Հիմնադիր անդամներ     Միացել են ավելի ուշ
**ԵԽ անդամ երկրներ**, Եվրոպայի տարածքում հիմնադրված ամենահին կազմակերպություններից մեկի անդամ երկրներ, որը ստեղծվել է 1949 թվականի մայիսի 5-ին։ Եվրոպայի Խորհուրդը հիմնադրվել է եվրոպական 10 երկրների կողմից։ Հունաստանը և Թուրքիան միացել են երեք ամիս անց, իսկ Իսլանդիան և Արևմտյան Գերմանիան՝ մեկ տարի անց։ Ներկայումս ԵԽ-ին անդամակցում են 47 պետություններ։ Վերջինը երկիրը, որը դարձել է Եվրոպայի Խորհրդի անդամ Մոնտենեգրոն է։

Եվրոպայի Խորհրդի կանոնադրության 4-րդ հոդվածի համաձայն, ԵԽ անդամակցությունը բաց է եվրոպական բոլոր պետությունների համար, եթե նրանք ապահովում են ժողովրդավարական համապատասխան արժեքների և մարդու իրավունքների պաշտպանությունը։ Եվրոպական գրեթե բոլոր պետությունները անդամակցում են Եվրոպայի Խորհրդին, բացառությամբ Բելառուսի, Վատիկանի և Ղազախստանի։ Վերջինիս տարածքի մեծ մասը գտնվում է Կենտրոնական Ասիայում։ Բացի այդ, ԵԽ-ին չեն անդամակցում չճանաչված կամ մասամբ ճանաչված պետությունները։

Ցանկ
----

| Դրոշ | Զինանշան | Պետություն | Մայրաքաղաք | Անդամակցության տարեթիվ | Ծանոթագրություններ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Բելգիա |  | Բելգիա | Բրյուսել | Մայիսի 5, 1949 | Հիմնադիր |
| Դանիա |  | Դանիա | Կոպենհագեն | Մայիսի 5, 1949 | Հիմնադիր |
| Ֆրանսիա |  | Ֆրանսիա | Փարիզ | Մայիսի 5, 1949 | Հիմնադիր |
| Իռլանդիա |  | Իռլանդիա | Դուբլին | Մայիսի 5, 1949 | Հիմնադիր |
| Իտալիա |  | Իտալիա | Հռոմ | Մայիսի 5, 1949 | Հիմնադիր |
| Լյուքսեմբուրգ |  | Լյուքսեմբուրգ | Լյուքսեմբուրգ | Մայիսի 5, 1949 | Հիմնադիր |
| Նիդերլանդներ |  | Նիդերլանդներ | Ամստերդամ | Մայիսի 5, 1949 | Հիմնադիր |
| Նորվեգիա |  | Նորվեգիա | Օսլո | Մայիսի 5, 1949 | Հիմնադիր |
| Շվեդիա |  | Շվեդիա | Ստոկհոլմ | Մայիսի 5, 1949 | Հիմնադիր |
| Միացյալ Թագավորություն |  | Մեծ Բրիտանիա | Լոնդոն | Մայիսի 5, 1949 | Հիմնադիր |
| Հունաստան |  | Հունաստան | Աթենք | Օգոստոսի 9, 1949 | Սև գնդապետների իշխանության տարիներին (1967- 1974 թվականներ) հեռացվել է Խորհրդի կազմից։ |
| Թուրքիա |  | Թուրքիա | Անկարա | Օգոստոսի 9, 1949 |  |
| Իսլանդիա |  | Իսլանդիա | Ռեյկյավիկ | Մարտի 7, 1950 |  |
| Գերմանիա |  | Գերմանիա | Բեռլին | Հուլիսի 13, 1950 | Արևմտյան Գերմանիան և Սաարի պրոտեկտորատը 1950 թվականին դարձել են Խորհրդի ասոցացված անդամներ։ Դաշնային հանրապետությունը խորհրդի լիիրավ անդամ է դարձել 1951 թվականին։ Սաարը միացել է Դաշնային հանրապետությանը 1956 թվականին։ Միասնական Գերմանիա պետությունը Խորհրդի անդամ է դարձել 1990 թվականին։ Ընդ որում, Արևելյան Գերմանիան երբեք չի եղել Խորհրդի անդամ։ |
| Ավստրիա |  | Ավստրիա | Վիեննա | Ապրիլի 16, 1956 |  |
| Կիպրոսի Հանրապետություն |  | Կիպրոս | Նիկոսիա | Մայիսի 24, 1961 |  |
| Շվեյցարիա |  | Շվեյցարիա | Բեռն | Մայիսի 6, 1963 |  |
| Մալթա |  | Մալթա | Վալետա | Ապրիլի 29, 1965 |  |
| Պորտուգալիա |  | Պորտուգալիա | Լիսաբոն | Սեպտեմբերի 22, 1976 |  |
| Իսպանիա |  | Իսպանիա | Մադրիդ | Նոյեմբերի 24, 1977 |  |
| Լիխտենշտայն |  | Լիխտենշտայն | Վադուց | Նոյեմբերի 23, 1978 |  |
| Սան Մարինո |  | Սան Մարինո | Սան Մարինո | Նոյեմբերի 16, 1988 |  |
| Ֆինլանդիա |  | Ֆինլանդիա | Հելսինկի | Մայիսի 5, 1989 |  |
| Հունգարիա |  | Հունգարիա | Բուդապեշտ | Նոյեմբերի 6, 1990 |  |
| Լեհաստան |  | Լեհաստան | Վարշավա | Նոյեմբերի 26, 1991 |  |
| Բուլղարիա |  | Բուլղարիա | Սոֆիա | Մայիսի 7, 1992 |  |
| Էստոնիա |  | Էստոնիա | Տալլին | Մայիսի 14, 1993 |  |
| Լիտվա |  | Լիտվա | Վիլնյուս | Մայիսի 14, 1993 |  |
| Սլովենիա |  | Սլովենիա | Լյուբլյանա | Մայիսի 14, 1993 |  |
| Չեխիա |  | Չեխիա | Պրահա | Հունիսի 30, 1993 | 1990 թվականի հունվարի 21-ից մինչև 1992 թվականի դեկտեմբերի 31-ը Չեխոսլովակիայի կազմում եղել է ԵԽ անդամ։ |
| Սլովակիա |  | Սլովակիա | Բրատիսլավա | Հունիսի 30, 1993 | 1990 թվականի հունվարի 21-ից մինչև 1992 թվականի դեկտեմբերի 31-ը Չեխոսլովակիայի կազմում եղել է ԵԽ անդամ։ |
| Ռումինիա |  | Ռումինիա | Բուխարեստ | Հոկտեմբերի 7, 1993 |  |
| Անդորրա |  | Անդորա | Անդորրա լա Վելյա | Նոյեմբերի 10, 1994 |  |
| Լատվիա |  | Լատվիա | Ռիգա | Փետրվարի 10, 1995 |  |
| Ալբանիա |  | Ալբանիա | Տիրանա | Հուլիսի 13, 1995 |  |
| Մոլդովա |  | Մոլդովա | Քիշնև | Հուլիսի 13, 1995 |  |
| Հյուսիսային Մակեդոնիա |  | Մակեդոնիա | Սկոպյե | Նոյեմբերի 9, 1995 | Պաշտոնապես կոչվում է Նախկին Հարավսլավիայի մաս կազմող Մակեդոնիայի Հանրապետություն։ |
| Ուկրաինա |  | Ուկրաինա | Կիև | Նոյեմբերի 9, 1995 |  |
| Ռուսաստան |  | Ռուսաստան | Մոսկվա | Փետրվարի 28, 1996 |  |
| Խորվաթիա |  | Խորվաթիա | Զագրեբ | Նոյեմբերի 6, 1996 |  |
| Վրաստան |  | Վրաստան | Թբիլիսի | Ապրիլի 27, 1999 |  |
| Հայաստան |  | Հայաստան | Երևան | Հունվարի 25, 2001 |  |
| Ադրբեջան |  | Ադրբեջան | Բաքու | Հունվարի 25, 2001 |  |
| Բոսնիա և Հերցեգովինա |  | Բոսնիա և Հերցեգովինա | Սարաևո | Ապրիլի 24, 2002 |  |
| Սերբիա |  | Սերբիա | Բելգրադ | Ապրիլի 3, 2003 | 2003-2007 թվականներին Սերբիայի և Չեռնոգորիայի կազմում եղել է ԵԽ անդամ։ |
| Մոնակո |  | Մոնակո | Մոնակո | Հոկտեմբերի 5, 2004 |  |
| Չեռնոգորիա |  | Մոնտենեգրո | Պոդգորիցա | Մայիսի 11, 2007 | 2003-2007 թվականներին Սերբիայի և Չեռնոգորիայի կազմում եղել է ԵԽ անդամ։ |

Հուշադրամ, որը նվիրված է 2001 թվականին ԵԽ-ին ՀՀ անդամակցությանը

Անդամակցության հայտեր
---------------------

ԵԽ կառույցներից մեկում՝ Եվրոպայի խորհրդի Խորհրդարանական վեհաժողովում, հատուկ հյուրի կարգավիճակը ստեղծվել է 1989 թվականին՝ որպես ժամանակավոր երևույթ՝ ԵԽ-ին անդամակցել ցանկացող երկրների համար` դառնալով նախնական կարգավիճակ, որին հաջորդում է լրիվ անդամակցության կարգավիճակը։ Հատուկ հյուրի նպատակը ոչ եվրոպական երկրների ազգային խորհրդարանների հետ ավելի մոտ կապերի հաստատումն է՝ հնարավորություն տալով ազգային խորհրդարաններին ներկայացված լինելու և աշխատելու Վեհաժողովի հետ, հատկապես` խնդիրների համատեղ լուծման գործընթացում։

Բելառուսը լրիվ անդամակցության հայտն ուղարկել է 1993 թվականի մարտի 12-ին։ Բելառուսի խորհրդարանը Խորհրդարանական վեհաժողովում հատուկ հյուրի կարգավիճակ է ունեցել 1992 թվականի սեպտեմբերից մինչև 1997 թվականի հունվար ամիսը։ Այդուհանդերձ, Բելառուսի խորհրդարանը զրկվեց Հատուկ հյուրի կարգավիճակից՝ 1996 թվականի նոյեմբերին տեղի ունեցած սահմանադրական փոփոխությունների հետևանքով, որով նախատեսում էր մահապատժի վերականգնումը։ Սահմանադրական փոփոխությունները և հաջորդող խորհրդարանական ընտրությունները Եվրոպայի Խորհրդի կողմից ճանաչվեցին որպես հակաժողովրդավարական։ ԵԽ-ն հայտարարեց, որ սահմանափակումներ կան ժողովրդավարական արժեքների վրա, ինչպես օրինակ` խոսքի ազատության։ ԵԽ հայտարարության մեջ նաև նշված էր, որ Բելառուսում լրատվամիջոցները գտնվում են նախագահ Ալեքսանդր Լուկաշենկոյի վարչակազմի հսկողության տակ։ Բելառուսում սահմանադրական երկրորդ փոփոխությունը տեղի ունեցավ 2004 թվականի հոկտեմբերին, որը ԵԽ գնահատմամբ «չէր հարգում ժողովրդավարական նվազագույն չափանիշները և խաթարում իշխանության ճյուղերի բաժանման և օրենքի գերակայության սկբունքների կայուն գործունեությունը»։ 2009 թվականի հունիսին ԵԽԽՎ-ն հայտարարեց, որ Բելառուսի խորհրդարանի հատուկ հյուրի կարգավիճակը Վեհաժողովում կվերականգնվի միայն այն դեպքում, երբ երկրի կառավարությունը ձեռնարկի մահապատժի վերացման գործընթացը։ 2018 թվականի դրությամբ գործընթացը դեռևս չի վերականգնվել։

Ղազախստանը Վեհաժողովում Հատուկ հյուրի կարգավիճակի համար դիմել է 1999 թվականին։ Վեհաժողովի եզրակացության մեջ նշված էր, որ Ղազախստանը կարող էր դիմել լրիվ անդամակցության համար, քանի որ երկրի տարածքը 4 %-ը՝ Ուրալ գետից արևմուտք ընկած տարածքները գտնվում են Եվրոպայում։ Սակայն Հատուկ հյուրի կարգավիճակ ստանալու համար երկիրը պետք է բարեփոխումներ իրականացնի, որոնք միտված կլինեն ժողովրդավարությանը և մարդու իրավունքների պաշտպանությանը։ Ղազախստանը Վեհաժողովի հետ փոխգործակցության համաձայնագիրը ստորագրել է 2004 թվականի ապրիլին։ 2006 թվականի նոյեմբերին Ղազախստանի խորհրդարանը պաշտոնապես դիմել է Վեհաժողովին՝ Դիտորդի կարգավիճակ ստանալու համար, սակայն վերջինս չտրվեց Ղազախստանին, քանի որ երկիրը ԵԽ որդեգրած հիմնական արժեքների և սկզբունքների կրող չէր։ Երկիրը 2010 թվականի փետրվարի 24-ին վավերացրել է Եվրոպայի Խորհրդի մշակութային կոնվենցիան։ 2010 թվականի մարտի 15-16-ը պաշտոնական այցով Ղազախստան է մեկնել Եվրոպայի Խորհրդի խորհրդանական վեհաժողովի նախագահը, ով նախագահ Նուրսուլթան Նազարբաևի հետ հանդիպման ժամանակ հայտարարել է, որ երկու կողմերը պետք է է՛լ ավելի խորացնեն երկկողմ հարաբերությունները։ Այս այցը դարձավ Նազարբաևի կողմից առաջ քաշված «Ճանապարհ դեպի Եվրոպա» ծրագրի մի մասը, որի մասին Աստանայում 2008 թվականին հայտարարել էր Ղազախստանի նախագահը։ 2013 թվականի դեկտեմբերին ստորագրվել է «ԵԽ-Ղազախստան 2014-2015» գործընկերության միասնական հռչակագիրը, որի շրջանակներում ԵԽ-ն օգնելու էր Ղազախստանին արդիականացնելու դատական արդարադատության համակարգը։

Կոսովոյի արտաքին գործերի նախարար Հաշիմ Տաչին 2014 թվականի դեկտեմբերին հայտարարել է, որ Կոսովոն 2015 թվականի առաջին քառամսյակում նախատեսում է ԵԽ անդամակցության հայտ ներկայացնել։

Դիտորդներ
---------

     10 հիմնադիր անդամներ     Միացել են ավելի ուշ     Պաշտոնական թեկնածուներ     Դիտորներ Խորհրդարանական Վեհաժողովում     Դիտորդներ Նախարարների կոմիտեում     Դիտորդներ Նախարարների կոմիտեում և Խորհրդարանական Վեհաժողովում
Դիտորդական կարգավիճակը սահմանված է ոչ եվրոպական ժողովրդավարությունների համար, որոնք նպատակամիտված են՝ օգնելու Եվրոպայի ողջ տարածքը ժողովրդավարացնելու գործընթացին։

Կանադան, Ճապոնիան, Մեքսիկան, ԱՄՆ-ն և Վատիկանը Եվրոպայի Խորհրդում ունեն դիտորդի կարգավիճակ և կարող են մասնակցել Նախարարների կոմիտեի և միջկառավարական բոլոր կոմիտեների աշխատանքներին։ Նրանք կարող են կամավորական հիմունքներով ֆինանսավորել Եվրոպայի Խորհրդի կողմից իրականացվող ծրագրերը։

Կանադայի, Իսրայելի և Մեքսիկայի խորհրդարանները Եվրոպայի խորհրդի Խորհրդարանական վեհաժողովում ունեն դիտորդի կարգավիճակ։ Նրանց պատվիրակությունները կարող են մասնակցել Վեհաժողովի նստաշրջաններին և կոմիտեների հանդիպումներին։ Պաղեստինյան ազգային վարչության խորհրդարանի ներկայացուցիչները կարող են մասնակցել Վեհաժողովի՝ Մերձավոր Արևելքին վերաբերող քննարկումներին, իսկ Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության ներկայացուցիչները՝ թուրք-կիպրոսյան հարցի քննարկումներին։

Բազմիցս քննադատվել են Ճապոնիայի և Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների դիտորդի կարգավիճակ ունենալու հանգամանքը, քանի որ այս երկրներում ընդունված է մահապատիժը։ Եվրոպայի Խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովի կոչ է անում Միացյալ Նահանգներին և Ճապոնիային՝ չեղարկելու մահապատիժը, հակառակ դեպքում նրանք կզրկվեն դիտորդի կարգավիճակից։ Խորհուրդը կողմ կքվեարկի Բելառուսի Հատուկ հյուրի կարգավիճակի վերականգնմանը, եթե այդ երկիրը օրենսդրորեն չեղարկի մահապատիժը։

Գործընկերներ
------------

2009 թվականի մայիսին Եվրոպայի Խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովը սահմանել է նոր կարգավիճակ ոչ անդամ երկրների խորհրդարանների հետ ինստիտուցիոնալ փոխգործակցության գործընթացում։ Արդյունքում բարելավվելու էր գործընկերության կողմ հանդիսացող երկրներում և եվրոպական տարածքում ժողովրդավարացման գործընթացը և քաղաքական բանավեճերի կայուն գործընթացը։

Նոր գործընթացը կոչվում է «Գործընկերություն հանուն ժողովրդավարության», և շահագրգիռ պետությունները կարող են ստանալ այս կարգավիճակը, եթե ընդունեն Եվրոպայի Խորհրդի կողմից սահմանված այնպիսի արժեքներ, ինչպիսիք են պլյուրալիստական ժողովրդավարությունը, օրենքի և իրավունքի գերիշխանությունը և մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանությունը։ Բացի այդ, ԵԽ-ն կոչ է անում բացառել ցանկացած տիպի խտրականություն, վերացնել մահապատիժը, կազմակերպել և անցկացնել ազատ և արդար ընտրություններ, դառնալ ԵԽ գործընկերության հավատարիմ կողմ, օգտագործել ԵԽ փորձը, իրավական դաշտը կարգավորել Վենետիկի հանձնաժողովի անմիջական օգնության միջոցով։

Եվրոպայի Խորհուրդը ոչ ԵԽ անդամ միջերկրածովյան երկրների, Մերձավոր Արևելքի և Կենտրոնական Ասիայի երկրների հետ համագործակցության համար ընդունել է երկխոսությունների քաղաքականություններ, որոնք հիմնված են մարդու համընդհանուր իրավունքների վրա։ Քաղաքականությունների ընդունումից հետո Վեհաժողովը աշխատանքային կապեր է հաստատել հարևան տարածաշրջանների երկրների խորհրդարանների հետ, որոնց մի մասը ունեն նաև դիտորդի կարգավիճակ, ինչպես օրինակ Ալժիրը, Ղազախստանը, Մարոկկոն, Թունիսը, Պաղեստինը։ Այս երկրների խորհրդարանների մեծ մասը ցանկանում է ընդլայնել իրենց կարգավիճակը ԵԽ-ի հետ փոխգործակցության համատեքստում և հաստատել հարաբերություններ, որոնք հիմնված կլինեն կայուն փոխգործակցության վրա։ Սկսած 1994 թվականից, ԵԽ-ին հարակից երկրների խորհրդարանները հնարավորություն ունեն կնքելու համագործակցության պայմանագրեր ԵԽԽՎ-ի հետ, որը սահմանափակվում է միայն խորհրդարանական փոխգործակցության շրջանակներում և չի կաչող դառնալ ԵԽ-ին անդամակցության լրացուցիչ գործոն։ 2004 թվականից հետո միայն Ղազախստանն է օգտվել այդ հնարավորությունից։ 2006 թվականի նոյեմբերին Ղազախստանի խորհրդարանը պաշտոնապես դիմել է ԵԽԽՎ-ին՝ դիտորդի կարգավիճակ ստանալու համար։ Որոշ ֆորմալ և ոչ ֆորմալ դիմումներ խորհրդարաններից ստացվել են, որոնց նպատակը ԵԽ հետ համագործակցության խորացումն է, սակայն ավելի տեսանելի և ավելի էֆֆեկտիվ են փոխգործակցության ամրագրումը, որտեղ հստակ սահմանված կլինեն կողմերի իրավունքները և պարտականությունները։ Այդուհանդերձ, դիտորդի կարգավիճակի ստացումը արդեն իսկ առավելություն է, քանի որ ենթադրում է, որ կարգավիճակ ունեցող պետությունը կամ բարելավել է իր երկրում ժողովրդարավության մակարդակը և ձգտում է ԵԽ արժեքների պահպանմանը, կամ էլ այնպիսի պետություն է, որը կարող է օգնել ԵԽ-ին՝ արագացնելու տրանսֆորմացիոն գործընթացները։ Այս համաձայնագրերը կարող են օգնելու ժողովրդավարական տրանսֆորմացիայի առաջնային փուլում գտնվող երկրներին՝ արագացնել տրանսֆորմացիոն գործընթացները։

Նոր ձևավորված «Գործընկերություն հանուն ժողովրդավարության» կարգավիճակը նման է եվրոպական պետությունների միջկառավարական կազմակերպությունների փոխգործակցության նախաձեռնություններին, ինչպես օրինակ՝ ԵՄ Եվրոպական հարևանության քաղաքականությունը, ԵԱՀԿ «Գործըներներ հանուն համագործակցության» ծրագիրը, ՆԱՏՕ-ի ոչ անդամ երկրների հետ համագործակցության ծրագրերը և այլն։

Հետևյալ երկրների ազգային խորհրդարանները կարող են դիմել «Գործընկերություն հանուն ժողովրդավարության» կարգավիճակի ստացման համար՝

* Հարավային Միջերկրականի և Մերձավոր Արևելքի այն երկրները, որոնք անդամակցում են Միջերկրածովյան միությանը (Մավրիտանիա, Մարոկկո, Ալժիր, Թունիս, Եգիպտոս, Հորդանան, Սիրիա, Լիբանան, Պաղեստին և Լիբիա),
* ԵԱՀԿ-ի անդամ Կենտրոնական Ասիայի պետությունները՝ Ղազախստան, Ղրղզստան, Տաջիկստան, Թուրքմենստան և Ուզբեկստան,
* այլ երկրներ, որոնք Վեհաժողովի որոշմամբ կստանան այդ կարգավիճակը։

2015 թվականին հետևյալ պետություններն ունեն «Գործընկերություն հանուն ժողովրդավարության» կարգավիճակ՝

* Մարոկկո՝ 2011 թվականի հունիս,
* Պաղեստին՝ 2011 թվականի հոկտեմբերի 4,
* Ղրղզստան՝ 2014 թվականի ապրիլի 8։

Նշումներ
--------

1. ↑  Լիբիան Միջերկրածովյան միության դիտորդ երկիր է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Council of Europe". Austrian Embassy in Washington. Արխիվացված է the original 2015 թ․ հունվարի 14-ին. Retrieved 2015 թ․ ապրիլի 1. The Council of Europe now includes all European states except Belarus, Kazakhstan, and Vatican City. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadurl=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Member states". Council of Europe. Retrieved 2013 թ․ դեկտեմբերի 22.
3. ↑  "Statute of the Council of Europe". Council of Europe. 1949 թ․ մայիսի 5. Retrieved 2008 թ․ օգոստոսի 5.
4. ↑  "Continuation by the Republic of Serbia of membership of the State Union of Serbia and Montenegro in the Council of Europe". Council of Europe. 2006 թ․ հունիսի 14. Retrieved 2008 թ․ օգոստոսի 5.
5. 1 2 3 4 5 6 7  "Establishment of a "Partner for democracy" status with the Parliamentary Assembly". Parliamentary Assembly Council of Europe. 2009 թ․ մայիսի 14.
6. ↑  "Belarus : a referendum under a 'hardening dictatorial regime'". Council of Europe. 2004. Retrieved 2008 թ․ օգոստոսի 5.
7. ↑  "Secretary general hopes that Belarus will join Council of Europe". Freeales.fidh.net. 2013 թ․ մայիսի 22. Արխիվացված է the original 2013 թ․ նոյեմբերի 10-ին. Retrieved 2018 թ․ մարտի 27. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
8. ↑  "Situation in Kazakhstan and its Relations with the Council of Europe". *Document 11007: II General information, point 11*. Parliamentary Assembly Council of Europe. 2006 թ․ հուլիսի 7.
9. ↑  Council of Europe - Committee of Ministers - 1074 Meeting, 13 January 2010 - 7.4 European Cultural Convention (ETS No. 18)
10. ↑  "PACE: News". *assembly.coe.int*. Retrieved 2018 թ․ մարտի 27.
11. ↑  "Archived copy". Արխիվացված է the original 2010 թ․ օգոստոսի 26-ին. Retrieved 2010 թ․ հուլիսի 25. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadurl=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)CS1 սպաս․ արխիվը պատճենվել է որպես վերնագիր (link)
12. ↑  "Neighbourhood Co-operation Priorities for Kazakhstan 2014-2015: Co-operation activities on Council of Europe's conventions in criminal matters". Council of Europe. 2013 թ․ դեկտեմբերի 9.
13. ↑  "Joint Declaration on enhancing cooperation between Kazakhstan and the Council of Europe signed in Brussels". Kazinform. 2013 թ․ դեկտեմբերի 20. Արխիվացված է the original 2018 թ․ մայիսի 19-ին. Retrieved 2018 թ․ մարտի 27. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
14. ↑  "Kosovo applies to become EC member within three months" (in ալբաներեն). Արխիվացված է the original 2018 թ․ նոյեմբերի 20-ին. Retrieved 2018 թ․ մարտի 27. `{{cite news}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
15. ↑  "Europarådet kan frånta USA observatörsstatus". Yelah. 2004. Արխիվացված է the original 2018 թ․ ապրիլի 25-ին. Retrieved 2008 թ․ փետրվարի 22. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
16. ↑  "Council of Europe body gives Palestinians 'partner' status". *The Daily Star Newspaper - Lebanon*. 2011 թ․ հոկտեմբերի 5. Արխիվացված է the original 2020 թ․ օգոստոսի 3-ին. Retrieved 2018 թ․ մարտի 27. `{{cite news}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
17. ↑  "Middle East News | The Jerusalem Post". *www.jpost.com*. Retrieved 2018 թ․ մարտի 27.
18. ↑  PACE grants ‘Partner for democracy’ status to the Palestinian National Council, Strasbourg, 04.10.2011 Archived 2013-04-16 at Archive.is: "In June this year, the Parliament of Morocco became the first to be granted the new status"
19. ↑  2011 ORDINARY SESSION, Thirtieth sitting, Tuesday 4 October 2011 Archived 7 March 2014 at the Wayback Machine.
20. ↑  "PACE: News". *assembly.coe.int*. Retrieved 2018 թ․ մարտի 27.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Եվրոպայի ինքնիշխան պետություններ և կախյալ երկրներ |
| --- |
|  |
| Միջազգայնորեն ճանաչված պետություններ | Ալբանիա Ալբանիա • Անդորրա Անդորրա • Ավստրիա Ավստրիա • Բելառուս Բելառուս • Բելգիա Բելգիա • Բոսնիա և Հերցեգովինա Բոսնիա և Հերցեգովինա • Բուլղարիա Բուլղարիա • Գերմանիա Գերմանիա • Դանիա Դանիա • Էստոնիա Էստոնիա • Իռլանդիա Իռլանդիա • Իսլանդիա Իսլանդիա • Իսպանիա Իսպանիա • Իտալիա Իտալիա • Լատվիա Լատվիա • Լեհաստան Լեհաստան • Լիխտենշտայն Լիխտենշտայն • Լիտվա Լիտվա • Լյուքսեմբուրգ Լյուքսեմբուրգ • Խորվաթիա Խորվաթիա • Հունաստան Հունաստան • Հունգարիա Հունգարիա • Մալթա Մալթա • Հյուսիսային Մակեդոնիա Հյուսիսային Մակեդոնիա • Միացյալ Թագավորություն Միացյալ Թագավորություն • Մոլդովա Մոլդովա • Մոնակո Մոնակո • Չեռնոգորիա Չեռնոգորիա • Նիդերլանդներ Նիդերլանդներ • Նորվեգիա Նորվեգիա • Շվեդիա Շվեդիա • Շվեյցարիա Շվեյցարիա • Ուկրաինա Ուկրաինա • Չեխիա Չեխիա • Պորտուգալիա Պորտուգալիա • Ռումինիա Ռումինիա • Ռուսաստան Ռուսաստան • Սան Մարինո Սան Մարինո • Սերբիա Սերբիա • Սլովակիա Սլովակիա • Սլովենիա Սլովենիա • Վատիկան Վատիկան • Ֆինլանդիա Ֆինլանդիա • Ֆրանսիա Ֆրանսիա |
|  |
| Մասամբ ճանաչված ևչճանաչված պետություններ | Կոսովո Կոսովո4 • Մերձդնեստր Մերձդնեստր |
|  |
| Կախյալ տարածքներ | Ակրոտիրի և Դեկելիա • Ալանդյան կղզիներ • Գերնսի • Ջիբրալթար • Ջերսի • Մեն կղզի • Ֆարերյան կղզիներ |
|  |
| Ասիայի պետություններ, որոնք ունեն տարածքներԵվրոպայում | Թուրքիա Թուրքիա1 • Ղազախստան Ղազախստան1 |
|  |
| Ասիայի պետություններ, որոնց Եվրոպայում տարածքունենալու փաստըքննարկելի/վիճարկելի է համարվում | Ադրբեջան Ադրբեջան2 • Վրաստան Վրաստան2 |
|  |
| Ասիայի պետություններ, որոնք դասվում են Եվրոպային,ոչ թե աշխարհագրական,այլ քաղաքական և մշակութային սկզբունքներով | Հայաստան Հայաստան • Կիպրոսի Հանրապետություն Կիպրոս • Հյուսիսային Կիպրոս Հյուսիսային Կիպրոս5 • Աբխազիա Աբխազիա3 • Հարավային Օսիա Հարավային Օսիա3 • Արցախ Արցախ6 |
|  |
| 1 Տարածքի հիմնական մասը գտնվում է Ասիայում, 2Ամբողջությամբ կամ հիմնականում գտնվում են Ասիայում, կախված նրանից թե Եվրոպայի և Ասիայի սահմանները ինչպես են անցկացվում։3 Ճանաչված է ՄԱԿ-ի 4 պետություն-անդամների կողմից։ 4 Ճանաչված է ՄԱԿ-ի 72 պետություն-անդամների կողմից։ 5 Ճանաչել է Թուրքիան։ 6 Չճանաչված պետություն |

 |