recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**«Ռազմաճակատ հայրական տանը»** (լատիշ․՝ Fronte tēva pagalmā), ռեժիսոր Էրիկ Լացիսի գեղարվեստական ֆիլմը, որը նկարահանվել է Բրունո Սաուլիտիսի «Ճանապարհ հացենիների տակ» վեպի հիման վրա Ռիգայի կինոստուդիայում 1984 թվականին։

Սյուժե
------

1944 թվականի ամառ։ Ծանր վիրավորվելուց հետո հայրենի գյուղ է վերադառնում զորացրված մայոր Անտոն Պայպալան։ Բոլորովին վերջերս այդտեղով էր անցնում ռազմաճակատի գիծը և շրջակայքում թաքնվում են բազմաթիվ պաշտոնաթող գերմանացի զինվորներ և նոր իշխանության՝ անտառ փախած հակառակորդներ տեղի բնակիչներից։ Վոլոստի կուսկազմակերպիչ Պայպալային հազիվ է հաջողվում գտնել թափուր վարչական պաշտոններն զբաղեցնել ցանկացողներ։ Մարդասպանների ձեռքից մեկը մյուսի հետևից մահանում են նախագահն ու գրագիրը։

Այդ ժամանակ գավառային կենտրոնից ժամանած օպերլիազորը ձերբակալում է Կառլիս Պայպալային։ Անտոնի եղբայրը չի խառնվել քաղաքականությանը և երազել է միայն գյուղացիական հանգիստ աշխատանքի մասին։ Բայց պատերազմն իր պայմաններն է թելադրում նաև Կառլիսին, որը կյանքով պարտական է գերմանացի սպային և օգնել է վերջինիս թաքնվել խորհրդային զորքերի ճակատը ճեղքելու ժամանակ։ Անտոն Պայպալան չի կարող օգնել եղբորը, և շուտով ինքն էլ մահանում է իր նախկին համագյուղացու ձեռքից։

Դերերում
--------

* Գունարս Ցիլինսկի – *Անտոն Պայպալա*
* Էդուարդ Պավուլս – *Կառլիս Պայպալա*
* Ռոլանդս Զագորսկիս – *Սպանդեգ*
* Լիլիտա Օզոլինիա – *Էլգա*
* Անտրա Լիեդսկալնինյա – *Մարիա*
* Վայրոնիս Յականս – *Շուստինշ*
* Ռոբերտ Զեբերգս – *Պուրինշ*
* Յուրիս Պլավինշ – *Դեգումս*
* Միերվալդիս Օզոլինշ – *Սլիավա*
* Տալիվալդիս Աբոլինշ – *Ստաբուլնիեկս*
* Հելմուտ Կալնինշ – *Մորգենշտեռն*
* Ռիտա Մեյրանե – *Հելենա*
* Ալեքսեյ Միխայլով – *շրջանի ղեկավար*

Նկարահանող խումբ
----------------

* Սցենարի հեղինակներ՝ Անտոն Բրոքս, Էրիկ Լացիս
* Բեմադրող ռեժիսոր՝ Էրիկ Լացիս
* Բեմադրող օպերատոր՝ Հարի Կուկելս
* Կոմպոզիտոր՝ Պաուլս Դամբիս
* Բեմադրող նկարիչ՝ Անդրիս Մերկմանիս

Փառատոներ և մրցանակներ
----------------------

* 1985 - 18 համամիութենական կինոփառատոն (Մինսկ) գեղարվեստական ֆիլմերի ծրագրում «Հիշատակ» մրցանակ «Ռազմաճակատ հայրական տանը» ֆիլմին

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  КИНО: Энциклопедический словарь, главный редактор С. И. Юткевич. — М. Советская энциклопедия, 1987, с.538-539

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
**«Պարտություն հաղթանակից հետո»** (ռուս.՝ «Поражение после победы»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է Անատոլի Դյաչենկոն։

Կինոնկարի պրեմիերան կայացել է 1989 թվականի հուլիսին։

Սյուժե
------

Գենադի Կեդրովի հաղթանակները ռինգում հերափոխում են անձնական պարտությունների շարքով։ Շեշտը դնելով մարզական կարիերայի վրա՝ հերոսը թողնում է աշխատանքը գործարանում և որոշում է հեռանալ համալսարանից։ Ավելի լուրջ մրցումներին մասնակցելուց մարզչի հրաժարվելը Գենադիին ստիպում է հասկանալ, որ կարիերան շարունակել այլևս չի կարող։ Նախկինում հեռանկարային, 27-ամյա բռնցքամարտիկը փորձում է ինչ-որ գումար վաստակել աշխատելով որպես բեռնող, գերեզմանափոր, ապա մակուլատուրայի ընդունող։ Մեկ այլ հարված է դառնում կնոջ պրագմատիկ արձագանքը սկեսուրի հիվանդությանը։

Կայուն վաստակի բացակայությունը, ամուսնական հարաբերություններից հիասթափությունը, ընկերոջ դավաճանությունը՝ անհաջողությունների այս ամբողջ շղթան բռնցքամարտիկին ուղարկում է նոկդաուն։ Երազներում հերոսը մշտապես բախվում է իր ապագայի անշրջելիության հետ։

Ինչ-որ պահի Գենադիը հասկանում է, որ միակ մարդը, ով կարող է կրկին երջանիկ դարձնել իրեն, իր ընկերոջ կինն է։

Կրկին իրեն պետքական զգալու ցանկությունը և իրեն վերջնականապես կորցնելու վախը հերոսին մղում է փոփոխություններ կատարելու իր առանց այդ էլ բարդ ճակատագրում։

Դերերում
--------

* Վադիմ Յակովլև – *Գենադի*
* Ալեքսանդր Վոլխոնսկի – *Իգոր*
* Տատյանա Խրոլենոկ – *Կատյա, Գենադիի կինը*
* Իրինա Կաբանովա – *Ռիտա*

Նկարահանող խումբ
----------------

* Սցենարի հեղինակ՝ Ֆարհադ Աղամալիև
* Բեմադրող ռեժիսոր՝ Անատոլի Դյաչենկո
* Գլխավոր օպերատոր՝ Գեորգի Մայեր
* Նկարիչ՝ Սերգեյ Սոլոգուբ
* Կոմպոզիտոր՝ Ալեքսանդր Սիդմակ
* Հնչյունային օպերատոր՝ Զ. Մարինկա
* Մոնտաժող՝ Ֆ. Ստրեմյակովա
* Ռեժիսոր՝ Ա. Նագովիցին
* Օպերատոր՝ Ս. Նևրով
* Կոստյումները՝ Տ. Սագիրովայի
* Գրիմը՝ Օ. Եմցովայի, Ե. Սուխանովայի
* Նկարիչ-լուսանկարիչ՝ Լ. Տիշչենկո
* Համակցված նկարահանումեր՝ Գ. Խլինովա
* Ֆիլմի տնօրեն ՝ Նոննա Գալեսնիկ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Պարտություն հաղթանակից հետո» ֆիլմը *kino-teatr.ru* կայքում
2. ↑  «Պարտություն հաղթանակից հետո» ֆիլմը *kinopoisk.ru* կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ČSFD · Internet Movie Database |

 |
| **՞**Սոճազգիներ |
| --- |
| Հասարակ սոճի  |
|  |
| Գիտական դասակարգում |
| 

|
|  |
| Թագավորություն | Բույսեր |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|  Լատիներեն անվանում |
| **Pinaceae**

 |
| 

| ԴասակարգումըՎիքիցեղերում | ՊատկերներՎիքիպահեստում | 

 |
| --- | --- | --- |

 |


**Սոճազգիներ** (լատին․՝ Pinaceae), բույսերի ասեղնատերևավորների կարգի ընտանիք՝ մշտադալար ծառեր և հազվագյուտ թփեր։ Կոները ունեն թեփուկներ, որոնք դասավորված են պարուրաձև, իգական կոներում սերմային և ծաղկող թեփուկները առանձնացված են և լավ արտահայտված։ Փոշեհատիկները օդային պարկեր ունեն, տերևները ասեղանման են։

Տեսակներ
--------

Սոճազգիների ընտանիքը չափազանց հարուստ է տեսակներով։ Նրա կազմի մեջ են մտնում 9 ցեղ, 227 տեսակ, որից՝ 100 սոճի, 45 եղևնի, 20 խեժափիճի, 4 մայրի, 2 կեթելերիա, 6 կեղծթսուգա և 1 կեղծխեժափիճի։

Սոճազգիների ընտանիքի ներկայացուցիչները կարող են բաժանվել երկու խմբի։ Մի խմբին պատկանում են այն ցեղերը, որոնք ունեն միայն երկարացված ընձյուղներ և ասեղնատերևներ, որոնք դասավորված են մեկական։ Այս խմբին են պատկանում՝

* Եղևնին,
* Եղևինը։

Երկրորդ խմբին են պատկանում այն ցեղերը, որոնք սովորական ընձյուղներից բացի ունեն նաև կարճացած ընձյուղներ, իսկ ասեղնատերևները դասավորված են մեկական, զույգերով, փնջերով՝ կարճացած ընձյուղների վրա։ Այս խմբին են պատկանում՝

* Սոճին,
* Խեժափիճին,
* Մայրին։

Տարածված են
-----------

Այս ընտանիքի ցեղերն ու տեսակները ասեղնատերև անտառներ են առաջացնում հյուսիսային կիսագնդում և բոլորովին չեն հանդիպում հարավային կիսագնդում։ Դրանցից մի քանիսը հանդիպում են արևադարձային շրջանների բարձրլեռնային գոտիներում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Լ. Վ. Հարությունյան, Ա. Լ. Հարությունյան, *Հայաստանի դենդրոֆլորան*, «Լույս» հրատարակչություն, Երևան 1985
**Աուն Ալ-Հասաունա** (արաբ. عون الخصاونة, փետրվարի 22, 1950(1950-02-22), Ամման, Հորդանան), Հորդանանի վարչապետ (2011 թվականից 2012 թվականը)։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Ամմանում։ Սովորել է Անգլիայի Քեբրիջի համալսարանի Քուինս քոլեջում, որտեղ պատմության և իրավունքի բնագավառում ստացել է բակալավրի, ինչպես նաև միջազգային իրավունքների բնագավառում մագիստրոսի աստիճան։ 1975 թվականին աշխատանքի է անցել Հորդանանի դիվանագիտական ծառայությունում։ 1976 թվականից 1980 թվականներին եղել է ՄԱԿ-ի Հորդանանի մշտական առաքելության երկրորդ, ապա առաջին քարտուղար։ 1980 թվականից 1990 թվականներին աշխատել է ֆինանսների նախարարությունում։ 1991 թվականից 1980 թվականներին եղել է Հորդանանի պատվիրակության Իսրայելի և Հորդանանի միջև խաղաղ բանակցությունների խորհրդական։

1999 թվականին ընտրվել է Արդարադատության Միջազգային դատարանի դատավոր և վերընտրվել է 2008 թվականին։ Այնտեղ աշխատել է 2000 թվականին փետրվարի 6-ից մինչև 2011 թվականի դեկտեմբերի 31-ը։

2011 թվականի օգոստոսի 17-ին Հորդարանի վարչապետի պաշտոնից հեռացավ Մարուֆ Ալ-Բահիտը։ Հորդարանի թագավոր Աբդալլահ II-ը Աունու ալ-Հուսաունուին հանձնարարում է կազմել նոր կառավարություն։ Երբ նշանակվեց այդ պաշտոնում, առաջին անգամ թագավորից պահանջեց վարչապետի լիարժեք լիազորությունների օգտագործման երաշխիքներ։ Թագավորը 2011 թվականի օգոստոսի 21-ին ընդունեց նոր կառավարության երդմնակալությունը, 29-ը պատգամավորներից 14-ն առաջին անգամ էին նշանակվում։ 2012 թվականի ապրիլի 26-ին Աուն ալ-Հուսաունը հրաժարական տվեց վարչապետի պաշտոնից, և Աբդալլահ II թագավորն ընդունեց այդ հրաժարականը։

Պարգևներ
--------

* «Ալ-Իսթիքյալ»-ի առաջին աստիճանի շքանշան (1993 թվական)
* «Ալ-Կաուկաբ»-ի առաջին աստիճանի շքանշան (1996 թվական)
* «Նահդա»-ի առաջին աստիճանի շքանշան (1996 թվական)
* Պատվո լեգեոնի 2-րդ աստիճանի շքանշանի (1997 թվական)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  «Ազգային խմբերի կողմից առաջադրված թեկնածուների կենսագրական տվյալները». *eSubscription to United Nations Documents*. 8.09.1999. Արխիվացված է օրիգինալից 2021 թ․ ապրիլի 21-ին. Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 21-ին.
2. ↑  «Five judges elected to serve on UN International Court of Justice». UN News Centre. UN News Service. 2008 թ․ նոյեմբերի 6. Վերցված է 2012 թ․ փետրվարի 11-ին.
3. ↑  «Judge Awn Shawkat Al-Khasawneh». International Court of Justice. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ սեպտեմբերի 2-ին. Վերցված է 2011 թ․ հոկտեմբերի 30-ին.
4. ↑  «Note by the Secretary-General concerning the date of an election to fill a vacancy in the International Court of Justice». United Nations Security Council. 2012 թ․ հունվարի 17. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ սեպտեմբերի 2-ին. Վերցված է 2012 թ․ փետրվարի 11-ին.
5. ↑  ԻՏԱՌ-ՏԱՍՍ ։ Հորդանանի արքան ընդունեց թագավորության կառավարության հրաժարականը և հրամայեց կազմավորել նոր կաբինետ <! - վերնագիրն ավելացրեց bot- ը։ -->

Արտաքին հղումներ
----------------

*
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նպատակ (այլ կիրառումներ)

**Նպատակ** (վրաց.՝ მიზანი, *Mizani*), 1980 թվականին Վրացֆիլմ կինոստուդիայում նկարահանված գեղարվեստական արկածային ֆիլմ (բաղկացած է երեք սերիայից)։

Սյուժե
------

Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում 1918 թվականին Բաթումում։
Նավը, որով զենք, փող ու գաղտնի փաստաթղթեր պիտի հասցվեն հակահեղափոխական Անտոն Դենիկինին, հայտնվում է Բաթումում հավաքված տարբեր խմբավորումների ուշադրության կենտրոնում։ Դրանցից մեկն էլ բոլշևիկյան ընդհատակյա խմբակն է, որ պայքարում է բրիտանական գաղութարար ուժերի դեմ։ Այդ խմբակի նպատակն է թույլ չտալ, որ զենքը հասնի սպիտակներին։

Բոլշևիկներին հաջողվում է նավ բարձրանալ, զինաթափել նավապետին։ Նրանք վերցնում են փողն ու փաստաթղթերը և ականապատում նավը։ Նրանց մնում է միայն փախչել հետապնդողներից, և նրանք որոշում են հեռանալ ճահճով։ Սակայն նրանց խմբում դավաճան կա. վերջինս փորձում է փախչել՝ իր հետ տանելով փողը, սակայն սպանվում է իր նախկին ընկերների կողմից։ Խմբի ամենաերիտասարդ անդամին հաջողվում է դուրս գալ անգլիացիների շրջապատումից՝ իր հետ տանելով կարևոր փաստաթղթերը, իսկ մյուսները զոհվում են անհավասար կռվում։

Դերերում
--------

* Գուրամ Փիրցխալավա - *Ուտա*
* Իմեդա Կախիանի - *Անդրո*
* Արիադնա Շենգելայա - *Նադիդե*
* Լևան Պիլպանի - *Բոցո*
* Էլգուջա Բուրդուլի - *Աշորդիա*
* Բորիս Ցիպուրիա - *Սելիմ*
* Գիա Գուգունավա - *Նիզյա*
* Բերդիա Ինցկիրվելի - *Կալենիկե*
* Սերգո Պաչկորիա - *Հասան*
* Վառլամ Ցուլաձե - *Մարկոզ*
* Ռուսլան Միքաբերիձե - *նավաստի*
* Ռևազ Տավարտկիլաձե - *գեներալ*

Աղբյուրներ
----------

* «Նպատակ» ֆիլմը kino-teatr.ru կայքում

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Նպատակ» Արխիվացված 2016-03-04 Wayback Machine ֆիլմը «Վրացական ազգային կինեմատոգրաֆիա» կայքում (անգլ.)(վրաց.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
|  |  |
| --- | --- |
| Warning | **Ուշադրություն, այս էջը կամ բաժինը այլ լեզվով հոդվածի վատ թարգմանություն է։**
Դուք կարող եք բարելավել թարգմանությունը։ Օրիգինալ տեքստը կարող եք գտնել ձախ կողմի «այլ լեզուներով» ենթաբաժնում։Եթե յոթ օրվա ընթացքում բովանդակությունը չվերանայվի, հոդվածը կջնջվի։ **Հոդվածը պիտակողին՝** խնդրում ենք տեղադրել այս `{{subst:Ծանուցում/Վատ թարգմանություն|Բանջարաբոստանային կուլտուրաներ}}` հաղորդագրությունը հոդվածը ստեղծած մասնակցի քննարկման էջում։
Հոդվածը պիտակվել է՝ **2024,3,19-ին։****Մեքենական թարգմանությունը ենթակա է ջնջման առանց զգուշացման։** |

Ձմերուկ և սեխ (Իրան)
**Բանջարաբոստանային կուլտուրաներ** (մրգային և բանջարեղենային մշակաբույսեր), որոնք աճեցվում են որոշակի պայմաններում «սեխի» վրա (պարսկական باغچه - «պարտեզ», «բանջարանոցային այգի»)։ Դրանք հիմնականում պատկանում են դդմազգիների ընտանիքին (*Cucurbitaceae*) և ներառում են այնպիսի բույսեր, ինչպիսիք են ձմերուկը, սեխը, դդումը և դդմիկը։

Բնութագրեր
----------

Ձմերուկի աճեցում (Բրազիլիա)
Բանջարաբոստանային կուլտուրաները, որպես կանոն, զանգվածաբար աճեցնում են դաշտերում՝ առանց ցանկապատի (ոչ պարսպապատ), որոնք Ռուսաստանում կոչվում են «բակչա», «բաշտան», «սեխ»։

Սեխի հայրենիքը Ասիայի, Աֆրիկայի և Ամերիկայի արևադարձային և մերձարևադարձային երկրներն են։ Նրանց պտուղներն ուտում են թարմ վիճակում և օգտագործվում որպես կերային կուլտուրաներ, ինչպես նաև բժշկության մեջ։ Դրանք պարունակում են կալիում, կալցիում, նատրիում, մագնեզիում, երկաթ, ֆոսֆոր, ծծումբ։ Սեխը պարունակում է նաև վիտամին C, կարոտին, թիամին և ռիբոֆլավին։ Սեխերի մեծամասնությունն ունի երկար ցողուններ, որոնք սողում են գետնի երկայնքով, մեծ տերևներ և մեծ դեղին ծաղիկներ, բայց կան նաև բույսերի թփերի ձևեր։

Բույսերը գրեթե չեն վախենում երաշտից, քանի որ հզոր արմատներ ունեն։ Աճող որակյալ սնունդը պահանջում է շատ ջերմություն և արևի լույս։ Հասունացման շրջանում այն ​​պետք է լինի տաք և չոր։ Սեխի աճեցման համար հարմար պայմաններ կան, օրինակ՝ Կենտրոնական Ասիայում, Ստորին Վոլգայի մարզում, Հյուսիսային Կովկասում, Ուկրաինայի հարավում և Մոլդովայում։

Ծագման պատմություն
------------------

Դդումի դաշտ (Կանադա)
Ձմերուկի և սեխի ջերմասեր, լուսասեր և երաշտակայուն հատկությունները բացատրվում են նրանով, որ սեղանի ձմերուկը առաջացել է վայրի աֆրիկյան ձմերուկից, որը Կալահարի անապատում թավուտներ է կազմում։ Վայրի ձմերուկի պտուղները մանր են, անհամ կամ դառը։ Սեխն առաջին անգամ աճեցվել է Կենտրոնական Ասիայում և Փոքր Ասիայում, որտեղ այն նույնպես տաք էր և չոր։ Դդումն ավելի ցրտադիմացկուն է, քան ձմերուկը կամ սեխը։ Դդմի ծննդավայրն Ամերիկան ​​է։ Այնտեղ աճում է այս բույսի ավելի քան 20 տեսակ։ Այն բանից հետո, երբ Քրիստոֆեր Կոլումբոսը հայտնաբերեց ամերիկյան մայրցամաքը, դդումները բերվեցին Եվրոպա։ Այն սկսեց աճեցնել բոլոր եվրոպական երկրներում, իսկ հետո՝ Ասիայում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «ТСД2/Огораживать — Викитека». *ru.wikisource.org* (ռուսերեն). Վերցված է 2024 թ․ մարտի 15-ին.

Գրականություն
-------------

* *В. Ф. Белик* Бахчевые культуры. — М.: Колос, 1975.
* *С. Е. Грушевой* Сельскохозяйственная фитопатология. — М.: Колос, 1965.
* *И. П. Масленников, М. В. Ореховская и др.* Вредители и болезни овощных культур и меры борьбы с ними. — Россельхозиздат, 1971.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Бахчевые культурыԱրխիվացված 2015-09-24 Wayback Machine
Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1973 թ. հոկտեմբերի 25-ին, Լենինականում (այժմ՝ Գյումրի)։ 1991 թ. ավարտել է Գյումրիի թիվ 3 միջնակարգ դպրոցը։ 1991-93 թթ սովորել է Գյումրիի պոլիտեխնիկումի ռադիո-ապարատաշինության ֆակուլտետում։ Այդ տարիներին ինքնուս սովորել է նվագել կիթառ և 1993 թ. ընդունվել է Երևանի էստրադային և ջազային արվեստի պետական քոլեջ։ Ուսման տարիներին համագոծակցել է տարբեր խմբերի հետ, սակայն ավելի հայտնի է դարձել որպես մենակատար-կիթառահար։ 1996 թ-ից սկսել է դասավանդել Գյումրիի թիվ 7 երաժշտական դպրոցում, որտեղ անց է կացրել հաջորդ 6 տարիները։ Ստացել է Գյումրի քաղաքի լավագույն ուսուցչի կոչում։ Դասավանդելու հետ մեկտեղ, նվագել է «Quadro Sound» ջազ խմբում և «Գոհար» սիմֆոնիկ նվագախմբում։ 2003թ. տեղափոխվել է Երևան, ուր համագործակցել է «Sacvoyage» էթնիք ռոք և «Groove in Band» ֆանկ խմբերի, ինչպես նաև տարբեր հայկական էստրադայի ներկայացուցիչների հետ՝ Անդրե, Քրիստինե Պեպելյան, Արսեն Գրիգորյան (Մրո), Էմմի (երգչուհի), Արձագանք (խումբ), Արտավազդ Բայաթյան, Արամե (երգիչ), Արամ MP3 և ուրիշների։ Համերգներով հանդես է եկել եվրոպական տարբեր երկրներում և Մերձավոր Արևելքում։ Նվագել է «Հայ Սուպերսթար 4», «Երկու աստղ 4», «Իքս Ֆակտոր» «Դուդուկի նոր ընտրյալները», «Երգ Երգոց» և այլ հայկական հեռուստանախագծերում։ Թողարկել է «Home» և «The Crazy Lover» ձայնասկավառակները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Vardan Gaboyan Ֆեյսբուք
2. ↑  ՎԱՐԴԱՆ ԳԱԲՈՅԱՆ(չաշխատող հղում)
3. ↑  Vardan Gaboyan Myspace
**Ալբումիններ** (լատին․՝ *albumen* - *սպիտակուց*), պարզ սպիտակուցներ։ Գտնվում են կենդանակաև և բուսական հյուսվածքևերում։ Հայտնի են՝ օվալբումինը (ձվի սպիտակուցում), սերումալբումինը (արյան շիճուկում), լակտալբումինը կաթի մեջ) են։ Ալբումիներ լուծվում են ջրում, թույլ աղայիև, թթվայիև և հիմքային լուծույթներում։ Հիդրոլիզի դեպքում առաջացնում են զանազան ամինաթթուներ։ Կարևոր են օրգանիզմների կենսագործունեության համար։ Կարգավորում են ջրի պարունակությունը բջիջներում, մի շարք ակտիվ նյութերի հետ առաջացնում են կոմպլեքս միացություններ և մասամբ վնասազերծում օրգանիզմում առաջացած թունավոր նյութերը։ Ալբումինները կիրառվում են սննդի, տեքստիլ արդյունաբերության և բժշկության մեջ։

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ալբումիններ» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · MESH ID |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 11981702c · LCCN: sh85003246 · Microsoft: 2776125364 · NDL: 00575687 · NKC: ph118337 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 1, էջ 149)։*  |
Հնէաբանական Տիրելի թանգարանի մուտքը
 **Տիրելիի թագավորական հնէաբանական թանգարան** (անգլ.՝ Royal Tyrrell Museum of Palaeontology), հնէաբանական թանգարան, որը գտնվում է Դրամհելերում, (Կանադա)յի Ալբերտա նահանգի Բադլենդս շրջանում։ Հիմնադրվել է 1985 թվականին։ Իր գոյության ողջ ընթացքում այն այցելել է ավելի քան 600 000 մարդ։

Թանգարանն ունի 10 ցուցադրական պատկերասրահ։

Հսկա Տիրելիի թանգարանը պարունակում է ավելի քան 80,000 ցուցանմուշ՝ ներառյալ քառասուն ամբողջական դինոզավրերի կմախքներ, Tyrannosaurus rex ևԱլբերտոզավր տեսակները։ Ցուցասրահներում օգտագործվում են ինտերակտիվ հպման տարրեր, համակարգիչներ և աուդիովիզուալ պրոյեկտորներ։ Որպես խոշոր հետազոտական կենտրոն՝ Տիրելիի թանգարանը նաև հնարավորություն է տալիս իր այցելուներին դիտել ոսկորները մաքրող և ցուցահանդեսների համար տարբեր ցուցանմուշներ պատրաստող գիտնականների աշխատանքը։ Բացի այդ, թանգարանն ունի բազմաթիվ զբոսանքի արահետներ և զբոսախնջույքներ նրանց համար, ովքեր կցանկանային զգալ Բադլենդների անբարենպաստ վայրերի տարօրինակ տեսարանները։

Արտաքին հղումներ
----------------

* թագավորական հնէաբանական թանգարան(Ալբերտա) — *Պաշտոնական կայք*(չաշխատող հղում)
* Տիրելիի թագավորական հնէաբանական թանգարան (Ալբերտա) — *360° ներքին այց*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ROR Data — v1.19 — 2023. — doi:10.5281/ZENODO.7644942
**Աննա Ախմատովայի հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник Анне Ахматовой), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է ռուս բանաստեղծուհի Աննա Ախմատովային։ Հուշարձանը տեղադրվել է 2000 թվականի  նոյեմբերի 7-ին Բոլշայա Օրդինկա փողոցում։

Որպես հուշարձանի հիմք ընտրվել է բանաստեղծուհու ընկեր իտալացի նկարիչ Ամեդեո Մոդիլիանիի նկարը։

Ամեդեո Մոդիլիանիի արած ուրվանկարը

Պատմություն
-----------

Աննա Ախմատովայի հուշարձանը Մոսկվայում բացվել է 2000 թվականին՝ մայրաքաղաքում քանդակների «Օրդինկա՝ «Արծաթե դարաշրջան»» հնչեղ անվամբ զբոսայգու ստեղծման ծրագրի շրջանակներում։ Բացումը կայացել է նոյեմբերի 7-ին։ Նախագծի հեղինակներն են քանդակագործ Վլադիմիր Ալեքսանդրովիչ Սուրովցևը և ճարտարապետ Նատալյա Դմիտրիևնա Զեմլյանովսկայան։

Մեծ բանաստեղծուհու կերպարը կերտվել է Աննա Ախմատովայի ընկերոջ` իտալացի նկարիչ և գրաֆիկ Ամեդեո Մոդիլիանիի նկարի հիման վրա։ Այս ուրվանկարում նա ներկայացրել է լայն բազկաթոռում կիսապառկած կնոջ։

Աննա Ախմատովայի հուշարձանը տեղադրվել է Բոլշայա Օրդինկա փողոցի թիվ 17 շենքի բակում։  Այդ շենքում են բնակվել բանաստեղծուհու մտերիմ ընկերները՝ Արդովների ընտանիքը, և այդտեղ նա ապրել է, երբ 1934-1963 թվականներին ժամանել է Մոսկվա։

Նկարագրություն
--------------

Քանդակը պատրաստած է բրոնզից և տեղադրված է անհամաչափորեն բարձր գրանիտե պատվանդանի վրա։

Հուշարձանին մասին թիվ 17 շենքի պատին կա հուշատախտակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6  «Памятник Анне Ахматовой на Большой Ордынке в Москве».
2. 1 2 3  «Памятник Анне Ахматовой в Москве».(չաշխատող հղում)

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Сайт, посвященный Анне Ахматовой». Վերցված է 2014 թ․ հուլիսի 20-ին.
* «Памятник Анне Ахматовой на Большой Ордынке в Москве». Վերցված է 2014 թ․ հուլիսի 20-ին.
**Յոզեֆ Վացինովսկի** (չեխ․՝ Josef Vacenovský, հուլիսի 9, 1937(1937-07-09), Ռատիշկովիցե - դեկտեմբերի 4, 2023(2023-12-04)), չեխոսլովակացի ֆուտբոլիստ, 1960 թվականի Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։

Կենսագրություն
--------------

### Ակումբային կարիերա

Յոզեֆ Վացինովսկին ծնվել է 1937 թվականի հուլիսի 9-ին։ Իր խաղային կարիերան սկսել է Պրահայի «Դուկլաում», որի կազմում հանդես է եկել 12 տարի։ Ակումբի կազմում դարձել է Չեխոսլովակիայի բազմակի չեմպիոն և մասնակցել եվրոպական չեմպիոնների գավաթի մի քանի խաղերի։ Կարիերայի վերջին տարիներն խաղացել Է Բելգիայի «Գենտ» և «Լոկերեն» ակումբներում։

Խաղային կարիերան ավարտելուց հետո աշխատել է որպես մարզիչ։

Յոզեֆ Վացինովսկին մահացել է 2023 թվականի դեկտեմբերի 4-ին, 86 տարեկան հասակում։

### Հավաքականում

1960 թվականին Յոզեֆ Վացինովսկին ընդգրկվել է Չեխոսլովակիայի ազգային հավաքականի կազմում և մասնակցել 1960 թվականի Եվրոպայի առաջնությանը։ Առաջնությանը նա եղել է պահեստայինների կազմում, սակայն հավաքականի հետ դարձել է առաջնության բրոնզե մեդալակիր։

Չեխոսլովակիայի ազգային հավաքականի կազմում միակ խաղն անցկացրել է 1964 թվականի սեպտեմբերի 13-ին, Լեհաստանի ազգային հավաքականի հետ ընկերական խաղում։ Վացինովսկին մասնակցել է ամբողջ հանդիպմանը։

Նվաճումներ
----------

### «Դուկլա», Պրահա

* Չեխոսլովակիայի վեցակի չեմպիոն (1957/58, 1960/61, 1961/62, 1962/63, 1963/64, 1965/66)
* Չեխոսլովակիայի քառակի գավաթակիր (1960/61, 1964/65, 1965/66, 1968/69)

### Չեխոսլովակիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական

* Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր (1960)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. 1 2  Zemřel fotbalista Vacenovský, šestinásobný mistr republiky s Duklou (չեխերեն)
3. ↑  «Zemřel bývalý ligový fotbalista – reprezentant Josef Vacenovský» (չեխերեն). FK Dukla Prague. 2023 թ․ դեկտեմբերի 5. Վերցված է 2023 թ․ դեկտեմբերի 5-ին.
4. ↑  «Zemřel fotbalista Vacenovský, šestinásobný mistr republiky s Duklou» (չեխերեն). iDNES.cz. 2023 թ․ դեկտեմբերի 5. Վերցված է 2023 թ․ դեկտեմբերի 5-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Josef Vacenovský at FAČR (in Czech)
* Профиль игрока (англ.) на сайте Transfermarkt
* Профиль на сайте FootballFacts.ru

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | eu-football.info (խաղացող) · FootballDatabase.eu · National Football Teams.com · Transfermarkt (խաղացող) · worldfootball.net (խաղացող) |

 |
**Նարցիս Յուսթին Յանաու** ( ռումիներեն՝ Narcis Iustin Ianău, ), ռումինացի դասական երգիչ։ Ռումինիայում նա հայտնի դարձավ՝ մասնակցելով *Românii au talent*-ի առաջին սեզոնին և դառնալով երկրորդ մրցանակակիր։

Կենսագրություն
--------------

Նարցիսը ծնվել է 1995 թվականի փետրվարի 24-ին, Բակաու նահանգի Բարատի քաղաքում՝Էդուարդ և Ֆելիսիա Յանաուի ընտանիքում։ Հինգ տարեկանում նա սկսեց երգել իր հայրենի քաղաքի կաթոլիկ եկեղեցու երգչախմբում։ Այնտեղ ուսուցիչը նրան դասել է սոպրանիստների խմբին։ Ավարտելով *Liceul de Artă* *George Apostu*-ն (Արվեստի միջնակարգ դպրոց «George Apostu»)  Նարցիսը սկսեց սովորել *Academia de Muzică* *Gheorghe Dima*-ում (Երաժշտական ակադեմիա «Gheorge Dima») Կլուժ-Նապոկայում։

Գործունեություն
---------------

2010 թվականին Նարցիսը մրցել է *Românii au talen*t-ի առաջին եթերաշրջանում։ Լսումների ժամանակ նա ներկայացրեց *O mio babbino caro*-ն, որը վերցված էր Ջակոմո Պուչինիի «Ջաննի Շիչի» օպերայից: Բոլոր երեք դատավորների համաձայնությամբ Նարցիսը դուրս եկավ կիսաեզրափակիչ [4], որտեղ ներկայացրեց Տոմազո Ալբինոնիի *Adagio*-ն և անցավ եզրափակիչ : 2011 թվականի ապրիլի 25-ին նա եզրափակչում ներկայացրեց *The Phantom of the Opera*-ի արիայի սեփական տարբերակը։ Բոլոր ձայների 24,40%-ով նա դարձավ այս մրցույթի փոխչեմպիոն։

Դեռևս 2011 թվականին Նարցիսը որպես հատուկ հյուր մասնակցեց իտալական *Io canto* հեռուստաշոուին, որում դեռահասները մրցում են երգելով՝ նպատակ ունենալով գրավել ուշադրություն երաժշտական բիզնեսում։

Մեկ տարի անց Նարցիսը հրավիրվեց *Românii au talent*-ի կիսաեզրափակիչ, որտեղ ներկայացրեց *Scarborough Fair*-ը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Narcis Iustin Ianău (Barați, Bacău)» (ռումիներեն). Վերցված է 2016-04-27-ին.
2. ↑  «"ROMÂNII AU TALENT". Tatăl lui Narcis Iustin Ianău: "La început, am crezut că publicul face mișto de el". Cum s-a născut o vedetă națională» (ռումիներեն). Վերցված է 2016-04-27-ին.
3. ↑  «Narcis Iustin Ianau a debutat in opera» (ռումիներեն). Վերցված է 2016-04-27-ին.
4. ↑  «VIDEO Iustin Ianău, "ciocârlia" din Bacău: "De când mă știu am fost luat în râs"» (ռումիներեն). Վերցված է 2016-04-27-ին.
5. ↑  «Narcis Iustin Ianau a impresionat din nou la "Romanii au talent": el a ajuns in finala! – UPDATE» (ռումիներեն). Վերցված է 2016-04-27-ին.
6. ↑  «Românii au talent. Cum A VOTAT PUBLICUL. La ce distanță a pierdut Narcis Iustin Ianău în fața lui Adrian Țuțu» (ռումիներեն). Վերցված է 2016-04-27-ին.
7. ↑  «Băcăuanul Narcis Ianău l-a uimit pe Al Bano cu vocea sa» (ռումիներեն). Վերցված է 2016-04-27-ին.
8. ↑  «Tanarul cu voce de privighetoare, din nou pe scena de la "Romanii au talent". Narcis Iustin Ianau, aproape de nerecunoscut» (ռումիներեն). Վերցված է 2016-04-27-ին.
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մհեր (այլ կիրառումներ)

|  |
| --- |
|  |

**Մհեր**, տղամարդու հայկական տարածված անուն է։ Առաջացել է հին հայկական դիցաբանության երկնային լույսի և արդարության Միհր աստծու անունից, որը ավելի ուշ անցել է հնդկաստան և պարսկաստան դռնալով Միթրա աստվածը։ Մհեր անունը տարածվել է հայերի մեջ մեծ մասամբ «Սասունցի Դավիթ» էպոսի միջոցով։ Անվան գրավոր հիշատակությունները 12-րդ դարից շուտ չեն։ Նույն ծագումն ունեն հայկական և օտար անձնանուններ՝ Միհրան, Միհրդատ, Միհրներսեհ, Մեհրուժան և այլն։ Այժմ տարածված անուն է։ Կա նաև Մհերյան ազգանուն։

Հայտնի կրողներ
--------------

* Մհեր Աբեղյան (1909, հունվարի 26 - 1978) - հայ նկարիչ։
* Մհեր Բեժանյան (1938 - 2000) - հայ բանաստեղծ։
* Մհեր Թորոսյան (1937, ապրիլի 20 - 1981, օգոստոսի 24) - հայ բանաստեղծ։
* Մհեր Մկրտչյան (Հուլիս 4, 1930 - Դեկտեմբեր 29, 1993) - նշանավոր հայ դերասան, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ, կինոյի և թատրոնի մեծ կատակերգու։
* Մհեր Ղազարյան (Հուլիս 31,2004)-Հանճարեղ երիտասարդ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Է. Գ. Դուրգարյան, Անվանագիրք 1985 թ. Երևան
**«Հաջողակը»** (ռուս.՝ «Везучая»),խորհրդային դրամատիկական ֆիլմ։

Սյուժե
------

Հայտնի մարզուհի, թեթևատլետ Տատյանա Բոլշակովան, հաղթելով վազքի առաջնությունում, հայտարարում է իր թիմին ու մարզչին, որ սպասում է երեխային, որի հոր հետ նա ծանոթացել է հարավում անցկացրած արձակուրդի ժամանակ։ Բորիսը փակ և մռայլ մարդ էր, և նրանք չեն կարողացել միասին մնալ, բայց Տատյանան հավատում է, որ վաղ թե ուշ նա կգա։

Նա սկսում է ապրել մի բնակարանում, որտեղ, մշտապես մասնակցելով մրցումների, երբեք չի ապրել և ծանոթանում է հարևանությամբ ապրող տատիկի հետ։ Շուտով Տատյանան երկվորյակ տղաներ է ունենում։ Փաստացիորեն մենակ մնալով՝ Տատյանան փորձում է միաժաանակ խնամել երեխաներին և վերագտնել իր նախկին մարզավիճակը։ Երեխաների խնամքի հարցում նրան սկսում է օգնել հարևանուհի Գալինա Տիմոֆեևնան, իսկ հետո գալիս է նաև մայրը։ Սակայն երկվորյակների տատիկը նույնքան անփորձ է երեխաների խնամքի հարցում, որքան նրանց մայրը։

Նոր կյանք սկսելու փորձերում ժամանակն անցնում է, և վերջապես Տանյայի մոտ է վերադառնում Բորիսը։

Դերերում
--------

* Ելենա Մայորովա – *Տատյանա Բոլշակովա*
* Սերգեյ Գազարով – *Բորիս*
* Գալինա Սկորոբոգատովա – *Գալինա Տիմոֆեևնա, Տանյայի հարևանուհին*
* Վալերի Բարինով – *Գրիգորի Պետրովիչ, մարզիչ*
* Լյուդմիլա Դավիդովա – *Տանյայի մայրը*
* Օլգա Լեբեդևա – *Տանյայի ընկերուհին*
* Անտոն Տաբակով – *Բորիսի հարևանը*
* Իրինա Լադիգինա – *Բորիսի մայրը*

Ռեմեյք
------

2013 թվականի սեպտեմբերի 22-ին վարձույթում հայտնվել է ֆիլմի համանուն ռեմեյքը, որի ռեժիսորն է Ռոման Պրոսվիրնինը, որը հայտնի է որպես «Позвони в мою дверь», «Ամեն մեկն իր համար», «Հավասարումը բոլոր հայտնիներով», «Երբ մենք երջանիկ էինք», «Ահաբեկչություն սիրով», «Հանցակիցներ» ֆիլմերի ռեժիսոր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Հաջողակը» ֆիլմը *kinopoisk.ru* կայքում
2. ↑  ««Везучая» (2013) на сайте RusKino.Ru». Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ հոկտեմբերի 3-ին. Վերցված է 2021 թ․ մարտի 19-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Հաջողակը» ֆիլմը *RusKino.Ru* կայքում Արխիվացված 2021-06-19 Wayback Machine
* «Հաջողակը» ֆիլմը «Մոսֆիլմի» կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
**Ավետիք Սուրենի Օհանյան** (), գրադարանագետ, հայ գրքագետ, գրադարանային գործի կազմակերպիչ։ Սովորել է Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի լեզվագրական բաժնում։ Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական և Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի մշակույթի ֆակուլտետի գրադարանային բաժիններում դասավանդել է «Գրքի պատմություն» և այլ մասնագիտական առարկաներ։

### **Կենսագրություն**

Ավետիք Օհանյանը սկզբնական կրթությունն ստացել է հայրենի գյուղում, այնուհետև ընդունվել է Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի լեզվագրական բաժինը: 1941 թվականին ավարտելուց հետո հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչ է աշխատել  Ստեփանավանի շրջանի Ագարակ գյուղում: 1942 թվականի սկզբից մեկնել է գործող բանակ, մասնակցել Հյուսիսային Կովկասում տեղի ունեցած դաժան մարտերին: 1944 թվականին ծանր վիրավորվել է ու զորացրվել: Ապաքինվելուց հետո մանկավարժական աշխատանքի է անցել Կուրթան գյուղում: Բուժման նպատակով 1944 թվականին եկել է Երևան:

#### **Աշխատանքային գործունեություն**

1944 թվականի վերջին Օհանյանն աշխատանքի է անցել Ալ. Մյասնիկյանի անվան հանրապետական գրադարանում (1990 թվականի օգոստոսի 1-ից Հայաստանի ազգային գրադարան)։ Աշխատել է մի շարք բաժիններում և տարբեր պաշտոններում, խորացրել է գրադարանագիտական, մատենագիտական գիտելիքները: Սպասարկման բաժիններում աշխատելու հետ ազատ ժամանակը նվիրել  է մատենագիտական-գրացուցակավորման գործի ուսումնասիրությանը: Գրադարանի տնօրինությունը տեսնելով ինքնանվեր գրադարանային աշխատողի կազմակերպչական ընդունակությունները նշանակել է զանգվածային միջոցառումների և ապա՝ սպասարկման բաժինների վարիչ։

1945 թվականին ընդունվել է ԽՄԿԿ շարքերը և երկար ժամանակ աշխատել գրադարանի կուսակցական կազմակերպության քարտուղար, կատարել այլ հասարակական աշխատանքներ։ 1964 թվականին ՀՍՍՀ Գերագույն Սովետի նախագահության հրամանագրով Ավետիք Օհանյանը արժանացել է «Վաստակավոր գրադարանավար» բարձր կոչմանը: 1970 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Կուլտուրայի մինիստրի հրամանով նշանակվել է Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան պետական գրադարանի տնօրենի տեղակալ գիտության գծով: 1980 թվականին արժանացել է նաև Ն. Կ. Կրուպսկայայի անվան մեդալի, մի շարք շքանշանների, մեդալների, պատվոգրերի:

Ավետիք Օհանյանը մահացել է 1988 թվականի հունվարի 25-ին Երևանում: Համաձայն իր վերջին ցանկության, նրան հուղարկավորել են հայրենի Ուռուտ գյուղում՝ պապենական գերեզմանոցում:

Ավետիք Օհանյանը գրել է գրադարանային գործին և գրադարանագիտությանը վերաբերող շատ հոդվածներ, խմբագրել է մեթոդական, մատենագիտական բնույթի բազմաթիվ գրքեր, ձեռնարկներ և բրոշյուրներ գրադարանավարների և գրադարանային բաժնի ուսանողների համար, կազմել է ուղեցույցներ գրադարանի կառուցվածքի, նրա աշխատանքների ու միջոցառումների ճիշտ կազմակերպման համար: Նրա հեղինակած «Հայ տպագիր գրքի ցուցահանդեսի ուղեցույցը» (1512-1962) և «Սայաթ-Նովա։ Ծննդյան 250-ամյակը» (ցուցահանդեսի ուղեցույցը) հետաքրքրական են՝ գաղափարը, ըստ ամենայնի, գրադարանային լեզվով, ներկայացնելու հմտությամբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Մելյան, Բալաբեկ (2002). *Գրքի երախտավորներ : Կենսագրական համառոտ բառարան*. Երևան: Գիրք. էջեր 87–88. ISBN 99930-65-08-0.
2. 1 2 3 4  Ղազարյան, Ռաֆիկ (2003). *Իրականի և ցանկալիի հոլովույթում*. Երևան: Գիրք. էջեր 101–110. ISBN 99930-65-16-1.
3. ↑   (PDF). `{{cite web}}`: Missing or empty `|title=` (օգնություն)
**«Հանցակիցները»** (ռուս.՝ «Соучастники»), 1983 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Իննա Թումանյանը Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայում։

Սյուժե
------

Վաղ տարիքից տարբեր բանտերում ու գաղութներում իր կյանքն անցկացրած Անատոլին իր ազատ արձակումից մի քանի ամիս առաջ քննիչին խոստովանում է, որ տասը տարի առաջ ինքն այլ դեռահասների հետ սպանություն է կատարել։ Քննիչը հետևողականորեն և համբերատար բացահայտում է հին հանցագործության փաստերը և փնտրում է իր խնամարկյալին օգնելու հնարավորություն։ Անատոլին գաղութից դուրս գալուց հետո գտնում է քննիչ Խլեբնիկովին, որը նախկինում կարեկցություն է ցուցաբերել իր նկատմամբ, և նա փորձում է օգնել նախկին կալանավորին՝ հարմարվելու իր համար նոր հասարակությանը։

Դերերում
--------

* Լեոնիդ Ֆիլատով – *քննիչ Խլեբնիկով*
* Սերգեյ Կոլտակով – *Անատոլի*
* Նատալյա Վիլկինա
* Վլադիմիր Կաչան
* Գալինա Մորաչևա
* Վլադիմիր Ստեկլով
* Ալեքսանդր Ֆեկլիստով
* Վլադիմիր Անուֆրիև
* Յանա Դրուզ

Նկարահանող խումբ
----------------

* Սցենարի հեղինակ՝ Ալեքսանդր Շպեեր, Իննա Թումանյան
* Ռեժիսոր՝ Իննա Թումանյան
* Օպերատոր՝ Վալերի Գինզբուրգ
* Նկարիչ՝ Վիկտոր Սաֆրոնով
* Կոմպոզիտոր՝ Եվգենի Գևորգյան
* Մոնտաժող՝ Լիդիա Ժուչկովա

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Internet Movie Database — 1990.
2. ↑  «Հանցակիցները» ֆիլմը *kino-teatr.ru* կայքում
3. ↑  «Հանցակիցները» ֆիլմը *kinopoisk.ru* կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
**Աղջիկը գնդի վրա** Պաբլո Պիկասոյի 1905 թվականի նկարն է։ Պաբլո Պիկասոյի ստեղծագործությունների «վարդագույն» շրջանի ամենանշանավոր գործերից է։

1913 թվականին այն Փարիզում գնեց Իվան Աբրամովիչ Մարոզովը։ Նկարը ազգայնացավ միայն հեղափոխությունից հետո և հասավ «Նոր արևմտյան գեղանկարչության պետական թանգարան», որտեղից էլ դրա կազմացրումից հետո 1948 թվականին տեղափոխվեց Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարան։

Սյուժեն
-------

Նկարում պատկերված է ակրոբատիկ հնարքների տիրապետող թափառաշրջիկների խումբ։ Կտավը գրեթե ամբողջությամբ զբաղեցնում են երկուսը. ճկուն մարմնամարզուհին կրկեսային համար է ցուցադրում՝ կենտրոնանալով գնդի վրա, իսկ ուժեղ ըմբիշը նստած է նրա կողքին և հանգստանում է։
ՙՙՙՆկարը համալրված է ներքին դրամատուրգիայով, որը դրված է ամբողջ ստեղծագործության հիմքում և կառոցված է համեմատությունների և հակադրություների վրա։ Կտավում պատկերված բնապատկերը իրենից ներկայացնում է արևից խանձված բլրաշատ դաշտավայր, որով ձգվում էր ճանապարհը և որտեղ էլ կանգ էր առել կրկեսի թափառական ծածկասայլը։ Բայց նկարի հետին պլանում նկարված է պատահական անցորդուհին՝ երեխայի հետ, շուն և արածող սպիտակ ձի։ Կտավի տխուր ֆոնը կարգավորում է ուրախ աուրայով վարպետները, որոնք աշխատում են ուրախ և աղմկոտ բազմության մեջ։

Ազդեցությունը
-------------

* «Իմ սեր-օդապարիկ» խմբի 1998 թվականի «Սպիտակ արծիվ»ը տեսահոլովակում, «Աղջիկը գնդի վրա» նկարի հերոսները այլ նկարների հերոսների հետ «կենդանանում են»։

Գրականությունը
--------------

* Государственный музей изобразительных искусств имени А. С. Пушкина. Галерея искусства стран Европы и Америки XIX—XX դարերի Եվրոպայի և Ամերիկայի Ա.Ս. Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարան — ISBN 978-5-900743-34-9.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Աղջիկը գնդի վրա Ա.Ս.Պուշկինի անվան պետական կերպարվերստի թանգարան
**«Կատվի մասին...»** (ռուս.՝ «Про кота...»), խորհրդային գեղարվեստական հեռուստաֆիլմ, որը նկարահանվել է Սվյատոսլավ Չեկինի կողմից 1985 թվականին։ Շառլ Պերոյի «Կոշկավոր կատուն» հեքիաթի թեմայով երաժշտական իմպրովիզացիա է Դավիթ Սամոյլովի բանաստեղծություններով և Վիտալի Ռոզենբերգի ու Իգոր Բրիլի երաժշտությամբ։

Սյուժե
------

Ջրաղացպանի կրտսեր որդին հորից ժառանգել է միայն մի կատու։ Խորամանկ կատուն հագնում է կոշիկներ և վստահորեն շարժվում դեպի թագավորական ամրոց, որտեղ նվերների օգնությամբ հետաքրքրություն է առաջացնում իր տիրոջ նկատմամբ, որին կոչում է մարքիզ Կարաբաս։ Սակայն, ի տարբերություն բնօրինակի, ֆիլմի վերջում արքայադուստրը չի սիրում ինքնակոչ մարքիզին՝ արդարացիորեն նշելով, որ նա վատ դաստիարակություն ունի։

Դերերում
--------

* Լեոնիդ Յարմոլնիկ – *Կատու*
* Ալբերտ Ֆիլոզով – *Թագավոր*
* Մարինա Լևտովա – *Արքայադուստր*
* Պյոտր Շչերբակով – *Կանցլեր*
* Վալենտին Գաֆտ – *Մարդակեր*
* Սերգեյ Պրոխանով – *Կարաբաս*
* Իգոր Սուրովցև – *ավագ եղբայր*
* Վյաչեսլավ Լոգինով – *միջնեկ եղբայր*
* Ալեքսանդր Ինշակով – *ավագ հնձվոր*
* Ելենա Օլշանսկայա – *ավագ քաղվորուհի*
* Վասիլի Կորտուկով – *Մարդակերի թիկնապահը*
* Մ. Սիլաև – *Մարդակերի թիկնապահը*
* Վադիմ Երմոլաև – *խոհարար*

Նկարահանող խումբ
----------------

* Սցենարի հեղինակ՝ Դավիթ Սամոյլով
* Բեմադրող ռեժիսոր՝ Սվյատոսլավ Չեկին
* Բեմադրող օպերատոր՝ Ալեքսանդր Տաֆել
* Բեմադրող նկարիչ՝ Էլեոնորա Վինիցկայա
* Կոմպոզիտորներ՝ Վիտալի Ռոզենբերգ, Իգոր Բրիլ

Լրացուցիչ տեղեկություններ
-------------------------

Սվյատոսլավ Չեկինը շատ է զբաղվել ջազային և իմպրովիզացիոն երաժշտությամբ, աշխատել է կինոյի բնագավառում որպես կոմպոզիտոր։ Շփվել ու ընկերություն է արել մի շարք ջազային երաժիշտների հետ, նկարահանել է ջազ։ Իր միակ խաղարկային ֆիլմի հեքիաթ-մյուզիքլի վրա աշխատելու համար, որը նկարահանվել է Էստոնիայում Շառլ Պերոյի հեքիաթի մոտիվներով Դավիթ Սամոյլովի բանաստեղծությունների հիման վրա, նա որպես կոմպոզիտոր հրավիրել է դաշնակահար Իգոր Բրիլին և կիթառահար Վիտալի Ռոզենբերգին։ Դրանով Սվյատոսլավ Չեկինը հարգանքի տուրք է մատուցել իր այդքան սիրելի ջազին։

Փաստեր
------

* Տեսարաններից մեկում կատուն սուլում է «Жил да был чёрный кот за углом» մեղեդին։
* Ժամանակակից երևույթները ֆիլմում շատ են․ արքայադուստրը զբոսանքի տեսարանում կրում է ականջակալներ, հնձվորները հագել են ժամանակակից շապիկներ և այլն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Internet Movie Database — 1990.
2. ↑  *«Կատվի մասին...»* ֆիլմը *kino-teatr.ru* կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · ČSFD · Internet Movie Database |

 |
**Ուիլթոն Գբակոլո Սենգբե Սանկավուլո** (անգլ.՝ Wilton Gbakolo Sengbe Sankawulo, հուլիսի 26, 1937(1937-07-26), Լիբերիա - փետրվարի 21, 2009(2009-02-21), Մոնրովիա, Լիբերիա), լիբերիացի քաղաքական գործիչ, գրող, Լիբերիայի պետական խորհրդի նախկին նախագահ։

Կենսագրություն
--------------

1963 թվականին ավարտել է Քաթինգտոնի աստվածաբանական քոլեջին կից դպրոցը։ Ուսումը շարունակել է ԱՄՆ-ում, Խաղաղօվկիանոսյան գրական աստվածաբանական սեմինարում Կալիֆոռնիա նահանգի Բերքլի քաղաքում, որն ավարտելով` դառնում է աստվածաբանության մագիստրոս։ Ավարտելով Այովա նահանգի համալսարանի հեղինակային սեմինարը` ստացել է մագիստրոսի աստիճան «անգլերեն լեզու» մասնագիտությամբ։

1960-ական թվականների վերջերին վերադառնում է Լիբերիա և աշխատում որպես մամուլի ծառայության աշխատակից, իսկ հետո դառնում Ինֆորմացիայի և մշակույթի բաժնի արտասահմանյան մամուլի ծառայության ղեկավար (այժմ` Ինֆոմացիայի, մշակույթի և զբոսաշրջության նախարարություն)։

Միաժամանակ նա սկսել է դասավանդել Լիբերիական համալսարանում, որտեղ 1985-ից 1990 թվականներին զբաղեցրել է ադյունկտ-պրոֆեսորի պաշտոնը։ Նաև դասավանդել է անգլերեն և գրականություն Քաթինգտոնում։

70-ական թվականներից սկսում է վարել գրական ակտիվ գործունեություն` հրատարակելով իր «Ինչո՞ւ ոչ ոք չգիտի, թե երբ է նա մահանալու»
ստեղծագործություների շարքը, «Անձրև և գիշեր», «Մայրամուտ Լիբերիսկյան Օդիսեյում» և մի շարք այլ վեպեր։

1983-1985 թվականներին եղել է նախարարների կաբինետի գլխավոր տնօրեն։ Այնուհետև եղել է նախագահ Սեմյուել Դոուի օգնականը գիտության ոլորտում։ Զբաղեցնելով այդ պաշտոնը` նա օգնել է Դոուին 1989 թվականին ավարտել Լիբերիական համալսարանը։

1995-1996 թվականներին եղել է Լիբերիայի պետական խորհրդի նախագահ, որը միասնական օրգան էր և կատարում էր երկրի անցումային կառավարության գործառույթը։

1996 թվականի սեպտեմբերին հրաժարական է տվել։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  SNAC — 2010.
2. 1 2

Աղբյուրներ
----------

* 
* Արխիվացված 2021-04-15 Wayback Machine

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 14511754w · GND: 1146481357 · ISNI: 0000000021407441 · LCCN: n50019798 · NTA: 329927124 · SUDOC: 059733934 · VIAF: 49455822 · WorldCat VIAF: 49455822 |

 |

 |
**Ազատարար զինվորի հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник Солдату-освободителю), հուշարձան ՌԴ Ռոստովի մարզի Շախտի քաղաքում։

Հասցեն՝ Ռուսաստան, ք. Շախտի, Շևչենկոյի փողոցի և Հեղափոխության հաղթանակի պողոտայի խաչմերուկ։

Պատմություն
-----------

Ազատարար զինվորի հուշարձանը Ռոստովի մարզի Շախտի քաղաքում բացվել է 1985 թվականի մայիսի 7-ին։ Արձանը տեղադրված է քաղաքի կենտրոնում՝ Հաղթանակի 40-անյակի հրապարակում՝ քաղգործկոմի նախագահ Վիկտոր Կովալյովի նախաձեռնությամբ։ Հուշարձանը պատրաստված է Ուկրաինական ԽՍՀ գեղարվեստական ֆոնդի Խարկովի քանդակագործական ֆաբրիկայում։

Հուշարձանի բացման արարողությանը ներկա է գտնվել Եվգենի Վուչետիչը՝ Մամաև Կուրգանի Մայր հայրենիք հայտնի քանդակի հեղինակը։

Շախտիի բնակիչները գալիս են Հաղթանակի 40-անյակի հրապարակ, որտեղ գտնվում է հուշարձանը, հարգանքի տուրք մատուցելու Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներին և Հայրենիքի համար զոհվածներին։ Պատերազմի տարիներին շուրջ 10 հազար շախտիեցիներ զոհվել են Հայրենական մեծ պատերազմի ճակատներում, մոտ 35 հազարը պարգևատրվել են մարտական շքանշաններով և մեդալներով։ Խորհրդային Միության հերոսի կոչում շնորհվել է 27 շախտիեցու։

Քաղաքի բնակիչները հրապարակն անվանում են «Զինվորի հրապարակ»։

Շախտիի գավառագիտական թանգարանում կա այս հուշարձանի փոքր պատճենը։

Նկարագրություն
--------------

Հուշարձանի բարձրությունը պատվանդանի հետ մոտ 15 մետր է։ Հուշարձանը կառուցվել է աշխատավորների միջոցներով, որոնք դրանք վաստակել են «Հաղթանակի 40-ամյակին՝ 40 հարվածային շաբաթ» աշխատանքային հերթափոխի ընթացքում։

Հուշարձանի հեղինակներն են. քանդակագործ, Ուկրաինական ԽՍՀ Տարաս Շևչենկոյի անվան պետական մրցանակի դափնեկիր Յ. Ի. Ռիկը, քանդակագործ Ի. Պ. Յաստրեբովը, ճարտարապետ, Տարաս Շևչենկոյի անվան պետական մրցանակի դափնեկիր Է. Յ. Չերկասովը, ճարտարապետ Ա. Ա. Մաքսիմենկոն, Շախտիի գլխավոր ճարտարապետ Վ. Պ. Օնիշչենկոն։

Քանդակի զինվորը ձեռքին պահում է ինքնաձիգ։ Նրա դեմքը խիստ է և կամային։ Զինվորի կողքին մետաղից ձուլված շքանշաններ են՝ Հաղթանակի, Հայրենական պատերազմի և Փառքի։

Համալիրի կազմում հինգ լուսամփոփներ են, որոնք խորհրդանշում են Հայրենական մեծ պատերազմի հինգ ծանր տարիները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Памятник Солдату - освободителю в г.Шахты». Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ մարտի 19-ին. Վերցված է 2017 թ․ մարտի 4-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Քաղաք Հանքի պատմական հուշարձանների Արխիվացված 2017-01-28 Wayback Machine
**Mon Chéri**, թանկարժեք կոնֆետներ արտադրող իտալիական Ferrero ընկերության բրենդ։

Mon Chéri է առանձին համադրություն է՝ շոկոլադե կոնֆետ՝ սրտաձև բալի միջուկով, որ լողում է հատուկ լիկյորի մեջ։

Mon Chéri անվանումը գալիս է ֆրանսիական արտահայտությունից «Իմ սիրելի»։

Բալը, որ օգտագործում են Mon Chéri պատրաստելու համար, բերվել է Պորտուգալիայից՝ Ֆունդաո վայրից։ Ամեն տարի Ferrero-ն գնում է 150 000 տոննա միրգ, որպեսզի պատրաստեն Mon Chéri կոնֆետները։

Mon Chéri առաջին հիմնական արտադրանքն էր, որը արտադրվում է 1956 թվականից սկսած։

Ամերիկյան շուկայի համար նախատեսված Mon Cheri-ն լցված է անտառային ընկույզով և չի պարունաակում լիկյոր, որը յուրահատուկ է Գերմանիայում և Դանիայում վաճառվող Ferrero Küsschen-ին։ Այլ երկրներում այնուամենայնիվ, դեռ վաճառվում է Mon Cheri, լցված բալի միջուկով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ferrero website Արխիվացված 2010-12-20 Wayback Machine(ֆր.)
2. ↑  Mon Chéri, sur LSA Conso

Արտաքին հղումներ
----------------

* Historique de « Mon Chéri » par la marque Ferrero
* Ferrero Mon Chéri official website

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Mon Chéri» հոդվածին։ |
**«Աղվես և Գայլ»**, խորհրդային գունավոր տիկնիկային մուլտֆիլմ, որը հիմնված է ռուս ժողովրդական հեքիաթի վրա։ Նկարահանվել է 1936 թվականին Սառա Մոկիլի «Մոսֆիլմում» ստուդիայում։ Խորհրդային կինոյի առաջին ստեղծագործություններից մեկը, ստեղծվել է Պավել Մերխինի երեք գունային մեթոդով։ Մուլտֆիլմը ստեղծվել է 1936 թվականին «Մոսֆիլմ» ստուդիայում և մինչև պատերազմը հաջողությամբ ցուցադրվել է ողջ երկրում։

Սյուժե
------

Աղվեսը խորամանկությամբ տատիկից ու պապիկից գողանում է կարկանդակը։ Այն փոխում է հովվի ցլիկի հետ և լծում է ինքնաշեն սայլակը։ Ճանապարհին նա հանդիպում է գայլին, ով խնդրում է իրեն տանել։ Գայլը կոտրում է սայլակի անիվը և մկինչ Աղվեսը վազում է անիվի ետևից, Գայլը ուտում է ցլին։

Ձմռանը պապիկը գնում է ձկնորսության։ Աղվեսը նրանից խորամանկությամբ գողանում է ձուկը։ Երբ Գայլը Աղվեսից խնդրում է ձուկը, նա ասում է այն ինքն է որսացել և խորհուրդ է տալիս նրան՝ պոչով սառցանցքից ձուկ որսալ ։

Մուլտֆիլմի վերջաբանը չի պահպանվել։

Ստեղծողները
-----------

* Սցենարը և բեմադրողը - Ալեքսանդր Պտուշկո
* Նկարիչ - Յու. Պոպով, Ա. Շելապուտինա, Ա. Նիկուլին
* Կոմպոզիտոր - Լև Շվարց
* Օպերատոր - Ֆյոդոր Ֆիրսով
* Տիկինկավար - Վ. Լևանդովսկի, Մարիա Բենդերսկայա
* Տիտկինկերի ձևավորում - Սառա Մոկիլ

Վերականգնում
------------

Ֆիլմը վերականգնվել է 2011 թվականին Ռուսաստանի Գոսֆիլմֆոնդի գունային նեգատիվ-բնագրից։

Ֆիլմի վերականգնման ժամանակ պարզվեց, որ վերջին գունավոր էպիզոդը չի պահպանվել։ Չհաջողվեց գնտել անգամ սև-սպիտակ պատճենը, բայց պահպանվել էին ձայնագրվածքն ու մոնտաժային թերթը։ Այս ձեռքբերումների շնորհիվ վերականգնման աշխատանքներով զբաղվող մասնագետները վերականգնեցին գունավոր տարբերակը և հեքիաթը համարյա հասցրին ավարտին։

«Սպիտակ սյուներ» արխիվային կինոյի 14 Փառատոն Գոսֆիլմոֆոնդում։

«Սպիտակ սյուներ» արխիվային կինոյի 17 Փառատոն Գոսֆիլմոֆոնդում։

Փառատոն «Սպիտակ սյուներ - 2012» արխիվային կինո Գոսֆիլմոֆոնդում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  А до войны они были цветными Արխիվացված 2011-10-27 Wayback Machine. Режиссёр Н. А. Майоров / Журнал Техника и технологии кино № 1 2010
2. 1 2  Лиса и волк — 1937 Советский детский мультфильм — subscribe.ru
3. ↑  Новости 07.02.2010
4. ↑  Новости 02.02.2013
5. ↑  Юбилейный год российской анимации откроет фестиваль «Белые столбы - 2012». 3.01.2012

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Աղվեսն ու Գայլը» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
* «Աղվեսն ու Գայլը, 1936»
**Pure** (անգլերենից թարգմանած՝ «**Մաքուր**»), Լառա Ֆաբիանի 3-րդ ալբոմը։ Թողարկվել է 1998 թվականին։

Ալբոմի մասին
------------

Այս ալբոմով Լառա Ֆաբիանը ներկայացավ որպես ուժեղ ձայն և տեխնիկա ունեցող երգչուհի, երգերի հեղինակ։ Երգերը հիմնականում դանդաղ և ռոմանտիկ բալլադներ են՝*Tout* (Բոլորը), *Je t’aime* (Ես սիրում եմ քեզ), *Ici* (Այստեղ) և հին իտալական հիթի քավեր-տարբերակը *Massimo Renneri* - *Perdere l’amore*, նաև ալբոմից նոր երգի գործիքավորումը «Carpe diem» - *Si tu m’aimes*։ Ալբոմի հաջողությունը հիմնականում պայմանավորված էր *La difference* (Տարբերություն) երգով, որի խոսքերը վերաբերում են հոմոֆոբիայի դեմ պայքարին։
Ֆրանսիայում ալբոմի շրջանառությունը կազմում է ավելի քան 2000.000 օրինակ և 2 շաբաթ չանցած ստանում է պլատինե կոչումը։

Je t’aime (Ես քեզ սիրում եմ)
----------------------------

Երգի բառերը Լառա Ֆաբիանը նվիրել է իր պրոդյուսերին և ընկերոջը Րիկ Ալլիսոնին, ում հետ երկար ժամանակ գտնվել է սիրային կապի մեջ։ Երգը սիրո և էգոիզմի մասին է չնայած բաժանմանը։
Je t’aime երգը Լառան կատարել է World Music Awards միջազգային երաժշտական արարողությանը 1999 թվականին։
Երգը դառնում է ճանաչված և բազմիցս կատարվում է տարբեր երաժշտական մրցույթների ընթացքում։

Երգերի ցանկ
-----------

| # | Անվանում | Երաժշտություն | Բառեր | Տևողություն |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | «Tout» | Րիկ Ալլիսոն | Լառա Ֆաբիան | 04։16 |
| 2 | «Si tu m’aimes» | Րիկ Ալլիսոն | Լառա Ֆաբիան | 03։30 |
| 3 | «J’ai zappé» | Vincent Thoma | Dominique Owen | 05։06 |
| 4 | «La différence» | Րիկ Ալլիսոն | Լառա Ֆաբիան | 04։12 |
| 5 | «Humana» | Րիկ Ալլիսոն | Լառա Ֆաբիան | 05։39 |
| 6 | «Urgent désir» | Daniel Lavoie, Mario Proulx | Daniel Lavoie | 03։57 |
| 7 | «Les amoureux de l’an deux mille» | Րիկ Ալլիսոն | Լառա Ֆաբիան | 04։54 |
| 8 | «Ici» | Daniel Seff | Լառա Ֆաբիան | 03։26 |
| 9 | «Alléluia» | Daniel Seff, Րիկ Ալլիսոն | Լառա Ֆաբիան | 04։08 |
| 10 | «Je t’aime» | Րիկ Ալլիսոն | Լառա Ֆաբիան | 04։21 |
| 11 | «Je t’appartiens» | Janey Clewer | Լառա Ֆաբիան | 03։23 |
| 12 | «Perdere l’amore» | Marcello Marrocchi | Giampiero Artegiani | 05։04 |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑

Արտաքին հղումներ
----------------

* Pure discogs.com

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | MySpace |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Deezer |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Allmusic · Discogs · MusicBrainz |

 |
**Ghost Story Games**, ամերիկայն ընկերություն, որը զբաղվում է վիդեոխաղերի մշակմամբ։ Տեղակայված է Մասսաչուսեթ նահանգում և ընկերությունը զբաղվում է Քեն Լեվինի կողմից։ Ghost Story Games համարվում է Irrational Games-ի ռեբրենդինգը։ Իսկ Irrational Games-ը Take-Two Interactive-ի նոր ստուդիան է։ Ռեբրենդինգը ստուդիաի համար դարձավ թարմ սկիզբ, քանի-որ այդ դեպքում ծրագրավորողները հնարավորութույն ստացան աշխատել միայն սյուժետային թեքում ունեցող խաղերի վրա։

Պատմություն
-----------

Ընկերությունը հիմնադրեվել 2017 թվականին։ Մինչ այդ Irrational Games-ը իր հաշվին գրանցած ուներ մի քանի հաջող թողարկված խաղեր՝ BioShock և BioShock Infinite-ը, երկուսն էլ թողարկվել են Քեն Լեվինի ղեկավարման ընթացքում։ Լեվինը պատմեց թե, որքան սթրեսային է եղել BioShock Infinite վերնագրի որոշումը, և որոշեց վճռականորեն կրճատել ստուդիան, հանուն «հարթ կառուցվածք ստեղծելուն և խաղացողների հետ ուղիղ հարաբերություններ կառուցելուն։ Շատերին այն կհիշեցին թե ինչպես ենք մենք սկսել՝ փոքր թիմ, որը ստեղծում է խաղեր հիմանական լսարանի համար»։ Այն ժամանակ, երբ Լեվինը մտածում էր իր գործերի համար նոր սատարտափի ստեղծման մասին, Take-Two-ը համոզեց Լեվինին, որ նրանց լավագույն տեղը իր ստուդիայում է։

2017 թվականի վերջին հայտնի դարձավ Sci-fi խաղի մշակման մասին, որը իրենից ներկայացնում էր Immersive sim էլեմենտներով հրաձգություն առաջին դեմքից, որը աշխատում էր Unreal Engine 4 խաղային շարժիչով։

2020 թվականի փետրվարի տվյալներով ստուդիայում աշխատում են ընդամենը 37 մարդ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ghost Story Games является ребрендингом студии Irrational Games (основанной в 1997 году), и рассматривает этот ребрендинг как новый старт и отдельную историю
2. ↑  Makuch, Eddie (2014 թ․ փետրվարի 18). «BioShock creator Irrational Games is shutting down». *GameSpot*. Վերցված է 2019 թ․ ապրիլի 9-ին.
3. ↑  Sullentrope, Chris (2016 թ․ սեպտեմբերի 14). «Inside the Making of 'BioShock' Series With Creator Ken Levine». *Glixel*. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ սեպտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2017 թ․ մարտի 2-ին.
4. ↑  Khan, Imran (2017 թ․ նոյեմբերի 6). «Ghost Story, Formerly Irrational Games, Is Working On An Immersive Sim». *GameInformer*. Վերցված է 2019 թ․ ապրիլի 9-ին.
5. ↑  Studio

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ստուդիաի պաշտոնական կայքը