**Օլալա** (անգլ.՝ Olalla), Ռ. Լ. Սթիվենսոնի պատմվածքը, որը լույս է տեսել 1885 թվականին «The Court and Society Review» ամսագրի ամանորյա համարում։ 1887 թվականին այն ընդգրկվել է Սթիվենսոնի «Ուրախ կտրիճները և այլ պատմվածքներ ու առակներ» ժողովածուի մեջ։

Սյուժե
------

Պատմությունը պատմվում է շոտլանդացի երիտասարդ սպայի անունից, որը բուժվում է Իսպանիայում, Պիրենեյան պատերազմների ընթացքում վիրավորվելուց հետո։ Բժիշկը նրան խորհուրդ է տալիս քաղաքից դուրս գնալ` բնության մեջ կազդուրվելու նպատակով։ Ծանոթ գյուղական քահանայի միջոցով բժիշկը սպային ուղղում է դեպի սնանկացած արիստոկրատ ընտանիքի մեկուսացված ամրոց։ Ամրոցում, որը գտնվում է լեռներում, ապրում է ընդամենը երեք մարդ` մայրը, որդին և դուստրը։ Սպանի առջև դրված պայմանն այն է, որ նա չպետք է մտերմանալու փորձ կատարի ամրոցի բնակիչների հետ։ Այնուամենայնիվ, ժամանակի ընթացքում տիրուհու որդին՝ Ֆելիպը, որը տառապում է տկարամտությունից, կապվում է սպային։ Տանտիրուհին գրեթե ամբողջ ժամանակը ծախսում է գտնվելով ամրոցի բակում արևի տակ կիսաքուն վիճակում։ Սպանը երբեմն զրուցում է նրա հետ՝ նկատելով, որ արտաքին գեղեցկությամբ կինն առանձնանում է աչքերի անսովոր անիմաստ արտահայտությամբ և կյանքում որևէ հետաքրքրության բացակայությամբ։ Ամրոցում դիմանկարները զննելուց հետո երիտասարդը որոշում է, որ այս ընտանիքը, որը ժամանակին հզոր էր, այժմ ենթարկվում է այլասերվածության։ Մի գիշեր հերոսը սարսափելի գոռոցներ է լսում ինչ-որ տեղ ամրոցում, բայց նա չի կարող լքել սենյակը, իսկ հաջորդ օրը Ֆելիպը հրաժարվում է այդ մասին խոսել։

Մի օր սպանը հայացք է նետում տիրուհու դստեր՝ Օլալայի վրա։ Նա շատ գեղեցիկ է, և այլասեռության նշաններ չկան, որ հերոսը նկատել էր մոր և եղբոր մեջ։ Նա սիրահարվում է Օլալային և նրան թվում է, որ աղջիկը նույնպես սիրահարվել է։ Օլալան, այնուամենայնիվ, չի փնտրում հանդիպումներ սպայի հետ և նրան մեկ անգամ է մոտենում, խնդրելով հնարավորինս շուտ հեռանալ ամրոցից։ Հերոսը չի հասկանում այս խնդրանքը և չի ցանկանում նահանջել, բայց շուտով տեղի է ունենում մի իրադարձություն, որը նրան ստիպում է այլ կերպ գնահատել իր մնալը ամրոցում։ Երբ նա վնասում է ձեռքը և խնդրում է տիրուհուն վիրակապել սպայի ձեռքը, վերջինս արյուն տեսնելով հարձակվում է հերոսի ձեռքի վրա։ Ֆիլիպը հեռացնում է մորը, Օլալան վիրակապում է սպայի ձեռքը, իսկ արդեն գիշերը նա նորից է լսում սարսափելի ճիչերը՝ հասկանալով, որ դա մայրն է գոռում։

Օլալան պնդում է, որ սպան հեռանա ամրոցից, և նա տեղափոխվում է քահանայի մոտ։ Գյուղացու հետ զրույցից հերոսը տեղեկանում է, որ ամրոցում ապրող ընտանիքը համարվում է անիծված, և նրանց խղճի վրա կան շատ սպանվածներ, այնպես որ վաղ թե ուշ ժողովրդի զայրույթը կարող է ընկնել մորը և երեխաներին։ Անտառի մի բլրի վրա Քրիստոսի խաչելության բլրի վրա, անտառում տեղի է ունենում հերոսի վերջին հանդիպումը Օլալայի հետ։ Նա ասում է, որ չի կարող պատասխանել հերոսի սիրուն, քանի որ նա ուխտ է տվել, որ իր ընտանիքն ավարտվելու է։ Իմանալով իր տոհմի անեծքի մասին, նա չի կարող ամուսնանալ, քանի որ վտանգ կա, որ նրա սերունդները նույնպես կկրեն այդ անեծքը։ Հերոսը համաձայն է նրա հետ՝ գիտակցելով, որ «ոգով ուժեղները գնում են տառապանքի փշոտ ճանապարհով, որ մարդը պարտականություն ունի, և փորձությունները միայն կոփում են նրան»։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Robert Louis Stevenson and the Strange Case of the Spanish Vampire - English and Drama blog»։ *blogs.bl.uk*։ Վերցված է 2016-11-12

Արտաքին հղումներ
----------------

* Информация о рассказе на FantLab.ru
* *"The Merry Men" (as part of The Merry Men and Other Tales and Fables)* Գուտենբերգ նախագծի կայքում