recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Գրիգոր Համբարձումի Մելիք-Սարգսյան** (հունվարի 30, 1952(1952-01-30), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 11, 2024(2024-03-11)), գրող, իրավաբան, Հայաստանի Գրողների միության անդամ 2003 թվականից։ Նա Ռուսաստանի Դաշնության բնական գիտությունների ակադեմիայի և Բնության ու հասարակության մասին միջազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս է։ Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, Մոսկվայի և Խարկովի կադրերի կատարելագործման ինստիտուտները։ Նա Հայաստանի ազնվականների միության (1985 թ-ից) անդամ է, շնորհվել է նրան իշխանի կոչում իր մելիք նախապապերի ժառանգության կարգով։ Ունի պրոֆեսորի, արդարադատության խորհրդականի կոչումներ։ Կառուցել է եկեղեցի (2002 թ) և մատուռ (2007 թ)։ Ավանի սուրբ Աստվածածին եկեղեցու ատենապետն է։ Վերաքննիչ դատարանի դատավոր է։

Ստեղծագործությունը.-Հրատարակել է իրավական, խոհական և երգիծական թեմաներով 28 գիրք՝ «Համբարձում», «Ծիծաղացավ», «Զվարճալիք», «Առեղծվածային տեսիլներ», «Հիմարության շքահանդես», «Հանցագործության լաբիրինթոսում», «Հանցավոր աշխարհի ուրվապատկերը», «Հուշարձան կատվին», «Արդյոք ովքե՞ր են», «Զավեշտի հանդես», «Պայազատ», «Հուշերի և անուրջների առկայծումներ», «Ադամի ճամփան», «Գիժ Համլետի կյանքն ու վախճանը», «Ուստա Սանոյի արկածները», «Հիմարության և խենթության անթոլոգիա», «Հերկեր», «Թույն մի թափեք բաժակիս մեջ», «Ադամորդու կատակարան», «Մարդ արարածը և իր արածը», «Հանաքներ և ծանակներ», «Երգիծանք և քծնանք», «Հրավառվող վերջալույս», «Դիմաքանդակ», «Խեղկատակները», «Հողմապտույտ», «Գյումրվա տրնգի», «Անցավ վախճան»։ «Ոզնու» կրկնակի դափնեկիր է։ 2014-ին ճանաչվել է Վերաքննիչ քրեական դատարանի տարվա լավագույն դատավոր։ Նա ՀՀ դատախազության մասին օրհներգի տեքստի հեղինակն է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Կյանքից հեռացել է Գրիգոր Մելիք-Սարգսյանը

Գրականություն
-------------

1. Արտեմ Գրիգորյան, «Հավատամք», (մենագրություն գրող Գրիշա Մելիք-Սարգսյանի մասին), Ե. 2004 թ.
2. Ալբերտ Փարսադանյան, «Դպրոցական ուղեկից», 2008 թ. էջ 183
3. Հենրիկ Գևորգյան, «Քողարկված դեմքեր» Ե. 1985 թ

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիդարանն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Գրիգոր Մելիք-Սարգսյան» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 30845, 12307 |

 |
**Սիգուենսայի ամրոց** (իսպ.՝ Castillo de los Obispos de Sigüenza), ամրոց Իսպանիայում, գտնվում է Սիգուենսայում, Գվադալախարայի շրջան, Կենտրոնական Իսպանիա, ծովի մակարդակից մոտ 1000 մետր բարձրության վրա։

Ամրոցը կառուցված է սպիտակ քարից՝ Ալ-Անդալուզյան ժամանակաշրջանի արաբական ամրոցի տեղում, ենթադրաբար՝ 12-րդ դարի սկզբում։ Քրիստոնյաների կողմից Պիրենեյան թերակղզու ազատագրումից հետո այն դարձել է Սիեգուենսայի եպիսկոպոսների նստավայրը մինչև 1978 թվականը։ Ամրոցը 13-ից 18-րդ դարերում բազմիցս տուժել է պատերազմներից։ 1297 թվականին ամրոցը գրավել են Դե լա Սերդաների կողմնակիցները, ամրոցը հիշատակվում է նաև Կաստիլական քաղաքացիական պատերազմի տարեգրությունում։ 1811 թվականին, առաջին Կարլիստական պատերազմի և 1930-ական թվականների քաղաքացիական պատերազմների ժամանակ ամրոցը գրեթե ավերվել է, սակայն Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո վերականգնվել է։

1972 թվականի վերակառուցումից հետո ամրոցի պարագիծը կազմեց շուրջ 400 մ, իսկ ամրոցը վերածվել է Պարադորի՝ հյուրանոցի պատմական շենքում։ Ամրոցի վերակառուցումը սկսվել է 1964 թվականին և ավարտվել 1976 թվականին, ճարտարապետը Խոսե Լուիս Պիկարդոն է։ Պաշտոնական բացումը տեղի է ունեցել 1978 թվականին, որին մասնակցել են նաև Իսպանիայի թագավոր Խոան Կարլոսը և թագուհի Սոֆիան։

Պատմություն
-----------

Ամրոցն ունի Կելտիբերիական ծագում, ովքեր հաստատվել են գետի ափին դեռևս մեր թվարկությունից առաջ։ 5-րդ դարում Վեստգոթերը փոքրիկ ամրոց են կառուցել քաղաքի մոտ։

8-րդ դարում Մավրերը՝ Լեոնի և Կաստիլիայի քրիստոնյա արքաների վրա հարձակումներ գործելու համար կառուցել են մեծ ուժեղացված ամրոց։

15-րդ դարում ամրոցը ամրապնդվում է եպիսկոպոսության կողմից և քաղաքը պաշտպանում Նավարի ու Արագոնի հարձակումներից։

18-րդ դարում Եսպիսկոպոս Խուան Դիաս դե լա Գերրան ամրոցը ռազմական կառույցից վերածեց եպիսկոպոսական պալատի։ Սակայն 1808 թվականին, Իսպանիայի անկախության պատերազմի ժամանակ ամրոցն ընկել է ֆրանսիացիների ձեռքը, ովքեր լուրջ վնաս են հասցրել կառույցին և թալանել դրա ողջ ունեցվածքը, մինչև այն վերադարձվեց Էլ Էնպեսինադոյի կողմից։ Եպիսկոպոսական պալատը 1830 թվականին լուրջ վնասվեց հրդեհից և լքվեց։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
*

Արտաքին հղումներ
----------------

* Սիգուենսայի ամրոցը Արխիվացված 2014-04-26 Wayback Machine
* Parador de Sigüenza Արխիվացված 2013-02-04 Wayback Machine

Ծանոթագրություններ
------------------

1. "Sigüenza And Its Parador" Արխիվացված 2016-03-03 Wayback Machine (PDF). Paradores. Retrieved 26 September 2014.
2. "Castillo de Sigüenza" Արխիվացված 2016-03-03 Wayback Machine (in Spanish). Turismo Castilla-La Mancha. Retrieved 25 September 2014.
3. "Its history, its legens and its curiosities" Արխիվացված 2016-03-04 Wayback Machine (in Spanish). The Castle of Sigüenza. Retrieved 25 September 2014.
4. "Parador Hotel Siguenza". ParaPromotions. Retrieved 26 September 2014.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Սիգուենսայի ամրոց» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Բարբու Իսկովեսկու** (ռումիներեն՝ Barbu Iscovescu, նոյեմբերի 24, 1816(1816-11-24), Բուխարեստ, Ռումինիա - հոկտեմբերի 24, 1854(1854-10-24), Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն), հրեական ծագումով ռումինացի նկարիչ, գրաֆիկ։ Մասնակցել է 1848 թվականի Վալախիայի հեղափոխությանը։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1816 թվականին Բուխարեստում, նկարիչ Հաիմ Իցկովիչի ընտանիքում։ Մանկությունից հորն օգնել է նրա աշխատանքում։ Երբ դրսևորվել են Բարբուի նկարչական ընդունակությունները, հայրն ուղարկել է նրան սովորելու։ 1835-1842 թվականներին սովորել է Վիեննայում, ապա Փարիզում՝ Ֆրանսուա Պիկոյի և Միշել Դրոլինգի մոտ։

Դեռևս Փարիզում Իսկովեսկուն ծանոթացել է արտագաղթած ռումինացի հեղափոխականների, մասնավորապես՝ Դանիել Ռոզենտալի և Հիլել Մանոախի հետ։ Իր ծանոթ հեղափոխականներից նա որոշակի ցուցումներ է ստացել Վալախիայում գաղտնի կազմակերպությունների գործունեության մասին, որոնք նպատակ ունեին Բալկաններում արթնացնելու հեղափոխական շարժումը։ Տուն վերադառնալով 1948 թվականի Դանուբյան իշխանությունների հեղափոխության նախօրեին՝ նա ակտիվ մասնակցություն է ունեցել այդ շարժմանը։ Իսկովեսկուն նկարել է հեղափոխությաան եռագույն խորհրդանշանը, որը Բուխարեստի բնակիչները կրել են 1848 թվականի հունիսի 11-ին։ Երբ ռուսական զորքերը մտել են Վալախիա և վերջ են դրել հեղափոխական շարժմանը, Իսկովեսկուն հեղափոխական իրադարձությունների շատ մասնակիցների հետ ստիպված է եղել լքելու հայրենիքը։ Սկզբում հաստատվել է Բրաշովում, ապա տեղափոխվել Բելգրադի մերձակայքում գտնվող Զեմուն քաղաք, այնտեղից էլ Փարիզ։ Այնուհետև ռումինացի շատ արտագաղթյալների հետ տեղափոխվել է Կոստանդնուպոլիս, որտեղ էլ մնացել է մինչև իր կյանքի վերջը։ Թաղված է իր հեղափոխական ընկերների հետ։

Ստեղծագործություն
-----------------

Բարբու Իսկովեսկուն նկարել է իր ժամանակի հեղափոխականների դիմանկարներ։ Դրանցից առավել հայտնի են Նիկոլաե Գոլեսկուի, Ավրաամ Յանկուի, Սիմոն Բալինտի, Դմիտրիե Բոլինտինյանուի դիմանկարները։ Նրա վրձնին են պատկանում նաև Միխայ Քաջի, Մատեյ Բասարաբայի, Կոնստանդին Մավրոկորդատի դիմանկարները։ Իսկովեսկուն հայտնի է նաև իր բնանկարներով։

Պատկերասրահ
-----------

* Կոնստանդին Մավրոկորդատի դիմանկար*Կոնստանդին Մավրոկորդատի դիմանկար*
* Սիմոն Բլանտի դիմանկար*Սիմոն Բլանտի դիմանկար*
* Ավրաամ Յանկուի դիմանկար*Ավրաամ Յանկուի դիմանկար*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Исковеску, Барбу (Иуди)». *Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հրեական հանրագիտարան: In 86 Volumes (82 Volumes and 4 Additional Volumes)*. St. Petersburg. 1890–1907.`{{cite book}}`: CS1 սպաս․ location missing publisher (link)
2. ↑  *М. Т. Кузьмина* Искусство Румынии. 1966.
3. ↑  Становление национальной классики: Культура народов Центральной и Юго-Восточной Европы в 20-70-е гг. XIX в. Наука, 1991. С. 189
4. 1 2 3  Румыния в лицах. 1996

Գրականություն
-------------

* M. Schwarzfeld, Jehudah Barbu Iscovescu, в Annuarul Pentru Israeliti, VIII, 118, Бухарест, 1884.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Բարբու Իսկովեսկու» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | RKDartists |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հրեական Բրոքհաուսի և Եփրոնի |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 7242158792918239040006 · WorldCat VIAF: 7242158792918239040006 |

 |
**Սիբիլլա Նորմանդացի** (մոտ 1092, Domfront - հուլիսի 12, 1122 կամ հուլիսի 13, 1122, Kenmore), Շոտլանդիայի թագուհի։

Ալեքսանդր I–ի կինը։

Սիբիլլան Անգլիայի թագավոր Հենրի I–ի և վերջինիս սիրուհի Ալսեստերի լեդի Սիբիլլա Քորբեթի (ծնվ․ 1077 թ․ Ալսեստերում, Վորվիքշայրում, մահ․1157 թ․ հետո) առաջին երեխան էր։ Նրա մայրական պապիկը Ալսեստերի Ռոբերտ Քորբեթն էր՝ Քորբեթ ընտանիքի ներկայացուցիչ։ Սիբիլլան ծնվել է մոտավորապես 1092 թվականին Նորմանդիայի Դոմֆրոնտ դեպարտամենտում։ Մոտավորապես 1107 թվականին Սիբիլլան ամուսնացել է Շոտլանդիայի թագավոր Ալեքսանդր I-ի հետ։ Ամուսնությունն անպտուղ էր։ Ամուսնական արարողությունը կարող է տեղի ունեցած լինել կա՛մ 1107 թվականին, կա՛մ 1114 թվականին։

Ուիլյամ Մալմեզբերիի ժամանակագրությունը քննադատել է Սիբիլլային, բայց վկայությունը հակադարձել է, որ Ալեքսանդրն ու Սիբիլլան նվիրված, բայց անզավակ զույգ էին, և Սիբիլլան ուշադրության արժանի աստվածավախություն է ունեցել։ Սիբիլլան մահացել է չպարզված հանգամանքներում Էյլիան նամ Բանում (Քենմոր, լոք Թեյի վրա) 1122 թվականի հուլիսին և հուղարկավորվել Դանֆերմլայն վանքում։ Ալեքսանդրը կրկին չի ամուսնացել, և Վալտեր Բոուերը գրել է, որ նա այդտեղ հիմնադրել է ավգուստինյան մենաստան ի հիշատակ Սիբիլլայի և քայլեր ձեռնարկել նրան սրբադասելու համար։ Հուղարկավորվել է Ֆայֆի Դանֆերմլայն վանքում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  *Lundy D. R.* The Peerage
2. 1 2  Kindred Britain
3. ↑  Oram, p. 65; a date around 1114 would place the marriage at about the same time as that of David and Maud of Huntingdon.
4. ↑  Duncan, p. 65; Oram, p. 71.
5. ↑  Oram, p. 71.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | The Peerage · Find A Grave · WikiTree · WeRelate · Rodovid |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Օքսֆորդի կենսագրական |

 |
**Պալացո դել Տե,** **Պալացո Տե** (իտալ.՝ Palazzo Te), պալատ Մանտուայի արվարձանում, Իտալիա։ Պատկանել է Ֆեդերիկո II Գոնզագային։ Մաներիզմի ճարտարապետության հիանալի օրինակ է։ Կառուցվել է 1524-1525 թվականներին Ջուլիո Ռոմանոյի նախագծով։ Պալատը ներկայումս կրում է Պալացո Տե անվանումը։

Նախապատմություն
---------------

Մանտուայի կառավարիչ Գոնզագա ընտանիքը հայտնի էր ձիաբուծությամբ և ձիեր էր մատակարարում եվրոպական արքունիքներին։ Ներկայիս պալատի տեղում 15-րդ դարի սկզբին գտնվում էր ձիաբուծարան։ Գոնզագայի երկրորդ կիրքը արվեստն էր։ Նրա մայրը Իզաբելա դˈԷստեն հայտնի էր իր ժամանակի մեծագույն արվեստագետների, այդ թվում` Լեոնարդո դա Վինչիի պաշտպանությամբ։

1524 թվականին Ֆեդերիկո Գոնզագան մտածեց ձիանոցի կողքին մի շինություն կառուցել, որտեղ կարող էր իր ազատ ժամանակն անցկացնել սակավաթիվ ընկերների և ընկերուհիների հետ։ Մտադրությունն իրագործելու համար Հռոմից հրավիրվեց Ռաֆայելի սիրելի աշակերտ Ջուլիո Ռոմանոն։

Ճարտարապետական լուծում
----------------------

Կառույցը քառակուսի է, ներսում կա սյունաշարով երիզված այգի։ Շինությունը գտնվում է արվարձանում, ունի վիլլային և պալատին բնորոշ առանձնահատկություններ։ Արևելյան ճակատամասը մշակված է լոջիայով։ Կենտրոնական և հարավային ճակատների կենտրոնում կան առանց ֆրոնտոնի կամարներ, որոնք ուղղորդում են դեպի ներքին բակ։ Այստեղ են բացվում նաև մի քանի պատուհաններ։ Թեև կառույցի ճակատամասերը թվում են համաչափ, սակայն սյունաշարերի միջև ընկած տարածությունները չեն համընկնում։ Պալատի պատերը ձևավորված են սյուներով, որմնախորշերով և փակ պատուհաններով։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  archINFORM (գերմ.) — 1994.
2. 1 2 3  SIRBeC (իտալ.)
3. ↑  Վիկին սիրում է հուշարձաններ։ Իտալիա — 2012.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Official website Արխիվացված 2016-04-17 Wayback Machine
* Mantua tourist guide
* Palazzo Te at Google Arts & Culture

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Պալացո դել Տե» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4206588-4 · SUDOC: 088485447 · VIAF: 173733726 · WorldCat VIAF: 173733726 |

 |
Չեռնոբիլի ատոմակայանը. տեսարան Պրիպյատ քաղաքից
Ատոմակայանի 4-րդ էներգաբլոկը (փակված է պաշտպանիչ սարկոֆագով)
**Չեռնոբիլի ատոմային էլեկտրակայան** (ուկր.՝ *Чорнобильська атомна електростанція*, ռուս.՝ *Черно́быльская атомная электростанция*), պաշտոնապես՝ **Վ. Ի. Լենինի անվան Չեռնոբիլի ատոմային էլեկտրակայան**, չօգտագործվող ատոմակայան՝ տեղակայված Ուկրաինայի հյուսիսում՝ Պրիպյատ ուրվական քաղաքի հարևանությամբ։ Համանուն ավանից գտնվում է 14,5 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք։ Ատոմակայանից 16 կմ դեպի արևմուտք գտնվում է Ուկրաինայի և Բելառուսի պետական սահմանը, իսկ մայրաքաղաք Կիևից հեռու է 110 կմ-ով։

Ատոմակայանը չի գործում սկսած 1986 թվականի ապրիլի 26-ից, երբ վթարի է ենթարկվում չորրորդ ռեակտորը, ինչի արդյունքում այնտեղից դուրս է թռչում հսկայական քանակության ռադիոակտիվ փոշի, և տարածքը ենթարկվում է սուր ռադիացիայի ու դառնում չափազանց վտանգավոր ապրելու համար։ Տարածքի ռադիոակտիվ թունավորումը կազմել է 50 միլիոն կյուրի, սակայն, ըստ որոշ գիտնականների՝ այն հասել է 10 միլիարդ կյուրիի, ինչը 200 անգամ գերազանցում է նորման և հարյուրավոր անգամներ բարձր է Նագասակիի և Հիրոսիմայի ռմբակոծումներից ստացված ռադիացիայից։

Չեռնոբիլի ատոմակայանի վթարը համարվում է խոշորագույնը ատոմային վթարների մեջ։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոոնական կայք **(Ուկրաիներեն)**
* Չեռնոբիլի ատոմակայանը գուգլ քարտեզում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Գիտնականներն հավաստիացնում են, որ չեռնոբիլյան աղետի պատճառով զոհվել է շուրջ մեկ միլիոն մարդ». «Ինոսմի». 2010 թ․ ապրիլի 27. Վերցված է 2013 թ․ Հունիսի 17-ին.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Չեռնոբիլի ատոմակայան» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ · ՅուԹյուբ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական · Universalis |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4313805-6 · LCCN: sh94005305 · NKC: osa2017947208 · VIAF: 248687163 · WorldCat VIAF: 248687163 |

 |
**Չեսթեր Ռոբերտ «Չեթ» որսորդական** (անգլ.՝ Chester Robert «Chet» Huntley , դեկտեմբերի 10, 1911(1911-12-10), Կարդուել, Ջեֆերսոն շրջան, Մոնտանա, ԱՄՆ - մարտի 20, 1974(1974-03-20), Big Sky), ամերիկյան ռադիո և հեռուստամեկնաբան, որը լայնորեն հայտնի է NBC հեռուստաալիքում Դեյվիդ Բրինկլիի հետ համատեղ երեկոյան նորությունների թողարկման շնորհիվ` *The Huntley-Brinkley Report*, այստեղ աշխատել է 1956 թվականից 14 տարի։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1911 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Մոնտանա նահանգի Քարդվել քաղաքում ՝ Փերսի Ադամս Հանթլիի և Բլանշ Ուոդին Հանթլի ընտանիքում։ Նա ընտանիքի չորս երեխաներից ավագն էր և միակ որդին։ Նրա հայրը հեռագրագետ էր և աշխատել է Խաղաղօվկիանոսյան Հյուսիսային երկաթուղում (անգլ.՝ Northern Pacific Railway) և ընտանիքը հաճախ տեղափոխվել է Մոնտանա նահանգի տարբեր քաղաքներ, երբ Չեսթերը երեխան էր։

Ավարտելով Մոնտանայի Ուայթհոլի ավագ դպրոցը, նա հաճախել է Բոզմենի Մոնտանայի պետական համալսարան, որտեղ նա դարձել է Սիգմա Ալֆա Էփսիլոնի եղբայրության անդամ։ Այնուհետև նա հաճախել է Սիեթլի Կորնիկի արվեստի քոլեջ և 1934 թվականին ավարտել է Վաշինգտոնի համալսարանը՝ խոսքի ոլորտի մասնագիտությամբ։

Հանթլին ռադիոյում կարիերան սկսել է Սիեթլի «KIRO (AM)» ռադիոկայանում լուրերի թողարկումներում, այնուհետև աշխատել է Սպոկանի ռադիոկայաններում և Պորտլենդում։ 1956 թվականին Չեթ Հանթլին սկսել է աշխատել NBC-ի համար, Դեյվիդ Բրինկլի հետ համատեղ վարելով «The Huntley-Brinkley Report»-ը։

Մահացել է 1974 թվականի մարտի 20-ին` Բիք Սքայ քաղաքում` թոքերի քաղցկեղից։ Թաղվել է Բոզմենում՝ Sunset Hills գերեզմանատանը։

1956 թվականին Հանթլիին շնորհվել է *Alfred I. duPont Award* մրցանակը։ 1988 թվականին ընդգրկվել է ամերիկյան «*Հեռուստատեսության փառքի սրահում*»։

Նա ամուսնացած էր երկու անգամ` Ինգրիդ Ռոլինի (1936-1959) և Թիփի Ստրինջերի (1959-1974) հետ։ Առաջին ամուսնությունից ուներ երկու դուստր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  SNAC — 2010.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  Find A Grave — 1996.
3. ↑  Chet Huntley (անգլ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Chet Huntley (անգլ.)
* HUNTLEY CHET - U.S. Broadcast Journalist (անգլ.)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Չեթ Հանթլի» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database · Find A Grave · WikiTree |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · American National Biography · Notable Names Database |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 90126760 · GND: 128347643 · GTAA: 112909 · ISNI: 0000000081023773 · LCCN: n85073628 · SUDOC: 229546277 · VIAF: 23190088 · WorldCat VIAF: 23190088 |

 |

 |
**Ելենա Պոպեա** (ռումիներեն՝ Elena Popea, ապրիլի 15, 1879(1879-04-15), Բրաշով, Ռումինիա - հունիսի 19, 1941(1941-06-19), Բուխարեստ, Ռումինիա), Ավստրո-Հունգարիայում ծնված ռումինացի մոդեռն նկարիչ, որի ստեղծագործություններում կան իմպրեսիոնիզմի, էքսպրեսիոնիզմի և կուբիզմի տարրեր։ Ստեղծել է բնապատկերներ, նատյուրմորտներ, միջոցառումների մասնակցող մարդկանց տեսարաններ։

Կենսագրություն
--------------

Ելենա Պոպեան ծնվել է 1879 թվականին Բրաշովում։ Նրա հայրը միջնակարգ դպրոցի ուսուցիչ էր, հորեղբայրը եպիսկոպոս Նիկոլաե Պոպեան էր։ Հիմնական կրթությունն ավարտելուց հետո Ելենա Պոպեան Լայպցիգում սովորել է բանասիրություն, Բեռլինում՝ նկարչություն։ Ավելի ուշ ընդունվել է Մյունխենում կանանց համար գործող արվեստի դպրոց՝ Münchner Künstlerinnenverein: Դրանից հետո որոշ ժամանակ անցկացրել է Լեխի Լանդսբերգի նկարիչների գաղութում, որտեղ դասեր է առել Անգելո Ջանկից և Քերոլայն Քեմպերից։

Առաջին անգամ ցուցադրվել է 1905 թվականին "Expoziția națională"-ում, որը Սիբիուում կազմակերպել էր Ռումինական գրականության տրանսիլվանիական ընկերակցությունն ու ռումին ժողովրդի մշակույթ միությունը (Asociația Transilvană pentru Literatura Română și Cultura Poporului Român): Այս ցուցահանդեսին հաջորդել են ցուցադրություններ Բուխարեստում և Կլուժում։

Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Ելենա Պոպեան ապրել է Փարիզում, որտեղ նրա աշխատանքները ցուցադրվել են Galerie nationale du Jeu de Paume-ում և Անկախների սալոնում, որտեղ շարունակել է ուսանել Լյուսեն Սիմոնի մոտ։ 1922 թվականին վերադարձել է Փարիզ և սովորել Անդրե Լոտի Մոնպառնասի նոր ակադեմիայում։

Ընդհանուր առմամբ ամառներն անց է կացրել Բրաշովի կամ Կլուժի մերձակայքում նկարելով, իսկ տարվա մյուս մասը ճամփորդել է, եղել Սկանդինավիայում, Շոտլանդիայում, Իսպանիայում, Միջին Արևելքում՝ յուրաքանչյուր ճամփորդությունից հետո ստեղծելով կտավների նոր շարքեր։

Պատկերասրահ
-----------

* Տոնավաճառ ՏրանսիլվանիայումՏոնավաճառ Տրանսիլվանիայում
* Բրանի դղյակի ինտերիերըԲրանի դղյակի ինտերիերը
* Կինն այծի հետԿինն այծի հետ
* ՆավակներՆավակներ

Գրականություն
-------------

* Maria Dumitrescu, *Elena Popea*, Editura Meridiane, 1969.
* Maria Chira and Gheorghe Mândrescu, *Elena Popea: 1879-1941 : expozitįa retrospectivă* (exhibition catalog) Cluj-Napoca Muzeul de Artă, 1975.
* Radu Popica, Pavel Șușarǎ, Iulia Mesea, *Elena Popea*, Editura Muzeului de Artă Brașov 2010, 978-606-92557-1-1 Online

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  
	* "Expoziția retrospectivă Elena Popea" Արխիվացված 2015-07-14 Wayback Machine, 24 September - 14 November 2010", Muzeul de Artă Brașov, with brief biography.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ելենա Պոպեա» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | RKDartists |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1044116072 · ISNI: 000000035953232X, 0000000420139608 · LCCN: no2015103559 · VIAF: 218650657, 305347187 · WorldCat VIAF: 218650657, 305347187 |

 |
**Լորա Գիբեր** (ֆր.՝ Laure Guibert, փետրվարի 20, 1968(1968-02-20), Նանտ),ֆրանսիացի դերասանուհի և բեմանկարիչ։

Հայտնի է դարձել 1990 թվականին՝ շնորհիվ «AB Production»-ի կողմից նկարահանվող հեռուստասերիալների։ Նա խաղում էր Բենեդիկտի՝ (կա ուղղակի Բենեի) Ժոզեի ընկերուհու դերը երիտասարդական «Հելենն ու տղաները» (ֆր.՝ Hélène et les garçons), իսկ հետո նաև դրա շարունակությունը համարվող՝ «Սիրո պատրանքները» և «Սիրո արձակուրդները» հեռուստասերիալներում։

Կենսագրություն
--------------

Լորա Գիբերը ծնվել է 1968 թվականին փետրվարի 20-ին Նանտում։

Ամուսնացած է, ունի երկու դուստր։ Լորան ունի եղբայր՝ Ֆրանկ անունով։ Նա սիրում է զբաղվել ստորջրյա լողով։ Ուտելիքներից սիրում է հայրենի Բրետանում պատրաստվող յուղաբլիթները։

Կարիերա
-------

Լորան ավարտել է Ռենի արվեստի ակադեմիան (Բրետանում գտնվող)։ Դրանից հետո ապագա դերասանուհին ուղևորվեց Փարիզը «նվաճելու»։ Սկզբում նա աշխատում էր որպես բեմանկարիչ-ձևավորող ֆիլմերի և գովազդների նկարահանման տաղավարներում, մինչև նրան չհրավիրեցին նկարահանվելու Բենեի դերը «Հելենն ու տղաները» հեռուստասերիալում։

«Հելենն ու տղաները», «Սիրո պատրանքները» և «Սիրո արձակուրդները» հեռուստասերիալներում Լորա Գիբերը խաղաց Բենեդիկտի՝ Բենեի դերը։ Բենեն մի սովորական աղջիկ էր Բրետանից, որը եկել էր Փարիզ՝ համալսարանում սովորելու նպատակով։ Փարիզում Բենեի հետ ծանոթանում է Էլենի ընկերությունը, որն աղջիկ էր փնտրում Ժոզեի համար (Ժոզեի դերակատարն էր Ֆիլիպ Վասյորը)։ Այդ պահից սկսած Լորա Գիբերի կերպարը դարձավ եռագրության գլխավոր դերասաններից մեկը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Internet Movie Database — 1990.
2. ↑  Девушка с характером (О Лоре Гибер — журнал «Сериал»)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ses créations sculptures Miroirs
* Французский сайт о Лоре Гибер

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ČSFD · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 16616184t · ISNI: 0000000130162578 · VIAF: 252136625 · WorldCat VIAF: 252136625 |

 |
Խաշ
**Խաշ**, հեղուկ տաք ապուր։ Հնագույն հայկական ուտեստներից մեկը, որը տարածում է ստացել Կովկասում և Անդրկովկասում և հավանաբար ունեցել է արարողական բնույթ։ Ի սկզբանե եղել է աղքատների սնունդ։ Ի սկզբանե խաշը տարածված է եղել՝ Սյունիքի մարզում[*փա՞ստ*]։

Անվան ծագում
------------

«Խաշ» անվանումը, ըստ ամենատարածված վարկածի, առաջացել է հայերեն «խաշել» բառից, նույն բառից են առաջացել նաև այլ կերակրատեսակների անվանումները (խաշլամա, խաշու, խաշիլ)։

Բաղադրություն
-------------

Խաշի պատրաստման մեջ օգտագործվում են տավարի ոտքեր (ինչպես նաև խոզի, ոչխարի կամ նույնիսկ հավի), փորոք, սխտոր, աղ, և կանաչի։ Մասերը մաքրելուց և լվանալուց հետո (Հայաստանում ավանդաբար դնում են 10-12 ժամով հոսող ջրի տակ), այն խաշվում է 6-8 ժամ։ Սխտորը, աղն ու կանաչին մատուցվում են սեղանին, կերակուրը համեմելու նպատակով։

Ավանդություն
------------

Խաշն ավանդաբար ուտում են վաղ առավոտյան՝ առատ կերուխումի հաջորդ օրը։ Խաշը ուտում են մինչև նախաճաշը կամ նրա փոխարեն։ Ուտեստի հետ մատուցվում է մանրացրած սխտոր, աղ, կտրտած բողկ։ Խաշը ուտում են լավաշի, բողկի և տարատեսակ կանաչիների հետ։ Հայաստանի որոշ շրջաններում այն ուտում են ձեռքերով՝ նախապես նրա մեջ բրդելով չոր լավաշ։ Պնակը ծածկում են լավաշով և ուտելու ընթացքում բացելով փոքրիկ անկյուն, լավաշի կտորով հանում են կերակուրը։ Հիմնականում խաշ եփելու նախապատրաստական արարողությունը սկսում են երեկոյան, որպեսզի առավոտ վաղ այն մատուցվի։ Ավանդաբար խաշն ուտում են տարվա ցուրտ եղանակին՝ ձմռանը։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ինչպե՞ս պատրաստել լավ խաշ

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Խաշ» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Արմենիապեդիա |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 15)։*  |
**Չանդարլի** (Չանդարլի-Կյորֆեզի, թուրքերեն՝ Çandarlı Körfezi), ծովածոց Եգեյան ծովում՝ Փոքր Ասիայի արևմտյան ափին՝ Թուրքիայում՝ Իզմիրի մարզում։ Ծոց է թափվում Բաքիր (Կայկ) գետը։ Հայտնի է որպես **Էլաիթյան ծոց** (Էլեաթյան, Էլեական, հին հունարեն՝ Ὲλαϊτικὸς κόλπος), անվանումը ստացել է Էոլիդայի Պերգամոն նավահանգստի Էլեա (Էոլիդա) քաղաքից։

Պատմություն
-----------

Ըստ Ստարբոնի՝ ծոցի մուտքի մոտ Հիդրա (հին հունարեն՝ Ύδρα) և Գարմատունտ (Ἁρμᾰτοῦς) հրվանդանների հեռավորությունը կազմել է 80 ասպարեզ։ Հարավային ափին եղել է էոլիական Միրենա քաղաքը՝ իր նավահանգստով։

Երբ սկսվեց հունական հեղափոխությունը, Պսարայի հույները լայնածավալ արշավանք կատարեցին Փոքր Ասիայի ափին Լեսվոսի շրջանում, մինչդեռ օսմանյան նավատորմը Հուսրեվի գլխավորությամբ գտնվում էր Մորեայի արևմտյան կողմում, իսկ եգիպտականը։ Կրետեից ավելի մոտ չէր։

Երբ սկսվեց հունական հեղափոխությունը, Փսարայի հույները լայնածավալ հարձակում գործեցին Անատոլիայի Լեսվոսի շրջանում, քանի դեռ օսմանյան նավատորմը Հյուսրևի գլխավորությամբ գտնվում էր Մորեայի արևմտյան կողմում, իսկ եգիպտականը Կրետեից բավականին հեռու էր։ Արշավանքներին մասնակցել է 110-140 նավ, այդ թվում՝ 15 ռազմանավ։ Հույներն ավերեցին Չանդարլի ծոցի մոտ գտնվող Չանդարլի քաղաքը և Մոսկոնիսի կղզին (այժմ՝ Ալիբեյ)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  GEOnet Names Server — 2018.
2. 1 2  *Страбон*. География. XIII, 3, 5; с. 622
3. 1 2  Обнорский Н. П. (1890–1907). «Элея». *Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)*. Սանկտ Պետերբուրգ.`{{cite book}}`: CS1 սպաս․ location missing publisher (link)
4. ↑  *Андерсон, Роджер Ч.* Сражения великих держав в Средиземном море : три века побед и поражений парусных флотов Западной Европы, Турции и России, 1559-1853 = Naval wars in the Levant, 1559–1853 / пер. с англ. Л. А. Игоревского. — М.: Центрполиграф, 2018. — 637 с. — ISBN 978-5-9524-5309-8

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Չանդարլի (ծոց)» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ կատալոնական |

 |
**Լյուքսեմբուրգի թանգարան** (ֆր.՝ Musée du Luxembourg), արվեստի թանգարան Փարիզի VI թաղամասում՝ Սենա գետի ձախ ափին, Լյուքսեմբուրգյան այգում, Լատինական թաղամասի հարավային հատվածին մոտ։

Պատմություն
-----------

Թանգարանը հիմնադրվել է 1750 թվականին։ Ի սկզբանե եղել է պատկերասրահ՝ տեղակայված Լյուքսեմբուրգի պալատի արևելյան հատվածում (արևմտյան հատվածում էր գտնվում Ռուբենսի Մարի դե Մեդիչի շարքը), 1818 թվականին դարձել է ժամանակակից արվեստի առաջին թանգարանը։ Ներկայիս շենք թանգարանը տեղափոխվել է 1884 թվականին։ 2000 թվականին թանգարանի կառավարումն ստանձնել է Ֆրանսիայի մշակույթի նախարարությունը և Ֆրանսիայի սենատը, և թանգարանն սկսել է օգտագործվել ժամանակավոր ցուցահանդեսների համար։ 2010 թվականից թանգարանն ընդգրկվել է Թանգարանների ազգային միության կազմում։

1750-1780 թվականներին թանգարանը եղել է Փարիզի առաջին հանրային պատկերասրահը, որը ցուցադրել է արքայական հավաքածուն, որն ընդգրկել է Տիցիանի «Մադոննան և ճագարը», Դա Վինչիի «Սուրբ ընտանիք» (կամ «Կույսն ու մանուկը սուրբ Աննայի հետ» (Լեոնարդո դա Վինչի) կամ «Մադոննան ժայռերում») և այն հին վարպետների շուրջ 100 աշխատանքներ, որոնք այժմ Լուվրի թանգարանի հիմնական մասն են կազմում։ 1803 թվականին թանգարանը վերաբացվել է և ներկայացրել այնպիսի նկարիչների, ինչպիսիք Նիկոլա Պուսեն, Ժակ Լուի Դավիդը։ Այստեղ ցուցադրված աշխատանքներից շատերը գտնվում են Փարիզի տարբեր թանգարաններում՝ Ժյո դը պոմ ազգային պատկերասրահում, Musée de l'Orangerie-ում, Փարիզի Ժամանակակից արվեստի պետական թանգարանում, Օրսե թանգարանում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Un musée, une histoire" Արխիվացված 2014-10-29 Wayback Machine at the Musée du Luxembourg website.
2. ↑  Ochterbeck 2009, p. 202.

Աղբյուրներ
----------

* Les Grands du Dessin de Press: André Gill (1840-1885) "Quand ouvrira-t-on des maisons pour imbeciles?" Արխիվացված 2008-06-21 Wayback Machine
* Ochterbeck, Cynthia Clayton, editor (2009). *The Green Guide Paris*. Greenville, South Carolina: Michelin Maps and Guides. ISBN 9781906261375.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Լյուքսեմբուրգի թանգարան» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNE: XX4574874 · BNF: 11868627j · CiNii: DA01149098 · GND: 514885-6 · ISNI: 0000000121059237 · LCCN: n50055368 · NKC: kn20080205008, ko2008434907 · NLA: 36524880 · NLG: 224813 · LIBRIS: 325108 · SUDOC: 026438836 · VIAF: 123782944, 2982162547232043740004 · ULAN: 500310622 · WorldCat VIAF: 123782944, 2982162547232043740004 |

 |

 |
Իտալիայի ժողովուրդները մ.թ.ա. VI դարում
**Ումբրիներ** (լատին․՝ Umbri), հնագույն իտալիկներ, որոնք ապրել են Հյուսիսային Իտալիայում բրոնզե դարի վերջին։ Համաձայն մեկ այլ վարկածի՝ ումբրիները, ինչպես տեղի ցեղերը, որոնք ընդգրկված են օսկոսկո-Ումբիրյան խմբում, մ․թ․ա 9-րդ դարում Կենտրոնական Եվրոպայից գաղթել են Ապենինյան թերակղզու հյուսիս, որից հետո իտալացիների այս խմբի մեծ մասը եկել է հարավ։ Ենթադրաբար մ․թ․ա 7-րդ դարի սկզբին էտրուկսների ճնշման պատճառով ումբիրների (սաբիներ) մի մասը տեղափոխվել է թերակղզու կենտրոնական և հարավային մաս (դեպի օսկաների երկիր), որտեղ էլ իրենցից առաջացել են սամնիտները։ Մ․թ․ա 5-րդ դարում էնտրուկսները գրավել են ումրիների մշակութային կենտրոնը՝ Պերուջան։ Մեր թվարկության սկզբում հռոմեացիները հպատակեցրել են ումբրիներին ու հռոմեացրել։ Ումբիրներին անունով տարածաշրջանը կոչվել է Ումբրիա։

Հետազոտողների մեծ մասը ումբրիներին համարում են երկրորդ հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի ժառանգորդ (լատինների և սիկուլների նախնիներից հետո) և դրանք նույնացվում են Վիլլանովյան մշակույթի հետ։

1444 թվականին հայտնաբերված իգուվինյան աղյուսակները (լավ պահպանված յոթ բրոնզե թերթիկներ) լույս են սփռել ումբրիների կրոնի վրա։ Ումբրիների աստվածների պանթեոնում ընդգրկված էին Ֆերոնիան, Վակենտիան, Միներվան և ուրիշներ։ Տաճարներում տեղադրվել են աստվածների բրոնզե արձաններ։

Մինչև հռոմեացիների նվաճումը ումբրիները եղել են անկախ համայնքների միություն և նրանց քաղաքական կյանքը սահմանափակվել է իրենց քաղաքների տարածքներով։ Սոցիալական կառուցվածքը բաժանվել է հստակ խմբերի՝ հիմնվելով ռազմական կոչումների վրա։ Օկտավիանոս Օգոստոսի օրոք չորս ումբրիացի արիստոկրատ դարձել են հռոմեական սենատորներ, իսկ կայսր Ներվայի ընտանիքը ծագումով Ումբրիայից էր։

Հին հռոմեացիներն առաջին անգամ շփվել են ումբրիացիների հետ մ․թ․ա 310 թվականին և նվաճել նրանց 260 թվականին։ Սամնիտների (հին իտալական ցեղ) հետ պատերազմում ումբրիները հանդես են եկել Հռոմի թշնամի Կոալիցիայի կողմից։ Իտալիայի միավորվելուց հետո որոշ ումբրիներ ստացել են լիարժեք քաղաքացիություն կամ քաղաքացիություն՝ առանց ձայնի իրավունքի։ 89 թվականին բոլոր ումբրիները ստացել են հռոմեական քաղաքացիություն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Кузьменко Ю. К.* Ранние германцы и их соседи: // *Лингвистика, археология, генетика. СПб.: Нестор-История,*. — 2011.
2. ↑  Автохтонные италийские народы
3. ↑  «Лигурийцы и италики». Արխիվացված է օրիգինալից 2008 թ․ մարտի 19-ին. Վերցված է 2020 թ․ հունիսի 26-ին.

Գրականություն
-------------

* Момзен Т. История Рима. Гл. V.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Բրոքհաուս · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Բրոքհաուսի և Եփրոնի փոքր · Մեծ նորվեգական |

 |
**Դով Ֆեյգին** (եբրայերեն՝ דב פייגין‎, 1907, Լուգանսկ, Եկատերինոսլավի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 22, 2000(2000-09-22), Երուսաղեմ), իսրայելցի քանդակագործ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Ռուսական կայսրության Լուգանսկ քաղաքում, դերձակի ընտանիքում։ Սովորել է Տալմուդ-տորայում և ուկրաինական դպրոցում։ 1920 թվականին Ֆեյգինների ընտանիքը տեղափոխվել է Գոմել, որտեղ Դովը միացել է Հա-շոմեր հա-ցաիր երիտասարդական շարժմանը։ 1924 թվականին ձերբակալվել է և ազատ արձակվել միայն 1927 թվականին։ 1927 թվականից ապրել է Էրեց-Իսրայելում։

Աֆիկիմ կիբուցի հիմնադիրներից մեկն է։ 1933-1937 թվականներին քանդակագործություն է սովորել Փարիզի Զարդարվեստի բարձրագույն ազգային դպրոցում։ 1937 թվականին վերադարձել է Թել Ավիվ։ 1948 թվականին միացել է «Նոր հորիզոններ» (Ofakim Hadasim) գեղարվեստական խմբին, որը հիմնադրվել էր Իոսիֆ Զարիցկու կողմից, նույն թվականին։ 

Խմբի գաղափարները իրենց արտացոլումն են գտել վարպետի ստեղծագործություններում։ Նրա աշխատանքներն ավելի շատ կրում են վերացական բնույթ, նա իր քանդակների համար որպես նյութ օգտագործում է մետաղը։ Այս ոճը պահպանվել է նրա «Թռչուն», «Ալոմոտ» (Հասկիկ) (1956) և «Ladderes» (1957) ստեղծագործություններում։ 1948 և 1962 թվականներին մասնակցել է Վենետիկի բիենալեին։ Նրա ամենահայտնի քանդակներից մեկը՝ «Կենդանին» (1958), ցուցադրվում է Թել Ավիվի գեղարվեստի թանգարանի քանդակի այգում։ Երուսաղեմի Ամինադավ քաղաքում գտնվող Ջ. Քենեդիի հուշահամալիրի քանդակագործն է։

Հայտնի աշխատանքներ
------------------

* Խաղաղության աղավնի (Yonat Ha`shalom)
* Քենեդիի հուշահամալիր (1966, ճարտարապետ՝ Դ. Ռեզնիկ)

|  |  |  |  |  |  |  |
| Կենդանի (1958) |  | Սանդուղք(1957) |  | Քենեդիի հուշահամալիր (1966) |  | Խորան դաշտում |

Գրականություն
-------------

* Dov Feigin: Prof. Mordechair Omer - Tel Aviv Museum of Art, (2005). ISBN 965 7161 32 0.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  Dov Feigin on artnet
3. ↑  «В горах Иерусалимских. Гора Аминадав. Яд Кеннеди (Мемориал Кеннеди) | Блог Ботинок». Արխիվացված է օրիգինալից 2008 թ․ հունիսի 17-ին. Վերցված է 2018 թ․ նոյեմբերի 22-ին.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Դով Ֆեյգին» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 132273152 · ISNI: 0000000066873753 · LCCN: n89106338 · SUDOC: 18530138X · VIAF: 43428279 · WorldCat VIAF: 43428279 |

 |
**Դոմենիկո Մորոնե** (իտալերեն՝ **Domenico Morone**, 1442[…], Վերոնա, Վենետո, Իտալիա - 1518, Վերոնա, Վենետո, Իտալիա), Վերածննդի դարաշրջանի իտալացի նկարիչ։ Ստեղծագործել է վաղվերածննդյան շրջանի նկարիչների ոճով։ Նրա աշխատանքների մեծ մասը չի պահպանվել, հատկապես որմնանկարները։

Պահպանվածների թվում են մի շարք պաննոներ, որոնցում պատկերված են հասարակական տոնախմբությունների և աշխարհիկ այլ տեսարաններ։ Լավագույն աշխատանքներից է համարվում 1494 թվականին նկարած *Cacciata dei Bonacolsi* (կամ «Բոնակոլսիի վտարումը 1328 թվականին. Մանտուայի Պիացա Սորդելո հրապարակի տեսարան») կտավը, որ ներկայումս գտնվում է Մանտուայի Դքսական պալատում։ Հիշարժան գործերից են նաև Սան Բեռնարդինո եկեղեցու երգեհոնի փեղկերին նկարած Աստվածամայրը (ներկայումս գտնվում է Բեռլինի *Staatliche Museum*-ում), այդ եկեղեցու Սանտ Անտոնիո մատուռի որմնանկարները, սաբինյան կանանց բռնաբարությունը պատկերող երկու փոքրաչափ պաննոները, որոնք նույնպես վերագրվում են Մորոնեին և ներկայումս գտնվում են Լոնդոնի Արվեստի ազգային պատկերասրահում։ Վերածննդի դարաշրջանի նկարիչ և արվեստաբան-պատմիչ Ջորջո Վազարին Դոմենիկո Մորոնեին համարում է նրա ժամանակների Վերոնայի երկրորդ մեծ նկարիչը։ Դոմենիկոյի որդի և աշակերտ Ֆրանչեսկոն նույնպես այդ քաղաքի անվանի նկարիչներից էր, ինչպես և մյուս աշակերտներից Միկելե դա Վերոնան, Ջիրոլամո դաի Լիբրին։

Արվեստի պատմաբանների կարծիքով՝ Մորոնեն ղեկավարել է Սան Բեռնարդինո եկեղեցու ֆրանցիսկյան գրադարանի պատկերազարդման աշխատամքները, անձամբ ինքն էլ է մասնակցել դրանց՝ իր ձեռքով ստեղծելով կենտրոնական որմնանկարների մեծ մասը։

Գրականություն
-------------

* *The Subject of Domenico Morone's 'Tournament' Panels in the National Gallery, London*, Tom Henry. The Burlington Magazine (1994) pp 21–22.
* Gene P. Veronesi. The decoration of the Sagramossa Library in the Church of San Bernardino, Verona.PhD dissertation, Case Western Reserve University, 2000.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  RKDartists (նիդերլ.)
2. 1 2  KulturNav — 2015.
3. 1 2  Artnet — 1998.
4. ↑  Lawrence Gowing, ed. Biographical Encyclopedia of Artists, v.3 (Facts on File, 2005): 472.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Դոմենիկո Մորոնե, artnet.de կայքում

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Դոմենիկո Մորոնե» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | RKDartists |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուս · Իտալացիների կենսագրական բառարան · Treccani |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 124578055 · ICCU: SBNV076469 · ISNI: 0000000116703251 · LCCN: nr2001043920 · SUDOC: 229025706 · VIAF: 72330627 · ULAN: 500032545 · WorldCat VIAF: 72330627 |

 |

 |
**Կլագենֆուրտի քաղաքային թատրոն** (գերմ.՝ Stadttheater Klagenfurt), Ավստրիայի Կարինթիա երկրամասի կենտրոն Կլագենֆուրտի քաղաքային թատրոնը, որի ներկայիս շենքը կառուցվել է 1910 թվականին, Վիեննայի *Fellner & Helmer* ճարտարապետական գրասենյակի պատրաստած նախագծերի հիման վրա

Պատմություն
-----------

Կլագենֆուրտում առաջին թատրոնը հիմնվել է 1605-ից 1620 թվականների միջև ընկած ժամանակահատվածում՝ որպես *Ballhaus*, ազնվականների (արիստոկրատների) համար։ Ներկայացումներով այդտեղ հիմնականում հանդես են եկել հյուրախաղերով Վենետիկից Վիեննա շարժվող իտալական թատերախմբեր։ 18-րդ դարի վերջերին թատրոնի դռները բացվել են նաև մտավորականների, զինվորականների, քաղաքացիական պաշտոնյաների, ծառայողների առջև։ 1811 թվականին փայտե շինվածքի փոխարեն կառուցվել է թատրոնի քարե շենք, որին այժմ *Altes Theater* (Հին թատրոն) են անվանում։ Երբ այն մեծապես վնասվել է, նոր շենքի շինարարության համար նախագծեր են պատվիրել Վիեննայի ճարտարապետական *Fellner & Helmer* գրասենյակին, որը մինչ այդ արդեն թատրոնի շենքեր էր նախագծել ու կառուցել Գիեսենում և Գաբլոնցում (համապատասխանաբար 1906 թ. և 1907 թ.): Թատրոնի նոր շենքի շինարարությունն սկսվել է 1908 և ավարտվել 1910 թվականին։ Բացումը համընկել է ավստրիական կայսր Ֆրանց Իոսիֆ Առաջինի ծննդյան 60-ամյակի տոնակատարության հետ, և թատրոնն անվանակոչվել է "*Kaiser Franz Joseph I. Jubiläumstheater*":

1960-ական թվականների վերջերին, ինչպես նաև 1996-ից 1998 թվականներին (վերջինը՝ ըստ *Գյունտեր Դոմենիգ*ի պատրաստած նախագծերի) թատրոնի շենքը վերակառուցվել է, նորացվել։

Կլագենֆուրտի քաղաքային թատրոնը ներկայացումների գեղարվեստական բարձր մակարդակ ապահովելու համար 2003, 2006 և 2011 թվականներին արժանացել է Nestroy-Theaterpreis մրցանակի՝ տարբեր անվանակարգերում։ Թատրոնի մրցանակակիր դերասանների շարքում են Մարտին Կյուշեյը (Martin Kušej), Բեռնդ Լիոպոլդ-Մոսերը (Bernd Liepold-Mosser), Միխաել Մաերտենսը (Michael Maertens), Միխաել Շոտենբերգը 9Michael Schottenberg), Մարտին Ցեհետգրուբերը (Martin Zehetgruber):

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Wiki Loves Monuments monuments database — 2017.
2. 1 2  archINFORM (գերմ.) — 1994.
3. ↑  Architekturzentrum Wien: "Ferdinand Fellner II.", (*in German*), retrieved 30 March 2013

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Կլագենֆուրտի քաղաքային թատրոն» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 2170012-6 |

 |
Grave of King Moshoeshoe I
Ներկայիս Լեսոթո տարածքում մարդիկ ապրել են դեռևս քառասուն հազար տարի առաջ։ Առաջին անգամ բասուտո ցեղը պետականություն է ստացել 1822 թվականին, երբ որ Մոշվեշվե I առաջնորդը համախմբեց զուլուսներին ընդդեմ Աֆրիկայի Հարավ-Արևելյան, այն իրադարձությունների ժամանակ, որը հայտնի է ինչպես Միֆեկանե։ Հետագայում բասուտոները ներքաշվեցին անգլիական և բուրսիմական գաղութարարների պայքարում։ Միաժամանակ Մոշվեշվե I-ը հրավիրեց միսիոներներին, որոնք ստեղծեցին լեսոտո լեզվի այբուբենը և տպագրեցին առաջին գրքերը այդ իսկ լեզվով։ 1867 թվականին բասուտոներին հաջողվեց հաղթել բուրսիական գաղթականների պատերազմում ընդդեմ «Նարնջագույն հանրապետության» և նրանց խնդրանքով դիմեցին Վիկտորիա թագուհուն, որպեսզի բասուտո հողերում ստեղծեն Բասուտելանդ պրոտեկտորատը։ 1869 թվականին բրիտանացիները և բուրերը ստորագրեցին Ալվիվալյան խաղաղության պայմանագիր, որով որոշվեց Բուսուտոլենդի սահմանները, որն էլ համարվում է ներկայիս Լեսոթոյի սահմանները։ Ըստ պայմանագրի Մոշվեվշե I-ը կորցրեց համարյա իր հողերի կեսը։ Բասուտոլենդը մինչև 1966 թվականը մնում էր որպես Բրիտանական պրոտեկտորատ, այնուհետև ստեղծվեց Լեսոթոյի թագավորությունը և հռչակվեց անկախ։ Ընդ որում՝ գործող Բասոտո Ազգային կուսակցությունը ընտրություններում պարտվեց «Բասոտուլենդ Կոնգրես» կուսակցությանը:«Բասոտուլենդ Կոնգրեսի» հախագահ Լեաբուս Ջոնաթանը հրաժարվեց հանձնել իշխանությունը և իրեն հռչակեց վարչապետ։ Բասոտոյի Կոնգրեսը սկսեց զինված հակամարտություն,որը շարունակվեց մինչև 1986 թվական։ Այնուհետ իրական իշխանությունը հանձնվեց թագավորին` Մոշվեշվե II-ին,որը մինչև այդ միայն «ձևական» դեր ուներ։ Սակայն 1987 թվականին նա ռազմական վերնախավի հետ հակամարտության մեջ մտավ և ստիպված դիմեց փախուստի։ Իսկ թագավոր հռչակվեց նրա որդին Լետսիե III-ը։ 1998 թվականին ընտրություններ տեղի ունեցան, և միջազգային դիտորդները այն գնահատեցին որպես ազատ և ժողովրդավարական ընտրություններ։ Եվ այդ պահից ի վեր Լեսոթոն գտնվում է քաղաքական հաստատուն իրավիճակում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Lesotho". Oxford Dictionaries UK Dictionary. Oxford University Press. Retrieved 2016-01-21
2. ↑  "Lesotho". Merriam-Webster Dictionary. Retrieved 2016-01-21
3. ↑  ELDREDGE, EA 1993, A South African Kingdom: The pursuit of security in nineteenth-century Lesotho, Cambridge University Press.

* Etherington, Norman (2001). *The Great Treks: The Transformation of Southern Africa, 1815-1854*. Harlow, England: Longman. ISBN 0-582-31567-0. OCLC 47893949.

Գրականություն
-------------

* *Etherington, Norman* The Great Treks: The Transformation of Southern Africa, 1815-1854. — Harlow, England: Longman, 2001. — ISBN 0582315670

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Լեսոթոյի պատմություն» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: sh85076179 |

 |
**Ուլու Ջամ** (թուրքերեն՝ Divriği Ulu Cami ve Darüşşifa) Ջումա մզկիթի և հոսպիտալի համալիրը գտնվում է Թուրքիայի Տևրիկ քաղաքում և ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության մաս է կազմում։ Մզկիթը հիմնել է Ահմեդ Շահը Սելջուկյան սուլթանության՝ Բեյ Մենգուչակի օրոք, իսկ հիվանդանոցը հիմնել է նրա կինը՝ Թուրան Մելեքը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Թոփքափը ամրոց համալիրն օգտագործվել է որպես զարդերի պահեստ։

Ճարտարապետություն
-----------------

Համալիրը կազմված է մզկիթից և հարակից հոսպիտալից։ Մզկիթը հարավային պատով կցված է հիվանդանոցին։ Մզկիթի գլխավոր մուտքը հյուսիսային կողմից է, ունի բարձր շքամուտք, որն առանձնանում է բարձր կարգի քարե փորագրությամբ։ Մզկիթի մյուս երկու մուքերը գտնվում են արևմտյան և արևելյան կողմերում։ Ըստ երևույթին, արևելյան կողմը ծառայել է որպես թագավորական մուտք՝ իշխանների համար նախատեսված հատուկ հարթակով։
Հոսպիտալի մուտքը արևմտյան կողմից է։ Ի տարբերություն մզկիթի հյուսիսային մուտքի, հոսպիտալի մուտքը զարդարված է մոնումնետալ կամարով և մեջտեղում՝ պատուհանով։ Քարի փորագրությունն այստեղ էլ նույնն է, ինչ մզկիթինտ, սակայն ոչ այնքան արտահայտված, իսկ որոշ հատվածներում կարելի է ասել՝ անավարտ։
Մզկիթի և հոսպիտալի ներսում փորագրված է գլխավոր ճարտարապետի անունը։
Համալիրն իր փորագրություններով և ճարտարապետությամբ համարվել է Անատոլիայի ճարտարապետության լավագույն աշխատանքներից, իսկ 1985 թվականին ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգությունների ցանկում։

Պատկերասրահ
-----------

* Մզկիթի ինտերիերՄզկիթի ինտերիեր
* Հոսպպիտալի ինտերիերՀոսպպիտալի ինտերիեր
* Մզկիթի պորտալՄզկիթի պորտալ
* Դետալներ շինությունիցԴետալներ շինությունից

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  archINFORM (գերմ.) — 1994.
2. ↑  Oya Pancaroğlu, "The Mosque-Hospital Complex in Divriği: A History of Relations and Transitions." Anadolu ve Çevresinde Ortaçağ 3 (2009).

Արտաքին հղումներ
----------------

* Описание на сайте ЮНЕСКО
* Улу-джами на arch.net

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ուլու-ջամի (Տևրիկ)» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4320194-5 · LCCN: no00100848 · VIAF: 124611903 · WorldCat VIAF: 124611903 |

 |
**Լեոնին, Լեոնինուս մագիստր** (լատին․՝ Magister Leoninus, մոտ 1150 - մոտ 1210), 12-րդ դարի 2-րդ կեսի ֆրանսիացի կիսալեգենդար կոմպոզիտոր։
Փարիզի Աստվածամոր տաճարին կից երգարվեստի դպրոցի ներկայացուցիչ։ Լեոնին անունը առաջացել է «Լեոնինուս» -ից, որը Լեո անվան լատինական կրճանունն է, ուստի հավանական է, որ Լեոնինի տրված ֆրանսիական անունը եղել է Լեո։

Ըստ XIII դարի երաժշտության տեսաբան Անոնիմ IV-ի Լեոնինը եղել է իր ժամանակի «լավագույն երգեհոնահարը», այսինքն հանդիսացել է իր ժամանակաշրջանի երգեհոնային երաժշտության ստեղծագործողը, հեղինակն է «Big Book of Organum», «Magnus liber organi» գրքերի, որն իր մեջ ներառել է տարեկան եկեղեցական օգտագործման տարբեր վանկարկումներ։ Այդ դարաշրջանի ամենակարևոր երաժշտական աղբյուրն է (պահպանվել է գրքի հետագա օրինակը, որը թվագրված է 13-րդ դարի)։ Լեոնինի աշխատանքներում ձևավորվել են մոդալային ռիթմի սկզբունքները։ Ըստ Վ.Գ. Վայնթի՝ 1954 թվականին նա գրել է. «Լեոնինը անզուգական նվաճեց առաջին անգամ բազմաձայն երաժշտության մեջ ներմուծեց ռիթմի ռացիոնալ համակարգը և, նույնքան կարևոր, ստեղծեց այդ ռիթմի արտահայտիչ նշման մեթոդը»։ «Magnus Liber» գիրքը նախատեսված էր պատարագի օգտագործման համար։ Անանուն IV-ի վկայություններով, «Մագիստրոս Լեոնինուսը (Լեոնին) երգեհոնի ամենալավ կոմպոզիտորն էր։

Ըստ Անոնիմուս IV–ի՝ Լեոնինի աշխատանքը հետագայում կատարելագործել և ընդլայնել է կոմպոզիտոր Պերոտինը։ Երաժշտագետ Քրեյգ Մ.Ռայթը կարծել է, որ Լեոնինը կարող էր լինել նույն մարդը, ինչ ժամանակակից փարիզցի բանաստեղծ Լեոնիուսը, որի անունով կարող էր կոչվել Լեոնինի չափածո ստեղծագործությունները։ Այն կարող էր էլ ավելի նշանակալի հանրաճանաչ դարձնել Լեոնինին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Երաժշտություն (ֆր.)
2. ↑  *Г. В. Келдыш* Музыкальный энциклопедический словарь. — Москва: "Советская энциклопедия", 1990. — С. 302.
3. ↑  W.G. Waite: The Rhythm of Twelfth-Century Polyphony: its Theory and Practice,  [page needed]. Yale Studies in the History of Music, New Haven, 1954.
4. ↑

Արտաքին հղումներ
----------------

* 
* 
* 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Լեոնին» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Discogs · International Music Score Library Project · MusicBrainz · Find A Grave |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Մեծ նորվեգական · Մեծ նորվեգական · Ռիմանի երաժշտական · Universalis |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 3061721 · BNF: 13896561v · GND: 123386098 · ICCU: UBOV063542 · ISNI: 0000000118507860 · LCCN: n87807575 · NKC: mzk2004248659 · NLP: a0000002345059 · NUKAT: n2008059179 · SUDOC: 077907213 · VIAF: 265152270, 100386560, 100386541, 100386556 · WorldCat VIAF: 265152270, 100386560, 100386541, 100386556 |

 |

 |
**«Նիպպոն Բուդոկան»** (ճապ.՝ 日本武道館) կամ **«Բուդոկան»** — Տոկիոյի (Ճապոնիա) կենտրոնում գտնվող փակ արենա։

Արենան կառուցվել է 1964 թվականին դյուդոյի Ամառային օլիմպիական խաղերի մրցումների համար։ Նրա անունը թարգմանվում է, որպես «մարտարվեստի դահլիճ»։

Ճապոնիայի սահմաններից դուրս «Բուդոկանը» ավելի հայտնի է որպես վայր, որտեղ տեղի են ունեցել մասշտաբային ռոք-համերգներ։ The Beatles-ը եղել է առաջին արտասահմանյան խումբը, որը ելույթ է ունեցել «Բուդոկանում» 1966 թվականին։ Նրանց ելույթը լուրջ բողոքներ է առաջացրել ճապոնիայի ազգայնականների համար, որոնք կարծքւմ էին, որ արևմտյան խմբի համեգրը կպղծի դահլիճը, որը բացառապես նախատեսված է մարտարվեստների համար։

Ավելի ուշ այստեղ համերգներ են անց կացրել շատ եժաժիշտներ և խմբեր, ներառյալ Բոբ Դիլանը, Morning Musume-ը, Cute-ը, Դիփ Փարփլը, AC/DC-ն, Queen-ը, ABBA-ն, Էրիկ Կլեպտոնը, Լեդ Զեփելինը, Kiss-ը, Judas Priest-ը, Ինգվի Մալմսթինը, Luna Sea-ն, Malice Mizer-ը, Guns N' Roses-ը, Շերիլ Կրոուն, The Pillows-ն, Օզզի Օսբորնը, Skid Row-ը, Dream Theater-ը, Whitesnake-ը, Mr. Big-ը, Plastic Tree-ն, The Gazette-ը, Perfume-ը, Miyavi-ն, Dir en grey-ը, An Cafe-ն, Ավրիլ Լավինը, Nightmare-ը, Mucc-ը, Սինդի Լուպերը, One Ok Rock-ը, Alice Nine-ը, L’Arc-en-Cie-ը, BUCK-TICK-ը, DBSKը, AKB48-ը, UVERworld-ը, ViViD-ը, Scandal-ը, Kalafina-ն, BABYMETAL-ը, Coldrain-ը։

Տեղակայվածությունը և շենքը
--------------------------

«Նիպպոն Բուդոկանը» գտնվում է Տոիոյի կենտրոնում գտնվող Կիտանոմարու պարկում` Յասկունի տաճարի մոտակայքում։

Շենքն իրենից ներկայացնում է ութանկյուն ֆիգուր։ Նրա բարձրությունը 42 մետր է, տարողությունը` 14 201 մարդ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  所在地 // アクセス｜日本武道館について｜日本武道館
2. ↑
3. ↑  Bartlett, Duncan. (2008 թ․ դեկտեմբերի 8). «Japan keeps Lennon's memory alive». *Entertainment* (անգլերեն). BBC News. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 30-ին. Վերցված է 2012 թ․ հոկտեմբերի 28-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Նիպպոն Բուդոկան Պաշտոնական կայք(ճապոներեն)


|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Նիպպոն Բուդոկան» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |