recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Հայրապետյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Արկադի Պետրոսի Հայրապետյան** (հունիսի 4, 1928, Բաքու - մարտի 31, 1993, Երևան), հայ կինոռեժիսոր։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1980)։

Կենսագրություն
--------------

1951 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստաթատերական ինստիտուտը։

1956 թվականից աշխատել է Հայֆիլմ կինոստուդիայում (1975 թվականից՝ գեղարվեստական ֆիլմերի բեմադրող-ռեժիսոր), 1976 թվականից՝ Հայաստանի կինեմատոգրաֆիստների միության վարչության քարտուղար, 1988-1993 թվականներին, միաժամանակ՝ ՀՀ կինեմատոգրաֆիստների միության սոցիալական ֆոնդի բաժնի վարիչ։

Առաջին կինոնկարը «Կրակ» գեղարվեստական կարճամետրաժ ֆիլմն է (1963)։ Այլ կինոնկարներից են՝ «Սարոյան եղբայրներ» (Խորեն Աբրահամյանի հետ, 1968, ՀՀ պետական մրցանակ, 1970), «Ժայռը» (Վարդան Աճեմյանի հետ, 1973), «Արևիկ» (Առնոլդ Աղաբաբովի հետ, 1978, հեռուստաֆիլմ, Հեռուստաֆիլմերի միջազգային XVI փառատոնի Գրան պրի մրցանակ, Պրահա, Համամիութենական կինոփառատոնի հատուկ մրցանակ, 1980, Բաքու), «Գործուղում առողջարան», ֆիլմ, (1981), «Կորիոլան» (կինոնկար-ներկայացում), 1983, Համամիութենական կինոփառատոնի հատուկ մրցանակ, 1984, Ալմա Աթա)։

Ֆիլմեր
------

| Տարեթիվ | Ֆիլմ |
| --- | --- |
| 1963 | Կրակ |
| 1968 | Սարոյան եղբայրներ |
| 1973 | Ժայռը |
| 1974 | «Արարատ»-ը Բեյրութում |
| 1975 | Պարի հրավեր |
| 1975 | Շեկ ինքնաթիռ |
| 1978 | Արևիկ |
| 1981 | Գործուղում առողջարան |
| 1982 | Կորիոլան |
| 1984 | Մեր չեմպիոնները |
| 1985 | Ծիծեռնակաբերդի մարզահամալիրը |

Արտաքին հղումներ
----------------

* Արկադի Հայրապետյանը Էյ Վի Փրոդաքշն կայքում(չաշխատող հղում)

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի նախնական տարբերակը կամ նրա մասը վերցված է* Հայկական համառոտ հանրագիտարանից*, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։*  |


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Հայրապետյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Լուարա Գուրգենի Հայրապետյան** (սեպտեմբերի 29, 1997(1997-09-29), Աստրախան, Ռուսաստան), հայազգի երիտասարդ երգչուհի։

Կարիերա
-------

Լուարան արժանացել է բազմաթիվ հեղինակավոր մրցանակների։ Նա իր կարիերան սկսել է պարով։ 2003 թվականին արժանացել է գրան-պրիի «Փոքրիկ հրաշք» անվանակարգում, «Ծիածան» թատրոնում, որը Վոլգոգրադում էր։ 2005-ին արվեստի ու արհեստի համար մրցանակ է շնորհվել նրան Աստրախանի մարզի կառավարության կողմից։ 2006 թվականին արժանացել է Գրան-պրիի Համառուսական էստրադային երգի մրցույթում, Տուափսե քաղաքում։ Մասնակցել է նաև «Մանկական Եվրատեսիլ 2006» երգի մրցույթի ռուսաստանյան նախընտրական փուլին, գրավելով 2-րդ տեղը։

2008 թվականին մասնակցել է «Սլավյանսկի բազար» մրցույթին և հաղթանակ է բերել Հայաստանի համար։ «Մանկական Եվրատեսիլ 2009» երգի մրցույթին ներկայացրել է Հայաստանը «Բարսելոնա» երգով և գրավել է 2-րդ հորիզոնականը այն կիսելով Ռուսաստանի ներկայացուցիչ Եկատերինա Ռյաբովայի հետ։

Դեկտեմբերին նա մասնակցեց «Մանկական Նոր ալիք» մրցույթին և գրավեց 2-րդ հորիզոնականը։
Ունի տարբեր տեսահոլովակներ։


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ · Last.fm · Յանդեքս երաժշտություն |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
Խորհրդային շրջանը
**Արևմտյան բնակելի զանգված** (**ԱԲԶ**, ռուս.՝ Западный жило́й масси́в (ЗЖМ)), Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքի երկու բնակելի զանգվածներից մեկը, գտնվում է քաղաքի արևմտյան մասում։ Արևմտյան բնակելի զանգվածի մաս են կազմում երեք շրջան։

Պատմություն
-----------

20-րդ դարի Հիսունականների վերջին և վաթսունականների սկզբին Ռոստովի արևմտյան ծայրամասի հարավարևելյան մասում հայտնվել են առաջին երկհարկանի շինությունները։ Արդեն այն ժամանակ իրականացվել է առանցքակալների գործարանի շինարարությունը, որը տասներորդն էր ԽՍՀՄ-ի տարածքում։ Ժամանակի ընթացքում բնակելի տների թիվը թաղամասում աճել է։ Բնակելի տներին հաջորդել է խանութի շինարարությունը, որին կոչել են «Նովոսյոլ», առաջին՝ թիվ 92 դպրոցը (մաթեմատիկական), առաջին «Չերյոմուշկին» առևտրի կենտրոնը, «Օդուվանչիկ» մանկական կոմբինատը։

Երեք տարի անց Արևմտյան բնակելի զանգվածն արբանյակ-քաղաք էր հիշեցնում։ Կարճ ժամանակում այստեղ հայտնվել են երկու արդյունաբերական գոտիներ՝ Արևմտյան և Հյուսիսարևմտյան։ Ոչ պաշտոնապես Արևմտյան բնակելի զանգվածն անվանել է Սովետսկ քաղաք։

Բնակելի զանգվածի շրջաններ
-------------------------

| Շրջանի անվանումը | Մակերես կմ² | Բնակչություն հազ. մարդ |
| --- | --- | --- |
| Խորհրդային (այդ թվում՝ Լևենցովսկի) | 85,4 | 179,3 |
| Ժելեզնոդորոժնի | 69,0 | 103,2 |
|

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «������-��-����». *rostov-region.ru*. Վերցված է 2019 թ․ սեպտեմբերի 12-ին. `{{cite web}}`: replacement character in `|title=` at position 1 (օգնություն)
2. ↑  «Советский район: как западный массив едва не стал городом-спутником Ростова». *DomostroyRF* (ռուսերեն). Վերցված է 2019 թ․ սեպտեմբերի 12-ին.
3. ↑  «Численность населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2017 года». Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ հուլիսի 31-ին. Վերցված է 2019 թ․ սեպտեմբերի 12-ին.
**Վեյսյառվ** (էստ․՝ Veisjärv, Veisejärv), լիճ Էստոնիայում։ Տեղակայված է Վիլյանդիմաա նահանգի Կառկսի և Տառվաստու շրջաններում։

Տեղադրություն
-------------

Վեյսյառվը գտնվում է Արևելաէստոնական ջրահավաք շրջանում և պատկանում է Վիրտսյարվի ջրահավաք ավազանին։ Լիճը տեղակայված է Կառկսի-Նուիա քաղաքից 10 կմ դեպի արևելք՝ ծովի մակարդակից 96 մետր բարձրության վրա։ Լճի մոտ են տեղակայված Վեյսյառվե ու Մյաեկյուլա գյուղերը։

Լճի ջրատարածությունը ընդգրկված է Ռուբինա արգելոցի (*Rubina looduskaitseala*) տարածքի մեջ։ Լճում ստեղծված են պայմաններ սովորական ծականաձկան պահպանության համար։

Նկարագրություն
--------------

Վեյսյառվը չափավոր կոշտ ջրով լիճ է (տիպ 2՝ համաձայն ԵՄ Ջրի շրջանակային դիրեկտիվի)։ Ըստ Էստոնիայում ընդունված լճագիտական դասակարգման՝ Վեյսյառվ լիճը կոշտ ջրով միքսոտրոֆային լիճ է։ 1950-ական թվականներին անցկացված ուսումնասիրությունների համաձայն՝ լճի ջուրը հիդրոկորբոնատային տիպի է (Са խումբ)՝ որի հանքացման մակարդակը կազմում է 238,4-94,4 մգ/լ։ 

Լճի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 481,1 հա (այն ութերորդն է Էստոնիայի ամենամեծ լճերի շարքում)։ Ջրամբարի երկարությունը 3450 մ է, լայնությունը՝ 1760 մ։ Լճի ամենամեծ խորությունը կազմում է 4 մ, միջին խորությունը՝ 1,3 մ։ Ափի գծի երկարությունը 9048 մ է։ Լճի ջրահավաք ավազանի մակերեսը 26,1 կմ² է։ Լճի ջուրը փոխվում է տարին մեկ անգամ։

Վեյսյառվի արևելյան ափն ավելի բարձր է. այնտեղ տեղակայված են դաշտեր։ Արևմտյան ափը ճահճածածկ է։ Հյուսիսից Վեյսյառվ լճի մեջ է թափվում Յիկսի ջրանցքը (*Jõksi kraav*): Լճի հարավային կողմից դուրս է հոսում Իհնե գետը (*Õhne jõgi*), որը հետո թափվում է Վիրտսյարվ լիճ։

Լճում ապրող ձկնատեսակներից են մանրածածանը, գայլաձուկը, շիղաձուկը, կարմրալողաթևիկը, բրամը, պերկեսը և օձաձուկը։ Հետազոտողները նշում են, որ Վեյսյառվ լճում նկատվում է բրամ ձկնատեսակի աճման բարձր տեմպ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Keskkonnaregistri avalik teenus. Rubina looduskaitseala. Keskkonnainfo. register.keskkonnainfo.ee.
2. ↑  Реферативный журнал геофизика, Выпуски 5-8. 1957
3. ↑  «Eeesti järvede nimestik. Looduslikud ja tehisjärved» (PDF). Արխիվացված է Eeesti järvede nimestik օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 9-ին. Վերցված է 2016 թ․ ապրիլի 1-ին. `{{cite web}}`: Check `|url=` value (օգնություն)
4. ↑  Tartu ülikooli juures oleva Loodusuurijate seltsi Aruanded. 1930
5. ↑  Keskkonnaregistri avalik teenus. Jõksi kraav. Keskkonnainfo. register.keskkonnainfo.ee.
6. ↑  Keskkonnaregistri avalik teenus. Õhne jõgi. Keskkonnainfo. register.keskkonnainfo.ee.
7. ↑  «Veisjärv (Viljandimaa)» (էստոներեն). Lõuna-Eesti Kalastajate Klubi. Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ ապրիլի 17-ին. Վերցված է 2015 թ․ ապրիլի 11-ին.
8. ↑  Основы биопродуктивности внутренних водоёмов Прибалтики. 1975

Արտաքին հղումներ
----------------

* Keskkonnaregistri avalik teenus. Veisjärv. Keskkonnainfo. register.keskkonnainfo.ee.
* Eeesti järvede nimestik. Looduslikud ja tehisjärved Արխիվացված 2016-03-09 Wayback Machine. — Tallinn, 2006. ISBN 978-9985-881-40-8

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վլադիմիր Հայրապետյան (այլ կիրառումներ)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Հայրապետյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

Վլադիմիր Հայրապետյանի հուշատախտակը Երևանի Ամիրյան փողոցի 5ա շենքի պատին
**Վլադիմիր Կարապետի Հայրապետյան** (1927, սեպտեմբերի 27, Ջուլֆա - 2015, հունվարի 8, Երևան), հայ տնտեսագետ։ Տնտեսական գիտությունների դոկտոր (1983), պրոֆեսոր (1986)։ ՀՀ բարձրագույն դպրոցի վաստակավոր գործիչ (1985)։

Կենսագրություն
--------------

Ավարտել է ԵՊՀ միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետը (1950)։ 1955-2010 թթ. աշխատել է Երևանի Բրյուսովի անվան օտար լեզուների ինստիտուտում, 1971-1997 թթ.՝ քաղաքատնտեսության, 1997-2010 թթ.՝ հասարակագիտության ամբիոնի վարիչ, միաժամանակ, 1974-1978 թթ. և 1982-1984 թթ.՝ ուսումնական աշխատանքների գծով պրոռեկտոր։

Աշխատություններ
---------------

Աշխատանքները վերաբերում են արդյունաբերության տեղաբաշխման, արդյունաբերական արտադրության ճյուղային կառուցվածքին և այլ խնդիրների։

Հիշատակ
-------

2015 թվականի մարտի 18-ին Երևանի ավագանու նիստում միաձայն որոշվեց Ամիրյան փողոցի 5ա շենքի պատին տեղադրել Վլադիմիր Հայրապետյանի հուշատախտակը։ Հուշատախտակը տեղադրվեց 2015 թվականի ապրիլի 25-ին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Կյանքից հեռացել է վաստակաշատ գիտնական և մանկավարժ Վլադիմիր Հայրապետյանը
2. ↑  Տեղի է ունեցել Երևանի ավագանու հերթական նիստը. 18.03.2015

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի նախնական տարբերակը կամ նրա մասը վերցված է* Հայկական համառոտ հանրագիտարանից*, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։*  |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |

 |
«**Լիա բերքատու**», սև հաղարջենու անգլիական սորտ: Մշակվում է ՀՀ հաղարջենու մշակության բոլոր գոտիներում: Թուփը՝միջին մեծության, լայնասաղարթ: Պտղաբերում է տնկման 2–3-րդ տարում: Տերևները՝ միջին մեծության, հնգաբլթակ, հավասարակողմ, միջին կնճռոտված, կանաչ, փայլատ, առանձնահատուկ մոխրակապտավուն (արծաթա գույն) երանգով: Ողկույզը՝ միջին երկարության կամ երկար: Հատապտուղները՝ ողկույզի հիմքում մեծ կամ միջին մեծության, ծայրում՝ փոքր (0,8–1,2 գ), կլորավուն, բևեռներում՝ թեթևակի սեղմված, հաճախ՝ երկայնակի ակոսով, սև: Պտղամիսը՝ կանաչավուն, հյութալի, թթվաշաքաղցր, ուժեղ յուրահատուկ բույրով, որը պահպանվում է նաև վերամշակված արտադրատեսակներում: Պտղաթափը՝ աննշան: Հատապտուղների հասունացումը՝ հունիսի 3-րդ–հուլիսի 1-ին տասնօրյակում: Բերքատվությունը՝ 80–120 ց/հա և ավելի: Ինքնաբեղուն է: Փոխադրունակ է: Միջին դիմացկուն է ցրտի և երաշտի նկատմամբ: Բերքն օգտագործվում է թարմ և վերամշակված (մուրաբա, հյութ, ջեմ և այլն)

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Գյուղատնտեսական հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում-Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
**Արմենուհի Գեղամի Գևոնյան** (**Արմենուհի Տեր-Կարապետյան**, 1902, Մուշ, Թուրքիա - հունիսի 20, 2002(2002-06-20), Փարիզ, Ֆրանսիա), հայ երգչուհի։

Մշո Գեղամի դուստրն է։

Կենսագրություն
--------------

Արմենուհի Գևոնյանը ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Բիթլիսի նահանգի Մուշ քաղաքում։ 1920 թվականին ավարտել է Կոստանդնուպոլսի Էսայան վարժարանը։ Արշակ Չոպանյանի հանձնարարությամբ Փարիզում երգեցողության դասեր է առել Մարգարիտ Բաբայանից, մոտիկից շփվել Արմենակ Շահմուրադյանի երգարվեստին։ 1930-ական թվականներին նվիրվել է Տարոնի ժողովրդական երգերի հավաքման, մշակման, տարածման գործին։ 1948 թվականին Փարիզում ունեցել է անդրանիկ համերգը։ 1964-1978 թվականներին հանդես է եկել ԱՄՆ-ի հայաշատ քաղաքներում, Սիրիայում, Լիբանանում, Կոստանդնուպոլսում, Վենետիկում, Հայաստանում։ Թղթակցել է սփյուռքահայ մամուլին, «Փարիզեն Հալեպ», «Մշո աշխարհ», «Առաքելոց վանքին դուռը» հոդվածներով հանդես եկել սփյուռքահայ մամուլում։

Կազմել և 1978 թվականին Երևանում հրատարակել է «Տարոնի ժողովրդական երգեր» գրքույկը, 1989 թվականին Փարիզում թողարկել է «Տարոնի և այլ ժողովրդական երգեր» ձայնասկավառակը։ Հոդվածներ է տպագրել սփյուռքահայ մամուլում («Փարիզեն Հալեպ», «Մշո աշխարհ», «Առաքելոց վանքին դուռը» և այլն)։

Երկեր
-----

* Տարոնի ժողովրդական երգեր, Երևան, 1978։
* Գյուլիզար (Հուշեր), Երևան, 1992։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005*.
2. ↑  *Հայ երաժշտության հանրագիտարան*. Երևան: «Հայկական հանրագիտարան. հրատարակչություն»,. 2019. էջ 460. `{{cite book}}`: Text "Գիտահրատարակչական խորհուրդ՝ Հ. Մ. Այվազյան (գլխ. խմբագիր) և ուրիշներ" ignored (օգնություն)CS1 սպաս․ հավելյալ կետադրություն (link)
3. ↑  Տարոնի ժողովրդական երգեր
4. ↑  «Արմենուհի Գևոնյան». Արխիվացված է օրիգինալից 2023 թ․ փետրվարի 1-ին. Վերցված է 2020 թ․ դեկտեմբերի 6-ին.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Հայ երաժշտության հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Հայաստանի կոմպոզիտորների միություն |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |

 |
**Սոնյա Սոն** (անգլ.՝ Sonja Sohn (մայիսի 9, 1964(1964-05-09), Նյուփորտ Նյուս, Վիրջինիա, ԱՄՆ), ամերիկյան դերասանուհի և սցենարիստ։

Կարիերա
-------

Սոնը սկսել է իր կարիերան որպես գրող։ 1998 թվականին գրել է «Սանդես» կինոփառատոնում մրցանակ ստացած «Սլեմ» անկախ ֆիլմի սցենարը, որում խաղացել է գլխավոր կանացի դերը։ Հաջողությունից հետո Սոնը փոքրիկ դերերով հայտնվել է հոլլիվուդյան «Մեռածներին հարություն տալով» և «Շտաֆ» ֆիլմերում, ինչպես նաև մի քանի անկախ նախագծերում։

Սոնը առավել հայտնի է HBO հեռուստաալիքի «Գաղտնալսում» (2002-2008) ֆիլմում խաղացած գլխավոր դերերից մեկով։ 2008 թվականին՝ հեռուստասերիալի նկարահանումներից հետո, դերասանուհին ժամանակավորապես դադարեցրել է իր ակտիվ ստեղծագործական գործունեությունը և զբաղվել է քաղաքականությամբ։ Նա Հյուսիսային Կարոլինայում ապագա նախագահ Բարաք Օբամային օժանադակող ընկերության կազմակերպիչն էր։ Դերասանուհին հանդիսանում է հանցագործ գործունեության մեջ ներգրավված դեռահասների վերականգնմանը օժանդակող սոցիալական նախագծի հիմնադիրը։

«Գաղտնալսում»-ից հետո Սոնը խաղացել է երկրորդային դերեր «Եղբայրներ և քույրեր» և «Լավ կին» հեռուստասերիալներում։ 2011-2012 թվականներին նա նկարահանվել է ABC հեռուստաալիքի «Քննություն մարմնի վրա» հեռուստասերիալում։ Նա երկու եթերաշրջաններից հետո ստեղծագործական պատճառներով հեռացվել է շոուից։ Դրանից հետո խաղացել է երկրորդական դեր «Առաջնածինները» հեռուստասերիալում։

Անձնական կյանք
--------------

Սոնը ավարտել է Ուորվիքի միջնակարգ դպրոցը (Warwick High School), որտեղ եղել է ավարտական երեկույթի թագուհին։ Ամուսնացել է ավստրալիացի կոմպոզիտոր Ադամ Փլակի հետ։ Ունի երկու դուստր։

Ֆիլմագրություն
--------------

| Տարի | Աշխատանք | Դեր |
| --- | --- | --- |
| 1996 | Աշխատանք | Ջեյն |
| 1998 | Սլեմ | Լաուրա Բել |
| 1998 | Bronx County |  |
| 1999 | Քեզ ճանաչելով | Լինն |
| 1999 | Մեռածներին հարություն տալով | Կանիտա |
| 2001 | Օծանելիք | Դանդի |
| 2002 | Հրապուրանք | Շեյլա |
| 2002–2008 | Գաղտնալսում | դետեկտիվ Սակիմա «Կիմա» Գրեգս |
| 2003 | Killing Zone | Ջենիֆեր |
| 2003 | Դետեկտիվ Ռաշ |  |
| 2008–2009 | Եղբայրներ և քույրեր | Տրիշա էվանս |
| 2008 | Քայլ առաջ 2. Փողոցներ | Սառա |
| 2010 | Լավ կին | Սոնյա Ռոկեր |
| 2014–2015 | Առաջնածինները | Էսթեր |

Մրցանակներ և անվանակարգեր
-------------------------

*Image Awards*

* «Գաղտնալսում» («The Wire») (2009 թվական) ֆիլմի երկրորդական պլանի լավագույն դրամատիկ դերասանուհի
* «Գաղտնալսում» («The Wire») (2005 թվական) ֆիլմի երկրորդական պլանի լավագույն դրամատիկ դերասանուհի

*Gotham Awards*

* 1998 առաջխաղացում

*Independent Spirit Awards*

* «Սլեմ» ֆիլմի լավագույն դերասանուհի, անհայտ մրցանակ (1998 թվական)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Nellie Andreeva (7 июня 2012). «'Body Of Proof' Drops Three Regulars, Will Add Several New Ones». *Deadline.com*. Վերցված է 2014 թ․ դեկտեմբերի 14-ին.
2. ↑  «The Originals Casts The Wire Star in Witchy Season 2 Role». *E!*. 30 мая 2014. Վերցված է 2014 թ․ դեկտեմբերի 14-ին.
3. ↑  «A NIGHT FOR GUYS TO BE BAD FOR GOOD ; SCENE&HEARD». Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ նոյեմբերի 2-ին. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 27-ին.
4. ↑  «Sonja Sohn: Biography». Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ մայիսի 4-ին. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 27-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
**Ալեքսանդր I** (վրաց.՝ ალექსანდრე I, *14-րդ դար - 1389), արևմտավրացական Իմերեթի թագավորության արքա 1387-1389 թվականներին՝ Բագրատիոնիների արքայատոհմից։*

Մինչ արքա դառնալը եղել է Վրաց թագավորության էրիսթավին։ Ալեքսանդրը ծնվել է մոտավորապես 1358 թվականին Իմերեթի թագավոր Բագրատ I-ի և Սամցխեում կառավարող Ջաղելիների տոհմի արքայադստեր ընտանիքում։

Օգտվելով Լենկթեմուրի Վրաստան կատարած արշավանքներից՝ 1387 թվականին Գելաթի վանքում Ալեքսանդրը իրեն հռչակել է Իմերեթի արքա։ Չնայած սրա՝ Քութայիսը մնաց Բագրատ V-ի զորքերի վերահսկողության ներքո։ Մեգրելիայի, Գուրիայի, Աբխազիայի և Սվանեթի էրիսթավիները ևս հրաժարվեցին միանալ նրան։ Ալեքսանդրին հաջողվեց խլել մի քանի ամրոցներ Իմերեթից, սակայն Քութայիսը մնաց իր վերահսկողությունից դուրս։

Ալեքսանդր I-ը մահացավ 1389 թվականին և նրան փոխարինեց իր եղբայրը՝ Գեորգի I-ը։ Հայտնի է, որ Ալեքսանդր I-ը ամուսնացած է եղել Աննա անունով ազնվականի հետ։ Նրանք ունեցել են երկու երեխա՝ արքայազն Դեմետրիոսը և Թամար թագուհին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Pas L. v.* Genealogics — 2003.
2. ↑
3. 1 2  Վրաց Բագրատիոնիներ, Վախուշթի (1976). Նակաշիձե Ն.Տ. (ed.). *Վրաց թագավորության պատմություն* (PDF) (ռուսերեն). Թբիլիսի: Մեծնիերեբա. էջ 41. `{{cite book}}`: More than one of `|author=` and `|last=` specified (օգնություն)
4. ↑  Ռեյֆիլդ, Դոնալդ (2012). *Կայսրության շրջան՝ Վրաստանի պատմություն*. Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիա: ռեակցիոն գրքեր. էջ 148. ISBN 1780230303.
5. 1 2  Տումանով, Կիրիլ (1949–51). «Իմերեթի թագավորությունը 15-րդ դարում՝ Վրաստանի պատմություն». *Traditio*. **7**: 181–183.
**Քեռի Վանյա** (անգլ.՝ Uncle Vanya), ռուս գրող Անտոն Չեխովի «Քեռի Վանյա» պիեսի ամերիկյան էկրանավորումը։ Ֆիլմը նկարահանվել է 1957 թվականին։ Ռեժիսորներն են՝ Ֆրանշո Թոուն, Ջոն Գյոտց։ Պրոդյուսերներ՝ Ֆրանշո Թոուն, Մարիոն Փարսոնե։

Ստեղծման պատմություն
--------------------

Ֆրանշո Թոունը ֆիլմի ռեժիսուրային մասնակցել է՝ միաժամանակ մասնակցելով նաև *Off-Broadway* թատրոնում նույն պիեսի բեմադրությանը։ Բացի դրանից, ռեժիսորը հանդես է եկել նաև որպես դերասան՝ խաղալով բժիշկ Աստրովի դերը։ Գրեթե բոլոր դերասանները, որոնք խաղացել են Նյու Յորքում բեմադրված պիեսին, մասնակցել են ֆիլմի նկարահանումներին և խաղացել են հենց նույն դերը, բացառությամբ Թոունի կնոջ՝ Դոլորես Դորն-Հեֆթի, որը խաղացել է ֆիլմում Ելենա Անդրեևնայի դերը։ Նա խաղացել է Սիգնե Հասսոյի փոխարեն. վերջինս չխաղաց ֆիլմում։

Ֆիլմում գլխավոր դերը կատարում է Ջորջ Վոսկովեցը։

Ֆիլմի տևողությունը 98 րոպե է։

2010 թվականի հունիսին ֆիլմը պաշտոնապես թողարվել է DVD տարբերակով։

Ֆրանշո Թոունը «Քեռի Վանյա» պիեսը *Off-Broadway* թատրոնում բեմադրել է 1956 թվականին։ Հենց այդ ժամանակ էլ նրա մոտ միտք է հղացել՝ նկարահանել համանուն ֆիլմը, որտեղ կարող էր կիրառել ավելի շատ դեկորացիաներ։

Ֆիլմի նկարահանումները տևել են 24 օր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Uncle Vanya*, Վերցված է 2019 թ․ սեպտեմբերի 8-ին
2. ↑  Skillion, Anne (2001). *The New York Public Library Literature Companion*. Simon & Schuster. էջեր 523. ISBN 0-684-86890-3.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Uncle Vanya(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
* Appreciation of film at Blog Critics
* Review of film at New York Times

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · ČSFD · Internet Movie Database · Rotten Tomatoes · AFI լիամետրաժ ֆիլմերի կատալոգ |

 |
**Պայծառակերպության վանք** (բուլղար․՝ Преображенски манастир), տղամարդկանց համար գործող բուլղարական ուղղափառ ոչ քաղկեդոնական վանք, որը գտնվում է Բուլղարիայի Վելիկո Տիռնովոյի մարզի Վելիկո Տիռնովո քաղաքում։

Պայծառակերպության վանքը գտնվում է Յանտրա գետի ափին։

Պատմություն
-----------

Վանքը հիմնադրվել է 11-րդ դարում՝ Բուլղարիայի թագավոր Իվան Ալեքսանդրի օրոք։ 1360 թվականին ստացել է հատուկ հոգևոր կարգավիճակ։

Վանքը գրավվել է թուրքերի կողմից Բուլղարիայի գրավման ժամանակ։ 19-րդ դարում ենթարկվել է վերակառուցման։ Եկեղեցին պատկերազարդվել է 1849 թ.-ից 1851 թվականներին բուլղարացի նկարիչ և սրբանկարիչ, Բուլղարիայի ազգային վերծննդի ներկայացուցիչ Զախարի Զողրաֆը։

Որմնանկարներից նշանավոր են «կյանքի անիվ», «Վերջին դատաստան», «Խորհրդավոր ընթրիք» խորագրով որմնանկարները։ Եկեղեցու պատերին կան նաև սլավոնական գրերի ստեղծող Կյուրեղի և Մեթոդիոսի պատկերով որմնանկարներ։

Նկարիչը վանքի պատերին թողել է նաև ինքնադիմանկար։ Ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ բուլղարական այս վանքը ծառայում էր, որպես հիվանդանոց։

Տես նաև
-------

* Սուրբ Պայծառակերպության եկեղեցի (Մոսկվա)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Բուլղարական եկեղեցական կանոնադրություն». Բուլղար ուղղափառ եկեղեցի. `{{cite web}}`: `|archive-date=` requires `|archive-url=` (օգնություն)
**Անիտա Սարկիսյան** (անգլ.՝ *Anita Sarkeesian*, օգոստոսի 15, 1983(1983-08-15), Տորոնտո, Կանադա), կանադա-ամերիկյան ֆեմինիստ, մեդիա քննադատ, բլոգեր և հռետոր։ «Ֆեմինիստ հաճախականություն» կայքի հիմնադիրն է, որում ներկայացվում են զանգվածային մշակույթում կանանց կերպարի վերաբերյալ տեսանյութեր և վերլուծական մեկնաբանություններ։ Առանձնակի ուշադրության է արժանացել իր «Սարկազմ կանանց նկատմամբ վիդեոխաղերում» վիդեո շարքի համար, որում դիտարկվում է վիդեոխաղերում կանանց կերպարի ենթադրյալ բացասական ներկայացումը։

2012 թվականին Սարկիսյանը առցանց հետապնդման արշավի թիրախ էր դարձել՝ իր «Սարկազմ կանանց նկատմամբ վիդեոխաղերում» տեսաշարքի համար ֆինանսական միջոցներ հայթայթելու նախաձեռնության պատճառով։ Արդյունքում նրա աջակիցները հավաքեցին $160 000 ակնկալվող $6 000-ի փոխարեն։

Իրավիճակը լայնորեն լուսաբանվեց լրատվամիջոցներում, Սարկիսյանին դնելով վիդեոխաղերի մշակույթում ենթադրյալ կնատյացության վերաբերյալ քննարկումների կենտրոնում։

Նա շարունակում է հրապարակավ մեկնաբանել և վերլուծել տեսախաղերում գենդերային ներկայացվածության՝ սեռի և ոտնձգությունների թեման տեսանյութերի արդյունաբերության և մշակույթի մեջ։

Նախապատմություն
---------------

Անիտա Սարկիսյանը ծնվել է Տորոնտոյի մոտակայքում Իրաքից ներգաղթած հայ ծնողներից։ Այնուհետ նա տեղափոխվում է Կալիֆորնիա։ Ավարտել է Լոս Անջելեսի կալիֆորնյան համալսարանը (UCLA)՝ մեդիա վերլուծությունների բակալավրի աստիճանով, այնուհետ Յորքի համալսարանում ձեռք է բերել մագիստրոսի աստիճան՝ հասարակական և քաղաքագիտական բնագավառներում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  Ambassador Award Archive
3. ↑  *Dickel S.* Sexismus in Videospielen: Frau in Not — Süddeutsche Zeitung, 2014.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Անիտա Սարկիսյան» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք (անգլ.) · Թվիթթեր (անգլ.) |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ (անգլ.) · ՅուԹյուբ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | ČSFD · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ · MusicBrainz · Rotten Tomatoes · WikiTree |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Արմենիապեդիա |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 1071091883 · ISNI: 0000000449485619 · LCCN: n2018014163 · NTA: 431258015 · NUKAT: n2015227176 · VIAF: 315959796 · WorldCat VIAF: 315959796 |

 |

 |
**Կեմերի ազգային պարկ** (լատիշ․՝ Ķemeru nacionālais parks), Լատվիայի ազգային պարկ, հիմնադրվել է 1997 թվականին։ Այգին ներառում է Մեծ Կեմերի ճահիճը, Կանիերիսի լիճը, Սլոսեն գետի հովիտը, Զալայի (Կանաչ) ճահճի ծծմբի աղբյուրները, հնագույն մայրցամաքային ավազաթմբերը, ափամերձ ավազաթմբերով ավազոտ լողափը և Վալգումա լիճը։ Կեմերի ազգային պարկի ընդհանուր տարածքը 382 կմ² է։ Այն գտնվում է Զեմգալեում (մեծ մասում) և Վիձեմեում, հատվածաբար Յուրմալայի արևմուտքում՝ Ելգավայի շրջանի Վալգունդա վոլոստում, Էնգուրիի շրջանի Էնգուրի, Սմարդի, Լապմեժչիեմա վոլոստները, Տուկումսի շրջանի Ջուկստ և Սլամպ վոլոստները, Բաբիթ շրջանի Սալսկ վոլոստները։
Այգին զբաղեցնում է 38165 հա տարածք, որից 1954 հեկտարը գտնվում է Ռիգայի ծոցում։

Էկոհամակարգ
-----------

Կեմերիում հայտնաբերված բուժիչ հանքային ջրերն ու ցեխերը օգտագործվում են մոտակայքում գտնվող Չեմերի քաղաքում գտնվող առողջարաններում, որոնք օգտագործվում են հիմնականում մարսողական համակարգի և մաշկային խնդիրների բուժման համար։ Ճահիճների ձևավորումը Լատվիայում սկսվել է հետսառցադաշտային ժամանակաշրջանում, մոտավորապես 10000 տարի առաջ, երբ կլիման ավելի խոնավացավ։ Այսպիսով, թույլ է տալիս լճի հատակում ձևավորվել սապրոպելիկ ցեխ, որը բաղկացած է ավազոտ հողից և ջրային բույսերի և կենդանիների մնացորդներից։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի բազմաթիվ տանկեր կուլ են տվել ճահիճը՝ մինչև երկու հարկի խորության պատճառով։

Թռչուններ
---------

Ճահճում բնակվում են մի շարք լատվիական թռչունների տեսակներ, ինչպիսիք են մոխրագույն կռունկը, փայտյա ավազամուղը և եվրոպական ոսկեփայլ քարադր։

Հատապտուղներ
------------

Ճահիճը պարունակում է նաև ուտելի վայրի հատապտուղներ, ինչպիսիք են լոռամիրգը, սև արևը, ամպամին և հապալասը։

Պատկերասրահ
-----------

* Կեմերի ճահիճԿեմերի ճահիճ
* Կեմերի ճահճային տախտակ, համայնապատկերԿեմերի ճահճային տախտակ, համայնապատկեր
* 
* Առավոտյան մառախուղ ԿեմերիումԱռավոտյան մառախուղ Կեմերիում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Национальный парк Кемери - Рига, Латвия туризм». *www.meeting.lv*. Վերցված է 2022 թ․ ապրիլի 7-ին.
2. ↑  «Wayback Machine» (PDF). *web.archive.org*. Արխիվացված է օրիգինալից (PDF) 2015 թ․ հունվարի 4-ին. Վերցված է 2022 թ․ ապրիլի 7-ին.
3. ↑

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Национальный парк Кемери — [[լատիշերեն|լատիշ․]]՝ ». Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ հոկտեմբերի 31-ին. Վերցված է 2010 թ․ հունվարի 2-ին. `{{cite web}}`: URL–wikilink conflict (օգնություն)
* Արխիվացված 2015-01-10 Wayback Machine
**Էրիսեյրա** (պորտ.՝ Ericeira), բնակավայր և շրջան Պորտուգալիայում, մտնում է Լիսաբոնի շրջանի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մաֆրա մունիցիպալիտետի բաղկացուցիչ մասը։ Գտնվում է Մեծ Լիսաբոն խոշոր քաղաքային ագլոմերացիայի կազմի մեջ։ Ըստ հին վարչակազմական բաժանման՝ մտել է Էշտրեմադուրա պրովինցիայի կազմի մեջ։ Մտնում է Մեծ Լիսաբոն տնտեսա֊վիճակագրական ենթաշրջանի կազմի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Լիսաբոնի շրջանի մեջ։ ԲՆակչությունը 10 260 մարդ է 2011 թվականի դրությամբ։ Զբաղեցնում է 12,19 կմ² տարածք։

Շրջանի հովանավորը Պետրոս առաքյալն է (պորտ.՝ São Pedro)։

Պատմություն
-----------

Շրջանը հիմնադրվել է 1855 թվականին։

Աշխարհագրություն
----------------

Բնակավայրի հյուսիսային սահմանում գտնվում է *Կոքսոսի ճեղք* վայրը, որը հայտնի է որպես սերֆինգի լավագույն վայրերից մեկը Եվրոպայում, շրջան չէ սկսնակների համար։ Շրջանը բաղկացած է մի շարք բնակավայրերից, ինչպիսիք են Բայրո Արսենիո Ամադեուն, Կալկադինյա Պրետան, Էրիսեյրան, Ֆոնտե Բոան, Ֆոնտե Բոա դոս Նաբոսը, Լապա դե ՍԵռան, Պինյալ դե Ֆրադեսը և Սեյսյալ։

Տնտեսություն
------------

Էրիսեյրա հյուրանոց
Էրիսեյրայում է գտնվում Պորտուգալիայի սերֆինգի առաջին և մեծագույն ակումբը/ասոցիացիան՝ Էրիսեյրա Սերֆինգի ակումբը։ Այն ձևավորվել է 1993 թվականին, զարգացել է Էրիսեյրա Ռազմա֊ծովային ակումբի սերֆինգի միավորից, ինչը տարիների ընթացքում դարձել է սերֆինգի լոկալ, տարածաշրջանային և ազգային մրցությունների վայր։ Բացի այդ՝ ՍԵրֆինգի ակումբը հիմնել է դպրոց տեղացի մարզիկներին արհեստավարժ դարձնելու և զբոսաշրջիկներին, ովքեր ցանկանում են սերֆինգ սովորել, ուսանելու համար։

Այլ տեսարժան վայրեր
-------------------

 Ձկնորսի ծովափ
* Ռիբամար։ Հայտնի է ծովամթերքներով։
* Ձկնորսական նավահանգիստ։ Հայտնի է ավանդական ձկնորսական նավակներով։
* Ֆերնաս։ Հայտնի է մայրամուտներով։
* Հարավային ծովափ։ Վերջինս հայտնի է մայրամուտի և լողափի համայնապատկերով։

* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Instituto Nacional de Estatística (INE), Census 2011 results according to the 2013 administrative division of Portugal
2. ↑  «Direção-Geral do Território». Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ սեպտեմբերի 29-ին. Վերցված է 2016 թ․ հունիսի 18-ին.

* Սանտոս, Լեանդրո Միգել դոս (1998), *Էրիսեյրայի պատմություն։ Էրիսեյրայի անվան և պատմության բաղադրիչները* (պորտուգալերեն), vol. 1, Edição do Fórum Ericeirense `{{citation}}`: Text "locationԼիսաբոն, Պորտուգալիա" ignored (օգնություն)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք Արխիվացված 2009-09-26 Wayback Machine
* Էրիսեյրայի ֆիլհարմոնիան Արխիվացված 2016-03-04 Wayback Machine
* էրիսեյրա բլոգ Արխիվացված 2016-11-02 Wayback Machine

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Էրիսեյրա» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 13745844n · GND: 4280869-8 · LCCN: n90715126 · SUDOC: 09189803X · VIAF: 130317882 · WorldCat VIAF: 130317882 |

 |
**Կրկնազատիկ** կամ **Նոր Կիրակի**, Հայ Առաքելական եկեղեցու տոներից է, նշվում է Զատիկին հաջորդող առաջին կիրակի օրը։ Հինանց շրջանի հաջորդ կիրակիների հետ միասին կազմում են զատկական տոնական հանդիսությունների շարունակությունը։ Բնութագրվում են ծիսական ուտեստով (կարմիր, կանաչ ձվեր, փլավ և այլն), ուխտագնացությամբ, մատաղով, նվագածությամբ ուղեկցվող երգ ու պարով, լարախաղացությամբ և այլ զվարճություններով։

Պատմություն
-----------

Սուրբ Զատկից մինչև Հոգեգալուստ ընկած հիսուն օրերի շրջանը կոչվում է Հինունք կամ Հինանց շրջան, այսինքն` 50 օր։ Հիսուն օրերն էլ նվիրված են Հիսուս Քրիստոսի Հարությանը, և այս ընթացքում Եկեղեցին պասի օրեր չի նշանակում։

Ինչպես Մեծ պահքի շրջանի կիրակիները, Հինունքի 7 կիրակիները նույնպես Հայ Առաքելական Եկեղեցու տոնացույցով անվանակոչված են առանձին անուններով, որոնք ևս խորհրդանշում են քրիստոնեական որևէ իրողություն, հիշատակում կամ գաղափար։ Հինունքի ընթացքում հանդիպող կիրակիները, ըստ հերթականության, կոչվում են հետևյալ անուններով. Նոր Կիրակի կամ Կրկնազատիկ, Աշխարհամատրան կամ Կանաչ Կիրակի, Կարմիր Կիրակի, Երևման Խաչ, Երկրորդ Ծաղկազարդ, Հոգեգալուստ։

Հինանց կիրակիների շղթայի սկիզբը Նոր Կիրակին է, որը հաջորդում է Սուրբ Զատկի տոնին։ Կաթոլիկ եկեղեցին այս կիրակին կոչում է «Սպիտակ կիրակի»։ Սպիտակ անվանումը խորհրդանշորեն ակնարկում է եկեղեցում մկրտությամբ, հաղորդությամբ տեղի ունեցող հոգևոր մաքրագործումը։ Ուղղափառ եկեղեցում ընդունված է այս կիրակին անվանել «Թովմասի կիրակի»։ «Տեսնել և հավատալ» արտահայտությունը կապված է Առաքյալ Թովմասնի հետ, ով մինչև չտեսավ, չհավատաց։

Ավանդույթի համաձայն` կրկնազատկի տոնին Մատենադարանի ձեռագրապահոցից դուրս է բերվում և Արագածոտնի թեմի Մուղնու Սուրբ Գևորգ եկեղեցի տարվում Շուրիշկանի Ավետարանը (1498 թվական)։ Ավետարանին նվիրված են բազում երգեր ու ստեղծագործություններ։ Այդ օրը շատերն ուխտի են գնում Մուղնու Սուրբ Գևորգ եկեղեցի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ARMENIA, ICH (2022 թ․ փետրվարի 7). «Ավանդական Ծեսեր». *ՀՀ ՈՆՄԺ*. Վերցված է 2023 թ․ օգոստոսի 6-ին.
2. ↑  Gasparyan, Hovhannes. «Կրկնազատիկ». *www.qahana.am* (անգլերեն). Վերցված է 2023 թ․ օգոստոսի 6-ին.
3. 1 2  «Նոր կիրակի կամ Կրկնազատիկ». *surbzoravor.am*. Վերցված է 2023 թ․ օգոստոսի 6-ին. `{{cite web}}`: Text "Nor Kiraki Kam Krknazatik" ignored (օգնություն)
Ուղեղի ալիքիների էլեկտրոդներ ռեգեներատիվ  երաժշտական կատարման համար
Ստորջրյա հնգաֆոնի (quintephone) կատարումը ICMC 2007 թ
**Էլեկտրաէնցեֆալոֆոն** կամ **էնցեֆալոֆոն,** փորձարարական երաժշտական և ախտորոշիչ գործիք, որը գլխարկի միջոցով հավաքում է ուղեղի ազդանշանները և դրանք վերածում երաժշտական նոտաների։ Գյուտը զուգորդվում է սինթեզատորով՝ թույլ տալով օգտվողին երաժշտություն ստեղծել՝ օգտագործելով գործիքային հնչյունների լայն տեսականի։

Մաթեմատիկոս-ֆիզիկոս դոկտոր Ռ. Ֆուրտը և ֆիզիոլոգ դոկտոր Է. Ա. Բևերսը 1940-ականների սկզբին Էդինբուրգի համալսարանում հայտնագործեցին էնցեֆալոֆոնը։ Էլեկտրաէնցեֆալոգրաֆի (EEG) և սոնարի խառնուրդը հնարավորություն է տալիս բժիշկներին ախտորոշել նյարդային հիվանդությունները։

Այն մշակվել է 1973 թվականին ֆինն էլեկտրոնային երաժիշտ և արհեստական բանականության հետազոտող Էրկկի Կուրեննիեմիի կողմից։ 1968 թվականի ամռանը Կուրեննիեմին, մասնակցելով էլեկտրոկուստիկ երաժշտության կոնֆերանսին, ծանոթանում է Մենֆորդ Լ. Իթոնի կենսահետադարձ կապի մասին գաղափարներին՝ որպես երաժշտական կամ կոմպոզիցիոն նյութի աղբյուր։ Կուրեննիեմիի երկու գործիքները՝ Dimi-S և Dimi-T հիմնված են այս գաղափարների վրա։

1970-ականներին Դևիդ Ռոզենբումը և Ռիչարդ Թեյթելբաումը օգտագործում էին EEG-ի վրա հիմնված սարքեր, որպեսզի կատարողները հնարավորություն ունենային ստեղծել ձայն և երաժշտություն՝ օգտագործելով իրենց ուղեղի ալիքները։

Էդուարդո Ռեկ Միրանդան ներկայումս (~ 2004 թ.) ներգրավված է հետազոտության մեջ, որն օգտագործում է նեյրոնային ցանցերը և ուղեղի ինտերֆեյսը երաժշտություն ստեղծելու համար։

Ջեյմս Ֆանգը, Արիել Գարտենը և Սթիվ Մենը (~2003) ստեղծել են ուղեղային ալիքային համակարգեր՝ ինտերակտիվ կերպով կառավարելու տարբեր երաժշտական փոփոխականներ՝ ներառյալ ստորջրյա ուղեղային ալիքների համերգները։

Էլեկտրաէնցեֆալոֆոնը քվինտֆոն է այն առումով, որ ձայն է ստեղծում «դասական հինգերորդ տարրից» (այսինքն՝ նյութական աշխարհից այն կողմ)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Thomas K. Henry, "Invention locates hurt brain cells," *New York Times* (2 March 1943), p. 21.
2. ↑  *wearcam.org*. Վերցված է 2022 թ․ հուլիսի 26-ին. `{{cite web}}`: Missing or empty `|title=` (օգնություն)
**Միտլա**(իսպ.՝ Mitla), հնագույն քաղաք Մեքսիկայում։ 2010 թվականին ընդգրկվել է Մեքսիկայում Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։

Աշխարհագրություն և պատմություն
------------------------------

Քաղաքը գտնվում է մեքսիկական Օախակա նահանգի արևելքում, Թևանթեպեկյան պարանոցի բարձրադիր մասում։ Բնակավայրը հիմնադրվել է մոտավորապես մ.թ.ա. 500 թվականին, այնուամենայնիվ, պահպանված շինություններից ամենահինը թվագրվում է մ.թ. 200 թվականով։ Միտլան սապոտեկների և միշտեկների նախակոլումբիան հնդկական մշակույթների խոշոր կենտրոններից էր։ Հարևան Մոնտե Ալբան քաղաքի զարգացման հետ մեկտեղ բնակչությունն աստիճանաբար հեռացել է Միտլայից և քաղաքը վերածվեց մշակույթային համալիրի։

Իր ծաղկաման շրջանում (10-15-րդ դարեր) Միտլայի բնակչությունը գերազանցում էր 10 հազար մարդը, այդ ժամանակ քաղաքը տարածվում էր Ռիո Միտլա գետի երկայնքով՝ ավելի քան 1 կմ։ Մոտավորապես մ. թ. 1000 թվականին, երբ սկսվեցին միշտեկների արշավանքները, քաղաքը շրջապատվել է քարե պարսպով, կանգնեցվել է միջնաբերդ և այստեղ տեղավորվել է սապոտեկների քահանայապետի նստավայրը, իսկ Մոնտե Ալբան քաղաքի անկումից հետո՝ տեղափոխվել է նաև նրանց մայրաքաղաքը։ 1494 թվականին ացտեկները գրավել և թալանել են քաղաքը, իսկ 1520 թվականին այն հայտնաբերվել է իսպանացի նվաճողների կողմից։

Հնագիտություն
-------------

Միտլայում պալատական կառույցների առաջին պեղումներն ու ուսումնասիրությունները կատարվել են գերմանացի հնագետ Է. Զելերի կողմից` 20-րդ դարի սկզբին, ապա այդ աշխատանքներին միացել են մեքսիկացի գիտնականներ Մ. Կովարուբիասը, Ա. Կասոն։ Պարզվեց, որ Միտլա բնակավայրի առաջին մշակութային շերտերը սապոտեկյան ծագում ունեն։ Գիտնականներն ուսումնասիրել են մեծ թվով կենցաղային, կրոնական և բնակելի տարածքներ` ներառյալ գերագույն տիրակալի պալատը, տաճարները, քարե կոթողները։ Շենքերի պատերը, ինչպես ներսից, այնպես էլ դրսից, ունեին բարդ խճանկարային երկրաչափական զարդարանք, հայտնաբերվել են որմնանկարների բեկորներ (որոնք կրում էին միշտեկական ազդեցության հետքեր)։ Գերագույն տիրակալի պալատը եզակի էր. համալիր հատակագծային ճարտարապետական կառույց, որն ավելի նման էր լաբիրինթոսի, մոնոլիտ քարից փորագրված՝ 4 մետրանոց սյուներով։ Հայտնաբերվել են մեծ թվով հմտորեն պատրաստված կերամիկա, աճյունասափորներ և թանկարժեք մետաղներից և քարերից պատրաստված զարդեր։ Միտլայում պեղումները մինչ օրս չեն դադարում։

Պատկերասրահ
-----------

* Պալատի պատի խճանկարը Մեքսիկայում, Օախակա նահանգումՊալատի պատի խճանկարը Մեքսիկայում, Օախակա նահանգում
* Տեսարան Միտլայի պալատիցՏեսարան Միտլայի պալատից
* Որմնանկար Միտլայի պալատիցՈրմնանկար Միտլայի պալատից

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  UNESCO WORLD HERITAGE MEXICO(անգլ.)
2. ↑  «МИТЛА • Большая российская энциклопедия - электронная версия». *bigenc.ru*. Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ հուլիսի 21-ին. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 25-ին.
3. ↑  «Mitla». *Encyclopedia Britannica* (անգլերեն). Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 25-ին. `{{cite web}}`: Text "archaeological site, Mexico" ignored (օգնություն)

Արտաքին հղումներ
----------------

* *Митла* հոդվածը Սովետական մեծ հանրագիտարանում


|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Միտլա» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: sh98000829 |

 |
**Ժողովրդական նկարիչ** (ալբ․՝ *Artist i Popullit; Artiste e Popullit*), Ալբանիայի Ժողովրդական Սոցիալիստական Հանրապետության արվեստի ականավոր կատարողների պատվավոր կոչում, որոնց արժանիքները բացառիկ էին արվեստի (թատրոն, երաժշտություն, կինո և արվեստ) զարգացման ոլորտում։ Այն ստեղծվել է օրենքով 1960 թվականին և փոփոխվել է 1980 թվականին։ 1996 թվականին՝ օրենքի փոփոխությունից հետո, Ալբանիայում կոչումը այլևս չի տրվում։ Դրա համարժեքը դարձել է «Աշխատանքի գլխավոր վարպետ» կոչումը, որը փոխարինվել է նաև «Մեծ Վարպետ» անվանմամբ` 1996 թվականին Օրենքի 2001 թվականի փոփոխությունից հետո։

Պատմություն
-----------

Հիմնադրվելով 1960 թվականի հոկտեմբերի 26-ին՝ «Ժոողովրդական նկարիչ» պատվավոր կոչումը շնորհվել է երգիչներին, կոմպոզիտորներին, նվագախմբի ռեժիսորներին, երաժիշտներին, բեմի ղեկավարներին, բալետի պարողներին և թատրոնի, կինոյի և օպերայի դերասաններին, որոնց ստեղծագործությունները մեծ գեղարվեստական արժեք էին վայելում Ալբանիայի Ժողովրդական Սոցիալիստական Հանրապետությունում։ Առաջին անգամ հաստատվելուց հետո կոչումը ստացողը միայն վկայական է ստացել ժողովրդական ժողովի նախագահության կողմից։ 1960-ականների կեսերից ստեղծվել է կրծքանշան՝ որպես խորհրդանիշ։ Կրծքանշանը բաղկացած էր 27 մմ (1,1 դյույմ) տրամագծով կլոր ոսկեզօծ մեդալից՝ բարակ ճառագայթներով սպիտակ էմալացված հիմքով, որի վրա կար կարմիր էմալե ժապավեն` ARTIST I POPULLIT մակագրությամբ, կենտրոնում` սև էմալով կատարված ալբանական երկգլխանի արծիվ, վառ կարմիր շրջանի վրա շողում էր բոսորագույն կարմիր աստղը։

Դրա ստացողների թվում են երկրի ամենաճանաչված կոմպոզիտորները, պարողները, երգիչները, կինոյի և թատրոնի ռեժիսորներն ու դերասանները։ Սովորաբար ժողովրդական արտիստի կոչումը շնորհվում էր 40 տարեկանից հետո։ Բացառություն էին բալետի արտիստները։

Ստացողներ
---------

* Լոլա Գժոկա (Ալեքսի)
* Գաքո Չակո
* Վիտորե Չելի
* Մելպոմենի Չոբանի
* Թիշ Դայջա
* Մարջանա Դաջա
* Զեֆ Դեդա
* Քրիստաք Դամո
* Շկուրտե Ֆեյզա
* Նաիմ Ֆրաշերի
* Վանգջուշ Ֆուրխին
* Վիկտոր Գժոկա
* Պիտեր Գժոկա
* Դեմիր Խիսկյա
* Ֆեյմ Իբրահիմի
* Միրուշ Կաբաշին
* Մուստաֆա Կրանտա
* Տինկա Կուրտի
* Մարի Լոգորեցի
* Իբրահիմ Մադհի
* Պիրո Մանի
* Վիոլետ Մանուշի
* Ավնի Մուլա
* Ռոբերտ Նդռենիկա
* Դրիտա Պելինգու
* Սուլեջման Պիտարկա
* Սանդեր Պռոսի
* Պանդի Ռայդհի
* Կադրի Ռոշի
* Սկենդեր Սոլլակու
* Անդրեա Սկանջետի
* Տեֆտա Տաշկո-Կոկո
* Ալբերտ վրի
* Մենթոր հեմեմալին
* Մարգարիտա հեպա
* Վաչե Զելա
* Նիկոլա Զորաչի
* Դեմիր Զիկո

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑   Արխիվացված 2007-09-28 Wayback Machine  
- . Արխիվացված է օրիգինալից 2007 թ․ սեպտեմբերի 28-ին. Վերցված է 2018 թ․ ապրիլի 16-ին. `{{cite web}}`: Missing or empty `|title=` (օգնություն)  
-  Արխիվացված 2007-09-28 Wayback Machine  
- . Արխիվացված է օրիգինալից 2007 թ․ սեպտեմբերի 28-ին. Վերցված է 2018 թ․ ապրիլի 16-ին. `{{cite web}}`: Missing or empty `|title=` (օգնություն)  
-  Արխիվացված 2006-10-10 Wayback Machine  
-  Արխիվացված 2006-10-10 Wayback Machine
2. ↑  Schena, Eric (2006). *The Decorations of Socialist Albania* (PDF). էջ 136.
**«Իվան Ցարևիչը Գորշ Գայլի վրա»** (ռուս.՝ Иван-царевич на Сером Волке), ռուս նկարիչ-գեղանկարիչ, ճարտարապետ, պատմական և ժողովրդական բանահյուսության գեղանկարչության վարպետ Վիկտոր Վասնեցովի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1889 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 249 × 187 սմ։

Այսօր «Իվան Ցարևիչը Գորշ Գայլի վրա» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Տրետյակովյան պատկերասրահում (Մոսկվա, Ռուսաստան)։

Պատմություն
-----------

«Իվան Ցարևիչը Գորշ Գայլի վրա» ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1889 թվականին, երբ աշխատում էր Կիևի Վլադիմիրյան տաճարում։ 1888 թվականին Վասնեցովը որոշ ժամանակով դադար է առնում, որ նկարի «Իվան Ցարևիչը Գորշ Գայլի վրա» ստեղծագործությունը։ Կտավն ավարտելուց հետո ցուցադրվում է շրջիկ ցուցահանդեսին։

Սյուժե
------

Նկարի սյուժեի հիմքում ռուսական «Իվան Ցարևիչն ու Գորշ Գայլը» հեքիաթն է։ Ռուսական ժողովրդական բանահյուսության գլխավոր հերոսներից Իվան Ցարևիչը Հեղինե Չքնաղի հետ մութ անտառում սլանում են Գորշ Գայլի վրա նստած՝ փրկվելով հետապնդումից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Иван-царевич на Сером волке». *my.tretyakov.ru*. Արխիվացված է օրիգինալից 2023 թ․ փետրվարի 28-ին. Վերցված է 2023 թ․ հոկտեմբերի 10-ին.
2. ↑  «В. М. Васнецов. ( 1848 - 1926 ). Иван Царевич на Сером Волке». *ЭтоРетро/EtoRetro*. Վերցված է 2023 թ․ հոկտեմբերի 10-ին.
3. ↑   (PDF). `{{cite web}}`: Missing or empty `|title=` (օգնություն)
4. ↑  *prokartiny.com*. Վերցված է 2023 թ․ հոկտեմբերի 10-ին. `{{cite web}}`: Missing or empty `|title=` (օգնություն)

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Իվան Ցարևիչը Գորշ Գայլի վրա» ստեղծագործության մասին

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Իվան Ցարևիչը Գորշ Գայլի վրա** կատեգորիայում։ |
**«Սուրբը»** (անգլ.՝ Holy Man), ամերիկյան կատակերգություն՝ նկարահանված 1998 թվականին։

Սյուժե
------

Երբեմնի ամենահայտնի հեռուստատեսային «Խանութ բազմոցի վրա» շոուն ծանր ժամանակներ է ապրում։ Հեռուստադիտողները ձանձրացել են անհետաքրքիր գովազդից և ընկել է շոուի ռեյթինգը։ Գլխավոր տնօրենը՝ Ռիկ Հեյմենը, փորձում է փրկել իրավիճակը, բայց ապարդյուն։ Գումարած բոլոր խնդիրներին՝ Ռիքը ձեռք է բերում նաև մեկ այլ գլխացավանք՝ Ջի անունով։ Այդ տարօրինակ մարդը՝ սպիտակ հագուստով, շրջագայել է ամբողջ երկրով և ունի մարդկանց համոզելու տաղանդ։ Ռիքը որոշում է օգտվել այդ տաղանդից։ «Տեսախցիկ և Ջի». ահա այն զվարճալի գովազդը, որին սպասում էր հանդիսատեսը։

Ջին այնպիսի լուսավոր մարդ էր, ով չուներ ոչինչ, բացի սպիտակ հագուստից։ Չուներ անգամ գումար, փաստաթղթեր և ազգանուն՝ ուղղակի G։ Իր ուղով էր քայլում, վայելելով կյանքը, և ոչինչ նրան պետք չէր։

Իր ճանապարհին հանդիպելով հեռուստատեսային գովազդի մենեջերին՝ Ջին մուտք է գործում նրա կյանք։ Ջիի շնորհիվ շոուն մեծ թռիչք է ապրում։ Ջին դառնում է հեռուստաէկրանի աստղ, բայց անգամ գումար դրա համար նա չի խնդրում։ Ֆիլմի վերջում՝ Ջին գնում է այնքան հեշտ, ինչքան հեշտ որ եկել էր։ Գնում է՝ շարունակելով իր ճանապարհը։

Դերերում
--------

* Էդի Մերֆի- Ջի
* Ջեֆ Գոլդբլյում- Ռիք Հեյման
* Քելլի Պրեսթոն- Քեյթ Նյուէլլ
* Ռոբերտ Լոջիա- Մայկբեյնբրիջ
* Ջոն Կրայեր- Բարրի
* Էրիկ Մակկորմակ- Սկոթ Խոուկս

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑
3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9
4. 1 2 3 4 5 6 7  ČSFD (չեխերեն) — 2001.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Սուրբը(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · Box Office Mojo · ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database · Metacritic · Rotten Tomatoes · AFI լիամետրաժ ֆիլմերի կատալոգ |

 |
**Շուբրա ալ Խեյմա** (արաբ․՝ شبرا الخيمة ‎‎), Եգիպտոսի բնակչության թվով չորրորդ քաղաքն է, որը գտնվում է Քալյուբիա մուհաֆազում։ Այն գտնվում է Կահիրեի հյուսիսում և նրա քաղաքային ագլոմերացիայի մաս է կազմում։ 1940-ական թվականներից ի վեր քաղաքը բնակեցվում է մոտակա գործարանների բանվորների և նրանց ընտանիքների կողմից։ Այժմ քաղաքը Կահիրեի խիստ ընդլայնված հյուսիսային ծայրամասն է, որտեղ հավաքվում են գյուղից եկած միգրանտները։ Ընդհանուր բնակչությունը կարող է հասնել ավելի քան 3,5 միլիոնի։ Հիմնական տեսարժան վայրը շատրվանների պալատն է։ Քաղաքը Կահիրեի հետ կապված է մետրոյի ստորգետնյա գծով։

Պատմություն
-----------

Քաղաքը համեմատաբար երիտասարդ է և առաջացել է 19-րդ դարի առաջին կեսին։ 1800-ականների սկզբին Եգիպտոսի Օսմանյան փոխարքա Մուհամեդ Ալիին այստեղ ամառային պալատ կառուցեց՝ հիմք դնելով քաղաքի զարգացմանը։ Նա նաև կառուցեց ջրանցքներ և ախոռներ ձիաբուծության համար։

Բնակչության զարգացում
---------------------

| Տարի | Բնակիչ |
| --- | --- |
| 1986 | 714.594 |
| 1996 | 870.716 |
| 2006 | 1.016.722 |
| 2017 | 1.165.914 |
| Մարդահամարի արդյունքները |

Արդյունաբերություն
------------------

Շուբրա ալ Խեյման Եգիպտոսի ամենամեծ և ամենահին արդյունաբերական քաղաքներից մեկն է։ Մինչ Ալ Աշիր մին Ռամադան, Սադաթ և Մեդինա Սիտատ Օկտոբեր քաղաքների ստեղծումը, Շուբրա ալ Խեյմա քաղաքը Եգիպտոսի հիմնական արդյունաբերական կենտրոնն էր։ Տեքստիլ գործարաններից շատերը այստեղ են տեղակայված։

«Ասկո» ամենամեծ գործարանը մասնագիտացած է բրդյա թելերի մանման, հյուսման և բամբակի մշակման արտադրության մեջ։ Մինչ ձեռնարկության վաճառքը «Crystal Asfour» ֆիրմային, Մահալա էլ Կուբրայի գործարանից հետո, Եգիպտոսի ամենամեծ գործարաններից մեկն էր։ Այսօր «Crystal Asfour» ընկերությունը Եգիպտոսում ամենախոշորն է բյուրեղապակու արտադրությամբ զբաղվող, որի աշխատակիցների թիվը մոտենում է 40 000-ի։

Բացի այդ, քաղաքում կան պատրաստի հագուստի մի քանի խոշոր գործարաններ։

Պատկերասրահ
-----------

* Էլ Քանաթեր էլ Խայրիա, Քալյուբիայի նահանգապետարանԷլ Քանաթեր էլ Խայրիա, Քալյուբիայի նահանգապետարան
* Շուբրա քաղաքում Մուհամեդ Ալիի պալատի այգիներըՇուբրա քաղաքում Մուհամեդ Ալիի պալատի այգիները
* «Koliet El Zeraa» մետրոյի կայարան«Koliet El Zeraa» մետրոյի կայարան
* Մուհամեդ Ալի պալատՄուհամեդ Ալի պալատ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  «Shubrā al-Khaymah». *Encyclopedia Britannica* (անգլերեն). Վերցված է 2020 թ․ հոկտեմբերի 23-ին. `{{cite web}}`: Text "Egypt" ignored (օգնություն)
**Նինա Ալեքսանդրի Տեր-Ասատուրովա** (1874, Թիֆլիս, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - *անհայտ*), հայազգի երգչուհի, սոպրանո։

Կենսագրություն
--------------

Նինա Ասատուրովան ծնվել է 1874 թվականին, Թիֆլիս քաղաքում։ Երգեցողություն է սովորել Թիֆլիսի երաժշտական դպրոցում, որից հետո ուսումը շարունակել է Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայում և այն ավարտել 1897 թվականին (Կ. Ֆեռնի-Ջիրալդոնիի և Օ. Պալեչեկի դասարաններ)։

1896 թվականին Սանկտ Պետերբուրգ Միխայլովսկի թատրոնում առաջինն է կատարել Ջենովևայի դերերգը (Ռոբերտ Շումանի «Ջենովևա»)։

Երգչուհու դերերգերից են նաև՝ Գորիսլավա (Միխայիլ Գլինկայի «Ռուսլան և Լյուդմիլա»), Նատաշա, Դոննա Աննա (Ալեքսանդր Դարգոմիժսկուի «Ջրահարս », «Քարե հյուրը», Քսենյա (Մոդեստ Մուսորգսկու «Բորիս Գոդունով»), Մաշա (Է. Ֆ. Նապրավնիկի «Դուբրովսկի»), Լիզա, Մարիա, Տատյանա (Պյոտր Իլյիչ Չայկովսկու «Պիկովայա դամա», «Մազեպա», «Եվգենի Օնեգին»), Վալենտինա (Ջակոմո Մեյերբերի «Հուգենոտներ»), Աիդա, Դեզդեմոնա (Ջուզեպե Վերդիի «Աիդա», «Օթելլո»)։

Երգչուհին համերգներով հանդես է եկել Պերմ, Կազան, Սարատով, Մոսկվա, Թիֆլիս և այլ քաղաքներում։ Նա համագործակցել է դիրիժորներ Ա. Պ. Ասլանովի, Ե. Ե. Պլոտնիկովի, Ա. Ա. Էյխենվալդի հետ։ Ըստ մասնագետների՝ Ասատուրովան աչքի է ընկել ձայնի հաճելի տեմբրով և հնչողությամբ, վոկալ տեխնիկայի բարձր մակարդակով, բեմական վարպետությամբ։

Գրականություն
-------------

* Пружанский А. М. Отечественные певцы. 1750—1917: Словарь. Часть первая — М. 1991. С. 32
* Словарь сценических деятелей. — СПб. 1898. Вып. 1. С. 25

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Нина Асатурова». *Кино-Театр.Ру*. Վերցված է 2023 թ․ հունվարի 21-ին.
2. ↑  «Асатурова Нина Александровна — Энциклопедия фонда «Хайазг»». *ru.hayazg.info*. Վերցված է 2023 թ․ հունվարի 21-ին.
3. ↑  *Հայ երաժշտության հանրագիտարան*. Երևան: «Հայկական հանրագիտարան. հրատարակչություն»,. 2019. էջ 66. `{{cite book}}`: Text "Գիտահրատարակչական խորհուրդ՝ Հ. Մ. Այվազյան (գլխ. խմբագիր) և ուրիշներ" ignored (օգնություն)CS1 սպաս․ հավելյալ կետադրություն (link)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Асатурова Нина Александровна

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Հայ երաժշտության հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
**«Ապուշի կյանքը»** կարճ պատմվածք, որը գրել է Ակուտագավա Ռյունոսկեն։ Հրատարակվել է «Katai» ամսագրի 1927 թվականի հոկտեմբերի համարում։

Այս տեքստը հայտնաբերվել է Ակուտագավայի ինքնասպանությունից հետո 1927 թվականին, և բաղկացած է 51 շատ կարճ պատմվածքներից։ Ասում են, որ Ակուտագավան սա գրել է իր կյանքին հետադարձ հայացք գցելով և այն համարվում է ինքնակենսագրություն։ Սա մանրամասն նկարագրված է ընկերոջն ուղղված ինքնասպանության գրառման մեջ։ Սկզբում կա տեքստ՝ ուղղված Մասաո Կումեին։

Վեպում հիշատակվում են մեծ թվով եվրոպացի գրողներ, ինչպիսիք են Շառլ Բոդլերը, Ֆլոբերը, Ժան-Ժակ Ռուսոն, Վիլոն, Կոկտոն եւ այլոք, ինչպես նաև նշվում են իմպրեսիոնիստ նկարիչներ, ինչպիսին է Սեզանը։ Կան նաև այլ ժամանակաշրջանների դասական արվեստի գործիչներ։

Վեպի 5-րդ գլխում նշված «ավագը» Ջունիչիրո Տանիզակին է, 10-րդ գլխի «ուսուցիչը» Նացումե Սոսեկին է, իսկ 50-րդ գլխի խենթ ընկերը Կոջո Ունոն է։

Ներածություն
------------

Գիրքը բաղկացած է երեք գլխից. «Ապուշի կյանքը», «Գաճաճի ասույթները» և «Էսսեներ, մանրապատումներ»։ Վերջինս ներառում է «Գորտը», «Կինը», «Դաշնամուրը», «Տարեվերջյան մի օր» և «Երկխոսություն մտության մեջ» կարճ պատմվածքները։

Թարգմանություններ
-----------------

2019 թվականին գիրքը հրատարակվել է հայերեն Երևանում «Քյուրքչյանի» հրատարակչության կողմից Նունե Թովմասյանի թարգմանությամբ։ Գրքի դիզայնի հեղինակը Արմեն Քյուրքչյանն է, խմբագիրը` Մարգարիտ Արիստակեսյանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  芥川龍之介 (1966-12-17). «5». *河童・或る阿呆の一生*. էջ 174. ISBN 978-4-10-102506-3. Վերցված է 2018 թ․ օգոստոսի 25-ին. `{{cite book}}`: Text "和書" ignored (օգնություն)本作の第五項『我』の文中の「彼の先輩」という言葉に註が付けられており、「谷崎潤一郎のこと。」とある
2. ↑