recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Վազարիի միջանցքը և Պոնտե Վեկյոն։ Տեսարան Ուֆֆիցի պատկերասրահից
**Պոնտե Վեկյո** (*Հին կամուրջ*, իտալ.՝ Ponte Vecchio, կարդացվում է՝ ponte ˈvɛkkjo), կամուրջ է Առնո գետի վրա, Ֆլորենցիայում։ Գետի ամենանեղ մասում է կառուցված, Ուֆֆիցի պատկերասրահի դիմաց։

Կամրջի պատմությունը
-------------------

Պոնտե Վեկյոն Ֆլորենցիայի ամենահին կամուրջն է և միակը, որ մնացել է իր նախնական տեսքով։ Կամուրջը այն տեղում է, որտեղ եղել են հին հռոմեական կամուրջ, որը քանդվել է 1117 թվականին և նրան հաջորդած՝ 1333 թվականի Առնոյի ջրհեղեղից քանդված կամուրջը։

Կառույցի առանձնահատկություններ
------------------------------

Բենվենուտո Չելինիի կիսանդրին
Ներկա կամուրջը կառուցել է Ների դի Ֆյորավանտին 1345 թվականին։ Կառույցը երեք կամարով, 30 մետր երկարությամբ, ամուր և գեղեցիկ, քարե կամուրջ է։ Պոնտե Վեկյոի առանձնահատկությունը՝ երկու կողմից տների շարքն է, որը ընդհատվում է մեջտեղում, բացելով դիտահրապարակ, որտեղից կարելի էդիտել քաղաքի մյուս կամուրջները։

Կիրառական առանձնահատկություններ
-------------------------------

Կառույցի վրայով անցնում է Վազարիի միջանցքը (անվանված է ճարտարապետ Ջորջո Վազարիի անունով), որը կապում է պալացո Վեկյոն պալացո Պիտիին։ Կառուցվել է, որպեսզի Կոզիմո I Մեդիչին անվտանգ անցներ մի շինությունից մյուսը։ 16-րդ դարից կամրջի կրպակները վերածվեցին ոսկերչական արհեստանոցների և խանութների։ Այդ պատճառով կամուրջը կոչվում է նաև «Ոսկե կամուրջ»։ Ոսկերչական կրպակները խիստ վնասվել են 1966 թվականի ջրհեղեղի ժամանակ։ Կամրջի վրա է գտնվում քանդակագործ և ոսկերիչ Բենվենուտո Չելինիի կիսանդրին։

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Պոնտե Վեկյո** կատեգորիայում։ |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  archINFORM (գերմ.) — 1994.
2. ↑  *Ponte Vecchio*. Encyclopædia Britannica. 2007. (անգլ.)
3. ↑  «Dizionario d'ortografia e di pronunzia». Rai. Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ հոկտեմբերի 11-ին. Վերցված է 2010 թ․ դեկտեմբերի 23-ին. (իտալ.)
4. ↑  Պոնտե Վեկյոյի մասին Ֆլորենցիայի Արվեստի պատմության ինստիտուտի կայքում

Պոնտե Վեկյոյի համայնապատկերը
**Սուրբ Ալեքսի եկեղեցի (Ալեքսի՝ մարդ Աստծո եկեղեցի, Վերապատվելի Ալեքսի՝ մարդ Աստծո եկեղեցի)** (ռուս.՝ Свято-Алексиевская церковь; Церковь Алексия, человека Божия; Церковь преподобного Алексия, человека Божия), ուղղափառ եկեղեցի Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանի Ալեքսանդրովկա գյուղում։ Ենթարկվում է ՌՈՒԵ Ռոստովի թեմի Մատվեևո-Կուրգանսկի գործակալությանը։

Պատմություն
-----------

Ալեքսանդրովկա գյուղը հիմնադրել է Դոնի ատաման Ալեքսեյ Իվանովիչ Իլովայսկին։ Իլովայսկիների կալվածքը, որը գտնվում էր Միուս գետի երկայնքով մի գեղեցիկ վայրում, արագ կառուցվում էր և հարստանում։ 1807 թվականին, արդեն ատամանի մահից հետո, ի պատիվ նրա պահապան հրեշտակ, վերապատվելի Ալեքսիի, նրա կինը հիմնադրեց միախորան եկեղեցի հանուն Ալեքսիի՝ մարդու Աստծո, որն օծվեց 1811 թվականին։

Եկեղեցին քարե էր, մեծ աբսիդով, ցածրացրած թմբուկով և թիթեղյա գմբեթով։ Նրան կից փոքր զանգակատունն ուներ երեք հարկ, վերինը չորս մեծ որմնանցքերով էր։ Տաճարը վերապրել է Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը և Քաղաքացիական պատերազմը։ Սուրբ Ալեքսի եկեղեցին փակվել է 1930-ական թվականներին, և այնտեղ պահվել է ցորեն։ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ տաճարում գտնվել է խորհրդային ռազմագերիների ճամբար։ Եկեղեցու պատերի մոտ թաղված էին գերմանացի զինվորներ, պահպանվել է գերմաներեն գրությամբ սալիկ։

ԽՍՀՄ փլուզումից հետո որոշվեց եկեղեցին վերականգնել, բարեբախտաբար, այն չէր տուժել։ 1994 թվականին տաճարի հովիվ է նշանակվել քահանա Անդրեյ Երմոլաևը։ 2007 թվականին իրականացվել են սվաղաներկարարական աշխատանքներ, ներկվել է տանիքը, նորոգվել են հատակն ու պատուհանների շրջանակները։ 2008 թվականին տեղադրվել են զանգակատան վեց զանգերը։ Տաճարը գազավորված է, 2009 թվականին տեղադրվել են մետաղապլաստե պատուհաններ, փոխվել են դռները։ Ծխին կից բացվել է կիրակնօրյա դպրոց։

Եկեղեցու վանահայրը ներկայումս էլ քահանա Անդրեյ Վիկտորովիչ Երմոլաևն է։

*Հասցեն՝* Ռոստովի մարզ,  Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանի Ալեքսանդրովկա գյուղ, Մոսկովյան փողոց, 47ա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Александровка. Церковь Алексия, человека Божия.
2. ↑  Приход Преподобного Алексия, человека Божия. Село Александровка.
3. ↑  Церковь Алексия, человека Божия (Александровка)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Տաճարի կայքը(ռուս.)
* Մատվեևո-Կուրգանսկի գործակալության տաճարները(ռուս.)
* Տաճարի երկդարյա հոբելյան Արխիվացված 2017-02-21 Wayback Machine(ռուս.)
* Տաճարի վանահայրն օծել է նորակառույց մանկապարտեզը և այցելել դպրոց Արխիվացված 2017-02-21 Wayback Machine(ռուս.)
**Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի** (ռուս.՝ Церковь Покрова Пресвятой Богородицы ), ուղղափառ (հնածիսական) նախկին տաճար Ռուսաստանի Դոնի զորքի մարզի Նովոչերկասկ քաղաքում։ Կառուցվել է 1908 թվականին, ճարտարապետական ոճը` էկլեկտիկա։ Գտնվել է Պոչտովայա փողոց, 39 հասցեում (այժմ` Պուշկինի փողոց, 41. այդ վայրում ներկայումս հրշեջ ծառայության № 5 մասի շենքն է)։

Պատմություն
-----------

XX դարի սկզբին Նովոչերկասկի հնածիսականները, զգալով ուղղափառ և հնածիսական եկեղեցիների միջև հարաբերությունների ջերմացումը, որը ստեղծվել էր 1905 թվականին Ռուսական կայսրության քաղաքացիներին խղճի, խոսքի, ժողովների և միությունների ազատություն շնորհող ցարական հրովարտակի հրապարակման կապակցությամբ, որոշեցին քաղաքում կառուցել հնածիսական տաճար։ Նրանց վիճակը թեթևացրեց նաև 1906 թվականի դավանանքի ազատության մասին օրենքը։

Այս նպատակով նովոչերկասկցի հնադավան կազակ Դմիտրի Ֆեոդորովիչ Բայդալակովը տաճարի կառուցման համար նվիրաբերեց Պոչտովայա փողոցի իր տան բակը երկու քարե տներով։ Ստանալով նոր եկեղեցի կառուցելու թույլտվությունը` հնածիսականները սկսեցին շինարարությունը և  ավարտեցին 1907 թվականին։ Տաճարի ներսը պատկերազարդել է նկարիչ Իվան Ֆեոդորովիչ Պոպովը, որը մասնակցել է Դոնի զորքի մայր տաճարի որմնանկարների ստեղծմանը։ Եկեղեցու ներսում, ըստ ժամանակակիցների, ստեղծվել է գեղեցիկ երկնագույն ոսկեզօծ պատկերակալ։ 1908 թվականի հոկտեմբերի 26-ին կայացել է այս հնածիսական տաճարի օծումը, որը կատարել է Մոսկվայից ժամանած հնածիսական արքեպիսկոպոս Յոհան Կարտուշինը, որին օգնել է եպիսկոպոս Թեոդոսիոսը։ Պետական իշխանությունը ներկայացնում էր զորական վարչական ատաման, հեծելազորի գեներալ Ալեքսանդր Վասիլևիչ Սամսոնովը։

1917 թվականի Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո եկեղեցին ոչնչացվել է։ Նույն Պոչտովայա փողոցում միմյանցից 300 մետր հեռավորության վրա գտնվել են երկու Նիկոլաևյան եկեղեցիներ. մեկը` ուղղափառ` Նիկոլայի հրապարակում (այժմ` Լևսկու հրապարակ), մյուսը` հնածիսական` Ալեքսանդրի այգու մոտ։ Դրանք նույնպես ավերվել են։

Պատկերասրահ
-----------

* Պատմական լուսանկարներ
* Եկեղեցու արտաքին տեսքըԵկեղեցու արտաքին տեսքը
* Եկեղեցու ներքին տեսքըԵկեղեցու ներքին տեսքը

Մատենագիտություն
----------------

* «Епархиальные Ведомости», 1908 год.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Храмы Новочеркасска
2. ↑  РЕЕСТР ПРОФЕССИОНАЛЬНЫХ ХУДОЖНИКОВ Российской империи, СССР, «русского зарубежья», Российской Федерации и республик бывшего Советского Союза

Արտաքին հղումներ
----------------

* Новочеркасск. Церковь Покрова Пресвятой Богородицы.
Երաժշտական հին գիմնազիայի շենքը Ռուսեում
**Երաժշտական հին գիմնազիա** (բուլղար․՝ Стара музикална гимназия), ներկայումս լքված պատմական շինություն է Ռուսեում, Բուլղարիա, գտնվում է Բորիսով փողոց 33 հասցեում, որը ենթադրվում է դառնալ մշակույթի և արվեստի մասնավոր կենտրոն։

Շենքը կառուցվել է 1900-1901 թվականներին, Ռուսեի բողոքական համայնքի կողմից` գերմանական բողոքական դպրոցի, ինչպես նաև` դրա մանկապարտեզի ու մանկատան կողմից օգտագործելու նպատակով։ Միջոցներն ապահովվել են տեղի քահանա Թեոդոր Վանդերմանի կողմից։ Չորսհարկանի կառույցը նախագծվել է ճարտարապետ Ուդո Ռիբաուի կողմից և կառուցվել է ինժեներներ Թոդոր Տոնևի և Ներբախի վերահսկողությամբ։ Նախագծված է էկլեկտիզմի ոճով` նեոդասականության և նեոգոթիկայի համադրությամբ և հյուսիսեվրոպական ազդեցությամբ։

Գերմանական դպրոցը բացվել է 1905 թվականի հոկտեմբերի 5-ին և 1909 թվականին Բուլղարիայի էկոնոմիկայի նախարարության կողմից հայտարարվել է որպես Բիզնեսի միջնակարգ դպրոց։ Այնտեղ էին հաճախում ոչ միայն գերմանական գաղութի ընտանիքների, այլև` տեղի վաճառականների երեխաները։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում, 1918 թվականի սեպտեմբերի 28-ին դպրոցը, որպես գերմանական սեփականություն, բռնագրավվել է Բուլղարիայի իշխանությունների կողմից։ Չնայած այն տուժել էր ռումինական կրակահերթերից, պատերազմից հետո այն վերականգնվել է և ծառայել է որպես ֆրանսիական Սբ. Ժոզեֆ արական դպրոցի, Պյոտր Բերոն ավագ դպրոցի (1935 թվականից սկսած), Պետական տեխնոլոգիական համալսարանի և մեքենաշինության դպրոցի շենք։ Այնուհետև այն սկսել է օգտագործվել Ռուսեի երաժշտական գիմնազիայի կողմից։ 1973 թվականին հայտարարվել է որպես մշակութային հուշարձան։

Մեծապես վնասվելով 1977 թվականի Բուխարեստի երկրաշարժից` շենքը լքվել է և ավերվել։ 2007 թվականի ապրիլին աճուրդով ձեռք է բերվել Բոբոկով եղբայրների կողմից։ Երկու եղբայրները նախատեսում են 1.000.000 եվրո ներդնել` շենքը վերականգնելու և այն մշակույթի և արվեստի կենտրոն դարձնելու համար։
Շինության կողքին է գտնվում Ռուսեի բապտիստական եկեղեցին։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
*

Արտաքին հղումներ
----------------

* Грънчарова, Наталия (2005 թ․ նոյեմբերի 5). «От правителствено решение зависи съдбата…» (Bulgarian). Бряг. Արխիվացված է օրիգինալից 2007 թ․ սեպտեմբերի 30-ին. Վերցված է 2007 թ․ ապրիլի 28-ին.`{{cite news}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
* Терзиева, Цветелина (2006 թ․ ապրիլի 6). «Братя Бобокови купиха музикална гимназия» (Bulgarian). Стандарт. Արխիվացված է օրիգինալից 2007 թ․ սեպտեմբերի 30-ին. Վերցված է 2007 թ․ ապրիլի 28-ին.`{{cite news}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
* «Реставрираната Музикална гимназия ще бъде новия дом на културата и изкуството в Русе» (Bulgarian). Областен управител на Област Русе. 2006 թ․ ապրիլի 6. Արխիվացված է օրիգինալից 2007 թ․ սեպտեմբերի 28-ին. Վերցված է 2007 թ․ ապրիլի 28-ին.`{{cite news}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
Թալինը և ընկերները Երևանում
**Թալինը և ընկերները** (անգլ.՝ Taline and Friends), ամերիկահայ խումբ է, որն առավել հայտնի է իր մանկական երաժշտությամբ։ Այն ներառում է Թալին Բեսոսին և նրա ընկերներին՝ Ծաղրածուին, Նապիկին և Փիսոյին։ Ալեքս Բեսոսը խմբի երգերի հեղինակն է, պրոդյուսերը և գործադիր տնօրենը։ Թալինի ամենահայտնի երգերն են՝ «Իմ գնդակը», «Ձկնիկը» և «Փիսոյի պարը»։

Նրանք մեծ դեր են խաղացել 1990-ականների սկզբից ամբողջ աշխարհում երեխաների հայերեն լեզվի հմտությունները զարգացնելու գործում։

Պատմություն
-----------

Խմբի հիմնադիրներն ու ստեղծողները Թալին և Ալեքս Բեսոսներն են, որոնք բնակվում են Կալիֆորնիայի Գլենդել քաղաքում։ Թալինը ծնվել է Բեյրութում և 15 տարեկանում տեղափոխվել ԱՄՆ։ 1993 թվականին Թալինը, ով նախակրթության ոլորտում բակալավրի կոչում ունի, և Ալեքսը վարձակալեցին փոքրիկ ստուդիա և թողարկեցին իրենց առաջին ձայնասկավառակը, որը կոչվում էր «Հինգ փոքրիկ թաթիկներ», որը ներառում էր հայկական ավանդական երգեր նրանց մանկությունից և օրիգինալ երգեր։ 1994 թվականին նրանք թողարկեցին իրենց երկրորդ ձայնասկավառակը։ Թալինն ու ընկերները սկսեցին ավելի մեծ ժողովրդականություն ձեռք բերել, երբ թողարկեցին իրենց առաջին «Let’s Sing & Dance» DVD-ն։ Նրանց առաջին վճարովի համերգը տեղի է ունեցել 2003 թվականին՝ Նյու Ջերսիում։ Նրանք իրենց առաջին Սուրբ Ծննդյան մանկական համերգը ներկայացրել են 2003 թվականին՝ Գլենդելի «Ալեքս» թատրոնում։ Նրանց առաջին միջազգային ելույթը կայացել է 2004 թվականին՝ Կանադայում։ Այդ ժամանակից ի վեր նրանք ելույթ են ունեցել 12 երկրներում, այդ թվում՝ Արգենտինայում, Հայաստանում, Արցախում, Ավստրալիայում, Կիպրոսում, Ֆրանսիայում, Քուվեյթում, Լիբանանում, Միացյալ Թագավորությունում, Սիրիայում, Թուրքիայում, Արաբական Միացյալ Էմիրություններում և Ուրուգվայում։

Այժմ նրանց սկավառակագրությունը բաղկացած է 5 DVD-ից և 11 CD-ից։ Թալինի ու ընկերների հոլովակները ներառում են դասեր տարբեր թեմաներով, այդ թվում՝ կենդանիների, հայոց այբուբենի և հայ լինելու մասին։ Օրական կտրվածքով նրանց YouTube ալիքի տեսանյութերը ունենում են ավելի քան 20,000 դիտում։

2012 թվականին «Կանայք բիզնեսում» մրցանակաբաշխության արդյունքներով Թալինը ճանաչվել է նահանգի 30 բացառիկ գործարար կանանցից մեկը։

Աղբյուրներ
----------

1. 1 2  «Taline and Friends at St. Sarkis». *ST. SARKIS ARMENIAN ORTHODOX CHURCH*.
2. ↑  «Taline Music - Armenian Children's Music - Little Armenia». *www.littlearmenia.com*. Արխիվացված է օրիգինալից 2022 թ․ հոկտեմբերի 25-ին. Վերցված է 2022 թ․ նոյեմբերի 5-ին.
3. ↑  «Taline … the guest in every Armenian home, Azad-Hye, 2007». Արխիվացված է օրիգինալից 2023 թ․ փետրվարի 7-ին. Վերցված է 2022 թ․ նոյեմբերի 5-ին.
4. ↑  «Taline Music Presents Taline, Friends & Santa Armenian Christmas Show».
5. 1 2  «Taline & Friends – An Interview with Taline & Alex Bessos». 2014 թ․ սեպտեմբերի 30.
6. ↑  The Armenian Reporter, May 5, 2007
7. ↑  «Legislators to Honor 30 Outstanding Women in Business - Crescenta Valley Weekly».

Արտաքին հղումներ
----------------

* Taline and Friends YouTube ալիքը
* Taline and Friends
* The entertainer, By Joyce Rudolph, Los Angeles Times, Jan. 6, 2007
***Քարափաբնակները*** (1913), Ջորջ Բելոուզի կտավը։ Այն 102×107 սմ չափերով յուղանկար է։ Կտավն այժմ Լոս Անջելեսի շրջանի արվեստի թանգարանի հավաքածուի մասն է. թանգարանն այն ձեռք է բերել 1916 թվականին։ 
*Քարափաբնակներում* Ջորջ Բելոուզը ցուցադրում է Նյու Յորք քաղաքի Ներքին Իսթ-սայդը, որտեղ ամառային շոգ օր է։ Մարդիկ դուրս են թափվել բազմաբնակարան շենքերից դեպի փողոցներ։ Լվացքը ծածանվում է նրանց գլխավերևում, և փողոցային վաճառականն իր ապրանքն է վաճառում ձեռնասայլակի վրա, երթևեկության մեջտեղում։ Հետևի ֆոնին տրոլեյբուսը շարժվում է դեպի Վիսի փողոց։

Վերլուծություն
--------------

Նկարում պատկերված ստվերները տարածություն են ապահովում շենքերի միջև, ինչպես նաև` ամբոխն ավելի խորն է երևում։ Մեծ ամբոխի ընկալումը հակադրվում է առաջին պլանին։ *Քարափաբնակների* հաջորդ առանձնահատկությունը օգտագործված գույների համադրությունն է։ Բելոուզի կտավների մասին արված մեկնաբանության մեջ ասվում է.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | 1913 թվականից սկսած` Բելոուզը շարունակում է օգտագործել երանգներն ընտրելու Մարատտայի ձևը։ 1913 թվականի մայիսին նկարված «Քարափաբնակները» բացառություն էր, այն Մարատտայի գույների համակարգը մերժելու օրինակ է։ |  |

Բելոուզը հրաժարվել է իրեն բնորոշ ներկապնակից ու ընտրել է միատոն գույներ` ցույց տալու համար, թե որքան եզակի է այս գործն իր համար և թե ինչպես է այն տարբերվում մյուս աշխատանքներից ոչ միայն թեմատիկայով, այլև` գույներով։

Պատմական համատեքստ
------------------

1913 թվականին նկարված կտավը ցույց է տալիս Նյու Յորքի նոր դեմքը։ 1870 թվականից մինչև 1915 թվականը քաղաքի բնակչությունը 1.5 միլիոնից հասել էր 5 միլիոնի, հիմնականում` ներգաղթի շնորհիվ։ Իտալացի, հրեա, իռլանդացի, չինացի շատ ներգաղթյալներ բնակվում էին Ներքին Իսթ-Սայթում` Բրուքլինի կամուրջի հյուսիսային, Հոուսթոն փողոցի հարավային և Բովերիի արևելյան շրջանների բազմաբնակարանային շենքերում։ Նրանց մեջ էին հազարավոր հրեաներ Արևելյան Եվրոպայից, ովքեր ժամանակավոր ապաստան էին գտել այնպիսի փողոցներում, ինչպիսիք են Արևելյան Բրոդվեյը, որը պատկերված է «Քարափաբնակներում»։ Քաղաքը դրանից առաջ երբևէ այդքան ծանրաբեռնված չէր եղել։ 
«Քարափաբնակներում» դիտողը կարող է տեսնել գերծանրաբեռնվածություն և գերբնակեցում։ 
Կտավում ցուցադրվում են մարդկանց բնակության ծանր, անտանելի պայմանները, նրանց փոքրիկ բնակարանները։ Նրանք ապրում են մի քանի քառակուսի մետրի վրա, ճիշտ նույն միջավայրում, որում աշխատում են գործարաններում։ Փոքր, հոծ ու մութ տները, որոնք պարզ երևում են կտավում, օգնում են հասկանալ, թե ինչպես է արդյունաբերությունն ազդում աշխատավոր դասակարգի կենսակերպի վրա։ 
Նյու Յորքի իրականությունը պատկերողները քննադատների կողմից կոչվել են «հեղափոխական սև խումբ» և «տգեղության առաքյալներ»։ Ըստ քննադատներից մեկի, 20-րդ դարի ամերիկյան արվեստի գլխավոր ուղղություններից մեկի` Աղբամանների դպրոցի սկիզբը դրել են այս նկարիչները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  "Young, Mahonri Sharp and George Bellows. 1973. *The Paintings of George Bellows*. New York: Watson-Guptill Publications.

Արտաքին հղումներ
----------------

* *American Realism*, Gerry Souter, 1991, p. 110,
* *George Bellows and Urban America*, Marianne Doezema, 1992, Yale University Press, p. 195,
* *The Paintings of George Bellows.*, Young, Mahonri, Sharp and George Bellows, 1973, New York: Watson-Guptill Publications.
Տեվատրոն բախիչը (կոլայդեր) և գլխավոր ինժեկտորի օղակը
**Քվանտային ֆիզիկա**, տեսական ֆիզիկայի բաժին, որում ուսումնասիրվում են քվանտա-մեխանիկական և քվանտա-դաշտային համակարգերը և դրանց շարժման օրենքները։ Քվանտային ֆիզիկայի հիմնական օրենքներն ուսումնասիրվում են քվանտային մեխանիկայի և դաշտի քվանտային տեսության շրջանակներում և կիրառվում են ֆիզիկայի մյուս բաժիններում։

Պատմություն
-----------

Քվանտային ֆիզիկան և նրա հիմնական տեսությունները՝ քվանտային մեխանիկան և դաշտի քվանտային տեսությունը, ստեղծվել են 20-րդ դարի առաջին կեսերին։ Բազմաթիվ գիտնականների թվում էին Մաքս Պլանկը, Ալբերտ Այնշտայնը, Արթուր Կոմպտոնը, Լուի դը Բրոյլը, Նիլս Բորը, Էրվին Շրեդինգերը, Պոլ Դիրակը, Վոլֆգանգ Պաուլին և այլք։

Ենթաբաժինները
-------------

Քվանտային ֆիզիկան միավորում է ֆիզիկայի մի քանի բաժիններ, որոնցում սկզբունքային դեր ունեն քվանտային մեխանիկայի և դաշտի քվանտային տեսության երևույթները, որոնք ի հայտ են գալիս միկրոաշխարհի մակարդակում, սակայն հետևանքներ են ունենում նաև մակրոաշխարհում։ Դրանց թվում են.

* քվանտային մեխանիկան,
* դաշտի քվանտային տեսությունը և նրա կիրառությունները՝ միջուկային ֆիզիկան, տարրական մասնիկների ֆիզիկան, մեծ էներգիաների ֆիզիկան,
* քվանտային վիճակագրական ֆիզիկան,
* պինդ մարմնի ֆիզիկան,
* քվանտային օպտիկան։

Տես նաև
-------

Քվանտային մեխանիկա

Արտաքին հղումներ
----------------

* Quantum Mechanics - The Feynman Lectures on Physics
**Քրիստեն Դոուն Ֆրենչ** (մայիսի 10, 1976(1976-05-10), Սենթ Քաթարինս, Regional Municipality of Niagara, Օնտարիո, Կանադա - ապրիլի 19, 1992(1992-04-19), Սենթ Քաթարինս, Regional Municipality of Niagara, Օնտարիո, Կանադա), կանադացի աղջիկ, որը սպանվել է Կառլա Հոմոլկայի և Փոլ Բերնարդոյի կողմից։ Նա թաղվել է հիշատակի այգիներում, Թորոլդում (Կանադայի Օնտարիո նահանգում)։

Կենսագրություն
--------------

Ֆրենչը ծնվել է 1976 թվականին։ Նա եղել է գեղասահքի թիմի անդամ, շահել է մի քանի մեդալ, և կանանց թիավարության թիմի անդամ։ Նա նաև եղել է կանանց թիավարության թիմի անդամ Սենթ Քաթարինսի ավագ դպրոցում։

Առևանգում և սպանություն
-----------------------

1992 թվականի ապրիլի 16-ին, երբ Քրիստենը դպրոցից տուն էր գնում, սերիական մարդասպաններ Կառլա Հոմոլկան և Փոլ Բերնարդոն մոտեցել են նրան եկեղեցու ավտոկայանատեղիում՝ «ճանապարհը հարցնելու համար»։ Մինչ Ֆրենչը Հոմոլկային ցույց էր տալիս ուղղությամբ, Բերնարդոն հարձակվել է նրա վրա թիկունքից և դանակի սպառնալիքով նրան ստիպել մտցնել մեքենա։ Մի քանի ականատեսներ են եղել։

Ֆրենչը գերության մեջ էր 3 օր, որի ընթացքում Բերնարդոն և Հոմոլկան տեսանկարահանել են, թե ինչպես են տանջում և ենթարկում նրան սեռական ոտնձգությունների և նվաստացումների։ Խոշտանգումների ժամանակ նրանք Ֆրենչին ստիպել են մեծ քանակությամբ ալկոհոլ խմել։ Նրանք սպանել են Ֆրենչին 1992 թվականի ապրիլի 19-ին։ Նրա մերկ մարմինը հայտնաբերվել է 1992 թվականի ապրիլի 30-ին Բերլինգտոնի թիվ 1 ճանապարհի երկայնքով գտնվող առվում։

Հետևանքներ
----------

Ֆրենչի անհետացման ժամանակ, նրա դասընկերները, ուսուցիչներն ու ընկերները որպես փնտրտուքի խորհրդանիշ ընտրել են հույսի *Կանաչ ժապավենը*։ Ֆրանսիական դպրոցի համայնքը նաև ստեղծել է «Հույսի կանաչ ժապավեն» ազգային արշավի անվանումը։ Նման արշավներն ու կազմակերպությունները միջոցներ են հայթայթում և անհայտ կորած երեխաների մասին տեղեկացնում են հանրությանը։

Կանաչ ժապավենի արահետը Սենթ Քաթարինսում անվանվել է Ֆրենչի անունով։ Արահետի սկզբում տեղադրվել է Ֆրենչի հուշարձանը։

Ֆրենչը հիշվում է նրանով, որ կյանքի վերջին օրերին հրաժարվել է առևանգողների հետ համագործակցությունից. «որոշ բաների համար արժե մեռնել»։ Նա ասել է․ «Ես չգիտեմ, թե ինչպես կարող է ձեր կինը հանդուրժել ձեզ հետ ապրելը»։ Նրան նվիրված հուշարձաններից մեկում փորագրված է. «Նրա ժառանգությունն ապացուցում է ոգեշնչումը»։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Williams, Stephen (2009). *Invisible Darkness: The Strange Case of Paul Bernardo and Karla Homolka*. Random House. ISBN 978-0-307-56965-3.
2. ↑  Hewitt, Bill, Weinstein, Fannie (1995 թ․ սեպտեմբերի 18). «Record of horror». *People Weekly, 1995. Vol. 44, Iss. 12*. Time, Inc. New York. էջեր 235–239. ProQuest|204348708.`{{cite news}}`: CS1 սպաս․ բազմաթիվ անուններ: authors list (link)
3. ↑  Bernardo Trial Gets Underway Արխիվացված Փետրվար 6, 2009 Wayback Machine
4. ↑  Stephen Williams: *Invisible Darkness*
5. ↑  «Curriculum Vitae and virtual grave». Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 23-ին. Վերցված է 2022 թ․ օգոստոսի 26-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Kristen French Find A Grave կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave · Rodovid |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Գալֆայան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Քրիստոֆ Գալֆայան** (ֆր.՝ Christophe Kalfayan, մայիսի 26, 1969(1969-05-26), Ալբերվիլ), հայկական ծագմամբ ֆրանսիացի նախկին լողորդ։

Կենսագրություն
--------------

Իր ամենամեծ մարզական հաջողությունը Քրիստոֆ Գալֆայանը գրանցել է 1993 (Շեֆիլդ) և 1995 (Վիեննա) թվականների Եվրոպայի առաջնություններում, որտեղ 50 մ ազատ լողաոճի մրցումներում նվաճել է արծաթե մեդալներ։ Երկու անգամ էլ նա զիջել է ռուսաստանցի Ալեքսանդր Պոպովին։ 1989 (Բոնն, ազատ ոճ) և 1991 (Աթենք, համալիր լող) թվականների Եվրոպայի առաջնություններում նա ևս մեկական արծաթե մեդալ է նվաճել 4×100 մ փոխանցումալողում։

1991 թվականին Աթենքում կայացած Միջերկրածովյան խաղերում Քրիստոֆ Գալֆայանը հաղթել է 100 մետր ազատ լողաոճի մրցումներում։ 1993 թվականին Լանգեդոկ-Ռուսիլյոն տարածաշրջանի Նարբոն քաղաքում կայացած Միջերկրածովյան խաղերում նա կրկնել է այդ հաջողությունը՝ ոսկե մեդալ նվաճելով 50 մետր լողատարածությունում։

Քրիստոֆ Գալֆայանը մասնակցել է երեք Օլիմպիական խաղերի, վերջին անգամ՝ 1996 թվականին՝ Ատլանտայում։ 1988 թվականին Սեուլում և 1992 թվականին Բարսելոնում Ֆրանսիայի հավաքականի կազմում 4×100 մ ազատ ոճի փոխանցումալողի մրցումներում նա զբաղեցրել է չորրորդ տեղը։ 1992 թվականին 50 մ լողատարածությունում նա միևնույն՝ 22,50 վայրկյան ժամանակով չորրորդ տեղն է բաժանել Հարավաֆրիկյան Հանրապետության ներկայացուցիչ Պիտեր Ուիլյամսի հետ՝ չնչին տարբերությամբ զիջելով բրոնզե մեդալակրին։

Քրիստոֆ Գալֆայանը, ինչպես և 1992 թվականի Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր, աշխարհի 1993 թվականի չեմպիոն Ֆրանկ Էսպոզիտոն, մարզվել է CN Antibes լողի ակումբում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Men's 50 m freestyle - Swimming Barcelona 1992 Summer Olympics

Արտաքին հղումներ
----------------

* Քրիստոֆ Գալֆայանը Արխիվացված 2009-06-19 Wayback Machine Sports-Reference.com-ի տվյալների բազայում (անգլերեն)
* Քրիստոֆ Գալֆայանը swimrankings.net-ի տվյալների բազայում (անգլերեն)
**Ֆերմայի թվերը** այս՝ {\displaystyle F\_{n}=2^{2^{n}}+1} տեսքի թվերն են, որտեղ {\displaystyle n}-ը ոչ բացասական ամբողջ թիվ է։ Ֆերմայի թվերի հաջորդականությունը սկսվում է այսպես.

3, 5, 17, 257, 65537, 4294967297, 18446744073709551617, …

Պատմություն
-----------

Այս տեսքի թվերի ուսումնասիրությունը սկսել է Ֆերման, և ըստ նրա առաջ քաշած հիպոթեզի դրանք բոլորը պարզ են։ Սակայն դա հերքել է Էյլերը 1732 թվին, վերլուծելով {\displaystyle F\_{5}}-ը պարզ արտադրիչների՝ 

{\displaystyle F\_{5}=4294967297=641\cdot 6700417}

Հատկություններ
--------------

* Հավասարակողմ *n*-անկյունը կարելի է կառուցել կարկինի և քանոնի միջոցով, այն և միայն այն դեպքում, եթե {\displaystyle n=2^{r}\cdot p\_{1}\cdot p\_{2}\cdots p\_{k}}, որտեղ {\displaystyle p\_{i}} տարբեր պարզ թվեր են։ (Գաուս-Վանցելի թեորեմ)
* {\displaystyle 2^{n}+1} թվերի շարքում պարզ կարող են լինել միայն Ֆերմայի թվերը (այսինքն *n*-ը պիտի լինի 2-ի աստիճան)։ Իսկապես, եթե {\displaystyle n}-ն ունի ոչ զույգ արտադրիչ {\displaystyle m>1}, ապա ըստ Բեզուի թեորեմի.
{\displaystyle 2^{n}+1=(2^{m}+1)(1-2^{m}+2^{2m}-\cdots +2^{n-m}),}

և այդ պատճառով {\displaystyle 2^{n}+1}-ն չեն հանդիսանում պարզ։
* Ֆերմայի թվերի պարզությունը կարելի է էֆֆեկտիվորեն պարզել Պեպինի թեստի միջոցով։
* Այս պահի դրությամբ հայտնի է միայն 5 Ֆերմայի պարզ թիվ. 3, 5, 17, 257 և 65537։
* Հայտնի է, որ {\displaystyle F\_{n}} հանդիսանում են բաղադրյալ, եթե {\displaystyle 5\leq n\leq 32}։

Պարզ արտադրիչների վերլուծություն
--------------------------------

{\displaystyle F\_{0}=2^{2^{0}}+1=2^{1}+1=3}
{\displaystyle F\_{1}=2^{2^{1}}+1=2^{2}+1=5}
{\displaystyle F\_{2}=2^{2^{2}}+1=2^{4}+1=17}
{\displaystyle F\_{3}=2^{2^{3}}+1=2^{8}+1=257}
{\displaystyle F\_{4}=2^{2^{4}}+1=2^{16}+1=65537}
{\displaystyle F\_{5}=2^{2^{5}}+1=2^{32}+1=4294967297=(5\cdot 2^{5+2}+1)\cdot (52347\cdot 2^{5+2}+1)=641\cdot 6700417}
{\displaystyle F\_{6}=2^{2^{6}}+1=2^{64}+1=18446744073709551617=(1071\cdot 2^{6+2}+1)\cdot (262'814'145'745\cdot 2^{6+2}+1)=274177\cdot 67280421310721}
{\displaystyle {\begin{array}{lll}F\_{7}=2^{2^{7}}+1=2^{128}+1&=&340282366920938463463374607431768211457=\\&=&(116\,503\,103\,764\,643\cdot 2^{7+2}+1)\cdot (11\,141\,971\,095\,088\,142\,685\cdot 2^{7+2}+1)=\\&=&59\,649\,589\,127\,497\,217\cdot 5\,704\,689\,200\,685\,129\,054\,721\end{array}}}
{\displaystyle {\begin{array}{lll}F\_{8}=2^{2^{8}}+1=2^{256}+1&=&115792089237316195423570985008687907853269984665640564039457584007913129639937=\\&=&(3853149761\cdot 157\cdot 2^{8+3}+1)\cdot \\&&<(1057372046781162536274034354686893329625329\cdot 31618624099079\cdot 13\cdot 7\cdot 5\cdot 3\cdot 2^{8+3}+1)=\\&=&1238926361552897\cdot 93461639715357977769163558199606896584051237541638188580280321\end{array}}}

Արտաքին հղումներ
----------------

* Леонид Дурман *«Гонки по вертикали. Числа Ферма от Эйлера до наших дней: սկիզբ Արխիվացված 2009-08-22 Wayback Machine, շարունակություն Արխիվացված 2009-08-22 Wayback Machine, ավարտ Արխիվացված 2009-08-22 Wayback Machine»*. №№ 393-395, 2001. (այլընտրանքային հղում)
**Իզյումսկու-Ամատունու տուն** (ռուս.՝ Дом Изюмского-Аматуни), շենք Ռուսաստանի Դաշնության Դոնի Ռոստով քաղաքում, որտեղ ապրել են գրողներ Պետրոնի Գայ Ամատունին և Բորիս Իզյումսկին։ 9-հարկանի աղյուսե շենքը կառուցվել է 1975 թվականին։

Պատմություն
-----------

Դոնի Ռոստովի Սուվորովի փողոցի և Ժուրավլյովի նրբանցքի անկյունում գտնվող շենքը հայտնի է նրանով, որ այնտեղ ժամանակին ապրել են խորհրդահայ ֆանտաստ գրող Պետրոնի Գայ Ամատունին և գրող Բորիս Վասիլևիչ Իզյումսկին։ Ցցուն խորշապատշգամբներով 9-հարկանի աղյուսե շենքը կառուցվել է 1975 թվականին։

«Գայանա» եռագրության հեղինակ գրող Պ. Գ. Ամատունին ապրել է այս տանը 1978-1982 թվականներին, իսկ գրողների Ռոստովի մարզային կազմակերպության վարչության նախկին քարտուղար, «Վաղ առավոտ» պատմվածքի հեղինակ, Դոնի գրողներ և բանաստեղծներ Վ. Ա. Զակրուտկինի, Պ. Վ. Լեբեդենկոյի, Յ. Ա. Դյակոնովի, Ա. Ա. Ռոգաչովի, Կ. Վ. Ռուսինևիչի, Վ. Ս. Մոլոժավենկոյի և այլոց կյանքի մասին հոդվածների հեղինակ գրող Բ. Վ. Իզյումսկին` 1978-1984 թվականներին։

Գրող Բ. Վ. Իզյումսկին ապրել է երեքսենյականոց թիվ 153 բնակարանում` երրորդ հարկում։ Պահպանվել է գրողի աշխատասենյակի այն տեսքը, որը եղել է նրա կյանքի օրոք։ Աշխատասենյակի պատուհանները դուրս են գալիս դեպի Ժուրավլյովի նրբանցք։ Գրող Պ. Գ. Ամատունին ապրել է երկուսենյականոց թիվ 92 բնակարանում` հինգերորդ հարկում։ Նրա բնակարանի տեսքը չի պահպանվել։

1985 թվականին շենքի պատին փակցվել է հուշատախտակ, որի վրա գրված է.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Այս տանը 1978-1984 թվականներին ապրել և աշխատել է գրող Բորիս Վասիլևիչ Իզյումսկին (1915-1984)։ |  |

1988 թվականին շենքի պատին հայտնվել է ևս մեկ տախտակ, որի վրա գրված է.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Այս տանը 1978-1982 թվականներին ապրել և աշխատել է գրող Պետրոնի Գայ Ամատունին (1916-1982)։ |  |

Ճարտարապետություն
-----------------

Աղյուսե շենքն 9-հարկանի է, բարձր ցոկոլով։ Նրա ճարտարապետական տեսքը ձևավորվել է լուսամուտատեղերով և կրկնակի ցցուն խորշապատշգամբներով։ Շենքն ունի գեղազարդ ծոփոր, որն ընդգծվում է կողաշարվածքով և թիակներով։

Շենքը Г-աձև է, նրա հատակագծի հիմքը կազմում է աստիճանավանդակը, որի շուրջը կառուցված են բնակարանները։

Գրականություն
-------------

* Главное призвание. - Дон. - 1975. - № 3. - С. 191 - 192.
* Писатели Дона - Ростов-н/Д, 1986. - С. 42 - 46, 152 - 159.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Դոնի Ռոստով
* Գ. Պ. Ամատունու 100-ամյակը
**Բելվիլ** (ֆր.՝ Belleville), թաղամաս Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզի 20-րդ շրջանում։ Տեղակայված է Փարիզի արևելյան մասում, Բելվիլյան բլրի վրա (Butte de Belleville)։

Պատմություն
-----------

Բնակավայրը գտնվում է Բելլ Վյու բլրի վրա (*Belle Vue* նշանակում է գեղեցիկ համայնապատկեր, գեղեցիկ տեսարան) և շրջապատված է խաղողի այգիներով։ Հայտնի է 12-րդ դարից։ 18-րդ դարում այն եղել է փարիզեցիների կիրակնօրյա հանգստավայրը։ 1840 թվականին, Բելվիլը՝ Փարիզի հետ միասին, գոտևորված էր Տյերսկի քաղաքային պարսպով։ Աստիճանաբար այն ձեռք է բերել քաղաքային հատկանիշներ, այստեղ բնակություն են հաստատել այն փարիզեցիները, որոնց բնակարանները ոչնչացվել էին Փարիզի օսմանիզացիայի՝ մայրաքաղաքի վերակառուցման գործընթացում։

1871 թվականին Փարիզի կոմունայում Բելվիլյան բարիկադները վերջինն էին, որոնք հանձնվեցին վերսալցիներին։ Այդ ժամանակ Փարիզի այս հատվածի բնակչությունը 50 հազարից նվազեց մինչև 30 հազար մարդ։

Հուշատախտակը տեղեկացնում է, որ Էդիթ Պիաֆը ծնվել է Բելվիլ թաղամասում, այս տանը
Բելվիլը պաշտոնապես ընդգրկվել է Փարիզի սահմաններում 1860 թվականին, իսկ Բելվիլյան փողոցը (*rue de Belleville*) դարձել է 19-րդ և 20-րդ մայրաքաղաքային շրջանների սահմանը։

1920-ական թվականներից Բելվիլը դարձել է ներգաղթյալների թաղամաս, որտեղ բնակվում են հայեր, հույներ, լեհեր և հրեաներ։ Նրանք աշխատում են հագուստի և կոշիկների արհեստանոցներում։ 1960-ականներին տեղի է ունեցել ալժիրցիների և թունիսցիների մեծ ներհոսք, իսկ 1980-ական թվականներին՝ աֆրիկացիների և ասիացիների։ Թաղամասը հումորով կոչում են «Բաբելվիլ» (Babelville):

1930-ական թվականներին հայտնի գնչու կիթառահար Ջանգո Բատիստ Ռեյնհարդը հավերժացրել է Բելվիլ շրջանը համանուն ստեղծագործությունում։

Belleville, 2021

Տեսարժան վայրեր
---------------

* Բելվիլի պարկ, բացվել է 1988 թվականին։
* 1915 թվականին թաղամասի Բելվիլյան փողոցում ծնվել է Էդիթ Պիաֆը։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Տես նաև
-------

* Փարիզի կոմունա (1871)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Belleville - Paris Sehenswürdigkeiten Online*, abgerufen am 20. Juni 2013
2. ↑  Juifs de Belleville de Benjamin Schlewin

Արտաքին հղումներ
----------------

* Website of a Belleville business association
* Site internet du Conseil de Quartier Belleville
* Documentaire *Ménilmontant-Belleville : Mémoires d'un vieux quartier*, diffusé par l'ORTF le 07/06/1965 - sur le site de l'INA
* Parcours d'architecture : un nouveau regard sur le patrimoine parisien. 20e ardt - Au travers du Bas-Belleville Արխիվացված 2009-07-13 Wayback Machine, sur le site de la mairie de Paris

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Բելվիլ (Փարիզ)» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4303950-9 · LCCN: n84236123 · VIAF: 153661597 · WorldCat VIAF: 153661597 |

 |
**Բերտա Օլգա Վիլհելմին Հերլիխ Դորֆ** (ծննդյան անունը՝ Գրին, դան․՝ Bertha Olga Vilhelmine Herlich Dorph, հունիսի 4, 1875(1875-06-04), Կոպենհագեն, Դանիա - փետրվարի 25, 1960(1960-02-25), Հիլլերոդ (քաղաք), Դանիա), դանիացի նկարիչ։

Կենսագրություն
--------------

Բերտա Դորֆը ծնվել է 1875 թվականին Կոպենհագենում։ 1893-1897 թվականներին մասնավոր դասեր է առել Հարալդ Սլոթ-Մյոլլերի և Պետեր Իլստեդի մոտ, որից հետո մեկ տարի վերապատրաստվել է Բեռլինում։ Օֆորտի դասեր է առել Բեռլինի Շինկել ակադեմիայում։ 1899 թվականին առաջին անգամ ցուցադրվել է Den Frie Udstilling-ում։ 1900 թվականին ամուսնացել է նկարիչ Նիլս Վինդինգ Դորֆի հետ (1862-1931 թվականներ), որի ազդեցությունը նկատելի է Բերտա Դորֆի աշխատանքներում։ Դորֆի ծննդաբերության սպասող կնոջ նկարը (*Et besøg hos den unge barselskone*) համարվում է ընտանիքին և երեխաներին նվիրված վաղ ստեղծագործությունների գլուխգործոց։ Ավելի ուշ նկարել է ծաղիկներ, լանդշաֆտներ, բազմաթիվ դիմանկարներ, հատկապես երեխաների։ 1925 թվականին ստեղծել է ևս մեկ մեծածավալ աշխատանք *Julenat* (Սուրբ Ծննդյան երեկո), որն այժմ գտնվում է Սվենդբորգի մոտ գտնվող Օլլերուպ եկեղեցում։

Դորֆը նաև աշխատել է որպես դիզայներ, մասնավորապես, զբաղվել է արծաթեղենի և կահույքի դիզայնով։ 1902-1915 թվականներին ամուսնու հետ միասին բացել են արվեստի դպրոց։ 1915 թվականին դարձել է Կանանց գծանկարչության և դիզայնի ակադեմիայի կոմիտեի անդամ (*Tegne- og Kunstindustriskolen for Kvinder*), 1916 թվականին եղել է «Կին արվեստագետների միության» համահիմնադիրը (*Kvindelige Kunstneres Samfund*):

Մահացել է Հիլլերյոդում, 1960 թվականի փետրվարի 25-ին։ Թաղված է Սյոլերյոդ գերեզմանատանը։

Մրցանակներ
----------

1907 թվականին Բերտա Դորֆը *Et besøg hos den unge barselskone* (Այցելություն երիտասարդ մայրացած հիվանդին) կտավի համար պարգևատրվել է Թորվալդսեն մրցանակով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6  RKDartists (նիդերլ.)
2. 1 2 3 4  Kunstindeks Danmark (դան.)
3. 1 2  Benezit Dictionary of Artists — OUP, 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7
4. ↑  Union List of Artist Names — 2008.
5. 1 2  «Bertha Dorph» (Danish). Dansk Biografisk Leksikon. Վերցված է 2014 թ․ հոկտեմբերի 19-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
6. 1 2  «Bertha Dorph» (Danish). Kunstineks Danmark & Weilbachs Kunstnerleksikon. Վերցված է 2014 թ․ հոկտեմբերի 19-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
7. 1 2  Erik Mortensen. «Bertha Dorph (1875 - 1960)» (Danish). Dansk kvindebiografisk leksikon. Վերցված է 2014 թ․ հոկտեմբերի 19-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
8. ↑  «Bertha Olga Vilhelmine Herlich Dorph» (Danish). Gravsted.dk. Վերցված է 2014 թ․ հոկտեմբերի 19-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | RKDartists · gravsted.dk |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 96106869 · ULAN: 500062593 · WorldCat VIAF: 96106869 |

 |
**Բրայան Լեո Բիանկինի** (անգլ.՝ Brian Leo Bianchini, հուլիսի 16, 1978(1978-07-16), Սան Ֆրանցիսկո, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ - մարտի 16, 2004(2004-03-16), Սան Ֆրանցիսկո, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան և ֆոտոմոդել։

Կենսագրություն
--------------

Բիանկինին ծնվել է Սան Ֆրանցիսկոյում՝ իտալացիներ Մարսիա և Լեո Բիանկինիների ընտանիքում։ Բրայանն ունեցել է երեք եղբայր և մեկ քույր։ Մանուկ հասակում հետաքրքրվել է ըմբշամարտով և տվյալ մարզաձևի դպրոցական մրցումներում բազմիցս հաղթող է ճանաչվել։

Մոդելային գործունեություն
-------------------------

Մոդելային բիզնեսում Բիանկինին հայտնվել է քոլեջն ավարտելուց հետո։ Նկարահանվել է այնպիսի հայտնի լուսանկարիչների մոտ, ինչպիսիք են Սթիվեն Անդերհիլը, Բրյուս Վեբերը, Ռոջեր Մոնքսը, Դևիդ ԼաՇապելը, Մայքլ Չայլդերսը, Սթիվեն Քլայանը, Մարտին Ռիտերը, Քրիս Մեքոսը և Ջորջ Մաչադոն, ինչպես նաև մասնակցել է «Reebok», «Versace», «Abercrombie & Fitch» ընկերությունների գովազդային արշավներին։ Նրա լուսանկարները հայտնվել է բազմաթիվ հայտնի ամսագրերի շապիկներին, որոնց թվում են՝ *«Vanity Fair»*, *«Glamour»*, *«Cosmopolitan»*, *«Playgirl»* և *«Men’s Fitness»*։ Բիանկինին նկարահանվել է Մոբիի և Lil’ Kim-ի տեսահոլովակներում, իսկ նրա լուսանկարը հայտնվել է Գլորիա Էստեֆանի՝ 2000 թվականին թողարկված «Alma Caribeña» ալբոմի շապիկին։ Նույն թվականին նա առաջին անգամ հանդես է եկել որպես դերասան «Աղջիկ աղջկա համար» դրամայում՝ հաջորդ երկու տարիներին նկարահանվելով ևս երկու ֆիլմում։

Մահ
---

2004 թվականի մարտի 16-ին Բրայան Բիանկինին, տառապելով ծանր դեպրեսիայից, ինքնասպան է եղել։ Թաղված է Սան Ֆրանցիսկոյի մոտ գտնվող Քոլմա քաղաքի իտալական գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Freebase տվյալների վերբեռնում — Google.
2. ↑  «Bianchini, Brian Leo». sfgate.com. 2004 թ․ մարտի 14. Արխիվացված է օրիգինալից 2004 թ․ մայիսի 4-ին. Վերցված է 2009 թ․ փետրվարի 6-ին.
3. ↑  «'Depressed and lonely' model is found hanged». *The Independent* (անգլերեն). 2009 թ․ նոյեմբերի 21. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 19-ին.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database · Find A Grave |

 |
Երեխաները մանկական գրքերով
**Մանկական գրքի միջազգային օր** նշվում է ապրիլի 2-ին՝ Հանս Քրիստիան Անդերսենի ծննդյան օրը։ Սահմանվել է 1967 թվականին՝ մանկական և երիտասարդական գրականության ոչ առևտրային միջազգային խորհրդի կողմից (IBBY)։ Այդ օրը IBBY երկու տարին մեկ Հ․ Ք․ Անդերսենի անվան մրցանակ է հանձնում երեխաների համար գրքերի հեղինակ գրողներին և մանկական գրքերի նկարիչ պատկերազարդողներին։

Մանկական գրքի միջազգային օր հռչակելու նախաձեռնությունը պատկանում է հայտնի գերմանացի գրող Յելե Լեպմանին։

Ամեն տարի, որպես հովանավոր, հանդես է գալիս IBBY ազգային կազմակերպություններից մեկը։ Կազմակերպության գրողներից և նկարիչներից որևէ մեկը դառնում է երեխաներին ուղղված ուղերձի և պաստառի հեղինակ։ Հետագայում այդ ուղերձն ու պաստառը IBBY -ի կողմից օգտագործվում է այլ երկրներում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  К Международному дню детской книги — Новости и афиша музеев России — www.Museum.ru

Արտաքին հղումներ
----------------

* Международный день детской книги на сайте IBBY (անգլ.)
* Совет по детской книге России

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Մանկական գրքի միջազգային օր» հոդվածին։ |
**Լիանոզովո**, Մոսկվայի Հյուսիս-Արևելյան վարչական շրջան, ինչպես նաև քաղաքային համայնք։ Շրջանի հյուսիսային հատվածում է գտնվում Լիանոզովսկու անվան զբոսայգին։

Պատմություն
-----------

### Վաղ տարիներ։ Ալտուֆեվո գյուղն ու նրա շրջակայքը

Լիանոզովոյի ներկայիս շրջանում ամենահին հայտնի վայրը **Ալտյուֆեվո** գյուղն է, որի պատմությունն սկսվում է XVI դարից։ Գյուղն ուներ եկեղեցի և մի փոքրիկ շենք, որի բնակիչները հաճախակի էին փոփոխվում։

### Լիանոզովո գյուղ

**Լիանոզովո գյուղ**, որի տարածքում գտնվող շրջանն հիմնադրվել է XX դարի սկզբին՝ արդյունաբերող Ս. Գ. Լիանոզովի նախաձեռնությամբ, ով 1888 թվականին գնել է Ալտուֆեվոյի համայնքն ու կառուցել ամառանոցներ։ Այս ամառանոցներում հանգստացել են շատ հայտնի ընտանիքներ։ Հեղափոխությունից հետո ամառանոցը դարձավ աշխատավորների և գյուղացիների բնակատեղի։ 1960 թվականին շրջանը մտավ Մոսկվայի կազմի մեջ, իսկ 1970-ական թվականներից այն ամբողջովին քանդվեց, փոխարենը կառուցվեցին բարձրահարկ շենքեր։

Տրանսպորտ
---------

* 
* 
* 
* 
* 
* Գնացքը մոտենում է Լիանոզովոյի կայարանինԳնացքը մոտենում է Լիանոզովոյի կայարանին

Շրջան մտնող երթուղային տաքսիներն են՝ 92, 98, 136, 259, 601, 644, 685, 705, 763, 771, 774, 815, 815կ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ОКТМО. 179/2016. Центральный ФО
2. ↑  26. Численность постоянного населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2018 года — Federal State Statistics Service.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Информационный портал управы района Лианозово Արխիվացված 2018-10-14 Wayback Machine
* Официальный сайт муниципалитета ВМО Лианозово Արխիվացված 2016-01-11 Wayback Machine
**Մարտին Իվանովիչ Մերժանով** (Մարտին Հովհաննեսի Մերջանյանց, նոյեմբերի 21 (դեկտեմբերի 4), 1900, Նոր Նախիջևան, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 18, 1974(1974-07-18), Սուխում, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ծագումով հայ խորհրդային մարզական լրագրող, ֆուտբոլիստ։ Որպես դարպասապահ հանդես է եկել «Ունիոն» (Կրասնոդար) թիմում։ Ճարտարապետ Միրոն Մերժանովի (1895-1975) եղբայրն է։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1900 թվականի դեկտեմբերի 4-ին (հին տոմարով՝ նոյեմբերի 21-ին) Նոր Նախիջևանում (այժմ՝ Դոնի Ռոստովի Պրոլետարսկի շրջանի կազմում)։

Մասնակցել է Ռուսաստանի քաղաքացիական և Հայրենական մեծ պատերազմներին։

Մամուլում սկսել է աշխատել 1920-ական թվականներից։ Կազմել և խմբագրել է ռոստովյան «Սովետսկի յուգ» («Խորհրդային հարավ») թերթի ամենամսյա «Կ սպորտու» («Դեպի սպորտ») հավելվածը, ապա` ամենշաբաթյա ֆուտբոլային թերթը Կրասնոդարում։ Համագործակցել է Ռոստովի և Կրասնոդարի տարբեր թերթերի, ինչպես նաև «Լենինգրադսկայա պրավդայի», «Ռաբոչայա գազետայի», «Վոդնի տրանսպորտի», «Տրուդի» հետ։

Եղել է «Պրավդա» թերթի զինվորական թղթակիցը, 1945 թվականի մայիսին ներկա է եղել Ի. Ի. Կլիմենկոյի հրամանատարությամբ ՍՄԵՐՇ-ի 79 կորպուսի հակահետախուզության բաժնի կողմից Հիտլերի և Գեբելսի մարմինների հայտնաբերման ժամանակ։ Բաժնի վարիչ է աշխատել «Օգոնյոկ» ամսագրում։

1960-1966 թվականներին եղել է «Սովետսկի սպորտ» օրաթերթի ֆուտբոլի բաժնի խմբագիր և «Ֆուտբոլ» շաբաթաթերթի (հետագայում` «Ֆուտբոլ-հոկեյ») գլխավոր խմբագիր։ Մերժանովը դարձել է ԽՍՀՄ-ում մեծ ժողովրդականություն վայելող ֆուտբոլային հրատարակության առաջին գլխավոր խմբագիրը։

Մահացել է 1974 թվականի հուլիսի 18-ին Գուլրիպշի (Աբխազիա) ամառանոցում։ Թաղված է Մոսկվայի հայկական գերեզմանոցի 4-րդ հատվածում։

Ընտանիք
-------

Կինը` Աննա Յակովլևնա Վայներ, դուստրը` Օլգա (ծնված 1933 թվականին), թոռը` Պավել (ծնված 1960 թվականին)։

Աշխատություններ
---------------

Մի շարք գրքերի հեղինակ է.

* «Քո ավագ ընկերը» (1957)
* «Հռոմի ջահերը» (1961)
* «Խաղում է «Սպարտակը»» (1963)
* «Ֆուտբոլային Օլիմպոս» (1967)
* «Այսպես է դա եղել» (1971)
* «Եվս մեկ անգամ ֆուտբոլի մասին» (1972)

Հիշատակ
-------

1985 թվականին նրա անունով Դոնեցկի մարզիՍլովյանսկ քաղաքում անվանվել է փողոց։

Կոչումներ և պարգևներ
--------------------

* ՌԽՖՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1972)
* Կարմիր աստղի և Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշանների ասպետ

Ստեղծագործություններ
--------------------

* *Мержанов М. И.* Солдат, генерал, маршал: (О Баграмяне И. Х.) / Мартын Мержанов.. — М.: Политиздат, 1974. — 128, [4] с. — (Герои Советской Родины). — 200 000 экз. (обл.)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  «Мержанов Мартын Иванович». Վերցված է 2017 Մայիս 14-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Апсны, по-абхазски, страна души

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 127174400 · NTA: 128429666 · NUKAT: n2016174422 · VIAF: 13323768 · WorldCat VIAF: 13323768 |

 |
**Միքայել Աղաբեկի Մելիք-Օհանջանյան** (- 1936), հայ ռազմական գործիչ, ռուսական բանակի և Հայաստանի Առաջին Հանրապետության Զինված ուժերի փոխգնդապետ։

Հայ ականավոր բանասեր, հայագետ, արևելագետ և թարգմանիչ Կարապետ Մելիք-Օհանջանյանի եղբայրը։

Կենսագրություն
--------------

Միքայել Մելիք-Օհանջանյանը սերում էր Սյունիքի Մելիք-Օհանջանյանների մելիքական տոհմից, հայ ականավոր բանասեր, հայագետ, արևելագետ և թարգմանիչ Կարապետ Մելիք-Օհանջանյանի եղբայրն է։ Միքայելը սովորել է Մոսկվայում, Իրավաբանական ֆակուլտետում։ Առաջին աշխարհամարտի տարիներին նա որպես ցարական սպա մասնակցել է պատերազմին, բոլշևիկյան հեղաշրջումից հետո վերադարձել է Հայաստան և որպես դասակի հրամանատար՝ մասնակցել Սարդարապատի հերոսամարտին։

Միքայել Մելիք-Օհանջանյանը հետագայում եղել է Գարեգին Նժդեհի զինակիցը և ընկերը Լեռնահայաստանում, իսկ Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո անցել է խաղաղ աշխատանքի։ 1936 թվականին, իբրև սպիտակ-գվարդիական՝ ձերբակալվել է։ Նրանից երկու անգամ երկտող է ստացվել, որով ասվում էր, որ նա գտնվում է Ռուսաստանի բանտերից մեկում։ Ավելի ուշ պարզվել է, որ նրան գնդակահարել են։ Ստալինյան բռնաճնշումների զոհ է դարձել նաև Կարապետ Մելիք-Օհանջանյանը, որը սակայն տարիներ հետո կարողացել է սիբիրյան աքսորից վերադառնալ Հայաստան։

Ընտանիքը
--------

Ամուսնացած է եղել, ունեցել մեկ դուստր՝

* Իլոնա Մելիք-Օհանջանյան (ռուսերենի դասախոս)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Միքայել Մելիք-Օհանջանյան. Սարդարապատի հերոսը
2. 1 2 3 4 5  Մելիք-Օհանջանյաններ
3. 1 2 3  Անվախճան գերդաստանի պատմությունը
|  |
| --- |
| **Կաբիրնե-սավինիոն** |
|  |

**Կաբիրնե-սավինիոն** (ֆր.՝ Cabernet Sauvignon), խաղողի տեսակ։ Այն օգտագործվում է կարմիր գինու արտադրման համար։ Կաբիրնե Սավինիոնը առաջացավ XVII դարում Բորդո քաղաքում երկու Կաբիրնե Ֆրան և Սավինիոն Բլան ընկերությունների միձուլումից։ Երկար ժամանակ եղել է ամենա տարածված և պատվավոր տեսակն աշխարհում, մինչև Մեռլո տեսակը 1990-ականներին թվականներին չգերազանցեց նրան։ Կաբիրնե Սավինիոնը ոչ պահանջատար է, աճում է բազմազան կլիմայական պայմաններում դժվար մշակում չի պահանջում։

Կաբիրնե Սավինիոնը գինուն տալիս է հագեցած համ և փոթոթահամություն, որը բացատրվում է տանինների բարձր քանակի առկայությամբ։ Կաբիրնե Սավինիոնից պատրաստված գինին թվում է կիսածանր կամ ծանր, հետո կոկորդը ստանում է երկնային չորություն։ Հասած Կաբիրնե Սավինիոնի գլխավոր համային յուրահատկությունը սև հաղարջի համի առկայությունն է։ Կաբիրնե Սավինիոնին բնորոշ է ալկոհոլի բարձր աստիճանը։

Հաճախ Կաբիրնե Սավինիոնի շատ հագեցած համը մեղմելու համար գինու մեջ ավելացնում են ուրիշ ավելի փափուկ տեսակ։ Նոր աշխարհի գինեգործները Կաբիրնե Սավինիոնը ավելի հագեցած է քան Եվրոպայում։

Շատ հագեցած համով Կաբիրնե Սավինինոնը կարող է բթացնել թեթև ճաշատեսակների համը, դրա համար Կաբիրնե Սավինիոնը մատուցվում է մսային և ապխտված ճաշատեսակների հետ։

Օրգանական հատկությունները
-------------------------

* մրգային տոներ․ սև հաղարջ, հապալաս և սևապտուղ արոս
* գունային տոներ. մանուշակ, սև պղպեղ, և կանաչ ձիթապտուղ
* համեմունքների տիներ իմբիր, կանաչ բալգարյան պղպեղ և անուշահամ պղպեղ
* տոնա, որը առաջանում է տակառում երկար պահելուց. վանիլ, ծուխ, մաշկ, մայրու պտուղ և սիգար։

Գյուղատնտեսական հատկություններ
------------------------------

Տեսակ, որը չի վախենում հիվանդություններից։ Շատ այլ տեսակներից առավել է որին դիմադրում է Ֆիլլոսկսերենին։ Ծաղիկը երկսեռ է։ Կաբիռնե Սավինիոնը ցրտի նկատմամբ կայուն է։ Կախֆած նրանից, որ նա ուշ է հասնում, նա աճում է տաք կլիմայում։ Նրան ոչ միշտ է հաջողվում մինչև վերջ հասնել նույնիսկ իր հայրենիքում՝ Բառդոում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  The Most Popular Red Grape Varieties

Գրականություն
-------------

* *Robinson, Jancis* The Oxford Companion to Wine, Second Edition. — Oxford: Oxford University Press, 1999. — ISBN 0-19-866236-X
* *Oz Clark & Margaret Rand* Grapes and Wines. — Time Warner Books, 2003. — ISBN 0-316-72653-2
* *Герасимова В.А, Белокурова Е.С, Вытовтов А.А* . — СПб: Питер, 2005. — С. 153, 195—196. — 416 с. — ISBN 5-94723-971-X

Արտաքին հղումներ
----------------

* Каберне // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.(Ստուգված է 23 Հոկտեմբերի 2012)
* Герасимова. А. Белокурова Е. С. Вытовтов А. А. Товароведение и экспертиза вкусовых товаров. — СПб: Питер, 2005. — С. 153, 195—196. — 416 с. — ISBN 5-94723-971-X

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Կաբիրնե-սավինիոն» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: sh85018562 |

 |
սկիզբը և ավարտը՝1950-2006թթ.Նարա երազանքների երկիր

Պատմությունը
------------

1950-ականների վերջին, ճապոնացի գործարար Կունիզո Մացուոն, Matsuo Entertainment Company (MEC) ընկերության նախագահ, այցելեց Միացյալ Նահանգներ ։ Իր ճանապարհորդության շրջանակներում նա այցելեց Անահեյմի այն ժամանակվա նոր Դիսնեյլենդ և բավականին տպավորված էր ՝ ոգեշնչելով նրան Դիսնեյլենդը բերել Ճապոնիա։ Նա հանդիպեց Ուոլթ Դիսնեյի հետ Դիսնեյլենդը Ճապոնիա բերելու համար, մասնավորապես դեպի Ճապոնիայի հին մայրաքաղաք Նառա ։ Մացուոն նաև ինժեներների հետ խոսեց Դիսնեյլենդի ճապոնական տարբերակը ստեղծելու մասին։ Այնուամենայնիվ, շինարարության փուլի ավարտին Մացուոն և Դիսնեյը տարաձայնություններ ունեին Դիսնեյի հերոսների լիցենզավորման վճարների հետ կապված (նրանք հետագայում կարգավորվեցին, երբ Մացուոն վճարեց Դիսնեյի օգնության համար), և MEC- ը հրաժարվեց Նառա Դիսնեյլենդի գաղափարից և ստեղծեց իրենց թալիսմաններն ու ապրանքային նշանները:,

Այգու շահագործման ավարտը
------------------------

Պուրակն ի սկզբանե հայտնի էր, քանի որ այն Դիսնեյլենդին ամենամոտ բանն էր Ճապոնիայում։ Իր զարգացվածության ամենաբարձր փուլում՝ այգին տարեկան ունենում էր 1,7 միլիոն այցելու։

1979 թ.-ին The Oriental Land Company- ը կապ հաստատեց The Walt Disney Company- ի հետ `Տոկիոյում Դիսնեյի զվարճանքի պարկ ստեղծելու համար։

1983 թ.-ին Տոկիոյի Դիսնեյլենդի բացումից հետո Նառա Դրիմլանդի այցելուների թիվը դանդաղորեն սկսեց նվազել, քանի որ ավելի շատ մարդիկ էին հետաքրքրվում այցելել Դիսնեյի պաշտոնական այգի։ Սա սկիզբ է դնում Dreamland- ի անկմանը, տարեկան հաճախումների թիվը հասնում էր շուրջ մեկ միլիոն այցելուի։ MEC- ը, ներառյալ Nara Dreamland- ը, գնել է Daiei սուպերմարկետների ցանցը 1993 թ.-ին։

2001-ին Տոկիոյի DisneySea- ն բացվեց Տոկիոյի Դիսնեյլենդի հարևանությամբ, ինչպես նաև բացվեց Universal Studios Japan- ը, որի վերջին մասը գտնվում է Նառա Դրիմլենդից մոտ 40 կմ հեռավորության վրա։ Այդ երկու զբոսայգիների բացումից հետո Dreamland- ի հաճախումների թիվը վատթարանում էր ՝ տարեկան կտրուկ ընկնելով 400,000 այցելու։

2004-ին այգում սկսեց որակի անկում, որոշ խանութներ փակվեցին, իսկ որոշ տեսարժան վայրեր սկսեցին ժանգոտվել։

2006 թվականի օգոստոսի 31-ին այգին ընդմիշտ փակվեց։ 2016-ի հոկտեմբերին քանդելուց առաջ այն մնացել էր 10 տարի լքված

Վաճառքը
-------

Նարա Սիթիի կառավարությունը ձեռք բերեց այգու սեփականությունը այն բանից հետո, երբ այգու սեփականատերը հետ մնաց գույքային հարկերից։ 2013 թ.-ին քաղաքը կայքը աճուրդի հանեց, բայց աճուրդը հայտ չստացավ։ 2015 թվականին քաղաքը գույքը կրկին աճուրդի էր հանվել։ Այս անգամ մրցույթը շահեց Օսակա քաղաքում գտնվող SK Housing անունով անշարժ գույքի ընկերությունը ՝ վճարելով 730 միլիոն իեն (կամ 6 միլիոն դոլար ԱՄՆ դոլար )։

2016-ի հոկտեմբերին ճապոնական թերթերից մեկը տեղեկացրեց, որ SK Housing- ը սկսել է քանդման գործընթացը։ 2016-ի հոկտեմբերի 14-ին քաղաքային հետազոտողն այցելեց Նառա Դրիմլենդ և հայտնեց, որ տեսել է քանդման տրանսպորտային միջոցներ, որոնք քանդում են Գլխավոր փողոցի տարածքը։ Ավելի ուշ պարբերական այցելուների կողմից առցանց հաստատվեց, որ քանդման գործընթացը պաշտոնապես ընթանում էր 2016 թվականի հոկտեմբերի 10-ից, և որ այն պետք է տևեր 14 ամիս։ Այգու քանդումը սկսվել է 2016-ի հոկտեմբերին և ավարտվել է 2017-ի դեկտեմբերի 21-ին։