recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Լիզա Ջեքսոն** (անգլ.՝ Lisa Perez Jackson, փետրվարի 8, 1962(1962-02-08), Ֆիլադելֆիա, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ), ամերիկացի քաղաքական գործիչ, ինժեներ-քիմիկոս, ԱՄՆ-ի շրջակա միջավայրի պահպանության գործակալության ադմինիստրատոր Բարաք Օբամայի վարչակազմին կից (2009-2013), 2013 թվականից Apple-ի՝ շրջակա միջավայրի պահպանության գծով փոխնախագահ։

Կենսագրություն
--------------

Թուլեյն համալսարանում (Լուիզիանայի Թուլեյնի համալսարան) նա ստացել է բակալավրի աստիճան քիմիական ճարտարագիտության ոլորտում։ Ավարտելով Փրինսթոնի համալսարանը, նա ստացել է մագիստրոսի աստիճան քիմիական ճարտարագիտության ոլորտում։

2006 թվականի փետրվարի 28-ից մինչև 2008 թվականի նոյեմբերի 30-ը նա աշխատել է որպես Նյու Ջերսի նահանգի շրջակա միջավայրի պահպանության դեպարտամենտի կոմիսար։

2008 թվականի դեկտեմբերի 1-ից մինչև 2008 թվականի դեկտեմբերի 15-ը նա եղել է Նյու Ջերսիի Ջոն Կորզինայի նահանգապետի վարչակազմի ղեկավար։

2009 թվականի հունվարի 23-ից մինչև 2013 թվականի փետրվարի 19-ը եղել է նախագահ Բարաք Օբամայի վարչակազմին կից ԱՄՆ-ի շրջակա միջավայրի պահպանության գործակալության ադմինիստրատորը։

2013 թվականի մայիսի 28-ին Apple Inc ընկերության գլխավոր տնօրեն Թիմ Քուկը D11 համաժողովում The Wall Street Journal-ի մեկնաբան Ուոլթ Մոսբերգին ասել էր, որ Լիզա Ջեքսոնը կմիանա Apple-ի ղեկավարությանը։ Apple-ում նա փոխնախագահ է, անմիջապես ենթարկվելով Թիմ Քուկին և վերահսկում է Apple-ի բնապահպանական նախաձեռնությունները։

Նա նաև Փրինսթոնի համալսարանի և Թուլեյնի համալսարանի խորհուրդների և Բիլ Քլինթոնի բարեգործական հիմնադրամի խորհրդի անդամ է, որը զբաղվում է ՁԻԱՀ-ի դեմ պայքարով, գլոբալ տաքացմամբ և մանկական ճարպակալմամբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Encyclopædia Britannica
2. 1 2  Munzinger Personen (գերմ.)
3. ↑  «На странице руководства Apple появилось 5 новых имён». Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ սեպտեմբերի 11-ին. Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 25-ին.
4. ↑  «Tim Cook's D11 Transcript». macrumors.com. 28.05.2013.
5. ↑  Lisa Jackson is Apple’s vice president of Environmental Initiatives. // Сайт компании Apple.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կենսագրությունը Apple-ի կայքում
* Why we need to sell environmentalism

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | ČSFD · Internet Movie Database |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Notable Names Database |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: no2015055332 · VIAF: 315607295 · WorldCat VIAF: 315607295 |

 |
**Արտաշես Բագրատի Խալաթով** (ապրիլի 14 (26), 1894, Բաքու, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 27, 1938(1938-10-27), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հայ տնտեսագետ, հրապարակախոս, պետական գործիչ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Բաքվում։ Կրթությունն ստացել է տեղի գիմնազիայում, ավարտելուց հետո մեկնել է Մոսկվա, հետևել տնտեսագիտության։ 1912 - 1917 թվականներին սովորել է Մոսկվայի առևտրի ինստիտուտում։ Ուսանելու տարիներին անդամակցել է ուսանողական հեղափոխական խմբակներին։ 1917 թվականին ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը։

Մասնակցել է 1917 թվականի Փետրվարյան և Հոկտեմբերյան հեղափոխություններին։ Հոկտեմբերյան սոցիալիստական մեծ հեղափոխության հաղթանակից հետո եղել է Մոսկվայի պարենի և տրանսպորտի արտակարգ կոմիսար (1918 թվականի սկզբից) և ՌՍՖՍՀ մատակարարման ժողկոմատի կոլեգիայի անդամ։ 1919 թվականի նոյեմբերից Լենինի առաջարկով Խ. նշանակվել էր Կարմիր բանակի և նավատորմի պարենային ու առաջին անհրաժեշտության առարկաների մատակարարման գլխավոր վարչության պետ։

1921 - 1931 թվականներին նա ժողկոմխորհին կից գիտնականների կենցաղը բարելավող կենտրոնական հանձնաժողովի (ՑԵԿՈԻԲՈԻ) նախագահն էր. միաժամանակ (1922 - 1929) գլխավորել է պարենի ժողկոմատին կից բանվորական մատակարարման հանձնաժողովը և ժողովրդական սննդի ընկերությունը։ 1922 - 1927 թվականներին և 1932 - 1935 թվականներին Խալաթովը եղել է նաև հաղորդակցության ճանապարհների ժողկոմատի կոլեգիայի անդամ, 1927 - 1932 թվականներին՝ Պետական հրատարակչության վարչության նախագահ և լուսժողկոմատի կոլեգիայի անդամ։ 1927 - 1929 թվականներին նա միաժամանակ Դ. Վ. Պլեխանովի անվան ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտի ռեկտորի էր։ 1935 թվականից՝ գյուտարարների համամիութենական ընկերության նախագահը։ Եղել է կոմկուսի XIV, XV, XVI համագումարների պատգամավոր և Համառուսաստանյան Կենտգործկոմի ու ՍՍՀՄ Կենտգործկոմի անդամ։ Ռուսական մամուլում կամ առանձին գրքույկներով հրատարակել է մի շարք գիտական աշխատություններ, մեծ մասամբ տնտեսագիտական։ Նրա մասին հիացմունքով է խոսել Մաքսիմ Գորկին։

Աղբյուրներ
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974.
2. ↑  Գառնիկ Ստեփանյան (1981). *Կենսագրական բառարան, հատոր Բ*. Երևան: «Սովետական գրող». էջ էջ 37.

Գրականություն
-------------

* K вопросу о политике заработной платы, M. 1923;
* Ленин о производительности труда, Л. 1925.
* Մնացականյան Ա. Ն. Հոկտեմբերի բարիկադների վրա, Ե. 1967։
* Мнацаканян А. Н. Cтрабон Л. А. Документы о государственной деятельности А. Б. Халатова, «ԲՀԱ», 1963, № 2.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Халатов Арташес Багирови

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 704)։*  |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| ՀԳՀԳ: 11751 · GND: 1036565807 · ISNI: 0000000448911401 · LCCN: n85828839 · NKC: js2014807447 · VIAF: 303982184 · WorldCat VIAF: 303982184 |

 |

 |
Հին աշխարհը քարտեզի վրա
**Հին աշխարհ**, Եվրոպա, Ասիա և Աֆրիկա աշխարհամասերը, որոնք հայտնի էին հին ժողովուրդներին մինչև Ամերիկայի հայտնագործումը 1492 թվականին, իսկ վերջինս ընդունված է անվանել Նոր աշխարհ։ Այլ կերպ ասած, Հին աշխարը Աֆրոեվրասիան է։

Նկարագրություն
--------------

Հին աշխարհը կազմված է Երկրի այն մասերից, որոնք հայտնի էին եվրոպացիներին նախքան Քրիստափոր Կոլումբոսի ճանապարհորդությունը՝ Եվրոպա, Ասիա, Աֆրիկա և շրջապատող կղզիներ։ Այս տերմինի հակառակը Նոր Աշխարհն է՝ Ամերիկա և Օվկիանիա։

Թեպետ այն ժամանակ եվրոպացիները ակտիվ չէին ուսամնասիրում Ասիայի և Աֆրիկայի ներքին շրջանները, սակայն դրանց մասին գիտեին նույնիսկ Ճապոնիայում ու Հարավային Աֆրիկայում, այսպիսով՝ դրանք նույնպես համարվում էին Հին աշխարհ։ Անտարկտիդան չի համարվում ո՛չ Հին, ո՛չ էլ Նոր աշխարհ, քանի որ տերմինները առաջացել են նախքան եվրոպացիների կողմից դրա հայտնագործումը։

Կենսաբանական տեսանկյունից Հին աշխարհի օրգանիզմները հանդիպում են Եվրասիայում ու Աֆրիկայում, իսկ Նոր աշխարհի օրգանիզմները՝ Ամերիկայում։ Տարբերությունը Հին ու Նոր աշխարհների միջև վերաբերվում է նաև գինիներին, համապատասխանաբար` եվրոպական գինիները դասվում են Հին աշխարհի գինիներին, իսկ Ամերիկայում ու Օվկիանիայում արտադրվածները՝ Նոր աշխարհի գինիներին։

Հնագիտության և համաշխարհային պատմության համատեքստում «Հին աշխարհ» տերմինը ներառում է աշխարհի այն մասերը, որոնք մշակութային կապի մեջ են եղել (անուղղակի) բրոնզի դարից սկսած, ինչը բերեց առաջին քաղաքակրթությունների զուգահեռ զարգացմանը հիմնականում Միջերկրական ծովի, Միջագետքի, Իրանական սարահարթի, Հնդկական ենթաաշխարհամասի ու Չինաստանի շրջանում։

Այդ շրջանները միացած էին Մետաքսի ճանապարհով, բրոնզի դարից հետո անցում կատարեցին վառ արտահայտված երկաթի դարի ժամանակաշրջան։ Մշակութային առումով երկաթի դարը ուղեկցվում էր մշակութային, փիլիսոփայական, կրոնական իրադարձություններով, ինչն էլ վերջին հաշվով հանգեցրեց պատմական հելլենիզմի առաջացմանը Հին աշխարհի արևմուտքում։ Մոտավորապես այդ նույն ժամանակ Հին աշխարհի արևելքում այդ գործընթացներն ընկած էին զրադաշտականության, աբրահամյան կրոնների, հինդուիզմի, բուդդայականության, ջեյնիզմի, կոնֆուցիականության, դաոսականության առաջացման հիմքում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Vinos Reserva, un concepto relativo | Revistas Excelencias». www.revistasexcelencias.com. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ դեկտեմբերի 18-ին. Վերցված է 2020 թ․ ապրիլի 20-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* *Старый Свет* հոդվածը Սովետական մեծ հանրագիտարանում
**Յաու Այսաթու** (ֆր.՝ Yaou Aïssatou, նոյեմբերի 28, 1951(1951-11-28), Tcheboa, Bénoué, North, Կամերուն), Կամերունի Ազգային ներդրումային կորպորացիայի գլխավոր տնօրեն։ Նաև եղել է Կամերունի Կանանց հարցերի առաջին նախարարը։

Կենսագրություն
--------------

Կամերունի Հյուսիսային շրջանի Թշեբոա բնակավայրի լամիդոյի դուստրն է։ Այստեղ է հաճախել ավագ դպրոց։ Ուսումը շարունակել է Դոուալայի տեխնիկական լիցեյում, որտեղ 1975 թվականին ստացել է բակալավրի աստիճան։ Ավարտելուց հետո տնտեսագիտություն է սովորել Ռուանի համալսարանում, Ֆրանսիայում, այն ավարտել է 1975 թվականին։ Կարճ ժամանակով վերադառնալով Կամերուն` սկսել է աշխատել Կամերունի Ազգային ներդրումային կորպորացիայում` նախքան ուսման նպատակով ԱՄՆ մեկնելը։ ԱՄՆ-ում սովորել է բիզնես կառավարում` ավարտելով մագիստրոսի աստիճանով։
1979 թվականին վերադառնալով Կամերուն` կրկին սկսել է աշխատել Ազգային ներդրումային կորպորացիայում` որպես ֆինանսական բաժնի տնօրեն։ 1984 թվականին ստանձնել է Կամերունի Կանանց հարցերի առաջին նախարարի պաշտոնը։ Նա 1985 թվականին փոխարինել է Դելֆին Զանգա Թսոգոյին իշխող Կամերունի ժողովրդական դեմոկրատական շարժման Կանանց կազմակերպության ազգային ղեկավարի պաշտոնում, իսկ 1988 թվականին ստանձնել է Կանանց և սոցիալական հարցերի նախարարի պաշտոնը։ Պաշտոնավարել է մինչև 2000 թվականի ապրիլ։ 2009 թվականին նշանակվել է Կամերունի Ազգային ներդրումային կորպորացիայի գլխավոր տնօրեն` փոխարինելով Էսթեր Դանգ Բելիբիին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2 3  Dictionary of African Biography / E. K. Akyeampong, Henry Louis Gates, Jr. — NYC: OUP, 2012. — ISBN 978-0-19-538207-5
3. ↑
4. 1 2  DeLancey, Mark Dike; Mbuh, Rebecca; DeLancey, Mark W. (2010). *Historical Dictionary of the Republic of Cameroon*. Scarecrow Press. էջեր 46–7. ISBN 978-0-8108-7399-5.
5. ↑  Ngogang, Thierry. «Nomination: Yaou Aissatou rebondit à la Sni». Cameroon-Info.Net. Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 16-ին.
6. ↑  Foute, Rousseau-Joël. «SNI: les ambitions de Yaou Aïssatou». Cameroon-Info.Net. Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 16-ին.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000054200578 · LCCN: no2008059013 · SUDOC: 250715201 · VIAF: 19486559 · WorldCat VIAF: 19486559 |

 |
**Գուրգեն Միքայելի Ավդալյան** (սեպտեմբերի 13, 1929(1929-09-13), Սարչապետ, Հայաստան), գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպիչ, սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1971)։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է սեպտեմբերի 13-ին, ՀԽՍՀ Կալինինոյի շրջանի Սարչապետ գյուղում։ Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետը (1962)։ Եղել է Սարատովկա գյուղի կոլտնտեսության վարչության նախագահ (1959-1965)։

1965-1973 թվականներին Կալինինոյի խորհրդային տնտեսության տնօրեն, 1973 թվականից ՀԿԿ Կալինինոյի շրջկոմի առաջին քարտուղարը։ ԽՄԿԿ անդամ 1949 թվականից։

Պարգևներ
--------

Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսի կոչումը Ավդալյանին շնորհվել է գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման գործում Ավդալյանի մատուցած ծառայությունների համար։ Ավդալյանը եղել է ՀԿԿ 13–15-րդ և ՍՄԿԿ 14-րդ համագումարների պատգամավոր, ՀՍՍՀ 7-րդ և 8-րդ գումարումների Գերագույն սովետի դեպուտատ։ Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 1, էջ 609)։*  |
**Ասաֆ Զեյնալլու անվան Բաքվի երաժշտական քոլեջ** (ադրբ.՝ Asəf Zeynallı adına Bakı Musiqi Kolleci), երաժշտական բարձրագույն ուսումնական հաստատություն Բաքվում։ Հիմնադրվել է 1895 թվականին։

Պատմություն
-----------

1895 թվականին Մոսկվայի կոնսերվատորիայի շրջանավարտ, դաշնակահար ՛Անտոնինա Նիկոլաևնա Երմոլաևան հիմնել է Բաքվում առաջին մասնավոր երաժշտական դպրոցը։ Այս դպրոցը ստեղծվել է Բաքվում ռուսական երեխաներին երաժշտական կրթություն տալու համար։ 1901 թվականին այդ դպրոցում ստեղծվել է Բաքվի բաժնի երաժշտական դասարանները։ Այս դասերը համարվում էին երաժշտական դպրոցներ։ Երմոլաևան նշանակվել է այդ դասերի տնօրեն։ 1916 թվականին Ուզեիր Հաջիբեկովի նախաձեռնությամբ, Երմոլաևայի երաժշտական դպրոցը դարձավ պետական երաժշտական դպրոց։

1920 թվականին Բաքվում ստեղծվել է ժողովրդական կոնսերվատորիա։ Պետական կոնսերվատորիան հիմնադրվել է 1921 թվականին Բաքվում `Ժողովրդական կոնսերվատորիայի հիմքի վրա։ 1922 թվականից ի վեր Արևելյան բաժինը, որը բաղկացած է ադրբեջանական ուսուցիչներից և պետական կոնսերվատորիայի ուսանողներից, բաժանվել է կոնսերվատորիայից և դարձել անկախ կրթական հաստատություն։ 1922 թվականի ապրիլի 22-ից դպրոցը կոչվեց «Արևելյան կոնսերվատորիա»։ Ուզեիր Հաջիբեկովը նշանակվել է այս դպրոցի տնօրեն։ 1924 թվականին երաժշտական դպրոցի անունը վերանվանվեց Ադրբեջանի պետական թուրքական երաժշտական տեխնիկում։ 1926 թվականին տեխնիկումը միացվեց պետական կոնսերվատորիայի հետ։ 1932 թվականին սկսել է կրկին գործել որպես պետական երաժշտական տեխնիկում թիվ 1։ 1953 թվականին տեխնիկումը կոչվեց ադրբեջանական կոմպոզիտոր և ուսուցիչ Ասաֆ Զեյնալլի։

Հայտնի շրջանավարտներ
--------------------

* Խան Շուշինսկի
* Ասաֆ Զեյնալլի
* Սեիդ Ռուսթամով
* Մուսլիմ Մագոմաև
* Զեյնաբ Խանլարովա
* Ալիմ Գասըմով
* Արիֆ Մելիքով
* Աֆրասիաբ Բադալբեկլի

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ասաֆ Զեյնալլու անվան Բաքվի երաժշտական քոլեջ
2. ↑  Бакинское музыкальное училище имени Асафа Зейналлы
3. ↑  երաժշտական կրթական հաստատություն
4. ↑  Բաքվի երաժշտական քոլեջ
**Սյուրբրակ** (աֆրիկ. և անգլ. Suurbraak), փոքրիկ քաղաք ՀԱՀ-ի հարավ-արևմուտքում՝ Արևմտյան Կապայի տարածքում։ Մտնում է Օֆերբերհ շրջանի կազմի մեջ։ Համարվում է Սվելենդամի տեղական քաղաքապետարանի մի մասը։

Պատմություն
-----------

Բնակավայրը, որը հետագայում վերածվեց քաղաքի, հիմնադրվել է 1812 թվականին։

Աշխարհագրական դիրք
------------------

Քաղաքը տեղակայված է նահանգի հարավային մասում՝ մեծամասամբ Բուֆելլահսրիֆիեր գետի ձախ ափին, նահանգի վարչական կենտրոն Քեյփթաունից ուղիղ գծով մոտ 182 կմ դեպի արևելք։ Բացարձակ բարձրությունը ծովի մակարդակից 255 մ է։

Կլիմա
-----

Քաղաքի կլիման մերձարևադարձային միջերկրածովյան է։ Տեղումների տարեկան միջին քանակը 445 մմ է։ Մեծամասամբ տեղումներ լինում են մարտից մինչև նոյեմբեր ընկած ժամանակահատվածում։ Առավելագույն միջին ջերմաստիճանը տատանվում է 17,3 °C (հուլիսին) և 27,6 °C (փետրվարին) միջև։ Տարվա ամենացուրտ ամիսը համարվում է հուլիսը։ Գիշերվա միջին նվազագույն ջերմաստիճանը այս տարածքի համար 4,9 °C է։

Բնակչություն
------------

2011 թվականի մարդահամարի պաշտոնական հաշվարկների համաձայն, Սյուրբրակի բնակչությունը կազմում է 2252 մարդ, որից 48,31%-ը տղամարդիկ են, իսկ կանայք` համապատասխանաբար 51,69%։ Բնակչության ռասսայական կազմում խառը մարդիկ (եվրոպացիներ, աֆրիկացիներ, ասիացիներ) կազմում են 93,21%, սևամորթները՝ 3,2%, սպիտակամորթները՝ 2,62%, ասիացիները (այդ թվում հնդիկներ)՝ 0,58%, այլ ռասսաների ներկայացուցիչները՝0,4%: Քաղաքաբնակների շրջանում համեմատաբար ամենատարածված լեզուներն էին՝ աֆրիկաանսը (95,87%) և անգլերենը (3,29%)։

Տրանսպորտ
---------

Քաղաքի միջով է անցնում միջհամայնքային R324 մայրուղին։ Մոտակա օդանավակայանը գտնվում է Սվելենդ քաղաքում։

Տես նաև
-------

* Բարրիդեյլ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  South African Post Office
2. ↑
3. ↑  Южно-Африканская Республика. Справочная карта (масштаб 1:2 500 000). — ГУКГ, 1980.
4. 1 2  «Suurbraak, South Africa Page» (անգլերեն). Fallingrain Global Gazetteer. Վերցված է 2018 թ․ դեկտեմբերի 15-ին.
5. ↑  «Suurbraak climate» (անգլերեն). South Africa Explorer. Վերցված է 2018 թ․ դեկտեմբերի 15-ին.
6. ↑  «Suurbraak» (անգլերեն). Census 2011. Վերցված է 2018 թ․ դեկտեմբերի 15-ին.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Կիրակոսյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Արմեն Արամի Կիրակոսյան** (մարտի 28, 1960(1960-03-28), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Հայաստանի Հանրապետության ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր։

Կենսագրություն
--------------

Արմեն Կիրակոսյանը ծնվել է 1960 թվականի մարտի 28-ին Երևան քաղաքում։ Ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը, ստացել ինժեների որակավորում։
1983-1991 թվականներին աշխատել է «Աստրո» գամ ինժեներ, 1991-1992 թվականներին` «Այգ» ամ հատուկ էլեկտրոնային բյուրոյի պետ, 1992-1993 թվականներին` «Արփի» ՍՊԸ տնօրեն, 1993-1995 թվականներին` թեթև արդյունաբերության նախարարի տեղակալ, 1995 թվականից` արդյունաբերության նախարարի տեղակալ։ Եղել է Ազգային ժողովի ֆինանսավարկային, բյուջետային և տնտեսական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ Եղել է Ազգային ժողովի «Հանրապետություն» խմբակցության անդամ, ՀՀՇ վարչության անդամ։

1997-2001 թվականներին աշխատել է Հայկական կարմիր խաչ ընկերությունում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «National Assembly of RA». *www.parliament.am*. Վերցված է 2021 թ․ հունվարի 5-ին.
2. ↑  «КИРАКОСЯН Армен Арамович - Биография - БД "Лабиринт"». *www.labyrinth.ru*. Վերցված է 2021 թ․ հունվարի 7-ին.
3. ↑  «National Assembly of Armenia | Official Web Site | parliament.am». *www.parliament.am*. Վերցված է 2021 թ․ հունվարի 5-ին.
4. ↑  «ⓘ Энциклопедия - Киракосян, Армен Арамович - Вики Вы знали?». *info-about.ru* (ռուսերեն). Վերցված է 2021 թ․ հունվարի 7-ին.(չաշխատող հղում)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Հայաստանի Ազգային ժողով |

 |
**Էդվարդ Բալաբեկի Միքայելյան** (մայիսի 25, 1950(1950-05-25), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ԽՍՀՄ մարմնամարզիկ, մարզիչ, ԽՍՀՄ առաջնությունների բազմաթիվ մրցանակակիր, աշխարհի առաջնության (1974) և Օլիմպիական խաղերի մրցանակակիր (1972)։ ԽՍՀՄ միջազգային դասի սպորտի վարպետ։

Կենսագրություն
--------------

Էդվարդ Միքայելյանը սպորտային մարմնամարզությամբ սկսվել է զբաղվել 1960 թվականից՝ Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր վարպետ Լեոնիդ Զախարյանի մոտ։ 1967-1974 թվականներին մտել է ԽՍՀՄ ազգային հավաքականի մեջ, որի կազմում Մյունխենի Օլիմպիական խաղերին և Վարնայի աշխարհի առաջնությանը դարձել է արծաթե մեդալակիր։ Սպորտային կարիերան ավարտել 1976 թվականին։

Հետագայում զբաղվել է մարզչական գործունեությամբ։ 1993-1994 թվականներին եղել է Հայաստանի սպորտային մարմնամարզության ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչը։ 1995 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ։ 2006 թվականից աշխատում է Սակրամենտոյի մարմնամարզական կենտրոնում։

Ընտանիք
-------

Ռուբեն Միքայելյանը (1952-2008)՝ եղբայրը, ԽՍՀՄ սպորտային մարմնամարզության չեմպիոն է՝ ձիերի վրա արած վարժություններով (1975)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Որոշ աղբյուրներում Էդվարդ Միքայելյանի հայրանունը սխալմամբ նշվում է Բալբեկի կամ Բեգլարի

Արտաքին հղումներ
----------------

* Էդվարդ Միքայելյանը Gymnast.ru կայքում Archived 2012-02-05 at the Wayback Machine.
* Archived 2012-04-20 at the Wayback Machine.
* Պրոֆիլը Սակրամենտոյի միջազգային մարմնամարզական կենտրոնի կայքում (անգլ.)
**Զակոպանե** (լեհ.՝ Zakopane), քաղաք Լեհաստանի հարավային ծայրամասում։ Բնակչությունը 2014 թվականի մարդահամարի տվյալներով 27,5 հազար մարդ է։ Զակոպանեն հանդիսանում է ձմեռայաին մարզաձևերի կենտրոնը, և հաճախ քաղաքաին անվանում են նաև Լեհաստանի ձմեռային մայրաքաղաք։

Աշխարհագրություն
----------------

Տեղակայված է հովտի վրա, որը գտնվում է Բարձ Տետրի լեռնաշղթայի մոտակայքում։ Մոտակա խոշոր քաղաքներն են Նովի-Սոնչը և Կրակովը։ Զակոպանեում է գտնվում երկաթգծի վերջին կայարանը, որը այդտեղից գնում է Կրակով։ Այն գտնվում է Կրակովից 120 կմ հեռավորության վրա։ Գնացքով և ավտոբուսով Կրակով հասնելը տևում է 3 ժամ, իսկ ավտոմեքենայով՝ 1,5 ժամ։

Պատմություն
-----------

Առաջին տեղեկությունները Զակոպանեի մասին ստացել են 17-րդ դարի փաստաթղթերից։ Այն ժամանակ Զակոպանեն հիշատակվում է ոչ թե որպես քաղաք, այլ որպես փոքրիկ գյուղ։ 17-րդ դարում այստեղ էին հատվում Լեհաստանի թագավորության, Հունգարիայի թագավորության և Օսմանյան կայսրության (այն շրջանները, որոնք ընդունում էին Օսմանյան կայսրության գերակայությունը և կորցրել էին իրենց անկախությունը) սահմանները։ Վերջինս հնարավորություն է տալիս ենթադրել, որ Զակոպանե անվանումը կապված է օսմաներենից եկած *sekban* բառից, որը նշանակում է «օսմանյան սահմանապահ զորքեր կամ եգերներ»։ 1676 թվականին ըստ տեղեկությունների ապրում էր 43 մարդ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  Zakopane // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. T. 14. — Կաղապար:Warsz.: Nakł. F. Sulimierskiego i W. Walewskiego, 1895. — S. 310.
4. ↑  *Малахов С. В.* Названия трёх правобережных прирейнских городов // Austrian Journal of Humanities and Social Sciences. — 2015. — № 11—12. — С. 83.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · Open Directory Project |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Treccani |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 12162849w · GND: 4067371-6 · LCCN: n81003394 · NKC: ge208664 · SUDOC: 120934507 · VIAF: 159878835 · WorldCat VIAF: 159878835 |

 |

 |
**Հովհաննես Քռնեցի** (ծնվել է մոտավորապես 1290-1292 թվականին, մահացել՝ 1347 թվականին, Քռնայում), ունիթորության տեսաբան և պարագլուխ, թարգմանիչ, քերական։ Ավարտել է Գլաձորի համալսարանը, աշակերտել է Եսայի Նշեցուն։ Վերջինիս հանձնարարությամբ մեկնել է Մարաղա՝ հետամուտ լինելու նշանավոր աստվածաբան Բարդուղիմեոս եպիսկոպոսի վարդապետությանը։ 1330 թվականին Հովհաննես Քռնեցին կաթոլիկ եկեղեցու հայրերի կողմից պաշտոնապես նշանակվել է Երնջակի դոմինիկյանների առաջնորդ՝ դառնալով հայքարոզող եղբայրների տեսաբանն ու ղեկավարը։ Հովհաննես Քռնեցին լատիներենից հայերեն է թարգմանել ծիսական ու իմաստասիրական մի շարք գրքեր, այդ թվում՝ Թովմա Աքվինացու «Աստվածաբանության հանրագումարի» առանձին բաժիններ։ Հովհաննես Քռնեցու ինքնուրույն գործերից մեզ են հասել «Առ միաբանեալ եղբայրքս Հայոց» շրջաբերական թուղթը, որտեղ տրված է Երնջակում միարարական (ունիթորական) կենտրոն հիմնելու և կաթոլիկ եկեղեցու հետ միաբանելու պատմությունը, և «Համառոտ հավաքումն յաղագս քերականին» (1977 թվականի հրատարակչություն) աշխատությունը, որը նորություն էր հայ քերականագիտության մեջ։

Հովհաննես Քռնեցին չէր հետևում Դիոնիսիոս Թրակացու «Քերականական արուեստի» նախորդ հայ մեկնիչներին, նա տալիս էր հայերենի ամբողջական նկարագիրը՝ առավելապես հիմնված լատիներենի քերականական ավանդների վրա։ Խոսքի մեջ բառերի կապակցությունների կառուցվածքի ուսմունքն առաջին անգամ քննված է այս երկում, որը կարելի է համարել հայերենի շարահյուսության առաջին համակարգված դասընթացը։ Այն երկար ժամանակ ծառայել է իբրև ուսումնական ձեռնարկ և զգալի ազդեցություն թողել լատինաբան քերականների վրա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974.
2. ↑  Ա․ Ա․ Այվազյան, ՆԱԽԻՋԵՎԱՆ․ պատկերազարդ բնաշխարհիկ հանրագիտակ, Երևան, «Հուշարձան», 1995, էջ 280 — 368 էջ. — 2700 հատ, ISBN 5-8079-0911-9։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 567)։*  |
**Մալեպոլսյան վոևոդության մշակույթի հուշարձան**։ Գրանցման համար *A-467/M* от 16 ապրիլի 2009 թվական։
**Զինվորական գերեզմանատուն № 130 - Գրիբուվ** (լեհ.՝ Cmentarz wojenny nr 130 - Grybów), զինվորական գերեզմանատուն, որը գտնվում է Գրիրբուվ քաղաքում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ստեղծված գերեզմանատուն է։ Այս գերեզմանատնում թաղված են 1914 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1915 թվականի հունվար ընկած ժամանակաշրջանում Գերմանական, Ռուսական և Ավստրո-հունգարական բանակների զոհված զինվորները։

Պատմություն
-----------

Գերեզմանատունը կառուցվել է Հանս Մայերի նախաձեռնությամբ, 1914 թվականին Գրիբուն քաղաքում։ Մեծ գերեզմանատունը կազմված է երկու մասից. տարածքը, որտեղ բուն գերեզմանատունն է, և հին հրեական գերեզմանի տարածքը։ Այստեղ 1000 քառակուսի մետր տարածության վրա գտնվում են 123 եղբայրական գերեզմաններ և 38 անհատական գերեզմաններ։ Այս գերեզմանատանը թաղված են 650 ավստրիական, 57 գերմանական և 27 ռուսական բանակի զինվորներ։ Գերեզմանի հրեական մասում 65 քառակուսի մետր տարածության վրա թաղված են 7 ավստրիական զինվորներ, ովքեր ունեին հրեական ծագում։

Նկարագրում
----------

Քրիստոնեական գերեզմանատունը գտնվում է Մեծ գերեզմանատան վերևի ձախ անկյունում։ Հարավային և արևմտյան մասերից այն սահմանափակված է քարե պատնեշներով։ Գերեզմանատան կենտրոնում գտնվում է ավելի քան 6 մետր բարձրություն ունեցող հուշարձան։

Գերեզմանատան հրեական մասը հնում զբաղեցնում էր եվրոպական թաղամաս կիրկուտայի մի մասը։ Սակայն թաղամասը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ավերվեց, և հիմա կան միայն դրա ավերակները։

Լուսանկարներ
------------

* Կենտրոնական հուշարձանըԿենտրոնական հուշարձանը
* 3 գերեզմանի հետ խաչեր,3 գերեզմանի հետ խաչեր,
* ցածր չժանգոտվող գերեզմաններցածր չժանգոտվող գերեզմաններ
*

Աղբյուրներ
----------

* Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1995. ISBN 83-85548-33-5.
* Roman Frodyma Galicyjskie Cmentarze wojenne t. I Beskid Niski i Pogórze (Okręgi I—IV), Oficyna Wydawnicza «Rewasz», Pruszków 1998.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych — województwo małopolskie(չաշխատող հղում)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Okręg III Gorlice, Cmentarz wojenny nr 130 — Grybów Archived 2017-02-03 at the Wayback Machine. (լեհ.)
* Метрика кладбища (լեհ.)
* Метрика кладбища (լեհ.)
**Հովհաննես Ջ Աջակիր**, (ծննդյան թիվն անհայտ է-17.10.1506 թվական Կոստանդնուպոլիս), Հայոց կաթողիկոս 1474—1484 թվականներին։ 1470—1474 թվականները եղել է Սարգիս Բ Աջատարի աթոռակալը։

Գործունեությունը
----------------

Հովհաննես Ջ Աջակիրի օրոք Աղթամարի կաթողիկոսարանից էջմիածին է վերադարձվել Գրիգոր Լուսավորչի աջը, որի համար նա ստացել է «Աջակիր» մականունը։ Ակկոյունլուների տիրապետության պայմաններում Հովհաննես Ջ Աջակիրի գործունեությունն ուղղված էր էջմիածնի միաբանության և ընդհանրապես հայ հոգևոր դասի համար հարկային արտոնությունների ձեռք բերմանը։ 1484 թվականին Հովհաննես Ջ Աջակիրն էջմիածնի համար հանգանակություն հավաքելու նպատակով ուղևորվել է հայկական գաղթավայրեր (Կաֆա, Մոլդովա, Սաչափս, Լվով, Աքերման, Կոստանդնուպոլիս)։ 1506 թվականին Կոստանդնուպոլսում օսմանյան կառավարությունը Հովհաննես Ջ Աջակրին մեղադրել է լրտեսության մեջ և մահապատժի ենթարկել։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 561)։*  |
**Ալեքսանդր Լիբեր** (մայիսի 17, 1974(1974-05-17), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուսաստանցի մաթեմատիկոս և ծրագրավորող, «Ի՞նչ, որտե՞ղ, ե՞րբ» և «Սեփական խաղ» ինտելեկտուալ հեռուստաշոուների մասնակից։

Ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի 239-րդ ֆիզիկա-մաթեմատիկակական դպրոցը։ Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի մաթեմատիկա-տեխնիկական ֆակուլտետի շրջանավարտ, այնուհետև շարունակել է ասպիրանտուրան Բարսելոնայում։

«Սեփական խաղ»-ում Ալեքսանդր Լիբերը ամենատիտղոսակիր խաղացողներից մեկն է, 2007 և 2012 թթ.-ի լիակատար չեմպիոն։ Հեռուստախաղի հին ձևաչափի (մինչև 2000 թ.) ռեկորդակիրն է հաղթած միավորների քանակով՝ 2400 միավոր։

Լիբերը սպորտային «Ի՞նչ, որտե՞ղ, ե՞րբ» մեծ հաջողությամբ խաղում է 1992 թ.-ից։ Անդրեյ Կուզմինի թիմի կազմում դարձել է 2005 թ.-ի աշխարհի չեմպիոն, «Ի՞նչ, որտե՞ղ, ե՞րբ»-ի Ռուսաստանի չեմպիոն 2005, 2007 և 2009 թթ.-ին։ 2010 թ.-ից հանդես է գալիս Մաքսիմ Պոտաշովի թիմում։ 2011 թ.-ին Մաքսիմ Պոտաշովի թիմի կազմում դարձել է Ռուսաստանի և աշխարհի չեմպիոն։ Լիբերը դարձավ միակ խաղացողը, ով երեք անգամ (2004, 2006 և 2007 թթ.-ին) նվաճեց Ազգերի Գավաթը, որը խաղարկվում է տարբեր երկրների թիմերի հավաքականների միջև։ ԱՄԱ-ի կայքի տվյալների համաձայն՝ Լիբերը հանդիսանում է այն 11 խաղացողներից մեկը, որոնք մասնակցել են սպորտային «Ի՞նչ, որտե՞ղ, ե՞րբ»-ի աշխարհի բոլոր տասը առաջնություններին։

«Ի՞նչ, որտե՞ղ, ե՞րբ»-ի էլիտար հեռուստաակումբում առաջին անգամ հանդես է եկել 2006 թ.-ին Սերգեյ Վիվատենկոյի թիմի կազմում։ Երկու խաղ անընդմեջ՝ այդ թվում տարվա եզրափակիչ խաղում, ճանաչվել է թիմի լավագույն խաղացող։
**Արթուր Ղարիբյան (Դուդուլ)** (1967, Ստեփանավան - 1992, Սրխավենդ), Արցախյան ազատամարտի հերոս, Շուշիի առանձնակի գումարտակի գրոհային դասակի հրամանատար։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1967 թ. դեկտեմբերի 16-ին Ստեփանավանում՝ կուլիկամցու ընտանիքում։ 1992 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի կերպարվեստի բաժինը, սովորել է քանդակի բաժնում։

### Արցախյան ազատամարտ

1988 թվականից մասնակցել է ՀՀ սահմանամերձ շրջանների, ԼՂՀ Շահումյանի շրջանի, Գետաշենի, Մարտունաշենի ինքնապաշտպանական մարտերին, Շուշիի, Կրկժանի, Մարտակերտի ազատագրմանը, Մալիբեյլիի, Լեսնոյի, Խոջալուի, Լաչինի ռազմական գործողություններին։

Զոհվել է 1992 թվականի նոյեմբերի 6-ին ԼՂՀ Մարտակերտի շրջանի Սրխավենդ գյուղի համար մղված ինքնապաշտպանության մարտի ժամանակ՝ ականի պայթյունից։ Այդ օրը շատ տխուր է եղել, չի խոսել։ Չորս փամփուշտ է ցույց տվել, ասել է. «Էս մեկը Դուշմանինն է, մեկը՝ Ուզբեկինը, մյուսը՝ Վարդան Բախշյանինը, չորրորդն էլ իմն է»։

Աճյունը ամփոփված է Եռաբլուրում` իր ընկեր և հրամանատար Դուշման Վարդանի կողքին։

Հիշատակ
-------

Ա. Ղարիբյանի անունով անվանակոչվել են Ստեփանավանի արվեստի թիվ 1 դպրոցը, ԼՂՀ Մարտակերտ քաղաքի արվեստի ստուդիան, Ախալքալաքի շրջանի Կուլիկամ գյուղի միջնակարգ դպրոցը։ Երևանում գործում է Ա. Ղարիբյանի անվան թանգարան-ցուցասրահ (Կոմիտասի պողոտա 47 հասցեում)։
Լույս է տեսել նրան նվիրված «Արթուր»։ Արծվի թռիչք էր նա» գիրքը (1998, 2-րդ լրամշակված հրտ.՝ 2001, հեղ.՝ Գ. Ղարիբյան)։ «Խոնարհ հերոսներ» ֆիլմաշարով նկարահանվել է «Արթուր» փաստագրական ֆիլմը (1999, սցենարի հեղինակ և ռեժիսոր Ս. Թադևոսյան)։

Պարգևներ
--------

Պարգևատրվել է «Շուշիի ազատագրման համար» մեդալով (հետմահու), ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի (հետմահու) և ՀՀ «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշաններով (հետմահու)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ԱՐԹՈՒՐԻ (ԴՈՒԴՈՒԼ) ՀՈՒՇԵՐԸ ՎԱՐԴԱՆԻ ՄԱՍԻՆ

Արտաքին հղումներ
----------------

* Արթուր Ղարիբյան
* Խոնարհ Հերոսներ — Արթուր Ղարիբյան — Մաս 2
**Գեորգի Արշակի Մելքումյան**, (ծն․ մարտի 20, 1932, գյուղ Հադրութ, Լեռնային Ղարաբաղի Հադրութի շրջանում), խորհրդային պետական աշխատող, ԽՄԿԿ անդամ (1964)։

Կենսագրություն
--------------

Ավարտել է Ադրբեջանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի շինարարական ֆակուլտետը (1954)։ Աշխատել է Ադրբեջանի ԽՍՀ Կարյագինոյի (այժմ՝ Ֆիզուլիի) շրջանի ճանապարհների շահագործման տեղամասում, «Ադրբճաննախագիծ» ինստիտուտում, 1961 թվականից՝ ՀԽՍՀ Նախարարների խորհրդի խճուղային ճանապարհների գլխավոր վարչությունում։ 1970 թվականից՝ ՀԽՍՀ ավտոմոբիլային ճանապարհների շինարարության և շահագործման մինիստրի տեղակալ, 1977 թվականից՝ նախարար։

Եղել է նաև ՀԽՍՀ գումարման Գերագույն խորհրդի դեպուտատ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) — Երևան: 1981. — հատոր 7. — էջ 397.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 397)։*  |
**Սոնյա Եսման** (անգլ.՝ Sonya Esman, ծնվել է Սանկտ Պետերբուրգում) մոդել, բլոգեր։

Կենսագրություն
--------------

Սկզբից Սոնյան լքեց եկավ դպրոցից և անցավ տնային ուսուցման։ Հետագայում հաջողությամբ ավարտեց դպրոցը իր համադասարանցիներից 6 ամիս շուտ։ 16 տարեկանից Սոնյան որոշեց մոդել դառնալ։ Նրա արտաքին տվյալները թույլ էին տալիս նրան հաջողության հասնել։ Սակայն պոդիումի վրա աշխատանքը և ամսագրերի համար նկարահանումները շատ դժվար են։ Սոնյան նաև հաճախում է դերասանական արվեստի դասերի

Տասնյոթ տարեկանում Սոնյան հայտնի դարձավ Youtube-ում և մոդելային բիզնեսում։ Նա Էջեր բացեց սոցիալական ցանցերում որոնք են Youtube, ՎԿ, Ինստագրամ, Tumblr, Twitter և սկսեց խորհուրդներ տալ սննդակարգի, գեղեցկության, նորաձևության վերաբերյալ։

Իր բլոգը ստեղծելով YouTube-ում, Սոնյան ուզում էր օգնել իր հասակակիցներին գտնել իրենց այս կյանքում և ավելի ուրախ դառնալ։ Նա հավաքեց ավելի քան 1,5 միլլիոն հետևորդ, որոնք ոչ միայն հետևում են նրա խորհուրդներին, այլ նաև շփվում են նրա հետ։

Նրա հիմնական աշխատանքն է մոդելինգը։ 18 տարեկանում Սոնյան պայմանագիր է կնքել կանադական հայտնի մոդելային ընկերության՝ Plutino-ի հետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ · ՅուԹյուբ · ՅուԹյուբ |

 |
**Ադրբեջանի Պետական Ակադեմիական Ֆիլհարմոնիա** (ադրբ.՝  Azərbaycan Dövlət Akademik Filarmoniyası), Ադրբեջանական պետական ֆիլհարմոնիա, երաժշտական համերգային կազմակերպություն։ Ստեղծվել է 1912 թվականին, Բաքվում։ Ֆիլհարմոնիայի շենքը կառուցվել է 1910-1912 թվականներին։ Բայց Պետական ֆիլհարմոնիան հիմնադրվել է 1936 թ. մայիսի 25-ին։

Ֆիլհարմոնիայի մասին
-------------------

20-րդ դարի սկզբին
Շենքի նախագիծը վստահված է ինժեներ Գավրիլ Տեր-Միկելովային։ Նա պատրաստում է մի կառույցի նախագիծը, որը նման է Մոնտե Կառլո ֆիլհարմոնիան։ Մոնտե Կառլո ֆիլհարմոնիկը համարվում էր Եվրոպայի լավագույն համերգասրահներից մեկը իր գեղեցկությամբ։ Նախագիծը պատրաստվում է 1910 թվականին։ Շենքի շինարարությունը սկսվել է 1911 թվականին։ Այդ ժամանակ ծովի ափին գտնվում էր բուլվարը։ Շենքի շինարարությունը ավարտվել է 1912 թվականին։ 20-րդ դարում Ադրբեջանում խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո, երաժշտասերները, տարբեր նվագախմբերը և համույթները սկսեցին հավաքվել այստեղ։ 1936 թ. մայիսի 25-ին ստեղծվեց Ադրբեջանի Պետական Ֆիլհարմոնիան։
1996-2004 թվականներին Ադրբեջանի Հանրապետության հիմնադրվելուց հետո ֆիլհարմոնիայի շենքում իրականացվել են կապիտալ վերանորոգման և վերակառուցման աշխատանքներ։ 2004 թվականի հունվարի 27-ին կայացավ ֆիլհարմոնիայի շենքի բացման արարողությունը։ Բացման արարողությանը ներկա էին նախագահ Իլհամ Ալիևը, մշակույթի նախարար Պոլադ Բյուլբյուլօղլին, հայտնի ջութակահար Մստիսլավ Ռոստրոպովիչը, պրոֆեսոր Ֆարհադ Բադալբեկլին։

Պատկերասրահ
-----------

* Ադրբեջանի պետական ֆիլհարմոնիայի դահլիճը Ադրբեջանի պետական ֆիլհարմոնիայի դահլիճը
* Ադրբեջանական ֆիլհարմոնիկի երեկոյան տեսք Ադրբեջանական ֆիլհարմոնիկի երեկոյան տեսք
* Պուրակը Բաքվի ֆիլհարմոնիայի դիմաց Պուրակը Բաքվի ֆիլհարմոնիայի դիմաց

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Фатуллаев-Фигаров Ш. С. Архитектурная энциклопедия Баку. — Баку: Шарг-Гарб, 2013. — С. 146, 151.
2. ↑  Сулейманов, Манаф (1990). Дни минувшие (Исторические очерки). Баку: Азернешр, 340.
3. ↑  «Государственная Филармония им. Муслима Магомаева». Արխիվացված է օրիգինալից 2010 թ․ մայիսի 23-ին. Վերցված է 2017 թ․ դեկտեմբերի 25-ին.
Հայաստանի գլխավոր ժամացույցը
**Հայաստանի գլխավոր ժամացույց**, գտնվում է Երևանի Հանրապետության հրապարակում՝ Կառավարության շենքի աշտարակի վրա։ Տեղադրվել է 1941 թվականին։

Պատմություն
-----------

1891 թվականին Երևանի քաղաքային դումայի որոշմամբ ներկայիս Հանրապետության հրապարակի տարածքում, ոստիկանության շենքի աշտարակի վրա 122 սանտիմետր տրամագծով ժամացույց են տեղադրել։ Ժամացույցը գոյատևել է մինչև 1930-ական թվականները, երբ ոստիկանության շենքը քանդել են և տեղում կառուցել Հայաստանի ազգային պատկերասրահը, ինչից հետո ժամացույցը տեղափոխել են Երևանի պատմության թանգարան։

Հայաստանի կառավարական առաջին շենքի աշտարակը։
1941 թվականին Հայաստանի կառավարության առաջին շենքի շինարարության ժամանակ միտք է ծագել կառավարության շենքի աշտարակի վրա բաց թողնված տեխնիկական խոռոչը օգտագործել ժամացույցի համար։ Ժամացույցը նախատեսված է եղել Ռուսաստանից Հայաստան բերել 1941 թվականի հունիսին, բայց քանի որ հունիսի 22-ից ԽՍՀՄ-ը ներքաշվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մեջ, ապա տեղափոխումը ուշացել է, և ժամացույցը Երևան է հասել 1941 թվականի աշնանը։ Աշտարակում ժամացույցը տեղադրել է ժամագործ Արծրուն Յավրոյանը, որն էլ տեղադրելու առաջին օրից սկսած, 40 տարի սպասարկել է ժամացույցը։ 1941 թվականից մինչև 2022 թվականը ժամացույցը կանգ է առել միայն 2-3 ժամով։

Ժամագործներ
-----------

Հայաստանի գլխավոր ժամացույցը պատմության ողջ ընթացքում սպասարկել են ընդամենը հինգ ժամագործ. Արծրուն Յավրոյանը, Զորիկ Հակոբյանը, Գեղամ Մկրտչյանը, Աշոտ Մալիքսեթյանը և Լյովա Ալեքսանյանը։

Տեխնիկական պարամետրեր
---------------------

Ժամացույցն ունի 3 մ 60 սմ տրամագիծ, նրա 170 սմ երկարությամբ մեծ սլաքը կշռում է 4 կգ 850 գր, իսկ 110 սմ երկարությամբ փոքր սլաքը` 3 կգ 500 գր։ 2001 թվականի հունիսի 5-ին ժամացույցը տեխնիկական փոփոխության է ենթարկվել՝ մեխանիկական բլոկից անցել է էլեկտրոնայինին։

Տես նաև
-------

* Հայաստանի գլխավոր տոնածառ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Group, The Only. «Հանրապետության հրապարակ». *visityerevan.am*. Վերցված է 2022 թ․ հոկտեմբերի 15-ին.
2. ↑  «Երևանի քաղաքային ժամացույցը – ԵՐԵՎԱՆԻ ՊԱՏՄՈւԹՅԱՆ ԹԱՆԳԱՐԱՆ». Վերցված է 2022 թ․ հոկտեմբերի 15-ին.
3. 1 2  «Ճանապարհորդություն ժամանակի մեջ. Հայաստանի գլխավոր ժամացույցի պատահական ծնունդն ու պատմությունը. Կոնկրետ հայտնի չէ, թե երբ է սկսել աշխատել, բայց հայտնի է, որ յոթանասուն տարվա ընթացքում կանգ է առել միայն 2-3 ժամով». *PanARMENIAN.Net*. Վերցված է 2022 թ․ հոկտեմբերի 15-ին.
4. ↑  Հանրապետության գլխավոր ժամացույցը
«God Defend New Zealand» երգի նոտաները
Նոր Զելանդիայում կա երկու պաշտոնական հիմն. «God Defend New Zealand» և «God Save the Queen»: Իրավաբանական տեսանկյունից երկուսն էլ իրավահավասար են, սակայն «God Defend New Zealand» օգտագործվում է ավելի հաճախ։ Բացի դրանից, գոյություն ունի մի քանի ոչ պաշտոնական հիմներ, ինչպիսիք են օրինակ «Pokarekare Ana» և «No depression in New Zealand»:

Մինչև 1977 թվականը պաշտոնական հիմն էր համարվում միայն բրիտանական «God Save the Queen» սակայն, ներկայումս այն օգտագործվում է միայն միապետի, Նոր Զելանդիայի գեներալ-նահանգապետի կամ միապետական ընտանիքի անդամների ներկայությամբ, ինչպես նաև այն օգտագործվում է մի քանի տոների ժամանակ՝ ԱՆԶԱԿ-ի օրվա ժամանակ։

«God Defend New Zealand» երգը գրվել է Թոմաս Բրակենի կողմից 1870-ական թվականներին, իսկ 1940-ականներին նորզելանդական կառավարությունը գնեց երգի հեղինակային իրավունքները և դարձրեց այն ազգային երաժշտություն և օգտագործեց այն Նոր Զելադինդիայի 100-ամյակին նվիրված տոնակատարությանը։ Հետագայում այն օգտագործվեց 1950-ական թվականներին կայացած Բարեկամության խաղերի ժամանակ, ինչպես նաև սկսած 1972 թվականից Օլիմպիական խաղերի ժամանակ։ 1972 թվականի խաղերից հետո բացվեց մի կազմակերպություն, որի հիմանակն նպատակն էր երգին տալ պաշտոնական հիմնի կարգավիճակ։

1976 թվականին Նոր Զելանդիայի կառավորությանը ներկայացվեց հանրագիր ըստ, որի «God Defend New Zealand» պետք է դառնար պաշտոնական հիմն, և միայն 1977 թվականի նոյեմբերի 21-ին ստանալով Եղիսաբեթ II 
թագուհու թույլատրությունը պետությունում ընդունվեց երկու հիմն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Greenstone. «Pokarekare Ana» (անգլերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ ապրիլի 22-ին. Վերցված է 2013 թ․ ապրիլի 18-ին.
2. ↑  New Zealand History online. «No depression in New Zealand» (անգլերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ ապրիլի 22-ին. Վերցված է 2013 թ․ ապրիլի 18-ին.
3. ↑  Max Cryer. «Hear Our Voices, We Entreat—*The Extraordinary Story of New Zealand's National Anthems*». Exisle Publishing. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ ապրիլի 22-ին. Վերցված է 2011 թ․ հուլիսի 17-ին.
4. ↑  «New Zealand's National Anthems». Ministry for Culture and Heritage. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ ապրիլի 22-ին. Վերցված է 2008 թ․ փետրվարի 17-ին.
5. ↑  «Protocol for using New Zealand's National Anthems». Ministry for Culture and Heritage. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ ապրիլի 22-ին. Վերցված է 2008 թ․ փետրվարի 17-ին.
6. ↑  Max Cryer. «Hear Our Voices, We Entreat—*The Extraordinary Story of New Zealand's National Anthems*». Exisle Publishing. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ ապրիլի 22-ին. Վերցված է 2011 թ․ հուլիսի 17-ին.
Hello Kitty պատկերով կիթառ
**Hello Kitty** (կորեերեն՝  ハローキティ)`ճապոնական փոփ մշակույթի կերպար է, պատկերվում է որպես սպիտակ կատվի ցեղատեսակի ճապոնական բոբթեյլի մարդակերպ՝ գլխին կարմիր ժապավեն։ Լրիվ անվանումը Kitty White:

Հորինվել է Sanrio (դիզայներ Յուկո Շիմիձու) ընկերության կողմից՝ 1974 թվականին և դարձել է ինքնատիպ մեմո։ Hello Kitty ապրանքանիշը, որը գրանցվել է 1976 թվականին, շատ ապրանքների համար օգտագործվում է որպես բրենդ, դարձել է նույնանուն անիմե սերիալի գլխավոր հերոսը։ Hello Kitty խաղալիքները հայտնի են Ճապոնիայում և ամբողջ աշխարհում։

Պատմություն
-----------

Kitty կատվիկը հորինել է ճապոնական Sanrio խաղալիքների ընկերության սեփականատեր Սինատարո Ցուդզի 1974 թվականին։ Մի օր, նա որոշել է հնարել նոր կերպար, որը բոլորը կհավանեն։ Երկար աշխատանքի արդյունքում հայտնվել է իդեալական հերոս։ Այսօր «Hello Kitty» բրենդը տարեկան բերում է ավելի քան մեկ միլիարդ դոլար եկամուտ։

Ինչ վերաբերում է կատվիկի անվանը սկզբում կասկածներ ուներ։ Նրա ստեղծողը տատանվում էր «Hello Kitty» և «Kitty White» տարբերակների միջև։ Սակայն վերջին տարբերակը ի վերջո մերժեց։

Առաջին արտադրանքը, որը մեծ ճանաչում ձեռք բերեց սպառողների շրջանում Kitty պատկերով դրամապանակ էր։ Մինչ այդ թողարկվել են բացիկներ և այլ նմանատիպ իրեր այս պատկերով, բայց նրանք նման հաջողություն չունեցան։

Kitty- ի ժողովրդականությունը անշեղորեն աճել է, սակայն ութսունականների վերջին հասավ մաքսիմալ կետի և վաճառքը սկսեց աստիճանաբար ընկնել։ Գնորդներին դուր չէր գալիս այն փաստը, որ Kitty միշտ նույնն է և կարծես կենդանի չէ։ Նա պատկերվում էր մեկ դիրքում՝ դունչը նայում է դիտողներին, իսկ մարմինը, պտտված է մի կողմի վրա, կրում էր կապույտ կոմբինիզոն։ Այդ ժամանակ «Sanrio» ընկերության դիզայներ Յուկո Յամագուտին որոշել է փոխել շատերին ձանձրացնող կերպարը։ Այսպիսով հեռացրել է սև ուրվագիծը, իսկ Kitty հայտնվում է տարբեր հագուստներով և ափերում տարբեր իրեր։

Ավելի ուշ որոշվել է ընդլայնել ապրանքանիշի ազդեցության տարածքը։ 1987 թվականին ստեղծվել է սպիտակ կատուների մի շարք պատկերներ, որոնք համապատասխանում են մեծահասակ գնորդների նախասիրություններին։

Kitty ունեցել է նաև ընտանիք՝ հայր, մայր, տատ, պապ և քույր Միմի, որը ժապավեն ունի աջ ականջի վրա, որպեսզի չշփոթեն Kitty-ի հետ։ Բացի այդ նա ընտանի կենդանիներ ունի՝ Charmmy Kitty կատվիկը, տնային խոզուկ (դա խոզ է, ոչ թե ծովախոզուկ) Shabliu և գերմանամուկ Sugar։ Սովորաբար բոլոր տեսակի պատմությունների մեջ Kitty-ն հայտնվում է Միմիի հետ։ Kitty ունի նաև շատ ընկերներ, ոչխար Fifi, ճագար  My Melody-ը և այլն։

Այժմ թողարկվում է մի մեծ շարք տարբեր ապրանքներ Kitty-ի հետ։

Կամեո
-----

* Hello Cthulhu — հայտնի վեբ-մուլտֆիլմ Կտուլխի և այլ կերպարներ Լավկրաֆտ, Գովարդ Ֆիլիպս երբ աշխարհում Hello Kitty.
* Hello Teddy —անունը, միջազգային ցուցահանդեսի փափուկ խաղալիքի.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  7 важных событий (19.11 — 26.11) — Русский репортёр Archived 2017-02-18 at the Wayback Machine.(ռուս.)
2. ↑  «Hello Kitty Hooks Generations On Cute, Kitsch». NPR. 2010 թ․ դեկտեմբերի 3. Վերցված է 2012 թ․ օգոստոսի 13-ին.
3. ↑  «Hello Kitty». Sanrio. Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ հունիսի 24-ին. Վերցված է 2010 թ․ դեկտեմբերի 22-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք Sanrio Archived 2016-05-12 at the Wayback Machine. Hello Kitty-ի էջը
**Վինցաս Սիմանովիչ Միցկյավիչուս-Կապսուկաս** (Վիկենտի Սեմյոնովիչ Միցկևիչ-Կապսուկաս, լիտ.՝ *Vincas Mickevičius-Kapsukas* ապրիլի 7, 1880(1880-04-07), Վիլկավաշիս, Լիտվա - փետրվարի 17, 1935(1935-02-17), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), լիտվացի կոմունիստ ակտիվիստ, Լիտվայի կոմկուսի կազմակերպիչներից և ղեկավարներից։

Սովորել է Բեռնի համալսարանում(1902-1904 թթ.)։ 1903 թվականին դարձել է Լիտվայի դեմոկրատական կուսակցության անդամ։ Մասնակցել է 1905-1907 թվականների հեղափոխությանը Լիտվայում, 1907 թ.-ից եղել է բանտում և աքսորում։ 1914 թ.-ին Կրակովում կապ է հաստատել Վլադիմիր Լենինի հետ, ապա վտարանդվել է Մեծ Բրիտանիա, ԱՄՆ, խմբագրել է Լիտվայի դեմոկրատական կուսակցության թերթերը։ 1917-ի հունիսին Պետրոգրադում մտել է ՌՍԴԲ(բ) կ շարքերը։ Խմբագրել է լիտվական առաջին բոլշևիկյան «Տիեսա» («ճշմարտություն») թերթը։ Եղել է ՌՍԴԲ(բ) կ VI համագումարի և Սովետների համառուսաստանյան II համագումարի պատգամավոր։ 1917 թ.-ի Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո նշանակվել է սովետական կառավարության կոմիսար լիտվական գործերի գծով, ՌՍԴԲ(բ) կ, ապա ՌԿ(բ) կ Կենտկոմին կից լիտվական սեկցիայի Կենտրոնական բյուրոյի անդամ, 1918-1919 թթ.-ին՝ Լիտվայի առաջին սովետական կառավարության, ապա Լիտվա-Բելառուսական ՍՍՀ-ի ժողկոմխորհի նախագահ։ 1921 թվականին աշխատանքի է անցել Մոսկվայում, 1923-1935 թվականներին՝ Կոմինտերնի Գործադիր կոմիտեում։ Կուսակցության XI, XII, XIV-XVII համագումարների պատգամավոր, VIII համագումարում (1919 թ.) ընտրվել է ՌԿ(բ) կ Կենտկոմի անդամության թեկնածու։ Եղել է Կոմինտերնի II—VI կոնգրեսների պատգամավոր։ Գրել է պատմության, փիլիսոփայության, գրականության հարցերին նվիրված աշխատություններ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12  *Deutsche Nationalbibliothek* Record #119065363 // Gemeinsame Normdatei (գերմ.) — 2012—2016.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 622)։*  |

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ սովետական (1 հրտ.) |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 119065363 · ISNI: 0000000109777906 · LCCN: n83173486 · LNB: 000278953 · NLP: a0000002845379, a0000002114985 · NUKAT: n96003204 · VIAF: 59886005 · WorldCat VIAF: 59886005 |

 |

 |
Լյուքսեմբուրգի ճանապարհային ոստիկանություն
**Լյուքսեմբուրգի մեծ դքսության ոստիկանություն** (ֆր.՝ Police Grand-Ducale), Լյուքսեմբուրգի հիմնական իրավապաշտպան օրգանը։

Ոստիկանությունը գտնվում է Լյուքսեմբուրգի ներքին գործերի նախարարության իրավասության ներքո, սակայն վերահսկվում է Լյուքսեմբուրգի պետական մարմիների կողմից։ Լյուքսեմբուրգի ոստիկանությունը իր այսօրվա ձևով գոյություն ունի 2000 թվականի հունվարի 1-ից, երբ Լյուքսեբուրգ եկավ ժանդարմերիան:

Ոստիկանությունը պարտական է ապահովել դքսության ներքին անվտանգությունը, պահպանել հասարակական կարգը և ղեկավորել Մեծ դքսության կողմից հրապարակված հրամանների իրականացումը։ Համաձայն դքսության կանոնակարգի՝ ոստիկանությունը պարտավոր է օգնություն ցուցաբերել զինված ուժերին։

Գլխավոր-տնօրեն
--------------

Լյուքսեմբուրգի մեծ դքսության ոստիկանության ամենաբարձր պաշտոնը գլխավոր-տնօրենն է։ Ոստիկանության ստեղծումից ի վեր Լյուքսեմբուրգը ունեցել է 4 գլխավոր-տնօրեն։

| Անունը | Սկիզբը | Ավարտը |
| --- | --- | --- |
| Չարլզ Բուրգ | 2000 | 2001 |
| Պիերրե Ռուլանդ | 2001 | 2008 |
| Ռոմաին Նեթթգեն | 2008 | 2015 |
| Ֆիլլիպե Սչարզթ | 2015 | *Մինչ օրս* |

Լյուքսեմբուրգի պարեկային ոստիկանության մեքենա

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  (Ֆրանսերեն) «Mémorial A, 1999, No. 87» (PDF). Service central de législation. Արխիվացված (PDF) օրիգինալից 2012 թ․ մարտի 18-ին. Վերցված է 2006 թ․ օգոստոսի 28-ին.
**Թևան Ժիրայրի Պողոսյան** (դեկտեմբերի 2, 1972(1972-12-02), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քաղաքական գործիչ, Հայաստանի Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր (անկուսակցական), գինեգործ։

Հայաստանի Նախագահ Արմեն Սարգսյանի խորհրդական։

Կենսագրություն
--------------

Թևան Պողոսյանը ծնվել է 1972 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Հայկական ԽՍՀ-ի մայրաքաղաք Երևանում։ Միջնակարգ կրթություն ստանալուց հետո 1996 թվականին ավարտել է Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարանի (ներկայումս՝ Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարան) համակարգչային տեխնոլոգիաների ֆակուլտետը։

Ստացել է ճարտարագետ-սիստեմատեխնիկի որակավորում, ունի Ճարտարագիտության մագիստրոսի գիտական աստիճան։ 1996 թվականին ավարտել է Հայաստանի ամերիկյան համալսարանի քաղաքագիտության և միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետը։

1996-1997 թվականներին եղել է Հայաստանի կենտրոնական բանկի վաճառքի և պահուստների վարչության մասնագետ, իսկ 1997 թվականից՝ Հայաստանի կենտրոնական բանկի հաշվեկշռի վերլուծության եւ մեթոդաբանության բաժնի պետը։

1997-1999 թվականներին Թևան Պողոսյանը աշխատել է Արցախի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարությունում՝ Վաշինգտոնում տեղակայված Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում ԼՂՀ հանրային գործերի գրասենյակի տնօրեն։

1999-2000 թվականներին՝ «Հովնանյան ինտերնեյշնլ» ՍՊԸ մարկետինգի և վաճառքի բաժնի ղեկավար։ 2000-2012 թվականներին եղել է Մարդկային զարգացման միջազգային կենտրոնի գործադիր տնօրենը։

2001-2012 թվականներին Թևան Պողոսյանը եղել է Հայկական ատլանտյան ասոցիացիայի գործադիր տնօրենը։ Սրան զուգահեռ՝ 2002 թվականից դասավանդում է Հայ-ռուսական համալսարանում։

2012 թվականի հոկտեմբերի 5-ին ԱԺ պատգամավոր է ընտրվել համամասնական ընտրակարգով «Ժառանգություն» կուսակցությունից։
2018 թվականից Հայաստանի Նախագահ Արմեն Սարգսյանի խորհրդականն է։

Պարգևներ
--------

* Պարգևատրվել է «ՀՀ զինված ուժեր. 20 տարի» հոբելյանական մեդալով (2012 թվական, Պաշտպանության Նախարարություն)։
* 2020 թվականի սեպտեմբերի 1-ին պարգևատրվել է «Մխիթար Գոշ» մեդալով։

Անձնական կյանք
--------------

Ամուսնացած է, ունի հինգ զավակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  «National Assembly of Armenia | Official Web Site | parliament.am». *www.parliament.am*. Վերցված է 2016 թ․ օգոստոսի 26-ին.
3. ↑  Խչոյան, Անի. «Թեւան Պողոսյանի գինիները՝ 100 հատ «Ադրինե»-ից մինչեւ 5 000 «Մունք»». *Mediamax.am*. Մեդիամաքս. Վերցված է 2023 թ․ մարտի 28-ին.
4. ↑  ««2016-ին հրաժարվել եմ, հիմա ընդունում եմ»․ Թևան Պողոսյանը «Մխիթար Գոշ» մեդալ է ստացել». *armeniasputnik.am*. 17:46 01.09.2020.