recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ամալ Նասեր** (անգլ.՝ Amal Taher Mohamed Naseer, սեպտեմբերի 9, 1959(1959-09-09), Իրբիդ, Հորդանան), հորդանանցի գրող, գրական քննադատ և ակադեմիկոս։ 
Հորդանանի համալսարանում դոկտորական աշխատանք է պաշտպանել գրականության ու քննադատության ասպարեզում։ Առաջին կինն է Հորդանանում, որ Հորդանանի համալսարանում դոկտորական աշխատանք է գրել այս ոլորտում։

Կյանք
-----

Նասերը ծնվել է 1959 թվականի սեպտեմբերի 9-ին, Հորդանանի Իրբիդ քաղաքում։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտել է նույն քաղաքում, 1977 թվականին։ 1982 թվականին ստացել արաբերեն լեզվի և գրականության բակալավրի դիպլոմ Յարմուկ համալսարանում։ 1987 թվականին ստացել է մագիստրոսի աստիճան, իսկ 1995 թվականին Հորդանանի համալսարանում պաշտպանել է իր դոկտորական աշխատանքը։ 
Աշխատել է Ալժիրի Մոստեղանեմիի համալսարանում, եղել է Կիրառական գիտությունների համալսարանի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ։ Հորդանանի Գրողների միության, ինչպես նաև` Իրբիդի Մշակութային ֆորումի անդամ է։ Ամմանի Կանանց ուսումնասիրությունների կենտրոնի և Լիբանանի Արաբական լեզուների միջազգային խորհրդի անդամ է։
2016 թվականի մայիսի 23-ին Յարմուկ համալսարանի նախագահ դոկտոր Ռիֆաթ Ֆաոուրին Նասերին նշանակել է իր օգնական և Լեզուների կենտրոնի տնօրեն։
2010 թվականին Նասերը պարգևատրվել է «կնոջ կերպար» կոչումով Արաբ պրոդյուսներների միության կողմից` ՄԱԿ-ի Բնակչության հիմնադրամի հետ համագործակցությամբ հեռուստատեսային աշխատանքի համար։ Նույն տարում նա արժանացել է «Կատարյալ արաբ մայր» տիտղոսին` Քուվեյթ պետության կողմից։ 2016 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Լոս Անջելեսի քաղաքապետը Նասերին պարգևատրել է Հորդանանի կրթության ոլորտում ունեցած ներդրումներն ու ջանքերը գնահատող վկայականով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Dr Amal Nasir Author". *eKtab*. Retrieved 2017 թ․ հուլիսի 28.
2. 1 2  "Appointment of Prof. Amal Nasir as a member of the Board of Trustees of the Irbid National University". *TLB News*. Արխիվացված է the original 2017 թ․ հուլիսի 29-ին. Retrieved 2017 թ․ հուլիսի 28. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  "Dr. Amal Nasir Assistant to the President of Yarmouk University". *Jordan Today*. Արխիվացված է the original 2016 թ․ հոկտեմբերի 20-ին. Retrieved 2017 թ․ հուլիսի 28. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  "Dr. Amal Nasir wins women's model title". Retrieved 2017 թ․ հուլիսի 28.
5. ↑  "Los Angeles province honors Dr. Amal Naseer". *Lang Center*. Արխիվացված է the original 2018 թ․ հոկտեմբերի 3-ին. Retrieved 2017 թ․ հուլիսի 28. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**«Ամուր» հյուրանոցի շենք** (Մոսկովյան փողոց 70) (թաթ.՝ «Амур» кунакханәсе), շենքը կառուցվել է 19-րդ դարի երկրորդ կեսին Կազանի պատմական կենտրոնում (այժմ՝ Վախիտովսկի շրջան)։ Այն Հին թաթարական արվարձանի տեսարժան վայրերից է, ճարտարապետական հուշարձան և տարածաշրջանային (հանրապետական) նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ։

Նկարագրություն
--------------

Կառույցը եռահարկ աղյուսե շինություն է՝ բաղկացած երկու հարակից շենքերից, որոնցից մեկի ճակատային հատվածը նայում է Մոսկովյան (Սեննայի հրապարակի նախկին տարածք), մյուսը նայում է դեպի բակ։ Գլխավոր ճակատը զարդարված է մոդեռն ոճով և ներառում է թաթարական ճարտարապետության տարրեր։

Պատմություն
-----------

Շենքը կառուցվել է 1864 թվականին հայտնի կազանցի ճարտարապետ Պյոտր Էվգրաֆովիչ Անիկինի նախագծով և գործածվել է որպես եկամտաբեր տուն։ Տան առաջին սեփականատերերը եղել են Իբրահիմ (1806 - 04.04.1886) և Իսխակ (1810-24.03.1884) Յունուսովները`առաջին գիլդիայի առևտրական, արդյունաբերող Գուբիդուլլա Մուխամետրախիմովիչ Յունուսովի (1776-1842) ժառանգորդները։ 1912 թվականին տունն ամբողջությամբ վարձակալությամբ տրվել է առևտրական Մուբարաքշ Ռամազանովին`որպես «Ամուր» հյուրանոցի սենյակներ և նախկին մասնաշենքերի վրա կառուցվել է երրորդ հարկը։ «Ամուրի» սենյակները նախահեղափոխական Ռուսաստանի մի քանի հարմարավետ հյուրանոցային համարներից էին, ուր այցելում էին այդ ժամանակաշրջանի Կազանի հայտնի մարդիկ։ Կյանքի վերջին ամիսների ընթացքում 1912 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1913 թվականի փետրվար այս հյուրանոցում էհանգրվանել հայտնի թաթար բանաստեղծ Գաբդուլլա Տուկայը, ազգային թատրոնի հիմնադիրներ, դերասաններ, «Սայար» առաջին թաթարական մասնագիտական թատերախմբից Գաբդուլլա Կարիևը և Ս. Գիզատուլլինա-Վոլժսկայան։ 1912-1913 թվականներին հյուրանոցի 11-րդ համարում ապրել է գրող և հրապարակախոս Ֆատիխ Ամիրխանը, ով աշխատել է «Կոյաշ» թերթի քարտուղարությունում, որի խմբագրությունը նույնպես գտնվել է այս շենքի առաջին հարկում։

2012 թվականի փետրվարի 16-ին շենքը հանձնվել է ASG ներդրումային ընկերությանը Կազանի քաղաքապետարանի և ASG ներդրումային խմբի միջև պետական-մասնավոր գործընկերության շրջանակներում Կազանի ագլոմերացման և ASG-ի մասնակցությամբ քաղաքի պատմական կենտրոնի վերակառուցման համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Иске Казан Группа компаний «ASG» восстановит 17 исторических зданий Казани". Արխիվացված է the original 2012 թ․ ապրիլի 14-ին. Retrieved 2018 թ․ մայիսի 17. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Официальный сайт ASG Инвестиционной группы компаний
3. ↑  "ИА «Татар-Информ» Миллиардер Семин восстановит к Универсиаде 17 зданий в историческом центре Казани". Արխիվացված է the original 2013 թ․ հոկտեմբերի 2-ին. Retrieved 2018 թ․ մայիսի 17. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Գրականություն
-------------

* Казань в памятниках истории и культуры / Под ред. С. С. Айдарова, А. Х. Халикова, М. Х. Хасанова, И. Н. Алиева. - Казань: Татарское книжное издательство, 1982.
* Салихов Р. Хайрутдинов Р. Республика Татарстан: Памятники истории и культуры татарского народа (конец XVIII - начало XX веков). - Казань: ФЕСТ, 1995
**Ալեքսեյ Բոնդինի գրական-հուշային թանգարան** (ռուս.՝ Мемориально-литературный музей Бондина), գրող, դրամատուրգ Ալեքսեյ Բոնդինին նվիրված թանգարան Նիժնի Տագիլ քաղաքի կենտրոնում՝ Լենինսկի շրջանում, Տագիլ լճակի հյուսիսային ափին, Բոնդինի անվան մշակույթի և հանգստի կենտրոնական զբոսայգում՝ Կրասնարմեյսկայա 8 հասցեում։ Ընդգրկված է «Լեռնագործարանային Ուրալ» նիժնիտագիլյան թանգարան-արգելոց կազմում։ Թանգարանը տեղակայված է այն տանը, որտեղ ապրել է գրողը։

Պատմություն
-----------

Թանգարանը բացվել է 1953 թվականի նոյեմբերի 23-ին։ Այն գտնվում է լճակի ափին՝ փոքրիկ փայտե տանը, որտեղ գրողն անցկացրել է իր վերջին տարիները (1935-1939)։ Թանգարանը ստեղծվել է գրողի կնոջ՝ Ա. Ս. Բոնդինի ջանքերով, որը կարողացել է պահպանել տան կահավորությունը, Ալեքսեյ Պետրովիչի անձնական իրերը, լուսանկարներն ու փաստաթղթերը։

1982 թվականին թանգարանը վերակառուցվել է. վերականգնվել է հյուրասենյակի և Ա. Պ. Բոնդինի գրասենյակի ներքին հարդարանքները, ավելացվել են նոր ցուցանմուշներ։ 1993 թվականին թանգարանը անցել է մաքրման վերանորոգում, ցուցադրությունը համալրվել է նոր նյութերով, բացվել է «Նիժնի Տագիլի գրական կյանքը» ցուցահանդեսը։

Թանգարանը պատմում է Ալեքսեյ Բոնդինի կյանքի և գործունեության մասին։ Կազմակերպվում են թեմատիկ Էքսկուրսիաներ և դասախոսություններ, նոր գրքերի շնորհանդեսներ, հանդիպումներ բանաստեղծների և գրողների հետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "МЕМОРИАЛЬНО-ЛИТЕРАТУРНЫЙ МУЗЕЙ А.П.БОНДИНА". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2021 թ․ հունիսի 28. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* НИЖНЕТАГИЛЬСКИЙ МУЗЕЙ-ЗАПОВЕДНИК "ГОРНОЗАВОДСКОЙ УРАЛ"
Կալտեռնի կամավոր հրշեջ ծառայության ամանորյա ներողական բացիկ (1912 թվական)
**Ամանորյա ներողական բացիկ** (գերմ.՝ Neujahrsentschuldigungskarte), նախատոնական ավանդույթ Ավստրիայում, որը տարածված էր 19-րդ դարում - 20-րդ դարի սկզբին։ Այդ ժամանակ Ամանորին անձամբ ցանկություններ արտահայտելու սովորույթը Ավստրիայում անտանելի մասշտաբներ էր ընդունել։

Պատմություն
-----------

Քաղաքապետարանի թողարկած ներողական բացիկը գնողն ազատվում էր բոլոր հարազատների, ծանոթների, գործընկերների և վերադասների Նոր տարին գրավոր շնորհավորելու պարտականությունից։ Բացիկը ամրացվում էր տան դռանը՝ մուրացկաններին կամ անկոչ շնորհավորողներին տնից հեռու պահելու նպատակով։ Ամանորյա ներողական բացիկ ձեռք բերողը ազատվում էր նաև տեղի աղքատներին շնորհավորելու և ողորմություն բաժանելու պարտականությունից։

Ամանորյա ներողական բացիկները տարածում են գտել Ավստրո-Հունգարիայում և Բավարիայում 1814 թվականից։ Ինսբրուքի Տիրոլի հողային թանգարանում պահվում են ամանորյա ներողական բացիկներ Տիրոլի ավելի քան հիսուն բնակավայրերից։ Ժամանակի ընթացքում, համեստորեն զարդարված զարդանախշերով, ներողական բացիկները մեծացան՝ դառնալով թերթի չափ և առատորեն նկարազարդվեցին կրոնական սյուժեներով։

Մյունխենի իշխանություններն առաջին անգամ ամանորյա ներողական բացիկի վաճառքը կազմակերպել են 1843 թվականին։ Ամանորյա ներողական բացիկներ ձեռք բերողների ցուցակները հրապարակվել են տարածաշրջանային մամուլում։ Հասույթը նախատեսված էր տեղի աղքատների համար և հիմնականում ծախսվում էր ձմռանը նրանց համար վառելափայտ ձեռք բերելու համար։ Քաղաքային իշխանություններից բացի, բացիկները թողարկել են նաև հրշեջ բաժանմունքները՝ սեփական կարիքները հոգալու համար։ Ամանորյա ներողական բացիկները թողարկվել են մինչև 1930-ական թվականները, և այս ավանդույթը վերականգնելու փորձեր են արվում նաև ներկայումս։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Neujahrsentschuldigungskarten" (in գերմաներեն). Sterzing. Արխիվացված from the original on 2019 թ․ հուլիսի 19. Retrieved 2019 թ․ նոյեմբերի 1.
2. ↑  "Was wurde aus ..." (in գերմաներեն). Innsbruck Informiert. Արխիվացված from the original on 2019 թ․ հոկտեմբերի 28. Retrieved 2019 թ․ նոյեմբերի 1.

Գրականություն
-------------

* Cornelia Oelwein: *Enthebungskarten zum Neuen Jahr in Bayern und Österreich.* In: Arbeitskreis Bild Druck Papier. Tagungsband Hagenow 2008. Hrsg. von Wolfgang Brückner u. a. (Arbeitskreis Bild Druck Papier; 13). Waxmann, Münster 2009, S. 101—114. ISBN 978-3-8309-2174-5
* Roland Sila: *Viel Glück. Die Haller Neujahrsentschuldigungskarten 1835—2010.* Ablinger.Garber, Hall i. T. 2009. ISBN 978-3-9502728-2-6
* Hans Hochenegg: *Innsbrucker Neujahrsentschuldigungskarten.* In: Veröffentlichungen aus dem Stadtarchiv Innsbruck Nr. 28 (Innsbrucker Kleindrucke), S. 30-37, Innsbruck 1965

Արտաքին հղումներ
----------------

* Новогодние извинительные открытки в тирольском ХаллеArchived 2020-01-07 at the Wayback Machine.(գերմ.)
* Новогодние извинительные открытки в ТиролеArchived 2019-10-28 at the Wayback Machine.(գերմ.)
**Ամրոցի հնագիտական-ազգագրական թանգարանային համալիր** (ադրբ.՝ Qala Arxeoloji-Etnoqrafik Muzey Kompleksi), Գալա գյուղը բացօթյա թանգարանային համալիր է Աբշերոնի թերակղզու կենտրոնում, որը հիմնադրվել է 2008 թվականին Գալա պետական պատմական և ազգագրական արգելոցի տարածքում Հեյդար Ալիևի հիմնադրամի նախագահ Մեհրիբան Ալիևայի նախաձեռնությամբ և ղեկավարությամբ։

Պատմություն
-----------

Ամրոցի հնագիտական-ազգագրական թանգարանային համալիր
Գալա գյուղը գտնվում է Աբշերոնի թերակղզու կենտրոնում՝ ռազմավարական կարևոր բլրի վրա։ Գալա գյուղի հնագույն մասը 1988-ին հռչակվել է պատմա-ազգագրական արգելոց և ներառել է 216 պատմական, հնագիտական և ճարտարապետական հուշարձաններ։ Գյուղում կա 5 մզկիթ, ամրոցի մնացորդներ, 3 լոգարան, ավելի քան 170 տուն, ինչպես նաև դամբարաններ և այլն։ Աբշերոնի թերակղզում հայտնաբերված ժայռապատկերները, կերամիկական, կենցաղային և դեկորատիվ իրերը, զենքերն ու մետաղադրամները կենտրոնացած են թանգարանային համալիրում։ Ադրբեջանի Գիտությունների ազգային ակադեմիայի հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի «Աբշերոն» հնագիտական արշավախումբը 2010 - 2011 թվականներին պեղումներ է անցկացրել այստեղ։ Պեղումների ընթացքում հայտնաբերվել են տարբեր գտածոներ, որոնք թվագրվում են մ.թ.ա. 3-2-րդ հազարամյակներին, ինչպես նաև 14-15-րդ դարերին։

Թանգարանային համալիրում ցուցադրվում են բրոնզե դարաշրջանի ժայռոտ բնակավայրեր, ժայռապատկերներ, 10-14-րդ և 10-15-րդ դարերին պատկանող 2 ստորգետնյա ճանապարհ Կասպից ծովի և Բաքվի ուղղությամբ, 18-րդ դարին պատկանող թոնիրը։ Թանգարանում կա նաև X- րդ և 14-րդ դարերին պատկանող ամրոց, որն օգտագործվել է դիտարկման և պաշտպանության համար։

Ժայռապատկերներում պատկերված են կանայք, տղամարդիկ, կենդանիներ, տարբեր այլ բեկորներ, որսորդություն և հարսանեկան արարողություններ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Arxeoloji etnoqrafik muzey kompleksi
2. ↑  Հեյդար Ալիևի հիմնադրամ*heydar-aliyev-foundation*
3. ↑  "GALA - ARCHAEOLOGICAL AND ETHNOGRAPHIC MUSEUM COMPLEX". Արխիվացված է the original 2018 թ․ հունիսի 12-ին. Retrieved 2021 թ․ փետրվարի 9.
4. ↑  Ամրոցի հնագիտական-ազգագրական թանգարանային համալիր
**Վլադիմիր Լևի** (նոյեմբերի 18, 1938(1938-11-18), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային գրող, բժիշկ֊հոգեբան, հոգեբան, տարբեր ասպեկտների գրքերի հեղինակ, հայտնի հոգեբան։ Բժշկական գիտությունների թեկնածու։

Կենսագրություն
--------------

Վլադիմիր Լևին ծնվել է հայտնի գիտնականի ընտանիքում, Ստալինյան մրցանակի (1950), պրոֆեսոր, հայրական ընտանիքը եկել է Խերսոնի մարզի Նովոպոլտավկայի գյուղատնտեսական կալանավայրից։

Մայրը՝ Ելենա Կլյաչկոն ռուսական ներգաղթյալների ընտանիքից է, քիմիական ինժեներ։
Վլադիմիր Լևին ավարտել է Մոսկվայի բժշկական ինստիտուտը, որտեղ հոգեբանության ամբիոնում աշխատել է որպես պրակտիկանտ հոգեբույժ, ապա թերապևտ։  

Ավելի ուշ նա աշխատել է գիտության և պրակտիկայի հոգեբանության ինստիտուտի հոգեբանության, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի և կրթության ակադեմիայի. ներգրավված խնդիրներին կրթության երեխաների, հոգեթերապիա երեխաների և դեռահասների, հոգեբանական օգնություն ընտանիքներին, հոգեթերապիայի ծայրահեղ պետությունների և անձնական ճգնաժամերի, հոգեբանության, արվեստի, Իսկ 1980-ականներին, նաև զբաղվում է կրթական հոգեբանությամբ։ Երկար տարիներ համագործակցել է ամսագրերում և հրատարակչությունների հետ․ «Ընտանիք և դպրոց»։

Գրական գործունեությունը
-----------------------

Նրա առաջին հրապարակումները տպագրվել են 1980-ականներին «Նոր աշխարհ» և «Կայծ»։ 2000 թ.-ին նա հրատարակեց բանաստեղծությունների մի գիրք «քաշել Անձնագիրը» 2000 թ֊ից հետո, նա հրատարակել է մի գիրք, «The Taming վախի», «Վնասվածքաբանության Սեր», «The մեքենան հաջողություն», «ընտանեկան պատերազմ», «մոտ է մարմնին» (միասին կազմում է այդ գրքի "ABC առողջամտություն»), "The բուժումը ծուլություն", "Որտեղ են ապրել" «Սխալներ առողջության», «Աշխատավարձի-god» (վեպը և բանաստեղծությունների մի հավաքածու), «Lonely միայնակ է» (էսսեներ, բանաստեղծություններ). Նկարազարդումներ մի շարք հրապարակումների պատրաստված են հեղինակի կողմից։
Քանի որ 1974 թ. - ին գրողների միության անդամ էր, 2005 թ.-ից սիրված ռադիոհաղորդման » երաժշտական դեղատան»- հեղինակ և վարող։

Ընտանիք
-------

Կինը նրա երրորդ ամուսնությունն էր, ունի 7 երեխա։ Որդին՝ Մաքսիմը (5 մարտի 1969 թ.) հոգեբան, Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտ (1993)։ Բժշկական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ, Ռուսաստանի ներքին գործերի նախարարության հոգեբանության ակադեմիայի ամբիոնի վարիչ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Еремеев Б. А.* Педагогическая психология. - Лекция 6.(չաշխատող հղում)
(չաշխատող հղում — *պատմություն*)
 (ռուս.)
2. ↑  Выписки из истории автора (ռուս.)
3. 1 2  "Врач, психолог, писатель Владимир Леви". Արխիվացված է the original 2013 թ․ մայիսի 11-ին. Retrieved 2015 թ․ հոկտեմբերի 29. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  В. Л. Леви «Танец с тенью» (ռուս.)

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | ԿենդանիՄատյան · Թվիթթեր |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 124968359 · GND: 1181371554 · ISNI: 0000000084021554 · LCCN: n81056456 · NKC: jo20010093667 · NTA: 294218947 · NUKAT: n97027198 · SUDOC: 034184155 · VIAF: 95123806 · WorldCat VIAF: 95123806 |

 |

 |
**Ամֆիպոլիսի հնագիտական թանգարան** (հուն․՝ Αρχαιολογικό μουσείο Αμφίπολης), գտնվում է Հոսնի բերանի (Struma) բերդաքաղաքում, Սալոնիկի «Էգնիտիա» - Կավալա երկաթուղու 2 կմ հեռավորության վրա, անմիջապես հնագիտական վայրում, որը հիմնադրվել է մ.թ.ա 437 թ. ե. Հին Ամֆիպոլիսի է Հունաստանի կենտրոնական Մակեդոնիայի շրջակայքում։

Նկարագրություն
--------------

Թանգարանը պարունակում է բազմաթիվ ցուցանմուշներ, որոնք վերաբերում են Ամֆիպոլիսի պատմությանը և մշակույթին, հնադարանից մինչև Հունաստանի պատմության բյուզանդական շրջանը։

Թանգարանը գտնվում է շենքում, որի շինարարությունը ավարտվել է 1995 թվականին։ Գտածոները ցուցադրվում են ժամանակագրական կարգով, և բաժանված են հետևյալ խմբերի`նախապատմական ժամանակաշրջանում (թանգարանային Պանգեոն լեռից ), արխաիկ ժամանակաշրջան (ցուցադրվում են հնագիտական մարզադահլիճից, հելլենիստական գերեզմանատներից, հելլենիստական շենքերից և պեղումներից), դասական և հելլենիստական ժամկետները (ցուցադրվում են արխայիկ գիմնազիայից, հելլենիստական գերեզմանոց, հելլենիստական շենքեր և պեղումներ), հռոմեական շրջան (այդ խճանկարը շենքերի հռոմեական շրջանում և մասունքները պեղված է տեղական գերեզմանոցում), վաղ քրիստոնեական շրջան (ցուցանմուշները հինգ վաղ քրիստոնեական բազելիկների և Ամփիպոլիսի), և ներկաիս դարաշրջան (ցուցանմուշները հայտնաբերվել Նեա Ամփիպոլիս մատուռից)։

Ցուցանմուշների կարևորագույն նմուշներից են նեոլիթյան դարաշրջանի (մ.թ.ա 6000-3000) կնիքները և արձանիկները, Ամփիպոլիսի հարևանությամբ գտնվող ոսկե արձանիկները, Պիրիխիոս (հունական ռազմական պար) պարը կատարողների արձանիկները, երեք արձաններ՝ Օրեստ և Էլեկտրա (մ.թ.ա II դար), կնոջ արձանիկ (մ.թ.ա. IV դար), Աֆրոդիտե և Էրոս (մ.թ.ա II դար), Ատիսի տեղական աստվածուհու կիսանդրին (մ.թ.ա I դար), մազերը պոկող և կուրծք ծեծող հավերժահարսի արձանը, մի արծաթե տապանակ, որի մեջ հայտնաբերվել է ոսկե ծաղկեպսակ եւ մի մարդու թաղման ոսկե ծաղկեպսակ։

Հռոմեական և բյուզանդական ժամանակաշրջանների ցուցադրությունում հռոմեական շենքից և մայրաքաղաքից երկու աղավնու նկար կա, ինչի օգնությամբ փորագրված է ոչխարի գլուխ։

Առաջին հարկում տեղակայված են հնագույն Արգիլի գտածոները, հինավուրց Ամփիպոլիս նավահանգիստը, որը կանգնած է հինավուրց Ամփիպոլիսի 7 հարակից շրջանի պատմության հետ։

Թանգարանի մուտքի մոտ կա XVIII դարի պատմաբանների նամակագրություն, որը վերաբերում է հնագույն Ամֆիպոլիսին, 1913 թ.-ին պեղված լուսանկարներով եւ դրա վերականգնմանը։

* ՖրեսկիՖրեսկի
* Հավերժահարսի կիսանդրիՀավերժահարսի կիսանդրի
* Ցուցահանդեսի առաջին հարկՑուցահանդեսի առաջին հարկ
* ՏապանաքարՏապանաքար
* Սգո նկարներՍգո նկարներ
* Արծաթե տապանԱրծաթե տապան
* Օստրեսի և Էլեկտրա արձաններըՕստրեսի և Էլեկտրա արձանները

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Δημητρία Μαλαμίδου (2012). "Αρχαιολογικό Μουσείο Αμφιπόλεως. Περιγραφή" (in հունարեն). Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Արխիվացված է the original 2018 թ․ հուլիսի 5-ին. Retrieved 2018 թ․ հունիսի 28.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Hellenic Ministry of Culture and Tourism Archived 2012-03-18 at the Wayback Machine.
* Museums of macedonia

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 5533799-5 · VIAF: 155718629 · WorldCat VIAF: 155718629 |

 |
**Վլադիմիր Լենինի տուն-թանգարան,** թանգարան, որը գտնվում է Ուֆա քաղաքի Կիրովի շրջանում՝ Դոստոևսկու փողոցում։

Պատմություն
-----------

Վլադիմիր Լենինը երկու անգամ այցելել է Ուֆա՝ 1900 թվականի փետրվարին և հունիսին։ Երկրորդ այցի ժամանակ նրա կինը՝ Նադեժդա Կրուպսկայան, Ուֆայի Ոստիկանական (այժմ՝ Կրուպսկայա) և Բանտային (այժմ՝ Դոստոևսկի) փողոցների անկյունում մի տուն է վարձել, որտեղ Լենինն ապրել է գրեթե երեք շաբաթ։

Լենինի՝ Ուֆայում գտնվելու պատվին որոշել են թանգարան կառուցել։ Այդ նպատակով Լենինի ապրած տան կողքին ընտրվել է երկհարկանի տուն։ Նախագծի ճարտարապետը Գ. Ադամովիչն էր։ 1938 թվականի ապրիլին նախագիծն արդեն պատրաստ էր։ Աշխատանքներն իրականացվել են 1938-1941 թվականներին՝ Կրուպսկայայի հսկողությամբ։ Վերակերտվել է այն ժամանակվա իրավիճակը, իսկ Կրուպսկայայի պնդմամբ՝ այստեղ կազմակերպվել է նաև Լենինի կյանքն ու հեղափոխական գործունեությունն արտացոլող ցուցահանդես։

Տուն-թանգարանը բացվել է 1941 թվականի հունվարի 21-ին։ Երեք ամիս անց այցելուների թիվը գերազանցել է 12 հազարը, իսկ թանգարանի գործունեության ընթացքում այնտեղ այցելել է ավելի քան չորս միլիոն մարդ՝ 87 պետություններից։ Թանգարանի առաջին տնօրենը Շ. Խանաֆինն էր։ 1943 թվականից սկսած՝ ավելի քան քառասուն տարի, թանգարանը ղեկավարել է Հայաթ Ահմետովան։

1980-ական թվականներին թանգարանի շուրջը կառուցվել է հուշահամալիր։ Թանգարանի հարևանությամբ վերստեղծվել է նախահեղափոխական Ուֆայի մի մասը։ Այստեղ կառուցվել են կարմիր աղյուսով տներ, գլաքարե կամրջով փողոցներ, տեղադրվել են փողոցային լապտերներ։ Այդ տարածքը հռչակվել է ճարտարապետական հուշարձան՝ պետության պահպանության ներքո։

Թանգարանային համալիրը գոյատևել է մինչև 2002 թվականը։ Հին շինությունների հետ այն քանդվել է 19-20-րդ դարերում, իսկ դրա փոխարեն 2003-2005 թվականներին կառուցվել է էլիտար բնակելի համալիր։ Այնուամենայնիվ, հին տուն-թանգարանը գոյատևել է և շարունակում է գործել։

Տես նաև
-------

* Վլադիմիր Լենին
* Նադեժդա Կրուպսկայա
* ԽՍՀՄ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Дом-музей В.И. Ленина". *tourizm.ufacity.info*. Արխիվացված է the original 2019 թ․ փետրվարի 11-ին. Retrieved 2020 թ․ մայիսի 17.
2. ↑  "Администрация Уфы: "Дом-музей Ленина не будет закрыт!"". *ProUfu.ru - Новости Уфы и Башкирии*. 2015 թ․ հոկտեմբերի 23.
3. ↑  "В Уфе могут закрыть дом-музей Ленина". *ProUfu.ru - Новости Уфы и Башкирии*. 2015 թ․ հոկտեմբերի 22.

Գրականություն
-------------

* *Синенко С. Г.* Уфа старая и новая. — Уфа: Государственное республиканское издательство «Башкортостан», 2007. — 272 с. — 3000 экз.

Արտաքին հղումներ
----------------

* "Լենինի՝ Ուֆայի տուն-թանգարանը" (in ռուսերեն). Bashkortostan450. Արխիվացված է the original 2013 թ․ ապրիլի 11-ին. Retrieved 2013 թ․ մարտի 19.
* "Ոստիկանականի և Բանտայինի անկյունում..." (in ռուսերեն). Լենինի տուն-թանգարանը Ուֆա քաղաքում. Արխիվացված է the original 2013 թ․ ապրիլի 16-ին. Retrieved 2013 թ․ մարտի 19.
**Ալեքսեյ Անտոնովիչ Յանուկևիչ** (բելառուս․՝ Аляксе́й Анто́навіч Януке́віч, հուլիսի 30, 1976(1976-07-30), Մինսկ, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Բելառուս քաղաքական գործիչ, ԲԱՃ կուսակցության նախագահ 2009-2017 թվականներին։

Կենսագրություն
--------------

1997 թվականին ավարտել է Բելառուսի պետական տնտեսագիտական համալսարանը՝ Արտաքին տնտեսական գործունեության կառավարում մասնագիտությամբ, սովորել է ԲՊՏՀ-ի ասպիրանտուրայում (2003-2004)։ Աշխատել է որպես դասախոս Յակուբ Կոլասի անվան պետական հումանիտար վարժարանում (2002-2003), «Արկադիա» տուրիստական ընկերության գլխավոր տնօրենի տեղակալ (2004-2005)։

1996 թվականից ԲԱՃ կուսակցության անդամ է, 1999 թվականից՝ ԲԱՃ-ի (ղեկավար մարմնի) անդամ, 2003 թվականից՝ ԲԱՃ-ի նախագահի տեղակալ։

2006 թվականի նախագահական ընտրությունների ժամանակ եղել է Ալեքսանդր Միլինկևիչի վստահված անձը։

2009 թվականին ընտրվել է ԲԱՃ կուսակցության նախագահ՝ այդ պաշտոնում փոխարինելով Լեոնիդ Բորշչևսկուն։ 2011 և 2014 թվականներին վերընտրվել է ԲՆՖ կուսակցության նախագահ։ 2017 թվականի հոկտեմբերի 3-ին պաշտոնը թողել է՝ այդ պաշտոնում երկու ժամկետից ոչ ավելի գտնվելու սահմանափակման հետ կապված։ 2017 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ԲԱՃ կուսակցության 18-րդ համագումարում ընտրվել է կուսակցության փոխնախագահ։ 2010 թվականին գլխավորել Է նախագահի թեկնածու Գրիգորի Կոստուսևի նախընտրական շտաբը։ 2011 և 2014 թվականներին ընտրվել է կուսակցության նախագահ։

Առաջադրվել է պատգամավորության թեկնածու Բելառուսի Հանրապետության տեղական խորհուրդների ընտրություններում 2003 և 2007 թվականներին, Ներկայացուցիչների պալատի պատգամավորության թեկնածու՝ 2004, 2008 և 2016 թվականներին։ 2012 թվականի խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ իր թեկնածությունը հանել է կուսակցության 15-րդ համագումարի որոշմամբ։ 2006 թվականի նախագահական ընտրությունների ժամանակ եղել է նախագահի թեկնածու Ալեքսանդր Միլինկևիչի վստահված անձը։

Տիրապետում է բելառուսերեն, լեհերեն, անգլերեն և գերմաներեն լեզուներին։ Ըստ դավանանքի՝ կաթոլիկ է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Руководитель из Шклова". 2017 թ․ հոկտեմբերի 3.
2. ↑  "XV Зьезд Партыі БНФ зьняў сваіх кандыдатаў у дэпутаты Палаты прадстаўнікоў". Արխիվացված է the original 2016 թ․ հոկտեմբերի 29-ին. Retrieved 2021 թ․ մարտի 25.

Արտաքին հղումներ
----------------

* "Профиль". *проект «Кто есть кто в Республике Беларусь»*. Արխիվացված է the original 2010 թ․ դեկտեմբերի 6-ին.
* Биография на сайте Партии БНФ Archived 2018-07-19 at the Wayback Machine.(բելառուս.)
**Ամապա ազգային անտառ** (պորտ.՝ Floresta Nacional do Amapá), ազգային անտառ Բրազիլիայի Ամապա նահանգում։

Տեղագրություն
-------------

Ամապա ազգային անտառը բաժանված է Պրակուուբա (52.85%), Ֆեռեյրա Գոմիս (44.07%) և Ամապա (3.08%) մունիցիպալիտետների միջև՝ Ամապա նահանգում։ Ունի 460352.61 հա տարածք։

Անտառը հյուսիսից սահմանակից է փոքր Մուտում գետին, արևելքից՝ Ֆալսինո գետին, արևմուտքից սահմանակից է Արագուարի գետին, իսկ հարավից՝ Ֆալսինո և Արագուարի գետերի միախառնման վայրին։ Ծայր հյուսիսում կան նշանակալի լեռնային բարձրություններ, որոնք պատկանում են Տումուկումակի համալիրին։ Արևելքից այն միացած է Ամապա պետական պարկին՝ 2369400 հա տարածքով, որը կայուն օգտագործվող բնապահպանական միավորում է, ինչն էլ ստեղծվել է 2006 թվականին։ Հյուսիս- արևմուտքում այն սահմանակից է Տումուկումակի լեռնային ազգային պարկին։

Շրջակա միջավայր
---------------

Ամապա ազգային անտառը Ամազոն բիոմում է։ Ներառում է խոնավ արևադարձային անտառի մի մեծ տարածք։ Այն հասանելի է միայն մեկ կենսունակ ջրային ուղիով՝ Արագուարիով՝ Պորտու Գրանդի մունիցիպալիտետից։ Բուսականությունը ներառում է ամազոնյան տեսակներ, ինչպիսիք են՝ *Dinizia excelsa*, *Vouacapoua americana*, *Caryocar villosum* և այլն։ Արմավենիներից են՝ ասաին ու *Iriartea exorrhiz*։

Պատմություն
-----------

Ամապա ազգային անտառը ստեղծվել է 1989 թվականի ապրիլի 10-ի 97.630 նախագահական հրամանագրով։ Կառավարվում է Չիկո Մենդեսի կենսաբազմազանության պահպանության ինստիտուտի կողմից։ Այն դասվում է Բնության պահպանության միջազգային միության VI կատեգորիային (բնական ռեսուրսի կայուն օգտագործմամբ պահպանվող տարածք)։ Նպատակն է աջակցել անտառային ռեսուրսների կայուն բազմակի օգտագործմանը և գիտական հետազոտությունների իրականացմանը՝ շեշտը դնելով հայրենի անտառների կայուն շահագործման մեթոդների վրա։ Ամապան կենսաբազմազանության միջանցքի մի մասն է, որը ստեղծվել է 2003 թվականին։ Խորհրդատվական խորհուրդը հիմնվել է 2008 թվականի դեկտեմբերի 12-ին՝ 100-րդ հրամանագրով։ Կառավարման ծրագիրը հաստատվել է 2014 թվականի հունվարի 9-ին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Արգելոցների համաշխարհային տվյալների շտեմարան — 1981.
2. 1 2 3 4 5  FLONA do Amapá – ISA
3. 1 2 3  "Flona do Amapá – Chico Mendes". Արխիվացված է the original 2019 թ․ օգոստոսի 6-ին. Retrieved 2019 թ․ օգոստոսի 6. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  FES do Amapá – ISA
5. ↑  Unidade de Conservação ... MMA
6. ↑  Corredor de Biodiversidade do Amapá Biodiversity Corridor

Աղբյուրներ
----------

* *Corredor de Biodiversidade do Amapá Biodiversity Corridor*, Belém: CI-Brasil, Governo do Amapá, Fundação Lee & Gund, 2007, վերցված է 2016-11-05
* (portuguese) *FES do Amapá*, ISA: Instituto Socioambiental, վերցված է 2016-07-06
* (portuguese) *Flona do Amapá*, Chico Mendes Institute for Biodiversity Conservation, արխիվացված  օրիգինալից 2016-09-15-ին, վերցված է 2016-07-06
* (portuguese) *FLONA do Amapá*, ISA: Instituto Socioambiental, վերցված է 2016-07-06
* (portuguese) *Unidade de Conservação: Floresta Nacional de Amapá*, MMA: Ministério do Meio Ambiente, վերցված է 2016-07-06
**Ալեքսեյ Յուրիևիչ Նեմով** (ռուս.՝ Алексей Юрьевич Немов, մայիսի 28, 1976(1976-05-28), Բարաշևո, Տենգուշևսկի շրջան, Մորդովական Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս մարմնամարզիկ, քառակի օլիմպիական չեմպիոն։ Նա բոլոր ժամանակների ամենահայտնի մարմնամարզիկներից է։ Իր կարիերայի ընթացքում հաղթել է հինգ աշխարհի առաջնություն, երեք Եվրոպայի առաջնություն և նվաճել է տասներկու օլիմպիական մեդալ։

Վաղ տարիներ
-----------

Ալեքսեյ Նեմովը մեծացել է Տոլյատիում։ Նրա հայրը թողել է նրան և նրա մորը, երբ նա դեռ երեխա էր, և Նեմովը երբեք չի տեսել հորը։ Ալեքսեյը սկսել է մարմնամարզությամբ զբաղվել հինգ տարեկանում։

Մարզական կարիերա
----------------

Նեմովը նորամուտը իր նշել է 1993 թվականի աշխարհի առաջնությունում՝ տասնվեց տարեկանում ՝ զբաղեցնելով հինգերորդ տեղը։ Նա իր առաջին տիտղոսը նվաճել է Սանկտ Պետերբուրգի բարի կամքի խաղերում՝ գերազանցելով իր թիմակցին աշխարհի արծաթե մեդալակիր Ալեքսեյ Վորոպաևին ընդամենը մեկ միավորով։ Նեմովի ելույթները առանձնանում էին յուրահատուկ ոճով և շքեղությամբ։

Չնայած նրան, որ միջազգային մակարդակով Նեմովը ուներ մեծ համբավ, սակայն 1995 թվականին՝ Եվրոպայի առաջնությունում, Նեմովը, որն այն ժամանակ 19 տարեկան էր, առաջատար էր հինգ ելույթներից հետո, և նրան հարկավոր էր 8,75 միավոր՝ չեմպիոն ճանաչվելու համար։ Սակայն հաջորդ ելույթում նա բաց թողեց երկու խոշոր ցատկ, և ելույթը կանգ առավ, ինչից հետո նա հավաքեց 7,35 միավոր և գրավեց ընդամենը 9-րդ հորիզոնականը։

Մի քանի ամիս անց Նեմովը մրցել է Ճապոնիայի Սաբեյ քաղաքում ընթացող Աշխարհի առաջնությունում։ Ռուսաստանի թիմը որակավորման փուլում այդքան էլ լավ ելույթ չունեցավ՝ ընդհանուր հաշվարկում գրավելով 11-րդ հորիզոնականը։ Ռուսաստանի թիմը կարողացավ անցնել եզրափակիչ, սակայն գրավեց 4-րդ հորիզոնականը (պատմության ընթացքում նման դեպք առաջին անգամ էր գրանցվում, երբ Ռուսաստանի թիմը մեդալ չի կարողանում նվաճել)։

1996-ին Ատլանտայում անցկացվող օլիմպիական խաղերում Նեմովը ճանաչվեց աշխարհի չեմպիոն։ Նա վեց մեդալ է նվաճել այդ մրցաշարում (երկու ոսկե, մեկ արծաթե և երեք բրոնզ)։

Չնայած շատերը կարծում էին, որ Նեմովը չի կարողանալու լավ ելույթ ունենալ Սիդնեյի օլիմպիական խաղերի ժամանակ, քանի որ նա ուներ ուսի մի քանի վնասվածք, ինչպես նաև նրա ամուսնությունը և իր առաջին որդու ծնունդը, բայց նա այդ մրցաշարում ունեցավ իր կարիերայի ամենալավ ելույթները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Բրոքհաուզի հանրագիտարան (գերմ.) / Hrsg.: Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus, Wissen Media Verlag
2. ↑  "Кто есть кто в Тольятти". Արխիվացված է the original 2014 թ․ փետրվարի 21-ին. Retrieved 2019 թ․ հունիսի 18. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Տելեգրամ |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | FIG · Olympic Channel · ՄՕԿ · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Բրոքհաուս · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Munzinger |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GTAA: 136063 |

 |
**Տերաբայթ** (միջազգային անվանումը՝ **Tbyte**, **TB**) , ինֆորմացիայի քանակի չափման միավոր, հավասար 1024 Գիգաբայթի կամ 240 բայթի։
Թույլատրվում է գրառման հետևյալ ձևերը՝ Տբայթ կամ ՏԲ (հայերեն), Тбайт կամ ТБ (ռուսերեն), Tbyte կամ TB (անգլերեն)։
Միջազգային ստանդարտներով Տերա- նախածանցը նշանակում է 1012 = 1 000 000 000 000 բայթ=1000 գիգաբայթ։
Կիրառվում է էլեկտրոնային սարքավորումների հիշողությունների ծավալների չափման համար։

Հետաքրքիր փաստեր
----------------

* Առաջին առևտրային կոշտ սկավառակը 1 ՏԲ ծավալով ներկայացվել է Hitachi ընկերության կողմից 2007 թվականին։
* Kingston ընկերությունն աշխարհում առաջինն է ստեղծել 1 ՏԲ ծավալով (DataTraveler HyperX Predator 3.0) Ֆլեշ (Flash)ը։
* 2014 թվականի ապրիլին Հաբլ տիեզերական աստղադիտակը հավաքեց ավելի քան 100 տերաբայթ տվյալներ

Տարբեր հիշող սարքերի հիշողության ծավալներ
-----------------------------------------

Տերաբայթերով չափվում են համակարգիչների կոշտ սկավառակները, ֆլեշ հիշասարքերը։

Կոշտ սկավառակն (վինչեստր) իր արագագործությամբ և ինֆորմացիայի պահպանման ծավալով գերազանցում է լազերային սկավառակներին, ինչպես նաև ֆլեշ հիշասարքերին։ Ժամանակակից կոշտ սկավառակները կարող են պահել 1 Տբայթ և ավելի ինֆորմացիա։

* 
* 

Ֆլեշ (Flash) հիշողության դյուրակիր սարքը կարող է պահել ինֆորմացիան և՛ մեգաբայթերով, և՛ գիգաբայթերով, և՛ տերաբայթերով։ Ներկայումս կիրառում են Kingston ընկերության 1 տբայթ ծավալի ֆլեշներ։

*

Արտահամակարգային միավոր
-----------------------

Միավորների միջազգային (ՍԻ) համակարգի տասնապատիկ և բաժնեմասային միավորների անվանումները։

Արտահամակարգային միավոր

* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ГОСТ 8.417-2002. Единицы величин. Приложение А (ռուս.)
2. ↑  Hitachi выпустила винчестер объемом 1 терабайт Archived 2019-04-02 at the Wayback Machine.(ռուս.)
3. ↑  NASA official site(անգլ.)
4. ↑  "վինչեստր". Արխիվացված է the original 2017 թ․ փետրվարի 2-ին. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 11. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
5. ↑  Մեծությունների միավորների հայերեն անվանումը

Տես նաև
-------

* Բիթ
* Բայթ
* Կիլոբայթ
* Մեգաբայթ
* Գիգաբայթ
* Տերաբայթ
* Պետաբայթ
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Այաս (այլ կիրառումներ)

**«Այաս»**, 1985 թվականին Երևանում հիմնադրված ծովային հետազոտություններ ակումբ։ Ակումբի գործունեության ոլորտներն են նավաշինությունը, նավագնացությունը, քարտեզագրության պատմությունը, ստորջրյա հետազոտությունները, զինանիշագիտությունը, նավամոդելավորումը և նավագնացությունների իրականացումը։ Ակումբի նախագահն է Կարեն Բալայանը։

Նպատակներ
---------

Ակումբը իր առջև դրել է երկու հիմնական նպատակ. ծովային թանգարանի ստեղծում Երևանում և Կիլիկիան Հայաստանի 13-րդ դարի առագաստանավի կրկնօրինակի կառուցում, դրանով հայ առևտրականների ուղիներով նավարկության իրականացում։

Պատմություն
-----------

Ակումբը հիմնադրվել է 1985 թվականին Երևանում թեմատիկայով հետաքրքրվող մի խումբ անհանտների կողմից։

Ակումբը իր գոյության ընթացքում կազմակերպել էր 15-ից ավելի թեմատիկ ցուցահանդեսներ, որից մեկը Հայաստանում Եվրոպայի օրեր անցկացնելիս ՀՀ ԱԳՆ-ի Հայաստանի պատկերասրահում։

«Այաս» ակումբը Ծովային հետազոտությունների միջազգային ընկերության, Ծովային պատմության միջազգային հանձնաժողովի, Հաշմանդամային առագաստային սպորտի միջազգային ֆեդեռացիայի, Հայկական աշխարհագրական անկերության անդամ է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Ֆոտոռեպորտաժ. "Այաս" ծովային հետազոտությունների ակումբ:
2. 1 2 3 4 5 6  "«Այաս ակումբի պաշտոնակ կայք»". Արխիվացված է the original 2015 թ․ հունիսի 7-ին. Retrieved 2014 թ․ մարտի 13. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Վլադիմիր Բուգրով** (ռուս.՝ Бугров, Владимир Васильевич, հոկտեմբերի 16, 1938(1938-10-16), Վոլգոգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 9, 2003(2003-12-09), Վորոնեժ, Ռուսաստան), թատրոնի խորհրդային և ռուս դերասան, ռեժիսոր, մանկավարժ, թատերական գործիչ, ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ։

Կենսագրություն
--------------

Վլադիմիր Բուգրովը ծնվել է 1938 թվականի հոկտեմբերի 16-ին, Ստալինգրադում։ 1961 թվականին ավարտել է Ստալինգրադի թատերական ստուդիան։ 1968 թվականին ավարտել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտը (Նիկոլայ Օխլոպկովի կուրսը)։

1962-1963 թվականներին խաղացել է Լիպեցկի դրամատիկական թատրոնում։

1968-1980 թվականներին աշխատել է որպես Վորոնեժի պատանի հանդիսատեսի թատրոնի գլխավոր ռեժիսոր։

1980-2003 թվականներին եղել է Վորոնեժի գեղարվեստի պետական ինստիտուտի ռեկտոր։ Նրա օրոք 1998 թվականին ինստիտուտն ստացել է Վորոնեժի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի կոչում։

Եղել է Համառուսական մշակութային ֆոնդի Վորոնեժի մասնաճյուղի նախագահ։

Մահացել է 2003 թվականի դեկտեմբերի 9-ին, Վորոնեժում, 66 տարեկան հասակում։

Մրցանակներ և պարգևներ
---------------------

* ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (11.02.1977):
* ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (6.01.1986):
* Պատվո շքանշան (22.11.1999):

Թատերական գործունեություն
-------------------------

### Վորոնեժյան ՊՀԹ

* «Աղջիկը և ապրիլը» (Տ. Յան)
* «Վերջինները» (Մ. Գորկի)
* «Բոռ» (Է. Վոյնիչ)
* «Ամպրոպ» (Ա. Օստրովսկի)
* «Ճանապարհին» (Վ. Ռոզով)
* «Թմբուկ և ֆլեյտա» Է. Փաշնեև)

### Վորոնեժի դրամատիկ թատրոն

* «Ճանապարհ դեպի Բորդուխինոյ» (Վ. Կոնդրատև)
* «Գավառական անեկդոտներ» (Ա. Վամպիլով)

### Վորոնեժի գեղարվեստի ինստիտուտ

* «Իմ սերը երրորդ կուրսում» (Մ. Շատրով)
* «Ուրախություն փնտրելիս» (Վ. Ռոզով)
* «Քաղքենիները» (Մ. Գորկի)
* «Ռևիզոր» (Ն. Գոգոլ)
* «Հեքիաթ Մոնիկայի մասին» (Է. Շալտյանիս)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Скончался ректор Воронежской академии искусств Владимир Васильевич Бугров". Вести Воронеж, 10.12.2003. Արխիվացված է the original 2018 թ․ հուլիսի 15-ին. Retrieved 2018 թ․ հուլիսի 14.

Արտաքին հղումներ
----------------

* "Վլադիմիր Բուգրով". Имена Воронежа. Retrieved 2018 թ․ հուլիսի 14.
* "Վլադիմիր Բուգրով". Некрополь. Retrieved 2018 թ․ հուլիսի 14.
**Վրադուկ** (սերբախորվաթ․՝ Vranduk), գյուղ Բոսնիա և Հերցեգովինայի սահմանադրական և իրավական տարածք հանդիսացող Սերբական Հանրապետությունում։ Վարչականորեն մտնում է Զենիցայի շրջանի կազմի մեջ։

Ըստ 2013 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ գյուղի բնակչությունը կազմում է 463 մարդ։ Այն գտնվում է շրջկենտրոն Զենիցայից 12 կմ հեռավորության վրա՝ Բոսնա գետի ձախ ափին։

Գյուղի տարածքով անցնում է 1530 մետր երկարություն ունեցող Շամաց-Սարաևո երկաթգիծը։

Անվանում
--------

Վրանդուկ քաղաքի անվանումը ծագել է սերբախորվաթերեն «վրատա» բառից, որը թարգմանաբար նշանակում է *«դարպասներ»*։ Հնում կոչվել է Վրատնիկ, որից էլ առաջացել է բնակավայրի ներկայիս անվանումը։

Պատմություն
-----------

Բնակավայրի մասին առաջին հիշատակումներն եղել է 1410 թվականի մարտի 23-ին՝ Հունգարիայի թագավորի թողած գրառման մեջ, որտեղ նա նշում է, որ գրավել է ժամանակակից Խորվաթիայի մաս կազմող Դուբրովնիկ քաղաքը։

Վրանդուկը միջնադարյան ժամանակահատվածում եղել է արքունի քաղաք։ Թոմաս թագավորն ապրել է Վրանդուկում 1446-1449 թվականներին։ 1447 թվականին այստեղ կառուցվում է կաթոլիկ եկեղեցի։

Թուրքերի կողմից Բալկանյան թերակղզու գրավման ընթացքում Վրադնուկը 1463 թվականին աանցել է Օսմանյան կայսրության տիրապետության տակ։ Մինչև 1887 թվականը այստեղ կենտրոնացված է եղել ռազմական կայազոր։

Օսմանյան ժամանակահատվածում բնակավայրի տարածքում կառուցվել է նաև մզկիթ, որը կրում է սուլթան Մեհմեդ II-ի անունը։

Բնակչություն
------------

| Բնակչություն | 1971 | 1981 | 1991 |
| --- | --- | --- | --- |
| Ընդհանուր | 972 (100 %) | 935 (100 %) | 625 (100 %) |
| Բոսնիացիներ | 878 (94 % ) | 890 (95 %) | 617 (99 %) |
| Սերբեր | 49 (5 %) | 33 (3 %) | — |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Nacionalni sastav stanovništva SFR Jugoslavije 1971" (PDF). // pod2.stat.gov.rs. Retrieved 2016 թ․ հունվարի 21.
2. ↑  "Nacionalni sastav stanovništva SFR Jugoslavije 1981" (PDF). // pod2.stat.gov.rs. Retrieved 2016 թ․ հունվարի 21.
3. ↑  "Nacionalni sastav stanovništva SFR Jugoslavije 1991" (PDF). // fzs.ba. Արխիվացված է the original (PDF) 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2016 թ․ հունվարի 21. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Ամելիա Բենս** (իսպ.՝ Amelia Bence), իսկական անունը՝ **Մարիա Ամելիա Բատվինիկ** (իսպ.՝ María Amelia Batvinik, նոյեմբերի 13, 1914(1914-11-13), Բուենոս Այրես, Արգենտինա - փետրվարի 8, 2016(2016-02-08), Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության դերասանուհի, արգենտինական կինոյի ոսկե դարի աստղերից մեկը (1940-1950-ական թվականներ)։

Կենսագրություն
--------------

Ռուսաստանից գաղթած հրեաների դուստր է։ Հայրը՝ Հաիմ Բատվինիկը, ներգաղթել է Մինսկից, մայրը՝ Անա Զագերը՝ Պինսկից։ Հինգ տարեկան հասակից սկսել է խաղալ մանկական թատրոնում։ Սովորել է Երաժշտության և ասմունքի ազգային կոնսերվատորիայում։ Առաջին դերը կինոյում խաղացել է 1933 թվականին *Դանսինգ* ֆիլմում (արգենտինական կինոյում երկրորդ ձայնային ֆիլմը)։ Վերջին անգամ հեռուստաէկրանին հայտնվել է 2004 թվականին, որից հետո շարունակել է հանդես գալ թատրոնում և ռադիոյում։ Նկարահանվել է 50 ֆիլմում Արգենտինայում, Պերուում, Չիլիում, Մեքսիկայում, Իսպանիայում։

Ի թիվս շատ այլ դերերի՝ կատարել է Ալֆոնսինա Ստորնի դերը *Ալֆոնսինա* ֆիլմում (1957), որը Բեռնիլի միջազգային կինոփառատոնում ներկայացրել է Արգենտինան։ Ավելի քան կես դար հետո՝ իննսուն տարեկան հասակում, հաջողությամբ կատարել է բանաստեղծուհու դերը *Ալֆոնսինա, ծովը ու ես* ներկայացման մեջ (2010)։

Ժառանգություն
-------------

Ամելի Բենսի կինոկարիերան, որը տևել է շուրջ ութ տասնամյակ, դերասանուհուն անվերապահ ճանաչում է բերել։ 1995 թվականին Արգենտինայի սենատը նրան շնորհել է պատվավոր դիպլոմ երկրի մշակույթի մեջ ունեցած ներդրման համար, իսկ երկու տարի անց Արվեստի միջազգային ֆոնդը նրան արժանացրել է պարգևի արվեստում ապրելու համար։ 2007 թվականին Ամելիա Բենսը դարձել է Արգենտինայի կինեմատոգրաֆական ակադեմիայի արվեստի և գիտությունների պատվավոր անդամ։

Ճանաչում
--------

* *Արծաթե անգղ* Արգենտինական կինոքննադատների ասոցացիայի կողմից *Երրորդ համբույրը* ֆիլմի դերի համար (1942)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Internet Movie Database — 1990.
2. 1 2 3 4 5 6  cinenacional.com (իսպ.) — 2001.
3. ↑  "Adiós a Amelia Bence, la actriz de los ojos más lindos del mundo - 08.02.2016 - LA NACION". Արխիվացված է the original 2016 թ․ փետրվարի 9-ին. Retrieved 2020 թ․ հուլիսի 28. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  *Amelia Bence, Raúl Etchelet* La niña del umbral: Amelia Bence : memorias. — Corregidor, 2011. — 350 с. — ISBN 9789500519342

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · ČSFD · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNE: XX4724654 · GND: 1250026784 · SUDOC: 155810863 · VIAF: 90144814374058613301 · WorldCat VIAF: 90144814374058613301 |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Ալավերդյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Վլադիմիր (Վրեժ) Ալավերդյան** (26 հունվարի, 1972, Գրոզնի - 13 հունվարի, 1994, Կարմիր Շուկա), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Վլադիմիր Ալավերդյանը ծնվել է 1972 թ. հունվարի 26-ին Գրոզնի քաղաքում։ Ութամյա կրթությունն ստացել է տեղի ռուսական դպրոցներից մեկում, այնուհետ սովորել է Մարտունու միջնակարգ դպրոցում։ Ուսումը շարունակել է Ստեփանակերտի գյուղատնտեսական տեխնիկումի մեխանիզացիայի բաժնում։ Ծառայել է Խորհրդային բանակում Մոսկվա քաղաքում։ Ծառայությունը կիսատ թողնելով՝ վերադարձել է Մարտունի քաղաք և ծառայության մտել Մերուժան Մոսիյանի հրամանատարությամբ գործող գումարտակում։

Զինվորական կոչումով ավագ լեյտենանտ էր, սակրավորների ջոկատի հրամանատարի տեղակալը։ Մասնակցել է Ամիրանլարի, Ֆիզուլիի, Հորադիզի և այլ բնակավայրերի ազատագրական և պաշտպանական մարտերին։ Զոհվել է 1994 թ. հունվարի 13-ին Կարմիր Շուկայի 24-րդ դիրքում։ Հետմահու պարգևատրվել է ՀՀ «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած չէր։ Հանգչում է Մարտունի քաղաքի գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Վլադիմիր Ալավերդյանը Արցախյան պատերազմի թանգարանի կայքում". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2014 թ․ փետրվարի 19. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Ալյասկայի օր** (անգլ.՝ Alaska Day), 1917 թվականի հոկտեմբերի 18-ից ի վեր յուրաքանչյուր տարի Ալյասկա նահանգի բնակիչների կողմից նշվող պաշտոնական տոն ԱՄՆ-ում։ 1867 թվականի հոկտեմբերի 18-ը համարվում է Ռուսական կայսրությունից՝ Ալյասկայի տարածքն ԱՄՆ-ին հանձնելու վերջնական ամսաթիվը.

Հիմնական հոդված՝ Ալյասկայի վաճառք
1867 թվականի մարտի 30-ին Ռուսական կայսրության և ԱՄՆ-ի միջև գործարք կնքվեց. վերջինս 7,2 մլն դոլարով տիրացավ Ալյասկային։ Գործարքը վերջնականապես կնքելու և ավարտին հասցնելու համար Նոր Արխանգելսկ (ներկայումս՝ Սիտկա) պետք է մեկնեին ռուս միջնորդները։ Նրանք կապիտան (հետագայում՝ ադմիրալ) Ալեքսեյ Պեշչուրովի հետ կարողացան այնտեղ հասնել միայն այդ նույն տարվա հոկտեմբերին, և 1867 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Նոր Արխանգելսկի ամրոցից իջեցվեց ռուսական դրոշը, և բարձրացվեց ԱՄՆ-ի դրոշը։ Ամերիկացիների կողմից այդ արարողությանը շքերթի համազգեստով մասնակցում էր 250 զինվոր՝ Լավել Ռուսոյի հրամանատարությամբ, ով ԱՄՆ-ի պետքարտուղար Ուիլյամ Սյուարդին էր ներկայացնում այդ իրադարձության մանրամասն զեկույցը։

Կապված այն հանգամանքի հետ, որ Նոր Արխանգելսկի (Ալյասկայի մայրաքաղաքը 1867 թվականին) և Սանկտ Պետերբուրգի (այդ նույն ժամանակ Ռուսական կայսրության մայրաքաղաքը) ժամային տարբերությունը կազմում էր 11 ժամ, ինչպես նաև կապված այն հանգամանքի հետ, որ Ռուսաստանը դեռևս հուլյան ճրացույցով էր ապրում, որոշ աղբյուրներում ակս ամսաթիվը նշված է որպես 1867 թվականի հոկտեմբերի 7։

Այս տոնը պաշտոնական կարգավիճակ ստացավ 1917 թվականին։ Հոկտեմբերի 18-ին Սիտկայում անցկացվում է տոնական շքերթ, տեղի է ունենում ամերիկյան դրոշի առաջին պաշտոնական բարձրացումը, համերգներ, պարեր, դիմակահանդես, ափային հսկիչների դասընթացներ, Առաջին անգամ եկածների տանը՝ թեյախմություն։ Ալյասկայի աշխատող բնակիչներն այդ օրն ստանում են վճարովի արձակուրդ, և ուսանողները չեն սովորում, իսկ եթե այդ օրը համընկնում է շաբաթ կամ կիրակի օրվան, մոտակա աշխատանքային օրը հայտարարվում է լրացուցիչ ազատ օր։

Տես նաև
-------

* Ալյասկա

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Эндрю Джонсон". Արխիվացված է the original 2017 թ․ օգոստոսի 24-ին. Retrieved 2018 թ․ հոկտեմբերի 18. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Когда Россия продала Аляску США?
3. ↑  » Краткий обзор штатов США по алфавиту: Аляска
4. ↑  "Аляска. Кто и зачем продал Аляску Америке". Արխիվացված է the original 2020 թ․ սեպտեմբերի 28-ին. Retrieved 2018 թ․ հոկտեմբերի 18. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
5. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2016 թ․ սեպտեմբերի 4-ին. Retrieved 2018 թ․ հոկտեմբերի 18. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
6. 1 2
7. ↑  Праздники штата Аляска (անգլ.) на сайте *library.alaska.gov*
8. 1 2  Happy Alaska Day, Great Land! (անգլ.) на сайте *adn.com*, 18 октября 2011
9. ↑  Фестиваль Дня Аляски (անգլ.) на сайте *alaska.org*
10. ↑  Календарь праздничных дней Аляски в 2009 году (անգլ.) на сайте *doa.alaska.gov*
11. ↑  День Аляски в США (անգլ.) на сайте *timeanddate.com*

Արտաքին հղումներ
----------------

* Տոնի պաշտոնական կաքյը Archived 2015-09-09 at the Wayback Machine.
* Ալյասկայի օրը ԱՄՆ-ում (ռուս.) на сайте *calend.ru*
**Ալյոշայի հեքիաթները**, (ռուս.՝ Алёшины сказки), Ռոման Կաչանովի մուլտիպլիկացիոն ֆիլմը, որը թողարկվել է 1964 թվականին Սոյուզմուլտֆիլմ ստուդիայում։

Ֆիլմում իրար հաջորդում են սև ու սպիտակ խաղարկային տեսարաններ և տիկնիկային մուլտիպլիկացիոն գունավոր դրվագներ խաղալիքներով, որոնք ցույց են տալիս փոքրիկ Ալյոշայի երազանքները։

Սյուժե
------

Փոքրիկ Լյոշան, տանը մենակ մնալով, երազում էր մեկնել իր սիրելի տատիկի մոտ` Եգորևսկ, նրա ծննդյան տոնին, քանի որ ծնողները ժամանակ չունեին։ Ասելով կախարդական բառերը` Ալյոշան կենդանացնում է շոգեքարշը, որն ուղևորվում է հեռավոր ճամփորդության։ Ճանապարհին հանդիպում է ծանոթ Կովը, որը Շոգեքարշին ծաղկեփունջ է փոխանցում է տատիկի համար։ Իսկ Շոգեքարշը սունկ է հավաքում տատիկի համար։ Երազելով տատիկի համար նկար նկարել` Ալյոշան փնտրում է իր սիրելի երկկողմանի կարմիր–կապույտ մատիտը, որը գտնում է Մկնիկը։ Որպես երախտագիտության նշան նրան կերակրում են շիլայով և կախարդական բառերով ազատում են սարսափել թակարդից։ Որոշելով տատիկին 
նվիրել նաև Ոսկե ձկնիկ`տղան արտասանում է կախարդական խոսքերը և խաղալիք զինվորներին ուղարկում է ձկնորսության։ Բայց զինվորները չեն կարողանում ձուկ բռնել, քանի որ այդ գործի համար ահրաժեշտ են ամբարձիչներ։ Կախարդական բառերը օգնում են զինվորներին դառնալ ամբարձիչների ընտանիք․ հայրիկ ամբարձիչ, մայրիկ ամբարձիչ և փոքրիկ ամբարձիկ, որոնք ուղևորվում են դեպի Կապույտ ծով՝ ճանապարհին հանդիպելով դաժան առյուծին։ Բարեհաջող հասնելով ծովին` Ամբարձիչները նետում են իրենց կեռիկները` ջրի միջից որսալով մեկ մեծ Կետ, մեկ` Հսկայական շնաձուկ և միայն փոքրիկ Ամբարձիչն է ջրի միջից բռնում է փոքրիկ ձկնիկին։

Իսկ վերջում Լյոշան որոշում է առավոտյան արտասանել իր կախարդական բառերը, որպեսզի տատիկն ինքը նրան հյուր գա։

Հեղինակներ
----------

* Տիկնիկները և դեկորները պատրաստել են՝ Վլադիմիր Աբակումով, Վալերի Պետրով, Պավել Գուսև, Ֆ․ Օլեյնիկով, Գալինա Գետտինգեր, Վերա Չերկինսկայա, Բորիս Կառավաև, Սեմյոն Էտլիս, Ռոման Գուրովի ղեկավարությամբ
* Ալյոշայի դերում՝ Պավլիկ Բաբաևսկի
* Տեքստը կարդում է՝ Մարիա Վինոգրադովա

Ծանոթագրություններ
------------------

Գրականություն
-------------

* *Г. Демыкина и Г. Балл* Сказки городка Жур-жур. Как мы ехали в город Егорьевск..

* **Фильмы-сказки: сценарии рисованных фильмов. Выпуск 9**. — М.: Искусство, 1969. — 224 с. — 100 000 экз. .

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Ալյոշայի հեքիաթները» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database · Animator.ru |

 |



1. ↑  "«Сказки городка Жур-жур. Как мы ехали в город Егорьевск» в электронной библиотеке". Արխիվացված է the original 2014 թ․ փետրվարի 22-ին. Retrieved 2019 թ․ մայիսի 24. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վոյ Վոժ (այլ կիրառումներ)

**Վոյ Վոժ** (ռուս.՝ Вой-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Լեմյու գետի ձախ ափին՝ 175 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 21 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000061074
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006107
* Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Վոյ Վոժ". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ հուլիսի 26. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 14.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |