**Կատերինա Տրայկովա Նուրջիևա** (բուլղար․՝ Катерина Трайкова Нурджиева, մակեդոներեն՝ Катерина Трајкова Нурџиева, հոկտեմբերի 18, 1922(1922-10-18), Բլագոևգրադ, Բուլղարիա - հոկտեմբերի 12, 2018(2018-10-12), Բլագոևգրադ, Բուլղարիա), մակեդոնացի հասարակական-քաղաքական ակտիվիստ, պարտիզանական գործիչ Հարավսլավիայի ժողովրդական ազատագրական պատերազմի ժամանակ, Մեթոդիա Անդոնովա-Չենտոյի անձնական քարտուղարուհին, Գոցե Դելչևի զարմուհին։ Դելչևո քաղաքի պատվավոր քաղաքացի։

Կենսագրություն
--------------

Կատերինա Նուրջիևան ծնվել է 1922 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Բլագոևգրադում (այն ժամանակ կոչվում էր Լեռնային-Ջումայա)։ Նրա ծնողները Էգեյան Մակեդոնիայից են, ովքեր տեղափոխվել են Պիրենեյան Մակեդոնիա 1915 թվականին։ Նա մակեդոնացի և բուլղարացի հեղափոխական Գոցե Դելչևի զարմուհին է. Կատերինայի պապը Սուլթանայի եղբայրն էր՝ Գոցե Դելչևի մայրը, իսկ հայրը ՝ Գոցե Դելչևի զարմիկ։ Այսպիսով, Կատերինա Նուրջիևան և Գոցե Դելչևը դարձան առաջին մերձավոր ազգականները, ովքեր աշխատում էին Մակեդոնիայի ազգային հեղափոխական շարժման մեջ. «Եկեք հավատարիմ լինենք Մակեդոնիային և ամբողջովին հանձնվենք հանուն այն բանի, որ մեր երկիրը հնարավորինս շուտ մերը դառնա»։

Կատերինան 1943 թվականին ավարտել է ուսուցչական դպրոցը և սկսել աշխատել որպես բուլղարերենի ուսուցիչ Շտիպեում, որը զբաղեցրել էին բուլղարները։ Սերբական Մակեդոնիայի բուլղարական բռնազավթմանը դիմակայելու և մակեդոնացիների հանդեպ վարած քաղաքականության համար նրան ուղարկել են Շտիփսկի բանտ, ապա աքսորել Էգեյան ծովի ափին գտնվող Հունական Թասոս կղզին, որը, գրավվել էին այլ հունական տարածքների հետ միասին և Գերմանիան փոխանցել էր բուլղարացիներին։ 1944 թվականին նա կամավոր միացել է Գոցե Դելչևի անվան 12-րդ մակեդոնական ցնցող բրիգադին Հարավսլավիայի ժողովրդական ազատագրական բանակում և մասնակցել Սերբական Մակեդոնիայի ազատագրման մարտերին։ Շտիպեի ազատագրումից հետո շարունակել է աշխատել որպես ուսուցիչ, այնուհետև ծառայել Սկոպյեում գտնվող Մակեդոնական NOAJ- ի գլխավոր շտաբում։ Որոշ ժամանակ նա աշխատել է որպես անձնական պատվերի վերաբերյալ «Անդոնով-Չենտո» մեթոդաբանության քարտուղար։ Անդոնովի մահից հետո նրան բռնի կերպով վտարել են բուլղարական Գորնա-Ջումայա։

«1946 թվականին մենք ուզում էինք մեր իրավունքները։ Հիմա, այսքան տարի անց, ուրախ եմ, որ այս ճշմարտությունը եկել է։ Ուրախ եմ, որ եկա այն քաղաքը, որտեղ աշխատում էի Cento-ի համար։ Ժամանակին հայրիկիս ընկերը Պավել Շատևն էր, որի հետ 1944 թվականին ծառայեցինք 12-րդ մակեդոնական ժողովրդական բրիգադում»։

Լեռնային Ջումայայում Կատերինան աշխատանք է գտել, ամուսնացել և երկու դուստր ունեցել։ Ամուսինը մահացել է 1972 թվականին, իսկ դուստրերը մեկնել են Ռուսե և Ռազլոգ։ Ներկայումս Նուրջիևան ապրում է Բլագոևգրադում։ Մակեդոնիայի Հանրապետությունը նրան ամսական վճարել է պատերազմի վետերանի կենսաթոշակ, որով վրա նա ապրում է։ Առողջական խնդիրների պատճառով նա մեկնել է Մակեդոնիա՝ բուժվելու։

1997 թվականի հունվարի 24-ին Մակեդոնիայի վարչապետի պաշտոնում աշխատած Բրանկո Կրվենկովսկուն նամակ է ուղարկվում` նրան վերականգնելու խնդրանքով։ Դեռ 1946 թվականին Հարավսլավիայի կառավարությունը Նուրջիևային հեռացրել էր Սկոպյեի թիվ 1 մանկապարտեզի տնօրենի պաշտոնից՝ դա արդարացնելով նրանով, որ նա «երեխաներին բուլղարերեն էր սովորեցնում» և «որպես բուլղարացի սպառնում էր Մակեդոնիայի անվտանգությանը»։ 1997 թվականի հունվարի 17-ին Մակեդոնիայի Հանրապետության Նախագահ Կիրո Գլիգորովին ուղարկվեց թիվ 306 նամակը` հետևյալ բովանդակությամբ.
«Ես Մակեդոնիա եկա 1943-1944 թվականներին որպես մանկավարժ, ոչ թե որպես օկուպանտ ... Խղճալի մարդիկ, ովքեր ոչինչ չտվեցին Մակեդոնիային, ինձ ազատեցին Սկոպիեի 1-ին մանկապարտեզի տնօրենի պաշտոնից՝ որպես բուլղարացի` սերբական օրենքների համաձայն։ Ես այս ամբողջ ընթացքում չէի սպասել վերականգնման մասին հաղորդագրությանը` դիմելով հիվանդանոցի մահճակալից։ Կրկին, Մակեդոնիան նվաստացրեց ինձ և դարձավ իմ խորթ մայրը։ Մակեդոնիայի պետությունում սրանք մարդու իրավունքներ են»։

1998 թվականի փետրվարի 25-ին բուլղարական «Մակեդոնիա» թերթի խմբագրական խորհուրդը դիմել է Կատերինա Նուրջիևայի բուժման համար կամավոր դրամահավաքի խնդրանքով։

Կատերինա Նուրջիևան Դոտչևո քաղաքին է նվիրել Գոցե Դելչևի, նրա մոր և ընտանիքի գրքերը, Գոցե Դելչևի անձնական լուսանկարները և որպես Մակեդոնացի հեղափոխական նրա գործունեությանը վերաբերող այլ աշխատանքներ։

Նա մահացել է 2018 թվականի հոկտեմբերի 12-ին, Բլագոևգրադում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  Гоце ќе беше горд на овој народ Արխիվացված 2015-06-14 Wayback Machine (մակեդ.)
2. ↑  Որոշ աղբյուրներ սխալմամբ նշում են որպես թոռնուհի
3. 1 2  Внуката на Гоце Делчев стана почесен граѓанин на Делчево Արխիվացված 2012-07-23 Wayback Machine
4. ↑  103 години од смртта на Гоце Делчев(չաշխատող հղում)
5. 1 2  Спас Тошев - „Спекулиране с паметта на Гоце" (в-к „Македония", брой 8, 25 февруари 1998 г.)
6. ↑  Сведоштвото на внуката на Гоце Делчев(չաշխատող հղում)
 (մակեդ.)
7. ↑  Внуката на Делчев на лекување во Охрид(չաշխատող հղում)
 (մակեդ.)
8. ↑  86-годишната внука на Гоце Делчев се поклони пред споменикот на великанот(չաշխատող հղում)
 (մակեդ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Սպաս Տաշև - «Speculirane- ն Գամչի մասին պամետտայից» («Մակեդոնիա» կինոթատրոն, բրոք 8, 25 փետրվարի 1998 թվական)) (մակեդ.)
* Հարցազրույց Կատերինա Նուրիևայի հետ ՅուԹյուբում
* Տոշե Պրոեսկի և Կատերինա Նուրիևա ՅուԹյուբում

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Կատերինա Տրայկովա Նուրջիևա** կատեգորիայում։ |