recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Երկաթյա թագ
Երկաթյա թագի հերալդիկ պատկերը
**Լոմբարդիայի Երկաթյա թագ**,Լանգոբարդյան թագավորության (գոյատևել է 568—774 թվականներին) թագ, պատրաստվել է 3 դյույմ լայնությամբ ոսկե օղակապից, որը ծածկվել է թանկարժեք քարերով, ներսում տեղավորվել է նեղ երկաթե օղակապ։

Ըստ ավանդույթի՝ այդ երկաթե օղակապը խորհրդանշել է փրկչի խաչի առաջին մեխը, երկաթե օղակապը նվիրվել է Հռոմի պապ Գրիգորի Առաջինը Լանգոբարդի թագուհուն՝ Թեոդելինդային, վերջինս էլ հրամայել է դրանից թագ պատրաստել՝ իր ամուսնուն՝ Ագիլուլֆին թագադրելու նպատակով (593)։

Այդ օրվանից թագը ի պահ է հանձնվել Միլանի մոտակայքում՝ Մոնցայում գտնվող Հովհաննես Մկրտչի տաճարին, ներկայումս էլ այնտեղ է գտնվում։ Բացի լանգոբարդյան թագավորներից, այդ թագով թագադրվել են գերմանական կայսրության թագավորների մեծ մասը՝ Կառլոս Մեծից մինչև Կառլոս 5-րդը։

1805 թվականին իտալական թագավորության ձևավորումից հետո Երկաթյա թագով թագադրվել է Նապոլեոն Բոնապարտը, իսկ 1838 թվականին՝ Լոմբարդիայի և Վենետիկի ավստրիացի թագավոր Ֆեդերիկ 1-ինը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Значение словосочетания ЖЕЛЕЗНАЯ КОРОНА. Что такое ЖЕЛЕЗНАЯ КОРОНА?»։ *kartaslov.ru*։ Վերցված է 2020 թ․ մարտի 5
2. ↑  «Структура Железной Короны»

Արտաքին հղումներ
----------------

* Железная корона // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб. 1890—1907

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1259941205 · LCCN: sh85068184 |

 |
**Պրելյուդ** (լատին․՝ prae - նախքան, lսdus - խաղ, նվագ), նախանվագ, սկզբնապես՝ երաժշտական որևէ պիեսի նախորդող ներածական ստեղծագործություն, հետագայում՝ ոչ մեծ ծավալի գործիքային պիես։ Պրելյուդին բնորոշ են երաժշտական մտքի ազատ իմպրովիզացիոն ծավալումը և շարադրության միասնական բանվածքը։ Տարածում է գտել «Պրելյուդ և ֆուգա» երկմաս «փոքր շարքը»՝ որոշ դեպքերում (Ցո․ Ս․ Բախ, Դ․ Շոստակովիչ և ուրիշներ) ընդգրկվելով բոլոր 24 տոնայնություններում գրված Պրելյուդների և ֆուգաների «մեծ շարքում»։ 18-րդ դարից Պրելյուդը հանդես է գալիս նաև իբրև ինքնուրույն գործիքային պիես։ Այդպիսի Պրելյուդները հաճախ միավորված են բոլոր տոնայնություններն ընդգրկող ամբողջական շարքերում կամ ժողովածուներում (Ֆ․ Շոպենի, Ա․ Ակրյաբինի, Ս․ Ռախմանինովի, Դ․ Շոստակովիչի, Դ․ Կաբալևսկու, է․ Բաղդասարյանի, է․ Աբրահամյանի, Գ․ Հովունցի դաշնամուրային Պրելյուդները են)։

Պատմություն
-----------

Առաջին պրելյուդները նոտագրվել են երգեհոնի համար երբ երգեհոնը կը նվագվեր եկեղեցիներում, ամենահին օրինակը որ պահված է «praeambulum»ն է, հիգ կարճ պրելյուդներ են որոնց հեղինակը Ադամ Իլեբորգն է 1448 թիվ։ Իրեն հաջորդեցին գրելով ազատ պրելյուդներ, Վերածննդի դարաշրջանին լարայինների համար նույնպես, որոնք օգտագործվել են մատերի տաքացման, գորիքի լարման և ձայնային ստուգումների համար, ինչպես նվագախմբային ստեղծագործությունում Ջոան Ամպրոսիո Դալզայի հրատարակած «Լարայինների Փորձարկումը» "tastar de corde" (իտալերեն) 1508 թիվ։

Ստեղնաշարային պրելյուդները սկեցին հայտնվել 17րդ դարում Ֆրանսիայում։ Անչափ պրելյուդներ՝ այս պրելյուդների նոտաները անչափ են, այսինքն կատարողն է որոշում նոտայի տևողությունը, նաև օգտագործվել է որպես ներածական շարժում կլավիկորդի սուիտներում։ 
Լուի Կուպերեն (1626–1661) առաջինն էր որ այս ձևում սկսեց ստեղծագործել, ու իր գրած կլավիկորդի պրելյուդերը մինչև 18րդ դարի առաջին կեսը օգտագործվել է մի շարք կոմպոզիտորների կողմից, որոնցից են Ժան-Հանրի Դագլեբերթը (1629–1691), Էլիզաբեթ Ժաքեթ դը լա Գերը (1665–1729), Ֆրանսուա Կուպերենը (1668–1733) և Ժան-Ֆիլիպ Ռամոն (1683–1764), որի հենց առաջին տպագրած ստեղծագործությունը եղել է այս ձևում։ Վերջին անչափ պրելյուդները կլավիկորդի համար եղել են 1720կան թվերին։

Chopin Prelude 15

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Ledbetter David, Ferguson Howard։ «Prelude»։ *Grove Music Online*։ Oxford Music Online։ Վերցված է հունվարի 22, 2014  (subscription required)
2. ↑  Fabris Dinko։ «Tastar de corde»։ *Grove Music Online*։ Oxford Music Online։ Վերցված է հունվարի 22, 2014  (subscription required)

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 9, էջ 425)։*  |
**Գրան Պրե**, պատմամշակութային զբոսայգի Կանադայի Նոր Շոտլանդիա նահանգում, ֆրանսիական նախկին գավառ՝ Ակադիայի տարածքում։

Պատմություն
-----------

Զբոսայգու կառուցման համար տարածքը գնել են 1907 թվականին, իսկ շինարարությունը սկսվել է 1922 թվականին։ Զբոսայգին հուշային էր, ի հիշատակ ակադցիների արտաքսման, ովքեր ապրել են այստեղ 1682-1755-ական թվականների ընթացքում։ Զբոսայգին նեռարում է հուշային շենք, արձաններ, հնագիտական գտածոների ցուցահանդես և այլ օբյեկտներ, որոնք կապված էին ակադցիների կյանքի հետ։ 1955 թվականին նեռարվել է Կանադայի պատմական վայրերի ազգային ցուցագրության մեջ։ 2012 թվականին ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։

Պատկերասրահ
-----------

* Նկարագրություն1Նկարագրություն1
* Նկարագրություն2Նկարագրություն2

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Grand-Pré National Historic Site. National Historic Sites of Canada - administered by Parks Canada
2. ↑  «Landscape of Grand Pré»։ *World Heritage List*։ UNESCO։ Վերցված է փետրվարի 3, 2013

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: no2004006483 · VIAF: 132874930 · WorldCat VIAF: 132874930 |

 |
| **՞**Արևելյան պարկամուկ |
| --- |
| Արևելյան պարկամուկ  |
|  |
| Գիտական դասակարգում |
| 

|
|  |
| Թագավորություն | Կենդանիներ |
|
|
|
|
|
| Տիպ | Քորդավորներ |
|
|
|
|
|
| Դաս | Կաթնասուններ |
|
|
|
|
|
|
|
| Ընտանիք | Պարկամկներ |
|
|
|
|
|
|
| Տեսակ | **Ա. պարկամուկ** |
|
|

 |
|  Լատիներեն անվանում |
| Marmosops incanus (Lund, 1841) |
|  Հատուկ պահպանություն |
| 
Քիչ մտահոգող տեսակIUCN 3.1 *Least Concern* : 12822 |
|  Արեալ |
| պատկեր |
| 

| ԴասակարգումըՎիքիցեղերում | Պատկերների որոնումՎիքիպահեստում | 

 |
| --- | --- | --- |

 |


**Արևելյան պարկամուկ** (լատին․՝ Marmosops incanus), կաթնասունների դասի պարկամկների կամ օպպոսումների ընտանիքին պատկանող հարավամերիկյան կենդանատեսակ։

Տարածված է միայն Հարավային Ամերիկայում և համարվում է Բրազիլիայի էնդեմիկ կենդանատեսակ։

Տարածվածություն
---------------

Արևելյան պարկամուկը համարվում է հարավամերիկյան կաթնասունի տիպիկ օրինակ։ Տարածված է Հարավային Ամերիկա մայրցամաքի արևելյան հատվածներում՝ Բրազիլիայի արևելքում։

Ապրում է միայն Բրազիլիայի տարածքում և դա է պատճառը, որ համարվում է Բրազիլիայի էնդեմիկ կենդանատեսակ։ Տարածված են Ատլանտյան օվկիանոսի արևելյան ափին՝ Բրազիլական սարահարթի արևմուտքում՝ մինչև Բրազիլիայի Դաշնային Հանրապետության Սան Պաուլու նահանգը։

Ապրում են արևադարձային կլիմայական գոտում՝ ծովի մակարդակից 800-ից 1300 մետր բարձրության վրա։

Նկարագրություն
--------------

Ի համեմատություն պարկամկների ընտանիքի գլխավոր ներկայացուցիչ վիրջինյան պարկամկի՝ արևելյան օպպոսումը բավականին փոքրիկ է։

Սեռահասուն արուի մարմնի երկարությունը կազմում է 270-430 մմ։ Էգերը համեմատաբար ավելի փոքր են՝ 240-360 մմ։ Կշռում են մինչև 140 գրամ։

Ունի բավականին երկար և ճկուն պոչ, որի օգնությամբ կարողանում է մագլցել ծառերի վրայով։ Մարմինը ունի գորշ գունավորում, իսկ փորի հատվածը առավելապես սպիտակ է։

Սեռական դիմորֆիզմը լավ է արտահայտված. արուները ավելի մեծ են էգերից և ունեն առավել խիտ մազածածկույթ։ Վարում է առավելապես գիշերային կենսակերպ։ Սնվում է փոքր միջատներով և հատապտուղներով։

Տես նաև
-------

* Վիրջինյան պարկամուկ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Արևելյան թզուկ պարկամուկ (Marmosops incanus), Կենդանիների թագավորություն, պարկամուկների ընտանիք»։ *iNaturalist.org*։ Վերցված է 2016-10-16

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Տաքսոնոմիա | EOL · GBIF · iNaturalist · NCBI · IRMNG · ITIS TSN |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բերգ (այլ կիրառումներ)

| «Բերգ» կայարան |
| --- |
|  |
| Օսլոյի մետրոպոլիտեն |
| 
 |
| Բացման թվական | 1934 թ.-ի հոկտեմբերի 10 |
|  |
|

**Բերգ**, Օսլոյի մետրոպոլիտենի Սոգնսվան մետրոյի գծի կայարան։ Սկզբնական շրջանում կայարանը կառուցվել է որպես Օսլոյի տրամվայի կայարան։ Գտնվում է Օսլոյի Նուրդերե Ակեր թաղամասում՝ Ուլեվոլ մարզադաշտ և Տասեն կայարաններ միջև։

Կայարանի հարևանությամբ են գտնվում բազմաբնակարանային շենքեր և «Շալե» ոճով կառուցված առանձնատներ։ 100 մ հեռավորության վրա է գտնվում Բերգի գիմնազիան։

«Բերգ» կայարանից մինչև «Ստորտինգ» կայարան մետրոն հասնում է 11 րոպեում։

Պատմություն
-----------

«Բերգ» կայարանը բացվել է 1934 թ.-ի հոկտեմբերի 10-ին որպես տրամվայի կանգառ «Մաջորսթուին» և «Սոգնսվան» կայարանների միջև։

1980-ական թվականներին կայարանը վերազինվել է և ընդլայնվել։ 1991—1996 թվականներին որոշվեց կառուցել շրջանաձև մետրոյի գիծ, որը հնարավորություն կտար քաղաքի ցանկացած թաղամասից արագ հասնել Օսլոյի համալսարանի նորակառույց հիվանդանոց։ Սակայն քաղաքի բնակիչների բողոքների հետևանքով այս ծրագիրը ամբողջությամբ չիրականացավ՝ խուսափելու համար մետրոյի աղմուկից։ Այնուամենայնիվ որոշ կայարաններում, որոնք ընդգրկվեցին «շրջանակի» մեջ, տեղադրվեցին Աղմուկախլացուցիչ վահանակներ։

Պատահարներ
----------

Կայարանի հետ են առնչվում մի քանի արտակարգ պատահարներ։ 1965 թվականին «Բերգ» и «Ուլլևոլ» կայարանների միջև գնացքը հարվածել է ռելսերով անցնող քաղաքացու։ 2002 թվականին կայարան մտած գնացքը անցել է 24-ամյա երիտասարդի վրայով, ով ստացել է թեթև մարմնական վնասվածքներ։ 2008 թվականին հարբած մի տղամարդ մտել էր ռելսերի արանքում, ում ոստիկանները ժամանակին հանցեին այնտեղից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Nilsen 1998, էջ. 133
2. ↑  «Mann drept av Sognsvannstrikken»։ *Verdens Gang* (Norwegian)։ 1965 թ․ մայիսի 10։ էջ 5
3. ↑  «Påkjørt av T-banen»։ *Aftenposten Morgen* (Norwegian)։ 2002 թ․ հունվարի 2։ էջ 18

Արտաքին հղումներ
----------------

* Օսլոյի արևմտյան կողմում գտնվող մետրոյի կայարաններ: Archived 2007-02-14 at the Wayback Machine.
**«Երկար գիշեր»** (պարս.՝ در امتداد شب), պարսկական ֆիլմ՝ նկարված 1977 թվականին։ Գլխավոր դերակատարը պարսիկ հայտնի երգչուհի և դերասանուհի Գուգուշն է։ Սա վերջին ֆիլմն էր Գուգուշի մասնակցությամ Իրանում, քանի որ մի քանի ամիս անց այնտեղ տեղի ունեցավ Իսլամական հեղափոխությունը և այաթոլլան արգելեց Գուգուշի գործունեությունը։ Փաստացի դերասանուհին գտնվում էր տնային կալանքում։ Սակայն այս ֆիլմը մեծ ճանաչում գտավ ԽՍՀՄ ամբողջ տարածքում։

Սյուժե
------

Ֆիլմը նվիրված է հայտնի երգչուհու և սովորական պատանու սիրո պատմությանը։ Սիրահարված Բաբեկն ամեն ինչ անում էր, որ հայտնի երգչուհու ուշադրությունը գրավեր։ Նա մի քանի անգամ նույնիսկ սիրո խոստովանություն է անում երգչուհին և ի վերջո Փարվանեն իրոք սիրահարվում է պատանուն։ Երկար ժամանակ Փարվանեն չգիտեր, որ Բաբեկն անբուժելի հիվանդ է։ Երբ ճշմարտությունը բացահայտվեց, նա զոհաբերում է իր կարիերան և որոշում է տղային տանել Ֆրանսիա բուժվելու։ Ավաղ արդեն ուշ էր. Փարիզի ճանապարհին ինքնաթիռում Բաբեկը մահանում է աղջկա ձեռքերի մեջ...

Դերերում
--------

* Ֆաիգե Ատաշին (Գուգուշ)
* Մահբուբե Բայաթ
* Սեիդ Կանգարանի
* Մալիհա Նազարի
* Ջհանգիր Ֆառուխար
* Աշրաֆ Սագեր

Կադրեր ֆիլմից
-------------

* Ֆիլմի երաժշտությունը

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑   *Dar emtedad shab*, վերցված է 2020-07-03
2. ↑  ««Долгая ночь» (Dar emtedad shab, 1977)»։ *КиноПоиск* (ռուսերեն)։ Վերցված է 2020-07-03

Արտաքին հղումներ
----------------

* Googoosh Website

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database |

 |
**Գավրիիլ Դերժավինի տուն-թանգարան** (ռուս.՝ Музей-усадьба Г. Р. Державина), Գավրիիլ Դերժավինի առանձնատունը Սանկտ Պետերբուրգում՝ Ֆոնտանկայի առափնյա, 118 հասցեում՝ Դերժավինի նրբանցքի հարևանությամբ։ 2003 թվականից գրական-հուշարձանային թանգարան է, Պուշկինի համառուսաստանյան թանգարանի մասնաճյուղը։

Քաղաքային առանձնատունը ներառում է բանաստեղծի տունը, երկու զույգ շենքեր և ոչ մեծ հյուրատունը։ Առանձնատան ու նրա կառուցման հանգամանքների մասին բանաստեղծը գրել է իր բանաստեղծություններում՝ «Առաջին հարևանիս» (ռուսերեն՝ «К первому соседу», 1780) և «Երկրորդ հարևանիս» (ռուսերեն՝ «Ко второму соседу», 1791), որոնք ուղղված են ագարակատեր Մ. Գոլովկինին ու գնդապետ Գարնովսկուն համապատասխանաբար։ Մեծ սրահում 1811 թվականից անցկացվում էին «Ռուսերեն խոսքի սիրահարների զրույցներ»։

1846 թվականին կառույցի ներսը վարանորոգվել է և հարմարեցվել Հռոմեա-կաթոլիկական հոգևոր կոլեգիայի պահանջներին. շենքը փաստորեն վերածվել է կաթոլիկական արքեպիսկոպոսի բնակարանի։ Խորհրդային տարիներին շենքի ներսում գտնվել են կոմունալ բնակարաններ։

Շենքում թանգարան բացելու որոշումն ընդունվել է 1998 թվականին։ Շենքի ներսը վերանորոգվել է եկատերինյան ժամանակաշրջանի ոգով 2002-2003 թվականներին։ Իր առաջին այցելուներին թանգարանն ընդունել է 2003 թվականի մայիսի 28-ին։ Վերակառուցվել է նաև Լեհական այգին։

* Տեսքը Լեհական այգու կողմիցՏեսքը Լեհական այգու կողմից
* Տեսքը Ֆոնտանկայի կողմից (Դերժավինի օրոք)Տեսքը Ֆոնտանկայի կողմից (Դերժավինի օրոք)
* Շքամուտքի ճաղավանդակըՇքամուտքի ճաղավանդակը

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Акт по результатам государственной историко-культурной экспертизы проектной документации на проведение работ по сохранению объекта культурного наследия федерального значения "Усадьба Державина Г. Р."» (ռուսերեն)։ КГИОП։ 2019-07-17։ Վերցված է 2020-01-29 (չաշխատող հղում)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Թանգարանի կայքը Archived 2013-10-11 at the Wayback Machine.
**Բանբեր հայագիտության,** Հայաստանի հանրապետության Գիտությունների ազգային ակադեմիային կից «Գիտություն» հրատարակչության կողմից հրատարակվող մասնագիտական բազմալեզու հանդես, հրատարակվում է 2013 թվականից։

Պատմություն
-----------

Հանդեսի նպատակն է հայագիտական կենտրոնների միջև միջազգային համագործակցության սերտացումը, խթանելու Հայաստանի պատմության ու մշակույթի համակողմանի հետազոտությունների իրականացմանը, նոր հարցադրումներով համալրելու պատմական իրադարձությունների քննական վերլուծությունները, դիմագրավելու Հայաստանի պատմության խեղաթյուրումներին ու շահարկումներին, քննարկելու հայագիտության հետագա զարգացմանը խոչընդոտող գործոնների ու հանգամանքների հաղթահարման ուղիները, նորովի լուսաբանելու Հայաստանի պատմության հիմնահարցերը, օժանդակելու ձերբազատվել կաղապարներից և գիտական շրջանակներին ու հանրությանը ներկայացնել ճշմարտությունը։
Հատուկ կարևորություն է տրվում Հայաստանի և տարբեր երկրների
հայկական գաղթօջախների պատմությունը լուսաբանող հետազոտու
թյունների հրապարակմանը, հարակից երկրների ժողովուրդների լեզուներով Հայաստանի պատմության վերաբերյալ պահպանված սկզբնաղբյուրների աղբյուրագիտական ուսումնասիրությունների իրականացմանը,Հայաստանում ուրույն քաղաքակրթության զարգացման գործընթացի անընդհատության ցուցադրմանը։
Հանդեսում հրապարակվում են հայ և օտարազգի հայագետների աշխատություններ, ներկայացվում դասական հայագիտության երախտավորների գիտական ժառանգությունն ու հայագիտական նորագույն նվաճումները, հայագիտական տարբեր կենտրոնների ձեռքբերումներն ու խնդիրները։
Գիտական հանդեսը լայնորեն բաց է բոլոր երկրների գիտնականների
հայագիտական ուսումնասիրությունների համար և հրապարակում է հայագիտության բոլոր ճյուղերը ներկայացնող հետազոտություններ։

Խմբագրական խորհուրդ
-------------------

Խմբագրական խորհուրդը գլխավորում է Ալբերտ Խառատյանը, պատասխանատու քարտուղարը Վ․ Խաչատուրյանն է։

### Հայաստանից

1. Աղասյան Արարատ
2. Բոբոխյան Արսեն
3. Գասպարյան Սեդա
4. Թորոսյան Վահե
5. Իսահակյան Ավետիք
6. Հովակիմյան Վաչե
7. Հովհաննիսյան Սուսաննա
8. Մուրադյան Հակոբ
9. Պողոսյան Գևորգ
10. Սիմոնյան Նեկտար
11. Սուվարյան Յուրի

### Արտերկրից

1. Բարդակչյան Գևորգ
2. Խաչատրյան Սաթենիկ
3. Խոսրոևա Անահիտ
4. Մատթեոսյան Վարդան
5. Տոնապետյան Անահիտ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  ««Բանբեր հայագիտության» հնգալեզու հանդեսում կհրապարակվեն հայ և օտարազգի հայագետների աշխատություններ»։ *armenpress.am* (հայերեն)։ Վերցված է 2022-10-19  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)
2. ↑  «Journal of Armenian Studies»։ *www.flib.sci.am*։ Վերցված է 2022-10-19
3. ↑  «Հայագիտական ուսումնասիրությունները ֆինանսավորող համահայկական հիմնադրամ»։ *haygithimnadram.am*։ Վերցված է 2022-10-19

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հանդեսի արխիվը
GPU nVidia GeForce 3 Ti 200
**Գրաֆիկական պրոցեսոր** (անգլերեն՝ *graphics processing unit*, *GPU*)՝ առանձին սարք անհատական համակարգչի կամ խաղային բարձակի մեջ, որը իրականացնում է գրաֆիկական մեկնաբանում։ Սկսած 2000 թ. գրաֆիկական պրոցեսորները ստացան լայն կիրառում այլ սարքավորումների մեջ, ինչպիսիք են թվային հեռուստացույցները, ներդրված համակարգերը։ Նորագույն գրաֆիկական պրոցեսորները շատ էֆեկտիվ կերպով մշակում և արտածում են համակարգչային գրաֆիկան։ Ի շնորհիվ հարմարեցված կոնվերային կառուցվածքի նրանք ավելի էֆեկտիվորեն են կարողանում մշակել գրաֆիկական ինֆորմացիան քան մշակիչները։ Գրաֆիկական պրոցեսորները ներկա ժամանակում օգտագործում են որպես եռաչափ գրաֆիկայի արտածման արագացուցիչ։

Կարող է օգտագործվել որպես դիսկրետ վիդեոքարտի մաս, ինչպես նաև ինտեգրված լուծումներում։

Նկարագրություն
--------------

Հիմնական տարբերությունները համեմատած Մշակիչի (կենտրոնական պրոցեսորի) հետ հետևյալն է․

* կառուցվածքը, որը մաքսիմալ կերպով նախատեսված է տեքստուրաների և բարդ գրաֆիկական օբյեկտների հաշվարկը արագ իրականացնելու համար
* սահմանափակ հրամաններ

> GPU-ի Որակյալ և արագ հաշվողական կարողությունները բացատրվում է կառուցվածքային առանձնահատկություններով։ Ներկայիս CPU-ն կազմված է մի քանի միջուկներից, քանի որ գրաֆիկական պրոցեսորը սկզբից ստեղծվել է որպես մի քանի միջուկներից կազմված պրոցեսները կարգավորող սխեմա։ Կառուցվածքային տարբերությունն էլ հենց բացատրում է իրականացրած ֆունկցիայի տարբերությունը։ Եթե CPU ի կառուցվածքը ենթադրում է պարբերաբար ինֆորմացիայի մշակում,ապա GPU-ն պատմականորեն նախատեսված է համակարգչային գրաֆիկայի մշակման համար։ Այս երկու կառուցվածքներն էլ ունեն իրենց լավ կողմերը։ CPU -ն լավ աշխատում է առաջադրված խնդիրներով։ Մեծ քանակի ինֆորմացիա մշակելու համար նախընտրելի է GPU-ն։ Հիմնական պայմանը զուգահեռության պահպանումն է։
> 
> 

Նորագույն գրաֆիկական պրոցեսորների մոդելները (վիդեոադապտերի կազմում) կարող են հեշտությամբ կիրառվել ընդհանուր հաշվարկներում։ Որպես օրինակ կարող են հանդիսանալ HD 7990 ( AMD-ի կողմից) կամ GTX 690 (nVidia-ի կողմից)։

Պատմություն
-----------

### Ծրագրային ապահովում

Ամենահին արագացուցիչները օգտագործել է Glide-ը — API-ն, եռաչափ գրաֆիկայի համար, ձևավորված 3dfx Interactive վիդեոքարտերի համար, սեփական Voodoo Graphics պրոցեսորների հիմքի վրա ձևավորված լինելով։

Արագացուցիչների նոր սերնդից են համարվում DirectX և OpenGL նոր վիդեոադապտերները, որոնք սրանք համապատասխանում են։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «NVIDIA on GPU Computing and the Difference Between GPUs and CPUs»։ *www.nvidia.com* (en-us)։ Վերցված է 2017-05-28

Աղբյուրներ
----------

* Նշումներ։ Ո՞րն է ավելի արագ, CPU-ն թե GPU-ն
**«Երկու երիտասարդ կանանց հիշողությունները»** (ֆր.՝ Mémoires de deux jeunes mariées), ֆրանսիացի գրող Օնորե դը Բալզակի վեպը, որը գրել է 1841 թվականին։ Նվիրված է Ժորժ Սանդին։ Գրողի միակ նամակաձև վեպն է։ Վեպը «Մարդկային կատակերգություն» ժողովածուի մի մասն է։ 1981 թվականին ֆրանսիական հեռուստաընկերության թողարկած նույնանուն ֆիլմում Լուիզայի դերում հանդես է եկել Ֆանի Արդան։

Սյուժե
------

Երկու երիտասարդ աղջիկներ՝ 18-ամյա Լուիզա դը Շոլյեն՝ անվանի դուքսի աղջիկը, և 17-ամյա ազնվազարմ, օժիտ չունեցող գավառական Ռենե դը Մոկոմբը, ութ տարի անց լքում են վանքի պատերը։ Պարզվում է, որ աղջիկները Փարիզում և նահանգում, և 1824-1835 թվականների ընթացքում փոխանակվում են նամակներով, որտեղ ներկայացնում են իրենց կյանքից տարբեր դեպքեր։

Այդ տարիների ընթացքում Ռենեն շահից դրդված ամուսնանում է հարևանի՝ նապոլեոնյան կռիվների վետերանի հետ, ով իրենից 20 տարով մեծ էր։ Եվ նա համեստությամբ ծրագրում է դառնալ ընտանիքի մայր և զբաղվել բարօրության ավելացմամբ։ Ռենեն դառնում է երեք երեխայի մայր և օգնում է ամուսնուն՝ գործունեություն ծավալել կառավարական գործերում։

Լուիզան սիրահարվում է ազնվատոհմիկ իսպանացի աքսորյալի և ամուսնանում նրա հետ։ Մի քանի տարվա երջանկությունից հետո նա դառնում է այրի։ 4 տարի անց ամուսնանում է Մարի Գաստոնի հետ, ով աղքատ գրող էր, իրենից մի քանի տարով փոքր և նրա հետ բնակություն է հաստատում մեկուսի կալվածքում։ Մի քանի տարվա անվրդով կյանքից հետո՝ սխալմամբ գերագնահատելով ամուսնուն, դիմում է ինքասպանության։

Վեպը հիմնված է երկու կանանց բնավորության հակադրման վրա. Ռենեի մտածողությունը, որը նախազգուշացնում էր Լուիզային իր սխալների մասին, և Լուիզայի բուռն խառնվածքը, որը ծաղրում է Ռենեին՝ իր հեռատեսության և ձանձրալի լինելու համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Honore de Balzac (2007-09-07)։ *Letters of Two Brides*
2. ↑  Balzac Honoré de (1999-10-01)։ «Letters of Two Brides» (English)։ Վերցված է 2022-03-16

Արտաքին հղումներ
----------------

* 
* |  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 14553259j |

 |
**Վերին Վելադ** գյուղատեղի Լոռու մարզում։ Այս անվամբ գյուղատեղին գտնվում է Ջիլիզայից ուղիղ գծով 2,3 կմ արևելք՝ անտառածածկ բլրագագաթին և հյուսիսահայաց լանջերին։ Ծովի մակերևույթից բարձր է 1040-1087 մետր։

Շուրջ 30 տնատեղեր պարունակող գյուղատեղիում պահպանվել են նաև ստորգետնյա հորեր։

Եկեղեցին գտնվում է գյուղատեղիի առավել բարձրադիր մասում՝ բլրագագաթին (ծովի մակարդակից 1087 մետր բարձրության վրա)։ Ունի միանավ թաղածածկ բազիլիկ հորինվածք, փռված կիսաշրջանի ձևով խորան և երկու մուտք՝ բացված հարավային և արևմտյան ճակատներից (վերջինս հազիվ է նշմարվում այդ ճակատի փլուզված լինելու պատճառով)։ Երկթեք ծածկը պատված է եղել սպիտակ կրաքարից կերտված կանոնավոր մշակված սրբատաշ ծածկասալերով։ Ունի 6,26×5,03 մետր արտաքին չափեր և 84 սմ որմի հաստություն։

Եկեղեցու արևմտյան կողմում՝ մի քանի մետր հեռավորության վրա, պահպանվում է ակնհայտորեն արևմտյան մուտքից վայր ընկած շինարարական արձանագրությամբ բարավորը (182×58×17 սմ)։ Արձանագրությունը երկլեզվյան է՝ հայերեն և վրացերեն։ Հայերենում մասում գրված է.

«Ես՝ Ենովքս, այս դուռս շինեցի յիշայտակ ինձ, Բախուտին, ով տեսնու, մի բերան ողորմի ասէ, թվին ՌՃԿ (1711), աստուած ողորմի Զալին՝ եկեղեցու շինողին», որը նշանակում է «Քրիստոս, այս տաճարը և դուռը կառուցեցի ես՝ մեղավոր Ենովքս, իմ եղբոր՝ Բախուտին և ինձ հիշատակ, ովքեր կարդան, ողորմի ասեն»։

Գյուղատեղիի գերեզմանոցը զբաղեցնում է եկեղեցու շրջափակը և հատկապես կառույցից հարավ տարածված հարթությանը։ Այստեղ պահպանվել են ավելի քան երկու տասնյակ գերեզմանաքարեր և խաչքար։ Ուղղանկյունաձև մշակված տապանաքարերի մեծ մասն ունի գեղազարդ հարդարանք, մի քանիսը՝ նաև կենցաղային թեմաներով պատկերաքանդակներ։ Գերեզմանական թվակիր հուշարձանները վերաբերում են 1628, 1679, 1681, 1689, 1690, 1705, 1707 թվականներին։ Տեղում առկա են նաև ԺԷ-ԺԸ (XVII-XVIII) դարերին վերաբերող մի քանի անթվակիր տապանաքարեր, որոնք բոլորը միասին՝ ընդամենը 12 միավոր են կազմում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Մհեր Վարդանյան. «Սահմանամերձ Ջիլիզայի պատմական անցյալը աշխարհին կներկայացնենք զբոսաշրջիկների միջոցով»»։ *Hetq.am* (հայերեն)։ Վերցված է 2020 թ․ մարտի 1  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)
2. ↑  «ՎԵՐԻՆ ՎԵԼԱԴ»։ *sos.sunchild.am*։ Վերցված է 2020 թ․ մարտի 1

Գրականություն
-------------

1. Ս. Կարապետյան, Ջիլիզայի պատմական հուշարձանները, էջ 9-15։
**Երկչափ միջարկումը** երկու փոփոխականի ֆունկցիայի մոտարկումն է մեկ այլ՝ ավելի պարզ ֆունկցիայով։ Այսինքն, դիտարկվում է մի այնպիսի ֆունկցիա, որի ընդունած արժեքները տրված կետերում համընկնում են նախապես տրված ֆունկցիայի այդ կետերում ընդունած արժեքների հետ։ Առավել հայտնի է բազմանդամային միջարկումը, որը ֆունկցիայի մոտարկումն է բազմանդամով։

Պատմություն
-----------

Բազմաչափ բազմանդամային միջարկման խնդիրը սկիզբ է առել 20-րդ դարի երկրորդ կեսից։ Ներկայումս այն լայնորեն օգտագործվում է կիրառական մաթեմատիկայի բազմաթիվ խնդիրներում։

Խնդրի վերլուծություն
--------------------

Միաչափ միջարկման խնդիրը լուծվել է հայտնի մաթեմատիկոս Ժոզեֆ Լուի Լագրանժի կողմից։ Ըստ Լագրանժի թեորեմի՝ միջարկման խնդիրը ունի միակ լուծում կետերի ցանկացած բազմության և կամայական աստիճանի բազմանդամային տարածության համար՝ այն դեպքում, երբ կետերի քանակը համընկնում է բազմանդամային տարածության չափողականության հետ։ Երկչափ միջարկման ժամանակ խնդրի միակորեն լուծելիությունը կախված է ոչ միայն կետերի քանակից, այլ նաև դրանց երկարաչափական փոխդասավորությունից։ Երկչափ միջարկման խնդիրը սերտ կապ ունի հանրահաշվական երկրաչափության հետ, քանի որ խնդիրը հանգում է այն հարցին, թե արդյոք գոյություն ունի որոշակի տիպի հանրահաշվական կոր, որն անցնում է միջարկման բոլոր կետերով։

Արդի խնդիրներ
-------------

Բազմանդամային միջարկման տեսության մեջ չլուծված կարևոր խնդիր է հանդիսանում 1982 թվականին Գասքայի և Մաեզթուի կողմից առաջադրված վարկածը, որն առայժմ ապացուցված է միայն մասնավոր դեպքում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Lagrange Interpolation Formula - ProofWiki»։ *proofwiki.org*։ Վերցված է 2020 թ․ նոյեմբերի 18
2. ↑  Hakopian Hakop, Jetter Kurt, Zimmermann Georg (2014 թ․ օգոստոսի 1)։ «The Gasca–Maeztu conjecture for $$n=5$$n=5»։ *Numerische Mathematik* (անգլերեն) **127** (4): 685–713։ ISSN 0945-3245։ doi:10.1007/s00211-013-0599-4
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գրիգոր Գալֆայան (այլ կիրառումներ)

**Գրիգոր Գալֆայան** (դեկտեմբերի 22, 1873(1873-12-22), Բուրսա, Հյուդավենդիգար, Օսմանյան կայսրություն - հունիսի 2, 1949(1949-06-02), Ֆրեզնո, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), հայազգի երաժիշտ, կոմպոզիտոր։

Կենսագրություն
--------------

Գրիգոր Գալֆայանը ծնվել է 1873 թվականի դեկտեմբերի 22-ին, Բուրսա քաղաքում։ Նրա հայրը եղել է ճարտարապետ։ Նախնական կրթությունն ստացել է տեղի հայկական դպրոցում։ Այնուհետև նա տեղափոխվել է Կոստանդնուպոլիս, որտեղ ուսումը շարունակել է Կեդրոնական վարժարանում։ Երաժշտական կրթությունն ստացել է Փարիզի *Schola Cantorum de Paris*-ում, աշակերտել անվանի երաժիշտներ և կոմպոզիտորներ Շառլ Բորդին և Վենսան դ’Էնդիին։ Գրիգոր Գալֆայանը Փարիզում և Մանչեստրում հայ երաժշտության մասին հանդես է եկել դասախոսություններով, տպագրել է հոդվածներ։ 1905 թվականին Փարիզում հրատարակել է «Կռունկ» թերթը (հայերեն, ֆրանսերեն)։

1911 թվականին տեղի է ունեցել Գրիգոր Գալֆայանի առաջին հեղինակային համերգը։ 1913 թվականից ԱՄՆ-ի տարբեր քաղաքներում եղել է Հայ եկեղեցու դպրապետ, երգի մի շարք փառատոների ղեկավար։ 1918 թվականից ապրել է Ֆրեզնոյում։ 1922 թվականին դարձել է ԱՄՆ-ի քաղաքացի։

Ստեղծագործություններ
--------------------

Գրել է մոտ 150 երաժշտական աշխատություն, առավելապես՝ հայրենասիրական երգեր՝ հեղինակայինն տեքստերով («Ապրի՛ր, Հայաստան», «Փա՛ռք քեզ, Հայաստան», «Հույսը», «Ինչո՞ւ Լուսին», «Ալեչարչար», «Վեր կաց», «Մինչև երբ»)։ Ստեղծագործության մեջ առանձնանում է «Պատարագը»՝ մեներգիչների, երգչախմբի և երգեհոնի համար։ 1910 թվականին գրել է օսմանյան «Ազատություն» քայլերգը։ ԱՄՆ տեղափոխվելուց հետո գրել է հայտնի «Օ, Ամերիկա» երգը Էլիս Սթոուն Բլեքվելի խոսքերով։

Գրիգոր Գալֆայանը մահացել է 1949 թվականի հունիսի 2-ին, Ֆրեզնո քաղաքում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2  Հայ երաժշտության հանրագիտարան, էջ 137
3. 1 2  Հայ երաժշտության հանրագիտարան, էջ 137
4. ↑  Mahakian Charles (1974)։ *History of the Armenians in California* (reprint ed.)։ R and E Research Associates։ էջ 77։ Վերցված է 9 March 2013
5. ↑  Mouradian Claire (2007)։ *Arménie, une passion française: le mouvement arménophile en France, 1878-1923*։ Magellan & Cie։ էջ 105
6. ↑  «Կռունկ» թերթ
7. ↑  studio 5165m։ «Anunner.com - ԳՐԻԳՈՐ ԳԱԼՖԱՅԱՆ»։ *www.anunner.com* (ամհարերեն)։ Վերցված է 2023-01-29
8. ↑  «O America [music]: march / words by Alice Stone Blackwell and K. Proff-Kalfaian; music by K. Proff-Kalfaian»։ National Library of Australia։ Վերցված է 9 March 2013

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: n2018048319 · VIAF: 668153532449148820008 · WorldCat VIAF: 668153532449148820008 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Հայ երաժշտության հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
**Մարգարիտա Հովհաննեսի Միրիմանովա (Միրիմանյան)** (դեկտեմբերի 12, 1894, Վրաստան, Թիֆլիս – օգոստոսի 20, 1985, Փարիզ), հայ դաշնակահարուհի։

Կենսագրություն
--------------

Մարգարիտա Միրիմանովան ծնվել է 1894 թվականին Վրաստանի մայրաքաղաք Թիֆլիսում։

Դաշնամուր նվագել սովորել է հինգ տարեկանում մորից։

Սկզբնական երաժշտական կրթությունը ստացել է Թիֆլիսի երաժշտական ուսումնարանում (Վրաստանի դաշնամուրային դպրոցի հիմնադիր, ազգությամբ հույն Ալոիզ Միզանդարիի դասարան), ապա 1910-1912 թվականներին սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայում (Աննա Եսիպովայի դասարան), կատարելագործվել Վիեննայում՝ աշակերտելով Լեոպոլդ Գոդովսկու մոտ։

1910-ական թվականներին համերգներով շրջագայել է Սանկտ Պետերբուրգում, Թիֆլիսում, Բաթումում, բարեգործական համերգով՝ Երևանում։

1921 թվականից ապրել է արտերկրում (Վիեննայում, Իտալիայում, Կահիրեիում, 1945 թվականից՝ Փարիզում)։ Մտերիմ է եղել անվանի երաժիշտներ Մորիս Ռավելի, Մարսել Դյուպրեի և ուրիշների հետ։ Հանդես է եկել մենահամերգներով և սիմֆոնիկ նվագախմբերի հետ՝ դիրիժորներ Բերնհարդ Փաումգարտների, Ֆրանց Շալկի և ուրիշների ղեկավարությամբ։

Նվագացանկում հիմնականում ներառված էին Ֆրեդերիկ Շոպենի, Ֆրանց Շուբերտի, Ալեքսանդր Սկրյաբինի, Կոմիտասի, Արամ Խաչատրյանի երկերից։

1969 թվականին Բեռլինում Կոմիտասի ծննդյան 100-ամյակին նվիրված տոնակատարությանը կատարել է նրա «Պարերը»։ «Կոլումբիա» ֆիրման Մարգարիտայի կատարմամբ թողարկել է ձայնասկավառակ։

1930 թվականին ստացել է Բոլոնիայի ֆիլհարմոնիկ ակադեմիայի դիպլոմ։

Մարգարիտան մահացել է 1985 թվականին Փարիզում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  «Шушаник Апоян. Маргарита Ивановна Мириманова (2008) by Aram Harutyunyan - Issuu»։ *issuu.com* (անգլերեն)։ Վերցված է 2023 թ․ հունվարի 22

Գրականություն
-------------

* Шушаник Апоян. Маргарита Ивановна Мириманова (2008)

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Հայ երաժշտության հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Վարդանյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Գեղամ Մանուկի Վարդանյան** (մարտի 29, 1988(1988-03-29), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գեղասահորդ (տղամարդկանց մենասահք)։

2009 թվականի գեղասահքի աշխարհի և Եվրոպայի առաջնություններում Հայաստանի ներկայացուցիչը։

Կարիերա
-------

Գեղամ Վարդանյանը ծնվել է 1988 թվականի մարտի 29-ին, Երևանում։ Գեղասահքով սկսել է զբաղվել 1992 թվականին։ Պարապել է Շենգավիթի գեղասահքի մարզադպրոցում։ Մարզիչ՝ Արմեն Ասոյան, պարուսույց՝ Գարուշ Խունյան։

Նրա առաջին ելույթը միջազգային ասպարեզում կայացել է 2002 թվականի գեղասահքի պատանիների աշխարհի առաջնությունում։ Պատանիների միջազգային մրցումներին մասնակցել է մինչև 2005-2006 թվականների մրցաշրջանը։

2009 թվականին՝ Օլիմպիական խաղերին նախորդող մրցաշրջանում, երկամյա դադարից Գեղամը վերադարձավ մրցասպարեզ և Հայաստանի հավաքականի կազմում մասնակցեց Եվրոպայի, այնուհետև՝ աշխարհի առաջնությանը, սակայն չկարողացավ Վանկուվերի օլիմպիական խաղերին մասնակցելու իրավունք ձեռք բերել և կրկին հեռացավ ակտիվ սպորտից։

Հիմնական արդյունքներ
--------------------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Մրցաշար / թվական | 2001-02 թթ. | 2002-03 թթ. | 2003-04 թթ. | 2004-05 թթ. | 2005-06 թթ. |  |  | 2008-09 թթ. |
| Աշխարհի առաջնություն |  |  |  |  |  |  |  | 48 |
| Եվրոպայի առաջնություն |  |  |  |  |  |  |  | 39 |
| Աշխարհի պատանեկան առաջնություն | 39 | 45 |  |  | Ո |  |  |  |
| 2005-2006 պատանիների ISU գավաթ |  |  |  |  | 24 |  |  |  |
| 2005-2006 պատանիների ISU գավաթ |  |  | 18 |  | 26 |  |  |  |
| JGP Բ. Շվերտերի գավաթ |  | 22 |  |  |  |  |  |  |
| Եվրոպական պատանեկան օլիմպիական խաղեր |  | 19 |  |  |  |  |  |  |

* Ո - որակավորուման արդյունքները բացակայում են

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  «Biography»։ *www.isuresults.com*։ Վերցված է 2022-02-16

Արտաքին հղումներ
----------------

* Գեղամ Վարդանյան(անգլ.) Չմշկորդների միջազգային միության պաշտոնական կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ISU |

 |
**«Բագարանի Շուշանավանքը»** (ռուս.՝ Монастырь Шушанаванк в Багаране, անգլ.՝ Shushanavank monastery of Bagaran), եռալեզու՝ հայերեն, ռուսերեն և անգլերեն գիրք, որը նվիրված է հայկական վաղմիջնադարյան ճարտարապետական յուրօրինակ հուշարձաններից մեկի՝ Բագարանի Սուրբ Շուշանավանք վանական համալիրին և այն ընդգրկող հուշարձանախմբի պատմաճարտարապետական ու աղբյուրագիտական քննությանը։ Գրքի համահեղինակներն են՝ վիմագրագետ, հնագետ, ձեռագրագետ, պատմական գիտությունների թեկնածու (2013) Արսեն Հարությունյանը ու ճարտարապետներ՝ Գրիգոր Նալբանդյանը և Աշոտ Հակոբյանը։ Հրատարակվել է 2021 թվականին Հայաստանի Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության Անվտանգության դաշնային ծառայության սահմանապահների վարչության աջակցությամբ` Երևանում, «Տիգրան Մեծ» հրատարակչությունում։ Գրքի խմբագիրն է՝ վիմագրագետ, հնագետ, պատմական գիտությունների թեկնածու (1986) Գագիկ Սարգսյանը։ Գիրքը նախատեսված է Հայոց պատմության և մշակույթի հարցերով զբաղվող մասնագետների և ընթերցող լայն հասարակության համար։

Գրքի շնորհանդեսը տեղի է ունեցել 2021 թվականի մարտի 20-ին «Հայ եկեղեցու համաշխարհային երիտասարդական միավորում» կենտրոնում։

Բովանդակություն
---------------

Գրքում փորձ է արվել պարզելու Սուրբ Շուշան անվան ծագումը, հստակեցվել են հուշարձանախմբի շինարարական փուլերն ու թվագրումը, ճարտարապետակա-հորինվածքային լուծումները, ներկայացվել են վիմագրերը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  ««Բագարանի Շուշանավանքը». նոր գիրքը բացահայտում է պատմական Բագարանի լռակյաց «պահապանին»»։ *news.am*։ Վերցված է 2023-09-10
2. 1 2 3 4 5  «Գիտական հանրության դատին հանձնվեց «Բագարանի Շուշանավանքը» աշխատությունը»։ *armenpress.am*։ Վերցված է 2023-09-10
3. 1 2 3  ««Բագարանի Շուշանավանքը» ներկայացվել է ընթերցողին»։ *1lurer.am*։ Վերցված է 2023-09-10

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Լույս է տեսել «Բագարանի Շուշանավանքը» եզակի աշխատությունը»։ *youtube.com*։ Վերցված է 2023-09-10
**Բեքասի** (ինդոն.՝ Kota Bekasi), Ինդոնեզիայի Արևմտյան Ճավա նահանգի միլիոնանոց քաղաքներից մեկը։ Բեքասին տեղակայված է Ճավա կղզու հյուսիսարևմտյան հատվածում։ Ջակարտայի քաղաք-արբանյակն է, շատ քաղաքացիներ աշխատում են Ինդոնեզիայի մայրաքաղաքում։

Ըստ 2010 թվականի տվյալների՝ քաղաքի տարածքը 210,49 կմ2 է, բնակչությունը՝ 2 378 211 մարդ։

Վարչական բաժանում
-----------------

Քաղաքը բաժանված է 12 շրջանների․ Արևմտյան Բեքասի, Արևելյան Բեքասի, Հարավային Բեքասի, Հյուսիսային Բեքասի, Մեդան Բեքասի, Բանտար Բեքասի, Պոնդոկ Բեքասի, Ջատիսամպուրնա, Ջատիաիշ, Պոնդոկ Մելատի և Մուստիկա Ճավա։

Տնտեսություն
------------

Բեքասիում են գտնվում հետևյալ առևտրի կենտրոնները․ Մետրոպոլիտան մոլ, Մեգա Բեքասի Հիպերմոլ (հսկա ցանց), Գրանդ մոլ (Հիպերմարթ մոլ), Բլյու Օազիս Սիթի (Քարֆուր ցանց), «Բեքասի» առևտրի կենտրոն, Բեքասի Սայբեր Փարք և Բեքասի Սքուար Bekasi Trade Centre, Bekasi Cyber Park և Բեքասի հրապարակ (Քարֆուրցանց)։

Արտադրություն
-------------

Բեքասիում կան մի քանի արտադրական շրջաններ, քաղաքում է գտնվում Honda և Samsung ընկերությունների արտադրամասերից մեկը։

Տրանսպորտ
---------

Քաղաքի միջով են անցնում երկու ավտոմայրուղիներ․ Ջակարտա-Չիկամպեկ վճարովի ճամանարհը և Jakarta Outer Ring Road-ը, որոնք քաղաքը կապում են Տանգերանգի, Ջակարտայի և Բոգորի հետ։ Որտեղ Ջակարտայի քաղաք-արբանյակ, Բեքասին հայտնի է իր խիտ ճանապարհային շարժով։ Բեքասիի և Ջակարտայի միջև խցանումները հաճախակի են լինում։

Գործում է ավոբուսային ցանց, ինչպես նաև KRL Jabotabek տրանսպորտային արագընթաց համակարգը։ «Jabotabek» բառը ստեղծվել է **Ջա**կարտայի, **Բո**գորի, **Տա**նգերանգի և **Բեք**ասիի առաջին տառերով։

* Բեքասիի կառավարման շենքըԲեքասիի կառավարման շենքը
* Բեքասիի ռեգիոնալ հավաքի շենքըԲեքասիի ռեգիոնալ հավաքի շենքը
* Ճեպընթաց ԲեքասիումՃեպընթաց Բեքասիում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12  Ինդոնեզիայի ներքին գործերի նախարարի 2022 թվականի թիվ 050-145 հրամանագիրը
3. ↑  The Master Book of Indonesian Territory Data 2015 (ինդոն.)
4. ↑  «Moved»։ Citypopulation.de։ Վերցված է 2014-02-05
5. ↑  malmetropolitan.com
Կալաշնիկովի ինքնաձիգը։
**Գրոհային հրացան**, **ինքնաձիգ**, **հարձակման հրացան** կամ **ավտոմատ**, արտասահմանյան գրականության մեջ նաև գրոհային հրացանը ձեռքի անհատական ավտոմատ հրազեն է, որը նախատեսված է սերտ մարտերում թշնամու կենդանի ուժին ջախջախելու համար և ունակ է ստեղծել կրակի բարձր խտություն։

Տերմինի ծագումը
---------------

Հարձակման հրացան տերմինը սովորաբար վերագրվում է Ադոլֆ Հիտլերին, ով օգտագործում էր գերմանական Sturmgewehr բառը (որը թարգմանվում է որպես «հարձակողական հրացան») որպես MP 43-ի նոր անվանում (Maschinenpistole), որը հետագայում հայտնի դարձավ որպես Sturmgewehr 44: Դաշնակիցների քարոզչությունը ենթադրում էր, որ անունը ընտրվել է քարոզչական նպատակներով, սակայն հիմնական նպատակն էր տարբերել Sturmgewehr-ը գերմանական ավտոմատներից, ինչպիսին է MP 40-ը։

Այնուամենայնիվ, ենթադրվում է, որ Heereswaffenamt-ը պատասխանատու է Շտուրմգևեր անվան համար, և Հիտլերը, բացի արտադրության հրամանը ստորագրելուց, որևէ ներդրում չի ունեցել։ Ավելին, Հիտլերն ի սկզբանե դեմ էր նոր հետևակային հրացանի գաղափարին, քանի որ Գերմանիան չուներ արդյունաբերական կարողություններ՝ փոխարինելու արդեն ծառայության մեջ գտնվող 12,000,000 Karabiner 98 հազար հրացանները, և միայն փոխեց իր միտքը, երբ տեսավ այն առաջին ձեռքից։

Աղբյուրներ
----------

1. ↑  Musgave, Daniel D. and Thomas B. Nelson, *The World's Assault Rifles*, vol. II, The Goetz Company, Washington, D.C. (1967)
2. ↑  Myatt, Major Frederic, *Modern Small Arms*, Crescent Books, New York (1978): 169
3. ↑  Hogg, Ivan, and John Weeks, *Military Small Arms of the 20th Century*, third ed. Hippocrene Books, New York (1977): 159
4. ↑  Chris Bishop, *The Encyclopedia of Weapons of World War II*, Sterling Publishing Company, Inc. 2002, p. 218
5. ↑  *Military Small Arms of the 20th Century*, 7th Edition, Ian V. Hogg, page 243
6. 1 2  Rottman Gordon (2013)։ *The Big Book of Gun Trivia: Everything You Want to Know, Don't Want to Know, and Don't Know You Need to Know*։ Bloomsbury Publishing։ էջ 26
7. ↑  Rottman Gordon (2011 թ․ մայիսի 3)։ *The AK-47: Kalashnikov-series assault rifles*։ Osprey Publishing։ էջ 9։ ISBN 978-1-84908-835-0
8. ↑  Suciu Peter (2020 թ․ նոյեմբերի 26)։ «Meet the Most Influential Gun Designers of the 20th Century»։ *The National Interest*։ Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 21
**«Օպերային թատրոնի շենքը»**, **«Օպերային թատրոնի շենքը. Երևան»**, Ռաֆայել Շիշմանյանի 1950 թվականին ստեղծած կտավը, որը գտնվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։

Պատմություն
-----------

Գեղանկարիչ, տեսաբան Ռաֆայել Շիշմանյանը հայտնի է Ֆրանսիայի հարավի քաղաքային և գյուղական գողտրիկ բնանկարներով։ 1947 թվականին հայրենիքում հաստատված արվեստագետը հետպատերազմյան Երևանի վերափոխման ականատեսներից էր։ Վերակառուցվող մայրաքաղաքը բազմաթիվ արվեստագետների ներշնչանքի աղբյուր էր։ Շիշմանյանի այս շրջանի երևանյան պատկերները փաստավավերագրական բնույթ են կրում։ Նման գործերից մեկն էլ Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի դեռևս անավարտ շենքի և նրա շրջակայքի համայնապատկերն է։ Կառույցի հեղինակը Երևանի գլխավոր ճարտարապետ Ալեքսանդր Թամանյանն է։ Ճարտարապետական նախագիծը 1937 թվականին Փարիզի համաշխարհային ցուցահանդեսի Մեծ ոսկե մեդալի է արժանացել։ Գլխավոր պլանի համաձայն` մշակութային այս կառույցը մայրաքաղաքի կենտրոնի առանցքային դերն էր ստանձնելու՝ կապելով ապագա Հյուսիսային պողոտան և Հանրապետության հրապարակը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Շիշմանյան Ռաֆայել Մարտիրոսի | Օպերային թատրոնի շենքը. Երևան - Շտեմարան - Հավաքածու - Հայաստանի ազգային պատկերասրահ»։ *www.gallery.am* (անգլերեն)։ Վերցված է 2018 թ․ հունիսի 30
**Հաբիբ Բուլյարես** (հուլիսի 29, 1933(1933-07-29), Թունիս, Ֆրանսիա - ապրիլի 18, 2014(2014-04-18), Փարիզի 15-րդ շրջան, Փարիզ), թունիսցի գրող, դիվանագետ, լրագրող և պետական գործիչ։

Կենսագրություն
--------------

Նա բարձրագույն բանասիրական կրթություն է ստացել Կահիրեում, Ստրասբուրգում՝ լրագրության և տնտեսագիտության ոլորտներում, սովորել է նաև Փարիզի բարձրագույն ուսումնական դպրոցում։ 1953 թվականին եղել է Կահիրեում՝ որպես քաղաքական փախստական, աշխատել է 1947 թվականին հիմնադրված Արաբական Մագրեբի Թունիսի Բյուրոյի քարտուղարությունում, աջակցել է Ալժիրի ազատագրման պայքարին։

Թունիսի անկախության հռչակումից հետո սկսեց է լրագրողական գործունեություն։

1960-1967 թվականներին եղել է «Էլ Ամալ» օրաթերթի խմբագիր։ 1961-1962 թվականներին եղել է Թունիսի Աֆրիկայի մամուլի լրատվական գործակալության հիմնադիր նախագահ, այնուհետև 1962-1964 թվականներին՝ Թունիսի պետական հեռարձակման գործակալության գլխավոր տնօրեն (Établissement de la radiodiffusion-télévision tunisienne)։ 1970-1971 թվականներին եղել է մշակույթի և տեղեկատվության նախարար։ Թոշակի անցնելուց հետո նա երկար ճանապարհորդության է գնացել, որի ընթացքում անցել է Սահարայի անապատով,1975-1981 թվականներին աշխատել է Բորդոյի մշակութային և տեխնիկական համագործակցության գործակալությունում (EIB ACCT), եղել է միջազգային դպրոցի ղեկավար, տպագրվել է Փարիզի «Jeune Afrique» շաբաթաթերթում։

1981 թվականին ընտրվել է Թունիսի Ազգային ժողովի պատգամավոր։ 1988-1990 թվականներին դարձել է մշակույթի նախարար, 1990-1991 թվականներին՝ Արտաքին գործերի նախարար, 1991 թվականին՝ Պաշտպանության նախարար, 1991-1997 թվականներին՝ Թունիսի Ներկայացուցիչների պալատի նախագահ, 2002-2006 թվականներին՝ Արաբական Մագրեբի միության գլխավոր քարտուղար։ Այդ պաշտոնում նրան հաջորդել է Հաբիբ Բեն Յահիան։

Նա Թունիսի պատմության հնագույն ժամանակներից մինչ օրս ակտիվ հետազոտող էր, Մուրադ III-ի և Հաննիբալի մասին գրքերի հեղինակն է։

Բուլարեսը մահացել է 80 տարեկան հասակում Փարիզում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
2. 1 2  Babelio (ֆր.) — 2007.
3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Fichier des personnes décédées
4. 1 2
5. ↑  «Décès de Habib Boularès» (French)։ Leaders Tunisie։ April 18, 2014։ Արխիվացված է օրիգինալից April 19, 2014-ին։ Վերցված է April 19, 2014  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
6. ↑  «Tunisia's Habib Ben Yahia becomes new UMA head»։ *Panapress*։ 2006-01-08։ Վերցված է 2008-07-16  (չաշխատող հղում)

Արտաքին հղումներ
----------------

* 
* 

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 90545621 · BNF: 118932940 · EGAXA: vtls001875288 · GND: 1074919726 · ISNI: 0000000083677850 · LCCN: n78045033 · NLA: 35878254 · NTA: 074077929 · NUKAT: n2012250378 · LIBRIS: 178828 · SUDOC: 026743787 · VIAF: 29530723 · WorldCat VIAF: 29530723 |

 |

 |
**Վիկտորյա (*Վիկտորիա*) Օհանջանյան**, իրանահայ ճարտարապետ։ Իրանի առաջին կին ճարտարապետը։ Ինժեներ Ավետիս Օհանջանյանի դուստրը։

Կենսագրություն
--------------

Վիկտորյա Օհանջանյանը ծնվել է Թավրիզում։ Տարրական և միջնակարգ կրթությունը ստացել է ծննդավայրում։ Ավարտել է Թեհրանի համալսարանի գեղարվեստի ֆակուլտետը։ 1964-1977 թվականներին աշխատել է Իրանի քաղաքաշինության նախարարությունում։ Զբաղեցրել է տարբեր պաշտոններ, գործուղվել, տարբեր վայրեր։ Ֆրանսիայում ուսումնասիրել է արդյունաբերական շենքերի կառուցման ժամանակակից մեթոդները։

Հետագայում ճարտարապետական գործունեությունը շարունակել է Թեհրանի իր անձնական գրասենյակում և ԱՄՆ Կալիֆոռնիա նահանգում։

Մրցանակներ
----------

* 1972 թվականին արժանացել է «Աբադանի» (Վերակառուցում) կրծքանշանի։
* 1999 թվականին Իրանի ճարտարապետների ընկերության կողմից ընտրվել է որպես իրանի վաստակավոր ճարտարապետներից մեկը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Իրանում 100 առաջատար կանանցից 12-ը ազգությամբ հայ են. BBC»։ *www.civilnet.am* (հայերեն)։ Վերցված է 2017 թ․ դեկտեմբերի 30  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)
2. 1 2 3 4  Իրանահայոց հանրագիտարան։ Կազմող` Ժանետ Տ. Լազարյան։ Երևան, «ՎՄՎ-Պրինտ, 2012։
**Երջանկության ժամանակը** (թուրքերեն՝ Mutluluk Zamanı), թուրք ռեժիսոր Շենոլ Սյոնմեզի 2017 թվականի արտադրության ռոմանտիկ կատակերգությունը։ Ֆիլմի գլխավոր դերերում հանդես են գալիս թուրք հայտնի դերասաններ Բարըշ Արդուչը և Էլչին Սանգուն։ Զույգը միասին նկարահանվել է նաև «Վարձու սեր» հեռուստասերիալում։ Ֆիլմի սցենարի հեղինակը թուրք դերասան Բուղրա Գյուլսոյն է։

Սցենար
------

Ռոմանտիկ կատակերգությունը պատմում է Մերթի և Ադայի սիրո պատմության մասին։ Մերթը համարում է, որ կառուցել է իդեալական կյանք, սակայն վախենում է բախվել իր անցյալի հետ։ Իսկ Ադան, հակառակը, ապրում է անցյալից քաղած դասերով։ Այս հակադիր ապրելակերպ ունեցող երկու անձանց ճանապարհներն անսպասելիորեն հատվում են, իսկ սերը միավորում նրանց, սակայն զույգը ստիպված է լինելու հաղթել խրթին դժվարությունների։ Փոխվում է նաև Ադայի եղբոր՝ Թարըքի կյանքը, որը մշտապես եղել է պարտվածի կարգավիճակում և անփորձ է եղել կանանց հետ շփումներում և հարաբերություններում։ Մերթն օգնում է նրան ինքնավստահություն ձեռք բերել։

Դերասանական կազմ
----------------

| Դերասան | Կերպար |
| --- | --- |
| Բարըշ Արդուչ | Մերթ |
| Էլչին Սանգու | Ադա |
| Ջենգիզ Բոզքուրթ | Թարըք |
| Դիլա Բայրաք |  |
| Լևենթ Օքթեմ |  |
| Նազլը Քար | Ասուման |
| Քերեմ Հաքան Իլչին |  |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Время Счастья / Mutluluk Zamani Все серии (2017) смотреть онлайн турецкий фильм на русском языке»։ *1plus1tv.ru*։ Վերցված է 2022 թ․ օգոստոսի 27

Արտաքին հղումներ
----------------

Երջանկության ժամանակը(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
**Բազիսային գին,** ապրանքի գինը, որը սահմանվում է վաճառողի և գնորդի միջև օպցիոն բանակցության ժամանակ։ Այն որոշում է ապրանքի փաստացի գինը։

Նկարագրություն
--------------

Բազիսային գնի համար գոյություն ունի հավելումների և զեղչերի սանդղակ։ Տնտեսական կոնյունկտուրայի փոփոխության դեպքում բազիսային գները պահպանում են կայունությունը, իսկ հավելումներն ու զեղչերը ենթարկվում են փոփոխությունների, ինչը հանգեցնում է գների համապատասխան աճի կամ նվազման։ Փաստացի գների շեղման աստիճանը բազիսային գներից որոշվում է իրացման պայմաններով և տնտեսության վիճակով։

Պլանավորման և վիճակագրական հաշվառման մեջ բազիսային գինը հասկացվում է որպես ինդեքսների հաշվարկման ժամանակ ընդունված գին, որը բնութագրում է արտադրության դինամիկան, ինքնարժեքը և ժողովրդական տնտեսության զարգացման այլ ցուցանիշները։ Բազիսային գները կիրառվում են, քանի որ նույն ապրանքի գների մակարդակը կարող է տարբեր լինել տարեցտարի, իսկ ազգային տնտեսության տարբեր տարիների ծախսերի ցուցանիշների չափումն ու համեմատումը ընթացիկ գներով ճիշտ պատկերացում չի տալիս դրանց իրական փոփոխության մասին։

Արտաքին տնտեսական գործունեության մեջ բազիսային գինը հիմք է հանդիսանում միջազգային առևտրի գների (արտահանում և ներմուծում) ինդեքսի և ապրանքների առանձին խմբերի որոշման համար։ Հրապարակվում են միջազգային և արտաքին առևտրի վիճակագրությունում, ՄԱԿ-ի տնտեսական պարբերականներում։ Բազիսային գինը համակարգված կերպով վերանայվում է, ինչը հնարավորություն է տալիս հաշվի առնել արտաքին առևտրաշրջանառության միջակայքի փոփոխությունները, հատկապես պատրաստի այն արտադրանքի համար, որի համար բազիսային գները հաշվարկվում են որպես կոնկրետ արժեք։

Տես նաև
-------

* Գնագոյացում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Новый экономический словарь / Под редакцией А. Н. Азрилияна. — М.: Институт новой экономики, 2006. — 1 088 с. — 4000 экз. — ISBN 5-89378-014-0
2. 1 2  Базисная цена // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.
3. ↑  «Базисная цена»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-04-11-ին։ Վերցված է 2010-04-18  `|description=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
**Դամյեն Աբադ** (ֆր.՝ Damien Abad, ապրիլի 5, 1980(1980-04-05), Նիմ), ֆրանսիացի քաղաքագետ և Ֆրանսիայի Ազգային ժողովի (2019 թվականից), «Հանրապետականները» կուսակցության ֆրակցիայի առաջնորդը։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1980 թվականի ապրիլի 5–ին Նիմում և ավարտել է Քաղաքական հետախուզությունների ինստիտուտը (Բորդո)։ 2008 թվականին ընտրվել է Վովերի Գար դեպարտամենտի մունիցիպալ խորհուրդի անդամ, իսկ 2009 թվականին ընտրվել է որպես Եվրոպական խորհրդարանի պատգամավոր և նաև Օվերն-Ռոն-Ալպերի ռեգիոնալ խորհուրդի պատգամավոր։ 2012 թվականին ընտրվել է Ժողովրդական շարժման միության անդամ, իսկ 2015 թվականին եղել է Էն դեպարտամենտի խորհրդի անդամ և 2017 թվականին դարձել է դրա նախագահը։

2019 թվականի նոյեմբերի 6-ին 64 պատգամավորների ձայնների շնորհիվ ընտրվել է Ֆրանսիայի Ազգային ժողովի «Հանրապետականները» կուսակցության ֆրակցիայի նոր առաջնորդը (նրա մրցակիցը՝ Օլիվյե Մառլեյինն է, որին աջակցել է 37 մարդ)։

Բռնաբարության մեղադրանքներ
--------------------------

Ըստ Mediapart-ի կողմից 2022 թվականի մայիսի 21-ին հրապարակված հետաքննության՝ նախարարին մեղադրում են միմյանց հետ կապ չունեցող երկու կանայք բռնաբարության համար, որոնք, նրանց կարծիքով, տեղի են ունեցել 2010 և 2011 թվականներին։ Մայիսի 16-ին զեկույց է ուղարկվել ղեկավարներին։ Երկու կուսակցությունները՝ Les Républicains և Renaissance, քաղաքականությունում սեքսիստական և սեռական բռնության աստղադիտարանի կողմից։ Վարչապետ Էլիզաբեթ Բորնը վստահեցնում է, որ զեկույցի առկայությունը հայտնաբերել է Mediapart-ի հոդվածում։ Մայիսի 20-ին Քրիստոֆ Կաստաները հերքեց, որ ստացել է զեկույցը[42]: Փարիզի դատախազությունը հաստատում է նույն բողոքողի կողմից ներկայացված երկու բողոքների առկայությունը, որոնք մերժվել են 2012 և 2017 թվականներին[43]։

Mediapart-ի կողմից հրապարակված նամակում նախարարը հերքում է այս մեղադրանքները և «խստորեն հաստատում է, որ սեռական հարաբերությունները, որ կարողացել է ունենալ, միշտ հիմնված են եղել փոխհամաձայնության սկզբունքի վրա»[44],[45]. 46]։ Նա պնդում է, որ իր հաշմանդամությունը անհնարին է դարձնում մի շարք արարքներ, որոնց համար իրեն մեղադրում են[46],[43], ենթադրյալ տուժողները իրենց հերթին պնդում են, որ նա օգտագործում է իր հաշմանդամությունը՝ իրենց մեղավոր զգալու համար[4]։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2  Sycomore (ֆր.) / Assemblée nationale
3. 1 2
4. 1 2
5. ↑  Ֆրանսերեն Վիքիպեդիա (ֆր.) — 2001.
6. ↑  «Damien Abad» (ֆրանսերեն)։ Le Figaro։ Վերցված է 2020-07-02

Արտաքին հղումներ
----------------

* «M. Damien Abad» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի Ազգային ժողով։ Վերցված է 2020-07-02

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Եվրախորհրդարան · Internet Movie Database |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1245445057 · VIAF: 6404163710004629700002 · WorldCat VIAF: 6404163710004629700002 |

 |