**Սըր Քեմերոն Էնթոնի Մաքինթոշ** (անգլ.՝ Sir Cameron Anthony Mackintosh, հոկտեմբերի 17, 1946(1946-10-17)[…], Էնֆիլդ, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), թատրոնի բրիտանացի պրոդյուսեր և թատրոնի սեփականատեր, որը հայտնի է առևտրային հաջող մյուզիքլներում իր մասնակցությամբ։ 1990 թվականին՝ իր հաջողության գագաթնակետին, «Նյու Յորք Թայմս» թերթը նրան անվանել է աշխարհի ամենահաջողակ և ազդեցիկ թատերական պրոդյուսեր։ Նա այնպիսի մյուզիքլների պրոդյուսեր է, ինչպիսիք են՝ «Թշվառները», «Օպերայի ուրվականը», «Մերի Փոփինսը», «Օլիվեր», «Միսս Սայգոն», «Կատուներ» և «Համիլթոն»։

1996 թվականին Մաքինթոշը ասպետի կոչում է ստացել՝ երաժշտական թատրոնին մատուցած ծառայությունների համար։ Նրա երկու արտադրությունները՝ «Թշվառները»-ը և «Օպերայի ուրվականը»-ը, Վեսթ-Էնդիի պատմության մեջ ամենաերկար մյուզիքլներն են եղել։ 2008 թվականին «The Daily Telegraph» թերթը նրան դասել է 7-րդ հորիզոնականում իր «Բրիտանական մշակույթի 100 ամենաազդեցիկ մարդկանց» ցանկում։ Ըստ «Sunday Times»-ի՝ 2019 թվականի ամենահարուստ մարդկանց ցուցակում Մաքինթոշի կարողությունը գնահատվել է 1,28 միլիարդ ֆունտ ստեռլինգ։

Երիտասարդություն
----------------

Մաքինթոշը ծնվել է Լոնդոնի Էնֆիլդ քաղաքում՝ քարտուղար Դիանա Գլեդիսի և ջազային շեփորահար Յան Ռոբերտ Մակինտոշի ընտանիքում։ Նրա հայրը եղել է շոտլանդացի, իսկ մայրը ծնունդով Մալթայից է եղել, ունեցել է մալթական և ֆրանսիական ծագում։ Մաքինթոշը դաստիարակվել է իր մոր հռոմեական կաթոլիկ հավատքով և կրթությունը ստացել Բաթի Պրայոր Պարկ քոլեջում։

Նա առաջին անգամ հասկացել է, որ ցանկանում է դառնալ թատերական պրոդյուսեր այն բանից հետո, երբ մորաքույրը նրան տարել է Ջուլիան Սլեյդի «Աղցանի օրեր» մյուզիքլի ցերեկույթին, երբ նա ութ տարեկան էր։

Կարիերա
-------

Մաքինթոշն իր թատերական կարիերան սկսել է դեռահաս տարիքում, աշխատել է Դրուրի Լեյնի թագավորական թատրոնում որպես բեմի բանվոր, այնուհետև դարձել է ռեժիսորի օգնական մի քանի հյուրախաղերի բեմադրություններում։ Նա սկսել է արտադրել իր սեփական փոքր հուրախաղերը, նախքան 1970-ական թվականներին լոնդոնյան պրոդյուսեր դառնալը։ Նրա վաղ լոնդոնյան բեմադրություններն են «Ամեն ինչ գնում է» (որը փակվեց ընդամենը երկու շաբաթ անց), «Փոստային բացիկը» (1973), «Կողք կողքի» (1976), «Իմ չքնաղ լեդի» (1978) և «Թոմֆուլերի» (1980)։

1981 թվականին նա արտադրել է Էնդրյու Լլոյդ Ուեբերի «Կատուներ» մյուզիքլը։ Այն դարձել է սեզոնի հիթ և Ատլանտյան օվկիանոսի երկու կողմերում ամենաերկարատև մյուզիքլներից մեկն է եղել։ «Կատուներ»-ի հաջողությունից հետո նա դիմել է գրողներ Կլոդ-Միշել Շյոնբերգի և Ալեն Բուբլիլի ֆրանսիական թիմին՝ խնդրելով իրենց «Թշվառները» մյուզիքլը բերել Լոնդոնի բեմ։ Մյուզիքլը բացվել է 1985 թվականին Բարբիկանայում, իսկ հետո տեղափոխվել Պալասի թատրոն։ «Թշվառները» ցնցող մեկնարկ է ունեցել տոմսարկղերում և ջերմ քննադատական ընդունելություն ձեռք բերել։ Ներկայումս այն ամենաերկարատև մյուզիքլն է և երկրորդ ամենաերկար բեմադրությունը Լոնդոնում։

1986 թվականին Մաքինթոշը պատրաստել է Էնդրյու Լլոյդ Ուեբերի «Օպերայի ուրվականը», որը կոմերցիոն առումով բոլոր ժամանակների ամենահաջողված մյուզիքլներից մեկն է եղել և գերազանցել է այնպիսի ռեկորդային ֆիլմերի, ինչպիսիք են «Տիտանիկը» և «Այլմոլորակայինը»։ Լոնդոնյան օրիգինալ բեմադրությունը դեռևս շարունակվում է և հանդիսանում է 3-րդ ամենաերկար բեմադրությունը Լոնդոնում՝ Նյու Յորքի բեմադրության հետ, որը բոլոր ժամանակների ամենաերկար Բրոդվեյի մյուզիքլն է։

Նա արտադրել է Կլոդ-Միշել Շյոնբերգի և Ալեն Բուբլիլի հաջորդ մյուզիքլը՝ «Միսս Սայգոն», որը բացվել է 1989 թվականի սեպտեմբերին Ուեսթ Էնդում գտնվող Դրուրի Լեյնի թագավորական թատրոնում։ Այն նույնքան հաջող է եղել, և 1991 թվականի Բրոդվեյի բեմադրությունը հասել է թատրոնի պատմության մեջ ամենամեծ նախնական տոմսերի վաճառքին։

Մակինթոշը արտադրել է մի քանի այլ հաջողված մյուզիքլներ, այդ թվում՝ «Մո անունով հինգ տղաները» (ինչպես Լոնդոնում 1990 թվականին, այնպես էլ Բրոդվեյում) և 1987 թվականին Սթիվեն Սոնդհայմի «Խելագարություններ» վերամշակված լոնդոնյան բեմադրությունը։ 1995 թվականին Մաքինթոշը Լոնդոնում արտադրել է «Թշվառները»-ի 10-րդ հոբելյանական համերգը։ Բացի այդ, նա պատասխանատու է եղել «Օկլահոմա» (1999), «Իմ չքնաղ լեդի» (2001), և «Կարուսել» (1993) մյուզիքլների Վեսթ-Էնդի վերածննդի հեռարձակումների ներկայացման համար։

Մաքինթոշի ստացված լոնդոնյան արտադրություններից են նաև «Մոբի Դիկ»-ը (1993) և «Մարտին Գուերա»-ն (1996)։ Նա թողարկել է «Իսթվիկյան Վհուկներ»-ի (2000) բեմական ադապտացիան, որը, չնայած որոշ դրական արձագանքներին, չի կարողացել կրկնել իր նախորդ բլոկբաստերների համաշխարհային հաջողությունը։

1990 թվականին նա դարձել է «Music Theatre International» թատերական արտոնագրված ընկերության համասեփականատեր։ 1991 թվականին հիմնել է «Դելֆոն Մաքինթոշի թատրոններ» թատերական խումբը։

2001 թվականին Ուոլթ Դիսնեյի թատրոնի նախագահ Թոմաս Շումախերը հանդիպել է Մաքինթոշին, որպեսզի քննարկի «Մերի Փոփինս»-ը բեմական մյուզիքլի վերածելը։ Մաքինթոշի մասնակցությունը երաժշտական ադապտացիայի մշակմանը հանգեցրել է նրան, որ նա Շումախերի հետ արտադրել է 2004 և 2006 թվականների Բրոդվեյի բեմադրությունները՝ համապատասխանաբար Փրինս Էդվարդի և Նոր Ամստերդամի թատրոններում։ Նա եղել է լոնդոնյան «Ավենյու Քյու» հաղորդման համապրոդյուսերը, որը բացվել է 2006 թվականի հունիսի 1-ին Վեսթ-Էնդում՝ Նոել Քաուարդի թատրոնում։

1998 թվականին Մաքինթոշը շոուբիզնեսում իր երեսուն տարին նշել է «Ողջույն, պարոն պրոդյուսեր» գալայի ժամանակ, որտեղ ներկայացված են եղել երգեր այն շոուներից, որոնք նա պատրաստել էր իր կարիերայի ընթացքում։ Համերգը տեղի է ունեցել երկու անգամ՝ հունիսի 7-ին և 8-ին, որից ստացված հասույթը տրամադրվել է Կույրերի թագավորական ազգային ինստիտուտին և Միացյալ թատերական բարեգործական կազմակերպություններին։ Դրան մասնակցել են բազմաթիվ հայտնի մարդիկ, իսկ հունիսի 8-ի ելույթին ներկա են եղել թագուհի Եղիսաբեթ II-ը և Էդինբուրգի դուքս արքայազն Ֆիլիպը։

2008-2009 թվականներին Դրուրի Լեյնի Թագավորական թատրոնում նա թողարկել է «Օլիվեր»-ը։ Բեմադրությունը նկարահանվել է «BBC»-ի «Ես ամեն ինչ կանեի» հայտնի հեռուստասերիալի օգնությամբ։ Ջոդի Պրենջերը դարձել է հաղթող և հետագայում արտադրության մեջ ստացել Նենսիի դերը, իսկ Ռոուեն Աթկինսոնը՝ Ֆեջինի։ Արտադրության հետ կապված գովազդն ու ուշադրությունը աննախադեպ են եղել Վեսթ-Էնդի բեմում, և 2009 թվականի հունվարին հայտնի է դարձել, որ արտադրությունը դարձել է Վեսթ-Էնդի պատմության մեջ ամենաարագ վաճառվող շոուն՝ 15 միլիոն ֆունտ նախնական վաճառքով։

2010 թվականի ապրիլին Լոնդոնի Գիլգուդ թատրոնում Մաքինթոշը բեմադրել է «Մազերը» մյուզիքլի վերածնունդը։ Այս բեմադրությունը տեղափոխվել է Բրոդվեյից, որտեղ 2009 թվականին բեմադրվել է «Վերածնունդ»-ը։

2014 թվականի հունվարի 27-ին Մաքինթոշը դարձել է առաջին բրիտանացի պրոդյուսերը, որը ընդգրկվել է ամերիկյան Բրոդվեյի թատրոնի փառքի սրահում։

2014 թվականի մայիսի 3-ին Մաքինթոշը վերսկսել է «Միսս Սայգոնը» Լոնդոնի Էդուարդ արքայազն թատրոնում՝ նշելով դրա առաջին գործարկման 25-ամյակը։

2017 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Մաքինթոշը Լոնդոնում սկսել է Լին-Մանուել Միրանդայի «Համիլթոն» հիթի նախնական ցուցադրությունները։ Պրեմիերան կայացել է 2017 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Վիկտորիա Պալաս թատրոնում։

Անձնական կյանք
--------------

1996 թվականին Մաքինթոշը ասպետի կոչում է ստացել երաժշտական թատրոնին մատուցած ծառայությունների համար։

Նա բացահայտ համասեռամոլ է։ Նրա գործընկերը ավստրալական ծագմամբ թատերական լուսանկարիչ Մայքլ Լե Պեր Թրենչն է եղել։ Նրանք հանդիպել են 1982 թվականին՝ «Օկլահոմա»-ի պրեմիերայի ժամանակ, Ադելաիդայում։ Զույգը ապրում է Լոնդոնի, Ստավորդեյլ Պրիորի Չարլթոն Մուսգրովում, Սոմերսեթում և Նևիս Մանորում գտնվող Մորարա Նորթում՝ Արևմտյան լեռնաշխարհի տների միջև։

2006 թվականին Մաքինթոշը «The Independent» թերթի ամենաազդեցիկ համասեռամոլների ցանկում զբաղեցրել է 4-րդ հորիզոնականը։ 2005 թվականին նույն ցուցակում զբաղեցրել է 4-րդ հորիզոնականը։

Նա Լոնդոնի ՄԻԱՎ-ի բարեգործական կազմակերպության՝ «The Food Chain»-ի հովանավորն է։

Նրա կրտսեր եղբայրը՝ Ռոբերտ Մաքինթոշը, նույնպես պրոդյուսեր է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Internet Movie Database — 1990.
2. 1 2 3 4 5  Mackintosh, Sir Cameron Anthony // The International Who's Who 1996-97 — 1996. — ISBN 978-1-85743-021-9
3. 1 2  Internet Broadway Database — 2000.
4. ↑  High Profile Alumni — Central School of Speech and Drama.
5. ↑  "The Musical is Money to His Ears" Արխիվացված 2009-01-30 Wayback Machine New York Times, 9 December 1990
6. ↑  «The 100 most powerful people in British culture». Daily Telegraph. 2016 թ․ նոյեմբերի 9. Արխիվացված է օրիգինալից 2022 թ․ հունվարի 11-ին. Վերցված է 2021 թ․ հունիսի 30-ին.
7. ↑  Times, The Sunday (2019 թ․ մայիսի 12). «Rich List 2019: profiles 101-148=, featuring Alan Sugar» (անգլերեն). ISSN 0140-0460. Արխիվացված է օրիգինալից 2021 թ․ հուլիսի 9-ին. Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 7-ին. `{{cite news}}`: More than one of `|accessdate=` and `|access-date=` specified (օգնություն)
8. ↑  Cameron Mackintosh Biography (1946–) Արխիվացված 2021-07-09 Wayback Machine Film Reference
9. ↑  "Mackintosh wins tourist award for London's starring role" Արխիվացված 2015-09-25 Wayback Machine *The Independent*, 21 April 2006
10. ↑  "Dance" Արխիվացված 19 Օգոստոս 2011 Wayback Machine priorparkcollege.com, accessed 20 December 2012
11. ↑  «Cameron Mackintosh». Cameron Mackintosh Limited. Արխիվացված է օրիգինալից 2008 թ․ ապրիլի 9-ին.
12. ↑  "Cameron Mackintosh biography from official site" Արխիվացված 21 Հունիս 2012 Wayback Machine cameronmackintosh.com, accessed 20 December 2012
13. ↑  Rothstein, Mervyn. "A Life in the Theatre: Cameron Mackintosh" Արխիվացված 23 Օգոստոս 2011 Wayback Machine playbill.com, 30 April 2011
14. ↑  "Production History, Official Site" Արխիվացված 15 Ապրիլ 2012 Wayback Machine cameronmackintosh.com, accessed 20 December 2012
15. ↑  «The 20 Longest-Running West End Musicals». *Official London Theatre* (բրիտանական անգլերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ հոկտեմբերի 28-ին. Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 30-ին.
16. ↑  «Top 10 Longest-Running West End Shows». *www.atgtickets.com* (անգլերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ հոկտեմբերի 30-ին. Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 30-ին.
17. ↑  «Andrew Lloyd Webber's The Phantom of the Opera to premiere in Kuala Lumpur». *www.nst.com.my*. Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ փետրվարի 28-ին. Վերցված է 2019 թ․ փետրվարի 27-ին.
18. ↑  Gans, Andrew (2014 թ․ սեպտեմբերի 22). «The Lion King Is Now Top Earner in Box-Office History». *Playbill* (անգլերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ սեպտեմբերի 22-ին. Վերցված է 2019 թ․ սեպտեմբերի 22-ին.
19. ↑  The Broadway League. «The Phantom of the Opera – IBDB: The official source for Broadway Information IBDB: The official source for Broadway Information». *ibdb.com*. Արխիվացված օրիգինալից 2011 թ․ դեկտեմբերի 12-ին. Վերցված է 2021 թ․ հունիսի 30-ին.
20. ↑  "'Miss Saigon' listing, West End"Արխիվացված 13 Դեկտեմբեր 2010 Wayback Machine albemarle-london.com, accessed 20 December 2012
21. ↑  accessed 20 December 2012
22. ↑  Simonds, Jon. "AmerAsians and the Theater" Արխիվացված 2016-03-03 Wayback Machine newsun.com, accessed 20 December 2012
23. ↑  "'Five Guys Named Moe' listing, Lyric Theatre" Արխիվացված 2012-02-19 Wayback Machine thisistheatre.com, accessed 20 December 2012
24. ↑  "'Follies' inLondon" Արխիվացված 2017-09-08 Wayback Machine sondheimguide.com, accessed 20 December 2012
25. ↑  "Mackintosh Takes RNT's 'Oklahoma!' to Lyceum" whatsonstage.com, 25 September 1998
26. ↑  "'My Fair Lady' Comes Home to Drury Lane, 21 Jul" whatsonstage.com, 20 March 2001
27. ↑  Jones, Kenneth. "UK's 'Moby Dick!' Musical Gets NYC Reading In Anticipation of US Licensing" playbill.com, 23 January 2003
28. ↑  "Mixed Reviews for London 'Martin Guerre'" playbill.com, 14 July 1996
29. ↑  Sibley, John; Michael Lassell (2007). Mary Poppins: Anything Can Happen If You Let It. Disney Editions New York. pp. 348–349. 0-7868-3657-1
30. ↑  Nathan, John (2008 թ․ հունվարի 12). «London Mary Poppins Takes Her Final Bow». *Playbill*. Արխիվացված է օրիգինալից 2008 թ․ փետրվարի 20-ին. Վերցված է 2012 թ․ դեկտեմբերի 19-ին.
31. ↑  *Mary Poppins* Արխիվացված 2015-09-24 Wayback Machine ibdb.com, accessed 19 December 2012
32. ↑  Gans, Andrew. "Playbill.Com's Brief Encounter with Thomas Schumacher" Արխիվացված 9 Հոկտեմբեր 2012 Wayback Machine playbill.com, 19 September 2006
33. ↑  Shenton, Mark. "London's 'Avenue Q' Extends to January 2010" playbill.com, 30 July 2009
34. ↑  Archive for 'Hey, Mr. Producer!'" Արխիվացված 17 Սեպտեմբեր 2010 Wayback Machine albemarle-london.com, accessed 19 December 2012
35. ↑  BWW News Desk Mackintosh's OLIVER! Scores Big with Critics and Box Office Արխիվացված 2012-02-29 Wayback Machine BroadwayWorld.com, 15 January 2009
36. ↑  Hair stages a Sixties reunion Արխիվացված 17 Ապրիլ 2010 Wayback Machine London Evening Standard, 15 April 2010
37. ↑  "Cameron Mackintosh enters Broadway Hall of Fame" Արխիվացված 2020-12-02 Wayback Machine bestoftheatre.co.uk, accessed 11 February 2014
38. ↑  «Miss Saigon to return to West End in 2014». 2013 թ․ հունիսի 20. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ հուլիսի 9-ին. Վերցված է 2021 թ․ հունիսի 30-ին – via www.bbc.com.
39. ↑  «Play it again, Cam: How Mr Mackintosh became theatreland's first ever». *Evening Standard*. 2014 թ․ մայիսի 15. Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ նոյեմբերի 28-ին. Վերցված է 2019 թ․ փետրվարի 10-ին.
40. ↑  «Gay Power: The pink list». *The Independent*. 2006 թ․ հուլիսի 2. Արխիվացված է օրիգինալից 2010 թ․ ապրիլի 11-ին. Վերցված է 2013 թ․ նոյեմբերի 26-ին. `{{cite news}}`: More than one of `|accessdate=` and `|access-date=` specified (օգնություն)
41. ↑  Smith, Alistair (2007 թ․ դեկտեմբերի 27). «Mackintosh tops this year's Stage 100». *The Stage*. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ փետրվարի 21-ին. Վերցված է 2008 թ․ հունվարի 4-ին. `{{cite news}}`: More than one of `|accessdate=` and `|access-date=` specified (օգնություն)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Cameron Mackintosh official website
* Delfont Mackintosh official website