recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Թևֆիկ Ռյուշթյու Արաս** (թուրքերեն՝ Tevfik Rüştü Aras, 1883, Չանաքկալե, Օսմանյան կայսրություն - հունվարի 5, 1972(1972-01-05), Ստամբուլ, Թուրքիա), թուրք քաղաքական և պետական գործիչ, 1923-1938 թվականներին զբաղեցրել է Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնը։

Կենսագրական տվյալներ
--------------------

Թևֆիկ Ռյուշթյու Արասը ծնվել է նավահանգստային Չանաքկալե քաղաքում։ Բեյրութում ուսանել է բժշկություն և որպես բժիշկ՝ աշխատել է Իզմիրում, Ստամբուլում և Սալոնիկում։ Անդամակցել է «Միություն և առաջադիմություն» կուսակցությանը և ծանոթացել Թուրքիայի հանրապետության հիմնադիր Մուսթաֆա Քեմալ Աթաթուրքի հետ։

1920 թվականին Թուրքիայի Ազգային մեծ ժողովի հիմնադրվելուց հետո, որպես Մուղլայի պատգամավոր, ընդգրկվել է խորհրդարան։ Նույն թվականի աշնանը մասնակցել է Թուրքիայի Կոմունիստական կուսակցության ստեղծմանը և Ալի Ֆուատ Ջեբեսոյի հետ այցելել ՌԽՖՍՀ։ 1923 թվականից մինչ Աթաթուրքի մահը, Իսմեթ Ինյոնյուի երրորդ կառավարությունում զբաղեցրել է արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնը։ 1939 թվականից եղել է Թուրքիայի դեսպանը Միացյալ Թագավորությունում։ 1943 թվականին անցել է թոշակի։ Մի քանի գրքերի հեղինակ է։

Թևֆիկ Ռյուշթյու Արասը մահացել է 1972 թվականի հունվարի 5-ին՝ Ստամբուլում։

Դերակատարությունը Հայոց ցեղասպանության գործում
----------------------------------------------

Թևֆիկ Ռյուշթյու Արասը Հայոց ցեղասպանության գլխավոր կազմակերպիչներից մեկի՝ Նազիմ Բեյի բարեկամն էր։ Նրան հանձնարարվել էր ոչնչացնել ցեղասպանության զոհերի մարմինները։ Վեցամսյա ժամանակահատվածում նա հայերի դիակները ծածկել է հազարավոր կիլոգրամներով կրաշաղախով։ Դիակները նետվում էին հատուկ փորված հորերը, որից հետո նրանց վրա լցվում էր կրաշաղախը և ծածկվում հողով։ Վեց ամսում այդ աշխատանքները իրականացնելուց հետո նա վերադարձել է Կոստանդնուպոլիս։ Բրիտանական ռազմագերի Գլոկները իր հուշերում գրել է, որ տեսել է, թե ինչպես են Ուռհայում սպանված հայերի դիակները, Արասի ցուցումով նետվում հսկայական հորերի մեջ և ծածկվում կրաշաղախով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
2. 1 2  Sapere.it (իտալ.) — De Agostini Editore, 2001.
3. 1 2  MAK (польск.)
4. 1 2  Akcam, Taner (2007). *A shameful act : the Armenian genocide and the question of Turkish responsibility* (1st Holt pbk. ed.). New York, NY: Metropolitan Books/Holt. էջ 363. ISBN 9780805086652.
5. ↑  Baron, Jeremy Hugh. "Genocidal Doctors". *Journal of the Royal Society of Medicine*. November 1999, 92, pp. 590–93.
6. ↑  Archive of the Armenian Partiarchate of Jerusalem, Box 21, File M, Document no. 249
7. ↑  H.W. Glockner, Interned in Turkey 1914-1918 (Beirut, 1969), pg. 47

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 16937853n · ISNI: 0000000054645518 · LCCN: nr93046754 · SUDOC: 092792391 · VIAF: 49104810 · WorldCat VIAF: 49104810 |

 |
**Շակե Չոբա** (ալբ․՝ Shaqe Çoba, օրիորդական ազգանունը՝ **Շիրոկա** (ալբ․՝ Shiroka, 1875, Շկոդեր, Ալբանիա - 1954, Շկոդեր, Ալբանիա), ֆեմինիստուհի և սուֆրաժիստուհի։ Նա հիմնել է «Ալբանացի կանայք» միավորումը (ալբ․՝ Gruaja Shqiptare), բարձր դասի կանանց կազմակերպություն, կարճ ժամանակ հրատարակված համանուն ամսագիր, որը լուսաբանում էր կանանց խնդիրները։

Կենսագրություն
--------------

Շակե Շիրոկան ծնվել է 1875 թվականի Շկոդեր քաղաքում, որն այդ ժամանակ գտնվում էր Օսմանյան Կայսրության Սկանդարի սանջակում։ Նրա զարմիկը բանաստեղծ Ֆիլիպ Շիրոկան է։ Նա Զագրեբի (Խորվաթիա) մենաստանի կաթոլիկ եկեղեցում ստացել է միջնակարգ կրթություն, ինչն այդ ժամանակ Ավստրո-Հունգարիայի նախկին մաս էր, որտեղ սովորել է իտալերեն, գերմաներեն և սերբախորվաթերեն։ 1904 թվականին Շակեն Վենետիկում (Իտալիա) ծանոթացել է իր ապագա ամուսնու՝ Շկոդեր հայտնի ընտանիքից Նդոցեմ Չոբայի հետ։ Հետագայում զույգը տղա է ունեցել։

1920 թվականի օգոստոսի 3-ին Շակե Չոբան հիմնել և գլխավորել է Շկոդերի վերին դասի կանանց համար «Ալբանացի կինը» միավորումը որպես աջակցություն Ալբանիայի ազգային բանակին, որը պայքարում էր Հարավսլավիայի թագավորության ռազմական ուժերի դեմ, որոնք ներխուժել էին Ալբանիայի հյուսիս։ Կազմակերպությունը նաև բարձրացրել է կանանց ազատագրման հարցը և հրատարակել է «Ալբանացի կին» ամսագիրը, որտեղ տպագրվել են զինվորներին և նրանց ընտանիքներին օգնելու համար նվիրատվություններ անողների անունները և գումարի չափը։ Հրատարակությունը հրատարակել է բազմաթիվ հոդվածներ ալբանացի կանանց իրավունքների և պարտականություոնների վրա։ 1921 թվականի հուլիսին հաջորդ հրատարակումից հետո, ամսագիրը փակվեց։

1937 թվականի նոյեմբերի 10-ին Շակե Չոբայի մասնակցությամբ կանանց ասոցիացիաները վերակազմավորվել են ազգային մակարդակով 150 կանանց մասնակցությամբ, որոնք պայքարում էին ժամանակի վերապրուկների, անգրագիտության դեմ, կանանց հագուստի բարելավման, մոր և մանկան առողջության պահպանման համար։ Նա խնամքով պահել է իր գործունեության մասին վկայությունները գրառումների և օրագրերի մեջ, որոնք 1954 թվականին նրա մահից հետո Չոբայի ընտանիքը պահպանել է։

Ալբանիայի անկախության 90-ամյակի տոնակատարությունների ժամանակ՝ 2002 թվականի նոյեմբերին, Ալբանիայի նախագահ Ալբանիա Մոյսիուն հետմահու շնորհել է Շակե Չոբային Նայիմ Ֆրաշերիի շքանշան (ալբ․՝ Urdhri "Naim Frashëri") 1920-ականներին անկախության շարժմանը մասնակցելու համար՝ «ընդդեմ Ալբանիայի բաժանման և ալբանացի կանանց ազատագրման համար»։

Գրականություն
-------------

* Dibra, Zenepe (2005). «Çoba, Shaqe (Marie)». In Haan, Francisca de; Daskalova, Krassimira; Loutfi, Anna (eds.). *Biographical Dictionary of Women's Movements and Feminisms in Central, Eastern, and South Eastern Europe : 19th and 20th Centuries*. New York: Central European University Press. ISBN 978-963-7326-39-4.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Dibra, p. 99
2. ↑  Dibra, pp. 99–100
3. ↑  Familjet e mëdha: Familja Çoba
4. ↑  Dibra, p. 100
**Շուշան Ալբերտի Սարդարյան** (փետրվարի 5, 1968(1968-02-05), Աշտարակ, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բանասեր, հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչ։ ՀՀ ԱԺ նախկին պատգամավոր։

Կենսագրություն
--------------

Շուշան Սարդարյանը ծնվել է 1968 թվականի փետրվարի 5-ին, Աշտարակում։ 1991 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։

1991-1994 թվականներին աշխատել է Երևանի թիվ 114 դպրոցի հայոց լեզվի և գրականության ուսուցչուհի, 1996-1997 թվականներին՝ «Արմենպրես» լրատվական գործակալության հասարակական-քաղաքական և սոցիալ-տնտեսական լրատվության բաժնի թղթակից, 1998-2001 թվականներին՝ ՀՀ նախագահի աշխատակազմի հասարակայնության և տեղեկատվության միջոցների հետ կապերի վարչության հասարակայնության հետ կապերի բաժնի ղեկավար, 2001-2017 թվականներին՝ «Գազպրոմ Արմենիա» ՓԲԸ հասարակայնության և զանգվածային լրատվության միջոցների հետ կապերի ծառայության պետ, 2010-2013 թվականներին միաժամանակ՝ Երևանի քաղաքապետի մամուլի քարտուղար, 2016-2017 թվականներին` ՀՀ վարչապետի խորհրդական։

2017 թվականին դարձել է ՀՀԿ անդամ։ 2017 թվականի ապրիլի 2-ին ԱԺ պատգամավոր է ընտրվել ՀՀԿ համապետական ընտրական ցուցակով։

Ընտանիք
-------

Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ինչ կենսագրություն ունի ՀՀԿ կուսակցության կողմից ԱԺ պատգամավորի թեկնածու Շուշան Սարդարյանը
2. ↑  «Կուսակցության խորհուրդը - Կառուցվածք - Հայաստանի Հանրապետական կուսակցություն». *www.hhk.am*. Վերցված է 2020 թ․ մարտի 8-ին.
3. ↑  «National Assembly of Armenia | Official Web Site | parliament.am». *www.parliament.am*. Վերցված է 2020 թ․ մարտի 8-ին.
**Բլաս Կանտո Մորենո** (հոկտեմբերի 26, 1991(1991-10-26), Ricote, Իսպանիա), իսպանացի երգիչ։ Նա հանդես է եկել որպես իսպանական Auryn խմբի անդամ։ 2017 թվականից հանդես է եկել արդեն որպես մենակատար։ Նրա դեբյուտային *Complicado* ալբոմը լույս տեսավ 2018 թվականի սեպտեմբերին, ալբոմը գլխավորեց՝ Իսպանական ալբոմների աղյուսակը։ Նա կներկայացնի Իսպանիան Ռոտերդամում կայանալիք Եվրատեսիլ 2020 երգի մրցույթում։

Կենսագրություն
--------------

2000 թվականին Կանտոն մասնակցել է Veo Veo տաղանդների մանկական շոուին, երբ ութ տարեկան էր։ 2004 թվականին նա մասնակցել է Eurojunior-ին Իսպանիայի հանրային հեռուստատեսություն կողմից կազմակերպված ազգային ընտրությանը Մանկական Եվրատեսիլ 2004 երգի մրցույթի համար։ Նա եզրափակիչ է դուրս եկել «Sentir» երգով, սակայն պարտվել է Մարիա Իսաբելին,ով հետագայում հաղթեց Մանկական Եվրատեսիլ 2004-ում «Antes muerta que sencilla» երգով։

2009 թվականին Կանտոն հիմնել է Auryn տղաների խումբը՝ Օլվարո Գանգոյի, Կառլոս Մարկոյի, Դեյվիդ Լաֆուենտեի և Դանի Ֆերնանդեսի հետ միասին։ 2011 թվականին խումբը մասնակցեց «*Destino Eurovisión»-ին* ՝ Իսպանիայի հանրային հեռուստատեսություն կողմից կազմակերպված Եվրատեսիլ 2011 երգի մրցույթի համար ազգային ընտրությանը։ Խումբը անցավ եզրափակիչ բայց գրավեց երկրորդ հորիզոնականը։

Խումբը թողարկել է իր առաջին «Breathe in the Light» սինգլը 2011 թվականին, ինչպես նաև իր Endless Road, 7058 դեբյուտային ալբոմը՝ հասնելով համապատասխանաբար իսպանական սինգլների և հիթ-շքերթների թոփ-10-ին։ Նրանց հաջորդ Anti-Heroes ալբոմը թողարկվել է 2013 թվականին և միանգամից առաջին տեղն Է զբաղեցրել իսպանական ալբոմային հիթ-շքերթում։

2016 թվականի հուլիսին հայտարարվել էր, որ Կանտոն կմիանա Tu Cara Me Suena (Your Face Sounds Familiar) հեռուստատեսային շոուի հինգերորդ եթերաշրջանի դերասանական կազմին։ Շատ չանցած, նա հայտարարեց, որ իրենք պատրաստվում են դադարեցնել, քանի որ խմբի անդամները, ներառյալ Կանտոն, պատրաստվում էին մենահամերգային նախագծերի մեկնարկի։

2019 թվականի հոկտեմբերի 5-ին TVE-ն Կանտոյին հայտարարել է Եվրատեսիլ 2020 երգի մրցույթի իսպանացի մասնակից։ Նա կմասնակցի մրցույթին «Universo» երգով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Freebase տվյալների վերբեռնում — Google.
2. 1 2  «Blas Cantó». *Bekia* (եվրոպական իսպաներեն). Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 5-ին.
3. 1 2   `{{cite news}}`: Empty citation (օգնություն)
4. ↑  Fuster, Luis (2019 թ․ հոկտեմբերի 5). «Blas Cantó will represent Spain at Eurovision 2020». *Wiwibloggs*. Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 5-ին. `{{cite web}}`: `|archive-date=` requires `|archive-url=` (օգնություն)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Deezer · Ինստագրամ · Last.fm · Spotify · ՏիկՏոկ · ՅուԹյուբ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Allmusic · Discogs · Internet Movie Database · MusicBrainz · Rate Your Music |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNE: XX5375491 · GND: 1199947059 · ISNI: 0000000428592159 · VIAF: 307210104 · WorldCat VIAF: 307210104 |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Կարախանյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Սուրեն Սմբատի Կարախանյան** (սեպտեմբերի 15, 1930(1930-09-15) - փետրվարի 9, 2003(2003-02-09), Երևան, Հայաստան), քիմիկոս-տեխնոլոգ։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1997): ՌԴ բնական (1998), Բնության և հասարակության մասին միջազգային (1998) ԳԱ-ների հայկական մասնաճյուղի անդամ և պատվավոր պրոֆեսոր, ՌԴ բնական ԳԱ հայկական մասնաճյուղի փոխնախագահ (1998-2003), ՌԴ բժշկատեխնիկական ԳԱ անդամ (2001):

Կենսագրություն
--------------

Սուրեն Կարախանյանը ծնվել է 1930 թվականի սեպտեմբերի 15-ին, Ուլյան-Նորաշեն (Նախիջևան) գյուղում։ 1959 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1959 թվականից աշխատել է Ընդհանուր և անօրգանական քիմիայի ինստիտուտում, 1968-1975 թվականներին եղել է նույն ինստիտուտի փորձնական գործարանի գլխավոր ճարտարագետ, արդյունաբերական թափոնների վնասազերծման լաբորատորիայի վարիչ, 1975-2003 թվականներին՝ նույն ինստիտուտի և փորձնական գործարանի տնօրեն։ 1982-1995 թվականներին միաժամանակ դասավանդել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում։

Մշակել և Քանաքեռի ալյումինի գործարանի էլեկտրոլիզի արտադրամասում արդյունաբերական մասշտաբներով փորձարկել է ֆտորաջրածնի կլանման նոր եղանակ։ Այս աշխատանքների (Հ. Օ. Գրիգորյանի հետ) հիման վրա շահագործման է հանձնվել Գոմելի (Բելառուս) քիմիական գործարանի ֆոսֆոգիպսի չորացման և հատիկավորման արտադրամասը։ Առաջարկել է տուֆային թափոններն օգտագործել որպես ջրախառնիկ հավելույթներ՝ արտադրանքի ամրությունը մեծացնելու համար։ Ցեմենտային փոշու օգտահանման աշխատանքները ներդրվել են Գուլկևիչ քաղաքի (ՌԴ Կրասնոդարի մարզ) սիլիկատային աղյուսի և Շանդունի (Չինաստան) ցեմենտի գործարաններում։

Կարախանյանը մշակել է Երևանի աղի հանքից «էքստրա» աղի ստացման սխեման, իրականացրել ոսկի պարունակող աղքատ հանքերից ոսկու լրիվ կորզումը և արժեքավոր սիլիկատների ստացումը։

Պարգևներ
--------

* ԽՍՀՄ և ՀԽՍՀ ԺՏՆՑ արծաթե մեդալներ (1987)։
* Վ. Հ. Համբարձումյանի մրցանակ (1995)։

Մահ
---

Մահացել է 2003 թվականի փետրվարի 9-ին, Երևանում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *www.raen.am*. Վերցված է 2019 թ․ հուլիսի 13-ին. `{{cite web}}`: Missing or empty `|title=` (օգնություն)
2. ↑  Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005, էջ 542։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 9557 |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Եսայան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Ռուբեն Եսայան** (հոկտեմբերի 20, 1944(1944-10-20) - սեպտեմբերի 29, 2016(2016-09-29)), հայ քանդակագործ։

Կենսագրություն
--------------

Ռուբեն Եսայանը ծնվել է Հայաստանի Արագածոտնի մարզի Թալին քաղաքում։ Ավարտել է ծննդավայրի Մ. Գորկու անվան միջնակարգ դպրոցը։ 1965-1967 թվականներին, որպես նկարիչ-ձևավորող, աշխատել է թիվ 15 մշակույթի տանը։ 1967-1971 թվականներին սովորել է Երևանի Խ.Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտի նկարչության բաժնում։ 1986 թվականից եղել է Հայաստանի նկարիչների միության անդամ։ Մասնակցել է մի շարք համամիութենական և հանրապետական ցուցահանդեսների, ունեցել է անհատական ցուցահանդես։ Աշխատել է դիմաքանդակների, կոմպոզիցիայի, քանդակադրոշմման բնագավառներում։

Աշխատանքներ
-----------

* «Վարպետ Հովսեփ»
* «Զորակոչիկի դիմանակարը»
* «Ուսուցչուհու դիմանկարը»
* «Ձգտում»
* «Արշիլ Գորկի»
* «Գրիգոր Նարեկացի»,
* «Վարազդատ արքա»
* «Տիգրան Մեծ»

Ռուբեն Եսայանի բոլոր աշխատանքներն աչքի են ընկնում պլաստիկությամբ և ինքնատիպությամբ։ Նրա նախընտրելի նյութը եղել է տուֆը։ Պատահական չէ, որ երկար ժամանակ զբաղվել է խաչքարերի քանդակմամբ։ Հեղինակի խաչքարերը տեղադրվել են ինչպես Հայաստանի տարբեր մարզերում և Արցախում, այնպես էլ արտերկրում։ Փարիզի արվարձանային Կլամար և Շարանտոն քաղաքներում տեղադրվել են նրա հեղինակած խաչքարերը՝ նվիրված Հայոց Ցեղասպանության (1915 թ.) զոհերի հիշատակին։ Մահացել է 2016 թվականի սեպտեմբերի 29-ին, Երևանում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ հուլիսի 7-ին. Վերցված է 2020 թ․ փետրվարի 17-ին.
**Կարպիս Փափազյան** (1920, Սլիվեն, Բուլղարիա - հունիսի 25, 2019(2019-06-25), Վիեննա, Ավստրիա), հայ գործարար, ազգային բարերար, հասարակական ու համայնքային գործիչ։ Եղել է Եվրոպայում Գարեգին Նժդեհի թիկնապահը։

Կենսագրություն
--------------

1940 թվականին տեղափոխվել է Վիեննա։ 1988 թվականից նրա ցանկությամբ հայությանն ու հայ մշակույթին աջակցած օտար անհատներին տրվում է Հայկական բարեգործական ընդհանուր միության «Կարպիս Փափազյան» մրցանակը։

Անդամություն
------------

Կարպիս Փափազյանը եղել է ավստրո-հայկական մշակութային ընկերության պատվո անդամ (1979), Վիեննայի հայ ուսանողական և երիտասարդական միության պատվո անդամ (1980), Ավստրիայի հայ առաքելական եկեղեցական համայնքի պատվո անդամ (1985 թվական), «Արարատ» մարզական միության պատվավոր մարզիկ (2010)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Մահացել է ազգային բարերար, Գարեգին Նժդեհի թիկնապահ Կարպիս Փափազյանը».
2. ↑  «Ավստրիա. կյանքից հեռացել է ազգային բարերար 99ամյա Կարպիս Փափազյանը».
3. ↑  «Հասարակական գործիչ և լուսանկարիչ քսյոնզ Ստանիսլավ Պինդերան արժանացել է Կարպիս Փափազյանի անվ. մրցանակին».
4. ↑  «Մահացել է Գարեգին Նժդեհի թիկնապահը, բարերար Կարպիս Փափազյանը».
**Տիգրան Սուչյան** (ծնվ. 1981 թ. փետրվարի 15 Երևան), հայ շեփորահար։

Կենսագրություն և գործունեություն
--------------------------------

Տիգրան Սուչյանը ծնվել է 1981 թվականի փետրվարի 15-ին, Երևանում։

1987 թվականից սովորել է երաժշտական դպրոցի երգեցողության, հետո՝ շեփորի դասարանում։

1990 թվականից նվագել է «Արաբկիր», այնուհետև՝ «Արարատ» փողային նվագախմբերում։

1998 թվականին ընդունվել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիա։

1997 թվականից նվագել է Արսեն Ներսիսյանի «Ֆանկի բաս» խմբում, իսկ 1998 թվականից նվագում է Հայաստանի պետական ջազային նվագախմբում։

1999 թվականից զուգահեռ նվագում է նաև «Armenian Navy Band», 2004 թ-ից՝ «Կատուներ», 2008 թ-ից՝ «Նուզ» խմբերում։

Համագործակցում է հայկական տարբեր երաժշտական խմբերի և երաժիշտների հետ։ «Armenian Navy Band» խմբի կազմով մասնակցել է մի շարք միջազգային երաժշտական փառատոների՝ «Սֆինքս» (Բելգիա), «Բարբիքան» (Մեծ Բրիտանիա), «Jazz a Viene» (Ֆրանսիա) և այլն։

«Կատուներ» խմբի հետ մասնակցել է Մոսկվայի «Ուսադբա» ջազային փառատոնին, Կաննում՝ «Միդեմ» փառատոնին։

2008 թ-ից նվագում է նաև «Ռեյնկարնացիա» խմբում, որի հետ մասնակցել է Բաթումիի ջազային խմբում, Սերբիայի Կուստենդորֆ քաղաքում կայացած կինո և երաժշտական փառատոներին (Էմիր Կուստուրիցայի հրավերով)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Երևանի Կոմիտասի անվան Պետական Կոնսերվատորիա». Արխիվացված է օրիգինալից 2022 թ․ ապրիլի 6-ին. Վերցված է 2020 թ․ փետրվարի 16-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Տիգրան Սուչյան Archived 2021-10-06 at the Wayback Machine.
* musicofarmenia Archived 2021-10-06 at the Wayback Machine.
**Նորա Գուլբրանդսեն** (նորվ.՝ Nora Gulbrandsen, դեկտեմբերի 29, 1894(1894-12-29) կամ նոյեմբերի 29, 1894(1894-11-29), Օսլո, Նորվեգիա - փետրվարի 14, 1978(1978-02-14) կամ փետրվարի 14, 1974(1974-02-14), Օսլո, Նորվեգիա), ճենապակու և կերամիկայի բնագավառներում աշխատող նորվեգացի դիզայներ։

Նորա Գուլբրանդսենի նախագծած սրճամանը, արտադրվել է Porsgrunds Porselænsfabrik-ում

Կենսագրություն
--------------

Նորա Գուլբրանդսենը ծնվել է Քրիստիանիայում (այժմ՝ Օսլո)՝ Աքսել Յուլիուս Հանսենի և Աննա Սոֆի Լունդի ընտանիքում։ 1917-1922 թվականներին ամուսնացած է եղել մեծածախ առևտրական Կառլ Սիգլեր Գուլբրանդսենի (1892-1976) հետ։ 1943 թվականին Նորան ամուսնացել է ինժեներ և տոհմաբան Օտտո Դելֆին Ամունդսենի հետ։

1923-1927 թվականներին սովորել է Նորվեգիայի արհեստագործական և արվեստի արդյունաբերության ակադեմիայում (Statens Håndverks- og Kunstindustriskole), որն ավարտելուց հետո որպես դիզայներ աշխատել է Պորսգրունի ճենապակու գործարանում։ 1928-1946 թվականներին եղել է Պորսգրունի գործարանի գեղարվեստական ղեկավար, 1928-1940 թվականներին գործարանի համար նախագծել է մի քանի ճենապակյա հավաքածուներ, որոնք լավ ընդունելության են արժանացել։ 1946 թվականից Օսլոյում կերամիկայի արտադրամաս է ունեցել։

Պորսգրունում աշխատելու ընթացքում Գուլբրենսենը նախագծել է մոտավորապես 300 տարբեր նմուշներ և մոդելներ։ Ոգեշնչվել է ար-դեկո ոճով և կուբիստական ուղղությամբ։ Գուլբրանդսենի աշխատանքների ընտրյալ հավաքածուն ցուցադրվում է Պորսգրունի քաղաքային թանգարանում (*Porselensmuseet*):

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  Norsk biografisk leksikon(նորվ.) — Kunnskapsforlaget. — ISSN 2464-1502
2. ↑  Godal, Anne Marit (ed.). «Nora Gulbrandsen». *Store norske leksikon* (Norwegian). Oslo: Norsk nettleksikon. Վերցված է 2016 թ․ փետրվարի 15-ին.`{{cite encyclopedia}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
3. 1 2  Bendtzen, Steen Ory. «Nora Gulbrandsen». In Helle, Knut (ed.). *Norsk biografisk leksikon* (Norwegian). Oslo: Kunnskapsforlaget. Վերցված է 2016 թ․ փետրվարի 15-ին.`{{cite encyclopedia}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
4. ↑  Jon Gunnar Arntzen. «Otto Delphin Amundsen». Store norske leksikon. Վերցված է 2017 թ․ դեկտեմբերի 1-ին.
5. ↑  Randi Gaustad. «Nora Gulbrandsen». Norsk kunstnerleksikon. Վերցված է 2017 թ․ դեկտեմբերի 1-ին.
6. ↑  «Porselensmuseet». Telemark Museum. Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ հունվարի 12-ին. Վերցված է 2017 թ․ դեկտեմբերի 1-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Porselensmuseet website Archived 2018-01-12 at the Wayback Machine.
**Կլաս Կասպեր Բանգ** (դան․՝ Claes Kasper Bang, ապրիլի 28, 1967(1967-04-28), Օդենսե, Դանիա), դանիացի թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության դերասան, երաժիշտ։ 2017 թվականի Եվրոպական կինոակադեմիայի մրցանակակիր «Լավագույն եվրոպական դերասան» անվանակարգում «Քառակուսի» ֆիլմում ունեցած դերի համար։ Միջազգային ճանաչման է հասել՝ 2020 թվականին «Դրակուլա» հեռուստաշոուի ժամանակ գլխավոր դեր խաղալով Կոմս Դրակուլայի դերը։

Կենսագրություն և կարիերա
------------------------

Կլաս Բանգը ծնվել է 1967 թվականի ապրիլի 28-ին Դանիայի Օդենսե քաղաքում։ 1996 թվականին ավարտել է Դանիայի գեղարվեստի ազգային դպրոցը, որից հետո մի քանի տարի աշխատել է թատրոնի բեմում, այնուհետև սկսել է հանդես գալ կինոնկարներում և հեռուստատեսությունում։ Դերասանությանը զուգահեռ՝ Կլասը զբաղվել է երաժշտությամբ։

2017 թվականին էկրան Է բարձրացել Ռուբեն Էստլունդի «Քառակուսի» դրամատիկ ֆիլմը, որում Բանգը խաղացել է Քրիսթիանի գլխավոր դերը։ Ֆիլմում խաղացել են նաև Էլիզաբեթ Մոսսը, Դոմինիկ Ուեսթը և Թերի Նոտարը։ 2017 թվականին Ֆիլմը ստացել Է Կաննի 70-րդ միջազգային կինոփառատոնի «Ոսկե արմավենու ճյուղը»։ Նույն թվականի դեկտեմբերին Կլաս Բանգը մրցանակ ստացել է այս ֆիլմում իր դերի համար Եվրոպական ակադեմիայի մրցանակով՝ որպես եվրոպացի լավագույն դերասան։

2018 թվականին Բանգն ընտրվել է BBC-ի «Դրակուլա» հեռուստասերիալում Դրակուլայի դերի համար։

### Անձնական կյանք

2010 թվականին ամուսնացել է ոճաբան Լիզ Լուիս-Յենսենի հետ։ Նրա երկու երեխաների խորթ հայրն է։ Ընտանիքը բնակվում է Դանիայի Կոպենհագեն քաղաքում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Internet Movie Database — 1990.
2. 1 2  filmportal.de — 2005.
3. 1 2  Discogs — 2000.
4. 1 2
5. ↑
6. ↑  Mitchell, Wendy (2017 թ․ մայիսի 23). = FEATURES&contentID=43731 «Cannes Interview: 'The Square' actor Claes Bang». *Screen Daily*. Վերցված է 2017 թ․ մայիսի 25-ին. `{{cite web}}`: Check `|url=` value (օգնություն)
7. ↑  «The Square sweeps the European Film Awards». *Cineuropa*.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · ČSFD · Դանիական ազգային ֆիլմագրություն · Discogs · Filmportal · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ · MusicBrainz |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 9069469 · BNE: XX5775209 · BNF: 17726608m · GND: 1062316428 · ISNI: 0000000130576615 · LCCN: no2018013100 · NKC: pna2017952743 · NTA: 416203957 · NUKAT: n2019002093 · SUDOC: 224780581 · VIAF: 307286673 · WorldCat VIAF: 307286673 |

 |

 |
**Ֆեոդոր Դմիտրիևվիչ Նավոզով** (հունիսի 19, 1910(1910-06-19), Սարատովի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 18, 1986(1986-08-18), Սմոլենսկ, Սմոլենսկի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային կուսակցական գործիչ, Մարիսկի մարզկոմի ՍՄԿԿ առաջին քարտուղար (1942—1945):

Կենսագրություն
--------------

Ֆեոդոր Դմիտրիևվիչ Նավոզովը ծնվել է 1910 թվականի հունիսի 19-ին Սարատով նահանգի Էլշանկա գյուղում։ 16 տարեկանից աշխատել է կոլտնտեսությունում։ Հետագայում դարձել է վոլոստի կոմիտեի կոմերիտմիության քարտուղար, հետո` քարտուղար, Կրասնոխոլմսկի շրջկոմի ՀԱՄԿ(բ)Կ Օրենսբուրգի (Չկալովսկի) մարզի առաջին քարտուղար (1937—1939): 1939 թվականին աշխատանքով տեղափոխվել է Սվերդլովսկ, զբաղեցրել է Սվերդլովսկի շրջանային ՀԱՄԿ(բ) կոմիտեի երկրորդ քարտուղարի պաշտոնը։ 1942 թվականի ապրիլի 30-ին ՀԱՄԿ(բ)Կ Մարիսկի մարզկոմի կոմիտեի X-ի լիազորությունների պալատում Նավոզովը ընտրվել է տարածքային հանձնաժողովի առաջին քարտուղար։

1945 թվականի հուլիսին ՀԱՄԿ(բ)Կ Մարիսկի մարզկոմի լիակազմ ժողովը վճռե; է ազատել զբաղեցրած պաշտոնից։ 1945 թվականին եղել է Սարատովի շրջանի Պուգաչով շրջկոմի ՀԱՄԿ(բ) առաջին քարտուղար, այնուհետև Պեչորա երկաթուղու ուսումնական հաստատությունների քաղաքական բաժնի պետ (Արկանգելսկի շրջանի Կոտլաս, 1949-1959): 1959 թվականին ապրել է Սմոլենսկում, աշխատել Կալինսկի երկաթուղու ճանապարհների ուսումնական հաստատությունների ղեկավար։ 1963 թվականին զբաղեցրել է Սմոլենսկի գյուղական մարզկոմի ՍՄԿԿ գաղափարապես փոխարինող կառավարիչի պաշտոնը։

Գյուղատնտեսական տարածքային հանձնաժողովը լուծարվելուց հետո դարձավ ՍՄԿԿ Սմոլենսկի մարզկոմի կուսակցական հանձնաժողովի անդամ։ 1966-1977 թվականներին Սմոլենսկի շրջանում ԽՍՀՄ նախարարների խորհրդի ներքո զբաղեցրեց կրոնական հարցերով լիազորված խորհրդի պաշտոնը։ Մահացել է 1986 թվականի օգոստոսի 18-ին, թաղվել է Սմոլենսկի Նովի գերեզմանոցում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Смоленский некрополь
2. ↑  Справочник по истории КПСС…

Գրականություն
-------------

* Навозов Фёдор Дмитриевич // Марийская биографическая энциклопедия / Авт.-сост. В. А. Мочаев. — Йошкар-Ола: Марийский биографический центр, 2007. — С. 250. — 486 с. — 2032 экз. — ISBN 5-87898-357-0.
* Навозов Фёдор Дмитриевич // Энциклопедия Республики Марий Эл / Отв. ред. Н. И. Сараева. — Йошкар-Ола, 2009. — С. 563. — 872 с. — 3505 экз. — ISBN 978-5-94950-049-1.

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Ֆեոդոր Դմիտրիևվիչ Նավոզով». Ձեռնարկ կոմունիստական կուսակցության և Խորհրդային Միության պատմության մասին 1898-1991թթ. Վերցված է 2016 թ․ հունվարի 23-ին.
* «Ֆեոդոր Դմիտրիևվիչ Նավոզով». Սմոլենսկի մեծ գերեզմանատուն. Վերցված է 2015 թ․ նոյեմբերի 10-ին.
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մանասյան (այլ կիրառումներ)

**Ալեքսանդր Սարգսի Մանասյան** (սեպտեմբերի 7, 1940(1940-09-07), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ փիլիսոփա։ Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր (1985), պրոֆեսոր (1989): ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ (2006):

Կենսագրություն
--------------

Ալեքսանդր Մանասյանը ծնվել է 1940 թվականի սեպտեմբերի 7-ին, Բաքու քաղաքում։ 1962 թվականին ավարտել է Բաքվի մանկավարժական ինստիտուտի հայկական բաժանմունքը։ 1962-1965 թվականներին եղել է Բաքվի «Կոմունիստ» հայերեն հանրապետական թերթի լրագրող, 1966-1970 թվականներին՝ ՀԽՍՀ ԳԱ փիլիսոփայության և իրավունքի սեկտորի ասպիրանտ։ 1992-2003 թվականներին եղել է ՀՀ ԳԱԱ փիլիսոփայության, 2003 թվականից՝ Երևանի պետական համալսարանի տեսական փիլիսոփայության և տրամաբանության ամբիոնների վարիչ։ 1988-1991 թվականներին եղել է «Արցախ» հայրենակցական միության, 1991-1995 թվականներին՝ «Ընդդեմ իրավական կամայականության» իրավապաշտպան հասարակական կազմակերպության հիմնադիր-նախագահ։ Մանասյանը գլխավորում է «Քաղաքական հետազոտությունների ակադեմիա» հասարակական կազմակերպությունը։

Գիտական գործունեություն
-----------------------

1971 թվականին ԵՊՀ-ում պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն՝ «Գիտական գիտելիքի զարգացման պրոբլեմը» թեմայով, 1986 թվականին՝ դոկտորական ատենախոսություն՝ «Գիտական գիտելիքի օբյեկտիվության մեթոդաբանական սկզբունքները և գիտության միասնությունը» թեմայով։

Աշխատությունները վերաբերում են գիտության փիլիսոփայության ու մեթոդաբանության բնագավառին, գիտական իմացության մեջ օբյեկտիվի և սուբյեկտիվի փոխհարաբերությանը, գիտելիքի օբյեկտիվության ներգիտական սկզբունքներին (պատճառականություն, պարզություն, համաչափություն և այլն)։ Զբաղվում է նաև Ղարաբաղյան հիմնահարցի պատմաքաղաքական և միջազգային իրավունքների հիմքերի վերլուծությամբ։

Պարգևներ
--------

* «Վաչագան Բարեպաշտ» մեդալ, Արցախի Հանրապետություն, 2000
* Սուրբ Դավիթ Անհաղթի անվան մեդալ

Անդամակցություն
---------------

* Հայկական փիլիսոփայական ակադեմիայի անդամ, 1994
* ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ, 2006

Երկեր
-----

* Ալ. Ղևոնդյան, Ալ. Մանասյան։ Լեռնային Ղարաբաղ. ինչպես է դա եղել... Երևան, 2010, էջ 160։
* Ղարաբաղյան հիմնախնդիր։ Փաստարկներ և փաստաթղթեր, Երևան, 2004։
* Ղարաբաղյան ազատամարտը հայոց քաղաքական գիտակցության հայելում, Երևան, 2003։
* Գիտություն և աշխարհայացք, Երևան, 1977։
* Проблема развития научного знания, Е. 1973.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամներ
3. 1 2  «ՀՀ գիտությունների ազգային ակադեմիա». *www.sci.am*. Վերցված է 2019 թ․ ապրիլի 5-ին.
4. ↑  Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007, էջ 602։
5. ↑  Ալեքսանդր Մանասյանը 75 տարեկան(չաշխատող հղում)
6. ↑  «Ալեքսանդր Սարգսի Մանասյանի մասին ԵՊՀ կայքում». Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ մարտի 27-ին. Վերցված է 2019 թ․ ապրիլի 5-ին.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ՀՀ ԳԱԱ |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 12082 |

 |
**Բարսեղ Աղբակեցի, Բաղիշեցի, Գավառեցի** (*անհայտ*, Աղբակի գավառակ - հունվարի 17, 1615(1615-01-17)), հայ փիլիսոփա, մանկավարժ, եկեղեցական գործիչ։ Բաղեշի Ամրդոլու վանքի առաջնորդը։

Կենսագրություն
--------------

Բարսեղ Աղբակեցու ծննդյան տարեթիվն անհայտ է։ Ծնվել է Վասպուրականի նահանգի Աղբակ գավառակում, Ներսեսի և նրա կնոջ՝ Մհերշահի ընտանիքում։ Ունեցել է չորս եղբայր՝ Հայրապետ, Սրապիոն, Մուրատ, Մովսես և մեկ քույր՝ Ալամ։ Վաղ տարիքից լքել է հայրենիքը իր կամքով, մուսուլմանական իշխանավորներից վախենալու պատճառով։ Կրթություն ստացել է վարդապետ Հովհաննես Բրգուտենցի մոտ Վարդ Պատրիկ վանքում։ Ուսումնառությունից հետո տեղափոխվել է Բիթլիս (հայերեն՝ Բաղեշ) Ամիրդոլու վանք։ Վերականգնել է վանքը, հարստացրել մատենադարանը, բարեփոխել վանքի դպրոցի ուսումնական ծրագիրը։

Ընդօրինակել է Դավիթ Անհաղթի, Պորփյուրի, Վահրամ Րաբունու, Անանուն Մեկնիչի երկերը, մեծ դեր է կատարել հայ փիլիսոփայական մտքի ընդհատված ավանդույթների վերականգնման, փիլիսոփայական գիտելիքների տարածման գործում։
Ընդօրինակությունների հիշատակարաններում տեղեկություն է հաղորդել ժամանակի պատմական անցուդարձի մասին։
1599 թվականին եղել է Սիսում, Կիլիկիայի կաթողիկոս Ազարիի մոտ, 1602 թվականին եղել է Ջուլֆայում, որտեղ հանդիպել է Գրիգոր Դարանաղցուն։ 1608 թվականին մեկնել է Երուսաղեմ, մեկ տարի հետո վերադարձել Ամիրդոլ վանք։

Մահ
---

Բարսեղ Աղբակեցին մահացել է 1615 թվականի հունվարի 17-ին։ Թաղվել է Բաղեշի Ամիրդոլ վանքի բակում, որտեղ նրա հիշատակը հավերժացնող խաչքար է կանգնեցվել։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Ամրդոլու վանք | armenianreligion.am». *www.armenianreligion.am*. Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ հունիսի 5-ին. Վերցված է 2019 թ․ հունիսի 18-ին.
2. ↑  Agop Jack Hacikyan, Gabriel Basmajian, Edward S. Franchuk, Nourhan Ouzounian. The Heritage of Armenian Literature: From the sixth to the eighteenth century. - Wayne State University Press, 2002. - С. 804, 818. - 1108 с.
3. ↑  The Cambridge History of Christianity: Volume 5, Eastern Christianity / Michael Angold. - Cambridge University Press, 2006. - С. 437. - 722 с.
4. ↑  Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005, էջ 217։

Գրականություն
-------------

* Անասյան Հ. Ս. Հայկական մատենագիտություն, հ. 2, Երևան, 1976, էջ 1336-1338։
* Միրզոյան Հ. Ղ. XVIII դարի հայ փիլիսոփայական մտքի քննական վերլուծություն, Երևան, 1983, էջ 127-130։
* Н. Акинян. Школа Багеша / Բաղէշի դպրոցը. - Вена: изд-во Мхитаристов, 1952, С. 70-92.
**Նեբետահ** (եգիպ.՝ nb.tˁḥ — «պալատական տիկին», մ.թ.ա. 14-րդ դար, Թեբե - *անհայտ*), հին եգիպտական XVIII դինաստիայի թագուհի։ Ամենհոտեպ III-ի և Մեծ թագուհու՝ Տիայի դուստրը, Էխնաթոնի կրտսեր քույրը։

Հնարավոր է նա եղել է կրտսեր դուստրը, ինչի պատճառով նրան նույնիսկ հուշարձանների վրա չեն պատկերել՝ ի տարբերություն նրա ավագ քույրերի, որոնց մասին փարավոնի օրոք պահպանվել են բազմաթիվ հիշատակություններ։ Նրա միակ արձանիկը գտնվում է Մեդինետ-Աբու հսկայական ճարտարապետական անսամբլի կազմում (հետագայում ցուցադրվել է Կահիրեի եգիպտական թանգարանում), որտեղ նա պատկերված է Ամենհոտեպ III-ի և Տիայի ոտքերի ձախ կողմում։

Հայտնի է միայն նրա՝ «Թագավորի սիրելի դուստր» տիտղոսը (արքայադուստրի սովորական տիտղոս)։ Սա համադրելով այն փաստի հետ, որ Ամենհոտեպ III-ի մահից հետո նրա մասին հիշատակություններ չկան, կարելի է ենթադրել, որ Նեբետահը մահացել է վաղ տարիքում։

Կա կարծիք, որ Նեբետահը և Բակեթաթոն արքայադուստրը նույն մարդն են։ Նա ստացել է այդ անունը իր եղբոր՝ Էխնաթոնի իրականացրած աթոնիզմ բարեփոխման ժամանակ։ Բարեփոխումից առաջ Բակեթաթոնի մասին ոչ մի անգամ չի հիշատակվել։ Վարկածներից մեկի համաձայն՝ Նեբետահը կարող է նույնականանալ KV35YL մումիայի՝ Թութանհամոնի մոր հետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  *Dorothea Arnold, James P. Allen, Metropolitan Museum of Art Staff* The Royal Women of Amarna: Images of Beauty from Ancient Egypt. — New York N.Y.: Metropolitan Museum of Art, 1996. — С. 9. — 193 с. — ISBN 9780870998164
2. ↑  *Aidan Dodson & Dyan Hilton* The Complete Royal Families of Ancient Egypt. — Thames & Hudson, 2004. — С. 156.
3. ↑  *O’Connor, David & Cline, Eric* Amenhotep III: Perspectives on His Reign. — University of Michigan Press, 1998. — С. 7.
4. ↑  *Joyce Tyldesley* Nefertiti — Egypt’s Sun Queen. — Viking Adult, 1999. — С. 136.
5. ↑  *Hawass Z, Gad YZ, Ismail S, Khairat R, Fathalla D, Hasan N, Ahmed A, Elleithy H, Ball M, Gaballah F, Wasef S, Fateen M, Amer H, Gostner P, Selim A, Zink A, Pusch CM* Ancestry and Pathology in King Tutankhamun's Family (англ.) // *JAMA: the Journal of the American Medical Association*. — 2010. — doi:10.1001/jama.2010.121 — PMID 20159872.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Rodovid · Rodovid |

 |
**Վասիլի Իվանովիչ Իգնատենկո** (ռուս.՝ *Василий Иванович Игнатенко*, բելառուս․՝ *Васіль Іванавіч Ігнаценка* ուկրաիներեն՝ *Василь Іванович Ігнатенко*, մարտի 13, 1961(1961-03-13), Սպերիժյե, Չեմերիս, Բրահինի շրջան, Գոմելի մարզ, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մայիսի 13, 1986(1986-05-13), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հրշեջ-լիկվիդատոր, Պրիպյատ քաղաքի պաշտպանության 6-րդ հրդեհային բաժանմունքի (СВПЧ-6) հրամանատար, ավագ սերժանտ, հետմահու Ուկրաինայի հերոս (2006):

1986 թվականի ապրիլի 25-ի, լույս 26-ի գիշերը, անմիջականորեն մասնակցել է Չեռնոբիլի ատոմակայանում տեղի ունեցած վթարի հետևանքով բռնկված հրդեհի մարման աշխատանքներին։ Ճառագայթման մահացու չափաբաժին ստանալու պատճառով, երկու շաբաթ անց՝ մայիսի 13-ին, մահացել է սուր ճառագայթային հիվանդությունից։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1961 թվականի մարտի 13-ին, Բելառուսական ԽՍՀ Գոմելի մարզի Բրահինի շրջանի Սպերժիե գյուղական համայնքում։ Ունի ԽՍՀՄ սպորտի վարպետի կոչում։

Ավարտել է Գոմելի ռադիոտեխնիկայի մասնագիտական դպրոցը, գործուղվել Բոբռույսկ քաղաք։ Ծառայել է Մոսկվայի հրշեջ տեղամասում։ Ծառայությունից հետո փորձել է աշխատանքի տեղավորվել է Չեռնիգովում, սակայն չի կարողացել, ինչից հետո տեղափոխվել է ՈւԽՍՀ Պրիպյատ քաղաք և աշխատանքի անցել հրշեջ ծառայությունում։

1986 թվականի ապրիլի 25-ի, լույս 26-ի գիշերը, հրշեջ բրիգադի հետ միասին անմիջականորեն մասնակցել է Չեռնոբիլի ատոմակայանի 4-րդ էներգաբլոկի հրդեհի մարման աշխատանքներին։ Սուր ճառագայթային չափաբաժին ստանալուց հետո, ապրիլի 27-ին, մյուս հրշեջների հետ տարհանվել է Մոսկվայի թիվ 6 հիվանդանոց՝ ոսկրածուծի փոխպատվաստման վիրահատության։ Վիրահատությունն ապարդյուն է անցել, և մայիսի 13-ին, ընդամենը 25 տարեկան հասակում, Իգնատենկոն վախճանվել է ճառագայթային հիվանդությունից։

Թաղված է Մոսկվայի Միտինոյի գերեզմանատանը։

Իգնատենկոյի պատմությունն առկա է Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Սվետլանա Ալեքսիևիչի «Ձայներ Չեռնոբիլից» ստեղծագործության մեջ։ Ալեքսիևիչը հիմնվել է Իգնատենկոյի այրու՝ Լյուդմիլա Իգնատենկոյի վկայությունների վրա։

Իգնատենկոյի կերպարն առկա է «HBO» ընկերության 2019 թվականին նկարահանած «Չեռնոբիլ» 5-մասանի հեռուստաֆիլմում, որտեղ նրան մարմնավորում է բրիտանացի դերասան Ադամ Նագայտիսը։

Տես նաև
-------

* Չեռնոբիլի ատոմակայանի վթար

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Adam Higginbotham: *Midnight in Chernobyl: The Untold Story of the World's Greatest Nuclear Disaster*
2. ↑  Chaes հրշեջները։ Չերնոբիլի հերոսները, *peskiadmin.ru*
3. ↑  Միտչել, Մոլի (2019 թ․ մայիսի 28). «Chernobyl: Was firefighter Vasily Ignatenko a real person?». «Daily Express». Վերցված է 2019 թ․ հունիսի 18-ին.
**Գեորգե Բրիչագ** (մոլդ.՝ Gheorghe Briceag, ապրիլի 15, 1928(1928-04-15) - օգոստոսի 16, 2008(2008-08-16), Բելցի, Մոլդովա), մոլդովացի հասարակական գործիչ, իրավապաշտպան, այլախոհ, հակակոմունիստական շարժման անդամ։ Մոլդովայի խորհրդային օկուպացիայի դիմակայության խորհրդանիշ։

Չեխական «Մարդը վտանգի մեջ» հասարակական կազմակերպության (2004 թ.) «Մարդը մարդուն» մրցանակի դափնեկիր։

Կենսագրություն
--------------

Գեորգե Բրիչագը ծնվել է 1928 թվականի ապրիլի 15-ին։ 1940-ականներին նա ղեկավարում էր հակախորհրդային դիմադրության առաջին բջիջներից մեկը, որի համար նրան դատապարտեցին 10 տարվա ճամբարային բանտարկության և յոթ տարվա աքսորի։

Վերջին տարիներին Գեորգե Բրիչագը դարձել էր Մոլդովայի Հանրապետությունում կոմունիզմի դեմ պայքարի խորհրդանիշներից մեկը։ Նա ակտիվորեն ընդդիմանում էր Բելց քաղաքում կոմունիստների կողմից Լենինի հուշարձանի վերականման փորձերին։ Բրիչագը խոստացավ ինքնահրկիզման ակտ կազմակերպել «համաշխարհային պրոլետարիատի առաջնորդ»-ի հուշարձանի տեղադրման դեմ` ի նշան բողոքի։

Գեորգե Բրիչագը եղել է *Amnesty International*-ի անդամ, ինչպես նաև Մարդու իրավունքների հելսինկյան հանձնաժողովի տեղական մասնաճյուղի փոխնախագահ։ 2005 թվականի ապրիլին Չեխիայի «Մարդը վտանգի մեջ» հիմնադրամը (Պրահա) նրան շնորհեց 2004 թվականի «Մարդը մարդուն» մրցանակը «Մոլդովայի Հանրապետությունում մարդու իրավունքների պաշտպանության գործում ունեցած ավանդի և խորհրդային գաղափարախոսության խորհրդանիշների վերականգնման գործընթացի դեմ պայքարում ունեցած ավանդի համար»։

Գեորգե Բրիչագը մահացել է 2008 թվականի օգոստոսի 16-ին։ Նա թաղված է Բելց քաղաքի հին գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  «A murit Gheorghe Briceag, "ultimul disident" din Republica Moldova» [Briceag George died, 'the last dissenter' in Moldova] (ռումիներեն). DECA-press. 2008 թ․ օգոստոսի 18. Վերցված է 2011 թ․ հունիսի 3-ին.
2. ↑  «Disidentul Gheorghe Briceag isi va rade barba daca R. Moldova se va uni cu Romania» [Dissident Gheorghe Briceag will shave his beard if Moldova unites with Romania] (ռումիներեն). DECA-press. 2008 թ․ ապրիլի 15. Վերցված է 2011 թ․ հունիսի 3-ին.
3. ↑  «Chișinău: Temerile presei față de guvernarea comunistă» [Chisinau: The press fears communist government] (ռումիներեն). Radio Free Europe. 2001 թ․ փետրվարի 28. Վերցված է 2011 թ․ հունիսի 3-ին.
4. ↑  «Previous Recipients of the Homo Homini Award». People in Need. 2010. Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ մայիսի 1-ին. Վերցված է 2011 թ․ հունիսի 3-ին.
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Ահարոնյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Լևոն Ահարոնյան** (պարս.՝ لوون آهارونیان, 1930, Հաֆթվան - օգոստոսի 27, 2020(2020-08-27)), իրանահայ ազգային գործիչ, գործարար։ Իրան-Հայաստան առևտրի պալատի նախագահ։ Մեծ ներդրում է ունեցել Թեհրան-Երևան չվերթի իրականացման գործում։

Կենսագրություն
--------------

Լևոն Ահարոնյանը ծնվել է 1930 թվականին Սալմաստի Հաֆթվան գյուղում։ 1936 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել է Թեհրան։ Միջնակարգ կրթությունն ստացել է Թամադոն դպրոցում։ 1955 թվականին ավարտել է ճարտարագիտության ինստիտուտը։ 1956 թվականին աշխատել է Իրանի գյուղատնտեսության նախարարությանը կից գործող հիդրոկայանի հողաշինության և քիմիայի լաբորատորիայում։ 1960 թվականին սովորել է Հոլանդիայի Ասխարնբուրգ գյուղատնտեսական համալսարանի հողագիտության ֆակուլտետում (ՄԱԿ-ի FAO համաշխարհային կազմակերպության կրթաթոշակ)։

1960-1965 թվականներին աշխատել է Իրանի գյուղատնտեսության նախարարության ընդհանուր լաբորատորիաների բաժնի պետ։ 1968 թվականից աշխատում է Սաթի ավիաընկերությունում, որը Ահարոնյանի ղեկավարության օրոք փոքր ընկերությունից վերածվել է խոշոր ընկերության։

Ահարոնյանը եղել է Թեհրանի թեմական խորհրդի Պագմավորական ժողովի անդամ, 1980 թվականին ընտրվել է Թեհրանի թեմական խորհրդի ատենապետ և այդ տարիներին իրականացրել Արարատ մարզավանի և Գորգանի Ալի աբադ թաղամասի մատուռի կառուցումը, Մաջիդե թաղամասի Սուրբ Գրիգոր եկեղեցու կառուցումը։

1993 թվականին իր գործընկերների հետ միասին հիմնադրել և ղեկավարում է Իրան-Հայաստան առևտրի պալատը։

Ահարոնյանը մշակութային-հասարակական և գեղարվեստական «Հույս» ամսագրի արտոնատերն ու պատասխանատուն է։ 2009 թվականին լույս է տեսել Ահարոնյանի «Փոթորկոտ կյանքիս օրերը» երկհատորանոց գիրքը (պարսկերեն (2008), հայերեն (2010)։

Պարգևներ
--------

* Հայաստանի արդյունաբերողների և առևտրականների միության ոսկե մեդալ, 1999
* Իրանի արդյունաբերության նախարարության արտասահմանյան առևտրի բաժնի գլխավոր տնօրենի պատվոգիր, 2000
* Հայաստանի գրողների միության բարերարի կոչում

Գրականություն
-------------

* Իրանահայոց հանրագիտարան։ Կազմող` Ժանետ Տ. Լազարյան։ Երևան, «ՎՄՎ-Պրինտ, 2012։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Մահացել է Լեւոն Ահարոնեանը
2. ↑  «ԼԵՎՈՆ ԱՀԱՐՈՆՅԱՆ. ԽԵՆԹԱՆԱԼԻ ԵՐԿԻՐ Է, ՀԱՎԱՏԱՑԵՔ… - Diplomat.am». *www.diplomat.am*. Արխիվացված է օրիգինալից 2023 թ․ օգոստոսի 10-ին. Վերցված է 2018 թ․ հունվարի 18-ին.
3. ↑  «Լեւոն Ահարոնեան. Պատգամաւորական ժողովի եւ ժողովրդի միջեւ ճեղք ստեղծեցին». *Յոյս* (ամերիկյան անգլերեն). 2012 թ․ նոյեմբերի 10. Վերցված է 2018 թ․ հունվարի 18-ին.
4. ↑  «Լևոն Ահարոնյան, «Փոթորկոտ կյանքիս օրերը»».
5. ↑  «Books and publications | Gomidas Institute». *www.gomidas.org*. Վերցված է 2018 թ․ հունվարի 18-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Փոթորկոտ կյանքիս օրերը» գրքի գինեձոն շնորհանդես
**Հուրի Վարդգեսի Բերբերյան** (դեկտեմբերի 5, 1966(1966-12-05), Բեյրութ, Լիբանան), հայ պատմաբան։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (1997), պրոֆեսոր (1998):

Կենսագրություն
--------------

Հուրի Բերբերյանը ծնվել է 1966 թվականի դեկտեմբերի 5-ին, Բեյրութում։ 1988 թվականին ավարտել է Կալիֆոռնիայի Բերկլիի համալսարանի բակալավրատուրան։ 1993 թվականին ավարտել է Կալիֆոռնիայի համալսարանի (Լոս Անջելես) մագիստրատուրան։ 1998 թվականից դասախոսում է Կալիֆոռնիայի պետական համալսարանում։

Աշխատությունները վերաբերում են իրանահայ գաղութի XX դարի 1-ին տասնամյակի սոցիալ-տնտեսական, քաղաքական հիմնահարցերին։ Հեղինակ է «Հայերը և 1905-1911 թվականների Իրանական սահմանադրական հեղափոխությունը. Ազատության նկատմամբ սերը չունի հայրենիք» (անգլերեն, 2001) աշխատության։

Երկեր
-----

«Հայերը և 1905-1911 թվականների Իրանական սահմանադրական հեղափոխությունը. Ազատության նկատմամբ սերը չունի հայրենիք» (անգլերեն , 2001)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005, էջ 228:
3. ↑  «Houri Berberian». *AGBU | Armenian non-profit organization*. Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ օգոստոսի 28-ին. Վերցված է 2019 թ․ հունիսի 13-ին.
4. ↑  «Houri Berberian | University of California, Irvine - Academia.edu». *uci.academia.edu*. Վերցված է 2019 թ․ հունիսի 13-ին.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 17621 |

 |
**Դան Կրիպեն** (անգլ.՝ Dan Crippen, մարտի 18, 1952(1952-03-18), Canistota, Մակ-Քուկ շրջան, Հարավային Դակոթա, ԱՄՆ), Ազգային կառավարիչների ասոցիացիայի հիմնադիր տնօրեն։ Եղել է Կոնգրեսի Բյուջետային օֆիսի նախկին տնօրենը և ԱՄՆ նախագահ Ռոնալդ Ռեյգանի օգնականը։ Կրիպենը մինչև վերջերս ծառայում էր ՆԱՍԱ-ի Ավիատիեզերական անվտանգության հարցերով խորհրդատվական հանձնաժողովում։ Ավարտել է Հարավային Դակոտայի համալսարանը (Բակալավրի աստիճան 1974) և Օհայոյի պետական համալսարանը (Մագիստրոսի աստիճան 1976, Ասպիրանտուրա 1981)։

Ռոնալդ Ռեյգանի օգնական
----------------------

1981-1985 թվականներին Կրիպենը ծառայում էր Սենատում փոքրամասնությունների առաջնորդ Հովարդ Բարքերի մոտ որպես տնտեսական քաղաքականության գլխավոր խորհրդատու։ Երբ Բարքերը դարձավ նախագահ Ռեյգանի անձնակազմի ղեկավար՝ 1987 թվականին, Կրիպենը Բարքերի հետ միասին գնաց Սպիտակ տուն, որպես նախագահի Ներքին քաղաքականության հարցերով օգնականի տեղակալ 1987-1988 թվականներին, իսկ 1988-1989 թվականներին արդեն որպես Ներքին քաղաքականության հարցերով նախագահի խորհրդական։ Հանրապետականները հույս ունեին, որ Կրիպենը կարող է լինել Ռեյգանի հատկացումային օրինագծերի կողմնակիցը, և կկարողանա բարելավել հարաբերությունները Կոնգրեսի հետ։ Այն բանից հետո, երբ 1989 թվականին Ռեյգանը թողեց նախագահի պաշտոնը, Կրիպենը անցավ մասնավոր սեկտոր դառնալով Վաշինգտոնյան խորհրդի ղեկավարը (1996–1999), Մերրիլ Լինչ իրավաբանական և լոբբիստական ընկերությունում որպես գործադիր տնօրեն և Դուբերսթեյնում, որը հասարակական կապերի խորհրդատվական ընկերություն է, որպես հիմնադիր և փոխնախագահ։

Աշխատանքը Կոնգրեսի Բյուջետային գրասենյակում
-------------------------------------------

Կրիպենը Կենգրեսի Բյուջետային գրասենյակի նախագահն էր 1990-2003 թվականներին։ Հանրապետական առաջնորները ընտրեցին Կրիպեին, որպես հնարավորինս չափավոր թեկնածուի, դրանով առաջացնելով մյուս երկու կուսակցական թեկնածուների զայրույթը, ովքեր ավելի գաղափարական ղեկավար էին փնտրում։ 2003 թվականին Ուոլ Սթրիթ ամսագիրը իր հոդվածներից մեկում նշում էր, որ Կրիպենը կարող է իր պաշտոնը կորցրած լինել դինամիկ հաշվարկներ չկատարելու պատճառով, ինչը գործնականում կիրառվում է առաջարկի կողմնակի տնտեսագիտության կողմից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  . Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 4-ին. `{{cite web}}`: Missing or empty `|title=` (օգնություն)
2. ↑  *Hoffman David (1987-04-24)։ «Baker Picks White House Budget Expert Dissatisfaction with OMB a Factor»։*.
3. ↑   [«NASA Selects Dr. Dan Crippen for Safety Advisory Panel» «NASA Selects Dr. Dan Crippen for Safety Advisory Panel»]. `{{cite web}}`: Check `|url=` value (օգնություն); Missing or empty `|title=` (օգնություն)
4. ↑  Hager George (1999-01-14)։ «Former GOP Aide Is Choice To Lead Hill Budget Office»։ Washington Post։ էջ A25. `{{cite journal}}`: Cite journal requires `|journal=` (օգնություն); Missing or empty `|title=` (օգնություն)CS1 սպաս․ թվային անուններ: authors list (link)
5. ↑  Murray Alan (2003-04-01)։ «'Dynamic' Scoring Finally Ends Debate On Taxes, Revenue»։ Wall Street Journal (Eastern edition)։ էջ A4. `{{cite journal}}`: Cite journal requires `|journal=` (օգնություն); Missing or empty `|title=` (օգնություն)CS1 սպաս․ թվային անուններ: authors list (link)
**Չերի Ռեյմոնդ** (անգլ.՝ Cherry Raymond, հունիսի 1, 1925(1925-06-01), Սմեթուիք, Սենդուել, Ուեսթ Միդլանդս, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն - մարտի 17, 2006(2006-03-17), Remuera, Օքլենդ, Նոր Զելանդիա), Անգլիայում ծնված նորզելանդացի հաղորդավար, սյունակագիր և համայնքային աշխատող։

Վաղ կյանք
---------

Ծնվել է Անգլիայում, Նոթինգհեմ քաղաքում, 1925 թվականի հունիսի 1-ին։ Իր ընտանիքի միակ երեխան էր։ Մեծացել է Բիրմինգհեմից դուրս և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո ծնողների հետ տեղափոխվել է Նոր Զելանդիա։

Կարիերա
-------

Աշխատանք գտնելով Նոր Զելանդիայի հեռարձակման ընկերությունում` Ռեյմոնդն աշխատել է նախ ընդունարանում, այնուհետև` որպես ռադիոյի թղթակից։ 1964 թվականից սկսած 10 տարի նա աշխատել է *New Zealand Woman's Weekly* թերթում որպես սյունակագիր, իսկ 1960-ականների վերջին սկսել է իր կարիերան հեռուստատեսությունում, նախ աշխատելով *Close Up* շոուում, իսկ հետագայում` *Personality Squares* և *Beauty and the Beast* շոուների նորզելանդական տարբերակում։ Ռեյմոնդը եղել է 1977 թվականի հեռուստամարաթոնի կազմակերպիչներից մեկը, որը 2.000.000 դոլար է հավաքել Մտավոր առողջության հիմնադրամի համար։ 1980 թվականին աշխատել է *Antiques For Love or Money*-ում` որպես սյունակագիր։

Ռեյմոնդն ակտիվ էր կանանց կազմակերպություններում։ 1970 թվականին եղել է Նոր Զելանդիայի կանանց ազգային խորհրդի նախագահ։ 1986 թվականին դարձել է Թագուհու պատվո շքանշանակիր։

Անձնական կյանք
--------------

1952 թվականին Ռեյմոնդն ամուսնացել է հաղորդավար Ջեք Մեթքալֆի հետ։ Վերջինս մահացել է 1985 թվականին։ Ռեյմոնդը մահացել է Օքլենդում, 2006 թվականի մարտի 17-ին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8
2. ↑  Falconer, Phoebe (2006 թ․ մարտի 24). «Obituary: Cherry Ramond». *New Zealand Herald*. ISSN 1170-0777. Վերցված է 2017 թ․ հունվարի 30-ին.
3. ↑  «ATL: Unpublished Collections». *tiaki.natlib.govt.nz*. Վերցված է 2017 թ․ հունվարի 30-ին.
4. ↑  «Uni investigation finds rape lecture comments were 'sexist', but names complainants». *Stuff.co.nz*. Վերցված է 2017 թ․ հունվարի 30-ին.
5. 1 2 3  Dekker, Diana (2006 թ․ ապրիլի 6). «Household face of the 70s, 80s». *Dominion Post*. էջ 7.
**Դևիլ Ավագի Մինասբեկով** (Մինասբեկյան, մայիսի 23, 1934(1934-05-23), Շուշի, ԼՂԻՄ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), շարժիչների ինժեներ տեխնոլոգ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1934 թվականի մայիսի 23-ին։ Մինասբեկովի հայրն Ավագ Մինասբեկյանն էր, որը սերում էր Մինասբեկյան իշխանական տոհմից։ Իսկ նրա մայրը Ելենա Գրիգորևնան էր, ծնվել էր Թբիլիսիում։ Դևիլ Մինասբեկովը ավարտել է Մոսկվայի Ն. Բաումանի անվան բարձրագույն տեխնիկական ուսումնարանի հրթիռային տեխնիկայի ֆակուլտետը։ Բարձրագույն տեխնիկական ուսումնարանն ավարտելուց հետո ակադեմիկոս Վ.Չելոմեյի կոնստրուկտորական բյուրոյում աշխատանքի անցնելով որպես շարքային ինժեներ` նա դառնում է առաջատար լաբորատորիայի պետ։

Աշխատանքային գործունեություն
----------------------------

1980 թվականից դարձել է գլխավոր կոնստրուկտորի տեղակալ, հետո էլ «Մեքենաշինություն» գիտարտադրական միավորման կենտրոնական բյուրոյի պետի տեղակալ։ 1956 թվականին Ակադեմիկոս Չելոմեյի կոնստրուկտորական բյուրոյում ստեղծվել է առաջին «Պ-5» առաջին ծովային թևավոր հրթիռը։ Հետագայում Դևիլը նույն բյուրոյում ստեղծում է «Պ-6», «Պ-7», «Պ-35», հականավային հրթիռներ «Ռեդուկտ» ցամաքային պաշտպանության համալիրները հականավային։ Հաջորդ տարիներին նա ստեղծում է «Պ-500» հականավային հրթիռներ։ Իսկ 70-80-ական թվականներին ստեղծում է թևավոր հրթիռների նոր սերունդ «Ամետիստ», և «Մալախիտ»։ Հականավային հրթիռների գործում մատուցած մեծ ծառայությունների համար, 1988 թվականին, նրան շնորհվում է ԽՍՀՄ պետական մրցանակ։ Մինասբեկովը մի քանի հարյուր գիտական աշխատությունների հեղինակ է, տեխնիկական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ։

Դ. Մինասբեկովն ու Արցախը
------------------------

1988 թվականին, երբ Մինասբեկովը պետական մրցանակ էր ստացել, սկսվում է արցախյան շարժումը։ Նույն թվականին տեղի է ունենում նաև Սպիտակի ավերիչ երկրաշարժը։ Հայտնի գիտնականն իր մրցանակի ողջ դրամական հասույթը տրամադրել է Հայաստանի երեխաների օգնության հիմնադրամին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  Հարութունյան Վ. Բ. Արցախի աստղերը ռազմագիտության երկնակամարում, Էջմիածին, 2000, էջ 34
3. ↑  Նույն տեղում, էջ 35

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կենսագրությունը hayazg.info կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |

 |