recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Օրենքով գողեր** (ռուս.՝ *Во́ры в зако́не*), սովետական գեղարվեստական ֆիլմ, ռեժիսոր Յուրի Կարիի քրեական դրաման, հիմնված Ֆազիլ Իսկանդերի ստեղծագործության վրա։ Գլխավոր դերերը կատարել են՝ Աննա Սամոխինան, Վալենտին Գրաֆտը, Բորիս Շերբակովը և Վլադիմիր Ստելկովը։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել 1988 թվականի դեկտեմբերին։

Սյուժե
------

Դեպքերը տեղի են ունենում Աբխազիայում 1980 - ական թվականների սկզբներին։ Ռիտան՝ գյուղացու աղջիկ է, հեռավոր կովկասյան գյուղերից մեկում, փախել է տնից և մտել է հանցավոր խմբավորման մեջ, որը կառավարում է փոքրիկ ծովափնյա մի քաղաք։ Նա դառնում է տեղական մաֆիայի ղեկավար՝ Արթուրի սիրուհին։ Բոլոր տեղական ընդհատակյա գործարարները և խորհրդային իշխանության մարմինները գտնվում են նրա հսկողության տակ։ Շուտով գալիս են ծանր օրեր, ավազակախմբի գործունեությունն ընկնում է ՊԱԿ - ի հսկողության տակ։ Արթուրը ստիպված թողնում է Ռիտային։ Այդ ժամանակ քաղաք է գալիս երիտասարդ հնէաբան Անդրեյը, ով սիրահարվում է Ռիտային։ Նրանք ամուսնանում են, բայց երջանիկ կյանք վիճակված չէր երիտասարդներին։

Դերերում
--------

* Աննա Սամոխինա — *Ռիտա*
* Վալենտին Գրաֆտ — *Արթուր*
* Վլադիմիր Ստելկով — *Վոլոդիա Պետրով*
* Բորիս Շերբակով — *Անդրեյ*
* Արնիս Լիցիտիս — *հետախույզ, ավագ լեյտենանտ*
* Նուրբեյ Կամկիա — *Ռիտայի հայրը*
* Զինովի Գերդտ — *փաստաբան*
* Գիվի Լեժավա — *Ռամզես*
* Հմայակ Հակոբյան — *«տիկնիկագործ»*
* Ստանիսլավ Կորենեվ — *դատախազ*
* Կոնստանտին Կիշուկ — *գարիկ*
* Սերգեյ Մասկաչով — *հետապնդող*
* Սերգեյ Նիկուլին — *Բարի տնօրեն*
* Սեյգեյ Սիլկին — *Արթուրի վարորդը*
* Կախա Ձաձամիա — *տաքսու վարորդ, Ռիտայի առաջին ամուսինը*
* նատալիա Կազնաչեեվա — *լեյտենանտի կինը*
* Վլադիմիր Նովկով — *Արթուրի հյուրը* (տիտրում չկա)

Նկարահանող խումբ
----------------

* Սցենարի հեղինակ՝ Յուրի Կարա
* Ռեժիսոր՝ Յուրի Կարա
* Օպերատոր՝ Վադիմ Սիմենովի
* Նկարիչ՝ Անատոլի Կոչուրով
* Ֆիլմում օգտագործվել են երաժշտություններ «Կարմեն սյուիտ - ից», Ժորժ Բիզեի — Ռոդիոն Շչեդրինի։ Ինչպես նաև հնչել են «Ժամանակի մեքենա» ռոք խմբի «Լիրա սրճարան», «Երեք պատուհան» և «Մեր տունը» երգերը։
* Նվագավար՝ Վլադիմիր Սպիվակով

Քննադատություն
--------------

Ինչպես նշում են քննադատները, սցենարի ֆորմալ գրական ծագումը՝ հիմնաված Ֆազիլ Իսկանդերի («Չեգեմյան Կարմեն» և «Բարմեն Ադգուր») պատմվածքների վրա՝ ունի հեռավոր վերաբերմունք նրան, ինչ ցուցադրվել է էկրանին։ Եթե պատմվածքներում քրեական սյուժեն ունի երկրորդական նշանակություն, իսկ առաջին պլանում մարդկային կյանքի ողբերգությունն է, իսկ Յուրի Կարայի ֆիլմում ընդհակառակը։ Ուշադրությունը կենտրոնացված է ԽՍՀՄ - ի կաշառակերության և կազմակերպված հանցավորությանը։ 1988 թվականի համար դա շատ հրատապ թեմա էր, բայց իրականացումը լույս է տեսել մի փոքր սկանդալային, իսկ իսկանդերի անունի շոշափումը մտածված էր։ Օդեսայի կինոփառատոնում ֆիլմին շնորհվել է «Երեք Կ - երի մրցանակ» (կոնյունկտուրա, կոմերցիա, կիտչ)։

Մրցանակներ և նոմինացիաներ
-------------------------

* 1988 — «Երեք «Կա» մրցանակ» (կոնյունկտուրա, կոմերցիա, կիտչ), «Ոսկե Դյուկ կինոփառատոն»։
* 1989 — «Նիկա» մրցանակի նոմինանտ «Երկրորդ լավագույն պլանի դեր» (Զինովի Գերդտ)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Завтра был шлягер» Алексей Ерохин «Советский экран» № 3, 1989 год ссылка проверена 25 января 2009

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · ČSFD · Internet Movie Database |

 |
**Ահմեդ Նեդջեթ Սեզեր** (թուրքերեն՝ Ahmet Necdet Sezer, սեպտեմբերի 13, 1941(1941-09-13), Աֆյոնքարահիսար, Թուրքիա), թուրք պետական և քաղաքական գործիչ։ Սեզերը եղել է Թուրքիայի տասներորդ նախագահը։ Թուրքիայի մեծ ազգային ժողովը Սեզերին ընտրել է որպես նախագահ 2000 թվականին, այն բանից հետո, երբ լրացավ նրան նախորդած Սուլեյման Դեմիրելի կառավարման ժամանակը։ 2007 թվականի օգոստոսի 28-ին նրան այդ պաշտոնում փոխարինել է Աբդուլա Գյուլը։

Կենսագրություն
--------------

Ահմեդ Նեդջեթ Սեզարը ծնվել է 1941 թվականի սեպտեմբերի 13-ին Թուրքիայի Աֆիոն-Կարահիսար քաղաքում։

1958 թվականին դպրոցն ավարտելուց հետո նա սովորել է Անկարայի համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետը։ Նա սկսել է իր կարիերան Անկարայում` դառնալով առաջին ատյանի դատավոր։ Զինվորական ակադեմիայում սովորելուց հետո, Սեզարը աշխատել է սկզբում որպես դատավոր, իսկ այնուհետև նաև վերահսկիչ դատավոր Անկարա բարձրագույն վերաքննիչ դատարանում։

1983 թվականի մարտին նա ընտրվել է Թուրքիայի Վերաքննիչ բարձրագույն դատարանի անդամ։ Այն բանի համար, որ Սեզերը եղել է Օրենքի բարձրագույն պալատի անդամ, նա դարձավ Սահմանադրական դատարանի անդամի երեք հնարավոր թեկնածուներից մեկը։ 1998 թվականի հունվարին, Ահմեդ Նեդջեթ Սեզերը ընտրվեց Թուրքիայի Սահմանադրական դատարանի նախագահ։

Ամուսնացած է Սեմրե Սեզերի հետ և ունի երեք երեխա։

Ահմեդ Նեդջեթ Սեզերը ընտրվել է Թուրքիայի նախագահ 2000 թվականին։ Երդմնակալության արարողությունը տեղի է ունեցել 2000 թվականի մայիսի 16-ին։

Հետաքրքրական է, որ 2014 թվականի նախագահական ընտրությունների ժամանակ, Ահմեդ Նեդջեթ Սեզերը բացահայտորեն հրաժարվեց քվեարկել` պատճառաբանելով, որ չկա այնպիսի մի թեկնածու, որի օգտին կարելի է քվեարկել ի սրտե։

Ծանոթագրություններ
------------------

**Քույր նախագծում*** Մեջբերումներ Վիքիքաղվածքում
* Տեքստեր Վիքիդարանում
* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2  Բրոքհաուզի հանրագիտարան (գերմ.) / Hrsg.: Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus, Wissen Media Verlag
2. 1 2  Munzinger Personen (գերմ.)
3. ↑  «Presidency of the Republic of Turkey : Ahmet Necdet SEZER».

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուս · Կրուգոսվետ · Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 129794155 · GTAA: 153042 · ISNI: 000000001704940X · LCCN: n99050701 · VIAF: 60171927 · WorldCat VIAF: 60171927 |

 |

Թուրքիայի նախագահներ

Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրք |
Իսմեթ Ինյոնյու |
Ջելալ Բայար |
Ջեմալ Գյուրսել |
Ջևդեթ Սունայ |
Ֆահրի Քորություրք |
Քենան Էվրեն |
Թուրգութ Օզալ |
Սուլեյման Դեմիրել |
Ահմեդ Նեդջեթ Սեզեր |
Աբդուլա Գյուլ |
Ռեջեփ Թայիփ Էրդողան |
**«Պելեաս և Մելիզանդե»** (фр. *Pelléas et Mélisande*), ֆրանսիացի կոմպոզիտոր Կլոդ Դեբյուսիի միակ ավարտուն օպերա հինգ գործողությամբ (13 տեսարանով)։ Գրվել է ըստ Մորիս Մետերլինկի համանուն պիեսի տեքստի, որը լույս էր տեսել 1892 թվականին և բեմադրվել էր 1893 թվականի մայիսին Բուֆ Փարիզիեն թատրոնի բեմի վրա։ Ինքը կոմպոզիտորը բնութագրել է իր ստեղծագործությունը որպես լիրիկական դրամա։ Օպերայի առաջնախաղը տեղի է ունեցել 1902 թվականի ապրիլի 30-ին Փարիզի Օպերա-Կոմիկ թատրոնում։

Ստեղծման պատմություն
--------------------

Դեռևս մի քանի տարի առաջ նախքան Մետերլինկի պիեսին ծանոթանալը Դեբյուսին ցանկություն էր հայտնում օպերա գրել մի լիբրետոյի վրա, որտեղ ամեն ինչ ասվում է «միայն կիսով չափ», գործողությունների տեղն ու ժամանակը անորոշ են, իսկ գործող անձինք ոչ այնքան բանավիճում են իրար հետ, որքան «խորհում-վերապրում են սեփական կյանքն ու ճակատագիրը».

Դեբյուսին աշխատել է օպերայի վրա շուրջ տաս տարի (1892 առ 1902 թվականներ)։ Արդեն օպերայի բեմադրությունից հետո կոմպոզիտորը գրում էր, որ վաղուց չէր ցանկանում թատրոնի համար երաժշտություն ստեղծել, սակայն այն ձևը, որի մեջ նա ուզում էր պարփակել երաժշտությունը, այնքան անսովոր էր, որ մի քանի փորձից հետո նա հրաժարվել է այդ ցանկությունից։ 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | «Պելեաս» դրաման, որը չնայած իր անուրջախիտ մթնոլորտին, իր մեջ ավելի շատ մարդկայնություն է պարունակում, քան այսպես կոչված «կյանքի փաստաթղթերը», ներկայացավ ինձ հիանալի համապատասխան այն բանին, ինչ ես ցանկանում էի անել։ Այն օժտված է արտահայտիչ լեզվով, որի ընկալումը կարող էր իր շարունակությունը գտնել երաժշտության և նվագախմբային զգեստի մեջ։ |  |

1893 թվականի հուլիսին կոմպոզիտորը, օգտվելով գրող Անրի դը Ռենիեյի օժանդակությունից, խնդրում է Մետերլինկին թույլատրել օգտագործել «Պելեասը» որպես օպերային լիբրետոյի հիմք և ստանում է հեղինակի համաձայնությունը։ Դեբյուսին սկսում է օպերայի վրա աշխատանքը 1893 թվականի օգոստոսին։ 1895 թվականի օգոստոսի 17-ին օպերայի երաժշտության սևագիր տարբերակը ավարտված էր (առաջին խմբագրում).

1901 թվականին օպերան ընդունվում է բեմադրության Փարիզի «Օպերա Կոմիկ» թատրոնի կողմից։ Օպերայի առաջնախաղը կայանում է 1902 թ. ապրիլի 30-ին։

Գործող անձինք
-------------

* *Արկել*, Ալեմոնդի արքան (բաս)
* *Ժենևիև*, թագավորի թոռներ՝ արքայազների մայրը (մեցցո-սոպրանո)
* *Արքայազներ, թագավորի թոռներ*
* *Պելեաս* (տենոր)
* *Գոլո* (բարիտոն)
* *Մելիզանդե* (սոպրանո)
* *Ինոլդ*, տղա, Գոլոյի որդին (սոպրանո կամ դիսկանտ)
* *Հովիվ* (բարիտոն)

Նավաստիներ (արական երգչախումբ), սպասուհիներ, երեք մուրացկան (համր դեր)

Նվագախմբի կազմ
--------------

Ըստ պարտիտուրի՝ օպերայի կատարման համար անհրաժեշտ են հետևյալ երաժշտական գործիքները. 

* ***փայտե փողայիններ***՝ երեք ֆլեյտա (դրանցից մեկը՝ զույգ ֆլեյտա-պիկկոլո), երկու հոբոյ, հովվափող, երկու կլարնետ, երեք ֆագոտ,
* ***Պղնձյա փողայիններ***՝ չորս վալտոռն, երեք շեփոր, երեք տռոմբոն, տուբա,
* ***Հարվածային գործիքներ***՝ թմբուկներ, կիմբալներ, եռանկյունի, զանգակներ, զանգ,
* ***Կսմիթահար գործիքներ***՝ տավիղներ
* ***Լարային երաժշտական գործիքներ***՝ հիմնական խումբ։

Սյուժե
------

Օպերայի գործողության ժամանակը՝ վաղ միջնադար։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  Акопян Л. О, ISBN 978-5-89816-092-0։
2. 1 2  Кремлёв Ю. А։
**Կիմ Սիմոնի Խաչատրյան**, (), ուսանող-ազատամարտիկ։ ՀՅԴ կամավորական գումարտակի մարտիկ։

Արցախի Հանրապետության Մարտական խաչ 2-րդ աստիճանի շքանշանակիր։

Կենսագրություն։
---------------

Կիմ Խաչատրյանը ծնվել է 1995 թվականի մարտի 17-ին Վայոց ձորի մարզի Արենի գյուղում ուսուցչի և բուժաշխատողի ընտանիքում։ 2001-2012 թթ սովորել է Արենիի միջնակարգ դպրոցում։ 2012 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական բժշկական համալսարանի Ստոմատոլոգիական ֆակուլտետ։ 2013 թվականին ուսումը կիսատ թողնելով մեկնել է ծառայության։ 2015-թվականից շարունակել է ուսումը Երևանի Պետական Բժշկական Համալսարանում։ Ուսմանը զուգահեռ 2018 թվականից աշխատել է ՀՅԴ ԳՄ աշխատակազմում։

Հասարակական և ռազմական գործունեություն։
---------------------------------------

ԿԻՄ Խաչատրյանի հայրենանավեր գործունեությունը մեծ է։ Ծառայությունն ավարտելուց հետո 2016թ-ին անդամակցում է Հայ Հեղափոխական Դաշնակցությանը և դարձել ՀՅԴ Նիկոլ Աղբալյան ուսանողական միության անդամ։ Գործուն մասնակցություն է ունեցել միության կազմակերպած տարաբնույթ սոցիալական, հասարակական-քաղաքական, կրթամշակութային, առողջապահական միջոցառումներին, ինչպես օրինակ՝ «Օգնիր Եղբորդ-Լիբանան», պայքար համավարակի դեմ, Արցախից տարհանված երեխաների կեցության և սոցիալական խնդիրների մեղմմանն ուղղված նախաձեռնություններ և այլն։ 

Կիմ Խաչատրյանը՝ իր զոհված վայրում 29․10․2020թ
2016թ դարձել է ակտիվ պահեստազորի անդամ՝ ներգրավվելով ՀՅԴ կամավորական գումարտակի կազմում։ Արցախյան 44-օրյա պետերազմի մեկնարկելուն պես մասնակցել է վարժական հավաքի, որից հետո 2020 թվականի հոկտեմբերի 12-ին գումարտակի 3-րդ վաշտի կազմում մեկնել ռազմաճակատ՝ 7-րդ ՊՇ (Եղնիկներ)։ Զոհվել է 2020թ Հոկտեմբերի 31-ին մարտական առաջադրանք կատարելիս՝ հակառակորդի կողմից արձակած ականանետից։

Պետական պարգևներ
----------------

Կիմ Խաչատրյանը Արցախյան 44-օրյա պատերազմում հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար հետմահու պարգևատրվել է՝

* Արցախի հանրապետության «Մարտական խաչ» 2-րդ աստճանի շքանշանով

Հիշատակություններ
-----------------

* ՀՅԴ Նիկոլ Աղբալյան ուսանողական միության կողմից հայտարարված ամենամյա անվանական կրթաթոշակ
* ՀՅԴ Նիկոլ Աղբալյան ուսանողական միության «Կիմ Խաչատրյան» խումբ

Նրան է նվիրված «Կիմին» երգը (հեղինակ՝ Հասմիկ Բալյանի, Կատարող՝ Հայկ Մանուկյան )

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Հուշ-երեկո՝ ԵՊԲՀ ուսանող Կիմ Խաչատրյանի հիշատակին» (ամերիկյան անգլերեն). 2021 թ․ մարտի 20. Վերցված է 2022 թ․ հունվարի 14-ին.
2. ↑  *Ձեզ բացակա չենք դնի․ Կիմ Սիմոնի Խաչատրյան*, Վերցված է 2022-01-14-ին
3. ↑  «ՀՅԴ-ն ակտիվ պահեստազոր է հիմնում». *Հայ Յեղափոխական Դաշնակցութիւն* (ամերիկյան անգլերեն). 2016 թ․ նոյեմբերի 23. Վերցված է 2022 թ․ հունվարի 14-ին.
4. ↑  *Գնում էինք օգնելու այն մարդկանց, ովքեր հողի, ջրի համար պատրաստ էին պայքարելու․ Հայկազ Հարությունյան*, Վերցված է 2022-01-14-ին
5. ↑  One, Studio. «ՈւՂԻՂ. ՀՅԴ «Կամավորական շարժում» ՀԿ գումարտակի նահատակների պարգևատրման արարողությունը». *m.yerkir.am* (ամհարերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2022 թ․ հունվարի 14-ին. Վերցված է 2022 թ․ հունվարի 14-ին.
6. ↑  «ՀՅԴ «Նիկոլ Աղբալյան» ուսանողական միությունը ներկայացնում է հաղթողներին». *yerkirmedia.am*. Արխիվացված է օրիգինալից 2022-01-14-ին. Վերցված է 2022 թ․ հունվարի 14-ին.
«Աստվածամայրը նորածնի և սրբեր Ապոլոնիայի և Սեբաստիանի հետ»: Տեմպերա: 1490 թվական: Ֆիլադելֆիայի արվեստի թանգարան:
**Դավիդ Գիրլանդայո** (իտալ.՝ Davide Ghirlandaio, 1452[…] կամ մարտի 14, 1452(1452-03-14), Ֆլորենցիա, Ֆլորենցիայի Հանրապետություն - օգոստոսի 10, 1525(1525-08-10) կամ ապրիլի 10, 1525(1525-04-10), Ֆլորենցիա, Ֆլորենցիայի Հանրապետություն), Վերածննդի դարաշրջանի Ֆլորենցիայի նկարիչ, խճանկարիչ։ Սանդրո Բոտիչելլիի և Ֆիլիպպո Լիպպիի Ժամանակակիցն է։

Ֆլորենցիայի նկարիչների դինաստիայի ներկայացուցիչն է, որն ընդգրկում է իր եղբայրներ Բենեդետո Գիրլանդայոյին (1458—1497 թվականներ) և Դոմենիկո Գիրլանդայոյին (1449—1494 թվականներ), ինչպես նաև վերջին Ռիդոլֆո Գիրլանդայոյի (1483—1561 թվականներ) որդուն։ Ի սկզբանե եղել է օգնական, իսկ ավելի ուշ՝ իր եղբոր Դոմենիկոյի գործընկերը, դինաստիայի հիմնադիրն է։ Եղբոր մահից հետո կրթաթոշակով վերցրեց և սկսեց դասավանդել իր զարմիկին՝ Դոմենիկոյի որդուն՝ Ռիդոլֆո Գիրլանդայոյին։ Ակտիվ մասնակցություն ունեցավ Օրվիետոյի տաճարի խճանկարային զարդարանքին, որպես իր եղբոր օգնական մասնակցել է Սիքստինյան կապելլայի որմնանկարչությանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  Davide Ghirlandaio (англ.)
2. ↑  KulturNav (англ.) — 2015.
3. ↑
4. ↑  Davide Ghirlandaio
5. ↑  KulturNav — 2015.
6. ↑  Athenaeum
7. 1 2

Գրականություն
-------------

* *Джорджо Вазари*. Жизнеописания наиболее знаменитых живописцев, ваятелей и зодчих.
* *Dizionario enciclopedico Bolaffi dei pittori e degli Incisori italiani dall’XI al XX secolo*. — Torino, Giulio Bolaffi, 1972—1976.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Դավիդ Գիրլանդայոն Wga.hu կայքում
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)

**Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի** (լատիշ․՝ Gregora Apgaismotāja baznīca), հայկական առաքելական եկեղեցի Լատվիայի մայրաքաղաք Ռիգայում։ Հանդիսանում է Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի Բալթյան երկրների հայոց թեմի առաջնորդանիստ եկեղեցին։ Գտնվում է մայրաքաղաքի կենտրոնական հատվածում՝ Կոյուսալաս 5 հասցեում։

Պատմություն
-----------

Ռիգայում եկեղեցի կառուցելու պատճառը այն էր, որ լատվիահայերի կեսը բնակվում էր երկրի մայրաքաղաքում։ 1993 թվականին Լատվիայում հայ առաքելական եկեղեցին պաշտոնական գրանցում է ստացել։ Համայնքին հող հատկացնելու որոշումը կայացվել է 1997 թվականին, 1997 թվականի դեկտեմբերի 17-ին կատարվել է տաճարի հիմնարկեքը։ 2005 թվականի որոշմամբ հայ համայնքը մինչև 2047 թվականը հողատարածքներ էր վարձակալելու քաղաքապետարանից։ Հետագայում եկեղեցու տարածքը սեփականաշնորհվեց հայ առաքելական եկեղեցու անվամբ։ Ռիգայի Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցին կառուցվել է հայ համայնքից հավաքագրված պետական ​​գումարներով՝ Սուրբ Էջմիածնի հետ համաձայնեցված նախագծով։ Եկեղեցին օծվել է 2011 թվականին։

Եկեղեցու հոգևոր հովիվն է Սուրբ Էջմիածնի բանագնաց Տեր Խոսրով Ստեփանյանը (Ղազարոս Աղայանի ծոռը), որը ծառայում է Ռիգայում 2005 թվականից։ 2011 թվականի հունիսի 30-ին Ռիգայի հայկական եկեղեցին հանդիսավոր կերպով օծվել է Գարեգին Բ կաթողիկոսի կողմից։ Այն, որպես կանոն, այցելում են Հայաստանից Լատվիա ժամանող բոլոր պաշտոնական և ոչ պաշտոնական պատվիրակությունները։

Եկեղեցում գործում է Ղազարոս Աղայանի անվան հայկական կիրակնօրյա դպրոց։ Նրանք ուսումնասիրում են հայոց լեզու, հայոց պատմություն, քրիստոնեությունը և Սուրբ Եկեղեցու պատմությունը, աշխատում են ազգային պարեր, դրամատիկական խմբակներ։ Եկեղեցում գործում է երիտասարդական կազմակերպություն։

2020 թվականին եկեղեցին դարձել է նորաստեղծ թեմի առաջնորդանիստ տաճարը։

Ճարտարապետութուն
----------------

Եկեղեցին մինչև 2020 թվականը մտնում էր Ռուսաստանի և Նոր Նախիջևանի հայոց թեմի մեջ և առաջին հայկական եկեղեցին է Բալթյան և Սկանդինավյան երկրներում, շենքը կառուցվել է հայկական ճարտարապետության ավանդույթներով։ Նախագիծը Հակոբ Բաբախանյանն է։ Երեսպատված է Իրանից բերված տրավերտինով։ Տեղադրվել է Վորոնեժում ձուլված երեք զանգ։ Նկուղում գործում է հայկական կիրակնօրյա դպրոց։ Տաճարի կառուցման նախաձեռնությունը և շինարարության սկզբնական փուլի ղեկավարումը պատկանում է Լատվիայի հայ համայնքին։ Եկեղեցու բակում կա Հայաստանից բերված տուֆից պատրաստված խաչքար։

Տես նաև
-------

* Սուրբ Վարդան եկեղեցի, Վիլնյուս (Լիտվա)

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  «Բալթյան երկրների հայոց թեմ». *Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածին*.
2. ↑  Հոկտեմբերի կեսին Ռիգայում կբացվի հայկական «Երևան» այգին
3. ↑  «Վեհափառը Ռիգայում հանդիպել է Լատվիայի նախագահի հետ, օծել Ս. Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցին». *azatutyun.am*. 1 հուլիսի 2011 թվական.
4. ↑  «Հայ պատգամավորները՝ Ռիգայի Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցում». *aravot.am*. 16 դեկտեմբերի 2017 թվական.
5. ↑  «Ստեղծվել է Բալթյան երկրների հայոց թեմ». *hetq.am*. 24 հունվարի 2020 թվական.

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի (Ռիգա)** կատեգորիայում։ |
Ռենե Մագրիտի ստորգրությունը
**«Ազատության շեմին»** (Ֆրանսերեն *Au seuil de la liberté*) վերաբերում է Բելգիացի սուրելաիստ նկարիչ Ռենե Մագրիտի կողմից յուղաներկով նկարված երկու կտավներին։ Աշխատանքը պատկերում է մի ընդարձակ սենյակ, որի պատերին վահանակներով պատված են տարբեր տեսարաններ կամ պատուհաններ։ Յուրաքանչյուր վահանակ բացահայտում է տարբեր առարկա՝ երկինք, կրակ, անտառ, շենքի ճակատային մաս, զարդային նմուշ, կանացի մարմնաքանդակ, և տարօրինակ մետաղական հյուսվածք, որը ունի հատկանշական գնդաձև զանգեր (Մագրիտի համար սովորական տարր)։ Սենյակի ներսում կա թնդանոթ։

Բնօրինակը ավարտին է հասցվել 1929 թվականին և ներկայումս Ռոտերդամում՝ Բոյմանս վան Բյոնինգենի թանգարանում, գտնվող հավաքածուի մի մասն է կազմում : Երկրորդ տարբերակը պատվիրվել է 1937 թվականին Մագրիտիի հովանավոր Էդվարդ Ջեյմսի կողմից։ Այս տարբերակի համար, կողմնորոշումը փոխվեց հորիզոնականից ուղղահայաց, որը հանգեցրեց պատկերված սենյակի տարածքի ավելացմանը։ Այն ներկայումս ցուցադրվում է Չիկագոյի արվեստի ինստիտուտում։

1983 թվականին ամերիկացի կոմպոզիտոր և շեփորահար Մարկ Այշեմը ստեղծեց մի երաժշտական ստեղծագործություն, որը անվանվեց այս նկարի պատվին։ 1996-2008 թվականներին Ազգային հանրային ռադիոն օգտագործեց Այշեմի ստեղծագործությունը «Առավոտյան հրատարակություն» հաղորդման ժամանակամար, որպես Անկախության օրվա տարելիցին նվիրված Անկախության հռչակագրի ընթերցման ֆոնային երաժշտություն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  René Magritte | Museum Boijmans Van Beuningen
2. ↑  Object Information | The Art Institute of Chicago
**Անորսալիների նոր արկածները** ( ռուսերեն՝ Новые приключения неуловимых), խորհրդային արկածային կինոնկար, որը նկարահանվել է 1968 թվականին՝ Էդմոնդ Քեոսայանի կողմից։ Համարվում է ԽՍՀՄ-ում հայտնի «Անորսալի վրիժառուները» կինոնկարի շարունակությունը և նկարահանվել է բազմաթիվ հանդիսատեսների խնդրանքով։ Առաջին ցուցադրությունը տեղի է ունեցել 1968 թվականի նոյեմբերի 4-ին։

Սյուժե
------

Ֆիլմի գործողությունները ընթանում են 1920 թվականին՝ Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ։ Պատանի «վրիժառուները» հերթական առաջադրանքից վերադառնալու ճանապարհին, կարողանում են ցած գցել սպիտակգվարդիական ինքնաթիռը։ Գերևարված օդաչուի մոտից նրանք առգրավում են փաստաթղթեր, որոնք վկայում էին Ղրիմի շուրջ սպիտակգվարդիականների կողմից գաղտնի պաշտպանական ամրություններ կառուցելու և Պերեկոպի պարանոցը ամրացնելու մասին։

Չորս պատանի հետախույզ-հերոսները ուղևորվում են Յալթա (որտեղ ի դեպ գտնվում էր բարոն Վրանգելը), որը գտնվում էր սպիտակների ազդեցության գոտում։ Նրանց նպատակն է Սպիտակ բանակի շտաբը և հակահետախուզության պետ, գնդապետ Կուդասովի աշխատասենյակում գտնվող չհրկիզվող պահարանը, որտեղ պահվում է սպիտակների կողմից պաշտպանական ամրություններով շրջափակված շրջանների նախագիծը։

«Վրիժառուները» ներթափանցում են Ղրիմ և կանգ առնում ձկնորսական գյուղակում։ Դանկան փորձում է միջնորդի միջոցով դուրս գալ կոշկակար Սերդյուկի վրա, սակայն վերջինս զոհվում է։ Գնդապետի պահարանից նախագիծը հափշտակելու խորամանկորեն մշակված ծրագրի մեջ մտնում էր նաև գնդապետի օգնական, շտաբս-կապիտան Օվեչկինի հետ ծանոթությունը և հավաքագրումը, որի մասին «վրիժառուներին» հայտնել էր իրենց հին ծանոթ Բուբա Կաստորսկին։ Սակայն հերոսների ծրագիրը քիչ է մնում ձախողվեր, քանի որ Դանկային քաղաքում տեսնելով, նրան ճանաչել էր իրենց հին թշնամին` ատաման Բուրնաշը, ով գնդապետ Կուդասովին հայտնում է «վրիժառուների» մասին։ Դանկային հսկողության տակ են առնում, իսկ Բուբան մեծ դժվարությամբ է կարողանում դուրս պրծնել հակահետախուզության պետի ձեռքերից։ Այդ ընթացքում Օվեչկինը բացահայտում է նաև Վալերկայի ինքնությունը։

Կինոնկարը ավարտվում է «վրիժառուների» հերթական հաղթանակով, որը, սակայն, մռայլվում է Բուբա Կաստորսկու զոհվելով։

Դերասանական կազմը
-----------------

| Դերակատար | Կերպար |
| --- | --- |
| Միխայիլ Մետյոլկին | Վալերկա Մեշչերյակով |
| Վասիլի Վասիլև | Յաշկա-գնչու |
| Վիկտոր Կոսիխ | Դանկա Շչուս |
| Վալենտինա Կուրդյուկովա | Քսանկա Շչուս |
| Արմեն Ջիգարխանյան | Պյոտր Օվեչկին |
| Բորիս Սիչկին | Բուբա Կաստորսկի |
| Արկադի Տոլբուզին | գնդապետ Կուդասով |
| Վլադիմիր Իվաշով | Պերով |
| Եֆիմ Կոպելյան | ատաման Բուրնաշ |
| Կոնստանտին Սորոկին | Մեֆոդի Կուզմիչ |
| Իվան Պերեվերզև | հեծելազորի շտաբի պետ |
| Սերգեյ Ֆիլիպով | դեղագործ Կոշկին |
| Սավելի Կրամարով | զինվոր Իլյուխա |

Նկարահանող խումբ
----------------

| Կինոգործիչ | Ներդրումը |
| --- | --- |
| Էդմոնդ Քեոսայան, Արթուր Մակարով | սցենարիստ |
| Էդմոնդ Քեոսայան | ռեժիսոր |
| Ֆեոդոր Դոբրոնրավով | օպերատոր |
| Յան Ֆրենկել, Բորիս Մոկրոուսով | կոմպոզիտոր |
| Մարկ Էրմլեր | դիրիժոր |
| Ռոբերտ Ռոժդեստվենսկի, Իննա Գոֆ, Էմիլ Ռադով | երգերի տեքստ |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database |

 |
**«Կապույտ մերկեր»** (ֆր.՝ Nus bleus), Անրի Մատիսի գունավոր վիմագրերի շարք, որ պատրաստված է թղթի կտրվածքներից և պատկերում է կանացի մերկ ֆիգուրներ տարբեր դիրքերում։ Աղիքային բարդ վիրահատությունից հետո շարժողական սահմանափակում ունեցող Մատիսը ստեղծել է արվեստի գործեր՝ ձեռքով կտրելով և ներկելով թղթի թերթերը և վերահսկել է վիմագրերի արտադրությունը մինչև իր մահը՝ 1954 թվականը։

«Կապույտ մերկ IV»-ը՝ շարքի չորս նկարներից առաջինը ստեղծելու համար, Մատիսը նոթատետրում բազմաթիվ էսքիզներ և երկու շաբաթ ծախսել է դրանք կտրելու և կազմելու համար, մինչև որ գոհացել է արդյունքից։ Արդյունքում Մատիսը վերջապես հասել է իր սիրելի դիրքին բոլոր չորս մերկների համար՝ միահյուսված ոտքերով և պարանոցի հետևում ձգված ձեռքով։ Կնոջ մերկ այս կեցվածքը նման է 1920-ականների սկզբին արված նրա մի շարք նստած մերկների դիրքերին, որոնք իրենց հերթին բխում են նրա «Ապրելու ուրախությունը» նկարի կերպարներից։ «Կապույտ մերկ II», այս շարքի երկրորդ աշխատանքը, ավարտվել է 1952 թվականին։

Չնայած թղթի հարթությանը, «Կապույտ մերկները» արտացոլում են Մատիսի վաղ շրջանի քանդակների ազդեցությունը նրանք ունեն շոշափելի, ռելիեֆանման որակ, հատկապես այն ծավալի իմաստով, որը ստեղծվել է թղթի կտորները միմյանց վրա դնելով։ Հատկապես «Կապույտ մերկ I»-ը կարելի է համեմատել Մատիսի1909 թվականի *La Serpentine-*ի քանդակի հետ։ Մատիսի համար կապույտ գույնը խորհրդանշում էր հեռավորությունն ու ծավալը։ Հիասթափված լինելով գերիշխող և հակապատկեր երանգները հաջողությամբ համադրելու փորձերից՝ նկարիչը իր կարիերայի սկզբում որոշեց օգտագործել միագույն կտորներ, տեխնիկա, որը հայտնի դարձավ որպես ֆովիզմ։ Գուաշով ներկված թղթի կտորները, որոնցից կազմված են «Կապույտ մերկերը», ոգեշնչվել են Մատիսի աֆրիկյան քանդակների հավաքածուից, ինչպես նաև 1930 թվականին նրա այցից Թաիթի։ Նրանից պահանջվեց ևս 20 տարի և անաշխատունակության հետվիրահատական շրջան, մինչև նա կարողացավ սինթեզել այս աֆրիկյան և պոլինեզական տպավորությունները այս բնօրինակ շարքի մեջ։

Նրա մահից հետո ստեղծագործությունները տպագրվել են 1956 թվականին Verve*-*ի հատուկ համարում «Les Dernières Oeuvres de Matisse» վերնագրով, թեև նրա ստորագրությունը կրում են միայն մահից առաջ ավարտված աշխատանքները։ Շարքը հետագայում ցուցադրվել է Ժամանակակից արվեստի թանգարանում (MoMA) 2014 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2015 թվականի փետրվարը՝ «Անրի Մատիս․ կտրածոներ» վերնագրով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Henri Matisse (French, 1869-1954): Lithographs after paper-cutouts». Spaightwood Galleries. Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ մարտի 3-ին. Վերցված է 2019 թ․ մարտի 12-ին.
2. ↑  Farthing, Stephen (2007). *1001 Paintings You Must See Before You Die*. Cassell Illustrated. էջ 758.
3. ↑  «Henri Matisse (French, 1869-1954): Lithographs after paper-cutouts». Spaightwood Galleries. Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ մարտի 3-ին. Վերցված է 2019 թ․ մարտի 12-ին.
4. ↑  «Henri Matisse: The Cut-Outs». Museum of Modern Art. Արխիվացված օրիգինալից 2015 թ․ հոկտեմբերի 3-ին. Վերցված է 2015 թ․ փետրվարի 28-ին.
**Արվիդաս Նովիկովաս** (լիտ.՝ Arvydas Novikovas, դեկտեմբերի 18, 1990(1990-12-18), Վիլնյուս, Լիտվական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ) լիտվացի ֆուտբոլիստ, Հայֆայի «Հապոել» ակումբի և Լիտվայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան։ Անցկացրած հանդիպումներով և խփած գոլերով ընդգրկվել է Լիտվայի հավաքականի պատմության լավագույն հնգյակում։

Ակումբային կարիերա
------------------

Նովիկովան ներկայացրել է Լիտվայի մինչև 21 տարեկանների հավաքականը, երբ ընդամենը 16 տարեկան էր։ Արվիդաս Նովիկովասը իր երկրում հանդես է եկել «Ինտերասում» և «Վիլնյուսում»՝ միաժամանակ՝ տարբեր երիտասարդական թիմերում։ 2008 թվականին Նովիկովասը տեղափոխվել է շոտլանդական «Հարթ օֆ Միդլոթիան»։ Շոտլանդիայի առաջնությունում իր նորամուտը նշել է 2008/09 մրցաշրջանի վերջին տուրում՝ «Սելթիկի» դեմ խաղում։ 2011 թվականին նա վարձավճարով տրվել է «Սենթ Ջոնսթոուն» ակումբին, որից հետո վերադարձել է «Հարթ օֆ Միդլոթիան» ակումբ։

2013/14 և 2014/15 թվականների մրցաշրջանը նա անցկացրել է Երկրորդ Բունդեսլիգայի «Էրզգեբիրգե Աուե» ակումբում։ Ակումբի անհաջող խաղից հետո նա տեղափոխվել է «Բոխում»։

2017 թվականի հունվարին նա տեղափոխվել է լեհական «Յագելոնիա», որից հետո՝ թուրքակամ «Էրզրումսպոր»։

Միջազգային կարիերա
------------------

Լիտվայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում իր նորամուտը նշել է 2010 թվականին՝ Ուկրաինայի դեմ ընկերական խաղում։ Նա խաղադաշտ դուրս եկել մեկնարկային կազմում ու փոխարինվել 58-րդ րոպեին։ 2014 թվականի մայիսի 29-ին Վենտսպիլս քաղաքում հավաքականի կազմում առաջին գնդակն է խփել Ֆինլանդիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դարպասին։ 2016 թվականի հոկտեմբերի 9-ին գոլ է խփել Սլովենիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դարպասին՝ Աշխարհի 2018 թվականի առաջնության ընտրական խաղում (1:1)։ 2020 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Տալլինում կայացած ընկերական խաղում դուբլ է ձևակերպել Էստոնիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դարպասին։

Նվաճումներ
----------

### Անձնական

* Լիտվայի տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ։ (2018, 2020 թ.)

### Ակումբային

* Շոտլանդիայի ֆուտբոլի գավաթիակիր (2011/2012)
* Լեհաստանի չեմպիոն (2019/2020)
* Լեհաստանի փոխչեմպիոն (2017/2018)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. 1 2  90minut.pl (польск.) — 2003.
3. ↑  Anderson, Barry (2009 թ․ մայիսի 28). «Hearts youngster Novikovas to be fast-tracked to full Lithuania squad». Edinburgh Evening News. Արխիվացված օրիգինալից 2009 թ․ մայիսի 31-ին. Վերցված է 2009 թ․ մայիսի 29-ին.
4. ↑  «Hearts winger Andrew Driver to miss out against Inverness». Daily Record. 2008 թ․ սեպտեմբերի 18. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 2-ին.
5. ↑  «Украина — Литва — 4:0». Արխիվացված օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 4-ին. Վերցված է 2012 թ․ օգոստոսի 26-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* SOCCERWAY
* Transfermarkt
* lietuvosfutbolas.lt
* 90minut.pl
* Futbolinis.lt

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | 90minut · BDFutbol · eu-football.info (խաղացող) · FootballDatabase.eu · National Football Teams.com · Soccerbase (խաղացող) · Soccerway · playmarkerstats.com (խաղացող) · Transfermarkt (խաղացող) · worldfootball.net (խաղացող) · ՈւԵՖԱ · ՖԻՖԱ |

 |
**«Դժբախտություն»** (ռուս.՝ «Беда»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Դինարա Ասանովան Իզրայիլ Մետերի սցենարով «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում 1977 թվականին։

Սյուժե
------

Ֆիլմը հանգիստ հարբեցող Վյաչեսլավ Կուլիգինի անհատականության փլուզման մասին է։ Գլխավոր հերոսը միջին տարիքի տղամարդ է, որն ապրում է մի փոքրիկ բանվորական գյուղում և աշխատում է որպես եռակցող ավտոբազայում։ Նա իր ամբողջ ժամանակը տրամադրում է հարբեցողությանը՝ կամ ընկերների հետ, կամ միայնակ։ Հարբելով՝ նա կնոջը տանջում է անհավատարմության անիմաստ ու անհիմն կասկածներով, վիրավորում մորը։ Երբ սիրելիները փորձում են Վյաչեսլավին հեռու պահել ալկոհոլից, նա դառնում է ագրեսիվ։ Խմիչք գնելու համար նա տանից տանում է նույնիսկ չնչին արժեք ունեցող իրերը։

Օղու փող չունենալով՝ Վյաչեսլավը ներխուժում է գյուղի խանութ, դիմադրություն ցույց տալիս ոստիկանությանը և դատապարտվում ազատազրկման։ Զինաիդան, այլևս չդիմանալով անտանելի ամուսնությանը, ամուսնալուծության հայց է ներկայացնում։ Վյաչեսլավից երես են թեքում բոլոր նրանք, ովքեր եղել են նրա կյանքում, միայն մայրը չի կարող լքել որդուն։ Նա մի քանի օր ճանապարհ է գնում՝ գաղութում կարճ ժամանակով որդուն տեսնելու համար և պատրաստ է մնալ անապատում՝ նրա կողքին լինելու համար։

Նկարահանման վայրեր
------------------

Ֆիլմը նկարահանվել է Լենինգրադի մարզի Պրիոզյորսկի շրջանի Սոսնովո գյուղում։ Գարեջրատունը, որտեղ զրուցում են Պետրենկոյի և Բուրկովի հերոսները, և խանութը, ուր ներխուժում է Պետրենկոյի հերոսը, իսկապես գոյություն են ունեցել և քանդվել են Գորբաչովի հակաալկոհոլային արշավի ժամանակ։ «Արտադրամասը», որտեղ աշխատում է Լիդիա Ֆեդոսեևա-Շուկշինայի հերոսուհին, 1980-ականների կեսերին եղել է ճաշասրահ։

Դերերում
--------

* Ալեքսեյ Պետրենկո - Վյաչեսլավ Կուլիգին
* Ելենա Կուզմինա - Ալեվտինա Իվանովնա, Կուլիգինի մայրը
* Լիդիա Ֆեդոսեևա-Շուկշինա - Զինաիդա, Կուլիգինի կինը
* Գեորգի Բուրկով - Նիկոլայ Մասլակով
* Գենադի Դյուդյաև - Գուսև, Կուլիգինի ընկերը
* Ֆեոդոր Օդինկով - քեռի Կոլյա, վարպետ
* Մարիա Վինոգրադովա - Կլավա, բուֆետապանուհի
* Իգոր Եֆիմով - ոստիկանության մայոր
* Եֆիմ Կամենեցկի - գաղութի պետ
* Անդրեյ Լավրիկով - երաժիշտ ակումբում
* Ալեքսանդր Բոգդանով - տղա գնացքում
* Ալեքսանդր Անիսիմով - ենթասպա Բոբիլև

Նկարահանող խումբ
----------------

* Ռեժիսոր՝ Դինարա Ասանովա
* Սցենարիստ՝ Իզրայիլ Մետեր
* Օպերատորներ՝ Անատոլի Լապշով, Նիկոլայ Ստրոգանով
* Կոմպոզիտոր՝ Եվգենի Կռիլատով
* Նկարիչ՝ Եվգենի Գուկով

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Завтрак под классическую музыку и спектакль на крыше: лучшие события выходных
2. ↑  МОСКИНО ВСПОМНИТ ЭПОХУ «ЗАСТОЯ»
3. ↑  В Москве бесплатно покажут семь знаковых советских фильмов 70-х
4. ↑  Беда (1977) Full Cast & Crew
5. ↑  «Դժբախտություն»

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Դժբախտություն» ֆիլմը «Энциклопедия отечественного кино» կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · ČSFD · Internet Movie Database |

 |
**«Ատոմային Իվանը»** (ռուս.՝ «Атомный Иван»), ռուսական կինոֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վասիլի Բարխատովը։ Պատմության մեջ առաջին գեղարվեստական ֆիլմն է, որը նկարահանվել է գործող ԱԷԿ-ում (Կալինինի և Լենինգրադի) «Ռոսատոմ» պետական կորպորացիայի աջակցությամբ։

Համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2011 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Լոնդոնում համաշխարհային ատոմային ասոցիացիայի սիմպոզիումի ժամանակ։ Ռուսական վարձույթում ֆիլմը թողարկվել է 2012 թվականի մարտի 29-ին։

Սյուժե
------

Ֆիլմի հեղինակն այն ներկայացրել են որպես «ֆիզիկոսների» և «լիրիկների» փոխհարաբերությունների թեմայի նոր մեկնաբանություն։ Ֆիլմի սյուժեի կենտրոնում երիտասարդ գիտնականների՝ ատոմագետներ Իվանի և Տանյայի հարաբերություններն են գործարար հանրության միջավայրում տեղի ունեցող իրադարձությունների ֆոնի վրա, որոնք տեղի են ունենում ատոմային էլեկտրակայանում և Պերմում, որտեղ ապրում են կայանի աշխատակիցները։

Դերերում
--------

* Յուլիա Սնիգիր – *Տատյանա*
* Գրիգորի Դոբրիգին – *Իվան*
* Դենիս Սուխանով – *Արկադի*
* Եկատերինա Վասիլևա – *Իվանի տատը*
* Ալեքսեյ Գորբունով – *Իվանի հայրը*
* Եվգենյա Դմիտրիևա – *Իվանի մայրը*
* Մարինա Գոլուբ – *հարևանուհի*

Սաունդթրեք
----------

Ֆիլմում հնչում է 4post խմբի «Атомный БАМ!» երգը։

Արձագանքներ
-----------

«Ատոմային Իվան» ֆիլմի գրախոսականը «Սեանս» ամսագրում․

> «Ատոմային Իվանը» մասամբ եզակի դեպք է, քանի որ ստեղծագործության հազվագյուտ օրինակ է, որը չի հավակնում ոչ տիեզերքի կառուցմանը, որը ենթակա է արտիստական կամայականությունների, ոչ էլ բլոքբաստերի դափնիների։ Նրա ստեղծողները չեն հավակնում հեղինակությանը՝ ավելի շուտ հանդես գալով որպես հրավիրված աստղեր։ Մաշկից դուրս չեն գալիս, որպեսզի դուր գան հանդիսատեսին կամ գոհացնեն պատվիրատուին։ Այսպիսի նուրբ ստեղծագործություն։
> 
> 
> 
> *Բնօրինակ տեքստ* (ռուս.)  
> 
> *«Атомный Иван» — случай отчасти уникальный, поскольку являет собой редкий пример произведения равно не претендующего ни на строительство вселенной, подчиненной артистическому произволу, ни на лавры блокбастера. Его творцы не замахиваются на авторство, выступая скорее в качестве приглашённых звёзд. Не лезут из кожи вон, чтобы понравиться зрителю или угодить заказчику. Милое такое создание.*
> 
> 
> 
>

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Атомный Иван Արխիվացված 2012-10-24 Wayback Machine
2. ↑  «Группа 4POST снимает клип на саундтрек к фильму». Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ սեպտեմբերի 12-ին. Վերցված է 2022 թ․ մարտի 24-ին.
3. ↑  RU.Новости на RU.TV от 16.09.2011 (YouTube)
4. ↑  *Айдынян А.* Наконец в безопасности // *Сеанс* : журнал. — 3 апреля 2012.

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Ատոմաին Իվանը» «Энциклопедия отечественного кино» կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ČSFD · Internet Movie Database |

 |
**Տիեզերք** (ֆր.՝ Cosmos), ռեժիսոր Անջեյ Ժուլավսկու ֆրանս-պորտուգալական համատեղ արտադրության ֆիլմ՝ նկարահանված 2015 թվականին լեհ գրող Վիտոլդ Գոմբրովիչի համանուն վեպի հիման վրա։ Ֆիլմը ստեղծողները այն բնորոշում են որպես «մետաֆիզիկական նուար-թրիլեր»։
Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել Լոկառնոյի կինոփառատոնում, որտեղ ֆիլմն ստացել է մրցանակ *լավագույն ռեժիսոր* անվանակարգում։

Սյուժե
------

Երկու երիտասարդներ՝ Վիթոլդը և Ֆուքսը, մեկնում են ամառանոց, որտեղ հանդիպում են մտահոգիչ առարկաների՝ անտառում կախված ճնճղուկի, տան հատակին և այգում տարօրինակ նշանների, տան բնակիչների անսովոր պահվածքի։

Դերերում
--------

| Դերակատար | Դեր |
| --- | --- |
| Ժան-Ֆրանսուա Բալմեր | Լեոն  Լեոն  |
| Սաբինա Ազեմա | Մադամ Վոյթիս  Մադամ Վոյթիս  |
| Ջոնթան Ջենե | Վիթոլդ  Վիթոլդ  |
| Ջոան Լիբերո | Ֆուքս  Ֆուքս  |
| Վիկտորյա Հերրա | Լենա  Լենա  |
| Կլեմենտին Փոնս | Կատրետտ / Ջինետտ  Կատրետտ / Ջինետտ  |

Աշխատանք ֆիլմի վրա
------------------

«Տիեզերքը» դարձել է Անջեյ Ժուլավսկու առաջին ֆիլմը վերջին 15 տարում (և դարձել է նրա վերջին ֆիլմը․ ռեժիսորը մահացել է ֆիլմի պրեմիերայից մի քանի ամիս անց)։ Որպես պրոդյուսեր հանդես է եկել Պաուլո Բրանկոն իր Alfama Films կազմակերպությունով և պորտուգալական Leopardo Filmes կազմակերպության հետ համագործակցությամբ։ Նկարահանումները սկսվել են նոյեմբերի կեսերին և ավարտվել 2014 թվականի դեկտեմբերի վերջին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑
3. 1 2  Lemercier, Fabien (2014 թ․ սեպտեմբերի 1). «Andrzej Zulawski's *Cosmos* in post-production». *Cineuropa*. Վերցված է 2015 թ․ ապրիլի 8-ին.
4. ↑  «Palmarès 2015». *Locarno*. Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ հոկտեմբերի 18-ին. Վերցված է 2016 թ․ հուլիսի 31-ին.
5. ↑  «Locarno Film Festival Announces Lineup for Its 68th Year, Awards Edward Norton on Opening Night». *Indiewire*. 2015 թ․ հուլիսի 15.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AlloCiné · ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database · Metacritic · Rotten Tomatoes |

 |
**Թարգմանիչները** (ֆր.՝ Les traducteurs), Ֆրանսիայի և Բելգիայի կողմից համատեղ նկարահանված թրիլլեր, որի գլխավոր դերակատարներն են Լամբեր Վիլսոնը, Օլգա Կուրիլենկոն, Ալեքս Լոուտերը և Սիդսե Բաբեթ Կնուդսենը։

Սյուժե
------

Հրատարակիչ Էրիկ Անգստրեմը պատրաստում է համաշխարհային բեսթսելերի վերջին հատորի թողարկումը, որի հեղինակը խորհրդավոր գրող Օսկար Բրախն է։ Դրա համար նա վարձում է ինը թարգմանիչներ այն երկրներից, որտեղ նախորդ երկու հատորներն ամենամեծ շահույթն էին բերել։

Թարգմանիչներին բնակեցնում են Ֆրանսիայի մի շքեղ բունկերում, որը գտնվում է առանձնատան տակ։ Լիակատար մեկուսացման և գաղտնիության պայմաններում նրանք աշխատում են այս վեպի վերջին մասի տեքստը ֆրանսերենից իրենց լեզուներով (անգլերեն, գերմաներեն, ռուսերեն, պորտուգալերեն, դանիերեն, չինարեն, իսպաներեն, հունարեն և իտալերեն) թարգմանելու վրա։

Նրանց մեկուսացրել են, որպեսզի կանխվեն տպագրվելիք նորույթի արտահոսքը համացանց, եթե դա տեղի ունենա, հրատարակչությունը կփլուզվեր։ Չնայած թարգմանիչներին արգելված է արտաքին աշխարհի հետ ցանկացած շփում, վեպի առաջին տասը էջերը հրապարակվում են ինտերնետում խորհրդավոր հաքերի կողմից։ Մինչ բոլորը հարց են տալիս, թե որտեղից է արտահոսքը, իսկ հրատարակիչը դաժան հետաքննություն է սկսում, հաքերը հսկայական փրկագին է պահանջում վեպի մնացած մասը համացանցում չթողարկելու համար։

Դերերում
--------

* Լամբեր Վիլսոն - Էրիկ Անգստրեմ (գրքի հրատարակիչ)
* Օլգա Կուրիլենկո - Կատերինա Անիսինովա (ռուսերենի թարգմանչուհի)
* Ալեքս Լոուտեր - Ալեքս Գուդման (անգլերենի թարգմանիչ)
* Ռիկարդո Սկամարչո - Դարիո Ֆարելլի (իտալերենի թարգմանիչ)
* Սիդսե Բաբեթ Կնուդսեն - Հելեն Տուկսեն (դանիերենի թարգմանչուհի)
* Էդուարդո Նորյեգա - Խավիեր Կասալ (իսպաներենի թարգմանիչ)
* Աննա Մարիա Շտուրմ - Ինգրիդ Կորբել (գերմաներենի թարգմանչուհի)
* Ֆրեդերիկ Չաու - Չեն Յաո (չինարենի թարգմանիչ)
* Մարիա Լեիտե - Տելմա Ալվես (պորտուգալերենի թարգմանչուհի)
* Մանոկիս Մավրոմարակիս - Կոնստանտինոս Կեդրինոս (հունարենի թարգմանիչ)
* Սառա Ժիրոդո - Պոուս-Մարի (Անգստրեմի օգնական)
* Պատրիկ Բոշո - Ժորժ Ֆոնտեն
* Միշել Բոմպուա - Ռոբերտ Մոնտեիլ
* Նիկոլյա Կորեցկի - Ֆիլիպ Արտուր
* Մարկ Առնո - Պոլ Սիերրա
* Միգլեն Միրտչև - Սերգեյ

Թողարկում
---------

«Թարգմանիչներ» թրիլերի համաշխարհային պրեմիերան կայացել է 2019 թվականի նոյեմբերի 23-ին։ Ռուսաստանում կինոնկարի վարձույթը սկսվել է 2020 թվականի փետրվարի 27-ին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  «Интервью с Ольгой Куриленко, героиней фильма «Переводчики»». YummyMOVIE Magazine. Վերցված է 2020 թ․ փետրվարի 20-ին.
4. ↑  Дата выхода Фильма Переводчики

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AlloCiné · Internet Movie Database · Rotten Tomatoes |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 879159521677733070007 · WorldCat VIAF: 879159521677733070007 |

 |
**Շիմպանզեները տիեզերքում** (անգլ.՝ Space chimps ), 2008 թվականին նկարահանված մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որը պատմում է կապիկների տիեզերական արկածների մասին։ 2010 թվականին նկարահանվել է «Շիմպազները տիեզերքում. պատասխան հարված» վերնագրով շարունակությունը։

Սյուժե
------

Տիեզերական զոնդն իրեն է ձգում խլուրդի բույնը, որտեղ այն ընկնում է մարդաբնակ մոլորակ։ Օգտվելով զոնդի հնարավորություններից` չարասիրտ աբորիգեն Զարտոգը մոլորակում դաժան բռնապետություն է հաստատում։

ՆԱՍԱ-ն որոշում է նոր բացահայտված մոլորակում մարդկանց ներթափացման հնարավորություններն ուսումնասիրելու համար այնտեղ ուղարկել շիմպանզեների։ Գիտարշավին կշիռ հաղորդելու համար փորձառու տիեզերագնացներ Լուսնին և Տիտանին միացել է կրկեսորդ Հեմ Երրորդը, տիեզերքում եղած առաջին շիմպազեի թոռանը։

Նրանք հաջողությամբ ներս են մտնում խլուրդի բույնը և մի շարք արկածների ենթարվելով, ազատագրում են մոլորակը բռնակալից և վերադառնում են Երկիր Ինֆինիտի զոնդով։

Դերերը հնչյունավորել են
-----------------------

* Էնդի Սեմբերգ` Հեմ III
* Շերիլ Հայնս` Լուսին
* Ջեֆֆ Դենիելս` Զարտոգ
* Պատրիգ Ուոբերտոն` Տիտան
* Քրիստին Չենովետ` Կիլովատտ
* Ջեյն Լինչ` Բժիշկ Պուլ
* Կէտ Սյուսի` Բժիշկ Սմոսերս
* Ստենլի Տուչչի` սենատոր
* Զակ Շէդա` Բոլիդ
* Թոմաս Ջեյմս Կեննի` կինոխրոնիկայի ձայն
* Կառլոս Ալազրակի` Հյուսթոն

Շահույթ
-------

Ֆիլմի բյուջեն կազմել է 37 միլիոն դոլար։ Վարձույթի է հանվել 2008 թվականի հուլիսի 18-ից մինչև նոյեմբերի 23-ը։ Առաջին հանգստյան օրերին հավաքել է 7 181 374 դոլար` զբաղեցնելով 7-րդ տեղը։ Միաժամանակ 2538 կինոթատրոններում ունեցել է առավելագույն ցուցադրություն։ Վարձույթի ժամանակ ամբողջ աշխարհում հավաքել է 64 834 964 դոլար (81-րդ տեղը ըստ տարվա արդյունքի), որոնցից 30 105 968 դոլարը` ԱՄՆ-ում (97-րդ տեղը ըստ տարվա արդյունքի) և 34 728 996 դոլարը` մնացած երկրներում։ ԱՊՀ երկրներում ֆիլմը ցուցադրվել է 2008 թվականի օգոստոսի 28-ից մինչև հոկտեմբերի 5 և հավաքել է 2 255 508 դոլար։

Համակարգչային խաղ
-----------------

2008 թվականին թողարկվել է համանուն համակարգչային խաղը, որն ստեղծվել է մուլտֆիլմի հիման վրա։ «Շիմպանզեները տիեզերքում» խաղի մշակումը տեղի է ունեցել Redtribe, Wicked Witch Software և WayForward Technologies ստուդիաներում։ Հրատարակչությամբ զբաղվել է Brash Entertainment։ Խաղն իրենից արկադ է ներկայացնում և կրկնում է մուլտֆիլմի սյուժեն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  «Շիմպանզեները տիեզերքում»(անգլ.) ֆիլմը *Box Office Mojo* կայքում

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
* «Շիմպանզեները տիեզերքում»(անգլ.) ֆիլմը *Box Office Mojo* կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · Box Office Mojo · ČSFD · Internet Movie Database · Metacritic · Rotten Tomatoes |

 |
**Մոնգանե Վալլի Սերոտե** կամ **Մոնգանե Ուոլլի Սերոտե** () հարավաֆրիկացի բանաստեղծ և արձակագիր, քաղաքական ակտիվիստ, խորհրդարանի անդամ։

Կենսագրություն
--------------

Մոնգանե Վալլի Սերոտեն ծնվել է Սոֆիյատուանեում, այժմյան Յոհաննեսբուրգ արվարձանում։ Հաճախել է Լեսոթոյի և Սուոեթոյի դպրոցներ։ Բարձր դասարաններում սկսել է մասնակցել Black Consciousness Movement-ին, անդամակցել է Աֆրիկյան ազգային կոնգրեսին։ Կապված է եղել Սոուետո պոետիկ խմբին, որը գրականության մեջ մարմնավորում էր Հարավային Աֆրիկայի սևամորթ բնակչության ձայնը։ 1969 թվականին նա ձերբակալվել է ահաբեկչության մասին օրենքով և ինը ամիս անցկացրել մենախցում։ Թողնելով դպրոցը աշխատել է որպես լրագրող։

1972 թվականին հրատարակել է «Yakhal’inkomo» («Տավարի մռնչյուն») բանաստեղծությունների իր առաջին ժողովածուն, որը 1973 թվականին ստացել է Ingrid Jonker մրցանակ, որպես անգլերենով լավագույն դեբյուտ։

Սերոտեն 1974 թվականին ստացել է Ֆուլբրայթի կրթաթոշակ, իսկ 1979 թվականին Կոլումբիայի համալսարանում ստացել է գեղեցիկ արվեստների մագիստրոսի աստիճան։ Այս շրջանի բանաստեղծություններում զգացվում է Հարլեմյան վերածննդի և «Նեգրիտյուդ» շարժման ազդեցությունը։

Ուսման ավարտից հետո կամավոր աքսորվել է Բոտսվանա , որտեղ մասնակցություն է ունեցել «Medu Art Ensemble»-ի ստեղծմանը։ 1986 թվականից աշխատել է Լոնդոնում՝ Աֆրիկյան ազգային կոնգրեսի արվեստի և մշակույթի բաժնում:

1990 թվականին վերադարձել է Հարավային Աֆրիկա։ Շարունակել է աշխատել Աֆրիկայի ազգային կոնգրեսում՝ արվեստի և մշակույթի բաժնում, 1994 թվականին եղել է խորհրդարանի արվեստի և մշակույթի հանձնաժողովի նախագահ։

Ստեղծագործություններ
--------------------

### Բանաստեղծություններ

* «Yakhal’inkomo» («Տավարի մռնչյուն», 1972)
* «Tsetlo» (1974)
* «No Baby Must Weep» («Երեխաները չպետք է լաց լինեն», 1975)Плач и песнь свободы
* «Behold Mama, Flowers» («Մայրիկ, նայիր, սրանք ծաղիկներ են», 1978)
* «The Night Keeps Winking» («Գիշերը շարունակում է աչքով անել», 1982)
* «A Tough Tale» («Ծանր պատմություն», 1987)
* «Third World Express» («Երրորդ աշխարհի ճեպընթացը», 1992)
* «Come and Hope With Me» («Արի ինձ հետ երազելու», 1994)
* «Freedom Lament and Song» («Ազատության ողբն ու երգը», 1997)
* «History is the Home Address» («Իմ հասցեն պատմությունն է», 2004)

### Պատմվածքներ և վեպեր

* «To Every Birth Its Blood» («Բոլորը ծնվում են ցավի մեջ», 1981, рус. пер. 1987)
* «Gods of Our Time» («Մեր ժամանակի աստվածները», 1999)
* «Scatter the Ashes and Go» («Ցրիր մոխիրը և գնա», 2002)

### Էսսեներ

* «On the Horizon» («Հորիզոնում», 1990)

Ծանոթագրութուններ
-----------------

1. ↑  «Фрагменты ЮА-симфонии: Искусство на службе освобождения-2». livejournal.com. Արխիվացված է օրիգինալից 2012-10-29-ին. Վերցված է 2012-08-25-ին. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (օգնություն)
2. ↑
3. 1 2 3
4. 1 2 3
**Մարտիկը** (անգլ.՝ The Warrior), ֆիլմ, որը թողարկվել է 2001 թվականին, հնդիկ-բրիտանացի ռեժիսոր Ազիֆ Կապադիի կողմից։ Մեծ Բրիտանիայի, Ֆրանսիայի, Գերմանիայի և Հնդկաստանի համատեղ նախագիծ է։ Գլխավոր դերում է բոլիվուդյան դերասան Իրֆան Խանը։ Առանց բացառության բոլոր դերասանական ակնարկները հինդիով են։ Նկարահանումները տեղի են ունեցել Ռաջաստանում։

Նկարահանումներ
--------------

Ազիֆ Կապադիան սկսել է աշխատել ֆիլմի վրա 2001 թվականին, Արքայական արվեստի դպրոցում ուսումն ավարտելու տարին։ Սա նրա առաջին գեղարվեստական ժապավենն էր։ Ֆիլմի պրոդյուսերությամբ զբաղվել են գերմանական, բրիտանական և ֆրանսիական ընկերություններ։

Սյուժե
------

Սյուժեն հիմքում հինդուս Լաֆկադիի պատմությունն է, որը մի ժամանակ որպես պահակախմբի ղեկավար է ծառայել Ռաջաստանի դաժան տիրակալի մոտ։ Հանգամանքների շնորհիվ Լաֆկադին հրաժարվում է բռնությունից, սուրը պատյանն է դնում` երդվելով այլևս երբեք մարդ չսպանել և որոշում է հայրենիք վերադառնալ։ Կատաղած տիրակալը Լաֆկադիի հետևից վարձու մարդասպաններ է ուղարկում։

Ճանաչում
--------

BAFTA 56-րդ մրցանակաբաշխության ժամանակ ֆիլմը ներակայացվել է երեք անվանակարգերում և հաղթել է «Լավագույն բրիտանական ֆիլմ» անվանակարգում։ Ֆիլմը նաև ներկայացվել է Օսկար մրցանակաբաշությանը` «Օսկար լավագույն օտարալեզու ֆիլմի համար» անվանակարգում, սակայն մրցանակ չի ստացել։

Թողարկում
---------

Ֆիլմը ցուցադրվել է Լոնդոնի, Կառլովի Վարիի, Պուսանի, Էդինբուրգի, Ռոտերդամի, Մոնրեալի, Կալկաթայի, Գոտենբուրգի, Մումբայի և Բոստոնի կինոփառատոնների ժամանակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22  europeanfilmawards.eu
2. 1 2
3. ↑
4. 1 2
5. 1 2  Matt Warren (2001 թ․ օգոստոսի 24). «Review The silent soldier The Warrior». *The Scotsman*. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ հունիսի 11-ին. Վերցված է 2012 թ․ մայիսի 31-ին.
6. ↑  «UK Hindi film causes Oscar trouble». BBC News. 2002 թ․ նոյեմբերի 29. Վերցված է 2008 թ․ սեպտեմբերի 28-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Մարտիկը Imdb կայքում
* Մարտիկը Rotten Tomatoes կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · Box Office Mojo · ČSFD · Internet Movie Database · Metacritic · Rotten Tomatoes |

 |
«**Սուսերակիրը**» (ռուս.՝ Меченосец), 2006 թվականին Ֆիլիպ Յանկովսկու նկարահանած ռուսական ֆանտաստիկ թրիլլեր ժանրի ֆիլմը` ըստ Եվգենի Դանիլենկոյի համանուն վեպի։

Ֆիլմի նկարահանման առաջարկությամբ Եվգենի Դանիլենկոյին դիմել է Նիկիտա Միխալկովը։ Ֆիլմը գլխավոր դերակատար Արտյոմ Տկաչենկոյի առաջին լուրջ դերն էր։

Սյուժե
------

Գլխավոր հերոս Սաշան մանկությունից ունի սարսափելի գերունակություններ, նա կարողանում է իր աջ ձեռքի ափից հանել իր շատ սուր թուրը։ Նրան հետապնդում են շատերը, որպեսզի այդ կարողություններն օգտագործեն իրենց շահերի համար։ Սաշան մարդկանց մեջ ապրելու համար շատ վտանգսվոր է, դրա համար էլ բոլորը դեմ են գնում նրան։ Սաշայի վերաբերմունքը մարդկանց հանդեպ փոխվում է այն ժամանակ, երբ նա հանդիպում է մի գեղեցիկ աղջկա։ Նա չգիտի, թե ինչի է պատրաստ Սաշան, և չի էլ կասկածում, որ իր սիրելիին հետևում են։ Դրանից հետո իր նախկին ամուսնու հետ արյունոտ կոնֆլիկտի ժամանակ աղջիկն ականատես է լինում, թե ինչպես է Սաշան սպանում իր ամուսնուն և վախից զանգում է ոստիկանություն։ Ի վերջո երկուսն էլ ստիպված են լինում փախչել։

Դերերում
--------

| Դերասան | Դեր |
| --- | --- |
| Արտյոմ Տկաչենկո | Սաշա «Սուսերակիր» |
| Չուլպան Խամատովա | Կատյա |
| Ալեկսեյ Գորբունով | Կլիմ |
| Տատյանա Լյուտաևա | Բելլա |
| Լեոնիդ Գրոմով | Ռոշչին |
| Ալեքսեյ Ժարկով | Հայր |
| Դմիտրի Մուհամեդեև |  |
| Նադեժդա Մարկինա | Սաշայի մայրը |
| Եգոր Պազենկո |  |
| Ելենա Բաշուևա |  |
| Անդեյ Բիլանով |  |
| Իվան Կոլեսնիկով | Սերգեյ |
| Նիկոլայ Շատոխին | Հոգևորական |
| Ալեկսանդր Տյուտրումով | Վարազ |
| Լինա Միրիմսկայա |  |
| Ֆեդյա Չեռնիխ | Մանուկ Սաշա |
| Ալեկսանդր Նոտկին |  |
| Դմիտրի Պոդդուբնի |  |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Freebase տվյալների վերբեռնում — Google.
2. ↑
3. ↑
4. ↑

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Սուսերակիր»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AlloCiné · ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database |

 |
**«Հյուսիսափայլ»** (ռուս.՝ «Северное сияние»), 2001 թվականի ռուսական գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Անդրեյ Ռազենկովը։

Սյուժե
------

Անյան (Մարինա Ալեքսանդրովա) մոր (Ելենա Կորենևա) հետ ապրում է Սանկտ Պետերբուրգում։ Իր հարսանիքից առաջ նա որոշում է անպայման գտնել իր հորը, որը լքել է իրենց տարիներ առաջ և այդ ժամանակվանից ի վեր երբեք չի հետաքրքրվել հարազատ դստեր ճակատագրով։ Նրա մայրը պատմում է, որ Անյայի հայրն աշխատում մայրաքաղաքում որպես բժիշկ։ Անյան մեկնում է Մոսկվա։ Այնտեղ կլինիկաներից մեկում նա հանդիպում է բժիշկ Սերգեյ Անատոլևիչին (Ալեքսանդր Զբրուև), որին նմանեցնում է իր հորը՝ ըստ մոր նկարագրության և ծանոթանում նրա հետ։ Անյան ծանոթանում է Սերգեյի հոր և նրա հարսնացուի հետ, որն սկսում է խանդել Սերգեյին Անյայի նկատմամբ։ Սերգեյի հարսնացուն վթարի է ենթարկվում և նրա մահվանից առաջ Անյան պատմում է նրան, որ ինքը Սերգեյի դուստրն է։ Աննան չի կարող դիմակայել գայթակղությանը և զիջում է Սերգեյին, ապա նա նամակ է գրում խոստովանությամբ (որը այդպես էլ ցույց չի տալիս) և գնում է տուն իր փեսացուի հետ։ Հարսանիքից մեկ օր առաջ մայրը Անյային ասում է, որ անակնկալ է պատրաստել՝ գտել է նրա հորը, և ներկայացնում է անծանոթ մի տղամարդու։ Տեսնելով նրան՝ Անյան հարսանեկան զգեստով ու ոտաբոբիկ փախչում է տնից։ Վշտացած մայրը խոստովանում է, որ չգիտի, թե ով է Անյայի իրական հայրը, քանի որ երեխայի հայրը եղել է իրեն բռնաբարողներից մեկը։ Մինչդեռ Անյան նստում է «Հյուսիսափայլ» երկաթուղային ճեպընթաց և մեկնում Մոսկվա՝ Սերգեյ Անատոլևիչի մոտ՝ չիմանալով, որ վերջինս էլ այդ նույն ժամանակ գալիս է իր մոտ, և հերոսներն առանց իրար տեսնելու անցնում են իրար կողքով, ինչը ցույց է տրվել ֆիլմի սկզբում։

Դերերում
--------

| Դերասան | Դեր |
| --- | --- |
| Մարինա Ալեքսանդրովա | Անյա  Անյա  |
| Ալեքսանդր Զբրուև | Սերգեյ Անատոլևիչ  Սերգեյ Անատոլևիչ  |
| Ելենա Կորենևա |  Անյայի մայրը |
| Դանիիլ Ստրախով | Վադիմ  Վադիմ  |
| Իրինա Ապեկսիմովա | Նատալյա  Նատալյա  |
| Միխայիլ Ուլյանով |  Սերգեյի հայրը |
| Սերգեյ Նիկոնենկո | Պավել  Պավել  |
| Լարիսա Ուդովիչենկո | Իրինա  Իրինա  |
| Նատալյա Ժիտկովա |  Անյայի ընկերուհին |
| Սվետլանա Պավլովա |   |
| Ալեքսանդր Ռոմանցով |  բուհի դասախոս |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Հյուսիսափայլ» ֆիլմը *kinopoisk.ru* կայքում
2. ↑  В городе сочи бессонные ночи
3. ↑  Первостепенные люди
4. ↑  В Нью-Йорке пройдет фестиваль российских фильмов
5. ↑  Северное сияние (2001) Full Cast & Crew

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ČSFD · Internet Movie Database |

 |