recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Գամբար Աբդուլ օկլի Զուլալով** (ադրբ.՝ Qəmbər Əbdül oğlu Zülalov, 1895, Շուշի, Ելիզավետպոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - 1976, Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի խորհրդային երգիչ, խանենդե և դերասան, Ադրբեջանական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1958)։

Կենսագրություն
--------------

Գամբար Զուլալովը ծնվել է 1895 թվականին։ 1898 թվականին իր հոր Աբդուլ Զուլալովի մահից հետո նա և նրա եղբայր Ալի Զուլալովը տարվել են Բյուլբյուջանի խնամքի մեջ։ Բուլբուլջանը Գամբար Զուլալովի հորեղբայրն է։ Նրանք հորեղբոր հետ ապրել են Թուրքմենստանի Աշխաբադ քաղաքում, մի քանի տարի։ Նա սկսել է երգել 1917 թվականից։ Որոշ ժամանակ Ղարաբաղում երգելուց հետո նա սկսել է կատարել օպերային և օպերեդային դերեր ։

1919 թվականին տեղափոխվել է Բաքու։ 1926-1975 թվականներին եղել է Ադրբեջանի օպերայի և բալետի պետական թատրոնի մենակատար։ Այստեղ նա կատարել է Մաջնունի հոր, Փաշայի, Նադիրի դերերը ՝ Ուզեիր Հաջիբեկովի «Լեյլի և Մաջնուն», «Ասլի և Քարամ», «Քյոռօղլի» օպերաներում։

1958 թվականի ապրիլի 26-ին նրան շնորհվել է Ադրբեջանական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստի պատվավոր կոչում ՝ օպերայի զարգացման գործում մատուցած ծառայությունների համար։

Նա մահացել է 1976 թվականին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Գամբար Զուլալով». Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ օգոստոսի 21-ին. Վերցված է 2020 թ․ օգոստոսի 24-ին.
2. ↑  Ilham Rahimli (2016). Azərbaycan Teatr Ensiklopediyası. II. Bakı: Azərnəşr. p. 198.
3. ↑  Flora Xəlilzadə. «Bir nəslin hekayəti.» "Azərbaycan", 14 avqust 2012

Արտաքին հղումներ
----------------

* Qəmbər Zülalov
* Qəmbər Zülalov
* Qəmbər Zülalov haqqında bilmədiklərimiz Archived 2022-11-16 at the Wayback Machine.
* Qəmbər Zülalov qavalını xanəndələrə verirdi
* Xanəndə Qəmbər Zülalov
**Պավել Պետրովիչ Պոստիշև** (ռուս.՝ Павел Петрович Постышев, կուսակցական ծածկանունը՝ **Երմակ** (ռուս.՝ Ермак), սեպտեմբերի 6 (18), 1887, Իվանովո, Շույի գավառ, Վլադիմիրի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 26, 1939(1939-02-26), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային կուսակցական գործիչ։ ԽՄԿԿ անդամ 1904 թվականից։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Իվանովո-Վոզնեսենսկում, ջուլհակ-բանվորի ընտանիքում։ 1905 թվականին եղել է Իվանովո-Վոզնեսենսկի բանվորական պատգամավորների խորհրդի պատգամավոր։ 1906 թվականին՝ ՌՍԴԲԿ Իվանովոյի քաղկոմի անդամ, 1907-1908 թվականներին՝ օկրուգային կոմիտեի բյուրոյի անդամ։ 1908 թվականին ձերբակալվել և դատապարտվել է տաժանակրության, 1912 թվականին՝ ընդմիշտ բնակության է ուղարկվել Իրկուտսկի նահանգ, 1914-1917 թվականներին՝ ՌՍԴԲԿ Իրկուտսկի բյուրոյի անդամներ, մետաղագործների արհմիության ղեկավար։

1917 թվականի մարտից՝ Իրկուտսկի խորհրդի պատգամավոր, օգոստոսից՝ նախագահի տեղակալ, արհեստակցական միությունների Կենտրոնական բյուրոյի նախագահ, 1917 թվականի դեկտեմբերից՝ Իրկուտսկի ՌՀԿ-ի անդամ, կարմիր գվարդիայի ջոկատների կազմակերպիչ։ 1918 թվականին եղել է Հեղտրիբունալի նախագահ, Ցենտրոսիբիրի անդամ և նրա ներկայացուցիչը Հեռավորարևելյան ԺԿԻ-ում, Խաբարովսկում։ 1918-1920 թվականին ընդհատակյա աշխատանք է կատարել Հեռավոր Արևելքում, գլխավորել Մերձամուրյան պարտիզանական ջոկատները։ 1920 թվականին՝ ՌԿ(բ)Կ ԿԿ լիազորը իյաբարովսկի շըրջանում, Հեռավորարևելյան բյուրոյի անդամության թեկնածու։

1921-1922 թվականին կուսակցական, զինվորական, խորհրդային ղեկավար աշխատանքներ է տարել Հեռավորարևելյան հանրապետությունում։ 1923 թվականից կուսակցական աշխատանքներ է կատարել Ուկրաինայում։ 1925 թվականից ՈւԿ(բ)Կ ԿԿ անդամ և քաղբյուրոյի անդամության թեկնածուներ, 1926 թվականին՝ քաղբյուրոյի, կազմբյուրոյի անդամ և ՈւԿ(բ)Կ ԿԿ քարտուղար։ 1930-1933 թվականին՝ ՀամԿ(բ)Կ ԿԿ քարտուղար, ԿԿ կազմբյուրոյի անդամ, միաժամանակ 1933-1937 թվականին՝ ՈւԿ(բ)Կ ԿԿ քարտուղար, քաղբյուրոյի և կազմբյուրոյի անդամ, 1934 թվականից՝ ՈւԿ(բ)Կ ԿԿ և Կիևի մարզկոմի, 1937-1938 թվականին՝ ՀամԿ(բ)Կ Կույբիշևի երկրկոմի քարտուղար։ ՀամԿ(բ)Կ 11, 13-17-րդ համագումարների պատվիրակ էր, 14-րդ համագումարում ընտրվել է ԿԿ անդամության թեկնածու, 15-17-րդ համագումարներում՝ անդամ։ 1934- 1938 թվականին՝ ՀամԿ(բ)Կ ԿԿ քաղբյուրոյի անդամության թեկնածու։ Եղել է ԽՍՀՄ ԿԴԿ Նախագահության անդամ։

Պարգևներ
--------

Պարգևատրվել է Լենինի և Կարմիր դրոշի շքանշաններով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Постышев Павел Петрович // Большая советская энциклопедия (ռուս.): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 9, էջ 384)։*  |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Rodovid · Rodovid |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 123261155 · ISNI: 0000000083687311 · LCCN: n88065629 · NKC: js2008439308 · NTA: 133242714 · VIAF: 30440425 · WorldCat VIAF: 30440425 |

 |

 |
**Լոնգյոյ** (ֆր.՝ Longueuil, ստուգաբանությունը՝ բանավեճ), Կանադայի Քվեբեկ նահանգի Մեծ Մոնրեալ մեգապոլիսի կազմի մեջ մտնող քաղաք։ Քաղաքը գտնվում է Սուրբ Լավրենտիոս գետի աջ ափին։ Մոնրեալի սուբուրբանիզացման պրոցեսի արդյունքում բոլոր կողմերից քաղաքը շրջապատում է այսպես կոչված Հարավային պսակի բնությունը։ 2000թ. հունիսին քաղաքը մտել է Մոնրեալ քաղաքային միության կազմի մեջ։ Վարչատարածքային պլանում բաժանվում է 4 շրջանի։

Պատմություն
-----------

Լոնգյոյ շրջանի տեղանքը հայտնագործվել է 16-րդ դարում ֆրանսիացիների կողմից։ Քաղաքի առաջին իշխանը (сеньор) դարձել է ֆրանսիացի զինվորական-հետազոտող Շարլ լե Մոյնը, ով Նոր Ֆրանսիայից եկել էր 1641թ.-ին և 1657թ.-ին Լոնգյոյի իշխանական թագ ստացել։ Լոնգյոյ գյուղը քարտեզի վրա պաշտոնապես հայտնվել է միայն 1848թ.: Լոնգյոյ է կոչվել կից Դիեպ գյուղի (Ֆրանսիա) պատվին։ Այդ անվանման ծագումը վիճելի է (հնարավոր է լատիներեն «longus»՝ երկար բառից կամ կելտերեն «лонг»`նավ բառից, հավանաբար նաև գալա-հռոմեական ծագման խաչասերված տարբերակը)։

Բնակչություն
------------

2010թ.-ի տվյալներով ունի 232 516 բնակիչ։ Տարածքի մեծությամբ Քվեբեկի 5-րդ քաղաքն է, զբաղեցնում է 116 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը համեմատաբար մեծ չէ՝ 1.988,6 մարդ/կմ² (Սանկտ Պետերբուրգում 6000 մարդ/կմ²)։ Վերջին ժամանակներում նրա զարգացման համար խթան են հանդիսացել Բլյո-Ռիվաժ համատիրության բարձրացումը և նոր կամպուսի շինարարությունը Շերբրուկի համալսարանում։

### Լեզուներ

1977թ.-ից քաղաքի միակ պետական լեզուն ֆրանսերենն է։ Բնակիչների 85 %-ը ֆրանկոֆոններ են (մայրենի լեզուն՝ ֆրանսերեն), 8 %-ը ալոֆոններ (նեո-քվեբեկցիներ), և 6 %-ը անգլոֆոններ և անգլո-քվեբեկցիներ (մայրենի լեզուն՝ անգլերեն)։ Անգլոֆոնների մեծ մասը բնակվում է Գրիֆիլդ Պարկ շրջանում, որտեղ նրանք զբաղեցնում են բնակչության 35 %-ը։ Բնակչության 80 %-ից ավելին դավանում է կաթոլիկություն (հաճախ միայն անվանապես)։

| Լեզվական կազմ 2006 |
| --- |
|  |  |  |  |  |
| ֆրանկոֆոններ |    | 84.4 % |
| ալոֆոններ |    | 8.0 % |
| անգլոֆոններ |    | 6.7 % |
| անգլ. և ֆրանկ․ |    | 0.9 % |
|  |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Fêtes du 350e de Longueuil — Ville de Longueuil». Longueuil.ca. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ մարտի 20-ին. Վերցված է 2012 թ․ հունվարի 2-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Официальная страница администрации города Лонгёй Archived 2013-08-12 at the Wayback Machine.

Պատկերասրահ
-----------

* Ֆորթ Լոնգյոյի ավերակները 1825թ.-ինՖորթ Լոնգյոյի ավերակները 1825թ.-ին
* Սան Անտոնիո դե Պադուայի համերգասրահը Սբ. Չարլզ փողոցումՍան Անտոնիո դե Պադուայի համերգասրահը Սբ. Չարլզ փողոցում
* Սբ. Չարլզ փողոցըՍբ. Չարլզ փողոցը
* Լոնգյոյի համալսարանի կայարանի դրսիցԼոնգյոյի համալսարանի կայարանի դրսից
* Ouդուարդ-Մոնպետտիտ քոլեջը, միակ ֆրանսիական CEGEP- ը ԼոնգյոյումOuդուարդ-Մոնպետտիտ քոլեջը, միակ ֆրանսիական CEGEP- ը Լոնգյոյում

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Կանադական · Մեծ կատալոնական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 12061152f · GND: 4623976-5 · LCCN: n80010676 · SUDOC: 179937235 · VIAF: 125132870 · WorldCat VIAF: 125132870 |

 |
**Վիլլի Հովհաննեսի Մոկացյան** (1932, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 26, 1997(1997-01-26), Երևան, Հայաստան), ջութակահար, ՀՀ վաստակավոր արտիստ։

Կենսագրություն
--------------

Վիլլի Մոկացյանը ծնվել է 1932 թվականի հոկտեմբերի 22-ին, Երևանում։ Ավարտել է Երևանի Պյոտր Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոցը, որից հետո, ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ, պրոֆեսոր Հրաչյա Բոգդանյանի ղեկավարությամբ՝ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի ասպիրանտուրան։ 1961-1970 թվականներին Վիլլին եղել է Երևանի կոնսերվատորիայի դաշնամուրային տրիոյի արտիստ։ Այդ ընթացքում թողարկել է ձայնասկավառակ։ 1971-1980 թվականներին եղել է Երևանի կոնսերվատորիայի լարային կվարտետի արտիստ, իսկ 1972-1974 թվականներին՝ հեռուստառադիոյի սիմֆոնիկ նվագախմբի կոնցերմայստեր։

Վիլլի Մոկացյանը ծավալել է մանկավարժական գործունեություն։ Նա 1978-1994 թվականներին եղել է Երևանի կոնսերվատորիայի լարային նվագարանների ամբիոնի վարիչ, ինչպես նաև` նույն ամբիոնի ջութակի դասարանի պրոֆեսոր։ Այդ թվականներին Վիլլին եղել է Երևանի Պյոտր Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոցի ջութակի դասատու։

Առնո Բաբաջանյանը ջութակի իր հռչակավոր կոնցերտը նվիրել է Վիլլի Մոկացյանին։ Նա կոմպոզիտորի՝ ջութակի մասնակցությամբ բոլոր գործերի միակ կատարողն էր Հայաստանում։

Վիլլի Մոկացյանը մահացել է 1997 թվականի հունվարի 26-ին՝ Երևանում։

Ելույթներ
---------

Վիլլի Մոկացյանը մի շարք մենահամարգներ և ելույթներ է ունեցել տարբեր նվագախմբերի և համույթների կազմում։ Նա նաև հյուրախաղերով հանդես է եկել Ուկրաինայում, Վրաստանում, Կուբայում, ԱՄՆ-ում։

1974-1976 թվականներին գործուղվել է Կուբա և դասավանդել Հավանայի Արվեստի ազգային դպրոցում։ Նա ուսանել է հայ ջութակահարների, և նրա սաները միջազգային, համամիութենական, Անդրկովկասյան և հանրապետական 33 մրցույթի դափնեկիրներ են դարձել։

Վիլլին մասնակցել է Լորիս Ճգնավորյանի ղեկավարած Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիք նվագախմբի (ՀՊՖՆ) Ավստրիայի հյուրախաղերին։

Մրցույթներ
----------

Վիլլի Մոկացյանը 1960 թվականին մասնակցել է երաժիշտ-կատարողների Անդրկովկասյան 1-ին մրցույթին՝ որտեղ զբաղեցրել է 2-րդ տեղը։

1961 թվականին՝ ջութակահարների համամիութենական մրցույթին, որտեղ էլ ստացել է խրախուսական մրցանակ։

Կոչումներ
---------

1974 թվականին արժանացել է Հայաստանի վաստակավոր արտիստի կոչման։ Նրա անունով է կոչվել Երևանի Նուբարաշեն համայնքի երաժշտական դպրոցը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայաստանի գրադարանների համահավաք գրացուցակ
2. ↑  «AV Production - Վիլլի Մոկացյան». *avproduction.am*. Արխիվացված է օրիգինալից 2022 թ․ հունվարի 28-ին. Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 29-ին.
3. ↑   Վիլլի Մոկացյանի կենսագրությունը քաղաքապետարանի կայքում
Այս հոդվածը ըմբիշ մասին է։  Այլ գործածությունների համար այցելեք Արա Աբրահամյան (այլ կիրառումներ)։
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Աբրահամյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Արա Ռաֆայելի Աբրահամյան** (հուլիսի 27, 1975(1975-07-27), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), շվեդահայ ըմբշամարտիկ։

1991 թվականին ավարտել է Գյումրիի օլիմպիական հերթափոխի ուսումնարանը։ ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ՝ ըմբշամարտիկ (1996)։ Ա. Աբրահամյանը հունա-հռոմեական ըմբշամարտի 2001 և 2002 թթ. աշխարհի առաջնություններում, Շվեդիայի թիմի կազմում, հռչակվել է աշխարհի չեմպիոն։

Կենսագրություն
--------------

Արա Աբրահամյանը ծնվել է 1975 թվականի հուլիսի 27-ին, Լենինականում (ներկայումս՝ Գյումրի)։ Ութ տարեկանից հաճախել է ըմբշամարտության պարապմունքների, մարզվել Գևորգ Հովհաննիսյանի ղեկավարությամբ։ 1994–1998 թվականներին ընդգրկված է եղել Հայաստանի նախ՝ պատանեկան ու երիտասարդական, այնուհետև՝ ազգային հավաքականներում։ 1999 թվականից հանդես է եկել Շվեդիայի դրոշի տակ։ 2001 և 2002 թվականներին հռչակվել է աշխարհի չեմպիոն՝ համապատասխանաբար մինչև 76 կգ և մինչև 84 կգ քաշային կարգերում։ 2004 թվականին Հունաստանի մայրաքաղաք Աթենքում կայացած ամառային օլիմպիական խաղերում նվաճել է արծաթե մեդալ։ Հաջորդ՝ 2008 թ. Պեկինի օլիմպիադայում նրան շնորհվել է բրոնզե մեդալ, սակայն նա հրաժարվել է այդ պարգևից՝ ի նշան բողոքի կիսաեզրափակիչ մրցամարտում իր նկատմամբ մրցավարների կայացրած անարդար վճռի։

Արա Աբրահամյանը զբաղվում է մարզչական աշխատանքով. նրա սաների թվում է հունա-հռոմեական ըմբշամարտի Եվրոպայի 2009 թվականի առաջնության մրցանակակիր Շարուր Վարդանյանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Մ. Իսպիրյան, Վ. Առաքելյան, Մարզական հանրագիտարան, Ե. 2007։
2. ↑  Профиль Шарура Варданяна на сайте Международной федерации объединённых стилей борьбы(անգլ.)(չաշխատող հղում)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ара Абрахамян – օլիմպիական վիճակագրությունը *Sports-Reference.com* կայքում (անգլ.)
* Ara Abrahamian, profile at the 2008 Summer Olympics website
* Արա Աբրահամյանի պաշտոնական կայքէջը Archived 2022-01-26 at the Wayback Machine.(շվեդ.)
* Профиль на сайте Международной федерации объединённых стилей борьбы(չաշխատող հղում)
(անգլ.)
* Абрахамян выиграл дело против FILA
* It's WrestleMania: Swede gets his mankini in a knot and throws back bronze medal(անգլ.)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Միասնական պայքարի աշխարհ · Շվեդիայի օլիմպիական կոմիտե |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Արմենիապեդիա · Հայազգ |

 |
**Մահապարտ ռմբակոծություն**, տեղի է ունեցել 2017 թվականի փետրվարի 16-ին Պակիստանի Սեյվան քաղաքի Լալ Շահբազ Քալանթար սրբատեղիում ուխտավորների՝ Մագրիբի աղոթքից հետո Սուֆի աղոթքի ժամանակ: Սինդ Իրավապահ մարմնի Գլխավոր տեսուչի հաղորդմամբ առնվազն 100 մարդ է սպանվել, ներառյալ կանայք և երեխաներ, իսկ 250-ը՝ վիրավորվել։

Ահաբեկչության պատասխանատվությունն իր վրա է վերցրել Իրաքի և Լևանտի իսլամական պետությունը (Խորասան նահանգ)։

Ահաբեկչությունից հետո մահացածների մարմիններն ու վիրավորներն անմիջապես տեղափոխվել են Տալուկա հիվանդանոց, որը չի զբաղվում վնասվածքներով և արտակարգ դեպքերով։

Արտակարգ իրավիճակ է հայտարավել տարածքի բոլոր բժշկական հաստատությունների համար։ Վիրավորների մի մասը ծայրահեղ ծանր վիճակում են։ Պակիստանի ռազմածովային ուղղաթիռներն ու Պակիստանի օդային ուժերի C-130 ինքնաթիռն ուղարկվել է փրկարարական գործողություններ իրականացնելու։

Արձագանքներ
-----------

Վարչապետ Նավազ Շարիֆը դատապարտել է արարքը և ասել, որ Լալ Շահբազ Քալադարի հարձակումը հարձակում էր Պակիստանի առաջադեմ ու ընդգրկուն ապագայի վրա։

Հասարակայնության հետ կապերի ներքին ծառայությունը հայտարարել է, որ գլխավոր շտաբի պետ Քամար Ջավեդ Բեջվան հանձնարարել է անմիջապես աջակցություն ցուցաբերել պետական իշխանություններին։

Սինդի կառավարիչ Մոհամադ Զուբարը դատապարտել է արարքը ասելով՝ «Սինդը սուֆիսների հողն է։ Ահաբեկիչներն իրենց ստոր ծրագիրն իրականացնելու համար թիրախավորել էին նվիրյալներին»։

Տես նաև
-------

* Իսլամիստական ահաբեկչական հարձակումների ցանկ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6  «At least 50 dead as bomb rips through Lal Shahbaz shrine in Sehwan, Sindh». *DAWN.COM* (անգլերեն). 2017 թ․ փետրվարի 16. Վերցված է 2017 թ․ փետրվարի 16-ին.
2. 1 2 3 4 5  «Explosion inside Lal Shahbaz Qalandar shrine in Sehwan; at least 50 dead». *Express Tribune*. 2017 թ․ փետրվարի 16. Վերցված է 2017 թ․ փետրվարի 16-ին.
3. ↑  Name (2014 թ․ հունիսի 20). «LIVE: At least 43 killed in Lal Shahbaz Qalandar shrine blast». Samaa Tv. Վերցված է 2017 թ․ փետրվարի 16-ին.
4. ↑  «57 killed as suicide bomber hits Lal Shahbaz Qalandar's shrine in Sehwan». *ARY News*. 2017 թ․ փետրվարի 16. Վերցված է 2017 թ․ փետրվարի 16-ին.
5. ↑  «Blast tears through shrine in Sehwan, at least 50 dead». *The Nation (Pakistan)*. 2017 թ․ փետրվարի 16. Վերցված է 2017 թ․ փետրվարի 16-ին.
6. ↑  «At least 72 martyred in bombing at Lal Shahbaz Qalandar shrine». *Geo News*. 2017 թ․ փետրվարի 16. Վերցված է 2017 թ․ փետրվարի 16-ին.
7. ↑
8. ↑
9. 1 2  «Army chief Bajwa vows revenge for Sehwan attacks: 'No more restraint'». *DAWN.COM* (անգլերեն). 2017 թ․ փետրվարի 16. Վերցված է 2017 թ․ փետրվարի 16-ին.
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Սողոյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Արմեն Ֆրուզիկի Սողոյան** (օգոստոսի 12, 1967(1967-08-12), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Համաշխարհային հոգեբուժական ասոցիացիայի վաստակավոր անդամ, բժշկական գիտությունների թեկնածու (2003 թ.), հոգեբույժ, առողջապահության կազմակերպիչ։ Հայկական հոգեբուժական ասոցիացիայի նախագահ, Հայկական բժշկական ասոցիացիայի նախագահ, Հոգեսոցիալական կարգավորման կենտրոնի գիտական ղեկավար, Հոգեկան առողջության հայկական հանդեսի գլխավոր խմբագիր, Երևանի պետական բժշկական համալսարանի դոցենտ։

Կրթություն
----------

1984 թվականին ավարտել է Երևանի Եղիշե Չարենցի անվան թիվ 67 միջնակարգ դպրոցը, 1993 թվականին՝ Երևանի պետական բժշկական համալսարանի բուժական ֆակուլտետը, 1995 թվականին՝ Երևանի պետական բժշկական համալսարանի հոգեբուժության և բժշկական հոգեբանության ամբիոնի կլինիկական օրդինատուրան։

Աշխատանքային գործունեությունը
-----------------------------

1985-1987 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1984-1985 թվականներին եղել է Երևանի վիրաբուժության ինստիտուտի սանիտար, 1990-1992 թվականներին՝ Երևանի քաղաքային շտապօգնության ծառայության բուժակ, 1992-1993 թվականներին՝ Երևանի «Նորք» հոգեկան առողջության հանրապետական կենտրոնի բուժակ, 1996-1997 թվականներին՝ նույն կենտրոնի հոգեբույժ, 1997-2000 թվականներին՝ Նուբարաշենի հանրապետական հոգեբուժական հիվանդանոցի հոգեբույժ, 2000-2003 թվականներին՝ Երևանի քաղաքապետարանի առողջապահության վարչության պետի տեղակալ, 2003-2009 թվականներին՝ Երևան քաղաքի առողջապահության և սոցիալական ապահովության վարչության պետ։ 2009 թվականին ընտրվել է Հայկական հոգեբուժական ասոցիացիայի նախագահ։ 2011-2013 թվականներին՝ ՀՀ առողջապահության նախարարության աշխատակազմի լիցենզավորման գործակալության պետ։ 2015-2016 թվականներին՝ ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի բժշկասոցիալական փորձաքննությունների գործակալության պետ։

2015-ից Հոգեսոցիալական կարգավորման կենտրոնի գիտական ղեկավարն է։

Գիտակրթական գործունեությունը
----------------------------

2001 թվականին նշանակվել է Երևանի պետական բժշկական համալսարանի հոգեբուժության և բժշկական հոգեբանության ամբիոնի ասիստենտ։ Պաշտպանել է «Հայաստանի Հանրապետությունում հոգեկան հիվանդությունների տարածվածությունը և հոգեբուժական ծառայության ռացիոնալիզացիայի որոշ հարցեր» թեմայով թեկնածուական ատենախոսությունը։ Հրատարակել է 60-ից ավելի գիտական աշխատանք։ Խմբագրում է Հայկական հոգեբուժական ասոցիացիայի «Հոգեկան առողջության հայկական հանդես» պարբերականը։ Ընտրվել է հոգեբույժների և թմրաբանների հայկական ասոցիացիայի քարտուղար, Հայկական բժշկական ասոցիացիայի փոխնախագահ, Ընտրվել է Հայկական հոգեբուժական ասոցիացիայի նախագահ։

Մասնակցությունը միջազգային կառույցներում
----------------------------------------

Ընդգրկվել է «Ժնևյան նախաձեռնություն հոգեբուժությունում» բարեփոխումների միջազգային ցանցի անդամ։ 2005 և 2008 թվականներին ընտրվել է Համաշխարհային հոգեբուժական ասոցիացիայի խորհրդի անդամ և ներկայացուցիչ Արևելյան Եվրոպայում, 2006 թվականին՝ Հոգեբուժական ասոցիացիաների ասիական ֆեդերացիայի փոխնախագահ։ 2014-2020 Համաշխարհային հոգեբուժական ասոցիացիայի Գործադիր վարչության անդամ, Ֆինանսների քարտուղար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑   Archived 2010-08-31 at the Wayback Machine. Հայկական բժշկական ասոցիացիայի կառուցվածքը
**Ռոզելլա Սենսի** (իտալ.՝ Rosella Sensi, ծնվ. դեկտեմբերի 18, 1971, Հռոմ, Իտալիա), ձեռնարկատեր և սպորտային գործարար։ 2008-2011 թվականներին եղել է իտալական Ռոմա ֆուտբոլային ակումբի նախագահը։

Կենսագրություն
--------------

Ռոզելլան ավարտել է Գուիդո Կարլիի անվան միջազգային հասարակագիտական համալսարանը (Libera Università Internazionale degli Studi Sociali Guido Carlim, կրճատ՝ LUISS)։ Նա եղել է Ռոմայի գործադիր տնօրենը, այնուհետև՝ 2008 թվականի օգոստոսի 28-ից ի վեր՝ Ռոմայի նախագահը՝ փոխարինելով իր հորը՝ Ֆրանկո Սենսիին, որը եղել է Ռոմայի նախագահ մինչ իր մահը՝ 2008 թվականի օգոստոսի 17-ը։ Սենսին եղել է ակումբի երկրորդ կին նախագահը։ Առաջինը եղել է Դինո Վիոլայի այրին՝ Ֆլորա Վիոլան, որը 1991 թվականին հաջորդել է իր ամուսնուն վերջինիս մահից հետո։ Ռոզելլա Սենսին մեկն էր այն երկու կանանցից, որ եղել է Սերիա A-ի ֆուտբոլային ակումբի նախագահ (երկրորդ կին նախագահը Ֆրանչեսկա Մենարինին է՝ Բոլոնիա ֆուտբոլային ակումբի նախագահը)։

Սկսած 2006 թվականից Ռոմայի նախագահը զբաղեցրել է իտալական ֆուտբոլային լիգայի՝ Lega Calcio-ի փոխնախագահի պաշտոնը։

2009 թվականի մարտի 31-ին ծնվում է Սենսիի աղջիկը՝ Լիվիան։

2010 թվականի հուլիսի 8-ին Ռոմայի և Italpetroli-ի ֆինանսական պահանջներից ելնելով՝ Սենսին որոշում է վաճառել թիմը 325 միլիոն եվրոյով։ Այդ ժամանակահատվածում Ռոման պատկանում էր UniCredit բանկին, որը փորձում էր գտնել գնորդ։ Սենսին շարունակում էր մնալ նախագահի պաշտոնում։

2011 թվականի մարտի 31-ին Սենսին հեռացավ զբաղեցրած պաշտոնից, իսկ Ռոմայի սեփականության ամբողջ իրավունքն անցավ ամերիկացի գործարար Թոմաս ԴիԲենեդետտոյին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «I presidenti dell'A.S. Roma dall 1927 ad oggi». Viva la Roma. 2007 թ․ հունիսի 8.
2. ↑  «Roma president Franco Sensi dies after illness». 2008 թ․ օգոստոսի 18. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 15-ին. Վերցված է 2009 թ․ հունիսի 4-ին.
3. ↑  Masiello, Vince. «Roma President Rosella Sensi Becomes A Mum». Վերցված է 2009 թ․ հունիսի 4-ին.
**Նշան Արտաշեսի Հարությունյան** (օգոստոսի 17, 1937(1937-08-17), Ափնագյուղ, Ապարանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ, Ապարան, Ափնագյուղ), շինարար-ճարտարապետ, շինարարական տրեստի կառավարիչ, ՀԽՍՀ վաստակավոր շինարար (1982 թ.)։

Կրթություն
----------

1951 թվականին ավարտել է Ափնագյուղի 7-ամյա դպրոցը, 1959 թվականին՝ Երևանի հիդրոմելիորատիվ տեխնիկումը, 1983 թվականին՝ Երևանի ճարտարագիտական ինստիտուտի ճարտարապետա-շինարարական ֆակուլտետը։

Գործունեությունը
----------------

1960-1964 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1964-2002 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ, ապա՝ ՀՀ քաղաքաշինության նախարարության "Երքիմշին" տրեստում։ 1964-1966 թվականներին եղել է վարպետ, 1966-1969 թվականներին՝ ավագ աշխղեկ, 1969-1980 թվականներին՝ տեղամասի պետ, 1980-1984 թվականներին՝ "Երքիմշին" տրեստի թիվ 24 շինարարական վարչության պետ, 1984-1988 թվականներին՝ "Երքիմշին" տրեստի գլխավոր ճարտարագետ, 1988-1991 թվականներին՝ "Երքիմշին" տրեստի թիվ 30 շինարարական վարչության պետ, 1991-1995 թվականներին՝ "Երքիմշին" տրեստի կառավարիչ, 1995-1999 թվականներին՝ "Երքիմշին" փակ բաժնետիրական ընկերության գործադիր տնօրեն, 1999-2002 թվականներին՝ "Երքիմշին" տրեստի թիվ 20 շինարարական վարչության տնօրեն։ 2002-2006 թվականներին՝ Երևանի "Ջրմուղ-կոյուղի" փակ բաժնետիրական ընկերության "Ջրառ և տեխնիկական կենտրոնացված սպասարկում" մասնաճյուղի տնօրեն-գլխավոր տնօրենի տեղակալ։
"Երքիմշին" տրեստն է կառուցել "Ռոսիա" կինոթատրոնը, "Հրազդան" մարզադաշտը, հայ-ամերիկյան "Հանթսման" և "Կարիտաս Իտալիանո" երկաթբետոնյա կոնստրուկցիաների գործարանները, "Ուխտատուն" թանգարանը, վերակառուցել է "Նաիրիտ", ավտոդողերի, պոլիվինիլացետատ, պոլիպլաստ, կաշվի թիվ 1 և 7 գործարանների շենքերը։ Կառուցել է ճանապարհներ, ջրատարներ, մաքրման կայաններ, մշակութային, կենցաղային, թեթև արդյունաբերության օբյեկտներ, մետրոյի վերգետնյա կայարաններ, բնակելի շենքեր։

Պարգևատրվել է
-------------

* Խորհրդային Պատվո նշան շքանշանով (1978 թ.)։
**Հրայր Ստեփանի Հովնանյան** (սեպտեմբերի 11, 1930(1930-09-11), Քիրքուք, Իրաք - ապրիլի 9, 2021(2021-04-09)), հայ ճարտարագետ-ձեռնարկատեր, հասարակական գործիչ, բարերար։ 1951 թվականին գաղթել է ԱՄՆ, բնակվում է Նյու Ջերսիում։ Ավարտել է Վիլլանովայի համալսարանը (1956)։ Նույն համալսարանի առևտրական գիտությունների պատվավոր դոկտոր (1985)։

Գործարար, հասարակական գործիչ, բարերար Վահագն և Ժիրայր Հովնանյանների եղբայրն է։

Կենսագրություն
--------------

1958 թվականից զբաղվում է շինարարական գործունեությամբ։ «Հովնանյան Ինդըսթրիզ» ընկերության նախագահն է, տնաշինական խոշոր ընկերության սեփականատեր։ Ամերիկայի հայկական համագումարի հիմնադիրներից է, 1972 թվականից՝ հոգաբարձուների խորհրդի համանախագահ, 1976 թվականից՝ նախագահ, «Հայաստան» համահայկական հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ (1992 թվականից)։ 1996 թվականին Վաշինգտոնում հիմնել է «ANI» (անգլ.՝ «Armenian National Institute») հաստատությունը, որը զբաղվում է Հայոց Ցեղասպանության միջազգային ճանաչման խնդիրներով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2  Կյանքից հե­ռացավ բարերար Հրայր Հովնանյանը

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի նախնական տարբերակը կամ նրա մասը վերցված է* Հայկական համառոտ հանրագիտարանից*, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։*  |
**Արտակ եպիսկոպոս Սմբատյանց**, (մարտի 19,1876-Շամշադինի շրջան, Տավուշ գյուղ,1937 թվական-անհայտ վայր) հոգևորական, Էջմիածնի միաբան, Տաթևի վանքի վանահայր։

Կենսագրություն
--------------

Արտակ Սմբատյանը ծնվել է 1876 թվականի մարտի 19-ին Հայաստանի Տավուշ գյուղում։ Աշխարհական անունը Ղազար է։

Նախնական կրթությունը ստացել է ծննդավայրում՝ մասնավոր անհատների և հոր՝ Եփրեմ Սմբատյանցի(Հարությունյանց) մոտ։ 1887-1894 թթ. գերազանցությամբ սովորում և ավարտում է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցը և, ապա, 1894-1897 թվականներին սովորում է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանի լսարանական ընթացքը։ Դեռևս 1895 թվականին Խրիմյան Հայրիկի կոնդակով Արտակն իր 6 ընկերների հետ միասին ընդունվում է Էջմիածնի միաբանների շարք և ստանում ուրարկելու իրավունք,իսկ 1896 թվականին Էջմիածնի Սբ. Գայանեի վանքում Սուքիաս արքեպիսկոպոս Պարզյանի ձեռքով ձեռնադրվում է սարկավագ։ Սակայն ուսման ծարավի երիտասարդը ցանկանում է էլ ավելի կատարելագործել իր գիտելիքները և 1899-1902 թվականներին որպես ազատ ունկնդիր Դորպատի(Տարտու) համալսարանում հետևում է դասերին:1902 թվականի նոյեմբերի 24-ին Հուսիկ արքեպիսկոպոս Աբեղյանի ջեռքով ձեռնադրվում է աբեղա, ստանալով Արտակ հոգևոր անունը, իսկ 1903 թվականի հոկտեմբերի 24-ին ձեռնադրվում է վարդապետ՝ Ղևոնդ եպիսկոպոս Հովակիմյանի ձեռքով։

Արտակը վստահված, գործարար անձնավորություն էր։ Վարել է Մայր Աթոռի գանձապահի պաշտոնը։ Եղել է Գևորգյան ճեմարանի ուսուցիչ, Խրիմյան և Իզմիրյան կաթողիկոսների օրոք Սբ. Մյուռոնի օրհնության հանձնաժողովի անդամ է եղել, վարել է բազմաթիվ պաշտոններ Էջմիածնի տպարանում։

Արտակը մահացել է հալածանքների ենթարկվելով և այժմ նրա մահվան ստույգ տարեթիվը և վայրը մնում են անհայտ։

Աշխատություններ
---------------

Գրական գործունեությամբ Արտակ եպս. Սմբատյանցն սկսել է զբաղվել դեռևս ուսանողական տարիներից, սակայն Դորպատի համալսարանում սովորելուց հետո նա մի նոր թափով է սկսում երկնել, ինչի վառ վկայությունն է 1904 թ. սկսած Մայր Աթոռի պաշտոնական «Արարատ» ամսագրի համարներում նրա անունով լույս տեսածտարբեր բնույթի ուսումնասիրությունները։

Առաջին գործը՝ «Անանիա Շիրակացի» հոդված-շարադրությունն է, որը գրվել է 1896 թ. մայիսի 6-ին։ Աշխատության մասին ոչ ոք ոչինչ չգիտեր մինչև 1997 թ. երբ Սանդրո Բեհբուդյանն իր «Վավերագրեր Հայ եկեղեցու պատմության» շարքի երրորդ գրքում առաջին անգամ անդրադարձավ այս աշխատությանը։
Աշխատության մեջ հեղինակը մանրամասն վերլուծությամբ քննում է Անանիա Շիրակացու կենսագրական տվյալները, անդրադառնում նրա երկասիրություններին, ի մասնավորի այն ժամանակ Էջմիածնի Մատենադարանում պահվող մի ձեռագիր օրինակին։

1897 թ. հունիսին Արտակ եպս. Սմբատյանցը ավարտելով Գևորգյան ճեմարանի մասնագիտական բաժինը՝ որպես ավարտաճառ է ներկայացնում մի աշխատություն, որը վերնագրված էր «Սկիզբն վիճաբանութեանց Քաղկեդոնական ժողովոյն ի Հայս» (Քաղկեդոնական վեճերի սկիզբը հայերի մեջ)։ Աշխատությունը մինչև 1997 թ. համարվում էր անտիպ և ձեռագիր վիճակով պահվում էր Պատմության կենտրոնական պետական արխիվում (այժմ ՀՀ Ազգային արխիվ)։ Առաջին անգամ այն լույս է տեսել Սանդրո Բեհբուդյանի «Վավերագրեր Հայ եկեղեցու պատմության» շարքի երրորդ հատորում՝ 1997 թվականին։
**Արամ Սմբատի Գյուրջյան** (հունիսի 13, 1980(1980-06-13), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ռեժիսոր, դերասան, հոգեբանական գիտությունների թեկնածու (2005)։

Գործունեությունը
----------------

1997 թվականին ավարտել է Երևանի Ալեքսանդր Պուշկինի անվան միջնակարգ դպրոցը, 2002 թվականին՝ կարմիր դիպլոմով՝ Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի կուլտուրայի ֆակուլտետը, 2005 թվականին՝ նույն համալսարանի ասպիրանտուրան։
2005 թվականին պաշտպանել է ատենախոսություն և ստացել հոգեբանական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։ 2012 - 2014 թվականներին աշխատել է ՀՀ մշակույթի նախարարությունում, եղել է ՀՀ մշակույթի նախարարության ժամանակակից արվեստի վարչության պետի տեղակալը։

2015-2020 թվականներին աշխատել է Երևանի քաղաքապետարանում որպես գլխավոր մասնագետ-ռեժիսոր։

Հեղինակ կատարող է, հանրապետական և միջազգային մրցույթների դափնեկիր։ Աշխատել է հեռուստատեսությունում, դասախոսում է Խաչատուր Աբովյանի անվան Հայկական Պետական Մանկավարժական Համալսարանում։

Ֆիլմեր
------

Նկարահանվել է «Կյանքի գինը» (Կարլոս Երեմիչ), «Վերջին ցանկություն» (Սուրեն), «Կյանքի գինը 2» (Կարլոս Երեմիչ), «Հրեշտակների դպրոցը» (Քննիչ) հեռուստանովելներում, «Առավոտյան աղոթք» ֆիմում (Մելիքյան)։

Հրատարակել է
------------

* Կատվազգիներ։ Երևան, 1999։
* Ընտանի կենդանիներ։ Երևան, 1999։
* Հեռուստահաղորդումների ներգործությունը հասարակության մեջ սոցիալական և բարոյաքաղաքական ոչ համարժեք դիրքորոշումների և համոզմունքների ձևավորման վրա։ Երևան, 2005։
* Գայլը։ Երևան, 2009։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ազատված աշխատակիցը երջանկություն մաղթեց մշակույթի նախարարին

Արտաքին հղումներ
----------------

Ընկալման հոգեբանական յուրատիպությունը հեռուստալսարանի տարբեր խմբերի կողմից(չաշխատող հղում)
**Իգնացի Շադբեյ Գժեգոժ** (լեհ.՝ Ignacy Grzegorz, 1796, Լվով, Գալիցիայի և Լոդոմերիայի թագավորություն - *անհայտ*, Լվով, Գալիցիայի և Լոդոմերիայի թագավորություն), լեհահայ նշանավոր իրավաբան, իրավաբանական գիտությունների դոկտոր։

Կենսագրություն
--------------

Իգնացի Գժեգոժը ծնվել է 1796 թվականին Լվով քաղաքում։ Սկզբնական կրթությունը և իրավաբանական բարձրագույն կրթությունը ստացել է ծննդավայր Լվովում։ Ինչպես երիտասարդության, այնպես էլ ողջ կյանքի ընթացքում ակտիվ մասնակցել է Լվովի և հայ համայնքի գործունեությանը։ Նա՝ որպես ճանաչված իրավաբան, օգնել է համայնքի կրթական և հոգևոր գործերի կազմակերպմանը, ազգային ոգու, սովորույթների պահպանմանը։ Իր հեղինակության, իրավաբանական բարձր գիտելիքների և լայն շրջապատի շնորհիվ, նա կարողացել է բազում խնդիրների լուծում տալ՝ հօգուտ հայկական համայնքի, հնուն հայապահպանման գործի։ Գժեգոժ Շադբեյը անկեղծ հարգանք ուներ ոչ միայն հայ եկեղեցականների, մեծահարուստների և համայնքի բոլոր անդամների, այլ նաև լեհական բարձրաստիճան այրերի և Լվովի լեհ ու այլազգի բնակիչների մոտ։ Նա հանդես է եկել իրավաբանական մի շարք հրապարակումներով, զբաղվել մանկավարժությամբ, գրել նաև բանաստեղծություններ, ակտիվորեն մասնակցել Լվովի քաղաքային, պետական, իրավաբանական օրենքների մշակմանն ու ստեղծմանը։ Հրապարակել է քերթվածներ, կատարել թարգմանություններ հունարենից։ Շադբեյը հավանաբար իր մահկանացուն կնքել է ծննդավայր Լվովում, սակայն նրա մահվան տարեթիվը ստույգ հայտնի չէ։

Տես նաև
-------

* Հայերը Լվովում

Գրականություն
-------------

* Սերգեյ Ավագյան, Հայ իրավաբաններ, Երևան, ««Զանգակ - 97»», 2005, էջ 32 — 236 էջ. — 200 հատ։

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Հայ իրավունք |
| --- |
|  |
| Հայ իրավունքի պատմությունն և ներկան | 
* Ուրարտական իրավունք
* Կիլիկիյան Հայաստանի իրավունք
* Մեծ Հայքի իրավունք
* Ավատատիրական Հայաստանի իրավունք
* Հայաստանի Հանրապետության իրավունք

 |   |
|  |
| Ճյուղեր | 
* Քաղաքացիական
* Քաղաքացիական դատավարություն
* Քրեական
* Քրեական դատավարություն
* Քրեակատարողական
* Հողային
* Սահմանադրական
* Աշխատանքային
* Վարչական

 |
|  |
| Հուշարձաններ | 
* Լվովի հայերի կանոնադրություն
* Աստրախանի հայերի դատաստանագիրք
* Մխիթար Գոշի դատաստանագիրք
* Որոգայթ փառաց
* Ներսես Լամբրոնացու օրենքներ
* Կանոնագիրք Հայոց

 |
|  |
| Անձինք | 
* Ներսես Լամբրոնացի
* Մխիթար Գոշ
* Հովհաննես Գ Օձնեցի
* Դավիթ Ալավկաորդի
* Իգնացի Գժեգոժ
* Կոստանդին Արմենոպուլոս
* Յուրի Ղամբարյան
* Շահամիր Շահամիրյան
* Հակոբ Շահամիրյան

 |
|  |
| Կապված | Հայաստանի Սահմանադրություն |
|  |
| Պորտալ:Իրավունք |

 |
**Ուիլիամ Լասսել** (անգլ.՝ William Lassell, հունիսի 18, 1799(1799-06-18), Բոլթոն, Մեծ Մանչեսթեր, Միացյալ Թագավորություն - հոկտեմբերի 5, 1880(1880-10-05), Մեյդենհեդ, Բերկշիր, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն), բրիտանացի աստղագետ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Բոլտոնում, Լանկաշիր, Անգլիա։ Հարստություն է վաստակել որպես գարեջրագործ և ներդրել է միջոցները իր հետաքրքրության՝ աստղագիտության մեջ։ Նա կառուցել է աստղադիտարան Լիվերպուլից ոչ հեռու, որը ուներ 24-դյույմանի (60-սանտիմետրանոց) աստղադիտակ-ռեֆլեկտոր, որի համար նա կառուցել է այն ժամանակվա համար նորարարական հասարակածային կառավարում, որը թույլ էր տալիս չեզոքացնել Երկիր պտույտը և հեշտությամբ հետևել երկնային մարմիններին։ Նա ինքնուրույն էր հղկել աստղադիտակի հայելին, որի համար օգտագործում էր ինքնաշեն հղկող հաստոց։

1846 թ. նա հայտնաբերել է Տրիտոնը, Նեպտունի արբանյակներից ամենամեծը, ընդամենը 17 օր Նեպտունի գերմանացի աստղագետ Յոգան Գալլեի կողմից հայտնաբերելուց հետո։ 1848 թ. նա դարձել է Սատուրնի Հիպերիոն արբանյակի անկախ համահայտնաբերող։ 1851 թ. նա հայտնաբել է Ուրանի երկու նոր արբանյակներ՝ Արիելը և Ումբրիելը։

Երբ Վիկտորիա Թագուհին այցելեց Լիվերպուլը 1851 թ. Լասսելը միակ մարդն էր, ում հետ նա ցանկացավ անձամբ հանդիպել։

1855 թ. Լասսելը կառուցեց 48-դյույմանի (1, 2 մետրանոց) աստղադիտակ-ռեֆլեկտոր, որը նա տեղադրեց Մալթաում, քանզի այնտեղ աստրոկլիման զգալիորեն ավելի լավն էր, քան Բրիտանիայում։

1849 թ. Լասսելը ստացավ Թագավորական աստղագիտական միության ոսկե մեդալ, և 2 տարի հանդիսանում էր այդ միության նախագահը, սկսած 1870 թ.։

Լասսելի կարողությունը, որը մնացել էր նրա մահվանից հետո, գնահատվում էր £80,000 (որը մոտավորապես համապատասխանում է 1 միլիոն ԱՄՆ դոլարին այսօրվա փոխարժեքով հաշվարկման դեպքում)։

Նրա պատվին անվանվել են Լուսնի և Մարսի վրա խառնարաններ, և Նեպտունի մեկ օղակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Բրոքհաուզի հանրագիտարան (գերմ.) / Hrsg.: Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus, Wissen Media Verlag
2. 1 2 3 4  *Brozović D. Ladan T.* Hrvatska enciklopedija (хорв.) — LZMK, 1999. — 9272 p. — ISBN 978-953-6036-31-8

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Բրոքհաուս · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Մեծ կատալոնական · Օքսֆորդի կենսագրական · Dictionary of National Biography |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 117605379 · ISNI: 0000000045823132 · LCCN: no2008116237 · SUDOC: 158766075 · VIAF: 22923231 · WorldCat VIAF: 22923231 |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Թորոսյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Նվեր Սուրենի Թորոսյան** (1962, հունվարի 1, Ապարանի շրջան, Արագած (Ապարանի տարածաշրջան) գյուղ/ հասարակական գործիչ, գործարար, տեխնիկական գիտությունների թեկնածու (15.01.2008 թ.), Ռուսաստանի Դաշնության ազգային անվտանգության հիմնախնդիրների միջազգային ակադեմիայի գեներալ-մայոր (1999 թ.), Կազակական զորքերի գեներալ-լեյտենանտ (2008 թ.), Աշխարհի ժողովուրդների հոգևոր միասնության միջազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս (2001 թ.), բարեգործ։

Կրթություն
----------

1979 թ. ավարտել է Արագած (Ապարանի տարածաշրջան) գյուղի Դերենիկ Դեմիրճյանի անվան միջնակարգ դպրոցը, 1984 թ. Երևանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտի ֆինանսահաշվային ֆակուլտետը, 1999 թ. Մոսկվայի Լազարյանների անվան արևելագիտության ինստիտուտի միջազգային դիվանագիտության ֆակուլտետը։

Աշխատանքային գործունեությունը
-----------------------------

1985-1986 թթ-ին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1979-1980 թթ-ին եղել է Աշտարակի թիվ 2 շարժական մեքենայացված շարասյան բանվոր։ 1984-1985 և 1986-1997 թվականներին աշխատել է Ապարանի շրջկոոպում։ 1984-1988 թթ-ին եղել է տնտեսագետ, 1988-1989 թթ-ին պլանտնտեսագիտական բաժնի պետ, 1989-1997 թթ-ին վարչության նախագահի տեղակալ։

Հասարակական գործունեությունը
----------------------------

1999 թ-ին Երևանում հիմնել է "Եվրասիա" բարեգործական միությունը։ 2000 թ-ին ընտրվել է "Նոբելյան դասախոսություններ-100" միջազգային բարեգործական հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի կազմակերպական կոմիտեի անդամ։ 2002 թ-ին նշանակվել է Միջազգային հայ կազակական միավորման գլխավոր շտաբի պետ, 2008 թ-ին ՀԱՊԿ տեղեկատվական աջակցության միջազգային հասարակական կենտրոնի Հայաստանի ազգային ներկայացուցչության կենտրոնի տնօրեն։

Բարեգործական գործունեությունը
-----------------------------

Մասնակցել ու մասնակցում է տարբեր բարեգործական միջոցառումների Հայաստանում ու Արցախում։ Մի շարք ծրագրերի ու գրքերի հրատարակության հովանավոր է։

Պարգևատրվել է
-------------

* ՀՀ ՊՆ "Մարշալ Բաղրամյան" գերատեսչական մեդալով (1997 թ.),
* Ռուսաստանի Դաշնության ազգային անվտանգության հիմնախնդիրների միջազգային ակադեմիայի Անբասիր ծառայության 1-ին, 2-րդ, 3-րդ աստիճանի գերատեսչական մեդալներով,
* Ռուսաստանի Կազակական միավորումների նախագահության "Նիկոլայ Երկրորդ" գերատեսչական մեդալով։
* ԼՂՀ ներքին գործերի նախարարի հրամանով պարգևատրվել է անհատական զենքով (03.07.2003 թ.)։

Գրականություն
-------------

* Տիգրան Հայազն, Գարեգին Ղազարյան, 1000 հայազգի գեներալներ, ծովակալներ։ Երևան, 2009 թ. էջ 665-666։
**Նիկողայոս Ալեքսանդրի Հովհաննիսյան** (1877, Ղազախ, Ելիզավետպոլի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - 1919, Բաքու, Ադրբեջանի Ժողովրդավարական Հանրապետություն), հայ դերասան, դրամատուրգ, ռեժիսոր։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1877 թվականին Ղազախ-Շամշադինի գավառի Ղազախ գյուղում, թաթլվեցու ընտանիքում։ 1890-ականներին ավարտել է Մոսկվայի դրամատիկական դասընթացները։ Առաջին նշանակալից դերը Ուրիել Ակոստան էր (Կ. Գուցկովի «Ուրիել Ակոստա», 1900, Բաքու)։ Թիֆլիսում խաղացել է Համլետ (Շեքսպիրի «Համլետ», 1901), Քին (Ա. Դյումայի «Քին»), Ֆրանց (Շիլլերի «Ավազակները»), Օթելլո (Շեքսպիրի «Օթելլո»), Կորադո (Ջիակոմետտիի «Ոճրագործի ընտանիքը»), Ներսեհ (Մուրացանի «Ռուզան») և այլն։

Այնուհետև հեռացել է պրոֆեսիոնալ դերասանական խմբերից և հիմնականում աշխատել է թատերասերների հետ՝ Երևանում, Ալեքսանդրապոլում, Կարսում, Ախալցխայում, Բաթումում, Բաքվում։ 1905-1906 թվականներին ղեկավարել է Ալեքսանդրապոլի դրամատիկ նոր խումբը։ 1906 թվականին գրել է «Լիզա» կատակերգությունը (բեմադրվել է Ախալցխայում)։

Բարեկամական ջերմ կապերի մեջ է եղել իր հայրենակից ճանաչված դերասանների՝ Սաթենիկ Ադամյանի, Մկրտիչ Մելիք-Ավագյանի, համագյուղացի ճանաչված գիտնական, պրոֆեսոր Ալեքսանդր Հակոբյանի հետ։ 1911 թվականին թողել է բեմը։

Մահացել է 1919 թվականին Բաքվում։

Գրականություն
-------------

* Լավրենտի Միրզոյան, Տավուշ, Երևան, «Ասողիկ», 2010 — 502, էջեր 502 — 634 էջ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 573)։*  |
**Հուսեյնիե մզկիթ** (ադրբ.՝ Hüseyniyyə məscidi), Ադրբեջանի Գանձակ քաղաքում գտնվող մզկիթ ։

Պատմություն
-----------

Շատ պատմական մզկիթների պես , նաև Հուսեյնիե մզկիթի պատի վրա կա տապանագիրը։ Մզկիթը կառուցվել է 1886 թվականին։ Ներքին մուտքի մոտ կանգնած է լայնածավալ Միհրաբը։ Միհրաբի վրա կա երեք տապանագիրը։ Տապանագիրներից մեկում գրված է, որ, Հուսեյնիե մզկիթը կառուցվել է 1886 թվականին Միրզա Քովանի-Ղաջարի դուստրը Սաբիե խանումի կողմից։ Հուսեյնիե մզկիթի կենտրոնը գմբեթայինն է։ Մեկ այլ վիմագրութային գրառումը ցույց է տալիս, որ, Հուսեյնիե մզկիթը վերականգնվել է 1900 ականներին։ Այն ժամանակ իրականացվել է վերանորոգման աշխատանքներ և ավելացրվել է հատուկ մաս, որը նախատեսված կանանց համար։ Մզկիթի շինարարությունը պատկանում է Արրանի ճարտարապետական դպրոցի։ Մզկիթը նաև գործում է որպես մադրասա ։ Շենքում կա նաև գրադարան։

Տես նաև
-------

* Գանձակ
* Թազափիր մզկիթ
* Հեյդար մզկիթ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Գանձակ, Հուսեյնիե մզկիթ
2. ↑  Архитектура Азербайджана. Очерки. — Баку: Издательство АН Азербайджанской ССР, 1952. — С. 633—634.
3. ↑  Գանձակի մզկիթները
4. ↑  մզկիթ և մադրասա
**Չարլզ Էմիլ Ռուտենբերգ** (անգլ.՝ Charles Emil Ruthenberg, հուլիսի 9, 1882(1882-07-09), Քլիվլենդ, Օհայո, ԱՄՆ - մարտի 2, 1927(1927-03-02), Չիկագո, Իլինոյս, ԱՄՆ), ամերիկացի մարքսիստ քաղաքական գործիչ։

1909 թվականին մտել է Սոցիալիստական կուսակցության մեջ, եղել դրա ձախ թևի ղեկավարներից։ 1912 թվականին խմբագրել է «Քլիվլենդ սոշալիստ» («Cleveland Socialist») թերթը։ 1913—1919 թվականներին եղել է Սոցիալիստական կուսակցության Քլիվլենդի կազմակերպության քարտուղարը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին (1914—1918 թթ.), Ռուտենբերգը հանդես է եկել պատերազմին ԱՄՆ-ի մասնակցության դեմ։ Ամերիկայի կոմունիստական կուսակցության (ԱԿԿ) կազմակերպիչն է։ Դրա հիմնադիր համագումարում (1919 թվականի սեպտեմբեր) ընտրվել է գլխավոր քարտուղար, 1920 թվականին՝ Կոմինտերնի գործկոմի անդամ։ 1921-1923 թվականներին եղել է Ամերիկայի միացյալ կոմունիստական կուսակցության, միաժամանակ՝ Ամերիկայի բանվորական կուսակցության (ԱԲԿ) ԿԿ-ների քարտուղար։ ԱԲԿ III համագումարում ընտրվել է Ամերիկայի միացյալ բանվորական (կոմունիստական) կուսակցության ԿԿ քարտուղար։ Բազմիցս ենթարկվել է դատական հետապնդումների և բանտային կալանքի։ Մահացել է բանտում։ Ռուսոյի կամքի համաձայն, նրա աճյունը տեղափոխվել է Սովետական Միություն։ Թաղված է Կարմիր հրապարակում՝ Կրեմլի պատի մոտ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  Biographical Dictionary of the American Left — 1986.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| CiNii: DA08549232 · GND: 1051305993 · ISNI: 0000000082605126 · LCCN: n86866867 · NLA: 36091939 · NUKAT: n2016157097 · VIAF: 70434116 · WorldCat VIAF: 70434116 |

 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 10, էջ 103)։*  |
**Վիկտոր Ալեքսանդրովիչ Տիխոմիրով** (1889 - 1919), Ռուսաստանում հեղափոխական շարժման մասնակից։ Կոմունիստական կուսակցության անդամ 1905 թվականից։

Ծնվել է վաճառականի ընտանիքում։ Հեղափոխական շարժմանը հարել է Կազանի ռեալական ուսումնարանում սովորելիս։ Կուսակցական աշխատանք է կատարել Կազանում, Մոսկվայում, Ֆինլանդիայում, Պետրոգրադում։ «Պրավդա» թերթի ստեղծման մասնակից, 1912 թվականից՝ նրա աշխատակից։ Բազմիցս ձերբակալվել և աքսորվել է, եղել է տարագրության մեջ։ Մասնակցել է Փետրվարյան հեղափոխությանը (1917 թվական)։ Մարտին գործուղվել է Կազան՝ տեղի կուսակցական կազմակերպությունը վերականգնելու, եղել է ՌՍԴԲ(բ) կ կոմիտեի անդամ։ ՌՍԴԲ(բ) կ VI համագումարի պատգամավոր։ 1917 թվականի հոկտեմբերյան օրերին աշխատել է ՌՍԴԲ(բ) կ Մոսկվայի կոմիտեի ռազմական բյուրոյում, ապա եղել է Մոսկվայի սովետի բոլշևիկյան ֆրակցիայի քարտուղար, 1918 թվականին՝ Ներքին գործերի ժողկոմատի կոլեգիայի անդամ, սովետական միլիցիայի կազմակերպիչներից։ 1919 թվականի հունվարից աշխատել է Կազանում։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 12, էջ 6)։*  |
**Արկադի Անատոլիի Նովիկով** (ռուս.՝ Арка́дий Анато́льевич Но́виков, հուլիսի 25, 1962(1962-07-25), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուսաստանյան ձեռնարկատեր, ռեստորատոր, Վլադիմիր Պուտինի հավատարմատար անձ։

Կենսագրություն
--------------

Արկադի Նովիկովը ծնվել է 1962 թվականի հուլիսի 25-ին Մոսկվայում։ Ավարտել է № 174 խոհարարական ուսումնարանը (2005 թվականին ձևափոխվել է և դարձել Ծառայությունների ոլորտի քոլեջ № 44)։

* 5 տարի աշխատել է «Ունիվերսիտետսկի» ռեստորանի խոհարարի պաշտոնում։
* «Հավանա» ռեստորանում աշխատել է գլխավոր խոհարարի տեղակալ։
* Գլխավոր խոհարար «Օլիմպիյսկիյե օգնի» ռեստորանում։
* 1990 թ.-ից աշխատում է Գորկու անվան մշակույթ և հանգստի կենտրոնական այգում Ստաս Նամինի կողմից բացված «Hard Rock Cafe»-ի գլխավոր խոհարար։
* 1992 թվականին Նովիկովը բացում է իր առաջին «Սիրենա» ռեստորանը։
* 1996 թվականին բացում է ռուսական խոհանոցի հետխորհրդային «Ցարսկայա օխոտա» ռեսրոտանը։
* 1996 թվականին «Յոլկի-Պալկի» տրակտիրի բացումը, որը տարիների ընթացքում դարձել է ռուսական խոհանոցի դեմոկրատական ռեստորանների խոշորագույն ռուսաստանյան ցանցը։
* 1997 թվականին «Բելոյե սոլնցե պուստինի» ռեստորանի բացումը։
* 2002 թվականին «Բիսկվիտ» ռեստորանի բացումը։

Դրանց հաջորդում են «Vogue café», «Գալերեա», «Վեսնա» ռեստորանների բացումը։

1992 թվականին տարբեր ռեստորատորների և ներդրողների հետ միասին Արկադի Նովիկովը ստեղծում է ավելի քան 30 ռեստորանային նախագիծ, որոնց թվում են. «Ցարսկայա օխոտա», «Սիրենա», «Ուզբեկստան», «Սիր», «Մարկետ», «Վանիլ», Vogue-café, «Գալերեա», Cantinetta Antinori, «Բիսկվիտ», China Club, «Բարաշկա» ռեստորանները, նաև ցանցային նախագծեր բնօրինակ կոնցեպցիաներով դեմոկրատական սեգմենտում, որոնք են. «Յոլկի-Պալկի», «Մալենկայա Յապոնիա», «Պյատ զվյոզդ», «Սուշի Վյոսլա», «Քիշ-Միշ», «Յոլկի Պալկի պո…».

2002 թվականին կազմակերպել է «Ագրոնոմ» կոչվող սեփական ջերմոցային տնտեսությունը։ 2005 թ.-ից զբաղվում է Novikov բրենդի տակ էկոլոգիապես մաքուր արտադրանքի ստեղծման և առաջ շարժման գործով։

2012 թվականին նախատեսված է «Մոսկվա» հյուրանոցում Նովիկովի ռեստորանի բացումը։

Հետաքրքիր փաստեր
----------------

2008 թվականին Արկադի Նովիկովը ձեռք է բերել €26 միլիոն Fontanelle վիլլան, որը նախկինում պատկանում էր իտալացի դիզայներ Ջաննի Վերսաչեին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Արկադի Նովիկովը ասել է, որ առաջին անգամ չէ Պուտինի հավատարմատար անձ հանդիսանում

Արտաքին հղումներ
----------------

* Արկադի Նովիկովի ընկերությունների խմբի պաշտկայք
**Նադյա Հասնաու** (արաբ․՝ نادية حسناوي‎‎, հունիսի 10, 1963(1963-06-10), Նորվեգիա), նորվեգացի հեռուստամեկնաբան, ծնունդով մարոկացի։ 2010 թվականին Էրիկ Սոլբաքենի և Նըջի Հադիի հետ վարել է Նորվեգիայի մայրաքաղաք Օսլոյում կայացած Եվրատեսիլ 2010 երգի մրցույթը։

Հասնաուն ծնվել է Մարոկկոյում․ մայրը՝ նորվեգուհի է, հայրը՝ մարոկացի։ Մորական կողմի պապը Տնտեսագիտության բնագավառում Նոբելյան մրցանակակիր Ռագնար Ֆրիշն է։ Երբ 4 տարեկան էր, ծնողներն ամուսնալուծվեցին, և նա մոր հետ տեղափոխվեց Նորվեգիա։ Օսլոյում հաճախում էր կաթոլիկ ֆրանսիական խիստ մանկապարտեզ, այնուհետև ֆրանսիական դպրոց մինչև 4-րդ դասարանը։ 18 տարեկանում դարձավ Նորվեգիայի քաղաքացի։ 1991 թվականին ամուսնացավ դերասան Քիմ Հոգենի հետ։

1980-ականներին պարուհի էր։ 1993-2004 թվականներին աշխատում էր TV2 հեռուստատեսությունում՝ հյուրընկալելով God morgen, Norge and Jakten på det gode liv հաղորդումները։ 2003 թվականին *Հասնաու* հեռուստաշոուի հաղորդավարուհին էր։ 2004 թվականին միացավ Նորվեգիայի հեռարձակողների միությանը՝ վարելով Kvitt eller dobbelt շոուն, ինչպես նաև այլ շոուներ՝ կապված Եվրատեսիլ երգի մրցույթի հետ։ Խոսում է անգլերեն, ֆրանսերեն, իտալերեն և նորվեգերեն։

Եվրատեսիլ
---------

Հասնաուն առաջին անգամ առնչվեց Եվրատեսիլին 1992 թվականին, երբ Նորվեգիայի հեռարձակողների միության ռադիոյին մեկնաբանություններ էր տալիս 1992 թվականի մրցույթի մասին։

2004 թվականին Հասնաուն վարում էր Մանկական Եվրատեսիլ երգի մրցույթը Նորվեգիայի Լիլեհամեր քաղաքում։ Հասնաուն վարել է նաև այնպիսի փառատոններ, ինչպիսին է Երիտասարդական Մելոդի Գրան Պրին։

2005 թվականին Հասնաուն Նորվեգիայի կողմից Յան Թեյգենի հետ շնորհավորեց Եվրատեսիլ երգի մրցույթի 50-ամյակի կապակցությամբ։

Հասնաուն 2010 թվականի մայիսին Էրիկ Սոլբաքենի և Հեդի Նիեի (Haddy Jatou N'jie) հետ վարում էր Եվրատեսիլ երգի մրցույթը Բերում կոմունայում։ Նա ներկայացնում էր նաև Նորվեգիայի քվեն 2011 և 2012 թվականի մրցույթներին.։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Store norske leksikon(նորվ.) — 1978. — ISSN 2464-1480
2. ↑
3. ↑
4. ↑  «Nadia Hasnaoui: Jegeren etter det gode liv». *Coop Mega*. Արխիվացված է օրիգինալից 2007 թ․ օգոստոսի 13-ին. Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 23-ին.
5. ↑  Bjånesøy, Kjartan Brøgger (2004 թ․ փետրվարի 9). «Fortsatt glimt i øyet». *Dagbladet*.
6. 1 2  Smith-Meyer, Trond (2009 թ․ նոյեմբերի 9). «Nadia Hasnaoui». *Store norske leksikon*.
7. ↑  Bakker, Sietse (2010 թ․ մարտի 10). «Nadia, Haddy and Erik to host 2010 Eurovision Song Contest». European Broadcasting Union. Վերցված է 2010 թ․ մարտի 10-ին.
8. ↑  «Running order for the voting tonight». European Broadcasting Union. Վերցված է 2012 թ․ մայիսի 26-ին. Due to an unknown reason as yet, Georgia did not reveal their votes, leaving only 41 countries voting in total.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AlloCiné · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BIBSYS: 99058748 · ISNI: 0000000360940144 · VIAF: 223405406 · WorldCat VIAF: 223405406 |

 |
**Հնձվորները հանգստանում են ցորենի դաշտում** (անգլ.՝ Reapers Resting in a Wheat Field), ամերիկացի իմպրոսիոնիստ նկարիչ Ջոն Սինգեր Սարջենթի 19-րդ դարի վերջում ստեղծած կտավներից։ Կտավ յուղաներկով ստեղծված աշխատանքում պատկերված է Բրոդվեյ (Վուստերշիր) գյուղի մոտակայքի ցորենի դաշտը։

Նկարն ընդգրկված է Մետրոպոլիտեն թանգարանի հավաքածուում։

Նկարագրություն
--------------

Նկարում պատկերված են անգլիացի հնձվորները, որոնք ցորենի բերհավաքի ժամանակ հանգստանում են արտում։ Հնձվորները նստած են կիսաշրջանով՝ մանգաղները խրած գետնին։ Ցորենի դաշտում կուտակված դեզերից ակնհայտ է, որ բերքահավաքը լավ է ընթանում։ Հետնաֆոնում երկինքն ամպամած է, կանաչ ծառերի շարքը հակադրվում է դեղին ցորենի արտին։ Նկարիչը կտավը ստեղծել է մեծ, ալիքավոր վրձնահարվածներով, ոճ, որը համահունչ է Սագենթի իմպրեսիոնիստական հակումներին։ Վառ ներկապնակն արտացոլում է կեսօրվա արևի ջերմությունը, իսկ Սարջենթի մանգաղաձև վրձնահարվածներն ու իմպրեսիոնիստական տեխնիկան ընդգծում են հնձվորների գործիքներն ու աշխատանքը։

1885 թվականի աշունը Սարջենթը անց է կացրել Հարավային Անգլիայի Քոթսուոլս բնակավայրում, որը հայտնի էր անգլիացի ու ամերիկացի արվեստագետներով ու գրողներով, որտեղ էլ ստեղծել է կտավը։ Լանդշաֆտային կտավը փոխանցում է նկարչի գյուղական հովվերգության հաճույքները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6
2. 1 2
3. 1 2 3  «Reapers Resting in a Wheat Field». *www.metmuseum.org*. Վերցված է 2018 թ․ հունիսի 8-ին.
4. ↑  «"Reapers Resting in a Wheat Field" by John Singer Sargent». *www.victorianweb.org*. Վերցված է 2018 թ․ հունիսի 8-ին.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
**Ջոն Սինգեր Սարջենթի նկարներ** |
| --- |
|  |
| 
 Արաբ կին (ջրաներկ) **·**  Էդվարդ Դարլի Բոյթի դուստրերը  **·**  Էլ Խալեո  **·**  Փողոց Վենետիկում  **·**  Տիկին Իքսի դիմանկարը  **·**  Մեխակ, շուշան, շուշան, վարդ  **·** Հնձվորները հանգստանում են ցորենի դաշտում  **·**  Էլեն Տերրին որպես լեդի Մակբեթ  **·**  Եգիպտացիները Նեղոսից ջուր են հանում  **·** Ականջօղերով եգիպտացի կինը  **·**  Տիկին Հյու Համերսլի (նկար) **·**  Ուինդհեմ քույրերը. լեդի Էլկո, տիկին Ադեյն և տիկին Թեննանթ **·**  Գազից թունավորում **·** Սքանչելի լեռան ջրանկար |

 |