recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ջոել Հաստինգս Մետկալֆ** (անգլ.՝ Joel Hastings Metcalf, հունվարի 4, 1866(1866-01-04), Մեդվիլ, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ - փետրվարի 23, 1925(1925-02-23), Փորթլենդ, Մեն, ԱՄՆ), ամերիկացի աստղագետ։

1905-ից 1914 թվականը Մետկալֆը հայտնաբերել է ընդհանուր առմամբ 41 աստերոիդ։ Բացի դա նա հայտնաբերել է նաև մի քանի գիսաստղեր. երեք երկար պարբերությամբ (C/1910 P1, C/1913 R1 և 3|C/1919 Q2 Մետկալֆ) և երկու կարճ պարբերությամբ (23P/Բրորզենի - Մետկալֆի և 97P/Մետկալֆ-Բրյուինգտոն), ինչպես նաև հինգ փոփոխական աստղեր։

Ջոել Մետկալֆը ծնվել է Հերբերտ Լյուիսի և Աննա Հիկսի ընտանիքում։ Սովորել է Միդվիլի հոգևոր սեմինարիայում և Հարվարդի աստվածաբանության դպրոցում, որը ավարտել է 1882 թվականին։ Հետագայում ստացել է դոկտորական կոչում Ալեգեյն քոլեջում։

Ամուսնացած է եղել Էլիզաբեթ Լոկմաննի հետ, և ունեցել է երկու երեխա՝ Հերբերտը և Ռեյչելը։

Ուսման ավարտից հետո ծառայել է Վերմոնտ նահանգի Բյորլինգտոն քաղաքում որպես մինիստր, այնուհետև Մասաչուսետս նահանգի Թաուտոն և Վինչեստեր քաղաքներում, և վերջապես Մեն նահանգի Պորտլենդ քաղաքում, որտեղ և մահացել է 1946 թվականին։

Ջոել Մետկալֆի պատվին են անվանվել միանգամից երկու աստերոիդներ՝ (726) Ջոելլան և (792) Մետկալֆինան։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Minor Planet Discoverers". Փոքր մոլորակների կենտրոն. Արխիվացված է the original 2012 թ․ մարտի 14-ին. Retrieved 2011 թ․ հունվարի 1. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Nekrologio, el Popular Astronomy (անգլ.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 11694420X · VIAF: 49990125 · WorldCat VIAF: 49990125 |

 |
**Ջոան Էլիզաբեթ Վուլարդ** (անգլ.՝ Joan Elizabeth Woollard, սեպտեմբերի 20, 1916(1916-09-20), Բիրմինգհեմ, Ուորիքշիր, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - հունվարի 30, 2008(2008-01-30), Վութոն Վեյվեն, Էյվոնի Սթրաթֆորդ, Ուորիքշիր, Արևմտյան Միդլենդս, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), Բիրմինգհեմում ծնված արվեստագետ, ով մասնագիտացած է եղել հիմնականում քանդակագործության բնագավառում։ Կին քանդակագործների բրիտանական թագավորական ընկերության, Արվեստագետների բիրմինգհեմյան թագավորական ընկերության անդամ, 1978-1980 թվականներին՝ Արվեստագետների բիրմինգհեմյան թագավորական ընկերության առաջին կին նախագահը։

Կենսագրություն
--------------

Ջոան Էլիզաբեթ Վուլարդը ծնվել է 1916 թվականին, Կատերին Էլիզաբեթ Ռիչարդսի (1878-1941) և Ֆրանկ Ջորջ Վուլարդի (1883-1957) ընտանիքում, ովքեր ամուսնացել էին 1910 թվականին։ Եղել է ընտանիքի միակ երեխան։ 1946-1955 թվականներին սովորել է Բիրմինգհեմի արվեստի դպրոցի նկարչության դասարանում՝ Բերնար Ֆլիթվուդ Վոքերի մոտ՝ ստանալով դիզայների ազգային դիպլոմ։ 1952-1955 թվականներին դիմանկարչության դասեր է առել Լոնդոնի արվեստի դպրոցի City and Guilds-ում Միդլթոն Թոդի մոտ, միաժամանակ, որպես հյուր-ուսանող, հաճախել է Չելսիի արվեստի դպրոց։ 1955 թվականին կարճ ժամանակահատված եղել է Թագավորական ակադեմիայի ուսանող։ Անգլիական արվեստի վկայագիր է ստացել Կուրտոյի արվեստի ինստիտուտից։ Մանկավարժական գործունեությունն սկսել է 1956 թվականից՝ դասավանդելով Բիրմինգհեմի Էդվարդ VI թագավորի անվան իգական ավագ դպրոցում մինչև 1980 թվականը։

Վուլվարդը ստեղծագործել է գեղանկարչության, քանդակի/կերամիկայի, ասեղնագործության բնագավառներում։ Կյանքի վերջին փուլում զբաղվել է ասեղնագործությամբ, քանի որ մեծ հասակում դժվար է եղել աշխատել կերամիկայով։

Ցուցահանդեսներ
--------------

Վուլարդի աշխատանքները ցուցադրվել են Թագավորական ակադեմիայում, Նոր անգլիական արվեստի ակումբում, Դիմանկարիչների թագավորական ընկերությունում, 
Փարիզի Սալոնում, ինչպես նաև Անգլիայի, Ամերիկայի և Կանադայի մասնավոր հավաքածուներում։

Վուլարդը եղել է Արվեստագետների բիրմինգհեմյան թագավորական ընկերության պատկերասրահի տնօրենը, որի հավաքածուներում ներառված են նրա բազմաթիվ աշխատանքներ, որոնց մի մասը կարելի է տեսնել ընկերության կայք-էջում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Highlights of the Collection". *RBSA*. Արխիվացված է the original 2017 թ․ հունիսի 11-ին. Retrieved 2015 թ․ մարտի 8. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. 1 2 3 4  Letter from Joan Woollard dated 26 March 2000; in archives of the RBSA

Արտաքին հղումներ
----------------

* Remo Granelli Friba, *Joan Woollard PPRBSA (1916-) Painter, Sculptor, Ceramicist, Embroiderer: A Biography*
**Ջղին** (Ջղուն, Ջղին, Գյոլ Ջղին, Ջղոնա) Ուրծ գավառի հինավուրց բնակավայրերից է։ Գտնվում է Վեդի գետի ձախ՝ Մանկուկ Վտակի աջ կողմում։ Այս գյուղի մասին տեղեկություններ գրեթե չկան։

Պատմություն
-----------

1330 թվականին հիշատակվել է Կիրակոս Երզնկացի գրչի կողմից օրինակված «Ավետարանիչի» հիշատակարանում։ Պահպանվել են երկու գերեզմանոցներ` առաջինը գտնվում է բլրի վրա, գյուղամիջում, որը մեզ հասել է ավերված վիճակում և հիմնականում պահպանվել են տապանաքարերը։ 1925-1945 թվականներին բնակավայրի խոշորացման պատճառով լքվել է։ Մեզ հասել է Գերեզմանոցը տասերորդ դարից։ Գյուղատեղի հարավային ծայրին՝ Խաչի ձոր տանող ճանապարհին, պահպանվում են տեղահան արված ու կողք կողքի շարված տասից ավելի խաչքարեր, դրանցում կան նաև 1522, 1523 թվականներին գեղաքանդակ խաչքարեր։

Գյուղի վերաշինման առիթով 1951 թվականին կանգնեցվել են երկու խաչքարեր, որոնցից մեկն ունի 1.57 մետր բարձրություն, 0.85 մետր լայնություն և 0.30 մետր հաստություն այն կերտվել է Խաչատուր քարգործի կողմից, որի վերևի մասը կոտրված է։ Երկրորդ խաչքարի բարձրությունը 1.8 մետր է , լայնությունը 0.82 մետր և հաստությունը 0.25 մետր։ Խաչքարի վրա քանդակված է գյուղի ենթադրյալ հիմնադիրի անունը՝ Մարգար։ Այս խաչքարը նույնպես կերտվել է Խաչատուր քարգործի կողմից։ 1604 թվականին Ջղոնան, ինչպես և գավառի այլ գյուղեր հայաթափվել են։ 1330 թվականից մեզ է հասել Ջղոնա անապատում գրված մի հիշատակարան։

Պատկերասրահ
-----------

* Ամենափրկիչ խաչքար (Գրիգոր և Մամքան Մամիկոնյանների), Մայր Աթոռ սբ. Էջմիածնի բակում, բերված Ջղին-գյոլ հնավայրից:Ամենափրկիչ խաչքար (Գրիգոր և Մամքան Մամիկոնյանների), Մայր Աթոռ սբ. Էջմիածնի բակում, բերված Ջղին-գյոլ հնավայրից:
* Ամենափրկիչ խաչքար (Գրիգոր և Մամքան Մամիկոնյանների), Մայր Աթոռ սբ. Էջմիածնի բակում, բերված Ջղին-գյոլ հնավայրից:Ամենափրկիչ խաչքար (Գրիգոր և Մամքան Մամիկոնյանների), Մայր Աթոռ սբ. Էջմիածնի բակում, բերված Ջղին-գյոլ հնավայրից:
* Ամենափրկիչ խաչքար (Գրիգոր և Մամքան Մամիկոնյանների), Մայր Աթոռ սբ. Էջմիածնի բակում, բերված Ջղին-գյոլ հնավայրից:Ամենափրկիչ խաչքար (Գրիգոր և Մամքան Մամիկոնյանների), Մայր Աթոռ սբ. Էջմիածնի բակում, բերված Ջղին-գյոլ հնավայրից:
* Ամենափրկիչ խաչքար (Գրիգոր և Մամքան Մամիկոնյանների), Մայր Աթոռ սբ. Էջմիածնի բակում, բերված Ջղին-գյոլ հնավայրից:Ամենափրկիչ խաչքար (Գրիգոր և Մամքան Մամիկոնյանների), Մայր Աթոռ սբ. Էջմիածնի բակում, բերված Ջղին-գյոլ հնավայրից:

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ջղին գյուղ". Արխիվացված է the original 2016 թ․ հուլիսի 1-ին. Retrieved 2017 թ․ հոկտեմբերի 30.
2. ↑  Սամվել Հակոբյան, Արարատի Մարզ Պատմական Ակնարկ (էջ 161)

Գրականություն
-------------

* Շահինյան Ա. Հայաստանի միջնադարյան կոթողային հուշարձանները. IX-XIII դարերի խաչքարերը, Երևան, 1984։
* Հակոբյան Ս. Արարատի մարզ, Երևան, 2010։
**«Երեխայի լոգանքը»**, կամ ուղղակի **«Լոգանք»** (անգլ.՝ The Child's Bath), ամերիկացի նկարչուհի Մերի Կեսսետի վրձնին պատկանող ստեղծագործություն, որը ստեղծվել է 1893 թվականին։ Նկարի սյուժեն և վերին հատվածը ճապոնական փայտափորագրության ազդեցության հետևանք են, որով տարվել էր Մերի Կեսսետը։ Ոճով բավականին նման է Էդգար Դեգայի ստեղծագործություններին։ Այս կտավը 1910 թվականին ձեռք բերեց Չիկագոյի արվեստի ինստիտուտը. այդ ժամանակից սկսյալ, նկարը դարձավ թանգարանի հավաքածուի ամենահայտնի ստեղծագործություններից մեկը։

Նկարագիր
--------

Կտավը պատկերում է ամենօրյա կենցաղային կյանքից մի դրվագ՝ երեխայի լոգանքը։ Երեխայի լոգանքը հատուկ նշանակություն ունեցող երևույթ է, չնայած «առօրեականության»։ Փոքրիկ աղջնակը սևեռուն կերպով նայում է իր հոլանի ոտքերին, որոնք մայրը լվացնում է փոքրիկ կոնքի մեջ։ Մայրը ձախ ձեռքով ամուր բռնել է դստերը։

Նկարի կոմպոզիցիան դիտողին տեղափոխում է Կեսսետի գունավոր օֆորտների շարքին, որոնք նկարչի կողմից նկարվել են երկու տարի առաջ, մինչ այս ստեղծագործությունը վրձնելը։ Վրձնահարվածները արված են կտրուկ, յուղաներկը հաստ շերտով է քսված, գծերը հաստ են, դրա համար էլ ֆիգուրները առավել ընդգծված են երևում զարդանախշված ֆոնի վրա

Ազդեցություն
------------

Մերի Կեսսետի ստեղծագործական կյանքի վրա խիստ ազդեցություն են թողել իմպրեսիոնիզմի ներկայացուցիչները, որոնցից հատուկ դեր ունի Էդգար Դեգան։ 1875 թվականին նա Եվրոպայում ձեռք բերեց Դեգայի նկարը և առաջին անգամ Դեգան «հայտնվեց» Միացյալ Նահանգներում։ 1877 թվականից արդեն Կեսսետը սկսեց ցուցադրել իր աշխատանքները, որոնք իմպրեսիոնիզմի ոճով էին ստեղծված։ 1890 թվականին Մերի Կեսսետը Փարիզի գեղեցիկ արվեստի ակադեմիայում հիանում է ճապոնական արվեստով, հատկապես փայտափորագրություններով։ Նրան գերեցին հատկապես ճապոնական արվեստի պարզությունն ու պայծառությունը, գույների հետաքրքիր օգտագործումը։

Հեղինակը «Երեխայի լոգանքը» ստեղծելիս նույնպես կիրառեց ճապոնական արվեստի պարզությունն ու նրբաճաշակությունը։

Տես նաև
-------

* Չիկագոյի արվեստի ինստիտուտ
* Մերի Կեսսետ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Կազմեք ցանկեր, ոչ թե պատերազմ — 2013.
2. ↑
3. ↑  «Купание ребёнка» на сайте Чикагского института искусств
4. ↑  *Lisa Stein* The Art Institute has compiled its 'greatest hits.' We asked art experts to expand that list of 11 to include other treasures // *Chicago Tribune*. — 18 April 2003.
5. ↑  *Janes, Karen Hosack* Great Paintings. — New York: Dorling Kindersley Limited, 2011. — С. 179.
6. ↑  *Мэри Кассат* Купание ребёнка. — 1890—1891.
7. ↑  *Janes, Karen Hosack* Great Paintings. — New York: Dorling Kindersley Limited, 2011. — С. 180.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Видео о «Երեխայի լոգանքը» Archived 2013-03-08 at the Wayback Machine. Քան ակադեմիայում
* «Երեխայի լոգանքը» Google Art Project կայքում
* The Art Institute of Chicago *The Bath*

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Երեխայի լոգանքը** կատեգորիայում։ |


1. ↑  "Cassatt's The Child's Bath". Smarthistory at Քան ակադեմիա. Արխիվացված է the original 2013 թ․ մարտի 8-ին. Retrieved 2013 թ․ մարտի 13. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**«Երեխաները»** (ռուս.՝ Детвора), Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը` գրված 1886 թվականին։ Առաջին անգամ հրատարակվել է 1886 թվականի հունվարի 20-ին «Պետերբուրգյան թերթում» № 19 (Բեմահարթակ) ենթավերնագրով և Ա. Չեխոնտե ստորագրություն-կեղծանունով։ Գրողի ստեղծագործության մարգարտահատիկներից մեկն է, ամանորյա պատմվածքի մեղմող դրամատիզմով հագեցած։

Սյուժե
------

Պատմությունը իրենից ներկայացնում է ուշ երեկոյան միայնակ մնացած և ծնողների բացակայությունից օգտվելով քնել չկամեցող ու լոտո խաղացող երեխաների վերաբերյալ դիտարկում-ուրվանկար։

Նկարագրություն
--------------

Սյուժեի վերաբերյալ գրողի մտահղացումը հավանաբար ծագել է Վոսկրեսենսկում բնակավորված հրետանային մարտկոցի հրամանատար, գնդապետ Բ. Ի. Մաևսկու և նրա տնեցիների հետ հանդիպման ժամանակ։ Ինչպես մի անգամ գրել է Միխայիլ Չեխովը, «[գնդապետը] ուներ հիանալի երեխաներ` Անյան, Սոնյան և Ալյոշան, որոնց հետ բարեկամացել էր իմ եղբայր Անտոն Պավլովիչը և գրել նրանց մասին «Երեխաները» պատմվածքում»։

Հրապարակումներ
--------------

Անտոն Պավլովիչի կենդանության օրոք պատմվածքը մի քանի անգամ հրատարակվել է։ 

* «Պետերբուրգյան թերթ» հրատարակչությունում 1886 թվականի հունվարի 20-ին (առաջին հրապարակում)։
* «Խայտաբղետ պատմվածքներ» ժողովածուում 1886 թվականին։
* Սուվորինի կողմից 1889-1895 թվականներին հրապարակված «Երեխաներ» ժողովածուում։
* Ա. Ֆ. Մարքսի կողմից 1899-1901 թվականներին հրապարակված Ա. Պ. Չեխովի ստեղծագործությունների ժողովածուում։

Առաջին հրապարակումից հետո կատարված սրբագրումները եղել են աննշան։ Օրինակ, «Խայտաբղետ պատմվածքներ» ժողովածուից հանվել է (Բեմահարթակ) ենթավերնագիրը։

Դեռևս Չեխովի կենդանության օրոք պատմվածքը թարգմանվել է բուլղարերեն, հունգարերեն, գերմաներեն, լեհերեն, ռումիներեն, սերբախորվաթերեն, սլովակերեն, ֆիններեն, չեխերեն և շվեդերեն։

Քննադատների կարծիքներ
---------------------

Մի շարք քննադատների կողմից պատմվածքն արժանացել է բավականին դրական գնահատականների։ Այսպես, «Ռուսական հարստություն» գրական ամսագրի քննադատ Լեոնիդ Օբոլենսկին գրել է «Պարոն Չեխովի մոտ ապշեցուցիչ է ստացվում երեխաների և նրանց հոգեբանության նկարագրությունը»։ «Ռուսական միտք» ամսագրում, իր հոդվածներից մեկում Վ. Ա. Գոլցևը հիշատակում է «Երեխաների» մասին, գրելով, որ պատմվածքում «նրբորեն են նկարագրվում երեխաների բնավորության գծերը»։ Լև Տոլստոյը նույնպես «Երեխաները» համարում էր Չեխովի հաջողված պատմվածքներից մեկը։

Տես նաև
-------

* Տղաները (պատմվածք)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  *М. П. Громов* Примечания // *Полное собрание сочинений и писем: В 30 т. Сочинения: В 18 т. / АН СССР. Ин-т мировой лит. им. А. М. Горького.*. — М.: Наука, 1976. — Т. 4. [Рассказы, юморески], 1885-1886. - М.: Наука,. — С. 453–522.
2. 1 2 3  "Детвора". Արխիվացված է the original 2017 թ․ հունիսի 1-ին. Retrieved 2017 թ․ հունիսի 17. `{{cite news}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Երևանի Բենիամին Ժամկոչյանի անվան թիվ 119 ավագ դպրոց**, ավագ դպրոց Երևանի Էրեբունի վարչական շրջանում։

Պատմություն
-----------

Դպրոցը հիմնադրվել է 1938 թվականին՝ որպես երկաթուղայինների դպրոց։ 1961 թվականին վերակազմավորվել է ֆրանսիական թեքումով դպրոցի, որտեղ որոշ առարկաներ դասավանդվել են ֆրանսերենով։ Դպրոցը հայտնի է որպես ֆրանսիական դպրոց։

Դպրոցն անվանակոչվել և հայ կրթական գործիչ, մանկագիր, հրապարակախոս Բենիամին Ժամկոչյանի անունով է գրանցվել 2003 թվականի հունվարի 26-ին։ ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մայիսի 6-ի N 575-Ն որոշմամբ դարձել է ավագ դպրոց։ 2013 թվականին ՀՀ կրթության և գիտության նախարար Արմեն Աշոտյանն ու Հայաստանում Ֆրանսիայի արտակարգ և լիազոր դեսպան Անրի Ռենոն ստորագրել են կրթական համագործակցության հուշագիր, որով Երևանի Բենիամին Ժամկոչյանի անվան թիվ 119 ավագ դպրոցում իրականացվում է ֆրանսերենի խորացված ուսուցում և լրացուցիչ ֆրանկոֆոն ծրագիր։

Դպրոցի դիմաց տեղադրվել է Բենիամին Ժամկոչյանի կիսանդրին։

Հայտնի շրջանավարտներ
--------------------

* Հրաչյա Հակոբյան, դերասան, ՀՀ ԱԺ պատգամավոր
* Նելլի Խերանյան, դերասանուհի, ՀՀ վաստակավոր արտիստ

Պատկերասրահ
-----------

* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Երևանի Բենիամին Ժամկոչյանի անվան թիվ 119 ավագ դպրոց". Արխիվացված է the original 2019 թ․ հունվարի 10-ին. Retrieved 2019 թ․ հունվարի 5. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Երևանի թիվ 119 ավագ դպրոցում կգործի ֆրանսիական լիցեյ

Արտաքին հղումներ
----------------

* Դպրոցի կայքէջ Archived 2019-01-02 at the Wayback Machine.
**Երևանի աշխարհաքաղաքական ակումբ** (ԵԱԱ), Երևանում գործող գիտահետազոտական կազմակերպություն։ Ակումբի առաջնորդն ու գաղափարախոսը քաղաքագետ և վերլուծաբան Ռուբեն Բարենցն է, ակումբի ղեկավարը՝ Արման Բոշյանը։

Գործունեություն
---------------

Ինչպես նշված է ակումբի պաշտոնական կայքում, այն զբաղվում է աշխարհաքաղաքականության, քաղաքագիտության, քաղաքական աշխարհագրության, գլոբալիստիկայի, էզոթերիկայի ոլորտներում գիտական և լուսավորչական գործունեությամբ։ Ակումբը «կազմակերպություն է ազատամիտ, Հայրենիքը, ազգը, ընտանիքը սիրող, մարդկության, և առաջին հերթին հայ և եղբայրական ազգերի ճակատագրին ոչ անտարբեր մարդկանց համար»։

Ինչպես նշված է ակումբի պաշտոնական կայքում, «այն չի խառնվում քաղաքական ինտրիգներին, խաղերի և իրադարձություններին ինչպես Հայաստանի ներսում, այդպես էլ արտասահմանում»։ Բացի այդ, ակումբը չի հարում որևէ քաղաքական կուսակցության, ուժի կամ թեկնածուի։ Ակումբի ներքին քաղաքական դիրքորոշումը չեզոք է՝ ԵԱԱ-ի անունից ելույթ ունենալու որևէ փորձերը առանց ներքին քաղաքական դիրքորոշման չեզոքության հանգեցնում են ակումբից հեռացման։

Ակումբը կազմակերպում է սեմինարներ, հրապարակային ելույթներ, գրքերի, հոդվածների ժողովածուների, պարբերականների հրատարակում, ինչպես նաև աջակցում է «այս թե այն հեղինակներին, գիտական աշխատողներին կամ ուղղակի ազգի հայրենասերներին»։

Ինչպես նշված է ակումբի պաշտոնական կայքում, ակումբի ֆինանսավորումը կատարվում է ակումբի անդամների ընկերակցական նվիրատվությունների միջոցով։

Ղեկավարություն
--------------

Ակումբի ղեկավարը (այժմ՝ Արման Բոշյան), որոշումներ է կայացնում այս կամ այն միջոցառման, ելույթի, հրապարակման կայացման վերաբերյալ և ներկայացնում է այն խորհրդի քննարկմանը։ Ակումբի խորհուրդը քննարկում է ակումբի ընթացիկ խնդիրները և դրանց իրականացման ճանապարհները։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "ԵԱԱ պաշտոնական կայք". Արխիվացված է the original 2017 թ․ հուլիսի 9-ին. Retrieved 2017 թ․ հուլիսի 15.
2. 1 2 3 4 5  "ԵԱԱ պաշտոնական կայք". Արխիվացված է the original 2017 թ․ հուլիսի 9-ին. Retrieved 2017 թ․ հուլիսի 15.
**Դիօպտրա** (հունարեն՝ διόπτρα), ոսպնյակի կամ ոսպնյակների համակարգի օպտիկական ուժի միավոր, նշանակվում է՝ դ։ Ոսպնյակի օպտիկական ուժը չափվում է նրա գլխավոր կիզակետային հեռավորության հակադարձ մեծությամբ։ Մեկ դիօպտրիան հավասար է օպտիկական ուժի ոսպնյակների կամ գոգավոր ապակիների ֆոկուսային հեռավորությանը, մեկ մետրի։ Չնայած դիօպտրիան որոշելու համար սովորաբար օգտվում են մետրից, որը հանդիսանում է Միավորների միջազգային համակարգի հիմնական միավորներից մեկը, դիօպտրիան չի մտնում այդ համակարգի մեջ և համարվում է համակարգից դուրս չափման միավոր։ Միևնույն ժամանակ Ռուսաստանի Դաշնությունում դիօպտրիան առանց ժամկետային սահմանափակումների թույլատրվում է համարել Միավորների միջազգային համակարգի մի մասը, որպես ոսպնյակների չափման միավոր։ *1 դ*-ն ոսպնյակի օպտիկական ուժն է, որի գլխավոր կիզակետային հեռավորությունը *1 մետր* է։ Այսպիսով, եթե ոսպնյակի օպտիկական ուժը *2 դ* է, ապա նրա գլխավոր կիզակետային հեռավորությունը *0,5 մ* է, *5 դ* օպտիկական ուժ ունեցող ոսպնյակի գլխավոր կիզակետային հեռավորությունը՝ *0,2 մ* և այլն։

Հավաքող ոսպնյակի օպտիկական ուժը համարվում է դրական, իսկ ցրող ոսպնյակինը՝ բացասական։

Դիօպտրաներով է չափվում, օրինակ, ակնոցների օպտիկական ուժը։

Կարճատեսների ակնոցների օպտիկական ուժն արտահայտվում է բացասական, իսկ հեռատեսներինը՝ դրական թվերով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Диоптрия // Физическая энциклопедия / Гл. ред. А. М. Прохоров. — М.: Советская энциклопедия, 1988. — Т. 1. — С. 628. — 704 с.
2. 1 2  "ГОСТ 8.417-2002. Государственная система обеспечения единства измерений. Единицы величин" (PDF). Արխիվացված է the original (PDF) 2012 թ․ նոյեմբերի 10-ին. Retrieved 2017 թ․ հունիսի 27.
3. ↑  Положение о единицах величин, допускаемых к применению в Российской Федерации. Archived 2013-11-02 at the Wayback Machine. Утверждено Постановлением Правительства РФ от 31 октября 2009 г. N 879

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված* Հայկական սովետական հանրագիտարանի «Դիօպտրա» *հոդվածից (հ․ 3, էջ 413 )։*  |
**Ե. Գ. Լևաշովայի քաղաքային դաստակերտ** (ռուս.՝ Городская усадьба Е. Г. Левашевой), դաստակերտ Մոսկվայում, որը գտնվում է Նովայա Բասմաննայա փողոց, տուն 20, շինություն 3 հասցեով։ Մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ է։

Պատմություն
-----------

1782 թվականին տնատիրության սեփականատերն էր կոմսուհի Ե. Ի. Շուվալովան։ 1831 թվականից այն պատկանել է ազնվական Լևաշովներին՝ Նիկոլայ Վասիլևիչին և նրա կնոջը՝ Եկատերինա Գավրիլովնային։ Նոր սեփականատերերի օրոք դաստակերտը վերակառուցվել է, երկու մեկհարկանի կողաշենքերը (շինություն 3 և շինություն 5) պահպանվել են այն ժամանակներից։ Կողաշենքերից մեկում 1833-1856 թվականներին բնակվել է գրող Պյոտր Յակովլևիչ Չաադաևը, որին Մոսկվայի փողոցի անունով անվանում էին «բասմանյան փիլիսոփա»։ Գրողի բնակարանը կազմված էր երեք սենյակներից, այնտեղ ամեն երկուշաբթի կազմակերպվում էր գրական սալոն։ Այստեղ էլ Չաադաևը մահացել է 1856 թվականին։

Լևաշովներից հետո դաստակերտը պատկանել է դեղագործ Պ. Շուլցին, ապա վաճառական Պրոխորովներին։ Նրանց օրոք կառուցվել է երկհարկանի երկար աղյուսե տուն։ 1904 թվականին դաստակերտը գնվել է Ալեքսանդրովյան առևտրային ուսումնարանի համար։ Գլխավոր շենքի մեծ մասը քանդվել է, մնացածը դարձել է ճակատի նվազագույն ձևավորմամբ նոր եռահարկ շենքի հիմքը։ Նոր տունը նախատեսված էր ուսումնարանի կանանց բաժանմունքը տեղաբաշխելու համար, աշխատանքը կատարել է ճարտարապետ Ս. Ու. Սոլովյովը։

1920-ական թվականներին տանն ավելացվել է ևս երեք հարկ, և այդ տեսքով այն հասել է մեզ։ Առաջին հարկի կիսաշրջանաձև ավարտով պատուհանները, կլոր խորշերը և երկրորդ ու երրորդ հարկերի զուսպ դեկորով պատուհանները վերաբերում են նախահեղափոխական շրջանին։

Հեղափոխությունից հետո շենքը շարունակել է օգտագործվել ուսումնական նպատակներով. այնտեղ տեղակայվել է Արդյունաբերական ակադեմիան։ Ապա այն անցել է Ռադիոլոկացիայի համամիութենական գիտահետազոտական ինստիտուտին (այժմ՝ Ակադեմիկոս Ա. Ի. Բերգի անվան կենտրոնական գիտահետազոտական ռադիոտեխնիկական ինստիտուտ)։ Ինստիտուտն այս շենքը զբաղեցնում է նաև այսօր։

Պատկերասրահ
-----------

* Ուսումնարանի կանանց եռահարկ մասնաշենքը գլխավոր տան տեղումՈւսումնարանի կանանց եռահարկ մասնաշենքը գլխավոր տան տեղում
* Կողաշենք (շինություն 3), 2015 թվական Կողաշենք (շինություն 3), 2015 թվական
* Կողաշենք (շինություն 5), 2015 թվականԿողաշենք (շինություն 5), 2015 թվական

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Постановление Правительства Москвы № 922 от 30.12.1997
2. ↑  "Городская усадьба Е.Г.Левашевой, XVIII-XIX вв. Здесь в 1833-1856 гг. жил, работал и умер философ П.Я.Чаадаев" (in ռուսերեն). Департамент культурного наследия города Москвы. Արխիվացված է the original 2015 թ․ նոյեմբերի 17-ին. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 27. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. 1 2 3  Брусиловский, Никита. "Городская усадьба Е.Г. Левашевой" (in ռուսերեն). Узнай Москву. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 27.
**Եզդիների ապստամբությունն** Իրաքում տեղի է ունեցել 1935 թվականի հոկտեմբերին։ Իրաքի կառավարությունը Յասին Ալ-Հաշիմիի գլխավորությամբ ճնշել է Ջեբել-Սինջարում եզդիների ապստամբությունը ՝ ընդդեմ զինվորական ծառայության զորակոչը պարտադրելուն։ Բաքր Սիդկիի գլխավորած իրաքյան բանակը, ըստ հաղորդագրությունների, սպանել է ավելի քան 200 եզդի և ռազմական դրություն Է մտցրել ողջ տարածաշրջանում։ Զինվորական ծառայության զորակոչի դեմ ընդվզումները բռնկվել են նույն թվականին Իրաքի հյուսիսային (քրդերով բնակեցված) և միջին Եփրատում (առավելապես շիա բնակեցված)։

Ջեբել-Սինջարի եզդիները կազմում էին Իրաքի եզդի բնակչության մեծամասնությունը ՝ թվով երրորդ ոչ մուսուլման փոքրամասնությունը Թագավորությունում։ 1939 թվականին Ջեբել-Սինջար շրջանը կրկին ռազմական հսկողության տակ է դրվել Շեկխանի շրջանի հետ միասին։

Տես նաև
-------

* Շիա ապստամբությունները Իրաքում 1935-1936 թվականներին
* Եզդիների ցեղասպանությունը
* Իրաքի հեղաշրջումը (1936)

Աղբյուրներ
----------

1. 1 2 3  "dtic.mil". Արխիվացված է the original 2012 թ․ նոյեմբերի 14-ին. Retrieved 2021 թ․ փետրվարի 17.
2. 1 2 3  Fuccaro, Nelinda. "Ethnicity, State Formation, and Conscription in Postcolonial Iraq: The Case of the Yazidi Kurds of Jabal Sinjar". *International Journal of Middle East Studies*
Vol. 29, No. 4 (Nov. 1997), pp. 559-580. JSTOR.
**Եզնիկ Մոզյան արհեստագործական ուսումնարան** (հակիրճ՝ «ԵՄԱՈւ») Արցախի Հանրապետությունում գործող ուսումնական հաստատություն է։ Հիմնադրվել է 2015 թվականին Շուշի քաղաքում։

Ուսումնարանը կառուցվել է ֆրանսահայ բարերար Եզնիկ Մոզյանի կտակած գումարներով և կրում է նրա անունը։ Եզնիկ Մոզյանը (1916–2009)` ֆրանսահայ մեծ բարերար և հայրենասեր, բազմաշնորհ արհեստավոր-վարպետ էր, ով իր ողջ կարողությունը կտակել է Ֆրանսիայի Հայկական Հիմնադրամին` Շուշիի արհեստագործական ուսումնարանի կառուցումն ու գործունեությունն ապահովելու համար։

2015թ․ սեպտեմբերի 19-ին Արցախի Հանրապետության Շուշի քաղաքում բացվեց Եզնիկ Մոզյանի անվան արհեստագործական ուսումնարանը և իրականություն դարձավ մեծն արհեստավորի երազանքը։

Պատերազմից հետո ուսումնարանը հանգրվանել է Ստեփանակերտում՝ նոր հասցեում։

Ունի ֆրանսիական նմամանտիպ հաստատությունների կառուցվածքը։

«ԵՄԱՈՒ» հիմնադրամի հիմնական առաքելությունն է ապահովել Արցախի և Հայաստանի երիտասարդների համար ժամանակակից ամենաարդյունավետ ուսումնական մեթոդներով լիարժեք մասնագիտական կրթություն։

Արտադրական ուսուցման վարպետները վերապատրաստվել են Ֆրանսիայում։

Ուսումնարան կարող են ընդունվել 9-րդ դասարանն ավարտած 14-15 տարեկան աղջիկները և պատանիները։

Ուսումնարանն ապահովում է անվճար կրթություն, աշկերտները ստանում են կրթաթոշակ, ապահովված են լինելու հանրակացարանով, ճաշարանով, գրադարանով, մարզասրահով, տրանսպորտով, հատուկ համազգեստով, ժամանակակից սարքավորումներով և գործիքներով:Ուսումնարանում սովորելու ընթացքում աշկերտները ապահովվում են աշխատանքով։Եռամյա կրթություն ստանալուց հետո ուսումնարանի աշկերտները ստանում են պետական նմուշի դիպլոմ։

Ուսումնարանի կարգախոսն է **«Դարձի՛ր աշկերտ...Շենացրու՛ երկիրդ..»**։

։

Մասնագիտություններ
------------------

1. Փայտամշակման արտադրությունների սարքավորումների շահագործում և տեխնոլոգիա
2. Ջերմաէներգետիկ սարքավորումների և ջերմային ցանցերի տեխնիկական շահագործում
3. Էլեկտրասարքավորումների տեխնիկական շահագործում
4. Եռակցման աշխատանքների տեխնոլոգիա
5. Վերանորոգման աշխատանքների իրականացում
6. Հարդարման շինարարական աշխատանքների իրականացում
7. Խոհարարական գործ

Պատկերասրահ
-----------

* Խոհարարական գործՊատկեր:Վարպետաշկերտ-125.org.jpgԽոհարարական գործ
* Համակարգչային սենյակՊատկեր:Արևային\_համակարգ-12.o8g.jpgՀամակարգչային սենյակ
* ՃաշարանՊատկեր:Ճաշարան-օգոստոս21.org.jpgՃաշարան
* Համակարգրային սենյակՊատկեր:Salled'ordinateurs-987987.org.jpgՀամակարգրային սենյակ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "ԵՄԱՈՒ պաշտոնական կայքէջ". Արխիվացված է the original 2017 թ․ օգոստոսի 14-ին. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Շուշիի Եզնիկ Մոզյան արհեստագործական ուսումնարանը շարունակում է ընդունելությունը". *Արցախպրես*. 8 հուլիսի 11:35.
**Պորտուգալիա-Հայաստան բարեկամության միություն**, հիմնադրվել է 2016 թվականի մարտի 31-ին Պորտուգալիայի մայրաքաղաք Լիսաբոնում։ Ունի երկու տարածաշրջանային ներկայացուցչություն, առաջինը Պորտուգալիայի Պորտա քաղաքում (բացված 2016 թվականի հուլիսին) ներկայացուցիչը Վարդան Ադիբեկյան, և մեկ տարածաշրջանային ներկայացուցչություն Երևանում, ներկայացուցիչ՝ Տիգրան Արզումանյան։

Գործունեության հիմնական բնագավառներն են Հայաստան-Պորտուգալի հարաբերությունների զարգացումը, մշակութային, լեզվական, կրթական, քաղաքական և հասարակական համագործակցության ապահովումը երկու երկրների միջև։

Պորտուգալիա-Հայաստան բարեկամության միության ծրագրերից են՝ Պորտուգալիա-Հայաստան ինստիտուցիոնալ ֆորումը, «Կոնսոնանսիա» նվագախումբը, Արժևորում և գործարար հնարավորություններ ֆորումը։

«Կոնսոնանսիա» լարային նվագախմբի անդամները։
2016 թվականին միության հովհանու ներքո հիմնադրվել է «Կոնսոնանսիա» լարային նվագախումբը, բաղկացած հայ և պորտուգալացի երաժիշտներից։ 2018 թվականին միության ջանքերով Լիսաբոնի համալսարանում բացվել է «Հայոց լեզու և մշակույթ» ուսումնառության բաժինը, որը 2019 թվականի հոկտեմբերի 5-ին համալրվել է 6 ուսանողով։ Դասըթացը 2021 թվականի սեպտեմբերին փոխարինվել է՝ միության, Լիսաբոնի համալսարանի, Երևանի Պետական համալսարանի և ՀԲԸՄ-ի Հայկական Վիրտուալ Համալսարանի միջև ստորագրած «Հայագիտական ուսումնասիրություններ» թեմայով դասընթացներ կազմակերպելու մասին համաձայնագրով։

2019 թվականի ապրիլի 26-ին միության ակտիվ աշխատանքի շնորհիվ Պորտուգալիայի Ազգային Ասամբլեան ընդունել է 1915 թվականին տեղի ունեցած Հայոց Ցեղասպանության մասին հռչակագիր։

Տես նաև
-------

* Հայերը Պորտուգալիայում
* Հայ-պորտուգալական հարաբերություններ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2021 թ․ սեպտեմբերի 25-ին. Retrieved 2021 թ․ սեպտեմբերի 25. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* ՊՀԲՄ պաշտոնական կայքը Archived 2013-07-11 at the Wayback Machine.
* Կոնսոնանսիա լարային նվագախմբի երաժիշտներից կազմված քառյակի ելույթը -Լիսաբոն, 5.04.2017
* Պորտուգալիա-ՀՀ բարեկամության միության նախագահը խոսել է Հայաստանում պորտուգալերենի դասավանդման հնարավորության մասին
* Միության Ֆեսյբուքյան էջի հղումը
* Միության ՅուԹյուբյան ալիքի հղումը
**Զագրեբի ֆոնդային բորսա** (խորվ.՝ Zagrebačka burza), ֆոնդային բորսա, որը գործում է Զագրեբում, Խորվաթիա։ Զբաղվում է խորվաթական ընկերությունների բաժնետոմսերի առքուվաճառքով, ինչպես նաև պետական և առևտրային պարտատոմսերով։ Հիմնադրվել է 1991 թ.։ Բորսան ակտիվորեն իրեն դրսևորում է նաև միջազգային ասպարեզում՝ հանդիսանալով Եվրո-Ասիական ֆոնդային բորսաների դաշնության (Federation of Euro-Asian Stock Exchanges) հիմնադիր-անդամներից մեկը, ինչպես նաև Եվրոպական ֆոնդային բորսաների դաշնության թղթակից-անդամ (Federation of European Stock Exchanges): 2007 թ. մարտին միավորվել է Վարաջինի ֆոնդային բորսայի հետ՝ ձևավորելով արժեթղթերի միասնական խորվաթական շուկա և դառնալով տարածաշրջանում շուկայական կապիտալիզացիայի և վաճառքների ծավալով առաջատարը։ 2008 թ. ապրիլի 11-ի դրությամբ բորսայում ցուցակագրված են եղել 373 ընկերության արժեթղթեր, որոնց շուկայական կապիտալիզացիան կազմում էր 302,9 միլիարդ խորվաթական կուն (66,2 միլիարդ ԱՄՆ դոլար)։ Բորսան ունի նախավաճառքային սեսիաներ առավոտյան 9։00-10։00 ժամերին և սովորական առևտրային սեսիաներ առավոտյան 10։00-ից մինչև հաջորդ օրվա առավոտյան 04։00 շաբաթվա յուրաքանչյուր օր, բացառությամբ շաբաթ, կիրակի և նախօրոք հայտարարված տոն օրերից։ Զագրեբի ֆոնդային բորսան հրապարակում է հետևյալ բորսայական ինդեքսները.

* CROBEX — բաժնետոմսերի ինդեքս
* CROBIS — պարտատոմսերի ինդեքս

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Zagreb Stock Exchange-ի մասին Financial Wizard կայքում". Արխիվացված է the original 2015 թ․ հունվարի 19-ին. Retrieved 2015 թ․ ապրիլի 18.
2. ↑  Market Hours, Zagreb Stock Exchange via Wikinvest

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 167650626 · WorldCat VIAF: 167650626 |

 |
Պորտենյոների կառնավալ Բուենոս Այրեսում**Պորտենյո** (իսպ.՝ *Porteño*, իգական ձևույթը՝ *porteña*), իսպաներենում օգտագործվում է այն անձի առնչությամբ, ով նավահանգստային քաղաքից է (ծնվել է այնտեղ կամ այնտեղ է ապրում)։ Սակայն այդ բառը կարող է գործածվել նաև որպես ածական՝ բնորոշելով նավահանգստային քաղաքի հետ կապված որեւէ բան։ 

Ամենամեծ քաղաքը, որին այս եզրույթը գլխավորապես վերաբերում է, Արգենտինայի մայրաքաղաք Բուենոս Այրեսն է. 19-րդ դարի վերջերից Porteños- ը դարձել է այդ քաղաքի մարդկանց մականունը (կամ demonym-ը )։

Եվրոպայից մեծ ներգաղթի ալիքների հետևանքով, որոնք գագաթնակետին հասան, 1880-ական թվականներին, Ռիո դե լա Պլատայի տարածաշրջանը և, մասնավորապես, Բուենոս Այրեսն ու Մոնտեվիդեոն , հիմնականում բնակեցվեցին եվրոպական ծագում ունեցող մարդկանցով, առավելապես՝ իտալացիներով , իսպանացիներով և գերմանացիներով, այլ կերպ ասած՝ պորտենյոներով։ Ի հակադրություն դրա՝ Արգենտինայի մնացած մասերում և հատկապես հյուսիսարեւմտյան տարածքներում, ետգաղութացման դարաշրջանում եվրոպացիների ներգաղթն ավելի փոքր ծավալներով տեղի ունեցավ, և այդպիսով հիմնականում պահպանվեց մինչգաղութացման ժամանակաշրջանի բնակչության կազմը, որը բաղկացած էր կրեոլներից (գաղութաբնակ իսպանացիների սերունդներից, ինչպես նաև՝ եվրոպացու և տեղաբնիկի կապի արդյունք խառնածիններից), մեսթիսոսներից (կրեոլի և տեղաբնիկի կապի արդյունք խառնածիններից) և բնիկներից ։

Չիլիում porteño/a -ն սովորաբար գործածվում է Վալպարաիսոյի բնակիչների առնչությամբ։

Կոստա Ռիկայում porteño /a -ն սովորաբար օգտագործվում է խաղաղօվկիանոսյան ափի Պունտարենաս երկրամասի բնակիչների առնչությամբ։

Արգենտինացի նշանավոր կոմպոզիտոր, երաժիշտ Աստոր Պիացոլան երաժշտական չորս կոմպոզիցիաներից բաղկացած շարք է ստեղծել՝ Cuatro Estaciones Porteñas խորագրով, որտեղ արտացոլել է պորտենյաների ու պորտենյոների կյանքը, նրանց հույզերն ու ապրումները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "What is Porteño in English? - Porteño Spanish". Արխիվացված է the original 2012 թ․ մարտի 11-ին. Retrieved 2021 թ․ հունիսի 11.
2. ↑  Gregory, Vanessa (2009 թ․ նոյեմբերի 8). "Tastes of Newly Fashionable Valparaíso, Chile". *The New York Times*. Retrieved 2011 թ․ մարտի 18.
3. ↑  Gabanski, Pepa (2011 թ․ հունվարի 21). "Old Prejudices Die Hard In Chile's Rival Coastal Cities: Viña and Valparaíso". *The Santiago Times*. Արխիվացված է the original 2015 թ․ ապրիլի 2-ին. Retrieved 2015 թ․ մարտի 31.
4. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2013 թ․ նոյեմբերի 26-ին. Retrieved 2018 թ․ հուլիսի 10.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |

 |
**Ջերբա** (արաբ․՝ جربة‎‎, լատին․՝ Meninx), կղզի միջերկրական ծովում, գտնվում է Գաբես ծովածոցի հարավային մասում։ Աֆրիկայի Միջերկրական ծովի ափին գտնվող ամենամեծ կղզին է, տարածքը 514 կմ2։ Պատկանում է Թունիս պետությանը։ Ներկայումս մայրցամաքի հետ կապված է հողաթմբով։

Աշխարհագրություն
----------------

Կղզու մակերեսը հարթ է։ Ջրի աղբյուրը արտեզյան հորերն են։

Բնակչություն
------------

2004 թվականի տվյալներով կղզու բնակչությունը 139 517 մարդ, որից մոտ 65 հազարը Հումտ Սուկ քաղաքում և 50 հազարից մի փոքր ավել Միդուն քաղաքում։ Ներկայումս կղզում ապրում են հիմնականում արաբները և բերբերները, երկար դարեր գոյություն ունեցող մեծ հրեական համայնքը գրեթե ամբողջությամբ տեղափոխվել  է Ֆրանսիա և Իսրայել 20-րդ դարի երկրորդ կեսին (2017-ին հրեաների թիվը կազմում էր մոտ 1000 մարդ)։ Այստեղ է գտնվում աշխարհի ամենահին սինագոգներից մեկը ՝ Էլ Գրիբան։ Հարավային շրջաններում ապրում են բերբերները, որոնք խոսում են Ջերբայի լեզվով։

Աճեցվում են սև ձիթապտուղ, խուրմա և թուզ։ Բացի գյուղատնտեսությունից, բնակչությունը զբաղվում է ձկնորսությամբ, ինչպես նաև սպունգերի որսով։

Զարգացած է զբոսաշրջությունը (կան բազմաթիվ հյուրանոցներ և զբոսաշրջային երթուղիներ)։ Կա միջազգային օդանավակայան։

Մշակույթ
--------

Էրրիեզ գյուղում 2014 թվականին տեղի է ունեցել Ջերբահուդի սթրիթ արտ համաշխարհային արշավը։

Տես նաև
-------

* Ճակատամարտ Ջերբա կղզու մոտ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Перепись населения 2004 года (Национальный институт статистики Туниса)". `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Tunisian Jews struggle to preserve ancient island community - Middle East News - Haaretz.com". Արխիվացված է the original 2018 թ․ մարտի 23-ին. Retrieved 2018 թ․ մարտի 22. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · Open Directory Project |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրիտանիկա · Բրոքհաուս · Համառոտ հրեական · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Universalis |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 135052215 · GND: 4013146-4 · LCCN: sh85069753 · SUDOC: 050124242 · VIAF: 315128115 · WorldCat VIAF: 315128115 |

 |
**Ջրի եռակի կետ,** ճնշման և ջերմաստիճանի խիստ որոշակի արժեքներ, որոնց դեպքում ջուրը կարող է գտնվել միաժամանակ երեք ագրեգատային վիճակներում՝ գազային, հեղուկ և պինդ։ Ջրի եռակի կետին համապատասխամող ջերմաստիճանը՝ 273,16 К (0,01 °C) և ճնշումը 611,657 Պա է։

Ջերմաստիճանի միավորի որոշման հետ կապ
------------------------------------

Ջրի եռակի կետը բնութագրվում է ջերմաստիճանի և ճնշման տվյալների որոշակի խմբով, այդ պատճառով կարող է օգտագործվել, որպես հենքային՝ օրինակ սարքավորումների տրամաչափման համար։ 1967 թվականից մինչև ՄՀ հիմնական միավորների փոփոխությունը, որը տեղի ունեցավ 2019 թվականին, ջրի եռակի կետը հիմնվում էր կելվին միավորի վրա։ Ջրի եռակի կետի ջերմաստիճանը հավասար էր ուղիղ 273,16 կելվին, 0,0001 չափման սխալի կարգով։ Սխալանքի արժեքի զգալի փոփոխություն չի ապասվում, քանի որ փորձնկան ճանապարհով որոշված ջերմաստիճաններից ամենափոքր հարաբերական սխալն ունի ջրի եռակի կետը։

Ջրի երեք փուլերի միաժամանակյա համագոյակցություն
-----------------------------------------------

Ինչպես երևում է ջրի եռակի կետի պարամետրերից, նորմալ պայմաններում ջրային գոլորշու, ջրի և սառույցի հավասարակշռված համագոյակցությունը հնարավոր չէ։ Կենցաղում պատկերացնել նմամ իրավիճակ 0 °C -ում, հնարավոր չէ, քանի որ կենցաղային ջուրն իր մեջ պարունակում է օդ, որն «իր վրա է վերցրել» մթնոլորտոյին ճնշման առաջացնելը, իսկ ջրային գոլորշու պարցիալ ճնշումը, որ կա մաքուր ջրում, շատ անգամ փոքր է։ Եռակի կետի գոյությունը հնարավոր է միայն մաքուր ջրի դեպքում։

Տես նաև
-------

* Եռակի կետ։
* Կրիտիկական կետ (ջերմադինամիկա)։
* Ջուր։
* Ջրի փուլային դիագրամ։
* Փուլային դիագրամ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Revised Release on the Pressure along the Melting and Sublimation Curves of Ordinary Water Substance" (PDF). The International Association for the Properties of Water and Steam. Сентябрь 2011. Արխիվացված (PDF) from the original on 2013 թ․ հուլիսի 1. Retrieved 2013 թ․ հունիսի 27.
2. ↑  *Michael Stock, Richard Davis, Estefanía de Mirandés and Martin J T Milton.* The revision of the SI—the result of three decades of progress in metrology // Metrologia. — 2016. — Vol. 56. — P. 022001. — doi:10.1088/1681-7575/ab0013.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Вода в тройной точке. (На самом деле некая переохлаждённая жидкость) Видеоролик
* Фазовая диаграмма воды
**Երևանի քաղաքապետարան**, համայնքային ծառայություն իրականացնող պետական մարմին, որի նպատակն ու խնդիրն ավագանու և քաղաքապետի՝ Հայաստանի Հանրապետության օրենքներով, այլ իրավական ակտերով վերապահված լիազորությունների լիարժեք և արդյունավետ իրականացման, ինչպես նաև քաղաքացիական իրավահարաբերություններին ավագանու և քաղաքապետի մասնակցության ապահովումն է։

Կանոնադրություն
---------------

Երևանի քաղաքապետը և ավագանին քաղաքապետարանի միջոցով Երևանում իրականացնում են օրենքով տեղական ինքնակառավարման մարմիններին վերապահված սեփական և պետության կողմից պատվիրակված լիազորությունները, համակարգում Երևանի ենթակայության հիմնարկների, առևտրային և ոչ առևտրային կազմակերպությունների գործունեությունը, կազմակերպում հանրապետական գործադիր մարմինների և դրանց՝ Երևանի տարածքային ծառայությունների հետ հարաբերությունները։ Քաղաքապետարանը ստեղծվում, վերակազմակերպվում և նրա գործունեությունը դադարեցվում է ավագանու որոշմամբ։

Երևանի քաղաքապետարանի շենքը
---------------------------

Հիմնական հոդված՝ Երևանի քաղաքապետարանի շենք
Երևանի քաղաքապետարանի ներկայիս շենքը գործարկվել է 2004 թվականից։ Շենքն ունի 5 հարկ, ընդհանուր մակերեսը կազմում է 13,5 հազար քառակուսի մետր։ Այն զարդարում է 47 մետր բարձրություն ունեցող աշտարակը։ Շենքը կառուցված է երևանյան ճարտարապետության ավանդույթներով՝ հաշվի առնելով նորը։ Հիմքում՝ ճարտարապետ Ջիմ Թորոսյանի նախագիծն է։ Քաղաքապետարանի նոր շենքում է տեղակայված Երևան քաղաքի պատմության թանգարանը։ Երևանի քաղաքապետարանի շենքի ճակատը զարդարված է բազմաթիվ ռելիեֆային զարդանախշերով, Կենաց Ծառի պատկերով։ Շենքի խոյակների վրա փորագրված են Հայաստանի մայրաքաղաքների անունները։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 



Երևանի քաղաքապետարանի շենք
Երևանի քաղաքապետարանի շենք

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ԵՐԵՎԱՆԻ ՔԱՂԱՔԱՊԵՏԱՐԱՆԻ ԱՇԽԱՏԱԿԱԶՄԻ ԿԱՆՈՆԱԴՐՈՒԹՅՈՒՆԸ ՀԱՍՏԱՏԵԼՈՒ ԵՎ ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՎԱԳԱՆՈՒ 2009 ԹՎԱԿԱՆԻ ՀՈՒԼԻՍԻ 6-Ի N 3-Ա ՈՐՈՇՄԱՆ ՄԵՋ ՓՈՓՈԽՈՒԹՅՈՒՆ ԿԱՏԱՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ
2. ↑  ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔՈՒՄ ՏԵՂԱԿԱՆ ԻՆՔՆԱԿԱՌԱՎԱՐՄԱՆ ՄԱՍԻՆ
3. ↑  ՔԱՂԱՔԱՊԵՏԱՐԱՆԻ ՆՈՐ ՇԵՆՔԸ ԵՐԵՎԱՆՈՒՄ. ՔԱՂԱՔԻ ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ԹԱՆԳԱՐԱՆԸ ՎԵՐՋԱՊԵՍ ԳՏԱՎ ԻՐ ՀԱՆԳՐՎԱԱՆԸ
4. ↑  "Բացառության կարգով". Արխիվացված է the original 2014 թ․ օգոստոսի 5-ին. Retrieved 2015 թ․ փետրվարի 11. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայքը

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Երևան Երևանի վարչական շրջաններ |
| --- |
|  |
|  Աջափնյակ  • Ավան  • Արաբկիր  • Դավիթաշեն  • Էրեբունի  • Կենտրոն  • Մալաթիա-Սեբաստիա  • Նոր Նորք  • Նորք-Մարաշ  • Նուբարաշեն  • Շենգավիթ  • Քանաքեռ-Զեյթուն  |  |

 |

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Երևանի քաղաքապետարան** կատեգորիայում։ |
**«Ելք չկա»**, 2014 թվականին ռեժիսոր Վահե Սայանի կողմից նկարահանված հայկական գանգստերական մարտաֆիլմ։

Սյուժե
------

Հայաստանի հայտնի բռնցքամարտի չեմպիոն Դավիթը պատրաստվում է հաջորդ մրցույթում։ Նրա սիրած ընկերուհի Եվան, իսկական ընկերները, երջանիկ կյանքը ուրախացնում են։ Սակայն միայն մեկը, ով խնդիր է առաջացնում, դա նրա կազինոյում գումար թափող ընկեր Արմենն է։ Դավիդը փրկում է Արմենին և պահանջում է, որ այն դադարեցնի խաղալ։ Արմենը խոստանում է, սակայն հաջորդ օրը կրկին գալիս է խաղատուն, խաղում է պոկեր և կորցնում է հսկայական գումար Սարո անունով մաֆիայի պետին։ Վերժինս պահանջում է վերադարձնել փողը նույն օրվա ընթացքում։ Հասկանալով, որ նա չի կարող հավաքել այդ գումարը, ձախորդ խաղացողը փորձում է փախչել, սակայն հրոսակախմբերը բռնում են նրան և բերում են նրանց մոտ։ Սարոն զանգում է Դավիթին և պատմում է իր ընկերոջ պարտքի մասին։ Ավազակները ներկայացնում են ծանր պայմաններ. կամ վճարում է պարտքը, կամ էլ նրանք կսպանեն Արմենին։ Դավիթը փորձում է խոսել Սարոյի հետ, բայց նրան ծեծում են։ Դավիթը իր ընկերոջ Ավոյի հետ փորցում են ուժով ազատագրել Արմենին։

Դերերում
--------

| Դերակատար | Դեր |
| --- | --- |
| Կամո Ունանյան | Դավիթ  Դավիթ  |
| Անի Արոյան | Եվա  Եվա  |
| Արտավազդ Հովանեսյան | Արմեն  Արմեն  |
| Արմեն Մարության | Գուգո  Գուգո  |
| Արշավիր Փանոսյան | Սարո  Սարո  |
| Նարեկ Պետրոսյան | Ավո  Ավո  |
| Երջանիկ Եղիազարյան | Սարոյի թիկնապահ  Սարոյի թիկնապահ  |
| Գոռ Հակոբյան | Սարոյի թիկնապահ  Սարոյի թիկնապահ  |
| Դիաննա Կարապետյան | Մարինա  Մարինա  |
| Լևոն Հովանեսյան | Չար ավազակ  Չար ավազակ  |

Նկարահանող խումբ
----------------

* ռեժիսոր - Վահե Սայան
* սցենարի հեղինակ - Հարություն Ղուկասյան
* պրոդյուսեր - Կամո Ունանյան
* կոմպոզիտոր - Էդմոնդ Մակարյան
* օպերատոր - Նարեկ Սարգյան

Ֆիլմի նկարահանումները կատարվել են Հայաստանում և Վրաստանում։ Ֆիլմի նկարանահնումները մեկնարկել էին 2014 թ. օգոստոսի վերջին և ավարտվել հոկտեմբերին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "«Ելք չկա» kinokrad-2016.ru կայքում". Արխիվացված է the original 2017 թ․ հունվարի 20-ին. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 20. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Смотреть онлайн Ելք չկա / Выхода нет / Elq Chka (2014) arm-film.ru կայքում". Արխիվացված է the original 2017 թ․ հունվարի 18-ին. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 20. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

Տեսանյութը ՅուԹյուբում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · ČSFD · Internet Movie Database |

 |
**Զալինա Մարգիևա** (փետրվարի 5, 1988(1988-02-05), Վլադիկավկազ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), մոլդավացի մուրճի նետող։ Երիտասարդների աշխարհի չեմպիոն, Եվրոպայի քառակի գավաթակիր, համաշխարհային ամառային Ունիվերսիադայի չեմպիոն (2011)։ Եվրոպայի, աշխարհի և Օլիմպիական խաղերի առաջնությունների ֆինալիստ։

Ծնվել է Հյուսիսային Օսիայում, սակայն տարածաշրջանում իրավիճակի վատթարացումից հետո ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Մոլդովա։ Նրա անձնական մարզիչն է Սոսլան Մարգիևի հայրը։ Երկու 2008 և 2012 թվականների օլիմպիական խաղերի մասնակից։ Լոնդոնի խաղերում զբաղեցրել է 8-րդ տեղը՝ մուրճը նետելով 74, 05 մետր։ Օլիմպիական խաղերի փակման արարողությանը Մոլդովայի դրոշն է կրել։

Զալինայի ավագ քույրը Մարինան նույնպես մուրճ նետող է։ Եղբայրը՝ Սերգեյը, մասնակցում է տղամարդկանց շրջանում մուրճի նետման մրցումներին։

Զալինա Մարգիևան Մոլդովայի սահմանապահ ծառայության սպա է։

Որակազրկում
-----------

2013 թվականի հոկտեմբերի 2-ին հայտնի է դարձել, որ արգելված դեղամիջոցի օգտագործման համար Զալինա Մարգիևան որակազրկվել է երկու տարով՝ սկսած 2013 թվականի հուլիսի 24-ից մինչև 2015 թվականի հուլիսի 23-ը։ Բոլոր արդյունքները, որոնք մարզուհին ձեռք է բերել սկսած 2009 թվականի աշխարհի գավաթից համարվում են անվավեր, այդ թվում՝ իր ազգային ռեկորդը (74.47-2012)։ Նա նաև կզրկվի Կազանի Ունիվերսիադայի բրոնզից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  World Athletics Database
2. 1 2  Olympedia — 2006.
3. ↑  "Допинг-контроль". Արխիվացված է the original 2013 թ․ հոկտեմբերի 5-ին. Retrieved 2019 թ․ մարտի 25. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Залина Маргиева – օլիմպիական վիճակագրությունը *Sports-Reference.com* կայքում (անգլ.)
* Զալինա Մարգիևա - անձնական էջը IAAF-ում(անգլ.)
* Залина Маргиева на официальном сайте Олимпийских игр 2012
* Профиль на сайте moldova.sports.md
* В семье МАРГИЕВЫХ — сразу три олимпийца. Плюс тренер-отец
* Интервью с Залиной и Мариной Маргиевыми Archived 2019-03-25 at the Wayback Machine.
**Եկատերինա Բահաթուր** (Եկատերինա Բեգլարի Բահաթրյան, հուլիսի 14, 1870(1870-07-14), Ստեփանակերտ, Շուշիի գավառ, Ելիզավետպոլի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 9, 1944(1944-11-09), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դրամատուրգ։

Կենսագրություն
--------------

Եկատերինա Բահաթուրը ծնվել է Արցախի Խանքենդ գյուղում (այժմ՝ Ստեփանակերտ)։ Սովորել է Շուշիի ռուսական, այնուհետև՝ Մարիամյան դպրոցներում։ 1900 թվականին տեղափոխվել է Բաքու։

1905 թվականին «Մուրճ» ամսագրում լույս է տեսել Բահաթուրի «Մռայլ օրեր» առաջին ակնարկը։ Բահաթուրի դրամատիկական լավագույն գործերից են «Կամքի եղերգը», «Արա և Շամիրամ»-ը (1915)։

Հարավային Կովկասում խորհրդային իշխանության հաղթանակից հետո գրել է պատմա-հեղափոխական թեմայով «Արտավազդ» (հրատարակվել է 1923 թվականին) հերոսական դրաման, որը բեմադրվել է Ալեքսանդրապոլում, Բաքվում, Թիֆլիսում և այլուր։ «Դիվան» դրամայում արտացոլված է հայ բանվորների ու գյուղացիների պայքարը նորաստեղծ պետության ամրապնդման համար (բեմադրվել է 1930 թվականին, Թիֆլիսում)։ Հեղինակել է նաև «Թոնդրակեցիներ» դրաման, որտեղ նկարագրել է հայ ազգի պայքարը օտար զավթիչների դեմ։

Գրականություն
-------------

* Հայկական համառոտ հանրագիտարան, 1990, հ. 1-ին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Եկատերինա Բահաթուրի կենսագրությունը avproduction.am կայքում". Արխիվացված է the original 2020 թ․ սեպտեմբերի 29-ին. Retrieved 2020 թ․ մայիսի 14. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Koha online catalog › Entry". *haygirk.nla.am*. Retrieved 2018 թ․ մարտի 17.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 2, էջ 247)։*  |
Էմո ենթամշակույթի ներկայացուցիչ
**Երիտասարդական ենթամշակույթը** երիտասարդական ուղղվածության ենթամշակույթ է` յուրահատուկ ոճով, վարքով և հետաքրքրություններով։ Երիտասարդական ենթամշակույթներն իրենց հետևորդներին առաջարկում են այլ ինքնություն, որը դուրս է այնպիսի սոցիալական ինստիտուտներից, ինչպիսիք են ընտանիքը, աշխատանքը, տունը և դպրոցը։ Այն երիտասարդական ենթամշակույթները, որոնք պարբերական թշնամանք են ցուցաբերում գերիշխող մշակույթի հանդեպ, երբեմն բնութագրվում են որպես հակամշակույթներ։ 
Երիտասարդական երաժշտական ժանրերը կապված են շատ երիտասարդական ենթամշակույթների հետ, ինչպիսիք են, օրինակ, հիփ-հոփ մշակույթի կրողները, պանկերը, էմոները, գոթերը, մետալիստները։
Ենթամշակույթների ուսումնասիրությունը միշտ կազմված է ենթամշակույթի անդամների զգեստների, երաժշտության և այլ երևացող խորհրդանիշերի ուսումնասիրությունից։
Սոցիալ-տնտեսական դասակարգումը, սեռը, ինտելեկտը, բարոյակությունն ու ազգային պատկանելիությունը կարող են կարևոր կապ ունենալ երիտասարդական ենթամշակույթների հետ։ Երիտասարդական ենթամշակույթները կարող են սահմանվել որպես կենսաձևեր կամ արտահայտման միջոցներ, որոնք մշակվել են հիերարխիկ կառուցվածքային դիրքերում` ի պատասխան գերիշխող համակարգերի և որոնք արտացոլում են սոցիալական ավելի լայն համատեքստից եկող կառուցվածքային հակասությունները լուծելու նրանց փորձը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Huq, Rupa (2007 թ․ հունվարի 24). *Beyond Subculture: Pop, Youth and Identity in a Postcolonial World* (in անգլերեն). Routledge. ISBN 9781134470655.
2. ↑  Bennett, Andy (2001). "CULTURES OF POPULAR MUSIC" (PDF). *www.mheducation.co.uk/*. Արխիվացված է the original (PDF) 2014 թ․ օգոստոսի 24-ին.
3. ↑  Brake, Michael (1985) *Comparative Youth Culture: The sociology of youth culture and youth subcultures in America, Britain and Canada*, Routledge, New York

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4114114-3 · Microsoft: 2778975844 |

 |
**Երիտթուրքերը պատմության դատաստանի առաջ**, հայազգի պատմաբան Ջոն Կիրակոսյանի մենագրությունը Հայոց ցեղասպանության մասին։

Պատմություն
-----------

Մենագրության մեջ նկարագրված է, թե ինչպես 19-րդ դարի վերջերին օսմանյան կյանքի քաղաքական ասպարեզ իջած երիտասարդ թուրքերը ստեղծեցին «միություն և առաջադիմություն» կուսակցությունը, թմբկահարեցին թուրքական պետությունը վերակառուցելու, բարեփոխելու իրենց ծրագրերը։ Իշխանության գլուխ անցնելով՝ 1908 թվականին երիտթուրքերն իրենց դրսևորեցին որպես մոլի շովինիստներ, զարկ տվեցին պան-թուրքիզմին, ոտնահարեցին երկրի ոչ թուրք ժողովուրդների տարրական իրավունքները։ Նրանք Թուրքիան ներքաշեցին առաջին համաշխարհային պատերազմի հորձանուտը, կազմակերպեցին արևմտահայության հրեշավոր գենոցիդը, հակասովետական ինտերվենցիա սանձազերծեցին Անդրկովկասում։ Երիտթուրքերը դատապարտվում են քաղաքակրթության ու մարդկության դեմ իրենց կատարած չարագործությունների համար։

Բովանդակություն
---------------

Գիրքը բաղկացած է՝

* Գիրք առաջին

Նախաբան  

Գլուխ առաջին  

«Թուրքական իրականությունը 19-րդ դարի 90-ական թվականներին»  

Գլուխ երկրորդ  

«Եվրոպական դիվանագիտությունը և Հայկական հարցը 19-րդ դ. 90-ական թթ.»  

Գլուխ երրորդ  

«Երիտթուրքական շարժման խանձարուրը»  

Գլուխ չորրորդ  

«Երիտթուրքերը պետական իշխանության գլուխ (1908-1914)»  

Գլուխ հինգերորդ  

«Արևմտահայությունը երիտթուրքերի կրնկի տակ (1908-1914)»  

Գլուխ վեցերորդ  

«Երիտթուրքական ռեժիմը և հայ ազգային կուսակցությունների գործելակերպը»

* Գիրք երկրորդ

Գլուխ առաջին  

«Երիտթուրքերն արևմտահայության գենոցիդի կազմակերպիչներ»  

Գլուխ երկրորդ  

«1918 թվական. պանթուրքիզմը գործողության մեջ»  

Գլուխ երրորդ  

«Երիտթուրքական ոճրագործները զինվորական դատարանի առաջ»  

Գլուխ չորրորդ  

«Օսմանյան կայսրությունը խորտակվեց»  

Գլուխ հինգերորդ  

«Ընդդեմ պատմության թուրքական կեղծարարության»  

Գլուխ վեցերորդ  

«Թուրքիզմն այսօր»

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Երիտթուրքերը պատմության դատաստանի առաջ։ Գիրք առաջին(չաշխատող հղում)
2. ↑  "Երիտթուրքերը պատմության դատաստանի առաջ։ 1915 թվականից մինչև մեր օրերը։ Գիրք երկրորդ". Արխիվացված է the original 2016 թ․ նոյեմբերի 2-ին. Retrieved 2015 թ․ հունվարի 18. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)