recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Կոլոնկա** (ռուս.՝ Колонка), պատմական շրջան ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում, որում XIX դարի վերջից բնակվել են Տագանրոգի մետալուրգիական գործարանի բելգիացի ինժեներները։

Աշխարհագրություն
----------------

Կոլոնկա շրջանը գտնվել է ժամանակակից Ձերժինսկու, Զավոդսկայա, Օսիպենկոյի փողոցների և Պարկովի նրբանցքի միջև։

Պատմություն
-----------

Տագանրոգի մետալուրգիական գործարանը հիմնադրվել է 1894 թվականին, երբ տիտուլյար խորհրդական Նիկոլայ Ֆլիգեն և բելգիահպատակներ կոմս Պ. դը Գեմպտինը, Լ. Տրազենստերը և Յուլի Գերպենյին ստեղծեցին մետալուրգիական գործարան կառուցող ռուս-բելգիական բաժնետիրական ընկերություն։ Գործարանի հիմնական բաժնետերը և տնօրենը 1904-1916 թվականներին բելգիացի Ալբերտ Նևն էր։ Գործարանի բանվորներն ընտրվեցին աղքատ քաղաքացիներից և շրջակա գյուղերի բնակիչներից։ Իսկ ճարտարագիտական կազմը հիմնականում բաղկացած էր բելգիացիներից։

Բելգիացի ինժեներներն ընտանիքներով բնակեցվեցին հատուկ նրանց համար կառուցված մեկհարկանի քոթեջներում` մետալուրգիական գործարանի վարչության շենքից քիչ հեռու, «Կոլոնկա» անունով շրջանում։ «Կոլոնկա» տեղանունը ծնվել է տեղացիների շնորհիվ, որոնք այդ տարածքը կոչել էին «Բելգիական գաղութ (կոլոնիա)» և այդ հասկացությունը կրճատելով դարձրել «Կոլոնկա»։

1928 թվականին գործարանային թերթում տպագրվեց հետևյալ ակնարկը. *«Գործարանային գաղութում և գործարանի որոշ տեղամասերում անցկացվում է ջրագիծ, որով պետք է խմելու ջուր մատակարարվի հակահրդեհային աշխատանքների համար»*։

1960-ական թվականների վերջից մինչև 1980-ական թվականները «Կոլոնկայի» տներն աստիճանաբար քանդվեցին, և տարածքում կառուցվեցին «Տերեմոկ», «Ալյոնուշկա» մանկապարտեզները և բազմահարկ շենքեր` մետալուրգիական գործարանի աշխատակիցների համար։

Ներկայումս «Կոլոնկա» տեղանունը չի օգտագործվում տագանրոգցիների խոսքում և հայտնի է միայն գավառագետներին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  *Ясаева В.* Таганрог и Бельгия — неожиданное соседство / Молодёжное предпринимательство — новый вектор в развитии Российского бизнеса. Материалы конференции. — Ростов-на-Дону: Ростиздат, 2010. — С. 33. — ISBN 978-5-7509-1257-5.
2. ↑  Энциклопедия Таганрога. — Ростов-на-Дону: Ростиздат, 2003. — 512 с. — ISBN 5-7509-0662-0.
3. ↑  *Пире Ж.* Биография Альберта Нева // Вехи Таганрога. — 2008. — № 38. — С. 39.
4. ↑  *Жан Пирет* Льежский промышленник Альберт Нев в Таганроге // Донской временник. — 2014. — № 7.
5. ↑  *Губарев Н.* «Задание для знатоков» от Жана Пире // Таганрогская правда. — 2013. — 18 июля.
6. ↑  *Собств. корр.* Наши достижения // Вальцовка. — 1928. — 20 авг. — С. 2.
**Ամմանի մարզ** կամ **Մայրաքաղաքային մարզ** (արաբ․՝ محافظة العاصمة‎‎)՝ մուհաֆազա Հորդանանի կենտրոնական հատվածում։ Վարչական կենտրոնը և խոշորագույն քաղաքը համարվում է Ամման քաղաքը, որը նաև հանդիսանում է Հորդանանի մայրաքաղաքը։ Տարածքը կազմում է 7579 կմ²։ Այդ ցուցանիշով Ամմանի մարզը Հորդանանում գտնվում է 3-րդ տեղում։

Բնակչության թվով Ամմանի մարզը հանդիսանում է ամենաշատ բնակեցված մարզը Հորդանանում։ Հորդանանի 2015 թ. մարդահամրի համաձայն՝ Ամմանի մարզի բնակչությունը գերազանցում է 4 միլիոնը, որոնց մոտ 36%-ը (1.45 միլիոն) օտարերկրացիներ են։ Բնակչության աճի և օտարեկրացիների մեծ թվի պատճառը հարևան երկրներից փախստականների ներհոսքն է երկիր։
Մարզում բնակչության միջին խտությունը՝ 528.7 մարդ/կմ²։ Մարզի պաշտոնական լեզուն, ինչպես Հորդանանի մյուս մարզերում համարվում է արաբերենը։ Սուննի իսլամը համարվում է մարզի բնակչության ճնշող մեծամասնության կողմից դավանվող կրոնը։

Մարզն իր հերթին բաժանվում է 9 շրջանների։ Հարավում սահմանակցում է Մաանի մարզին, հարավ-արևմուտքում՝ Քարաքի մարզին, արևմուտքում՝ Մադաբայի մարզին, Ջարաշի մարզին սահմանակցում է հյուսիս-արևմուտքում, իսկ հյուսիսում՝ Զարքայի մարզին։ Ունի նաև սահման Սաուդյան Արաբիայի հետ։

Պատմություն
-----------

Այն Ղազալի արձաններից մեկը (մ.թ.ա. 7250 թ.), համարվում է աշխարհի հնագույն մարդակերպ արձաններից
Ամմանի մարզի տարածքը բնակեցված է եղել դեռ վաղնջական ժամանակներից։ Մարզի տարածքում՝ Այն Ղազալ բնակավայրի մոտակայքում, հայտնաբերվել են մոտ մ.թ.ա. 7250 թվականին թվագրվող հին քաղաքակրթությունների մնացորդներ, որոնք Մերձավոր Արևելքի ամենամեծ նախապատմական հուշարձաններերից են։

Ամմանը, որն այն ժամանակ կոչվում էր Ռաբաթ Ամմոն, ամմոնացիների թագավորության մայրաքաղաքն էր։ Հելլենիստական և հռոմեական շրջանում քաղաքը կոչվում էր Ֆիլադելֆիա, և հանդիսանում էր հռոմեական Դեկապոլիսի 10 քաղաքներից մեկը։ Արաբական նվաճումներից հետո քաղաքը կրկին սկսեց կոչվել Ամման։

Դրանից հետո Ամմանի մարզի տարածքը դարեր շարունակ եղել է Օմայյան, Աբբասյան, Ֆաթիմյան խալիֆայությունների, Այյուբյան սուլթանության, մամլուքների պետության, Օսմանյան կայսրության մի մասը։ 1921 թվականից Անդրհորդանանի էմիրության, 1946 թվականից՝ անկախ թագավորության մայրաքաղաքն է։

Վարչական բաժանում
-----------------

* Ալ-Կասաբայի շրջան (արաբ․՝ لواء قصبة عمان‎‎)
* Ալ-Մուակկարի շրջան (արաբ․՝ الموقر‎‎)
* Ալ-Ջիզայի շրջան (արաբ․՝ الجزة‎‎)
* Ալ-Քուվեյսմայի շրջան (արաբ․՝ لواء القويسمة‎‎)
* Համալսարանի շրջան (արաբ․՝ لواء الجامعة‎‎)
* Մարքայի շրջան (արաբ․՝ لواء ماركا‎‎)
* Նաուրի շրջան (արաբ․՝ ناعور‎‎)
* Սահաբի շրջան (արաբ․՝ سحاب‎‎)
* Վադի ալ-Սիրի շրջան (արաբ․՝ لواء وادي السير‎‎)

Տես նաև
-------

* Հորդանանի վարչական բաժանում
* Ամման

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Census results 2015, published by the Department of Statistics» (PDF). Արխիվացված է օրիգինալից (PDF) 2016 թ․ մարտի 28-ին. Վերցված է 2016 թ․ հուլիսի 24-ին.
**Կորդրիք** (նաև՝ **Կոդրիկ**, **Կոդրիք**, **Կորդիկ**, **Կորդիս**, **Կորդիք**, **Կորդրիկ**), գավառ Մեծ Հայքի Կորճայք նահանգում։ Գտնվում էր Կորդվաց աշխարհի կողքին։

Աշխարհագրական դիրք
------------------

Կորդրիքը տարածքով համապատասխանում էր ավելի հին ժամանակներում ձևավորված Տմորիք գավառին։ Ավելի ուշ շրջանում` ֆիզիկաաշխարհագրական առումով բաժանվել էր երեք գավառների՝ Վերին Կորդրիք, Միջին Կորդրիք և Ներքին Կորդրիք, որոնք գտնվում էին Տիգրիս գետի ձախակողմյան Խաբուր վտակի ավազանում։

Պատմություն
-----------

Մովսես Խորենացու վկայությամբ՝ Կորդրիք գավառը ավելի հնում հայտնի էր Տմորիք անունով։ Ըստ Պտղոմեոսի՝ այն կազմում էր Կորճեքի արևելյան կողմը կամ տարածվում էր Կորդուքից արևելք։ Կորդրիքը վկայված է նաև Փավստոս Բուզանդի և Եղիշեի պատմություններում։ Կորդրիքն ուներ բազմաթիվ ամրություններ և դժվարամատչելի էր թշնամիների համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հակոբյան Թ. Խ. Մելիք-Բախշյան Ստ. Տ. Բարսեղյան Հ. Խ. Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան, հ. 3 [-] (խմբ. Մանուկյան Լ. Գ.), Երևան, «Երևանի Համալսարանի Հրատարակչություն», 2001, էջ 231 — 992 էջ։
2. ↑  «Հայ Ժողովրդի Պատմության Քրեստոմատիա», հատոր 1, էջ 556.
**Կուլյաբի մարզ** (տաջ.՝ *вилояти Кӯлоб*), խորհրդային շրջանի մարզ Տաջիկստանի կազմում։ Առաջին անգամ կազմվել է 1939 թվականի հոկտեմբերի 27-ին, լուծարքի ենթարկվել 1955 թվականի օգոստոսի 28-ին, նորից կազմվել 1973 թվականի դեկտեմբերի 29-ին։ Գտնվում էր Տաջիկստանի ԽՍՀ-ի հարավում, սահմանակից է Աֆղանստանին։ Տարածությունը 13 հազար կմ2 է, բնակչությունը՝ 490 հազար (1979 թվական)։

Կուլյաբի մարզը բաժանվում էր 8 շրջանի, ունի 2 քաղաք, 6 քտա։ Կենտրոնը՝ Կուլյաբ։ Մարզի հյուսիսում երկրի արևելքում ձգվում են Խազրատիշոխ (4484մ), Վախշի (3141մ) և այլ լեռնաշղթաներ, որոնք իրարից բաժանված են գետահովիտներով և Պետրոս Առաջին ու Դարվազյան (Պամիրա-Դարվազյան լեռնային համակարգ) լեռնաշղթաների ճյուղավորումներն են։

Տարածքի զգալի մասին բնորոշ են բլրաշարաթմբային ռելիեֆի ձևերը։ Համեմատաբար հարթ տարածություններ կան մարզի հարավարևմտյան ցածրադիր մասում։ Օգտակար հանածոներից կան քարաղ, այրվող թերթաքարեր, ասբեստ, բազմամետաղեր, շինանյութեր։ Կլիման ցամաքային Է։ Հարավ-արևմտայան հարթավայրային տարածություններում հունվարի միջին ջերմաստիճանը 0 °C-ից —2 °C Է, հուլիսինը՝ 28—30 °C, նախալեռներում՝ համապատասխանաբար —2 °C-ից —4 °C, 20—24 °C։ Տարեկան տեղումները հարավ-արևմուտքում՝ առավել ցածրադիր մասում 200—400 մմ են, մնացած մասերում՝ 600—800 մմ։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 5)։*  |
**Շիմոյո** (պորտ.՝ Chimoio), քաղաք Մոզամբիկի արևմուտքում, հանդիսանում է Մանիկա նահանգի վարչական կենտրոն։

Աշխարհագրություն
----------------

Շիմոյո քաղաքը գտնվում է Մոզամբիկի արևմտյան մասում՝ այսպես կոչված Բեյրայի միջնամասում։ Շիմոյոն երկրի 5-րդ խոշոր քաղաքն է, որը գտնվում է ռազմավարական նշանակություն ունեցող երկաթուղային գծի վրա, որը կապում է Բեյրա նավահանգիստը Զիմբաբվեի մայրաքաղաք Հարարեի հետ։ Շիմոյոյից ոչ հեռու ՝ Զիմբաբվեի հետ սահմանին, գտնվում է Մոզամբիկի ամենաբարձր սարը ՝ Բինգան (ծովի մակարդակից 2,436 մ)։ Քաղաքը շրջապատված է արևադարձային անտառներով, որտեղ բնակվում են կապիկներ, անտիլոպներ և այլ վայրի կենդանիներ։

Պատմություն
-----------

Նախկինում քաղաքը գտնվում էր Մոնոմոտափա կայսրության տարածքում և կոչվում էր Մանդինգո։ 1916 թվականինին այն պորտուգալացու կողմից վերանվանվեց Վիլա Փերի (անվանվեց Մոզամբիկի այն ժամանակվա նահանգապետի անունով)։ Քաղաքի կարգավիճակ է ստացել 1969 թվականից։ 1975 թվականին Մոզամբիկին անկախություն շնորհելուց հետո այն վերանվանվել է Շիմոյո։

Բնակչություն
------------

Քաղաքի բնակչության թվաքանակը 2007 թվականի տվյալներով կազմում է 238 976 մարդ։

| Տարեթիվ | Բնակչություն |
| --- | --- |
| 1980 | 74 372 |
| 1997 | 177 608 |
| 2007 | 238 976 |

Ծանոթագրություն
---------------

1. ↑  «Մոզամբիկ։ խոշորագույն քաղաքներն ու գյուղերը և նրանց բնակչության վիճակագրությունը». *World Gazetteer*. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հուլիսի 30-ին. Վերցված է 2008 թ․ հունիսի 18-ին.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Մեծ կատալոնական |

 |
Բալսֆյորդ կոմունան Թրոմս ֆյուլքեի քարտեզին
**Բալսֆյորդ** (նորվ.՝ Balsfjord), կոմունա Նորվեգիայի Թրոմս ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Ստուրսթեինես քաղաքն է։ Պաշտոնական լեզուն համարվում է բուկմոլը։ Զբաղեցնում է 1495.85 կմ² տարածք։

Բալսֆյորդի զինանշանը
--------------------

Բալսֆյորդ կոմունայի զինանշանը իրենից ներկայացնում է կարմիր գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա պատկերված է դեղին գույնի գութան։ Այն խորհրդանշում է կոմունայի տնտեսության առանցքային ճյուղերից մեկը՝ գյուղատնտեսությունը։

Բնակչություն
------------

Համաձայն 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Բալսֆյորդ կոմունայում բնակվում է 5529 մարդ։ Կոմունայի բնակչության քանակը վերջին 60 տարում հիմնականում պահպանվել է նույն մակարդակի վրա՝ չհաշված վերջին տարիների փոքր նվազումը։

Տեսարժան վայրեր
---------------

Բալսֆյորդում հայտնաբերվել է մոտ 60 ժայռապատկերներ, որոնք հայտնի են որպես Տենեսի ժայռապատկերներ։ Ժայռապատկերները թվագրվում են 3 ժամանակաշրջանի՝ մ.թ.ա 4600  մինչև մ.թ.ա 2600 թվականներ։ Հուշարձանի ժայռապատկերները համարվում են Սկանդինավիայում հայտնաբերված ամենահին վավերագրերը, որոնք նկարագրում են որսորդների կենցաղն ու մշակույթը։ Տենեսի ժայռապատկերների մասին վկայությունները թվագրվում են 1799 թվականով, երբ Կոպենհագենի պրոֆեսոր-բուսաբան Մարտին Վալը անդրադարձել է այդ մասին իր օրագրում։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Juvkam D.* Historisk oversikt over endringer i kommune- og fylkesinndelingen — Statistics Norway, 1999. — P. 80. — ISBN 82-537-4684-9 — ISSN 0806-2056
2. 1 2 3 4  Jukvam, Dag (1999). "Historisk oversikt over endringer i kommune- og fylkesinndelingen". (նորվեգերեն)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կոմունայի վիճակագրական տվյալները վերցված Նորվեգիայի վիճվարչությունից: Արխիվացված 2007-09-30 Wayback Machine (նորվեգերեն)
**Ցեղին սիրտը**, Դանիել Վարուժանի բանաստեղծությունների ժողովածուն, որ լույս է ընծայվել 1909 թվականին։

Ժողովածուն բաղկացած է «Նախերգանքից» և «Բագինին վրա», «Կրկեսին մեջ» ու «Դյուցազնավեպեր» շարքերից։ Ժողովածուն նախապես ունեցել է «Վրեժին քուրմերը» խորագիրը. Դանիել Վարուժանն այդպես է անվանել այն հայորդիներին, ովքեր զենքով պաշտպանում են իրենց իրավունքը։

«Ցեղին սիրտը» ժողովածուի համար Վարուժանը բնաբան է ընտրել Մովսես Խորենացու «Հայոց պատմության» հետևյալ տողը. «Ընդ եղեգան փող բոց ելանէր...»

Ժողովածուի առաջին շարքում հեղինակը պատկերում է հայերի ջարդերը, պանդխտության մեջ գտնվող հայերին և այլն (*Անիի ավերակներուն մեջ, Մարած օջախը, Կարոտի նամակ, Դիակի սայլը, Ծեր կռունկը, Կիլիկյան մոխիրներուն* և այլն), երկրորդ շարքի բանաստեղծությունները պայքարի ու հաղթանակ նվաճելու կոչեր են (*Հաղթողը, արյան հաղթանակ, Դյուցազնի մը սուրին, Վահագն, Կռվի երթ, Առաքյալը* և այլն)։ «Դյուցազնավեպեր» շարքում ընդգրկված են երեք պոեմներ՝ «Հովիվը», «Արմենուհի», «Եիկիտ Տոնել»։

Ռուս բանաստեղծ ու թարգմանիչ Սերգեյ Գորոդեցկին գրել է.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Դանիել Վարուժանի ....«Ցեղին սիրտը» ժողովածուն աղոթագիրք էր ամեն մի ապստամբի համար այնտեղ՝ Թուրքահայաստանում, որտեղ գոյության իրավունքը թաթախված էր արյան մեջ՝ Եվրոպայի բարեմաղթությամբ։ Նրա երգերը բազում հերոսներ ծնեցին, նրա խոսքը գործի վերածվեց։ |  |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Դանիել Վարուժան». Արխիվացված է օրիգինալից 2017-03-21-ին. Վերցված է 2016-02-12-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Շարքի բանաստեղծություններից
**Տուստլա-Գուտիերես** (իսպ.՝ Tuxtla Gutiérrez), քաղաք Մեքսիկայում, Չիապաս նահանգի մայրաքաղաքը, ինչպես նաև համանուն մունիցիպալիտետի վարչական կենտրոնը։ Բնակչությունը, ըստ 2020 թվականի մարդահամարի տվյալների, 578 830 մարդ էր։

Պատմական փաստեր
---------------

Բնակավայրը նախաիսպանական շրջանում հիմնադրել է սոկե ժողովրդը, որը այն անվանել են Կոյատոկ, որը կարող է թարգմանվել որպես ճագարի վայր։

1486 թվականին տարածաշրջանը նվաճել են ացտեկները, իսկ բնակավայրը վերանվանվել է Տոչտլան, որը նահուատլերեն լեզվով համարժեք էր սոկեական անվանմանը։

Գաղութացման շրջանում իսպանացիները անունը փոխել են ավելի ընթեռնելի տարբերակով՝ Տուստլայով։

1813 թվականի հոկտեմբերի 29-ին բնակավայրը ստացել է վիլլայի կարգավիճակ, իսկ 1829 թվականի հուլիսի 27-ին նահանգապետ Էմետերիո Պինեդան նրան շնորհել է քաղաքի կարգավիճակ։

1848 թվականի մարտի 31-ին քաղաքի անվանմանը ավելացվել է Խոակին Միգել Գուտիերեսի ազգանունը՝ ի պատիվ քաղաքի բնիկ՝ 1832-1835 թվականներին Չիապասի նահանգապետի։

1892 թվականի օգոստոսի 11-ին քաղաք է դարձել է Չիապաս նահանգի մայրաքաղաքը։

1910 թվականին քաղաքում բացվել է հանրային գրադարան։

1965 թվականի հուլիսի 24-ին Սուրբ Մարկոսի ծխական կենտրոնը հիմնադրել է Տուսթլա Գուտիերեսի թեմը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Մեքսիկայի վիճակագրության և աշխարհագրության ազգային ինստիտուտ — 1983.
2. ↑  Մեքսիկայի վիճակագրության և աշխարհագրության ազգային ինստիտուտ — 1983.
3. ↑  «INEGI. Перепись населения Мексики 2020 года» (իսպաներեն). Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ հունվարի 26-ին. Վերցված է 2022 թ․ հուլիսի 27-ին.
4. ↑  «Энциклопедия о муниципалитетах Мексики. Тустла-Гутьеррес» (իսպաներեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2022 թ․ մարտի 19-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Официальный сайт» (իսպաներեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2023-09-03-ին. Վերցված է 2024-01-09-ին.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · Open Directory Project |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4838221-8 · LCCN: n84191860 · VIAF: 132578013 · WorldCat VIAF: 132578013 |

 |
**Էրո** (*ֆրանսերեն*՝ *Hérault*), դեպարտամենտ Ֆրանսիայի հարավում, Միջերկրական ծովի մոտ։ 

* Էրո դեպարտամենտի կարգային թիվն է՝ 34։

Պատմություն
-----------

Էրոն Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ 1790 թ. մարտի 4-ին ստեղծված առաջին դեպարտամենտներից մեկն է։ Կազմավորվել է նախկին Լանգեդոկ գավառի տարածքի մի մասից։

20-րդ դարի սկզբի տնտեսական ճգնաժամի հետևանքով տարածաշրջանում մեծ անկում ապրեց խաղողագործությունը և դարձավ հարյուրավոր մանր ձեռնարկությունների ապստամբության պատճառ։ Դա մեծ ճնշում էր Ժորժ Կլեմանսոյի կառավարության վրա։

1956 թվականի ձմռան խիստ սառնամանիքները մեծ վնաս հասցրին ձիթենիներին և ձիթապտղի արտադրությունը չէր վերականգնվում մինչև 80-ականների վերջը։ Այդ ժամանակներում փակվել էին ձեռնարկություններից շատերը։

Աշխարհագրական տվյալներ
----------------------

Մակույկներով թիավարություն Էրո գետում։
Էրո դեպարտամենտը գտնվում է Միջերկրական ծովի մոտ։ Կարևոր գետերն են Օրի, Էրո, Վիդուրլ գետերը։ Երեք կողմերից Էրոյին շրջապատում են Օդ, Թարն, Ավերոն և Գար դեպարտամենտները։

* Տարածքը 6 101 քառ.կմ է, ունի 343 համայնք։

Տնտեսություն
------------

Զարգացած է տուրիզմը։   

Արդյունահանվող օգտակար հանածոներից են երկաթը, քարածուխը, մարմարը։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ · ՅուԹյուբ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրիտանիկա · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Լարուսի · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 121091211 · GND: 4089206-2 · LCCN: n80125708 · NKC: ge291842 · SUDOC: 029470293 · VIAF: 130187352 · WorldCat VIAF: 130187352 |

 |

 |
**Սպառման հասարակական ֆոնդեր** (ռուս.՝ Общественные фонды потребления), ըստ Հայկական սովետական հանրագիտարանի, սպառման ֆոնդի մի մասը, որն օգտագործվում է հասարակության անդամների՝ սահմանված պահանջմունքների բավարարման համար՝ ըստ աշխատանքի բաշխման ֆոնդից դուրս։ Բարիքների սոցիալիստական բաշխման հիմնական ձևերից է, որի միջոցով պետությունը պլանաչափորեն ներգործում է բնակչության եկամուտների և սպառման կառուցվածքի վրա՝ մարդկանց, սոցիալական խմբերի, խավերի և դասակարգերի սոցիալ-տնտեսական դրությունն աստիճանաբար մերձեցնելու և հավասարեցնելու նպատակով[*փա՞ստ*]։

Նյութական արտադրության աշխատողների և նրանց ընտանիքների չաշխատող անդամների անձնական պահանջմունքների բավարարմանը գնացող Սպառման հասարակական ֆոնդերի նյութական հիմքն անհրաժեշտ արդյունքն է, իսկ ոչ նյութական արտադրության ոլորտի աշխատողներինն ու նրանց ընտանիքների չաշխատող անդամներինը՝ հավեւյաչ արդյունքը։ Ընդ որում, նրանք, ովքեր իրենց ծառայություններն իրացնում են նյութական արտադրության աշխատողներին, փոխարենը ստանում են վերջիններիս անհրաժեշտ արդյունքի մի մասը։ Սպառման հասարակական ֆոնդերի հիմնական մասը (մոտ 70%) գոյանում է պետ․ բյուջեի (տես Բյուջե պետական) միջոցներից, ինչպես նաև պետ․ ձեռնարկությունների և կազմակերպությունների շահույթից (ստեղծում են սոցիալ-կուլտուրական միջոցառումների ու բնակարանային շինարարության ևն ֆոնդեր), կոլտնտեսությունների զուտ եկամտից (ստեղծում են կոլտնտեսականների կուլտուր-կենցաղային միջոցառումների, սոցիալ-ապահովության և նյութական օգնության ֆոնդեր)։ Սպառման հասարակական ֆոնդերի հաշվին ապահովվում են անվճար ուսուցումն ու կրթությունը, ներառյալ բարձրագույնը, վճարվում է կրթաթոշակ, ցույց է տրվում անվճար բուժօգնություն և արտոնյալ առողջարանային-կուրորտային սպասարկում, վճարվում են պետ․ թոշակներ անաշխատունակներին, հղիության և ծննդաբերության նպաստներ, կազմակերպվում բանվոր-ծառայողների և կոլտնտեսականների հանգիստը, ապահովվում ֆիզկուլտուրայի և սպորտի մասսայականությունը, վճարվում են տարեկան արձակուրդները,․ պահպանվում մանկական նախադպրոցական հիմնարկությունները ևն։ Ֆոնդերի մի մասն աշխատավորներին է անցնում անկախ նրանց աշխատանքային ներդրումից (հոգևոր, կրթության, առողջության պահպանման ևն պահանջմունքների բավարարում), մյուս մասը՝ աշխատանքային ներդրումը հաշվի առնելով (թոշակներ, նպաստներ ևն)։ Սպառման հասարակական ֆոնդերից տրամադրվում են (անվճար կամ արտոնյալ ձևով) նյութական բարիքներ ու ծառայություններ և կատարվում դրամական վճարումներ (1982-ին դրանց ծավալը մոտավորապես հավասար էր)։ Սպառման հասարակական ֆոնդերից վճարումների և արտոնությունների ծավալը որոշվում է արտադրության զարգացման մակարդակով ու տեմպերով, ինչպես նաև սոցիալիստական պետության սոցիալական քաղաքականությամբ։
Հուրում կոմունան Բուսկերուդ ֆյուլքեի քարտեզին
Բուսկերուդ ֆյուլքեն Նորվեգիայի քարտեզին
**Հուրում** (նորվ.՝ Hurum), կոմունա Նորվեգիայի Բուսկերուդ ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Կլոկարստուա բնակավայր է։ Պաշտոնական լեզուն բուկմոլն է։ Զբաղեցնում է 163.28 կմ² տարածք։ Որպես Նորվեգիայի ֆյուլքե՝ ստեղծվել է 1838 թվականի հունվարի 1-ին։

Հուրումի զինանշանը
------------------

Հուրում կոմունայի զինանշանը հաստատվել է 1979 թվականի փետրվարի 2-ին և իրենից ներկայացնում է սպիտակ գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա վերից վար թեք երկու հաստ ալիքաձև գծեր են պատկերված։ Գծերը խորհրդանշում են այն հանգամանքը, որ կոմունան գտնվում է երկու ֆյորդերի *(Դրամենսֆյորդ և Օսլո-ֆյորդ)* միջև։

Տեսարժան վայրեր
---------------

Հուրում կոմունայում է գտնվում 1150 թվականին կառուցված Հուրումի եկեղեցին, ոչը հանդիսանում է կոմունայի ամենահայտնի հուշարձանը։ Այստեղ են գտնվում նաև Հոլմսբյուի, Ֆիլվտվեի և Կոնգսդելենի եկեղեցիները։

Բնակչություն
------------

Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Հուրում կոմունայում բնակվում է 9023 մարդ։ Կոմունայի բնակչության քանակը վերջին 60 տարում աճ է գրանցել։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Աղբյուրներ
----------

* Store norske leksikon.(նորվ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կոմունայի վիճակագրական տվյալները վերցված Նորվեգիայի վիճվարչությունից: Արխիվացված 2007-10-01 Wayback Machine(նորվ.)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Jukvam, Dag (1999). "Historisk oversikt over endringer i kommune- og fylkesinndelingen".(նորվ.)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: n79104357 · VIAF: 150086518 · WorldCat VIAF: 150086518 |

 |
Թելոմերազի աշխատանքի հետևանքով թելոմերի երկարացման մեխանիզմը
**Թելոմերազ**, ֆերմենտ, որը երկարացնում է թելոմերները, և այն գործում է միայն մի քանի տեսակի բջիջներում` սեռական, ցողունային, քաղցկեղային։ Թելոմերազը էուկարիոտ բջիջներում տեղակայված է քրոմոսոմի ծայրերում։

Թելոմերազը 1948 թվականին հայտնաբերել է Քերոլ Գրեյդերը։

Թելոմերները նուկլեոտիդների հարաբերականորեն կարճ վերջավորություններ են քրոմոսոմների վերջում։ Դրանք անհրաժեշտ են ԴՆԹ-պոլիմերազայի ճիշտ աշխատանքի համար, որը բջջի կիսման ժամանակ կրկնապատկվում է։ Ամեն բաժանման հետ թելոմերը կրճատվում է։ Ենթադրվում է, որ սա է ընկած կենսաբանական ծերացման հիմքում։

Թելոմերների և թելոմերազների օգնությամբ քրոմոսոմների պահպանող մեխանիզմները բացահայտելու համար ԱՄՆ-ում աշխատող ավստրալիացի Էլիզաբետ Բլեկբերնը, ամերիկացի Քերոլ Գրեյդեր և նրա հայրենակից Ջեկ Շոստակը 2009 թվականին արժանացան ֆիզիլոգիայի և բժշկության նոբելյան մրցանակի։

Քաղցկեղ
-------

Թելոմերազն ապահովում քաղցկեղածին բջիջների անկառավարելի աճը։ Թելոմերազի ակտիվ լինելը քաղցկեղային բջիջներում թույլ է տալիս վերջիններին դառնալ «անմահ» և անվերջ թվով բաժանվել, ինչը քաղկեղային բջիջների հիմնական հատկանիշն է։

Տես նաև
-------

* ԴՆԹ-ի ռեպարացիա
* Քաղցկեղ
* Ծերացում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Olovnikov AM. A theory of marginotomy. The incomplete copying of template margin in enzymic synthesis of polynucleotides and biological significance of the phenomenon. J Theor Biol. 1973 Sep 14;41(1):181-90
2. ↑  Նոբելյան հանձնաժողովի կայքը
3. ↑  Նոբելյան մրցանակ՝ քաղցկեղի բուժման ուղին որոնելու համար
4. ↑  Ժամանակակից կենսաբանության հսկաները կդասախոսեն Երևանում

Արտաքին հղումներ
----------------

* The Telomerase Database — A Web-based tool for telomerase research. Արխիվացված 2021-04-19 Wayback Machine
* Telomerase.org — A blog-style discussion of telomerase and anti-aging therapies. Արխիվացված 2006-01-04 Wayback Machine
* Three-dimensional model of telomerase (չաշխատող հղում — *պատմություն*)
 at Memorial University of Newfoundland

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Բրոքհաուս · Մեծ կատալոնական · MESH ID · Universalis |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | Microsoft: 94581717 · NKC: ph1020464 |

 |
**Հրեական թաղամաս** (մակեդոներեն՝ Еврејско маало) — Սկոպիեի շրջաններից է, տեղակայված է ամրոցի ստորին հատվածներում, Վարդար գետի ափին, Պայկո շրջանի հարևանությամբ։

Պատմություն
-----------

Արդեն միջնադարում հրեա ճանապարհորդները հիշատակում են թաղամասի գոյության մասին։ Թաղամասը ամենահին հրեական բնակավայրերից մեկն է տարածաշրջանում։ Օսմանյան կայսրության կառավարման ժամանակաշրջանում թաղամասը անվանվում էր թուրքերի կողմից՝ «Յահուդի-խանե»։ Այդ ժամանակաշրջանի թաղամասի ստույգ գտնվելու վայրը հայտնի չէ։ Անհայտ է նաև, 1689 թվականին հիշատակված սինագոգի գտնվելու վայրը։ Հրդեհներից, երկրաշարժներից, ջրհեղեղներից ու պատերազմներից հետո հին շինությունները թաղամասի չեն պահպանվել։ Մինչպատերազմյան ժամանակաշրջանում իրականացված պեղումների արդյունքում հայտնաբերվել են մի քանի շինություն։

Օսմանյան կայսրության ժամանակաշրջանում հրեաները իրավունք ունեին ապրել քաղաքի ցանկացած շրջանում։ Ռաբբինյան գրականությունից հայտնի է դարձել, որ թաղամասի շուրջ պարիսպները հրեաներեն են կառուցել, ինչպես բարոյական տեսակետից, այնպես էլ թուրքերի հարձակումնները թաղամասի վրա կասեցնելու համար։ Մինչ 19-րդ դարը այն հանդիսանում էր Սկոպյեի ամենաաղքատ թաղամասերից մեկը։ Հրեական բնակչության շրջանում բարեկեցության աճով պայմանավորված, թաղամասում սկսեցին ի հայտ գալ հրեական ճարտարապետության ոճով շինություններ, որը փոխեց թաղամասի տեսքը, և հատկապես նրա այն հատվածներում, որը մոտ էր Վարդար գետին։ Գրականությունից հայտնի է, որ թաղամասում առկա էր գլխավոր փողոց, որից սկիզբ էին առնում բազում այլ փոքր փողոցներ և նրբանցքներ։ 1921-1927 թվականներին թաղամասում կառուցվեց ազգային թատրոնը և քաղաքապետարանը, որը քանդվեց 1963 թվականի երկրաշարժի արդյունքում։ Թաղամասում գործում էր առնվազն երկու խորտկարան։

Թաղամասում կյանքը ավարտվեց այն բանից հետ, երբ 1942 թվականի մարտի 11-ին բուլղարական իշխանությունները արտաքսեցին բոլոր Մակեդոնիայի հրեաներին դեպի տարանցիկ ճամբար, իսկ 1943 թվականի մարտին արտաքսեցին Տրեբլինկա, որտեղ նրանց բոլորին սպանեցին։ Հրեաների ունեցվածքը բռնագանձվեց։

1963 թվականի ավերիչ երկրաշարժից հետո թաղամասի ավերակները քանդվեցին, իսկ նրա տարածքներ կառուցապատվեցին սովորական շենքերով և կառուցվեց մինչքաղաքային ավտոբուսային կայարանը։ 2011 թվականին թաղամասում ավարտվեց մակեդոնացի հրեաների հոլոքոստի թանգարանի կառուցապատումը։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ангеловска, Билјана. «Еврејско маало — богатството на градот», «Утрински весник», МПМ Македонија, 14 март 2013 Արխիվացված 2016-10-05 Wayback Machine

Գրականություն
-------------

* Плима и слом; Жени, Лебл; Фонд на Холокаустот на Евреите од Македонија; ISBN 978-608-65129-6-5; Скопје, ноември 2013 година.
**Ալ-Մաֆրակի մարզ** կամ **Ալ-Մաֆրակի մուհաֆազա** (արաբ․՝ محافظة المفرق‎‎), մուհաֆազա Հորդանանի Թագավորությունում։ Վարչական կենտրոնը համարվում է ալ-Մաֆրակը (արաբ․՝ لعقبة‎‎‎‎)։

Ալ-Մաֆրակի մուհաֆազան վարչականորեն բաժանված է 5 շրջանների միջև։ Հիմնական գործածվող լեզուն և պաշտոնական լեզուն արաբերենն է, իսկ հիմնական բնակիչները՝ արաբները։ Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների, մարզի բնակչությունը կազմում է 293 700 մարդ և այս ցուցանիշով այն համարվում է Հորդանանի հինգերորդ ամենաբնակեցված մուհաֆազան։

Բնակչության խտության ցուցանիշով այս մարզը գտնվում է 11-րդ տեղում, իսկ ցուցանիշը՝ 11 մարդ/կմ²։ Ալ-Մաֆրակի մարզը Հորդանանի երկրորդ ամենամեծ մուհաֆազան է, որի տարածքը (26 551 կմ²) կազմում է ամբողջ երկրի տարածքի 29,9 %-ը։

Աշխարհագրություն
----------------

Ալ-Մաֆրակի մարզը հարավ-արևմուտքում սահմանակցում է Ալ-Զարկայի մարզին, արևմուտքում՝ Ջարաշի և Իդլիբի մարզերին, հյուսիսում՝ Սիրիայի Արաբական Հանրապետությանը, արևելքում՝ Իրաքին, իսկ հարավ-արևելքում՝ Սաուդյան Արաբիային։

Ալ-Մաֆրակի մարզի վարչկենտրոն հանդիսացող համանուն Ալ-Մաֆրակ քաղաքը։ Մուհաֆազան դեպի ծով ազատ ելք չունի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Հորդանանի Թագավորության վարչական բաժանում». Ալ-Մաֆրակի մարզ – ներքին վարչական բաժանում, աշխարհագրական դիրք և վարչական միավորի տվյալներ. Վերցված է 2015 թ․ դեկտեմբերի 4-ին.(չաշխատող հղում)

|  |
| --- |
| 

  **Հորդանան**   **Մերձավոր Արևելք**   **Աշխարհագրություն**
 |
**Արևելյան Զանգեզուրի տնտեսական շրջան** (ադրբ.՝ Şərqi Zəngəzur iqtisadi rayonu), Ադրբեջանի Հանրապետության 14 տնտեսական շրջաններից մեկը։ Ձևավորվել է 44-օրյա պատերազմի արդյունքում Ադրբեջանի կողմից բռնազավթված Արցախի Հանրապետության Շահումյանի և Քաշաթաղի շրջանների տարածքներում։ Ստեղծվել է Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի ստորագրած՝ «Ադրբեջանի Հանրապետության տնտեսական շրջանների բաժանման մասին» օրենքով։

Տնտեսական շրջանի հարավային մասը գրավվել էր 44-օրյա պատերազմի ժամանակ, իսկ հյուսիսային և կենտրոնական հատվածը հանձնվել է Ադրբեջանի զինված ուժերին 2020 թվականի նոյեմբերի 25-ին և դեկտեմբերի 10-ին՝ Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի, Ադրբեջանի Հանրապետության նախագահ Իլհամ Ալիևի և Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Վլադիմիր Պուտինի կողմից ստորագրված եռակողմ համաձայնագրով։ 2022 թվականի օգոստոսի 25-ին Քաշաթաղի շրջանի Բերձոր քաղաքը, Աղավնո և Ներքին Սուս գյուղերը ևս հանձնվել են Ադրբեջանին։ Հարավում սահմանակցում է Իրանի Իսլամական Հանրապետությանը, իսկ արևմուտքում՝ Հայաստանի Սյունիքի, Վայոց ձորի և Գեղարքունիքի մարզերին։

Արևելքում սահմանակցում է Ղարաբաղի և հյուսիսում Գանձակ-Դաշքեսան տնտեսական շրջաններին։ Տնտեսական շրջանի մեջ են մտնում Կովսականի (Զանգելան), Սանասարի (Կուբաթլու), Ջրականի (Ջաբրայիլ), Բերձորի (Լաչին) և Քարվաճառի (Քելբաջար) շրջանները։

Զբաղեցնում է 7,448 կմ² տարածք։ 2023 թվականի տվյալներով միայն Բերձոր քաղաքի բնակչությունը կազմում է 1205 մարդ, որից, սակայն փաստացի մնացել է միայն 500-600 մարդ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Արցախում բնակեցված ադրբեջանցիները հեռանում են, իսկ Ալիևների ընտանիքը «Մեծ վերադարձի» անվան տակ միլիոններ է վաստակում». *factor.am*. Վերցված է 2023 թ․ նոյեմբերի 13-ին.
2. 1 2 3 4  «Ալիևի հրամանով տնտեսական նոր շրջաններ են ստեղծվել՝ Արևելյան Զանգեզուրի և Ղարաբաղի». *hetq.am*. Վերցված է 2023 թ․ նոյեմբերի 13-ին.
3. ↑  «Հայաստանի, Ռուսաստանի և Ադրբեջանի ղեկավարները պատերազմը ժամը 01.00-ից դադարեցնելու մասին հայտարարություն են ստորագրել». *արմենպրես.հայ*. Վերցված է 2023 թ․ նոյեմբերի 13-ին. `{{cite web}}`: Check `|url=` value (օգնություն)
4. ↑  «"Заявление Президента Российской Федерации"». *kremlin.ru*. Վերցված է 2023 թ․ նոյեմբերի 13-ին.
5. ↑  ««Ալիևին զեկուցել են, որ Բերձորն անցել է ադրբեջանական հսկողության ներքո»». *hraparak.am*. Վերցված է 2023 թ․ նոյեմբերի 13-ին.
**Բեգգեն** (լյուքս.՝ Beggen), Լյուքսեմբուրգի մեծ դքսության համանուն մայրաքաղաքի 24 վարչական շրջաններից մեկը, որը տեղակայված է քաղաքի հյուսիսային հատվածում։ Ըստ 2017 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ թաղամասի բնակչությունը կազմում է 3653 մարդ։

Բնիկ լյուքսեմբուրգցիները կազմում են Բեգգենի բնակչության ընդամենը 30 %-ը։ Ավելի մեծ տոկոս են կազմում Եվրոպական Միության (հատկապես՝ Ֆրանսիայի, Պորտուգալիայի, Իտալիայի, Բելգիայի, Գերմանիայի, Հունաստանի, Իսպանիայի) և Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացիները։

Թաղամասում է գտնվում 19-րդ դարում կառուցված ռուսական դեսպանատունը, որն ինքնին կառուցվել է 18-րդ դարի թղթի արտադրամասի ավերակների վրա։ 20-րդ դարում դեսպանատան շենքը բարեբախտաբար կանգուն է մնում՝ ծառայելով որպես Լյուքսեմբուրգում պողպատ արդյունահանող ընկերության տնօրենի առանձնատուն։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում շենքը և հարակից տարածքները օկուպացվել են գերմանական զորքերի կողմից։ Ամերիկյան բանակի կողմից Լյուքսեմբուրգի ազատագրումից հետո այն սկսել է օգտագործվել որպես հյուրանոց և ապա վարձակալության հանձնվել ԽՍՀՄ դեսպանությանը։ ԽՍՀՄ-ի փլուզումից հետո այն դարձել է Լյուքսեմբուրգում ՌԴ դեսպանատան շենքը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  «Beggen». *www.vdl.lu* (ֆրանսերեն). Ville de Luxembourg. Վերցված է 2018 թ․ հունիսի 11-ին.
3. ↑  «Statisiques sur la Ville de Luxembourg: Etat de Population - 2017» (PDF). *www.vdl.lu* (ֆրանսերեն). Ville de Luxembourg. էջ 11. Վերցված է 2018 թ․ հունիսի 12-ին.
4. ↑  «Embassy». *Embassy of the Russian Federation in the Grand Duchy of Luxembourg*. Վերցված է 2018 թ․ հունիսի 12-ին.
Բյարկիո կոմունան Թրոմս ֆյուլքեի քարտեզին
**Բյարկիո** (նորվ.՝ Bjarkøy), կոմունա Նորվեգիայի Թրոմս ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Բյարկիո գյուղն է։ Պաշտոնական լեզուների ընտրության ժամանակ 3 լեզուներից որևէ մեկը չի ընտրել, այսինքն՝ չեզոք է։ Զբաղեցնում է 73.61 կմ² տարածք։

Բյարկիոյի զինանշանը
-------------------

Բյարկիո կոմունայի զինանշանը իրենից ներկայացնում է կապույտ գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա պատկերված է դեղին գույնի «արծվառյուծ»։ Առծվաառյուծը հանդիսանում է 1313 թվականին մահացած Բյարկիոյի իշխանի զինանշանը։

Բնակչություն
------------

Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Բյարկիո կոմունայում բնակվում է 509 մարդ։ Կոմունայի բնակչության քանակը վերջին 60 տարում ակնհայտ նվազում է գրանցել։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Jukvam, Dag (1999). "Historisk oversikt over endringer i kommune- og fylkesinndelingen". (նորվեգերեն)

Աղբյուրներ
----------

* Store norske leksikon. (նորվեգերեն)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կոմունայի վիճակագրական տվյալները վերցված Նորվեգիայի վիճվարչությունից: (նորվեգերեն)
**Ակաբայի մարզ** կամ **Ակաբայի մուհաֆազա** (արաբ․՝ محافظة العقبة‎‎‎‎), մուհաֆազա Հորդանանի Թագավորությունում։ Վարչական կենտրոնը համարվում է Հորդանանի միակ նավահանգստային քաղաքը՝ Ակաբան (արաբ․՝ لعقبة‎‎‎‎)։

Ակաբայի մուհաֆազան վարչականորեն բաժանված է 3 շրջանների միջև։ Հիմնական գործածվող լեզուն և պաշտոնական լեզուն արաբերենն է, իսկ հիմնական բնակիչները՝ արաբները։ Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների, մարզի բնակչությունը կազմում է 136 200 մարդ և այս ցուցանիշով այն համարվում է Հորդանանի ամենաշատ բնակչություն ունեցող մուհաֆազան։

Բնակչության խտության ցուցանիշով ևս այս մարզը գտնվում է 10-րդ տեղում, իսկ ցուցանիշը՝ 19,72 մարդ/կմ²։ Ակաբայի մարզը Հորդանանի 4-րդ ամենամեծ մուհաֆազան է, որի տարածքը (6 905 կմ²) կազմում է ամբողջ երկրի տարածքի 7,78 %-ը։

Աշխարհագրություն
----------------

Ակաբայի մարզը հյուսիսում սահմանակցում է Ալ-Տաֆիլայի մարզին, արևելքում՝ Մաանի մարզին, իսկ հարավային և արևմտյան հատվածներում գտնվում են միջպետական սահմանները համապատասխանաբար Սաուդյան Արաբիայի և Իսրայելի հետ։ Մարզի ափերը ողողում են Կարմիր ծովի ջրերը և Կարմիր ծովում գտնվող Ակաբայի ծոցը։

Ակաբայի մարզի վարչկենտրոն հանդիսացող Ակաբա քաղաքը կարևոր նշանակություն ունի Հորդանանի համար։ Այն համարվում է Հորդանանի տնտեսական, զբոսաշրջային և արդյունաբերական կենտրոններից մեկը, ինչպես նաև երկրի միակ նավահանգստային քաղաքը՝ Կարմիր ծովում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Հորդանանի Թագավորության վարչական բաժանում». Ակաբայի մարզ – ներքին վարչական բաժանում, աշխարհագրական դիրք և վարչական միավորի տվյալներ. Վերցված է 2015 թ․ դեկտեմբերի 4-ին.(չաշխատող հղում)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ակաբայի մուհաֆազա – աշխարհագրական դիրք Արխիվացված 2015-12-16 Wayback Machine
* Աքաբայի մարզի ներքին բաժանում և կոորդինատներ
* Ակաբայի մարզի պետական տվյալներ Արխիվացված 2015-10-14 Wayback Machine
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարմաշեն (այլ կիրառումներ)

**Մարմաշեն**, լուծարված համայնք Շիրակի մարզում։ Ներառում էր Մայիսյան, Կապս, Հովունի, Ջաջուռավան, Լեռնուտ, Փոքրաշեն, Մեծ Սարիար, Հացիկ, Կարմրաքրար, Վահրամաբերդ, Մարմաշեն, Ջաջուռ, Քեթի, Կրաշեն և Շիրակ գյուղերը։ Համայնքը ստեղծվել էր 2017 թվականի հունիսի 9-ին ՀՀ Ազգային Ժողովում համայնքների խոշորացման օրինագծով։ Կենտրոնը Մայիսյան գյուղն էր։ Համայնքի տեղական ինքնակառավարման առաջին ընտրությունները կայացել էին 2017 թվականի նոյեմբերի 5-ին։ Այժմ մտնում է Ախուրյան համայնքի մեջ։

Բնակչություն
------------

Մարմաշեն համայնքը ստեղծվել է է Մայիսյան, Կապս, Հովունի, Ջաջուռավան, Լեռնուտ, Փոքրաշեն, Մեծ Սարիար, Հացիկ, Կարմրաքրար, Վահրամաբերդ, Մարմաշեն, Ջաջուռ, Քեթի, Կրաշեն և Շիրակ գյուղերի միավորումից։ Համայնքի բնակչությունը կազմում է 10,952 մարդ։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Մարմաշեն - Համայնքի ղեկավար և ավագանի - Համայնքներ - Շիրակի մարզպետարան
* ՎԱՐՉԱՏԱՐԱԾՔԱՅԻՆ ԲԱՐԵՓՈԽՈՒՄՆԵՐ ԽՈՇՈՐԱՑՎԱԾ ՀԱՄԱՅՆՔՆԵՐ Արխիվացված 2020-06-04 Wayback Machine

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հայաստանի 328 համայնքների միավորմամբ կձևավորվի 34 համայնք. ԱԺ-ն քննարկում է ծրագիրը
2. ↑  Ազգային ժողովն ընդունեց համայնքների նոր խոշորացման մասին օրինագիծը
**Ֆինիստեր** (*ֆրանսերեն*՝ Finistère), դեպարտամենտ Ֆրանսիայի հյուսիսարևմտյան ծայրամասում։ 

* Ֆինիստեր դեպարտամենտի կարգային թիվն է՝ 29։

Պատմություն
-----------

Ֆինիստեր *Finistère* անունը ծագում է լատիներեն *Finis Terræ*-ից, որը նշանակում է «աշխարհի վերջ»։ Անգլիայում նման մի տարածքի անունն ունի նույն իմաստը՝ «երկրի վերջը». Ֆինիստերի անունը հարկավոր է չշփոթել Իսպանիայում գտնվող Ֆինիստեր հրվանդանի անվան հետ։

Աշխարհագրական տվյալներ
----------------------

Ամենամեծաթիվ բնակչությունով քաղաքն է Բրեստը։ Մյուս խոշոր բնակավայրերն են Քիմպեր (մայրաքաղաքը), Մորլե և Դուարնեն քաղաքները։ Ֆինիստերի մեջ է մտնում նաև Ուսան (բրետոներեն` *Eusa*, ֆրանսերեն` *Ouessant*) կղզին։  

Ֆինիստեր դեպարտամենտի ռելիեֆային քարտեզը։
Լոկրոնան
Ֆինիստերը Ֆրանսիայի ամենաարևմտյան տարածքն է (ներառյալ՝ անդրծովյան տարածքները)։ Այն նաև ամենաերկարաձիգ ափերով դեպարտամենտն է։ Նրա 283 համայնքներից 118-ը գտնվում են ծովի եզերքին։ Ափագծի ընդհանուր երկարությունը 1250 կմ է, որն ամբողջ Բրետան երկրամասի ափագծի համարյա քառորդն է։  

Տարածքը 6 733 կմ2 է։

Տնտեսություն
------------

Ֆիլիստերի *Île Longue* թերակղզում են գտնվում միջուկային սուզանավի և օդային ուժերի բազաները, ինչպես նաև՝ Բրեստի առաջատար DCNS նավաշինական գործարանը։   

Ռոսկոֆի ծովային նավահանգիստը լաստանավային հաղորդակցությամբ կապված է Իրլանդիայի և Մեծ Բրիտանիայի հետ։

Մշակույթ
--------

Ֆինիստերը բրետոներենն ամենալավ պահպանած տարածքն է։ Բրետանախոս դպրոցներին այստեղ ասում են Դիվան, Դիվյեժ կամ Դիհուն։  

Բրետոնական երաժշտության տոնակատարություն է Քորնուելի փառատոնը։ Ամռանը Կարե-Պլագերում տեղի ունեցող փառատոնն այստեղ է հավաքում տասնյակ հազարավոր հանդիսատեսների։

Հետաքրքիր փաստեր
----------------

Նոր դարաշրջանում Ֆինիստերը մեծ դեր խաղաց Մեծ Բրիտանիայի առևտրային օրենսդրության մեջ։ Մասնավորապես, Ադամ Սմիթը վկայում է, որ 18-րդ դարում մի շարք ապրանքների արտահանումը Մեծ Բրիտանիայի հյուսիսամերիկյան գաղութներից թույլ էր տրվում միայն այն երկրներ, որոնք տեղակայված էին Ֆինիստեր հրվանդանից հարավ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Vieilles Charrues Festival", official website
2. ↑  Ադամ Սմիթ - Ազգերի հարստություն

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ · ՅուԹյուբ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրիտանիկա · Լարուսի · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · American Cycl. (1879) |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 118814011 · GND: 4086488-1 · LCCN: n50029298 · SUDOC: 026597217 · VIAF: 127808573 · WorldCat VIAF: 127808573 |

 |
Ֆինյո կոմունան Ֆինմարք ֆյուլքեի քարտեզին
**Բոցֆորդ** (նորվ.՝ Båtsfjord), կոմունա (համայնք) Նորվեգիայի Ֆինմարք ֆյուլքեյում (մարզում)։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Բոցֆորդ քաղաքն է։ Պաշտոնական լեզուների ընտրության ժամանակ 3 լեզուներից որևէ մեկը չի ընտրել, այսինքն՝ չեզոք է։ Զբաղեցնում է 1433,37 կմ² տարածք։

Բոցֆորդի զինանշանը
------------------

Բոցֆորդ կոմունայի զինանշանը իրենից ներկայացնում է կապույտ գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա՝ կենտրոնական մասում պատկերված է սպիտակ գույնի ձկան կարթ:Կարթը խորհրդանշում է համայնքում ձևավորված դարավոր ձկնորսական ավանդույթները։

Բնակչություն
------------

Համաձայն 2016 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Բոցֆորդ կոմունայում բնակվում է 2090 մարդ։ Վերջին 60 տարում բնակչության թվաքանակի որոշակի տատանումներ են գրանցվել։ Վերջին տասնամյակում բնակչության թվաքանակը նվազել է։

Տնտեսություն
------------

Բոցֆորդ կոմունանյի տնտեսության հիմնական ճյուղերն են նավագնացությունն ու ձկնաարդյունաբերությունը։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Juvkam D.* Historisk oversikt over endringer i kommune- og fylkesinndelingen — Statistics Norway, 1999. — P. 84. — ISBN 82-537-4684-9 — ISSN 0806-2056
2. 1 2 3  "Laksefiske for alle". Aftenposten. 2014-07-19. p. 11.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կոմունայի վիճակագրական տվյալները վերցված Նորվեգիայի վիճվարչությունից: (նորվեգերեն)
**Ֆլեքեֆյորդը** կոմունա է Նորվեգիայի Վեստ Ագդեր ֆյուլքեում։ Այն գտնվում Լիստեր ավանդական շրջանում։ Կոմունայի ադմինիստրատիվ կենտրոնը Ֆլեքեֆյորդ քաղաքն է։ Ֆլեքեֆյորդում են գտնվում Սիրա, Գյուլանդ, Ռասվագ, Կիրկեհավն և Անա-Սիրա գյուղերը։

Ֆլեքեֆյորդը Սորլանդետ աշխարհագրական շրջանի ամենաարևմտյան կոմունան է։ Այն գտնվում է Ստավանգեր և Քրիստիանստադ քաղաքների գրեթե ճշգրիտ մեջտեղում։

Ընդհանուր տեղեկություններ
-------------------------

Ֆլեքեֆյորդ քաղաքի տեսարան
Սելուրա լիճ
Սիրայի Բակկե եկեղեցու տեսարան
Ֆլեքեֆյորդ փոքր քաղաքը դարձել է կոմունա 1838 թ․ հունվարի 1-ին։ 1942 թ․, որպես Նես կոմունայի մի մասը (բնակչությունը՝ 377), փոխանցվել է Ֆլեքեֆյորդ քաղաքին։ 1965 թ․ հունվարի 1-ին, եղել է խոշոր քաղաքային միավորում Շեյի Կոմիտեի աշխատանքի պատճառով։ Այդ օրը, Բակկե (առանց Օքսենդալի շրջանի), Գյուլանդ, Հիդրա և Նես կոմունաները միավորվել են Ֆլեքեֆյորդ քաղաքի հետ՝ ստեղծելով նոր, ավելի խոշոր Ֆլեքեֆյորդի կոմունան 8,800 բնակչով։ 1987 թ․ հունվարի 1-ին հյուսիսային Ֆլեքեֆյորդի Վիրակ և Էսպեվեիտ շրջանները (բնակչությունը՝ 41), փոխանցվել են Սիրդալի կոմունային։

### Անվանումը

Կոմունան (և քաղաքը) անվանվել են տեղեկան *Flekkefjorden* ֆյորդի անունով։ Ֆյորդը անվանվել է հին *Flikka* ֆերմայի անունով, որը տեղակայված է եղել ֆյորդի մոտ։ Անվան նշանակությունն անհայտ է։

### Եկեղեցիներ

Նորվեգիայի եկեղեցին ունի չորս ծխական համայնք (sokn) Ֆլեքեֆյորդի կոմունայում։

***Ֆլեքեֆյորդի եկեղեցիները***| Ծխական համայնք (Sokn) | Եկեղեցու անունը | Եկեղեցու վայրը | Կառուցման տարեթիվը |
| --- | --- | --- | --- |
| Բակկե | Բակկեի եկեղեցի | Սիրա | 1865 |
| Ֆլեքեֆյորդ | Ֆլեքեֆյորդի եկեղեցի | Ֆլեքեֆյորդ | 1966 |
| Գյուլանդ | Գյուլանդի եկեղեցի | Նուլանդ (Գյուլանդի մոտ) | 1982 |
| Հիդրա | Հիդրայի եկեղեցի | Կիրկեհամն | 1924 |

Քույր քաղաքներ
--------------

Ֆլեքեֆյորդը քույր քաղաք է հետևյալ վայրերի հետ։

* {{{2}}} Բերնտիսլենդ, Ֆայֆ,Շոտլանդիա (1946-ից)
* {{{2}}} Էլբոու լեյք, Գրանտի շրջան, Մինեսոտա, ԱՄՆ (1973-ից)
* {{{2}}} Բոլնաս, Եվլեբորգ, Շվեդիա (1950-ից)
* {{{2}}} Մորսո, Հյուսիսային Յուտլանդիա, Դանիա (1950-ից)
* {{{2}}} Կանկաանպյաա, Սատակունտա, Ֆինլանդիա (1950-ից)
* {{{2}}} Միսբուրգ-Անդերտեն, Հանովեր, Գերմանիա (1971-ից)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4719591-5 · VIAF: 222033836 · WorldCat VIAF: 222033836 |

 |
**Հյուսիսկենտրոնական տարածաշրջան** (բուլղար․՝ Северен-Централен регион), Բուլղարիայի վեց տարածաշրջաններիցմ մեկը, որը գտնվում է երկրի կենտրոնական մասում։ Վարչկենտրոնը Ռուսե քաղաքն է։ Գործում է Գորնա-Օրյախովիցա օդանավակայանը։

Պատմություն
-----------

1959 թվականից տարածաշրջանը ընդգրկում էր 4 մարզ՝ Վելիկո Տիրնովոյի, Գաբրովոյի, Լովեչի և Պլևենի, բնակչությունը կազմում էր 960 082 մարդ (Բուլղարիայի բնակչության 1,7 %-ը), տարածքը՝ 15 239,9 կմ² (երկրի տարածքի 13,7 %-ը)։

Հետո, մինչև 2006 թվականը Հյուսիսկենտրոնական տարածաշրջանը կազմված էր հինգ մարզերից՝ Վելիկո Տիրնովոյի, Գաբրովոյի, Լովեչի, Պլևենի և Ռուսեի, ներառնում էր 41 համայնք։ Բուլղարիայի Հյուսիսկենտրոնական տարածաշրջանում այդ ժամանակ գտնվում էր 50 քաղաք և 998 գյուղ։ Տարածաշրջանի տարածքը կազմում էր 14 647,6 կմ², բնակչությունը՝ 1 237 148 բնակիչ, վարչական կենտրոնն էր՝ Պլևեն քաղաք։

2006 թվականից Հյուսիսկենտրոնական տարածաշրջանը (բուլղար․՝ Северозападен район за планиране (СЗРП)) ընդգրկում է 5 մարզ՝ Վելիկո Տիրնովոյի, Գաբրովոյի, Ռազգրադի, Տարգովիշտեի և Ռուսեի և մտնում է երկու ավելի խոշոր շրջաններից մեկի կազմի մեջ՝ **Հյուսիսային և Հարավարևելյան Բուլղարիա** (բուլղար․՝ Северна и Югоизточна България)։

Հյուսիսից տարածաշրջանը սահմանափակված է Դունայ գետով։

Տես նաև
-------

* Բուլղարիայի վարչական բաժանում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Total average population, by NUTS 2 regions — Eurostat
2. ↑  Total area and land area, by NUTS 2 regions — Eurostat
3. 1 2  Региони в България - Териториален обхват\\Министерство на регионалното развитие и благоустройството (բուլղ.)
4. 1 2  СЕВЕРЕН ЦЕНТРАЛЕН РЕГИОН (բուլղ.)
5. 1 2 3 4  Регион Северен-Централен регион\\bg.guide-bulgaria.com (բուլղ.)

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Բուլղարիա Բուլղարիայի տարածաշրջաններ |
| --- |
|  |
| Հյուսիսարևմտյան • Հյուսիսկենտրոնական • Հյուսիսարևելյան • Հարավարևմտյան • Հարավկենտրոնական • Հարավարևելյան |  |
|  |
| Պորտալ:Բուլղարիա |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լանդեր (այլ կիրառումներ)

**Լանդեր** (ֆրանսերեն՝ *Landes*), դեպարտամենտ Ֆրանսիայի հարավ-արևմուտքում։ 

* Լանդեր դեպարտամենտի կարգային թիվն է՝ 40։

Պատմություն
-----------

Ժան-Լուի Ժինտրակ   
(ֆրանսերեն` *Jean-Louis Gintrac*,1808-1886 թթ.)  
 «Լանդերի բնակիչները»
Լանդերը Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ 1790 թ. մարտի 4-ին ստեղծված առաջին դեպարտամենտներից մեկն է։ Բնակչությունը մեկ միլիոն 367.5 հազար մարդ է։
Ստեղծման օրից մինչև 1850-ական թվականները տարածքի 60—70 %-ն իրենից ներկայացնում էր ճահճոտ անմշակ հողեր՝ լանդեր, որտեղից և առաջացել է դեպարտամենտի անունը, հարավում տարածվում են բլրաշատ բերրի հողեր, ինչպես նաև՝ անտառներ։ 1850 թ. ոչխարների գլխաքանակը հասնում էր մեկ միլիոնի։ Դրանք արածեցնելու ժամանակ քայլելու համար հովիվներն օգտվում էին հենակներից և օրական կտրում-անցում էին 15-20 կմ ճանապարհ։

Աշխարհագրական տվյալներ
----------------------

Լանդեր դեպարտամենտի տեղը Ֆրանսիայի տարածքում։
Գտնվում է Աքվիտանիա երկրամասում։ Սահմանակից է Ժիրոնդ, Լո և Գարոն, Ժեր, և Ատլանտյան Պիրենեյներ դեպարտամենտներին, արևմուտքում ափերը ողողում են Ատլանտյան օվկիանոսի ջրերը։

9 243 քառ.կմ տարածքով Լանդերը Ժիրոնդից հետո երկրորդն է Ֆրանսիայի մայրցամաքային դեպարտամենտների շարքում։
Այն ճանաչված է ևրոպայի ամենաերկար՝ «Արծաթե ափ» լողափերով, որոնք այստեղ են բերում բազմահազար սերֆերների։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Flickr · ՅուԹյուբ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · Open Directory Project |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Լարուսի · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Universalis |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 11940444d · GND: 4111198-9 · LCCN: n81057175 · SUDOC: 027341372 · VIAF: 136050689 · WorldCat VIAF: 136050689 |

 |
Ֆրոգն կոմունան Ակերսհուս ֆյուլքեի քարտեզին
**Ֆրոգն** (նորվ.՝ Frogn), կոմունա Նորվեգիայի Ակերսհուս ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Դրյոբաք քաղաքն է։ Պաշտոնական լեզուն բուկմոլն է։ Զբաղեցնում է 85.66 կմ² տարածք։

Ֆրոգն կոմունան կազմավորվել է 1838 թվականի հունվարի 1-ին։

Ֆրոգնի զինանշանը
----------------

Ֆրոգն կոմունայի զինանշանը հաստատվել է 1988 թվականի մայիսի 20-ին և իրենից ներկայացնում է երկնագույն վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա պատկերված է մոխրագույն պարիսպ։ Պարիսպը խորհրդանշում է Օսլոֆյորդի մոտ գտնվող ամրոցը, որը մեծ դեր է կատարել ոչ միայն շրջանի, այլև Նորվեգիայի պաշտպանության գործում։

Բնակչություն
------------

Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Ֆրոգն կոմունայում բնակվում է 14245 մարդ։ Կոմունայի բնակչության քանակը վերջին 60 տարում կրկնակի աճ է գրանցել։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Աղբյուրներ
----------

* Store norske leksikon. (նորվեգերեն)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կոմունայի վիճակագրական տվյալները վերցված Նորվեգիայի վիճվարչությունից: Արխիվացված 2007-09-30 Wayback Machine (նորվեգերեն)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Befolkningsstatistikk. Befolkningsendringer i Ullensaker. 1951. (նորվեգերեն)
2. ↑  Norske Kommunevåpen (1990). "Nye kommunevåbener i Norden". (նորվեգերեն)
Լեբեսյու կոմունան Ֆինմարք ֆյուլքեի քարտեզին
**Լեբեսյու** (նորվ.՝ Lebesby), կոմունա (համայնք) Նորվեգիայի Ֆինմարք ֆյուլքեյում (մարզում)։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Հյոլեֆորդ քաղաքն է։ Պաշտոնական լեզուն համարվում է Բուկմոլը։ Զբաղեցնում է 3458.26 կմ² տարածք։

Լեբեսյուի զինանշանը
-------------------

Լեբեսյու կոմունայի զինանշանը իրենից ներկայացնում է դեղին գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա պատկերված է ատամնավոր պարիսպ երկու աշտարակներով։

Բնակչություն
------------

Համաձայն 2016 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Լեբեսյու կոմունայում բնակվում է 1304 մարդ։ Վերջին 60 տարում բնակչության թվաքանակի նվազում է գրանցվել։

Տնտեսություն
------------

Լեբեսյու կոմունանյի տնտեսության հիմնական ճյուղն է ձկնաարդյունաբերությունը։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Kristiania, Norge: W. C. Fabritius & sønners bogtrikkeri. p. 214.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կոմունայի վիճակագրական տվյալները վերցված Նորվեգիայի վիճվարչությունից: Արխիվացված 2011-05-13 Wayback Machine (նորվեգերեն)
Լենվիք կոմունան Թրոմս ֆյուլքեի քարտեզին
**Լենվիք** (նորվ.՝ Lenvik), կոմունա Նորվեգիայի Թրոմս ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Ֆիննսնես քաղաքն է։ Պաշտոնական լեզուների ընտրության ժամանակ 3 լեզուներից որևէ մեկը չի ընտրել, այսինքն՝ չեզոք է։ Զբաղեցնում է 892.51 կմ² տարածք։

Լենվիքի զինանշանը
-----------------

Լենվիք կոմունայի զինանշանը իրենից ներկայացնում է կապույտ գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա պատկերված են դեղին գույնի երեք բամբուկ։ Վերջիններս խորհրդանշում են կոմունայում իրար կողքի բնակվող երեք ժողովուրդներին՝ նորվեգացիներ, քվեններ և սաամներ։

Բնակչություն
------------

Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Լենվիք կոմունայում բնակվում է 11160 մարդ։ Կոմունայի բնակչության քանակը վերջին 60 տարում հիմնականում պահպանվել է նույն մակարդակի վրա։ Վերջին տարիներին փոքր-ինչ աճ է գրանցվում։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
*

Աղբյուրներ
----------

* Store norske leksikon. (նորվեգերեն)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կոմունայի վիճակագրական տվյալները վերցված Նորվեգիայի վիճվարչությունից: (նորվեգերեն)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Jukvam, Dag (1999). "Historisk oversikt over endringer i kommune- og fylkesinndelingen". (նորվեգերեն)