recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Մուսա Ջաֆար օկլի Գասըմլը** (ադրբ.՝ Musa Cəfər oğlu Qasımlı, հոկտեմբերի 28, 1957(1957-10-28), Hamarkənd, Yardimli District, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի պատմաբան, պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր (1992), Ադրբեջանի Գիտությունների ազգային ակադեմիայի Կովկասագիտության ինստիտուտի տնօրեն, ԱԳԱԱ թղթակից անդամ (2017), Ադրբեջանի Հանրապետության Միլի Մեջլիսի IV (2010–2015), V (2015–2020) և VI (2020–2025) գումարման պատգամավոր, Ադրբեջանի Հանրապետության «Փառք»ի շքանշանի դափնեկիր։

Կենսագրություն
--------------

Մուսա Գասըմլըն ծնվել է 1957 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Յարդիմլի շրջանի Համարկանդ գյուղում։ 1974 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը։ Նույն թվականին ընդունվել է Ադրբեջանի պետական համալսարանի (այժմ ՝ Բաքվի պետական համալսարան) պատմության ֆակուլտետը և 1979 թվականին գերազանց ավարտել այն։ Նա առաջին անգամ աշխատել է Յարդիմլի շրջանում։

1982-1985 թվականներին սովորել է ԲՊՀ-ի Եվրոպական և Ամերիկյան երկրների նոր և ժամանակակից պատմության ամբիոնի ասպիրանտուրայում։ Նա մասնագիտանում է միջազգային հարաբերությունների պատմության բնագավառում։ Նա պաշտպանել է 1986 թվականին իր թեկնածուական, իսկ 35 տարեկան հասակում ՛ դոկտորական դիսերտացիան։ Նա եղել է պատմական գիտությունների ամենաերիտասարդ դոկտորն Ադրբեջանում։ 1986-1992 թվականներին աշխատել է որպես ուսուցիչ, ավագ ուսուցիչ, դոցենտ, պատմության ֆակուլտետի դեկանի տեղակալ ԲՊՀ-ի Եվրոպական և Ամերիկյան երկրների ամբիոնում։ Նա ԵՊՀ-ի եվրոպական և ամերիկյան երկրների նոր և ժամանակակից պատմության ամբիոնի պրոֆեսոր է։ ԱԳԱԱ թղթակից անդամ է։

ԱԳԱԱ-ի Պրեզիդիումի 2016 թվականի հունվարի 27-ի որոշմամբ ՝ նա նշանակվել է Կովկասագիտության ինստիտուտի տնօրենի ժամանակավոր պաշտոնակատար։ Հունիսի 24-ին ԱԳԱԱ-ի հասարակական գիտությունների բաժանմունքի նիստում քվեարկությամբ Կովկասագիտության ինստիտուտի տնօրենն է ընտրվել։

1992-1997 թվականներին աշխատել է ԱՀ Միլլի Մեջլիսի միջազգային հարաբերությունների բաժինում։

2020 թվականին նա երրորդ անգամ ընտրվել է պատգամավոր։ Նա Միլլի Մեջլիսի գիտության և կրթության Կոմիտեի նախագահի տեղակալն է։

Ադրբեջան-Աֆղանստան միջխորհրդարանական աշխատանքային խմբի նախագահ, Թուրքիայի, Կանադայի, Բրազիլիայի, Պերուի, Մեքսիկայի, Արգենտինայի, Դանիայի, Մալթայի, Էստոնիայի, Բոսնիա և Հերցեգովինայի խորհրդարանների հետ բարեկամության խմբի անդամ է։

Ադրբեջանի Հանրապետության Նախագահի հրամանով պարգևատրվել է «Փառք»ի շքանշանով (28.10.2017): Բացի այդ պարգևատրվել է ԱՀ կրթության նախարարության «Առաջավոր կրթության աշխատող» կրծքանշանով (2009), Ղազախստանի Հանրապետության գիտությունների ակադեմիայի Հուշամեդալով (10.11.2017), ԱՀ «Հոբելյանական» մեդալով (27.05.2018), «Խորհրդարան» մեդալով (2018) և շատ այլ մեդալներով։

Նա բարձրագույն դպրոցների համար միջազգային հարաբերությունների պատմության դասագրքի և Եվրոպական և Ամերիկյան երկրների ժամանակակից պատմության վերաբերյալ երկու մասից բաղկացած դասագրքի հեղինակ է։

Նա աշխատել է ԱՄՆ Վիրջինիա նահանգի Ֆերֆաքս քաղաքում գտնվող Ջորջ Մեյսոնի համալսարանում (2004)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ադրբեջանի Հանրապետության Միլի Մեջլիս
2. ↑  Մուսա Գասըմլը
3. ↑  "Բաքվի պետական համալսարան". Արխիվացված է the original 2020 թ․ հուլիսի 9-ին. Retrieved 2020 թ․ նոյեմբերի 2. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  science
Նախկին ֆուտբոլիստ Դեյվիդ Բեքհեմը, ում Սիմփսոնն իր հոդվածներից մեկում անվանել էր «Բրիտանիայի մեծագույն մետրոսեքսուալ»
**Մետրոսեքսուալ**, տղամարդու՝ սեփական արտաքինի հանդեպ բարձր ուշադրության երևույթ, որի դեպքում տղամարդիկ մեծապես կարևորում են իրենց արտաքին տեսքը (ֆիզիկական տեսք, հագուստ, պարագաներ) և, համապատասխանաբար, շատ ժամանակ ու գումար են ծախսում իրենց արտաքին տեսքի և կենսակերպի բարելավման վրա։ 19-րդ դարում նմանատիպ մշակութային ֆենոմենը հայտնի է եղել որպես շքեղ, ճոխ և հմայիչ։

Համառոտ տեղեկատվություն
-----------------------

Մետրոսեքսուալները ոչնչով չեն զիջում կանանց արտաքին տեսքին խնամելիս, այցելում են գեղեցկության սրահներ և բծախնդրորեն հետևում նորաձևությանը։ «Մետրոսեքսուալ» տերմինը «մաչո» եզրույթի հակադրությունն է։ Ֆիլիսիստական միջավայրում մետրոսեքսուալները երբեմն սխալմամբ ասոցացվում են գեյերի հետ։

«Մետրոսեքսուալություն» եզրույթն ստեղծել է բրիտանացի լրագրող Մարջ Սիմփսոնը 1994 թվականին։ Բուն եզրույթից հետևում է, որ մետրոսեքսուալությունը տարածված է մեգապոլիսներում՝ մեծ քաղաքներում, որոնք հավակնում են աշխարհաքաղացիության։

* 2000-ական թվականներին երևույթը լայն տարածում է գտել Ասիայում։
* Չինաստանում նման տղամարդկանց անվանում են *aimei nanren*:
* Կորեայում նրանց անվանում են կկոտմինամ (բառացիորեն՝ ծաղիկների մարդ); Ճապոնիայում ստեղծվել է տղամարդկանց համար նախատեսված Dandy House գեղեցկության սրահների ցանցը (ավելի քան 59 սրահ), իսկ Տոկիոյի խոշոր առևտրի կենտրոնում մի ամբողջ հարկ հատկացվել է տղամարդկանց կոսմետիկայի համար։

Ավելի ուշ ի հայտ է եկել գաղափարապես հակառակ եզրույթը` «ռետրոսեքսուալը», որը կանանց հետ հարաբերությունների և տղամարդու հագնվելու վերաբերյալ պահպանողական հայացքներ ունեցող տղամարդ է, ինչպես նաև յուբերսեքսուալը, որը նրանց ոսկե միջինն է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Retrosexual" (in անգլերեն). Արխիվացված from the original on 2012 թ․ փետրվարի 5. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|description=` ignored (help)
2. ↑  "Übersexual" (in անգլերեն). Արխիվացված from the original on 2012 թ․ փետրվարի 5. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|description=` ignored (help)
**Կանալետե** (իսպ.՝ Canalete), քաղաք և մունիցիպալիտետ Կոլումբիայի հյուսիսում ՝ Կորդովայի դեպարտամենտում։

Պատմություն
-----------

Բնակավայրը, որից քաղաքը հետագայում աճել է, հիմնադրվել է 1952 թվականին։ Կանալետե մունիցիպալիտետը 1979 թվականին առանձնացվել է առանձին վարչական միավորի։

Աշխարհագրական դիրք
------------------

Կանալիտե քաղաքը գտնվում է դեպարտամենտի հյուսիսարևմտյան մասում, Կարիբյան լեռնաշխարհի սահմաններում, Կանալետե գետի ձախ ափին՝ Մոնտերիա քաղաքից մոտ 36 կմ դեպի արևմուտք։ Բացարձակ բարձրությունը ծովի մակարդակից 51 մետր է։

Կանալետեի մունիցիպալիտետը հյուսիսում և հյուսիս-արևմուտքում սահմանակից է Լոս Կորդովասի մունիցիպալիտետի տարածքին, արևելքում և հարավ-արևելքին՝ Մոնտերիայի մունիցիպալիտետի հետ, հարավ-արևմուտքում ՝ Անտիոքիայի դեպարտամենտին։ Մունիցիպալիտետի տարածքը 483 կմ² է։

Բնակչություն
------------

Բնակչության թվաքանակը| 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 17 315 | 17 677 | 18 048 | 18 430 | 18 831 | 19 247 | 19 679 | 20 131 | 20 591 | 21 060 | 21 548 |

2005 թվականի մարդահամարի համաձայն, տղամարդիկ կազմել են Կանալետեի բնակչության 53.4% -ը, կանայք ՝ համապատասխանաբար 46,6%։ Ռասայականորեն, սպիտակամորթներն ու մետիսները կազմել են քաղաքի բնակչության 99.4% -ը. սևամորթները, մուլաթները` 0,6%։ Գրագիտության մակարդակը ողջ բնակչության համար կազմել է 72.4%:

Տնտեսություն
------------

Կանալեթի տնտեսությունը հիմնված է անասնաբուծության վրա։

Քաղաքային և քաղաքային ձեռնարկությունների ընդհանուր թվի 68,7% -ը առևտրային ձեռնարկություններ են, 22.9% -ը `ծառայություններ մատուցող ձեռնարկություններ, 8% -ը` արդյունաբերական ձեռնարկություններ, 0.4% -ը `տնտեսության այլ ոլորտների ձեռնարկություններ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  "Información general" (in իսպաներեն). Alcaldía de Canalete — Córdoba. Արխիվացված է the original 2019 թ․ փետրվարի 13-ին. Retrieved 2020 թ․ օգոստոսի 9.
2. ↑  "Canalete" (in անգլերեն). GeoNames.
3. ↑  "Proyecciones de Población departamentales y municipales por área 2005 — 2020" (in իսպաներեն). Departamento Administrativo Nacional de Estadística.
4. 1 2  "Censo General 2005. Perfil Canalete — Córdoba" (PDF) (in իսպաներեն). Departamento Administrativo Nacional de Estadistica.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Կարինե Կարենի Առուստամյան** (սեպտեմբերի 23, 1953(1953-09-23)), հայ բժիշկ, մանկաբարձ-գինեկոլոգ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (2007), պրոֆեսոր։ Մոր և մանկան առողջության պահպանման գիտահետազոտական կենտրոնի ոչ վիրաբուժական գինեկոլոգիայի բաժանմունքի վարիչ։

Կենսագրություն
--------------

1976 թվականին ավարտել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտի բուժական ֆակուլտետը։ 1976-1978 թվականներին եղել է Մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի գիտահետազոտական ինստիտուտի կլինիկական օրդինատոր, 1979-1995 թվականներին ՝ մանկաբարձ-գինեկոլոգ, կրտսեր գիտաշխատող, 1995-2003 թվականներին՝ մանկաբարձ-գինեկոլոգ, ավագ գիտաշխատող, 2003 թվականից՝ մանկաբարձ-գինեկոլոգ, առաջատար գիտաշխատող, 1997 թվականից՝ Մոր և մանկան առողջության պահպանման գիտահետազոտական կենտրոնի ոչ վիրաբուժական գինեկոլոգիայի բաժանմունքի վարիչ, միաժամանակ՝ գիտական գծով փոխտնօրեն։ 2007 թվականին պաշտպանել է դոկտորական թեզ և ստացել բժշկական գիտությունների դոկտորի կոչում։ 2009-2010 թվականներին եղել է ՀՀ առողջապահության նախարարության Առողջապահության ազգային ինստիտուտի մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի ամբիոնի դոցենտ, 2011 թվականից՝ Մխիթար Հերացու անվան բժշկական համալսարանի հետբուհական և շարունակական կրթության ֆակուլտետի Մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի ամբիոնի պրոֆեսոր։

Անդամակցություն
---------------

* Մոր և մանկան առողջության պահպանման գիտահետազոտական կենտրոնի, գիտական խորհրդի անդամ
* Օստեոպորոզի հայկական ասոցիացիայի անդամ
* Մարդու սաղմնաբանության և վերարտադրողականության եվրոպական ասոցիացիայի անդամ

Պարգևներ
--------

* Հայաստանի ԱՆ պատվոգիր, 2001
* Պողոսյան մրցանակ՝ Հայաստանում արտամարմնային բեղմնավորման մեթոդի ներդրման և իրականացման համար, 2008

Գեղանկարչություն
----------------

Կարինե Առուստամյանը զբաղվում է նաև գեղանկարչությամբ։ Նրա «Կենաց ծառ», «Անվերջություն» և «Մի կակաչի պատմություն» աշխատանքները ներկայացվել են 2019 թվականին Երևանի Հայ Արտ կենտրոնում կազմակերպված «Ստեղծագործում են բժիշկները», «Երբ արարում են բժիշկները, բժշկում է արվեստը» խորագրով ցուցահանդեսում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Կարինե Առուստամյանի կենսագրությունը ՄՄԱՊԳԿ կայքում
2. ↑  "Կարինե Առուստամյան". *www.med-practic.com*. Retrieved 2019 թ․ մարտի 30.
3. 1 2  "Կարինե Առուստամյան". *boghossianprize.am*. Արխիվացված է the original 2021 թ․ նոյեմբերի 22-ին. Retrieved 2019 թ․ մարտի 30. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  «Ստեղծագործում են բժիշկները»
5. ↑  Երբ արարում են բժիշկները՝ բժշկում է արվեստը
**Կարինե Սերգեյի Գլոյան** (հունվարի 5, 1955(1955-01-05), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), դիզայներ-նկարչուհի։

Կենսագրություն
--------------

1962-1972 թթ. սովորել է Թբիլիսիի 110 միջնակարգ հայկական դպրոցը։ 1972-1977 թթ.` Վանաձորի պետական մանկավարժական ինստիտուտի հայոց լեզու և գրականություն բաժնում։ 1996 թ. մասնակցել է կերպարվեստ և դիզայն առակայի որակավորման բարձրագույն դասընթացների։ 1979 թ. աշխատել է Կիրովականի կերպարվեստի թանգարանում՝ որպես ավագ գիտաշխատող։ 1979-1986 թթ. աշխատել է Կիրովականի թիվ 46 ուսումնարանում՝ որպես մանկավարժ։ 1986 թվականից աշխատում է Գեղագիտության Ազգային Կենտրոնի Վանաձորի մասնաճյուղում՝ նախ որպես ուսմասվար, այնուհետ՝ տնօրեն։ Ստեղծագործում է 1985 թվականից։ Մասնակցել է բազում հանրապետական ցուցահանդեսների, ունեցել մի շարք անհատական ցուցահանդեսներ։ 1996 թ. հիմնադրել է «Բրաբիոն մշակութային կենտրոն» հասարակական կազմակերպությունը, որն ակտիվ գործունեություն է ծավալում մինչ օրս։ 2012 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության պատվավոր անդամ է։

Արժանացել է մի շարք պատվոգրերի ու շնորհակալագրերի։

Ստեղծագործություններ
--------------------

Զբաղվում է կիրառական արվեստով՝ ասեղնագործություն, տիկնիկ-խամաճիկներ, կոլաժ, ապլիկացիա, բատիկա, պապյե-մաշե։

Ցուցահանդեսներ
--------------

* 1987 թ. Վանաձոր, ասեղնագործություն
* 1998 թ. Մինդեն, «Մի սնդուկ մանկական արվեստ»
* 2005 թ. Վանաձոր, բատիկա
* 2005 թ. Վանաձոր, պապյե-մաշե
* 2010 թ. Վանաձոր, «Մետաքս և Գույն»

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Գեղագիտության ազգային կենտրոնի Վանաձորի մասնաճյուղ". Արխիվացված է the original 2015 թ․ մարտի 29-ին. Retrieved 2015 թ․ հունվարի 28. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Մհեր Արամի Ջուլհաճյան**, (նոյեմբերի 28, 1967 Բեյրութ, Լիբանան - օգոստոսի 23, 1993 Մարտունու շրջան, Արցախ), լիբանանահայ ազատամարտիկ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1967 թվականի նոյեմբերի 28-ին Լիբանանի Բեյրութ քաղաքում։ Նախնական կրթությունը ստացել է Դամասկոսի Թարգմանչաց վարժարանում։

1978 թվականին Մհեր Ջուլհաճյանը ծնողների հետ հաստատվել է Պուրճ Համուտում, որտեղ և անդամակցել է ՀՅԴ «Նավասարդյան» պատանեկան միությանը։ Միջնակարգ և երկրորդական ուսումը շարունակել է Խորեն Խանամիրյանի անվան քոլեջում։

1984 թվականին անդամակցել է ՀՅԴ Լիբանանի Երիտասարդական միության (ԼԵՄ) «Րաֆֆի» մասնաճյուղին։ 1986 թվականի փետրվարին ընդունվել է Բեյրութի Ամերիկյան համալսարանի բնագիտության բաժին։

1989 թվականի դեկտեմբերին ստացել է գիտության պսակավորի վկայական և նույն թվականին էլ նշանակվել ՀՅԴ «Բաբկեն Սյունի» պատանեկան միության վարիչ և իր պարտականությունները կատարել մինչև 1991 թվականի մարտ ամիսը։
1990 թվականի հոկտեմբերին երդում է տվել և անցել ՀՅԴ «Զավարյան» ուսանողական միության շարքերը։

1990 թվականի սկզբից մինչև 1992 թվականի հունիս ամիսը բնագիտություն է դասավանդել Ազգ. Գևորգ Չաթալպաշյան և Գերմանական երկրորդական վարժարաններում։ Աշխատել է նաև Բեյրութի Ամերիկյան համալսարանի բնագիտության լաբորատորիայում։

1992 թվականին ամուսնացել է և տեղափոխվել Հայաստան։ Նույն թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի երկրաբանական ֆակուլտետի ասպիրանտուրան, զուգահեռ մասնակցել Արցախի ազատագրական պայքարին։

Մհեր Ջուլհաճյանը զոհվել է 1993 թվականի օգոստոսի 23-ին ԼՂՀ Մարտունու շրջանի Մարզիլի գյուղի մոտ, երբ իր չորս մարտական ընկերների հետ (Մերուժան Մոսիյան (ՀՅԴ Արցախի ԿԿ-ի անդամ), Արտակ Մնացականյան, Լևոն Համբարձումյան և Ռուդիկ Ավագյան) ստուգում էին ԼՂՀ պաշտպանության բանակի առաջապահ ուժերի դիրքերը։ Նրա աճյունն ամփոփված է Եռաբլուր հուշահամալիր-պանթեոնում։ 
Նկարահանվել է ֆիլմ՝ նվիրված Մհեր Ջուլհաճյանին և կրում է «Մհեր» վերնագիրը։

Պարգևներ
--------

ԼՂՀ նախագահի 2003 թվականի մայիսի 8-ի ՆՀ37 հրամանով Մհեր Ջուլհաճյանը հետմահու պարգևատրվել է «Արիության համար» մեդալով։ Նրա անունով է կոչվել Արցախի պետական համալսարանի և ՀՀ ՊՆ համակարգչային կենտրոնները, ՀՅԴ Լիբանանի Զավարյան ուսանողական միության գրադարանները, ՀՅԴ Լիբանանի երիտասարդական միության «Րաֆֆի» մասնաճյուղի սրահը, ՀՅԴ Կանադայի պատանեկան միությունը։ 
2007 թվականի նոյեմբերին ԵՊՀ երկրաբանության ֆակուլտետի օգտակար հանածոների և հանքավայրերի կաբինետը անվանակոչվել է Մհեր Ջուլհաճյանի անվամբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2015 թ․ նոյեմբերի 21-ին. Retrieved 2015 թ․ նոյեմբերի 1.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Ղարաբաղյան ազատագրական պատերազմ (1988—1994) հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո ։*  |
**Մեսի Նաքսոս** կամ պարզապես **Մեսի** (հուն․՝ Μέση Νάξου), լեռնային գյուղ Հունաստանի հարավարևելյան հատվածում՝ Կիկլադյան կղզիների մաս կազմող Նաքսոս կղզու վրա։

Վարչականորեն մտնում է Հարավային Եգեյան կղզիներ պերիֆերիայի Նաքսոս տարածաշրջանային միավորի կամ նոմոսի կազմի մեջ։

Աշխարհագրություն
----------------

Մեսին գտնվում է Նաքսոս կղզու հյուսիսում։ Համարվում է կղզու ամենաբարձրադիր լեռնային բնակավայրերից մեկը։

Տարածքի հիմնական մասը ցածրալեռնային է, ընդերքը՝ անհարդ։ Բնորոշ է միջերկրածովային տաք կլիման։ Տարվա ամենատաք ամիսն ամառն է։ Կլիման նաև բավականին խոնավ է։

Բնակչություն
------------

Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ գյուղի բնակչությունը կազմում է 97 մարդ։ Բնակիչները կղզիաբնակ հույներն են, որոնք զբաղվում են հիմնականում գյուղատնտեսական աշխատանքներով։

Բնակչությունը տարեց տարի նվազում է։ 1955 թվականի տվյալներով Մեսի գյուղն ուներ 180 մարդ բնակիչ։ Բնակչությունը դավանում է քրիստոնեություն՝ հույն ուղղափառություն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Հունաստանի բնակչության մարդահամարի տվյալներ, 2011". Արխիվացված է the original 2016 թ․ ապրիլի 18-ին. Retrieved 2016 թ․ դեկտեմբերի 20.

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Մեսի Նաքսոս** կատեգորիայում։ |


|  |
| --- |
| 
  **Հունաստան**   **Աշխարհագրություն**
 |
**Կաշին-Բեկի հիվանդություն**, տեղաճարակային (էնդեմիկ) հիվանդության է, որի ժամանակ զարգանում են բազամապիսի այլանդակող օստեոխոնդրոպաթիաներ։ «Ուրովյան հիվանդություն» անվանումը կապված է Ամուր գետի վտակ Ուրովի հետ, որի ավազանում XIX դարի կեսերին այն հայտնաբերվել և նկարագրվել է։ Հիվանդությունը բավականին տարածված է եղել Անդրբայկալում և Արևելյան Սիբիրում։

Հիվանդությանը բնորոշ են ոսկրացման պրոցեսների խորը խանգարումները և ոսկրահոդային համակարգի «վաղաժամ մաշվածությունը»։ Պրոցեսը կրում է համակարգածին, շատ թե քիչ զուգաչափ բնույթ և արդեն պատանեկան տարիներին կարոդ է հասցնել տարածված ապաձևող արթրոզի։

Առաջացման պատճառը և ախտածագում
------------------------------

Լիովին պարզաբանված չեն։ Հիվանդության սահմանափակ տարածվածությունը թույլ է տալիս նրա պատճառը փնտրել տեղական բնապայմանների առանձնահատկություններում։

Ախտաբանական անատոմիան
---------------------

Պրոցեսն սկսվում է հոդաճառներից։ Տեղի է ունենում նրանց պղտորում, թելավորում, ոսկրային հյուսվածքի կղզիանման մերկացումներ։ Զննման ժամանակ հոդային մակերեսին կարելի է հայտնաբերել անկանոն կերպով հերթագայող աճաոաոսկրային հյուսվածքի շերտամասեր։ Ծանր դեպքերում աճառային ծածկույթը ամբողջովին չքանում և փոխարինվում է ոսկրային հյուսվածքով։ Զարգանում են հոդային շարժունակության ծանր խանգարումներ։

Կլինիկան
--------

Կաշին-Բեկի հիվանդությունը սկսվում է մանկապատանեկան տարիքում, հազվադեպ 20 տարեկանից հետո։ Տղաները հիվանդանում են ավելի հաճախ, քան՝ աղջիկները։ Պրոցեսը սկսվում է դանդաղ (2—3 տարում)՝ աստիճանաբար սաստկանալով։ Հիվանդները դիմում են բժշկական օգնության անսովոր, անհարմար շարժումների և հոդերում ճարճատյուն ի հայտ գալու պատճառով։ Հոդերում և մկաններում նկատվում են թույլ, մորմոքուն ցավեր ֆիզիկական լարվածությունից հետո («ճմլկոտման» հիվանդություն)։

Հիվանդության հիմնական ախտանիշը վերին և ստորին վերջույթների հոդերի զուգաչափ հաստացումն ու ապաձևումն է՝ շարժունակության սահմանափակմամբ և տարբեր ուժգնության ճարճատյունով։

Տարբերում են Կաշին-Բեկի հիվանդության արտահայտվածության 3 աստիճան։

* I աստիճան. հոգնածություն, անկանոն հողացավեր, ձեռքի միջֆալանգային հոդերի ուռածություն, հաստացում, նախաբազուկ-դաստակային և արմնկային հոդերի շարժումների սահմանափակումներ։
* II աստիճան. վերին և ստորին վերջույթների մկանների նկատելի ապաճում, միջֆալանգային հոդերի հաստացում, կարճամատություն, շարժունակության խանգարումներ ծնկային և սրունք-թաթային հոդերում։
* III աստիճանի կարճահասակություն, կարճամատություն (,արջի թաթ»), մատների շարժումների դժվարացում և սահմանափակումներ, հոդային գործունեության խանգարումներ բոլոր հոդերում, «բադի քայլվածք», ողնաշարի գոտկային հատվածի լորդոզ, ճարճատյուն բոլոր հոդերում։

Հայտնաբերվում են նաև փոփոխություններ ներքին օրգաններում (բրոնքիտներ, թոքերի էմֆիզեմա, ախիլիկ գաստրիտ, կոլիտ, միոկարդիոդիստրոֆիա)։ Աշխորոշումը դժվար չէ հիվանդության տեղաճարակային բնույթի և կլինիկական ախտանիշների առանձնահատկությունների պատճառով։

Բուժումը հիմնականում հանքաջրաբուժական և ֆիզիոթերապևտիկ է։ Ցուցված է ախտանիշային բուժումը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Ներքին հիվանդություններ, հատոր առաջին, Երևան, «Լույս», 1988*.
2. ↑  "Կաշին-Բեկի հիվանդություն". Արխիվացված է the original 2015 թ․ ապրիլի 24-ին. Retrieved 2015 թ․ հունվարի 19. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**«Մի ծեծիր երկրորդ անգամ»** (անգլ.՝ Don't Knock Twice), բրիտանական սարսափ ֆիլմ՝ հիմնված վհուկի մասին պատմող քաղաքային մի լեգենդի վրա։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2016 թվականի սեպտեմբերի 29-ին «Ռեյնդանս» կինոփառատոնում։

Սյուժե
------

Տաղանդավոր քանդակագործ Ջեսսը երկար ժամանակ տառապել է թմրային կախվածությունից և չի կարողացել խնամել իր վեցամյա դստերը։ Այժմ նա ուզում է վերադարձնել իր արդեն վաղուց մեծացած աղջկան մանկատնից՝ առաջարկելով նրան տեղափոխվել իր և իր հարուստ ամուսնու՝ Բենի տուն։ Խլոյան կտրուկ հրաժարվում է մոր առաջարկից։ Այդ նույն գիշեր նա իր ընկերոջ՝ Դեննիի հետ զբոսնում է տան մոտով, որտեղ ժամանակին ապրել է նրանց մանկության վհուկը։ Այժմ տան շուրջը հյուսված են սարսափելի լեգենդներով, օրինակ՝ դուռը երկու անգամ ծեծելը նշանակում է արթնացնել վհուկին և դառնալ նրա զոհը, վաղ թե ուշ նա գալու է քո հետևից։ Տուն վերադառնալուց հետո Դեննիի մոտ է գալիս մի դիվական արարած։ Խլոյան շփվում է Դեննիի հետ համակարգչով, սակայն դա նրան չի փրկում. Դեննիին առևանգում է անտեսանելի ուժը։ Երբ դիվական հոգին գալիս է Խլոյայի մոտ, նա վախից որոշում է տեղափոխվել մոր տուն։ Խլոյան թշնամաբար է տրամադրված մոր նկատմամբ և չի պլանավորում մնալ նրա մոտ երկար ժամանակ։ Բայց Ջեսսը հիմնավորապես նպատակադրված է վերադարձնել իր աղջկա նախկին վերաբերմունքն ու սերը։ Մոր դղյակում Խլոյային սկսում են հետապնդել տարօրինակ իրաադարձություններ։ Իսկ Ջեսսը երազում տեսնում է մի ծեր կնոջ ինքնասպանություն։ Խլոյան ճանաչում է նրա մեջ Մերի Ամինովին և պատմում է Ջեսսին ծեր հարևանուհու մասին, ում մեղադրում էին երեխաների առևանգման մեջ և մանկության ժամանակ վհուկ էին համարում։ Ջեսսը դրան լուրջ չի վերաբերվում, սակայն ժամանած մոդել Թիրան, տեսնելով Խլոյային, փախչում է՝ պնդելով, որ նրա շուրջը մեծ քանակությամբ խավար է կուտակված։ Այժմ Խլոյան հավատում է, որ իրեն հետապնդում է վհուկը, իսկ Ջեսսը հակառակն է մտածում։ Այնուամենայնիվ նրանց սպասվում է միասին անցնել իրական աշխարհի շեմը՝ բացահայտելու համար քաղաքային լեգենդի ճշմարտությունը։

Դերերում
--------

| Դերասան | Դեր |
| --- | --- |
| Քեթի Սակհոֆ | Ջեսս  Ջեսս  |
| Լյուսի Բոյնտոն | Խլոյա  Խլոյա  |
| Հավյեր Բոթետ | Վհուկ  Վհուկ  |
| Նիկ Մորան | Խուզարկու Բորդման  Խուզարկու Բորդման  |
| Ջորդան Բոլջեր | Դեննի  Դեննի  |
| Պունեխ Խաջիմոխամադի | Թիրա  Թիրա  |
| Ռիչարդ Միլան | Բեն  Բեն  |
| Կալում Գրիֆիթս | Մայքլ  Մայքլ  |
| Անյա Մարսոն | Մերի Անիմով  Մերի Անիմով  |

Քննադատություն
--------------

«Մի՛ բախիր երկրորդ անգամ» ֆիլմն ստացել է խառը և բացասական արձագանքներ։ Rotten Tomatoes կայքէջի օգտատերերը ֆիլմին տվել են 36 % դրական արձագանքներ 5.6/10 միջին գնահատականով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  ČSFD (չեխերեն) — 2001.
2. ↑  "Raindance Film Festival Don't Knock Twice". Արխիվացված է the original 2017 թ․ փետրվարի 2-ին. Retrieved 2017 թ․ նոյեմբերի 2. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  Дата выхода фильма Не стучи дважды
4. ↑  Rottentomatoes Don’t Knock Twice

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Մի՛ բախիր երկրորդ անգամ (ֆիլմ, 2017)»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database · Metacritic · Rotten Tomatoes |

 |
**Կանկուայոտ** (որոշ բարբառներով՝ **կանկոյոտ**), (ֆր.՝ Cancoillotte կամ ֆր.՝ Cancoyotte), հեղուկ ֆրանսիական պանիր, որն արտադրվում է գլխավորապես Ֆրանշ Կոնտեում։ Տարածված է նաև Լոթարինգիայում և Լյուքսեմբուրգում, որտեղ նրան անվանում են նաև *Kachkéis։* Պանիրը շատ տարածված է Ֆրանշ Կոնտեի ավանդական ուտեստներում․ այն ուտում են ամբողջ տարվա ընթացքում։

Պատմություն
-----------

Այս պանրի ծագման մասին ճշգրիտ տեղեկություններ չկան։ Ըստ աղբյուրներից մեկի, կանկուայոտ պանրի տարիքը կարող է հասնել մի քանի հազարամյակների, իսկ այլ աղբյուրների համաձայն այն ստեղծվել է Միջնադարում, կամ նույնիսկ XVI-րդ դարում։ Անվանումը հաստատվել է XIX դարում և ծագում է *caillot* (*caillotte*) բառից, որը նշանակում է «թանձրուկ» (նկատի ունենալով կաթի մակարդված մասսան)։

Պատրաստում
----------

Կանկուայոտը պատրաստում են մետտոնա պանրից։ Մետտոնայի հացահատիկին ավելացնում են մի քիչ ջուր կամ կաթ, ապա ավելացնում են յուղ և աղ։ Այսքանից հետո ստացված զանգվածը տաքացնում են ցածր ջերմությամբ։ Ուտում են սառը կամ տաք, հացի վրան քսած, սակայն կարող ենք մատուցել նաև բանջարեղենով կամ մսով։ Լյուքսեմբուրգում *Kachkéis–ը* քսում են բաց սենդվիչին (մանանեխի հետ միասին)։

Կանկոյոտ վաճառում են արդեն հալված, 200 գրամանոց տոպրակներով։ Վերջին ժամանակներում հայտնվել են առևտրային տարբերակներ գինով, քիմիոնով և այլ հավելումներով․ երբեմն նաև ավելացնում են սխտոր։

Կանկոյոտը, որն արտադրված է հալված մետտոնայով (որին ավելացվրել է նաև ջուր), գրեթե չի պարունակում ճարպեր և կալորիականություն (ընդ որում, ունի բարձր քանակությամբ կալցիում)։ Առևտրային տարբերակներն ավելի ճարպոտ են ու բարձր կալորիականությամբ, քանի որ նրանց ավելացված է կարագ, որպեսզի պանիրն ավելի մեղմ և քաղցր դառնա։ Պանրի պահպանման ժամկետները ավելացնելու համար օգտագործում են կոնսերվանտներ։

Պատկերասրահ
-----------

* Պանիրը մատոցված մսովՊանիրը մատոցված մսով
* Մատուցված աղցանովՄատուցված աղցանով
* Հացի վրա քսածՀացի վրա քսած

Տես նաև
-------

* Մետտոն

Գրականություն
-------------

* *Масуи К. Ямада Т.* Французские сыры. Иллюстрированная энциклопедия = DK French Cheeses. — СПб: Издательский Дом «Нева», 2003. — С. 67. — 240 с. — ISBN 5-7654-2333-7
* Le Grand Larousse gastronomique / Isabelle Jeuge-Maynart. — Larousse, 2007. — С. 155. — 992 с. — ISBN 978-2-03-582360-1
* *D. Auzias.* Franche-Comté, Jura. — Paris, 2006. — ISBN 2746916568
* Jean-Marie Garnier, *La Haute-Saône culinaire*
* Evan Jones, *The World of Cheese*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Сancoillotte.net
2. ↑  CNRTL
3. 1 2  Ֆրանսիական պանիրներ։ Պատկերազարդ հանրագիտարան, 2003, էջ 67
4. ↑  Petit Futé

Արտաքին հղումներ
----------------

* "Հոդված կանկուայոտի մասին Сancoillotte.net–ում" (in ֆրանսերեն). Արխիվացված է the original 2015 թ․ սեպտեմբերի 23-ին. Retrieved 2015 թ․ հոկտեմբերի 31. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
* Fromagerie Poitrey (ֆր.)
* Կանկուայոտի պատմությունը (ֆր.)
* La cancoillotte facile «Ինչպես պատրաստել կանկուայոտ» (նկարներով) (ֆր.)
**Յաունպիլս ամրոց** (գերմ.՝ Schloß Neuenburg)՝ ամրոց Լատվիայի Զեմգլայե պատմական շրջանում։ Բավականին լավ պահպանված վիճակում է գտնվում և մեր օրերում վերացվել է հյուրանոցի։

Պատմություն
-----------

Լատվիական նամականիշ ՝ Յաունպիլսի ամրոցի պատկերով։
Դղյակը կառուցվել է 1301 թվականին ՝ լիբանանյան միաբանության գերմանական ճյուղի Մագիստրոս Գոթֆրիդ ֆոն Ռոգեի կողմից։ Ամրոցի հիմքերը կառուցվել են 15-րդ դարում։ Ամրոցը խիստ վնասվել է 1625 թվականին Շվեդիայի հետ պատերազմի ժամանակ։ Ավելի ուշ կառուցվել է երրորդ հարկը, և 17-րդ դարի վերջին հին ամրոցը դարձել է կալվածք ՝ իր բոլոր հարմարություններով։ Շենքը մասամբ վերակառուցվել է 18-րդ դարում։ Ամրոցը այրվել է 1905 թվականի ռուսական հեղափոխության ժամանակ։ Մեկ տարի անց այն վերակառուցվել է ճարտարապետ Վիլհելմ Բոքսլաֆի նախագծով։

16-րդ դարից մինչև 1920 թվականը ամրոցը պատկանում էր գերմանացի Բարոն ֆոն դեր Ռեքեի ընտանիքին։ 18-րդ դարում ամրոցում ապրող ընտանիքի անդամներից մեկը բանաստեղծուհի Էլիզա ֆոն դեր Ռեքեն էր։ 1920 թվականին լատվիական ագրարային բարեփոխումներից հետո ամրոցի համալիրում անասնաբուծական փորձարարական կայան է տեղակայվել։ Խորհրդային ժամանակներում ամրոցի ինտերիերը ամբողջովին վերակառուցվել է, և այսօր Յաունպիլսը 1960 թվականից ունի տիպիկ խորհրդային ինտերիերներ։

Տես նաև
-------

* Լատվիայի միջնադարյան ամրոցների ցանկ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Stephen Turnbull* Crusader Castles of the Teutonic Knights (2): The stone castles of Latvia and Estonia 1185-1560. — Osprey Publishing. — С. 60—. — ISBN 978-1-84176-712-3
2. ↑  Latvia Travel. "Jaunpils Castle". Latvia Travel. Արխիվացված է the original 2014 թ․ ապրիլի 26-ին. Retrieved 2012 թ․ օգոստոսի 15.
3. 1 2  Latvijas Piļu un Muižu asociācija. "Jaunpils Castle - Museum". Latvijas Piļu un Muižu asociācija. Արխիվացված է the original 2012 թ․ փետրվարի 24-ին. Retrieved 2012 թ․ օգոստոսի 15.
4. ↑  *Zarāns, Alberts* Latvijas pilis un muižas. Castles and manors of Latvia. — Riga, 2006. — ISBN 9984-785-05-X
5. ↑  "Яунпилсский замок". Արխիվացված է the original 2018 թ․ հունիսի 27-ին. Retrieved 2020 թ․ մայիսի 20.
6. ↑  *Krahe, Friedrich-Wilhelm* Burgen des deutschen Mittelalters. Grundriss-Lexikon. — Flechsig, 2000. — С. 705. — ISBN 3-88189-360-1

Աղբյուրներ
----------

* Официальный сайт замка Яунпилс

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | LNB: 000156343 |

 |
**Միքայել Հրեշտակապետ տաճար** (ռուս.՝ Храм Архангела Михаила), գործող ուղղափառ տաճար ՌԴ Ռոստովի մարզի Շոլոխովսկի շրջանի Վյոշենսկայա ստանիցայում։ Ենթարկվում է Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու Մոսկվայի պատրիարքության Դոնի մետրոպոլիայի Շախտիի և Միլլերովոյի թեմին։

*Հասցեն՝* Ռոստովի մարզ, Շոլոխովսկի շրջան, գյուղ Վյոշենսկայա, Պոդտելկովի փողոց, 63։

Պատմություն
-----------

Միքայել Հրեշտակապետ եկեղեցին գտնվում է Վյոշենսկայա ստանիցայի կենտրոնում։ Տաճարը կառուցվել է 18-րդ դարի կեսերին։ 1786 թվականին տաճարն օծվել է։ Տաճարում պահվել են. 1744 թվականի Ավետարան, 1701 թվականի ծիսական Ավետարան, 1695 թվականի «Գունավոր եռերգ կանոնների մատյան», 1707 թվականի մեկնողական Ավետարան և 1777 թվականի հաղորդության արծաթե սկիհ։ Տաճարն ունեցել է երկու կողմնասեղան. երկրորդն օծված է եղել հանուն Հովհաննես առաքյալի։

1937 թվականին գյուղում ավերվել է Սուրբ Երրորդություն տաճարը, իսկ Միքայել Հրեշտակապետ տաճարն օգտագործվել է որպես հացահատկի պահեստ։ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ եկեղեցու վրա ռումբ է ընկել՝ զգալիորեն վնասելով շենքը։ Գերմանական ինքնաթիռի ռումբը քանդել է խորանը և տաճարի զանգակատունը, բայց չի պայթել, այլ ընկել է այնտեղ պահվող ցորենի վրա։

Գյուղի իշխանությունները տաճարը պայթեցնելու փորձ են արել, սակայն այն պաշտպանել է գրող Միխայիլ Շոլոխովը։

1990 թվականի ծխի հովիվ է նշանակվել հայր Վլադիմիրը։

1991 թվականին սկսվել է վանքի վերականգնումը, ծածկվել է գլխավոր գմբեթի տանիքը, 1992-1995 թվականներին վերականգնվել է խորանը։

Ներկայումս սա գործող տաճար է կիրակնօրյա դպրոցով։ Տաճարի վանահայրն է Վլադիմիր Ալեքսանդրովիչ Պոլյակովը։ Տաճարի մոտ տեղադրված է Միխայիլ Շոլոխովի կիսանդրին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Архангельская церковь Вешенской станицы
2. ↑  "Справка информагентства "Покров"". Արխիվացված է the original 2017 թ․ հունվարի 7-ին. Retrieved 2017 թ․ օգոստոսի 24. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Преосвященнейший епископ Игнатий совершил утреню Пасхальным чином в храме Архангела Михаила станицы Вешенской Archived 2017-01-07 at the Wayback Machine.. Шахтинская епархия.
* Престол Архангела Михаила в Вёшенской Archived 2017-01-07 at the Wayback Machine.
* На родину Шолохова, или как комфортно отдохнуть в станице Вешенской
Միրոն, ուրիշ է, 2012
**«Միրոն, ուրիշ է»** (իսպ.՝ Miró otro), կատալոնացի նկարիչ Խոան Միրոյի հետահայաց ցուցահանդես, որը կազմակերպվել է Կատալոնիայի ճարտարապետների պաշտոնական քոլեջի (COAC) կողմից` Բարսելոնայի կենտրոնական գրասենյակում, 1969 թվականի ապրիլի 30-ից հունիսի 30-ը։ Սկզբնապես, ցուցահանդեսը պլանավորված էր մինչև մայիսի վերջ, բայց երկարաձգվեց մեկ ամսով։

Ակցիայի շրջանակներում ստեղծվել է կոլեկտիվ աշխատանք, որը ցույց է տալիս արվեստի անցողիկությունը և ոչնչացված է հենց Միրոյի մասնակցությամբ ցուցահանդեսի փակումից հետո։

Միրոն ընտրեց չորս մարդ, տվեց նրանց մեկ գույն (դեղին, կանաչ, կապույտ և կարմիր) և հնարավորություն` նկարելու այն ամենը, ինչ ուզում են։ Նա իր հետևից սև գույն է թողել, որը նա կիրառել է այն, ինչ մյուսները արել են դրանից մի քանի րոպե առաջ։ Ակցիան սկսվել է 1969 թվականի ապրիլի 27-ի առավոտյան ժամը 4-ին և ավարտվել ապրիլի 28-ի առավոտյան ժամը 6-ին` Միրոյի կողմից սև գույնի վերջին գծիկներով։ Նկարվել է 21 պատուհան, յուրաքանչյուրը երկու մետր երկարությամբ։ Աշխատանքի մակերեսը կազմում էր մոտ 70 քառակուսի մետր։ Ցուցահանդեսից հետո աշխատանքը ոչնչացվեց լուծիչով։ Ոչնչացմանը մասնակցել է Միրոն, ցուցահանդեսի հանդիսատեսն ու հավաքարարը։ Հասարակության արձագանքը այս հարցում խառն էր, կային ինչպես դրական արձագանքներ, այնպես էլ բացասական։

Աշխատանքը նկարահանվել է 15 րոպե տևողությամբ «Miró, l’altre, 1969» ֆիլմում, ինչպես նաև սև-սպիտակ լուսանկարներում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Antonio Boix Pons, 2011, էջ 439
2. ↑  Malet, Rosa Maria. *Joan Miró* (Barcelona: Edicions Polígrafa, 1983) p. 22
3. ↑  Antonio Boix Pons, 2011, էջ 441—442
4. ↑  Fitxa sobre «Miró, l’altre» at *Art Action*
5. ↑  Santos Torroella, Rafael. «¿Otro Miró?», *El Noticiero Universal*, 14/V/1969; citat a: Minguet Batllori, Joan M. *Joan Miró: l’artista i el seu entorn cultural, 1918—1983* (Barcelona: Publicacions de l’Abadia de Montserrat, 2000) p. 80-85
6. ↑  Antonio Boix Pons, 2011, էջ 238
7. ↑  "The painter to support work. Miró self-destructs, "subtitled «He looked self-destructive … I protest», article by José María Moreno Galván a*Triunfo*núm. 371 (12-VII-1969), p. 27—30, quoted in Batllori Minguet, Juan Maria. Joan Miró*: the artist and his cultural environment, 1918—1983*(New York: Publications of the Abbey of Montserrat, 2000) p. 85.
8. ↑  Batllori quoted in, Joan M. Joan Miró*: the artist and his cultural environment, 1918—1983* (Barcelona: Publications of the Abbey of Montserrat, 2000) p. 84
9. ↑  Antonio Boix Pons, 2011, էջ 444
10. ↑  Antonio Boix Pons, 2011, էջ 446

Արտաքին հղումներ
----------------

* Boix Pons, Antonio (2011 թ․ հոկտեմբերի 3). "Joan Miró. El compromiso de un artista, 1968-1983" (PDF) (in իսպաներեն). Universitat de les Illes Balears. Արխիվացված (PDF) from the original on 2012 թ․ մայիսի 16. Retrieved 2011 թ․ օգոստոսի 29.
**Միրեյ Բալեստրազի** (ֆր.՝ Mireille Ballestrazzi, սեպտեմբերի 2, 1954(1954-09-02), Օրանժ (Ֆրանսիա)), ֆրանսիացի պետական գործիչ, Ինտերպոլի նախագահ (2012-ից 2016 թվականներ), առաջին կինը, որը ղեկավարում էր այդ կազմակերպությունը։

Կենսագրություն
--------------

Անտիկ գրականության և հին լեզուների ուղղությամբ կրթություն է ստացել։ Այն բանից հետո, երբ սկսել են Ֆրանսիայի ոստիկանության ազգային դպրոց ընդունել նաև կանանց, դասընթաց է անցել և 1976 թվականին դարձել է ոստիկանության կոմիսար։ 1978 թվականից ծառայել է Բորդոյում, որտեղ գլխավորել է դատական ոստիկանության կենտրոնական վարչության բանդիտիզմի դեմ պայքարի խումբը (DCPJ):

Միրեյ Բալեստրազին նաև ղեկավարել է Արվեստի գործերի հափշտակության դեմ պայքարի կենտրոնական բյուրոն (OCRVOOA): Այդ պաշտոնում լայն ճանաչում է ձեռք բերել 1987 թվականին, երբ իրականացրել է գործողությունը՝ գտնելով Ժան Բատիստ Կորոյի չորս նկարները, որոնք գողացել էր Սեմյուր-Ան-Օսուան։

1991 թվականին նրան շնորհվել է դիվիզիոնային կոմիսարի կոչում, 1993 թվականին Բալեստրազին դարձել է առաջին կինը, որը գլխավորել է Այաչչոյի ոստիկանությունը։ 1996-ից 1998 թվականներին եղել է Ֆրանսիայի ներքին գործերի նախարարի տեղակալ Ժ.-Պ. Շևենմանայի տնտեսական և ֆինանսական հարցերի գծով։ Դա ամենաբարձր պաշտոնն էր, որը երբևիցե կին էր զբաղեցնում ֆրանսիական ոստիկանությունում։

2010 թվականին Միրեյ Բալեստրազին նշանակվել է Ազգային ոստիկանության գլխավոր տեսուչ և Ինտերպոլի գործադիր կոմիտեի Եվրոպայի գծով փոխնախագահի օգնական։

2012 թվականի նոյեմբերի 8-ից մինչև 2016 թվականի նոյեմբերի 10-ը Ինտերպոլի գործադիր կոմիտեի նախագահն է։ Եղել է այդ պաշտոնը զբաղեցրած առաջին կինը։

2013 թվականին դարձել Է Ֆրանսիայի Պատվավոր լեգեոնի շքանշանի հրամանատար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Who's Who in France (ֆր.) — Paris: 1953. — ISSN 0083-9531; 2275-0908
2. ↑
3. ↑  Le Figaro — France : Une Française attendue à la tête d’Interpol
4. 1 2  Mireille Ballestrazzi, première femme à la tête d’Interpol
5. ↑  Souvenirs souvenirs
6. ↑   Президентом Интерпола впервые избрана женщина
7. ↑  "Mireille Ballestrazzi / Structure and governance / About INTERPOL / Internet / Home - INTERPOL" (in անգլերեն). www.interpol.int. Արխիվացված է the original 2016 թ․ նոյեմբերի 30-ին. Retrieved 2018 թ․ նոյեմբերի 15. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 135252280 · ISNI: 000000003243914X · LCCN: n99274250 · SUDOC: 050338595 · VIAF: 7547274 · WorldCat VIAF: 7547274 |

 |
**Մեծ Պոլյանկա, տուն** **№ 11/14,** Մոսկվայի տեսարժան վայր, շենք։

Հայտնի է, որ այն Նաշչոկինների դաստակերտի գլխավոր շենքն է։

Շենքը բնակեցված չէ։

Գտնվում է Մոսկվայի անշարժ գույքի մշակութային ժառանգության գրանցամատյանում։ Տարածքը 1079 քառակուսի մետր (մ²) է։

Աշխարհագրական դիրք
------------------

Տեղակայված է Մոսկվայի կենտրոնական վարչական շրջանի Յակիմանկա թաղամասում։

Տարածքը պատմականորոն պատկանում է Զամոսկվորեչեին։

Գտնվում է Մեծ Պոլյանկա փողոցի վրա, շենք 1, տուն 11/14 հասցեում։

Պատմություն
-----------

XVIII դարում հանդիսացել է Կ. Նաշչոկինի դաստակերտի գլխավոր շենքը։

1801 թվականին այդ տանը ծնվել և մինչև 1814 թվականն ապրել է հասարակական գործիչ Պավել Վոյնովիչ Նաշչոկինը։ Նրա մտերիմ ընկերն էր Ալեքսանդր Պուշկինը։

Հարկ է նշել, որ այդ շենքը 1812 թվականի հրդեհից չի տուժել։

1912 թվականին շենքը վերակառուցվել է։

1997 թվականի դեկտեմբերի 30-ին հաստատվել է որպես հուշարձան՝ Պուշկինի ծննդյան 200-ամյակի կապակցությամբ։

2008 թվականի ապրիլի 19-ին շենքի դիմաց տեղի են ունեցել Հարավային Օսիայի և Աբխազիայի ուսանողների ցույցերը։ Նրանք պահանջում էին իրենց հանրապետությունների անկախությունը և անջատումը Վրաստանից։

Ներկա պահին (2015 թվական) շենքը վերանորոգված է։ Այդ շենքում տեղակայված է Ռուսաստանում Եվրոպական հանձնաժողովի դեսպանի նստավայրը։

Ճարտարապետություն
-----------------

Կողային պատերին երևում է պալատների՝ 18-րդ դարի հարդարումը։

Այն բարոկկո և մասամբ կլասիցիզմ ոճի կառույց է։

Շենքն ունի երեք հարկ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  "Большая Полянка" (in ռուսերեն). Retrieved 2015 թ․ ապրիլի 3.
2. 1 2 3 4 5  "Главный дом усадьбы" (in ռուսերեն). Արխիվացված է the original 2015 թ․ ապրիլի 8-ին. Retrieved 2015 թ․ ապրիլի 3.
3. 1 2 3 4 5  "ул. Большая Полянка, 11/14 стр.1" (in ռուսերեն). Արխիվացված է the original 2015 թ․ ապրիլի 8-ին. Retrieved 2015 թ․ ապրիլի 3.
4. 1 2  "Городская усадьба К.Г. Нащокиной - ныне резиденция посла Еврокомиссии в России" (in ռուսերեն). Արխիվացված է the original 2015 թ․ ապրիլի 9-ին. Retrieved 2015 թ․ ապրիլի 4.
5. 1 2  "ОБ УТВЕРЖДЕНИИ В СТАТУСЕ ПАМЯТНИКОВ ИСТОРИИ И КУЛЬТУРЫ" (in ռուսերեն). Retrieved 2015 թ․ ապրիլի 4.
6. 1 2  "Фоторепортаж с митинга перед резиденцией Посла Еврокомиссии в РФ (19.04.08г)" (in ռուսերեն). Retrieved 2015 թ․ ապրիլի 4.
**Կալկաթայի գեղարվեստի ակադեմիա** (բենգալերեն՝ অ্যাকাডেমি অফ ফাইন আর্টস, কলকাতা), Հնդկաստանի ամենահին գեղարվեստական հաստատություններից մեկը։

Կալկաթայի գեղարվեստի ակադեմիայի մուտքը

Պատմություն
-----------

Ակադեմիան պաշտոնապես հիմնադրվել է 1933 թվականին Լեյդի Ռանու Մուկերջիի կողմից։ Ի սկբանե գտնվել է Հնդկական թանգարանից փոխառված սենյակներից մեկում, իսկ ամենամյա ցուցահանդեսները կազմակերպվել են հարակից ծածկապատշգամբում։

1950-ական թվականներին Լեյդի Ռանու Մուկերջիի ջանքերով և Արևմտյան Բենգալիայի գլխավոր նախարար Բիդհան Չանդրա Ռոյի և Հնդկաստանի վարչապետ Ջավահարլալ Ներուի հովանավորությամբ ակադեմիան տեղափոխվել է Կալկաթայի Սուրբ Պողոսի տաճարի հարևանությամբ գտնվող ներկայիս ավելի ընդարձակ կառույց։ Բարձրաստիճան նկարիչ Սվափնեշ Չոդհարին դարձել է նախագահ, իսկ նկարիչ Շրի Բանդերջին՝ քարտուղար։

Ակադեմիայում գտնվող հայտնի գործերից են Գագանենդրանաթ Թագորի «Saat bhai champa», Ջամի Ռոյի «Shiva with Ganesh» կտավները։

Թատերական լսարան
----------------

Ռուսի Մոդին գեղարվեստի ակադեմիայում նկարիչ Ջահար Դասգուպտայի ցուցահանդեսի բացման ժամանակ
Գեղարվեստի ակադեմիան ունի թատերական լսարան, որը լավագույն վայր է ներկայացումների համար։ 1984 թվականից այստեղ կազմակերպվում է ամենամյա թատերական փառատոն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑
3. 1 2  "Academy of Fine Arts". kolkata.org.uk (website). Retrieved 2012 թ․ օգոստոսի 28.
4. 1 2 3  Swati Mitra (2011). *Kolkata: City Guide*. Goodearth Publications. pp. 66–. ISBN 978-93-80262-15-4. Retrieved 2012 թ․ օգոստոսի 28.
5. ↑  "Academy of Fine Arts". Click India. Արխիվացված է the original 2011 թ․ դեկտեմբերի 16-ին. Retrieved 2012 թ․ օգոստոսի 28.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Կալկաթայի գեղարվեստի ակադեմիա** կատեգորիայում։ |
**Ռանյա Մորդանովա** (անգլ.՝ Ranya Mordanova, հուլիսի 18, 1991(1991-07-18), Ուֆա, Բաշկիրական Խորհրդային Սոցիալիստական Ինքնավար Մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), մոդել, որը հայտնի է իր անդրոգին տեսքով։

Կենսագրություն
--------------

Ռանյա (մոդելային անունը) Մորդանովան ծնվել է 1991 թվականի հուլիսին Ուֆա քաղաքում։ 20 տարեկանում սկսել է թոփ-մոդելի հաջող կարիերան։ Նրա հաջողությունը մասամբ կապված է վերջին տարիներին մոդելային ինդուստրիայում անդրոգենության նորաձևությունից։

2009 թվականի փետրվարին Ռանյան առաջին անգամ դուրս եկավ պոդիում։ Նա մասնակցել է Նյու Յորքի *Monique Lhuillier*-ի ցուցադրությանը։ Նույն շրջանում նա մասնակցել է *Adam Lippes*, *Betsey Johnson*, *Tuleh*-ների համար ցուցադրություններին։ Սակայն Մորդանովայի համար իսկական բեկումնային է դարձել Փարիզի *Givenchy և Louis Vuitton* նորաձևության տների ցուցադրությունները։ Շուտով նա աշխատել է *Anna Sui*, *Burberry*, *Emilio Pucci*, *Fendi*, *Gianfranco Ferre*, *Helmut Lang*, *Hermès, Lanvin*, *Marc Jacobs*, *Missoni* և շատ այլ նորաձևության տների համար։

Ռանյա Մորդանովան նկարահանվել է գովազդային ընկերություններում և ստորագրել է պայմանագիր *Givenchy* ընկերության հետ, ինչպես նաև հայտնվել է հեղինակավոր նորաձևության էջերում և շապիկներին, ինչպիսիք են՝ *Vogue*, *W*, *V Magazine*, *Tush*, *French*, *Vogue Italia Beauty*, *Another Magazine*, *Dazed & Confused*, *LOVE* և *Elle*:

Ռանյան աշխատել է նորաձևության բազմաթիվ հայտնի լուսանկարիչների հետ, ինչպիսիք են՝ *Steven Meisel*, *Mario Sorrenti*, *David Sims*, *Nick Knight*, *Greg Lotus*, *Ellen von Unwerth* և այլք։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ranya Mordanova". New York Magazine. Retrieved 2011 թ․ հոկտեմբերի 7.
2. ↑  "Ranya Mordanova". Style.com. Retrieved 2011 թ․ հոկտեմբերի 7.
3. ↑  "Ranya Mordanova". Vogue.com. Արխիվացված է the original 2014 թ․ սեպտեմբերի 12-ին. Retrieved 2011 թ․ հոկտեմբերի 7. `{{cite news}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  "Раня Морданова в июньском номере Vogue Russia". Intermoda.ru. Retrieved 2011 թ․ հոկտեմբերի 7.
5. ↑  "Ranya Mordanova (Раня Морданова) for US ELLE AUGUST 2011". Fashionbank.ru. 2011 թ․ հուլիսի 13. Retrieved 2011 թ․ հոկտեմբերի 7.

Արտաքին հղումներ
----------------

* "Раня Морданова: FashionModelDirectory.com" (in անգլերեն). Արխիվացված է the original 2012 թ․ մայիսի 16-ին. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
* Раня Морданова в интернет-базе моделей
* Раня Морданова Archived 2014-12-23 at the Wayback Machine. на сайте  Archived 2014-12-23 at the Wayback Machine.
**Յան Մրվիկ** (չեխ․՝ Jan Mrvík, մարտի 29, 1939(1939-03-29), Պրահա, Բոհեմիայի և Մորավիայի պրոտեկտորատ - մայիսի 27, 2023(2023-05-27)), չեխոսլովակցի թիավար, որը 1960 թվականին ընդգրկվել է Չեխոսլովակիայի ակադեմիական թիավարների հավաքականում։ Տոկիոյի ամառային Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մրցանակակիր, Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր, ազգային կարևոր առաջնությունների հաղթող և մրցանակակիր։

Կենսագրություն
--------------

Յան Մրվիկը ծնվել է 1939 թվականի մարտի 29-ին Պրահայում։

Միջազգային մակարդակով ակադեմիական թիավարության առաջին լուրջ հաջողությանը նա հասել է 1963 թվականի մրցաշրջանում, երբ ընդգրկվել է Չեխոսլովակիայի ազգային հավաքականի կազմում և մասնակցել Կոպենհագենում տեղի ունեցած Եվրոպայի առաջնությանը և նվաճել բրոնզե մեդալ։

Հաջող ելույթների շարքի շնորհիվ նվաճել է 1964 թվականի Տոկիոյի Օլիմպիական խաղերին մասնակցելու իրավունք։ Ութնյակի կազմում, որտեղ ընդգրկված էին նաև թիավարներ Իրժի Լունդակը, Պետր Չերմակը, Յուլիուս Տոչեկը, Յոզեֆ Վենտուսը, Լուդեկ Պոեզնին, Բոհումիլ Յանոուշեկը, Ռիխարդ Նովին և Միրոսլավ Կոնիչեկը, առաջին տեղով հաղթահարել է նախաորակավորման փուլը, մինչդեռ որոշիչ եզրափակիչ մրցույթում երրորդ տեղն Է զբաղեցրել՝ զիջելով ԱՄՆ-ի և Գերմանիայի թիմերին։

Տոկիոյի Օլիմպիական խաղերից հետո Մրվիկն այլևս որևէ նշանակալի արդյունք ցույց չի չտվել միջազգային ասպարեզում ակադեմիական թիավարության մեջ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Jan Mrvik
2. 1 2  Jan Mrvík
3. 1 2  Odešel bronzový olympijský medailista ve veslování Jan Mrvík (չեխերեն)
4. ↑  Biographical information
5. ↑  "World Rowing - Jan MRVIK". *World Rowing* (in անգլերեն). Արխիվացված է the original 2022 թ․ սեպտեմբերի 20-ին. Retrieved 2023 թ․ հունիսի 16. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Rudern - Europameisterschaften (Herren - Achter)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | FISA · Olympic Channel · ՄՕԿ |

 |
**Կարմիր տնով լեռը** (անգլ.՝ Mountain with Red House), ամերիկացի նկարիչ Չարլզ Դեմուտի մոտավորապես 1913 թվականին ստեղծած բնանկարը, որն ընդգրկված է Մետրոպոլիտեն թանգարանի հավաքածուում։

Պատմություն և ստեղծում
----------------------

Չարլզ Դեմուտն այս աշխատանքը նկարել է 1912 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1914 թվականի գարուն, երբ ճամփորդում էր Ֆրանսիայում և Փարիզում տեխնիակական հմտություններ էր ձեռք բերում։ 1913 թվականի ամռանը Դեմուտն այցելեց ֆրանսիական Էտրետա ափամերձ բնակավայր, որը, հավանաբար, պատկերել է այս կտավում։ Դեմուտի վրձնհարվածներն ու ջրաներկի կիառումն իրենց վրա են կրում Ջոն Մարինի ազդեցությունը։ Ամենայն հավանականությամբ, այս նկարը գտնվել է Չարլզ Դեմուտի մոտ, նախքան 1931 թվականին ընկերոջը՝ Ջորջիա Օ’Քիֆին հանձնելը։

Նկարագրություն
--------------

Կտավում լեռների տեսարանին պատկերված է երկու փոքրիկ տուն։ Լեռնային տեսարանի հակառակ կողմում ջրաներկով պատկերված է Փարիզի Սեն գետի վրայի կամուրջը, ձախ կողմում՝ Փարիզի Աստվածամոր տաճարի գմբեթը։ Կտավի բծավոր մակերեսը, նկարչի վրձնահարվածները, եզրագծերի բացակայությունը, անգույն պաստելային երանգներն արտացոլում են Մարինի 1907-1909 թվականների վաղ եվրոպական ստեղծագործությունների ոճն ու թեման։

Այն փաստը, որ այս կոմպոզիցիան թաքնված է եղել մեկ այլ ջրաներկի ետևում, կարող էր փրկել այն արվեստագետի կողմից ավերումից, որը հաճախ ազատվում էր այն վաղ աշխատանքներից, որոնք չէին համապատասխանում իր վերջին չափանիշներին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3
2. ↑
3. 1 2  "Mountain with Red House". Metropolitan Museum of Art.
4. ↑  Farnham, Emily (1959). *Charles Demuth: His Life, Psychology and Marks (Ph.D.)*. The Ohio State University: The Ohio State University. Արխիվացված է the original 2019 թ․ հունիսի 29-ին. Retrieved 2019 թ․ հուլիսի 9. `{{cite book}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
5. ↑  "Mountain with Red House, ca. 1913". *www.metmuseum.org*. Retrieved 2019 թ․ հունիսի 23.
6. ↑  Metropolitan Museum of Art (New York, N.Y.) (2011). *Stieglitz and his artists : Matisse to O'Keeffe : the Alfred Stieglitz collection in the Metropolitan Museum of Art*. Messinger, Lisa Mintz. Dabrowski, Magdalena. New York: Metropolitan Museum of Art. ISBN 9781588394330. OCLC 711045516.
**Կարմիր Ցարիցինի պաշտպանության հերոսների հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник героям обороны Красного Царицына), քանդակագործական հորինվածք, որը նվիրված է Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի հերոսներին, ինչպես նաև Ցարիցին գյուղի (այժմ` Վոլգոգրադ) ձեռնարկությունների աշխատակիցներին, որոնք ակտիվորեն մասնակցել են 1918-1919 թվականների մարտերին։ Գտնվում է Վոլգոգրադի Մետաղագործների հրապարակում, Ցարիցինի օպերայի շենքի առջև։

Պատմություն
-----------

Ցարիցինի պաշտպանությունը, որը եղել է խոշոր արդյունաբերական կենտրոն և երկրի կենտրոնական շրջանները Ներքին Պովոլժիեին, Հյուսիսային Կովկասին և Միջին Ասիային կապող հաղորդակցության առանցքային հանգույց, մեծ դեր է խաղացել քաղաքացիական պատերազմի իրադարձություններում։ Համառ պաշտպանության համար քաղաքը 1919 թվականի մայիսի 17-ին պարգևատրվել է Պատվավոր հեղափոխական կարմիր դրոշով, իսկ 1924 թվականի ապրիլի 14-ին` Կարմիր դրոշի շքանշանով։

Քաղաքի պաշտպանների հուշարձանը, որը ստեղծել են քանդակագործ Ալեքսանդր Կիբալնիկովը և ճարտարապետ Վասիլի Շալաշովը, տեղադրվել է 1961 թվականին Ստալինգրադի Մետաղագործների հրապարակում` Լենինի անվան մշակույթի պալատի շենքի առջև (այժմ` Ցարիցինի օպերա)։

Հուշարձանն ընդունվել է պետական պաշտպանության` ՌԽՖՍՀ նախարարների խորհրդի 1974 թվականի դեկտեմբերի 4-ի № 624 որոշմամբ։

Նկարագրություն
--------------

4 մետր բարձրությամբ քանդակը ձուլված է բրոնզից և պատկերում է զենքը ձեռքներին վեց բանվորների, որոնք, կարծես, քարացել են շարժման մեջ։ Նրանց դեմքերն արտահայտում են ցանկացած պահի քաղաքը պաշտպանելու վճռականություն։ Քանդակը տեղադրված է 4-մետրանոց բետոնեպատվանդանին, որն ունի զուգահեռանիստի ձև և երեսպատված է մուգ մոխրագույն մարմարե սալիկներով։ Վերին կենտրոնական սալիկի վրա փորագրված է հետևյալ մակագրությունը. «Կարմիր Ցարիցինի պաշտպանության հերոսներին հավերժ փա՛ռք»։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Памятник героям обороны Красного Царицына". 2ГИС. Retrieved 2018 թ․ մայիսի 18.
2. ↑  "Памятник Героям обороны Красного Царицына в г.Волгограде". *shukach.com*. 2018 թ․ մարտի 1. Retrieved 2018 թ․ մայիսի 19.
3. ↑  "Памятник Героям обороны Красного Царицына". *volgograd.ru*. 2016 թ․ դեկտեմբերի 8. Արխիվացված է the original 2018 թ․ մայիսի 19-ին. Retrieved 2018 թ․ մայիսի 19.
4. ↑  "Постановление Совмина РСФСР от 04.12.1974 N 624". Retrieved 2018 թ․ մայիսի 18.
5. ↑  "Памятник героям обороны Красного Царицына". *volgograd-history.ru*. Retrieved 2018 թ․ մայիսի 19.