնում են միայն հորդացումների ժամանակ։ Քարանձավի մուտքը գոյություն ունի անհիշելի ժամանակներից, ըստ գիտնականների՝ նեոլիթի դարաշրջանից։

Քարանձավի ուսումնասիրություն
----------------------------

Քարանձավ Բարադալա
Տարեգրություններում առաջին հիշատակումը թվագրվում է 1549 թվականով։ 1794 թվականին Յոզեֆ Շարտորը իրականացրել է քարանձավների առաջին ուսումնասիրությունը։ 1802 թվականին ուսումնասիրվել է միայն 1,8 կմ, նույն տարում հրապարակվել է քարանձավի առաջին քարտեզը։ 1825 թվականին ինժեներ Իմրե Վաշը կազմակերպել է 5 կմ երկայնքով գլխավոր մուտքի ևս մեկ հատվածի հետազոտում և կազմել է հստակ քարտեզն ու նկարագիրը, որոնք հրապարակվել են 1831 թվականին։ 
Զբոսաշրջիկների համար 1806 թվականից բացվել են արահետներ, իսկ 1890 թվականին Կարմիր լճի մոտ բացվել են ելքեր։ Հետագա հետազոտությունները իրականացվել են 1927-1928 թվականներին։

1995 թվականին Բարադլա ու Դոմինցա քարանձավները և Սլովակյան Կարստի ու Ագգտելեկի մյուս քարանձավները ճանաչվել են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգություն։ Քարանձավների համակարգը մոտական Դոմիցավալ միջազգային նշանակության ջրաճահճային տեղանքներով 2001 թվականին հայտարարվել է որպես բնապահպանական գոտի։ Ներկայումս քարանձավի տարածքը ընդգրկված է Ագգտելեկ ազգային պարկի տարածքում, ուր ամեն տարի ժամանում են զբոսաշրջիկներ, որոնք կարող են ընտրել տուրիստական երթուղիներից ցանկացածը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Study of radiocarbon dynamics of Baradla Cave, Hungary»։ Adsabs harvard edu։ Bibcode:2016EGUGA..1815278M։ Վերցված է 2017 թ․ հունվարի 7
2. ↑  «"Algal growth experiments in the Baradla Cave at Aggtelek (Biospeleolog" by Erzsebet Kol»։ Scholarcommons.usf.edu։ Վերցված է 2017 թ․ հունվարի 7
3. ↑  «Water chemistry analysis in the sediment of Baradla Cave, Hungary (PDF Download Available)»։ researchgate։ Վերցված է 2017 թ․ հունվարի 7

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |

 |
**Ամանորը Կամբոջայում**, Ամանորը Կամբոջայում, որը կխմերյան լեզվում թարգմանվում է որպես մուտք Նոր տարի։ Կամբոջյան տոն` նվիրված Ամանորին։ Տոնը տևում է 3 օր` սովորաբար նշվելով ապրիլի 13-ին կամ 14-ին, որը համընկնում է բերքահավաքի ավարտին, որից հետո սկսվում են անձրևային եղանակները։ Սահմանամերձ կխմերները այն կարող են տոնել հանգստյան օրերին, բայց ոչ ապրիլի 13-ին կամ 14-ին։ Կխմերյան Ամանորը որոշ տարրերով համընկնում է Հնդկաստանի, Մյամիի, Թաիլանդի, Շրի-Լանկայի Նոր տարիներին։ Բացի դրանից, կխմերները գործածում են բուդդայական օրացույցը։ Օրինակ, 2012 թվականը եղել է բուդդայական շրջանի 2556 թվականը։

Սոնգկրանի Ամանորի երեք օրը
--------------------------

Սոնգկրան հասկացությունը փոխառություն է սանսկրիտի Մահա Սանսկրիտից, որը բացատրվում է որպես Ամանորի տոնման առաջին օր։ Դա հանդիսանում է հին տարվա ավարտը և նոր տարվա սկիզբը։ Մարդիկ հագնվում են տոնական հանդերձանք և լուսադեմին եկեղեցիներում վառում են հոտավետ ձողիկները։ Յուրաքանչյուր ընտանիք բարեգործական տուրք է վճարում ի նպաստ Բուդդայի գիտության՝ երեք անգամ պարտադիր խոնարհվելով նրա քանդակի առաջ և երկրպագելով։ Հաջողության ունենալու համար մարդիկ իրենց դեմքերը լվանում են սուրբ ջրով։ Այդ ջրով քնելուց առաջ լվանում են նաև ոտքերը։

Բիրակ Ուանամատ
--------------

Բիրակ Ուանամատը Ամանորի երկրորդ օրվա անվանումն է։ Մարդիկ բարեգործություն են անում՝ օգնելու աղքատ, անօթևան և կարիքավոր ընտանիքներին։ Եկեղեցիներում մասնակցում են իրենց նախնիների հիշատակին նվիրված ծիսակատարություններին։

Բիրակ Լյուրնգ
-------------

Սա Ամանորի երրորդ օրվա անվանումն է։ Բուդդայականները մաքրում են Բուդդայի արձանը հոտավետ ջրերով։ Նրանք կարծում են, որ դա բարի գործ է, որը բերում է երկարակեցություն, երջանկություն և հաջողություն։

Անգկոր Սանկրանտա
----------------

Անգկոր Սանկրատան Ամանորյա միջոցառում է՝ կազմակերպված Կամբոջայի Երիտասարդական միության կողմից, որը անցկացվում է. Սիեմեապ նահանգում ապրիլի 13-16-ը։ Անգկոր Սանկրատան հնարավորություն է կամբոջացիներին և նրանց օտարերկրացի ընկերներին՝ մեկ ընտանիքում միավորելու համար, որի շնորհիվ նրանք ստանում են անմոռանալի և առանձնահատուկ տպավորություններ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Khmer Monthly Calendar»։ Cam-CC։ 2012 թ․ ապրիլի 13։ Վերցված է 2012 թ․ ապրիլի 13
**Ագնես ֆոն Կուրովսկի Ստենֆիլդ** (անգլ.՝ Agnes von Kurowski Stanfield, հունվարի 5, 1892(1892-01-05), Germantown, Ֆիլադելֆիա, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ - սեպտեմբերի 25, 1984(1984-09-25), Gulfport, Փինելաս շրջան, Ֆլորիդա, ԱՄՆ), ամերիկացի բուժքույր, գրող, որը հանդիսացել է *Քեթրին Բարկլին* կերպարը Էռնեստ Հեմինգուեյի «Հրաժեշտ զենքին» սիրավեպում։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է գերմանական ծագումով ընտանիքում, որը նրա մանկության տարիներին անընդհատ տեղափոխվում էր մի վայրից մյուսը։ Նա Նյու-Յորքում բուժքույրական ուսուցման ծրագիր է ուսուցանել և 1917 թվականին ստացել բարձրագույն կրթություն։ Նա խնդրել է ծառայելԿարմիր Խաչին և 1918 թվականին մեկնել Եվրոպա, որտեղ էլ աշխատնքի է անցել Միլանում։

Կուրովսկին Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ աշխատել է որպես բուժքույր Միլանի Ամերիկյան Կարմիր Խաչի հոսպիտալում։ Նրա հիվանդներից մեկը եղել է Հեմինգուեյը, որը սիրահարվել էր նրան։ Պատերազմից հետո Հեմինգուեյը վերադարձել է Միացյալ Նահանգներ և հույս ուներ, որ Կուրովսկին շուտով կմեկնի նրա մոտ և նրանք կամուսնանան։ Սակայն դրա փոխարեն նա նրանից ստացավ նամակ իրենց բաժանման մասին։ Թեպետ Կուրոսկին վերջին հաշվով վերադարձել է Միացյալ Նահանգներ, սակայն նրանք այլևս չեն հանդիպել։

Նա ամուսնացել է երկու անգամ։ Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի տարիներին նրա ամուսինը ծառայում էր ռազմածովային կայանում, իսկ Ագնեսը աշխատում էր Նյու-Յորքում Կարմիր Խաչի հովանավորությամբ գործող Արյան և պլազմայի բանկում։ Նա իր երկրորդ ամուսնու՝ Ուիլյամ Ստենֆիլդի հետ ապրել մինչև իր մահը։ Մահացել է 92 տարեկան հասակում։ Նրան հուղարկավորլ էին Վաշինգտոնում Միացյալ Նահանգների զիվորների և օդաչուների Ազգային գերեզմանոցում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
2. 1 2  SNAC — 2010.
3. ↑  «Агнес фон Куровски • ru.knowledgr.com»։ *ru.knowledgr.com*։ Վերցված է 2020-08-28
4. ↑  Villard, Henry Serrano & Nagel, James. Hemingway in Love and War: The Lost Diary of Agnes von Kurowsky: Her letters, and Correspondence of Ernest Hemingway (ISBN 1-55553-057-5 H/B/ISBN 0-340-68898-X P/B)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Agnes Von Kurowsky, ernest.hemingway.com.
* Agnes von Kurowsky Papers, 1918 - 1985 Archived 2016-10-23 at the Wayback Machine. National Archives
* Agnes von Kurowsky's personal papers
* 1921 passport photo

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 121990010 · GND: 118945734 · ISNI: 0000000081008493 · LCCN: n88268635 · NTA: 079129390 · NUKAT: n98703512 · SUDOC: 030608899 · VIAF: 22188481 · WorldCat VIAF: 22188481 |

 |

 |
**Team Fortress Classic**, հայտնի է նաև որպես **Team Fortress 1.5** (հայերեն՛ Թիմային ամրոց Դասական կամ Թիմային ամրոց 1․5), առաջին դեմքով հրաձիգ խաղ է, որը մշակվել է Valve-ի կողմից և թողարկվել է Sierra Studios-ի կողմից։ Այն ի սկզբանե թողարկվել է 1999 թվականի ապրիլին Windows-ի համար և հիմնված է Team Fortress՝ 1996 թվականի Quake խաղի ռեժիմի վրա։ Խաղը հակամարտում է երկու թիմերի միմյանց դեմ առցանց բազմախաղացող խաղերում. յուրաքանչյուր անդամ խաղում է որպես ինը դասերից մեկը, որոնցից յուրաքանչյուրը տարբեր հմտություններ ունի։ Սցենարները ներառում են դրոշի գրավում, տարածքային վերահսկողություն և «VIP» խաղացողի ուղեկցում։

Valve-ը վարձեց Team Fortress մոդի մշակողներին՝ զարգացնելու Team Fortress Classic՝ օգտագործելով իր GoldSrc շարժիչը (օգտագործվել է 1998 թվականին նրանց Half-Life խաղում)՝ խթանելու Half-Life ծրագրային ապահովման մշակման հավաքածուն։ Թողարկված Valve-ը կատարելագործվել է խաղացողների մոդելների և խաղի ռեժիմների նկատմամբ։ 2007 թվականին Valve-ը թողարկեց Team Fortress 2-ը։

Խաղի ընթացքը
------------

Team Fortress Classic-ի խաղերը ներառում են երկու թիմ՝ մեկ կարմիր և մեկ կապույտ (անգլերեն՛ Blue and Red), և ինը խաղային կերպարների դասեր։ Կերպարների յուրաքանչյուր դաս ունի մի շարք զենքեր և կարողություններ, որոնք յուրահատուկ են տվյալ դասի համար։ Դասերի միջև այս տարբերակումը ստեղծում է ռոք-թղթի-մկրատի նման խաղ, որը պահանջում է թիմակիցներից աշխատել միասին՝ նպատակին արդյունավետորեն հասնելու համար։ Դասակարգային համակարգը նաև խրախուսում է խաղացողներին տարբերել դասերի ընտրությունը և օգտագործել որոշակի դասեր միմյանց հետ՝ առավելություն ստանալու համար։

Team Fortress Classic-ում սերվերը կարող է միաժամանակ պահել մինչև 32 խաղացող, և խաղերը կարող են խաղարկվել մի շարք խաղի ռեժիմներով, որոնցից յուրաքանչյուրն ունի տարբեր նպատակներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ESRB rating database
2. ↑  «About *Team Fortress Classic*»։ PlanetFortress։ Արխիվացված է օրիգինալից December 13, 2006-ին։ Վերցված է April 10, 2018  `|df=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն); `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
3. ↑  Bates Jason (February 24, 1999)։ «*Team Fortress Classic* preview»։ *IGN*։ Արխիվացված է օրիգինալից March 2, 2014-ին։ Վերցված է March 23, 2014  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
4. ↑  «*Team Fortress* Map Strategies: Two Fortresses»։ *Planet Half-Life*։ IGN։ Արխիվացված է օրիգինալից July 31, 2013-ին։ Վերցված է May 20, 2008  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
**Ագրեսիայի զոհ դարձած անմեղ երեխաների միջազգային օր** (ՄԱԿ-ի այլ լեզուներով|՝ անգլ.՝ International Day of Innocent Children Victims of Aggression, ֆր.՝  Journée internationale des enfants victimes innocentes de l’agression, իսպ.՝ Día internacional de los Niños Víctimas Inocentes de Agresión, արաբ․՝ اليوم الدولي لضحايا العدوان من الأطفال الأبرياء‎‎, չինարեն՝ 受侵略戕害的无辜儿童国际日)  նշվում է ամեն տարի հունիսի 4-ին՝ սկսած 1983 թվականից։

1982 թվականի օգոստոսի 19-ին՝ ՄԱԿ-ի Գլխավոր Ասամբլեայի 31-րդ նստաշրջանի նորացված 7-րդ արտակարգ նստաշրջանի ժամանակ, ՄԱԿ-ի Գլխավոր Ասամբլեան Պաղեստինի հարցի վերաբերյալ, *«մտահոգ լինելով Իսրայելի ագրեսիայի զոհ հանդիսացող մեծաթիվ պաղեստինցի և լիբանանցի անմեղ երեխաների ճակատագրով»*, հռչակել է, որպեսզի յուրաքանչյուր տարվա հունիսի 4-ը նշվի որպես ագրեսիայի զոհ դարձած անմեղ երեխաների միջազգային օր։

Օրը նշվում է ՝ ի հիշատակ իսրայելական ավիացիայի Լիբանանի՝ Բեյրութի բնակելի տարածքների վրա հարձակման, որը տեղի է ունեցել 1982 թվականի հունիսի 4-ին, ինչի արդյունքում զոհվել են խաղաղ բնակիչներ, որոնց մեջ եղել են երեխաներ։

Հարձակման պատճառը դարձել է Մեծ Բրիտանիայում Իսրայելի դեսպան Շլոմո Արգովի վրա կատարված մահափորձը ահաբեկչական կազմակերպության՝ Աբու Նիդալի կողմից՝ 1982 թվականի հունիսի 3-ի լույս 4-ին, ինչը հանգեցրել է 1982 թվականի Լիբանանյան պատերազմին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  сессия возобновлена после обращения постоянного представителя Кувейта — Письмо Постоянного представителя Кувейта при ООН от 20 апреля 1982 года на имя Генерального секретаря Archived 2014-06-06 at the Wayback Machine. (выбрать язык)
2. ↑  Официальная страница дня на сайте ООН
3. ↑  «June 4, 1982 // Lebanese Civil War 1982» (անգլերեն)։ liberty05.com։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ ապրիլի 19-ին։ Վերցված է 2013 թ․ ապրիլի 3
4. ↑  *Lawrence Joffe* Shlomo Argov. Israeli diplomat whose shooting triggered the invasion of Lebanon // The Guardian, 25 February 2003(անգլ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Օրվա պաշտոնական էջը ՄԱԿ-ի կայքում
*
**«The Great Escape»** (թարգմ.՝ *«Մեծ փախուստ»*), բրիտանական «Pivotal Games» ստուդիայի կողմից մշակված արկածային համակարգչային խաղ։ Թողարկվել է 2003 թվականին՝ «PlayStation 2», «Xbox» և «Microsoft Windows» համակարգչային պլատֆորմերի վրա։ Հիմնված է 1963 թվականին նկարահանված «Մեծ փախուստ» գեղարվեստական կինոնկարի վրա։

Սյուժե
------

Խաղում առկա են չորս խաղացվող կերպարներ (պրոտագոնիստներ), որոնցից յուրաքանչյուրն օժտված է հատուկ ունակությամբ։ Խաղի հերոսներն են Մաքդոնալդը, ով վարժ տիրապետում է գերմաներեն լեզվին և այդ կերպ կարող է ծպտվել որպես ֆիշիստական բանակի զինվորական, Հենդլին, ով կարողանում է աննկատելիորեն կարևոր փաստաթղթեր, բանալիներ և այլ առարկաներ գողանալ, Հիլթսը, ով ճարպկորեն կարողանում է հաղթահարել ամուր փակված դռների խոչընդոտը և Սեդվիկը, ում մոտ էլ լավ է ստացվում մեխանիկական սարքավորումներ պատրաստելը։ Հիլթսը և Հենդլին ամերիկացիներ են, ընդ որում վերջինս ծառայության էր անցել Բրիտանական արքայական ուժերում, այն ժամանակ, երբ իր երկիրը դեռ չէր մասնակցում Երկրորդ աշխարհամարտում։ Մաքդոնալդը շոտլանդացի էր, իսկ Սեդվիկը՝ ավստրալիացի։

Խաղը բաղկացած է 18 մակարդակներից (լևել), որոնցում նկարագրվող դեպքերի մեծ մասը ֆիլմում առկա չէ։ Խաղում ցուցադրվում է նաև որոշ կերպարների՝ նախկինում կատարած փախուստի փորձերը։ Փոփոխված է նաև հանգուցալուծումը, ըստ որի՝ բոլոր կերպարները հաջողությամբ կարողանում են փախչել ռազմագերիների ճամբարից, այնինչ ֆիլմում միայն Սեդվիկին է հաջողվում ողջ և առողջ հասնել ապահով տեղ, Մաքդոնալդը մահապատժի է ենթարկվում, իսկ Հիլթսին և Հենդլիին ետ են բերում ճամբար։ Բացի այդ խաղի կազմի վրա պատկերված է Հիլթսը՝ ատրճանակով, այնինչ խաղում տվյալ կերպարի մոտ երբեք ատրճանակ չի հայտնվում։

Քննադատություն
--------------

Խաղային քննադատների շրջանում խաղն արժանացել է «միջին» գնահատականի։

### Գնահատականներ

* 10/20 ( Jeuxvideo.com )
* 5/10 ( IGN )
* 6.1 / 10 ( GameSpot )

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Redump.org — Europe.
2. ↑  «The Great Escape for PlayStation 2 Reviews»։ Metacritic։ Վերցված է դեկտեմբերի 8, 2016
3. ↑  «The Great Escape for Xbox Reviews»։ Metacritic։ Վերցված է դեկտեմբերի 8, 2016
4. ↑  «The Great Escape for PC Reviews»։ Metacritic։ Վերցված է դեկտեմբերի 8, 2016

Արտաքին հղումներ
----------------

* Էջը Mobygames.com կայքում(անգլ.)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Թադևոսյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Ադել Սիմոնի Թադևոսյան** (հուլիսի 9, 1937(1937-07-09), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ հոգեբույժ։ Բժշկագիտության թեկնածու (1969), պրոֆեսոր (1998)։ Էկոլոգիայի և անվտանգության միջազգային գիտական ակադեմիայի ակադեմիկոս։

Կենսագրություն
--------------

Ադել Թադևոսյանը ծնվել է 1937 թվականին Թբիլիսիում։ Նախնական կրթությունն ստացել է Մոսկվայում, Լենինգրադում։ 1955 թվականին ավարտել է Երևանի Վլադիմիր Մայակովսկու անվան դպրոցը։ 1955-1961 թվականներին սովորել է Երևանի բժշկական ինստիտուտի բուժական ֆակուլտետում։ 1961-1963 թվականներին եղել է Իջևանի հանրապետական հոգեբուժական հիվանդանոցի վարիչ, 1963-1989 թվականներին Երևանի բժշկական ինստիտուտի հոգեբուժության ամբիոնում հաջորդաբար աշխատել է որպես ավագ լաբորանտ, ասպիրանտ, ասիստենտ, ավագ գիտաշխատող, 1985 թվականից՝ դոցենտ։ 1969 թվականին ԵրԲԻ-ում պաշտպանել է թեկնածուական թեզ՝ «Հիշողության խանգարումները էպիլեպսիայի ժամանակ» թեմայով և ստացել բժշկագիտության թեկնածուի գիտական աստիճան։ 1975-1982 թվականներին համատեղությամբ աշխատել է ՀԽՍՀ առողջապահության նախարարությունում՝ որպես նախարարին առընթեր բուժկանխարգելիչ օգնության տեսչության տեսուչ։ 1989-2000 թվականներին եղել է Հայաստանի սոցապ նախարարության «Սթրես» հոգեկան առողջության ինստիտուտի տնօրենը։ 1992 թվականին նրա ղեկավարած ինստիտուտը պարգևատրվել է Լոմոնոսովի անվան ոսկե մեդալով։ 1995 թվականից համատեղությամբ աշխատել է Հայկական բժշկական ինստիտուտում՝ որպես հոգեբուժության ամբիոնի վարիչ։ 1998 թվականին ստացել է պրոֆեսորի կոչում։ Բազմիցս մասնակցել է հանրապետական, միութենական ու միջազգային գիտաժողովների՝ Հայաստանում, Ռուսաստանում, Գերմանիայում, Ֆրանսիայում, Հոլանդիայում, Իսպանիայում, ԱՄՆ-ում։ 1999 թվականին Համբուրգում կայացած Հոգեբույժների համաշխարհային 11-րդ կոնգրեսում եղել է «Հայաստանի երկրաշարժի հոգեախտաբանական ասպեկտները» սեկցիայի կազմակերպիչն ու նախագահը։ Հանդիսանում է Հոգեբուժության բնագավառում բարեփոխումների ժնևյան նախաձեռնող խմբի անդամ, ՄԱԿ-ի սոցիալ-հոգեբանական ծրագրերի բլոկի աշխատակից։ Ընտրվել է Էկոլոգիայի և անվտանգության միջազգային գիտական ակադեմիայի ակադեմիկոս։ Աշխատել է «Սթրես» ՀԱԻ-ում՝ որպես խորհրդատու-փորձագետ։ Հայկական հոգեբուժական ասոցիացիայի անդամ է։

Գիտական ուսումնասիրություններն նվիրված են էպիլեպսիայի, սուիցիդոլոգիայի, սթրեսոլոգիայի, արտակարգ իրավիճակների հոգեբուժության խնդիրներին։ Հեղինակ է շուրջ 70 գիտական հոդվածների։ Ադել Թադևոսյանի խմբագրությամբ լույս է տեսել «Սթրեսոլոգիա՝ գիտություն տառապանքի մասին» ժողովածուն (Երևան, 1996)։

Պարգևներ
--------

Հունգարիայի քաղաքացիական պաշտպանության հուշամեդալ, 1998

Երկեր
-----

* «Սթրեսոլոգիա՝ գիտություն տառապանքի մասին» ժողովածու, Երևան, 1996։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՀՈԳԵԲՈՒԺԱԿԱՆ ԱՍՈՑԻԱՑԻԱ - ՀՀԱ-ի-մասին»։ *www.apnet.am*։ Վերցված է 2016-12-04

Աղբյուրներ
----------

* Հարություն Մինասյան, 100 հայ հոգեբույժներ, Գիրք Ա, Երևան, 2002։
**Ադելեյդ** (անգլ.՝ Adelaide River), նավարկելի գետ Ավստրալիայում, հոսում է երկրի հյուսիսային հատվածով և թափվում է Թիմորի ծովը՝ Դարվին քաղաքից մոտ 50 կմ հյուսիս-արևելք։ Երկարությունը 180 կիլոմետր է։ Գետը ձևավորվում է երկու գետերի միաձուլումից։ Աղբյուրի բարձրությոունը՝ 149 մետր։ Ադելեյդ գետի վրա գտնվում է Ադելեյդ-Ռիվեր քաղաքը։

Ադելեյդ գետը հայտնաբերել են Ջոն Լորտ Ստոքսը և Լ. Ռ. Ֆիցմուրիսը, որոնք 1839 թվականին իրականացնում էին հետազոտություններ հյուսիսային տարածքի ափերին, «Beagle» նավի վրա։ Գետն իր անվանումը ստացել է ճանապարհորդների կողմից՝ Ադելաիդայի Սաքսեն-Մայնջինենի թագուհու պատվին, որը բրիտանացի թագավոր Վիլհելմ IV-ի կինն էր։ Հետագայում, 1862 թվականին գետը հետազոտել է Ջոն Մաքդոուել Ստյուարտը։

1881 թվականին հողի բարձր բերրիության պատճառով գետի հովտային հատվածում բնակիչները սկեսեցին զբաղվել ոռոգվող գյուղատնտեսությամբ՝ փորձելով աճեցնել սուրճ, շաքարեղեգ, կաուչոկ։ Սակայն 1886 թվականին ծանր կլիմայական պայմանների պատճառով բնակիչները լքեցին տարածքը։ 1954 թվականին փորձել են այդտեղ բրինձ աճեցնել, սակայն չի հաջողվել։

Գետը տեղակայված է մերձհասարակածային գոտում և այստեղ տիրում է չոր և խոնավ եղանակ։ Չոր սեզոնին վերին հոսանքում գետը չորանում է, իսկ ստորինում՝ հոսքը կրճատվում է։ Եվ հակառակը՝ խոնավ սեզոնին վարարում է՝ կապված արևադարձային անձրևների հետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Австралия // Атлас мира / сост. и подгот. к изд. ПКО «Картография» в 1999 г. ; отв. ред.: Т. Г. Новикова, Т. М. Воробьёва. — 3-е изд. стер. отпеч. в 2002 г. с диапоз. 1999 г. — М. : Роскартография, 2002. — С. 270—271. — ISBN 5-85120-055-3.
2. ↑  «Adelaide River, Northern Territory Australia»։ *Totaltravel*։ 2011 [last update]։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-12-01-ին
3. ↑  Steve Parish: *Australian Touring Atlas*. Steve Parish Publishing, Archerfield QLD 2007. ISBN 978-1-74193-232-4. S. 95
4. ↑  *Map of Adelaide River, NT*. Bonzle.com
5. ↑  Дневник Джона Лорта Стокса.(անգլ.)
6. ↑  Журнал Джона Мак-Дональ Стюарта.(անգլ.) Archived 2008-09-17 at the Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուսի և Եփրոնի |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: sh2009010995 |

 |
**Ազատ Մնացականի Եղոյան** (մայիսի 9, 1966(1966-05-09), Աշտարակ, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), արցախցի քաղաքական գործիչ, Արցախի Հանրապետության 3-րդ գումարման Ազգային ժողովի պատգամավոր։

Կենսագրություն
--------------

Ազատ Եղոյանը ծնվել է 1966 թվականի մայիսի 9-ին Աշտարակ քաղաքում։ 1983 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը։ 1983-1990 թվականներին սովորել է Ճարտարապետության և շինարարարության Հայաստանի ազգային համալսարանում և ստացել ճանապարհաշինարարի մասնագիտություն։ 1990 թվականին ավարտել է նաև Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարանի հասարակական մասնագիտությունների ֆակուլտետը։

1984-1986 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ Զինված ուժերում։

1989 թվականին կազմավորել է Գարեգին Նժդեհի անվան ջոկատը։ 1990 թվականին աշխատել է Արտաշատի ճանապարհաշինրարական վարչության Արցախի Հանրապետության Հադրութի շրջանի շինարարական տեղամասում։ 1991-1996 թվականներին եղել է Երևանի Էրեբունի շրջգործկոմի կազմբաժնի վարիչ։

1992 թվականին ընտրվել է Հայաստանի Գերագույն խորհրդի պատգամավորների ընտրական հանձնաժողովի անդամ։ 1997 թվականին նշանակվել, իսկ 1998 թվականին ընտրվել է Ծաղկաբերդի գյուղապետ։

2000 թվականի հունիսի 18-ին Քաշաթաղի թիվ 33 ընտրատարածքից ընտրվել է Արցախի Հանրապետության 3-րդ գումարման Ազգային ժողովի պատգամավոր։ Եղել է Արցախի Հանրապետության Ազգային ժողովի արտադրության և արտադրական ենթակառուծվածքների հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։

Պարգևներ
--------

* «Երախտագիտություն» մեդալ (ԱՀ նախագահի թիվ 48-Ա հրամանագիր 04.05.2017 թվական)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Եղոյան Ազատ Մնացականի»։ *www.nankr.am*։ Վերցված է 2023-08-27
2. ↑  «18 հունիսի 2000թ. | ԼՂՀ Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողով» (ռուսերեն)։ Վերցված է 2023-08-27

Արտաքին հղումներ
----------------

* ՊԱՏԳԱՄԱՎՈՐՆԵՐ
**«Ամռան վերջին վարդը»** (անգլ.՝ The Last Rose of Summer), իռլանդացի բանաստեղծ Թոմաս Մուրի բանաստեղծությունը (1805), որի համար կոմպոզիտոր Ջոն Սթիվենսոնը գրել է երաժշտություն, և որն ընդգրկվել է Մուրի «Իռլանդական մեղեդիներ» (անգլ.՝ Irish Melodies) ժողովածուում։ Ժողովածուի միակ երգն է, որը նախատեսված է կանանց ձայնի համար։

Երգը մեծ ժողովրդականություն է վայելել ոչ միայն Անգլիայում, այլև Եվրոպայի տարբեր երկրներում։ Այսպես, այն ընկած է այն մեղեդու հիմքում, որն լայնորեն օգտագործվել է Ֆրիդրիխ ֆոն Ֆլոտովի «Մարթա» (1847) օպերայում, որի գործողությունները տեղի են ունենում Անգլիայում։

Նույն թվականին Սթիվենսոնի մեղեդու թեմայով վարիացիաներ է գրել Միխայիլ Գլինկան «Շոտլանդական թեմայով վարիացիաներ» վերնագրով․ ակադեմիկոս Մ. Պ. Ալեքսեևի ենթադրությամբ՝ վերնագրում Գլինկայի թույլ տված սխալը կապված է այն հանգամանքի հետ, որ Սթիվենսոնի մեղեդու մասին նա իմացել է Անդրեյ Տուրգենևի միջոցով, որն այն արտագրել է Էդինբուրգ 1828 թվականին։

Երգի թեմայով վարիացիաներ են գրել նաև Ֆելիքս Մենդելսոնը և Հենրիխ Վիլհելմ Էռնստը։ Էռնստի վարիացիան համարվում է ջութակի համար ամենաբարդ ստեղծագործություններից մեկը և մտնում է մանկավարժական երգացանկի մեջ։ Այդ ստեղծագործության անունով կոչվել է Բորիս Եվսեևի «Ռոմանչիկ» վեպի առաջին գլուխը, որի հերոսն ասում է․

> 
> Այդ էտյուդը սարսափելի բարդ էր, սակայն վսեմ ու սենտիմենտալ անուն ուներ՝ «Ամռան վերջին վարդը»։ Հորինել է գերմանացի Հենրիխ Վիլհելմ Էռնստը։ Ինձ դուր եկավ այս էտյուդը։ Ամենից շատ հանգիստ չէր տալիս էտյուդի հիմնական թեման։ Այս թեման անցկացվել է pizzicato հնարքով, ընդ որում՝ ոչ թե այդ հնարքի համար սովորական աջ ձեռքով, այլ ձախ ձեռքով։
> 
> 
> 

Բենջամին Բրիտտենը նույնպես երաժշտություն է գրել այդ տեքստի համար, որի թարգմանությունը կատարել է Տատյանա Սիկորսկին նրա մեղեդով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Б. Евсеев. Романчик // Октябрь, 2005, № 2.
2. ↑  «Бенджамин Бриттен Народные песни Ноты»։ ale07.ru։ Վերցված է 2020 թ․ ապրիլի 22

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | MusicBrainz |

 |
**Այ Յորի** (ռուս.՝ Ай-Йори), աղբյուր Ղրիմի Ալուշտա քաղաքի մոտակայքում։ «Այ Յորի» թարգմանաբար նշանակում է «Սուրբ Գևորգ»։ Աղբյուրը գտնվում է նույնանուն լեռան լանջերին, որը Բաբուգան յայլա լեռնաշղթայի մաս է։ Աղբյուրը չի չորանում նույնիսկ ամենաշոգ ամռանը։ Վերաբերում է Ուլու Ուզեն գետի ավազանին։

Աղբյուրի ջուրը քաղցրահամ է, թույլ հանքայնացված և համարվում է բուժիչ։ Նրա բաղադրության մեջ մտնում են այնպիսի միկրոտարրեր, ինչպիսիք են բերիլիումը, վանադիումը, բարիումը, ֆտորը, ցինկը, ստրոնցիումը, լանթանը, մանգանը և այլն։

Հեղեղումների ժամանակ այս աղբյուրի ջուրը հիդրոկարբոնատային կալցիումային է, ջրի միջին մակարդակի ժամանակ՝ քլորիդային մագնեզիումանատրիումային։ Սա, հավանաբար, պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ հեղեղումների ժամանակ աղբյուրը դուրս է բերում անձրևի և հալված ջրերը և մասամբ Բաբուգան լեռնային զանգվածի ջրերը։

Հին ժամանակներում Այ Յորիում կային պաշտպանական ամրություններ, իսկ աղբյուրի մոտ կանգնած էր մի փոքրիկ եկեղեցի։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին այս տարածքում տեղակայված էր պարտիզանների ջոկատը, ինչի վկայությունն են լեռան գագաթին տեղադրված երկու հուշարձանները։

Հետաքրքրական փաստեր
-------------------

«Քար-սեղան» Ակ Չոկրակ աղբյուրը Այ Յորի աղբյուրին միացնող կածանին
Ակ Չոկրակ աղբյուրը Այ Յորի աղբյուրին միացնող կածանին կան բազմաթիվ գլաքարեր, ինչը վկայում է հեռավոր ժամանակներում ջրի «աշխատանքի» մասին։ Նույն կածանի վրա կարելի է տեսնել հատման հարթ մակերույթով «քար-սեղանը»։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Տվյալ աշխարհագրական օբյեկտը տեղայակված է Ղրիմի թերակղզում, որի մեծ մասը տարածքային վեճի առարկա է Ռուսաստանի և Ուկրաինայի միջև։ Համաձայն Ռուսաստանի վարչատարածքային բաժանման՝ թերակղզում տեղակայված են ՌԴ Ղրիմի Հանրապետության սուբյեկտները և դաշնային նշանակություն ունեցող Սևաստոպոլ քաղաքը։ Համաձայն Ուկրաինայի վարչատարածքային բաժանման՝ Ղրիմում գտնվում են Ուկրաինայի կազմի մեջ մտնող Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետությունը և հատուկ կարգավիճակ ունեցող Սևաստոպոլ քաղաքը։
2. ↑  Вячеслав SL (2015)։ «Родник Ай-Йори»։ *Родники Крыма*։ Неизвестный Крым
3. ↑  «Ай-Йори, карта»։ Карта Крыма։ Վերցված է 2018-1-26
4. ↑  Крым / Е. В. Рипский, Е. А. Ришес, В. Г. Ткачук, Н. И. Толстихин. — Гидрогеология СССР. — М.: Недра, 1970. — Т. VIII. — 364 с.

Աղբյուրներ
----------

* «Крым. Географические названия» под редакцией Белянского И. Л. Лезиной И. Н. Суперанской А. В. Изд. «Таврия-плюс», 1998 г.
* Ай-Йори: карта и описание
* Ай-Йори: карта и фотографии
**Ազգային ժառանգության թանգարան** (անգլ.՝ Folk Heritage Museum or Phelchey Toenkhyim), թանգարան Թհիմփհուում, շրջան Թհիմփհուում, Բութան։ Թանգարանը պատկերացում է տալիս Բութանի ավանդական կյանքի մասին։ Այնտեղ ներկայացված են նաև տնտեսության մեջ օգտագործվող կենցաղային իրեր, գործիքներ և սարքեր։ Թանգարանը կանոնավոր կերպով կազմակերպում է գյուղական ավանդույթների, հմտությունների, սովորությունների և սովորույթների մասին ցուցադրություններ, երեխաների համար անց է կացնում ուսուցողական ծրագրեր։

Պատմություն
-----------

Թանգարանը բացվել է 2001 թվականի հուլիսի 28-ին Վանգմո Վանգչուկ Ջորջիի նախաձեռնությամբ։

Ճարտարապետություն
-----------------

Թանգարանը գտնվում է 19-րդ դարի գերանից շինված տանը, վերակառուցվել է ավելի քան 150 տարեկան կավից։ Այն իր մեջ ներառում է բրնձի դաշտեր, ցորենի դաշտեր, ջրաղացներ, բանջարանոցներ, տաք քարի վաննաներ և այլն։ Առաջին հարկը հիշեցնում է սարայ, երկրորդ հարկը՝ անվտանգ պահեստ, երրորդ հարկը՝ հյուրանոց և ճաշարան։

Ցուցահանդես
-----------

Ցուցահանդեսներում ներկայացված են Բութանի կյանքին և մշակույթին վերաբերող տարբեր նյութեր։ Ցուցասրահում ներկայացված են գյուղատնտեսական իրեր, առարկաներ և գործիքներ։

Գուրծունեություն
----------------

Թանգարանում կանոնավոր կերպով անց են կացվում ուսուցողական և մշակույթային միջոցառումներ։ Այնտեղ անց են կացվում նաև շվեդական սեղան ձևով ճաշեր և ընթրիքներ։

Աշխատանքային ժամեր
------------------

Թանգարանը բաց է ամեն օր բացի պետական տոնական օրերից, ժամը 10:00-ից 16:30-ը, շաբաթ՝ 10:00-ից մինչև 13:00-ն, կիրակի 11:30-ից մինչև 15:30-ը:

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Tourism Council of Bhutan։ «Folk Heritage Museum»։ *www.bhutan.travel*։ Վերցված է 2020-11-25
2. ↑  «National Folk Heritage Museum, Тхимпху: лучшие советы перед посещением»։ *Tripadvisor* (ռուսերեն)։ Վերցված է 2020-11-25
**1913 թվականի ալրաղաց** (ռուս.՝ Мельница 1913 года), XX դարի սկզբի արդյունաբերական ճարտարապետության հուշարձան, որը գտնվում է Ռուսաստանի ԴաշնությանՌոստովի մարզի Միլյուտինսկի շրջանիՄանկովո-Բերյոզովսկայա սլոբոդայում։

Պատմություն
-----------

Ալրաղացը կառուցվել է քսաներորդ դարի առաջին քառորդում մի քանի ներդրողների` տեղի հարուստ բնակիչներ, առևտրականներ Աֆանասի Անդրեևիչ Մորոզովի, Գրիգորի Ֆեոդորովիչ Նովիկովի, ինչպես նաև կրպակատեր Գավրիլա Լուկյանովիչ Պոլոզովի կողմից։ Կառուցելու նպատակը եղել է շրջանում տեղակայված հողմաղացների, ջրաղացների և շոգեաղացների սեփականատերերին մրցակցություն ստեղծելը։ 1913 թվականի աշնանը գրտնակավոր աղացի շինարարությունը վերջնականապես ավարտվեց։ Ալրաղացը շարժման մեջ էր դնում Ալֆրեդ Նոբելի ստեղծած միագլան նավթային շարժիչի հզոր մեխանիզմը։ Ալրաղաց ընկերության բաժնետերերը աղացի աշխատանքի շնորհիվ ստանում էին մեծ շահույթներ։

Ալրաղացի շենքը եռահարկ է, կառուցված է աղյուսից։

1917 թվականի հոկտեմբերյան հեղափոխության և դրան հաջորդած խառնակ ժամանակներում ալրաղացը լքվել էր աշխատուժի պակասի և աշխատանքը կազմակերպելու անհնարինության պատճառով, իսկ հետո որոշ ժամանակ մատնվել էր մոռացության։ Հետագայում այն դարձավ պետության սեփականությունը և աշխատեց մինչև 1986 թվականը, որից հետո կրկին փակվեց։ Այժմ ալրաղացը բարձիթողի վիճակում է։

2015 թվականի նոյեմբերին ալրաղացը գնվել է մասնավոր անձի կողմից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  sergselivan (2016-09-15)։ «Маньковская мельница»։ Моя Селивановка։ Վերցված է 2017-04-15
2. ↑  «Памятник архитектуры «Мельница. 1913 год» - Официальный сайт Администрации Милютинского района Ростовской области»։ milutka.donland.ru։ Վերցված է 2017-04-15 (չաշխատող հղում)
**Այնտեղ, ուր ավարտվում է ծիածանը** (անգլ.՝ Where Rainbows End), իռլանդացի գրող Սեսիլիա Ահերնի երկրորդ վեպը։ Հրատարակվել է 2004 թվականին։ Ամբողջ վեպը գրված է նամակագրական վեպ ժանրում։ Գիրքը Իռլանդիայում և Մեծ Բրիտանիայում բարձրացավ առաջին հորիզոնականում և դարձավ բեսթսելեր միջազգային մակարդակում։ Գիրքը հաղթել է 2005 թվականի գերմանական CORINE մրցանակաբաշխությունում։

«Այնտեղ, ուր ավարտվում է ծիածանը» նովելը «Չեմ հավատում, հույս չունեմ, սիրում եմ․․․» գրքի նոր թարգմանությունն է։

Սյուժե
------

Ռոզին և Ալեքսը ընկերություն են անում դեռ մանկուց։ Նրանք միմյանց չեն մոռանում նույնիսկ ուրախությունների և երիտասարդության տվայտանքների հորձանուտում, որը նրանց տեղափոխել է օվկիանոսի հակադիր մասեր։ Նրանք ակտիվ, կենդանի նամակագրության մեջ են։ Ընկերները գիտեն, որ իրենց հետ ինչ էլ լինի, միշտ կա ուս, որին կարող են նրանք ապավինել։ Բայց չեն քանդի՞ այս նուրբ և պինդ ընկերությունը երկու հերոսների անվերջ ամուսնություններն ու ամուսնալուծությունները։

Էկրանավորում
------------

Հիմնական հոդված՝ Սիրով, Ռոզի (ֆիլմ)
2014 թվականի հոկտեմբերի 17-ին էկրան է բարձրացել այս վեպի վրա հիմնված «Սիրով, Ռոզի» ֆիլմը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Literature Lovely - Cecilia Ahern»։ *www.rte.ie*։ Վերցված է 2015-12-01
2. ↑  ««Там, где заканчивается радуга» (Сесилия Ахерн)»։ *Bookmate* (ru-RU)։ Վերցված է 2015-12-01
3. ↑  ««С любовью, Рози» (Love, Rosie, 2014)»։ *ԿինոՊոիսկ*։ Վերցված է 2015-12-01

Արտաքին հղումներ
----------------

* Սեսիլիայի պաշտոնական կայք Archived 2013-06-22 at the Wayback Machine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | OCLC |

 |