recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Anti-Catalanism** ( կատ.՝ anticatalanisme, IPA:  ), Իսպանիայում տարբեր ենթադրյալ պատմական միտումներին տրված կոլեկտիվ անունն է, որոնք թշնամաբար են տրամադրվել կատալոնական մշակույթին և ավանդույթներին ։ 

 Կատալալերեն լեզվով ցուցանակ Վալենսիա քաղաքում, որը կոչ է անում բոյկոտել կատալոնական ապրանքներըԱվելի շատ ժամանակներում այն տերմին է, որը օգտագործվում է քննադատելու քաղաքական կեցվածքները, որոնք հակասում են կատալոնական ազգայնականությանը կամ կատալոնական անկախությանը, ինչպես Կատալոնիայի ներսում, այնպես էլ նրա սահմաններից դուրս։

Կատալոնաֆոբիան թշնամական, արհամարհական և ոչ համակրելի վերաբերմունք է կատալոնական էթնիկական խմբի, կատալոնական լեզվի և մշակույթի նկատմամբ։ Պատմական պատճառներով այն սովորաբար հայտնվում է Իսպանիայում։

Պատմություն
-----------

Արագոնական թագի և Կաստիլիայի Թագավորության հողերի միջև անտագոնիզմը սկիզբ է առել միջնադարի վերջին։
XIII-XV դարերում։ Կաստիլյան մատենագիրները ստեղծեցին Կաստիլիայի թագավորների ՝ որպես Վիզիգոթ պետության և ամբողջ Պիրենեյան թերակղզու օրինական ղեկավարների օրինական և միակ ժառանգորդների առասպելը։
Արագոնի Թագավորության և Բարսելոնայի շրջանի անկախ պետական վիճակը մարտահրավեր էր այս հայեցակարգին։
Տարբեր պատմաբանների կարծիքով, Կատալոնացիների և Պիրենեյան թերակղզու այլ ժողովուրդների անտագոնիզմը սկիզբ է առել այդ ժամանակներից։
Կատալոնիայի կողմից տերությունը փոխելու կամ նույնիսկ անկախությունը վերականգնելու փորձը (հնձվորների ապստամբությունը) հակակատալոնական տրամադրությունների ալիք առաջացրեց Իսպանիայի շատ տարածքներում։
Ի թիվս այլոց, այս հակակատալոնացիները հետևում էին իսպանական գրականության դասական Ֆրանցիսկո դե Քվեվեդոյին։
Ֆրանկոյի դարաշրջանում հակակատալոնական տրամադրությունները արտահայտվում էին կատալոնական լեզվի, մշակույթի և սիմվոլիզմի դեմ անընդհատ ճնշող միջոցներով։
Ֆրանկոյի ռեժիմի փլուզումից հետո Կատալոնիայի ինքնավարությունը վերականգնվեց, կատալոնական լեզուն ստացավ պետական լեզվի կարգավիճակ, բայց կատալոնացիների նկատմամբ ամենօրյա թշնամանքի դրսևորումները շարունակում են նշվել [1]

1482 Վալենսիայի Աստվածաշնչի ճնշումը և այրումը սկսվում է, ուստի դրա գոյությունը տարիներ շարունակ կասկածի տակ է դրվում։

Ֆիլիպ V- ի նոր հրամանագրի համաձայն, որը վերացրեց Կատալոնիայի օրենքներն ու հաստատությունները հաջորդական պատերազմից, որը ավարտվեց 1714-ին, կատալոնացիների լեզվի և մշակույթի մարգինալացումը աստիճանաբար ավելացավ հօգուտ կաստիլացիների ։ Բույսի նոր հրամանագիրը թագավորական միջոցառում էր, որը նպատակ ուներ ճնշել նրանց, ովքեր ժառանգության պատերազմում պարտված էին, և որ դա նախաձեռնում էր Իսպանիայի կենտրոնացված պետության ստեղծում ՝ Կաստիլիայի օրենքներին համապատասխան, օրինական և առաջին անգամ հիմնել Իսպանիայի Թագավորությունը. Այս կենտրոնացվածությունը բավականին ժամանակ տևեց XIX դարի և քսաներորդ դարերի սկզբին ՝ հասնելով առավելագույն մակարդակների Ֆրանկոյի և Սպիտակ տեռորի բռնապետության ժամանակ ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
Պիրենեյան թագավորությունները Միգել դա Պաշի կյանքի ընթացքում: Եթե նա ողջ մնար, նա կմիավորեր երեք թագավորությունները (Կաստիլիա և Լեոն, Արագոն ու Պորտուգալիա) և կստեղծեր Իբերական միությունը:
**Միգել դա Պաշ, Պորտուգալիայի և Աստուրիասի արքայազն** (պորտ.՝ Miguel da Paz de Trastâmara e Avis, օգոստոսի 23, 1498, Archbishop's Palace at Saragossa, Սարագոսա, Արագոնի թագավորություն - հուլիսի 19, 1500, Գրանադա, Kingdom of Granada, Կաստիլիա և Լեոն), Պորտուգալիայի *արքայազն*։

Թագավոր Մանուել I-ի և նրա առաջին կնոջ` Իզաբելլա Արագոնացու (1470-1498) որդին:

Կյանք և մահ
-----------

Միգել դա Պաշը ծնվել է 1498 թվականի օգոստոսի 23-ին Սարագոսայում: Նրա մայրը` Իզաբելլա Արագոնացին մահացել է նրա ծնվելուց մեկ ժամ հետո։ Նա համարվեց իբերական որոշ թագավորությունների ժառանգ: Երկու տարեկանում նրա հայրը նրան ճանաչեց Պորտուգալիայի թագավորության, Կաստիլիայի, Լեոնի և Արագոնի ժառանգ, որտեղ գահակալել են նրա պապը կամ տատը` Ֆերդինանդ II-ը և Իզաբելլա I-ը: Այսպիսով նա համարվեց Պորտուգալիայի, Աստուրասի և Ժիրոնայի արքայազն։

Միգելը մահացավ Գրանադայում 1500 թվականի հուլիսի 19-ին իր տատիկի ձեռքերում: Նրան հուղարկավորեցին Կապիլլա Ռեալ գերեզմանատանը, որը գտնվում է Գրանադայում։

1500 թվականի հոկտեմբերին Միգելի հայրը ամուսնացավ Միգելի կրտսեր մորաքրոջ` Մարիա Արագոնացու հետ։ Արդյունքում ծնվեց Մանուելի իրավահաջորդը` Խուան III-ը և այլ երեխաներ:

Իզաբելլա I-ի և Ֆերդինանդ II-ի հուսերը միավորել Պիրենեյան թերակղզու թագավորությունները կորան, երբ մահացավ Միգելը: Նրա մահից հետո Միգելի մյուս մորաքույր Ժուաննան դարձավ Կաստիլիայի, Լեոնի և Արագոնի իրավահաջորդը, ումից ծնվեց Հաբսբուրգների տոհմը Ժուաննայի որդի` Կառլոս V կայսրը։ Այնուամենայնիվ Իբերական միությունը ստեղծվեց 1580 թվականից 1640 թվականներին Ֆիլիպ II Հաբսբուրգի կողմից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Fernández Álvarez, 2003, էջ 387
2. ↑  Downey, 2014, էջ 331
3. ↑  Downey, 2014, էջ 332
4. ↑  Downey, 2014, էջ 376

Գրականություն
-------------

* Downey, Kirsten (2014). *Isabella: the Warrior Queen*. New York: Nan A. Talese/Doubleday. ISBN 9780385534116. `{{cite book}}`: Invalid `|ref=harv` (օգնություն)
* Fernández Álvarez, Manuel (2003). *Isabel la Católica* (իսպաներեն). Madrid: Espasa-Calpe, S.A. ISBN 84-670-1260-9. `{{cite book}}`: Invalid `|ref=harv` (օգնություն)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | The Peerage · Find A Grave · WeRelate |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNE: XX1772783 |

 |
**Մուպա**, ազգային պարկ Անգոլայում։ Պարկը տեղակայված է Կալոնգոյի և Քուվելայի գետերի ավազանների մետ, բացի դրանից պարկի տարածքում տեղակայված են մի քանի փոքր լճեր, որոնք ի դեպ որևէ էական ազդեցություն չեն ունենում։

Մակարդակը ծովի բարձրությունից 1150 մետր է։ Պարկը զբաղեցնում է 6600 մ² տարածք ։

Պարկի տարածքում աճում են Բրաչեստեգիա և Ջուլբերնարդիա տեսակի բույսերը, ինչպես նաև Մոպանե տեսակի բույսը ։

Պարկի տարածքում ապրում է 66 տեսակ կաթնասուններ, 24 տեսակ երկկենցաղներ և 29 տեսակ սողուններ։ Կաթնասուններից այստեղ ապրում է Իմպալա տեսակը, Առյուծ։

Պարկի սահմանների դիտումները ցույց են տալիս, որ անտեղ ապրում են 182-ից ավելի տեսակի թռչուններ։ Գետերի ափերին հանդիպում են, և հավանական է բնադրվում հազվադեպ հանդիպող Ականջողավոր կռունկը, իսկ լճերի մոտ 21-ից ավելի տեսակի ջրասույզ թռչուններ։ Բացի դրանից պարկում ապրում է Կարմրալանջ փայլուն սարյակը և պողպատե փայլուն սարյակը, Սեպավոր փայլուն պոչով սարյակը։ BirdLife International կազմակերպությունը կարծում է, որ պարկի տարածքով անցնում է ջրասույզ թռչունների ներգաղթյալների հոսք։ 1938 թ.-ից պարկի տարածքում իրականացվում է Giraffa camelopardalis angolensis տեսակի կենդանուն հսկողություն, դա անգլյական ընձուղտի տեսակն է։

1964 թվականին տարածքը ստացավ ազգային պարկի կարգավիճակ, սակայն 1970- ական թվականներին ընձուղտները գրեթե ամբողջովին ոչնչացվեցին ։ Ներկայումս ընձուղտների ցեղատեսակը բավականին սակավաթիվ է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Географический энциклопедический словарь: географические названия / Под ред. А. Ф. Трёшникова. - 2-е изд. доп. - М.: Советская энциклопедия, 1989. - С. 585. - 210 000 экз. - ISBN 5-85270-057-6.
2. 1 2 3 4 5  Important Bird Areas factsheet: Мупа (национальный парк) - BirdLife International(անգլ.)
3. 1 2 3 4   Ministry of Environment

Արտաքին հղումներ
----------------

* Mupa National Park Archived 2015-01-18 at the Wayback Machine. // protectedplanet.net

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Հազարասպ** (ուզբ.՝ Hazorasp, Ҳазорасп), քաղաքային ավան (1984-1992 թվականներին՝ քաղաք) Ուզբեկստանում Խորեզմի մարզի վարչական կենտրոնը։ 2008 թվականին ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։

Պատմություն
-----------

### Հին Հազարասպ

Հազարասպը Կենտրոնական Ասիայի ամենահին քաղաքներից մեկն է, որը գտնվում է Ուզբեկստանի Հանրապետության Խորեզմի օազիսի հարավային սահմանին։

Քաղաքի պատմության վաղ շրջանը ներկայացված է տեղական մշակութային շերտերով, որոնց կերամիկական նյութերը վերաբերում են մ.թ.ա. 1-ին հազարամյակի 1-ին կեսին, ինչպես նաև աշտարակներով պարիսպների մնացորդներով։

Պատերը կտրված են սլաքի տեսքով անցքերով և զարդարված են ուղղանկյուն որմնասյուներով։ Ամրոցի արտաքին պատերն ու անկյունները ամրացված են քառանկյուն և քառակուսի աշտարակներով և որմնասյուներով։

### Միջնադարյան Հազարասպ

Հազարասպը հիշատակվում է պարսկական պատմիչ Աթ Տաբարիի պատմական աշխատության մեջ (IX դար)։ 10-րդ դարի պարսիկ աշխարհագրագետ Ալ Իսթահրին, նկարագրելով Խորեզմի ոռոգման համակարգերը, հիշատակել է Հազարասպի մեծ ջրանցքը, որի երկայնքով նավարկել են մեծ նավեր, ինչպես նաև Հազարասպ քաղաքը, որը գտնվել է Ամուդարի մոտակայքում գտնվող մի հարթավայրում։

Ըստ Ալ-Մաքդիսիի՝ Հազարասպը եղել է առևտրային խոշոր քաղաք, ունեցել է շատ շուկաներ։ Հազարասպը մինչև XIII դարի սկիզբը, այսինքն՝ մոնղոլական արշավանքներից առաջ, 300 տարի շարունակեել է ծաղկող առևտրային խոշորագույն քաղաքներից մեկը։

XVIII-XIX դարերում Հազարասպը եղել է խանության 2-րդ նշանակալից քաղաքը մայրաքաղաք Խիվայից հետո, որտեղ ապրում էր Խիվա խանի ժառանգներից մեկը։ Այդ տեղեկատվությունը թողել են օտարերկրյա ճանապարհորդներ Թոմսոնը, Եֆրեմովը, Ռուկավկինը և այլք։

XIX դարի սկզբին Հազարասպը բաժանվել է հետևյալ թաղամասերի՝ Կիփչակ-Կունգրադ, Աք Սարայ, Խան Կալաշի, Մայ Ջենգիլ և այլն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Khazarasp - UNESCO World Heritage Centre». UNESCO World Heritage Centre. Վերցված է 2013 թ․ նոյեմբերի 25-ին.
2. ↑  Толстов С.П. По следам древнехорезмийской цивилизации. М.-Л. 1948, с. 236.
3. ↑  «М. Рахмон: Древний Хазарасп — неприступная крепость и красивый город приглашает в гости|ЦентрАзия». Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ հուլիսի 16-ին. Վերցված է 2020 թ․ հունիսի 13-ին.
4. ↑  Путешествие в Туркмению и Хиву в 1819 и 1820 годах гвардейского генерального штаба капитана Николая Муравьева, посланного в сии страны для переговоров. М. 1822, с. 33.

Գրականություն
-------------

* Толстов С. П. Древний Хорезм. М.-Л. 1948.
* Luzac, & Co (1986). «The Encyclopedia of Islam». *The Encyclopaedia of Islam, Vol. III*. London: E.J. Brill. էջեր 1–1304. `{{cite encyclopedia}}`: Invalid `|ref=harv` (օգնություն)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Խորեզմի կայքը

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Հուսեյնաղա Ալեսկեր օղլի Սադիղով** (ադրբ.՝ Hüseynağa Ələsgər oğlu Sadıqov, մարտի 21, 1914(1914-03-21), Բաքու, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 23, 1983(1983-02-23), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), թատրոնի և կինոյի ադրբեջանցի դերասան, Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1979) ;

Կենսագրություն
--------------

Հուսեյնաղա Ալեսկեր օղլի Սադիղովը ծնվել է 1914 թվականի մարտի 21-ին Բաքվում։ Երիտասարդ հանդիսատեսի թատրոնի ստեղծումից մեկ տարի անց, 1930 թվականին նա ընդունվել է թատերախումբը։ 1931 թվականի հունիսի 1-ին նա սկսեց աշխատել թատրոնում որպես դերասան։ Թատրոնում ավելի քան հիսուն տարի աշխատող դերասանի հիմնական դերերն են՝ «Պիթլի» (Ռաբինդրանաթ Թագոր), «Խասայ», «Էլ օղլի» (Աբդուլա Շահիգ), «Բոբչինսկի», «Ժեվաքին» (Նիկոլայ Գոգոլ), «Սերյոժա Սթռելցով» (Վալենտինա Լյուբիմովա), «Միրզա Գոշունելի» (Աբդուռահիմ Հախվերդով), «Հեսեն» (Ջաֆար Ջաբարլի), «Թռուֆադինո» (Քարլո Հոլդինի), «Ռեջեբ» (Սալամ Գեդիրզադե), «Սփիդ» (Ուիլյամ Շեքսպիր), «Գեյ» (Եվգենի Շվարց), «Հաջի Մուրադ» (Սուլեյման Ախունդով), «Ջեյմս Բերտեն» (Էթել Լիլիան Վոյնիչ), «Ժիռոնթ» (Մոլիեր), Մեշեդի Ճաբբառ (Միրզա Ախունդով), «Ջեբի», «Էհմեդ» (Նաջափ-բեկ Վեզիրով), «դեղագործ» (Ուիլյամ Շեքսպիր), «Շամդան բեկ» (Նարիման Նարիմանով), «Աբբաս» (Աքրամ Այլիսլի) և այլն։

1967 թվականին նա արժանացել է հանրապետական 1967 թվականին նա արժանացել է հանրապետական Լենինյան կոմերիտմիության մրցանակի`«Միրփաշա»յի դերի համար:ին `«Միրփաշա»յի դերի համար։

1956 թվականին ադրբեջանական թատրոնի արվեստի զարգացման գործում ունեցած ավանդի համար պարգևատրվել է «Ադրբեջանական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ» պատվավոր կոչում։ 1979 թվականի փետրվարի 9-ին նա պարգևատրվել է Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստի պատվավոր կոչումով։

Հուսեյնաղա Սադիղովը մահացել է 1983 թվականի փետրվարի 23-ին Բաքվում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Личные архивные фонды в государственных хранилищах СССР. Указатель. — Главное архивное управление. — Т. III. — С. 345.
2. ↑  Великий азербайджанский визирь Гусейнага Садыхов - интервью с дочерью
3. ↑  kino-teatr.ru ГУСЕЙНАГА САДЫХОВ
4. ↑  Հուսեյնաղա Ալեսկեր օղլի Սադիղով

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
**Բինե** (ադրբ.՝ Binə), քաղաքային բնակավայր Ադրբեջանում, Գյուղաքաղաք Բաքվի ագլոմերացիայի Խազարի շրջանում ։ Բնակչության թվով ամենամեծ բնակավայրը Խազար շրջանում։

Բինեն Բաքվի երկրորդ ամենամեծ բնակավայրն է ՝ Մաշտագաից հետո։ Տարածքը կազմում է 32,79 կմ2։

17-րդ դարի կեսերից բնակչությունը սկսել է մշտապես հաստատել այստեղ։ Այս տարածքը ներառում է նաև Բոլլուգ և Սավխոզ բնակավայրերը։ Տեղի բնակչությունն ավանդաբար զբաղվել է անասնապահությամբ և գյուղատնտեսությամբ։

Բնակավայրում կան մի քանի հասարակական ու կրոնական հուշարձաններ։ Հեյդար Ալիևի անվան Բաքվի միջազգային օդանավակայանը գտնվում է այս բնակավայրում։ Այստեղ է գտնվում նաև Ադրբեջանի Ազգային Ավիացիոն ակադեմիան։

Բնակչություն
------------

1989 թվականի վիճակագրության համաձայն Բինեում բնակվում էր 22809 մարդ։ Ներկայումս բնակչությունը կազմում է 57.324 մարդ։

Տեսարժան վայրեր
---------------

* Բաղնիքի շենքեր (1815 և 1879)։
* Հաջի Արաբի մզկիթ (1877)։
* Մովսում Սալիմովի մզկիթ (1916)։

Բաքվի Հեյդար Ալիևի անվան միջազգային օդանավակայան
------------------------------------------------

Հիմնական հոդված՝ Բաքվի Հեյդար Ալիևի անվան միջազգային օդանավակայան
Բաքվի Հեյդար Ալիևի անվան միջազգային օդանավակայան
Ադրբեջանական Հանրապետության վեց միջազգային օդանավակայաններից խոշորագույնը, որն ավելի վաղ կոչվել է «Բինա միջազգային օդանավակայան»։ Գտնվում է Բինեյի բնակավայրում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Əhalisi - XƏZƏR RAYON Icra Hakimiyyəti
2. ↑  Binə, Baku at GEOnet Names Server
3. ↑  Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик
4. ↑
**Բաչատանգո** (անգլ.՝ **Bachatango**) դոմինիկյան բաչատայի և արգենտինական տանգոյի միաձուլումից առաջացած ժամանակակից պարային ոճ։ Պարը բնութագրվում է ազդրի և մարմնի զգայական շարժումներով։ Պարային զույգերը պարում են փակ դիրքում, որտեղ կնոջ աջ ազդրը հպվում է տղամարդու աջ ազդրին, միաժամանակ օգտագործելով լատինական ոճի պարերին բնորոշ ձեռքի դիրքեր։

Ծագում
------

Բաչատա երաժշտության ճանաչմանը զուգահեռ աշխարհի տարբեր ծայրերում պարողները հիմնվել էին բաչատայի ռոմանտիկ կողմի վրա՝ արտահայտելով իրենց կիրքը նոր եղանակներով։ 2002 թվականին, երբ բաչատան սկսեցին հեռարձակել ռադիոյով ամբողջ աշխարհում, պարողները սովորեցին պարի հիմնական չորս քայլերը և սկսեցին մշակել՝ կարծելով, որ կարտահայտեն իրենց կիրքը։

Մոտ 2005 թվականին բաչատան խառնվում է տանգոյի հետ՝ ստեղծելով երաժշտության և պարի նոր ոճ՝ բաչատանգո։ Դեռևս 1981 թվականից ի վեր Գրեյս Ջոնսի «I've seen that face before»-ը` Աստոր Պիացոլայի «libertango» երգի նոր տարբերակը, համարվում էր բաչատանգոյի առաջին տարբերակը։ Չնայած, որ պարային ոճն օգտագործում է բաչատա երաժշտություն, այն հազվադեպ է պարվում բաչատա պարողների և արգենտինական տանգոյի պարողների շրջանում, ինչպես նաև Դոմինիկյան Հանրապետությունում։ Ոճի արագ առաջընթացով այն այժմ պարում են բաչատայի մրցումներում ամբողջ աշխարհով։

Լատինական պարային ստուդիաներից շատերը և փառատոները առաջարկում են բաչատանգոյի հավաքույթներ։ ԱՄՆ-ի հարավ-արևելքում, Ատլանտա Բաչատա փառատոնը և *Unity of Dance Festival*-ը Օռլանդո քաղաքում, Ֆլորիդա, առաջարկում են բաչատանգոյի հավաքույթներ։

Տես նաև
-------

* Բաչատա պար
* Բաչատա
* Արգենտինական տանգո
* Տանգո

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑   Բաչատայի պատմություն

Արտաքին հղումներ
----------------

* Review about Latin Dance Festival
**Բանյա Լուկայի գարեջրագործարան** (սերբերեն՝ *Banjalučka Pivara*), Սերբական Հանրապետության մայրաքաղաք Բանյա Լուկայում գործող ընկերություն, որը գարեջրի արտադրության շուրջ 150-ամյա փորձ ու ավանդույթ ունի։ Սերբական Հանրապետության միակ գարեջրագործարանն է, այդ երկրի և Բոսնիա և Հերցեգովինայի սննդի արդյունաբերության խոշորագույն ձեռնարկություններից մեկը։ Ներկայումս ունի շուրջ 300 աշխատող։

Պատմություն
-----------

Գործարանը 1873 թվականին հիմնադրել է տրապիստ վանական Ֆրանց Պֆաները, ով 19-րդ դարի կեսերին իր դավանակիցների խմբի հետ եկել էր հարևան Դելիբաշինո գյուղ, վանք հիմնել, զբաղվել գարեջրի, ապա նաև պանրի արտադրությամբ։ Արտադրական գործընթացները բարելավելու նպատակով 1895 թվականին հրավերով Բանյա Լուկա է եկել բռնոցի ճանաչված մասնագետ Էլեգիուս Բլավարտը, ում ղեկավարությամբ նաև նոր գործարաններ են հիմնադրվել։ 1918 թվականին էլ բացվել են փայտե տակառների, շշերի, խցանների, սառույցի արտադրության կարողություններ։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո գարեջրագործարանը դարձել է պետության սեփականությունը։ Ներկայումս ձեռնարկությունը տարեկան արտադրում է 57 միլիոն գավաթ «Նեկտար» գարեջուր, որը սիրված ըմպելիք է և բազմաթիվ գնորդներ ունի ոչ միայն տարածաշրջանում, այլ նաև Սերբիայում, Խորվաթիայում, Ավստրիայում, Իտալիայում, Սլովենիայում, Լեհաստանում, Շվեյցարիայում, Մալթայում, Անգլիայում, Ֆինլանդիայում, Իսլանդիայում, Շվեդիայում, Ավստրալիայում, Հնդկաստանում, ԱՄՆ-ում... Ընկերությունը, հետևելով համաշխարհային ավանդույթներին, բայցև ստեղծելով իր սեփականը, ներկայումս թողարկում է մի քանի տեսակի գարեջուր, որոնցից առանձնապես սիրված են բացգույն «Նեկտար»-ը, սև «Նեկտար»-ը, «Նեկտար»-ը,՝ կիտրոնով և կարմիր գրեյփֆրուտով, «Բլեք Ջորջ» սև գարեջուրը, «Բանյա Լուկա» և «Կաստել» բացգույն գարեջրատեսակները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Бањалучка пивара». Վերցված է 24. 7. 2019-ին. `{{cite web}}`: `|archive-date=` requires `|archive-url=` (օգնություն)
2. ↑  «Траписти». Արխիվացված է օրիգինալից 30. 10. 2016-ին. Վերցված է 12. 12. 2013-ին.
3. ↑  «Нектар пиво». Արխիվացված է օրիգինալից 07. 05. 2021-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Բանյա Լուկայի գարեջրագործարան Վիքիպահեստում |

* Бањалучка пивара, званични сајт
* Нектар пиво портал
**Արվիդ Դրաստամատի Թոխունց** (ռուս.՝ Арвид Драстаматович Тохунц, հունիսի 24, 1935(1935-06-24), Բաքու, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայազգի խորհրդային և ռուսական ավիակոնստրուկտոր, Մյասիշև անվան փորձարարական մեքենաշինության գործարանի գլխավոր կոնստրուկտոր (1976-1981)։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1935 թվականին Բաքվում։ 1953 թվականին ոսկե մեդալով ավարտել է Երևանի Չկալովի անվան դպրոցը։ Այնուհետև ընդունվել է Մոսկվայի ավիացիոն ինստիտուտը և 1959 թվականին ինքնաթիռների շինարարության ինժեներ-մեխանիկ մասնագիտությամբ ավարտել այն։ Նույն թվականից աշխատել է Անդրեյ Տուպոլևի հատուկ կոնստրուկտորական բյուրոյում։ Տեխնիկական գիտությունների թեկնածուի աստիճանը ստացել է 1966 թվականին։ 1967-1981 թվականներին աշխատել է Մյասիշև անվան փորձարարական մեքենաշինության գործարանում։ Եղել է աերոդինամիկայի բաժնի վարիչ, գլխավոր կոնստրուկտորի տեղակալ (1972) և գլխավոր կոնստրուկտոր (1976)։ 1981 թվականից աշխատել է Կորոլյովի անվան «Էներգիա» հրթիռատիեզերական կորպորացիայում։

Արվիդ Թոխունցի ղեկավարությամբ ստեղծվել է Մ-17 մակնիշի բարձունքային ինքնաթիռը (որով սահմանվել է բարձրության, արագության և արագ վերընթացի ավելի քան 25 ռեկորդ), հրթիռային բլոկների և «Էներգիա-Բուրան» հրթիռատիեզերական համալիրի բաղադրամասերի փոխադրիչ-ինքնաթիռ՝ ռազմավարական կործանիչ Մ-3-ի հենքի վրա։

Բազմաթիվ տպագրված աշխատությունների և 24 գյուտի հեղինակ է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Выстрел в прошлое из пистолета». Дню космонавтики посвящается

Աղբյուրներ
----------

* Саркисян А. Е. Армяне-военные ученые, конструкторы, производственники и испытатели XX века. Т.2.-Ер.:"Амарас",2005, с.43-50
* Тохунц Арвид Драстаматович
* «Иллюстрированная энциклопедия ЭМЗ им. В. М. Мясищева» т.8 / А. А. Брук, К. Г. Удалов, С. Г. Смирнов, Авико пресс, 2005 /
Արցախի Հանրապետության քարտեզը, որտեղ մուգ շագանակագույնով պատկերված են Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո գտնվող տարածքները, իսկ մարմնագույնով՝ Արցախի վերահսկողության ներքո գտնվող տարածքները 2021 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ
**Դաշուշեն**, գյուղ Արցախի Հանրապետության Ասկերանի շրջանում, շրջկենտրոնից՝ 23 կմ, մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 6 կմ հեռավորության վրա։

Աշխարհագրություն
----------------

Գյուղը լեռնային է, ունի 620 հա տարածք, որից 266 հա գյուղատնտեսական նշանակության, 280 հա՝ անտառային հողեր։ Դաշուշեն գյուղի սահմանային գոտով հոսում է Կարկառ գետի վտակը։

Բնակչություն
------------

Բնակչությունը կազմում է 133 մարդ, կա 33 տնտեսություն։

Տնտեսություն
------------

Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։

Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| Տարի | 2008 | 2009 | 2010 |
| Բնակիչ | 107 | 109 | 111 |
|

Գյուղի մասնակցությունն Արցախյան պատերազմին
------------------------------------------

1988 թ. Դաշուշենում ստեղծվել է Դաշուշենի ինքնապաշտպանական խումբը, ապա միավորվել գյուղում տեղակայված Բյուրեղավանի ջոկատի հետ (հրամանատար՝ Ս. Վարդանյան)։ Ջոկատն առանձին, ապա Ասկերանի պաշտպանական շրջանի ստորաբաժանումների կազմում մասնակցել է Ասկերանի, Շահումյանի և այլ շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Գյուղից զոհվել է 8 ազատամարտիկ։

Տեսարժան վայրեր
---------------

Կան պատմամշակութային հուշարձաններ՝ Սբ. Աստվածածին եկեղեցի (1843 թ.), գերեզմանոց (XIX դ.), կամուրջ (XIX դ.), աղբյուր (1898 թ.), Սբ. Սարիբեկ սրբատեղի (XVII-XVIII դդ.), հաշվառված է 16 հուշարձան։

Հասարարակական կառույցներ
------------------------

Համայնքում գործում են գյուղապետարան, մշակույթի տուն, բուժկետ, հիմնական դպրոց (Վազգեն Օվյանի անվան)։

Անվանի մարդիկ
-------------

Այս գյուղում են ծնվել բանաստեղծ, արձակագիր, դրամատուրգ, երգիծաբան Վազգեն Օվյանը, բանաստեղծ Գևորգ Աղաջանյանը։

Արտաքին հղում
-------------

* Հակոբ Ղահրամանյան, ՏԵՂԵԿԱՏՈւ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերի, Երևան, Ճարտարագետ, 2015 թ.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Արցախի տարածքները համարվում են օկուպացված Ադրբեջանի կողմից. ԱՀ ԱԺ հայտարարությունը, *(արխիվացված 05․04․2021թ․)*
2. ↑  «Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետություն. Բնակչություն ըստ համայնքների». Վերցված է 2021 Մայիսի 1-ին. `{{cite web}}`: `|archive-date=` requires `|archive-url=` (օգնություն)

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
ԼՂՀ Ասկերանի շրջան |
| --- |
|  |
| Վարչական կենտրոն՝ **Ասկերան** |
|  |
| Գյուղեր | Ակնաղբյուր • Այգեստան • Աստղաշեն • Ավետարանոց • Արմենակավան • Բերքաձոր • Դահրազ • Դահրավ • Դաշուշեն • Իվանյան • Լուսաձոր • Խանձք • Խաչեն • Խաչմաչ • Խնածախ • Խնապատ • Խնձրիստան • Խրամորթ • Ծաղկաշատ • Կարմիր գյուղ • Հարավ • Հիլիս • Հովսեփավան • Մադաթաշեն • Մխիթարաշեն • Մոշխմհատ • Նախիջևանիկ • Ներքին Սզնեք • Նորագյուղ • Շոշ • Ջրաղացներ • Պատարա • Ռև • Սառնաղբյուր • Սարդարաշեն • Սարուշեն • Սղնախ • Վարդաձոր • Վարազաբուն • Վերին Սզնեք • Ուղտասար • Ուրուխաչ • Փառուխ • Քարագլուխ • Քյաթուկ • Քռասնի | Ասկերանի շրջանը ԼՂՀ քարտեզին |

 |
ՀՀ դրոշի բարձրացումը ՄԱԿ-ում (1992թ․ մարտ)
Իր պատմության նորագույն շրջանում Հայաստանը միջազգային հարաբերություններում պետականորեն ներկայացված է 1918 թվականից՝ արտաքին գործերի նախարարներով, դեսպաններով, մշտական ներկայացուցիչներով, գլխավոր հյուպատոսներով և այլն։ Մինչ այսօր Հայաստանին ծառայել են 250-ից ավելի **դիվանագիտական ներկայացուցիչներ**։

**Հայաստանի Առաջին Հանրապետությունն** ունեցել է արտաքին գործերի հինգ նախարարներ (Համազասպ Օհանջանյան, Սիմոն Վրացյան, Ալեքսանդր Խատիսյան, Սիրական Տիգրանյան, Հովհաննես Քաջազնունի (պաշտոնակատար)) և մոտ չորս տասնյակից ավելի դիվանագիտական ներկայացուցիչներ, որոնք հավատարմագրված են եղել Ճապոնիայում (Դիանա Աբգար), Իրաքում (Արսեն Կիտուր), Իրանում (Հովսեփ Արղության), Բելգիայում (Տիգրան Չամքերթեն), ԱՄՆ-ում (Գարեգին Փաստրմաճյան (Արմէն Գարո)), Գերմանիայում (Ջեյմս Գրինֆիլդ), Դանիայում (Ինգա Նալբանդյան) և այլ երկրներում։

**Հայաստանի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունը**, որպես ԽՍՀՄ անդամ, չի վարել սեփական արտաքին քաղաքականություն և, հետևաբար, չի ունեցել նաև սեփական դիվանագիտական ներկայացուցիչներ այլ պետություններում, սակայն ունեցել է արտաքին գործերի ինը նախարարներ (մինչև 1946 թվականը՝ արտաքին գործերի ժողովրդական կոմիսար). Ալեքսանդր Բեկզադյան, Ասքանազ Մռավյան, Սահակ Կարապետյան, Գևորգ Հովհաննիսյան, Անտոն Քոչինյան, Բալաբեկ Մարտիրոսյան, Կամո Ուդումյան, Ջոն Կիրակոսյան, Անատոլի Մկրտչյան։

**Հայաստանի Երրորդ Հանրապետությունը** 1991 թվականից ունեցել է արտաքին գործերի ութ նախարարներ՝ ներառյալ երկու պաշտոնակատարները. Աշոտ Եղիազարյան, Րաֆֆի Հովհաննիսյան, Արման Կիրակոսյան, Վահան Փափազյան, Ալեքսանդր Արզումանյան, Վարդան Օսկանյան, Էդվարդ Նալբանդյան, Զոհրաբ Մնացականյան։ Անկախությունից ի վեր՝ ՀՀ-ն ունեցել է դեսպաններ հարյուրից ավելի երկրներում, մշտական ներկայացուցիչներ մոտ երկու տասնյակ միջազգային կազմակերպություններում, գլխավոր հյուպատոսներ մոտ տասը երկրներում և մեկ տասնյակից ավելի հատուկ հանձնարարություններով դեսպաններ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հայաստանի դիվանագիտական ներկայացուցիչներ
2. ↑  Առաջին Հանրապետություն։ Արտաքին գործերի նախարարներ
3. ↑  Առաջին Հանրապետություն։ Դեսպաններ
4. ↑  Խորհրդային Հայաստան։ ՀԽՍՀ արտաքին գործերի նախարարներ
5. ↑  Հայաստանի Հանրապետություն։ Արտաքին գործերի նախարարներ
6. ↑  Հայաստանի Հանրապետություն։ Դեսպաններ
7. ↑  Հայաստանի Հանրապետություն։ Մշտական ներկայացուցիչներ
8. ↑  Հայաստանի Հանրապետություն։ Գլխավոր հյուպատոսներ
9. ↑  Հայաստանի ՀանրապետությունՀատուկ հանձնարարություններով դեսպաններ
**Բանֆիլդ** (իսպ.՝ Banfield), քաղաք որը գտնվում է Լոմաս դե Սամորա վարչական շրջանում, Բուենոս Այրեսում, մայրաքաղաք Բուենոս Այրեսից 14 կմ դեպի հարավ։ Բանֆիլդը մտնում է Մեծ Բուենոս Այրես ագլոմերացիայի մեջ։

Պատմություն
-----------

Էդուարդ Բանֆիլդ
1873 թվականին կառուցվել է Բանֆիլդ երկաթուղային կայարանը, որը անվանվել է այդպես ի պատիվ Էսուարդ Բանֆիլդի, ով Բուենոս Այրեսի Հարավային երկաթուղային գծի (իսպ.՝ Ferrocarril del Sud) գլխավոր գործադիր տնօրենն էր։ 1873 թվականին այս շրջանի առաջին հողատարծքները վաճառքի հանվեցին, իսկ 1880-ական թվականներից սկսվեց այս շրջանի լայնածավալ տարածումը կայարանի շուրջ։

Քաղաքի կարգավիճակ Բանֆիլդը ստացել է 1960 թվականին։

Սպորտ
-----

Քաղաքում հիմնվել է նույնանուն ֆուտբոլային ակումբ՝ «Բանֆիլդ», որը ստեղծվել է 1896 թվականին։ Գործում է նաև ռեկբիի թիմ՝ «Լոմաս»։

Մշակույթը
---------

Բանֆիլդի երկաթուղային կայարանը
Լարրոկե փողոց
Առավել հայտնի մշակութային հաստատություն է Խուլիանա Ագիրրեյի Կոնսերվատորիան, որը հիմնել է հայտնի կոմպոզիտոր և դիրիժոր Ալբերտո Հինաստերոյը 1951 թվականին։ Կոնսերվատորիայում ամեն տարի սովորում են գրեթե 2000 ուսանողներ, այն համարվում է դասական և երգչախմբային երաժշտության առաջատար դպրոցներից մեկը ողջ Արգենտինայում։

Արգենտինացի գրող Խուլիո Կորտասարը, ով ծնվել է Բելգիայում, իր մանկության մեծ մասը անցկացրել է Բանֆիլդում։ Բանֆիլդը հարազատ քաղաք է նաև կոմպոզիտոր Ալֆրեդո դե Անխելիսայի և երգչուհի Սանդրոյի համար։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Բանֆիլդի ուղեցույց (Իսպաներեն)
* Խուլիանա Ագիրրեի Կոնսերվատորիա (Իսպաներեն)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Սառցե ժամանակահատվածը** ռուսական շաբաթական սպորտային և ժամանցային հեռուստատեսային սառցե շոու է, որն ի սկզբանե արտադրվել է Առաջին ալիքի կողմից, որը դադարում է հեռարձակվել 2007 թվականից : Ծրագրին մասնակցում են սպորտի, բալետի, թատրոնի, կինոյի, բեմի և հեռուստատեսության աստղեր։

Սառցե դարաշրջանի ծրագրի առաջին եթերաշրջանի վարողներն էին դերասան, « Աստղերը սառույցի վրա» նախագծի հաղթող Մարատ Բաշարովը և գեղասահորդ, աշխարհի կրկնակի չեմպիոն Իրինա Սլուցկայան ։ Հաղորդավարուհու դերում Իրինա Սլուցկայային փոխարինեց դերասանուհի Ինգեբորգա Դապկունայտեն ։

Առաջին մրցաշրջանում մրցող թիմերի մարզիչներն էին Ալեքսանդր

Ժուլինը և Իլյա Ավերբուխը ։

Ժյուրիի նախագահը ԽՍՀՄ վաստակավոր մարզիչ Տատյանա Անատոլևնա Տարասովան է ։

Առաջին սեզոնի մեկնաբանը Անդրեյ Գոլովանովն է ։

Այս անունով ծրագիրը թողարկելուց հետո այն մի քանի անգամ երկարաձգվեց, կասեցվեց, դադարեցվեց և վերսկսվեց։ Բացի այդ, նմանատիպ շոուներ թողարկվել են տարբեր անուններով։ Այժմ ներկայացման յոթերորդ եթերաշրջանն է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ВИДЕО. «Ледниковый период». Лучшее (2007). Archived 2017-10-27 at the Wayback Machine. «Первый канал» (зарубежное вещание) // 1tv.com
**Մոհսուն Սադըգ օկլի Ջաֆարով (Սանանի)** (ադրբ.՝ Möhsün Sadıq oğlu Cəfərov (Sənani), հունիսի 19, 1900(1900-06-19), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 11, 1981(1981-02-11), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի դերասան, Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1949), Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի դափնեկիր (11 հունիս, 1980 թ.)։

Կենսագրություն
--------------

Մոհսուն Սանանի, Թիֆլիս, 1915
Մոհսուն Սանանին ծնվել է 1900 թվականին Թբիլիսիի «Շեյթանբազար» թաղամասում ՝ կրոնական ընտանիքում։ 1909 թվականից Մովսունը սկսել է աշխատել Շեյթանբազարում։ Մոհսենի հետաքրքրությունը դերասանական գործունեության նկատմամբ սկսվել էր մանկուց։

Առաջին անգամ նա բեմ է դուրս եկել 1911 թվականին։

1912 թվականին Մոհսենը միացել է սիրողական փոքր թատերախմբին։ Նրա առաջին ռեժիսորն եղել է «Թիֆլիսի մուսուլմանական դերասանների թատերախմբ»ի դերասան Միրզախան Կուլիև։ Թատրոնին մասնակցել են նաև դերասաններ Մուստաֆա Մարդանովը, Միրզա Ալի Աբբասովը, Իբրահիմ Իսֆահանլին։

1915 թվականին Մովսուն Սանանին Միրզալի Աբասովի, Միրսեյֆադդին Գիրմանշահլիի, Միրզախան Կուլիևի, Մուստաֆա Մարդանովի և այլոց հետ միասին ներգրավվել է Թիֆլիսի թատերախմբում։ Սանանին Թիֆլիսի թատրոնում խաղացել է մինչև 1920 թվականը։

1921 թվականից Սանանին հանդես է եկել Բաքվի թատրոնի բեմերում, ինչպես նաև նկարահանվել ֆիլմերում ։

Մոհսուն Սանանին մահացել է 1981 թվականին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Azərbaycan SSR Xalq artisti M.S.Sənaninin Qırmızı Əmək Bayrağı ordeni ilə təltif edilməsi haqqında SSRİ Ali Soveti Rəyasət Heyətinin 11 iyun 1980-ci il tarixli Fərmanı
2. ↑  Մոհսուն Սանանի
3. ↑  Мовсум Санани - биография
4. ↑  Азербайджанской ССР кинематография. Кино: Энциклопедический словарь / Гл. ред. С. И. Юткевич; Редкол.: Ю. С. Афанасьев, В. Е. Баскаков, И. В. Вайсфельд и др. — Москва: Советская энциклопедия, 1987. — стр. 12.
5. ↑  M. Əmrahov. "Müharibə illərinin kino salnaməsi (1941-1945-ci illər)". //Təhsil, mədəniyyət, incəsənət.- 2004.- № 1.- səh. 127.
6. ↑  МОВСУН САНАНИ
**Ինշալլահ**, **ին շա Ալլահ** (արաբ․՝ إن شاء الله‎‎ – եթե Աստված կամենա)՝ ծիսական բացականչություն, որ մուսուլմաններն օգտագործում են՝ արտահայտելու համար իրենց հնազանդությունն Ալլահի կամքին։ Օգտագործվում է հավատացյալի պլանների կամ ապագայում կատարվելիք դեպքերի մասին խոսելիս։ Արաբական երկրներում օգտագործվում է նաև մյուս կրոնների ներկայացուցիչների կողմից։ Ժամանակակից արաբերեն լեզվում փաստացի օգտագործվում է իբրև ապագայի ժամանակի բնորոշիչ։ Մոտավորապես համարժեք է հայերեն «Աստված տա» կամ «եթե Աստված կամենա» արտահայտությունների հետ։ Նաև կարող է նշանակել, որ բացականչողը ցանկանում է, որ այն, ինչի մասին խոսվում է, իրականություն դառնա կամ հայցում է Աստծո օրհնությունն ապագայի պլանների համար։ Ժամանակակից իսլամական աշխարհում բանավոր խոսքում շատ հաճախ է օգտագործվում։.

Երբեմն *«ինշալլահ»* բացականչությունն օգտագործվում է իբրև քաղաքավարի մերժում, ի պատասխան խնդրանքի, որը դժվար կամ անհնար է կատարել. Արաբական երկրներում «Ո՛չ» ասելով մերժելը համարվում է անքաղաքավարություն։ Նման դեպքերում «*Ինշալլահ»* մոտավորապես կարող է նշանակել. «Այն, ինչ ինձ խնդրում եք, ցավոք, անիրականանալի է, եթե միայն Աստված չմիջամտի»։

Այս արտահայտությունը գալիս է Ղուրանից (սուրա Ալ-Կահֆ 23, 24), որտեղ գրված է. «Եվ երբեք մի ասա. «Ես վաղը դա կանեմ», այլ ասա. «Եթե Ալլահը կամենա»։

Իսլամական աստվածաբան Իբն Աբասի (619-686) կարծիքով, մուսուլմանի համար *«Ինշալլահ»* արտահայտությունը պարտադիր է, երբ նա խոսում է ապագայում կատարելիք որևէ գործի մասին։ Եթե անփութության պատճառով «Ինշալլահ» արտահայտությունը չի արվել ժամանակին, ապա այն կարելի է արտաբերել ավելի ուշ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Наумкин В. В.* Ислам и мусульмане: культура и политика, статьи, очерки и доклады разных лет. — Медина, 2008. — С. 73. — 767 с.
2. ↑  Matthew Helmke, *Humor and Moroccan Culture*, 2007, ISBN 978-0-615-14284-5, стр. 43
3. ↑  Բովանդակությամբ համընկնում է Հակոբոս առաքյալի ընդհանրական նամակի 4:13-15 տեքստի հետ. «Այժմ նրանց մասին, որ ասում են. «Այսօր կամ վաղը կը գնանք այսինչ քաղաքը, մէկ տարի կը մնանք այնտեղ, կը վաճառենք եւ կը վաստակենք»։ Այսպէս էք ասում դուք, որ ոչինչ չգիտէք վաղուայ մասին. որովհետեւ ի՞նչ է ձեր կեանքը. յիրաւի մի մշուշ է այն, որ մի պահ երեւում է եւ ապա անհետանում։ Մինչդեռ դուք ասելու էք. «Եթէ Տէրը կամենայ, եւ ապրենք, կ՚անենք այս կամ այն բանը»։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական |

 |
**Բուզավեթ** (վրաց.՝ ბუზავეთი), Ջավախքի լեռնային գյուղերից է։ Գտնվում է Ախալքալաքից 6, 5 կմ հեռավորության վրա՝ ուղիղ գծով, Աբուլ լեռան ստորոտին (3300 մ), ծովի մակարդակից 1920-1950 մետր բարձրության վրա։

Բուզավեթից 700 մետր հյուսիս գտնվում են Սուրբ Խաչ (Մատուռ) եկեղեցու ավերակները։ Գյուղից մի քանի կմ դեպի հյուսիս-արևելք ծովի մակարդակից 2.010 մ բարձրության վրա գտնվում են ամրոցային աշտարակներ, այստեղ են գտնվում նաև Քյորօղլին և ռազմական Ղարաղալան (այսինքն սև ամրոց)։

### Բնակչություն

Ըստ Ջաբա դավթարի գյուղը կառուցվել է օսմանյան կայսրության կողմից, գյուղապետն է եղել Մուսթաֆային (1705-1706)։ Ներկա բնակիչները 1830 թ. Կարինի շրջանից գաղթածների հետնորդներն են։ Բուզավեթից 2-րդ Համաշխարհային պատերազմին մասնակցել է 104 կամավոր, որոնցից 51-ը զոհվել են կռվի դաշտում։ Գյուղի եկեղեցական դպրոցը հիմնադրվել է 1864 թ. և գործել առանց ընդմիջումների մի քանի տասնամյակ։ 1865-ին ունեցել է 1 ուսուցիչ 13 աշակերտ, 1868-ին 5 հոգաբարձու 1 ուսուցիչ 18 աշակերտ, 1870-ին 1 ուսուցիչ 27-աշակերտ, 1872-թին 1 ուսուցիչ 18 աշակերտ, 1880 ին 1 ուսուցիչ 25 աշակերտ, 1889-ին 1 ուսուցիչ 24 աշակերտ։

### Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցին

Կառուցվել է 5-6-րդ դարերում, Հայաստանի Բայբուրդ և Աղավնիկ գյուղերի եկեղեցիների նմանությամբ (չափերն են 16.1 x 6, 4մ), միակ մուտքը բացվում է հարավ։ Եկեղեցին վերանորոգվել է գյուղի բնակչի կողմից տանիքի փայտյա ծածկով, և այն սկսել է գործել որպես ծխական եկեղեցի, հետագայում եկեղեցին նորից է վերանորոգվել, սակայն երկար չի ծառայել։ 1848 թվականին ենթարկվել է լրիվ նորոգման քարե պատերով և փայտե տանիքով։ Եկեղեցին օծվել է վերջին անգամ որպես հայ առաքելական եկեղեցի։ 19-րդ դարում զանգակատունը եղել է 4 սյուներից։ Ներկայումս զանգակատունը կանգուն է, թեև գտնվում է վատ վիջակում։

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Ախալքալաքի շրջան |
| --- |
|  |
| Վարչական կենտրոն | ք. Ախալքալաք |  |
|  |
| Գյուղեր | Աբուլ • Ագանա • Ազավրեթ • Ազմանա • Ալաթուման • Ալաստան • Արագովա • Ափնիա • Բալխո • Բավրա • Բարալեթ • Բեժանո • Բուզավեթ • Բոզալ • Բուղաշեն • Բուռնաշեթ • Գոգաշեն • Գոման • Գումբուրդո • Դադեշ • Դավնիա • Դիլիսկա • Զակ • Էխթիլա • Էրինջա • Թախչա • Թոթխամ • Լոմատուրցխ • Խանդո • Խավեթ • Խոսպիա (Մարտունի) • Խորենիա • Խուլգումո • Կաջո • Կարծախ • Կարտիկամ • Կիրովական (Զրեսկ) • Կոթելիա • Կոկիա • Կորխ • Կուլիկամ • Հոկամ • Ղադոլար • Մաջադիա • Մարտունի • Մեծ Սամսար • Մերենիա • Մյասնիկյան • Մոդեգամ • Մուրջախեթ • Չամդուրա • Չունչխա • Պրտենա • Սիրկվա • Սուլդա • Վաչիան • Վարևան • Տրկնա • Տուրցխ • Փոքր Սամսար • Քարսեպ • Օլավերդ • Օրջա • Ֆիլիպովկա |
|  |
| Վրաստան **Վրաստանի Պորտալ** |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 2, էջ 428)։*  |
**Տրես դե Ֆեբրերոյի այգի**, թարգմանաբար՝ **փետրվարի երեքի զբոսայգի**, տեղացիների շրջանում՝ **Պալերմոյի անտառ**, Բուենոս Այրեսի Պալերմո թաղամասում գտնվող զբոսայգի, որը տեղակայված է Ավենիդա դել Լիբերտադոր և Ավենիդա Ֆիգուերո Ալքաեռտա փողոցների միջև։

Պատմություն
-----------

Այգին իր անվանումը ստացել է Բրազիլիայի նկատմամբ արգենտինա-ուրուգվայական բանակի տոնած հաղթանակի կապակցությամբ՝ Արգենտինայի կոնֆեդերացիայի ղեկավար պատվավոր Ռոզասի պատվին, որը 1852 թվականի փետրվարի 3-ին, Կասերոսում, ավարտեց Լապլատյան պատերազմը։ Պուրակի ստեղծման աշխատանքները սկսվել են 1874 թվականին Արգենտինայի նախագահ Դոմինգո Սարմինտոյի նախաձեռնությամբ։ Ապագա պուրկի նախագիծը մշակվել է Լեհաստանի ծագում ունեցող ճարտարագետ Ջորջ Սեսլավ Վիսոցկիի և ճարտարապետ Հիլիո (Ջյուլ) Դորմալի կողմից, ով տեղափոխվել է Բելգիայից Արգենտինա։ 
Պուրակի բացումը տեղի ունեցավ 1875 թվականի նոյեմբերի 11-ին։ Ըստ նախագծի այգին պետք է լիներ քաղաքից դուրս, սակայն Բուենոս Այրեսի արագ տնտեսական աճի շնորհիվ, արդեն 1888 թվականին, Տրես դե Ֆեբրերա այգին հայտնվեց քաղաքի սահմաններում ։ 
1898-1912 թվականներին Ֆրանկո-արգենտինական լանդշաֆտային ճարտարապետ Կարլոս Թայսը մեծ աշխատանք է կատարել այգու ընդլայնման և բարեկարգման մեջ։ Նրա նախագծի համաձայն այգում կառուցվել են կենդանաբանական այգի, բուսաբանական այգի, վարդի այգի և այլ կառույցներ։ XX դարում այգու տարածքում հայտնվեց Գալիլեո Գալիլեյի պլանետարիումը, բազմաթիվ քանդակներ և այգու տարածքում գտնվող աշխարհի ամենամեծ ճապոնական այգին։ Այգին ամեն օր այցելում են քաղաքային բնակիչներն ու զբոսաշրջիկները, մասնավորապես, հանգստյան օրերին։ Այգու տարածքում կան երեք արհեստական լճեր, որտեղ այցելուները կարող են նավակ քշել։ Լճերից ոչ հեռու գտնվում է բանաստեղծների այսպես կոչված տարածքը, զարդարված հայտնի բանաստեղծների և գրողների քրոնիկ և բրոնզե կիսանդրիներով։ Նրանց շարքում են նաև Վիլյամ Շեքսպիրը, Խորխե Լուիս Բորգեսը և Լուիջի Պիրանդելոն։

Տես նաև
-------

* Բուենոս Այրեսի բուսաբանական այգի
* Բուենոս Այրեսի կենդանաբանական այգի

Պատկերասրահ
-----------

* Վարդերի այգիՎարդերի այգի
* Գալիլեո Գալիլեյի պլատարիոԳալիլեո Գալիլեյի պլատարիո
* Արվեստի լիճըԱրվեստի լիճը
* Լուիջի Պիրանդելոյի գերեզմանը գրողների հրապարակումԼուիջի Պիրանդելոյի գերեզմանը գրողների հրապարակում
* Ճապոնական այգիՃապոնական այգի
* Բուենոս Այրեսի բուսաբանական այգիԲուենոս Այրեսի բուսաբանական այգի
* Դոմինգո Սարմենտոյի արձանըԴոմինգո Սարմենտոյի արձանը
* Ֆլամինգո կենդանաբանական այգումՖլամինգո կենդանաբանական այգում

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Parque 3 de Febrero» (իսպաներեն). Buenos Aires Ciudad - Gobierno de la Ciudad Autónoma de Buenos Aires (сайт правительства Буэнос-Айреса). Վերցված է 2014 թ․ օգոստոսի 18-ին.

Գրականություն
-------------

* Sonia Berjman y Daniel Schávelzon (2010). *Palermo, el Parque 3 de Febrero de Buenos Aires*. Edhasa. ISBN 978-987-628-102-7. (իսպ.)
**Օկոնոմիյակի** (ճապ.՝ お好み焼き), ճապոնական հայտնի ուտեստ, «արագ սննդի» շարքին է դասվում, տապակած բլիթի վրա կան տարբեր բաղադրիչներ և քսված է հատուկ սոուս, վրան շաղ տված կտրատած չոր թյունոս(ձուկ)։ Օկոնոմիյակին տապակում են *տեպպանեի* վրա՝ տաք մետաղե սալաքար։ Հաճախակի ճապոնական ռեստորաններում տաք սալոջախը տեղադրվում է այցելուի սեղանի վրա, որոնք էլ տապակում են պատրաստված բլիթները։

Բաղադրություն
-------------

Օկոնոմիյակիի հիմնական բաղադրիչները՝ ջուր, ալյուր, ձու, կաղամբ, թյունոսի փոշի, մնացաց բաղադրիչները ըստ համի (օրինակ՝արիշտա, միս, ձուկ և ուրիշ ծովամթերքներ, պանիր, բանջարեղեններ)։

Անվան ծաքումը
-------------

Ինչը վերաբերվում է ուտեստի անվանը, ծագել է 2 բառից, okonomi, ՝ որը նշանակում է «*ինչ դուք ուզում եք*» կամ «*ինչ դուք սիրում եք*» և տիպօրինակ տապակած ուտեստների համար տարր yaki։
Երբեմն օկոնոմյակին անվանում են «ճապոնական պիցցա»։

Ծագումը և տարածումը
-------------------

Շատ հաճախ օկոնոմիյակին կապակցվել է Կանսայի և Հիրոսիմայի մարզերում։ Այսօր այդ բլիթները տարածված են ամբողջ Ճապոնիայում, սակայն միջուկները տարբեր են, կախված նրանց տարածքից։ Բացի այդ օրինակ Տոկիոյում այդ բլիթների չափերը փոքր են քան Խիռոսիմայի կամ Կանսայի։

Տես նաև
-------

* Բան Խեո
* Բինդաետեոկ
* Egg foo young
* Հիռայաչի
* Ջեոն
* Պաճոն
* Պանեկոեկ
* Տակոյակի
* Տեպենոյակի

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Գրականություն
-------------

* Heibonsha (1964). *世界百科事典(Sekai hyakka jiten)*. (world encyclopedia, in Japanese)
* Kumakura, Isao(熊倉功夫) (2007). *Nihon ryori no rekishi (日本料理の歴史)* (snippet). Yoshikawa Kobunkan (吉川弘文館).

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *にっぽんお好み焼き協会* 粉モノ歴史館｜お好み焼きネット

Արտաքին հղումներ
----------------

* Rick LaPointe, *Okonomi-yaki, as you like it, and you will*. The Japan Times: July 28, 2002 Archived March 15, 2003, at the Wayback Machine.
* Hiroshima style okonomiyaki (Photos) Archived 2014-05-13 at the Wayback Machine.
* Fukuoka-style Okonomiyaki (Photo) Archived 2008-08-28 at the Wayback Machine.
* Michan Okonomiyaki Hiroshima — English menu Archived 2012-02-05 at the Wayback Machine.
* Otafuku Foods
**Թմոգվի** (վրաց.՝ თმოგვი, Թմբուկ, Մարգաստան), գյուղ Ջավախքում, Վրաստանի Սամցխե-Ջավախք մարզի Ասպինձայի շրջանում, Ասպնջակից 23 կմ հեռավորության վրա, Կուր գետի աջ ափին։ Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1260 մ բարձրության վրա։

Պատմական հուշարձաններ
---------------------

Թմոգվի գյուղի գերեզմանատանը կան հայերեն արձանագրություններով բազմաթիվ տապանաքարեր ու խաչարձաններ։ Խաչքարերից մեկի վրա նշված է ՊԿԶ (1417 թ.)։ Գյուղի մոտ է գտնվում միջնադարյան Հայաստանի լեգենդար բերդերից մեկը՝ Թմբկաբերդը։ Առաջին անգամ Թմբկաբերդը հիշատակվում է X դարի գրավոր աղբյուրներում։

Մոտակայքում պահպանվել են քարանձավային բնակավայրեր (Բերիսխևի և Բերդախան)։ Գյուղից հարավ, Կուր գետի ձախ ափին գտնվում է Վարձիա քարանձավային վանական համալիրը, իսկ քիչ հեռու մեկ այլ քարանձավային համալիր՝ Վահանավանքը (Վանիս Քվաբեբի)։

Բնակչությունը
-------------

Այժմ գյուղում բնակվում են վրացիներ։ 2002 թվականի տվյալներով, գյուղն ուներ 359 բնակիչ, իսկ 2014 թվականին՝ 301 բնակիչ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014". საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური. ნოემბერი 2014. Retrieved 26 ივლისი 2016.
2. ↑  "საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები" (PDF). Արխիվացված է the original (PDF) 2013 թ․ սեպտեմբերի 19-ին. Retrieved 2017 թ․ հուլիսի 1.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Ասպինձայի շրջան |
| --- |
|  |
| Վարչական կենտրոն | ք/ա Ասպինձա | Ասպինձայի շրջանը Վրաստանի քարտեզին |
|  |
| Գյուղեր | Ածղվիտա • Գուլսունդա • Դամալա • Թմոգվի • Թոկ • Իդումալա • Իվերիա • Խերթվիս • Խիզաբավրա • Ձվել • Ճոբարեթ • Միրաշխան • Նաքալաքև • Նիջգորի • Ռուսթավի • Սաղուդաբել • Սարո • Վարգավ • Վարձիա • Տոլոշ • Փիա • Օթա • Օշորա • Օրգորա |
|  |
| Պորտալ:Վրաստան |

 |
**Սեգմենտ ծառ**, տվյալների կառուցվածք համակարգչային գիտությունում միջակայքեր կամ հատվածներ պահելու համար։ Այս ծառը ստատիկ կառուցվածք է, որը կառուցվելուց հետո չի ենթարկվում փոփոխության։ Այդպիսի ծառ է նաև միջակայքերի ծառը։

*I* բազմության և *n* միջակայքերի համար օգտագործում է {\displaystyle O(nlogn)} հիշողություն և կառուցվում է {\displaystyle O(nlogn)} ժամանակում։

Սեգմենտ ծառերը օգտագործվում են հաշվողական երկրաչափության և աշխարհագրության տեղեկատվական տեխնոլոգիանների ոլորտներում։

Այս բաժինը նկարագրում է սեգմենտ ծառի կառուցվածքը միաչափ տարածությունում։

Կառուցվածքի նկարագրություն
--------------------------

Ենթադրենք *S*-ը միջակայքերի կամ սեգմենտների բազմություն է։ *p*1, *p*2, ... *pm* հստակ միջակայքերի վերջնակետերն են (դասավորված են ըստ աճման կարգի)։ Հաշվենք, որ գիծը բաժանված է այդ կետերով։ Այդ բաժանման մասերը կոչվում են հասարակ միջակայքեր։

{\displaystyle (-\infty ,p\_{1}),[p\_{1},p\_{1}],(p\_{1},p\_{2}),[p\_{2},p\_{2}],...(p\_{m-1},p\_{m}),[p\_{m},p\_{m}],(p\_{m},+\infty )}
Վերևում նշված է հասարակ միջկայքերի ցուցակ, որոնք պարունակում են երկու հարևան կետերի *pi* և *p**i*+1 բաց միջակայք, հաջորդելով, փակ միջակայք մեկ կետով։

Սեգմենտ ծառի գրաֆիկական ներկայացումը
Տրված է միջակայքերի *I* բազմություն և *T* սեգմենտ ծառը *I* բազմությամբ կառուցվում է հետևյալ կերպ՝

* *T* երկուական ծառ է։
* Տերևները համապատասխանում են վերջնակետերի միջակայքերին սկզբնական կարգով․ ձախ ծայրի տերևը համապատասխանում է ձախ ծայրի միջակայքին և այդպես շարունակ։ Հասարակ միջակայքի, որը համապատասխանում է *v* նշվում է Int(*v*)։
* *T* ներքին գագաթները համապատասխանում են հասարակ միջակայքերի միացմանը։ Int(N)-ը իր երկու երեխաների միջակայքերի միացումն է։
* Յուրաքանչյուր *v* գագաթ կամ տերև պահում է Int(v) միջակայքը։ Այս կանոնական ենթաբազմությունը պարունակում է [x, x′] միջակայքը *I*-ից այնպես,որ այն պարունակի Int(v)-ն և չպարունակի Int(parent(v))-ն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  (de Berg et al. 2000, էջ 224)
2. ↑  (de Berg et al. 2000, էջեր 225–226)

Գրականություն
-------------

* de Berg, Mark; van Kreveld, Marc; Overmars, Mark; Schwarzkopf, Otfried (2000). «More Geometric Data Structures». *Computational Geometry: algorithms and applications* (2nd ed.). Springer-Verlag Berlin Heidelberg New York. doi:10.1007/978-3-540-77974-2. ISBN 3-540-65620-0. `{{cite book}}`: Invalid `|ref=harv` (օգնություն)
*
**Պտղոմեոս XI Ալեքսանդրոս II** (հին հունարեն՝ Πτολεμαῖος Ἀλέξανδρος, մոտ մ. թ. ա. 105 - մ. թ. ա. 80, Ալեքսանդրիա), Եգիպտոսի փարավոն Պտղոմեոսյան արքայատոհմից, որը կառավարել է մ․թ․ա․ 80 թվականին՝ ընդամենը մի քանի օր։

Պտղոմեոս XI-ը Պտղոմեոս X Ալեքսանդրոս I-ի և Կլեոպատրա Սելենեի որդին է։

Կենսագրություն
--------------

Պտղոմեոս XI-ը Պտղոմեոս X Ալեքսանդրոս I-ի և Կլեոպատրա Սելենեի որդին է, որը ծնվել է մոտավորապես մ․թ․ա․ 105 թվականին։

Մ․թ․ա․ 81 (կամ 80) թվականին մահանում է Պտղոմեոս IX Լաթրիոսը՝ գահը թողնելով իր միակ օրինական դստերը՝ Կլեոպատրա Բերենիկեին (վերջինս կառավարում է որպես Բերենիկե III): Որոշ ժամանակահատված միանձնյա կառավարելուց հետո եգիպտական գահի պատկանելիության շուրջ ծագում են տարաձայնություններ․ հռոմեական դիկտատոր Լուցիոս Կոռնելիուս Սուլլան չէր համակերպվում այն իրողության հետ, որ Եգիպտոսը կարող էր դուրս գալ Հռոմեական հանրապետության ազդեցության ոլորտից։ Այդօրինակ իրավիճակից խուսափելու համար Հռոմը նպատակադրված էր եգիպտական գահին բազմեցնել իր «կամակատար»-ին՝ Պտղոմեոս X-ի երիտասարդ որդուն՝ Պտղոմեոս XI-ին։

Այդպիսի պայմաններում Պտղոմեոս XI-ը ամուսնանում է Բերենիկե III-ի հետ, որն ամենայն հավանականությամբ Պտղոմեոսի խորթ մայրն էր, զարմուհին և հնարավոր կիսաքույրը։ Ամուսնությունից իննսուն օր անց Պտղոմեոսը անհայտ պատճառներով սպանում է իր կնոջը՝ զավթելով Պտղոմեոսյան Եգիպտոսի գահը։ Կնոջ մահվանից հետո Պտղոմեոս XI-ը միանձնյա կերպով գահակալում է ընդամենը մի քանի օր և ապա՝ գահընկեց արվում Ալեքսանդրիայի քաղաքացիների կողմից։

Պտղոմեոս XI-ին հաջորդում է իր զարմիկը՝ Պտղոմեոս XII Աուլետեսը՝ Պտղոմեոս IX-ի ապօրինածին որդին։

Տես նաև
-------

* Պտղոմեոս XIII Թեոս Ֆիլոպատոր
* Պտղոմեոսյան Եգիպտոս

Նշումներ
--------

1. ↑  Պտղոմեոսների համարակալումը ժամանակակից պրակտիկա է։ Մեզ հասած պատմագիտական աղբյուրները կարող են չհամապատասխանել ներկայիս օրինաչափությանը։ Տարբերակման ամենաարժանահավատ ձևը մակդիրն է (օրինակ՝ Թեոս Ֆիլոպատոր՝ «աստված, որ սիրում է իր հորը»)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Llewellyn Jones, Lloyd (2013) [2012]. «Cleopatra Selene». In Bagnall, Roger S.; Brodersen, Kai; Champion, Craige B.; Erskine, Andrew; Huebner, Sabine R. (eds.). *The Encyclopedia of Ancient History (13 Vols.)*. Vol. III: Be-Co. Wiley-Blackwell. ISBN 978-1-405-17935-5.
**Զինված ուժերում ծառայության համար մեդալ**, Նորվեգիայի զինված ուժերի գերատեսչական պարգև։ Պետք չի այս մեդալը շփոթել Զինված ուժերում ծառայության համար մեդալ դափնետերևով-ի հետ, քանզի վերջինս միանգամայն առանձին աստիճանակարգ ունեցող մեդալ է։

Պատմություն
-----------

Զինված ուժերում ծառայության համար մեդալը հաստատվել է 1982 թ.-ի մայիսի 1-ին որպես Նորվեգիայի զինված ուժերի զինծառայողների ծառայությունների դիմաց պարգև՝ ըստ ծառայության տարիների։ Մեդալը տրվում է Ներքին գործերի նախարարի կողմից ոստիկանության զորքերի և քաղաքացիական անձանց նվազագույնը 25-ամյա ծառայության համար։ Յուրաքանչյուր հերթական 5 տարվա համար ժապավենի վրա ամրացվում է հնգանկյուն արծաթե աստղ։ Աստղերի շնորհումը սահմանափակվում է առավելագույնը 3-ով։

| Մեդալի սալիկները |
| --- |
| 25-ամյա ծառայություն | 30-ամյա ծառայություն | 35-ամյա ծառայություն | 40-ամյա ծառայություն |
|  |  |  |  |
|

2005 թ.-ի հոկտեմբերի 12-ին մեդալի կանոնադրության մեջ կատարվեցին փոփոխություններ, համաձայն որի՝ մեդալով պարգևատրվում են Նորվեգիայի ազգային գվարդիայի զինծառայողները նվազագույնը 10 տարի ծառայության դիմաց։

2011 թ.-ին կանոնադրության փոփոխության շնորհիվ մեդալով պարգևատրումը հասանելի եղավ նաև քաղաքացիական անձանց, ովքեր իրենց գործողություններով նպաստել են ոստիկանության աշխատանքին։

Նկարագրություն
--------------

Մեդալը շրջանաձև է և պատրաստված արծաթից։ Դիմային մասում պատկերված է թուր ուղղված դեպին վեր։ Հակառակ կողմում գրված է *«FORSVARET • FOR FORTJENESTER •»* (*Զինուժ • Հանուն ծառայության*)։ Մեդալի ժապավենը կարմիր գույնի է կենտրոնում 4 մմ-անոց սպիտակ գծով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑   *Direktivet for bruk og bæring av dekorasjoner, ordener og medaljer i Forsvaret*(չաշխատող հղում)
, gyldig fra 15. november 2011, forsvaret.no, besøkt 5. mars 2012, s. 12–13.
2. ↑  Statutter for Forsvarsmedaljen – Utfyllende retningslinjer(չաշխատող հղում)
, forsvaret.no, s. 8.

Աղբյուրներ
----------

* NFM: Forsvarsmedaljen.(չաշխատող հղում)
 (նորվեգերեն)
* Kingdom of Norway: Defence Service Medal. (անգլերեն)