**Իվան Իվանովիչ Կուխար** (ուկրաիներեն՝ Іван Іванович Кухар, սեպտեմբերի 18, 1928(1928-09-18), Դիկանկա, Դիկանկայի շրջան, Poltava Okruha, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 16, 2016(2016-10-16), Վիդնոե, Մոսկվայի մարզ, Ռուսաստան), գյուղատնտեսական արտադրության խորհրդային կազմակերպիչ, Մոսկվայի մարզի Վլադիմիր Իլյիչի անվան կոլտնտեսության նախագահ։ Սոցիալիստական աշխատանքի կրկնակի հերոս (1973, 1986)։

Կենսագրություն
--------------

Իվան Կուխարի կիսանդրին Դիկանկայում
Հայրը՝ Իվան Անդրեևիչ Կուխարը, աշխատել է որպես մեքենա-տրակտորային կայանի գլխավոր գյուղատնտես, որտեղ եկել է Պոլտավայի գյուղատնտեսական ինստիտուտն ավարտելուց հետո։ Մայր Մարֆա Ֆեդուլովնան տնային տնտեսուհի է։ Երեք որդիներից Իվանը ավագն էր։ Հայրենական մեծ պատերազմից առաջ հայրը աշխատանքի է հրավիրվել Մոսկվա, որտեղ նա դարձել է գյուղատնտեսության ժողովրդական կոմիսարի տեղակալ։ Ընտանիքը տեղափոխվել է նրա հետ։

Ավարտել է Մոսկվայի Կ.Ա.Տիմիրյազևի անվան գյուղատնտեսական ակադեմիան։

Ավելի քան երեսուն տարի՝ 1963-1986 թվականներին, նա ղեկավարել է Վլադիմիր Իլյիչի անվան հայտնի կոլտնտեսությունը՝ դառնալով այս պաշտոնում Իվան Անդրեևիչ Բույանովի իրավահաջորդը, որը նաև երկու անգամ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս է։ Նրա ղեկավարությամբ կոլտնտեսությունը վերածվեց ժամանակակից, բարձր արդյունավետությամբ ֆերմայի՝ լավ զարգացած անասնաբուծությամբ, կերերի արտադրությամբ, թռչնաբուծությամբ և ջերմոցային բանջարաբուծությամբ; հասել է բոլոր աշխատատար գործընթացների մեքենայացման և ավտոմատացման։ Հայտնվեցին նոր սարքավորումներ, կառուցվեցին ժամանակակից թռչնատներ, Կալինովսկի կաթնամթերքի և բուծման համալիր, ջերմոցային համալիր։ 1973 թվականին կոլտնտեսությունը ստացավ սելեկցիոն ֆերմայի կարգավիճակ, որտեղ պահվում էին Այրշիրի բարձր արտադրողական ցեղատեսակի կովերը։ Կոլտնտեսությունն առաջիններից մեկն էր, որը մշակեց ակադեմիկ Վ. Ն. Ռեմեսլոյի կողմից ընտրված Միրոնովսկայա-808 ցորենի խոստումնալից սորտը։

1986 - 1991 թվականներին՝ Խորհրդային Սոցիալիստական Միության կոլտնտեսության նախագահ։

ԽՍՀՄ 11-րդ գումարման Գերագույն խորհրդի պատգամավոր, ԽՍՀՄ ժողովրդական պատգամավոր (1989-1991 թթ.)։ Ընտրվել է մարզային և Մոսկվայի մարզի բանվորական գերագույն պատգամավոր։

Մահացել է 2016 թվականի հոկտեմբերի 9-ին։ Թաղված է Վիդնոյե քաղաքում, Վիդնովսկոյե գերեզմանատանը (տ․ 7).

### Ընտանիք

Նրա երկու եղբայրներն էլ՝ Յուրին և Կոնստանտինը, ավարտել են Բաումանի ինստիտուտը և այժմ ապրում են Մոսկվայում։

Նրա կինը՝ Լյուբով Պավլովնան, աշխատել է Գորկի Լենինսկիում՝ որպես մաթեմատիկայի և ֆիզիկայի ուսուցչուհի, վաստակավոր ուսուցչուհի, հանրակրթության գերազանց ուսանող։

Դուստրը՝ Լյուբովը, ոստիկանության գնդապետ է, այժմ թոշակի անցած, որդին՝ Ալեքսեյը (ավարտել է Բաումանի ինստիտուտը) Mercedes-Benz Trucks Vostok ՍՊԸ-ի աշխատակից։

Մրցանակներ
----------

* Սոցիալիստական աշխատանքի կրկնակի հերոս (1973, 1986)։
* Լենինի չորս շքանշան (1966, 1971, 1973, 1986)։
* «Մոսկվայի շրջանին մատուցած ծառայությունների համար» պատվավոր նշան (2008)։
* «Աշխատանքային արիության համար» մեդալ (2008)։
* Ոսկե մեդալ «Ռուսաստանի ագրոարդյունաբերական համալիրի զարգացման գործում ներդրման համար» (2008)։
* Լենինսկի շրջանի պատվավոր քաղաքացի (2005)։

Հիշատակ
-------

Երկու անգամ հերոսի կիսանդրին տեղադրվել է նրա ուկրաինական հայրենիքում՝ Դիկանկայում, որտեղ Իվան Իվանովիչը մեկնել է հանդիսավոր բացմանը։ Կիսանդրիի հեղինակն է քանդակագործ ակադեմիկոս Լև Եֆիմովիչ Կերբելը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Алёна и Павел Кац (2020 թ․ օգոստոսի 29). «КУХАРЬ Иван Иванович (1928 – 2016)». *Московские могилы*. Վերցված է 2023 թ․ հոկտեմբերի 17-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Кухарь Иван Иванович «Երկրի հերոսներ» կայքում
* Всему начало — плуг и борозда(չաշխատող հղում)
* Живая легенда(չաշխատող հղում)
* Почётные граждане Ленинского района(չաշխատող հղում)
* Бойова і трудова доблесть комсомольців Полтавщини(չաշխատող հղում)
(ուկր.)