Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ապուչեխ (այլ կիրառումներ)

**Ապուչեխ**, Էպիչեխու (թուրք. Էպչաղա), գյուղ (գյուղաքաղաք) Փոքր Հայքում, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Ակնի գավառակում, Ակն քաղաքի հարավարևելյան մատույցներում։ Գտնվում էր Ակն քաղաքից փոքր-ինչ հարավ-արևելք, Ապաուչեխ լեռան փեշերին, բարձրադիր վայրում։

Աշխարհագրություն
----------------

Գյուղն ունի գեղեցիկ դիրք, առատ ջուր և առողջարար օդ։

Պատմություն
-----------

Հիմնադրվել է XVI դարում Ապուղամր Արծկեցու և Բունիաթ Սեբաստացու նախաձեռնությամբ։ Ըստ ոմանց Ապուչեխի առաջին բնակիչները գաղթել են Անիից, իսկ մյուսների կարծիքով, ելնելով Ապջուղա անվան տարբերակից, ենթադրում են, որ այստեղ վերաբնակվել են Ջուղայից եկած անձինք։

Ապուչեխը տվել է 13 ամիրայական ընտանիքներ (Ճեզայիրլյան, Չերազյան, Ագատյան, Թամուրյան և այլն)։

Հայ բնակչության մեծ մասը զոհ գնաց 1915 թվականի Մեծ եղեռնին։

Բնակչություն
------------

1800-1900-ական թվականներին ուներ 2000 բնակիչ, որի մեծամասնությունը՝ հայեր։ Ապուչեխցիները բարձրահասակ, ծավի աչքերով և շիկահեր մարդիկ էին և շատ էին տարբերվում Ակնի շրջանի մյուս գյուղերի բնակիչներից։ Տարբերվում էին նաև բարբառով։

Տնտեսություն
------------

Բնակիչները զբաղվում էին այգեգործությամբ, տորոնի մշակությամբ (արտահանվում էր Փոքր Ասիայի բոլոր շուկաները), ջուլհակությամբ, կոշկակարությամբ, ատաղձագործությամբ։ Հռչակված էին Ապուչեխում պատրաստած կանացի գլխաշորերը, յազմաներն ու դիմացկուն կերպասները։

1880 թվականին Ապուչեխում կային 2 շուկա, 4 փուռ, 1 բաղնիք, մի քանի տասնյակ խանութներ և արհեստանոցներ։

Պատմամշակութային կառույցներ
---------------------------

Ապուչեխում էին գտնվում Վարագա Ս. Նշան եկեղեցին (XIV դ.), շրջակայքում՝ Ս. Սահակ, Ս. Հակոբ, Ս. Թորոս, Ս. Նշան, Ս. Մինաս եկեղեցիների և Ս. Աստվածածին մատուռի ավերակները։

Կրթություն
----------

Ապուչեխում գործում էր Ս. Վարագա եկեղեցուն կից վարժարանը, որը 1883 թվականին ուներ 140 աշակերտ (90 տղա և 50 աղջիկ) և 4 ուսուցիչ։

Մշակույթ
--------

XIX դարի վերջերին և XX դարի սկզբներին կային «Վարագա սանուց» և «Արշալույս երիտասարդաց» միաբանությունները, թատրոն և գրադարան։ Հրատարակվում էին «Մտրակ» թերթը։

Անվանի մարդիկ
-------------

Ապուչեխից էին։

* Պողոս Արապյանը (1742-1835)՝ տպագրիչ ու տառեր ձուլող, որի սերնդակիցները հիմնել են Պոլսի տպարանը և հրատարակել են մոտ 100 անուն գիրք,
* Թորոս Ազատյանը՝ հասարակակն գործիչ,
* Սարգիս Ապուչեխցին (XVII-XVII դարեր)՝ բանաստեղծ։

Տես նաև
-------

* Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», հտ 1, էջ 314-315

Աղբյուրներ
----------

* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ. Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
* Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
* Քեչյան Ա. Ակն և ակնցիք, Փարիզ, 1952

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 1, էջ 518)։*  |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Ակնի գավառակ |
| --- |
|  |
| Քաղաքներ | Ակն |
|  |
| Գյուղեր | Ագարակ • Ագարակ Շրզուի • Ագարակ Վերին • Ագրակ Հաբեղնոցի • Ազնի • Աթմա • Անջրդի • Ապուչեխ • Արեգի • Բարաձոր • Բենկա • Զմարա • Էհնեցիք • Թամար • Լիճք • Ծագ • Ծաթ • Կամարակապ • Կասմա • Կարուշլա • Հաբեղնոց • Հասթիսի • Ձորակ • Մաշկերտ • Միադուն • Մուշեղկա • Յաղուբցիք • Նարվեր • Շրզու • Սանտըգ • Վաղշեն • Վանք • Վարի գեղ • Ուչ փունղար • Ուռեկ • Քալմուքա |
|  |
| Իսլամացած գյուղեր | Խաչուկիլ • Կնքահայրկիլ • Վարդանկիլ |
|  |
| Պորտալ:Արևմտյան Հայաստան |

 |