recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ամպերմետր
**Ամպերմետր**, **ամպերաչափ**, էլեկտրական հոսանքի ուժը չափելու գործիք։ Ամպերմետրի ցուցանակի վրա գրվում է «A» կամ mA – միլիամպերմետր, kA – կիլոամպերմետր։ Հոսանքի շղթային միացվում է հաջորդաբար և ունի անհամեմատ ավելի փոքր դիմադրություն, քան շղթայի դիմադրությունն է։ Հոսանքի մեծությունը որոշվում է Ամպերմետրի սլաքի շեղումով, որը կատարվում է հոսանքի էլեկտրադինամիկական կամ ջերմային ազդեցությամբ։ Ամպերմետրում օգտագործում են մագնիսաէլեկտրական, էլեկտրամագնիսական, էլեկտրադինամիկ, ջերմային, ինդուկցիոն, դետեկտորային, թերմաէլեկտրական և ֆոտոէլեկտրական համակարգերի չափիչ սարքեր։

Ամպերաչափային տիտրումը քանակական անալիզի էլեկտրաքիմիական եղանակ է։ Պոլյարոգրաֆիական եղանակի ձևափոխումն է։ Տիտրման վերջնակետը որոշվում է լուծույթով անցնող սահմանային դիֆուզիոն հոսանքի ուժի փոփոխությունը չափելու միջոցով։ Եթե տիտրվող նյութը էլեկտրոդի վրա վերականգնվում կամ օքսիդանում է, ապա, ըստ լուծույթից նրա հեռացման չափի (նստվածքագոյացման, օքսիդացման-վերականգնման, կոմպլեքսագոյացման կամ չեզոքացման ռեակցիաների միջոցով), հոսանքը փոքրանում է։

Վերջնակետին հասնելուց հետո հոսանքն այլևս չի փոխվում։ Եթե էլեկտրոդային ռեակցիային մասնակցում է միայն ռեակտիվը, ապա հոսանքը ռեակցիայի վերջնակետից հետո աճում է։ Ամպերաչափությունը թույլ է տալիս որոշել իոնների և վերականգնվելու կամ օքսիդանալու ունակ նյութերի փոքր քանակները։

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրիտանիկա (օնլայն) · Բրիտանիկա (օնլայն) · Մեծ նորվեգական · Մեծ ռուսական · Մեծ սովետական (1 հրտ.) · Մեծ սովետական (1 հրտ.) |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | Microsoft: 17477027 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 1, էջ 329)։*  |
**Կոհերենտություն** (լատ.՝ cohaerens (cohaerentis)՝ կապի մեջ գտնվող), համաձայնեցումը մեկից ավելի աղբյուրների առաջացրած տատանումները բնութագրող միևնույն մեծությունների (օրինակ, փուլերի) միջև ժամանակի որևէ պահին կամ միևնույն աղբյուրի առաջացրած տատանումները բնութագրող տարբեր մեծությունների միջև՝ ժամանակի տարբեր պահերին։

Ալիքային պրոցեսներում կոհերենտությունը դրսևորվում է ինտերֆերենցիայի դեպքում։ Տատանումները կոչվում են կոհերենտ, եթե դրանց փուլերի տարբերությունը ժամանակի ընթացքում հաստատուն է մնում և որոշում է վերադրումից ստացվող արդյունարար տատանման ամպլիտուդը։ Միևնույն հաճախականության երկու ներդաշնակ տատանումները միշտ կոհերենտ են։ Այն դեպքում, երբ տատանումների ամպլիտուդը, հաճախականությունը և փուլը պատահականորեն փոփոխվում են ժամանակի ընթացքում, գումարման արդյունքը կախված է լինում փուլերի տարբերության փոփոխման արագությունից։ Երբ երկու տատանումների փուլերի տարբերությունը փոխվում է բավական դանդաղ, տատանումները կոհերենտ են մնում այնքան ժամանակ, քանի դեռ փուլերի տարբերությունը չի դառնում 15-ի կարգի։ Այդ ժամանակահատվածը կոչվում է ոչ մեներանգ տատանման կոհերենտության ժամանակ կամ կոհերենտության ալիքաշարի (ցուգի) տևողություն։

Ալիքային պրոցեսների դեպքում տարբերում են

* ժամանակային
* տարածական կոհերենտություններ։

Ժամանակային կոհերենտություն
---------------------------

Ժամանակային կոհերենտությունը կապված է ալիքների մեներանգության աստիճանի հետ և հիմնականում վերաբերում է հարթ ալիքին։

Տարածական կոհերենտություն
-------------------------

Ալիքի տարածման ուղղությանն ուղղահայաց հարթության մեջ ալիքի կոհերենտության հատկությունները նկարագրելու համար օգտագործվում է տարածական կոհերենտություն հասկացությունը։ Ալիքաշարի երկարության և տրամագծով շրջանի մակերեսի արտադրյալը ընդունված է անվանել կոհերենտության ծավալ։ Ջերմային աղբյուրների տարածական կոհերենտությունն սահմանափակվում է աղբյուրից ընդամենը մի քանի ալիք հեռավորությամբ, պատճառն այն է, որ մարմնի տարբեր մասեր ճառագայթում են միմյանցից անկախ։ Արդյունքում մեներանգ ալիքի փոխարեն առաքվում է ալիքների մի ամբողջ համախումբ։ Աղբյուրից հեռանալիս ալիքը դառնում է ավելի ու ավելի հարթ։ Դա թույլ է տալիս դիտել աստղերի լույսի ինտերֆերենցիան, չնայած դրանք ջերմային աղբյուրներ են։ Լազերային ճառագայթման տարածական կոհերենտության պահպանվում է փնջի ամբողջ կտրվածքով, որովհետև ակտիվ նյութի ամբողջ ծավալից տեղի է ունենում լույսի համաձայնեցված, ստիպողական ճառագայթում։ Լազերների կոհերենտության ծավալը մոտ 1017 անգամ գերազանցում է նույն ինտենսիվության ոչ լազերային աղբյուրների կոհերենտության ծավալը։ Գործնականում ոչ լազերային աղբյուրների օգնությամբ կոհերենտ ալիքներ ստանալու համար լույսի փունջը կիսում են երկու մասի և տարբեր ճանապարհներով ուղղելուց հետո միաբերում են նույն կետում, որտեղ և իրագործվում է դրանց վերադրումը։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 529)։*  |
**Ամալյա Ասուր** (շվեդերեն՝ Amalia Assur, հունիսի 8, 1803(1803-06-08), Ստոկհոլմ, Շվեդիա - 1889), առաջին կին ատամնաբույժը Շվեդիայում։

Կենսագրություն
--------------

Ամալյա Ասուրը ծնվել է 1803 թվականին Ստոկհոլմում, հրեա ատամնաբույժ Ջոել (ծնվել է 1753 թվականին) և Էսթեր (ծնվել է 1762 թվականին, օրիորդկան ազգանունը՝ Հայլբաթ) Ասուրների ընտանիքում։ Հայրը եղել է Շվեդիայի կրթություն ստացած առաջին ատամնաբույժներից մեկը։ Ամալյայի եղբայրը նույնպես ատամնաբույժ է եղել։ Ամալյա Ասուրը երբեք չի ամուսնացել։ Ատամնաբուժություն սովորել է հորից և վաղ շրջանում եղել է նրա օգնականը։

Որպես ասիստենտ ատամնաբույժ՝ ոչ պաշտոնական գործունեություն է ծավալել և իշխանությունները տեղեկացել են, որ նա առանց լիցենզիայի է աշխատում։ 1852 թվականին Առողջապահության թագավորական խորհուրդը (շվեդերեն՝ Medicinalstyrelsen) նրան թույլատրել է աշխատել որպես անկախ, ինքնուրույն ատամնաբույժ։ Այդ ժամանակաշրջանում կանանց պաշտոնապես արգելված էր ատամնաբույժի մասնագիտությունը, և այս թույլտվությունն ավելի շատ բացառություն էր, քան որպես այլ կանանց համար ռահվիրա լինելը, քանի որ մասնագիտությունը դեռևս արգելված էր կանանց համար։ Ամալյա Ասուրն ակտիվ գործունեություն է իրականացրել Ստոկհոլմում։

1861 թվականին ատամնաբույժի մասնագիտությունը պաշտոնապես հասանելի է եղել կանանց համար։ Կանանց համար մասնագիտության հասանելիությունից հետո առաջին կինը, որն ատամնաբուժության բնագավառում թույլտվություն է ստացել Ռոսալի Ֆուգելբերգն է։

Տես նաև
-------

* Լովիսա Օրբերգ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Amalia Assur i Wilhelmina Stålberg, Anteckningar om svenska qvinnor (1864)
2. ↑  Women Pioneers in Dentistry

Աղբյուրներ
----------

* Österberg, Carin et al. *Svenska kvinnor: föregångare, nyskapare* ['Swedish women: predecessors, successors')]. Lund: Signum 1990. (91-87896-03-6)
* Wilhelmina Stålberg: *Anteckningar om svenska qvinnor* ['Notes on Swedish women']
* Kjellander Barbro: *På Amalia Assurs tid. Några anteckningar om och kring den första svenska kvinnliga tandläkaren* ['The days of Amalia Assur. Some notes about and in connection to the first female dentist in Sweden']
«**Ծեր կաղնու հեքիաթը**» (ռուս.՝ Сказка старого дуба), սովետական մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որը նկարահանվել է ռեժիսոր Օլգա Խոդատաևայի կողմից 1949 թվականին «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում։ Մուլտֆիլմը բնության հանդեպ մարդու վերաբերմունքի մասին է։

Սյուժե
------

Ոչ շատ վաղուց այդ տարածքում ապրում էր մի տղա, որի անունը Մակարկա էր։ Մի անգամ, երբ նրա տատիկը գնացել էր քաղաք, Մակարկան սկսում է զբոսնել և ջարդել ծառերը, թռչունների բները ճտերով վայր գցել, նաև փորագրել ծառերի բների վրա իր անունը։ Հին կաղնին տղային նկատողութուն է անում` «միթե՞ այդպես կարելի է»։ Այդ խոսքերին հանդուգն Մակարկան պատասխանում է, որ սարսափելի ոչինչ չկա։ Այդ պահին ծառերը և թռչունները որոշեցին, որ պետք է դաս տան անպիտան տղային և սկսվում է մի խառնաշփոթ, ինչից հետո անկարգ տղան ստիպված է լինում մտորել և ներողություն խնդրել։

Հեղինակներ
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Սցենարիստ | Ն. Կոպյևսկի և Դ. Մալինսկի |
| Ռեժիսոր | Օլգա Խոդատաևա |
| Նկարիչ-բեմադրիչ | Պյոտր Նոսով |
| Կոմպոզիտոր | Յուրի Նիկոլսկի |
| Օպերատոր | Միխայիլ Դրույան |
| Հնչունային օպերատոր | Ս. Րենսկի |
| Նկարչի օգնական | Իրինա Կուրապովա |
| Նկարիչ-մուլտիպլիկատոր | Վլադիմիր Դանիլևիչ, Իգոր Պոդգորսկի, Լև Պոպով, Եվգենի Տրունով, Իոսիֆ Ստարյուկ, Բորիս Չանի |
| Ֆոնի նկարիչներ | Դմիտրի Անպիլով, Գալինա Նեվզորովա |
| Տեխնիկական օգնական | Կ. Ապեստինա |
| Մոնտաժողի օգնական | Ա. Ֆիրսովա |
| 2001 թվականի հնչունավորումն իրականացրել են | Տատյանա Կանաևա, Ալեքսանդր Կոտով, Իրինա Մալիկովա, Վիտալի Օվանեսով |

Վերահնչյունավորում
------------------

2001 թվականին մուլտֆիլմը վերականգնվել և վերահնչունավորվել է «Ստուդիա АС » ԲԲԸ և «Մանկական սեանս 1» ԲԲԸ ստուդիաների կողմից։ Նոր տարբերակում ամբողջապես փոխված է ձայնագրությունը։ Նոր վերահնչունավորման մեջ ընդգրկվել են ժամանակակից դերասաններ, լուսագրերում փոխված են հնչունային ռեժիսորի և դերասանների տվյալները։

Նոր հնչյունավորումը ծայրահեղ բացասական է ընդունվել հեռուստադիտողների մեծամասնության կողմից, ինչպես նաև մասնագիտական ընկերակցության անդամների կողմից։ Պատկերի վերականգնման որակը ևս երբեմն քննադատվում է։

Տեսաթողարկում
-------------

2006 թվականին DVD ֆորմատով թողարկվել է մուտֆիլմերի հավաքածու «Անտառային հեքիաթներ» (տարածող` «Սոյուզ Վիդեո»)։

Հետաքրքիր փաստեր
----------------

Մուլտֆիլմի երաժշտական ուղեկցության մեջ օգտագործվել է Պյոտր Չայկովսկու «Հումերեսկա»-յի գործիքավորումը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Директор «Союзмультфильма» Акоп Гургенович Киракосян отвечает на вопросы читателей «Ленты. Ру»
2. ↑  НЕТ — фальсификации анимационного наследия!


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database · Animator.ru |

 |
**Պարսկական կատուն** երկարամազ տեսակ է՝ բնորոշ կլոր դեմքով ու կարճ դնչով։ 19-րդ դարի վերջից սկսած տարածվում է կատուների սիրահարների մոտ, և հիմնականում բուծվում է անգլիացի, հետո նաև ամերիկացի բուծողների կողմից։ Բրիտանիայում կատվին անվանում են *Երկարամազ* կամ *Պարսկական երկարամազ*:Երկար ժամանակ ամենահանրաճանաչ կատուն էր Միացյալ Նահանգներում, և տարածվածությունը նախկինում մեծ լինելով՝ Բրիտանիայում և Ֆրանսիայում նվազել է։

Բնավորություն
-------------

Պարսկական կատուները չեն կարող ապրել տանից դուրս։ Այդ տեսակի կատուները տարբերվում են իրենց քնքուշ բնավորությամբ և մարդկանց հանդեպ հավատարմությամբ։
Ընտանիքում հաճախ ընտրում են տիրոջ ում էլ սիրում և հարգում են։

Շատ հանգիստ են։ Իրենց ձայնը հազվադեպ է լսվում։ Պարսկական կատուները շատ հանգիստ են և խնդրում են, որպեսզի իրենց վրա ուշադրություն դարձնեն դրա համար էլ նստում են տիրոջ կողքին և աչքերը ճառած նայում են նրա դեմքին։ Նրանք բոլոր տան անդամներին ուղեկցում են սենյակից սենյակ, չեն վախենում երեխաներից։

Չնայած նրան, որ այդ տեսակի կատուները համարվում են մշտապես պառկած, բայց նրանք կարող են լինել շատ շարժուն երբ նրանց հետ խաղում են։ Նույնիսկ ծեր կատուները հաճույքով վազում են գնդակի հետևից։ Ինչպես նաև սիրում են բռնել միջատներ որոնք պատահաբար ներս են մտնում։

Պարսկական կատուները բնությունից հետաքրքրասեր են և սիրում են ուսումնասիրել բոլոր նոր և անծանոթ սենյակի անկյունները։

Արտաքին տեսք
------------

Ցեղատեսակը տարբերվում է իր փոքրիկ, լայն և վեր ցցված քթով։ Շատ փոքր, վեր ցցված քթով կատուներին անվանում են «ծայրահեղներ»,իսկ երկար և մի քիչ վեր ցցված քթովներին «դասական»:Ինչպես նաև տարբերվում են կարճ և մկանային թաթերով։ Ծայրահեղները հիմնականում են բազմանում ԱՄՆ-ում, իսկ դասականները Եվրոպայում։

Մեծ կատվի քաշը կարող է հասնել մինչև 7 կիլոգրամ։

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական · Մեծ ռուսական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNE: XX539399 · NKC: ph323335 |

 |
**Ավտովարորդների պաշտպանության լիգա**, **ԱՊԼ**, Հայաստանի Հանրապետությունում գործող հասարակական կազմակերպություն։ Կազմակերպության նախագահն է Տիգրան Հովհաննիսյանը։

Կազմակերպությունը հայտնի է լրատվամիջոցների կողմից լուսաբանված վարորդների իրավունքների պաշտպանությանը ուղղված բազմաթիվ միջոցառումներով։ 
Տիգրան Հովհաննիսյանը նաև liga.am կայք էջի հեղինակն է, որը զբաղվում է լրկին ավտովարարդների իրավունքների պաշտպանությամբ։

2017 թվականի ամռանը ԱՊԼ նախագահ Տիգրան Հովհաննիսյանի և իր համախոհների՝ տաքսու վարորդների ու ավտոմեքենա ներկրողների հետ հիմնադրել է *Ազգային պաշտպանության լիգա* անունով նոր կուսակցություն, որպեսզի կարողանան ավելի հիմնավոր պայքարել վարորդների իրավունքների համար և ոլորտում առկա խնդիրների լուծումները գտնելը։

2017 թվականի մայիսին դիմել է Հայաստանի բոլոր տաքսու վարորդներին՝ ՀՀ տրանսպորտի, կապի և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների նախարար Վահան Մարտիրոսյանի հրաժարականը պահանջելուն միանալու համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ավտովարորդների պաշտպանության լիգայի նախագահ. «Վարչապետի դեմ հարյուր տոկոս կմիավորվենք»
2. ↑  Հայաստանում տաքսու վարորդների կուսակցություն է ստեղծվել.«Փաստ»
3. ↑  «Ավտովարորդների պաշտպանության լիգան» պահանջում է նախարար Վահան Մարտիրոսյանի հրաժարականը


|  |
| --- |
| 
  **Հայաստան**
 |
**Կինոդրամատուրգիա**, ստեղծագործության գրական-կինեմատոգրաֆիական տեսակ։ Կինոդրամատուրգիայի ստեղծագործությունը սցենարն է՝ կինոնկարի գրական և գաղափարագեղարվեսաական հիմքը։ Ձևավորվելով կինոարվեստի արտահայտչական հնարավորությունների զարգացմանը համեմատ՝ կինոդրամատուրգիան միաժամանակ ունի գրական պատկերավորության միջոցներ։

Կինոդրամատուրգիայի բնույթ
-------------------------

Կինոդրամատուրգիայի բնույթի երկակիությունը՝ գրական ու կինեմատոգրաֆիական, առաջացնում է սցենարի 2 տեսակ՝ 

* կինոնկարի հիմքը ներկայացնող, ինքնուրույն գեղարվեստական արժեք ունեցող գրական ստեղծագործություն
* գրական նյութ, որտեղ տրված է ապագա կինոնկարի բովանդակությունն ու կառուցվածքը հաղորդող մտահղացման շարադրանքը։

Կինոդրամատուրգներ
-----------------

Կինոդրամատուրգներն անմիջականորեն դիմում են կյանքի իրադարձությունների պատկերմանը, օգտագործելով կինոյի, ինչպես նաև գրականության տարբեր տեսակների արտահայտչական միջոցները, որպես հիմք վերցնում են գրական ստեղծագործությունը՝ այն հարմարեցնելով էկրանին։ Սցենարի նյութի բնույթն ու շարադրման ձևերը կինոյի պատմության տարբեր փուլերում տարբեր են և արտացոլում են դրամատուրգների ստեղծագործության անհատական առանձնահատկությունները։ Եթե 20-րդ դարի 2-րդ տասնամյակի «համր» կինոյում գրական սյուժեներն ու գործող անձինք մեծ մասամբ վերցվում էին գրական ստեղծագործություններից, ապա 20-ական թվականներին վերջերին կինոդրամատուրգիայի մշակում է իր ձևերը, որոնք այս կամ այն չափով զուգակցում են արձակի և դրամայի առանձնահատկություններն ու հնարավորությունները։ 30-ականթվականներին նախապատվությունը տրվել է դրամատուրգիային, որտեղ գործողությունները չափազանց կենտրոնացած են, դրամատիկական կոնֆլիկտը՝ լարված։ Սցենարական նյութի կազմակերպման նման եղանակը համարվեց կինոդրամատուրգիայի հիմնական օրենքը։ Հնչյունը կինո մտնելով մեծ նշանակություն է ստացել հնչյունային խոսքը։

Կինոդրամատուրգիայի նկարագրություն
---------------------------------

Կինոարվեստի հնարավորությունների հետագա ընդլայնումը կինոդրամատուրգիային թույլ տվեց ավելի խորը ուսումնասիրել կյանքը, այն վերարտադրել առավել բազմաձևությամբ ու բարդությամբ, դա հանգեցրեց կինոդրամատուրգիայի գեղագիտական նորմաների փոփոխման։ Սցենարի ձևը դարձավ ավելի ազատ, բազմազան։ կինոդրամատուրգիայի ժանրերը, որ համեմատաբար հստակորեն էին սահմանազատվում կինոյի զարգացման վաղ շրջանում (արկածային, կատակերգություն, մելոդրամա), դառնում են սակավ որոշակի, հաճախ փոխներթափանցում են ժամանակակից Կինոդրամատուրգիայի ստեղծագործության մեջ։

Հայկական կինոդրամատուրգիա
-------------------------

Հայկական Կինոդրամատուրգիայի ուշագրավ գործերից են՝ 

* «Պեպո»-ն (սցենարը՝ Հ. Բեկնազարյանի),
* «Բարև, ես եմ»-ը (սցենարը՝ Ա. Աղաբաբովի),
* «Եռանկյունի»-ն (սցենարը՝ Ա. Այվազյանի)։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 435)։*  |
«**Գութանի երգը**», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1887 թվականին։

Պատմություն
-----------

Այս բանաստեղծությունը Հովհաննես Թումանյանը գրել է 1887 թվականի մարտին։ Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի № 15-ում պահպանվում է «Մուրճ» ամսագրի արխիվից հանված ինքնագիրը, որի վերնագիրն է «Գութանի երգը»։ Ինքնագիրը 16 տող է։

Թումանյանի ընտանիքի արխիվում պահպանված է այն տետրը, որից հեղինակը կազմել է 1890 և 1892 թվականներին Մոսկվայում լույս տեսած բանաստեղծությունների ժողովածուի I և II հատորները։ Այդ տետրում «Գութանի երգը» բանաստեղծության անվանումն է՝ «*Հայ երկրագործի երգը*»։

Առաջին անգամ «Գութանի երգը» վերնագրով տպագրվել է «Մուրճ» ամսագրում (4-րդ համար, էջ 504)՝ 1891 թվականին, իսկ հետո նաև Մոսկվայում 1892 թվականին լույս տեսած բանաստեղծությունների ժողովածուի II հատորում (էջ 93-94)։

Մոսկվայում 1890 թվականին լույս տեսած բանաստեղծությունների ժողովածուի I հատորի հրատարակումից հետո հեղինակը բազմաթիվ նամակներ է ստացել հարազատ և անծանոթ մարդկանցից, որոնք գովասանքով են խոսել ստեղծագործության մասին։

Մանկավարժ, քիմիկոս ու լրագրող Սիմ. Հովվյանը Թումանյանին ուղղված նամակում այսպես է գրել.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Հիանալի էր վերջինը՝ «Արի գութան, վարի գութան...» Երգի՛ր, սիրելիս, գյուղացու կյանքը, նրահոգսն ու վիշտը, նրա տանջանքն ու երջանկությունը, երգի՛ր, շա՛տ երգիր, այդ մեր ամենիս սրտին մոտիկ է։ Երգի՛ր, անընդհատ երգի՛ր, որովհետև քո երգածի մեջ բնականություն կա և ոչ դատարկ ֆանտազիա։ Դու պիտի երգես, որովհետև դու նույն իսկ այդ ընկճված, հարստահարված գյուղացու ծնունդն ես։- Սիմոն Հովվյան |  |

Արտատվել է Մոսկվայում 1890 թվականին լույս տեսած բանաստեղծությունների ժողովածուի I հատորից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Թումանյան Հովհաննես (1988)։ *Երկերի լիակատար ժողովածու*։ Երևան: Հայկական ՍՍՀ ԳԱ հրատարակչություն։ էջ 547

Վիքիդարանի պատկերանիշըՎիքիդարանի պատկերանիշը Վիքիդարանում կան նյութեր այս թեմայով՝  
**Գութանի երգը**
**Պավլովի փողոց** (ռուս.՝ Улица Павлова), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքի Գոռնյացկի միկրոշրջանում։ Անվանվել է ռուս ֆիզիոլոգ, հոգեբան Իվան Պետրովիչ Պավլովի (1849-1936) պատվին։ Սկիզբ է առնում Ավտոմոբիլիստների փողոցից և ավարտվում Մոկրոուսովի փողոցի հետ խաչմերուկից 180 մետր հեռավորության վրա։ Երկարությունը 1500 մետր է։

Նկարագրություն
--------------

Կրասնի Սուլին քաղաքի Պավլովի փողոցը գտնվում է Գոռնյացկի միկրոշրջանում։ Այն սկսվում է Ավտոմոբիլիստների փողոցից, հատում է Սեդովի, Սերաֆիմովիչի, Գլինկայի, Տոլստոյի փողոցները, երկու անգամ՝ Ածխագործների անցուղին, Ռիլեևի փողոցը, երկու անգամ՝ Պողպատագործների անցուղին, Ֆուրմանովի փողոցը, Չայկովսկու անցուղին, Սվետլայա փողոցը և ավարտվում Մոկրոուսովի փողոցի հետ խաչմերուկից 180 մետր հեռավորության վրա։ Երկարությունը 1500 մետր է։ Փողոցում առկա է համարակալված 88 շինություն։

Պավլովի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346356։

Փողոցն անվանվել է ռուս ֆիզիոլոգ, հոգեբան, բարձրագույն նյարդային գործունեության և մարսողության շարժընթացների մասին գիտական տեսությունների հեղինակ, ռուսական խոշորագույն ֆիզիոլոգիական դպրոցի հիմնադիր, բժշկագիտության և ֆիզիոլոգիայի բնագավառում «ֆիզիոլոգիական մարսողության աշխատանքի համար» Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր (1904 թվական) Իվան Պետրովիչ Պավլովի (1849-1936) պատվին։

Աղբյուրներ
----------

* Улица Павлова в Красном Сулине
* Подробная карта Улица Павлова, город Красный Сулин со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты

Արտաքին հղումներ
----------------

* г. Красный Сулин, улица Павлова(չաշխատող հղում)
**Ինդի փոփ**, ԱՄՆ-ում նաև **թվի-փոփ** 1980-ական թվականների կեսերին զարգացածալտերնատիվ ռոքի ենթաոճ է, որի ստեղծող խմբերն են համարվում Orange Juice և Josef K-ն։ Տվյալ ոճն ի տարբերություն մնացած ռոք-փոփ ոճերին, որոնք որպես կանոն դեպրեսիվ են, ավելի մեղեդային է և պոզիտիվ։ Ինդի-փոփի համար հատկապես մեծ նշանակություն են ունեցել The Shangri-Las, The Ronettes, The hSmits խմբերի ռոքերները, ինչպես նաև NME հրատարակչության C81 և C86 ժողովածուները, որոնց հետագայում սկսեցին կոչել ինդի փոփի դասական ստեղծագործություններ։ Չնայած դրան, որ այդ ժամանակվա ինդի փոփ երաժշտություններն ավելի փանկին ավելի մոտ, կոշտ էին, ինդի փոփին վերաբերվում էին ինչպես ավելի «լուսավոր» և մեղեդային փոփ-ռոք ժանր։ 1980-ական թվականների ինդի փոփը տարբերվում էր միայն իր մեղեդիի ոճով և հեշտությամբ, շատ դեպքերում ինդի փոփի կատարողները չունեին հմտություն, և լցված էին մանկական միամտությամբ։ Դրա պատճառով ոճը քննադատում էին իր «ինֆանտիլության» և «պարզ» կազմվածքի պատճառով։ Չնայած դրան, հետագայում մի շարք ալտերնատիվ ռոք երաժիշտներ (օրինակ Nirvana, Manic Street Preachers, Riot Grrrl) խոստովանեցին, որ ինդի փոփն ազդեցություն է թողել իրենց հետագա ստեղծագործական ուղու վրա։

Ինդի փոփ/ռոք խումբ Ֆիլիպիններից

Ներկայացուցիչներ
----------------

1. Lana Del Rey
2. MØ
3. The Ting Tings
4. Ellie Goulding
5. The Wedding Present
6. Primal Scream
7. The Jesus and Mary Chain
8. Television Personalities
9. The Pastels
10. Beat Happening
11. The Vaselines
12. The Magnetic Fields
13. Orange Juice
14. Belle & Sebastian
15. Camera Obscura
16. Beach Fossils
17. Architecture in Helsinki
18. OneRepublic
19. The Vamps
20. 5 Second of Summer
21. Lorde
22. Neutral Milk Hotel
23. of Montreal
24. The Shins
25. Florence + The Machine
26. First Aid Kit
27. Bastille
28. Lily Allen
29. Adele
30. Veronica Falls
31. Marina and the Diamonds
32. The xx
33. Pompeya
34. Egyptian Hip Hop
35. Lykke Li
36. Cults
37. Fotos
38. On-The-Go
39. Young and dramatic
40. The Neighbourhood
41. London Grammar
42. Fun.
43. Swim Deep
44. Sóley
45. Foxes
46. Imagine Dragons
47. The Bad Voice
48. My Little Airport
49. Capital Cities
50. Tom Odell
51. IOWA
52. La Vtornik
53. Halsey
54. Zella Day
55. Kaleida
56. Garden City Movement
57. Milky Chance
58. Alpaca Sports
59. Melanie Martinez
60. The Concretes

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Indie Pop»։ *AllMusic*
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդր Վասիլև (այլ կիրառումներ)

**Ալեքսանդր Գեորգիևիչ Վասիլև** (ռուս.՝ Александр Георгиевич Васильев, հուլիսի 15, 1969(1969-07-15), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս ռոք-երաժիշտ, բանաստեղծ, կոմպոզիտոր, երգերի հեղինակ։ «Սպլին» խմբի առաջնորդը։

Կենսագրություն
--------------

Ալեքսանդրը վաղ հասակից սկսել է հետաքրքրվել երաժշտությամբ։ 12 տարեկան հասակում առաջին անգամ հաճախել է համերգի` «Մաշինա վրեմենի» խմբի, որից հետո որոշել է լիովին նվիրվել երաժշտությանը։ 7-րդ դասարանում գնել է իր առաջին կիթառը։ 1986 թ. ընդունվել է Լենինգրադի ավիացիոն գործիքաշինության ինստիտուտ, որտեղ հանդիպել է իր ապագա կնոջը` Ալեքսանդրային, և Ալեքսանդր Մորոզովին։ Հայտնվում է «Միտրա» խումբը, որին նաև միանում է Օլեգ Կուվաևը։ 1988-ին խումբը փորձում է միանալ Լենինգրադի ռոք-ակումբին, սակայն չի անցնում մրցույթը։ Դրանից հետո Ալեքսանդրը զորակոչվում է բանակ, որտեղ երգեր է գրում, որոնք հետագայում թողարկվելու են առաջին ալբոմում։ 1992 թ. ընդունվում է Թատերական ինստիտուտի տնտեսագիտական բաժինը։ Շուտով աշխատանքի է ընդունվում «Բուֆֆ» թատրոնում, որտեղ ձայնային ռեժիսոր էր աշխատում Ալեքսանդր Մորոզովը։ Վերջինս Ալեքսանդրին ծանոթացնում է Նիկոլայ Ռոստովսկու հետ, և նրանք սկսում են աշխատել առաջին ալբոմի ձայնագրությամբ։ 1994 թ. մայիսին ալբոմը պատրաստ էր։

1994 թ. մայիսի 27-ին, Սանկտ Պետերբուրգի հիմնադրման 291-ամյակի օրը, կայացավ երեկույթ` ալբոմի ձայնագրման ավարտի կապակցությամբ, որտեղ երաժիշտները ծանոթանում են Ստաս Բերեզովսկու հետ։ Այդ օրը պաշտոնապես հանդիսանում է «Սպլին» խմբի հիմնադրման օրը։

2004 թ. թողարկվում է Վասիլևի առաջին սեփական «Черновики» («Սևագրեր») ալբոմը։

2006 թ. սեպտեմբերի 12-ին ծնվել է Ալեքսանդրի զավակը` Լեոնիդը։ Այդ իրադարձությանը նվիրված է «Сын» («Որդի») երգը Անձնավորության պառակտում ալբոմից։

Ալեքսանդր Վասիլևը երգեր գրում է տանը, համակարգչով։ Նաև զբաղվում է նկարչությամբ։ 2008 թվականին կայացավ առաջին անհատական ցուցահանդեսը։

Ծանուցումներ
------------

1. ↑  Выставка Александра Васильева в галерее Врублевской Archived 2010-04-08 at the Wayback Machine.(ռուս.)
2. ↑  Ludi.ru: Выставка Александра Васильева Archived 2010-04-01 at the Wayback Machine.(ռուս.)


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Discogs · MusicBrainz |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 136762433 · ISNI: 0000 0003 7491 4377 · LCCN: no2008162922 · VIAF: 163726411 · WorldCat VIAF: 163726411 |

 |
**Դուբրովնիկի տաճար**(խորվ.՝ Dubrovačka katedrala), կաթոլիկ տաճար Խորվաթիայի Դուբրովնիկ քաղաքում։ Մտնում է Խորվաթիայի կաթոլիկ եկեղեցու Դուբրովնիկի թեմի մեջ։ Տաճարը կառուցված է իտալական բարոկկո ոճով։

Տաճարի ժամանակակից կառույցը կանգնած է մի շարք եկեղեցիների տեղում, որոնցից ամենահինը թվագրվում է մեր թվարկության 6-րդ դարին։ 12-րդ դարում այդ վայրում կառուցվել է ռոմանական ոճի եկեղեցի, որը կանգուն է եղել հինգ դար և հիմնովին կործանվել է 1667 թվականին տեղի ունեցած Դուբրովնիկի երկրաշարժի ժամանակ։

Երկրաշարժից անմիջապես հետո Դուբրովնիկի հանրապետության սենատը հանձնարարեց քանդակագործ Անդրեա Բուֆալինիին նոր տաճարի հատակագիծը կազմելու գործընթացը։ Շինարարական աշխատանքների գործընթացը, որոնք տևել են 30 տարի, ղեկավարել են Ֆրանչեսկո Կորտեզեն (1669—1670), Պաոլո Անդրեոտին (1671—1674), Պիեռ Անտոնիո Բացցին (1677—1678) և Պալերմոյից Տոմմազո Նապոլին (1689—1700): Առկա նախագծում վերջնական շտկումները և փոփոխությունները իրականացրել է Բուֆալինին։ Տաճարի ճարտարապետական ոճը հիմնված է իտալական բարոկկո ոճի վրա։ Տաճարը բաղկացած է երեք Նավերից և երեք աբսիդներից, որոնք պահում են տաճարի մեծ գմբեթը։

Հոգևոր գլխավոր սեղանին փակցված է Տիցիանի նկարած Աստվածածնի վերափոխման պատկերը (մոտ 1552 թվական)։ Տաճարի գանձարանը իրենից ներկայացնում է կրոնական արվեստի 200 նմուշներ, որոնց մեծ մասը ունի մշակութային և կրոնական մեծ նշանակությունը։

Տաճարը մեծապես տուժել է սերբերի կողմից իրականացված Դուբրովնիկի պաշարման ժամանակ (1991 թվական)։ Ներկայումս տաճարը ամբողջովին վերականգնված է։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Տաճարի մասին Դուբրովնիկի թեմի կայքում (խորվ.)
* Տաճարի մասին Դուբրովնիկի տուրիստական կայքում Archived 2012-03-21 at the Wayback Machine.
* Տաճարը sacred-destinations.com կայք էջում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 7605362-3 · VIAF: 234371535 · WorldCat VIAF: 234371535 |

 |
**Պիետրո Գոնզագայի թատրոն** (ռուս.՝ Театр Пьетро Гонзаги), XIX դարի սկզբի հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվայի մարզի Կրասնոգորսկ քաղաքային օկրուգում։ Թատրոնը կառուցվել է Արխանգելսկոյե դաստակերտում Օսիպ Իվանովիչ Բովեի նախագծով և անձամբ Պիետրո Գոնզագոյի (Ռուսաստանում` Պյոտր Գոնզագա) կողմից։ Ռուսաստանի Դաշնության մշակութային ժառանգության օբյեկտ է, պաշտպանվում է պետության կողմից։

Պատմություն
-----------

1817 թվականին նախատեսվում էին Նապոլեոնի նկատմամբ տարած հաղթանակի տոնակատարություններ։ Միջոցառումների մի մասը Ալեքսանդր I-ը նախատեսում էր անցկացնել Արխանգելսկոյե դաստակերտում։ Սպասվող իրադարձությունների կապակցությամբ կալվածքի սեփականատեր Նիկոլայ Բորիսովիչ Յուսուպովը որոշել էր կազմակերպել թատերական դահլիճ։

Սեփական թատրոնի մասին Նիկոլայ Յուսուպովը երազում էր վաղուց։ Դեռևս երիտասարդ տարիներին, դիվանագետ եղած ժամանակ, նա ծանոթացել էր վենետիկցի բեմանկարիչ Պիետրո դի Գոտարդո Գոնզագայի հետ և վարակվել նրա գաղափարներով։ Արդեն այդ ժամանակ նկարիչ Գոնզագայի աշխատանքները ծանոթ էին բոլոր նրանց, ովքեր ինչ-որ կապ ունեին թատրոնի հետ։

Իրենց ընդունակությունները լայնորեն կիրառել իտալացին կարողացավ Արխանգելսկոյեում։ Որոշվեց թատրոնի շենքը կառուցել այգու արևմտյան մասում։ Նախագիծը Գոնզագայի հետ մշակում էր երիտասարդ, բայց արդեն ճանաչված Օսիպ Բովեն։ Ի տարբերություն իր գործընկերոջ, նա իտալացի էր միայն ծագումով և հավատարիմ էր դասականության ոճին։ Շինարարությունը, որը սկսվել էր 1817 թվականի գարնանը, վստահվել էր Օսիպ Իվանովի արտելի ատաղձագործներին։ Նրանց հետևում էին ճարտարապետ Ստրիժակովը և հրավիրված ճարտարապետներ Տյուրինն ու Մելնիկովը։

Հաջորդ տարվա գարնանը Գոնզագան ավարտեց դեկորացիաները, և շուտով Մոսկվայից դրանք տեղադրելու համար ժամանեց Յուսուպովի մեխանիկը։ Փայտե երկհարկանի, երկլանջ տանիքով շենքը պահպանվել է մինչ օրս և գրեթե չի փոխվել ո՛չ դրսից, ո՛չ էլ ներսից։ Նախագծելով թատրոնի ճակատը` ճարտարապետները չեն շեղվել դասական ոճից։

Թատրոնի հանդիսավոր բացումը տեղի ունեցավ 1818 թվականի հունիսի 8-ին և նշվեց աներևակայելի ճոխությամբ։ Հատուկ այս իրադարձության համար Յուսուպովին հյուր էին եկել ռուսաց կայսր Ալեքսանդր I-ը և պրուսական թագավոր Ֆրիդրիխ-Վիլհելմ III-ը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  European Theatre Architecture — Arts and Theatre Institute.
2. 1 2 3 4  «Театр, который построил Гонзага»։ Վերցված է 2018 Մայիս 24

Գրականություն
-------------

* Театр Пьетро Гонзаги в Архангельском — Музей-усадьба «Архангельское», 2015. — ISBN 978-5-905968-07-5
* Безсонов С. В. Архангельское. Подмосковная усадьба — 3 — М.: Музей-усадьба «Архангельское», 2013. — 416 с. — ISBN 978-5-905968-04-4
**Սերժ Պերճ Քրքաշարյան** (Գրքեաշարյան, Կրկեաշարյան, հունիսի 29, 1933(1933-06-29), Բեյրութ, Լիբանան), հայազգի ֆիզքիմիկոս, դեղաբան։ Սորբոնի համալսարանի ֆիզքիմիական գիտությունների դոկտոր (1966), պրոֆեսոր (1970)։ ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամ (1998)։

Վիրաբույժ, վնասվածքաբան Հակոբ Կրկեաշարյանի եղբայրն է։

Կենսագրություն
--------------

1958 թվականին ավարտել է Փարիզի (Սորբոն) համալսարանի դեղաբանության և 1961 թվականին՝ գիտությունների ֆակուլտետները, Կանադայի Արևմտյան Օնտարիոյի համալսարանի քիմիական բաժինը։ Բնակվում է Ֆրանսիայում։ 1970-1976 թվականներին եղել է Բեյրութի համալսարանի պրոֆեսոր, 1971-1978 թվականներին եղել է Բոստոնի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետի դեկան և Բժշկական կենտրոնի տնօրեն, 1976 թվականից Փարիզի հարավային համալսարանի պրոֆեսոր, 1978 թվականից՝ Փարիզի Հարավի համալսարանի դեղաբանության ֆակուլտետի դեկան, միաժամանակ՝ «Դյուպյուռքեն» հիվանդանոցի դեղագործական ծառայության տնօրեն, 2001 թվականից՝ *emeritus* պրոֆեսոր։ 1983-1998 թթ. եղել է Փարիզի հիվանդանոցների դեղաբանության բաժանմունքի տնօրեն։ 1984 թվականից՝ Ֆրանսիայի, 1992 թվականից՝ Եվրոպական դեղամիջոցների գործակալությունների դեղաբանության, 1994 թվականից՝ Բրյուսելի եվրոպական հանձնաժողովի գիտական փորձագետ։ 1996 թվականից Ռուսաստանի բնական ԳԱ, 1997 թվականից՝ Ֆրանսիայի դեղաբանության ակադեմիայի թղթակից անդամ, 1994 թվականից՝ Երևանի պետական բժշկական համալսարանի և այլ համալսարանների պատվավոր դոկտոր։

### Ստեղծագործություններ և ճանաչում

Աշխատանքները վերաբերում են դեղաբանության հարցերին։ Զբաղվել է երեք բենզիլ-քրոմոնների հակաալերգիկ, հակահիստամինային միացությունների սինթեզի հարցերով, որոնց հիման վրա Ֆրանսիայում արտադրվում են բազմաթիվ դեղանյութեր ու դրանց ածանցյալները։ 1994 թվականին կազմել է Ֆրանսիայում արտադրվող դեղանյութերի տեղեկատու։

Անդամակցություն
---------------

* Փարիզի «Արարատ» միջազգային ԳԱ փոխնախագահ, 1986 թ.
* Բազմաթիվ ԳԱ-ների և ընկերությունների անդամ
* Տարբեր համալսարանների պատվավոր դոկտոր

Պարգևներ
--------

* Ֆրանսիայի դեղաբանության մրցանակի դափնեկիր (1973)
* Բժշկական ազգային ակադեմիաների մրցանակի դափնեկիր (1982)
* Ռուսաստանի բնական ԳԱ Պ. Կապիցայի անվան ոսկե մեդալ (1996)
* Պետրոս Մեծի անվան ոսկե մեդալ (1996)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005*
3. ↑  ՀՀ ԳԱԱ, Արտասահմանյան անդամներ
Հայաստանի Հանրապետության նախագահ Սերժ Սարգսյան
**Սերժ Սարգսյանի նախագահություն** (նաև՝ **Սերժ Սարգսյանի նախագահության 10 տարիներ**), Սերժ Սարգսյանի կողմից Հայաստանի Հանրապետության նախագահի պաշտոնը զբաղեցնելու 10-ամյա ժամանակաշրջան, որը սկսել է 2008 թվականի փետրվարի 19–ին տեղի ունեցած նախագահական ընտրություններում Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի կողմից որպես հաղթող ճանաչվելով և ավարտվել 2018 թվականի ապրիլի 9-ին։

Համաձայն քաղաքագետների ու հասարակական գործիչների, լրատվական հրապարակումների՝ Սերժ Սարգսյանի կողմից Հայաստանի նախագահի պաշտոնը զբաղեցնելու տարիներին երկիրը հայտնվել է աղետալի վիճակում։ Համաձայն Հայաստանի Հանրապետության պետական վիճակագրական ծառայության տվյալների՝ 2008-2018 թվականների ընթացքում Հայաստանը լքել են շուրջ 373.000 քաղաքացի։ 2008 թվականին Հայաստանի 1,9 միլիարդ դոլար արտաքին պարտքը նրա նախագահության տարիներին աճել է մինչև 7 միլիարդ դոլարի։

Սերժ Սարգսյանի նախագահության տարիները ուղեկցվել են նրա իշխանության դեմ, նրա վարած ներքին և արտաքին քաղաքականության դեմ բողոքի բազմաթիվ զանգվածային ցույցերով և զինված բախումներով[*փա՞ստ*], որոնց հետևանքով գրանցվել են բազմաթիվ զոհեր[*փա՞ստ*] և վիրավորներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Սերժ Սարգսյանի նախագահության 10 տարիները», *Ազատություն ռադիոկայան*, (արխիվ:)
2. ↑  «Սերժ Սարգսյանի նախագահության 10 տարում Հայաստանից արտագաղթել է 373 հազար մարդ», *aniarc.am*, (արխիվ:)
**Իվինդոն** (ֆր.՝ *Ivindo*), գետ Գաբոնում և Կոնգոյի Հանրապետությունում։ Ամենախոշոր վտակը Օգուվեն է։ Այն հոսում է հյուսիս-արևելքից դեպի հարավ-արևմուտք։ Իվինդոյի վրա է գտնվում Մակոկու քաղաքը։ Գետաբերանում կան ջրվեժներ։ Իվինդոյի և Օգուվեի միացման վայրով անցնում է երկաթուղային գիծ։ Գետի շուրջն ընկած տարածքի մեծ մասը ստացել է ազգային պարկի կարգավիճակ։

Աշխարհագրական դիրքը
-------------------

Իվինդոյի երկարությունը 500 կիլոմետր է։ Այն սկիզբ է առնում Գաբոնի հյուսիս-արևելքից՝ Կոնգոյի Հանրապետությանը սահմանակից հատվածից։ Իվինդոն թափվում է Օգուվե գետը Կանկան քաղաքում։ Գետի ավազանը ծածկված է լայնատարած արևադարձային կուսական անտառներով։ Ստորին հոսանքի հատվածը մտնում է Իվինդո ազգային պարկի տարածքի մեջ, իսկ վերինը՝ Մինկեբե ազգային պարկի։ Մակոկու քաղաքից մի քանի կիլոմետր հեռավորության վրա՝ Լոա Լոա կայանում գետը թափվում է հարթավայրից՝ ձևավորելով բազմաթիվ գեղատեսիլ ջրվեժներ և կիրճեր։ Ջրի խտությունը միջինացված 778 սմ³: Լողավազանի տարածքը 59․000 կմ²։

Վտակները
--------

1. Բոուինաջե
2. Լիբումբա
3. Կարանգուա
4. Մվունգ
5. Ջադիե - գտնվում է Մեկամբո փոքր քաղաքի մոտ
6. Ջուոա - գտնվում է Կոնգոյի Հանրապետության և Գաբոնի սահմանին
7. Օուա

### Հետազոտություն

Վերը բերված վտակները առաջին անգամ հետազոտվել են 1998 թվականին։ Արշավախմբում էին՝ Քրիս Գայերը, Բրյուս Հեյսը, Լյուիս Լեսլին, Մերիլին Օլսենը, Ռիք Սիվերսան և Հոուվի Վոլքեն։ Խումբը հասավ Կոնգուե, Մինգոուլի և Լելեդեյ ջրվեժների մոտ։ Այս տարածաշրջանում տարածված են փղեր և այդ տեղանքին բնորոշ այլկաթնասուններ։

Աղբյուրներ
----------

* National Geographic. 2003. African Adventure Atlas Pg 24,72. led by Sean Fraser
* Lerique Jacques. 1983. Hydrographie-Hydrologie. in *Geographie et Cartographie du Gabon, Atlas Illustré* led by The Ministère de l'Education Nationale de la Republique Gabonaise. Pg 14-15. Paris, France: Edicef.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4232250-9 · VIAF: 234225215 · WorldCat VIAF: 234225215 |

 |
**Տիրան Սահակի Տեր-Սահակյան** (1904, գյուղ Ջաֆարապատ (այժմ՝ գյուղ Գետաշեն, Հոկտեմբերյանի շրջանում)- 1982, Երևան), հայ խորհրդային բուսաբույծ-սելեկցիոներ։ Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (1948 թ.), պրոֆեսոր (1958 թ.), ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1981 թ.)։ ԽՄԿԿ անդամ 1941 թվականից։

Կենսագրություն
--------------

Ավարտել է Երևանի համալսարանի գյուղատնտեսության ֆակուլտետը (1925 թ.)։ Եղել է երկրագործության ԳՀԻ բաժնի (1949-1952 թթ.), ՀԽՍՀ ԳԱ բուսաբանության (1952-1955 թթ.), գենետիկայի և սելեկցիայի (1955 թ.) ինստիտուտների, լաբորատորիաների, Երևանի մանկավարժական ինստիտուտի բուսաբանության (1955-1971) ամբիոնի վարիչ, 1971 թվականից՝ գյուղատնտեսական արտադրության հիմունքների ամբիոնի պրոֆեսոր։ Տեր-Սահակյանի գիտական աշխատանքները վերաբերում են ՀԽՍՀ կլիմայական պայմաններում կարտոֆիլի կենսաբանական առանձնահատկությունների, բուծման, մշակության, բերքահավաքի, սերմնանյութի ընտրության, պահպանության, եգիպտացորենի բարձր բերքատու հիբրիդների սելեկցիայի և այլն հարցերին։ Նրա ստացած (1974 թվականին) «Աբովյան-2» եգիպտացորենի հիբրիդը մշակվում է ՀԽՍՀ-ում և ԽՍՀՄ հարավային շրջաններում։

Պարգևներ, մրցանակներ
--------------------

* Տեր-Սահակյանը պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի, «Պատվո նշան» շքանշաններով։

Երկեր
-----

* Կարտոֆիլի սորտերը Հայաստանում և նրա հիվանդությունները, Երևան,1939։
* Կարտոֆիլ, Երևան, 1951։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 22532 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 11, էջ 685)։*  |
Աստղագիտական աբեռացիայի գծագիրը
**Աբեռացիա** աստղագիտության մեջ, երկնոլորտում լուսատուի թվացող տեղաշարժ, որ հետևանք է լույսի տարածման վերջավոր արագության և Երկրի շարժման։ Աբեռացիա լինում է **օրական**՝ պայմանավորված Երկրի օրական պտույտով, **տարեկան՝**  Արեգակի շուրշը Երկրի շարժմամբ և **դարավոր**՝ Տիեզերքում Արեգակնային համակարգության տեղաշարժմամբ։ Աբեռացիան հայտնաբերել է Ջ. Բրադլեյը 1725 թվականինին։

Ընդունենք, որ CB (տես գծ.) դիտորդ–լուսատու ուղղությունն է, A՝ *ապեքսը*։ Անշարժ դիտակով լուսատուն տեսնելու համար դիտափողը պետք է ուղղել CB–ով։ Բայց քանի որ դիտորդը Երկրի հետ շարժվում է, ապա t ժամանակում, երբ լույսը B–ից անցնի C, դիտորդը C–ից կհասնի C՛։ Ուստի, լուսատուն տեսնելու համար դիտափողն անհրաժեշտ է ուղղել CB՛–ով, այսինքն՝ թեքել՝ α անկյունով (α–ն կոչվում է աբեռացիա)։ Այսպիսով, լուսատուն կտեղափոխվի շարժման ուղղությամբ դեպի ապեքս α անկյունով։ CB կոչվում է լուսատուի իսկական, իսկ CB՛ տեսանելի ուղղություն։ Աբեռացիա հաշվվում է α՛՛=χ sinφ բանաձևով, որտեղ χ կոչվում է Ա–ի հաստատուն և միջազգային համաձայնությամբ 20, 496՛՛ է։

Աբեռացիա հաշվելու ավելի ճշգրիտ բանաձև ստացվում է Լորենցի ձևափոխությունների օգնությամբ։ Սակայն ուղղումն անչափ փոքր է ժամանակակից չափումների ճշտության սահմանից, ուստի գործնականում օգտվում են դասական ֆիզիկայի բանաձևից։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 1, էջ 24)։*  |
**Սինակի լեռներ**, *Սինակ, Սինակի լեռմաճյուղ, Սինեկ*, գտնվում են Հայկական Պարի միջին մասում։ Տարածվում են Ախտա լեռնանցքից մինչև Գայլատու լիճը։ Սինակի լեռների պատվանդանը բարձրադիր (բարձրությունը՝ 2100 - 2400 մ), համեմատաբար հարթված մակերևույթով ջրբաժանային սարավանդ է Արաքս և Եփրատ գետերի ավազանների միջև, որի վրա բարձրանում են ձորերով ու հեղեղատներով մասնատված մի շարք գմբեթաձև հանգած հրաբուխներ՝ Պերլի (3246 մ.), Ջանդարվիշ (3153 մ.), Զիարեթ (2897 մ.), Սինակ (2774 մ.)։ Սինակի լեռները կազմված են վերին պլիոցենի բազալտներից և անթրոպոգենի անդեզիտներից։ Սինակի լեռների արևելյան լանջերը լերկ են, անջուր, արևմտյանը՝ հարուստ են աղբյուրներով ու լճակներով։ Ծածկված են մարգագետնային և լեռնատափաստանային բուսականությամբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հակոբյան Թ. Խ. Մելիք-Բախշյան Ստ. Տ. Բարսեղյան Հ. Խ. Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան, հ. 4 [Ն-Վ] (խմբ. Մանուկյան Լ. Գ.), Երևան, «Երևանի Համալսարանի Հրատարակչություն», 1986, էջ 606 — 804 էջ։


|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 10, էջ 385)։*  |
**Կիրովաբադի հայկական թատրոն,**  հիմնադրվել էր Կիրովաբադում, 1935 թվականին։ Հայերեն լեզվով ներկայացումներ Կիրովաբադում տրվել են 19-րդ դարի 1970-ական թվականներից։ 1882 թվականից տեղացի թատերասերների հետ հանդես են եկել Ստեփան և Ալմա Սաֆրազյանները, Դ. Տեր-Դավթյանը, Հովհաննես Աբելյանը, Սիրանույշը, և Արուս Ոսկանյանները, Գ. Ավետյանը և ուրիշներ։

Գործունեությունը
----------------

Կիրովաբադի հայկական թատրոնը գործել է Ջ. Զաբարլու անվան ադրբեջանական թատրոնի հետ նույն, իսկ 1941 թվականից՝ առանձին շենքում։

Թատրոնի ռեժիսորներ
------------------

Թատրոնի գլխավոր ռեժիսորներն են եղել Կ. Ալվարյանը (1935-1936), Ա. Ալայանը (1936-1946), Լ.Աբրահամյանը (1946-1949), նկարիչը՝ Բ. Էֆենդիևը։ Բեմադրվել են՝ Գաբրիել Սունդուկյանի «Պեպո», Ալեքսանդր Շիրվանզադեի «Նամուս», «Պատվի համար», Արմեն Գուլակյանի «Արշալույսին», Վարսենիկ Աղասյանի «Փոթորկված անտառ», Ջ. Զաբարլու «Սևիլ», Ս. Վուրղունի «Վագիֆ», Ալեքսանդր Պուշկինի «Ժլատ ասպետը», Կ. Սիմոնովի «Ռուսական հարց», Ֆրիդրիխ Շիլլերի «Ավազակներ», Ա. Կոռնեյչուկի «Պլատոն Կրեչետ» և այլ պիեսներ։ Դերասաններից էին՝ Լ. Աբրահամյանը, Ա. Ալայանը, Լ. Աղաբաբյանը, Հ. Բաբաջանյանը, Պ. Բաղյանը, Գ. Թավրիզյանը, Ս. Պիճիկյանը, Ա. Փչեմյանը և ուրիշներ։ Թատրոնը փակվել է 1949 թվականին։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 462)։*  |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Աբովյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:*

**Բարսեղ Աբովյան** (1880, Թիֆլիս, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - 1959), հայ դերասան։

Կենսագրություն
--------------

Բարսեղ Աբովյանը ծնվել է 1880 թվականին Թիֆլիսում։ Նախնական կրթությունն ստացել է Բաքվի Մարդասիրական ընկերության դպրոցում։ Սովորելու տարիներին որպես սիրողական դերասան մասնակցել է Սաֆրաստյան ամուսինների «Վարդան Մամիկոնյան» ներկայացմանը։ Մինչև 1902 թվականը խաղացել է Բաքու այցելած բոլոր հայկական խմբերի ներկայացումներին։ Սիրանույշի ձևավորած թատերախմբի կազմում հյուրախաղերով հանդես է եկել Շուշիում։

1903 թվականին Բաքվում Ա․ Շահխաթունու հետ ներկայացրել է «Սամվելը»։ 1904 թվականին կրկին Սիրանույշի թատերախմբի կազմում այցելել է Գանձակ, Ալեքսանդրապոլ, Երևան, Կարս, Բաթում։ 1906 թվականին Թիֆլիսում ձևավորվել է նոր մեծ թատերախումբ (Սիրանույշ, Ավետյան, Զարիֆյան, Ալիխանյան, Ստեփանյան, Բերոյան և այլն), որի կազմում էր նաև Աբովյանը։ Թատերախումբը ներկայացումներով հանդես է եկել Կովկասի տարբեր քաղաքներում։

1907 թվականին խաղացել է Բաքվի Կուլտուրական միության նորաստեղծ թատերախմբում։ Օսմանյան սահմանադրության հռչակումից հետո կովկասահայ խմբերի հետ մեկնել է Կոստանդնուպոլիս, որտեղից՝ Բուլղարիա, այնուհետև կնոջ՝ դերասանուհի Քնարիկի հետ այցելել է Օդեսա, Ռոստով, Արմավիր, Պյատիգորսկ, Բաքու։ Կարճ ժամանակ սովորել է Մոսկվայի Գեղարվեստական թատրոնում։ Վերադարձել է Կովկաս և խաղացել Բաքվում։

Առաջին համաշխարհային պատերազմի նախօրյակին մեկնել է Պարսկաստան, իսկ պատերազմից հետո՝ Սիրիա, Լիբանան, Եգիպտոս, Հնդկաստան, որից հետո բնակություն է հաստատել Սիրիայում։

Դերերը թատրոնում
----------------

| Ներկայացում | Դեր |
| --- | --- |
| Ավազակներ | Շվայցեր |
| Դավաճանություն | Սուլեյման խան |
| Հո՞ երթաս |  |
| Հին աստվածներ | վանահայր |
| Երեկոյան շեփոր |  |
| Պատվի համար | Էլիզբարով |
| Նամուս | Բարխուդար և Ռուստամ |
| Ավազակներ | Ֆրանց և Կարլ Մոոր |
| Չար ոգի | Գիժ Դանիել |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Գառնիկ Ստեփանյան (1973)։ *Կենսագրական բառարան, հատոր Ա*։ Երևան: «Հայաստան» հրատարակչություն։ էջ 14
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Աբրահամյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:*
 Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սերգեյ Աբրահամյան (այլ կիրառումներ)

**Սերգեյ Սարուխանի Աբրահամյան** (սեպտեմբերի 3, 1953(1953-09-03), Կուսապատ, Մարտակերտի շրջան, ԼՂԻՄ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 22, 1994(1994-01-22), Հակոբ Կամարի, Մարտակերտի շրջան, Արցախ), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Սերգեյ Աբրահամյանը ծնվել է 1959 թ. սեպտեմբերի 3-ին Մարտակերտի շրջանի Կուսապատ գյուղում։ Ավարտել է հայրենի գյուղի միջնակարգ դպրոցը։ Ծառայել է Խորհրդային բանակում։ Զորացրվելուց հետո տեղափոխվել է Ստեփանակերտ, աշխատանքի անցել որպես շինարար։

1992 թ. անդամագրվել է 7-րդ վաշտին, մասնակցել պաշտպանական մի շարք մարտերի, ինչպես նաև հայրենի Կուսապատ գյուղի ազատագրմանը։ Զոհվել է 1994 թ. հունվարի 22-ին Մարտակերտի շրջանի Հակոբ Կամարի գյուղի մոտ մղված ծանր ու արյունահեղ մարտում։ Հետմահու պարգևատրվել է ՀՀ և ԼՂՀ «Արիության համար» մեդալներով։ Ամուսնացած էր, ունի երեք երեխա։ Հանգչում է Ստեփանակերտի քաղաքային գերեզմանատան Արմենավանի տեղամասում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Սերգեյ Աբրահամյանը Արցախյան պատերազմի թանգարանի կայքում(չաշխատող հղում)
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դիանա (այլ կիրառումներ)

**«Դիանա»**, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ Գևորգ Գրիգորյանի (Ջիոտտո) 1926 թվականին ստեղծած կտավը, որը գտնվում է Ջիոտտոյի (Գևորգ Գրիգորյան) արվեստանոց-թանգարանում։

Պատմություն
-----------

Փոքրաչափ կտավում նկարիչը պատկերել է տասնվեցամյա մի ոսկեհեր գեղեցկուհու։ Ջիոտտոն (Գևորգ Գրիգորյան) 1926 թվականին Քութայիսում ստեղծել է իր հազվագյուտ ռեալիստական դիմանկարներից մեկը, առանց իմանալու, որ այդպիսով կերտում է իր ապագա կնոջ՝ վրացի բանաստեղծուհի, նկարչուհի Դիանա Նեստորի Ուկլեբայի առաջին դիմանկարը՝ սկիզբ դնելով բավականաչափ հետաքրքիր դիմանկարի մի շարքի։

Երբ Դիանան ուսանում էր Թբիլիսիի գեղարվեստի ակադեմիայում, ապագա ամուսիններրի ճանապարհները պատահականորեն միացան։ Այս փոքրաչափ կտավը 1920-ական թվականների գեղանկարչական ուշագրավ կերտվածքներից է։

Նկարագրություն
--------------

Ջոտտոն (Գևորգ Գրիգորյան) դիմանկարը պատկերել է յուղաներկով, դիմանկարի չափսերն են՝ 33x26 սմ, նյութը՝ ստվարաթուղթ։ Կտավը գտնվում է Ջիոտտոյի (Գևորգ Գրիգորյան) արվեստանոց-թանգարանում (ՀԱՊ-ի մասնաճյուղ)։

Տես նաև
-------

* Գևորգ Գրիգորյանի (Ջիոտտո) արվեստանոց-թանգարան

Գրականություն
-------------

* Գևորգ Գրիգորյան, Ալբոմ, առաջաբանը՝ Պ. Հայթայանի, Ե. 1981

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Դիանա (1926), Տեղագրություն՝ Ջոտտոյի (Գևորգ Գրիգորյան) արվեստանոց-թանգարան (ՀԱՊ-ի մասնաճյուղ

Արտաքին հղումներ
----------------

* Գրիգորյանի (Ջոտտո) արվեստանոց-թանգարան
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ժուրավլիխա (այլ կիրառումներ)

**Ժուրավլիխա,** գետ Ռուսաստանում, հոսում է Նովոսիբիրսկի մարզում, Ալթայի երկրամասում։ Գետաբերանը գտնվում է Պովալիխա գետի աջ ափից 77 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցման պետական տվյալների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, Օբ գետի ջրօգտագործման մասն է Բարնաուլ քաղաքից մինչև Նովոսիբիրսկի ջրամբարը՝ առանց Չումիշ գետի, Վերին Օբի գետային ենթաավազանն է մինչև Տոմի թափվելը։ Վերին Օբի գետային ավազանն է մինչև Իրտիշ թափվելը։

Աշխարհատեղեկատվական համակարգի ՌԴ տարածքի ջրատնտեսական շրջանացման տվյալներով՝

* Ջրային գրանցման տվյալների կոդ՝ 13010200512115200001458
* Հիդրոլոգիական ստուգման կոդ՝ 115200145
* Ավազանի կոդ՝ 13.01.02.005
* Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության ծավալի համար՝ 15
* Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության թողարկում՝ 2։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «ՌԴ ջրային գրանցման տվյալներ. Ժուրավլիխա»

 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · ГВР |

 |
**Պետրոս Մանուկի Ներսիսյան**  հայ գյուղատնտես-ախտաբան, գյուղտնտեսական գիտությունների դոկտոր (1983)։

Կենսագրություն
--------------

Պետրոս Ներսիսյանը ծնվել է 1927 թվականի հունիսի 6-ին, Շամքոր քաղաքում։

Կրթություն է ստացել Կիրովաբադի (այժմ՝ Գյանջա) գյուղատնտեսական ինստիտուտում (1953)։ 1953–1983 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ Գյուղատնտեսության Նախարարության երկրագործության գիտահետազոտական ինստիտուտում (այժմ՝ Երկրգործության գիտական կենտրոն), 1983-1996- թվականներին եղել է ինստիտուտի գիտական գծով փոխտնօրեն, 1996–2000 թվականներին՝ Տեխնիկական մշակաբույսերի փորձարարական կայանի տնօրեն, 2000–2013-թվականին՝ գիտաշխատող։ 

Պետրոս Ներսիսյանի աշխատանքները վերաբե ում են բույսերի հիբրի դային ճնշվածության, նեկրոզի, քլորոզների և գաճաճության օրինաչափությունների հաստատման հիմնահարցե րին։

Ձեռքբերումներ
-------------

* 2008թ.՝ պատմական գիտությունների թեկնածու
* 2009թ.՝ Ակադեմիայի իսկական անդամ
* 2012թ.՝ շքանշան «Վիլյամ Սարոյան»

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ներսեսյան Պետրոս Մանուկի

Արտաքին հղումներ
----------------

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Գյուղատնտեսական հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում-Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Եղիազարյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:*

**Մարգար Աշոտի Եղիազարյան** (հունիսի 20, 1982(1982-06-20), Վաղարշապատ, Հայկական ԽՍՀ), հայ մեներգիչ, «Գրան Պրի» մրցանակի դափներկիր։

Կենսագրություն
--------------

Մարգար Եղիազարյանը ծնվել է 1982 թվականի հունիսի 20-ին Վաղարշապատ քաղաքում։ Նախնական կրթությունը ստացել է Վաղարշապատի թիվ 8 միջնակարգ դպրոցում։ Միաժամանակ հաճախել է Էջմիածնի ժողգործիքների համույթ` «Նավասարդ» երգչախումբ, որպես երգիչ։ 2003 թվականին ընդունվել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիա, երկամյա վոկալ նախապատրաստական կուրս, որն ավարտելուց հետո, 2005 թվականին ընդունվել է Կոնսերվատորիա և այն ավարտել 2011 թվականին ստանալով մագիստրոսի կոչում։ 2006 թվականից, սովորելուն համատեղ, ընդունվել է Հայաստանի Հանրապետության ժողովրդական և գուսանական երգի պետական անսամբլ, որպես մեներգիչ և աշխատում է մինչ օրս։ 2010 թվականից, որպես մենակատար համագործակցում է Գյումրիի «Գոհար» սիմֆոնիկ նվագախմբի հետ։ 2016 թվականին ընդունվել է Հայաստանի Հանրապետության ակադեմիական երգչախումբ։ Համագործակցում է նաև «Դուդուկներ» համույթի հետ։ Համերգային շրջագայություններով հանդես է եկել մի շարք երկրներում՝ Լիբանանում, ԱՄՆ-ում, Ռուսաստանում, Արգենտինայում, Ուրուգվայում, Բրազիլիայում և Հայաստանի գրեթե բոլոր քաղաքներում։

Պարգևներ
--------

* 2009 թվականին դարձել է Առնո Բաբաջանյանի անվան միջազգային մրցությի դիպլոմակիր։
* 2017 թվականին, Թուրքիայում կայացած «Հարմոնիա» 7-րդ միջացգային մրցույթ փառատոնում արժանացել է «Գրան Պրի» մրցանակի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  Հայ երգիչն իր առաջին Գրան Պրին շահել է Թուրքիայում

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հայ երգիչն իր առաջին Գրան Պրին շահել է Թուրքիայում