recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**«Առանց արևի»** (ֆր.՝ Sans Soleil), Քրիս Մարկերի վավերագրական ֆիլմը (1983), անվանված է ի պատիվ Մոդեստ Մուսորգսկու համանուն վոկալ ցիկլի։

Բովանդակություն
---------------

Փոքր մասերի բաժանված «ըստ Վերտովի» տեսանյութը (ինչպես հենց ռեժիսորի կողմից նկարված, այնպես և վիդեոբանկից ստացված) ուղեկցում է կանացի ձայն, որը դատողություններ է անում ազատ թեմաներով դիմելով մահացած ռեժիսորին (մտածածին)։ Պատկերագրական շարքը հիմնականում ձևավորվում է Տոկիոյի ֆուտուրիստական կյանքի տեսարաններից և Գվինեա Բիսաույի էսքիզներից (ըստ ռեժիսորի՝ «Աֆրիկայի ամենամոռացված երկիրը»)։ Կադրից դուրս ձայնը բացատրում է, որ այս երկու աշխարհագրական բևեռները մոտեցնում է հակվածությունը անիմիզմին, արխաիկ հավատը դեպի աշխարհում ամեն բանի շնչավորվածությունը։

Անսպասելի, երբեմն պարադոքսալ միավորումը անհամատեղելի, առաջին հայացքից, իմաստային շարքերը բնորոշ են ոչ միայն կադրից դուրս տեքստին, այլ նաև մոնտաժային մասերին։ Օրինակ, մետրոյում ննջող ուղևորների դեմքերը համակցված ճապոնական կինոմակուլատուրայից վերցված տեսարանների հետ։ Ժամանակ առ ժամանակ ռեժիսորը խորասուզվում է լիրիկական շեղումների մեջ ինչպես հիչկոկյան «Գլխապտույտ» ֆիլմի հերոսների երթուղու կրկնությունը Սան Ֆրանցիսկոյի փողոցներով։

Համբավ
------

Մարկերի կողմից մշակված կինոակնարկի մոդելը մեծ պահանջարկ ստացավ հաջորդ սերունդների դոկումենտալիստների կողմից, հատկապես ամերիկյան (Էրրոլ Մորրիս, Մայքլ Մուր)։ «Առանց արևի» ֆիլմը ընդունված է համարել վավերագրական այդ ժանրի գագաթնակետը։ Քննադատ Սեմ Ադամսը Մարկերի ֆիլմը անվանել է «կինոի միջոցներով մտածելու ընթացքը պատկերելու ամենահաջողված փորձ»։

Պատմության մեջ լավագույն ֆիլմի համար քվեարկության ժամանակ 846 քննադատներ (Sight & Sound, 2012) «Առանց արևի» ֆիլմի համար տվել են նույնքան ձայներ, որքան Ռիդլի Սքոթի «Սայրի վազորդ» և Դեյվիդ Լինչի «Կապույտ թավիշ» ֆիլմերի համար։

2007 թվականին Մարկերի ֆիլմը թողարկվեց անգլերեն լեզվով (փոքր-ինչ տարբեր Ֆրանսիական օրիգինալից) DVD ֆորմատով Criterion Collection ընկերության կողմից («Թռիչքուղի» ֆիլմի հետ մեկ սկավառակի վրա)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑
3. 1 2 3 4 5
4. ↑  Статья Дж. Розенбаума
5. ↑  Обзор М. Трофименкова
6. ↑  Очерк Дж. Хобермана
7. 1 2  Рецензия Дэйва Кера в *The New York Times*
8. ↑  «Sans Soleil | BFI | British Film Institute». Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ սեպտեմբերի 5-ին. Վերցված է 2018 թ․ հոկտեմբերի 4-ին.
9. ↑  «Sight & Sound 2012 critics top 250 films | BFI | British Film Institute». Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ հոկտեմբերի 26-ին. Վերցված է 2018 թ․ հոկտեմբերի 4-ին.
10. ↑  La Jetée/Sans Soleil - The Criterion Collection

Արտաքին հղումներ
----------------

* Английский текст фильма-эссе
* «Без солнца»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
* «Без солнца»(անգլ.) ֆիլմը Allmovie կայքում:

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database · Rotten Tomatoes |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNC: a12094419 · BNF: 17090384p · GND: 4723325-4 · LCCN: no2011198070 · SUDOC: 082643563 · VIAF: 316753680 · WorldCat VIAF: 316753680 |

 |

 |
**Թեյլոր Քիննի** (անգլ.՝ Taylor Kinney, հուլիսի 15, 1981(1981-07-15), Լանկաստեր, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան և մոդել, որն առավել հայտնի է «Չիկագոյի հրշեջները» հեռուստասերիալում խաղացած Քելլի Սեվերայդի դերով։

Կենսագրություն
--------------

Թեյլոր Քիննին ծնվել է 1981 թվականի հուլիսի 15-ին, Փենսիլվանիա նահանգի Լանկաստեր քաղաքում։ Երեք եղբայրների՝ Ադամի, Ռայանի (մահացել է 2008 թվականին) և Տրենտի հետ մեծացել է Նեֆֆսվիլում։ Նրանց դաստիարակությամբ զբաղվել է շվեցարա-գերմանական ծագում ունեցող մայրը՝ Պամելա Հեյսլեր Քիննին, որն ատամնաբույժ է եղել։ Նրանց հայրն ունի իռլանդական արմատներ։

2000 թվականին Թեյլորն ավարտել է Լանկաստեր Մեննոնիտի միջնակարգ դպրոցը, իսկ ավելի ուշ՝ Արևմտյան Վիրջինիայի համալսարանը։

Հեռուստատեսությունում նորամուտը կայացել է 2006 թվականին՝ «Մոդայի տուն» հեռուստասերիալով։ Հայտնվել է «OK!», «Glamour», «Cosmopolitan», «Vogue» պարբերականներիի էջերին։ 2011 թվականին նկարահանվել է Լեդի Գագայի «Yoü and I» տեսահոլովակում։ 2015 և 2017 թվականներին առաջադրվել է «People’s Choice Awards» մրցանակի` «Հեռուստատեսային լավագույն դրամատիկ դերասան» անվանակարգում։

Անձնական կյանք
--------------

2011 թվականից Թեյլորը հանդիպում էր երգչուհի Լեդի Գագայի հետ։ 2015 թվականի փետրվարի 14-ին՝ Սուրբ Վալենտինի օրը, դերասանն ամուսնության առաջարկ է արել Գագային, որին երգչուհին դրական է պատասխանել։ 2016 թվականի հուլիսի 20-ին նրանք բաժանվել են։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  What Would Taylor Kinney Grab In The Event of a Real Fire? Find Out Here!
3. ↑  «Taylor Kinney Talks The Other Woman, Chicago Fire, and the Hazards of Hiking With Lady Gaga». Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ մայիսի 13-ին. Վերցված է 2019 թ․ նոյեմբերի 2-ին.
4. ↑  Taylor Kinney
5. ↑  «The American Way: Denim Returns on a Sweeping Scale». Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ օգոստոսի 6-ին. Վերցված է 2019 թ․ նոյեմբերի 2-ին.
6. ↑  Actor Taylor Kinney heats up 'Chicago Fire'
7. ↑  Lady Gaga goes public with romance
8. ↑  Lady Gaga Says She’s Submissive In Relationship With Taylor Kinney
9. ↑  «Фото Lady Gaga в Instagram • Июл 20 2016 в 4:05 UTC». Instagram. Վերցված է 2016 թ․ հուլիսի 30-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
«**Սկումոն, որը դժբախտություններ է բերում**» (ֆր.՝ La Scoumoune), ֆրանկո-իտալական կինոֆիլմ։ Ժոզե Ջովաննիի «Отлученный» վեպից վերածվել է կինոնկարի (ռուսերեն լեզվով լույս է տեսել 2000 թվականին, ֆրանսերեն թարգմանել է Վ. Ե. Կլիմանովան)։

Սյուժե
------

1930-ական թվականների կեսերին գանգստեր (ավազակ) Ռոբերտո Լա Ռոկկան գալիս է Մարսել, որպեսզի օգնի իր ընկերոջը, ում նշանակել էին տեղական հանցագործությունների ղեկավար։ Ռոբերտոն բախումների մեջ է ներքաշվում տարբեր խմբերի հետ և արդյունքում հայտնվում է բանտում երկար ժամկետով, քանի որ սպանել էր հակառակորդ խմբերի մի քանի անդամների։ Հայտնվելով բանտում, նա սկսեց պատրաստվել փախուստի։

Հետաքրքիր փաստեր
----------------

Ժ. Ջովաննիի «Отлученный» վեպը երկրորդ անգամ էր վերածվում ֆիլմի։ Առաջինը ստեղծվել է 1961 թվականին Ժան Բեկկեռ ռեժիսորի կողմից և նրանում նույնպես գլխավոր դերը խաղացել է Բելմոնդոն։ Ֆիլմը կոչվում է «Некто Ла Рокка»: Բայց, կարծես թե, հեղինակին դուր չէր եկել ֆիլմի վերածումը (չնայած ինքն էր սցենարի համահեղինակը), որովհետև ինքն էր ստեղծել ֆիլմի տարբերակը իր ստեղծագործության հիման վրա` հանդես գալով որպես ռեժիսոր և սցենարի հեղինակ։ Ֆիլմի երկրորդ տարբերակն ավելի մոտ էր վեպին և այդ ժամանակ «Некто Ла Рокка» -ի գործողությունները տեղափոխվեց հետպատերազմյան շրջանում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. 1 2
3. 1 2
4. ↑  ČSFD (չեխերեն) — 2001.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database · Rotten Tomatoes |

 |
**Սարգիս Կարոյի Բալթայան** (1897 - 1989), հայազգի խմբավար, կոմպոզիտոր, մանկավարժ։ Եղել է Կարո Բալթայանի հայրը։

Կենսագրություն
--------------

Սարգիս Բալթայանը ծնվել է 1897 թվականին։

1920 թվականից դասավանդել է Պլովդիվի դպրոցներում։ Գրել է երգեր, խմբերգեր ու պարեղանակներ։ Նրա ստեղծագործություններից են «Վարդ և սեր» (1932), «Անառակ որդին» (1942), «Մոլորված ամուսիններ» (1947), «Կարմիր զինվոր» (1947) երաժշտական կատակերգությունները, «Միգանուշների պարը» (1921) բալետը և այլ գործեր։

1944 թվականից ղեկավարել է «Երևան» միության Պլովդիվի մասնաճյուղի 100-հոգանոց երգչախումբը։ Երաժշտի երկացանկում եղել են հայ, բուլղար և այլազգի դասական կոմպոզիտորների երկերից։

Սարգիս Բալթայան երգչախմբի հիման վրա ստեղծել է օպերային խումբ, որը 1933-1951-ին Պլովդիվում, Վառնայում և Սոֆիայում ներկայացրել է իր, նաև բուլղարացի և դասական երաժշտների կատակերգություններ։

1952 թվականին արժանացել է «Կիրիլ և Մեֆոդի» շքանշանի (Բուլղարիա)։

Սարգիս Բալթայանը մահացել է 1989 թվականին։

Գրականություն
-------------

* Բրուտյան Ց. Հայ երաժշտական մշակոյթի աշխարհասփիւռ ընձիւղները, Ե. 1996, էջ 261–262

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Гаро Балтаян | Вестник "ДУМА"». *duma.bg*. Վերցված է 2023 թ․ հունվարի 26-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Հայ երաժշտության հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
**Թեոդոր Պալադին** (ռումիներեն՝ Theodor Pallady, ապրիլի 11, 1871(1871-04-11), Յաշ, Ռումինիա - օգոստոսի 16, 1956(1956-08-16), Բուխարեստ, Ռումինիա), ռումինացի նկարիչ։

Կենսագրություն
--------------

Երիտասարդ տարիքում Թեոդոր Պալլադին մեկնել է Սաքսոնիա և Դրեզդենում 1887-1889 թվականներին սովորել է տեխնիկական գիտություններ։ Միևնույն ժամանակ, սովորել է նկարչության և արվեստի պատմություն Էրվին Օմեի ղեկավարությամբ, որը Թեոդորի մոտ նկատել է գեղարվեստական տաղանդը և նրան ուղղորդել Փարիզ իր կրթությունը կատարելագործելու համար։ Ֆրանսիայի մայրաքաղաքում Պալլադին ընդունվել է Գեղարվեստի ակադեմիա (*Académie des Beaux-Arts*) և աշխատել Աման-Ժանի արհեստանոցում։ 1892 թվականին տեղափոխվել է Գուստավ Մորոյի հյուրանոց, որտեղ ծանոթացել է Անրի Մատիսի, Ժորժ Ռուոյի և Ալբեր Մարկեի հետ։

1904 թվականին Թեոդոր Պալլադին վերադարձել է Ռումինիա և կազմակերպել իր աշխատանքների ցուցահանդեսը Ռումինական աթենեումում։ Պալլադին անընդհատ անձնական և ստեղծագործական կապեր է պահպանում Փարիզի արվեստի աշխարհի հետ, որտեղ անցկացվում էին իր մի քանի անհատական ցուցահանդեսները մինչև Երկրորդ աշխարհամարտի բռնկումը։ 1924, 1940 և 1942 թվականներին նկարիչը մասնակցել է Վենետիկի բիենալեին։

Ներկայումս Թեոդոր Պալլադիի նկարները ցուցադրվում են Ռումինիայի տարբեր արվեստի պատկերասրահներում և թանգարաններում՝ Բուխարեստում (ներառյալ Բուխարեստի արվեստի ազգային թանգարանը), Յաշում, Սիբիուում, Պիտեշտում և երկրի այլ քաղաքներում, ինչպես նաև Բուխարեստի Թեոդոր Պալադի թանգարանում։ Թանգարանի շենքը Ռումինիայի մայրաքաղաքում ամենահիներից է, այն տեղադրվել է 1750-1760 թվականներին։ Թանգարանում ներկայացված են նկարչի ավելի քան 800 աշխատանքներ։ Թանգարանի այգում տեղադրված է ռումինացի քանդակագործ Գեորգիա Անգելայի աշխատանքը՝ Թեոդոր Պալադիի բրոնզե արձանը։ Թեոդոր Պալլադիի կտավները բազմիցս ներկայացվել են Ռումինիայի նամականիշերի վրա։

Պալլադին թաղված է Բուխարեստում՝ Բելլա գերեզմանատանը։ 2012 թվականին հետմահու ընտրվել է Ռումինական ակադեմիայի անդամ։

Պատկերասրահ
-----------

* 1971 թվականի ռումինական փոստային նամականիշ՝ Պալադիի ինքնանկարով1971 թվականի ռումինական փոստային նամականիշ՝ Պալադիի ինքնանկարով
* 1969 թվականի ռումինական փոստային նամականիշ՝ Պալադիի «Մերկ» կտավով1969 թվականի ռումինական փոստային նամականիշ՝ Պալադիի «*Մերկ*» կտավով
* Պալլադիի թանգարանը ԲուխարեստումՊալլադիի թանգարանը Բուխարեստում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  *Enescu T.* Pallady, Theodor // *Grove Art Online* / J. Turner — [Oxford, England], Houndmills, Basingstoke, England, New York: OUP, 2017. — ISBN 978-1-884446-05-4 — doi:10.1093/GAO/9781884446054.ARTICLE.T064896
2. 1 2  Artists of the World Online, Allgemeines Künstlerlexikon Online, AKL Online (գերմ.) / Hrsg.: A. Beyer, B. Savoy — B: K. G. Saur Verlag, Verlag Walter de Gruyter, 2009. — ISSN 2750-6088 — doi:10.1515/AKL
3. 1 2  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
4. 1 2  *Pas L. v.* Genealogics — 2003.
5. ↑  «Membrii Academiei Romane - Membri post-mortem». acad.ro. Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ հոկտեմբերի 19-ին. Վերցված է 2019 թ․ մարտի 29-ին.
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Հունանյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Անուշավան Ռուբենի Հունանյան** (1920, Վոստոչնայա (Կրասնոդարի երկրամաս), Ուստ-Լաբինսկի շրջան, ԽՍՀՄ), հայ մանկավարժ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ։ ԽՄԿԿ անդամ (1943): Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Անուշավան Հունանյանը ծնվել է 1920 թվականին, Կրասնոդարի երկրամասի Ուստ-Լաբինսկի շրջանի Վոստոչնայա գյուղում։ 1930 թվականին ծնողների հետ տեղափոխվել և բնակություն են հաստատել Հայաստանի Թալինի շրջանի Կաթնաղբյուր գյուղում։ 1940 թվականին ավարտել է Վերին Թալինի միջնակարգ դպրոցը և զբաղվել ուսուցչությամբ։ Կարճ ժամանակ անց կանչվել է զինվորական ծառայության։

Հունանյանը մասնակցել է Բոբրույսկի, Գոմելի, Սմոլենսկի, Օրյոլի, Կուրսկի պաշտպանությանը, Ստալինգրադի շրջանում հիտլերյան զորքերի շրջապատմանը և ջախջախմանը, մասնակցել է նաև խորհրդային զորքերի հարձակողական մարտերին Կարելական պարանոցում։ Կռվել է Առաջին ուկրաինական ռազմաճակատում, մասնակցել Քիշնև-Յասիի շրջանում գերմանական զորքերի շրջապատմանը և ջախջախմանը, Ռումինիայի, Չեխոսլովակիայի, Հունգարիայի, Ավստրիայի ազատագրմանը։

Մարտերում աչքի ընկնելու համար պարգևատրվել է մի շարք մարտական մեդալներով և Գերագույն գլխավոր հրամանատարության շնորհակալագրերով։ 1943 թվականին ընդունվել է ԽՄԿԿ շարքերը։

1945 թվականի դեկտեմբերին զորացրվել է, զբաղվել մանկավարժական գործունեությամբ, Թալինի շրջանի դպրոցներում դասավանդել ֆիզիկա և մաթեմատիկա։ 1954 թվականին ավարտել է հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետը։ Հունանյանը եղել է ժողկրթբաժնի դպրոցական տեսուչ։ 1974- 1984 թվականներին եղել է Թալինի շրջկոմի նախագահը։

Պարգևներ
--------

* ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Հայաստանի ուսուցիչները Մեծ հայրենականում։ 3 գիրք։ Հարությունյան, Աշոտ Հովսեփի, Մելքումյան, Հայկազ Ստեփանի, Սուքիասյան, Աղվան Ղազարի։ Երևան, «Լույս», 1987:
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Հունանյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Արտաշես Արմենակի Հունանյան** (սեպտեմբերի 15, 1922(1922-09-15), Ծաղկաբեր, Լոռու մարզ - հոկտեմբերի 19, 1994(1994-10-19), Գլենդեյլ, Լոս Անջելես շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), հայ նկարիչ։

Կենսագրություն
--------------

1956 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1960-1982 թթ. դասավանդել է Երևանի Խ. Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտի գեղանկարչության ֆակուլտետում։

Արտաշես Հունանյանի աշխատանքներից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։

Ստեղծագործական գործունեություն
------------------------------

Ստեղծագործել է գեղանկարչության, բեմանկարչության, հաստոցային և գրքի գրաֆիկայի բնագավառներում։ Աշխատանքներից են «Քաղաք» (1960-1961), «Վլադիվոստոկում» (1971), «Սախալինյան հուշեր» (1971), «Հայաստան, երկիր դրախտավայր» (1970-1988) նկարաշարերը, Դանթեի «Աստվածային կատակերգություն» (1961), Եղիշեի «Վասն Վարդանայ և Հայոց պատերազմին» (1962) նկարազարդումները, «Գեղարդ» (1963), «Խաչքար» (1968) գրաֆիկ թերթերը և այլն։ Հունանյանի արվեստին բնորոշ են թեմատիկ բազմազանությունը, դասական և արդիական ձևամտածողության նուրբ համադրումները։ Գրել է բանաստեղծություններ («Պահպանակ», 1994)։

Ցուցահանդեսներ
--------------

1968 թվականին անհատական ցուցահանդես է ունեցել Երևանում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Արտաշես Հունանյանի ստեղծագործությունները Հայաստանի ազգային պատկերասրահում
2. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005*.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Արտաշես Հունանյան Արխիվացված 2021-10-02 Wayback Machine
* Արտաշես Հունանյան - Երևանի Ժամանակակից արվեստի թանգարան(չաշխատող հղում)

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 646)։*  |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Հունանյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Վարդան Հունանյան** (լեհ.՝ Wartan Hunanian, փետրվարի 17, 1644(1644-02-17), Թոքաթ - հունիսի 15, 1715(1715-06-15), Լվով, Լվովյան հող, Ռուսական վոեվոդություն, Մալոպոլյան պրովինցիա, Լեհական թագավորության թագ, Ռեչ Պոսպոլիտա), հոգևորական, Լվովի հայկական կաթոլիկ եկեղեցու արքեպիսկոպոս (1681-1715), աստվածաբանության դոկտոր։

Կենսագրություն
--------------

Որպես սարկավագ Լվով է եկել Էջմիածնից 1665 թվականին՝ ուղեկցելով Հայ առաքելական եկեղեցու կաթողիկոս Պողոս Տոկատցուն, որը Լվով էր եկել կաթոլիկ եկեղեցու հետ դաշինք կազմելու համար։ Լվով ժամանելուց հետո ցանկանալով շարունակել ուսումը` Հունանյանը փախնում է պատվիրակից և թաքնվում Լվովի Պապական քոլեջում, որը հիմնադրվել էր Լեհաստանի հայերին Հռոմեական եկեղեցու հետ դաշինքում ներգրավելու նպատակով։ 1665 թվականին դարձավ միաբանների կոլեգիումի սեմինարիստ։ Հետագայում նա ավարտեց ուսումնառությունը Հռոմի Պապական կոլեգիումում, որտեղ էլ ստացավ աստվածաբանության դոկտորի աստիճան։

Հայաստանյայց Առաքելական եկեղեցու և Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցու միության ակտիվ կողմնակիցներից էր։

1675 թվականի հունվարի 28-ին Սուրբ Աթոռի կողմից նշանակվում է Սիրիական թեմի եպիսկոպոս։ 1675 թվականի ապրիլի 28-ին արքեպիսկոպոս Նիկոլայ Թորոսևիչի և Լվովի եպիսկոպոսի կողմից ձեռնադրվում է Հայ կաթողիկե եկեղեցու եպիսկոպոս։ 1675 թվականի հոկտեմբերին վերադառնում է Լվով։

Նիկոլայ Թորոսևիչի հետ տարաձայնությունների պատճառով 1677 թվականի հունիսին մեկնում է Մեծ Հայք։ Այստեղ նրան ձերբակալում և բանտարկում են, ինչի մասին իր գրառումներում հիշատակում է պարսկական պատրիարք Եղիազարը։ Էջմիածնի պատրիարքը որոշեց Հունանյանին թույլ չտալ մեկնել Լվով։ Հունանյանը Լվով է վերադառնում միայն 1686 թվականի հոկտեմբերին Հռոմի պապ Իննոկենտի ХІ–ի միջնորդության և լեհական արքա Յան Սոբեսկու հովանավորության շնորհիվ։

Եղել է Լեհաստանի հայերի Հռոմի հետ միավորման նախաձեռնողներից։ 1691 թվականին նրա կողմից հրավիրված Լվովի սինոդի հայկական հոգևորականությունը որոշեց վերջնականապես խզել կապերը Էջմիածնի պատրիարքության հետ և կանոնակարգել մի շարք եկեղեցական հարցեր։

Նրա ղեկավարման օրոք 1692 թվականին Լվով է տեղափոխվում Յազլովեցկի Աստվածամոր հրաշագործ սրբապատկերը։ Վարդան Հունանյանը Կամենեց-Պոդոլսկում կառուցում է եպիսկոպոսական պալատ և սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչի մատուռը։ Բացի այդ նա օժանդակում է Լվովի հայկական բենեդիկտյան տաճարի ստեղծմանը։

Վարդան Հունանյանը մահացել է Լվովում։ Թաղված է Լվովի հայկական վանքի արքեպիսկոպոսների հանգստարանում։


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Նախորդող**Նիկոլայ Թորոսովիչ | **Լվովի արքեպիսկոպոսներՎարդան Հունանյան**հոկտեմբերի 24, 1681-հունիսի 15,1715 | **Հաջորդող**Յան Տոբիաշ Ավգուստինովիչ |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  MAK (польск.)
2. ↑  Wartan\_Hunanian
3. ↑  Archbishop Vartan Hunanian
**Լուցկիներով աղջիկը** (ֆր.՝ La Petite Marchande d'allumettes), կինոմատոգրաֆիայի ավանգարդի ոճով նկարահանված ֆրանսիական դրամա ֆիլմ, որն ստեղծել է Ժան Ռենուարի կողմից, 1928 թվականին։

Սյուժե
------

Անդերեսենի «Լուցկիներով աղջիկը» սենտիմենտալ հեքիաթի էկրանավորումն է։ Ինչպես տեղեկացնում են սկզբի լուսագրերը, ֆիլմի իրադարձությունները տեղի են ունենում «նոր տարվա նախօրեին, ինչ-որ մի հյուսիսային քաղաքում»։ Փոքրիկ աղջիկը, չկարողանալով վաճառել ոչ մի լուցկի, քնում է ձյունածածկ փողոցում և քնած ժամանակ երազ է տեսնում (Անդերսենի հեքիաթում նա երազների շարք է տեսնում, որոնցից յուրաքանչյուրը համապատասխանում է երեխայի դրությանը, որն աստիճանաբար սառչում և ցրտից մահանում է), իսկ Ռենուարի ֆիլմում աղջիկը հայտնվում է խաղալիքների խանութում, որոնք կենդանանում են և հիշեցնում նրան անցորդներին, որոնց նա, առանց որևէ հաջողության, առաջարկում է գնել իր լուցկիները։ Ֆիլմն ավարտվում է այն ժամանակ, երբ երազն ընդհատվում է, քանի որ աղջիկը մահացել է, և վերջին կադրերում մենք տեսնում ենք անցորդներին, որոնք խոնարհվել են նրա վրա։

Դերերում
--------

* Քեթրին Հեսսլինգ` Կարեն
* Մանուել Ռաաբի
* Ժան Շտորմ` Աքսել Օտտ
* Էմի Ուելս
* Աննի Հելս

Գեղարվեստական առանձնահատկություններ
-----------------------------------

Ֆիլմը նկարահանվել է «Հին աղավնոց» թատրոնի ձեռնահարկում, որը վերածվել էր կինոտաղավարի։ Ըստ Պ. Լեպրոնի` դա բանաստեղծական և ստեղծագործաբար նկարահանված ֆիլմ էր, որն առաջին անգամ բացահայտել է Ժան Ռենուարի ռեժիսորական մեծ տաղանդը։ Վերջինս գրել է. «Մենք օգտագործել ենք սարքավորումներ, որոնք դարձել են կինոարտադրության հետագա զարգացման հիմքը։ Մենք ինքներս ենք պատրաստել դեկորները, մակետները, հագուստը և այլն։ Մենք ինքներս ենք երևակել ժապավենը և տիրաժավորել ֆիլմը։ Ֆիլմն ավելի վատը չէր, քան մյուսները, հատկապես հաջողված էին հեքիաթային տեսարաները։ Դժպախտաբար, ծիծաղելի գործընթացի պատճառով մեր արհեստավորական նախաձեռությունը տապալվել է»։ Ըստ Ժորժ Սադուլի` «Անդերսենի ոճով մտածված հեքիաթային տեսարանը, անկասկած, ֆիլմի լավագույն դրվագն էր, որում Քեթրին Հելսինգը չափազանց սեթևեթ տեսք ուներ։ Սակայն Մելեսի խաչումը էքսպրեսիոնիստերի հետ Ռեունարին ավելի քիչ օգուտ է բերել, քան Էրիխ Շտրոհայմի համադրումը Էմիլ Զոլայի հետ»։

Երբ 1930 թվականին ֆիլմը հնչյունավորվել է, որպես երաժշտական ֆոն օգտագործվել է Մենդելսոնի և Շտրաուսի երաժշտությունը, երկնքում ընթացող ճակատամարտը ուղեկցվել է Ռիխարդ Վագների «Վալկիրիաների թռիչքը» երաժշտությամբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Садуль Жорж. ««Том 4. Часть 2. Голливуд. Конец немого кино, 1919—1929»». www.rulit.me. Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 20-ին.
2. ↑  «Жан Ренуар - обзорная статья на Синематеке». www.cinematheque.ru. Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 20-ին.

Աղբյուրներ
----------

* В. С. В. Комаров. История зарубежного кино. Том 1. Немое кино. — М.: «Искусство», 1965.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: no2018125739 |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի (այլ կիրառումներ)

**Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի,** կրոնական կառույց Հայաստանի Հանրապետության Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքում։

Պատմություն
-----------

Եկեղեցին կառուցվել է 16-17-րդ դարերում։ Մեսրոպ արքեպիսկոպոս Սմբատյանի աշխատության մեջ հիշատակվում է, որ կառուցվել է 16-17-րդ դարերում Էլար գյուղում, որը գտնվում է Աբովյան քաղաքի հարավ-արևելքում. հնագույն բնակավայր է։ Աբովյանի Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցին գտնվում է այս գյուղի գերեզմանատների հարևանությամբ՝ բարձունքի վրա։ Եկեղեցու բակում նույնպես կան շիրմաքարեր։ Վերանորոգվել է 2001 թ.։ 2010 թ. հունիսի սկզբին, մի քանի բարերարների ֆինանսական նվիրատվությունների շնորհիվ, կրկին ընթացան վերանորոգչական աշխատանքներ։

2010 թ. նոյեմբերի 28-ին եկեղեցին վերաօծվեց ձեռամբ Կոտայքի թեմի առաջնորդ Առաքել Եպիսկոպոս Քարամյանի։
Եկեղեցու հոգևոր հովիվն է Տեր Մաշտոց քահանա Բաբայանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Wiki Loves Monuments monuments database — 2017.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հիրավի պատմական իրադարձություն՝ Աբովյան քաղաքում abovyan.com կայքում
**Բանաուի բրնձե սանդղավանդներ** (անգլ.՝ Banaue Rice Terraces), ավելի քան 2000 տարի առաջ Իֆուգաո լեռնաշղթայի (Ֆիլիպիններ) մեջ ձեռքով փորված սանդղավանդներ։ Տարածվում են ավելի քան 1000 կմ² (3860 քառ. մղոն)։ Բանաուի բրնձե սանդղավանդները համարվում են Աշխարհի ութերորդ հրաշալիքներից մեկը։

Պատմություն
-----------

Բանաուի բրնձե սանդղավանդները ընդգրկված են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի մշակութային ժառանգության ցուցակում, դրանք հողում ձեռքով փորված զարմանահրաշ ուղղահայաց այգիներ են։ Նախատեսվում էր, որ բրինձ ու բանջարեղեն աճեցնելու նպատակով մշակվող Բանաուի սանդղավանդները ոռոգվելու էին դրանց վերևում գտնվող մերձարևադարձային անտառներից սկիզբ առնող գետերից և աղբյուրներից՝ ջրանցքների միջոցով։ Ամֆիթատրոնի ձև ունեցող սանդղավանդները սկսվում են լեռների ստորոտում և վեր բարձրանում ծովի մակերևույթից գրեթե 1000 մետր(3000 ոտնաչափ)։ Դրանք ինժեներական մտքի բացառիկ նվաճում են, քանի որ ենթադրվում է, որ ստեղծվել են հիմնականում ձեռքով՝ նվազագույն չափով օգտագործելով գործիքներ, և եթե դրանք շարվեն իրար հետևից, ամենայն հավանականությամբ, մոտ կես պտույտ կկատարեն երկրագնդի շուրջը։

«Իֆուգաո» բառով, որը նշանակում է «երկրի մարդիկ», անվանվում է թե′ նահանգը, որտեղ գտնվում են սանդղավանդները, թե′ բնիկներին, որոնց օգնությամբ դրանք ստեղծվել են։ Սննդի կայուն աղբյուրի ապահովման նպատակով բրնձի սանդղավանդների մշակումը վկայում է իֆուգաո ժողովրդի՝ ջրաբաշխման կառավարման զարմանալիորեն լավ իմացության մասին։ Մինչ այսօր Իֆուգաոն շարունակում է կիրառել ավանդական գյուղատնտեսական մեթոդները և դիմադրում մշակութային ասիմիլյացիային։ Ի լրումն՝ անգերազանցելի են նրանց կիրառական ինժեներական հմտությունները, որոնք օգտագործվել են խիստ բարդ և ամուր տնակների շինարարության ժամանակ։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  GeoNames — 2005.
2. ↑  Filipinasoul.com.‘The Best’ of the Philippines - its natural wonders
3. ↑  National Statistical Coordinating Body of the Philippines. FACTS & FIGURES:Ifugao province
4. ↑  About Banaue > Tourist Attractions

Աղբյուրներ
----------

* Մարկ Տրուման «Աշխարհի հրաշալիքները» (Զանգակ 97)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Preserving the vanishing culture of the Ifugao ՅուԹյուբում
* Banaue Rice Terraces information
* The seed keepers' treasure (Rice Today, International Rice Research Institute) Արխիվացված 2012-03-31 Wayback Machine
* Bird's Eye View of an Enduring Rice Culture
**Բարձրյալի խրատանին** (իսլ.՝ Hávamál), սկանդինավյան «Ավագ Էդդա» էպոսի երկրորդ և ամենածավալուն երգը։ Հին իսլանդերենում Háva նշանակում է բարձր, իսկ mál՝ խոսք։ Երգը բաղկացած է 164 տնից։ Չափածո խրատների այս ստվար ամբողջությունը հնչում է խորհրդավոր Բարձրյալ անունով հանդես եկող Օդինի բերանից։ Սկալդները՝ սկանդինավյան գուսանները, սկզբնական շրջանում այս խրատները բանավոր կերպով ավանդել են հյուսիսեվրոպական գրեթե բոլոր ժողովուրդներին։ Խրատանու պատգամները՝ վիկինգների այդ ինքնատիպ սահմանադրությունը, լայն կիրառություն են գտել սոցիալական բոլոր խավերի համար։

Նկարագրություն
--------------

«Բարձրյալի խրատանին» երգի առաջին 95 բանաստեղծական տները վերաբերում են հյուրընկալության կանոններին։ Օդինն իր խրատների շարքում միշտ շեշտադրում է խելոքների և հիմարների հակադրությունը։ Կյանքի համարյա բոլոր դրվագներում խելոքները կարողանում են օգտվել այդ խրատներից՝ ճիշտ ընկալելով դրանք և կիրառելով առօրյայում։ Սկանդինավյան ժողովուրդները բնակվում են ցուրտ վայրերում, և Օդինը նախ խորհուրդ է տալիս հյուրին ջերմորեն դիմավորել, ներս հրավիրելուց հետո առաջին հերթին նրան տեղ տալ տանը վառվող կրակի մոտ, ապա հոգալ ուտելիքով հյուրասիրելու և տաք հագուստ տալու մասին։ Խրատների մի մասը վերաբերում է տանտիրոջը, մի մասը՝ հյուրին։ Հյուրընկալվողներին բարձրյալ Օդինը խորհուրդ է տալիս շատախոսությամբ չզբաղվել, գարեջուր չափից ավելի չխմել։ Չի կարելի նաև մեկի տանը երկար հյուրընկալվել, քանի որ այդպիսով նա կդառնա անցանկալի ու աներես կհամարվի։

84-րդ տնից խրատները փոխում են իրենց բնույթը, և հիմնականում խոսվում է կանանց հանդեպ սիրո մասին։ Նա հայտնում է, որ չի կարելի տեղի տալ կանանց գայթակղություններին, այլ պետք է միշտ սթափ և զգոն լինել։ Սակայն անաղարտ սիրո մաքուր զգացմունքը գովելի է գերագույն աստծո համար, և նա արգելում է որևէ մեկին մեղադրել՝ սիրելու համար, քանի որ «խելոքն էլ է հանգրվանում սիրո խճճված ոստայնում, և իմաստունն էլ է խենթանում, անմիտ մանչուկի վերածվում անհագ սիրո հզոր գրկում»։

138-145-րդ տներում գովերգվում է իմաստնությունը և նրան ձգտելը։ Իր օրինակով Օդինը պատմում է, թե ինչպես է հանուն իմաստնության ինքը՝ գերագույն աստվածը ինքնազոհողության գնացել և ինչպիսի դժվարություններ ու զրկանքներ է կրել. Իգդրասիլ անունով հացենին համարվում էր տիեզերական ծառը, որի ճյուղերին գտնվում էին աստվածների, մարդկանց ու մյուս էակների բնակավայրերը՝ աշխարհները։ Իսկ արմատներում էր Հել անդրաշխարհը։ Եվ ահա, Օդինը ժամանակին իրեն գամել էր այդ ծառի վրա, որպեսզի արմատներում պահվող իմաստնության աղբյուրից ստանար խորհրդավոր ռուների (ծածկագրերի) գաղտնիքը։ Հանուն իմաստնության Օդինը զոհաբերում է նաև իր մեկ աչքը։

Աղբյուրներ
----------

* Ավագ Էդդա, Անտարես հրատարակչություն, Երևան 2018 թ.: Թարգմանիչ՝ Հակոբ Սարգսյան։

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Բարձրյալի խրատանին» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Մեծ նորվեգական |

 |
**Ռաֆի Գավրոն** (անգլ.՝ **Raphael Pichey "Rafi" Gavron**, հունիսի 24, 1989(1989-06-24), Hendon, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլո-ամերիկացի դերասան, ով հայտնի դարձավ այն բանից հետո երբ նկարահանվեց «Ներխուժում» (ռեժիսոր՝ Էնտոնի Միգնելլա), «Հինգ րոպե իմ տղայի կողքին եղեք» , «Թանաքե սիրտը» ինչպես նաև «Կյանքը անկանխատեսելի է» ֆիլմերի շնորհիվ։

Կյանք և կարիերա
---------------

Գավրոնը ծնվել է Հենդոնում, որը գտնվում է Հյուսիսային Լոնդոնում, հրեական ընտանիքում՝ ամերիկացի գրող՝ Մարթա Փիչիիցի և հրատարակիչ՝ Սիմոն Գավրոնիցի ընտանիքում։ Ռաֆիին ունի ամերիկյան քաղաքացիություն։

Նրա պապը և տատիկը հոր կողմից`Ռոբերտ Գավրոն և Հաննա Ֆիվելն են, ովքեր բարերարներ են։ Նրա մեծ պապը Տոսկո Թեվելը գրող էր և աշխատել է Ջորջ Օռուելի հետ։ Ռաֆիի երկու երիտասարդ եղբայրներ ունի `Բենջամինն (ծնված 1992 թվականին) և Մովսեսը (ծնված 1996 թվականին)։

Գավրոն խաղացել է «Հռոմ» հեռուստալիքիով հեռարձակվող «Հինգ րոպե իմ տղայի կողքին եղեք» ֆիլմում, որտեղ հանդես է եկել գլխավոր դերում։ 2009 թվականի հունվարին նկարահանվել է համաշխարհային հայտնություն ունեցող «Թանաքե սիրտը» հեքիաթում, որի հիման վրա նկարահանվել է ֆիլմ։

2009 թվականին մի քանի դրվագով հանդես է եկել "24 ժամ" կոչվող ֆիլմում։ 2009 թվականի մայիսին խաղացել է «Վերջին երգը» ֆիլմում, որի ռեժիսորը Լիամ Համբորսթն էր։

Ֆիլմագրություն
--------------

### Կինո

| Կինո |
| --- |
| Տարի | Անվանում | Բնօրինակ | Դեր | Ծանոթագրություն |
| 2006 | Ներխուժում | Breaking and Entering | Միրո |  |
| 2008 | Հինգ րոպե իմ տղայի կողքին եղեք | Nick & Norah’s Infinite Playlist | Դևի |  |
| Թանաքե սիրտը | Inkheart | Ֆարիդ |  |
| 2013 | Ծախուն | Snitch | Ջեյսոն Կոլինս |  |
| 2015 | Թրեյսեր | Tracers | Դիլան |  |
| 2016 | Երկիր | The Land | Պոտիի Քեյ |  |

### Հեռուստատեսություն

| Телевидение |
| --- |
| Տարի | Անվանում | Բնօրինակ | Դեր | Ծանոթագրություն |
| 2007 | Հռոմ | Rome | Դուրո | 3 դրվագ |
| 2009 | 24 ժամ | 24 | Համիդ Ալ-Զահան | 3 դրվագ |
| 2010 | Կյանքն անկանխատեսելի է | Life Unexpected | Բագ | 8 դրվագ |
| 2011 | Ծնողներ | Parenthood | Թրոյ Քվին | 1 դրվագ |
|

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  Rafi Gavron, Internet Movie Database. Accessed March 18, 2010
3. ↑  Rafi Gavron to Play Key Role on Parenthood. Accessed 30 October, 2011

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ռաֆի Գավրոն» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · ČSFD · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 1091591903 · ISNI: 0000000069351360 · LCCN: no2009124616 · NUKAT: n2019028232 · SUDOC: 234567260 · VIAF: 96842132 · WorldCat VIAF: 96842132 |

 |

 |
**Մանոլո Կարդոնա** (իսպ.՝ Manuel Julián Cardona Molano; ապրիլի 25, 1977(1977-04-25), Popayán, Կոլումբիա), կոլումբիացի դերասան և մոդել։ Նկարահանվել է մեքսիկական և կոլումբիական մի շարք հեռուստասերիալներում։

Կենսագրություն
--------------

Մանոլո Կարդոնան ծնվել է 1977 թվականի ապրիլի 25-ին Կոլումբիայի Պոպայան քաղաքում։ 14 տարեկանում իր առաջնախաղն է ունեցել հեռուստատեսությունում՝ նկարահանվելով կոշիկի գովազդում։ Որպես մոդել հանդես է եկել ցուցադրությունների ժամանակ։ 1995 թվականին տեղափոխվել է Կոլումբիայի մայրաքաղաք Բոգոտա։ Համալսարանում ուսումնասիրել է ֆինանսներ և միջազգային հարաբերություններ։ Հեռուստասերիալներում իր առաջին դերը ստացել է «Հայրեր և որդիներ» հեռուստասերիալում, որտեղ մարմնավորել է Նիկոլա Ֆրանկոյի դերը։ Մանոլո Կարդոնան առավել հայտնի է դարձել «Գրողը տանի» հեռուստասերիալում իր մարմնավորած դերի համար։ Զուգահեռաբար զբաղվել է նաև համակարգչային տեխնոլոգիաներով, բացել է subastaplaza.com համացանցային պորտալը։ Շարունակաբար նկարահանվել է հեռուստասերիալներում, ինչպես օրինակ «Amor a Mil» (2001) հեռուստասերիալում, որտեղ մարմնավորել է Հեկտոր Աֆանադորի դերը, «Համաձայնություն / El Cartel de Los Sapos», որտեղ մարմնավորել է Մարտին Գոնսալեսի դերը և այլն։ Նկարահանվել է նաև Ռաջա Գոսնելի «Փոքրիկը Բևեռլի Հիլսից» ֆիլմում, որտեղ խաղացել է Սեմ Կորտեսի դերը։ Խավիեր Ֆուենտես Լեոնի «Ստորջրյա հոսանք» ֆիլմում։ Այնտեղ մարմնավորել է Սանտիագոյին՝ երիտասարդ տղայի, ով սիրահարվում է Միգելին (Քրիստիան Մերկադո)։

Ֆիլմագրություն
--------------

* Գրողը տանի (հեռուստասերիալ) (1999 թ.) Խուան Դիաբլո Կանտոր
* Սրտերի գողը (հեռուստասերիալ) (2003 թ.) Գուստավո Վելասկո
* Գնչուներ (հեռուստասերիալ) (2004-2005 թթ.) Սեբաստիան Դոմինգես
* Ռոսարիո-մկրատներ (2005 թ.) Էմիլիո
* Իմ եղբոր կինը (2005 թ.) Գոնսալո
* Մարինա (հեռուստասերիալ) (2006-2008 թթ.) Ռիկարդո Ալարկոն Մորալես (սկսած 15-րդ սերիայից)
* Վերջին պահին (հեռուստասերիալ) (2007-2009 թթ.) Պաբլո
* Համաձայնություն (հեռուստասերիալ) (2008 թ.) Մարտին
* Փոքրիկը Բևեռլի Հիլսից (2008 թ.) Սեմ Կորտես
* Առանց կրծքի չկա դրախտ (հեռուստասերիալ) (2008-2009 թթ.) Մարտին Լա Ռոկա
* Ստորջրյա հոսանք (2009 թ.) Սանտիագո
* Վերջին մահ (2009 թ.) Դևիդ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Empire. «Manolo Cardona». *Empire* (անգլերեն). Վերցված է 2018 թ․ փետրվարի 17-ին.
2. ↑  «Manolo Cardona». *TVGuide.com* (անգլերեն). Վերցված է 2018 թ․ փետրվարի 17-ին.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Մանոլո Կարդոնա» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · ČSFD · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNE: XX4830645 · BNF: 155989438 · CONOR: 171290723 · GND: 139948961 · ISNI: 0000000114740702 · LCCN: nr2007009895 · NTA: 329073354 · NUKAT: n2008089893 · SUDOC: 117581380 · VIAF: 66435285 · WorldCat VIAF: 66435285 |

 |

 |
**Անտոն Միխայելովիչ Լեգաշով** (ռուս.՝ Легашёв, Антон Михайлович, 1798, Լիպովկա (գյուղ, Լունինսկի շրջան), Մոկշանի գավառ, Պենզայի գուբերնիա - 1865, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս դիմանկարիչ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1798 թվականին Պենզա Մոկշայի շրջանի Լպովկա գյուղում, քաղքենի ընտանիքում։ Մանկության տարիներին նախ երաժշտության դասեր է ստացել, ապա սովորել է ատաղձագործություն։ 1820 թվականին, երբ արդեն Սանկտ Պետերբուրգում էր, որպես ազատ ունկնդիր հաճախում է Իմպերիալիստական արվեստի ակադեմիա։ Ուսանում է Ա.Գ. Վառնեկինի մոտ և հմտանում դիմանկարչության բնագավառում։ 1824 թվականին իր աշխատանքների համար արժանանում է արծաթե մեդալի։ 1825 թվականին Ակադեմիական կոմիտեն ներկայացնում է միջնորդագիր, որպեսզի գեղանկարչին իր կատարած աշխատանքի համար շնորհեն 14-րդ կարգի նկարչի կոչում, սակայն կայսեր Նիկոլայ I-ը մերժում է միջնորդագիրը։

Կոմիտեի ղեկավարին ուղարկում է գրություն, որում ասվում է.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Ես տեսա աշխատանքը և գտնում եմ,որ վաղ է կարգ շնորհել։ Հարկավոր է տալ մեկ տարի ժամանակ աշխատանքները վերափոխելու և բարելավելու համար, ապա նոր միայն կարգ շնորհել |  |

:

1829 թվականին արվեստագետը կոչում է ստանում Չինաստանի ուղղափառ եկեղեցու կողմից, որտեղ նա կարճ ժամանակում մեծ հռչակ է ձեռք բերում։ Նրա նկարները մեծ պահանջարկ ունեին։

Արվեստագետի 1839 թվականի զեկույցից հայտնի է դառնում, որ Պեկինում նա կատարել է 26 խոշոր պատմական ու հոգևոր նկարներ և 24 դիմանկար՝չինական գահակալների նկարներով, որոնց մի մասը այժմ պահվում է ռուսական թանգարաններում.:

|  |  |  |
|

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2 3 4  Benezit Dictionary of Artists — OUP, 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7
3. 1 2  RKDartists (նիդերլ.)
4. 1 2  RKDartists (նիդերլ.)
5. ↑  П. Н. Петров, «Сборник материалов для истории Имп. СПб. Академии художеств», ч. II, стр. 199, 240, 241, 429.
6. ↑  А. Н. Андреев, «Живопись и живописцы главнейших русских школ», стр. 560.
7. ↑  *Ровинский Д. А.*, «Подробный словарь русских граверов ХVI—XIX вв.», стр. 403.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Անտոն Լեգաշով» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | RKDartists |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Ռուսական կենսագրական |

 |
**Թոմ Բերենջեր** (անգլ.՝ Tom Berenger, մայիսի 31, 1949(1949-05-31), Չիկագո, Իլինոյս, ԱՄՆ), կինոյի և հեռուստատեսության ամերիկացի դերասան, Ոսկե գլոբուս և Էմմի մրցանակների դափնեկիր, ներկայացվել է Օսկարի որպես երկրորդ պլանի լավագույն դերասան անվանակարգում «Դասակ» ֆիլմի համար։

Նրա մասնակցությամբ մյուս առավել նշանավոր ֆիլմերից են` «Պատերազմի շները», «Հուլիսի 4-ին ծնվածը», «Դիպուկահար», «Մարզումների օր», «Դետօքսիկացիա», «Գեթթիսբերգ», «Սկիզբ» և այլն։

Կյանք և կարիերա
---------------

Ծնվել է կաթոլիկ իռլանդացնիների ընտանիքում, ծննդյան անուն ազգանունն է Թոմաս Մայքլ Մուր, հետագայում վերցրել է Բերենջեր ազգանունը։ 1967 թվականին ավարտել է դպրոցը և սովորել է լրագրողություն Կոլումբիայի «University of Missouri» համալսարանում` ցանկանալով դառնալ սպորտային մեկնաբան։ Սովորելու տարիներին զբաղվել է նաև ֆուտբոլով, սակայն մեկ անգամ ընկերոջ հետ խաղալով ուսանողական թատրոնում շատ դրական արձագանքներ է ստացել և սկսել խաղալ թատրոնում։

Մինչ դերասանական կարիերային անցնելը աշխատել է որպես ստյուարդ ավիաընկերությունում, ապա հյուրանոցում և աշխատանքին զուգահեռ Նյու Յորքում ստացել վարպետության դասեր։

Նրան սկզբնական շրջանում չեն ցանկացել դերեր տալ իր վատ տեսքի համար, առաջին քիչ թե շատ նշանավոր դերը ստացել է 1977 թ.` խաղալով մոլագար մարդասպանի դեր։ Կինոյում ավելի շատ կերտել է բացասակական հերոսներ։

Թոմ Բերենջերը ամուսնացել է չորս անգամ և ունի վեց երեխա։

1995 թվականին պրոդյուսեր Ուիլյամ Մակդոնալդի հետ հիմնել է «First Corps Endeavors» կինոընկերությունը, որը գործունեություն է ծավալել մինչև 1997 թ.:

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  *Deutsche Nationalbibliothek* Record #122367766 // Gemeinsame Normdatei (գերմ.) — 2012—2016.
2. ↑  Tom Berenger: «I’ve Starved Before…I Can Again!»

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Թոմ Բերենջեր» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · ČSFD · Դանիական ազգային ֆիլմագրություն · Filmportal · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ · Rotten Tomatoes |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Notable Names Database |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNC: a11124192 · BNE: XX1173904 · BNF: 13929992p · CONOR: 12876131 · GND: 122367766 · GTAA: 81421 · ISNI: 0000000121421603 · LCCN: no90009826 · NKC: xx0034134 · NLP: a0000001625398 · NTA: 071308466 · NUKAT: n2010302480 · SUDOC: 067161685 · VIAF: 85511492 · WorldCat VIAF: 85511492 |

 |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վեներայի ծնունդը (այլ կիրառումներ)

**Վեներայի ծնունդը** (իտալ.՝ Nascita di Venere), իտալական տոսկանական դպրոցի հայտնի նկարիչ Սանդրո Բոտիչելլիի նկարը։ Նկարն իրենից ներկայացնում է տեմպերայով գեղանկարչություն՝ 172,5 × 278,5 սմ չափի կտավի վրա։ Նկարը պահվում է Ուֆֆիցի պատկերասրահում՝ Ֆլորենցիա քաղաքում։

Պատմություն
-----------

Վեներա: Մի հատված նկարից
Իտալացի գեղանկարիչ Ջորջո Վազարին իր կենսագրության մեջ հիշատակում է, որ «Վեներայի ծնունդը» և «Վեներայի թագավորությունը» պահվում էին Ֆլորենցիայում գտնվող Կաստելլո պալատում, որը պատկանում էր Կոսիմո Մեդիչիին։ Նկարն ուսումնասիրող պատմաբանների մեծ մասը պնդում է, որ նկարը նկարվել է Կոսիմո Մեդիչիի համար, ով 1486 թվականին Կաստելլո պալատի տերն էր։ Լորենցո դե Պիերֆրանչեսկո Մեդիչին (Կոսիմո Մեդիչի) Ֆլորենցիայի դուքս Լորենցո Մեդիչիի ազգականն էր։ Հետագայում Լորենցոյի պալատում հայտնաբերված գեղանկարչություններից պարզ է դառնում, որ նա իր պալատում ունեցել է «Վեներայի թագավորությունը» նկարը։ Սակայն հավաստի տեղեկություններ, որ հենց նա է պատվիրել «Վեներայի ծնունդը» չկան։
Վեներայի մոդել համարվում է Պորտովեներեի Լիգուրիական ափին ծնված Սիմոնետտա Վեսպուչին։ Հնարավոր է, որ նկարն իր մեջ պարունակում է այդ մասին ակնարկը։ Ինչպես նաև պատմաբանների մի մասը պնդում է, որ Բոտիչելլին այդ նկարը նկարել է իր ժամանակակիցներից մեկի համար, իսկ Լորենցոյի պալատում այն ավելի ուշ է հայտնվել։

Սյուժե
------

Այս նկարը ներկայացնում է Վեներայի (Աֆրոդիտե) ծննդյան միֆը։
Մերկ աստվածուհին ափին է մոտենում գեղեցիկ խեցու մեջ կանգնած։ Նկարի ձախ մասում պատկերված է Զեփյուռը՝ արևելյան քամին իր ամուսնու հետ, ով իր հետ խեցու վրա բերում է ծաղիկներով պատված թեթև քամի։ Իսկ ծովի ափին աստվածուհուն դիմավորում է Քարիտներից մեկը։

Պատկերագրություն
----------------

Վեներայի քանդակը
Նկարում Վեներան պատկերված է հարմոնիայի և գեղեցկության կանոնին համապատասխան՝ նա հենված է մի ոտքի վրա և կոնքի գիծը թեքված է վերևից ներքև։ Նկարների հերոսներին պատկերելու այսպիսի դիրքը մշակել է դեռ Պոլիկլետոսը։ Սա համարվում է արձանների և նկարների հերոսների հունական դասական տեսք։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* Վեներայի ծնունդը ՝ որմնանկար Պոմպեյից Վեներայի ծնունդը ՝ որմնանկար Պոմպեյից
* Մեդիչիի պալատում գտնվող Վեներայի արձանը Մեդիչիի պալատում գտնվող Վեներայի արձանը
* Որմնանկար Պոմպեյից Որմնանկար Պոմպեյից

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8
2. ↑  Կազմեք ցանկեր, ոչ թե պատերազմ — 2013.
3. ↑  *Nancy Steen* The Charm of Old Roses. — Wellington: A. H. & A. W. Reed, 1966.

Գրականություն
-------------

* Burke, Peter, Culture and society in Renaissance Italy, London։
* Ufizzi, Studi e Ricerche 4: La Nascita di Venere e l'Annunziazione del Botticelli ristaurate, Firenze։
* Rose-Marie & Rainer Hagen, What Great Paintings Say, հ. 1 (Taschen) — 146—151, էջեր 146—151 — 146—151 էջ, ISBN 978-3-8228-4790-9։

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Վեներայի ծնունդը (նկար, Բոտիչելլի)» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Լարուսի |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 12565227b · GND: 4485048-7 · LCCN: n98108914 · SUDOC: 034955321 · VIAF: 179550380 · WorldCat VIAF: 179550380 |

 |
**Մերիլինի երկփեղկ գրատախտակը** (անգլ.՝ Marilyn Diptych) ամերիկացի նկարիչ Էնդի Ուորհոլի մետաքսագծագրական հայտնի կտավներից, հեղինակն այն վրձնել է փոփ արտ ոճով։

Ուորհոլը նկարի վրա սկսել է աշխատել Մերիլին Մոնրոյի մահից մեկ շաբաթ հետո՝ 1962 թվականի օգոստոսին։ Զարդակաղապարային տպագրության շնորհիվ նկարիչը կտավի վրա պատկերել է դերասանուհու հիսուն միանման պատկերներ, որոնք փոխառնված էին 1953 թվականի «Նիագարա» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ կատարված հայտնի լուսանկարից։ Նկարը պատրաստ է եղել մի քանի ամիս անց։

Գրատախտակի ձախ փեղկին պատկերված Մոնրոյի քսանհինգ նկարներն ունեն վառ գույներ, իսկ մյուս փեղկի նկարներն ունեն սև–սպիտակ գույներ, տեղ–տեղ՝ ողողված, ոչ հստակ, գունատ։ Կարծիք կա, որ նկարը բաժանելով գունավորի և անգույնի՝ Ուորհոլը պատկերել է Մերիլին Մոնրոյի՝ նույնքան հակադրական կյանքն ու մահը։

2011 թվականի դրությամբ՝ **Մերիլինի երկփեղկ գրատախտակը** ցուցադրվում է Լոնդոնում՝ Լիվերպուլյան Տեյթ պատկերասրահում։ 2004 թվականի դեկտեմբերի 2–ին «The Guardian» թերթը հրատարակել է ժամանակակից արվեստի ամենահաջողված 500 ստեղծագործությունների ցուցակը՝ Ուորհոլի կտավին տալով երրորդ տեղը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4
2. ↑  Կազմեք ցանկեր, ոչ թե պատերազմ — 2013.
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑  *Helen Gardner, et al.* Gardner’s Art Through the Ages. — Thompson Wadsworth, 2004.
7. ↑  *Carol Salus* Behind the Celestial Enchantment // The Poetry of Life in Literature. — Springer, 2000. — С. 198.
8. ↑  *Charlotte Higgins* Work of art that inspired a movement … a urinal // *The Guardian*. — 02.12.2004.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Marilyn Diptych
«**Սուրբ Պետրոսի խաչելությունը**»,Կարավաջոյի նկար, որը նա վրձնել է 1601 թվականին Հռոմի Սանտա Մարիա դել Պոպոլո եկեղեցու Չեզարի մատուռի համար։ Պատկերում է Պետրոս առաքյալի նահատակությունը, որը ինքնակամ ընտրել էր գլխիվայր խաչվելը, քանի որ ինքն իրեն անարժան էր համարում մեռնել այնպես, ինչպես Քրիստոսը։ Երեք դահիճ, որոնց դեմքերը չեն երևում, մեծ դժվարությամբ փորձում են շրջել խաչը, որին գամված է տարիքն առած, բայց ամրակազմ առաքյալը, ասես գործած հանցանքի ծանրությունն արդեն ընկած է իրենց ուսերին։

Կարավաջոյի այս կտավը և Անիբալե Կարաչիի «Մարիամ Աստվածածնի համբարձումը» որմնանկարը 1600 թվականին մատուռի համար պատվիրվել են մոնսինյոր Տիբերիո Չեզարիի կողմից, որը մահացել է անմիջապես դրանից հետո։ Երկու նկարի նախնական տարբերակները մերժվել են ու հայտնվել կարդինալ Սենեսիոյի մասնավոր հավաքածուի մեջ, որը, որոշ արվեստաբանների կարծիքով, կարող էր օգտված լինել Չեզարիի մահից ու տիրանալ Հռոմի ամենահայտնի նկարչի կտավին։ «Սուրբ Պետրոսի խաչելությունը» կտավի առաջին տարբերակը համարվում է կորած, թեև փորձեր են արվել այն նույնացնել Էրմիտաժում գտնվող «Սուրբ Պետրոսի նահատակությունը» կտավի հետ, որը մեր օրերում վերագրվում է Կարավաջոյի աշակերտներից մեկին՝ Լեոնելլո Սպադային։ Նկարի երկրորդ տարբերակն առանց առարկության ընդունվել է 1601 թվականին Չեզարիի գույքի կառավարիչների կողմից։

Սանտա Մարիա դել Պոպոլո եկեղեցու Կարավաջոյի նկարները խորհրդանշում էին Հռոմի և անձամբ Չեզարիի նվիրվածությունը սուրբ առաքյալներ Պետրոսին ու Պողոսին, արտացոլոլով հակառեֆորմացիոնիստական թեմաներ, որով հակադրվում էին բողոքականության աճող վտանգներին։ Հնարավոր է, որ կտավի թեմայի ընտրության վրա ազդած լինեն Վատիկանի առաքելական պալատի Պաոլինա մատուռում գտնվող Միքելանջելոյի ֆրեսկոները, թեև Կարավաջոյի պատկերած խաչելության տեսարանն առանձնանում է ավելի մեծ դաժանությամբ ու ռեալիզմով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  *Hibbard H.* Caravaggio — Oxford, Boulder: Westview Press, 1985. — P. 132—137. — ISBN 978-0-06-430128-2
2. ↑  *Hibbard H.* Caravaggio — Oxford, Boulder: Westview Press, 1985. — P. 128. — ISBN 978-0-06-430128-2
3. 1 2  Ebert-Schifferer, 2009, էջ 132
4. 1 2  Salvy, 2008, էջ 141

Գրականություն
-------------

* Sybille Ebert-Schifferer (trad. de l’allemand par Virginie de Bermond et Jean-Léon Muller), Caravage, Paris, éditions Hazan, 2009 (ISBN 978-2-7541-0399-2).
* Gérard-Julien Salvy, Le Caravage, Gallimard, coll. «Folio biographies», 2008 (ISBN 978-2-07-034131-3).
**Լեգենդ որոնողի մասին**, ֆենտեզի ժանրի սերիալ, որը կառուցված է գիտաֆանտաստիկ գրող Թերրի Գուդկայնդի կողմից գրված գրքերի հիման վրա, ավելի կոնկրետ «Ճշմարտության սուրը» շարքի մոտիվներով։

Պատմություն
-----------

Ռիչարդ Սայֆերը՝ ճշմարտության փնտրողը, մի մարտիկ էր, ում վիճակված էր ազատել երկիրը մի դաժան բռնակալից՝ Դարկեն Ռալից։ Այս հարցում նրան օգնում է Կելեն Ամնելը և կախարդ առաջին աստիճանի՝ Զեդիկուս Զուլ Զառանդեռը։

Երկրորդ սեզոնում Դարկեն Ռալը պարտված էր, և Ռիչարդին հայտնվում է ավելի հզոր թշնամի՝ ստորգետնյա աշխարհի տիրակալը։ Իր մարտական թիմին է միանում Կառա Մորդ Սիթը, ով նախկինում ծառայում էր Դարկեն Ռալին։

Սերիալի սյուժեն շատ հեռու է գրքի սյուժեից, հատկապես վերջի հատվածը։ Վերցված հիմնական կերպարները մեջբերված են այլ իրավիճակներից, սակայն ամբողջությամբ սյուժեն վերակառուցված է։

Դերերում
--------

* Ռիչարդ Սայֆեր (Քրեյգ Հորներ) - երիտասարդ անտառապահ, ով դարձավ Փնտրող, ով պետք է սպաներ դաժան բռնակալ Դարկին Ռալին։ Որպես Փնտրող նա ստանում է Ճշմարտության Սուրը և ունակություն կարդալու հնագույն լեզվով։
* Կելին Ամնեյլ (Բրեդջիթ Ռիգան) - Մայր-Խոստովանող, կանչված է Փնտրողին պահպանելու վտանգից։
* Զեդիկուս Զուլ Զարանդեր (Բրյուս Սփենս) - կախարդ առաջին աստիճանի, մայրական կողմից Ռիչարդի պապը։ Օգնում էր Ռիչարդին իր միսսիան իրականացնելու համար։
* Դարկին Ռալ (Կրեյգ Պարկեր) - Դ՚Հարի կառավարիչը և Փնտրողի թշնամին։
* Կառա Մեյսոն (Տաբրետտ Բետելլ) - Մորդ-Սիտ, առաջ ենթարկվում էր Դարկին Ռալին, իսկ հետո դարձավ նրա թշնամին։

Արտադրություն
-------------

Սերիալի նկարահանումները սկսել են 2008 թվականի մայիսին Դիսնեյ ընկերության և Էյբիսիի ուժերով։ Առաջին և երկրորդ սեզոնները բաղկացած են 22-ական սերիաներից։
Երկրորդ սեզոնը վերջինն էր։ Նկարահանումները ընդհատվեցին, սերիալը փակվեց և նոր սեզոն չէր լինելու։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Борис Невский (18 марта 2008). «Новости «Мира фантастики»: Очень востребованные правила». «Мир фантастики». Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ փետրվարի 16-ին. Վերցված է 2009 թ․ մարտի 24-ին.
2. ↑  «'Legend of the Seeker' canceled». Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ մայիսի 9-ին. Վերցված է 2017 թ․ մարտի 5-ին.
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Ղևոնդյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Հենրիկ Կարապետի Ղևոնդյան** (1914, Հառիճ, Հայաստան), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Հենրիկ Ղևոնդյանը ծնվել է 1914 թվականին Արթիկի շրջանի Հառիճ գյուղում։ Յոթնամյա կրթությունը ստացել է հայրենի գյուղի դպրոցում։ 1933 թվականին ավարտել է Լենինականի շինարարական տեխնիկումը։ 1933-1934 թվականներին եղել է Արթիկ քաղաքի № 2 միջնակարգ դպրոցի ֆիզիկայի և մաթեմատիկայի ուսուցիչ։ 1939 թվականին ավարտել է Երևանի մանկավարժական ինստիտուտի երկամյա հեռակա բաժինը։

1940 թվականին Հենրիկը զորակոչվել է կարմիր բանակ։ 1942-1943 թվականներին մասնակցել է մարտական գործողություններին 89-րդ հայկական դիվիզիայի կազմում՝ որպես գնդի հետախույզ։ 1943 թվականից մինչև 1944 թվականի մայիսը եղել է 11-րդ բրիգադի հրետանային մարտկոցի հրամանատարի քաղաքական գծով տեղակալ։ Կռվել է Նովոռոսիյսկի մատույցներում։ 1944 թվականի մայիսից մինչև պատերազմի ավարտը 89-րդ Հայկական Թամանյան դիվիզիայի 390-րդ գնդում դասակի, այնուհետև ականանետային մարտկոցի հրամանատարն էր։ Խիզախության համար պարգևատրվել է Հայրենական պատերազմի 1-ին, 2-րդ աստիճանի շքանշաններով, «Մարտական ծառայությունների համար» և ուրիշ մեդալներով։ 1948 թվականին Ղևոնդյանը զորացրվել է բանակից։

1948-1949 թվականներին աշխատել է Արթիկ քաղաքի № 2 միջնակարգ դպրոցում, դասավանդել է ֆիզիկա և գծագրություն։ Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով, արժանացել է ԽՍՀՄ լուսավորության, բարձրագույն դպրոցի և գիտական հիմնարկների աշխատողների արհմիության կենտկոմի պատվոգրերի։

Պարգևներ
--------

* Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշան
* Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշան
* «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ
* Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայաստանի ուսուցիչները Մեծ հայրենականում։ 3 գիրք։ Հարությունյան, Աշոտ Հովսեփի, Մելքումյան, Հայկազ Ստեփանի, Սուքիասյան, Աղվան Ղազարի։ Երևան, «Լույս», 1987: