recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լոռի (այլ կիրառումներ)

**Լոռի**, աղաջրային պանիրների դասին պատկանող հայկական պանիր։ Հասունանում և պահպանվում է աղաջրի մեջ, այդ պատճառով չունի կոշտ մակերես, ունի պինդ բաղադրություն, յուրահատուկ՝ սպիտակից մինչև բաց դեղին գույն, տարբեր մեծության և ձևի աչքեր։ Հասունանում է երկու ամսվա ընթացքում։

Պատրաստման եղանակը
------------------

3% յուղայնությամբ կաթը պաստերիզացվում է 72-75-ում, հետո սառեցվում մինչև 30-33 և մակարդվում։ Մակարդի թթվայնությունը պետք է լինի 80-100, մակարդման տևողությունը 15-20 րոպե, երկրորդ տաքացման ջերմաստիճանը՝ 34-380, տևողությունը 3-7 րոպե։

Շիճուկը հեռացնելուց հետո պանրազանգվածը լցվում է կաղապարների մեջ։ Ինքնամամլումից 10 րոպե հետո գցվում է աղաջրի մեջ, որի խտությունը պետք է լինի 15-17 %, ջերմաստիճանը՝ 14-16%, այդ վիճակում մնում է 15-20 օր։ Հատիկների մեծությունը հատիկադրման պահին պետք է լինի՝ 12-15 մմ, իսկ ձևավորումից առաջ՝ 7-8 մմ։

Բաղադրությունը
--------------

Բաղադրության մեջ մտնում են պաստերացված կաթ, մանրէական կոնցենտրատ՝ մեզոֆիլիկ կաթնաթթվային հիմքով, մանրէական ծագման կաթ մերող պատրաստուկ (խիմոզին), սեղանի աղ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Լոռու մասին kotayk.agro.am կայքում". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2012 թ․ հունիսի 23. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Լոռու բաղադրությունը Աշտարակ կաթի կայքում". Արխիվացված է the original 2011 թ․ սեպտեմբերի 5-ին. Retrieved 2012 թ․ հունիսի 23. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Լորենց** (ինդոն.՝ Taman Nasional Lorentz),ազգային պարկ Ինդոնեզիայի Պապուա գավառում։ Հարավարևմտյան Ասիայի ամենամեծ բնապահպանական տարածքն է։ 2008 թվականին ընգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։

Աշխարհագրություն
----------------

Պարկի մակերեսը 25 056 կմ² է։ Լորենցը Նոր Գվինեայի կենսաբանական բազմազանության ակնառու օրինակ է։ Սա Ասիայի խաղաղօվկիանոսյան տարածաշրջանում միակ արգելոցն է, որն իր մեջ ներառում է էկոհամակարգերի ամբողջական զանգված, որոնք ընդգրկում են ծովափնյա շրջաններ, մանգրա, ճահճուտներ, դաշտավայրեր, լեռնային արևադարձային անտառներ, ալպյան գոտի և սառցադաշտեր։ Ունենալով ծովի մակարդակից 4884 մ բարձրություն՝ Պունչակ-Ջայա լեռը Հիմալայների և Անդերի միջև գտնվող ամենաբարձր լեռն է։

Այստեղ հավանաբար կան դեռևս գիտությանը անհայտ բույսերի և կենդանիների տեսակներ։

Ֆաունա
------

Պարկում ներկայացված է թռչունների 630 տեսակ (Պապուայի տեսակների մոտ 70 %-ը) և 123 կաթնասունների տեսակներ։ Թռչունները ներառում են իրենց մեջ կազուարների 2 տեսակ, 31 տեսակ աղավնի, 31 տեսակ կակադու, 13 տեսակ ալկիոններ։ Անհետացման վտանգի տակ գտնվող թռչունների թվում են հարավային կազուարները, շագանակակուրծք պսակակիր աղավնին, արծվային թութակը, գծավոր բադը։

Կաթնասունները ներառում են իրենց մեջ այնպիսի տեսակներ, ինչպիսիք են ավստրալիական եքիդնան, անտառային կատուն, կուսկուսները և այլն։ Սուդիրման լեռնաշղթայի էնդեմիկներից դինգիսո կենգուրուի տեսակը արևմտյան գիտության համար բացահայտվել է 1995 թվականին։

Բնակչություն
------------

Ազգային պարկի տարածքը բնակեցված է մարդկանցով ավելի քան 25 000 տարի։ Լորենցի անտառները 8 ցեղերի բնակության ավանդական տարածք են, այդ թվում՝ ասմաթ, ամունգմե, դանի, սեմպան, նդուգա։ Պարկի ներկայիս բնակչությունը կազմում է 6300-10000 մարդ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Лоренц на сайте ЮНЕСКО
2. ↑  UNESCO Data on Lorentz, retrieved 19 May 2010
3. 1 2  "Ministry of Forestry". Արխիվացված է the original 2010 թ․ հուլիսի 17-ին. retrieved 14 May 2010
4. 1 2  UNESCO: WHC Nomination Documentation, 1999, retrieved 18 November 2010

Արտաքին հղումներ
----------------

* Сайт управляющей организации парка

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Յակով Սվերդլովի հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник Я. М. Свердлову), կոմունիստական կուսակցության և Խորհրդային Միության պետական գործիչ Յակով Միխայլովիչ Սվերդլովին նվիրված հուշարձան Մոսկվայում։ Բացվել է 1978 թվականի հոկտեմբերի 31-ին։ Հուշարձանի քանդակագործն է Ռ. Համբարձումյանը։ Գտնվում է Մոսկվայի Մուզեոն արվեստի զբոսայգում։

Պատմություն
-----------

Յակով Սվերդլովի բրոնզե հուշարձանը տեղադրվել է 1978 թվականին Հեղափոխության հրապարակում, Թատերական հրապարակի հարևանությամբ։ 1919-1991 թվականներին հրապարակը կոչվել է Սվերդլովի անունով, Թատերական մետրոյի կայարանը՝ Սվերդլովի հրապարակ։

1991 թվականին Ֆ. Է. Ձերժինսկու, Մ. Ի. Կալինինի, Ս. Մ. Կիրովի հուշարձանների հետ միասին ապամոնտաժվել է։

Հուշարձանը գտնվում է Մուզեոն քանդակային զբոսայգում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Музеон - парк искусств поверженные вожди". Արխիվացված է the original 2018 թ․ հուլիսի 7-ին. Retrieved 2018 թ․ հունիսի 6.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Памятник д. Свердлова в парке Музеон искусства в Москве, Россия
* Здесь находился памятник Я. М. Свердлову
* Парк искусств «Музеон»
**Կամարի Հայկի Տոնոյան** (հուլիսի 15, 1931(1931-07-15), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 13, 2015(2015-02-13), Երևան, Հայաստան), հայ արձակագիր։ Հայաստանի գրողների միության անդամ 1963 թվականից։

Կենսագրություն
--------------

Կամարի Տոնոյանը ծնվել է 1931 թվականի հուլիսի 15-ին, Երևանում։ 1951-1954 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1956 թվականին ավարտել է Երևանի ֆիզիկական կուլտուրայի տեխնիկումը։ Աշխատել է «Գրական թերթ»-ի խմբագրությունում որպես հրապարակախոսության բաժնի վարիչ։

Ստեղծագործություններ
--------------------

Տոնոյանի առաջին պատմվածքը՝ «Մայրամուտ ծննդյան գիշերվա լուսաբացից հետո», տպագրվել է 1956 թվականին, «Սովետական գրականություն» ամսագրում։ Ռուսերեն լույս է տեսել նրա «Անիծյալ անձրևը» (Մոսկվա, 1967) պատմվածքների ժողովածուն։

Տոնոյան բազմաթիվ պիեսներ բեմադրվել են հայկական ռադիոթատրոնում և հեռուստաթատրոնում, այդ թվում՝ «Աշնանային գնացքում», «Զինվորը», «Վերջին գործուղումը», «Խոսակցություններ սիրո մասին», «Հին սալոնի ժամանակները» և այլն։ Հրատարակվել են նրա «Ամենալավ հեքիաթը Կարմիր Գլխարկի մասին» (1973), «Անտառի դստեր հեքիաթը» (1974), «Նիգուլը» (1974), «Անտառի բացատում» (1982), «Հիսուս Քրիստոսի երկրորդ գալուստը» (2006) և այլ գրքեր։ Գրել է նաև մանուկների համար` «Ամենալավ հեքիաթը Կարմիր գլխարկի մասին», «Անտառի դստեր հեքիաթը» և այլն։ Տոնոյանի «Կյանքի ապտակը», «Անիծյալ անձրև», «Եվ կյանքը թվում է սխալ», «Նիգուլ» և այլ ժողովածուներ թարգմանվել և հրատարակվել են նաև ռուսերեն։

Երկեր
-----

* Կյանքի ապտակը, Երևան, Հայպետհրատ, 1958, 101 էջ։
* Անիծյալ անձրևը, Երևան, Հայպետհրատ, 1962, 247 էջ։
* ...Եվ կյանքը թվում է սխալ, Երևան, Հայպետհրատ, 1963, 124 էջ։
* Ժամացույցը, Երևան, «Հայաստան», 1965, 68 էջ։
* Ամենալավ հեքիաթը կարմիր գլխարկի մասին, Երևան, «Հայաստան», 1973, 12 էջ
* Անտառի դստեր հեքիաթը, Երևան, «Հայաստան, 1974։
* Նիգուլը, Երևան, «Հայաստան», 1974, 362 էջ։

Մրցանակներ
----------

* 2006 թվականին «Հիսուս Քրիստոսի երկրորդ գալուստը» պիեսների ժողովածուի համար արժանացել է ՀԳՄ «Տարվա լավագույն դրամատիկական ստեղծագործության համար» մրցանակի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "ԿԱՄԱՐԻ ՏՈՆՈՅԱՆ « Հայաստանի Գրողների Միություն". Արխիվացված է the original 2019 թ․ հունիսի 11-ին. Retrieved 2019 թ․ մարտի 2.
2. ↑  Կամարի Տոնոյանի մասին ՀԳՄ կայքում
3. ↑  Գրական տեղեկատու։ Երևան։ «Սովետական գրող»։ 1981։ էջ 465-466։
4. ↑  "AV Production - Կամարի Տոնոյան". *avproduction.am*. Արխիվացված է the original 2020 թ․ օգոստոսի 12-ին. Retrieved 2019 թ․ մարտի 2.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կամարի Տոնոյան
Յակիսոբա
**Սոսու-յակիսոբա** (ճապ. ソース焼きそば *со:су* յակիսոբա) կամ **յակիսոբա** (ճապ. 焼きそば) «տապակած արիշտա սոուսի մեջ», ճապոնական խոհանոցի ուտեստ, Չինաստանից փոխառվել է XX դարի սկզբին։ Յակիսոբայի նախատիպը հանդիսանում է չաոմյանը։

Չնայած սոբան հնդկաձավարով արիշտա է, յակիսոբուն պատրաստում են ձվով և ցորենի արիշտայով՝ *տյուկա-սոբա* (ճապ. 中華そば, չինական արիշտա, տես՝ ռամեն)։ Նրա վրա լցնում են ճապոնական վուստերական սոուս։

Յակիսոբի պատրաստելու համար արիշտան տապակում են սոուսի մեջ խոզի, հավի կամ տավարի մսի մանր կտորների, չինական կաղամբի և (կամ) գազարի հետ։ Մատուցում են բենի-սյոգայի, կացուոբուսի, աոնորիի կամ մայոնեզի հետ։

Այս ուտեստը կարող է լինել ինչպես հիմնական, այնպես էլ հանդիսանալ որպես խավարտ, ինչպես նաև կարող է լինել սենդվիչների միջուկ։ Յակիսոբուն կարելի է գնել խանութներում, այն մատուցում են մացուրիի՝ ճապոնական սինտոիզմ կրոնական ծեսի ժամանակ։

Երբեմն որպես արիշտա օգտագործում են ուդոն (արիշտայի տեսակ), այդ դեպքում ուտեստը կոչվում է «յակիուդոն»։ Այս տեսակի արիշտան հայտնագործվել է Կիտակյուսյուում։

Օկինավայում յակիսոբույի մեջ ավելացնում են նրբերշիկներ, խոզապուխտ, հավի կամ խոզի միս։ Հիրոսիմայում յակիսոբուն տապակում են օկոնոմիյակիի մեջ։

Արագ պատրաստվող յակիսոբա
------------------------

Արագ պատրաստման յակիսոբան վաճառում են սուպերմարկետներում, ուտելուց առաջ նրա վրա պարզապես պետք է լցնել եռացրած ջուր։

Sapporo Ichiban կազմակերպությունն արտադրում է արագ պատրաստող յակիսոբիի տարատեսակներ, որոնք պարունակում են նաև չորացրած ջրիմուռներ և սոուսով փաթեթ։ Արիշտայի վրա լցնում են եռացրած ջուր, տապակում են սոուսով, կաղամբով և մսով, դրանից հետո մատուցում են վրան ջրիմուռներ ավելացված տեսքով։ Maruchan ընկերության արտադրության մեկ այլ տարատեսակում, բացի արիշտայից կա նաև երգիպտացորեն, սոխ և կաղամբ։

Գերմանիայի Nissin Foods կազմակերպությունում յակիսոբուն վաճառում են «Yakisoba Deluxe» ապրանքանիշով։ Պատրաստվում է նաև թավայի մեջ ջուր ավելացնելու միջոցով, որտեղ տապակվում է արիշտան, իսկ հետո վրան լցնում են չորացրած բանջարեղեններ, ավելացնում են սոուս ու շոգեխաշում։

«UFO» արիշտան (ճապ. 日清焼そ (ばU.F.O. *նիսսին յակիսոբա* *UFO*)) պատրաստվում է այլ կերպ. անհրաժեշտ է տարայի մեջ անմիջապես ջուր լցնել, փաթեթավորման փականը բացել այն կողմից, որտեղ գտնվում են բանջարաղենհը և սոուսը, իսկ պատրաստելուց հետո ժապավենը բացում են մյուս կողմից, որի տակ գտնվում է ծակոտկեն թուղթ, որը թույլ է տալիս ջրին ցամաքել։

Պատկերասրահ
-----------

* Յոկոտե-յակիսոբա ակիտայի մեջՅոկոտե-յակիսոբա ակիտայի մեջ
* Հիրոսիմայան յակիսոբա օկոնոմիյակիումՀիրոսիմայան յակիսոբա օկոնոմիյակիում
* Բացօթյա վրան, որտեղ վաճառում են յակիսոբաԲացօթյա վրան, որտեղ վաճառում են յակիսոբա
* ՅակիսոբաՅակիսոբա
* «Յակիսոբա-պան», հաց յակիսոբայի հետ«Յակիսոբա-պան», հաց յակիսոբայի հետ
* Օկինավյա յակիսոբա լոբու ծիլերովՕկինավյա յակիսոբա լոբու ծիլերով

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  焼きそばの歴史
2. ↑  "Յակոբան Օսկոֆորդ բառարանում". Արխիվացված է the original 2014 թ․ հոկտեմբերի 6-ին. Retrieved 2021 թ․ օգոստոսի 4. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  お料理レシピ 広島お好み焼き オタフクソース
**Յուրի Ռոդիչևի փողոց** (ռուս.՝ Улица Юрия Родичева), փողոց Ռուսաստանի Վոլգոդոնսկ քաղաքում։ Անվանվել է ռուս խորհրդային բանաստեղծ, սցենարիստ և ռեժիսոր Յուրի Պետրովիչ Ռոդիչևի (1922-2004) անունով։ Գտնվում է իրեն զուգահեռ Գենադի Կոտովի և Կերչենսկայա փողոցների միջև։

Պատմություն և նկարագրություն
----------------------------

Վոլգոդոնսկ քաղաքի Յուրի Ռոդիչևի փողոցը գտնվում է իրեն զուգահեռ Գենադի Կոտովի և Կերչենսկայա փողոցների միջև։

Յուրի Ռոդիչևի փողոցյի փոստային դասիչն է՝ 347399։

Անվանվել է ռուս խորհրդային բանաստեղծ, սցենարիստ և ռեժիսոր, մշակույթի վաստակավոր աշխատակից, Ռուսաստանի պրոֆեսիոնալ գրողների միության անդամ, ժուռնալիստների միության անդամ Յուրի Պետրովիչ Ռոդիչևի (1922-2004) անունով։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին, եղել է հրետանու գվարդիայի կապիտան։ Պարգևատրվել է Կարմիր աստղի երեք շքանշանով, Հայրենական պատերազմի շքանշանով, «Բեռլինի գրավման համար», «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» ու ևս 10 մեդալներով։ 1979 թվականին տեղափոխվել է Ռոստովի մարզի Վոլգոդոնսկ քաղաք՝ մասնակցելու «Ատոմմաշ» գործարանի շինարարությանը։ Այստեղ սեփական սցենարներով նա նկարահանել է 23 ֆիլմ։ Ռոդիչևը ստեղծել է «Ատոմմաշ» հսկա գործարանի, Վոլգոդոնսկ քաղաքի և ատոմակայանի կառուցման կինոժամանակագրությունը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Юрий РОДИЧЕВ. Стихи".
2. ↑  "Родичев Юрий Петрович, поэт, сценарист, режиссер". Արխիվացված է the original 2020 թ․ օգոստոսի 12-ին. Retrieved 2019 թ․ սեպտեմբերի 23. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Աղբյուրներ
----------

* Улица Юрия Родичева в Волгодонске

Արտաքին հղումներ
----------------

* ПОЧТОВЫЙ ИНДЕКС УЛ. ЮРИЯ РОДИЧЕВА, Г. ВОЛГОДОНСК, РОСТОВСКАЯ ОБЛ.
**Խորխե Արչե** (իսպ.՝ Jorge Arche, ապրիլի 6, 1905(1905-04-06), Սանտո Դոմինգո, Դոմինիկյան Հանրապետություն - 1956, Կադիս, Անդալուզիա, Իսպանիա), կուբացի նկարիչ, 1930-ական թվականների «La vanguardia» սերնդի ներկայացուցիչ։

Կենսագրություն
--------------

Խորխե Արչեն ստացել է պաշտոնական գեղարվեստական կրթություն Հավանայի երկու արվեստի ակադեմիաներում (այդ թվում՝ Աան Ալեխանդրո ակադեմիայում, որտեղ սովորել են կուբացի բազմաթիվ խոշոր նկարիչներ, բայց չի ավարտել այն), սակայն նրա հայացքները հիմնականում ձևավորվել են նկարիչներ Վիկտոր Մանուել Գարսիայի և Արիստիդես Ֆերնանդեսի ազդեցության ներքո։ 1935 և 1938 թվականներին Արչեն ստացել է մրցանակներ Հավանայի Գեղանկարչության և քանդակագործության առաջին երկու սալոններում։ 1937 թվականին ստեղծել է որմնանկար Սանտա Կլարայի ուսուցիչների քոլեջում։ Նույն թվականին կայացել է նրա առաջին անհատական ցուցահանդեսը Հավանայի լիցեյում։

Արչեն ճանաչման է արժանացել արդեն 1930-ական թվականներին՝ իր դիմանկարների շնորհիվ, որոնք ստեղծվել են վառ գույներով, դասական գեղանկարչության ակնհայտ ազդեցության ներքո։ Նա համարվում է իր սերնդի կուբացի առաջատար դիմանկարիչը։ 1940-ական թվականներին նա ծանոթացել է իտալական և նիդեռլանդական Վերածննդի գեղանկարչությանը, ինչը հանգեցրել է նրան ստեղծագործությունների մոտեցմանը դասական գեղանկարչությանը, և նա հաճախ իր ստեղծագործությունների հերոսներին ներկայացրել է կատարյալ բնապատկերում (որը խորհրդանշում է իրականությունից հեռանալը)։

1977 թվականին Կուբայում թողարկվել է նկարչին նվիրված փոստային նամականիշ։

Խորխե Արչեին է նվիրված կանադացի բանաստեղծ Դեյվիդ Ուիլյամ Մակֆադենի «The Death of Greg Curnoe» բանաստեղծության մի մասը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Artists of the World Online, Allgemeines Künstlerlexikon Online, AKL Online (գերմ.) / Hrsg.: A. Beyer, B. Savoy — B: K. G. Saur Verlag, Verlag Walter de Gruyter, 2009. — ISSN 2750-6088 — doi:10.1515/AKL
2. 1 2  Union List of Artist Names
3. 1 2  Frick Art Reference Library Photoarchive — 1920.
4. ↑  "Jorge Arche". Արխիվացված է the original 2009 թ․ օգոստոսի 4-ին. Retrieved 2009 թ․ դեկտեմբերի 13. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
5. ↑  Pintores Cubanos; Jorge Arche Silva
6. ↑  "David McFadden, The Death of Greg Curnoe". Արխիվացված է the original 2006 թ․ հուլիսի 13-ին. Retrieved 2019 թ․ հոկտեմբերի 6. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Աղբյուրներ
----------

* *Nathalie Bondil (ed. by)* Cuba: Art and History from 1868 to Today. — The Montreal Museum of Fine Arts (Montreal), 2008. — ISBN 9788497854443

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | RKDartists |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1057686654 · ISNI: 0000000435997242 · LCCN: no2015121548 · VIAF: 309814192 · ULAN: 500331713 · WorldCat VIAF: 309814192 |

 |
**Նիլ Սանդերսոն** (անգլ.՝ Neil Christopher Sanderson, դեկտեմբերի 17, 1978(1978-12-17), Peterborough, Օնտարիո, Կանադա), թմբկահար, բեք-վոկալիստ և Three Days Grace խմբի հիմնադիր։

Վաղ տարիներ
-----------

Նիլ Սանդերսոնը ծնվել է 1978 թվականի դեկտեմբերի 17-ին։ Սանդերսոնը սովորել է դաշնամուր նվագել նախքան դպրոց գնալը։ Նիլը ուներ ագահ հետաքրքրություն դեպի երաժշտությունը, աշխատում էր տարբեր գործիքներով, մինչդեռ սովորում էր հիմնական դպրոցում։ Այդ ընթացքում նա սկսում է սիրել թմբուկը։ 4 տարի Նիլը ծանոթանում է դաշնամուրի հետ։

Սանդերսոնը 1992 թվականին հանդիպում է Ադամ Գոնտեին, որը սովորում էր Նորվուդում՝ հինական դպրոցի 9-րդ դասարանում։ Բասիստ Բրեդոմ Ուոլստոմը, վարժեցնում է Նիլին՝ գործիքներ նվագելու գործում։ Ֆիլ Կրոուի և Ջո Գրանտի հետ նա ստեղծում է «Groundswell» խումբը։ Սանդերսոնը 1966 թվականից 1997 թվականներին դառնում է Thousand Foot Krutch խմբի թմբկահարը։

1997 թվականին ստեղծում է Three Days Grace խումբը։ Նիլը նույնպես վարում է առողջ կյանք՝ չի օգտագործում չխախոտ և ալկոհոլ։ Նիլը ամուսնանում է. կնոջ անունը Ջանին էր։ 2007 թվականի հունիսի 29-ին ծնվում է նրա աղջիկը՝ Վիոլետը, իսկ 2010 թվականի մարտի 8-ին ծնվում է տղան՝ Ջեթը։

Հաջողություններ
---------------

«Three Days Grace» խմբի անվան տակ տանուլ է տալիս Տորոնտոյի համերգը և արդյունքում ստորագրում է պայմանագիր Jive Records լեյբլի հետ։

Առաջին անանուն ալբոմը խումբը թողարկում է 2003 թվականին։ Ալբոմի երեք երգերը՝ «I Hate Everything About You», «Just Like You» և «Home», դարձան հիթեր և գրավեցին US Rock Charts ամսագրի առաջին հորիզոնականը։ Այս ալբոմը վերնագրված էր որպես «Platinum»:

Խումբը թողարկում է իր երկրորդ ալբոմը՝ One-X անվանումով՝ 2006 թվականին։ Այս ալբոմը Billboard Album Chart ամսագրում գրավում է հինգերորդ հորիզոնականը։ Այս ալբոմի երեք երգերը՝ «Animal I Have Become», «Pain» և «Never Too Late» նույնպես, գրավեցին US Rock charts ամսագրի առաջին հորիզոնականը։ Այս ալբոմը նույնպես վերնագրվեց «Platinum»:

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ČSFD (չեխերեն) — 2001.
2. 1 2 3 4  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2015 թ․ մայիսի 15-ին. Retrieved 2015 թ․ մայիսի 8. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2013 թ․ հունվարի 4-ին. Retrieved 2015 թ․ մայիսի 8. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Լորենու ծառուղի** (ռուս.՝ Липовая аллея), ծառուղի Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքում։ Ծառուղին հատում է Մայիսի 1-ի անվան զբոսայգին նրա արևմտյան մասում, որը սկզբնապես Ամառային առևտրային ակումբի զբոսայգին էր, այժմ՝ Դոնի Ռոստով քաղաքի Ֆիզիկական կուլտուրայի տունը։ Լորենու ծառուղին ավելի քան 120 տարեկան է։

Մայիսի 1-ի անվան զբոսայգի. ռոտոնդա

Պատմություն և նկարագրություն
----------------------------

Զբոսայգու տարածքի դասավորությունը 1860-ական թվականներին կատարել է պետերբուրգցի ճարտարապետ Պետերսը։ Ապագա ծառուղու ուղղությունը հաստատել է ստորգետնյա պատկերասրահի երթուղին, որը կապում է ամրոցի հողե ամրությունից մնացած բլուրը (ստորգետնյա տարածքներով), և Բոլշայա Սադովայա փողոցի մոտ գտնվող նախկին պահեստների նկուղները։

Լայն ծառուղու երկու կողմերում 1890-ական թվականների սկզբին տնկվեցին առաջին լորենիները։ Նրա կենտրոնում սիզամարգեր էին, որոնք եզրափակվում էին ծաղկանոցներով։ Դրանք զարդարված էին ծաղկային գորգանախշերով, որոնք մեծացող լորենիների միջև եղած տարածությանը հաղորդում էին նրբագեղ տոնականություն։

1901 թվականին ծառուղին արևելքից եզրափակել է հիշատակային ռոտոնդան, որը կառուցվել է նախկին ամրության բլրի վրա։ 1910-ական թվականների սկզբին նրա դիմաց բացվեց շատրվան։ Ռոտոնդան տեղակայված է ցոկոլային հարկի բարձր հարթակում, որը թաքցնում է հողապատնեշի մնացորդները։ Նրա նրբագեղ զրուցարանը ձևավորված է ցածր գմբեթի տակ գտնվող վեց հոնիական սյուներով։ Ռոտոնդայի դիտահարթակը, որը կողմնորոշված է դեպի ծառուղու ծաղկային պարտերը, նախատեսված էր ծաղկային հորինվածքներով հիանալու համար։

Ծառուղին անձեռնմխելի էր մնում մինչև 20-րդ դարի վերջը։ Այն չէին վնասել նույնիսկ Դոնի Ռոստովի տարածքում տեղի ունեցած ռազմական գործողությունների ընթացքում իրականացված ռմբակոծություններն ու հրդեհները։ Երբ այգու ծաղկաջերմոցն ապամոնտաժվեց (1986), մարգագետիններն ու ծաղկանոցները կորցրին իրենց նախկին շքեղությունն ու ճոխությունը։

Այժմ լորենիների սաղարթները սերտաճել են և պահանջում են հմուտ էտում, իսկ բուն ծառուղու տարածք ներխուժում են զբոսայգու ժամանակակից տաղավարները։ Այնուամենայնիվ, լորենու ծառուղին շարունակում է մնալ Դոնի Ռոստովի յուրահատուկ վայրերից մեկը նաև այն պատճառով, որ այստեղ Հայրենական մեծ պատերազմը վերապրած յուրաքանչյուր ծառ եզակի է։

Բժիշկներն ու հոգեբանները պնդում են, որ թերապիայի առաջադեմ մեթոդներից է ծաղիկների հոտով, սաղարթի խլպշոցով, ծառերը և թփերը դիտելով բուժումը։ Այս ամենը ռոստովցիներին տալիս է լորենու ծառուղին։

Գրականություն
-------------

* Волошинова В. Ф. Волошинова Л. Ф. 100 уникальных мест Ростовской области: Иллюстрированный справочник. Ростов-на-Дону: Ростиздат, 2011.-176 с. ил. ISBN 978-5-7509-0631-4

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Парк культуры и отдыха им. 1 Мая". Արխիվացված է the original 2018 թ․ հուլիսի 9-ին. Retrieved 2018 թ․ դեկտեմբերի 2. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Тайна старинной ротонды (легенды и были городского парка)
* 100 МЕСТ: ЛИПОВАЯ АЛЛЕЯ
* Ротонда с фонтаном в парке имени 1-го Мая в г. Ростове-на-Дону
**Լուգանսկի մարզային կոզակային հեծելազորային թատրոն** (ռուս.՝ **Луганский областной казачий конный театр**), մարզային հեծելազորային թատրոն, գտնվում է մարզկենտրոնի Մելովոյե ավանում։ Հաստատության տնօրենն է Լյուդմիլա Գրիգորևնա Կոչուգուրան։

Պատմություն
-----------

Հեծելազորային թատրոնը, որ նախ գոյություն է ունեցել «Լուգարի» կամ «Հրաձգային Լուգարի» անվանումով, հիմնվել է 1990 թվականի։ Այն գործում է մի շարք էնդուզիաստների շնորհիվ։ Թատրոնի հիմնադիրն է տեղացի ֆերմեր Յուրի Գրիգորիևիչ Գարբուզը, նրան օգնել են Ալեքսանդր Յակիմովը, Վլադիմիր Ռոմանենկոն, Դմիտրի Չեչան, ովքեր թատրոն են բերել իրենց սեփական ձիերը։
Թատրոնի զարգացմանը մեծապես նպաստել են տեղական իշխանությունները` տրամադրելով նախկին անասնաբուժարանի տարածքը, ինչպես նաև` հաստատությունը գրանցելով որպես հասարակական կազմակերպություն, սակայն, չնայած այդ ջանքերին, Յու. Գ. Գարբուզի յուրահատուկ նախաձեռնությունը 2003 թվականի աշնանը ձախողվելու վտանգի առաջ է կանգնել` ֆինանսական խնդիրների պատճառով, և միայն մարզային մշակութային հաստատության կարգավիճակ ստանալը, ինչպես նաև Լուգանսկի նահանգապետ Ա. Ս. Եֆրեմովի անմիջական միջամտությունը փրկել են թատրոնը գոյությունը դադարեցնելու վտանգից։ 
«Լուգանսկի մարզային կոզակների հեծելազորային թատրոնը» պաշտոնապես ստեղծվել է 2003 թվականի հոկտեմբերի 22-ին, Լուգանսկի մարզային խորհրդի թիվ 10/2 որոշման հիման վրա։ 2010 թվականի հունիսին թատրոնի կենդանիների թվում եղել են 11 ձի, ուղտ, վայր խոզեր, դեկորատիվ այծեր, արջամկներ, սիրամարգներ։
2013 թվականի սեպտեմբերին մարզային խորհրդի նիստում առաջարկվել էր թատրոնը Մելովոյից տեղափոխել Ստանիչինո-Լուգանսկի շրջան, որն ավելի մոտ էր մարզային կենտրոնին։

Նպատակներ, խաղացանկ, անձնակազմ և գործունեություն
------------------------------------------------

Հեծելազորային թատրոնի գործունեության նպատակն է ստեղծել և ցուցադրել գեղարվեստական ներկայացումներ, որոնք կօգնեն վերականգնելև պահպանել Ուկրաինայի ազգային ժառանգության ավանդույթները, կնպաստեն ժողովրդի հոգևոր հարստացմանն ու կոզակների հեծելազորային արվեստի լայն տարածմանը։
Կոզակների թատրոնի գործունեության ուղղություններն են.

* կազմակերպել և ցուցադրել ներկայացումներ, անցկացնել մշակութային միջոցառումներ,
* տարածել մշակութային արժեքներ, նպաստել անհատի հոգևոր և գեղագիտական զարգացմանը,
* մեթոդական և գործնական օժանդակություն ձիավարության դպրոցներին։

Թատրոնի խաղացանկում են կոզակների թեմատիկայով և Ուկրաինայի պատմությանը վերաբերող թատերական ներկայացումներ։
Թատրոնի անձնակազմը բաղկացած է բարձրակարգ 4 դերասաններից, առաջին կարգի 2 և երկրորդ կարգի 5 դերասաններից։
Հայտնի դառնալուն զուգահեռ` թատրոնի հեծյալ դերասաններին սկսում են հրավիրել հյուրախաղերի։ Թատրոնի անձնակազմը հյուրախաղերով հանդես է եկել նաև արտերկրում, մասնավորապես ելույթ ունենալով Հունգարիայում, Սլովակիայում, Գերմանիայում, Բելառուսում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Казацкому роду нет переводу" (in ռուսերեն). Արխիվացված է the original 2013 թ․ հոկտեմբերի 24-ին. Retrieved 2013 թ․ հոկտեմբերի 11.
2. ↑  "От всей души!". Արխիվացված է the original 2015 թ․ փետրվարի 23-ին. Retrieved 2018 թ․ սեպտեմբերի 27.
3. ↑  "В Станично-Луганском районе появится Казачий хутор. С певческим полем" (in ռուսերեն). Արխիվացված է the original 2013 թ․ հոկտեմբերի 21-ին. Retrieved 2013 թ․ հոկտեմբերի 8.
Նիդերլանդա-բելգիական հարաբերությունները երկկողմանի հարաբերություններն են Բելգիայի ու Նիդերլանդների միջև։ Այս երկու երկրների դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են 1839 թվականին։ Երկրների պետական սահմանի երկարությունը կազմում է 478 կմ։

Պատմություն
-----------

1815 թվականից մինչև 1830 թվականը Վիեննայի վեհաժողովի համաձայն Բելգիան Նիդերլանդների մաս է կազմել։ 1830 թվականի սեպտեմբերի 23-ին տեղի ունեցավ բելգիական հեղափոխությունը և այդ թվականին էլ, անկախություն ստանալով, Բելգիան դուրս եկավ Նիդերլանդների թագավորության կազմից։ Ներկա պահին Նիդերլանդները և Բելգիան պահպանում են ընկերական հարաբերություններ։ Երկու երկրներն էլ ՆԱՏՈ-ի, Եվրախորհուրդի և Բենիլյուքսի մաս են կազմում։

Առևտուր
-------

Նիդերլանդները տեխնիկա, սարքավորումներ, քիմիկատներ, վառելիք և պարենամթերք են արտահանում Բելգիա։ Նիդերլանդների արտահանության 11.1% բաժին է հասնում Բելգիային։ Ապրանքների ներկրման առումով Բելգիան համարվում է Նիդերլանդների երրորդ մեծ առևտրական գործընկերը (8.2 %): Բելգիայի համար Նիդերլանդները ամենախոշոր գործընկերն է համարվում ապրանքների ներկրման հարցում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "The World Factbook — Central Intelligence Agency". Արխիվացված է the original 2020 թ․ մայիսի 21-ին. Retrieved 2018 թ․ սեպտեմբերի 19. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Relations between the Netherlands and Belgium | International relations | Government.nl
3. ↑  "The World Factbook — Central Intelligence Agency". Արխիվացված է the original 2016 թ․ հուլիսի 10-ին. Retrieved 2018 թ․ սեպտեմբերի 19. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Խորվաթիայի պատմական թանգարան** (խորվ.՝ Hrvatski povijesni muzej), Խորվաթիայի մայրաքաղաք Զագրեբ քաղաքում գտնվող պատմության պետական թանգարանը խորվաթական պատմության առարկաների և նյութերի նշանակալի հավաքածու է, երկրի գիտահետազոտական և մշակութային կենտրոն։

Ընդհանուր տեղեկատվություն
-------------------------

Թանգարանի շենքը՝ Վոյկովիչ-Օրշիչ-Ռաուխի պալատը (խորվ.՝ Vojković-Oršić-Rauch), համարվում է Զագրեբի և ողջ երկրի բարոկկո ոճի ամենաարժեքավոր ճարտարապետական հուշարձաններից մեկը, որը կառուցվել է 18-րդ դարի վերջին։ Պատմության ընթացքում պալատում բնակվել են մի քանի հարուստ խորվաթ ընտանիքներ և այն բազմիցս փոխել է սեփականատերերին մինչև 1930-ական թվականներին քաղաքապետարանը այն գնել է վերջին սեփականատիրոջից։ Հետագայում շենքը համարվել է քաղաքապետարանի նստավայրը, իսկ 1959 թվականից շենքի մի մասը հատկացվել է Խորվաթիայի պատմության թանգարանին։ 
Թանգարանային հաստատության աշխատանքային ռեժիմը՝

* Երկուշաբթիից մինչև ուրբաթ՝ 10:00-18:00
* Շաբաթ և կիրակի՝ 10:00-13:00
* Փակ է տոնական օրերին։

Պատմություն
-----------

Զագրեբի Խորվաթիայի պատմության թանգարանը համարվում է 1846 թվականին հիմնադրված Խորվաթիայի Ազգային թանգարանի իրավահաջորդը։ 1959 թվականին Վոյկովիչ-Օրշիչ-Ռաուխի պալատում տեղակայվեց Խորվաթիայի պատմության թանգարանը։ Խորվաթիայի անկախացման հետ միասին 1991 թվականին վերջինս միավորվեց Հեղափոխության թանգարանին (խորվ.՝ Muzej revolucije naroda Hrvatske), այնուհետև կազմավորվեց նոր թանգարանային հաստատություն՝ Խորվաթիայի պատմական թանգարանը, որը համարվում է երկրի պատմության գլխավոր թանգարանը։ Բացի Մատոշևի փողոցում գտնվող բարոկկո պալատից, Խորվաթիայի պատմական թանգարանի ցուցադրությունների մի մասը տեղակայված է Իվան Մեշտրովիչի տաղավարում (խորվ.՝ Meštrovićev paviljon): Բացի այդ, թանգարանն ունի գրադարան, իրականացնում է գիտահետազոտական և հրատարակչական գործունեություն։ Թանգարանի կազմում գործում է մասնաճյուղ՝ Իվան Գորան Կովաչիչի հուշահամալիրը Լուկովդոլ (խորվ.՝ Lukovdol) գյուղում։

Ցուցադրություններ
-----------------

Խորվաթիայի պատմության թանգարանի ֆոնդերում հաշվառված է շուրջ 200000 ցուցանմուշ։ Թանգարանի հավաքածուները ընդգրկում են 15 բաժիններ՝. 

* փաստաթղթերի հավաքածու № 1
* փաստաթղթերի հավաքածու № 2
* 20-րդ դարի արվեստի ստեղծագործությունների հավաքածու
* Սրբազան հավաքածու
* Լուսանկարների, ժապավենների ևնեգատիվների հավաքածու
* զինանիշագիտական-կնիքագիտական հավաքածու
* սառը զենքի հավաքածու
* քարե հուշարձանների , դրամագիտական և հնագիտական արվեստի հավաքածուներ
* պարգևների, մեդալների, պատվո նշանների և կրծքանշանների հավաքածու
* կենցաղի առարկաների հավաքածու
* գեղանկարչության, գրաֆիկայի և քանդակագործության հավաքածու
* խառը հավաքածու
* հրազենի հավաքածու
* դրոշների և պաստառների հավաքածու
* համազգեստի հավաքածու

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  "Տեղեկություններն ըստ թանգարանի կայքի". Արխիվացված է the original 2011 թ․ հուլիսի 21-ին. Retrieved 2019 թ․ ապրիլի 7.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Թանգարանի կայք

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000110929743 · LCCN: n94044910 · SUDOC: 20442786X · VIAF: 158684643 · WorldCat VIAF: 158684643 |

 |
Հողմաէլեկտրակայան Սենի մոտ, Խորվաթիա
**Խորվաթիայի հողմաէներգետիկան** աճում է սկսած 2004 թվականից, երբ երկրում տեղադրվեց առաջին հողմաէլեկտրակայանը։ 2010 թվականի դեկտեմբերին ամբողջ հողմային էներգիան 69.8 ՄՎտ էր։

Առաջին հողմակայանը տեղադրվել է 2004 թվականին Պագ կղզում։ 2006 թվականին Շիբենիկի մոտ բացվեց մեկ այլ հողմակայան։ 2007 թվականի հուլիսի 1-ին Խորվաթիայի կառավարությունը հինգ որոշում ընդունեց վերականգնվող ռեսուրսներից էլեկտրաէներգիայի արտադրության խթանման վերաբերյալ, ներառյալ` կանաչ հարկաչափը։

Հողմային էներգիայի խոշոր տեղական արտադրողը Ադրիայի հողմակայանն է։

Ներկայումս Խորվաթիայում կան ընդհանուր թվով 204 հողմային տուրբիններ, որոնք արտադրում են ընդհանուր 207.1 ՄՎտ էլեկտրաէներգիա, սակայն նոր շահագործվող տուրբինների հետ ակնկալվում է, որ 2014 թվականի սկզբին ընդհանուր հզորությունը կկազմի 320 ՄՎտ։ Իսկ Խորվաթիայում կառուցվող լրացուցիչ 960 հողմատուրբինների ազգային էներգետիկ ցանցին միանալու դեպքում Խորվաթիան մինչև 2015 թվականը միայն քամու օգնությամբ կարող է արտադրել ավելի քան 1 ԳՎ-ից ավելի էլեկտրաէներգիա։ Քանի որ 2013 թվականի սկզբին Խորվաթիան արտադրում էր շուրջ 15.8% վերականգնվող էներգետիկա, կառավարությունը հույս ունի, որ Խորվաթիան կարող է 2020 թվականին մինչև 20% վերականգնվող էներգիա արտադրել քամուց և արևից, և այդ նպատակին հասնելու համար ստանձնել է նոր ռազմավարություն։ 2014 թվականի վերջում Խորվաթիայում վերականգնվող էներգիան նախատեսվում է արտադրել շուրջ 527 ՄՎտ միայն քամու և արևային էներգիա, կամ վերականգնվող էներգիայի աղբյուրից էլեկտրաէներգիայի սպառման շուրջ 20%-ը` հասնելով ԵՄ 2020 թվականի վերականգնվող էներգետիկայի թիրախին, և գերազանցել այն։ Ներկայումս առաջիկա 5-7 տարիների ընթացքում աճի տեմպի և պլանավորված ներդրումների ծավալը, քամուց և արևից ստացված էներգիան պետք է առանց դժվարության հասցնի Խորվաթիայում ընդհանուր էներգիայի սպառման 40%-ին, 50%-ով բարձր հավանականությամբ, հասնելով Գերմանիայի, Շվեդիայի, Նորվեգիայի, Դանիայի, Ֆինլանդիայի և Ավստրիայի կողմից ամրագրված թիրախներին։

Տես նաև
-------

|  |
| --- |
| 
  **Խորվաթիա**   **Էներգետիկա**
 |

* Վերականգվող էներգիան ԵՄ-ում
* Վերականգվող էներգիայի զարգացում
* Էներգիան Խորվաթիայում
* Վերականգվող էներգիա ըստ երկրների

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Supply: Energy Sources". Արխիվացված է the original 2019 թ․ մարտի 23-ին. Retrieved 2019 թ․ մարտի 23. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑
3. ↑  Profitability of incentive purchase prices for wind farm projects in Croatia
4. ↑
5. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2013 թ․ դեկտեմբերի 21-ին. Retrieved 2019 թ․ մարտի 23. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Յուսիֆ Իսմայիլ օկլի Հուսեյնով** (ադրբ.՝ Yusif İsmayıl oğlu Hüseynov, սեպտեմբերի 8, 1988(1988-09-08), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ադրբեջանցի նկարիչ, Ադրբեջանի նկարիչների միության նախագահ (1977), Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1964), Ադրբեջանական ԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1979)։

Կենսագրություն
--------------

Յուսիֆ Հուսեյնովը ծնվել է 1928 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Բաքվում։ 1949 թվականին ավարտել է Ադրբեջանի Ազիմ Ազիմզադեի անվան արվեստի պետական դպրոցը։ 1955 թվականին ավարտել է Վասիլի Սուրիկովի անվան Մոսկվայի արվեստի ինստիտուտի գրաֆիկական ֆակուլտետը։ Նա իր կյանքի 60 տարին նվիրել է կերպարվեստի զարգացմանն ու խթանմանը։ Յուսիֆ Հուսեյնովը ստեղծել է բազմաթիվ հետաքրքիր նկարներ արվեստի տարբեր ժանրերում։ Աշխատել է նաև գրքերի ձևավորման և նկարազարդման ոլորտում։ Յուսիֆ Հուսեյնովին շնորհվել է Ադրբեջանի Հանրապետության «վաստակավոր արտիստ» կոչում 1964 թվականին։

1977 թվականին Յուսիֆ Հուսեյնովը ընտրվել է Ադրբեջանի նկարիչների միության նախագահ և ղեկավարել միությունը մինչև 1987 թվականը։ Նույն թվականին նա նշանակվել է ԽՍՀՄ նկարիչների միության խորհրդի քարտուղար։

1979 թվականին նրան շնորհվել է Ադրբեջանի «Ժողովրդական նկարիչ» պատվավոր կոչում։ Յուսիֆ Հուսեյնովը մահացել է 2009 թվականի սեպտեմբերի 1-ին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Յուսիֆ Հուսեյնով". Արխիվացված է the original 2021 թ․ օգոստոսի 4-ին. Retrieved 2021 թ․ մարտի 11.
2. ↑  Respublikanın yaradıcı işçilərinə Azərbaycan SSR fəxri adlarının verilməsi haqqında Azərbaycan SSR Ali Soveti Rəyasət Heyətinin 23 fevral 1979-cu il tarixli Fərmanı
3. ↑  Скончался народный художник Азербайджана

Աղբյուրներ
----------

* Hacıyev, P. Yusif Hüseynov //Hacıyev P. Rəssam. Həyat. Gözəllik .- Bakı, 1974.- S.95-96.
* Гасилова Х. М. Таинственный наездник : Рассказы. / Илл.: Ю. Гусейнов. — Баку: Детюниздат, 1958. — 99 с. — 20 000 экз.
**Խուանա Պաուլա Մանսո** (անգլ.՝ Juana Paula Manso, հունիսի 26, 1819(1819-06-26), Բուենոս Այրես, Արգենտինա - ապրիլի 24, 1875(1875-04-24), Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի գրող, թարգմանիչ, լրագրող, ուսուցիչ, Արգենտինայում, Ուրուգվայում և Բրազիլիայում ֆեմինիստական ռահվիրա։

Կենսագրություն
--------------

Խուանա Պաուլա Մանսոն ծնվել է 1819 թվականին Բուենոս Այրեսում։ 1840 թվականին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Մոնտեվիդեո. աքսորվել է Խուան Մանուել դե Ռոսայի ռեժիմի օրոք։ Ռոսայի քաղաքական ճնշման պատճառով Մանսոն ընտանիքը տեղափոխել է Ռիո դե Ժանեյրո՝ որոշ ժամանակ անց վերադառնալով Մոնտեվիդեո։ Ռիո դե Ժանեյրոյում Խուանան ամուսնացել է և ամուսնու հետ շրջել ԱՄՆ-ում և Կուբայում։ Հետագայում 1853 թվականին աքսորից վերադարձել է Բուենոս Այրես, բայց առանց ամուսնու, այնուհետև կրկին փորձել է ապրել Բրազիլիայում (1854 թվականին) և վերջապես 1859 թվականին բնակություն է հաստատել Բուենոս Այրեսում։

Խուանա Մանսոն կիսում էր այն մտքերը, որոնք մայիսյան շարժման հիմքում էին։ Ռիվեր Փլեյթ տարածքում մայիսյան շարժումը վերաբերում էր Իսպանիայի թագից դեպի անկախության առաջին քայլին և առաջին ինքնավար կառավարության ձևավորմանը։ Շատ մտավորականներ կիսում էին «Մայիսի ոգու գաղափարները», որի շուրջ համախմբվեցին ազատագրման, հանրապետականության, լուսավորություն, ժողովրդի ինքնիշխանությունը, ստրկության հանդեպ ընդդիմության, առաջընթացի գաղափարները։

Մանսոն այն լրագրողն էր, որն իր հոդվածներն օգտագործում էր որպես մարտադաշտ՝ քննարկելու իր ժամանակի և սեռի նախապաշարմունքները։ Մոնտեվիդեոյում նա մասնակցեց գրական սալոնին, որն իր շուրջ էր հավաքել իր արտագաղթած մի քանի հայրենակիցների։ Նրա առաջին բանաստեղծությունները հրատարակվել են 1841 թվականին Մոնտեվիդեոյի El Nacional թերթում։

Բրազիլիայում գտնվելու ընթացքում Մանսոնը հիմնադրել է «O Journal das Senhoras։ modas, litteratura,
bellas artes, theatros e critica» [Կանանց ամսագիր. նորաձևություն, գրականություն, կերպարվեստ, թատրոն և 
քննադատություն)։ Հրապարակվելով 1852-1854 թվականներին, այն լատինամերիկյան առաջին ֆեմինիստական թերթն էր։

Մանսոն նաև գրել է La ondina del plata-ի [A Plate of water nymph] հրատարակության համար, որն ուժեղ ազդեցություն է թողել տասնիններորդ դարի կանանց վրա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
2. 1 2 3 4  FemBio տվյալների շտեմարան (գերմ.)
3. 1 2 3 4 5  "JUANA P. MANSO (1819–75)()The following text is taken from Prospects (UNESCO, International Bureau of Education) vol. XXXV, no. 1, March 2005, p. 117-132.©UNESCO:International Bureau of Education, 2005" (PDF). Արխիվացված է the original (PDF) 2016 թ․ մարտի 14-ին. Retrieved 2017 թ․ հոկտեմբերի 25. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 6089866 · BNF: 15603592g · CiNii: DA12261974 · GND: 133633829 · ISNI: 0000000080849493 · LCCN: n85129983 · SUDOC: 132886057 · VIAF: 5250936 · WorldCat VIAF: 5250936 |

 |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խուարես թատրոն (այլ կիրառումներ)

**Խուարես թատրոն**, (իսպ.՝ El Teatro Juárez de Guanajuato), պատմական թատրոն Մեքսիկայի Գուանախուատո նահանգի համանուն քաղաքում, որը կառուցվել է 20-րդ դարի սկզբում, բացվել է 1903 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Պորֆիրիո Դիասի կողմից։

Պատմություն
-----------

Շինությունը կառուցվել է 1872-1903 թվականներին ճարտարապետ Խոսե Նորիեգայի կողմից։ Շինության կառուցումը շարունակել և ավարտին են հասցրել ճարտարապետներ Անտոնիո Ռիվաս Մերկադոն և Ալբերտո Մալոն։ Նրանց կատարած վերափոխումներից հետո շինության և՛ արտաքին, և՛ ներքին տեսքը փոխվել է։

Թատրոնն անվանվել է ի պատիվ Մեքսիկայի քաղաքական և պետական գործիչ, Մեքսիկայի ազգային հերոս Բենիտո Խուարեսի։ 1972 թվականից թատրոնում հյուրընկալվում է Սերվանտիտո միջազգային փառատոնը։

Ճարտարապետություն
-----------------

Խուրես թատրոնի ներքին տեսքը
Շենքը կառուցված է նեոդասական ոճով։ Կառույցի հատկապես արտաքին դիզայնի մեջ ակնհայտ է հին հռոմեական և հունական ճարտարապետության շունչը։ Աստիճաներով բարձրանալիս բացվում է 12 սյուների շարքը, որը հիշեցնում է Հռոմի պանթեոնը։ Շենքի տանիքին տեղադրված են 8 բրոնզե արձաններ հունական դիզաբանությունից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Խուարես թատրոն, Գուանախուատո
2. ↑  "Teatro Juárez: 111 años en el centro de la vida cultural". Արխիվացված է the original 2015 թ․ սեպտեմբերի 24-ին. Retrieved 2015 թ․ հոկտեմբերի 16.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Información y eventos de la Ciudad de Guanajuato
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կամենկա (այլ կիրառումներ)

**Կամենկա** (ռուս.՝ Каменка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Սվեչինսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Յումկա գետի ձախ ափին՝ 4,8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։

Գետի ակունքը գտնվում է արևելյան Ացվեժ գյուղում Սվեչա գյուղից 19 կմ հյուսիս-արևելք։ Գետը հոսում է հյուսիս-արևմուտք և հարավ-արևմուտք։

Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
-----------------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վոլգա, գետի ենթաավազանը՝ Վոլգա մինչև Կույբիշևսկի հիդրոհանգույց։ Գետի ավազանը՝ Վոլգա մինչև Կույբիշևսկի հիդրոհանգույց։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 10010300412111100036580
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 111103658
* Ավազանի կոդը — 10.01.03.004
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 11
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 1

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Կամենկա". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ հուլիսի 18. Retrieved 2015 թ․ հունիսի 24.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |

Արտաքին հղումներ
----------------

* ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
**Լուիզ Բագեր Դյու** (ապրիլի 23, 1982(1982-04-23), Dronninglund, Brønderslev Municipality, Հյուսիսային Դանիա տարածաշրջան, Դանիա), դանիացի հանդբոլիստուհի, դարպասապահ, 2002 թվականի Եվրոպայի և 2004 թվականի օլիմպիական խաղերի չեմպիոն։

Կենսագրություն
--------------

Լուիզ Դյուն 7 տարեկանից զբաղվում է հանդբոլով։ Եղել է «Հյալերուպ» ակումբին կից դպրոցի սան։ Դանիայի առաջնությունում նորամուտը նշել է 2000 թվականին «Սեբյու» ակումբի կազմում, մեկ մրցաշրջանից հետո տեղափոխվել է «Վիբորգ», որտեղ անցկացրել է ամբողջ կարիերան։ 2002, 2004, 2006, 2008 և 2009 թվականներին եղել է Դանիայի չեմպիոն, 2003, 2006, 2007, 2008, 2010 2011 թվականներին՝ Դանիայի գավաթակիր։ Լուիզ Դյուի ակումբը 2006 և 2009 թվականներին դարձել է Եվրոպական հանդբոլի ֆեդերացիայի Չեմպիոնների լիգայի հաղթող, 2004 թվականին՝ գավաթակիր։

Լուիզ Դյուն իր կարիերան ավարտել է 2012 թվականի ամռանը։

Հավաքականում
------------

Լուիզ Դյուն Դանիայի ազգային հավաքականում անցկացրել է 55 խաղ և խփել մեկ գոլ։ 2004 թվականին նրա հավաքականը դարձել է Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն, 2002 թվականին՝ Եվրոպայի չեմպիոն, 2004 թվականին՝ Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալակիր։

Անձնական կյանք
--------------

2006 թվականին Լուիզն ամուսնացել է Ռոբերտ Դյուի հետ, 2009 թվականի օգոստոսին նա հայտարարել է, որ նա սպասում է երեխայի, ինչի պատճառով դադարեցնում է իր մարզումները։ Երեխայի ծնվելուց որոշ ժամանակ անց նա վերադարձել է ակումբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  www.vhk.dk: Louise Bager stopper sin aktive karriere Archived 2015-06-10 at the Wayback Machine. (դան.)
2. ↑  www.dhf.dk: Datenbankabfrage Louise Bager Due Archived 2011-07-19 at the Wayback Machine. (դան.)
3. ↑  "www.europamester.dk: Bager gift med Due". Արխիվացված է the original 2012 թ․ մայիսի 11-ին. Retrieved 2023 թ․ մարտի 6. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  www.tvmidtvest.dk: Louise Bager Due gravid(չաշխատող հղում)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Луиз Дю – օլիմպիական վիճակագրությունը *Sports-Reference.com* կայքում (անգլ.)
* Профиль на сайте клуба «Виборг» (դան.)
* Профиль на сайте Лиги чемпионов ЕГФArchived 2016-03-04 at the Wayback Machine. (անգլ.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Եվրոհանդբոլ |

 |
**Յուսիֆ Էյվազով** (ադրբ.՝ Yusif Eyvazov, մայիսի 2, 1977(1977-05-02), Ալժիր, Ալժիր), ադրբեջանցի օպերային երգիչ (դրամատիկ տենոր), Ադրբեջանի վաստակավոր արտիստ, Ադրբեջանի ժողովրդական արտիստ (2018);

Էյվազովը ելույթ է ունենում աշխարհահռչակ օպերային վայրերում, ինչպիսիք են Մետրոպոլիտեն օպերան, Լա Սկալան, Վիեննայի պետական օպերան, Մեծ թատրոնը, Փարիզի ազգային օպերան և այլք։ Իտալիայի մի շարք միջազգային մրցույթների դափնեկիր և Գրան պրիի հաղթող։ Ջանանդրեա Գավացենի անունով պատվավոր մեդալի դափնեկիր։ 2012 թվականին նա հաղթել է վոկալիստների Բյուլ-բյուլի անվան 6-րդ միջազգային մրցույթում ՛ Բաքվում։

Կենսագրություն
--------------

Յուսիֆ Էյվազովը և Էլչին Ազիզովը Իլհամ Ալիևի հետ միասին ՛ Խարիբուլբուլի երաժշտական փառատոնին
Յուսիֆ Էյվազովը ծնվել է 1977 թվականին Ալժիրում՝ ադրբեջանցի ուսուցիչների ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ մետալուրգիայի պրոֆեսոր, այդ ժամանակ աշխատել է Ալժիրում։ Յուսիֆի երաժշտական կրթությունը սկսել է Բաքվի երաժշտական ակադեմիայում։ 1998 թվականին ուսումը շարունակելու համար տեղափոխվել է Իտալիա, բնակություն հաստատել է Միլանում։ Նա կատարելագործվել է Ֆրանկո Կորելլիի, Մակդա Օլիվերոյի, Պլասիդո Դոմինգոյի, Ջանանդրեա Գավացենու և Անտոնիո Ֆոլյանիի վարպետության դասընթացներում։

Նա իր կարիերան սկսել է Իտալիայի փոքրիկ թատրոնների օպերային ներկայացումներում։ Հյուրախաղերով հանդես է եկել Իսպանիայի, Ճապոնիայի, Հարավային Կորեայի, Ֆրանսիայի, Ավստրիայի, Գերմանիայի, Սլովենիայի բեմերում։ 2012 թվականին նա հաղթել է Բաքվում անցկացվող VI միջազգային մրցույթում։

Վիեննայում բնակվում է կնոջ՝ Աննա Նետրեբկոյի և որդու հետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Չեխիայի ազգային գրադարանի կատալոգ
2. ↑  Deutsche Welle — 2015.
3. ↑  Յուսիֆ Էյվազովի պաշտոնական էջ
4. ↑  Յուսիֆ Էյվազով
5. ↑  Юсиф Эйвазов
6. ↑  "Анна Нетребко вышла замуж за Юсифа Эйвазова". Արխիվացված է the original 2019 թ․ դեկտեմբերի 17-ին. Retrieved 2019 թ․ դեկտեմբերի 17. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Խունիսավանք**, միջնադարյան հայկական վանք, ներկայումս՝ Ադրբեջանի Հանրապետության Գետաբեկի շրջանում, պատմական Մեծ Հայքի Ուտիք նահանգի Գարդման գավառում։ Գտնվում է պատմական Փառիսոսի թագավորության տարածքում, Կոմինտերն գյուղի հարավային կողմում, Շամխոր գետի ձախ ափին, Գետաբակ բնակավայրից, որը հարուստ է անտառապատ լեռներով և պղնձահանքով, 2 կմ արևելք։

Պատմություն
-----------

Խունիսավանքը կառուցված է եղել 9-րդ դարում (այլ տվյալներով 10-11-րդ դարերում)։ Դա Հայաստանի պատմության հետարաբական ժամանակաշրջանն էր, որը նշանավորված էր վերականգնված հայկական Անիի թագավորության տնտեսական և քաղաքական վերելքով։ Խունիսավանքի գմբեթի նման խաչաձև ոճով կառուցված է եղել նաև Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում գտնվող Վարազգոմ վանքի եկեղեցին։

Խունիսավանքում չեն պահպանվել արձանագրություններ։

Եպիսկոպոս Մակար Բարխուտարեանցն իր «Արցախ» գրքում 1890-ական թվականների սկզբներին վկայել է՝

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Հիմնուած է Նոր-Գետաբակի արևելեան հանդէպ, Գետաբակ անուն վտակի ձախ կողմում, որին մօտ է Մօլլալու թրքաբնակ գիւղն։ Փոքր վանքս ունի կաթուղիկէ և գեղեցիկ շինութիւն. բայց այժմ անմարդաբնակ-  |  |

Ճարտարապետություն
-----------------

Փոքրիկ գմբեթավոր եկեղեցին մինչև վերջերս կանգուն էր, սակայն 1983 թվականին Խունիսավանքի գմբեթն ամբողջությամբ փլվել է։ Կառուցված է կոպտատաշ քարերով և չունի զարդաքանդակ, ունի խաչաձև հատակագիծ։ Ներսից սվաղված է կրաշաղախով։ Շուրջը կան շինությունների փլատակներ, որոնց մեծ մասը ներկայումս ծածկված է խիտ անտառով։

Եկեղեցին ունի մեկ մուտք՝ արևմուտքից։

Տես նաև
-------

* Չարեք վանք

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Կարապետյան, Ս Գ (1983 թ․ հունիսի 1). "Խաչաձև գմբեթավոր երկու եկեղեցիներ Արցախ նահանգում". *Պատմա-բանասիրական հանդես*. **2–3**: 203–205. ISSN 0135-0536. Արխիվացված է the original 2020 թ․ հոկտեմբերի 28-ին. Retrieved 2020 թ․ հոկտեմբերի 29. `{{cite journal}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Սամվել Կարապետյան, Հյուսիսային Արցախ, Երևան, 2004, էջ 85
3. 1 2 3 4  Ստեփան Մելիք-Բախշյան, Հայոց պաշտամունքային վայրեր, Երևան, «ԵՊՀ հրատարակչություն», 2009 — 196, էջեր 196 — 432 + 10 էջ ներդիր էջ. — 500 հատ։
4. ↑  Jean-Michel Thierry. Eglises et Couvents du Karabagh, Antelais: Lebanon, 1991, p. 87
5. ↑  Բարխուտարեանց Մ. Արցախ, Բագու, 1895, էջ 314
**Կամերլենգո ամրոց**(խորվ.՝ Kaštel Kamerlengo), ամրոց Խորվաթիայի Տրոգիր քաղաքում, որը գտնվում է կղզիների արևմտյան ծայրում։ Կառուցվել է Վենետիկի հանրապետության կողմից

Պատմություն
-----------

1380 թվականին ապագա ամրոցի տեղում հիմնադրվել էր Շղթաների ամրոց։

Կամերլենգոն կառուցել են 1420 թվականից հետո, երբ Տրոգիրը միացել էր Վենետիկի հանրապետությանը։ Ամրոց պաշտպանում էր ալիքը և նավահանգիստը։ Ամրոցի պատերը զարդարված է սուրբ Մարկոսի ձախով (Վենետիկի հանրապետության խորհրդանիշն է), Ֆրանչեսկո Ֆոսկարի դոժի զինանշաններով, վենետիկցի ծովակալ Պիետրո Լորեդանի և տրոգիրցի իշխան Մադդալենո Կոնտարինիի նկարներով

Կամերլենգոն կառուցել են Բերգամոյից եկած վենետիկցի ռազմական ինժեներ Պինցինոյի կողմից՝ վարպետի Մարինո Ռադոյեի ղեկավարությամբ։

Ամրոցը շրջապատված է առվով, իսկ հյուսիսային և արևելյան կողմերը շրջապատված են բարձր հողաթբերով։ Լյուտենով գլխավոր դարպասը և բացովի կամուրջը գտնվում են հյուսիսում։

Ամրոցի բակի շենքը, որտեղ ապրել է կաստելյանը, (ամրոցի վերակացուն) և պակաները, ինչպես նաև սուրբ Մարկոսի մատուռը ավերվել են XIX դարում։

Արդիականություն
---------------

Ներկայումս սմրոցն օգտագործվում է որպես թանգարան։ Աշտարակում գտնվում է դիտողական հրապարակ։ 

Ամռանը ամրոցի ներսում անցկացվում են փառատոներ, թատերական ներկայացումներ, դիմակահանդեսների և համերգներ։

Պատկերասրահ
-----------

* Կամերլենգո ամրոցը գիշերըԿամերլենգո ամրոցը գիշերը
* Կամերլենգո ամրոցը, 1911:Կամերլենգո ամրոցը, 1911:
* Սուրբ Մարկոսի ԱշտարակՍուրբ Մարկոսի Աշտարակ
* Ամրոցի նախագիծըԱմրոցի նախագիծը

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  The Other Futurism: Futurist Activity in Venice, Padua & Verona *by* Willard Bohn
2. ↑  Frommer's Croatia By Karen Torme Olson & Sanja Bazulic Olson
3. ↑  "Trogir Summer festival". Արխիվացված է the original 2017 թ․ ապրիլի 9-ին. Retrieved 2017 թ․ ապրիլի 2. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լյոկ Յոլ (այլ կիրառումներ)

**Լյոկ Յոլ**  (ռուս.՝ Лёк-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Կոգել գետի ձախ ափից 58 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100112103000059348
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103005934
* Ավազանի կոդը — 03.05.01.001
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության։ Լյոկ Յոլ". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ օգոստոսի 20. Retrieved 2015 թ․ դեկտեմբերի 3.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |