recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Նորայր Հաջիյան**, (հուլիսի 17, 1976(1976-07-17), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 5, 2016(2016-04-05), Թալիշ, Թարթառի շրջան, Ադրբեջան) ապրիլյան քառօրյա պատերազմի հերոս։

Կենսագրություն
--------------

Նորայր Հաջիյանը ծնվել է 1976 թվականի հուլիսի 17-ին Բաքվում։ 1988 թվականին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Երևան։ Նորայրը սովորել է Ստեփանակերտի Մեսրոպ Մաշտոց համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետը։ 1992 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1995 թվականի օգոստոսի վերջերն անդամագրվել է տարբեր կամավորական ջոկատների։ Այդ ջոկատների մեջ էին մտնում «Արամո-114» ԵԿ գումարտակը, Կորյուն Ղումաշյանի ԵԿ գումարտակը, «Արծիվ-24» ԵԿ ջոկատը։ Մասնակցել է Կոռնիձոր և Շուռնուխ գյուղերի պաշտպանությանը։ Ակտիվ մասնակցություն է ցուցաբերել Լաչինի (այժմ` Բերձոր), Քելբաջարի (այժմ` Քարվաճառ), Օմարի բարձունքի, Ղուբաթլուի, Մարտակերտի ինքնապաշտպանական մարտերին։ 1997-1998 թվականներին ժամկետային զինծառայության է անցել ԼՂՀ Ասկերանի շրջանում։ Երկար տարիներ աշխատել է «Ղարաբաղ-Տելեկոմ» ՓԲԸ-ում, իսկ վերջին տարում՝ ԼՂՀ գյուղի և գյուղատնտեսության աջակցության հիմնադրամում։

Մարտական գործողություներ
------------------------

2016 թվականի ապրիլի 2-ին Նորայրը առաջիններից էր, ով կամավոր մեկնեց Արցախ։ Մասնակցել է Թալիշի ուղղությամբ ընթացող մարտական գործողություններին։ Ապրիլի 4-ի լույս 5-ի գիշերը, թեժ մարտերի ընթացքում զոհվել է հերոսի մահով։ ԼՂՀ Նախագահի հրամանագրով (հետմահու) պարգևատրվում է «Մարտական ծառայություն» (05.04.2016թ.) մեդալով։

Մրցանակներ
----------

* «Դրաստամատ Կանայան» (04.05.2007 թվական)
* «Վազգեն Սարգսյան» (14.09.2011 թվական)
* ԼՂՀ «Մայրություն» մեդալ (09.05.2009 թվական)
* ՀԿ «Մայրական երախտագիտություն» մեդալ (09.05.2009 թվական)
* ՀՀ «Արամազդ» հուշամեդալ
* «Մարտական ծառայություն» մեդալ (05.04.2016 թվական)

Հուղարկավորություն
------------------

Հոգեհանգիստը տեղի է ունեցել 2016 թվականի ապրիլի 6-ին ժամը 17:00-ին, իսկ հուղարկավորությունը՝ 2016 թվականի ապրիլի 7-ին, ժամը 13:00-ին Երևանում ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հերոս Նորայր Հաջիյանը

Արտաքին հղումներ
----------------

* Նորայր Հաջիյան
* Նորայր Միքայելի Հաջիյան Արխիվացված 2017-05-14 Wayback Machine
* Ապրիլյան պատերազմում զոհված Նորայր Հաջիյանի որդին իր բոլոր հաղթանակները նվիրում է հոր հիշատակին, 117 Ճանաչենք մեր հերոսներին. Նորայր Հաջիյան
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (այլ կիրառումներ)
**Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի**, Հայ Առաքելական եկեղեցի, գտնվում է Վրաստանում։ Գտնվում է Սամցխե-Ջավախք մարզի Ախալքալաքի շրջանի Դադեշ գյուղում, կառուցվել է 19-րդ դարում։

Դադեշ գյուղում եղել է Սուրբ Աստվածածին անվամբ երկու եկեղեցի, առաջինը կառուցվել է 10-11-րդ դարերում, իսկ երկրորդը՝ նորը կառուցվել է 1867-1868 թվականներին։

Ճարտարապետություն
-----------------

Ներկայիս Դադեշին գյուղի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին կառուցված է խառը տեսակի տուֆից, գմբեթավոր տիպի կառույց է, նրա չափսերն են (19.47 x 10.6) մետր։ 
Եկեղեցին ունի մեկ մուտք որը գտնվում է արևմտյան կողմում։ Հյուսիսային պատերին կան պատուհաններ։ Որպես կապակցանյութ օգտագործվել է կիր։ Եկեղեցու հյուսիսային կողմումը՝ եկեղեցուն կից, պահպանվել է հին եկեղեցու մի հատված։ Եկեղեցին ունի ութանկյուն գմբեթ, իսկ զանգակատունը գտնվում է տանիքի արևմտյան մասում։

Ունի քանդակազարդ խորան, որը գտնվում է աևելյան մասում, իսկ նրա աջ և ձախ կողմերում կան ավանդատներ։ Մկրտության ավազանը գտնվում է հյուսիսային պատի մեջ է։

1850-1880-ական թվականներին եկեղեցու հոգևոր կազմն է եղել՝ Մարտիրոս քահ. Մահտեսի Հովսեփյանը, Կարապետ քահ. Տեր-Գաբրիելյանցը և Զաքարիա վարդապետ Զաղունեանցը։

Խորհրդային անաստվածության տարիներին եկեղեցին չի գործել։ 2014 թվականին ավարտվել է եկեղեցու վերակառուցման աշխատանքները, որից հետո, 2017 թվականի հունիսի 10-ին եկեղեցին վերաօծվել է ձեռամբ Վիրահայոց թեմի առաջնորդ Գերաշնորհ Տեր Վազգեն եպիսկոպոս Միրզախանյանի և մասնակցությամբ Սամցխե-Ջավախքի և Ծալկայի ընդհանուր առաջնորդական փոխանորդ Հոգեշնորհ Տեր Բաբգէն վարդապետ Սալբիյանի։

2014-ից 2017 թվականներին եկեղեցին հիմնովին վերակառուցվել է, վերակառուցման նյութական ծախսերը հոգացել են ռուսաստանաբնակ Լյուդվիգ Թումասյանի ընտանիքի և Ռուսաստանի Դաշնությունից նրանց աջակցող հարազատները և ընկերները։

Իսկ արդեն 2017 թվականին եկեղեցին կրկին վերաօծվեց, ձեռամբ Վիրահայոց թեմի առաջնորդ Գերաշնորհ Տեր Վազգեն եպիսկոպոս Միրզախանյանի և մասնակցությամբ Սամցխե-Ջավախքի ընդհանուր առաջնորդական փոխանորդ Հոգեշնորհ Տեր Բաբգէն վարդապետ Սալբիյանի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Aleks\_El\_Dia. «ԴԱԴԵՇ - ՍՈՒՐԲ ԱՍՏՎԱԾԱԾԻՆ». *armenianchurch.ge*. Վերցված է 2021 թ․ օգոստոսի 5-ին. `{{cite web}}`: Missing `|author1=` (օգնություն)
**Զապել Եսայանի հուշարձան**, հուշարձան նվիրված հայ նշանավոր գրող, արձակագիր, թարգմանիչ, հրապարակախոս, գրականագետ Զապել Եսայանին։ Գտնվում է Հայաստանի Կոտայքի մարզի Պռոշյան գյուղում, Զապել Եսայան Ագրոբիզնես կենտրոնի տարածքում (ZYAC)՝ 5-րդ փողոց 12-րդ նրբանցք 1։

Նախագիծն իրականացրել է Armenian Artists Project բարեգործական առցանց պատկերասրահը՝ սփյուռքահայեր Վիկտոր Զարուգյանի և Ջուդի Սարյանի նախաձեռնությամբ և հովանավորությամբ։

Պատմություն
-----------

2021 թվականին բոստոնահայ բարերարներ Վիկտոր Զարուգյանը և տիկին Ջուդի Սարյանը պատվիրել են հայ արձակագիր, հրապարակախոս և քաղաքական գործիչ Զապել Եսայանին նվիրված ինքնատիպ հուշարձանը։

Հուշարձանի բացման արարողությունը տեղի է ունեցել 2022 թվականի հոկտեմբերի 9-ին՝ Զապել Եսայան ագրոբիզնեսի կենտրոնի այգում։ Բացման խոսքով հանդես է եկել Ջուդի Սարյանը, ով ներկայացրել է Եսայանի կենսագրության կարևոր դրվագներ՝ շեշտադրելով նրա մեծ ներդրումը հայ ժողովրդի, հատկապես հայ կանանց իրավունքների պաշտպանության ոլորտում։

Բացման արարողությանը ելույթ է ունեցել Նաիրյան վոկալ անսամբը, որի գեղարվեստական ղեկավար Նաիրա Մուղդուսյանը նախ ներկայացրել է Զապել Եսայանի նամակն իր դստերը։ Մուղդուսյանն իր խոսքն ուղեկցել է ժեստերի լեզվով։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Սա պատմական առիթ է։ Որոշ տարիներ առաջ մի խումբ հայ կանայք՝ Հայաստանից, ԱՄՆ-ից, Կանադայից և այլ երկրներից, գիտակցեցին, որ Հայաստանում չկա կնոջ որևէ արձան, որը կոնկրետ անուն կունենա, կանանց բոլոր արձանները խորհրդանշական էին։ Այս բացը լրացնելու համար մենք պետք է կին ընտրեինք, որը նշանակալի դերակատարում է ունեցել թե՛ Արևմտյան, թե՛ Արևելյան Հայաստանում։ Այդ կինը Զապել Եսայանն է։- Ջուդի Սարյան |  |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Եսայանի կերպարն ինձ շատ ոգևորեց, ես նրա ինքնակենսագրականը կարդացի, որը շատ տպավորիչ էր։ Շատ մեծ նվիրումով եմ մոտեցել գործին։- Նունե Թումանյան |  |

Նկարագրություն
--------------

Զապել Եսայանի քանդակը տեղադրված է կամրջի վրա՝ աջ ձեռքում բռնած գիրք, որը խորհրդանշում է նրա մտավոր բնավորությունը և սերը գրականության հանդեպ։ Ձախ ձեռքը բռունցք է՝ խորհրդանշելով Եսայանի մարտական ոգին ու անհնազանդ բնավորությունը։ Արձանի կամուրջ-պատվանդանը խորհրդանշում է Արևմտյան և Արևելյան Հայաստանները, որի վրա որպես կապող օղակ կանգնած է Եսայանի կերպարը։

Արձանը բրոնզաձույլ է, ունի 1 մետր 80 սմ բարձրություն։ Կամրջի հետ բարձրությունը կազմում է 2 մետր 50 սմ։

Հեղինակներ
----------

* Քանդակագործ՝ Նունե Թումանյան

Պատկերասրահ
-----------

* Զապել Եսայանի արձանի բացման արարողությունըԶապել Եսայանի արձանի բացման արարողությունը
* Քանդակագործ Նունե Թումանյանն ու բարերար Ջուդի Սարյանը բացում են արձանըՔանդակագործ Նունե Թումանյանն ու բարերար Ջուդի Սարյանը բացում են արձանը
* Զապել Եսայանի արձանի բացման արարողությունըԶապել Եսայանի արձանի բացման արարողությունը
* Տեղեկատվական տախտակ հուշարձանի մասինՏեղեկատվական տախտակ հուշարձանի մասին

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  User, Super. «Հայաստանում տեղադրւել է Զապէլ Եսայեանի արձանը - «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ». *alikonline.ir*. Արխիվացված է օրիգինալից 2023 թ․ ապրիլի 5-ին. Վերցված է 2022 թ․ հոկտեմբերի 11-ին. `{{cite web}}`: `|last=` has generic name (օգնություն)
2. 1 2 3 4  ««Շիտակ խոսող և անվախ»․ Հայաստանում բացվեց Զապել Եսայանի արձանը». Արխիվացված է օրիգինալից 2022 թ․ հոկտեմբերի 10-ին. Վերցված է 2022 թ․ հոկտեմբերի 10-ին.
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Խաչ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)
**Սուրբ Խաչ Եկեղեցի**, Հայ Առաքելական եկեղեցի, գտնվում է Վրաստանի Սամցխե-Ջավախեթի մարզի Նինոծմինդայի մունիցիպալիտետի Մեծ Արագյալ գյուղում, կառուցվեծ է 19-րդ դարում։

Մեծ Արագյալ գյուղի Սուրբ Խաչ Եկեղեցին հիմնադրվել է 1830-ական թվականներին։

Այս եկեղեցու մասին կան հիշատակումններ Վրաստանի հայոց թեմի և Իմերեթի թեմի արխիվներում, իսկ եկեղեցու ծխականների թիվը եղել է 149 հոգի։

Ի սկզբանե եկեղեցին եղել է փայտաշեն, որի մասին ասվում է վերոնշյալ արխիվներում։ Հետագայում եկեղեցին վերակառուցվել է սրբատաշ քարերով և անմշակ տուֆով, այժմ քարաշեն բազիլիկ և երկգմբեթավոր կառույց է։ 
Եկեղեցու վերակառուցումը տեղի է ունեցել 2014-2015 թվականներին, վերակառուցման հովանավորչությունը ստանձնել է բարերարներ Արթուր և Աիդա Իսոյանները։

Վերակառուցմանը մասնակցել են նախագծի հեղինակ ճարտարապետ Ազատ Մղդեսյանը, դիզայնի հեղինակն է Արմեն Ղուկասյանը և քանդակագործ Գևորգ Մնացականյանը։

Վրաստանի հայոց թեմի և Սամցխե-Ջավախքի և Ծալկայի ընդհանուր առաջնորդական փոխանորդ Տեր Բաբգէն վարդապետ Սալբիյանի և տարածաշրջանի հոգևոր դասի մասնակցությամբ եկեղեցին վերաօծվեց։

Եկեղեցու հոգևոր կազմը եղել է՝ Ստեփանոս քհն. Տեր-Ստեփանոսյանը և Բարսեղ քհն. Տեր-Հովհաննիսյանը, իսկ 2015 թվականից Տեր Արմաշ քահանա Պողոսյանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Aleks\_El\_Dia. «ՄԵԾ ԱՐԱԳՅԱԼ - ՍՈՒՐԲ ԽԱՉ ԵԿԵՂԵՑԻ». *armenianchurch.ge*. Վերցված է 2021 թ․ հուլիսի 31-ին. `{{cite web}}`: Missing `|author1=` (օգնություն)
**Սուրբ Մեծն Ներսես եկեղեցի**, Հայ Առաքելական եկեղեցի, գտնվում է Վրաստանի Սամցխե-Ջավախեթի մարզի Նինոծմինդայի մունիցիպալիտետի Սաթխա գյուղում, կառուցվել է 19-րդ դարում։

Սաթխաի Սուրբ Մեծն Ներսես եկեղեցին հիմնադրվել է 1869 թվականին, եկեղեցու կառուցման պաճառ է հանդիսացել այն որ գյուղում բնակչության թվի մեծ աճ կար։

Եկեղեցին ենթարկվել է վերանորոգման 1903 թվականին։ Գմբեթավոր տիպի կառույց է կառուցված անմշակ և սրբատաշ քարերից, ունի նաև զանգակատուն, որը գտնվում է մուտքի վերևի մասում։ Եկեղեցու չափսերն են (22.75 x 13.95) մետր։

Եկեղեցու հոգևոր կազմը եղել է Ստեփանոս քհն. Տեր-Ստեփանոսյանը և Գրիգոր Տեր-Գևորգյանը։

1994 թվականին եկեղեցին վերանորոգվել է, Սաթխա գյուղի բնակիչ Արտյուշ Սանոսյանի կողմից կազմակերպված հանգանակությամբ, որի ընթացքում վերանորոգվոլ է եկեղեցու տանիքը և գմբեթ։

Վերանորոգման աշխատանքների ժամանակ, եկեղեցու դռան շեմի տակ հայտնաբերվել է մի արձանագրություն, որը վերաբերվում էր գյուղի հյուսիս-արևելյան կողմում գտնվող 7 բլուրների վրա կառուցված ամրոցի հիմնադրմանը, ըստ այդ արձանագրության ամրոցը հիմնադրվել է 1658 թվականին։

Ավելի ուշ եկեղեցին հիմնանորոգվում է, Մկոյան և Սանոսյան ընտանիքների բարերարությամբ։

2002 թվականի դեկտեմբերի 15-ին եկեղեցին վերաօծվում է, ձեռամբ Շիրակի թեմի առաջնորդ Գերաշնորհ Տ. Միքայել եպիսկոպոս Աջապահյանի և մասնակցությամբ Վիրահայոց թեմի առաջնորդ Տ. Վազգեն եպիսկոպոս Միրզախանյանի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Aleks\_El\_Dia. «ՍԱԹԽԱ - ՍՈՒՐԲ ՄԵԾՆ ՆԵՐՍԵՍ ԵԿԵՂԵՑԻ». *armenianchurch.ge*. Վերցված է 2021 թ․ օգոստոսի 1-ին. `{{cite web}}`: Missing `|author1=` (օգնություն)
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Մինաս եկեղեցի (այլ կիրառումներ)
**Սուրբ Մինաս եկեղեցի**, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, գտնվում է Վրաստանի Սամցխե-Ջավախք մարզի Ախալքալաքի շրջանի հայաբնակ Զակ գյուղում, կառուցվել է 19-րդ դարում։

Զակ գյուղի Սուրբ Մինաս եկեղեցին հիմնադրվել է 19-րդ դարի 30-ական թվականներին, որը եղել է ի սկզբանե փայտաշեն և հետո քարաշեն կառույց։ Նման տեղեկություններ մեզ են հասել Վրաստանի հայոց թեմ և Իմերեթի թեմի հոգևորականների և եկեղեցիների տեղեկագրման տվյալներից։

Հին եկեղեցու տեղ նոր եկեղեցու կառուցելու սկիզբը դրվեց 1890-ական թվականներին, սակայն եկեղեցու կառուցումը ավարտվեց 1909 թվականին, քանի որ 1893-1895 թվականների ընթացքում խնդիրներ առաջացան եկեղեցու շինարարական թույլտվության ստանալու հետ կապված։ Եկեղեցու կառուցումից հետո, մոտ երկու տարի անց օծվեց՝ 1911 թվականի ապրիլի 29-ին։ Եկեղեցին բազիլի տիպի կառույց է, այն կառուցված է բազալտից, նրա չափսերն են (17.17 x 10.6) մետր։

Ճարտարապետություն
-----------------

Եկեղեցին ունի երկու մուտք՝ մեկը հարավային, իսկ մյուսը արևմտյան կողմից։ Եկեղեցու պատուհանները գտնվում են հարավային, հյուսիսային և արևմտյան պատերին։ Արևմտյան պատի պատուհաններին կան ելուստներ, որոնց վրա են հենվում կամարները։ Մուտքի վերևի մասում կա տուֆից խաչքար։ Եկեղեցու զանգակատունը գտնվում է արևմտյան մասում, իսկ խորանը գտնվում է արևելյան կողմում։ Խորանի աջ և ձախ կողմերում կան ավանդատներ, իսկ հյուսիսային պատին տեղակայված է մկրտության ավազանը։

Եկեղեցու հոգևոր կազմը եղել է՝ Տեր-Կարապետ քահ. Դավթյանը և դպիրներ Հակոբ Տեր-Կարապետյանը ու Մարտիրոս Մկրտչյանը, որոնք քահանայագործել են 1830-1840-ական թվականներին։

Խորհրդային անաստվածության տարիներին եկեղեցին փակվել է և վերածվել է պահեստի, իսկ արդեն հետխորհրդային տարիներին՝ 1990-ական թվականներին եկեղեցին մաքրվում և բարեկարգվում է Շահեն Մարտիրոսյանի ջանքերով։

Հետագայում եկեղեցին հիմնանորոգվում է ռուսաստանաբնակ Մնացական, Լևոն և Աշոտ Գասպարյան եղբայրների նյութական աջակցությամբ։

Եկեղեցու բակում է գտնվում եկեղեցու հիմնադիր քահանայի և նրա որդու՝ Տեր Մակար և Տեր Հակոբ քհն. Կարապետյանների տապանաքարերը, նաև Գասպարյան եղբայրների կողմից տեղադրված խաչքարերը՝ ի հիշատակ Հայոց ցեղասպանության նահատակների։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Aleks\_El\_Dia. «ԶԱԿ - ՍՈՒԶԱԿ - ՍՈՒՐԲ ՄԻՆԱՍ ԵԿԵՂԵՑԻ, ՐԲ ՄԻՆԱՍ ԵԿԵՂԵՑԻ, ՀԻՄՆԱԴՐՎԵԼ Է 19-ՐԴ ԴԱՐԻ ԱՌԱՋԻՆ ԿԵՍԻՆ։». *armenianchurch.ge*. Վերցված է 2021 թ․ օգոստոսի 5-ին. `{{cite web}}`: Missing `|author1=` (օգնություն)
Գ․ Հոլիդեյ. «Դանթեի և Բեատրիչեի հանդիպումը Սանտա Տրինիտի կամրջի վրա»: 1883 թվական, Լիվերպուլ
**Անպատասխան սեր,** իրավիճակ, երբ մեկ անձը (սուբյեկտը) ռոմանտիկ զգացմունքներ է ունենում մեկ այլ անձի (օբյեկտի) նկատմամբ, որը չի արձագանքում նույն կերպ։ Անպատասխան սիրո թեման հաճախ օգտագործվում է արվեստի ստեղծագործություններում՝ պոեզիա, երաժշտություն, գրականություն։

Հետազոտողների կարծիքով՝ անպատասխան սերը բավականին հաճախ է հանդիպում. օրինակ՝ ԱՄՆ-ի գրեթե ամեն բնակիչ դպրոցն ավարտելու պահին անպատասխան սիրո առարկա է եղել կամ օբյեկտ։

Պատճառները անպատասխան սիրո կարող է լինել տարբեր։ Հաճախակի պատճառն այն է, որ սիրո օբյեկտն իրեն ավելի բարձր է գնահատում, քան սիրո առարկան, ինչ-որ պարամետրով, օրինակ՝ արտաքին գեղեկցությամբ, ինտելեկտով կամ հասարակության մեջ ունեցած դիրքով։ Անպատասխան սերը կարող է նաև զարգանալ պլատոնական սիրով։

Անպատասխան սիրո առարկա սովորաբար բնութագրում է օբյեկտը որպես գործող անհետևողական, իսկ օբյեկտը հաճախ չի հասկանում, թե ինչու է անձը չնայած մերժմանը, շարունակում հետապնդել իրեն։

Զանգվածային մշակույթում անպատասխան սիրո օբյեկտը հաճախ պատկերվում է որպես անուշադիր և սառը մարդ, սակայն սովորաբար նա մտահոգված է այն մասին, որ նա մոլորեցնում է սուբյեկտին և նույնիսկ մեղավոր է զգում դրա համար։ Անպատասխան սիրո օբյեկտը հաճախ փորձում է չվնասել սուբյեկտի զգացմունքները և արդյունքում երբեմն մերժում է մեղմորեն, որի արդյունքում սուբյեկտը կարող է շարունակել հույս ունենալ հարաբերություններ կառուցելու համար։

Անպատասխան սիրո սուբյեկտները հաճախ իրենց զգացմունքները նկարագրում են որպես յուրահատուկ։ Միևնույն ժամանակ, նման սիրո օբյեկտները սովորաբար նկարագրում են իրենց զգացմունքները որպես հիմնականում բացասական, թեև նրանք կարող են զգալ ինքնագնահատման փոքր աճ։

Միևնույն ժամանակ, անպատասխան սերը կարող է հանգեցնել դեպրեսիայի և նույնիսկ ինքնասպանության։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Mead, Nicole L.; Baumeister, Roy F. (2007), «Unrequited love», in Baumeister, Roy F.; Vohs, Kathleen D. (eds.), *Encyclopedia of Social Psychology* (անգլերեն), SAGE Publications, ISBN 9781412916707 `{{citation}}`: Invalid `|ref=harv` (օգնություն)
Պրահայի մետրոպոլիտենը հիմնադրվել է 1974 թ.Պրահայում, Չեխիայում։ Ներկայումս այն ունի երեք գիծ և 61 կայարան։ Նրա ընդհանուր երկարությունը կազմում է 65,5 կմ։ 2012 թվականին մետրոպոլիտենը սպասարկել է 589,2 միլիոն ուղևոր, որը ավելին է, քան 2011 թվականին՝ 530,5 միլիոն ուղևոր)։ Այսպիսով այս տրանսպորտային համակարգը հինգերորդն է իր տարեկան ուղևորահոսքով Եվրոպայում և աշխարհում ամենաշատ օգտագործվողը մեկ շնչին հասնող ուղևորություններով։

Հիմնական տեղեկություններ
------------------------

Պրահայի մետրոպոլիտենը ունի երեք գիծ և յուրաքանչյուրը ներկայացված է իր գույնով քարտեզի վրա՝ A գիծը (կանաչ), B գիծը (դեղին) և C գիծը (կարմիր)։ Կայարանների թիվը կազմում է 61, որոնցից 3 փոխադրման կայարաններ են։ Նրանք կազմում են 60 կմ երկարություն ունեցող հիմնականում ստորգետնյա ուղիներ։ Մետրոպոլիտենը աշխատում է առավոտվա 4-ից մինչև կեսգիշեր, գնացքների ժամանման ընդմիջումը կազմում է 2-3 րոպե պիկ ժամերին։

Մետրոպոլիտենը շահագործում է Պրահայի հանրային փոխադրումների ընկերությունը (չեխերեն *Dopravní podnik hlavního města Prahy a.s.*), որը իրականացնում է քաղաքում բոլոր տեսակի ուղեփոխադրումները՝ մետրոպոլիտենը, տրամվայները, ավտոբուսները, ֆունիկուլյորը դեպի Պետրին բլուրը և Պրահայի կենդանաբանական այգու վերելակը։ Սկսած 1993 թվականից այս համակարգը ընդգրկում է երկաթուղու հետ, ավտոբուսների և կայանատեղերի հետ։ Միասին նրանք կազմում են հանրային տրանսպորտի ցանց (*Pražská integrovaná doprava—PID*)։

Պրահայի մետրոպոլիտենի շատ կայարաններ բավականին մեծ են և ունեն մի քանի մուտք։ Դա կարող է շփոթմունք առաջացնել, հատկապես կենտրոնական մասում, օրինակ՝ Մուստեկում (Můstek) կամ Մուզեումում (Muzeum)։ Նույնիսկ ճիշտ կայարանում ընտրելով սխալ ելքը կարող է հանգեցնել նրան, որ կորցնում եք 5-10 րոպե ոտքով քայլելով։ Հիմնականում կայարաններում կան ցուցանակներ, որոնք օգնում են նրանց, ովքեր չգիտեն չեխերեն։

Համակարգը և կայարանները
-----------------------

A գծի Մուզեում կայարանը
B գծում մետրոյի կամուրջը Լուժինի (Lužiny) և Հյուրկա (Hůrka) կայարանների միջև
Պրահայի մետրոպոլիտենի համակարգը կազմում է եռանկյուն, որտեղ երեք գծերը հատվում են երեք կետում՝ կազմելով փոխադրման կայարաններ։ Յուրաքանչյուր փոխադրման կայարան ունի երկու սրահ՝ ամեն մի գծի համար։ Կայարանների տեղադրման խորությունը զգալիորեն տատանվում է։ Ամենախորը կայարանն է Նամեստի Միռուն (Náměstí Míru), 52 մետր խորության վրա։ B գծի մի մասը անցնում է գետնից բարձր ապակեպատ թունելով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  «Company Profile - Dopravní podnik hlavnívo města Prahy». Dopravní podnik hlavnívo města Prahy. Վերցված է 2015 թ․ ապրիլի 6-ին.
2. 1 2  «Annual Report 2012» (PDF). *DPP.cz (via: )*. Dopravní podnik hlavnívo města Prahy. 2012. էջ 66. Արխիվացված է օրիգինալից (pdf) 2013 թ․ սեպտեմբերի 21-ին. Վերցված է 2013 թ․ սեպտեմբերի 20-ին. `{{cite web}}`: External link in ``|website=`` (օգնություն)
3. ↑  «History - Dopravní podnik hlavnívo města Prahy». Dopravní podnik hlavnívo města Prahy. Վերցված է 2013 թ․ սեպտեմբերի 11-ին.
4. ↑  «Annual Report 2011» (PDF). *DPP.cz (via: )*. Dopravní podnik hlavnívo města Prahy. 2011. էջ 75. Արխիվացված է օրիգինալից (pdf) 2016 թ․ դեկտեմբերի 4-ին. Վերցված է 2013 թ․ սեպտեմբերի 20-ին. `{{cite web}}`: External link in ``|website=`` (օգնություն)
**Սուրբ Վարդան զորավար եկեղեցի**, Հայ Առաքելական եկեղեցի, գտնվում Վրաստանի Սամցխե-Ջավախքի մարզի Դիլիֆ գյուղում, կառուցվել է 19-րդ դարում։

Սուրբ Վարդան զորավար եկեղեցին կառուցվել է 1866 թվականին, դրա մասին վկայում է եկեղեցու բարավորի արձանագրությունը։
Արձանագրության մեջ ասվում է․

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | 1866 Սուրբ Վարդանանց Եկեղեցի. գյուղ Դիլիֆ |  |

1847-1885 թվականների մատյաններում գյուղի գործող եկեղեցին հիշատակվում է «Սուրբ Գևորգ», որից հետո «Սուրբ Վարդան» անունով։

Եկեղեցու վերաբերյալ կան տվյալներ Վրաստանի և Իմերեթի թեմի արխիվներում, որոնցից ամենա հինը 1839-1840-ական թվականների է։

Ըստ 1880 թվականի տվյալների Սուրբ Վարդան զորավար եկեղեցին հիշատակվում է որպես քարաշեն կառույց։

1915 թվականի դրությամբ եկեղեցու ծխականների թիվը եղել է 1242։

Եկեղեցու հոգևոր կազմն է եղել՝ Տեր-Մանուել քհն. Մերոյանը, Տեր-Հովհաննես քհն. Հովհաննիսյանը, որոնք քահանայագործել 1839-1840 թվականներին։

Ճարտարապետություն
-----------------

Եկեղեցին եռանավ բազիլիկ կառույց է, կառուցված է սրբատաշ և անմշակ քարերով, նրա չափսերն են (11 x 18) մետր։ Եկեղեցու արևմտյան կողմում կա մետաղյա զանգակատուն, ունի մեկ մուտք և մեկ պատուհան որոնք արևմտյան կողմից եմ։ 

Սուրբ խորանը գտնվում է եկեղեցու արևելյան մասում, իսկ նրա աջ և ձախ կողմերում ավանդատներ են, կա նաև մկրտության ավազան որը գտնվում է հյուսիսաին պատին։

Խորհրդային անաստվածության տարիներին եկեղեցին փակեցին և վերածեցին պահեստի, իսկ արդեն հետխորհրդային տարիներին, մասնավորապես 2017 թվականին եկեղեցին վերանորոգվեց, իսկ վերանորոգման աշխատանքները կազմակերպեցին նախկին տեղաբնակներից։

2018 թվականի հոկտեմբերի 12-ին եկեղեցին վերաօծվեց, ձեռամբ Վիրահայոց թեմի առաջնորդ Գերաշնորհ Տեր Վազգեն եպիսկոպոս Միրզախանյանի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Aleks\_El\_Dia. «ԴԻԼԻֆ (ԴԼԻՎԻԿ) ԳՅՈՒՂԻ ՍՈՒՐԲ ՎԱՐԴԱՆ ԶՈՐԱՎԱՐ ԵԿԵՂԵՑԻ». *armenianchurch.ge*. Վերցված է 2021 թ․ հուլիսի 29-ին. `{{cite web}}`: Missing `|author1=` (օգնություն)
**Ռաֆիկ Հովհաննեսի Բալբաբյան** (ռուս.՝ Рафик Оганесович Балбабян, մայիսի 14, 1949,) խորհրդահայ ֆուտբոլիստ, ղազախական Կոստանայ քաղաքի «Տոբոլ» ֆուտբոլային ակումբի մարզիչ։

Ֆուտբոլային կարիերան
--------------------

Ռաֆիկ Բալբաբյանի պրոֆեսիոնալ կարիերան որպես կիսապաշտպան սկսվել է «Ղարաբաղ» ֆուտբոլային ակումբից։ Խաղացել է նաև Սումգայիթի (Ադրբեջան) «Պոլար» (հետագայում՝ «Խազար») և Նուկուսի (Ուզբեկստան) «Ամուդարյա» (հետագայում՝ «Արալ») ֆուտբոլային ակումբներում։ 1974 թվականին կոստանայացի մարզիչ Գենադի Մակարենկոյի խնդրանքով Ռաֆիկ Բալբաբյանը երկու երիտասարդ ֆուտբոլիստների հետ տեղափոխվում է Կոստանայ՝ երկրորդ խմբում հանդես եկող «Բուրեվեստնիկ» ուսանողական թիմին մարզելու նպատակով։ Նրանց շնորհիվ թիմը մեծ հաջողություններ է ունենում։
1978 թվականին Բալբաբյանը ավարտում է Կոստանայի մանկավարժական ինստիտուտը և որոշ ժամանակով մեկնում Բաքու։ Մոտ 1980 թվականին վերադառնում է Կոստանայի մարզ։ Լիսակովսկում քաղաքի ձևավորող ձեռնարկության թիմում եղել մարզիչ-ֆուտբոլիստ։ Թիմը նրա ղեկավարման տարիներին եղել է Ղազախական ԽՍՀ-ի խոշոր արդյունաբերական ձեռնարկությունների թիմերի չեմպիոն։ 1981 թվականին նորից է վերադարձել «Բուրեվեստնիկ» և խաղացել այդ թիմի կազմում։

Մարզչական կարիերա
-----------------

1983 թվականին Ռաֆիկ Բալբաբյանը ավարտել է իր ֆուտբոլային կարիերան և որպես մարզիչ աշխատել մանկապատանեկան մարզադպրոցում։

1995-1996 թվականներին եղել է «Տոբոլ» ֆուտբոլային ակումբի գլխավոր մարզիչը, իսկ 1999-2000 թվականներին՝ մարզիչ։
1995-1996 թվականներին եղել է երկրորդական «Տոբոլ» ֆուտբոլային ակումբի գլխավոր մարզիչը, իսկ 1999-2000 թվականներին՝ մարզիչ։

2003—2006 թվականներին եղել է «Տոբոլի» մանկապատանեկան թիմի տնօրենը, իսկ 2007—2009 թվականներին՝ թիմի պետը։ 2010-ին եղել է «Տոբոլի» ղեկավարը։

Պարգևներ
--------

2015 թվականին Բալբաբյանը պարգևատրվել է Ղազախստանի «Աշխատանքի վետերան» (ղազ.՝ «Еңбек ардагері») մեդալով։

Աղբյուրներ
----------

* Балбабян Рафик Оганесович

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Балбабян Рафик Оганесович на http://footballfacts.ru». `{{cite web}}`: External link in ``|title=`` (օգնություն)
2. ↑  Балбабян Рафик Оганесович(չաշխատող հղում)
3. ↑  Рафик Балбабян —герой Труда https://www.sports.kz/news/rafik-balbabyan-geroy-truda

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | FootballFacts.ru |

 |
**Տոտտենհեմ Հոտսպուր մարզադաշտ**, Տոտտենհեմ Հոտսպուր ֆուտբոլային ակումբի կառուցվող մարզադաշտ Հյուսիսային Լոնդոնում։ Նախատեսված է մարզադաշտում ունենալ 62,062 նստատեղ, որով այն կլինի Անգլիայի Պրեմիեր Լիգայի երրորդ ամենամեծ մարզադաշտը՝ Օլդ Թրաֆորդից և Օլիմպիական մարզադաշտից հետո։ Այն իրենից կներկայացնի բազմաֆունկցիոնալ մազրադաշտ, որը ֆուտբոլային խաղերից բացի կարող է ընդունել նաև ամերիկյան ֆուտբոլի խաղեր և համերգային միջոցառումներ։

Մարզադաշտի կառուցումը «Northumberland» զարգացման ծրագրի առանցքային շինարարությունն է։ Նախագիծն իրականանում է արդեն քանդված Ուայթ Հարթ Լեյն մարզադաշտի տեղում։ Նախագծի մասին առաջին անգամ խոսվել է 2008 թվականին, սակայն մի քանի անգամ հետաձգվել է նոր մարզադաշտի կառուցումը։ Շինարարական աշխատանքները սկսել են 2015 թվականին։

Տրանսպորտ
---------

Մարզադաշտը հասանելի է Լոնդոնի վերգետնյա և ստորգետնյա մետրոների, ինչպես նաև ազգային երկաթգծի Seven Sisters, Tottenham Hale, Northumberland Park և White Hart Lane կայարաններով։ Ամենամոտը Ուայթ Հարթ Լեյն կայարանն է, որը վերակառուցվում է։

Մարզադաշտի հարևանությամբ անցնում են նաև քաղաքային ավտոբուսներ։ Խաղերի օրերին լրացուցիչ երթուղիներ են գործում դեպի մարզադաշտ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «New Tottenham stadium will be called the 'Tottenham Hotspur Stadium' if club starts season without naming-rights deal». Tuesday 27 February 2018 11:25. `{{cite web}}`: `|first=` missing `|last=` (օգնություն)
2. ↑  «Transport». *Tottenham Hotspur*. Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ հունիսի 24-ին. Վերցված է 2018 թ․ հուլիսի 1-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Տոտտենհեմ Հոտսպուր մարզադաշտի կայք Արխիվացված 2019-11-05 Wayback Machine
**Կարինե** (հայտնի է նաև **Լեբլեբիջի** անունով /*Լեբլեբիջի Հոր-հոր աղա*/), հայկական երաժշտության դասական Տիգրան Չուխաջյանի օպերետը։

Ստեղծման պատմություն
--------------------

Կոմպոզիտոր Տիգրան Չուխաջյանը
Լիբրետոյի հեղինակ Թագվոր Նալյանը
«Լեբլեբիջի» («Ոլոռ վաճառողը») օպերետը գրվել է 1875 թվականին։

Պրեմիերան կայացել է 1875 թվականի նոյեմբերի 17-ին, Կոստանդնուպոլսում։
Ռուսական և խորհրդային բեմում օպերետը ներկայացվել է «Կարինե» անվամբ։

Սյուժե
------

Երիտասարդ, աշխույժ Արմենը երազում է իր հայրենի Կոստանդնուպոլիսում ստեղծել առաջին մեծ թատրոնը։ Առաջին ներկայացումն սկսելուց առաջ գլխավոր դերակատարուհին անսպասելիորեն հեռանում է թատրոնից։ Արժանի փոխարինող գտնելը գրեթե անհնար է դառնում։ Փողոցային դերասան Մարգարը փորձում է օգնել լավագույն ընկերոջը` փողոցային ակրոբատների խմբից դերասանուհի առաջարկելով։ Ի վերջո Արմենն ու Մարգարը հայտնաբերում են գրավիչ ձայնով երիտասարդ ու չքնաղ մեկ այլ կնոջ` Կարինեին, որը նավակ էր քշում։ Պատմությունը բարդանում է Կարինեի հոր` ոլոռ վաճառող Հոր-հոր աղայի ստեղծած խոչընդոտներով. հայրն արգելում է աղջկան թատրոնով զբաղվել` խոսելով դերասանների «անբարոյականության» մասին։ Արմենը փորձում է համոզել Կարինեին, որ թատրոնը հրաշալի վայր է, որտեղ բեմի վրա մարմնավորվում են պոեզիան ու գեղեցիկ պատմությունները։ Երիտասարդները զուգերգ են կատարում, և այդպիսով սկսվում է նրանց սիրո պատմությունը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  S. Dadoyan. «Garine» (pdf) (ֆրանսերեն). `{{cite web}}`: Invalid `|url-status=404` (օգնություն)(չաշխատող հղում)
2. ↑  «Garine par Gérald Papasian». Արխիվացված է օրիգինալից 2009 թ․ հուլիսի 18-ին. Վերցված է 2019 թ․ փետրվարի 19-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* G. Papasian. Garine ou Leblebidji Hor-Hor Agha (ֆր.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Արմենիապեդիա |

 |
Հավատարմությունը, ըստ Օժեգովի բառարանի, բարոյական և էթիկական հասկացություն է. համառություն և անփոփոխություն զգացմունքների և հարաբերությունների մեջ, իրենց պարտականությունների կատարման մեջ։

Հավատի խախտումը դավաճանություն է:Վեբստերի բառարանը նույնպես հավատարմությունը սահմանում է որպես «հավատով լի»:.

Հին հունական լեզվով կա երկու բառ, որոնք նշում են հավատարմության հասկացությունը.«ալիֆիա» (հուսալիություն, ամրություն, կայունություն, անփոփոխություն, ճշմարտություն, արդարություն, անկեղծություն) և «պիստոս» (հավատարիմ, ճշմարիտ, հուսալի, հավատացյալ, սնուցող վստահություն)։

Ֆեոդալիզմի շրջանում վասալի հիմնական առաքինությունը հավատարմությունն էր իր տիրոջը:Ֆեոդալական Ճապոնիայում սամուրայի հավատարմությունն իրենց տիրոջը բուշիդոյի օրենսգրքի գլխավոր պատվիրանն էր.«Ուր էլ որ լինեմ ՝ սարերում կամ ընդհատակներում, ցանկացած պահի և ամենուր իմ պարտականությունն ինձ պարտավորեցնում է պաշտպանել իմ տիրոջ շահերը:Սա յուրաքանչյուր քաղաքացու պարտականությունն է:Սա մեր կրոնի ողնաշարն է ՝ անփոփոխ և հավերժ »:. Ճապոնական ժողովրդական լեգենդ «Ակոյի վրեժը» պատմում է, թե ինչպես 47 սամուրայներ վրեժ լուծեցին իրենց տիրոջ մահից ՝ սեփական կյանքի գնով։

Ծառայի հիմնական առաքինությունը նույնպես համարվում էր հավատարմությունն իր տիրոջ հանդեպ։

Հպատակներից պահանջվում էր հավատարիմ լինել իրենց իշխանին:Երբ իշխանը գահ էր բարձրանում, հպատակները հաճախ հավատարմության երդում էին տալիս նրան։

Ընկերոջ հանդեպ հավատարմությունը գնահատվում է ընկերության մեջ։

Ամուսնական հավատարմությունը նշանակում է դավաճանության կանխարգելում, իսկ ավելի լայն իմաստով `հոգ տանելով ձեր ամուսնու մասին, ձեր վարքը ստորադասելով նրան։

Հավատարմությունը կարող են ցույց տալ ոչ միայն մարդիկ, այլ նաև կենդանիները։ Բազմաթիվ պատմություններ կան շների հավատարմության մասին իրենց տերերին նկատմամբ։

Հավատարմությունը կարող է դրսևորվել ոչ միայն անձի, այլ նաև ինչ-որ մեկի քաղաքական, կրոնական կամ էթիկական համոզմունքների նկատմամբ:Այսպիսի հավատարմությունը նկարագրվում է Մարտին Լյութերին վերագրվող հայտնի բառերով. «Դրա վրա ես կանգնած եմ և այլ կերպ չեմ կարող անել»։ Նման հավատարմության հետ կապված է հավատարմությունը քաղաքական կուսակցության կամ նման այլ կազմակերպության նկատմամբ:Լենինը հավատարմությունը համարում էր չեկիստների գլխավոր որակը։

Այդպես խոսում են նաև զինծառայողների հավատարմության մասին, մարտական հերթապահության, հայրենիքի հանդեպ հավատարմության մասին:Սա նշանակում է մարդկային վարքի ստորադասում իր պետության շահերին։

Խոսվում է նաև պետության հավատարմության մասին իր դաշնակիցների նկատմամբ, ինչը նշանակում է միջպետական պայմանագրերի իրականացում։

Տես նաև
-------

* Վստահություն
* Դավաճանություն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Святость. Верность
2. ↑  «"Крыніца жыцця"». Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ սեպտեմբերի 29-ին. Վերցված է 2020 թ․ դեկտեմբերի 20-ին.
3. ↑  «Архивированная копия». Արխիվացված է օրիգինալից 2009 թ․ սեպտեմբերի 4-ին. Վերցված է 2009 թ․ մարտի 21-ին. `{{cite web}}`: Invalid `|url-status=да` (օգնություն) (չաշխատող հղում — *պատմություն*, *կրկնօրինակ*)
4. ↑  ВЧК
**Մումբայի հարձակում** (հայտնի է նաև Ահաբեկչություն Բոմբեյում անունով), ահաբեկչական հարձակումների շարք, որը տեղի է ունեցել 2008 թվականի նոյեմբերի 26-ից 29-ը Հնդկաստանի Մումբայ քաղաքում։

Ահաբեկչական հարձակումներն ենթադրաբար իրականացրել են «Դեկան Մուջահեդին» կազմակերպության անդամները։ Գործողությունները իրականացվել են մի շարք մոբիլ (արագ տեղաշարժվող) խմբերով։ 1-ին խումբը հարձակումն իրագործել է Չխատրապատի Շիվաջի երկաթուղային կայարանում՝ ինքնաձիգներից անկանոն կրակահերթներ արձակելով այնտեղ գտնվող անձանց ուղղությամբ։ 2-րդ և 3-րդ խմբերը գրավել են Հնդկաստանի դարպաս կոչվող հաղթակամարի դիմաց գտնվող «Թաջ Մահալ» և «Օբերայ» հյուրանոցները։ 4-րդ խումը գրոհել է ոստիկանական բաժանմունքը։ Ընդհանուր հաշվով գրանցվել է 7 հարձակում, այդ թվում՝ Լեոպոլդ սրճարանի, հիվանդանոցի և «Նարիման» գործարար կենտրոնում գտնվող հրեական կենտրոնի վրա)։

Հարձակումների հետևանքով սպանվել է 166 քաղաքացիական անձ և ուժային կառույցների աշխատակիցներ, ինչպես նաև 10 ահաբեկիչներից 9-ը։ 300-ից 600 մարդ ստացել է տարբեր աստիճանի մարմնական վնասվածքներ։

Իրադարձությունները մինչև հարձակումը
-----------------------------------

2008 թվականի նոյեմբերի 21-ին՝ տեղական ժամանակով շուրջ 22։00-ի սահմաններում, 10 ահաբեկիչներից կազմված խումբը Պակիստանի Կարաչիի քաղաքից փչովի նավակներով դուրս է գալիս և ուղևորվում դեպի Հնդկաստանի Մումբայ քաղաք։ Ահաբեկիչներն էին Մուհամեդ Աբջալա Քեսաբը, Աբու Ալին, Աբու Սոհեբա Աբդուլան, Չոթա Ռեհմանան, Ֆահադի Ուլախան, Աբու Դերի Իսամալ Հանան, Նասիրա Ումարան, Բաբարա Իմարանա Ախաշին, Ակիրա Ալի Համին և Բադի Աբդուլա Ռեհմանը։

Ահաբեկիչներից յուրաքանչյուրը իր մոտ ունեցել է Կալաշնիկովի ինքնաձիգ (ԱԿ կամ ԱԿ-47) վեց կամ յոթ արդիականացված պահեստատուփերով, որոնցից յուրաքանչյուրում եղել են 30 կամ 45 փամփուշտներ։ Բացի այդ, նրանց մոտ եղել են ավելի քանի 400 7,62×39 մմ տրամագծով պահեստային փամփուշտներ, 80 ձեռքի նռնակ, «Նագան» տեսակի ատրճանակ 50 փամփուշտով, 2 որսորդական դանակ, զրահաբաճկոն և մեկշաբաթյա սննդի ու խմելու ջրի պաշար։

Նոյեմբերի 23-ին ահաբեկիչները գնդակահարում են 4 հնդիկ նավաստիների և գրավում են ձկնորսական նավ նավապետի հետ, որի մահվան սպառնալիքով ստիպում են տեղափոխել նրանց Մումբայ։

Նոյեմբերի 26-ին՝ տեղական ժամանակով ժամը 19։40-ին, «Կոլաբա» անունը կրող նավահանգստից 7 կմ հեռավորության վրա գնդակահարում են ձկնորսական նավով իրենց տեղափոխող նավապետին և դիակը նետում ջուրը։ Այնուհետև նրանքնստում են փչովի 4 նավակներև նավարկում դեպի ափ։

Տես նաև
-------

* Պայթյուններ Բոմբեյում (1993)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  MUMBAI TOURISM
2. 1 2  How 26/11 Mumbai attack happened in 2008: From first eyewitness to Kasab
3. ↑  Число погибших в Мумбаи достигло 195 человек․(ռուս.)
4. ↑  Атаку на индийский Мумбаи устроили десять террористов, прибывшие, предположительно, из Пакистана․ Արխիվացված 2008-12-03 Wayback Machine(ռուս.)
5. ↑  Indian forces storm Jewish centre․(անգլ.)
6. ↑  «Արխիվացված տարբերակ». Արխիվացված է օրիգինալից 2010 թ․ փետրվարի 3-ին. Վերցված է 2015 թ․ նոյեմբերի 14-ին. `{{cite web}}`: Invalid `|url-status=այո` (օգնություն)(անգլ.)
**Ումբերտո Մարտինս Դուարտե** (պորտ.՝ Humberto Martins, ապրիլի 14, 1961(1961-04-14), Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա)՝ թատրոնի և հեռուստատեսության բրազիլացի դերասան։

Կարիերա
-------

Դերասանի դեբյուտը եղել «Carmem» սերիալում 1987 թվականին։
1989 թվականին նա դեր է ստանում «O Sexo dos Anjos» սերիալում։
Նրա առաջին կարևոր, լուրջ դերը եղել է 1990 թվականին «Փոխնակ մայրը» սերիալում խաղացած կերպարը։

Սակայն դերասանը մեծ ճանաչում ձեռք բերեց 1993 թվականին «Տրոպիկանկայի գաղտնիքը» սերիալում կովբոյ Ալաորի դերը խաղալուց հետո։

1994 թվականին նա խաղում է իր առաջին գլխավոր դերը «Չորս անգամ չորս» նովելում։ Նա սցենարիստ Կառլոս Լոմբարդիի սիրելի դերասաններից մեկն է։ Նրա մոտ Ումբերտոն նկարահանվել է այնպիսի նովելներում, ինչպիսիք են ՝ «Vira-Lata» Լենին անունով հերոսի գլխավոր դերում, «Uga Uga»-ում Բերնարդոյի գլխավոր դերում, «O Quinto Inferno» մինիսերիալում, Չալեսի դերում, «Kubanacan»-ում՝ գեներալ Կամաչոյի դերում и «Pé na Jaca»-ում Մերլինի դերում։
1998 թվականին նա կերտում գլխավոր հերոսի՝ ոստիկան Շիկոյի կերպարը «Corpo Dourado» նովելում Քրիստիանա Օլիվեյրայի հետ։ Ի դեպ, նրա հետ Ումբերտոն խաղացել է 4 նովելում և մինիսերիալում։ 2000 թվականին Կլոն հեռուստասերիալում, 2005 թվականին նա Ամերիկա սերիալում նա խաղում է բիզնեսմեն Լաերտեյի դերը։ 2006 թվականին՝ «Սենյորիտա» սերիալում կերտում է վերահսկող Բրունոյի դերը։ 2008 թվականին նա կատարում է բացասական դեր «Beleza pura» սերիալում։ 2009 թվականին կրկին խաղում է բիզնեսմենի դերում Հնդկաստանի ճանապարհներ հեռուստասերիալում։ 2010 թ. նկարահանվում է «Գրված է աստղերին» սերիալում։ 2011 թվականին կրկին կերտում է բացասական կերպար «Մոգը » սերիալում։ 2012 թվականին խաղում է թուրք Նասիբի դերը «Գաբրիելա» սերիալում։
2014 թվականին՝ «Em Família» սերիալում, 2015 թվականին՝ «Totalmente Demais» սերիալում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «No ar em 'Beleza pura', Humberto Martins conta que já sofreu muito preconceito na TV». *O Globo* (բրազիլական պորտուգալերեն). 2008 թ․ հունիսի 23. Վերցված է 2024 թ․ հունվարի 31-ին.
2. ↑  «Humberto Martins e as semelhanças com Ramiro de "Caminho das Índias"». *CLAUDIA* (բրազիլական պորտուգալերեն). 2009 թ․ մարտի 24. Վերցված է 2024 թ․ հունվարի 31-ին.
3. ↑   *(312 թ․ մարտի 23). «Humberto Martins se prepara para brilhar em Escrito nas estrelas».* Acervo *(բրազիլական պորտուգալերեն). Վերցված է 2024 թ․ հունվարի 31-ին.* *`{{cite web}}`: `|last=` has numeric name (օգնություն)*

Արտաքին հղումներ
----------------


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: no2015138436 · VIAF: 447144783101414509059 · WorldCat VIAF: 447144783101414509059 |

 |
Լաֆկադիո Հեռն (Կոիձումի Յակումո), իռլանդա-հույն արձակագիր, որը հայտնի է ճապոնական մշակույթի նկատմամբ իր մեծ հետաքրքրությամբ
**Ճապոնաֆիլիա,** հետաքրքրություն կամ սեր Ճապոնիայի, նրա մշակույթի կամ լայն իմաստով ճապոնական ամեն ինչի հանդեպ։ Երկար ժամանակ Ճապոնիայով հետաքրքրվող մարդկանց անվանում են ճապոնաֆիլներ։

Նշանակություն
-------------

Ճապոներենում նման տեսակետներ անվանելու համար օգտագործվում է «սիննիտի» (ճապ.՝ 親日) բառը, որը կազմված է «սին» (ճապ.՝ 親)՝ «մասին» կամ «կողմ», և «նիտի» (ճապ.՝ 日)՝ Նիհոն (ճապ.՝ 日本, «Ճապոնիա») բառի առաջին հիերոգլիֆը, կանձիներից։ Արդյունքում՝ բառը թարգմանաբար նշանակում է «ճապոներենի մասին» կամ ուղակի «ճապոնական»։ Ճապոնիայում այս բառը մեկնաբանվում է որպես հայրենասիրության և հայրենիքի հանդեպ բարձր զգացմունքների արտահայտում։

Կիրառություն
------------

Եզրույթը հաճախ օգտագործվում է Ճապոնիայի հետ միջազգային հարաբերությունների համատեքստում։ Օրինակ՝ Ֆրանսիայում կատակով «ճապոնաֆիլ» են անվանում Ճապոնիայով հետաքրքրված երիտասարդներին։ Միևնույն ժամանակ, Թայվանի իշխանությունները բացասական իմաստով են իրենց երիտասարդներին անվանել «ճապոնաֆիլ» և երկրում սահմանել «ապաճապոնացում»։ Իսկ Հյուսիսային Կորեայում այս եզրույթի օգտագործումը կարող է համարվել պետական դավաճանության բացահայտ խոստովանություն։

Տես նաև
-------

* Ճապոնիզմ
* Ճապոնագիտություն
* Օրիենտալիզմ
* Կորեական ալիք

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Japanophile». *Webster's Third New International Dictionary, Unabridged*. Merriam-Webster. 2002. Վերցված է 2008 թ․ հունվարի 8-ին. «one who especially admires and likes Japan or Japanese ways»
2. ↑  Word IQ. Nippon and Nihon — Definition. Retrieved June 6, 2011, from «Архивированная копия». Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ մարտի 25-ին. Վերցված է 2013 թ․ դեկտեմբերի 21-ին. `{{cite web}}`: Invalid `|url-status=да` (օգնություն)
3. ↑  小泉八雲と近代中国 劉　岸偉
4. ↑  ●明治期の最重要英字新聞の初めての復刻～●復刻版『ジャパン・ウィークリー・メイル』The Japan Weekly Mail;A Political, Commercial, and Literary Journal, 1870—1917 Արխիվացված 2009-03-07 Wayback Machine
5. ↑  «ベッキー・クルーエル、美少女ユニット結成！». Արխիվացված է օրիգինալից 2010 թ․ օգոստոսի 12-ին. Վերցված է 2011 թ․ սեպտեմբերի 6-ին.
**Մակլեցկու անվան համերգասրահ** (ռուս.՝ Концертный зал имени Маклецкого), 400-տեղանոց համերգասրահ Ռուսաստանի Դաշնության Եկատերինբուրգ քաղաքում։ Գտնվում է Չայկովսկու անվան երաժշտական ուսումնարանի շենքում։ Համարվում է հնչականության չափանիշներով Ռուսաստանի լավագույն կամերային դահլիճը։

Առաջացման և գործունեության պատմություն
--------------------------------------

Մեծ համերգասրահը կառուցվել է 1900 թվականին Սիբիրյան բանկի տեղական մասնաճյուղի տնօրեն Իլյա Մակլեցկու միջոցներով։ Ըստ որոշ պատմական աղբյուրների՝ համերգային հարթակը նա նվիրել է իր դստերը։ Բացման պահից դահլիճում անցկացվել են դասական, հոգևոր երաժշտության համերգներ, ինչպես նաև թատերական բեմադրություններ։ 1912 թվականին Մակլեցկու անվան համերգասրահի հիման վրա բացվել են Կայսերական ռուսական երաժշտական ընկերության երաժշտական դասարանները, որոնք ավելի ուշ վերանվանվել են երաժշտական ուսումնարան։

Մակլեցկու անվան համերգասրահը աստիճանաբար հայտնի է դարձել Եկատերինբուրգի սահմաններից դուրս։ Խորհրդային տարիներին այստեղ հանդես են եկել Դմիտրի Շոստակովիչը, Սերգեյ Պրոկոֆևը, Դավիդ Օյստրախը և Գենրիխ Նեյգաուզը։ Այստեղ ելույթ է ունեցել Սվերդլովսկի պետական մանկական ֆիլհարմոնիայի ռուսական ժողովրդական գործիքների նվագախումբը Վ. Կ. և Լ. Ա. Վոլոխովների ղեկավարությամբ։ Երաժիշտներին գրավել է դահլիճի եզակի հնչականությունը, որի գաղտնիքը բացահայտված չէ մինչ օրս։ Փորձառու ձայնային ինժեներները, որոնք վերականգնել են դահլիճը, փորձել են որքան հնարավոր է վերականգնել դահլիճի ձայնային ինքնատիպությունը։

Վերակառուցվել է 1990-ից մինչև 2004 թվականները։ Վերակառուցումից հետո բացվել է 2004 թվականի նոյեմբերի 23-ին։

Փորձագետներից և ձայնային ռեժիսորներից կազմված հանձնաժողովի եզրակացության համաձայն՝ այս դահլիճը հնչականության չափանիշներով Ռուսաստանում հավասարը չունի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Концертный зал Маклецкого». EkaterinburgOut.Ru. Արխիվացված է օրիգինալից 2007 թ․ մայիսի 29-ին. Վերցված է 2009 թ․ հունիսի 13-ին. `{{cite web}}`: Invalid `|url-status=404` (օգնություն)
2. 1 2  «Сегодня в столице Урала откроется зал с лучшей акустикой в России». Екатеринбург Он-Лайн. 23 ноября 2004. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ մարտի 31-ին. Վերցված է 2009 թ․ հունիսի 13-ին.
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սարգիս Մովսիսյան (այլ կիրառումներ)

**Սարգիս Արմենի Մովսիսյան** (), Արցախի Հանրապետության Պաշտպանության բանակի սերժանտ, «Արիության համար» պարգևատրված հետմահու մեդալակիր։ Ծառայել է ԼՂՀ Մարտակերտի շրջանի N զորամասում, եղել է ջոկի հրամանատար։

Կենսագրություն
--------------

Սարգիս Մովսիսյանը ծնվել է 1994 թվականի հուլիսի 1-ին Արմավիրի մարզի Մայիսյան գյուղում։ Մայրը՝ Սոնյա Մանուկյանը, որդուն անվանում է Սարգիս, ի պատիվ Սուրբ Սարգսի, ցանկանալով, որ իր որդին լինի սրբի հովանու ներքո։
2000 թվականին Սարգիսը հաճախել է գյուղի միակ դպրոցը եղբոր՝ Վահագի հետ։ Դպրոցում աչքի է ընկել իր կազմակերպվածությամբ։
2010 թվականին ավարտել է Մայիսյանի միջնակարգ դպրոցը և նույն տարում ընդունվել Ճգնաժամային կառավարման պետական ակադեմիա, որտեղ սովորել է դասընկերոջ հետ։ Երկու տարի սովորելով՝ ցուցաբերել է լավ արդյունքներ։
2012 թվականին զորակոչվել է հայկական բանակ։ Սկզբնական շրջանում ծառայել է Վանաձորի ուսումնական զորամասում՝ Արարատ Խանոյանի հետ միասին։ Այստեղ ծառայել է 6 ամիս, որից հետո տեղափոխվել է ԼՂՀ-ի Մարտակերտի շրջանի N զորամաս կրտսեր սերժանտի կոչմամբ։
Սարգիսը եղել է սերժանտ և ջոկի հրամանատար։ Համաբանակային ընկերները նրան անվանել են «Վաշտի Հսկա»։ 2014 թվականին Սարգիս Մովսիսյանը մասնակցել է բազկամարտի համաբանակային մրցույթին, գրավել մրցանակային 2-րդ տեղը։

Հերոսական մահը
--------------

2014 թվականի օգոստոսի 1-ի լույս 2-ի գիշերը Ադրբեջանական զորքերի դիվերսիոն հարձակումը հետ մղելիս, Սարգիսը մարտի ժամանակ ծանր վնասվածք է ստանում է թոքի և ողնաշարի հատվածում։Մարտակերտի շրջանի հոսպիտալում կանգնեցնում են ներքին արնահոսությունը և օգոստոսի 2-ին անմիջապես ուղարկում ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական հոսպիտալ։ Օգոստոսի 2-ի գիշերը կատարում են 2-րդ ծանր վիրահատությունը։ Լույս 3-ին վիրահատության ժամանակ սերժանտ՝ Սարգիս Մովսիսյանը մահանում է։

Հուղարկավորությունը
-------------------

2014 թվականի օգոստոսի 5-ին Սարգիս Մովսիսյանին զինվորական կարգով հուղարկավորեցին հայրենի Մայիսյան գյուղում։ Արարողությանը ներկա էին նրա զինծառայող ընկերները, ՊՆ ղեկավար անձնակազմը և այլ բարձրաստիճան անձիք։

Սարգիս Մովսիսյանը հետմահու պարգևատրվել է Արիության մեդալով և ԼՂՀ «Արիության համար» մեդալով։
Սարգսի հարազատ դպրոցում՝ սեպտեմբերի 20-ին, տեղի ունեցավ նրա հիշատակին նվիրված միջոցառում։ Ռազմագիտության և 6-րդ դասարանի աշակերտները կրում են հերոսի անունը։
Մարտակերտի զորամասում Սարգիս Մովսիսյանի հիշատակին կագնեցված է խաչքար՝ եղբայրների կողմից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ԱՐԻՈՒԹՅԱՆ ՄԵԴԱԼՈՎ ՊԱՐԳԵՎԱՏՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ
2. ↑  «Սերժանտ Սարգիս Մովսիսյանը հետմահու պարգեւատրվել է «Արիության համար» մեդալով». president.nkr.am. 2014 թ․ օգոստոսի 3. Վերցված է 2015 թ․ հոկտեմբերի 10-ին.
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Իսրայելյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Գևորգ Ավանեսի Իսրայելյան** (մարտի 8, 1920(1920-03-08), Ներքին Սզնեք, Շուշիի գավառ, Ելիզավետպոլի նահանգ, Ադրբեջանի Ժողովրդավարական Հանրապետություն - հունվարի 31, 1989(1989-01-31), Թուրսունզադե, Districts under Central Government Jurisdiction, Տաջիկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ զինվորական, Փառքի երեք աստիճանի շքանշանների ասպետ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1920 թվականին Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության Ասկերանի շրջանի Ներքին Ազնիկ գյուղում։ Փառքի շքանշանի ասպետ։ Երբ հրապարակվել է ԽՍՀՄ-ի Գերագույն խորհրդի կողմից Փառքի շքանշանի երեք աստիճանը, բոլորն անհամբերությամբ սպասում էին, թե ով է այդ շքանշանը կրող առաջին երջանիկը։ Նա հայ ժողովրդի փառավոր զավակն էր։
Մահացել է 1986 թվականին Տաջիկստանի Ռեգար քաղաքում։

Ռազմական կարիերա
----------------

182-րդ հրաձգային դիվիզիայի 140-րդ գնդի բատալիոնի հրամանատարի տեղակալ։ Զորակոչվել է Կարմիր բանակ 1940 թվականից մինչև 1941 թվականի հուլիսի 22-ը ընկած ժամանակահատվածում։ Գևորգ Իսրայելյանը ապրել է նահանջի ծանր օրեր։ Հերոսի անունը արագ տարածվել էր ճակատում։ Պատերազմում առաջին Փառքի շքանշանի ստացման մասին գրել են թիկունքի շատ թերթեր, ինչպիսիք են «Պրավդա», «Կռասնայա զվեզդա» թերթերը։ Փառքի շքանշանի երրորդ աստիճանը Գևորգ Իսրայելյանը ստացել է 1943 թվականի նոյեմբերի 17-ին, երկրորդ աստիճանը` 1944 թվականի ապրիլի 27-ին, առաջին աստիճանը` 1945 թվականի մարտի 1-ին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին մասնակցել է մարտական գործողություններին հյուսիսարևմտյան, ապա` մերձբալթյան ճակատում։ Կարմիր բանակի գլխավոր քաղաքական ղեկավարությունը հայերենով և ռուսերենով լույս ընծայեց գեղարվեստական թերթոն, որը պատմում էր Իսրայելյանի մասին։ «Նա Փառքի շքանշանի առաջին ասպետն է։ Իսրայելյանը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի առաջին օրերին կռվում է ԽՍՀՄ ժողովրդի թշնամու դեմ։ Խփիր և վերացրու գերմանացիներին, ինչպես սերժանտ Իսրայելյանը»,-գրված էր թերթում։ Գևորգ Ավանեսի Իսրայելյանը նաև պարգևատրված է «Կարմիր աստղ», «Կարմիր փառք» շքանշաններով և «Մարտական վաստակի համար» մեդալով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974.
2. 1 2 3 4 5 6  Ով ով է. հայեր (հայ.) / Հ. Այվազյան — Երևան: Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 2005. — հատոր 1. — էջ 468.
3. ↑  Իսրայելյան Գևորգ Ավանեսի(չաշխատող հղում)
4. ↑  Գևորգ Իսրաելյան

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիդարանն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Գևորգ Իսրայելյան» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Երկրի հերոսներ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 17994 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 419)։*  |
**Նադի** (ֆիջ.՝ Nadi), քաղաք Ֆիջիում։

Աշխարհագրություն
----------------

Նադի քաղաքը գտնվում է Վիտի-Լևու կղզու արևմտյան ափին։ Արևելքում ողողվում է Նադի գետի ջրերով։ Քաղաքի մակերեսը կազմում է 7,8 կմ²։ Բաժանված է երեք վարչական շրջանի․

* Նադի,
* Մարտինտար,
* Նամակա։

Պատմություն
-----------

Քաղաքը հիմնադրվել է 1947 թվականին։ 1972 թվականին Նադիում հաստատվել է տեղական ինքնավարության համակարգ։

Բնակչություն
------------

2007 թվականի մարդահամարի արդյունքների համաձայն՝ քաղաքում ապրում է 11871 մարդ։ Վերջինիս շնորհիվ այն դարձել է բնակչության թվով չորրորդ քաղաքը Ֆիջիում։ Նադիի էթնիկ կազմը բազմազան է․ այնտեղ ապրում են ինչպես Ֆիջիացիներ և հնդիկներ, որոնք կազմում են Ֆիջիի բնակչության մեծամասնությունը, այնպես էլ բազմաթիվ օտարերկրացիներ։

Նադին Ֆիջիում հանդիսանում է հինդուիզմի և իսլամի կենտրոնը։ Քաղաքում է գտնվում հարավային կիսագնդի ամենախոշոր հինդուիստական տաճարը՝ Շրի Շիվա Սուբրամանյա տաճարը (անգլ. Sri Siva Subramaniya temple)։

Քաղաքը սպասարկվում է Նադի միջազգային օդանավակայանի կողմից, որը գտնվում է քաղաքի կենտրոնից մոտ 9 կմ հեռավորության վրա։

Տնտեսություն
------------

Քաղաքը հանդիսանում է գյուղատնտեսական շրջանի կենտրոնը։ Արդյունաբերության առաջատար ճյուղը սննդի արդյունաբերությունն է (նախ և առաջ շաքարի և շաքարեղեգի արտադրությունը)։

Նադիի բյուջեի զգալի մասն են կազմում զբոսաշրջությունից ստացված եկամուտները։

Պատկերասրահ
-----------

* Կենտրոնական փողոցը՝ կունիս-ՌոուդԿենտրոնական փողոցը՝ կունիս-Ռոուդ
* Տեղական հինդուիստական տաճարՏեղական հինդուիստական տաճար
* Տեղական հինդուիստական տաճարՏեղական հինդուիստական տաճար
* Նադի միջազգային օդանավակայանի մուտքըՆադի միջազգային օդանավակայանի մուտքը

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «History» (անգլերեն). Nadi Town Council. Վերցված է 2010 թ․ ապրիլի 11-ին. `{{cite web}}`: Invalid `|url-status=404` (օգնություն)(չաշխատող հղում)
2. ↑  «Country profile: Fiji» (անգլերեն). Guardian News and Media Limited. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ ապրիլի 22-ին. Վերցված է 2010 թ․ ապրիլի 11-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Նանդիի զբոսաշրջության կայք(անգլ.)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Նադի» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4379342-3 · VIAF: 144313242 · WorldCat VIAF: 144313242 |

 |
**Նիսի** (ճապ.՝ 西区 *Նիսի կու*, «Արևմտյան շրջան»),Ճապոնիայի Հիրոսիմա պրեֆեկտուրայի Հիրոսիմա քաղաքի շրջան։ 2007 թվականի հոկտեմբերի 1-ի դրությամբ շրջանի մակերեսը կազմել է 35,67 կմ²։ 2011 թվականի հունիսի 1-ի մարդահամարի տվյալներով բնակչության թիվը կազմել է 187 956 մարդ։

Շրջանի խորհրդանիշներ
--------------------

Նիսի զինանշանը շրջանի հատակագծի ոճավորված պատկերն է, որի կենտրոնում հոսում է Օտա գետը, իսկ լատինատառ այբուբենի W նշանը՝ WEST (արևմուտք) բառի սկզբնական տառը, կապված է շրջանի անվան հետ։

Նիսիի դրոշը սպիտակ կտոր է, որի կողքերը համապատասխանում են 2-3-ին։ Կտորի կենտրոնում պատկերված է տարածաշրջանի կապույտ զինանշանը։ Կապույտ և սպիտակ գույները խորհրդանշում են «հարուստ և մաքուր ջրեր» և «խաղաղություն և մաքրություն»։

Ընդհանուր տեղեկություն
----------------------

«Գանձերի մեհյան», Միտակի դերա, բուդդայական տաճար
Նիսի շրջանը գտնվում է Հիրոսիմայի հարավային մասում՝ Օտա գետի դելտայում։ Նրանից դեպի արևմուտք հոսում է Տեմման գետը, իսկ արևելք՝ Յախատա գետը։ Շրջանի հարավը ողողված է Ճապոնական ներքին ծովի Հիրոսիմա ծոցի ջրերով։

Նիսիի գլխավոր ջրային ճանապարհը Օտա գետի դրենաժային ջրանցքն է, որը հոսում է շրջանի կենտրոնական մասում։ Արևմուտքից արևելք այն հատում է № 2 ազգային մայրուղին, JR West երկաթուղային գիծը և Հիրոսիմայի տրամվայը դեպի Միյաջիմա։ Հյուսիսում կա № 54 ազգային մայրուղի և JR West Cabe գիծը։

Շրջանի արևելյան մասը գտնվում է Օտա դելտայում։ Այստեղ կան բնակելի շենքեր, խանութներ, կազմակերպություններ ու գործարաններ։ Արևմտյան տարածքը լեռնոտ է, ունի գեղեցիկ տեսարաններ և մեծ բնակելի տարածք է։ Նիսիից արևմուտք է գտնվում նաև քաղաքի առևտրային կենտրոնը, որի ամենամեծ հաստատությունը Կենտրոնական մեծածախ շուկան է։ Այն «Հիրոսիմայի խոհանոցի» դեր է կատարում։

Նիսին քաղաքի կարևոր տրանսպորտային շրջան է։ Այստեղ են գտնվում Յոկոգավա և Նիսի Հիրոսիմա գլխավոր կայանները՝ JR West-ի կողմից և քաղաքի Արևմտյան Հիրոսիմայի օդանավակայանը։

Շրջանում կան բազմաթիվ զբոսայգիներ, որոնցից ամենամեծն է Միտակին և Ռյուոն։ Վերջինիս տարածքում է գտնվում հնագույն բուդդայական Միտակի դերա տաճարը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  広島県の人口移動（広島県人口移動統計調査）最新 | 広島県 (яп.)
2. ↑  国土地理院｜URL変更のお知らせ
3. ↑  «Архивированная копия». Արխիվացված է օրիգինալից 2008 թ․ փետրվարի 21-ին. Վերցված է 2008 թ․ փետրվարի 23-ին. `{{cite web}}`: Invalid `|url-status=да` (օգնություն)

Գրականություն
-------------

* (яп.) Ниси (Хиросима) // *Большой словарь японских топонимов Кадокава.* *Префектура Хиросима (34)*. — Токио: Кадокава сётэн, 1987.
* Ниси (Хиросима) // Энциклопедия Ниппоника : [яп.] = 日本大百科全書 : 全26冊巻. — 2版. — 東京 : 小学館, 1994—1997.

Արտաքին հղումներ
----------------

* (ճապոներեն) Նիսի տարածքի պաշտոնական կայքը