recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Մարտական ​​հերթապահության ժամանակ անհայտ կորածների այգի** (եբրայերեն՝ גן הנעדרים, Gan HaNe'edarim‎, անգլ.՝ Garden of the Missing in Action), անհայտ զինվորի հուշահամալիրը և հուշահամալիրի այգին Երուսաղեմի Մաունթ Հերցլ լեռ Ազգային զինվորական և ոստիկանական գերեզմանատանը: Նվիրվում է իսրայելական բանակի և ոստիկանության զինվորների հիշատակին, որոնց թաղման վայրը անհայտ է, ինչպես նաև նրանց, ովքեր անհետացել են պետության ձևավորումից առաջ՝ 1914 թվականից մինչև մեր օրերը։

Պատմություն
-----------

1948 թվականին Իսրայել պետության ստեղծումից ի վեր ավելի քան 400 իսրայելցի զինվորականներ ճանաչվել են «անհայտ կորած իրենց պարտականությունների կատարման ժամանակ»։ Հերցլ լեռան վրա անհայտ կորածների այգու շինարարությունը նախաձեռնել և ղեկավարել է պաշտպանության նախարարության Հիշատակի պահպանման վարչության պետ Մոշե Օրենը։ Այգին բացվել է 2004 թվականի փետրվարի 29-ին, արարողությանը մասնակցել են բանակի ղեկավարները, Իսրայելի պաշտպանության նախարար Շաուլ Մոֆազը և Երուսաղեմի քաղաքապետարանի անդամները։

Այգում կան «Դատարկ գերեզմաններ» և անհայտ կորած զինվորների հիշատակին նվիրված քարե հուշարձաններ։ Այգու մուտքի մոտ կա մի փոքրիկ հրապարակ, որտեղ Յոթերորդ ադարի օրը անցկացվում են անհայտ կորած իսրայելցի զինվորների հիշատակի ամենամյա արարողություններ։ Նրա հյուսիսային կողմում կա հուշապատ, որի վրա նշված են բոլոր անհայտ կորած մարտիկների, տարբեր ազգության զինվորների և սպաների անունները։ Պատից ջրվեժ է թափվում: Հրապարակի հյուսիսային կողմում, կան հուշարձաններ՝ նվիրված Միջերկրական ծովում խորտակված «Դակար» սուզանավում և «Ծովում խորտակված քսաներեք» զոհված նավաստիներին նվիրված հուշարձան։ Անհայտ զինվորների հուշարձանը նախատեսվում էր մինչև 2017 թվականը ժամանակավորապես տեղափոխել Ազգային հուշահամալիր։ 

1954 թվականին մոտակայքում հայտնաբերվել է հնագույն հրեական նկուղայրին քարանձավ՝ Երկրորդ Տաճարի ժամանակաշրջանից։

Պատկերասրահ
-----------

* Անհայտ կորած զինծառայողների այգում դատարկ գերեզմանների նշաններ
* Անունների պատ
* Դատարկ գերեզմաններ
* Հիշատակի հրապարակՀիշատակի հրապարակ
* Դակար սուզանավերի հուշահամալիրԴակար սուզանավերի հուշահամալիր
* Անմար կրակԱնմար կրակ
* Հին հրեական նկուղային Երկրորդ տաճարի դարաշրջանիցՀին հրեական նկուղային Երկրորդ տաճարի դարաշրջանից
* Օպերացիա "Բոցման"Օպերացիա "Բոցման"

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Mount Herzl: The Creation of Israel's National Cemetery Mount Herzl». Արխիվացված է օրիգինալից 2012-03-15-ին. Վերցված է 2015-06-03-ին. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (օգնություն)

Հղումներ
--------

* Official web site (in Hebrew)
* Stamp commemorating the opening of the Garden of the Missing Soldiers by the Israel Postal Company
* Israeli Soldiers «Missing in Action»
**Ներսես Ա**, *Ներսես Բակուր*, (ծն․ թ․ անհտ․–706), Աղվանքի կաթողիկոս 689-ից։ Եղել է Գարդմանի եպիսկոպոս, Եղիազար կաթողիկոսի մահից հետո, առանց Հայոց կաթողիկոսի համաձայնության, ընտրվել կաթողիկոս։ Օգտվելով Բյուզանդիայում գերության մեջ գտնվող Վարազ Տրդատի բացակայությունից, վերջինիս կնոջ՝ Սպրամի և այլ համախոհների հետ փորձել է երկրում հաստատել քաղկեդոնականություն։ Ներսես Ա–ի բյուզանդական կողմնորոշումից դժգոհ հայ նախարարները և եպիսկոպոսները, Շերո իշխանի գլխավորությամբ, ժողովում նզովել են նրան, օգնություն խնդրել Հայոց կաթողիկոս Եղիա Ա Արճիշեցուց։ Վերջինս անձամբ գալով Պարտավ, Ներսես Ա–ին բանադրել է, կարգալույծ արել և ձերբակալել։ Բանտում հրաժարվելով սննդից՝ Ներսեսը վախճանվել է։

Տես նաև
-------

* Գանձասարի կաթողիկոսների ցանկ

Գրականություն
-------------

* Մովսես Կաղանկատվացի, Պատմություն Աղվանից աշխարհի, Ե․, 1969։
* Օրմանյան Մ․, Ազգապատում, հ․ 1, ԿՊ․ 1912։

Ծանոթագրություններ
------------------



|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 252)։*  |
**Հայկ Հովհաննեսի Յաղուբյան**, (մարտի 12 (24), 1889, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - 1938), Անդրկովկասում և Հայաստանում սովետական կարգեր հաստատելու համար պայքարի մասնակից։ Կոմունիստական կուսակցության անդամ 1905-ից։

Սովորել է Դորպատի համալսարանում։ Ուսանողական շրջանում կատարել է կուսակցական–քա– ղաքական աշխատանք; 1915-ին վերադարձել է Անդրկովկաս և հեղափոխական գործունեություն ծավալել Վաղարշապատում, էրզրումում և Թիֆլիսում։ 1917–18-ին «Բանվորի կռիվ» բոլշեիկյան թերթի խմբագրական կոլեգիայի անդամ էր։ 1918–20-ին գործել է Դիլիջանում (ղեկավարել է տեղի «Սպարտակ» երիտասարդական կազմակերպությունը)։ Մասնակցել է Մայիսյան ապստամբությանը (1920); Հայաստանում սովետական կարգեր հաստատվելուց հետո Ցա․ ՀԿ(բ)Կ ԿԿ-ի և Ռազմհեղկոմի ներկայացուցիչն էր Դիլիջանում։ Քաղաքացիական կռիվների շրջանում մարտնչել է Ղամարլուի (Արտա– շատ) ճակատում։ 1921–29-ին եղել է ՀՍՍՀ լուսժողկոմի տեղակալ, 1930–1931-ին՝ ԽՍՀՄ կապի ժողկոմատի հայկական բաժանմունքի լիազոր, 1932–34-ին՝ ՀՍՍՀ կոմունալ տնտեսության, 1935-ին՝ ֆինանսների ժողկոմ։ Ընտրվել է ՀԿ(բ)Կ ԿԿ և ՀՍՍՀ Կենտգործկոմի անդամ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  Հայկական սովետական հանրագիտարան, հատոր 8 (հայ.) — հատոր 8. — էջ 115.


|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 115)։*  |
**Ագուա դե Վալենսիա** (բառացիորեն *Валенсийская вода*), կոկտեյլ, որը պատրաստվում է կավայի կամ շամպայնի, նարնջի հյութի, օղու և ջինի հիման վրա։ Ընդհանուր առմամբ, այն մատուցում են տարբեր չափերի սափորներով և խմում կոկտեյլների լայն բաժակներից։

Պատմություն
-----------

Այն առաջին անգամ պատրաստել է Կոնստանտե Ժիլը 1959 թվականին Իսպանիայի Վալենսիա քաղաքի Մադրիդ դե Վալենսիա բարում։ Գրող Մարիա Անխելես Արասոն իր «Գիշերային Վալենսիա» գրքում նշել է, որ այդ ժամանակ բար հաճախ այցելում էին բասկ ճանապարհորդների մի խումբ, ովքեր պատվիրում էին Ագուա Դե Բիլբաո (ջուր Բիլբաոյից)՝ այդպես անվանելով բարի լավագույն կավան։ Երբ նրանք հոգնել էին միշտ նույնը պատվիրելուց, խնդրեցին սեփականատիրոջը իրենց նոր բան առաջարկել,  նա  խորհուրդ տվեց փորձել Ագուա դե Վալենսիա ըմպելիքը։ Նրանք համաձայնեցին համտեսել այն, ինչ արեց Ժիլը, և նրանց դուր եկավ, նրանք շարունակեցին խմել այն հետագա այցերի ընթացքում։

Տասը տարվա ընթացքում Այս ըմպելիքը հայտնի էր միայն հաճախորդների փոքր խմբի համար, և միայն 1970-ականներին այն սկսեց տարածվել Վալենսիայում։ Այդ ժամանակից ի վեր այն դարձել է շատ սիրված ըմպելիք։

Կոնստանտե Ժիլը 2000 թվականին հեռացավ բարից և նվիրվեց նկարչությանը՝ պատկերելով «հասարակական միջոցառումներ սրճարանում»։ Ժիլը մահել է սրտի կաթվածից 2009 թվականի հունիսի 7-ին Իսպանիայի Վալենսիա քաղաքում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Constante Gil, creator of the cocktail
2. ↑  «Adiós al autor del agua de Valencia». *Las Provincias* (Spanish). 2009 թ․ հունիսի 7. Արխիվացված է օրիգինալից 2009 թ․ հունիսի 10-ին. Վերցված է 2009 թ․ հունիսի 9-ին.`{{cite news}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
**Խաղողի անտրաքնոզ**, խաղողի վազի հիվանդություն։ Հարուցիչը *Gloeosporium ampelophagum* անկատար սունկն է։

Ընդանուր բնութագիր
------------------

Տարածված է Միջին Ասիայի, Ղազաստնի, Այսրկովկասի, Հայաստանի՝ Արարատյան դաշտի, Սյունիքի, Վայոց ձորի մարզերի այգեգործական շրջաններում։ Սունկն ախտահարում է վազի միամյա կանաչ օրգանները, շիվերը, ծաղկաբույլերը և ողկույզները։ Հիվանդությունն ավելի արտահայտված է տերևների վրա. սկզբում առաջանում են մանր բծեր, որոնք հետագայում մեծանում են, հաճախ ձուլվում և առաջացնում գորշ երիզով մեծ բծեր, որոնք չորանում և փշրվում են։ Ողկույզները վարակվում են մինչև նրանց պտղի հասունացումը։ Վարակված պտղի վրա առաջանում են կլոր, մոխրագույն և գորշ բծեր։ Պտուղը երբեմն ճեղքվում է և նկատվում է կորիզը։ Ուժեղ վարակի առկայության դեպքում առաջացած խոցերը միանում, ձուլվում են, պարուրում շիվերը, որոնք դառնում են տձև, կոտրվող։

Պայքարի միջոցառումներ
---------------------

Աշնանը վարակված շիվերի հեռացում, այգիների մաքրում թափված տերևներից, չորացած պտուղներից, ճյուղերից (մատերից)։ Կանխարգելիչ սրսկումներ բորդոյան հեղուկի 1%-անոց լուծույթով։ Սրսկումն սկսում են առաջին տերևների հայտնվելուն պես, 2-րդը՝ ծաղկումից առաջ, 3-րդը՝  ծաղկումից անմիջապես հետո։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Գյուղատնտեսական հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում-Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
**Աշխեն Ներսիսյան Գրիգորի** (սեպտեմբերի 15, 1883(1883-09-15), Գանձակ, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 25, 1965(1965-05-25), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային օդերևութաբան։ Օդերևութաբանության հիմնադիրներից ՀԽՍՀ-ում։ Աշխարհագրական գիտությունների թեկնածու (1947)։

Կենսագրություն
--------------

1915 թվականին ավարտել է Լենինգրադի համալսարանի ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետը։ ՀԽՍՀ-ում կազմակերպել է օդերևութաբանական ցանց։ 1919-1930 թվականներին եղել է Հայաստանի հողժողկոմատի օդերևութաբանության ցանցի վարիչ։ 1930 թվականից՝ Հիդրոօդերևութաբանական կոմիտեի նախագահի տեղակալ, 1936 թվականից՝ Հիդրոմետծառայության վարչության օդերևութաբանության բաժնի պետ։ 1924-1948 թվականներին դասախոսել է Երևանի համալսարանում և 1930-1965 թվականներին՝ Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտում։

Ներսիսյանի գիտական աշխատանքները վերաբերում են ՀԽՍՀ կլիմայի առանձնահատկություններին, օդերևութաբանությանը։

Պարգևներ
--------

Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։

Ծանոթագրություններ
------------------

Երկեր
-----

* Հայաստանի կլիման, Երևան, 1964։
* Климат города Еревана, Ереван, 1950.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 9016 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 257)։*  |
**«Ռոսլին» արվեստի հանդես,** հիմնադրվել է 2020 թվականի աշնանը, անդրանիկ համարը լույս է ընծայվել 2021 թվականի գարնանը։ Գրիգոր Մովսիսյան-Նաիրա Կարապետյան ամուսինների մեկենասությամբ, նույն տարում արվեստագետների և արվեստասերների դատին հանձնվեցին հանդեսի հաջորդ համարները, Գրիգոր Մովսիսյան-Նաիրա Կարապետյան ամուսինները հանդիսանում են հանդեսի բոլոր համարների հովանավորը։

«Ռոսլին» արվեստի հանդեսի գործունեություն
----------------------------------------

«Ռոսլին» արվեստի հանդեսը հրապարակվում է տարեկան չորս անգամ և նվիրաբերման սկզբունքով տարածվում է հանրապետության գեղարվեստական, գիտամշակութային, ուսումնական հաստատություններում, Ավետիք Իսահակյանի անվան գրադարանային ցանցում։

Հանդեսի մշտական ընթերցողներն են՝

* ՀՀ ԳԱԱ արվեստի ինստիտուտը,
* Հայաստանի նկարիչների միությունը,
* Հայաստանի ազգային պատկերասրահը,
* Մատենադարանը,
* Գեղարվեստի պետական ակադեմիան,
* Փ․Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի քոլեջը,
* Երևանի պետական համալսարանը և այլն։

«Ռոսլին» արվեստի հանդեսը լուսաբանում է և՛ ժամանակակից արվեստագետներին, և՛ անցյալի դասականների ժառանգությունը։ Հանդեսն ընդգրկում է կերպարվեստը, թատրոնը, երաժշտարվեստը, ճարտարապետությունը և կինոն։ Հանդեսն ունի տարբեր խորագրեր, մասնաորապես նշենք «Եռաչափ խոստավանանք» և «Գինեձոն» խորագրերը։

Հանդեսի հիմնադիր խմբագիրն է հրապարակագիր Վրեժ Առաքելյանը։ Արվեստի բաժնի խմբագիրն է ՀՀ ԳԱԱ արվեստի ինստիտուտի տնօրեն, արվեստագիտության դոկտոր Աննա Ասատրյանը։ Խմբագիրն է հրապարակագիր Մարտին Հուրիխանյանը, պատասխանատու քարտուղարը՝ Սիլվիա Մանուչարյանը։

«Ռոսլին» արվեստի հանդեսը միաժամանակ իրականացնում է բազմաթիվ նախագծեր։ Մասնավորապես 2020-2021 թվականներին իրականացվել է «70 ճանապարհ դեպի տաճար» պլեներ-արշավը ողջ հանրապետությունով ու Արցախով՝ ի նվիրումն Ն․Ս․Օ․Տ․Տ․ Գարեգին Բ Վեհափառ Հայրապետի 70-ամյակին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական էջ ֆեյսբուքում
* «Ռոսլին» հանդեսի 3-րդ համար
**«Թռչունները քաղաքի վրա»** (ռուս.՝ «Птицы над городом»), խորհրդային մանկական դրամա, որը նկարահանվել է 1974 թվականին ռեժիսոր Սերգեյ Նիկոնենկոյի կողմից։

Սյուժե
------

Ֆիլմը պատմում է 5-րդ դասարանի պիոներների մասին, որոնք մակուլատուրայի հավաքման ժամանակ թղթերի կույտի մեջ գտել են պատերազմի մասին «Հարձակում» (ռուս․՝ «Атака») պատմվածքների մեքենագիր ժողովածու։ Հետաքրքրվելով ժողովածուի վերնագրով՝ տղաներից մեկը այն տանում է տուն։ Կարդալուց հետո նա ժողովածուն տալիս է իր ընկերների, և, ի վերջո, նրանք իմանում են, որ հեղինակը իրենց հարևանն է` պատերազմի մասնակից Ալեքսանդր Բուկինը։ Նա պայքարում է անտառների պահպանության համար, իսկ ազատ ժամանակ գրում է Հայրենական մեծ պատերազմի մասին։ Այնուհետև նա տղաներին պատմում է այն, ինչ չի գրվել իր ժողովածուներում։

Դերերում
--------

| Դերասան | Դեր |
| --- | --- |
| Միխայիլ Գլուզսկի | Ալեքսանդր Վասիլևիչ Բուկին |
| Իգոր Մերկուլով | Անդրյուշա |
| Ռաիսա Կուրկինա | Մարգո |
| Սերգեյ Նիկոնենկո | Վիշնյակով |
| Լիդիա Ֆեդոսեևա-Շուկշինա | Լիդա Վիշնյակովա |
| Օլգա Շուկշինա | Օլյա Վիշնյակովա |
| Մարիա Շուկշինա | Մաշա Վիշնյակովա |
| Սվետլանա Օռլովա | Լենա |
| Սերգեյ Օբրազով | Միշա Սոլոդուխա |

Փառատոն
-------

«Թռչունները քաղաքի վրա» ֆիլմը ցուցադրվել է Մոսկվայի կինոփառատոնում 2011 թվականի հունիսի 27-ին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Թռչունները քաղաքի վրա» ֆիլմը *kinopoisk.ru* կայքում
2. ↑  «Թռչունները քաղաքի վրա» ֆիլմը *kino-teatr.ru* կայքում
3. ↑  Release Info — IMDb

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Թռչունները քաղաքի վրա» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
* «Թռչունները քաղաքի վրա»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
Կաղապար:Zawodnik zima infobox**Կատարինա Գալհուբեր** (գերմաներեն՝ **Katharina Gallhuber.** ծնվել է 1997 թվականի հունիսի 16-ին, Շեյբս  ), ավստրիացի լեռնադահուկորդուհի, օլիմպիական կրկնակի մեդալակիր և պատանիների աշխարհի պատանեկան առաջնության փոխչեմպիոնուհի։

Կարիերա
-------

Միջազգային մրցասպարեզում առաջին անգամ հայտնվել է 2013 թվականի օգոստոսի 13-ին Coronet Peak- ում, որտեղ, մասնակցելով FIS Race մրցաշարին, հսկա ոլորավայրէջք մրցաձևում գրավել է հինգերորդ տեղը: 2015 թվականին Մալբունում կայացած Եվրոպայի պատանեկան օլիմպիական փառատոնում արծաթե մեդալ է նվաճել սլալոմում ։ Այդ հաջողությունը կրկնել է մեկ տարի անց Սոչիում կայացած աշխարհի պատանեկան առաջնությունում ։ Նա աշխարհի գավաթի խաղարկության մրցումներում իր նորամուտը նշել է 2015 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Սոլդենում, որտեղ անհաջողության է մատնվել՝ չկարողանալով ավարտել իր առաջին մրցավազքը հսկա ոլորավայրէջքում: Իր առաջին գավաթային միավորները շահել է դրանից մեկ ամիս անց՝ 2015 թվականի նոյեմբերի 28-ին Ասպենում ՝ սլալոմում զբաղեցնելով 26-րդ տեղը։ 

2017 թվականին Սանկտ Մորիցում կայացած աշխարհի առաջնությունում սլալոմում զբաղեցրել է 25-րդ տեղը։ տեղը առաջին վազքից հետո: Մեկ տարի անց մասնակցել է Փհենչհանի օլիմպիական խաղերին, որտեղ սլալոմում իր առաջին մրցավազքից հետո իններորդն էր, իսկ երկրորդ մրցավազքում ավստրուհին գրանցեց լավագույն ժամանակն ու արդյունքում բարձրացավ երրորդ տեղ՝ նվաճելով բրոնզե մեդալը  ։ Դրանից բացի՝ նա օլիմպիական արծաթե պարգևի արժանացավ թիմային հաշվարկով:

Ձեռքբերումներ
-------------

### Օլիմպիական խաղեր

| Տեղ | Օր | Տարի | Քաղաք | Մրցույթ | Վազքի ժամանակը | Կորուստ | Հաղթող |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 3.</img> | փետրվարի 16 | 2018 թ | {{{2}}}</img> Փհենչհան | Սլալոմ | 1:38.63 | +0,32 | {{{2}}}</img> Ֆրիդա Հանսդոտեր |
| 2.</img> | փետրվարի 24 | 2018 թ | {{{2}}}</img> Փհենչհան | Թիմային առումով | - | - | Կաղապար:Դրոշավորում/SUI</img>Կաղապար:Դրոշավորում/SUI |
| 14. | փետրվարի 9 | 2022 թ | {{{2}}}</img> Պեկին | Սլալոմ | 1:44.98 | +2,35 | {{{2}}}</img> Պետրա Վլհովա |

### Աշխարհի առաջնություն

| Տեղ | Օր | Տարի | Քաղաք | Մրցույթ | Վազքի ժամանակը | Կորուստ | Հաղթող |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| DNF2 | փետրվարի 18 | 2017թ | {{{2}}}</img> Սենտ Մորից | Սլալոմ | 1։37,27 | - | {{{2}}}</img> Միքայելա Շիֆրին |

### Աշխարհի պատանեկան առաջնություն

| Տեղ | Օր | Տարի | Քաղաք | Մրցույթ | Վազքի ժամանակը | Կորուստ | Հաղթող |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| DNF2 | մարտի 2 | 2016թ | {{{2}}}</img> Սոչի | Հսկան | 2:12.39 | - | {{{2}}}</img> Ժասմինա Սուտեր |
| 2.</img> | մարտի 5 | 2016թ | {{{2}}}</img> Սոչի | Սլալոմ | 1:37.41 | +0,29 | {{{2}}}</img> Էլիզաբեթ Ուիլիբալդ |

### Աշխարհի գավաթի խաղարկություն

#### Ընդհանուր դասակարգման մեջ գրաված տեղերը

* 2015/2016 մրցաշրջան ՝ 86.
* 2016/2017մրցաշրջան ՝ 86:
* 2017/2018 մրցաշրջան ՝ 26.
* 2018/2019 մրցաշրջան ՝ 61.
* 2019/2020 մրցաշրջան ՝ 68.
* 2020/2021 մրցաշրջան՝ 49.
* 2021/2022 մրցաշրջան ՝ 56.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Österreichs Aufgebot für Pyeongchang». *sport.orf.at*. (de)
2. ↑  Yongpyong Alpine Centre: Ladies' Slalom Official Results (en)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պրոֆիլը FIS կայքում (de)
ՍՍՀՏ-ի լայնության և բարձրության հարաբերությունը։
Մաթեմատիկայում **հարաբերությունը** ցույց է տալիս, թե առաջին թիվը քանի անգամ կա երկրորդ թվում։ Օրինակ, եթե մրգի ամանի մեջ կա ութ նարինջ և վեց կիտրոն, ապա նարինջների և կիտրոնների հարաբերակցությունը 8:6 է, որը հավասար է 4:3-ի (քանի որ 8:6-ը նույնն է ինչ {\displaystyle (2\times 4):(2\times 3)}, հետևաբար կարող ենք 2-ը կրճատել)։ Նմանապես, կիտրոնների և նարինջների հարաբերությունը 6:8 է (կամ 3:4), իսկ նարիջների և բոլոր մրգերի հարաբերությունը՝ 8:14 (կամ 4:7)։

Հարաբերության թվերը կարող են արտահայտել կամայական տեսակի մեծություններ, ինչպես օրինակ՝ մարդկանց կամ օբյեկտների քանակ, երկարություն, կշիռ, ժամանակ և այլն։ Հիմնականում, երկու թվերն էլ լինում են բնական։

Հարաբերությունը նշանակում են երկու թվերը նշելով՝ «*a*:*b*» կամ կոտորակի տեսքով՝ *a**b*։

Հարաբերությունը կարելի է նաև համարել թվերի կարգավորված զույգ, կոտորակ, որի համարիչում առաջին թիվն է, իսկ հայտարարում՝ երկրորդը, կամ որպես այդ կոտորակով նշանակվող արժեքը։ Զրոյից տարբեր բնական թվերով տրված քանակների հարաբերությունները ռացիոնալ կամ բնական թվեր են։

Ավելի խիստ սահմանմամբ, որը կիրառվում է ֆիզիկական գիտություններում (հատկապես չափագիտությունում), *հարաբերությունը* նույն միավորով չափվող երկու ֆիզիկական մեծության չափայնություն չունեցող քանորդն է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  New International Encyclopedia
2. ↑  «Ratios». *www.mathsisfun.com*. Վերցված է 2020 թ․ օգոստոսի 22-ին.
3. ↑  Stapel, Elizabeth. «Ratios». *Purplemath*. Վերցված է 2020 թ․ օգոստոսի 22-ին.
4. ↑  «ISO 80000-1:2022(en) Quantities and units — Part 1: General». *iso.org*. Վերցված է 2023 թ․ հուլիսի 23-ին.
**Մեկ շաբաթ Մերիլինի հետ**, 2011 թվականին նկարահանված բրիտանական ֆիլմ (ժանրը՝ դրամա)։ Ռեժիսոր՝ Սայմոն Քուրտիս, սցենարը՝ Ադրիան Հոդջես։ Դերերում՝ Միշել Վիլյամս, Քենեթ Բրանախ, Էդդի Ռեյդման, Դոմինիք Կուպեր, Ջուլիա Օրմոնդ, Էմմա Ուոթսան և Ջուդի Դենչ։ Հիմքում ընկած են Քոլին Կլարքսի հեղինակած երկու գրքերը, որոնք պատմում են այն ժանակաշրջանի մասին, երբ նկարահանվում էր ''Արքայազնը և գեղեցկուհին'' ֆիլմը, իսկ ֆիլմի գլխավոր դերերում էին Մերլին Մոնրոն և Լոուրենս Օլիվիերը։ 
Ֆիլմի սյուժեն ներկայացնում է 1957 թվականին նկարահանվող ֆիլմի ընթացքը, երբ Մերլինին Լոնդոնում ուղեկցում էր Քոլինը, մինչ Մոնրոյի ամուսինը՝ Արթուր Միլլերը, վերադառնար ԱՄՆ-ից։

Հիմնական նկարահանումները սկսվել են 2010 թվականի հոկտեմբերի 4-ին Pinewood Studios-ում։ Տեսարանները նկարահանվել են Saltwood ամրոցում, White Waltham Airfield-ում և Լոնդոնի գլխավոր փողոցներում։ Ֆիլմի մասշտաբային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2011 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Նյու Յորքում։ Ֆիլմը թողարկվել է 2011 թվականի նոյեմբերի 23-ին ԱՄՆ-ում, նոյեմբերի 25-ին՝ Մեծ Բրիտանիայում։

Մերլին Մոնրոյի դերակատարման համար Վիլյամսն ճանաչվել է լավագույն դերասանուհի Ոսկե Գլոբուս մրցանակաբաշխության ժամանակ։

Սյուժե
------

1956 թվականին, համալսարանն ավարտելուց հետո, սկսնակ ռեժիսոր Քոլին Կլարքսը մեկնում է Լոնդոն՝ Լոուրենս Օլիվիերի կինոընկերությունում աշխատանք փնտրելու։ Մենեջերն ասում է, որ ազատ աշխատատեղ չկա, բայց Քոլինը որոշում է սպասել Օլիվիերին, ում նա մի անգամ խնջույքի ժամանակ էր հանդիպել։ Երբ Օլիվիերը կնոջ՝ Վիվիենի հետ եկավ, Վիվիենն առաջարկեց տղային վերցնել նոր ֆիլմի աշխատանքների համար, որտեղ նկարահանվելու էր նաև Մերլին Մոնրոն։ Քոլինի առաջին հանձնարարությունը Մերլինի և նրա ամուսնու՝ Արթուր Միլլերի համար հարմար բնակարան գտնելն էր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Internet Movie Database — 1990.
2. ↑
3. ↑
4. 1 2 3 4 5
5. 1 2
6. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
7. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17
8. 1 2 3  ČSFD (չեխերեն) — 2001.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ֆիլմի պաշտոնական կայք Արխիվացված 2012-02-06 Wayback Machine

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Մեկ շաբաթ Մերլինի հետ» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · Box Office Mojo · ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database · Metacritic · Rotten Tomatoes · AFI լիամետրաժ ֆիլմերի կատալոգ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |

 |
Բիրկին

ապրանքային նշանԽմբագրել Wikidata| Ենթակատեգորիա | • պայուսակ • tote bagԽմբագրել Wikidata |
| Կոչվել է ի պատիվ | Ջեյն ԲիրկինԽմբագրել Wikidata |
| Ծագման երկիր | ՖրանսիաԽմբագրել Wikidata |
| Սկսած | 1984Խմբագրել Wikidata |
| Նյութ | կաշիԽմբագրել Wikidata |
| Արտադրող | HermèsԽմբագրել Wikidata |
| Պատրաստման մեթոդ | needleworkԽմբագրել Wikidata |
| Պաշտոնական կայք | linkԽմբագրել Wikidata |

Վարդագույն «Բիրկին»
**Պայուսակ «Բիրկին»** (անգլ.՝ Birkin bag), Hermès առևտրական նշանի կանացի պայուսակի հայտնի մոդել։ Անվանվել է հայտնի բրիտանացի դերասանուհի և երգչուհի Ջեյն Բիրկինի անվամբ։

Պայուսակ
--------

«Բիրկին» պայուսակի արժեքը տատանվում է 9-150 հազար դոլարի սահմաններում։ Պայուսակներն ամբողջությամբ ձեռքի աշխատանք են։ Դրանց պատրաստման համար օգտագործում են Ավստրալիայից ներկրված ոչխարի, կովի, կոկորդիլոսի, ջայլամի կաշվետեսակներ։ Մետաղյա բոլոր դետալները միշտ պատրաստվում են թանկարժեք մետաղներից, հաճախ՝նաև ոսկուց։ Պայուսակի ստանդարտ արժեքը առանց վաճառքի հարկերի 9000 ամերիկյան դոլար է, բայց կախված օգտագործված նյութերից կարող է հասնել վեցանիշ թվերի։ Պայուսակը գնելու համար պետք է հերթագրվել և սպասել մի քանի ամսից մինչև տարի, և երբեմն էլ ավելի։ 2011 թվականին Դալասում աճուրդով, 203150 դոլարով Բիրկին պայուսակ է վաճառվել, մեկ այլ՝ 242 ադամանդով զարդարված պայուսակ վաճառվել է 185000 դոլարով։

Ստեղծման պատմություն
--------------------

Անվան ծագման վարկածներից մեկը պնդում է, որ 1984 թվականին դերասանուհի և երգչուհի Ջեյն Բիրկինի և «Hermes» նորաձևության տան գլխավոր դիզայների նստելատեղերը, պատահականորեն, գտնվել են կողք կողքի։ Երբ նրանց զրույցի ընթացքում խոսք է բացվել պայուսակներից, Բիրկինը դժգոհել է այն բանից, որ այդպես էլ իրեն չի հաջողվել գտնել իր իդեալական պայուսակը։ Դիզայները սիրալիր խոստացել է ուղղել այդ սխալը։ Որոշ ժամանակ անց պատրաստի պայուսակը բերել են Բիրկինի տուն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Կանացի զգեստապահարանի 10 նորաոճ իրերը». Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ հոկտեմբերի 29-ին. Վերցված է 2015 թ․ մայիսի 7-ին.
2. ↑  Hermes-ի պայուսակը վաճառվել է 185000 դոլարով
3. ↑  «Ադամանդներով զարդարված հազվագյուտ Hermès Birkin պայուսակը վաճառվել է 185,000 դոլարով». Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ մարտի 15-ին. Վերցված է 2015 թ․ մայիսի 7-ին.
4. ↑  Լեգենդար Բիրկինը

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ջեյն Բիրկին. Հրաշալի զգացողություն է՝ լինել ինչ-որ մեկի մուսան Արխիվացված 2019-08-11 Wayback Machine
* Hermès-ի պաշտոնական կայքը Արխիվացված 2011-02-25 Wayback Machine
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մատրյոշկա (այլ կիրառումներ)

**Մատրյոշկա** (գերմ.՝ Matrjoschka), ռեժիսոր Կարին Հյորլերի 2006 թվականի վավերագրական ֆիլմ։ Ֆիլմը երեք տարի շարունակ կինեմատոգրաֆիայի պատմության մեջ եղել է ամենատևականը (5700 րոպե՝ 95 ժամ), մինչև որ 2009 թվականին թողարկվեց «Սինեմատոն» ֆիլմը։ «Մատրյոշկան» չունի հնչյունավորում։

Դիպաշար
-------

Ֆիլմն իրենից ներկայացնում է լուսանկարների հերթագայություն։ Նկարներում պատկերված են հեծանիվով ընթացող տղա, փողոց, տներ, ավտոտնակներ և երկինք։ Ժամանակի ընթացքում նկարները փոքր-ինչ փոխվում են, բայց դրանց փոփոխությունն անզեն աչքով աննկատելի է։

Ցուցադրություն
--------------

Առաջին ցուցադրությունը կայացել է Գերմանիայի Մայնի Ֆրանկֆուրտ քաղաքի «Լյումինել 2006» փառատոնի ընթացքում։ Ցուցադրությունն սկսվել է 2006 թվականի ապրիլի 23-ին առավոտյան ժամը 6-ին և ավարտվել ապրիլի 28-ի գիշերվա ժամը 1-ին (ընթացքում արվել է ընդմիջում գիշերվա ժամը 1-ից մինչև առավոտյան 6-ը)։ Ցուցադրությունն անցկացվել է բացօթյա 100 մ² մակերեսով լուսակիսահաղորդչային էկրանով։ Ներկայումս ֆիլմը հասանելի է միայն DVD-ի *wmv* ձևաչափով։

Տես նաև
-------

* Ամենաերկար ֆիլմերի ցանկ

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Մատրյոշկա»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
* Կայացած ցուցադրության մասին *faz.net* կայքում
* Ֆիլմը ծրագիրը «Լյումինել 2006» փառատոն ժամանակ Արխիվացված 2011-07-20 Wayback Machine
* Իր ֆիլմի մասին պատմում է ռեժիսոր և պրոդյուսեր Կարին Հյորլերը
* Արխիվացված 2008-10-12 Wayback Machine
* Արխիվացված 2008-10-12 Wayback Machine

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ČSFD · Internet Movie Database |

 |
**«Այնքան սպիտակ սիրտը»** (իսպ.՝ Corazón tan blanco), Խավիեր Մարիասի վեպը։
Բնաբան.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Իմ ձեռքերը քո գույնն ունեն, սակայն ամաչում եմ, որ կրծքիս տակ այսքան սպիտակ սիրտ եմ կրում։- Շեքսպիր |  |

Առաջին անգամ հրատարակվել է իսպաներեն 1992 թվականին։ Մարգարիտ Ջուլ Կոստան գիրքը թարգմանել է անգլերեն, որը 1995 թվականին հրատարակել է The Harvill Press-ը։ 1997 թվականին գիրքն արժանացել է Դուբլինի միջազգային գրական մրցանակի։ 2012 թվականին գիրքը հրատարակել է Penguin Books-ը։

Գիրքը իսպաներենից հայերեն է թարգմանել Ռուզաննա Պետրոսյանը, հրատարակել է «Անտարես» հրատարակչությունը, 2016, 384 էջ («Օտար գիր» մատենաշար)։

Սյուժե
------

Վեպը գաղտնիքների, դրանց հնարավոր վտանգավորության, ամուսնության, սպանությունների, կասկածի, խոսելու և լռելու մասին է, սպիտակ սրտերի մասին, որոնք կամաց-կամաց ներկվում են՝ դառնալով այնպիսին, ինչպիսին երբեք չէին ցանկանա լինել։

Մասնագիտությամբ թարգմանիչ նորապսակ Խուան Ռանսը ձգտում է օգտագործել իր կնոջը՝ Լուիզային, բացահայտելու հոր նախորդ ամուսնությունների մութ անցյալը, որտեղ (բացի Խուանի մայրը) եղել են երկու այլ կին։ Այդ կանանցից մեկն անանուն է և գաղտնի է պահվում Խուանից, իսկ երկրորդը Խուանի մոր ավագ քույրն է։

Հայերեն թարգմանությունը` Ռուզաննա Պետրոսյանի

| Պարգևներ |
| --- |
| Նախորդող՝***Բաբելոնը հիշելով*** | **Դուբլինի միջազգային գրական մրցանակ**1997 | Հաջորդող՝***Կանաչ սալորների երկիր*** |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Marías (2012)
2. ↑  ««Նոր գիրք» 3/21. «Զազին մետրոյում», «Այնքան սպիտակ սիրտը» և «Կեցցե Լյոնեբերգացի Էմիլը»». *armenpress.am*. Վերցված է 2017 թ․ հունվարի 22-ին.
3. ↑  Մարիաս, Խավիեր (2016 թ․ հունվարի 1). Նիկողոսյան, Արքմենիկ Հրայրի (ed.). *Այնքան սպիտակ սիրտը։ Վեպ*. Օտարագիր. Երևան: Անտարես. ISBN 9789939519333.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Խավիեր Մարիաս «Այնքան սպիտակ սիրտը»
* Բաց քննարկում. Խավիեր Մարիաս «Այնքան սպիտակ սիրտը»

 Վիքիքաղվածքն ունի քաղվածքների հավաքածու, որոնք վերաբերում են  ***Այնքան սպիտակ սիրտը*** հոդվածին

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիքաղվածքն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Այնքան սպիտակ սիրտը» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | OCLC |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Մանուչարյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Լևոն Նիկոլայի Մանուչարյան** (օգոստոսի 7, 1890(1890-08-07), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 11, 1974(1974-07-11), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), գեոդեզիստ։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1961 թվական), պրոֆեսոր (1939 թվական), ՀԽՍՀ գիտական և տեխնիկական վաստակավոր գործիչ (1960 թվական)։

1916 թվականին ավարտել է Մոսկվայի գեոդեզիական ինստիտուտը։ Աշխատել է ՀԽՍՀ հողժողկոմատի հողաշինարարական վարչությունում, ղեկավարել հանրապետության տարածքի խոշոր մասշտաբի տեղագրական հանույթի աշխատանքները։ 1930-68 թվականներին ղեկավարել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի գեոդեզիայի ամբիոնը։ 1968 թվականից՝ պրոֆեսորկոնսուլտանա։ Հեղինակ է «Գեոդեզիա» (1933 թվական) բուհական ուսումնական ձեռնարկի։ Պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի շքանշանով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) — Երևան: 1981. — հատոր 7. — էջ 256.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 256)։*  |
**13 աթոռ** (գերմ.՝ 13 Stühle), Էմերիխ Յոզեֆ Վայտեկի գերմանակնան սև ու սպիտակ ֆիլմը։ Նկարահանվել է Wien-Film ստուդիայի օգնությամբ՝ Եվգենի Պետրովի և Իլյա Իլֆի՝ «12 աթոռ» վեպի հիման վրա։ Չնայած դրան նրանց անունները ֆիլմի ներկայացման մեջ չկան։ Սցենարը գրվել է Էմոյի և Պեռո Շվոնցերի համատեղ գործունեությամբ։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1938 թվականի սեպտեմբերի 16-ին՝ Դրեզդենում, սեպտեմբերի 20-ին՝ Վենում և հոկտեմբերի 18-ին Բեռլինում։

Սյուժե
------

Գեղեցկության սրահի սեփականատեր Ֆելիքս Ռաբեն (Հայնց Ռյուման) գնում է Վիեննա, որպեսզի ստանա իր մահացած բարեկամուհու՝ մորաքույր Բառբառայի ժառանգությունը։ Բայց այդ տեղում պարզվում է, որ մորաքույրը նրան ժառանգություն է թողել 12 աթոռ։ Որպեսզի նա գնի հետադարձ տոմս գլխավոր հերոսը ստիպված է լինում վաճառել ժառանգած աթոռները հնոտիավաճառ Ալոնսու Խաֆբաուեռին (Հանս Մոզեռ)։ Գիշերով լուսահոգի մորաքրոջ տուն վերադառնալիս՝ նա գտնում է մի նամակ, որի համաձայն ամբողջ կարողությունը՝ 100 000 վճարանիշ (մարկա) պահված էր աթոռենրից մեկի մեջ։ 
Քանի որ այդ ժամանակ բոլոր աթոռները արդեն վաճառված էին տարբեր հաճախորդների Ֆելիքսը Խաֆբաուեռին խոստանում է ժառանգության տասը, քսան, ապա ավելի մեծ տոկոսներ, եթե միայն նա հերոսին վերադարձնի աթոռները։ Աթոռների որսը սկսվում է։ Ակտիվ փնտրտուքներ սկսվեցին տարբեր խավերի մարդկանց տներով։ Իրար ետևից հերոսները գտնում են աթոռները, սակայն ապարդյուն՝ դրանք դատարկ էին։ Վերջին աթոռը, որում իսկապես պահպանվում էին փողերը, գտնվում էր մանկատանը։ Պարզվում է, որ փողերը արդեն հանվել էին աթոռի միջից, իսկ մանկատան ավագ աղջիկը դրանք համարել էր ինչ-ոչ մեկի բարեգործության նշան։ Ռաբեն և Խաֆբաուեռին հասկանում են, որ մնացել են ընչազուրկ։ Սակայն շուտով՝ ի շնորհիվ Ռաբենի բացած հնարավորությունների՝ նրանք հարստանում են։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  filmportal.de — 2005.

Գրականություն
-------------

* Ադոլֆ Խայնցելմայեր, Բեռնտ Շուլց, Lexikon "Filme im Fernsehen", Համբուրգ, «Rasch und Röhring» — 172, էջեր 172 — 172 էջ, ISBN 3-89136-392-3։

Արտաքին հղումներ
----------------

* «13 Stühle», filmportal.de (գերմ.)
* Էկրանացում՝ « 12 աթոռ» Երրորդ Ռեյխում

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «13 աթոռ» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ČSFD · Filmportal · Internet Movie Database |

 |
**Ժերար դը Ռիդֆոր** (ֆր.՝ Gerard de Ridefort, 1141, Ֆլանդրիա - հոկտեմբերի 11, 1189, Աքքա), Տաճարականների միաբանության Մեծ մագիստրոս սկսած 1184 թ. հոկտեմբերից մինչև 1189 թ. հոկտեմբերի 4։

Մինչև մագիստրոս ընտրվելը
------------------------

Ծնվել է 1141 թվականին Ֆլանդրիայում, Սուրբ Երկիր է գնացել 1170-ականներին (մինչև 1740 թ.)։ Սկզբնական շրջանում ծառայել է Տրիպոլիի կոմս` Ռայմոնդ III-ի մոտ, սակայն կոմսի հետ վիճաբանությունից հետո լքել է կոմսությունը և ծառայության անցել արքայի մոտ։ 1179 թ. Բալդուին IV-ի հրամանով նշանակվել է թագավորության մարշալի կոչումին։ Հետագայում անդամագրվում է Տաճարականների միաբանությանը և ստանձնում մագիստրոսի գլխավոր խորհրդատուի կոչումը։ 1184 թ. ընտրվում է միաբանության մագիստրոս։

Մեծ մագիստրոս
-------------

Ըստ ժամանակակիցներից ստացած տեղեկությունների Ժերար դը Ռիդֆորը շուտ բռնկվող բնավորություն ուներ և հաճախ չմտատծված քայլեր էր կատարում։ Նա Սալահ ալ-Դինի դեմ պատերազմելու գլխավոր կողմնակիցներից էր, և շատ կտրուկ էր վերաբերվում նրա հետ հաշտություն կնքելու փորձերի վերաբերյալ։ Բացի դրանից նա վատ հարաբերությունների մեջ էր Հիվանդախնամների միաբանության մագիստրոսի և մի շարք ազնվականների հետ։ Սակայն նա նաև հայտնի էր իր հռետորական ունակություններով և կարողանում էր բոլորին մտափոխ անել իր օգտին։

1187 թ. դը Րիդֆորը գլխավորում է տաճարականներին Սալահ ալ-Դինի դեմ խաչակիրների արշավանքի ժամանակ։ Համարվում է, որ հենց նա եղել Հաթթինում մարտ մղելու մտքի հեղինակը, հետագայում այս միտքը խաչակիրների համար արժեցավ հաղթանակ։

Հաթթինի ճակատամարտում բոլոր տաճարականները, կամ սպանվեցին, կամ գերեվարվեցին` հետո մահապատժի ենթարկվեցին նա նույնպես գերեվարվեց, սակայն նա միակն էր ում չսպանեցին։ Գերության ժամանակ նա հրաման ուղարկեց Գազայի և մի շարք այլ ամրոցների տաճարականներին հանձնել իրենց ամրոցները։ Այս հրամանից հետո տաճարականները այլևս պարտավոր չէին ենթարկվել դը Րիդֆորին։ Նրա հեղինակությունը ընկել իր, իսկ ասպետների շրջանում, քանի որ միայն այն փաստը, որ նա գերեվարվել է և ողջ է մնացել արդեն հակասում էր միաբանության կանոնադրությանը, բացի դրանից տաճարականների մոտ սկսեցին լուրեր շրջանառվել, որ իրենց առաջնորդը հանուն իր կյանքը փրկելու դավանափոխ է եղել՝ և իսլամ է ընդունել։

Գերությունից ազատվելուց հետո, փորձում է վերականգնել իր բարի համբավը և մասնակցում է մուսուլմանների դեմ մղվող բոլոր մարտերին, սակայն 1189 թ. հոկտեմբերի 4-ին Աքքայի պաշարման ժամանակ դարձյալ գերեվարվում է, և գլխատվում։

Գրականություն
-------------

* *Brevis Regni Ierosolymitani Historia*, in *Annali Genovesi di Caffaro e de’ suoi Continuatori*, ed. Luigi Tommaso Belgrano (*Fonti per la Storia d’Italia*, no. 11), vol. 1 (Genoa, 1890), pp. 127–49.
* *De Expugnatione Terræ Sanctæ per Saladinum Libellus*, in Ralph of Coggeshall, *Radulphi de Coggeshall Chronicon Anglicanum*, ed. Joseph Stevenson (London, 1875).
* Peter W. Edbury, *The Conquest of Jerusalem and the Third Crusade: Sources in Translation*. Ashgate, 1996. [*Old French Continuation of William of Tyre*; this edition includes translation of Urban III's letter on the battle of Cresson.]

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ռեժին Պեռնու. Խաչակիրները (militera.lib.ru)
**Յաունպիլս ամրոց** (գերմ.՝ Schloß Neuenburg)՝ ամրոց Լատվիայի Զեմգլայե պատմական շրջանում։ Բավականին լավ պահպանված վիճակում է գտնվում և մեր օրերում վերացվել է հյուրանոցի։

Պատմություն
-----------

Լատվիական նամականիշ ՝ Յաունպիլսի ամրոցի պատկերով։
Դղյակը կառուցվել է 1301 թվականին ՝ լիբանանյան միաբանության գերմանական ճյուղի Մագիստրոս Գոթֆրիդ ֆոն Ռոգեի կողմից։ Ամրոցի հիմքերը կառուցվել են 15-րդ դարում։ Ամրոցը խիստ վնասվել է 1625 թվականին Շվեդիայի հետ պատերազմի ժամանակ։ Ավելի ուշ կառուցվել է երրորդ հարկը, և 17-րդ դարի վերջին հին ամրոցը դարձել է կալվածք ՝ իր բոլոր հարմարություններով։ Շենքը մասամբ վերակառուցվել է 18-րդ դարում։ Ամրոցը այրվել է 1905 թվականի ռուսական հեղափոխության ժամանակ։ Մեկ տարի անց այն վերակառուցվել է ճարտարապետ Վիլհելմ Բոքսլաֆի նախագծով։

16-րդ դարից մինչև 1920 թվականը ամրոցը պատկանում էր գերմանացի Բարոն ֆոն դեր Ռեքեի ընտանիքին։ 18-րդ դարում ամրոցում ապրող ընտանիքի անդամներից մեկը բանաստեղծուհի Էլիզա ֆոն դեր Ռեքեն էր։ 1920 թվականին լատվիական ագրարային բարեփոխումներից հետո ամրոցի համալիրում անասնաբուծական փորձարարական կայան է տեղակայվել։ Խորհրդային ժամանակներում ամրոցի ինտերիերը ամբողջովին վերակառուցվել է, և այսօր Յաունպիլսը 1960 թվականից ունի տիպիկ խորհրդային ինտերիերներ։

Տես նաև
-------

* Լատվիայի միջնադարյան ամրոցների ցանկ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Stephen Turnbull* Crusader Castles of the Teutonic Knights (2): The stone castles of Latvia and Estonia 1185-1560. — Osprey Publishing. — С. 60—. — ISBN 978-1-84176-712-3
2. ↑  Latvia Travel. «Jaunpils Castle». Latvia Travel. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ ապրիլի 26-ին. Վերցված է 2012 թ․ օգոստոսի 15-ին.
3. 1 2  Latvijas Piļu un Muižu asociācija. «Jaunpils Castle - Museum». Latvijas Piļu un Muižu asociācija. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ փետրվարի 24-ին. Վերցված է 2012 թ․ օգոստոսի 15-ին.
4. ↑  *Zarāns, Alberts* Latvijas pilis un muižas. Castles and manors of Latvia. — Riga, 2006. — ISBN 9984-785-05-X
5. ↑  «Яунпилсский замок». Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ հունիսի 27-ին. Վերցված է 2020 թ․ մայիսի 20-ին.
6. ↑  *Krahe, Friedrich-Wilhelm* Burgen des deutschen Mittelalters. Grundriss-Lexikon. — Flechsig, 2000. — С. 705. — ISBN 3-88189-360-1

Աղբյուրներ
----------

* Официальный сайт замка Яунпилс

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Յաունպիլս ամրոց» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | LNB: 000156343 |

 |
**Մանֆրեդ Կալց** () նա գերմանացի նախկին ֆուտբոլիստ և մենեջեր է, ով հանդես է եկել աջ պաշտպանի դիրքում։

Կալցը Բունդեսլիգայում հանդես է եկել «Համբուրգ ՍՎ»-ում և Լիգա 1-ում 13 անգամ (մեկ գոլ) հանդես է եկել «Մուլհաուսում»: 1989 թվականին Կալցը միացավ լիգայի մրցակիցներին՝ «Բորդոյին»։ 1989/90 մրցաշրջանի ավարտին «Մուլհաուսը» Լիգա 1-ից հեռանալուց հետո վերադարձավ «Համբուրգ»: Ավելի վաղ Կալցը ստիպված էր լքել «Համբուրգը», ակումբ, որի կազմում նա հանդես էր գալիս պրոֆեսիոնալ մակարդակով 1971/72 մրցաշրջանից ի վեր, այն բանից հետո, երբ ղեկավարությունը (օրինակ՝ Էրիխ Ռիբբեկը) որոշեց չերկարաձգել պայմանագիրը եզրային պաշտպանի հետ, ով երկար ժամանակ հանդես էր գալիս «Համբուրգում»: Նրանց իրավահաջորդները նրան վերադարձրեցին Ֆրանսիայից 1990 թվականի սեպտեմբերին, որպեսզի նրան հնարավորություն ընձեռեն իր վերջին տարին խաղալ որպես խաղացող իր հին ակումբում:

«Համբուրգեր ՍՎ»-ի կազմում մասնակցել է Բունդեսլիգայի 581 հանդիպման (տեսանյութ), մինչ օրս նա շարունակում է մնալ Բունդեսլիգայի պատմության երկրորդ ամենաարդյունավետ խաղացողը: 11-մետրանոցների մասնագետը, ով «Համբուրգի» երկրպագուների սիրելին է, 76 գոլերից 53-ը խփել է 11-մետրանոցներով, ինչը ռեկորդ է Բունդեսլիգայում: ՈՒԵՖԱ-ի Եվրոպայի լիգայի գավաթակիր (1980)։

Կալցը հայտնի էր իր աջ ոտքով խաչերով, որոնք նա կիրառում էր այնպիսի պտույտով, որ դրանք բանանի պես կորանում էին։ Նրանց սիրով անվանում էին «Bananenflanke» («Banana Cross»): Նա հաճախ օգտագործում էր այս տեխնիկան, որպեսզի խաղադաշտ դուրս բերի անշնորհք հարձակվող Հորսթ Գրուբեշին, որի 96 գոլերը «ՀՍՎ»-ի կազմում խփվել էին կալցի գնդակներից հետո, որոնք Գրուբեշը ուղարկում էր մրցակցի դարպասը: Գրուբեշը մի անգամ նկարագրեց նրանց գործընկերությունը՝ բացատրելով իր նպատակներից մեկը հաճախ մեջբերված «Մաննի բանան, ես ղեկավարում եմ, նպատակ» բառերով:

Honours
-------

Համբուրգեր ՍՎ

* Բունդեսլիգա. 1978-79, 1981-82, 1982-83
* Գերմանիայի Գավաթ. 1975-76, 1986-87
* Գերմանիայի ֆուտբոլային լիգայի գավաթ. 1972-73
* Եվրոպական Չեմպիոնների գավաթ. 1982-83
* ՈՒԵՖԱ գավաթակիրների գավաթ. 1976-77

**Արևմտյան Գերմանիա**

* ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի առաջնություն. 1980
* ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի առաջնության երկրորդ տեղ՝ 1976
* Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության երկրորդ տեղ՝ 1982

**Անհատական**

* Բունդեսլիգայի մրցաշրջանի լավագույն ֆուտբոլիստ: 1976-77, 1978-79, 1979-80, 1980-81, 1981-82, 1985-86

Ծանոթագրություն
---------------

1. ↑  Manfred Kaltz Statistics FIFA. Retrieved 4 February 2010.
2. ↑  «Manfred Kaltz» (գերմաներեն). fussballdaten.de. Վերցված է 23 January 2010-ին.
3. ↑  «Manfred KALTZ». FIFA. Արխիվացված է օրիգինալից 12 June 2009-ին. Վերցված է 23 January 2010-ին.
4. ↑  «Bundesliga Historie 1976/77» (գերմաներեն). kicker.
5. ↑  «Bundesliga Historie 1978/79» (գերմաներեն). kicker.
6. ↑  «Bundesliga Historie 1979/80» (գերմաներեն). kicker.
7. ↑  «Bundesliga Historie 1980/81» (գերմաներեն). kicker.
8. ↑  «Bundesliga Historie 1981/82» (գերմաներեն). kicker.
9. ↑  «Bundesliga Historie 1985/86» (գերմաներեն). kicker.
Ռումելիա

պատմական շրջանԽմբագրել Wikidata| Աշխարհագրական կոորդինատներ | 41°0′0″N 21°20′0″EԽմբագրել Wikidata |

Քարտեզ
Ռումելիայի քարտեզը 1801 թվականին  

**Ռումելիա** (թուրքերեն՝ Rumeli Rumeli՝ երկիր (el) ռումների (rum), հուն․՝ Ρούμελη), Բալկանների պատմական անվանումը։ Անվանման հիմքը Բյուզանդիայի արաբերեն անվանումն է՝ Ռում (Հռոմ), այսինքն Արևելյան Հռոմեական կայսրություն:

Սկզբնականում Ռումելիա էին անվանում Օսմանյան կայսրության եվրոպական տիրապետությունը, որի մեջ էր մտնում Թրակիան և Մակեդոնիայի մի հատվածը, ի տարբերություն Անատոլիայի ասիական տիրապետության։

Ռումելիայի փոխանորդն ու բանակի հրամանատարությունն անվանվում էր բեյլերբեյ (բեյլերբեգ), որի աթոռանիստն էր Էդիրնեն, հետո Սոֆիան։ 1836 թվականին տեղափոխվեց Մոնաստիր (Բիտոլու)։ Տարածարշջանը գտնվում էր արևմտամակեդոնյան և ալբանական հողերի հարևանությամբ։ Նահանգի «Ռումելիա» անվանումն անհետացավ 1864 թվականի բարեփոխումներից հետո։

1878 թվականին Բեռլինի կոնգրեսի որոշմամբ ձևավորվեց Արևելյան Ռումելիայի ինքնավար մարզը՝ Օսմանյան կայսրության տիրապետության ներքո։ Այդ հողերը, ըստ Սան Ստեֆանոյի պայմանագրի, պետք է անցնեին Բուլղարիային, բայց Բեռլինի կոնգրեսի որոշմամբ այլ որոշում կայացվեց։ Թեև այն գտնվում էր անձամբ սուլթանի ռազմական և քաղաքական տիրապետության ներքո, սակայն ղեկավարումը իրականացվում էր քրիստոնյա գեներալների կողմից, որոնց նշանակում էր սուլթանը։ 1885 թվականի հեղափոխությունից հետո տարածքը փաստացի անցավ Բուլղարիայի իշխանության տիրապետությանը իսկ 1908 թվականին՝ վերջնական բռնակցվեց։

Այսօր այդ տարածքները Բուլղարիայի հարավարևելյան հատվածում են (խոշորագույն քաղաքը Պլովդիվն է)։

Ներկայումս երբեմն Ռումելիա են անվանում Թուրքիայի եվրոպական հատվածը՝ Արևելյան Թրակիան։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Encyclopædia Britannica – Rumelia at Encyclopædia Britannica.com
2. ↑  Verena Knaus; Gail Warrander (2010). *Kosovo*. Bradt Travel Guides. էջ 11. ISBN 1841623318.

Արտաքին հղումներ
----------------

* 
* 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ռումելիա» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրիտանիկա · Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 12403714g · GND: 4050949-7 · VIAF: 247634869 · WorldCat VIAF: 247634869 |

 |
Մեդրեսե

|  |  |
| --- | --- |
| Ենթակատեգորիա | Վանական դպրոցներ, դպրոցի շենքԽմբագրել Wikidata |
| Ոգեշնչված | NezamiyehԽմբագրել Wikidata |
| Կազմված է | Darul Uloom Waqf, DeobandԽմբագրել Wikidata |

Շերդոր մեդրեսե՝ Սամարղանդի երեք ամենահայտնի մեդրեսեներից մեկը, կառուցված 1619-1636 թվականներին Ռեգիստան հրապարակում
**Մեդրեսե**  (արաբ․՝ **مدرسة**‎‎, բառացի «վայր, որտեղ ուսումնասիրում են»), իսլամական ուսումնական հաստատություն, որը կատարում է միջնակարգ դպրոցի և իսլամական հոգևոր ճեմարանի դեր։ Ուսումը մեդրեսեում երկսեռ է և անվճար։ Մեդրեսեն ավարտած շրջանավարտներն իրավունք ունեն դիմելու համալսարան։

Պատմություն
-----------

Մզկիթին կից առաջին մեդրեսեն բացվել է Մարոկկոյում 859 թվականին (Ալ-Կարաուին)։ Մեդրեսեն տարածում գտավ 9-13-րդ դարերում այն երկրներում, որտեղ դավանում էին իսլամը, այդ թվում նաև մինչհեղափոխական Ռուսաստանում (Բուխարա, Սամարղանդ, Խիվա, Միջին Մերձվոլգա, Հարավային Ուրալ, Սիբիր)։ Մեդրեսեները հիմնականում բացվել են խոշոր մզկիթներին կից։

Ուսումնական առարկաներ
---------------------

* Արաբերեն
* Ղուրան և Ղուրանի մեկնություն (թաֆսիր)
* Հադիս
* Քալամ
* Շարիաթ
* Իսլամի պատմության և այլ հարակից դիսցիպլիններ։ Միջին դարերում մեդրեսեն ոչ միայն մուսուլման աստվածաբանության օջախ էր հանդիսանում, այլև մեծ մշակութային։

Մեդրեսեի ճարտարապետություն
--------------------------

Մեդրեսեների ճարտարապետական տեսքը ձևավորվել է արևելքում՝ իսլամադավան աշխարհում, 10-12-րդ դարերում։

Ուլուգբեկ մեդրեսեն Բուխարայում
1-2-հարկանի շինությունները իրենց մեջ ներառում են բակ, ուղղանկյունաձև հատակագծով հանրակացարան, մզկիթ, լսարան։ Ընդհանուր առմամբ մեդրեսեները զանազանվում են իրենց տիպաբանությամբ՝ ըստ գտնվելու վայրի։ Միջին Ասիայում մզկիթը և լսարանը տեղաբաշխված էին գլխավոր շինության մեջ, որի երկու կողմերում բացվում է օթյակը։ Փոքր Ասիայում մեդրեսեի բակը սովորաբար ծածկված է գմբեթով։ Ասիայում ծածկը հիմանականում կամարակապ է, Հյուսիսային Աֆրիկայում փայտամած՝ կղմինդրապատ։ Մեդրեսեն զարդարված է քանդակներով, թրծակավե սալիկներով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «madrasah | Origin and meaning of madrasah by Online Etymology Dictionary». *www.etymonline.com* (անգլերեն). Վերցված է 2020 թ․ օգոստոսի 13-ին.
2. ↑  «TenguGo». *www.tengugo.com*. Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ օգոստոսի 13-ին. Վերցված է 2020 թ․ օգոստոսի 13-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Թաթարստանում հայտնվել է կանանց մեդրեսե
* Казанские медресе XIX — начала XX в. в документах и материалах Արխիվացված 2012-01-11 Wayback Machine

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Մեդրեսե» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Լարուսի · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Մեծ սովետական (1 հրտ.) · Ուղղափառ · Treccani · Universalis |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNE: XX5826806 · BNF: 12509548v · GND: 4169230-5 · LCCN: sh96009872 · NKC: ph137338 |

 |
**Յամակասի՝ նոր սամուրայներ** (ֆր.՝ Yamakasi – Les samouraïs des temps modernes), Լյուկ Բեսոնի ֆիլմը, որը նկարահանվել է 2001 թվականին Փարիզում։ Ֆիլմի կենտրոնում ընկած է Յամակասի պարկուրի 6 հոգանոց խմբի մասին և մեգապոլիսի նրանց կյանքը։

Սյուժե
------

Յոթ երիտասարդ պարկուրիստներ («երաժիշտ», «պարող», «հռթիռ», «սարդ», «պուշոկ», «բեյսբոլ» և «ցուլ» մականուններով) Յամակասիներ՝ երիտասարդության կուռքերն են։ Նրանց տեսնելով շատերը փորձում են կրկնօրինակել։ Բայց Յամակասիյի երկրպագուներից մեկի՝ Ջամելի հետ, դժբախտ պատահար է կատարվում։ Պարկուրիստի հնարքներից մեկը կրկնելու փորձի ժամանակ տղան վնասվում է։ Նա ընկնում է հիվանդանոց, և նրան հարկավոր է լինում սրտի փոխպատվաստում, իսկ եթե սրտի փոխպատվաստում չկատարվի ապա տղան կմահանա։ Սրտի փոխպատվաստման համար կար միայն մեկ հնարավորություն, բայց դա անօրինական էր և պահանջում էր հսկայական գումար, որը Ջամելի ընտանիքը չուներ։
Դրանից հետո Ջամելի մայրը փորձում է ինքնասպանություն գործել, բայց Յամակասին տեսնում և կարողանում է փրկել նրան։ Միևնույն ժամանակ նրանք տեղեկանում են Ջամելի վնասվածքի մասին։ Պարկուրիստները գալիս են բժշկի մոտ, պարզում են գումարի չափը և խոստանում վճարել այն ճիշտ ժամանակին։ Ստացվում է, որ բժիշկը գործում է միջնորդների միջոցով։ Միևնույն ժամանակ Յամակասիից մեկը գողանում է այդ միջնորդների հասցեները։ Պարկուրիստները որոշում են կազմակերպել այդ միջնորդների թալանը, վաճառել գողացված ապրանքները և գումարը բերել բժշկին։ Յամակասիի առաջին վեց թալանը բաժանված էր թիմերի, իսկ յոթերորդ թալանի ժամանակ նրանք պետք է միավորվեին։ Յոթերորդ կողոպուտի նպատակը առողջապահության նախարարի տեղակալն էր։ Յամակասին ներխուժում է տուն, զինաթափ է անում պահակներին և սկսում հավաքել իրերը։ Այդ ժամանակ պարզվում է, որ տունը շրջափակված է ոստիկանության կողմից։ Նրանք բարձրանում են տան տանիքը, ապա իրենց թալանած բոլոր իրերը լցնում են մի պայուսակի մեջ։ Նրանց մի ընկերը սպասում էր ներքևում և ստանալով պայուսակը անմիջապես հեռանում է տարածքից։ Մինչ ոստիկանների հասնելը նրանք տանիքում հորինում են մի պատմություն, որպեսզի պատմեն քրեակատարողական բաժնում։ Նրանք ձերբակալվում են և պատմելով պատմությունը նրանց հավատում է ոստիկաններից մեկը՝ Օսմինը և նրանց բաց են թողնում։ Նրանք գումարը տանում են և տալիս բժշկին։ Բժիշկը նոր սիրտ է դնում Ջամելին և Ջամելը առողջանում է։

Դերերում
--------

* Չաու Բել Դին — *«Բեյսբոլ»*
* Բիլյամս Բելլ — *«Սարդ»*
* Մալիկ Դիուֆ — *«Պուշոկ»*
* Յան Նոտրա — *«Երաժիշտ»*
* Գիլեն Հ’Գուբա Բոյեկե — *«Հռթիռ»*
* Շառլ Պեռեռ — *«Ցուլ»*
* Լորան Պեմոնտեզի — *«Պարող»*

Տես նաև
-------

* Պարկուր

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2 3
3. ↑
4. ↑
5. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · Box Office Mojo · ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database · Rotten Tomatoes |

 |
**Դավիթ Մելիքսեթյան** (փետրվարի 1, 1989(1989-02-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ֆուտբոլիստ, խաղում է պաշտպանի դիրքում։

Կենսագրություն
--------------

Դավիթ Մելիքսեթյանը համարվում է Երևանի «Արարատ» ֆուտբոլային ակումբի սան։ 2008 թվականից հանդես է գալիս Ֆարմ-ակումբում, 19-րդ համարի ներքո։ Հաճախ Մելիքսեթյանը փոխարնիման էր դուրս գալիս խաղի վերջին րոպեներին, բայց հանգամանքները փոխեցին ամեն ինչ։ Ֆուտբոլիստը սկսեց հաճախ հայտնվել հիմնական կազմում։ 2009 թվականին թիմի ղեկավարների որոշմամբ, ակումբը չէր մասնակցելու Հայաստանի առաջնությանը։

2009 թվականից Մելիքսեթյանը հանդես էր գալիս հիմնական կազմում։ Առաջին խաղը իր թիմում անցկացրել է 2009 թվականի մայիսի 10-ին, Ուլիսի դեմ խաղում, որտեղ պարտվել էն նվազագույն` 0:1 հաշվով։ 2010 թվականին, մրցաշրջանը ավարտելուն պես, Դավիթը լքեց ակումբը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Протокол матча «Патани»—«Арарат-2» (հայ.)
2. ↑  Протокол матча «Арарат»—«Улисс» (հայ.)
3. ↑  Армения. Высшая лига 7 тур (ռուս.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Профиль на официальном сайте ФФА (ռուս.)
* Профиль на footballdatabase.eu
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Մելիքյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Բալա Գրիգորի Մելիքյան (Մելիքով)** (հոկտեմբերի 31, 1888(1888-10-31), Շուշի, Ելիզավետպոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 22, 1935(1935-05-22)), հայ թառահար։

Կենսագրություն
--------------

Հատուկ երաժշտական կրթություն չի ստացել, նրա երաժշտական ճաշակն ու ունակությունները ձևավորվել և զարգացել են Շուշվա ժողովրդա-երաժշտական միջավայրում, հոր՝ այդ ժամանակ արդեն նշանավոր թառահար Գրիգոր Մելիքովի (1859-1929 թվականներ) ազդեցությամբ։ Տասնինը տարեկան հասակում Մելիքյանը արդեն ճանաչված թառահար էր և իր գործունեությամբ կապված էր նաև Բաքվի, Թիֆլիսի ու Երևանի երաժշտական կենտրոններին։ Վիրտուոզ թառահար, մուղամների անզուգական կատարող Մելիքյանը իր կազմակերպած գործիքային անսամբլներով համերգներով հանդես է եկել (որպես մենակատար և նվագակցող) նաև Մոսկվայում ու Լենինգրադում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) — Երևան: 1981. — հատոր 7. — էջ 388.

* Բալա Մելիքյան Արխիվացված 2022-08-10 Wayback Machine

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 388)։*  |