recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Հարալդ Տամմեր** (էստ․՝ Harald Tammer, հունվարի 9, 1899(1899-01-09), Տալլին, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 6, 1942(1942-06-06), Unzhlag, Semyonovsky District, Նիժնի Նովգորոդի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), էստոնացի լրագրող և ծանր ատլետ, աշխարհի չեմպիոն։ Որպես ծանրորդ` 1922 թվականին նվաճել է աշխարհի չեմպիոնի տիտղոս, 1924 թվականին՝ Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալ։ Որպես աթլետ՝ մրցել է 1920 և 1924 թվականների Օլիմպիական խաղերի գնդի հրման մրցաշարում՝ համապատասխանաբար զբաղեցնելով վեցերորդ և տասներկուերորդ տեղերը։ 1920 թվականին եղել է Էստոնիայի օլիմպիական դրոշակակիրը, 1928 և 1936 թվականներին՝ Էստոնիայի օլիմպիական թիմի ներկայացուցիչ։

Կենսագրություն
--------------

Հարալդ Տամմերը ծնվել է 1899 թվականին Ռևելում (Ռուսական կայսրություն)։ 1916 թվականին դարձել է գնդի հրման Ռուսաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր, իսկ սկավառակի և մուրճի նետումից՝ բրոնզե մեդալակիր։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ, հետագայում մասնակցել Էստոնիայի անկախության համար մղվող պատերազմին։

1920 թվականին Անտվերպենում կայացած Օլիմպիական խաղերում եղել է Էստոնիայի հավաքականի դրոշակակիրր և գնդի հրման մարզաձևում գրավել վեցերորդ տեղը։ Այնուհետև զբաղվել է ծանրամարտով և 1922 թվականի աշխարհի առաջնությունում նվաճել ոսկե մեդալ։ 1924 թվականին Փարիզի Օլիմպիական խաղերում ծանրամարտում նվաճել է բրոնզե մեդալ, գնդի հրումից զբաղեցրել 12-րդ տեղը։

1931–1933 թվականներին սովորել է Քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտում։

1921-1928 թվականներին Հարալդ Տամմերը եղել է «*Eesti Spordileht*»-ի խմբագիրը, 1933-1940-ական թվականներին` «*Eesti Päevaleht*»-ի։ 1933-1940 թվականներին եղել է Էստոնիայի ազգային օլիմպիական կոմիտեի խորհրդի անդամ, 1937-1940 թվականներին՝ Էստոնիայի խորհրդարանի անդամ։ 1940 թվականին կարճ ժամանակահատվածում եղել է «*Revue Baltique*»-ի խմբագիրը։ 1941 թվականի փետրվարին մեղադրվել է Էստոնիայի զինված ուժերի համար լրտեսության մեջ,
ձերբակալվել է ՆԳԺԿ-ի կողմից և արտաքսվել Ռուսաստան։ Մեկ ու կես տարի անց մահացել է Նիժնի Նովգորոդի մարզի Սեմյոնով քաղաքի Սուխոբեզվոդնի երկաթուղային կայարանի մոտակայքում գտնվող Ունժենսկի ճամբարում։

Մրցանակներ
----------

* Էստոնիայի Կարմիր խաչի II աստիճանի շքանշան (էստ․՝ Eesti Punase Risti Teenetemärk II klass), 1940, փետրվարի 21
* Էստոնիայի Կարմիր խաչի շքանշան, II աստիճանի I (էստ․՝ Eesti Punase Risti mälestusmärk II järgu I aste), 1936, հունիսի 18
* Լաչպլեսիսի ռազմական շքանշան 3/1816, 1924

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Էստոնական մարզական կենսագրական բառարան (эст.)
2. ↑  Հարալդ Տամմերի մասին chidlovski.net կայքում
3. ↑  «Olympic History of Estonia». *Olympics at Sports-Reference.com* (անգլերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 3-ին. Վերցված է 2019 թ․ մայիսի 27-ին.
4. ↑  «Harald Tammer Bio, Stats, and Results». *Olympics at Sports-Reference.com* (անգլերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 5-ին. Վերցված է 2019 թ․ մայիսի 27-ին.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Հարալդ Տամմեր» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ESBL · Track and Field Statistics · World Athletics |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 307174883 · WorldCat VIAF: 307174883 |

 |
**Հյուգո** գրական մրցանակները, համարվում են ֆանտաստիկ ժանրի ամենահին և արժեքավոր մրցանակներից մեկը։

Շնորհվում են ամերիկյան Գիտաֆանտասիկայի Համաշխարհային Միություն (անգլ.՝ World Science Fiction Society | ԳՖՀՄ) կազմակերպության կողմից՝ նախորդ տարվա լավագույն գիտական կամ ֆենտեզի ֆանտաստիկայի ոլորտի աշխատանքների և ձեռքբերումների համար։

Մրցանակների անվանումը կապված է գիտաֆանտաստիկ գրականության պիոներ հանդիսացող «Զարմանահրաշ պատմություններ» (անգլ.՝ Amazing Stories) ամսագրի հիմնադիր Հյուգո Գերնսբեկի (Hugo Gernsback) հետ (մինչև 1993 թ․ Հյուգոն ոչ պաշտոնական անվանումն էր, իսկ պաշտոնապես մրցանակները կոչվում էին Գիտաֆանտաստիկ նվաճումների տարեկան մրցանակ [Annual Science Fiction Achievement Award])։ Մրցանակները ունեն պատվանդանին ամրացված հրթիռի տեսք։

Մրցանակները շնորհվում են յուրաքանչյուր տարի՝ սկսած 1955 թ․-ից։ Մրցանակակիրները ընտրվում են ԳՖՀՄ տարեկան կոնֆերանսի (Worldcon) մասնակիցների և աջակիցների կողմից՝ իրենց իսկ կողմից նախապես ընտրված 5 թեկնածուներից։ Մրցանակների կատեգորիաներից կարելի է նշել՝ վեպ, պատմվածք, պատկերային պատմվածք, դրամատիկ ներկայացում և տարբեր պրոֆեսիոնալ ու երկրպագուական գործողություններ։
Հետաքրքրական է, որ կարելի է ընտրել նաև «ոչ մի մրցանակ» կետը, որի գերակայության պարագայում տվյալ կատեգորիայում մրցանակ չի շնորհվի։

Գիտաֆանտաստիկ ժանրի համար ներկայումս գործող համադրելի մրցանակներից կարելի է նշել Նեբուլա մրցանակները (անգլ.՝ Nebula Awards), որոնք շնորհվում են Ամերիկայի Գիտական և Հեքիաթային Ֆանտաստիկայի Գրողների միության կողմից (անգլ.՝ Science Fiction and Fantasy Writers of America), ինչպես նաև ոչ անգլախոս երկրներից՝ ճապոնական Սեյուն մրցանակները (Seiun Awards), որոնց օտարալեզու կատեգորիաներում առաջադրված թեկնածուները հաճախ համընկնում են Հյուգոյի հետ։

Տես նաև
-------

* Նեբյուլա մրցանակ
* Լոկուս մրցանակ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ֆենտեզին ֆանտաստիկ գրականության տեսակ է, որը հիմնված է ավանդապատումային և հեքիաթային մոտիվների վրա։ Մեծ մասամբ հիշեցնում է պատմական-արկածային վեպ, որի մեջ նկարագրված գործողությունները տեղի են ունենում Միջնադարին մոտ մտացածին աշխարհում՝ գերբնական երևույթների և էակների (օրինակ՝ վիշապներ) մասնակցությամբ։ Ի տարբերություն գիտական ֆանտաստիկայի, հեղինակի կողմից փորձ չի կատարվում գիտական բացատրություն տալ տեղի ունեցող երևույթներին։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Հյուգո մրցանակ** կատեգորիայում։ |
**Հավարտի** (դան․՝ Havarti), կիսակարծր պանիր, որը պատրաստում են կովի պաստերիզացված կաթից։ Առաջին անգամ ստացել են Դանիայում։ Հավարտին ուտում են կտորներով, գրիլի ձևով և հալված։

Պատմություն
-----------

Պանրի բաղադրատոմսը հնարել է դանիացի Հաննե Նիլսենը 19-րդ դարի կեսերին։ Նա ապրել է Կոպենհագենի մոտակայքում, իր սեփական ֆերմայում։ Վերջինս տարված էր տնական պանիրներ պատրաստելով։ Հաննե Նիլսենը շատ է ճանապարհորդել Եվրոպայի երկրներով և սովորել պանրագործություն։ Տուն վերադառնալով սկսել է նոր պանրատեսակներ ստեղծելու փորձերը։ Արդյունքում ստեղծեց մի պանրատեսակ, որը քաղցրավուն էր և նրանում զգացվում էր պնդուկի համը։ Պանիրն արժանացել է Դանիայի արքայի հավանությանը։ 1952 թվականին պանրին պաշտոնապես տրվել է «*Հավարտի*» անվանումը՝ այն ֆերմայի անունով, որտեղ առաջին անգամ այն պատրաստվել է։ 21-րդ դարում արդեն պանիրն արտադրում են ֆաբրիկաներում՝ 19-րդ դարի բաղադրատոմսով։

Նկարագիր
--------

Հավարտին լավ հալվում է, ունի սերուցքային համ։ Հասունանում է 1-3 ամսում։ Յուղայնությունը 50-60 % է։ Խոհանոցում այս պանրատեսակն օգտագործում են որպես բաղադրիչ սենդվիչներ և աղցաններ պատրաստելու համար, ինչպես նաև ապուրների և բանջարեղենային ճաշատեսակների պատրաստման մեջ։ Հավարտին հրամցնում են մրգերով և սպիտակ գինիով։ Բացի Հաննե Նիլսենի ավանդական բաղադրատոմսով պանիրներից, հավարտի պատրաստում են նաև կծվիչի, ընկուզեղենի, սամիթի, քիմիոնի, սխտորի, կոկոսի, ռեհանի ավելացմամբ։ Արտադրվում է նաև պանրի ապխտած տարբերակը։

Այս սերուցքային պանիրը ստանալու համար օգտագործում են կովի կաթ և սերուցք։

Պատրաստում
----------

Հավարտին ստանալու համար բաղադրիչները տաքացնում են մինչև 30 °C։ Հետո ավելացնում են շրդանային մակարդ, սպասում մինչև մակարդվելն ու սկսում են կտրատել։ Անհրաժեշտ է քամել շիճուկի 1/3-ը, ավելացնել տաք ջուր և աղ։ Պանիրը տակուվրա են անում 15-30 րոպե և լցնում հատուկ ամանների մեջ, որտեղից հեռանում է շիճուկը։ Քամվելուց հետո պանրային զանգվածը տեղափոխում են մամլիչի տակ։ Մամլումից հետո պանիրը թրջում են ջրում և չորացնում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  The Oxford Companion to Cheese. Авторы: Catherine Donnelly.
2. ↑  «Danish Havarti». *www.cheesemonthclub.com* (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2018 թ․ հուլիսի 27-ին.
3. ↑  Consortium for Common Food Names (2019 թ․ հոկտեմբերի 24). «CCFN: Major Cheese-Producing Nations Stand Firm Against EU Geographical Indications». *Perishable News*. Washington, D.C. Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 28-ին.
4. ↑  Høeg Lammers, Anders (2020 թ․ մայիսի 4). «Klassiske danske oste stammer fra udlandet». *Kristeligt Dagblad*. Վերցված է 2021 թ․ օգոստոսի 2-ին.
5. 1 2  Хаварти Արխիվացված 2017-01-06 Wayback Machine.

Գրականություն
-------------

* Հավարտի պանրի մասին

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Հավարտի» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ կատալոնական |

 |
**Վոլֆսբերգ** (գերմ.՝ Wolfsberg), Կարինթիայի վարչական շրջանում գտնվող ավստրիական քաղաք և քաղաքային համայնք, Վոլֆսբերգ շրջանի վարչական կենտրոնը։

Ներառված է Վոլֆսբերգի շրջանում։ Ունի 25 366 բնակիչ (2005 թվականի դեկտեմբերի 1-ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 278,3 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 2 09 23:

* Pictures of Wolfsberg Արխիվացված 2016-03-05 Wayback Machine

Պատմություն
-----------

Վոլֆսբերգի տարածքը պատկանել է Կարինթիայի դքսության ազնվական դասին։ 1007 թվականին այն անցել է Բամբերգի իշխանական եպիսկոպոսությանը՝ արդեն կայսր դարձած Հենրիխ Երկրորդի կողմից։ Հարևան բնակավայրը դարձավ Բամբերգի կարիբյան սահմանների վարչական կենտրոնը, և 1331 թվականին իշխան եպիսկոպոս Վերնտո Շենկ ֆոն Ռայհենեկը ստացավ քաղաքային արտոնություններ։

Բողոքական բարեփոխումների ժամանակ Բայերհոֆեն ամրոցի նստավայրը՝ առաջին անգամ հիշատակված 1239 թվականին և վերակառուցված 16-րդ դարում, դարձավ լյութերականության կենտրոն, որը, սակայն, տապալվեց հակառեֆորմացիայից։ 1975 թվականին Հաբսբուրգյան կայսրուհի Մարիա Թերեզան ձեռք բերեց Բամբերգի բոլոր հողերը։ Վոլֆսբերգի ամրոցը ձեռք է բերվել կոմս Հյուգո Հենքել ֆոն Դոններսմարկի կողմից 1846 թվականին և վերակառուցվել թյուդորովյան դարաշրջանի ոճով։

Քաղաքական իրավիճակ
------------------

Համայնքապետը Հանս-Պյոտր Շալահոլցն (ԱՍԴԿ) է։

Համայնքի ներկայացուցիչների խորհուրդը (գերմ.՝ Gemeinderat) կազմված է 35 հոգուց։

Ամրոց 
Վոլֆսբերգ
Տեղերի բաշխումը.

* ԱՍԴԿ՝ 20 տեղ
* ԱԺԿ՝ 5 տեղ
* ԱԱԿ՝ 5 տեղ
* ՆԱԼՖ՝ Նոր Ավստրիա՝ 3 տեղ
* Կանաչներ՝ 2 տեղ

Այլ
---

Վոլֆսբերգում ծնվել և սովորել է Էլիզաբեթ Կյոստինգերը (ծնվ. 1978)՝ քաղաքական գործիչ, Եվրախորհրդարանի պատգամավոր 2009 թվականից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Einwohnerzahl 1.1.2018 nach Gemeinden mit Status, Gebietsstand 1.1.2018 — Statistics Austria.
2. ↑  Wolfsberg, Wolfsberg, Kärnten - Austria Postcode
3. ↑  Австрия // Атлас мира / сост. и подгот. к изд. ПКО «Картография» в 2009 г. ; гл. ред. Г. В. Поздняк. — М. : ПКО «Картография» : Оникс, 2010. — С. 63. — ISBN 978-5-85120-295-7 (Картография). — ISBN 978-5-488-02609-4 (Оникс).
4. ↑  Էլիզաբեթ Կյոստինգեր

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք (գերմ.)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Վոլֆսբերգ» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ · ՅուԹյուբ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4405250-9 · LCCN: n84208037 · NKC: ge259807 · VIAF: 131404741 · WorldCat VIAF: 131404741 |

 |
**Կուրմանգազի Սաղիրբաևի հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник Курмангазы Сагырбаеву), հուշարձան Ռուսաստանի Աստրախան քաղաքում։ Նվիրված է Ղազախստանի ժողովրդական երաժիշտ, կոմպոզիտոր, դոմբրահար Կուրմանգազի Սաղիրբաևին։ Գտնվում է Աստրախանի Սովետսկայա և Կալինինի փողոցների խաչմերուկում։

Հուշարձանը բացվել 2008 թվականի դեկտեմբերի 13-ին։ Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործներ Եդիգե Ռահմանովը և Թոքթարբեկ Ռախիևը։

Նկարագրություն
--------------

Կուրմանգազի Սաղիրբաևի հուշարձանը Ղազախստանի կառավարության նվերն է Աստրախանի 450-ամյակի առթիվ։ Դա բրոնզե քանդակ է, որը պատկերում է ձին հեծնած, դոմբրան ձեռքին Կուրմանգազի Սաղիրբաևին։ Քանդակագործական հորինվածքի բարձրությունը 6 մետր է։ Այն տեղադրված է Քուրթիի գրանիտից պատրաստված երեքմետրանոց պատվանդանի վրա։ Հուշարձանի հիմքը 1 մետր է։ Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործներ Թոքթարբեկ Ռախիևը և Եդիգե Ռահմանովը։

Պատմություն
-----------

Կուրմանգազի Սաղիրբաևը (1823-1896) ղազախ ժողովրդական երաժիշտ-դոմբրահար է, կոմպոզիտոր, դոմբրայի համար գրված ժողովրդական պիեսների (կյույերի) հեղինակ։ Նրա ստեղծագործությունը հսկայական ազդեցություն է թողել ղազախական երաժշտության զարգացման վրա։ Կուրմանգազի Սաղիրբաևի անունով են կոչվում ժողովրդական գործիքների պետական նվագախումբը, Ալմա Աթայի կոնսերվատորիան, երաժշտական դպրոցներ, փողոցներ, Ղազախստանի պետական մրցանակը։

Հարուստների անթաքույց քննադատության համար ենթարկվել է հետապնդումների։ Կուրմանգազի Սաղիրբաևը թաղվել է Աստրախանի մարզի Վոլոդարսկի շրջանի Ալտինժար գյուղում։ 1996 թվականին նրա գերեզմանի տեղում կառուցվել է դամբարան։ 2005 թվականին կոմպոզիտորի գերեզմանից քիչ հեռու բացվել է Կուրմանգազիի անվան մշակութային կենտրոն, որի տարածքում գործում է Կուրմանգազի Սաղիրբաևի թանգարանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Памятник Курмангазы (Астрахань)».
2. ↑  «Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, հ. 6, էջ 31».

Գրականություն
-------------

* «Аргументы и факты. Астрахань» № 51 (168), 17.12.2008

Արտաքին հղումներ
----------------

* Открыт памятник Курмангазы
**Կուանտան** (մալայերեն՝ Kuantan, չինարեն՝ 关丹), քաղաք Մալայզիայի թերակղզու արևելքում, Պահանգ նահանգի մայրաքաղաքն է։

Աշխարհագրություն
----------------

Գտնվում է Կուանտան գետի գետաբերանի մոտ` դրա` Հարավչինական ծով թափվելու տեղում, Սինգապուրի և Կոտա-Բարու միջև ընկած ճանապարհի մոտավորապես կեսին։

Բնակչություն
------------

Քաղաքի բնակչությունը կազմում է մոտ 608,000 մարդ, ինչը Կուանտանը դարձնում է երկրի 9-րդ ամենամեծ քաղաքը։ Էթնիկ կազմը հետևյալն է. մալայզացիներ` 57%, չինացիներ` 32%, հնդիկներ` 4%, այլ ժողովուրդներ` 7%։ Քաղաքին բնորոշ է բնակչության բարձր աճը։

Տնտեսություն և տրանսպորտ
------------------------

Զարգացած են սննդի, թեթև և նավթաքիմիական արդյունաբերության ճյուղերը։ Տնտեսության մեջ կարևոր դեր է խաղում նաև զբոսաշրջությունը։ Քաղաքից 15 կմ հեռավորության վրա է գտնվում Սուլթան Հաջի Ահմադ Շահ օդանավակայանը, որը կանոնավոր չվերթներ է իրականացնում Պենանգից, Կուալա Լումպուրից և Սինգապուրից։ Սեզոնային չվերթներ գործում են նաև չվերթներ Թայբեյի հետ։ Քաղաքը սպասարկում է Կուանտան նավահանգիստը։

Տեսարժան վայրեր
---------------

Քաղաքի շրջակայքում կան հանգստի վայրեր, այդ թվում՝ Չենկարենգը և Թելուկ-Չեմպեդակը՝ գեղեցիկ լողափերով։ Կուանտանից ոչ հեռու՝ Պեկան փոքր քաղաքում է գտնվում սուլթան Աբու Բակարի Պահանգյան թանգարանը։ Պահանգ նահանգի մայրաքաղաքը 1955 թվականին Կուալա Լիպիսից տեղափոխվել է Կուանտան։

Եղբայր քաղաքներ
---------------

* Ճապոնիա Տիբա, Ճապոնիա
* Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ Հյուստոն, Տեխաս (նահանգ), ԱՄՆ
* Ինդոնեզիա Կուանտանսինգինգի, Ինդոնեզիա

Պատկերասրահ
-----------

* Կուանտանի մզկիթըԿուանտանի մզկիթը
* Մախկոտի հրապարակըՄախկոտի հրապարակը
* Քաղաքի գլխավոր փողոցըՔաղաքի գլխավոր փողոցը
* Քաղաքի գլխավոր փողոցըՔաղաքի գլխավոր փողոցը
* Հին ու նոր շենքեր Կուանտանի փողոցներումՀին ու նոր շենքեր Կուանտանի փողոցներում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Погадаев, В. Малайский мир (Бруней, Индонезия, Малайзия, Сингапур). Лингвострановедческий словарь. М.:"Восточная книга", 2012, с. 330
2. ↑  Погадаев, В. А. «Паханский музей султана Абу Бакара» — в: «Восток», 1999,N 2, с 154—156

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պահանգի կառավարության զբոսաշրջության պաշտոնական կայքը (անգլ.)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Կուանտան» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · Open Directory Project |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 18102481v · GND: 7619150-3 · LCCN: n93904020 · NKC: ge875875 · VIAF: 137357367 · WorldCat VIAF: 137357367 |

 |
**Թոնյե Նյոստվոլդ** (նորվ.՝ Tonje Nøstvold, մայիսի 7, 1985(1985-05-07), Սթավանգեր, Ռուգլան, Նորվեգիա), նորվեգացի հանդբոլիստ։ Հանդես է գալիս նորվեգական «Սոլա» ակումբում։ Օլիմպիական խաղերի կրկնակի (2008 և 2012) և աշխարհի (2011) չեմպիոն է։ Եվրոպայի եռակի չեմպիոն (2006, 2008 և 2010)։

Կենսագրություն
--------------

### Կարիերան ակումբում

Թոնյե Նյոստվոլդը հանդբոլով սկսել է զբաղվել յոտթ տարեկան հասակից։ Առաջին ակումբը, որտեղ խաղացել է նորվեգական «Հունդվոգն» է։ Ավելի ուշ մարզուհին տեղափոխվում է «Սոլու» ակումբ։ 2005 թվականին տեղափոխվում է «Բյոսեն» ակումբ։ Այս ակումբում 2007 թվականին դուրս եկավ Նորվեգիայի հանդբոլի գավաթի խաղեր, որի արդյունքում պարտվեց ռումինական «Օլտխիմու» ակումբին։ 2008 թվականին Թոնյե Նյոստվոլդը տեղափոխվում է դանիական Առաջին լիգայի «Միդթյուլան» ակումբ՝ հաղթելով Եվրոպայի գագաթը 2011 թվականին Դանիայում։ 2011 թվականի ամռանը կրկին վերադառնում է «Բյոսեն», իսկ 2014 թվականի նոյեմբերին հայտարարում է կարիերայի ավարտի մասին՝ պայմանավորելով այն ընտանեկան հանգամանքներով։ Սակայն 2016 թվականի հունվարին, երեխայի ծնվելուց հետո, կրկին վերադառնում է «Սոլա» ակումբի կազմ։

### Կարիերան հավաքականում

Թոնյե Նյոստվոլդը հավաքականի կազմում խաղացել է 183 անգամ՝ խփելով 408 գոլ։ Եվրոպայի չեմպիոնատում՝ Նորվեգիայի հանդբոլի հավաքականի կազմում, երեք անգամ դարձել է չեմպիոն (2006, 2008 և 2010): Երկու անգամ դարձել է օլիմպիական չեպիոն (2008 և 2012): 2011 թվականին ճանաչվել է որպես տարվա չեմպիոն, 2007-ին՝ վիցե-չեմպիոն, 2009 թվականին՝ բրոնզե մեդալակիր։ Հավաքականից հեռացավ 2014 թվականին։ Վերջին անգամ այստեղ խաղացել է 2013 թվականին՝ Նորվեգիայի մրցարշավի քառորդ եզրափակչում։

Անձնական կյանք
--------------

Ամուսինը Քրիսթոֆեր Միդբյո Լունդեն է՝ հանդբոլի դարպասապահ։ Որդին Ֆրեդերիկն է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Håndballjentene - Dette er den norske håndballtroppen i OL Արխիվացված 2014-12-18 Wayback Machine (նորվ.)
2. ↑  Tonje Nøstvold på europamester Արխիվացված 2008-08-27 Wayback Machine (նորվ.)
3. ↑  Byåsen verpflichtet Tonje Nøstvold(չաշխատող հղում)
 (նորվ.)
4. ↑  Gravid håndballstjerne gir seg i toppklubb Արխիվացված 2016-08-22 Wayback Machine (նորվ.)
5. ↑  Spent etter 14 måneders pause (նորվ.)
6. ↑  Cumulative Statistics Արխիվացված 2016-04-20 Wayback Machine (անգլ.)
7. ↑  Tonje Nøstvold skal bli mor. Gir seg i Byåsen. (նորվ.)
8. ↑  Fra bleieskift til Sola-comeback syv måneder etter fødselen Արխիվացված 2016-09-19 Wayback Machine (նորվ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Թոնյե ՆյոստվոլդԹվիթթերում
* Профиль на сайте Европейской гандбольной федерации Արխիվացված 2014-11-06 archive.today (անգլ.)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Olympic Channel · Եվրոհանդբոլ · ՄՕԿ · Նորվեգիայի հանդբոլի ասոցիացիա |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական |

 |
**Սաարա դե լոս Ատունեսի ամրոց** (իսպ.՝ Castillo de Zahara de los Atunes), միջնադարյան ամրոց Իսպանիայում։ Տեղակայված լինելով ծովափնյա Բարբատե քաղաքի և Սաարա դե լոս Ատունես գյուղի մոտ՝ ամրոցը պաշտպանում է տեղական ալմադրաբա թունաների թակարդները և ունի ռազմավարական դեր։

Ամրոցն ունի մի քանի այլընտրանքային անուններ, այդ թվում՝ Ti, Fortaleza o Castillo de la Chanca, Fortaleza y Casa Chanca, Palacio de las Pilas, Castillo de Jadraza & Palacio Real de la Almadraba:

Պատմություն
-----------

1294 թվականին Կաստիլիայի թագավոր Սանչո IV-ը, որպես Տարիֆայում հերոսական սխրանքների պարգևատրում, Դոն Ալոնսո Պերես դե Գուսմանին թույլատրում է թունայի ձկնորսության համար կառուցելու թակարդներ։ Այս վայրում ձկնորսության պատմությունը գալիս է դեռևս փյունիկյան և հռոմեական ժամանակներից։ Դարեր շարունակ Սաարա դե լոս Ատունեսում և Կոնիլ դե լա Ֆրոնտերայում գուսման ձկնորսությունը եղել է Եվրոպայում ամենաարդյունավետը[*փա՞ստ*], որն առաջ է բերել օժանդակ շինությունների կառուցման անհրաժեշտություն։

Ամրոցը կատարել է երեք գործառույթ`

* Եղել է պաշտպանական ամրոց բարբարոս ծովահենների դեմ
* Թունայի սեզոնին եղել է պալատական նստավայր
* Եղել է թունայի վերամշակման գործարան

Գտնվելով Ջիբրալթարի նեղուցի ռազմավարական կետում՝ եղել է տարբեր պատմական իրադարձությունների կիզակետում և պահպանում է ափամերձ քարտեզագրման շարունակական ներկայությունը։

Նախքան զորանոցի վերածվելը՝ 20-րդ դարում շենքն օգտագործվել է ձկնորսական արդյունաբերության համար։

2004 թվականին կառույցն ընդգրկվել է Իսպանիայի մշակութային ժառանգությունների ցանկում (իսպ.՝ Bien de Interés Cultural):

Կառույց
-------

Կառույցը չորս պաշտպանական պատերով քառակուսի շինություն է, որի հյուսիսարևմտյան անկյունը կոչվում է «Torre de poniente», որի բարձր գմբեթավոր տանիքի տակ կա ներքին պալատ։ Հյուսիսարևելքում «Լևանե աշտարակի» (Torre de Levante) մասունքներն են։ Երկու աշտարակներն էլ նախագծվել են որպես բարձակ տարածք՝ շրջանցելու պաշտպանական պատերը։

Գլխավոր դարպասը գտնվում է արևմտյան պատի մոտ, երկու ծովային դարպասները հարավում են, որոնք ի սկզբանե ապահովել են մուտք դեպի մեծ ներքնագավիթ։ 20-րդ դարում հյուսիսային պատի մոտ հավելյալ կառուցվել է «Նոր դարպասը»։

Գործարանը աղյուսե քարակառույց է։ Անկյուններն աչքի են ընկնում ամուր քարե շարվածքով։ Երեք օրիգինալ քարե դռներն ունեն կամարներ և անկյունաքարեր։

Համայնապատկեր
-------------

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Wiki Loves Monuments monuments database — 2017.
2. ↑  Անդալուսիայի մշակութային ժառանգության թվային ուղեցույց (իսպ.)
3. ↑
4. ↑  Bien de Interés Cultural

Արտաքին հղումներ
----------------

* Սաարա դե լոս Ատունեսի ամրոց Արխիվացված 2011-08-08 Wayback Machine

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Սաարա դե լոս Ատունեսի ամրոց» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Կանաչ թատրոն** (ռուս.՝ Зелёный театр), տեսարժանություն և դաշնային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտի` Ռոստովի Մաքսիմ Գորկու անվան պետական դրամատիկական թատրոնի մի մասը։ Գտնվում է Դոնի Ռոստով քաղաքի Թատերական հրապարակ, շենք 1 հասցեով։ Կանաչ թատրոնը շենքի հետնամասում է։

Պատմություն
-----------

1957 թվականին տեղի է ունեցել Մ. Գորկու անվան թատրոնի վերակառուցումը, որի արդյունքում կրճատվել են հանդիսականների համար նախատեսված դահլիճները։ Բայց 1960 թվականին ճարտարապետ Վ. Ն. Ռազումովսկու նախագծով մեծացվել է համերգային հարթակը, որը ստացել է Կանաչ թատրոն անվանումը։ Լրացուցիչ սրահի տարողությունը կազմել է 3000 մարդ, իսկ տարածքը` 300 քառակուսի մետր։ Կանաչ թատրոնի ձևավորումը ստեղծելու համար ներգրավվել են քանդակագործներ Մոսկվայից, Սանկտ Պետերբուրգից և Դոնի Ռոստովից։ Իր անվանումը հարթակը ստացել է մոտակայքում եղած մեծ քանակությամբ ծառերի շնորհիվ։

2000 թվականի դրությամբ օբյեկտը գտնվել է վթարային վիճակում, նրա պահպանական կարգավիճակը մինչև վերջ որոշված չէր. մշակութային ժառանգության օբյեկտների մարզային գրանցամատյանում այն հաշվառված էր որպես դաշնային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտի` Ռոստովի Մաքսիմ Գորկու անվան պետական դրամատիկական թատրոնի մի մաս, իսկ ՌԴ մշակույթի նախարարության տվյալների համաձայն` այդ տեղեկությունը չէր համապատասխանում իրականությանը։

2003 թվականին շենքի վերակառուցումը չի իրականացվել կարգավիճակի հենց այդ անորոշության պատճառով։ Այնուհետև աշխատանքները պետք է անցկացվեին 2012 և 2013 թվականներին, սակայն դրանք ևս ստիպված հետաձգվեցին։ 2016 թվականի սկզբի դրությամբ աշխատանքները կազմակերպողների ծրագրերում հարթակի վերակառուցումն ու զբոսայգում 60 մետր բարձրությամբ պտտվող անվի տեղադրումն էր։ Ենթադրվում է, որ հարթակը շահագործման կհանձնվի 2017 թվականին և կարող է տեղավորել ավելի քան 1000 մարդ։ Բեմական տարածքը պետք է կազմի ավելի քան 300 քառակուսի մետր։ Աշխատանքների համար պետք է ծախսվի մոտ 110 միլիոն ռուբլի։ Առայժմ շենքը գտնվում է կիսով չափ քանդված վիճակում, նրա մաշվածությունը հավասար է 45 տոկոսի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  «О Ростовском театре замолвите слово»
2. ↑  «Вернут ли городу «Зеленый театр»?». Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ փետրվարի 28-ին. Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 22-ին.
3. ↑  Зеленый театр в Ростове реконструируют и дополнят колесом обозрения
4. ↑  «Агроком» реконструирует «Зеленый театр» в Ростове

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կանաչ թատրոնը Վիքիքարտեզում
**Մամշիտ** (եբրայերեն՝ ממשית‎), նաբաթեական հին քաղաք Դիմոնայի մերձակայքում գտնվող Նեգև անապատում։ Քաղաքը Խնկի ճանապարհին ամենակարևորներից մեկն էր. վերջինս քարավանային ուղի էր Հարավային Արաբիայից դեպի Միջերկրական ծովի երկրներ, որով առաքվում էին ոչ միայն խունկ, մրտի և անուշահոտություններ, այլ նաև` ապրանքներ Հնդկաստանից տարանցիկ ճանապարհով այն ժամանակահատվածում, երբ հյուսիսային ճանապարհն արգելափակված էր ռազմական բախումների պատճառով։

Մամշիտը հիմնադրվել է մ.թ.ա. 1-ին դարում և բացի տարանցիկ կետից, ոռոգման համակարգի զարգացման շնորհիվ եղել է Նաբաթյան թագավորության գյուղատնտեսական կենտրոնը։

Քաղաքն արագորեն զարգացել է մինչև մ.թ.ա. 3-րդ դարի վերջերը, երբ Հնդկաստանի և Հռոմի միջև առևտուրը դադարել է այնքան բուռն լինել, ինչպես նախորդ դարերում։ Մամշիտի խնդիրներին ավելացել են նաև մի շարք խոշոր երկրաշարժեր։ Այն, ինչ մնացել էր ծաղկուն Մամշիտից, 634 թվականին նվաճել են արաբները, և քաղաքն ամայացել է։

2005 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի որոշմամբ Մամշիտը, ինչպես և Իսրայելում Խնկի ճանապարհի ամբողջ հատվածը ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։

Պատկերասրահ
-----------

* Մամշիտի եկեղեցինՄամշիտի եկեղեցին
* Ընդհանուր տեսքըԸնդհանուր տեսքը
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Incense Route — Desert Cities in the Negev(անգլ.) на сайте ЮНЕСКО

Արտաքին հղումներ
----------------

* Mamshit National Park - official site
* Incense Route - Desert Cities in the Negev, UNESCO
* Pictures of Mamshit archeological findings
* Mamshit Detailed track and hiking info from Tourism, trip and travel to Israel

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Մամշիտ» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Համառոտ հրեական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 315170098 · WorldCat VIAF: 315170098 |

 |
**Կայա Ռայմոնդ Մարկես** (պորտուգալերեն՝ **Cauã Reymond Marques** (Պորտուգալերեն արտասանություն: [[Միջազգային հնչյունական այբուբեն|[kaˈwɐ̃ ˈʁejmõ(dʒi) ˈmaʁkis]]], մայիսի 20, 1980(1980-05-20), Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա), բրազիլացի դերասան։ Տպավորիչ դերակատարումներով հանդես է եկել *Malhação*, *Cordel Encantado*, *Belíssima*, *Passione*, *A Favorita*, *Avenida Brasil* հեռուստաֆիլմերում ու սերիալներում։ Նրա ծնողները Բրազիլիայում պրոֆեսիոնալ հոգեբաններ են, Կայան ունի հնդկացիական, գերմանական, պորտուգալական, շվեյցարական ծագում։ *Կայա* տարօրինակ անունը նրան տվել է իր մայրը, որը Հիպի է, անունը թարգմանաբար նշանակում է *Արևի որդի*։

1998 թվականին նա իր կարեիրան սկսեց որպես մոդել, ապրել և աշխատել է Ֆրանսիայում։ 2000 թվականին նա ԱՄՆ -ում լավագույն մոդելներից մեկն էր, այնուհետև վերադառնում է Բրազիլիա և սկսում սովորել հոգեբանության կաթոլիկ համալսարանում, և հաճախում է դասերի հանրահայտ դերասանուհի Սուսան Բասթոնի մոտ, 2008 թվականին ըստ սոցիոլոգիական հարցումնների նա ճանաչվել է լավագույն սեքսուալ դերասան։ 2003-2005 թվականներին նա ամուսնացած էր Ալիս Մորայիշի հետ, 2007 թվականին ամուսնացավ Գրազի Մասաֆերրայի հետ, 2012 թվականին նրանք ունեցան դուստր փոքրիկ Սոֆին, խոսակցություններ էին պտտվում, որ զույգը ցանկանում է ամուսնալուծվել և որի պատճառն էր Բրազիլիայի պողոտա (հեռուստասերիալ) սերիալը։ Հայ հանդիսատեսը նրանով հիացավ 2005 թվականին, Արմենիա թվի-ով հեռարձակվող Մեղքի գույնը սերիալում, որտեղ նա մարմնավորում էր Թոուրին։ Կայան չի ծխում, չի օգտագործում ալկոհոլ, ունի սև գոտի, զբաղվում է յոգայով։
2015 թվականին նկարահանվել է Խաղի օրենքները սերիալում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑   Արխիվացված 2019-02-09 Wayback Machine Cauã Reymond acts in Avenida Brasil
2. ↑  , Conheça Cauã Reymond.
3. ↑  , Débora Falabella and Cauã Raymond, in the novel Avenida Brasil.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Cauã Reymond Internet Movie Database կայքում
* Կայա ՌայմոնդԹվիթթերում
* Кауа РеймондԻնստագրամում

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Կայա Ռայմոնդ» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BIBSYS: 15015985 · BNF: 170230039 · ISNI: 0000000373547026 · LCCN: no2011024208 · VIAF: 167571592 · WorldCat VIAF: 167571592 |

 |
**Սպոլետո** (իտալ.՝ Spoleto, լատին․՝ Spoletium),քաղաք Իտալիայի Պերուջա գավառում, որը գտնվում է Հռոմից 95 կմ հեռավորության վրա։ 2017 թվականի տվյալների համաձայն՝ բնակչությունը կազմել է 38 035 մարդ։

Պատմական տեղեկություն
---------------------

Սպոլետոյի Սանտա Մարիա դել Ասունտայի տաճար
Սպոլետոն Ումբրիայի ամենահին քաղաքներից է, մ․թ․ա 241 թվականին եղել է հռոմեական Սպոլեցի գաղութը (լատ․՝ Spoletium), սակայն Հաննիբալը հաջողությամբ այն ազատագրել է։ Ֆլամինիայի ճանապարհին գտնվելը նպաստել է Սպոլետոյի բնակչության աճին, հատկապես գոթական պատերազմի ժամանակ։ Գոթերի ոչնչացումից հետո Ներսես պատրիկը քաղաքը վերականգնել է։ Դեպի հարավ շարժվող լանգոբարդները 570 թվականին այն դարձրել են դքսության մայրաքաղաք, որն այդ տարիներին գրավել է Պապական մարզի արևելքում գտնվող ամբողջ Կենտրոնական Իտալիան և դաժան պատերազմներ սկսել Ռավեննայի էկզարխության հետ։ Պաշտոնապես, այդ դքսությունը շարունակել է գոյություն ունենալ մինչև 1213 թվականը, բայց 9-րդ դարասկզբին Սպոլետոն կորցրել է իր կարգավիճակը՝ որպես Իտալիայի ամենահին քաղաքական կենտրոններից մեկը։ Մինչև 1354 թվականը քաղաքի բնակիչները հիմնականում գվելֆեր և գիբելիններ էին։ 1860 թվականին համառ պաշտպանությունից հետո պիեմոնտի զորքերը գրավել են Սպոլետոյի ամրոցը և այ վերածել բանտի։

Տեսարժան վայրեր
---------------

Հռոմեկան թատրոն
Ռոքա Ալբորնոցիանա
Միջնադարյան քաղաքը գեղատեսիլորեն տարածված է մի բարձունքի վրա, որի վերևում՝ դքսության միջնաբերդի տեղում, 1355-64 թվականներին կառուցվել է հսկայական հենակետ (Ռոկկա)։ Սպոլետոյի տաճարը (օծվել է 1198 թվականին, վերակառուցվել է 1634-44 թվականներին), բացի ութ գոթական ոճի պատուհանից և 1207 թվականին արված մեծ խճանկարից, հայտնի է նաև Ֆրա Ֆիլիպպո Լիպպիի «Կույս Մարիամ Աստվածածնի նշանադրությունը» որմնանկարով, որը պահպանվում է այդ տաճարում։

Ավելի հին հուշարձաններից պահպանվել է կարևոր ջրանցույցը՝ 206 մ երկարությամբ և 81 մ բարձրությամբ, որը դրված է գետի վրա միջնադարյան կամրջի երկայնքով (1364 թվական), մ․թ․ա 1-ին դարի «Արյունոտ կամուրջը», նախահռոմեական և հռոմեական ամրոցների ավերակները, հնագույն թատրոնը (մասամբ վերականգնվել է) և ինչ-որ հին տաճարի ավերակների մոտ գտնվող Դրուսուսի կամարը (մ.թ.ա. 23 դար)։ Կան բազմաթիվ հին եկեղեցիներ, որոնց կառուցման ճշգրիտ ամսաթիվը հաճախ գիտական բանավեճի առարկա է դառնում, որոնցից են՝ Սան Սալվադոր (կամ 5-րդ, կամ 8-րդ դարեր), Սանտա Յուֆեմիա (10-րդ դար), Սան Պիետրո (13-րդ դար), Սան Գրեգորիո (12-րդ դար) և այլն։

Հայտնի բնակիչներ և բնիկներ
--------------------------

* Գայ Մեկենաս Մելիսուս - հռոմեացի քերական և դրամատուրգ մ․թ․ա I դարում
* Իսահակ Նինվեցի - քրիստոնյա սուրբ և գրող

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑

Արտաքին հղումներ
----------------

* Сайт органов местного самоуправления

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Սպոլետո» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · Open Directory Project |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրիտանիկա · Դասական հնությունների իրական բառարան · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Treccani · Universalis |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 12245663c · GND: 4105495-7 · NKC: ge606531 · VIAF: 139544297 · WorldCat VIAF: 139544297 |

 |
**Սալվադոր Դալիի թանգարան** (անգլ.՝ Salvador Dalí Museum), 
թանգարան ԱՄՆ-ի Սենտ Պիտերսբուրգ քաղաքում (Ֆլորիդա), որը պարունակում է իսպանացի նկարիչ Սալվադոր Դալիի նկարների հավաքածու։ Տարեկան թանգարան է այցելում մոտ 200.000 այցելու ողջ աշխարհից։

Պատմություն
-----------

1942 թվականին կայացած իրենց ամուսնությունից հետո Ալբերտ Ռեյնոլդս Մորզե և Էլյանոր Ռիզ Մորզե ամուսինները (Albert Reynolds Morse & Eleanor Reese Morse) ներկա են եղել Սալվադոր Դալիի աշխատանքների հետահայաց ցուցադրությանը, որը կազմակերպվել է Քլիվլենդի արվեստի թանգարանում։ Տպավորվելով նկարչի աշխատանքներով` ամուսինները մեկ տարի անց ձեռք են բերել առաջին նկարները. հենց այս գնումներից էլ սկսվել է Ալբերտ և Էլյանոր ամուսինների` 40 տարի տևած բարեկամությունը Սալվադոր Դալիի հետ։ Այդ տարիների ընթացքում ամուսինները հովանավորել են նկարչին և հավաքել Դալիի բնօրինակ աշխատանքների համապարփակ հավաքածու։

Արդեն 1965 թվականին նրանց հավաքածուում հաշվվում էր ավելի քան 200 աշխատանք։ Մինչև 1971 թվականը Մորզե ամուսինները հավաքածուն ներկայացրել են Քլիվլենդի իրենց տանը (Օհայո)։ 1971 թվականին նրանք իրենց ցուցադրությունը տեղափոխել են Բիչվուդի` հատուկ այդ նպատակով առանձնացված գրասենյակային շինություն։ Տասնամյակի վերջին, պայմանավորված այցելուների անընդհատ աճող թվաքանակով, այն նոր տեղ տեղափոխելու որոշում է կայացվել։ Այս անգամ թանգարանը բացվել է 1982 թվականի մարտի 10-ին Սենտ Պիտերսբերգ քաղաքի (Ֆլորիդա նահանգ) կենտրոնական մասում։

Գեղարվեստական ստեղծագործություններ
----------------------------------

Թանգարանի հավաքածուն իր մեջ ներառում է 96 նկար յուղաներկով, մոտ 100 աշխատանք ջրաներկով, 1.300 գրաֆիկական ստեղծագործություն, լուսանկարներ, քանդակներ և գեղարվեստական օբյեկտներ, ինչպես նաև արխիվային մեծ գրադարան։

Տես նաև
-------

* Դալիի թատրոն-թանգարան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  «Museum History». Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ ապրիլի 11-ին. Վերցված է 2009-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք Արխիվացված 2019-10-12 Wayback Machine

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Սալվադոր Դալիի թանգարան (Սենտ Պիտերսբերգ)» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · LinkedIn · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Flickr · Ինստագրամ · ՅուԹյուբ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ կատալոնական |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 12402258g · GND: 5043292-8 · ISNI: 0000000121787752 · LCCN: n90695300 · NKC: kn20050506070 · VIAF: 146126883 · WorldCat VIAF: 146126883 |

 |

 |
**Լե Զուան** (վիետ․՝ Lê Duẩn, ապրիլի 7, 1907(1907-04-07), Quảng Trị, Վիետնամ - հուլիսի 10, 1986(1986-07-10), Հանոյ, Վիետնամ), Վիետնամի Սոցիալիստական Հանրապետության պետական և քաղաքական գործիչ, միջազգային կոմունիստական շարժման գործիչ։ «Ազգերի միջև խաղաղության ամրապնդման համար» Լենինի միջազգային մրցանակի դափնեկիր (1980)։

Կենսագրություն
--------------

Լե Զուանը ծնվել է գյուղական ընտանիքում, Կուանգչի նահանգի Չյեուֆոնգ գավառի Չյեուդոնգ համայնքի Բիտլա գյուղում։ Դարձել է Հնդկաչինի Կոմունիստական կուսակցության հիմնադիրներից մեկը։ 1960-1986 թվականներին՝ Վիետնամի Կոմունիստական կուսակցության Կենտրոնական Կոմիտեի Գլախավոր քարտուղար (սկզբնապես՝ Առաջին քարտուղար)։

1986 թվականին, մահից հետո, հաջորդեցին բազմաքանակ մեղադրանքներ Լե Զուանի հասցեին, վիետնամական հասարակության բառացիորեն բոլոր ոլորտների հասարակական կյանքը հսկելու ձգտման պատճառով։

ԽՍՀՄ-ի հետ պահպանել է նեղ հարաբերություններ։ Լե Զուանի կարևորագույն հաջողություններից մեկը Կամբոջայում Պոլ Պոտի վարչակարգի ջախջախումն էր, չնայած Չինաստանի կողմից ճնշումներին և հաջորդած զինված ագրեսիային։

Ամուսնացել է երկու անգամ և ունեցել է 7 երեխաներ (Լե Հանը, Լե Թհի Կին, Լե Տուետ Հոնգը, Լե Թհի Մուոյը՝ 1-ին ամուսնությունից, Լե Վու Անը, Լե Կյեն Թհանը և Լե Կյեն Չունգը՝ 2-րդից)։

Լե Զուանի դուստր Լե Վու Անը (Lê Vũ Anh) հոր կամքին հակառակ ամուսնացել է խորհրդային մաթեմատիկոս, ակադեմիկոս Վ․ Պ․ Մասլովի հետ։ Նա ունեցել է երկու դուստր և մեկ որդի, որի ծնունդի ժամանակ էլ 1981 թվականին նա մահացել է։ Լե Զուանի ճնշման տակ նրա թոռ Անտոն Մասլովը ուղևորվել է Վիետնամ, սակայն հետագայում վերադարձել է իր հոր և քույրերի մոտ։

Պարգևներ
--------

* Լենինի շքանշան (22.01.1982)

Ի հիշատակ
---------

Մոսկվայում մի հրապարակ անվանակոչվել է Լե Զուանի անունով։

Ստեղծագործություն
-----------------

* Լե Զուան։ Ընտրված հոդվածներ և խոսքեր (1965—1970 թթ.). — Մ. 1971.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
2. 1 2 3 4  Բրոքհաուզի հանրագիտարան (գերմ.)
3. 1 2 3 4  Munzinger Personen (գերմ.)
4. ↑
5. ↑  «Di tích Khu lưu niệm Tổng Bí thư Lê Duẩn». Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ նոյեմբերի 27-ին. Վերցված է 2021 թ․ մայիսի 2-ին.
6. ↑  «Академик В. Маслов — «Все мои предки воровали жён у казахов, а я украл дочь Ле Зуана»». Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ հոկտեմբերի 14-ին. Վերցված է 2008 թ․ հուլիսի 11-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Article on Le Duan at the BBC (անգլ.)
**Իրբիտի ժողովրդական կենցաղի թանգարան**, մասնավոր պատմագավառագիտական թանգարանային համալիր, որը գտնվում է Ռուսաստանի Դաշնության Սվերդլովսկի մարզի Իրբիտ քաղաքում։

Պատմություն
-----------

Թանգարանը բացվել է 2011 թվականի մայիսի 23-ին քաղաքի գործարար և հասարակական գործիչ Միխայիլ Իվանովիչ Սմերդովի հավաքած` XIX դարի վերջի - XX դարի առաջին կեսի ժողովրդական կենցաղի առարկաների մասնավոր հավաքածուի հիման վրա։

Թանգարանը բացվել է նախկին օղու գործարանի լքված շենքում։

2017 թվականի հունվարի 17-ին թանգարանի հավաքածուն մասամբ վնասվել է հարևանությամբ գտնվող ճարտարապետության հուշարձանի` XIX դարի առանձնատան (որը գտնվում էր վթարային վիճակում) տանիքի փլուզման հետևանքով։

Հավաքածու
---------

Թանգարանի հավաքածուն ներառում է ավելի քան 10 000 ցուցանմուշ, այդ թվում` ինքնաեռների խոշոր հավաքածու (ավելի քան 300 հատ)։ Յուրահատուկ ցուցանմուշ է 415 լիտր ծավալով ինքնագնաց ինքնաեռը, որը գրանցվել է Ռուսաստանի ռեկորդների գրքում։

Թանգարանում ներկայացված են ռուսական վառարաններ, կավե կճուճներ, բռնելիքներ, վերնաշապիկներ, սարաֆաններ, իլիկներ, թուջե կճուճներ, ճախարակներ, արդուկներ, աթոռներ, պատի ժամացույցներ, սրբապատկերներ, այնպիսի կենդանիների խրտվիլակներ, ինչպիսիք են կզաքիսները, նապաստակները, աղվեսները, գորշուկները և վարազները։ Զբոսաշրջիկների համար առանձնակի հետաքրքրություն է ներկայացնում «Ռուսական խոհանոց» ցուցասրահը, որտեղ մատուցվում են սլավոնական ուտեստներ` բլիթներ, թթվասեր, կաթնաշոռ, կարկանդակներ, շիլաներ, տարբեր մսային ապուրներ, և «Վոգուլներ (մանսիներ)» ցուցադրությունը, որը պատմում է հյուսիսային այդ ժողովրդի մասին։ Թանգարանի տարածքում պարբերաբար անցկացվում են որոնողական խաղեր (քվեստներ) և էքսկուրսիաներ ինչպես զբոսաշրջիկների, այնպես էլ դպրոցականների և մանկապարտեզների սաների համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Елизарова Н. (2016 թ․ մարտի 30). «Низкорослые манси, самовар на мотоцикле и стул Распутина». Uralweb.ru. Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ փետրվարի 14-ին. Վերցված է 2018 թ․ ապրիլի 19-ին.
2. ↑  Костицина, Т. (2017 թ․ հունվարի 25). «Новости Ирбита: уникальную коллекцию разбила в щепки рухнувшая крыша». Сетевое издание YSTAV.com. Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ փետրվարի 14-ին. Վերցված է 2018 թ․ ապրիլի 19-ին.
3. ↑  Воронина Ю. (2011 թ․ նոյեմբերի 28). «Уникальную коллекцию самоваров собрал житель Ирбита». Телеканал «Областное телевидение».

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
**Կույրերի սպորտի միջազգային ֆեդերացիա** (**ԿՍՄՓ**), շահույթ չհետապնդող կազմակերպություն, որը հիմնադրվել է 1981 թվականին Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզում։ ԿՍՄՓ-ի առաքելությունն է խթանել կույր և թույլ տեսողություն ունեցող մարդկանց լիարժեք ինտեգրումը հասարակության մեջ սպորտի միջոցով և խրախուսել տեսողության խնդիրներ ունեցողներին զբաղվել սպորտով։ ԿՍՄՓ-ն Միջազգային պարալիմպիկ կոմիտեի (ՄՄԿ) լիիրավ անդամ է։

ԿՍՄՓ-ն տեսողության խանգարում ունեցող մի քանի մարզաձևերի միջազգային ֆեդերացիա է՝ ներառելով պարաօլիմպիական երեք սպորտաձևերը (կույր ֆուտբոլ, գոլբոլ և ձյուդո), փաուերլիֆթինգ, տասը փին բոուլինգ, ինը պտույտ բոուլինգ, տորբոլ։

ԿՍՄՓ-ի ցուցադրական միջոցառումը ԿՍՄՓ-ի աշխարհի առաջնությունն ու խաղերն են, որոնք անցկացվում են չորս տարին մեկ։ Առաջին խաղերը տեղի են ունեցել 1998 թվականին Իսպանիայի Մադրիդ քաղաքում, որին հաջորդել է 2003 թվականի իրադարձությունը Կանադայի Քվեբեկ Սիթիում, Քվեբեկում։ Խաղերի 3-րդ իրադարձությունն անցկացվել է 2007 թվականին Բրազիլիայի Սան Պաուլո քաղաքում, իսկ 2011 թվականի խաղերը՝ Թուրքիայի Անթալիա քաղաքում։

2015 թվականին՝ մայիսի 8-18-ը Հարավային Կորեայի Սեուլ քաղաքում անցկացվել է ԿՍՄՓ-իաշխարհի 5-րդ առաջնությունն ու խաղերը, որոնք ներառում էին մրցումներ փաուերլիֆթինգ, ձյուդո, գոլբոլ, ֆուտբոլ, շախմատ, տանդեմի հեծանվասպորտ, լող, շոուդաուն և աթլետիկա մարզաձևերում։

ԿՍՄՓ-ն նաև կազմակերպում է բազմաթիվ մարզաձևերի համաշխարհային և տարածաշրջանային առաջնություններ։ Տարածաշրջանային կամ մայրցամաքային առաջնությունները սովորաբար անցկացվում են կենտ տարիներին, իսկ աշխարհի առաջնությունները անցկացվում են յուրաքանչյուր չորս տարին մեկ, երբ պարաօլիմպիկ խաղեր չկան։

Իրադարձություններ
-----------------

Հիմնական հոդված՝ ԿՍՄՓ-ի աշխարհի խաղեր

| Հրատարակություն | Տարի | Հյուրընկալող քաղաք | Ամսաթիվ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1998 | Իսպանիա Իսպանիա, Մադրիդ | 18-26 հուլիս |
| 2 | 2003 | Կանադա Կանադա, Քվեբեկ | 5-10 օգոստոս |
| 3 | 2007 | Բրազիլիա Բրազիլիա, Սան Պաուլու | 28 հուլիս-8 օգոստոս |
| 4 | 2011 | Թուրքիա Թուրքիա, Անթալիա | 1-10 ապրիլ |
| 5 | 2015 | Հարավային Կորեա Հարավային Կորեա, Սեուլ | 8-18 մայիս |
| 6 | 2019 |  |  |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Sports». *ibsasport.org*. 2016 թ․ փետրվարի 15.
2. ↑  «Madrid '98». IBSA. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հուլիսի 1-ին. Վերցված է 2012 թ․ օգոստոսի 13-ին.
3. ↑  «II IBSA World Championships and Games» (PDF). IBSA. Արխիվացված է օրիգինալից (PDF) 2004 թ․ նոյեմբերի 22-ին. Վերցված է 2012 թ․ օգոստոսի 13-ին.
4. ↑  «3rd IBSA World Championships and Games Brazil 2007». IBSA. Արխիվացված է օրիգինալից 2007 թ․ մայիսի 2-ին. Վերցված է 2012 թ․ օգոստոսի 13-ին.
5. ↑  «IBSA World Championships and Games Antalya 2011». IBSA. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ սեպտեմբերի 11-ին. Վերցված է 2012 թ․ օգոստոսի 13-ին.
6. ↑  «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ սեպտեմբերի 15-ին. Վերցված է 2021 թ․ հուլիսի 30-ին.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր · Թվիթթեր · Թվիթթեր · Թվիթթեր |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNE: XX105160 · GND: 16242768-2 · ISNI: 0000000119547688 · LCCN: n84053058 · VIAF: 122722379 · WorldCat VIAF: 122722379 |

 |

* IBSA official website
**Կերիբյուսի ամրոց** (ֆր.՝ Château de Quéribus), ամրոց Օդ գավառում, Լանգեդոկ Ռուսիլիոն շրջան, Ֆրանսիա։

Ամրոցը կառուցվել է` 10-րդ դարում։ Կերիբյուս կոչվել է հինգ «Կարկասոնյան եղբայրներից» մեկը, Ագիլար, Պեյրեպերտյուզ, Թերմ և Պյուիլորան ամրոցների հետ միասին, որոնք տեղակայված էին Ֆրանսիայի սահմանին։ Կերիբյուսը եղել է Կարկասոն կոմսության գլխավոր պաշտպանական կառույցը։ Նաև, ամրոցը պատկանում էր Բեսալին։ Հետագայում կառույցը կաթարների համար ծառայել է որպես ապաստան, որոնց պարտության մատնելուց հետո այն դարձավ կարևոր ռազմական նշանակություն ունեցող կառույց սահմանի վրա։ 1473 թվականին Արագոնի զորքերը գրավեցին Կերիբյուսը։ Ամրոցը կորցրեց իր նշանակությունը միայն Պիրենեյան խաղաղության ստորագրումից հետո։

1907 թվականին ամրոցն ընդգրկված է Ֆրանսիայի պատմական հուշարձանների ցանկում։ Այսօր Կերիբյուսը պատմական վայր է, ծովի մակարդակից 728 մ բարձրության վրա։ 1950-ականներին և 1998-2002 թվականներին ամրոցում իրականացվել են վերականգնողական աշխատանքներ։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  base Mérimée (ֆր.) — ministère de la Culture, 1978.
2. ↑  Château de Quéribus (ruines)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ministry of Culture database entry for Château de Quéribus

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Կերիբյուսի ամրոց» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | Mérimée: PA00102667 · VIAF: 316746649 · WorldCat VIAF: 316746649 |

 |
**Թվաբանական պրոգրեսիան** թվային հաջորդականություն է, որն ունի հետևյալ տեսքը՝

{\displaystyle a\_{1},\ a\_{1}+d,\ a\_{1}+2d,\ \ldots ,\ a\_{1}+(n-1)d,\ \ldots },
այսինքն այնպիսի հաջորդականություն է, որի յուրաքանչյուր անդամը (բացի առաջինից) ստացվում է նախորդ անդամին միևնույն {\displaystyle d} թիվը գումարելով՝

{\displaystyle a\_{n}=a\_{n-1}+d\quad }
Ցանկացած (*n*-րդ) անդամը որոշվում է ընդհանուր անդամի բանաձևով՝

{\displaystyle a\_{n}=a\_{1}+(n-1)d}
Թվաբանական պրոգրեսիան մոնոտոն է, այսինքն աճում է {\displaystyle d>0} դեպքում և նվազում {\displaystyle d<0} դեպքում։

Թվաբանական պրոգրեսիայի *n*-րդ անդամի բանաձևը՝

{\displaystyle a\_{n}=a\_{1}+(n-1)d}, որտեղ {\displaystyle a\_{1}}-ն առաջին անդամն է, իսկ {\displaystyle d}-ն՝ նրա տարբերությունը։

Առաջին {\displaystyle n} անդամների գումարը
------------------------------------------

Թվաբանական պրոգրեսիայի առաջին {\displaystyle n} անդամների գումարը {\displaystyle S\_{n}=a\_{1}+a\_{2}+\ldots +a\_{n}} կարելի է որոշել հետևյալ բանաձևով՝

{\displaystyle S\_{n}={\frac {a\_{1}+a\_{n}}{2}}\cdot n}, որտեղ {\displaystyle a\_{1}}-ը — պրոգրեսիայի առաջին անդամն է, {\displaystyle a\_{n}}-ը — {\displaystyle n}-րդ անդամը, {\displaystyle n}-ը — գումարման ենթակա անդամների քանակը.
{\displaystyle S\_{n}={\frac {2a\_{1}+(n-1)d}{2}}\cdot n}, որտեղ {\displaystyle a\_{1}}-ը — առաջին անդամն է, {\displaystyle d}-ն — պրոգրեսիայի տարբերությունը, {\displaystyle n} — գումարման ենթակա անդամների քանակը.
**Ապացույց**.

Գրառենք տվյալ գումարը երկու եղանակով։
{\displaystyle S\_{n}=a\_{1}+a\_{2}+a\_{3}+\ldots +a\_{n-2}+a\_{n-1}+a\_{n}}

{\displaystyle S\_{n}=a\_{n}+a\_{n-1}+a\_{n-2}+\ldots +a\_{3}+a\_{2}+a\_{1}} - նույն գումարը հակառակ կարգով.

Այժմ գումարենք երկու հավասարություններն իրար (աջ մասում նույն ուղղահայացի տակ գտնվող գումարելիները հաջորդաբար իրար գումարելով)՝

{\displaystyle 2S\_{n}=(a\_{1}+a\_{n})+(a\_{2}+a\_{n-1})+(a\_{3}+a\_{n-2})+\ldots +(a\_{n-2}+a\_{3})+(a\_{n-1}+a\_{2})+(a\_{n}+a\_{1})}

Ստացված բոլոր գումարելիներն իրար հավասար են՝ {\displaystyle a\_{i}+a\_{n-i+1},i=1,2,\ldots ,n}

Օգտվելով ընդհանուր անդամի բանաձևից կստանանք՝

{\displaystyle a\_{i}+a\_{n-i+1}=a\_{1}+(i-1)d+a\_{1}+(n-i+1-1)d=2a\_{1}+(n-1)d,i=1,2,\ldots ,n}

որտեղ յուրաքանչյուր անդամ անկախ հերթականությունից հավասար է {\displaystyle 2a\_{1}+(n-1)d}։ Մասնավորապես, {\displaystyle a\_{1}+a\_{n}=2a\_{1}+(n-1)d}։

Քանի որ ընդհանուր անդամների քանակն է {\displaystyle n}, ուրեմն

{\displaystyle 2S\_{n}=(a\_{1}+a\_{n})\cdot n\Rightarrow S\_{n}={\frac {a\_{1}+a\_{n}}{2}}\cdot n}

Տես նաև
-------

* Երկրաչափական պրոգրեսիա
* Հաջորդականություն (մաթեմատիկա)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Թվաբանական և երկրաչափական պրոգրեսիա Արխիվացված 2012-09-07 Wayback Machine
* Մաթեմատիկա. Գագիկ Աղեկյանի անձնական կայք

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 9, էջ 433)։*  |
**Կորեայի ժողովրդագրության ազգային թանգարան** (հանգըլ՝ 국립민속박물관, հանջա՝ 國立民俗博物館), Հարավային Կորեայի ազգային թանգարանը, Սեուլի Ջոնգնոգու շրջանի Կյոնգբոկկունգ պալատում գտնվող երկու թանգարաններից մեկը։ Թանգարանի էքսպոզիցիան նվիրված է կորեական ժողովրդի կենցաղին՝ հնագույն ժամանակներից մինչև Չոսոնի ժամանակաշրջան։ Աշխարհի ամենաայցելվող գեղարվեստի թանգարանների քսանյակում է։

Ստեղծման պատմություն
--------------------

Ստեղծվել է 1945 թվականի սեպտեմբերի 8-ին՝ ԱՄՆ կառավարության մասնակցությամբ․ բացվել է 1946 թվականի ապրիլի 25-ին «Մարդաբանության ազգային թանգարան» անվամբ։ Մինչ 1975 թվականը միատեղված է եղել Կորեայի ազգային թանգարանի հետ։

1975 թվականի ապրիլի 11-ին բացվել է Կյոնգբոկկունգ պալատի տարածքում նախկինում գործող Ժամանակակից արվեստի թանգարանի վայրում՝ «Կորեայի ազգային ժողովրդագրության թանգարան» անվամբ։ 1993 թվականի փետրվարի 17-ին տեղափոխվել է Ազգային թանգարանի նախկին շենք։

Էքսպոզիցիա և այցելություն
-------------------------

Թանգարանի էքսպոզիցիան ներկայացված է երեք հիմնական ուղղություններով՝ Կորեական ժողովրդի պատմություն, Կորեական կենցաղ և Չոսոնի ժամանակաշրջանի կորեացիների կյանքի ցիկլ։ Բացի այդ, էքսպոզիցիայի մեծ մասը ցուցադրված է բաց երկնքի տակ, պալատի տարածքում։

Թանգարանը տեղակայված է Սեուլի հյուսիսային Ջոնգնոգու շրջանում։ Թանգարանի մուտքն անվճար է։

Պատկերասրահ
-----------

* Ավանդական տան ներքին կահավորանքԱվանդական տան ներքին կահավորանք
* ՀանբոկՀանբոկ
* Չոսոն ժամանակաշրջան նկարՉոսոն ժամանակաշրջան նկար
* Ազգային հագուստով ծերունիԱզգային հագուստով ծերունի

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Visitor Figures 2013: Museum and exhibition attendance numbers compiled and analysed, *The Art Newspaper*, International Edition, Аперль 2014.
2. ↑  The National Folk Museum of Korea
3. ↑  «Туризм в Корее: Государственный фольклорный музей Кореи». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ սեպտեմբերի 21-ին. Վերցված է 2016 թ․ օգոստոսի 12-ին.
4. ↑  The National Folk Museum of Korea

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք (անգլ.) (գերմ.) (իսպ.) (ֆր.) (կոր.) (ճապոներեն) (չին.)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Կորեայի ժողովրդագրության ազգային թանգարան» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| CiNii: DA02872960 · GND: 5235582-2 · ISNI: 0000000121863786 · LCCN: n82084473 · NDL: 00288371 · SUDOC: 070016399 · VIAF: 151993551 · WorldCat VIAF: 151993551 |

 |

 |