recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Զահրա Էշրագի** (պարս.՝ زهرا اشراقی, հունվարի 1, 1964(1964-01-01), Թեհրան, Իրան), իրանցի ակտիվիստ և կառավարության նախկին պաշտոնյա, որը հարել է ֆեմինիզմին և մարդու իրավունքներին։

Վաղ կյանք և կրթություն
----------------------

Էշրագին ծնվել է 1964 թվականին։ Նա Ռուհոլլահ Խոմեյնիի թոռնուհին է։ Ուսանել է փիլիսոփայություն։

Տեսակետներ
----------

Զահրա Էշրագին ցանկացել է, որ գլխաշորերի կրելը այլևս պարտադիր չլինի։ Նա հավատացել է, որ. «Մեր սահմանադրությունը դեռ ասում է, որ տղամարդը տերն է, իսկ կինը` հավատարիմ կին, որը զոհաբերում է իրեն իր ընտանիքի համար։ Բայց այստեղի հասարակությունը փոխվել է, հատկապես վերջին 10 տարիներին։ Եթե պապս հիմա լիներ այստեղ, ես վստահ եմ, որ նա շատ տարբեր գաղափարներ կունենար»։

Նա նաև հայտարարել է. «Իմ պապի կողմից հավանության արժանացած սահմանադրությունն ասում է, որ նախագահ կարող է լինել միայն տղամարդը... Մենք կցանկանայինք «տղամարդը» ձևակերպումը փոխել «բոլորը»։ Բայց այստեղ խտրականություն կա ոչ միայն սահմանադրության մեջ։ Որպես կին՝ ես ուզում եմ ստանալ անձնագիր՝ հեռանալու երկրից, անել վիրահատություն, նույնիսկ գրեթե շնչել»։

Անձնական կյանք
--------------

1983 թվականին Էշրագին ամուսնացել է Մոհամմադ Ռեզա Խաթամիի՝ Իրանի Իսլամական ճակատի նախկին ղեկավար, Իրանի գլխավոր ռեֆորմիստական կուսակցության և նախկին նախագահ Մոհամմադ Խաթամիի կրտսեր եղբոր հետ։ Նրանք ունեցել են երկու երեխա՝ մեկ դուստր՝ Ֆաթեմեհը և մեկ որդի՝ Ալին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  "Sayyid Mohammad-Reza Khatami". JRank Encyclopedia. Արխիվացված է the original 2017 թ․ նոյեմբերի 17-ին. Retrieved 2013 թ․ փետրվարի 20. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հարցազրույց Զահրա Էշրագիի հետ, The New York Times, 2003
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զելյոնայա (այլ կիրառումներ)

**Զելյոնայա**  (ռուս.՝ Зелёная ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վելշեեդիխա գետի աջ ափից 0,7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 16 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 10010300212111100031280
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 111103128
* Ավազանի կոդը — 10.01.03.002
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության։ Զելյոնայա (". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ օգոստոսի 10. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 21.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · ГВР |

 |
**Էբբի Աբադի** (մալայերեն՝ Abby Abadi), իսկական անունը՝ **Արբայյա Աբդուլ Մանոն** մալայերեն՝ Arbaiyah Abdul Manan (դեկտեմբերի 1, 1977(1977-12-01), Կուալա Լումպուր, Մալայզիա), <մալայզիացիդերասանուհի, երգչուհի, լրագրող և հեռուստահաղորդավարուհի։

Կենսագրություն և կարիերա
------------------------

Արբայյա Աբդուլ Մանոնը ծնվել է 1977 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Կուալա Լումպուրում (Մալայզիա)։

Էբբի մալայզիացի դերասանուհի է, որը նկարահանվել է «Սպեցնազ» դրամատիկական ֆիլմում։ 2000, 2001, 2002 և 2003 թվականներին պարգևատրվել է «Anugerah Bintang Popular Award» մրցանակով՝ որպես ամենահայտնի հեռուսատեսային դերասանուհի։

Էբբի Աբադին «Elite» կանանց խմբի մասնակից է, որը լքել է 1998 թվականին։ Միացել է «Roda Impian» շոուի երկրորդ սեզոնին՝ ժամանակ որպես հաղորդավարուհի։ Ավելի ուշ լքել է շոուն։

Անձնական կյանք
--------------

2002 թ.-ից 2008 թվականներին Էբբին ամուսնացած էր դերասան Նորման Հաքիմի հետ (ծնվ. 1976 թ.)։ Նախկին ամուսիններն ունեն երեք երեխա. որդին ՝ Մոհամեդ Դենիշ Հաքիմը, Մարիսսա Դանյա Հաքիմը և Մարիա Դանիշա Հաքիմը։

Նորման Հաքիմից բաժանվելուց չորս տարի անց Էբբին ամուսնացել է Մուհամադ Նուր Ֆարհան Չե Բեյքերի հետ։ Ամուսինը կնոջից երիտասարդ էր 12 տարով։ Նրանց ամուսնությունը տևեց մեկ տարի։ Զույգը բաժանվել է 2014 թվականի մայիսի 9-ին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "bharian.com.my". Արխիվացված է the original 2012 թ․ հոկտեմբերի 18-ին. Retrieved 2018 թ․ հունիսի 12.
2. ↑  Cinema Online Malaysia's Favourite Movie Site
3. ↑  Artis Melayu, "Norman Ucap Terima Kasih Pada Abby" Archived 2 April 2012 at the Wayback Machine. *Artis Melayu*, Kuala Lumpur, October 2011. Retrieved on 19 February 2013.
4. ↑  Gambar Suami Abby Abadi bernama Muhammad Noor Farhan, Retrieved 20 July 2013.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զամարայկա (այլ կիրառումներ)

**Զամարայկա** (ռուս.՝ Замарайка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում։ Գետաբերանը գտնվում է Զիմինկա գետի ձախ ափից 6 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 20 կիլոմետր է։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցման պետական տվյալների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, Ալեյ գետի ջրօգտագործման մասն է Գիլյովյան ջրամբարից, Վերին Օբի գետային ենթաավազանն է մինչև Տոմի թափվելը։ Վերին Օբի գետային ավազանն է մինչև Իրտիշ թափվելը։

Աշխարհատեղեկատվական համակարգի ՌԴ տարածքի ջրատնտեսական շրջանացման տվյալներով՝

* Ջրային գրանցման տվյալների կոդ՝ 13010200212115200000836
* Հիդրոլոգիական ստուգման կոդ՝ 115200083
* Ավազանի կոդ՝ 13.01.02.002
* Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության ծավալի համար՝ 15
* Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության թողարկում՝ 2։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "ՌԴ ջրային գրանցման տվյալներ. Զամարայկա". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ հուլիսի 16. Retrieved 2015 թ․ հունվարի 31.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · ГВР |

 |
**Էբիգայել Կիթս** (աֆրիկաանս՝ Abigail Keats, նոյեմբերի 11, 1986(1986-11-11), Դուրբան, Նատալ, ՀԱՀ), հարավաֆրիկյան նորաձևության դիզայներ։ Ճանաչում է ձեռք բերել հատկապես հավաքածուի շնորհիվ, որում ընդգծվում է կանացի ուժը։

Կենսագրություն
--------------

Էբեգայել Կիթսը ծնվել է 1986 թվականի նոյեմբերի 11-ին Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում՝ Բուրբանում։ Դեռահասության հասակում ավարտել է Յոհաննեսբուրգում գտնվող Դենվերի քոլեջը, ապա սկսել է սովորել Լոնդոնի նորաձևության միջազգային դպրոցում, որն ավարտել է 2007 թվականին։ էբիգեյլը իր առաջին հավաքածուն ցուցադրել է 2008 թվականին *Audi* նորաձևության շաբաթվա ընթացքում՝ նոր սերնդի դիզայներների աշուն-ձմեռ հավաքածուների ցուցադրության շրջանակներում։

Այդ ժամանակից ի վեր նա բազմիցս մասնակցել է Յոհանեսբուրգի նորաձևության շաբաթին, *Audi* նորաձևության շաբաթին և Աֆրիկյան նորաձևության շաբաթին։ Կիտսին հրավիրել են իր հավաքածունները ցուցադրելու Նյու Յորքում, Լոնդոնում և Մայամիում։ 2009 թվականի ապրիլին նրա հագուստներով ելույթ են ունեցել «Мисс FTV» մրցույթի եզրափակչի մասնակիցները։

*Elle* ամսագրի հարավաֆրիկյան տարբերակը 2008 թվականի հունիսին նրան անվանել է «ամսվա դիզայներ», *Cosmopolitan-*ը ճանաչել է նրան «դիտելու դիզայներ», իսկ *Ray* ամսագիրը՝ «ընտրյալ դիզայներ»։ 2010 թվականի հունիսին *Mail & Guardian* թերթը նրան ներառել է 200 ամենաազդեցիկ երիտասարդ հարավաֆրիկացիների ցանկում։ Նույն ամսին նա ընտրվել էր ՀԱՀ-ի կառավարության կողմից՝ երկիրը Շանհայի «Էքսպո-2010» ցուցահանդեսում ներկայացնելու համար։

Պատկերասրահ
-----------

### Աշուն-ձմեռ 2010

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Dainfern Alumnus launches her own Label" (in անգլերեն). Dainferncollege.co.za. 2013 թ․ հունիսի 3. Արխիվացված է the original 2013 թ․ հոկտեմբերի 7-ին. Retrieved 2013 թ․ հունիսի 8.
2. ↑  "Abigail Keats Spring Summer 2008 Fashion Collection" (in անգլերեն). Wn.com. 2012 թ․ մարտի 2. Retrieved 2013 թ․ հունիսի 8.
3. ↑   Archived 7 May 2010 at the Wayback Machine.
4. ↑  "Miss FTV Grand Finale" (in անգլերեն). Bizcommunity.com. 2009 թ․ ապրիլի 21. Retrieved 2013 թ․ հունիսի 8.
5. ↑  Cosmopolitan Magazine, July 2008, Vol 25 No 5, Page 45
6. ↑  Ray Magazine, 2009, issue 3, Page 120 - 123
7. ↑  "200 Young South Africans: Business and Law | News | Mail & Guardian" (in անգլերեն). Mg.co.za. 2010 թ․ հունիսի 14. Retrieved 2013 թ․ հունիսի 8.
8. ↑  "Expo 2010 Shanghai China Online". *en.expo2010.cn* (in անգլերեն). Արխիվացված է the original 2021 թ․ նոյեմբերի 12-ին. Retrieved 2022 թ․ մարտի 15. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Զագորե** (բուլղար․՝ Загоре բուլղարերեն արտասանություն՝ zɐˈɡɔrɛ), նաև **Զագորիե** (բուլղար․՝ Загорие), **Զագորա** (բուլղար․՝ Загора), ներկայիս Բուլղարիայի տարածքում գտնվող անորոշ սահմաններով պատմական շրջան միջնադարում։ Անվանունը սլավոնական ծագում ունի և նշանակում է «լեռներից հարավ»՝ այսինքն ՝ բալկանյան ։ Տարածաշրջանն առաջին անգամ հիշատակվել է հունարեն որպես Ζαγόρια (հին բուլղարական թարգմանության մեջ այն թարգմանվել է որպես Զագորիա), 8-րդ դարի սկզբին Բուլղարիայի Տերվելի իշխանության օրոք շրջանը Բյուզանդական 716 թվականի բուլղարական պայմանագրով Բյուզանդական կայսրությունը փոխանցել է Բուլղարական առաջին կայսրությանը։ Համատեքստից ելնելով ՝ Զագորեն կարող է սահմանվել որպես տարածաշրջան հյուսիսարևելյան Թրակիայում։

Բուլղարական երկրորդ կայսրության ժամանակ շրջանը հիշատակվել է նաև Բուլղարիայի ցար Իվան Ասեն Երկրորդի` 1230 թվականի Դուբրովնիկյան կանոնադրության մեջ, որը թույլ էր տալիս ռագուզացի վաճառականներին առևտրով զբաղվել բուլղարական հողերում, որոնց թվում «ամբողջ Զագորեում»։

14-րդ դարի վենետիկյան փաստաթղթերում Զագորան հիշատակվում է որպես Բուլղարիայի հոմանիշ (օրինակ ըստ 1384 թվականի փետրվարի 14-ի մի փաստաթղթի՝ partes del Zagora, subditas Dobrotice): Նմանապես, հետագայում Ռագուզանի աղբյուրները պարբերաբար ապացուցում են բարձրորակ զագորայի մոմի (կերա զագորա, զախորին, զաուրա, զախորի, զակորա) ակտիվ ներմուծումը Բուլղարիայից, որը հաճախ գնում էին Սոֆիայից։

Այսօր տարածաշրջանի անունը օգտագործվել է Ստարա Զագորա («Ստարա Զագորա», հյուսիսարևելյան Թրակիայի խոշոր քաղաքի և Ստարա Զագորա մարզի մայրաքաղաք) և Նոր Զագորա («Նոր Զագորա» քաղաք Սլիվեն մարզում) տեղանուններում։ Անտարկտիկայի Հարավային Շետլանդյան կղզիների Լիվինգսթոն կղզում գտնվող Զագորե լողափը նույնպես անվանվել է Բուլղարիայի Անտարկտիկայի տեղանունների հանձնաժողովի կողմից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Zlatarski, Vasil (1971) [1927]. "1 Epoha na huno-bǎlgarskoto nadmoštie: 2 Bǎlgarskite vladeteli ot roda Dulo". *Istorija na bǎlgarskata dǎržava prez srednite vekove. Tom I. Istorija na Pǎrvoto bǎlgarsko carstvo* (in բուլղարերեն) (2 ed.). Sofia: Nauka i izkustvo. p. 231. OCLC 67080314.
2. ↑  "Tervel (700–721)" (in բուլղարերեն). Rodovo nasledstvo. Retrieved 2007 թ․ ապրիլի 14.
3. ↑  Daskalova, Angelina; Marija Rajkova (2005). *Gramoti na bǎlgarskite care* (in բուլղարերեն). Sofia: Bulgarian Academy of Sciences. p. 30.
4. ↑  Vasil Gjuzelev, ed. (2001). *Venecianski dokumenti za istorijata na Bǎlgarija i bǎlgarite ot XII–XV v.* (in բուլղարերեն). Sofia: General Department of Archives at the Council of Ministers of the Republic of Bulgaria. p. 136. ISBN 954-08-0022-9.
5. ↑  Ioanna D. Spisarevska, ed. (2000). *Dubrovniški izvori za bǎlgarskata istorija* (in բուլղարերեն). Sofia: General Department of Archives at the Council of Ministers of the Republic of Bulgaria. pp. 36–37, 90–91. ISBN 954-9800-11-3.
6. ↑  "Bulgarian Antarctic Gazetteer: Zagore Beach". Antarctic Place-names Commission. Republic of Bulgaria, Ministry of Foreign Affairs. Արխիվացված է the original 2006 թ․ մայիսի 15-ին. Retrieved 2007 թ․ մարտի 25. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
*HŽ 6111* սերիայի գնացքը Զագրեբի Գլխավոր կայարանում
*HŽ 6111* սերիայի նոր գնացքը` պատրաստված *Končar*-ի կյողմից, Զագրեբ
**Զագրեբի քաղաքամերձ երկաթուղի**, քաղաքամերձ/արվարձանային երկաթուղային ցանց, որը Զագրեբում, Խորվաթիա, և նրա արվարձաններում ապահովում է զանգվածային տեղափոխման ծառայություն։ Այս քաղաքային երկաթուղային համակարգը գործում է խորվաթական երկաթուղիների (խորվաթերեն` *Hrvatske željeznice, HŽ*) կողմից և գործում է 1992 թվականից սկսած։

21 հին գնացքներով և 11 նոր գնացքներով քաղաքամերձ երկաթուղին հիմնականում ընդգրկում է Զագրեբի արևելյան և արևմտյան մասերը։ Երկաթուղային կայանները վերանորոգվել են և գնացքի ծառայությունները ավելի կանոնավոր են դարձել Զագրեբում։ Այս միջոցները նպաստել են քաղաքամերձ երկաթուղային ծառայությունների բարելավմանը։

Համակարգը գործարկվելուց հետո ուղիները սպասարկվել են *Gzz* ընկերության կողմից պատրաստված *HŽ series 6111 EMU* գնացքների կողմից։ 2011 թվականից սկսած, ավելացվել է նաև նոր *HŽ series 6112-1* (քաղաքային տարբերակ) մեքենաներ։

2005 թվականին քաղաքամերձ երկաթուղային ծառայություններն աճել են և հասել մոտավորապես 15 րոպե հաճախականության` *Savski Marof–Zagreb Central Station–Dugo Selo* գլխավոր ուղու վրա։

Օրվա ծանրաբեռնված ժամերի ընթացքում գնացքների հաճախականությունը 10 րոպե է։ 2010 թվականից երթուղին ընդլայնվել է ևս 3 կայարաններով` *Sutla*, *Laduć* և *Harmica*:

Ծրագրվում է ավելի շատ կայաններ կառուցել Զագեբի Կենտրոնական կայարանի և Դուգո Սելոյի (*Dugo Selo*) միջև։

Հայտարարվել է դեպի մոտակա Սամոբոր քաղաք նոր երթուղի ավելացնելու մասին։ Այս գիծը կլինի ստանդարտ երկաթուղագծերի լայնքով և հանգույցով` խորվաթական երկաթուղու նորմալ գործառնություններով (դեպի Սամոբոր նախորդ նեղ հենակետը փակվել է 1979 թվականին)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Vojković, Ana Marija (2008 թ․ օգոստոսի 1). "Zagreb kupuje 18 vlakova za brži prigradski promet". *24 sata* (in Croatian). Արխիվացված է the original 2011 թ․ սեպտեմբերի 28-ին. Retrieved 2008 թ․ դեկտեմբերի 8. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
2. ↑  "Uskoro Samoborček i novi prigradski vlakovi" (PDF). *Zagrebački komunalni vjesnik* (in Croatian) (№ 362): 11. 2007 թ․ նոյեմբերի 28. ISSN 1845-4968. Արխիվացված է the original (PDF, 134 KB) 2008 թ․ սեպտեմբերի 10-ին. Retrieved 2008 թ․ հուլիսի 31. `{{cite journal}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
Պիջակների տեսակներ

**Հին Հերցեգովինայի թանգարան** (սերբ.՝ Музеј Старе Херцеговине), տեղակայված է Սերբիայի Հանրապետության Ֆոչա քաղաքում՝ Պյոտր արքայի անվան հրապարակի վրա գտնվող «Գերստլ» հյուրանոցի շենքում։ Հիմնադրվել է 1956 թվականին, ունի ցուցադրությունների հինգ բաժիններ։

Պատմություն
-----------

«Գերստլ» հյուրանոցը կառուցվել է 1906 թվականին և ավերվել է երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Վերջին տարիներին այն վերանորոգվեց և նորից շահագործվեց՝ դարձյալ որպես հյուրանոց, «Վուչևո» անվանումով։ 2014 թվականին թանգարանի շենքում ակտիվ գործունեություն է ծավալում Ֆոչայի ժողովրդական թատրոնը։

Ցուցադրություններ
-----------------

### Բժիշկ Ռիստո Երեմիչ

Այս բաժինը նվիրված է Ֆոչիի առաջին բարձրագույն կրթությունն ստացած բժիշկ Ռիստո Երեմիչին, որն ավարտել էր Գրացի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ Նա Բոսնիայի և Հերցեգովինայի առաջին վիրաբույժն էր, որը հեղինակ էր նաև 15 գրքերի և 70-ից ավելի գիտահետազոտական աշխատությունների։ Երեմիչը հետագայում դարձավ Սարաևոյի Պետական հիվանդանոցի գլխավոր բժիշկը, Բելգրադի համալսարանի պատվավոր դոկտոր, ակադեմիկոս։

### Ֆոչան անցյալում

«Ֆոչան անցյալում» ցուցադրությունը (սերբ.՝ Фоча у прошлости) հնարավորություն է տալիս այցելուին՝ ծանոթանալու Ֆոչայի պատմությանն ու մշակույթին՝ հին ժամանակներից մինչև 20-րդ դարի առաջին կեսը։ Թանգարանում ցուցադրված են լուսանկարներ, հայտնի մարդկանց պատկանող իրեր, նրանց մասին պատմող նյութեր, աշխատանքային գործիքներ, զենք և զինամթերք։ Ցուցանմուշների թվում կան նաև տարբեր անվանումներով հին մետաղադրամներ, որոնք տարբեր ժամանակներում շրջանառվել են Ֆոչայում։

### Հարավսլավիայի ազգային ազատագրական պատերազմի ֆոչանյան շրջան

Այս ցուցադրությունը ներկայացնում է 1942 թվականի հունվարի 20-ից մինչև մայիսի 10-ի իրադարձությունները, երբ Ֆոչան փաստացի վերահսկվում էր Հարավսլավիայի կոմունիստական կուսակցության կողմից, իսկ նրա իշխանությունը ղեկավարում էր Հարավսլավիայի Կենտկոմը։ Ցուցահանդեսն ընդգրկում է այդ դարաշրջանի լուսանկարները, որոնք կապված են Հարավսլավական պարտիզանական բանակի հետ, այդ թվում` Իգմանի գլխավորած հերոսական ջոկատը, որի անդամները ենթարկվեցին ցրտահարության։

### Էթնոգրաֆիկական ցուցադրություն

Այստեղ ներկայացված են անցած դարերի կահույքներ, կենցաղային պարագաներ, այն ժողովուրդների հագուստները, որոնք բնակվել են Ֆոչայում։ Այցելուն պարզ պատկերացում կկազմի Ֆոչայի՝ XX դարասկզբի կյանքի, կենցաղի և առօրյայի մասին, կծանոթանա այդ ժամանակաշրջանի տարբեր բնագավառների աշխատանքային գործիքների հետ։

### Ցուցահանդես-Հուշամատյան

Սա Բոսնիական պատերազմի ժամանակ զոհված զինվորականների և քաղաքացիական անձանց հուշարձան է (Բոսնիայի ազատագրական պայքարի պատմությունից)։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ["Lička narodna nošnja". Персонаж в сердце. 2011. Источник 30. 3. 2012
2. ↑

Արտաքին հղումներ
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Հին Հերցեգովինայի թանգարան Վիքիպահեստում |

* Историјска библиотека: Одевање Срба у Хабзбуршкој монархији у 18. веку
* Галерија слика српских народних ношња
* Етнографски музеј у Београду
* Народне ношње — чланак на пројекту Растко
Մոդելը պոդիումի վրա։ Գարուն-ամառ նորաձևության ցուցադրություն 2010 թվական՝ Տորոնտո
**Պոդիում** 50-ից 100 մետր երկարությամբ բարձրադիր նեղ հենահարթակ՝ նորաձևության ցուցադրություն համար (որի վրայով երաժշտության ներքո անցնում են մոդելները)։

Պատմություն
-----------

20-րդ դարասկզբին ԱՄՆ-ում ի հայտ են գալիս նորաձևության առաջին ցուցադրությունները։ Հագուստի և աքսեսուարների արտադրողները սկսեցին անցկացնել նորաձևության շաբաթներ, որի ընթացքում ցուցադրում էին նորաձև արտադրանքի նորագույն պրետ-ա-պորտե նմուշները։ Սկզբում այդ միջոցառումների ժամանակ նմուշները ներկայացվում էին մանեկենների (տիկնիկ) վրա։ Սակայն հարուստ ամերիկացիների շրջանում այսպիսի ցուցադրությունների հեղինակության բարձրացումը հանգեցրեց նրան, որ հրավիրվեցին երիտասարդ մանեկենուհիներ, որոնց օգնությամբ հավանական գնորդը կարող էր ծանոթանալ ներկայացվող հագուստին՝ բոլոր կողմերից։ Մեծաթիվ հանդիսատես գրավելու համար մոդելները սկսեցին օգտագործել պոդիումը, որը ցուցասրահի նկատմամբ բարձրադիր դիրք էր գրավում։

Այժմեականություն
----------------

Ներկայումս դասական (բայց ոչ պարտադիր) է համարվում սպիտակ գույն ունեցող պոդիումը։ Որպես կանոն, պոդիումի հատվածը հանդիսատեսի հատվածից առանձնացվում է մի փոքր մթությամբ, առաջին շարքերը զբաղեցնում են նորաձևություն գնահատողները, մամուլի ներկայացուցիչները և հրավիրված հայտնի անձիք։ Կուլիսների հետևում տեղակայվում է հետնաբեմի (անգլ.՝ backstage) հատվածը, որտեղ գտնվում են հագուստաձողերը՝ հագուստներով, կոշիկներով և ցուցադրության համար անհրաժեշտ այլ աքսեսուարներով։ Այստեղ էլ մասնագետներն օգնում են մոդելներին հագնվել, դիմահարդարվել և վարսահարդարվել։ Երբեմն մամուլի ներկայացուցիչներին թույլ են տալիս մուտք գործել հետնաբեմ՝ հայտնի կամ նորահայտ ոճաբանների,նկարիչների և մոդելների հետ հարցազրույցներ վարելու համար։

### Պոդիումի գոտիներ

| Նկար | Գոտի | Նկարագիր |
| --- | --- | --- |
|  | **Ինքնին պոդիումը** | Մոդելների կողմից հագուստի ցուցադրման գոտի |
|  | **Առաջին շարքեր** | Հայտնիների և մամուլի համար նախատեսված գոտի |
|  | **Backstage** | Մասնագետների համար նախատեսված աշխատանքային գոտի |

Ամենաանսովոր պադիում
--------------------

2005 թվականին նորաձևության աշխարհում առաջին անգամ որպես պոդիում օգտագործվել է Նյու Յորքի Ռոկֆելերի կենտրոնի շինության պատը։ Մոդելների դերերում հանդես են եկել մարմնամարզիկներ։ Սա «Target» ընկերության կողմից նորաձևության ուղղահայաց ցուցադրություն էր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Подиум". *wiki.wildberries.ru*. Retrieved 2019 թ․ նոյեմբերի 30.(չաշխատող հղում)
2. ↑  "История создания дефиле - Модели подиума. Модели вне подиума. Модели. Фото модели. Актеры. Хостесс. Девушки модели. Топ модели. Работа моделью. Фотомодели. Модельное агентство. Сайт моделей. Сайт фотомодели. Fashion. Модели мужчины.-Fashion-People.com.ua". *sites.google.com*. Արխիվացված է the original 2020 թ․ նոյեմբերի 30-ին. Retrieved 2019 թ․ նոյեմբերի 30.
3. ↑  ""День моды в ТЦСО "Зюзино"". *www.tcso-zuzino.com*. Retrieved 2019 թ․ նոյեմբերի 30.(չաշխատող հղում)
**Զենկո Սուզուկի,** (鈴木 善幸, Սուզուկի Զենկո, հունվարի 11, 1911-հուլիսի 19, 2004), եղել է ճապոնացի քաղաքական գործիչ, ով 1980-1982 թվականներին եղել է Ճապոնիայի վարչապետը։

Վաղ կյանքը և կրթությունը
------------------------

Սուզուկին ծնվել է 1911 թվականին հունվարի 11 Յամադայում, Իվատեում։ 1935 թվականին ավարտել է Տոկիոյի համալսարանի ձկնաբուծական բաժինը։

Կարիերա
-------

1948 թվականին Սուզուկին անդամագրվել է Լիբերալ կուսակցությանը և օգնել է միացնել այն մեկ այլ աջակողմյան կուսակցությանը՝ 1955 թվականին հիմնադրելով Լիբերալ-դեմոկրատական կուսակցություն (ԼԴԿ)։ Եղել է առողջապահության նախարար 1965-1966 թվականներին, ինչպես նաև գյուղատնտեսության ու ձկնաբուծության նախարար 1976-1977 թվականներին։ Սուզուկին նշանակվել է վարչապետ է Մասայոշի Օհիրայից հետո, ով ընտրարշավի ժամանակ հանկարծամահ է եղել սրտի կաթվածից։ Օհիրայի մահից հետո ԼԴԿ-ի ղեկավարումն անցավ Սուզուկիին, և նա մի քանի տարով խորհրդարանի մեծամասնության կողմից ընտրվեց ընտրվեց վարչապետ։ Նա որոշեց 1982 թվականին այլևս թեկնածություն չդնել ԼԴԿ- կողմից, և նրան փոխարինեց Յասուհիրո Նակասոնեն։

Նա ծառայում էր անկայունության շրջանում, կաբինետի անդամները հաճախակի փոփոխվում էին, և կուսակցությունները հաճախ բաժանվում էին առանձին քաղաքական ուղղությունների։ Նրա դիվանագիտական հմտությունները հնարավորություն տվեցին նրան տասն անգամ ղեկավարել իր կուսակցության գործադիր խորհուրդը։ Չնայած վարչապետի պաշտոնում իր արտաքին ձախողումներին, ավելի ուշ՝ 1988 թվականին գագաթաժողովի ընթացքում համաձայնության գալով Ռոնալդ Ռեյգանի հետ, որոշեցին լավ հարաբերություններ պահպանել Միացյալ Նահանգների հետ։

Մահը
----

Սուզուկին մահացել է թոքաբորբից 2004 թվականի հուլիսի 19-ին, Տոկիոյում, Ճապոնիայի Միջազգային առողջապահական կենտրոնում, 93 տարեկան հասակում։ Նրա որդի Շունիչի Սուզուկին Սուզուկի Սիունիչիին ներկայումս ծառայում է Դիեթում։

Պարգևներ
--------

* Ոսկեծաղիկի Մեծ շքանշան (հուլիս, 2004 թվական, հետմահու)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Encyclopædia Britannica
2. 1 2  Gran Enciclopèdia Catalana (կատ.) — Grup Enciclopèdia, 1968.
3. ↑  Munzinger Personen (գերմ.)
4. ↑  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
5. ↑  "Zenko Suzuki". *The Independent*. 2004 թ․ հուլիսի 21. Արխիվացված է the original 2022 թ․ մայիսի 7-ին. Retrieved 2013 թ․ հունվարի 7. `{{cite news}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
6. ↑
**Պոնտոսի արքաների դամբարան**, ժամանակակից Թուրքիայի Ամասիա քաղաքում (պատմականորեն՝ Փոքր Հայք) գտնվող տարբեր չափերի քարակերը փորագիր տապանաքարեր, որտեղ թաղված են Պոնտոսի թագավորության արքաները։ 2014 թվականի ապրիլի 13-ին ներառվել է Թուրքիայում ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների հավակնորդ-թեկնածուների ցանկում։

Թագավորական նեկրոպոլիսը գտնվում է Ամասիայում՝ Սև ծովի ավազանին պատկանող Իրիս գետի ափին վեր խոյացող Հարշենա լեռան հարավային ստորոտին՝ 272 մետր բարձրության վրա։ Պոնտական արքաների տապանաքարերը կառուցել է Պոնտոսի թագավորության առաջին արքա Միհրդատ I-ը (կառավարման ժամանակահատվածը՝ մ․թ․ա․ 281-266 թվականներ)` կրաքարային ծածկույթով։ Տարածքը հնագույն ժամանակներում կոչվել է «թագավորների հովիտ»։ Պոնտոսի արքայական դամբարանը հյուսիսային Անատոլիայի և Հայկական լեռնաշխարհի ամենամեծ գերեզմանատեղին է, որը մեծ հռչակ էր վայելում նաև հելլենիստական աշխարհում։ Ամասիայի արքայական դամբարանում են թաղված Պոնտոսի թագավորներ Միհրդատ I-ը, Արիոբարզանեսը, Միհրդատ II-ը, Միհրդատ III-ը և Ֆարնակես I-ը։

Ամասիայի ամրոցի հարևանությամբ հայտնաբերվել են նաև ևս ինը շիրիմներ։ Փորագրված արքայական տապանաքարերի ընդհանուր թիվը համալիրի տարածքում 21-ն է։ Պոնտոսի արքաների գերեզմանները գտնվում են 8-15 մետր բարձրության վրա։ Իր բարձրադիր տեղագրության շնորհիվ այն պահպանվել և ներկայանալի տեսքով մեզ է հասել վաղնջական ժամանակներից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Kral Kaya Mezarları" (in Turkish). Amasya Kültür ve Turizm İl Müdürlüğü. Retrieved 2016 թ․ սեպտեմբերի 20.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
2. ↑  "Mount Harşena and the Rock-tombs of the Pontic Kings". UNESCO - World Heritage Center. Retrieved 2016 թ․ սեպտեմբերի 28.
3. ↑  "Harşena Dağı ve Pontus Kral Kaya Mezarları (Amasya) [2015]" (in Turkish). Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü. Retrieved 2016 թ․ սեպտեմբերի 20.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
4. ↑  "Amasya Harşena Dağı Ve Pontus Kral Kaya Mezarları Unesco Dünya Miras Geçici Listesinde" (in Turkish). Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü. Արխիվացված է the original 2018 թ․ սեպտեմբերի 14-ին. Retrieved 2016 թ․ սեպտեմբերի 20. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Պոնտոսի արքաների դամբարան** կատեգորիայում։ |


|  |
| --- |
| 
  **Թուրքիա**   **Պատմություն**   **Համաշխարհային ժառանգություն**
 |
**Պոնչո,** (իսպ.՝ poncho) , լատինաամերիկյան ավանդական արտահագուստ՝ մեջտեղի հատվածում կլոր վզով ուղղանկյունաձև կտորե գործվածք։

Անդյան պոնչո

Պատմություն
-----------

Ենթադրվում է, որ առաջին պոնչոն առաջացել է իսպանական թագավորության դարաշրջանից առաջ հնդկացի մապուչի (Չիլի, Պատագոնիա) ցեղում,այլ տվյալներով այն լայնորեն կիրառվում էր ինկերի Տաուանտինսույու կայսրությունում։ Դա Անդերի բնակիչներին բնորոշ հագուստ է, որը տարբերվում էր գույնով և զարդարանքով։

Մոդելագործները 1960-ական թվականներին ընդօրինակեցին Հարավային Ամերիկայի ավանդական ատրիբուտները։ Ժամանակակից պոնչոները շատ քիչ նմանություն ունեն իրենց նախատիպին։ Հավանաբար պահպանվել է միայն գլխի համար բացվածքով ու առանց թևքերի կլոր վզով գործվածքի տեսակները։

Պոնչոյի տեսակներ
----------------

Իր հասարակ ձևով պոնչոն իրենից ներկայացնում է կենտրոնում վզի բացվածքով մի մեծ կտոր, և հաճախ ունի հավելյալ կտորներ, որոնք օգտագործվում են գլխարկի համար։. Անջրանցիկ պոնչոները սովորաբար ամրացվում են ճարմանդներով, ծածկում են կոնքերը, երբ պոնչոն գցված է ձեռքերի բացվածքով մարմնի վրա, դրանցից շատերն ունեն քամուց և անձրևից պաշտպանող գլխարկներ։

Այլընտրանքային պոնչոներն այժմ մշակվում են որպես նորաձևության նմուշներ։ Նրանք ունեն միևնույն ձևը, բայց պատրաստված են տարբեր նյութերից։ Դրանք նախատեսված են նորաձև տեսք ունենալու և ջերմություն ապահովելու համար, և միաժամանակ շնչող և հարմարավետ են քամուց և անձրևից պաշտպանելու համար։ Դրանք հաճախ պատրաստվում են բրդից կամ թելից, որոնք գործված են շյուղերով կամ հելյունով։ Տոնական նախշով կամ ծաղիկներով պոնչո կարելի է կրել նաև հատուկ միջոցառումների ժամանակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Photo Gallery of fashionable women's poncho tops - An alternative to everyday clothing". Արխիվացված է the original 2017 թ․ սեպտեմբերի 21-ին. Retrieved 2021 թ․ ապրիլի 1. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

*
**Պոմբիա սաֆարի-պարկ** (իտալ.՝ Safari Park di Pombia), կենդանաբանական այգի և զվարճանքի զբոսայգի Հյուսիսային Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Պոմբիա կոմունայում։ Պարկը ստեղծվել է 1976 թվականին, Անջելո Լոմբարդիի կողմից։ Զբաղեցնում է 400 հազար մետր քառ. տարածք։ 1999 թվականին, երբ արդեն այգին խարխլվել էր, Օրֆեո Տրիբերտին ձեռք է բերում այն և սկսում լայնամասշտաբ վերակառուցողական աշխատանքներ։ Նրա օրոք, այգին բաժանված էր երկու գոտիների՝ սաֆարի-պարկ և զվարճանքների այգի։ Սաֆարի-պարկը համագործակցում է Թուրինի համալսարանի անասնաբուժության ֆակուլտետի հետ և անցկացնում մի շարք հետազոտական նախագծեր, մասնավորապես՝ գյուղատնտեսական կենդանիների պաթոլոգիայի և հազվադեպ տեսակների ոչնչացման կանխարգելման վերաբերյալ։ Այգում ապրում են ավելի քան 600 տեսակի կենդանիներ։

Այգին ուշագրավ է նրանով, որ այստեղ ապրում են սպիտակ առյուծներ (ալբինոսներ), որոնք 2004 և 2006 թվականներին ձագեր են ունեցել։ 2011 թվականի հուլիսին Պոմբիա սաֆարի-պարկում հիմնադրվել է Sos Elephants շահույթ չհետապնդող հիմնադրամը, որի նպատակն է պահպանել բորնեյան փղերին։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "ItaliaParchi". Արխիվացված է the original 2015 թ․ հոկտեմբերի 2-ին. Retrieved 2018 թ․ հունիսի 2. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Repubblica.it 2006
3. ↑  unannoinpiemonte.com
4. ↑  La Stampa 2014

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
* SOS Elephants
**Էդուրնե Գարսիա Ալմագրո** (իսպ.՝ Edurne García Almagro, դեկտեմբերի 22, 1985(1985-12-22), Մադրիդ, Իսպանիա), իսպանացի երգչուհի, դերասանուհի և հեռուսատահաղորդավարուհի։ Հայտնիություն է ձեռք բերել այն բանից հետո, երբ 2005 թվականին մասնակցել է իսպանական հանրահայտ *Operación Triunfo* ռեալիթի շոուին։ Նա ներկայացրել է Իսպանիան Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթում։

Կարիերա
-------

Էդուրնեն տարբեր մրցույթների մասնակցել է դեռ փոքրուց։ 9 տարեկանում նա մանկական երաժշտական «Տրաստոս» (Trastos) խմբի անդամներից էր։ Ունեցել է փոքր դերեր տարբեր հեռուսատասերիալներում։

2005 թվականին նա մասնակցեց իսպանական հանրահայտ *Operación Triunfo* ռեալիթի շոուի 4-րդ եթերաշրջանին և զբաղեցրեց 6-րդ հորիզոնականը։

Էդուրնեն պայմանագիր ստորագրեց իսպանական *Sony BMG Spain*-ի հետ և արդեն 2006 թվականին թողարկեց իր առաջին *Edurne* (Էդուրնե) կոչվող ձայնասկավառակը, որի մեջ ներառված երգերից երեքը Իսպանիայում դարձան հիթ, մասնավորապես *Despierta*-ն երկար ժամանակ զբաղեցնում էր 5-րդ հորիզոնականը իսպանական չարթերում։

2007 թվականին նա թողարկեց իր երկրորդ ալբոմը, որը կոչվում էր *Ilusión*։ Այստեղ ներառված "Ven Por Mí" երգը iTunes-ի իսպանական չարթում զբաղեցրեց 20-րդ տեղը։

Էդուրնեն իր երրորդ ձայնասկավառակը թողարկեց 2008 թվականի հունիսի 4-ին։ Այս ալբոմից հիթ դարձան մի շարք երգեր, որոնցից առավել նշանավորը "Un Poco de Amor"-ն էր՝ Քուին խմբի "Somebody to Love" (Ինչ-որ մեկը սիրո համար) երգի իսպանական տարբերակը։

2010 թվականին Էդուրնեն ձայնագրեց իր չորրորդ ձայնասկավառակը, որը կոչվում էր *Nueva Piel*։ Այն նույնպես ունեցավ բազմաթիվ հաջողություններ։ Այդ նույն թվականին նա մասնակցեց հանրահայտ «Պարահանդես» պարային մրցույթի իսպանական տարբերակին և զբաղեցրեց 2-րդ հորիզոնականը։

Էդուրնեն ձայնագրեց իր հինգերորդ *Climax* ձայնասկավառակը 2013 թվականի սեպտեմբերի 24-ին։ Ձայնասկավառակում ներառված "Pankiller" երգը ունեցավ բավականին մեծ ճանաչում, քանի որ սոցիալական ցանցերում համեմատվեց Ռիհաննայի, Լեդի Գագայի, Մադոննայի երգերի հետ։

2013 թվականին նա մասնակցեց հանրահայտ «Քո դեմքը ծանոթ է» շոուի իսպանական տարբերակին, որտեղ մասնակիցները նմանակում են մեծահռչակ երգիչներին։ Էդուրնեն նմանակելով Քրիստինա Ագիլերային և երգելով նրա "Hurt" երգը զբաղեցրեց 1-ին հորիզոնականը՝ հավաքելով ձայների 60%-ը։

2015 թվականի հունվարի 14-ին TVE-ն հայտարարեց, որ Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթում Իսպանիան ներկայացնելու է Էդուրնեն։ Ավելի ուշ ներկայացվեց նաև երգը, որը կոչվում է "Amanecer"։ Երգչուհին զբաղեցրեց 21-րդ հորիզոնականը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Internet Movie Database — 1990.
2. ↑
3. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2019 թ․ փետրվարի 9-ին. Retrieved 2015 թ․ հունվարի 27. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · MySpace · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Deezer · Ինստագրամ · Spotify · ՏիկՏոկ · Յանդեքս երաժշտություն · ՅուԹյուբ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Allmusic · Discogs · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ · MusicBrainz · Rate Your Music |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNE: XX1793507 · ISNI: 0000000060315347 · VIAF: 87586721 · WorldCat VIAF: 87586721 |

 |
**Ջանիկ Առուշանյան** (8 հոկտեմբերի, 1974, Քարին տակ, Շուշիի շրջան - 12 հունվարի, 1994, Մարտակերտ), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Ջանիկ Առուշանյանը ծնվել է 1974 թ. հոկտեմբերի 8-ին Շուշիի շրջանի Քարինտակ գյուղում։1991 թ. ավարտել է գյուղի միջնակարգ դպրոցը։ Անձնագրային ռեժիմի ստուգման ժամանակ օմոնականները նրան կալանավորել ու Շուշիի բանտ են տեղափոխել, ազատ է արձակվել ազգությամբ ռուս մոր միջամտությամբ։ 1992 թ. մասնակցել է գյուղի պաշտպանության համար մղված մարտերին։ 1992 թ. ծառայել է Ստեփանակերտի վաշտում, 1993 թ. ծառայել է Շուշիի վաշտում։ Մասնակցել է Քելբաջարի, Հորադիզի, Մարտակերտի մարտական գործողություններին։ Զոհվել է 1994 թ. հունվարի 12-ին Մարտակերտի պաշտպանության համար մղված մարտում։ Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Արիության համար» և «Մայրական երախտագիտություն` Արցախի քաջորդիներին» մեդալներով։ Ամուսնացած չէր։ Հանգչում է հայրենի գյուղի գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ջանիկ Առուշանյանը Արցախյան պատերազմի թանգարանի կայքում". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2014 թ․ մարտի 10.
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Պերպերյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Հայկ Պերպերյան** (ապրիլի 17, 1887(1887-04-17), Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - հոկտեմբերի 3, 1978(1978-10-03), Փարիզ), հայագետ, արևելագետ։

Կենսագրություն
--------------

Հայկ Պերպերյանը ծնվել է 1887 թվականի ապրիլի 17-ին Պոլսում (Օրթագյուղ), Սեբիաստիայից վերաբնակված և Ղալաթիայում տպարան հիմնած Նշան Պերպերյանի բազմանդամ ընտանիքում։ Թաղային դպրոցից հետո նա սովորել է Պոլսի նշանավոր Կեդրոնական ազգային վարժարանում, իրեն նախորդած Հրաչյա Աճառյանի պես այստեղ հմտանալով գրաբարին, հայոց պատմությանն ու ֆրանսերենին։ 1915 թվականին անցնում է Հունաստան, իսկ ապա՝ Եգիպտոս, աշխատելով նախ իբրև թարգմանիչ, ապա՝ Ազգային պատվիրակության քարտուղար։

Գիտական-մշակութային գործունեություն
-----------------------------------

1920-ական թվականներից հետո Հայկ Պերպերյանը զբաղվել է գիտական-մշակութային գործունեությամբ։ Նրա գիտական առաջին հոդվածները լույս են տեսել Ֆ. Մակլերի և Ա. Մայեի խմբագրած «Revue»-ում, «Ապագա» շաբաթաթերթում և այլ պարբերականներում։

1965 թվականին Վիեննայում լույս է տեսել նրա «Նյութեր Կ. Պոլսո հայոց պատմության համար» գիրքը, որը միտում է ուրվագծել պոլսահայության պատմությունը քաղաքի գրավումից սկսած՝ ճշտելով հոգևոր կենտրոնների դերն ու երևելի գործիչների ժամանակագրությունը։

Հայկ Պերպերյանը ձեռնարկել և ավարտել է Վարդանի «Աշխարհացոյցի» գիտական հրատարակությունը՝ «համեմատությամբ 24 ձեռագրի և տպագրի» (Փարիզ, 1960)։

Բնագրագիտական աշխատանքի օրինակ է Հայկ Պերպերյանի «Հայկականք» հոդվածաշարը («Հանդես ամսօրյա» 1958, 1960, 1968 թթ.), ուր բացահայտված ու մեկնաբանված են մասնավորապես Կորյունի երկի բնագրական մի շարք խաթարված ու մութ արտահայտություններ։

1968 թվականին Պերպերյանը գրել է «Նիկեփոր Փոկասի ապստամբությունը և Դավիթ Արծրունի», «Հայոց կաթողիկոսական աթոռին բարձումը 11-րդ դարուն երկրորդ կեսին» աշխատությունները, որում անդրադարձել է հայ-բյուզանդական խնդիրներին։

Հայկ Պերպերյանը միաժամանակ թուրքագիտական պատրաստություն ունեցող հայագետ էր. բանագիտության մեջ եզակի է նրա «Արշակ Բ և Քեօրօղլու» հետազոտությունը։ Նա օսմանյան վավերագրություններում հայերին վերագրվող տեղեկություններ է որոնել և գրել «Օսմանյան քանի մը վավերագիր Իսթանպուլի հայոց եկեղեցիներեն ոմանց մասին» աշխատանքը։ Հայագիտական-թուրքագիտական պատրաստության դրսևորումներից է «Հայ-թուրքական գրականություն» աշխատությունը, ուր ընդարձակ տեղեկություններ են տրվել թուրքալեզու հայ գրականության և հայատառ թուրքերեն երկերի ու մամուլի մասին։

Պերպերյանը զբաղվել է նաև թարգմանությամբ։ Նրա թարգմանությամբ են տպագրվել David Megie-ի, P. Charanis-ի և ուրիշների գործերը։ Հայ գիտնականների տասնյակ աշխատություններ էլ թարգմանել է ֆրանսերեն։

Աղբյուրներ
----------

* Մուրադյան, Պ.Մ. (1979 թ․ մարտի 19). "Հայկ Պերպերյան, պատմաբանասիրական հանդես". *hpj.asj-oa.am*. pp. 297–298. Արխիվացված է the original 2016 թ․ նոյեմբերի 11-ին. Retrieved 2016 թ․ ապրիլի 15. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**էլ-Պենոն-դե-Գուատապե** (իսպ.՝ El Peñón de Guatapé), հայտնի նաև **Պեդրա-դե-Գուատապե** (իսպ.՝ Piedra de Guatapé) և **Պեդրա-դել-Պենոլ** (իսպ.՝ Piedra del Peñol), առանձին կանգնած ժայռ Գուատապե և Էլ-Պենոլ քաղաքների միջև՝ Անտոկիա, Կոլումբիա վարչություններում։

Նկարագրություն
--------------

Ժայռի բարձրությունը ստորոտից մինչև գագաթ կազմում է 220 մետր, բարձր կետը գտնվում է ծովի մակարդակից 2135 մետր բարձրության վրա։ Տարիքը՝ շուրջ 70 միլիոն տարի, էլ-Պենոն-դե-Գուատապեն կազմված է քվարցից, դաշտային սպաթներից և փայլարից։ Գուատապեի ափին կա ջրամբար։ Ժայռի երկարությունը՝ 380 մետր, լայնությունը՝ 100 մետր, ծավալը՝ 4 685 000 մ³, զանգվածը՝ 10 միլիոն տոննա։

Պատմություն
-----------

Գագաթի առաջին նվաճողները կարողացել են գրել Գուատապեի միայն առաջին երկու տառերը:
650 քայլ և 2 դոլար՝ և դուք գագաթին եք:
Հնդկական *տախամիս* անունով ցեղը, երկար ժակամանակ ապրելով տարածաշրջանում, երկրպագեց այդ ժայռին՝ անվանելով այն մոհարրաա կամ մուհարա, ինչը նշանակում է ժայռ, քար։ Այժմ Գուատապե և Էլ-Պենոլ մոտակա քաղաքների բնակիչները պայքարում են ժայռը անվանակոչելու իրենց անունով։ 1400-ականների սկզբին ժայռը վերցվեց պետության պաշտպանության տակ։ Ժայռի առաջին վերելքը կատարվել է Գուատապեի երեք բնակիչների կողմից 1954 թվականի հուլիսի 11-ից 16-ը։ Նրանք ուզում էին սպիտակ մեծ տառերով իրենց հյուսիսային կողմում գրել Գուատապե, բայց գրեցին առաջին երկու տառերը, և վերջում ստացվեց ԳԼ։ 1960-ականների կեսերին ժայռի մոտ կառուցվեց ջրամբար։ Ներկայումս գագաթին կարելի է հասնել մոնոլիտով ներկառուցված մոտ 650 աստիճանով բարձրանալով։ Ժայռի վերևում հայտնաբերվել է անհայտ բույսերի տեսակ, որը կոչվում է Pitcairma Heterophila: Վերևում կա դիտման հարթակ և եռահարկ աշտարակ։ Զբոսաշրջիկներից, ովքեր ցանկանում են հիացնալ շրջապատով ավելի քան 200 մետր բարձրությունից, տեղական ուղեցույցները գանձում են 2 դոլար յուրաքանչյուր բարձրանալու համար.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Guatape Antioquia (իսպ.) на сайте *turiscolombia.com*
2. ↑  "Скала Эль Пеньон де Гуатапе". Արխիվացված է the original 2013 թ․ հուլիսի 30-ին. Retrieved 2013 թ․ հունիսի 10. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help) (ռուս.) на сайте *3rdplanet.ru*

Արտաքին հղումներ
----------------

* Официальный сайт скалы (իսպ.)
	+ История скалы Archived 2013-05-20 at the Wayback Machine. (իսպ.) պաշտոնական կայքում
* "El Peñón de Guatapé" (in իսպաներեն). Արխիվացված է the original 2012 թ․ նոյեմբերի 27-ին. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help) на сайте *guatape-antioquia.gov.co*
* Guatapé, polo turístico Archived 2019-08-12 at the Wayback Machine. (իսպ.) на сайте *guatapepoloturistico.ru*
* Скала Эль Пеньон де Гуатапе (ռուս.) на сайте *lifeglobe.net*
**Էլբրուս Հայրապետի Մալումյան** (նոյեմբերի 1, 1940(1940-11-01), Կիրովկա, Մառնեուլի շրջան, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարիչ։

Կենսագրություն
--------------

Էլբրուս Մալումյանը ծնվել է 1940 թվականի նոյեմբերի 1-ին Կիրովկա (Վրաստանի Մառնեուլի շրջան) գյուղում։ 1960 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը։ 1970 թվականին ավարտել է Լենինգրադի գեղարդյունաբերական բարձրագույն ուսումնարանը։ Աշխատում է հիմնականում գունավոր քարերի, մետաղների վրա։ Ստեղծել է նուրբ, արդիական հնչողությամբ դիմաքանդակներ («Գեներալ Պասկևիչ», 1978, ծովախեցի, Ժամանակակից արվեստի թանգարան, «Վարդան Մամիկոնյան», 1979, խեցի, արծաթ, «Կոմիտաս», 1980-1981 թվականներ, ծեցի, արծաթ, երեքն էլ գտնվում են Ժամանակակից արվեստի թանգարանում, «Վազգեն Ա կաթողիկոս», 1987 (Մեծ Բրիտանիայում բազմացվել է ոսկեդրամների տեսքով)), վզնոցներ («Անահիտ», 1978, փղոսկր, արծաթ, «Ռոմեո և Ջուլիետ», բյուրեղ, արծաթ, «Մայրություն», բյուրեղ, արծաթ, երկուսն էլ՝ 1983), կոմպոզիցիոն քամեոններ (վերնաքանդակ, «Ադամ և Եվա», արծաթ, խեցի, 1989, և այլն),ինտալիոններ (փորաքանդակ, «Տորք Անգեղ», 1987, ապակի, մետաղ, հղկած քար), մանրաքանդակներ («Քրիստոս», 1990, փղոսկր, արծաթ, սև փայտ), կրծքազարդեր և այլն։

Գործերից պահվում են Ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Սարդարապատի ազգային, Մոսկվայի Արևելքի ժողովուրդների արվեստի թանգարաններում, Հովհաննես Շարամբեյանի անվան ժողովրդական ստեղծագործության կենտրոնում և այլն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007, էջ 19։
2. ↑  "Աղաման". *Հայկական գանձարան*. Retrieved 2019 թ․ ապրիլի 3.(չաշխատող հղում)
3. ↑  "Խնոցի". *Հայկական գանձարան*. Արխիվացված է the original 2017 թ․ մայիսի 15-ին. Retrieved 2019 թ․ ապրիլի 3. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  "Բադյա". *Հայկական գանձարան*. Retrieved 2019 թ․ ապրիլի 3.(չաշխատող հղում)
5. ↑  "Քթոց". *Հայկական գանձարան*. Արխիվացված է the original 2020 թ․ հունվարի 24-ին. Retrieved 2019 թ․ ապրիլի 3. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Պետրուցցիի տուն** (ռուս.՝ Дом Петруцци), տարածաշրջանային նշանակության հուշարձան, որը գտնվում է Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի Տուրգենևի նրբանցք, 35 հասցեում։

Պատմություն
-----------

Տուրգենևի նրբանցք, 35 հասցեում գտնվող շենքը կառուցվել է 1870 թվականին։ Մինչև 1880-ական թվականները տունը թուրքահպատակ Դմիտրի Կարաուզիի սեփականությունն էր։ Այնուհետև սեփականատերը փոխվել է. տունն անցել է շտաբս-կապիտանի տիկնոջը` Անտոնինա Յաբլոնսկայային։ 1907 թվականի դրությամբ տանը գործում էր Տագանրոգի գործակատարների մասնագիտական ընկերությունը։ Նախկին սեփականատեր Անտոնինա Յաբլոնսկայան, որն անհայտ պատճառներով վաճառել էր ունեցվածքը, միևնույն է, մնացել էր այստեղ ապրելու կյանքի մնացած տարիներին։ Նրան խնամում էր նրա նախկին բակապանը։

1910 թվականին տան սեփականատեր է դարձել Դեսպինա Պանագիոտովնա Պետրուցցին։ Նրա ամուսինը` Անաստասի Կոնստանտինովիչ Պետրուցցին, հեռավոր նավարկության ազատ ղեկապետ էր։ Պետրուցցիների ընտանիքում կար երեք երեխա` Վասիլին, Մարիան և Եվգենյան։

1912 թվականին Տուրգենևի նրբանցք, շենք 35-ում գործել է Տ. Դ. Պրիզի կոշիկի արհեստանոցը։ Իսկ 1941 թվականին այստեղ սկսել է աշխատել № 20 մանկապարտեզը։ Հայտնի չէ, թե որքան ժամանակ է այն գտնվել այս շենքում, թեև 1946 թվականի դրությամբ այն դեռ գործում էր։ Առաջին հարկում, կիսանկուղային տարածքում, եղել են ննջասենյակները, երկրորդում գործել է պարապմունքների սենյակը։

2009 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ շենքը տարածաշրջանային նշանակության հուշարձան էր, որոնք հաշվառված են Ռոստովի մարզի վարչակազմում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Памятники регионального значения, находящиеся на учете в Администрации Ростовской области на 1 января 2009 года
2. 1 2  "Дом 35". Արխիվացված է the original 2017 թ․ մարտի 13-ին. Retrieved 2017 թ․ մարտի 26. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. 1 2  Гаврюшкин О. П. Г12 «По старой Греческой…» (Хроника обывательской жизни) — Т.: ООО «Издательство „Лукоморье"», 2012. — 514 с. — ISBN — 5-901565-15-0
**Եվրոպայի օրհներգ**, Եվրամիության և Եվրախորհրդի օրհներգն է, համարվում է Եվրոպայի խորհրդանիշներից մեկը։ Հիմնված է Բեթհովենի 9-րդ սիմֆոնիայի չորրորդ մասի գլխավոր թեմայի վրա գործիքային ձևավորմամբ և կատարվում է երկու կազմակերպությունների պաշտոնական միջոցառումների ժամանակ։

Ստեղծման պատմություն
--------------------

Ֆրիդրիխ Շիլլերը «Ձոն ուրախության» բանաստեղծությունը գրել է 1785 թվականին՝ որպես «մարդկանց եղբայրության տոնում»։ 1823 թվականին՝ Շիլլերի մահվանից հետո, Լյուդվիգ վան Բեթհովենն օգտագործեց ստեղծագործության բառերը իր 9-րդ սիմֆոնիայի չորրորդ (եզրափակիչ) մասի համար։

Դիրիժոր Հերբերտ ֆոն Կարայանը գրել է Եվրոպայի օրհներգի երեք պաշտոնական գործիքային վերադաշնակում` դաշնամուրի, փողային նվագախմբի և սիմֆոնիկ նվագախմբի համար։ Նա նաև փոխել է երաժշտության տեմպը։ Այնտեղ, որտեղ Բեթհովենն օգտագործել է կես նոտա, Կարայանն օգտագործել է քառորդական։

Կիրառություն
------------

Եվրամիության նախարարների կոմիտետը 1972 թվականի հունվարի 19-ին Ստրասբուրգում պաշտոնապես հայտարարեց Եվրոպայի օրհներգը` Բեթհովենի 9-րդ սիմֆոնիայի 4-րդ մասը՝ «Ձոն ուրախության» նախերգանքը։

Բեթհովենի սիմֆոնիայում օգտագործվել են Շիլլերի բանաստեղծության գերմաներեն բառերը, սակայն 1972 թվականին օրհներգի հաստատման ժամանակ բառերը հանել են, որպեսզի գերապատվությունը չտրվի ոչ մի լեզվի։

2010 թվականի հոկտեմբերի 4-ին օրհներգը հնչել է առաջին անգամ սպորտային պաշտոնական մրցումների ժամանակ, երբ Եվրոպայի թիմը հաղթեց ԱՄՆ-ի թիմին։

Տես նաև
-------

* Սիմֆոնիա № 9 (Բեթհովեն)
* Եվրամիություն
* Եվրախորհուրդ
* Եվրոպայի դրոշ
* Եվրամիության նշանաբան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  "The European Anthem". The European Commission. Արխիվացված from the original on 2012 թ․ հունիսի 25. Retrieved 2012 թ․ ապրիլի 24.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
**Եվրամիության խորհրդանիշներ** |
| --- |
|  |
| 
 Եվրոպայի դրոշ **·**  Եվրո **·**  Եվրոպայի օրհներգ **·**  Եվրոպայի օր **·**  Եվրամիության նշանաբան |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Ամիրջանյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Էդիկ Ամիրջանյան** (11 մայիսի, 1960, Շեխեր, Մարտունու շրջան - 5 փետրվարի, 1994, Ֆիզուլիի շրջան), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Էդիկ Ամիրջանյանը ծնվել է 1960 թ. մայիսի 11-ին Մարտունու շրջանի Շեխեր գյուղում։ Ստացել է միջնակարգ-մասնագիտական կրթություն։ 1978-81 թթ. ծառայել է Խորհրդային բանակում։ Զորացրվելուց հետո Կարմիր Շուկայի պետական տնտեսությունում աշխատել է որպես ավտովարորդ։ Ղարաբաղյան շարժմանը մասնակցել է 1988 թ-ից։ Մասնակցել է հայրենի գյուղի ինքնապաշտպանական մարտերին։ Զոհվել է 1994 թ. փետրվարի 5-ին Ֆիզուլիի շրջանում։ Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած էր, ունի երեք երեխա։ Հանգչում է հայրենի գյուղի գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Էդիկ Ամիրջանյանը Արցախյան պատերազմի թանգարանի կայքում". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2014 թ․ փետրվարի 27. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Երեխաների հարցերով օմբուդսմեն Շվեդիայում** (շվեդ.՝ Barnombudsmannen, հապավումը՝ *BO*), Շվեդիայի առողջապահության և սոցիալական հարցերի նախարարության ներքո կազմակերպված Շվեդիայի կառավարական գործակալություն, որը զբաղվում է հանրային շահերի պաշտպանությամբ և երեխաների և երիտասարդների իրավունքների և կարիքների մասին տեղեկատվության տարածմամբ։ Օմբուդսմենը պետք է ներկայացնի երեխաների իրավունքներն ու հետաքրքրությունները ՄԱԿ-ի Երեխայի իրավունքների կոնվենցիայի հիման վրա։ Օմբուդսմենն իրավասու է տեղեկատվություն պահանջել և մունիցիպալիտետներից, համայնքներից և այլ իշխանություններից ներկայացուցիչներ կանչել բանակցությունների, սակայն չունեն կարգավորիչ լիազորություններ։ Առանձնահատուկ դեպքերի վերաբերյալ կարծիքը կենտրոնացնելու կամ եզրակացություն տալու կառավարական մանդատ չկա։ Այնուամենայնիվ, օմբուդսմենն ունի իրազեկման օրինական պարտականություն, այսինքն՝ օրենքով պահանջվում է զեկուցել տեղական սոցիալական ծառայություններին, երբ նրանք տեղյակ լինեն բռնության ենթարկված երեխայի մասին։

Օմբուդսմենը կանոնավոր երկխոսություններ է վարում երեխաների հետ, հատկապես խոցելի իրավիճակներում գտնվողների հետ, որպեսզի իրազեկված լինի նրանց պայմանների և նրանց կարծիքների մասին։ Գործակալությունը տարեկան մեկ անգամ հաշվետվություն է ներկայացնում կառավարություն. զեկույցը բաղկացած է ամսագրից, սովորաբար հատուկ թեմայով՝ օմբուդսմենի կայքում ներկայացված լրացուցիչ տեղեկություններով։

Պատմություն
-----------

1990 թվականին Ռիքսդագը վավերացրեց Երեխայի իրավունքների կոնվենցիան, որով Շվեդիան ստանձնեց միջազգային օրենսդրությամբ Կոնվենցիան իրականացնելու պարտավորություն, և միևնույն ժամանակ Կառավարությունը նշանակեց հետաքննող հանձնաժողով՝ ուսումնասիրելու երեխաների համար օմբուդսմեն նշանակելու հարցը։ 1993 թվականին Ռիքսդագը հաստատեց Մարդու իրավունքների պաշտպան նշանակումը, և երեխաների հարցերով պաշտպանի մասին ակտը (1993:335) ուժի մեջ մտավ հուլիսի 1-ից։

Երեխաների հարցերով օմբուդսմենների ցանկ
--------------------------------------

Տարիների ընթացքում որպես օմբուդսմեն ծառայել են հետևյալ անձինք՝

* Լուիս Սիլվանդեր, 1993-2001
* Լենա Նիբերգ, 2001-2008
* Ֆրեդրիկ Մալմբերգ, 2008-2017
* Անիտա Վիքստրյո, *գործող*, 2017
* Աննա Կարին Հիլդինգսոն Բոքվիստ, *գործող*, 2018
* Էլիզաբեթ Դահլին, 2018–

Տես նաև
-------

* Մարդու իրավունքների պաշտպան
* Երեխաների իրավունքների պաշտպան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "About us". Barnombudsmannen. Արխիվացված է the original 2015 թ․ հունվարի 18-ին. Retrieved 2014 թ․ հուլիսի 25.
2. ↑  "Regleringsbrev" (in Swedish). Ekonomistyrningsverket. Արխիվացված է the original 2015 թ․ հունվարի 18-ին. Retrieved 2014 թ․ հուլիսի 25.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
3. ↑  "Lag (1993:335) om Barnombudsman" (in Swedish). The Swedish Government. Retrieved 2014 թ․ հուլիսի 25.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
4. 1 2  "Om oss" (in շվեդերեն). Barnombudsmannen. Retrieved 2019 թ․ հուլիսի 14.

Արտաքին հղումներ
----------------

* The Ombudsman for Children in Sweden – Official website (English)
* English translation of The Ombudsman for Children's Act
**Երևանի Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան թիվ 66 հիմնական դպրոց**, հանրակրթական դպրոց Շենգավիթ վարչական համայնքում։

Պատմություն
-----------

Դպրոցը հիմնադրվել է 1950 թվականին որպես տարածքի միակ միջնակարգ (տասնամյա) դպրոց, որտեղ 1950-1951 ուսումնական տարվանից սկսած իրենց ուսանել են մոտակա յոթնամյա դպրոցների (№ 50, 31, 46) շրջանավարտները։ Տնօրեն Իշխան Դարբինյանի օրոք՝ 1956 թվականին, դպրոցն անվանակոչվել է Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անունով։

Տվյալներ
--------

Դպրոցը տեղակայված է երեք մասնաշենքերում, որոնք կառուցվել են 1950, 1968, 1975 թվականներին։

Դպրոցի բակում 1959 թվականին տեղադրվել է Ալեքսանդր Մյասնիկյանի կիսանդրին (քանդակագործ՝ Գրիգոր Ահարոնյան, ճարտարապետ՝ Էդուարդ Սարապյան)։

Շրջանավարտներ
-------------

* Արտավազդ Եղոյան
* Ռոզա Սիրունյան
* Ռոբերտ Մամուլյան

Պատկերասրահ
-----------

* 
* Ալեքսանդր Մյասնիկյանի կիսանդրին համանուն դպրոցի բակումԱլեքսանդր Մյասնիկյանի կիսանդրին համանուն դպրոցի բակում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Երևանի Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան թիվ 66 հիմնական դպրոց". Արխիվացված է the original 2020 թ․ հուլիսի 15-ին. Retrieved 2020 թ․ հուլիսի 13.

Աղբյուրներ
----------

* Երևանի քաղաքապետարանի ենթակայության դպրոցներ