recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Գրիգորյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Մուշեղ Զուլումի Գրիգորյան** (նոյեմբերի 18, 1960(1960-11-18), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարիչ, գեղանկարիչ։

ՀՀ ժողովրդական նկարիչ Զուլում Գրիգորյանի որդին է։

Կենսագրություն
--------------

1983 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։

1985-1986 թվականներին սովորել է Հայաստանի Գիտությունների Ակադեմիայի ասպիրանտուրայում։

1981-1988 թվականներին ուսանել է գեղանկարչություն հոր՝ Զուլում Գրիգորյանի արվեստանոցում։

1988 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է։

1985 թվականից մասնակցում է Հանրապետական և միջազգային ցուցահանդեսների։

Ստեղծագործում է հիմնականում բնանկարի, նատյուրմորտի, կոմպոզիցիաների բնագավառներում։

Ստեղծագործական գործունեություն
------------------------------

Մուշեղ Գրիգորյանն ունի գեղանկարչի իր կոլորիտը։ Գործերին բնորոշ են թանձր կոլորիտը, պատկերի ստեղծման ազատությունը, անհանգիստ շարժման զգացողությունը։

Օժտված լինելով գեղանկարչի առանձնահատուկ ձիրքով, նա ունի մտավորականին անհրաժեշտ գիտելիքներ աշխարհի և կյանքի մասին, որոնք կարևորում են նրա արածը։ Նա ստեղծում է ոչ թե մտացածին, իրականությունից կտրված պատկերներ, այլ նկարում է բնությունից։

Աշակերտելով հորը՝ ՀՀ ժողովրդական նկարիչ Զուլում Գրիգորյանին, նա ազատ կազմակերպում է պատկերը և համարձակորեն օգտագործում բնության տվածը։

Գործերից պահվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Հայաստանի նկարիչների միության ֆոնդում, մասնավոր հավաքածուներում (Ֆրանսիա, Անգլիա, ԱՄՆ, Իրան, Լիբանան, Սիրիա, Իսպանիա, Ավստրիա, Ռուսաստան)։

2003 թվականին ընդգրկվել է «Հազարամյակի (Millennium) արվեստի ուղեցույցում» (Բարսելոնա)։

Ցուցահանդեսներ
--------------

Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել՝ 

* Երևանում (1985, 1990, 1994, 1998, 1999),
* Մոսկվայում (1987),
* Աֆղանստանում (1987),
* Շվեյցարիայում (1992, Հայ նկարիչների միություն)
* Սիրիայում (1992, Հայկական մշակույթի կենտրոն)
* Բարսելոնայում (2001, Եվրո-Արվեստ)
* Տոկիոյում (2002, Արվեստի փառատոն, Գինգա պատկերասրահ)
* Վիեննայում (2003, Ռուսական արվեստի ինստիտուտ)
* Փարիզում (2004)

Ստեղծագործություններ
--------------------

* «Նատյուրմորտ» 1985,
* «Սևան», 1989,
* «Ազատություն», 1991,
* «Վարդեր», 1995,
* «Սպասում», 2000,
* «Դաշտ», 2001,
* «Վիճակ», 2003,
* «Մղձավանջ», 2004,
* «Արարատ», 2008,
* «Անապատ», 2008,
* «Քրիզանթեմներ», 2010,
* «Նշենիներ», 2011։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005*.
2. ↑  ««Ինձ թվում է , որ երկրագնդի վրա ապրող 7 միլիարդ մարդիկ էլ ազդում են իմ արվեստի վրա…», – Մուշեղ Գրիգորյան». *Առավոտ - Նորություններ Հայաստանից*. Վերցված է 2017 թ․ մարտի 9-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Մուշեղ Գրիգորյանի կայքը Արխիվացված 2014-05-17 Wayback Machine
**Արամ Արշակի Խաչատրյան** (1910, Արտաշատի շրջան - *անհայտ*), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«Հայրենական մեծ պատերազմ»*, 1941-1945) գործողությունների մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Արամ Խաչատրյանը ծնվել է 1910 թվականին, Արտաշատի շրջանի Ներքին Դվին գյուղում։ Սկզբնական կրթությունն ստացել է հայրենի գյուղի դպրոցում, ավարտել է Արտաշատի մանկավարժական տեխնիկումը և անցել մանկավարժական աշխատանքի Հայարդկոոպի կադրերի պատրաստման դպրոցում՝ որպես հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչ։ 1938 թվականին ավարտել է ռուսական երկամյա ուսուցչական ինստիտուտն ու մեկնել Աբովյանի շրջան։ Ռուսաց լեզու և գրականություն է դասավանդել Կոտայքի դպրոցում, որտեղից էլ զորակոչվել է բանակ։

Խաչատրյանը զինվորական դասընթացներ է անցել Վրաստանի Մախարաձե քաղաքում, ստացել է սերժանտի կոչում, մեկնել գործող բանակ, 390-րդ հայկական դիվիզիայի կազմում մասնակցել է Կերչի ազատագրմանը, վիրավորվել է, ապաքինվելուց հետո վերադարձել գործող զորամաս։ Մասնակցել է Ուկրաինայի մի շարք գյուղերի ու քաղաքների ազատագրմանը, վիրավորվել է, բայց մնացել է շարքերում, մասնակցել Բելոռուսիայում ծավալված մարտերին, Սլուցկ քաղաքի ազատագրման համար։ Մարտերից մեկում վիրավորվել է, ուղարկվել հոսպիտալ։ Ապաքինվելուց հետո զորացրվել է։ Մարտերում ցուցաբերած խիզախության համար Խաչատրյանը պարգևատրվել է «Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշանով, «Արիության համար» և մի շարք ուրիշ մեդալներով։

Զորացրվելուց հետո Խաչատրյանն աշխատել է մայրաքաղաքի մի շարք դպրոցներում։

Պարգևներ
--------

* «Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշան
* «Արիության համար» մեդալ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայաստանի ուսուցիչները Մեծ հայրենականում։ 3 գիրք։ Հարությունյան, Աշոտ Հովսեփի, Մելքումյան, Հայկազ Ստեփանի, Սուքիասյան, Աղվան Ղազարի։ Երևան, «Լույս», 1987:
**Զավեն Գևորգի Բարխուդարյան** (1922, Տեղ, Զանգեզուրի գավառ, Հայկական ԽՍՀ), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«Հայրենական մեծ պատերազմ»*, 1941-1945) մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Զավեն Բաղդասարյանը ծնվել է 1922 թվականին, Գորիսի շրջանի Տեղ գյուղում։ Միջնակարգ կրթություն ստանալուց հետո աշխատել է գյուղի դպրոցում։ 1942 թվականի գարնանը մեկնել է բանակ։ 1943 թվականի հունվարից մինչև 1945 թվականի մայիսի 9-ը Բարխուդարյանը պատերազմի ռազմաճակատներում կռվել է 164-րդ հատուկ հրաձգային բրիգադում, հիտլերական զավթիչների դեմ Հյուսիսային–Կովկասյան ռազմաճակատում, Կերչի ճակատամարտում, Օդեսայում, Հունգարիայում, Չեխոսլովակիայում, Լեհաստանում, Քյոնիգսբերգի գրավման մարտերին։ Բանակում ծառայությունը շարունակել է Վիլնյուսում և Մինսկում մինչև 1947 թվականը։

Պարգևատրվել է «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար», «Խիզախության համար», «Կովկասի պաշտպանության համար» և մի շարք մարտական ու հոբելյանական մեդալներով։

Զորացրվելուց հետո 1947 թվականին Գորիսի շրջանի Վերիշենի միջնակարգ դպրոցում զբաղվել է մանկավարժական աշխատանքով։

Պարգևներ
--------

* «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ
* «Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալ
* «Խիզախության համար» շքանշան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայաստանի ուսուցիչները Մեծ հայրենականում։ 3 գիրք։ Հարությունյան, Աշոտ Հովսեփի, Մելքումյան, Հայկազ Ստեփանի, Սուքիասյան, Աղվան Ղազարի։ Երևան, «Լույս», 1987:
2. ↑  «ԲԱՐԽՈՒԴԱՐՅԱՆ ԶԱՎԵՆ ԳԵՎՈՐԳԻ». *ԶԱՆԳԵԶՈՒՐ* (ռուսերեն). 2010 թ․ ապրիլի 27. Վերցված է 2020 թ․ սեպտեմբերի 29-ին.
**Հայկազ Մկրտչի Ղարագյոզյան** (1917, Ալեքսանդրապոլ, Երևանի նահանգ - 1991), հայ գեղանկարիչ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

1929 թվականին սովորել է Լենինականի նկարչական ստուդիայում։ 1938 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը։ 1938-1946 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Վ. Սուրիկովի անվան գեղարվեստի ինստիտուտում։ 1942 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների։

Մասնակցություն Հայրենական պատերազմում
-------------------------------------

Ղարագյոզյանը Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից է։ 1941 թվականին կամավոր զինվորագրվել է ժողովրդական աշխարհազորին և մարտնչել Սմոլենսկի շրջանում։ 1942 թվականին Հայկազը ընդունվել է ԽՍՀՄ նկարիչների միության շարքերը։ Հարավային ռազմաճակատում մասնակցել է Նովոռոսիյսկում խորհրդային զորքերի դեսանտ իջեցնելուն։ 1944-1945 թվականներին Ղարագյոզյանը որպես գեղանկարիչ ծառայել է Ստալինիր (Օսեթիա) քաղաքում։ Նա ցուցահանդեսների է մասնակցել ՌԽՖՍՀ-ում, Ուզբեկստանում, Տաջիկստանում, Ուկրաինայում և այլուր։ Ղարագյոզյանը պարգևատրվել է Հայրենական մեծ պատերազմի առաջին և երկրորդ աստիճանների շքանշաններով և բազմաթիվ մարտական մեդալներով։

Պարգևներ
--------

* Հայրենական մեծ պատերազմի առաջին աստիճանի շքանշան
* Հայրենական մեծ պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշան

Ստեղծագործություններ
--------------------

* «Ռոստովի գրավումը»
* «Վերադարձ Պետրոգրադ»
* «Հյուր Լենինի մոտ»
* «Շահումյանը Ժնևում Լենինի մոտ»
* «Նալբանդյանը Լոնդոնում Գերցենի մոտ»
* «Ղուկաս Ղուկասյան. Արգինայի ձորում»
* «Լոնդոնի պրոպագանդիստները»
* «Երևանի բերդի պաշտպանումը արաբներից»
* «Հեղափոխության զինվորները»
* «Շինարարներ»

Մատենագրություն
---------------

А. Тер-Габриелян, Аиказ Карагезян (Буклет), Ереван, 1971 г.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Դանիել Դզնունի, Հայ կերպարվեստագետներ, համառոտ բառարան
2. ↑  Մուսաները չլռեցին։ Հայաստանի մշակույթի գործիչները 1941-1945 թթ. հայրենական մեծ պատերազմում, զոհված հայ արվեստագետներ։ Գիրք I. - Եր.: Խորհրդային գրող, 1989 թ. 392 էջ:

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հայկազ Ղարագյոզյանի ընդօրինակումները ՀԱՊ-ում
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարեն Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Գրիգորյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Կարեն Գրիգորյան** (օգոստոսի 15, 1968(1968-08-15), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դիվանագետ։ Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետությունում Հայաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպան (2018)։

Կենսագրություն
--------------

Կարեն Գրիգորյանը ծնվել է 1968 թվականի օգոստոսի 15-ին, Երևանում։ 1985-1992 թվականներին սովորել է ԵՊՀ արևելագիտության ֆակուլտետի արաբական բաժնում։
1993 թվականին ավարտել է Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարությանը կից դիվանագիտական ակադեմիան (Կահիրե), 2003 թվականին՝ Ջորջ Մարշալի անվան կենտրոնը։

Աշխատանքային գործունեություն
----------------------------

1987-1989 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ զինված ուժերում։ 1994-1995 թվականներին եղել է Հայաստանի ԱԳՆ Մերձավոր և Միջին Արևելքի երկրների վարչության արաբական երկրների և Իսրայելի բաժնի կցորդ, 1995-1997 թվականներին՝ Հալեպում Հայաստանի գլխավոր հյուպատոսության երրորդ քարտուղար, 1997-1999 թվականներին՝ Հայաստանի ԱԳՆ Մերձավոր և Միջին Արևելքի երկրների վարչության արաբական երկրների և Իսրայելի բաժնի երկրորդ քարտուղար, 1999-2001 թվականներին՝ Լիբանանում Հայաստանի դեսպանության երկրորդ քարտուղար, 2001-2002 թվականներին՝ Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում Հայաստանի դեսպանության երկրորդ քարտուղար, 2002-2004 թվականներին՝ Հայաստանի ԱԳՆ Մերձավոր և Միջին Արևելքի երկրների վարչության արաբական երկրների և Իսրայելի բաժնի երկրորդ քարտուղար, միաժամանակ՝ բաժնի վարիչի պարտականությունների կատարող, 2004-2005 թվականներին՝ Հայաստանի ԱԳՆ Ամերիկայի վարչության Ամերիկայի և Կանադայի բաժնի առաջին քարտուղար, 2005-2006 թվականներին՝ Հայաստանի ԱԳՆ Մերձավոր և Միջին Արևելքի երկրների վարչության արաբական երկրների և Իսրայելի բաժնի վարիչի պաշտոնակատար, 2006-2009 թվականներին՝ Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում Հայաստանի դեսպանության խորհրդական, 2009-2011 թվականներին՝ Հայաստանի ԱԳՆ Մերձավոր և Միջին Արևելքի երկրների վարչության արաբական երկրների և Իսրայելի բաժնի վարիչի պաշտոնակատար, 2011-2014 թվականներին՝ Հալեպում Հայաստանի գլխավոր հյուպատոս, 2014-2018 թվականներին՝ Իրաքում Հայաստանի դեսպան։
2018 թվականին նշանակվել է Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետությունում Հայաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպան (նստավայրը՝ Կահիրե), 2019 թվականին՝ համատեղության կարգով, Սուդանի Հանրապետությունում Հայաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպան (նստավայրը՝ Կահիրե)։

Պարգևներ, մրցանակներ
--------------------

* ԱԳ նախարարի շնորհակալագիր, 2010
* Մխիթար Գոշի մեդալ, 2013
* ԱԳ նախարարի շնորհակալագիր, 2013

Ընտանիք
-------

Ամուսնացած է, ունի մեկ դուստր և մեկ որդի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Հայաստանի Հանրապետության դիվանագիտական ներկայացուցիչներ». *despan.am*. Վերցված է 2020 թ․ հունվարի 2-ին.
2. ↑  «Հանրապետության նախագահի հրամանագրերը - Փաստաթղթեր - Հայաստանի Նախագահ». *president.am*. Վերցված է 2020 թ․ հունվարի 2-ին.
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Գրիգորյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Լևոն Ռուբենի Գրիգորյան** (1945, Թեհրան, Իրան), հայազգի երաժիշտ, դաշնակահար, դիրիժոր, Միչիգանի համալսարանի պրոֆեսոր (1984), թավջութակահար Հենրի Գրիգորյանի եղբայրը։

Կենսագրություն
--------------

Լևոն Գրիգորյանը ծնվել է Թեհրան քաղաքում, 1945 թվականին։

7 տարեկանում մենահամերգներով հանդես է եկել Թեհրան քաղաքում։ 1952 թվականին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Բոստոն։ 1961 թվականին ավարտել է Նոր Անգլիայի կոնսերվատորիայի դաշնամուրի բաժինը, 1961-1962 թվականներին սովորել Թանգլվուդի երաժշտական կենտրոնի դիրիժորության բաժնում, կատարելագործվել նշանավոր դիրիժորների (նաև Հարրի Բեկյանի) ղեկավարությամբ։

Որպես դաշնակահար Լևոն Գրիգորյանը հանդես է եկել համերգներով։ 1971-1986 թվականին ղեկավարել է Օուենսբորոյի սիմֆոնիկ նվագախումբը և այն դարձնել ԱՄՆ-ի առաջատար նվագախմբերից մեկը։ Եվրոպայի, Հարավային Ամերիկայի մի շարք երկրներում ղեկավարել է սիմֆոնիկ նվագախմբեր։

1991 և 1993 թվականներին ելույթներ է ունեցել Երևանում, նրա երկացանկում եղել են Լյուդվիգ վան Բեթհովենի 7-րդ սիմֆոնիան, Յոզեֆ Հայդնի ռե-մաժոր կոնցերտը, Էլմեր Բեռնստայնի «Վեստսայդյան պատմություն» մյուզիքլը, սիմֆոնիկ պարեր։

Որդին՝ Արա Գրիգորյանը, 1988 թվականից եղել է Իսթ Լեսինգի բարձրագույն դպրոցի լարային կվարտետի ջութակահար և սիմֆոնիկ նվագախմբի կոնցերտմայստեր, աղջիկները՝ Անին և Ալիսիան նույնպես ջութակահարներ են։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Հայ երաժշտության հանրագիտարան*. Երևան: «Հայկական հանրագիտարան. հրատարակչություն»,. 2019. էջ 160. `{{cite book}}`: Text "Գիտահրատարակչական խորհուրդ՝ Հ. Մ. Այվազյան (գլխ. խմբագիր) և ուրիշներ" ignored (օգնություն)CS1 սպաս․ հավելյալ կետադրություն (link)

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Հայ երաժշտության հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Բեգլարյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Մանվել Կարապետի Բեգլարյան** (1922, նոյեմբերի 30, Թիֆլիս - 2002, նոյեմբերի 19, Երևան), հայ կոմպոզիտոր, դիրիժոր, մանկավարժ։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1982)։

Կենսագրություն
--------------

Մանվել Բեգլարյանը ծնվել է Թիֆլիսում։ 1931 թվականին տեղափոխվել է Երևան։ Սովորել է Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանում։ 1951 թվականին ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի ջութակի (ղեկավար՝ Հ. Բոգդանյան), 1959 թվականին՝ ստեղծագործական (ղեկավար՝ Էդվարդ Միրզոյան) բաժինները։ 

Մանվել Բեգլարյանի հուշատախտակը Լեռ Կամսարի փողոցում
25 տարի եղել է ֆիլհարմոնիայի սիմֆոնիկ նվագախմբի ջութակահարներից, այնուհետև ղեկավարել Թաթուլ Ալթունյանի անվան երգի-պարի անսամբլի գործիքային մասը։ 1974-1995 թվականներին եղել է Հայաստանի հեռուստառադիոյի պետական կոմիտեի Արամ Մերանգուլյանի անվան ժողովրդական գործիքների անսամբլի գեղարվեստական ղեկավարն ու գլխավոր դիրիժորը, որտեղ կատարել և ձայնագրել է ավելի քան 1000 երգեր և գործիքային ստեղծագործություններ։ Նրա ղեկավարությամբ անսամբլը համերգներ է տվել Հայաստանի բոլոր շրջաններում, Մոսկվայում, Անդրկովկասի մյուս հանրապետություններում, Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Սիրիայում, Ալժիրում, Ավստրալիայում, Հնդկաստանում և այլուր։ 1981 թվականից դասավանդել է Երևանի կոնսերվատորիայում (1999 թվականից՝ պրոֆեսոր)։ Կազմել է մի շարք ձեռնարկներ, գրել սիմֆոնիկ, կամերային ժանրերի ստեղծագործություններ, երգեր հայ պոետների խոսքերով։ Ունի ֆոնդային ձայնագրություններ։ «Քարավան լուսոն»- ն եղել է Բեգլարյանի վերջին ստեղծագործությունը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005*.
2. ↑  Քարավան լուսո, Մանվել Բեգլարյան

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Մանվել Բեգլարյան» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Հանրային ռադիոյի արխիվ · Discogs |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 11317 |

 |
**«Մեսամե-դասի»** (վրաց.՝ მესამე დასი, թարգմանավար՝ «Երրորդ դաս, խումբ»), սոցիալ-դեմոկրատական առաջին կազմակերպությունը Անդրկովկասում։ Հիմնադրվել է 1892 թվականին, Զեստափոնում, որպես գրական-քաղաքական խումբ, Էգնատե Նինոշվիլու և Միխայիլ Ցխակայայի նախաձեռնությամբ։ 1893 թվականին իրեն հռչակել է սոցիալիստ-մարքսիստների խումբ։ Առաջին հրապարակային ելույթը կայացել է 1894 թվականի մայիսի 8-ին։ Գրող, հասարակական գործիչ Իրակլի Ծերեթելին «Կվալի» թերթում կազմակերպությունն անվանեց «Մեսամե-դասի» (առաջին խումբ՝ «Պիրվելի դասի» և երկրորդ խումբ՝ «Մեորե դասիի հեղափոխական-դեմոկրատական էին)։

«Մեսամե-դասի»-ի անդամներն ուսանող երիտասարդության շրջանում պրոպագանդում էին Կառլ Մարքսի, Ֆրիդրիխ Էնգելսի, Գեորգի Պլեխանովի աշխատությունները։ Կազմակերպության գործունեության կենտրոնը Թիֆլիսն էր, սակայն կապեր ուներ նաև Անդրկովկասի մյուս մեսամե-դասի խմբակների հետ։ Հենց սկզբից խումբը քաղաքականապես միատարր չէր։ Մեծամասնությունը հակված էր դեպի «լեգալ մարքսիզմն» ու ազգայնականությունը, հետագայում՝ դեպի «Էկոնոմիզմը»․ հանդես էր գալիս «դասակարգային պայքարի» մարքսիստական ըմբռնման դեմ։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 467)։*  |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լևոն Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Գրիգորյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Լևոն Արամի Գրիգորյան** (հունիսի 18, 1915(1915-06-18), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 7, 2001(2001-10-07)), հայ թավջութակահար, ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1961)

Կենսագրություն
--------------

1939 թվականին ավարտել է Մոսկվայի կոնսերվատորիան։ 1941-1944 թվականներին եղել է Հայֆիլհարմոնիայի սիմֆոնիկ նվագախմբի թավջութակահար, 1944-1948 թվականներին՝ Հայֆիլհարմոնիայի դաշնամուրային եռյակի թավջութակահար, 1945-1949 թվականներին՝ պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի թավջութակահարների խմբի կոնցերտմայստեր։ 1945-1992 թվականներին դասավանդել է Երևանի կոնսերվատորիայում (1977 թվականից՝ պրոֆեսոր), երաժշտական դպրոցներում։ 1992 թվականից ապրել է Հունգարիայում, ապա՝ Իսպանիայում։

Գրել է թավջութակի և նվագախմբի կոնցերտ, թավջութակի պիեսներ, հեղինակ է մշակումների և փոխադրումների։

Լևոն Գրիգորյանի նշանավոր աշակերտն է եղել ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ, պրոֆեսոր Մեդեա Աբրահամյանը։ Երբ Երևան էր ժամանել անվանի թավջութակահար, Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր Ս. Ն. Կնուշևիցկին, դասարանական մի հավաքույթի ընթացքում, երբ վերջինս լսեց Մեդեա Աբրահամյանի նվագը, հիացմունքով շրջվեց դեպի Լևոն Գրիգորյանը և ասաց. «Հնարավոր է, որ ես ձեզանից լավ եմ նվագում, բայց Դուք ավելի լավ մանկավարժ եք, քան ես»։

Երկեր
-----

* Григорян Л. А. От трех до семи, Ереван, 1986.
* Григорян Л. А. Виолончельное искусство Армении. исторический очерк, Москва, 1992.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005*.
2. ↑  Մանվելյան, Սերգեյ (2017). *Մեդեա Աբրահամյան*. Երևան. էջ 40.`{{cite book}}`: CS1 սպաս․ location missing publisher (link)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 155148207636600340456 · WorldCat VIAF: 155148207636600340456 |

 |
**«Հայերը Կախեթում»** (անգլ.՝ The Armenians in Kakhet, ռուս.՝ Армяне в Кахетии), Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող կազմակերպության կողմից 2004 թվականին հրատարակված «ՀՃՈՒ գիտական ուսումնասիրություններ» շարքի թվով 8-րդ գիրքը (Գիրք Ը)։ Այն հեղինակել է հուշարձանագետ, պատմաբան, բանահավաք, Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող հիմնադրամի երևանյան գրասենյակի ղեկավար Սամվել Կարապետյանը։ Տպագրվել է եռալեզու տարբերակով՝ հայերեն, անգլերեն և ռուսերեն։ Աշխատությունը հիմնված է փաստական նյութի համալիր ուսումնասիրության հիման վրա և ներկայացնում է Կախեթի (Արևելյան Վրաստան) հայկական բնակավայրերի, այդ թվում վրացախոս հայերով բնակեցված 103 բնակավայրի պատմությունն ու հարուստ մշակութային ժառանգությունը։ Գրքում առկա են նաև պատմական և ժամանակակից արժեքավոր լուսանկարներ, գծապատկերներ և այլն։

«Հայերը Կախեթում» գիրքը հրատարակվել է Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի Պատմության ինստիտուտի գիտական խորհրդի երաշխավորությամբ և տպագրվել ՀՀ ԳԱԱ «Գիտություն» հրատարակչությունում։ Աշխատության հրատարակումն իրականացվել է Թեհրանի Հայոց թեմի առաջնորդ Սեպուհ արքեպիսկոպոս Սարգսյանի հովանավորությամբ։

Տես նաև
-------

* Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող հիմնադրամ
* Սամվել Կարապետյան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Հայերը Կախեթում» գրքի մասին տեղեկություններ Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող հիմնադրամի կայքում Արխիվացված 2020-02-28 Wayback Machine *(արխիվացված)*։
**«Գյուղատնտեսական ասոցացիաների ֆեդերացիա»** (ԳԱՖ), ստեղծվել է 2001 թվականին Երևանում։

Կիրառություն
------------

Նպատակն անդամ կազմակերպությունների զարգացմանը, արտադրատեխնիկական սպասարկմանը, արտադրանքի իրացմանը, կառավարման կատարելագործմանը, ինչպես նաև ագրարակաների ոլորտի օրենսդրության բարեփոխմանն աջակցելն է։ «Հազարամյակի մարտահրավերներ Հայաստան» հիմնադրամի աջակցությամբ գյուղատնտեսական ասոցացիաների ֆեդերացիաները ներդրել է տեղեկատվական «ԱՐՄԻՍ» համակարգը, որը հնարավորություն է ընձեռում ֆերմերներին համացանցի կամ կարճ հաղորդագրությունների միջոցով տեղեկություն ստանալ գյուղական մթերքների մեծածախ և մանրածախ գների մասին։ Գյուղաբնակ կանանց գործարար ակտիվության բարձրացման նպատակով կազմակերպվում են ձեռներեցության հմտությունների զարգացմանը նվիրված սեմինարներ, տարբեր միջոցներով ապահովվում է ազգային և միջազգային փորձին վերաբերող տեղեկույթի փոխանցում են։ Ներկայում (2014) անդամակցում են 21 կոպերատիվներ` շուրջ 1700 անդամներով։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Գյուղատնտեսական հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում-Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
Ժամանակակից կոոպերատիվների հիմնադիրները Ռոշդեյլ քաղաքից
**Սպառողական կոոպերատիվ**, իրավաբանական անձի կարգավիճակ ունեցող, կոլեկտիվ սեփականության վրա հիմնված, իր անդամների աշխատանքային և գույքային մասնակցությամբ շահույթ չհետապնդող ձեռնարկություն, կոոպերատիվի ձև, որը սպառողներին միավորում է սպառման ապրանքների համատեղ գնման, մասամբ նաև արտադրության համար՝ հետագայում դրանք իր անդամներին ու բնակչությանը վաճառելու նպատակով։

Սպառողական կոպերացիան առաջացել է 19-րդ դարի վերջին, Մեծ Բրիտանիայում։ ժամանակակից կապիտալիստական բոլոր երկրներում (բացառությամբ ԱՄՆ-ի ու Կանադայի) կոոպերացիայի մյուս ձևերի մեջ սպառողական կոպերացիա գերիշխող դիրք ունի։ Այն կենտրոնացված բաշխման հզոր համակարգ է դարձել Մեծ Բրիտանիայում, Ֆրանսիայում, Ֆինլանդիայում, Շվեդիայում ու Իսլանդիայում։

Այս տիպի ձեռնարկության անդամներ կարող են լինել քաղաքացիներ և կազմակերպություններ։ Դրանք ստեղծվում են կոոպերատիվի անդամներին օգնելու և ծառայություններ մատուցելու համար։ Յուրաքանչյուր անդամի կողմից կատարվող գործառնության տեսակը, աշխատանքային մասնակցության ձևը և վճարման կարգը սահմանվում են տվյալ կոոպերատիվի կանոնադրությամբ։ Սպառողական կոոպերատիվների գույքը պատկանում է դրանց անդամներին՝ համատեղ սեփականության իրավունքով։ Սպառողական կոոպերատիվ չի կարող հիմնադրել որևէ կազմակերպություն (ձեռնարկություն, բաժանմունք, մասնաճյուղ)։

Աղբյուրներ
----------

* ՀՀ քաղաքացիական օրենսգիրք։ ՀՀ պաշտոնական տեղեկագիր, 17, Երևան
* Յու. Սուվարյան «Մենեջմենթ», Ք․ Երևան, 2003 թ
* Տիգրան Էվինյան, Ձեռնարկության Էկոնոմիկա, 2007 թ

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 11, էջ 55)։*  |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Սպառողական կոոպերատիվ» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNE: XX527694 · BNF: 11950102v · LCCN: sh85031478 · Microsoft: 140900816 · NDL: 00570325 · NKC: ph116259 |

 |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գրիգոր Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Գրիգորյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Գրիգոր Հայկի Գրիգորյան** (օգոստոսի 28, 1936(1936-08-28), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 2, 2019(2019-08-02)), հայ ճարտարապետ, ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ (1987)։ Հայաստանի ճարտարապետների միության անդամ (1966)։

Կենսագրություն
--------------

1959 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։

1975-1985 թվականներին՝ Երևանի գլխավոր ճարտարապետի, 1985-1991 թվականներին՝ Հայաստանի ճարտարապետների միության վարչության նախագահի տեղակալ։ 1993-1999 թվականներին՝ Զվարթնոց օդակայանի գլխավոր ճարտարապետ։ 1968 թվականից դասախոսում է ԵՊՃՇՀ-ում (պրոֆեսոր՝ 2003 թվականից)։

Ստեղծագործական գործունեություն
------------------------------

Գրիգորյանի նախագծերով Երևանում իրականացվել են «Զվարթնոց» օդանավակայանի հրապարակի վերակառուցումն ու վարչական շենքերը (1993-1998 թվականներ), «Եռանկյունի» հյուրանոցային համալիրը (1998), Արմեն Աղալյանի հետ՝ Հայ-պետտրանսնախագիծ (1967), Հայպետջրնախագիծ (1969), Կապի նախագծային (1970, այժմ՝ ԱրմենՏել), էլեկտրոնային արդյունաբերության (1971) ինստիտուտները, միջքաղաքային ավտոմատ հեռախոսային կայանը (1971) և այլն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Члены союза». *uaa.am*. Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ օգոստոսի 3-ին. Վերցված է 2019 թ․ օգոստոսի 3-ին.
2. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005*.
3. ↑  «AV Production - Գրիգոր Գրիգորյան». *avproduction.am*. Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ հուլիսի 1-ին. Վերցված է 2019 թ․ օգոստոսի 3-ին.
**Միլո Նիկոլիչ** (սերբ.՝ Милош Николић, փետրվարի 22, 1989(1989-02-22), Svilajnac, Q96482148?, Սերբիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), սերբ ֆուտբոլիստ, որը հանդես է գալիս Մակեդոնիայի առաջին ֆուտբոլային լիգայում «Սիլեքսի» կազմում՝ կենտրոնական պաշտպանի դիրքում։

Ակումբային կարիերա
------------------

Նիկոլիչը պայմանագիր է կնքել Տրնավայի «Սպարտակի» հետ 2015 թվականի հունվարին։ Նա իր նորամուտը նրանց կազմում նշել է «Սպարտակ Միյավի» դեմ խաղում 2015 թվականի փետրվարի 28-ին։

2019 թվականին խաղացել է հայկական «Ուրարտուում»։ 2020 թվականին տեղափոխվել է «Դուբոչիցա»։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. ↑  Ֆուտբոլիստի էջը *soccerway.com* կայքում(անգլ.)
3. ↑  Nikolič prvou zimnou posilou Spartaka Արխիվացված 2015-02-22 Wayback Machine 18.12.2014, spartak.sk
4. ↑  Spartak v úvode jari prevalcoval Myjavu Արխիվացված 2015-04-14 Wayback Machine 28.02.2015, spartak.sk

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ֆուտբոլիստի էջը *soccerway.com* կայքում(անգլ.)
**Էմանուել «Մեննի» Մուսկատ** (անգլ.՝ **Emmanuel "Manny" Muscat**, դեկտեմբերի 7, 1984(1984-12-07), Մելբուռն, Ավստրալիա), մալթական ֆուտբոլիստ, ավստրալիական ծագումով, խաղացողի ակումբ՝ «Մելբուրն Սիթի»։ Գործողություններ աջ պաշտպանի և պաշտպան կիսապաշտպանի դիրքերում։

Կարիերա
-------

### Ակումբ

Նա մեծացել է Մելբուրնի արվարձանում՝ Վեսթ Սանշայն քաղաքում։ Պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 2003 թվականին տեղական «Սանշայն Ջորջ Կրոսս» ֆուտբոլային ակումբի կազմում։ 2007 թվականին տեղափոխվել է այլ մելբուրական «Գրին Գալլի» ֆուտբոլային ակումբ։

2008 թվականի օգոստոսին տեղափոխվել է «Վելլինգտոն Ֆենիքս» ֆուտբոլային ակումբ, սկզբում կարճաժամկետ պայմանագրով, որպես փոխարինող տուժած Վինս Լիին։ Հետագայում ակումբի հետ կնքվեց մշտական պայմանագիր։

Նորամուտային մրցաշրջանում անց է կացրել 26 խաղ առաջնությունում։ 2009 թվականի հոկտեմբերին երկարաձգվել է պայմանագիրը ակումբի հետ երեք տարով։

2012 թվականի հունվարի 20-ին խփել է իր առաջին գոլը Վելինգտոնի կազմում «Նյուկասլ Ջեթս» ֆուտբոլային ակումբի դարպասին։ Հունվարի 23-ին երկարաձգվել է պայմանագիրը ակումբի հետ, մերժելով «Մելբուրն Վիկտորիա» և «Մելբուրն Հարթ» ֆուտբոլային ակումբների հրավերները։

2016 թվականի մարտի 3-ին հայտարարել է Մելբուրն Սիթի տեղափոխվելու մասին ՝ ակումբի հետ կնքելով երկամյա պայմանագիր։

### Թիմային

2009 թվականի մայիսի 11-ին նրան կանչեցին Մալթայի ազգային հավաքական Չեխիայի հետ ընկերական խաղի և 2010 թվականի Աշխարհի գավաթի խաղարկության ընտրական փուլի Շվեդիայի դեմ խաղին։ Չեխիայի հետ խաղում կատարել է իր նորամուտը թիմի հիմնական կազմում։

Ձեռքբերումներ
-------------

«Մելբուռն Սիթի»
* Ավստրալիայի Գավաթի դափնեկիր - 2016

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. ↑  «Muscat's The Manny For Phoenix». Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ հունվարի 23-ին. Վերցված է 2020 թ․ մայիսի 6-ին.
3. ↑  Soccer: Muscat hits late winner for Phoenix
4. ↑  Manny Muscat Returns To Melbourne

Արտաքին հղումներ
----------------

* Профиль на soccerway.com
* Профиль на transfermarkt.com

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | eu-football.info (խաղացող) · FootballDatabase.eu · National Football Teams.com · Soccerway · playmarkerstats.com (խաղացող) · Transfermarkt (խաղացող) · worldfootball.net (խաղացող) · ՖԻՖԱ |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Բաբայան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Արթուր Արմին** (*Արթուր Բաբայան*, 1958, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում բնակվող հայազգի գիտնական և հայագետ։

Արթուր Արմինը ծնվել է 1958 թ. Երևան քաղաքում, 1991 թվականից առ այսօր ապրում է Լոս Անջելես քաղաքում։ Արթուր Արմինը հեղինակն է բազմաթիվ ակնարկների, հոդվածների և գրքերի որոնք լույս են տեսել ինչպես անգլերեն այնպես էլ հայերեն լեզուներով։ 1996 - 1998 թթ. աշխատել է որպես Լոս Անջելեսում հրատարակվող «Եղիցի Լույս» մշակութային հանդեսի խմբագրող։ 1998 թ. արժանացել է «California Motion Pictures» մրցանակին։ 2007 թ. «Հնագույն Հեթանոսական Աստվածաշունչ՝ Սասնա Ծռեր Էպոսը» գրքի համար պարգևատրվել է «Բնության և Հասարակության Մասին Գիտությունների Միջազգային Ակադեմիայի» Սուրբ Գեորգ շքանշանով։

2011 թվականին հրատարակված «Արևի լեռան տիեզերական գաղափարաբանությունը» գրքի համար Արթուր Արմինին Բնական Գիտությունների Եվրոպական Ակադեմիայի կողմից (European Academy of Sciences of Nature ) շնորհվել է "Ալբերթ Շվիցեր\* Շքանաշան"  ("Albert Schweitzer Medaille") մրցանակը։ Արթուր Արմինը 2011 թվականից Բնական Գիտությունների Եվրոպական Ակադեմիայի անդամ է (Member of European Academy of Sciences of Nature):

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
**Յակուբ Բարտոշ** (լեհ.՝ Jakub Bartosz, (օգոստոսի 13, 1996(1996-08-13), Myślenice, Lesser Poland Voivodeship, Լեհաստան), լեհ ֆուտբոլիստ, խաղում է պաշտպանի դիրքում։ Հանդես է գալիս լեհական «Վիսլա» (Կրակով) ակումբի կազմում։

Ակումբային կարիերա
------------------

Բարտոշը Կրակովի «Վիսլա» ակումբ սան է։  2014 թվականին ավարտել է ակումբի ակադեմիան և դրանից գրեթե անմիջապես հետո՝ 2014 թվականի ապրիլի 12-ին, կատարել է իր նորամուտը Լեհաստանի առաջնությունում՝ «Պոդբեսկիձե» ակումբի դեմ խաղի 24-րդ րոպեին փոխարինելով Պյոտր Բրոժեկին։

2014/2015 մրցաշրջանում նա խաղացել է երիտասարդական կարիերան, ինչից հետո խաղադաշտ է վերադարձել 2015/2016 մրցաշրջանում։ Մասնակցել է վեց խաղի, որոնցից չորսում խաղադաշտ է դուրս եկել թիմի մեկնարկային կազմում։ 2016/2017 մրցաշրջանում սկսել է խաղալ որպես մենկարկային կազմի խաղացող, սակայն հետո կրկի վերադարձել է պահեստայինների նստարանին։

Կարիերան հավաքականում
---------------------

Մասնակցել է Լեհաստանի հավաքականի ընկերական հանդիպումներին, բայց միայն մարզավիճակի ստուգման համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. 1 2  90minut.pl (польск.) — 2003.
3. ↑  «Wisla Krakow - Podbeskidzie» (անգլերեն) — soccerway.com. Վերցված է 9 августа 2016-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ֆուտբոլիստի էջը *soccerway.com* կայքում(անգլ.)
* Պրոֆիլը *transfermarkt.com* կայքում(անգլ.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | 90minut · FootballDatabase.eu · Soccerbase (խաղացող) · Soccerway · Transfermarkt (խաղացող) · ՈւԵՖԱ |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արսեն Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Գրիգորյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Արսեն Գրիգորյան** (հունվարի 20, 1982(1982-01-20), Վարդենիկ, Մարտունու շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասան, հաղորդավար, երգիչ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1982թ. հունվարի 20-ին, ՀՀ Վարդենիկ գյուղում։ Վաղ հասակից բնակվել է Երևանում։ Ավարտել է Երևանի Խ.Աբովյանի անվան թիվ 84 միջնակարգ դպրոցը։ 1995-97թթ. սովորել է «Մետրո» թատրոնի մանկապատանեկան ստուդիայում։ 1997-2002թթ. աշխատել է «Գոյ» թատրոնում։ 1998-2002թթ. սովորել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում։ 2002-11թթ. աշխատել է «Հայաստան հանրային», «Նոր ալիք» և «Արարատ» հեռուստաընկերություններում, և «Սիգմա TV» ընկերությունում, որտեղ վարել է բազմաթիվ հաղորդումներ՝ «Ազգային երաժշտական ալիք», «Երաժշտական փոստարկղ», «Մերկ ճշմարտություն», «Ռուբիկոն», «Թեժ տասնյակ» և այլն։ 
2004թ-ից, որպես դերասան, աշխատում է Էդգար Էլբակյանի անվան դրամայի և կոմեդիայի թատրոնում, 2009թ-ից` Երևանի պետական Կամերային թատրոնում։ Թողարկել է 5 տեսահոլովակ։ Տարբեր երաժշտական մրցանակաբաշխությունների ժամանակ արժանացել է բազմաթիվ մրցանակների` «Տարվա հիթ», «Տարվա տեսահոլովակ» և այլն։ Նկարահանվել է մի շարք ֆիլմերում` «Մոխրաման», «Կյանքը մեկ օրում», «Կորցված և գտնված Հայաստանում», «Ալա Բալա Նիցա», «Արտիստը», «Դուռը բաց» և այլն։ 2011-16թթ. աշխատել է «32 Production» ընկերության և «Արմենիա» հեռուստաընկերության «32 ատամ» հումորային նախագծում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Baghdasaryan, Aram. «AV Production - Արսեն Գրիգորյան». *avproduction.am*. Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ նոյեմբերի 2-ին. Վերցված է 2018 թ․ մայիսի 7-ին.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ |

 |
Այս հոդվածը հայ դուդուկահարի մասին է։  Այլ գործածությունների համար այցելեք Արմեն Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)։
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Գրիգորյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Արմեն Վաղինակի Գրիգորյան** (մայիսի 19, 1971(1971-05-19), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դուդուկահար։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Երևանում, երաժշտի ընտանիքում։ 1978-1988 թթ. սովորել է թիվ 73 միջնակարգ դպրոցում։ 1985 թվականին ընդունվել է Արմեն Տիգրանյանի անվան երաժշտական դպրոցի դուդուկի և շվիի դասարան (դասատու՝ Նորայր Ժամհարյան) և հնգամյա կուրսը գերազանց ավարտել է երկու տարում։ Այդ տարիներին մասնակցել է բազմաթիվ մրցույթների, պարգևատրվել և դարձել է դափնեկիր, դուդուկահարների հանրապետական մրցույթում դարձել է ոսկե մեդալակիր։ 1988 թվականին ընդունվել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիա, սովորել դուդուկահար Ջիվան Գասպարյանի դուդուկի դասարանում։ Սովորելու ընթացքում դասավանդել է Մ. Միրզոյանի անվան երաժշտական դպրոցում, իսկ 1990 թվականին տեղափոխվել է Արմեն Տիգրանյանի անվան երաժշտական դպրոց և աշխատել մինչև 1992 թվականը։ 1989 թվականից աշխատել է ՀՀ մշակույթի նախարարությանը կից «Կռունկ պարի անսամբլի» երաժշտական կազմում (ղեկավար՝ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ Ազատ Ղարիբյան, հետագայում Թերեզա Գրիգորյան)։ 1992 թվականից աշխատել է ռադիոյի և հեռուստատեսության Արամ Մերանգուլյանի անվան ժողովրդական նվագարանների նվագախմբում։ 1993-1995 թթ. աշխատել ` կոնսերվատորիայում` որպես դուդուկի դասախոս։ 1997 թվականին երգիչ Պապին Պողոսյանի հետ հիմնադրել են ազգային ռադիոյին կից «Վերածնունդ» անսամբլը, որտեղ Արմենն աշխատել է որպես դուդուկահար և եղել է խմբի տնօրենը մինչև 2000 թվականը։

Գործունեություն
---------------

Ունի բազմաթիվ աշակերտներ, որոնք սովորում են Երևանի պետական կոնսերվատորիայում և մանկավարժական համալսարանի մշակույթի ֆակուլտետում։ Համերգային շրջագայություններով եղել է ԱՄՆ-ում (1988, 1995, 2005, 2006), Ֆրանսիայում (1991, 1992), Ավստրալիայում (1995), Արաբական Էմիրություններում(1997, 2004), Լիբանանում (1996, 2000), Սիրիայում (1989, 2005), Իսպանիայում (1998), Հոլանդիայում (2003), Լեհաստանում ու Գերմանիայում (2004)։

Տարիներ շարունակ համագործակցել է լավագույն երգիչ-երգչուհիների հետ։ Ունի բազմաթիվ ձայնագրություններ, որոնք պահվում են ռադիոյի ֆոնդում։ Ձայնագրել է լազերային երեք ձայներիզ, որոնք մեծ հաջողությամբ ու պահանջարկով տարածվել են տարբեր երկրներում։ Պատրաստվում է հրատարակության չորրորդ ձայներիզը՝ ամերիկյան ճանաչված ստուդիաներից մեկի կողմից։ 2005 թվականից Հայաստանի ազգային նվագարանների պետական նվագախմբի հիմնադրման օրից հանդիսանում է մենակատար և դուդուկահարների կոնցերտմայստերը (ղեկավար պրոֆեսոր Նորայր Դավթյան)։ 2005 թվականից ստեղծել է նաև դուդուկահարների քառյակ, որոնք կատարում են տարբեր ժանրի ստեղծագործություններ։

2006 թվականից IOV (UNESCO) միջազգային կազմակերպության անդամ է։ 2011 թ. ՀՀ Նախագահի կողմից շնորհվել է ՀՀ վաստակավոր արտիստի պատվավոր կոչում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հայաստանի Հանրապետության պատվավոր կոչումներ շնորհելու մասին

Աղբյուրներ
----------

* Արմեն Գրիգորյան կայք Արխիվացված 2013-05-20 Wayback Machine
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արթուր Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Գրիգորյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Արթուր Ռազմիկի Գրիգորյան**, (1966, հոկտեմբերի 20, Տաշքենդ, Ուզբեկստան), Գերմանիայում հանդես եկող հայազգի պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտիկ։ Միջազգային կարգի սպորտի վարպետ (1991 թ.)։

Կենսագրություն
--------------

Արթուր Գրիգորյանը ծնվել է 1966 թվականին Լեռնային Ղարաբաղից Տաշքենդում հաստատված հայ ընտանիքում։ 11 տարեկանից զբաղվել է բռնցքամարտով։ 1992 թվականից հանդես է գալիս պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտում (Գերմանիա, Համբուրգի «Ունիվերսամ» ակումբ)։ ԽՍՀՄ չեմպիոն (1992 թ.), ԽՍՀՄ ժողովուրդների սպարտակիադայի (1991 թ.), Բարի կամքի խաղերի (1990 թ.) հաղթող, ԽՍՀՄ գավաթակիր (1991 թ.), աշխարհի առաջնության 7-րդ մրցանակակիր (1991 թ.)։ Պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտի IBF վարկածով աշխարհի տասներկուակի չեմպիոն։ Ուզբեկստանի Ազգային հերոս (2002 թ.)։

Արթուր Գրիգորյանը կնոջ և երեք դուստրերի հետ բնակվում է Գերմանիայում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Fritz Sdunek
2. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005*.
3. ↑  «Artur Grigorian: interesting and important events of life». Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ դեկտեմբերի 20-ին. Վերցված է 2015 թ․ հունվարի 4-ին.
4. ↑  Box Rec, Artur Grigorian: interesting and important events of life

Արտաքին հղումներ
----------------

* UBPboxing - 1/2: Artur Grigorian vs. Michael Clark Rds 1-2
* Interview with Artur Grigorian(չաշխատող հղում)
**Ազատ Արտաշեսի Լեյլոյան** (դեկտեմբերի 20, 1926(1926-12-20), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 2011), հայ նկարիչ, մանկավարժ։ ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1990), պրոֆեսոր (1988)։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«Հայրենական մեծ պատերազմ»*, 1941-1945) մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Ազատ Լեյլոյանը ծնվել է 1926 թվականի դեկտեմբերի 20-ին, Լենինականում։ Սովորել է Երևանի № 17 դպրոցում։ Սևաստոպոլի զենիթա-հրետանային ուսումնարանի քառամսյա դասընթացները վերջացնելուց հետո նա 1-ին Ուկրաինական ռազմաճակատի 31-րդ հատուկ պահեստային գնդում որպես շարքային զինվոր կռվել է թշնամու դեմ հայրենիքի արևմտյան սահմաններում, դեկտեմբերին ծանր վիրավորվել է և տեղափոխվել № 1742 էվակոհոսպիտալ (Ուֆա)։ Ապաքինվելուց հետո զինծառայությունն անց է կացրել Տամբովի հրետանային տեխնիկական ուսումնարանում և № 1414 էվակոհոսպիտալում։ Պարգևատրվել է մարտական և աշխատանքային մի շարք մեդալներով։

1952 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը, 1957 թվականին՝ Լենինգրադի բարձրագույն գեղարդյունաբերական ուսումնարանը։ 1958-1963 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ ԳԱ Արվեստի ինստիտուտի գիտաշխատող, 1963 թվականին՝ Հատուկ գեղագիտության նախագծային բյուրոյի (1966 թվականից՝ Համամիութենական տեխնիկական գեղագիտության ինստիտուտի մասնաճյուղ) հիմնադիրներից և մինչև 1968 թվականը՝ մեքենաշինության ու սարքաշինության դիզայնի բաժնի վարիչ, 1968-1969 թվականներին՝ Հայգովազդվարչության գլխավոր նկարիչ։ 1965 թվականից դասավանդել է ԵԳԹԻ-ում, 1968-1986 թվականներին՝ դեկան, 1980-1985 և 1990-2003 թվականներին՝ ամբիոնի վարիչ։

Ստեղծագործական ուղի
-------------------

Ստեղծագործել է դիզայնի, դեկորատիվ կիրառական արվեստների («Մրգի սպասք», 1957, Սանկտ Պետերբուրգ, «Խորհրդային Հայաստան», սափոր, 1961, «Տոնական», սպասք, 1979) և խեցեգործության բնագավառներում։

Հեղինակ է Դվինի, Գառնիի, Կարմիր բլուրի, Անիի և այլ հնավայրերից պեղված նյութական մշակույթի նմուշների գիտական չափագրությունների։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2  Մուսաները չլռեցին։ Հայաստանի մշակույթի գործիչները 1941-1945 թթ. հայրենական մեծ պատերազմում, զոհված հայ արվեստագետներ։ Գիրք I. - Եր.: Խորհրդային գրող, 1989 թվական, 392 էջ:
3. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 18016 |

 |
**Ինդոնեզիայի գրականության** առաջին հուշարձանները վերաբերում են 7-8 դարերին։ Անցյալում առավել զարգացման է հասել ճավայական գրականությունը («Ռամայանա», 9 դարում, Կանվայի «Արջունայի հարսանիքը», 11 դարի պոեմները և այլն)։ Ճավայական գրական ավանդույթը օրինակ է դարձել 16 – 18-րդ դարերում ձևավորվող սունդանական և մադուրական գրականությունների համար։

Ազգային-ազատագրական շարժումների շրջանում մալայերենը դարձել է երկրի քաղաքական ու մշակութային միասնացման լեզու։ Ինդոնեզերեն վեպի ժանրում առաջին փորձերն արեցին պրոլետարական գրողներ Մ. Կարտոդիկրոմոն (1878–1928) և Սեմաուն (մահացել է 1971 թվականին)։ Սակայն 20–30-ական թվականներին գերակշռող ազդեցություն ուներ կենցաղագրական վեպը։ Ռոմանտիկական և սենտիմենտալ սյուժեներով վեպեր են գրել Ս. Մ. Ալիշախբանան (ծնվել է 1908 թվականին) և Ի՚ամկան (ծնվել է 1908 թվականին)։ Գաղութային շրջանում երևան են եկել մերկացնող ստեղծագործություններ Աբդուլլա Մուիսի (1886–1959), Ասմարա Հաղի (ծնվել է 1914 թվականին)։ 30-ական թվականներին վերջերին որոշ գրողների գործերում ուժեղացել են ռեալիստական միտումները (Արմայն Պան, 1908–1970, Խ. Ցասսին, ծնվել է 1917 թվականին, Խ. Բանդախարո, ծնվել է 1917 թվականին)։ Ինդոնեզիայի անկախության հռչակումն ակտիվացրեց գրական պրոցեսը։ Խայրիլա Անվարի (1922–1949) պոեզիայի արտահայտչականությունը, Իդրուսի (ծնվել է 1921 թվականին) պատմվածքների անողոք ծաղրը, Պ. Տուրի (ծնվել է 1925 թվականին) պատմվածքներն ու վիպակները, Ախդիատ Կարտամիխարջիի (ծնվել է 1911 թվականին) «Աթեիստ» վեպը, Ու. Սոնտանիի (ծնվել է 1920 թվականին) պիեսները «45 թվականի սերունդ» գրական հոսանքի նկատելի նվաճումներն են։ 50-ական թվականներին սկզբներից խոշորագույն գրողների և դրամատուրգների մի մասը աստիճանաբար մտել է ժողովրդական մշակույթի ընկերության (Լեկրա) և այլ առաջադեմ կազմակերպությունների մեջ, մյուս մասը պարփակվել է անձնական խնդիրների շրջանակում կամ տարագրվել։ 1965 թվականի դեպքերը վերացրել են Լեկրան։ Ինդոնեզիաի ժամանակակից գրականության առավել նշանակալի երևույթը 50-ական թվականների կեսերին ձևավորված «հողականություն»-ն է (ռուս.՝ «почвенничество») (Վ. Ռենդրա, ծնվել է 1935 թվականին, Ռամադան Քարտախադիմաջա, ծնվել է 1927 թվականին, Աիպ Ռոսիդա, ծնվել է 1938 թվականին, Տոխա Մոիսոար, ծնվել է 1926 թվականին)։ Մոտինգո Բուշեն, Գերսոն Պոյկը և ուրիշներ իրենց ստեղծագործություններում անդրադարձել են ժամանակակից Ինդոնեզիայի սոցիալական սուր խնդիրներին։ Էքզիստենցիալիստական փիլիսոփայության ազդեցությունն են կրում Սիմատուպանգի (1928–1970) 60-ական թվականների վերջերին լույս տեսած վեպերը։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 339)։*  |
**Աղվան Նահապետի Բաբայան** (ապրիլի 10, 1919(1919-04-10) կամ նոյեմբերի 5, 1919(1919-11-05), Թառաթումբ, Շարուր-Դարալագյազի գավառ - հունվարի 17, 1992(1992-01-17), Երևան, Հայաստան (այլ տվյալներով՝ 7 հունիսի, 1921 կամ 5 նոյեմբերի, 1919), գ. Թառաթումբ (այժմ՝ ՀԽՍՀ Եղեգնաձորի շրջանում) - 17 հունվարի, 1992, Երևան), Խորհրդային Միության հերոս (մարտի 24, 1945), ավագ լեյտենանտ։

1939 թվականին ավարտել է Երևանի մանկավարժական տեխնիկումը և աշխատանքի անցել շրջանի Խաչիկ գյուղի յոթնամյա դպրոցում։ 1940 թվականի հունվարին Բաբայանը անցնում է պարտադիր զինվորական ծառայության։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«Հայրենական մեծ պատերազմ»*, 1941-1945) գործողությունների սկզբին մասնակցել է Բելայա–Ցերկով ու Օստյոր քաղաքների (Ուկրաինա) պաշտպանությանը և գերվել վիրավոր վիճակում։ Երկու ամիս հետո 1942 թվականի դեկտեմբերին ընկերների հետ փախել է համակենտրոնացման ճամբարից և միացել կարմիր բանակի զորամասերին։ 1943–1944 թվականներին մասնակցել է Դոնբասի, Ղրիմի ազատագրմանը, 1945 թվականին՝ Քյոնիգսբերգի գրավմանը։ Խորհրդային Միության հերոսի կոչման արժանացել է Սևաստոպոլի ազատագրման մարտերում ցուցաբերած արիության համար։ ԽՄԿԿ անդամ 1944 թվականից։

Պարգևատրվել է Լենինի, Կարմիր դրոշի, «Հայրենական պատերազմի» 1-ին աստիճանի, Կարմիր աստղի շքանշաններով և մեդալներով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  Ով ով է. հայեր (հայ.) / Հ. Այվազյան — Երևան: Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 2005. — հատոր 1. — էջ 178.
3. ↑  «ԲԱԲԱՅԱՆ ԱՂՎԱՆ ՆԱՀԱՊԵՏԻ». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 5-ին. Վերցված է 2015 թ․ դեկտեմբերի 26-ին.
4. ↑  Բաբայան Աղվան Նահապետի

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիդարանն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Աղվան Բաբայան» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Երկրի հերոսներ · hush.am |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 17505 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 2, էջ 185)։*  |
**Ղարիբջան Ալեքսանդրի Ղարիբջանյան** (հոկտեմբերի 15, 1896(1896-10-15), Իգդիր, Երևանի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 27, 1969(1969-09-27), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային կուրորտաբան, վնասվածքաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1949), պրոֆեսոր (1954)։ Բժշկական ծառայության գնդապետ։ ԽՄԿԿ անդամ 1921 թվականից։

Կենսագրություն
--------------

1914 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցը, 1924 թվականին՝ Դոնի Ռոստովի համալսարանի բժշկության ֆակուլտետը։ 1934 թվականին զորակոչվել է Կարմիր բանակ և նշանակվել Հեռավոր Արևելքի ռազմածովային հոսպիտալի պետ, այնուհետև՝ Լենինգրադի Ս․ Կիրովի անվան ռազմաբժշկական ակադեմիայի կլինիկյաի ղեկավար։ Մասնակցել է Մոնղոլիայում ճապոնական զավթիչների ( 1938 ), սպիտակ ֆինների դեմ մղված (1939-1940) և Հայրենական Մեծ պատերազմներին, եղել է բանակի գլխավոր վիրաբույժը։ 1960 թվականից աշխատել է Լենինգրադի տարբեր բուժհիմնարկներում։ Մեծ օգնություն է ցույց տվել Հայաստանի առողջապահության կազմակերպման և բժշկական կադրերի պատրաստման գործին։ Պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի, Հայրենական պատերազմի առաջին և տասներկուերորդ աստիճանների, Կարմիր աստղի շքանշաններով։ Երկ․ Գոտկատեղի հոդի հրազենային վնասվածք է ստացել, 1950 թվականի ամռանը։

Երկեր
-----

* Гарибджанян Г. А. Огнестрельные повреждения тазобедренного сустава, Л. 1950.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 33)։*  |
ԱՄՆ-ում մանկական անունների պատմական տարածվածությունը։ Ներկայացված են անուններ, որոնք երբևէ զբաղեցրել են թոփ հնգյակը, իսկ թափատառով նշված են երբևէ առաջին հորիզոնական զբաղեցրածները
Անգլախոս երկրներում երեխան ծնվելուց ավանդաբար ստանում է երկու անուն՝ անձնանուն (անգլ.՝ personal name, first name) և միջին անուն (անգլ.՝ middle name)։ Ավելի կարևոր և էական դեր ունի հենց առաջինը՝ անձնանունը։ «Անձնանուն» տերմինի տակ հասկացվում է նախ և առաջ «սուբյեկտի անհատական անվանումը» (Ա․ Վ․ Սուպերանսկայա), որը ծնվելուց օրվանից պաշտոնապես դրոշմվում է նրան։

Օգտագործման հերթականություն
---------------------------

Անգլերենում անունների հերթականությունը խստորեն ֆիքսված է և հիմնականում ազգանունը հաջորդում է անվանմանը։ Մեկ այլ տեսանկյունից, այբբենական ցուցակներում (օրինակ թղթե Բրիտանիկա հանրագիտարանոմ կամ հեռախոսային տեղեկատուներում), ինչպես նաև պաշտոնական փաստաթղթերում երբեմն օգտագործվում է հակառակ դասավորվածությունը։

Անձնանուն
---------

Շատ անձնանուններ դժվարությամբ են տարբերվում հասարակ լեքսիկոնից և մականուններից (Brun = ա) անուն, բ) մականուն, в) ածական)։ Այստեղ կարելի է առանձնացնել պարզ (Daene, Wolf, Beald) և ածանցավոր (Ethelberg, Leofwin, Wigfrith, Frithuwulf) անուններ։ Ածանցավոր անուններում հիմնականում տարբերվում են ընդհանուր-գերմանական -ing վերջածանցը, որը նախ և առաջ օգտոգործվում է որպես անտրոպանիմիկություն, ինչը նշանակում է, որ կրողը համարվում է այն մարդու ժառանգը, ով ունի պարզ անունը․ Bruning (Բրունի որդի)։

### Միջին անուն

Հիմնական հոդված՝ Միջին անուն
Միջին անունն (անգլ.՝ middle name) անուն է, որը սովորաբար գտնվում է անձնանվան և ազգանվան մեջտեղում։

Ազգանուն
--------

Բրիտանական ազգանունները տարածվածություն ձեռք բերեցին 1250-ից 1450 թվականներն ընկած ժամանակներում։ Անգլիական ազգանունների էթնիկական և լեզվական արմատների սպեկտրը արտացոլում է Անգլիայի պատմությունը։

Գրականություն
-------------

* Бондалетов В. Д. Русская ономастика. — М.1983
* Зайцева К. Б. Английская антропонимия и её стилистическое использование: АКД. Одесса, 1979.
* Суперанская А. В. Структура имени собственного. — М.1983
* Щетинин Л. М. Слова. Имена. Вещи. — Ростов-на-Дону, РГУ.-1966
* Рыбакин А. И. Словарь английских личных имен. — М.2000

Աղբյուրներ
----------

* Английские фамилии
* Леонович О. Английские имена
* Самые популярные мужские и женские английские имена.
* Английский речевой этикет Արխիվացված 2007-01-02 Wayback Machine
* И. Бернштейн. Английские имена в русских переводах
* А. И. Рыбакин. Словарь английских личных имен
* Популярные мужские и женские английские имена за последние 100 лет.