recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Էլ Բադի պալատ** (արաբ․՝ قصر البديع‎‎, նշանակում է անհամեմատելի պալատ), ավերված պալատ է, որը գտնվում է Մարաքեշում, Մարոկկոյում։ Այն կառուցվել է Արաբական Սահադիան դինաստիայի սուլթան Ահմադ ալ-Մանսուրի հրամանով 1578 թվականին։ Շինարարությունը ֆինանսավորվել է երեք թագավորների ճակատամարտից հետո պորտուգալացիների զգալի վճարած փրկագնով։ Պալատն այսօր համարվում է Մարոկկոյի տեսարժան վայրերից մեկը It is currently a popular tourist attraction.:

Շինարարություն և դիզայն
-----------------------

Պալատի շինարարությունը տևել է քսանհինգ տարի և ավարտին է հասցվել մոտ 1593 թվականին։ Այն համարվել է Սահադիան ժամանակաշրջանի լավագույն շինարարությունը։ Պալատը կառուցվել է ժամանակի ամենաթանկ նյութերից, ներառյալ ոսկին և օնիքսը, ասում են սյունաշարը՝ կառուցված մարմարից, փոխանակվել է իտալական առևտրականներից շաքարի դիմաց։ Շենքի բնօրինակը ենթադրվում է, որ կազմված էր 360 զարդարուն սենյակներից, բակից (135×110 մ) և կենտրոնական լողավազանից (90×20 մ)։

էլ Բադի պալատ
Պալատում կա մի քանի մեծ տաղավարներ, որոնք համարվում են որպես ամառանոց։ Ամենախոշոր մասը , որն անվանվում է **Koubba el Khamsiniya** թարգմանաբար նշանակում է «Հիսուն տաղավար», որը այդպես է անվանվել կամ իր մակերեսի պատճառով կամ էլ, որ այտեղ գտնվել է 50 սյունակ։ Պալատը ներառում է նաև մի քանի ախոռներ և զնդաններ The site also includes several stables and dungeons.:

Անկում
------

Սահադյանների անկումից և Ալաոիթյան դինաստիայի վերելքից հետո, պալատը մտավ արագ անկում։ Սուլթան Իսմաիլ Իբն Շարիֆի հրամանով պալատի շինանյութերը և զարդարանքները պիտի օգտագործվեն իր նոր մայրաքաղաքի Մեքսեսում իր նոր պալատի կառուցման մեջ։

Այսօր
-----

Պալատը այսօր հայտնի է զբոսաշրջիկներին։ Համալիրը պարունակում է թանգարան, ինչպես նաև այնպիսի ցուցանմուշներ, ինչպիսիք են վերականգնված 12-րդ դարի մզկիթը, որը ժամանակին կանգնած էր Կոտուբյա մզկիթում։

Մի քանի տարի շարունակ պալատում տեղի է ունեցել Մարակեշի ժողովրդական բանահյուսության փառատոնը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Jacobs, Daniel; McVeigh, Shaun (2010). *The Rough Guide to Morocco*. Dorling Kindersley Ltd. p. 366.
2. 1 2 3 4  Honnor, Julius (2012). *Morocco Footprint Handbook* (6 ed.). Footprint Travel Guides. p. 60.
3. ↑  Searight, Susan (1999). *Maverick Guide to Morocco*. LA, USA: Pelican Publishing Company, Inc. pp. 403.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
Քարտեզ՝ Դաքայի բաժանմունքի. Շրջանի սահմանները փոփոխվել են Բանգլադեշի վիճակագրության բաժնից: Սահմաններ՝ 89.24 E, 91.31 E, 22.75 N, 24.86 N
**Սիդհիրգանջ**, Բանգլադեշի ամենահին արդյունաբերական քաղաքներից մեկը։ Գտնվում է Շիտալակշյա գետի Նարայանգանջի ափին։ Սիդհիրգանջի արդյունաբերական գոտին ունի ավելի քան 15 հազար գործարան և արդյունաբերական ձեռնարկություն։ Ադամջի Միլսը հիմնադրվել է Սիդհիրգանջում 1951 թվականին և ժամանակին եղել է աշխարհի ամենամեծ ջուտի գործարանը։ Այս քաղաքը նաև երկրի ամենամեծ արտահանողներից է։ 2018–2019 թվականներին Ադամջիի արտահանման վերամշակման գոտի Սիդհիրգանջում արտահանել է ավելի քան 4 մլրդ ԱՄՆ դոլարի ապրանք։

Պատմություն
-----------

Հին ժամանակներից Սիդհիրգանջը հայտնի էր Իր բարենպաստ աշխարհագրական դիրքի շնորհիվ։ Սիդհիրգանջը պատմականորեն օգտագործվել է որպես նավահանգստային քաղաք և մասնագիտացել է ձեռքի ջուլհակներից մուսլինի արտադրության մեջ։ Որպես դարպաս դեպի Դաքա, Նարայանգանջի տնտեսական գործունեությունը մեծապես նպաստում էր Սիդհիրգանջին, և այն կոչվում էր նաև Արևելքի Դանդի։

Բանգլադեշում ջամդանի մուսլին հյուսելու ավանդական արվեստը ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի մարդկության բանավոր և ոչ նյութական ժառանգության գլուխգործոցների ցանկում։ Բանգլադեշի ազատագրական պատերազմում պատերազմի հերոս Շաֆի Իմամ Ռումիի գլխավոր նպատակն էր ռմբակոծել Սիդհիրգանջ էլեկտրակայանը։

Էլեկտրակայան
------------

Սիդհիրգանջն ունի չորս էլեկտրակայան ընդհանուր և արտադրելով ավելի քան 400 ՄՎտ էլեկտրաէներգիա արտադրողakan հզորությամբ։ Նոր էլեկտրակայանը, որը կոչվում է Սիդհիրգանջi բարձրագույն էլեկտրակայան, նախատեսվում է ավարտել մինչև 2018 թվականի հունիսի 30-ը, 10 տարվա շինարարությունից հետո, որի ընդհանուր արժեքը 470 միլիոն դոլար է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Location of Adamjee Export processing Zone". *bepza.gov.bd*. Արխիվացված է the original 2020 թ․ փետրվարի 24-ին. Retrieved 2023 թ․ ապրիլի 1. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Adamjee EPZ Profile". *Siddhirganj.com*.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ url-status (link)(չաշխատող հղում)
3. ↑  "Year Wise Export". *Info Of Adamjee EPZ*. Արխիվացված է the original 2020 թ․ փետրվարի 24-ին. Retrieved 2023 թ․ ապրիլի 1. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  "egcb.com.bd". Արխիվացված է the original 2020 թ․ հուլիսի 17-ին. Retrieved 2023 թ․ ապրիլի 1. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
5. ↑  "Siddhirganj Power Project". *worldbank.org*.
6. ↑  "Siddhirganj Power Project". Արխիվացված է the original 2018 թ․ նոյեմբերի 3-ին. Retrieved 2023 թ․ ապրիլի 1. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
7. ↑  "Projects : Siddhirganj Power Project | The World Bank". *projects.worldbank.org*. Retrieved 2017 թ․ հոկտեմբերի 30.
**Բելյաևի փողոց** (ռուս.՝ Улица Беляева), փողոց Ռուսաստանի Դաշնության Դոնի Ռոստով քաղաքի Վորոշիլովյան շրջանում։ Գտնվում է հյուսիսային բնակելի թաղամասում` Օրբիտալնայա փողոցի և Հայկական փողոցի միջև։

Անվանում
--------

Փողոցը կոչվել է ի պատիվ խորհրդային տիեզերագնաց, Խորհրդային Միության հերոս Պավել Իվանովիչ Բելյաևի։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, գնդապետ Պավել Իվանովիչ Բելյաևը տիեզերք է թռել 1965 թվականի մարտի 18-19-ին «Վոսխոդ-2» տիեզերանավով։ Եղել է տիեզերանավի հրամանատար։ Մահացել է 44 տարեկանում` 1970 թվականի հունվարի 10-ին որովայնամզի բորբոքումից։ Նրա անունով Ռուսաստանի Դաշնության տարբեր քաղաքներում (Վլադիվոստոկ, Վոլոգդա, Չերեպովեց, Պերմ, Կամենսկ-Ուրալսկի և այլն) անվանված են փողոցներ։

Աշխարհագրություն
----------------

Սկսվում է Օրբիտալնայա փողոցից (լինելով Օբսերվատորնայա փողոցի շարունակություն) և ավարտվում Հայկական փողոցի հետ հատվելով։ Փողոցի երկարությունը 380 մետր է։ Հատող փողոցներ չունի։ 2009 թվականին թիվ 114 փոստային բաժանմունքի մոտակայքում, փողոցի վրայով կառուցվել է վերգետնյա հետիոտնային անցումային կամուրջ։

Կառուցապատում
-------------

Փողոցում գտնվում են բնակելի թաղամասերի տիպային ճարտարապետությանը բնորոշ շենքեր։

Տրանսպորտ
---------

Ամբողջ երկայնքով փողոցն ունի երկկողմանի երթևեկություն` յուրաքանչյուր ուղղությամբ երկու գոտի։ Հասարակական տրանսպորտից փողոցում երթևեկում է թիվ 38 երթուղային տաքսին։

Ուշագրավ շենքեր և կառույցներ
----------------------------

* Շենք 22, Դոնի Ռոստովի թիվ 114 փոստային բաժանմունք

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Улицы Ростова". Արխիվացված է the original 2014 թ․ սեպտեմբերի 24-ին. Retrieved 2017 թ․ մարտի 31.
2. ↑  "Беляев, Павел Иванович. Сайт «Герои страны»". Retrieved 2017 Ապրիլ 1.
3. ↑  Для борьбы с дорожными пробками власти Ростова планирует построить тоннель и два моста(չաշխատող հղում)
4. ↑  Отделение почтовой связи Ростов-на-Дону 114
**Սիմոն Տերյան** (հոկտեմբերի 21, 1941(1941-10-21), Բանանց, Դաշկեսանի շրջան, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 30, 2000(2000-06-30), Երևան, Հայաստան), հայ երգիչ։

Կենսագրություն
--------------

Սիմոն Տերյանը ծնվել է Արցախի Բանանց գյուղում։ 1958 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի քիմիական ֆակուլտետ։ Համալսարանական երաժշտական համույթի համերգներից մեկում ընկերների խնդրանքով փոխարինել է համույթի վատառողջ մեներգչին, որից հետո շարունակել է երգչի կարիերան։ Հանդես է եկել «Պատանեկություն» և «Կռունկ» էստրադային համույթներում։ Եղել է Ռոբերտ Ամիրխանյանի երգերի առաջին կատարողներից մեկը։ 1968 թվականին Կոնստանտին Օրբելյանի հրավերով միացել է Հայաստանի պետական էստրադային նվագախմբին, որտեղ աշխատել է շուրջ 13 տարի։ Համույթի կազմում համերգներով հանդես է եկել ողջ ԽՍՀՄ տարածքում, Չեխոսլովակիայում, Ֆինլանդիայում, Եգիպտոսում, Լեհաստանում, Գերմանիայում, Լիբանանում, Բուլղարիայում, Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում և այլ երկրներում։

Ունեցել է շուրջ 7 հազար համերգ։ Հանդես է եկել Խուլիո Իգլեսիասի, Ջաննի Մորանդիի, Լիլի Իվանովայի, Մարիլյա Ռոդովիչի, Ալլա Պուգաչովայի և այլ հայտնի արտիստների հետ։ Ճանաչվել է Շառլ Ազնավուրի երգերի լավագույն կատարողը։

1982 թվականին անսպասելիորեն հեռացել է բեմից։ Չեն պահպանվել նրա 1960-1970-ականների ելույթների ձայնագրությունները։ Պահպանվել են միայն համերգների ընթացքում կատարված 10-12 սիրողական ձայնագրությունները և 1994 թվականին ձայնագրված 6 երգեր։ 1980-1990-ականներին աշխատել է որպես երաժշտական դպրոց-ստուդիայի տնօրեն, «Կարին» միավորման արհմիության կոմիտեի նախագահ, 1995-2000 թվականներին եղել է պատանեկան «Բոհեմ» մրցույթի ժյուրիի նախագահը։ 1994 թվականին Երևանի մարզահամերգային համալիրում կայացել է «Վերջին սկիզբ` Սիմոն Տերյան» խորագրով թատերականացված համերգ-բենեֆիսը, որի ավարտին վերջին անգամ ելույթ է ունեցել հայտնի կատարումներով։

Մահացել է Երևանում, սրտի կաթվածից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Սիմոն Տերյանի կենսագրությունը avproduction.am կայքում". Արխիվացված է the original 2020 թ․ դեկտեմբերի 4-ին. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 20.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Սիմոն Տերյան
* Կոնստանտին Օրբելյանի նվագախումը և Սիմոն Տերյանը - «Спасибо жизни»
* Երգում է Սիմոն Տերյանը
**Բելոգրադչիկ ամրոց** (բուլղար․՝ Белоградчишка крепост) կամ **Կալետո** (բուլղար․՝ Калето, թուրքերեն՝ kale` ամրոց բառից), հին ամրոց, որ գտնվում է Բուլղարիայում` Բալկանյան լեռների հյուսիսային լանջին` Բելոգրադչիկ քաղաքից հյուսիս-արևմուտք։ Բելոգրադչիկի ժայռերի հետ պատմական ու մշակութային կարևոր արժեք է ներկայացնում։ Բուլղարիայի այն ամրոցներից է, որ լավ են պահպանվել մինչև մեր օրերը։ Բուլղարիայի մշակույթի հուշարձան է։

Ամրոցային պատերի հաստությունը 2 մ է հիմքի մոտ, բարձրությունը` 12 մ։ Երեք առանձին ամրություններն իրար են միացված դարպասներով։ Ամրոցի ընդհանուր մակերեսը 10.210 մ² է։ Ավելի ուշ ամրոցը վերակառուցվել է` ստանալով Բուլղարիայի մշակույթի հուշարձանի կարգավիճակ։ Ներկայումս գտնվում է Պատմության թանգարանի ենթակայության տակ։

Պատմություն
-----------

Ամրոցը հիմնադրվել է դեռևս Հռոմեական կայսրության օրոք։ Շրջակա ժայռերը բնական լավ պաշտպանություն են հանդիսացել, այդ իսկ պատճառով ամրոցային պատեր են կառուցվել հիմնականում հյուսիս-արևմուտքում և հարավ-արևելքում։ Ամրոցն ավելի շատ ունեցել է դիտարկումների և ոչ պաշտպանական նշանակություն։ Ամրոցի բարձրությունը որոշ տեղերում հասել է 70 մ-ի։ 14-րդ դարում Իվան Սրացիմիր արքան ընդարձակել է ամրոցի տարածքը` մի քանի աշտարակներ կառուցելով լեռնազանգվածի դիմաց։ Նրա կառավարման օրոք Բելոգրադչիկ ամրոցը Բուլղարիայի կարևորագույն աշտարակն է եղել` իր չափերով զիջելով միայն ժամանակի մայրաքաղաք Վիդինի Բաբա Վիդա ամրոցին։

1396 թվականին թուրքերը գրավեցին ամրոցը` ոչ միայն վերափոխելով այն, այլև այնտեղ պահակազոր տեղակայելով ապստամբությունները ճնշելու նպատակով։ 19-րդ դարի սկզբին ամրոցը վերակառուցել են` նրան ավելացնելով թուրքական և եվրոպական ճարտարապետական տարրեր։ Վերակառուցման համար հրավիրվել են ֆրանսիացի և իտալացի ինժեներներ։ 1850 թվականին ամրոցը կարևոր դեր է խաղացել Բուլղարիայում հակաթուրքական ապստամբությունները ճնշելու գործում։ Վերջին անգամ ամրոցը պաշտպանական նկատառումներով օգտագործվել է 1885 թվականին՝ սերբա-բուլղարական պատերազմում։ Ներկայումս Բելոգրադչիկը թանգարան-ամրոց է։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Belogradchik Attractions". Արխիվացված է the original 2021 թ․ ապրիլի 30-ին. Retrieved 2014 թ․ դեկտեմբերի 9. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Վիրտուալ ուղևորություն Բելոգրադչիկի ամրոցով
* Տեղեկություններ Բելոգրադչիկի ամրոցի մասին անգլերենով Archived 2021-04-30 at the Wayback Machine.

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Բելոգրադչիկ (ամրոց)** կատեգորիայում։ |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Ուշադրություն**։**Այս էջը կամ բաժինը այլ լեզվով հոդվածի վատ թարգմանություն է։** 
Դուք կարող եք բարելավել թարգմանությունը։ Օրիգինալ տեքստը կարող եք գտնել ձախ կողմի «այլ լեզուներով» ենթաբաժնում։Մեքենայական թարգմանությունը ենթակա է ջնջման առանց զգուշացման։ |

**Լոբիո** (վրաց.՝ ლობიო), հանդիսանում է ավանդական վրացական ուտելիք, պատրաստվում է լոբու տարբեր տեսակներով (եփած կամ շոգեխաշած), պարունակում է համեմ, ընկույզ, սխտոր և սոխ։ Կան բազմաթիվ տեսակի լոբիո, ինչպես տաք այնպես էլ սառը։

Պատմություն
-----------

Այն ասվում է, որ ձևավորվել է Վրաստանում։ Ինչպես շատ վրացական ճաշատեսակներ, լոբիոն կծու է, բայց ոչ միշտ է, որ կծու է։ Ավանդական բաղադրատոմսերից մեկը, լոբիոի համար խորհուրդ չի տալիս կծու պղպեղը, բայց ապավինում է բացառապես աղացած սև պղպեղ իր համեմունքներով։

Նռան հյութով լոբիո

Պատրաստում և բաղադրիչներ
------------------------

Չնայած որ կան բազմաթիվ ձևեր լոբիոի պատրաստման, բայց առավել տարածված է սառը, որը կոչվում է *լոբիո նիգոզիտ*, սովորաբար պատրաստվում է մուգ երիկամային լոբիով, որոնք եփվում և տապակվում են՝ սխտորի, սոխի, ընկույզի, համեմի, նարգիզի թերթիկների, կծու և քաղցր պղպեղների հետ, ապա թողնում են ամբողջ գիշերը փակ վիճակում։ Տաք տարբերակը սովորաբար պատրաստվում է սպիտակ լոբիով։ Այլ տեսակի տաք Լոբիոներ կարող են պարունակել նաև միս։

|  |  |
| --- | --- |
|  | Լոբիո Վիքիպահեստում |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Goldstein, Darra (1999). *The Georgian Feast: The Vibrant Culture and Savory Food of the Republic of Georgia*. University of California Press. p. 156. ISBN 0520219295. `{{cite book}}`: Cite has empty unknown parameter: `|coauthors=` (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Recipe for lobio on the New York Times website, 03-18-1992. Accessed 12-04-2011
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Այվազյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Սիմոն Հարությունի Այվազյան** (1944, Բանդարե Անզալի, Գիլան, Իրան), հայ ճարտարապետ, նկարիչ, երաժիշտ։ Ճարտարապետության դոկտոր (1990)։

Կենսագրություն
--------------

Սիմոն Այվազյանը ծնվել է Իրանի Բանդար Անզալի քաղաքում։ 1972 թվականին ավարտել է Թեհրանի համալսարանի ճարտարապետության բաժինը, 1990 թվականին ՝ Սորբոնի համալսարանը։ 1976 թվականից դասավանդել է Թեհրանի պետական համալսարանում (ընդհատումով), 1967-1972 թվականներին, միաժամանակ՝ նույն համալսարանի մշակութային կենտրոնում դասավանդել է դասական կիթառ, 1993-1995 թվականներին՝ Ալզահրա (լուսանկարչություն), 1994 թվականից՝ Իրանի իսլամական ազատ (դասական երաժշտություն) համալսարաններում։

Այվազյանը լուսանկարել է Իրանի ճարտարապետության լավագույն նմուշները, որոնց մի մասը պահվում է Թեհրանի Ռզա Աբասի թանգարանում։

Ջրաներկ աշխատանքներով մասնակցել է տեղական և արտասահմանյան ցուցահանդեսների, հանդես է եկել համերգներով։
1966-1969 թվականներին երաժշտական մրցույթներում 4 անգամ գրավել է առաջին տեղը, արժանացել Հատուկ մրցանակի (1975 թվական, Մադրիդ)։
1998 թվականին անհատական ցուցահանդես է ունեցել Թեհրանում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007*.
2. ↑  "Այվազյան Սիմոն Հարությունի". Արխիվացված է the original 2016 թ․ սեպտեմբերի 10-ին. Retrieved 2015 թ․ սեպտեմբերի 8. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Սիմոն Հովհաննեսի Ալաջալով (Ալաջալյան)** (օգոստոսի 6, 1902(1902-08-06), Բաքու, Ռուսական կայսրություն - 1987, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հայ թատերական նկարիչ, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1962)։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Բաքվում։ Միջնակարգ կրթությունն ստացել է Ռոստովում։ 1920 թվականին ընդունվել է Նոր Նախիջևանի Գեղարվեստական ուսումնարանը, որտեղ աշակերտել է Մարտիրոս Սարյանին և Ստեփան Աղաջանյանին։ 1924 թվականին եկել է Երևան, որպես նկարիչ ձևավորող աշխատել Երևանի պետական առաջին թատրոնում, ռեժիսորներ Ա. Բուրջալյանի և Լևոն Քալանթարի հետ։ Այդ թատրոնում ձևավորել է «Առավոտից մինչև կես գիշեր», «Տարտյուֆ», «Ռևիզոր», «Պատվի համար», «Պարտիզպանի շունը», «Թույն», «Օթելլո», «Չար ոգի», «Եկամտավոր պաշտոն», «Մորգանի խնամին», «Տրիլբի», «Պաղտասար աղբար» և այլ բեմադրություններ։

1927 թվականին մեկնել է Մոսկվա, մինչև 1931 թվականը սովորել բարձրագույն նկարչական ուսումնարանում։ Այդ տարիներին նրա ձևավորումով Մոսկվայում Ռ. Ստուդիայում բեմադրվել են «Խաթաբալան» և «Ատամնաբույժն արևելյանը»։ Այնուհետև աշխատել է Մոսկվայի և խորհրդային այլ քաղաքների թատրոններում, պահպանելով սերտ կապը Հայաստանի հետ։ 1933 թվականին նրա ձևավորմամբ է բեմադրվել «Եգոր Բուլըչովը և ուրիշները» Գաբրիել Սունդուկյանի թատրոնում։ Ձևավորել է նաև Երևանի այլ թատրոնների մի քանի բեմադրություններ։ 1962 թվականին ծննդյան 60-ամյակի առթիվ Երևանում կազմակերպվել է նրա նկարների մեծ ցուցահանդես։

Պարգևներ, մրցանակներ
--------------------

* Հայկական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ
* «Պատվո նշան» շքանշան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974. — հատոր 1. — էջ 138.
2. ↑  "AV Production - Սիմոն Ալաջալով". *avproduction.am*. Արխիվացված է the original 2020 թ․ հուլիսի 24-ին. Retrieved 2020 թ․ հուլիսի 24. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  Գառնիկ Ստեփանյան (1973). *Կենսագրական բառարան, հատոր Ա*. Երևան: «Հայաստան». p. 40-45.
4. ↑  *«Ով ով է։ Հայեր» հանրագիտարան, հատոր առաջին, գլխ. խմբ. Հովհ. Այվազյան, Երևան*. Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն. 2005.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ · AV Production |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 11166 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 1, էջ 138)։*  |
**Սյուզան Նև** (1939, Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի կինոդերասանուհի, ով հիմնականում հայտնվում էր բրիտանական հեռուստատեսությունում 1960-ական թվականներին, ներառյալ Իզաբել Արչերի գլխավոր դերի կերտումը BBC-ով հեռարձակվող Հենրի Ջեյմսի «Կնոջ դիմանկարը» 1968 թվականի ադապտացիայում, որի համար նա արժանացել է «Նշանավոր հեռուստատեսային անհատականություն» մրցանակին «Pye Color Television Awards»-ի ժամանակ։

Նևը առաջին անգամ գրավել է հանրության ուշադրությանը որպես Էթել Բրաուն 1962 թվականին Ռիչմալ Քրոմփթոնի Վիլիամ գրքի շարքերի հիման վրա նկարահանված հեռուստասերիալում։ Նա հետագայում ունեցել է գլխավոր դերեր «Մաքսանենգների ծոց» ֆիլմում (1964) և «Նոտր Դամի կուզը» (1966) դրամատիզացիայում՝ հանդես գալով որպես Ֆլյոր դե Լիզ։ Նրա կարիերայի վերելքը եկավ BBC-ի «The Forsyte Saga» (1967) առաջատար արտադրության շնորհիվ, որի ժամանակ նա կերտում էր Հոլի Ֆորսայթի դերը։

«Կնոջ դիմանկար»-ից հետո, Նևը շարունակեց հայտնվել հեռուստատեսային դրամաներում, ներառյալ դասական ստեղծագործությունների հետագա ադապտացիաներում, ինչպես «Բել Ամի»-ն (1971)։ Նա նաև ունեցել է կրկնվող դեր որպես Մերի՝ Հրամանատար Ստրեյքերի կինը գիտական գեղարվեստական «UFO» (1970-71) հեռուստատեսային շարքում :

Նևը հայտնվել է մի քանի ֆիլմերում այդ թվում և «*Play It Cool*» (1962), « *Naked Evil* »(1966), «*Mosquito Squadron*»(1969), և «*Scrooge*»(1970): Նա վերջին անգամ հեռուստատեսությունում հայտնվել է «Սարսափելի» (1983) շարքում։ Նևը կարիերայի վերջին եղել է դրամայի ուսուցիչ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  MAK (польск.)
2. 1 2  datos.bne.es (իսպ.): El portal de datos bibliográficos de la Biblioteca Nacional de España — 2011.
3. ↑  "Suzanne Neve". *BFI*. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 20.
4. ↑  British Broadcasting Corporation (1970). *BBC Handbook*. British Broadcasting Corporation.
5. ↑  "*The Forsyte Saga*". Արխիվացված է the original 2012 թ․ մարտի 12-ին. Retrieved 2022 թ․ մարտի 5. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
6. ↑  "Forsyte Saga, The (1967)". *BFI*. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 20.
7. ↑  John Kenneth Muir's Reflections on Film/TV: Cult TV Friday Flashback # 12: Gerry & Sylvia Anderson's UFO: "Confetti Check A-OK"
**Բլյո դը Ժեքս** (ֆր.՝ Bleu de Gex), ֆրանսիական կապույտ պանիր կովի կաթից` սպիտակ պենիցիլինի կեղևով։ Ֆրանսիական ամենահին պանիրներից մեկն է։

Հայտնի է նաև որպես **Բլյո դյու Օ-Ժյուրա** (ֆր.՝ Bleu du Haut-Jura), **Բլյո դը Ժեքս Օ-Ժյուրա** (ֆր.՝ Bleu de Gex Haut-Jura) և **Բլյո դը Սետմոնսել** (ֆր.՝ Bleu de Septmoncel)։

Պատմություն
-----------

Ամենահին ֆրանսիական պանիրներից մեկն է, որն արտադրվում է 13-րդ դարից սկսած Ժուրայում։ Արտադրության ամբողջ ընթացքում պանրի պատրաստման տեխնոլոգիան գործնականորեն չի փոխվել։ 1977 թվականին պանրին շնորհեցին АОС կատեգորիա, սակայն դեռ 1935 թվականին օրենսդրականորեն հաստատվել էր այս պանրի արտադրությունը խստիվ որոշակի տարածաշրջանում։ 1996 թվականին Բլյո դը Ժեքսը ստացավ նաև *АОР* համաեվրոպական կատեգորիա։

Պատրաստում
----------

Բլյո դը Ժեքսը արտադրվում է Ժուրա դեպարտամենտում` Մոնբելյարդ և ֆրանսիական Սիմենտալ կովերի ցեղերի հում կաթից։ Պանիրը հնացնում են 2-5 ամիս, ընդ որում պանրի հնեցումը կախված է տարվա եղանակից։ Այսպես` ամռան պանիրը սովորաբար հնացնում են 4-5 ամիս, աշնանն ու ձմռանը` 2 ամիս։ Սա պայմանավորված է նրանով, որ աշնանն ու ձմռաննն արտադրվող պանիրները ավելի վատ են տանում երկարատև հնեցումը։ Բլյո դը Ժեքսը հեցնում են հնամյա գինու մառաններում և նկուղներում` օդի 80 % խոնավությամբ, կամ քարանձավներում ու թունելներում, որտեղ հնացնում են նաև Կոնտե պանիրը։ Հնում համարվում էր, որ լեռնային խոտերի և ծաղիկների մեջ պարունակվող բորբոսի սնկերը անցնում են կաթի մեջ, իսկ նրանից` պանրի մեջ։ Այժմ կապույտ բորբոսի սպորները (լատին․՝ Penicillium glaucum) ներմուծվում են կաթի մեջ արհեստականորեն։ Բացի դրանից, հասունացման ժամանակ պանրի կեղևը ծակում են, և պանրի մեջ ներարկիչներով օդ են ներմղում, որպեսզի բորբոսը զարգանա։

Նկարագրություն
--------------

Բլյո դը Ժեքսը կտրտած
Տիպիկ լեռնային կապույտ պանիր է` իր բոլոր արժանիքներով և թերություններով։ Պանրի գլուխներն ունեն սկավառակի ձև` 30-35 սմ տրամագծով, 7-10 սմ բարձրությամբ և մոտ 7 կգ քաշով։ Պանրի բարակ դեղնավուն կեղևը ծածկված է սպիտակ չոր բորբոսով։ Կեղևի մակերեսին կան ներարկիչի մնացած անցքերը։ Պանրի վերին մասում սովորաբար դրոշմվում է *Gex* բառը, նույնպես նրա վրա կարող են լինել կարմիր գույնի բծեր։ Փղոսկրի գույնի միջուկը հավասարաչափ ծածկված է կապտականաչավուն բորբոսի բծերով։

Պանիրն ունի հարուստ, թեթևակի դառը համ` կաթնային, մրգային և սուր երանգներով, սնկամարմնի և վանիլի երանգներով, ինչպես նաև հանքային հետհամով։ Օգտագործելուց առաջ պանրից մաքրում են սպիտակ բորբոսի կեղևիկը։ Տեղաբնակները հաճախակի են օգտագործում այն եփած կարտոֆիլի և տեղական կարմիր չոր, սպիտակ և վարդագույն գինիների հետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. 1 2 3  Французские сыры: иллюстрированная энциклопедия, 2003, էջ 31
3. 1 2 3  "Блё де Жекс" (in ռուսերեն). «Сыры Франции». Արխիվացված է the original 2016 թ․ դեկտեմբերի 30-ին. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 4. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. 1 2 3  Джульет Харбатт, 2012, էջ 37
5. ↑  "Породы молочных коров во Франции" (in ռուսերեն). fromages-france.com. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 4.

Գրականություն
-------------

* Масуи К. Ямада Т. Французские сыры: иллюстрированная энциклопедия
* *Джульет Харбатт* Лучшие сыры мира. — М.: Издательство «BBPG», 2012. — 352 с. — ISBN 978-5-93679-168-0
**Լորետտա Էլիզաբեթ Լինչ** (անգլ.՝ Loretta Elizabeth Lynch, մայիսի 21, 1959(1959-05-21), Գրինսբորո, Հյուսիսային Կարոլինա, ԱՄՆ), ամերիկացի քաղաքական գործիչ, իրավաբան, ԱՄՆ գլխավոր դատախազ (2015-2017)։ Երկրորդ կինն ու առաջին աֆրոամերիկացին այս պաշտոնում։ Գլխավոր դատախազ նշանակվելուց առաջ Լինչը մոտ հինգ տարի ծառայել է Նյու Յորքի Արևելյան շրջանի դաշնային դատախազ։

Կրթություն
----------

Լորետտա Լինչը ծնվել է 1959 թվականի մայիսի 21-ին Հյուսիսային Կարոլինայի Գրինսբորո քաղաքում։ 1981 թվականին Լինչն ստացել է անգլիական և ամերիկյան գրականության բակալավրի կոչում Հարվարդի քոլեջում։ Իսկ 1984 թվականին նա ստացել է իրավասու դոկտորի աստիճանը Հարվարդի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետից։ 2017 թվականին Լինչը Դյուկի համալսարանում արժանացել է պատվավոր կոչման։

Գործունեություն
---------------

1999 թվականին Լինչը նախագահ Բիլլ Քլինթոնի կողմից առաջադրվել է Նյու Յորքի Արևելյան շրջանի դատախազի պաշտոնում։ 2001 թվականին Լինչը ժամանակավորապես հեռացել է դատախազի պաշտոնից, սակայն 2010 թվականի հունվարին ԱՄՆ նախագահ Բարաք Օբաման Լինչին վերանշանակել է այդ պաշտոնում։

2003 թվականից մինչև 2005 թվականը Լինչը եղել է Նյու Յորքի Դաշնային պահուստային բանկի խորհրդի անդամ։ 2014 թվականի նոյեմբերի 8-ին Բարաք Օբաման Լինչին առաջադրել է ԱՄՆ գլխավոր դատախազի պաշտոնում։ 2015 թվականի փետրվարի 26-ին Լինչն ստանձնել է այս պաշտոնը՝ դառնալով առաջին աֆրոամերիկացի կինը, որը ծառայել է որպես ԱՄՆ գլխավոր դատախազ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Munzinger Personen (գերմ.)
2. ↑  "Генпрокурором США впервые в истории назначена афроамериканка". Lenta.ru. 2015 թ․ ապրիլի 24.
3. ↑  "Biographical Information for Loretta Lynch". abcnews.go.com. Արխիվացված է the original 2014 թ․ նոյեմբերի 8-ին. Retrieved 2020 թ․ օգոստոսի 24. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|dead-url=` (help)
4. ↑  "Duke to award 7 honorary degrees". heraldsun.com.
5. ↑  "Loretta E. Lynch". nndb.com.
6. ↑  "Loretta Lynch makes history". edition.cnn.com.

Արտաքին հղումներ
----------------

* ԱՄՆ Գլխավոր դատախազի աշխատակազմի պաշտոնական կայք (անգլ.)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | WikiTree |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Notable Names Database |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 171518667 · GTAA: 255684 · LCCN: n2015041103 · VIAF: 202298063 · WorldCat VIAF: 202298063 |

 |
**Սիկհեր** (եզակի՝ սիկհ, [[Սանսկրիտ| .՝ਸਿੱਖ), Հնդկաստանում ապրող ժողովուրդ, սիկհիզմի հետևորդները։ Փունջաբցիներից հետո թվաքանակով երկրորդն են։ Սիկհեր նաև ապրում են հարավարևելյան Ասիայում, Աֆրիկայում, Ֆիջի կղզում, Մեծ Բրիտանիայում։ Խոսում են Հնդեվրոպական լեզվաընտանիքին պատկանող Փունջաբի լեզվով։ Սիկհերի կրոնը սիկհիզմն է, որը ծագել է հինդուիզմի և իսլամի միջավայրում։

17-18-րդ դարերում սիկհերը երկարատև պայքար են մղել Մեծ Մողոլների դինաստիայի դեմ և Փունջաբում կարողացել են ստեղծել իրենց պետությունը (1765-1849 թվականներ)։ Հենց այնտեղ էլ առաջացել է սիկհիզմը՝ որպես բողոք հինդուիզմի կաստայական համակարգի և Մեծ Մողոլների մուսուլմանական դինաստիայի քաղաքական գերիշխանության դեմ։ Սիկհիզմի հիմնադիրը համարվում է Գուրու Նանակը։ Սիկհիզմի ուսմունքը փոխանցվել է 10 գուրուներից (հոգևոր ուսուցիչներ)։ Գուրուն սիկհիզմի կրոնական համայնքի հոգևոր առաջնորդի տիտղոսն է։ Սիկհերի սրբազան քաղաքը Ամրիթսարն է, որը վերածվել է նրանց հոգևոր կենտրոնի։

1849 թվականին անգլիացիների դեմ կռվում, սիկհերը պարտվեցին, որից հետո Փունջաբը միացվեց Բրիտանական Հնդկաստանին։ 1947 թվականին Բրիտանական Հնդկաստանը բաժանվեց Պակիստանի և Հնդկաստանի միջև։ Մուսուլմանների և սիկհերի միջև առաջացած արյունահեղ կոնֆլիկտների պատճառով բոլոր սիկհերը բնակություն հաստատեցին Հնդկաստանում։ 1966 թվականին Փունջաբ նահանգի տարածքը կրճատվեց ի հաշիվ նորաստեղծ Հարյանա նահանգի։ 1970-ական թվականներին սիկհերի և հինդուսների միջև առաջացան հակասություններ։ Սիկհերը ցանկանում էին ստեղծել Խալիստան պետությունը։ 1980-ական թվականներին Ամրիթսարում գտնվող Ոսկե տաճարը սիկհերի կողմից վերածվեց ամրոցի։ 1984 թվականի հունիսին հնդկական բանակը գրոհով վերցրեց տաճարը, որի արդյունքում զոհվեցին հարյուրավոր սիկհեր։ Նույն թվականի հոկտեմբերին, սիկհերից կազմված իր թիկնապահների կողմից սպանվեց Հնդկաստանի վարչապետ Ինդիրա Գանդին։ Դրա հետևանքը եղավ սիկհերի կոտորածը, որը խլեց հազարավոր մարդկանց կյանք։

Սիկհերի մեծամասնությունը մտնում են ջաթերի կաստայի մեջ, որը Փունջաբի խոշորագույն գյուղական կաստան է։ Շատ սիկհեր զբաղվում են գյուղատնտեսությամբ և բավականին հաջողակ ֆերմերներ են։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Census of India
2. ↑  "UK Labour force survey replies by religion July to September 2008". Արխիվացված է the original 2010 թ․ հունիսի 5-ին. Retrieved 2015 թ․ նոյեմբերի 18.
3. ↑  UN figures for Fiji 1986
4. ↑  Котовский Г. Индия // Энциклопедия для детей. Т. 13. Страны. Народы. Цивиллизации / Глав. ред. М. Д. Аксёнова. — М.: Аванта+, 2001. — С. 369—371. *Котовский Г. Индия // Энциклопедия для детей. Т. 13. Страны. Народы. Цивиллизации / Глав. ред. М. Д. Аксёнова. — М.: Аванта+, 2001. — С. 369—371*.`{{cite book}}`: CS1 սպաս․ թվային անուններ: authors list (link)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | Microsoft: 2908852991 · NKC: ph188887 |

 |
**Կասերի** (հուն․՝ Κασέρι, թուրքերեն՝ Kaşar peyniri), կովի չպաստերիզացված կաթից պատրաստվող պանիր (երբեմն ավելացվում է նաև աննշան քանակությամբ այծի կաթ)։ Պանիրը լինում է բաց դեղնավուն, ունենում է թեթևակի պնդություն։ Կասերին ավանդական պանիր է համարվում Թուրքիայի և Հունաստանի խոհանոցներում։

Կասերի պանիրը փափուկ նյութակազմվածք ունի, փոքր անցքեր, փխրուն չէ, պատկանում է ձգովի (երկաթալար) պանիրների ընտանիքին, ինչպես օրինակ՝ պրովոլոնե կամ մյունսթեր պանիրը։ Օգտագործելով թարմ, չպաստերիզացված կաթ՝ հնարավոր է լինում ստանալ պանրի յուրահատուկ համը և նյութակազմվածքը, հետո պանիրը պահում են չորս ամիս, որպեսզի «հասունանա» և ստանա անհրաժեշտ համային որակներ։ Պանրի հասունացման որոշ փուլերում վերջինիս համը հիշեցնում է պարմեզան կամ ասիագո պանրի համը, բայց ունի մի հատկանշական տարբերություն՝ այդչափ յուղալի և սերուցքային չէ։ Հունական և թուրքական խոհանոցներում կասերիկ օգտագործում են բուտերբրոդներ, սագանակիներ պատրաստելիս։ Այս պանիրը հանդիսանում է կասերոպիտա կարկանդակի հիմնական բաղադրատարրը։

Թուրքա-կիպրական պաստիտսիո պատրաստելիս երբեմն միսը փոխարինվում է պանիրների երկու տեսակների՝ կասերիի և բեյազի օգտագործմամբ։

Հունաստանում պատրաստվող կասերի պանրի անվանումը պաշտպանված է Եվրոպական միության հրամանագրով։

Տես նաև
-------

* Պաստիտսիո

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «The Art of Making Kasseri», Epikouria Magazine, Fall/Winter 2006
2. ↑  "Bol Peynirli Fırın Makarna" (in Turkish). Mynet Yemek. Retrieved 2018 թ․ դեկտեմբերի 16.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
3. ↑  "EU page on Kasseri PDO". Արխիվացված է the original 2008 թ․ սեպտեմբերի 22-ին. Retrieved 2019 թ․ հուլիսի 6. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|dead-url=` (help)

Աղբյուրներ
----------

* *Babiniotis, Georgios* (2005). Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας (Lexicon of New Greek). Κέντρο Λεξικολογίας. p. 1412. ISBN 960-86190-1-7.
Սիլֆրայի ճեղքվածք
**Սիլֆրա** (իսլ.՝ Silfra), ռիֆտ Իսլանդիայի Թինգվեդլիր ազգային արգելոցի Թինգվադլավատն լճում։ Այն Հյուսիսային Ամերիկայի և Եվրասիական սալերի միջև գտնվող սահմանի մի մասն է։

Սիլֆրան և Թինգվեդլիրի հովիտը ձևավորվել են եվրասիական և հյուսիսամերիկյան սալերի տեկտոնական հաջորդական տեղաշարժերի արդյունքում։ Ամեն տարի սալերը միմյանցից 2 սմ հեռանում են, ինչը ճնշում է ստեղծում սալերի և բարձր շերտերի միջև։ Ճնշումը թուլանում է հզոր երկրաշարժերի հետևանքով, որոնք տեղի են ունենում մոտավորապես տասը տարին մեկ։ Նման երկրաշարժերի ժամանակ Թինգվեդլիրի հովտում առաջանում են ճաքեր և ճեղքեր։ Սիլֆրան ամենամեծ ճեղքերից է և գտնվում է Թինգվադլավաթն լճի եզրին։ Սիլֆրայի քարանձավները նույնպես առաջացել են երկրաշարժերի արդյունքում։

Թինգվադլավաթն լճից մոտ 50 կմ հյուսիս գտնվում է Իսլանդիայի մեծությամբ երկրորդ սառցադաշտը՝ Լաունգյոկուդլը։ Նախկինում հալվող սառցադաշտի ջրերը գետով հոսում էին լիճ։ Մի քանի հազար տարի առաջ, Սկյալդբրեյդուր հրաբխի ժայթքումից հետո, լավայի հոսքերը լցվել են գետի հունը, որից հետո սառցադաշտային ջուրը ներթափանցում է գետնի տակ՝ կարծրացած ծակոտկեն լավայի միջով։ Այսպիսով 30-50 տարի է պահանջվում, որպեսզի ջուրը 50 կմ ճանապարհ անցնելով, հասնի Թինգվադլավաթն լիճը, ինչից հետո այն դառնում է պիտանի խմելու համար։

Սիլֆրայի մաքուր, զով ջրերը գրավում են սուզորդներին։ Ամենամեծ խորությունը 63 մ է, տեսանելիությունը՝ 100 մ-ից ավելի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Сильфра (Silfra)". Արխիվացված է the original 2015 թ․ նոյեմբերի 19-ին. Retrieved 2022 թ․ փետրվարի 14.

Արտաքին հղումներ
----------------

* www.silfra.org
* www.diveiceland.com Archived 2019-02-23 at the Wayback Machine.
* www.thingvellir.is
* totaliceland.com
**Սիայի** (**Սիայի Ղազար Կարապետյան**, անվանել են՝ Ղարա-Ղազար, ծննդյան թիվը հայտնի չէ - վախճանվել է 1903 թվականի մայիսի 19-ին), աշուղ, 19-րդ դարի վերջերի 20-րդ դարի սկզրների Ջավախքի աշուղներից։

Կենսագրություն
--------------

Աշուղի նախնիները գաղթել են Էրզրումից՝ 1830 թվականին, ժամանակակիցների վկայությամբ պետք է, որ նա ծնված լինի 1835 թվականին։
Սիայու մոտ աշուղական արվեստ են սովորել Ջիվանին, Թիֆիլին, Մաթոսը և ուրիշներ։

Սիային ապրել է Կարզախում, որը Ախալքալաքի գավառի մեծ գյուղերից էր, ուր հաճախում էին հայ, վրացի, թուրք և այլ ազգի շատ աշուղներ, ելույթներ էին ունենում շփվում տեղի աշուղների հետ։

Աշուղ Սիային հիմնականում ստեղծագործել ու երգել է թուրքերեն լեզվով, հենց այդ պատճառով էլ աշուղական գրականություն մեջ նրա մասին քիչ տեղեկություններ կան։ Գ. Լևոնյանի ջանքերով Սիայու միակ երգը` «Մարինան» տեղ է գտել 1937 թվականին հրատարակած «Հայ աշուղներ» ժողովածուում։ Սիայու մասին գոյություն են ունեցել թյուր կարծերներ, իբր նա սեփական ստեղծագործություններ չի ունեցել, այլ միայն կատարել է նշանավոր աշուղների հորինած երգերն ու հեքիաթները։ Աշուղը ինքն է վկայում, որ ունեցել է շատ երգեր ու հեքիաթներ.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Սիային եմ հազար ու մի ցավ կրած, Ունեմ շատ հեքիաթներ, երգեր հորինած… |  |

Սիայու «Օձ քաղաքը» հեքիաթը իր ժամանակին մեծ ընդունելության է արժանացել Ջավախքում։ Բռնակալ բեկը գերված հայ աղջկան ստիպում է գավերը գինի լցնել և հաճույք պատճառել իրեն։ Աղջիկը վշտացած երգում է.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Մանուշակն եմ, գինի կածեմ գավերը, Ոտքի ելան, խոսան սրտիս լարերը, Ես չեմ տանի օտարների ցավերը, Յարից եկած խոցն ու բnրը շատ լավ են։ |  |

Սիային երգերի ու հեքիաթների լավագույն կատարող է եղել։ Ելույթների ժամանակ աչքի էր ընկնում հանպատրաստից երգեր հորինելով։ Աշուղը եղել է խստաբարո, պահանջկոտ իր նկատմամբ, իր աշակերտների ու ունկնդիրների նկատմամբ։ Նրան լսում էին քար լռությամբ։ Իր վարպետին լավ է բնութագրել աշուղ Թիֆիլին՝ «Դու իմ անմահ վարպետ, անպարտ Սիայի»։ Բազմաթիվ մրցույթների ժամանակ նա շարունակ հաղթող է դուրս եկել։ Սիայու երգերի մեջ մեծ տեղ են գրավել սիրային խաղերը։

Աշուղը շրջագայել է, եղել է գավառի մեծ գյուղերում, Ալեքսանդրապոլում։ Շրջագայելիս իր հետ տանրել է աշակերտներից մեկին, ավելի հաճախ Ջիվանին, ով մի անգամ Խերթվիսում մրցույթի ժամանակ իր վարպետին դուրս է բերում ծանր կացությունից։

Սիային ունեցել է իր երգերի դավթարը։ Հարազատների (Շեկո, Արտավազդ Կարապետյաններ, Գասպար Բանգոյան) վկայությամբ հուղարկավորության ժամանակ դավթարը և սազը աշուղի դիակի հետ միասին թաղել են։

Սիային հայ ժողովրդի փրկությունը կապել է ռուս ժողովրդի ազատագրական շարժման հետ՝ ասելով՝

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Ռուսաստանում ազնիվ մի մարդկություն կա, Արդարության համար վաղ, թե ուշ կգա։ |  |

Գրականություն
-------------

1. Դ.Վ Բագրատունի, «Ջավախքի Գուսաննորի երգեր», Թբիլիսի 1987, էջ 48-51

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Songbook of Javakhk | Articles | Siayi". *javakhkmusic.com* (in անգլերեն). Արխիվացված է the original 2017 թ․ մարտի 22-ին. Retrieved 2017 թ․ մայիսի 5.
2. ↑  "Songbook of Javakhk | Articles | Siayi". *javakhkmusic.com* (in անգլերեն). Արխիվացված է the original 2017 թ․ հունվարի 10-ին. Retrieved 2017 թ․ մայիսի 5.
**Բեբեքի մզկիթ** (թուրքերեն՝ Cihangir Camii), հայտնի է նաև որպես **Հյումայուն ու Աբադ մզկիթ** (թուրքերեն՝ Hümayûn-u Âbad Camii), գործող մզկիթ, որը գտնվում է Ստամբուլի եվրոպական հատվածում՝ Բեբեք թաղամասում։

Պատմություն
-----------

Սկզբնական շրջանում մզկիթը կառուցվել է Նևշեհիրլի Իբրահիմ փաշայի հրամանով՝ ի պատիվ Ահմեդ III սուլթանի 1725- 1726 թվականներին։ Մզկիթը կցված էր մերձափնյա Հյումայունաբադ պալատին, որը քանդվել է Աբդուլ Մեջիդ սուլթանի հրամանով 1846 թվականին։ Մզկիթը շարունակել է կանգուն մնալ մերձափնյա հատվածում։

Նախկին մզկիթի վայրում նոր մզկիթ կառուցվել է 1913 թվականին՝ Մուստաֆա Հայրը էֆենդիի հովանավորչությամբ։ Մզկիթի ճարտարապետը դարձել է Միմար Քեմալլեդդինը։ Մզկիթը կառուցվել է ավազաքարից և զարդարված է ավանդական նախշերով՝ կարմիր և կապույտ երանգներով։ Մզկիթի անկյուններում կան կիսագմբեթներ։ Աղոթասենյակը գտնվում է գմբեթի տակ և կապված է եռակամար պատկերասրահի հետ։ Մուտքը դեպի պատկերասրահ վերանորոգվել է 1991 թվականին։ Միհրաբը գտնվում է պատանցքի մեջ։ Դրանից ձախ գտնվում է փայտե մինբարը։ Մզկիթի զարդարման աշխատանքներին մասնակցել են Իսմայիլ Հաքքի բեյը և Մաջիդ բեյը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  BEBEK HÜMAYÜNABAD CAMİİ(չաշխատող հղում)
,istanbulkulturenvanteri.gov.tr, erişim 19 Şubat 2013
2. 1 2 3 4  "Мечеть Бебек". Արխիվացված է the original 2017 թ․ ապրիլի 10-ին. Retrieved 2017 թ․ ապրիլի 30. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Мечеть Бебек на Викимапии
**«Զվարճանքներ ռադիոյի հետ»** անգլիացի գրող և ռադիոսիրող Գիլբերտ Դեյվիի գիրքը։ Գիրքն առաջին անգամ հրատարակվել է 1957 թվականին Լոնդոնի Edmund Ward Ltd հրատարակչության կողմից։

Պատմություն
-----------

1950-ականներին տան ռադիոները դեռ շատ թանկ էին և ծավալուն, իսկ շարժական ռադիոները դեռ հազվադեպ էին, քանի որ տրանզիստորները նոր էին հայտնագործվել։ Ուստի գրքի հեղինակը որոշել է շատ երիտասարդներին՝ հիմնականում տղաներին ծանոթացնել սիրողական ռադիոյի հետաքրքրաշարժ աշխարհին։

Դեյվին իր գրքում խոսում է նաև ռադիոյի կամ էլեկտրոնիկայի ոլորտում կարիերայի մասին:Սիրողական ռադիոն հեռարձակման առաջին տարիներին տղաների շրջանում շատ տարածված հոբբի էր։ Այն ժամանակ, երբ նա հրատարակեց, Դեյվին արդեն մեծ հետևորդներ ուներ երիտասարդ ընթերցողների շրջանում։ Մինչ գրքի հրատարակումը, նա թերթերի հոդվածներում ներմուծեց սիրողական ռադիոն և իր ընթերցողների շրջանում գործնական թեմաներով ամենատարածված հեղինակն էր։ Այնուհետև Դեյվին հեռուստատեսային հեռարձակումներ կատարեց BBC- ով, որից հետո գրողը ստացավ ավելի քան 26 հազար նամակ առաջին հեռարձակումից մի քանի օրվա ընթացքում։ «Ժամանց ռադիոյի հետ» գրքի հիմքում ընկած են թերթի հոդվածները և հեռուստահաղորդումների զրույցները։

Ինքը՝ Գիլբերտ Դեյվին, ռադիոյի աշխատող չէր, նա աշխատում էր որպես ապահովագրական գործակալ և ռադիոսիրող էր։ Չնայած դրան, նրա ոգևորությունն ու ռադիոյի աշխարհի տաղանդավոր պատմությունը ոգեշնչեցին շատ երիտասարդների։

Ընդհանուր առմամբ հրատարակվել է գրքի վեց հրատարակություն, վերջին հրատարակությունը լույս է տեսել 1978 թվականին։ Գիլբերտ Դեյվին նաև գրել է «Զվարճանք կարճ ալիքով ռադիոյով», «Զվարճանք տրանզիստորներով», «Զվարճանք Hi-Fi-ով» և «Զվարճանք սիլիկոնային չիպերով ժամանակակից ռադիոյում» (1981 թվականին)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Gilbert Davey’s Radio Sets — Gilbert Davey page. Archive copy Wayback Machine-ի միջոցով:
2. ↑  "List of titles by Gilbert Davey". Արխիվացված է the original 2022 թ․ նոյեմբերի 8-ին. Retrieved 2024 թ․ հունվարի 13. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|dead-url=` (help)

1. \*Gilbert Davey’s Radio Sets — Gilbert Davey page. Архивная копия от 8 ноября 2022 на Wayback Machine
2. ↑ \*List of titles by Gilbert Davey Архивная копия от 8 ноября 2022 на Wayback Machine
**Բյուլբյուջան** (ադրբ.՝ Bülbülcan, **իրական անուն**. *Աբդուլբակի Ալի օկլի Զուլալով*, tam adı. Əbdülbaqi Əli oğlu Zülalov, 1841, Շուշի, Կասպիական մարզ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոս 1927, Բաքու, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի ժողովրդական երգիչ, խանենդե, մուղամի կատարող։ Նա երգել է ադրբեջանական մուղամներ՝ ադրբեջաներեն, վրացերեն, պարսկերեն, լեզգերեն, քումիկ և ռուսերեն։

Կենսագրություն
--------------

Աբդուլբակի Զուլալովը, որն ավելի լավ է ճանաչում Բյուլբյուլջան, ծնվել է 1841 թվականին։ Աբդուլբակի Զուլալովը, որն ավելի շատ հայտնի է որպես Բյուլբյուլջան, ծնվել է 1841 թվականին։ Նա անկախ փոքր տարիքից հասցրել է հայտնի դառնալ Կովկասում և Իրանում։ Իրանի շահ Մուզաֆարադդին Շահի կողմից պարգևատրվել է «Շիրի-Խուրշիդ» շքանշանով։

1875 թվականից նա ապրել է Թիֆլիսում իր կյանքի 30 տարվա ընթացքում։ Նա սովորել է վրացերեն և այդ լեզվով երգել ադրբեջանական մուղամներ։ Նա հաճախ ելույթ է ունեցել իր մերձավոր ընկեր և թառահար Սադըկջանի հետ միասին։

1905 թվականին երգիչը վերադառնել է Շուշի։ 1920-ականներին տեղափոխվել է Բաքու, որտեղ դասավանդել է տարբեր երաժշտական բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում։ Մահացել է 1929 թվականին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Բյուլբյուջան
2. ↑  Зулалов Абдул-Баги Али оглы (Бюльбюльджан)
3. ↑  "Бюльбюльджан". Արխիվացված է the original 2014 թ․ հունվարի 16-ին. Retrieved 2021 թ․ հունվարի 23. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Աղբյուրներ
----------

* Шушинский Ф. Народные певцы и музыканты Азербайджана. — М.։ Советский композитор, 1979. — 200 с.

Արտաքին հղումներ
----------------

* "Bülbülcan"ın 180 illk yubileyi qeyd edildi...
* Bülbülcan 175 / Bulbulcan 175 / Бюлбюлджан 175
* Bülbülcan
* Bülbülcan ocağının ecazı işığında
* Muğam sənətinin bülbülü
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սյոդ Յոլ (այլ կիրառումներ)

**Սյոդ Յոլ** (ռուս.՝ Сёд-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Իժմա գետի աջ ափին՝ 341 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 16 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000075984
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007598
* Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Սյոդ Յոլ". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ օգոստոսի 10. Retrieved 2015 թ․ օգոստոսի 1.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
**Էդուարդ Վիգրանովսկի** (ռուս.՝ Эдуард Выграновский), հայտնի է **Սկրուջի** (Скруджи) բեմական կեղծանունով։ 2015 թվականին, հաղթելով «Молодая Кровь» մրցույթում՝ ստորագրում է պայմանագիր Black Star inc. լեյբլի հետ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1992 թվականի նոյեմբերի 5-ին Վելիկիե Մոստի քաղաքում։ Էդուարդի ծնվելուց անմիջապես հետո նրա ընտանիքը տեղափոխվում է Նիկալայեվսկ շրջանի Պերվամայսկ քաղաք։ Դպրոցում սովորել է սպորտային հոսքում։ Դպրոցը ավարտելուց հետո, մեկնում է Օդեսա՝ բարձրագույն կրթություն ստանալու, սակայն նա թողնում է ուսումը և վերադառնում է Պերվամայսկ, որտեղ որոշում է դառնալ դիզայներ։

Սկրուջիի մանկությունը, ինչպես ինքն է ասում, անցել է առանց վառ գույների, հեռանկարների, զվարճանքների և ուրախությունների։ Նա թողեց իր կրթությունը ԲՈՒՀ-ում և սկսում գումար վաստակել՝ աշխատելով վաճառող, ապրանքագետ, աշխատում է շինարարությունում, սղոցարանում։

Մինչ դպրոցական տարիքը սիրել է խաղալ բասկետբոլ։ 9-րդ դասարանից սկսած խաղացել է դպրոցի, համալսարանի և քաղաքի հավաքականում։ Պարապմունքներից մեկը ճակատագրական է դառնում՝ նա ծանոթանում է երաժիշտի հետ, ով կարողանում է դառնալ նրա երգի «ուսուցիչը»։

Երաժշտությամբ սկսել է հետաքրքրվել դեռ երիտասարդ տարիքից՝ այդպիսով նրա վաստակած գումարի մեծ մասը վատնվում էր երգերի և տեսահոլովակների ստեղծման վրա։

2015 թվականին որոշում է ընդունում մասնակցել «Молодая Кровь»-ին ռեալիթի-շոու, որից հետո երիտասարդ կատարողներին տրվում է հնարավորություն լինել Black Star inc. լեյբլի անդամ։ Նույն թվականի նոյեմբերին ստորագրում է պայմանագիրը։ Փետրվարին թողարկվում է Տիմատիի, Մոտի, Սաշա Չեստի և Սկրուջիի միասնական «В щепки» սինգլը։

Ապրիլին թողարկվում է նրա առաջին սինգլը և տեսահոլովակը, որը կոչվում է «Ровной дороги»՝ այն 4 միլիոնից ավելի դիտում է հավաքում YouTube-ում։ Հունիսի վերջում թողարկվում է նրա առաջին մինի ալբոմը և նրա 2 տեսահոլովակները ՝ «Оттуда, где я» և «С низов вверх»:

Սինգլեր
-------

* «Оттуда, где я»
* «К войне готов»
* «Ровной дороги»
* «У меня не все дома»
* «С низов вверх»
* «Возьми свое»
* << Анданте >>
* Индиго
* Взрыв в темноте
* Рукалицо
* Секрет
* «Оттуда, где я»
* «Иду к Олимпу»

Երաժշտական տեսահոլովակներ
-------------------------

* «Ровной дороги»
* «Оттуда, где я»
* «С низов вверх»
* Анданте
* Индиго
* Взрыв в темноте
* Рукалицо
* Секрет

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Blackstar - Артисты - Скруджи". Արխիվացված է the original 2017 թ․ մարտի 24-ին. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 24. `{{cite news}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Սկրուջի Ֆեյսբուքում
* Տեսանյութը ՅուԹյուբում
**Սիրվարդ Մեսրոպյան** (օգոստոսի 27, 1928(1928-08-27), Հալեպ - փետրվարի 22, 1981(1981-02-22), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ասմունքող, դերասանուհի։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ։

Երգիչ Վաղարշակ Սահակյանի կինը։

Կենսագրություն
--------------

Սիրվարդ Մեսրոպյանը ծնվել է 1928 թվականին, Հալեպում։ 1947 թվականին հայրենդարձել է։ Սովորել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի դերասանական բաժնում։ Աշխատել է Արտաշատի Ամո Խարազյանի անվան պետական թատրոնում, Հայֆիլհարմոնիայում, Սայաթ-Նովայի անվան անսամբլում։ Տարբեր թատրոններում խաղացել է մի շարք ներկայացումներ։ Դեզդեմոնայի դերը խաղացել է Վահրամ Փափազյանի և Հրաչյա Ներսիսյանի հետ։

Հետագայում հանդես է եկել որպես ասմունքող։ Կատարել է արևմտահայ և արևելահայ պոետների մոնումենտալ գործեր։ Առաջինն է բեմից հնչեցրել Գրիգոր Նարեկացու «Մատյանը»։ Շուրջ երկու տասնամյակ տարածել է Հովհաննես Շիրազի` դեռևս անտիպ, արգելված «Դանթեական» պոեմի 1-ին կատարումը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Սիրվարդ Մեսրոպյանի կենսագրությունը avproduction.am կայքում". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 19.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հովհաննես Շիրազի «Հայոց Դանթեականը» (Կարդում է՝ Սիրվարդ Մեսրոպյանը)
* Լուսանկարներ Archived 2015-03-30 at the Wayback Machine.
**Բլաա** (իռլանդերեն՝ blaa, անգլ.՝ blaa), ավանդական թխվածքաբլիթ Ուոթերֆորտյան (իռլանդերեն՝ Port Láirge; անգլ.՝ Waterford) և Կիլկեննիի (իռլանդերեն՝ Cill Chainnigh; անգլ.՝ Kilkenny) կայսրություններում։ Կան այս թխվածաբլիթների երկու տեսակներ` փափուկ և խրթխրթան։ Փափուկները սովորաբար ավելի քաղցր են, խրթխրթանները հաճելի դառնությամբ և որպես կանոն ավելի մուգ երեսով։

Օգտագործում
-----------

Բլաաներն իրենց թարմությունը շուտ են կորցնում և ավելի լավ է դրանք օգտագործել գնելուց հետո մի քանի ժամվա ընթացքում։ Մեկ օրվա ընթացքում վաճառվում է ավելի քան 12000 թխվածքաբլիթ, որոնք թխվում են չորս հացաբուլկեղենի գործարաններում։ Այս թխվածքաբլիթները սովորաբար ուտում են նախաճաշին` կարագով և այլ հավելումներով։ Ուոթերֆորտում նախաճաշի համար ամենահայտնի ուտեստներից մեկը ձվով և խոզապուխտով բլաա թխվածքաբլիթն է։ Երբեմն բլաան շփոթում են սայկաների հետ, այն դեպքում, երբ դա թխվածքաբլիթի այլ տեսակ է։

Պատմություն
-----------

Որոշ աղբյուրներ տեղեկացնում են, որ բլաան Ուոթերֆորդ է եկել XVII դարի վերջում` հուգենոտների միջոցով։ Համարում են որ թխվածքաբլիթի անվանումը գալիս է ֆրանսերեն «blanc»` սպիտակ բառից։ 2013 թվականի նոյեմբերի 19-ից սկսած բլաան պաշտպանել է աշխարհագրական անվանման եվրոպական հանձնաժողովը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  pixel-industry. "Waterford Blaa - Homepage". *Waterfordblaa.ie*. Retrieved 2017 թ․ սեպտեմբերի 23.
2. ↑  "Waterford Blaa Specification" (PDF). *Agriculture.gov.ie*. Արխիվացված է the original (PDF) 2019 թ․ հոկտեմբերի 19-ին. Retrieved 2017 թ․ սեպտեմբերի 23.
3. ↑  "The Waterford Blaa" (PDF). *Ec.europa.eu*. Retrieved 2017 թ․ սեպտեմբերի 23.

Արտաքին հղումներ
----------------

* The Waterford Blaa
* Specifiation Archived 2019-10-19 at the Wayback Machine.
* Рецепт
**Բոգ ստանդարտ պատկերասրահ** (անգլ.՝ Bog Standard Gallery), անցյալում շարժական զուգարանի խուց, այժմ՝ աշխարհում ամենափոքր պատկերասրահներից մեկը։ Խուցն ունի սպիտակ պատեր և փայտյա հատակ և ընդհանուր մեկ մետր քառակուսի է։ Արվեստի գործը նմանակում է ավանդական պատկերասրահը։ Հեղինակը Մելանի Բոդան է։ Նա Մեծ Բրիտանիայում ապրող արվեստագետ է և ստեղծել է այս գործը 2007 թվականին, որպես իր Մանչեսթեր Մետրոպոլիտան համալսարանի Ինտերակտիվ արվեստների դասի մաս։ Բոգ ստանդարտ պատկերասրահը ստեղծվել էր Բոգ ստանդարտ նշաններ պատկերաշարի նկարները այդտեղ տեղադրելու համար։ Բոգ ստանդարտ նշաններ պատկերաշարը աշխարհով մեկ տարբեր զուգարանների նշանների նկարների հավաքածու է։ Այն բաղկացած է հազարավոր զուգարանների կանանց և տղամարդկանց սիմվոլների նկարներից։ Հավաքածուի միտքը առաջացել էր Մելանիի ատենախոսության համար հետազոտությունից, որում նա ուսումնասիրել էր, թե արդյոք տարբեր երկրներում մշակութային տարբերությունները պատկերված են զուգարանների նշաններում։ Սկզբնական հետազոտությունը Միացյալ Թագավորության զուգարանների նշանների և Իսրայելի զուգարանների նշանների տարբերության մասին էր։ Ինչքան շատ Բոդան ճանապարհորդեց, այդքան նկարներն ավելացան, և հետազոտությունը ընդլայնվեց։ Պատկերասրահը սովորաբար ցուցադրում է միայն 24 նկար, որոնք հաճախ փոփոխվում են։ Խուցը 2013 թվականի օգոստոսի ընթացքում ցուցադրման համար գտնվում էր Հերթֆորդշիր քաղաքի Ուոթֆորդ թանգարանում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  BBC News (2007 թ․ ապրիլի 27). "Student art exhibition 'panned'". Retrieved 2010 թ․ դեկտեմբերի 28.
2. ↑  Yakub Qureshi (2007 թ․ ապրիլի 26). "Sitting pretty in the Loovre". Manchester Evening News. Արխիվացված է the original 2012 թ․ նոյեմբերի 12-ին. Retrieved 2010 թ․ դեկտեմբերի 28.
3. ↑  Brian Roberts (2007 թ․ ապրիլի 27). "THE LOOVRE from 27 Apr 2007". The Mirror. Retrieved 2010 թ․ դեկտեմբերի 28.
4. ↑  Interactive Arts Archived 2010-12-15 at the Wayback Machine. Manchester Metropolitan University, UK.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Bog Standard Gallery website Archived 2016-03-08 at the Wayback Machine.
* Terrific Toilets website Archived 2010-12-24 at the Wayback Machine.
* Bog Standard Gallery on Channel M News Archived 2007-11-05 at the Wayback Machine.