recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Սայադյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Լևոն Հակոբի Սայադյան** (նոյեմբերի 9, 1949(1949-11-09) - 2014), հայազգի խորհրդային մարզիկ, շաշիստ, գրոսմայստեր, 1982 թվականի ԽՍՀՄ փոխչեմպիոն և 1983 թվականի ԽՍՀՄ չեմպիոն։

Մարզական կարիերա
----------------

Լևոն Սայադյանը մանկուց զբաղվել է սիրողական շաշկիով։ 15 տարեկանում մեկնել է Երևան, որտեղ պիոներների պալատին կից՝ վարպետ Վլադիմիր Թումանյանի գլխավորությամբ սկսել է զբաղվել պրոֆեսիոնալ շաշկիով։ Հետագայում նրա մշտական մարզիչն է դարձել Արմեն Մարությանը։

Համամիութենական պատանեկան թիմային մրցումներին մասնակցելու համար Լևոն Սայադյանն ընդգրկվել է ՀԽՍՀ ազգային հավաքականի կազմում։ Մրցումների ժամանակ մեծահասակների կազմում ոչ-ոքի է խաղացել ԽՍՀՄ փոխչեմպիոն Վիկտոր Լիտվինովիչի հետ։ Հետագայում Սայադյանը Արհմիությունների համամիութենական կենտրոնական խորհրդի երիտասարդական մրցաշարում զբաղեցրել է 5-րդ տեղը։

1967 թվականին Երևանում տեղի ունեցած ԽՍՀՄ առաջնության կիսաեզրափակիչ մրցաշարում 18-ամյա Լևոն Սայադյանը հաղթող է ճանաչվել։ Նա լրացրել է վարպետության նորմը և իրավունք ստացել մասնակցելու Ալմա Աթայում անցկացվող Համամիութենական առաջնության եզրափակիչին։

Հետագայում Սայադյանը բազմիցս դարձել է Հայկական ԽՍՀ չեմպիոն՝ ինչպես «Շաշկի 64», այնպես էլ «Շաշկի 100» մարզաձևերում։ Բանակային մարզական ակումբում հանդես եկող Լևոն Սայադյանը հինգ անգամ դարձել է ԽՍՀՄ զինված ուժերի անհատական առաջնությունների հաղթող և ԽՍՀՄ զինված ուժերի կազմում երկու անգամ նվաճել ԽՍՀՄ գավաթը։

1982 թվականի ԽՍՀՄ առաջնությունում նա նվաճել է արծաթե մեդալ՝ զիջելով Ալեքսանդր Կանդաուրովին։

1983 թվականին Տալլինում կայացած ԽՍՀՄ առաջնությունում, որին մասնակցել են 5 գրոսմայստեր, Սայադյանը մրցաշարի ավարտին և վերջին տուրում միավորներով հավասարվել է առաջատար Վիտալի Գաբրիելյանին (Բաքու)։ Կրկնակի հաղթանակների քանակով Սայադյանն առաջ է անցել Գաբրիելյանից և դարձել ԽՍՀՄ չեմպիոն։

ԽՍՀՄ փլուզումից հետո 1992 թվականնին Լևոն Սայադյանը Հայաստանը ներկայացրել է Պոդոլսկում անցկացված ռուսական շաշկու աշխարհի առաջնությունում, որտեղ զբաղեցրել է 10-րդ տեղը։

Հետագայում ապրել է Ստավրոպոլի երկրամասի Միխայլովսկ քաղաքում։

Լևոն Սայադյանը մահացել է 2014 թվականի ապրիլի 14-ի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Первый гроссмейстер Армении, издание=Шашки, год=1986․ номер=3, страницы=13
2. ↑  Чемпионы СССР по русским шашкам среди мужчин
3. ↑  Праздник шашек в старом Таллине // Шашки. — 1984. — № 3. — С. 6—
4. ↑  "Там шашки в дамки продвигались" (PDF). *Пятигорская правда*. 29 октября 2009. Արխիվացված է the original (PDF) 2017 թ․ դեկտեմբերի 24-ին. Retrieved 2017 թ․ դեկտեմբերի 23. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)   
 А. Старостин. (19 января 2012). "Турнир по шашкам в Кисловодске". Retrieved 2017 թ․ դեկտեմբերի 23.
5. ↑  Александр Кандауров (6 апреля 2014). "Не стало Левона Саядяна ..." *Шашки в России*. Retrieved 2017 թ․ դեկտեմբերի 22.
**Լատտե-արտ** (իտալ.՝ latte art՝ «կաթ» + «արվեստ»), փրփրեցված կաթն էսպրեսոյի վրա լցնելու հատուկ եղանակ, ինչի շնորհիվ սուրճի մակերեսին տարատեսակ զարդանախշեր են ստեղծվում։ Ինչպես նաև նախշը կարող է ստեղծվել փրփուրի վերին շերտի վրա սովորական նկարչության միջոցով, օրինակ՝ ատամնափայտիկով կամ այլ սուր առարկայով։ Լատտե-արտը պահանջում է կաթի և սուրճի հարաբերակցության ճշգրիտ պահպանում։

Սեղմ նկարագիր
-------------

Կաթը պատրաստման ընթացքում է: Լատտե-արտի համար չափազանց փրփրոտ է:
Լատտե-արտի ստեղծման գործընթաց
Կաթը հարվում է սահմանված ձևով՝ մինչև 65—67 °C ջերմաստիճանին հասնելը։ Արդյունքում պետք է ստացվի միասեռ փրփուր՝ կրեմի կոնսիստենցիայով։ Կաթի նախապատրաստումն այն է, որ այն հասցվում է այն ջերմաստիճանին, որի դեպքում տարանջատվում է փրփուրի որոշակի քանակ։ Կաթը սուրճի մեջ լցնելու դեպքում կաթի փրփուրը խառնվում է սուրճի հետ և ձևավորում պաճուճալի նախշեր։ Նկարի ձևավորման ընթացքը պահվում է բարմենի խիստ հսկողության ներքո։ Կաթը պետք է լինի առանց մեծ պղպջակների։

Էսպրեսոյի քանակը ևս շատ կարևոր է, սուրճը պետք է պատրաստվի 20-30 վայրկյանների ընթացքում, որպեսզի գույնը դառնա կարմրաշագանակագույն։

Ոճեր
----

Առավել տարածված ոճ է հանդիսանում «Վարդազարդ»-ը (նկարազարդման վրա), այն հիշեցնում է ծաղիկ կամ տերև։ Բարմենը, կաթը լցնելով, կաթով լի սափորը մի կողմից մյուս կողմն է շարժում, ինչի շնորհիվ թերթիկներ են ստացվում։ Բաժակը գտնվում է թեքության վրա, և այդ վիճակում դրա մեջ է լցվում կաթը, դրա արդյունքում փրփուրն անհամաչափ է բարձրանում, և թերթիկները տարբեր մեծության են ստացվում։ Հետո՝ վերջնարդյունքում, բարմենը կաթի վրայով՝ ներքևից վերև, բարակ գիծ է անցկացնում՝ դրանով հանդերձ ձևավորելով ծաղկի ցողունիկ։

Լատտե-արտում գոյություն ունեն 3 հիմնական ֆիգուրաներ՝ ծաղիկ, խնձոր և սիրտիկ։ Մնացյալը ածանցվում է այդ երեքից։

Տես նաև
-------

* Սուրճ
* Էսպրեսո
* Լատտե
* Կապուչինո
* Մելանժ
* Մոկկո

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Imam, Febri. "Latte Art Guide". CoffeeGeek. Արխիվացված է the original 2011 թ․ օգոստոսի 2-ին. Retrieved 2011 թ․ հոկտեմբերի 26.
2. ↑  "Rate my Rosetta". Rate my Rosetta. Արխիվացված է the original 2011 թ․ հոկտեմբերի 29-ին. Retrieved 2011 թ․ հոկտեմբերի 26.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Լատտե-արտ տեխնիկայի մանրամսն նկարագրությունը լուսանկարով
* Լատտե-արտ՝ սրճային երևակայության թռիչքը Archived 2018-10-22 at the Wayback Machine.
**«Խաղաղության երեխաները»** (ռուս.՝ «Дети мира»), հուշարձան Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում, քաղաքի տեսարժան վայրերից մեկը, որը 1990 թվականին տեղադրվել է Բարեկամության զբոսայգում, Լենինգրադյան խճուղի, 90 հասցեում, մետրոյի «Ռեչնոյ վոկզալ» կայարանի հարևանությամբ։

Պատմություն
-----------

«Խաղաղության երեխաները» քանդակագործական հորինվածքը տեղադրվել է 1990 թվականին Բարեկամության զբոսայգում։ Այն ինքնատիպ նվեր է քանդակագործ Անտի Նուվոնենից Հելսինկի քաղաքից։ Նուվոնենը ծնվել է 1937 թվականին Վիբորգ քաղաքում, որն այդ ժամանակ Ֆինլանդիայի կազմում էր։ Նա առաջին հերթին հայտնի է ֆիննական մետաղադրամների վրա թեմատիկ բնապատկերներով։ 1971 թվականին նա դարձել է Գեղարվեստի ֆիննական պետական մրցանակի դափնեկիր՝ մի շարք վերացական քանդակների համար։ Անտի Նուվոնենը քանդակագործության փորձագետների ֆիննական ասոցիացիայի անդամներից է և բազմաթիվ մրցույթների մրցանակակիր։

«Խաղաղության երեխաները» հուշարձանն ընծայվել ի պատասխան 1983 թվականին Հելսինկիի Բարեկամության զբոսայգում տեղադրված Յ. Կիրյուխինի «Խաղաղություն ամբողջ աշխարհին» ռուսական հուշարձանի։ «Խաղաղություն ամբողջ աշխարհին» հուշարձանը «Ժողովուրդների բարեկամության հուշարձանի» պատճենի փոփոխված անալոգի մի մասն է, որը պատկերում է գյուղացիների և ազատարարների հանդիպումը։ Այն նվիրվել է 1948 թվականին կնքված խորհրդա-ֆիննական բարեկամության, համագործակցության և փոխադարձ օգնության պայմանագրի 35-ամյակի կապակցությամբ։

Նկարագրություն
--------------

Հուշարձանը բաղկացած է երեք պատկերաքանդակից՝ մոր, հոր, որի գրկում նորածին երեխա է, և դեռահասի։ Բրոնզե քանդակը բավականին վերացական է, ունի փոքր-ինչ անսովոր մակատեսք։ Հուշարձանը տեղադրվել է աստիճանաձև պատվանդանին, որի վրա ժամանակին փակցված էր համապատասխան ցուցատախտակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Скульптурная композиция "Дети мира"". Портал intomoscow. 2013 թ․ հուլիսի 13. Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2015 թ․ հունիսի 26. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Парк Дружбы". Геокэшинг. Retrieved 2015 թ․ հունիսի 26.
**Նատալի Կուկ** (անգլ.՝ Natalie Louise Cook, հունվարի 19, 1975(1975-01-19), Թաունսվիլ, Քվինսլենդ, Ավստրալիա), ավստրալիացի մարզուհի, որը հանդես է գալիս լողափնյա վոլեյբոլում։ 2000 թվականի օլիմպիական չեմպիոնուհի, առաջին ավստրալուհին, որը մասնակցել է հինգ օլիմպիական խաղերի։

Կենսագրություն
--------------

Մինչ սպորտային կարիերաի սկիզբը՝ պատրաստվում էր կյանքը կապել բժշկության հետ, բայց 1993 թվականին թողել է համալսարանը, որպեսզի կենտրոնանա լողափնյա վոլեյբոլի վրա։ Քերի Փոթարսթի հետ միասին մասնակցել է 1996 թվականի Օլիպպիական խաղերին, շահելով բրոնզե մեդալ։ Այդ նույն թվականին նրանք հաղթեցին Ճապոնիայում կայացած համաշխարհային շրջագայության փուլում։ Դադարելով խաղալ միասին, մինչև 2000 թվականը, վերամիավորվելուց հետո զբաղեցրին երրորդ տեղը՝ Ֆրանսիայի և Պորտուգալիայի համաշխարհային շրջագայության փուլում, այնուհետև մասնակցություն ունեցան Սիդնեյի 2000 թվականի օլիմպիական խաղերին։ Դառնալով խաղերի չեմպիոն, ստացել է Ավստրալիայի շքանշանի մեդալ։ Վոլեյբոլի միջազգային ֆեդերացիան Կուկին և Փոթարսթին ընդգրկել է տասնամյակի թիմում։

Տնային օլիմպիադայից հետո, Փոթարսթը ավարտեց կարիերան, իսկ Կուկը գտավ նոր թիմակից՝ Նիկոլ Սանդերսոնին։ Նրանք 2013 թվականին Ռիո դե Ժանեյրոում կայացած աշխարհի առաջնությանը նվաճել են բրոնզ մեդալ և 2013 թվականին համաշխարհային փուլի արդյունքում զբաղեցրել են 4-րդ տեղը։ Արդյունքում նրանք անցան 2004 թվականին օլիմպիական խաղերը՝ խաղում պարտվելով երրորդ տեղի համար։ Սանդերսոնի հետ նրանք խաղացել են մինչև 2006 թվականը, որից հետո Կուկի նոր թիմակիցը դարձավ Տամսին Բարնեթը։ Պեկինի Օլիմպիական խաղերում, Կուկը գրավեց հինգերորդ տեղը։ Լոնդոնի Օլիմպիական խաղերում, որը նրա համար վերջինն էր (այդ ժամանակ նա 37 տարեկան էր), խմբային փուլում 3 պարտություններից հետո զբաղեցրել է միայն 19-րդ տեղը։

Անձնական կյանք
--------------

2008 թվականի նոյեմբերին ոչ պաշտոնապես ամուսնացել է վոլեյբոլիստուհի Սառա Մաքսվելի հետ, որի հետ նա հանդիպել է 8 տարի շարունակ։ Ապրում է Բրիսբենում և ղեկավարում է լողափային վոլեյբոլի բնագավառում մասնագիտացված Sandstorm սեփական ընկերությունը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Australian Honours Search Facility
2. 1 2 3 4  Who's Who in Australia — 1906.
3. ↑  "Nat Cook". *Australian Olympic Committee* (in անգլերեն). Արխիվացված է the original 2018 թ․ օգոստոսի 28-ին. Retrieved 2017 թ․ հոկտեմբերի 12. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  Tom Snowdon (27 июня 2015). "Olympian adds to pressure on Government to follow US lead and legalise gay marriage". *www.couriermail.com.au* (in անգլերեն). Retrieved 2017 թ․ հոկտեմբերի 12.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Նատալի Կուկ – օլիմպիական վիճակագրությունը *Sports-Reference.com* կայքում (անգլ.)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Beach Volleyball Database · Olympic Channel · Ավստրալիայի օլիմպիական կոմիտե · ՄՕԿ |

 |
**Լարիսա Բաղդասարյան** (ապրիլի 5, 1993(1993-04-05), Երևան, Հայաստան), հայ դաշնակահար։

Կրթություն
----------

Լարիսա Բաղդասարյանը ծնվել է 1993 թվականի ապրիլի 5-ին, Երևանում։ Դաշնամուր նվագել է հինգ տարեկան հասակից։ 6 տարեկանում ընդունվել է Երևանի Էդուրադ Միրզոյանի անվան երաժշտական դպրոցի դաշնամուրային բաժին։ 2000-2010 թթ. սովորել է Երևանի Հ. Հայրապետյանի անվան թիվ 78 միջնակարգ դպրոցում։ 2003 թվականին ընդունվել է Երևանի Սայաթ-Նովայի անվան երաժշտական դպրոց։ 2007-2010 թվականներին սովորել է Երևանի Պյոտր Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոցում, 2010-2014 թվականներին՝ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի դաշնամուրային բաժնում։ 2014-2016 թվականներին սովորել է Ցյուրիխի կոնսերվատորիայի մագիստրատուրայում (պրոֆեսոր Կառլ Անդրեաս Կոլլի դասարան), 2017-2019 թվականներին` Ցյուրիխի կոնսերվատորիայի երաժշտական մանկավարժություն բաժնում։ Համերգներով և մրցույթներով հանդես է եկել Գերմանիայի, Շվեյցարիայի և Հայաստանի մի շարք քաղաքներում։

Մրցանակներ, փառատոներ
---------------------

* Է. Խաչատրյանի անվան պատանի երաժիշտ-կատարողների հանրապետական մրցույթ-փառատոնի 1-ին մրցանակ
* Երաժիշտ-կատարողների «Վերածնունդ» միջազգային 4-րդ մրցույթ-փառատոնի 1-ին մրցանակ, 2012
* 2013 թվականին Գերմանիայի Հալենբուրգ քաղաքում մասնակցել է «Երիտասարդ դասականներ» 4-րդ միջազգային մրցույթ-փառատոնին
* 2015 թվականին Շվեյցարիայի Ռայնաու քաղաքում մասնակցել է «Երիտասարդ դասականներ» 5-րդ միջազգային մրցույթ-փառատոնին

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Larisa Baghdasaryan, Biography
2. ↑  Larisa Baghdasaryan
3. ↑  "Լարիսա Բաղդասարյան". Արխիվացված է the original 2021 թ․ մայիսի 11-ին. Retrieved 2020 թ․ մայիսի 14.
**Նիկոլայ Գաստելլոյի հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник Николаю Гастелло), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակների անվանի օդաչու, Խորհրդային Միության հերոսՆիկոլայ Ֆրանցևիչ Գաստելլոյին, որը զոհվել է պատերազմի չորրորդ օրը` իր ինքնաթիռն ուղղելով ֆաշիստական տանկերի շարասյան վրա։ Հուշարձանը տեղադրվել է 1985 թվականին, Գաստելլոյի փողոցի սկզբնամասում (Սոկոլնիկի շրջան), Ռուսակովի փողոցի հետ խաչմերուկից ոչ հեռու։ Քանդակագործն է Բորիս Ալեքսեևիչ Մաչկովը (1931-1990)։

Նկարագրություն
--------------

Նիկոլայ Գաստելլոյի հուշարձանը բրոնզե կիսանդրի է։ Օդաչուի գլխին թռիչքային սաղավարտ է, ակնոց, իսկ քանդակի հետևից կրակի լեզվակներ են։ Կիսանդրին տեղադրվել է պատվանդանի վրա, որը պատրաստված է դեպի ներքև նեղացող գլանաձև սյան տեսքով։ Ներքևում երկու գրանիտե թևեր են։ Սյան վերևում կա խոշոր տառերով մակագրություն. «Գաստելլո»։

Հուշարձանի ստեղծման պատմություն
-------------------------------

Մի օր, զբոսնելով Գաստելլոյի փողոցով, քանդակագործ Բորիս Մաչկովը որոշեց, որ այնտեղ անհրաժեշտ է հուշարձան, որը կհավերժացնի օդաչու Գաստելլոյի հերոսական արարքը։ Շրջանային նիստում ներկայացվել է քանդակի նախագիծը, սակայն այն չի ընդունվել, արվել են մի շարք դիտողություններ։ Բորիս Մաչկովը հաշվի է առել բոլոր դիտողությունները և ստեղծել Գաստելլոյի կերպարը, որը մինչ օրս զարդարում է նույնանուն փողոցը։ Այս քանդակը, ինչպես նրա շատ այլ քանդակներ, նվիրել են Սոկոլնիկի թաղամասին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Памятник Н. Ф. Гастелло". Արխիվացված է the original 2019 թ․ մարտի 31-ին. Retrieved 2018 թ․ մարտի 28.
2. ↑  Քանդակագործի կրտսեր քրոջ` Նինա Անդրեևնայի հիշողություններից։

Արտաքին հղումներ
----------------

* "Памятник Николаю Гастелло". onfoot.ru. Արխիվացված է the original 2013 թ․ մայիսի 9-ին. Retrieved 2013 թ․ հոկտեմբերի 12.
**Սամարյան նավակ** (ռուս.՝ Самарская Ладья), քանդակային կոմպոզիցիա, Սամարայի տեսարժան վայրերից մեկը։ Իրենից ներկայացնում է 20 մետր բարձրությամբ բետոնե հսկայական կառույց, քաղաքի առափնյա մասում։ Կառուցվել է 1986 թվականին սամարացի ճարտարապետներ Անատոլի Յանկինի և Իգոր Գալախինի նախագծով։

Պատմություն
-----------

Կառուցվել է 1986 թվականին սամարացի ճարտարապետներ Անատոլի Յանկինի և Իգոր Գալախինի նախագծով, նվիրված է 1586 թվականին կայսր Ֆյոդոր Իոհանովիչի հրամանով հիմնադրված քաղաքի 400-ամյա հոբելյանին։

Հուշարձանի կառուցվածքը պատկերում է ալիքների վրա լողացող հինավուրց նավակ, որը ներկայացնում էր տարածաշրջանի պատմությունը, երբ Վոլգայի ափերով անցնում էին ռուս դյուցազունների և վաճառականների նավերը։ Սպիտակ ներկված քարակոթողը, տեղադրված էր այնպես, որ նավակի քթամասը ուղղված լիներ Ժիգուլևյան լեռների կողմը, որտեղից բացվում է Վոլգայի աջ ափի համայնապատկերը։

Գետափի այն հատվածը, որտեղ տեղադրված է հուշարձանը համարվում է տեղացիների հանգստի սիրված վայրերից մեկը։ Այստեղ են նշում տոները և քաղաքի համար նշանավոր օրերը։

Բացի այդ քարակոթողը համարվում է քաղաքի խորհրդանիշերից մեկը, նրա պատկերը կարելի է տեսնել համարյա բոլոր հուշանվերային արտադրանքների վրա։ Քաղաքի բնակիչների շրջանում անցկացված հարցման համաձայն Նավակը մտնում է քաղաքի տեսարժան վայրերի եռյակի մեջ, Փառքի հուշարձանից և առափնյա տարածքից հետո։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ""Ладья"" (in անգլերեն). gubernya63.ru. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 19.
2. ↑  "Монумент «Самарская ладья», Самара, Россия: описание, фото, где находится на карте, как добраться". www.1000mest.ru. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 19.
3. ↑  "Стела "Ладья"" (in ռուսերեն). turportal63.ru. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 19.
4. ↑  "Монумент «Самарская ладья» в Самаре на фото и карте". russights.ru. Արխիվացված է the original 2018 թ․ ապրիլի 19-ին. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 19. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Լաքադիվա ծով**, Հնդկական օվկիանոսի ծայրամասում գտնվող ծով, Հինդուստան թերակղզու հարավարևմտյան մասի, Շրի Լանկայի, Լաքադիվյան և Մալդիվյան կղզիների միջև։ Հարավային կետը Ադդու օղակակղզի է։ Մակերեսը 786 հազար կմ2 է, միջին խորությունը՝ 1929 մետր, ամենախորը՝ 4131 մետր։ Ծովի կենտրոնական մասը արևմուտքից եզերվում է Մալդիվյան լեռնաշղթայով, հյուսիս-արևելքից՝ մայրցամաքային լանջերով։ Ափամերձ ծանծաղ ջրերը ավազի մեջ են, խորջրյա մասը՝ կրաքարային տիղմ է։ Կան բազմաթիվ կորալային խութեր։ Հնդկաստանի հիմնական արդյունաբերական շրջանն է (ձկներ, ծովախեցգետիններ, լանգուստներ)։

Հիմնական նավահանգիստներն են Տուտտուկուդին, Մանգալուրը (Հնդկաստան), Կոլոմբոն (Շրի Լանկա)։

Սահմաններ
---------

Միջազգային ջրագրական կազմակերպությունը հաստատել է Լաքադիվա ծովի սահմանի հետևյալ նկարագրությունը․

> 
> *Արևմուտքում*՝ գիծն անցնում է Սադաշիվգադից մինչև Հնդկաստանի արևմտյան ափի (14°48′ հս․ լ. 74°07′ ավ. ե.HGЯOL) Կորա Դիվխ օղակակղզի (13°42′ հս․ լ. 72°10′ ավ. ե.HGЯOL), իսկ հետո ներքև՝ Լաքադիվյան և Մալդիվյան կղզիների արևմտյան սահմանով․ ամենահարավային կետը Ադդու օղակակղզին է (Մալդիվյան կղզիներ)։ 
> 
> 
> *Հարավում*՝ գիծն անցնում է Ցեյլոնում (Շրի Լանկա) Դոնդրա Հեդի հրվանդանից դեպի Ադդու օղակակղզու ամենահարավային կետը։
> 
> 
> *Արևելքում*՝ Հնդկաստանի և Ցեյլոնի արևմտյան ափեր։
> 
> 
> *Հյուսիս-արևելքում* ՝ Ադամի կամուրջը (Հնդկաստանի և Ցեյլոնի միջև)։
> 
> 
>

Ջրագրություն
------------

Ջրի ջերմաստիճանը տարվա ընթացքում գրեթե հաստատուն է, ամռանը լինում է մոտ 26-28 °C, իսկ ձմռանը` 25 °C: Աղիությունը կենտրոնական և հյուսիսային մասերում 34‰ է, իսկ հարավում՝ 35,5‰: Ափերը հիմնականում ավազոտ են, բայց ավելի խորը տեղերում դրանք ծածկված են տիղմով։ Ծովում կան բազմաթիվ կորալային խութեր, Լաքադիվյան կղզիներում, որը օղակակղզիների խումբ է, կա կորալների 105 տեսակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Limits of Oceans and Seas, 3rd edition" (PDF). International Hydrographic Organization. 1953. Արխիվացված է the original (PDF) 2011 թ․ հոկտեմբերի 8-ին. Retrieved 2010 թ․ փետրվարի 7.
2. ↑  "Coral Reefs of India: Review of Their Extent, Condition, Research and Management Status by Vineeta Hoon". Արխիվացված է the original 2018 թ․ հունվարի 13-ին. Retrieved 2014 թ․ հունիսի 25. Food and Agriculture Organisation of the United Nations
3. ↑  "Status of Coral Reefs of India". *envfor.nic.in*. Արխիվացված է the original 2009 թ․ ապրիլի 10-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Marine Protected Areas in India, International Collective in Support of Fishworkers (ICSF), April 2008, 978-81-904590-9-9

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 315527272 · WorldCat VIAF: 315527272 |

 |
**Լև Յաշինի հուշարձաններ** (ռուս.՝ Памятники Льву Яшину), հուշարձաններ Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, որոնք նվիրված են խորհրդային անվանի ֆուտբոլիստ, դարպասապահ Լև Իվանովիչ Յաշինին։

Մոսկվայում կա նրան նվիրված երեք հուշարձան՝ «Դինամո» մարզադաշտի մոտ, «Լուժնիկիում» և Վագանկովյան գերեզմանատանը։

Հուշարձաններ
------------

### Հուշարձան «Դինամո» մարզադաշտի մոտ

Լև Յաշինի մոսկովյան հուշարձանի կրկնօրինակը Ռուսաստանի տանը Ռիո դե Ժանեյրոյում
Տեղադրվել է 1999 թվականին՝ հյուսիսային տրիբունայի կողքին։ Ձուլված է բրոնզից։ Քանդակագործն է Ալեքսանդր Ռուկավիշնիկովը։

Հուշարձանի բացման հանդիսավոր արարողությունը, որին մասնակցում էին Մոսկվայի քաղաքապետ Յուրի Լուժկովը, ՌԴ վարչապետ Սերգեյ Ստեպաշինը, ռուս մի շարք անվանի մարզիկներ, տեղի է ունեցել շաբաթ օրը՝ 1999 թվականի հոկտեմբերի 23-ին, և հարմարեցված էր լեգենդար դարպասապահի 70-ամյակին։

Լև Յաշինի հուշարձանի կրկնօրինակը Ռուսաստանի տանը Ռիո դե Ժանեյրոյում խոշոր պլանով
«Քարե նետի պես դարպասապահը թռչում է դեպի երկինք-հավերժություն։ Մատների ծայրերով նա հասնում է գնդակին, որից անձրևն ընկնում է խոտին, որտեղ դողալով մրսում են մեխակները։ Կարմիր, սպիտակ, վարդագույն»,- այսպես է արձանը նկարագրել Ռուսաստանի առաջատար մարզական թերթերից մեկի հոդվածագիրը։ Լև Յաշինը պատկերված է թռիչքի մեջ դեպի «իննյակը» սլացող գնդակը հետ մղելիս։ Սակայն քանդակն առաջացնում է ոչ միարժեք արձագանքներ։ Ոմանց համար անհասկանալի է, թե ինչու է բրոնզե Յաշինը փորձում հետ մղել այն գնդակը, որն ընդհանրապես չի թռչում դեպի դարպասը։ Դարպասն էլ տարօրինակ տեսք ունի։

2010 թվականին «Դինամո» մարզադաշտը վերակառուցելու պատճառով արձանը տեղափոխվել է կենտրոնական ծառուղի, որը մետրոպոլիտենի «Դինամո» կայարանի մուտքից տանում է դեպի հարավային տրիբունա։

2014 թվականին Ռիո դե Ժանեյրոյում բացվել է Ռուսաստանի տուն, որի տարածքում տեղադրվել է դարպասապահ Լև Յաշինի մոսկովյան հուշարձանի կրկնօրինակը։

### Հուշարձան «Լուժնիկիում»

Հուշարձանը տեղադրվել է 1997 թվականին՝ Ռուսաստանի ականավոր մարզիկների ծառուղում։ Հեղինակն է քանդակագործ Ալեքսանդր Ռուկավիշնիկովը։

### Հուշարձան Վագանկովյան գերեզմանատանը

Քանդակագործն է Վյաչեսլավ Կլիկովը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Газета «Коммерсантъ» № 196(1840) от 26.10.1999
2. ↑  Статья в Советском спорте от 18 ноября 2008 года. № 172-В(17680)
3. ↑  "Статья в Новых Известиях. 29 февраля 2008 года, «Звёзды в бронзе. Как увековечивают память героев спорта». Александр Кочетков, Андрей Симонено". Արխիվացված է the original 2008 թ․ մայիսի 1-ին. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 7. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  "В Доме России в Рио спели калинку-малинку и пообещали снег". Retrieved 2018 Ապրիլ 7.
5. ↑  Фотография на сайте mosday.ru
6. ↑  Видео на rutube(չաշխատող հղում)
**Նաուել Ուապի**, լիճ Արգենտինայում Նեուկեն և Ռիո Նեգրո նահանգների սահմանին՝ հյուսիսային Պատագոնիայում։ Արաուկանների լեզվով նրա անունը նշանակում է «*Յագուարի կղզի*»։

Լիճն ունի 531 կմ² տարածք, նրա առավելագույն խորությունը 460 մետր է։ Լիճն ունի երկարաձիգ տեսք, որոնք նման են ֆյորդերի և առաջացել են հողմահարման հետևանքով։

Լճի կողքին գտնվում է հին արգենտինական ազգային պարկը՝ *Նաուել Ուապի*, որը հինվել է 1934 թվականին և ունի 7 098,9 կմ² տարածք։ Այն ձգվում է 130 կմ արգենտինաչիլիական սահմանի երկայնքով։ Այգում գերակշռում են բարձր լեռներ, բազում լճեր և լայնածավալ անտառներ։ Հյուսիսում նրան միանում է Լանինի ազգային պարկը։

*Nahuel Huapi* ազգային պարկի սահմաններից դուրս մեկ այլ նշանավոր ազգային պարկ է *Լոս Արայանես*-ը։ *Península de Quetrihué* թերակղզում գտնվում է նախնադարյան ընդարձակ անտառ, բուսականությամբ ծածկված (*Luma apiculata*)-ն։ Այդ ծառերի կեղևներն ունեն կարմրագույն երանգ։ Զբոսաշրջիկների համար փակ անտառը տեղակայված է լճի ամենամեծ կղզում՝ *Իսլա Վիկտորիայում*։

Նաուել Ուապին այդ ամենամեծ լիճն է ազգային պարկում։ Ամենակարևոր քաղաքը գտնվում է լճի ափին դա՝ Սան Կառլոս դե Բարիլոչեն է, արգենտինական զբոսաշրջիկության կենտրոնը։ Քաղաքին մոտ տեղակայված է կարևոր դահուկային հատվածը, *Cerro Catedral*-ն։

Modesta Victoria
Հիշատակման է արժանի «*Modesta Victoria*» զբոսանավը։ Այն կառուցվել է 1937 թվականին Ամստերդամում և հետո, բաժանվելով մի քանի մասերի, տեղափոխվել է Բարիլոչի։ 1938 թվականից «Մոդեստա Վիկտորիան» ակոսում է Նաուել Ուապիում։ Դրանով 1952 թվականին ճանապարհորդել են Չե Գևարան և Ալբերտո Գրենադո չիլիական սահմանի մոտ։

Լուսանկարներ
------------

* Նաուլ Ուապի լիճը և Բարիլոչե քաղաքըՆաուլ Ուապի լիճը և Բարիլոչե քաղաքը
* (Luma apiculata)(*Luma apiculata*)
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Modesta Victoria". Արխիվացված է the original 2012 թ․ հունիսի 8-ին. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 7. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* LAGO NAHUEL HUAPI (LAKE NAHUEL HUAPI) Archived 2005-09-12 at the Wayback Machine. (անգլ.)
* La Fauna del Parque Nacional Nahuel Huapi (պորտ.)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Նոր |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: sh89000584 · NKC: ge130138 · SUDOC: 171225783 · VIAF: 12146153133905252330 · WorldCat VIAF: 12146153133905252330 |

 |
**Պ. Գ. Նովոկրեշչենովի առանձնատուն** (ռուս.՝ Особняк П. Г. Новокрещенова), ճարտարապետության հուշարձան Ռուսաստանի ԴաշնությանՍամարա քաղաքում։ Կառուցվել է 1909 թվականին ճարտարապետ Մ. Ֆ. Կվյատկովսկու նախագծով։ Շենքը գտնվում է Ֆրունզեի փողոց, տուն 144 հասցեով։ Մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ է (գրանցման համար` 631410632830005)` համաձայն Ժողովրդական պատգամավորների Կույբիշևի մարզային խորհրդի գործադիր կոմիտեի 1987 թվականի մայիսի 6-ի № 165 որոշման։

Պատմություն
-----------

Շենքը կառուցվել է որպես քաղաքային մեծ կալվածքի մի մաս։ 1918 թվականին առանձնատանը սկզբում տեղակայվել է Կարմիր բանակի ձևավորման կոլեգիան, իսկ նույն թվականի հոկտեմբերին, քաղաքը սպիտակչեխերից կրկին խորհրդային իշխանություններին անցնելուց հետո, այնտեղ գտնվում էր քաղաքի պարետ, 24-րդ Երկաթյա դիվիզիայի 1-ին ինտերնացիոնալ գնդի հրամանատար Սլավոյար Չաստեկի նստավայրը։ Քաղաքացիական պատերազմի ավարտից հետո առանձնատան սենյակները վերածվեցին բնակարանների։ Ի թիվս այլոց, տանը բնակվել է նաև կոմպոզիտոր Գրիգորի Պոնոմարենկոն, որը «Օրենբուրգյան փետուրե գլխաշոր» (ռուս.՝ «Оренбургский пуховый платок») հայտնի երգի երաժշտության հեղինակն է։ Մինչև վերջերս շենքում տեղակայված էր Սամարայի մարզի զբոսաշրջության զարգացման դեպարտամենտը։ Այժմ այնտեղ գործում է Սանկտ Պետերբուրգի արհմիությունների հումանիտար համալսարանի Սամարայի մասնաճյուղը։

Նովոկրեշչենովի առանձնատան էրկերը

Ճարտարապետական նկարագրություն
-----------------------------

Առանձնատունը կառուցվել է մոդեռն ոճով։ Շենքի դեկորում առանձնանում են ծաղկային թեմաները, այն «շրջահյուսված է» խոլորձներով, և դա այս առանձնատունը «հարազատացնում է» «Բրիստոլ-Ժիգուլի» հյուրանոցի շենքի հետ, որը վերակառուցվել է նույն ճարտարապետի կողմից։ Շենքի ճակատն անհամաչափ է, առանձնանում է բարդ կառուցվածքի աջակողմյան պատուհանների խոշոր էրկերը։ Շենքը, որպես կանոն, ծածկված է ծառերով և դիտման համար լավ հասանելի է միայն ձմռանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Дом П.Г. Новокрещенова
2. 1 2 3  В. Григанов. "Забытые шедевры старого города". *Дио24*. Արխիվացված է the original 2018 թ․ մարտի 24-ին. Retrieved 2018 թ․ մարտի 23.
3. ↑  А. Артёмов (2017 թ․ փետրվարի 14). "12 лучших зданий самарского модерна по мнению москвичей". *Другой город*. Retrieved 2018 թ․ մարտի 27.
4. ↑  "О филиале". *Самарский филиал Санкт-Петербургского гуманитарного университета профсоюзов*. Retrieved 2018 թ․ մարտի 27.
5. ↑  "20 лучших зданий самарского модерна". *СамКульт*. 2015 թ․ դեկտեմբերի 19. Retrieved 2018 թ․ մարտի 23.
**«Խաչին աղբյուր» մատուռ**, միջնադարյան մատուռ-սրբատեղի և պատմամշակութային հուշարձան Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզի Գորիս քաղաքում։ Գտնվում է Հին Գորիս գյուղատեղիում և հուշարձանային համալիրի մաս է կազմում։ Հուշարձանը ներառված է Գորիսի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։

Տեղադրություն
-------------

Գտնվում է Գորիս քաղաքի արևելյան մասում, Հին Գորիս գյուղատեղիում, Ըմբովի ձորի արևելյան մասում, բարձր ձորաբերանի եզրին, մի հնամենի ծառի տակ։

Նկարագրություն
--------------

«Խաչին աղբյուր» մատուռից մոտ 2 մետր դեպի արևելք գտնվող արձանագիր ժայռաբեկորը:
Մատուռն ունի ուղղանկյուն հատակագիծ, կամարակապ է, երկթեք ծածկով։ Կառուցվել է կոպտատաշ բազալտե քարերով։ Հարավային պատի բացակայության պատճառով այն վերածվել է բաց սրահի, որի ներսում կա աղբյուր։ Բնակիչներն այն ավնանում են «Խաչին աղբյուր»։ Մատուռը վերակառուցվել է 19-րդ դարում։ Մատուռից արևելք, աղբյուրի կողքին գտնվում է մի մեծ ժայռաբեկոր, արևելյան երեսին պահպանվել է մի արձանագրություն, որտեղ գրված է՝ «Շինեցի սուրբն Քրիստափոր մեզ և ծնողաց բարեխւս ի Քս թվ․։ ՇԽ․» (1091 թ․)։

Պատկերասրահ
-----------

* Մատուռի արևելյան պատըՄատուռի արևելյան պատը
* Մատուռի արևմտյան պատըՄատուռի արևմտյան պատը
* Մատուռի ներսույթըՄատուռի ներսույթը
* Արձանագիր ժայռաբեկորի հյուսիսային զարդանախշ երեսըԱրձանագիր ժայռաբեկորի հյուսիսային զարդանախշ երեսը

Տես նաև
-------

* Հին Գորիս

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  «Գորիսի հանրագիտարան», Էդուարդ Զոհրաբյան, Համլետ Միրզոյան, Երևան, 2008, էջ 202։
2. 1 2 3 4  "Հայաստանի կառավարության որոշում N 2322-Ն, 29 դեկտեմբերի 2005 թ․". Արխիվացված է the original 2021 թ․ նոյեմբերի 14-ին. Retrieved 2022 թ․ դեկտեմբերի 5. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  "ՀԻՆ ԳՈՐԻՍ ԳՅՈՒՂԱՏԵՂԻ". «Պատմամշակութային արգելոց-թանգարանների և պատմական միջավայրի պահպանության ծառայություն». 12-02-2016. Retrieved 05-12-2022.
**Լոս Կարդոնես ազգային պարկ** (իսպ.՝ Parque Nacional Los Cardones), ազգային պարկ Արգենտինայում։ Տեղակայված է Սալտա պրովինցիայի արևմուտքում, Սանտ Կառլոս և Կաչի դեպարտամենտների միջև, Արգենտինայի հյուսիսարևմտյան հատվածում։

Տեղագրություն
-------------

Պարկը պաշտպանում է Արգենտինայի Մոնտե էկոշրջանը։ Լոս Կարդոնես ազգային պարկն ընդգրկում է 650 քառ. կմ տարածք՝ բլուրներով և խորը կիրճերով, որոնք գտնվում են 2700-ից մինչև 5000 մ բարձրության վրա։ Այն իր անունը ստացել է մացառուտներում աճող *Echinopsis terscheckii* տեսակի կակտուսներից։ Հայտնաբերվել են հնագույն կենդանիների մնացորդներ, ինչպես նաև դինոզավրերի ոտնահետքեր։

Պահպանված տարածքը ստեղծվել է 1996 թվականին, երբ Ազգային պարկերի վարչությունը ձեռք բերեց հող՝ մասնավոր սեփականատերերից։

Կլիմա
-----

Պարկի մեծ մասում կլիման չոր է, որը բնութագրվում է մեծ ջերմային ամպլիտուդով (ցերեկային և գիշերային ջերմաստիճանների տարբերությունը մեծ է)։ Տեղումների քանակը միջինը տարեկան 150 մմ է. ամենաշատ տեղումները լինում են նոյեմբերից մարտ ամիսներին։ Ձյուն հազվադեպ է տեղում ցածրադիր վայրերում։ Ձմռանը միջին ջերմատիճանը 11 °C է, իսկ ամռանը՝ 18 °C։

Պատկերասրահ
-----------

* ԿարդոնեսԿարդոնես
* ԿարդոնեսԿարդոնես
* Կաչի դեպարտամենտի ճանապարհԿաչի դեպարտամենտի ճանապարհ
* Լոս Կարդոնես ազգային պարկԼոս Կարդոնես ազգային պարկ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Dellafiore, Claudia, *Southern South America: Southern Argentina, stretching northward (NT0802)*, WWF: World Wildlife Fund, վերցված է 2017-04-12
2. 1 2 3 4  "Parque Nacional Los Cardones" (in Spanish). Administración de Parques Nacionales. Արխիվացված է the original 2018 թ․ օգոստոսի 16-ին. Retrieved 2016 թ․ հոկտեմբերի 16. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Լոս Կարդոնես ազգային պարկ** կատեգորիայում։ |
**Լոնդոնի ֆիլմի թանգարան** (անգլ.՝ London Film Museum), թանգարան, որը հիմնադրվել և ստեղծվել է Ջոնաթան Սանդսի կողմից 2008-ի փետրվարին։ Թանգարանը նվիրված է բրիտանական կինոարդյունաբերությանը։ Այն նախկինում հայտնի էր Լոնդոնի կինոյի թանգարան (անգլ.՝ The Movieum of London) անունով և ի սկզբանե գտնվում էր Քաունթի Հոլում, սակայն 2012 թվականի ապրիլին տեղափոխվել է Քովենթ Գարդըն։

Ցուցադրություն
--------------

Այստեղ ներկայացված են բնօրինակ վավերապայմաններ, բեմական հագուստ և դեկորացիաներ գեղարվեստական ֆիլմերից։ Թանգարանն ունի առանձին բաժին, որտեղ ցույց է տրված, թե ինչպես են նկարահանվում ֆիլմերը, ինչպես նաև` տեղեկատվություն է ներկայացված բոլոր հիմնական ստուդիաների վերաբերյալ։ Թանգարանում ցուցադրված են հագուստներ բրիտանական ֆիլմերից, «Փոքրիկ Նելլին» Ապրում ես միայն երկու անգամ ֆիլմից, Սուպերմենի բնօրինակ մետեոր և այլ ցուցանմուշներ։ Թանգարանի միջանցքներից մեկի ցուցադրությունը բացատրում է, թե ինչպես են նկարահանվում ֆիլմերը և հնարավորություն է տալիս զրուցել ֆիլմերի նկարահանման աշխատանքներում ներգրավվածների հետ։

Նախորդ երկու հատուկ ցուցահանդեսներն են եղել.

* Ռեյ Հարիհաուզեն, Առասպելներ և լեգենդներ։ 2010 թվականի այս ցուցահանդեսում ներկայացված էին Ռեյ Հարիհաուզենի ֆիլմերից բնօրինակ արարածներ, ինչպես, օրինակ, Պեգասը, Մեդուզան և Թալոսը։
* Չարլի Չապլին, Մեծ Լոնդոնցին։ Այս ցուցահանդեսը ներկայացրել է Լամբեթում Չապլինի վաղ կյանքը։ Այստեղ ցուցադրվել են Չապլինի օրիգինալ գլխարկը և ձեռնափայտը` տուփերով։

2014 թվականի մարտից թանգարանը նվիրվել է Ջեյմս Բոնդի ավտոմեքենաների ամենամեծ պաշտոնական հավաքածուի` Բոնդը շարժման մեջ (անգլ.՝ Bond in Motion) ցուցահանդեսին։ Դրա մեջ ներառված են ավտոմեքենաներ, այլ տրանսպորտային միջոցներ և օրիգինալ սարքավորումներ ֆիլմերի շարքերից։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  "About The London Film Museum". *Visit London*. 2011 թ․ օգոստոսի 7. Արխիվացված օրիգինալից 2011 թ․ օգոստոսի 7.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ unfit URL (link)
3. ↑  "London Film Museum opens new exhibition space in Covent Garden". *The Establishing Shot*. Retrieved 2015 թ․ մայիսի 5.
4. ↑  "Ray Harryhausen is master of film monsters". *This is London*. 2010 թ․ հունիսի 23. Արխիվացված է the original 2010 թ․ հունիսի 30-ին. Retrieved 2015 թ․ մայիսի 5. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
5. ↑  *Bond in Motion* (exhibition leaflet). London Film Museum. 2014.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
**Լիանա Խաչատրյան** (1988, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ արվեստագետ, արվեստի ուսուցիչ, նկարիչ-մանկավարժ։ Հայաստանի նկարիչների միության անդամ (2010)։ 2008 թվականին «Քաղաքը» գրաֆիկական աշխատանքների շարքի համար արժանացել է Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի երիտասարդական մրցանակի։

Կենսագրություն
--------------

Լիանա Խաչատրյանը ծնվել է 1988 թվականին, Երևանում։ 1995-2005 թվականներին սովորել է Հենրիկ Իգիթյանի անվան գեղագիտության ազգային կենտրոնում, 2005-2009 թվականներին՝ Լորիս Քալաշյանի անվան հայկական բաց համալսարանի կերպարվեստի ֆակուլտետում։ Մասնակցել է ԱԻԿԱ-Հայաստան (Արվեստի քննադատների ազգային ասոցիացիա) մեկամյա կուրատորական դասընթացին։ 2009 թվականից դասավանդում է Գեղագիտության ազգային կենտրոնում։ Զբաղվում է կերպարվեստի տարբեր ճյուղերով, այդ թվում գեղանկար, ձեռքի և հաստոցային գրաֆիկա, կերամիկա, քանդակ, ժամանակակից արվեստ։

Մասնակցել և կազմակերել է բազմաթիվ ցուցահանդեսներ և արվեստի միջոցառումներ, այդ թվում՝ ցուցահանդեսներ է կազմակերպել համագործակցելով Երևանի պետական համալսարանի, Հայաստանի ամերիկյան համալսարանի, Թումո ստեղծարար տեխնոլոգիաների կենտրոնի, Կոմիտասի թանգարան-ինստիտուտի, Երևանի ժամանակակից արվեստի թանգարանի և այլ հաստատությունների հետ։

Պարգևներ
--------

* Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի երիտասարդական մրցանակ, 2008

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Լիանա Խաչատրյանի մասին presidentprize.am կայքում". Արխիվացված է the original 2022 թ․ հուլիսի 16-ին. Retrieved 2020 թ․ դեկտեմբերի 13. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Գեղագիտության ազգային կենտրոն, Կերպարվեստ և դեկորատիվ կիրառական արվեստ". Արխիվացված է the original 2020 թ․ հունիսի 9-ին. Retrieved 2020 թ․ հունիսի 14. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Ջորջ Նիլ** (անգլ.՝ George D. Neal, հոկտեմբերի 7, 1853(1853-10-07), Վիրջինիա, ԱՄՆ - հուլիսի 13, 1916(1916-07-13), Տեխաս, ԱՄՆ), ամերիկացի քաղաքական գործիչ, Տեխասի 21-րդ փոխնահանգապետ։

Կենսագրություն
--------------

Ջորջ Նիլը ծնվել է 1853 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Վիրջինիա նահանգի Ամելիա շրջանում՝ բժիշկ Թոմաս Նիլի և Էլիզաբեթ Հասքինսի ընտանիքում։ 1866 թվականին ընտանիքի հետ միասին տեղափոխվել է Տեխաս, որտեղ Նիլի հայրը բժիշկ է աշխատել Վաշինգտոն-Նա Բրազոսեում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո կրթություն է ստացել Բեյլորի համալսարանում, իսկ հետո մեկ տարի սովորել է Օսթինի Տեխասի համալսարանում։

Որոշ ժամանակ Նիլը ծառայել է որպես Օսթին շրջանի քարտուղարի տեղակալ, սովորել է իրավաբանություն։ 1878 թվականին ընտրվել է Բելիլի փաստաբանների կոլեգիա։ 1881 թվականին տեղափոխվել է Նավասոտա։ 1884 թվականից մինչև 1886 թվականը Նիլը ծառայել է Գրիմս շրջանի դատավոր, 1888 թվականից մինչև 1896 թվականը՝ Նավասոտայում փաստաբան, իսկ 1896 թվականին ընտրվել է Տեխասի սենատ, որ ավարտի Ու․ Պ․ Մակկոմբի անավարտ թողած ժամկետը։ Մեկ տարի անց ընտրվել է հաջորդ տերմինի, և այդ պաշտոնը զբաղեցրել է մինչև 1902 թվականը։

1903 թվականին Նիլը որպես թեկնածու մասնակցել է Տեխասի փոխնահանգապետի ընտրություններին և հաղթել։ Այդ պաշտոնը զբաղեցրել է մինչև 1907 թվականը։ 1907 թվականին վերադարձել է Նավասոտա, որտեղ մինչև մահը զբաղվել է փաստաբանական գործունեությամբ։

Ջորջ Նիլը մահացել է 1916 թվականի հուլիսի 13-ին Նավասոտայում՝ 62 տարեկան հասակում։

### Անձնական կյանք

1880 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Նիլն ամուսնացել է Ֆանի Բրուքսի հետ, որից ունեցել է երկու երեխա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  The Political Graveyard

Արտաքին հղումներ
----------------

* "Lt. Governor George D. Neal". *Lt. Governor of Texas*. Legislative Reference Library of Texas — www.lrl.state.tx.us. Արխիվացված է the original (HTML) 2013 թ․ հունվարի 28-ին. Retrieved 14.1.2012. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
* "George D. Neal". *Handbook of Texas Online*. Texas State Historical Association. Արխիվացված է the original (HTML) 2013 թ․ հունվարի 28-ին. Retrieved 14.1.2012. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave |

 |
**Լոնդոնի ֆինանսական ֆյուչերսների և օպցիոնների միջազգային բորսա** (անգլ.՝ **L**ondon **I**nternational **F**inancial **F**utures and Options **E**xchange — LIFFE), ֆյուչերսային բորսա՝ հիմնված 1982 թվականին։ Ֆյուչերսների և օպցիոնների կարևորագույն լոնդոնյան շուկա է համարվում։

Դերիվատիվների լայն տեսականիով գործառնությունները իրականացվում են Լոնդոնի ֆինանսական ֆյուչերսների և օպցիոնների միջազգային բորսայում՝ միայն վերջին ժամանակներից սկսած։ Մինչև 1992 թվականի ապրիլը այդ ապրանքների առքուվաճառքը տեղի էր ունենում Լոնդոնի ազատ շրջանառվող օպցիոնների շուկայի (LTOM) Լոնդոնի ֆոնդային բորսայի գործառնական սրահում։ 1992 թվականին LIFFE-ն միացավ LTOM-ի հետ, իսկ այժմ ողջ առքուվաճառքը տեղի է ունենում Քենոն Բրիջ գործառնական սրահում։

LIFFE-ի անդամներ են հանդիսանում մեծ թվով բանկեր և ֆիրմաներ, որ մասնագիտանում են արժեթղթերի վաճառքում։ LIFFE-ի անդամների մեծ մասը վաճառում է ապրանքների, որոնք կապված են պարտատոմսերի և վարկային գործիքների հետ։ Բորսայի որոշ անդամներ արժանացել են բաժնետոմսերի դերիվատիվների վաճառքի իրավունքի։

2002 թվականի հունվարին մտել է Euronext-ի կազմի մեջ (ըստ էության՝ Euronext-ը կուլ տվեց LIFFE-ին) և հայտնի դարձավ որպես Euronext.liffe:

2007 թվականի ապրիլին Euronext-ը միացավ Նյու Յորքի ֆոնդային բորսային։ Այդ միաձուլման արդյունքում, որը կայացավ 2007 թվականի ապրիլի 4-ին, ձևավորվեց NYSE Euronext կազմակերպությունը։

2013 թվականի նոյեմբերին IntercontinentalExchange-ը վերահսկող մարմիններից NYSE Euronext-ը ձեռք բերելու թույլտվություն ստացավ. պայմանագրի մասին համաձայնությունը ստացվել էր մեկ տարի առաջ։

2014 թվականին IntercontinentalExchange-ը որպես առանձին ընկերություն ձևավորեց Euronext-ը (առանց LIFFE-ի) և հունիսին անցկացրեց նրա IPO-ն՝ վաճառելով բաժնետոմսերի 60 %-ը։ LIFFE-ը համարվում է այն բորսաներից մեկը, որը վերահսկում է IntercontinentalExchange-ը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Shares of NYSE Euronext begin trading, marking the beginning of the first truly global financial marketplace". Արխիվացված է the original 2012 թ․ հունվարի 26-ին. Retrieved 2016 թ․ հոկտեմբերի 13.
2. ↑  Завершено поглощение крупнейшего биржевого оператора
**Լոնդոնի Սիթի համալսարան**, հայտնի է նաև որպես **Լոնդոնի քաղաքային համալսարան** (անգլ.՝ City, University of London), պետական հետազոտական համալսարան, տեղակայված Լոնդոնում (Մեծ Բրիտանիա)։ Հիմնադրվել է 1894-ին՝ որպես Նորտհեմոնյան ինստիտուտ, համալսարան է դարձել 1966 թվականին, երբ ստացել է իր ներկայիս անունը։

Քաղաքային համալսարանի գլխավոր մասնաշենքը գտնվում է Կենտրոնական Լոնդոնի Իսլինգթոն շրջանում, իսկ լրացուցիչ մասնաշենքերը տեղակայված են Լոնդոնյան Սիթիում և Լոնդոնի Հոլբորնում, Սմիթֆիլդում և Ուայթչեպելի շրջաններում։ Համալսարանը կազմակերպվում է յոթ դպրոցում, որոնց շրջանակներում գործում է մոտ 40 գիտական բաժին և կենտրոն։

Քաղաքային համալսարանն ունի ավելի քան 100-ամյա հետազոտական փորձ և նրա շրջանավարտների աշխատանքի տեղավորման և աշխատավարձի անհամեմատ բարձր ռեյտինգ։ Համալասրանի նպատակը, ըստ նրա ռազմավարության, հանդիսանում է նրանում, որպեսզի «այն իր հետ տանի Լոնդոնը կրթական, գիտահետազոտական և բիզնեսի և մասնագիտական գիտելիքների փոխանակման մեջ»։ 2009-2010 թվականներին համալսարանի ընդհանուր եկամուտը կազմում էր 178,5 միլիոն ֆունտ ստերլինգ, դրանցից 8 միլիոնը եկել են հետազոտական դրամաշնորհներից և պայմանագրերից։ Համալսարանը աշխարհում զբաղեցրել է 356-րդ տեղը 2011 թվականին QS համաշխարհային համալսարանական դասակարգման վարկանշային ցանկում։

Քաղաքային համալսարանը հանդիսանում է AMBA, EQUIS և Միացյալ թագավորությունների համալսարանների անդամ։ 

Համալսարանական քոլեջի շենքը

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Schools and Academic Departments". City University London. Արխիվացված from the original on 2012 թ․ փետրվարի 26. Retrieved 2011 թ․ դեկտեմբերի 11.
2. ↑  "University Strategy". City University London. Արխիվացված է the original 2009 թ․ հունվարի 26-ին. Retrieved 2009 թ․ հունիսի 15.
3. 1 2  "City achieves global recognition in the World University Rankings". City University London. 2010 թ․ հոկտեմբերի 4. Retrieved 2011 թ․ հուլիսի 31.
4. 1 2  "City University London". QS Quacquarelli Symonds Limited. Արխիվացված է the original 2012 թ․ փետրվարի 26-ին. Retrieved 2011 թ․ դեկտեմբերի 29.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 276111-7 · ISNI: 0000000419368497 · LCCN: n50041710 · Microsoft: 180825142 · NKC: ko2015865187 · SUDOC: 027941582 · VIAF: 169673265 · WorldCat VIAF: 169673265 |

 |

 |
**Նամակի ընթերցում** (ֆր.՝ La Lecture de la lettre), Պաբլո Պիկասոյի նկարը՝ ստեղծված նրա նեոդասականության շրջանում՝ 1921 թվականին։ Գտնվում է Փարիզի Պիկասոյի թանգարանում։ Չափսերը 184 х 105 սմ են։

Առաջին աշխարհամարտից հետո Պիկասոն արել է իր գեղագիտական ընտրությունը։ Նա հրաժարվել է կուբիզմի փորձարկումներից և վերադարձել է դասական ոճին։ Ստեղծագործական այս փուլում նկարիչը շարունակել է իրականացնել իր որոշ նշանակալի թեմաներ։

Կտավը նկարվել է նկարիչի մոտիկ ընկեր և բանաստեղ Գիյոմ Ապոլիների մահից մի քանի տարի անց։ Նա մահացել էր 1918 թվականին իսպանական գրիպից։ Պատկերելով իր հանդիպումը Ապոլիների հետ՝ Պիկասոն նրան հետմահու հարգանքի տուրք է մատուցել։ Չորացած քարքարոտ բնապատկերի և տագնապալի երկնքի ֆոնի վրա քարին երկու հոգի են նստած։ Նրանք նամակ են կարդում։ Նրանց քաղաքային հագուստները հակադրվում են վայրի բնությանը։ Մարմինների մոտիկությունը և սովորական գրկախառնությունը թույլ են տալիս ենթադրել, որ նրանց միջև որոշակի սերտ բարեկամություն կա։ Գլխարկները հանված են։ Դրանցից մեկը նետված է գրքի վրա, մյուսը գտնվում է երիտասարդներից մեկի ձեռքում։ Նամակը և գետնին ընկած գիրքը նկարին գրական երանգ են տալիս։

Նկարչի կենդանության օրոք նկարը մնացել է աննկատ և հայտնաբերվել է միայն նրա մահից հետո։ Այն դարձել է Պիկասոյի թանգարանի մշտական հավաքածուի մաս նկարչի ժառանգների կողմից ժառանգության հարկի վճարման հաշվին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Pablo Picasso. La Lecture de la lettre, 1921". Navigart. Retrieved 2020 թ․ ապրիլի 1.
2. ↑  "Picasso's neoclassicism was not conservatism". The Guardian. Retrieved 2020 թ․ ապրիլի 1.
3. ↑  "UNE HISTOIRE D'AMITIÉ, ENTRE PEINTURE ET ÉCRITURE". Panorama del Art. Retrieved 2020 թ․ ապրիլի 1.
4. ↑  "PABLO PICASSO". paralumun. Արխիվացված է the original 2019 թ․ դեկտեմբերի 30-ին. Retrieved 2020 թ․ ապրիլի 2.
**Նիժնի Տագիլի Պ. Պ. Բաժովի անվան պատանի հանդիսատեսի թատրոն** (ռուս.՝ Театр юного зрителя им. П. П. Бажова при МБУК ДЦ Урал ), Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Նիժնի Տագիլ քաղաքի չորս թատրոններից մեկն է, քաղաքի բոլոր թատրոններից ամենափոքրը։ Թատրոնը ստեղծվել է «Ուրալ» կինոթատրոնի սրահներից մեկի հիման վրա։ Գտնվում է քաղաքի Լենինսկի շրջանում, Կոսմոնավտների և Ֆրունզեի փողոցների խաչմերուկում։

Պատմություն
-----------

Պատանի հանդիսատեսի թատրոնը ստեղծվել է հին «Ուրալ» երկհարկանի կինոթատրոնի հենքի վրա։ 1956 թվականից «Ուրալ» կինոթատրոնը երբեք չէր փակել։ Կառույցը քանդվել էր և անհրաժեշտ էր լուրջ վերանորոգում, որի համար քաղաքը միջոցներ չուներ։ 2010 թվականի ամռանը «Ուրալ» կինոթատրոնը փակվեց։ Հիմնարկը վերակազմավորվեց և դարձավ շրջանի բնակիչների համար հանգստի կենտրոն։ Ավելի ուշ սրահներից մեկում բացվեց մասնավոր թատրոն երեխաների և նրանց ծնողների համար։

Թատրոնը կոչվել է խորհրդային գրող և ժողովրդական բանահավաք Պավել Պետրովիչ Բաժովի պատվին, ով առաջին է կատարել ուրալական հեքիաթների գրական մշակումը։ «Մալախիտե զարդատուփ» գրքի համար ստացել է Ստալինյան մրցանակ։

Ռեպերտուար
----------

Թատրոնը հիմնականում ուղղված է կրտսեր, միջին և դպրոցական տարիքի հանրությանը։ ներկայացվող հիմնական ստեղծագործություններն են՝ հեքիաթներ, մանկական ներկայացումներ, երբեմն` տիկնիկային թատրոններ։ Բացի այդ, կազմակերպվում են շրջիկ ներկայացումներ ճամբարներ, դպրոցներ, մանկապարտեզներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Нижнетагильский театр юного зрителя имени П. П. Бажова". Արխիվացված է the original 2018 թ․ հունիսի 25-ին. Retrieved 2018 թ․ հունիսի 23.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Архив мероприятий от: Нижнетагильский Театр Юного зрителя при МБУК "ДЦ"Урал" Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
* Тагильские истории. Тагильские кинотеатры Archived 2019-05-15 at the Wayback Machine.
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լոպ Յու (այլ կիրառումներ)

**Լոպ Յու** (ռուս.՝ Лопь-Ю, Лэпъю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Մաջա գետի աջ ափին 45 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 105 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000018372
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001837
* Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Լոպ Յուլ". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ օգոստոսի 10. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 24.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
**Նախարարական 2-րդ տուն** (ռուս.՝ 2-й Министерский дом), պատմական շենք Պետերհոֆում։ Կառուցվել է 1836-1841 թվականներին։ Մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտ է։ Գտնվում է Ռազվոդնայա փողոց, տուն 3 հասցեով` հարավային կողմից եզրափակելով Ռազվոդնայա հրապարակը։

Պատմություն
-----------

Տունը կառուցվել է ճարտարապետ Իոսիֆ Իվանովիչ Շառլեման 1-ի նախագծով։ Նախագիծը հաստատվել է 1836 թվականի հունիսին։ Կառուցելու ժամանակ շենքը կոչվել է Կավալերական։ Շինարարական աշխատանքներն ավարտվել են 1839 թվականի հունիսին, իսկ հարդարման աշխատանքները` 1841 թվականին։

Տունը մնում է բնակելի։ 1988-2012 թվականներին այնտեղ տեղակայված է եղել նաև Սանկտ Պետերբուրգի Պետրոդվորցովի շրջանային դատարանը։

Ճարտարապետություն
-----------------

Տան խարիսխահարկը երեսապատված է պուտիլովյան կավճային սալիկներով։ Պատերը սվաղված են։ Տունն ավարտվում է ատամնիկներ ունեցող քիվով։ Առաջին հարկի բարձր պատուհաններն ունեն կորացված զարդաքիվեր և ծեփածո խեցեզարդեր, իսկ երկրորդ հարկի պատուհանները ոչ մեծ ու քառակուսի են։ Որմնասյուներով և ատտիկոսով արևելյան ճակատը նայում է դեպի Մեծ պալատը, որի բարոկկո ոճի դրվագման հետ ներդաշնակում է տան դրվագումը։ Ճակատային դեկորի ծեփածո մանրամասների հեղինակներն են վարպետներ Տ. Դիլյովը և Ի. Կոսոլապովը։ Շենքը Նախարարական 1-ին տան և Ֆլիգել-ադյուտանտական տան հետ Ռազվոդնայա հրապարակի համակառույցի մասն է։ Ի տարբերություն համաչափորեն կանգնած Նախարարական 2-րդ տան, Նախարարական 1-ին տունն ունի բարձր ցոկոլային հարկ, տարբերվող հատակագիծ (երկու հարկերում միջանցքներով), արևելյան (կողային) ճակատի դեկորի տարբերություններ։

Պատկերասրահ
-----------

* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Постановление Правительства РФ от 10.07.2001 № 527 о Перечне объектов исторического и культурного наследия Федерального (Общероссийского) значения, находящиеся в г. Санкт-Петербурге.
2. 1 2 3  "2-й Министерский дом". *citywalls.ru*. Արխիվացված է the original 2018 թ․ հունիսի 30-ին. Retrieved 2018 թ․ հունիսի 30. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. 1 2  "Здания на Разводной площади". *tamara.shemyak.com*. Retrieved 2018 թ․ հունիսի 30.

Արտաքին հղումներ
----------------

* "2-й Министерский дом". *citywalls.ru*. Արխիվացված է the original 2018 թ․ հունիսի 30-ին. Retrieved 2018 թ․ հունիսի 30. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)