recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**«Պրիշվինի թղթե աչքերը»** (ռուս.՝ «Бумажные глаза Пришвина»), 1989 թվականի խորհրդային ֆիլմ։ Ֆիլմը նվիրված է վերակառուցման տարիներին հայտնի Ստալինի անձի պաշտամունքի թեմային։

Սյուժե
------

Սյուժեն կառուցված է «ֆիլմ ֆիլմում» սխեմայով։ Հեռուստառեժիսոր Պավել Պրիշվինը (Ալեքսանդր Ռոմանցով) ստալինիզմի մասին ֆիլմում պետական անվտանգության կապիտանի դեր է կատարում, որի գործողությունը տեղի է ունենում 1949 թվականին։ Ինքը՝ Պրիշվինը, ծրագրել է հեռուստահաղորդում նկարահանել 1949 թվականին աշխատող մի խումբ հեռուստատեսության աշխատողների մասին։ Նա ուսումնասիրում է արխիվային նյութերը, զրուցում խմբի կենդանի անդամների հետ՝ փորձելով վերականգնել 40-ամյա վաղեմության իրադարձությունները։ Նրա ուշադրությունը գրավում է դերասաններից մեկի խորհրդավոր մահվան պատմությունը։ Պրիշվինը հետաքննություն է անցկացնում՝ ենթադրելով, որ այստեղ ներգրավված է ՄԳԲ-ն։ Բայց ամեն ինչ շատ ավելի պրոզայիկ էր։ Պարզապես դերասանի գործընկերը՝ խանդելով կնոջը նրա նկատմամբ, հարբած ժամանակ նրա վերարկուի թևերի մեջ փայտ է դնում, որի արդյունքում նա ընկնում է և սառչում սառնամանիքից։

Ֆիլմի անսովոր անվանումը, այդ տարօրինակ «թղթային աչքերը» կապված են հաջորդ պատմության հետ։ Հեռուստատեսության հաղորդավարները, կարդալով նորություններ, ստիպված էին ժամանակ առ ժամանակ խոնարհել աչքերը՝ հետևելով տեքստին։ Եվ ահա ստուդիա է գալիս մի նամակ, որտեղ առաջարկվում է նրանց կոպերի վրա թղթե աչքեր փակցնել, որպեսզի նույնիսկ այն ժամանակ, երբ նրանք կարդան, թվա, թե նրանք նայում են հեռուստադիտողներին։ Մյուս կողմից, որոշ քննադատներ տեսնում են «թղթե աչքերով», որը խորհրդանշում է կուրությունը։

Դերերում
--------

* Ալեքսանդր Ռոմանցով – *Պավել Պրիշվին*
* Պավել Ռուդակով – *Լև Շուտով*
* Իրինա Ցիվինա – *Ալիսա Ալեևան երիտասարդության տարիներին*
* Եվգենի Բարկով – *Լեոնիդ Բերկուտով*
* Ալլա Շելեստ – *Ալիսա Ալեևա*
* Օլեգ Կովալով – *Խրուստալյով*
* Սերգեյ Լավրենտև – *Սերգեյ Էյզենշտեյն*
* Յուրի Ցապնիկ – *Լյովա Շուտովը երիտասարդության տարիներին*
* Յուրի Կուզնեցով – *դերասան*
* Վլադիմիր Դյատլով
* Անատոլի Վեկշին – *Սան Սանիչ Շախմատով*

Նկարահանող խումբ
----------------

* Սցենարի հեղինակ՝ Վալերի Օգորոդնիկով
* Ռեժիսոր՝ Վալերի Օգորոդնիկով
* Օպերատոր՝ Վալերի Միրոնով
* Բեմադրող նկարիչ՝ Վիկտոր Իվանով
* Ձայնային օպերատոր՝ Ալիակպեր Հասանզադե

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  В. Михалкович. «Сумбур вместо кино?». *Сценарист.РУ*. // «Советский экран» № 6, 1990 год. Արխիվացված է օրիգինալից 2010 թ․ դեկտեմբերի 20-ին. Վերցված է 2018 թ․ մայիսի 22-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Фёдоров А. В. «Киноведы – вперёд!». // Мнения. 1990. № 1. С. 44. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ մայիսի 13-ին. Վերցված է 2018 թ․ մայիսի 22-ին.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · ČSFD · Internet Movie Database |

 |
**Կուլիև Էլդար Թոֆիկ օղլի** (ադրբ.՝ Quliyev Eldar Tofiq oğlu, հունվարի 18, 1941(1941-01-18), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 16, 2021(2021-04-16), Բաքու, Ադրբեջան), ադրբեջանցի սցենարիստ և ռեժիսոր, Ադրբեջանական ԽՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիր (1978), Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1982), "Դեբյուտ" ստուդիայի առաջին գեղարվեստական ղեկավար, Ադրբեջանի մշակույթի և արվեստի պետական համալսարանի կինոյի բաժնի պրոֆեսոր;

Կենսագրություն
--------------

Էլդար Կուլիևը ծնվել է 1941 թվականի հունվարի 18-ին Բաքվում։ 1960-1966 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի ռեժիսորական ֆակուլտետում, Սերգեյ Գերասիմովի դասարանում։ 1967 թվականից աշխատել է «Ադրբեջանֆիլմ» ստուդիայում։ Նրա առաջին ռեժիսորական աշխատանքը «Հարավային քաղաքում» կինոնկարն է (1969)։ Այս ֆիլմով նա հիմնել է նոր փուլի հիմքը ադրբեջանական կինոյում։ Այնուհետև նրա սցենարներով նկարահանվեցին «Ուրախություն» (1977), «Նիզամի» (1982), «Գյումուշգյոլի լեգենդը» (1984), «Պտտահողմ» (1986), «Երեկ, այսօր և ...» (1989), «Մեր Նեսիբե խանում» (1991), «Ժամանակի մասին» (1991), «Ինչ հրաշալի աշխարհ է» (1999), «Մոռացված հերոս» (2005)։ Էլդար Կուլիևի ռեժիսորական վարպետությունը բացահայտվել է «Սամեդ Վուրղուն» (1966), «Հարավային քաղաքում» (1969), «Աբշերոնի ռիթմերը» (1970), «Ամենակարևոր հարցազրույց» (1971), «Ապրե՛ք, աղջիկներ» (1972), «Սիրտ... սիրտ...» (1976), «Բաբեկ» (1979), «Էլեգիա» (1997) և մի շարք այլ կինոնկարներում։

1997 թվականից դասավանդել է Ադրբեջանի մշակույթի և արվեստի պետական համալսարանում (2005 թվականից պրոֆեսոր)։ Արժանացել է Ադրբեջանական ԽՍՀ պետական մրցանակի։

Կոմպոզիտոր Թոֆիկ Կուլիևի որդին է։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2  Xalq artisti Eldar Quliyev vəfat etdi - VİDEO (ադրբ.) — 2021.
2. 1 2  Eldar Quliyev vəfat etdi (ադրբ.) — 2021.
3. ↑  Азербайджанской ССР кинематография. Кино: Энциклопедический словарь / Гл. ред. С. И. Юткевич; Редкол.: Ю. С. Афанасьев, В. Е. Баскаков, И. В. Вайсфельд и др. — Москва: Советская энциклопедия, 1987. — стр. 13.
4. ↑  www.anl.az
5. ↑  Կուլիև Էլդար Թոֆիկ օղլի
6. ↑  «azerbaijanfilm». Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ մայիսի 7-ին. Վերցված է 2019 թ․ մայիսի 7-ին.
7. ↑  Eldar Quliyev
**«Երկնքից իջածները»** (ռուս.՝ «Сошедшие с небес»), խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Նատալյա Տրոշչենկոն Վլադիմիր Կունինի սցենարով։ Ֆիլմն ստեղծվել է Ալեքսեյ Կապլերի «Քսան միլիոնից երկուսը» (ռուս.՝ «Двое из двадцати миллионов») պատմվածքի հիման վրա։

Սյուժե
------

Կատակոմբներում պաշտպանություն են կատարում խորհրդային զինվորները։ Բոլոր մարտիկները տառապում են ջրի պակասից, սակայն ջրհորը հսկվում է Վերմախտի և ՍՍ մարտիկների կողմից։ Սանիտար Մաշան վիրավոր Սերգեյի հանդեպ սիրո պատճառով չի դիմանում և դույլով գնում է ջրհորից ջուր բերելու։ Սերգեյը գնում է նրա հետևից։ Այնուհետև ֆիլմի գործողությունները տեղափոխվում է հետպատերազմյան ժամանակ։ Կյանքը վերադառնում է նորմալ հուն, Սերգեյը և Մաշան փորձում են գտնել իրենց տեղը, լուծել կենցաղային խնդիրները, մեծացնել իրենց որդուն։

Ֆիլմի վերջում գործողությունը տեղափոխվում է ետ, երբ Սերգեյը և Մաշան հասնում են ջրհորի մոտ։ Հանդիսատեսը հասկանում է, որ Մաշայի ու Սերգեյի հետպատերազմյան կյանքը պատրանք է, իսկ իրականում երիտասարդները զոհվում են։ Մաշայի և Սերգեյի գնդակահարման կադրերը խառնվում են նրանց այդպես էլ չկայացած խաղաղ կյանքի կադրերի հետ։

Դերերում
--------

* Ալեքսանդր Աբդուլով – *Սերգեյ*
* Վերա Գլագոլևա – *Մաշա*
* Յուրի Բելյաև – *Իվան Իվանովիչ, Խորհրդային Միության հերոս*
* Նիկոլայ Իվանով – *Վասիլի Կուզմիչ*
* Ելենա Պոպովա – *Նյուսյա*
* Կիրիլ Ալեքսեև – *Վովկա*
* Օլեգ Մելենևսկի – *Գրիշա*
* Վիկտոր Կոստեցկի – *Միշա*
* Կոնստանտին Անիսիմով – *երիտասարդ բեռնակիր, Սերգեյի ընկերը*

Նկարահանող խումբ
----------------

* Բեմադրող ռեժիսոր՝ Նատալյա Տրոշչենկո
* Սցենարիստ՝ Վլադիմիր Կունին
* Օպերատոր՝ Ալեքսանդր Չեչուլին
* Կոմպոզիտոր՝ Դինա Սմորգոնսկայա
* Նկարիչ՝ Ռիմա Նարինյան
* Ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Պերով

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Երկնքից իջածները» ֆիլմը *kino-teatr.ru* կայքում
2. ↑  «Երկնքից իջածները» ֆիլմը *kinopoisk.ru* կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
**Մեդյերի կամուրջ** (հունգ.՝ Megyeri híd), գտնվում է Դանուբ գետի վրա, Հունգարիայում։ 2006 թվականին սկսվել է կամրջի աշխատանքները և ավարտվել 2008 թվականի սեպտեմբերի 30-ին։ Կամրջի երկարությունը 1861 մետր է, ընդհանուր արժեքը 63 միլիարդ ֆորինտ (300 միլիոն դոլլար) է։

Անվանում
--------

Հունգարիայի էկոնոմիկայի և տրանսպորտի նախարարությունը հայտարարեց, որ կամրջի անվանումը որոշվելու է օնլայն քվեարկությամբ։ 2006 թվականի օգոստոսի 1-ի օնլայն հարցմամբ առաջատարը եղել է ամերիկացի կինոաստղ Չակ Նորիսը։ Նույն տարվա օգոստոսի 11-ին ամերիկացի երգիծաբան Սթիվեն Քոլբերը, ով ևս եղել է հավակնորդների ցուցակում, կոչ է անում, որպեսզի իր օգտին քվեարկեն։ Հաջորդ օրը նրա օգտին ձայները 230 անգամ աճում են։ Օգոստոսի 15-ին Սթիվենը նորից կրկնում է կոչը, իսկ օգոստոսի 22-ին «Սթիվեն Քոլբերի կամուրջ» անվանման տարբերակը զբաղեցնում է առաջին տեղը 17 միլիոն ձայների քանակով, ինչը 14 միլիոն անգամ գերազանցում էր երկրորդ տեղում գտնվող անվան տարբերակին։ Նույն օրը կայքում սկսվում է քվեարկության երկրորդ փուլը, որին քվեարկելու համար հարկավոր էր գրանցվել կայքում, չնայած դրան երկրորդ փուլում ևս Սթիվենի օգտին ձայները չպակասեցին։

2006 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Անդրաշ Սիմոնը հայտարարում է, որ Սթիվեն Քոլբերը հաղթել է ստանալով մեծամասնության ձայները, սակայն Անդրաշը նշում է, որ ցավում է Քոլբերի համար և ըստ օրենքի Քոլբերը պետք է տիրապետի հունգարերենի և մահացած լինի, որպեսզի կամուրջը անվանվի նրա անունով։ Սակայն նույն տարվա սեպտեմբերի 28-ին հայտարարվում է, որ կամուրջը կոչվելու է «Մեյդերի կամուրջ» (Megyeri híd), չնայած այն փաստին որ քվեարկության երկրորդ փուլում այդ անվանումը չի հաղթել։

* 
* 
* 
* 
*

Արտաքին հղումներ
----------------

* Տեղեկություններ կամրջի մասին
**Դեղձերով աղջիկը** (ռուս.՝ Девочка с персиками), Վալենտին Սերովի 1887 թվականին ստեղծած կտավը։ Գտնվում է Տրետյակովյան պատկերասրահում։

Պատմություն
-----------

Կտավը ստեղծվել է Աբրամցևում, Սավա Մամոնտովի կալվածքում։ Կտավում պատկերված է 12-ամյա Վերա Մամոնտովան։ Աղջիկը նստած է սեղանի մոտ՝ հագին մուգ թանաքագույն ժապավենով վարդագույն բլուզ, սեղանին դրված է դանակ, դեղձեր և տերևներ։

Կտավում պատկերված է Աբրամցևում Մամոնտովների կալվածքի հյուրասենյակը։ 1871 թվականին Մամոնտովները գնել էին դեղձերով կալվածքը։ Աբրամցևում Սերովն առաջին անգամ եղել է 1875 թվականին, ուր նա այցելել էր իր կոմպոզիտոր մոր հետ։

1887 թվականի օգոստոսին 11-ամյա Վերա Մամոնտովան, տուն մտնելով վերցնում է դեղձը և նստում սեղանի մոտ։ Սերովը, ով այդ պահին այդտեղ էր, առաջարկում է նկարել աղջկան։ 22-ամյա Սերովը շուրջ երկու ամիս ամեն օր նկարել է Վերային։ Սերովը նկարը նվիրում է Վերա Մամոնտովայի մորը՝ Ելիզավետա Մամոնտովային։ Կտավը երկար ժամանակ պահպանվել է Աբրամցևում՝ այն սենյակում, որտեղ ստեղծվել էր, հետագայում տեղափոխվել է Տրետյակովյան պատկերասրահ, իսկ Աբրամցևում կախված է նկարի կրկնօրինակը։

1888 թվականին «Դեղձերով աղջիկը» կտավի համար Վալենտին Սերովն արժանացել է Մոսկվայի արվեստասեր հասարակության մրցանակի։

Մոդելը
------

Կտավում պատկերված է Վերա Սավվայի Մամոնտովան (1875, հոկտեմբերի 20 - 1907, դեկտեմբերի 27)։

1903 թվականի նոյեմբերին Մոսկվայում ամուսնացել է Ալեքսանդր Սամարինի հետ։ Իտալիա կատարած ուղևորությունից հետո հաստատվել են Բոգորոդսկում։ Ունեցել են երեք երեխա.

* Որդին՝ Յուրի (1904-1965)
* Դուստրը՝ Ելիզավետա, ամուսնական ազգանունը՝ Չերնիշևա (1905-1985)
* Որդին՝ Սերգեյ (1907-1913)

Ամուսնությունից հինգ տարի անց, 1907 թվականի դեկտեմբերին 32 տարեկանում հիվանդացել է թոքաբորբով և երեք օր անց մահացել։ Թաղված է Աբրամցևի Սուրբ Փրկիչ եկեղեցու մոտ։

Գրականություն
-------------

* Митрофанова Е. Н. Вера Саввишна Мамонтова - «Девочка с персиками» /Е. Н. Митрофанова//Отчина - 2002 .-№ 1.- С.31-33
* Митрофанова Е. Н. История продажи и покупки портрета Веры Саввишны Мамонтовой, написанного В. А. Серовым /Е. Н. Митрофанова//Отчина - 2002 .-№ 1.- С.34-35
* Орлова Л.Три поколения фабрикантов Сапожниковых/Л.Орлова.-//Подмосковный летописец.-2008.-№ 4(12).- С.74-81
*

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  *Зеленский С.* 12 интересных фактов о «Девочке с персиками», Вокруг света, 12.08.2014.

|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Դեղձերով աղջիկը***էջը Վիքիպահեստում |

Արտաքին հղումներ
----------------

* Տրետյակովյան պատկերասրահի կայքում Արխիվացված 2017-05-16 Wayback Machine
**Վյաչեսլավ Ադամչիկ** (բելառուս․՝ Вячаслаў Уладзіміравіч Адамчык, նոյեմբերի 1, 1933(1933-11-01), Վորոկոմշչինա, Q18227654?, Նովոգրուդյան վոյեվոդություն, Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն - օգոստոսի 5, 2001(2001-08-05), Մինսկ, Բելառուս), բելառուս արձակագիր, թարգմանիչ, կինոդրամատուրգ։ Իվան Մելեժի անվան Բելառուսի գրողների միության մրցանակ (1980), Յակուբ Կոլոսի անվան պետական մրցանակ (1988)։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1960):

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Վորոկոմշչինա գյուղում (այժմ՝ Գրոդնոյի մարզ, Բելառուս)։ Սովորել է Նովաելյնյա գյուղի յոթամյա դպրոցում (1949)։ Բեռնակիր է աշխատել նույն գյուղի երկաթգծի կայարանում՝ միաժամանակ սովորելով երեկոյան դպրոցում։ 1952-1957 թվականներին սովորել է Բելառուսի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի ժուռնալիստիկայի բաժանմունքում։ Որոշ ժամանակ ապրում է Մինսկի մարզի Ձերժինսկ քաղաքում, որտեղ ծնվում է նրա որդին՝ Վլադիմիրը (գրող Ադամ Գլոբուսը)։

Աշխատել է «Знамя юности» (1957-1958), «За вяртанне на Радзіму» (1958-1960) թերթերում, եղել է Բելառուսական ԽՍՀ պետական հրատարակչության (1960-1962), «Полымя» գրական ամսագրի հրապարակախոսական բաժնի խմբագիրը (1962-1963)։

Ավարտել է ԽՍՀՄ գրողների միության գրականության բարձրագույն դասընթացները (1965)։

Եղել է «Нёман» ամսագրի գրական աշխատակիցը (1965-1967), «Полымя» ամսագրի խմբագրի տեղակալ, արձակի բաժնի խմբագիր (1967-1969), «Маладосць» ամսագրի գլխավոր խմբագրի տեղակալ (1969-1977), «Բելառուսֆիլմ» կինոստուդիայում սցենարական բաժնի գլխավոր խմբագիր, «Мастацкая літаратура» հրատարակչության գլխավոր խմբագրի տեղակալ (1980-1982). 1982 թվականից եղել «Бярозка» ամսագրի գլխավոր խմբագիրը։

Մասնակցել է Միավորված ազգերի կազմակերպության գլխավոր ասամբլեայի XXXVIII նստաշրջաններին։

Ստեղծագործությունը
------------------

Գրական ասպարեզ է մուտք գործել 1952 թվականին որպես բանաստեղծ։ Առաջին պատմվածքը տպագրվել է 1957 թվականին։ Հեղինակ է արձակ եռագրություն էպոպեայի, որը ներկայացնում է արևմտաբելառուսական գյուղի կյանքը։ Հեղինակ է նաև պատմվածների, կինոսցենարների ժողովածուների։

Թարգմանել է բուլղարական ժողովրդական հեքիաթների գիրք (1961), Միխայիլ Պրիշվինի, Յուրի Կազակովի, Սերգեյ Զալիգինի ստեղծագործությունները։

Ընտանիք
-------

Որդիները՝ Ադամ Գլոբուսը և Միրոսլավ Ադամչիկը գրողներ են։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  *Deutsche Nationalbibliothek* Record #119017423 // Gemeinsame Normdatei (գերմ.) — 2012—2016.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 119017423 · ISNI: 0000000116366697 · LCCN: n84107381 · NKC: jn19990210009 · NUKAT: n95005335 · SUDOC: 12142099X, 176158855 · VIAF: 200066650, 48166182 · WorldCat VIAF: 200066650, 48166182 |

 |

 |
Վլադիմիր Պուտինը և լրագրող Մարգարիտա Սիմոնյանը
**Ռուսուլման**, ժամանակակից հայերենի սլենգի նորաբանություն, համացանցային մեմ, որով հայ իրականության կողմից բնութագրվում է ծայրահեղ ռուսամետ հայացքներ ունեցող անձը՝ անկախ իր ազգային պատկանելիությունից։

«Ռուսուլման» եզրին համարժեք է այլ լեզուներում տարածված **վատնիկ** (ռուս.՝ ватник, անգլ.՝ vatnik) բառը, որը գրեթե կրում է նույն իմաստը։

Ծագում
------

Դիտարկելի համացանցում եզրն առաջին անգամ կիրառվում է 2015 թվականի օգոստոսի 17-ին Ռոբերտ Գրիգորյան հրապարակված հոդվածում, որի մեջ «ռուսուլման» է անվանվում հասարակական գործիչ Անդրանիկ Նիկողոսյանը։ Գրանիշ գրական կայքի տեղեկությամբ, եզրն առաջացել է «ռուս» և «մուսուլման» բառերի միաձուլմամբ։

Ինչպես նշված է Գրանիշում, ռուսուլման է համարվում «Հայաստանի և այլ հետսովետական շարքային երկրների ոխերիմ բարեկամ Ռուսաստանում գերակա ռազմականացված իմպերիալիստական շովինիզմով ախտահարված քաղաքական տարր, որը «ռազմավարական դաշնակցություն» խոստումնալից փաթեթավորման տակ մուտք է ստանում տվյալ երկրի անվտանգության համակարգ՝ այն ներսից քայքայելու և իրեն ստորադաս դարձնելու համար»։ Բացի այդ, Գրանիշի պնդմամբ, ռուսուլման կարող է լինել ինչպես ռուսամետ հայացքներ ունեցող հայը, այդպես ցանկացած այլ այլազգին՝ «Քանի որ առաջին, երկրորդ, երրորդ սերնդի շատ ռուսաստանահայեր շատ ավելի ռուսուլման են, քան Ռուսաստանի քաղաքական վերնախավը, ապա սրանից հետևում է, որ ռուսուլմանիան ազգային պատկանելություն չունի»։ Վերջապես, համաձայն գրանիշի, ռուսուլմանության գաղափարախոսության ջատագովների մանիֆեստը Խաչատուր Աբովյանի «Օրհնվի՛ էն սհաթը, որ ռսի օրհնած ոտը Հայոց լիս աշխարհը մտավ…» հայտնի տողերն են Վերք Հայաստան վեպից։

Մշակույթում
-----------

* 2017 թվականի մարտի 7-ին Երևանում տեղի ունեցավ Վահան Իշխանյանի «Ռուսուլմանի նոթեր» (փորձագրություններ) գրքի շնորհանդեսը։

Տես նաև
-------

* Սովոկ
* Homo Sovieticus
* Հինգերորդ շարասյուն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Սթափվի՛ր, «Լա Կոթեցի»՝ Սեյրանն էլ հաշվելու ատամ չունի. «Հայկական Ժամ»». Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ սեպտեմբերի 29-ին. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 4-ին.
2. 1 2  ««Ռուսուլման» եզրը Գրանիշ գրական կայքում». Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ հուլիսի 13-ին. Վերցված է 2017 թ․ հուլիսի 8-ին.
3. ↑  Վահան Իշխանյան․ «Խնդրեմ, ինչքան կուզեք ատեք՝ ես ռուսուլման եմ»

Վիքիբառարան

|  |  |
| --- | --- |
|  | Ընթերցե՛ք **«ռուսուլման»** բառի բացատրությունը Հայերեն Վիքիբառարանում։ |
«**Դառը գիհի**» (ռուս.՝ «Горький можжевельник»), ռեժիսոր Բարաս Խալզանովի խորհրդային ֆիլմը, որը նկարահանվել է Սվերդլովսկի կինոստուդիայում 1985 թվականին։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1986 թվականի մայիսի 15-ին։

Սյուժե
------

Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում 1943 թվականին։ Ընթանում է Հայրենական մեծ պատերազմը։ Ռազմաճակատից մի քանի հազար կիլոմետր հեռավորության վրա՝ հեռու Արևելքում գտնվող բուրյաթական գյուղում, աշխատանքային օրերը շարունակվում են։ Բոլոր տղամարդիկ գնացել են պատերազմելու հիտլերականների դեմ, և գյուղացիական դժվարին աշխատանքի ողջ ծանրությունն ընկել է ծերերի, կանանց և երեխաների ուսերին։

Ֆիլմը պատմում է պատերազմական տարիների երեխաների ու դեռահասների մասին, որոնք իրենց մեծ աշխատանքով անգնահատելի օգնություն են ցուցաբերում ավագ սերնդին։ Փոքր հասակից աշխատելով ֆերմերային տնտեսություններում և դաշտերում սառնամանիքին ու շոգին, հաճախ թերսնվելով, այդ պատանիները նույնպես իրենց ներդրումն են ունեցել համաժողովրդական հաղթանակում։

Դերերում
--------

* Պյոտր Աբաշեև – *Իրինչին, ջրաղացպան*
* Մայդարի Ժապհանդաև – *Տուբչին Պուրբուևիչ, գյուղխորհրդի նախագահ*
* Բելիգտո Դաշիև – *Աբդայ*
* Ալեքսանդր Բարլուկով – *Թումեր*
* Մարինա Ստեպանովա – *Օյունա*
* Բայարտո Դամբաև – *Տուդուպկա*
* Սոդնոմ Բուդաժապով – *Լհամա*
* Բազար-Հանդա Ռաբդանովա – *Խանդամա*
* Ցիրեն-Դուլմա Դոնդոկովա – *Դոլսոն*

Նկարահանող խումբ
----------------

* Ռեժիսոր և սցենարիստ՝ Բարաս Հալզանով
* Օպերատոր՝ Իգոր Լուկշին
* Կոմպոզիտոր՝ Ալեքսեյ Մաժուկով

Նկարահանման վայր ՝
------------------

Ֆիլմի նկարահանումները տեղի են ունեցել Բուրյաթիայում։ Որոշ կադրեր նկարահանվել են Խուժիր կայարանում՝ զինվորների էշելոնի մեկնումի տեսարանում։ Նկարահանող խմբի բազան տեղակայված էր Ջիդինսկի շրջանի կենտրոնում՝ Պետրոպավլովկա գյուղում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Горький можжевельник»

Արտաքին հղումեր
---------------

* Горький можжевельник

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ČSFD · Internet Movie Database |

 |
**Կապույտ գիշեր** (գերմ. Blaue Nacht), Նյուրնբերգ քաղաքի գարնանային տոն։ Տոնը սովորաբար տեղի է ունենում մայիսին։ Սկսել է նշվել 2000 թվականից։ Տոնն ուղեկցվում է լուսավորմամբ` նորագույն օպտո-լույսի ներգրավմամբ, ինչպես նաև լազերային լույսերով։ Այդ օրը քաղաքը և բնակելի շենքերը ծածկվում են կապույտ գույնով, օրվա բնորոշ գույնը կապույտն է։

Պատմություն
-----------

Առաջին միջոցառումն անցկացվեց 2000 թվականի մայիսի 20-ին, Նյուրնբերգի 950-ամյակի կապակցությամբ։ Երրորդ իրադարձությունը տեղի է ունեցել 2002 թվականի մայիսի 11-ին, որտեղ հավաքվել էին 130 հազար այցելու։ Տոնը համարվում է ուրախ, այդ օր Նյուրնբերգում ժպիտը գերիշխում է։ Ընդհանուր գաղափարի (երաժշտություն, պար, թատրոն, թանգարաններ, ուղեկցող շրջագայություններ, ներկայացումներ) շրջանակներում կան բազմաթիվ արվեստի կայաններ։ Ամբողջ տարի հանդիսությանը ներկա է լինում ավելի քան 130000 մարդ։

Տոնի ժամանակագրություն
----------------------

* 2000 թվականի մայիսի 20
* 2001 թվականի մայիսի 19
* 2002 թվականի մայիսի 11
* 2003 թվականի մայիսի 17
* 2004 թվականի մայիսի 15
* 2005 թվականի մայիսի 7
* 2006 թվականի մայիսի 27
* 2007 թվականի մայիսի 19
* 2008 թվականի մայիսի 31
* 2009 թվականի մայիսի 23
* 2010 թվականի մայիսի 10
* 2011 թվականի մայիսի 28
* 2012 թվականի մայիսի 19
* 2013 թվականի մայիսի 4
* 2014 թվականի մայիսի 3

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  «Blue Night in Nuremberg» (անգլերեն).
2. ↑  «Die Blaue Nacht als laue Nacht: 130.000 Besucher erlebten bei Traumwetter die „Wahrheit(en)" der Kunst». *Die Blaue Nacht*. Kulturreferat der Stadt Nürnberg. Վերցված է 2016-08-17-ին. «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված օրիգինալից 2018-03-06. Վերցված է 2018 թ․ փետրվարի 16-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ bot: original URL status unknown (link)«Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ մարտի 6-ին. Վերցված է 2018 թ․ փետրվարի 16-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայքէջ
*
«**Աշխատիր ողջ մնալ**» (ռուս.՝ «Постарайся остаться живым»), խորհրդային ռազմական գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է Գենադի Իվանովն Ալեքսանդր Բելյաևի «Հրամայված է պահպանել» վիպակի հիման վրա

Սյուժե
------

Մերձբալթիկա, 1944 թվական։ Մերձբալթյան պարտիզանները որոշում են պայթեցնել կամուրջը, որով գերմանացիները ռազմամթերք, պարենամթերք և տեխնիկա են տեղափոխում։

Միևնույն ժամանակ խորհրդային հրամանատարությունը նախապատրաստում է զորքերի ռազմավարական հարձակումը, որտեղ կամուրջը պետք է կարևորագույն դեր խաղա։

Գվարդիայի լեյտենանտ Ֆոմիչյովը (Եվգենի Մենշով) և նրա մի խումբ հետախույզները պետք է կատարեն գեներալ Արխիպովի (Պյոտր Գլեբովի) բարդ և շատ կարևոր առաջադրանքը՝ գրավել և ամենակարևորը՝ պահել երկաթուղային կամուրջը մինչև Կարմիր բանակի գլխավոր ուժերի ժամանումը։

Ֆոմիչյովի խումբը ինքնաթիռից իջնում է գերմանացիների թիկունքում, որտեղ անհրաժեշտ է կատարել առաջադրանքը։ Ինքնաթիռը տեղ չի հասնում, այն խոցում է գերմանական ինքնաթիռը։ Խումբը վայրէջք է կատարում կամրջից 20 կմ հեռավորության վրա, և յուրաքանչյուր հետախույզ քարտեզով ինքնուրույն է հասնում անհրաժեշտ վայր։ Հրամանատարությունը չգիտի, թե ինչ է տեղի ունեցել։ Այնուամենայնիվ, խումբը հայտնում է, որ ամեն ինչ կարգին է։

Առաջադրանքը բավականին բարդ է։ Գերմանացիները շատ լավ են հսկում այդ օբյեկտը, և բացի այդ՝ ականապատել են, ինչը գերմանացիներին հնարավորություն է տալիս պայթեցնել կամուրջն իր առաջին վտանգի դեպքում։

Ֆիլմը ցույց է տալիս, թե ինչպես են խորհրդային հետախույզները կատարել այդ առաջադրանքը, կարողացել են գրավել, ականազերծել և պահել կամուրջը մինչև Կարմիր բանակի հիմնական ուժերի ժամանումը, և ինչպես են Մերձբալթյան պարտիզանները օգնել խորհրդային հետախույզներին ազատել իրենց հողը գերմանացի զավթիչներից։

Դերերում
--------

* Եվգենի Մենշով – *Ֆոմիչյով*
* Իլոնա Բալսիտ – *Ալդոնա*
* Զդիսլավ Ստոմմա – *Ալդոնայի հորեղբայրը*
* Պյոտր Գլեբով – *գեներալ Արխիպով*
* Յուրի Գորոբեց – *գեներալ Մելնիկով*
* Անատոլի Սկորյակին – *Բորիսով*
* Վիկտոր Ժիգանով – *Սինիցին*
* Սերգեյ Վոլկոշ – *Բազելևիչ*
* Յուրի Միխեենկով – *Ձյուբա*
* Իգոր Տարադայկին – *Երեմեև*
* Արշակ Օհանյան – *Աշոտ Սարգսյան*
* Արունաս Սաբոնայտիս – *Վալդիս Պարմալիս*
* Յուրի Մալյարով – *Գալիև*
* Վիկտոր Վլադիսլավլև – *Կորոլկով*
* Վլադիմիր Անիկին – *Պախոմով*
* Դմիտրի Գուրկո-Անտոնով – *Շարիկով*
* Ստասիս Պյատոնայտիս – *Բուկոնտաս*
* Ալգիրդաս Պաուլավիչյուս – *Կարչաուսկաս*
* Ռոլանդաս Բուտկյավիչյուս – *Յուրգիս*
* Ռոմուալդաս Ուրվինիս – *Ալբերտաս*
* Անդրիս Լիելայս – *Լեոնաս*
* Արտյոմ Կարապետյան – *հնչյունավորում, կարդում է կադրիս դուրս թարգմանությունը*

Նկարահանող խումբ
----------------

* Ռեժիսոր՝ Գենադի Իվանով
* Սցենարիստ՝ Ալեքսանդր Բելյաև
* Օպերատոր՝ Ալեքսանդր Ռիբին
* Կոմպոզիտոր՝ Լեոնիդ Աֆանասև

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Աշխատիր ողջ մնալ» ֆիլմը *kino-teatr.ru* կայքում
2. ↑  «Աշխատիր ողջ մնալ» ֆիլմը *kinopoisk.ru* կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · ČSFD · Internet Movie Database |

 |
**Ներսես Վարժապետյան** (ավազանի անունը՝ *Պողոս Ստեփանի ՎարԺապետյան*, հունվարի 28, 1837(1837-01-28), Կոստանդնուպոլիս - հոկտեմբերի 26, 1884(1884-10-26), Կոստանդնուպոլիս), եկեղեցական, հասարակական, քաղաքական գործիչ, Կոստանդնուպոլսի հայոց պատրիարք (1874 թվականից)։

Կենսագրություն
--------------

Սովորել է Խասգյուղի Ներսեսյան վարժարանում։ 1853 թվականից զբաղվել է ուսուցչությամբ Ադրիանուպոլսում, Տարսոնում և Նիկոմեդիայում։ 1862 թվականին ձեռնադրվել է եպիսկոպոս։ Օգտվելով 1877-78 թվականների ռուս-թուրքական պատերագմից հետո Հայկական հարցի արծարծման համար ստեղծված նպաստավոր պայմաններից Վարժապետյանը Թուրքիայի 9 եպիսկոպոսների անունից խնդրագիր է ներկայացնում կայսր Ալեքսանդր II-ին՝ Ռուսաստանից հայցելով արևմտահայերի պաշտպանությունը (եւրոպական քրիստոնյաների օրինակով)։ Վարժապետյանը մեծ եոանդ է ներդրել 1878 թվականի Սան Ստեֆանոյի պայմանագրում արևմտահայերի մասին հատուկ (16-րդ) հոդված մտցնելու և հայկական հարցը Բեռլինի կոնգրեսում (1878) քննելու գործում, որի համար էլ վեհաժողով է ուղարկել հայկական ազգային պատվիրակություն՝ Մկրտիչ Խրիմյանի գլխավորությամբ։ Վարել է շրջահայաց քաղաքականություն Բարձրագույն դռան, Ռուսաստանի և Մեծ Բրիտանիայի միջև նրանց բարյացակամ վերաբերմունքը հայկական հարցում շահելու ակնկալիքով։ 1879 թվականի մայիսի 31-ին դիմել է եվրոպական երկրների ներկայացուցիչներին՝ նշելով Հայաստանում բարենորոգումներ անցկացնելու անհրաժեշտությունը՝ Բեռլինի դաշնագրի 61-րդ հոդվածը գործադրելու համար, սակայն՝ ապարդյուն։ Անպատասխան են մնացել նաև Բարձրագույն դռանը ներկայացրած բազմաթիվ հուշագրերը։ 1884 թվականին ընտրվել է Ամենայն հայոց կաթողիկոս, սակայն առողջական ծանր վիճակի պատճառով հրաժարվել է հոգևոր առաջնորդի տիտղոսից։ Հայաստանի ազատագրության ուղին Վարժապետյանն համարել է հայության ազգահավաքումը, խաղաղ շինարարությունն ու դիվանագիտական միջոցները։

Հրատարակված աշխատություններ
---------------------------

* «Քրիստոսի սուրբ եկեղեցին և անոր հակառակորդները» (1864)
* «Ուսումն համաբարբառ Աւետարանի Տեառն մերոյ» (1875)

Գրականություն
-------------

* Օրմանյան Մ. «Ազգապատում», մաս 3, Երուսաղեմ, 1927։
* Կիրակոսյան Ջ. «Բուրժուական դիվանագիտությունը և Հայաստանը» (XIX դ. 70-ական թթ.), Երևան, 1978։ Նույնի, «Բուրժուական դիվանագիտությունը և Հայաստանը» (XIX դ. 80-ական թթ), Երևան, 1980։
* Սիրունի Հ. «Պոլիս և իր դերը», հ. 3-4, Անթիլիաս, 1987-88։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2 3 4  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
2. 1 2  ««Կրոնի հանրագիտարան, Վարժապետյան Ներսես»». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 5-ին. Վերցված է 2014 թ․ մարտի 24-ին.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբանական տարբերակը վերցված է* *«Հայկական հարց» հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։*  |


|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 252)։*  |
**Շրեկ** (անգլ.՝ Shrek), գրական-գեղարվեստական կերպար, Ուիլյամ Սթեյգի «Շրեկ» մանկական գրքի հերոսը, որը նաև նկարահանվել է գրքի մոտիվներով ստեղծված անիմացիոն ֆիլմում։ Հերոսը հայտնվել է նաև կոմիքսներում, խաղերում, ստիկերների հավաքածուներում և այլն։

2010 թվականի մայիսի 20-ին Լոս Անջելեսում Շրեկը ստացել է Հոլիվուդյան փառքի ծառուղում աստղ։ Հենց այդ ժամանակ «Entertainment Weekly» ամերիկյան շաբաթական պարբերականը հերոսին համարել է վերջին 20 տարվա 100 մեծագույն կերպարներից մեկը։

Արտաքին տեսք
------------

Կանաչի թունավոր գույն, խողովակավոր ականջներ, հասակը 180 սմ, քաշը 160 կգ։

հագուստը՝

* Բեժ վերնաշապիկ, շագանակագույն բաճկոն, շագանակագույն վանդակավոր տաբատ, կոշիկներ։

Նկարագրություն
--------------

Շրեկի մանկության և երիտասարդության մասին արդեն հայտնի է։ Միաժամանակ մենք գիտենք, որ նրա հայրը անընդհատ ցանկանում էր տանջել նրան (մի այդպիսի դեպք պատահում է «Շրեկ երրորդ-ում»)։ Շրեկի երաժշտությունից հայտնի է դառնում, որ նա լքել է իր տունը 7 տարեկանում և սկսել է բնակվել միայնակ՝ ճահճուտում գտնվող մի տնակում։ «Հավերժ Շրեկ» մուլտֆիլմում սցենարիստները ցանկացել են ներկայացնել Շրեկի պատանեկությունը։

Առաջին մուլտֆիլմում Շրեկը ապրում է միայնակ մի տնակում՝ ճահճուտում, վարում էր միայնակի ռիթմիկ կյանք և կարծես շատ գոհ է դրանից։ Նա գնահատում է հարմարավետությունն ու հանգստությունը, թեպետ որոշ տարրեր իր բնակավայրում հարմարավետ համարել կարող է միայն մարդակերը (արևմտաեվրոպական հեքիաթներից)։

Բնության հանդեպ բարեսիրտ մարդը վախեցնող նշաններ է դնում տան դիմաց, որպեսզի իրեն տեղացիները չանհագստացնեն, սակայն երբեմն նա ստիպված է լինում տանել բնակիչների գրոհները, ովքեր Շրեկին վերաբերվում էին՝ ինչպես մի հսկա մարդակերի։

### Նախատիպ

Շրեկի նախատիպը իրականում գոյություն է ունեցել։ Ուիլյամ Սթեյքը Շրեկ անիմացիոն կերպարը ստացել է ֆրանսիացի պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտիկ Մորիս Թիյեի արտաքին մոդելավորումից, ով ունեցել է ակրոմեգալիա հիվանդությունը։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  Nyholm, Christine (2010 թ․ մայիսի 23). «Shrek gets star on Holllywood Walk of Fame». *examiner.com* (անգլերեն). Վերցված է 2012 թ․ սեպտեմբերի 2-ին.
2. ↑  Vary, Adam (2010 թ․ հունիսի 1). «The 100 Greatest Characters of the Last 20 Years: Here's our full list!». *popwatch.ew.com* (անգլերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ սեպտեմբերի 15-ին. Վերցված է 2012 թ․ սեպտեմբերի 2-ին.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Giant Bomb |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 133372189 · LCCN: n2021048535 · NLP: a0000001673934 · VIAF: 23163088326594540465, 55335174 · WorldCat VIAF: 23163088326594540465, 55335174 |

 |
**Մինիոններ** (անգլ.՝ minions), փոքր հասակով, դեղին գույնի էակների ռասա՝ «Անճոռնի ես» (2010) մուլտֆիլմից, ինչպես նաև դրա շարունակություններից և սփին-օֆֆերից։ «Universal Studios»-ի ստորաբաժանման «Illumination Entertainment» ստուդիայի թալիսման-կերպարներն են։ «The New York Times» հրատարակչության խոսքերով, մինիոնների հայտնիությունը և ստուդիայի կողմից նրանց կերպարների հաջող օգտագործումը կարելի է համեմատել «Disney» ստուդիայի Միկի Մաուսի հետ։

Նկարագրում
----------

Մինիոններ, փոքր հասակով, դեղին էակներ, որոնք հիմնականում կապույտ գույնի, ջինսե կոմբինեզոններ են հագնում և կրում են պաշտպանական ակնոցներ։ Աչքերի թիվը տատանվում է երկուսից մեկ։ «Մինիոնները» (2015) մուլտֆիլմում պնդում են, որ նրանք գոյություն ունեին Երկրի վրա կյանքի առաջացման առաջին պահից։ Նրանց գոյության իմաստն անհուսալի սրիկաներին ծառայելն է։ «Բանան» կարճամետրաժ մուլտֆիլմում, ինչպես նաև լիամետրաժ մուլտֆիլմներում ցույց են տալիս, որ մոնիոններն ունեն անհաղթելի կիրք մրգերի նկատմամբ, հատկապես բանանի նկատմամբ։ Գրեթե բոլոր մինիոններին հնչունավորում է Քրիս Ռենոն և Պիեր Քոֆֆինը՝ ֆրանշիզայի ստեղծողները։ Բացառություն է միայն Ջերրի անունով մինիոնն առաջին մուլտֆիլմից, որին հնչունավորեց երգիչ՝ Ջեմեյն Կլեմենտը։

Մինիոնների լեզուն
-----------------

Մինիոնները խոսում են իրենց սեփական լեզվով, որը ինդոնեզերեն, ֆրանսերեն, իտալերեն, իսպաներեն լեզուների խառնուրդ է, ինչպես նաև հինդի։ Բառերը, որոնք անգլերենի նման են հնչում, հատուկ փոփոխվել են ամեն երկրի համար, դրանք ճանաչելի դարձնելու համար։

Մինիոնների անունները
--------------------

Քանի որ մինիոնները բավականին շատ են, մուլտֆիլմերում և մնացած լրատվամիջոցներում հիշեցվում են միայն դրանցից որոշները՝ Դեյվ, Ստյուարտ, Բոբ, Կեվին, Ջերի, Ֆիլլ, Պոլ, Ջորջ, Թիմ, Դոննի, Մարք, Լենս, Մայք, Քեն, Թոմ, Ջոն, Սթիվ, Նորբերթ, Թոնի, Քրիս, Էրիկ և Հենրի։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑
2. ↑  «Արխիվացված պատճենը» (PDF). Արխիվացված է օրիգինալից (PDF) 2016 թ․ մարտի 4-ին. Վերցված է 2017 թ․ հոկտեմբերի 28-ին.
3. ↑
4. ↑
**«Տանգո անդունդի վրա»** (ռուս.՝ «Танго над пропастью»), 1997 թվականի ռուս-մոլդովական գեղարվեստական ֆիլմ։ Ունի շարունակություն՝ «Տղամարդկային բնավորություն, կամ Տանգո անդունդի վրա 2»։

Սյուժե
------

Ֆիլմի գործողություններն սկսվում են 1995 թվականին Ռումինիայում՝ Բրաշով քաղաքում։ Վադիմն իր հարսնացուի՝ Յուլիայի հետ հանգստանում է հանգստավայրում։ Այնտեղ նրանք ականատես են լինում ծեր սպայի ինքնասպանության։ Այնուհետև, վերադառնալով հայրենիք՝ ԱՊՀ երկրներից մեկը, Յուլիան ու Վադիմն ականատես են լինում ավտոբուսի կողոպուտի ավազակային խմբավորման կողմից։ Ավելի ուշ ավազակները ծեծում են Վադիմին ու բռնաբարում Յուլիային։ Վադիմը՝ որպես նախկին սպա, սկսում է վրեժխնդիր լինել։ Դրա համար նա արժանանում է հանցագործների խմբավորման պատվիրատուների ընտանիքի վստահությանը։ Բայց օրինական ճանապարհով հանցագործներին պատժելն այնքան էլ հեշտ չէ։

Դերերում
--------

* Իգոր Վոլկով - Սերգեյ
* Լև Դուրով
* Մարինա Մոգիլյովսկայա
* Վլադիմիր Եպիսկոպոսյան
* Յուրի Յուրչենկո
* Սիլվիա Լուկա

Նկարահանող խումբ
----------------

* Սցենարի հեղինակներ՝ Նիկոլայ Շումեյկո, Իգոր Տալպա, Ռոզաննա Կլետինիչ
* Ռեժիսոր՝ Իգոր Տալպա
* Օպերատոր՝ Յուրի Զենին
* Կոմպոզիտոր՝ Յուրի Ալյաբով
* Նկարիչ՝ Իգոր Գրիգորաշչենկո

Մրցանակներ և անվանակարգեր
-------------------------

Ֆիլմը մասնակցել է Մոսկվայի միջազգային կինոփառատոնին 1997 թվականին, ԱՊՀ ֆորումին, «Գրականություն և կինո-98» կինոփառատոնի մրցութային ծրագրին (Գատչինա)։

> 
> 
> Նույնիսկ շատ լավ, իրատեսական և տեղ-տեղ սարսափելի ֆիլմ է ուժեղ սյուժեով և հարակից երկխոսություններով, որ դիտվում է մեկ շնչով։ Դրանում գլխավորը ոչ թե արդար վրեժխնդրությունն է, այլ ահարկու հանգամանքների բավականին ճշգրիտ պատկերը, որոնցում մեր մարդիկ ստիպված են փնտրել իրենց ճակատագիրը։ Ցավոք, իրականությունը ստիպում է նրանց չհավատալ օրենքին, այլ միայն իրենց։ Չնայած որոշ թերություններին, ժապավենը կգնահատեն նաև նրանք, ում ճակատագիրը ստիպել է դառնալ ավազակ։
> 
> 
> 
> *Բնօրինակ տեքստ* (ռուս.)  
> 
> *Очень даже неплохой, реалистичный и местами страшный фильм с крепким сюжетам и связными диалогами смотрится на одном дыхании. Главное в нем — не праведное отмщение, а достаточно точная обрисовка жутких обстоятельств, в которых приходится искать свою судьбу нашим людям. К сожалению, реальность заставляет их не верить в закон, а только в себя. Несмотря на некоторые недостатки, оценят ленту и те, кого судьба заставила пойти в бандиты, — «клюквы» мало.*
> 
> 
> 
> — Միխայիլ Իվանով, «Видеогид»-ի խմբագիր
> 
>

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Танго над пропастью (1997). Фильм. Ру». Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ նոյեմբերի 11-ին. Վերցված է 2022 թ․ սեպտեմբերի 15-ին.
2. ↑  «Տանգո անդունդի վրա» ֆիլմը *kino-teatr.ru* կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
**Բշտիկային խցիկ**, լիցքավորված տարրական մասնիկների (պրոտոններ, էլեկտրոններ, մեզոններ) հետքերը գրանցելու սարք։ Հիմնական մասը թափանցիկ հեղուկով (հեղուկ ջրածին, հելիում, ֆրեոն, քսենոն, պրոպան են) լցված անոթ է։ Գերտաքացման վիճակում գտնվող հեղուկում լիցքավորված իոնացնող մասնիկներն իրենց թռիչքի հետագծի երկայնքով ստեղծում են շոգեգոյացման կենտրոններ, որոնց առաջացրած բշտիկները հնարավոր է դիտել կամ նկարահանել։ Բշտիկային խցիկի հեղուկը տարրական մասնիկների համար ծառայում է որպես թիրախ և միջուկային բախումների կամ այլ փոխազդեցությունների դետեկտոր։ Գործնականում բոլոր բշտիկային խցիկները տեղադրվում են մագնիսական դաշտում, և մասնիկի իմպուլսը որոշվում է մասնիկի հետագծի կորության շառավղով։ Եթե մագնիսական դաշտը բացակայում է, ապա մասնիկի իմպուլսը որոշվում է կուլոնյան բազմապատիկ ցրմամբ։ Բշտիկային խցիկի առավելությունը Վիլսոնի խցիկից համասեռ և խիտ միջավայրում տարրական պրոցեսներն ուսումնասիրելու հնարավորությունն է։

Կիրառությունները
----------------

Բշտիկային խցիկները մեծ կիրառություն ունեն արագացուցիչներում։

Պատմություն
-----------

Առաջին Բշտիկային խցիկը նախագծել է Դոնալդ Արթուր Գլեզերը 1952 թվականին, ինչի համար ստացել է ֆիզիկայի նոբելյան մրցանակ։ Բշտիկային խցիկների ստեղծման և կատարելագործման ուղղությամբ մեծ ավանդ ունեն նաև հայ գիտնականները (Արտեմ Ալիխանյան և ուրիշներ)։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  Donald A. Glaser (1952). «Some Effects of Ionizing Radiation on the Formation of Bubbles in Liquids». *Physical Review*. **87** (4): 665–665. Bibcode:1952PhRv...87..665G. doi:10.1103/PhysRev.87.665.
2. ↑  
«The Nobel Prize in Physics 1960». The Nobel Foundation. Վերցված է 2009 թ․ հոկտեմբերի 3-ին.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 2, էջ 498)։*  |
Ներկապնակ և վրձին
Ներկապնակով նկարիչ
**Ներկապնակ**, ոչ մեծ բարակ հարթակ, որի վրա նկարելու ընթացքում նկարիչը խառնում է գույները։ Այն կարող է լինել քառանկյուն կամ օվալաձև։ Հաճախ ներկապնակն ունենում է նաև անցք ձեռքի մեծ մատի համար։

Նշանակություն
-------------

Փոխաբերական իմաստով «ներկապնակը» նշանակում է ներկերի ճշգրիտ համամասնություն, որն օգտագործում է նկարիչը, ինչպես նաև որևէ նկարին բնորոշ գույների հավաքածու, որն օգտագործվում է որոշակի նկարչի կամ նկարչական դպրոց ներկայացնելու համար։

Կառուցվածք
----------

Յուղաներկով նկարչության համար ներկապնակը հիմնականում պատրաստվում է փայտից, իսկ գեղանկարչության այլ տեսակների դեպքում կարելի է օգտագործել թիթեղից, էմալապատ մետաղից, ճենապակուց, հախճապակուց պատրաստված ներկապնակ։

### Խոնավ ներկապնակ

Այն կազմված է հատուկ նյութից բաղկացած շերտից, որը կարելի է ողողել ջրով, և անջրանցիկ թաղանթից։ Ներկը լցվում է այդ թաղանթի վրա, ինչը հնարավորություն է տալիս այն խոնավ պահել։ Խոնավ ներկապնակի հիմնական նպատակն է ակրիլային ներկերը պահել խոնավ վիճակում, քանի որ դրանց չորացումն անշրջելի է։ Այսպիսի ներկապնակները հեշտությամբ կարելի է պատրաստել կամ գնել խանութներում։

### Զուգահեռ ներկապնակ

Ներկապնակի այս ձևը հայտաբերել է Դավիդ Կասանը (անգլ.՝ David Kassan)։ Այն նախատեսված է յուղաներկով նկարների համար։ Տեղադրվում է նկարին ուղղահայաց դիրքով, այնպես, որ ներկապնակի վրայի ներկերն ունենում են նույն լուսավորությունը, ինչ որ կտավը։

Տես նաև
-------

* Վրձին
* Մոլբերտ
* Մածկիչ
* Հենաձողիկ

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  Семенов А.В. Этимологический словарь русского языка. -П

Արտաքին հղումներ
----------------

* Palette, Online Etymology Dictionary

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
**Նկարչական գործիքներ** |
| --- |
|  |
| 
 Վրձին • Մոլբերտ • Ներկապնակ • Մածկիչ • Հենաձողիկ |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 248)։*  |
**Սթինա Սթուր** (շվեդ.՝ Stina Stoor, հունվարի 6, 1982(1982-01-06), Bjurholm parish, Bjurholm Municipality, Վեստերբոտեն, Շվեդիա), շվեդ գրող, նրա գրքերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։

Կենսագրություն
--------------

Սթինա Սթուրը ծնվել է 1982 թվականի հունվարի 6-ին Շվեդիայի Բիրհոլմ մունիցիպալիտետում։ Եղել է ընտանիքի կրտսեր երեխան։

Դպրոցում սովորելու տարիներին հաճախ փախչել տնից և նույնիսկ ինքնասպանության փորձ է արել։ Ունեցել է հոգեկան խնդիրներ, ինչի արդյունքում թողել է դպրոցը։

2005 թվականին ամուսնացել է հոգեբան Պեթեր Սթորի հետ և ունեցել երկու երեխա։ Գրական մրցույթի գովազդը տեսնելուց հետո նա հետաքրքրվել է պատմվածքներ գրելով։ «För vår del» պատմվածքը գրելուց հետո արժանացել է դրամաշնորհի։

Նա շվեդական մի շարք գրական մրցանակների դափնեկիր է։ Նրա առաջին գիրքը՝ «Bli som folk» պատմվածքների ժողովածուն հրատարակվել է 2015 թվականին և արժանացել մեծ արձագանքների.։ Նույն թվականին նա արժանացել է նաև Դե Նիոսի Սուրբ Ծննդյան մրցանակի։

2018 թվականին նա ամուսնացել է Մոսկվայում Շվեդիայի դեսպան Պիտեր Էրիքսոնի հետ, որը հետագայում դարձել է Ստամբուլում գլխավոր հյուպատոս։

Ընտրանի
-------

* 2013 – *Ojura*
* 2015 – *Bli som folk*
* 2015 – *Sky blue och maskrosljusen*
* 2017 – *Monte Carlo*
* 2018 – *Hundhålen*
* 2018 – *Gåvan*

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  Detta avsnitt bygger i huvudsak på Söndagsintervjun,Sommar i P1, och intervjun i Bra Koll, Lång färd hem, där annat ej anges.
2. ↑  Expressen 2015-08-29 "Hennes noveller är årets vackraste debut" Läst 2013-03-18.
3. ↑  Sydsvenskan 2015-08-25 "Stoorartad debut". Läst 2017-03-23.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
* Stina Stoor

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 1081929464 · ISNI: 0000000401511312 · LCCN: n2016003110 · LIBRIS: 360478 · SUDOC: 194110273 · VIAF: 296313870 · WorldCat VIAF: 296313870 |

 |

 |
**«Ալիսան ու Բուկինիստը»** (ռուս.՝ «Алиса и Букинист»), 1992 թվականի ռուսական գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ալեքսեյ Ռուդակովը Անդրեյ Դմիտրիևի գրած սցենարով։

Սյուժե
------

Ֆիլմի գլխավոր հերոսը «Բուկինիստ» մականունով երիտասարդն է (Դմիտրի Պևցով), որն իր մականունն ստացել է հին գրքերի հանդեպ իր կրքի համար։ Երիտասարդն իր ապրուստի միջոցները վաստակում է բնակարանների վերանորոգմամբ։ Նա արդեն երկու տարի կոնյակ է խմում, բայց չի կորցնում ֆիզիկական մարզավիճակը։

Հորից նրան բաժին են հասել մեծ թվով հազվագյուտ և արժեքավոր գրքեր (հայրը, լինելով սպա հետպատերազմյան Գերմանիայում, ապօրինաբար դուրս է բերել այդ գրքերն իր հետ)։ Հազվագյուտ հրատարակությունները գնահատվել են միլիոնավոր դոլարներ։ Այս գրքերը ցանկանում են ստանալ շատ մարդիկ, որոնց թվում է հարուստ և անմահ չարագործ Կրոխինը (Սերգեյ Գազարով)՝ արդիականության յուրօրինակ Մեֆիստոֆելը։ Բուկինիստի գանձի չափերն իմանալու նպատակով նա երիտասարդի տուն է ուղարկում է գայթակղիչ գեղեցկուհի Ալիսային՝ առանց ամոթի ու խղճի մի աղջկա (Օլգա Դրոզդովա), որն իենից կախում ունի։ Բայց տեղի է ունենում անսպասելին․ Ալիսան ու Բուկինիստը սիրահարվում են միմյանց։ Հանցագործների ծրագրերը տապալման վտանգի տակ են, բայց նրանք չեն պատրաստվում նահանջել։ Բարու և չարի միջև բախումը վերաճում է մեծ պայքարի։

Դերերում
--------

* Դմիտրի Պևցով – *Բուկինիստ*
* Օլգա Դրոզդովա – *Ալիսա*
* Սերգեյ Գազարով – *Կրոխին*
* Ալեքսանդր Բերդա – *Կոլուպեև*
* Լև Բորիսով – *Ակիմ Գեորգիևիչ*
* Յուրի Շերստնև – *Դրագոմիսլենսկի*
* Լեոնիդ Ֆիլատով

Նկարահանող խումբ
----------------

* Սցենարի հեղինակ՝ Անդրեյ Դմիտրիև
* Ռեժիսոր՝ Ալեքսեյ Ռուդակով
* Օպերատոր՝ Մաքսիմ Օսադչի-Կորիտկովսկի
* Նկարիչ՝ Ալեքսանդր Գիլարևսկի
* Կոմպոզիտոր՝ Սվետլանա Գալիբինա
* Պրոդյուսեր՝ Միխայիլ Լիտվակ

Ֆիլմի մասին
-----------

Ըստ Մ. Իվանովի («Time Out Москва»)՝ չնայած սյուժեի պարզությանը, ֆիլմն առանձնանում է դիտարժան վիզուալ շարքով։ Ալիսայի՝ ֆիլմի գլխավոր հերոսուհու խառնվածքը՝ սիրող և անկախ կին, բնորոշ չէր 90-ականների ռուսական կինոյի համար, սակայն բնորոշ է Օլգա Դրոզդովայի այլ աշխատանքների համար։

«Ալիսան և Բուկինիստը» դարձել են այն ֆիլմերից մեկը, որտեղ ամուսիններ Դմիտրի Պևցովը և Օլգա Դրոզդովան սիրային դուետ են խաղացել։ Ֆիլմը համարվում է հաջող աշխատանք երկու ամուսինների համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Алиса и букинист». timeout.ru. Վերցված է 2014 թ․ մարտի 16-ին.
2. ↑  «Спутницкая Нина Юрьевна: ОЛЬГА ДРОЗДОВА». nina-arte.narod.ru. Վերցված է 2014 թ․ մարտի 16-ին.
3. ↑  «Досье на звезд: правда, домыслы, сенсации. Кумиры всех поколений. Стр. 144». Онлайн-библиотека litrus.net. Վերցված է 2014 թ․ մարտի 16-ին.
4. ↑  «50 знаменитых звездных пар. Страница 80». Онлайн-библиотека litrus.net. Վերցված է 2014 թ․ մարտի 16-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Ալիսան և Բուկինիստը»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում 3` 10 աստղից
* «Ալիսան և Բուկինիստը» Արխիվացված 2021-04-15 Wayback Machine *ВидеоГид* կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · ČSFD · Internet Movie Database |

 |
**Դիմակը** (ռուս.՝ Маска), ռեժիսոր Սերգեյ Սպլոշնովի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ` նկարահանված Անտոն Չեխովի համանուն պատմվածքի հիման վրա, «Խորհրդային Բելառուս» կինոստուդիայում, 1938 թվականին։

Սյուժե
------

Հասարակական ակումբում բարեգործական նպատակներով կազմակերպել էր պարահանդես-դիմակահանդես։ Ուրախության ամենաթունդ պահին կառապանի կոստյումով և սև դիմակով անծանոթը վիճաբանություն էր սարքել։ Նա ընթերցասրահից դուրս էր հրում ազնվազարմ պարոններին և երկու օրիորդների հետ տեղավորվում կահավորված սեղանի շուրջ։ Ակումբային ավագի և ոստիկանի հորդորները ոչ մի ազդեցություն չգործեցին նրա վրա։ Նա ավելի շատ էր հայհոյում և հոխորտում զայրացկոտ հյուրերի վրա։ Երբ անկարգություն հրահրողը հանեց դիմակը, զարմացած հասարակության առջև կանգնեց ճանաչված միլիոնատեր և տեղական բարեգործ Եգոր Իլյիչ Պյատիգորովը։ Հարբած խուլիգանի կոպիտ վերաբերմունքի նկատմամբ համընդհանուր վրդովմունքը փոխվեց քաջալերական ժպիտով։ Յուրաքանչյուրը ցանկանում էր ցույց տալ, որ գնահատում է այդպիսի երևելի կատակասերի արարքը։ Կարգադրիչը ուղեկցում է հարգարժան հյուրին անձնակազմի մոտ և հավաքվածների գոհունակությունը խոսում էր այն մասին, որ Եգոր Իլյիչը գոհ է հեռացել։

Դերերում
--------

* Ստեպան Կայուկով` Պյատիգորով
* Վիտալի Պոլիցեյմակո` Եվստրատ Սպիրիդոնովիչ
* Ալեքսանդր Բենյամինով՝ դիրիժոր
* Նիկոլայ Լիտվինով` հաստլիկ
* Կոնստանտին Ադաշևսկի` Բելեբուխին
* Վլադիմիր Տասկին` Ժեստյակովի բանկի տնօրեն
* Պյոտր Հոֆման` ակումբի ավագ
* Իվան Նազարով` սպասավոր

Նկարահանող խումբ
----------------

* Սցենարի հեղինակ և բեմադրող-ռեժիսոր` Սերգեյ Սպլոշնով
* Բեմադրող-օպերատոր` Դավիդ Շլյուգլեյթ
* Բեմադրող-նկարիչ` Պավել Բետակի
* Խորհրդատու-նկարիչ` Ն. Բերեսնյով
* Կոմպոզիտոր` Վալերի Ժելոբինսկի
* Ռեժիսորի ասիստենտներ` Լ. Պիվովարով, Ի. Ֆոլբ
* Օպերատորի ասիստենտներ` Ա. Լավրենտև, Վ. Ելենևսկի
* Տնօրեն` Մ. Լևիտ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Маска (1938)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ֆիլմը youtube.com կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Ուշադրություն**։**Այս էջը կամ բաժինը այլ լեզվով հոդվածի վատ թարգմանություն է։** 
Դուք կարող եք բարելավել թարգմանությունը։ Օրիգինալ տեքստը կարող եք գտնել ձախ կողմի «այլ լեզուներով» ենթաբաժնում։Մեքենայական թարգմանությունը ենթակա է ջնջման առանց զգուշացման։ |

**Կոպակաբանա** (Copacabana) Ռիո դե Ժանեյրոյում գտնվող լողափ և նույնանուն քաղաքային շրջան։

Գտնվում է քաղաքի հարավում գտնվող Գուանդաբարա ծոցի մուտքի մոտ։ Երկարությունը 4 կմ է։

Գետափ - Ավենիդա Ատլանտիկա։

Տեղանուն
--------

Անվանվել է այստեղ գտնվող ձկնորսական գյուղի անվանումով, որն իր հերթին անունը ստացել էԲոլիվյան Կոպակաբանա քաղաքից, որի անվանման ծագումը հայտնի չէ։ Մի վարկածի համաձայն անունը ծագել է copac և cabana բառերից, որը նշանակում է «վառ կետ», «կապույտ լողափ»։ Մեկ այլ վարկածը վերաբերվում է koppa և kahuana անուններին, Ահարայի հնդկացիների լեզվից, որը նշանակում է «լճի տեսարան»։

Պատմություն
-----------

Կոպակաբանայի պատմությունը սկսվել է 1750-ական թվականներին, երբ Սողփենապան տարածքում հայնտվեց նոր մատուռ, ի պատիվ Բոլիվիայի Կոպակաբանայի քաղաքի սուրբ մարգարեի, որի անունով էլ կոչվել է ձկնորսական գյուղը։ 1892 թվականին տրամվայի մեկնարկից հետո այս վայրը միավորվել է Ռիո դե Ժանեյրորոյի հետ։

1904 թվականին սկսվեց Ավենդիա Ատլանտիկ ջրվեժի վրա շինարարությունը։ Կոպակաբանայի իրական ծաղկման հասել է 1950 - 1960-ական թվականներին։ 

Վերջին տասնամյակների ընթացքում ծաղկել են արտասահմանցի զբոսաշրջիկների միջոցով վաստակելը. թմրանյութերի առք ու վաճառք, մարմնավաճառություն, գողություններ և այս ամենը հանգեցրել է Էլիտար թաղամասի զգալի անկման։

Կոպակաբանան Ռիո դե Ժանեյրոյի ամենամեծ համերգասրահն է։ Կոպակաբանայում հանդես են եկել` Էլթոն Ջոն, Լենի Կրավից, Միք Ջագեր։ 1994 թվականի դեկտեմբերին հենց լողափում կազմակերպվել էր Ռոդ Ստյուարտի մեծ շոուն։ Նրա համերգը լսելու համար հավաքվել էր ավելի քան չորս միլիոն մարդ։ Այս միջոցառումը նույնիսկ մտել է Գինեսի ռեկորդների գիրքը։ Փետրվարի 18-ին տեղի ունեցավ Ռոլինգ Սթոունզի համերգը, որին ներկա էին շուրջ երկու միլիոն հանդիսատես։ Համերգը հեռարձակվել էր ուղիղ եթերով, և շուտով DVD թողարկվեց. — «Rolling Stones — Copacabana Beach, Rio de Janeiro, Brazil» (The Biggest Bang Box Set, մաս 2)։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  *Саласар, Х.* Copacabana, Ayur y Cauca, tres topÛnimos indÌgenas en busca de explicaciÛn. — Университет Антьокия (Колумбия), 2005. — С. 230.
2. ↑  *Маклахлан, К.* A History of Modern Brazil: The Past Against the Future. — Scholarly Resources Inc. 2003. — С. 58, 59.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կոպակաբանա լողափին նվիրված կայք