recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Լյուդվիգ Միքայելի Գրիգորյան** (հուլիսի 25, 1940(1940-07-25), Բռուն, Գորիսի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 4, 1993(1993-09-04)), ազատամարտիկ, Արցախյան պատերազմի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Գրիգորյան Լյուդվիգը ծնվել է 1940 թվականի հուլիսին 25-ին, Գորիսի շրջանի Ակներ գյուղում։ Նա զրկվել է հորից, երբ մեկ տարեկան էր։ Լյուդվիգ Մանուկյանը սովորել և ավարտել է Վերիշենի միջնակարգ դպրոցի ութերորդ դասարանը, միևնույն ժամանակ մասնակցել է գյուղի աշխատանքներին։ 1959-1961 թվականներին ծառայել է Խորհրդային բանակում։ 1976 թվականին պայթեցնողի մասնագիտությամբ ավարտել է Ռուսաստանի Դաշնության Ելեց քաղաքի շինտեխնիկումը։ Վերադարձել է Գորիս, աշխատանքի անցել ճանապարհների շինվարչությունում։

Ղարաբաղյան շարժումը սկսելուց հետո եղել է ականապատող և ականազերծող։ Ինքնապաշտպանական տարբեր ջոկատների կազմում մասնակցել է Մարտակերտի, Խոզնավարի, Վաղատուրի, Խնածախի, Շռնուխու պաշտպանական մարտերին, մասնակցել զենքի փորձարկումների և արժանացել խրախուսանքների։ Նա ստացել է «Լիդո պապիկ» մականունը, երբ Շռնուխ գյուղի պահակակետերում փոխարինել է նորակոչիկ զինվորներին։ Մասնակցել է Կուբաթլիի և Ղոզաչի գրավմանը։

1993 թվականի սեպտեմբերի 4-ին՝ հերթական ականազերծման ժամանակ մահանում է ականի պայթունից։

Աղբյուրներ
----------

* Էդուարդ Զոհրաբյան, Համլետ Միրզոյան, Գորիսի հանրագիտարան
**Իրակլի Օչիաուրի** (վրաց.՝ ირაკლი ოჩიაური, ռուս.՝ Иракли Очиаури, նոյեմբերի 20, 1924(1924-11-20), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 4, 2015(2015-12-04)), վրացի ժամանակակից նկարիչ և քանդակագործ։ Արժանացել է Շոթա Ռուսթավելու անվան մրցանակի, որ Վրաստանում արվեստի ու գրականության բնագավառում շնորհվող բարձրագույն մրցանակն է։

Կենսագրություն
--------------

1945 - 1951 թվականներին սովորել է Թբիլիսիի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի քանդակագործության ֆակուլտետում պրոֆեսոր Սիլովան Կակաբաձեի, ապա Յակոբ Նիկոլաձեի մոտ։

Իրակլի Օչիաուրիի դիսերտացիան նվիրված էր Վաժա Փշավելային։ Իրակլի Օչիաուրին ցուցահանդեսների է մասնակցում 1953 թվականից։ Նրա առաջին գործը՝ Մարինե Կուբանեիշվիլիի դիմանկարը, առանձնակի ուշադրության արժանացավ Մոսկվայում անցկացվող ցուցահանդեսի ժամանակ, ինչի շնորհիվ Իրակլի Օչիաուրին դարձավ ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ։

Նույն տարում՝ 1953 թվականին, Իրակլի Օչիաուրին ստեղծեց իր առաջին հարթաքանդակը՝ Յակոբ Նիկոլաձեի դիմապատկերը։

1952-1962 թվականներին շարունակել է աշխատել քանդակագործության բնագավառում, մասնակցել է ցուցահանդեսների ու մրցույթների։

Իրակլի Օչիաուրելի է ստեղծել մարգարիտ որոնողների քանդակը, որ տեղադրված է Պիցունդայում, Ալեքսանդր Կազբեգիի արձանը Ստեպանցմինդայում, Վաժա Փշավելայի արձանը Դուշեթում։ Նա աշխատում է նաև գրաֆիկայի ու նկարչության բնագավառներում։

Իրակլի Օչիաուրին Վրաստանի ժողովրդական նկարիչ է ու Վրաստանի ճարտարագիտական համալսարանի պրոֆեսոր։

Իրակլի Օչիաուրին Համաշխարհային ցուցահանդեսների է մասնակցել Մոնրեալում (Կանադա) և Օսակայում (Ճապոնիա)։
Նա անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Նորվեգիայում, Ավստրիայում, Արևմտյան և Արևելյան Գերմանիաներում, Սիրիայում, Բելգիայում, Հորդանանում, Ճապոնիայում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Очиаури Ираклий Алексеевич // Большая советская энциклопедия (ռուս.): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
2. 1 2  Կերպարվեստի արխիվ — 2003.
3. 1 2
4. ↑  Bart McDowell (1997). *Journey across Russia: the Soviet Union today*. The Society. էջ 367. Վերցված է 2010 թ․ դեկտեմբերի 12-ին. `{{cite book}}`: Unknown parameter `|coauthors=` ignored (`|author=` suggested) (օգնություն)
5. ↑  Gvakharia, George (22 նոյեմբերի, 2004). «ირაკლი ოჩიაური – 80». *Radio Tavisupleba (Radio Free Europe/Radio Liberty)* (Georgian). Վերցված է 2010 թ․ դեկտեմբերի 12-ին.`{{cite news}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ираклий Очиаури: «Я служу искусству и Грузии» Archived 2015-03-15 at the Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Universalis |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000114593650 · LCCN: n2001053406 · NUKAT: n2007009625 · VIAF: 167046610 · WorldCat VIAF: 167046610 |

 |
**Սինան Օղան** (թուրք․ *Sinan Oğan,* 1967 թ․ սեպտեմբերի 1, Իգդիր), ադրբեջանական ծագումով թուրք քաղաքական գործիչ։ 2011-2017 թթ․-ին Ազգայնական շարժում կուսակցությունից (ԱՇԿ) եղել է Թուրքիայի Ազգային մեծ ժողովի պատգամավոր։ Թուրքիայի 2023 թ․ նախագահական ընտրություններում մասնակցել է որպես ATA դաշինքի թեկնածու։

Կենսագրությունը
---------------

Սինան Օղանը ծնվել է 1967 թ․ սեպտեմբերի 1-ին Իգդիրում։ 1989 թ․-ին ավարտել է Մարմարայի համալսարանը։ 1993-2000 թթ․-ին եղել է Ադրբեջանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի դեկանի տեղակալ։ 1994-1998 թթ․-ին եղել է Համագործակցության և համակարգման հարցերով թուրքական գործակալության ներկայացուցիչը։

2000 թ․-ին վերադարձել է Թուրքիա, աշխատել Եվրասիական ռազմավարական հետազոտությունների կենտրոնում և մասնագիտացել է Կովկասի հարցերով։ 2004 թ․-ին ստեղծել և ղեկավարել է Միջազգային հարաբերությունների և ռազմավարական վերլուծության TÜRKSAM կենտրոնը։

2015 թ․-ին հեռացվել է Ազգայնական շարժում կուսակցությունից։ Դատարանում բողոքարկել է այդ որոշումը և նույն տարվա նոյեմբերին վերականգնել անդամությունը, սակայն 2017 թ․-ին նորից հեռացվել է կուսակցության շարքերից։ Օղանը, ինչպես նախորդ անգամ, փորձել է դատարանում բողոքարկել այդ որոշումը, սակայն այս անգամ հայցը մերժվել է։ Նրա հեռացման պատճառը կուսակցության քաղաքականության վերաբերյալ քննադատական հայտարարություններն են եղել։ Այնուամենայնիվ, իրական պատճառ կարող էր լինել նաև կուսակցությունում առաջատարի դերը ստանձնելու նրա հավակնությունը, որը երկար տարիներ գլխավորում է Դևլեթ Բահչելին։

2009 թ.-ին Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտում քաղաքական գիտությունների թեկնածուի աստիճան է ստացել։

Մի քանի գրքի և մոտ 500 հոդվածի հեղինակ է։

Մասնակցությունը 2023 թ․ նախագահական ընտրություններին
----------------------------------------------------

| Տարեթիվ | Ձայներ | **%** | Տեղ | Քարտեզ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2023 | 2,831,208 | 5,17 | 3-րդ |  |

Անձնական կյանքը
---------------

Սինան Օղանը ամուսնացած է, 2 զավակ ունի։ Խոսում է անգլերեն և ռուսերեն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Кто такой ультранационалист и доктор МГИМО Синан Оган». *Новая газета Европа*.
2. ↑  «Sinan OĞAN - 24. DÖNEM IĞDIR MİLLETVEKİLİ». *TÜRKİYE BÜYÜK MİLLET MECLİSİ*.
**Մելիսա Բիլալ** (1978), ամերիկահայ ակադեմիկոս, համալսարանի դասախոս, էթնո երաժշտության մասնագետ։ Բիլալը Լոս Անջելեսի Կալիֆորնիայի համալսարանի Մերձավոր Արևելքի հետազոտությունների կենտրոնի ականավոր գիտաշխատող է և էթնոերաժշտագիտության ամբիոնի դասախոս։ Նաև Հայաստանի ամերիկյան համալսարանի հումանիտար և սոցիալականգիտությունների ֆակուլտետի դոցենտ է։

Գիտական գործունեություն
-----------------------

Հայագիտություն է դասավանդել Չիկագոյի համալսարանի հումանիտար գիտությունների ֆակուլտետի Մերձավոր Արևելքի լեզուների և քաղաքակրթությունների բաժնում։ Մելիսա Բիլալը աշխատել է Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտում` (MIT) որպես հրավիրված պատմագետ, Կոլումբիայի համալսարանի` Մերձավոր Արևելքի, Հարավային Ասիայի և Աֆրիկայի ուսումնասիրությունների բաժնում` (MESAAS) որպես հայագիտության հրավիրված դասախոս, Բոազիջի համալսարանում` որպես պատմության դասախոս, Ստամբուլի արևելյան ինստիտուտում` որպես հետդոկտորական ծրագրի գիտաշխատող և Կոլումբիայի համալսարանի «Մելլոն» հետդոկտորական դասավանդման ծրագրի գիտաշխատող երաժշտության գծով։

Գիտական ուսումնասիրությունները ընդգրկում են 1915-1922 թվականների Հայոց ցեղասպանության հիշատակի քաղաքականությունը և հիշողության նեոլիբերալ քաղաքականության քննադատությունը Թուրքիայում բռնության, տեղահանության, օտարման և գոյատևման թեմաներով։ Նրա հետազոտությունները և հրատարակությունները ներառում են Թուրքիայի հայ համայնքում պատմական գիտելիքների ձևավորումն ու փոխանցումը զգայական մակարդակում, երգեցողությունը և հեքիաթասացությունը, երաժշտության ազգագրության պատմությունն ու քաղաքականությունը և հայկական ֆեմինիզմի պատմությունը։

Ավարտին է հասցրել «Ձայնային ստորագրությունները. ռուս-հայկական ռազմագերիների ձայնագրությունները գերմանական համակենտրոնացման ճամբարներում, 1916-1918 թթ․» աշխատանքը։

2006 թվականին խմբագրել է «Ճիչ արդարության համար. հինգ հայ ֆեմինիստ գրողներ Օսմանյան կայսրությունից մինչև Թուրքիայի Հանրապետություն (1862–1933)» թուրքերեն գիրքը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  «Lecture: "A Foe of Injustice and Prejudice: Srpuhi Dussap and the Foundations of Nineteenth-Century Ottoman Armenian Feminist Thought" with Melissa Bilal» (ամերիկյան անգլերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2021 թ․ մայիսի 15-ին. Վերցված է 2021 թ․ մայիսի 15-ին.
3. ↑  «Fellow Melissa Bilal of Turkey Co-Chairs Feminism & Armenian Studies Conference». *IIE Scholar Rescue Fund* (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2021 թ․ մայիսի 15-ին.
4. ↑  «Melissa Bilal | Near Eastern Languages and Civilizations». *nelc.uchicago.edu*. Վերցված է 2021 թ․ մայիսի 15-ին.
5. ↑  «Melissa Bilal». *The UCLA Herb Alpert School of Music* (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2021 թ․ մայիսի 15-ին.
6. 1 2  «Մելիսա Բիլալ». *Zabel*. Վերցված է 2023 թ․ մարտի 13-ին.
**Մարիետա դե Վեինտեմիլիա Մարկոնի** (իսպ.՝ Marieta de Veintimilla Marconi, սեպտեմբերի 8, 1855(1855-09-08), Գուայակիլ, Էկվադոր - մարտի 11, 1907(1907-03-11), Կիտո, Էկվադոր), Էկվադորցի գրող, ֆեմինիստ և քաղաքական գործիչ։ Կատարել է Էկվադորի առաջին տիկնոջ դերը իր չամուսնացած հորեղբոր՝ Իգնասիո դե Վեյնտեմիլյայի նախագահության ժամանակ` 1876-1883 թվականներին։

Կատարելով երկրի առաջին տիկնոջ դերը՝ Մարիետա դե Վեյնտեմիլյան զգալիորեն փոխել է հագնվելու ձևն ու սոցիալական վերաբերմունքը հասարակության մեջ կնոջ դերի վերաբերյալ։ Նրա շնորհիվ Էկվադորի հասարակության վերին շերտերի կանայք դեն են նետել այն ժամանակ կրած սև հագուստը և ընդունել են վառ գույներով հագնվելու եվրոպական նորաձևությունը։ Վեյնտեմիլյան նպաստել է նաև կանանց տեղաշարժի ազատությանը։ Նախկինում նրանք փողոցներով չեն քայլել առանց տղամարդ խնամակալների ուղեկցության։ Վեյնտեմիլյան, որպես առաջին տիկին, շրջել է քաղաքում միայնակ կամ ընկերուհու ուղեկցությամբ՝ դրանով իսկ դառնալով ընդունելի վարքի օրինակ բոլոր մյուս կանանց համար։ 1882 թվականին նրա հորեղբայրը բացակայել է մայրաքաղաք Կիտոյից՝ գտնվելով երկրի մեկ այլ հատվածում։ Այդ ժամանակ սկսվել է քաղաքացիական պատերազմը և նրա բացակայության ընթացքում Մարիետան վերահսկողության տակ է առել մայրաքաղաքը, կառավարությունը և նրա զինված ուժերը՝ ստանձնելով Կիտոյի պաշտպանության հրամանատարությունը, երբ 1883 թվականին այն ենթարկվել է ապստամբների հարձակմանը։ Նա ստացել է Հեներալիտա մականունը։ Վայնտեմիլյան դարձել է Էկվադորի պատմության մեջ առաջին կինը, ով տիրապետել է նման մակարդակի իշխանության։ Պարտությունից հետո նա բերման է ենթարկվել և բանտարկվել։ 1884 թվականին նա ազատ է արձակվել և աքսորվել։

1898 թվականին Էկվադոր վերադառնալուց հետո Վեյնտեմիլյան դարձել է Էկվադորում նոր ձևավորվող կանանց շարժման առաջատար դեմքը և որպես գրող հանդես է եկել ֆեմինիստական ելույթներով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «PÉREZ TERÁN, Diego. «La intocada Marieta de Veintimilla». Ecuatimes». Արխիվացված օրիգինալից 2018 թ․ հուլիսի 5-ին. Վերցված է 2018 թ․ ապրիլի 8-ին.
2. ↑  «PÉREZ PIMENTEL, Rodolfo. «Marieta de Veintimilla Marconi». Diccionario biográfico del Ecuador». Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ հունվարի 8-ին. Վերցված է 2018 թ․ ապրիլի 8-ին.
3. ↑  Enciclopedia del Ecuador. Grupo Editorial Océano, 1999. Madrid, España. Marieta de Veintimilla, pp. 771.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 12773769q · GND: 132037823 · ISNI: 000000003949714X · LCCN: no00029261 · NTA: 333899121 · SUDOC: 115977902 · VIAF: 73979075 · WorldCat VIAF: 73979075 |

 |

 |
**Վիլիամ Բլենք Մոնրո** կրտսեր (հուլիսի 17, 1920(1920-07-17), Օռլեան շրջան, Լուիզիանա, ԱՄՆ - փետրվարի 17, 2011(2011-02-17), Վաշինգտոն, Կոլումբիայի շրջան, ԱՄՆ), ամերիկյան NBC News հեռուստատեսության լրագրող։ Նա գործադիր պրոդյուսեր էր և NBC-ի «Հանդիպեք մամուլում» (1975-1984 թվականներ) հանրային ծրագրի չորրորդ մոդերատորը՝ իրավահաջորդելով ծրագրի համահիմնադիր և երրորդ մոդերատոր Լորենս Է. Սպիվակին։

Կյանքը և կարիերան
-----------------

Մոնրոն ծնվել է Լուիզիանա նահանգի Նյու Օռլեանում և 1942 թվականին ավարտել այնտեղ գտնվող Թուլանի համալսարանը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Մոնրոն ծառայել է Եվրոպայում Միացյալ Նահանգների բանակի ռազմաօդային ուժերում։ Իր կարիերայի սկզբում Մոնրոն եղել է WDSU-TV-ի NBC-ի դուստր ձեռնարկության առաջին լրատվական տնօրենը իր Նյու Օռլեան հայրենի քաղաքում։ 1959-ին WDSU-TV-ում Մոնրոյի թիմը արժանացավ Ջորջ Ֆոստեր Պեբոդի մրցանակին։ NBC-ի «Այսօրվա շոուում» նրա հաղորդած լուրերը 1973 թվականին Պեյբոդիում հաղթել են։ Նա նաև նշանավոր գործիչ էր դատարանների և օրենսդիր պալատների մամուլի ավելի մեծ հասանելիության հարցում։ Մոդերնի աթոռը ստանձնելուց մի քանի տարի առաջ Մոնրոն ծառայել է որպես «Meet the Press»-ի շաբաթվա չորս կանոնավոր վահանակներից մեկը։ Աշխատել է որպես NBC-ի Վաշինգտոնի բյուրոյի ղեկավար և հաճախ զեկուցել է The Today Show-ում, որի համար 1973 թվականին նա շահել է Պեբոդի։ 1986 թվականին Մոնրոն հրաժարվեց NBC-ից, բայց հետագայում զբաղեցրեց իր տեղը մի շարք այլ աշխատատեղերում, այդ թվում նաև չարաշահումներ իրականացրած վարչակազմի մասին անհատների բողոքները քննելու պաշտոնը` «Աստղեր և շերտեր»-ի համար. այն ԶԼՄ-ների հարթակ է, որը արտերկրում սպասարկում է ԱՄՆ-ի զինված ուժերը։

Մոնրոն վիրավորվել է 2010-ի դեկտեմբերին և իր կյանքի վերջին երեք ամիսներն անցել է Մերիլենդի ծերանոցում։ Նրա ընտանիքը հայտնել է, որ նա մահացել է արյան բարձր ճնշումից առաջացած բարդությունների հետևանքով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  Pioneering WDSU newsman, "Meet the Press" moderator Bill Monroe dies  Archived February 21, 2011, at the Wayback Machine.
3. ↑  Bill Monroe interview at Archive of American Television – June 13, 2005
4. ↑  NATPE
5. ↑  Martin, Douglas (2011 թ․ փետրվարի 18). «Bill Monroe, 'Meet the Press' Host, Dies at 90». *The New York Times*. էջ B15.
6. ↑  «Times-Picayune: How Gifford got the job». Արխիվացված է օրիգինալից 2007 թ․ սեպտեմբերի 30-ին. Վերցված է 2007 թ․ հունվարի 8-ին.
**Կարմիր թավշյա տորթ** (իսպ.՝ Red Velvet Cake), անգլալեզու երկրներում՝ սև-կարմրային, վառ կարմիր կամ կարմիր ու շագանակագույն գույների։ Ավանդաբար պատրաստվում է ինչպես շերտավոր խմորը՝ սերուցքային պանրի գլազուրով։ Կարմիր սննդային ներկի շնորհիվ այն ստանում է կարմիր գույն։

Բաղադրատարրերը՝ սերուցքային կարագը, կակաոն, ալյուրը, կարմիր սննդային ներկը և ճակնդեղը, ինչպես օրենք, լցվում են թանի մեջ։ Սովորաբար օգտագործվում է սերուցքային պանրից կամ զուտ կրեմային գլազուր։

Պատմություն
-----------

1975 թվականին լույս տեսած American Cookery գիրքը (Ջեյմս Բյորդ) նկարագրում է կարմիր թավշյա տորթի 3 տարբեր տեսակ, որոնք միմյանցից տարբերվում էին ճարպի և սերուցքային կարագի քանակությամբ։ Բոլորում օգտագործվել էր կարմիր սննդային ներկը, բայց թթու քացախի և թանի ազդեցության ներքո, ինչպես օրենք, կակաոյի վրա ավելի լավ է երևում կարմիրը։ Հենց կարմիր գույնի առկայության հետ է կապված տորթի «կարմիր թավշյա» անվանումը ինչպես նաև շոկոլադային տորթերին երբեմն վերնագրվող «Սատանայի ուտեստ» անվանումը։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ երբ չափակարգում էին ապրանքներն, հացթուխները օգտագործում էին եփած ճակնդեղ՝ տորթերի գույնն ավելացնելու համար։ Եփած ճակնդեղը դեռ կարող է հանդիպել որոշ բաղադրատոմսերում։ Այս տորթն եղել է հայտնի ուտելիք Մեծ ճգնաժամի ժամանակ։

Կանադայում տորթը հայտնի էր դարձել որպես աղանդեր ռեստորաններում և Eaton հացաբուլկեղենի խանութների ցանցում 1940-ական և 1950-ական թվականներին։ Տորթը համարվում էր Eaton-ի միօրինակ բաղադրատոմս, իսկ աշխատակիցները լռում էին։ Այդ լռության հետևանքով մարդկության մեծ մասը կարծում էր, որ բաղադրատոմսի ստեղծումը պատկանում է այդ խանութների ցանցին, տիկին Eaton։

Տորթի ճանաչումը նաև կապված է 1989 թվականին նկարահանված «Պողպատե մագնոլիաներ» ֆիլմին, որտեղ փեսայի տորթը (հարավային ավանդույթ) լինում է կարմիր թավշյա տորթը՝ զրահակիր նավի տեսքով։ Վերջին տարիների ընթացքում տորթը դարձել է ավելի հայտնի և հեշտությամբ գտնվելի շատ հացաբուլկեղենի խանութներում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Beard, James (1972). *James Beard's American Cookery*. Boston: Little, Brown.
2. ↑  Scott, Suzanne (2003 թ․ հունիսի 7). «It's All Mixed Up! The History and True Facts About Baking Devil's Food Cake». New Jersey Baker's Board of Trade. Արխիվացված է օրիգինալից 2004 թ․ օգոստոսի 5-ին. Վերցված է 2004 թ․ հոկտեմբերի 10-ին.
3. ↑  The Unknown History of the Red Velvet Cake
4. ↑  «Red Velvet, the 'Lady Gaga' of cakes, wears well during the holidays». Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ փետրվարի 29-ին. Վերցված է 2015 թ․ ապրիլի 28-ին.
5. ↑  Anderson, Carol (2004). *Lunch with Lady Eaton: Inside the Dining Rooms of a Nation*. Toronto: ECW Press. ISBN 1-55022-650-9. `{{cite book}}`: Unknown parameter `|coauthors=` ignored (`|author=` suggested) (օգնություն)
6. ↑  Fabricant, Florence (2007 թ․ փետրվարի 14). «So Naughty, So Nice». *The New York Times*. Վերցված է 2012 թ․ օգոստոսի 22-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կարմիր թավշյա տորթի բաղադրատոմս

Տես նաև
-------

Գազարով տորթ
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Սայադյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Ալեքսանդր Գեորգիի Սայադյան** (հոկտեմբերի 19, 1949, Մարալիկ, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ հաղորդավար։

Կենսագրություն
--------------

Ալեքսանդր Սայադյանը ծնվել է 1949 թվականի հոկտեմբերի 19-ին Մարալիկում։ 1966 թվականին ավարտել է Էջմիածնի № 1 միջնակարգ դպրոցը։ Սովորել է Մոսկվայի հեռուստատեսության և ռադիոյի աշխատողների համամիութենական ինստիտուտում և Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտում։ 1971 թվականին մասնակցել է հայկական ռադիոյի հայտարարած մրցույթին և դարձել է հայկական ռադիոյի հաղորդավար։ Նույն թվականին տեղափոխվել է հեռուստատեսություն և մինչև 2000 թվականն աշխատել որպես հաղորդավար։

Վարել է երիտասարդական, արդյունաբերական, հասարակական-քաղաքական հաղորդումներ։ Եղել է «Լրաբեր» գլխավոր լրատվական ծրագրի առաջատար հաղորդավարը։ Փոխանակային ծրագրերի շրջանակներում ներկայացրել է Հայաստանը ուկրաինական, էստոնական, լատվիական, թուրքմենական, ղրղզական և Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի, Ստավրոպոլի, Կեմերովոյի, Դոնի Ռոստովի մարզային հեռուստաընկերությունների եթերում։

Ներդրում է ունեցել «Մայր Հայրենիք» (հետագայում՝ «Հայրենիք») և «Այգ» (հետագայում՝ «Երևան») հեռուստաընկերությունների ստեղծման և կայացման գործում։ «Բարի Լույս» հեղինակային ծրագրով 2004-2013 թվականներին աշխատել է Հայաստանի հանրային ռադիոյում և «Արձագանք» ռադիոկայանում։ Զբաղվում է նաև մանկավարժական գործունեությամբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Ալեքսանդր Սայադյանի կենսագրությունը avproduction.am կայքում». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 6-ին. Վերցված է 2018 թ․ փետրվարի 20-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ալեքսանդր Սայադյան, Կարինե Սարգսյան
**Ջեյք Ցակալիդիս** (վրաց.՝ იაკოვოს წაკალიდას, հուն․՝ Ιάκωβος Τσακαλίδης, հունիսի 10, 1979(1979-06-10), Ռուսթավ, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացական արմատներով հույն բասկետբոլիստ։ Ի ծնե անունը եղել է Ալեքսեյ Լեդկով։

Կարիերա
-------

Ջեյք Ցակալիդիսն իր սպորտային կարիերան սկսել է 1996 թվականին` 16 տարեկան հասակում, Հունական Սուպեր Լիգայում։ ԱԷԿ-ի կազմում նա երկու անգամ հասել է եզրափակիչ (1998, 1999), հաղթել է Սապորտների գավաթի խաղարկությունում (2000) և Հունաստանի գավաթի խաղարկությունում (2000): Ջեյք Ցակալիդիսը ԱԷԿ-ի կազմում ցուցաբերել է գերազանց առաջադիմություն։

2000 թվականին Ցակալիդիսը հեռացավ Հունաստանից և հանգրվանեց Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Իր ամերիկյան կարիերան սկսել է «Ֆինիքս Սանս» բասկետբոլային ակումբի կազմում։ Իր ամերիկյան բասկետբոլային կարիերայում նա անցկացրել է 7 մրցաշրջան։ 2007 թվականին նա տեղափոխվել է Հունաստան և հանգրվանել Օլիմպիակոս բասկետբոլային ակումբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Սլավա Մալամուդ (2005 թ․ մարտի 15). «Ջեյք Ծակալիդիս». Սպորտ-Էքսպրես. Վերցված է 2013 թ․ հոկտեմբերի 10-ին.
2. ↑  Grizzlies swap C Tsakalidis to Houston for F Padgett, posted February 13th, 2007.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Էջը NBA.com կայքում
* էջը «Bulgarian Basket» կայքում
Կայարանի ընդհանուր տեսքը
Հայդարփաշա կայարանը 2013 թվականի փետրվարին
**Հայդարփաշա** (թուրքերեն՝ Haydarpaşa Garı), երկաթուղային կայարան Ստամբուլի ասիական հատվածում՝ Հայդարփաշա թաղամասում։ Կառուցվել է 1906- 1908 թվականներին՝ որպես Ստամբուլ- Բաղդադ երկաթգծի սկզբնակետ։ Կայարանը սպասարկում է Ստամբուլի ասիական շրջանները, ինչպես նաև Թուրքիայի ողջ արևելյան հատվածը, ընդհուպ մինչև Հայաստանի, Իրանի և Սիրիայի սահմանները։ Հայդարփաշա կայարանը համարվում է Ստամբուլի ամենամեծ երկաթուղային կայարանը։ Հայդարփաշան սպասարկում է նաև երկաթուղային միջազգային ուղղություններով երթևեկող գնացքները։

Կայարանի նախագիծը կազմվել է գերմանացի ճարտարապետներ Օտտո Ռիտտերի (գերմ.՝ Otto Ritter) և Հելմուտ Կունոյի (գերմ.՝ Helmuth Cuno) կողմից կողմից։ Կայարանի գլխավոր մասնաշենքը կառուցվել է արհեստական թերակղզու վրա, որը ունի ելք դեպի բաց ծով։ Ուղիղ կայարանի մոտից նավերը շարժվում են դեպի Ստամբուլի մյուս թաղամասերը՝ Բոսֆորի ողջ երկայնքով։

2010 թվականի նոյեմբերի 28-ին Հայդարփաշա կայարանում տեղի է ունեցել հրդեհ։ Reuters գործակալության փոխանցմամբ հրդեհը տեղի է ունեցել այն ժամանակ, երբ կայարանի տանիքում կատարվել են շինարարական աշխատանքներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «В Стамбуле горит крыша крупнейшего железнодорожного вокзала». РИА «Новости». 2010 թ․ նոյեմբերի 28. Վերցված է 2010 թ․ նոյեմբերի 28-ին.
2. ↑  Butler, Daren (2010 թ․ նոյեմբերի 28). «Major Istanbul train station ablaze». *Reuters Alertnet*. Վերցված է 2010 թ․ նոյեմբերի 28-ին. `{{cite news}}`: Unknown parameter `|coauthors=` ignored (`|author=` suggested) (օգնություն)(չաշխատող հղում)
(անգլ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հայդարփաշա կայարանի լուսանկարները Archived 2016-12-29 at the Wayback Machine.
* 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Հայդարփաշա կայարան Վիքիպահեստում |
**Եդա Մարիա Բրիտտո Վարգաս** (իսպ.՝ *Iêda Maria Britto Vargas*, դեկտեմբերի 31, 1944(1944-12-31), Պորտու Ալեգրի, Բրազիլիա), բրազիլացի մոդել, ով 1963 թվականին հռչակվել է Միսս Տիեզերք՝ դառնալով այդ տիտղոսը նվաճած առաջին բրազիլուհին և ընդհանուր առմամբ 12-րդ աղջիկը աշխարհում։ Այդ հաղթանակից հետո նա դարձել է հայրենի երկրի խորհրդանիշը, թեև որոշ ժամանակ բացակայել է Բրազիլիայից. բնակություն էր հաստատել ԱՄՆ-ում՝ Մերիլենդում, ապա Վաշինգտոնում։ Միացյալ Նահանգներում ապրելու ժամանակ Լենդովեր Հիլզում բացել է Capital Plaza Mall առևտրի կենտրոնը։

Դրանից հետո Վարգասը հինգ տարի էլ ապրել է Մայամիում (ի դեպ, Միսս Տիեզերք տիտղոսը նա նվաճել էր հենց Մայամի Բիչում կայացած մրցույթում), այնուհետև վերադարձել է հայրենիք, որտեղ արժանացել է չափազանց ջերմ ընդունելության և տևական ջերմ վերաբերմունքի։

Հինգ տարի անց՝ 1968 թվականին, բրազիլական Բայա նահանգի ներկայացուցիչ Մարթա Վասկոնսելոսը դարձել է Միսս Տիեզերք տիտղոսը նվաճած երկրորդ բրազիլուհին։

Եդան ծնունդով Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգից է։ Պատանության տարիներին սիրել է ֆուտբոլ խաղալ եղբայրների հետ։ Առաջին տիտղոսը նվաճել է 17 տարեկանում՝ 1962 թվականին հռչակվելով նախ Միսս Պորտու Ալեգրի, ապա Միսս Ռիու Գրանդի դու Սուլ, այնուհետև Միսս Բրազիլիա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  "Capital Plaza Center Opened by Gov. Tawes, "by Donald L. Hymes, *The Washington Post, Times Herald*, Aug 8, 1963, p. A17.
3. ↑  "Capital Plaza Center Opened by Gov. Tawes," by Donald L. Hymes, *The Washington Post and Times-Herald*, August 8, 1963, p. A17.
4. ↑   Maria Vargas, o perfil de consumidor da Miss Universo 1963|fechaacceso=11 de julio de 2011

Արտաքին հղումներ
----------------

* missesdobrasil.com, in Portuguese Archived 2004-09-26 at the Wayback Machine.

| Պարգևներ և ձեռքբերումներ |
| --- |
| Նախորդող՝**Արգենտինա Արգենտինա Նորմա Նոլան** | **Միսս Տիեզերք**1963 | Հաջորդող՝**Հունաստան Հունաստան Կորիննա Ցոպեյ** |
| Նախորդող՝**Մարիա Օլիվիա Ռեբուսաս Կավալկանտի** | **Միսս Բրազիլիա**1963 | Հաջորդող՝**Անժելա Տերեզա Ռեյիս Վասկոնսելոս** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | WikiTree |

 |
**Արման Մանուկյան** (մարտի 21, 1931(1931-03-21), Ֆաթիհ, Ստամբուլ, Թուրքիա - դեկտեմբերի 28, 2012(2012-12-28), Ստամբուլ, Թուրքիա), հայազգի դասախոս, գրող և տնտեսագետ Թուրքիայում։

Կենսագրություն
--------------

Արման Մանուկյանը ծնվել է Ստամբուլի Թահթա Մինարե թաղամասում։ Արմանի հայրը՝ Արթինը կռվել է Չանաքքալեի ատերազմում և պարգևատրվել է Թուրքիայի Հանրապետության *Իսթիքլալ* (Անկախության) մեդալով։ Արթինը կոշիկի խանութի սեփականատեր էր։ 30 տարեկանում, 1930 թվականին ամուսնացել է Էլիզայի հետ, իսկ 1931 թվականին զույգն ունեցել է իրենց առաջին որդուն՝ Արմանին։

Արման Մանուկյանն իր նախնական կրթությունը սկսել է Ստամբուլի Շիշլի թաղամասի Մխիթարյան հայկական դպրոցում։ Ավարտով տարրական կրթությունը՝1945 թվականին հաճախել է հեղինակավոր Ռոբերտ քոլեջ, որտեղ ընկերացել է ապագա հայտնի մարդկանց հետ, ինչպիսիք են Թալաթ Սաիթ Հալմանը, Ռահմի Քոչը, Օքթայ Յենալը և այլք։ Ավարտելով Ռոբերտ քոլեջը՝ 1951 թվականին ստացել է տնտեսագիտության և առևտրի կոչում։ Հոր բիզնեսն արդիականացնելու համար Մանուկյանը բազմիցս մեկնել է արտերկիր, այդ թվում՝ վեց անգամ այցելել է Ճապոնիա։ 1953 թվականին թուրքական բանակ զորակոչվելուց հետո Կինալիադայում ամառային արձակուրդների ժամանակ նա հանդիպել է իր ապագա կնոջը՝ Ալիսին։ Դրանից անմիջապես հետո նա սկսեց դասախոսի իր կարիերան 1956 թվականի սեպտեմբերի 13-ին։ Այնուամենայնիվ, նա օգտվեց առիթից՝ ուսումը շարունակելու Մայամիի համալսարանում։ Նրա կինը դարձել է նաև Մայամիի համալսարանի երաժշտական ֆակուլտետի ուսանող։ Արման Մանուկյանն իր առաջին գիրքը՝ «Հաշվապահական հաշվառման պատմությունն ու էվոլյուցիան» Մայամիի համալսարանի հրատարակչական կառույցների օգնությամբ գրել է 1960 թվականին։ Արման և Ալիս Մանուկյանները գրքի լույս տեսնելուց անմիջապես հետո ունեցան իրենց առաջնեկին՝ Ռոյին։ Զույգը վերադառնում է Թուրքիա, իսկ Արման Մանուկյանը դասախոսական գործունեությունը շարունակեում է Ռոբերտ քոլեջում։ 1971 թվականին նա սկսեց դասավանդել Բոսֆորի համալսարանում, իսկ 1982 թվականին անցավ թոշակի։ Նրա ուսանողների թվում եղել են թուրքական հասարակության հայտնի դեմքեր, ինչպիսիք են Գյուլեր Սաբանջը, Թանսու Չիլլերը, Օմեր Դինչքյոքը, Ջակ Քամհին և այլք։ Թեև նա թոշակի էր անցել, այնուամենայնիվ շարունակում էր շաբաթը մեկ հաշվապահության դասեր տալ։ Եղել է բազմաթիվ կրթական սեմինարների և գիտաժողովների մասնակից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Arman Manukyan yaşamını yitirdi Haberi». Gundem.bugun.com.tr. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ հունվարի 1-ին. Վերցված է 2012 թ․ դեկտեմբերի 30-ին.
2. ↑  Cakmakci, Nurhan. «Graduated 16,000 students and never let them feel unsatisfied» (Turkish). Վերցված է 2012 թ․ սեպտեմբերի 21-ին.`{{cite news}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
3. ↑  Senver, Bulent. «Arman Manukyan Interview» (Turkish). Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ հունվարի 16-ին. Վերցված է 2012 թ․ սեպտեմբերի 21-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
4. ↑  Manukyan, Arman (1960). *History and Evolution of Accounting*. Miami: Miami University. էջ 288.
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Ղազարյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Հասմիկ Արմենի Ղազարյան** (նոյեմբերի 4, 1946(1946-11-04), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարչուհի-գոբելենագործ։

Կենսագրություն
--------------

1962-1964 թվականներին սովորել է Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի պետական ուսումնարանում։ 1969 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Ստրոգոնովի անվան պետական գեղարվեստա-արդյունաբերական ակադեմիայի ինտերիերի ֆակուլտետը։ 1970 թվականից դասավանդում է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանում, 1989-1994 թվականներին՝ ՀՊՄԻ-ում, 2003 թվականից՝ Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայում։ 1979 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է։

Հասմիկ Ղազարյանի աշխատանքները գտնվում են Սարդարապատի թանգարանում, Մոսկվայի Ռուսական դեկորատիվ արվեստների թանգարանում, մասնավոր հավաքածուներում (Երևան, Մոսկվա, Սանկտ Պետերբուրգ, Նյու Յորք, Լոս Անջելես, Կիև և այլն)։

Ստեղծագործություններ
--------------------

Հասմիկ Ղազարյանի «Հայաստանի քարեր» (1987), «Ճանապարհորդություն» (1991) շարքերը, «Երևան» (2002) եռանկարը, «Զանգեզուր» (1976), «Ժամանակակից Հայաստան» (շարք, 1981 թվականից, ՌԴ Գեղարվեստի ակադեմիայի դիպլոմ, 1987), «Ուռենիներ » (1997), «Վարդեր» (2001) աշխատանքներն արժևորվում են նրանով, որ հաստատում են ժամանակակից որմնագորգի (tapestry) ազգային ձևը։

Կարապետ Եղիազարյանի հետ ստեղծել է «Երգ Հայաստանի» (1984) գոբելենը (Գյումրիի դրամատիկ. թատրոն), «Շախմատ» շարքը (1985, Երևանի շախմատի տուն), Թեղենիք գյուղի Սրբոց Նահատակաց եկեղեցու խորանի (2003), «Ծաղկիր իմ երկիր» (Ուստ Կամենոգորսկ քաղաքի թատրոն, ՌԴ գեղարվեստի ակադեմիայի դիպլոմ, 1979) վարագույրները, մասնակցել (Գրիգոր Խանջյանի, Կարապետ Եղիազարյանի հետ) «Վերածնունդ» գոբելենային վարագույրի (1986, Երևանի Կարեն Դեմիրճյանի անվան մարզահամերգային համալիր) ստեղծմանը։

Ցուցահանդեսներ
--------------

1970 թվականից Ղազարյանը մասնակցում է ցուցահանդեսների Հայաստանում և արտերկրում (Մոսկվա, Սանկտ Պետերբուրգ, Թիֆլիս, Ռիգա, Լոս Անջելես, Հնդկաստան, Գերմանիա, Շվեդիա և այլն)։

Ղազարյանը մասնակցել է մի շարք ցուցահանդեսների Հայաստանում, ինչպես նաև միջազգային սիմպոզիումների /Էրֆուրտ (1978), Լոզան (1979), Սոմբատհեյ (Հունգարիա, 1983), տեքստիլ ցուցահանդեսների (Քյոսեգ, Բուդապեշտ 1983), 1984 թվականին Ռիգայում կայացած 2-րդ միջազգային տեքստիլ արվեստի սիմպոզիումին։

### Անհատական ցուցահանդեսներ

* Մոսկվա (1994)
* ԱՄՆ (2001)
* Երևան (2002)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005*.
2. ↑  Հասմիկ Ղազարյանի կենսագրությունը Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի պետական քոլեջի կայքում

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հասմիկ Ղազարյան Archived 2021-06-02 at the Wayback Machine.
**Զավեն Բշտիկյան** (1930, Բեյրութ, Լիբանան - նոյեմբերի 10, 2018(2018-11-10), Երևան, Հայաստան), հայ լուսանկարիչ։ «Սովետական Հայաստան» օրաթերթի, այնուհետև՝ «Մունետիկ» շաբաթաթերթի ֆոտոթղթակից։

Կենսագրություն
--------------

Զավեն Բշտիկյանը ծնվել է 1930 թվականին Բեյրութում։ Սովորել է Բեյրութի Մխիթարյան վարժարանում։ 1946 թվականին հայրենադարձել է։ Որպես լուսանկարիչ փորձառություն է ձեռք բերել Պարգև Չոլագյանի մոտ։ Եղել է «Սովետական Հայաստան» օրաթերթի ֆոտոթղթակից, 1952 թվականից՝ «Հայաստանի աշխատավորուհի» ամսագրի գլխավոր լուսանկարիչ։ Ստեղծել է կնոջ կերպարը ներկայացնող լուսանկարչական պատկերասրահ, որը եզակի է հայ լուսանկարչության պատմության մեջ իր ծավալով և մշակութաբանական արժեքով։ Բշտիկյանի նատուրալիստական լուսանկարները ներկայացնում են Խորհրդային Հայաստանի կանանց կյանքի բոլոր բնագավառներում՝ ներկայացնելով կնոջ առաջադեմ կերպարը՝ համատեղված ավանդական, պահպանողական հայացքների հետ։ Արխիվի մեջ հատուկ նշանակություն ունեն Բշտիկյանի՝ կանանց նորաձևությունը գովազդող լուսանկարները։

Աշխատանքային գործունեության ընթացքում թղթակցել է հայաստանյան գրեթե բոլոր թերթերին և ամսագրերին («Սովետական Հայաստան», «Հայաստանի աշխատավորուհի», «Ավանգարդ», «Հայրենիքի ձայն», «Հայաստան», «Գիտություն և տեխնիկա», «Երեկոյան Երևան»)։ Մասնագիտական գործունեությունն ավարտել է «Սովետական Հայաստան» օրաթերթում՝ որպես դրա ամենաբազմամյա ֆոտոթղթակից։ Հայաստանի անկախացումից հետո թղթակցել է «Մունետիկ» շաբաթաթերթին։

Լրագրողական լուսանկարչությունից բացի Բշտիկյանը եղել է գեղարվեստական լուսանկարչության ներկայացուցիչ։

Մասնակցել է բազմաթիվ հանրապետական և միութենական մրցույթների։ Լենինգրադում կայացած համամիութենական գլխավոր ստուգատեսում արժանացել  է հատուկ մրցանակի և արծաթե մեդալի։

1985 թվականին թողնելով լուսանկարչությունը՝ Բշտիկյանը զբաղվել է նկարչությամբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Մահացել է լուսանկարիչ Զավեն Բշտիկյանը». Արխիվացված է օրիգինալից 2022 թ․ փետրվարի 11-ին. Վերցված է 2019 թ․ հունվարի 10-ին.
2. 1 2 3  Քոչար, Վահան։ Հայ լուսանկարիչներ, հեղինակային հրատարակություն, Երևան, 2007, էջ 119։
3. ↑  «ԲՇՏԻԿՅԱՆ, ԶԱՎԵՆ | Հայ լուսանկարչական արվեստների հետազոտական շտեմարան». *www.lusarvest.org*. Վերցված է 2019 թ․ հունվարի 10-ին.
4. ↑  «Ավանգարդիստական լուսանկարչություն».
5. ↑  Daily, A. Z. G. «ԼՈՒՍԱՆԿԱՐՉՈՒԹՅԱՆ ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՖԵՆՈՄԵՆԸ». *AZG Daily*. Վերցված է 2019 թ․ հունվարի 10-ին.
**Բենիամին (Բենո) Սիրակի Դարբինյան** (1973 թ․ մայիսի 29, Երևան - 1992 թ․ մայիսի 17, Երասխավան), Արցախյան ազատամարտի մասնակից, ազատամարտիկ։

Կենսագրություն
--------------

Բենիամին Դարբինյանը ծնվել է 1973 թվականի մայիսի 29-ին, Երևանում։ 1980-1988 թվականներին սովորել է Մ․ Աբեղյանի անվան հ․ 3 դպրոցում։ 1988 թվականին՝ 8-րդ դասարանն ավարտելուց հետո, Բենիամինը լիարժեքորեն նվիրվում է ազատամարտին․ ընտանիքից թաքուն անդամագրվում է Հայոց ազգային բանակին (ՀԱԲ), ապա միանում է «Գարեգին Նժդեհ» կամավորական ջոկատին, չնայած նրան, որ ընդամենը 15 տարեկան էր։ Ծնողների անվերջ և կայուն հորդորները ոչ մի ազդեցություն չեն ունենում պատանու վրա։ Հրամանատարը սկզբում նրան արգելում էր թեժ մարտերին մասնակցել, բայց Բենոն մշտապես ձգտում էր դրան, և երբ հրամանատարը տեղի է տալիս, նա ուրախությամբ մեկնում է մարտադաշտ։

Բենիամինը մասնակցել է Հադրութի, Մարտունու, Շահումյանի, Հաթերքի, Իջևանի, Նոյեմբերյանի, Գորիսի, Բերձորի, Խնձորեսկի և Կոռնիձորի ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։

1992 թվականին մասնակցում է Երասխավանի բարձունքի ազատագրմանը։ Մայիսի 15-ին, չհասցնելով հրաժեշտ տալ տանեցիներին, Գարեգին Նժդեհի անվան շտաբից մեկնում է Երասխավան, որտեղ երկու օր շարունակ կատաղի մարտեր են ընթանում։

Մայիսի 17-ի երեկոյան, երբ բարձունքն արդեն ազատագրված էր, դարանակալած թշնամու վերջին կրակոցից Բենոն զոհվում է։ 11 օր անց կլրանար նրա 19-ամյակը։

Բենիամինը թաղված է քաղաքային գերեզմանատան պանթեոնում (Թոխմախ), նրա շիրմաքարին փորագրված է․

«Ամենայն տեղ մահը մի է,

Մարդ մի անգամ պիտ մեռնի,

Բայց երանի, որ յուր ազգի

Ազատության կզոհվի․․․»։

Բենիամինի հարազատ եղբայրը՝ Արան, և հորեղբոր որդին՝ Հովհաննեսը, իրենց որդիներին անվանակոչել են նրա անունով։

Պարգևներ
--------

* ՀՀ Արիության մեդալ (հետմահու),
* ԱՀ «Մայրական երախտագիտություն» մեդալ (հետմահու),
* ՀՀ ԵԿՄ պատվավոր անդամ (հետմահու)։

Պատկերասրահ
-----------

* «Գարեգին Նժդեհ» կամավորական ջոկատի մարտիկները«Գարեգին Նժդեհ» կամավորական ջոկատի մարտիկները
* Բենոն և զինակից ընկերները Հայոց ցեղասպանության զոհերի հուշահամալիրումԲենոն և զինակից ընկերները Հայոց ցեղասպանության զոհերի հուշահամալիրում
* Բենիամինը և նրա զինակից ընկերներըԲենիամինը և նրա զինակից ընկերները

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հ. Մ. Այվազյան, Հ. Մ. Այվազյան (2004). *Ղարաբաղյան ազատագրական պատերազմ (1988-1994) հանրագիտարան*. Երևան: «Հայկական հանրագիտարան» հրատարակչություն. էջ 760. ISBN 5-89700-023-9.
2. ↑  Ասլանյան, Արփինե (05․06․1997). «Հայրենի հողի պաշտպանը». *Հայք* (927 ed.) (101): 6.
3. ↑  Մկրտչյան, Գոհար (1997). «Անմահանալու իրավունք». *Հայ զինվոր*: 11.
4. ↑  Ս․, Հ․ (28․07․1993). «Ծռերի զարմը՝ 15-ամյա ազատամարտիկը». *Երկիր*: 6.
**Ռուբեն Միրոյան** (հոկտեմբերի 19, 1939(1939-10-19), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 27, 1999(1999-10-27), Երևան, Հայաստան), հայ կուսակցական և պետական գործիչ։ Սպանվել է Հայաստանի խորհրդարանի շենքում ահաբեկչության հետևանքով։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1939 թվականի նոյեմբերի 19-ին Երևանում։

### Կրթություն

* 1959 - 1964 - Տնտեսագիտության ֆակուլտետ Երևանի պետական համալսարան։
* 1985 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ Նախարարների խորհրդրին առընթեր ժողովրդական տնտեսության ակադեմիան՝ ստանալով տնտեսագետի որակավորում։

### Աշխատանքային գործունեություն

1965-1971 թվականներին եղել է ՀԼԿԵՄ Երեւանի 26 կոմիսարների շրջկոմի առաջին քարտուղար։ 1971-1974թվականներին աշխատել է ՀԿԿ Կենտկոմում։ 1974 թվականից եղել է Երեւանի 26 կոմիսարների շրջխորհրդի նախագահի տեղակալ, առաջին տեղակալ, 1985-1991 թվականներին եղել է ՀԿԿ Կենտկոմի տեսուչ, Երևանի Լենինյան շրջխորհրդի գործկոմի նախագահ, ՀԿԿ Երեւանի 26 կոմիսարների շրջկոմի առաջին քարտուղար։ 1992-1999 թվականներին աշխատել է ՀՀ փոստի և հեռահաղորդակցության նախարարության համակարգում։

Քաղաքական գործունեություն
-------------------------

Հոկտեմբերի 27-ի զոհերի հիշատակին ՀՀ Ազգային ժողովի շենքի բակում տեղադրված Բիբլիական Դավիթը, հեղինակ՝ Երվանդ Քոչար
1999 թվականի մայիսի 30-ին ԱԺ պատգամավոր է ընտրվել «Միասնություն» դաշինքի համամասնական ընտրացուցակով։ 1999 թ. հունիսի 10-ին ընտրվել է ԱԺ նախագահի տեղակալ։ «Միասնություն» խմբակցության անդամ։ ՀԺԿ վարչության քարտուղար։ Հետմահու Պարգևատրվել է «Անանիա Շիրակացի մեդալով»։

Մահ
---

Զոհվել է 1999 թ. հոկտեմբերի 27-ին ԱԺ նիստի ժամանակ կատարված ահաբեկչության պատճառով։

Ընտանիք
-------

Ամուսնացած էր, ուներ երկու երեխա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6  «National Assembly of RA». *www.parliament.am*. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 26-ին.
**Անդրե Բեդողլույան** (արևմտ․հայ․՝ Անդրե Բեդօղլույան, անգլ․՝ André Bedoglouyan, փետրվարի 18, 1920(1920-02-18), Զահլե, Լիբանան - ապրիլի 13, 2010(2010-04-13)), հայ եկեղեցական գործիչ, լիբանանահայ վարդապետ, Հայ Կաթողիկե եկեղեցու օժանդակ հիերարք։

Բեդողլույանը ծնվել է Լիբանանի Զահլե քաղաքում, որտեղ քահանա է ձեռնադրվել 1945 թվականի դեկտեմբերի 25-ին, Զմմառի Սուրբ Տիրամոր վանքի միաբանության կողմից։ 1971 թվականի հուլիսի 24-ին նշանակվել է Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսություն օժանդակ եպիսկոպոս, ինչպես նաև Կոմանա Արմենիայի տիտղոսավոր եպիսկոպոս։ Վերջնական եպիսկոպոս է ձեռնադրվել 1971 թվականի սեպտեմբերի 19-ին։ Բեդողլույանը, որպես օժանդակ եպիսկոպոս, թոշակի է անցել 1994 թվականի նոյեմբերի 5-ին։ Բեդողլույանը մահացել է 2010 թվականի ապրիլի 13-ին։

Տես նաև
-------

* Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսություն
* Գրիգոր Գերգերյան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Comana Armeniae (Titular See) [Catholic-Hierarchy]». *www.catholic-hierarchy.org*. Վերցված է 2022 թ․ հոկտեմբերի 30-ին.
2. ↑

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կաթոլիկ-Հիերարխիա
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գևորգ Արաբաջյան (այլ կիրառումներ)

**Գևորգ Արաբաջյան** (1929, Սիլիստրա, Ռումինիա - հունիսի 4, 1997(1997-06-04)), բուլղարահայ ռադիոտեխնիկ, գյուտարար և բարեգործ։

Կենսագրություն
--------------

Գևորգ Արաբաջյանը ծնվել է 1929 թվականին Ռումինիայի Սիլիստրա քաղաքում (1947 թվականից Բուլղարիայի կազմում է)։ Ծննդավայրում ռումինական գիմնազիա է հաճախել, որից հետո ուսումը շարունակել է Սոֆիայի ռումինական քոլեջում։ Աշխատել է Հաղորդակցության գիտահետազոտական ինստիտուտում։ 1958 թվականին ավարտել է Սոֆիայի տեխնիկական համալսարանը։ 1965 թվականին Բուխարեստի Ազգային գիտական պոլիտեխնիկում պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսությունը։ Հաղորդակցության գիտահետազոտական ինստիտուտում ղեկավարել է «Տվյալների նախնական հաշվառման համակարգեր և միջոցներ» բաժինը։ Ստացել է դոցենտի կոչում։ Շվեյցարիայում Ժնևի ռադիոյի և հեռուստատեսության միջազգային կազմակերպությունում մասնակցել է ստանդարտիզացիայի և մետրալոգիայի ծրագրին։ 1977 թվականին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Վիեննա։ 1980 թվականի Մոսկվայի օլիմպիական խաղերի ժամանակ գործարկել է տվյալների և մուտքի համակարգը։ Մահացել է 1997 թվականին։

Գևորգ Արաբաջյանը ավելի քան 50 գիտական հոդվածի, երկու տեխնիկական գրքի, 16 հայտնագործության և պատենտների հեղինակ է։

Կինը` Էմիլիա Զախարիևան, մանկական գրքերի հեղինակ էր։

Գևորգ Արաբաջյանը իր ժառանգության մի մասը՝ 58300 ամերիկյան դոլար նվիրաբերել է Սիլիստրայի Սուրբ Տիրամայր հայկական եկեղեցուն։ Նրա նվիրատվությամբ կառուցվել է և իր անունն է կրում հայկական տունը։ Հայկական եկեղեցու փողոցը ևս կրում է Գևորգ Արաբաջյանի անունը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  Занов, Иван (2003). *Арменците в Силистра – минало и съвременност*. Силистра: издателство „Ритт". էջեր 82–83.
**Կառլ Իվանովիչ Մայ** (անգլ.՝ Karl Johann May, հոկտեմբերի 29 (նոյեմբերի 10), 1820, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 20 (ապրիլի 1), 1895, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս պրակտիկ-մանկավարժ, Նիկոլայ Պիրոգովի և Կոնստանտին Ուշինսկու առաջադեմ մանկավարժական հայացքների հետևորդ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Սանկտ Պետերբուրգում 1820 թվականի հոկտեմբերի 29-ին (նոյեմբերի 10-ին)։

Գերազանցությամբ ավարտել է Սուրբ Պետեր-Պետրիշուլեի գլխավոր գերմանական ուսումնարանը, որտեղ սովորել է 1833-1838 թվականներին։ 1836 թվականին գիշերօթիկ դպրոցում ստացել է օժանդակ ուսուցչի պաշտոն։

1845 թվականին ավարտել է Պետերբուրգի կայսերական համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետը։ Այնուհետև դասավանդել է արդարադատության նախարարի երեխաներին, ուսուցիչ է աշխատել տարրական դպրոցներում, 1854-1861 թվականներին աշխարհագրության դասընթաց է դասավանդել Անտառային և հողաչափության ինստիտուտում։

Մայի գերեզմանը Սանկտ Պետերբուրգի Սմոլենսկի լյութերական գերեզմանատանը
1856 թվականի սեպտեմբերին Մայը ղեկավարել է տղաների մասնավոր դպրոցը, որը հետագայում հայտնի դարձել է որպես «Մայի գիմնազիա» կամ Սանկտ Պետերբուրգի Կառլ Մայի դպրոց։ Տնօրենի պարտականությունները կատարելուց բացի նա դասավանդել է թվաբանություն, ընդհանուր պատմություն և աշխարհագրություն՝ իր աշխատանքում կիրառելով ժամանակակից մանկավարժների նորագույն մեթոդները, իսկ աշխարհագրության դասերին ստեղծել է իր դասավանդման մեթոդոլոգիան։ Իր գիմնազիայում նա ոչ միայն աշակերտներին սովորեցրել է, այլև օգնել է սկսնակ ուսուցիչներին բարելավելու իրենց մանկավարժական տաղանդները, այսպես, ըստ Պավել Իգնատևիչ Ռոգովի, Մայը եղել է իր «առաջնորդն ու դաստիարակը» կրթության բնագավառում։ 1890 թվականին Կառլ Մայը հրաժարական է տվել տնօրենի պաշտոնից, բայց շարունակել է աշխարհագրության դասեր տալ։

1871 թվականին եղել է Ֆրյոբելևսկյան ընկերության հիմնադիր անդամներից մեկը։

Մայը մահացել է 1895 թվականի մարտի 20-ին (ապրիլի 1) Սանկտ Պետերբուրգում։ Թաղվել է Սմոլենսկի լյութերական գերեզմանոցում։

Ընտանիք
-------

Մայն ամուսնացած է եղել երկու անգամ։ 1861 թվականի հունիսի 14-ին ամուսնացել է պետերբուրգցի վաճառականի դստեր Աննա Նիկոլաևնա Գեյմբուրգերի (1837-1863) հետ, որը մահացել է դստեր ծնվելուց երկու օր անց։ Նրանց միակ դուստրը՝ Աննան (1863-1922), ամուսնացել է սենատոր Պյոտր Կեմպեի հետ։

1875 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Մայն ամուսնացել է Ագնես Ալբերտովնա Կեմպեի (1845-1928) հետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Петербургский некрополь. Т. 3. — С. 7». Արխիվացված օրիգինալից 2018 թ․ նոյեմբերի 30-ին. Վերցված է 2018 թ․ հոկտեմբերի 24-ին.
2. ↑  Карл Иванович Май и его петербургская школа / Сост. Н. В. Благово. — СПб.: Серебряный век, 2020. — СС. 46-48.

Աղբյուրներ
----------

* «Май Карл Иванович (Карл Иоганн)». www.roerich-encyclopedia.facets.ru. Վերցված է 2018 թ․ հոկտեմբերի 24-ին.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1189473747 · VIAF: 671151778200918130009 · WorldCat VIAF: 671151778200918130009 |

 |
**Ֆրանսուա Դոսին** (ֆր.՝ François Dossin, 1927 - 1998 Բելգիա), բելգիացի աստղագետ, աշխատել է Վերին Պրովանսի աստղադիտարանում։

Կենսագրություն
--------------

1973 թվականին Դոսինը իր գործընկեր Անդրե Հեկի հետ հայտարարեցին Քենիայում դիտարկած ամբողջական խավարման ժամանակ կատարած հայտնագործության մասին, նրանք դիտարկել էին երկնային մարմին, որը պտտվում է Արեգակին չափազանց մոտ, այս մարմինը անվանվեց Դոսին-Հեկ։ Այս մարմինը հետագայում այլևս չի դիտարկվել, և այժմ համարվում է, որ դիտարկումը եղել է «երկու աստղագետների կողմից օգտագործված դիտարկման համակարգերի սխալանք»։

Փոքր մոլորակների կենտրոնի տվյալներով Դոսինը հայտնաբերել է 5 աստերոիդ 1981-ից 1984 թվականները, ինչպես նաև գրել է ավելին քան 30 գիրք, մեծ մասամբ աստղագիտական թեմաներով։

Ֆրանսուա Դոսինը իր հայտնաբերած (3198) Վալոնիա աստերոիդը անվանել է իր ծննդավայրի պատվին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  André Heck. «Dossier Personnel» (PDF) (ֆրանսերեն). Վերցված է 2011 թ․ նոյեմբերի 5-ին. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|պւբլիսհեռ=` ignored (օգնություն)(չաշխատող հղում)
2. ↑  «Minor Planet Discoverers». Փոքր մոլորակների կենտրոն. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ մարտի 14-ին. Վերցված է 2011 թ․ հունվարի 1-ին.
3. ↑  IAU. «3198 Վալոնիա աստերոիդի անվանումը». Վերցված է 2012 թ․ ապրիլի 21-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------
**Կախվածություն պոռնոգրաֆիայից** կամ **Պոռնոգրաֆոմանիա**, սեռական խանգարման ենթադրյալ ձև, մարդու պաթոլոգիական կախվածությունը պոռնոգրաֆիայից։ Չի հիշատակվում հոգեբանական խանգարումների, ախտորոշման և վիճակագրության տեղեկագրքում (DSM-IV)։

Սահմանումը
----------

Պոռնոգրաֆիայից կախվածությունը կարող է սահմանվել, որպես հոգեբանական խանգարում կամ կախվածությունը պոռնոգրաֆիայից, որը բնութագրվում է անընդհատ պոռնոգրֆիայի դիտման, կարդալու կամ այդ թեմայի մասին մտածելով, որի արդյունքում նվազում է անհատի կյանքի որակը։

Տեսակներ
--------

### Պոռնագրաֆիայից կախվածությունը Այրոնսի և Շնայդերի սահմանման մեջ

Ֆորմալ չափանիշները առաջարկվել են DSM-IV-ի ալկոհոլի կախվածության չափանիշներին համանման։ Գուդմանան համեմատել է DSM-ի տարբեր կախվածությունների տարբեր չափանիշները և տվել է խանգարման հիմնական նշանները․

* Քրոնիկ անկարողությունը դիմադրել կախվածության առարկայի հանդեպ ցանկությունը
* Աճող լարվածությունը, նախորդող ործողությունների հետ։

Այս նշանները կարող են վերաբերել գրեթե ցանկացած կախվածության, և բնութագրում են անվերահսկելի գործողությունները։

### Կախվածություն ինտերնետ պոռնոգրաֆիայից

Ինտերնետ պոռնոգրաֆիայից կախվածությունը վերաբերում է համաշխարհային ցանցի միջոցով ձեռք բերած պոռնոգրաֆիայի ստացմանը։ Կախվածությունը այս տեսանկյունից համարվում է ավելի ուժեղ, քան սովորական կախվածությունը պոռնոգրաֆիայից։ Հիվանդները իրենց կախվածությունը բավարարելու համար անցկացնում են նոր և ավելի ծանր պառնոգրաֆիայի որոնում համացանցում։

Տես նաև
-------

* Սեռական խանգարումների ցանկ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Downs, Martin F. (2005-08-30). «Is Pornography Addictive? Psychologists debate whether people can have an addiction to pornography». WebMD. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ մարտի 12-ին. Վերցված է 2007 թ․ մարտի 22-ին. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|coauthors=` ignored (`|author=` suggested) (օգնություն)
2. ↑  Joseph Glenmullen, Il tormento del pornofilo. Tr. it. Astrolabio, Roma, 1995, 192 pagg. ISBN 8834011627
3. ↑  See this article (online copy of Richard Irons, M. D. and Jennifer P. Schneider, M.D. Ph. D «Differential Diagnosis of Addictive Sexual Disorders Using the DSM-IV.» In *Sexual Addiction & Compulsivity* 1996, Volume 3, pp 7-21, 1996)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կախվածություն պոռնոյից․ ի՞նչ անել
* Statement of Daniel Linz, Ph.D. on The Science Behind Pornography Addiction Archived 2009-04-08 at the Wayback Machine.
* Old Temptation and the Internet Pornography Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine.
* Archived 2011-09-01 at the Wayback Machine. Candeo Addiction.
* Archived 2019-06-12 at the Wayback Machine.
* Archived 2021-09-19 at the Wayback Machine.
* Statistics about pornography in 2016
**Մառլոն Լուիզ Տեյշեյրա** (անգլ.՝ Marlon Teixeira, սեպտեմբերի 16, 1991(1991-09-16), Սանտա Կատարինա, Բրազիլիա), բրազիլացի մոդել է՝ պորտուգալական, ճապոնական և բնիկ բրազիլական ծագումով։ Ծնվել է Սանտա Կատարինայում (Բրազիլիա)։

Գործունեություն
---------------

Սկսել է իր կարիերան, երբ տատիկը ներկայացրել է Տեյշեյրային իրենց ընտանիքի ընկերոջը՝ Անդերսոնին, ով *Way Model Management* մոդելային գործակալության սեփականատարն էր։

Քայլել է այնպիսի հայտնի բրենդների և դիզայներների շոուերի համար, ինչպիսիք են՝ Armani, Dolce & Gabbana, DSquared², Ռոբերտո Կավալի, Ժան Պոլ Գոտյե և այլն։ Հայտնվել է տարբեր ամսագրերի շապիկներին, օրինակ՝ *L'Officiel Hommes*, *Essential Homme*, *Fiasco*, *Made in Brazil*, *Client*, և *Hercules*։ Բացի այդ հայտնվել է նաև հայտնի ամսագրերի շապիկներին՝ *GQ*, *Vogue Espana*, *V*, *Elle*, *W* ՝ Ջենիֆեր Գուդվինի հետ միասին և *Vanity Fair* ամսագրում Շակիրայի հետ համատեղ։

2011 թվականին նա և հոլանդացի մոդել Մառլոս Հորսթը դարձան Diesel–ի նոր օծանելիքի դեմքը, որը կոչվեց «*Diesel Fuel for Life Denim Collection*»։ Օծանելիքի գովազդը լուսանկարել էր Թերի Ռիչարդսոնը, իսկ տեսահոլովակի ռեժիսորը Մելինա Մացուկասն էր։ 2013 թվականին նա և Ջորջիա Մեյ Ջագերը դարձան Ռոբերտո Կավալիի «*Just for him*» օծանելիքի, իսկ 2015 թ.–ին Մեգան Ֆոքսի հետ Avon–ի «*Instinct*» օծանելիքի դեմքերը։

Տեյշեյրան հաղթեց «*Ամենագեղեցիկ տղամարդ մոդելը*» 2015 թվականի մրացանակը՝ *Spanish Glamour* ամսագրի կողմից։ Այժմ Տեյշեյրան ըստ Յահուի և CNN–ի համարվում է 10 ամենաթեժ մոդելներից մեկը։

Տեյշեյրան նկարահանվել է Ֆիլիպ Կիրկորովի «*Snow*» երգի տեսահոլովակում։

Նկարահանվել է հայտնի կանանց հետ, ինչպիսիք են՝ Ջիզել Բունդշեն, Մեգան Ֆոքս, Շակիրա, Ալեսանդրա Ամբրոսիո, Մադոննա, Իզաբել Գուլար, Ադրիանա Լիմա, Իրինա Շեյք, Քենդիս Սվեյնփոլ, Ստեֆանի Սեյմուր և այլոց հետ։

Մրցանակներ
----------

Նա այժմ ներգրավված է «Թոփ տղամարդ իկոնա» և «Ամենասեքսուալ տղամարդիկ» models.com–ի կազմած ցանկում։ 2011 թվականին անվանվեց որպես լավագույն տղամարդ մոդել *Client*, *Made in Brazil* և *Hola!* ամսագրերի կողմից։ Ստացել է *tFS Style Awards* մրցանակ, որպես 2013 թվականի լավագույն տղամարդ մոդել։ Ստացել է նաև *Portugal Fashion Awards 2012*, *LIA Awards 2011* արծաթե և *Clio Awards 2012* բրոնզե մրցանակներ։

Անձական կյանք
-------------

Նրա սիրելի զբաղմունքներն են չմշկասահքը, լողալը, ճանապարհորդելը, ֆիլմեր դիտելը, նոր բաներ սովորելը և կիվիի հյութ խմելը։ Նրա լավագույն ընկերը բրազիլացի մոդել Ֆրանցիսկո Լաչովսկին է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հուլիսի 8-ին. Վերցված է 2015 թ․ օգոստոսի 4-ին.
4. 1 2 3  Ftape: The life of Marlon Teixeira
5. ↑
6. ↑  Philipp Kirkorov - Snow (teaser)
7. ↑  NY Magazine: Model Profile Archived 2016-12-14 at Archive.is

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |