**Կատյա Բելիլլո** (իտալ.՝ Katia Bellillo, փետրվարի 17, 1951(1951-02-17), Ֆոլինո, Պերուջա, Ումբրիա, Իտալիա), իտալացի կոմունիստ քաղաքական գործիչ, տարածաշրջանային գործերի նախարար Մասսիկո Դ’Ալեմայի առաջին և երկրորդ կառավարությունների շրջանում (1998-2000), հավասար հնարավորությունների ապահովման նախարար Ամատոյի կառավարության երկրորդ շրջանում (2000-2001)։

Կենսագրություն
--------------

Կատյա Բելիլլոն ծնվել է 1951 թվականի հունվարի 17-ին Ֆոլինոյում։ Մանկավարժական բարձրագույն կրթություն է ստացել Պերուջայի համալսարանում։ 1976-1985 թվականներին եղել է Ումբրիայի շրջանային խորհրդի անդամ Կոմունիստական կուսակցության խմբակցությունից, անդամակցել է Պերուջայի կոմունաների խորհրդին, ընդգրկված է եղել Պերուջա պրովինցիայի հասարակական տրանսպորտը կառավարող Asp ընկերության տնօրենների խորհրդում և Ումբրիայի առողջապահական տեղական կառավարման ղեկավարության կազմում։ Եղել է Պերուջայի շրջանային վարչության փոխնախագահն ու ասեսորը՝ պատասխանատվություն կրելով սոցիալական ոլորտի համար։ Կոմունիստական կուսակցության ինքնալուծարումից հետո դարձել է Կոմունիստական վերածնունդ, այնուհետև Իտալական կոմունիստների կուսակցության անդամ։

1998 թվականի հոկտեմբերի 22-ից մինչև 1999 թվականի դեկտեմբերի 22-ը՝ Մասսիկո Դ’Ալեմայի առաջին կառավարության շրջանում, եղել է տարածաշրջանային գործերի նախարար, նույն պաշտոնն է զբաղցրել նաև Դ’Ալեմայի երկրորդ կառավարության շրջանում՝ մինչև 2000 թվականի ապրիլի 25-ը։ 2000 թվականի ապրիլի 25-ից մինչև 2001 թվականի հունիսի 11-ը՝ Ամատոյի կառավարության երկրորդ շրջանում, հավասար հնարավորությունների ապահովման անպորտֆել նախարար։

2001 թվականի հունվարի 30-ից՝ Բրունո Վեսպի Porta a Porta հեռուստահաղորդման եթերում Ազգային ալյանս կուսակցության պատգամավոր Ալեսանդրա Մուսոլինիի հետ ունեցած վիճաբանությունից հետո (բախումն ուղեկցվել է բանավոր մեղադրանքներով և ֆիզիկական գործողություններով), որպես նախարար հայտնվել է հասարակության ուշադրության կենտրոնում։

2001-2006 թվականներին Պատգամավորների պալատի 14-րդ գումարման անդամ Կոմունիստական կուսակցության Խառը խմբակցության խմբից, իսկ 2006-2008 թվականներին՝ Պալատի 15-րդ գումարման պատգամավոր «Իտալական կոմունիստներ» խմբակցությունից։

Բելիլլոն աջակցել է 2005 թվականին Իտալիայում վերարտադրողական օժանդակ տեխնոլոգիաների տարածման հարցով ռեֆերենդումի անցկացմանը։ Դերասանուհի Սաբրինա Ֆերիլլին, ինչպես և Բելիլլոն, մասնակցել է այդ հարցին դրական պատասխան տալու քարոզարշավին, սակայն հետո հայտարարել է, որ ինքն անձամբ կգերադասեր որդեգրումը։ Բելիլլոն դերասանուհուն հրապարակայնորեն մեղադրել է անսկզբունքայնության և ագահության մեջ, քանի որ իբր նա գումար էր ստացել ռեֆերենդումը պատրաստելիս սոցիալական գովազդի նկարահանումների համար, չնայած չի աջակցել նրա նպատակներին։ Սկսվել է բազմամյա վիճաբանություն, որի ընթացքում Բելիլլոն հրաժարվել է ներողություն խնդրել, իսկ վիրավորված դերասանուհին նրա դեմ պաշտոնական հայց է ներկայացրել։ 2008 թվականի հոկտեմբերին Բելիլլոն խորհրդարանին է դիմել իր անձեռնմխելիությունը հաստատելու համար, քանի որ միջադեպը տեղի էր ունեցել իր՝ պատգամավոր եղած ժամանակ, և այն ստացել է։

Բելիլլոն կոնֆլիկտի մեջ է մտել նաև Օլիվիերո Դիլիբերտոյի հետ՝ նրան մեղադրելով ավտորիտարիզմի մեջ, իսկ 2008 թվականին՝ Իտալական կոմունիստներ կուսակցության 5-րդ համագումարում, առաջարկել է ղեկավարների ընտրության իր ցուցակը, որն ստացել է պատգամավորների 12 %-ի աջակցությունը։ Այդ պարտությունից հետո նա Ումբերտո Գուիդոնի հետ ստեղծել և գլխավորել է «Միավորել ձախերին» կուսակցությունը (Unire la sinistra): Հիմնադիր համագումարը տեղի է ունեցել 2009 թվականի փետրվարի 8-ին, բայց արդեն 2009 թվականի դեկտեմբերի 20-ին նոր կազմակերպությունը դարձել էր այն չորսից մեկը, որոնց հիմքի վրա ձևավորվել է «Բնապահպանության ազատության ձախեր» կուսակցությունը։ 2010 թվականին Բելիլլոն լքել է այդ կուսակցությունը՝ իր որոշման համար բացատրություն ներկայացնելով հոգնածությունը «եղբայրասպան» պայքարից և հայտարարելով, որ նախընտրում է քաղաքական ձախ սպեկտրի համար դառնալ «քոչվոր»։ 2018 թվականին ներկայացրել է ձախ թևի «Ժողովրդի իշխանություն» կոալիցիայի «Արմատական սոցիալական շարժումը»։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Katia Bellillo. Ministro per le Pari Opportunità" (in իտալերեն). la Repubblica. Retrieved 2016 թ․ հուլիսի 6.
2. ↑  "Katia Bellillo". *Incarichi di governo* (in իտալերեն). Camera dei Deputati (Portale storico). Retrieved 2016 թ․ հուլիսի 5.
3. ↑  Matteo Tonelli (2001 թ․ հունվարի 31). "Calci e insulti il duello è servito" (in իտալերեն). la Repubblica. Retrieved 2016 թ․ հուլիսի 5.
4. ↑  Alessandra Longo (2009 թ․ փետրվարի 17). "La compagna Ferilli tradita dal Pd. "La Belillo mi insultò, l'avete difesa"" (in իտալերեն). la Repubblica. Retrieved 2016 թ․ հուլիսի 5.
5. ↑  Giorgio Dell’Arti (2013 թ․ հոկտեմբերի 8). "Katia Bellillo". *Cinquantamila giorni* (in իտալերեն). Corriere della Sera. Արխիվացված է the original 2016 թ․ օգոստոսի 28-ին. Retrieved 2016 թ․ հուլիսի 3. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
6. ↑  "Europee/ Viaggio nella galassia della sinistra" (in իտալերեն). Affari Italiani. 2009 թ․ մայիսի 1. Արխիվացված է the original 2016 թ․ սեպտեմբերի 17-ին. Retrieved 2016 թ․ հուլիսի 6. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
7. ↑  *Paola Bordandini* La spada di Vendola: una risorsa o un problema per il centrosinistra?. — Donzelli Editore, 2013. — P. 15. — ISBN 9788860368393
8. ↑  "La Bellillo abbandona SEL: sono "nomade della sinistra". Stanca di lotte fratricide, lavorerà per una casa comune" (in իտալերեն). UmbriaLeft. 2010 թ․ ապրիլի 19. Retrieved 2016 թ․ հուլիսի 6.

Արտաքին հղումներ
----------------

* "Katia Bellillo". *Gruppi parlamentari* (in իտալերեն). Camera dei Deputati (Portale storico). Retrieved 2016 թ․ հուլիսի 5.
* "Katia Bellillo". *XIII Legislatura 1996-2001: Dati anagrafici e incarichi* (in իտալերեն). Senato della Repubblica. Retrieved 2016 թ․ հուլիսի 5.
* "Ընդհարում Ալեսանդրա Մուսոլինիի հետ" (in իտալերեն). DailyMotion. Retrieved 2016 թ․ հուլիսի 5.