recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Արմինա Ռոբերտի Նալբանդյան**(ծնվել է 1967 թվականի հուլիսի 15-ին, Երևանում), վիրաբույժ, ազատամարտիկ։ Բժշկական ծառայության ավագ լեյտենանտ (1989)։

Կենսագրություն
--------------

1973-1983 թթ․ սովորել և ավարտել է Երևանի Կամոյի անվան միջնակարգ դպրոցը։ 1983 թ․–ին ընդունվել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտի բուժական ֆակուլտետը, որը ավարտել է 1989 թ․։ 1989-1992 կլինիկական օրդինատուրան անցել է Երևանի հանրապետական հիվանդանոցում (այժմ՝ «Արմենիա» հանրապետական բժշկական կենտրոն)։ 1992 թվականից մինչ այժմ աշխատում է Երևանի հանրապետական հիվանդանոցի (այժմ՝ «Արմենիա» հանրապետական բժշկական կենտրոն) 2-րդ վիրաբուժական բաժանմունքում։

Արմինա Ռոբերտի Նալբանդյանը՝ կամավորական
---------------------------------------

Ամուսնու՝ Ա. Խաչատրանի հետ 1993 թվականի գարնանը կամավոր մեկնել է ԼՂՀ Շահումյանի շրջան։ Ամուսնու զոհվելուց հետո «Եղնիկներ» պարտիզանական ջոկատի հենակետում ղեկավարել է ռազմադաշտային շարժական հոսպիտալի աշխատանքները։ Մասնակցել է Շահումյանի, Մարտակերտի շրջանների ինքնապաշտպանությանը։
Պարգևատրվել է ԼՂՀ «Արիության համար» մեդալով։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հայզինվոր․ Երազանքներս նվիրաբերեցի հայրենիքին Archived 2021-02-27 at the Wayback Machine.
* Հետք․ Արմինա․ Արցախյան պատերազմի բժշկուհին
* ՅուԹյուբ Եղնիկների բժշկուհի՝ Արմինա Նալբանդյան
* ՅուԹյուբ Նվիրյալները–Պատերազմի բժիշկները

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Ղարաբաղյան ազատագրական պատերազմ (1988—1994) հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո ։*  |
**Նելսոն Բաղրյան**, (մայիսի 1, 1959, քաղաք Մարտակերտ- մարտի 23, 1992, «Ղասունց յաթաղ» տեղամաս (ԼՂՀ Մարտակերտի շրջանում) ազատամարտիկ։

Կենսագրություն
--------------

Ավարտել է Բաքվի մանկավարժական ինստիտուտը (1985) 1985-1988 թվականներին աշխատել է Մարտակերտի 3 միջնակարգ դպրոցում։ 1988 թվականից զինվորագրվել է ազգային-ազատագրական պայքարին Մարտակերտի պաշտպանական շրջանի կազմում ստեղծել է սակրավուների խումբ։ 1992 թվականից նշանակվել է նույն Պաշտպանական Շտաբի սպառազինության գծով հրամանատարի տեղակալ։ Կազմավորել է տանկային վաշտ, Ախավենդի ազատագրական մարտերի ժամանակ վարել է Տ-72 տանկը՝ կատարելով նաև նշանառուի պարտականություն. հակառակորդին պատճառել է կենդանի ուժի զգալի կորուստ՝ ստեղծելով կամավորական ջոկատների առաջխաղացման հնարավորություն։ Նրա ղեկավարած սակրավուների խումբը բազմիցս ականազերծել է ռազմական գործողությունների առաջին գծի տեղանքը։ 1992 թվականի մարտի 23-ին զոհվել է ականի պայթյունից։ Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով։ Մարտակերտի 3 միջնակարգ դպրոցը կոչվել է Բաղրյանի անունով։ Թաղված է Մարտակերտում։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Ղարաբաղյան ազատագրական պատերազմ (1988—1994) հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո ։*  |
|  |
| --- |
| (աուդիո)(աուդիո) |
| Կորկունովի ձայնագրությունը |
|  2007 թվականի սեպտեմբերի 13-ի «Մոսկվայի արձագանք» ռադիոյի հարցազրույցից |
|  |

**Անդրեյ Կորկունով** (ռուս.՝ Андрей Николаевич Коркунов, սեպտեմբերի 4, 1962(1962-09-04), Ալեքսին, Տուլայի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ),ռուս գործարար, Ա. Կորկունով հրուշակեղենի գործարանի հիմնադիր, «Ռուսաստանի հենարան» փոքր և միջին բիզնեսի համառուսաստանյան հասարակական կազմակերպության փոխնախագահ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1962 թվականի սեպտեմբերի 4-ին Տուլայի մարզի Ալեքսին քաղաքում։ 1985 թվականին ավարտեց Մոսկվայի էներգետիկայի համալսարանը։

1987-1991 թվականներին ծառայել է Զինված ուժերում։ Հոկտեմբերյան հեղափոխության 50-ամյակի կապակցությամբ բաշխումը ընկավ Պոդոլսկի էլեկտրամեխանիկական գործարանում, այնուհետև նա տարբեր պաշտոններ է զբաղեցրել Կոլոմենի ճարտարագիտական բյուրոյում։

Դեմոբիլիզացիայից հետո նի իր ուժերը փորձեց տարբեր բիզնեսների ոլորտներում՝ գրասենյակային սարքավորումների վաճառքից մինչև ջինսե և սպորտային հագուստի արտադրություն։

1993 թվականին հիմնադրել է հրուշակեղենի ընկերությունը։ 1997 թվականին ընկերությունը սկսել է իր սեփական հրուշակեղենի արտադրությունը։ Շինարարական նախագիծը իրականացվել է «Գրաժդանպրոեկտ» ԲԲԸ-ի կողմից։ 2 տարի շարունակ Օդինցովոյի շրջանում կառուցում է շոկոլադի արտադրության նոր համալիր, որը հագեցած է Իտալիայից և Գերմանիայից բերված սարքավորումներով։ 1999 թվականի սեպտեմբերին գործարանը արտադրում է առաջին արտադրանքը` Ա. Կորկունով ապրանքանիշով։ Գործարանի արտադրանքը վաճառվում էր ոչ միայն Ռուսաստանում, այլև Գերմանիայում, Կանադայում, ԱՄՆ-ում, Հնդկաստանում և Ճապոնիայում։

2006 թվականի հուլիսի 12-ին Կորկունովը զբաղվում էր անշարժ գույքի ծրագրերով, իսկ 2006 թվականի դեկտեմբերի 22-ին նա ազատվել էր հրուշակեղենի գործարանից։ 2008 թվականի հուլիսին գործընկերների հետ միասին ձեռք է բերել Կազանի «Տատեկոբանկը»  և ղեկավարել այդ բանկի տնօրենների խորհուրդը։

2009 թվականի օգոստոսի 21-ին բանկը վերանվանվեց «Անկոր։ Խնայողությունների բանկ»։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «История шоколадной фабрики А.Коркунов». Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ հունիսի 5-ին. Վերցված է 2018 թ․ մարտի 13-ին.
2. ↑  «Общероссийская общественная организация малого и среднего предпринимательства «Опора России»». Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2018 թ․ մարտի 13-ին.
3. ↑  Андрей Коркунов продает свой кондитерский бизнес вместе с брендом «А. Коркунов»
4. ↑  «Андрей Коркунов купил казанский «Татэкобанк»». Արխիվացված է օրիգինալից 2008 թ․ օգոստոսի 28-ին. Վերցված է 2018 թ․ մարտի 13-ին.
5. ↑  Банки.ру: Анкор Банк

Արտաքին հղումներ
----------------

* Անդրեյ Կորկունովի կենսագրությունը
* Անդրեյ Կորկունովի հարցազրույց, «Նոր թերթ» Archived 2006-09-23 at the Wayback Machine.
{\displaystyle S} Ուռուցիկ բազմություն (վարդագույն), {\displaystyle S}-ի հենման հիպերհարթությունը (կետագծերով ուղին) և հենման կիսահարթությունը սահմանազատված հենման հիպերհարթությամբ,որը պարունակում է {\displaystyle S}-ը (բաց կապույտ գույնով).
Երկրաչափությունում {\displaystyle S} բազմության **հենման հիպերհարթությունը** (հենքային հիպերհարթություն) Էվկլիդյան տարածությունում հիպերհարթություն է, որը բավարարում է հետևյալ 2 հատկություններին։

* {\displaystyle S}-ը ամբողջապես ընկած է հիպերհարթությամբ սահմանազատված փակ կիսատարածությունների, որևէ մեկում
* Հիպերհարթության վրա {\displaystyle S}-ն ունի առնվազն մեկ սահմանային կետ

Այստեղ փակ կիսատարածությունը այն կիսատարածությունն է, որը պարունակում է հիպերհարթության կետերը։

Հենման հիպերհարթության թեորեմ
-----------------------------

Տրված սահմանյին կետում ուռուցիկ բազմությունը կարող է ունենալ մեկից ավելի հիպերհարթություններ.
Թեորեմը պնդում է, որ եթե {\displaystyle S}-ը ուռուցիկ բազմություն է տոպոլոգիական վեկտորական տարածության մեջ {\displaystyle X=\mathbb {R} ^{n},} և {\displaystyle x\_{0}}-ն կետ է {\displaystyle S}-սահմանային կետում, ապա գոյություն ունի հենման հիպերհարթություն՝ պարունակող {\displaystyle x\_{0}.} ։ Եթե {\displaystyle x^{\*}\in X^{\*}\backslash \{0\}} ( {\displaystyle X^{\*}}-ը {\displaystyle X}-ի երկակի տարածություն է, {\displaystyle x^{\*}}-ը ոչ զրոյական գծային ֆունկցիա է, այնպիսին որ {\displaystyle x^{\*}\left(x\_{0}\right)\geq x^{\*}(x)} բոլոր {\displaystyle x\in S}-ի համար, ապա

{\displaystyle H=\{x\in X:x^{\*}(x)=x^{\*}\left(x\_{0}\right)\}}
նկարագրում է հենման հիպերհարթությունը։

Հակառակ դեպքում, եթե {\displaystyle S}-ը փակ ներքին կետ պարունակող կիսահարթություն է, այնպիսին որ յուրաքանչյուր սահմանային կետ ունի հենման հիպերհարթություն, ապա {\displaystyle S}-ը ուռուցիկ բազմություն է։
Թեորեմում հիպերհարթությունը կարող է չլինել միակը, ինչպես կտեսնենք 2-րդ նկարում։ Եթե {\displaystyle S} բազմությունը ուռուցիկ չէ, թեորեմի պնդումը ճիշտ չէ {\displaystyle S}-ի բոլոր սահմանային կետերի համար։ Ինչպես նշված է 3-րդ նկարում։

Կապված արդյունք է բաժանող հիպերհարթության թեորեմը, որ յուրաքանչյուր երկու չկապակցված ուռուցիկ բազմություն կարող է բաժանվել հիպերհարթությամբ։

Տես նաև
-------

 {\displaystyle S} ոչ ուռուցիկ բազմության համար կարող է գոյություն չունենալ հենման հիպերհարթություն, քանի որ {\displaystyle S}-ը ուռուցիկ չէ։
Հենման ֆունկցիա

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Կ. ՍԱՂԱԹԵԼՅԱՆ ՕՊՏԻՄԱԼԱՑՄԱՆ ՄԵԹՈԴՆԵՐ ԵՎ ԽԱՂԵՐԻ ՏԵՍՈՒԹՅՈՒՆ ԵՐԵՎԱՆ – 2012
2. ↑  Boyd, Stephen P.; Vandenberghe, Lieven (2004). *Convex Optimization* (pdf). Cambridge University Press. էջեր 50–51. ISBN 978-0-521-83378-3. Վերցված է 2011 թ․ հոկտեմբերի 15-ին.
**Օթրիս** (հուն․՝ όρος Όθρυς - *oros Othrys*, also Όθρη - *Othri*), լեռ Կենտրոնական Հունաստանում, Ֆիտիոտիսի հյուսիսարևելյան մասում և Մագնեսիայի հարավային մասում։ Ամենաբարձր կետը՝ Գերակովունին, տեղակայված Ֆիտիոտիսի և Մագնեսայի սահմանին, գտնվում է ծովի մակարդակիցից 1726 մետր բարձրության վրա։ Բնակչության խտությունը լեռներում ցածր է, կան մի քանի փոքրիկ գյուղեր, ներառյալ Անավրան՝ հյուսիսարևելքում, Պալայկերասիան՝ հարավում, և Ներաիդան՝ հարավարևմուտքում։ Երկարությունը աևմուտքից արևելք 35 կիլոմետր է, իսկ լայնությունը հյուսիսից հարավ 25 կիլոմետր։ Պագասետիկոս ծովածոցը գտնվում է հյուսիսարևելքում, և Մալիակոս ծովածոցը գտնվում է հարավում։ Գերակովունի գագաթը գտնվում է 19 կիլոմետր Ալմիրոսից հարավ, 27 կիլոմետր հարավարևելք Լամիայից և 44 կիլոմետր հարավարևմուտք Վոլոսից։ Լեռան վերին հատվածները ժայռոտ են, իսկ ստորին հատվածներում կան անտառներ։ Ամբողջական տարածքը նաև անտառատափաստանային շրջան է։ Ապարի հիմնական աղբյուրը օֆիոլիթն է։

Պատմություն
-----------

Օթրիս լեռը քարտեզի վրա
1991 թվականաի փետրվարի 5ին, Լոքհիդ ընկերության Լոքիդ C-130H ինքնքթիռը բախվեց լեռանը, որի արդյունքում մահացան 63 մարդ։

Առասպելաբանություն
------------------

Հունական առասպելաբանության մեջ Օթրիս լեռր Կռոնոսի և այլ Տիտանների հենակետն էր տասնամյա պատերազմի ժամանակ Օլիմպոսի աստվածների հետ հայտնի որպես Տիտանների ճակատամարտ։ Այն նաև ավագ սերնդի աստվածների՝ Հեստիայի, Դեմետրայի, Հերայի, Հադեսի և Պոսեյդոնի։ Այն հարձակման ենթարկվեց Օլիմպոսցիների կողմից, որոնց ղեկավարում էր Կռոնոսի որդի Զևսը։ Զևսը հետագայում գահըկեց արեց իր հորը և ստանձնեց ամբողջ երկնքի և երկրի իշխանությունը։

Այլ
---

* «Օթրիս լեռ» անունով նավն՝ անվանվել է այս լեռան անունով։
* Օթրիսը՝ Կարսերիի արտաքին հարթության առաջին մակարդակն է է, Փլեյնսքեյփ արշավի կարրգավորումներում "Dungeons & Dragons" խաղի համար։
* Ռիք Ռիորդանի սերիաներում՝ Պերսի Ջեքսոնն ու օլիմպիականները, Օթրիս լեռը տեղափոխվել է Մարին շրջան, Կալիֆոռնիա Թամալփաիս լեռ, և և մասնակցում է պատմության մեջ, որպես ուրվական ամրոց, որը դանդաղ, բայց վստահորեն դառնում է ամուր, ինչպես որ Տիտաններն են ձեռք բերում ուժ։ Տիտան Ատլասը բանտարկված էր լեռան գագաթին՝ պահելու երկինքը, նորից երրորդ գրքում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  GEOnet Names Server — 2018.
2. ↑  Oreivatein.com

Արտաքին հղումներ
----------------

* Minerals database
* Minerals database
* Structural Pertology of Plagioclase Peridotites in the West Othris
* 

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Դասական հնությունների իրական բառարան |

 |
**Բեյրութ** (թուրքերեն՝ Beyrut Vilayeti, արաբ․՝ ولاية بيروت‎‎),վիլայեթ Օսմանյան կայսրությունում։

Պատմություն
-----------

Ստեղծվել է 1888 թվականին Սիրիա վիլայեթի մոտակա շրջանների միավորումից՝ մայրաքաղաք Բեյրութի կարևորության կտրուկ մեծացման արդյունքում, որը վերջին տարիներին զգալի տնտեսական աճ էր գրանցում։ 1907 թվականին Բեյրութով էր անցնում Օսմանյան կայսրության միջազգային առևտրի 11%-ը։

Վիլայեթի սահմանները ձգվում էին Յաֆֆայից մինչև Լաթակիա նավահանգստային քաղաք։ Արևելքում սահմանակից էր Սիրիա վիլայեթին, հյուսիսում՝ Հալեպի վիլայեթին, հարավում՝ Երուսաղեմի ինքնավար մութասարիֆաթին և արևմուքում՝ Միջերկրական ծովին։

20-րդ դարի սկզբին վիլայեթն ուներ 30 490 կմ² մակերես, իսկ 1885 թվականի առաջին Օսմանյան մարդահամարի նախնական արդյունքների համաձայն (հրատարակվել է 1908 թվականին)՝ ունեցել է 533 500 բնակչություն։

Գոյություն է ունեցել մինչև 1917 թվականը՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմում դաշնակիցների զորքերի կողմից վիլայեթի տարածքը զբաղեցնելուց առաջ։ Պաշտոնապես գոյությունը դադարել է 1920 թվականին՝ Սևրի պայմանագրի ստորագրումից հետո։

Վարչական բաժանում
-----------------

Սանջակներ․

1. Բյերութի սանջակ
2. Աքքա յի սանջակ
3. Լաթակիայի սանջակ
4. Նաբլուսի սանջակ

Քարտեզներ
---------

* Օսմանյան Լևանթի քարտեզըՕսմանյան Լևանթի քարտեզը
* Օսմանյան Ասիայի վարչական բաժանման քարտեզը (1893 թվական)Օսմանյան Ասիայի վարչական բաժանման քարտեզը (1893 թվական)

Տես նաև
-------

* Պաղեստինը Օսմանյան կայսրության կազմում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Google books|QjzYdCxumFcC|page=87|Encyclopedia of the Ottoman Empire By Gábor Ágoston, Bruce Alan Masters
2. ↑  *Bruce Masters* The Arabs of the Ottoman Empire, 1516-1918: A Social and Cultural History. — Издательство Кембриджского университета, 2013. — С. 182. — ISBN 978-1-107-03363-4
3. ↑  Asia by A. H. Keane, page 460
4. ↑  Beyrut Vilayeti ve Cebel-i Lübnan Mutasarrıflığı | Tarih ve Medeniyet

Արտաքին հղումներ
----------------

* *Chisholm, Hugh* Beirut ((անգլ.)) // *Энциклопедия Британника Одиннадцатое («Кембриджское») издание*. — Cambridge University Press, 1911.
**«Սինեմա Սթար»** կինոթահիմնադրվել է 2005 թվականին։ Այսօրվա դրությամբ ցանցի կինոթատրոնները տեղակայված են Ռուսաստանի և Հայաստանի 16 քաղաքներում։ Ցանցն իր մեջ ներառում է 26 կինոթատրոն, 138 թվային կիոդահլիճներ, որտեղ միաժամանակ կարող են ֆիլմ դիտել 16480 մարդ։ Ցանցի թվային կինոդահլիճներում տեղադրված են Christie ընկերության պրոյեկտորներ, Dolby Digital Surround EX ձայնային համակարգ, 3D համակարգ Master Image և լուսաէֆեկտիվ արծաթե էկրաններ։ Շատ դահլիճներում տեղադրված է Dolby Atmos ձայնային համակարգը, որը հնարավորություն է տալիս կենդանացնել էկրանին տեղի ունեցողը և ստեղծում է հզոր ու հագեցած ձայն։

Կոնտակտներ
----------

| Կինոթատրոն | Հասցե |
| --- | --- |
| Սինեմա Սթար Դալմա Գարդեն Մոլ | Երևան, Ծիծեռնակաբերդի խճուղի 3 |
| Սինեմա Սթար Ռիո Մոլ | Երևան, Վ. Փափազյան 8 |
| Սինեմա Սթար Մեգամոլ | Երևան, Գայի պողոտա 16 |

##### Հեռախոսահամարներ.

* գրասենյակ` 60 755700 +374 60 755700
* կինոթատրոն և խաղասրահ` 60 755555 +374 60 755555

##### Սոցիալական ցանցերում կինոթատրոնի պաշտոնական էջերը

* Ֆեյսբուք`
* Ինստագրամ`
* ՅուԹյուբ`

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Մեր մասին | Սինեմա Սթար». Վերցված է 2021 թ․ մայիսի 10-ին.
2. ↑  «Կոնտակտներ | Սինեմա Սթար». Վերցված է 2021 թ․ մայիսի 10-ին.
3. ↑  «Սինեմա Սթար». Վերցված է 2021 թ․ մայիսի 10-ին.
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Էդվարդ Ավետիսյան (այլ կիրառումներ)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Ավետիսյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Էդվարդ Սպարտակի Ավետիսյան** (ապրիլի 8, 1961, Երևան - օգոստոսի 8, 1992, գյուղ Արծվաշեն), հայ ազատամարտիկ։

Գործունեություն
---------------

ՀՀ բանակի մայոր։ Ավարտել է Յարոսլավլի (Ռուսաստան) ռազմաֆինանսական բարձրագույն ուսումնարանը (1984)։ 1984-1990 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ ԶՈՒ-ում (Ուկրաինա, ապա՝ Ջալալաբադում (Աֆղանստան) տեղակայված ԽՍՀՄ զորախմբում)։

1990-1992 թվականներին Վանաձորի մոտոհրաձգային գնդի կազմում մասնակցել է ՀՀ սահմանամերձ շրջանների ինքնապաշտպանական, Վահան-Արծվաշեն գյուղերի ուղղությամբ մղվող մարտերին։ Աչքի է ընկել Արծվաշենի պաշտպանության մարտերում։ Ավետիսյանը և 11 ազատամարտիկներ, իրենց վրա վերցնելով հակառակորդի գրոհները, ապահովել են գյուղի 4500 բնակչի տարհանումն անվտանգ գոտի, իրենք զոհվել։

Պարգևատրումներ
--------------

Հետմահու պարգևատրվել է ՀՀ 1-ին աստիճանի «Մարտական խաչ» շքանշանով։ ՀՀ ՊՆ «Փառքի թանգարանում» դրված է Ավետիսյանի բրոնզաձույլ կիսանդրին (քանդակագործ՝ Յու. Սամվելյան)։ Թաղված է Եռաբլուրում։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Ղարաբաղյան ազատագրական պատերազմ (1988—1994) հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո ։*  |
**Արմենակ Մանասերի Արմենակյան** (դեկտեմբերի 11, 1955(1955-12-11), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 27, 1999(1999-10-27), Երևան, Հայաստան), ազատամարտիկ-հրամանատար, հասարակական գործիչ։ 1973-1977 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ ԶՈՒ հյուսիսային նավատորմում։ Ավարտել է Երևանի տնտեսագիտաիրավաբանական համալսարանը (1994)։

Գործունեություն
---------------

1988 թվականին կազմավորել է «Նորք-Մարաշ» կամավորական ջոկատը, եղել «Մեծն Տիգրան» աշխարհազորային գնդի հրամանատարը։ 1995-1999 թվականներին՝ Երևանի «Նորք-Մարաշ» համայնքի թաղապետ։

1988-1994 թվականներին մասնակցել է ՀՀ Արարատի (Երասխ), Վայքի (Բարձուրնի), Նոյեմբերյանի (Կոթի, Բաղանիս, Ոսկեպար), Իջևանի, Եղեգնաձորի, Գորիսի (Կոռնիձոր, Շուռնուխ, Հարթաշեն), Սիսիանի (Մոֆլու, Թասիկ, Թանահատ, «Փիրդաղի» բարձունք), Կապանի, Մեղրիի, Ճամբարակի, Վարդենիսի և ԼՂՀ Մարտակերտի (Կիչան, Սրխավենդ, Հաթերք, Ջանյաթաղ, Հոռաթաղ, Սարսանգի ջրամբար, Մաղավուզ, Զագլիկ, Մոխրաթաղ), Աղդամի (Փափրավենդ), Լաչինի, Ասկերանի, Մարտունու շրջանների և Բերդաձորի ենթաշրջանի ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։

Արմենակյանի նախաձեռնությամբ Նորքում վերականգնվել և օծվել է (2000) Ս. Մարիամ Աստվածածին եկեղեցին։ Առաջադրվել և հոգևոր համայնքի կողմից հաստատվել է եկեղեցու ծխական խորհրդի ատենապետ։ Երևանի քաղաքային խորհրդի (1990), ՀՀ ԱԺ (1995-1999 և 1999 թվականից) պատգամավոր, «Նորք-Մարաշ» երկրապահ կամավորականների (1993) և նույնանուն հայրենակցական բարեգործական (1989) միությունների նախագահ։ Զոհվել է ՀՀ Աժ դահլիճում 1999 թվականի հոկտեմբերի 27-ին կատարված ոճրագործության ժամանակ։

Պարգևատրումներ
--------------

Հոկտեմբերի 27-ի զոհերի հիշատակին ՀՀ Ազգային ժողովի շենքի բակում տեղադրված Բիբլիական Դավիթը, հեղինակ՝ Եևվանդ Քոչար
Պարգևատրվել է ՀՀ 1-ին աստիճանի «Մարտական խաչ» շքանշանով, «Արիություն» մեդալով. «Մարշալ Բաղրամյան-100» հուշամեդալով և այլն։ Արմենակյանի անունով են կոչվել Երևանի թիվ 124 (բակում տեղադրված է Արմենակյանի կիսանդրին), ՆՈՐ Լևեշի արևելյան մարզաձևի դպրոցները, Նորք- Մարաշ համայնքի փողոցներից մեկը։ Թաղված է Ս. Մարիամ Աստվածածին եկեղեցու բակում, որտեղ տեղադրված է նրա հուշարձանը (քանդակագործ՝ Մ. Շահինյան)։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Ղարաբաղյան ազատագրական պատերազմ (1988—1994) հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո ։*  |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սերգեյ Թովմասյան (այլ կիրառումներ)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Թովմասյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Սերգեյ Թովմասյան** (օգոստոսի 8, 1959, Ստեփանակերտ - հուլիսի 31, 1992, գյուղ Հակոբ Կամարի (ԼՂՀ Մարտակերտի շրջան)), հայ ազատամարտիկ։

Կենսագրություն
--------------

Ավարտել է Ստեփանակերտի մանկավարժական ինստիտուտը (1984)։ 1977-1979 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ Զինված ուժերում։ 1988-1990 թվականներին՝ Ստեփանակերտի կամավորական ջոկատի ազատամարտիկ, 1992 թվականից՝ Կենտրոնական պաշտպանական շրջանի 63-րդ մոտոհրաձգային գումարտակի 8-րդ վաշտի հրամանատար։

1988 թվականին իր խմբով բարձրացել է Մռավի լեռնաշղթայի Ղոմեշ լեռնագագաթը և տեղադրել Հայաստանի եռագույն դրոշը։ 1992 թվականի մայիսին, Շուշիի ազատագրման ժամանակ Թովմասյանը ոչնչացրել է հակառակորդի զրահամեքենան, Տ-72 տիոլի տանկը և գրոհելով հասել մինչև Շուշիի Երևանյան դարպասը։

Մասնակցել է Մարտակերտի շրջանի բնակավայրերի պաշտպանական մարտերին, «Եզան կույումեր» բարձունքում ծանր վիրավորվել է և մահացել հրապիտալում։

Պարգևներ
--------

Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանով, «Մայրական երախտագիտություն Արցախի քաջորդիներին» հուշամեղալով։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Ղարաբաղյան ազատագրական պատերազմ (1988—1994) հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո ։*  |
**Մարիսկա Ադի** (հունգարերեն՝ *Ady Mariska*, փետրվարի 26, 1889(1889-02-26), Hodod, Սատու Մարե, Ռումինիա - փետրվարի 4, 1977(1977-02-04), Բուդապեշտ, Հունգարական Ժողովրդական Հանրապետություն), հունգար բանաստեղծուհի, գրող, մի քանի հատոր գրվածքների հեղինակ։

Հունգար անվանի գրող Էնդրե Ադիի զարմուհին է։

Ստեղծագործություններ
--------------------

Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին՝ 1914-1918 թվականներին բանաստեղծություններ է գրել՝ պատկերելով պատերազմի սարսափները։ Այդ բանաստեղծություններն սկզբում լույս են տեսել Շիլաջի գավառի, այնուհետև՝ Տրանսիլվանիա երկրամասի և համահունգարական ամսագրերում. թերթերում ու այլ պարբերականներում։ Նրա քնարական որոշ բանաստեղծություններում և ընդհանրապես գեղարվեստական գրականության մասին հայացքներում զգացվում է զարմիկի՝ Էնդրե Ադիի ազդեցությունը։ Նրանցից բացի՝ Ադի տոհմը գրական այլ գործիչներ չի տվել։

Ընտանիքը
--------

Մարիսկան տրանսիլվանական Հադադ (Հադոդ) քաղաքի հանրային նոտար Շանդոր Ադիի դուստրն էր։ Դպրոցն ավարտելուց հետո կրթությունը շարունակել է Բուդապեշտում, ստացել տարրական դպրոցի ուսուցչի որակավորում։ Նրա ամուսինը՝ Լայոշ Լանդտը, զոհվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի կռիվներում, և երեք երեխաներին մեծացնելու ամբողջ հոգսը ընկել է Մարիսկայի ուսերին։ Հեշտ չէ պատկերացնել, թե ինչ դժվարությունների միջով է անցել միայնակ, աննեցուկ մնացած կինը, մանավանդ, եթե հաշվի առնենք, որ հիվանդ լինելու պատճառով ստիպված է եղել շատ վաղ հրաժեշտ տալ տարրական դպրոցի ուսուցչի պաշտոնին։

Մատենագրություն
---------------

* *Sok ború – kevés derű* (*Շատ խավար, քիչ լույս* (պատմվածքներ, էսքիզներ), Zilah/Zalău, 1907)
* *Én az őszben járok* (*Անցնում եմ աշնան միջով*, բանաստեղծություններ, Cristuru Secuiesc/Székelykeresztúr, 1924)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2  PIM identifier
3. ↑
4. ↑  «Magyar Életrajzi Lexikon 1000-1990 (Hungarian Biographical Lexicon)». *mek.oszk.hu*. Վերցված է 2017 թ․ նոյեմբերի 3-ին.
5. ↑  «Országos Széchényi Könyvtár (National Széchényi Library)». *oszk.hu*. Վերցված է 2017 թ․ նոյեմբերի 3-ին.
6. ↑  Új Magyar Dictionary Irodalmi (New Dictionary of the Hungarian Literature), Vol. I, pp. 16–17 (Akadémiai Kiadó, Budapest 1994). 963-05-6805-5
7. ↑  E. g. *Csíki Lapok*, *Ellenzék*, *Magyar Nép*, *Pásztortűz*, *Székely Nép*, *Szilágy*, *Vasárnapi Újság*, *Zord Idő*.
8. 1 2  Romániai Magyar Irodalmi Lexikon (Romanian/Hungarian Literary Dictionary) Retrieved 28 April 2018.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000080133639 · NSZL: 000000000369 · VIAF: 121363024 · WorldCat VIAF: 121363024 |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Հայրյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*
**Համլետ Գուրգենի Հայրյան** (սեպտեմբերի 23, 1971, գ. Մեծ Թաղեր (ԼՂՀ Հադրութի շրջան) - օգոստոսի 31, 1992, Հադրութ), հայ ազատամարտիկ, Մասնակցել է Հադրութի շրջանի ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։

Ծնվել է 1971 թվականին ԼՂՀ Հադրութի շրջանի Մեծ Թաղեր գյուղում։ 
Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Երևանի անասնաբուժական-անասնաբուծական ինստիտուտ, որը պետք է ավարտեր 1992 թվականին։ 1991-ի մայիսին ընդունվել է Հայ Յեղափոխական Դաշնակցության շարքերը՝ դառնալով ՀՅԴ «Նիկոլ Աղբալյան» ուսանողական միության անդամ։ Համլետ Հայրյանի սերնդակիցները մկրտվեցին «Ներսես Բարբառյան սերունդ»՝ ի պատիվ Շահումյանում նահատակված Ներսես Բարբառյանի։ Նրա գործի շարունակողն եղավ և Համլետը, ով մահացավ՝ միանալով իր զինակից ընկերներին՝ Վարդանին, Գագիկին, Վաչեին, Դուշմանին, որոնց հետ 1991 թվականին մեկնեց պաշտպանելու Արցախի հողը։ Մասնակցել է Կրկժանի, Լեսնոյի ազատագրակական մարտերին, Հադրութի ինքնապաշտպանությանը։

Մահացել է 1992 թվականի օգոստոսի 31-ին։

Աղբյուրներ
----------

«Երկիր» թերթ. 1992 թվականի սեպտեմբերի 3-ի տպագրություն՝ 6-րդ էջ
**Բանպո** (չինարեն՝ 半坡)՝ հնագիտական հուշարձան Չինաստանում (Շենսի)։ Բացվել է 1953 թվականին, գտնվում է Հուանհեյի հովտում՝ Սիան քաղաքից արևելք։ Բանպոյում հայնաբերվել են մի քանի լավ կազմակերպված նեոլիտի դարաշրջանի մնացորդներ, որոնք թվագրվում են մ.թ.ա. 4500 թվականին (այլ աղբյուրների համաձայն՝ մ.թ.ա 3-րդ հազարամյակի սկզբին ): Բանպոի պեղումների տարածքը ընդգրկում է մոտ 5 հա տարածք, որի շուրջ հին ժամանակներում խրամատ է կառուցվել՝ 5-6 մետր լայնությամբ և 300 մետր երկարությամբ։ Տները կլոր էին, կառուցված կավից և փայտից, կախովի կտրուկ ծղոտե տանիքներով։ Տների հիմքերը ցածր էին։ Քարից և ոսկորներից պատրաստված գործիքները լավ ներկայացված են որպես «կարմիր կերամիկա»։ Խրամատից դուրս կային նաև համայնքային գերեզմանատներ։ Տների մեծ մասը կիսանկաուղային էր, հատակը մեկ մետր ցածր հողի բարձրությունից։

Հետազոտողները Բանպոն վերագրում են Յանշաոյի նեոլիթյան մշակույթին։ Բանպոի նման հնագիտական վայրերը հնագետները վերագրում են այս մշակույթի «Բանպո փուլին» (5000 — 4000 թթ. մ.թ.ա.): Բանպոյի պեղումներն իրականացվել են 1954-1957 թվականներին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Под ред. Е. М. Жукова* Баньпо // Советская историческая энциклопедия. — М.: Советская энциклопедия. — 1973—1982.
2. ↑  «Общие сведения о городе Сиань». Արխիվացված է օրիգինալից 2009 թ․ մայիսի 14-ին. Վերցված է 2010 թ․ փետրվարի 23-ին.
3. ↑  *Ching et al, Francis D.K.* A Global History of Architecture. — New York: John Wiley and Sons, 2007. — С. 8—9. — ISBN 0-471-82451-3
4. ↑  Музей Неолитическая деревня Баньпо

Գրականություն
-------------

* Allan, Sarah (ed), *The Formation of Chinese Civilization: An Archaeological Perspective*, ISBN 0-300-09382-9
* Chang, Kwang-chih *The Archaeology of Ancient China*, ISBN 0-300-03784-8
* Liu, Li. *The Chinese Neolithic: Trajectories to Early States*, ISBN 0-521-81184-8
**ԱԴԾ-ն պայթեցնում է Ռուսաստանը** (ռուս.՝ ФСБ взрывает Россию), Ալեքսանդր Լիտվինենկոյի և Յուրի Ֆելշտինսկու կողմից գրված գիրք։ Թարգմանվել է 20 լեզվով և հրատարակվել է ավելի քան 20 երկրներում։ Գրքում հեղինակները պատմում են 1999 թվականին աշնանը Ռուսաստանում բնակելի տների պայթյունների մասին, որոնք, ըստ հեղինակների, հանդիսացել է Ռուսաստանի Դաշնության Անվտանգության պետական ծառայության կեղծ դրոշի ներքո իրականացված (en) գաղտնի գործողություն՝ Չեչենական երկրորդ պատերազմը արդարացնելու և Վլադիմիր Պուտինին իշխանության հասցնելու համար։ Սակայն Ռուսաստանում գիրքն պաշտոնապես բռնագրավվել և արգելվել է *պետական գաղտնիքը բացահայտելու համար*, ընդգրկվելով Ծայրահեղական նյութերի դաշնային ցանկի մեջ։ Գրքում ներկայացված պատմությունը ի սկզբանե հրապարակվել է Յուրի Շչեկոչիխինի կողմից 2001 թվականի օգոսոտսին *Նովայա գազետա* թերթի հատուկ թողարկման մեջ, իսկ 2002 թվականին լույս է տեսել որպես առանձին գիրք։

Նախապատմություն
---------------

Համաձայն հարցազրույցի, Յուրի Ֆելշտինսկին Ռուսաստանում բնակելի տների պայթյունների մասին նյութեր է սկսվել հավաքել 2001 թվականին, չպատկերացնելով, որ Ռուսաստանի Անվտանգության պետական ծառայությունը կարող է դրանց կազմակերպման հետ որևէ կապ ունենալ։ Նա խիստ անհանգստացել էր, երբ պարզել էր, որ պայթյունները փաստացի կազմակերպել է ԱԴԾ-ն։ Ֆելշտինսկին խորհրդակցել է գրող և Գլխավոր հետախուզական վարչության նախկին սպա Սերգեյ Սուվորովի հետ։ Ֆելշտինսկին հարցրել է Սուվորովին՝ *Անձամբ դուք կպայթեցնե՞ք անմեղ բնակիչներով տունը՝ հրամանը ստանալուց հետո*։ Սուվորովը պատասխանել է՝ *Իհարկե, ես դա կանեմ։ Դա մեր գործն է։ Մենք միշտ հետևում ենք հրամաններին*։ Ֆելշտինսկին կապվել է Ալեքսանդր Լիտվինենկոյի հետ, ով դարձել է գրքի համահեղինակը։ Ֆելշտինսկին ճանաչում էր Լիտվինենկոյին 1998 թվականից։

Ֆիլմ
----

2001 թվականին գրքի հիման ֆրանսիացի պրոդյոսերներ Ժան-Շառլ Դենյոյի (Jean-Charles Deniau) և Շառլ Գազելի (Charles Gazelle) կողմից լույս է տեսել *Հարձակում Ռուսաստանի վրա* (ռուս.՝ Покушение на Россию) վավերագրական ֆիլմը (նաև հայտնի է որպես *Պայթեցնելով Ռուսաստանը*)։ Ալեքսանդր Լիտվինենկոն և Յուրի Ֆելշտինսկին աշխատել են որպես ֆիլմի խորհրդակիցներ։ Ֆիլմը ցուցադրվել է հեռուստատեսությամբ Էստոնիայի, Լատվիայի և Լիտվայի հեռուստատեսությամբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Felshtinsky & Litvinenko 2007 harvnb error: no target: CITEREFFelshtinskyLitvinenko2007 (help)
2. ↑  Yuri Felshyinsky against Yulia Latynina, RFE/RL, Interview with Yuri Felshtinsky where he refutes opinion by Yulia Latynina about Russian apartment bombings
3. ↑  «FSB blows up Russia». Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ հոկտեմբերի 25-ին. Վերցված է 2017 թ․ դեկտեմբերի 23-ին.
4. ↑  «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ մարտի 27-ին. Վերցված է 2017 թ․ դեկտեմբերի 23-ին.
5. ↑  Фильм BLOWING UP RUSSIA - Покушение на Россию

Արտաքին հղումներ
----------------

* Blowing Up Russia: The Secret Plot to Bring Back KGB Terror Live interview by historian Yuri Felshtinsky about the book, Aleksander Litvinenko and situation in Russia at C-SPAN

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | OCLC |

 |
Նշված մոգական թվերով նուկլիդների աղյուսակ։
**Մոգական թիվ**, ատոմի միջուկում (ատոմային ֆիզիկա) գտնվող նուկլոնների թիվն է, որի դեպքում լրիվ լցվում է նրա թաղանթներից մեկը։

Նկարագրություն
--------------

2012 թվականի դրությամբ հայտնի են 7 մոգական (ֆիզիկա) թվեր. 2, 8, 20, 28, 50, 82, 126։ Վերջին հայտնի թիվը վերաբերում է միայն նեյտրոններին (126)։ Այն ատոմի միջուկները, որոնք ունեն մոգական թվով պրոտոններ կամ նեյտրոններ, տարբերվում են մեծ կապի էներգիայով, այդ իսկպատճառով և ավելի մեծ կայունությամբ, քան իրենց մոտակա հարևանները տարրերի աղյուսակում։ Յուրահատուկ կայունությամբ են տարբերվում, այսպես կոչված, կրկնակի մոգական միջուկները։ Այդպիսի միջուկում մոգական են, և՛ նեյտրոնների թիվը, և՛ պրոտոնների թիվը։ Բնության մեջ գոյություն ունեն հետևյալ կրկնակի մոգական միջուկները 4  
2He, 16  
8O, 40  
20Ca, 48  
20Ca, 208  
82Pb։ Կան նաև մի քանի կարճ կյանքի տևողությամբ, արհեստականորեն ստացված կրկնակի մոգական միջուկներ 10  
2He, 28  
8O, 48  
28Ni, 56  
28Ni, 78  
28Ni, 100  
50Sn, 132  
50Sn։ Մոգական թվով թաղանթ ունեցող նյութերը աչքի են ընկնում են տարրերի առատությամբ. Հելիում-4-ը տիեզերքի ամենաբազմաքանակ (և կայուն) միջուկներից մեկն է և առաջատար 208-ը՝ ամենաերկար կայուն նուկլիդն է։ Մոգական միջուկների տարօրինակ կայունությանը թույլ է տալիս ենթադրել, որ հնարավոր է ստեղծել տրանսուրանային տարրեր, որոնք կունենան կիսատրոհման մեծ պարբերություն,ինչը հատուկ չէ մեծ ատոմային զանգված ունեցող տարրերին։ Նուկլոնների մոգական թիվ ունեցող ծանր իզոտոպներ ենթադրվում է հայտնագործել, այսպես կոչված «կայունության կղզում»։ Քանի որ, ըստ միջուկների տեսական հաշվարկների, դրանք գնդային չեն, ի տարբերություն մնացած հայտնի մոգական միջուկների, կա կարծիք, որ գնդային մոգական միջուկների շարքը վերջավոր է ։

Նոր մոգական թիվ
---------------

Միջուկի ֆիզիկայով զբաղվող ճապոնացիգիտնականները 2013 թվականի հոկտեմբերին հայտարարարեցին, որ մոգական թիվ են հայտնաբերել, և դա 34-ն է։ Իրենց եզրակացությունը կայացրել էին արագացուցիչներում կատարված փորձերի հիման վրա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Nave, C. R. «The Most Tightly Bound Nuclei». *HyperPhysics*.
2. ↑  D. Steppenbeck; և այլք: (2013). «Evidence for a new nuclear 'magic number' from the level structure of 54Ca». *Nature*. **502**: 207–210. doi:10.1038/nature12522. `{{cite journal}}`: Explicit use of et al. in: `|author=` (օգնություն)

Գրականություն
-------------

* Магические ядра / Франк-Каменецкий Д. А. // Физика космоса: Маленькая энциклопедия / Редкол.: Р. А. Сюняев (Гл. ред.) и др. — 2-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1986. — С. 360. — 783 с. — 70 000 экз.

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Shell Model of Nucleus». HyperPhysics.
***«Խաղալիք տղա»**,* իսպանական դրամա, նկարահանվել է *Atresmedia*-ի և *Plano a Plano*-ի կողմից։ Գլխավոր դերերում են՝ Խեսուս Մոսկերան, Քրիստինա Կաստանոն և Մարիա Փեդրազան։ Պրեմիերան կայացել է FesTVal-ում և Atresplayer Premium-ում 2019 թվականի սեպտեմբերին։

Սյուժե
------

Հուգո Բելտրանը (Խեսուս Մոսկերա) երիտասարդ, գեղեցիկ ու անհոգ մերկապարող է։ Մի առավոտ` գիշերային երեկույթից և անկարգություններից հետո, արթնանում է առագաստանավում` իր սիրուհու՝ Մակարենա Մեդինայի ամուսնու այրված դիակի կողքին, Մակարենա Մեդինան հասուն և ուժեղ կին է, որի հետ Հուգոն կրքոտ սեռական հարաբերություններ է ունենում։ Հուգոն չի հիշում որևէ դեպք, որը տեղի է ունեցել հանցագործության գիշերը, բայց համոզված է, որ ինքը ոչ թե մարդասպանն է, այլ իրեն մեղադրելու համար նախատեսված հավաքույթի զոհը։ Արագ դատավարությունից հետո նրան դատապարտում են տասնհինգ տարվա ազատազրկման։

Յոթ տարի անց նրան բանտում այցելում է երիտասարդ փաստաբան Տրիանա Մարին (Մարիա Փեդրազա), որը ներկայանալով խոշոր փաստաբանական գրասենյակ՝ առաջարկում է օգնել իրեն, վերաբացել գործը և փորձել ապացուցել իր անմեղությունը նոր դատավարության ընթացքում։ Չնայած, որ Հուգոն չի վստահում առաջարկին, Տրիանան կարողանում է դատապարտումը չեղյալ հայտարարել և Հուգոն ազատվում է բանտից՝ պայմանական փորձաշրջանով և սպասում է նոր դատավարություն, որի ընթացքում պետք է կարողանան ապացուցել Հուգոյի անմեղությունը։

Այդ պահից սկսած՝ Տրիանան և Հուգոն պետք է աշխատեն միասին, որպեսզի փորձեն պարզեն այդ բարդ դավադրությունը, որն անմեղ մարդուն բանտ է բերել։ Նրանց հարաբերությունները հարթ չեն ընթանում, քանի որ նրանք երկուսն էլ տարբեր բնավորությամբ մարդիկ են։ Մեկը աշխատասեր, պատասխանատու և լուսավոր ապագայով իրավաբան է, իսկ մյուսը՝ գիշերների տեր, նախկին բանտարկյալ, որը համարվում է մարդասպան։

Դերասանական կազմ
----------------

### Գլխավոր դերերում

* Խեսուս Մոսկերա՝ *Հուգո Բելտրան Գոնսալես*
* Քրիստինա Կաստանո՝ *Մակարենա Մեդինա դե Սոլիս*
* Մարիա Փեդրազա՝ *Տրիանա Մարինե*
* Խոսե դե լա Տորե՝ *Իվան*
* Կառլո Կոստանցիա՝ *Ջաիրո* *Սոտո*
* Ռաուդել Ռաուլ Մարտիատո՝ *Հերման*
* Խուանխո Ալմեյդա՝ *Անդրեա Նորման Մեդինա*
* Ջոզե Մանուել Սեդա՝ *Բորխա Մեդինա դե Սոլիս*
* Ալեքս Գադեա՝ *Մատեո Մեդինա դե Սոլիս*
* Խավիեր Մորա՝ *Անխել Ալթամիրա*

### Երկրորդ պլանի դերասաններ

* Կառլոս Շոլց՝ *Օսկար*
* Նիա Կաստրո՝ *Կլաուդիա*
* Միրիամ Դիազ-Արոկա ՝ *Ֆոնդապահ Լուիզ Գուտյերես*

### Հատուկ հյուր աստղեր

* Սինտա Ռամիրես՝ *Լուսիա*
* Վիրգիլ Մաթե՝ *Ֆիլիպ Նորման*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  ČSFD (չեխերեն) — 2001.
2. ↑  «Jesús Mosquera, Cristina Castaño y María Pedraza protagonizan 'Toy Boy', la nueva serie original de Atresmedia Televisión». *Antena 3* (իսպաներեն). Վերցված է 2020 Ապրիլի 21-ին.
3. ↑  «Netflix y Telemundo International Studios se suman este año al FesTVal · Festival de la Televisión». *FesTVal* (իսպաներեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ դեկտեմբերի 13-ին. Վերցված է 2020 Ապրիլի 21-ին.
4. ↑  Miriam Díaz-Aroca será la comisaria Luisa Gutiérrez en 'Toy Boy'

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database |

 |
**Վարդան Առաքելի Մկրտչյան** (հոկտեմբերի 3, 1954(1954-10-03), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր։

Կենսագրություն
--------------

Վարդան Մկրտչյանը ծնվել է 1954 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Երևանում։ 1976 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ Ստացել է ճարտարագետ-էլեկտրամեխանիկի որակավորումը։ 1971-1980 թվականներին «Հայէլեկտրամեքենա» գործարանում աշխատել է բանվոր, տեղամասի պետ, իսկ 1980-1986 թվականներին Համամիութենական տեխնիկական մեքենաշինության գիտահետազոտական ինստիտուտում` ավագ գիտաշխատող։ 1986-1989 թվականներիին «Արաքս» գործարանում աշխատել է արտադրության պետ։ 1989-1999 թվականներին եղել է «Հայէլեկտրամեքենա» գործարանի գլխավոր ճարտարագետի տեղակալ, 1999 թվականին եղել է Հայաստանի Հանրապետության արդյունաբերության և առևտրի փոխնախարար։ 1999-2003 թվականներիին` Ազգային ժողովի պատգամավոր («Միասնություն» դաշինքի համամասնական ընտրացուցակով)։ Աշխատել է Ազգային ժողովի պետական-իրավական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ Եղել է «Միասնություն» խմբակցության քարտուղար, ապա անդամ։ Աշխատել է ՀԺԿ վարչության քարտուղար։

Անձնական կյանք
--------------

Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «National Assembly of Armenia | Official Web Site | parliament.am». *www.parliament.am*. Վերցված է 2021 թ․ հունվարի 6-ին.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Հայաստանի Ազգային ժողով |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Բարսեղյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Անահիտ Բարսեղյան** (մարտի 3, 1994, Խարկով), հայ լողորդուհի։ Հայաստանի չեմպիոն և ռեկորդակիր, միջազգային կարգի սպորտի վարպետ, աշխարհի չեմպիոն։ Լոնդոնում կայացած «Ամառային օլիմպիական խաղեր 2012»-ի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Անահիտ Բարսեղյանը ծնվել է 1994 թվականի մարտի 3-ին Խարկովում։ Յոթ տարեկանից սկսել է զբաղվել լողով։ Առաջին մարզիչը և անձը, ով նրան ուղղորդեց դեպի սպորտ, նրա հայրն էր՝ Կարեն Բարսեղյանը։

Սպորտային կարիերան
------------------

Իր ամբողջ կարիերայի ընթացքում Անահիտ Բարսեղյանը հաղթել է Հայաստանի 2007, 2008, 2009 թվականների առաջնություններում։ 2009 թվականին Իրանում կայացած Համահայկական խաղերին արժանացել է լավագույն լողորդ տիտղոսին։ Հաջորդ տարի՝ 2010 թվականին, Սինգապուրում տեղի ունեցած երիտասարդական օլիմպիադայի՝ 50 մետր խորության վրա սպորտաձևում գրավել է 17-րդ հորիզոնականը։ Նույն թվականին՝ Հայաստանում տեղի ունեցած առաջնության ժամանակ զբաղեցրել է 2-րդ հորիզոնականը։ 2012 թվականին Հայաստանում կայացած առաջնությանը մասնակցելով սահամնել է ռեկորդներ՝ 100 մետրը լողալով 1:09:29 ժամանակահատվածում, 50 մետրը՝ 30:89-ում, 25 մետրանոց լողավազանում 50 մ լողալով 1:05:00 ժամանակահատվածում։

2012 թվականին՝ մարզվելով Հայաստանի պատանեկան հավաքականի մարզիչ Արման Վահանյանի գլխավորությամբ մասնակցել է Հայաստանի առաջնությանը, որտեղ միանգամից մի քանի ռեկորդ է սահմանել՝ կոմպլեքս լողի ժամանակ 100 մետրը անցել է 1։09:29-ի ընթացքում, բատերֆլայի 50 մետրը՝ 30։89, իսկ 25 մետրանոց լողավազանում 50 մետրը անցել է 1:05։00-ում։

Ձեռքբերումները
--------------

* 2007- Հայաստանի չեմպիոն,
* 2008- Հայաստանի չեմպիոն,
* 2009- Հայաստանի չեմպիոն,
* 2009- Համահայկական խաղերի լավագույն լողորդ,
* 2010- Հայաստանի առաջնությունում 2-րդ տեղը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Анаит Барсегян - Досье - Плавание». *Eurosport*. Վերցված է 2018 թ․ հուլիսի 30-ին.
2. ↑  «Անահիտ Բարսեղյանը «կարճ ջրում» լողի ԱԱ-ում չի անցել եզրափակիչ 50 մ բատերֆլայ ոճով մրցաձևում». *PanARMENIAN.Net*. Վերցված է 2018 թ․ հուլիսի 30-ին.
3. 1 2 3  Լոնդոն-2012. Հայ օլիմպիականները. Անահիտ Բարսեղյան
4. ↑  «Լոնդոն-2012. Հայ օլիմպիականները. Անահիտ Բարսեղյան». *sport.news.am*.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Օլիմպիական Անահիտ Բարսեղյան. Ավելի լավ արդյունք էի ակնկալում
**Իսրայել Երեց**, Իսրայել Քահանա (ծննդյան և մահվան թվականները անհայտ են ), հայ գրիչ և մանրանկարիչ։ Վասպուրականի մանրանկարչության դպրոցի ներկայացուցիչ։ Ստեղծագործել է XV դարի 2-րդ կեսին, Մոկաց գավառի Փասավանք գյուղում։ Իսրայել Երեցի ընդօրինակած և պատկերազարդած ձեռագրերից հայտնի են տասնմեկը, որոնցից վեցը գտնվում է Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում (3 Ավետարան, 1 Մաշտոց, 2 Գանձարան), հինգը՝ արտասահմանյան հավաքածուներում (3 Ավետարան, 2 Հայսմավուրք)։ Թեմատիկ մանրանկարներ պարունակում են 1447-ի, 1455-ի և 1476-ի Ավետարանները (Երեանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարան, ձեռ. № 4922, 5414, 5459)։ Իսրայել Երեցի գծանկարը հարուստ է նրբանցումներով, գունաշարը՝ բաց կապույտի և դարչնա-շագանակագույնի երանգներով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ · AV Production |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 417)։*  |
«Հաղթողը կանգնում է միայնակ» վեպը բրազիլացի գրող Պաուլո Կոելիոյի գեղարվեստական ստեղծագործությունն է, որն առաջին անգամ հրատարկվել է 2008 թվականին։ Գիրքն առաջին անգամ հրատարակվել է պորտուգալերենով, *O Vencedor está Só* վերնագրի ներքո։ Սա Կոելիոյի տասներեքերրորդ խոշոր գիրքն էր։ Գիրքը հեղինակի խոսքով հիմնված է *«The Superclass»* կոչվող երևույթի՝ աճող վերելքի վրա  :

Թեմա
----

Պաուլո Կոելիո
Գիրքն ազատ պատմում է մի քանի անհատների պատմությունը. ռուս միլիոնատեր Իգորի, Մերձավոր Արևելքի նորաձևության մագնատ Համիդի, ամերիկացի դերասանուհի Գաբրիելայի, ով պատրաստակամ է խաղալու առաջատար դերեր, հավակնոտ քրեական դետեկտիվ Սավոյի,ով հույս ունենի լուծել իր կյանքի գործը, և Ժասմինի, ով գտնվում է հաջողակ մոդելավորման կարիերա անելու եզրաին:պատմվածքը պատմում է 24 ժամվա ընթացքում հերոսների միջև առկա էպիկական դրամայի եւ լարվածության մասին Կաննի կինոփառատոնին։ Իգորը՝ արտասովոր խելքի տեր մի մարդ, խոստացել է ինքն իրեն կործանել աշխարհը միայն թե հետ բերի իր սիրելի կնոջը՝ Եվային, ով լքել է նրան հաջողակ դիզայների՝ Համիդի համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ դեկտեմբերի 24-ին. Վերցված է 2018 թ․ նոյեմբերի 6-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Official Paulo Coelho website Archived 2015-04-03 at the Wayback Machine.
* *Washington Post* review
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Հարություն եկեղեցի (այլ կիրառումներ)

**Սուրբ Հարություն եկեղեցի**, Հայ առաքելական եկեղեցի, գտնվում է Վրաստանի Սամցխե-Ջավախք մարզի Ախալքալաքի շրջանում, Աբուլ լեռան հարավարևմտյան ստորոտում, Ախալքալաք քաղաքից 10 կմ դեպի արևելք, հայաբնակ Աբուլ գյուղում, կառուցվել է 10-ից 11-րդ դարերում։

Եկեղեցին կառուցված է սրբատաշ դեղնավուն տուֆից, միանավ բազիլիկ կառույց է, չափերն են (11,85 x6,50) մետր։

Ըստ որոշ տեղեկությունների եկեղեցին գործել է նաև որպես բյուզանդածես, սակայն հայտնի չէ որքան ժամանակ։

Շրջակայքի գերեզմանների վկայություններից պարզ է դառնու որ 15-17-րդ դարերի ընթացքում արդեն գործել է որպես Հայ առաքելական եկեղեցի։

19-րդ դարի 30-ականներին եկեղեցին օծվել է որպես Սուրբ Հարություն, եկեղեցու ներսում ավելացվել է մկրտության ավազան։

Նաև պահպանվել է բնիկների մշակույթային որոշ հետքեր՝ կոթողներ, խաչքարեր և տապանաքարեր։

Եկեղեցու արևմտյան ճակատին պահպանվել է վրաց մեսրոպատառ արրձանագրություն, որը թարգմանաբար նշանակում է ՝ «Խաչ Քրիստոսի։ Քրիստոս ողորմիր Գուզան քարագործներին»։

Վրաց մեսրոպատառ արրձանագրություն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Սուրբ Հարություն եկեղեցի (Աբուլ), էջ 32-ից 33» (PDF). Արխիվացված է օրիգինալից (PDF) 2020 թ․ սեպտեմբերի 29-ին. Վերցված է 2021 թ․ հուլիսի 20-ին.
**Բագրատ Բագրատունի** (ծննդյան թվականն անհայտ-851), Հայոց իշխան (արաբ․՝ بطريق الأرمن‎‎՝ բատրիկ) 826-851 թվականներին, նաև՝ Իշխանաց իշխան (արաբ․՝ بطريق البطاريق‎‎՝ բատրիկ ալ-բատարիկա՝ պատրիկների պաարիկ), Աշոտ Մսակերի որդին։

830 թվականին հիմնադրել է Տարոնի իշխանությունը, որտեղ հետագայում իշխել են իր որդիներ Աշոտը և Դավիթ-Արքայիկը։ Բագրատի իշխանությունը տարածվել է ամբողջ Արմինիայի վրա։ Մուշում կառուցել է սուրբ Փրկչի տաճարը։ Իր զորքով մասնակցել է Բյուզանդիայի դեմ արաբների մղած պատերազմներին։ Աշոտ Արծրունու և այլ իշխանների հետ մասնակցել է հակաարաբական ապստամբությանը, 850 թվականին դիմագրավել է Աբու-Սայիդ (Ապուսեթ) ոստիկանին և թույլ չի տվել մտնել Հայաստան։ 851 թվականին հաղթել է Տարոնի վրա հարձակված Բաղեշի տեր Մուսային։

Յուսուֆ ոստիկանը նրան Իվաթում խաբեությամբ ձերբակալել և ուղարկել է խալիֆայի նստավայրը՝ Սամառա, ուր և մահացել է։ Իշխանական գահը փոխանցվել է եղբորը՝ Սմբատ Բագրատունուն։

Գրականություն
-------------

* Թովմա Արծրունի, Պատմութիւն Տանն Արծրունեաց, Սանկտ Պետերբուրգ, 1887
* Լեո, Հայ ժողովրդի պատմություն, հ․ 2, Ե․, 1967

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 2, էջ 197)։*  |
**Թաիր Սալախովի տուն-թանգարան** (ադրբ.՝ Tahir Salahovun ev-muzeyi), տուն-թանգարան, որտեղ ցուցադրվում է Ադրբեջանի նկարչության դպրոցի նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը, ադրբեջանցի խորհրդային նկարիչ, Արվեստի վաստակավոր գործիչ, Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս, Ադրբեջանի և ԽՍՀՄ պետական մրցանակների դափնեկիր, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ, պրոֆեսոր Թաիր Սալախովի նկարները, անձնական իրերը և հավաքածուները։

Պատմություն
-----------

Թաիր Սալախովի տուն-թանգարան
2011 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը Բաքվում Թաիր Սալախովի տուն-թանգարանի ստեղծման մասին հրամանագիրն է ստորագրել։ Թանգարանը ստեղծվել է 2012 թվականին Իչարի Շահար Պատմական Ճարտարապետական Արգելոց վարչության կողմից և գտնվում է Բաքվի Իչարի Շահար տարածքում ։

Ցուցահանդես
-----------

Թանգարանի ցուցադրումը նվիրված է Թաիր Սալախովի կյանքին և գործունեությանը։ Նկարիչը թանգարանին նվեր արեց 735 ցուցանմուշ։ Դրանք ներառում են իրենց նկարները, անձնական իրերը, գորգի հավաքածուները և լուսանկարների արխիվները։ Ցուցահանդեսը գտնվում է 3 հարկերում։ Թանգարանի հավաքածուն բաղկացած է 798 ցուցանմուշներից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Салахов Таир Теймур оглы
2. ↑  Թաիր Սալախովի տուն-թանգարանի ստեղծման մասին Ադրբեջանի նախագահի հրամանագիր
3. ↑  «Թաիր Սալախովի տուն-թանգարան». Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ սեպտեմբերի 26-ին. Վերցված է 2018 թ․ հոկտեմբերի 11-ին.
**Խաչիկ Շաբաբի Մուրադով** (դեկտեմբերի 27, 1914(1914-12-27), Կարս, Կարսի մարզ, Կովկասյան երկրամաս, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 4, 1979(1979-12-04)), հայաստանցի քուրդ բանաստեղծ, թարգմանիչ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1945 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1955 թվականից։ Գրական անունը **Կաչախե Մրադ**։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Կարս քաղաքում։ 1938 թվականին ավարտել է Երևանի ռուսական մանկավարժական ինստիտուտը։ 1939-1958 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում, մասնակցել Հայրենական մեծ պատերազմին։ 1959-1960 թվականներին աշխատել է Երևանի հեռուստատեսության և ռադիոյի քրդերեն հաղորդումների խմբագրությունում; 1960-1973 թվականներին «Ռյա թազա» քրդերեն թերթի պատասխանատու քարտուղարն էր, 1974-1979 թվականներին՝ նույն թերթի խմբագրի տեղակալը։ 1966 թվականին ավարտել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետը։

Քրդերեն առանձին գրքով լույս է տեսել նրա «Հեքիաթ Միրզա Մահմուդի մասին» (Թիֆլիս, 1954), «Կանթեղ» (Երևան, 1959), «Գյուլփերի» (Երևան, 1962), «Նոր գարուն» (Երևան, 1965), «Չորրորդ քայլ» (Երևան, 1972)։

Միրոե Ասադի հեղինակակցությամբ դասագրքեր է կազմել քրդական դպրոցի համար։

Ռուսերենից քրդերեն է թարգմանել Լև Տոլստոյի «Կովկասի գերին», Ալեքսանդր Պուշկինի «Ոսկե ձկնիկը», Միխայիլ Լերմոնտովի «Պոետի մահը» և այլ գործեր։ Քրդերեն է թարգմանել նաև հայ գրողների մի շարք գործեր։

Մահացել է 1979 թվականի դեկտեմբերի 4-ին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Գրական տեղեկատու*. Երևան: «Սովետական գրող». 1986. էջ էջ 408.
**Քացուրա Թարո** (ճապոներեն` 桂 太郎, հունվարի 4, 1848(1848-01-04), Հագի, Յամագուտի, Ճապոնիա - հոկտեմբերի 10, 1913(1913-10-10), Mita, Մինատո, Տոկիո, Ճապոնիա), եղել է Ճապոնիայի կայսերական բանակի գեներալ, երեք անգամ եղել է Ճապոնիայի վարչապետ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է "սամուրայական" ընտանիքում։ Որպես տաղանդավոր անձնավորություն, կառավարությունը ռազմագիտություն ուսանելու համար ուղարկել է Գերմանիա։ 1875-78 թթ. եղել է Ճապոնիայի դեսպանատան ռազմական կցորդը։ Ճապոնիա վերադառնալով, ստացել է գեներալի կոչում։ Գրավել է մի շարք պաշտոններ Ճապոնիայի կայսերական բանակում, իսկ 1886 թ. նշանակվել է Պատերազմի գծով փոխնախարար։

1894-95 թթ. առաջին չին-ճապոնական պատերազմի ժամանակ եղել է դիվիզիայի հրամանատար։ Պատերազմից հետո ստացել է "շիշաքու" տիտղոս։ 1896 թ. հունիսի 2-ից մինչև հոկտեմբերը եղել է Թայվանի 2-րդ կառավարող գեներալը։

1898-ից մինչև 1901 թվականներին տարբեր կառավարություններում զբաղեցրել է Պատերազմի նախարարի պաշտոն։

### Վարչապետի պաշտոնը

Առաջին անգամ վարչապետ է դարձել 1901 թ. հունիսի 2-ին և այդ պաշտոնին մնացել է չորսուկես տարի մինչև 1906 թ. հունվարի 7-ը։ Նրա կառավարման տարիներին Ճապոնիան դարձավ Արևելյան Ասիայի ամենահզոր ռազմական տերությունը։ Վարչապետի պաշտոնում նրան փոխարինեց Սայոնջի Քինմոչին։  

Քացուրա Թարոյի երկրորդ պաշտոնավարությունը եղել է 1908 թ. հուլիսի 14-ից մինչև 1911 թ. օգոստոսի 30-ը։ Այն նշանավորվեց 1910 թ. Կորեայի անեքսիայով։  

Պաշտոնավարման ավարտից հետո ստացավ իշխանի պաշտոն՝ "քոշաքու"։
  

Երրորդ անգամ որպես վարչապետ պաշտոնավարել է 1912 թ. դեկտեմբերի 21-ից մինչև 1913 թ. փետրվարի 20-ը։

### Մահը

Քացուրայի թաղումը 1913 թ. հոկտեմբերին
Մահացել է ստամոքսի քաղցկեղից 1913 թ. հոկտեմբերի 10-ին, 65 տարեկանում։

Պարգևներ և կոչումներ
--------------------

 Քրիզանթեմի շքանշան  

 Ծագող Արևի շքանշան   

 Ոսկե անգղի 1-ին աստիճանի շքանշան   

 Պիոս IX-ի շքանշան   

 Բաղնիքի շքանշան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Encyclopædia Britannica
2. ↑  *The London Gazette*, 14 July 1905

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | WikiTree |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Բրոքհաուսի և Եփրոնի փոքր · Մեծ նորվեգական · Մեծ սովետական (1 հրտ.) |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 14401400r · CiNii: DA07252533 · GND: 122239075 · ISNI: 000000008191033X · LCCN: n83302498 · NDL: 00281419 · NLP: a0000003716676 · NTA: 244813183 · SUDOC: 117991627 · VIAF: 890041 · WorldCat VIAF: 890041 |

 |

 |