**Վառնա լիճ** (բուլղար․՝ Варненско езеро), ամենախոշոր և ամենախոր ծովախորշը (լիման) Բուլղարիայի սևծովյան ափում։ Գտնվում է Վառնա քաղաքի մերձակայքում, արհեստական նավարկելի ջրանցքներով միացած է Վառնայի ծոցին և Բելոսլավյան լճին։

1950 թվականի մարտի 16-ին Վառնա լիճը, Ստալինի լեռնագագաթի (նախկինում Մուս-Ալլայի լեռնագագաթ) տարածքում գտնվող մի խումբ լեռնային լճերի հետ միասին, վերանվանվել է Ստալինյան լճեր (մինչև 1956 թվականը)։ 1972 թվականին լճից ոչ հեռու հայտնաբերվել է Վառնայի գերեզմանատունը։

Առանձնահատկություններ
---------------------

Լճի մակերեսը 17 կմ² է, խորությունը՝ 9,5-19 մետր։ Լճի ջերմաստիճանը և աղիության մակարդակը կախված են լիճ լցվող ծովային ջրից։ Գարնանը աղիությունը նվազում է, իսկ ամռանը և աշնանը՝ աճում։ Որոշ տեղերում ջրի մակերեսը տաքանում է մինչև +25 °C, մակերևույթի տարեկան միջին ջերմաստիճանը մոտ +14 °C է, իսկ ջրի հատակին ջերմաստիճանը ոչ ավելի է, քան +8 °C: Աղի ջրի գերակշռության հետ կապված լճում բնակվում են միայն ծովային ձկնատեսակներ.:

Աշխարհագրական դիրք
------------------

Վառնա լիճը ունի տեկտոնական ծագում, այն ձևավորվել է Պլեյստոցենի դարաշրջանում Պրովադիսկա գետաբերանից։ Արևմուտքից լիճն արհեստական ջրանցքով միացած է Բելոսլավյան լճին, որտեղ գտնվում է Վառնա նավահանգստի արևմտյան տերմինալը (բուլղար․՝ Терминал Варна Запад)։ Արևելքում Սև ծովից այն առանձնացված է ավազոտ երկու կիլոմետրանոց ժապավենով, որն ընդարձակվում է տարեց տարի։ Հարավային ափը կտրուկ է և բարձր, իսկ հյուսիսայինը՝ հարթ։ Վառնա լճի հատակը ծածկված է տիղմի շերտով, որոշ տեղերում այն հասնում է 30 մետրի։ Հատակի ամենախորը տեղերը ծածկված են ծծմբաջրածնային ցեխով, որն օգտագործվում է ցեխաթերապիայի նպատակով։ Մինչև 20-րդ դարը լճի ջուրը ծով էր հոսում Վառնա գետով, բայց Վառնա նավահանգստի (բուլղար․՝ терминал Варна Изток) արևելյան տերմինալի կառուցումից լճի չորացումից հետո 1906-1909 թվականներին լճից մինչև ծով փորվեց նավարկելի ջրանցք, ինչը հանգեցրեց լճում ջրի մակարդակի անկման և 1,4-1,5 մետր բարձրությամբ ծովային ջրերի ներխուժման, որի պատճառով ջուրը աղի դարձավ։ Ավելի ուշ՝ դեպի հարավ նոր նավարկելի ջրանցք փորվեց, 12 մետր խորությամբ. իսկ 1976 թվականին ջրանցքների վրա գցվեց Ասպարուխով կամուրջը, որը միացնում էր լիճը Վառնայի ծոցին։

Գետեր, որոնք թափվում են Վառնա լիճ..

* Պրովադիսկա
* Դևնյա (բուլղար․՝ Девня)
* Իգնատևսկատա (բուլղար․՝ Игнатиевската)
* Կոնստանտինովսկա (բուլղար․՝ Константиновска)
* Պեյներջիսկի հեղեղատ (բուլղար․՝ Пейнерджикски дол)

Լճի հյուսիսային ափին տեղակայված են Էզերովո և Կազաշկո գյուղերը։



Վառնայի ծովախորշի և Բելոսլավյան ու Վառնայի լճերի տեղագրություն
Վառնայի ծովախորշի և Բելոսլավյան ու Վառնայի լճերի տեղագրություն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Варненское озеро // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.
2. ↑  Золотова М. (2004). «Варненский некрополь эпохи халколита» (ռուսերեն). Varna.info.bg. Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ հուլիսի 6-ին. Վերցված է 2014 թ․ օգոստոսի 12-ին. `{{cite web}}`: External link in ``|publisher=`` (օգնություն)
3. 1 2 3  Золотова М. (2003). «Варненское озеро» (ռուսերեն). Varna.info.bg. Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ հուլիսի 6-ին. Վերցված է 2014 թ․ օգոստոսի 12-ին. `{{cite web}}`: External link in ``|publisher=`` (օգնություն)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Varna Lake in World Lake Database Արխիվացված 2019-08-03 Wayback Machine

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Վառնա (լիճ)» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · Wikimapia |

 |