recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սեդ Յոլ (այլ կիրառումներ)
**Սեդ Յոլ** (ռուս.՝ Сед-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Բուր Կեմ գետի ձախ ափին՝ 19 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 12 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000075793
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007579
* Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Սեդ Յոլ". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ օգոստոսի 10. Retrieved 2015 թ․ օգոստոսի 1.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
**Գեներալ Կուռնակովի տուն** (ռուս.՝ Дом генерала Курнакова), շենք ՌԴ Ռոստովի մարզի Նովոչերկասկ քաղաքի Ատամանսկայա, 28 հասցեում։ Հիշատակվում է բազմաթիվ պատմական փաստաթղթերում և համարվում է քաղաքի տեսարժան վայրերից մեկը։ Այդ տանը նշվել են զինվորական ազնվականության բոլոր կարևոր ու հիշարժան իրադարձությունները։

Պատմություն
-----------

Գեներալ Սեմյոն Կուռնակովի տունը առաջիններից մեկն է հայտնվել Նովոչերկասկ քաղաքում։ Այն կառուցվել է 1810 թվականին, հիշատակվում է 1812 թվականի հունիսի 10-ի փաստաթղթերում, որոնցում ժամանակակիցները նշում են, որ շինությունը լավագույններից մեկն է քաղաքում։ Տան տերը հաճախ է լուծել քաղաքում ճարտարապետական կառույցների շինարարության հետ կապված հարցեր։

1817 թվականի մայիսի 9-ին այս տանը կազմակերպվել է շքեղ տոնակատարություն. ամուսնացել է ատամանի որդի Իվան Մատվեևիչը։ Հարսնացուն մեկ այլ ատամանի` Ստեպան Եֆրեմովի թոռնուհին էր։

1818 թվականին գեներալի տանը կազմակերպել են պարահանդես քաղաք ժամանած Ալեքսանդր I-ի պատվին։ Որոշ ժամանակ անց շենքը դարձել է կազակ Շեյկինի սեփականությունը։ Նա վերակառուցել է նախկին գեներալական տունը, և 1870-ական թվականներին այս շինությունն արդեն հայտնի էր որպես «Եվրոպական» հյուրանոց։ Այնտեղ կանգ էին առնում առավելապես ստեղծագործական մասնագիտությունների ներկայացուցիչները։

1930-ական թվականներին հյուրանոցը վերակազմավորվել է ուսանողական հանրակացարանի։ 

XXI դարում շենքում Հարավռուսական պետական տեխնիկական համալսարանի հանրակացարանն է։

Նկարագրություն
--------------

Բարձր ցոկոլով, պատշգամբով և մեծ չափերի սյուներով երկհարկանի քարե շենքի տան դիմաց սկզբնապես նստարաններով հրապարակ էր։ Այժմ այնտեղ է Ալեքսանդրովյան զբոսայգին է։ Պատշգամբն ունի երկաթե ցանցկեն ցանկապատ։ Շենքի ճակատին կան բազմաթիվ պատուհաններ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7  "Дом генерала Курнакова//Новочеркасская централизованная библиотечная система". Արխիվացված է the original 2017 թ․ փետրվարի 21-ին. Retrieved 2017 թ․ մարտի 3. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. 1 2 3  Официальный сайт города Новочеркасск
3. ↑  Дореволюционная история Новочеркасска
4. ↑  Краеведческие записки, Том 1, Музей, 1994, С. 38
**Ս. Կ. Մորոզովի առանձնատուն** (ռուս.՝ Особняк С. К. Морозова), առանձնատուն Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում։ Կառուցվել է 1901 թվականին Ս. Կ. Մորոզովի կողմից` ճարտարապետ Ն. Դ. Բուտուսովի նախագծով։ Գտնվում է Մոսկվա, Գորոխովսկի նրբանցք, 14 հասցեով։ Ռուսաստանի ժողովուրդների տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ է, պահպանվում է պետության կողմից։

Պատմություն
-----------

Երկհարկանի տունը կառուցվել է 1901 թվականին ունևոր գյուղացի Ս. Կ. Մորոզովի կողմից` ճարտարապետ Ն. Դ. Բուտուսովի նախագծով։ Գլխավոր ճակատի վրա տան եզրերում ընդգծվում են երկրորդ հարկի երկու մեծ պատուհանները։ Դրանք շրջանակված են սպիտակ քարից պատրաստված բարդ օրդերի սյուներով։ Դրանք պսակող եռանկյունաձև մեծ ճակտոնները դուրս են ցցվում պատի սահմաններից և ձևավորում են երկու ատտիկոս։

Ճակտոնների տակ, պատուհանների վերին մասում, կա մազերը բուսական նախշով հյուսված աղջիկների գլուխների տեսքով ծեփածո դեկոր։ Աղջիկները նման են լորելեյ մոդեռն ոճում օգտագործվողներին։ Կողային ճակատին կա առմուտք, որը զարդարված է նույնպես մոդեռն ոճով կատարված նախշավոր կոված շվաքարանով։

1914 թվականի ապրիլին տունը վաճառվել է վաճառականների և արդյունաբերողների Բախրուշինների ցեղի ներկայացուցիչ վաճառական Նիկոլայ Պետրովիչ Բախրուշինին։ Տունը ձեռքբերելուց կարճ ժամանակ առաջ նա այրիացել էր և այստեղ բնակություն էր հաստատել կրտսեր երեխաների և ամուսնացած ավագ դստեր ընտանիքի հետ։ Առաջին հարկում Նիկոլայ Պետրովիչի բնակարանի 17 սենյակներն էին, վեցանիստ էրկերը բակի կողմից զբաղեցնում էր ձմեռային այգին։

Հարևան երկհարկանի տանը, առանձնատնից ձախ, գտնվում էր Բախրուշինի փեսայի` բժիշկ և Ֆիրմանովկայում «Նադեժդինո» առողջարանի սեփականատեր Նիկոլայ Ֆեոդորովիչ Պուպիշևի ընդունելությունների աշխատասենյակը։ Կալվածքի բակում, որը զբաղեցնում էր մինչև Գորոխովսկայա փողոց ընկնող տարածքը, տեղակայված էին տնտեսական շինությունները, այդ թվում` թռչնանոցը, ավտոտնակը, ախոռը, խոտանոցը և լվացքատունը։ Այնուհետև դեպի լճակով և զրուցարանով պարտեզ տանող դարպասն էր։

Խորհրդային տարիներին տան մի մասը զբաղեցնում էր «Մեժդունարոդնայա ժիզն» («Միջազգային կյանք») ամսագրի խմբագրությունը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Постановление Правительства Москвы № 759-ПП от 16.12.2014
2. ↑  "Постановление Правительства Москвы «О включении выявленных объектов культурного наследия в единый государственный реестр объектов культурного наследия (памятников истории и культуры) народов Российской Федерации в качестве объектов культурного наследия регионального значения» с приложениями 2, 3, 4, от 16.12. 2014 года". Արխիվացված է the original 2018 թ․ դեկտեմբերի 18-ին. Retrieved 2019 թ․ մարտի 6.
3. ↑  Левина, Ирина. "Особняк С.К.Морозова". Узнай Москву. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 29.

Արտաքին հղումներ
----------------

* "Особняк С.К.Морозова, 1901 г. архитектор Н.Д. Бутусов". Департамент культурного наследия города Москвы. Արխիվացված է the original 2015 թ․ նոյեմբերի 17-ին. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 29.
* Левина, Ирина. "Особняк С.К.Морозова". Узнай Москву. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 29.
**Սանտաուորլդ** (շվեդ.՝ Tomteland), Ձմեռ պապ զվարճահարմարանքներով զբոսայգի Շվեդիայի Մուրա քաղաքից 15 կմ հարավ։ Ըստ առասպելի՝ Շվեդիայում է գտնվում Ձմեռ պապի արտադրամասը, որտեղ նա պատրաստում է իր ամանորյա նվերները։ Զբոսայգին բացվել է 1984 թվականի դեկտեմբերի 8-ին։ Յուրաքանչյուր տարի զբոսայգի է այցելում մոտ 2 մլն այցելու ամբողջ աշխարհից։

Զբոսայգում է գտնվում Ձմեռ պապի տունը, արտադրամասը, փոստը։

Ձմեռ պապի տուն
--------------

Այն տունն է, որտեղ ապրում է Ձմեռ պապը։ Նախասենյակում Ձմեռ պապի դահուկներն են, բուխարու մոտ՝ նրա աթոռն է, ինչպես նաև ճաշասեղանը։ Ննջարանում Ձմեռ պապի մահճակալն է՝ գույնզգույն կտորներից կարված փետուրե վերմակով։ Տունը զարդարում է նաև ամանորյա տոնածառը։

Ձմեռ պապի արտադրամաս
--------------------

Ձմեռ պապի արտադրամասը տեղակայված է Սանտաուորլդի ամենամեծ շենքում, որը համարվում է նաև Շվեդիայի ամենամեծ փայտե շենքը։ Այստեղ են տեղակայված նաև Ձմեռ պապի խանութը, փոստը, թանգարանը և սրճարանը։

Ձմեռ պապի փոստ
--------------

Այստեղ այցելուները ստանում կամ ուղարկում են իրենց բացիկները՝ անձամբ կնքված Ձմեռ պապի կողմից։ Մեկ հարկ վերև գտնում է մանկական թանգարանը և ամանորյա նվերների խանութը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Försäkrad tomtebolycka" (in Swedish). Skandia. Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 26-ին. Retrieved 2015 թ․ փետրվարի 7.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
2. 1 2 3 4  Santaworld - Sweden

Արտաքին հղումներ
----------------

* Սանտաուորլդի պաշտոնական կայք(չաշխատող հղում)
Սանտայի կարմիր հագուստ, սպիտակ մորթով, գլխարկով և սև կոշիկներով, սովորաբար լայն գոտին այստեղ գոյություն չունի
**Սանտայի հագուստ,** հագուստ, որով ներկայանում է Սանտա Կլաուսը։ ժամանակակից հագուստի ամերիկյան տարբերակը կարելի է վերագրել Թոմաս Նաստի՝ *Harper's Weekly* ամսագրի աշխատանքին, չնայած հաճախ մարդիկ մտածում են, որ Հադդոն Սանդբլոմն է այդ տարբերակը մտածել Կոկա-Կոլա ընկերության գովազդի համար։ Սանդբլոմի աշխատանքը չի համապատասխանում արևելյան Սանտայի ոճին․ արդիական է կարմիր, սպիտակ մորթիով հագուստը։ Այն դարձել է ամերիկյան Սանտայի ոճը, սակայն Եվրոպական մի քանի երկրներում Սուրբ Նիկողայոսը, որն ունի կրոնական հագուստ և եպիսկոպոսական խույր, շարունակում է մնալ ժամանակակից։

Պատմություն
-----------

1881թվականի Թոմաս Նաստի Սանտան ժամանակակից հագուստով
Ժամանակակից Սանտա Կլաուսի հագուստը, որով մենք ճանաչում ենք Սանտային, առաջին անգամ պատկերել է Թոմաս Նաստը։ Նաստի օրիգինալ նկարը փոքրիկ Սանտա էր, ով կարող էր իջնել ծխնելույզով, բայց նրա հետագա աշխատանքները պատրաստվում էին մեծ չափսերով։ Նա նաև առաջինն էր, ով Սանտաjին պատկերել է մորթիով, կարմիր հագուստով, գիշերային գլխարկով և սև գոտիով։

Նախքան Նաստը Սանտայի հանդերձանքը մուգ գույնի էր, որը նա փոխել է կարմիրով, չնայած նա նաև նկարում էր Սանտային կանաչ հագուստով։ Այս փոփոխությունը հաճախ սխալմամբ վերագրվում է Հադդոն Սանդբլոմին, ով 1931 թվականին Սանտա է նկարել Կոկա-Կոլա ըներության գովազդի համար։ Չնայած Սանդբլոմի աշխատանքն, անկասկած փոխել է Սանտա Կլաուսի ընկալումը, նրա կարմիր հագուստը *Harper's Weekly* ամսագրում հայտնվել է առնվազն քառասուն տարի առաջ։ Կոկա-Կոլա ընկեությունն ինքը հագուստի կարմիր գույնը վերագրել է Նաստի ավելի վաղ աշխատանքին։ Սանտան պատկերվել է զանազան ձևերով, նույնիսկ՝ թզուկի տեսքով։ Սանդբլոմի աշխատանքի շնորհիվ է ստանդարտացվել Սանտան իր կարմիր հանդերձանքով։

Դիզայն
------

Տարածաշրջանային տարբերություններ կան Սանտա Կլաուսի հագուստի մեջ։ Սովորաբար Միացյալ Նահանգներում և Միացյալ Թագավորությունում նա հագնում է կարմիր բաճկոն սպիտակ մորթիով, տաբատ՝ լայնածածկ գոտիով, գլխարկ և սև կոշիկներ։ Եվորպա մայրցամաքի ցածր երկրներում ինչպես նաև Ավստրիայում Սուրբ Նիկողայոսը դեռ շարունակում է մնալ արդիական, որի երկար հագուստը և եպիսկոպոսական խույրը նման է սրբի հագուստի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Walsh, Joseph J (2001). *Were They Wise Men Or Kings?: The Book of Christmas Questions*. Louisville, Ky: Westminster John Knox Press. p. 8. ISBN 978-0-664-22312-0.
2. 1 2  Long, Mark (2009). *Misplaced Loyalty*. Bloomington, IN: Xlibris Corp. p. 183. ISBN 978-1-4415-8912-5.Կաղապար:Self-published inline
3. 1 2 3  Barker, Stan (1991 թ․ նոյեմբերի 29). "The Real Thing: The World's Most Famous Santa Claus". *The Pittsburg Press*. Retrieved 2011 թ․ նոյեմբերի 5.
4. ↑  "Coke Lore: Coca-Cola and Santa Claus". The Coca-Cola Company. Արխիվացված է the original 2012 թ․ նոյեմբերի 17-ին. Retrieved 2011 թ․ նոյեմբերի 5.
5. ↑  Santino, Jack (1995). *All around the year: holidays and celebrations in American life*. Chicago, IL: University of Illinois Press. p. 195. ISBN 978-0-252-06516-3.
**Գարանգո** (ֆր.՝ Garango), քաղաք և կոմունա Բուրկինա Ֆասոյում։ 2019 թվականի տվյալներով՝ բնակչությունը կազմել է 45 150 մարդ։

Աշխարհագրություն և կլիմա
------------------------

Գարանգո քաղաքը գտնվում է Բուրկինա Ֆասոյի հարավում՝ երկրի Արևելք-կենտրոնական շրջանի Բուլգու գավառում, Բուլգու լեռից հյուսիս, ծովի մակարդակից 238 մ բարձրության վրա։ Քաղաքային կոմունայի տարածքը 79 կմ² է։ Վարչականորեն քաղաքը բաժանված է 7 սեկտորի, քաղաքային կոմունայի տարածքը՝ 14 գյուղի։ Գարանգոն քաղաքի կարգավիճակ ստացել է 1982 թվականին։

Տարածաշրջանի կլիման պայմանավորված է չոր և անձրևոտ եղանակների փոփոխություններով։ Միջին հաշվով, տարեկան մոտ 700 մմ տեղումներ են լինում Գարանգոյում։ Ջերմաստիճանի տատանվում է 20 °C-ի (դեկտեմբեր) և 40 °C-ի (ապրիլ-մայիս) միջև։

Տնտեսություն
------------

Բնակչության տնտեսական ակտիվությունը հիմնականում գյուղատնտեսական է։ Քաղաքից դուրս աճեցվում են կորեկ, բրինձ, եգիպտացորեն, բանջարեղեն, գետնանուշ և բամբակ։ Բուծվում են նաև մանր եղջերավոր անասուններ, խոզեր և թռչուններ։ Կաթնամթերքի արտադրությամբ տեղի բնակիչները չեն զբաղվում։ Գարանգոյի մարզից արտահանվում է միայն սոխ։ 3 օրը մեկ քաղաքում գյուղատնտեսական արտադրանքի իրացման համար կազմակերպվում են շուկայական օրեր։

Բնակչություն
------------

2013 թվականի տվյալներով՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում էր 65 442 մարդ։ Կոմունայի բնակչությունը, 2006 թվականի մարդահամարի տվյալներով, կազմում է 71 408 մարդ։ Գարանգոն 19-րդ դարի սկզբին այստեղ տեղափոխված բիսա ժողովրդի կոմպակտ բնակության վայր է և բիսաների գերագույն տիրակալի՝ նաաբայի նստավայրը։

*Քաղաքի բնակչության դինամիկան ըստ տարիների.*

| 1996 | 2005 | 2006 | 2013 |
| --- | --- | --- | --- |
| 28 291 | 35 688 | 51 564 | 65 442 |

Գործընկեր քաղաքներ
------------------

* Ֆրանսիա Լավալ
* Գերմանիա Լադենբուրգ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Citypopulation.de Population of cities & urban localities in Burkina Faso
2. ↑  "Banfora, Burkina Faso Page" (in անգլերեն). Fallingrain Global Gazetteer. Արխիվացված է the original 2013 թ․ փետրվարի 12-ին. Retrieved 2013 թ․ փետրվարի 8.
3. ↑  "Garango" (in անգլերեն). World Gazetteer. Արխիվացված է the original 2013 թ․ փետրվարի 12-ին. Retrieved 2013 թ․ փետրվարի 8.
4. ↑  Vorläufige Ergebnisse des Zensus 2006 Archived 2015-07-21 at the Wayback Machine. (PDF-Datei; 3,16 MB)
5. ↑  "Jumelages Garango (Burkina Faso) — 1974". Արխիվացված է the original 2015 թ․ ապրիլի 26-ին. Retrieved 2021 թ․ հոկտեմբերի 20. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Սանտա Մարիա դելլա Սալյուտե** (իտալ.՝ Basilica di Santa Maria della Salute), տաճար Վենետիկում՝ Դորսոդուրո շրջանի Մեծ ջրանցքի վրա։

Կառուցվել է 1630-1631 թթ. քաղաքը ժանտախտից ազատելու պատվին։ Ժանտախտի համաճարակը խլել է շուրջ 100 000 կյանք, որը կազմում էր քաղաքի բնակչության ավելի քան մեկ երրորդը։

1631 թվականին երիտասարդ ճարտարապետ Բալտասար Լոնգենը սկսել է շինարարությունը Մեծ Խորհրդի և դոժ Նիկոլո Կոտարինիի թույլտվությամբ։ Շինարարությունը շարունակվել է ավելի քան կես դար և ավարտվեց 1681 թվականին։ Իսկ սրբագործվել է ճարտարապետի մահից հետո։

Ըստ պահպանված տվյալների, եկեղեցու հիմքի համար օգտագործվել է ավելի քան մեկ միլիոն փայտե գերաններ, նրանցից ավելի քան 100000 խփվել է ներքևի մասում, որպես սյուներ։

Նոյեմբերի 21-ին, այն օրը, երբ Կաթոլիկ եկեղեցին նշում է «Սուրբ Աստվածածնի տաճարի մուտքը» տոնը, նշվում է Ֆեստա դելա Սալյուտեյում։ Այդ օրը դոժի Պալատից մինչև տաճար ստեղծվում է պոնտոնային կամուրջ։

Ճարտարապետություն
-----------------

Բազիլիկը կառուցվել է ութանիստ ձևով։ Խորանի վերևում ավելի ուշ կառուցվեց ավելի փոքր չափսերով երկրորդ գմբեթը։ Գլխավոր գմբեթը տեղադրվել է 15 շերտերով թմբուկի վրա, որոնցից յուրաքանչյուրում կան զույգ պատուհաններ՝ շրջանակված կամարներով։ Տաճարի մուտքը զարդարված է հաղթական կամարներով։ Ճակատային մասը զարդարված է Միխայիլ հրեշտակապետի քանդակներով, ով սպանել էր քանդակներին։

2010 թվականի օգոստոսի 30-ին եկեղեցում հրդեհ է բռնկվել, որի ժամանակ ջրի մեջ էր մնացել Տիցիանի «Դավիդ և Գոլիաֆ» նկարը և երկու այլ նկարներ։ Նկարը պատկերում է երիտասարդ Դավիթին, սուրը իջեցրած և ձեռքերը դեպի երկինք պարզած՝ Գոլիաֆի անգլուխ մարմնի մոտ։

Տես նաև
-------


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Սանտա Մարիա դելլա Սալյուտե տաճար***էջը Վիքիպահեստում |

* Վենետիկի եկեղեցիների ցանկ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "В Венеции во время тушения пожара пострадала картина Тициана". РИА Новости. 2010 թ․ օգոստոսի 30. Արխիվացված from the original on 2012 թ․ փետրվարի 17. Retrieved 2010 թ․ օգոստոսի 30.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4452740-8 · LCCN: n83048362 · NKC: xx0302713 · VIAF: 150132483 · WorldCat VIAF: 150132483 |

 |
Ըստ հունական դիցաբանության` գարգարացիները (հուն․՝ Γαργαρείς *Gargareis*) միայն տղամարդկանցից կազմված ցեղ են եղել։ Ամեն տարի գարնանը նրանք զուգավորվում էին ամազոնուհիների հետ երկու ցեղեր սերնդատվությունը պահպանելու նպատակով։ Մի շարք աղբյուրներ նշում են, որ այս նպատակով շատ ամազոնուհիների առևանգել են, բռնաբարել և սպանել, իսկ այլ աղբյուրներ նշում են, որ հանդիպումները եղել են կամավոր հիմունքներով։ Ամազոնուհիները պահում էին աղջիկ երեխաներին` նրանց մեծացնելով որպես մարտիկների, իսկ տղա երեխաներին տալիս էին գարգարացիներին։

Համաձայն որոշ պատմաբանների` գարգարացիները չեչենների և ինգուշների նախահայրերից մեկն են և համարժեք են կամ առնվազն կապված են վրացական Ձուրձուկս անվան հետ։

Ստրաբոնը գրել է․ «ամազոնուհիները գարգարացիներին մոտ էին ապրում` Կովկասյան լեռների հյուսիսային լանջերին»։ Պլինիոս Ավագը, նույնպես, գարգարացիների բնակության վայրը համարել է Կովկասի հյուսիսը, բայց նրանց անվանել է «գեգար»։ Որոշ պատմաբաններ (Պ․ Կ․ Ուսլար, Կ․ Միլլեր, Ն․ Ֆ․ Յակովլեֆ, Լ․ Ա․ Էլնիկի, Ի․ Մ․ Դիակոնոֆ, Վ․ Ն․ Ջեմրակելի) համակարծիք էին, որ գարգարացիները ինգուշների նախնիներն են։ Հին Հունաստանի պատմաբան Ստրաբոնը նշել է, որ գարգարացիները Փոքր Ասիայի արևելքից՝ Ուրարտուից, գաղթել են դեպի Հյուսիսային Կովկաս։ Ջայմոխան նշում է, որ գարգարացի (gergara) բառի արմատը վայնախական ծագում ունի և իրականում նախավայնախերենում նշանակել է *արյունակից, բարեկամ*։

Բացի չեչենների և ինգուշների նախնիները լինելուց, կարևոր է նշել, որ կարծում են` գարգարացիները կենտրոնական դեր են գրավում *Էր*երի ձևավորման գործում, ևս մեկ վայնախական ազգ, որը ապրել է հյուսիսային Հայաստանում, Կովկասյան Ալբանիայում և Հերեթիում։

Ծանոթագրություն
---------------

1. ↑  Strabo, *Geography*, Bk. 11, Ch. 5, Sec. 1
2. ↑  "Text description". Արխիվացված է the original 2013 թ․ նոյեմբերի 2-ին. Retrieved 2019 թ․ մայիսի 5.
3. 1 2  Jaimoukha. *The Chechens*. Page 30"
4. ↑  Ахмадов, Шарпудин Бачуевич (2002). *Чечня и Ингушетия в XVIII - начале XIX века*. Elista: "Джангар", АПП. p. 51.
5. ↑  Латышев В. В. Известия древних писателей греческих и латинских о Скифии и Кавказе, т. 1, Греческие писатели, СПб, 1890; т.2, Латинские писатели, вып.1, СПб, 1904, вып.2, СПб, 1906; Крупнов Е. И. Ук.соч. page.25.
6. ↑  Strabo. *Geography*. Pages 1-49
**Ռուստամ Բադասյան** (հունվարի 27, 1991(1991-01-27), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), իրավաբան, փաստաբան, ՀՀ արդարադատության նախարար 2019 թվականի հունիսի 19-ից մինչև 2021 թվականի օգոստոսի 3-ը։ 2021 թվականի օգոստոսի 4-ից ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի նախագահ։

Կրթություն
----------

2011 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի Իրավագիտության ֆակուլտետը՝ բակալավրի աստիճանով։ 2013 թվականին ավարտել է Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի Գիտակրթական միջազգային կենտրոնի Իրավագիտության ֆակուլտետը՝ մագիստրոսի աստիճանով։ 2015 թվականին ավարտել է ՀՀ Փաստաբանական դպրոցը և ստացել փաստաբանական գործունեության արտոնագիր։

Աշխատանքային գործունեություն
----------------------------

2012-2013 թվականներին որպես առաջատար մասնագետ աշխատել է ՀՀ կառավարությանն առընթեր պետական եկամուտների կոմիտեի Շենգավիթի հարկային տեսչության իրավաբանական և հարկադիր գանձումների բաժնում։ 2013-2014 թվականներին որպես հետաքննիչ աշխատել է ՀՀ կառավարությանն առընթեր պետական եկամուտների կոմիտեի հետաքննության վարչությունում։

2014-2015 թվականներին աշխատել է Վիրտուլեքս իրավաբանական գրասենյակում որպես ավագ իրավաբան։

2015-2018 թվականներին աշխատել է «Կոնցեռն-Դիալոգ» փաստաբանական գրասենյակում` իրավաբան, ավագ իրավաբան, գործընկեր։

2018-2019 թվականներին զբաղեցրել է ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի նախագահի տեղակալի պաշտոնը։

2019 թվականի հունիսի 19-ին ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի առաջարկությամբ նախագահ Արմեն Սարգսյանը Ռուստամ Բադասյանին նշանակալ է արդարադատության նախարար։

2021 թվականի օգոստոսի 4-ից զբաղեցնում է ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի նախագահի պաշտոնը։

Ընտանիք
-------

Ամուսնացած է։

Բադասյանի հայրը` Վարդան Բադասյանը, Հայաստանի ոստիկանությունում զբաղեցրել է բարձրաստիճան պաշտոններ` Ոստիկանության իրավաբանական վարչության պետի տեղակալ, 6-րդ վարչության պետի առաջին տեղակալ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Ի՞նչ կենսագրություն ունի արդարադատության նախարար Ռուստամ Բադասյանը".
2. ↑  "Ռուստամ Բադասյանը նշանակվել է արդարադատության նախարար".
3. ↑  "Ռուստամ Բադասյանը նշանակվել է ՀՀ արդարադատության նախարար". Արխիվացված է the original 2019 թ․ հունիսի 20-ին. Retrieved 2019 թ․ հունիսի 20.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Նախորդող**Արտակ Զեյնալյան | **ՀՀ Արդարադատության նախարարՌուստամ Բադասյան**2019 - 2021 | **Հաջորդող**Կարեն Անդրեասյան |
**Գանդի Հաուս** (անգլ.՝ Gandhi House) հայտնի է նաև որպես **Սատյագրահա** (անգլ.՝ Satyagraha House), թանգարան, որը գտնվում է Յոհաննեսբուրգում՝ Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում։ Շենքը գրանցվել է Յոհաննեսբուրգի պատմական ժառանգության մեջ։ Նախկինում պատկանել է Մահաթմա Գանդիին, այստեղ նա ապրել և աշխատել է 1908-1909 թվականներին։ Տունը կառուցել է Հերման Կալենբախը։

Պատմություն
-----------

Մահաթմա Գանդին Հարավային Աֆրիկայում ապրել է 21 տարի (1893-1914)՝ միայն հազվադեպ լքելով երկիրը Հնդկաստան և Մեծ Բրիտանիա այցելելու նպատակով։ 1904 թվականին Գանդին հանդիպել է գերմանա-եվրոպական ճարտարապետ Հերման Կալենբախին, որը երկիր էր եկել 1896 թվականին։ 1907 թվականին Կալենբախը նախագծել և կառուցել է երկու տեղական խրճիթների (ռոնդավել) տեսքով, բայց եվրոպական ճարտարապետության մեթոդների կիրառմամբ տունը։ Այն անվանվել է Kraal, որը անգլերենով և աֆրիկաանսով նշանակում է «ցախատուն»։

Տունն ուներ ձիանոց և թենիսի կորտ, սակայն երկու բնակիչն էլ խիստ կենցաղ էին վարում։ Գանդին քնում էր վերնահարկի սենյակում, որտեղ հայտնվում էր աստիճաններով։ Բնակիչները կիսում էին խոհանոցը և իրենց հյուրերին զբաղեցնում էին ընդհանուր հյուրասենյակում։ Խրճիթ-ննջասենյակ կարելի էր հասնել միայն փողոցից։ Բնակեցումից հետո Կալենբախի կյանքը փոխվել է, և նրա վրա ծախսվող գումարը կրճատվել է տասն անգամ։ Նրանք Գանդիի հետ տնից հեռացել են 1909 թվականին։

Հետագա տարիներին տունը փոխել է մի քանի սեփականատերերի։ Դրան կցվել են ևս երկու ննջասենյակ և նախասրահ։ 2009 թվականին այն գնել է ֆրանսիական զբոսաշրջային Voyageurs du Monde կազմակերպությունը, չնայած Հնդկաստանի կառավարությունը ցանկանում էր ձեռք բերել այն որպես ազգային հուշարձան։ Տունը վերականգնվել և հանրության համար որպես թանգարան և հյուրատուն բացվել է 2011 թվականին։

Պատկերասրահ
-----------

* Թանգարանի ցուցանակըԹանգարանի ցուցանակը
* Գանդի ՀաուսԳանդի Հաուս

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Gandhi History in South Africa" (in անգլերեն). Satyagraha House. Retrieved 2016 թ․ օգոստոսի 21.
2. ↑  "Gandhi's house takes shape" (in անգլերեն). City of Johannesburg. 2011 թ․ մայիսի 11. Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 17-ին. Retrieved 2016 թ․ օգոստոսի 21. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  "The Satyagraha House, Orchards, Johannesburg" (in անգլերեն). South African Tourism. Retrieved 2016 թ․ օգոստոսի 21.
4. ↑  "Gandhi's house is up for sale" (in անգլերեն). City of Johannesburg. 2009 թ․ օգոստոսի 11. Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 17-ին. Retrieved 2016 թ․ օգոստոսի 21. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
5. ↑  "Serene Satyagraha House opens" (in անգլերեն). City of Johannesburg. 2011 թ․ նոյեմբերի 10. Արխիվացված է the original 2015 թ․ հուլիսի 8-ին. Retrieved 2016 թ․ օգոստոսի 21. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Գյուլաղասի Աղահյուսեյն օղլի Միրզաև** (ադրբ.՝ Gülağası Ağahüseyn oğlu Mirzəyev, ապրիլի 18, 1978(1978-04-18), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ադրբեջանի բալետի մենակատար, Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստ;

Կենսագրություն
--------------

Գյուլաղասի Միրզաևը ծնվել է 1978 թվականի ապրիլի 18-ին Բաքվում։ 1984-1987 թվականներին սովորել է Բաքվի թիվ 6 միջնակարգ դպրոցում։ 1987 թվականին ընդունվել է Բաքվի Խորեոգրաֆիա դպրոցի դասական բաժինը։ 1995-ին ավարտել է նույն դպրոցը `բալետի արտիստի մասնագիտությամբ։ Աշխատանքային գործունեությունը սկսվել է 1994 թվականին, որպես բալետի արտիստ ՛Ադրբեջանի օպերայի և բալետի պետական ակադեմիական թատրոնում։ 1999 թվականից աշխատում է օպերայի և բալետի թատրոնում։

2000 թվականին նա արժանացել է դիպլոմի, Ադրբեջանի Հանրապետության երիտասարդության և սպորտի նախարարության կողմից։ 2002 թվականին պարգևատրվել է «Ադրբեջանի Հանրապետության վաստակավոր արտիստ» պատվավոր կոչումը։ 2013 թվականին արժանացել է «Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստ»ի պատվավոր կոչմանը։

2006-2012 թվականներին աշխատել է Ադրբեջանի մշակույթի և արվեստի պետական համալսարանում։ 2015 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ժամանակակից հումանիտար ակադեմիան։ 2015 թվականի նոյեմբերից մինչև փետրվարի 2016-ը եղել է Բաքվի Խորեոգրաֆիա ակադեմիայի գեղարվեստական ղեկավարը։

Բալետային ներկայացումներ
------------------------

| Հեղինակ | Ստեղծագործություն | Դեր |
| --- | --- | --- |
|
|
| Ադոլֆ Ադան | «Ժիզել» | Կոմս Ալբերտ |
| Ժորժ Բիզե, Ռ. Շչեդրին | «Կարմեն» | Թորրերո |
| Կարա Կարաև | «Յոթ գեղեցկուհիներ» | Բախրամ շախ |
| Կարա Կարաև | «Դոն Քիխոթ» | Դոն Քիխոթ |
| Պյոտր Չայկովսկի | «Ռոմեո և Ջուլիետ» | Ռոմեո |
| Պյոտր Չայկովսկի | «Մարդուկ-Ջարդուկը» | Արքայազն |
| Պյոտր Չայկովսկի | «Քնած գեղեցկուհի» | Արքայազն Դեզիրի |
| Կարա Կարաև | «Լեյլի և Մաջնուն» | Մաջնուն |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ադրբեջանի օպերայի և բալետի պետական ակադեմիական թատրոն". Արխիվացված է the original 2020 թ․ հունիսի 2-ին. Retrieved 2020 թ․ սեպտեմբերի 29.
2. ↑  Указ Президента Азербайджанской Республики
3. ↑  Распоряжение Президента Азербайджанской Республики o присвоении почетных званий театральным деятелям Азербайджанской Республики
**Գյուլարա Ազիզ կըզը Ալիևա** (ադրբ.՝ Gülarə Əziz qızı Əliyeva, նոյեմբերի 17, 1933(1933-11-17), Բաքու, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 27, 1991(1991-07-27), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի երաժիշտ, դաշնակահար, արվեստագիտության թեկնածու (1966), Ադրբեջանական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1977):

Կենսագրություն
--------------

Գյուլարա Ալիևան ծնվել է 1933 թվականի նոյեմբերի 17-ին Բաքվում։ 1955 թվականին ավարտել է Ադրբեջանի պետական կոնսերվատորիան։ Նա աշխատել է Սեիդ Ռուսթամովի անվան ժողովրդական գործիքների նվագախմբում, ինչպես նաև Ա.Դադաշովի անվան ժողովրդական գործիքների անսամբլում։ 1966 թվականից ղեկավարել է «Դան ուլդուզու» գործիքային անսամբլը։ Ինքն է ստեղծել այս անսամբլը։

Համույթի հետ նա ելույթ է ունեցել Ալժիրում, Սիրիայում, Լիբանանում, Անգոլայում, Իտալիայում, Բուլղարիայում, Եթովպիայում, Շվեյցարիայում, Հնդկաստանում, Ֆինլանդիայում և այլ արտասահմանյան երկրներում։

Աշխատել է Ադրբեջանի մշակույթի և արվեստի պետական համալսարանում որպես ուսուցիչ և եղել երաժշտության տեսության ամբիոնի վարիչ՝ 1966-1988 թվականներին։

Նա մահացել է 1991 թվականին։

* Նա ակնաբույժ Զարիֆա Ալիևայի քույրն է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Azərbaycan Gender İnformasiya Mərkəzi
2. ↑  "Գյուլարա Ալիևա". Արխիվացված է the original 2021 թ․ մայիսի 14-ին. Retrieved 2020 թ․ սեպտեմբերի 22. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  Dan ulduzu–tale ulduzu
4. ↑  Мелодии неувядающие, немеркнущие Вспоминая Гюлару Алиеву
**Սաթենիկ Մամիկոնի Մկրտչյան** (նոյեմբերի 1, 1946(1946-11-01), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ արձակագիր, թարգմանիչ։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (1989)։

Կենսագրություն
--------------

Սաթենիկ Մկրտչյանը ծնվել է 1946 թվականին, Լենինականում։ Ավարտել է Լենինականի բժշկական ուսումնարանը, ապա Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1989 թվականից Հայաստանի գրողների միության անդամ է, աշխատել է Հայաստանի գրողների միության պրոպագանդայի բյուրոյում, հրատարակչություններում («Արևիկ», «Անահիտ»), հիմնադրել և հրատարակել է «Արծվիկ» մանկապատանեկան հանդեսը։ Սաթենիկ Մկրտչյանի ստեղծագործությունները տպագրվել են հայաստանյան և արտասահմանյան մամուլում և հանդեսներում, այդ թվում Կահիրեի «Արև» հանդեսում։ Խմբագրել է նաև իրավաբանական աշխատություններ։

Ստեղծագործություններ
--------------------

Սաթենիկ Մկրտչյանի վիպակները և պատմվածքները տրագրվել են ռուսական մամուլում, մասնավորապես, «Յունոստ» ամսագրում տպագրված նրա «Հին քաղաքի ամենածեր հնակարկատը» «Կիևնաուչֆիլմը» վերածել է մուլտիպլիկացիոն կինոնկարի։ Հրատարակվել են նրա «Դաշտային ծաղիկներ» (վիպակ, 1980 թվական), «Քառասունվեց ահեղ հնդկացիներ» (վիպակ, 1984 թվական), «Վերադարձ» (պատմվածքների ժողովածու, 2006 թվական), «Այրված կենդանակերպ» (վեպ, 2011 թվական), «Մերկ ինչպես Ադամը» (պատմվածքներ, 2013 թվական) և այլ գրքեր։ Թարգմանել է Սերգեյ Յակովենկոյի «Զարուհի Դոլուխանյան և Պավել Լիսիցյան» (2012), «Մոգական Զարուհի Դոլուխանյանը» (2012) և այլ երկեր։

Սաթենիկ Մկրտչյանի համար ներշնչանքի աղբյուր են եղել այնպիսի գրողներ, ինչպիսիք են Ամբրոզ Բիրսը,Օ. Հենրին, Խուլիո Կորտասարը,Ուիլյամ Ֆոլքները, Գաբրիել Գարսիա Մարկեսը և այլք։

Երկեր
-----

* Մերկ ինչպես Ադամը (պատմվածքներ) Երևան, 2013
* Այրված կենդանակերպ (վեպ), Երևան, 2011
* Վերադարձ (պատմվածքների ժողովածու) Երևան, 2006
* Քառասունվեց ահեղ հնդկացիներ (վիպակ) Երևան, 1984
* Դաշտային ծաղիկներ (վիպակ) Երևան, 1980

### Թարգմանություններ

* Սերգեյ Յակովենկո, Զարուհի Դոլուխանյան և Պավել Լիսիցյան, Երևան, 2012
* Սերգեյ Յակովենկո, Մոգական Զարուհի Դոլուխանյանը, Երևան, 2012

Պարգևներ
--------

* Մոսկվայի նոր իրավաբանական ինստիտուտի Ոսկե մեդալ, 2006
* Ճապոնիայում մանկապատանեկան պատմվածքի մրցույթի առաջին մրցանակ, 2002
* Երիտասարդ ստեղծագործողների քաղաքային ամենամյա մրցույթների պատվոգրեր
* Մկրտչյանի առաջին տպագրված պատմվածքն արժանացել է «Սովետական դպրոց» թերթի առաջին մրցանակին

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  Սաթենիկ Մկրտչյանի կենսագրությունը Հայաստանի գրողների միության կայքում
3. ↑  Baghdasaryan, Aram. "AV Production - Սաթենիկ Մկրտչյան". *avproduction.am*. Արխիվացված է the original 2021 թ․ մայիսի 22-ին. Retrieved 2018 թ․ հունիսի 15.
4. 1 2 3  "«Հարգում եմ աշխատանքս, հարգում եմ թուղթը, հարգում եմ ինձ». Սաթենիկ Մկրտչյան". *armenpress.am*. Retrieved 2018 թ․ հունիսի 15.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Սաթենիկ Մկրտչյան/ Գրական թերթ
**Գառնիկ Առուշանյան** (6 հոկտեմբերի, 1965, Բալուջա, Ասկերանի շրջան - 11 հոկտեմբերի, 1998, Սյունիքի մարզ), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Գառնիկ Առուշանյանը ծնվել է 1965 թ. հոկտեմբերի 6-ին Ասկերանի շրջանի Բալուջա գյուղում։ Ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը։ 1984-86 թթ. ծառայել է Խորհրդային բանակում Պետրոպավլովսկ քաղաքում։ Զորացրվելուց հետո աշխատել է Ստեփանակերտի կոշկի ֆաբրիկայում, այնուհետև՝ Ստեփանակերտի ավտոճանապարհաշինարարական վարչությունում՝ որպես տրակտորիստ։ Ակտիվորեն մասնակցել է հայրենի գյուղի պաշտպանությանը։ 1992 թ. կամավորագրվել է ինժեներական վաշտում։ Մահացել է 1998 թ. դեկտեմբերի 11-ին Գորիսի ճանապարհին ավտովթարից։ Հետմահու պարգևատրվել է ՀՀ Արիության մեդալով։ Ամուսնացած էր, ունի երկու երեխա։ Հանգչում է հայրենի գյուղի գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Գառնիկ Առուշանյանը Արցախյան պատերազմի թանգարանի կայքում". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2014 թ․ մարտի 10. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Սարմատովայի պարտեզ** (ռուս.՝ Сад Сарматовой), Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի բնակիչների մշակութային հանգստի վայր, որը հայտնվել է 20-րդ դարի առաջին քառորդում։ Ամառային պարտեզի հիմնադիրը եղել է տիկին Ա. Ս. Սարմատովան։ Նրա տարածքը գտնվում էր Իտալական նրբանցքում։

Պատմություն
-----------

Տագանրոգի Հունական փողոցի և Իտալական նրբանցքի թիվ 3 տան մոտ գտնվում էր ամառային պարտեզը՝ տասնամյակների ընթացքում քաղաքի բնակիչների մշակութային հանգստի վայրերից մեկը։ Այն 20-րդ դարի առաջին քառորդում հիմնադրել է նախկին պարուհի և երգչուհի Ա. Ս. Սարմատովան։ Լենինի փողոցում, մայթի լայնքով տեղադրված էր ցուցանակ. «Սարմատովայի պարտեզ»։

Սկզբնապես այս վայրում տիկին Սարմատովան բացել էր մանրապատումների թատրոն։ Այն հանգրվանել էր մի փոքրիկ հրապարակում, որը կազմված էր երկու հարթակից։ Սարմատովայի ամառային պարտեզում հաճախ ցուցադրվել են էստրադային համարներ, որոնք գալիս էին դիտելու օտարերկրացիները, տեղացի սպաներն ու իրավաբանները։ Մշակութային հանգստի վայրում աշխատել է ռեստորան, որը կոչվել է է «Բուֆֆ»։ Այնտեղ հյուրերին մատուցվող խմիչքների մեջ եղել են անգլիական վիսկի և ֆրանսիական կոնյակ։ Բուֆետում կարելի էր գտնել պաղպաղակ, մրգահյութ, գարեջուր, կվաս, զելտերյան ջուր, սիտրո։ Էստրադային ներկայացումները սկսվել են երեկոյան ժամը տասին, իսկ ռեստորանն աշխատել է մինչև գիշերվա երկուսը։

Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ պարտեզի աշխատանքում եղել է մի փոքր դադար, ապա այն կրկին սկսել է գործել։ Սարմատովայի պարտեզը տեղափոխվել է ժողովրդական կրթության կառավարման կոմիտեի ենթակայությանը, այնուհետև այն ղեկավարել է քաղլուսավորության գեղարվեստական բաժինը, և ամառային պարտեզը դարձել է Տագանրոգի դրամատիկական թատրոնի մասնաճյուղը։ Խորհրդային Միության ժամանակ այստեղ հանդես են եկել Կլավդիա Շուլժենկոն, Վադիմ Կոզինը, Վլադիմիր Կորալլին, Իզաբելլա Յուրևան, Յակով Սկոմարովսկու էստրադային նվագախումբը։

1930-ական թվականների վերջում էստրադան Սարմատովայի պարտեզում գտնվում էր վերին հարթակում, որն Իտալական նրբանցքին զուգահեռ էր։ Հիմա այդ տեղում կառուցված է մանկավարժական ինստիտուտի հանրակացարանը։ Նաև վերևի հարթակում երկար փայտե նստարանների շարքեր էին, որոնք նախատեսված էին 200-300 հանդիսատեսի համար։ 1928 թվականին նստարանները ցանկապատվեցին դիկտե վահաններով են, այնուհետև կառուցվեց փայտե հոծ ցանկապատ։ Նստարանների վերևում կառուցվեց ծածկ, որը հանդիսականներին կարող էր պաշտպանել եղանակային անբարենպաստ գործոններից։ Ստորին հարթակում տեղակայվեցին սրճարան, ռեստորան, շատրվան, թփեր, մանրախճով կածաններ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Гаврюшкин О. П. Г12 «По старой Греческой…» (Хроника обывательской жизни) — Т.: ООО «Издательство „Лукоморье"», 2012. — 514 с. — ISBN — 5-901565-15-0
2. ↑  О. П. Гаврюшин. Гуляет старый Таганрог
3. ↑  "Дом 1. Итальянский переулок". Արխիվացված է the original 2017 թ․ մարտի 12-ին. Retrieved 2017 թ․ հոկտեմբերի 29.
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սերաֆիմովիչի փողոց (այլ կիրառումներ)

**Սերաֆիմովիչի փողոց** (ռուս.՝ Улица Серафимовича), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Նովոչերկասկ քաղաքի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Անվանվել է ռուս խորհրդային գրող Ալեքսանդր Սերաֆիմովիչի (1863-1949) պատվին։ Սկիզբ է առնում Տոլբուխինի փողոցից և ավարտվում Միչուրինի փողոցի հետ հատվելով։ Երկարությունը 440 մետր է։

Նկարագրություն
--------------

Նովոչերկասկ քաղաքի Սերաֆիմովիչի փողոցը գտնվում է Օկտյաբրսկի շրջանում, որը հիմնվել է 1938 թվականին որպես Բուդյոննովսկի քաղաքատիպ ավան։ 1958 թվականին վերանվանվել է Օկտյաբրսկի, իսկ 1966-ին ընդգրկվել է Նովոչերկասկ քաղաքի կազմում։ Սերաֆիմովիչի փողոցը սկսվում է Տոլբուխինի փողոցից, հատում է Չեխովի փողոցը, ընդհատվում թիվ 11 դպրոցի տարածքում և ավարտվում Միչուրինի փողոցի հետ հատվելով։ Երկարությունը 440 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 8 շինություն՝ 1, 2, 18, 20, 22, 24, 26, 28։

Սերաֆիմովիչի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346404։

Փողոցն անվանվել է ռուս խորհրդային գրող Ալեքսանդր Սերաֆիմովիչ Սերաֆիմովիչի (1863-1949) պատվին։ Սերաֆիմովիչի իսկական ազգանունը Պոպով էր։ Որպես «Պրավդա» թերթի զինթղթակից նա եղել է 1918-1920 թվականների Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի ռազմաճակատներում։ Նրա «Երկաթե հեղեղ» (1924 թվական, հայերեն հրատարակվել է 1927 թվականին) վեպը խորհրդային գրականության դասական ստեղծագործություններից է, որի հիմքում Թամանյան բանակի հերոսական արշավանքն է (1918 թվական)։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին կրկին եղել է ռազմաճակատում, զբաղվել հրապարակախոսությամբ։ ԽՍՀՄ պետական (Ստալինյան) մրցանակի դափնեկիր է (1943 թվական)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Народная энциклопедия «Мой город». Новочеркасск (Ростовская область)
2. ↑  "Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, հ. 10, էջ 330".
3. ↑  "Сайт города Серафимович и о писателе А. С. Серафимовиче". Արխիվացված է the original 2012 թ․ հոկտեմբերի 20-ին. Retrieved 2019 թ․ սեպտեմբերի 20. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|dead-url=` (help)

Աղբյուրներ
----------

* Улица Серафимовича в Новочеркасске
* Подробная карта улица Серафимовича, город Новочеркасск со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты

Արտաքին հղումներ
----------------

* Почтовый индекс улица Серафимовича, г. Новочеркасск
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գետաշեն (այլ կիրառումներ)

**«Գետաշեն»**, Գուսան Հայկազունի կողմից 1992 թվականին գրված երգ։

Պատմություն
-----------

Գուսան Հայկազունը մասնակցել է Արցախյան պատերազմին Արտաշատի «Երկրապահ» ջոկատում Մհեր Սաղաթելյանի հրամանատարության ներքո։ Մարտական գործողությունները սկսել է Երասխ գյուղից, եղել է նաև Գետաշենում, Կապանում, Գորիսում, Բերձորում։ Ինչպես պատմում է Գուսանը, ամեն ինչ սկսվեց նրանից, որ 1990 թվականին 20-25 զինված տղաներից բաղկացած կամավորական ջոկատը ժամանեց Երևան՝ Գետաշեն մեկնելու և այն պաշտպանելու համար։ Հրամանատարը Լաերտ Սաղաթելյանն էր։ Եկածների մեջ Գուսան Հայկազունին տեսնելուն պես նա վերջինիս արգելեց մեկնել՝ ասելով. *«Մի պատահական գնդակ քեզ որ կպնի, ի՞նչ ենք անելու։ Քեզ այնտեղ գնալ չի կարելի»*։ Գուսանը հաստատակամ էր և փորձեց թաքուն ինքնաթիռ մտնել, սակայն հրամանատարը դա նկատեց և ասաց. *«Դե´, հիմա իջի´ր, էս ո՞ւր ես թռչում։ Ես քեզ չասացի՞, որ չես մեկնելու։ Ավելի լավ է՝ մնաս այստեղ ու մի երգ գրես Գետաշենի մասին»*։ Գուսանն այդպես էլ արեց. մնաց Երևանում և երեք օրվա ընթացքում Գետաշենի մասին երգ գրեց։ Չորրորդ օրն ուղղաթիռով, որով զենք ու սննդամթերք էին տեղափոխում, Գուսանը մեկնեց Գետաշեն ու միացավ ջոկատին։ Այնտեղ էլ կայացավ երգի առաջին կատարումը։

Հետաքրքիր փաստեր
----------------

Ինչպես պատմում է Գուսան Հայկազունը, 1992 թվականին հայկական ջոկատներից մեկը Արամայիս Մկրտչյանի հրամանատարությամբ դիրքեր էր գրավել Շահումյանի և Մարտակերտի անտառներում՝ ապահովելու անվտանգ գաղթը Շահումյանի շրջանից։ Զինվորները գալիս հրամանատարին ասում են, որ անտառներում հայ երեխաների ձայներ են լսվում, սակայն ոչ ոք զինվորների արձագանքներին չի պատասխանում։ Հրամանատարը շարում է ամբողջ գունդը և պատվիրում է երգել «Գետաշեն» երգը։ Ջոկատը երգում է «Գետաշենը», և թփուտների միջից 80 տարեկան ծերունի է դուրս գալիս միփողանի հրացանով՝ հետևից 43 որբ երեխաներ, որոնց հասցնում են Ստեփանակերտ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "«50 տարի արթնացել եմ, և աչքերիս առջև հարազատ Մասիսն է վեր խոյացել…»". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2014 թ․ փետրվարի 12.
2. ↑  «Գետաշեն» երգը 43 հայ երեխա է փրկել
Բրուքլինի թանգարան
Ֆրենսիս Քանինգհամը դասավանդում է Բրուքլինի թանգարանի արվեստի դպրոցում, 1979
**Բրուքլինի թանգարանի արվեստի դպրոց**, (անգլ.՝ Brooklyn Museum Art School) առանց դիպլոմի մասնագիտական դպրոց էր, որ բացվել էր Բրուքլինի թանգարանում, Բրուքլինում, Նյու Յորքում, 1941 թվականի ամռանը։ Մինչև դպրոցի բացվելը սիրողական արվեստագետների համար դասեր է առաջարկել Բրուքլինի արվեստի և գիտության ինստիտուտը, որից ստեղծվել է Բրուքլինի թանգարանը։ Բրուքլինի արվեստի և գիտության ինստիտուտը ձեռագործության արվեստի դասընթացներ է առաջարկել դեռևս 1841 թվականից։ Բրուքլինի թանգարանի արվեստի դպրոցը ցուցումներ է տրամադրել սիրողական մակարդակի արվեստագետների համար մինչև 1985 թվականի հունվար, երբ այն տեղափոխվել է Փրաթ ինստիտուտի շարունակական կրթական բաժին։

Պատմություն
-----------

Բրուքլինի թանգարանի արվեստի դպրոց անվանումն առաջին անգամ օգտագործվել է Բրուքլինի թանգարանի 1941-42 թվականների տարեկան զեկույցում։ Այն հիշատակվել է որպես առանձին կառույց Բրուքլինի թանգարանի կրթական բաժնից, որի հիմնական ուղվածությունը եղել է մանկական ծրագրերին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Բրուքլինի թանգարանի ավեստի դպրոցն առաջարկել է նկարչության, լուսանկարչության, գծագրության սահմանափակ դասընթացներ։ 1945 թվականին Օգուստուս Պեկը դարձել է դպրոցի տնօրեն և ընդլայնել է հաստատության գործունեությունը։ Ամենաակտիվ գործունեության տարիներին Բրուքլինի թանգարանի արվեստի դպրոցն ունեցել է գրեթե 400 մասնակից։ Այս թիվն սկսել է նվազել, երբ 1950-ականների վերջերին ավելի շատ հաստատություններ են սկսել ծրագրեր առաջարկել գեղարվեստի ոլորտում։ Դպրոցը 1959 թվականին բակալավրի ծրագիր է նախատեսել Լոնգ Այլնդ համալսարանի հետ, սակայն այն այդպես էլ իրականություն չի դարձել միջոցների պակասի պատճառով։

Նշանակալի ուսուցիչներ
---------------------

* Մաքս Բեքման
* Ջոն Ֆերեն
* Ռոբերտ Սմիթսոն
* Դոնալդ Ջադ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Guide to the Records of the Brooklyn Museum Art School" (PDF). Brooklyn Museum. Արխիվացված է the original (PDF) 2015 թ․ հունիսի 25-ին. Retrieved 2014 թ․ օգոստոսի 19.
2. ↑  "Brooklyn Museum of Art finding aid" (PDF). Brooklyn Museum. Արխիվացված է the original (PDF) 2015 թ․ հունիսի 25-ին. Retrieved 2014 թ․ օգոստոսի 19.
**Գաբալայի երաժշտական միջազգային փառատոն** (ադրբ.՝ Qəbələ Beynəlxalq Musiqi Festivalı), Գաբալայում տեղի ունեցող երաժշտական ամենամյա փառատոն։ 2009 թվականից փառատոնը անցկացվում է ամեն ամառ։

Կազմակերպիչներ
--------------

Փառատոնի կազմակերպիչը Հեյդար Ալիևի հիմնադրամն է։ Փառատոնը կազմակերպում է Բաքվի երաժշտական ակադեմիայի ռեկտոր Ֆարհադ Բեդելբեկլիի և դիրիժոր Դմիտրի Յաբլոնսկու նախաձեռնությամբ։ Փառատոնին մասնակցում են նախկին ԽՍՀՄ հանրապետությունների երաժիշտները, ինչպես նաև եվրոպական, ամերիկացի և իսրայելցի երաժիշտները։ 2009 թվականին երիտասարդ դաշնակահարների մրցույթը միաժամանակ անցկացվեց երաժշտական փառատոնի հետ։

Նպատակներ
---------

Փառատոնի հիմնական խնդիրներից է Ադրբեջանի և այլ երկրների միջև մշակութային կապերի մակարդակի բարձրացումն ու համագործակցության ամրապնդումը, ինչպես նաև՝ ադրբեջանական մշակույթի պահպանումն ու զարգացումը։ Փառատոնը նաը նպատակ ունի բացահայտել և հանրայնացնել տարբեր երկրների երաժիշտների։

Պատմություն
-----------

Գաբալայի առաջին փառատոնը տեղի է ունեցել 2009 թվականին։

2010 թվականին փառատոնը բացել է Ադրբեջանի առաջին տիկին Մեհրիբան Ալիևան։ Փառատոնը անցկացվեց Լոնդոնի Թագավորական ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի մասնակցությամբ։ Փառատոնին են մասնակցել Յուրի Բաշմետը, Չլո Հանսլիպը, դաշնակահար Բորիս Բերեզովսկին և շատ այլ ադրբեջանցի և օտարազգի երաժիշտներ։

2011 թվականի փառատոնը տեղի է ունեցել հուլիսի 15-ից օգոստոսի 5-ը։ Փառատոնին են մասնակցել Դենիս Մացուևը, Շլոմո Մինց, Սերգեյ Լեյֆերքուս, Ալյոնա Բաևա ՛«Նոր Ռուսաստան» պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի ուղեկցությամբ։

Չորրորդ փառատոնը տեղի է ունեցել 2012 թվականի հուլիսի 22-ից մինչև օգոստոսի 5-ը, որը միավորում էր աշխարհի շուրջ 10 երկրներից 350 երաժիշտը։

Պատկերասրահ
-----------

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  |  |  |  |  |
| Գաբալայի երաժշտական միջազգային փառատոն |

Տես նաև
-------

* Գաբալա

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Gabala International Music Festival". Արխիվացված է the original 2011 թ․ նոյեմբերի 13-ին. Retrieved 2019 թ․ ապրիլի 8.
2. ↑  В рамках фестиваля в Габале состоялся вечер камерной музыки
3. ↑  Gabala to host third international music festival
4. ↑  Франгиз Лемберанская.Послесловие к IV Габалинскому международному музыкальному фестивалю *1news.az.* 7 августа 2012 г.
**Գեյա** (սկզբնապես` Աստղաֆիզիկայի գլոբալ աստղաչափական ինտերֆերոմետի (անգլ.՝ Global Astrometric Interferometer for Astrophysics) հապավումն է՝ **Gaia**; հայերեն տառադարձմամբ՝ Գեյա, Գեա կամ Գայա), Եվրոպական տիեզերական գործակալության (ESA) օպտիկական տիրույթի տիեզերական աստղադիտակ է՝ Hipparcos նախագծի իրավահաջորդը։ Աստղադիտակի հիմնական խնդիրը մեր Գալակտիկայի աստղերի բաշխվածության մանրամասն քարտեզ պատրաստելն է։

Գեյան արձակվել է արբանյակի ուղեծիր 2013 թվականի դեկտեմբերի 19-ին։ Գործարկումից մեկ ամիս էլ չանցած, այն հասել է հալո ուղեծրի, որը գտնվում էր Երկրից 1,5 միլիոն կմ հեռավորության վրա՝ Երկիր-Արև համակարգի Լագրանժ կետի՝ L2-ի մոտ։

Գեյա առաքելության մշակումը տևել է 13 տարի և արժեցել 740 միլիոն եվրո։ Գայայի տվյալները հնարավորություն են տվել կազմել մեր գալակտիկայի մի մասի եռաչափ քարտեզ՝ ցույց տալով ավելի քան մեկ միլիարդ աստղերի կոորդինատները, շարժման ուղղությունը և սպեկտրային տեսակը։ Բացի այդ, աստղադիտակը կկարողանա հայտնաբերել Արեգակնային համակարգի մոտ 10 հազար էկզոմոլորակներներ, ինչպես նաև աստերոիդներ և գիսաստղեր։

Խնդիրներ
--------

Գեյայի ամենակարևոր գիտական խնդիրը աստղերի հետազոտման միջոցով Մեր Գալակտիկա ծագումն ու զարգացումը պարզաբանելն է։ Գեյայի հավաքած տվյալները թույլ կտան աստղագետներին ավելի լավ հասկանալ, թե ինչպես են աստղերը ձևավորվում և ինչպես են նրանք հագեցնում իրենց շրջապատող տարածությունը նյութով, երբ նրանք մահանում են։ Մեկ միլիարդ աստղի համար (սա մեր Գալակտիկայի 0,5%-ն է) պարալաքսի, ինչպես նաև աստղերի սեփական շարժումների և շառավղային արագության չափումների նախկինում անհասանելի ճշգրտությունը աստղագետներինհնարավորություն կտա Ծիր Կաթինի զարգացման և կառուցվածքի մասին ավելի հստակ պատկերացում ստանալ։ Պարալաքսը և ճիշտ շարժումը կչափվեն երկու բազմակողմ աստղադիտակների միջոցով, որոնց դիտման հարթությունը ուղղահայաց է պտտման առանցքին։ Աստղերի շառավղային արագությունը կչափվի մեկ սպեկտրոմետրի միջոցով, որը նույնպես տեղադրված է Գեյայի վրա։

Պարալաքսի և պայծառ աստղերի տեղորոշման ճշգրտությունը ավելին կլինի, քան 25 µas, իսկ աղոտ աստղերի համար մինչև 300 µas։

Աստղադիտակի երկրորդ խնդիրը էկզոմոլորակներների հայտնաբերումն է։ Հնարավոր թեկնածուների թիվը գնահատվում է 10 հազար մարմին, ինչը մի քանի անգամ ավելի է, քան Կեպլեր աստղադիտակի հնարավորությունը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑
3. 1 2 3  *McDowell J.* Jonathan's Space Report — 1989.
4. ↑  "Gaia fact sheet" (in անգլերեն). ESA. Արխիվացված է the original 2013 թ․ դեկտեմբերի 8-ին. Retrieved 2013 թ․ դեկտեմբերի 13. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
5. ↑  Gaia launch set for 19 December. Archived 2014-12-18 at the Wayback Machine.(անգլ.)
6. ↑  "ESA PR 44-2013: LIFTOFF FOR ESA'S BILLION-STAR SURVEYOR" (in անգլերեն). ЕКА. 2013 թ․ դեկտեմբերի 19. Արխիվացված է the original 2013 թ․ դեկտեմբերի 19-ին. Retrieved 2013 թ․ դեկտեմբերի 19.
7. ↑  Сегодня состоится запуск спутника Gaia Archived 2013-12-19 at the Wayback Machine. 19 декабря 2013
8. ↑  Svitak, Amy (2013 թ․ սեպտեմբերի 2). "Galaxy charter". *Aviation Week & Space Technology*. p. 30.
9. ↑  Perryman, M.A.C; Pace, O. (August 2000). "GAIA – Unraveling the Origin and Evolution of Our Galaxy" (PDF). *ESA Bulletin*. **103**.
**Սաբիրզյան Կունանբաև** (թաթարերեն՝ Sabircan Ğabdulla uğlı Qunaqbayev, Сабирҗан Габдулла улы Кунакбаев, դեկտեմբերի 29, 1901(1901-12-29), Ուլուկուլևո, Ufa Uyezd, Ուֆայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 3, 1996(1996-07-03), Ուֆա, Բաշկորտոստան, Խորհրդային Ռուսաստան), գիտնական-սելեկցիոներ։ Գյուղատնտեսական գիտությունների թեկնածու (1950 թ.), ՌԽՖՍՀ վաստակավոր ագրոնոմ (1957 թ.),
ԲԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1963 թ.), Բաշկորտոստանի գիտությունների ակադեմիայի վաստակավոր գիտնական (1991 թ.)։

Կենսագրություն
--------------

Սաբիրզյան Կունանբաևը ծնվել է 1901 թվականին թաթար գյուղացու բազմանդամ ընտանիքում։ Ընտանիքում եղել են երեք աղջիկ և վեց տղա։ Կունանբաևը չորս տարի սովորել է տարրական դպրոցում, այնուհետև սովորել է Ուֆայի մեդրեսեում։ 1927 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Կ. Ա. Տիմիրյազևի անվան գյուղատնտեսական ակադեմիան։ Աշխատել է Բաշկորտոստանի գյուղատնտեսության ժողովրդական կոմիսարիատում, 1932-1955 թվականներին՝ Չիշմինսկի շրջանի սելեկցիոն կայանում։ 1956-1958 թվականներին եղել է Բաշկորտոստանի գյուղատնտեսության գիտահետազոտական ինստիտուտի տնօրենի տեղակալ գիտական մասով, 1958 թվականին՝ Բաշկորտոստանի գյուղատնտեսության գիտահետազոտական ինստիտուտի գյուղատնտեսության և անասնապահության դաշտային մշակաբույսերի լաբորատորիայի վարիչ։ Բաշկորտոստանում հիմնել է սելեկցիոներների գիտական դպրոց։

Մահացել է 1996 թվականի հուլիսի 3-ին Ուֆայում։

Պարգևներ, մրցանակներ
--------------------

* Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1987 թ.)
* Լենինի շքանշան (1987 թ.)
* Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշան (1981 թ.)
* «Պատվո նշան» շքանշան (1966 թ.)

Հիշատակ
-------

* Բաշկորտոստանի գիտությունների ակադեմիան սահմանել է Կունանբաևի անվան մրցանակ
* 2010 թվականին Բաշկորտոստանի գյուղատնտեսական ինստիտուտում ստեղծվել է «Կունանբաևի հիշատակ» տարեկանի սորտ

Երկեր
-----

* С. Кунакбаев Мал золотник, да дорог //Наука в СССР, АН СССР. 1983, № 5;
* С. Кунакбаев «Селекция короткостебельных сортов озимой ржи» // Вестник сельскохозяйственной науки. 1984, № 2;
* С. Кунакбаев «Рождение сортотипа культурной ржи» (Secale cereale var vulgare Korn.).

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Зерновое хозяйство России — Теоретический и научно-практический журнал". Արխիվացված է the original 2013 թ․ հոկտեմբերի 4-ին. Retrieved 2016 թ․ ապրիլի 2.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Երկրի հերոսներ |

 |
**Տանյա Սեղաչյան** (անգլ.՝ Tanya Seghatchian, ապրիլ 1968, Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանահայ կինոպրոդյուսեր։

Կրթություն
----------

Տանյա Սեղաչյանը հաճախել է Քեմբրիջի համալսարանը և եղել է այդ համալսարանին կից «Footlights» թատերական ակումբի անդամ։ 1989 թվականին նա դարձել է նրա համափոխնախագահը, նախագահը Հենրի Նեյլորն էր։

Կարիերա
-------

Սեղաչյանը նախկինում աշխատել է BBC-ում։ Նա եղել է Հարրի Փոթերի մասին առաջին չորս ֆիլմերի համապրոդյուսերը, այնուհետև՝ գործադիր պրոդյուսերը, BAFTA-ի հաղթող «Իմ սիրո ամառը» և «Շան գիշերային տարօրինակ պատահարը» ստեղծագործության էկրանավորման (պետք է թողարկվեր 2007 թվականին) գործադիր պրոդյուսերը։

Սեղաչյանը նշանակվել է Մեծ Բրիտանիայի կինոխորհրդի Զարգացման հիմնադրամի ղեկավար, իսկ 2010 թվականին դարձել է նրա կինոֆոնդի ղեկավարը։ Նրա պաշտոնավարման ընթացքում ֆինանսավորել են հաջողակ ֆիլմեր, ներառյալ՝ «Թագավորի ելույթը» և «Պայծառ աստղը»։ Տանյա Սեղաչյանը համակարգել է խորհրդի միաձուլումը Բրիտանական կինոյի ինստիտուտի հետ և կարճ ժամանակ եղել է նոր միավորված հաստատության կինոֆոնդի ղեկավարը, նախքան 2011 թվականի սեպտեմբերին հրաժարական տալը՝ պրոդյուսերական աշխատանքի վրա կենտրոնանալու համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  "| Cambridge Footlights". *web.archive.org*. 2012 թ․ հոկտեմբերի 15. Արխիվացված է the original 2012 թ․ հոկտեմբերի 15-ին. Retrieved 2022 թ․ հուլիսի 7. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|dead-url=` (help)
3. ↑  "Ten years of making Harry Potter films, by cast and crew". *The Guardian*. 2011 թ․ հուլիսի 7.
4. ↑  Cineuropa Staff (2005 թ․ հունիսի 28). "Interview with Tanya Seghatchian • Producer". Cineuropa. Retrieved 2008 թ․ ապրիլի 28.
5. ↑  "Tanya Seghatchian to head UK Film Council film fund". *The Guardian*. 2010 թ․ փետրվարի 10.
6. ↑  "Tanya Seghatchian bows out of BFI film fund". *The Guardian*. 2011 թ․ սեպտեմբերի 15.

Արտաքին հղումներ
----------------

Տանյա Սեղաչյանը Internet Movie Database կայքում

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Դանիական ազգային ֆիլմագրություն · Internet Movie Database |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: no2006057828 · VIAF: 3467156012434349700001 · WorldCat VIAF: 3467156012434349700001 |

 |