**Քառյակ խումբ (G4)** (անգլ.՝ G4 nations), միջազգային կազմակերպություն, որը բաղկացած է չորս երկրներից, որոնց թվում են Բրազիլիան, Գերմանիան, Հնդկաստանը և Ճապոնիան։ Այդ միավորման մասնակիցները պարտավորվել են աջակցել Միավորված ազգերի կազմակերպության Անվտանգության խորհրդի մշտական տեղերի համար միավորման որևէ անդամի հայտերին։

Ի տարբերություն G7 կազմակերպության, որի նպատակը տնտեսական կայունության պահպանումն ու անդամ երկրների երկարաժամկետ համագործակցությունը պահպանելն է, G4-ի միակ նպատակն է՝ մշտական տեղեր ստանալ ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդում։ Վերջին տասնամյակների ընթացքում այդ երկրների տնտեսությունն ու քաղաքական ազդեցությունը զգալիորեն աճել է, և այժմ դրանց զարգացման մասշտաբները համադրելի են խորհրդի մշտական անդամների հետ։

Հիմնադրում
----------

Ներկայում ՄԱԿ-ում ընդգրկված են հինգ մշտական անդամներ, որոնք վետոյի իրավունք ունեն Անվտանգության խորհրդում։ Նրանց թվում են Չինաստանը, Ֆրանսիան, Ռուսաստանը, Մեծ Բրիտանիան և ԱՄՆ-ը։ G4-ի երկրներն ընտրվում են իրենց համապատասխան տարածաշրջանային խմբերով երկամյա ժամկետով՝ որպես անվտանգության խորհրդի ոչ մշտական անդամներ։ 24 տարվա ընթացքում (1987 թվականից մինչև 2010 թվականը), Բրազիլիան և Ճապոնիան ընտրվել են 5-ական ժամկետ, Գերմանիան՝ 4 (մեկ անգամ որպես Արևմտյան Գերմանիա և երեք անգամ՝ Միացյալ), Հնդկաստանը՝ 2 ժամկետ։ Ընդհանուր առմամբ, ՄԱԿ-ի ստեղծման պահից այդ կազմակերպությունը գոյություն ունի 64 տարի, ընդ որում՝ յուրաքանչյուր երկիր առնվազն 10 տարվա մասնակից է եղել։ Համեմատության համար նշենք, որ անվտանգության խորհրդի երեք մշտական անդամները, որոնք իրենց տեղերը զբաղեցնում են ՄԱԿ-ի հիմնադրումից ի վեր (Ֆրանսիա, Մեծ Բրիտանիա և ԱՄՆ) 72 տարեկան են։ Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետությունն իր մշտական տեղն է զբաղեցնում արդեն 46 տարի՝ 1971 թվականին փոխարինելով Չինաստանի Հանրապետությանը, իսկ Ռուսաստանը ՄԱԿ-ին մասնակցում է որպես 26 տարվա մշտական անդամ, քանի որ 1991 թվականին փոխարինել է Խորհրդային Միությանը։

| ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի մշտական և ժամանակավոր անդամների (G4 և P5) համեմատությունը |
| --- |
|  |  |  % երկրի բնակչության | Համախառն ներքին արդյունք | ՀՆԱ (անվանական արժեք) | Ֆինանսավորում (ներդրում) ՄԱԿ-ում | ՄԱԿ-ի խաղաղապահների թիվը երկրում | Ռազմական բյուջե | Զինվորական անձնակազմի թիվը | Միջուկային զինանոց | Ընդհանուր մարտագլխիկներ |
| Բրազիլիա Բրազիլիա | **G4** | 62.8 % (**5th**) | 3$3,101 (**7th**) | 2$1,535 (**9th**) | 33.82 % (**7th**) | 71,305 (**20th**) | $24.6 (**11th**) | 5 318,480 (**16th**) | ՈչN | 3 - |
| Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն Չինաստան | **P5** | 918.8 % (**1st**) | 9$20,853 (**1st**) | 8$11,383 (**2nd**) | 77.92 % (**3rd**) | 82,622 (**12th**) | $215.0 (**2nd**) | 92,333,000 (**1st**) | ԱյոY | 6260 (**4th**) |
| Ֆրանսիա Ֆրանսիա | **P5** | 20.9 % (**20th**) | 1$2,703 **10th**) | 4$2,465 (**6th**) | 54.86 % (**5th**) | 6880 (**33rd**) | $50.9 (**7th**) | 3 222,200 (**24th**) | ԱյոY | 7300 (**3rd**) |
| Գերմանիա Գերմանիա | **G4** | 31.1 % (**17th**) | 5$3,935 (**5th**) | 6$3,468 (**4th**) | 66.39 % (**4th**) | 5434 (**45th**) | $39.4 (**9th**) | 2 186,450 (**28th**) | ՈչN | 2 - |
| Հնդկաստան Հնդկաստան | **G4** | 817.7 % (**2nd**) | 7$9,542 (**3rd**) | 3$2,610 (**6th**) | 10.74 % (**22nd**) | 97,713 (**2nd**) | $55.9 (**5th**) | 71,325,000 (**3rd**) | ԱյոY | 4110-120 (**7th**) |
| Ճապոնիա Ճապոնիա | **G4** | 41.7 % (**10th**) | 6$4,901(**4th**) | 7$4,413 (**3rd**) | 89.68 % (**2nd**) | 3272 (**55th**) | $40.9 (**8th**) | 4 247,150 (**21st**) | ՈչN | 1 - |
| Ռուսաստան Ռուսաստան | **P5** | 42.0 % (**9th**) | 4$3,685 (**6th**) | 1$1,133 (**14th**) | 23.09 % (**9th**) | 298 (**68th**) | $66.4 (**4th**) | 6845,000 (**5th**) | ԱյոY | 97,300 (**1st**) |
| Միացյալ Թագավորություն Միացյալ Թագավորություն | **P5** | 10.9 % (**22nd**) | 2$2,757 (**9th**) | 5$2,761 (**5th**) | 44.46 % (**6th**) | 4336 (**52nd**) | $55.5 (**5th**) | 1 169,150 (**32nd**) | ԱյոY | 5215 (**5th**) |
| Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ ԱՄՆ | **P5** | 74.4 % (**3rd**) | 8$18,558 (**2nd**) | 9$18,558 (**1st**) | 922.00 % (**1st**) | 168 (**73rd**) | 9$597.0 (**1st**) | 81,492,200 (**2nd**) | ԱյոY | 86,970 (**2nd**) |

Աջակցություն
------------

Մեծ Բրիտանիան և Ֆրանսիան պաշտպանել են G4-ի մեջ մտնող երկրների՝ ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի մշտական անդամի կարգավիճակի հայտը։

Ճապոնիան աջակցում է ԱՄՆ-ին և Մեծ Բրիտանիային։

ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի բոլոր մշտական անդամները (P5) աջակցում են վետոյի իրավունքով մշտական անդամի կարգավիճակ ստանալու Հնդկաստանի հայտին։ Սակայն Չինաստանը պատրաստ է իր ձայնը տալ միայն այն դեպքում, երբ Հնդկաստանն իր հերթին կդադարի պաշտպանել Ճապոնիայի դիրքորոշումը ՉԺՀ-ի նկատմամբ։

Ընդդիմություն
-------------

Որոշ պետություններ իրենց բացասական վերաբերմունքն են հայտնել G4-ի նկատմամբ։

Օրինակ, Ճապոնիայի առաջարկները խիստ հակասում են Չինաստանի և Հարավային Կորեայի կարծիքին, որոնք կարծում են, որ ճապոնական պետությունը պետք է լրացուցիչ ներողություն խնդրի Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ կատարած ռազմական հանցագործությունների համար։

Եվրոպական և աֆրիկյան պետությունները, մասնավորապես Նամիբիան, Բուլղարիան, Չեխիան, Լեհաստանը, Նորվեգիան, Դանիան, Իսպանիան և Նիդեռլանդները դեմ են Գերմանիային։

Կոլումբիայի, Արգենտինայի և Մեքսիկայի կառավարությունները հանդես են գալիս Բրազիլիայի դեմ։

Հարավասիական երկրի՝ Պակիստանի կառավարությունը հանդես է եկել Հնդկաստանի դեմ։

Ակտիվություն
------------

Աֆրիկյան երկու երկրներին առաջարկվել է անդամակցել կազմակերպությանը, սակայն 2005 թվականին Եգիպտոսն ու Նիգերիան այդպես էլ չկարողացան պայմանավորվել այդ մասին, քանի որ նրանք հավակնում էին մշտական տեղ զբաղեցնել ՄԱԿ-ի ԱԽ-ում։

2011 թվականի փետրվարի 12-ին G4-ի անդամները հանդես են եկել համատեղ հայտարարությամբ, որում կազմակերպության մեջ մտնող բոլոր պետությունների արտաքին գործերի նախարարները համաձայնել են կոնկրետ արդյունքների հասնել ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի ընթացիկ նստաշրջանում։

2017 թվականին հաղորդվել էր, որ G4-ի երկրները պատրաստ էին ժամանակավորապես հրաժարվել վետոյի իրավունքից, բայց եթե նրանք տեղ ստանան ՄԱԿ-ի ԱԽ-ում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Japan Says No to G4 Bid". Globalpolicy.org. 2006 թ․ հունվարի 7. Retrieved 2011 թ․ մայիսի 30.
2. ↑  Membership of the Security Council Archived 6 July 2010 at the Wayback Machine.
3. ↑  "Joint UK-France Summit Declaration". British Prime Minister’s Office. 2008 թ․ մարտի 27. Արխիվացված է the original 2013 թ․ հունվարի 9-ին. Retrieved 2008 թ․ դեկտեմբերի 15.
4. ↑  US backs Japan’s UNSC bid despite setback to momentum, People's Daily, 19 April 2005
5. ↑  UK backs Japan for UNSC bid Archived 21 February 2007 at the Wayback Machine. Central Chronicle, 11 January 2007
6. ↑  "China Should Back India for a Permanent UN Security Council Seat".
7. ↑  China supports India’s bid for UNSC seat: Wen.
8. ↑  Krishnan, Ananth (2011 թ․ հուլիսի 16). "China ready to support Indian bid for UNSC". *The Hindu*. Chennai, India.
9. ↑  «Countries Welcome Work Plan as Security Council Reform Process Commences New Phase» Archived 2015-09-27 at the Wayback Machine.. Center for UN Reform Education.
10. ↑  Allying with Japan at Security Council is India's 'Biggest Mistake': Chinese Media
11. ↑  «Players and Proposals in the Security Council Debate», Global Policy Forum, 3 July 2005. Retrieved 14 May 2006.
12. ↑  Africa’s Battle for Power in the Security Council, United Nations Radio, 21 July 2005. Retrieved 14 May 2006. Archived 27 December 2005 at the Wayback Machine.
13. ↑  Africa: Security Council Expansion Archived 2009-02-24 at the Wayback Machine. AfricaFocus Bulletin, 30 April 2005. Retrieved 14 May 2006.
14. ↑  International Review, Summer, 2006 by Emily Bruemmer
15. ↑  Japan Says No to G4 Bid, Global Policy Forum, News24.com, 7 Jan 2006
16. ↑  "Thaindian News Sat Feb 12 2011 by IANS". Արխիվացված է the original 2018 թ․ հունվարի 5-ին. Retrieved 2018 թ․ հունվարի 4. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
17. ↑  "India Offers To Temporarily Forgo Veto Power If Granted Permanent UNSC Seat". *The Huffington Post*. Արխիվացված է the original 2017 թ․ մարտի 8-ին. Retrieved 2017 թ․ մարտի 9. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: nb2007009407 · VIAF: 131608085 · WorldCat VIAF: 131608085 |

 |