**Յամաշիտա Ռին** (ճապ․山下りん, հունիսի 16, 1857(1857-06-16), Kasama, Իբարակի (պրեֆեկտուրա), Ճապոնիա - հունվարի 26, 1939(1939-01-26), Kasama, Իբարակի (պրեֆեկտուրա), Ճապոնիա), ճապոնական ուղղափառ եկեղեցու սրբապատկերների նկարչուհի։ Նա առաջին ճապոնացի անկախ կին նկարիչն էր, առաջին ճանաչված *յոգա*(Արևմտյան ոճի նկարչական ուղղություն, որը տարածված էր Ճապոնիայում) նկարչուհին։ Ռինը սովորել է Ռուսաստանում, նրա աշխատանքները կարելի է տեսնել Ճապոնիայի ավելի քան քառասուն եկեղեցիներում։

Կենսագրություն
--------------

Յամաշիտան ծնվել է 1857 թվականին սամուրայների ընտանիքում՝ Կասամա տիրույթում, այժմյան Իբարակի պրեֆեկտուրայում։ Նրա ընտանիքը դժվարություններ է կրել հոր մահից հետո՝ 1863 թվականին։ 15 տարեկանում նա փախել է տնից՝ խուսափելով հողագործի հետ ամուսնությունից։ Վերադառնալուց հետո մեկ տարի անց մեկնել է Տոկիո՝ նկարչություն սովորելու։ Այնտեղ նա սովորել է սկզբում Ուկիյո-է արվեստագետներ Տոյոհարա Չիկանոբուի և Տոյոհարա Կունիչիկայի հետ, այնուհետև Մարույամա դպրոցի սան Ցուկիոկա Ռանսեցուի (月岡藍雪) հետ,ապա ուսուցման համար դիմել Նակամարու Սեյջուրոյին (中丸精十郎y): 1877 թվականին նա ընդունվել է *Kōbu Bijutsu Gakkō* (工部美術学校) դպրոց, նրա հոնորարները վճարել է Կասամայի նախկին դայմյոն(զինվորական ֆեոդալ Ճապոնիայում), որին ծառայել է Յամաշիտայի հայրը։

Կասամայում Յամաշիտան սովորել է Անտոնիո Ֆոնտանեզիի մոտ։ Մեկ տարի անց ընդունել է ուղղափառ քրիստոնեություն՝ կնքվելով Իրինա անունով։ Դժգոհ լինելով Ֆոնտանեզիի իրավահաջորդից՝ Յամաշիտան թողել է ուսումը 1880 թվականին։

1880 թվականի դեկտեմբերին, Իվան Դիմիտրովիչ Կասատկինի դրդմամբ, նա Յոկոհամայից նավով մեկնել է Ռուսաստան՝ սրբապատկերներ պատրաստելու։ Մարտին ժամանելով Սանկտ Պետերբուրգ՝ նա մտել է Նովոդևիչի մենաստան, իր օրագրային գրառումներում նշել է իր տխրությունը, քանի որ տանտերերը նախապատվությունը տալիս էին ավելի շատ հունական, քան իտալական նկարչությանը։ Սա նկարագրել է որպես *օբակե-է*(Ճապոնական բանահյուսության մեջ հրեշների, ուրվականների կամ ոգիների ընդհանուր անվանումը)։

1883 թվականին նա Բեռլինով և Փարիզով վերադարձել է Ճապոնիա՝ ապրիլին ժամանելով Յոկոհամա։ Յամաշիտան այնուհետև բնակություն է հաստատել և արհեստանոց բացել Տոկիոյում՝ Սուրուգադայի սեմինարիայում, այն հողերում, որոնք պատկանում էին Սուրբ Հարության տաճարին։ 
1889 թվականին նա կարճ ժամանակով վերադարձել է Կասամա։ 1905 թվականին մահացել է նրա ավագ եղբայրը, իսկ երեք տարի անց՝ մայրը։ 
Ռուսական հեղափոխությունը անորոշություն էր ստեղծել եկեղեցու համար և ընդհատել ֆինանսական աջակցության ուղիները։

1918 թվականին Յամաշիտան լքել է Տոկիոն և վերադարձել տուն՝ Կասամա, որտեղ էլ ապրել է հաջորդ երեսուն տարին՝ թոշակով և իր խնայողություններով, ինչպես նաև քառասուն իեն վճարով, որը նա ստանում էր Եկեղեցուց յուրաքանչյուր հունիս և դեկտեմբեր ամիսներին։

1937 թվականին մՅամաշիտան կորցրել է նաև կրտսեր եղբորը։

Յամաշիտան մահացել է եղբոր մահից երկու տարի անց՝ 1939 թվականի հունվարի 26-ին 81 տարեկան հասակում։

Ստեղծագործություններ
--------------------

Յամաշիտայի ստեղծագործություններից մի քանիսն են միայն կրում հեղինակի ստորագրությունը, սակայն մանրամասն ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ նկարչճուհու ստեղծած նրա սրբապատկերները տարածված են Ճապոնիայի ավելի քան քառասուն եկեղեցիներում։ Նկարներ, գծանկարներ և նրա կյանքին ու արվեստին վերաբերող այլ նյութեր ցուցադրվում են Կասամայում՝ Հակուրինկյոյում (白凜居):
Նրա ստեղծագործությունների մի մասը, և դրանցից լավագույնները, անհետացել են 1923 թվականի Տոկիոյի երկրաշարժի և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։

Պետական ​​Էրմիտաժի հավաքածուի մեջ Ռին Յամաշիտայի «Քրիստոսի հարությունը» կտավը միակն է, որ պահպանվել է Ռուսաստանի տարածքում։ Սրբապատկերը նվիրվել է ռուսական գահի ժառանգորդ Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչին 1891 թվականին Ճապոնիա կատարած այցի ժամանակ։ Հայտնի վարպետ Յասուջի Տակայը սրբապատկերի համար փայտե շրջանակ է պատրաստել ճապոնական ոճով։ Սկզբում սրբապատկերը պահվել է Սանկտ պետերբուրգի Անիչկովի պալատում, իսկ թագադրումից հետո այն տեղափոխվել է Ձմեռային պալատ։

Ճապոնիայում առաջին ճապոնացի պատկերանկարչի աշխատանքների նկատմամբ հետաքրքրությունը պահպանվել է մինչ օրս, անցկացվում են նկարչի աշխատանքների ցուցահանդեսներ, հրատարակվում են գրքեր, հոդվածներ, ֆիլմեր և հեռուստատեսային հաղորդումներ։

1992 թվականին նկարահանվել է ռուս-ճապոնական «Ռին․ սրբապատկերի լեգենդը» գեղարվեստական ​​ֆիլմը։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Рин — легенда об иконе ՌԴ Մշակույթի նախարարություն
* イコン伝説 追憶のエルミタージュ
* Սամուրայի դուստրը՝ ճապոնացի պատկերանկարչուհին
* Յամաշիտա Ռինի սրբապատկերներով եկեղեցիները

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  山下りん [Yamashita Rin] (ճապոներեն). Ibaraki Prefecture. Վերցված է 2015 թ․ սեպտեմբերի 23-ին.
2. 1 2 3  Yamanashi Emiko (1995). «Chapter 11: Yamashita Rin and the Development of Icon Painting in Meiji Japan». In Rimer, J. Thomas (ed.). *A Hidden Fire: Russian and Japanese Cultural Encounters, 1868-1926*. Stanford University Press. էջեր 133–152. ISBN 978-0804725132.
3. 1 2  Uspensky, Michail V. (1995). «An Orthodox Icon by Yamashita Rin: the Japanese Painter of the Meiji Period». *International Research Center for Japanese Studies#Publications*. International Research Center for Japanese Studies. ISSN 0915-0986.
4. 1 2  山下りん聖像所蔵教会一覧表 [List of Icons by Yamashita Rin by Church] (ճապոներեն). Japanese Orthodox Church. Վերցված է 2015 թ․ սեպտեմբերի 23-ին.
5. ↑  山下りん年表 [Yamashita Rin - Chronology] (ճապոներեն). Hakuryinkyo. Վերցված է 2015 թ․ սեպտեմբերի 23-ին.
6. ↑  白凜居 [Hakuryinkyo] (ճապոներեն). Kasama Tourism Association. Արխիվացված է օրիգինալից 2015-09-25-ին. Վերցված է 2015 թ․ սեպտեմբերի 23-ին.
7. ↑   Рин — легенда об иконе

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| CiNii: DA18753665 · GND: 1066096600 · ISNI: 0000000030012548 · LCCN: n78010780 · NDL: 00623540 · VIAF: 1264814 · WorldCat VIAF: 1264814 |

 |

 |