recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ոչ առևտրային կազմակերպության նպատակային կապիտալը** (անգլ.՝ endowment - էնդաումենտ) — ոչ առևտրային կազմակերպության ունեցվածքի նվիրատվությունների հաշվին ձևավորված մաս է, որը հավատարմագրային կառավարման է տրված կառավարող կազմակերպությանը եկամտի ստացման համար, որն օգտագործվում է կազմակերպության կանոնադրությամբ սահմանված գործունեության ֆինանսավորման համար։

Ամբողջ աշխարհում էնդաումենտները ձևավորվում են ընդմիշտ։ Միջոցների կառավարումից եկամուտը կարող է օգտագործվել միայն նպակային կապիտալի ձևավորման ժամանակ սահմանված նպատակների համար։

Պատմություն
-----------

Առաջին նպատակային կապիտալը ձևավորվել է Պլատոնի կողմից իր ակադեմիայի ֆինանսավորման համար։ Ակադեմիան ունեցել է ավելի քան 900 տարվա պատմություն և փակվել է 529 թ. Յուստիանոս կայստրի հրամանով։

Ներկայիս նպատակային ֆոնդերի ևս մեկ նմանակ ստեղծվել է Մեծ Բրիտանիայում, երբ 1502 թ. լեդի Մարգարետ Բյուֆորտը՝ Հենրի VIII արքայի տատիկը, բարեգործական ներդրում կատարեց Օքսֆորդի և Քեմբրիջի համալսարաններում աստվածաբանության ամբիոններ ստեղծելու համար։

ԱՄՆ-ում ամենանից հայտնի են Հարվարդի, Յելի, Պրիստոնի և Ստենֆորդի համալսարաններիի նպատակային ֆոնդերը։ Նրանց ծավալը կազմում է միլիարդավոր դոլարներ (մասնավորապես, Հարվարդի համալսարանի էնդաումենտը 2012 թ. արդյունքներով կազմել է $32, 7 մլրդ.)։

Նոբելյան հիմնադրամը ամենահայտնի միջազգային էնդաումենտ-հիմնադրամն է՝ ստեղծված XIX դարում։ Ալֆրեդ Նոբելի կտակին համաձայն, նրա ունեցվածքի վաճառքից ստացված ողջ միջողները պետք է ներդրվեին վստահելի արժեթղթերում, որոնցից ստացվող եկամուտից այսօր վճարվում են մրցանակներ գիտնականներին՝ գիտության մեջ ակնառու նվաճումների համար, և հասարակական գործիչներին՝ խաղաղության նվաճման և պահպանման գործում ներդրման համար։

Նպատակային կապիտալի հիմնադրամի առավելությունները
------------------------------------------------

Նպատակային կապիտալի հիմնադրամի առավելությունն է նրա գործունեության թափանցիկությունը։ Հիմնադրամի գործունեության մեխանիզմը շատ պարզ է. բարեգործները նվիրատվություն են կատարում նպատակային կապիտալի հիմնադրամում, հիմնադրամը միջոցները փոխանցում է կառավարման՝ կառավարող կազմակերպությանը, իսկ ստացված եկամուտը ուղղվում է մեկ կամ մի քանի ոչ առևտրային կազմակերպութոյւնների գործունեության ֆինանսավորմանը։ Նվիրաբերված միջոցները միանգամից չեն ծախսվում որևէ ծրագրի իրականացման համար, այլ գեներացնում են եկամուտ և ֆինանսավորում ծրագիրը երկար ժամանակահատվածում։

Նպատակային կապիտալի հիմնադրամի ձևավորումը հնարավորություն է տալիս ապահովելու ոչ առևտրային կազմակերպությունների մասնակի անկախություն միանգամյա անհատական նվիրաբերություններից և այլ տեսակի ոչ պարբերական դրամական մուտքերից երաշխավորված եկամուտի ստացման շնորհիվ։ Ներդրումները հիմնադրամում հանդիսանում են ոչ առևտրային կազմակերպության նկատմամբ բարձր վստահության դրսևորում։ Նպատակային հիմնադրամ կարելի է ձևավորել միայն այն դեպքում, երբ հասարակությունը վստահ է, որ ոչ առևտրային կազմակերպությունը գործնականում կհետևի իր հայտարարած սկզբունքներին և գործունեության նպատակներին։ Հիմնադրամ ներդրվող գումարները և դրանցից ստացվող եկամուտները չեն հարկվում։ Ֆիզիկական անձանց կողմից ներդրված միջոցների չափով նախատեսված է նվազեցում եկամտային հարկի հարկման բազայից։
**«Պիետա»** (հոլ.՝ Pietà (naar Delacroix)), նիդերլանդացի հայտնի նկարիչ Վինսենթ վան Գոգի նկարը։ Արվել է Սեն Ռեմի դը Պրովանսում 1889 թվականի սեպտեմբերին։

Պատմություն
-----------

Այս նկարը հիմնված է Էժեն Դելակրուայի նկարի վիմագրության վրա (1798—1803): «Պիետա» կտավում պատկերված է Մարիամ Աստվածածինը, որը սգում է Քրիստոսի մահը։ Փոքրիկ անհաջողությունը պատճառ է հանդիսացել այս աշխատանքի համար։ Վան Գոգը գրել է իր եղբորը՝ Թեոյին. «Դելակրուայի «Պիետա» նկարի վիմագրության ժամանակ մի քանի թերթեր ընկել են ներկի մեջ և յուղաներկը մի քիչ փչացել է։ Ես ահավոր վրդովված էի, և հիմա ես զբաղված եմ նրա նկարը նկարելով, որը դու կարող ես տեսնել»։ Այնուամենայնիվ, պահպանվել է նաև ներկի բծերով վնասված վիմագրությունը։ Կրոնական թեմաներով աշխատանքները բացառություն են վան Գոգի նկարներում։ Կա նաև տարբերակ, որ հիվանդ ու «անհասկանալի» վան Գոգը այս կտավում համեմատել է իրեն տառապյալ Քրիստոսի հետ։ Նա այս թեմայով գրել է իր նամակներում. «Ես անտարբեր մարդ չեմ, և այս ընթացքում դաժանության ու Աստծուն ծառայելու մտքերը ժամանակ առ ժամանակ ինձ մխիթարում են բերում»։ Շատերը նաև շեշտում են կարմիր մորուքով վան Գոգի և «Պիետա» նկարում Քրիստոսի միջև արտաքին նմանությունը։

Վան Գոգի «Պիետա» նկարն ամբողջովին համապատասխանում է Դելակրուայի ստեղծագործությանը։ Սակայն Վինսենթի ընտրած գունային գամման անհանգստացնող է, կապտադեղին։ Երանգների նման համադրությունը ցույց է տալիս նկարչի դեպրեսիան, դեպրեսիայի հակումը, խոցելիությունը։ Հենց այդ վիճակում, ամենայն հավանականությամբ, Վան Գոգը գտնվել է կյանքի վերջին տարիներին։ Նկարիչը «Պիետան» նկարել է ինքնասպանությունից մեկ տարի առաջ, սակայն հոգեկան անդառնալի փոփոխությունները երևացել են դեռևս այդ ժամանակ։ Վան Գոգի կյանքը ուսումնասիրողները մտածում են, որ նրա միակ կրոնական նկարում նա նկարել է իրեն՝ միայնակ, չհասկացվող և տառապող՝ նվիրելով իր կյանքը Աստծուն և արվեստին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3
2. 1 2
3. ↑
4. ↑  «Pietà (after Delacroix), 1889»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-05-17-ին։ Վերցված է 2018-02-16
5. ↑  100 Шедевров из коллекции Музея Ван Гога.
6. ↑  Пьета (Оплакивание Иисуса Христа)
**Պորտուգալիայի յոթ հրաշալիքներ** (պորտ.՝ Sete Maravilhas de Portugal), Պորտուգալիայի մշակութային օբյեկտների ցանկ, որ կազմվել է 2007 թվականին մրցույթի արդյունքում, որ հայտարարվել էր Պորտուգալիայի մշակույթի նախարարության կողմից և անցկացվել է *Y&R Brands S.A.* և *Realizar S.A.* կազմակերպությունների կողմից։

Ի սկզբանե մրցույթին ներկայացվել են Պորտուգալիայի 793 ազգային հուշարձաններ։ Առաջին փուլում փորձագետների խումբն ընտրեց դրանցից 77-ը։ Այնուհետև ընտրվեցին 21 ֆինալիստներ չորս տարբեր կատեգորիաներով։

2006 թվականի դեկտեմբերի 7-ին սկսվեցին ընտրությունները, որոնք շարունակվեցին վեց ամիս։ Բնակչությունը կարող էր քվեարկել համացանցով, հեռախոսով և սմս հաղորդագրություններով։ 2007 թվականի հուլիսի 7-ին Լիսաբոնի Դա Լուժ համալիրում հայտարարվեցին քվեարկության արդյունքները «Աշխարհի յոթ նոր հրաշալիքներ» նախագծի արդյունքների հետ միաժամանակ։

Պորտուգալիայի յոթ հրաշալիքներ
-----------------------------

| Համար | Անվանում | Տեղագրություն | Լուսանկար |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Գիմարայնշի պալատ, X-XIII դարեր | Գիմարայնշ, Բրագա |  |
| 2 | Օբիդուշի պալատ, 1195 | Օբիդուշ, Լեյրիա |  |
| 3 | Բատալիայի վանք, 1385 | Բատալիա, Լեյրիա |  |
| 4 | Ալկոբասա վանք, 1153 | Ալկոբասա, Լեյրիա |  |
| 5 | Ժերոնիմուշ, 1502 | Սանտա Մարիա դե Բելեն, Лиссабон |  |
| 6 | Պենայի պալատ, 1838 | Սինտրա |  |
| 7 | Տորրի դի Բելենի աշտարակ, 1521 | Սանտա Մարիա դե Բելեն, Լիսաբոն |  |

Արտաքին հղումներ
----------------

* Նախագծի պաշտոնական կայքը
**Սոկոլսկի վանք** (բուլղար․՝ Соколски манастир), գործող ուղղափառ քրիստոնեական վանք Բուլղարիայում։

Գտնվում է Գաբրովո քաղաքից 15 կմ հեռավորության վրա՝ Սոկոլովոյի քարանձավի հարևանությամբ։ Ի սկզբանե հիմնադրվել է, որպես տղամարդկանց համար նախատեսված վանք, սակայն 1959 թվականից ի վեր կանանց մուտքը ևս հասանելի է դարձել։

Պատմություն
-----------

Վանքը հիմնադրվել է 1832 թվականին՝ Իոսիֆ Սոկոլսու կողմից։ Ի սկզբանե եկեղեցին կառուցվել է փայտից։ Շինարարական աշխատանքներն ավարտվել են 1833 թվականի հունվարին, իսկ եկեղեցու օծման արարողությունը տեղի է ունեցել 1834 թվականի օգոստոսի 15-ին՝ եպիսկոպոս Իլարիոն Կրիտսկու կողմից։

Ժամանակակից կաթոլիկոնը կառուցվել է 1834 թվականին։ Վերանորոգումից հետո՝ 1862 թվականին ավարտվել է նաև եկեղեցու ներքին ձևավորումը։

1968 թվականին վանքի հարևանությամբ կառուցվել է մատուռ, որի պատերը զարդարվել են տարբեր պատկերներով։

1836 թվականին վանքում բացվել է աստվածաբանական դպրոց։ Սոկոլսկի վանականները ևս մասնակցել են Բուլղարիայի ազգային-ազատագրական շարժմանը։

1876 թվականի մայիսի 1-ին այն դարձել է Գաբրովոյի ապստամբության մեկնարկակետը։ Ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ վանքում բացվել է հիվանդանոց։

Տես նաև
-------

* Ալեքսանդր Նևսկու տաճար (Սոֆիա)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Սոկոլսկի վանքի մասին տեղեկատվություն Archived 2015-08-02 at the Wayback Machine. բուլղարական վանքերի վերաբերյալ Archived 2015-08-16 at the Wayback Machine. կրոնական թեմատիկ կայքում (անգլ.)

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Սոկոլսկի վանք** կատեգորիայում։ |
«**The Korea**», խումբ Ռուսաստանից, հիմնադրվել է Սանկտ Պետերբուրգում։

Պատմություն
-----------

Կորեա խումբը հիմնադրվել է Սանկտ Պետերբուրգում, 2003 թվականի գարնանը։ 2006 թվականի մարտին դուրս է եկել առաջին լայնաֆորմատ ալբոմը՝ «На сломанных крыльях» անվամբ։ Փոքր-ինչ ուշ խումբը նկարահանում է սեփական «Полюса» տեսահոլովակը։ Ստեղծագործական երկար դադարից և խմբի անդամների փոփոխումից հետո, խումբը ձայնագրում է «Песочный человек» մինի ալբոմը, որի համացանցային ռելիզը տեղի է ունեցել 2010 թվականի ապրիլի 9-ին։

Որոշ ժամանակ անց խմբի անվանումը, ստեղծագործական հիմնական միտքը և վոկալիստին փոխելու որոշում է կայացնում։

2011 թվականի ամռանը The Korea խումբը պատրաստվում է իր երրորդ՝ «Колесницы Богов» լայնաֆորմատ ալբոմի ձայնագրմանը։ Դեկտեմբերի 19-ին խումբը ներկայացնում է «Теория хаоса» անվամբ ինտերնետ սինգլը և տեսահոլովակը։

2012 թվականի հունվարի 15-ին դուրս է գալիս խմբի երրորդ ալբոմը՝ «Колесницы Богов»-ը։ 2012 թվականի աշնանը խումբը պայմանագիր է կնքում ամերիկյան «Rogue records» լեյբլի հետ։ 2013 թվականի մարտի 25-ին The Korea-ն թողարկում է «Saturnus» ալբոմը։

2013 թվականի սեպտեմբերի 23-ին խումբը լքեց վոկալիստ Իլյա Սանիկովը։

### Անվանման փոփոխություն

2010 թվականի սկզբին խումբը պաշտոնապես անվանումը փոխում է The Korea: Եվգենի Պոտեխինը սա մեկնաբանեց՝ ասելով, որ անվանման մեջ «The» հոդի ավելացումը կապված է խմբի՝ երաժշտական ասպարեզում նոր աստիճանով բարձրացման հետ, սակայն երկրպագուները կասկածներ ունեն, որ փոփոխության պատճառը շվեդական համանուն խումբն է։

Կազմ
----

* Եվգենի Ժուկով ― վոկալ
* Եվգենի Պոտեխին - վոկալ/ԿիթառկիթառԿիթառ
* Ալեքսանդր Կուզնեցով ― կիթառ
* Սերգեյ Կուզնեցով -հարվածային գործիքներՀարվածային գործիքներ
* Ռուսլան Լատիպով ― բաս կիթառ

Սկավառակագրություն
------------------

* 2006 - На сломанных крыльях
* 2007 - Пульс
* 2010 - Песочный человек (EP)
* 2011 - Теория хаоса (сингл)
* 2012 - Колесницы Богов
* 2013 - Saturnus (EP)
* 2014 - На вершине горы (сингл)

Վիդեոգրություն
--------------

* 2006 - Полюса
* 2007 - Старое радио
* 2008 - Солнце не взошло
* 2011 - Теория хаоса
* 2012 - Ватерлиния

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  The Korea

Գրականություն
-------------

Հարցազրույց
* Հարբազրույց Dark City ամսագրին, № 41, 2007 թվական, էջ 50

Գրախոսություն
* Գրախություն «На сломанных крыльях» ալբոմին, Dark City ամսագիր, № 32, 2006 թվական

Արտաքին հղումներ
----------------

* Խմբի պաշտոնական կայքը Archived 2018-09-20 at the Wayback Machine.
* խումբը Last.fm-ում
* Խմբի էջը MySpace-ում
* Խմբի տեսահոլովակները ՅուԹյուբում
**Ռիմաս Կազլաուսկաս** (մայիսի 8, 1973(1973-05-08)), լիտվացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան։ Լիտվայի հավաքականի կազմում անցկացրել է մեկ խաղ։

Կենսագրություն
--------------

### Ակումբային կարիերա

Կարիերան սկսել է 1991 թվականին Կաունասի «Բանգա» ակումբում։ Հետո տեղափոխվել էԿաունասի այլ ակումբ՝ «Ինկարաս», սակայն կարճ ժամանակով վերադարձել է «Բանգա»։ 1993-ից 1997 թվականներին դարձել է «Ինկարաս» ակումբի խաղացող, որտեղ Լիտվայի առաջնությունում խաղացել է հարյուրից ավելի խաղ։ 1997 թվականի Կազլաուսկասը մեկնել է Ռուսաստան խաղալու, որտեղ նա խաղացել է 12 խաղ «Սոկոլ ՊԺԴի» առաջին դիվիզիոնում։ 1998 թվականին տեղափոխվել է «Լադա Գրադ» ակումբ, այդ հավաքականի կազմում միայն խաղացել է 3 խաղ առաջին դիվիզիոնում։ 2002 թվականին զգալի ընդմիջումից հետո միացել է լիտվական ակումբ «Նեվեժիսին», որտեղ անց է կացրել 5 խաղ։

### Կարիերան հավաքականում

1997 թվականի օգոստոսի 6-ին անցկացրել է միակ խաղը Լիտվայի կազմում Շվեցիայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղում, որտեղ 70-րդ րոպեին դուրս է եկել փոխարինման Դայնյուս Շուլյաուսկասայի փոխարեն։

Ձեռքբերումներ
-------------

**«Ինկարաս»**

* Լիտվայի չեմպիոն *(2) - 1994/1995, 1995/1996*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Протокол матча Швеция — Литва(չաշխատող հղում)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պրոֆիլը *transfermarkt.com* կայքում(անգլ.)
* Վիճակագրությունը *National Football Teams* կայքում(անգլ.)

* Ֆուտբոլիստի էջը *FootballFacts.ru* կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | FootballFacts.ru · National Football Teams.com · Sportbox.ru · Transfermarkt (խաղացող) |

 |
**Հացագործական արդյունաբերություն**, սննդի արդյունաբերության ճյուղ, արտադրում է հացի, հացաբուլկեղենի, օղաբլիթների, բուժիչ և դիետիկ հացի, ամոքահունց և սովորական չորահացի տարբեր տեսակներ։ Բնորոշվում է հիմնական հումքի՝ ալյուրի բարձր փոխադրելիությամբ, հացամթերքների մեծ մասի երկարատև պահպանման անհնարինությամբ (չորանալու պատճառով) և արտադրական ծրագրի փոփոխմամբ։ ԽՍՀՄ-ում հացագործական արդյունաբերությունն ստեղծվել է 1930-ական թվականներին։ 1976 թվականին գործում էր հացի մոտ 16 հազար ձեռնարկություն, այդ թվում՝ ավելի քան 5 հազար պետական և մոտ 11 հազար կոոպերատիվ։ Ճյուղին յուրահատուկ է արտադրության բարձր համակենտրոնացումը, համալիր մեքենայացումն ու ավտոմատացումը։

Հացաբուլկեղենի արտադրությունը Հայաստանում
-----------------------------------------

Հայաստանում հացաթխությունը տարածված արհեստներից էր։ Գյուղական բնակչությունը հացը թխում էր հիմնականում սեփական պահանջմունքները բավարարելու համար, իսկ քաղաքներում կային հացթուխ կամ հացագործ արհեստավորներ (խապազներ), որոնք թխում էին ազգային հացի տարբեր տեսակներ և վաճառում բնակչությանը։ Սակայն, մինչև խորհրդային կարգերի հաստատումը, Հայաստանում հացագործական արդյունաբերություն չի եղել։ Հացի արտելային, կոոպերատիվ և պետական արտադրությունն սկսվել է 1922 թվականին, երբ Երևանի սպառողական ընկերության տնօրինությանն անցավ հացի «էկոնոմիա» փուռը։ Հետագայում վերականգնվեցին և կազմակերպվեցին այլ փռեր, այդ թվում՝ առաջին կիսաավտոմատ փուռը (1926 թվականին, Երևանում), և կառուցվեց հրուշակագործական արհեստանոց։ 1931 թվականին, վերջինների միավորմամբ, կազմակերպվեց «Հայհացտրեստը», որով պայմաններ ստեղծվեցին պետական համակարգում հացի արտադրության համակենտրոնացման, մեքենայացման և ընդլայնման համար։ Նոր գործարանների կառուցման և հների վերակառուցման շնորհիվ այն դարձավ ՀԽՍՀ սննդի արդյունաբերության զարգացած ճյուղերից մեկը։ 1978 թվականին այն հացամթերքներով լրիվ ապահովում էր քաղաքային, 85%-ով՝ գյուղական բնակչությանը։ Ճյուղն ընդգրկում է հացի 29 գործարան (19-ը՝ խոշոր), որոնք ներառնված են «Հայհացարդ» արտադրական միավորման մեջ։ Մեքենայացված 184 հոսքային գծերի միջոցով թողարկվում է 148 տեսակի հացաբուլկեղեն, ազգային հացատեսակների արտադրության 60%-ը։ Արտադրանքի 97, 5%-ը պատրաստվում է բարձրորակ ալյուրից, 41, 7%-ը՝ ֆերմենտներով ու սպիտակուցներով հարստացված։ Հայկական ազգային հացատեսակների արտադրության տեխնոլոգիայի կատարելագործման և մեքենայացման խնդիրներով զբաղվում են «Հայհացարդի» արտադրատեխնիկական բաժինը, հացագործական արդյունաբերության համամիութենական ԳՀԻ-ն և սննդի արդյունաբերության Մոսկվայի տեխնոլոգիական ինստիտուտը։ 

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 324)։*  |
Առևտրական երաժշտական ձայնասկավառակներ
**Ձայնագրման լեյբլը** երաժշտության արդյունաբերության մեջ կարող է մի մակնիշ և ապրանքանիշ լինել, ասոցացված երաժշտական ձայնագրությունների և տեսահոլովակների մարքեթինգի հետ։ Հաճախ, ձայնագրման լեյբլն այն ընկերությունն է, որ տնօրինում է այսպիսի մակնիշներն ու ապրանքանիշները, համակարգում ձայնագրությունների և տեսահոլովակների արտադրանքը, արտադրումը, բաժանումը, մարկեթինգը, նպաստումը, և հեղինակային իրավունքի պաշտպանության կիրառումը. վարում է Ա և Հ. և հաստատում է կապալները ձայնագրվող արվեստագետների և նրանց տնօրենների միջև։

Երաժշտության արդյունաբերություն
-------------------------------

Երաժշտության արդյունաբերության մեջ, ավելի ու ավելի ձայնագրվող արվեստագետներն կախվել են ձայնագրման լեյբլների վրա՝ իրենց ունկնդիրների շարքը լայնացնելու, իրենց ալբոմների մարքեթինգի, և նպաստման համար՝ ռադիոյով, հեռուստացույցով, և այն հրապարակախոսների միջոցով, որ կատարողներին օգնում են իրենց հանրամիջոցային դրական զեկուցումով, որ իրենց ապրանքը շուկա բերեն և խանութներով և ուրիշ հանրային միջոցներով հասանելի դարձնեն: Ինտերնետն ավելի ու ավելի է վերածվում մի միջոց, որի շնորհիվ որոշ արվեստագետներ խուսափել են ծախսերից և ձեռք բերել նոր ունկնդիրներ, ինչպես նաև որոշ պարագաներում տեսահոլովակներից օգտվել իրենց ապրանքը ծախելու համար:

Ձայնագրման լեյբլի ընկերության նմուշ՝ EMI ընկերության շենքը Լոնդոնում

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Top 4 Major Pop Record Labels (անգլերեն)»։ Վերցված է 2009-1-19
Պորտուգալիայում նշվում են հետևյալ տոները․

Լուիշ դի Կամոենսի հուշարձանը Լիսաբոնում
Զատիկի տոնախմբությունը 2003 թվականին
* Նոր Տարի – հունվարի 1,
* Կառնավալային երեքշաբթի (Մարդի Գրա) – փետրվար/մարտ, Մոխրոտ չորեքշաբթիի նախօրյակին, Մեծ պասի առաջին օրը,
* Ավագ Ուրբաթ – մարտ/ապրիլ, Ավագ շաբաթի ուրբաթ օրը,
* Ազատության օր – ապրիլի 25, 1974 թվականի հեղափոխության տարեդարձ,
* Աշխատանքի օր – մայիսի 1,
* Քրիստոսի մարմնի և արյան տոն – մայիս/հունիս, Զատիկից հետո ինններորդ հինգշաբթի,
* Պորտուգալիայի օր կամ Պորտուգալիայի, Կամոենսի և պորտուգալացիների օր (պորտ.՝ Dia de Camões, de Portugal e das Comunidades Portuguesas) – հունիսի 10,
* Աստվածածնի վերափոխման տոն – օգոստոսի 15,
* Հանրապետության օր – հոկտեմբերի 5, 1910 թվականին Պորտուգալիայի ՀԱնրապետության հռչակման տարեդարձ,
* Բոլոր Սրբերի տոն – նոյեմբերի 1,
* Անկախության օր – դեկտեմբերի 1, 1640 թվականին Իսպանիայից անկախ Պորտուգալիայի հռչակման տարեդարձ,
* Մարիամ Աստվածածնի անարատ հղիության տոն – դեկտեմբերի 8
* Սուրբ ծնունդ – դեկտեմբերի 25

Բացի համազգային տոներից, Պորտուգալիայի ամեն մարզ ունի իր տեղական տոները։

Չեղյալ հայտարարված տոներ 2013–2015 թվականներին
----------------------------------------------

2012 թվականին Պեդրո Պասոս Կոելիոյի կոալիցիոն կառավարությունը վիճելի կերպով վերականգնեց չորս տոն՝ երկու քաղաքացիական տոներ (Հանրապետության օրը և Անկախության օրը) և երկու կրոնական տոներ (Քրիստոսի մարմնի և արյան տոն և բոլոր սրբերի տոն)։ Այդ արձակուրդը գործել է 2013 թվականից և ներկայացվել է որպես աշխատանքի արտադրողականության բարձրացման միջոց՝ 2011-2014 թվականներին Պորտուգալիային "Եռյակի" օգնության համատեքստում։ 2018 թվականին, կրոնական տոների կապակցությամբ, կատարվեցին հանրային քննարկումներ և վերագնահատում։ Այս արձակուրդները վերջնական վերականգնվել են 2016 թվականի հունվարին՝ Անտոնիո Կոստայի կառավարության կողմից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Sabia-que-10-de-junho
2. ↑  День Республики в Португалии

Արտաքին հղումներ
----------------

* Religious Festivals in Madeira 2014
* Madeira Events 2014

Պորտուգալիա. թեմատիկ հոդվածներ

Զինանշան • Դրոշ • Օրհներգ • Պետական կառուցվածք • Սահմանադրություն • Խորհրդարան • Վարչական բաժանում • Աշխարհագրություն • Քաղաքներ • Մայրաքաղաք • Բնակչություն • Լեզուներ • Պատմություն • Տնտեսություն • Արժույթ • Մշակույթ • Կրոն • Կինեմատոգրաֆիա • Գրականություն • Երաժշտություն • Տոներ • Սպորտ • Կրթություն • Գիտություն • Տրանսպորտ • Տուրիզմ • Փոստ (պատմություն և նամականիշեր) • Ինտերնետ • Զինված ուժեր • Արտաքին քաղաքականություն • Հեռուստատեսություն
  

**«Պորտուգալիա» պորտալ**

 

{{{վերնագիր}}}

{{{բովանդակություն}}}

 

{{{վերնագիր}}}

{{{բովանդակություն}}}
**Պորտսմութ** (անգլ.՝ *Portsmouth*), քաղաք և նշանավոր նավահանգիստ Անգլիայի հարավում, Լա Մանշի ափին։ Բնակչությունը՝ ▲248 440 մարդ (2016)։

Տեղադրություն
-------------

Պորտսմութի նավահանգիստը։
Պորտսմութը գտնվում է Անգլիայի Հեմփշիր կոմսությունում, Ուայթ կղզու դիմաց, որից բաժանված է շատ նեղ Սոլենթ նեղուցով։ Պորտսմութ քաղաքի վարչական սահմանների մեջ է մտնում նաև Պորտսի կղզյակը, որի վրա տեղադրված է ռազմա-ծովային բազան և Թագավորական նավաշինարանը։ Այն միացված է Պորտսմութի հիմնական մասի հետ ավտոտրանսպորտային և երկաթուղային կամուրջներով։

Պատմություն
-----------

Սբ. Հովհաննես Ավետարանիչ Մայր տաճարը (կաթոլիկ)։
Պորտսմութի առաջացումը կապված է ծովի մակերևույթի իջեցման հետ։ Ծովի ետ քաշվելու արդյունքում Պորտչեստեր նախկին նավահանգիստը մնացել էր ծովեզրից հեռու և մինչև 1194 թվականը այդ շրջանում փաստորեն նավահանգիստ չկար։ Հաշվի առնելով Պորտսի և Ուայթ կղզիների հետ կայուն կապ պահպանելու ռազմավարական կարևորությունը, Անգլիայի թագավոր Ռիչարդ I-ը այդտեղ, ծովի ափին և Պորտսիի դիմաց, բնակավայր ստեղծեց և անմիջապես նրան շնորհեց որոշ արտոնություններ՝ նոր բնակիչներ հրապուրելու նպատակով։ Քաղաքի կարգավիճակ (borough) Պորտսմութին տրվեց 1627 թ. հրովարտակով, որն ուժի մեջ է ցայսօր (որոշ փոփոխություններով)։

Պորտսմութի հայտնի նավաշինարանը, որը բնակչության աշխատանքի հիմնական աղբյուրն է, կառուցվել է դեռ 1496 թ. երբ քաղաքն արդեն ռազմա-ծովային բազա էր։ 1698-ից սկսյալ նավաշինարանը զգալիորեն ընդլայնվել է, և այժմ զբաղեցնում է 120 հեկտար տարածություն։

Ժամանակակից քաղաքը
------------------

«Վիքթորի» պետանավը (*HMS Victory*)։
Բացի նավաշինական արդյունաբերությունից, Պորտսմութը նաև հայտնի է որպես տուրիստների զբոսավայր։ Քաղաքում պահպանվել են պատմական և ճարտարապետական նշանակություն ունեցող բազմաթիվ կառույցներ, այլ տեսարժան հուշարձաններ, այդ թվում՝ Գիլդհոլը (Պորտսմութի քաղաքապետարանի շենքը), Մայր Տաճարը (11-րդ դար), Սաութսիի դղյակը և, իհարկե, անգլիացի ականավոր գրող Չառլզ Դիքենսի ծննդյան վայրը։ Պորտսմութում է կայանված նաև Լորդ Նելսոնի հռչակավոր «Վիքթորի» ռազմանավը և նրան կից՝ Հաղթանակի թանգարանը։

Բնակչություն
------------



| Տարի | Բնակչություն |
| --- | --- |
| 2008 | 200 000 մարդ |  |
| 2011 | 205 100 մարդ |  |
| 2016 | 248 440 մարդ |  |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պորտսմութի Քաղաքային Խորհրդի պաշտոնական կայքը

Աղբյուրներ
----------

* Encyclopedia Britannica

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · Open Directory Project |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Բրոքհաուսի և Եփրոնի փոքր · Հրեական Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Մեծ ռուսական · Սիտինի ռազմական · Universalis |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4046835-5 · ISNI: 0000 0004 0513 2117 · NKC: ge631110 · VIAF: 488145857925023020724 · WorldCat VIAF: 488145857925023020724 |

 |
**Կալմյունց** (գերմ.՝ Kallmünz), Գերմանիայի համայնք՝ Բավարիայում։

Ենթարկվում է Վերին Կալմյունց ադմինիստրացիոն շրջանին։ Մտնում է Ռեգենսբուրգ մարզի մեջ։ Ենթարկվում է Կալմյունցի կառավարությանը։ Բնակչությունը կազմում է 2829 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 43,19 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդն է *09 3 75 156*

Պատմություն
-----------

Քաղաքը ի շնորհիվ իր տեղի բնության ստացել է Օբերվալցի մարգարիտ ոչ պաշտոնական անվանումը, այդտեղ որտեղ կառուցված է եղել ամրոց, որը հանդիսացել է թշնամիներից պաշտպանվելու թաքստոց։ Առաջին անգամ 983 թվականին հիշատակված ամրոցը, Վիտելսբաղների օրոք տեղի եպիսկոպոսների կողմից տրվել է Ռեգենսբուրգին։

805 - 1250 թվականներին այստեղ է գտնվել պետական մաքսատունը։ Ֆիլսա և Նաաբա գետերի միացման վայրով Պֆալցայից երկաթե իրերի արտահանումը, տվյալ վայրին դարակեսում տվեց բացառիկ նշանակություն։ Այն կառուցվել է 1250 թվականին Վիտալբախների օրոք։

1447 թվականին Բավարիան բաժանված էր 2 դքսությունների՝ Նիդերբայերնանգլ.՝ Niederbayern) գլխավոր քաղաք Մյունխոնով և Օբերբայերնանգլ.՝ Oberbauern՝ Լանդսխուտ քաղաքով։ Գեորգ Բոգատիյ դուքսի մահից հետո (1479-1503), 1504 թվականին ծավալվեց Բավարիական կամ Լանդսխուտական անվանմամբ պատերազմ։ Պատերազմի պատճառը այն էր, որ դուքսը չունենալով արու զավակ, Ներքին Բավարիան կտակել էր իր դստերն ու նրա ամուսնուն՝ Ռուպրեխտին։ Գեորգիի երկվորյակ եղբայր Ալբրեխտը, դաշինք կնքեց իր քրոջ ամուսնու՝ Մաքսիմիմիլիանի I հետ, Ռուպերեխտի և նրա հոր՝ ծագումով Պֆալցից կուրֆյուրստի դեմ։ 1504 թվականի սեպտեմբերի 10-ին կնքվեց դաշինք, բայց շուտով ռազմական գործողությունները վերսկսվեցին։ Շյոնբերգում արքայական բանակը հաղթանակ տարավ։ Ամրոցը Լանցխուտական պատերազմի ժամանակ ավերվել էր Պֆալց - Բոգեմական բանակի կողմից, սակայն Պֆալց - Նոյբուրգների իշխանության ժամանակ այն վերականգնվեց։

Սակայն 1641 թվականին ամրոցը շվեյցարական զորքերի կողմից վերջնականապես փլուզվեց և դարձավ քարհանք։ Վերածննդի դարիասկզբից մինչև Ռեֆորմացիայի սկիզբը՝ VIII - XIV դարը համարվում է հոգևոր-մշակութային, կրոնական կյանքի անկման ժամանակաշրջան։

Գրականւթյուն
------------

* Schulz,Paul Otto.Ostbauern.Köln:DuMont, 1998 ISBN 3-7701-4159-8
* Baedecker. Deutschland. Verlag Karl Baedeker.2002. ISBN 3-8297-1004-6

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Bayerisches Landesamt für Statistik und Datenverarbeitung – Fortschreibung des Bevölkerungsstandes, Quartale (hier viertes Quartal, Stichtag zum Quartalsende)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Ռեգենսբուրգ շրջանի քաղաքներ և համայնքներ |
| --- |
|  |
| Ալտեգլոֆսհայմ • Ալտենթան • Աուֆհաուզեն • Դանուբի Բախ • Բարբինգ • Բերացհաուզեն • Բերնհարդսվալդ • Բրենբերգ • Բրուն • Դոյերլինգ • Դոնաուշտաուֆ • Դուգենդորֆ • Հագելշթաթ • Հեմաու • Ֆորսթի Հոլցհայմ • Կալմյունց • Կյոֆերինգ • Լաբեր • Լափերսդորֆ • Մինթրախինգ • Մյոթցինգ • Նոյթրաուբլինգ • Նիթենդորֆ • Օբերթրաուբլինգ • Պենթլինգ • Պեթենդորֆ • Պֆակոֆեն • Պֆաթեր • Պիլենհոֆեն • Ռեգենշթաուֆ • Ռիկոֆեն • Շիրլինգ • Զինցինգ • Զյունխինգ • Տեգերնհայմ • Թալմասինգ • Վենցենբախ • Վիզենթ • Դանուբի Վյորթ • Վոլֆզեգ • Ցայթլարն |  |

 |
**Անտուան դը Կոն**, դեկտեմբերի 1, 1953(1953-12-01)[…], Փարիզ, ֆր.՝ Antoine de Cones) - կինոյի, թատրոնի և հեռուստատեսության ֆրանսիացի դերասան, ռեժիսոր, սցենարիստ։

Դերասանուհի Էմմա դը Կոնի հայրը։

Կենսագրություն
--------------

Անտուան դը Կոնը ծնվել է 1953 թվականի դեկտեմբերի 1-ին, Փարիզում, հեռուստաժուռնալիստ Ժորժ դը Կոնի և հեռուստահաղորդավարուհի Ժակլին Ժուբերի ընտանիքում։ Իր կարիերան սկսել է 1970-ական թվականների վերջերին որպես հեռուստատեսային «Երգչախումբ» (ֆր.՝ Chorus) հաղորդման ստեղծող ու վարող։ Անտեն-2 հեռուստաալիքի համար Պոլ Պերսավոն կեղծանունով մուլտսերիալների տեքստեր է գրել, որոնց թվում են մեծ ժողովրդականություն վայելող «Կոբրա»-ն և «Տիեզերական շերիֆ Գավան»-ը։ Հեռուստատեսությունում եղել է նաև բարձր վարկանիշ ունեցող «Ռոք ըն ռոլի զավակները», իսկ այնուհետև՝ ամենշաբաթյա «Ռապիդո» ծրագրի վարողը։ Դրանից հետո մի քանի տարի շարունակ աշխատել է Canal + հեռուստաալիքի թիմում՝Ֆիլիպ Ժիլդասի հետ մեկտեղ վարելով «Էլ ուրիշ ոչ մի տեղ» ամենօրյա ծրագիրը։

Դերասանական առաջին աշխատանքը եղել է Նիքի դերը Canal +-ի «Ռոք» հեռուստաֆիլմում։ Մեծ կինոյում սկզբնական շրջանում նկարահանվել է կատակերգական ոչ մեծ դերերում՝ Թոնի Մարշալի «Զղջում» և Սմաինի ու Ժան-Մարկ Լոնգվալի «Երկու հայր ու մեկ մայր» կատակերգություններում։ Մեծ դերերի կատարումով հանդես է եկել Ժան-Ժակ Զիլբերմանի «Տղամարդը՝ որպես կինարմատ» և Կլոդ Շաբրոլի «Ստի շրջապատում» ֆիլմերում։

2000 թվականին Անտուան դը Կոնը ավարտել է իր առաջին ռեժիսորական աշխատանքը՝ նկարահանելով «Արևածագի կծոցները» («Les Morsures de l'aube») ֆիլմը; 2003 թվականին նկարահանել է «Մըսյե N.» կինոնկարը՝ Նապոլեոն Բոնապարտի առեղծվածային մահվան մասին։

Անտուան դը Կոնը բազմիցս (1996-1999, 2008, 2009, 2011-2013 թվականներին) հանդես է եկել ֆրանսիական ազգային «Սեզար» կինոմրցանակի շնորհման արարողությունները վարողի դերում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Discogs — 2000.
2. 1 2  filmportal.de — 2005.
3. 1 2  GeneaStar

Արտաքին հղումներ
----------------

* Photo d'Antoine de Caunes à 6 ans avec sa mère Jacqueline Joubert Archived 2014-05-22 at the Wayback Machine. par le Studio Harcourt. Acquisition de l'État, sur le site *Réunion des musées nationaux.fr*.
* Antoine de Caunes Internet Movie Database կայքում
* Eurotrash at Channel 4 - Adult content
* Artículo en español sobre Antoine de Caunes
* Antoine de Caunes (անգլ.) *Internet Movie Database* կայքում
* Twitter oficial

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · ČSFD · Discogs · Filmportal · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ · MusicBrainz · MusicBrainz · Rotten Tomatoes |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNE: XX4766617 · BNF: 118956023 · GND: 14134542X · ISNI: 0000 0001 2118 4492 · LCCN: n79022508 · NLP: A22817682 · SUDOC: 02677285X · VIAF: 4927775 · WorldCat VIAF: 4927775 |

 |

 |
**Samsung Galaxy Core 2**, սմարթֆոն, որը ստեղծված է Samsung Electronics-ի կողմից։ Արտադրվել է 2013 թվականին։ Հեռախոսն աշխատում է Android 4.4 օպերացիոն համակարգով։ Սարքն ունի ընդամենը 2 ԳՀց հաճախականությամբ Spreadtrum SC7735s չորս հիմնական պրոցեսոր։

Բնութագիր
---------

### Պրոցեսոր և տեսախցիկ

Այս մոդելը օգտագործում է 4-core Spreadtrum SC7735s պրոցեսոր, որն ունի 1.2 ԳՀց հաճախականություն։

Սմարթֆոնն ունի երկու տեսախցիկ` հիմնականը՝ 5 մպ թույլատրությամբ, իսկ առջևինը` 0.3 մեգապիքսել։  Հիմնական տեսախցիկը հագեցված է ավտոֆոկուսով, զրոյական շերտի հետաձգմամբ և այլ առաջադեմ գործառույթներով։  Հիմնական ֆոտոխցիկը թույլ է տալիս գրանցել բարձրակարգ տեսանյութ (Full HD) մինչև 30 վայրկյանի հաճախականությամբ։  Տեսախցիկն ունի «Samsung Orb» ֆունկցիա (360 աստիճանի պանորամային նկարահանում), «Sport», «Geotagging» գործառույթներ, դեմքի ճանաչում և այլն։ Տեսագրման համար նախատեսված բանաձևը 720x480 փիքսել է։

### Ծրագրային ապահովում և հիշողություն

Samsung Galaxy Core 2 օպերացիոն համակարգը Android 4.4-ն է Samsung TouchWiz- ի ինտերֆեյսով։  Ներքին հիշողության ծավալը 4 գիգաբայթ է, տեղադրվում է microSD հիշողության քարտերի համար նախատեսված բնիկ, թողունակությունը մինչև 64 գիգաբայթ։  Սմարթֆոնի RAM-ի քանակը մոտ 768 մեգաբայթ է։

### Էկրան

Սարքն օգտագործվում է TFT ֆունկցիայով, իսկ ցուցադրությունը` 4,5 դյում անկյունագծով։  Կա «Multi-touch» և արագաչափ (էկրանի ավտոմատ շրջում)։  Էկրանի թույլտվությունը 480x800 փիքսել է։ Էկրանի գույների քանակը մոտավորապես 16777216 է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  СОТОВЫЙ ТЕЛЕФОН SAMSUNG GALAXY CORE 2

Արտաքին հղումներ
----------------

* 
* 
*
**Սեբու** (անգլ.՝ Cebu՛), քաղաք և նավահանգիստ Ֆիլիպիններում, Սեբու կղզում։ Համանուն նահանգի վարչական կենտրոնը։ Բնակչությունը 2010 թ-ի տվյալներով կազմում է 866 հզ.մարդ։ Իր մեծությամբ Ֆիլիպինների չորրորդ քաղաքն է, երկրի տնտեսական և մշակութային երկրորդ (Մանիլայից հետո) կենտրոնը, առևտրա-բաշխիչ կետը։ Կա սննդի, մետաղամշակման և նավթավերամշակման արդյունաբերություն, միջազգային օդանավակայան։ 1595 թվականից ունի համալսարան։

Ստուգաբանություն
----------------

«Սեբու» անգլ.՝ Cebu անունը եկել է հին սեբուերեն sibu or sibo (առևտուր) բառից և նշանակում է «առևտրի վայր»։ Այն ի սկզբանե եղել է Sugbo (Սեբուի հին անվանումը) անունով նավահանգիստ։
Կա տեսակետ, որ անվանումը առաջացել է հին սեբուերեն և նշանակում է «մեծ կրակ» կամ «վառված երկիր»։

Կրոն
----

Սեբուի բնակչության 90% հետևում են քրիստոնեության հռոմեական կաթոլիկության ուղղությանը։ Մնացած մասը պատկանում են տարբեր բողոքական ուղղությունների՝ բապտիստական, Եհովայի վկաների, Մորմոնների և այլ քրիստոնեական խմբերի։ Քաղաքում կան նաև ոչքրիստոնիական կրոնական խմբեր՝ իսլամ, հինդուիզմ, բուդդիզմ։

Կրթություն
----------

Ներկայումս Սեբու քաղաքն ունի տասը մեծ համալսարաններ իրենց բազմաթիվ քոլեջ-մասնաճյուղերով, տասնյակ այլ դպրոցներ, որոնք իրականացնում են տարբեր դասընթացներ։ Այդ ուսումնական հաստատությունների մեջ է Սան Կարլոսի համալսարանը։ Այն ունի չորս մասնաճյուղ այդ տարածաշրջանում։
Սեբուն ունի 68 հանրային տարրական դպրոցներ, 23 ազգային և 28 երեկոյան ավագ դպրոցներ։ Այս ավագ դպրոցները գործում են և հովանավորվում են քաղաքային կառավարության կողմից։
Սեբուի քաղաքային գրադարանը և տեղեկատվական կենտրոնը միակ հանրային գրադարանն է քաղաքում։

Զբոսաշրջություն
---------------

Զբոսաշրջությունը Սեբուի տնտեսության զարգացող ճյուղերից է։ 1998 թվականին այն հյուրընկալել է զբոսաշրջային ֆորումին։ 2002 թվ-ի օգոստոսին քաղաքում անցկացվել է նաև արևելաասիական զբոսաշրջային ֆորումը, որի անդամ է հանդիսանում Սեբուն։ Քաղաքում կան ֆիլիպինաիսպանական ժամանակների կառույցներ՝ Սանտո Նինոն, Սան Պեդրոյի ամրոցը, Մագելանի խաչը և այլ։

* Մագելանի խաչի կրպակըՄագելանի խաչի կրպակը
* Սեբուի կառավարական շենքՍեբուի կառավարական շենք
* Սան Պեդրոյի ամրոցՍան Պեդրոյի ամրոց
* Սեբուի սպորտային համալիրՍեբուի սպորտային համալիր
* Սեբուի բիզնես կենտրոնՍեբուի բիզնես կենտրոն
* Սեբուի քաղաքապետարանՍեբուի քաղաքապետարան

Աղբյուրներ
----------

* ՀՍՀ
* «Աշխարհագրական անունների բառարան» Հ.Ղ.Գրգեարյան, Ն.Մ.Հարությունյան։ Երևան։ «Լույս»

Արտաքին հղումներ
----------------

Սեբուի պաշտոնական կայք Archived 2017-05-01 at the Wayback Machine.
  

Տեղեկություններ Սեբուի մասին
  

Սեբուի պատմությունը

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (օնլայն) · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4216903-3 · ISNI: 0000 0004 4671 165X · LCCN: n82242501 · VIAF: 124366351 · WorldCat VIAF: 124366351 |

 |
* Նատրիումով ամոնիումի պերոնատի վերականգնումը էթանոլում

{\displaystyle {\mathsf {NH\_{4}ReO\_{4}+18Na+13C\_{2}H\_{5}OH\ {\xrightarrow {}}\ Na\_{2}[ReH\_{9}]\downarrow +13C\_{2}H\_{5}ONa+3NaOH+NH\_{3}\cdot H\_{2}O}}}

Ֆիզիկական հատկություններ
------------------------

Նատրիումի (VII) նոնահիդրիդորենատը առաջացնում է անգույն (սպիտակ) բյուրեղներ, լավ լուծվում է սառը ջրում, զգայուն է տաքի նկատմամբ, օքսիդանում է օդի թթվածնով։

Քիմիական հատկություններ
-----------------------

* Քայքայվում է բարձր ջերմաստիճանում

{\displaystyle {\mathsf {2Na\_{2}[ReH\_{9}]\ {\xrightarrow {245^{o}C}}\ 4NaH+2Re+7H\_{2}}}}
* Զգայուն է բարձր ջրի նկատմամբ

{\displaystyle {\mathsf {Na\_{2}[ReH\_{9}]+5H\_{2}O\ {\xrightarrow {100^{o}C}}\ NaReO\_{4}+NaOH+9H\_{2}}}}
* Զգայուն է ուժեղ թթուների նկատմամբ

{\displaystyle {\mathsf {2Na\_{2}[ReH\_{9}]+4HCl\ {\xrightarrow {}}\ 4NaCl+2Re\downarrow +11H\_{2}\uparrow }}}
* Զգայուն է նոսր ազոտական թթվի նկատմամբ

{\displaystyle {\mathsf {4Na\_{2}[ReH\_{9}]+22HNO\_{3}\ {\xrightarrow {100^{o}C}}\ 4NaReO\_{4}+9NH\_{4}NO\_{3}+4NaNO\_{3}+11H\_{2}O}}}
* Զգայուն է բարձր կենտրոնացված ջրածնի պերօքսիդի նկատմամբ

{\displaystyle {\mathsf {Na\_{2}[ReH\_{9}]+9H\_{2}O\_{2}\ {\xrightarrow {100^{o}C}}\ NaReO\_{4}+NaOH+13H\_{2}O}}}
* օքսիդանում է օդի թթվածնով

{\displaystyle {\mathsf {4Na\_{2}[ReH\_{9}]+11O\_{2}\ {\xrightarrow {\tau }}\ 4Re+8NaOH+14H\_{2}O}}}

Գրականություն
-------------

* *Лидин Р.А. и др.* Химические свойства неорганических веществ: Учеб. пособие для вузов. — 3-е изд. испр. — М.: Химия, 2000. — 480 с. — ISBN 5-7245-1163-0
* *Рипан Р. Четяну И.* Неорганическая химия. Химия металлов. — М.: Мир, 1972. — Т. 2. — 871 с.
**Տիա Բանգա** (լատիշ․՝ Tija Banga, իսկական անուն ազգանունը՝ Տիա Կոպշտալե, մայիսի 19, 1882(1882-05-19), Ռիգա, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 1, 1957(1957-01-01), Ռիգա, Լատվիական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), թատրոնի լատիշ արտիստուհի, Լատվիական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստուհի (1947)։ Բանաստեղծ և դրամատուրգ։

Կենսագրություն
--------------

Դեռ վաղ տարիքից եղել է սիրողական թատրոնում, 1902-1904 թվականներին եղել է Ռիգայի Նոր թատրոնի դերասանուհի, 1906-1907 թվականներին հանդես է եկել «Ապոլլո» թատրոնի բեմում, աշխատել Ալֆրեդ Ամտման-Բրիենդիտի հետ։ Նոր թատրոնում եղել է թատրոնի առաջատար դերասանուհիներից մեկը։

Հետագայում՝ 1915-1917 թվականներին, աշխատել է Պետրոգրադի և Մոսկվայի լատիշական թատրոններում։ 1919 թվականից եղել է Խորհրդային Լատվիայի Բանվորական թատրոնի, այնուհետև՝ Լատվիայի այլ թատրոնների (Ելգավա քաղաքի թատրոն «Դայլես» թատրոն) դերասանուհի։

1934 թվականից անցնում է թոշակի, Հայրենական մեծ պատերազմի ավարտից հետո՝ 1945 թվականից, վերսկսում է բեմական գործունեությունը Ռիգայի Գեղարվեստական թատրոնում։ Լայն պլանի դերասանուհի է, խաղացել է ինչպես դրամատիկ, այնպես էլ կոմիկական դերեր։ Մարմնավորել է Սպիդոլայի կերպարը Ռայնիսի «Կրակներ և գիշերներ»-ի առաջին բեմականացմանը (1911 թվական, Ռիգայի Նոր թատրոն)։

Բանաստեղծական ժողովածուների, պատմվածքների, մի քանի պիեսների («Հայր» և այլն) և հուշագրությունների հեղինակ է։ Տիա Բանգայի մահից հետո տպագրվել են նրա «Իմ կյանքը» հուշագրությունները։

Մահացել է 1966 թվականին Ռիգայում։ Թաղված է Ռիգայի Ռայնիսի գերեզմանատանը։

Գրականություն
-------------

* Театральная энциклопедия. / Глав. ред. С. С. Мокульский. - Т. 1 - М.: Советская энциклопедия, 1961.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000 0000 4621 825X · LCCN: no2001020230 · LNB: 000048478 · VIAF: 34102118 · WorldCat VIAF: 34102118 |

 |
**Նամակի ընթերցում** (ֆր.՝ La Lecture de la lettre), Պաբլո Պիկասոյի նկարը՝ ստեղծված նրա նեոդասականության շրջանում՝ 1921 թվականին։ Գտնվում է Փարիզի Պիկասոյի թանգարանում։ Չափսերը 184 х 105 սմ են։

Առաջին աշխարհամարտից հետո Պիկասոն արել է իր գեղագիտական ընտրությունը։ Նա հրաժարվել է կուբիզմի փորձարկումներից և վերադարձել է դասական ոճին։ Ստեղծագործական այս փուլում նկարիչը շարունակել է իրականացնել իր որոշ նշանակալի թեմաներ։

Կտավը նկարվել է նկարիչի մոտիկ ընկեր և բանաստեղ Գիյոմ Ապոլիների մահից մի քանի տարի անց։ Նա մահացել էր 1918 թվականին իսպանական գրիպից։ Պատկերելով իր հանդիպումը Ապոլիների հետ՝ Պիկասոն նրան հետմահու հարգանքի տուրք է մատուցել։ Չորացած քարքարոտ բնապատկերի և տագնապալի երկնքի ֆոնի վրա քարին երկու հոգի են նստած։ Նրանք նամակ են կարդում։ Նրանց քաղաքային հագուստները հակադրվում են վայրի բնությանը։ Մարմինների մոտիկությունը և սովորական գրկախառնությունը թույլ են տալիս ենթադրել, որ նրանց միջև որոշակի սերտ բարեկամություն կա։ Գլխարկները հանված են։ Դրանցից մեկը նետված է գրքի վրա, մյուսը գտնվում է երիտասարդներից մեկի ձեռքում։ Նամակը և գետնին ընկած գիրքը նկարին գրական երանգ են տալիս։

Նկարչի կենդանության օրոք նկարը մնացել է աննկատ և հայտնաբերվել է միայն նրա մահից հետո։ Այն դարձել է Պիկասոյի թանգարանի մշտական հավաքածուի մաս նկարչի ժառանգների կողմից ժառանգության հարկի վճարման հաշվին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Pablo Picasso. La Lecture de la lettre, 1921»։ Navigart։ Վերցված է 2020-04-01
2. ↑  «Picasso's neoclassicism was not conservatism»։ The Guardian։ Վերցված է 2020-04-01
3. ↑  «UNE HISTOIRE D’AMITIÉ, ENTRE PEINTURE ET ÉCRITURE»։ Panorama del Art։ Վերցված է 2020-04-01
4. ↑  «PABLO PICASSO»։ paralumun։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-12-30-ին։ Վերցված է 2020-04-02
**LC Waikiki**, հագուստի արտադրության ոլորտում մասնագիտացած ֆրանս-թուրքական ընկերություն։ Հիմնականում արտադրվում է հագուստ երեխաների և միջին տարիքի անձանց համար։ LC Waikikin-ն ունի 650 խանութ աշխարհի 31 երկրներում, այդ թվում նաև Հայաստանում։ Ընկերության անվանումը առաջացել է Հավայան կղզիներում գտնվող Վայկիկի լողափի անվանումից, իսկ LC-ին տառադարձվում է որպես Les Copains` ֆրանսերեն «ընկերներ»։

Պատմություն
-----------

LC Waikiki ընկերությունը հիմնվել է Ֆրանսիայում` 1985 թվականին մոդելյոր Ժորժ Ամույալի կողմից։ Շուտով նա և նրա գործընկերը սկսեցին համագործակցել թուրքական Taha Tekstil ընկերության հետ, որը հետագայում վերակազմակերպվեց որպես Taha Grup: 1997 թվականին Taha Grup-ը գնեց LC Waikiki բրենդը։ Այդ տարի Թուրքիայում գործում էր LC Waikiki-ի 21 խանութներ։ Ընկերությունը սկսում է արագ տեմպերով զարգանալ։ Ներկայումս Թուրքիայի 71 նահանգներում կա LC Waikiki-ի 380 խանութ։

LC Waikiki-ի արտերկրյա առաջին խանութը բացվել է Ռումինիայում 2009 թվականին։ Այսօր ընկերությունը ներկայացված է Ալբանիայի, Ադրբեջանի, Բելառուսի, Բուլղարիայի, Բոսնիա և Հերցեգովինայի, Վրաստանի, Եգիպտոսի, Իրաքի, Իրանի, Ղազախստանի, Կոսովոյի, Հայաստանի, Մակեդոնիայի, Մարոկկոյի, Մոլդովայի, Լեհաստանի, Ռուսաստանի, Ռումինիայի, Սաուդյան Արաբիայի, Սիրիայի, Ուկրաինայի շուկաներում։ Մոտ ապագայում ընկերությունը մուտք կգործի նաև Պարսից ծոցի ավազանի երկրների շուկաներ, մասնավորապես Քուվեյթ, ԱՄԷ, Կատար և Օման։ Ռուսաստանում ցանցի առաջին խանութը բացվել է 2010 թվականի դեկտեմբերին Սանկտ Պետերբուրգում և նախատեսված է հասցնել մինչև 50-ի։

2011 թվականին ընկերությունը դարձավ Թուրքիայի ամենախոշոր հագուստ արտադրող ընկերությունը, իսկ 2023 թվականին ընկերությունը նախատեսում է դառնալ Եվրոպայի հագուստ արտադրող ամենախոշոր երեք կազմակերպություններից մեկը։

Ղազախստանում առաջին խանութը բացվել է 2010 թվականին Աստանայում։ Ներկայումս ողջ երկրում գործում է մոտ 23 խանութ։

Հայաստանում ներկայումս գործում են LC Waikiki-ի 6 խանութներ, որոնք տեղակայված են Դալմա Գարդեն Մոլումում, Rossia Mall-ում, Կոմիտաս պողոտայում, Metronome առևտրի կենտրոնում , Մաշտոցի պողոտայում և Պարույր Սևակ փողոց (Գյումրի)։

Բաժնետերեր
----------

Բաժնետոմսերի մեծ մասը պատկանում են Դիզդար, Քյուչուք, Քըսաջիք և Ամույալ ընտանիքներին, ովքեր էլ հիմնել են ընկերությունը` 

* Մուստաֆա Քյուչուք
* Վահապ Քյուչուք
* Հալիս Քյուչուք
* Շեֆիկ Յըլմազ Դիզդար
* Լեյլա Դիզդար
* Այշե Գյուրլեն Դիզդար
* Պամիր Գյուչլու Դիզդար
* Ժորժ Ամույալ
* Իսմայիլ Հաքքը Քըսաջըք
* Չալչըն Չագլար
* Մուրատ Մըսըրլը
* Մուզաֆեր Մուստաֆա Իշչան
* Մուհամմեդ Մազլում Յըլդըրըմ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Крупнейший одежный ретейлер Турции Archived 2015-04-27 at the Wayback Machine. — Forbes Украина
2. ↑  Apparel Group Brings LC Waikiki, Turkey’s Leading Fashion Chain To The UAE
3. ↑  LC Waikiki откроет в России 50 магазинов — Gazetabosfor.com
4. 1 2  Корпоративный сайт

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք էջ (թուրքերեն)
* Ֆեյսբուքում
* Լինքեդինում
Կուզ
Կուզ
**Կուզ**, ողնաշարի ձևախախտում, զարգանում է տարբեր հիվանդությունների (հատկապես տուբերկուլոզային սպոնդիլիտ) և ողնաշարի վնասվածքների հետևանքով։ Ախտաբանական պրոցեսների պատճառով ողերի մարմինները քայքայվում են, ձևախախտվում և հանգեցնում ողնաշարի ծռման՝ առաջ-ետին և կողմնային ուղղություններով։ Մանկական և պատանեկան տարիքում կուզի առաջացման դեպքում ողնաշարի ձևախախտումը հասնում է մեծ չափերի, և հետագայում կմախքը զարգանում է անկանոն։ Ուսի խախտի դեպքում, ոսկրային հյուսվածքի փոփոխությունների հետևանքով, նույնպես կարող է առաջանալ կլոր, դուրս ցցված կուզ։ Ռախիտային կուզը ռախիտի ժամանակին և ճիշտ բուժումից ուղղվում է։ Կուզի առաջացման հետ միաժամանակ ձևախախտվում է նաև կրծքավանդակը, առաջանում է, այսպես կոչված, կողային կուզ։ Վերջինս լինում է նաև ողնաշարի կողմնային ծռումների (սկոլիոզ) դեպքում։ Սկսած 2,5 ամսականից՝ հարկավոր է երեխային պառկեցնել փորի վրա, կատարել մեջքի մկանների մերսում և մարմնամարզություն, ժամանակից շուտ չի կարելի նստեցնել։ Գոյություն ունի նաև, այսպես կոչված, սրտային կուզ՝ կրծքավանդակի արտացցվածքը սրտի շրջանում, սովորաբար լինում է սրտի արատներով տառապող երիտասարդների մոտ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑

Արտաքին հղումներ
----------------

* 
* Горб // *Большая медицинская энциклопедия*. —М. 1970.
* Горб // Малый энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 4 т. — СПб. 1907—1909.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 712)։*  |
**Աջապահյաններ**, իշխանական տոհմ Կիլիկյան Հայաստանում։ Ժառանգաբար պահպանել են կաթողիկոսական իշխանության խորհրդանիշ համարվող Սրբազան Աջերը (ս. Գրիգոր Ա Լուսավորչի, ս. Սեղբեստրոսի, ս. Նիկողայոս Սքանչելագործի, ս. Պարսամի) և այլ սրբություններ։ Այստեղից էլ՝ տոհմի անունը։ Ձեռագիր հիշատակարաններում արձանագրված ավանդության համաձայն, գերդաստանը սերել է Հեթում Բ թագավորի եղբայր Հովհաննեսից։ 1292-ի հուլիսի 28-ին եգիպտական զորքերը, գրավելով Հռոմկլան, գերեվարել են Ստեփանոս Դ Հռոմկլայեցի կաթողիկոսին և տարել կաթողիկոսական բոլոր սրբություններն ու թանկարժեք անոթները։ Մի քանի տարի հետո, մեծ ջանքերի գնով, Հեթում արքային ու Հովհաննես Արքաեղբորը հաջողվել է վերադարձնել սրբությունների մի մասը, որոնց թվում՝ նաև սրբազան Աջերը։ Հետագայում, նման դեպքերից խուսափելու համար, դրանք հանձնվել են ի պահպանություն Հովհաննես Արքաեղբորն ու իր հաջորդներին։ Այսպես հիմնվել է Աջապահյան տոհմը, որը մեծ դեր է կատարել Կիլիկյան Հայաստանի մայրաքաղաք Սսի, մասնավորապես՝ Կիլիկիայի կաթողիկոսության եկեղեցական, վարչական, հոգևոր կյանքում։ 1731-ին Հուսիկ քահանա Աջապահյանը մեկնել է Կոստանդնուպոլիս և սուլթանից ստացել Կիլիկիայի կաթողիկոսության հրովարտակը, որով Թեոդորոս Ա-ին իրավունք է տրվել տնօրինելու կաթողիկոսության գահը։ 1731–1866-ին, անընդմեջ, կաթողիկոս են օծվել Աջապահյանների Սսի ճյուղի ներկայացուցիչները հետևյալ հաջորդականությամբ. Ղուկաս Ա (1731–1737), Միքայել Ա (1737–58), Գաբրիել Ա (1758–1770), Եփրեմ Ա (1771–1784), Եղիազար Ա (1772, անվավեր), Թեոդորոս Ա (այլ ցանկերում՝ Թորոս Գ, 1784–1796), Կիրակոս Ա Մեծ (1797–1822), Եփրեմ Բ (1823–33), Միքայել Բ (1833–55), Կիրակոս Բ (1855–1866)։ Աջապահյան տոհմի կաթողիկոսները (Ղուկաս Ա, Միքայել Ա, Կիրակոս Ա) ծավալել են շինարարական, վարչական, հոգևոր-մշակութային և կրթական մեծ գործունեություն։ Գրական գործունեությամբ աչքի է ընկել Եփրեմ Ա Ձորագեղցի կաթողիկոսը։ 1860-ի Ազգային սահմանադրությամբ սահմանափակվել են Աջապահյանների իրավունքները, թեև, համաձայն գերդաստանի սրբագործված ավանդության, Աջապահյանների ժառանգներն իրենց տիրական ներկայությունը պահել են Կիլիկիայի կաթողիկոսական աթոռի միաբանության շարքերում։ Մեծ եղեռնի տարիներին նրանք նույնպես ենթարկվել են ջարդի և տեղահանության։ Փրկվածները բնակություն են հաստատել Լիբանանում, որտեղից էլ հետագայում սփռվել են այլ երկրներ։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 1, էջ 518)։*  |
**Վարշամ Հարությունի Բորանյան** (մարտի 4, 1988(1988-03-04), Ախուրյան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հունահռոմեական ոճի հայ ըմբիշ, Եվրոպայի 2016 թվականի չեմպիոն, Հայաստանի բազմակի չեմպիոն։

Կենսագրություն
--------------

Վարշամ Բորանյանը ծնվել է Շիրակի մարզի Ախուրյան գյուղում։ Ըմբշամարտով սկսել է զբաղվել հարազատ գյուղի համալիր մարզադպրոցում։ Սկսած 2000 թվականից անփոփոխ մարզվում է անձնական մարզիչ Արամ Գասպարյանի ղեկավարությամբ։

Միջազգային ասպարեզում մեծահասակների մրցաշարերում առաջին մեդալը նա շահել է 2010 թվականին Իրանում կայացած Yadegar Imam Cup մրցաշարում, որտեղ 74 կգ քաշային կարգում արժանացել է բրոնզե մեդալի։

2014 թվականին 71 կգ քաշային կարգում հաղթել է Գերմանիայի Գրան-պրի մրցաշարում՝ եզրափակչում առավելության հասնելով Թուրքիայի ներկայացուցիչ Յունուս Էմրե Բաշարին։

Երկու անգամ մասնակցել է աշխարհի առաջնություններին։ 2014 թվականին զբաղեցրել է 5-րդ հորիզոնականը, իսկ 2015-ին՝ 16-րդ։

Իր մարզական կենսագրության մեծագույն նվաճմանը Վարշամը հասավ 2016 թվականի մարտի 13-ին՝ Լատվիայի մայրաքաղաք Ռիգայում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում։ 71 կգ քաշային կարգի որակավորման փուլում նա 8:0 հաշվով առավելության հասավ ռումինացի Թոմի Գլաուդիու Հինովեանուի նկատմամբ, 1/8 եզրափակչում հաղթեց պորտուգալացի Ուգո Պասոս դա Սիլվային։ Քառորդ եզրափակչում նա հաղթահարեց բուլղարացի Սվիլեն Կոստադինովի արգելքը, իսկ կիսաեզրափակչում 2:1 հաշվով հաղթեց Բալինտ Կորպաշիին (Հունգարիա)։ Եզրափակիչ գոտեմարտում նրա մրցակիցը սերբ Ալեքսանդար Մաքսիմովիչն էր։ Վարշամը վստահ հաղթանակ տարավ 3:0 հաշվով և առաջին անգամ դարձավ Եվրոպայի չեմպիոն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Վարշամ Բորանյանի անձնական մարզիչ. «Ասացի՝ քիթդ ջարդես, գլուխդ ջարդես, լրիվ ոսկե մեդալի արժանի տղա ես, գնա կռվի»

Արտաքին հղումներ
----------------

* Բորանյան-Մաքսիմովիչ եզրափակիչ գոտեմարտը. 2016 թվականի Եվրոպայի առաջնություն, տեսանյութ
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Այս էջում կա կորեերեն տեքստ։** Առանց արևելաասիական լեզուների գրերի օժանդակ ծրագրի՝ դուք կարող եք կորեերեն պայմանանշանների փոխարեն տեսնել հարցականներ կամ այլ նշաններ։ |

**Պակ Հան Բյոլ** (կորեերեն՝ 박한별, նոյեմբերի 17, 1984(1984-11-17), Սեուլ, Հարավային Կորեա), դերասանուհի և մոդել Հարավային Կորեայից։

Կենսագրություն
--------------

Լինելով Անյան արվեստի դպրոցի ուսանողուհի, Պակը ինտերնետում հրապարակել է իր լուսանկարները, դառնալով օնլայն հանրաճանաչ, քանի որ ֆիզիկապես նման էր դերասանուհի Չոն Ջի Հյոնին։ 2003 թ. նա նկարահանվում է «Պատի շշուկը 3» սարսափ ֆիլմում։

2011 թվականի դեկտեմբեր 16-ին Պակ Հան Բյոլը հանդիպում է ունեցել ռեստորանում իր կյանքի մասին գիրք հրապարակելու համար՝ «Park Han Byul’s Tip Story»:

2002 թվականից, նա հանդիպում է YG Entertainment ընկերության անդամներից Սևենի հետ (Se7en): 2011 թվականին տված հարցազրույցում, նա նշել է, որ նրանք ամուսնանալու են։ Բայց դա տեղի կունենա միայն այն ժամանակ, երբ Սևենը վերադառնա բանակից։ 2014 թվականին Նա սկսել է հանդիպել «Օրինակելի դուստր Հա Նա» դորամայի իր խաղընկերոջ հետ։

Ֆիլմագրություն
--------------

| Տարի | Հայերեն անվանում | Դեր |
| --- | --- | --- |
| 2006 | Խենթ զույգ | Օ Յու Գյոն |
| 2010 | Իմ լորդուհի(տիկին) | Հյոն Յու Րա |
| 2003 | Պատի շշուկը 3 | Կիմ Սո Հի |
| 2009 | Յոգա | Յոն Ջու |
| 2011 | Իմ փոքրիկ սև զգեստը | Հյե Ջի |
| 2012 | Երկու լուսին | Սո Հի |
| 2014 | Օրինակելի դուստր Հա Նա | Հա Նա |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Internet Movie Database — 1990.


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ծիծեռնակաբերդ (այլ կիրառումներ)
**Ծիծեռնակաբերդ**, բրոնզեդարյան հնավայր Երևանում, Հրազդանի աջ ափին։ Ըստ ավանդության՝ այստեղ եղել է հայոց սիրո աստվածուհի Աստղիկի տաճարը, որի երկրորդ հարկում ապրող ծիծեռնակները, որպես սուրհանդակներ, լուրեր էին տանում Աստղիկի սիրեցյալին՝ Վահագն աստծուն (այստեղից էլ առաջացել է Ծիծեռնակաբերդ անունը)։

Պեղումներ
---------

1925 թվականին, Երևանգէսի շինարարության ժամանակ, Հրազդանի ձախ ափին հայտնաբերվել են ուշ բրոնզի դարի դամբարաններ, որոնցում գտնվել են սև, կարմիր, դեղնավուն, ուղիղ և ալիքաձև գծանախշերով խեցեղեն, վանակատից ցլեպներ, բրոնզե ջարդված թուր, մարդկանց և կենդանիների ոսկորներ։ Հրազդանի ձորում գտնվում է անմշակ քարերից կառուցված և մանր քարերով լցված պարսպով (հյուսիսային և հարավային կողմերից) կիկլոպյան ամրոց, որն արևելքից պաշտպանվել է գետի ջրերով։ Գետի աջ ափին պահպանվել են շենքերի մնացորդներ։

Մեծ եղեռնին նվիրված հուշարձանի կառուցման ժամանակ բացված դամբարաններից մեկում հայտնաբերվել են լավ պահպանված գունազարդ կճուճներ։ Հուշարձանից արևելք՝ անտառի մեջ, նույնպես պահպանվել են հնագույն շենքերի հիմքեր (հավանաբար՝ փոքր բնակավայրի հետքեր)։ Ծիծեռնակաբերդը դեռևս լավ ուսումնասիրված չէ։ 1967 թվականին Ծիծեռնակաբերդում բացվեց Մեծ եղեռնի հուշարձանը։

Տես նաև
-------

* Ծիծեռնակաբերդ (ամրոց)

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 125)։*  |