recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արմենակ Սարգսյան (այլ կիրառումներ)

**Արմենակ Վլադիմիրի Սարգսյան** (հունվարի 1, 1953(1953-01-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ֆուտբոլիստ, կենտրոնական պաշտպան։ Միջազգային կարգի սպորտի վարպետ։

Կարիերան
--------

Ֆուտբոլ սկսել է խաղալ Հայաստանի երիտասարդական հավաքականում։ 1972 թ. Նիկոլայ Գլեբովի կողմից հրավիրվել Երևանի «Արարատ», որի կազմում մինչև 1980 թ. խաղացել է ԽՍՀՄ առաջնության բարձրագույն խմբում, ուր մասնակցել է 170 խաղի, խփել 1 գոլ, դարձել ԽՍՀՄ չեմպիոն, կրկնակի գավաթակիր։ 1975 թ. թիմի գլխավոր մարզիչ Վիկտոր Մասլովի հետ ունեցած կոնֆլիկտի արդյունքում հեռացել է թիմից և ավարտել կարիերան։ Երեք անգամ ստացել է կոտրվածքներ։

1990-1993 - «Արարատի» գլխավոր մարզիչ։

1994-1998 - եղել է Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի նախագահ։

Ներկայումս բնակվում է ԱՄՆ-ում, մարզում պատանեկան թիմեր։

2013 թ. հոկտեմբերի 10-ին Հայկական ֆուտբոլի զարգացման գործում ներդրած նշանակալի ավանդի և ձեռք բերած փայլուն նվաճումների համար պարգևատրվել է «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալով։

Ֆուտբոլիստ Ալբերտ Սարգսյանի և բասկետբոլիստուհի Անահիտ Սարգսյանի ավագ եղբայրն է։

Նվաճումները
-----------

### Որպես ֆուտբոլիստ

Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն Հայաստանի երիտասարդական հավաքական

* ԽՍՀՄ ժողովուրդների սպարտակիադայի չեմպիոն՝ 1971։

Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն Արարատ

* ԽՍՀՄ չեմպիոն՝ 1973։
* ԽՍՀՄ առաջնության արծաթե մեդալակիր՝ 1976 (գարուն)։
* ԽՍՀՄ գավաթակիր՝ 1973, 1975։

Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն ԽՍՀՄ երիտասարդական հավաքական

* Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության հաղթո՝ 1976 թ.։

### Որպես մարզիչ

Հայաստան Արարատ

* ՀՀ չեմպիոն՝ 1993։
* ՀՀ գավաթակիր՝ 1993, 1994, 1995։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալով պարգևատրելու մասին
**Յուրի Վլադիմիրովիչ Դուդնիկ** (ուկրաիներեն՝ Юрій Володимирович Дудник; սեպտեմբերի 26, 1968(1968-09-26), Լուգանսկ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ուկրաինացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան։ ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ։

Կենսագրություն
--------------

Դոնեցկի ֆուտբոլի, Դոնեցկի «Շախտյորի» դպրոցի սան է։

### Կարիերա ակումբներում

Խաղաժամանակի մեծ մասն անցկացրել է Զապորոժիեի «Մետալուրգ»-ում, որի կազմում մասնակցել է 175 հանդիպման և դարձել 20 գոլի հեղինակ։

Ռուսական ԲԿՄԱ-ի կազմում 1992/93 Ռուսաստանի Գավաթի եզրափակչի մասնակից է և 1992/93 Չեմպիոնների լիգայի մասնակից (2 խաղ)։

### Կարիերա հավաքականում

Ուկրաինայի հավաքականի կազմում մասնակցել է 2 խաղի։

Իր նորամուտը նշել է 1992 թվականի օգոստոսի 26-ին Հունգարիայի հավաքականի հետ ընկերական խաղում (1:2)։ 60-րդ րոպեին նրան փոխարինել է Յուրի Նիկիֆորովը։

Իր երկրորդ (և վերջին) խաղն անցկացրել է 1992 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Բելառուսի հավաքականի դեմ (1:1)։ 76-րդ րոպեին փոխարինել է Իգոր Ժաբչենկոնյին։

| Հանդիպումներ Ուկրաինայի ֆուտբոլի հավաքականի կազմում |
| --- |
| N | № | Ամսաթիվ | Վայր | Մրցաշար | Մրցակից | Հաշիվ | Գոլեր | Րոպեներ | Փոխարինումներ | Պատիժներ | Ակումբ | Նշում |
|
| 1 | 3 | 1992082626.08.1992 | Հունգարիա Հունգարիա, Նիերդհազա, Քաղաքային մարզադաշտ | Ընկերական հանդիպում | ՀունգարիաՀունգարիա | 1 : 2 |  | 59 | Փոխարինվել է 60-րդ րոպեին 60' |  | Ուկրաինա «Մետալուրգ» (Զապորոժիե) |  |
| 2 | 4 | 1992102828.10.1992 | Բելառուս Բելառուս, Մինսկ, «Դինամո» | Ընկերական հանդիպում | Բելառուս | 1 : 1 |  | 75 | Փոխարինվել է 76-րդ րոպեին 76' |  | Ուկրաինա «Մետալուրգ» (Զապորոժիե) |  |
| Ընդհանուր | 2 խաղ՝ +0 =1 -1; գոլերը՝ 2:3 (-1) |  | 134 րոպե |  |

### Մարզչի կարիերա

Մարզչական կարիերան սկսել է 2006 թվականին Չերկասի «Դնեպր»-ում։ Մեկ տարի անց նա վերադարձել է հայրենի Լուգանսկ՝ տեղական «Զարյա» ակումբ։ 2009 թվականին նշանակվել է հիմնական թիմի գլխավոր մարզչի պաշտոնակատար։ 2012-2022 թվականներին մարզել է երիտասարդական թիմը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. 1 2  Արգենտինական ֆուտբոլի տվյալների շտեմարան (իսպ.)
3. 1 2  FBref.com(բազմ․)
**Վլադիսլավ Յուրիեվիչ Կրյուչկով** (ռուս.՝ Владисла́в Ю́рьевич Крючко́в, օգոստոսի 24, 1989(1989-08-24), Կալինինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս ֆուտբոլիստ, պաշտպան, խաղում է Տագանրոգի «Ֆորտե» ակումբում։

Կարիերա
-------

Կալինինգրադի ֆուտբոլի սան է։ Առաջնաելույթ է ունեցել 2007 թվականին «Բալտիկ-2» ակումբում, երկրորդ դիվիզիոնում։ Մրցաշրջանի վերջում վնասվածքի պատճառով չի կարողացել պայմանագիր կնքել հիմնական թիմի հետ։

2008 թվականին անցել է «Ռիգայ» ֆուտբոլային ակումբի դիտումները, նրան նկատել են «Վենտսպիլս»-ի սելեկցիոներները (վերջին երեք տարիների Լատվիայի ֆուտբոլի հաղթող ակումբ) և պայմանագիր է կնքել ակումբի հետ։ Սակայն թիմում ստեղծված պայմանները դուր չեն եկել նրան։

2009 թվականից նա մերձմոսկովյան «Իստրա» ակումբի խաղացող է։ 2010 թվականին նորից հայտնվել է «Վենտսպիլս» ֆուտբոլային ակումբում, որտեղ խաղացել է 7 խաղ։

2013 թվականի մարտին պայմանագիր է կնքել իր հարազատ «Բալտիկ» ակումբի հետ, որտեղ 3 մրցաշրջանի ընթացքում խաղացել է 82 խաղ և խփել է 1 գոլ։

2014 թվականի հուլիսին նա հայտավորված է եղել «ՖԱ ՍԿԱ-Էներգիա»-ի համար։ 2015 թվականի հունվարի 31-ին նա հանվել է ցուցակից և լքել է ակումբը։

2015 թվականի հուլիսի 31-ին հայտավորված էր ՊՖԼ «Կալուգա» ակումբի համար։

2016-ից մինչև 2019 թվականը խաղում էր Կալինգրադի «Բալտիկ»-ում։

2019 թվականից մինչև 2021 թվականը խաղում էր Հայաստանի «Նոյ» ակումբում, որտեղ կապիտան էր։

2021 թվականին տեղափոխվել է «Ալաշկերտ»։ Ձմռանը տեղափոխվել է Տագանրոգի «Ֆորտե» ակումբ։

Ձեռքբերում
----------

* Հայաստանի գավաթակիր ՝ 2019/20։
* Հայաստանի սուպերգավաթակիր՝ 2020, 2021։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. ↑  «Профиль игрока на сайте ФК Истра». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 5-ին. Վերցված է 2014 թ․ հուլիսի 7-ին.
3. ↑  «Vladislav Kryuchkov — Detailed Line Data». Արխիվացված օրիգինալից 2014 թ․ հուլիսի 15-ին. Վերցված է 2014 թ․ հուլիսի 7-ին.
4. ↑  «Хабаровская «СКА-Энергия» определилась с составом на начало сезона». Արխիվացված օրիգինալից 2014 թ․ հուլիսի 14-ին. Վերցված է 2014 թ․ հուլիսի 7-ին.
5. ↑  «Крючков покинул "СКА-Энергию"». Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ փետրվարի 10-ին. Վերցված է 2015 թ․ փետրվարի 10-ին.
6. ↑  «Профиль ФНЛ». Արխիվացված օրիգինալից 2014 թ․ հուլիսի 7-ին. Վերցված է 2014 թ․ հուլիսի 7-ին.
7. ↑  «Заявочный лист ПФЛ». Արխիվացված օրիգինալից 2015 թ․ սեպտեմբերի 24-ին. Վերցված է 2015 թ․ օգոստոսի 3-ին.
**Արտաշես Վաղարշակի Խերունց** (1916, Գորիս, Ելիզավետպոլի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - *անհայտ*), հայ մանկավարժ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր ուսուցիչ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«Հայրենական մեծ պատերազմ»*, 1941-1945) մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ (1943):

Կենսագրություն
--------------

Արտաշես Խերունցը ծնվել է 1916 թվականին, Գորիս քաղաքում։ Որպես ուսուցիչ աշխատել է Սիսիանի շրջանի դպրոցներում։ 1938 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարան, 4-րդ կուրս փոխադրվելուց հետո՝ 1941 թվականի օգոստոսին, զորակոչվել է բանակ։ Ավարտել է Թելավի ռազմական ուսումնարանը, ստացել լեյտենանտի զինվորական կոչում և 89-րդ հայկական հրաձիգային դիվիզիայի 526-րդ գնդում նշանակվել վաշտի հրամանատար։ 1942 թվականի մայիսին ռազմաճակատում մարտերին մասնակցել է 409-րդ հայկական դիվիզիայի շարքերում Հյուսիսային Կովկասում և Ուկրաինայում։ 1943 թվականի սեպտեմբերին ընդունվել է ԽՄԿԿ շարքերը։ 1943 թվականի հոկտեմբերի վերջին Դնեպրոպետրովսկի մարզի Չերվոննայա Ուկրաինա բնակավայրի մոտ մղված մարտերից մեկում վիրավորվել է։ Այնուհետև 59-րդ գվարդիական դիվիզիայի 179-րդ գնդում որպես ականանետային վաշտի հրամանատար մասնակցել է ազատագրական կռիվներին Բեսարաբիայում, Ռումինիայում, Բուլղարիայում, Հարավսլավիայում, Հունգարիայում։

Ցուցաբերած խիզախության համար Խերունցը պարգևատրվել է «Հայրենական պատերազմի երկրորդ աստիճանի», «Կարմիր աստղի» շքանշաններով և մի շարք մեդալներով։

Զորացրվել և 1946 թվականին շարունակել է սովորել Երևանի պետական համալսարանում։ 1948 թվականին՝ համալսարանն ավարտելուց հետո, նշանակվել է Մեղրու շրջանային ժողկրթության բաժնի վարիչ և պաշտոնավարել շուրջ յոթ տարի, ապա որպես ուսմասվար աշխատել է դպրոցներում, եղել է դպրոցի տնօրեն, ուսումնական մասի վարիչ։ 1981 թվականի փետրվարին անցել է կենսաթոշակի։

Մանկավարժական անբասիր աշխատանքի համար Խերունցն արժանացել է Հանրապետության վաստակավոր ուսուցչի կոչման։

Պարգևներ
--------

* «Կարմիր աստղի» շքանշան
* «Հայրենական պատերազմի Երկրորդ աստիճանի» շքանշան
* ՀԽՍՀ վաստակավոր ուսուցիչ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայաստանի ուսուցիչները Մեծ հայրենականում։ 3 գիրք։ Հարությունյան, Աշոտ Հովսեփի, Մելքումյան, Հայկազ Ստեփանի, Սուքիասյան, Աղվան Ղազարի։ Երևան, «Լույս», 1987:
2. ↑  «ԽԵՐՈՒՆՑ ԱՐՏԱՇԵՍ ՎԱՂԱՐՇԱԿԻ». *ԶԱՆԳԵԶՈՒՐ*. 2010 թ․ մայիսի 2. Վերցված է 2020 թ․ հոկտեմբերի 2-ին.
**Գրիշա Հակոբի Ասատրյան** (1921, Արտաշավան, Էջմիածնի գավառ, Հայկական ԽՍՀ), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«Հայրենական մեծ պատերազմ»*, 1941-1945) մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Գրիշա Ասատրյանը ծնվել է 1921 թվականին, Աշտարակի շրջանի Արտաշավան գյուղում։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտել է 1939 թվականին և աշխատել հայրենի գյուղի յոթնամյա դպրոցում որպես պատմության ուսուցիչ։

Պատերազմի խորհրդա-գերմանական գործողությունների սկզբին զորակոչվել է կարմիր բանակ։ Սկզբում ծառայել է 408-րդ հայկական հրաձգային դիվիզիայի հատուկ սանիտարական գումարտակում, այնուհետև տեղափոխվել է 23-րդ դիվիզիա, որը մտնում էր 1-ին Մերձբալթյան ռազմաճակատի կազմում։ 1943 թվականին Դնեպրի անցման ժամանակ Ասատրյանը վիրավորվել է և տեղափոխվել հոսպիտալ։ Ապաքինվելուց հետո մասնակցել է Կիև, Ժիտոմիր, Մինսկ, Ռիգա, Վարշավա, Լոձ և մի շարք այլ քաղաքների ու բնակավայրերի ազատագրման մարտերին։ Ցուցաբերած խիզախության համար պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով, «Մարտական ծառայությունների համար» և այլ մեդալներով։ 1944 թվականին ռազմաճակատում ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը։

Պատերազմի ավարտից հետո զորացրվել է բանակից և անցել մանկավարժական աշխատանքի, նշանակվել հայրենի գյուղի դպրոցի տնօրեն և պատմության ուսուցիչ։ Միաժամանակ ավարտել է Երևանի պետական հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը։ Լավագույն աշխատանքի համար Ասատրյանը պարգևատրվել է մի շարք պատվոգրերով։ 1976 թվականից անցել է կենսաթոշակի, բայց շարունակել է դասավանդել դպրոցում։

Պարգևներ
--------

* Կարմիր աստղի շքանշան
* «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայաստանի ուսուցիչները մեծ հայրենականում (Ա. Հ. Հարությունյան, Լ. Ս. Մելքումյան, Ա. Ղ. Սուքիասայան), «Լույս» հրատարակչություն, Երևան, 1982:
**Տիգրան Վանոյի Բեջանյան** (1916, Կողբ, Հայաստան), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«Հայրենական մեծ պատերազմ»*, 1941-1945) մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ (1942):

Կենսագրություն
--------------

Տիգրան Բեջանյանը ծնվել է 1916 թվականին, Նոյեմբերյանի շրջանի Կողբ գյուղում։ Փոքր տարիքից զրկվել է հորից, ունեցել է դժվար մանկություն։ 1936 թվականին ավարտել է Երևանի մանկավարժական տեխնիկումը և եղել Ստեփանավանի շրջանի Բլոգադարնի սովխոզի դպրոցի տնօրեն։ 1937 թվականին տեղափոխվել է Կուրթանի ոչ լրիվ միջնակարգ դպրոցը։

1939 թվականի նոյեմբերին զորակոչվել է կարմիր բանակ։ Ծառայել է Բելոռուսական ԽՍՀ-ում, 126-րդ հեծելազորային գնդում։ 1940-1945 թվականներին Բեջանյանը ծառայել է 322-րդ առանձին հրետանային դիվիզիոնում, որը գլխավոր հրամանատարության պահեստային զորամասերից էր։ ԽՄԿԿ շարքերն է ընդունվել 1942 թվականի մարտին։ Բելոռուսիայի Մոգիլյով քաղաքի ազատագրման մարտերում աչքի ընկնելու համար Տիգրանը պարգևատրվել է «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով։ Կռվել է նաև Լեհաստանում, մասնակցել Վարշավայի, Պոզնանի ազատագրմանը։ 1945 թվականի ապրիլի 23-ին Բեռլինի պաշտպանություը ճեղքելու և քաղաքի գրավմանը ակտիվորեն մասնակցելու համար Բեջանյանը պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով և գերագույն գլխավոր հրամանատարի շնորհակալագրով։ Հաղթանակի տոնը դիմավորել է Բեռլինում։

1945 թվականի նոյեմբերին Բեջանյանը վերադարձել է տուն, և աշխատանքի անցել Ստեփանավանի շրջանի Հոբարձի գյուղի դպրոցում։ 1948 թվականին ավարտելով մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը, նշանակվել է Արմանիսի ութամյա դպրոցի տնօրեն։ 1961 թվականին տեղափոխվել է Լոռի Բերդի ութամյա դպրոց, ուր աշխատել է որպես տնօրեն։

Պարգևներ
--------

* «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ
* Կարմիր աստղի շքանշան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայաստանի ուսուցիչները Մեծ հայրենականում։ 3 գիրք։ Հարությունյան, Աշոտ Հովսեփի, Մելքումյան, Հայկազ Ստեփանի, Սուքիասյան, Աղվան Ղազարի։ Երևան, «Լույս», 1987:
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Նազարյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Բաբկեն Լևոնի Նազարյան** (1908 - 1980), հայ մանկավարժ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ (1951): ԽՄԿԿ անդամ (1941): Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Բաբկեն Նազարյանը ծնվել է 1908 թվականին, Էջմիածին քաղաքում, արհեստավորի ընտանիքում։ 1930 թվականին ավարտել է Էջմիածնի մանկավարժական ուսումնարանը և նշանակվել նույն շրջանի Ներքին Խաթունարխ (այժմ՝ Գայ) գյուղի դպրոցի տնօրեն, ապա՝ շրջկենտրոնի միջնակարգ դպրոցի ուսումնական մասի վարիչ և պատմության ուսուցիչ։ 1934-1939 թվականներին սովորել և ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը և նշանակվել Օրջոնիկիձեի շրջժողկրթբաժնի դպրոցական տեսուչ, ապա՝ ժողկրթբաժնի վարիչ։ 1941 թվականին ընդունվել է ԽՄԿԿ շարքերը։

Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին մեկնել է գործող բանակ, մասնակցել Ուկրաինայի, Չեխոսլովակիայի, նրա մայրաքաղաք Պրահայի, ապա՝ Վիեննայի ազատագրմանը։ Մարտերում վիրավորվել է, բուժվելուց հետո նորից վերադարձել է առաջին գիծ։

1946 թվականին զորացրվել է, անցել մանկավարժական աշխատանքի, եղել է ՀԽՍՀ լուսավորության նախարարության տեսուչ, ապա՝ Երևանի Կիրովյան շրջանի ժողկրթության բաժնի վարիչ։ 1954-1971 թվականներին եղել է ուսուցիչների կատարելագործման հանրապետական ինստիտուտի տնօրեն, ժողովրդական կրթության հանրապետական ցուցահանդես- թանգարանի տնօրեն։

Նազարյանը պարգևատրվել է Հայրենական մեծ պատերազմի երկրորդ աստիճանի, «Պատվո նշան» շքանշաններով և մի շարք մարտական ու աշխատանքային մեդալներով։ 1951 թվականին Նազարյանին շնորհվել է ՀԽՍՀ վաստակավոր ուսուցչի կոչում։

Բաբկեն Նազարյանը մահացել է 1980 թվականին։

Պարգևներ
--------

* ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ (1951)
* Հայրենական մեծ պատերազմի երկրորդ աստիճանի շքանշան
* «Պատվո նշան» շքանշան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  Հայաստանի ուսուցիչները Մեծ հայրենականում։ 3 գիրք։ Հարությունյան, Աշոտ Հովսեփի, Մելքումյան, Հայկազ Ստեփանի, Սուքիասյան, Աղվան Ղազարի։ Երևան, «Լույս», 1987:
**Օնիկ Արամի Բեյբության** (1924, Եղվարդ, Հայաստան), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«Հայրենական մեծ պատերազմ»*, 1941-1945) մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Օնիկ Բեյբությանը ծնվել է 1924 թվականին, Աշտարակի շրջանի Եղվարդ գյուղում։ 1942 թվականին ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը։ Ավարտելուց հետո Օնիկը զորակոչվել է զինվորական ծառայության։ Իր մարտական ծառայությունն անցկացրել է սևծովյան նավատորմում։ Սովորել է ռազմական ուսումնարանում։

Գերմանաֆաշիստական զավթիչների դեմ կռվել է Նովոռոսիյսկի մոտ, Մալայա զեմլյայում։ Մալայա զեմլյայում նավամատույց էր կառուցվել դեսանտային նավերն ընդունելու համար։ Երբ նավամատույցին են մոտեցել 10-ից ավելի դեսանտային նավեր, նկատել են, որ ջրի ալիքները դեպի նավերն են նետում լողացող հսկա ական։ Ականի վրա կրակելը շատ վտանգավոր էր, քանի որ նավերը շատ մոտ են գտնվել։ Առանց խուճապի մատնվելու Բեյբությանն իր մարտական ընկերների հետ մակույկով զգուշորեն մոտենում են ականին և հեռացնելով պայթեցնում են։ Այնուհետև Բեյբությանը մասնակցել է Թամանի թերակղզու, Կերչի, Սևաստոպոլի, Օդեսայի, Խերսոնի, Իզմայիլի ազատագրման հերոսական մարտերին։ Ցուցաբերած քաջության համար երիտասարդ ծովայինը պարգևատրվել է «Խիզախության համար», «Մարտական ծառայությունների համար» և այլ մեդալներով։

1948 թվականին Բեյբությանը զորացրվել է բանակից և սովորել Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետում։ Ավարտելուց հետո աշխատել է Լուսակերտի, ապա՝ Եղվարդի դպրոցներում, որպես տնօրեն։ 1972 թվականից Բեյբությանը ղեկավարել է Նաիրիի շրջանային խորհրդի գործկոմի ժողկրթության բաժինը։

Պարգևներ
--------

* «Խիզախության համար» մեդալ
* «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայաստանի ուսուցիչները մեծ հայրենականում (Ա. Հ. Հարությունյան, Լ. Ս. Մելքումյան, Ա. Ղ. Սուքիասայան), «Լույս» հրատարակչություն, Երևան, 1982:
**Միխայիլ Վադիմովիչ Կովալենկո** (հունվարի 25, 1995(1995-01-25), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), ռուս ֆուտբոլիստ, «Փյունիկի» պաշտպան։

Կենսագրություն
--------------

«Կոլոմյագի» և «Զենիթի ակադեմիա» մանկապատանեկան մարզադպրոցների սան է։ Պրոֆեսիոնալ մակարդակում նորամուտը նշել է Սանկտ Պետերբուրգի «Դինամո» ակումբում։ Այդ ակումբի հետ Կովալենկոն հասել է ՖԱԼ։ Խաղացել է նաև «Դինամոյի» պահեստային թիմի համար, որը հանդես է եկել ՊՖԼ-ում 2017/2018 մրցաշրջանում։

2018 թվականի ամռանը՝ պետերբուրգյան թիմի լուծարումից հետո, միացել է «Սոչի»-ին։ Թիմի հետ անցկացրել է մեկ խաղ։ Մրցաշրջանի մնացած հատվածը խաղացել է «Տյումեն»-ում, որը մրցաշրջանի արդյունքներով, դուրս է մնացել ՖԱԼ-ից։

2019 թվականի սեպտեմբերին ազատ գործակալի կարգավիճակով տեղափոխվել է հայկական բարձրագույն խմբի «Նոյ» ակումբ։ Դեբյուտը նշել է սեպտեմբերի 18-ին «Շիրակ» թիմի դեմ խաղում։ 2021 թվականի հունիսի 19-ին դհեռացել է թիմից պայմանագրի ժամկետը լրանալու պատճառով։ 2021 թվականի հունիսի 29-ին նորից պայմանագիր է կնքել հայկական խմբի հետ

Ձեռքբերումներ
-------------

* Հայաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր՝ 2019/20, 2020/21
* Հայաստանի գավաթակիր՝ 2019/20
* Հայաստանի սուպերգավաթակիր՝ 2020

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. ↑  18.09.2019 «Ной» — «Ширак» — 0:0 (протокол) Արխիվացված 2020-04-05 Wayback Machine(անգլ.)
3. ↑  «Сообщаем, что у полузащитника нашей команды Юрия Гарегиняна и защитника Михаила Коваленко истекли сроки контрактов». *fcnoah.am*. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ հունիսի 27-ին. Վերցված է 2021 թ․ հունիսի 27-ին.
**Ռոբերտ Մազան** (սլովակ.՝ Róbert Mazáň, փետրվարի 9, 1994(1994-02-09), Trenčín, Սլովակիա), սլովակ ֆուտբոլիստ, «Սելտա» ֆուտբոլային ակումբի և Սլովակիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի պաշտպան, վարձավճարով հանդես է գալիս «Վենետիկ» ֆուտբոլային ակումբում։

Ակումբային կարերիա
------------------

Մազանն իր հայրենի քաղաքի «Տրենչին» ակումբի սան է։ 2011 թվականի օգոստոսի 28-ին «Սպարտակ» ակումբի դեմ խաղում նա իր նորամուտն է նշել Սլովակիայի առաջնությունում։ 2013 թվականի ապրիլի 6-ին «Տատրան» ակումբի դեմ խաղում իր առաջին գոլն է խփել «Տրենչին» ակումբի կազմում։ 2014 թվականի սկզբին Մազանը տեղափոխվել է «Սենիցա» ակումբ։ Մարտի 1-ին «Զլատե-Մորավցե» ակումբի դեմ խաղում իր նորամուտն է նշել իր նոր թիմում։

2015 թվականին Մազանը տեղափոխվել է լեհական «Պոդբեսկիձե» ակումբ։ Ապրիլի 29-ին «Լեխ» ակումբի դեմ խաղում նա իր նորամուտն է նշել լեհական Էքստրակլասում։

2015 թվականի ամռանը Ռոբերտը խաղային պրակտիկայի փնտրտուքներում վարձավճարով տեղափոխվել է հայրենիք. «Ժիլինա» ակումբ։ Օգոստոսի 2-ին միյավական «Սպարտակ» ակումբի դեմ խաղում նա իր նորամուտն է նշել նոր թիմում։ Վարձավճարի ավարտից հետո ակումբը վճարել է նրա տրանսֆերը։ 2017 թվականի մայիսի 13-ին իր նախկին` «Սենիցա» ակումբի դեմ խաղում Մազանն իր առաջին գոլն է խփել «Ժիլինա» ակումբի կազմում։ Նույն խաղաշրջանում նա դարձել է Սլովակիայի չեմպիոն։

2018 թվականի սկզբին Մազանը տեղափոխվել է իսպանական «Սելտա» ակումբ։ Փետրվարի 3-ին «Ալավես» ակումբի դեմ խաղում նա իր նորամուտն է նշել Լա Լիգայում։

2019 թվականի հունվարի 28-ին «Սելտա» ակումբի պաշտպան Մազանը վարձավճարի հիմունքներով տեղափոխվել է «Վենետիկ» ֆուտբոլային ակումբ։

Կարերիան հավաքականում
---------------------

2017 թվականին Սլովակիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում Մազանը մասնակցել է Լեհաստանում կայացած Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությանը։ Մրցաշարի ընթացքում նա խաղացել է Լեհաստանի, Անգլիայի և Շվեդիայի երիտասարդական հավաքականների դեմ։

2017 թվականի հոկտեմբերի 8-ին 2018 թվականի աշ-արհի առաջնության ընտրական փուլում Մալթայի հավաքականի դեմ խաղում Մազանը իր նորամուտն է նշել Սլովակիայի հավաքականի կազմում` երկրորդ խաղակեսում փոխարինման դուրս գալով Տոմաշ Հուբոչանի փոխարեն։

Ձեռքբերումներ
-------------

**Ակումբային**

Սլովակիա **«Ժիլինա»**

* 1 Սլովակիայի ֆուտբոլի առաջնություն-2016/17

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. 1 2  90minut.pl (польск.) — 2003.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ֆուտբոլիստի էջը *soccerway.com* կայքում(անգլ.)
* AS Trenčín profile

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | 90minut · AS.com · BDFA · BDFutbol · eu-football.info (խաղացող) · FootballDatabase.eu · National Football Teams.com · Soccerway · Transfermarkt (խաղացող) · worldfootball.net (խաղացող) · ՈւԵՖԱ |

 |
**Քինգսլի Մադու** (անգլ.՝ Kingsley Madu, դեկտեմբերի 12, 1995(1995-12-12), Նիգերիա), նիգերիացի ֆուտբոլիստ, «Զյուլտե-Վարեգեմ» ակումբի պաշտպան։ Հանդես է եկել Նիգերիայի հավաքականում։

Կարերիա
-------

### Ակումբային կարերիա

Քինգսլին ֆուտբոլով սկսել է զբաղվել «ԳԲՍ Ակադեմիայի» ակումբում, 2013 թվականին իր նորամուտն է նշել «Էլ-Կանեմի Ուորիորս» ակումբում, որն հանդես է գալիս Նիգերիայի ֆուտբոլի բարձրագույն առաջնությունում։

2013 թվականի հունվարի 13-ին Մադուն եռամյա պայմանագիր է ստորագրել «Տրենչին» սլովակական ակումբի հետ։

2014 թվականի մարտի 1-ին նիգերացին իր դեբյուտային խաղն է անցկացրելնոր ակումբում` «Ժիլինա» ակումբի դեմ խաղում դուրս գալով մեկնարկային կազմում։ Յոթ օր անց «Զլատե Մորավցե» ակումբի դեմ խաղում Մադուն երկու զգուշացումից հետո հեռացվել է դաշտից, սակայն «Տրենչինը» թվային անհավասարության պայմաններում կարողացել է հաղթանակ տանել։

2014 թվականի հուլիսի 24-ին պաշտպանն իր նորամուտն է նշել եվրոգավաթում` Եվրոպայի լիգայի որակավորման փուլում ընդմիջումից հետո փոխարինման դուրս գալով սերբական «Վոյվոդինա» ակումբի դեմ խաղում։

2014 թվականի նոյեմբերի 5-ին նիգերացին աչքի է ընկել առաջնությունում խփած իր առաջին գնդավով։

2014/15 խաղաշրջանի արդյունքերով Քինգսլին «Տրենչին» ակումբի կազմում կարողացել է «ոսկե դուբլ» անել` հաղթելով առաջնությունը և Սլովակիայի գավաթը։

### Կարերիան հավաքականում

Նիգերիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում Մադուն մասնակցել է Թուրքիայում կայացած 2013 թվականի աշխարհի ֆուտվոլի երիտասարդական առաջնությանը։

Պաշտպանը մասնակցել է իր թիմի անցկացրած բոլոր չորս խաղերին. նիգերացիները 1/8 եզրափակիչում պարտվել են Ուրուգվայի հավաքականին։

Ձեռքբերումներ
-------------

* Սլովկիայի չեմպիոն (2). 2014/15, 2015/16
* Սլովակիայի գավաթակիր (2). 2014/15, 2015/16

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. ↑  «supersport.com» (անգլերեն) — Nigeria U20 duo join Slovakian club. Արխիվացված օրիգինալից 2015 թ․ մայիսի 16-ին.
3. ↑  «profutbal.sk» (սլովակերեն) — Mladí Nigérijčania podpísali s AS Trenčín zmluvy na tri roky. Արխիվացված օրիգինալից 2015 թ․ մայիսի 24-ին.
4. ↑  «soccerway.com» (անգլերեն) — Trenčín vs. Žilina 2-1. Արխիվացված օրիգինալից 2015 թ․ մայիսի 24-ին.
5. ↑  «soccerway.com» (անգլերեն) — Vojvodina vs. Trenčín 3-0. Արխիվացված օրիգինալից 2015 թ․ մայիսի 24-ին.
6. ↑  «soccerway.com» (անգլերեն) — Trenčín vs. Slovan Bratislava 4-0. Արխիվացված օրիգինալից 2015 թ․ մայիսի 24-ին.
7. ↑  «fifa.com» (անգլերեն) — Статистика Маду на МЧМ-2013. Արխիվացված օրիգինալից 2015 թ․ մայիսի 24-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պրոֆիլը *transfermarkt.com* կայքում(անգլ.)
* Ֆուտբոլիստի էջը *soccerway.com* կայքում(անգլ.)
* Ֆուտբոլիստի վիճակագրությունը Սլովակիայի առաջնությունում Արխիվացված 2015-05-24 Wayback Machine(սլովակ.)
* Մադուի պրոֆիլը «Տրենչինի» կայքում Արխիվացված 2015-05-24 Wayback Machine(անգլ.)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Քինգսլի Մադու» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AS.com · ESPNFC.com · FootballDatabase.eu · L’Équipe · National Football Teams.com · Olympic Channel · Soccerway · Transfermarkt (խաղացող) · worldfootball.net (խաղացող) · ՈւԵՖԱ · ՖԻՖԱ |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Դավթյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Հայկ Մանուկի Դավթյան** (ապրիլի 17, 1919(1919-04-17), Ջրաշեն, Երևանի գավառ, Հայաստանի Առաջին Հանրապետություն - հունվարի 19, 1983(1983-01-19), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բանասեր, մատենագետ։

Կենսագրություն
--------------

Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը (1949 թվականին)։

Դավթյանը կազմել է «Հայ հնատիպ գրքի մատենագիտական ցուցակ 1512-1800» (1963 թվականին, համահեղինակ), «Աշխարհաբար գիրքը հայ տպագրության սկզբից մինչև 1850 թվականը» (1964 թվականը), «Հայ գիրքը 1801–1850 թվականներին» (1967 թվականի) աշխատությունները։

Լույս են տեսել Դավթյանի «Գեղարվեստական գրականություն և գրականագիտության մատենագիտություն» (1981) ուսումնական ձեռնարկը, «Ավետիք Իսահակյան» (1955), «Ալեքսանդր Շիրվանզադե» (1958 թվական) աշխատությունները և մեթոդական գրքույկներ։

Թարգմանություններ
-----------------

* Երշով Պ. Պ. Կուզիկ-Քուռկիկ.- Երևան։ Հայպետհրատ, 1955.- 122 էջ․- Որոշ ստեղծագործություններ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Հայ գրատպություն և գրքարվեստ. հանրագիտարան, էջ 326

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Հայ գրատպություն և գրքարվեստ» հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում-Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
**Սեմյոն Ալեքսանդրովիչ Դացենկո** (ուկրաիներեն՝ Семен Олександрович Даценко, մայիսի 10, 1994(1994-05-10), Պոլտավա, Ուկրաինա), ուկրաինացի ֆուտբոլիստ, «Ագրոբիզնես» ակումբի պաշտպան։

Կենսագրություն
--------------

Վեց տարեկանից սովորել է «Ալֆա» ֆուտբոլային դպրոցում (Պոլտավա), այնուհետև մոտ մեկ տարի սովորել է «Վորսկլայի» ակադեմիայում՝ մարզիչ Արտյոմ Ալեքսեևիչ Վիշնևեցկու մոտ։ 2008 թվականին Խարկովի «Արսենալի» հետ պատանի պոլտավացիների ընկերական հանդիպումներից մեկի ժամանակ «Մետալիստի» ներկայացուցիչներ Իգոր Կուտեպովն ու Սերգեյ Շևչենկոն Դացենկոյին հրավիրել են Թուրքիա՝ իրենց ակումբի հետ հավաք անցկացնելու։ Այդ հավաքներից հետո ֆուտբոլիստը մնացել է «Մետալիստի» ակադեմիայում։ Ավարտելուց հետո, չտեսնելով խարկովցիների առաջին թիմում հայտնվելու հեռանկարը, նա հեռացավ այս քաղաքից։

Փորձել է աշխատանք գտնել Մոսկվայի «Լոկոմոտիվում»։ Ուկրաինա վերադառնալուց հետո առաջարկ է ընդունել «Ալեքսանդրիայից»։ Մրցաշրջանն անցկացրել է դուբլում, Իսկ երբ հիմքը դուրս է եկել Առաջին լիգա, որոշում է կայացրել նոր ակումբ փնտրել։ 3 շաբաթ մնացել է Լուգանսկի «Զարյայի» հավաքին, որից հետո մեկնել է «Տավրիա»։ Առաջին մրցաշրջանում սիմֆերոպոլցիների դուբլի կազմում մասնակցել է 23 հանդիպման, իսկ պատանեկան թիմի համար՝ 4: Հաջորդ մրցաշրջանում 2013 թվականի հուլիսի 21-ին «Վոլինի» դեմ խաղում նորամուտը նշել է Պրեմիեր լիգայում։ Ընդհանուր առմամբ բարձրագույն դիվիզիոնում անցկացրել է 8 խաղ։ Թիմից հեռացել է 2014 թվականի ամռանը այն բանից հետո, երբ «տավրիացիները» թիմը դադարել է գոյություն ունենալ։

Լինելով առանց թիմի՝ վազել է Նիկոլայ Կոստովի կողմից տրված ծրագրի համաձայն, մարզվել Պոլտավայի «Նոր Կյանք» սիրողական թիմի հետ։ Նոր աշխատավայր ընտրելիս նախապատվությունը տվել է«Իլյիչյովեցին»՝ համարելով, որ այդ ակումբի մարզիչ Նիկոլայ Պավլովը վստահում է երիտասարդ ֆուտբոլիստներին։ 2014/15 մրցաշրջանի առաջին շրջանի ընթացքում մարիուպոլցիների հիմնական կազմում մասնակցել է ընդամենը երեք խաղի, որից հետո մինչև առաջին հավաքները խզել է պայմանագիրը թիմի հետ։

2015 թվականի սեպտեմբերի 9-ին հայտավորվել է Խարկովի «Մետալիստի» կազմում։

Ձեռքբերումներ
-------------

«Շիրակ»
* Հայաստանի գավաթակիր - 2016/17

«Նիվա» (Т)
* Ուկրաինայի երկրորդ լիգայի հաղթող (խումբ Ա) (1) - 2019/20

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. ↑  «Досье» (ռուսերեն). Сайт болельщиков СК «Таврия» Симферополь. Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ փետրվարի 25-ին.
3. ↑  fcab.com.ua — Знайомимось з командою: центрбеки(ուկր.)
4. 1 2  «Семен Даценко: «Назаренко говорил: «Наперед заплачу штрафы, но в щитках тренироваться не буду»» (ռուսերեն). Вадим Скичко, Tribuna.com. 2014 թ․ դեկտեմբերի 26. Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ փետրվարի 25-ին.
5. ↑  «Семен Даценко: «Костов находил такие слова, что хотелось летать по полю»» (ռուսերեն). Сергей Снопов, MatchDay. 2014 թ․ հոկտեմբերի 6. Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ փետրվարի 25-ին.
6. ↑  «Ещё один футболист покинул «Ильичёвец»» (ռուսերեն). Сергей Снопов, MatchDay. 2015 թ․ փետրվարի 19. Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ փետրվարի 25-ին.
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Շահինյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Հայկազ Սրապիոնի Շահինյան** (հունվարի 19, 1924(1924-01-19), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 1993), խորհրդային տնտեսական, պետական-քաղաքական գործիչ, ներքին անվտանգության ծառայության գեներալ-լեյտենանտ։ ԽՄԿԿ անդամ (1944)։ Հայրենական մեծ պատերազմին մասնակից։ ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի 11-րդ գումարման պատգամավոր։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1924 թվականին, Երևանում։ 1931-1934 թվականներին ընտանիքի հետ ապրել է Իվանովո քաղաքում։ 1941 թվականին ավարտել է Պուշկինի անվան միջնակարգ դպրոցը։ 1942 թվականին մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ Այդ ընթացքում ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկի 2 կուրսը։ 1948 թվականին զորացրվել է և աշխատանքի անցել Երևանի ճշգրիտ սարքերի
գործարանում՝ որպես կադրերի տեսուչ, որտեղից 1951 թվականին գործուղվել է ԽՍՀՄ պետական անվտանգության նախարարություն։ 1951 թվականից Պետական անվտանգության և իրավապահ մարմիններում զբաղեցրել է հետևյալ պաշտոնները՝

* Հայկական ԽՍՀ Մինիստրների խորհրդին առընթեր ՊԱԿ-ի կուսակցական կոմիտեի քարտուղար (1954-1957), 1957 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը,
* ՀԽՍՀ Մինիստրների խորհրդին կից ԿԳԲ-ի նախագահի տեղակալ կադրերի գծով-կադրերի վարչության պետ (1957-1969),
* ՀԽՍՀ ներքին գործերի նախարարի 1-ին տեղակալ (1969-1977),
* ՀԽՍՀ դատախազի տեղակալ (1977-1983),
* Հայկական ԽՍՀ ներքին գործերի նախարար (3․11․1983 -06․1988)։

1985 թվականին Արարատի շրջանի ընտրական օկրուգից ընտրվել է ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի 11-րդ գումարման պատգամավոր։

Մահացել է Երևանում 1993 թվականին։ Թաղված է Թոխմախի գերեզմանատանը։

Պարգևներ
--------

* «Կարմիր աստղ» շքանշան
* Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան

### Կոչումներ

* Ներքին ծառայության գեներալ 3-րդ աստիճան (4․11․1972),
* Ներքին ծառայության գեներալ-մայոր (23․10․1973),
* Ներքին ծառայության գեներալ-լեյտենանտ (5․11․1985)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6  ШАГИНЯН Айказ Срапионович
2. 1 2 3 4  ՀԱՅԿԱԶ ՇԱՀԻՆՅԱՆԻ ՀԻՇԱՏԱԿԸ ՀԱՎԵՐԺԱՑՆՈՂ ՀՈՒՇԱՏԱԽՏԱԿԻ ՏԵՂԱԴՐՄԱՆ ՄԱՍԻՆ
3. ↑  «Հայկազ Շահինյան Սրապիոնի».
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արթուր Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Գրիգորյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Արթուր (Արտաշես) Գրիգորի Գրիգորյան** (հուլիսի 31, 1958(1958-07-31), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 4, 2022(2022-02-04), Երևան, Հայաստան), հայ կոմպոզիտոր և երգիչ, Հայաստանի ժողովրդական արտիստ (2011)։ Հիմնադրել է Հայաստանի երգի պետական թատրոնը և եղել գեղարվետական ղեկավարը։

Կենսագրություն
--------------

Սովորել է Երևանի Տիգրան Չուխաճյանի անվան երաժշտական դպրոցի դաշնամուրային, այնուհետև՝ կոմպոզիցիայի դասարանում, 1975-1979 թվականներին՝ Երևանի Ռ. Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանում։ 1981-1983 թվականներին և 1987 թվականից դասավանդել է «Հայհամերգ» էստրադային ստուդիայում։ 1983-1984 թվականներին աշխատել է Գեղագիտության ազգային կենտրոնում։ 1984-1991 թվականներին սովորել է Մոսկվայի թատերական արվեստի պետական ինստիտուտի ռեժիսուրայի ֆակուլտետում։ 1985-1988 թվականներին եղել է «Պոպուլյար» ՎԳԱ-ի երաժիշտ։ 1992 թվականին նշանակվել է Հայաստանի Ազգային ֆիլհարմոնիկ գործակալության նախագահ, մինչ 1994 թվականը ղեկավարել է Հայաստանի պետական ջազ նվագախումբը։ 1994 թվականից հիմնադրել է Հայաստանի երգի պետական թատրոնը և եղել դրա գեղարվեստական ղեկավարը։ 1995-1998 թվականներին եղել է Երևանի Երիտասարդական պալատի տնօրենը։ 2001 թվականից հանդիսացել է Հայաստանի Հանրային հեռուստառադիոընկերության խորհրդի անդամ, 2009 թվականից՝ խորհրդատու։

Հեղինակել է «Այո», «777», «Ասուպ», «Ընծա» մրցանակաբաշխությունները, «Հենց այսպես», «Տես» հեռուստահաղորդումները, «Կանաչ գոտի», «Արցախի ձայներ» նախագծերը, Հայաստանի «Զաքյան» ֆոնդի հովանավորչական ամենամյա հեղինակ-կատարողների մրցանակաբաշխությունը։ Նախաձեռնել և ղեկավարել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի էստրադային կուրսը։ Հեղինակել է բազմաթիվ երգեր, մանկական մյուզիքլներ, մասսայական միջոցառումներ, փառատոներ, թեմատիկ և էստրադային համերգներ։

Մահացել է 2022 թվականի փետրվարի 4-ին, երկարատև հիվանդությունից հետո, հիվանդանոցում։

Պարգևներ և մրցանակներ
---------------------

* 1996 Մովսես Խորենացու մեդալ
* 2003 Հայաստանի Հանրապետության արվեստի վաստակավոր գործիչ
* 2005 Արցախի Հանրապետության «Վաչագան Բարեպաշտ» մեդալ
* 2008 «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալ
* 2011 Հայաստանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Արթուր Գրիգորյանի կենսագրությունը AV Production կայքում». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ ապրիլի 26-ին. Վերցված է 2018 թ․ փետրվարի 17-ին.
2. ↑  Արթուր Գրիգորյան, «Եթե կա սեր, ապա այն սուս ու փուս հաղթում է»
3. ↑  Արթուր Գրիգորյան.«Հիշողությունիցս անվերադարձ կջնջեի ծնողիս կորուստը»
4. ↑  «Մահացել է կոմպոզիտոր Արթուր Գրիգորյանը». *CIVILNET*. 2022 թ․ փետրվարի 4. Վերցված է 2022 թ․ փետրվարի 4-ին.
5. ↑  Հայաստանի Հանրապետության պատվավոր կոչումներ շնորհելու մասին

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Հանրային ռադիոյի արխիվ · WikiTree |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Ավագյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Վիլհելմ Շամիրի Ավագյան** (ծնվ.՝ 1920, Նորաշեն, Հայկական ԽՍՀ), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1920 թվականին։ 1939 թվականին ավարտել է Բերդի միջնակարգ դպրոցը և նույն տարում ընդունվել Երևանի Խ. Աբովյանի անվան հայկական մանկավարժական ինստիտուտի աշխարհագրական ֆակուլտետը։ Ութ օր ուսանողական նստարանին նստելուց հետո, 1939 թվականին զորակոչվել է խորհրդային բանակ։ 1939 թվականից մինչև Հայրենական մեծ պատերազմի սկիզբը ծառայել է Արևմտյան Բելառուսում, Բալոստոկ քաղաքի մոտ գտնվող Վոսիլկովո բնակավայրում տեղավորված 243-րդ գնդում որպես հրետանավոր։ Պատերազմի սկսվելու երկրորդ օրը Վիլեյսկայա մարզի (Արևմտյան Բելառուս) Գոլշանի ավանից ետ նահանջելուց հետո, 1941 թվականի աշնանից մինչև պատերազմի վերջը եղել է Արևմտյան, իսկ հետո 3-րդ բելառուսական ռազմաճակատի շտաբների պաշտպանության 6-րդ առանձին գումարտակի կազմում եղած հրետանային հաշվարկում։ 1941 թվականի սեպտեմբերից մինչև 1942 թվականի ապրիլը Վիլհելմ Ավագյանը մասնակցել է Մոսկվայի պաշտպանության համար ծավալված մարտերին, որից հետո մարտկոցի կազմում անցել է իր նախկին պարտականությունների կատարմանը։

1944-1945 թվականներին 3-րդ բելառուսական զորքերի կազմում Վիլհելմ Ավագյանը մասնակցել է Բելառուսի, Լիտվայի, Արևմտյան Պրուսիայի ազատագրման համար մղված մարտերին։ 1944 թվականին անցել է ԽՄԿԿ շարքերը որպես թեկնածու, իսկ 1946 թվականին՝ անդամ։ Մարտական ծառայությունների համար պարգևատրվել է Մոսկվայի պաշտպանության համար, 1941-1945 թվականների Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակաի համար, Քյոնիգսբերգի ազատագրության համար, Մարտական ծառայության համար և մի շարք հոբելյանական մեդալներով։

1946 թվականի մայիսին զորացրվել է։ 1946-1950 թվականներին սովորել և ավարտել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի աշխարհագրության ֆակուլտետը և անցել մանկավարժական աշխատանքի Մարտունու շրջանում։

1953 թվականին կրկին զորակոչվել է բանակ և ծառայել մինչև 1955 թվականի որպես սակրավորների վաշտի քաղղեկ, լեյտենանտի զինվորական կոչումով։ Հետագայում զորացրվել և աշխատանքի է անցել Հրազդանի շրջանի դպրոցներում։ 1958 թվականից աշխատում է Նորաշենի Փաշո Ավագյանի անգան միջնակարգ դպրոցում որպես պատմության ուսուցիչ։ 1962 թվականից մինչև 1968 թվականը սովորել և ավարտել է Հայկական հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6  Կաղապար:Գիրք։ Սաղումյան:Հայրենիքի կանչով
**Տուդոր Մարիան Զեչու** (փետրվարի 25, 1977(1977-02-25), Բուխարեստ, Ռումինիա), ռումինական ծագման հայ ֆուտբոլիստ, որը հանդես է գալիս պաշտպանի և կիսապաշտպանի դիրքերում։

Կենսագրություն
--------------

### Ակումբային կարիերա

Զեչուն սկսել է կարիերան Բուխարեստի «Յուվենտուս» ակումբում, որի կազմում հանդես է եկել Ռումինիայի երկրորդ լիգայում։ 2001/2002 խաղաշրջանում Ռումինիայի առաջնությունում հանդես է եկել «Էլեկտրոմագնետիկայի» կազմում, ավելի ուշ վերադարձել է «Յուվենտուս»։ 2003/2004 խաղաշրջանն անց է կացրել «Փյունիկ» ֆուտբոլային
ակումբում` մասնակցելով Հայաստանի առաջնությանը, որի հետ 2 անգամ հաղթել է Հայաստանի ֆուտբոլի առաջնությունը` 2003 և 2004 թվականներին, ինչպես նաև` հաղթել է Հայաստանի գավաթը 2004 թվականին։

ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգա 2003-2004 խաղաշրջանում Զեչուն մասնակցել է «Ռեյկյավիկի» դեմ «Փյունիկ» ակումբի համար պատմական տնային հանդիպմանը, որտեղ Լևոն Պաչաջյանի գոլը հաղթական է եղել ակումբի համար, և պատասխան խաղում թիմը ոչ ոքի` 1:1 է խաղացել ու դուրս եկել հաջորդ փուլ։ Ակումբի կազմում մասնակցել է 2004 թվականի Բարեկամության գավաթին։

Հայաստանի գավաթի խաղում Զեչուն գոլ է խփել «Փյունիկի» դեմ երկու խաղերում (հաղթելով 3:0 և 5:0 հաշվով). եզրափակիչում, որտեղ «Փյունիկը» 11 մետրանոցներով հաղթանակ է տարել ընդդեմ «Բանանցի»` աչքի ընկնելով դեղին քարտով։ Այնուհետև հանդես է եկել Ռումինիայի «Օցելուլ» ակումբում` խաղալով Առաջին լիգայում ըննդեմ «Չախլեուլ» ակումբի, «Յուվենտուսի» և «Սնագովի» դեմ` երրորդ լիգայում, որի հետ Երրորդ լիգայից տեղափոխվել է Երկրորդ լիգա։ Ամբողջ կարիերայում խաղացել է 100 խաղ` Ռումինիայի առաջին լիգայում։ Կարիերան ավարտել է 2011/2012 խաղաշրջանի վերջում։ 2014—2017 թվականներին մարզել է Բուխարեստի «Յուվենտուսը»։

### Կարիերան հավաքականում

Զեչուն Հայաստանի հավաքականի հպատակագրված խաղացողներից մեկն է։ Անցնելով հպատակագրության ընթացակարգը աշնանային Եվրո-2004 խաղերի ընտրական փուլը` Զեչուն իր դեբյուտն է նշել 2003 թվականի սեպտեմբերի 6-ին, Հունաստանի հավաքականի դեմ խաղում, որն ավարտվել է 0:1 հաշվով` հույների հաղթանակով։ Վերջին անգամ հրավիրվել է Թուրքմենիայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղին, 2004 թվականի ապրիլի 28-ին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. 1 2  FBref.com(բազմ․)
3. ↑  "Бохум" прави концерт преди двубоя си с ЦСКА(չաշխատող հղում)
 (բուլղ.)
4. ↑  Marian Zeciu este jucãtorul Ceahlãului (ռում.)
5. ↑  Jucatorii romani care au jucat in cele mai exotice campionate ale lumii (ռում.)
6. ↑  Испанская операция. Как дела в армянском футболе (ռուս.)
7. ↑  Мозаика. «Челси» заблокировал переход Эммануэля Пети в «Тоттенхэм» Արխիվացված 2019-10-24 Wayback Machine (ռուս.)
8. ↑  Анонс игр в шестой группе Евро-2004 (ռուս.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Վիճակագրութունը *National Football Teams* կայքում(անգլ.)
* Պրոֆիլը *transfermarkt.com* կայքում(անգլ.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | eu-football.info (խաղացող) · FootballDatabase.eu · National Football Teams.com · Romanian Soccer · Soccerway · Transfermarkt (խաղացող) |

 |
**Եվգենի Զախարի Ասատուրով** (դեկտեմբերի 29, 1913(1913-12-29), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 21, 1985(1985-04-21), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային բանակի գեներալ–մայոր (1961), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Եվգենի Ասատուրովը ծնվել է դեկտեմբերի 29-ին, Թիֆլիսում։ 1938 թվականին ավարտել է տեղի էլեկտրակապի ինժեներական ինստիտուտը։ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ ծառայել է Ուկրաինական երրորդ և չորրորդ ռազմաճակատների կապի վարչություններում։ Մասնակցել է Ուկրաինայի ազատագրմանը, Մոլդավիայի, Ռումինիայի և Չեխոսլովակիայի գրավմանը։ Ետպատերազմյան տարիներին աշխատել է տարբեր ռազմական օկրուգներում։ Պարգևատրվել է «Հայրենական պատերազմի» առաջին և երկրորդ աստիճանի, Կարմիր աստղ, ինչպես նաև չեխոսլովակյան՝ Զինվորական խաչ շքանշաններով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974.
2. 1 2

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 1, էջ 553)։*  |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |

 |
**Ռուբեն Թևանի Թադևոսյան** (1918 - *անհայտ*), հայ մանկավարժ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ (1969), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«Հայրենական մեծ պատերազմ»*, 1941-1945) մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Ռուբեն Թադևոսյանը ծնվել է 1918 թվականին։ 1940 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի աշխարհագրական ֆակուլտետը։ 1940-1941 ուսումնական տարում աշխատել է Անդրերկաթգծի Ղալթաղչի կայարանի № 56 դպրոցում, դասավանդել է աշխարհագրություն և քիմիա։

1941 թվականին՝ Գերմանա-խորհրդային պատերազմի առաջին օրերին, զորակոչվել է բանակ, ծառայել՝ 408-րդ հայկական հրաձգային դիվիզիայի 760-րդ գնդում՝ որպես քաղղեկի տեղակալ։ 1942 թվականի աշնանը կռվել է Տուապսեից հյուսիս-արևելք։ 1943 թվականի փետրվարին վիրավորվել և զորացրվել է բանակից։

Թադևոսյանը աշխատել է Ղափանի շրջժողկրթբաժնում, եղել է դպրոցական տեսուչ, ղեկավարել է Քաջարանի № 2 դպրոցի մանկավարժական կոլեկտիվը։ 1960 թվականին ընտրվել է ուսուցիչների հանրապետական առաջին համագումարի պատգամավոր։ 1950 թվականին եղել է ՀԿԿ Ղափանի շրջանային կոմիտեի անդամ։ Պարգևատրվել է մի շարք մեդալներով։

1955 թվականին աշխատավորների շրջանում պրոպագանդիստական և դասախոսական աշխատանքի համար արժանացել է Հայկական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության պատվոգրի։ 1969 թվականին մանկավարժական և հասարակական ակտիվ գործունեության համար արժանացել է Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր ուսուցչի կոչման։ Բազմիցս ընտրվել է Քաջարանի քաղաքային և Ղափանի շրջանային խորհրդի պատգամավոր։

Պարգևներ
--------

* ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Հայաստանի ուսուցիչները Մեծ հայրենականում։ 3 գիրք։ Հարությունյան, Աշոտ Հովսեփի, Մելքումյան, Հայկազ Ստեփանի, Սուքիասյան, Աղվան Ղազարի։ Երևան, «Լույս», 1987:
**Բյուրակն լեռնավահան**, Բինգյոլ (Հազար լճերի լեռ), Սրմանց, Սերմանց, Հայկական հրաբխային բարձրավանդակի կենտրոնական մասում՝ Վանա լճից հյուսիս-արևմուտք։

Բարձրությունը 3250 մ է, հիմքի շրջագիծը՝ մոտ 130 կմ՝ Բյուրականի բարձրավանդակը անհամաչափ է, հյուսիսում՝ փոքրաթեք ալիքավոր, հարավում՝ խզումնաաստիճանավոր զառիթափ լանջերով՝ կազմված նեոգենի տուֆափշրաքարերից, լիպարիտներից, անդեզիտներից։ Բյուրականի բարձրավանդակի ջրբաժան սարավանդի վրա բարձրանում է հնագույն սառցադաշտերով արտածին ուժերի կողմից մասնատված ատամնավոր և սրածայր լեռնաշար՝ Սրմանց (3250 մ), Շուշարի (2700 մ), Սերոկի (2700 մ), Հավատամք (2460 մ) լեռնագագաթներով։ Կլիման ենթակա է վերընթաց գոտիականության, տարեկան միջին ջերմաստիճանը 10-ից -2,5 °C է, տեղումները՝ 400- 800 մմ, առավելագույնը՝ գարնանը։ Ամառը զով է, ձմեռը՝ երկարատև, խստաշունչ ու ձնառատ։ Կան պղնձի, արծաթի, կերակրի աղի, շինանյութերի պաշարներ, ջերմուկներ։ Հարուստ է ստորերկրյա և մակերեսային ջրերով, բյուրավոր աղբյուրներով ու լճերով, որտեղից էլ՝ Բյուրակն անվանումը։ Ջրբաժան է Արածանիի և Արաքսի միջև։ Սրմանց լեռնագագաթի հյուսիս-արևմուտքի լանջի բազմաթիվ աղբյուրներից սկզբնավորվում են Արաքսը և Արածանիի մի քանի վտակներ։ Լանդշաֆտը լեռնատափաստանային և ալպյան է, բարձրալեռնային գոտում «ալպյան գորգեր» են, ձորերում՝ նոսրանտառներ։ Հայ ժողովուրդը սրբացրել է իր բնօրրանի այս անկյունը և զանազան ավանդություններ կապել նրա հետ, որոնցից մեկի համաձայն՝ Հայկ Նահապետը բռնակալ Բելի դեմ կռվելուց առաջ իր նետը մի ամբողջ օր պահել է Բյուրակնի սառնորակ աղբյուրներից մեկում՝ համոզված լինելով, որ հայրենի ջրերը զորություն կտան իր զենքին։ Բյուրակնի մասին հորինվել են առասպելներ, երգեր ու բանաստեղծություններ։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական տարբերակը վերցված է* *Հայաստանի բնաշխարհ հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։*  |


|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 2, էջ 481)։*  |
**Նորիկ Համբարձումի Թադևոսյան** (1924, Քանաքեռ, Երևանի գավառ, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 2010), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«Հայրենական մեծ պատերազմ»*, 1941-1945) գործողությունների մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Նորիկ Թադևոսյանը ծնվել է 1924 թվականին, Քանաքեռում։ Ավարտել է միջնակարգ դպրոցը, և որպես ուսուցիչ աշխատել նույն դպրոցում։

1941 թվականին, Գերմանա-խորհրդային պատերազմի առաջին օրերին կամավոր մեկնել է բանակ, ծառայել 25-րդ գվարդիական բրիգադում, մասնակցել ֆաշիստական հորդաների դեմ մղված բազմաթիվ մարտերին։ 1943 թվականի սեպտեմբերի 13-ին Թադևոսյանը հրաման է ստացել «լեզու» բերել, որի համար ընկերների հետ հրաձգության տակ ընկնելով կատարել են հրամանը, հրաձգության ժամանակ վիրավորել են գերմանացի սպային և գերի վերցրել։ Մարտական խնդիրը կատարելու համար պարգևատրվել է «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով։ 1943 թվականի սեպտեմբերին, մարտերին մասնակցել է Վյազմա-Սմոլենսկ ուղղությամբ։ Մարտերից մեկում Թադևոսյանը ծանր վիրավորվել է։ Երկարատև բուժումից հետո, 1944 թվականին զորացրվել է բանակից, որպես 2-րդ կարգի հաշմանդամ։

Թադևոսյանը պարգևատրվել է «Մարտական ծառայությունների համար», «Գերմանացիների դեմ տարած հաղթանակի համար», «Հաղթանակի 30-ամյակին» մեդալներով։

1954 թվականին ավարտել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը։ Վերջին 30 տարում Թադևոսյանն աշխատել է Ավանի և Սովետական շրջանի № 29 երեկոյան դպրոցներում ուսմասվար և պատմության ուսուցիչ։ Պարգևատրվել է «Աշխատանքի վետերան» մեդալով։

Նորիկ Թադևոսյանը մահացել է 2010 թվականին։

Պարգևներ
--------

* «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ
* «Գերմանացիների դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ
* «Հաղթանակի 30-ամյակին» մեդալ
* «Աշխատանքի վետերան» մեդալ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայաստանի ուսուցիչները Մեծ հայրենականում։ 3 գիրք։ Հարությունյան, Աշոտ Հովսեփի, Մելքումյան, Հայկազ Ստեփանի, Սուքիասյան, Աղվան Ղազարի։ Երևան, «Լույս», 1987:
**Արամ Կառլենի Հովհաննիսյան** (նոյեմբերի 7, 1966, Արտաշատ, Հայկական ԽՍՀ, Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն), հայ ոստիկան, պետական և իրավապահ մարմինների գործիչ։ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պետ-ներքին գործերի նախարարի տեղակալ, ոստիկանության գեներալ-մայոր։

Կրթություն
----------

1993 թվականին ավարտել է Ֆիզիկական կուլտուրայի հայկական պետական ինստիտուտը։

Աշխատանքային գործունեություն
----------------------------

1990-1991 թվականներին եղել է Արտաշատի ՆԳ բաժնի պարեկապահակետային ծառայության միլիցիոներ։

1991 թվականին Հովհաննիսյանը ազատվել է ՆԳ մարմիններում ծառայությունից։

1993-2000 թվականներին աշխատել է Արտաշատի ՆԳ բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի օպերլիազոր։

2000-2002 թվականներին` Արտաշատի ՆԳ բաժնի անչափահասների գործերով բաժանմունքի ավագ օպերլիազոր։

2002-2007 թվականներին եղել է ՀՀ ոստիկանության Արարատի մարզային վարչության Մասիսի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի պետ։

2007-2008 թվականներին եղել է ՀՀ Արարատի մարզային վարչության Արտաշատի բաժնի պետի օպերատիվ գծով տեղակալ։

2008-2012 թվականներին զբաղեցրել է ՀՀ ոստիկանության Արարատի մարզային վարչության Արտաշատի բաժնի պետի պաշտոնը։

2012-2014 թվականներին զբաղեցրել է ՀՀ ոստիկանության Արմավիրի մարզային վարչության Արմավիրի բաժնի պետի պաշտոնը։

2014-2016 թվականներին` ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Շենգավիթի բաժնի պետ։

2016-2018 թվականներին` ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնի պետ։

2018-2019 թվականներին զբաղեցրել է ՀՀ ոստիկանության Կոտայքի մարզային վարչության պետի պաշտոնը։

2019 թվականի հունիս-սեպտեմբեր ամիսներին եղել է ՀՀ ոստիկանության Արարատի մարզային վարչության պետի ժամանակավոր պաշտոնակատարը։

2019-2020 թվականներին` ՀՀ ոստիկանության Արարատի մարզային վարչության պետ։

2020-2023 թվականներին զբաղեցրել է ՀՀ ոստիկանության պետի առաջին տեղակալի պաշտոնը։

2023 թվականի հունվարի 9-ին նշանակվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պետ-ներքին գործերի նախարարի տեղակալ։

Պարգևներ և կոչումներ
--------------------

ԼՂՀ նախագահի 2002 թվականի հրամանագրով պարգևատրվել է Մարտական ծառայության մեդալով։

ՀՀ նախագահի 2010 թվականի հրամանագրով պարգևատրվել է Մարտական ծառայության, մեդալով, իսկ 2016 թվականի հրամանագրով «Հասարակական կարգի գերազանց պահպանման համար» մեդալով։

2022 թվականի հուլիսի 5-ի ՀՀ վարչապետի առաջարկությամբ և նախագահի հրամանագրով շնորհվել է ոստիկանության գեներալ-մայորի կոչում։

Այլ տվյալներ
------------

Ամուսնացած է, ունի երեք որդի։

1985-1987 թվականներին ծառայել է զինված ուժերում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Արամ Հովհաննիսյանը նշանակվել է ՀՀ ոստիկանության պետի առաջին տեղակալ». Արխիվացված է օրիգինալից 2023 թ․ հունվարի 21-ին. Վերցված է 2023 թ․ հոկտեմբերի 12-ին.
2. ↑  «Արամ Հովհաննիսյանը նշանակվել է ոստիկանապետ».
3. ↑  «Արամ Հովհաննիսյանին շնորհվել է ոստիկանության գեներալ-մայորի կոչում».