**Ահմադ Տալիբ ալ-Իբրահիմի** (արաբ․՝ اأحمد طالب الإبراهيمي‎‎, հունվարի 5, 1932(1932-01-05), Սետիֆ, Ալժիր), Ալժիրի արտաքին գործերի նախարարը 1982-1988 թվականներին, 1999 և 2004 թվականներին նախագահի թեկնածու, չափավոր իսլամիստ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է համեստ ունեցվածքի տեր ընտանիքում, հայրը չափավոր հայացքների տեր հայտնի իսլամական աստվածաբան և գիտնական Շեյխ Բաշիր ալ-Իբրահիմին է։ Հոր ազդեցության տակ, որը չէր թաքցնում իր հայացքները, մեծացել է որպես ֆրանսիական գաղութատիրության հակառակորդ և երկրի անկախության կողմնակից։ Ավարտել է Փարիզի բժշկական ակադեմիան, ունի արյունաբանության բնագավառում բժշկության դոկտորի կոչում։

1957 թվականի փետրվարին՝ Ֆրանսիայում սովորելու ժամանակ, ձերբակալվել է ալժիրցի մուսուլման ուսանողների (UGEMA) ընդհատակյա գործունեության և համընդհանուր միություն ստեղծելու մեղադրանքով։ 5-ամյա բանտարկության ժամանակ մտել է անկախ Ալժիրի ապագա ղեկավարների շրջան։ Ազատ է արձակվել 1961 թվականի սեպտեմբերին հիվանդության պատճառով։ 1962 թվականից աշխատել է Ալժիրի գլխավոր հիվանդանոցում անկախությունից առաջ և հետո։ Բազմիցս մերժել է տարբեր նախարարություններում պետական ծառայության անցնելու առաջարկները։

Երկրի նախագահ Ա. Բեն Բելլի կարգադրությամբ 1964 թվականի հուլիսին ձերբակալվել է ռեժիմի հետ անհամաձայնության համար։ 8-ամսյա բանտարկության ընթացքում ենթարկվել է տանջանքների։ Ազատ է արձակվել 1965 թվականի փետրվարին՝ երկրի պաշտպանության նախարար և ապագա նախագահ Խուարի Բումեդյենի միջնորդությամբ։ Շվեյցարիայում բուժվելուց հետո վերադարձել է հայրենիք և շարունակել աշխատել որպես բժիշկ։

1965 թվականի հունիսի 19-ի հեղաշրջումից և Հ. Բումեդյենի իշխանության գալուց հետո ընդունել է ազգային կրթության նախարարի պաշտոնը զբաղեցնելու նրա առաջարկը։ Բարեփոխել է երկրի դպրոցն ու կրթական համակարգը։

1970-1977 թվականներին եղել է ինֆորմացիայի և մշակույթի նախարար, 1977-1982 թվականներին՝ երկրի նախագահին առընթեր խորհրդական-նախարար, զբաղվել է արտաքին կապերով։

1982 թվականի մայիսի 8-ից մինչև 1988 թվականը եղել է Ալժիրի արտաքին գործերի նախարար։

1999 թվականին և 2004 թվականին փորձել է առաջադրվել նախագահի պաշտոնում, 1999 թվականին հանել է իր թեկնածությունը այլ ընդդիմադիրների հետ միասին, մեղադրելով իշխանություններին և բանակին ընտրությունների ելքի վրա ազդեցության համար, 2004 թվականին նրա թեկնածությունը հանվել է որպես արգելված Իսլամական փրկության ճակատի հետ կապ ունեցողի։

«Նամակներ բանտից» գրքի (1965) և «Ալժիրցու հուշեր» (2006, 2008 թվական) երկհատորյակի հեղինակ է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  AlKindi (Դոմինիկյան Արևելագիտության ինստիտուտի առցանց կատալոգ)
2. 1 2  Munzinger Personen (գերմ.)
3. ↑  *Deutsche Nationalbibliothek* Record #142484709 // Gemeinsame Normdatei (գերմ.) — 2012—2016.
4. ↑  Taleb-Ibrahimi, Ahmed. *Letters From Prison*. English Translation (c) 1988, 1st edition (c)1966, Allied Publishers Private Limited, Ahmedabad
5. ↑  Taleb-Ibrahimi, Ahmed. *Memoires d’un Algerien Tome 1*, Reves et Epreuves (1932–1965)." 2006
6. ↑  Taleb-Ibrahimi, Ahmed. *Memoires d’un Algerien Tome 2*, La passion de Batir (1965-1978)." 2008.

Արտաքին հղումներ
----------------

* «The New Times», 1982, № 25

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 12193695c · CiNii: DA05382855 · CONOR: 130218339 · EGAXA: vtls001721490 · GND: 142484709 · ICCU: CFIV083319 · ISNI: 0000000121479338 · LCCN: n82253414 · NTA: 229823661 · NUKAT: n2003027535 · SUDOC: 030542820 · VIAF: 111715901 · WorldCat VIAF: 111715901 |

 |

 |