**Հարիսոն Քոլյար Ուայթ** (Harrison Colyar White), Կոլումբիայի համալսարանի սոցիոլոգիայի Գիդինգսի պատվավոր պրոֆեսոր է։ Ուայթը ազդեցիկ դեր է խաղացել «Հարվարդի հեղափոխության» մեջ սոցիալական ցանցերում և Նյու Յորքի հարաբերական սոցիոլոգիայի դպրոցում։ Նրան վերագրվում է սոցիալական կառուցվածքի մի շարք մաթեմատիկական մոդելների մշակումը, ներառյալ թափուր աշխատատեղերի շղթաները և բլոկմոդելները։ Նա եղել է սոցիոլոգիայի հեղափոխության առաջնորդը,, օգտագործել է սոցիալական կառուցվածքի մոդելներ, որոնք հիմնված են ոչ թե անհատների հատկանիշների և վերաբերմունքի, այլ հարաբերությունների օրինաչափությունների վրա։

Սոցիալական ցանցերի հետազոտողների շրջանում Ուայթը մեծ հարգանք է վայելում։ Օրինակ, 1997 թվականին Սոցիալական ցանցերի վերլուծության միջազգային ցանցի կոնֆերանսի ժամանակ կազմակերպիչն անցկացրեց հատուկ «Սպիտակ փողկապ» միջոցառում՝ նվիրված Ուայթին։ Սոցիալական ցանցի հետազոտող Էմանուել Լազեգան նրան անվանում է և՛ «Կոպեռնիկոս, և՛ Գալիլեո», քանի որ նա հորինել է և՛ տեսլականը, և՛ գործիքները։

Նրա տեսությունների ամենաընդգրկուն փաստաթղթերը կարելի է գտնել *«Ինքնություն և վերահսկում»* գրքում, որն առաջին անգամ հրատարակվել է 1992 թվականին։ Գրքի հիմնական վերաշարադրումը հայտնվել է 2008 թվականի հունիսին։ 2011 թվականին Ուայթը Ամերիկյան սոցիոլոգիական ասոցիացիայի կողմից ստացել է W.E.B. ԴյուԲուայի անվանական կրթաթոշակի մրցանակ, որը պարգևատրում է «գիտնականներին, ովքեր ակնառու նվիրվածություն են ցուցաբերել սոցիոլոգիայի մասնագիտությանը, և որոնց ամբողջ աշխատանքը կարևոր ձևերով նպաստել է կարգապահության առաջխաղացմանը»։ Ապրելով Արիզոնա նահանգի Թուսոն քաղաքում, Ուայթը հետաքրքրված էր սոցիալեզվաբանությամբ և բիզնես ռազմավարությամբ, ինչպես նաև սոցիոլոգիայով։

Պատմություն
-----------

### Մանկության և երիտասարդության տարիներ

Ուայթը ծնվել է 1930 թվականի մարտի 21-ին Վաշինգտոնում։ Նա ուներ երեք քույր և եղբայր, իսկ հայրը բժիշկ էր ԱՄՆ ռազմածովային նավատորմում։ Չնայած իր պատանեկության ընթացքում տեղափոխվելով տարբեր ռազմածովային բազաներ, նա իրեն համարում էր հարավային, իսկ Նեշվիլը (Թենեսի), իր տունը։ 15 տարեկանում նա ընդունվել է Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտ (MIT)՝ ստանալով իր բակալավրի աստիճանը 20 տարեկանում։ Հինգ տարի անց՝ 1955 թվականին, նա ստացավ տեսական ֆիզիկայի դոկտորի կոչում, ինչպես նաև MIT-ից՝ Ջոն Ք. Սլեյթերից՝ որպես իր խորհրդական։ Նրա ատենախոսությունը վերնագրված էր Պղնձի միջատոմային ուժի հաստատունների քվանտ-մեխանիկական հաշվարկը։ Սա հրապարակվել է Physical Review-ում որպես «Պղնձի ատոմային ուժի հաստատուններ Ֆեյնմանի թեորեմից» (1958)։ MIT-ում սովորելու ընթացքում նա նաև դասընթաց է անցել քաղաքագետ Կարլ Դոյչին մոտ, ում Ուայթը գնահատում է նրան՝ խրախուսելով շարժվել դեպի սոցիալական գիտություններ։

### Փրինսթոնի համալսարան

Տեսական ֆիզիկայի ասպիրանտուրան ավարտելուց հետո նա ստացել է Ֆորդի հիմնադրամի կրթաթոշակ՝ Փրինսթոնի համալսարանում սոցիոլոգիայի ոլորտում իր երկրորդ դոկտորականը սկսելու համար։ Նրա ատենախոսության խորհրդատուն Մարիոն Ջ. Լևին էր։ Ուայթը Փրինսթոնում աշխատել է նաև Ուիլբերտ Մուրի, Ֆրեդ Ստեֆանի և Ֆրենկ Վ. Նոթշտեյնի հետ։ Նրա խումբը շատ փոքր էր, միայն չորս կամ հինգ այլ ասպիրանտներ՝ ներառյալ Դեյվիդ Մացան և Սթենլի Ուդին։

Միևնույն ժամանակ, 1955-1956 թվականներին Ջոն Հոփկինսի համալսարանի Գործառնությունների հետազոտությունների գրասենյակում նա զբաղեցրեց գործառնությունների վերլուծաբանի պաշտոնը։ Այս ժամանակահատվածում նա աշխատել է Լի Ս. Քրիստիի հետ «Հերթում կանխարգելիչ առաջնահերթություններով» կամ «Breakdown»-ի հետ, որը լույս է տեսել 1958 թվականին։

Իր ուսումը Փրինսթոնում շարունակելիս Ուայթը ևս մեկ տարի անցկացրեց Կալիֆորնիայի Սթենֆորդի համալսարանի Վարքագծային գիտությունների ուսումնասիրության կենտրոնում, որտեղ նա հանդիպեց Հարոլդ Գետցկովին։ Գետցկովը Քարնեգիի տեխնոլոգիական ինստիտուտի պրոֆեսորադասախոսական կազմի անդամ էր, որը հայտնի էր սոցիալական վարքագծի իր սիմուլյացիաների կիրառմամբ և կազմակերպչական ուսումնասիրություններում շատ այլ ռահվիրաների հետ երկար ժամանակ համագործակցելով, այդ թվում՝ Հերբերտ Ա. Սայմոնի, Ջեյմս Մարչի և Ռիչարդ Սայերթի հետ։ Գետցկովի հետ իր փոխադարձ ծանոթության միջոցով Սայմոնի հետ հանդիպելուց հետո Ուայթը հրավեր ստացավ Կալիֆորնիայից տեղափոխվելու Պիտսբուրգ՝ աշխատելու որպես Արդյունաբերական կառավարման և սոցիոլոգիայի ասիստենտ Արդյունաբերական կառավարման բարձրագույն դպրոցում, Քարնեգի տեխնոլոգիական ինստիտուտում (հետագայում՝ Կարնեգի Մելոն համալսարան), որտեղ նա մնաց մի քանի տարի՝ 1957-ից 1959 թվականներին։ Հարցազրույցներից մեկում նա պնդում էր, որ կռվել է դեկան Լեյլանդ Բոքի հետ, որպեսզի իր կոչման մեջ ներառվի «սոցիոլոգիա» բառը։ 

Լոգ քոլեջը, Փրինսթոնի զարգացման ազդեցիկ կողմը
Սթենֆորդի առաջադեմ ուսումնասիրությունների կենտրոնում աշխատելու ժամանակ էր, որ Ուայթը հանդիպեց իր առաջին կնոջը՝ Սինթիա Ա. Ջոնսոնին, ով ավարտել էր Ռեդքլիֆ քոլեջը, որտեղ նա մասնագիտացել էր արվեստի պատմության մեջ։ Զույգի համատեղ աշխատանքը ֆրանսիացի իմպրեսիոնիստների, կտավների և կարիերայի վրա (1965) և «Ինստիտուցիոնալ փոփոխություններ ֆրանսիական գեղանկարչության աշխարհում» (1964) ի սկզբանե առաջացել է 1957 թվականին Ռոբերտ Ուիլսոնի գլխավորած առաջադեմ ուսումնասիրությունների կենտրոնում կայացած արվեստի սեմինարի արդյունքում։ Ուայթը ի սկզբանե հույս ուներ օգտագործել սոցիոմետրիան ֆրանսիական արվեստի սոցիալական կառուցվածքը քարտեզագրելու համար՝ կանխատեսելու տեղաշարժերը, բայց նա հասկացավ, որ դա ոչ թե սոցիալական կառուցվածքն է, այլ ինստիտուցիոնալ կառուցվածքը, որը բացատրում է փոփոխությունը։

Այս տարիներին էր, որ Ուայթը, որը դեռ սոցիոլոգիայի ասպիրանտ էր, 1960 թվականին նորվեգացի սոցիոլոգ Վիլհելմ Օբերտի հետ միասին գրեց և հրատարակեց իր առաջին հասարակական գիտական աշխատությունը՝ «Քուն. սոցիոլոգիական մեկնաբանությունը» Acta Sociologica-ում։ Այս աշխատանքը քնի ֆենոմենոլոգիական հետազոտություն էր, որը փորձում էր «ցույց տալ, որ քունը ավելին է, քան ուղղակի կենսաբանական գործունեություն... [այլ ավելի շուտ] սոցիալական իրադարձություն»։

Իր ատենախոսության համար Ուայթը էմպիրիկ հետազոտություն է իրականացրել արտադրական ֆիրմայի հետազոտությունների և զարգացման բաժնի վերաբերյալ, որը բաղկացած է հարցազրույցներից և մենեջերների հետ 110 կետից բաղկացած հարցաշարից։ Նա հատուկ օգտագործում էր սոցիոմետրիկ հարցեր, որոնք անհրաժեշտ էին կազմակերպությունում տարբեր գերատեսչությունների և թիմերի միջև հարաբերությունների «սոցիալական կառուցվածքը» մոդելավորելու համար։ 1960 թվականի մայիսին որպես իր դոկտորական ատենախոսություն նա ներկայացրեց «Հետազոտությունը և զարգացումը որպես արդյունաբերական կառավարման օրինակ. դեպքի ուսումնասիրություն ինստիտուցիոնալացման և անորոշության մեջ»՝ Փրինսթոնի համալսարանից ստանալով սոցիոլոգիայի դոկտորի աստիճան։ Նրա առաջին հրապարակումը, որը հիմնված էր իր դիսերտացիայի վրա, «Կառավարման հակամարտությունը և սոցիոմետրիկ կառուցվածքը» ամերիկյան սոցիոլոգիայի ամսագրում էր։

### Չիկագոյի համալսարան

1959 թվականին Ջեյմս Քոուլմանը լքեց Չիկագոյի համալսարանը՝ Ջոնս Հոփկինսի համալսարանում սոցիալական հարաբերությունների նոր բաժին հիմնելու համար, ինչով աշխատատեղ ստեղծեց Ուայթի նման մաթեմատիկական սոցիոլոգի համար։ Նա տեղափոխվել է Չիկագո՝ աշխատանքի անցնելու որպես սոցիոլոգիայի ամբիոնի դոցենտ։ Այն ժամանակ այնտեղ էին այնպիսի ազդեցիկ սոցիոլոգներ, ինչպիսիք էին Պիտեր Բլաուն, Մայեր Զալդը, Էլիհու Կացը, Էվերետ Հյուզը, Էրվինգ Գոֆմանը։ Քանի որ Փրինսթոնին բնակության համար պահանջվեց ընդամենը մեկ տարի, և Ուայթը օգտվեց հնարավորությունից՝ պաշտոններ զբաղեցնելու Ջոնս Հոփքինսում, Սթենֆորդում և Քարնեգիում։ Մինչդեռ աշխատում էր իր դիսերտացիայի վրա, հենց Չիկագոյում էր, որ Ուայթը գնահատում է որպես իր «իրական սոցիալականացումն ինչ-որ կերպ. սոցիոլոգիա»։ Հենց այստեղ էր, որ Ուայթը խորհուրդ տվեց իր առաջին երկու ասպիրանտներին՝ Ջոել Հ. Լևինին և Մորիս Ֆրիդելին, որոնք երկուսն էլ շարունակեցին իրենց ներդրումն ունենալ սոցիոլոգիայում սոցիալական ցանցերի վերլուծության մեջ։ Ընդլայնված ուսումնասիրությունների կենտրոնում գտնվելու ժամանակ Ուայթը սկսեց մարդաբանություն սովորել և տարվեց ազգակցական հարաբերություններով։ Չիկագոյի համալսարանում գտնվելու ընթացքում Ուայթը կարողացավ ավարտել «Anatomy of Kinship»-ը, որը տպագրվել է 1963 թվականին «Prentice-Hall»-ի «Սոցիալական վարքագծի մաթեմատիկական վերլուծություն» շարքում, Ջեյմս Քոլմանի և Ջեյմս Մարչի գլխավոր խմբագիրներով։ Գիրքը զգալի ուշադրության է արժանացել ժամանակի շատ մաթեմատիկական սոցիոլոգների կողմից և մեծապես նպաստել է Ուայթին՝ որպես մոդել, շինարարի հաստատմանը։

### Հարվարդի հեղափոխություն

1963 թվականին Ուայթը հեռացավ Չիկագոյից՝ դառնալու Հարվարդի սոցիալական հարաբերությունների ամբիոնի սոցիոլոգիայի դոցենտ, այն նույն բաժինը, որը հիմնադրվել է Թալքոթ Փարսոնսի կողմից և դեռևս մեծ ազդեցություն է կրում Փարսոնսի կառուցվածքային-ֆունկցիոնալիստական ​​պարադիգմից։ Քանի որ Ուայթը Քարնեգիում և Չիկագոյում նախկինում միայն մագիստրատուրայի դասընթացներ էր դասավանդում, նրա առաջին բակալավրիատի դասընթացը «Սոցիալական հարաբերությունների ներածությունն» էր (տես Ազդեցություն) Հարվարդում, որը հայտնի դարձավ ցանցի վերլուծաբանների շրջանում։ Քանի որ նա «կարծում էր, որ գոյություն ունեցող դասագրքերը գրոտեսկային հակագիտական ​​են», դասի ծրագիրը նշվում էր նրանով, որ ընդգրկում էր ավելի քիչ ընթերցումներ սոցիոլոգների կողմից, և համեմատաբար ավելի շատ ընթերցումներ մարդաբանների, սոցիալական հոգեբանների և պատմաբանների կողմից։ Ուայթը նաև քննադատում էր այն, ինչն անվանում էր պարսոնսյան սոցիոլոգիայի մոտեցումը և դարձավ առաջնորդ, որը այլ կերպ հայտնի էր որպես «Հարվարդի հեղափոխություն», «Հարվարդի բեկում» կամ «Հարվարդի վերածնունդ» սոցիալական ցանցերում։ Նա սերտորեն համագործակցում էր փոքր խմբերի հետազոտողներ Ջորջ Ք. Հոմանսի և Ռոբերտ Ֆ. Բեյլսի հետ, ինչը մեծապես համատեղելի էր կազմակերպչական հետազոտությունների նրա նախորդ աշխատանքին և ցանցային վերլուծությունը պաշտոնականացնելու նրա ջանքերին։ Ուայթի առաջին տարիներին համընկնող Չարլզ Թիլին, Հարվարդի սոցիալական հարաբերությունների բաժնի շրջանավարտ, հրավիրյալ պրոֆեսոր էր Հարվարդում։ Նա ներկա է եղել Ուայթի որոշ դասախոսություններինՍոցիալական հարաբերությունների բաժինը եղել է Հարվարդի հրավիրյալ պրոֆեսոր և մասնակցել է Ուայթի դասախոսություններին. ցանցային մտածողությունը մեծ ազդեցություն է ունեցել Թիլի աշխատանքի վրա։

Ուայթը Հարվարդում մնաց մինչև 1986 թվականը։ Բացի իր կնոջից՝ Սինթիայից, բաժանվելուց (որի հետ նա հրատարակել է մի քանի աշխատություններ) և փոփոխություններ ցանկանալուց, Արիզոնայի համալսարանի սոցիոլոգիայի բաժինը նրան առաջարկում է ամբիոնի վարիչի պաշտոնը։ Նա Արիզոնայում մնաց երկու տարի։

### Կոլումբիայի համալսարան

1988 թվականին Ուայթը Կոլումբիայի համալսարանին միացել է որպես սոցիոլոգիայի պրոֆեսոր և եղել է Փոլ Ֆ. Լազարսֆելդի սոցիալական գիտությունների կենտրոնի տնօրենը։ Սա ցանցային վերլուծության, այսպես կոչված, «Նյու Յորքի հարաբերական սոցիոլոգիայի դպրոցի» թերևս երկրորդ խոշոր հեղափոխության սկզբնական փուլում էր։ Այս անտեսանելի քոլեջը ներառում էր Կոլումբիան, ինչպես նաև սոցիալական հետազոտությունների նոր դպրոցը և Նյու Յորքի համալսարանը։ Մինչ Հարվարդի հեղափոխությունը ներառում էր սոցիալական կառուցվածքի չափման և մոդելավորման մեթոդների զգալի առաջընթաց, Նյու Յորքի դպրոցը ներգրավված էր մշակութային սոցիոլոգիայի միաձուլման մեջ ցանցային կառուցվածքային սոցիոլոգիայի հետ, երկու ավանդույթներ, որոնք նախկինում հակասական էին։ Ուայթը կանգնած էր դրա հիմքում, և նրա «Ինքնությունը և վերահսկումը» մեծ գործը վկայում էր այս նոր հարաբերական սոցիոլոգիայի մասին։

1992 թվականին Ուայթը ստացել է Գիդինգսի սոցիոլոգիայի պրոֆեսորի պաշտոնը, և մինչև իր թոշակի անցնելը, տարբեր տարիներ եղել է սոցիոլոգիայի ամբիոնի վարիչ։ Նա այդ ժամանակ բնակվում էր Արիզոնա նահանգի Թուսոն քաղաքում։

Ներդրումներ
-----------

Ուայթի սոցիոլոգիական ներդրումներ լավագույնս ամփոփում է նրա նախկին ուսանող և գործընկեր Ռոնալդ Բրեյգերը.

Սպիտակ խնդիրներն անդրադառնում են սոցիալական կառուցվածքին, որը կտրում է սոցիալական գիտությունների շրջանակը։ Հատկանշական է, որ նա ներդրել է (1) դերային կառուցվածքների տեսությունները, որոնք ներառում են բնիկ ավստրալական ժողովուրդների և ժամանակակից Արևմուտքի ինստիտուտների դասակարգիչ ազգակցական համակարգերը. (2) մոդելներ, որոնք հիմնված են բազմաթիվ տեսակի սոցիալական հարաբերությունների ցանցերում գործող դերակատարների համարժեքության վրա. 3) կազմակերպությունների համակարգերում սոցիալական շարժունակության տեսությունը. (4) սոցիալական գործողության կառուցվածքային տեսություն, որն ընդգծում է վերահսկողությունը, գործակալությունը, պատմությունը և ինքնությունը. 5) գեղարվեստական ​​արտադրության տեսություն. 6) տնտեսական արտադրության շուկաների տեսություն, որը տանում է դեպի շուկայական ինքնության ցանցային էկոլոգիայի մշակում և շահույթի, գների և շուկայական մասնաբաժինների հաշվառման նոր եղանակներ. և (7) լեզվի օգտագործման տեսություն, որն ընդգծում է դիսկուրսի ցանցերում սոցիալական, մշակութային և բառաբանական տիրույթների անցումը։ Նրա ամենաբացահայտ տեսական հայտարարությունը «Ինքնություն և վերահսկողություն. սոցիալական գործողությունների կառուցվածքային տեսություն» է (1992 թ.), թեև ցանցերի, հաստատությունների և գործակալության փոխադարձ ձևավորման տեսության մի քանի հիմնական բաղադրիչները նույնպես հեշտությամբ երևում են «Կարիերա և ստեղծագործություն. սոցիալական» գրքում։ Forces in the Arts (1993), գրված է ոչ այնքան մասնագիտացված լսարանի համար։

Ընդհանուր առմամբ, Ուայթը և նրա ուսանողները հետաքրքրություն առաջացրին ոչ թե որպես անհատների ագրեգատներ, այլ հասարակությանը որպես ցանցեր դիտարկելու։

Այս տեսակետը դեռևս հակասական է։ Սոցիոլոգիայում և կազմակերպչական գիտության մեջ դժվար է համակարգված կերպով չափել պատճառն ու հետևանքը։ Դրա պատճառով սովորական է օգտագործել ընտրանքային տեխնիկան՝ պոպուլյացիայի մեջ ինչ-որ միջինը հայտնաբերելու համար։

Օրինակ, մեզ գրեթե ամեն օր ասում են, թե միջին վիճակագրական եվրոպացին կամ ամերիկացին ինչպես է վերաբերում թեմային։ Այն թույլ է տալիս հասարակագետներին և փորձագետներին եզրակացություններ անել պատճառի մասին և ասել, որ «մարդիկ զայրացած են ներկայիս վարչակազմի վրա, քանի որ տնտեսությունը վատ է աշխատում»։ Այսպիսի ընդհանրացումն անշուշտ իմաստ ունի, բայց դա մեզ ոչինչ չի ասում անհատի մասին։ Սա հանգեցնում է իդեալականացված անհատի գաղափարին, մի բան, որը ժամանակակից տնտեսագիտության հիմքն է։ Ժամանակակից տնտեսական տեսությունների մեծամասնությունը սոցիալական կազմավորումներին, ինչպես կազմակերպություններին, դիտարկում է որպես անհատների արտադրանք, որոնք բոլորը գործում են իրենց լավագույն շահերից ելնելով։

Թեև սա որոշ դեպքերում օգտակար է, սակայն այն լավ չի հաշվի առնում այն ​​գիտելիքները, որոնք պահանջվում են կառույցներին՝ իրենց պահպանելու համար։ Ուայթը և նրա ուսանողները (և իր ուսանողների աշակերտները) մշակում են մոդելներ, որոնք փոխհարաբերությունների օրինաչափությունները ներառում են սոցիալական կազմավորումների նկարագրության մեջ։ Աշխատանքի այս ուղղությունը ներառում է տնտեսական սոցիոլոգիա, ցանցային սոցիոլոգիա և ստրուկտուալիստական ​​սոցիոլոգիա։

### Ինքնություն և վերահսկողություն

Ուայթի ամենաընդգրկուն աշխատանքը «Ինքնություն և վերահսկում» է։ Առաջին հրատարակությունը լույս է տեսել 1992 թվականին, իսկ երկրորդը՝ 2008 թվականի հունիսին։

Այս գրքում Ուայթը քննարկում է սոցիալական աշխարհը, ներառյալ «անձերը», որպես հարաբերությունների օրինաչափություններից բխող։ Նա պնդում է, որ լռելյայն մարդկային էվրիստիկա է աշխարհը ատրիբուտների տեսանկյունից կազմակերպելը, բայց դա հաճախ կարող է սխալ լինել։ Օրինակ, կան անհամար գրքեր առաջնորդության մասին, որոնք փնտրում են այն հատկանիշները, որոնք լավ առաջնորդ են դարձնում։ Այնուամենայնիվ, ոչ ոք առաջնորդ չէ առանց հետևորդների. տերմինը նկարագրում է ուրիշների հետ ունեցած հարաբերությունները։ Առանց հարաբերությունների, առաջնորդ չէր լինի։ Նմանապես, կազմակերպությունը կարող է դիտվել որպես հարաբերությունների օրինաչափություններ։ Այն «գոյություն չէր ունենա», եթե մարդիկ չհարգեին և չպահպանեին կոնկրետ հարաբերություններ։ Ուայթը խուսափում է հատկանիշներ տալ այն իրերին, որոնք առաջանում են հարաբերությունների օրինաչափություններից, մի բան, որը հակասում է մեր բնական բնազդներին և պահանջում է որոշակի մտածել մշակման համար։

«Ինքնությունը և վերահսկումը »ունի յոթ գլուխ։ Առաջին վեցը վերաբերում են սոցիալական կազմավորումներին, որոնք վերահսկում են մեզ, և թե ինչպես է մեր սեփական դատողությունը կազմակերպում փորձը այնպես, որ սահմանափակում է մեր գործողությունները։ Վերջին գլուխը վերաբերում է «գործողություններին» և ինչպես է հնարավոր փոփոխությունը։ Ճանապարհներից մեկը «վստահված անձի» միջոցով է, ուրիշներին հզորացնելը։

### Շուկաներ ցանցերից

Հարիսոն Ուայթը նաև իր 2002 թվականին «Շուկաները ցանցերից» գրքում զարգացրեց շուկայի կառուցվածքի և մրցակցության հեռանկարը՝ հիմնվելով այն գաղափարի վրա, որ շուկաները ներառված են սոցիալական ցանցերում։ Նրա մոտեցումը կապված է այնպիսի տնտեսական հասկացությունների հետ, ինչպիսիք են անորոշությունը (ինչպես սահմանել է Ֆրենկ Նայթը), մենաշնորհային մրցակցությունը (Էդվարդ Չեմբերլին) կամ ազդանշանը (Սփենս)։ Շուկաների վերաբերյալ այս սոցիոլոգիական հեռանկարի վրա ազդել են ինչպես սոցիոլոգները (տես Ջոել Մ. Պոդոլնի), այնպես էլ տնտեսագետները (տես Օլիվյե Ֆավերո)։

### Վերջին աշխատանք

Ուայթի վերջին աշխատանքում խոսվում էր լեզվաբանության մասին։ «Ինքնությունը և վերահսկումը »-ում նա շեշտում է ցանցային տիրույթների միջև «անցումը»՝ որպես քերականությունը հաշվի առնելու միջոց, որը չի անտեսում իմաստը, ինչպես դա անում է ստանդարտ լեզվաբանական տեսության մեծ մասը։ Նա երկարաժամկետ հետաքրքրություն ունի կազմակերպությունների նկատմամբ, և մինչ թոշակի անցնելը նա աշխատել է այն մասին, թե ինչպես է ռազմավարությունը տեղավորվում իր մշակած սոցիալական շինարարության ընդհանուր մոդելների մեջ։

Ազդեցություն
------------

Ի լրումն իր սեփական հրապարակումների, Ուայթին լայնորեն վերագրվում է ցանցային վերլուծաբանների շատ ազդեցիկ սերունդների սոցիոլոգիայի ուսուցումը։ Ներառյալ 1960-ականների և 1970-ականների վաղ աշխատանքները Հարվարդի հեղափոխության ժամանակ, ինչպես նաև 1980-ական և 1990-ական թվականներին Կոլումբիայում Նյու Յորքի հարաբերական սոցիոլոգիայի դպրոցի ժամանակ։

Ուայթի աշակերտը և դասավանդող օգնական Մայքլ Շվարցը 1965 թվականի գարնանը գրառումներ կատարեց, որոնք հայտնի են որպես Սոցիալական կառուցվածքի բաղկացուցիչների նշումներ, Ուայթի բակալավրիատի «Սոցիալական հարաբերությունների ներածություն» դասընթացից (Soc Rel 10): Այս գրառումները տարածվեցին ցանցային վերլուծության ուսանողների և սիրահարների շրջանում, մինչև վերջապես հրապարակվեցին 2008 թվականին Sociologica-ում։ Ինչպես բացատրում է Orgtheory.net հանրահայտ սոցիալական գիտության բլոգը, «Ժամանակակից ամերիկյան սոցիոլոգիայում չկա ուսանողների կողմից արված գրառումներ, որոնք այնքան ընդհատակյա ազդեցություն են ունեցել, որքան Հարիսոն Ուայթի ներածական Soc Rel 10 սեմինարը Հարվարդում»։

Հարվարդի շրջանավարտների առաջին սերունդը, որը վերապատրաստվել էր Ուայթի հետ 1960-ականներին, դարձավ ցանցային վերլուծական հակում ունեցող սոցիոլոգների ահռելի խումբ։ Հարվարդի նրա առաջին ասպիրանտը Էդվարդ Լաումանն էր, ով սկսեց մշակել անձնական ցանցերի ուսումնասիրության ամենաշատ օգտագործվող մեթոդներից մեկը, որը հայտնի է որպես էգո-ցանցային հարցումներ (մշակվել է Չիկագոյի համալսարանի Լաումանի ուսանողներից մեկի՝ Ռոնալդ Բուրտի հետ)։ Նրանցից մի քանիսը շարունակեցին իրենց ներդրումն ունենալ կառուցվածքային վերլուծության «Տորոնտոյի դպրոցում»։ Բարրի Ուելմանը, օրինակ, մեծ ներդրում ունեցավ ցանցերի վերլուծության և համայնքային ուսումնասիրությունների խաչաձև բեղմնավորմանը, հետագայում նպաստելով առցանց համայնքների ամենավաղ ուսումնասիրություններին։ Հարվարդում Ուայթի մեկ այլ ամենավաղ ուսանողներից էր Նենսի Լին (այժմ՝ Նենսի Հոուել), ով սոցիալական ցանցերի վերլուծություն էր կիրառել իր բեկումնային ուսումնասիրության մեջ, թե ինչպես են հղիության արհեստական ընդհատման ձգտող կանայք պատրաստակամ բժիշկներ գտել մինչև Ռոն ընդդեմ Ուեյդի։ Նա պարզել է, որ կանայք բժիշկներին գտնում են ընկերների և ծանոթների միջոցով և միջինը չորս աստիճանով են բաժանվում բժշկից։ Ուայթը նաև վերապատրաստել է Տորոնտոյի դպրոցում ավելի ուշ համալրումներ՝ Հարիետ Ֆրիդմանը ('77) և Բոնի Էրիքսոնը ('73)։

Ուայթի ամենահայտնի ասպիրանտներից մեկը Մարկ Գրանովետերն էր, ով սովորել էր Հարվարդում որպես ասպիրանտ 1965-1970 թթ.: Գրանովետերն ուսումնասիրել էր, թե ինչպես են մարդիկ աշխատանք ստանում, և պարզել, որ ավելի հավանական է, որ դրանք ձեռք բերեն ծանոթների, քան ընկերների միջոցով։ Պատմելով իր լայնորեն մեջբերված 1973թ. «Թույլ կապերի ուժը» հոդվածի զարգացումը, Գրանովետերը գնահատում է Ուայթի դասախոսությունները, և մասնավորապես, Ուայթի՝ Անատոլ Ռապապորտի և Ուիլյամ Հորրաթի սոցիոմետրիկ աշխատանքի նկարագրությունը, որը նրան տվել է գաղափարը։ Սա, կապված Սթենլի Միլգրեմի ավելի վաղ աշխատանքի հետ (որը նաև Հարվարդի սոցիալական հարաբերությունների բաժնում էր 1963–1967 թթ. թեև Ուայթի ուսանողներից մեկը չէր), գիտնականներին ավելի լավ պատկերացում տվեց, թե ինչպես է կազմակերպված սոցիալական խումբը. նրանց միջև «թույլ կապեր». Գրանովետերի աշխատանքը տեսական հիմք է տվել Մալքոլմ Գլադվելի «Առաջնակետը» աշխատության համար։ Հետազոտության այս գիծը դեռևս ակտիվորեն հետապնդում են Դունկան Ուոթսը, Ալբերտ-Լասլո Բարաբասին, Մարկ Նյումանը, Ջոն Քլեյնբերգը և այլք։

Ուայթի «թափուր աշխատատեղերի շղթաների» վերաբերյալ հետազոտություններին օգնել են մի շարք ասպիրանտներ, այդ թվում՝ Մայքլ Շվարցը և Իվան Չեյզը։ Սրա արդյունքը «Հնարավորությունների շղթաներ» գիրքն էր։ Գիրքը նկարագրում էր սոցիալական շարժունակության մոդել, որտեղ դերերն ու մարդիկ, որոնք լրացնում էին դրանք, անկախ էին։ Նրա ստեղծագործության մեջ կրկնվող թեմա է դարձել այն գաղափարը, որ մարդը մասամբ ստեղծվում է հարաբերությունների օրինաչափություններում իր դիրքի շնորհիվ։ Սա ապահովեց սոցիալական դերերի քանակական վերլուծություն՝ թույլ տալով գիտնականներին հասարակությանը չափելու նոր ուղիներ, որոնք հիմնված չեն վիճակագրական ագրեգատների վրա։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  SNAC — 2010.
2. ↑  Freebase տվյալների վերբեռնում — Google.
3. ↑  Guggenheim Fellows-ի տվյալների բազա
4. ↑
5. ↑  Azarian 2003; Breiger 2005; Freeman 2004; Steiny 2007; Wellman 1988: 19-61.
6. ↑  Միշե, Անն. «Հարաբերական սոցիոլոգիա, մշակույթ և գործակալություն». Սոցիալական ցանցերի վերլուծության Sage ձեռնարկը (2011): 80-97.
7. ↑  Mische, Ann. "Relational sociology, culture, and agency." The Sage handbook of social network analysis (2011): 80-97.
8. ↑  See White's original(hitherto unpublished) paper "Notes on the Constituents of Social Structure" (1965), plus a symposium on it in *Sociologica* 1/2008  Արխիվացված 2017-12-05 Wayback Machine
9. ↑  Sunbelt 1997
10. ↑  «American Sociological Association: W.E.B. DuBois Career of Distinguished Scholarship Award». Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ նոյեմբերի 20-ին. Վերցված է 2015 թ․ նոյեմբերի 23-ին.
11. 1 2  White 2008, p. xiv.
12. ↑  quantum-mechanical calculation of inter-atomic force constants in copper
13. ↑  White, Harrison C. (1958 թ․ նոյեմբերի 15). «Atomic Force Constants of Copper from Feynman's Theorem». *Physical Review*. **112** (4): 1092–1105. Bibcode:1958PhRv..112.1092W. doi:10.1103/PhysRev.112.1092.
14. ↑  Interview with Harrison White
15. ↑  Harrison 2001
16. ↑  Հերթում կանխարգելիչ առաջնահերթություններով կամ խափանումներով
17. ↑  «A Home Page for Harold Guetzkow».
18. ↑  Hidden Society 1982
19. ↑  and development as a pattern in industrial management: a case study of institutionalization and uncertainty
20. ↑  White, Harrison (1961 թ․ հունվարի 1). «Management Conflict and Sociometric Structure». *American Journal of Sociology*. **67** (2): 185–199. doi:10.1086/223084. JSTOR 2774886. S2CID 145756700.
21. ↑  Interview with White
22. ↑  Azarian 2003, p.135-140.
23. ↑  White, Harrison C. (2008 թ․ հունվարի 1). «Preface: "Catnets" Forty Years Later». *Sociologica* (1/2008). doi:10.2383/26575. ISSN 1971-8853. S2CID 143107250.
24. ↑  «Sociologica: Marco Santoro - Framing Notes». *www.sociologica.mulino.it*. Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ հոկտեմբերի 4-ին. Վերցված է 2016 թ․ ապրիլի 2-ին.
25. ↑  MacLean, Alair; Olds, Andy (2001). «Interview with Harrison White» (PDF). *Theory at Madison*.
26. ↑  Wellman 1988
27. ↑  Samuelson 1979
28. ↑  Coase 1990
29. ↑  Steiny 2007
30. ↑  «The (CatNet) Soc. Rel. 10 notes are finally (Officially) published». 2008 թ․ հունիսի 3.
31. ↑  Mullins, Nicholas. *Theories and Theory Groups in Contemporary American Sociology.* New York: Harper and Row, 1973.