recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Սահակյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*
 Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լևոն Սահակյան (այլ կիրառումներ)

**Լևոն Գուրգենի Սահակյան** (հուլիսի 26, 1937(1937-07-26), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային պետական և կուսակցական աշխատող։ ԽՄԿԿ անդամ 1961 թվականից։

Կենսագրություն
--------------

Ավարտել է Երևանի Կարլ Մարքսի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտի մեխանիկայի ֆակուլտետը (1960) և ՍՄԿԿ ԿԿ-ին կից հասարակական գիտությունների ակադեմիան (1981)։ Աշխատանքային գործունեությունն սկսել է 1960 թվականից՝ Երևանի Վլադիմիր Իլյիչ Լենինի անվան Հայէլեկտրամեքենաշինական գործարանում։ 1963 թվականից անցել է կուսակցական աշխատանքի։ Եղել է ՀԿԿ Երևանի Շահումյանի շրջկոմի արդյունաբերության և տրանսպորտի բաժնի վարիչ (1963-1964), 1964 թվականից՝ ՀԿԿ ԿԿ-ի հրահանգիչ, 1966 թվականից՝ ՀԿԿ Երևանի քաղկոմի արդյունաբերության և տրանսպորտի բաժնի վարիչ։ 1970-1972 թվականներին Սահակյանը ՀԼԿԵՄ ԿԿ-ի առաջին քարտուղարն էր, 1972 թվականից՝ ՀԿԿ Երևանի քաղկոմի երկրորդ քարտուղարը։ 1975-1983 թվականներին՝ Արհեստակցական միությունների հայկական հանրապետական խորհրդի նախագահը։ 1983 թվականից ՀԿԿ ԿԿ-ի կագմակերպական-կուսակցական աշխատանքի բաժնի վարիչն է։ ՀԿԿ ԿԿ-ի անդամ՝ 1971 թվականից, ՀԿԿ ԿԿ-ի բյուրոյի անդամության թեկնածու՝ 1971-1974 թվականներին և 1976 թվականից։ Եղել է ՀԿԿ XXV-XXVII և ՍՄԿԿ XXIV- XXVI համագումարների պատգամավոր։ Ընտրվել է ՀԽՍՀ VIII, IX և ԽՍՀՄ X գումարումների Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։

Պարգևներ
--------

Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի 3 շքանշաններով։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 10, էջ 137)։*  |
**Վասիլի Կոնստանտինովիչ Բլյուխեր** (նոյեմբերի 19 (դեկտեմբերի 1), 1889, Barschinka, Rybinsky Uyezd, Յարոսլավլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 9, 1938(1938-11-09), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային ռազմական և կուսակցական գործիչ, Խորհրդային Միության մարշալ (1935 թվականից)։ ԽՄԿԿ անդամ 1916 թվականից։

Կենսագրություն
--------------

1910–1913 թվականներին բանտարկվել է գործադուլային կոչի համար։ Մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին։ 1917 թվականի Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո հեղափոխական գործունեություն է ծավալել Սամարայում։ 1917 թվականի նոյեմբերից Սամարայի ռազմա–հեղափոխական կոմիտեի անդամ էր։ Եղել է Կարմիր գվարդիայի ջոկատի հրամանատար։ Չեխոսլովակյան կորպուսի խռովությունից հետո գլխավորել է Օրենբուրգի շրջանում շրջապատված խորհրդային զորքերի 1500 կմ-անոց մարտարշավն Ուրալի շրջանում և, միանալով Արևելյան ռազմաճակատի զորքերին, մասնակցել է Կոլչակի զորքերի ջախջախմանը, ապա՝ Կախովկայի մարտերին և Պերեկոպի գրոհին։ Աշխատել է որպես Հեռավորարևելյան ժողովրդական հանրապետության ռազմական մինիստր (1921–1922)։ 1924–1927 թվականներին եղել է Կանտոնի չինական հեղափոխական կառավարության գլխավոր ռազմական խորհրդատուն։ 1929–1938 թվականներին Հեռավորարևելյան Հատուկ Կարմրադրոշ բանակի հրամանատարն էր, կազմակերպել ու գլխավորել է Հեռավոր Արևելքի պաշտպանությունը։ Այդ բանակում Բլյուխերի հետ ծառայել են Գրիգոր Խախանյան (ռազմա-հեղափոխական խորհրդի անդամ՝ 1927–1933) և Վ․ Թաիրովը (ռազմա-հեղափոխական խորհրդի անդամ՝ 1933–1935)։ Բլյուխերը տաղանդավոր զորահրամանատար էր՝ օժտված բացառիկ աշխատասիրությամբ և անձնական հմայքով։ Եղել է Համառուսաստանյան Կենտգործկոմի (1921–1924), ԽՍՀՄ Կենտգործկոմի (1930–1938) անդամ, ՀամԿ(բ)Կ ԿԿ անդամության թեկնածու (1934), ԽՍՀՄ I գումարման Գերագույն խորհրդի դեպուտատ։ Պարգևատրվել է Լենինի, Կարմիր դրոշի՝ 5 (առաջին շքանշանակիրը), Կարմիր աստղի (առաջին շքանշանակիրը) շքանշաններով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
2. 1 2  Munzinger Personen (գերմ.)

Գրականություն
-------------

* Душенькин В․ В․, От солда– та до маршала, 3 изд․, М․, 1966․

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Rodovid |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Բրոքհաուս · Լարուսի · Կրուգոսվետ · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Մեծ սովետական (1 հրտ.) · Universalis |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 162243801 · GND: 118853554 · ISNI: 0000000453031249 · LCCN: n82066148 · NKC: js2006312254 · NTA: 07034566X · LIBRIS: 41519 · SUDOC: 193878437 · VIAF: 287046528 · WorldCat VIAF: 287046528 |

 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 2, էջ 453)։*  |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Սահակյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Սմբատ Սահակի Սահակյան** (հոկտեմբերի 2, 1895(1895-10-02), Ձորագյուղ, Հայաստան - դեկտեմբերի 10, 1971(1971-12-10), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային մեքենագետ, ՀԽՍՀ-ում գյուղատնտեսության մեքենայացման հիմնադիրներից, տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1953), պրոֆեսոր (1954), ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1961)։

Կենսագրություն
--------------

1921 թվականին ավարտել է Նովոչերկասկի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը, 1930 թվականին՝ Մոսկվայի գյուղատնտեսության մեքենայացման և էլեկտրիֆիկացման ինստիտուտը։ 1931 - 1971 թվականներին եղել է Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտի մեքենայացման, ապա գյուղատնտեսական մեքենաների և գործիքների ամբիոնի վարիչը։

Սահակյանի մասնակցությամբ Հայաստանում կազմակերպվեցին գյուղատնտեսական մեքենաների համատեղ օգտագործման առաջին ընկերությունները, մեքենատրակտորային ջոկատները։ Գիտական աշխատանքները վերաբերում են լեռնային և ջրովի երկրագործության մեքենայացման, Հայաստանի քարքարոտ հողերի յուրացման, գյուղատնտեսական մեքենաների հենքային մակերևույթների և բնահողի փոխազդման և այլ հարցերին։

Պարգևներ
--------

Պարգեատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 8431 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 10, էջ 138)։*  |
**Մեհման Հուսեյնով** (ադրբ.՝ Mehman Rafiq oğlu Hüseynov, նոյեմբերի 24, 1989(1989-11-24), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի տեսաբլոգեր, ֆոտոբլոգեր, լրագրող, քաղաքական ակտիվիստ, իրավապաշտպան և քաղբանտարկյալ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1992 թվականի նոյեմբերի 24-ին Բաքվում։ Ավարտել է Ադրբեջանի պետական տնտեսագիտական համալսարանը, ստանալով բակալավրի աստիճան։

### Ձերբակալություն

Ձերբակալվել է 2017 թվականի հունվարի 9-ի առավոտյան Բաքվում։ Մինչև այդ Հուսեյնովը համացանցում էր տեղադրել զանազան թանկարժեք անշարժ գույքի լուսանկարներ, որոնք, ըստ իրեն, պատկանում են պետական պաշտոնյաների։ Հուսեյնովը պնդել է նաև, որ դրանից հետո իրեն ենթարկել են խոշտանգումների։

Հուսեյնովը հանդիսանում է սոցիալական ցանցերում գործող *Սանջաղ* (ադրբ.՝ SANCAQ) հասարակական-քաղաքական հանդեսի խմբագիր։ Նա նաև գլխավորում է Institute for Reporters’ Freedom and Safety (IRFS) իրավապաշտպան կազմակերպությունը։ Մինչև ձերբակալությունը սկսել էր «Կոռումպացված պաշտոնյաների որս» շարժումը, որի նպատակն էր պետական պաշտոնյաների կոռումպացված լինելու փաստերի հայթայթումը և ներկայացնումը։

Ձերբակալության հաջորդ օրը Նասիմիի շրջանի դատարանի որոշմամբ տուգանվել է 200 մանաթի՝ «ոստիկանության աշխատակցի օրինական պահանջներին չենթարկվելու համար»։ Հետագայում իրեն այցելած արտասահմանցի բժիշկները հաստատել են, որ Հուսեյնովը ենթարկվել է խոշտանգումների։ 2017 թվականի մարտի 3-ին Սուրախանիի շրջանի դատարանի դատավճռով Հուսեյնովը «զրպարտության» հոդվածով դատապարտվել է երկու տարի ազատազրկման։

### Ձերբակալության հասարակական արձագանքը

2019 թվականի հունվարի 19-ին ադրբեջանական ընդդիմությունը Բաքվում բազմամարդ ցույց է կազմակերպել՝ Մեհման Հուսեյնովին և այլ քաղբանտարկյալներին ազատ արձակելու պահանջով։ Ցույցի ժամանակ իշխանությունը արգելափակել են համացանցային կապը, և ցուցարարները զրկված են սոցիալական ցանցերում ուղիղ հեռարձակում իրականացնելու, ակցիայի մասին տեղեկություններ տարածելու հնարավորությունից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Mehman Hüseynov kimdir?» (ադրբեջաներեն). www.bbc.com. 2019 թ․ հունվարի 7. Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ մարտի 9-ին. Վերցված է 07-01-2019-ին.
2. ↑  «Rights Groups Demand Justice for journalist Mehman Huseynov Tortured in Azerbaijan PEN International». *www.pen-international.org* (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2017 թ․ մարտի 17-ին.
3. ↑  «Rights Groups Demand Justice for journalist Mehman Huseynov Tortured in Azerbaijan | Reporters without borders». *RSF* (ֆրանսերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ մարտի 17-ին. Վերցված է 2017 թ․ մարտի 17-ին.
4. ↑  «Azerbaijani journalist Mehman Huseynov detained overnight». *European Federation of Journalists* (ամերիկյան անգլերեն). 2017 թ․ հունվարի 11. Վերցված է 2017 թ․ մարտի 17-ին.
5. 1 2 3  «Mehman Huseynov Sentenced». *Frontline Defenders*. Frontline Defenders. Վերցված է 2017 թ․ մարտի 17-ին.
6. ↑  Ադրբեջանական ընդդիմությունը բազմամարդ ցույց է անցկացնում Բաքվում
**Արսեն Օձելաշվիլի**, (վրաց.՝  არსენა ოძელაშვილი, 1797, Քարթլի-Կախեթի թագավորություն - 1842, Մցխեթ), ավելի հայտնի է որպես **Մարաբդի Արսեն**, 19–րդ դարի առաջին կեսի գյուղացիական շարժման հերոս Վրաստանում։

Կենսագրություն
--------------

Փաստագրական տեղեկություններ Արսենի գործունեության վերաբերյալ չեն պահպանվել։ Հայտնի է, որ նրան սպանել են ցարական ոստիկանները։ 1840-ական թվականներն Արսենի մասին ստեղծվել է ժողովրդական պոեմ, որը անվանեցին «Երգ Արսենի մասին», որն առաջին անգամ հրատարակվել է 1872 թվականին և վերահրատարակվել է 50 անգամ։ Արսենի կերպարը մարմնավորվել է սովետական թատրոնում և կինոյում (Ս․ Շանշիաշվիլու «Արսեն» դրաման և Մ․ Ճիաուրելու «Արսեն» կինոնկարը և այլն)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Որոշ հեղինակներ նշում են 1793 թվականը։
2. ↑  Ստույգ հայտնի է, որ 1842 թվականի օգոստոսին հերոսն արդեն կենդանի չէր։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: nr90004093 · VIAF: 76163253 · WorldCat VIAF: 76163253 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 2, էջ 113)։*  |
**Մովսես Բունիաթի Սարաֆյան** (ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ են), XVIII դարի հայ ազատագրական շարժման գործիչ։

Գործունեություն
---------------

Պարսկաստանում և Թուրքիայում զբաղվել է վաճառականությամբ։ 1760-ական թվականների սկզբին հաստատվել է Աստրախանում, 1763 թվականին ստացել ռուսական կառավարության հատուկ հրամանագիր, որով նրան տրամադրվում էր հող և 10 հազար ռուբլի գումար՝ Աստրախանի նահանգում մետաքսի ձեռնարկություն հիմնելու համար, ինչպես նաև Կասպից ծովում նավեր կառուցելու արտոնություն։ 1769 թվականի հունիսի 8-ին (1768-1774 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ) Ռուսաստանի արտաքին գործերի կոլեգիային ներկայացրել է Հայաստանի ազատագրման և անկախության վերականգնման իր ծրագիրը, որին նախօրոք հավանություն էին տվել ռուսահայ նշանավոր գործիչները։ Ըստ այդ ծրագրի, Թուրքիայի դեմ պատերազմի պետք է հանվեին վրացական երկու թագավորները՝ Հերակլը և Սողոմոնը, Վրաստան ուղարկվեր ռուսական բանակային կորպուս, ինչպես նաև Ռուսաստանում ապրող հայերից և վրացիներից կազմված կամավորական ջոկատ՝ հայ հրամանատարի գլխավորությամբ։ Նրանց միանալու էին նաև Ղարաբաղի մելիքները։ Ռուսական-վրացական-հայկական միացյալ ուժերը նախ պետք է պարսիկներից ազատագրեին Երևանը, ապա երկու զորախմբերով հարձակվեին Ախալցխա-Կարս և Բայազետ-Վան ուղղություններով, դրանք գրավելուց և ուժերը միավորելուց հետո ռազմական գործողությունները շարունակեին մինչև Արևմտյան Հայաստանի լիակատար ազատագրումը։ Պատերազմի հաջող ավարտից հետո Ռուսաստանի հովանու ներքո պետք է վերականգնվեր հայկական պետականությունը և նշանավոր հայերից մեկը դառնար Հայաստանի թագավոր կամ իշխան։ Ռուսաստանի և Թուրքիայի միջև կնքվելիք հաշտության պայմանագրի հատուկ կետով հայերը համարվելու էին Ռուսական կայսրության հպատակներ, որը նրանց կապահովագրեր թուրք, վտանգից։ Ռուսաստանը և Հայաստանը, անհրաժեշտության դեպքում, հնարավոր բոլոր միջոցներով պետք է օգնեին միմյանց։ Սարաֆյանի ծրագիրը չի իրականացվել, որովհետև չէր համապատասխանում Ռուսաստանի այդ ժամանակաշրջանի արտաքին քաղաքական նպատակներին։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 10, էջ 215)։*  |
**Նաժուան Դարվիշ** (դեկտեմբերի 8, 1978(1978-12-08), Երուսաղեմ, Իսրայել), «Ալ- Արաբի Ալ- Ջադիդ» շաբաթաթերթի մշակութային բաժնի գլխավոր խմբագիրն է, զուգահեռաբար Պաղեստինի գրական փառատոնի խորհրդատուն։ Նաժուան Դարվիշն իր սերնդի արաբալեզու ամենահայտնի բանաստեղծներից մեկն է։ «Hay Festival Beirut 39» -ը նրա անունը ներառել է մինչև քառասուն տարեկան ստեղծագործող 30 լավագույն բանաստեղծների շարքում։ Նաժուան Դարվիշի բանաստեղծություններն թարգմանվել են ավելի քան քսան լեզուներով։ 2012 թվականին նրա «Մի օր արթնացրի ինձց բանաստեղծությունների ժողովածուն թարգմանվեց և լույս ընծայվեց Փարիզում, իսկ մեկ տարի անց վերահրատարակվեց; Անգլերեն թարգմանությամբ «Կորցնելու այլևս ոչինչ» ժողովածուն լույս ընծայվեց Նյու Յորքում 2014 թվականին։ Նաժուան Դարվիշի պոեզիան առերեսվում է գրողի ժամանակների հետ, խաչվում քաղաքական ու սոցիալական ամենատեսակ վայրիվերումներին, պատկերային և զգայական հզոր պոետական տեսլականով արձագանքում Պաղեստինի և համայն վշտատես ժողովուրդների բռնաճնշումներին։ Նաժուան Դարվիշն իր պոեզիայում սեփական ժողովրդի ցավն ու կսկիծը վերածում է համամարդկային տառապանքի, ուրիշի ցավն էլ՝ սեփականացնում, և աշխարհի բոլոր անկյուններում լսելի է դառնում սպանվողի ճիչը։

Մեր ժամանակների արաբալեզու բանաստեղծը սկսում է ստեղծագործել այն դիպվածից հետո, երբ երազ է տեսնում իր համար դեռևս անհայտ Ցեղասպանության մասին՝ կարծես վերապրելով դրվագներ, որոնց մասին մինչ այդ պատկերացում անգամ չի ունեցել։ Նաժուան Դարվիշն խոստովանել է, որ իր կարծիքով նախորդ կյանքում ինքը հայ է եղել և սպանվել է Հայոց Ցեղասպանության ժամանակ (երազներից մեկում իրենց ամբողջ ընտանիքն այրվում է զմռսված շինության ներսում)։

Ստեղծագործություններ
--------------------

* Երուսաղեմ(I)
* Երուսաղեմ (II)
* Նույնիսկ պատերազմում
* Քնել Գազայում
* Կորցնելուց այլևս ոչինչ
* Աշխարհը բարի է լինելու
* «Ով է այսօր հիշում հայերին»

1939 թվականի օգոստոսի 22-ին Օբերզալցբուրգում գերմանական զինվորական հրամանատարության հետ հանդիպման ժամանակ Ա. Հիտլերի կողմից ասված խոսքը, որը միտված էր ապացուցելու լեհ ազգի համդեպ կատարվելիք ջարդերի անպատժելիությունը։

* Այս ծառերի նման
* Երբ վարագույրը բացես
* Դրախտում(I)
* Դրախտում(II)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Bibliothèque nationale de France* Record #155985884 // BnF catalogue général (ֆր.) — Paris: BnF.

Գրականություն
-------------

Արտասահմանյան գրականություն N1 2016 թ
**Սավմակ** (հուն․՝ Σαύμακος), սկյութական ազնվության ներկայացուցիչ, Բոսպորի պետության հեղաշրջման կազմակերպիչ և առաջնորդ մ.թ․ա․ 108 - 107 թվականներին։

Ապստամբությունը բռնկվել է մայրաքաղաք Պանտիկապեոնում պոնտական զորավար Դիոփանտոսի և Բոսպորի թագավոր Պերիսադես V բանակցությունների ժամանակ, երբ որոշվում էր իշխանությունը Պոնտոսի թագավոր Միհրդատ VI Եվպատորին հանձնելու խնդիրը։ Ապստամբների (կախյալ գյուղացիներ, արհեստավորներ, ստրուկներ) առաջնորդ Սավմակը սպանել է Պերիսադեսին, իսկ Դիոփանտոսը փրկվել է՝ փախչելով Խերսոնես։ Ապստամբները տիրել են Բոսպորի ամբողջ եվրոպական մասին, Սավմակը դարձել է Բոսպորի տիրակալ, նրա կառավարման (տևել է 1 տարի) կարգը անհայտ է։ Դիոփանտոսին հաջողվել է ճնշել ապստամբությունը։ Սավմակը գերվել է, իսկ Բոսպորի թագավորությունն ընկել է Միհրդատ VI տիրապետության տակ։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 10, էջ 206)։*  |
**Եվա Բերբերյան** (ֆր.՝ Eva Berberian, հոկտեմբերի 13, 1986(1986-10-13), Իսի լե Մուլինո), հայկական ծագումով ֆրանսիացի հեռուստահաղորդավարուհի, մոդել, դերասանուհի, ոճաբան, երաժշտավար, երգիչ-երգահան։

Կենսագրություն
--------------

Եվան ծնվել է 1986 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Իսի լե Մուլինոյում (Օ-դը-Սեն)։ Եվայի հայրը հայ է, մայրը՝ ֆրանսուհի։ Նա ունի կրտսեր քույր։ Ռուեյ Մալմեզոնում նա եղել է Ֆրանսիայի սկաուտների միավորումում; 16 տարեկանում Եվան թողեց ուսումն ու հայրական տունը և սկսեց փնտրել իր ճանապարհը։ Նա սկսում է ռեստորանում մատուցող աշխատելով, այնուհետև աշխտաում է որպես մոդել տարբեր խմբագրություններում ու գովազդային ընկերություններում։

Գործունեություն
---------------

2005 թվականին նա մասնակցում է M6-ով ցուցադրվող Top Model հեռուստաշոուի առաջին մրցաշրջանին, այնուհետև՝ Hollywood Chewing Gum-ում՝ որպես Star Academy-ի գովազդային վահանակի կերպար։

2006 թվականին նա նկարահանվում է Մարաթոն մեդիայի կողմից նակարահանված և TF1 հեռուստաընկերությամբ ցուցադրվող ՛՛Արևի տակ՛՛ հեռուստասերիալի 11-րդ եթերաշրջանի մի դրվագում։

Եվան նաև մասնակցել է բազմաթիվ հեռուստատտեսային հաղորդումների, տպագրվել մամուլում, աշխատել է Վոն Դուչի գովազդներից մեկում Դիմ ներքնազգեստի բրենդի համար նկարվելով ամսագրում։

2007-ին նա ընդունվում է M6, որտեղ մեկ տարի վարում է «Եղանակի տեսություն» և միևնույն ժամանակ «La Route en Direct» հաղորդումը։ 2008 թվականին Եվան հայտնվում է Հարդրոքսի Զգա ծանր ռոքը երգի տեսահոլովակում՝ ոստիկանի դերում։ Խթանելով արվեստագետների բեմում ավելի շատ հայտնվելը նա կազմակերպում է ֆրանսիացի դերասանուհի Կիմ Թերիոյի բեմում անվճար մեկ օր անցկացնելը, որը տեղի ունեցավ Փարիզում գտնվող Լը Մադամ ակումբում։ 2010 թվականին Եվան ունեցավ իր աբստրակտ նկարների ցուցահանդեսը։ 2012-ից 2013 թվականների ընթացքում նա գրել է երեսուն սիրային երգերի բառեր և երաժշտություն։ Նա երաժշտությամբ հանդես է եկել և գալիս Ֆրանսիայում ՀԲԸՄ երիտասարդների հետ, ինչպես նաև Երևանում գտնվող Մեցցո Կլասիկ Հաուս ակումբում, և փարիզյան գարեջրատներում։ Նա հանդես է եկել DJ Եվա անվան տակ որոշ հասարակական վայրերում, ինչպիսիք են օրինակ Օտել Ֆուքե Բարիեր հյուրանոցի Լա Փթիթ Մեզոն ռեստորանում և Գիլբերթ Կոստի այլ հաստատություններում։ Նա նաև կամավորություն է անում՝ հյուրընկալելով վորքշոփի հենաշարժողական համակարգի հաշմանդամների Նոյի Սուր Սեն Նոտր Դամ երաժշտական ասոցացիայում, որը գլխավորվում է Արքայադուստր Նապոլեոնի կողմից։ 2015 թվականից նա սկսել է կանացի և տղամարդու պատրաստոի հագուստի արտադրությունը, որը կոչվում է Saint Eve։ 2016 թվականին նա սկսեց լուսանկարել, ստեղծելով Dare Love-ը, որի միջոցով ներկայացնում էր սերը, ազատությունը, համարձակությունը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Eva Berberian
2. ↑
3. ↑

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | AlloCiné · Internet Movie Database |

 |
**Միքայելյան Վերգինե Գևորգի** (դեկտեմբերի 27, 1903(1903-12-27), Ալեքսանդրապոլ, Երևանի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - 1990), հայ խորհրդային մանրէաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1950), պրոֆեսոր (1952), ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1961)։

Կենսագրություն
--------------

1927 թվականին ավարտել է Երևանի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ 1929-1935 թվականներին եղել է Երևանի քաղառբաժնի համաճարակագետը, 1935-1938 թվականներին և 1944-1950 թվականներին աշխատել Երևանի բժշկական ինստիտուտի համաճարակագիտության ամբիոնում, 1938-1944 թվականներին՝ ինստիտուտի տնօրեն, 1950-1954 թվականներին՝ տնօրենի տեղակալ, 1952-1954 թվականներին՝ սննդի հիգիենայի, 1954-1976 թվականներին՝ մանրէաբանության ամբիոնների վարիչ, 1975 թվականից՝ գիտական խորհրդատու։ Աշխատանքները վերաբերում են Հայաստանում աղիքային (որովայնային տիֆ, պարատիֆեր, դիզենտերիա) և մանկական վարակիչ հիվանդությունների համաճարակագիտության ուսումնասիրությանը, կանխարգելիչ միջոցառումների մշակմանը, իմունիտետի վրա անտիբիոտիկների ազդեցության և իմունոգենեզում հիպոթալամուսի դերի բացահայտմանը։ Ի․ Մեչնիկովի անվան համաճարակագիտության և մանրէաբանության համամիութենական գիտաբժշկական ընկերության վարչության անդամ է, դրա հայկական բաժանմունքի նախագահը։

Պարգևներ
--------

Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի և «Պատվո նշան» 2 շքանշաններով։

Գրականություն
-------------

* Айриян А. П. Армянские учёные-медики. - Ер. 1998 - 276 с. ISBN 99930-1-001-7

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Administrator. «Մեր ռեկտորները». *www.ysmu.am*. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ նոյեմբերի 6-ին. Վերցված է 2016 թ․ սեպտեմբերի 19-ին.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 626)։*  |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Նախորդող**Եղիշե Շեկ-Հովսեփյան | **Երևանի բժշկական ինստիտուտի ռեկտորՎերգինե Միքայելյան**1938-1943 | **Հաջորդող**Գևորգ Ղևոնդյան |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գևորգ Սարգսյան (այլ կիրառումներ)

**Գևորգ Գրիգորի Սարգսյան** (1887, Բաքու, Ռուսական կայսրություն - 1937, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բոլշևիկ հեղափոխական, Հարավային Կովկասում և Հայաստանում խորհրդային իշխանության հաստատման աջակից, ԽՄԿԿ անդամ (1919)։

Գործունեությունն սկսել է 1903 թվականից՝ Բաքվում, որտեղ և ներգրավվել է հեղափոխական շարժման մեջ։ 1919 թվականից աշխատել է Ալեքսանդրապոլի երկաթուղային դեպոյում, մասնակցել երկաթուղայինների ելույթներին։ 1920 թվականի Մայիսյան ապստամբությանը մասնակցելու համար բանտարկվել է։ Ռուսական 11-րդ կարմիր բանակի կողմից Հայաստանը գրավելուց և երկրում խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո Սարգսյանը պետական և տնտեսական ղեկավար աշխատանքներ է վարել արդեն Խորհրդային Հայաստանում։ Եղել է Ալավերդու պղնձաձուլական կոմբինատի տնօրենի տեղակալ, «Հայպղինձ»-ի նախագահ, ՀԽՍՀ առևտրի ժողկոմի տեղակալ, Երևանի մեխանիկական գործարանի տնօրեն, Հայաստանի երկրաբանական-հետախուզական բազայի, Երևանի օպերային թատրոնի շենքի շինարարության պետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Joint resolution providing for the designation of the third week of July as ""Captive Nations Week"

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 10, էջ 221)։*  |
**Գաբրիել Մոլոյան** (հունվարի 30, 1933(1933-01-30), Բեյրութ, Լիբանան), հայ հասարակական գործիչ, «Նոր սերունդ» մշակութային միության հիմնադիր, մանկավարժ, լրագրող։

Կենսագրություն
--------------

Գաբրիել Մոլոյանը ծնվել է 1933 թվականի հունվարի 30-ին։ Ուսանել է Մեծի Տանն Կիլիկիոյ Կաթողիկոսության Անթիլիասի դպրեվանքում և հաճախել Բեյրութի «Սենթ Ժոզեֆ» ֆրանսիական համալսարանի հայագիտական դասընթացներին։ 1954 թվականին Բեյրութում, իսկ 1977 թ.-ին Լոս Անջելեսում մի խումբ ընկերների հետ հիմնել է «Նոր Սերունդ» մշակութային միությունը։ Ավելի քան 30 տարի եղել է նույն միության վարչության անդամ և ատենապետ։

«Արարատ» օրաթերթի և «Արարատ Գրական»-ի խմբագրության անդամ է եղել։ Միջազգային երիտասարդական փառատոների ժամանակ գլխավորել է լիբանանահայ երիտասարդական պատվիրակությունները։ 25 տարի եղել է Դամասկոսի Ս. Թարգմաչաց և Բեյրութի Ազգային Սահակ Մեսրոպեան վարժարանի ուսուցիչ և փոխտնօրեն։

1977 թվականին եղել է Կալիֆորնիայի Ս. Դ. Հնչակյան կուսակցության շրջանի հիմնադիրն ու առաջին ատենապետը։ 1980 թվականից մինչ օրս Լոս Անջելեսում տպագրվող «Մասիս» շաբաթաթերթի խմբագրակազմի անդամ է։ 1983-2005 թվականներին եղել է Փասադենայի Ս. Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցու «Ա. և Մ. Յովսէփեան» ազգային վարժարանի հիմնադիր անդամներից մեկն ու շարունակաբար եղել հոգաբարձուների անդամ։

Ներկայումս Սոցիալ Դեմոկրատ Հնչակյան կուսակցության Արևմտյան Ամերիկայի վարիչ մարմնի փոխատենապետն է։

«Նոր Սերունդ» մշակութային միության հիմնադրման 50-ամյակին իր մատուցած ազգային, մշակութային և կրթական ծառայության համար արժանացել է Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Գարեգին Բ-ի կոնդակին և «Ներսես Շնորհալի» շքանշանին։

Այժմ Գլենդելում կառուցվող Հայ-Ամերիկյան թանգարանի համահայկական տնօրենների խորհրդի անդամ է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Մեծի Տանն Կիլիկիո Կաթողիկոսություն».
2. ↑  «Նոր սերունդ մշակութային միություն (Գլենդել)». 2018 թ․ հունվարի 6. `{{cite journal}}`: Cite journal requires `|journal=` (օգնություն)
3. ↑  «Armenian News By MassisPost | Հայերեն». *massispost.com* (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2018 թ․ նոյեմբերի 18-ին.
4. ↑  «Լոս Անջելեսի հայ պատվիրակությունը հանդիպում է ունեցել Գերմանիայի պաշտոնատար անձանց հետ - ankakh.com». *www.ankakh.com* (անգլերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ նոյեմբերի 29-ին. Վերցված է 2018 թ․ նոյեմբերի 18-ին.
5. ↑  «echmiadzin.asj-oa.am» (PDF). Արխիվացված է օրիգինալից (PDF) 2018 թ․ հուլիսի 12-ին.
Յոհաննես վան Քյոլեն, Հյուսիսային ծովի քարտեզը, շուրջ 1680 թ.
**Յոհաննես վան Քյոլեն** (հոլ.՝ Johannes van Keulen, 1654[…] կամ մոտ 1654, Դեյվենտեր, Օվերեյսել, Նիդերլանդներ - դեկտեմբեր 1715[…], Ամստերդամ, Հոլանդիա, Միացյալ պրովինցիաների հանրապետություն), 17-րդ դարի հոլանդացի քարտեզագիր։ Հրատարակել է
«Zee-Atlas» (Ծովային ատլաս) նավագնացության հայտնի ատլասը և «Zee-Fakkel» (Ծովային լապտեր) տեղեկատուն։
1678-1679 թվականներին Յոհաննես վան Քյոլենը տեղափոխվեց Ամստերդամ և 1680 թվականին ստացավ արտոնագիր Հոլանդիայի և Արևմտյան Ֆրիզլանդի նահանգներից, որը նրան թույլ էր տալիս տպագրել և հրապարակել ծովային ատլասներ ու նավագնացության տեղեկատուներ։ Այդ գրքերում զետեղված էին քարտեզներ և ծովային ուղիների նկարագրություններ՝ նախատեսված նավի ղեկակալների համար, որպեսզի նրանք անվտանգ նավարկեն։ Արտոնագիրը հարկավոր էր՝ բացառելու համար քարտեզների ու տեղեկությունների անօրինական արտատպումներն ու տպագրությունները։ Դա հատկապես կարևոր էր ատլասների առումով, քանզի դրանք տպագրվում էին նախնական խոշոր ծախսերով, որոնք պետք է փոխհատուցվեին վաճառքից հետո։

Յոհաննես վան Քյոլենն իր ընկերությունն անվանեց «In de Gekroonde Lootsman» (Թագակալ լոցման)։ Շուտով նա իր ընկերություն աշխատանքի ընդունեց քարտեզագիր Կլաաս Յանսոն Վոոգթին (հոլ.՝ Claes Janszoon Vooght):
1681 թվականից թողարկվում է «Փայլատակող նոր ծովային լապտեր» (Nieuwe Lichtende Zee-Fakkel) հնգհատոր ատլասը, որի համար Վոոգթը կազմեց քարտեզներ, իսկ պատկերազարդումը հանձնվեց Յան Լույկենին։ Հնգհատոր այս ատլասը թողարկվեց 1681-1684 թվականների ընթացքում, պարունակում էր 130-ից ավել նոր քարտեզներ և մեծ համբավ բերեց Յոհան վան Քյոլենին։

Յոհաննեսի որդին՝ Գերհարդ վան Քյոլենը (1678-1726) շարունակեց հոր գործը և նույնպես կազմեց նոր ատլասներ։ Իսկ թոռը՝ Յոհաննես վան Քյոլեն Կրտսերը (1704-1755) ատլասների նոր ժողովածու է հրապարակում, որտեղ ներկայացված էին Ասիայի ծովային ուղիների քարտեզներ։ Այն առաջին անգամ լույս տեսավ 1755 թվականին։ Յոհաննեսի թոռնորդի Գերհարդ Հյուլստ վան Քյոլենը (1733-1801) թողարկեց «Zee-Fakkel»-ի վերջին հրատարակությունը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
2. 1 2 3 4  The Stuttgart Database of Scientific Illustrators 1450–1950
3. 1 2 3 4  Isidore (ֆր.) — ISSN 2271-3816
4. 1 2 3 4 5 6 7 8  ECARTICO

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ECARTICO |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական · Մեծ նորվեգական |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNE: XX1482495 · BNF: 15342376r · BPN: 67355829 · GND: 129000817 · ISNI: 0000000079756716 · LCCN: no2008098027 · NLA: 35983982 · NTA: 069763259, 075541742 · NUKAT: n2012150783 · PTBNP: 166115 · SUDOC: 144836254 · VIAF: 55214712 · WorldCat VIAF: 55214712 |

 |

 |
**Խորեն Սինանյան** (1868, Քյոթահիա - 1928, Ստամբուլ, Թուրքիա), հայ մանկավարժ, աստղագետ, Ֆրանսիայի աստղագիտական ընկերության (1915), Վենետիկի Մխիթարյան միաբանության (1892) անդամ։

Կենսագրություն
--------------

Կրթությունն ստացել է Մուրատ-Ռափայելյան վարժարան և Պադովայի համալսարանում։ Սինանյանի կյանքի մեծ մասը նվիրել է մանկավարժական գործունեությանը՝ մաթեմատիկա և աստղագիտություն դասավանդելով Սուրբ Ղազար մայրավանքի ճեմարանում, Մուրատ-Ռափայելյան, Տրապիզոն, Քաղկեդոնի, Նիկոմիդիայի վարժարաններում։ 1894 թվականի ապրիլի 15-ին հայտնագործել է Լուսնթագ (Յուպիտեր) մոլորակի 6-րդ արբանյակը, սակայն Վատիկանի դիտարանի հանձնաժողովը այդ գյուտը չի հաստատել և չի գրանցել Սինանյանի անունով՝ Լուսնթագի 6-րդ արբանյակի գոյությունը բացառելով ընդհանրապես։ Սինանյանի գիտական աշխատանքներ և գիտահանրամատչելի հոդվածներ ունի մթնոլորտում թթվածնի պարունակության, կենդանակերպային լույսի, երկնային լուսատուների շարժման, աստղերի առկայծումների վերաբերյալ։ Առաջարկել է օրացույցի ուրույն նախագիծ, ըստ որի բոլոր ամիսների միևնույն թվին համապատասխանում է շաբաթվա միևնույն օրը։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 10, էջ 386)։*  |
**Լեպանտոյի ճակատամարտը** (իսպ.՝ Allegoria della battaglia di Lepanto) XVI դարի իտալացի նկարիչ Պաոլո Վերոնեզեի նկարը, նկարված ենթադրաբար 1572 թվականին։ Նկարը այլաբանորեն նկարագրում է Լեպանտոյի ծովամարտը (1571), որում Սրբազան լիգայի նավատորմը հաղթում է Օսմանյան կայսրությանը։

Նկարի ստեղծման պատմություն
--------------------------

XVI դարի ամենախոշոր ծովամարտը՝ Լեպանտոյի ծովամարտը, տեղի է ունեցել 1571 թվականի հոկտեմբերի 7-ին և ավարտվել է Սրբազան լիգայի ռազմածովային բազայի` Օսմանայն կայսրության դեմ տարած փայլուն հաղթանակով, որին մասնակցում էին Վատիկանը, Իսպանիան, Պապական կառավարությունը և այլ եվրոպական երկրներ։ Պարտությունը երկար ժամանակով հետ է մղել թուրքերի պահանջները համաշխարհային տիրապետության համար և ցրել նրանց անպարտելիության առասպելը։

Այնուամենայնիվ, քրիստոնեական Եվրոպայի համար սա առաջին հերթին հաղթանակ էր մուսուլմանական Արևելքի դեմ, խաչի հաղթանակը կիսալուսնի դեմ։ Վատիկանի համար, որը երկար դարեր դժվարություններ է կրել միջերկրածովյան մուսուլմանների հետ ունեցած կոնֆլիկտների պատճառով, այս մարտը մեծ նշանակություն ուներ։ Պատահական չէ, որ այդ ժամանակվա վենետիկյան գեղանկարչության բազմաթիվ կտավների վրա առկա է այդ թեմայի ազդեցությունը։ Նկարիչները հաղթանակը պատկերել են առանձին պատմական կտավների վրա, այն ներկայացված է եղել այլաբանորեն, շատ հաճախ ծառայել է որպես դիմանկարի ֆոն, իսկ հաճախ հայտնվել է կտավներում անուղղակիորեն։

Վերոնեզեն նկարը նկարել է Մուրանո կղզու Սան Պիետրո Մարտիրե տաճարի համար։ Նկարիչը մեծ ուշադրությամբ է մոտեցել նկարի նավատորմի հատվածին։ Առաջին պլանում նա թողել է մի քիչ ջրային տարածություն, ստորին գոտու հորիզոնը լցնելով նավերի պատկերներով, որոնք երևում են «թռչնի թռիչքի բարձրությունից»։

Քրիստոնեական ուժերի հաղթանակը կոմպոզիցիայում արտահայտչորեն կանխորոշված է ոչ միայն երկնային պաշտպանության ամենահզոր՝ վերին ատյանով, որը Մադոննայի և սրբերի հետ տարված է «խոշոր պլանի» բեմ, այլ նաև կայմի ցանկապատում` գերազանցության դրոշի և մարտական նշանի հետ կիսալուսնի պաստառներով։ Չնայած փոքր չափսերին, աշխատանքը թողնում է մոնումենտալ ստեղծագործության տպավորություն և համարվում է առասպելական մարտի ամենահայտնի ստեղծագործություններից մեկը։

Նկարի ճակատագիր
---------------

1812 թվականին նկարը հայտնվել է Վենետիկի Ակադեմիայի պատկերասրահում։ Նկարը վերջին անգամ վերականգնվել է 1983 թվականին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Sala X». Галерея Академии (Венеция). 2016 թ․ ապրիլի 24. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ ապրիլի 24-ին. Վերցված է 2016 թ․ ապրիլի 24-ին.(իտալ.)
**Գեորգի Լիտվան** (հունգ.՝ Litván György, փետրվարի 19, 1929(1929-02-19), Բուդապեշտ, Հունգարիայի Թագավորություն - նոյեմբերի 8, 2006(2006-11-08), Բուդապեշտ, Հունգարիա), հունգարացի պատմաբան, քաղաքական գործիչ, քաղաքական ակտիվիստ, 1956 թվականի Հունգարական հեղափոխության ժամանակ եղել է գլխավոր պաշտոնյա։

Կենսագրություն
--------------

Գեորգի Լիտվանը ծնվել է 1929 թվականի փետրվարի 19-ին միջին խավի կրթված հունգարա-հրեական ընտանիքում։ Հայրը՝ Ջոզեֆ Լիտվանը (Litván József), որպես ձախ արմատական 1918-1919 թվականներին մասնակցել է քրիզանթեմների հեղափոխությանը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ հայրը բռնի ուժով տեղափոխվել է Մաութհաուզեն համակենտրոնացման ճամբար, իսկ Գեորգին և ընտանիքի մնացածը անդմաները տեղափոխվել են այլ ճամբարներ։ Հայրը, ընտանիքի մի քանի այլ անդամներ վերապրել են Հոլոքոսթը, սակայն մայրը մահացել է։

1946-1950 թվականներին Լիտվանը սովորել է Բուդապեշտի համալսարանի քաղաքատնտեսության ֆակուլտետում։ 1950-1952 թվականներին պարտադիր զինվորական ծառայության է անցել հունգարական բանակում, այնուհետև մինչև 1957 թվականը որպես ուսուցիչ է աշխատել մասնագիտական ավագ դպրոցիում, որտեղ եղել է նաև տնօրենի օգնական։

Գեորգի Լիտվանի հուշատախտակը

Քաղաքական գործունեություն
-------------------------

1947-1956 թվականներին Լիտվանը եղել է Հունգարիայի Կոմունիստական կուսակցության անդամ, այնուհետև կարճ ժամանակահատված միացել է Հունգարիայի ընդհատակյա դեմոկրատական կուսակցությանը, որտեղ զբաղվել է կուսակցությունների քաղաքականության դասավանդմամբ։ 1956 թվականին միացել է Իմրե Նադի ընդդիմադիր Հունգարական դեմոկրատական կուսակցությանը։

Աշխատություններ
---------------

* with János M. Bak: Az 1956-os magyar forradalom : reform, felkelés, szabadságharc, megtorlás: tőrténelmi olvasókőnyv. Budapest: Tankőnyvkiadó, 1991. Translated into German as Die Ungarische Revolution 1956: Reform, Aufstand, Vergeltung. Wien: Passagen Verlag, 1994.
* A Twentieth-Century Prophet: Oscar Jászi 1875-1957. Budapest: Central European University Press, 2006

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
2. 1 2 3 4  PIM identifier
3. ↑  *Bibliothèque nationale de France* Record #12175970x // BnF catalogue général (ֆր.) — Paris: BnF.
4. ↑  Gyorgy Litvan, Chronicler of the 1956 Hungarian revolution

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 12175970x · GND: 140533664 · ISNI: 0000000109104429 · LCCN: n81094272 · NKC: jx20080731013 · NTA: 146757130 · NSZL: 000000009706 · NUKAT: n96017482 · SUDOC: 030319471 · VIAF: 66509107 · WorldCat VIAF: 66509107 |

 |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Մարտիրոսյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Ռազմիկ Մարտիրոսի Մարտիրոսյան** (մայիսի 24, 1959(1959-05-24), Արարատ, Արարատի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), պատմաբան, Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր։

Կենսագրություն
--------------

Ռազմիկ Մարտիրոսյանը ծնվել է 1959 թվականի մայիսի 24-ին Արարատի շրջանի Ոսկետափ գյուղում։ 1981 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ Ստացել է պատմաբանի, պատմության և հասարակագիտության ուսուցչի որակավորումը։ 1981-1984 թվականներին աշխատել է Արարատի շրջանի Ոսկետափ գյուղի միջնակարգ դպրոցում ուսուցիչ, տնօրենի տեղակալ, 1984-1985 թվականներին եղել է ՀԼԿԵՄ Արարատի շրջկոմի հրահանգիչ։ 1985-1987 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1987-1988 թվականներիին եղել է Արարատ գյուղի դպրոցի տնօրենի տեղակալ, իսկ 1988-1993 թվականներին` եղել է Եղեգնավան գյուղի միջնակարգ դպրոցի տնօրեն։ 1999-2003 թվականներին` եղել է Հայաստանի Հանրապետության սոցիալական ապահովության նախարար, նախարարի առաջին տեղակալ, նախարար։ 1993-1995 թվականներին` եղել է ԳԽ պատգամավոր (թիվ 171 ընտրատարածք)։ Եղել է ԳԽ տեղական ինքնակառավարման հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ 1995-1999 թվականներին` եղել է Ազգային ժողովի պատգամավոր (թիվ 112 ընտրատարածք)։ Եղել է Ազգային Ժողովի պետական-իրավական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ, 1998-1999 թվականներին` Ազգային Ժողովի պաշտպանության, ազգային անվտանգության և ներքին գործերի մշտական հանձնաժողովի նախագահ, «Հանրապետություն» խմբակցության, ապա «Երկրապահ» պատգամավորական խմբի անդամ։ 2003 թվականի մայիսի 25-ին ընտրվել է Ազգային ժողովի պատգամավոր՝ ՀՀԿ համամասնական ընտրացուցակով։ Եղել է Ազգային ժողովի արտաքին հարաբերությունների մշտական հանձնաժողովի անդամ։ Եղել է ՀՀԿ խմբակցության անդամ, ՀՀԿ անդամ։

Անձնական կյանք
--------------

Ամուսնացած է, ունի չորս երեխա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Мартиросян Размик Мартиросович — Энциклопедия фонда «Хайазг»». *ru.hayazg.info*. Վերցված է 2021 թ․ հունվարի 8-ին.
2. ↑  «Ռազմիկ Մարտիրոսյան | ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարություն» (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2021 թ․ հունվարի 8-ին.
3. ↑  «National Assembly of Armenia | Official Web Site | parliament.am». *www.parliament.am*. Վերցված է 2021 թ․ հունվարի 8-ին.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Հայաստանի Ազգային ժողով · Հայաստանի Ազգային ժողով |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Արմենիապեդիա |

 |
**Գալերաս** (իսպ.՝ Galeras), հրաբուխ, գտնվում է Հարավային Ամերիկայում, Կոլումբիայի տարածքում, Պաստո քաղաքից ոչ հեռու։

Հրաբխի բարձրությունը ծովի մակերեւույթից հասնում է 4276 մետրի, հիմքի տրամագիծը՝ ավելի քան 20 կիլոմետր է։ Հրաբխային խառնարանի տրամագիծը 320 մետր է, խառնարանի խորությունը՝ ավելի քան 80 մետր։

Երկրաբանների և հրաբխաբանների ենթադրությունների համաձայն, վերջին 7 հազար տարվա ընթացքում Գալերասում տեղի է ունեցել առնվազն վեց մեծ ժայթքում և բազմաթիվ փոքր ժայթքումներ։ Միայն XVI դարի ընթացքում այստեղ ավելի քան քսան ժայթքում է գրանցվել։ 1993 թվականին խառնարանում հետազոտական աշխատանքներ իրականացնելիս զոհվել է վեց հրաբխագետ և երեք զբոսաշրջիկ (այդ ժամանակ նույնպես ժայթքում է սկսվել)։ 2006 թվականի նոյեմբերին շրջակա ավաններից խոշոր ժայթքման սպառնալիքի պատճառով տարհանվել է ավելի քան 8 հազար բնակիչ։

2010 թվականի օգոստոսի 26-ին Կոլումբիայի իշխանությունները սկսեցին տարհանել Գալերաս հրաբխի մոտակայքում բնակվող շուրջ 9 հազար մարդու։ Տարածաշրջանում հայտարարվել է ամենաբարձր «կարմիր» աստիճանի տագնապ։ Այդ շրջան են ուղարկվել ավելի քան 400 ոստիկաններ՝ քաղաքացիական բնակչությանը օգնություն ցուցաբերելու համար։ Տարհանվածների ընդունման համար Էկվադորի հետ սահմանի մոտ գտնվող Պաստո քաղաքում ինը ապաստարան է պատրաստվել

Գրանցված ժայթքումներ
--------------------

* 2008 թվականի հունվարին գրանցվել է Գալերաս հրաբխի ժայթքումը։
* 2009 թվականի փետրվարի 15, տեղական ժամանակով 19:10 (00:10 UTC).
* 2010 թվականի հունվարի 2.
* 2010 թվականի օգոստոսի 25

Ծանոթագրություն
---------------

1. 1 2  «Կոլումբիայի իշխանությունները մարդկանց տարհանում են Գալերաս հրաբխի ժայթքման պատճառով» (ռուսերեն). РИА Новости. 2010 թ․ օգոստոսի 26. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ մարտի 19-ին. Վերցված է 2010 թ․ օգոստոսի 26-ին.
2. ↑  «Կոլումբիայում տագնապ է հայտարարվել Գալերաս հրաբխի ժայթքման պատճառով». Независимая газета. 2009 թ․ փետրվարի 15. Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ սեպտեմբերի 21-ին.
3. ↑  «Կոլումբիայում սկսվել է Գալերաս հրաբխի ժայթքումը». *lenta.ru*. Վերցված է 2020 թ․ սեպտեմբերի 2-ին.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական · Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 315141842 · WorldCat VIAF: 315141842 |

 |
**Սարգիս Աբեղա**. (ծն.1550 թ- մահ.1635 թ.), 16-րդ դարի հայ ճանապարհորդ-ուղեգրող։ Հավանաբար Սուրբ Կիրակոս վանքի (Երզնկայի մերձակայքում) միաբան։ 1587 թվականի սկզբին Երզնկայից մեկնել է Կոստանդնուպոլիս, որտեղից էլ սկսել է իր վեցամյա ճանապարհորդությունը (1587-1592) Եվրոպայում։ Նավով ուղևորվել է Զմյուռնիա, այնտեղից՝ Իտալիա (եղել է Վենետիկում, Հռոմում, Պադուայում և այլ քաղաքներում)։ Իտալիայից ոտքով ճանապարհվել է Շվեյցարիա (Ցյուրիխ, Բազել և այլն), Հռենոսի ափով (Կոբլենց, Քյոլն և այլն) հասել Ֆլանդրիա, ապա՝ մեկնել Անգլիա (Լոնդոն և 25 այլ քաղաքներ) և Ֆրանսիա (Լիոն, Մարսել, Փարիզ և այլն)։ Նանտ նավահանգստից ուղևորվել է Իսպանիա (Բուրգոս, Սալամանկա, Սամորա և այլն), Պորտուգալիա (Պորտու, Լիսաբոն և այլն), ապա կրկին Իսպանիա (Սևիլյա, Կորդովա, Գրանադա, Տոլեդո, Մադրիդ, Բարսելոնա և այլն)։ Իսպանական Վալենսիա նավահանգստից նավարկել է Իտալիա, եղել Ջենովա, Ֆլորենցիա, Նեապոլ և այլ քաղաքներում, Սիցիլիա, Սարդինիա, Կորսիկա կղզիներում։ Վենետիկից նավով վերադարձել է (1591) Կոստանդնուպոլիս, այստեղից մեկնել Մոլդովա (եղել է Ցասսի, Սուչավա, Բոտոշան, Խոթին հայաշատ քաղաքներում), Դնեստրի վրայով անցել Լեհաստան (եղել է Կամենեց-Պոդուլսկ հայաշատ քաղաքում), կրկին վերադարձել Մոլդովա, Աքքերմանից նավարկել Տրապիզոն, այնտեղից վերադարձել Սուրբ Կիրակոս վանքը։ Սակայն Սարգիսն իր «Ուղեգրությունում» չի սահմանափակվել միայն տաճարների ու սրբավայրերի նկարագրությամբ։ Սարգիսը նշում է իր այցելած քաղաքների բնակչության քանակը, նրանց զբաղմունքը, բարեգործական և մշակութային հիմնարկների վիճակը, տվյալ երկրի քաղաքական դրությունը։ Իր ճանապարհորդության ժամանակ նա սովորել է իտալերեն, գերմաներեն, ֆլամանդերեն, անգլերեն, ֆրանսերեն, իսպաներեն, պորտուգալերեն։ Ամփոփելով իր ճանապարհորդության առաջին և հիմնական շրջանը (1587-1591)՝ Սարգիսը գրում է, որ այցելել է 1000 բերդ և քաղաք, 4000 եկեղեցի, 3000 վանք, 8000 կուսանոց։ «Ուղեգրությունը» ավարտվում է հայրենաբաղձ հայրենով։ «Ուղեգրության» պահպանված միակ ձեոագիրը թերի է, անհայտ խմբագրի ձեռքով լրացված Մարտիրոս Երվևկսցու երկերից քաղված հատվածներով։ Այն գտնվել է 1940-ական թվականներին, Դիարբեքիրում։ Այժմ պահվում է Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում։ Ուսումնասիրել և հրատարակել է Լ․ Ա․ Խաչիկյանը։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 10, էջ 215)։*  |
**CodinGame**, տեխնոլոգիական ընկերություն, որը հիմնել է առցանց պլատֆորm ծրագրավորողների համար, որը թույլ է տալիս նրանց խաղալ ծրագրավորման թեմատիկայով խաղեր, կայքում կարելի է սովորել 25 հասանելի լեզուներից ցանկացածը, ինչպես նաև մասնակիցները կարող են մասնակցել բազմաօգտատեր մրցույթների արհեստական ինտելեկտի դեմ։

CodinGame-ը ծրագրավորողներին հնարավորություն է տալիս նկատվել այլ ընկերությունների կողմից ըստ մրցույթներին մասնակցած իրենց արդյունքների։

Գործունեություն
---------------

CodinGame-ի մոդելը հովանավորվել է այլ ընկերությունների կողմից, ովքեր ցանկանում են ունենալ խելացի աշխատակիցներ։ CodinGame-ը այդ ընկերություններին թույլ է տալիս ընտրել ծրագրավորողներ ամեն 3 ամիսը մեկ կազմակերպվող մրցությների ընթացքում կամ հատուկ հաքաթոնների ժամանակ։ Ընկերությունը իր գործունեությունը սկսել է 2013 և 2015 թվականներին կատարված դրամահավքներից հետո։

CodinGame for Work-ը վաճառում է պատրաստի թեստեր ընկերությունների համար, ովքեր ցանկանում են ստուգել իրենց ծրագրավորողներին։

Կայքում հասանելի են հետևյալ ծրագրավորման լեզուների մասին առաջադրանքներ և նյութեր՝ C, C++, C#, Bash, Clojure, Dart, F#, Go, Groovy, Java, JavaScript, Haskell, Kotlin, Lua, Objective-C, OCaml, Pascal, Perl, PHP, Python (v3), Ruby, Rust, Scala, Swift և Visual Basic .NET։

Տես նաև
-------

* HackerRank

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Sue Gee (21 Նոյեմբեր 2013). "CodinGame Contest For Fun and Employment". *I-programmer.info*. Retrieved 18 Հոկտեմբեր 2016.
2. ↑  Sue Gee (26 Ապրիլ 2016). "Smash The Code Make An Impression With CodinGame". *I-programmer.info*. Retrieved 18 Հոկտեմբեր 2016.
3. ↑  "CodinGame Raises $1.6 Million to Become the Must-have Gaming Platform for Programmers". *ISAI (fr)*. 11 Նոյեմբեր 2015. Արխիվացված է the original 2019 թ․ դեկտեմբերի 20-ին. Retrieved 18 Հոկտեմբեր 2016. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
**«Confessa»** (իտալ.՝ խոստովանություն), իտալացի հայտնի երգիչ և կինոդերասան Ադրիանո Չելենտանոյի երգը, ազատ է արձակվել 2002 թվականին Per sempre ալբոմի առաջին սիգլի համար։ Երգը Չելենտանոյի ամենաճանաչված ու ամենալսելի երգերից է։ Ըստ Celentano.ru կայքի, երգը համարվում է Չելենտանոյի 2000-ականների ամենալավ գործը։ Երգը հսկայական ժողովրդականություն է վայելում ԱՊՀ-ում։

Առաջին և միակ անգամն Ադրեանոն երգը երգել է Ջան Մորանդայի Uno di noi ծրագրում, որտեղ հյուր էր 2002 թվականին։

Տեսահոլովակ
-----------

2002 թվականի վերջում թողարկվել է Per sempre ալբոմի DVD տարբերակը։ Նա նկարահանել է տեսահոլովակ երգի համար։ Տեսահոլովակում պատկերված է մի իտալացի երիտասարդ աղջկա սիրո պատմությունը։

Նկարահանվել է երկու տարբերակով տեսահոլովակ։ Հեռուստատեսությամբ շատ հաճախ էին հնչեցնում երգը։ Տասը տարի անց թողարկվեց ալբոմ, 2012 թվականին, պաշտոնական ալիքով (youtube.com/Celentanoofficial)հեռարձակվել է բոլորովին այլ տեսահոլովակ, որը զգալիորեն տարբերվում է։

### Գեղարվեստական նկարագիր

Տեսահոլովակը ունի հետաքրքիր տեսողական լուծումներ՝ սև-սպիտակ և գունավոր ֆոներով (այս տեխնիական այնքան է սիրվում, որ իր հաջորդ եևրգերում նա կրկին օգտագործում է՝ «Per sempre», «Quel casinha» и «Sognando Chernobyl»)։

Քավր տարբերակ և պարոդիա
-----------------------

«Confessa» երգը կատարել են տարբեր կատարողներ՝

* Ալեքսանդր Բույնով, հրապարակվել է 2010 թվականին, տեսահոլովակը կոչվում է «ինչու»
* Դենիս Բոլդիշև, 2005 թվականի «Նոր ալիք» փառատոնին
* Կոստաս Մակեդոնաս, հունական
* Ալեքսանդր Ռոզենբաում, «Քեզ համար»
* Ալեքսանդր Չաստյակը կատարել է երգից մի հատված, 2010 թվականի «Մեծ տարբերություն» փառատոնի ժամանակ
* Կատել է Ձմեռ Պապիկը, ով երեխաներին նվերներ էր, բաժանում։

Աղբյուրներ
----------

### Ծանոթագրություններ

1. ↑  Hit-Parade 2000s — Celentano.ru
2. ↑  Vitali A. (15.12.2002). "Con il gigante Celentano Morandi batte Canale 5". *La Repubblica* (in իտալերեն). repubblica.it. Արխիվացված from the original on 2012 թ․ հունիսի 25. Retrieved 2012 թ․ հունիսի 13.
3. ↑  Вторая версия клипа
4. ↑  Александр Буйнов — Зачем (клип)
5. ↑  Денис Болдышев — Confessa (Новая волна-2005)

### Արտաքին հղումներ

* Confessa(անգլ.) Allmusic կայքում
* Текст песни и перевод
* Видеоклип на YouTube
* Вторая версия на официальном канале Адриано Челентано
* Рецензия на альбом *Per Sempre* Archived 2009-10-10 at the Wayback Machine.
Մուսուլմանների թվի աճը Իսլանդիայում
2017 թվականին Իսլանդիայում 948 մուսուլման է եղել, որը կազմում է Իսլանդիայի ընդհանուր բնակչության մոտավորապես 0,3%-ը։

Ժողովրդագրություն
-----------------

Իսլանդիայի մուսուլմանների ասոցիացիան 2017 թվականին ունեցել է 542 անդամ։

Մուսուլմանների մեծ մասն ապրում է Ռեյկյավիկում կամ մայրաքաղաքի արվարձաններում, սակայն Դալվիկում քիչ թվով կոսովոցի մուսուլման փախստականներ կան։

Իսլանդիայի մուսուլմանների ասոցիացիան
------------------------------------

Իսլանդիայի մուսուլմանների ասոցիացիան (իսլ.՝ Félag múlima á Íslandi) հիմնադրվել է 1997 թվականին և ղեկավարվում է պաղեստինցի ներգաղթյալ Սալման Թամիմիի կողմից։ Սալմանը նաև Ռեյկյավիկի մզկիթի իմամն է։

Մզկիթներ
--------

2002 թվականից ասոցիացիան ունի իր սեփական ռեյկյավիկյան մզկիթը։ Մզկիթում անցկացվում են ցերեկային և գիշերային ծառայություններ, որոնց մասնակցում է մոտ 30 մարդ՝ բաղկացած տեղացի իսլանդացիներից և տարբեր մայրցամաքների մուսուլմաններից։ Մզկիթը գտնվում է Ռեյկյավիկի Արմուլի թաղամասում գտնվող գրասենյակային շենքի 3-րդ հարկում։

2000 թվականին Մուսուլմանների ասոցիացիան դիմել է Ռեյկյավիկում ևս մեկ մզկիթի կառուցման համար։ Սակայն քաղաքը չհաստատեց այդ ծրագիրը՝ հավատալով, որ մզկիթները կմրցեն միմյանց հետ։ Երկարատև գործընթացից հետո 2013 թվականի հուլիսի 6-ին շինթույլտվությունը տրվել է։

2019 թվականի համար Ռեյկյավիկում երկրորդ մզկիթի կառուցման նախագիծը դեռ մշակման փուլում է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Hagstofa Íslands". Hagstofa Íslands. Retrieved 2019 թ․ հունիսի 15.
2. 1 2 3  "Iceland". U.S. Department of State. Retrieved 2019 թ․ հունիսի 15.
3. ↑  "AFS, Islam and Icelanders". Արխիվացված է the original 2011 թ․ ապրիլի 29-ին. Retrieved 2022 թ․ ապրիլի 29. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|dead-url=` (help)
4. 1 2  "Reykjavik Mosque". islam.is. Արխիվացված է the original 2019 թ․ հունիսի 20-ին. Retrieved 2019 թ․ հունիսի 15. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* islam.is Archived 2014-05-17 at the Wayback Machine.
**Could I Have This Kiss Forever**, ամերիկացի երգչուհի Ուիթնի Հյուսթոնի և իսպանացի երգիչ Էնրիկե Իգլեսիասի կատարմամբ դուետ։ Այն գրված է Դայան Ուարենի կողմից և արտադրված՝ Դեյվիդ Ֆոսթերի, Մարկ Թեյլորի և Բրայան Ռոուլինգի կողմից։ Երգը առաջին անգամ հայտնվել է Իգլեսիասի դեբյուտում «Էնրիկե» (1999 թվական) անգլալեզու ալբոմում որպես դանդաղ լատինական ոճի բալլադ։ Այն նաև ընդգրկված էր Հյուսթոնի առաջին ձայնասկավառակի ալբոմում, Ուիթնի` Մեծագույն հիթերը (2000 թվական)։ Այն հաջողություններ է ձեռքբերել բազմաթիվ երկրներում, այդ թվում` Շվեյցարիայում և Նիդերլանդներում, որտեղ զբաղեցրեց բարձր հորիզոնականներ։

Նախապատմություն
---------------

Հյուսթոնն ու Իգլեսիասը անձամբ երբեք չեն հանդիպել, քանի որ նրանք երկուսն էլ ի սկզբանե երգը ձայնագրում էին տարբեր ստուդիաներում. Հյուսթոնը՝ Գերմանիայի Համբուրգ քաղաքում, իսկ Իգլեսիասը՝ Կալիֆորնիայի Լոս Անջելես քաղաքում։ Ի վերջո, նրանք հանդիպեցին ստուդիայում, երբ երգը վերաձայնագրվում է Մետրոյի կողմից թողարկված սինգլի համար, արդյունքում ստացվում է նոր տարբերակ՝ դառնալով միդ-տեմպո։ Նոր տարբերակը թողարկվել է Հյուսթոնի ձայնագրման ստուդիայում, որպես առաջին ամերիկյան սինգլ իր մեծագույն հիթերը հավաքածուից՝ Ուիթնի՝ Մեծագույն հիթեր (2000 թվական). Իգլեսիասի համար դա չորրորդ սինգլն էր իր «Էնրիկե» ալբոմից։ Այն նաև հասանելի է իր` 2008 թվականին թողարկված մեծագույն հիթ հավաքածույում։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Ես և Կլեյվ Դեյվիսը խոսում էինք այս երգի մասին, որի նախնական տարբերակը լսել էի և սիրել։ Եվ նա հարցրեց. «Ինչու՞ դա չես անում Ուիթնիի հետ» և մենք արեցինք. պարզվեց, որ դա ֆանտաստիկ է։ Հաճելի ժեստ էր Կլեյվի կողմից թույլ տալ Ուիթնիին երգել ինձ հետ, ես նույնիսկ Արիստա ստուդիայի երգիչ չեմ- Էնրիկե Իգլեսիաս |  |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Raquel Cepeda (1999 թ․ դեկտեմբերի 1). "Whitney Phones It In For Enrique Duet, Remix Of New Single". MTV News. Retrieved 2012 թ․ օգոստոսի 7.
2. ↑  Tom Singlair (1999 թ․ հոկտեմբերի 22). "Hear And Now: Iglesias joins Houston". Entertainment Weekly. Արխիվացված է the original 2011 թ․ հունիսի 23-ին. Retrieved 2012 թ․ հուլիսի 28. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)