Լյուքսեմբուրգի **օրհներգ**, կոմպոզիցիա «*Ons Heemecht*» («Մեր Հայրենիք»), ազգային օրհներգ, որը պաշտոնապես կիրառվում է 1895 թվականից։ Օրհներգի տեքստը գրվել է 1859 թվականին Միշել Լենցի կողմից՝ լյուքսեմբուրգերենով։ Երաժշտության հեղինակը Ժան-Անտուան Ցինեն է։ Առաջին անգամ կատարվել է 1864 թվականի հունիսի 5-ին։

Օրհներգի խոսքեր
---------------

### Լյուքսեմբուրգերեն տարբերակ

(1)  

Wou d’Uelzécht durech d’Wisen zéit,  

Duurch d’Fielsen d’Sauer brécht,  

Wou d’Rief laanscht d’Musel dofteg bléit,  

Den Himmel Wäin ons mécht:  

Dat as onst Land, fir dat mer géif  

Heinidden alles won,  

Ons Hemechtsland dat mir so déif  

An onsen Hierzer dron.  

Ons Hemechtsland dat mir so déif  

An onsen Hierzer dron.

(2)  

An sengem donkle Bëscherkranz,  

Vum Fridde stëll bewaacht,  

Sou ouni Pronk an deire Glanz  

Gemittlech léif et laacht;  

Säi Vollek frou sech soë kann,  

An 't si keng eidel Dreem:  

Wéi wunnt et sech sou heemlech dran,  

Wéi as 't sou gutt doheem!

(3)  

Gesank, Gesank vu Bierg an Dall  

Der Äärd, déi äis gedron;  

D’Léift huet en treie Widderhall  

A jidder Broscht gedon;  

Fir, d’Hemecht ass keng Weis ze schéin;  

All Wuert, dat vun er klénkt,  

Gräift äis an d' Séil wéi Himmelstéin  

An d’A wéi Feier blénkt

(4)  

O Du do uewen, deem séng Hand  

Duurch d’Welt d’Natioune leet,  

Behitt du d’Lëtzebuerger Land  

Vum frieme Joch a Leed;  

Du hues ons all als Kanner schon  

De fräie Geescht jo ginn,  

Looss viru blénken d’Fräiheetssonn,  

Déi mir so laang gesinn!  

Looss viru blénken d’Fräiheetssonn,  

Déi mir so laang gesinn!

### Պաշտոնական տարբերակը ֆրանսերենով

*Թարգմանիչ՝ Ժան-Կլոդ Մյուլլե*

(1)  

Où l’Alzette arrose champs et prés  

La Sûre baigne les rochers;  

Où la Moselle, riante et belle  

Nous fait cadeau du vin  

C’est notre pays pour lequel  

Nous risquons tout sur terre;  

Notr’chère et adorable patrie  

Dont notr'âme est remplie.  

Notr’chère et adorable patrie  

Dont notr'âme est remplie.

(2)  

Dans sa couronne bois sombre  

toujours gardée par la paix,  

Donc, sans faste et la splendeur cher,  

Confortable à l’amour en riant.  

Son peuple puisse dire est heureux  

Et il n’ya pas de rêves vides:  

Comment est agréable mais voici la vie,  

dans quelle mesure est-il de la maison.  

Comment est agréable mais voici la vie,  

dans quelle mesure est-il de la maison.

(3)  

Chant, chant, de la montagne et la vallée  

La terre, qui nous portait,  

Les "amoureux a un écho fidèle  

effectué dans chaque sein.  

Pour le pays quelque façon que ce soit trop beau  

Chaque mot qui sonne hors de lui,  

Prendre l'âme comme Himmelstön  

Et nos yeux brillants comme le feu.  

Prendre l'âme comme Himmelstön  

Et nos yeux brillants comme le feu.

(4)  

Ô Toi aux cieux qui nuit et jour  

Diriges les nations du monde;  

Écarte du pays de Luxembourg  

L’oppression étrangère  

Enfants nous avons reçu de Toi  

L’esprit de la liberté;  

Permets au soleil de liberté  

De luire à tout jamais.  

Permets au soleil de liberté  

De luire à tout jamais.

### Պաշտոնական տարբերակը գերմաներենով

*Թարգմանիչ` Յոզեֆ Գրոբեն*

(1)  

Wo die Alzette durch die Wiesen zieht,  

Durch die Felsen die Sauer bricht,  

Die Rebe längs der Mosel blüht,  

Der Himmel Wein verspricht:  

Dort ist das Land, für dessen Ehr  

Kein Opfer uns zu schwer,  

Die Heimat, die als teures Gut  

In unseren Herzen ruht.  

Die Heimat, die als teures Gut  

In unseren Herzen ruht.

(2)  

In seinem dunklen Wälderkranz,  

vom Frieden still bewacht,  

So ohne Prunk und teuren Glanz,  

Gemütlich lieb es lacht.  

Sein Volk sich glücklich sagen kann,  

Und es sind keine leeren Träume:  

Wie heimelig sich’s doch hier wohnt,  

wie gut ist’s doch daheim.

(3)  

Gesang, Gesang, von Berg und Tal  

Die Erd’, die uns getragen,  

Die Lieb’ hat einen treuen Widerhall  

In jeder Brust getan.  

Für die Heimat ist keine Weise zu schön,  

Jedes Wort, das aus ihr klingt,  

Ergreift die Seel’ wie Himmelstön’  

Und unser Auge wie Feuer blinkt.

(4)  

O Du dort droben, dessen Hand  

Den Völkern gibt Geleit,  

Behüt das Luxemburger Land  

Vor fremdem Joch, vor Leid!  

Als Kind empfingen wir von Dir  

Den freiheitlichen Sinn,  

Die Freiheitssonne, unsre Zier,  

Lass leuchten fernerhin!  

Die Freiheitssonne, unsre Zier,  

Lass leuchten fernerhin!

Որպես պետական օրհներգ՝ օգտագործվում է միայն առաջին և չորրորդ տները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Гимн Люксембурга - текст, перевод слов на русский, слушать mp3»։ *discoveric.ru*։ Վերցված է 2018-10-30

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հիմնի երաժշտությունը (առանց բառերի)