recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Նինել Ոսկանյան** (մարտի 4, 1923(1923-03-04), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 3, 2005(2005-11-03), Երևան, Հայաստան), հայ գրքագետ, մատենագետ, հասարակական գործիչ։ Սովորել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի եվրոպական գրականության բաժնում։  1949 թվականից գրականություն է դասավանդել ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետի նորաբաց գրադարանային բաժնում։ 1951 թվականից մինչև 2000 թվականը անընդմեջ «Արտասահմանյան գրականություն», «Գրքի պատմություն» և այլ առարկաներ է դասավանդել նախ Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտում, ապա Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտի կուլտուրայի ֆակուլտետում։

Կենսագրություն
--------------

Նինել Ոսկանյանը 1956 թվականից աշխատանքի է անցել Ալ. Մյասնիկյանի անվան հանրապետական գրադարանում (1990 թվականի օգոստոսի 1-ից Հայաստանի ազգային գրադարան), որտեղ ղեկավարել է հայ հնատիպ գրքի մատենագիտության բաժինը։

1988 թվականին Քնարիկ Կորկոտյանի և Անթառամ Սավալյանի հետ  հրատարակել է «Հայ գիրքը 1512-1800 թթ.» ստվարածավալ մատենագիտությունը, որը հայ տպագիր գրքի մասնագետների և հայագետների սեղանի գիրքն է։

Նինել Ոսկանյանը աշխատակցել և մտերիմ հարաբերություններ է ունեցել իր ժամանակի հայոց երևելի գործիչների, արվեստագետների և գրողների հետ՝ ամենայն հայոց կաթողիկոս Վազգեն Ա, Մարտիրոս Սարյան, Հովհաննես Շիրազ, Սիլվա Կապուտիկյան, Պարույր Սևակ, Համո Սահյան, Վահագն Դավթյան, Ալիսիա Կիրակոսյան, Գրիգոր Խանջյան, Արա Բեքարյան, Մորուս Հասրաթյան, Լևոն Հախվերդյան, Ասատուր Մնացականյան, Ռաֆայել Իշխանյան, այլք։

Երկարամյա և բեղմնավոր գործունեության համար արժանացել է տարբեր մեդալների և կոչումների։ Նինել Ոսկանյանը պարգևատրվել է Ազգային գրադարանի «Հակոբ Մեղապարտ» հուշամեդալով, 1974 թվականին արժանացել է «Վաստակավոր գրադարանավար» բարձր կոչմանը, իսկ 1990 թվականին՝ Ն. Կ. Կրուպսկայայի անվան մեդալի։

Մատենագիտական աշխատություններ
-----------------------------

* Հայ գիրքը 1512-1800 թվականներին։ Հայ հնատիպ գրքի մատենագիտություն, *Ն. Ա. Ոսկանյան*, Ք. Ա. Կորկոտյան, Ա. Մ. Սավալյան, խմբագիր՝ Ռ. Ա. Իշխանյան. - Երևան։ Ալ. Մյասնիկյանի անվան ՀՍՍՀ պետական գրադարան, 1988. - 864 էջ, դիմանկար։
* Հայ գիրքը 1851-1900 թվականներին, *Ն. Ոսկանյան*, Ա. Մ. Սավալյան, Մ. Սողոմոնյան, Օ. Գյուլումյան, Ա. Սահակյան, Ս. Թադևոսյան, խմբագիր՝ Գ. Վ. Աբգարյան, ՀՀ Մշակույթի, երիտասարդության հարցերի և սպորտի նախարարություն, Հայաստանի ազգային գրադարան. - Երևան։ Գիրք, 1999. - 860 էջ, դիմանկար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  ՆԻՆԵԼ ՈՍԿԱՆՅԱՆ – 100Հիշողությունների անհրաժեշտ հավելումով(1923-2005)
2. 1 2  Ոսկանյան, Նինել; Կորկոտյան, Քնարիկ; Սավալյան, Անթառամ (1988). *Հայ գիրքը 1512-1800 թվականներին*. Երևան: Ալ. Մյասնիկյանի անվան ՀՍՍՀ պետական գրադարան. ISBN 99930-65-02-1.
3. ↑  «Քոչար Երվանդ Սիմոնի | Վաստակավոր գրադարանավար Նինել Ոսկանյանի դիմանկարը - Շտեմարան - Հավաքածու - Հայաստանի ազգային պատկերասրահ». *www.gallery.am*. Վերցված է 2024-04-03-ին.
4. ↑  Սարգսյան, Նարինե; Ավագյան, Անահիտ (2002). «Նինել Ոսկանյանի հետ». *Հայկական գրադարան։ Տարեգիրք. - Երևան, 2002, №6, էջ 93-97։*.
5. ↑  Ղազարյան, Ռաֆիկ (2023). «Նինել Ոսկանյան-100 (Հիշողություններ անհրաժեշտ հավելումով (1923-2005)». *Լրատու հայկական գրադարանային ասոցիացիայի*. Վերցված է 17/11/2023-ին.
**Տագանրոգի պոլիտեխնիկական թանգարան, Հարավային դաշնային օկրուգի Տագանրոգի տեխնոլոգիական ինստիտուտի պոլիտեխնիկական թանգարան** (ռուս.՝ Таганрогский политехнический музей / Политехнический музей ТТИ ЮФУ), գիտատեխնիկական թանգարան, որը գտնվում է ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում,Հարավային դաշնային օկրուգի Տագանրոգի տեխնոլոգիական ինստիտուտի (ՀԴՕ ՏՏԻ) տարածքում։

Թանգարանի մասին
---------------

Թանգարանի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել Տագանրոգի ռադիոտեխնիկական ինստիտուտի (ՏՌՏԻ, այժմ` համալսարան, ՏՌՏՀ) 50-ամյակի օրը` 2002 թվականի սեպտեմբերի 12-ին, «Բ» մասնաշենքում` լրագրող Օլեգ Նաբոկովի ջանքերով։ Բացման արարողության ժամանակ կարմիր ժապավենը կտրել են Տագանրոգի քաղաքապետ Սերգեյ Շիլոն, ՏՌՏՀ-ի ռեկտոր Վլադիսլավ Զախարևիչը և Օլեգ Նաբոկովը։

Տագանրոգի պոլիտեխնիկական թանգարանը առաջիններից մեկն է հրավիրվել ICOM-ի (Թանգարանների միջազգային խորհուրդ) ռուսաստանյան կոմիտեի գիտատեխնիկական թանգարանների ասոցիացիա, իսկ նրա հիմնադիր և տնօրեն Օլեգ Նաբոկովը ընտրվել է այդ կազմակերպության ղեկավարության կազմի անդամ։

Թանգարանի ցուցադրություն
------------------------

Թանգարանի ցուցադրությունը ներկայացնում է գիտության և տեխնիկայի այն ուղղությունների զարգացման պատմությունը, որոնցից ապագա մասնագետներ է նախապատրաստում Տագանրոգի տեխնոլոգիական ինստիտուտը. 

* ռադիոտեխնիկա և հեռուստատեսություն
* ավտոմատիկա և հաշվողական տեխնիկա
* օդագնացություն և տիեզերագնացություն
* էլեկտրոնիկա և տեղեկատվական անվտանգություն

Թանգարանի մի շարք տաղավարներ և ցուցափեղկեր նվիրված են ՏՌՏԻ/ՏՌՏՀ/ՏՏԻ-ի նշանավոր ղեկավարների և գիտնականների կյանքին ու գործունեությանը։ Նրանցից են ՏՌՏԻ-ի առաջին տնօրեն Կոնստանտին Շապոշնիկովը, Վիկտոր Բոգդանովը, Անատոլի Կալյաևը, Ալեքսեյ Խարինը, Ալեքսանդր Սոլովյովը։

Ընդհանուր տեղեկություններ
-------------------------

* Հասցե` 347900, ՌԴ, Ռոստովի մարզ, ք. Տագանրոգ, Չեխովի փող. 22, «Բ» մասնաշենք, 2-րդ մուտք։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Թանգարանի պաշտոնական կայք Արխիվացված 2013-11-27 Wayback Machine

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Пахомов А.* М.А. Боровская: «Таганрог играет важную роль в системе распределённого университета...» Արխիվացված 2016-03-04 Wayback Machine // Радиосигнал. — 2012. — 23 окт.
2. ↑  *Собств. корр.* ЮНЕСКО оценило таганрожцев // Молот. — 2006. — 6 июня. — С. 2.
3. ↑  *Каминская М.* Её сын и друг(չաշխատող հղում)
 // Новая газета. — 2009. — 19 июня.
4. ↑  *Титова Е.* Политехническому музею ТТИ ЮФУ 10 лет Արխիվացված 2012-10-19 Wayback Machine // taganrogtv.ru. — 2012. — 13 сент.
**Տոքսիկոլոգիա** (հունարեն հուն․՝ τοξικος - թույն և λογος - գիտություն, այսինքն τοξικολογία - գիտություն թույների մասին), գիտություն, որն ուսումնասիրում է թունավոր տոքսիկ և վնասակար նյութերը, օրգանիզմների և էկոհամակարգերի վրա նրանց ազդեցության պոտենցիալ վտանգը, տոքսիկ գործողության մեխանիզմները, ինչպես նաև աղտորոշման մեթոդները և այդպիսի թունավորումներից առաջացած հիվանդությունների կանխարգելմանը և բուժմանը։

Կլինիկական տոքսիկոլոգիա
-----------------------

Տոքսիկոլոգիայի բաժին, որն ուսումնասիրում է քիմիական միացությունների և տոքսիկ ազդեցությունների հետևանքով առաջացած մարդկային հիվանդությունները թունավորման աղտորոշման, կանխարգելման և թերապիայի գիտական հիմնավորման նպտակով։

Տեսական տոքսիկոլոգիա
--------------------

Տոքսիկոլոգիայի բաժին, որը որոշում է օրգանիզմների և թույների, փոխազդեցության հիմնական օրենքները, նրանց տոքսիկոկինետիկան և տոքսիկոդինամիկան։

Կանխարգելիչ տոքսիկոլոգիա
------------------------

Տոքսիկոլոգիայի բաժին, որն ուսումնասիրում է կենդանի օրգանիզմների և էկոհամակարգերի վրա տոքսիկ նյութերի ազդեցության պոտենցիալ վտանգի կանխազգուշացման միջոցները։

Էկոլոգիական տոքսիկոլոգիա
------------------------

Հիմնական հոդված՝ Էկոլոգիական տոքսիկոլոգիա
Գիտություն, որն ուսումնասիրում է էկոհամակարգերի վրա տոքսիկ նյութերի և *կենսոլորտում նրանց ձևափոխության արդյունքների ազդեցության* էֆֆեկտները, նրանց շրջապտույտը կենսոլորտում, ազդեցությունը կենդանի օրգանիզմների և մարդու վրա, հատկապես՝ սննդային շղթաներում։ Հոմանիշն է՝ էկոտոքսիկոլոգիա։

Տոքսիկոդինամիկա
---------------

Գիտություն օրգանների կամ հյուսվածքների ռեցեպտորների վրա *տոքսիկ* նյութերի ներգործության և դրանց ազդեցության ֆիզիոլոգիական և կենսաքիմիական մեխանիզմների վերաբերյալ։

Տոքսիկոկինետիկա
---------------

Գիտություն, որն ուսումնասիրում է օրգանիզմում տոքսիկ նյութերի մուտք գործման, բաշխման, կենսափոխակերպման և հեռացման գործընթացների արագությունը, ինչպես նաև մետաբոլիզմը։

Դիտել նաև
---------

* Տոքսիկոլոգիական քիմիա
* Տերատոգեն ազդեցություն

Արտաքին հղումներ
----------------

* Արխիվացված 2011-08-18 Wayback Machine
**Վերադարձ մահվան աշխարհ** (անգլ.՝ Return to Deathworld), ռուս.՝ Возвращение в Мир Смерти, ֆանտասիկ ժանրում ռուս գրողի՝ Անտ Սկալանդիսի վեպ։ Գրվել է 1998 թվականին։ Գրքի համահեղինակն է ամերիկացի գրող Հարի Հարիսոնը։ «Մահվան Երկիր» գրքի շարունակությունն է, որտեղ պատմվում է Յազոն Դին Ալտի արկածների մասին։

Բովանդակություն
---------------

Գործողությունները տեղի են ունենում «The Mothballed Spaceship» պատմվածքում նկարագրված իրադարձություններից մի քանի տարի անց։ Պիրում գլոբալ փոփոխություններ են։ Մոլորակը ճանաչվում է որպես աշխարհների լիգայի լիիրավ անդամ և Կերկ Պիերը արժանանում է վարչապետի կոչմանը։ Յազոն Դին Ալտը բացի պրոֆեսիոնալ խախացող լինելուց, այլևս էկոնոմիկայի, ֆինանսների, արդարադատության, մշակույթի և կրթության նախարարն է։ Պիրացիք հիմնադրում են նոր քաղաք, որը բաց է և այլևս պատերազմի մեջ չէ։ Պիր ժամանում է մի նավ, որտեղ է Ռիվերդ Բերվիկը՝ Բարձր Խորհրդի լիիրավ անդամն է Կոնսորցուիմում և Հատուկ Կորպուսի ներկայացուցիչն էռուս.՝ , որտեղ առաջարկվել էր նախագիծ օգնելու պիրացիքին հաղթահարել մոտեցող տիեզերական «օբյեկտ 001»-ը, որն ունի մի շարք վտանգ ներկայացնող հատկություններ։ Յազոնը հավաքում է մեծ խումբ և ուղևորվում է ուսումնասիրելու առեղծվածային օբյեկտը ՝«Արգոն»։

Կերպարներ
---------

* Թեոդոր Սոլվից —- Հին Երկրի հայտնի գիտնականներից մեկը, «օբյեկտ 001»-ի հիմնողը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Зеленая Ветвь — звёздное скопление, располагающееся на краю Галактики и визуально напоминающее тоненький побег. Вокруг солнцеподобных светил Зеленой Ветви большое количество освоенных людьми планет.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Գարիսոնի պաշտոնական կայք(չաշխատող հղում)
* Գարիսոնի գրքերի սիրահարների կայք
* Գարիսոնի գրքերը «Ֆանտաստ» գրադարանում(չաշխատող հղում)
**Ալֆրեդ Կլաար** (գերմ.՝ Alfred Klaar, ծննդյան անունը՝ Աարոն Կարպելես (գերմ.՝ Aaron Karpeles), նոյեմբերի 7, 1848(1848-11-07) կամ նոյեմբերի 17, 1848(1848-11-17), Պրահա, Բոհեմիայի թագավորություն, Չեխական թագի հողեր, Ավստրիական կայսրություն - նոյեմբերի 4, 1927(1927-11-04)[…], Բեռլին, Վայմարյան Հանրապետություն), գերմանացի գրականագետ, քննադատ և դրամատուրգ։

Ծնվել է հրեական ընտանիքում, սակայն անցել է կաթոլիկության։ Հանդես է եկել որպես թատերական և գեղարվեստական քննադատ, ինչպես նաև Պրահայի գերմանական լրագրերի խմբագիր։ Միաժամանակ դասավանդել է գրականության պատմություն Պրահայի Գերմանական բարձրագույն տեխնիկական ուսումնարանում, 1898 թ.-ից՝ պրոֆեսոր։ Չեխիայի գերմանական հասարակության գաղափարական առաջնորդներից էր։ 1873 թվականին ղեկավարել է Պրահայի հեղինակավոր «Bohemia» կառույցը։ 1885 թվականին ստացել է Պրահայի Բարձրագույն տեխնիկական դպրոցի գերմանական գրականության ամբիոնի դոցենտի կոչում։ 1898 թվականի ստացել է պրոֆեսորի կոչում։

1899 թ. տեղափոխվել է Բեռլին, դասավանդել Շառլոտենբուրգի տեխնիկական ուսումնարանում, որպես ֆելիետոնիստ համագործակցել է *Berliner Neueste Nachrichten* թերթի, 1901—1912 թվականներին որպես թատերական տեսաբան՝ *Vossische Zeitung*-ի հետ։ Գլխավորել է Բեռլինի թատերական քննադատների միությունը։

1907 թվականից Կլաարը եղել է Բեռլինի «Vossische Zeitung» թերթի գեղարվեստական և ֆելիետոնային բաժինների խմբագիրը։ Հետազոտել է Ֆրանց Գրիլպարցերի ստեղծագործությունը, գրել է նրա կենսագրությունը (1890, վերահրատարակությունների շարք), կազմել է երկերի ժողովածու։ Գրել է նաև մի քանի կատակերգություններ։ Կլաարի լավագույն գիտական գործն է համարվում «Das moderne Drama», 1883—1884 թվականներ։ Նրա գրչին է պատկանում նաև Լ. Բեռնի կենսագրական ակնարկը՝ «Börnes Leben und Wirken», 1899 թվական։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2 3 4 5 6  Չեխիայի ազգային գրադարանի կատալոգ
2. 1 2 3 4  Česká divadelní encyklopedie
3. 1 2 3 4 5 6  Česká divadelní encyklopedie
4. 1 2 3 4 5 6  Կերպարվեստի արխիվ — 2003.
5. ↑  Record #116196130 // Gemeinsame Normdatei — Leipzig: Katalog der Deutschen Nationalbibliothek, 2012—2014.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Հրեական Բրոքհաուսի և Եփրոնի |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BAV: ADV10017836 · CiNii: DA11883480 · CONOR: 128560483 · GND: 116196130 · ISNI: 0000000081239806 · LCCN: n84189451 · LNB: 000243639 · NKC: jo2003183939 · NTA: 07061511X · NUKAT: n2006124969 · PTBNP: 229860 · SUDOC: 073308560 · VIAF: 45048403 · WorldCat VIAF: 45048403 |

 |

 |
**Տալկան** (բաշկիրերեն՝ талҡан; բուրյաթերեն՝ талхан; ղազ.՝ талқан; ղրղզ.՝ талкан; ռուս.՝ толокно, **հայերեն՝ փոխինդ**), բովված գարուց կամ ցորենից պատրաստված կոպիտ ալյուր։

Տալկանը տարածված է ալթայցիների, նողայների, բաշկիրների, բույաթների, ղազախների, ղրղզների, մոնղոլների, թաթարների, տուվացիների, ուզբեկների, չուվաշների, խակասների խոհանոցում։

Պատրաստում և պահպանում
----------------------

Ավանդաբար, հատիկներն աղում են ջրաղացի քարի վրա կամ հարվածում հավանգի մեջ, ապա մաղում մաղի միջով՝ առանձնացնելով տարբեր աստիճանի աղացած ալյուրը։ Ըստ այդմ, տալկանը լինում է խոշոր աղացած և մանր աղացած ալյուր։ Թթվասերով կամ կարագով տալկանը օգտագործվում է շիլա պատրաստելու համար։ Մատուցվում է մեղրով թեյի հետ՝ թխենու պտղի աղացած փշրանքով փոքր գնդիկների տեսքով։

Ավանդաբար, ուտեստը սեղանին մատուցվում է բիշեկտույ, կարգատույ, կյակուկ սյայա, սաբանտույ, սիրգատույ տոներին և գյուղատնտեսական ծիսակատարությունների տոներին։ Տալկան հաճախ օգտագործվում է ջարմա և մակսիմ զովացուցիչ ըմպելիքներ պատրաստելու համար։ Չոր տալկանը պահվում է կտավի տոպրակների, կեչու կեղևից հյուսված տուփերի մեջ, իսկ հալած յուղի հետ խառնած վիճակում պահվում է լայնաբերան, գլանաձև տակառի (չանի) մեջ, օգտագործվում է ուղևորությունների, որսորդության ժամանակ, իսլամական ծոմ պահելու ընթացքում։

Հետաքրքիր փաստեր
----------------

Տալկանը պարունակում է մարդու օրգանիզմին անհրաժեշտ միկրոէլեմենտներ, ցածր կալորիականություն ունեցող մթերք է համարվում, լուծում է արյան անոթների, հոդերի, ողնաշարի, լյարդի և երիկամների խոլեստերինի և աղի կուտակումները, հանդիսանում է էնտերոսորբենտ (աղեստամոքսային տրակտի սորբենտ)։ Տալկանից պատրաստվող ըմպելիքը կոչվում է ջարմա կամ մակսիմ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Вопросы языкознания, Выпуски 1-3 — М.: Изд-во Академии наук СССР. 1991 — С. 41
2. ↑  *Валл М. Н.* Исследования по грамматике и лексике енисейских языков — Новосибирск: Наука, Сибирское отд-ние, 1986 —86 с. — С. 76
3. ↑  Учение записки, Объемы 8-10. Научно-исследовательскй институт истории, языка и литературы — Горно-Алтайск: Горно-Алтайское отделение Алтайского книжного изд-ва, 1969
4. ↑  Тюркские народы Сибири. Институт этнологии и антропологии им. Н.Н. Миклухо-Маклая, Институт археологии и этнографии (Российская академия наук. Сибирское отделение) , Новосибирск: Наука, 2006 — 677 с.
5. ↑  Мастерица Талкана

Արտաքին հղումներ
----------------

* Башкирская кухня
* Каша Талкан Արխիվացված 2016-11-10 Wayback Machine
* Статья в Башкирской энциклопедии
* Талкан — хакасское национальное блюдо

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Տալկան (ուտեստ)** կատեգորիայում։ |
**Ֆերդինանդ Ֆյուրերը** և **Ռոլանդ վան Օյստերնը** (\* 1982 և \* 1984, իրական անունները՝ *Ֆլորիան Ֆյուրեր* և *Ռոլանդ Պետեր* ) դուետով հանդես եկող արվեստագետներ են, որոնք հայտնի են դարձել ֆանզինների հրապարակմամբ։

Նրանց առաջին համատեղ նախագիծը*՝ Das Homestory* ամսագիրը, հրապարակվել է 2013 թվականին։

2016 թվականին լույս է տեսել համահեղինակների առաջին գիրքը՝ «Կարկուտի օր և միշտ ուտելու մի բան» (*Ein Tag Hagel und immer was zu essen da*) վերնագրով։ Գիրքը շարադրված է օրագրի ձևով, որում պատմվում է հեղինակների իրական փորձառությունը 2014/15 թվականներին Տրանսիլվանիայի Ալմա Վիի գյուղում անցկացրած ձմռանից։ Գրքի հատվածներից մեկի հիմքում ընկած է նամակագրությունը արքայազն Չարլզի հետ։ Հեղինակները հայտարարել են քսան տարի անց գիրքը շարունակելու մտադրության մասին։

Արվեստագետները համագործակցում են նաև Titanic երգիծական ամսագրի հետ և միասին նվագում են *Club Déjà-vu* և *Die Damen und Herren des Orchesters* ռոք խմբերում։

Ստեղծագործությունները
---------------------

The Homestory ամսագիր
### Ֆանզիններ

* *The Homestory Magazine*, Peter & Führer 2013, ISSN 2197-7739
* *The Homestory Magazine*, Audiolith 2015 (աուդիոգիրք)

### Գրքեր

* *Ein Tag Hagel und immer was zu essen da*, Ventil 2016, ISBN 978-3-95575-056-5
* *Kritik am Mitmensch*, 2022 Ventil, 9783955751470

### Ռադիոթատրոն

* Im Dienst, WDR 2019

### Ալբոմներ (երաժշտություն)

* Club Déjà-vu: *Die Farben der Saison*, DIY-Label-Kooperation 2015
* Ferdinand Führer & Roland van Oystern: *Low Fun*, Ventil / Nebula Fünf 2016, ISBN 978-3-95575-059-6
* Die Damen und Herren des Orchesters: *Zweihundert Jahre ohne Erfolg*, Nebula Fünf / Ventil 2017, ISBN 978-3-95575-076-3

Մրցանակներ
----------

* 2014 թ․ Ռոկո Քլայնի անվան երաժշտական լրագրության մրցանակ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Autoreninfo Ventil Verlag
2. ↑
3. ↑  Ox-Fanzine #113 (April/Mai 2014)
4. ↑  BR Zündfunk vom 25.06.22
5. ↑  Facebook-Seite Die Damen und Herren des Orchesters
6. ↑  Rocco Clein Preis Homepage

Արտաքին հղումներ
----------------

* Stuttgarter Zeitung-ը Ֆերդինանդ Ֆյուրերի և Ռոլանդ վան Օյստերնի մասին 2014թ
| **՞**Անթառամ հնդկական |
| --- |
|   |
|  |
| Գիտական դասակարգում |
| 

|
|  |
| Թագավորություն | Բույսեր |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Բաժին | Ծածկասերմեր |
|
|
| Դաս | Երկշաքիլավորներ |
|
|
|
| Կարգ | Աստղածաղկավորներ |
|
|
|
| Ընտանիք | Հավակատարազգիներ |
|
|
|
| Ցեղ | Անթառամ |
|
|
|
|
|

 |
|  Լատիներեն անվանում |
| Gomphrena

 |
| 

| ԴասակարգումըՎիքիցեղերում | ՊատկերներՎիքիպահեստում | 

 |
| --- | --- | --- |

 |


**Հնդկական Անթառամ** (լատին․՝ *Gomphrena*), հավակատարազգիների (*Amaranthaceae*) ընտանիքին պատկանող միամյա բուսատեսակ։ Ծաղիկները գնդաձև են, նման երեքնուկի գլխիկներին, չոր-անթառամ, լինում են կարմիր, սպիտակ և վարդագույն գույների։

Բարձրությունները տարբերվում են ըստ ենթատեսակի. Gomphrena globosa գնդաձև ենթատեսակի բարձրությունը հասնում է 30-40 սմ-ի, իսկ Gomphrena nana compacta կարճահասակ ձևի բարձրությունը չի գերազանցում 15-20 սմ-ը։

Սովորաբար օգտագործվում է ինչպես ծաղկանոցների դեկորատիվ ձևավորման, այնպես է ծաղկեփնջերի համար՝ կտրած վիճակում։

Աճեցումը
--------

Բույսն աչքի է ընկնում լուսասիրությամբ, պահանջում է տաք, արևոտ հողամասեր։ Տնկման ժամանակ միջբուսային հեռավորությունը կազմում է 20-25 սմ։ Հողի նկատմամբ բավականին պահանջկոտ է՝ առավել լավ է աճում պարարտ հողերում։ Ծաղկում է հունիսից մինչև ուշ աշուն։ Ցանքը կատարվում է մարտ ամսվա սկզբին, ուղղակի տաք ջերմոցների գրունտում կամ ջերմատներում՝ ցանքարկղերի մեջ։ Ավելի վաղ ցանելու դեպքում ծաղկումը շուտ է ավարտվում, ծաղկաբույլերը խունանում են, ինչի պատճառով խիստ տուժում է ծաղկանոցների դեկորատիվ տեսքը։

Բազմացումը
----------

Բազմանում է սերմերով։ Սերմը երկարավուն է, պատված բամբակի նման աղվամազով, ծլում է 7-ից 10 օրվա ընթացքում։ Ծլունակությունը պահպանում է 2-3 տարի։ Մեկ գրամում մոտավորապես պարունակվում է 900 հատիկ։ Ցանելիս սպիտակ աղվամազով պատած սերմերը հաճախ միմյանց կպչում ու գնդվում են։ Գնդերն զգուշությամբ բացվում, ապա հնարավորին չափ բարակ շերտերով ցանվում են։ Հաստ շերտով կատարած ցանքի մոտավորապես 80%-ը փտում է։

Գրականություն
-------------

* Հ. Ե. Նարինջյան. *«Ծաղկաբուծություն և դեկորատիվ այգեգործություն»*, *Երկրորդ լրացված և վերամշակված հրատարակություն* Երևան, «Հայաստան» հրատարակչություն, (1975)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիցեղերն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Հնդկական անթառամ» հոդվածին։ |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Հնդկական անթառամ» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական |
|  |
| Տաքսոնոմիա | EOL · GBIF · iNaturalist · NCBI · IRMNG · ITIS TSN |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | Microsoft: 2779480602 |

 |
**Կինովար** (հին հունարեն՝ κιννάβαρι, լատին․՝ cinnabari), միներալ, սնդիկի սուլֆիդ։

Քիմիական կազմը՝ HgS, պարունակում է 86, 2% սնդիկ։ Բյուրեղագիտական համակարգը տրիգոնային է։ Առաջացնում է ռոմբոէդրիկ բյուրեղներ, հատիկավոր, կամ փոշեխառն զանգվածներ։ Գույնը՝ վառ և շագանակագույն կարմիր, փայլը՝ ալմաստի։ Կարծրությունը՝ 2-2,5, խտությունը՝ 8000 կգ/մ³։ Կինովարը սնդիկի առավել տարածված միներալն է։ Հանդիպում է հիդրոթերմալ մերձմակերևութային քվարցի, կալցիտի, բարիտի, սակավ՝ ռեալ-գարի, բնածին ոսկու հետ։

Վիշապի արյուն
-------------

Կինովարի հունարեն, դեռևս Թեոֆրաստի կողմից օգտագործվող, անվանումը վարկածներից մեկի համաձայն առաջացել է հին պարսկերեն *Zinjifrah* բառից, որը նշանակում էր «վիշապի արյուն»։

Հանքավայրեր
-----------

Հանքավայրեր հայտնի են Ուկրաինայում, Ղրղզստանում, Ալթայում, Իսպանիայում, Իտալիայում, ԱՄՆ-ում։

Կիրառություն
------------

Կիրառվում է սնդիկի ստացման, գեղարվեստական ներկերի պատրաստման համար։ Որպես գեղարվեստական ներկ, կինովարը օգտագործում էին տակավին Հին Եգիպտոսում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  mineralienatlas
2. 1 2 3 4  Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, հատոր 5, էջ 468

Արտաքին հղումներ
----------------

* Սնդիկի արտադրության պատմությունից (ռուս.)
* Կինովարը մինեռալների բազայում (ռուս.)
* Կինովարը մինեռալների բազայում webmineral.com (անգլ.)

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 438)։*  |
**Մ. Ս. Շչեպկինի անվան բարձրագույն թատերական ուսումնարան** (ռուս.՝ Высшее театральное училище (институт) имени М. С. Щепкина, **Պետական ակադեմիական Փոքր թատրոնին կից Միխայիլ Շչեպկինի անվան բարձրագույն թատերական ուսումնարան**), հնագույն բարձրագույն թատերական ուսումնական հաստատություն Ռուսաստանում։ Բարձրագույն մասնագիտական կրթության դաշնային պետական կրթական «Պետական ակադեմիական Փոքր թատրոնին կից Մ. Ս. Շչեպկինի անվան բարձրագույն թատերական ուսումնարան» հաստատությունն իրականացնում է կրթական բարձրագույն, հետբուհական և լրացուցիչ մասնագիտական կրթության ուղղություններով ծրագրեր։

Պատմություն
-----------

Հուշատախտակ Միխայիլ Շչեպկինի այս թատերական հաստատությունում դասավանդելու մասին 
Ուսումնական հաստատությունը հիմնադրվել է 1809 թվականի դեկտեմբերի 28-ին, երբ Ալեքսանդր I-ի հրամանագրով Խնամքի տան թատրոնի դպրոցը վերակազմակերպվում է Մոսկվայի թատերական դպրոցի և ընդգրկվում Ռուսաստանի կայսերական թատրոնների շարքում, ավելի ուշ՝ Մոսկվայի Փոքր թատրոնի կազմում։ 1830-1860-ական թվականներին դպրոցը գտնվել է Մյասոեդովների քաղաքային առանձնատանը։

1938 թվականից հաստատությունը կոչվում է ռուս դերասան Միխայիլ Շչեպկինի անունով, ով 1830-1863 թվականներին դասավանդել է դպրոցում։ Շչեպկինի անմիջական օժանդակությամբ ուսումնարանը 1863 թվականին իր շենքն է ունեցել Նեգլինոյ փողոցում, որտեղ էլ այժմ գտնվում է։

1943 թվականին ուսումնարանը բուհի կարգավիճակ է ստացել։ 

Շչեպկինի անվան բարձրագույն թատերական ուսումնարանի շենքը Ռուսաստանի փոստային նամականիշի վրա, 2009

Մասնագիտություններ
------------------

* 070200 «Թատերական արվեստ», պատրաստում են «Կատարողական արվեստի» մագիստրոսներ։ Ուսուցման ժամկետը՝ 2 տարի, ուսուցումը՝ առկա։
* 070201 «Դերասանական արվեստ», ուսուցման ժամկետը՝ 4 տարի, ուսուցումը՝ առկա։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
* Сайт о творчестве Р. Г. Солнцевой и её выпускниках Արխիվացված 2016-10-21 Wayback Machine

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Մ. Ս. Շչեպկինի անվան բարձրագույն թատերական ուսումնարան» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | ՎԿ · Ֆեյսբուք |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ · ՅուԹյուբ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Կրուգոսվետ · ՌԻԱ տեղեկանք |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 16090472-9 · LCCN: nr00036300 · VIAF: 145845629 · WorldCat VIAF: 145845629 |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ֆիզուլի

**Վարանդայի շրջանը** (ադրբ.՝ Füzuli rayonu), Ադրբեջանի Հանրապետության վարչատարածքային միավոր, որի արևմտյան մասը մինչև 2020 թվականի 44-օրյա պատերազմը փաստացի հանդիսացել է Արցախի Հանրապետության մաս և ներառված է եղել Հադրութի շրջանում։ Շրջանի տարածքը ադրբեջանի զինված ուժերի կողմից ժամանակավոր օկուպացված է։

Պատմություն
-----------

Ֆիզուլիի շրջանը համապատասխանում է պատմական Հայաստանի Արցախ նահանգի Հարճլանք գավառին ու Մյուս Հաբանդ գավառի մի մասին։

1603 թվականից մինչև 1828 թվականը եղել է Պարսկաստանի կողմից պաշտոնապես ճանաչված հայկական ինքնիշխան Դիզակի մելիքության կազմում։ 1828 թվականին Ռուսաստանի և Պարսկաստանի միջև ստորագրված Թուրքմենչայի պայմանագրի հիման վրա, Արևելյան Հայաստանի մի շարք այլ տարածքների հետ, միացվել է Ռուսական Կայսրությանը։ Այստեղ է հիմնվել ռուսական ռազմակայան՝ Կարյագինո անունով, որի շուրջ ստեգծվել էր համանուն բնակավայր (բնակիչները ռուսներ, հայեր և թաթարներ էին)։ 1921 թվականին բռնակցվել է Խորհրդային Ադրբեջանին։ 1930 թվականի օգոստոսի 8-ին Ադրբեջանական ԽՍՀ հրամանագրով Կարյագինոն վերանվանվել է «Ֆիզուլի»։

Շրջանի մեծ մասը (արևմտյան) ազատագրված է Արցախի պաշտպանության զինյալ ուժերի կողմից 1993 թվականի օգոստոսի 23-ին։ Այժմ այն կրկին Արցախի (ԼՂՀ) Հադրութի շրջանի մաս է կազմում։

ադրբեջանի կողմից ժամանակավոր օկուպացված տարածքը, շուտով կմիավորվի մայր Արցախին։

Տես նաև
-------

* ԼՂՀ Հադրութի շրջան

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Ադրբեջան Ադրբեջանի վարչական բաժանում |
| --- |
|  |
| Ադրբեջանի շրջաններ | 
* Ապշերոնի
* Աղդաշի
* Աղջաբեդիի
* Հաջիկաբուլի
* Աղստաֆայի
* Աստարայի
* Աղսուի
* Բարդայի
* Բեյլագանի
* Բելոկանիի
* Բիլյասուվարի
* Գաբալայի
* Գյոքչայի
* Գորանբոյի
* Գյոյգյոլի
* Գոբուտանի
* Դաշքեսանի
* Ջալիլաբադի
* Դիվիչիի
* Եվլախի
* Զաքաթալայի
* Զարդոբի
* Իմիշլիի
* Իսմայիլլիի
* Ղազախի
* Կախիի
* Գետաբեկի
* Ղուբաթլիի
* Կուսարիի
* Քելբաջարի
* Քյուրդամիրի
* Լենքորանի շրջան
* Լենքորանի
* Մասալիի
* Նեֆթեչալայի
* Վարդաշենի
* Սաաթլիի
* Սաբիրաբադի
* Սալյանի
* Սամուխի
* Սիազանի
* Թավուզի
* Ուջարիի
* Խաչմասի
* Խըզիի
* Շամքորի
* Շաքիի
* Շամախիի
* Յարդըմլուի

 |
|  |
| Շրջաններ, որոնք դե-ֆակտո  մտնում են Արցախի կազմի մեջ | 
* *Աղդամի շրջան*
* *Ջաբրայիլի*
* *Խոջավենդի*
* *Տերտերի*
* *Շուշիի*
* *Լաչինի*
* *Խոջալուի*
* *Ֆիզուլիի*

 |
|  |
| Նախիջևանի ԻՀ | 
* Բաբեկի
* Ջուղայի
* Քենգերլիի
* Որդուարի
* Սանդրուքի
* Շահբուզի
* Շարուրի

 |
|  |
| Պորտալ:Ադրբեջան |

 |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: n2014030892 · VIAF: 308755119 · WorldCat VIAF: 308755119 |

 |
**Ադեմիր Մարկես դե Մենեզիս** (պորտ.՝ Ademir Marques de Menezes, նոյեմբերի 8, 1922(1922-11-08), Ռեսիֆի, Բրազիլիա - մայիսի 11, 1996(1996-05-11), Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա), բրազիլացի ֆուտբոլիստ, Բրազիլիայի հավաքականի պատմության մեջ լավագույն հարձակվողներից մեկը։

Կենսագրություն
--------------

Ադեմիրը 14 տարեկաներ, երբ 1937 թվականին հաճախեց ֆուտբոլի։ Երիտասարդական չեմպիոնի նահանգային տիտղոսը նվաճելուց հետո, նա նվաճեց բարձր տարիքային խմբի ևս երկու տիտղոս։ Նրան գնել է «Վասկո դա գաման»։ 1946 թվականին նրան գնել է «Ֆլումինենսեն»։ Նույն թվականին ակումբը հասել է չեմպիոնության։ 1948 թվականին նա վերադարձել է «Վասկո դա գամա», որպեսզի այնտեղից այլ տեղ չմեկնի, մինչև իր կարիերայի ավարտը։ 1948 թվականին «Ադմիրալները» Հարավային Ամերիկայի երկրների չեմպիոնական մրցաշարը (Լիբերտադորեսի գավաթի նախատիպը)։ 1949-ին նրանք Ռիոյում առաջին տեղը գրավեցին, 1950-ին պահպանեցին իրենց տիտղոսը, իսկ Ադեմիրը երկու անգամ ճանաչվեց լավագույն ռմբարկու։

Գործունեությունը հավաքականում
-----------------------------

Խփելով վեց խաղերում 8 գնդակ, Ադեմիրը 1950 թվականին Բրազիլիայում դարձել է աշխարհի առաջնության լավագույն ռմբարկու։ Սակայն դա չօգնեց հավաքականին դառնալ ուժեղ թիմ։ Վճռական խաղում ուրուգվացիները առաջին տեղը գրավեցին։ 1954 թվականի աշխարհի առաջնությանը ստացել է վնասվածք։ Իսկ մեկ տարի անց նա որոշեց, որ ֆուտբոլը լքելու ժամանակն է։ Այն ժամանակ նա ասաց. «Ֆուտբոլից հրաժարվել պետք է մինչև նա քեզնից կհրաժարվի»։ 1956 թվականին նա ևս մի քանի անգամ դաշտ է դուրս եկել «Սպորտ» (Ռեսայֆում) ակումբի կազմում, որտեղ ինքը սկսել էր իր կարիերան։ Կարիերայի ավարտելուց հետո նա փորձել է աշխատել որպես մարզիչ՝ «Վասկո դա գամա»-ում (1967 թվական), բայց շատ արագ հրաժարվեց հետագա շարունակման գործում։ Նա իրեն գտավ ռադիոմեկնաբանի դերում։ Կյանքից հեռացավ 1996 թվականի մայիսի 11-ին՝ 73 տարեկան հասակում։

Ձեռքբերումներ
-------------

### Թիմային

* Ամերիկայի գավաթը։ 1949
* Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությունը։ 1950
* Կարիոկա գավաթը։ 1945, 1946, 1949, 1950, 1952
* Փերնաբուքոյի գավաթը։ 1939, 1940, 1941
* Հարավային Ամերիկայի երկրների Չեմպիոն։ 1948

### Անձնական

* Ռիոյի առաջնության լավագույն ռմբարկու։ 1949 (30 գոլ), 1950 (25 գոլ)
* Աշխարհի առաջնության լավագույն ռմբարկու։ 1950 (8 գոլ)
* 34-ամյա ֆուտբոլիստը 20-րդ դարի հարավամերիկյան ֆուտբոլի պատմության մեջ
* Հարավային Ամերիկայի միակ ֆուտբոլիստն է, ով Ամերիկայի Գավաթի եզրափակիչ խաղում հեթ-տրիկ է գրանցել (Ամերիկայի գավաթ 1949)։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  Southamerican Championship 1949

Արտաքին հղումներ
----------------

* Биография на сайте «Спорта»
* Queixada — Ademir Marques de Menezes Արխիվացված 2014-02-13 Wayback Machine — биография на сайте «Васко»

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | FootballDatabase.eu · L’Équipe · National Football Teams.com · playmarkerstats.com (խաղացող) · Transfermarkt (խաղացող) · ՖԻՖԱ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Munzinger |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Ավագյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Ադելաիդա Հովսեփի Ավագյան** (ապրիլի 6, 1924(1924-04-06), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մայիսի 12, 2000(2000-05-12), Ուիլյամսբուրգ, Վիրջինիա, ԱՄՆ), հայ հիգիենիստ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1976), պրոֆեսոր։

Կենսագրություն
--------------

Ադելաիդա Ավագյանը ծնվել է Երևանում գյուղատնտես Հովսեփ Ավագյանի և մանկավարժ Մայրանուշ Վասիլյանի ընտանիքում։ Եղել է ընտանիքի անդրանիկ զավակը՝ ունեցել է երկու քույր և մեկ եղբայր՝ Դեզդեմոնա, Ռոբերտ, Էսֆիրա։ 6 տարեկան հասակում նվագել է դաշնամուր՝ ցուցաբերելով բարձր կատարողականություն։

1941 թվականին ավարտել է Խաչատուր Աբովյանի անվան դպրոցը, 1946 թվականին՝ Երևանի բժշկական ինստիտուտը, այնուհետև ընդունվել է Մոսկվայի Սննդի հիգենիայի գիտահետազոտական ինստիտուտ և տեղափոխվել է Մոսկվա։ 1956 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն։ Առողջապահական համակարգի ուսումնասիրման նպատակով ընտրվել է որպես դեսպան մեկնելու Ինդոնեզիա, սական հրաժարվել է առաջարկից և իր գործունեությունը շարունակել Հայաստանում։ 1939-1971 թվականներին եղել է Համաճարակաբանության և հիգիենայի, 1971-1997 թվականներին՝ Ընդհանուր հիգիենայի և մասնագիտական հիվանդությունների Գիտահետազոտական ինստիտուտների սննդի հիգիենայի լաբորատորիաների վարիչ

Գիտական գործունեություն
-----------------------

Ավագյանն ավելի քան 120 գիտական աշխատությունների հեղինակ է։ Աշխատանքները վերաբերում են մսամթերքի ջերմամշակման հիգիենային, արագընթաց եղանակներով սննդամթերքի սանբակտերիաբանական գնահատման հարցերին։ Ուսումնասիրել է սելենի և վիտամին A-ի՝ որպես պաշտպանական նյութերի ազդեցությունը քլորոպրենային քրոնիկական թունավորումների ժամանակ, ինչպես նաև հողում վնասակար քիմիական նյութերը՝ կապված մթնոլորտային օդի աղտոտման հետ։

Ավագյանի շուրջ 100 գիտական հոդվածները տպագրվել են տարբեր միջազգային ամսագրերում։

Ընտանիք
-------

1962 թվականին Ադելաիդա Ավագյանն ամուսնացել է ինժեներ Արտավազդ Ձվակերյանի հետ։ 1963 թվականին ծնվել է նրանց դուստրը՝ Աննան։ 1998 թվականին Ադելաիդան տեղափոխվել է ԱՄՆ՝ դստեր մոտ։ 2000 թվականին նրա մոտ հայտնաբերվել է քաղցկեղ, որից երեք ամիս հետո մահացել է։ Թաղված է ԱՄՆ Վիրջինիա նահանգի Ուիլյամսբուրգ հիշատակի այգում։

Երկեր
-----

* Селен и витамин "А" как защитные вещества при хронической хлоропреновой интоксикации, 1980
* Изучение вредных химических агентов в почве в связи с загрязнением атмосферного воздуха, 1986

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2
2. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005*.
3. ↑  А. П. Айриян (1998). *Армянские учёные-медики*. Ереван: Амарас. էջ 68. ISBN 99930-1-001-7. `{{cite book}}`: Check `|isbn=` value: checksum (օգնություն)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 17397 |

 |
**Լյուդվիգ Գարեգինի Հարությունյան** (փետրվարի 4, 1957, Երևան), ՀՀ բանակի գնդապետ (2006 թ.)։

Գործունեությունը
----------------

1974 թ-ին ավարտել է Երևանի թիվ 126 միջնակարգ դպրոցը, 1977 թ-ին՝ Օրենբուրգի բարձրագույն զենիթահրթիռային հրամանատարական ուսումնարանը։ 1977-1979 թթ-ին Անդրկովկասյան զինվորական օկրուգում եղել է զենիթային հաշվարկի հրամանատար, 1979-1980 թթ-ին՝ հրամանատարական կետի օպերատիվ հերթապահ, 1980 թ-նի հունվար-օգոստոս ամիսներին՝ զորամասի շտաբի պետի օգնական։ 1980-1984 թթ-ին ծառայել է Գերմանիայում տեղաբաշխված խորհրդային զինուժի տարբեր զորամասերում։ Եղել է չափորոշող-վերահսկող խմբի պետ, վերանորոգման վաշտի հրամանատար, շտաբի պետի օգնական։ 1984 թ-ին ծառայության է նշանակվել Հայաստանում։ 1984-1992 թթ-ին եղել է Արաբկիրի շրջանի զինկոմիսարիատի բաժնի պետի ավագ օգնական, Բաղրամյանի շրջանի զինկոմիսարիատի բաժնի պետ, Արաբկիրի շրջանի զինկոմիսարիատի բաժնի պետ։ 1992 թ-ին ծառայության է անցել Հայաստանի Հանրապետության նորաստեղծ պաշտպանության նախարարության համակարգում։ 1992-1994 թթ-ին եղել է սահմանապահ զորքերի վարչության բաժնի ավագ սպա, ապա՝ շտաբի պետ։ 1994 թ-ին արձակվել է պահեստազոր։ 2004 թ-ին զորակոչվել և ծառայության է ուղարկվել ՀՀ պաշտպանության նախարարության Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտ։ 2004-2006 թթ-ին եղել է Սպաների որակավորման բարձրացման կենտրոնի պետի տեղակալ։ 1990-1992 թթ-ին "Միացյալ Հայաստան" ռազմականացված ջոկատի կազմում մասնակցել է ՀՀ սահմանների պաշտպանության գործողություններին։

Պարգևատրվել
-----------

* ՀՀ ՊՆ գերատեսչական "Մարշալ Բաղրամյան" (2003 թ.),
* խորհրդային "Անբասիր ծառայության համար" 3-րդ, 2-րդ աստիճանի,
* "ԽՍՀՄ ԶՈՒ 70 տարի" մեդալներով։
**Մարկուս Վիաննա Կարուզո** (պորտ.՝ Marcos Vianna Caruso, փետրվարի 22, 1952(1952-02-22), Սան Պաուլո, Բրազիլիա), բրազիլացի դերասան, թատրոնի և կինոյի ռեժիսոր, հեռուստասերիալների, պիեսների և սցենարի հեղինակ։

Կենսագրություն
--------------

Մարկուս Վիաննա Կարուզոն ծնվել է 1952 թվականին Բրազիլիայի Սան Պաուլո քաղաքում։ Նա մի քանի պիեսների հեղինակ է, որոնք գրվել են դերասանուհի և հեղինակ Ժանդիրա Մանտինիի հետ համատեղ։ Հայտնի է *Բրազիլիայի պողոտա* հեռուստասերիալում *Լելեկուի* դերով, որը էկրանավորվել է 2012 թվականին։
Նա հայտնի է նաև սերիալներ և վեպեր գրելով։ Մասնակցություն է ունեցել *Լռության երեխաները*, *Կյանքի էջեր*, *Սիրո համար վճարել պետք չէ* սերիալներում։

Գործունեություն
---------------

Մարկուս Կարուզոն սկսել է իր ստեղծագործական գործունեությունը որպես սցենարիստ՝ հարմարեցնելով Մոնտեյրո Լոբատոյի աշխատանքը *Ռեդե Գլոբո* հեռուստաալիքի համար։ Ամենահետաքրքիրն այն է, որ սցենարը գրելիս նրան օգնել է դերասանուհի և գրող Մանտինի Ժանդիրան, որը Մարկուս Կարուզոյի հավատարիմ կինն էր։ Նրանք ամուսնացած են եղել քսան տարի և ունեցել են երկու երեխա։

Մրցանակներ
----------

2006 թվականին Մարկուս Կարուզոն ստացավ *Մամուլի գավաթ* անգլ.՝ Press Trophy մրցանակը որպես լավագույն դերասան՝ *Կյանքի ծաղիկներ* հեռուստասերիալում իր աշխատանքի համար։ Նա խաղացել է Ալեքսանդրա Ֆլորեսայի դերը։

Մեջբերում
---------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Միշտ դրամատիկ դերեր եմ խաղացել, քանի որ ծեր մարդ եմ, լրջորեն սիրող պապիկ, բարի հայր, հավատարիմ ամուսին։ Իսկ այսօր հեռուստատեսությունն իմ մեջ տեսնում է, հավանաբար, հասուն սրտակերի ինչ-որ կոմիկական դեր։ Իմ հերոսը մարդ է, ով կարողանում է գայթակղել անգամ 60 տարեկանում, ես չեմ կարող հանգիստ քայլել փողոցներով։ Ինձ բոլորը ճանաչում են։ Մի կողմից դա հիանալի է։ Բայց մյուս կողմից ես կորցրեցի մտածելու և դիտելու հնարավորությունը, ինձ համար դա շատ կարևոր է դերասանի մասնագիտության համար։- ծիծաղում էր Մարկուս Կարուզոն |  |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑

Արտաքին հղումներ
----------------

* 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Մարկուս Կարուզո» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անդրաշ Ադորյան (այլ կիրառումներ)

**Անդրաշ Ադորյան** (հունգ.՝ Adorján András, սեպտեմբերի 26, 1944(1944-09-26), Բուդապեշտ, Հունգարիայի Թագավորություն), հունգարական ծագումով դանիացի ֆլեյտահար։

Կենսագրություն
--------------

1956 թվականին ընտանիքի հետ արտագաղթել է Դանիա, որտեղ սովորել է ատամնաբուժություն, իսկ այնուհետև իրեն նվիրել է երաժշտությանը։ Սովորել է Ֆրայբուրգի երաժշտության բարձրագույն դպրոցում (Օրել Նիկոլեի մոտ)։

Դարձել է մի շարք երաժշտական մրցանակների, մասնավորապես` Փարիզի ֆլեյտահարների միջազգային մրցույթի Մեծ մրցանակի դափնեկիր (1971)։

1987 թվականից` Քյոլնի, 1996 թվականից` Մյունխենի երաժշտության բարձրագույն դպրոցների պրոֆեսոր։ Գերմանիայի ֆլեյտահարների ընկերության նախագահն է։

Ստեղծագործական գործունեություն
------------------------------

Ադորյանի ավելի քան 80 ձայնագրությունների մեջ կան XVIII-XIX դարերի այնպիսի կոմպոզիտորների ստեղծագործություններ, ինչպիսիք են Կարլ Ֆիլիպ Էմանուել Բախը, Ֆրանտիշեկ Բենդան, Յան Նեպոմուկ Հումելը, Ֆրանց Դանցին, Սավերիո Մերկադանտեն, Իգնաց Մոշելեսը, Լյուդվիգ Շպորը և այլք։ Այդ ստեղծագործություններից շատերը Ադորյանի շնորհիվ փրկվել են մոռացությունից։ Միևնույն ժամանակ Ադորյանը կատարում է և XX դարի երաժշտություն (Բոգուսլավ Մարտինու, Սերգեյ Պրոկոֆև)։ Որպես հարգանքի տուրք իրեն Դանիայում հյուրընկալած ընտանիքին, Ադորյանը ձայնագրել է դանիացի կոմպոզիտորներ Յոախիմ Անդերսենի և Կարլ Նիլսենի ստեղծագործությունները։

Հատուկ Ադորյանի համար ստեղծագործած ժամանակակից կոմպոզիտորներից են, մասնավորապես, Էդիսոն Դենիսովը և Ալֆրեդ Շնիտկեն։

Հետաքրքիր փաստեր
----------------

* Անդրաշ Ադորյանի անուն-ազգանունը իր համար որպես կեղծանուն է ընտրել հունգարացի անվանի շախմատիստ, գրոսմայստեր Անդրաշ Ադորյանը (իսկական ազգանունը` Յոխա)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Discogs — 2000.
2. 1 2  *Deutsche Nationalbibliothek* Record #124535100 // Gemeinsame Normdatei (գերմ.) — 2012—2016.
3. ↑
4. 1 2 3 4  Artist Biography by "Blue" Gene Tyranny
5. 1 2  Biography of András Adorján
6. ↑  Шахматный теоретик

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հարցազրույց Անդրաշ Ադորյանի հետ(չաշխատող հղում)
* Անդրաշ Ադորյանի ձայնագրությունները

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Last.fm |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Allmusic · Discogs · MusicBrainz |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 5102062 · BNF: 138906025 · CiNii: DA11664239 · GND: 124535100 · GTAA: 260099 · ISNI: 0000000108891504 · LCCN: n83175303 · LNB: 000088719 · NKC: xx0144902 · NLA: 35671890 · NLP: a0000001902327 · NTA: 13652785X · NUKAT: n2008140194 · PTBNP: 1782269 · SUDOC: 08078545X · VIAF: 38131937 · WorldCat VIAF: 38131937 |

 |

 |
**Ջեննեյան մզկիթ մայր տաճար**  (արաբ․՝ الجامع الكبير في جينيه‎‎), արևի տակ չորացած տիղմից կառուցված ամենամեծ կավե կառույցն է (շինություն) աշխարհում։ Մզկիթը գտնվում է Ջեննե քաղաքում, Մալի, Հարավային Աֆրիկայի Բանի (Բաղնիքի) գետի ողողահունում (ափին)։ Համալիրի մեջ է մտնում «Հին քաղաք Ջեննեն», 1988 թվականին մզկիթը ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցուցակում։

Պատմություն
-----------

Մզկիթը ներկայումս, լուսանկարը արվել է 2003 թվականինՋեննեի առաջին մզկիթի կառուցման թվագրության մասին փաստացի տվյալներ չկան, բայց կան հիշատակություններ ոչ ավելի վաղ, քան 1200 թվականն է, և ոչ ուշ, քան 1330 թվականն է։

Մի քանի հարյուրամյակների ընթացքում Ջեննեն եղել է առևտրային կենտրոն և շատ կարևոր հանգույց տրանսսահարական ճանապարհի ոսկեվաճառների համար։ 15-րդ դարից 16-րդ դարերի ընթացքում Ջեննեն դարձավ այն վայրերից մեկը, որտեղից սկսվեց իսլամի տարածումը Աֆրիկայի ամբողջ տարածքում։

Մզկիթի համալիրի ընթացիկ կառուցումը ընթացավ երեք տարի և ավարտվեց 1907 թվականին (այլ տվյալներով 1909 թվական)։ Շինարարական աշխատանքներին հետևում են Ջեննե քաղաքի որմնադիրների համքարության վերակացուն։ Այդ ժամանակ Ջեննեն համարվում էր Ֆրանսիական Արևմտյան Աֆրիկայի գաղութ, և հնարավոր է, որ ֆրանսիացիները առաջարկել են քաղաքական և տնտեսական աջակցություն շինարարական աշխատանքներին և մզկիթին և նրա հարևանությամբ գտնվող մեդրեսին։ Մզկիթը կառուցված է մամլած կավից, ավազից և ջրից։ Այն կանգնեցվել է բարձր՝ երեք մետրանոց հարթակի վրա հենց այն տեղում, որտեղ 13-րդ դարից 14-րդ դարերը գտնվում էր մզկիթի համալիրի հին կառույցը։ Կառույցի չափերը հասնում են 75×75 մետրի, իսկ կենտրոնական աշտարակի բարձրությունը հասնում է մոտ 13 մետրի։

Մզկիթը էլեկտրաֆիկացվել է վերջերս։

Որոշ վայրերում մզկիթի օրիգինալ մակերեսը պատված է կղմինդրասալիկներով, որն էլ ոչնչացնում է վերջինիս պատմական կառուցվածքը, իսկ երբեմն էլ վտանգի տակ է դնում շենքի կառուցվածքային ամբողջականությունը։ Մզկիթի ծխականները դեմ էին նրա արդիականացմանը, որ ընթանում էր 1990-ական թվականներին։

Ինչպես ենթադրում են շատ ճարտարապետներ, Ջեննեի մզկիթը սուդանա-սահալինային ոճի ամենամեծ ձեռքբերումն է, թեև որոշակի իսլամական ազդեցությամբ։ Մզկիթի մուտքը բաց է միայն մուսուլմանների համար։ Այս մասին զգուշացնում են մուտքի մոտ տեղադրված ինֆորմացիոն վահանակները։ Այս կանոնը տարածվում է Մալիի գրեթե բոլոր մզկիթներում ։

Համաշխարհային ժառանգություն
---------------------------

1988 թվականից մզկիթը գտնվում է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում, Աֆրիկայում և այժմ այն Մալիի ամենատարածված տեսարժան վայրերից մեկն է ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Bourgeois 1987 harvnb error: no target: CITEREFBourgeois1987 (help)
2. 1 2 3 4 5  Travel.ru

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Մեծ մզկիթ Ջեննե» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |

 |
, 

**Սեմիկարակորսկի պատմագավառագիտական թանգարան**, թանգարան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզիՍեմիկարակորսկ քաղաքում։

Պատմություն
-----------

Թանգարանը ստեղծվել է 1997 թվականին։ 2000 թվականից այն պաշտոնապես բացվել է այցելությունների համար որպես մշակութային և գիտակրթական հաստատություն։

Թանգարանային հավաքածուն բաղկացած է ավելի քան 16 հազար միավոր հիմնական և գիտաօժանդակ ֆոնդից և խոշորագույնն է Ռոստովի մարզի համայնքային թանգարանների շրջանում։ Չորս ցուցասրահներում տեղակայվել է «Հայրենակից գրող Բորիս Նիկոլաևիչ Կուլիկովի կյանքը և ստեղծագործությունը» գրական-մենագրական ցուցադրությունը։ Թանգարանի ցուցադրություններում այցելուները կարող են ծանոթանալ Սեմիկարակորսկայա ստանիցայի XIX դարի վերջի - XX դարի առաջին կեսի կերպարվեստին, կենցաղին և ազգագրությանը, Սեմիկարակորսկի շրջանի զինվորական և աշխատանքային փառքի պատմությանը։

Թանգարանում գործում են երեք գրական-պատմական միավորումներ` «Տատյանայի օրը» Կոչետովսկայա ստանիցայում, «Հայրենիքի պատմության սիրահարների ակումբը» և «Գեղեցիկի սիրահարների ակումբը» Սեմիկարակորսկ քաղաքում (1962 թվականից)։ 2004 թվականին թանգարանի կազմի մեջ որպես կառուցվածքային ստորաբաժանում մտավ Վ. Ա. Զակրուտկինի հիշատակային տուն-թանգարանը Կոչետովսկայա գյուղում, որը բացվել է 1986 թվականին։ Տուն-թանգարանի թանգարանային ֆոնդն ունի ավելի քան վեց հազար ցուցանմուշ։

2013 թվականին Սեմիկարակորսկի պատմագավառագիտական թանգարանը Ռոստովի մարզի համայնքային 26 թանգարաններից առաջինը ներառվել է Ռուսաստանի Դաշնության թանգարանային ֆոնդի պետական գրացուցակում, որը ստեղծվել է ՌԴ մշակույթի նախարարության աջակցությամբ։

Թանգարանն ամեն տարի անցկացնում է Հայրենական մեծ պատերազմի հիշարժան տարեթվերին նվիրված միջոցառումներ։

Հասցե
-----

Թանգարանի հասցեն` Ռոստովի մարզ, ք. Սեմիկարակորսկ, Վ. Ա. Զակրուտկինի պողոտա, տուն 25։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «СЕМИКАРАКО́РСКИЙ КРАЕВЕ́ДЧЕСКИЙ МУЗЕ́Й». Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ օգոստոսի 10-ին. Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 1-ին.
2. ↑  Семикаракорский историко-краеведческий музей
3. ↑  ФОНДЫ МУЗЕЕВ ТЕПЕРЬ В ИНТЕРНЕТЕ
4. ↑  «Муниципальное бюджетное учреждение «Семикаракорский историко-краеведческий музей»». Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ դեկտեմբերի 25-ին. Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 1-ին.
5. ↑  Освобождение
6. ↑  «Великая Отечественная война: Путь к Победе»

Արտաքին հղումներ
----------------

* МБУ «СИКМ» Արխիվացված 2017-09-14 Wayback Machine
| **՞**Սև ջրածիծառ |
| --- |
| Սև ջրածիծառ  |
|  |
| Գիտական դասակարգում |
| 

|
|  |
| Թագավորություն | Կենդանիներ |
|
|
|
|
|
| Տիպ | Քորդավորներ |
|
|
|
|
|
| Դաս | Թռչուններ |
|
|
|
| Կարգ | Քարանգղեր |
|
|
|
| Ընտանիք | Ջրածիծառներ |
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|  Լատիներեն անվանում |
| **Chlidonias niger** |
|  Հատուկ պահպանություն |
| 
Քիչ մտահոգող տեսակIUCN 3.1 *Least Concern* : ??? |
|  Արեալ |
| պատկեր |
| 

| [{{fullurl:wikispecies:{{{wikispecies}}}|uselang=hy}} ԴասակարգումըՎիքիցեղերում] | uselang=hy}}[{{fullurl:commons:Special:Search/{{{wikispecies}}}|uselang=hy}} Պատկերների որոնումՎիքիպահեստում] | 

 |
| --- | --- | --- |

 |


**Սև ջրածիծառ**, (Chlidonlas niger), ջրածիծառների ընտանիքի թռչուն։ Բնադրող–չվող է, հազվագյուտ։

Կառուցվածք
----------

Մարմնի երկարությունը 22-24 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 64-68 սմ։ Կտուցը նեղ է, սև։ Բնադրման շրջանում հասունի մարմինը սև է, թևերը՝ մոխրագույն, գոտկատեղը, պոչը՝ միատարր բաց մոխրագույն։ Հետբնադրման շրջանում մարմինը սպիտակ է, կրծքի կողքերը՝ մուգ բծերով։ Երիտասարդի թասակը սևավուն է, մեջքը՝ դարչնագույն խայտերով, կրծքի կողքերին կան մուգ բծեր։ Թռիչքն աշխույժ է, ընթացքում կեր է կտցում ջրի մակերեսին։

Բնակության շրջանը
-----------------

Բնակվում է ձկնաբուծական լճակներում, լճերում, դանդաղահոս գետերում։

Սնունդը
-------

Սնվում է ջրային անողնաշարավորներով, ձկներով։ Գարնանային վերադարձը՝ մայիսի սկզբին։

Բնադրումը
---------

Բնադրումը ոչ մշտական է (պարբերաբար)՝ մայիսից հունիսի վերջը, առանձին դեպքերում՝ մինչև հուլիսի 1-ին կեսը։ Լրիվ քանակի ձվերով բները գրանցվել են ծանծաղուտ ճահճուտներում։ Բույնը լողացող հարթակ է՝ բուսուտներում։

Ձվադրումը
---------

Դնում է 35 մմ տրամագծով, բաց դեղին-դարչնագույնից մուգ դարչնագույն պտերով 2-4 ձու։ Մեծ քանակությամբ երիտասարդ թռչունները հայտնվում են հուլիսի 3-րդ տասնօրյակին։ Աշնանային չուն՝ սեպտեմբերին։

Սև ջրածիծառը Հայաստանում
------------------------

Վերջին 30-35 տարիների ընթացքում Հայաստանի հավանական ջրային մակերեսներից ոչ մեկում բնադրում չի գրանցվել։ Գիլլի լճի վերականգնումը մեծապես կնպաստի բնադրատեղիների վերահաստատմանը։ Կենսակերպն ուսումնասիրված է մասնակի։

Պատկերասրահ
-----------

* Սև ջրածիծառՍև ջրածիծառ
* Սև ջրածիծառՍև ջրածիծառ
* Սև ջրածիծառՍև ջրածիծառ
* Museum specimenMuseum specimen

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական տարբերակը վերցված է* *Հայաստանի բնաշխարհ հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։*  |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիցեղերն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Սև ջրածիծառ» հոդվածին։ |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Սև ջրածիծառ» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական |
|  |
| Տաքսոնոմիա | Avibase · eBird · GBIF · iNaturalist · NCBI · Neotropical Birds · IRMNG · ITIS TSN · SeaLifeBase · WoRMS |

 |
**Մետոն** (ֆր.՝ Metton), ֆրանսիական պանիր, որը պատրաստում են հիմնականում Ֆրանշ-Կոնտե երկրամասում։

Պատրաստում
----------

Մետոն պանրատեսակը պատրաստում են յուղազերծած կովի կաթից։ Սիճուկը տաքացնում են մինչև 60 աստիճան, ապա մամլում և ձևավորում։ Դրանից հետո մետոնը մանրում են և մի քանի օր թողնում տաք տեղում։ Հասունացած պանիրն իրենից ներկայացնում է բուրավետ «հատիկներ»՝ դեղնանարնջագույն երանգով, հիմնականում ընկույզի չափի։ Պանիրն այդ փուլում գործնականորեն չի ուտվում և հիմնականում օգտագործվում է կանկուայոտ պատրաստելու համար։ Դրա պատրաստման ավանդական եղանակն է՝ տաքացնել մետոնը կավե պնակի մեջ՝ կաթի կամ ջրի ավելացմամբ, որից հետո ավելացնել աղ և յուղ (երբեմն նաև սխտոր)։ Արդյունքում ստացվում է ձգվող նուրբ դեղին գույնի զանգված։ Կանկուայոտն առանձնանում է իր ցածր յուղայնությամբ՝ 2 %-ից 8 %։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Մետոն պանրի մասին».
2. ↑  «Metton - Encyclopédie Wikimonde». *wikimonde.com*. Վերցված է 2024 թ․ փետրվարի 28-ին.
3. ↑  Французские сыры: иллюстрированная энциклопедия, 2003, էջ 67
4. ↑  Larousse gastronomique, 2007, էջ 155
5. 1 2  Petit Futé, 2006
6. ↑  «METTON en lumière la cancoillotte !». *www.bourgognefranchecomte.fr* (ֆրանսերեն). 2020 թ․ մայիսի 15. Վերցված է 2024 թ․ փետրվարի 28-ին.
7. ↑  «La Cancoillotte - www.cancoillotte.net». *www.cancoillotte.net*. Վերցված է 2024 թ․ փետրվարի 28-ին.

Գրականություն
-------------

* Le Grand Larousse gastronomique / Isabelle Jeuge-Maynart. — Larousse, 2007. — P. 155, 541. — 992 p. — ISBN 978-2-03-582360-1
* *Auzias D.* Franche-Comté, Jura. — Paris, 2006. — ISBN 2746916568

Արտաքին հղումներ
----------------

* Մետոն պանրատեսակի մասին