**Արտաշես** կամ **Արտաշիր Հովհաննիսյան** (պարսկերեն. آرداشس آوانسیان, 1905, Ռաշթ, Իրան - 1990, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայկական ծագումով իրանցի կոմունիստ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1905 թվականին Իրանի Ռաշթ քաղաքում։ Նրա ընտանիքը Սալմաստից եկող հայկական ընտանիք է եղել։ Ստանալով դեղագործի կրթություն, որը նաև իր հոր մասնագիտությունն է եղել, Հովհաննիսյանը ներգրավվեց արմատական քաղաքականության մեջ։ Նա դարձավ Ռաշթի արմատական Մշակութային միության անդամ։ 1923 թվականին Հովհաննիսյանը դարձել է Իրանի կոմունիստական կուսակցության անդամ։ 1925 թվականին նրան ուղարկել են Արևելքի աշխատավորների կոմունիստական համալսարանում սովորելու։ 1926 թվականին վերադառնալուց հետո Հովհաննիսյանը հիմնադրել է տեղի դեգագործների արհմիությունը։ Հովհաննիսյանը կարևոր դեր է խաղացել Ադրբեջանում կումունիստական կուսակցության ստեղծման գործում՝ այցելելով շրջանի տարբեր քաղաքներ։

Հովհաննիսյանին իր գործունեության 11 տարի անցկացրել է Կասր բանտում, որտեղ նա և մյուս բանտարկված կոմունիստները ծավալել են կրթական և մշակութային գործունեություն մյուս բանտարկյալների համար։ Բանտում Հովհաննիսյանը ֆրանսերեն է սովորել։ 1941 թվականին բանտից ազատ արձակվելուց հետո դարձել է Իրանի Թուդե կուսակցության անդամ և կուսակցության Կենտրոնական կոմիտերի ժամանակավոր անդամ։ Ազատազրկվելուց հետո Հովհաննիսյանը գրել է ինքնակենսագրական գիրք իր բանտարկման տարիների և այնտեղ անցած փորձությունների մասին։

1944 թվականին Հովհաննիսյանը ընտրվել է Մեջլիսի հայկական փոքրամասնությունների ներկայացուցիչ։ Նույն թվականին եղել է Թուդե կուսակցության համագումարի կենտրոնական կոմիտեի նախագահ և կենտկոմի անդամ։ Ամիր Կիզիի հետ եղել է հին Իրանի կոմունիստական կուսակցության անդամներից մեկը, որը ընդգրկված է եղել կենտկոմում։ Հովհաննիսյանը եղել է Թուդեի գլխավորած արհմիութենական շարժման գլխավոր դեմքը։

1945 թվականին Հովհաննիսյանը Ադրբեջանում կազմակերպել է գյուղացիական ապստամբություն։ Ավելի ուշ ոստիկանությունը Թեհրանում մի շարք փաստաթղթեր է գտել, որոնք հաստատում էին այն փաստը, որ Հովհաննիսյանը հակակառավարական դավադրության էր պատրաստվում։ Նա փախել է Ռաշթ, որտեղ դարձել է Ադրբեջանի ժողովրդական կառավարության գլխավոր տնօրեն։ Վերջինիս անկումից հետո նրան աքսորել են Խորհրդային Միություն։

1949 թվականի մայիսի 18-ին Իրանի դատարանի կողմից հեռակա ձևաչափով մահապատժի է ենթարկվել։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Երվանդ Աբրահամյան, *Tortured Confessions: Prisons and Public Recantations in Modern Iran*. Berkeley, Calif: University of California Press, 1999. p. 34
2. ↑  Ladjevardi Habib (1985)։ *Labor Unions and Autocracy in Iran*։ Syracuse University Press։ էջ 260։ ISBN 978-0815623434։ «Ardeshir Ovanessian born rasht.»  `|url-access=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
3. 1 2  Երվանդ Աբրահամյան, *Tortured Confessions: Prisons and Public Recantations in Modern Iran*. Berkeley, Calif: University of California Press, 1999. pp. 36-37
4. ↑  Երվանդ Աբրահամյան, *Tortured Confessions: Prisons and Public Recantations in Modern Iran*. Berkeley, Calif: University of California Press, 1999. pp. 31, 42
5. 1 2 3  Ladjevardi, Habib. *Labor Unions and Autocracy in Iran*. Contemporary issues in the Middle East. Syracuse, N.Y.: Syracuse University Press, 1985. pp. 260-261
6. ↑  Երվանդ Աբրահամյան, *Iran between Two Revolutions*. [S.l.]: Princeton Univ Press, 1982. p. 295
7. ↑  Երվանդ Աբրահամյան,*Tortured Confessions: Prisons and Public Recantations in Modern Iran*. Berkeley, Calif: University of California Press, 1999. p. 15
8. ↑  Երվանդ Աբրահամյան,*Tortured Confessions: Prisons and Public Recantations in Modern Iran*. Berkeley, Calif: University of California Press, 1999. p. 78
9. ↑  Երվանդ Աբրահամյան, *Iran between Two Revolutions*. [S.l.]: Princeton Univ Press, 1982. p. 348