**Բազմակառավարելի խաղ**, **բազմաօգտատերային** կամ **բազմախաղացողը** (անգլերեն` **Multiplayer** - «շատ խաղացողներ») համակարգչային խաղի ռեժիմ է, որի ընթացքում խաղում է մեկից ավելի մարդ։

Պատմություն
-----------

### Ոչ ցանցային

Ամենավաղ տեսախաղերից մի քանիսը եղել են երկու խաղացողներով խաղեր, ներառյալ վաղ սպորտային խաղերը (օրինակ՝ 1958-ի Tennis For Two-ն և 1972-ի Pong-ը), վաղ հրաձգային խաղերը, ինչպիսին է Spacewar!-ը։ (1962) և վաղ մրցարշավային տեսախաղեր, ինչպիսիք են Astro Race (1973)։ Բազմակի խաղեր իրական ժամանակում խաղերի առաջին օրինակները մշակվել են PLATO համակարգում մոտ 1973թ.-ին։ վերջինս վաղ առաջին դեմքով հրաձիգ էր։ Մյուս վաղ տեսախաղերը ներառում էին հերթափոխով բազմախաղացող ռեժիմներ, որոնք տարածված էին սեղանի արկադային մեքենաներում։ Նման խաղերում ինչ-որ պահի (հաճախ կյանքի կորստից հետո) փոխվում է խաղը։ Բոլոր խաղացողների միավորները հաճախ ցուցադրվում են էկրանին, որպեսզի խաղացողները կարողանան տեսնել իրենց հարաբերական դիրքը։ Դանիել Բանտեն Բերին ստեղծեց առաջին բազմախաղացող տեսախաղերից մի քանիսը, ինչպիսիք են իր դեբյուտը Wheeler Dealers (1978) և իր ամենանշանավոր աշխատանքը՝ M.U.L.E. (1983)։

Gauntlet-ը (1985թ.) և Քվարտետը (1986թ.) արկադներում ներկայացրեցին համատեղ 4 խաղացողներով խաղերը։ Խաղերն ունեին ավելի լայն կոնսուլներ, որոնք թույլ էին տալիս վերահսկման չորս հավաքածու։

### Ցանցային

Առաջին լայնածավալ սերիալային նիստերը՝ օգտագործելով մեկ համակարգիչ [պահանջվում է մեջբերում]՝ STAR-ը (հիմնված Star Trek-ի վրա), OCEAN-ը (նավերի, սուզանավերի և ուղղաթիռների օգտագործմամբ կռիվ, խաղացողները բաժանված էին երկու մարտական քաղաքների միջև) և 1975-ի CAVE-ը (հիմնված Dungeons-ի վրա)։ and Dragons), որը ստեղծվել է Քրիստոֆեր Քալդուելի կողմից (Roger Long-ի գեղարվեստական գործերով և առաջարկներով և Ռոբերտ Քենիի հավաքման կոդավորումով) Նյու Հեմփշիրի համալսարանի DECsystem-1090-ում։ Համալսարանի համակարգչային համակարգն ուներ հարյուրավոր տերմինալներ, որոնք միացված էին (սերիական գծերի միջոցով) կլաստերային PDP-11-ների միջոցով ուսանողների, ուսուցիչների և անձնակազմի հասանելիության համար։ Խաղերն ունեին ծրագիր, որն աշխատում էր յուրաքանչյուր տերմինալում (յուրաքանչյուր խաղացողի համար), որը կիսում էր ընդհանուր հիշողության մի հատվածը (OS TOPS-10-ում հայտնի է որպես «բարձր հատված»)։ Խաղերը հայտնի դարձան, և համալսարանը հաճախ արգելում էր դրանք RAM-ի օգտագործման պատճառով։ ՍԹԱՐ-ը հիմնված էր 1974թ.-ի մեկ օգտատիրոջ, հերթափոխով կողմնորոշված BASIC STAR ծրագրի վրա, որը գրվել է Մայքլ Օ'Շոնեսիի կողմից UNH-ում։

Քեն Վասերմանը և Թիմ Սթրայքերը 1980 թվականին BYTE-ի հոդվածում բացահայտեցին երեք գործոն, որոնք գրավիչ են դարձնում ցանցային համակարգչային խաղերը.

1. Բազմաթիվ մարդիկ համակարգչի փոխարեն մրցում են միմյանց հետ

2. Թերի տեղեկատվություն, որը հանգեցնում է առկախման և ռիսկի դիմելու

3. Իրական ժամանակի խաղ, որը պահանջում է արագ արձագանք

Wasserman-ը և Stryker-ը նկարագրել են, թե ինչպես միացնել Commodore PET երկու համակարգիչները մալուխով։ Նրանց հոդվածը ներառում է երկու խաղացողի դահիճ և նկարագրում է հեղինակների ավելի բարդ Flash Attack-ը։ Digital Equipment Corporation-ը տարածել է Star Trek-ի մեկ այլ բազմաֆունկցիոնալ տարբերակ՝ Decwar, առանց էկրանի իրական ժամանակի թարմացման; այն լայնորեն տարածվել է DECsystem-10-ներով համալսարաններում։ 1981 թվականին Քլիֆ Զիմերմանը հարգանքի տուրք է գրում «Աստղային ճանապարհին» MACRO-10-ում DECsystem-10-ի և -20-ի համար՝ օգտագործելով VT100 սերիայի գրաֆիկան։ «VTtrek»-ը եռաչափ տիեզերքում հաղթեց չորս ֆեդերացիայի խաղացողների և չորս կլինգոնների։

Flight Simulator II-ը, որը թողարկվել է 1986 թվականին Atari ST-ի և Commodore Amiga-ի համար, թույլ է տվել երկու խաղացողների միանալ մոդեմի կամ սերիական մալուխի միջոցով և միասին թռչել ընդհանուր միջավայրում։

MIDI Maze-ը, առաջին դեմքով հրաձիգը, որը թողարկվել է 1987 թվականին Atari ST-ի համար, ցուցադրում էր ցանցային բազմախաղ MIDI ինտերֆեյսի միջոցով, մինչև Ethernet-ը և ինտերնետ խաղալը սովորական դարձան։ Այն համարվում է [ում կողմից] առաջին բազմախաղացող 3D հրաձիգը հիմնական համակարգում և առաջին ցանցային բազմախաղացող գործողություն-խաղը (մինչև 16 խաղացողների աջակցությամբ)։ 1991-ին մի շարք հարթակներում (ներառյալ Game Boy-ը և Super NES-ը) մի շարք պլատֆորմների պորտերը հետևեցին Faceball 2000 վերնագրով, ինչը այն դարձրեց առաջին ձեռքի, բազմահարթակ առաջին դեմքի հրաձիգներից մեկը և ժանրի վաղ կոնսոլային օրինակ։

Ցանցային բազմախաղացող խաղերի ռեժիմները հայտնի են որպես «netplay»։ Առաջին հանրաճանաչ տեսախաղի անվանումը՝ տեղական տարածքային ցանցի (LAN) տարբերակով, 1991-ի Spectre-ը Apple Macintosh-ի համար, որն ապահովում էր AppleTalk-ի աջակցություն մինչև ութ խաղացողների համար։ Spectre-ի հանրաճանաչությունը մասամբ վերագրվել է [ում կողմից]՝ խաղացողի անվան ցուցադրմամբ իրենց կիբերտանկի վերևում։ Հետևեց 1993-ի Doom-ը, որի առաջին ցանցային տարբերակը թույլ էր տալիս միաժամանակ չորս խաղացողներ։

Play-by-email multiplayer խաղերն օգտագործում են էլ.փոստ՝ համակարգիչների միջև հաղորդակցվելու համար։ Հերթափոխի վրա հիմնված այլ տարբերակներ, որոնք խաղացողներից չեն պահանջում միաժամանակ առցանց լինել, են Play-by-post խաղը և Play-by-Internet։ Որոշ առցանց խաղեր «զանգվածային բազմախաղեր» են, որոնց բազմաթիվ խաղացողներ մասնակցում են միաժամանակ։ Երկու մասսայական բազմախաղացող ժանրերն են MMORPG (օրինակ՝ World of Warcraft կամ EverQuest) և MMORTS։

Առաջին դեմքի հրաձիգները դարձել են հայտնի բազմախաղացող խաղեր; Battlefield 1942-ը և Counter-Strike-ն ունեն քիչ (կամ ոչ) մեկ խաղացողի խաղախաղ։ Մշակողի և խաղային կայքի OMGPOP գրադարանը ներառում էր բազմախաղացող ֆլեշ խաղեր սովորական խաղացողի համար, մինչև այն փակվեց 2013 թվականին։ Որոշ ցանցային բազմախաղացող խաղեր, ներառյալ MUD-ները և զանգվածաբար բազմախաղացող առցանց խաղերը (MMO), ինչպիսիք են RuneScape-ը, բաց թողնում են մեկ խաղացողի ռեժիմը։ 2008-ի ամենամեծ MMO-ն World of Warcraft-ն էր՝ ավելի քան 10 միլիոն գրանցված խաղացողներով ամբողջ աշխարհում։ World of Warcraft-ը հասավ իր գագաթնակետին՝ 12 միլիոն խաղացող երկու տարի անց՝ 2010 թվականին, իսկ 2020 թվականին վաստակեց Գինեսի համաշխարհային ռեկորդ՝ MMO վիդեոխաղի ամենավաճառվող համար։ Այս կատեգորիայի խաղերը պահանջում են մի քանի մեքենաներ ինտերնետի միջոցով միանալու համար. Մինչ ինտերնետը հայտնի դարձավ, MUD-ները խաղում էին ժամանակի փոխանակման համակարգչային համակարգերի վրա, իսկ Doom-ի նման խաղերը խաղում էին LAN-ով։

Սկսած Sega NetLink-ից 1996-ին, Game.com-ից 1997-ին և Dreamcast-ից 2000-ին, խաղային կոնսուլներն աջակցում են ցանցային խաղերին LAN-ի և ինտերնետի միջոցով։ Շատ բջջային հեռախոսներ և ձեռքի վահանակներ առաջարկում են նաև անլար խաղեր Bluetooth (կամ նմանատիպ) տեխնոլոգիայով։ 2010-ականների սկզբին առցանց խաղերը դարձել էին վահանակների պլատֆորմների հենարանը, ինչպիսիք են Xbox-ը և PlayStation-ը։ Battle Royale խաղ, երկուսն էլ նախատեսված են բացառապես ինտերնետում բազմախաղացող խաղի համար։

Ժամանակի ընթացքում տեսախաղեր խաղացողների թիվն ավելացել է։ 2020 թվականին Միացյալ Նահանգների տնային տնտեսությունների մեծամասնությունն ունի բնակիչ, ով խաղում է տեսախաղեր, և խաղացողների 65%-ը խաղում է բազմախաղացող խաղեր ուրիշների հետ առցանց կամ անձամբ։

Տես նաև
-------

Միակառավարելի խաղ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Getting Connected». *Next Generation*. No. 19. Imagine Media. July 1996. էջ 29. «There have been multiplayer electronic games since the dawn of computing. *Space War!*, the first real videogame, programmed by Steve Russell on the PDP-1, was an exclusive two-player game. So was Nolan Bushnell's pioneering coin-op *Pong*.»
2. ↑  Wasserman, Ken; Stryker, Tim (December 1980). «Multimachine Games». *BYTE*. էջ 24. Վերցված է 2013 թ․ հոկտեմբերի 18-ին.
3. ↑  Parish, Jeremy, The Essential 50: Faceball 2000 Archived 2004-08-20 at the Wayback Machine. *1UP,* Accessed April 24, 2009
4. ↑  «Doom - electronic game».
5. ↑  «Best-selling MMO videogame». *Guinness World Records* (բրիտանական անգլերեն). Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 16-ին.
6. ↑  Fitzgerald, Dylan. «2020 Essential Facts About the Video Game Industry». *Entertainment Software Association* (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 16-ին.