recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Շտայր** (գերմ.՝ Steyr), հնամյա քաղաք Ավստրիայում, Վերին Ավստրիա դաշնային հողում։ Քաղաքը գտնվում է Էնս գետի՝ Շտայր գետակը թափվելու վայրում։

Պատմություն
-----------

Շտայրի մասին առաջին հիշատակումը վերաբերում է 980 թվականին։ Այդ ժամանակ քաղաքի և Էնսի հովտի տիրակալները Տրաունգաու տոհմն էր։ 1056 թվականին Օտակար I Տրանգաուն դարձավ Կարանտանյան մարկի մարկկոմս, որը շուտով քաղաքի ղեկավար արքայատոհմի անունով, անվանակոչվեց Շտիրիա։ Շտիրիան Շտայրի հետ միասին անցավ ավստրիական Բաբենբերգ դուքսերի տիրապետության տակ, իսկ 1278 թվականից սկսած՝ Գաբսբուրգների։ Ալբրեխտ I-ը 1287 թվականին Շտայրին քաղաքային իրավունք շնորհեց։ 1379 թվականին գաբսբուրգյան հողերի բաժանումից հետո Շտայրն անցավ արքայատոհմի ավստրիական գծին, ինչը բերեց նրա և Շտիրիայի առանձնացմանը և Ավստրիական դքսության կազմի մեջ մտնելուն (ավելի ուշ՝ Վերին Ավստրիա արքայական հողեր)։ 1525 թվականին քաղաք ժամանեց Մարտին Լյութերը, որից հետո Շտայրը դարձավ ավստրիական հողերում Բարեփոխությունների կենտրոն։ XVI դարում քաղաքը Երեսնամյա պատերազմի հետևանքով մեծ ավերածությունների ենթարկվեց։ 1805 թվականին այստեղ տեղակայվեց Նապոլեոնի բանակը։

1934 թվականին՝ Ավստրիայի քաղաքացիական պատերազմի ընթացքում, Շտայրը դարձավ սոցիալ-դեմոկրատների և քրիստոնյա սոցիալիստների կուսակցությունների դաժան բախման վայր։ Նրանց հակամարտությունը հանգեցրեց նացիստների՝ իշխանություն գալուն և հեշտացրեց Ավստրիայի հետագա անշլյուսը 1938 թվականին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Շտայրում կար զինամթերքի և ռազմական տեխնիկայի արտադրության մի քանի գործարան։ Դա բերեց նրան, որ քաղաքը կրկին ավերածությունների և կրակոցների ենթարկվեց։ 1945 թվականի մայիսի Շտայրում տեղի ունեցավ Կարմիր բանակի արևելյան հատվածների և ԱՄՆ-ի բանակի 761-րդ տանկային գումարտակի միավորումների հանդիպումը։ 1945 թվականից մինչև 1955 թվականը քաղաքը գտնվում էր օկուպացիաում, և, ինչպես Բեռլինը, բաժանված էր երկու մասի՝ խորհրդային և ամերիկյան։ Սահմանն անցնում էր Էնս գետով։ 1955 թվականին Ավստրիան հայտարարվեց չեզոք երկիր և օկուպացիոն զորքերը լքեցին Շտայրը։

Տարբեր ժամանակներում քաղաքում ապրել են Ֆրանց Շուբերտը, Անտոն Բրունքերը։ Սովորել է Ադոլֆ Հիտլերը։ 2002 թվականին քաղաքը մեծ ավերվածությունների է ենթարկվել ջրհեղեղից, սակայն ներկայումս վերականգնողական աշխատանքներն արդեն ավարտվել են։

Քույր քաղաքներ
--------------

Շտայրի քույր քաղաքներն են.

* Այզեներց, Ավստրիա
* Բեթղեհեմ, Պաղեստին
* Պլաուեն, Գերմանիա
* Սան Բենդետտո Տրոնտո, Իտալիա
* Քեթերինգ, ԱՄՆ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑

Արտաքին հղումներ
----------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Շտայր***էջը Վիքիպահեստում |

* Շտայր քաղաքի պաշտոնական կայքը
* Ուղիղ միացում Շտայրի գլխավոր հրապարակից
* Շտայրի նորությունները, գիշերային կյանքը, հասարակությունը, սպորտը և մշակույթը

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Շտայր» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Մեծ սովետական (1 հրտ.) |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4057496-9 · LCCN: n80097442 · NKC: ge426913 · VIAF: 237247486, 154769387 · WorldCat VIAF: 237247486, 154769387 |

 |
Lիերը Բուսկերուդ ֆյուլքեի քարտեզին
**Լիեր** (նորվ.՝ Lier), կոմունա Նորվեգիայի Բուսկերուդ ֆյուլքեում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնն է Լիերբենը։ Պաշտոնական լեզուն է Բուկմոլը։ 2007թ.-ի տվյալների համաձայն՝ կոմունայի բնակչություան թվաքանակը 22700 մարդ է։ Զբաղեցնում է 301,27 կմ² տարածք։ Ինդենտիֆիկատորային կոդը ISO 3166-2:NO 0626-ն է։

Կամունայի տարածքից քիչ հեռու՝ Լիերբենում է գտնվում Լիեր Սիկեհուս (Lier Sykehus) հոգեբուժական հիվանդանոցը, որը ձեռք է բերել բավականին բացասական համբավ։ Հիվանդանոցը երբեմն դասվում է աշխարհի ամենասարսափելի 10 չօգտագործվող շինությունների ցանկում։

Պատմություն
-----------

### Բնակչություն

Կոմունայի բնակչության փոփոխությունները ներկայացված են հետևյալ գրաֆիկով.

Լիերի վիճակագրական տվյալներ

Ծանոթագրություններ
------------------

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կամունայի վիճակագրական տվյալները Նորվեգիայի վիճակագրական վարչության տվյալների հիման վրա: Արխիվացված 2007-09-30 Wayback Machine (անգլերեն)

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Լիեր (Նորվեգիա)** կատեգորիայում։ |
**Սուլթանա Ռաչո Պետրովա**(բուլղար․՝ Султана Рачо Петрова, ծննդյան անունը՝ Սուլթանա Պանտալեևա Մինչովիչ, մոտ հուլիսի 15, 1869(1869-07-15), Տուլչա, Ռումինիա - նոյեմբերի 16, 1946(1946-11-16), Սոֆիա, Բուլղարիա), բուլղարացի հուշագրող։

Կենսագրություն
--------------

Սուլթանա Պետրովան ծնվել է 1869 թվականի հուլիսի 15-ին Օսմանյան կայսրության Տուլչա քաղաքում, դոկտոր Պանտալև Մինչովիչի ընտանիքում։ Պետրովայի հայրը սովորել է Փարիզում, աշխատել թուրքական ռազմածովային նավատորմում, հետագայում դարձել քաղաքական գործիչ։ Սուլթանայի մայրը մահացել է, երբ նա 27 տարեկան էր՝ 3 երեխաներին թողնելով ամուսնու խնամքին։ Սուլթանա Պետրովան սովորել է Ռումինիայի Հին Թագավորության մայրաքաղաք Բուխարեստի Ֆրանսիական արքայական քոլեջում։ Ռումինիայի թագուհի Ելիզավետա Նոյվիդսկայան խորհուրդ է տալիս Սուլաթանային մեկնել Փարիզ և դառնալ օպերային երգչուհի, սակայն հայրն առարկում է, և երբ Պետրովան 16 տարեկան էր, ընտանիքը տեղափոխվում է Սոֆիա։ 24 տարեկանում Սուլաթանան հանդիպում է Ռաչո Պետրովին, որի հետ ամուսնանում է 1887 թվականին։ Զույգն ունեցել է երեք երեխա՝ Մարիա, Վլադա և Բլագոի։ Զույգն ամուսնալուծվել է 1919 թվականին։

Հուշագրություններ
-----------------

Պետրովայի ամուսնական կյանքը բարդ էր և ենթադրվում էր, որ նա կապված է Բուլղարիայի արքայազն Ֆերդինանտ I-ի հետ։ Մտերիմ լինելով արքայզնի հետ՝ նա տեղյակ էր արքայազնի և վարչապետ Ստեֆան Ստամբոլովի տարբեր անձնական գործերից ու հանդիպումներից։ 1922 թվականին Սուլթանան հրապարակում է իր հուշագրությունը «Իմ հիշողություններից» վերնագրով, որի երկրորդ հատորը տպագրվում է հետմահու։ Ժամանակի համար կարևոր առաջնային աղբյուրը Բուլղարիայի կառավարության մեջ Սուլթանայի ներգրավված լինելու արդյունքն էր։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Նացիստական Գերմանիային Բուլղարիայի աջակցության համար դատապարտման արդյունքում Պետրովան ուղարկվել է St. Kirik համակենտրոնացման ճամբար։

Ենթադրվում է, որ Պետրովան Բուլղարիայում առաջին կինն էր, ով պլաստիկ վիրահատություն է արել։ Մահացել է Սոֆիայում 1946 թվականի նոյեմբերի 26-ին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Filipov, Nikola. «Kontslageristkata with cane». *Desant*. Վերցված է 2017 թ․ մայիսի 7-ին.
2. 1 2  «Sultana Racho Petrova». *BG-History*. Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ սեպտեմբերի 29-ին. Վերցված է 2017 թ․ մայիսի 7-ին.
3. ↑  Popov, Zheko. «Popular Vote in Bulgaria». *PEOPLE'S LIBERAL PARTY IN BULGARIA 1903-1920*. Վերցված է 2017 թ․ մայիսի 7-ին.
4. ↑  Perry, Duncan M. (1993). *Stefan Stambolov and the Emergence of Modern Bulgaria, 1870-1895*. United States of America: Duke University Press. ISBN 0822313138.
5. 1 2  Petcova, Rossitsa. «First Ladies during the days of Tsarist Bulgaria depicted in new book». *Radio Bulgaria*. Վերցված է 2017 թ․ մայիսի 7-ին.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Սուլթանա Ռաչո Պետրովա» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 1051962358 · ISNI: 0000000385640199 · LCCN: n85029037 · NKC: js2006312283 · NTA: 131955187 · VIAF: 239856051 · WorldCat VIAF: 239856051 |

 |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Գրիգորյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*
**Գրիգորյան Շավարշ Մացակի** (ծնվել է 08.02.1930, գյուղ՝ Ձորագյուղ (Հայաստանի Հանրապետություն, Լոռու մարզ), ճարտարագե-մեխանիկ։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1971), պրոֆեսոր (1977)։

Կենսագրություն
--------------

Ավարտել է Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտը (1953)։ 1960–77 թվականներին՝ Հայկական գյուղատնտեսության մեքենայացման և էլեկտրիֆիկացման Գիտահետազոտական ինստիտուտի տեխնիկական մշակաբույսերի մեքենայացման բաժնի վարիչ, 1977-ից՝ ՀԳԱ (այժմ՝ Հայաստանի ազգային ագրարային համալսարան) գյուղի մեքենաների ամբիոնի վարիչ։ Աշխատանքները վերաբերում են ծխախոտագործության, խաղողագործության մեքենայացման, հողի մշակության մեխանիկայի, գյուղատնտեսական շարժուն ագրեգատների հավասարակշռության հիմնախնդիրներին։

Հեղինակային գործեր
------------------

Համահեղինակ է՝ «Երկրագործական մեխանիկա» (մաս 1, Երևան, 1998), «Խոտ և ծղոտ հավաքիչ-մամլիչ մեքենաների կառուցվածքը, աշխատանքը և կարգավորումը» (2000), «Մաթեմատիկական վիճակագրության տարրերը և գիտափորձերի պլանավորման տեսությունը» (2001), «Անտառային մեքենաներ և մեխանիզմներ» (2008), «Հացահատիկահավաք կոմբայններ» (2010) ուսումնական ձեռնարկների։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Գյուղատնտեսական հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում-Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
**Կլաուդիո Ջենտիլե** (իտալ.՝ Claudio Gentile, սեպտեմբերի 27, 1953(1953-09-27), Տրիպոլի, Լիբիա),իտալացի ֆուտբոլիստ, Իտալիայի հավաքականի խաղացող, մարզիչ, 1982 թվականի աշխարհի չեմպիոն։

Կլաուդիո Ջենտիլեն ծնվել է Լիբիայի մայրաքաղաք Տրիպոլիում՝ սիցիլիական ընտանիքում։

Կարիերա
-------

Կլաուդիո Ջենտիլեն կարիերայի սկզբում «Վարեզե» և «Արոնա» ակումբներում խաղացել է որպես եզրային կիսապաշտպան և եզրային պաշտպան։ 1973 թվականին նա տեղափոխվել է«Յուվենտուս», որտեղ խաղացել է պաշտպանի դիրքում։ Այստեղ նա խաղացել է մեկ այլ հիանալի խաղացողի՝ Գաետանո Շիրեայի հետ։ «Յուվենտուսի» կազմում Ջենտիլեն հաղթական խաղ է ունեցել է Իտալիայի առաջնության 6 խաղերում, ՈՒԵՖԱ-ի գավաթի և եվրոպական սուպերգավաթի խաղերում։ Յուվեից հետո նա երեք տարի խաղացել է «Ֆիորենտինայում», այնուհետև տեղափոխվել է Սերիա Բ«Պյաչենցա» և ավարտել է կարիերան։

Միջազգային ճանաչում Ջենտիլեն ստացել է 1982 թվականին, երբ մասնակցել է աշխարհի առաջնության խաղերին։ Դիեգո Մարադոնայի ղեկավարած Արգենտինայի հետ խաղում Ջենտիլեն անհատական խաղէ ունեցել այդ ֆուտբոլիստի դեմ և թույլ չի տվել նրան ցուցադրել իր ամբողջ ներուժը։ Այս խաղում Իտալիան հաղթել է 2:1 հաշվով։ Խաղից հետո նա ասել է. «Ֆուտբոլը պարուհիների համար չէ»։ Հաջորդ խաղը Իտալիան անցկացրել է Բրազիլիայի հավաքականի դեմ։ Այս անգամ Կլաուդիոն անձնական խաղ է ցուցադրել մեկ այլ հիանալի ֆուտբոլիստի՝ Զիկոյի դեմ։ Այս խաղում Իտալիայի հավաքականը հաղթել է 3:2 հաշվով։ Ջենտիլեն չի մասնակցել Լեհաստանի հետ կիսաեզրափակիչ խաղին՝ Արգենտինայի և Բրազիլիայի հետ խաղերում ստացած դեղին քարտերի պատճառով, բայց մասնակցել է եզրափակիչ Իտալիա-Գերմանիա խաղին և դարձել աշխարհի չեմպիոն։ Իտալիան հաղթել է Գերմանիային 3:1 հաշվով։ Հետաքրքիր է, որ առաջին հինգ խաղերում Ջենտիլեն մորուքով էր, իսկ եզրափակիչում՝ առանց մորուքի։

Կարիերան ավարտելուց հետո Ջենտիլեն դարձել է մարզիչ, նրան վստահվել է մարզել Իտալիայի մինչեւ 21 տարեկանների հավաքականը։ Նրա թիմը դուրս է եկել 2002 թվականի երիտասարդական առաջնության կիսաեզրափակիչ, հաղթել է Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությունում 2004 թվականին, բայց 2006 թվականի մրցաշարում նույնիսկ դուրս չի եկել խմբից, ինչի պատճառով Ջենտիլեն ազատվել է աշխատանքից։ Ջենտիլեն Իտալիայի հավաքականին մարզել է 2004 թվականի Օլիմպիադայում, որտեղ Իտալիայի հավաքականը հասել է կիսաեզրափակիչ փուլ։

Նվաճումներ
----------

### Որպես խաղացող

* Իտալիայի չեմպիոն 1975, 1977, 1978, 1981, 1982, 1984 թվականներին
* Իտալիայի գավաթի գավաթակիր 1979, 1983 թվականներին
* ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Լիգայի գավաթակիր 1977 թվականին
* Գավաթակիրների գավաթի գավաթակիր 1984 թվականին
* ՈւԵՖԱ-ի Սուպերգավաթի գավաթակիր1984 թվականին
* Աշխարհի չեմպիոն 1982 թվականին

### Որպես մարզիչ

* Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության չեմպիոն. 2004
* 2004 թվականի Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. 1 2  Արգենտինական ֆուտբոլի տվյալների շտեմարան (իսպ.)
3. ↑  «Отморозки мирового футбола». Արխիվացված օրիգինալից 2017 թ․ սեպտեմբերի 5-ին. Վերցված է 2011 թ․ նոյեմբերի 9-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Վիճակագրությունը *National Football Teams* կայքում(անգլ.)

* Профиль на figc.it Արխիվացված 2017-09-18 Wayback Machine(իտալ.)
**Կլաուկկալա** (ֆիններեն՝ Klaukkala [ˈklɑu̯kˈkɑlɑ], շվեդ.՝ Klövskog [ˇkløːvskuːɡ]), գյուղ Ֆինլանդիայի Ուուսիմաա նահանգի Նուրմիջիրվիի մունիցիպալիտետում։ Որպես գյուղ, այն չափի դասի համեմատաբար մեծ, փոքր քաղաք է։ Կլաուկկալան ունի մոտ 18,000 բնակչություն և Նուրմիջիրվիի ամենաարագ զարգացող գյուղն է։ Կլաուկկալայից Ֆինլանդիայի մայրաքաղաք Հելսինկիից հեռավորությունը 30 կմ-ից պակաս է։

Ֆինլանդիայի նախկին վարչապետ Մատի Վանհանենն ապրում է Քլաուկկալայում։

Պատկերասրահ
-----------


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Կլաուկկալա***էջը Վիքիպահեստում |

* Կլաուկկալայի եկեղեցինԿլաուկկալայի եկեղեցին
* Եգինայի Նեկտարիոս ուղղափառ եկեղեցիԵգինայի Նեկտարիոս ուղղափառ եկեղեցի
* Կլաուկկալայի գիմնազիաԿլաուկկալայի գիմնազիա
* Կլաուկկալայի մարզական տարածքԿլաուկկալայի մարզական տարածք

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Նուրմիջիրվին հետաքրքրում էր նոր տեղափոխիչներով. Կլաուկկալան ամենաշատը քաշում է(ֆին.)
2. ↑  Համայնքի ավելի ուժեղ զգացողություն `գործ Կլաուկկալա(անգլ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կլաուկկալան `Նուրմիջիրվիի քաղաքապետարանի կայքում(ֆին.)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Թումանյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Ջումշուդ Գրիգորի Թումանյան** (1915, Բերդ, Ղազախի գավառ, Ելիզավետպոլի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - 1942), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից։

Ծնվել է Շամշադինի շրջանի Բերդ գյուղում (այժմ՝ քաղաք), երկրագործի ընտանիքում։ 1935 թվականին ավարտել է Բերդի միջնակարգ դպրոցը, ապա ընդունվել Երևանի մանկավարժական ինստիտուտի պատմալեզվագրական ֆակուլտետը։ Սովորել է հեռակա կարգով և ավարտել։ 1935-1936 ուսումնական տարում նշանակվել է Ստեփանավանի միջնակարգ դպրոցում պատմության ուսուցիչ։ 1939-1941 թվականներին աշխատել է Կալինինոյի շրջանի Շահնազար գյուղի դպրոցում որպես լեզվի և գրականության ուսուցիչ և ուսմասվար, ապա՝ տնօրեն։ 1941 թվականին զորակոչվել է բանակ։ Ծառայել է Ղրիմում, ստացել կրտսեր, ապա ավագ լեյտենանտի կոչում։ Վերջին նամակն ստացվել է Ղրիմից 1942 թվականի մայիսին։

Պարգևատրվել է «Կարմիր աստղի» շքանշանով և մեդալներով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հ. Մ. Սաղումյան, Հայրենիքի կանչով, Ե. «Հայաստան», 1985, էջ 24-25։
Օրենքի առաջ բոլորի հավասարության սկզբունքը ներկայացնող արձան
**Սկզբունք** (լատին․՝ principium; հուն․՝ αρχή - բառացի` «առաջնագույն»), որևէ տեսության, ուսմունքի, գիտության, աշխարհայացքի, առհասարակ ամեն մի գործունեության, վարքի, քաղաքականության, կուսակցական ղեկավարման և ելակետային դրույթը, որևէ սարքի, մեխանիզմի կառուցվածքի հիմնական առանձնահատկությունը։

Փիլիսոփայության մեջ սկզբունքը կեցության ելակետը, սկիզբը, առաջնահիմքն է, որի գոյությունը ենթադրվել է մտահայեցողաբար՝ աշխարհի երևույթների բազմազանությունը միասնության (միևնույն հիմքին) հանգեցնելու համար։

Հին հույները սկզբունքն անվանում են **արխե** (հուն․՝ αρχή— սկիզբ), լատիներեն՝ հոմանիշն է **պրինցիպ** (principium—սկիզբ, առաջին)։

Մետաֆիզիկայում սկզբունքը համընկնում է, այսպես կոչված, «վերջնական պատճառի» հետ։ Նոր ժամանակի դիալեկտիկական, հակամետաֆիզիկական փիլիսոփայության մեջ սկզբունքն ըմբռնվում է որպես հիմունք, որից, եթե առկա են անհրաժեշտ և բավարար պայմանները, գոյանում է երևույթը։

Բոլոր դեպքերում, այս կամ այն կերպ առանձնացված և ըմբռնված սկզբունքները դառնում են, միաժամանակ, նաև առարկաների ճանաչողության և բացատրության ելակետ։ Տեսական գիտելիքն ամբողջական, համակարգված տեսք է ստանում, երբ հաջողվում է ձևակերպել այն սկզբունքները, որոնք ի մի են բերում փորձից հայտնի երևույթների բազմազանությունը և էմպիրիկական օրինաչափությունները։

Գիտության մեթոդաբանության մեջ բանավեճի առարկա է սկզբունքների վրա հիմնված տեսությունների հարաբերությունը աքսիոմատիկ-դեդուկտիվ համակարգերի նկատմամբ։ Մեթոդաբանության ձևապաշտական ուղղությունը հանիրավի փորձում է «սկզբունքների մեթոդով» կառուցված գիտական տեսություններն առավելագույն չափով մոտեցնել ձևական տրամաբանական ճշգրտության իդեալին, այնինչ իրականում սկզբունքները, աքսիոմների նման, դեդուկցիայի նախադրյալներ չեն, որոնցից անմիջականորեն տրամաբանական ձևափոխությունների միջոցով արտածելի լինեին փորձնական ընդհանրացումները (բնության օրենքները)։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։*  |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Սկզբունք» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուսի և Եփրոնի |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4175725-7 · LCCN: sh85106732 |

 |
**Հովհաննես Սեդրակի Օվանօղլյան** (1901, ք․ Ախալքալաք-28․6․1958, Մոսկվա), խորհրդային բանակի գեներալ-մայոր (1953), տեխնիկական, գիտատեղնիկական թեկնածու (1951), ԽՄԿԿ անդամ (1919)։

Ավարտել է Բաքվի հրամանատարական կազմի (1921) և հրետանային (1922) դասընթացները, Ֆ․ Զերժինսկու անվան հրետանային ակադեմիան (1931)։ Պատանեկան տարիներից մասնակցել է հեղափոխական խովություններին, 1919 թվականի սկզբին անդամակցել Թիֆլիսի «Սպայաակ» կոմունիստական երիտասարդական միությանը։ 1919 թվականի ամռանը փոխադրվել էր Ալեքսանդրապոլ, այնուհետև՝ Կարս, աշխատել որպես հեռագրիչ, կապ հաստատել տեղի բոլշևիկյան կազմակերպության հետ, Ղուկաս Ղուկասյանի ղեկավարությամբ մասնակցել է Կարսի ամրոցի կայազորի ապստամբության կազմակերպմանը, որի ճնշումից հետո բանտարկվել է, ապա՝ արտաքսվել Բաքու։ Մասնակցել էր Վրաստանում մղվող քաղաքացիական կռիվներին։ 1922 թվականին նշանակվել էր Բաթումի ամրացված շրջանի 2-րդ հրետանային դիվիզիայի դասակներից մեկի, այնուհետև՝ առափնյա մարտկոցների հրետանային դիվիզիոնի, 1924 թվականին՝ Կրոնշտադտի «Կրասնայա Գորկա», ամրոցի մարտկոցի հրամանատար։ 1931 թվականին փոխադրվել էր Երևան՝ որպես հայկական հրետանային գնդի շտաբի պետ։ 1932 թվականից՝ Բաքվի հակաօդային պաշտպանության առանձին զենիթահրետանային գնդի հրամանատարի պաշտոնակատար, ապա՝ հրամանատար, 1935 թվականից՝ ՀՕՊ–ի 3-րդ առանձին բրիգադի շտաբի պետ։ 1936 թվականից՝ կարմիր բանակի հրետանային վարչության 2-րդ բաժնի պետի տեղակալ, զենիթային բաժնի պետի օգնական, 1939 թվականից՝ զենիթային հրետանու հրաձգային–տեխնիկական կոմիտեի պետ։ Օվանողյանը հեղինակ էր զենիթային հրետանու տեսությանը և պրակտիկային վերաբերող մի շարք աշխատությունների, որոնց մեջ առաջ քաշված դրույթները հաջողությամբ կիրառվել էին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին։ 1956 թվականին զորացրվել է։ Պարգևատրվել է Լենինի, Կարմիր դրոշի 2 շքանշաններով։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։*  |
**Սոսլան Վլադիմիրի Կաչմազով**, ռուս ֆուտբոլիստ, «Ալանիա» ֆուտբոլային ակումբի պաշտպան։ Խաղացել է Մոլդովայի և Հայաստանի Բարձրագույն դիվիզիոններում։

Կենսագրություն
--------------

Վլադիկավկազի «Ալանիայի» ֆուտբոլային դպրոցի սան է, 2010 թվականին հանդես է եկել նրա փոխարինողների առաջնությունում։ 2011 թվականին իր նորամուտը նշել է երկրորդ դիվիզիոնում «Բեսլան Ֆայուր» թիմի կազմում։

2012 թվականի գարնանը տեղափոխվել է մոլդովական «Օլիմպիա»։ Մոլդովայի առաջնությունում առաջին խաղը խաղացել է 2012 թվականի մայիսի 6-ին «Զիմբրուի» դեմ՝ Սերգեյ Գուսակովի փոխարեն փոխարինման դուրս գալով 71-րդ րոպեին։ Ընդհանուր առմամբ, օրացուցային տարվա ընթացքում նա 20 հանդիպում է անցկացրել երկրի առաջնությունում։

2013 թվականին վերադարձել է Ռուսաստան և սկսել հանդես գալ «Ալանիայի» կազմում, 2013-2014 մրցաշրջանում հանդես է եկել որպես երկրորդ կազմի, ապա՝ հիմնական կազմի խաղացող։ Երեք անավարտ մրցաշրջանում ֆուտբոլիստը 52 հանդիպում է անցկացրել երկրորդ դիվիզիոնում։

2016 թվականի սկզբին պաշտպանը կրկին մեկնել է արտերկիր, այս անգամ՝ հայկական «Բանանց»։ Հայաստանի առաջնությունում նորամուտի խաղը խաղացել է 2016 թվականի մարտի 2-ին «Փյունիկի» դեմ։ Իր թիմի հետ նվաճել է 2015-2016 մրցաշրջանի Հայաստանի Գավաթը, այդ թվում մասնակցել է «Միկայի» դեմ եզրափակիչ խաղին։ Հանդես է եկել նաև Կիպրոսի «Օմոնիայի» դեմ Եվրոպայի լիգայի հանդիպումներում։

«Բանանցից» հեռանալուց հետո փորձաշրջան է անցել բելառուսական «Նաֆթանում», սակայն հեռացել է թիմից գլխավոր մարզիչ Օլեգ Սիդորենկովի հետ տարաձայնությունների պատճառով։ 2017-2018 թվականներին սիրողական մակարդակով խաղացել է «Կուբան հոլդինգի» (Պավլովսկայա) կազմում, դարձել Կրասնոդարի երկրամասի չեմպիոն։

2018 թվականի ամռանը վերադարձել է հայրենի քաղաք՝ պայմանագիր կնքելով Վլադիկավկազի «Սպարտակ» ակումբի հետ։ Մեկ տարի անց՝ 2019 թվականի հուլիսին, դարձել է նորից վերստեղծված «Ալանիայի» խաղացող։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. ↑  «ZIMBRU VS. ZARIA 1 — 1». Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ նոյեմբերի 22-ին. Վերցված է 2017 թ․ հուլիսի 19-ին.
3. ↑  «Защитник «Алании» Качмазов перешел в ереванский «Бананц»». Արխիվացված օրիգինալից 2018 թ․ հունվարի 29-ին. Վերցված է 2017 թ․ հուլիսի 19-ին.
4. ↑  «PYUNIK VS. BANANTS 1 — 2». Արխիվացված օրիգինալից 2017 թ․ փետրվարի 17-ին. Վերցված է 2017 թ․ հուլիսի 19-ին.
5. ↑  «BANANTS VS. MIKA 2 — 0». Արխիվացված օրիգինալից 2018 թ․ հունվարի 30-ին. Վերցված է 2017 թ․ հուլիսի 19-ին.
6. ↑  «Футбол. Арсений Бондаренко и Андрей Маркович проходят просмотр в «Нафтане», расположение клуба покинул Сослан Качмазов». Արխիվացված օրիգինալից 2017 թ․ փետրվարի 25-ին. Վերցված է 2017 թ․ հուլիսի 19-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Профиль на официальном сайте «Алании»Արխիվացված 2021-05-08 Wayback Machine

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | FootballDatabase.eu · FootballFacts.ru · Soccerway · Sportbox.ru · Transfermarkt (խաղացող) · ՌՊԼ (խաղացող) |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Յայցե (այլ կիրառումներ)

**Յայցե** (բոս․՝ Jajce), քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայում։ Համանուն համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Տեղակայված է Վրբաս գետի վրա։ Պլիվա գետի վրա գտվնում է էլեկտրակայանների կասկադ։

Պատմություն
-----------

Յայցեի ամրոց
Քաղաքի անվանումը ծագում է սերբախորվաթերեն jaje բառից, որը թարգմանաբար նշանակում է «ձու»։

Յայցեն առաջին անգամ հիշատակվում է 1396 թվականին։ Հիմնադրվել է Հրվոե Վուկչիչի կողմից 1391-1404 թվականներին միջև, որը հավանաբար կառուցել է ամրոցը Մեդվեդ աշտարակի տեղում։ Հրվոեից հետո քաղաքն անցել է Ռադիվոյ Յաբլանովիչին, իսկ հետո՝ Կոտրոմանիչներին՝ դառնալով թագավորական մայրաքաղաքներից մեկը։ 1423 և 1431 թվականին թագավորությունն այստեղից ղեկավարել է Տվրտկո II-ը, իսկ 1444, 1446, 1450 և 1456 թվականներին՝ Տոմաշը։ 1461 թվականին այստեղ է թագադրվել Բոսնիայի վերջին թագավոր Ստեպան Տոմաշևիչը։ 1439 թվականին թուրքական զինված խմբերն առաջին անգամ մոտեցել են Յայցեին։

1463 թվականին թուրքերը գրավել են Յայցեն և կարողացել են պահել այն մինչև այդ թվականի դեկտեմբերի 24-ը։ Այսպես կոչված Յայցեի բանովինայի գոյության տարիներին, 1464-1527 թվականներին, Յայցեն եղել է դրա վարչական կենտրոնը։ Այդ ժամանակահատվածում քաղաքի կառուցվումն ավարտին է հասցվել հունգարական թագավորների կողմից։ 1527 թվականի դեկտեմբերին քաղաքը վերջնականապես գրավվել է թուրքերի կողմից, ինչի մասին Վիեննայում և Վենետիկում իմացել են 1528 թվականի հունվարի 20-28-ը։ Թուրքերն այդ ժամանակ դիձարի կողմից կառավարվող քաղաքում կայազոր են տեղավորել։ 17-րդ դարի երկրորդ կեսին ստեղծվել է Յայցեի կապետանիան։ Սուլեյմանբեգ Կուլենովիչը եղել է Յայցեի վերջին դիձարը։ 1833 թվականին այստեղ են գտնվել 12 հրանոթ։

1992 թվականին Յայցե շրջանում անցկացվել է «Վրբաս-92» ռազմական գործողությունը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «IZBORI 2008». Արխիվացված է օրիգինալից 2010 թ․ դեկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2019 թ․ հուլիսի 8-ին.
2. ↑  «Jajce». // mirjanadetelic.com. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ հունվարի 26-ին. Վերցված է 2016 թ․ հունվարի 19-ին.
3. ↑  *Redžić, Husref.* Srednjovjekovni gradovi u Bosni i Hercegovini. — Сараево: Sarajevo Publishing, 2006. — С. 112.(սերբ.)
4. ↑  *Kreševljaković, Hamdija.* Старые боснийские города = Stari bosanski gradovi. — Сараево: Nase starine, 1953. — С. 24.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Յայցե» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · Open Directory Project |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրիտանիկա · Բրոքհաուս · Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4405170-0 · LCCN: n83011887 · NKC: ge563584 · VIAF: 129038656 · WorldCat VIAF: 129038656 |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Գրիգորյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Վլադիմիր Ռուբենի Գրիգորյան** (1954, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քամանչահար։

Կենսագրություն
--------------

Վլադիմիր Գրիգորյանը ծնվել է 1954 թվականին Երևանում։ Ավարտել է Երևանի Ռ. Մելիքյանի անվան ուսումնարանի քամանչայի և խմբավարության, Երևանի պետական կոնսերվատորիա նվագախմբային դիրիժորության (1984) բաժինները։

1972-1975 թվականներին եղել է Հայաստանի երգի-պարի անսամբլի քամանչահար, 1975-1993 թվականներին (ընդմիջումով)՝ Պարի պետական անսամբլի քամանչահար և գործիքային մասի ղեկավար։ Կատարելագործել է քամանչան՝ լայնացնելով կոթը (վերևից՝ ներքև), ստեղծել է աղեղի հատուկ հարմարանք։ 1993 թվականից (շուրջ 10 տարի) գործել է Մեքսիկայում. համալսարանի երաժշտական ֆակուլտետում դասավանդել է խմբավարություն։ Հետագայում բնակություն է հաստատել ԱՄՆ-ում։ Համերգներով հանդես է եկել ԽՍՀՄ-ում, ԱՄՆ-ում, Կանադայում և այլուր. նվագացանկում՝ ժողովրդական, աշուղական, նաև հայ, ռուս և արևմտաեվրոպացի կոմպոզիտորների դասական ստեղծագործություններ։ Թողարկել է ձայնասկավառակ (2010, Լոս Անջելես)։

Պարգևներ
--------

* ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի կրկնակի շքանշան (Ֆրանսիա),
* «Armenian Music Awards Grammy Winner in USA» մրցանակաբաշխության ոսկե մեդալ (2010)։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Հայ երաժշտության հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
**Սերգեյ Վալերիևիչ Կոլիչև** (սեպտեմբերի 28, 1988(1988-09-28), Մոսկվա, ԽՍՀՄ),ռուս ֆուտբոլիստ, պաշտպան։

Կենսագրություն
--------------

Պրոֆեսիոնալ մակարդակում կարիերան սկսել է մայրաքաղաքային «Նիկայի» կազմում։ Դրանից հետո նրան հաջողվել է հասնել Սմոլենսկի «Դնեպր»։ Ավելի ուշ պաշտպանը «Լուչ-Էներգիայի» հետ 2012-2013 մրցաշրջանում առաջադիմել է դասում և տեղափոխվել Ռուսաստանի Առաջին դիվիզիոն։ Ընդհանուր առմամբ, ենթաէլիտար առաջնությունում Կոլիչևն անցկացրել է երեք մրցաշրջան։ 2015 թվականին վերադառնալով Վլադիվոստոկի թիմ՝ նա մանրամասն պատմել է ակումբի ֆինանսական դժվարությունների մասին և քննադատել նրա ղեկավարությանը։ Բացի «Լուչից»՝ պաշտպանը Ռուսաստանի Առաջին լիգայում խաղացել է «Ռոտորի» կազմում։

2018 թվականի ամռանը տեղափոխվել է հայկական «Փյունիկ»։ Նոր թիմի կազմում նորամուտը նշել է Եվրոպա լիգայի խաղարկության շրջանակներում՝ իսրայելական Թել Ավիվի «Մաքքաբիի» հետ տնային խաղում (0:0)։

Խաղացել է սիրողական մակարդակով, 2022 թվականից՝ Ռուսաստանի երկրորդ լիգայի «Բալաշիխա» թիմում։

Ձեռքբերումներ
-------------

* Երկրորդ դիվիզիոնի «Արևելք» գոտու հաղթող (2). 2012-2013, 2013-2014:

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. ↑  «Сергей Колычев: "Руководство "Луча" ничего не понимает в футболе. Абсолютно ничего!"». Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ հուլիսի 18-ին. Վերցված է 2018 թ․ դեկտեմբերի 26-ին.
3. ↑  «07.08.2018 г. "Пюник" - "Маккаби" - 0:0 (протокол)». Արխիվացված օրիգինալից 2018 թ․ դեկտեմբերի 26-ին. Վերցված է 2018 թ․ դեկտեմբերի 26-ին.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | FootballFacts.ru · Soccerway · Sportbox.ru · Transfermarkt (խաղացող) · ՌՊԼ (խաղացող) |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Աբելյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Արտեմ Աղաբեկի Աբելյան** (նոյեմբերի 14, 1914(1914-11-14), Հաղպատ, Բորչալուի գավառ, Ռուսական կայսրություն - 1982, Հաղպատ, Թումանյանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ մանկավարժ, ՀԽՍՀ վաստակավոր ուսուցիչ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«Հայրենական մեծ պատերազմ»*, 1941-1945) գործողությունների մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Արտեմ Աբելյանը ծնվել է 1914 թվականի նոյեմբերի 14-ին Հաղպատ գյուղում։
1934 թվականին ավարտել է Երևանի մանկավարժական տեխնիկումը, այնուհետև նշանակվել է Հաղպատի յոթամյա դպրոցի ուսումնական մասի վարիչ և մաթեմատիկայի ուսուցիչ։ 1940 թվականին զորակոչվել է բանակ. այդ ժամանակ սովորում էր Երևանի մանկավարժական ինստիտուտի ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետի 4-րդ կուրսում։ Նախապես ծառայության է անցել 146-րդ հրաձգային դիվիզիայի հետախուզական գումարտակում որպես տանկի հրամանատար, ապա տեղափոխվել է 15-րդ, իսկ 1941 թվականի հունվարից՝ 20-րդ տանկային դիվիզիայի հետախուզական գումարտակ, որը գտնվում էր Շեպետովկայում։

Պատերազմի սկզբին Արտեմ Աբելյանը Դուբնո քաղաքի մատույցներում էր։ Իր զորամասի հետ պաշտպանական մարտերով նահանջել է մինչև Չեռնիգով։ Նա վիրավորվում է Գոմել քաղաքի մոտ։ Ապաքինվելուց հետո տեղափոխվում է 54-րդ տանկային գունդ, որը մարտեր էր մղում Լոզովայա կայարանի մոտ։ Մարտերից մեկի ժամանակ Արտեմ Աբելյանը վիրավորվում է երկրորդ անգամ և բուժվելուց հետո նշանակվում է 20-րդ տանկային գնդում որպես տանկի հրամանատար։ Մասնակցում է Կուրսկի ճակատամարտին և Դնեպրի անցմանը։ 1944 թվականին սովորում է տանկային ուսումնարանում, որն ավարտելուց հետո նշանակվում է տանկային 32-րդ բրիգադում որպես դասակի հրամանատար։ Գերմանիայի դեմ պատերազմից հետո Արտեմ Աբելյանն իր տանկային բրիգադի հետ տեղափոխվում է Հեռավոր Արևելք, մարտերով հասնում Կուրիլյան կղզիներ։

1946 թվականի օգոստոսին Արտեմ Աբելյանը զորացրվում է և, վերադառնալով հայրենի շրջանը, նշանակվում է միջնակարգ դպրոցի, նշանակվում է միջնակարգ դպրոցի մաթեմատիկայի ուսուցիչ՝ միաժամանակ ավարտելով հեռակա մանկավարժական ինստիտուտը։ Այնուհետև նշանակվում է Ալավերդու Սպենդարիանի անվան միջնակարգ դպրոցի տնօրեն։

Պարգևատրվել է «Կարմիր աստղ», «Աշխատանքային կարմիր դրոշի» շքանշաններով և մեդալներով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ա. Հ. Հարությունյան, Հ. Ս. Մելքումյան, Ա. Ղ. Սուքիասյան, Հայաստանի ուսուցիչները մեծ Հայրենականում, գիրք 2, Ե. «Լույս», 1982, էջ 5-6։
**Ռուբեն Տեր-Սահակով** ծնվել է Թիֆլիսում 1906 թվականի փետրվարի 6-ին, շուշեցու ընտանիքում։ Կապի զորքի գեներալ-մայոր։

Կենսագրություն
--------------

Տիգրան Տեր-Սահակովի ընտանիքը տեղափոխվեց Բաքու, այստեղ էլ Ռուբեն Տեր-Սահակովը 1917 թվականին ավարտեց առաջին տղամարդկանց գիմնազիան։ Այնուհետև Տեր-Սահակովի ընտանիքը նորից Թիֆլիս տեղափոխվեց, և պատանի Ռուբենը սկսեց աշխատել մի շարք հաստատություններում, այդ թվում նաև Թիֆլիսի «Изве­стия» թերթի խմբագրությունում։ 1992 թվականին ընդունվեց կապի էլէկտրատեխնիկում։ Տեխնիկումի փակումից հետո տեղափոխվեց Մոսկվա, ավարտեց մայրաքաղաքի կապի տեխնիկումը և գնաց աշխատելու Խարկովի հեռախոսային կայանում։ Այնուհետև Ռուբեն Տեր-Սահակովը ընդունվեց Մոսկվայի ինժեներական համալսարան։ Համալսարանի վերակառուցման պատճառով նրան տեղափոխեցին Վ.Ն. Պոդբելսկովի անվան ինժեներա-տեխնիկական ակադեմիա, որը 1932 թվականին գերազանցությամբ ավարտեց և ստացավ ռազմական ինժեների երրորդ կարգի կոչում։ Ակադեմիան ավարտելուց հետո Տեր-Սահակովը նշանակվեց ավիաջոկատի կապի հրամանատար։ Ռուբեն Տեր-Սահակովը պատասխանատու ռազմական պաշտոններ էր զբաղեցնում։

Երկարամյա բարեգութ աշխատանքը գեներալ Ռուբեն Տեր-Սահակովին բերեց զիվորների, սպաների և գեներալների սերն ու հարգանքը։ 1996 թվականից Ռուբեն Տեր-Սահակովը պահեստազորի գեներալ է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Вирабян А.Н. *Знаменитые Арцахцы, Арцах (Карабах), Утик*, հ. 1, Ереван, «Аполлон», 1995, էջ 24 — 160 էջ. — 5000 հատ, ISBN 5-8079-0671-3։
**Սերգեյ Անատոլևիչ Սերչենկով** (հունվարի 11, 1969(1969-01-11), Կոմսոմոլսկ-նա-Ամուրե, Խաբարովսկի երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս ֆուտբոլիստ, պաշտպան։

Կարիերա
-------

1990-1991 թվականներին հանդես է եկել միության առաջնությունում «Ամուրի» համար, անցկացրել է 46 խաղ։ 1992 թվականին խաղացել է Կոմսոմոլսկ-Ամուրի ակումբի կազմում Ռուսաստանի առաջնությունում, մասնակցել է 9 հանդիպման։

1994-1995 թվականներին եղել է Կրասնոդարի «Կոլոս» թիմի կազմում, խաղացել է 75 խաղ։ 1996 թվականի մրցաշրջանը անցկացրել է Լադեում, որի համար առաջին անգամ հանդես է եկել Ռուսաստանի բարձրագույն լիգայում, որտեղ մասնակցել է թիմի 14 հանդիպումներին, որոնցից յուրաքանչյուրում խաղացել է բոլոր 90 րոպեն։

1997 թվականին համալրել է Կուբանիի շարքերը, խաղացել է 2 խաղ, Դրանից հետո մարզման ժամանակ նա լուրջ վնասվածք է ստացել՝ Ախիլյասի թոքաբեկորի պոկում։ Մի քանի բարդ վիրահատություններ է անցել, կարիերան ավարտելու մեծ հավանականություն կա։ 1999 թվականին ընդգրկվել է Կուբանի կազմում, սակայն կրկին, ընդամենը 3 հանդիպում անցկացնելով, դուրս է եկել վնասվածքից, վնասել է ծնկի հոդը մարզման ժամանակ, ինչի պատճառով ևս մեկ անգամ վիրահատություն է պահանջվել։

2000 թվականին հանդես է եկել Սեմպալատինյան AES-ի կազմում, որի կազմում 22 խաղ է խաղացել Ղազախստանի բարձրագույն լիգայում։

Որդի Սերգեյը նույնպես ֆուտբոլիստ է։

Կարիերայից հետո
---------------

Պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստի կարիերան ավարտելուց հետո աշխատում է որպես մարզիչ Կրասնադարի սիրողական «Հոբելյանական» ակումբում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Профиль на сайте footbook.ru
2. ↑  НАСЛЕДИЕ-1997
3. ↑  НАСЛЕДИЕ-1999
4. ↑  Футбол. У своих ворот. Серченкову катастрофически не везёт
5. ↑  IX ЧЕМПИОНАТ КАЗАХСТАНА ПО ФУТБОЛУ — 2000. ВЫСШАЯ ЛИГА. ИГРАЛИ И ЗАБИВАЛИ
6. ↑  Евгений Тихомиров: «Звёзды не загораются сами по себе»

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ֆուտբոլիստի էջը *Sportbox.ru* կայքում
* Ֆուտբոլիստի էջը *FootballFacts.ru* կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | FootballFacts.ru · Sportbox.ru · Transfermarkt (խաղացող) |

 |
**Հարավամերիկյան ազգերի միություն** (իսպ.՝ Unión de Naciones Suramericanas, **UNASUR**, պորտ.՝ União de Nações Sul-Americanas, **UNASUL**, հոլ.՝ Unie van Zuid-Amerikaanse Naties, **UZAN**), միջկառավարական տարածաշրջանային կազմակերպություն, որի կազմի մեջ մտնում է Հարավային Ամերիկայի 12 երկիր։

Հարավամերիկյան ազգերի միության սահմանադիր համաձայնագիրը ստորագրվել է 2008 թվականի մայիսի 23-ին Բրազիլիայում կայացած երկրների ղեկավարների գագաթնաժողովին։ Ըստ համաձայնագրի՝ միության գլխամասերը տեղակայվելու են Էկվադորի մայրաքաղաք Կիտոյում։ 2010 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Ուրուգվայը դարձավ 9-րդ պետությունը, որը վավերացրեց համաձայնագիրը։ Սահմանադիր համաձայնագիրն ուժի մեջ մտավ 2011 թվականի մարտի 11-ին և Հարավամերիկյան ազգերի միությունը դարձավ օրինական կազմակերպություն Էկվադորի Ciudad Mitad del Mundo տարածքում կայացած արտաքին գործերի նախարարների հետ հանդիպման ժամանակ, որտեղ հիմք դրվեց Քարտուղարության գլխամասին։ Հարավամերիկյան խորհրդարանը տեղակայվելու է Բոլիվիայի Կոչաբամբա քաղաքում, մինչդեռ դրա բանկերի գլխամասերը՝ Հարավի բանկը տեղակայվելու է Վենեսուելայի մայրաքաղաք Կարակասում։

2010 թվականի մայիսի 4-ին Բուենոս Այրեսից 75 կմ հյուսիս գտնվող Կամպանա քաղաքում տեղի ունեցած գագաթնաժողովին Արգենտինայի նախկին նախագահ Նեստոր Կիրչները միաձայն 2 տարի ժամկետով ընտրվեց Հարավամերիկյան ազգերի միության գլխավոր քարտուղար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «South America nations found union». BBC News. 2008 թ․ մայիսի 23. Վերցված է 2008 թ․ մայիսի 23-ին.
2. 1 2  Goodman, Joshua (2008 թ․ մայիսի 23). «South American Presidents Agree to Form Unasur Bloc (Update3)». *Bloomberg*. Վերցված է 2011 թ․ փետրվարի 25-ին.
3. ↑  «Uruguay Senate puts Unasur over the top». *Buenos Aires Herald*. 2010 թ․ նոյեմբերի 30. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ մայիսի 25-ին. Վերցված է 2011 թ․ փետրվարի 25-ին.
4. ↑  «Uruguay's ratification gives Unasur legal status (nine out of twelve)». *MercoPress*. 2010 թ․ դեկտեմբերի 2. Վերցված է 2011 թ․ փետրվարի 25-ին.
5. ↑  «Sede de Unasur llevará el nombre de Néstor Kirchner» (Spanish). telesur. 2011 թ․ մարտի 9. Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ սեպտեմբերի 1-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
**Ալեքսանդր Գավրիլովիչ Կարաօղլանով** (հունվարի 3, 1910(1910-01-03), Շամախի, Բաքվի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 1, 2000(2000-05-01), Մոսկվա, Ռուսաստան), ինժեներատեխնիկական ծառայության գեներալ-գնդապետ (1977)։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1978)։ ԽՍՀՄ վաստակավոր շինարար։ ՌՍՖՍՀ վաստակավոր շինարար։

Կենսագրություն
--------------

Ավարտել է Մոսկվայի Վ. Կույբիշևի անվան ռազմաինժեներական ակադեմիան (1936)։ 1939 թվականին նշանակվել է Մոսկվայի հույժ կարևոր պաշտպանական կառույցների շինարարության պետ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ՝ Մոսկվայի պաշտպանության արևմտյան հատվածի պետ, 1943 թվականից Հյուսիս-արևմտյան, երկրորդ Մերձբալթյան և Լենինգրադյան ռազմաճակատների ռազմա-շինարարական վարչության պետ։ 1945-1961 թվականներին ծառայել է Մերձբալթյան և Մոսկովյան ռազմական օկրուգներում, 1964 թվականին ծառայել է ԽՍՀՄ պաշտպանության նախարարության ռազմա-շինարարական գլխավոր վարչությունում։

ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության 1978 թվականի փետրվարի 21-ի հրամանագրով, ակնառու արտադրական նվաճումների համար Ալեքսանդր Գավրիլովիչ Կարաօղլանովին շնորհվել է Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսի կոչում Լենինի շքանշանով և Մուրճ ու մանգաղ ոսկե մեդալով։

1986 թվականին զորացրվել է.:

Ալեքսանդր Գավրիլովիչ Կարաօղլանովը մահացել է 2000 թվականին։ Թաղված է Մոսկվայում։

Զինվորական կոչումներ
--------------------

* 1950 - գնդապետ
* 1961 - ինժեներական ծառայության գեներալ-մայոր
* 1967 - ինժեներական ծառայության գեներալ-լեյտենանտ
* 1977 - ինժեներական ծառայության գեներալ-գնդապետ

Պարգևներ
--------

* Լենինի 2 շքանշան
* Կարմիր դրոշի շքանշան
* Հայրենական Մեծ պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշան
* Հայրենական Մեծ պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշան
* Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան
* Ժուկովի մեդալ
* Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005*.
2. ↑  Статья Караогланов Александр Гаврилович на сайте wwii-soldat.narod.ru

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Երկրի հերոսներ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 311)։*  |
**Մլադեն Զելկովիչ** (սերբ.՝ Mladen Zeljković, նոյեմբերի 18, 1987(1987-11-18), Նովի Սադ, Սերբիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), սերբ պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ, որը աջ պաշտպանի դիրքում է հանդես գալիս Չեռնոգորիայի Առաջին լիգայի «Դեկիչ» ակումբում։

Կարիերա
-------

Ժելկովիչը սկսել է խաղալ 2008 թվականին «Նովի Սադ»-ում, որից հետո հանդես է եկել «Պրոլետեր Նովի Սադ»-ում և «Պալիչ»-ում։ 2012 թվականին նա հատել է սահմանը՝ Բոսնիայի Պրեմիեր լիգայում «Ռադնիկ Բիելինայի» հետ խաղալու համար։ Նա հնարքներ է կատարում գլխով՝ «Բորակ Բանյա Լուկա»-ի և «Ժելեզնիչար»-ի կազմում։

2015 թվականին Զելկովիչը մեկնել է արտերկիր, որպեսզի հանդես գա Կանադայի ֆուտբոլային լիգայում՝ «Վաթերլո Ռեգիոն»-ի կազմում։ Կանադայում անցկացրած մրցաշրջանից հետո նա «Ռադնիկ» է վերադարձել 2016 թվականին։

Նա ակումբի կազմում նվաճել է Բոսնիայի գավաթը և Սերբական Հանրապետության երկու գավաթ։

2017 թվականին պայմանագիր է ստորագրել Հայաստանի Պրեմիեր լիգայի «Ալաշկերտ» ֆուտբոլային ակումբի հետ։ Նա 2017-18 մրցաշրջանում ՈՒԵՖԱ-ի չեմպիոնների լիգայում հանդես է եկել «Սանտա Կոլոմա» և «Բեյթ Բորիսով» ակումբների դեմ խաղերում։ 2017-18 մրցաշրջանում Զելկովիչն օգնել է «Ալաշկերտ»-ին նվաճել չեմպիոնական տիտղոս։ 2018-19 մրցաշրջանում Զելկովիչը նվաճել է Հայաստանի սուպերգավաթը և 2018-19 թվականին՝ Հայաստանի գավաթը։ Նա «Ալաշկերտ»-ից հեռացել է 2019 թվականի դեկտեմբերին՝ ակումբի հետ կնքած պայմանագրի ավարտից հետո։

2020 թվականի հունվարին Զելկովիչը վերադարձել է Բոսնիա և Հերցեգովինա և միացրել է «Չելիկ» ակումբին։ Նա «Չելիկ»-ի կազմում իր պաշտոնական նորամուտը նշել է 2020 թվականի փետրվարի 23-ին՝ «Զրինսկի Մոստար»-ի դեմ առաջնության խաղում 2:0 հաշվով։ 2020 թվականի հուլիսի 3-ին Զելկովիչը հեռացել է «Չելիկ»-ից և միացել Սերբական Սուպերլիգայի «Պրոգրես Կրուշևաց» ակումբին։

**Ռադնիկ Բիելինա**

Բոսնիայի Գավաթ՝ 2015-16

Սերբիայի Հանրապետության Գավաթ՝ 2015-16, 2016-17

**Ալաշկերտ**

Հայաստանի Բարձրագույն խումբ՝ 2017-18

Հայաստանի Գավաթ՝ 2018-19

Հայաստանի Սուպերգավաթ՝ 2018

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. ↑  Woile, Dennis Grebasch, Michael. «Radnik Bijeljina 2012-13». *en.eufo.de* (անգլերեն). Վերցված է 2017 թ․ սեպտեմբերի 2-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ բազմաթիվ անուններ: authors list (link)
3. ↑  «Zeljković: Opreznom igrom do uspijeha». *www.srbijasport.net*. Վերցված է 2017 թ․ սեպտեմբերի 2-ին.
4. ↑  «Mladen Zeljković neće konkurisati za ekipu u posljednje dvije utakmice». *FK Željezničar* (բոսնիերեն). Վերցված է 2017 թ․ սեպտեմբերի 2-ին.
5. ↑  «SC Waterloo | Canadian Soccer League». *canadiansoccerleague.ca* (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2017 թ․ սեպտեմբերի 2-ին.
6. ↑  «Zeljković: Za nas, za klub, za Bijeljinu!». *MTELBA* (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2017 թ․ սեպտեմբերի 2-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ֆուտբոլիստի էջը *soccerway.com* կայքում(անգլ.)
**«Spring» (April EP)՝** հարավկորեական աղջկական APRIL խմբի երկրորդ մինի-ալբոմն է։ Ալբոմը թվային և ֆիզիկական ձևաչափով թողարկվել է 2016 թվականի ապրիլի 27-ին, DSP Media-ի կողմից, իսկ սկսել է տարածվել Loen Entertainment ընկերության միջոցով ։ Այն պարունակում է վեց թրեք, այդ թվում `« Tinkerbell » սինգլը։ Այն վերջին ռելիզն էր այժմ արդեն նախկին անդամ Հյոնջուի հետ, ով պաշտոնապես լքել է խումբը 2016 թվականի հոկտեմբերի 29-ին, դերասանական կարիերան շարունակելու նպատակով։

Նախապատմություն
---------------

Ապրիլի 4-ին DSP Media-ն պաստառի միջոցով հայտարարեց, որ խումբը վերադառնալու է ապրիլի 27-ին։ Պաստառի վրա պատկերված է շրջանակ՝ ծաղիկներով և նկար, որը հիշեցնում է թիթեռի թևեր։ DSP Media-ն նաև ցուցադրեց մի շարք լուսանկարներ և վիդեոներ «Spring» ալբոմի համար։

Այս ալբոմի հայեցակարգը՝ հեքիաթային, իր մեջ ընդգրկում է տարբեր գույներ, կապված խմբի անվան հետ՝ «A.P.R.I.L». A — «Ծիրանի ծաղիկ», P — «Պիոն», R — «Վարդ», I — «Ծովային կակաչներ», L — «Լիլիաներ»։

Ալբոմը և երաժշտական տեսահոլովակը «Tinkerbell»-ի համար թողարկվել են 2016 թվականի ապրիլի 27-ին։

Աջակցություն
------------

2016 թվականի ապրիլի 27-ին Lottecard արվեստի կենտրոնում խումբը անցկացրել է «Spring»-ի գովազդային ցուցադրությունը։ Ցուցափեղկը ցույց է տրվել V Naver ծրագրում։ Ապրիլի 28-ին խումբը սկսել է իր առաջին գովազդային արշավը և առաջին անգամ ներկայացվել է M! Countdown «Tinkerbell»-ի հետ։ Այն ուղեկցվել է KBS հեռուստաալիքի Music Bank-ի, նույն ալիքի Show Music Core և Inkigayo (SBS) ներկայանալուն։

Մայիսի 12-ին DSP Media -ն հայտարարեց, որ Հյոնջուն ժամանակավորապես դադարեցնում է գործունեությունը խմբի հետ։ Ըստ գործակալության, Հյոնջուն տառապում է շնչառական խնդիրներից և հաճախակի գլխացավերից, ինչը խոչընդոտում է նրան երաժշտական շոուներին ելույթ ունենալու ժամանակ։ Քանի որ Հյոնջունի առողջական վիճակը նրանց համար առաջնահերթ է, նրանք որոշել են հանգստանալ առայժմ, և խումբը շարունակում է խթանել «Spring» ընդամենը չորս անդամներով։

Թրեկ
----

| № | Անվանումը | Լիրիկա | Երաժշտություն | Аранжировка | Տևողությունը |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | «Wake Up» | ZigZag Note | ZigZag Note | ZigZag Note | 3։17 |
| 2. | «**Tinkerbell**» (팅커벨) | e.one | e.one | e.one | 3։21 |
| 3. | «M.F.B.F. (My Future Boyfriend)» 
(내 미래의 남자친구에게) | G-High, Lee Joo-hyung (MonoTree) | G-High, Lee Joo-hyung (MonoTree) | G-High, Lee Joo-hyung (MonoTree) | 2։58 |
| 4. | «Open Your Eyes» (눈을 뜨면) | SEION | SEION | SEION | 3։50 |
| 5. | «Jelly» | e.one | e.one | e.one | 3։44 |
| 6. | «Tinkerbell (Instrumental)» |  | e.one | e.one | 3։21 |
| Ամբողջ տևողությունը։ | **20։41** |

Ծանոթագրություններ
------------------

Արտաքին հղումներ
----------------

1. 
2. 
3. Արխիվացված 2017-04-11 Wayback Machine
4. 
5. Արխիվացված 2017-04-11 Wayback Machine
6. 
7. 
8. Արխիվացված 2016-06-25 Wayback Machine
9. Արխիվացված 2017-04-11 Wayback Machine
10. 
11. Արխիվացված 2016-08-07 Wayback Machine
12.
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Մարտիրոսյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Անուշավան Քյարամի Մարտիրոսյան** (1923, Աղինի շրջան), հայ մանկավարժ։ ԽՄԿԿ անդամ (1943): ՀԽՍՀ վաստակավոր ուսուցիչ (1980): Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Անուշավան Մարտիրոսյանը ծնվել է 1923 թվականին, Անիի շրջանի Ներքին Ջրափի գյուղում։ 1940 թվականին ավարտել է Լենինականի մանկավարժական ուսումնարանը, մաթեմատիկա և ֆիզիկա է դասավանդել Անի-Պեմզա բանավանի միջնակարգ դպրոցում։

1941 թվականի նոյեմբերին զորակոչվել է կարմիր բանակ։ 1942 թվականի դեկտեմբերից 409-րդ հրաձգային դիվիզիայի կազմում, որպես զենիթային մարտկոցի հետախուզության ու կապի ջոկի հրամանատար, մասնակցել գերմանաֆաշիստական զավթիչների դեմ մղված մարտերին՝ Կովկասյան նախալեռներից մինչև Թամանի թերակղզի։ Այնուհետև մարտնչել է Վորոշիլովգրադ, Խարկով, Պոլտավա, Դնեպրոպետրովսկ և Դնեպրոդերժինսկ քաղաքների ազատագրման համար։ 1943 թվականին ռազմաճակատում ընդունվել է կուսակցության շարքերը։ 1943 թվականի սեպտեմբերին, Դնեպրի գետանցման ժամանակ, Մարտիրոսյանը ծանր վիրավորվել է, բուժվելուց հետո զորացրվել բանակից։ Ցուցաբերած արիության համար պարգևատրվել է «Խիզախության համար», «Կովկասի պաշտպանության համար», «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալներով։

Մարտիրոսյանը վերադարձել է հայրենի օջախ, իրեն նվիրել մատաղ սերնդի կրթության ու դաստիարակության գործին։ 1949 թվականին ավարտել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետը։ Միջնակարգ դպրոցում դասավանդել է ֆիզիկա, մաթեմատիկա, եղել է ուսմասվար, տնօրեն, շուրջ տասնյոթ տարի Անիի շրջխորհրդի գործկոմի ժողկրթբաժվար։ Եղել է պատանի տեխնիկների հանրապետական կայանի տնօրեն։ 1980 թվականին Մարտիրոսյանն արժանացել է հանրապետության դպրոցի վաստակավոր ուսուցչի պատվավոր կոչման և պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով, իսկ 1965 թվականին՝ ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության պատվոգրով։

Պարգևներ
--------

* ՀԽՍՀ վաստակավոր ուսուցիչ (1980)
* «Խիզախության համար» մեդալ
* «Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալ
* «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ
* Լենինի շքանշան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայաստանի ուսուցիչները մեծ հայրենականում (Ա. Հ. Հարությունյան, Լ. Ս. Մելքումյան, Ա. Ղ. Սուքիասայան), «Լույս» հրատարակչություն, Երևան, 1982:
**Սիլվի Լուբամբա** (ծննդյան անունը՝ իտալ.՝ Renée Sylvie Lubamba, փետրվարի 29, 1972(1972-02-29), Ֆլորենցիա, Իտալիա), կոնգոյական ծագմամբ իտալացի մոդել, դերասանուհի, երգչուհի, հեռուստահաղորդավար։

Կենսագրություն
--------------

Սիլվի Լուբամբան ծնվել է Ֆլորենցիայում։ Ծնողները եղել են Կինշասայից։ Սովորել է Պիարիստների քոլեջում։ 1992 թվականին ընտրվել է Միս Տոսկանա և իրավունք ստացել մասնակցելու Միս Իտալիա մրցույթին։ Մի քանի տարի աշխատել է որպես մոդել, փոքր դերեր է ունեցել հեռուստատեսային շոուներում, եղել Canale 5 Passaparola-ի Letterina (նամակատար)։ Ավելի ուշ մասնակցել է The Farm-ի իտալական տարբերակին։

1998 թվականին սկսել է իր հեռուստատեսային կարիերան *Guida al campionato* ծրագրում Ալբերտո Բրանդիի հետ։ 2004 թվականին La7 հեռուստաալիքով հանդես է եկել Պիեռո Չիամբրետտիի *Markette* ծրագրում, 2005 թվականին մասնակցել է «The Mole» ռեալիթի շոուին։

Ազատ տիրապետում է անգլերենի և ֆրանսերենի։

2006 թվականի հունվարին Գրոսսետոյի քրեական դատարանը նրան հինգ ամիս և քսան օր բանտարկել է վարկային քարտերի ոչ պատշաճ օգտագործման համար։ 2014 թվականի օգոստոսի 7-ին կրկին բանտարկվել է նույն հանցանքի համար։ 2015 թվականի ապրիլի 2-ին Սիլվին այն բանտարկյալների շարքում էր, որոնց ոտքերը լվացել է Ֆրանցիսկոսը Ռեբիբիա բանտում։ 2017 թվականի Սուրբ ծննդյան օրերին երեք տարի չորս ամիս բանտարկությունից հետո ազատ է արձակվել։

Ֆիլմագրություն
--------------

* "Ivo il Tardivo" ռեժիսոր՝ Ա. Բենվենուտի
* «Բանտապան», ռեժիսոր՝ Մ. Լաուրենտի
* «Վերջապես միայնակ», ռեժիսոր՝ ՈՒ. Մարինո
* «Հաննիբալի երեխաները», ռեժիսոր՝ Ֆ. Ֆեռարիո
* «Փախուստ Ֆերմոյից», ռեժիսոր՝ Ի. Նեսի
* «Ծիծաղեք մինչև թռչելը», ռեժիսորներ՝ Ա. Անտոնաչի և Ֆ. Բիանչինի

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Biografia di Sylvie Lubamba». Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ հունիսի 22-ին. Վերցված է 2018 թ․ նոյեմբերի 22-ին.
2. ↑  Arrestata la showgirl Silvie Lubamba
3. ↑  Sylvie Lubamba parla per la prima volta dopo la libertà: "In carcere ho riscoperto la fede"

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Սիլվի Լուբամբա» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |