recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Սեխով բուլկի** (ճապ.՝ メロンパン, ինչպես նաև **սեխով հաց** կամ **մելոն պան**), քաղցր բուլկիների տեսակ Ճապոնիայում, որը նաև շատ հայտնի է Թայվանում, Չինաստանում և Լատինական Ամերիկայում։ Ստեղծվել է արաջին համաշխարհային պատերազմից հետո հայ հացթուխից՚ Հովհանես Ղեվենյան (Իվան Սագոյան) Տոկիոում։

Անվանում
--------

Անվանման ստուգաբանությունը հիմնվում է երկու լեզուների վրա. *melon* («սեխ») բառը փոխառնվել է անգլերենից, իսկ *pan* (հաց) բառը՝ պորտուգալերենից։

Պատրաստում
----------

Սեխով բուլկիներ շոկոլադի կտորներով
Սեխով բուլկիները պատրաստում են սովորական խմորից, որը վերևից պատված է թխվածքաբլիթի փխրուն խմորի բարակ շերտով։ Նրանց արտաքին տեսքը հիշեցնում է կանտալուպ սեխը։ Սովորաբար նրանք սեխի համ չեն ունենում, սակայն վերջին ժամանակներս արտադրողների շրջանում մեծ տարածում է ստացել բուլկիներին սեխ ավելացնելը։ Գոյություն ունեն շոկոլադով, կարամելով, թխկու օշարակով, երբեմն էլ հարած սերուցքով կամ կրեմով պատրաստած տարբերակները։

Ընդհանուր տեղեկություններ
-------------------------

Կինկի, Տյուգոկու և Սիկոկու շրջանների որոշ մասերում արևի ճառագայթների տեսքով պատրաստած բուլկիները կոչվում են «արևածագ»։

Սեխի բուլկիները շատ նման են Հոնկոնգի՝ արքայախնձորից պատրաստված բուլկիներին։ Սակայն ճապոնական արտադրանքը ավելի թեթև է քաշով և համով, առավել չոր է և ունի ամուր արտաքին շերտ (տոպինգ), որն ավելի դժվար է կոտրել, քան հոնկոնգյան տարբերակը, որտեղ բուլկին պետք է զգույշ բռնել, քանի որ վերևի շերտը սովորաբար շերտազատվում է և փշրվում։ Հոնկոնգյան տարբերակը նաև ավելի խոնավ է և, ներսից և դրսից սովորաբար փափուկ է, ունի սերուցքային կարագի ավելի ուժեղ համ։

Տես նաև
-------

* Ան-պան
* Տայակի

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Bakhchinyan, Artsvi (2019 թ․ հոկտեմբերի 3). "The Armenian Who Invented the Japanese Sweet Bun". *The Armenian Mirror-Spectator*. Retrieved 2021 թ․ հունիսի 10.
2. ↑  See Infoseek Japanese-English dictionary for pan/パン Archived 2008-12-16 at the Wayback Machine.
3. ↑  Kazuko, Emi: Japanese Food and Cooking
4. ↑  "経済、株価、ビジネス、政治のニュース:日経電子版" (in ճապոներեն). weekend.nikkei.co.jp. Արխիվացված է the original 2007 թ․ հոկտեմբերի 12-ին. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 28. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Рецепт дынных булочек
* 『メロンパンの真実』 東嶋和子著 2004年 講談社 ISBN 4-06-212278-2

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Արմենիապեդիա |

 |
**Գանա,** հնագույն թագավորություն (հետագայում նաև կայսրություն) Արևմտյան Աֆրիկայում։ Հիմնադրվել է 4-րդ դարում, իսկ հիմնադրման մոտավոր թվականը համարվում է 300 թվականը

Տեղագրություն
-------------

«Ոսկու երկիրը» առաջինը հետազոտել է բաղդադական աշխարհագրագետ խալիֆա ալ-Ֆազարին՝ 8-րդ դարի վերջին։ Այս երկրի մասին շատ արաբ աշխարհագրագետներ տվել են իրենց ֆանտաստիկ տեսությունները։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Գանայում ոսկին աճում է այնպես, ինչպես գազարը, և այն հավաքում են արևածագին- Իբն Ֆակիհ |  |

1067 թվականին լույս տեսած «ուղիների և թագավորությունների գիրք» աշխատությունում ալ-Բակրին ինքն է պատմում Արևմտյան Աֆրիկայի այս երկրի մասին.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Գանա — մեծ քաղաք, որը բաղկացած է երկու մասերից. Նրանցից մեկը մուսուլմանական քաղաք է, որտեղ ապրում են արաբներ և բերբերական ցեղեր։ Այդ մասում կա 12 արաբական մզկիթ- ալ-Բակրինի աշխատությունից |  |

Գանայի երկրորդ կեսում ապրում են սևամորթ աֆրիկացիները և գտնվում է թագավորական պալատը։ Այն գտնվում է մուսուլմանաբնակ հատվածից 9,5 կմ հեռավորության վրա։ Այս մասը արաբները անվանում են «Ալ-Գաբալայի», քանի որ այն համարվում է Գանայի հեթանոս բնակչության բնօրրանը։ Ի տարբերություն մուսուլմանաբնակ հատվածի, այստեղ չկան քարե տները և մարդիկ ապրում են փոքրիկ հյուղակներում։ Երկու շրջանների միջև չկան տարաձայնություններ և աֆրիկյան շրջանի թագավորները արաբներին թույլատրում են իսլամի քարոզչությունը։

Տեղի աֆրիկացիները հեթանոսներ են և երկրպագում են կենդանիներին և կենդանական հոգիներին։ Սակայն արաբները որոշ վերապահումներ ունեն հեթանոսական հատվածում։ Նրանք իրավունք չունեն մտնել աֆրիկացիների սուրբ անտառը, որտեղ ապրում են նրանց գերագույն հավատալիք հանդիսացող սրբազան ակնոցավոր օձերը։ Այն արաբները, ովքեր մտնում են սրբազան այգի, արժանանում են մահապատժի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Houdas & Delafosse 1913, p. 76.
2. ↑  "Աֆրիկյան Գանայի պետության կազմավորման և անկման վերաբերյալ" (PDF). Արխիվացված է the original (PDF) 2015 թ․ մարտի 18-ին. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 13.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հին Գանա Archived 2008-12-25 at the Wayback Machine.
* Աֆրիկյան Թագավորություն | Գանա
* Արևմտյան Սուդանի պետությունը
* Գանայի թագավորություն Archived 2008-12-12 at the Wayback Machine.
* Հին Գանա
**Գիտնականների տուն** (ռուս.՝ Дом учёных), առանձնատուն Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Նովոչերկասկ քաղաքի կենտրոնում։ Գտնվում է Ատամանսկայա փողոցում։

Պատմություն
-----------

Շենքը 1909 թվականին մոդեռն ոճով կառուցել է ինժեներ, Դոնի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ճարտարապետության բաժնի դասախոս, Գ. Մ. Սալնիկովը։ Նախագծի հեղինակն այս տանն ապրել է մինչև 1911 թվականը, երբ այն վարձակալությամբ հանձնել է ինստիտուտի գրադարանին, իսկ ինքը տեղափոխվել է բակային կցաշենք։ Գրադարանը շուտով դարձել է համալսարանի մշակութային կենտրոնը, իսկ Սալնիկովի տունը հայտնի է դարձել որպես Գիտնականների տունը, որտեղ պոլիտեխնիկի ուսուցիչները հանգստանում և աշխատում էին։

1985-1993 թվականներին շենքը զբաղեցրել է արհեստակցական միությունների քաղաքային կոմիտեն, 1993 թվականին՝ քաղաքապետ Ն. Ի. Պրիսյաժնյուկն այն վարձակալությամբ հանձնել է կազակներին։ Տասը տարի այս շենքում է տեղակայվել Դոնի զորքի Նովոչերկասկի կազակական շրջանի ատամանական վարչությունը։ 2003 թվականին շրջանային ատաման Ա. Պ. Վոլկովը կազակների կառավարությունը տեղափոխել է քաղաքային մշակույթի տուն։ 2000-ական թվականների սկզբին առանձնատունը մի քանի անգամ մի սեփականատիրոջից անցել է մյուսին։ Ճարտարապետության հուշարձանի վիճակը վատթարանում էր։ 2004 թվականին շենքը վերականգնվել է։

Նկարագրություն
--------------

Տարածական կազմակերպումը, ճակատների ասիմետրիան, դեկորատիվ տարրերը լիովին համապատասխանում են մոդեռն միտումներին։ Երկհարկանի շենքի կարմիր գծից դուրս է գալիս գլխավոր մուտքը և մետաղյա դեկորատիվ ցանկապատը։ Երկրորդ հարկը դիտվում է որպես վերնահարկ։ Շենքը ասիմետրիկ է՝ բարդ կոնֆիգուրացիայով։ Ճակատամասը երկգույն է, ֆրիզը՝ երկրաչափական ռելիեֆով, քիվերը՝ հարթ։ Ձախ ճակատային հատվածը զարդարում է կլոր աշտարակը՝ կոնաձև մետաղյա տանիքով։ Առաջին հարկի պատուհանների և առջևի դռների շրջանակները ստեղծված են բարդ ձևերով, դրանց բարձրության կեսը կանելյուրներ են, իսկ վերին հատվածը համալրված է վեգետացիոն դեկորացիայով և ամրոցային քարերով։ Ամբողջ ճակատային մասով անցնում է ռելիեֆային գոտի` ընդգծելով վերևի և ներքևի մասերի նախագծման տարբերությունը։ Առջևի երկհարկանի հատվածը պատշգամբով առաջ է բերված, ճակատի աջ անկյունը ամրացված է լայն որմնասյունով։ Առանձնատան դիմացի ցանկապատը, դարպասը մոդեռն ոճի են։ Գլխավոր մուտքի դռան վերևի երկրորդ հարկը զարդարված է լոջիայի ձևով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Решение Малого совета Ростовского областного совета народных депутатов № 325 от 17.12.1992
2. ↑  "По улице Атаманской" (in ռուսերեն). Частная лавочка. 2003 թ․ հոկտեմբերի 19. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 11.
3. ↑  "Модерн в архитектуре города Новочеркасска" (in ռուսերեն). Архитекон. 2014-08. Արխիվացված է the original 2017 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 12.
4. ↑  "Архитектура стиля модерн" (in ռուսերեն). Rostov-Region. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 11.
**Սանտա Կրուզ դել Նորտե** (իսպ.՝ Santa Cruz del Norte), քաղաք և համայնք Կուբայի Մայաբեկ նահանգում։ Մինչև 2011 թվականը եղել է Հավանա նահանգի մի մասը։ Այն գտնվում է հյուսիսային ափին, Հավանա և Մատանզաս քաղաքների միջև, Սանտա Կրուզ գետաբերանին։

Ընդհանուր ակնարկ
----------------

Havana Club-ի թորումը
Քաղաքը հիմնադրվել է 1800 թվականին, այն ժամանակ` որպես ձկնորսական համայնք, և 1931 թվականին ստացել է համայնքի կարգավիճակ։
Այն Havana club ռոմի թորման հիմնական վայրն է. այս ռոմի բոլոր մուգ տեսակներն արտադրվում են Սանտա Կրուզ դել Նորտեում։ Թորման գործընթացին կարող են ականատես լինել զբոսաշրջիկները, քաղաքի հյուրերը։ 
Արդյունաբերության մյուս ճյուղերից քաղաքում զարգացած են էներգիայի արտադրությունը, նավթի արդյունահանումը և ձկնորսությունը։

Աշխարհագրություն
----------------

Համայնքը բաժանված է Սանտա Կրուզ դել Նորտեյի «consejos populares» (պատշաճ քաղաք) և Բակունայագուա, Բոկա դե Խարուկո, Խիբակոա, Էլ Ֆրեիլ, Արկոս դե Կանասի, Էլ Կոմինո, Լա Սիերա, Կամիլո Կիենֆուեգոս, Լոմա դել Տանկու, Էլ Ռուբիո և Պաուլա գյուղերի միջև։ Հերշեյ երկաթուղին քաղաքը կապում է Մատանզասի հետ։ Այն հիմնականում օգտագործում են դիզելային բեռնատար գնացքները։

Ժողովրդագրություն
-----------------

2004 թվականին Սանտա Կրուս դել Նորտե համայնքն ունեցել է 32.576 բնակչություն։ Ընդհանուր մակերեսը 376 կմ2 է, բնակչության խտությունը կազմում է 86.6 կմ2։

Քույր քաղաքներ
--------------

* Իսպանիա Սանտա Կրուս դե Տեներիֆե, Իսպանիա

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Guije.com. "Santa Cruz del Norte" (in իսպաներեն). Retrieved 2007 թ․ հոկտեմբերի 7.
2. ↑  (Իսպաներեն) Bacunayagua on EcuRed
3. ↑  Atenas.cu (2004). "2004 Population trends, by Province and Municipality" (in իսպաներեն). Արխիվացված է the original 2007 թ․ սեպտեմբերի 27-ին. Retrieved 2007 թ․ հոկտեմբերի 7. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadurl=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  Statoids (July 2003). "Municipios of Cuba". Retrieved 2007 թ․ հոկտեմբերի 7.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: n2007071014 · VIAF: 156160535 · WorldCat VIAF: 156160535 |

 |
**Գերշոն Մեիր Բուրշտեյն** (, Հայաստան, եբրայերեն՝ גרשון מאיר בורשטיין‎), Հայաստանի Հանրապետության հրեական համայնքի ռաբունապետ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Հայաստանում։ Հայրը Ուկրաինայից է։ 1991 թվականին եղել է Հայաստանի հրեական կրոնական համայնքի կազմավորման նախաձեռնող խմբի անդամ։ 1995 թվականին Հայաստան է վերադարձել որպես ռաբունապետ, Լյուբավիչի Ռաբիի դեսպանորդ և «Օր Ավներ» միջազգային բարեգործական հիմնադրամի ներկայացուցիչ։ Հովանավորների աջակցությամբ է ձեռք է բերել շենք՝ «Մորդեխայ Նավի» անվամբ Հայաստանի հրեական կրոնական համայնքային կենտրոն կազմավորելու համար։ Կենտրոնը անվանակոչվել է նախկինում քանդված երևանյան սինագոգի անունով։ 2012 թվականին կոչ է արել Իսրայելի պետությանը ճանաչել Հայոց ցեղասպանությունը։

Տես նաև
-------

* Հրեաները Հայաստանում

Արտաքին հղումներ
----------------

* לאחר 90 שנה: אושרה בניית מקווה בארמניה(չաշխատող հղում)
* «Евреи, берегите армян!» Интервью с главным раввином Армении

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Հոլոքոստի զոհերի հիշատակին նվիրված միջոցառում". Արխիվացված է the original 2019 թ․ մայիսի 6-ին. Retrieved 2019 թ․ մայիսի 6.
«**Պառավը ձեռագործությամբ է զբաղվում**» (Շոշափելիքի այլաբանություն), դանիական ծագմամբ «ռեալիստ նկարիչների» իտալական դպրոցի հայտնի ներկայացուցիչ, Ռեմբրանդտի սան Բերնարդ Կեյլի դիմանկարային աշխատանքը։ Կտավը Սերպուխովի պատմության և արվեստի թանգարանի հավաքածուի ամենահայտնի գործերից է։

Պատմություն
-----------

Որոշ ժամանակ նկարը պատկանել է մոսկովյան կոլեկցիոներ Յու.Մերլինին, ումից այն ձեռք է բերել սերպուխովցի ձեռնարկատեր Աննա Վասիլևնա Մարաևան։ 1920 թվականին, ազգայնացումից հետո, այն տեղափոխվել է Սերպուխովի թանգարանի հավաքածուներ։ Վերականգնվել է 1958 թվականին։

2006 թվականին «Պառավը ձեռագործությամբ է զբաղվում» կտավը, Սերպուխովի թանգարանի հավաքածուներից Իզակա դե Յաուդդերվիլի «Գիտնականը աշխատասենյակում» նկարի հետ մեկտեղ, ներկայացվել է Պուշկինի անվան կերպարվեստի պետական թանգարանի «Ռեմբրանդտը, նրա նախորդներն ու հետևորդները» ցուցահանդեսում, Ռուսաստանի, ԱՄՆ-ի, Ֆրանսիայի տարբեր թանգարանների այլ կտավների հետ միասին։

Գեղարվեստական բնութագիր
-----------------------

Ենթադրվում է, որ «Պառավը ձեռագործությամբ է զբաղվում» կտավի կերպարում արտացոլված է խորը հոգեբանության և սովորական, հասարակ մարդու ներաշխարհի հետաքրքրության համադրությունը, որը փոխառված է Ռեմբրանդտից։ Կտավին բնորոշ է նկարչության լայն, կորպուսային ոճը, ինչպես նաև հնչեղ, դեկորատիվ գունային բույլը, որը կրում է իտալական նկարչության ազդեցությունը։ Ենթադրվում է, որ այս կտավը, 1962 թվականին Պուշկինի անվան կերպարվեստի պետական թանգարանին հանձնված «Մոմով պառավը» կտավի հետ միասին, ի սկզբանե, հանդիսացել է «Հինգ զգացմունք» հավաքածուի մաս՝ անձնավորելով շոշափման զգացումը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  
*В. А. Садков, Л. Г. Москалева.* Западноевропейская живопись XVI-XX веков // Серпуховский историко-художественный музей. Русская и западноевропейская живопись. — Тула: Издательство «Власта», 2005. — С. 10—11. — 144 с. — ISBN 5-900998-20-7
2. 1 2  "Старуха за рукоделием (Аллегория осязания?)". Музеи России. Retrieved 2009 թ․ նոյեմբերի 21. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|description=` (help)
3. ↑  "Картины из коллекции серпуховского музея будут представлены на выставке «Рембрандт, его предшественники и последователи»". Портал Правительства Московской области. Retrieved 2009 թ․ նոյեմբերի 21. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|description=` (help)(չաշխատող հղում)
**Սառցե դարաշրջանի կենտրոն** (էստ․՝ Jääaja Keskus), սառցե դարաշրջանին առնչվող թանգարան, որը Էստոնիայի Տարտումաա շրջանի Յակսի գյուղում։ Թանգարանում ցուցադրվում են սառցե դարաշրջանին առնչվող ցուցանմուշներ, ինչպես նաև ներկայացվում է այդ ժամանակաշրջանի ազդեցությունը Էստոնիայի ու հարևան երկրների կլիմայի, ռելիեֆի վրա և կլիմայի ու մարդու փոխհարաբերությունը։
Գլխավոր ցուցանմուշներից են մամոնտների, քարանձավային առյուծների և պլեյստոցենի դարաշրջանի այլ կենդանիներ։
Թանգարանի կառուցման վայրի ընտրությունը պատահական չէ ընտրված։ Յակսի գյուղում լանդշաֆտների վրա դեռևս պահպանվել ու հստակ երևում են սառույցների հետքերը։
Սառցե դարաշրջանի կենտրոնի բացումը տեղի է ունեցել 2012 թվականի հուլիսի 10-ին 10 օրվա ընթացքում թանգարանը ունենում է 5000 այցելու. Թանգարանի կառուցումը ֆինանսավորել են Տառտուի շրջանի իշխանությունները և Տարածաշրջանային զարգացման եվրոպական հիմնադրամը։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Թանգարանի կայքը
* Թանգարանի ցուցանմուշների լուսանկարներ(չաշխատող հղում)
, RusDelfi, 2012 թ․–ի նոյեմբերի 12։
* Завтра в Экси начинается Ледниковый период, Postimees, 09.07.2012

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Katre Tatrik "Äksis algab ametlikult jääaeg" Postimees, 09.07.2012
2. ↑  "Äksis avas uksed Jääaja Keskus" Postimees, 11.07.2012
3. ↑  Rein Raudvere "Tänavu jääb jääaeg Tartumaal saabumata" Maaleht, 15. detsember 2011
4. ↑  "Jääajamuuseum naudib publikutulva" Postimees, 18.07.2012
5. ↑  ""Jääaja Keskusest"". Արխիվացված է the original 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Retrieved 2013 թ․ դեկտեմբերի 8.
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Հարություն եկեղեցի (այլ կիրառումներ)

**Սուրբ Հարություն եկեղեցի**, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, գտնվում է Հայաստանի Արմավիրի մարզում, Վաղարշապատի տարածաշրջանի Փարաքար գյուղում, կառուցվել է 9-րդ դարում։

Փարաքարի Սուրբ Հարություն եկեղեցի գտնվում է Երևան-Էջմիածին մայրուղու վրա, ըստ պահպանված տեղեկությունների այն 9-րդ դարի կառույց է, որը կառուցվել է այդ ժամանակվա համայնքային միջոցներով։ Եկեղեցին փլուզվել է երկրաշարժի արդյունքում, սակայն 20-րդ դարի 50-ական թվականներին եկեղեցին վերանորոգվում է ոմն «Համո պապիկ»ի կողմից ով երազ է տեսել իր հիվանդ երեխայի փրկության մասին։

Վերանորոգմանը նաև աջակցել համայնքը, իսկ եկեղեցու վերանորոգումը «Համո պապիկ»ից հետո շարունակել է Երևանի բնակիչ «Հունան հայրիկը»։ Եկեղեցու սրբապատկերների մեծ մասը Նվեր Համբարձումյանի ձեռքի գործերն են։

Եկեղեցու մուտքին կից կա զանգակատուն, որը կառուցվել է 1984 թվականին։

1992 թվականին Արարատյան թեմի առաջնորդ Գարեգին Ներսիսյանի օրհնությամբ եկեղեցին վերաբացվում է։

2004 թվականին եկեղեցին հիմնովին վերանորոգվել է, նաև վերանորոգվել են մատաղատունը և հովվատունը։ Վերանորոգումը նախաձեռնել է հոգևոր հովիվ Տեր Գեղամ ավագ քահանա Քեսաբլյանը, նյութական ծախսերը հոգացել է ամերիկահայ Ջորջ Լեյլեկյանը, պատվիրակն եղել է Լևոն Ոսկեան-Ծնունդյանը, որ նաև վերահսկում էր գործընթացը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Փարաքարի Սուրբ Հարություն եկեղեցի". *web.archive.org*. 2018 թ․ սեպտեմբերի 6. Արխիվացված է the original 2018 թ․ սեպտեմբերի 6-ին. Retrieved 2021 թ․ օգոստոսի 18.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում(չաշխատող հղում)
* Համայնքի ղեկավարի Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում(չաշխատող հղում)
**Գանձակի պետական դրամատիկական թատրոն** (ադրբ.՝ Gəncə Dövlət Dram Teatrı), դրամատիկական թատրոն է Գանձակում։

Պատմություն
-----------

* 1932-34 ականներին - Կարմիր դրոշ թուրք աշխատողների թատրոն,
* 1934-35 ականներին - Կարմիր դրոշ Կիրովաբադի թատրոն,
* 1935-39 ականներին - Կարմիր դրոշ Կիրովաբադի դրամատիկական պետական թատրոն,
* 1939-52 ականներին - Բերիայի անվան Կիրովաբադի դրամատիկական պետական թատրոն,
* 1952-64 ականներին - Կարմիր դրոշ Կիրովաբադի դրամատիկական պետական թատրոն,
* 1964-90 ականներին - Ջաֆար Ջաբբարլու անվան Կիրովաբադի դրամատիկական պետական թատրոն,
* 1990 թվականից - Գանձակի դրամատիկական պետական թատրոն;

Գործունեությունը
----------------

Խորհրդային տարիներին հաջող գործունեության համար թատրոնը ստացել է մի շարք շքանշաններ։ Թատրոնում խաղացել են այնպիսի դերասաններ, ինչպիսիք են Հուսեյն Արաբլինսկին, Ջահանգիր Զեյնալովը, Սինգի Ռուխուլլան, Ալեսկեր Ալեքպերովը, Ադիլ Իսգենդերովը, Բարատ Շեկինսկայան և շատ այլ հայտնի դերասաններ։ Թատրոնում բեմադրվել են հետևյալ դրամատուրգների ստեղծագործությունները՝ Ջաֆար Ջաբարլի, Միրզա Ֆաթալի Ախունդով, Ալի բեկ Հուսեյնզադե, Նաջափ-բեկ Վեզիրով, Հուսեյն Ջավիդ, Նարիման Նարիմանով, Իլյաս Էֆենդիև, ինչպես նաև համաշխարհային դասականների ստեղծագործությունները՝ Ուիլյամ Շեքսպիր, Ֆրիդրիխ Շիլլեր, Ժան Բատիստ Մոլիեր, Ալեքսանդր Դյումա (հայր), Վիկտոր Հյուգո, Օնորե դը Բալզակ, Ալեքսանդր Պուշկին, Միխայիլ Լերմոնտով, Լև Տոլստոյ, Նիկոլայ Գոգոլ։ Թատերախումբը հյուրախաղերով հանդես է եկել Մոսկվայում, Սանկտ Պետերբուրգում, Կազանում, Թբիլիսիում, Տաշքենդում, Թուրքիայում։

Թատրոնի որոշ բեմադրություններ ստացել են և Ադրբեջանի պետական շքանշաններ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Գանձակի դրամատիկական պետական թատրոն". Արխիվացված է the original 2019 թ․ հուլիսի 5-ին. Retrieved 2019 թ․ հունվարի 10.
2. ↑  "ganja.az". Արխիվացված է the original 2019 թ․ հոկտեմբերի 2-ին. Retrieved 2019 թ․ հունվարի 10.
3. ↑  Կիրովաբադի դրամատիկական պետական թատրոն
**Գլեբ Անատոլիի Սկորոխոդով** (ռուս.՝ Глеб Анато́льевич Скорохо́дов, ապրիլի 23, 1930, Գրոզնի ֊ հոկտեմբերի 10, 2012, Մոսկվա), խորհրդային, ռուս գրող, դրամատուրգ, լրագրող և կինոքննադատ։ 2000 թվականին արժանացել է Ռուսաստանի վաստակավոր արտիստի կոչմանը։

Կենսագրություն
--------------

Նրա ծնողները Անատոլի Վլադիմիրի Սկորոխոդովը (1907–1990) և Գուտտա Բորիսի Սկորոխոդովան էին (1905–1993):

Ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի լրագրության ֆակուլտետը։ 1960-ական թվականներին նա Խորհրդային Միության գրական և դրամատիկական ծրագրերի գլխավոր թողարկումների հեղինակն ու ռեժիսորն էր․ որպես լրագրող և խմբագիր է աշխատել Մելոդիա պետական ձայնագրման ստուդիայում։ Նա նաև դասախոսել է Մոսկվայի ժողովուրդների բարեկամության համալսարանի լրագրության ֆակուլտետում։ 1970 թվականից սկսած եղել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի դոցենտ։

Հայտնի է դարձել սկավառակների պատմության մասին իր գրքով։ 1990-ականներին Սկորոխոդովը համագործակցել է ATV հեռուստաընկերության հետ։ 1993 թվականից մինչև 2002 թվականի հունվարը վարել է «Կորցրածի հետքերով» հաղորդումը Ռուսական առաջին ալիքի և ՆՏՎ հեռուստաալիքի եթերում։ 1994-1995 թվականներին «Նադեժդա» ռադիոկայանում վարել է «Հին նորություններ» ռադիոհաղորդումը, իսկ 2002-2005 թվականներին՝ «Գլեբ Սկորոխոդովի ֆիլմի պատմությունը» հաղորդումը Ռոսիա 1-ի եթերում։ 1999 թվականին արժանացել է ՏԵՖԻ մրցանակի։

Սկորոխոդովը հեղինակել է գրքեր Ֆաինա Ռանևսկայայի, Կլավդիա Շուլժենկոյի, Լեոնիդ Ուտյոսովի և այլ արտիստների մասին։ Գրական մշակման է ենթարկել Կլավդիա Շուլժենկոյի և Լիդիա Սմիրնովայի գրքերը։

Մահացել է 2012 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Մոսկվայում, երկարատև հիվանդությունից հետո՝ 82 տարեկան հասակում։ Հոկտեմբերի 13-ին տեղ է ունեցել նրա հոգեհանգստի արարողությունը Շուբինի Կոսմայի և Դամիանայի տաճարում, այնուհետև գրողի մարմինը հրկիզվել է Խովանսկոյե դիակիզարանում։ Աճյունը թաղվել է Մոսկվայի Դանիլովսկոյե գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  Gleb Skorokhodov Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine. в архиве новых поступлений Главного архивного управления Москвы
2. 1 2 3  Gleb Skorokhodov на ruscircus.ru
3. ↑  "Указ Президента РФ от 18.11.2000 N 1885 «О награждении государственными наградами Российской Федерации»". Արխիվացված է the original 2013 թ․ դեկտեմբերի 24-ին. Retrieved 2019 թ․ հունվարի 19. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  Скороходовы
5. ↑  Gleb Skorokhodov Archived 2009-12-12 at the Wayback Machine. в путеводителе по Центральному архиву аудиовизуальных документов Москвы

Արտաքին հղումներ
----------------

* Գլեբ Սկորոխոդով․ հեղինակի գիրքը (ռուս.)
* Գլեբ Սկորոխոդովի կենսագրությունը (ռուս.)

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Discogs · MusicBrainz |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 1089391595 · ISNI: 0000000082845242 · LCCN: n81122158 · NKC: jo20211117662 · NLP: a0000002857829 · NTA: 147900824 · NUKAT: n2004070794 · SUDOC: 077904451 · VIAF: 97137096 · WorldCat VIAF: 97137096 |

 |

 |
**Գլեն Թեյլոր** (անգլ.՝ Glen A. Taylor, ապրիլի 20, 1941(1941-04-20), Springfield, Բրաուն շրջան, Մինեսոտա, ԱՄՆ), ամերիկացի գործարար, Մինեսոտա Թիմբերվուլվզի և Մինեսոտա Լինկսի Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի թիմերի հիմնական սեփականատեր, ինչպես նաև Մինեսոտայի Սենատի նախկին անդամ Մինեսոտան։

Կենսագրություն
--------------

Թեյլորը մեծացել է Մինեսոտա Կոմֆրի քաղաքում գտնվող ֆերմայում։ 1959 թվականին ավարտել է Կոմֆրի քաղաքի միջնակարգ դպրոցը, իսկ 1962 թվականին բակալավրի կոչում է ստացել Մանկատոյի Մինեսոտայի պետական համալսարանում։ Նա նաև հաճախել է Հարվարդի բիզնեսի դպրոց։

Համալսարանում ուսանելուց և ավարտելուց հետո աշխատել է Carlson Wedding Service ընկերությունում (ավելի ուշ Carlson Craft), պաշտոնական հրավերների մեջ մասնագիտացած տպարանում։ Այն բանից հետո, երբ ընկերության տերը որոշել է թոշակի անցնել, Թեյլորն առաջարկել է 2 մլն դոլար վճարել ընկերության համար 10 տարով տարաժամկետ վճարման համար։

Այս գնումը հիմք է դարձել ապագա Taylor Corporation-ի հիմքը։

1981-1990 թվականներին Թեյլորը Հանրապետական կուսակցությունից եղել է Մինեսոտայի սենատոր։ 1983-1985 թվականներին եղել է փոքրամասնության առաջնորդի օգնական, իսկ 1985-1987թվականներին՝ փոքրամասնության առաջնորդ։

1994 թվականին Թեյլորը գնել է «Մինեսոտա Թիմբերվուլվզ» թիմի բաժնետոմսերի հիմնական փաթեթը, իսկ 1999 թվականին գնել է «Մինեսոտա Լինքս» բասկետբոլային թիմը։ Նա նաև քննարկել է «Մինեսոտա Թվինս» թիմի գնման հնարավորությունը, սակայն գործարքը չի կայացել։ 2005 թվականին նրան անվանում էին «Մինեսոտա Վիկինգս» թիմի հնարավոր գնորդներից մեկը, բայց այն գնել է Զիգի Վիլֆը (անգլ.՝ Zygi Wilf)։

Թեյլորը նաև Taylor Corporation-ի հիմնադիրը և վարչության ղեկավարն է, մասնավոր բազմազգ ընկերության, որը զբաղվում է տպագիր գործով և էլեկտրոնիկայի հետ կապված բիզնեսով։ Taylor Corporation-ում աշխատում է ավելի քան 14 000 աշխատող։

2007 թվականին Forbes ամսագիրը Թեյլորին դասել է 149-րդ տեղը Ֆորբս 400-ի իր վարկանիշում, իսկ նրա ընկերությունը 254-րդ տեղում է ԱՄՆ մասնավոր ընկերությունների շարքում։ Թեյլորի կարողությունը 2019 թվականին գնահատվում է 2,8 մլրդ դոլար։

2014 թվականին Թեյլորը 100 մլն դոլարով գնել է Star Tribune թերթը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  "Glen Taylor biography". Արխիվացված է the original 2010 թ․ սեպտեմբերի 20-ին. Retrieved 2010 թ․ հուլիսի 31. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "#149 Glen Taylor". Forbes 400. 09.20.07. Արխիվացված է the original 2012 թ․ մայիսի 4-ին. Retrieved 2010 թ․ հուլիսի 31. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  Glen Taylor - Forbes
4. ↑  July 1, 2014: Glen Taylor finalizes purchase of Star Tribune - StarTribune.com

Արտաքին հղումներ
----------------

* \* Biography on the Minnesota State Colleges and Universities website
* Listing on 2007 Forbes 400
* Taylor Companies on Forbes private corporations list
Շատրվանի կենտրոնում վեր խոյացող Նեպտունի արձանը Ալեքսանդրպլացում՝ Բեռլինի մայր տաճարի ետնաֆոնին։
**Նեպտունի շատրվան** կամ **Նեպտունենբրունեն**, հայտնի է նաև որպես **Շլոսբրունեն**, Գերմանիայի մայրաքաղաք Բեռլինում գտնվող շատրվանային համալիր, որը կառուցվել է 1891 թվականին՝ գերմանացի ականավոր քանդակագործ Ռեյնհոլդ Բեգասի ճարտարապետական նախագծմամբ։ Շատրվանային համալիրի կենտրոնում վեր է խոյանում հռոմեական դիցարանի ծովերի և ջրերի աստված Նեպտուն արձանը՝ շրջապատված չորս հավերժահարսերով։ Նեպտունին շրջապատող հավերժահարսերը խորհրդանշում են Պրուսիայի (Արևելյան Գերմանիա) չորս հիմնական գետերը՝ Էլբան, Հռենոսը, Վիսլան և Օդերը։ Այնուամենայնիվ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմով պայմանավորված տարածքային կորուստների արդյունքում Վիսլան անվբողջությամբ դուրս է մնում Գերմանիայի տարածքից (անցնում է Լեհաստանին), իսկ Օդերը՝ ձևավորում է լեհ-գերմանական միջպետական սահմանը։

Բեռլինի քաղաքային պալատի (Շտադշլոս) դեմոնտաժումից հետո՝ 1951 թվականին, շատրվանը տեղափոխվել է Շլոսպլաց, իսկ 1969 թվականին՝ հանգրվանում ներկայիս տեղագրավայրում (Մարիենկիրխեի և Կարմիր ռատուշայի միջև)։

Համալիրի ամբողջական տրամագիծը կազմում է 18 մետր, բարձրությունը՝ 10 մետր։ Պատմականորեն Նեպտունի շատրվան եղել է նաև Բրեսլաուում (ներկայումս անվանափոխված է Վրոցլավ), սակայն Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին այն ոչնչացվել է, իսկ քաղաքը հետագայում անցել է Լեհաստանի վերահսկողության ներքո։

Տես նաև
-------

* Ալեքսանդրպլաց
* Բեռլինի մայր տաճար

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  "Neptunbrunnen - Berlin.de". *web.archive.org*. 2012 թ․ ապրիլի 11. Արխիվացված է the original 2012 թ․ ապրիլի 11-ին. Retrieved 2020 թ․ մարտի 18. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|dead-url=` (help)

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Նեպտունի շատրվան (Բեռլին)** կատեգորիայում։ |


|  |
| --- |
| 
  **Գերմանիա**   **Ճարտարապետություն**
 |
«**Ներքև տանող աստիճանով դեպի վեր**» (անգլ.՝ Up the Down Staircase), ամերիկացի գրող Բել Կաուֆմանի վեպը։

Բովանդակություն
---------------

Գրքի հերոսուհին, երիտասարդ ուսուցչուհի Սիլվիա Բարրետը, գալիս է դպրոց այն հույսով, որ իր առարկայով՝ անգլիական գրականությամբ կհետաքրքրի աշակերտներին, բայց շատ շուտ հայտնաբերում է, որ աշակերտները մեծ մասամբ անտարբեր են, կոլեգաների մեծ մասը ընդհանրապես չեն մասնակցում դպրոցական կյանքին, իսկ այդ կյանքի բուն ընթացքը ենթարկվում է անիմաստ բյուրոկրատական նորմերին։ Թերևս աստիճանաբար նա հասկանում է, որ հենց այստեղ է նրա առջև են բացվում հնարավորություն իսկապես ազդելու աշակերտների մտքերի և սրտերի վրա։

Կառուցվածք
----------

Վեպին դինամիկա է հաղորդում բանաստեղծուհու կողմից ընտրված ձևաչափը այն գրեթե ամբողջությամբ կազմված է գրառումներից, փաստաթղթերից, դպրոցական շարադրություներից, նամակներից։ Գիրքը հիմնված է գրողի իրական կյանքի իրադարձությունների վրա։

Թարգմանություններ
-----------------

Կաուֆմանի վեպը թարգմանվել է աշխարհի տարբեր լեզուներով։ Գրքի հիման վրա նկարահանվել է համանուն ֆիլմ (1967, ռեժիսոր՝ Ռոբերտ Մալլիգան)։ Այն բազմիցս բեմադրվել է շատ երկրներում։

Նախապատմություն
---------------

Կաուֆմանը գրել է երեք էջանոց «Ուսուցչի աղբամանից» (*From a Teacher's Wastebasket*) պատմվածքը։ *The Saturday Review of Literature* թերթը 100 դոլարով գնել է պատմվածքը, և երբ 1962 թվականի նոյեմբերի 17-ին այն հրապարակվել է թերթում, խմբագիրն առաջարկել է գրել վեպ այդ պատմվածքի հիման վրա։ Կաուֆմանի համար ծանր ժամանակաշրջան էր։ Կարիքից դրդված նա ինքն իրեն ստիպել է գրել վեպը, որտեղ նա ցույց է տվել, թե ինչքան դժվար է երեխաների համար դպրոցում և թե ինչպես դպրոցում չեն հասկանում աշակերտներին, թե ինչքան դժվար է ուսուցիչների համար, ովքեր ձայնի իրավունք չունեին։ Վեպը դարձել է բեսթսելլեր, համաշխարհային ճանաչում բերելով Բել Կաուֆմանին։ 1967 թվականին նկարահանվել է համանուն ֆիլմ։ Գիրքը նաև վերածվել է պիեսի՝ հայտնվելով ավելի քան 100 բեմահարթակներում` Բրոդվեյում, Բրոդվեյից դուրս։

1979 թվականին Կաուֆմանը հրատարակել է երկրորդ վեպը՝ «Սեր և այլն», որը հաջողություն չի ունեցել։ Հետագայում նա մի քանի պատմվածքներ է գրել և շարունակել է որպես ուսուցչուհի և դասախոս Նյու Յորքում։ Ըստ Pearson Education-ի, Կաուֆմանը գրել է. «Ես չեմ սիրում գրել, իրականում ես ատում եմ գրելը և կնախընտրեի որևէ այլ բան անել։ Բայց ուրախությունը գալիս է այն ժամանակ, երբ, գրեթե անկախ ինձանից, ես մոտենում եմ նրան, ինչ ուզում եմ ասել։ Էջից ցատկում է մի նախադասություն կամ խորաթափանց միտք»։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "At 100, Still a Teacher, and Quite a Character".
2. ↑   (ամերիկյան անգլերեն) *Up the Down Staircase (1967) - IMDb*, վերցված է 2023-05-02
3. ↑  "Sunday in the Park". *web.archive.org*. 2009 թ․ փետրվարի 12. Արխիվացված է the original 2009 թ․ փետրվարի 12-ին. Retrieved 2023 թ․ մայիսի 2. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|dead-url=` (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* "Вверх по лестнице, ведущей вниз - Бел Кауфман Радиоспектакль" (in ռուսերեն). Retrieved 2023 թ․ մայիսի 2. ռադիոբեմադրություն

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Ներքև տանող աստիճանով դեպի վեր (վեպ)** կատեգորիայում։ |
**Սեթոն ամրոց**, կառուցվել է Սեթոն պալատի տեղում, որը պատկանում էր Ուինթոնի կոմսերին։ Մինչև 1789 թվականին 75 տարվա անտեսումից հետո քանդվելը՝ Շոտլանդիայի թագուհի Մերիի սիրած առանձնավայրն էր։ 21-րդ դրագունների փոխգնդապետ Ալեքսանդր Մաքենզին՝ Փիբլշայրի Փորթմորցի Ալեքսանդր Մաքենզիի ավագ որդին, 1789 թվականի ամռանը հանձնարարել է Ռոբերտ Ադամին կառուցել Սեթոն ամրոցը։ Հին կառույցի մնացորդները քանդվել ու մաքրվել են մինչև 1790 թվականը, բացառությամբ կամարակապ գետնահարկի, որը մնացել է։

Մինչև 1789 թվականի դեկտեմբերը նախագծերն ավարտվել են ու կառուցման պայմանագիր է շնորհվել Թոմաս Ռասելին։ Կառուցումն ընթացել է 1789 թվականի նոյեմբերի 12-ից մինչև 1791 թվականի ամառը։ Ռոբերտ Ադամի՝ Շոտլանդիայում աշխատանքների քարտուղար Ջոն Փաթերսոնը, որը հետագայում դարձել է ինքնուրույն հմուտ ճարտարապետ, 1790 թվականի ապրիլի 26-ի մի նամակում հայտնում էր Ադամին, որ հին կառույցը քանդվել ու մաքրվել է։ Սեթոն պալատի քանդումն ապահովել էր քարի պատրաստի պաշար նոր կառույցի շինարարության համար։ Ռոբերտ Ադամը նոր կառույցում իր պատվիրատուի հետ ճաշել է 1791 թվականի հունիսի11-ին, որն իր մահից առաջ վերջին այցելությունն էր Շոտլանդիա։

Սըր Ջոն Սամրսոնը գրել է Սեթոն ամրոցի մասին․ «Շենքը կառուցվում է օպերային բեմանկարի «դեկորացիայի» նման, ցածր դարպասից ու արտաքին ամրություններից վեր»։

1796 թվականին, երբ երիտասարդ հասակում մահացավ Մաքենզին, Ուեմիսի կոմսը ձեռք բերեց կալվածքը։ Հետագայում այն զբաղեցվել է «*Փրեսթոնֆիլդ Հաուս* »-ի պանդոկատեր Սթիվենսոն ընտանիքի կողմից։

Ամրոցն Ա կարգի ատամնավոր պարիսպներով ուշ գրեգորյան ոճի կառույց է, Ռոբերտ Ադամի վերջին ամրոցատիպ կառույցներից ամենագեղեցիկներից մեկը։ Այն բաղկացած է կոր պարսպի շուրջը մի քանի ձևավոր աշտարակներից, որը շրջապատում է բակը, որտեղ էլ կարելի է մտնել կենտրոնական կամարակապ մուտքից։

Ամրոցի հարևանությամբ գտնվում է Սեթոնի կոլեգիալ եկեղեցին, որն այժմ «Պատմական Շոտլանդիայի» հսկողության տակ է։

15 ննջասենյակ պարունակող ամրոցը շարունակում է լինել մասնավոր ընտանեկան կառույց, թեև հաճախ օգտագործվում է որպես բարեգործական միջոցառումների անցկացման վայր։

Ծանոթագրություններ
------------------

Geoffrey Beard (1978) *The Work of Robert Adam* Bloomsbury Books 0906223 84 9

1. ↑  The architecture of Robert Adam (1728-1792)
2. ↑  Mary Queen Of Scots: And The Murder Of Lord Darnley
3. ↑  "Seton Castle". Արխիվացված է the original 2013 թ․ հունվարի 27-ին. Retrieved 2019 թ․ մայիսի 25.

Արտաքին հղումներ
----------------

*
**Գավաթ Սիեմպոսուելոսից** (իսպ.՝ Vaso de Ciempozuelos), արտաքին նուրբ ձևավորմամբ, երկրաչափական նախշերով մ. թ. ա. 2200-1500 բրոնզե դարի ձեռքով ստեղծված կերամիկական գավաթ։

Համալրում է Մադրիդի ազգային հնագիտական թանգարանի ավանդական սկահակների շարքը 32252 համարի ներքո։

Պատմություն
-----------

Ստեղծվել է մ. թ. ա. 3-րդ դարում, վաղ բրոնզի դարում, Պիրենեյան թերակղզում։ Գավաթը հայտնաբերվել է 1894 թվականի մայիսին Սան Մարտին դե լա Վեգա մունիցիպալիտետի Սիեմպոսուելոս (Մադրիդ) քաղաքում Carretera de Cuesta (M-404) ճանապարհաշինական աշխատանքների ժամանակ։ Հողի հեռացման ժամանակ հայտնաբերվել են մարդու մնացորդներ և անոթներ։ Պատմության արքայական ակադեմիան աջակցել է երկու կազմակերպությունների կատարելու պեղումներ Անտոնիո Վիվեսի գլխավորությամբ։

Գրականություն
-------------

* E. Lipinski (dir.), Dictionnaire de la civilisation phénicienne et punique, Brepols, 1992 (ISBN 2503500331), p. 19Cruz, María (febrero de 2006). «Vaso campaniforme de Ciempozuelos (Madrid) Archived 2015-12-11 at the Wayback Machine.». Pieza del Mes. Museo Arqueológico Nacional.
* Tesoros del Museo Arqueológico. Ministerio de Educación, Cultura y Deporte. 2011.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Arqueología extremeña. Piezas en el museo Arqueológico Nacional de Madrid". Արխիվացված է the original 2009 թ․ հունիսի 19-ին. Retrieved 2009 թ․ հունիսի 19.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Cerámicas campaniformes
* Hallazgo prehistórico en Ciempozuelos / Juan Facundo Riaño, Juan de Dios de la Rada y Delgado, Juan Catalina García
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սեդյու (այլ կիրառումներ)

**Սեդյու** (ռուս.՝ Седью), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Չիսվա գետի ձախ ափին՝ 12 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 25 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200212103000021302
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103002130
* Ավազանի կոդը — 03.02.02.002
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Սեդյու". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ օգոստոսի 10. Retrieved 2015 թ․ օգոստոսի 2.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
Գեյլ խառնարանը
Խառնարանի ենթադրյալ մասը, որը պետք է հետազոտի Մարս Սայնս Լաբորաթորի սարքը
**Գեյլ խառնարան** (անգլ.՝ Gale crater), հարվածային խառնարան Մարսի վրա, անվանվել է սիրող-աստղագետ Ուոլտեր Գեյլի պատվին, ով դիտարկել է Մարսը XIX դարի վերջում և նկարագրել է ջրանցքների առկայությունը կարմիր մոլորակի վրա։

Խառնարանի տրամագիծն է մոտ 154 կմ, այն ունի 5.4°S 137,8°E կոորդինատներ։ Գեյլ խառնարանի երկրաբանական տարիքը կազմում է մոտավորապես 3,5 - 3,8 միլիարդ տարի։

Առանձնահատկությունները
----------------------

Գեյլ խառնարանի անսովոր առանձնահատկությունն է կենտրոնական պիկի շուրջ հսկայական լիրաթմբի առկայությունը։ Այն կազմված է շերտավոր նյութից, 5,5 կմ բարձրությամբ խառնարանի հյուսիսային հատակի նկատմամբ և 4,5 կմ հարավայինի նկատմամբ, այն մի փոքր ավելի բարձր է խառնարանի հարավային եզրից, որը հնարավոր է որ ձևավորվել է մոտ 2 միլիարդ տարի առաջ։ Այս բարձունքի ծագումը անհայտ է, սակայն հետազոտությունները ցույց են տվել, որ դա երբեմնի խառնարանը լցնող նստվածքային ապարների էրոզիայի ենթարկման արդյունքներն են, հնարավոր է որ ի սկզբանե այս խառնարանը զբաղեցված էր լճով։
Այնուամենայնիվ, այս հարցի շուրջ դեռևս քննարկումներ են ընթանում։

Հետազոտություններ
-----------------

2012 թվականի օգոստոսի 6-ին խառնարանի շրջան հաջողությամբ վայրէջք է կատարել ՆԱՍԱ-ի Քուրիոզիթի (Մարս Սայնս Լաբորաթորի) մարսագնացը։ Սարքից տվյալներ ստացվել են 9:31 Երևանի ժամանակով։ Արդեն հինգ րոպե անց ստացվեցին առաջին սև-սպիտակ լուսանկարները, որոնցից մեկի վրա երևում է մարսագնացի ստվերը Մարսի մակերևույթին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "ՆԱՍԱ-ի հաջորդ մարսագնացը վայրէջք կկատարի Գեյլ խառնարանում". ՆԱՍԱ. Արխիվացված է the original 2020 թ․ մայիսի 11-ին. Retrieved 2012 թ․ դեկտեմբերի 13.(անգլ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Գեյլի խառնարանը Planetary Names կայքում

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Մարսի համակարգ |
| --- |
|  |
| Աշխարհագրությունը | 

|  |
| --- |
| Մթնոլորտը  • Իոնոսֆերան  • Հիդրոսֆերան  • Ջրանցքները  • Կլիման  • Կյանք |
| Շրջաններ՝ | Կիդոնիա  • Թարսիս  • Մեծ հյուսիսային հարթավայր  • **Մարիների հովիտներ**  • Ացիդալիա հարթավայր  • Մաադիմ հովիտ  • Էրիդանիա լիճ  • Էլիզիում սարահարթ  • Ուտոպիա հարթավայր  • Քրիսե հարթավայր  • Հելլադա հարթավայր  • Հյուսիսային խորխորատ  • Քառանկյուններ |
| Հրաբուխներ՝ | Օլիմպոս լեռ  • Արսիա լեռ  • Սիրամարգի լեռ  • Ասկրիաուս լեռ  • Մեծ Սիրտ  • Հեկատա գմբեթ  • Բիբլիս գմբեթ  • Ալբոր գմբեթ |
| Խառնարաններ՝ | Արամ  • Վիկտորիա  • Գալե  • Գեյլ  • Գուսևի  • Հանլայն  • Հոլդեն  • Էբերսվալդե |
| Գետեր՝ | Էբերսվալդե խառնարանի դելտան |

 |  |
|  |
| Արբանյակներ |  • Ֆոբոս  • Դեյմոս |
|  |
| Հետազոտություններ |  • Բնակեցում  • Մարսի տեղանուններ  • Մարսի տերաֆորմում  • Մարսագնաց |
|  |
| Կինեմատոգրաֆում |  • Կարմիր մոլորակը  • Առաքելությունը դեպի Մարս  • Մարսի ոդիսականը  • Հիշել ամենը (2012)  • Մարսեցին (2015) |

 |
**Սանդրա Բագարիչ** (խորվ.՝ Sandra Bagarić, ապրիլի 5, 1974(1974-04-05), Զենիցա, Զենիկա-Դոբոյի կանտոն, Բոսնիա և Հերցեգովինա ֆեդերացիա, Բոսնիա և Հերցեգովինա), Խորվաթիայի օպերային երգչուհի և դերասանուհի։

Կենսագրություն
--------------

Սանդրա Բագարիչը ծնվել է Զենիցայում (այժմ՝ Բոսնիա և Հերցեգովինա)։ Ավարտել է երաժշտական դպրոցը, շարունակել ուսումը Սարաևոյում, սակայն բոսնիական պատերազմի սկսվելուց հետո նա 1992 թվականին մեկնել է Զագրեբ, որտեղ սովորել է երաժշտական ակադեմիայում։ Նրա ուսուցիչը Լիլանա Մոլնար-Տալաիչն էր։ Հայտնի է «Մադամ տրուբադուր», «Կոմսուհի Մարիցա», «Չղջիկ», «Բոկկաչիո» և «Ով երգում է, վատ չի մտածում» օպերաների արիաների կատարման համար։ Նա իր երգերով երեք ձայնասկավառակ է թողարկել՝ «*Sonati od sna*», «*Teatar marmelade*» և «*Adagio*»:

2007 թվականին Սանդրա Բագարիչը *Kraljevi Ulice* խմբի հետ ելույթ է ունեցել «Դորա 2007» երաժշտական փառատոնում «*Pjesma za novčić*» երգով, որը հանդիսանում էր Հելսինկիի Եվրատեսիլ մրցույթի ընտրություն, և զբաղեցրել է 2-րդ տեղը։

Ամուսնացած է, ամուսինը՝ *Darko Domitrovich*-ը, դաշնակահար է և Զագրեբի երաժշտական ակադեմիայի պրոֆեսոր։ Որդիներն են՝ Մարկոն և Լովրոն։

Ֆիլմագրություն
--------------

### Հեռուստատեսություն

| Տարի | Ֆիլմ | Դեր | Ծանոթություն |
| --- | --- | --- | --- |
| 2002 | *Ավետյաց երկիր* |  |  |
| 2007 | *Մեր փոքրիկ կլինիկան* |  | Էպիզոդ *Sve crno* |
| 2008 | *Արգելված սեր* | Էլեոնորա Շարիչ | 15 էպիզոդներում |
| 2015-2016 | *Ուղղակի խոսա* | Դուբրավկա Յաշկիչ |  |

### Կրկնօրինակում

| Տարի | Ֆիլմ | Դեր | Ծանոթություն |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 | *Դորոտին Օզ երկրից (մուլտֆիլմ* | Չինական արքայադուստր | խորվաթական կրկնօրինակում |
| 2017 | *Գեղեցկուհին և հրեշը (ֆիլմ, 2017)* | Մադամ դե Գարդերոբ | խորվաթական կրկնօրինակում |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Croatia: Results of the second heat". Արխիվացված է the original 2013 թ․ հունվարի 22-ին. Retrieved 2017 թ․ մայիսի 19. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Sandra Bagarić: U Pagu sam zaprosila svog supruga (խորվ.)
3. ↑  Sandra Bagarić otvoreno i iskreno: Lijepo je što sam žena zato što mogu doživjeti višestruke orgazme (խորվ.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Discogs · Internet Movie Database |

 |
**Սաբիր Խուդու օկլի Ռուստամխանլի** (ադրբ.՝ Sabir Xudu oğlu Rüstəmxanlı, մայիսի 20, 1946(1946-05-20), Hamarkənd, Yardimli District, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական բանաստեղծ, «Քաղաքացիական համերաշխություն» կուսակցության նախագահ, ԱՀ Միլլի Մեջլիսի պատգամավոր։

Կենսագրություն
--------------

Սաբիր Ռուստամխանլին ծնվել է 1946 թվականի մայիսի 20-ին Յարդիմլի քաղաքի Համարկանդ գյուղում։ 1963 թվականին ավարտել է Յարդիմլիի ավագ դպրոցը։ Ընդունվել է Ադրբեջանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը, որն ավարտել է 1968 թվականին։ 1967 թվականին սկսել է աշխատել Ադրբեջանի գրողների միության «Գրականություն և արվեստ» թերթում։

Նա ծառայել է բանակում 1974-1975 թվականներին։

Նա նաև զբաղվել է գիտական աշխատանքով և ավարտել Ադրբեջանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի Նիզամիի անվան գրականության ինստիտուտը։

1976 թվականին Ս.Ռուստամխանլին պաշտպանել է դիսերտացիան «Մոլլա Նասրեդինը և բանահյուսությունը» թեմայով և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի կոչում։ 
Եղել է 1978 թվականից «Յազիչի» հրատարակչության բաժնի վարիչ, գլխավոր խմբագրի տեղակալ, գլխավոր խմբագիր, 1989-1991 թվականներին ՝ «Ադրբեջան» թերթի գլխավոր խմբագիր։

1991 թվականին նա աշխատել է որպես ԱՀ մամուլի պետական կոմիտեի նախագահ, իսկ 1992-1995 թվականներին ՝ մամուլի և տեղեկատվության նախարար։

1992 թվականից Քաղաքացիական համերաշխություն կուսակցության նախագահն է։

2005 թվականին նրան շնորհվել է ժողովրդական բանաստեղծի պատվավոր կոչում։

Ռուստամխանլին հանդիսանում է Համաշխարհային ադրբեջանցիների կոնգրեսի ՝ Ադրբեջանի ամենամեծ սփյուռքի կազմակերպության անդամ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "CNN.com - World News: Election Watch"
2. ↑  Սաբիր Ռուստամխանլի
3. ↑  Sabir Rüstəmxanlı da deputatlığa namizəd oldu
4. ↑  "Sabir Rüstəmxanlı kimdir?". Արխիվացված է the original 2022 թ․ ապրիլի 5-ին. Retrieved 2020 թ․ նոյեմբերի 20.
**Գիլհերմե Ֆոնտես** (պորտ.՝ Guilherme Fontes, հունվարի 8, 1967(1967-01-08), Պետրոպոլիս, Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա), բրազիլացի դերասան։

Կենսագրություն
--------------

Գիլհերմե Ֆոնտեսը ծնվել է 1967 թվականի հունվարի 8-ին Ռիո դե Ժանեյրոյի արվարձան Պետրոպոլիսում։ Իր կարիերան սկսել է 1985 թվականին՝ կատարելով ոչ մեծ դերեր «Աղմուկ», «Քարե անտառ» հեռուստասերիալներում։ Արդեն 1987 թվականին խաղացել է երկու գլխավոր դեր կարևոր կինոֆիլմերում․ այդ ֆիլմերից են «Գնացք դեպի աստղերը» և «Դեդե Մամատան»։

«Գնացք դեպի աստղեր» ֆիլը եղել է Կաննի կինոփառատոնում *Ոսկյա արմավենու ճյուղ* մրցանակի թեկնածու։ Դերասանի 20-րդ դարի 90- ականների հեռուստատեսային կարիերան եղել է հաջող։ 1990 թվականին Վերա Ֆիշերի հետ խաղացել է «Ցանկություն» մինիսերիալում, իսկ ռուսական հեռուստադիտողին հայտնի «Տրոպիկուհու գաղտնիքը» սերիալում նրա գործընկերուհին եղել է Գլորիա Պիրեշը։ 21-րդ դարը դերասանի համար դարձավ ավելի շատ սկանդալի հետ, քան իր մասնագիտության դար։ Դրա պատճառը եղել է Գիլհերմեի չստացված ռեժիսորական փորձը «Շատո՝ Բրազիլիայի թագավոր» ֆիլմում, որը բրազիլացի հայտնի մագնատ Ասիս Շատոբրիանի կյանքի ճանապարհի էկրանավորումն էր։ Ֆիլմը, որը սկսել էին նկարահանել 1999 թվականին այդպես էլ ավարտին չհասավ։ Գիլհերմեին մեղադրում են պետական միջոցների վատնման մեջ և ստիպեցին գանձարան վերադարձնել 36.5 միլիոն բրազիլական ռեալ։ Նրան դատապարտեցին 2010 թվականի ապրիլի 27֊ին 3 տարվա ազատազրկման քրեական դատարանի կողմից՝ հայտարարելով որ նա թաքցրել է հարկերը։ Հետո ազատազրկումը փոխարինվեց 1 տարի ամենշաբաթյա հասարակական աշխատանքով և զգալի չափով տուգանքով։ Գիլհերմեն ժխտում է բոլոր մեղադրանքները և հաստատում, որ չարաբաստիկ ֆիլմն արդեն պատրաստ է։

Նա ամուսնացած է Պատրիսիի Լինս Է Սիլվայի հետ և ունի երկու երեխա։

Ֆիլմագրություն
--------------

### Կինո

* 1986 — *A Cor do Seu Destino*/ Քո ճակատագրի գույնը ֊ Պաուլու
* 1987 — *Um Trem para as Estrelas*/ Գնացք դեպի աստղեր ֊ Վինիսուիս
* 1988 — Դեդե Մատատա ֊ Դեդե
* 2007 — *Primo Basílio*/ Զարմիկ Բազիլիու ֊ Սեբաստիան

### Հեռուստատեսություն

* 2009 — *As Brasileiras*/ Բրազիլուհիները ֊ Նելսոն
* 2009 — *Cordel Encantado*/ Կախարդված պատմություն ֊ Մարակիզ Զենոբիու Ալֆրեդու
* 2010 — *As Cariocas*/ Ռիոյի պապիկները ֊ Լուիս Ֆիլիպե
* 2009 — *Tudo Novo de Novo*/ Ամեն նորը նորից ֊ Պաուլու
* 2008 — *Casos e Acasos* ֊ Շիկու
* 2008 — *Beleza Pura*/ Կատարյալ գեղեցկություն ֊ Ալեշանդրե Բրիտու
* 2007 — *Malhação*/ Պարապմունք ֊ Ֆերնանդու Ալբուկերկե
* 2005 — *Bang Bang*/ Պիֆ֊Պաֆ ֊ Ջոզեֆ Ուոլլ Սթրիթ
* 1996 — *A Vida como ela é*/ Կյանքը ինչպես կա
* 1996 — *O Rei do Gado*/ Ճակատագրական ժառանգություն ֊ Օտավիու
* 1996 — *O Fim do Mundo*/ Աշխարհի վերջ ֊ Ջոսիաս Ջունկեյրա
* 1994 — *A Viagem*/ Կյանքի գիծ ֊ Ալեշանդրե Տոլեդու
* 1993 — *Mulheres de Areia*/ Տրոպիկուհու գաղտնիքը ֊ Մարկուս Ասսունսան
* 1990 — *Gente Fina* ֊ Մաուրիսիու
* 1990 — *Desejo*/ Ցանկություն ֊ Դիլերմանդու
* 1988 — *Bebê a Bordo*/ երեխան աշխատանքի ֊ Ռեյ
* 1988 — *O pagador de promessas*/ Երդում կատարողը ֊ Ադերբալ
* 1986 — *Selva de Pedra*/ Քարե անտառ ֊ Ջունիոր
* 1985 — *Ti Ti Ti*/ Աղմուկ ֊ Կակու

Ծանոթագրություն
---------------

1. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 8. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑
3. ↑
**Գլոբալ կրթություն** (անգլ.՝ Global education), անձի աշխարհի ընկալումը ուժեղացնելուն միտված գաղափարների ամբողջություն։ Այն մատուցվում է ամենօրյա դասախոսությունների միջոցով՝ զանազան ծավալով, հայեցակարգով կազմված ուսումնական պլանների շրջանակներում։ Գլոբալ կրթությունը սկսվել է կրթության մասնագետների, հասարակական կազմակերպությունների և միջկառավարական կազմակերպությունների նախաձենռությամբ՝ 1960-1970-ականներին որպես հասարակության վերակառուցման միջոցառումներ։ Նման գլոբալ մոտեցումը ձգտում է ձևափոխել առարկայական գիտության և ազգային մշակույթների միակողմանի հայեցակարգի մեջ գտնվող կրթական ծրագրերը, դրանց փոխարեն առաջարկելով նաև այլընտրանքային և լրացուցիչ ծրագրեր։

Մասնագետներ
-----------

Միջազգային կրթության մասնագետի աստիճան ունեցող հետազոտողները կազմավորում, իրականացնում, կառավարում և գնահատում են պետական և մասնավոր միջին և ավագ դպրոցների, պետական և մասնավոր բարձրագույն դպրոցների և կրթական մի շարք այլ հաստատությունների կրթական ծրագրերը։ Գլոբալ կրթության մասնագետները աշխատում են ողջ աշխարհի էլիտար համալսարաններում, համաշխարհային կրթական կազմակերպություններում։

Տես նաև
-------

* Գլոբալացում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Standish, Alex (2014). "What is global education and where is it taking us?". *The Curriculum Journal*. **25** (2): 166–186. doi:10.1080/09585176.2013.870081.
2. ↑  "Department of Humanities and Social Sciences in the Professions. (n.d.). Retrieved April 24, 2016". Արխիվացված է the original 2017 թ․ հուլիսի 21-ին. Retrieved 2019 թ․ հունվարի 3.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Global Education Guidelines of the North South Center of the Council of Europe
* Global Education Magazine Archived 2015-05-27 at the Wayback Machine.
* Global Education Viet Nam
* Global Education page of the North South Center of the Council of Europe
**Սաբանջը կենտրոնական մզկիթ** կամ **Սաբանջը մերքեզ** (թուրքերեն՝ *Sabancı Merkez Camii*), գործող մզկիթ, որը գտնվում է Թուրքիայի Ադանա քաղաքում՝ Սեյհան գետի ափին։ Համարվում է Թուրքիայի ամենախոշոր մզկիթը։ Գերազանցում է Ստամբուլի Կապույտ մզկիթին ինչպես տարողունակությամբ, այնպես էլ մինարեթների բարձրությամբ։ Չնայած իր ահռելի չափերին, մզկիթը կառուցվել է մեկ տարուց էլ կարճ ժամանակահատվածում։

Կառուցման պատմություն
---------------------

1998 թվականին Ադանան մեծապես տուժել է Ադանայի երկրաշարժի արդյունքում, որի արդյունքում զոհվել են բազմաթիվ մարդիկ, իսկ քաղաքը կրել է մեծ վնաս։ Կործանված Ադանայի տուժած բնակչության օգնության համար Թուրքիայի կրոնական ֆոնդը, ինչպես նաև Սաբանջը ֆոնդը, որը հիմնադրվել էր թուրք միլիարդատեր Սաքըփ Սաբանջըի կողմից, հատկացրել են միջոցներ՝ քաղաքում նոր մզկիթի կառուցման համար։ Մզկիթի կառուցումը ավարտվել է 1998 թվականին։ Այդպիսով, մզկիթը դարձել է քաղաքի վերածնման յուրօրինակ խորհրդանիշ։

Նկարագրություն, ճարտարապետություն
---------------------------------

Սաբանջը մզկիթը գտնվում է Ադանայի հիմնական ավտոճանապարհների և մայրուղիների հատման կետում, այնպես, որ մզկիթի բարձր մինարեթները երևում են քաղաքի ցանկացած հատվածից։ Մզկիթը կառուցվել է օսմանյան դասական ոճով և համարվում է քաղաքի տեսարժան վայրերից մեկը։ Դրսից այն նման է Ստամբուլի Սուլթանահմեդին, իսկ ներքին տեսքը նման է Էդիրնեի Սելիմիե մզկիթին։ Մզկիթի փակ տարածքը կազմում է 6600 քառակուսի մետր, իսկ հարակից տարածքների ընդհանուր մակերեսը կազմում է 52 600 քառակուսի մետր։ Մզկիթը նախատեսված է 28500 հավատացյալների համար։ Մինարեթներից չորսը ունեն 99 մետր բարձրություն, իսկ երկուսը՝ 75 մետր։ Գլխավոր գմբեթի բարձրությունը կազմում է 54 մետր, իսկ տրամագիծը՝ 32 մետր։

Մզկիթի ներքին տեսքը
Մինարեթները երկաթեբետոնե են, որը ստացվել է սպիտակ ցեմենտի և փղոսկրի գույնի մանրաքարի խառնուրդի արդյունքում։ Խճանկարների հեղինակը համարվում է Հուսեյն Քութլուն։ Ներկման աշխատանքները, ինչպես սալիկների մոդելների դիզայնը պատկանում են ճարտարապետ-դիզայներ Նակասու Մ. Սեմիհին։ Մզկիթի փայտե դռները պատրաստված են *կունդեկարի* ոճով, իսկ ապակե առաստաղը ստեղծվել է Աբդուլքադիր Աուդինի կողմից։ Մզկիթը մուտքը պատված է մարմարով։ Արտաքին և ներքին լուսավորության և ձայնային համակարգի աշխատանքներով զբաղվել է Philips ընկերությունը։ Բացի այդ, մզկիթը համալրված է ռադիոհամակարգով, որի օգնությամբ էֆազը կարող է հեռարձակվել 275 մզկիթներում, որոնք գտնվում են 60 կիլոմետր շառավղով։

Մզկիթը գտնվում է Սեյհան գետի ափին։ Մզկիթը շրջապատված է մեծ զբոսայգով։ Մզկիթի արևմտյան մասում գործում է հանրային մեծ գրադարան։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Мечеть Сабанчи в Адане". *infmir.ru* (in ռուսերեն). Արխիվացված է the original 2017 թ․ նոյեմբերի 27-ին. Retrieved 2017 թ․ նոյեմբերի 24.
2. ↑  "Мечеть Сабанджи Меркез (Адана)". *stambul4you.ru* (in ռուսերեն). Արխիվացված է the original 2017 թ․ սեպտեմբերի 25-ին. Retrieved 2017 թ․ նոյեմբերի 24.