**«Սալթան թագավորի հեքիաթը»,** 1984 թվականի խորհրդային լիամետրաժ ձեռքով նկարահանված մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, նկարահանվել է Ալեքսանդր Պուշկինի համանուն հեքիաթի հիման վրա 1831 թվականին։ Ռեժիսոր Իվան Իվանովի վերջին ֆիլմը Վանոն է, որը ստեղծվել է Լև Միլչինի հետ միասին։

Սյուժե
------

Խոսելով իրենց մեջ՝ պտտվող անիվի հետևում գտնվող երեք քույրերը երազում են, թե ինչ կաներ նրանցից յուրաքանչյուրը, եթե հանկարծ թագուհի դառնար։ Նրանցից առաջինը խոստանում է խնջույք կազմակերպել ամբողջ աշխարհում, երկրորդը՝  կտավներ գործել, իսկ երրորդը՝ «հայր թագավորի համար »ծնել « հերոս»։ Այս պահին ինքը՝ Սալթան թագավորը, մտնում է սվետլիցա, որը նույնիսկ մինչ այդ լսում էր քույրերի խոսակցությունը։ Նա առաջարկեց նրանցից երրորդին ամուսնություն, իսկ մյուս երկուսին՝ ջուլհակի և խոհարարի տեղերը պալատում։

Սալթան թագավորի հարսանիքից հետո նրա պալատում լույսերը մարում են։ Երբ թագավորը գնում է հեռավոր երկրներ պատերազմելու, թագուհին նրան որդի է ծնում ՝ արքայազն Գվիդոն։ Այնուամենայնիվ, քույրերն ու խնամի Բաբա Բաբարիխը նախանձից փոխարինում են թագավորին ուղղված նամակը, որ նա նրան ծնել է «անտեղյակ փոքրիկ կենդանու»։ Դպիրը կարդաց այս նամակը, և թագավորը, բարկանալով, վախեցնում է կատվին և մտադիր է կախել սուրհանդակին։ Սակայն, երբ կատուն սկսել է քսվել Սալթանի ոտքին, վերջինս, վերցնելով ընտանի կենդանուն, փափկացնում է և հրամայում սպասել մինչև նրա վերադարձը։ Քույրերը, սուրհանդակին Օղի խմելով, և այստեղ նրանք փոխում են թագավորի նամակը (քանի որ Բաբարիխան կաշառել է սարկավագին) կեղծ նամակով՝  հրամանով-թագավորական բոյարները մորն ու նորածնին նետում են ծովը տակառի ներսում։

Տակառը դուրս է բերվում Բույան անմարդաբնակ կղզի, իսկ Գվիդոնը դրանից դուրս է գալիս որպես մեծահասակ երիտասարդ։ Մորը կերակրելու համար նա աղեղ ու նետ է պատրաստում և որսի է գնում դեպի ծով։ Այնտեղ նա փրկում է սպիտակ կարապը կախարդից, ով վերցրել է ուրուրի տեսքը, և նա խոստանում է շնորհակալություն հայտնել նրան։ Դատարկ կղզում հայտնվում է մի քաղաք, որի տիրակալը դառնում է Գվիդոնը։

Չորս վաճառականներ լողում են Բույան կղզու կողքով։ Սալթանի Թագավորություն ժամանելուց հետո նրանք պատմում են նրան հիանալի քաղաքի մասին և հրավիրում նրան արքայազն Գվիդոնի անունից այցելելու։ Ինքը՝ իշխանը, ճախարակի օգնությամբ մոծակի վերածվելով, առևտրականների հետ նավարկում է իր հոր մոտ և լսում այս խոսակցությունը։ Բայց նախանձ քույրերից մեկը՝ խոհարարը, սալթանի պատմում է աշխարհի նոր հրաշքի մասին՝ երգող սկյուռ, որն ապրում է զուգվածի տակ և ընկույզ է կրծում զմրուխտներով և ոսկե կճեպներով։ Լսելով նոր հրաշքի մասին՝ Թագավորը հրաժարվում է Գվիդոն գնալուց։ Դրա համար մոծակը խայթում է խոհարարի աջ աչքին։ Գվիդոնը կարապին պատմում է սկյուռի մասին, և նա նրան տեղափոխում է Գվիդոն քաղաք։ Այս սկյուռի համար իշխանը բյուրեղյա տուն է կառուցում։

Հաջորդ անգամ վաճառականները սալթանին պատմում են սկյուռի մասին և Գվիդոնից նոր հրավեր են փոխանցում։ Իշխանը, արդեն ճանճի տեսքով, լսում է այս խոսակցությունը։ Ջուլհակը պատմում է ծովից դուրս եկող 33 հերոսների մասին՝ Քեռի Չեռնոմորի գլխավորությամբ։ Սալթանը, լսելով նոր հրաշքի մասին, կրկին հրաժարվում է ուղևորությունից, որի համար ճանճը խայթում է ջուլհակի ձախ աչքին։ Արքայազն Գվիդոնը կարապներին պատմում է 33 հերոսների մասին, և նրանք հայտնվում են Բույան կղզում, քանի որ կարապներն իրենց հարազատ եղբայրներն են։

Եվ կրկին վաճառականները սալթանին պատմում են հրաշքների մասին և նոր հրավեր են փոխանցում, Մինչդեռ Գվիդոնը նրանց լսում է իշամեղուի տեսքով։ Սվատյա Բաբա Բաբարիխան պատմում է արքայադստեր մասին, որը ստվերում է «օրվա ընթացքում Աստծո լույսը»՝ մեկ ամիս թեքության տակ և ճակատին այրվող աստղ։ Սալթանը, լսելով նոր հրաշքի մասին, երրորդ անգամ հրաժարվում է ուղևորությունից։ Դրա համար իշամեղուն խայթում է Բաբարիխայի քիթը և թռչում հեռու։

Բույան կղզու քաղաք վերադառնալուց հետո Գվիդոնը կարապներին պատմում է գեղեցիկ արքայադստեր մասին և ասում, որ ցանկանում է ամուսնանալ նրա հետ։ Նա կրկին կատարում է Գվիդոնի ցանկությունը, քանի որ ճակատին աստղ ունեցող Արքայադուստրը ինքն է։

Թագավորը չորրորդ անգամ ընդունում է վաճառականներին։ Նրանք պատմում են նրան Բույան կղզու բոլոր երեք հրաշքների մասին և փոխանցում Գվիդոնի խոսքերը, որ թագավորը «խոստացել է այցելել նրանց, բայց մինչ այժմ չի հավաքվել»։ Բայց այս անգամ Սալթանը հաստատ որոշում է ճանապարհ ընկնել դեպի Բույան կղզի։Ժամանելուն պես նա թագուհու մեջ ճանաչում է իր կնոջը, իսկ երիտասարդ իշխանի և արքայադստեր մեջ՝ իր որդուն և հարսին։ Ուրախությունից նա ներում է չար քույրերին և խնամիին, իսկ հետո նրանց տուն է թողնում։ Ամբողջ աշխարհի համար զվարճալի խնջույք է կազմակերպվում, և բոլորը երջանիկ են ապրում։

Հեղինակի վերջին խոսքերից հետո Գվիդոնի իշխանությունում լույսերը մարում են։

Ստեղծողներ
----------

* Սցենարի հեղինակներ և կինոռեժիսորներ՝ Իվան Իվանով-Վանո, Լև Միլչին
* Բեմադրող նկարիչներ՝ Իվան Իվանով-Վանո, Լև Միլչին
* Կինոօպերատոր՝ Միխայիլ Դրույան
* Կոմպոզիտոր՝ Միխայիլ Մեերովիչ
* Ձայնային օպերատոր՝ Բորիս Ֆիլչիկով
* Նկարիչներ-մուլտիպլիկատորներ
	+ Նիկոլայ Ֆեդորով
	+ Վիկտոր Լիխաչով
	+ Անտոնինա Ալյոշինա
	+ Մարինա Ռոգովա
	+ Անատոլի Աբարենով
	+ Ալեքսանդր Պանով
	+ Անդրեյ Իգնատենկո
	+ Վլադիմիր Զարուբին
	+ Յուրի Մեշչերյակով
	+ Վլադիմիր Կրումին
	+ Մարինա Ոսկանյանց
	+ Սերգեյ Ավրամով
* Դերերը հնչեցին
	+ Ավանգարդ Լեոնտև, դպիր
	+ Անաստասիա Զուևա, խնամի Բաբա Բաբարիխա
	+ Միխայիլ Զիմին, Սալթան ցար
	+ Ալեքսեյ Զոլոտնիցկի, արքայազն Գվիդոն
	+ Նատալյա Բորոնինա, թագուհի
	+ Ռոման Ֆիլիպով, Չեռնոմոր
	+ Լյուդմիլա Իվանովա, արքայադուստր կարապ
	+ Նիկոլայ Գրաբբե, մոխրագույն նավապետ
	+ Մարիա Վինոգրադովա, խոհարար
	+ Բորիս Նովիկով, կարմիր նավապետ
	+ Ալլա Պոկրովսկայա, ջուլհակ
	+ Լեոնիդ Մարկով, սև մազերով նավաշինարար (տիտրերում նշված չէ)
* Տեքստը կարդում է, Ավանգարդ Լեոնտևը
* Նկարիչ-դեկորատոր, Իրինա Տրոյանովա
* Կերպարների նկարիչ՝ Մարինա Իգնատենկո
* Մոնտաժող, Նատալյա Ստեպանցևա
* Ռեժիսորի ասիստենտներ, Ռիմա Մակարովա, Իրինա Լիտվսկայա
* Նկարիչներ։
	+ Վ. Մաքսիմովիչ
	+ Իրինա Սվետլիցա
	+ Լիդիա Ալյոխինա
	+ Գ. Ստեպանենկո
	+ Տատյանա Գերասիմենկո
	+ Իգոր Օլեյնիկով
* Խմբագիր, Ռաիսա Ֆրիչինսկայա
* Նկարահանող խմբի տնօրեն՝ Լիլիանա Մոնախովա

Մուլտֆիլմեր՝ հիմնված Ալեքսանդր Պուշկինի հեքիաթների վրա
------------------------------------------------------

* 1950, «ձկնորսի և ձկան հեքիաթը»
* 1951, «Քնած դշխուհու և յոթ քաջերի հեքիաթը»
* 1967, «Հեքիաթ ոսկե աքաղաղի մասին»
* 1973, «Տերտերի և նրա Բալդի ծառայի հեքիաթը»
* 1984, «Սալթան թագավորի հեքիաթը»

Պարգևներ
--------

* 18-րդ համամիութենական կինոփառատոն (Մինսկ, 1985). մրցանակ «ռուսական դասական հեքիաթի հաջող էկրանավորման համար» - «ցար Սալթանի հեքիաթը»։
* 14-րդ Մոսկովյան կինոփառատոն (Մոսկվա, նույնպես 1985 թվական)։ մրցանակ լավագույն մուլտֆիլմի համար՝ 1Հեքիաթ Սալթան ցարի մասին»

Կարծիքներ
---------

> 
> 
> Իվան Իվանով-Վանոն առաջինն էր, ով մուլտֆիլմերում օգտագործեց ժողովրդական արվեստի մոտիվներն ու տեխնիկան։ Վհուտեմասում սովորելը, ռուսական Ավանգարդի ավանդույթներով դաստիարակությունը, համաշխարհային գեղարվեստական մշակույթի գերազանց իմացությունը. Արվեստի պատմության մեխանիկայի տեսանկյունից նրան կարելի էր անվանել ֆորմալիստ, նա չէր վախենում փորձեր կատարել։ Նման ռեժիսորական փորձը դասական դարձած «կուզիկ ձին» էր։ Սերը ռուսական մշակույթի, պոեզիայի, մասնագիտության իմացության, այդ ժամանակի անիմացիայի ամբողջ զինանոցի լավ տիրապետման նկատմամբ։ Նա Դիսնեյի տեխնոլոգիան վերածեց հզոր իրադարձության՝ ռուսական ֆիլմի։ Այստեղ, իհարկե, կար նաև նկարչի՝ Լև Միլչինի վաստակը, որից նա ամբողջ կյանքում չէր բաժանվել։ Նրանց վերջին աշխատանքը «Սալթան ցարի հեքիաթը» էր։ Դա կատարյալ Տանդեմ էր ՝ աննկարագրելի էություն, մարդ-մարտիկ, մոլեռանդ, Վանոյի բռնակալ և մինչև ուղնուծուծը մտավորական, ով իրեն ավելորդ բան թույլ չէր տալիս, Բայց ամեն ինչ հասկացող, գրոտեսկային սուր Միլչին։ Մի քանի տասնամյակ շարունակ նրա տարրը, նրա բնական միջավայրը մնում էր ռուսական հեքիաթը։

Տեսանյութեր
-----------

1990-ականների սկզբին մուլտֆիլմը թողարկվեց տեսաերիզների վրա «մոտիկ պլան» կինոընկերության կողմից, իսկ նույն տասնամյակի կեսերին Այն թողարկվեց VHS «Studio PRO Video» - ում ՝ Ա. Ս. Պուշկինի Հեքիաթ-մուլտֆիլմերի ժողովածուում և առանձին ստուդիայի կողմից «Միություն»։ 2000-ական թվականներին ֆիլմը ԴՎԴ — ով թողարկվել է «Կրուպնի պլան» կինոընկերության և «Սոյուզ» ստուդիայի կողմից, իսկ 2003 թվականին ՝ «Սիրելի մուլտֆիլմերի ոսկե հավաքածուի» թողարկումներից մեկում ։

Տես նաև
-------

* Սալթան թագավորի հեքիաթը (մուլտֆիլմ, 1943), Վալենտինա և Զինաիդա Բրումբերգի Սև և սպիտակ մուլտֆիլմ («Սոյուզմուլտֆիլմ», 1943)
* Սալթան թագավորի հեքիաթը (ֆիլմ), Ալեքսանդր Պտուշկոյի գեղարվեստական ֆիլմը («Մոսֆիլմ», 1966)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Капков С.* Творчество Тамары Полетики и Льва Мильчина Արխիվացված 2015-09-23 Wayback Machine «ГАЗЕТА» 30.08.2004
2. ↑  Кино: энциклопедический словарь / Главный редактор С. И. Юткевич. — М.: Издательство «Советская энциклопедия», 1987. — С. 539.

Գրականություն
-------------

* *Ан. Вартанов* Верность(ռուս.) // *Искусство кино* : журнал. — 1985. — № 1. — С. 82—86. — ISSN 0130-6405.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Сказка о царе Салтане (1984) մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
* «Сказка о царе Салтане» на сайте «Энциклопедия отечественного кино»
* Сказка о царе Салтане (1984). Кадры из фильма