recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ղազախստանի Հանրապետության ջրատնտեսական ավազանները
Ղազախստանում կա 85 022 գետ, որոնցից 84 694-ն ունեն մինչև 100 կմ երկարություն, 305-ը՝ մինչև 500 կմ, իսկ 23 գետ ունեն 500-1000 կմ երկարություն։ Գետային ցանցի խտությամբ (0,4-1,8 կմ/կմ²) առանձնանում են Ալթայի բարձրլեռնային շրջանները, Ժետիսուն և Իլե Ալատաուն։ Ամենաքիչ խտությունը Պրիարալեի ու Պրիկասպի ավազային անապատների տարածքում է (ավելի քիչ, քան 0,03 կմ/կմ²)։

Ղազախստանի գետերի մեծ մասը պատկանում են Կասպից ծովի ու Արալյան ծովի, Բալխաշ ու Թենգիզ լճերի ներքին փակ ավազաններին, և միայն Իրտիշ, Իշիմ ու Տոբոլ գետերն են հասնում մինչև Կարայի ծով։

Ղազախստանի տարածքը սովորաբար բաժանվում է 8 ջրատնտեսական ավազանների՝ Արալ-Սիրդարյայի ջրատնտեսական ավազան, Բալխաշ-Ալակոլի ջրատնտեսական ավազան, Իրտիշի ջրատնտեսական ավազան, Ուրալ-Կասպիական ջրատնտեսական ավազան, Իշիմի ջրատնտեսական ավազան, Նուրա-Սարիսուսի ջրատնտեսական ավազան, Շու-Տալասի ջրատնտեսական ավազան և Տոբոլ-Տորգայի ջրատնտեսական ավազան։

Ղազախստանի խոշորագույն գետեր
----------------------------

Ղազախստանի տարածքով հոսում են 100-1000 մ³/վ ջրի ծախս ունեցող վեց, և 50-100 մ³/վ ջրի ծախս ունեցող 7 և 5-50 մ³/վ ջրի ծախս ունեցող 40 գետեր։

### 1000 կիլոմետրից մեծ երկարություն ունեցող գետեր

| Գետ | Ընդհանուր երկարություն | Ղազախստանի տարածքում |
| --- | --- | --- |
| Իրտիշ | 4 248 կմ | 1 700 կմ |
| Իշիմ | 2 450 կմ | 1 400 կմ |
| Ուրալ | 2 428 կմ | 1 082 կմ |
| Սիրդարյա | 2 219 կմ | 1 400 կմ |
| Տոբոլ | 1 591 կմ | 800 կմ |
| Իլի | 1 439 կմ | 815 կմ |
| Չու | 1 186 կմ | 800 կմ |

### 500 կիլոմետրից մեծ երկարություն ունեցող գետեր

| Գետ | Ընդհանուր երկարություն | Ղազախստանի տարածքում |
| --- | --- | --- |
| Նուրա | 978 կմ | 978 կմ |
| Տուրգայ | 825 կմ | 825 կմ |
| Ուիլ | 800 կմ | 800 կմ |
| Սարիսու | *800* կմ | 800 կմ |
| Էմբա | 712 կմ | 712 կմ |
| Տալաս | 661 կմ | 453 կմ |
| Մեծ Ուզեն] | *650* կմ | 260 կմ |
| Փոքր Ուզեն | *638* կմ | 395 կմ |
| Իլեկ | 623 կմ |  |
| Իրգիզ | 593 կմ | 593կմ |
| Սագիզ | 511 կմ | 511 կմ |
| Շիդերտի | 502 կմ | 502 կմ |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Государственный водный реестр РФ: Ишим". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ փետրվարի 18. Retrieved 2016 թ․ մայիսի 1.
2. ↑  «Река Урал» — информация об объекте в Государственном водном реестре

Գրականություն
-------------

* *Стесин Л. Б. Мальцев С. Н.* Голубые дороги. — Алма-Ата: Казахстан, 1983. — 112 с. — 12 000 экз.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ղազախստանի գետեր Archived 2006-12-06 at the Wayback Machine.
* Курчум. Рассказ о путешествии по Курчуму(չաշխատող հղում)
**Միլենա Աթանասովա** (բուլղար․՝ Mylèna Atanassova, 1963, Սոֆիա, Բուլղարիա), բուլղարացի դիզայներ, նկարիչ։

Գործունեություն
---------------

Միլենա Աթանասովան Սոֆիայում աշխատել է "7dni.TV"-ում որպես հեռուստահաղորդավար և «գնումների տանից» շոուի պրոդյուսեր։ 1996 թվականին եղել է «Official Register» ծրագրի հեղինակ։

Հիմնադրել է «Milena-Art» սրահ։ 1997 թվականին Սոֆիայի մշակույթի ազգային պալատում Բոգդանա Կարադոչևայի մասնակցությամբ բեմադրել է «Պատմություններ մեծահասակների համար» նորաձևության ցուցադրությունը, որի ֆիլմային տարբերակը ցուցադրվել է Բուլղարիայի ազգային հեռուստատեսության երկու ցանցերով։

2002 թվականի կեսերից ներգրավվել է նկարիչների ու դիզայներների աշխարհ, իր ավանդն ունի նորաձևության բազում առաջատար հավաքածուներում, այդ թվում նաև Alexander McQueen-ում։ Միլենան նաև նկարում է, ունենում ցուցահանդեսներ և ներկայացնում իր արտիստիկ գաղափարները։

Ապրում է Փարիզում։ Վիզուալ արվեստի և նկարազարդման նորաձևության խորհրդատու է, ինչպես նաև դասավանդում է։ Որպես դիզայներ և նկարիչ՝ հիմնականում աշխատում է գույների, նյութի, տեքստի, ձևի վրա։ Նկարներում օգտագործում է խառը տեխնիկա։

Փարիզի Notre-Dame-des-Blancs-Coats մատուռում Միլենա Աթանասովան մասնակցել է խմբակային ցուցահանդեսի, այնուհետև Լուար և Շերի մշակութային տուրիզմի կենտրոնում։ Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Փարիզի առաջին շրջանի Colombier պատկերասրահում, Ստոկհոլմի Հագման պատկերասրահում, Փարիզի In My Room Galerie-ում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Exposition Mylène Atanassova - Galerie du Colombier". *officiel-galeries-musees.com*. Արխիվացված է the original 2019 թ․ ապրիլի 12-ին. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 12.
2. ↑  "Vernissage Mylène Atanassova «  Réseau ProActif". *www.reseauproactif.org*. Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 12.
3. ↑  Drouot.com. "Ventes aux enchères Paris Mylena ATANASSOVA Mylene L'harmonie des saisons Acrylique sur toile". *catalogue.drouot.com*. Արխիվացված է the original 2016 թ․ հունիսի 3-ին. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 12.
4. ↑  "- ACCUEIL". *www.galerieducolombier.eu*. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 12.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք Edit this at Wikidata
* Vernissage Myléna Atanassova
* Myléna Atanassova- Interview
* "Boutique à la maison" Emission de mode « 7jours » TV BG 1997 Auteur Mylèna Atanassova
* Extrait de Nova TV BG - 1997 "Conte pour adultes" - Auteur Mylèna Atanassova

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Միլենա Աթանասովա** կատեգորիայում։ |
**Ղազախների Համաշխարհային միություն** (ՂՀՄ), **Ղազախների համաշխարհային խմբակցություն**, հանրապետական նշանակության միջազգային ոչ պետական կազմակերպություն։

Ստեղծվել է Ալմաթիում 1992 թվականի սեպտեմբերի 29-ին ղազախների համաշխարհային կուրուլտայի որոշմամբ։ 33 երկրներից 800 պատգամավորներ հիմնադրեցին ղազախների Համաշխարհային միությունը և միաձայն ընտրեցին Նուրսուլթան Աբիշևիչ Նազարբաևին որպես նախագահ։

1992 թվականի նոյեմբերի 29-ից գրանված է Ղազախստանի արդարադատության նախարարությունում որպես Ղազախների Համաշխարհային միություն։

Միությունն 19 երկրներում ունի ստորաբաժանումներ և ներկայացուցչություններ։ Միության տվյալների համաձայն, Ղազախստանի սահմաններից դուրս 43 երկրներում ապրում է ավելի քան 5 միլիոն ղազախ։

Միության հիմնական նպատակը՝ արտասահմանաբնակ հայրենակիցների հետ կապի պահպանումն է հոգևոր-մշակութային զարգացման, կրթության և բիզնեսի հարցերի վերաբերյալ։

Միության կազմում են «Աթաժուրտ» հրատարակչական կենտրոնը, գրադարանը, «Արվեստի» կենտրոնը։ Միության ակտիվում ռուսերեն և ղազախերեն լեզուներով մենագրություններ են․ «Ղազախական սփյուռքի պատմական ճակատագրերը, ծագումն ու զարգացումը» (Մենդիկուլովա Գ․ Մ․, 2006) «Ղազախների Համաշխարհային միության և Ղազախների Համաշխարհային կուրուլտայների գործունեությունը» բաժնով և «Өзбекстандағы қазақтардың тарихы және бүгінгі дамуы» համատեղ մենագրությունը(Қобландин Қ. Меңдіқұлова Г. М. 2009)։

Ղեկավարներ
----------

Միության նախագահը համարվում է Ղազախստանի Հանրապետության նախագահ Նուրսուլթան Աբիշևիչ Նազարբաևը։

### **Նախագահի առաջին տեղակալները**

* Կալդարբեկ Նայմանբաևիչ Նայմանբաև 1992-2004
* Թալհաթ Ասիլովիչ Մամաշև 10.2004-06.2017
* Զաուտբեկ Կաուսբեկովիչ Տուրիսբեկով 06.2017-ից

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Н.Сейдин — Казахи за рубежом как объект национальной политики Казахстана | ЦентрАзия". Արխիվացված է the original 2018 թ․ հունիսի 10-ին. Retrieved 2021 թ․ ապրիլի 3.
2. ↑  "Онлайн-конференция с руководителем Всемирного сообщества казахов". Արխիվացված է the original 2011 թ․ դեկտեմբերի 3-ին. Retrieved 2021 թ․ ապրիլի 3.
3. ↑  "Назначен новый зампредседателя Всемирной ассоциации казахов - Новости | BNews". Արխիվացված է the original 2019 թ․ ապրիլի 13-ին. Retrieved 2021 թ․ ապրիլի 3.

Գրականություն
-------------

* Всемирное сообщество казахов // Казахстан. Национальная энциклопедия. — Алматы: Қазақ энциклопедиясы, 2004. — Т. I. — ISBN 9965-9389-9-7.
Հուշարձանի տեսքը հետևից
**Հակահիտլերյան դաշինքի մասնակից երկրների հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник странам-участницам антигитлеровской коалиции), հուշարձան Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում։ Քաղաքի տեսարժան վայրերից մեկն է։ Տեղադրվել է 2005 թվականին Պոկլոննայա բլրի վրա` Հաղթանակի զբոսայգում։

Պատմություն
-----------

Հուշարձանը հանդիսավորությամբ բացվել է 2005 թվականի մայիսի 7-ին Պոկլոննայի բլրի վրա` Պարտիզանների ծառուղում, ի նշանավորումն Հայրենական մեծ պատերազմում տարած հաղթանակի 60-ամյակի։ Արարողությանը ներկա են եղել Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Վլադիմիր Պուտինը, պաշտպանության նախարար Սերգեյ Իվանովը, Մոսկվայի քաղաքապետ Յուրի Լուժկովը, Ռուսաստանի Դաշնության պաշտպանության նախարարության և Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության ներկայացուցիչները, Մեծ Բրիտանիայի, Ֆրանսիայի, ԱՄՆ-ի և ԱՊՀ երկրների դեսպանները և այլք։ Վ. Պուտինը, Ս. Իվանովը և Յ. Լուժկովը մեխակներ են դրել հուշարձանի մոտ։

Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործներ Միխայիլ Պերեյասլավեցը, Սերգեյ Շչերբակովը, Սալավատ Շչերբակովը, ճարտարապետ Ալեքսանդր Կուզմինը։

Նկարագրություն
--------------

Հակահիտլերյան դաշինքի մասնակից երկրների հուշարձանը 20-մետրանոց սպիտակ մարմարից պատրաստված ստելա է, որի գագաթին ՄԱԿ-ի ոսկեզօծ խորհրդանշանն է։ Հուշարձանի հիմքի մոտ տեղադրված է պատվանդան, որի վրա տեղադրված են ԽՍՀՄ-ի, ԱՄՆ-ի, Մեծ Բրիտանիայի և Ֆրանսիայի չորս զինվորների բրոնզե պատկերաքանդակները։ Զինվորների նախատիպեր են ծառայել արխիվներից վերցված իրական զինվորների լուսանկարները։ Որպես հուշահամալիրի մուտքի ձևավորում ծառայում են հակահիտլերյան դաշինքի 16 երկրների դրոշները։ Ստելայի առջև տեղադրված են երկու գրանիտե խորանարդներ, որոնց վրա փորագրված է հակահիտլերյան դաշինքի և ՄԱԿ-ի ձևավորման մասին հիմնական տեղեկությունը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "В Москве началось празднование 60-летия Победы". lenta.ru. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 31.
2. ↑  "Памятник странам-участницам антигитлеровской коалиции". intomoscow.ru. Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 31. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
Միդմար ամրոցը
**Միդմար ամրոց,** 16-րդ դարի դղյակ Շոտլանդիայի Աբերդինշիր մարզում, Վեստհիլ քաղաքից 12 կմ դեպի արևմուտք։ Կառուցվել է 1565-1575 թվականների ընթացքում միդմարցի Ջորջ Գորդոնի համար քարտաշ-որմնադիր ու ճարտարապետ Ջորջ Բելի կողմից։ Պահպանվում է որպես Ա դասի կառույց։

Պատմություն
-----------

Ներկայիս կառույցը կանգնեցվել է ավելի վաղ գոյություն ունեցած աշտարակի տեղում, որն ավերել են Մարի Ստյուարտին հավատարիմ ուժերը 1562 թվականին Հանթլիի 4-րդ կոմս Ջորջ Գորդոնի դեմ պատժիչ արշավի ընթացքում։ Այս արշավի գագաթնակետը Քորիչիի ճակատամարտն էր, որտեղ կռվել է նաև Միդմարի Ջորջ Գորդոնը։ Հետագայում նրան զրկել են իր կալվածքներից, թեև դրանք հետ են վերադարձվել 1565 թվականին, որից հետո նա վարձել է Ջորջ Բելին նոր աշտարակ կառուցելու համար։ 1594 թվականին Գլենլիվետի ճակատամարտից հետո ամրոցի վրա հարձակում է իրականացվել։

1728 թվականին Ալեքսանդր Գրանտը գնել է Միդմար ամրոցն ու այն անվանել Գրանտսֆիլդ։ 1730 թվականից ամրոցը ներսից ու դրսից ձևափոխությունների է ենթարկվել, և մերօրյա ներսակողմյան մասը թվագրվում է այդ ժամանակով։ Վերանորոգումներ են իրականացվել 1840 թվականին։ 1842 թվականից մինչև 1977 թվականն ամրոցն անբնակ է եղել, թեև պահպանվել է 18-րդ դարի սենյակներով հանդերձ։ Վերականգնումն սկսվել է 1977 թվականին և այդ ժամանակից ի վեր այն մասնավոր բնակավայր է։ 2011 թվականի հուլիսին վաճառվել է «Դանա Փեթրոլիում» ընկերության նախկին գործադիր տնօրեն Թոմ Քրոսին £2.8 միլիոն ֆունտով։

16-րդ կամ 17-րդ դարի պարսպապատ այգին նույնպես Ա դասի կառույց է՝ 18-րդ դարում կառուցված արևային ժամացույցի հետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Historic Environment Scotland ID
2. ↑  Historic Environment Scotland ID
3. 1 2 3 4  Midmar castle, walled garden
4. 1 2
5. ↑  "Former oil boss king of the castle". *The Press and Journal*. 2011 թ․ հուլիսի 27.
6. ↑  Կաղապար:Historic Environment Scotland
7. ↑  "MIDMAR CASTLE, SUNDIAL (LB16263)". *portal.historicenvironment.scot*. Retrieved 2019 թ․ նոյեմբերի 23.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Slade, H Gordon (1983). "Midmar Castle, Aberdeenshire" (PDF). *Proceedings of the Society of Antiquaries of Scotland*. **113**: 594–619. Արխիվացված է the original (PDF) 2012 թ․ մայիսի 15-ին. Retrieved 2019 թ․ նոյեմբերի 21.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Մանույլովի տուն** (ռուս.՝ Дом Мануйлова), առանձնատուն Մոսկվայում (Ռուսաստան)։ Նեոդասական ոճով կառուցել է ճարտարապետ Ն. Ի. Ժերիխովը։ Պատկանել է փաստաբան Ի. Մ. Մանույլովին։

Ճարտարապետություն
-----------------

Այս երկհարկանի շենքը 1910-ական թվականների նեոդասականության վառ օրինակ է։ Շքամուտքը զարդարված է հարուստ ծեփածո դեկոր ունեցող դեկորատիվ կամարով, հորինվածքի կենտրոնում քնարի խորհրդանշական պատկեր է։ Պսակող մասում մեջբերվում է Պարթենոնի քանդակագործական ծոփորների Պանաթենական երթը։ Ճակատներով ցրված են ծաղկեպսակներ և արմավազարդեր։

Արդի վիճակ
----------

2012 թվականին տան ձեղնահարկում հրդեհ է բռնկվել և փլուզվել է ծպեղային համակարգի մի մասը, որի հետ մասամբ նաև երկրորդ և առաջին հարկերի պատերի ծածկերը։ 2013 թվականի ամռանը սեփականատերը, ունենալով վարչատեխնիկական տեսչության միավորման միայն ճակատը վերանորոգելու թույլտվությունը, ոչնչացրել է ներքին միջնապատերը և ծածկերը, հանել է շենքի տանիքը։ Աշխատանքները դադարեցվել են Մոսկվա քաղաքի մշակութային ժառանգության դեպարտամենտի (Մոսգորնասլեդիե) պաշտոնական հրահանգով, սակայն հուշարձանը հայտնվել է կործանման եզրին։

2016 թվականի ապրիլին Մոսգորնասլեդիեն համաձայնեցրել է երկրորդ հարկը քանդելու և վերստեղծելու, ձեղնահարկով և վերելակով կահավորելու նախագծի պետական պատմամշակութային փորձաքննության ակտը։ Ինչպես 2016 թվականի հոկտեմբերին հայտարարել է նախագծի գլխավոր ճարտարապետ Սերգեյ Մալիխովը, երկրորդ հարկի փայտե պատերը գտնվում էին վթարային վիճակում, կառուցատարրերը վարակված էին բորբոսով և փայտաբզեզով։ Մոսգորնասլեդիեում խոստացել են, որ պատերը կվերականգնվեն «պատմական կառուցողական լուծումները պահպանելով»։ Մինչդեռ, «Արխնադզոր» շարժման անդամների վկայությամբ, մինչև 2016 թվականը քանդված էին ոչ միայն երկրորդ, այլ առաջին հարկի պատերը մինչև հիմքը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Решение Президиума Московского Городского Совета народных депутатов № 84 от 30.07.1992
2. 1 2 3  Красная Книга «Архнадзора»
3. 1 2  "Злоключения дома Мануйлова окончены". Արխիվացված է the original 2017 թ․ փետրվարի 20-ին. Retrieved 2018 թ․ հուլիսի 5. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Միգուաշա ազգային պարկ** (անգլ.՝ Miguasha National Park), գտնվում է Կանադայի Քվեբեկ նահանգում՝ Գասպե թերակղզու հարավային ափին։ Թերակղզին ինքնին ամբողջ նահանգից առանձնացված է Սուրբ Լավրենտիոս գետով, որը կազմում է շրջանի բնական հյուսիսային սահմանը։ Այգու հիմնադրման ամսաթիվը 1985 թվականի փետրվարի 6-ն է։ 1999 թվականին պահպանվող տարածքը գրանցվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։

Ներկայում այգու տարածքում աճում են կեչի, կաղամախի և փշատերև ծառեր։ Սակայն մոտ 380 միլիոն տարի առաջ հյուսիսային ափերին գերակշռել է արևադարձային բուսականությունը և կենդանական աշխարհը։ Այդ ժամանակաշրջանի բազմաթիվ բրածոների շնորհիվ Միգուաշա ազգային պարկը դարձել է Դևոնի ժամանակաշրջանի վառ պալեոնտոլոգիական վկայություն։ Առաջին կենդանական գտածոները հայտնաբերվել են 1842 թվականին, որից հետո մի քանի հազար նմուշ է ուղարկվել աշխարհի համալսարաններ և թանգարաններ, այդ թվում` Լոնդոնի Բրիտանական թանգարան։ 1892 թվականին հնէաբան Էդվարդ Դրինքեր Քոուփը հայտնաբերել է Crossopterygii ձկան քարացած մնացորդներ, որոնք դարձել են մոլորակի առավել ուսումնասիրված ոչնչացված ձկներից մեկը, և պարզվել է, որ այն կապող օղակ է ձկների և ցամաքային ողնաշարավորների միջև։ Գտածոն կոչվել է *«Միգուաշայի արքայազն»:*

Այգում առաջարկվում են տարբեր զբոսաշրջային տուրեր և էքսկուրսիաներ։ Թանգարանում նաև կազմակերպում են շրջագայություն հնէաբանության ոլորտում բոլոր տարիքների այցելուների համար։ Ամեն տարի շրջագայությունը թարմացվում է` հետ չմնալու համար Միգուաշա ազգային պարկում կենդանական և բուսական աշխարհի վերաբերյալ ընթացիկ ուսումնասիրություններից։ Տարեկան պահպանող գոտի է այցելում մինչև 40 հազար զբոսաշրջիկ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑   (ֆր.)
2. ↑
3. ↑  Miguasha National Park

Արտաքին հղումներ
----------------

* "UN profile". Արխիվացված է the original 2005 թ․ նոյեմբերի 26-ին.
* World Heritage List: Miguasha National Park
* Parcs Québec: Parc National de Miguasha (english)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4396571-4 · VIAF: 127795365 · WorldCat VIAF: 127795365 |

 |
**Ձնափաթիլ**, Ռուսաստանում գտնվող ցմահ բանտարկվածների համար նախատեսված հատուկ ռեժիմով ութ ուղղիչ գաղութներից մեկը։ Գտնվում է Խաբարովսկի երկրամասի Էլբան գյուղում։ Ռուսաստանի նմանատիպ գաղութներից ամենանորն է։

Պատմություն
-----------

Գաղութը Հեռավոր Արևելքում դարձել է ցմահ բանտարկյալների համար նախատեսված առաջին և միակ ուղղիչ հաստատությունը։ 1996 թվականին դրա տեղում սկսվել է քննչական մեկուսարանի շինարարությունը, որտեղ նախատեսված էր կառուցել 800 տեղ։ Մեկուսարանի կառուցումը ավարտվել է 2012 թվականին, իսկ շահագործման է հանձնվել 2014 թվականի սկզբին։ Քննչական մեկուսարան 4-ի վեցաճառագայթ մասնաշենքերի շնորհիվ՝ ստացել է Ձնափաթիլ մականունը։ 2016 թվականի դրությամբ մեկուսարանում գտնվում էր 68 հետախուզվող, իսկ ավելի քան 700 տեղ ազատ էր։

2017 թվականի հուլիսին Խաբարովսկի երկրամասի Դաշնային քրեակատարողական ծառայությունը հայտնել էր, որ մեկուսարանը կվերակառուցվի՝ դառնալով ցմահ բանտարկվածների համար նախատեսված գաղութ։ Սեպտեմբերի 20-ին հաստատությունը աշխատեց որպես գաղութ և ընդունեց առաջին կալանավորներին, որոնց տեղափոխեցին Ռուսաստանի այլ բանտերից։ Գաղութի տարածքում հայտնվել են կարի և փայտամշակման արտադրամասեր։ 2017 թվականի նոյեմբերի դրությամբ այստեղ է գտնվել 23 բանտարկյալ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Валерий Бояринцев проинспектировал готовность сдачи нового СИЗО на 800 мест в поселке Эльбан". *www.27.fsin.su*. 2014 թ․ սեպտեմբերի 3. Արխիվացված է the original 2019 թ․ հունվարի 23-ին. Retrieved 2019 թ․ օգոստոսի 5.
2. ↑  "Как таяла «Снежинка»..." *zona.media*. 2017 թ․ դեկտեմբերի 22.
3. ↑  "Тюрьма для пожизненно заключенных откроется ближайшей осенью в поселке Эльбан". *www.dvnovosti.ru*. 2017 թ․ հուլիսի 31. Արխիվացված է the original 2019 թ․ հունվարի 23-ին. Retrieved 2019 թ․ օգոստոսի 5.
4. ↑  "Колючая «Снежинка» Хабаровского края". *Комсомольская правда*. 2017 թ․ նոյեմբերի 9.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Դաշնային քրեակատարողական ծառայության պաշտոնական կայք Archived 2019-08-05 at the Wayback Machine.
**Հալեպի ազգային գրադարան** (արաբ․՝ دار الكتب الوطنية‎‎), հանրային գրադարան Սիրիայի Արաբական Հանրապետության հյուսիսում գտնվող Հալեպ քաղաքում։ Հիմնադրվել է 1924 թվականին՝ Սիրիայի և Լիբանանի ֆրանսիական մանդատի գոյության տարիներին։

Պատմություն
-----------

Հալեպում ազգային գրադարան բացելու որոշումն ընդունվել է Դամասկոսի կենտրոնական կառավարության կողմից 1924 թվականին՝ դառնալով Արաբական գիտական ակադեմիայի մասնաճյուղ։ Նույն թվականին շեյխ Քամել ալ-Ղազին դառնում է գրադարանի առաջին տնօրենը։

1937 թվականին Բաբել ալ-Ֆարաջի հրապարակում սկսվում է գրադարանի մշտական շենքի շինարարական աշխատանքները։ Այն նշանավոր է նրանով, որ գրադարանի շենքը տեղակայված է հրապարակի ժամացույցի հարևանությամբ։ Գրադարանի շինարարությունն ավարտվել է 1939 թվականին։ Նոր գրադարանի շենքի բացումը հետաձգվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ՝ որոշակի հանգամանքների պատճառով։

Ի վերջո, Հալեպի նահանգապետ Մուստաֆա ալ-Շիհամիի ջանքերով 1945 թվականի դեկտեմբերի 4-ին բացվում է գրադարանի նոր շենքը՝ 6000 գրքերից կազմված հավաքածուով։

Գրադարանը մնում է Հալեպի քաղաքապետարանի իրավասության տակ մինչև 1954 թվականը, երբ շենքը վերակառուցվելով դառնում է Սիրիայի Արաբական Հանրապետության մշակույթի նախարարության տնօրինության տակ գտնվող սուբյեկտ։ Ներկայումս գրադարանը կազմված է 100 000 գրքերի հավաքածուից։ Շենքն ունի 300 հանդիսատես տեղավորող փոքրիկ թատրոնի դահլիճ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հալեպի ազգային գրադարան
2. ↑  "Հալեպի ազգային գրադարան՝ Սիրիայի հնագույն մշակութային օջախներ". Արխիվացված է the original 2013 թ․ հունիսի 28-ին. Retrieved 2017 թ․ սեպտեմբերի 23.

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Հալեպի ազգային գրադարան** կատեգորիայում։ |


|  |
| --- |
| 
  **Սիրիա**   **Մերձավոր Արևելք**   **Մշակույթ**
 |
**«Ձանձրացողները »** (ֆր.՝ Les Fâcheux), Մոլիերի առաջին կատակերգական բալետը, բաղկացած երեք ակտրից, գրված 1661 թվականի օգոստոսին։ Նախաբանը գրել է Պոլ Պելիսոնը։ Առաջին անգամ ներկայացվել է 1661 թվականի օգոստոսի 17-ին Վո- լե- Վիկոնթում, Ժան Բատիստ Լյուլլիի և Պեր Բոշանի երաժշտությամբ, Ջակոմո Տորելլի և Շառլ լը Բրենի դեկորացիաներում։ Փարիզում առաջին անգամ բեմականացրել են Պալե Ռոյալ թատրոնում 1661 թվականի նոյեմբերի 4-ին։ Առաջին ամբողջական թարգմանությունը բանաստեղծություններում ռուսերենով գրել է Ս․ Իլինը և հրապարակել է 1910 թվականին։

Ստեղծման պատմություն
--------------------

Կատակերգությունը գրել է Մոլիերը երկու շաբաթվա ընթացքում, Նիկոլայ Ֆուկեի պատվերով, Լուի Արև արքայի ֆինանսների ինտենդանտը, թագավորի համար կազմակերպված հրաշալի տոնակատարությունների համար, որոնք Ֆուկեն կազմակերպել է իր Ոլե Վիկոնտ ամրոցում։ Կատակերգությունը, որն իրենից ավելի շատ ներկայացնում էր դիվերտիսմենտ, երգիծանքով ներկայացնելով պալատականների տարբեր տեսակներ։ Թագավորին դուր է գալիս բեմադրությունը, և նրա խնդրանքով Մոլիերը նույնիսկ ևս մեկ կերապարի է ավելացրել՝ եղջերու որսալու որսամոլի՝ Դորանթին։ Հենց ինքը՝ Մոլիերը խաղացել է կատաերգությունում միանգամից մի քանի ոչ այդքան մեծ դերեր։

Հենց Ֆուկեի համար ստեղծագործությունը դարձավ հաջորդ մեղադրանքի, ֆինանսական միջոցների չարշահության, բանտակության և ցմահ դատապարտության պատճառ։

1672 թվականին Մ․ Ա․ Շարպանտեն կատակերգության համար ստեղծեց նոր երաժշտություն։ 1924 թվականին Դյագիլևի խմբակով բեմականացվեց Ժորժ Օրիկի նույնանուն բալետը, հորինված Մոլիերի կատակերգության հիման վրա։

Գործող անձիք և առաջին կատարողներ
--------------------------------

### Նախաբանում

* **Նայդա** (*Մադլենա Բեժար*)
* Մի քանր **անտառահարս**, **այծամարդ**

### Կատակերգությունում

Մադլենա Բեժարը ջրահարսի դերում
* **Դամիս**, Օրֆիզի հոգաբարձուն (*Ֆրանսուա Բեդո, մականված Գորժիբյուս*)
* **Օրֆիզա** (*տիկին Դեբրի*)
* **Էրաստ**, երիտասարդ մարդ, ով սիրահարված է Օրֆիզային (*Շարլ Վարլե մականված՝ Լագրանժ*)
* ձանձրացողներ
	+ **Ալսիդոր** (*Մոլիեր*)
	+ **Լիզանդր** (*Մոլիեր*)
	+ **Ալկանդր** (*Մոլիեր*)
	+ **Ալսիպ** (*Մոլիեր*)
	+ **Օրանթ** (*Մոլիեր*)
	+ **Քլիմենա** (*տիկին Դյուպարկ*)
	+ **Դորանթ** (*Մոլիեր*)
	+ **Քարիթիդես** (*Մոլիեր*)
	+ **Օրմեն** (*Մոլիեր*)
	+ **Ֆիլինթ** (*Մոլիեր*)
* **Լա Մոնթան**, Էրաստի ծառանա (*Ռենե Բերթելո Դյուպարկ, մականված՝ Գրո Ռենե*)
* **Լ Էպին**, Դամիսի ծառան
* **Լա Ռիվեր** և **երկու այլ ծառաներ** Էրաստա

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Les Fâcheux". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 9. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Թագավորի իր ուղերձում Մոլիերը գրել է․ «…Հաջողությամբ, գերազանցելով իմ սպասումները, ես պարտավոր եմ, առաջին հերթին,ողորմած համաձայնության, որին Դուք, Ձերնդ գերազանցություն, հենց սկզբից արժանացրել եք իմ կատակերգությանը, այդպիսով նրան արժանեցնելով համընդհանուր բարեհաճության, իսկ երկրորդ, Ձեր հրամանով՝ ավելացնել ևս մեկ *ձանձրացնողի* կերպար…»

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Ձանձրացողները» վեպի տեքստը

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4675427-1 · VIAF: 178280366 · WorldCat VIAF: 178280366 |

 |
**Միասին երիտասարդական շարժում**, երիտասարդական կազմակերպություն, որը գործունեություն է իրականացրել Հայաստանում։ Ստեղծվել է 2008 թվականին։

Համաձայն մամուլի հրապարակումների՝ Միասին շարժումը ստեղծվել է ՄԻԱԿ կուսակցության կողմից։

Գործունեություն
---------------

### Ծրագրեր

Միասին երիտասարդական շարժումը Հայաստանի պետական կառույցների և բարձրաստիճան պաշտոնյաների հովանավորությամբ և նրանց հետ սերտ համագործակցությամբ իրականացրել է մի շարք ծրագրեր, որոնք առնչվել են հասարակական որոշակի խնդիրների։

### Ճամբարներ

Միասին երիտասարդական շարժման գործունեությունն ընդգրկում է երիտասարդների համար ճամբարների կազմակերպումը։

2009 թվականին ճամբարի տևողությունը եղել է 5 օր, ճամբարին մասնակցել է 500 հոգի։ Կրթական ֆորումի թեման եղել է Զանգվածային ակցիաները։

2010 թվականանին ճամբարը կազմակերպվել է 2 հոսքով 10 օր տևողությամբ, որին մասնակցել է 600 հոգի։ Կրթական ֆորումի թեման եղել է Բիզնես ինովացիան։ «Միասին» 2010 կրթական ֆորումի շրջանակներում ՀՀ Վարչապետ Տիգրան Սարգսյանի հետ քննարկվել է Հայաստանում երիտասարդների նորարարական գաղափարների հիման վրա մշակված բիզնես ծրագրերին աջակցող կազմակերպության ստեղծման հարցը։

2011 թվականին ճամբարը կազմակերպվել է 3 հոսքով 15 օր տևողությամբ, որին մասնակցել է 1500 հոգի։ Կրթական ֆորումի թեման եղել է Ընտրական մոդելը։

2012 թվականին ճամբարի տևողությունը եղել է 5 օր, որին մասնակցել է 400 հոգի։ Կրթական ֆորումի թեման եղել է Գենդերային հավասարությունը։

2013 թվականին ճամբարի տևողությունը եղել է 5 օր, որին մասնակցել է 300 հոգի։ Կրթական ֆորումի թեման եղել է Արատավոր երևույթների դեմ պայքարը։

* 
* Միասին երիտասարդական շարժման իրականացրած ֆլեշմոբը Հայաստանում Մարտի 8-ի առթիվՄիասին երիտասարդական շարժման իրականացրած ֆլեշմոբը Հայաստանում Մարտի 8-ի առթիվ
* Միասին երիտասարդական շարժման իրականացրած ֆլեշմոբը մայրության և գեղեցկության տոնի առթիվՄիասին երիտասարդական շարժման իրականացրած ֆլեշմոբը մայրության և գեղեցկության տոնի առթիվ
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Միասին շարժման ստեղծման մասին նյութը panorama.am կայքում
2. ↑  «Երիտասարդական երկու նախաձեռնությունները` հակադիր ճամբարներո՞ւմ», *azatutyun.am*:
3. ↑
4. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2022 թ․ փետրվարի 11-ին. Retrieved 2014 թ․ դեկտեմբերի 11. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
5. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2015 թ․ ապրիլի 16-ին. Retrieved 2014 թ․ դեկտեմբերի 11. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
6. ↑  Սևանում կկայանա «Միասին 2013» համահայկական երիտասարդական կրթական ֆորումը
**Մարե Զաբոլոտնի** (էստ․՝ Mare Sabolotny, սեպտեմբերի 6, 1990(1990-09-06)), էստոնացի գրող։

Կենսագրություն
--------------

Մարե Զաբոլոտնին ծնվել է 1990 թվականին։ 1997-2009 թվականներին սովորել է Գուստավ Ադոլֆի գիմնազիայում, 2016 թվականին ավարտել է Տարտուի համալսարանի իրավագիտական ֆակուլտետը։ Սովորել է նաև Տալլինի համալսարանի լեզուների և մշակույթի բաժնում։ 2007 թվականից Երիտասարդ գրողների միության անդամ է։ Սկսել է ստեղծագործել 2006 թվականից «Ամրակ-գոտի» պատմվածքով, որն արժանացել է Պատանիների համար գրքի միջազգային կոմիտեի կազմակերպած Երիտասարդների պատմվածքների մրցույթի 2-րդ մրցանակին։ Հեղինակել է նաև փոքրիկ պատմվածքներ և գրաքննադատական հոդվածներ թերթերում և ամսագրերում։ 2011 թվականին Tänapäev հրատարակչությունը տպագրել է Զաբոլոտնիի երկրորդ վեպը՝ "Peaaegu inimene", երրորդ վեպը՝ "Mida silm ei seleta", լույս է տեսել 2015 թվականին։ Գրական տապան փառատոնի մասնակից է։

Երկեր
-----

* Mida silm ei seleta, 2015
* Peaaegu inimene, 2011
* Kirjaklambritest vöö, 2006

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Tartu Ülikool. Lõpetanute tähestikuline nimekiri". Արխիվացված է the original 2016 թ․ օգոստոսի 13-ին. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 30.
2. ↑  "E-raamat: Kirjaklambritest vöö". *EST* (in էստոներեն). Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 30.
3. ↑  "Peaaegu inimene". *EST* (in էստոներեն). Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 30.
4. ↑  "Mida silm ei seleta". *EST* (in էստոներեն). Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 30.
5. ↑  "KIRJAKLAMBRITEST VÖÖ: Mare Sabolotny - Raamat | Rahva Raamat" (in էստոներեն). Արխիվացված է the original 2014 թ․ հուլիսի 8-ին. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 30.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Mare Sabolotny auhinnatud romaan kaante vahel
**Հրաչյա Գրիգորի Պողոսյան** (հունվարի 28, 1935(1935-01-28), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ճարտարապետ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ (1975), ՀՃԱ ակադեմիկոս (1994), Ճարտարապետության միջազգային ակադեմիայի Մոսկվայի մասնաճյուղի թղթակից անդամ (1992)։

Ճարտարապետ Իզա Չոլախյանի ամուսինն է։

Կենսագրություն
--------------

Գուրգեն Մուշեղյանի 85-ամյակին նվիրված ցուցահանդեսի բացմանը
1959 թվականին ավարտել է Երևանի Կարլ Մարքսի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ճարտարապետության բաժինը։ 1959-1993 թթ. աշխատել է «Հայպետնախագիծ» ինստիտուտում, 1980 թվականից՝ արվեստանոցի ղեկավար, 1989-1993 թթ.` ինստիտուտի տնօրեն։ 1974 թվականից Հայաստանի ճարտարապետների միության քարտուղար։ Հեղինակ է Աբովյան (1961), Սևան (1961) քաղաքների գլխավոր հատակագծերի (ճարտարապետներ Թարխանյանի, Սպարտակ Խաչիկյանի, Չերքեգյանի հետ)։ Նրա նախագծերով կառուցվել են Երևանում՝ «Ռոսիա» կինոթատրոնը (1970-1974, համահեղինակներ՝ Թարխանյան, Խաչիկյան, կոնստրուկտորներ՝ Գևորգյան, Ծատուրյան, ԽՍՀՄ Մինիստրների խորհրդի մրցանակ, 1979), Երիտասարդության պալատը (1979, համահեղինակներ՝ Թարխանյան, Խաչիկյան, կոնստրուկտորներ՝ Գևորգյան, Ծատուրյան, Բաղդասարյան, ՀամԼԿԵՄ մրցանակ, 1981), Մարզահամերգային համալիրը (սկսվել է 1978 թվականին, հեղինակային խմբի հետ), Դիլիջանում՝ ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների ստեղծագործական տունը (սկսվել է 1974 թվականին, համահեղինակներ՝ Խաչիկյան, Սաֆարյան), Գորիսում բնակելի թաղամաս (1975, համահեղինակներ՝ Մկրտչյան, Սողոյան) և այլն։

Պարգևներ
--------

* 1973-1977 թթ. խորհրդային ճարտարապետության նվաճումների դափնեկիր
* 1975 թ. ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ
* 1984, 1985 թթ. «Տարվա լավագույն կառույց» համամիութենական ստուգատեսների դափնեկիր
* ԽՍՀՄ ԺՏՆՑ մեդալ
* ՀՀ վարչապետի շնորհակալագիր (2014 թ.)։

Հրապարակումներ
--------------

* Պալատը բլրի վրա, «Գարուն» 1967, № 6: Archived 2018-08-06 at the Wayback Machine.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Հրաչյա Պողոսյան. Երևանը նման է մանուկի, որի գլուխն այնքան մեծ է, որ ի վիճակի չէ ուսերի վրա պահել". Արխիվացված է the original 2014 թ․ դեկտեմբերի 5-ին. Retrieved 2015 թ․ հունվարի 11.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հրաչյա Պողոսյանը avproduction.am կայքում(չաշխատող հղում)

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։*  |
**«Ձայն լռության»** (անգլ.՝ The Voice of Silence), «VS & Tigers» ֆիլմ ստուդիայի (Հայաստանի ազգային կինոկենտրոնի և «Արմենիա» հեռուստաընկերության մասնակցությամբ), 2012 թվականին նկարահանված հայկական ֆիլմ։ Ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնում և առաջադրվել է «Միջազգային խաղարկային մրցույթ» և «Հայկական համայնապատկեր» ծրագրերում։

Համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2012 թվականի հունվարի 18-ին Հոլիվուդի «Paramount Pictures» ստուդիայում։

Սյուժե
------

«Ձայն Լռության» ֆիլմը թեմատիկ առումով համամարդկային իմաստ ու խորք ունի։ Սփյուռքահայ արվեստագետի ինքնության վերահաստատման նուրբ պատմություն է՝ ըստ իրական փաստերի, պատահական հանդիպում «երկրորդ ես»-ի հետ, մարդու և նրա խղճի երկխոսություն, որից աստիճանաբար պարզվում է ճշմարտությունը։ Ֆիլմը դրվագ է այն ռեժիսորի անակնկալներով լի կյանքից, որն աշխարհաքաղաքացի ամերիկահայ դառնալով՝ ոտք է դրել իր ստեղծագործական եռանդի և գաղափարների աղբյուր հարազատ հողին։ 1988 թվականին հեռանալով հայրենիքից՝ նա որոշակի հաջողության է հասել Հոլիվուդում։ Իսկ այժմ վերադառնում է իր հրեա կնոջ հետ՝ ֆիլմ նկարահանելու։ Համապատասխան վայրեր փնտրելիս նա մի ավազահանքում պատահաբար հանդիպում է անօթևան երիտասարդ կնոջ, որն ապրում է կիսափուլ մեքենայի մեջ և ընկերացել է փողոցային շների հետ։ Հանդիպումը դառնում է ճակատագրական և, հերոսի մեջ հակասություն արթնացնելով, տանում դրամատիկ կուլմինացիայի, որն առանցքային է սեփական ճշմարտությունը գտնելու ճանապարհին։ Նա պետք է բարդ ընտրություն կատարի սրտի և գլխի միջև. շարժվել բանականության, թե՛ հույզերի թելադրանքով, թողնել հարմարավետ կյանքը, թե՛ լիովին շրջել այդ կյանքի ուղղությունը։

Դերերում
--------

* Ջիջի - Մարիամ Դավթյան
* Ջոն - Վիգեն Չալդրանյան
* Մարինե Սարգսյան
* Հռիփսիմե Սահակյան
* Խաչատուր Մարտիրոսյան
* Սևակ Հարությունյան
* Աստղիկ Գրիգորյան

Մրցանակներ
----------

* Ազգային կինոյի «Հայակ» մրցանակ (լավագույն դերասանուհ), Երևան, 2013
* «Մետաքսի ճանապարհ» առաջին միջազգային կինոփառատոնի բարձրագույն՝ «Հանդիսատեսի համակրանք» մրցանակ, Չինաստան, Սիան, 2014

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ձայն լռության ֆիլմը «Ոսկե Ծիրան»ի Հայկական համայնապատկեր անվանակարգում". Արխիվացված է the original 2015 թ․ փետրվարի 13-ին. Retrieved 2015 թ․ փետրվարի 13. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  «Ձայն լռության» խաղարկային ֆիլմն ընդգրկված է «Ոսկե ծիրան» կինոփառատոնում
3. ↑  Սինեմատիկ ու ոչ սինեմատիկ մտորումներ. Վիգեն Չալդրանյանի «Ձայն լռության» ֆիլմի շուրջ

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Ձայն լռության»
* "ՄՈՏՈՐ... ՍՏՈՊ..." ըստ Վիգեն Չալդրանյանի
* "The Voice Of Silence" - World Premiere at the Paramount Pictures Studio

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
**Մարգարիտա Նիկոլյան** (մայիսի 27, 1974(1974-05-27), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դահուկորդ, 2002 թվականի Ձմեռային օլիմպիական խաղերի մասնակից չորս կատեգորիաներում։

Կենսագրություն
--------------

Մարգարիտա Նիկոլյանը ծնվել է 1974 թվականի մայիսի 27-ին Լենինական քաղաքում (այժմ՝ Գյումրի)։

Գյումրու մանկապատանեկան մարզադպրոցի կողմից մասնակցել է դահուկավազքի մրցումների։

2002 թվականին Հայաստանի հավաքականի կազմում մասնակցել է Սոլթ Լեյք Սիթիի Ձմեռային օլիմպիական խաղերին։ Հանդես է եկել դահուկավազքում, մասնակցել է չորս կատեգորիաներում։

1,48 կմ սպրինտում որակավորման փուլում զբաղեցրել է վերջին՝ 58-րդ տեղը՝ 4 րոպե 13,55 վայրկյան արդյունքով՝ 54,77 վայրկյան զիջելով քառորդ եզրափակիչ դուրս եկած ամենավերջին մարզիկին՝ Ճապոնիայի ներկայացուցիչ Մադոկե Նացումիին։

Դասական ընթացքով 10 կմ մրցատարածությունում զբաղեցրել է նախավերջին՝ 56-րդ հորիզոնականը՝ 46.46,0 արդյունքով՝ 18 րոպե 19,6 վայրկյանով զիջելով հաղթող նորվեգացի Բենտե Սկարիին։

Հետապնդման մրցավազքում 5+5 կմ նախնական փուլում զբաղեցրել է 69-րդ տեղը՝ 17.23,6 արդյունքով և չի հայտնվել եզրափակչի 50 մասնակիցների թվում՝ 2 րոպե 6,4 վայրկյան զիջելով որակավորվածներից վերջինին՝ շվեյցարացի Բրիգիտ Ալբրեխտ-Լորետանին։

Զանգվածային մեկնարկով 15 կմ ազատ ընթացքով մրցատարածությունը չի կարողացել ավարտել․ գնալով վերջին տեղում՝ մրցավազքից դուրս է եկել վերջին քառորդում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Margarita Nikolyan Olympic Results". Արխիվացված է the original 2020 թ․ ապրիլի 18-ին. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 20.
2. 1 2  "Olympedia – Margarita Nikolyan". *www.olympedia.org*. Արխիվացված from the original on 2021 թ․ հոկտեմբերի 31. Retrieved 2020 թ․ դեկտեմբերի 18.
3. ↑  "Olympedia – Sprint, Freestyle, Women". *www.olympedia.org*. Արխիվացված from the original on 2020 թ․ նոյեմբերի 17. Retrieved 2020 թ․ դեկտեմբերի 18.
4. ↑  "Olympedia – 10 kilometres, Classical, Women". *www.olympedia.org*. Արխիվացված from the original on 2020 թ․ հոկտեմբերի 11. Retrieved 2020 թ․ դեկտեմբերի 18.
5. ↑  "Olympedia – 5/5 kilometres Pursuit, Women". *www.olympedia.org*. Արխիվացված from the original on 2021 թ․ փետրվարի 13. Retrieved 2020 թ․ դեկտեմբերի 18.
6. ↑  "Olympedia – 15 kilometres, Mass Start, Freestyle, Women". *www.olympedia.org*. Արխիվացված from the original on 2021 թ․ հունվարի 16. Retrieved 2020 թ․ դեկտեմբերի 18.
Հրագութանի օգտագործում Վանուատուում
Հրագութան (ձախում) և հրաշաղափ (աջում)
**Հրագութան**, կրակի ստացման պարզագույն և հնագույն տարբերակներից մեկը, որի դեպքում երկու փայտեր շփշփում են իրար այնքան ժամանակ, մինչև շփումից առաջացած ջերմությունը դառնա բավականաչափ, որպեսզի փայտը դառնա կրակի աղբյուր։ Հրագութանի անվանումը կապված է դրա աշխատանքի սկզբունքի հետ, որը նման է հողում գութանի շարժին։ Հրագութանը կազմված է «գութան»-ից` այն փայտից, որը պահում են ձեռքում և շարժում են, և «հրադաշտ»-ից` փայտի ավելի լայն կտորից, որն անշարժ տեղադրում են գետնին և «վարում» են։ «Հրադաշտ»-ի կենտրոնական մասում հիմնականում նախօրոք փորում են ակոս, իսկ «գութան»-ի աշխատող ծայրը սրում են, որպեսզի շփման մակերեսը փոքրանա` դրանով մեծացնելով ջերմության կուտակումը մեկ հատվածում։

Հրագութանի տարբերակով կրակ ստանալու համար պետք է մոտ 1-1,5 մետրանոց «հրադաշտ» և մոտ 20-25 սմ-ոց հրագութան։ Դրանք երկուսն էլ պետք է լինեն չոր, բայց ոչ փխրուն։ Կրակի ստացման այս եղանակը թույլ է տալիս մարմնի էներգիան շարժման միջոցով հաղորդել իրար շփվող փայտերին։ Այդ տարբերակով շփումից առաջացած ջերմությունը միաժամանակ հաղորդվում է փայտանյութի երկու կտորների տարբեր մասերին։ Հրագութանն անընդհատ հարվում է հրադաշտին, մինչև շփումից առաջանա բավականաչափ ջերմություն` փայտի ծխալու համար։ Երբ հրադաշտն սկսում է ծխալ` դրա վրա պետք է ավելացնել աբեթ և թույլ փչել` ընթացքում ավելացնելով կպչանի քանակը և փչելու ուժգնությունը։

Հրագութանի տեխնոլոգիային շատ նման է հրաշաղափի միջոցով կրակի ստացումը, երբ փայտի մեկ կտորը ոչ թե հրում են մյուսի վրա, այլ` ջերմությունը հաղորդում են այն շաղափաձև պտտելու միջոցով։ Հրաշաղափի ավելի զարգացած տեսակ է աղեղնաշաղափը, որը պատրաստում են ճյուղից, պարանից և փայտիկից։ Այն աշխատում է հրագութանի սկզբունքով, բայց հրագութանը գործարկվում է ոչ թե ուղղակիորեն մարդու ձեռքով, այլ` պարանով։

Տես նաև
-------

* Կրակ
* Աբեթ
* Կրակի ստացում
* Հրաշաղափ
* Աղեղնաշաղափ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Fire : Egyptian Bow Drill, Fire Plough, Fire Piston, Fire Saw, Fire Thong". Woodcraftwanderings.org. Արխիվացված է the original 2013 թ․ հունվարի 2-ին. Retrieved 2012 թ․ դեկտեմբերի 17.
2. ↑  "The Fire Plow by Bart & Robin Blankenship". Hollowtop.com. Retrieved 2012 թ․ դեկտեմբերի 17.
3. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | Microsoft: 2779987999 |

 |
**Հրո երկիր** **կղզեխումբ** (իսպ.՝ *Tierra del Fuego* [ˈtjera ðel ˈfweɣo]), Հարավային Ամերիկայի ամենահարավային կղզեխումբ, որի կազմի մեջ է ներառվում ավելի քան 40 հազար կղզիներ։ Կղզեխմբի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 73 753 կմ², որից 47 992 կմ²-ը զբաղեցնում է կղզեխմբի գլխավոր կղզին՝ համանուն կղզին՝ Հրո երկիրը։

Կղզեխմբի մեծ մասն ընկած է Չիլիի և մտնում է Մագալյանես ի լա Անտարկտիկա Չիլենա շրջանի կազմի մեջ։ Իսլա Գրանդե կղզին բաժանված է Չիլիի և Արգենտինայի միջև, որտեղ այն մտնում է Հրո երկիր, Հրո Երկիր, Անտարկտիդա և Հարավային Ատլանտիկայի կղզիներ նահանգի մեջ։

Աշխարհագրություն
----------------

Կղզեխումբը մայրցամաքից բաժանված է Մագելանի նեղուցով, իսկ Անտարկտիդայից՝ Դրեյքի նեղուցով։

Արբանյակային լուսանկար
Կղզեխմբի ամենաբարձր կետը Դարվին լեռն է 2488 մ բարձրությամբ, ավելի վաղ ամենաբարձր կետ համարվում էր Շիպտոն լեռը 2469 մ բարձրությամբ։ Կղզեխմբի կղզիների ափերը խիստ կտրատված են, հատկապես հարավ-արևմուտքում։ Հարավային մասերում գտնվում է Հարավային Ամերիկայի ամենացածր կետը՝ Դիեգո Ռամիրես կղզին։

Պատմություն
-----------

Հրո երկիր աշխիպելագն հայտնաբերող Ֆեռնան Մագելանը կղզեխումբը համարել է Terra Australis Incognita-ի հյուսիսային մաս։ Իր անվանումն ստացել է Մագելանի նավարկություններից հետո։ Տեղաբնիկները՝ հնդկացիները, գիշերվա ժամերին կրակ էին վառում, իսկ Մագելանին թվացել է, թե հրաբխային կրակ է և կղզեխումբն անվանում է Հրո երկիր։

Բնակչություն
------------

Հրո երկիր կղզում գտնվում է աշխարհի ամենահարավային քաղաքը՝ Ուշուայան, որը գտնվում է Արգենտինայում, իսկ Նավարինո կղզում գտնվում է ամենահարավային բնակավայրը Երկիր մոլորակի վրա՝ Պուերտո Տորոն, որը գտնվում է Չիլիում։ Բնակչության մեծամասնությունն ապրում է Հրո երկիր կղզում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Աշխարհագրական անվանումների հայերեն էկզոնիմների ցանկ" (PDF). Արխիվացված է the original (PDF) 2016 թ․ օգոստոսի 20-ին. Retrieved 2015 թ․ սեպտեմբերի 18. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրիտանիկա · Բրոքհաուս · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Նոր |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BAV: ADV12539464 · BNE: XX451779 · BNF: 118676995 · LCCN: n81136790, sh86001474 · NKC: ge130293 · NSK: 000576008 · SUDOC: 078630398 · VIAF: 144547294 · WorldCat VIAF: 144547294 |

 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 633)։*  |
**Հվան Ին Յոպ** (կորեերեն՝ 황인엽 հունվարի 19, 1991(1991-01-19), Uijeongbu, Գյոնգի, Հարավային Կորեա), հարավկորեացի դերասան և մոդել։ Հայտնիություն է ձեռք բերել «Իրական գեղեցկություն» դորամայի շնորհիվ, որտեղ խաղացել է Հան Սո Ջունի դերը (2020)։

Վաղ տարիներ
-----------

Հվան Ին Յոպը ծնվել է 1991 թվականի հունվարի 19-ին Կյոնգիդոյի նահանգի Ըյջոնբուում։ Երկու եղբայրներից ավագն է։ Սովորել է Ֆիլիպիններում, Դավաոյի Nikkei Jin Kai-ի միջազգային դպրոցում։ 2012 թվականին ստացել է հագուստի մոդելավորման բակալավրի աստիճան Դավաոյի կանանց համալսարանում.: Նրա անգլիական անունը Ռայան Լեոն է։ Հաղորդվում է, որ Հվանն արդեն ավարտել է պարտադիր զինվորական ծառայությունը։ Նա դավանում է բողոքականություն:

Կարիերա
-------

Իր կարիերան սկսել է որպես մոդել YG KPlus-ի հովանավորությամբ։ Այնուհետև Հվանը տեղափոխվեց SM Entertainment դուստր ձեռնարկություն։ KeyEast: Դերասանական առաջին ելույթը եղել է 2018 թվականին «Ինչու» դորամայում։ 2019 թվականին Հվան Ին Յոպը նաև հայտնվել է «Առաջին կուրսեցին» դորամայում և իր հեռուստատեսային առաջին ելույթը կատարել է «Նոկ Դուի հեքիաթը» հեռուստասերիալում, որտեղ խաղացել է երկրորդական դեր.:

2020 թվականին խաղացել է «Կրկին 18» դորամայում։ Հվան Ին Յոպը ստացավ իր առաջին գլխավոր դերը ստացել է «Իրական գեղեցկություն» դորամայում Մուն Գա Յանգի և Չհա Ին Ուի հետ։ Հվան Ին Յոպը «վատ տղայի»՝ Հան Սո Ջունի դերի շնորհիվ համաշխարհային հեռուստադիտողի կողմից ուշադրության արժանացավ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "여신강림 극중배우 황인엽(한서준) 필리핀대학 졸업". *뉴스코리아 월드* (in կորեերեն). 2021 թ․ հունվարի 12. Արխիվացված է the original 2021 թ․ փետրվարի 2-ին. Retrieved 2021 թ․ հունվարի 19. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "[브레이크뉴스] 신예 황인엽, '조선로코-녹두전' 캐스팅 확정..본격적인 배우 행보 시작". *브레이크뉴스*. 2019 թ․ սեպտեմբերի 27. Retrieved 2021 թ․ հունվարի 20.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ · MusicBrainz |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հրեական գերեզմանոց (այլ կիրառումներ)

**Շտիպի հրեական գերեզմանոց** (մակեդոներեն՝ Еврејски гробишта во Штип), Մակեդոնիայի հրեական համայնքի համար նախատեսված նախկինում գործող գերեզմանատուն, որը տեղակայված է եղել Շտիպ քաղաքից 5 կմ հեռավորության վրա։ Մինչ օրս հայտնի չէ այն հանգամանքը, թե արդյոք մշտապես գերեզմանոցը գտնվել են նույն տեղում։ Առաջին և երկրորդ համաշխարհային պատերազմների միջև ընկած ժամանակահատվածից մեզ հասած ոչ մի վկայություն չի պահպանվել։ Սրբագրությունները ևս բացակայում են։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում առանցքի դաշինքին հարող բուլղարները Մակեդոնիայի Հանրապետության մերօրյա տարածքը բռնազավթելիս քանդում են հրեական գերեզմանոցը և այդ քարերի օգնությամբ Շտիպից 2 կիլոմետր հեռավորության վրա կառուցում են լողավազան։

Պատերազմի ավարտից և Հոլոքոստի դատապարտումից հետո ցեղասպանության վերապրածներից մեկի նախաձեռնությամբ Շտիպում կառուցվում է «Իսակ Կիոն» անունը կրող հուշակոթող, որի այցելուներն իրենց հարգանքի տուրքն են մատուցում աշխարհամարտի տարիներին Մակեդոնիայի տարածքում ֆաշիստական ագրեսիայի զոհ դարձած հրեաների հիշատակին։

2009 թվականին Շտիպի թանգարանը սկսում է հրեական գերեզմանոցի վերակառուցողական աշխատանքները։ Թանգարանի տնօրեն Զորան Չիտկուշևի խոսքերով գերեզմանատունը թարմացնելու և պահպանելու ծրագրեր նախկինում ևս եղել են։ Ծրագիրը ֆինանսավորում է Մակեդոնիայի Հանրապետության կառավարությունը, մշակույթի նախարարությունը և մշակութային ժառանգության պահպանման գրասենյակը
։

Տես նաև
-------

* Հրեական գերեզմանոց (Սկոպյե)

Գրականություն
-------------

* Плима и слом; Жени, Лебл; Фонд на Холокаустот на Евреите од Македонија; ISBN 978-608-65129-6-5; Скопје, ноември 2013 година.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Реконструкција на Еврејските гробишта". *Вечер*. Вечер Прес. 1 септември 2009. Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 14 ноември 2014.
**Մարատ Աշոտի Նուրիջանյան** (հունվարի 7, 1941(1941-01-07), Կապան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 7, 1996(1996-11-07)), հայ քանդակագործ, նկարիչ, ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ։

Կենսագրություն
--------------

Մարատ Նուրիջանյանը ծնվել է 1941 թվականին, Ղափան քաղաքում։ Սովորել է Ղափանի Մ. Գորկու անվան թիվ 1 դպրոցում։ Գերազանցության դիպլոմով ավարտել է նախ Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը, ապա՝ Երևանի պետական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ Այստեղ նրա դասախոսը եղել է ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ, քանդակագործ՝ Սարգիս Բաղդասարյանը։ 1968 թվականից եղել է Ղափանի նորաբաց երկրագիտական թանգարանի հիմնադիր տնօրենը և թանգարանի առաջին հավաքչական աշխատանքների կազմակերպիչը։ Աշխատել է կահույքի ֆաբրիկայում՝ որպես նկարիչ-ինժեներ, եղել է նաև քաղաքի գլխավոր նկարիչը, «Հայռեկլամի» Ղափանի տեղամասի վարիչ։ Մարատ Նուրիջանյանը կատարել է նաև մի քանի շինության արտաքին և ներքին նկարչական ձևավորումներ։ Նրա ամենահայտնի աշխատանքը Քաջարանի բանալին է, կամ, ինչպես ժողովուրդն է ասում, «Արջը»։ Սպիտակի երկրաշարժի զոհերի հիշատակին Կապանում կանգնեցվելիք կոթողի համար հայտարարված մրցույթում լավագույնը ճանաչվեց Մարատ Նուրիջանյանի աշխատանքը, որը մրցույթի ժամանակ ցուցադրվեց «Զանգ» պայմանական անունով։ Դա վանահոր տեսքով եռակողմ կոմպոզիցիա էր, որը մարմնավորում էր հայ ժողովրդի հոգևոր խռովքը։ Անավարտ են մնացել Մարատ Նուրիջանյանի «Զորավար Անդրանիկի» հուշարձանն ու «Գարեգին Նժդեհի» արձանը։

Կապանից Քաջարան տանող ճանապարհին տեղադրված արջի արձանը, քանդակագործ՝ Մարատ Նուրիջանյան, 1966 թ․

Քանդակներ
---------

* Քաջարանի բանալի, հուշարձան, 1966 թ.
* Սոս Նուրիջանյանի արձանը, 1972 թ.
* «Հավերժություն», քանդակ, 1974 թ.
* «Դավիթ Բեկ», ձիարձան, 1978 թ.
* «Համլետ Քոչարյանի» կիսանդրին
* «Մերկ կնոջ ֆիգուրը»
* «Շատրվանը»
* «Հանքափորը»

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Արջի հուշարձանի պատմությունը
2. ↑  "Վաղաժամ մահով շատ գործեր անավարտ մնացին | Syunacerkir.am". *syuniacyerkir.am*. Արխիվացված է the original 2017 թ․ հունվարի 28-ին. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 21. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Աղբյուրներ
----------

* «Սյունյաց աշխարհ» պարբերաթերթ, 2003, նոյեմբեր 10
* Այդպես մինչև ո՞ւր...
* Կտավ Կապանի երկրագիտական թանգարանում, հեղինակ՝ Մարատ Նուրիջանյան(չաշխատող հղում)
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հրայր Կարապետյան (այլ կիրառումներ)

**Հրայր (Գեորգի) Արտեմի Կարապետյան** (նոյեմբերի 28, 1930(1930-11-28), Մայկոպ, Հյուսիսկովկասյան երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 18, 2013(2013-04-18), Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն), հայ դերասան, գեղանկարիչ։

Կենսագրություն
--------------

Հրայր Կարապետյանը ծնվել է Ռուսաստանի Մայկոպ քաղաքում։ 1947 թվականին տեղափոխվել է Երևան։ 1954 թվականին ավարտել է Երևանի Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը, 1961 թվականին՝ Մոսկվայի Կինեմատոգրաֆիայի համամիութենական ինստիտուտի գեղարվեստի ֆակուլտետը։ 1961-1990 թվականներին եղել է «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի բեմադրող-նկարիչ։ 1967 թվականից եղել է Հայաստանի նկարիչների և 1963 թվականից՝ Կինեմատոգրաֆիստների միությունների անդամ։

Ֆիլմեր
------

Որպես դերասան, հանդես է եկել հետևյալ ֆիլմերում՝ 

* «Կարծր ապար» (1974)
* «Հուսո աստղ» (1978)
* «Կարոտ» (1990)

Բեմադրող-նկարիչ՝

* «Երգում է Գոհար Գասպարյանը» (1963)
* «Բարև, ես եմ» (1965)
* «Եռանկյունի» (1967)
* «Կրակոց սահմանին» (1970)
* «Վերադարձ» (1972)
* «Խաչմերուկ» (1974)
* «Մարդը Օլիմպոսից» (1974)
* «Կրկին հինգ օր» (1978)

Գեղանկարչական գործունեություն
-----------------------------

1971-1993 թվականներին դասավանդել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանում, 1977-1993 թվականներին՝ Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայում։ Ձևավորել է շուրջ 25 գիրք։ Ցուցահանդեսներ է ունեցել Մեծ Բրիտանիայում, Ֆրանսիայում, Ուկրաինայում, Լեհաստանում, Ուզբեկստանում, Հայաստանում, Գերմանիայում, Ռուսաստանում։ Ստեղծագործությունները պահվում են մի շարք երկրների պատկերասրահներում, մասնավոր հավաքածուներում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Հրայր Կարապետյանի կենսագրությունը AV Production կայքում". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 18. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Հրայր Կարապետյանի կենսագրությունը Кино-Театр.ru կայքում

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ԿինոՊոիսկ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | AV Production |

 |