recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Բաթումի Ստալինի թանգարան**, նախկին կենսագրական թանգարան Վրաստանի Բաթում քաղաքում, որը նվիրված է Իոսիֆ Ստալինին։ Վերջինս 1901-1902 թվականներին քարոզչական աշխատանք է տարել Բաթումի բանվորական բնակչության շրջանում։ Թանգարանը փակվել է 2013 թվականին՝ ցածր հաճախելիության և այցելուների պակասի պատճառով։

2010 թվականին թանգարանի տարածքի սեփականատերը դարձել է վրացի գործարար Թենգիզ Բակուրիձեն։ Թանգարանի մի շարք ցուցանմուշներ, ներառյալ Ստալինի կիսանդրին, անձնական իրերը և կոմունիստական սիմվոլիկան տեղափոխվել են Բաթումի տեղական ուսումնասիրությունների թանգարան, մինչդեռ թանգարանի շենքը վերակառուցվել է և վարձակալությամբ հանձնվել տարբեր խանութների։ Տեղի բնակիչներից մեկը լրագրողներին հայտնել էր, որ Թենգիզ Բակուրիձեն թանգարանի շենքը գնել է հենց կոմերցիոն նպատակներով, որպեսզի այն դարձնի փողոցի առևտրային հատված։ Շինարարական աշխատանքների ժամանակ Ստալինի արձաններից մեկը վնասվել է։ Բակուրիձեի որոշմամբ Ստալինի մյուս արձանը մինչ օրս կանգուն է նախկին թանգարանի մուտքի դիմաց։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  Simon Sebag Montefiore (2007). *Young Stalin*. Knopf. էջեր 77–79. ISBN 1400044650.
2. ↑  «Stalin Museum was abolished in Batumi». Georgian News TV. 2013 թ․ հուլիսի 10. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ հոկտեմբերի 21-ին. Վերցված է 2014 թ․ հոկտեմբերի 16-ին.
3. ↑  *Gruzja. Przewodnik globtrotera*. Poznań. 2012. էջ 17-18. ISBN 9788393493708. `{{cite book}}`: Unknown parameter `|ad1=` ignored (օգնություն); Unknown parameter `|soyadı1=` ignored (օգնություն)CS1 սպաս․ location missing publisher (link)
4. ↑  «Stalin Museum was abolished in Batumi». Georgian Journal. 10 Temmuz 2013. Արխիվացված օրիգինալից 2019-07-02-ին. Վերցված է 2 Temmuz 2019-ին. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|ad1=` ignored (օգնություն); Unknown parameter `|soyadı1=` ignored (օգնություն)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Իշխանյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Ավետիք Ռաֆայելի Իշխանյան** (փետրվարի 25, 1955(1955-02-25), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), իրավապաշտպան, հասարակական գործիչ, «Հայաստանի Հելսինկյան կոմիտեի» իրավապաշտպան հասարակական կազմակերպության ղեկավար։

Կենսագրություն
--------------

Ավետիք Իշխանյանը ծնվել է 1955 թվականին՝ Երևանում։ Հայրը հայտնի լեզվաբան, գրականագետ Ռաֆայել Իշխանյանն է, մայրը Վահան Չերազի դուստր՝ մանագիտությամբ լեզվաբան՝ Բյուրակն Չերազը։ Ավետիք Իշխանյանը 1972 թվականին ավարտել է Ն.Կ. Կրուպսկայայի անվան թիվ 19-ը (այժմ՝ Նիկոլ Աղբալյանի անվան թիվ 19) միջնակարգ դպրոցը։ 1972-1977 թվականները սովորել է Երևանի Պետական համալսարանի երկրաբանական ֆակուլտետի գեոֆիզիկայի բաժնում։

1977-1984 թվականներին աշխատել է Երևանի «Հայգունմետգիտնախագիծ» գիտահետազոտական ինստիտուտի երկրաբանական բաժնում՝ սկզբում որպես որպես ինժեներ, ապա՝ ավագ գիտաշխատող, այնուհետև պետրոֆիզիկայի ենթաբաժնի վարիչ։

1984-1987 թվականներին կրթությունը շարունակել է Լենինգրադի (Սանկտ Պետերբուրգ) Համամիութենական երկրաբանական գիտահետազոտական ինստիտուտի (ՎՍԵԳԵԻ) ասպիրանտուրայում, 1987 թվականին Լենինգրադում պաշտպանել է ատենախոսություն և ստացել երկրաբանա-հանքաբանական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։

Հայաստան վերադառնալուց հետո 1987 թվականին համախոհների հետ հիմնադրել և ղեկավարել է կրթական «Մաշտոց» միավորումը։

1988 թվականի օգոստոսից Ավետիք Իշխանյանը եղել է «Ղարաբաղ» կոմիտեի անդամ։

1996 թվականին համախոհների հետ հիմնադրել, այժմ էլ ղեկավարում է «Հայաստանի հելսինկյան կոմիտե» իրավապաշտպան հասարակական կազմակերպությունը։ Ավետիք Իշխանյանը բազմաթիվ գիտական աշխատանքների, հրապարակախոսական հոդվածների հեղինակ է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Armhels | Human rights in Armenia». Արխիվացված է օրիգինալից 2021 թ․ սեպտեմբերի 11-ին. Վերցված է 2020 թ․ հոկտեմբերի 23-ին.
2. 1 2  «168.am ինտերնետային կայք». Վերցված է 2020 թ․ հոկտեմբերի 21-ին.
3. ↑  «ՀՀՇ տեղական խորհուրդների նախագահները 1989 թվականին | Aniarc» (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2020 թ․ հոկտեմբերի 23-ին.
4. ↑  ««Ղարաբաղյան շարժման Հայաստանի կոմիտե»-ի և ՀՀՇ հանրապետական խորհրդի կազմը. 1989 թվական | Aniarc» (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2020 թ․ հոկտեմբերի 23-ին.
**Ռամոն Աբելեդո** (իսպ.՝ Ramón Gregorio Abeledo, ապրիլի 29, 1937(1937-04-29), Արգենտինա), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։

Ակումբային կարիերա
------------------

Ռամոն Աբելեդոն իր ֆոտբոլային կարեիրան սկսել է 1955 թվականին, «Ինդեպենդետե» ակումբում, որտեղ էլ անց է կացրել իր կարիերայի մեծ մասը։ Այս ակումբի կազմում Աբելեդոն երկու անգամ դարձել է չեմպիոն` 1960 և 1963 թվականներին։ 1964 թվականին նա տեղափոխվել է «Բոկա Խունիորս»։ «Բոկա Խունիորսի» կազմում Աբելեդոն անցեկացրել երկու հանդիպում։

Միջազգային կարիերա
------------------

Ռամոն Աբելեդոն Արգենտինայի հավաքականի կազմում մասնակցել է 1962 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությանը։ Սակայն Արգենտինայի հավաքականի անցկացրած երեք հանդիպումներից ոչ մեկին Աբելեդոն չի մասնակցել։

Ձեռքբերումներ
-------------

### Ակումբային

**Ինդեպենդետե**

* Արգենտինայի ֆուտբոլի առաջնություն (2). 1960 (չեմպիոն), 1963 (չեմպիոն)

**Բոկա Խունիորս**

* Արգենտինայի ֆուտբոլի առաջնություն (1). 1964 (չեմպիոն)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  FBref.com(բազմ․)
2. 1 2  Արգենտինական ֆուտբոլի տվյալների շտեմարան (իսպ.)
3. ↑  «Ramon Abeledo in the World Cups». *www.thesoccerworldcups.com*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | BDFA · FootballDatabase.eu · National Football Teams.com · worldfootball.net (խաղացող) · ՖԻՖԱ |

 |
**Օլգա Օսիպյան** (հայերեն՝ Օլգա Օսիպյան, սեպտեմբերի 2, 1995(1995-09-02), Հայաստան), հայ ֆուտբոլիստուհի, հարձակվող։ Հանդես է գալիս Հայաստանի ազգային հավաքականում և ուկրաինական «Արևածագ» ակումբում։

Կենսագրություն
--------------

2014 թվականին Ռուսաստանում հանդես է եկել Մորդովոչկա ակումբում (Սարանսկ)։ Ռուսաստանի բարձրագույն խմբում առաջին խաղը խաղացել է 1994 թվականի ապրիլի 13-ին «Ռյազան-ՎԴՎ» ակումբի հետ` 82-րդ րոպեին փոխարինելով Անաստասիա Խավանսկայային։ Ընդամենը ռուսական ակումբի կազմում խաղացել է բարձրագույն խմբի 3 հանդիպում և բոլորում փոխարինման է դուրս եկել։

2015-2018 թվականներին խաղացել է ղազախական «Կոկշե»/«Օկժետպես» ակումբում։ Դարձել Է Ղազախստանի ազգային առաջնության արծաթե (2017, 2018) և բրոնզե (2015) մրցանակակիր, 2015 թվականի *Ղազախստանի Գավաթի* եզրափակիչի մասնակից։ 2015 թվականին իր առաջին մրցաշրջանում անցկացրել է 13 հանդիպում և Ղազախստանի բարձրագույն լիգայում խփել է 5 գոլ։ 2017 թվականին առաջնության ռմբարկուների մրցաշարում զբաղեցրել է երրորդ տեղը` 13 գոլով։ 2018 թվականին ճանաչվել է առաջնության լավագույն հարձակվող։

2019 թվականի գարնանը տեղափոխվել է ուկրաինական «Արևածագ» ակումբ։ Ուկրաինայի առաջնությունում առաջին հանդիպումը կայացել է 2019 թվականի ապրիլի 14-ին «Լադոմիր» ակումբի (Վլադիմիր-Վոլինսկի) դեմ և նույն խաղում խփել է իր առաջին գոլը` իրացնելով 11 մետրանոց հարվածներ։ 2018-2019 մրցաշրջանի գարնանային հատվածում անցկացրել է 7 հանդիպում, խփել է 4 գոլ և դարձել առաջնության բրոնզե մեդալակիր։

Հանդես է եկել Հայաստանի երիտասարդական և պատանեկան հավաքականներում։ 2011-2012 թվականներին Հայաստանի ազգային հավաքականի կազմում անցկացրել է 8 հանդիպում` Եվրոպայի 2013 թվականի առաջնության ընտրական մրցաշարում, ապա երկար տարիներ հավաքականը չի գումարվել։ Թիմի վերստեղծումից հետո 2020 թվականի մարտին շարունակել է ելույթները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Soccerdonna (գերմ.) — 2010.
2. ↑  MORDOVOCHKA VS. RYAZAN 1 — 3
3. ↑  Ольга Осипян
4. ↑  Определился чемпион Казахстана среди женских команд
5. ↑  Протокол матча Восход (Старая Маячка)-Ладомир (Владимир-Волынский)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ֆուտբոլիստի էջը *soccerway.com* կայքում(անգլ.)
* wfpl.com.ua կայքի էջը
**Ալյոնա Անդրեևա** (նոյեմբերի 21, 1997(1997-11-21), Կամենսկ-Ուրալսկի, Սվերդլովսկի մարզ, Ռուսաստան), ռուս ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան Չերտանովո (կանանց ֆուտբոլային ակումբ), Ռուսաստանի կանանց ֆուտբոլի ազգային հավաքական։

Կարիերա
-------

Ֆուտբոլով զբաղվել սկսել է 5 տարեկանում։ Առաջին մարզիչը եղել է Վոստրոուխով Յուրի Իվանովիչը։ Հանդես է եկել կիսապաշտպանի դիրքում, ինչպես նաև հարձակվողի դիրքում։

### Ակումբային

Պատկեր:Празднования гола Алёна Андреева.jpgՌյազան ՎԴՎ ակումբի դարպասի դեմ գոլի տոնումը 2016 թվականի հուլիսի 10-ին:
Ռուսաստանի առաջնության դեբյուտը կատարել է 2014 թվականի ապրիլի 13-ին, ՑՍՊ-ում Զորկիի դեմ խաղում, ուժի մեջ է մեկնարկային կազմում մի ամբողջ խաղին։ 2014 թվականի մայիսի 18-ին խփել է իր առաջին գոլը Րյազանի ՎԴՎ-ի դարպասը։

Ապրիլի 16-ին ելույթ ունեցավ «Չաթանովոյում» (կանանց ֆուտբոլային ակումբում), «Քամբանչկա»-ի դեմ խաղում և աչքի ընկավ գոլով խաղի 90-րդ րոպեում։

### Հավաքականում

Ռուսաստանի կանանց պատանեկական հավաքական (U-17), իր դեբյուտը մեկնարկեց 2012 թ. Օգոստոսի 19-ին Ադրբեջանի ազգային հավաքականի հետ ընկերական խաղում և 7-րդ րոպեին գոլ խփեց, և փոխարինվեց 41-րդ րոպեին։ 2012 թ. Հոկտեմբերի 29-ին ՌԴ-ում ՌԴ-ի երիտասարդական առաջնության առաջին որակավորման փուլում տեղի ունեցած Կանանց պատանի երիտասարդական ազգային հավաքականի (U-17) ազգային հավաքականի երիտասարդական հավաքականի համար առաջին պաշտոնական խաղը և Հեթտրիկ, վաստակելով 8, 50 և 53 րոպե խաղացողը դարձավ լավագույն ռմբարկուն Ռուսաստանի կանանց պատանեկան հավաքականի կանանց պատանեկան թիմը (U-17) 4 գոլ, նախընտրական փուլի 3 խաղերում։

Ռուսաստանի կանանց երիտասարդական հավաքականը 2014 թվականի մարտի 17-ին կատարել է իր դեբյուտը՝ մասնակցելով Բելառուսի դեմ ընկերական խաղին՝ փոխարինվելով 46-րդ րոպեին։ 2014 թվականի ապրիլի 5-ին անցկացվող Ռուսաստանի ֆուտբոլի կանանց երիտասարդական ազգային հավաքականի առաջին ազգային խաղը տեղի ունեցավ Խորվաթիայի հավաքականի դեմ Եվրոպայի առաջնության ընտրական փուլում։

Ռուսաստանի կանանց ազգային հավաքականը առաջին խաղը անցկացրեց 2014 թվականի փետրվարի 9-ին ԱՄՆ-ի կանանց ազգային հավաքական-ի դեմ, որը փոխարինվեց 88-րդ րոպեին Պատյուխինոյի փոխարեն։

Ձեռքբերումներ
-------------

* Լավագույն ռմբարկու Ռուսաստանի ֆուտբոլի կանանց պատանեկան հավաքական (U-17): 7 գոլ
* Բրազիլիայի միջազգային առաջնության բրոնզե մրցանակակիր։ 2016

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2  Soccerdonna (գերմ.) — 2010.

Աղբյուրներ
----------

* Алёна Андреева Արխիվացված 2016-11-23 Wayback Machine
* Алёна Андреева(չաշխատող հղում)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | FootballDatabase.eu · soccerdonna.de · Soccerway · worldfootball.net (խաղացող) · ՈւԵՖԱ |

 |
Art & Ice бронзовый призер Nations'Cup 2019Art & Ice Nations'Cup 2019 Novice
**Բալետը սառույցի վրա** (SBL), գեղասահքի տեսակ (ԱՄՆ-ում և Ավստրալիայում ունի «Սառցե թատրոն» անվանում, «ՏԻ»), որի մեջ միավորված են միայնակ չմշկասահքը, զուգասահքը, պարը սառույցի վրա և սինխրոն գեղասահքը։ Այն գեղեցիկ բեմականացում է, որն ունի սյուժե, հագուստի ոճի և դեկորացիայի հատուկ կամ թեմատիկ համալրումներ։

Թիմեր
-----

Սպորտային այս բալետը կազմված է խիստ որոշակի կարգուկանանով։ Համաձայն միջազգային կանոնների, յուրաքանչյուր թիմ կարող է ունենալ 10 - 24 գեղասահորդներ։ Սովորաբար օպտիմալ թիմը բաղկացած է լինում 16-20 հոգուց։ Թիմերը մրցում են մի քանի կատեգորիաներում, հիմնականում տարիքային փուլով և ըստ մասնակիցների սահմանված քանակի մակարդակի։ 

 "Տոմիլինո" КДЮСШ

Թիմային կառուցվածքներ
---------------------

Միջազգային մրցույթի կանոնները սահմանում են թիմերի չորս հիմնական կատեգորիաներ` Novice, Junior, Senior, Adult: Որոշ երկրներում կան նաև լրացուցիչ կատեգորիաներ` Preliminaries (Նախնական) և Open (Բացարձակ)։

Ոլորտի հայտնի մարդիկ
--------------------

՞ Ալեքսեյ Դանդուրյան - «Բալետ սառույցի վրա» պետական անսամբլի գլխավոր նկարիչ,  

՞ Եվգենի Չանգա - լատիշ խորհրդային բալետմայստեր։ Լատվիական ԽՍՀ (1956 թ.) և Հայկական ԽՍՀ (1963 թ.) արվեստի վաստակավոր գործիչ,  

՞ Լյուդմիլա Սմիռնովա - խորհրդային գեղասահորդուհի, հանդես է եկել զուգասահքում,  

՞ Ալեքսանդր Գորելիկ - խորհրդային գեղասահորդ, 1967 թվականի ԽՍՀՄ առաջնության բրոնզե մրցանակակիր, 1967 թվականի աշխարհի առաջնության և 1967 թվականի Եվրոպայի առաջնության մասնակից զուգասահքում,  

՞ Անատոլի Եվդոկիմով - 1967 թվականի աշխարհի առաջնության և 1967 թվականի Եվրոպայի առաջնության մասնակից զուգասահքում,  

՞ Մարինա Պեստովա - խորհրդային գեղասահորդուհի, հանդես է եկել զուգասահքում, 1997 թվականից` «Disney on ICE» սառույցի վրա բալետի մենապարուհի,  

՞ Ալեքսեյ Ուլանով - 1972 թվականի Օլիմպիական չեմպիոն, աշխարհի և Եվրոպայի քառակի չեմպիոն (1969-1972 թթ.), ԽՍՀՄ կրկնակի չեմպիոն (1970, 1971 թթ.),  
 
՞ Օլեգ Պրոտոպոպով - ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1962 թվական զուգասահքում, զրկվել է 1979 թվականին), կրկնակի օլիմպիական չեմպիոն,  

՞ Ելենա Չայկովսկայա - գեղասահքի խորհրդային և ռուս մարզիչ, հեղինակ է գեղասահորդի դաստիարակությանը վերաբերող մի քանի գրքերի:

Բալետ սառույցի վրա` "Պինգվիններ" կատեգորիա

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑
2. ↑  novice(չաշխատող հղում)

Արտաքին հղումներ
----------------

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Բալետ սառույցի վրա** կատեգորիայում։ |

* USFSA Ice Theatre Արխիվացված 2010-03-16 Wayback Machine
* Colonial Figure Skating Club Broadway Blades Արխիվացված 2016-03-04 Wayback Machine
* 2009 National and International Theatre on Ice Competition Results Արխիվացված 2012-03-09 Wayback Machine
* Imagica Theatre on Ice of Boston
* Los Angeles Ice Theatre Արխիվացված 2014-05-17 Wayback Machine
* Act One of Boston Theatre on Ice
* Space Coast Hurricanes
* Ballet on ice Penguins, Moscow Արխիվացված 2013-05-22 Wayback Machine
* Harmony Theatre Company
* Bravo! Theater on Ice of New Jersey
* Ice Theater of St. Petersburg, Russia
* Art&Ice,Vidnoe, Russia
**Վալենտինա Բերգամասկի** (իտալ.՝ Valentina Bergamaschi, հունվարի 22, 1997(1997-01-22), Վառեսե, Լոմբարդիա, Իտալիա), իտալացի ֆուտբոլիստուհի, «Միլանի» և Իտալիայի հավաքականի հարձակվող։ 2014 թվականի աշխարհի և Եվրոպայի մինչև 17 տարեկանների առաջնությունների բրոնզե մեդալակիր, Շվեյցարիայի 2017 թվականի չեմպիոն և գավաթակիր։

Կարիերա
-------

### Ակումբներ

Վալենտինա Բերգամասկին ծնվել է 1997 թվականի հունվարի 22-ին, Վարեսում։ Ֆուտբոլ խաղալ սկսել է Կարավատե քաղաքի մանկական թիմում։ 2011/12 մրցաշրջանից առաջ պայմանագիր է կնքել «Ալտո Վերբանոյի» հետ, որը հանդես էր գալիս D սերիայում։ 2014 թվականի ամռանը Վալենտինան տեղափոխվել է Շվեյցարիայի առաջնության երկրորդ դիվիզիոնի «Ռապիդ» (Լուգանո)։ 2014/15 մրցաշրջանի արդյունքներով ակումբը հաղթել է առաջնությունում և դուրս եկել բարձրագույն դիվիզիոն։ Հաջորդ մրցաշրջանից առաջ կանանց թիմն առանձնացել է տղամարդկանց ակումբից և վերանվանվել «Լուգանո 1976»։

2018 թվականին Բերգամասկին տեղափոխվել է «Նոյնկիրխ»։ Թիմի կազմում 2016/17 մրցաշրջանում դարձել է Շվեյցարիայի գավաթակիր, նվաճել ոսկե մեդալներ և դարձել առաջնության լավագույն ռմբարկու։ 2017 թվականի հունիսին «Նոյնկիրխը» ֆինանսական խնդիրների պատճառով հրաժարվել է առաջնությունից։ Մեկ ամիս անց Վալենտինան տեղափոխվել է «Բրեշիա»։

2018 թվականի հուլիսին պայմանագիր է կնքել «Միլանի» հետ։

### Հավաքական

2014 թվականին Վալենտինան Իտալիայի մինչև 17 տարեկանների հավաքականի կազմում դարձել է Եվրոպայի և աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ 2019 թվականի մայիսին նա ընդգրկվել է Իտալիայի հավաքականի հայտացուցակում՝ մասնակցելու Ֆրանսիայում կայանալիք աշխարհի առաջնությանը։

Ձեռքբերումներ
-------------

### Ակումբային

Շվեյցարիա **Նոյնկիրխ**

* Շվեյցարիայի չեմպիոն - 2016/17
* Շվեյցարիայի գավաթակիր - 2016/17

Իտալիա **Բրեշիա**

* Իտալիայի սուպերգավաթակիր - 2017

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2  Soccerdonna (գերմ.) — 2010.
2. 1 2 3  «Buon compleanno a Valentina Bergamaschi». *acmilanwomen.it* (իտալերեն). AC Milan Women. 2019 թ․ հունվարի 22. Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ հունիսի 9-ին. Վերցված է 2019 թ․ հունիսի 9-ին.
3. ↑  «Valentina BERGAMASCHI». *fifa.com* (անգլերեն). FIFA. Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ հունիսի 8-ին. Վերցված է 2019 թ․ հունիսի 9-ին.
4. ↑  «Italy name Women's World Cup squad». *football-italia.net* (իտալերեն). Tiro Media Ltd. 2019 թ․ մայիսի 24. Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ մայիսի 25-ին. Վերցված է 2019 թ․ հունիսի 9-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Վալենտինա Բերգամասկիի Էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | FootballDatabase.eu · soccerdonna.de · Soccerway · playmarkerstats.com (խաղացող) · worldfootball.net (խաղացող) · ՈւԵՖԱ · ՖԻՖԱ |

 |
**Գլեդիս Մոլեֆի Օլեբիլ Մասիրե** (անգլ.՝ Gladys Molefi Olebile Masire, հուլիսի 30, 1932(1932-07-30), Մահիկենգ - մայիսի 17, 2013(2013-05-17), Փարքթաուն, Յոհաննեսբուրգ (քաղաքային շրջան), Գաուտենգ, ՀԱՀ), բոտսվանացի ուսուցիչ, քաղաքական գործիչ։ Եղել է Բոտսվանայի ամենաերկար կառավարող Առաջին տիկինը (1980-1998)։

Կենսագրություն
--------------

Օլեբիլ Մասիրեն ծնվել է 1932 թվականին Մաֆիկենգի Մոդիմոլա գյուղում՝ Ֆենկվան Մոգվերայի և Մաբու Մոգվերայի ընտանիքում։ Մորական կողմից սերում է Տավանա-ա-Թշիդի Մինա Տոլո թագավորական ընտանիքից։ Տիգերկլուֆն ավարտից հետո նա գնացել է մոր հետքերով և դարձել ուսուցիչ, երկար տարիներ դասավանդել Մաֆիկենգում, իսկ ավելի ուշ՝ Կանեում։

1980-ական թվականներին Բոտսվանայում ԱՄՆ դեսպան Հորաս Դաուսոնի կնոջ՝ Լուլա Հորասի աջակցությամբ Օլեբիլ Մասիրեն Բոտսվանայում կազմակերպել է առաջին բարեգործությունը։ Բարեգործությունն անվանվել է «Երեխան երեխային Բոտսվանայի հիմնադրամ», և Օլեբիլ Մասիրեն մինչև 1996 թվականին եղել է հիմնադրամի պատվավոր նախագահ։

1990 թվականին Օլեբիլ Մասիրեն եղել է Մանդելայի ազգային ընդունելության կոմիտեի անդամ, որն օգնել է նախապատրաստվելու Նելսոն Մանդելայի 1990 թվականի հունիսին դեպի Գաբորոնե այցին Ռոբենայլենդից ազատագրվելուց հետո։

Մահացել է 2013 թվականի մայիսի 17-ին Հարավաֆրիկյան Փարքթաուն արվարձանի Միլփարկ հիվանդանոցում։ Թաղված է Կանեում 2013 թվականի մայիսի 25-ին։

Անձնական կյանք
--------------

1958 թվականին ամուսնացել է Բոտսվանայի նախկին նախագահ Կվետ Կետումիլե Մասիրեի հետ և ունեցել են վեց երեխա։


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Նախորդող**Ռութ Ուիլյամս Կհամա | **Բոտսվանայի առաջին տիկինԳլեդիս Օլեբիլ Մասիր**1980 - 1998 | **Հաջորդող**Բարբարա Մոգաե |

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2  «Fare thee well...Mother of the Nation». gov.bw. Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 15-ին.
2. ↑  «National Headliners». *Jet*. 1990 թ․ օգոստոսի 6. էջ 12. Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 15-ին.
3. ↑  Pridmore, Pat (1996). *Children as health educators : the child-to-child approach* (PDF) (Ph.D.). University of London.
4. ↑  Makgala, Christian John (2006). «The BNF and BDP's 'Fight' for the Attention of the ANC, 1912-2004: A Historical Perspective». *Botswana Notes and Records*. **38**: 115–133. JSTOR 41235991.
5. ↑  Morton, Fred; Ramsay, Jeff; Themba Mgadla, Part (2008). *Historical Dictionary of Botswana* (4th ed.). էջ 208. ISBN 9780810854673. Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 15-ին.
**Սահլե Վորկ Զևդե** (ամհարերեն՝ ሳህለወርቅ ዘውዴ, փետրվարի 21, 1950(1950-02-21), Ադիս Աբեբա, Եթովպական կայսրություն), եթովպացի դիվանագետ, ներկայումս Եթովպիայի նախագահն է՝ դառնալով առաջին կինը, որը զբաղեցնում է այդ պաշտոնը։ Նախագահ է ընտրվել Դաշնային խորհրդարանական վեհաժողովի անդամների կողմից 2018 թվականի հոկտեմբերի 25-ին։ Զևդեն եղել է դիվանագետ, Աֆրիկյան միությանը կից ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարի հատուկ ներկայացուցիչ Անտոնիու Գուտեռեշը և Աֆրիկյան միությանը կից Միավորված ազգերի կազմակերպության բաժանմունքի ղեկավարը՝ Միավորված ազգերի կազմակերպության գլխավոր քարտուղարի տեղակալի մակարդակով։

Կրթություն
----------

Դեսպան Սահլե Վորկ Զևդեն Բնական գիտություններ է սովորել Մոնպելյեի համալսարանում (Ֆրանսիա)։ Նա ազատ խոսում է ամհարերեն, ֆրանսերեն և անգլերեն։

Կարիերա
-------

Եթովպիայի դիվանագիտական ծառայության վետերան Զևդեն որպես դեսպան աշխատել է Սենեգալում, հավատարմագրվելով Մալիում, Կաբո Վերդեում, Գվինեա Բիսաուում, 1989 թվականից մինչև 1993 թվականը Գամբիայում և Գվինեայում։ 1993 թվականից մինչև 2002 թվականը եղել է Ջիբութիում դեսպան և Զարգացման հարցերով միջկառավարական մարմնի (Intergovernmental Authority on Development) մշտական ներկայացուցիչ։ Ավելի ուշ նա աշխատել է Ֆրանսիայում դեսպան, ՄԱԿ-ում կրթության, գիտության և մշակույթի հարցերով մշտական ներկայացուցիչ (ՅՈՒՆԵՍԿՕ) և Թունիսում և Մարոկկոյում հավատարմագրված դեսպան (2002 թվականից 2006 թվականներին)։

Սահլե Վորկ Զևդեն աշխատել է որպես հատուկ ներկայացուցիչ եղել է Կենտրոնաաֆրիկյան Հանրապետությունում ՄԱԿ-ի խաղաղաշինության Միացյալ ներկայացուցչության ղեկավարը։ Ավելի վաղ նա նաև զբաղեցրել է մի շարք այլ բարձր պաշտոններ, այդ թվում՝ Աֆրիկյան միությանը առընթեր Եթովպիայի մշտական ներկայացուցչի և Աֆրիկայի համար Միավորված ազգերի կազմակերպության տնտեսական հանձնաժողովի և Եթովպիայի արտաքին գործերի նախարարությունում Աֆրիկայի գործերի գլխավոր տնօրենի պաշտոնը։

2011 թվականին Սահլե Վորկ Զևդեն նշանակվել է ՄԱԿ-ի Նայրոբիում (Յունոն) բաժանմունքի գլխավոր տնօրեն ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղար Բան Կի Մունի պաշտոնում։ Նա առաջին մարդն էր, որը զբաղեցնում էր գլխավոր քարտուղարի տեղակալի պաշտոնը։

### Նախագահություն

2018 թվականի հոկտեմբերի 25-ին նա ընտրվել և ստանձնել է Եթովպիայի նախագահի պաշտոնը՝ դառնալով այդ պաշտոնը զբաղեցնող առաջին կինը։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2  Բրոքհաուզի հանրագիտարան (գերմ.) / Hrsg.: Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus, Wissen Media Verlag
2. 1 2  Munzinger Personen (գերմ.)
3. ↑  «Ethiopia elects 1st female president; 'sets the standard'». *AP NEWS*. 2018 թ․ հոկտեմբերի 26. Վերցված է 2018 թ․ հոկտեմբերի 26-ին.
4. ↑  Sahle-Work Zewde becomes Ethiopia’s first female president — BBC News
5. ↑  Secretary-General Appoints Sahlework Zewde of Ethiopia his Special Representative, Head of United Nations Office to African Union United Nations, press release of June 27, 2018.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուս · Treccani |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1169894348 · SUDOC: 240888529 · VIAF: 4018154075991711860001 · WorldCat VIAF: 4018154075991711860001 |

 |
**Բարսեղ Եղիազարյանի բնակելի տուն**, պատմամշակութային հուշարձան Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում՝ Աբովյան փողոցում։

Պատմություն
-----------

Շենքի կառուցման աշխատանքներն սկսվել են 1884 թվականին։ Այն կառուցվել է Քաղաքային դումայի պատգամավոր, հասարակական գործիչ, վաճառական Բարսեղ Եղիազարյանի համար։ Աբովյանի փողոցին նայող գլխավոր ճակատը սիմետրիկ է, չնայած հորինվածքային տարրերին՝ ելուստներ, խորշեր, կենտրոնական պատշգամբ, կանոնավոր տեղաբաշխումն անցնում է պորտալի կողային դիրքից։ Կառույցն ունի զարդանախշային բազմապիսի մոտիվներ։ Հատակագծի ընդհանուր պատկերում օգտագործվել է ժամանակաշրջանի քաղաքային շենքերին հատուկ T-ձև կոնֆիգուրացիան։ Սենյակների հիմնական խումբը՝ սրահը, հյուրասենյակը, ճաշասենյակը, ննջարանները, կցակազմված է երկու շարքով գլխավոր մասնաշենքում և իր խորշերով կողմնորոշված երեք ուղղությամբ։

1914 թվականին Բարսեղ Եղիազարյանի ժառանգները տան երկրորդ հարկը տրամադրել են բարեգործական ընկերության անվան տակ հիմնված Հայկական հիվանդանոցին (30 մահճակալ), որը նախատեսված էր վիրավոր զինվորների համար։ Այն կառավարում էր հայազգի 20 տիկնանցից բաղկացած կոմիտեն։ Հիվանդանոցի տնօրենն է եղել Հովհաննես Հովհաննիսյանը։ Հիվանդանոցն աշխատել է 1918-1920 թվականներին։ Հնաբնակների հավաստմամբ` 1918 թվականին հիվանդանոցն իր խնամքի տակ է առել նաև Սարդարապատի ճակատամարտի վիրավոր հերոսներին։ 1920-1937 թվականներին այս շենքում է հաստատվել Հայաստանի կոմկուսի Կենտրոնական կոմիտեն։ Այս շենքում են աշխատել Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության Կենտրոնական կոմիտեի առաջին քարտուղարները, այդ թվում Աղասի Խանջյանը (1930-1936), Գևորգ Ալիխանյանը, Սարգիս Լուկաշինը (Սրապիոնյան), Աշոտ Հովհաննիսյանը, Հայկ Հովսեփյանը, Հայկազ Կոստանյանը։ Այս շենքում երկար տարիներ տեղակայված է եղել նաև Ստեփան Շահումյանի անվան պրոպագանդայի և քաղաքական լուսավորության տունը, 1981 թվականից՝ «Գիտություն» ընկերության վարչությունը։

Հայաստանի անկախացումից հետո Բարսեղ Եղիազարյանի առանձնատունը սեփականաշնորհվել է. շենքը պատկանում է «Ֆոքսֆորդ» ընկերությանը։ 2017 թվականին այս շենքում է տեղակայվել «Նոյյան տապան» գրախանութը։

Տես նաև
-------

* Կենտրոն վարչական շրջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Երևան)

Պատկերասրահ
-----------

* 
* Զարդանախշերով դուռԶարդանախշերով դուռ
* Լուսամուտագոգերի զարդանախշեր՝ եռակի կամարաշարքերովԼուսամուտագոգերի զարդանախշեր՝ եռակի կամարաշարքերով
* Աբովյան փողոցին նայող պատշգամբԱբովյան փողոցին նայող պատշգամբ
* 1930-1936 թվականներին այստեղ է աշխատել Աղասի Խանջյան1930-1936 թվականներին այստեղ է աշխատել Աղասի Խանջյան

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2  Wiki Loves Monuments monuments database — 2017.
2. ↑  «ArmMonuments - Բնակելի տուն` Բարսեղ Եղիազարյանի». *www.armmonuments.am*. Վերցված է 2017 թ․ փետրվարի 17-ին.(չաշխատող հղում)
3. 1 2 3 4  «Աբովյան 8. առանձնատուն, իսկ 130 տարի անց` գրատուն. Երևանի ամենաարժեքավոր պատմական շենքերից մեկը - ankakh.com». *ankakh.com* (անգլերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2017-02-21-ին. Վերցված է 2017 թ․ փետրվարի 17-ին.

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Բարսեղ Եղիազարյանի բնակելի տուն** կատեգորիայում։ |
**Մանա Իվաբուտի** (ճապ. 岩渕 真奈 *Իվաբուտի Մանա*, մարտի 18, 1993(1993-03-18), Մուսասինո, Տոկիո, Ճապոնիա), ճապոնացի ֆուտբոլիստուհի, անգլիական «Արսենալ» ակումբի և Ճապոնիայի հավաքականի հարձակվող։ 2011 թվականի Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության չեմպիոն և 2012 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր։ 2023 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Իվաբուտին հայտարարեց պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլից հեռանալու մասին։

Կարիերա
-------

### Ակումբներ

Իվաբուտին սկսել է ֆուտբոլ խաղալ դպրոցում սովորելիս՝ հետևելով ավագ եղբոր օրինակին, ով խաղում էր Տոկիոյի ֆուտբոլային ակումբի երիտասարդական թիմում։ 2007 թվականին մասնակցել է Լա Լիգայի խաղերին «НТВ Բելեզայի կազմում»։

2013-2017 թվականներին Գերմանիայում հանդես է եկել «Հոֆենհայմի» և «Բավարիայի» կազմում։

2017 թվականի սեպտեմբերին պայմանագիր է կնքել Կոբի Լեոնեսի ակումբի հետ։

2021 թվականի մայիսի 26-ին պայմանագիր է կնքել անգլիական «Արսենալ» ակումբի հետ։

### Հավաքական

15 տարեկանում նա ազգային հավաքականի կազմում մասնակցել է մինչև **17 տարեկան աղջիկների աշխարհի առաջնությանը**։ Չնայած քառորդ եզրափակիչում ճապոնացիների պարտությանը՝ Իվաբուչին ստացել է առաջնության լավագույն խաղացողի «Ոսկե գնդակ» մրցանակը։

2010 թվականից նա հանդես է եկել առաջին հավաքականում։ Նա եղել է ազգային հավաքականի կազմում 2011 և 2015 թվականների աշխարհի առաջնությունների ժամանակ։

2019 թվականի աշխարհի առաջնությունում, որը տեղի է ունեցել հունիսին՝ Ֆրանսիայում, Մանան Իվաբուտին Ճապոնիայի հավաքականի կազմում գրավել է Շոտլանդիայի դարպասը՝ իր թիմին պարգևելով 2-1 հաշվով հաղթանակ։

Ձեռքբերումներ
-------------

### Ակումբ

Ճապոնիա **НТВ Բելեզա**

* Ճապոնիայի չեմպիոն 2007, 2008, 2010
* Լա Լիգայի գավաթակիր 2007, 2010, 2012

Գերմանիա **Բավարիա**

* Գերմանիայի չեմպիոն 2014/15, 2015/16

### Թիմ

Ճապոնիա Ճապոնիա

* Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակի 2012
* Աշխարհի չեմպիոն 2011
* Աշխարհի առաջնության արծաթե մեդալակիր 2015

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2  Soccerdonna (գերմ.) — 2010.
2. ↑  «Ивагути объявила о завершении карьеры в профессиональном футболе» (Японский).`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
3. ↑  «Iwabuchi to leave Bayern, return to Japan». japantimes.co.jp. Արխիվացված օրիգինալից 2017 թ․ հոկտեմբերի 23-ին. Վերցված է 2017 թ․ դեկտեմբերի 20-ին.
4. ↑  «Mana Iwabuchi signs for Arsenal». *arsenal.com/* (անգլերեն). Официальный сайт ФК «Арсенал». 2021 թ․ մայիսի 26. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ հունիսի 6-ին. Վերցված է 2021 թ․ հունիսի 10-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Профиль на soccerway.com
* Профиль на сайте «НТВ Белеза»
**Լիզա Ալբորգետտի** (իտալ.՝ *Lisa Alborghetti*, հունիսի 19, 1993(1993-06-19), Ալցանո Լոմբարդո, Բերգամո, Լոմբարդիա, Իտալիա), իտալացի ֆուտբոլիստուհի, Միլանի «Ինտեր» ակումբի կանանց թիմի կիսապաշտպան և ավագ։ Ընդգրկվել է Իտալիայի ֆուտբոլի կանանց ազգային հավաքականում։

Ակումբային կարիերա
------------------

Ալբորգետտին 15 տարեկանից խաղացել է «Բրեշիա» ակումբի կանանց թիմում, որն այն ժամանակ հանդես էր գալիս [[Իտալիայի ֆուտբոլի երկրորդ խմբի(Serie B) առաջնությունում։ Հաջորդ՝ 2009–10 մրցաշրջանում նաև Լիզայի ջանքերով թիմը իրավունք է նվաճել հանդես գալու կանանց բարձրագույն խմբի առաջնությունում, որտեղ Ալբորգետին դարձել է «Բրեշիա»-ի առաջին գոլի հեղինակ։ Այդ թիմի կազմում նա խաղացել է ութ տարի, մասնակցել շուրջ 200 հանդիպումների, դարձել Իտալիայի կրկնակի չեմպիոն, եռակի գավաթակիր ու նույնքան էլ սուպերգավաթակիր։ 2016 թվականի հունիսի 30-ին հայտարարվել է, որ Լիզա Ալբորգետտին տեղափոխվում է Կիպրոսի Լիմասոլ քաղաքի «Ապոլլոն» թիմ։

2017 թվականի փետրվարին նա վերադարել է Իտալիա, նախ հանդես եկել Ատալանտայի «Մոձանիկա»-ում, որի կազմում խաղացել է մեկ մրցաշրջան, ապա՝ 2018–19 մրցաշրջանում տեղափոխվել Միլանի «Ինտեր» ակումբի նոր կազմավորված կանանց թիմ։

Միջազգային կարիերա
------------------

Ալբորգետտին խաղացել է Իտալիայի մինչև 17 տարեկան աղջիկների, այնուհետև՝ մինչև 19 տարեկանների հավաքականում, որի կազմում հանդես գալով՝ մեկական գոլ է խփել Ռուսաստանի և Բելգիայի թիմերին։ Իսկ Իտալիայի ֆուտբոլի կանանց ազգային հավաքականում իր նորամուտը նշել է 2013 թվականի մարտի 8-ին՝ մասնակցելով Նոր Զելանդիայի թիմի դեմ մրցախաղին։

Մարզական նվաճումներ
-------------------

**Բրեշիա** թիմի կազմում
* Իտալիայի կանանց ֆուտբոլի բարձրագույն խմբի առաջնության հաղթող - 2014, 2016
* Իտալիայի կանանց ֆուտբոլի գավաթի խաղարկության հաղթող - 2012, 2015, 2016
* Իտալիայի կանանց ֆուտբոլի սուպերգավաթակիր - 2014, 2015, 2016

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2  Soccerdonna (գերմ.) — 2010.
2. ↑  «Profile». *soccerway*. Վերցված է 2016 թ․ հոկտեմբերի 14-ին.
3. 1 2  «Alborghetti to Apollon». *Brescia Calcio Femminile* (Italian). 2016 թ․ հունիսի 30. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ սեպտեմբերի 20-ին. Վերցված է 2016 թ․ հոկտեմբերի 14-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
4. ↑  Profile Արխիվացված 2012-05-09 Wayback Machine in Brescia's website
5. ↑
6. ↑  «Lisa Alborghetti: "Mozzanica, un progetto in cui credo"». 2017 թ․ սեպտեմբերի 2.
7. 1 2  «Lisa Alborghetti - Convocazioni e presenze in campo». *FIGC* (Italian). Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ հոկտեմբերի 19-ին. Վերցված է 2016 թ․ հոկտեմբերի 14-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
8. ↑  Seven-goal Bjånesøy takes scoring prize UEFA.com

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | FootballDatabase.eu · soccerdonna.de · Soccerway · ՈւԵՖԱ · ՖԻՖԱ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Treccani |

 |
**Էլիզաբեթ (Լիզ) Հենսոն** (անգլ.՝ Elizabeth (Liz) Hanson, 1957, Էդմոնտոն, Կանադա), կանադացի քաղաքական գործիչ Յուկոնից։ 2009 թվականի սեպտեմբերի 26-ից հանդիսանում է Յուկոնի Նոր Դեմոկրատական կուսակցության առաջնորդը և Յուկոնի Օրենսդրական Ժողովում ներկայացնում է Ուայթհորզ կենտրոնի ընտրական տարածքը։

Կենսագրություն
--------------

Էլիզաբեթ Հենսոնը ծնվել է 1951 թվականին Էդմոնտոնում։ Նախքան համալսարան հաճախելը, ներգրավված է եղել ավագ դպրոցի աշակերտական խորհրդում, երիտասարդական խմբակներում և համայնքային սոցիալական գործողություններում/ արդարադատության շարժումներում։ Հենսոնը սովորել է Կալգարիի համալսարանում և ստացել քաղաքական գիտությունների և սոցիալական աշխատանքի մասնագետի որակավորում։

Համալսարանն ավարտելուց հետո աշխատանքի է անցել Էդուարդ արքայազնի կղզու Սուրիս նավահանգիստ քաղաքում։

Յուկոնում Հենսոնը նախ եղել է որպես Հնդկաստանի դեպարտամենտի և Ինուիտների հարցերով տարածաշրջանային սոցիալական աշխատող։ Հետագայում աշխատել է Նանաիմո քաղաքի INAC-ում, Բրիտանական Կոլումբիայում և Օտտավայում, 1989 թվականին վերադարձել Յուկոն՝ ղեկավարելու դաշնային ինքնավարության բանակցությունների թիմը։

Մինչև 2003 թվականը Հենսոնը եղել է հողային պահանջների և Հնդկաստանի կառավարության Յուկոնի ղեկավար։ Երբ նա դարձավ Հնդկաստանի և Հյուսիսային Կանադայի տարածաշրջանային գլխավոր տնօրեն Յաուկոնում՝ մեղադրվեց վարչության տարածքային ներկայության վերակազմակերպման համար։ Այս պաշտոնից հեռացել է 2007 թվականին։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  «'Tonight is just the beginning,' victor vows». *Whitehorse Star*. 2010 թ․ դեկտեմբերի 14. Վերցված է 2015 թ․ մայիսի 23-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Yukon NDP
**Դին Սփիլման** (լյուքս.՝ Dean Spielmann, հոկտեմբերի 26, 1962(1962-10-26), Լյուքսեմբուրգ), լյուքսեմբուրգցի փաստաբան և Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախկին նախագահ։ 2004 թվականից եղել է Լյուքսեմբուրգի Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատավոր, 2011 թվականից՝ Դատարանի հինգերորդ բաժնի նախագահ և ընտրվել է փոխ-նախագահ, որից հետո, 2012 թվականին՝ նախագահ։ Նաև համարվում է Լյուքսեմբուրգի Մեծ Դքսական ինստիտուտի անդամ և ակադեմիական պաշտոններ է զբաղեցրել Լյուքսեմբուրգի, Նանսիի և Լուվենի համալսարաններում։

Կենսագրություն
--------------

### Վաղ տարիներ

Սփիլմանը ծնվել է 1962 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Լյուքսեմբուրգում։ Իրավունք է սովորել Բելգիայի Լուվենի կաթոլիկ համալսարանում (բակալավրի աստիճան, 1988 թվական) և Քեմրիջի Ֆիցուիլյամ քոլեջում, Մեծ Բրիտանիա (մագիստրոսի աստիճան, 1990 թվական)։

### Իրավական կարիերա

Սփիլմանը 1989 թվականին ընդունվել է Լյուքսեմբուրգի փաստաբանների կոլեգիա, որտեղ աշխատել է մինչև 2004 թվականը։ 1991 թվականից մինչև 1997 թվականը եղել է Լուվենի կաթոլիկ համալսարանի քրեական իրավունքի օգնական։ 1996 թվականից մինչև 2004 թվականը նաև դասավանդել է Լյուքսեմբուրգի համալսարանում, 1997 թվականից մինչև 2008 թվականը՝ Նանսիի համալսարանում։ 2004 թվականի հունիսի 24-ից եղել է Լյուքսեմբուրգի Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատավոր, ինչպես նաև 2011 թվականի փետրվարի 1-ից՝ Դատարանի հինգերորդ բաժնի նախագահ։ 2012 թվականից մինչև 2015 թվականը եղել է Դատարանի նախագահը։ 2016 թվականի ապրիլի 13-ից մինչ օրս համարվում է Եվրամիության Դատարանի դատավոր։

Տես նաև
-------

* Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատավորների ցանկ
* Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարան

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2  *Deutsche Nationalbibliothek* Record #151919690 // Gemeinsame Normdatei (գերմ.) — 2012—2016.
2. ↑  Dean Spielmann, judge in respect of Luxembourg, today elected President of the European Court of Human Rights
3. 1 2  «Judges of the Court». European Court of Human Rights. 2011 թ․ փետրվարի 1. Վերցված է 2011 թ․ ապրիլի 8-ին.
4. ↑  «Spielmann Vice-President of ECHR». Fitzwilliam College, Cambridge. 2012 թ․ հուլիսի 10. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ հոկտեմբերի 6-ին. Վերցված է 2011 թ․ հուլիսի 10-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Էջը Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի կայքում

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 12380040v · GND: 151919690 · ISNI: 0000000048376497 · LCCN: nr96010845 · NTA: 151166803 · SUDOC: 032850735 · VIAF: 19758763 · WorldCat VIAF: 19758763 |

 |

 |
**Զաստավա Մ77Բ1,** Կալաշնիկովի ձևափոխված սովետական ավտոմատ, մարտական հրացան։

Պատմություն
-----------

Մ77Բ1-ն արտադրվել է 1977 թվականին՝ Զաստավա Մ70-ից և 7,62×51 մմ տրամափաչի փամփուշտի մոդիֆիկացիոն ԱԿՄ պատճենից՝ ընդունիչ գործիքով և արևմտյան տեսակի բոցամարիչով։

Հրացանը օգտագործում է վառոդային գազերի հեռացման մեխանիզմը, սառեցումը օդային է, լիցքավորումը տեղի է ունենում շարժական պահեստատուփից. փողը փայտից է։ Մ77 ԱԲ1 տարբերակը ունի ծալովի կոթ։

Տարբերակներ
-----------

**Մ77ps,** 308 /7,62×51 մմ տրամաչափի փամփուշտով ինքնալիցքավորվող հրացանի տեսակ, որն արտադրվել է ԱՄՆ-ում՝ 2014 և 2015 թվականներին, Century Arms International-ում։ Ներկայիս տարբերակը ունի պոլիմերային կոթ՝ մատների համար անցքը փակող և 10 լիցքավորվող պահեստատուփ։ Ընդունիչը ծանր է, 1.5մմ, RPK տեսակի ուռուցիկ նեցուկ՝ օպտիկական նշանառության սարք ամրացնելու համար։ Փողն ունի միջին կտրվածք, որը քրոմապատ չէ։ Փակաղակը և փակաղակի շրջանակը ողորկ են։ Կարճափող հրացանը փողաբերանի համաչափ նեղացումով է և ակոսված է Մ14-1.0LH։

Մ77ps-ը վաճառվել է մի քանի դիստիբյուտորների կողմից մոտավորապես 550 դոլլարով, և այսօր այս հրացանի հազվադեպ լինելը զգալիորեն բարձրացրել է նրա գինը։ Հրացանը կարող է ձևափոխվել նախնական վիճակի՝ փոխելով մի քանի դետալ։ Ռեսիվերի հետին մասը ունի թեք կտրվածք, որն անհրաժեշտ է փայտյա իրերի փոխարինման կամ ձայնահանի ճիշտ տեղադրման օգտագործման համար։

Այս հրացանի հատկությունեերից մեկն էլ այն է, որ այն ունի երեք ռեժիմով կարգավորվող գազի համակարգ, որը նրան դարձնում է շատ հուսալի և հարմար՝ խլացուցիչի օգտագործման համար։

Շահագործող երկրներ
------------------

### Օգտագործող երկներ

* Կիպրոս
* {{{2}}} Մալի

### Նախկինում օգտագործած երկիր

* {{{2}}} Հարավսլավիա

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2  *John Walter* Rifles of the World. — Krause Publications, 2006. — С. 213—. — ISBN 0-89689-241-7(չաշխատող հղում)
2. ↑  «2». *Automatska puska M77*. MyCity Military.
3. ↑

Արտաքին հղումներ
----------------

* Страница на официальном сайте компании Застава Արխիվացված 2019-01-03 Wayback Machine (անգլ.)
**Գրեհեմ Չարլզ Ստյուարտ** (անգլ.՝ Graham Charles Stuart; մարտի 12, 1962(1962-03-12), Կարլայլ, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), ռիտանսկի քաղաքական գործիչ, կլիմայի հարցերով ձեռներեցության, էներգետիկայի և արդյունաբերական ռազմավարության դեպարտամենտի կրտսեր նախարար (2022)։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1962 թվականին Կարլայլում, 1982-1985 թվականներին փիլիսոփայություն և իրավունք է սովորել Քեբրիջի համալսարանի Սելվին քոլեջում։ Նա հիմնել է իր սեփական հրատարակչական բիզնեսը համալսարանի ավագ կուրսերում և մնում է նրա միակ սեփականատերը ողջ կյանքի ընթացքում։ Որպես ակտիվիստ մասնակցել է 1983 թվականի ընտրարշավին, 1985 թվականին գլխավորել Է Քեմբրիջի համալսարանի պահպանողական ասոցիացիան։ Աշխատել Է Պահպանողական կուսակցության կառույցներում՝ զբաղեցնելով տարբեր պաշտոններ՝ ընտրատարածքի գանձապահից մինչև երկու կոմսությունների կուսակցական կազմակերպության նախագահ։ 2005 թվականին ընտրվել է Բեվերլի և Հոլդերնես շրջանի համայնքների պալատում։

2010-2015 թվականներին ղեկավարել է ՀՀ ԱԺ կրթության հարցերի մշտական հանձնաժողովը։ 2018 թվականի հունվարին նշանակվել է արտաքին առևտրի վարչության ներդրումների հարցերով կրտսեր նախարար, 2020 թվականի փետրվարից մինչև 2021 թվականի սեպտեմբերը նույն գերատեսչությունում զբաղեցրել է արտահանման հարցերով կրտսեր նախարարի պաշտոնը։ 2022 թվականի հուլիսի 7-ից սեպտեմբերի 6-ը՝ Ֆորին գրասենյակում կրտսեր նախարար։

2022 թվականի սեպտեմբերի 6-ին կառավարության ձևավորման ժամանակ Լիզ Թրասը նշանակվել է կլիմայի հարցերով կրտսեր նախարար՝ կառավարության նիստերին մասնակցելու իրավունքով։

2022 թվականի հոկտեմբերի 25-ին կառավարական ճգնաժամի ավարտին ձևավորվեց Ռիշի Սունակայի կաբինետը, որտեղ Ստյուարտը ոչ մի նշանակում չստացավ։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  «Graham Stuart MP» (անգլերեն). policymogul.com. Վերցված է 2022 թ․ հոկտեմբերի 9-ին.
2. ↑  «Graham Stuart MP» (անգլերեն). gov.uk. Վերցված է 2022 թ․ հոկտեմբերի 9-ին.
3. ↑  «Liz Truss announces new Cabinet after being sworn in as UK's next prime minister» (անգլերեն). ITV. 2022 թ․ սեպտեմբերի 6. Վերցված է 2022 թ․ հոկտեմբերի 9-ին.
4. ↑  «Factbox: UK PM Rishi Sunak's new team of ministers» (անգլերեն). Reuters. 2022 թ․ հոկտեմբերի 25. Վերցված է 2022 թ․ հոկտեմբերի 26-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Graham Stuart» (անգլերեն). theyworkforyou.com. Վերցված է 2022 թ․ հոկտեմբերի 9-ին.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |

 |
**Բիրգիտ Պրինց**, (գերմ.՝ Birgit Prinz, հոկտեմբերի 25, 1977(1977-10-25)[…], Ֆրանկֆուրտ, Դարմշտադտի վարչական շրջան, Հեսսեն, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), գերմանացի կին ֆուտբոլիստ։ Կարիերայի մեծ մասը անց է կացրել «Ֆրանկֆուրտ» ակումբում, որտեղ խաղացել է տասներեք տարի։ Աշխարհի երկակի և Եվրոպայի հնգակի չեմպիոնը հանդես է եկել Գերմանիայի հավաքականում։ Եվրոպական ֆուտբոլի կանանց ազգային հավաքականների լավագույն ռմբարկուն է։

Ակումբային կարիերա
------------------

Պրինցը կարիերան սկսել է «SV Dörnigheim FC» երիտասարդական ակումբում։ 1988 թվականին տեղափոխվել է «Ֆրանկֆուրտ» ակումբ, որտեղ հաղթել է յոթ առաջնություն, նվաճել` գավաթ և ստացել` անհատական բազմաթիվ մրցանակներ։ 2001-2008 թվականներին ճանաչվել է Գերմանիայի տարվա կին ֆուտբոլիստ։ 2003 թվականից մինչև 2005 թվականը երեք անգամ ընտրվել է ՖԻՖԱ-ի տարվա լավագույն խաղացող։

2003 թվականին Պրինցը մերժել է Սերիա A խմբի «Պերուջիա» ակումբի առաջարկը` վախենալով ընկնել տղամարդկանց պահեստային թիմ։ 2011 թվականի օգոստոսի 12-ին Պրինցը հայտարարել է իր ֆուտբոլային կարիերայի ավարտի մասին։

Ազգային հավաքական
-----------------

Պրինցի առաջին խաղը Գերմանիայի հավաքականում եղել է Կանադայի դեմ 1994 թվականի հուլիսի 27-ին` տասնվեց տարեկանում։ 1995 թվականին աշխարհի գավաթի խաղարկության եզրափակչում` ամենաերիտասարդ խաղացողն էր։ 2003 թվականի նոյեմբերին դարձել է ազգային հավաքականի ավագ։ 2003 և 2007 թվականներին իր թիմի հետ երկու անգամ նվաճել է աշխարհի առաջնությունը։ Հինգ անգամ նվաճել է ՈՒԵՖԱ-ի կանանց ֆուտբոլի գավաթը։ Պրինց Բիրգիտը, տասնչորս գոլով, բոլոր ժամանակների Աշխարհի առաջնությունների լավագույն կին ռմբարկուն է։ Օլիմպիական խաղերի պատմության մեջ, տասը գոլով, եղել է լավագույն ռմբարկու (հետագայում նրանից տասնչորս գոլով առաջ է անցել Քրիստիանե Ռոզեիրան (պորտ.՝ Cristiane Rozeira de Souza Silva)):

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2
2. 1 2
3. 1 2
4. 1 2
5. 1 2
6. 1 2
7. ↑
8. ↑
9. ↑  «Birgit Prinz sagt Perugia ab» (գերմաներեն). netzeitung.de. 2010 թ․ դեկտեմբերի 23. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ ապրիլի 25-ին. Վերցված է 2011 թ․ փետրվարի 5-ին.
10. ↑  «Prinz announces end of career» (գերմաներեն). sportschau.de. 2011 թ․ օգոստոսի 12. Արխիվացված օրիգինալից 2011 թ․ սեպտեմբերի 28-ին. Վերցված է 2011 թ․ օգոստոսի 12-ին.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | FootballDatabase.eu · soccerdonna.de · Soccerway · worldfootball.net (խաղացող) · Գերմանական ֆուտբոլային միություն · ՈւԵՖԱ · ՖԻՖԱ · Filmportal · Internet Movie Database |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Բրոքհաուս · Munzinger |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 141854154 · ISNI: 0000000092998701 · LCCN: no2010144182 · VIAF: 136461745 · WorldCat VIAF: 136461745 |

 |
**Աննա-Մարիա Ռենգեր** (գերմ.՝ Annemarie Renger; հոկտեմբերի 7, 1919(1919-10-07)[…], Լայպցիգ, Սաքսոնիա, Պրուսիայի ազատ պետություն, Վայմարյան Հանրապետություն - մարտի 3, 2008(2008-03-03)[…], Remagen, Ahrweiler, Ռայնլանդ Պֆալց, Գերմանիա), գերմանացի քաղաքական գործիչ, ԳԴՀ-ի բունդեսթագի նախկին նախագահ (1972-1976)

Կենսագրություն
--------------

Իր աշխատանքային գործունեությունը սկսել է որպես առևտրային գործակալի օգնական, մինչև 1945 թվականը աշխատել է Բեռլինի հրատարակչությունում որպես առևտրային ներկայացուցիչ։

1946 թվականից դարձել է Հանովերում Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության վարչության գրասենյակի ղեկավար, իսկ հետո՝ Բոնում։

Եղել է հետպատերազմյան Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության առաջնորդ Կուրտ Շումախերի անձնական քարտուղարը։ Հայտնի լուսանկարը, որտեղ Աննա Մարիա Ռենգերն օգնում է ծանր հիվանդին՝ ոտքի և ձեռքի անդամահատման պատճառով, ֆաշիստական բանտարկություններում կտտանքների հետևանքով, Շումախերի համար պաշտամունք է դարձել հետպատերազմյան Գերմանիայի քաղաքական պատմության համար։

1953 թվականից մինչև 1990 թվականը եղել է բունդեսթագի պատգամավոր, 1969 թվականից մինչև 1972 թվականը՝ բունդեսթագում Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության խմբակցության ղեկավար։

1972 թվականից մինչև 1976 թվականը եղել է բունդեսթագի նախագահ, 1976 թվականից մինչև 1990 թվականը՝ բունդեսթագում նախագահի տեղակալ։

1973 թվականից եղել է Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության կառավարման անդամ, 1979 թվականից մինչև 1983 թվականը՝ Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության վերահսկիչ հանձնաժողովի անդամ։

1979 թվականին եղել է Ազատ դեմոկրատական կուսակցության նախագահի պաշտոնի թեկնածու, սակայն պարտվել է Կառլ Կարստենին, քանի որ այդ ժամանակ կառավարական կոալիցիայի մեջ մտնող Ազատ դեմոկրատական կուսակցության 66 ներկայացուցիչներ քվեարկությանը ձեռնպահ էին մնացել։

Վարել է հասարակական և բարեգործական ակտիվ գործունեություն։

Ունեցել է արտաքին քաղաքական ոճի չափանիշ։ Նրա խորհուրդներին իր պատգամավորական կարիերայի սկզբում մասնավորապես հետևում էր ապագա կանցլեր Գերհարդ Շրյոդերը։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2 3 4  Discogs — 2000.
2. 1 2 3 4  Stammdaten aller Abgeordneten des Deutschen Bundestages
3. 1 2  FemBio տվյալների շտեմարան (գերմ.)
4. 1 2  *Deutsche Nationalbibliothek* Record #118599682 // Gemeinsame Normdatei (գերմ.) — 2012—2016.
5. 1 2
6. ↑

Արտաքին հղւոմներ
----------------

* «Mit Geschick, Würde und Resolutheit». FAZ.NET. 3 Марта 2008. Վերցված է 2010 թ․ հունվարի 7-ին.
* «Eine große Sozialdemokratin». Welt Online. 4 марта 2008. Վերցված է 2010 թ․ հունվարի 7-ին.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Discogs · Find A Grave |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուս |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 12776584s · GND: 118599682 · GTAA: 145498 · ISNI: 0000000114423192 · LCCN: n82094963 · NKC: mub2015857181 · NLP: a0000002708576 · NTA: 075123851 · NUKAT: n00713031 · SUDOC: 074270133 · VIAF: 39503711 · WorldCat VIAF: 39503711 |

 |

 |
**Լևոն Սաքունց** (ֆր.՝ Levon Sakounts, 1986, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայազգի ֆրանսիացի քաղաքական գործիչ, Ֆրանսիայի հանրապետական կուսակցության տարածքային ղեկավար, Հայաստան համահայկական հիմնադրամի խորհրդի անդամ, Վիեն քաղաքի փոխքաղաքապետ։

Կենսագրություն
--------------

Լևոն Սաքունցը ծնվել է 1986 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Երևանում։ 13 տարեկան հասակում ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Ֆրանսիա։ Լևոնի պապը, որը ծնվել է Ֆրանսիայի Վիեն քաղաքում, 1947 թվականին՝ «Մեծ հայրենադարձության» ժամանակ ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Հայաստան։ Հետագայում ընտանիքիը տեղափոխվել է Ֆրանսիա։

Լևոնը տեղեկատվության և հաղորդակցման տեխնոլոգիաների ոլորտում բարձրագույն կրթությունը ստացել է Ֆրանսիայում։ Քաղաքականության մեջ իր գործունեությունը սկսել է 2007 թվականից՝ Նիկոլա Սարկոզիի ընտրարշավի ժամանակ, եղել է աջակողմյան UMP կուսակցության ակտիվ անդամ, որի կազմում էր նաև ճանաչված քաղաքական գործիչ Պատրիկ Դևեջյանը։ 2012 թվականին Լևոն Սաքունցը դարձել է նույն կուսակցության խորհրդի անդամ։

Լևոն Սաքունցը Հայաստան համահայկական հիմնադրամի խորհրդի անդամ է, մասնակցում է հեռուստափառատոնի կազմակերպչական աշխատանքներին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Mairie et conseil municipal de Vienne (38200), Isère». *www.abc-france.com*. Վերցված է 2019 թ․ օգոստոսի 15-ին.
2. ↑  «IT ոլորտի հայ մասնագետը ընտրվել է Ֆրանսիայի Վիեն քաղաքի փոխքաղաքապետ». *news.am*. Վերցված է 2019 թ․ օգոստոսի 15-ին.
3. ↑  «Վիենի փոխքաղաքապետի պսակադրության արարողությունը տեղի է ունեցել Սուրբ Աստվածածին եկեղեցում». *Analitik.am*. Վերցված է 2019 թ․ օգոստոսի 15-ին.
**Սևիմ Դագդալեն** (թուրքերեն՝ Sevim Dağdelen; սեպտեմբերի 4, 1975(1975-09-04), Դույսբուրգ, Դյուսելդորֆ, Հյուսիսային Հռենոս-Վեստֆալիա, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), թուրքական ծագում ունեցող գերմանացի քաղաքական գործիչ, Ձախեր կուսակցության անդամ, Բունդեսթագի պատգամավոր։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է քուրդ-էմիգրանտի ընտանիքում։ 1997 թվականին ավարտել է դպրոցը և Մարբուրգի համալսարանում սկսել է սովորել օրենքներ, 2001- 2002-ական թվականներին սովերել է Ադալայիդի համալսարանում, իսկ ավելի ուշ՝ Քյոլնի համալսարանում:

1993-2001-ական թվականներին եղել է Ժողովրդավարական աշխատանքային միությունների ֆեդերացիայի երիտասարդական կոմիտեի անդամ։ 2003 թվականի փետրվարից եղել է կոմիտեի գործկոմի անդամ։ 2005 թվականի մարտին դարձել է Գերմանիայում ներգաղթյալների ֆեդերացիայի հիմնադիրներից մեկը։

Աշխատել է թարգմանչուհի։ Համագործակցում է գերմանական և թուրքական ԶԼՄ-ների հետ։

2005 թվականին ընտրվել է բունդեսթագի պատգամավոր՝ հաղթանակ տանելով Հյուսիսային Ռեյն-Վեստֆալիայի դաշնային ընտրական շրջանից մեկում։ Համարվում է արտաքին գործերի կոմիտեի անդամ։ Լոնդոնում Էկվադորի դեսպանատանը հանդիպել է Ջուլիան Ասանժի հետ։

Նրա հարցման համաձայն՝ Գերմանիայի խորհրդարանի գիտական կոմիտեն հաստատել է 2019 թվականի վերջին Թուրքիայի և Լիբիայի Սարաջի կառավարության միջև ստորագրված բացառիկ տնտեսական գոտիների մասին համաձայնագրի ոչ լեգիտիմությունը, որը, խախտելով միջազգային ծովային իրավունքը, անտեսում է հունական կղզիների և Կիպրոսի տնտեսական գոտիները։ Դրանից հետո Դագդալենը պնդել է՝ «Յուրաքանչյուր ոք, ով Թուրքիայի նախագահի նման խախտում է տարածաշրջանում իրավունքը և ագրեսիվ արտաքին քաղաքականությամբ աջակցում է տարածաշրջանում իսլամիստական ահաբեկչությանը, չի կարող լինել մեր գործընկերը»։

Տես նաև
-------

* Այդան Օզոգուզ

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2  Stammdaten aller Abgeordneten des Deutschen Bundestages
2. 1 2
3. ↑  die tageszeitung (գերմ.) / Hrsg.: taz, die tageszeitung Verlagsgenossenschaft eG — B: taz, die tageszeitung Verlagsgenossenschaft eG, 1978. — ISSN 0931-9085
4. ↑  «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ հունվարի 23-ին. Վերցված է 2020 թ․ օգոստոսի 25-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Սևիմ Դագդալենի անձնական կայքը(գերմ.)
* Բունդեսթագի կայքում Սևիմ Դագդալենի կենսագրությունը(գերմ.)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 112761388X · LCCN: n2017045522 · VIAF: 7437148997700459870003 · WorldCat VIAF: 7437148997700459870003 |

 |