**Լևոն Ջավախյան** (հունիսի 19, 1950(1950-06-19), Ալավերդի, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ արձակագիր։ Գրում է պատմվածքներ, վիպակներ, էսսեներ, 6 գրքերի հեղինակ է։

Նկարիչ-քանդակագործ Ռաֆայել Ջավախյանի եղբայրը։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Ալավերդի քաղաքում, ծնողները եղել են Շնող գյուղից։ Ավարտել է Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը։ Աշխատել է Ալավերդու թիվ 2 դպրոցում որպես պատմության ուսուցիչ, 1976֊ին տեղափոխվել է Երևան աշխատել Լենինյան շրջանի շրջսովետում, ապա՝ ՀԽՍՀ Լուսավորության նախարարությունում։ Խորհրդային Միության փլուզումից հետո գործազուրկ մնալով, սկսել է արծաթե զարդերի առևտուր անել Երևանի վերնիսաժում, որն արտացոլումն է ստացել իր մի շարք պատմվածքներում, մասնավորապես՝ «Վերնիսաժ» ժողովածուում։ Գրական նորամուտը եղել է 1980 «Գարուն» ամսագրում «Շնող» ակնարկով։ Պատմվածքները լույս են տեղել «Գրական թերթ», «Հայկական ժամանակ», «Հրապարակ», «Ինքնագիր» պարբերականներում։ Ջավախյանի պատմվածքներից շատերում միահյուսվում են պատումն ու փորձագրությունը։

Ակադեմիկոս Սերգեյ Սարինյանը գրում է. 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Էսսեներում Ջավախյանի ընդդիմությունը տարերային ընդվզում է իշխանապետության հանդեպ և այս իմաստով երևույթների նրա գնահատությունը մեխանիկորեն հակադարձվում է ժխտմամբ։ Այստեղ որոշակի ընդգծում ունի նաև գրական մեթոդը՝ պոստմոդեռնիզմը, որը Ջավախյանի պարագայում, անխնայորեն հերքում է այն ամենը, ինչը ստեղծել է մոդեռնի ավանգարդը։ |  |

Պարգևներ
--------

2019 թվին արժանացել է Պողոսյան մրցանակին գրականության ոլորտում «Ծնկան ծերին» գրքի համար։ 2017 թվականին արժանացել է Մովսես Խորենացու մեդալի։ 2015 թվականին Անդին ամսագրի կողմից արժանացել է լավագույն արձակ անվանակարգով մրցանակի 2013, 2014 թվականներին տպագրված պատմվածքների համար։ 2010 թվականին «Քիրվա» պատմվածքի համար ստացել է խաղաղություն և հանդուրժողականության տարածելու համար մրցանակ Ադրբեջանի «հանդուրժողական կենտրոն»֊ի կողմից։

Անձնական կյանք
--------------

1976 թվին ամուսնացել է Կարինե Բադալյանի հետ, նա ծնվել է 1949 թվին Երևանում, մանկավարժ է։ Ունեն երկու զավակ՝ որդին՝ Վահագն Ջավախյանը ծնվել է 1979 թվին, թեթև աթլիտիկայի Հայաստանի բազմակի չեմպիոն է, 100 մետր վազքում Բալկանյան երկրներիի բրոնզե մեդալակիր, ամուսնացած է ունի երկու զավակ։ Դուստրը Աննա Ջավախյանը ծնվել է 1981 թվին, մանկավաժ է, Երևանի ավագանու անդամ է, ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։

Հրատարակված գրքերը
------------------

* Ամենաանկեղծ մարդը, 1990, Երևան
* Ղարաբաղից մինչև պեչենու բաղերը, 1999, Երևան
* Հիսունհինգ, 2005, Երևան
* Արծաթագիր, 2010, Երևան
* Վերնիսաժ, 2015, Երևան
* Ծնկան ծերին, 2018, Երևան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Լևոն Ջավախյան. «Ժամանակակից գրողների գործերը զզվելիորեն կեղծ էին»
2. ↑  Գրական թերթ, 2016, 12 փետրվար
3. ↑  "Լյովա Ջավախյան - Պողոսյան մրցանակ". Արխիվացված է the original 2022 թ․ հունվարի 16-ին. Retrieved 2020 թ․ դեկտեմբերի 12. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  "Լևոն Ջավախյան. «Քիրվա» | Անի կենտրոն". Retrieved 2019 թ․ ապրիլի 19.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Սերգեյ Սարինյան «Աշխարհը վերնիսաժի հայացքով կամ Լևոն Ջավախյանի Ավետարանը», Գրական թերթ, 2016, 12 փետրվար
* Լևոն Ջավախյան 65. Եկավ քաղաք՝ մարդ դառնալու, դարձավ քաղաքացի Archived 2020-08-09 at the Wayback Machine.
* Լևոն Ջավախյան. «Ուրիշի երկրում չեն ապրում, տնփեսա են լինում»
* Լևոն Ջավախյան | Այստեղ կյանքն է ապրում
* Լևոնի վերադարձը /Լևոն Ջավախյան