**Օգարյովի տուն** (ռուս.՝ Дом Огарёва, **Օգարյովի - Լոբանով-Ռոստովսկու տուն**, ռուս.՝ Дом Огарёва — Лобанова-Ростовского), XVIII-XX դարերի տարածաշրջանային նշանակության ճարտարապետության հուշարձան Մոսկվայում։ Հիմնական շենքի հասցեն՝ Բոլշայա Նիկիտսկայա փողոց, տուն 23/14/9։ Տունը գտնվում է Բոլշայա Նիկիտսկայա փողոցի, Նիկիտսկի բուլվարի և Կալաշնի նրբանցքի անկյունում։ Ներկայումս շենքն զբաղեցնում է «Նիկիտսկի դարպասների մոտ» թատրոնը։

Պատմություն
-----------

Շինության հիմնական մասը վերաբերում է XVIII դարին։ 1753 թվականի դրությամբ այն պատկանել է կոլեգիալ խորհրդական Ս. Ե. Մոլչանովին։ Հետագայում դաստակերտն անցել է գաղտնի խորհրդական Ն. Ն. Սալտիկովին, որն այն նվիրել է դստերը, որն ամուսնացել է իշխան Յ. Ի. Լոբանով-Ռոստովսկու հետ։ XIX դարի սկզբին տունը պատկանել է ներքին գործերի նախարար Դ. Ի. Լոբանով-Ռոստովսկուն։ 1812 թվականի հրդեհից հետո շենքը գնել և ամպիր ոճով վերակառուցել է պատմաբան Դ. Ն. Բանտիշ-Կամենսկին։

1824 թվականից դաստակերտը պատկանել է Պլատոն Օգարյովին։ Տանն անցել են նրա որդու՝ բանաստեղծ և մտածող Նիկոլայ Օգարյովի մանկությունն ու պատանեկությունը։ Տանը հաճախ էր հավաքվում լիբերալ տրամադրված երիտասարդության խմբակը, որում ընդգրկված էին Ալեքսանդր Գերցենը, Վադիմ Պասեկը և ուրիշներ։ 1834 թվականին խմբակի մասնակիցները ձերբակալվել են և պատժվել։

Ն. Օգարյովի քույրը՝ Աննա Պլաուտինան, որին տունն անցել է հոր մահից հետո, այն 1838 թվականին վաճառել է պաշտոնաթող ռոտմիստր արքայազն Ա. Գոլիցինին։ XIX դարի երկրորդ կեսին տունն անցել է Անդրեյ Միխայլովիչ Միկլաշևսկուն։ Նա եղել է Վոլոկիտինո գյուղի ճենապակու գործարանի սեփականատերը։ Միկլաշևսկին վերակառուցել է տունը՝ առաջին հարկում իր արտադրանքի խանութը բացելու և սեփականության եկամտաբերությունն ավելացնելու նպատակով։ Հայտնվել է երրորդ հարկ, մեծացել են պատուհանները, առաջին հարկում արվել են մեծ ցուցափեղկեր և հեռացվել է հնաոճ սյունասրահը։ Ա. Մ. Միկլաշևսկուց հետո դաստակերտն անցել է նրա դստերը, նրանից էլ՝ Միխայիլ Պետրովիչ Սկորոպադսկուն։

1885 թվականին տանը բացվել է Համառուսական ցուցահանդեսում ցուցադրված տնայնագործական իրերի առևտրային-արդյունաբերական թանգարան։ Նույն ժամանակ կատարվել է ևս մեկ վերակառուցում։ Տանը տրվել է էկլեկտիկ շենքի ձևավորում, որը զարդարված էր մանր կոտորակային ծեփվածքներով։ Այնտեղ գործում էին նաև Վ. Ա. Պոլտորացկայայի կանանց բարձրագույն դասընթացները, արվեստի և արդյունաբերության դպրոցը, Ժողովրդական կոնսերվատորիայի խմբերգային դասարանները, 1903 թվականին սա հնագրավաճառ Ա. Մ. Ստարիցինի հասցեն էր, որի մասին գրել է Անատոլ Ֆրանսը։

1913 թվականին տունը վերակահավորել են «Ունիոն» կինոթատրոնի համար, որը խորհրդային տարիներին դարձավ «կրկնվող ֆիլմերի» կինոթատրոն։ Նրա վերևում 1920-ական թվականներին տեղակայված էր Ա. Ն. Սկրյաբինի անվան երաժշտական տեխնիկումը։

Այժմ այստեղ գործում է «Նիկիտսկի դարպասների մոտ» թատրոնը։ Ներսույթներում մեծագույն արժեք ունի կինոթատրոնի շքասանդուղքը, որը XIX դարի առաջին կեսից պահպանվել է գրեթե անփոփոխ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Решение Президиума Московского Городского Совета народных депутатов № 84 от 30.07.1992
2. 1 2  *Романюк С. К.* Переулки старой Москвы. История. Памятники архитектуры. Маршруты. — М.: Центрполиграф, 2014. — С. 105-106. — 831 с. — 2500 экз. — ISBN 978-5-227-05158-5
3. 1 2 3 4 5 6  "Дом Огаревых". «Узнай Москву». Արխիվացված է the original 2017 թ․ հունվարի 29-ին. Retrieved 2015 թ․ հունիսի 28. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* "Дом Огаревых". «Узнай Москву». Արխիվացված է the original 2017 թ․ հունվարի 29-ին. Retrieved 2015 թ․ հունիսի 28. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)