**Խիոն Նգո** (անգլ.՝ Hương Ngô, 1979, Հոնկոնգ, Բրիտանական կայսրություն), Հոնկոնգում ծնված նկարիչ, որն այժմ ապրում է Չիկագո քաղաքում (Իլինոյս, ԱՄՆ)։ Նրա արվեստը կոնցեպտուալ է, հետազոտության վրա հիմնված և հաճախ ընդունում է ինստալյացիայի, տպագրության և ոչ ավանդական ուղություններ։ Բակալավրի կոչում է ստացել Հյուսիսային Կարոլինայի համալսարանից (2001 թվական), իսկ Արվեստի և տեխնոլոգիական ուսումնասիրությունների գծով մագիստրոսի կոչում՝ Չիկագոյի արվեստի ինստիտուտի դպրոցից (2004), ավարտել է Ուիթնիի անկախ ուսումնական ծրագիրը։ Չիկագոյի արվեստի ինստիտուտի դոցենտ է։

Թեմաներ
-------

Նգոյի աշխատության մեջ կրկնվող թեմաները ներառում են գաղութատիրության դեմ պայքարը, ինտերսեկցիոնալություն և միգրացիան։ Նրա վերջին նախագծերը ուսումնասիրում են ֆրանսիական Հնդկաչինի հակագաղութային շարժման մեջ ներգրավված կանանց պատմությունը։ Նրա ESCAPE-աշխատանքը հանրային փերֆորմանս է։ Մյուս նախագծերը վերաբերում են ճնշված բնակչության քաղաքական հսկողությանը։

Աշխատանքներ
-----------

Դե Պոլ արվեստի թանգարանում Նգոն իր *«Անունը տեսնելն է»* ցուցահանդեսում օգտագործել է գործվածք, որը տպագրվել է Փարիզի ներգաղթի պատմության թանգարանի պատմական որմնանկարի նախշերով, զուգակցված մի քանի արխիվներից առաջնային նյութի հետ՝ մեկնաբանելու համար կանանց դերը ֆրանսիական Հնդկաչինի հակագաղութային շարժման մեջ  ՝ բացահայտելու քաղաքական շարժումներում հսկողության փոխադարձ ազդեցությունները։ 

Նգոյի ստեղծագործության մեջ ի հայտ եկած գործիչը Նգույան Թհին Մին Խին է (1910-1931), վիետնամցի հեղափոխական և 1930-ական թվականների ընթացքում Հնդկաչինական կոմունիստական կուսակցության առաջնորդ։ Իր էսսեում արվեստի պատմաբան Ֆեյ Գլեյսերը գրում է, որ Նգոն «նյութական դրսևորում է տալիս դիսկուրսիվ գաղափարախոսությանը և հավաքական պատմական գործընթացին։ Արվեստի պատմաբան Նորա Թեյլորն իր *«Փաստաթուղթը որպես իրադարձություն»* էսսեում գրում է, որ «Նգոն իր միջամտությունները [արխիվներում] համարում է փերֆորմանսի թեստ թարգմանական ակտերի միջոցով»։

*«In the work The Opposite of Looking is Not Invisibility. The Opposite of Yellow is Not Gold»* Հեն Թրուոնգ-ի հետ համատեղ ստեղծված աշխատանքում, նկարիչները զուգորդում են իրենց մայրերի ժողովրդական լուսանկարները 1970-ական թվականների Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Կոնգրեսի վիետնամցի փախստականների վերաբերյալ լսումների տեքստերի հետ։ Հարցազրույցում նկարիչները խոսում են ընտանեկան լուսանկարների հետ աշխատելու իրենց ընթացքի և կարևորության մասին.

> Մենք որոնեցինք հանրաճանաչ տեսողական մշակույթը վիետնամցի ամերիկացիների պատկերների համար, բայց պարզվեց, որ հանրային տեսողական գրառումները հազվադեպ են ընդգրկում ասիացի ամերիկացիների պատկերները։ Այսպիսով, մենք փոխարենը դիմեցինք ներքին արխիվին և փնտրեցինք մեր սեփական ընտանեկան ալբոմները՝ գտնելու մեր մայրերի լուսանկարները։ Մենք հասկացանք, որ մեր երկու ընտանիքներում էլ կա ընդհանուր ժողովրդական լեզու, և սկսեցինք զուգակցել լուսանկարներ, որոնցում մեր մայրերի աշխատանքի արդյունքը ջնջվել է, գերտեսանելի կամ անտեսանելի դարձել նրանց մարմնավորած կերպարով որպես հաջողակ փախստական կամ սիրող խնամակալ։ 
> 
> 

Խիոն Նգոն ցուցադրվել է Նյու Յորք քաղաքի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում՝ որպես «Նոր լուսանկար», 2018, Պրոսպեկտ 5՝ Նոր Օռլեանում, և 2005 թվականին Պրահայի բիենալեում։ Նա ցուցադրել է Չիկագո քաղաքի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում,, Ցինցինատիի ժամանակակից արվեստի կենտրոն, Կեմպերի ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Կանզաս Սիթիում և Մեդիսոնի ժամանակակից արվեստի թանգարանում։ 

Նա Չիկագոյի արվեստի ինստիտուտի դպրոցի ասիստենտ է:[*փա՞ստ*]

Հավաքածուներ
------------

Նրա աշխատանքները գտնվում են Ժամանակակից արվեստի թանգարանի, Սմիթ քոլեջի, Ուոքեր արվեստի կենտրոնի  և Գրքային արվեստի կենտրոնի հավաքածուներում։

Մրցանակներ
----------

* Իլինոյսի արվեստի խորհրդի կրթաթոշակ, 2020 թվական։
* 3Arts Next Level Award, 2020 թվական։
* Camargo Core Fellow, 2018 թվական։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Deftly and Defiantly Decolonial». *New City Chicago*. 2017 թ․ հունիսի 27. Վերցված է 2022 թ․ դեկտեմբերի 18-ին.
2. 1 2  «This is what intersectional feminist art looks like». *Chicago Tribune*. Վերցված է 2022 թ․ դեկտեմբերի 18-ին.
3. ↑  «Hương Ngô». Վերցված է 2022 թ․ դեկտեմբերի 18-ին.
4. ↑  «HƯƠNG NGÔ: TO NAME IT IS TO SEE IT». *DePaul Art Museum*. Վերցված է 2022 թ․ դեկտեմբերի 18-ին.
5. ↑  Armitage, John (2011 թ․ սեպտեմբերի 6). *Virilio Now: Current Perspectives in Virilio Studies*. Cambridge: Wiley. էջ 122,134,139. ISBN 9780745648774.
6. ↑  «Art in the Age of Surveillance». *Exhibitions on the Cusp*. Վերցված է 2022 թ․ դեկտեմբերի 18-ին.
7. ↑  «Hương Ngô Interview». *DePaul University Library*. Վերցված է 2022 թ․ դեկտեմբերի 18-ին.
8. ↑  «Hương Ngô and the Making and Unmaking of Nguyễn Thị Minh Khải». *DePaul University Library*. Վերցված է 2022 թ․ դեկտեմբերի 18-ին.
9. ↑  Taylor, Nora (Winter 2018). «The Document as Event: Vietnamese Artists' Engagements with History». *Art Journal*. **77** (4): 70–81. doi:10.1080/00043249.2018.1549878.
10. ↑  «Huong Ngo and Hong-An Truong on their work in "Being: New Photography 2018"». *Art Forum*. Վերցված է 2022 թ․ դեկտեմբերի 18-ին.
11. ↑  «Hương Ngô and Hồng-Ân Trương. The opposite of looking is not invisibility. The opposite of yellow is not gold. 2016». *MoMA*. Վերցված է 2022 թ․ դեկտեմբերի 18-ին.
12. ↑  «Museum of Modern Art Announces Artist List for 2018 Edition of 'New Photography'». *Artnews* (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2022 թ․ դեկտեմբերի 18-ին.
13. ↑  «MoMA's Human Focus». *Wall Street Journal* (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2022 թ․ դեկտեմբերի 29-ին.
14. ↑  «PROSPECT NEW ORLEANS ANNOUNCES ARTIST LIST FOR PROSPECT.5». *Art Forum* (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2022 թ․ դեկտեմբերի 18-ին.
15. ↑  «Hương Ngô». Վերցված է 2023 թ․ մարտի 2-ին.
16. ↑  «The Voice is an Archive 2016 Hương Ngô American, b. 1979». *Smith College*. Վերցված է 2023 թ․ մարտի 2-ին.
17. ↑  «Hương Ngô». *Walker Art Center*. Վերցված է 2023 թ․ մարտի 2-ին.
18. ↑  «ILLINOIS ARTS COUNCIL AGENCY ANNOUNCES 2020 ARTIST FELLOWSHIP AWARD RECIPIENTS». *Illinois Arts Council* (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2022 թ․ դեկտեմբերի 18-ին.
19. ↑  «Chicago non-profit 3Arts awards $150,000 to three women artists». *The Art Newspaper* (ամերիկյան անգլերեն). 2020 թ․ հոկտեմբերի 19. Վերցված է 2022 թ․ դեկտեմբերի 18-ին.