recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**«Վաղարշապատ» ֆուտբոլային ակումբ**, հայկական ֆուտբոլային ակումբ Վաղարշապատ քաղաքից։ Հիմնադրվել է 1967 թվականին։

Նախկին անվանումներ
------------------

* 1967-1988՝ «Արաքս» Էջմիածին
* 1988-1992՝ «Զվարթնոց» Էջմիածին
* 1992-1993՝ «Զվարթնոց» Վաղարշապատ
* 1993-1997՝ ԲՄԱ-«Արայի» Վաղարշապատ
* 2003-2005՝ «Վաղարշապատ»

Պատմություն
-----------

Նախքան Հայաստանի անկախ առաջնության անցկացումն ակումբը ոչ մի առանձին հաջողության չի հասել։ Միայն 1990 թվականին են սկսել պրոֆեսիոնալ մակարդակում նրա ելույթները ԽՍՀՄ երկրորդ լիգայում, որտեղ զբաղեցրել է 7-րդ տեղը։

1992 թվականից թիմը հանդես է եկել Հայաստանի բարձրագույն լիգայում՝ նորամուտային մրցաշրջանի արդյունքներով զբաղեցնելով 10-րդ տեղը և պահպանելով իր տեղն էլիտայում հաջորդ տարի։

Հայաստանի գավաթի խաղարկությունում ակումբը հասել է մինչև 1/4 եզրափակիչ և զիջել Երևանի «Վան» ակումբին 0:2 հաշվով։ Այդ արդյունքը մնացել է լավագույնն անկախ Հայաստանի մրցաշարերում ակումբի ելույթների շարքում։

Հետագայում զբաղեցնելով 13-րդ, ապա 14-րդ տեղերը՝ ակումբն անցել է Առաջին լիգա, որտեղ շարունակել է իր ելույթները։ 1995 թվականի ոչ պաշտոնական առաջնությունում թիմն զբաղեցրել է երրորդ տեղը և արժանացել փոքր բրոնզե մեդալների։ Սակայն երկու տարի անց թիմը հրաժարվել է մասնակցել մրցաշարերին։

Ակումբի վերածնունդը տեղի է ունեցել վեց տարի անց՝ «Վաղարշապատ» նոր անվանումով, ինչը դարձել է նշանակալի դեպք Առաջին լիգայում։ Մրցաշրջանի արդյունքում ակումբն արժանացել է փոքր արծաթե մեդալների, սակայն այդ ժամանակվա կանոնակարգը երկրորդ տեղն զբաղեցրած թիմին թույլ չի տվել անցնել Պրեմիեր լիգա։

2014 թվականի մրցաշրջանում ակումբն զբաղեցրել է 4-րդ, 2005 մրցաշրջանում՝ 8-րդ տեղը։ 2005 թվականի մրցաշրջանի ավարտից հետո ակումբը դադարեցրել է իր գոյությունը։

Ձեռքբերումներ
-------------

* Առաջին լիգայի արծաթե մեդալակիր (1) – 2003
* Առաջին լիգայի բրոնզե մեդալակիր (1) – 1995

Ակումբի գլխավոր մարզիչներ
-------------------------

* Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն Վ. Եղիազարյան (1990)
* Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն Սամվել Այվազյան (1991)
* Հայաստան Արկադի Անդրեասյան (1992-1993)
* Հայաստան Աշոտ Մարտիրոսյան (1993)
* Հայաստան Ռուդիկ Ավանեսյան (1993)
* Հայաստան Ղևոնդ Պողոսյան (1994)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Armenia. First league»։ *RSSSF*։ RSSSF։ Վերցված է 2018 թ․ մարտի 16
2. ↑  Состав команды на 1990 год(չաշխատող հղում)
 (ռուս.)

Արտաքին հղումեր
---------------

* Ակումբի էջը www.weltfussballarchiv.com կայքում Archived 2012-11-27 at the Wayback Machine. (անգլ.)
* Ակումբի էջը rsssf.com կայքում (անգլ.)
* Ակումբի էջը foot.dk կայքում Archived 2018-09-07 at the Wayback Machine. (դան.)
**Սերգեյ Եսենինի հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник Сергею Есенину), հուշարձան ՌուսաստանիՍանկտ Պետերբուրգ քաղաքի Տավրիկյան զբոսայգում, որը նվիրված է ռուս բանաստեղծ Սերգեյ Եսենինին։

Պատմություն
-----------

1995 թվականին նշվում էր բանաստեղծ Սերգեյ Եսենինի 100-ամյակը։ Այդ տարեթվի նախօրեին «Սերգեյ Եսենին» բարեգործական հիմնադրամը որոշել էր Սանկտ Պետերբուրգում տեղադրել Եսենինի հուշարձանը։ Այդ քաղաքում բանաստեղծն անցկացրել է կյանքի վերջին օրերը։ Նույն հիմնադրամը ֆինանսավորել է հուշարձանի նախագծումը, պատրաստումը և տեղադրումը։

Հուշարձանի տեղադրման համար ընտրվել է Տավրիկյան զբոսայգին։ Հուշարձանի հեղինակն է քանդակագործ Ալբերտ Չարկինը։ Հուշարձանը ստեղծելիս նա աշխատել է 1994 թվականի մայիսից իր արվեստանոցում։ Հուշարձանի համար նա մշակել է ութ տարբեր էսքիզներ, որոնց թվում էին այնպիսի տարբերակներ, որտեղ բանաստեղծ Եսենինը պատկերված էր զբոսայգում քայլելիս, լճի մոտ խոտին պառկած և նստարանին նստած։ Արդյունքում հաստատվել է այն տարբերակը, որտեղ Եսենինը պատկերված է նստած։

Հուշարձանը պատրաստվել է «Քանդակ» գործարանում կարելական սպիտակ մարմարից։ Նրա բարձրությունը 2,5 մ է։ Հուշարձանի պլինթոսի երկայնքով փորագրված է «Սերգեյ Եսենին» պարզ մակագրությունը։ Պատվանդանը պատրաստված է մոխրագույն գրանիտից, բարձրությունը 0,5 մ է։

Հուշարձանը բացվել է 1995 թվականի հոկտեմբերի 3-ին, իսկ 15 տարի անց վերականգնվել է վանդալությունից վնասվելուց հետո։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  «Памятник Сергею Есенину в Таврическом саду»
2. ↑  Пять памятников Петербурга, автором которых стал Альберт Чаркин

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Памятник Есенину С. А.»։ Энциклопедия Санкт-Петербурга։ Վերցված է 2016-06-12
* «Памятник Сергею Есенину в Таврическом саду»։ S-pb.in Дыхание Питера։ Վերցված է 2016-06-12
**Տյումմալի Սայնյասոն** (լաոս.՝ ຈູມມະລີ ໄຊຍະສອນ, մարտի 6, 1936(1936-03-06), Attapư̄, Ֆրանսիական Լաոս, Ֆրանսիական Հնդկաչին), լաոսացի պետական, քաղաքական և ռազմական գործիչ։ 2006-2016 թվականներին Լաոսի նախագահը և Լաոսի Ժողովրդա-հեղափոխական կուսակցության Կենտրոնական կոմիտեի գլխավոր քարտուղարը։ Գեներալ-լեյտենանտ է:

2006 թվականի մարտի 26-ին Ժողովրդա-հեղափոխական կուսակցության VIII համագումարում ընտրվել է գլխավոր քարտուղար։ Նախքան այդ, Տյումմալի Սայնյասոնը եղել է երկրի պաշտպանության նախարարն ու վարչապետը։ 2006-ի հունիսի 8-ին պաշտոնապես նշանակվեց նախագահ՝ փոխարինելով Կհամտայ Սիպհանդոնին։ Կուսակցության առաջնորդի պաշտոնը զբաղեցրել է մինչև կուսակցության X հանրագումարը, որն անցկացվել է 2016 թվականի հունվարին, որտեղ կուսակցության ղեկավարումը հանձնեց վարչապետ Բուննյան Վորաչիտին։ 2016 թվականի ապրիլի 20-ին Վորաչիտին հանձնեց նաև բարձրագույն պետական պաշտոնը։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1936 թվականի մարտի 6-ին Ատտապի քաղաքում, Ֆրանսիական Լաոսում, գյուղական ընտանիքում 1954 թվականից մասնակցել է քաղաքացիական պատերազմին։ 1955 թվականին ընդունվեց Ժողովրդական կուսակցություն (1972-ից՝ Ժողովրդա-հեղափոխաական կուսակցություն)։

Հետաքրքիր փաստեր
----------------

Առանձնանում է ցածր ձայնով։ Դրա վկայությունը մի զվարճալի դեպք է, երբ Լաոսի պատգամավորությունը նրա խոսքը խլացրեց թխվածքաբլիթների և քաղցրավենիքների փաթաթված ճարճատյունների մեջ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Munzinger Personen (գերմ.)
2. ↑  МИД России | 10/12/2011 | Лаосская Народно-Демократическая Республика
3. ↑  «Сайнясон, Тюммали»։ ТАСС։ Վերցված է 2020-05-15
4. ↑  Lenta.ru: Из жизни: Делегация из Лаоса заглушила речь президента хрустом печенья
**Տնտեսական կոլապս,** այս տերմինն օգտագործվում է ծայրահեղ ծանր տնտեսական վիճակը նկարագրելու համար։ Տնտեսական կոլապսի երկարատև գոյության արդյունքները կարող են հանգեցնել բանկրոտի և բարձր գործազրկության (օրինակ, Մեծ Բրիտանիայի 1930-ականների Մեծ դեպրեսիան), նորմալ առևտրի պարալիզացման (օրինակ,Գերմանիայում 1920-ական թվականներին), մահացության մակարդակի կտրուկ աճի և բնակչության անկման (օրինակ, 1990-ականներին նախկին ԽՍՀՄ երկրներում)։

Հաճախ տնտեսական անկումը հանգեցնում է սոցիալական քաոսի, քաղաքացիական անկարգություններ և անհնազանդությունների, օրենքի և կարգի խախտման հետ։ Տնտեսական կոլապսի օրինակ է՝ Մեծ դեպրեսիան։

Հայտնի դեպքեր
-------------

Գոյություն ունեն մի քանի արձանագրված և լավ ուսումնասիրված տնտեսական կոլապսի դեպքեր, որոնցից մեկը՝ «Մեծ Դեպրեսիան» է ։

«Մեծ Դեպրեսիան» հասկանալը մակրոէկոնոմիկայի հիմնական դրույներից է։ Բեն Բեռնանկեի մեկնաբանություններում բացատրվում է կոնկրետ պատճառների որոշման դժվարությանը։

Նախկին տնտեսական անկումների պատճառները ինչպես քաղաքական էին, այնպես էլ՝ տնտեսական։ Եղել են նաև այլ պատճառներ՝ պատերազմ, սով, կառավարության կոպիտ սխալներ և այլն։

Որոշ դեպքերում շրջափակումները և մբարգոն կարող են հանգեցնել տնտեսական կոլապսի։ ԱՄՆ-ում 1807 թվականին ընդունված էմբարգոի մասին օրենքը պատերազմող եվրոպական երկրների նկատմամբ գրեթե երկրին հասցրեց տնտեսական ջախջախման, մասնավորապես, նավահանգստային քաղաքներում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «'America will collapse', RT»։ 2009 թ․ մարտի 9 – via YouTube
2. ↑  Bernanke Ben S. (1995)։ «The Macroeconomics of the Great Depression: A Comparative Approach»։ *Journal of Money, Banking and Credit* (February): 1–28

Արտաքին հղումներ
----------------

* Միջազգային տնտեսական համակարգում պետական տնտեսության էվոլյուցիայի որոշ ասպեկտներ:
**Վաճառական Սոլոդովի ալրաղաց** (ռուս.՝ Мельница купца Солодова),XIX դարի երրորդ քառորդի արդյունաբերական ճարտարապետության հուշարձան Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքում, որը չի պահպանվել մինչև մեր օրերը։

Պատմություն
-----------

Ալրաղացը գործել է 1870 թվականից 80 ձիաուժ ունեցող մեկ շոգեմեքենայով և 48-հոգանոց աշխատակազմով։ Այնտեղ պատրաստվում էր ամսական մինչև 300 հազար փութ ալյուր։ Մի քանի տարի անց` 1875 թվականին, ալրաղացը դարձավ Ստեպան Իվանովիչ Իվանովի սեփականությունը։ Սակայն ավելի վաղ հաշվառման գրանցումների բացակայության պատճառով ալրաղացը հիշատակվում է միայն 1885 թվականին, իսկ այդ ժամանակ այն արդեն պատկանում էր մեկ այլ սեփականատիրոջ՝ Սոլոդով ազգանունով։

Ճարտարապետություն
-----------------

Ալրաղացը կառուցվել է 1870 թվականին։ Իր տեսակի շինության քաղաքային գծում տեղաբաշխելու եզակի օրինակ է։ Վրանածածկույթով ավարտվող կենտրոնական բարձրացված ծավալով երկհարկանի շենք էր։ Ճակատը ձևավորված էր սվաղային դեկորացման տարրերի օգտագործումով, որը բնորոշ չէր կեղծգոթիկ և Վերածննդի ոճերով կառուցապատված քաղաքի ճարտարապետությանը։ Շենքի ճարտարապետագեղարվեստական ճակատը ձևավորված էր առաջին հարկի նկարագրով. այնտեղ տեղադրված էին պրոֆիլավորված երեսկալներ և բարձր կիսակոր բացվածքներով կամարաղեղներ, ողնուցաձև կամարաղեղներ։ Ճակատին ինքնատիպություն և յուրահատկություն էին հաղորդում երկրորդ հարկի հովհարաձև կամարներով եզրային բացվածքները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Админ։ «Мельница купца Солодова» (ru-ru)։ voopiik-don.ru։ Վերցված է 2017-01-18
**«Ողջույն, մեր նախնիների երկիր»** (ֆր.՝ Salut à toi, pays de nos aïeux), Տոգոյի պետական օրհներգը, որն ընդունվել է անկախությունից հետո՝ 1960 թվականին։ Երաժշտությունը և տեքստը՝ Ալեքս Կազիմիր-Դոսեի։ 1979-1991 թվականներին չի գործել։

Օրհներգի ֆրանսերեն բառերը
-------------------------

Salut à toi pays de nos aïeux,
Toi que les rendait forts,
Paisibles et joyeux,
Cultivant vertu, vaillance,
Pour la prospérité
Que viennent les tyrans,
Ton cœur soupire vers la liberté,
Togo debout, luttons sans défaillance,
Vainquons ou mourons, mais dans la dignité,
Grand Dieu, toi seul nous a exaltés,
Du Togo pour la prospérité,
Togolais viens, bâtissons la cité.
Dans l’unité nous voulons te servir,
C’est bien là de nos cœurs, le plus ardent désir,
Clamons fort notre devise,
Que rien ne peut ternir.
Seul artisan de ton bonheur, ainsi que de ton avenir,
brisons partout les chaînes de la traîtrise,
Et nous te jurons toujours fidélité,
Et aimer servir, se dépasser,
Faire encore de toi sans nous lasser,
Togo chéri, l’or de l’humanité.
Salut, salut à l’Univers entier
Unissons nos efforts sur l’immense chantier
D’où naîtra toute nouvelle
La Grande Humanité
Partout au lieu de la misère, apportons la félicité.
Chassons du monde la haine rebelle
Finis l’esclavage et la Captivité
A l'étoile de la liberté,
Renouons la solidarité
Des Nations dans la fraternité

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  visionssolidaires (2018 թ․ սեպտեմբերի 1)։ «Notre devoir de souvenir: Alex Casimir et Robert Casimir Dosseh-Anyron,»։ *Visions Solidaires* (fr-FR)։ Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 23

Աղբյուրներ
----------

* Օրհներգի էջը՝ nationalanthems.info կայքում
**Տոկոսի նշան**` % նշանը, օգտագործվում է մասի և ամբողջի հարաբերակցությունը ցույց տալու համար։

Ծագում
------

Ծագել է լատիներեն «pro centum» բառի կրճատ «cto» գրությունից։ Առաջին անգամ հանդիպում է Փարիզում 1685 թվականին հրատարակված Մաթյե դը լա Փորթի «Առևտրական մաթեմատիկայի ձեռնարկում»։

Գործածությունը
--------------

Գործածվում է թվանշաններով արտահայտված թվերի կողքին, օրինակ՝ 42.3 %։ Միավորների միջազգային համակարգի պահանջների, ինչպես նաև ՀՀ կառավարության «Մեծությունների միավորների և պայմանական սանդղակների կիրառման կանոնները հաստատելու մասին» որոշման համաձայն` թվանշանի և տոկոսի նշանի միջև պետք է թողնել բացակ։  
Գործածվում է նաև «տոկոսանոց» բառի կրճատ գրության համար, օրինակ՝ 23 %-անոց արդյունք։

‰ և ‱
-----

Այնպես, ինչպես %-ով արտահայտվում է թվի հարյուրերորդական մասը, նույն կերպ հազարերորդական մասը (այլ կերպ ասած՝ թվի տոկոսի մեկ տասներորդը) արտահայտելու համար գործածվում է պրոմիլե նշանը` ‰, իսկ տասը հազարերորդականը (տոկոսի մեկ հարյուրերորդականը, կամ տոկոսի տոկոսը) արտահայտվում է պերմիրիադ` ‱, նշանով, օրինակներ`

* 32‰=0.32, 3.68‰=0.0368, 0.022‰=0.00022 և այլն;
* 32‱=0.032, 3.68‱=0.000368, 0.022‱=0.0000022 և այլն

Windows-ով համակարգչի ստեղնաշարով ‰-ը տեքստ մտցնելու համար հարկավոր է Parameter **text** is empty
-ը միացված վիճակում Parameter **text** is empty

```
ստեղնը սեղմած պահած հավաքել Parameter **text** is empty
```

Parameter **text** is empty
Parameter **text** is empty
Parameter **text** is empty

### Ուշագրավ փաստեր

* Պարսկերենում տոկոսի նշանը դրվում է թվից առաջ, օրինակ՝ %٣٨=38%:
* Տոկոսի նշանը կիրառելով` կարելի է գրել «ավտոկոսմետիկա» բառը՝ «ավ%մետիկա»։

Բրայլի գրերում
--------------

Բրայլի գրերում տոկոսի նշանը ներկայացվում է հետևյալ կերպ.

|  |
| --- |
|  |
| Dots 4 Dots 356 |

Տես նաև
-------

* Տոկոս
* Պրոմիլե
* Պերմիրիադ
* Լատիներեն արտահայտությունների ցանկ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  
«SI brochure»
2. ↑  «The International System of Units»
3. ↑  «Հայաստանի Հանրապետության կառավարության 1999 թվականի մայիսի 3-ի N 277 որոշում «Մեծությունների միավորների և պայմանական սանդղակների կիրառման կանոնները հաստատելու մասին»»։ *www.arlis.am*։ Վերցված է 2021 թ․ հոկտեմբերի 14
**«Վանականը, որը վաճառեց իր «ֆերարին»»** (անգլ.՝ The Monk Who Sold His Ferrari), ինքնակատարելագործման մասին գիրք, որի հեղինակն է գրող և մոտիվացիոն հռետոր Ռոբին Շարման։ Գիրքը բիզնես-առակ է՝ հիմնված 25 տարեկանում իրավաբանի գործունեությունն ավարտելուց հետո Շարմայի անձնական փորձի վրա։ 2019 թվականին հրատարակվել է գրքի հայերեն տարբերակը։

Հրատարակում
-----------

«Վանականը, որը վաճառեց իր «ֆերարին»» գիրքը հրատարակել է «Harper Collins» հրատարակչությունը 1999 թվականին։ 2013 թվականի դրությամբ՝ վաճառվել է գրքի ավելի քան 3 միլիոն օրինակ։

Ռոբին Շարման գրել է նաև այս շարքի մի քանի այլ գիրք, այդ թվում՝ «Իր «ֆերարին» վաճառած վանականի գաղտնի նամակները», «Իր «ֆերարին» վաճառած վանականից առաջնորդության դասեր», «Բացահայտիր քո ճակատագիրն այն վանականի հետ, որը վաճառեց իր «ֆերարին»» և «Իր «ֆերարին» վաճառած վանականից ընտանեկան իմաստության դասեր»։

Սյուժե
------

Գրքի սյուժեն զարգանում է երկու կերպարի՝ Ջուլիան Մանթլի և նրա լավագույն ընկերոջ՝ Ջոնի շուրջ։ Ընթանում է զրույցի տեսքով։ Ջուլիանը պատմում է իր հոգևոր վերապրումների մասին հիմալայան ճամփորդության ժամանակ, որը նա կատարել է իր հանգստյան տան և կարմիր «ֆերարիի» վաճառքից հետո։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Ռոբին Շարմա, «Վանականը, որը վաճառեց իր «ֆերարին»»»։ *ACNIS* (hy-am)։ Վերցված է 2020-07-31
2. ↑  *Sharma, Robin S. (Robin Shilp), 1964-* The monk who sold his Ferrari : a fable about fulfilling your dreams and reaching your destiny. — Mumbai, India: Jaico Pub. House, 2006 printing, ©2003. — 198 pages с. — ISBN 81-7992-162-X, 978-81-7992-162-3
3. ↑  «Tale of talismans»։ *Deccan Herald* (անգլերեն)։ 2012-01-21։ Վերցված է 2020-07-02

 Վիքիքաղվածքն ունի քաղվածքների հավաքածու, որոնք վերաբերում են  ***Վանականը, որը վաճառեց իր «ֆերարին»*** հոդվածին
**Տոմատինա** կամ **Լա Տոմատինա** (իսպ.՝ La Tomatina), իսպանական ազգային և մշակութային տոն, որը նշվում է օգոստոս ամսվա վերջին շաբաթում՝ սովորաբար օգոստոսի 26-ին։ Տոնի ժամանակ հավաքվածները կռվի են բռնվում՝ միմյանց լոլիկներով հարվածելով։

Սովորաբար տոնը մեծ շուքով անց է կացվում Իսպանիայի Վալենսիա քաղաքում, սակայն տոնին մասնակցում են նաև այլ քաղաքներ (Օրինակ՝ Մադրիդ, Բարսելոնա, Մալագա, և այլն)։

1982 թվականից սկսած տոնին սկսել են մասնակցել Իսպանիայից դուրս՝ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Թվին գետի ափին (Կոլորադո)։ Տոնին մասնակցել են նաև Կոստա Ռիկայում, Կոլումբիայում, Մեքսիկայում և Շոտլանդիայում։

Նկարագրություն
--------------

Լա Տոմատինայի տոնը սկսվում է ամեն տարի օգոստոս ամսվա վերջին շաբաթում Իսպանիայում՝ առավոտյան ժամը 10-ին։ Տոնի նախօրեին բեռնատար մեքենաները հարակից Էստրեմադուրա քաղաքից լոլիկներ են տեղափոխում Վալենսիայի Պլազա դել Պուեբլա կենտրոնական հրապարակ։

Համաձայն փառատոնի կանոնների, տոնը կարող է սկսվել միայն այն բանից հետո, երբ տոնի համար նախատեսված հրապարակից վստահված անձը ազդարարի տոնի սկիզբը։

Այդ հրահանգից հետո փառատոնի բոլոր մասնակիցները սկսում են պատերազմել լոլիկներով։ Դրանք հաճախ օգտագործում են ջրային թնդանոթներ։ Մարտերի ընթացքում յուրաքանչյուր մասնակից պետք է մրցի միայնակ։

Լուրջ վնասվածքներից խուսափելու համար չի կարելի մրցույթի ժամանակ օգտագործել սուր, ծակող և կտրող իրերի, ինչպես նաև ապակյա շշեր։ Տոնի ավարտին քաղաքի կենտրոնական հրապարակը վերածվում է կարմիր հրապարակի։ Տոնի կազմակերպիչնրը շրջելով փողոցներով ջրցան մեքենաների միջոցով մաքրում են փողոցները։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Իսպանիայի ավանդական տոներ և սովորույթներ՝ Տոմատինա Archived 2015-12-08 at the Wayback Machine. LaTomatina.travel
2. ↑  Իսպանական դաժանությունը ծագում է Տոմատինա փառատոնից *Տոմատինա տոնի մասին*. Վերցված է օգոստոսի 24, 2013
3. ↑  «Bangalore's Tomatina festival cancelled»։ NDTV 24x7։ Վերցված է սեպտեմբերի 17, 2011

Արտաքին հղումներ
----------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Տոմատինա***էջը Վիքիպահեստում |

* Պաշտոնական կայք
**Վիկտորաս Պրանցկետիս** (լիտ.՝ Viktoras Pranckietis, հուլիսի 26, 1958(1958-07-26), Ruteliai, Լիտվական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լիտվացի գյուղատնտես, կենսաբժշկական գիտությունների դոկտոր և պրոֆեսոր, Ալեքսանդրաս Ստուլգինսկիսի համալսարանի գյուղատնտեսության ֆակուլտետի դեկան։

Հայտնի է նաև որպես հասարակական և քաղաքական գործիչ։ 2016 թվականից զբաղեցնում է Լիտվայի Հանրապետության սեյմատի նախագահի պաշտոնը։

Կենսագրություն
--------------

Վիկտորաս Պրանցկետիսը ծնվել է 1958 թվականի հուլիսի 26-ին Լիտվայի Ռուտյալյայ գյուղում։

1965 թվականից սովորել է Տիտուվենայի ավագ դպրոցում, 1973 թվականին՝ տեղի սովխոզ-տեխնիկումում։ Որպես գյուղատնտես 1976-1977 թվականներին Տիտուվենայի սովխոզում աշխատել է որպես այգեգործ։

1977-1982 թվականներին սովորել է Լիտվայի գյուղատնտեսական ակադեմիայում, որն ավարտելուց հետո ստացել է գյուղատնտեսի որակավորում։ 1984-1986 թվականներին ծառայել է խորհրդային կարմիր բանակում։

Ծառայությունից հետո աշխատել է որպես գյուղատնտեսության ակադեմիայի ասիստենտ։ 1998 թվականին ստացել է կենսաբժշկական գիտությունների դոկտորի կոչում։ 2006-2008 թվականներին եղել է այգեպտղաբուծության բաժնի վարիչ։

1999 թվականից զբաղվել է հողագործությամբ, հիմնականում՝ այգեգործությամբ։ 2016 թվականին ստանձնել է Լիտվայի Հանրապետության խորհրդարանի նախագահի պաշտոնը։ Վերապատրաստվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների, Շվեդիայի, Լեհաստանի, Գերմանիայի և Նիդերլանդների տարբեր համալսարաններում, հետազոտական հաստատություններում և ընկերություններում։

Հեղինակել է բազմաժանր գիտական գրքեր, դասագրքեր և հոդվածներ։ 1983 թվականին ամուսնացել է դոցենտ, կենսաբժշկական գիտությունների դոկտոր Իռենա Պրանցկետենեի հետ։ Իրենց համատեղ կյանքի ընթացքում ունեն երեք երեխա՝ Վայդոտասը, Վիկտորիան և Մոնիկան։

Լիտվերենից բացի տիրապետում է նաև ռուսերեն, անգլերեն, լեհերեն և գերմաներեն լեզուներին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Էգլե Սամոշկայտե (2016-11-14)։ «Վիկտորաս Պրանցկետիսը դարձել է Լիտվայի Հանրապետության խորհրդարանի նախագահ»։ Delfi։ Վերցված է 2016-12-27
2. ↑  BNS (2016-11-15)։ «Խորհրդարանական ընտրություններից հետո Լիտվայի սեյմի նախագահի պաշտոնը ստանձնել է Պրանցկետիսը»։ *Kurier.lt*։ Литовский курьер։ Վերցված է 2016-12-27
3. ↑  «Viktoras Pranckietis»։ *Lietuvos Respublikos Vyriausioji rinkimų komisija* (լիտվերեն)։ Lietuvos Respublikos Vyriausioji rinkimų komisija։ 2016-11-17։ Վերցված է 2016-12-27
4. ↑  «Viktoras Pranckietis»։ *Seimas of the Republic of Lithuania* (անգլերեն)։ Office of the Seimas of the Republic of Lithuania։ 2016։ Վերցված է 2016-12-27

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1185989234 · VIAF: 88147266990935482917 · WorldCat VIAF: 88147266990935482917 |

 |
**Ցանցային ապրանքանիշ**, **սեփական ապրանքանիշ** կամ **մասնավոր ապրանքանիշ** (անգլ.՝ private label), ապրանքանիշ, որի սեփականատերը մանրածախ ցանցն է (սուպերմարկետ, հիպերմարկետ)։

Նկարագրություն
--------------

Ստեղծելով մասնավոր ապրանքանիշ՝ կազմակերպությունը ստանում է մեծ վերահսկողություն արտադրության, ապրանքի որակի, գնագոյացման և բաշխման վրա։

Խանութների սեփական ապրանքանիշների ապրանքատեսակները 30%-ով էժան են, քան մյուսները։ Վաճառքի վայրում ապրանքի առաջխաղացման բավարարության հաշվին գովազդի և մարքեթինգի ցածր ծախսերը զգալիորեն նվազեցնում են ապրանքի ինքնարժեքը։ Հետևաբար, սեփական ապրանքանիշների ապրանքների գինն ավելի ցածր է, քան այլ ապրանքանիշների նմանատիպ ապրանքները։

Շատ դեպքերում անկախ գործարանների հզորություններն օգտագործվում են ապրանքանիշներով ապրանքներ արտադրելու համար։

Մասնավոր ապրանքանիշները ստեղծվում են որոշակի մանրածախ ցանցի գնորդների սեգմենտում, և լսարանին լավ ճանաչելու շնորհիվ ընկերությունն ավելի ճկուն է արձագանքում սպառողների պահանջներին։

2000-ական թվականների կեսերի տվյալներով՝ համաշխարհային շուկայում մասնավոր ապրանքանիշների մասնաբաժինն աճել է։ *ACNielsen* հետազոտական ընկերությունը, վերլուծելով աշխարհի 38 շուկայի առևտրի 14 ճյուղի 80 դիրք, եզրակացրել է, որ 2005 թվականին բոլոր վաճառքների 17%-ը բաժին է ընկել մասնավոր ապրանքանիշների արտադրանքի վաճառքին։ 2003 թվականի նույն ցուցանիշը կազմել է 15%։ Արտադրողների մասնավոր ապրանքանիշները 2007 թվականի դրությամբ կազմել են 5%, համաշխարհային շուկայում մասնավոր ապրանքանիշների մասնաբաժնի միջին ցուցանիշը կազմել է 17%, սակայն առանձին երկրներում այն զգալիորեն ավելի բարձր է։

Ազգային տարբերություններ
------------------------

Եվրոպայում առևտրային ցանցերն իրավունք ունեն իրացնելու այն ապրանքը, որի վրա որպես արտադրողի ֆիրմայի անվանում և հասցե նշված են միայն առևտրային ցանցի տվյալները։

Ռուսաստանում և Ուկրաինայում սպառողների իրավունքների պաշտպանության մասին օրենքների համաձայն՝ անկախ այն բանից, թե ինչ ապրանքային նշանի տակ է վաճառվում ապրանքը, փաթեթավորման վրա պետք է նշվեն ապրանքի իրական արտադրողի հետ կապի անվանումը, հասցեն և կապի միջոցները։

Բարձրակարգ սեփական ապրանքանիշներ
--------------------------------

Մանրածախ առևտրի զարգացման ուղղություններից մեկը սեփական բարձրակարգ ապրանքանիշների ստեղծումն է։

Ստեղծելով սեփական բարձրակարգ ապրանքանիշներ՝ մանրածախ ցանցերը տարբերում են իրենց ապրանքները որակով և հակադրում են այն արտադրողի ապրանքանիշի ներքո արտադրվող ապրանքներին։

Օրինակ, *Tesco*-ն ունի *Tesco Finest* ապրանքների գիծ, Կանադական *Loblaws* մանրածախ ցանցը (1050 խանութ)՝ *President' s Choice*։

Ավելի կարճ լոգիստիկ ցիկլի շնորհիվ հաճախ մանրածախ խանութների պրեմիում բրենդները, հատկապես թարմ սննդամթերքի կատեգորիաներում, վաճառվում են ավելի բարձր գնով, քան ավանդական բրենդները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Анна Замановская (2015 թ․ մարտի 5)։ «Ретейлеры планируют вдвое увеличить оборот собственных торговых марок»։ *Газета Известия*
2. ↑  Анна Замановская (2015 թ․ մարտի 5)։ «Станет больше СТМ»։ *Retailer.RU*
3. ↑  Н. Кумар, Я. Стенкамп, 2015, էջ 59-61

Գրականություն
-------------

* *Нирмалья Кумар, Ян-Бенедикт Стенкам* Private labels: Новые конкуренты традиционных брендов = Private Label Strategy: How to Meet the Store Brand Challenge. — М.: Альпина Паблишер, 2015. — 256 с. — ISBN 978-5-9614-5369-0
Ռոսինանտ։ Մադրիդում Սերվանտեսի արձանի դրվագ, քանդակագործ Լորենցո Կուլլո Վալերա, 1930
**Ռոսինանտ** (Իսպաներեն արտասանություն՝ [roθiˈnante]), Միգել դե Սերվանտեսի «Դոն Կիխոտ» վեպում Դոն Կիխոտի ձին։ Շատ դեպքերում Ռոսինանտը ոչ միայն Դոն Կիխոտի ձին է, այլ նաև նրա նմանակը. Դոն Կիխոտի պես նա մարդախույս է, ներգրավվում է այնպիսի գործերում, որը նրա կարողություններից վեր է։

Ծագումնաբանություն
------------------

Իսպաներեն *rocín* (ռոսին) բառը նշանակում է աշխատավոր կամ ցածրակարգ ձի, բայց նաև կարող է վերաբերվել անտառաճանաչ կամ անգրագետ մարդուն։ Նման բառեր են նաև ֆրանսերենի՝ *roussine*, *rosse*-ը, պորտուգալերենի՝ *rocim*, իտալերենի *ronzino*-ն։ Բառի ծագումնաբանությունը հստակ չէ։

Իսպաներենում *ante* վերջավորությունը ունի մի քանի իմաստ և կարող է օգտագործվել և որպես առանձին բառ, և որպես վերջածանց։ Իմաստներից մեկը է «նախկին» կամ «նախորդ»։ Այլ իմաստը «դիմացում»-ն է։ Որպես վերջածանց իսպաներենում մակբայական է, *rociante* այս դեպքում նշանակում է որպես *rocín* գործող։

Գրքի գլուխ 1-ինում Սերվանտեսը նկարագրում է, թե ինչպես է Դոն Կիխոտը անվանել Ռոսինանտի

> Չորս օր մտածում էր, թե ինչ անուն տա ձիուն, որովհետև խորհում էր, թե անթույլատրելի է, որ այսքան հռչակավոր ասպետի այսչափ լավ մի ձի երևելի անուն չունենա։
> 
>

Տեսք
----

Վան Փիս անիմեի և մանգայի կերպարներից մեկը Դոնկիխոտ Ռոսինանտը ստեղծված է ձիու կերպարի հիման վրա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Mancing Howard (2004)։ «Rocinante»։ *The Cervantes Encyclopedia: L–Z*։ Westport, CT: Greenwood Press։ էջ 618
2. ↑  Cull John T. (1990)։ «The 'Knight of the Broken Lance' and his 'Trusty Steed': On Don Quixote and Rocinante»։ *Cervantes: Bulletin of the Cervantes Society of America* **10** (2): 37–53
3. ↑  Ormsby, John։ «Chapter 1»։ *Don Quixote by Miguel de Cervantes*։ Վերցված է 2011 թ․ փետրվարի 18

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Բրոքհաուս · Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 168161881814434100002 · WorldCat VIAF: 168161881814434100002 |

 |
**Վիկտորիա**, քաղաք Արգենտինայում, Բուենոս Այրեսի նահանգում։ Բնակչությունը կազմում է 39 447 մարդ։ Կազմում է Բուենոս Այրեսի ագլոմերացիայի մի մաս։

Աշխարհագրական դիրք
------------------

Քաղաքը գտնվում է Լուան գետի ափին, Բուենոս Այրեսից 30 կմ հյուսիսում, Լա Պլատայի գագաթնակետին։ Մետրոպոլիտի ագլոմերացիան կազմում է քաղաքային շենքերի շարունակական զանգված, որտեղ քաղաքներն ու քաղաքապետարանները սերտորեն կապված են միմյանց հետ։ Վիկտորիա քաղաքը միավորում է Մեծ Բուենոս Այրեսի հետևյալ հատվածները.

* Հյուսիսում և հյուսիս-արևմուտքում `Սան Ֆերնանդոյի և Վիրիեի քաղաքները և Լուհանի գետի հովտում գտնվող կղզիները։
* Հարավ-արևմուտքում ` Բեքար քաղաքի հետ։
* Հարավ-արևմուտքում ` Բուլոն-Սուար-քաղաքով;
* Արևմուտքում - Դոն Տուրկոտոյի քաղաքից բաժանված Ռեքոնքուիստա գետով։
* Հյուսիս-արևելքում այն հանգեցնում է Լուգանի գետի բերանին։

Կլիման տաք է և խոնավ։ Խոնավությունը հասնում է 75% -ի ։ Տեղումների քանակը մեկ տարվա ընթացքում շուրջ 1000 մմ է հասնում։

Տրանսպորտային ծառայություններ
-----------------------------

Երկաթուղային անցումը «Դոկտոր-Շվեյցեր» կայարանի մոտ Կապիլա դել Սենոր- Վիկտորիա մասնաճյուղով.
Հետիոտնային փողոց, Վիկտորիա.
1887 թվականին «Կենտրոնական Արգենտինայի երկաթգիծը» որոշում կայացրեց կառուցել Բուենոս Այրեսից դեպի Սան Ֆերնանդոյի հյուսիսային հատվածի երկաթուղային մասնաճյուղ, այնուհետև այն կապել Ռոսարիո-Կորդովա երկաթուղով։ 1888 թվականի հոկտեմբերին հաստատվում է թիվ 2386 օրենքը, որը թույլատրում է շինարարությունը, սակայն կայարանների քանակը կրճատվել է նախատեսված 18-ից երեք անգամ. Պերգամոնո, Կապիլլա դել Սենոր և Վիկտորիա։ Շինարարությունը սկսվել է 1889 թվականին և ավարտվել է երկու տարի անց։ 1891 թվականի օգոստոսի 29-ին տեղի ունեցավ բացման հանդիսավոր արարողությունը։ Ավելի ուշ բացվեցին այլ կայաններ `դոկտոր Շվայցեր, Բանկալառի- Ռ, Մարինա Նուեվա և Պունտա Չիկային։ Աշխարհագրականորեն քաղաքը ձգվում է երկաթուղային գծի երկայնքով, որը հստակ երևում է քարտեզների վրա։

Զբոսաշրջություն, սպորտ
----------------------

XIX դարում քաղաքում բասկերը, ֆրանսիացիները և իտալացիները ակտիվորեն ներգաղթեցին Արևմտյան և Հարավային Եվրոպայից։ XIX դարի վերջին Բուենոս Այրեսի հարուստ ընտանիքների ներկայացուցիչները սկսեցին իրենց տները կառուցել այստեղ։ Ներկայումս քաղաքն ունի մի շարք պատմական վայրեր, որոնց հիմնական մասը կազմում է Սանսուիի պալատը, որը ստեղծվել է 1914-1918 թվականներին։ Վիկտորիայի կրոնական կենտրոնը Նուեստրա Սենորա դե լա Գուարդիայի կաթոլիկ եկեղեցին է։ 
Վիկտորիայում կա կրիկետի ակումբ և Ժոզե Դելաջովանի անվան մարզադաշտ, որը համարվում է «Տիգրե» ֆուտբոլային ակումբի տունը։ Քաղաքում ծնվել է ֆուտբոլիստ Էնրիկե Վոլֆին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Datos de la Ciudad» (իսպաներեն)։ Официальный сайт муниципалитета Сан-Фернандо։ Վերցված է 2018 թ․ ապրիլի 26
2. ↑  «Victoria» (իսպաներեն)։ Официальный сайт муниципалитета Сан-Фернандо։ Վերցված է 2018 թ․ ապրիլի 26
3. ↑  «Delta» (իսպաներեն)։ Официальный сайт муниципалитета Сан-Фернандо։ Վերցված է 2018 թ․ ապրիլի 26
4. ↑  «Palacio Sans Souci» (իսպաներեն)։ Официальный сайт муниципалитета Сан-Фернандо։ Վերցված է 2018 թ․ ապրիլի 26

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Սեֆեր հա-ռազիմ**, եբրայերեն առեղծվածային ձեռագիր, որը ըստ ավանդության Ռազիել հրեշտակը տվել է Նոյին։ Նոյից հետո այն սերնդե սերունդ փոխանցվել է աստվածաշնչային պատմության ընթացքում և հասել Սողոմոնին, նրա համար դարձել իմաստության և մոգական ուժի աղբյուր։ Այս գիրքը տրաբերվում է Սեֆեր ռազիել համալախից, որը նույն հրեշտակի կողմից Ադամին տրված տեքստն էր։ Համարվում է, որ ձեռագիրը եբրայական մոգության աղբյուր է, որն օգտագործվում է ավելի շատ հրեշտակների քան աստծո հետ կապվելու և նրանց գերբնական արարքների դրդելու համար։ Ձեռագիրը մի ժամանակ համարվել է «ուղղափառ» հուդայականության մի մասը՝ հելլենիզմի ազդեցությամբ, բայց ժամանակակից հուդայականության մեջ այս և մի շարք այլ ձեռագրեր համարվում են հերետիկոսական։

Հայտնաբերում
------------

Ձեռագիրը վերահայտնաբերվել է 20-րդ դարում Մորդեքայ Մարգալիոթի կողմից, որը 1963 թվականին Օքսֆորդ այցելող հրեա հետազոտող էր։ Նա օգտագործել է Կահիրեի գենիզայում հայտնաբերված ձեռագրի պատառիկները։ Մարգալիոթը ենթադրեց, որ եբրայական մոգական գրականության տարբեր նմուշներ ունեն նույն սկզբնաղբյուրը և համոզված էր, որ կարող է վերականգնել այդ սկզբնաղբյուրը։ Նա հասավ իր նպատակին 1966 թվականին, երբ հրատարակեց Սեֆեր հա-ռազիմը։

Թվագրում
--------

Մարգալիոթը ձեռագիրը թվագրեց մ.թ.ա. վաղ չորրորդ կամ ուշ երրորդ դարին։ Այս տարեթիվը համարյա բոլորի կողմից ընդունվեց։ Նշանակալի բացառություն է Իթամար Գրուենվալդը, որը ձեռագիրը թվագրեց մ.թ.ա. VI-VII դարերին։ Այնուամենայնիվ, հստակ է, որ ձեռագիրը ստեղծվել է մինչև Կաբալայի ձեռագրերը՝ Զոհարը (XIII դար), Բահիրը (XIII դար) և նախակաբալայական Սեֆեր Յեթզիրահը (IV դար)։

Կառուցվածք և բովանդակություն
----------------------------

Գիրքը բաժանված է յոթ մասերի և ներառում է ներածություն։ Առաջին վեց մասերից յուրաքանչյուրը համապատասխանում է երկնքի մի մակարդակին և պարունակում հրեշտակների անունները՝ նրանց հետ կապված մոգության ծեսերի նկարագրությամբ։ Միայն աստծո գահը և չորս *հայոցներն* են յոթերորդ երկնքում։ Ձեռագիրը ներկայացնում է եբրայական և հունական ավանդույթների ամուր միախառնում. օրինակներից մեկը՝ արևի աստված Հելիոսին ուղղված աղոթքն է՝ նրան գիշերը արթնացնելու համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  John G. Gager (1999)։ *Curse Tablets and Binding Spells from the Ancient World*։ Oxford University Press։ էջեր 106–։ ISBN 978-0-19-513482-7
2. ↑  David Raymond Smith (ապրիլի 13, 2009)։ *'Hand this man over to Satan': Curse, Exclusion and Salvation in 1 Corinthians 5*։ Bloomsbury Publishing։ էջեր 107–։ ISBN 978-0-567-26746-7
3. ↑  Clinton Arnold (դեկտեմբերի 1, 2014)։ *The Colossian Syncretism: The Interface between Christianity and Folk Belief at Colossae*։ Wipf & Stock Publishers։ էջեր 51–։ ISBN 978-1-4982-1757-6
4. ↑  James K. Aitken, James Carleton Paget (հոկտեմբերի 20, 2014)։ *The Jewish-Greek Tradition in Antiquity and the Byzantine Empire*։ Cambridge University Press։ էջեր 255–։ ISBN 978-1-107-00163-3

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BIBSYS: 3120901 · GND: 108909163X · LCCN: n83065493 · VIAF: 183077094 · WorldCat VIAF: 183077094 |

 |
**Ռոսիտա Մելո** (իրական անունը և ազգանունը՝ **Կլոտիլդա Մելե Ռոսա Լուչանո,** իսպ.՝ Rosita Melo, հուլիսի 9, 1897(1897-07-09), Մոնտեվիդեո, Ուրուգվայ - օգոստոսի 12, 1981(1981-08-12), Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինաուրուգվայցի երաժիշտ, դաշնակահարուհի, երգահան և բանաստեղծուհի։

Ամենահայտնի տանգո-վալսերից մեկի՝ «Desde el alma»-ի (1911) հեղինակն է։ Նա նաև հայտնի է որպես աշխարհում առաջին լայնորեն ճանաչված լատինաամերիկացի կին երգահանը և բանաստեղծուհին։

Կենսագրություն
--------------

Ռոսիտա Մելոն ծնվել է 1897 թվականի հուլիսի 9-ին Ուրուգվայի Մոնտեվիդեո քաղաքում՝ իտալացի ներգաղթյալների ընտանիքում։ 1900 թվականին ծնողների հետ տեղափոխվել է Արգենտինայի Բուենոս Այրես քաղաք։

Մանկուց նա ունեցել է երաժշտական մեծ տաղանդ։ 4 տարեկանում կարողանում էր դաշնամուր նվագել։ Դպրոցն ավարտելուց հետո սովորել է երաժշտություն։ Հետագայում նա Բուենոս Այրեսում դաշնամուր նվագել է սովորել։ Ժամանակի ընթացքում նա դարձել է երաժշտության ուսուցչուհի, դաշնամուրի պրոֆեսոր։

Արգենտինայի հեղինակավոր դահլիճներում և կոնսերվատորիաներում հանդես է եկել դասական և հանրաճանաչ երաժշտության համերգներով, արժանացել է բազմաթիվ մրցանակների։

Անձնական կյանք
--------------

1922 թվականին ամուսնացել է բանաստեղծ և գրող Վիկտոր Պյում Վելեսի հետ։

Ստեղծագործություն
-----------------

Հեղինակ է տանգո երաժշտության, տանգո-վալսի, դասական և կրեոլական վալսի, պասադոբլի, պոլկաների և մարշերի։ Դրանցից են՝ «Oración», «Tatita» և «Aquel entonces», ինչպես նաև «Yo te adoro», «Por el camino», «Una lágrima para papá», «Cuando de ti ya lejos» և «Aquellos catorce años»։

Ռոսիտա Մելոյի բանաստեղծությունները տպագրվել են թերթերում և ամսագրերում։ Նրա մի շարք բանաստեղծություններ ներառվել են «Antología de poetas jóvenes»-ում («Երիտասարդ բանաստեղծների անթոլոգիա») այնպիսի հեղինակների կողքին, ինչպես, օրինակ՝ Ալֆոնսիսա Ստորնին և այլ ժամանակակից բանաստեղծներ։

Ռոսիտա Մելոն 14 տարեկանում ստեղծել է կրեոլական երաժշտության ոճով ամենահայտնի տանգո-վալսներից մեկը՝ «Desde el alma» (Բոստոնյան վալս, 1911 թվական)։

Մահ
---

Ռոսիտա Մելոն մահացել է 1981 թվականի օգոստոսի 12-ին։ Թաղված է Բուենոս Այրեսի Լա Չակարիտա գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  todotango.com (իսպ.)
2. ↑  «Rosita Melo - Personalidades del barrio de Flores - El Portal del barrio de Flores -»։ barriodeflores.com.ar։ Վերցված է 2016 թ․ հունվարի 3
3. ↑  *Mario Rubén Alvarez* Las voces de la memoria: historias de canciones populares paraguayas. — M.R. Alvarez y Julián Navarro Vera, 2004. — 180 с.
4. ↑  *Meri Lao* Todo Tango: Cronache di una lunga convivenza. — Giunti, 2014-02-18. — 282 с. — ISBN 978-88-587-5974-5
5. ↑   (չաշխատող հղում)

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Desde el Alma»(իսպ.)
* Rosita Melo(անգլ.)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | MusicBrainz · Find A Grave |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1284493881 · ISNI: 0000000044789139 · LCCN: no2004078297 · VIAF: 71106925 · WorldCat VIAF: 71106925 |

 |
**Տուն, որում 1881 և 1887 թվականներին ապրել է Իվան Պավլովը** (ռուս.՝ Дом, в котором в 1881 и 1887 годах жил И. П. Павлов), շենք Դոնի Ռոստովի Բոլշայա Սադովայա փողոց, տուն 97 հասցեում։ Առանձնատունը հայտնի է նրանով, որ այնտեղ երկու անգամ կանգ է առել ռուս ականավոր գիտնական-ֆիզիոլոգ Իվան Պետրովիչ Պավլովը։ Շենքն ունի դաշնային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտի կարգավիճակ։

Պատմություն
-----------

Բոլշայա Սադովայա փողոցի առանձնատունը կառուցվել է XIX դարի երրորդ քառորդում։ Այն պատկանել է ապագա քաղաքագլուխ Եվստիգնեյ Նիկիֆորովիչ Խմելնիցկուն։ Նրա կրտսեր քույրը՝ Սերաֆիմա Վասիլևնա Կարչևսկայան, Իվան Պավլովի ապագա կինն էր։

1881 թվականի գարնանը Պավլովը ժամանել է Ռոստով՝ Կարչևսկայայի հետ ամուսնանալու համար և կանգ է առել Խմելնիցկու տանը։ 1881 թվականի մայիսի 25-ին կայացել է հարսանիքը։ Տոնակատարության տեղի է ունեցել Խմելնիցկու տանը՝ նեղ ընտանեկան շրջապատում։ Հարսանիքից հետո նորապսակներն այս տանն անցկացրել են մոտ երկու շաբաթ։ 1887 թվականին Պավլովը կնոջ և որդու հետ կրկին այցելել է Ռոստով։ Նրանք կրկին կանգ են առել Բոլշայա Սադովայայի առանձնատանը։

1949 թվականին, Պավլովի ծննդյան 100-ամյակի առթիվ, շենքի ճակատին փակցվել է հուշատախտակ հետևյալ տեքստով. 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Այս տանը 1881 և 1887 թվականներին ապրել է ռուս մեծ ֆիզիոլոգ Ի. Պ. Պավլովը՝ մեր Հայրենիքի նվիրյալը, ժամանակակից մատերիալիստական ֆիզիոլոգիայի ստեղծողը։ |  |

1960 թվականի օգոստոսի 30-ին ՌԽՖՍՀ նախարարների խորհրդի որոշմամբ շենքը վերցվել է պետական պահպանության ներքո։ 1971 թվականին հուշատախտակը փոխարինվել է նորով, որի հեղինակը քանդակագործ Օ. Չ. Կախանովսկայան է։

Այժմ տանը գործում է մանկական խանութ։

Ճարտարապետություն
-----------------

Մեկհարկանի աղյուսե տունն ունի ուղղանկյունաձև հատակագիծ։ Տանիքը քառալանջ է, ունի ձեղնահարկ։ Ճակատը նայում է Բոլշայա Սադովայա փողոցին։ Տնից ձախ գտնվում է դեպի բակ տանող դարպասը։ Գլխավոր ճակատի պատուհանատեղերն ունեն հարուստ դեկոր։ Կենտրոնական մասում գտնվում են հինգ նույնանման պատուհաններ, որոնք եզրակալված են պրոֆիլավորված պարակալներով և զարդարված են աղեղնաձև զարդաքիվերով։ Կողքերից տեղադրված պատուհաններն ընդգծված են կոպտատաշ թիակներով։ Շքամուտքը, որը գտնվում է ձախ կողմում, զարդարված է ճակտոնով։ Շինությունն ունի նախագծման միջանցքային համակարգ՝ սենյակների երկկողմ դասավորությամբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  «Ростов-на-Дону. Объекты культурного наследия (памятники истории и культуры) государственного (федерального) значения»։ Официальный портал Правительства Ростовской области։ Վերցված է 2013-09-18
2. 1 2 3 4  *Шулепова Э. А.* Дом, в котором в 1881 и 1887 гг. останавливался ученый-физиолог И. П. Павлов // Материалы свода памятников истории и культуры РСФСР. Ростовская область.. — М.: Изд-во НИИ культуры, 1990.
3. 1 2 3  *Андрианов В. И. Терещенко А. Г.* Выдающимся ученым // Памятники Дона. — Ростов-на-Дону: Ростовское книжное издательство, 1981.
4. 1 2 3  Владислав Смирнов (2012-11-16)։ «Ростовский след в биографии Ивана Петровича Павлова»։ Журнал RELGA։ Վերցված է 2013-09-18

Գրականություն
-------------

* Гегузин И. Страницы ростовской летописи. — Ростов-н/Д, 1983. — С. 73 — 76.
* Гурвич С. С. Встречи с Доном: далекие и близкие.- Ростов-н/Д. 1981 — С. 22 — 23.
**Վիննիցայի կենդանաբանական այգի** (ուկրաիներեն՝ Вінницький зоорозплідник), կենդանաբանական այգի, որը գտնվում է Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի համանուն քաղաքում։ Հիմնադրվել է 2005 թվականին։ Առաջին կենդանիներն այստեղ տեղափոխվել են Կիևի, իսկ ապա նաև Չերկեսկի կենդանաբանական այգիներից։

Կենդանաբանական այգում ցուցադրվող կենդանիների տեսակային բազամազանությունն ընդարձակ չէ։ Այստեղ բնակվում են 6 տեսակի փասիաններ (այդ թվում՝ անդրկովկասյան փասիան), 2 տեսակի սիրամարգեր, բիզոններ, զուբրեր, եղջերուներ, մուֆլոններ (հայկական լեռնային ոչխար), ուղտայծեր և այլն։ Կենդանաբանական այգու հասանելիությունը կրում է սեզոնային բնույթ։ Ձմեռային ամիսներին խոշոր կատուներն ու ջայլամները տեղափոխվում են մի սենյակ, որտեղ այցելությունը թույլատրվում է։

Կենդանաբանական այգու բնակիչներից ամենադյուրին կերպով ձմռան շունչը նկատում են արջերը։ Նրանց ձմեռելու համար հատկացվում է հատուկ տարածք, որտեղ էլ կենդանիներն ապահովվում են սննդով։ Նախատեսվում է Ուկրաինայի Հանրապետության կառավարության ֆինանսավորմամբ ավարտել կենդանիների ձմեռային խցերի շինարարական աշխատանքները։

Այնուամենայնիվ, կենդանաբանական այգու որոշ ցրտադիմացկուն բնակիչներ, օրինակ՝ բիզոնները, գայլերը և աղվեսները, ձմեռն անցկացնում են բաց երկնքի տակ։

Տես նաև
-------

* Կիևի կենդանաբանական այգի
* Լուցկի կենդանաբանական այգի

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Вінницький зоопарк (Зоопарк) на карте Винницы»։ *map.vn.ua* (ռուսերեն)։ Վերցված է 2020-07-22

Արտաքին հղումներ
----------------

* Լուսանկարներ Վիննիցայի կենդանաբանական այգու կենդանիներից(չաշխատող հղում)
* Վիննիցայի կենդանաբանական այգու կենդանիները պատրաստ են ձմեռելու
* Կենդանաբանական այգու պաշտոնական վեբկայքը
**Ռուբեն Ալեքսանդրի Տոնոյան** (հունվարի 2, 1950(1950-01-02), Վրաստան), հայ ճարտարագետ, պետական գործիչ։ ՀՀ տրանսպորտի և կապի նախարար (1999-2000)։

Կենսագրություն
--------------

Ռուբեն Տոնոյանը ծնվել է 1950 թվականի հունվարի 2-ին, Վրաստանի Կումիս գյուղում։ 1967-1972 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ կապի նախարարության Երևանի միջքաղաքային ավտոմատ հեռախոսակայանում որպես ավագ տեխնիկ։ 1970-1976 թվականներին սովորել է Մոսկվայի կապի ինստիտուտում՝ ստանալով հեռախոսային կապի ինժեներ մասնագիտությունը։ 1972-1984 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ կապի նախարարության «Հայսվյազստրոյ» տրեստի ինժեներ, վարպետ, շինարարության հատուկ բաժնի պետ, տրեստի կառավարիչ, 1984-1987 թվականներին՝ Երևանի «Արմսվյազստրոյ» միավորման տնօրեն, 1987-1989 թվականներին՝ Երևանի 26 կոմիսարների շրջանային խորհրդի կոմունալ-բնակարանային վարչության պետ, 1989-1992 թվականներին՝ «Գյումրի» միավորման տնօրեն, 1992-1999 թվականներին՝ Հայաստանի արդյունաբերության նախարարության Արդինպեքս միավորման տնօրեն։ 1999-2000 թվականներին եղել է Հայաստանի փոստի և հեռահաղորդակցության նախարար։ 2000 թվականին զբաղեցրել է Հայաստանի տրանսպորտի և կապի նախարարի տեղակալի պաշտոնը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Բարձր տեխնոլոգիական արդյունաբերության նախարարություն»։ *Նախկին նախարարներ | hti.am* (անգլերեն)։ Վերցված է 2021 թ․ օգոստոսի 29 (չաշխատող հղում)
2. ↑  Рубе́н Алекса́ндрович Тоноя́н
**Ռուբիկ Շահումի Ստեփանյան՝** (հունվարի 3, 1958(1958-01-03), Ներքին Ալուչալու, Մարտունու շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ իրավաբան, քաղաքական գործիչ, ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավոր։ «Լուսավոր Հայաստան» խմբակցության անդամ։ Ոստիկանության գնդապետ։

Կենսագրություն
--------------

Ռուբիկ Ստեփանյանը ծնվել է 1958 թվականի հունվարի 3-ին, Գեղարքունիքի մարզի Արծվանիստ գյուղում։

Կրթություն
----------

1989 թվականին ավարտել է Ադրբեջանի ԽՍՀ ՆԳՆ միջնակարգ մասնագիտական դպրոցը, 1998 թվականին՝ ՀՀ ՆԳՆ և ԱԱ բարձրագույն դպրոցը։

Աշխատանք
--------

1979-1991 թվականներին աշխատել է որպես Երևանի Սպանդարյանի ՆԳ բաժնի օպերլիազոր, 1991-1993 թվականներին՝ «Զվարթնոց» օդանավակայանի ՆԳ գծային բաժնի պետի տեղակալ, 1993-1994 թվականներին՝ Աղստևի մարզային ՆԳ վարչության (ՄՆԳՎ) պետի տեղակալ, 1994-1995 թվականներին՝ Վայքի ՆԳ բաժնի պետ, 1995-1997 թվականներին՝ Գեղարքունիքի մարզի Մարտունու ՆԳ բաժնի պետ, 1998-2002 թվականներին՝ Կոտայքի ՆԳ բաժնի պետ, 2002-2008 թվականներին՝ Կոտայքի ՄՆԳՎ պետ, 2014-2016 թվականներին՝ ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ պետ։ Մասնակցել է 1991-1994 թվականների ԼՂՀ մարտական գոծողություններին։

2018 թվականին ընտրվել է ՀՀ ԱԺ պատգամավոր թիվ 8 ընտրատարածքից՝ Լուսավոր Հայաստան կուսակցության տարածքային ընտրական ցուցակով։

Ընտանեկան կարգավիճակ
--------------------

Ամուսնացած է, ունի երեք զավակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «ԿԸՀ-ն հաստատեց ԱԺ պատգամավորների անվանացանկը․ ովքեր են լինելու «Լուսավոր Հայաստան» խմբակցության պատգամավորները»
2. ↑  ԱԺ պատգամավար Ռուբիկ Ստեփանյան
3. ↑  Ոստիկանության գնդապետ Ռուբիկ Ստեփանյանը նշանակվել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի պետի պաշտոնին
4. ↑  «Ստեփանյան Ռուբիկ Շահումի | www.brightarmenia.am»։ *Bright Armenia Party*։ Վերցված է 2019-03-07
Մայքլ Մանդիբերգը և Ջոնաթան Քիրիթարանը Տպագրված Վիքիպեդիայի հատորներով
**Տպագրված Վիքիպեդիա** (անգլ.՝ Print Wikipedia), Անգլերեն Վիքիպեդիայի թղթե տպագրությունը։ Մայքլ Մանդիբերգի արթ-նախագիծն է, որը ներկայացվել է Նյու Յորքի Դեննի պատկերասրահում 2015 թվականի ամռանը։

2015 թվականի ապրիլի 7-ին Մանդիբերգը էջատեց Վիքիպեդիայի 7473 էլեկտրոնային հատոր, որոնցից յուրաքանչյուրը 700 էջ է պարունակում։ Նույն թվականի հուլիսի 12-ին նախագիծն ավարտին հասցվեց․ Վիքիպեդիայի 7600 հատոր վերբեռնվեց Lulu.com կայք, որտեղից դրանք կարող են ազատ տպվել համացանցի ցանկացած օգտատիրոջ կողմից։

Նախագծի գաղափարը ծագել էր Մանդիբերգի մոտ դեռևս 2009 թվականին, սակայն նա տեխնիկական խնդիրների առջև կանգնեց։ Այնուհետև նա աշխատանքի վերցրեց Ջոնաթան Քիրիթարանին որպես իրեն օգնական։ Տվյալ նախագիծն իրագործելու համար նրանցից 3 տարի պահանջվեց․ տպագրված տարբերակի վերբեռնման գործընթացը Lulu.com տևեց 24 օր 3 ժամ և 18 րոպե։ Ըստ Մայքլի՝ տպագրված Անգլերեն Վիքիպեդիան կարելի է վաճառել 500000 ԱՄՆ դոլարով։

Մայքլի դրդապատճառը «Որքա՞ն մեծ է սա» հարցին պատասխանելն էր։ Առցանց տվյալների շտեմարանների դեպքում, ինչպիսիք են Ֆեյսբուքը կամ ՆԱՍԱ-ն, շտեմարանի մեծությունը հնարավոր չէ ընկալել՝ ի տարբերություն տպագրված հատորների դեպքում։ Վիքիմեդիա Հիմնադրամի ներկայիս (2016) գործադիր տնօրեն Քեթրին Մայերն այն անվանել է «գիտելիքի ժեստ»։ Վիքիմեդիա Հիմնադրամն աջակցել է նախագծին, իսկ Lulu.com-ն օգնել է ֆինանսավորման հարցում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Natalie Hegert, "Standing Out in the Crowd: 10 Summer Solo Shows Around the World in 2015", MutualArt.com, 24 June 2015 (անգլ.)
2. ↑  Шусслер Дженнифер (2015 թ․ հունիսի 16)։ «Moving Wikipedia From Computer to Many, Many Bookshelves»։ *The New York Times*։ 0362-4331։ Վերցված է 2016 թ․ ապրիլի 23
3. ↑  *Уилл Гринберг.* Ever wondered what a $500,000 version of Wikipedia would look like? (անգլ.) на сайте *washingtonpost.com*, 18 июня 2015
4. ↑  Распечатанная википедия за $500000
5. ↑  "Why Print Copies of Wikipedia?" Interview with Michael Mandiberg by Dan Damon, BBC World Update, 19 June 2015
6. ↑  Jennifer Schuessler, "Moving Wikipedia From Computer to Many, Many Bookshelves" New York Times, 16 June 2015

Արտաքին հղումներ
----------------

* PrintWikipedia.com (անգլ.)
* Printwikipedia on Lulu.com (անգլ.)
* You can buy a printed version of Wikipedia soon for $500,000 (անգլ.)
**Վասիլի Բասով** (ռուս.՝ Василий Николаевич Басов, դեկտեմբերի 31, 1918(1918-12-31) - դեկտեմբերի 15, 1962(1962-12-15), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային նկարիչ, Ստալինյան մրցանակի դափնեկիր (1951 թվական)։

Կենսագրություն
--------------

Վասիլի Բասովը ծնվել է 1918 թվականի դեկտեմբերի 31-ին։ Ապրել և աշխատել է Մոսկվայում։

1938 թվականին ավարտել է Մոսկվայի 1905 թվականի հիշատակի գեղարվեստի պետական ուսումնարանը (1938 թվական), իսկ 1948 թվականին՝ Վ. Սուրիկովի անվան Մոսկվայի գեղարվեստական ինստիտուտը։ Ինստիտուտում նրա ուսուցիչներն են եղել Իվան Չեկմազովը, Միխայիլ Շեմյակինը և Պյոտր Պոկարժևսկին։

Եղել է ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ։ 1943 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների, այդ թվում` համամիութենական ցուցահանդեսների, որոնք տեղի են ունեցել Մոսկվայում 1949, 1950, 1955 և 1960 թվականներին։ Բասովի նկարները նաև ցուցադրվել են Լեհաստանում (1951 թվական, 1955 թվական), Չինաստանում (1954 թվական), Բուլղարիայում (1956 թվական), Ռումինիայում (1956 թվական)։ Անձնական ցուցահանդեսներ տեղի են ունեցել Մոսկվայում, 1957 և 1964 թվականներին։ Աշխատանքները գտնվում են Մոսկվայի պետական Տրետյակովյան պատկերասրահում, Ալթայի երկրամաս Բառնաուլի պետական գեղարվեստական թանգարանում, կերպարվեստի Նիժնետագիլյան թանգարանում և մասնավոր ժողովածուներում։

1951 թվականին նրան կերպարվեստի բնագավառում շնորհվել է 2-րդ աստիճանի Ստալինյան մրցանակ` «Իշխանությունը` սովետներին, խաղաղություն ժողովուրդներին» կտավի համար, որն ստեղծել է Նիկոլայ Մեշչանինովի, Վիկտոր Պրիբիլովսկու և Միխայիլ Սուզդալցևի հետ։

Մահացել է 1962 թվականի դեկտեմբերի 15-ին, Մոսկվայում։ Թաղված է Վվեդենսկյան գերեզմանատանը։

Ստեղծագործություն
-----------------

Գեղանկարչության մեջ եղել է ռեալիզմի կողմնակից։ Նրա աշխատանքներից են սոցռեալիզմի ոճով պատկերված բնանկարներ, դիմանկարներ, ժանրային պատկերներ։ Մեծ ուշադրություն է տրամադրել գյուղ թեմային։

Բասովի «Վլադիմիր Լենինը Շուշենսկոյե գյուղի գյուղացիների կողքին» նկարը պատկերել է 1953 թվականի խորհրդային նամականիշի վրա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Государственный художественный музей Алтайского края»։ ghmak.ru։ Վերցված է 2019-10-08
2. ↑  «Басов Василий Николаевич (1918–1962)» (ռուսերեն)։ tramvaiiskusstv.ru։ Վերցված է 2019-10-08
3. ↑  «Басов Василий Николаевич»։ *Соцреализм*։ socrealizm.com.ua։ Վերցված է 2019-10-08
4. ↑  «Басов Василий Николаевич - биография художника. Галерея Артпанорама»։ www.artpanorama.su։ Վերցված է 2019-10-08

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | SUDOC: 19461137X · VIAF: 159147370743741441999 · WorldCat VIAF: 159147370743741441999 |

 |
**Վասիլի Մարգելովի հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник Василию Маргелову), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Եկատերինբուրգ քաղաքում, որը նվիրված է խորհրդային զորահրամանատար, 1954-1959 և 1961-1979 թվականներին ԽՍՀՄ օդադեսանտային զորքերի հրամանատար Վասիլի Ֆիլիպովիչ Մարգելովին։ Տեղադրված է Եկատերինբուրգի Խորհրդային բանակի հրապարակում, քաղաքի Կիրովի շրջանում։

Պատմություն
-----------

Հուշահամալիրը պատկերում է Վասիլի Մարգելովի 2,2 մ բարձրությամբ բրոնզաձույլ քանդակը, որը տեղադրված է պատվանդանին, և 18 բրոնզե պլանշետներով գրանիտե տախտակները, որոնց վրա նշված են օդադեսանտային զորքերի գործող ստորաբաժանումների և բրիգադների խորհրդանշանները։ Պատվանդանին փակցված է հետևյալ ցուցանակը.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | ԽՈՐՀՐԴԱՅԻՆ ՄԻՈՒԹՅԱՆ ՀԵՐՈՍ
ՕԴԶ-Ի ՀՐԱՄԱՆԱՏԱՐ
ԲԱՆԱԿԻ ԳԵՆԵՐԱԼ
ՄԱՐԳԵԼՈՎ
ՎԱՍԻԼԻ ՖԻԼԻՊՈՎԻՉ |  |

Հուշարձանը կառուցելու նախաձեռնողն ու հովանավորն է «Ռուսաստանի դեսանտայինների միություն» Սվերդլովսկի շրջանային կազմակերպության նախագահ Եվգենի Տետերինը։

Պատվանդանի հետնամասում փակցված ցուցանակը հաղորդում է, որ հուշահամալիրը կառուցվել է 345-րդ առանձին պարաշյուտադեսանտային գնդի վետերանների մասնակցությամբ։

Հուշարձանը ստեղծել է քանդակագործ Ալեքսանդր Կոկոտեևը՝ արխիվային լուսանկարների հիման վրա և ձուլվել է բրոնզից Սանկտ Պետերբուրգում։

Հուշարձանի բացումը հարմարեցվել է Ժողովրդական միասնության օրվան և տեղի է ունեցել 2011 թվականի նոյեմբերի 4-ին մարդկային մեծ հոսքի ներկայությամբ։ Բացման արարողությանը ներկա են եղել Եկատերինբուրգ քաղաքի վարչակազմի ղեկավար Ալեքսանդր Յակոբը, Կենտրոնական ռազմական օկրուգի խմբի գլխավոր գեներալ-տեսուչ Նիկոլայ Տկաչովը, Սվերդլովսկի մարզի նահանգապետի հասարակական խորհրդական Յուրի Սուդակովը, վետերանների գործերով հանձնաժողովի նախագահ Եվգենի Տետերինը և այլք։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Елена Благинина (2016-11-04)։ «В центре Екатеринбурга открыли памятник десантнику Василию Маргелову»։ Комсомольская правда։ Վերցված է 2017-08-12

Աղբյուրներ
----------

* «Памятник главкому ВДВ Василию Маргелову открыли в Екатеринбурге»։ tass-ru։ 2016-11-04։ Վերցված է 2017-08-12
* Тимур Насибуллин (2016-11-04)։ «Александр Якоб принял участие в церемонии открытия памятника Маргелову»։ Информационный портал Екатеринбурга։ Վերցված է 2017-08-12
* «В Екатеринбурге торжественно открыли памятник десантнику Маргелову»։ REGNUM։ 2016-11-04։ Վերցված է 2017-08-12