**Լիկյոր** (ֆր.՝ liqueur, լատին․՝ liquor «հեղուկ» բառից), անուշաբույր, սովորաբար քաղցր խմիչք, որը պատրաստվում է մրգային կամ հատապտղային հյութերից, հոտավետ բույսերի թուրմերից, արմատներից, համեմունքներից և այլն։ Էթիլային սպիրտի պարունակությունը լիկյորում տատանվում է 15 %-ից մինչև 75 %, իսկ շաքարի պարունակությունը, որպես կանոն, տատանվում է 25 %-ից մինչև 60 %։

Պատմություն
-----------

Լիկյորների առևտրային արտադրությունը սկսվեց Միջնադարում, երբ ալքիմիկոսները, բժիշկները և վանականները փնտրում էին կենսատու թուրմը։ Դա բերեց լայն տարածում գտած լիկյորների արտադրության, դրանց թվում նաև կրոնական միաբանությունների անունները կրող, որոնք առաջին անգամ ստացան այդ խմիչքը։ Մեր օրերում լիկյորների արտադրությունը զարգացած է գրեթե ամենուր, այս կամ այն տեղական տարատեսակները հաճախ են հիշատակվում ուղեցույցներում՝ զբոսաշրջիկների ուշադրությունը գրավելու համար։

### Տարատեսակներ

Լիկյորների զանազանության և դրանց օգտագործման եղանակների պատճառով, գոյություն ունեն դրանց դասակարգման բազում տարբերակներ՝ ըստ թնդության, ըստ քաղցրության աստիճանի (Ֆրանսիայում հայտնի եղանակ), ըստ համային հիմնական բաղադրիչների (մրգային, ցիտրուսային, խոտաբույսային և այլն), ըստ սպիրտային հիմքի տեսակի։ Լիկյորի անունը կարող է ապրանքանիշ լինել (օրինակ՝ Baileys, Grand Marnier), կամ պարզապես ծագումնաբանական անուն (Օրինակ՝ Irish cream, Կյուրասաո)

Ավանդական լիկյորները բաժանվում են թունդ (35 %-45 % սպիրտ, 30 %-50 % շաքար), դեսերտային (25 %-30 % սպիրտ և 25 %-30 % շաքար) և կրեմ (15 %-23 % սպիրտ և 50 %-60 % շաքար)։ Առաջին խմբին են դասվում առավել հին լիկյորների մեծամասնությունը, որոնք արտադրվել էին վանականների, դեղագործների, հրուշակագործների կողմից։ Կրեմ-լիկյորները հայտնվել են համեմատաբար վերջերս, 20-րդ դարի կեսերին, դրանք տարբերվում են խտությամբ և շատ քաղցր համով։

Լիկյորները սովորաբար մատուցում են ճաշի վերջում՝ թեյի կամ սուրճի հետ։ Օգտագործում են ինչպես անապակ, այնպես էլ բազում խմիչքների և կոկտեյլների հետ խառնած։ Օգտագործվում են նաև բոլոր հնարավոր ուտեստների, առաջին հերթին աղանդերի պատրաստման համար։

Հայտնի լիկյորներ
----------------

* Սամբուկա
* Շերիդանս
* Բերենֆանգ
* Ժենեպի (լիկյոր)
* Կյուրասաո (խմիչք)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Das WikipediA Lexikon in einem Band. MOHN Media. Mohndruck GmbH. Gütersloch.2008 ISBN 978-3-577-09102-2
2. ↑  "Ликеры". Барменская ассоциация России. Արխիվացված է the original 2017 թ․ սեպտեմբերի 23-ին. Retrieved 2015 թ․ դեկտեմբերի 11. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  *Д.И. Ермакович, А.А. Синяк* Ликеры // Коктейли. — М.: АСТ. — С. 102. — 160 с. — ISBN 978-5-17-080803-8

Գրականություն
-------------

* *Стюарт Уолтон* Энциклопедия крепких спиртных напитков = The New Guide to Spirits and Liqueurs. — М: БММ, 2004. — С. 58-105. — 128 с. — ISBN 5-88353-196-2
* *Федор Евсевский* Библия бармена. — 2-е изд.. — Евробукс, 2004. — С. 148-157. — 304 с. — ISBN 5-9900239-1-X

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Բրոքհաուսի և Եփրոնի փոքր · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Մեծ սովետական (1 հրտ.) |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 119322533 · GND: 4035722-3 · LCCN: sh85077347 · NDL: 01039903 · NKC: ph115148 |

 |