recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Սամտավրոյի վանք**, վանական համալիր՝ կազմված Սամտավրո-Պայծառակերպության եկեղեցուց և Սուրբ Նունեի (Նինո) կանանց վանքից, որը գտնվում է Կուր և Արագվի գետերի միախառնման տեղում (քաղաք Մցխեթա, Վրաստան)։ Վանքը գտնվում է ամենայն վրաց պատրիարք-կաթողիկոսի, Մցխեթի և Թբիլիսիի արքեպիսկոպոսի տնօրինության ներքո։ Ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում

Այս վայրում առաջին եկեղեցին, ինչպես համարվում է, կառուցվել է IV դարում Միհրան III թագավորի կողմից։ Վախուշտի Բագրատիոնիի վկայությամբ. «Միհրանը կառուցել է քարե գմբեթով, շքեղաշուք եկեղեցի, և ինքն էլ թաղված է այդտեղ»։ Սամտավրոյի եկեղեցին դարձել է գերեզմանատուն. «և թաղվել էր Միհրանը միջին սյունից դեպի հարավ, և չորրորդ տարում մահացել է Նանա թագուհին և թաղվել է այն սյունից դեպի արևմուտք, որտեղ թաղված էր թագավորը»։ Խոշոր նվիրատվությունների շնորհիվ տաճարը եղել է ամենահարուստներից մեկը Վրաստանում։

Վանքը բազմիցս ավերվել և վերականգնվել է։ XI դարի առաջին կեսին՝ Գեորգի I-ի օրոք, ամենայն վրաց պատրիարք-կաթողիկոս Մելխիսեդեկ I-ի հրամանով վանքը ընդարձակել են, կառուցել հարավային դարպասները և զարդարել օրիգինալ զարդապատկերով, որի նմանը չկա վրացական ճարտարապետության մեջ։ Զարդարել են նաև վանքի ինտերիերը։

Պահպանվել են խաչաձև-գմբեթավոր Սամտավրո-Պայծառակերպության վանքը, Սուրբ Նունեի փոքր եկեղեցին, XV-XVII դարերի զանգակատունը, XVIII դարի գլանաձև աշտարակ-ամրոցը, XV դարի իկոնոստասը, XVII դարի որմնանկարները։ Հարավային դարպասներում Միքայել Հրեշտակապետի եկեղեցին է։ Վանքի հյուսիսային թևում երկու եկեղեցիներ են` արևելյանը` Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի, իսկ արևմտյանը` Սուրբ Հովհաննես Ոսկեբերանի։ Մեծ խորանից ձախ զոհասեղանն է, աջում` Սուրբ Մարիանայի և Սուրբ Նունեի եկեղեցին։

Սամտավրոյի վանքում կան բազմաթիվ սրբություններ. կենսատու կոթողի մի մասը, հրաշագործ Իվերական Աստվածամոր սրբապատկերը, Սուրբ Նունեի հրաշագործ սրբապատկերը, որը Գեորգի XII-ը նվիրաբերել է իր թոռնիկների հետ միասին 1870 թվականին, սուրբ թագավորներ Միհրանի և Նանայի գերեզմանները, սուրբ Աբիբոս Նեկրեսցու մասունքները (գտնվում են խորանում՝ գահի տակ), Շիո Մղվիմեցու և Գաբրիել Սամտավրացու մասունքները, Բոդբեում գտնվող սուրբ Նունեի գերեզմանից քարի կտոր և այլ մասունքներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Historical Monuments of Mtskheta
2. ↑  Historical Monuments of Mtskheta - Map of Samtavro Church and Monastery

Արտաքին հղումներ
----------------

* Սուրբ Նինայի Սամտավրոյի վանքը Православие.Ru կայքում։
**Առևանգում** (ռուս.՝ Похищение), կարճամետրաժ անիմացիոն մուլտֆիլմ, որը նկարահնվել է 2006 թվականին, «Փիքսար» ստուդիայում։ Այն յոթ անգամ Օսկարի մրցանակի արժանացած Գարի Ռայդստրոմի դեբյուտային աշխատանքն է։ 2007 թվականի հունվարի 23 առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակի` «Օսկար լավագույն անիմացիոն կարճամետրաժ ֆիլմի համար» անվանակարգում։ Առաջին անգամ ցուցադրվել է 2007 թվականի հուլիսի 28-ին` նախորդելով Ռատատույ լիամետրաժ մուլտֆիլմին։

Սահմանափակ դիտումն անց է կացվել ավելի շուտ` Չիկագոյի 42-րդ միջազգային կինոփառատոնում։

Սյուժե
------

Ստյուն երիտասարդ անմոլորակային է, որը քննություն է հանձնում մարդկանց առևանգման վերաբերյալ։ Նա պետք է առևանգի քնած ֆերմերին։ Նրա աշխատանքին ուշադիր հետևում է հրահանգիչ պարոն Բին։ Ստյուի դիմաց դրված է բազմաթիվ փոխարկիչներով հսկայական հեռակառավարման վահանակը, որը ղեկավարում է վերամբարձ ճառագայթը։ Չիմանալով որ փոխարկիչը սեղմել` Ստյուն քնած ֆերմերին մի քանի անգամ խփում է իր տան պատերին։ Յուրաքանչյուր սխալը վերահսկիչը գրանցում է նոթատետրում։

Ստյուն հուսահատվելով սկսում է թմբկահարել փոխարկիչները` ֆերմերին ստիպելով խփվել պատերին, հատակին և առաստաղին։ Վերջապես Ստյուին հաջողվում է նշան բռնել պատուհանին, և նա, հաղթանակած նայելով վերահսկիչին, սկսում է բարձրացնել ֆերմերին թռչող ափսեի մոտ։ Քնած ֆերմերը գրեթե հասել է ափսեին, բայց Ստյուն մտածելով, թե գործն արված է և չսպասելով, որ դիտանցքը փակվի, բաց է թողնում ղեկավարող փոխարկիչը։ Ճառագայթն անջատվում է, և ֆերմերն ընկնում է ներքև։ Մակերևույթին հասնելուց մի քանի սանտիմետր վերև նա կանգնում է. իրավիճակը փրկում է պարոն Բին։ Ստյուին հեռացնելով հեռակառավարման սարքից` նա վարպետության դաս է տալիս մարդկանց առևանգելու վերաբերյալ` վերականգնելով ֆերմերի տան կարգ ու կանոնը և նրան անկողին վերադարձնելով։

Ցանկանալով մխիթարել լացող Ստյուին` պարոն Բին թույլ է տալիս նրան ղեկավարել թռչող ապսեն։ Այդտեղ էլ Ստյուն գլուխ չի հանում. ափսեն գցում է ուղիղ տան վրա` դրանից թողնելով մի փոս, որի կենտրոնում ոչինչ չկասկածող ֆերմերի մահճակալն է։ Ի վերջո անմոլորակայինները գնում են իրենց գործին։

Ֆիլմը վերջանում է, և լուսագրերի ցուցադրության ժամանակ լսվում է զարթուցիչի և արթնացած ֆերմերի ձայնը, որը քնաթաթախ մահճակալից իջնում է փոսի մեջ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Описание «Lifted» на сайте Чикагского международного кинофестиваля Archived 2007-02-17 at the Wayback Machine.(անգլ.)
2. ↑  Описание мультфильма Archived 2011-03-07 at the Wayback Machine.(անգլ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Մուլտֆիլմի էջը Pixar-ի կայքում(անգլ.)
* «Առևանգում»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · FilmAffinity · Internet Movie Database |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Աբրահամյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:*

**Սինարա Աբրահամյան** (1947, Կալինինոյի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կենսաբան, կենսաբանական գիտությունների դոկտոր։

Կենսագրություն
--------------

Սինարա Աբրահամյանը ծնվել է 1947 թվականին, Կալինինոյում։ 1973 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ Նույն թվականից աշխատանքի է անցել Հողագիտության, ագրոքիմայի և հողբարելավման գիտահետազոտական ինստիտուտում (այժմ՝ «Հ.Պետրոսյանի անվան հողագիտության, մելիորացիայի և ագրոքիմիայի գիտական կենտրոն»)։

Կազմել է հողի փոխանակային կատիոնների կազմի թթվայնության և ֆերմենտա ին ակտիվության որոշմանը վերաբերող մեթոդական ձեռնարկներ։ Սինարա Աբրահամյանի աշխատանքները վերաբերում են հողի կենսաքիմիայի, կենսբանության և ֆերմենտային ակտիվության կարգավորման և այլ հարցերին։

Արտաքին հղումներ
----------------

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Գյուղատնտեսական հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում-Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
**Սայմոնը և կախարդը** (անգլ.՝ Simon and the Witch), Մարգարետ Ստյուարտ Բերրիի մանկական գիրքն է, որը հրապարակվել է Քոլինզի կողմից, նկարազարդվել է Լինդա Բիրչի կողմից։ Նույն անվանումն ունի նաև գրքին հաջորդած ժողովածուն։ Սայմոնը շատ խելացի դպրոցական է, որն ունի իրական կախարդ ընկեր։ Վերջինս շատ հիմարիկ է և մեծ պարծենկոտ։

Հետևելով 1985 թվականի առաջին պատմվածքի դրամատիզացմանը` որպես մանկական Up Our Street BBC-ի ժողովածուի մաս, 1987 թվականին գաղափարը մշակվել է հեռուստատեսային շարքի համար։ Երկու եթերեաշրջան ցուցադրված շարքի գլխավոր դերերում էին Էլիզաբեթ Սփրիգգսը (Կախարդ) և Հյուգ Փոլլարդը (Սայմոն)։

Սյուժե
------

Առաջին գլխում, որի անունն է «Հակառակ կախարդանք», կախարդը Սայմոնին սովորեցնում է, թե ինչպես կարելի է դպրոցի այգեպանին դարձնել գորտ, սակայն մոռանում է, թե ինչպես կարելի է նրան նորից մարդ դարձնել։ Վերջում նա հիշում է կախարդական խոսքերն ու նրան նորից մարդ դարձնում, պնդելով, որ նախկինում նա երբեք չէր մոռանում կախարդական խոսքերը։

Երկրորդ գլխում, որի անունը «Կորած կախարդական փայտիկ է», կախարդը կորցնում է իր կախարդական փայտիկը, ինչի պատճառով էլ Սայմոնը նրան տանում է ոստիկանության բաժին, որտեղ կախարդը հրապուրվում է ոստիկան Սքրաֆֆի համազգեստով, և այդպես ոստիկան է դառնում։ Երեքը միասին վերջապես գտնում են կախարդի փայտիկը, որը գողացել էին երկու գողեր և օգտագործում էին որպես կրակխառնիչ։

Երրորդ գլխում, որը կոչվում է «Կախարդը ծովափին», արձակուրդներին Սայմոնը կախարդին մեկ օրով տանում է ծովի ափ, որտեղ նա այնպես է անում, որ Լա Մանշը կորի, չհավատալով Սայմոնի այն հավաստիացումներին, որ այն չի վարարում։ Նա խոստանում է վերադարձնել այն նույն տեսքով, որով ներկայացնում են երեկոյան լուրերում, և այդպես էլ անում է։ «Կախարդը կարմրախտ ունի» վերնագրով չորրորդ գլխում կախարդը վարակվում է գերմանական կրկնակի կարմրախտով, ինչի պատճառով գնում է հիվանդանոց։

Նա տեսնում է, թե ինչպես են հիվանդները սայլակով տեղաշարժվում և նրանց համար մրցույթ է կազմակերպում։ Նրանք այնքան են ուրախանում, որ իրենց ավելի լավ են զգում և գնում են տուն։

Հինգերորդ գլխում, որի վերնագիրն է «Հելոուին», կախարդը (որը մինչ այդ երբեք չէր լսել Հելոուինի մասին) գնում է Հելոուինի առթիվ կազմակերպված խնջույքի, բայց նրան դուր չեն գալիս կեղծ կախարդները։ Բարեբախտաբար հայտնվում են նրա հարյուր բարեկամները՝ իրենց սև կատուների հետ, և նրանք դղրդացնում են խնջույքը, շատ անգամներ ցուցադրելով իրենց կախարդանքը։ Գրքի վերջին գլուխը՝ «Կախարդի հաճախորդը», վերաբերվում է Սուրբ ծննդյանը։ Կախարդը այնպես է անում, որ ձնեմարդը իրական դառնա, և նրան ներկայացնում է մարդկանց որպես իր քեռի Ֆրեդ։

Ժողովածուի այլ գրքեր
--------------------

Սայմոնն ու կախարդը ժողովածուի այլ գրքեր.

* «Սայմոնն ու կախարդը դպրոցում»
* «Կախարդի վերադարձը»
* «Կախարդն ու Հոլիդեյ ակումբը»
* «Միլիոնատեր կախարդը»
* «Կախարդի մենաշնորհային կալվածքը»
* «Կախարդն արձակուրդում»
* «V.I.P. կախարդը»

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Hugh Pollard»։ *IMDb*

Արտաքին հղումներ
----------------

* Սայմոնը և կախարդը(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
**DmC։ Devil May Cry՝** էքշն-արկածային տեսախաղ է ստեղծված Ninja Theory-ի կողմից և թողարկված Capcom ընկերության կողմից։ Հանդիսանում է Devil May Cry խաղային շարքի ռեբութ։ Կոնսոլային տարբերակները վաճառքի են թողարկվել 2013 թ. հունվարի 15-ին, իսկ համակարգչային տարբերակը հունվարի 25-ին։ DmC պարունակում է նաեւ լրացուցիչ բեռնելի կոնտենտ (DLC) Vergil's Downfall, որի դեպքերը կատարվում են հիմնական խաղից հետո։

Խաղի ընթացքը
------------

DmC-ին էքշն խաղ է պլատֆորմերի տարրերով, դեպքերը տեղի են ունենում Limbo քաղաքում, որը իշխվում է դևերի կողմից, դեպքերի զարգանալուն համընթաց Դանթեն ձեռք է բերում նոր զենքեր և հատկություններ, հին թշնամիներից բացի հայտնվում են նաև նորերը, որոնց պետք է հաղթել համապատասխան զենքերով, որոշ աշխարհներ հաղթահարելուց հետո պետք է կռվել բոսսերի դեմ։

Խաղի սյուժեն
------------

Ըմբոստ Դանթեն իր օրերը անցկացնում է զվարճանքի վրա, ամենինչ փոխվում է երբ որսորդ դևը նրան քաշում է Լիմբո, որպեսզի վերացնի։ Սակայն օգնության է հասնում Քեթը, որից հետո նրանք գնում են The Order Վերջիլի հետ հանդիպելու։

Վերջիլը ամեն ինչ բացատրում է Դանթեին, վերջինս որոշում է միանալ գաղտնի կազմակերպությանը, որի նպատակն է ազատել քաղաքը դևերից։

Կերպարներ
---------

* **Դանթե** (Թիմ Ֆիլիփս) դեվերի որսորդ
* **Վերջիլ** (Դեվիդ դե Լաթուր) Դանթեի երկվորյակ եղբայրը,The Order օրգանիզացիայի ղեկավար
* **Քեթ** (Սեյջ Միրս) մեդիում
* **Մունդուս** (Լուիս Հերթեմ) դեվերի արքա

Կարծիքներ
---------

Սկզբում խաղը ստացավ բացասական կարծիքներ կապված գլխավոր կերպարի նոր դիզայնի հետ։ Սակայն նոր տեղեկություններից և թրեյլերներից հետո խաղը արժանացավ շատ դրական կարծիքների և գովաբանվեց E3 խաղային ցուցահանդեսում։ 2014 թ. հունիսի դրությամբ վաճառվել խաղի 1,6 միլիոն նմուշ։

| Խմբագրությունը | Գնահատականը |
| --- | --- |
| Metacritic | 86/100 |
| IGN | 8.9 |
| Game Informer | 9 |
|

Արտաքին հղումներ
----------------

* Devil May Cry խաղը IGN կայքում
* Devil May Cry խաղը ИГРОМАНИА կայքում


1. ↑  Humble Store
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  Steam — 2003.
**Չակո**, ազգային պարկ, որը գտնվում է Արգենտինայում՝ Չակո նահանգում։ Ազգային պարկի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 150 կմ²։ Ազգային պարկը ստեղծվել է 1954 թվականին՝ Արևելյան Չակոյի տափաստանները պահպանելու համար։ Տարեկան տեղումները կազմում են 750–ից 1300 մմ։

Ազգային պարկի արևելյան մասով հոսում է Ռիո Նեգրո գետը։ Մոտակա խոշոր բնակավայրերն են՝ Ռեսիստենցսիան և Պրեսիդենցիա–Ռոկե–Սաենս–Պենյան։ Ազգային պարկի տարածքում բնակվում են մոկովի և տոբա ազգերը։

Ֆլորա և ֆաունա
--------------

Պաշտպանված տեսակներրի շարքում է գտնվում կվեբրահո ծառը։ Սհինոպսիս բալանսե ծառերով հարուստ անտառները աճում էին Սանտա–Ֆե նահանգի հյուսիսում և Չակոյի հարավային մասում, ինչպես նաև մտնում են Կորիենտես նահանգի հյուսիսարևելյան մասում։

Պարկի տարածքում գտնվում են մի քանի բիոմներ՝ սավաննաներ, ճահիճներ, թփերով ծածկված դաշտեր, փոքր լճեր։
Սհինոպսիս կվեբրահո–կոլորադո, սպիտակ կվեբրահո, պրոսոպիս ալբա և տաբեբույա տեսակները, որոնք աճում են պարկի տարածքում ունեն կոմերցիոն նշանակություն։

Ֆաունայում հանդիպում են պումաներ, ջրախոզուկներ, գետակինճեր, կռնչակապիկներ։ Լճերում կան կայմաններ։

Պատկերասրահ
-----------

* Պարկի տեղեկատվական կենտրոնՊարկի տեղեկատվական կենտրոն
* Կարպինչո լիճըԿարպինչո լիճը
* Ռիո Նեգրա գետը պարկի տարածքումՌիո Նեգրա գետը պարկի տարածքում
* 
* 
*

Արտաքին հղումներ
----------------

* Չակո ազգային պարկի պաշտոնական կայքը Archived 2015-07-11 at the Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |

 |
**Սեյրի** (*Ավետիք Համբարձումի Գուլոյան*, 1880, Հաֆթվան - 1920, Կապան, Զանգեզուրի գավառ), հայ գրող, հեղափոխական գործիչ։

Կենսագրություն
--------------

Պատանի հասակում մեկնել է Թիֆլիս, աշխատել և հաճախել Ներսիսյան դպրոց, անդամագրվել «Ծիածան» աշակերտական ընկերությանը, որի հիմնադիրներից է Ստեփանոս Շահումյանը։ Մասնակցել է ռուսական առաջին հեղափոխությանը։ 1905-1907 թթ. Բաթումում եղել է ուսուցիչ, 1911 թվականից՝ Սալմաստի գավառի հայկական դպրոցների տեսուչ։ 1914 թ. ընտանիքով տեղափոխվել է Բաքու։ 1920 թ. Զանգեզուրի գավկոմի քարտուղարն էր։ Գնդակահարել են դաշնակցականները, Ղափանում։

Ստեղծագործական կյանք
--------------------

Ավետիքի բանաստեղծություններն ու պատմվածքները մամուլում տպագրվել են 1906 թվականից։ «Ծիլ ու ծաղիկ» (1913) ժողովածուն, որը միակն է, արժանացել է Հովհաննես Թումանյանի ուշադրությանը։ Սեյրիի ձիրքը դրսևորվել է հատկապես արձակ բանաստեղծության ձևով գրված այլաբանական պատմվածքներում, զրույցներում, որոնց բնորոշ է ազատագրական-հեղափոխական պայքարի պաթոսը՝ «Մոռացության հովիտը», «Զգոն ոգին», «Վարդերը», «Առաջին անձրևը»։ Մեծ եղեռնի անդրադարձն է «Կարոտի հուշեր» պատմվածաշարը։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությանը նվիրված ոգեշունչ հիմներգ է «Կարմիր աստղ» խորագրով ակնարկների ու պատմվածքների շարքը։


|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 10, էջ 287)։*  |
**Les Twins,** հիփ-հոփ պարի դուետ, որն ստեղվծել է Լաուրենտ և Լարրի Բուրժուա եղբայրների կողմից։

Լes Twins-ը մասնակցել է մի քանի պարային մրցույթների, ինչպիսիք են՝ Battle Of The Stylez-ը և World of Dance-ը։ 2011 թվականին նրանք հաղթել են հիփ-հոփային Juste Debout մրցաշարում։ Նրանք ունեն շատ մեծ ընտանիք՝ ինը քույր և եղբայր, որոնցից շատերը նույնպես պարում են։ Ավելի ուշ 2009 թվականին նկարահանվել են Դեյվիդ Գետտայի «Play hard» տեսահոլովակում։

Եղբայրերը մասնակցել են Բիոնսեյի հետ, որից հետո հայտնվել են՝ Incroyable տաղանդների շոու-ում։ Նրանք նաև հայտնվել են YouTube-ում Jay-Z-ի տեսահոլովակում։ Նաև զույգ որպես ճանաչված պարողներ եղբայրները ճանապարհորդել են՝ Cirque du Soleil կրկեսի հետ սակայն նրանց շոուն ավարտվում է 2011 թվականին։

Մինչ օրս հանդիսանում են՝ Criminalz անձնակազմի անդամներ։

Մանկությունը և կարիերայի սկիզբը
-------------------------------

Երկվորյակները ծնվել են 1988 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Փարիզի Սարկեյ համայնքի հյուսիսային արվարձաններում։ Նրանց գվադելուպյան ընտանիքի ամենաերիտասարդ անդամներն են, որտեղ ևս կան երկու երկվորյակներ և 25 տարեկան մի տղա։ Ոչ Լարրին և ոչ Լաուրենտը պաշտոնական պարերի ուսուցում չեն ստացել, փոխարենը նրանք սովորել են դիտարկելով այլ պարողների շարժումեր։ 12 տարեկան հասակում նրանք սկսեցին սկսեցին հանդես գալ համերգներում և մյուզիքլներում։ Ըստ WAD ամսագրի՝ «նրանք ծնվել են պարողներ»։ Նրանք սկսել են քայլել 5 ամսականում, լրջորեն տեղափոխել են իրենց մարմինները 18 ամսականում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑

Արտաքին հղումներ
----------------

* + Archived 2013-04-30 at the Wayback Machine.
	+ Archived 2017-06-08 at the Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Last.fm · SoundCloud |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Discogs · Internet Movie Database · Metacritic · MusicBrainz · Rate Your Music |

 |
**Շեկերե** (Ṣẹ̀kẹ̀rẹ̀), արևմտաաֆրիկյան հարվածային գործիք, իդիոֆոն։ Օգտագործվում է նաև Կարիբյան կղզիների երաժշտական մեղեդիների մեջ։ Գործիքի կմախքը պատրաստվում է չոր շշադդմից, իսկ ժամանակակից արտադրողները պատրաստում են այն նաև ապակուց և պլաստիկ զանգվածից։ Գործիքի ձայնը կախված է դդմի ձևից։ Դդումը երկար չորացնում են, հետո հեռացնում են սերմերը և միջուկը։ Դրսից գործիքը շրջահյուսված է ուլունքներով և սերմերով, որոնք առանձնահատուկ ձայն են ավելացնում։

Գործիքը հայտնի է արևմտաաֆրիկյան ու լատինաամերիկյան ժողովրդական ավանդույթների մեջ, նաև մի քանի հայտնի այլ երաժշտական ոճերում։ Շեկերեն կարելի է տարբեր ձևերով նվագել՝ խփելով, թափահարելով, պտտեցնելով։ Դրա երաժշտական ունակությունները ավելի շատ են, քան նմանատիպ մարակասներինը։

Բազմազանություն
---------------

Ամբողջ Աֆրիկա մայրցամաքում գոյույթյուն ունեն նմանատիպ գործիքներ, օրինակ՝ աքսաթսե, լիլոլոն, ջաբարան (Գվինեա), ուշական, չեքերե և սաա սաա (Լիբերիա)։

Կուբայում չեքերեն (**chekeré)**, որը հայտնի է նաև որպես ագյու, մեծ դդում է (մոտ 50 սմ երկարությամբ) և գրեթե լրիվ շրջահյուսված է ցանցով, որին ամրացված են գունավոր ուլունքներ։ Լայն օգտագործվում է աֆրոկուբայական երաժշտության մեջ։ Առաջացնում է տարբեր ձայներ և էֆեկտներ․ երաժշտական առումով այն ավելի ճկուն է, քան մարակասները։

Բրազիլիայում այդ աֆրիկյան դդումից ստեղծված չխչխկանը կոչվում է «xequerê»։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Samuel Ajayi Crowther (1852), *A vocabulary of the Yoruba language*, p. 264,
2. ↑  Orovio, Helio 2004. *Cuban music from A to Z*. p52
3. ↑  Ortiz, Fernando 1952. *Los instrumentos de la música Afrocubana*. 5 volumes, La Habana, vol 2, p. 124.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Տեսահոլովակ, որտեղ նվագում են շեկերեի վրա
* *Chalo Eduardo, Frank Kumor* Drum Circle: A Guide to World Percussion. — Alfred Music Publishing, 2001. — С. 37—38. — 76 с. — ISBN 9780739023099
**Սեն Նեկտեր** (ֆր.՝ Saint-nectaire, *St. Nectaire*), կիսափափուկ պանիր, որը ստանում են կովի կաթից։ Այն արտադրվում է Մոն Դոր (ֆր.՝ Monts-Dore) լեռնային տարածաշրջանում՝ Կանտալ և Պյուի դը Դոմ դեպարտամենտների տարածքում։

Պատմություն
-----------

Սեն Նեկտերն ունի բավականին հարուստ պատմություն՝ Օվերնի բոլոր պանրատեսակներ մեջ։ Իր որակով պանիրը հռչակված է եղել դեռևս 17-րդ դարում, երբ մարշալ դը Լաֆերտը այն համտեսել է Լյուդովիկոս 14-րդի արքունիքում։

1955 թվականին Saint-Nectaire ստացավ AOC հավաստագիր, իսկ 1979 թվականի մայիսի 2-ին այս որոշումը հաստատվել է կառավարության դեկրետով։

Պատրաստում
----------

Սեն Նեկտերը մինչև հասունացումը
Սեն Նեկտեր պանիր ստանալու համար անհրաժեշտ է սալերսյան ցեղատեսակի կովի կաթ։ Մինչև 32° տաքացված կաթում ավելացվում է թթվան՝ լիոֆիլիզացված մեզոֆիլ մշակաբույսերի հիմքով, այնուհետև, դրանից հետո կաթը կտրող մակարդ (խմորիչ)։ Հենց կաթը թանձրանում է՝ պանրի զանգվածը տեղադրում են կաղապարի մեջ և թեթևակի սեղմում։ Հետո պանիրը հանում են կաղապարից, աղ անում, փաթաթում գործվածքով և նորից մամլում։ Դրանից հետո պանիրը չորացնում են երեք օր և դնում են հասունանալու հատուկ պատրաստված աշորայի հարդի վրա։ Սեն Նեկտերի հասունացման շրջանը տևում է 5-8 շաբաթ՝ 10-12 °C աստիճանի և 90-95% խոնավության պայմաններում։ Շաբաթը մեկ անգամ պանրի գլուխները շրջում են։ Մեկ գլուխ պանիր արտադրելու համար անհրաժեշտ է 13-14 լիտր կաթ։

Նկարագրություն
--------------

Պտի Սեն Նեկտեր
Պանրի գլուխն ունի հարթ գլանաձև տեսք, որի տրամագիծը 21 սմ է, բարձրությունը՝ 5 սմ, իսկ զանգվածը մոտավորապես 1,7 կգ։ Արտադրում են նաև ավելի փոքր քաշով պանիր, որն անվանում են Պտի Սեն Նեկտեր։ Այն ունի 600 գրամ զանգված։ Սեն Նեկտերն ունի կարծրացած կեղև, վարսակի և հարդի բույր, դեղին գույն և նուրբ առաձգական միջուկ, որն աչքի է ընկնում անտառային ընկույզի, սնկի, աղի և համեմունքների բույրով։ Պանիրը պատրաստվում է պաստերիզացված կաթից և աչքի է ընկնում առավել պակաս համային փնջով։ Պանրի յուղայնությունը՝ 45 %։

Պանրի հետ հրամցնում են Բորդոյի *St. Estèphe*, *Pouilly*, ինչպես նաև *Coteaux d’Auvergne* և *Cotes Roannaises* կարմի գինիներ*։*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  Словарь сыров. Сен-Нектер

Արտաքին հղում
-------------

* Сен-Нектер на Гастроном.ру(չաշխատող հղում)
* Fromage AOC d’Auvergne : saint-nectaire (site de l’association des fromages d’Auvergne) Archived 2017-04-15 at the Wayback Machine.

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Սեն Նեկտեր (պանիր)** կատեգորիայում։ |
**«Փափկամազ Հիսուս»** (լատին․՝ Ecce Mono՝ «Ահա կապիկը»), ութսուն տարեկան ծխական Սեսիլի Խիմենեսի կողմից Էլիաս Գարսիա Մարտինեսի որմնանկարների անհաջող վերականգնման արդյունքը (1858-1934), գտնվում է Իսպանիայի Սարագոսա նահանգի Բորխա քաղաքի Գթասրտության տաճարում։ Ծխական համայնքը 2010-2012 թվականներին եկեղեցու ավագերեցի թույլտվությամբ վերականգնել է 20-րդ դարի «Ecce Homo» («Ահա մարդը») ավետարանական թեմայով որմնանկարը։ Նրա աշխատանքի արդյունքը շատ մասնագետներ ճանաչել են որպես «նկարչության պատմության մեջ ամենավատ վերականգնումը»։ Արդյունքում ստացված պատկերը, որը նման էր մորթավոր կապիկի, արագորեն հայտնի է դարձել։ 

Խիմենեսի աշխատանքը մաքրելու և որմնանկարը նախնական վիճակին վերադարձնելու մտադրության մասին լուրերը բողոքների առիթ են դարձել։ Վերականգնված պատկերի պաշտպանության համար միջնորդություն է ներկայացվել, որը ցույց էր տալիս, որ տարեց ծխականի աշխատանքը շատ ավելի արժեքավոր ու հետաքրքիր է, քան հարյուր տարի առաջվա բնօրինակը։ «Փափկամազ Հիսուսը» պրիմիտիվիզմի վառ օրինակ էր, որն անգամ համեմատվում էր Գոյայի,Մունկի և Մոդիլիանիի ստեղծագործությունների հետ։ 2012 թվականի ամռանը որմնանկարը առանձնացվել է, եկեղեցին սկսել է էքսկուրսիաներ կատարել այնտեղ` գանձելով խորհրդանշական վճար։ Տեղեկանալով այդ մասին՝ «մեղավոր» Սեսիլի Խիմենեսը որոշել է եկեղեցուց պահանջել զբոսաշրջիկներից հավաքած միջոցների մի մասը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Cecilia exige ahora derechos de autor por destrozar el 'Ecce Homo'. El Correo, 19.09.12(իսպ.)
2. ↑  Испанская пенсионерка потребовала гонорар за «пушистого Иисуса»

Արտաքին հղումներ
----------------

* Пушистый Иисус. Как была проведена худшая реставрация в истории искусства /lenta.ru
**Սետեպենրա** (Եգիպտերեն՝ *Stp n Rꜥ`* «Ռայի ընտրյալը», մ.թ.ա. 14-րդ դար, Էլ–Ամառնա, Էլ Մինյա, Եգիպտոս - մ.թ.ա. 14-րդ դար, Էլ–Ամառնա, Էլ Մինյա, Եգիպտոս), եգիպտական փարավոն Էխնաթոնի և Մեծ թագուհու՝ Նեֆերտիտիի կրտսեր (վեցերորդ) դուստրը։

Ընտանիք
-------

Սետեպենրան ծնվել է Էլ–Ամառնայում իր հոր՝ Էխնաթոնի կառավարման 9-11-րդ տարում։ Ունեցել է հինգ ավագ քույր՝ Մերիթաթոնը, Մակեթաթոնը, Անհեսենամոնը, Նեֆերնեֆրուաթոն-Թաշերիթը և Նեֆերնեֆուրան։

Պատկերում
---------

Սետեպենրայի ամենավաղ նկարներից է Էլ–Ամառնայի թագավորական պալատի որմնանկարը։ Նա պատկերված է իր մոր՝ Նեֆերտիտիի ծնկներին նստած։ Որմնանկարը խիստ վնասվել է և պահպանվել է միայն Սետեպենրայի փոքրիկ ձեռքի պատկերը։ Որմնանկարում պատկերված է Էխնաթոնի ամբողջ ընտանիքը։ Այն թվագրված է նրա կառավարման 9-րդ տարով։

Սետեպենրան պատկերվել է նաև Էլ-Ամառնայի թագավորական պալատի կառավարիչ Մերիրա II-ի դամբարանի պատերից մեկի տեսարանում։ Էխնաթոնն ու Նեֆերտիտին պատկերվել են նստած օտար երկրներից տուրք ստանալիս։ Թագավորական զույգի դուստրերը պատկերված են ծնողների հետևում։ Սետեպենրան ստորին մասում պատկերված վերջին դուստրն է։ Նա կանգնած է իր քրոջ՝ Նեֆերնեֆրուրայի հետևում, որը աջ ձեռքում բռնել է վիթին, իսկ նա էլ ձախ ձեռքով շոյում է կենդանու դունչը։

Մահ և թաղում
------------

էխնաթոնի դամբարանի α խցի պատին թվարկված են հինգ արքայադուստրերի անունները՝ առանց Սետեպենրային հիշատակելու, իսկ Նեֆերնեֆրուրայի անունը ծեփված է։ Հավանաբար դա նշանակում է, որ Սետեպեներան մահացել է ավելի վաղ, քան Նեֆերնեֆրուրը, հավանական է, համաճարակից, իր հոր կառավարման 13-րդ կամ 14-րդ տարում՝ վեց տարին դեռ չբոլորած։ Սետեպենրան չկա նաև γ խցի պատին, որտեղ պատկերված են նրա ծնողներն ու երեք ավագ քույրերը՝ Մերիթաթոնը, Անհեսենամոնը և Նեֆերնեֆրուաթոն-Թաշերիթը, որոնք ողբում են երկրորդ արքայադստեր՝ Մակեթաթոնի մահը։ Ամենայն հավանականությամբ, Սետեպենրան եղել է Էխնաթոնի և Նեֆերտիտիի առաջին մահացած դուստրը։ Ամենայն հավանականությամբ, նրա մահվան ժամանակ Էխնաթոնի դամբարանը դեռ պատրաստ չի եղել թաղման համար։ Հնարավոր է, որ դրա արդյունքում Սետեպենրայի մարմինը տեղափոխվել է Էխնաթոնի դամբարանի α խուց։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Aidan Dodson & Dyan Hilton, The Complete Royal Families of Ancient Egypt, Thames & Hudson (2004) ISBN 0-500-05128-3, p.156
2. 1 2  Aldred, Cyril, Akhenaten: King of Egypt,Thames and Hudson, 1991 (paperback), 0-500-27621-8
3. 1 2 3  *Tyldesley, Joyce* Nefertiti: Egypt’s Sun Queen. — Penguin, 1998. — ISBN 0-670-86998-8
4. 1 2  Dodson, Aidan and Hilton, Dyan. The Complete Royal Families of Ancient Egypt. Thames & Hudson. 2004. 0-500-05128-3
5. ↑  Murnane, William J. Texts from the Amarna Period in Egypt, Society of Biblical Literature, 1995 1-55540-966-0
6. ↑  *Dorothea Arnold, James P. Allen, Metropolitan Museum of Art Staff, Metropolitan Museum of Art (New York N.Y.)* The Royal Women of Amarna: Images of Beauty from Ancient Egypt. — Metropolitan Museum of Art, 1996. — С. 10. — 193 с. — ISBN 9780870998164
**War Thunder**, War Thunder համակարգչային խաղը նվիրված է Երկրորդ համաշխարհային Պատերազմի ռազմական ավիացիային, զրահապատ տեխնիկային և նավատորմին։

Այս խաղում ներկայացված է բանակի 3 տեսակ, որը կարող է մասնակցել ինչպես մեկ մարտում, այնպես էլ ` առաաանձին-առանձին մարտերում։ Ռազմական տեխնիկայի փոփոխումն իրականացվում է խաղի գլխավոր մենյույում` երեկ կետի համաձայն։ Դրանք են՝ «Ավիաացիան», «Բանակը» և «Նավատորմը»։ Սրանք ներկայացված են խաղի բետա տարբերակում։
Հետաքրքիրն այն է, որ կետերից մեկն անվանել են «Բանակ» և ոչ թե «Զրահապատ տեխնիկա», կամ «Տանկեր»։ Դա նշանակում է, որ «տեխնիկա» ասվածը չի բավարարվելու միայն զրահապատ բանակով։

Խաղում մասնակցում է մոտ 200 ինքնաթիռ, սակայն խաղի թողարկիչները մտադիր են ավելացնել դրանց քանակը։ Ոչ բոլոր ինքնաթիռներն են հագեցած մանրակրկիտ ներկայացված նավախցիկներով։ Հետագայում նախատեսվում է այդ նավախցիկներով ապահովել բոլոր թռչող սարքերը, որոնք հասանելի են խաղում։

Խաղում ներկայացված են Ռուսաստանի, Գերմանիայի, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների, Ճապոնիայի և Մեծ Բրիտանիայի արտադրության ինքնաթիռներ։ Այստեղ կարելի է տեսնել նաև բացառիկ ինքնաթիռներ, որոնք պատրաստված են եզակի օրինակով։ Առկա են նաև 30ական 50-ական թվականների ինքնաթիռներ, տարբեր տեսակի ռմբակոծիչներ, հարձակվող ինքնաթիռներ ու կործանիչներ…

War Thunder խաղն առաջարկում է մարտեր, որոնք տարվում են աշխարհով մեկ։ Այն խաղում ենք իրական խաղացողների հետ. աշխարհի ամենակարևոր պատերազմական գոտիներում։ Որոշ խաղային ռեժիմներում ցամաքային զորքերը կռվում են իրար դեմ, ինչպես և եղել է իրականում։

Խաղն առանձնանում է իրականությամբ։ Այնպիսի տպավորւթյուն է, որ մարտերն իրականում տեղի են ունենում, և մենք իրականում մասնակցում ենք այդ ամենին։ Դա իհարկե մեծագույն հաճույք է պատճառում բոլոր խաղացողներին, և դա խաղի առավելությունն է։

Այստեղ մենք ենք ընտրում, թե ինչ կարգավիճակում ենք ուզում հանդես գալ խաղում. որպես միայնակ հերոս, թե թիմի մասնիկ։ Խաղում մեծ ուշադրություն է դարձված իհարկե տեխնիկային, խաղացողի զարգացմանն ու հնարավորություններին։ Դուք կարող եք փորձարկել ինքնաթիռներ, իսկ հայտնվելով նավախցիկում՝ զգալ մարտերի իրական վիճակը։ Խաղում հետաքրքիր են պատմական ու դինամիկ կամպանիաները, առանձին առաքելությունները։ Տպավորիչ է իհարկե՝ խաղի գրաֆիկան, ձայնային էֆեկտները և նվագախմբային երաժշտությունը։

1. 1 2 3 4 5  Steam — 2003.
2. ↑
3. ↑  ESRB rating database
Դենիել Ուեյն «Թև» Սերմոն (հունիսի 15, 1984(1984-06-15), American Fork, Յուտա շրջան, Յուտա, ԱՄՆ), ամերիկացի երաժիշտ, Լաս Վեգասում՝ Նևադա նահանգում հիմնադրված Imagine Dragons ռոք խմբի կիթառիստ։

Կենսագրություն
--------------

Դենիել Ուեյն Սերմոնը ծնվել է 1984 թվականի հունիս 15-ին Յուտա նահանգի Սոլթ Լեյք Սիթիում, բազմազավակ մորմոնների ընտանիքում, որտեղ Դենիելի հետ մեծանում էին նաև 4 երեխաներ։ Դենիել Ուեյնը ավատել է Բերկլիի երաժշտական քոլեջը, որտեղ կատարելագործել է կիթառի իր գիտելիքները։

Imagine Dragons. Հաջողակ կարիերայի սկիզբ
----------------------------------------

Դենիելը հանդիսանում է ամերիկյան Imagine Dragons խմբի կիթառահարը և բեք վոկալիստը, որտեղ հայտնի դարձավ իր երկրորդ անվամբ, քանի որ խմբի վոկոլիստի և թմբկահարի անունները նույնպես Դենիել էր, այդ պատճառով էլ Սերմոնին անվանեցին Ուեյն։ Դենիել Ուեյնը խմբին միացավ 2009 թվականին՝ Դենի հրավերով։ «Թև» մականունը նրան տվել են ընկերները, երբ մի անգամ համերգի ժամանակ մենեջերը նրան կանչեց իր անվամբ (Wayne), բոլորը լսեցին «wing» (թև)։

Դանիելը համակրում է ոսկեգույնը, ինչի պատճառով նրա կիթառների մեծ մասը ոսկեգույն են։

Կրոն
----

Դանիելը մորմոն է, ինչի մասին մի քանի անգամ նշել է։

Անձնական կյանք
--------------

Ուեյնն ամուսնացած է իր լավագույն ընկերուհու՝ Ալեքսանդրա Սերմոնի (բալետի պարուհի, լուսանկարիչ) հետ։ Ալեքսանդրային կարելի է տեսնել Imagine Dragons -ի" On Top Of The World" տեսահոլովակում։ 2014 թվականի հուլիսի 26-ին նրանք որդի ունեցան՝ Ռիվեր Ջեյմս Սերմոնը, իսկ 2016 հունվարի 26-ին ծնվեց երկրորդ որդին՝ Վոլֆգանգ Ալեքսանդր Սերմոնը։ 2018 թվականի ամռանը զույգը հայտարարեց, որ սպասում են աղջկա ծննդին։ Հոկտեմբերին զույգն աղջիկ ունեցավ՝ Սանի Ռեյ Սերմոնը, ինչի մասին զույգը հայտարարեց նոյեմբերին, քանի որ Սանին լույս աշխարհ էր եկել առողջական խնդիրներով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Discogs — 2000.


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր · Թվիթթեր |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Discogs · Internet Movie Database · MusicBrainz |

 |
**Սերբական Հանրապետության դինար** (սերբ.՝ Динар Републике Српске), Սերբական Հանրապետության դրամական միավոր, շրջանառության մեջ է եղել 1992-1998 թվականներին։ Սերբական հանրապետության դինարը նույնը չէ, ինչ սերբական դինարը, որը շրջանառվել է միջնադարից (1459) և այսօր տարադրամ է հանդիասանում։ Սակայն պատմական նշանակություն է ունեցել Սերբական պատերազմի ժամանակ և դրանից հետո յոթ տարի շարունակ «միջպետական» արժույթ է ներկայացրել։ Թողարկվել է երեք շարքով` 1992 թվականին, 1993 թվականին և 1994 թվականին։ Ավելի ուշ փոխարինվել է հարավսլավական դինարով, բայց որպես տարադրամ 1998 թվականից օգտագործվել է գերմանական փոխարկելի մարկը։

Պատմություն
-----------

Դինարը շրջանառության մեջ է մտել 1992 թվականին և զուգահեռաբար շրջանառվել է հարավսլավական դինարի հետ 1:1 հարաբերությամբ։ Գրառումները կիրիլիցայով էր արված, թղթադրամի վրա պատկերված էր Սերբական Հանրապետության գերբը և դինարի արժողությունը։ Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետության Ազգային բանկի 1992 թվականի թղթադրամների նմուշները արձակվել են հետևյալ անվանական արժեքներով 

* 10
* 50
* 100
* 500
* 1000
* 5000
* 10 000 դինար։

Այնուհետև թողարկվել են 1993 թվականի նմուշի համանման ձեւավորմամբ թղթադրամներ հետևյալ արժեքներով.

* 50 000
* 100 000
* 1 միլիոն
* 5 միլիոն
* 10 միլիոն դինար։

1993 թվականին թողարկվել են 1992 թվականի նմուշի 50 դինար անվանական արժեքով թղթադրամներ, որոնք փոփոխված էին 50 մլն դինարի` «ՄԻԼԻՈՆ ԴԻՆԱՐ» վերադրում կատարելու ճանապարհով։ 

1992 թվականի օգոստոսի 12-ին փոփոխվել է բանկի անվանումը. այն սկսվել է կոչվել *Սերբական Հանրապետության Ազգային բանկ*։ Նոր անվանումով բանկի թղթադրամները թողարկվել են 1993 թվականին պահպանելով թղթադրամների նախորդ թողարկումների դիզայնը։ Բանկի նոր անվանումով 1993 թվականի նմուշի թղթադրամների նոմինալներն էին. 

* 100 միլիոն
* 1 միլիարդ
* 10 միլիարդ դինար։

1993 թվականի հոկտեմբերի 1-ին իրականացվել է դինարի 1 000 000:1 դենոմինացիա, հարավսլավական դինարի դենոմինացիայի հետ միաժամանակ։ Սկսվել է 1993 թվականի նմուշի շարքի թղթադրամների թողարկումը։ Այդ թողարկման բոլոր թղթադրամների վրա պատկերվել է Պետար Կոչիչ դիմանկարը։ Թողարկվել են հետևյալ արժողությամբ թղթադրամներ.

* 5000
* 50 000
* 100 000
* 1 միլիոն
* 5 միլիոն
* 100 միլիոն
* 500 միլիոն
* 10 միլիարդ
* 50 միլիարդ դինար։

1994 թվականի հունվարի 24-ին Հարավսլավիայում ներդրվել է «նոր դինար», որի փոխարժեքը կցվել է գերմանական մարկին։ 1994 թվականի փետրվարի 15-ի *«Հարավսլավիայի Միութենական Հանրապետության, Սերբական Հանրապետության և Սերբական Կրաինա Հանրապետության միասնական դրամաշրջանառության մասին արձանագրությունով»* հաստատվեց, որ նոր դինարը հանդիսանում է նրանց միասնական դրամական միավորը։ Սերբական Հանրապետության դինարի թողարկումը դադարեցվեց։

1998 թվականին, ըստ Դեյթոնյան համաձայնագրի, Սերբական Հանրապետությունում գործածության մեջ մտավ բոսնիական փոխարկելի մարկը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Cuhaj, 2011, էջեր 150-153

Գրականություն
-------------

* *Cuhaj G.S.* Standard Catalog of World Paper Money. Modern Issues 1961—Present. — 17-е изд. — Iola: Krause Publications, 2011. — 1112 с. — ISBN 978-1-4402-1584-1
**Շուաֆատ փախստականների ճամբար** (երբեմն *Շոաֆատ*, եբրայերեն՝ מחנה הפליטים שועפאט‎, արաբ․՝ مُخَيَّم لاجِئين شعفاط‎‎), գտնվում է Երուսաղեմի հյուսիս - արևելյան հատվածում։ Տեղակայված է արաբական Ռաս Համիսի և հրեական Պիսգատ Զեեվի միջև։ Դա Երուսաղեմի ներսում տեղակայված պաղեստինյան փախստականների միակ ճամբարն է (ընդհանրապես Իսրայելի վերահսկվող տարածքներում)։

Պատմություն
-----------

Այս տարածաշրջանը կառուցվել է 1965-1966 թթ. Հորդանանի (որն այն ժամանակ կառավարվել է Արևելյան Երուսաղեմի և Արևմտյան թևի կողմից), արաբական փախստականների վերաբնակեցման համար` ՄԱԿ ՓԳՀ-ին հատկացված տարածքում։
Սա վերջին ճամբարն է, որ կառուցվել է Պաղեստինի 1948 թվականին փախստականների համար։ 
Սկզբում այն նախատեսված էր 1500 փախստականների համար և կազմում էր 203 դունամա։ Տասնվեցօրյա պատերազմից հետո այստեղ տեղափոխվեցին նոր փախստականներ։ Պատերազմից հետո Երուսաղեմի սահմաններն ընդլայնվեցին, իսկ փախստականների ճամբարը գրեթե մտավ քաղաքի մեջ։ Այսպիսով, տեղի բնակիչները ստացան Իսրայելու բնակության թույլտվություն (բայց ոչ քաղաքացիություն)։

Թաղամասի բնակչությունը շարունակում էր աճել, և, ըստ տարբեր կազմակերպությունների գրառումների, ութհազարից հասավ մինև քսան հազարի։

Քաղաքի ենթակառուցվածքն այնքան էլ զարգացած չի, ոչ բոլոր տներն են միացված կոյուղուն։ Անտեսելով բոլոր նախազգուշացումները, բնակիչները շենքերի վրա բարձրացնում են երրորդ, չորրորդ հարկերը, որոնց հիմքերը նախատեսված են միայն 1-2 հարկերի համար։
Ճամբարը շատ է տուժում հանցագործություններից, քանի որ Իսրայելի ոստիկանությունը հազվադեպ է մտնում այնտեղ անվտանգության նկատառումներով, իսկ պաղեստինյան ոստիկանությանը թույլ չեն տալիս մուտք գործել Իսրայելի տարածք։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Шуафат»։ *ejwiki*
2. ↑  «שכונת שועפט»։ *jerusalem.muni.il* (եբրայերեն)
3. ↑  Ir Amim Jerusalem Bulletin 28 авг. 2006
4. ↑  «SHU'FAT CAMP»։ *UNWRA* (անգլերեն)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Моя Беэр-Шева Archived 2018-10-01 at the Wayback Machine. Шуафат — лагерь «палестинских беженцев»

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Շուաֆատ փախստականների ճամբար** կատեգորիայում։ |
**Քաղցած վագրը** (անգլ.՝ Hungry Tiger), կերպար հեքիաթային Օզ երկրի մասին Լայման Ֆրենք Բաումի գրքից։

Նախ հայտնվել է «Օզման Օզ երկրից» գրքի 8-րդ գլխում, որպես արքայադուստր Օզմայի կառքը կրող կենդանիներից մեկը (նրա գործընկերն է Վախկոտ առյուծը), չնայած նրան, որ Ջեկ Սնոուն և մյուսները կարծում են, որ նա կարող էր լինել «վագրերից ամենամեծը», որը հիշատակվել է «Զարմանահրաշ կախարդը Օզ երկրից» գրքում։

Սոված վագրը Վախկոտ Առյուծի ընկերն է, նա միշտ սոված է, անկախ նրանից, թե ինչքան է նա կերել և տենչում է ուտել «լավ կերակրված մանկիկների», բայց իրականում նա երբեք նրանց չի ուտում, որովհետև խիղճը թույլ չի տալիս։ Նա աղախին Նանդային խնդրում է նրան թույլ տալ ուտել իրեն, և երբ նա մերժում է, վագրը պահանջում է. «Թող ինձ համար պատրաստեն երեսունհինգ ֆունտ արյունով միս, խաշած կարտոֆիլով, ինչպես նաև` հինգ գալոն պաղպաղակի՝ աղանդերի համար»։ Ամաչելով իր ախորժակի համար` նա հայտարարում է. «Մի օր ես կհանդիպեմ ատամնաբույժի և կխնդրեմ նրան, որ նա դուրս հանի այն (այսինքն` ախորժակը) ունելիով»։ Ի վերջո, արդյունքում Զմրուխտ քաղաքի Օզմա պալատում տեղի ունեցած խնջույքի ժամանակ Վագրը ի վերջո խոստովանում է, որ կշտացել է։

«Ճանապարհ դեպի Օզ երկիր» գրքում Սոված վագրը ներկա է լինում Օզմա արքայադստեր ծննդյան տարեդարձի տոնակատարությանը։

«Օզ երկրի լաթի կտորտանքը» գրքի 18-րդ գլխում նա նկարագրվում է որպես «իր տեսակի ամենամեծն ու ամենաուժեղը» և գալիս է անտառից, որտեղ իշխում էր Վախկոտ առյուծը. սա կարող է գնահատվել նաև որպես անուղղակի հաստատում այն բանի, որ սա հենց այն նույն վագրն է, որը հայտնվել է «Զարմանահրաշ հրաշագործը Օզ երկրից» գրքում։

Սոված վագրը Վախկոտ առյուծի հետ միասին Լ. Բաումի «Փոքր կախարդական պատմություններ Օզ երկրի մասին» ժողովածուից «Սոված վագրը և Վախկոտ առյուծը» հեքիաթի գլխավոր հերոսն է (1913)։ Սոված վագրը նաև Ռութ Թոմփոսի` Օզ երկրի մասին վեցերորդ գլխի «Օզ քաղաքի Սոված վագրը» հեքիաթի գլխավոր հերոսն է (The Hungry Tiger of Oz, 1926):

Ֆիլմերում և թատերական ներկայացումներում
---------------------------------------

* Սոված վագրը հայտնվում է «Դորոթին Օզ երկրում» կարճամետրաժ ֆիլմում, որը հնչյունավորել է Ֆրենկ Նելսոնը
* Սոված վագրը հայտնվում է «Դորոթին հանդիպում է Օզմային Օզ երկրից» կարճամետրաժ անիմացիոն ֆիլմում (1987)
* Սոված վագրը հայտնվում է ամերիկյան The Oz Kids (1996-1999) հեռուստասերիալի դրվագների մեկում
* Սոված վագրը հայտնվում է 2016 թվականի «Թոմը և Ջերին։ Վերադարձ Օզ երկիր» անիմացիոն ֆիլմում, հնչյունավորել է Անդրեա Մարտինը

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Баум, 1992, էջ 237
2. 1 2  Баум, 1992, էջ 248

Գրականություն
-------------

* *Л.Ф.Баум* Страна Оз. — М.: ТЕРРА, 1992. — 480 с. — ISBN 5-85255-110-4
**Շուբերտը կլավիրի մոտ** (գերմ.՝ Schubert am Klavier), ավստրիացի նկարիչ Գուստավ Կլիմտի նկարը, որը պատկերվել է 1899 թվականին։ Կտավը նկարվել է նկարչի սեփական ոճի կայացման շրջանում, որը որոշակիորեն սահմանազատվում էր հին ավանդույթներից, և պատկերում է Կլիմտի` բելգիացի սիմվոլիստ Ֆերնան Կնոպֆի ստեղծագործության հանդեպ հետաքրքրվածությունը։ 

Նկարը պատկերվել է 1895 թվականին, մեկենաս Նիկոլաոս Դումբասի պատվերով, որպես նրա վիեննական պալատի երաժշտական սալոնի դեսյուդեպորտ։ Կլիմտի` ոճի փոփոխության առթիվ «Ջահ» երգիծական ամսագրի հիմնադիր, սուր լեզու ունեցող Կարլ Կրաուսը գրել է. «Դումբան Կլիմտին երաժշտական ձևավորում է պատվիրել, երբ վերջինս դեռ աշխատում էր Լաուֆբերգերի դպրոցի բարի ոճով և առավելագույնը, որ թույլ էր տալիս իրեն, մակարտյան մի քանի տարօրինակություններն էին։ Իսկ այդ ժամանակ արդեն նկարչի մոտ կոճակ էր հայտնվել»։ Նկարը ցուցադրվել է Վիեննական սեցեսսիոնիզմում, 1899 թվականին։ Կլիմտը, որ սիրահարված էր երիտասարդ Ալմա Մալեր-Վերֆելին, անձամբ է ցուցահանդեսում նրան տարել այս նկարի մոտ, որն ակնհայտորեն շատ բան էր նշանակում հենց իր համար։ Իր օրագրում Ալման «Շուբերտը կլավիրի մոտ» նկարն անվանել է «սեցեսսիոնի անվիճելիորեն լավագույն նկարը»։ Նկարի ձախ հատվածում դիմահայաց պատկերված է Կլիմտի բնորդուհին և նրա երկու երեխաների ապագա մայրը` Միցցի Ցիմմերմանը։ Կլիմտի բնորդուհիների կանացի զգեստները տրամադրում էր նրա մտերիմ ընկերուհին` Սերենա Լեդերերը։ Ավելի ուշ «Շուբերտը կլավիրի մոտ» նկարը հայտնվել է Ավգուստ Լեդերերի հավաքածուի մեջ, որը բռնագրավվել է Երրորդ ռեյխի կողմից։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նկարը պահվել է Ստորին Ավստրիայում, Վուլեսդորֆի մոտ գտնվող Իմմենդորֆի ամրոցում և Կլիմտի մի շարք այլ ստեղծագործությունների և գեղարվեստական այլ արժեքների հետ ոչնչացվել է հրդեհի ժամանակ, որը կազմակերպվել էր պալատում, 1945 թվականին, ՍՍ-ական նահանջող զորքերի կողմից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Այլաբանություն նկարիչ Կնոպֆի ազգանվան վերաբերյալ (ֆր.՝ Khnopff): գերմ.՝ Knopf` «կոճակ, կոճգամ»
2. ↑  Natter, 2019, Der Salonmaler: Frühe Werke — frühe Karriere
3. ↑  Sternthal, 2005, Die Arbeiten der letzten Jahre
4. ↑  Sternthal, 2005, Mizzi Zimmermann

Գրականություն
-------------

* *Tobias G. Natter* Gustav Klimt. Zeichnungen und Gemälde. — Köln: Taschen, 2019. — 663 S. — ISBN 978-3-8365-6287-4
* *Barbara Sternthal* Diesen Kuss der ganzen Welt. — Wien: Styria Verlag, 2005. — 238 S. — ISBN 978-3222131653
**Զաստավա Մ76,** դիպուկազարկ հրացան, ստեղծվել է Հարավսլավիայում՝ Կալաշնիկովի ինգնաձիգի հիմքի վրա, նախատեսված է ավելի երկար ու հզոր հրացանային փամփուշտների համար (7,92×57մմ)։

Պատմություն
-----------

Ստեղծվել է Կալաշնիկովի ինքնաձիգի հիմքի վրա, թողարկվել է սերբական «Застава Оружие» ընկերության կողմից։ 1947 թվականից մտել է գործածության մեջ։ Օգտագործվում է բանակի դիպուկահարների սպառազինության համար։

Կառուցվածք
----------

Հրացանն ինքնալիցքավորվող է. վերալիցքավորումը տեղի է ունենում վառոդային գազի՝ հետադարձ մեխանիզմի նախնական դիրք վերադառնալու շնորհիվ։ Հետադարձ մեխանիզմը նախատեսված է փակաղակի շրջանակը փակաղակի հետ առջևի դիրք վերադարձնելու համար։ Կրակոցների ժամանակ փողանցքը փակվում է փակաղակով՝ պահելով այն երկու մարտական դիրքի։ Չնայած Կալաշնիկովի ինգնաձիգի արտաքին նմանությանը, Մ76-ի որոշ դետալներ անհրաժեշտ էր փոխել, որպեսզի ստացվեր հզոր հրացանային փամփուշտ։ Ի տարբերություն ինգնաձիգի, ընդլայնված են երկարությունը փակաղակում, կափարիչը և գազի արտահոսքի խողովակը։ Զարկանաձգանային մեխանիզմը թույլ է տալիս կրակի դուրս մղումը մեկ կրակոցով։

Հրացանն ունի երկար և ծանր փող 4 ակոսով (ակոսների հեռավորությունը 240 մմ) և ճեղքավոր բոցամարիչով՝ Դրագունովի դիպուկահար հրացանի նման։ Փամփուշտներով սնումը կատարվում է 10 փամփուշտով հանովի պահեստատուփից։

Հրացանաձգության կառավարման դետալները Կալաշնիկովի ինքնաձիգի նման են տեղադրված։

Հրացան ունի մեխանիկական սեկտորային նշանոց՝ թիրախավորել մինչև 1000 մետր հեռավորությամբ, որի մեկ բաժանումը 50մ է։ Փողատուփի ձախ կողմում ամրացված է գիշերային նշանառության համար նախատեսված հարմարանք։ Հաստիքային է համարվում 1969 թվականի քառակողմ օպտիկական նշանոցը № 2 (ON-2M1969)։

Փողակալը, ատրճանակային բռնակը և կոթը փայտից են։ Կոթի ծոծրակալի վրա հարվածամեղմիչ է տեղադրված։

Հրացանի վրա կարող են նաև տեղադրված լինել խլացուցիչ և սվին-դանակ։

Տարբերակներ և մոդիֆիկացիա
-------------------------

* **Զատավա Մ91** —մոդիֆիկացիա փափմուշտի տր 7,62×54 մմ
* **LKP Մ76** —ազատ վաճառքի տարբերակ 7,62×51 մմ NATO

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  А. И. Благовестов. То, из чего стреляют в СНГ / ред. А. Е. Тарас. Минск, «Харвест», М. ООО «Издательство АСТ», 2000. стр.404-405
2. ↑  Zastava Arms Archived 2012-05-09 at the Wayback Machine.

Գրականություն
-------------

* Pravilo poluautomatska snajperska puška 7.9 mm M76. Beograd, Savezni sekretarijat za narodnu odbranu; Generalštab JNA. 1982.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Снайперская винтовка Застава M76
* Sniper Central: Yugoslavia M-76
* описание Застава M76 на сайте world.guns.ru
* Застава M76 в разобранном виде
**«Սենը Անյերում»** (ֆր.՝ La Seine à Asnières), Կլոդ Մոնեի նկարը, որը պահվում է Էրմիտաժի թանգարանում։

XIX դարի երկրորդ կեսին Անյեր քաղաքը Փարիզի արվարձանն էր և ձկնորսության ու նավակային սպորտի սիրահարների սիրած հանգստավայրը, Փարիզի երիտասարդները մշտապես այնտեղ պիկնիկներ և քաղաքամերձ զբոսանքներ էին կազմակերպում։ 1870-ական թվականների սկզբին այստեղ սիրում էր լինել նաև Կլոդ Մոնեն, և նա հայտնի գեղանկարիչների շարքում առաջիններից մեկն սկսել է այստեղ նկարել իր բնանկարները (արդեն դրանից հետո այդտեղ աշխատել են Սինյակը, Բեռնարը, Վան Գոգը, Սյորան և այլն), Նախկինում այստեղ աշխատել է միայն Գուստավ Դորեն։

Նկարն ստեղծվել է 1873 թվականին, երբ Մոնեն արդեն ապրում էր Արժանտյոյում՝ այդ վայրից ոչ հեռու։ Առաջին պլանում մասամբ ստվերում պատկերված են մերձավոր ափին հարող ձկնորսական նավակներ, գետի հակառակ ափը ողողված է արևի լույսով, այնտեղ միմյանց շատ մոտ կառուցված են երկհարկանի տներ, երևում են մի քանի մարդկային կերպարներ։

20-րդ դարի սկզբին կտավը ձեռք է բերել գերմանացի կոլեկցիոներ է. Լ. Լորենց-Մեյերը, նրա մահից հետո ժառանգվել է նրա կնոջը՝ Ալիսա Մեյերին, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ բռնագրավվել է խորհրդային զորքերի կողմից և ուղարկվել ԽՍՀՄ՝ ռազմատուգանքի հաշվին, երկար ժամանակ պահվել է Էրմիտաժի պահեստարաններում և ցուցադրվել է միայն 1995 թվականին Էրմիտաժի՝ Ռազմավարային արվեստի ցուցահանդեսում, 2001 թվականից ի վեր ընդգրկվել է Էրմիտաժի մշտական ցուցադրությունում և 2014 թվականի վերջից ցուցադրվում է Գլխավոր շտաբի շենքում՝ Սերգեյ Շչուկինի և Մորոզով եղբայրների հիշատակի պատկերասրահում (սրահ 403)։

Հայտնի են այդ նկարի ևս երկու հեղինակային տարբերակներ, որոնք ստեղծվել են նույն 1873 թվականին, ընդ որում դրանցից մեկը գրեթե ամբողջությամբ կրկնում է Էրմիտաժի հավաքածուի աշխատանքը, թեև փոքր-ինչ տարբերվում է չափերով։ Երկրորդ տարբերակն ունի ավելի շատ տարբերություններ։ Օրինակ, նավակները և հակառակ ափը պատկերված են մի փոքր այլ տեսանկյունից, գետի վրա պատկերված է զբոսանավ, որը առաջ է գնում բոլոր առագաստները բացած։ Կտավի առաջին օրինակը պահվում է ԱՄՆ-ում փակ մասնավոր հավաքածուում, երկրորդ տարբերակը նույնպես գտնվում է ԱՄՆ-ում, եղել է Հեվեմեյերների հավաքածուում և այնուհետև հայտնվել է փակ մասնավոր հավաքածուում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6
2. ↑  *Костеневич А.* Неведомые шедевры. Французская живопись XIX—XX веков из частных собраний Германии. — Нью-Йорк; Санкт-Петербург: Издательство «Харри Н. Абрамс», 1995. — С. 136—139.
3. ↑  Государственный Эрмитаж. — Клод Моне «Сена в Аньере».
4. ↑  Государственный Эрмитаж. — Здание Главного Штаба. — Зал Клода Моне
5. ↑  *Wildenstein D.* Claude Monet: Biographie et catalogue raisonne. T. 1. — Lausanne—Paris, 1974. — P. 65.
**Սիմոն Վեբեր** (գերմ.՝ Simon Weber, ), գերմանացի արևելագետ, հայագետ։

Աշխատանքային գործունեություն
----------------------------

1896 թվականին ավարտել է Ֆրայբուրգի համալսարանը, որտեղ և դասավանդել է նույն թվականից։ Վեբերի հայագիտության առաջին աշխատությունը լույս է տեսել 1896 թվականին («Սուրբ Գրոց յարգն ու արժէքը հին հայոց քով», հայկական հրատարակչություն՝ «ՀԱ», 1897 թվական)։ Արժեքավոր են նրա՝ Եզնիկ Կողբացու «Եղծ աղանդոց» երկին, Աստվածաշնչում հիշատակվող Արարատ տեղանվանը («Արարատը Սուրբ Գրոց մէջ», հայկական հրատարակչություն՝ 1901 թվական, Վենետիկյան, Մխիթարյան տպագրություն), շարականներին, հայ մատենագրության պատմությանը, Կորյունի, Եղիշեի, Մամբրե Վերծանողի և ուրիշ երկերին վերաբերող ուսումնասիրությունները, «Կաթոլիկ եկեղեցին Հայաստանում» (1903 թվական) մենագրությունը։ Վեբերը հայերենից գերմաներեն և լատիներեն է թարգմանել 2-րդ դարի հույն մատենագիր Իրենեոս Լուգդոնացու «Ցոյցք առաքելական քարոզութեանն» երկը, որը գիտական աշխարհին հայտնի է միայն հին հայկական թարգմանությամբ։ Գերմաներեն է թարգմանել նաև հատվածներ «Հաճախապատում»-ից, Եզնիկ Կողբացու «Եղծ աղանդոցը» և այլն։

Ծանոթագրություններ
------------------

Գրականություն
-------------

* Վարդանեան Ա. Պրօֆ. դկ. Սիմոն Վէբէր, «ՀԱ», 1929, № 5:


|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Հայ գրատպություն և գրքարվեստ» հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում-Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
**«Քուն»** (անգլ.՝ Sleep), Սալվադոր Դալիի նկարները, որը ստեղծվել է 1937 թվականին։ Այն համարվում է նրա լավագույն աշխատանքներից մեկը։ Քունը շատ կարևոր էր Դալիի համար, որի միջոցով և նկարագրում էր իր պարանոյիդ ֆանտազիաները։

Նկարագրություն
--------------

Այս նկարում Դալին ցույց է տվել մեծ և փափուկ գլուխը, որը առանց մարմնի է։ Քնածին, քուն մարմնավորողին, անհրաժեշտ են շատ հենարաններ, որոնք պահում են գլուխը և պահում են երեսի դիմագծերը։ Հենարանները խոսում են իրականության փխրունության մասին, անգամ շան մասին, որը նստած է նկարի աջ կողմի ներքևի մասում։ Կապույտ գույնը ուժեղացնում և առանձնացնում է նկարը ռացիոնալ աշխարհից։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | …Հրեշ, ում ձևը և հոգեկան թախիծը հենված են տասնմեկ հիմնական հենակներին… Բավական է անգամ եթե մեկ շրթունքը գտնի հուսալի հիմք բարձի անկյունում կամ վերմակի ծալվածքում, որը գրկել է ճկույթը, ինչպես երազը։ Հետո ծանր և տգեղ ճակատը կկախվի, հենվելով փափուկ քթի սյան վրա… |  |

Նկարը մտնում է Դալիի աշխատանքների մեջ «Պարանոյա և պատերազմ անունով» (անգլ.՝ Paranoia and War): Դալին նկարել է այն Կրեուս հրվանդանի վրա, որտեղ նա փնտրում է «իրական, նյութական երազատեսության հիմքը» և փորձում է փրկվել մոռացությունից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Ժիլ Ներե. ISBN 5-88896-057-8։
2. ↑  *Edmund Swinglehurst.* Paranoia and War // Salvador Dalí. Exploring the Irrational. — Todtri Productions Limited, 1996. — P. 51. — 128 p. — ISBN 1-85501-833-0
**Պեռնար Բյուֆե** (ֆր.՝ Bernard Buffet հուլիսի 10, 1928(1928-07-10)[…], Փարիզի 9-րդ շրջան, Սենա - հոկտեմբերի 4, 1999(1999-10-04)[…], Tourtour, Վար[…]), ֆրանսիացի նկարիչ։ 20-ական թվականներին մեծապես հայտնի է եղել իր մռայլ, մելանխոլիկ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը պատկերող աշխատանքներով։ Հայտնի է իր որոշակի արտահայտված գծագրական ոճով։

Կենսագրություն
--------------

Բեռնար Բյուֆեն ծնվել է Փարիզում, որտեղ գեղանկարչություն է սովորել Գեղեցիկ արվեստների դպրոցում (անգլ.՝ École Nationale Supérieure des Beaux-Arts, 1943-1945): Նկարների վաճառական Մորիս Գարների օգնությամբ Բեռնար Բյուֆեն շարունակել է աշխատել` ստեղծելով կրոնական նկարներ, բնանկարներ, դիմանկարներ և նատյուրմորտներ։ Տարեկան թեկուզ մեկ անգամ կազմակերպվել է նրա աշխատանքների հիմնական ցուցահանդես, մինչև իր ինքնասպանություն գործելը 1999 թվականի հոկտեմբերի 4-ին։ Բյուֆեն 71 տարեկանում, տառապելով Պարկինսոնյան հիվանդությամբ, չի կարողացել աշխատել իր ցանկացած չափով։ Ոստիկանությունը հաստատում է, որ Բյուֆեն մահացել է երեկոյան ժամը 4-ին` գլխին քաշելով պոլիեթիլենային տոպրակ և խեղդվելով։
Բեռնար Բյուֆեն ամուսնացած է եղել գրող Անաբել Բյուֆեի (ֆր.՝ Annabel Buffet) հետ։ 
1958 թվականին եղել է Կաննի կինոփառատոնի ժյուրիի անդամ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
2. 1 2 3 4  Bernard Buffet (նիդերլ.)
3. 1 2 3 4  Bernard Buffet — OUP, 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7
4. 1 2
5. 1 2 3  RKDartists (նիդերլ.)
6. 1 2  The Fine Art Archive
7. ↑  Ժամանակակից արվեստի թանգարանի առցանց հավաքածու
8. 1 2 3 4

Արտաքին հղումներ
----------------

* Музей Бернара Бюффе (անգլ.) (ֆր.)
* [ Иллюстрации к «Песням Мальдорора» (Лотреамон: Русский