recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հայկ Մարության (այլ կիրառումներ)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Մարության ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Հայկ Սմբատի Մարության** (նոյեմբերի 10, 1913(1913-11-10), Շուլավեր, Բորչալուի գավառ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 6, 2012(2012-01-06), Մոսկվա, Ռուսաստան), փողհար, զինվորական դիրիժոր, մանկավարժ, կոմպոզիտոր։ Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1950), Վրացական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1960), դոցենտ (1968), գնդապետ։

Կենսագրություն
--------------

Հայկ Մարությանը ծնվել է 1913 թվականի նոյեմբերի 10-ին Շահումյանում։ 1930-1934 թվականներին սովորել է Երևանի երաժշտական ուսումնարանում (դոցենտ Գ․ Թառայանի փողի դասարան)։ 1934 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայի զինվորական կապելմեյստերների ամբիոն։ 1935-1937 թվականներին սովորել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայի զինվորական ֆակուլտետում՝ Կոնստանտին Սարաջևի (դիրիժորություն), Սերգեյ Երյոմինի (փող), Սեմյոն Չերնեցկու (զինվորական նվագախմբի շարային ծառայություն) դասարանում։ Կրթությունն ավարտելուց հետո ծառայել է որպես դիրիժոր Խորհրդային բանակի տարբեր զորամասերում, 1942 թվականից՝ Իրանում խորհրդային խմբի կազմում։ 1944 թվականից եղել է Անդրկովկասյան ռազմական շրջանի շտաբի նվագախմբի պետ՝ 1948 թվականից՝ Անդրկովկասյան ռազմական շրջանի զինվորական-նվագախմբային ծառայության պետ։

1965-1976 թվականներին Հայկ Մարությանը եղել է Մոսկվայի կոնսերվատորիային առընթեր Զինվորական-դիրիժորական ֆակուլտետի պետ, միաժամանակ դասավանդել է փողի դասարանում։ 1978 թվականից եղել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայի պրոբլեմային գիտահետազոտական լաբորատորիայի վարիչի տեղակալ, 1982 թվականից՝ վարիչ։

Հայկ Մարությանը մահացել է 2012 թվականի հունվարի 6-ին Մոսկվայում։ Թաղված է Նիկոլո-Արխանգելյան գերեզմանատանը։

Պարգևներ
--------

* Կարմիր դրոշի շքանշան
* Կարմիր աստղի շքանշան
* Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1950)
* Վրացական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1960)
* Մեդալ «Կովկասի պաշտպանության համար»
* 15 մեդալ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  Смирнов Д. В. 2005, էջ 369
2. ↑  «Скончался Заслуженный артист Армении, Заслуженный деятель искусств Грузии Гайк Сумбатович Марутян»։ Московская консерватория։ 2012-01-06։ Վերցված է 2017-07-16
3. ↑  Наградной лист в электронном банке документов «Подвиг народа».

Գրականություն
-------------

* *Смирнов Д. В.* Марутян Гайк Сумбатович // Московская консерватория. От истоков до наших дней. 1866—2003 / под ред. Н. А. Мироновой. — М.: «Прогресс-Традиция», 2005. — С. 369—370. — 744 с. — 1500 экз. — ISBN 5-89826-232-6

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 678144647701835833691 · WorldCat VIAF: 678144647701835833691 |

 |
**Մաննոն Ույգուր** (իսկական ազգանունը՝ Մաջիև, հոկտեմբերի 11, 1897(1897-10-11), Տաշքենդ, Սիրդարիայի շրջան, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 16, 1955(1955-10-16)), խորհրդային ուզբեկ ռեժիսոր, դերասան, թատերագիր։ Ուզբեկական խորհրդային թատրոնի հիմնադիրներից։ Ուզբեկստանի ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1932)։

Կենսագրություն
--------------

Մաննոն Ույգուրը ծնվել է 1897 թվականին Տաշքենդում։ Թատերական գործունեությունը սկսել է 1916 թվականից որպես «Տուրոն» (Տաշքենդ) խմբի սիրողական դերասան։ 1919 թվականին նա կազմակերպել և գլխավորել է Տաշքենդի Կարլ Մարքսի անվան ուզբեկական մասնագիտական թատերախումբը, ներկայացումներին մասնակցել որպես դերասան։ 1924-1927 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Ուզբեկստանի լուսավորության տանը կից դրամատիկական ստուդիայում։ Ավարտելուց հետո միացել է Խամզիի անվան թատրոնի խմբին, եղել թատրոնի ռեժիսոր և գեղարվեստական ղեկավար։ Նպաստել է ուզբեկական դերասանական դպրոցի ստեղծմանը։ Ույգուրի բեմադրած ներկայացումները տարբերվել են ճշգրիտ սոցիալական առանձնահատկություններով, վառ ազգային կոլորիտով, արտահայտչական միզանսցենով։ Ույգունն առանձնակի ուշադրություն է դարձրել բեմական խոսքին։ Գրել է կատակերգություններ («Թուրքմեն բժիշկը», 1918 թվական և այլն), ադրբեջաներենից ու թաթարերենից թարգմանել է պիեսներ։ Դասավանդել է Տաշքենդի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում։

Մահացել է 1955 թվականի հոկտեմբերի 16-ին։ Թաղված է Տաշքենդի Չիգատայսկի գերեզմանատանը։

Գործունեություն
---------------

### Դերասանկան աշխատանքներ

* «Թուրքմեն բժիշկը», Մ. Ույգուր, *Էշիմկուլ*
* «Բեգ և բատրակ», Խամզա Խակիմզադե Նիյազի, *Գավուր*
* «Խալիմա», Գուլյամ Զաֆարի, *Ռախիմ*

### Ռեժիսորական աշխատանքներ

* 1919 թվական - «Բեգ և բատրակ», Խամզա Խակիմզադե Նիյազի
* 1920 թվական - «Խալիմա», Գուլյամ Զաֆարի
* 1929 թվական - «Երկու կոմունիստ», Կամիլ Յաշեն
* 1932 թվական - «Դիմակը պատռված է», Զիննատ Ֆատխուլին
* 1935 թվական - «Համլետ», Շեքսպիր
* 1938 թվական - «Դավաճանները», Զիննատ Ֆատխուլին
* 1944 թվական - «Ջալալեդդին», Շեյզադե
* 1947 թվական - «Կյանքի երգ», Ույգուն
* 1954 թվական - «Առաքելություններ», Սաբիր Աբդուլլա

Պարգևներ, մրցանակներ
--------------------

* Ուզբեկստանի ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1932)
* Ստալինյան 2-րդ աստիճանի մրցանակ (1949)
* Ուզբեկստանի ԽՍՀ Խամզիի անվան մրցանակ (1967 թվական՝ հետմահու)
* Լենինի շքանշան
* Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան
* «Պատվո նշան» շքանշան
* «Անձնվեր աշխատանքի համար Մեծ հայրենական պատերազմի ժամանակ» մեդալ
* «Անձնվեր աշխատանքի համար» շքանշան (Ուզբեկստան) (2001 թվական՝ հետմահու)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  OrexCA.com։ «San'at :: Маннон Уйгур. Фрагменты театральной судьбы»։ *sanat2013.orexca.com*։ Վերցված է 2017-07-03 (չաշխատող հղում)
2. ↑  «УЙГУР Маннон»
**Հայկ Զարմիկի Ցիրունյան** (հոկտեմբերի 3, 1977(1977-10-03), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ծրագրավորող, քաղաքական գործիչ, ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավոր «Իմ քայլը» կուսակցությունների դաշինքից (2020-2021)։ ՀՀ ԱԺ 8-րդ գումարման պատգամավոր, «Քաղաքացիական պայմանագիր» խմբակցության անդամ։

Կենսագրություն
--------------

Հայկ Ցիրունյանը ծնվել է 1977 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Երևան քաղաքում։

1999-2001 թվականներին պարտադիր զինվորական ծառայության է անցել ՀՀ զինված ուժերում։

Բարձրագույն կրթությունը ստացել է 1999 թվականին՝ ավարտելով Երևանի պետական ճարտարագիտական համալսարանի մեքենաշինության էկոնոմիկա և կառավարում ֆակուլտետը։

Որպես ծրագրավորող աշխատել է «ALGORITHM-SERVICE» (2001-2003 թվականներ), «SIRIUS» (2003-2004 թվականներ), MP-HITECH» (2004-2005 թվականներ), «ACCUSOFT corporation» (2005-2007 թվականներ), «LIFE» (2007-2010 թվականներ) ընկերություններում։

2014 թվականին հիմնադրել է «Matersson» LLC ընկերությունը, որի գործադիր տնօրենն է եղել մինչև 2020 թվականը։

Երևան քաղաքի ավագանու «Իմ քայլը» խմբակցության անդամ է եղել 2018-2020 թվականներին։

2020 թվականի նոյեմբերի 27-ից մինչև 2021 թվականի օգոստոսի 2-ը եղել է ԱԺ պատգամավոր («Իմ քայլը» կուսակցությունների դաշինքի համապետական ընտրական ցուցակ), ԱԺ տնտեսական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ, «Իմ քայլը» խմբակցության անդամ։

«Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության համապետական ընտրական ցուցակով 2021 թվականի հունիսի 20-ին ընտրվել է Ազգային Ժողովի պատգամավոր։

Ընտանիք
-------

Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «National Assembly of Armenia | Official Web Site | parliament.am»։ *www.parliament.am*։ Վերցված է 2021-08-07

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Իմ քայլը» դաշինքը ներկայացրել է ռեյտինգային ընտրակարգով առաջադրված պատգամավորի թեկնածուներին
* 8-րդ գումարման խորհրդարանի կազմը
**Մարիա Կոլետ** (անգլ.՝ Maria Collett, հուն․՝ Μαρία Τζανάκη, հուլիսի 21, 1974(1974-07-21), Աթենք, Հունաստան), ամերիկացի դեմոկրատ քաղաքական գործիչ, Փենսիլվանիայի Սենատի անդամ։ ԱՄՆ-ի հունական համայնքի առաջին ներկայացուցիչը, որն ընտրվել է Փենսիլվանիայի Սենատում։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է հույն ներգաղթյալ Էմանուել Ձանակիսի և ամերիկուհի Ջանեթ Ռասելի ընտանիքում։ Մարիամը մոտ չորս տարեկան էր, երբ նրա ընտանիքը Հունաստանից ներգաղթեց ԱՄՆ։ Ունի ավագ եղբայր Ջորջ Ձանակիսը։

Ավարտել է Մերիլենդի համալսարանը, անգլերենի և գրականության բակալավրի աստիճանով, Ռատգերի համալսարանի իրավաբանական դպրոցը, իրավունքի դոկտորի աստիճանով (1999) և Դրեկսելի համալսարանի բուժքույրերի և բժշկական աշխատողների քոլեջը, հիվանդների խնամքի բակալավրի աստիճանով (2009)։

Կարիերան սկսել է որպես գլխավոր դատախազի տեղակալ Կամդեն շրջանում (Նյու Ջերսի)։ Ներկայացնում էր դաժան վերաբերմունքի զոհ դարձած և առանց խնամակալության մնացած երեխաների շահերը։

Աշխատել է Բրեքենրիջի հիվանդանոցում (2009-2012) և Սուրբ Ղուկասի հիվանդանոցում (2012-2014), ինչպես նաև Genesis HealthCare ընկերությունում (2014-2015)։

2015 թվականից՝ Medicaid ծրագրի բուժքույր-հրահանգիչ և Aetna ընկերությունում ուսումնական դասընթացների մշակող։

2019 թվականից Փենսիլվանիայի Սենատի անդամ է։

Անձնական կյանք
--------------

Ամուսնացած է Լեն Քոլեթի հետ, որը մասնագիտությամբ իրավաբան է։ Ընտանիքը բնակվում է Փենսիլվանիայում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Greek Independence Day Commemorated at State Capitol in Pennsylvania»։ The National Herald։ 2019 թ․ մարտի 29
2. 1 2 3 4 5  «Maria Tzanakis Collett»։ LinkedIn
3. 1 2  «Maria Collett»։ mylife.com
4. 1 2  «Senator Collett celebrates Greek Independence Day»։ senatorcollett.com։ 2019 թ․ մարտի 25
5. 1 2 3 4 5  «Maria Collett's Biography»։ votesmart.org
6. 1 2  «Maria Collett»։ legis.state.pa.us
7. ↑  «Emmanuel Tzanakis»։ mylife.com
8. ↑  «Janet Tzanakis»։ mylife.com
9. ↑  «Janet B. (Russell) Tzanakis»։ obits.lehighvalleylive.com
10. 1 2  «About»։ senatorcollett.com
11. ↑  «George Tzanakis»։ mylife.com
12. ↑  «Janet B. Tzanakis»։ urbanfuneralhome.com

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |

 |
**Մերի Վաթսոն Ուիթնի** (անգլ.՝ **Mary Watson Whitney**, սեպտեմբերի 11, 1847(1847-09-11), Ուոլթեմ, Միդլսեքս շրջան, Մասաչուսեթս, ԱՄՆ - հունվարի 20, 1921(1921-01-20), Ուոլթեմ, Միդլսեքս շրջան, Մասաչուսեթս, ԱՄՆ), ամերիկացի աստղագետ։ Շուրջ 22 տարի ղեկավարել է Վասար աստղադիտարանը (Vassar Observatory), որտեղ նրա ղեկավարությամբ 102 գիտական հոդվածներ են հրատարակվել։

Կենսագրություն
--------------

Մարի Վաթսոն Ուիթնին ծնվել է 1847 թվականին Մասսաչուսեթս նահանգի Ուոլտեմ քաղաքում՝ Մարի Վաթսոն Կրիհորի և Սամուել Բաթրիկ Ուիթնիի ընտանիքում։ Հայրը զբաղվել է անշարժ գույքի առք ու վաճառքով, եղել է հարուստ և կարողացել է դստերն ապահովել լավ կրթությամբ։ Ուիթնին Ուոլտեմի դպրոցում գերազանց առաջադիմություն է ունեցել մաթեմատիկայից, 1863 թվականին ավարտել է հանրային ավագ դպրոցը, մեկ տարի սովորել կրկնուսույցի մոտ, այնուհետև 1865 թվականին ընդունվել Վասար քոլեջ, որտեղ հանդիպել է աստղագետ Մարիա Միտչելին։ Վասար քոլեջում ուսանելու տարիներին հայրը մահացել է, իսկ եղբայրը կորել է ծովում։ Գիտական աստիճան ստացել է 1868 թվականին։

1869-1870 թվականներին Հարվարդի համալսարանում քվատերնիոնների և երկնային մեխանիկայի դասընթացներ է անցել Բենջամին Պիրսի մոտ։ Դոկտորի աստիճան ստացել է 1872 թվականին Վասար քոլեջից, այնուհետև մեկնել է Ցյուրիխ և շուրջ 3 տարի ուսանել մաթեմատիկա և երկնային մեխանիկա։

Գործունեություն
---------------

ԱՄՆ վերադառնալով՝ Մարի Ուիթնին դասավանդել է իր հարազատ ավագ դպրոցում, ապա Վասարում դարձել է Մարիա Միտչելի օգնականը։ 1888 թվականին Միտչելի թոշակավորվելուց հետո Մարի Ուիթնին դարձել է պրոֆեսոր և աստղադիտարանի տնօրեն մինչև որ 1915 թվականին առողջական խնդիրների պատճառով անցել է թոշակի։

Կարիերայի ընթացքում նրա ուշադրության կենտրոնում է եղել կրկնակի աստղերի, փոփոխական աստղերի, աստերոիդների, կոմետների դասավանդումն ու հետազոտությունը, լուսանկարչական սալերի չափումները։ Նրա ղեկավարությամբ Վասար աստղադիտարանում հրապարակվել են 102 հոդվածներ։ 1889 թվականին, երբ մայրն ու քույրը հիվանդացել են, Ուիթնին նրանց տեղափոխել է աստղադիտարան, որտեղ նա կարող էր հոգ տանել նրանց համար և շարունակել է իր աշխատանքը կես դրույքով։ Մոր և քրոջ մահից հետո աշխատանքը վերսկսել է ամբողջ դրույքով։

Եղել է գիտական զարգացումների ամերիկյան ընկերության և աստղագիտական և աստղաֆիզիկական ընկերության անդամ։

Մահը
----

Մարի Ուիթնին մահացել է Ուոլտեմում 1921 թվականի հունվարի 21-ին թոքաբորբից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Encyclopædia Britannica
2. 1 2 3 4
3. ↑  Identifiants et Référentiels (ֆր.) — ABES, 2011.
4. 1 2 3 4 5  «Mary Watson Whitney»։ *Vassar Encyclopedia*։ Vassar College։ Վերցված է հոկտեմբերի 4, 2012
5. 1 2  «Mary W. Whitney»։ *Annual Report of the Maria Mitchell Association* **19**: 10։ 1921։ Bibcode:1921MMAAR..19...10.։ Վերցված է հոկտեմբերի 4, 2012

Արտաքին հղումներ
----------------

* Whitneygen.org Archived 2006-02-10 at the Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · American National Biography |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 117334553 · ISNI: 0000000368155992 · LCCN: no2019162598 · PTBNP: 1747024 · SUDOC: 077323718 · VIAF: 17997089 · WorldCat VIAF: 17997089 |

 |

 |
**Մանուկների կոտորած**, նորկտակարանային պատմության դրվագ՝ նկարագրված Մատթեոսի Ավետարանում։ Փոխաբերական իմաստով ասույթը նշանակում է չափազանց դաժան վերաբերմունք անպաշտպանների նկատմամբ։ Սպանված մանուկներին քրիստոնեական եկեղեցին դասել է սուրբ նահատակների շարքը։ Ուղղափառ եկեղեցին նրանց հիշատակը նշում է դեկտեմբերի 29-ին (11 հունվարի), կաթոլիկ եկեղեցին՝ դեկտեմբերի 28-ին։

Ավետարանական պատմություն
------------------------

Մանուկների կոտորածը նկարագրված է միայն Մատթեոսի Ավետարանում։ Համաձայն Ավետարանական պատմության՝ նորածնին երկրպագության եկած մոգերը չկատարեցին Հուդայի թագավոր Հերովդես Մեծի խնդրանքը. չհայտնեցին նրան մանկան գտնվելու վայրի մասին։ Այդ մասին Հովսեփ Ֆլավիոսոսը հաստատում է, որ Հերովդեսը մահանում է «թագավորելով Անտիգոնեսի մահից երեսունչորս տարի հետո(Երուսաղեմի նվաճվելուց հետո) և հռոմեացիների կողմից 37 տարի թագավոր ճանաչվելուց հետո»։ Դա ցույց է տալիս, որ նրա մահվան թվականը մ. թ. ա. 2 թվականն է կամ մ. թ. ա. 1 թվականը։ Հետո ավետարանիչը վկայում է, որ կոտորածը կանխագուշակված է եղել Երեմիա մարգարեի կողմից։ Ավետարանական պատմության համաձայն՝ Հիսուսը փրկվում է Եգիպտոս փախչելու շնորհիվ։

Մանուկների կոտորածը

Աստվածաշնչյան զրույցներ
-----------------------

Ֆեոֆիլակտ Բուլղարացին Մատթեոսի Ավետարանից վերցված իր զրույցներում գրում է, որ մանուկների կոտորածը կատարվել է Աստվածային ծրագրով, որի մասին վկայվում է Մատթեոսի մոտ (Երեմիայի մարգարեությունը)։ Նրա կարծիքով դա կատարվեց, որպեսզի հայտնաբերվի Հերովդեսի չարությունը։ Զոհերի առիթով Ֆեոֆիլակտը գրում է, Եկեղեցական գրվածքներում մատնանշվում է տարբեր թվաքանակի մանուկներ։ Բյուզանդական ավանդությունում ընդունված է 14 հազար թիվը, սիրիականում՝ 64 հազար։ Բրյուս Ալբորդը հաստատում է, որ Բեթղեհեմի ամբողջ բնակչությունը չէր անցնում 1000 մարդուց, բնականանաբար, տարեկան 30 երեխայի ծնելիության դեպքում արական սեռի նորածինները մինչև 2 տարեկան հասակը չեն կարող 20-ից ավելի լինել։ Համախոհները կոտորվածների մեծ թիվը բացատրում են Մատթեոսի հաղորդածով, որն էլ հիմնվել էր Երեմիայի հաղորդածի վրա՝ ենթադրելով, որ զոհերը եղել են բավականաչափ շատ։ Որոշ պատմաբաններ և աստվածաբաններ ուշադրության են դարձնում դեպի Բեթղեհեմ ուղղված ժողովրդի մեծ հոսքին՝ համաձայն Ղուկասի Ավետարանի, որտեղ հիշեցվում է, որ Հովսեփն ու Մարիամը Բեթղեհեմ էին գնում մարդահամարի պատճառով և նրանց վիճակված էր հանգրվանել քարայրում։

Պատմականություն
---------------

Կոտորածի մասին տեղեկություններ չկան անտիկ աղբյուրներում, բացառությամբ Մատթեոսի ավետարանից և ավելի ուշ ժամանակի քրիստոնեական տեքստերից։ Պատմաբանները հատուկ ուշադրություն են դարձնում այն բանին, որ գլխավոր աղբյուրը Հերովդեսի թագավորության մասին Հովսեփ Ֆլավիոսի անտիկ շրջանի աշխատությունն է, որը տեղեկություն չի պարունակում Բեթղեհեմում տեղի ունեցած մանուկների կոտորածի մասին։

Կոտորածը կերպարվեստում
----------------------

Գվիդո Ռենի 1611-1612

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Вифлеемские младенцы защитят наших детей // Правда.ру, 11.01.2011
2. ↑  День святых Невинных Младенцев Вифлеемских. Справка. 28 декабря католики отмечают День святых Невинных Младенцев Вифлеемских // РИА Новости, 28.12.2009
3. ↑  Иосиф Флавий. Иудейские древности. XVII, 8.
4. ↑  «Брюс Алворд. Комментарии к Евангелию от Матфея»։ *www.blagovestnik.org*։ Վերցված է 2015 թ․ դեկտեմբերի 10
**Մարիա Ռուսլանովնա Մամոշուկ** (բելառուս․՝ Марыя Русланаўна Мамашук, օգոստոսի 31, 1992(1992-08-31), Ziabraŭka, Homieĺ District, Գոմելի մարզ, Բելառուս), բելառուս մարզիկ, ազատ ոճի ըմբիշ, Եվրոպայի չեմպիոն, Օլիմպիական խաղերի և Եվրոպայի մեդալակիր։ Բելառուսի Հանրապետության սպորտի միջազգային կարգի վարպետ է։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1992 թվականի օգոստոսի 31-ին, Գոմելի մարզային շրջանի Զյաբրովկա գյուղում։

Մարզիկ Մարիա Մամոշուկի առաջին մարզիչը եղել է Պյոտր Բաբեյը։ Շրջելով Գոմելի շրջանի Զյաբրովկա և Կիլիմովա գյուղերի դպրոցներում՝ մարզիչը ուսանողներ է հավաքագրել վագոնաշինական գործարանի մարզադպրոցի ազատ ոճի ըմբշամարտի բաժնի համար։ Սկզբում Մարիա Մամոշուկի մորը դուր չի գալիս աղջկա՝ այդ սպորտով զբաղվելը, բայց նրա մարզիչ Պյոտր Բաբեյը համոզում է նրան՝ ասելով, որ Մարիա Մամոշուկը պետք է շարունակի պարապմունքները` հետագա զարգացման համար։ Այսպիսով, մարզիկը սկսել է մասնակցել առաջին մրցումներին, իսկ հետո դարձել է Գոմելի ուսումնարանի սան՝ համալրելով օլիպիական պահեստային ուժերը։ Ավարտել է Ֆ. Սկորինի անվան Գոմելի պետական համալսարանը։

Վաղ շրջանում նա վերապատրաստում է անցել Գոմելի մարզադպրոցում։ 2009 թվականին Զրենիայում մինչև 63 կգ քաշային կարգում դարձել է կադետների Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալակիր։

2012 թվականին Զագրեբում կայացած Եվրոպական խաղերի պատանեկան առաջնությունում դարձել է արծաթե մեդալակիր։

2013 թվականին Կազանում կայացած ամառային համալսարանական խաղերի բրոնզե մեդալակիր է դարձել։ Նույն թվականին աշխարհի առաջնությունում նա զբաղեցրել է 9-րդ տեղը, իսկ Եվրոպայի առաջնությունում պարտվել է առաջին փուլում։

2014 թվականի աշխարհի առաջնությունում նա զբաղեցրել է 7-րդ տեղը։ Նույն թվականին դարձել է Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալակիր և «Ցիոլկովսկի» միջազգային մրցաշարի բրոնզե մեդալակիր։

2015 թվականի աշխարհի առաջնությունում նա զբաղեցրել է 10-րդ տեղը։ 2015 թվականի Բաքվում ընթացող Եվրոպական խաղերի բրոնզե մեդալակիր է դարձել մինչև 63 կգ քաշային կարգում։ Նույն թվականին նա դարձել է Եվրոպայի երիտասարդական չեմպիոն։ Նաև բրոնզե մեդալ է նվաճել Գերմանիայի Գրան պրիում և ոսկե մեդալ *Poland Open* առաջնությունում։

Ռիգայում կայացած 2016 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում Մարիան նվաճել է ոսկե մեդալ մինչև 69 կգ քաշային կարգում։

Ապրում և աշխատում է Գոմելում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Мамошук Мария Руслановна» (ռուսերեն)։ Знаменитые люди Гомельщины։ Վերցված է 2019-12-27
2. ↑  Боевая девушка из Зябровки Archived 2017-11-09 at the Wayback Machine. // Министерство спорта и туризма Республики Беларусь.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Мария Мамошук – օլիմպիական վիճակագրությունը *Sports-Reference.com* կայքում (անգլ.)
* Мамошук Мария Руслановна Archived 2016-10-05 at the Wayback Machine.
* Мария Мамошук

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Olympic Channel · Միասնական պայքարի աշխարհ · ՄՕԿ |

 |
**Հարստությունը սիրո մեջ է** (պորտ.՝ Ricos de Amor), 2020 թվականի բրազիլական ռոմանտիկ կատակերգություն, որի ռեժիսորներն են Բրունո Գարոտին և Անիտա Բարբոսան։ Սցենարի հեղինակներն են Բրունո Գարոտին և Սիլվիո Գոնսալվեսը։ Գլխավոր դերերում հանդես են գալիս Դանիլո Մեսկիտան, Ջիովաննա Լանչելոտին և Ֆերնանդա Պայես Լեմեն։ Արտադրվել է Netflix-ի կողմից։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2020 թվականի ապրիլի 30-ին։

Սցենար
------

Հաջողակ գործարար Թեոդորոյի (Էրնանի Մորայես) որդու՝ Տետոյի (Դանիլո Մեսկիտա) կյանքը կարելի է բնորոշել հետևյալ կերպ. լավ կյանք, փող, ֆերմա և կանայք։ Տետոն պետք է ժառանգի իր հոր պլանտացիաների և ֆաբրիկաների կայսրությունը։ Սակայն նրա կյանքն էականորեն փոխվում է, երբ հանդիպում է Պաուլային (Ջիովաննա Լանչելոտի)՝ անկախ և նպատակասլաց բժիշկ ուսանողի։

Տետոյի ծննդյան տոնի նախօրեին, հայրը հայտնում է, որ ցանկանում է ծննդյան տոնի առթիվ նվեր անել. աշխատանքի տեղավորում իր ընկերությունում։ Ավանդական «Տոմատի փառատոնը», որին մասնակցում է նաև DJ Alok-ը, Տետոյի թերևս վերջին հնարավորությունն է վայելելու իր անհոգ կյանքն իր հարազատ քաղաքում։ Հենց այս փառատոնի ժամանակ էլ հանդիպում են Տետոն և Պաուլան։

Հուսալով նվաճել աղջկա սիրտը և փորձելով արդարացնել հոր սպասումները՝ Տետոն ստում է Պաուլային իր ով լինելը և ձևացնում, թե աղքատ ընտանիքի տղա է։ Սա առաջին ստերից մեկն է, որի պատճառով նա Ռիո դե Ժանեյրոյում խնդիրների մեջ է ընկնում։ Նրա մտերիմ ընկերը՝ Իգորը (Ջաֆար Բամբիրա) գյուղատնտես է։ Բացի այդ, նա Տետոյի օգնականն է՝ վերջինիս սիրային և քաոսային արկածներում։ Իգորն էլ սիրահարվում է Տետոյի հոր ընկերության մարդկային ռեսուրսների կառավարման մասնագետին՝ Ալանային (Ֆերնանդա Պայես Լեմե)։

Դերասանական կազմ
----------------

* Դանիլո Մեսկիտա - Տետո,
* Ջիովաննա Լանչելոտի - Պաուլա,
* Ջաֆար Բամբիրա - Իգոր,
* Լելե - Մոնիկ
* Ֆերնանդա Պայես Լեմե - Ալանա,
* Էրնանի Մորայես - Թեոդորո Տրանկոսո,
* Բրունա Գրիֆաո - Ռաիսա,
* Ջենիֆեր Դիաս - Կատիա,
* Ժիլրայ Կոուտինյո - Սելիո,
* Կայո Պադուան - Բժիշկ Վիկտոր,
* Ալոկ - Ալոկ,
* Ռիկարդո Ֆերեյրա - տաքսիստ,
* Մարկո Անտոնիո դե Կարվալյո - Բրուտամոնտես,
* Օսկար Կալիխտո - Զե

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Rich in Love review – another tedious international rom-com from Netflix»։ *Ready Steady Cut*։ 30 April 2020։ Վերցված է April 30, 2020
2. ↑  «Review: Rich In Love is a Clichéd Rom-Com»։ *The Cinemaholic*։ 30 April 2020։ Վերցված է April 30, 2020
3. ↑  «Watch Rich in Love | Netflix Official Site»։ *www.netflix.com* (անգլերեն)։ Վերցված է 2022-05-12

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
| Գրականություն |
| --- |
|  |
| 
Գրական ուղղություններ |
| * Կլասիցիզմ
* Սիմվոլիզմ
* Ռեալիզմ
* Սենտիմենտալիզմ
* Ռոմանտիզմ
* Ֆուտուրիզմ
* Նատուրալիզմ
 |
| Գրական ժանրեր |
| * Վեպ
* Վիպակ
* Բանաստեղծություն
* Պիես
* Պատմվածք
* Նորավեպ
* Կատակերգություն
* Ողբերգություն
* Դյուցազներգություն
* Էրոտիկա
* Անհեթեթություն
* Քնարերգություն
* Առասպելահյուսություն
* Սիրավեպ
* Երգիծանք
* Թատերագրություն
* Տրագիկոմեդիա
 |
| Մեդիա |
| * Ներկայացում
	+ Թատերախաղ
* Գիրք
 |
| 
Տեխնիկա |
| * Արձակ
* Չափածո
 |
| 
Պատմություն |
| * Պատմություն
	+ Ժամանակակից
* Հիմունքներ
* Բառարան
 |
| 
Քննարկում |
| * Քննադատություն
* Տեսություն
* Սոցիոլոգիա
* Ամսագրեր
 |
| * դ
* ք
* խ
 |

**Հակավեպ**, փորձարարական գեղարվեստական գրականության ստեղծագործություն, որը խուսափում է վեպին բնորոշ և ընդունված կանոններից՝ փոխարենը հաստատելով սեփական կանոնները։

Ծագումնաբանություն
------------------

Ժան Պոլ Սարտրն է առաջին անգամ կիրառել «հակավեպ» տերմինն իր այժմյան իմաստով:
«Հակավեպ» տերմինը (ֆր.՝ anti-roman) ժամանակակից գրականության մեջ առաջին անգամ կիրառել է ֆրանսիացի փիլիսոփա և քննադատ Ժան Պոլ Սարտրը իր՝ 1948-ին արված Նատալի Սառոտի «Անհայտ մարդու դիմանկարը» աշխատանքի ներածության մեջ։ Սակայն դրանից շատ առաջ՝ 1633 թվականին Շառլ Սորելն օգտագործել է այս տերմինը իր *Le Berger extravagant* գրքի ծաղրական բնույթը նկարագրելու համար։

Առանձնահատկություններ
---------------------

Հակավեպը սովորաբար հատվածավորում և լղոզում է իր կերպարների փորձը՝ իրադարձությունները պատկերելով առանց ժամանակագրական հաջորդականության և փորձելով խախտել միասնական ու կայուն անհատականություններ ունեցող կերպարների գաղափարը։ Հակավեպը սկզբունքային առանձնահատոկությունների է՝ բացահայտ սյուժեի բացակայությունը, կերպարի նվազագույն զարգացումը, ժամանակային հաջորդականության փոփոխությունները, շարադասության և բառապաշարի հետ փորձերը, այլընտրանքային ավարտն ու սկիզբը։ Ծայրահեղ դեպքերում հակավեպը կարող է ներառել դատարկ էջեր, նկարներ կամ հիերոգլիֆներ։

Պատմություն
-----------

Չնայած որ տերմինը հիմնականում օգտագործվում է 1940, 50 և 60-ականների ֆրանսիական *nouveau roman*-ը նկարագրելու համար, նմանատիպ ստեղծագործությունների կարելի է հանդիպել նաև ավելի վաղ։ Արոն Կիբեդի Վարգան ենթադրել է, որ վեպը, որպես այդպիսին ծագել է որպես հակավեպ, քանի որ առաջին վեպերը, օրինակ՝ «Դոն Կիխոտը», խախտում էր վեպին բնորոշ կառուցվածքը։

Միայն հետպատերազմյան տարիներին տերմինը սկսեց ճանաչվել և կիրառվել քննադատության մեջ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Cuddon J.A. (1998)։ *The Penguin dictionary of literary terms and literary theory* (4. ed.)։ London [u.a.]: Penguin Books։ էջեր 44–45։ ISBN 0140513639
2. 1 2  "New Novel." Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Online Academic Edition. Encyclopædia Britannica Inc. 2012. Web. 31 Aug. 2012.
3. 1 2  Dionne U, Gingras F. L'USURE ORIGINELLE DU ROMAN: ROMAN ET ANTIROMAN DU MOYEN AGE A LA REVOLUTION. (French). Études Françaises. April 2006;42(1):5-12. Accessed August 31, 2012.
4. ↑  Hodgson R. "The Parody of Traditional Narrative Structures in the French Anti-Novel from Charles Sorel to Diderot". Neophilologus. July 1982;66(3):340-348. Accessed August 31, 2012.
5. ↑  A. Gibson, *Postmodernity, Ethics and the Novel* (2002) p. 92
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Եղիազարյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Մանվել Վասիլի Եղիազարյան** (ապրիլի 9, 1960(1960-04-09), Նեմաթաբադ, Եվլախի շրջան, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ազատամարտիկ։

Կենսագրություն
--------------

1989 թվականին հիմնել է «Արաբո» կամավորական ջոկատը։ 1989-1994 թվականներին մասնակցել է Հայաստանի Եղեգնաձորի (Խաչիկ, Արենի), Կապանի, Վարդենիսի և Արցախի Հանրապետության Շահումյանի (Բուզլուխ, Էրքեջ, Մանաշիդ, Գետաշենի ենթաշրջան), Ասկերանի (Խոջալու, Մալիբեկլու), Մարտակերտի (Կարմիրավան, Մարաղա, Մարգուշավան, Մաղավուզ, Մատաղիս, Թալիշ), Լաչինի («Մարդասիրական միջանցք»), Շուշիի, Քարվաճառի (Օմարի լեռնանցք) շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Եղել է ՀՀ Գերագույն Խորհրդի պատգամավոր։

Պարգևատրվել է Հայաստանի Հանրապետության «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով, Արցախի Հանրապետության «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով, Արցախի Հանրապետության «Մայրական երախտագիտություն Արցախի քաջորդիներին» հուշամեդալով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  «Մանվել Եղիազարյան»։ *Yerkrapah* (en-US)։ 2019 թ․ սեպտեմբերի 14։ Վերցված է 2021 թ․ հունվարի 19

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Ղարաբաղյան ազատագրական պատերազմ (1988—1994) հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո ։*  |
**Մարիամ** (15-րդ դար, Ջուղա), հայ մանրանկարիչ, գրիչ և ծաղկող։ 15-րդ դարում առաջին հայ կին նկարիչը։ 15-րդ դարի միակ նկարչուհին է, ում ստեղծագործությունների նմուշները պահպանվել են։

Գործունեություն
---------------

Մարիամը ծնվել և ստեղծագործել է Ջուղա քաղաքում։ 1456 թվականին Ջուղայում ընդօրինակել և ծաղկել է Գրիգոր Տաթևացու «Գիրք քարոզութեան» ձեռագիրը (հայտնաբերել է սփյուռքահայ արվեստաբան Արամ Երեմյանը 1946 թվականին, Իրանի Սպահանի նահանգի Չարմանալ գավառի այդ ժամանակ դեռևս հայաբնակ Մամուռան գյուղում)։ Ձեռագրի տարբեր ոճերով ու բովանդակությամբ մանրանկարները (կատարման նրբությամբ և բանաստեղծական պատկերավորությամբ ուշագրավ է 16-րդ էջի խորանը), ճոխ երանգներով լուսանցազարդերը, թռչնազարդերը և գեղագրերը արտացոլում են 15-րդ դարի Հին Ջուղայի նկարչական դպրոցին բնորոշ հատկանիշները։ «Գիրք քարոզութեան» մատյանը պահվում է Էջմիածնի վանքի մատենադարանում։ Բաղկացած է 977 էջից։ Այն Ջուղայի գրչարվեստի ու մանրանկարչության դպրոցի 15-րդ դարի կեսերի նմուշներից է, որտեղ ներառված են հարյուրավոր մանրանկարներ, թռչնագրեր ու լուսանցքազարդեր։ Գործում արտացոլված է նկարչուհու վարպետությունն ու գույների նկատմամբ բնատուր տաղանդը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Արգամ Այվազյան, «Նախիջևան։ Բնաշխարհիկ պատկերազարդ հանրագիտակ», Երևան, 1995 թվական, էջ 295:
2. 1 2  Մարիամի մասին avproduction.am կայքում(չաշխատող հղում)
3. ↑  «Հայերէն Յիշատակարաններ - ՋԵ (1456)»։ *digilib.aua.am*։ Վերցված է 2020 թ․ ապրիլի 17
4. ↑  Ա. Երեմյան «Տասնհինգերորդ դարի մի անհայտ նկարչուհի» (էջեր միջնադարյան նկարչությունից), «Էջմիածին», 1952, համար 7։
5. ↑  «Ցուցակ Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի նոր ստացված ձեռագրերի» (չաշխատող հղում)
**Մանվել Անդրանիկի Ղազարյան** (մայիսի 2, 1961(1961-05-02), Արարատի մարզ, Հայաստան), քաղաքական գործիչ, Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1961 թվականի մայիսի 2-ին` Արարատի շրջանի Վանաշեն գյուղում։ 1989 թվականին ավարտել է Երևանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտը և ստացել տնտեսագետի որակավորում։ 1980-1982 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։

Աշխատել է որպես ապրանքագետ, տնտեսագետ, հաշվապահ։ 1991-1992 թվականներին եղել է Արարատի թռչնաբուծարանի տնօրեն, 1993-1997 թվականներին՝ Վեդու գինու գործարանի տնօրեն։ 1997 թվականին եղել է նույն գործարանի բաց բաժնետիրական ընկերության խորհրդի նախագահը։

1999-2003 թվականներին եղել է Ազգային ժողովի պատգամավոր (թիվ 33 ընտրատարածք), եղել է Ազգային ժողովի ֆինանսավարկային, բյուջետային և տնտեսական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ, «Միասնություն» խմբակցության անդամ։

2003-2007 թվականներին Ազգային ժողովի պատգամավոր է ընտրվել թիվ 24 ընտրատարածքից, եղել է Ազգային ժողովի ֆինանսավարկային, բյուջետային և տնտեսական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ ՀՀԿ խմբակցության անդամ։

2007 թվականի մայիսի 12-ին Ազգային ժողովի պատգամավոր է ընտրվել թիվ 18 ընտրատարածքից։

2002 թվականին դարձել է ՀՀ արդյունաբերողների և գործարարների միության և ՀՀ օլիմպիական կոմիտեի անդամ։

Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա։

Պարգևներ
--------

* «Մայրական երախտագիտություն» մեդալ (2000)
* ԼՂՀ «Արիության» մեդալ (2000)
* «Շուշիի ազատագրման համար» մեդալ (2001)
* «Արիության համար» մեդալ (2001)
* «Մարշալ Բաղրամյան» մեդալ (2001)
* Գարեգին Նժդեհ» մեդալ (2005)
* «Մարտական ծառայության» մեդալ (2007)
* Արցախյան ազատամարտիկների միության նախագահի պատվոգիր

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «National Assembly of Armenia | Official Web Site | parliament.am»։ *www.parliament.am*։ Վերցված է 2021 թ․ հունվարի 4
2. ↑  «Կուսակցության խորհուրդը - Կառուցվածք - Հայաստանի Հանրապետական կուսակցություն»։ *www.hhk.am*։ Վերցված է 2021 թ․ հունվարի 4

Արտաքին հղումներ
----------------

* Казарян Манвел Андраникович
Հանշու
**Հանշու** կամ **նախկին Հանի պատմություն**, Չինաստանի պատմությունն է՝ ավարտված 111 թվականին, ընդգրկել է նախկին Հան դինաստիան․ սկսած մ․թ․ա 206 թվականի առաջին իմպերատորից մինչև՝ 23 թվականի Վան Մանի անկումը։ Նաև անվանում են նախկին Հանի գիրք։

Աշխատությունը գրվել է դատարանի պաշտոնյա Բան Գուի (32-92 թվականներ) կողմից, իր քրոջ՝ Բան Զաոյի օգնությամբ՝ շարունակելով իրենց հոր՝ Բան Բիաոյի աշխատանքը։ Նրանք կառուցել են իրենց աշխատանքը Շի Ցզիի աշխատության հիման վրա, բայց նրանք առաջինն էին վերլուծական կենսագրությունում, որն ընդգրկել է մի դինաստիա։ Սա լավագույն աղբյուրն է, երբեմն միակը, մի շարք թեմաների և շրջանների համար։ Երկրորդ աշխատությունը՝ ուշ Հանի գիրքը ընդգրկել է արևելյան Հանի շրջանը՝ սկսած 25 մինչ 220 թվականը և գրվել է 5-րդ դարում՝ Ֆան Յեի (398–445) կողմից։

Բովանդակություն
---------------

Այս աշխատությունը շարունակել է զարգացնել Սիմա Ցյանը։ Այն հաճախ հիշատակվում է որպես՝ Ուշ ավանդույնթներ (後傳), ինչը ցույց է տալիս, որ ավագ Բանի աշխատանքը շարունակվել է։ Այդ ժամանակաշրջանի այլ գիտնականներ․ Լիու Հսին և Յանգ Սիոնգը նույնպես աշխատել են Սիմայի աշխատության վրա։ Բան Բիաոյի մահից հետո նրա ավագ որդին՝ Բան Գուն դժգոհ էր իր հոր աշխատանքից և սկսեց նոր պատմություն, որը սկսվում էր Հան դինաստիայով։ Այն առանձնանում էր Սիմայի պատմությունից, որը սկսվում էր Չինաստանի վաղ առասպելական ղեկավարներով։ Այսպիսով, Բան Գուն, դինաստիայի պատմության համար ընդունեց տարեգրության ձևաչափը, որը մեր օրերում պատմագրության մոդելն է։

Այն ժամանակաշրջանում, որտեղ նրանք համընկել են Բան Գուն գրեթե բառացի վերցրել է Սիմա Ցյանի նյութերը, չնայած որոշ դեպքերում նա ընդլայնել է դրանք։ Նա նաև միացրել է որոշ բաներ, ինչ գրել է իր հայրը (դժվար է հստակորեն ասել, թե որքանը)։ Ամբողջական աշխատանքը կազմված է եղել 100 բաժնից, և ներառել է՝ իրավունք, գիտություն, աշխարհագրություն և գրականություն։ Բան Գուի կրտսեր քույրը՝ Բեն Զաոն ավարտել է գիրքը 111 թվականին, Բան Գուի բանտում մահից 19 տարի հետո։ Ինչպես ենթադրվում է նա գրել է 13-20 հատոր (8 ժամանակագրական աղյուսակ)։ Տարեգիրքը և 3 գլուխները՝ նվիրված են Վան Մանին, որը թարգմանվել է անգլերեն Դաբս Հոմերի կողմից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Notable Women of China* (անգլերեն)։ M.E. Sharpe։ ISBN 9780765619297
2. ↑  Bary Wm Theodore de, Bloom Irene (1999 թ․ հուլիսի 27)։ *Sources of Chinese Tradition: From Earliest Times to 1600* (անգլերեն)։ Columbia University Press։ ISBN 9780231517980
3. ↑  Wilkinson (2012), էջեր. 711–712.
4. ↑  Homer H. Dubs. (trans.) *The History of the Former Han Dynasty*. 3 vols. Baltimore: Waverly, 1938–55.

Արտաքին հղումներ
----------------

Վիքիդարանի պատկերանիշըՎիքիդարանի պատկերանիշը
Չինարեն Վիքիդարանում կա այս հոդվածին վերաբերող բնօրինակ տեքստ:
 Տես ***漢書***

* *Հանշու․ ամբողջսական տեքստ*
* Pan Chao (Ban Zhao), Female Historian
* Silk Road Seattle
* *Հանշու* 《漢書》 Չինարեն տեքստ՝ համապատասխան անգլերեն բառապաշարով

Գրականություն
-------------

* Yap, Joseph P, (2019). The Western Regions, Xiongnu and Han, from the Shiji, Hanshu and Hou Hanshu. 978-1792829154
**Մոսկվայի վաճառականների ընկերության առևտրի տուն** (ռուս.՝ Торговый дом Московского купеческого общества), 1909-1911 թվականներին ճարտարապետ Ֆեոդոր Շեխտելի կողմից ռացիոնալ մոդեռն ոճով կառուցված շենք Մոսկվայում։ Գտնվում է Մալի Չերկասկի նրբանցքի 2 հասցեում։ Դաշնային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ է։

Պատմություն
-----------

Մալի Չերկասկի և Նոր հրապարակի անկյունի ժամանակակից շենքի տեղում 17-րդ դարից եղել է Յարոսլավլի Փրկչի կերպարանափոխման վանական համալիրի բակը կից շինություններով։ 18-րդ դարի երկրորդ կեսին բակը վարձակալած կից շինություններում բացվել է Գոտլիբ Գիլդերբրանդտի Նիկոլսկայա դեղատունը։ 1777 թվականին դեղատան համար նա կառուցել է անկյունային կիսառոտոնդային մի շինություն, որն ավերել է 1812 թվականի հրդեհը, այնուհետև շենքը վերականգնվել է։ Մոսկվայի վաճառականների ընկերությունը 1883 թվականին գնել է այս տունը։

Նոր տունը կառուցել է ճարտարապետ Ֆյոդոր Օսիպովիչ Շեխտելը 1909-1911 թվականներին։ Շենքը գրասենյակային էր և նախատեսված ընկերության անդամներին վարձակալությամբ հանձնելու համար։ Շենքի տարածքները վարձակալել են «Կնոպի առևտրի տունը», «Ի. Վ. Շչուկին և որդիներ» ընկերակցությունը և այլ ընկերություններ։ Վարձակալների գովազդը տեղադրվում էր պատուհաններից վերև։

1920-1930-ական թվականներին շենքում է տեղակայվել Առողջապահության ժողովրդական կոմիսարիատը։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Указ Президента Российской Федерации № 176 от 20.02.1995
2. ↑  moscowhite, moscow\_gothica (2009-05-27)։ «ДОМ МОСКОВСКОГО КУПЕЧЕСКОГО ОБЩЕСТВА В БОЛЬШОМ ЧЕРКАССКОМ ПЕРЕУЛКЕ»։ *Готическая архитектура Москвы*։ Վերցված է 2018-07-06
3. ↑  «Торговый дом Московского купеческого общества, 1909 г. арх. Шехтель Ф.О. |»։ *www.mosculture.ru* (ru-RU)։ Վերցված է 2018-07-06
4. 1 2  Левина, Ирина։ «Торговый дом Московского купеческого общества» (ռուսերեն)։ Узнай Москву։ Վերցված է 2015-05-28

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Մոսկվայի վաճառականների ընկերության առևտրի տուն** կատեգորիայում։ |
**Միավորված ազգերի կազմակերպության պետական ծառայության օր** (ՄԱԿ-ի պաշտոնական լեզուներով՝ անգլ.՝ United Nations Public Service Day, արաբ․՝ يوم الأمم المتحدة للخدمة العامة‎‎, իսպ.՝ Día de la Administración Pública de las Naciones Unidas, չինարեն՝ 联合国公务员日, ֆր.՝ Journée des Nations Unies pour la fonction publique), ամենամյա տոն, որը նշվում է հունիսի 23-ին՝ սկսած 2003 թվականից։

Պատմություն
-----------

Միավորված ազգերի կազմակերպության պետական ծառայության օրը հաստատվել է ՄԱԿ-ի Գլխավոր Ասամբլեայի 57-րդ նստաշրջանի ժամանակ (2003 թվականի մարտի 7-ի № A/RES/57/277 բանաձև)։ Այս բանաձևում նշվում է, որ միջազգային և ազգային մակարդակներում արդյունավետ հրապարակային պետական կառավարումը առանցքային դեր է խաղում համաձայնեցված նպատակների իրականացման գործում։

Գլխավոր Ասամբլեան իր 60-րդ նստաշրջանի ժամանակ 60/34 բանաձևում ընդգծել է պետական ծառայության օրվա առավել արդյունավետ օգտագործման անհրաժեշտությունը։ Այն ՄԱԿ-ի անդամ պետություններին կոչ է արել այդ օրը կազմակերպել հատուկ միջոցառումներ, որոնք տեսանելի կերպով կլուսաբանեն ՄԱԿ-ի պետական ծառայության աշխատանքը և նրա ներդրումը զարգացման գործընթացում։

Տես նաև
-------

* Միավորված ազգերի կազմակերպության օր
* Միավորված ազգերի կազմակերպության խաղաղապահների միջազգային օր

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Nations United։ «Eventos | Naciones Unidas»։ *United Nations* (իսպաներեն)։ Վերցված է 2021 թ․ դեկտեմբերի 19

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հռչակագիր A/RES/57/277
* Հռչակագիր A/RES/60/34
**Հանսի կղզի** (գրենլանդ․՝ Tartupaluk; դան․՝ Hans Ø; անգլ.՝ Hans Island) ոչ մեծ անմարդաբնակ կղզի՝ Քեննեդի նեղուցի կենտրոնում։ Կղզու երկարությունը 1290 մետր է, լայնությունը՝ 1199 մետր։ Զբաղեցնում է 1,3 կմ² տարածք։ Հանս կղզին ամենափոքրն է Քեննեդի նեղուցի երեք կղզիներից։ Նեղուցի լայնությունն այստեղ կազմում է 35 կիլոմետր, կղզին գտնվում է Կանադայի և Դանիայի ջրային տարածքներում։

Ըստ երևույթին, տասնչորսերորդ դարից սկսած՝ կղզին Ինուիտների որսորդական վայրերից մեկն է եղել։ Ըստ Գրենլանդիայի և Դանիայի կառավարությունների համաձայնության՝ Դանիան վերահսկում է արտաքին քաղաքականության որոշ ոլորտներ, ներառյալ՝ սահմանային վեճերը։ Ամենամոտ բնակեցված վայրը՝ Ալերտը (Կանադա), գտնվում է Հանս կղզուց 198 կմ հեռավորության վրա, Սիորապալուկ (Գրենլանդիա) - 349 կիլոմետրի վրա, Կաանաակ (Գրենլանդիա) ՝ 379 կիլոմետր հեռավորության վրա։

Պատմությունը
------------

Հանսի կղզի
Հանսի կղզի
Կղզին անվանակոչվել է ի պատիվ գրելանդական ճանապարհորդ և թարգմանիչ Հանս Հենդրիկի՝ ով մասնակցել է մի շարք ամերիկյան և բրիտանական Արկտիկական արշավախմբերի՝ Էլիշա Քենթ Քեյնի, Չարլզ Ֆրանսիս Հոլլի, Իսահակ Իսրայել Հայեսի և Նարեսի, Ջորջ Սթրոնգի (1853-ից 1876 թվականներին)։

Մինչև 2005 թվականը համարվում էր, որ կղզին անվանվել է 1871-ից 1873 թվականներին Շառլ Ֆրենսիս Հոլսի արշավախմբի ժամանակ։ Առաջին հիշատակումը կղզու և իր անվան մասին թվագրվում է 1876 թվականից։

Կղզու իրավունքները վիճարկում են Կանադան և Դանիան։ 1984 թվականից ի վեր կղզում ընթանում է այսպես կոչված «խելացի պատերազմը»։ Մի քանի ամիսը մեկ Կանադայի կամ Դանիայի զորքը հանում է հակառակորդի դրոշը և դնում իրենը, որից հետո զինծառայողները կղզու վրա խմում են թշնամու կողմից գրավված ալկոհոլային խմիչքները և նշում են կղզու գրավումը։ Լքելով կղզին՝ նավաստիները նաև ալկոհոլ են թողնում կղզու վրա. դանիացիները՝ շնապս, իսկ կանադացիները՝ վիսկի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  «Канада предлагает Дании поделить остров Ганса пополам»։ CANADA2DAY.com։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ դեկտեմբերի 23-ին։ Վերցված է 2012 թ․ դեկտեմբերի 3
4. ↑  «Война виски» между Канадой и Данией за остров Ганса

Գրականություն
-------------

* United Nations: Delimitation Treaties. *Agreement between the Government of the Kingdom of Denmark and the Government of Canada relating to the Delimitation of the Continental Shelf between Greenland and Canada*, December 17, 1973,
* U.S. Department of State: Bureau of Intelligence and Research *Limits in the Seas* No. 72 *Continental shelf Boundary: Canada — Greenland*, Issued by the Geographer, August 4, 1976.
* *Hans Island rightfully belongs to Greenland, Denmark* — Kenn Harper, Article, Nunatsiaq News, April 9, 2004.
* *Agreement between the Government of Canada and the Kingdom of Denmark for Cooperation relating to the Marine Environment*, August 26, 1983.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Free Hans Island from the Canadian oppression(անգլ.) — Դանիայի տեսակետը (հումորային կայք).
**Միլոնա** (հուն․՝ Μυλωνά), կիրճ Հունաստանի Իերապետրա քաղաքի Այոս Իոաննիս (Այ-Յաննիս) համայնքում, որն ավարտվում է Կակիա Սկալա լողափի մոտ՝ Կուցունարի և Ֆերմա բնակավայրերի միջև։

Նկարագրություն
--------------

Միլոնա կիիրճը Իերապետրայից գտնվում է 10-15 րոպե հեռավորության վրա՝ մեքենայով և ներառում է տպավորիչ ջրվեժ։ Ջրվեժին հասնելու երկու արահետ գոյություն ունի՝ մեկը շատ հեշտ, մյուսը՝ շատ դժվար։

Հեշտ արահետը տևում է ընդամենը 20 րոպե։ Արահետն անցանելի է, քանի որ բետոնե է։ Արահետի ընթացքի նշանները շատ պարզ են։ Դժվար արահետը կարող է տևել մինչև 2 ժամ։ Այս արահետն անցնելու համար պետք է անցնել գետը, իսկ տեղ-տեղ պետք է մագլցել ժայռեր։ Արահետի աջ կողմում հեշտ ճանապարհն է, ուստի անհրաժեշտության դեպքում հեշտ է փոխել ճանապարհը։

Երկու արահետների երթուղին ավարտվում է Միլոնայի 40 մետրանոց ջրվեժի մոտ։ Այս կիրճն անցնելու լավագույն ժամանակը ձմռանն է կամ վաղ գարնանը, որպեսզի առատ ջուր լինի։ Սակայն դժվարին արահետի դեպքում, պետք է գնալ այն ժամանակ, երբ տեղումները շատ չեն՝ անձրևի դեպքում արահետը դառնում է վտանգավոր։

Կիրճի գետի ջրերը հայտնվում են Կակիա Սկալա ծովում։ Ըստ Այոս Իոաննիսի տեղական խորհրդի նախագահ Նիկիտաս Լամբրակիսի, այս ջրերը, չափավոր տեղումներով, տարեկան հասնում են 4,5 միլիոն խորանարդ մետր ջրի։ Գետի երկայնքով և անտառում գտնվում են բետոնե քարաձիգներ, որոնք կառուցել են այիանեցիները և թվագրվում են 1960-1965 թվականներին։ Այս «հեղեղատարները» ժամանակին օգտագործվել են ջրվեժներից Կուցունարի ջուր տեղափոխելու համար՝ ոռոգման նպատակով։

Պատկերասրահ
-----------

* Το φαράγγι του Μυλωνά στον Άγιο Ιωάννη Ιεράπετρας το καλοκαίριՄիլոնա կիրճն ամռանը
* Գարնանը Միլոնա ջրվեժի ներսումԳարնանը Միլոնա ջրվեժի ներսում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Φαράγγι Μυλωνά(չաշխատող հղում)
 Cretan Beaches. Viitattu 7.9.2020.
2. ↑  Ierapetramyguide Blog (2011), Ο καταρράκτης και το φαράγγι του Μυλωνά στον Άϊ Γιάννη Ιεράπετρας
3. ↑  «my-crete Blog»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2008 թ․ դեկտեմբերի 5-ին։ Վերցված է 2012 թ․ մարտի 28  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Միլոնա կիրճArchived 2012-05-30 at the Wayback Machine..
**Մարինա Վալերյանովնա Տուրեցկայա** (հուլիսի 2, 1934(1934-07-02), Մոսկվա, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 13, 2018(2018-09-13), Մոսկվա, Ռուսաստան), ռուս նկարչուհի։ Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր նկարիչ։

Կենսագրություն
--------------

Մարինա Տուրեցկայան ծնվել է 1934 թվականի հուլիսի 2-ին Մոսկվայում՝ հայտնի նկարինչներ Վալերիան Տուրեցկիի և Վեռա Անդրեևնայի ընտանիքում։ 1959 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ճարտարապետության ինստիտուտը։ Ի սկզբանե աշխատել է որպես ճարտարապետ, բայց ավելի ուշ ընտրել է ընտանեկան մասնագիտությունը և սկսել է նկարել։ Մարինայի ուսուցիչներն են եղել Անատոլի Գալակտոնովը, Ալեքսանդր Դեյնեկան և Ալեքսեյ Դուշկինը։

Աշխատանքները գտնվում են հավաքածուներում
---------------------------------------

* Պետական պատմական թանգարան, Մոսկվա։
* Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարան, Մոսկվա։
* Նովգորոդի արգելոց-թանգարան, Մեծ Նովգորոդ։

Տուրեցկայայի շատ աշխատանքներ գտնվում են Ռուսաստանի, Եվրոպայի (Ֆրանսիա, Շվեյցարիա, Նիդեռլանդներ, Գերմանիա, Իտալիա, Իսպանիա, Ավստրիա) և ԱՄՆ-ի մասնավոր հավաքածուներում։

Պաշտոններ
---------

* Ռուսաստանի նկարիչների միության անդամ։
* Ռուսաստանի ճարտարապետների միության անդամ։
* Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր նկարիչ (2004)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Gwefan theartofpainting.be; adalwyd Rhagfyr 2016.
2. ↑  «Турецкая, Марина Валерьяновна в Библиотеке «ImWerden». Страница 1»։ *imwerden.de* (ռուսերեն)։ Վերցված է 2019-03-20
**Մասինա**, ինքնավար քաղաք Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության մայրաքաղաք Կինշասայի Տշանգու շրջանում։

Այն սահմանակից է հյուսիսում գտնվող Մալբոյին և հարավում գտնվող Բուլվար Լումբումբային։

Տարածքը հայտնի է «Chine Populaire» մականունով («Ժողովրդական Չինաստան») մականունով։

Աշխարհագրական դիրք
------------------

Մասինան, Նդջիլիի և Կիմբանսեկեի համայնքների հետ միասին, պատկանում է Տշանգոյի շրջանին՝ Կենտրոնական Կինշասայից 20 կմ արևելք։ Այն համարվում է աշխարհի ամենախոնավ ինքնավար քաղաքներից մեկը։ Այստեղ, մեծամասամբ, խոնավությունը ապահովում է Փուլ Մալեբո լիճը։ Քաղաքային տարածքը, որը ձգվում է Բուլվարդ Լամումբաի երկայնքով, հասնում է բնակչության այնպիսի խտությունների, որոնք համեմատելի են Կինշասայի կենտրոնում գտնվող այլ համայնքների քաղաքների բնակչությունների խտությունների հետ (մոտ 50,000 բնակիչ մեկ կմ²)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «*Géographie de Kinshasa* (Geography of Kinshasa)» (French)։ Ville de Kinshasa (City of Kinshasa)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-07-23-ին։ Վերցված է 20 August 2011  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
2. ↑  Relief Web copy of RDC public works map

Արտաքին հղումներ
----------------

* City Map of Kinshasa (2001)
* Map of Léopoldville(չաշխատող հղում)
 (1954)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 240015615 · WorldCat VIAF: 240015615 |

 |
Միջնադարյան Մահապատիժների լեռան վայրում հրապարակը և հուշարձանը
**Հանցագործությունը և արդարադատությունը միջնադարյան Լվովում** զգալի տեղ էին զբաղեցնում քաղաքացիների հասարակական կյանքում և մշտական հետաքրքրության թեմա էին տեղաբնիկների շրջապատում։ Լինելով հարուստ, առևտրական քաղաք, Լվովը գրավում էր ոչ միայն արտասահմանյան առևտրականներին, այլ նաև տարբեր տիպի հանցագործներին։ Սակայն միջնադարյան Լվովի հանցավոր աշխարհը, որն ուներ իր տարածաշրջանային առանձնահատկությունները, առանձնանում էր չհիմնավորված դաժանության նկատմամբ իր թշնամանքով։ Ծանր քրեական հանցագործությունները բացառություն էին կազմում և դրանք հիմնականում կատարում էին շլյախտայի ներկայացուցիչները և եկվորները։ Ամենատարածված իրավախախտումներն էին համարվում խաբեբայությունը, մետաղադրամների և այլ ապրանքների կեղծումը, ազարտային խաղերը, խուլիգանությունը, գողությունը և մարմնավաճառությունը։ Հանցագործության մակարդակը աճում էր պատերազմի, տնտեսական ճգնաժամերի և քաղաքական անկայունության ժամանակաշրջանում, որոնք, որպես կանոն, ուղեկցվում էին սոցիալական անհանգստություններով և բարոյականության անկմամբ։

Լվովյան մագիստրատը բաղկացած էր քաղաքային խորհրդից (*rada* կամ *ռադա*) և քաղաքային դատարանից (*լավա*), որոնք հիմնականում զբաղվում էին քրեական գործերով։ Չնայած, որ խորհուրդը վարչական մարմին էր, օրենսդրության ոչ ճշգրտությունը հաճախ հանգեցնում էր նրան, որ նրա գործառույթները համընկնում էին դատարանի գործառույթների հետ։ Քաղաքային խորհրդի անդամները (ռայց կամ հյուպատոս) իրականացնում էին ոստիկանական հսկողությունը, բաժանում էին քաղաքային տարածքները, վարձով էին տալիս քաղաքի ունեցվածքը և նրա գործունեության եկամտաբեր ոլորտները, հարկեր էին հաստատում, ընդունում էին քաղաքային իրավունքը (քաղաքացիություն) և վեճեր էին լուծում, որոնք վկաների ներգրավում չէին պահանջում։ Բացի այդ, բուրգոմիստրը (*բուրմիստր* կամ *պրոկոնսուլ*) և հյուպատոսները պայքարում էին ազարտային խաղերի դեմ, հետևում էին առևտրականներին, որպեսզի նրանք չխաբեն գնորդներին, և գներին, որպեսզի վերավաճառողները օգուտ չունենան։ Հյուպատոսները աշխատավարձ չէին ստանում իրենց աշխատանքի դիմաց, որը համարվում էր պատվաբեր, սակայն նրանք թագավորական և քաղաքային հարկեր չէին վճարում իրենց անշարժ գույքի համար, նրանք ազատված էին մի շարք պարտավորություններից և ստանում էին տարբեր նվերներ։ Բուրգոմիստրերը իրավունք ունեին ինքնուրույն դատ անել և վեճեր լուծել, նույնիսկ իրենց տանը, իրենց միջոցով թագավորական խնդրանքներ և բողոքարկումներ էին ներկայացվում դատարան։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Козицький, Білостоцький, 2001, с. 3
2. ↑  Тетяна Гошко։ «Маґдебурзьке право Львова» (ուկրաիներեն)։ Часопис «Ї»։ Վերցված է 2015 թ․ հունվարի 14
**«Մորուս Հասրաթյան. ինքնության և ժառանգության վավերագիրը»**, հայ գրականագետ Աելիտա Դոլուխանյանի գիտական գիրքը, որը հրատարակվել է 2022 թվականին Newmag հրատարակչությունում, «Հասրաթյան-Մինասյան» հիմնադրամի նախաձեռնությամբ և ֆինանսավորմամբ։ Գրքի խմբագիրը Մորուս Հասրաթյանի որդին է՝ ճարտարապետության պատմաբան Մուրադ Հասրաթյանը։

Բովանդակություն
---------------

Գրքի հեղինակը՝ Աելիտա Դոլուխանյանը, եղել է Մորուս Հասրաթյանի ուսանողներից։ Նա գրքում ներկայացրել է պատմաբան և բանասեր Մորուս Հասրաթյանի ծանր կյանքի մասին։ Հեղինակն անդրադարձել է նաև, թե ինչպես է Չարենցի և Բակունցի ընկեր Հասրաթյանը համարձակվել ընկերներին պաշտպանել ստալինյան բռնաճնշումներից։ Նա առանց վախենալու մասնակցել է Կոմիտասի հուղարկավորությանը, փակ կինոդիտման ժամանակ գովել է Սերգեյ Փարաջանովի ֆիլմը։ Գրքում խոսում է նաև այն մասին, որ Հասրաթյանը բրիտանական թանգարանին ստիպել է փոխել «Անահիտ» արձանի գրությունը և պայքարել է հայկական եզակի նմուշների սոթբիսյան աճուրդի դեմ։

Գրքում Մորուս Հասրաթյանը ապացուցում ու փաստեր է ներկայացնում, որ սպարապետ Վարդան Մամիկոնյանը թաղված է Սիսիանի Անգեղակոթ գյուղում։

Գրքում ներկայացված են Հասրաթյանի ու Մարտիրոս Սարյանի, Եղիշե Չարենցի, Դերենիկ Դեմիրճյանի, Ավետիք Իսահակյանի, Հովհաննես Շիրազի, Ակսել Բակունցի, նշանավոր պատմաբանների ու ակադեմիկոսների բարեկամական կապի մասին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Aelita Dolukhanyan - Morus Hasratyan. Documentary of Identity and Inheritance»։ *Online Armenian Store* (անգլերեն)։ Վերցված է 2023-08-04
2. ↑  info@f-s.am FutureSystems։ «Կայացավ Աելիտա Դոլուխանյանի «Մորուս Հասրաթյան. ինքնության և ժառանգության վավերագիրը» գրքի շնորհանդեսը»։ *Newmag Publishing House* (հայերեն)։ Վերցված է 2023-08-04  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կայացավ Աելիտա Դոլուխանյանի «Մորուս Հասրաթյան. ինքնության և ժառանգության վավերագիրը»գրքի շնորհանդեսը
**Միքայել Վարոսյան** (հուլիսի 5, 2003(2003-07-05), Երևան, Հայաստան, ավելի հայտնի է որպես **Միկա**), հայ երիտասարդ երգիչ։ Նա ներկայացրել է Հայաստանը 2015 թվականի նոյեմբերին Բուլղարիայի մայրաքաղաք Սոֆիայում անցկացված Մանկական Եվրատեսիլ երգի մրցույթին, որտեղ կատարել է իր «Love» (Սեր) երգը , զբաղեցնելով 2-րդ հորիզոնականը։ (176 միավոր)։

Կարիերա
-------

2012 թվականից սկսած մասնակցել է «Մանկական եվրատեսիլ» մրցույթի հայաստանյան բոլոր փուլերին, սակայն երազանքին հասնելու համար միավորները չեն բավականացրել։ Նույն թվականին մասնակցել է «Նոր ալիք» մրցույթի հայաստանյան ընտրական փուլին։ 2013 թվականին Վառնա քաղաքում կայացած մանկական միջազգային "Golden Sparkles" մրցույթում 3 մրցանակի է արժանացել։ 2014 թվականին Միկան մասնակցել է Վիտեբսկ քաղաքում անցկացվող «Սլավյանսկի բազար» մրցույթին, որտեղ ներկայացնելով Հայաստանը գրավել է 3-րդ հորիզոնականը։ 2014 թվականից իր առաջին քայլերն է արել նաև հեռուստատեսային աշխարհում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Fisher Degerfeldt Luke James (հուլիսի 14, 2015)։ «Michael Varosyan selected for Armenia»։ *junioreurovision.tv*։ European Broadcasting Union։ Վերցված է հուլիսի 14, 2015
2. ↑  Granger Anthony (սեպտեմբերի 19, 2015)։ «Armenia Michael Varosyan to sing "Love"»։ *eurovoix.com*։ Eurovoix։ Վերցված է սեպտեմբերի 19, 2015