recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ալեսանդրա Լոկատելլի** (իտալ.՝ Alessandra Locatelli, սեպտեմբերի 24, 1976(1976-09-24), Կոմո, Լոմբարդիա, Իտալիա), իտալացի քաղաքական գործիչ, Հյուսիսի լիգայի անդամ։ Ընտանիքի հարցերով և հաշմանդամություն ունեցող անձանց առանց պորտֆելի նախարար (2019)։

Կենսագրություն
--------------

Ավարտել է Միլանի Բիկոկկայի համալսարանը, որտեղ ուսումնասիրել է սոցիոլոգիա։

1996-2017 թվականներին Կոմոյում ղեկավարել է «Anffas» ոչ առևտրային կազմակերպության հաստատությունների համակարգը, որը զբաղվում է հոգեկան հիվանդների խնամքով։ Բացի այդ, ղեկավարել է սոցիալական ոչ առևտրային կոոպերատիվ «Controvento» կազմակերպությունը, որը օգնություն է ցուցաբերում տարեցներին և հաշմանդամություն ունեցող անձանց ինչպես տանը, այնպես էլ բուժհաստատություններում։ 2012 թվականից մինչև 2017 թվականը եղել է Կոմոյի «Bonoli» հիմնադրամի տնօրենների խորհրդի անդամ, եղել է կամավոր Իտալիայում և արտասահմանում, այդ թվում՝ Նիգերիայում և Կոնգոյում։

1993 թվականին մտել է Հյուսիսի լիգա, անդամակցել է կուսակցության երիտասարդական կազմակերպությանը, նրա գաղափարակիցների թվում էր Ջանֆրանկո Միլիոն։ 2016 թվականին ընդգրկվել է Հյուսիսի լիգայի քարտուղարություն, 2017 թվականին դարձել է քաղաքային վարչակազմի սոցիալական հարցերով ասեսոր և Կոմոյի փոխքաղաքապետ։

2018 թվականին ընտրվել է Իտալիայի պատգամավորների պալատ, 2018 թվականի հունիսի 21-ից եղել է 12-րդ հանձնաժողովում (սոցիալական հարցերով)։

2019 թվականի հուլիսի 10-ին նշանակվել է նախարար՝ Կոնտեի կառավարությունում առանց ընտանիքի և հաշմանդամություն ունեցող անձանց պորտֆելի։

2019 թվականի սեպտեմբերի 4-ին Ջուզեպպե Կոնտեն ձևավորել է իր երկրորդ կառավարությունը, որտեղ հավասար հնարավորությունների և ընտանիքի հարցերով նախարար է դարձել Էլենա Բոնետին, իսկ Լոկատելլին ոչ մի նշանակում չի ստացել, և սեպտեմբերի 5-ին նոր առանձնասենյակ է երդում բերել։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Chi sono i nuovi ministri Locatelli e Fontana" (in իտալերեն). RAI News. 2019 թ․ հուլիսի 10. Retrieved 2019 թ․ հուլիսի 11.(չաշխատող հղում)
2. ↑  Vittorio Nuti (2019 թ․ հուլիսի 10). "Chi è Alessandra Locatelli, da militante della Lega a ministra in pochi anni" (in իտալերեն). il Sole 24 Ore. Retrieved 2019 թ․ հուլիսի 11.
3. ↑  "Alessandra Locatelli: chi è la leghista nuovo ministro della Famiglia" (in իտալերեն). Huffington Post. 2019 թ․ հուլիսի 10. Retrieved 2019 թ․ հուլիսի 11.
4. ↑  "Governo Conte bis: ecco la lista completa dei ministri" (in իտալերեն). la Repubblica. 2019 թ․ սեպտեմբերի 4. Retrieved 2019 թ․ սեպտեմբերի 4.
5. ↑  "Il nuovo governo ha giurato, iniziato il primo Consiglio dei ministri" (in իտալերեն). la Stampa. 2019 թ․ սեպտեմբերի 5. Retrieved 2019 թ․ սեպտեմբերի 5.

Արտաքին հղումներ
----------------

* "LOCATELLI Alessandra - LEGA" (in իտալերեն). Իտալիայի պատգամավորների պալատ. Retrieved 2019 թ․ հուլիսի 11.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր · Թվիթթեր |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Treccani |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բադյոլ (այլ կիրառումներ)

**Բադյոլ** (ռուս.՝ Бадъёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պեչորա գետի ձախ ափին՝ 903 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 14 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչորսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — **03050100212103000063610**
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — **103006361**
* Ավազանի կոդը — **03.05.01.002**
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — **03**
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — **0**

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Բադյոլ". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ հուլիսի 26. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 11.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
**Սուրբ Պյոտրի կղզի** (բուլղար․՝ Остров Свети Петър), Բուլղարիայի Հանրապետությանը պատկանող փոքրիկ անմարդաբնակ կղզի, որը գտնվում է Սև ծովում՝ ծովի մակարդակից 9 մետր բարձրության վրա։ Զբաղեցնում է 0,025 կմ² տարածք։

19-րդ դարի կեսերից պահպանված գրությունները վկայում են, որ Սուրբ Պյոտրի կղզին սկզբնական շրջանում առանձնացել է առավելի մեծ՝ Սուրբ Իվանի կղզուց (ներկայումս գտնվում է մի քանի մետր դեպի արևմուտք)՝ որևէ բնական երևույթի պատճառով։

Սուրբ Պյոտրի կղզուց դեպի արևելք կան երկու փոքրիկ կղզյակներ, որոնք հայտնի են Միլոշ և Գատա անուններով։ Նրանք նկարագրված են 1820 թվականի ռուսական ռազմական փաստաթղթերում։ Հավանաբար ներկայումս դրանք անցել են ջրի տակ։ Հնագետները կղզու տարածքում հայտնաբերել են Բուլղարիայի ազգային վերածննդի ժամանակահատվածում կառուցված մատուռի ավերակներ, ինչպես նաև հնագույն կահույք։

Ներկայումս Սուրբ Պյոտրի կղզին բնության արգելոցի մաս է կազմում։ Այստեղ տարածված են ավելի քան 70 տեսակի թռչնատեսակներ, որոնց մեծ մասը գրանցված է Բուլղարիայի կարմիր գրքում։ Սուրբ Պետրոսի կղզում կա նաև արծաթափայլ որորի խոշոր գաղութ։ Այդ իսկ պապտճառով հաճախ այն անվանվում է Թռչնի կղզի։

Տես նաև
-------

* Օձային կղզի

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Чудесата на България — Старинен Созопол Остров". Արխիվացված է the original 2014 թ․ օգոստոսի 14-ին. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի (այլ կիրառումներ)
**Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի** (ռուս.՝ Церковь Николая Чудотворца), ուղղափառ տաճար Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանի Սեմիբալկի գյուղում, Ռոստովի և Նովոչերկասկի թեմի Ազովի գործակալություն։

Հասցեն՝ 346774, ՌԴ, Ռոստովի մարզ, Ազովի շրջան, գյուղ Սեմիբալկի, Սպորտային նրբանցք, 5։

Պատմություն
-----------

1861 թվականից գյուղը դարձել է Սեմիբալկովկի վոլոստի կենտրոնը, որի կազմում ընդգրկված էին Պավլովո-Օչակովո բնակավայրը՝ Ստրաշնայա խուտորով և Ստեֆանիդինո-Դար բնակավայրը՝ Լիզետինո գյուղով։

Սուրբ Նիկողայոսի անունով առաջին եկեղեցին փայտե էր՝ քարե հիմքով, կառուցվել է Մարգարիտ Մանուիլովիչ Բլազոյի կողմից ի պատիվ դստեր՝ Մարիայի, 1797 թվականին։ Երբ տաճարը խարխլվեց, 1882 թվականին կոլեգիական ասեսորի այրու՝ Գլաֆիրա Գրիգորևնա Սարանդինակիի գումարով կառուցվեց նոր եկեղեցի։ Հինը քանդվեց և վաճառվեց Գոլովատի խուտորին (այժմ՝ գյուղ Գոլովատովկա)։

1937 թվականին Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցին ավերվեց։

Նոր ծուխը ստեղծվել է 2000 թվականին։ Հանրային միջոցներով ձեռք է բերվել խանութի շենք և վերակահավորվել որպես աղոթատուն։ Կառուցվել են խորանը,զանգակատունը, խաչով գմբեթը, կահավորվել է հացի փուռ։ Եկեղեցու այսօր գործող շենքը ժամանակավոր է։ Ազովի շրջանի վարչակազմը գյուղին հատկացրել է հողատարածք՝ քարե տաճար կառուցելու համար հենց այն վայրում, որտեղ մինչև 1937 թվականը կանգնած է եղել հին եկեղեցին։

Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցու վանահայրը 2013 թվականից քահանա Օլեգ Վլադիմիրովիչ Ռոմանենկոն է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Семибалки. Церковь Николая Чудотворца.
2. ↑  История прихода
3. ↑  "ХРАМ СВЯТИТЕЛЯ НИКОЛАЯ ЧУДОТВОРЦА СЕЛО СЕМИБАЛКИ". Արխիվացված է the original 2017 թ․ մայիսի 5-ին. Retrieved 2017 թ․ մարտի 11. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  В Азовском районе будет построен новый храм
5. ↑  "Иерей Романенко Олег Владимирович". Արխիվացված է the original 2017 թ․ հունվարի 16-ին. Retrieved 2017 թ․ մարտի 11. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Сайт церкви
* Никольский храм села Семибалки Азовского района
* Храм во имя святителя Николая, архиепископа Мир Ликийских, Чудотворца Archived 2017-11-13 at the Wayback Machine.
* Азовское благочиние - храмы
**Վալետտա**, պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ Մալթայի մայրաքաղաք Վալետտայից։
Վալետտա ֆուտբոլային ակումբը հիմնադրվել է 1943 թվականին *Վալետտա Պրեստոնսի*, *Վալետտա ստ. Պաուլսի* և *Վալետտա Յունայթեդի* միավորումից հետո, վերջինս հաղթել էր լիգայում երկու անգամ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից առաջ։ Վալետտան նաև ունի ֆուտբոլի թիմ, որը հանդես է գալիս Մալթայի ֆուտբոլի բարձրագույն լիգայում։

Պատմություն
-----------

Վալետտան ստեղծվել է Մալթայի երկու ուժեղ թիմերի միավորումից, որոնցից Վալետտա Յունայթեդը հայտնի էր որպես 'հրապարակի թիմ', քանի որ ակումբը տեղակայված էր Սուրբ Գեորգի հրապարակում։ Վալետտա Յունայթեդը ներկայացնում էր քաղաքը 1904-ից 1932 թվականներին։

Մալթայի Վալետտա քաղաքը ունի հարուստ ֆուտբոլային պատմություն։ 1886-ից 1919 թվականներին քաղաքն ուներ 14 ֆուտբոլային ակումբ։

**Վալետտա Յունայթեդ ֆուտբոլային ակումբը** հիմնադրվել է 1903 թվականին տեղի երիտասարդների կողմից։ Կղզու երիտասարդության մոտ ֆուտբոլի նկատմամբ սերը եկել է Մեծ Բրիտանիայից։ Նրանք կտրում էին իրենց սպիտակ անդրավարտիքները և դարձնում էին կիսաանդրավարտիք, որով խաղում էին ֆուտբոլ։

Վալետտա Յունայթեդը իր առաջին խաղն անցկացրել է 1904 թվականի հունվարի 9-ին։ Վալետտան հանդիպեց Քոլեջի դպրոցի թիմի հետ և հաղթեց 1-0 հաշվով։

Ձեռքբերումներ
-------------

* **Մալթայի Պրեմիեր Լիգա` 25**

1914-15, 1931–32, 1944–45, 1945–46, 1947–48, 1958–59, 1959–60, 1962–63, 1973–74, 1977–78, 1979–80, 1983–84, 1989–90, 1991–92, 1996–97, 1997–98, 1998–99, 2000–01, 2007–08, 2010–11, 2011–12, 2013–14, 2015–16, 2017–18, 2018–19
21 որպես Վալետտա ՖԱ 2 որպես Վալետտա Յունայթեդ (1914–15\*, 1931–32\*)

* **Մալթայի ֆուտբոլի գավաթ` 13**

1959–60, 1963–64, 1974–75, 1976–77, 1977–78, 1990–91, 1994–95, 1995–96, 1996–97, 1998–99, 2000–01, 2009-10, 2013-14
* **Մալթայի սուպեր գավաթ` 11**

1989, 1994, 1996, 1997, 1998, 2000, 2007, 2010, 2011, 2012, 2016

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "The Birth of Valletta United". VallettaFCOfficial.net. 2007 թ․ հուլիսի 12. Արխիվացված է the original 2011 թ․ հուլիսի 16-ին. Retrieved 2017 թ․ հունիսի 21. `{{cite news}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | FootballDatabase.eu · Soccerbase · Soccerway · playmarkerstats.com · Transfermarkt · worldfootball.net · ՈւԵՖԱ |

 |
**Վալերի Նիկոլայի Ափինյան** (ապրիլի 4, 1950(1950-04-04), Մայիսյան, Ախուրյանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 28, 2019(2019-06-28), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), հայ նկարիչ։ Ռուսաստանի նկարիչների միության անդամ (1997)։

Կենսագրություն
--------------

Վալերի Ափինյանը ծնվել է 1950 թվականին Շիրակի Մայիսյան գյուղում՝ մանկավարժների ընտանիքում։ 1967 թվականին ավարտել է գյուղի միջնակարգ դպրոցը, ապա Գյումրու նկարչական դպրոցը և նկարչական ուսումնարանը։ Ծառայել է Լեհաստանում, այնուհետև ուսումը շարունակել Լենինգրադի Վ.Մուխինայի անվան բարձրագույն գեղարվեստա-արդյունաբերական ուսումնարանում, 1973-1976 թվականներին Իլյա Ռեպինի անվան գեղարվեստի ակադեմիայում մասնակցել է կերպարվեստի դասընթացներին։

Մի քանի տարի ապրել և ստեղծագործել է Գերմանիայում, Շվեդիայում և Շվեյցարիայում։ Հեղինակել է նաև գրաֆիկական աշխատանքներ, թատերական բեմերի ձևավորումներ։ Աշխատանքները գտնվում են Սանկտ Պետերբուրգի պետական ռուսական թանգարանում, Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Երևանի ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Franke Reiche (Մյունխեն), Tamara и Arni Oloffson (Շվեյցարիա), Erman Ilicak Rönesans Holding (Թուրքիա), Wolfgang Tumulka (Գերմանիա), Josef Bruyswyck (Գերմանիա) և մի շարք այլ մասնավոր հավաքածուներում։ Ապրում և ստեղծագործում էր Սանկտ Պետերբուրգում։ Մահացել է 2019 թվականի հունիսի 28-ին։

Ցուցահադնեսներ
--------------

Մասնակցել է բազմաթիվ հանրապետական և միջազգային ցուցահանդեսների աշխարհի տարբեր երկրներում։ Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Մյունխենում (1990), Պիտեայում (1991, Շվեդիա), Սանկտ Պետերբուրգում (1991, 2001), Բեռլինում (1994, 2001), Ստոկհոլմում (1997), Փարիզում (2006), Երևանում (2011) և այլուր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Հայաստանում արարված նկարներ". Retrieved 2017 թ․ ապրիլի 4.
2. ↑  Baghdasaryan, Aram. "AV Production - Վալերի Ափինյան". *avproduction.am*. Արխիվացված է the original 2021 թ․ հունիսի 23-ին. Retrieved 2017 թ․ ապրիլի 4. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | AV Production |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000052982908 · LCCN: nr98021198 · VIAF: 34370639 · WorldCat VIAF: 34370639 |

 |
**Սուրբ Երրորդություն կաթողիկե եկեղեցի**, հայ կաթողիկե եկեղեցի Թուրքիայի Ստամբուլ քաղաքի Բեյօղլու շրջանում։ Եկեղեցին կառուցել են չորս ավստրիացի քահանաներ 18-րդ դարի սկզբին։ Վերակառուցումից հետո այն այրվել է 1762 թվականին, 1831 թվականին կրկին հրդեհվել է և վերակառուցվել 1836 թվականին։ Եկեղեցին 1857 թվականի մայիսի 25-ին գնել են հայ կաթոլիկները։

Այս տաճարի թուրքական անվանումն է «Սուրբ Հովան Ոսկեբերան էրմենի Կաթոլիկ Քիլիսեսի», քանի որ այն հայկական եկեղեցի է, որը պատկանում է կաթոլիկ հռոմեական եկեղեցուն, ի տարբերություն աշխարհի հայկական եկեղեցիների մեծ մասի, որոնք Հայ Առաքելական եկեղեցու մաս են կազմում։

Այս եկեղեցին նվիրված է Սուրբ Հովհաննես Ոսկեբերանին, որը եղել է Կոստանդնուպոլսի արքեպիսկոպոս։ Նա շատ նշանավոր քարոզիչ էր՝ հայտնի իր պերճախոսությամբ և իր բազմաթիվ գրվածքներով (այստեղից էլ եկել է «Ոսկեբերան» անվանումը)։

Այս եկեղեցին գտնվում է Թաքսիմ հրապարակից և հայտնի Istiklal Caddesi հետիոտնային բուլվարից մի քանի քայլ հեռավորության վրա։ Եթե դուք չեք փնտրում եկեղեցին, հնարավոր է, որ զբոսնելիս բաց թողնեք այն, քանի որ այն գտնվում է նեղ փողոցի վրա գտնվող բարձր պատի հետևում։ Ե՛վ արտաքին պատը, և՛ եկեղեցու պատերը վարդագույն են։

Ոսկեբերանն այնքան էլ զարդարված կամ շքեղ տաճար չէ։ Այն բավականին պարզ է և էլեգանտ՝ մարմարից, ոսկուց և փայտից պատրաստված բազմաթիվ տարրերով։ Գեղեցիկ են եկեղեցու ճրագները, զոհասեղանն ու խորանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Beyoğlu Surp Yerrortutyun Armenian Catholic Church Foundation»։ Hrant Dink Foundation։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ նոյեմբերի 9-ին։ Վերցված է 2017 թ․ դեկտեմբերի 22
**Բազիսային միավոր** կամ **բազիսային կետ** (հաճախ անգլերենում հանդիպում է **bp**, և արտասանվում է «բիփ»), մեկ տոկոսային միավորի հարյուրերորդ մասը։

Սահմանում
---------

1 բազիսային միավոր = 1 պերմիրիադ = մեկ հարյուրերորդ տոկոս
1 բմ = 1‱ = 0.01% = 0.1‰ = 10−4 = 1⁄10000 = 0.0001
1% = 100 բմ = 100‱
Բազիսային միավորը օգտագործվում է այն հաշվարկներում, որտեղ երկու միավորի տարբերությունը փոքր է 1%-ից։ Շատ հաճախ հանդիպում է տոկոսադրույքների հաշվարկներում, որտեղ տոկոսադրույնքների տարբերությունը 1%-ից քիչ է։ Օրինակ 0.10 տոկոս տարբերությունը նշանակում է 10 բազիսային միավորի փոփոխություն (օր. 4.67%-ից տոկոսադրույքը դարձել է 4.77%, նշանակում է ավելացել է 10 բազիսային միավորով կամ կետով)։ Մյուս կողմից 100 բազիսային միավորով աճը նշանակում է 1%-ով աճ։

Ներկայումս բազիսային միավոր հասկացությունը օգտագործվում է ֆինանսական գործիքի տոկոսադրույքի փոփոխությունը կամ երկու տոկոսադրույքների տարբերությունը (սպրեդ) ցույց տալու համար։

Քանի որ պարտավորությունները կամ պարտատոմսը կարող են ներառվել մեկ ընդհանուր ինդեքսի ներքո, դրանց փոփոխությունները տրվում է բազիսային միավորով։ Օրինակ, եթե պարտավորության եկամտաբերությունը տարեկան 0,50%-ով բարձր է Լոնդոնի միջբանկային առաջարկի տոկոսադրույքից (LIBOR), ասում են, որ 50 բազիսային միավոր մեծ է LIBOR-ից, կարճ գրում են "L+50bps" կամ "L+50":

Պերմիրիադ
---------

Միավորի մեկ տասը հազարերորդ մասը 1⁄10,000 սովորաբար կոչում են պերմիրիադ։ Գործնականում մեկ բազիսային միավորը հավասար է մեկ պերմիրիադի, քանի որ մեկ բազիսային կետը տոկոսի մեկ հարյուրերորդ մասն է, իսկ մեկ տոկոսը մեկ միավորի մեկ հարյուրերորդ մասն է։

Տես նաև
-------

* Տոկոսային կետ
* Տոկոս (%) 1/100 մաս

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Beep in Investopedia.
2. ↑  "What is a basis point (BPS)?". Investopedia. Retrieved 2010 թ․ մայիսի 21.
3. ↑  "Basis point". reference.com. Արխիվացված է the original 2010 թ․ փետրվարի 21-ին. Retrieved 2010 թ․ հուլիսի 4.
**Վալենտինա Տրոնել** (ֆր.՝ Valentina Tronel, ապրիլի 6, 2009(2009-04-06), Ռեն) հայտնի է որպես **Վալենտինա**, ֆրանսիացի երգչուհի, «Մանկական Եվրատեսիլ 2020» երգի մրցույթի հաղթող։

«Մանկական Եվրատեսիլ»-ից առաջ Վալենտինա Տրոնելը մասնակցել է «Մանուկների ձայն»-ի ֆրանսիական տարբերակին։ 2018 թվականից «*Kids United»* խմբի նոր սերնդի անդամ է։

Կենսագրություն
--------------

Վալենտինա Տրոնելի հայրենի քաղաքը Ռենին է՝ Ֆրանսիայի հյուսիս-արևմուտքում գտնվող Բրետան երկրամասի մայրաքաղաքը։ Մայրը իտալերենի ուսուցիչուհի է։

2016-ին աղջիկը մասնակցել է «Մանկական ձայն» հեռուստածրագրի չորրորդ եթերաշրջանին, բայց հասել է մինչև կույր լսումների փուլ, քանի որ ուսուցիչներից ոչ մեկը չի շրջվել դեպի նա։

2018 թվականից Տրոնելը եղել է «*Kids United Nouvelle Géneration»* մանկական երաժշտական խմբի անդամ (*Kids United* խմբի «նոր սերունդ»)։ Խմբի հետ ձայնագրել է երկու ալբոմ։

2020 թվականի նոյեմբերին Վալենտինա Տրոնելը «*J’imagine*» («Ես պատկերացնում եմ») երգով ներկայացրել է իր երկիրը Մանկական Եվրատեսիլում և հաղթել՝ հավաքելով 200 միավոր և մեծ տարբերությամբ առաջ անցնելով Ղազախստանից (152 միավոր) և Իսպանիայից (133 միավոր)։ Սա Ֆրանսիայի առաջին հաղթանակն է այս երգի մրցույթի մանկական տարբերակում։

Երաժշտական ոճ
-------------

Տրոնելը ֆրանսերեն ոչ միայն երգում է, այլև ռեփ է կարդում։

Բացի այդ, նա երգում է իտալերեն։ Տրոնելը հատկապես սիրում է երգել Լաուրա Պաուզինիի երգերը, քանի որ նրա մայրը իտալացի այս երգչուհու երկրպագու է։ 2016 թվականի «Մանկական ձայն» հեռուստածրագրի կույր լսումներ փուլում ևս Վալենտինա Տրոնելը կատարել է Պաուզինիի երգը՝ «*Tra te e il mare*»-ը։

Սկավառակագրություն
------------------

### Սինգլներ

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Տարի | Վերնագիր | Ալբոմ |
| 2020 | «J’imagine» | — |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  "Valentina, la petite fille qui rêve d'être chanteuse". *Ouest-France*. 2016 թ․ նոյեմբերի 16. Արխիվացված from the original on 2020 թ․ դեկտեմբերի 9. Retrieved 2020 թ․ նոյեմբերի 29.
2. ↑  "KIDS UNITED BOX #VALENTINA". *YouTube*. Kids United. 2019 թ․ սեպտեմբերի 18. Արխիվացված from the original on 2020 թ․ դեկտեմբերի 8. Retrieved 2020 թ․ նոյեմբերի 29.
3. 1 2 3  "Eurovision Junior : avec Valentina, la France gagne le concours de chanson. Son clip tourné à Orléans". France 3 Régions. 2020 թ․ նոյեմբերի 29. Արխիվացված from the original on 2020 թ․ դեկտեմբերի 5. Retrieved 2020 թ․ նոյեմբերի 29.
4. ↑  "Kids United – Site Officiel | We Are Kids United". *wearekidsunited.com*. Արխիվացված from the original on 2016 թ․ հունիսի 30. Retrieved 2020 թ․ նոյեմբերի 29.
5. 1 2 3 4  "EBU - France wins 18th Junior Eurovision Song Contest". European Broadcasting Union. 2020 թ․ նոյեմբերի 29. Արխիվացված from the original on 2020 թ․ նոյեմբերի 29. Retrieved 2020 թ․ նոյեմբերի 30.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Профиль Валентины Тронель на официальном сайте «Детского Евровидения»

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Deezer · Deezer · Ինստագրամ · Spotify · ՅուԹյուբ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Allmusic · Discogs · Discogs · Internet Movie Database · MusicBrainz |

 |
**Անդրոուլա Վասիլիու** (հունարեն՝ Ανδρούλλα Βασιλείου, նոյեմբերի 30, 1943(1943-11-30), Paphos Municipality, Կիպրոս), Կիպրոսի և եվրոպացի քաղաքական ակտիվիստ, առողջապահության հարցերով նախկին հանձնակատար։ 2010 թվականի փետրվարից մինչև 2014 թվականի նոյեմբերի 1-ը նա աշխատել է որպես կրթության, մշակույթի, բազմալեզվության և երիտասարդության հարցերով Եվրոպական հանձնակատար։ Վասիլիուն շատ ակտիվ է սոցիալական և մշակութային ոլորտներում, մասնավորապես ՄԱԿ-ում և ԵՄ-ում։ Նա շատ կարևոր պաշտոններ է զբաղեցրել Կիպրոսում և ծառայել է բազմաթիվ պետական և մասնավոր ընկերությունների խորհուրդներում։

Կենսագրություն
--------------

Վասիլիուն ծնվել է Պաֆոսում։ 1961-1964 թվականներին սովորել է իրավաբանություն Միջին Տեմփլում Լոնդոնում, Մեծ Բրիտանիա, այնուհետև 1964-1966 թվականներին սովորել է միջազգային հարաբերություններ Լոնդոնի Համաշխարհային հարաբերությունների ինստիտուտում (Մեծ Բրիտանիա)։ Այնուհետև նա վերադարձել է Կիպրոս 1968 թվականին՝ փաստաբանական պրակտիկայով զբաղվելու համար՝ հանդես գալով որպես բանկերի իրավախորհրդատու (նաև ծառայելով տարբեր կորպորացիաների տնօրենների խորհրդում)։ 1988 թվականին նա դադարեցրեց իր իրավաբանությունը, երբ նրա ամուսին Ջորջ Վասիլիուսը դարձավ Կիպրոսի նախագահ։ Վասիլիուն ծառայել է որպես Կիպրոսի առաջին տիկին 1988-1993 թվականներին։

Աշխատանքային գործունեություն
----------------------------

Վասիլիուն Կիպրոսի ներկայացուցիչների պալատի անդամ է ընտրվել 1996 թվականին Միացյալ դեմոկրատների շարժումից և վերընտրվել 2001-2006 թվականը։ Այդ ընթացքում նա աշխատել է Եվրոպական հարցերի հանձնաժողովում և Կիպրոսի և ԵՄ-ի խորհրդարանական համատեղ հանձնաժողովում, ինչպես նաև եղել է Կիպրոսի այլընտրանքային ներկայացուցիչը Եվրոպական կոնվենցիայում, որը մշակել է Եվրոպական Սահմանադրությունը։ 2001-2006 թվականներին եղել է Եվրոպական Լիբերալ-դեմոկրատական կուսակցության փոխնախագահ և Եվրոպական լիբերալ կանանց ցանցի նախագահը։ 2008 թվականի փետրվարին Վասիլիուն նշանակվեց Մարկոս Կիպրիանուին փոխարինելու Առողջապահության հարցերով Եվրոպական հանձնակատարի պաշտոնում։ 2008 թվականի մարտի 3-ին նա փոխարինեց նրան Եվրահանձնաժողովում և 2008 թվականի ապրիլի սկզբին լսումների ենթարկվեց Եվրախորհրդարանում։ Այն հաստատվել է 2008 թվականի ապրիլի 9-ին 446 կողմ, 7 դեմ, 29 ձեռնպահ ձայներով։ Երկրորդ Բարոզոյի հանձնաժողովի ներքո 2010 թվականի փետրվարից նա ստացել է կրթության, մշակույթի, բազմալեզվության և երիտասարդության պորտֆելը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  BAΣIΛEIOY Γ. ANΔPOYΛA (հուն.) — Βουλή των Αντιπροσώπων.
2. 1 2 3 4 5 6  50 χρόνια κυπριακού κοινοβουλίου (հուն.) — Βουλή των Αντιπροσώπων. — P. 50.
3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  Vassiliou Androula — House of Representatives.
4. 1 2  Munzinger Personen (գերմ.)
5. 1 2  Profile: Commissioner Androulla Vassiliou — Europa.
6. ↑  Εκδηλώσεις-Ανακοινώσεις (հուն.)
7. ↑  "Wayback Machine" (PDF). *web.archive.org*. Արխիվացված է the original (PDF) 2019 թ․ հուլիսի 4-ին. Retrieved 2022 թ․ մայիսի 4.
8. ↑  "CV". *web.archive.org*. 2019 թ․ հուլիսի 26. Արխիվացված է the original 2019 թ․ հուլիսի 26-ին. Retrieved 2022 թ․ մայիսի 4.
9. ↑
10. ↑  "Press corner". *European Commission - European Commission* (in անգլերեն). Retrieved 2022 թ․ մայիսի 4.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Сайт Европейской комисии (անգլ.)
**Բաթումի դելֆինարիում** (վրաց.՝ ბათუმის დელფინარიუმი), դելֆինարիում, որը գտնվում է Վրաստանի Աջարիա երկրամասի Բաթում նավահանգստային քաղաքում։ Համարվում է առաջին դելֆինարիումը խորհրդային հանրապետությունների շարքում։

Պատմություն
-----------

Բաթումի քաղաքային դելֆինարիումը բացվել է 1975 թվականին՝ Վրաստանի ԽՍՀ-ում։ Այն առաջին դելֆինարիումն էր խորհրդային պետությունների շարքում և խոշորագույններից մեկն աշխարհում։ 1990-ական թվականներին երկրում տիրող քաղաքական և տնտեսական ծանր դրության պատճառով դելֆինարիումի գործունեությունը որոշ ժամանակահատվածով կասեցվել է։

Այն վերաբացվել է միայն քսան տարի անց՝ 2011 թվականի մայիսի 6-ին՝ Բաթումի քաղաքապետարանի և բարեգործական ընկերությունների աջակցությամբ։ Նոր դելֆինարիումը գրեթե ամբողջությամբ տարբեր էր նախորդից։

Դելֆինարիումի ամֆիթատրոնի դիզայնով զբաղվել են վրացական բարձրակարգ ընկերություններ։ Ամֆիթատրոնը բաղկացած է 4 ոլորտներից և տեղավորում է ավելի քան 795 հանդիսական։ Ամֆիթատրոնների կենտրոնում ցուցադրությունների համար նախատեսված լողավազաններն են։ Դելֆինարիումը ունի հատուկ հարմարանքներ՝ սայլակներ և վերելակներ, հաշմանդամություն ունեցող անձանց համար։

Տես նաև
-------

* Թբիլիսիի կենդանաբանական այգի
* Օդեսայի դելֆինարիում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ընդհանուր տեղեկություններ Բաթումի ակվարիումի մասին, Վրաստան՝ տուրիզմ և հանգիստ". Արխիվացված է the original 2016 թ․ փետրվարի 19-ին. Retrieved 2017 թ․ մայիսի 15. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Վրաստանի գլխավոր ակվարիումի՝ Բաթումի դելֆինարիումի մասին". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 17-ին. Retrieved 2017 թ․ մայիսի 15. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք Archived 2017-08-20 at the Wayback Machine.
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արմեն Սարգսյան (այլ կիրառումներ)

**Արմեն Հրաչյայի Սարգսյան** (1991, դեկտեմբերի 31, գ. Գեղաշեն, Կոտայքի մարզ), հայ բանաստեղծ, գրականագետ։

Կենսագրություն
--------------

1998-2008 թվականներին սովորել է տեղի Ռազմիկ Ստեփանյանի անվան միջնակարգ դպրոցում։ 2008 թվականին ընդունվել և 2014 թվականին ավարտել է ՀՊՄՀ բանասիրական ֆակուլտետը (ավարտական աշխատանքի թեման՝ Ղևոնդ Ալիշանի «Սիսական» աշխատության գրական արժեքը)։ 2014-2016 թվականներին սովորել է նույն ֆակուլտետի մագիստրատուրայում, մասնագիտացումը՝ լեզվաբան (մագիստրոսական աշխատանքի թեման՝ Ղևոնդ Ալիշանի «Սիսական» աշխատության տերմինաբանությունը)։ 2012-2013 թվականներին ավարտել է «Հույսի կամուրջ» ՀԿ լրագրության դասընթացը, սովորել Նունե Ալեքսանյանի դասարանում։

2010-2012 թվականներին զորակոչվել է Հայաստանի զինված ուժեր։ 2012 թվականին նրա՝ «Ես քո կենդանի սուրն եմ, հայրենի՛ք» պատմվածքը լավագույնն է ճանաչվել ՀՀ ԶՈւ-ում։ 2014 թվականին ժամանակակից հայոց լեզվի վերաբերյալ նրա փոփոխությունների ծրագիրն արժանացավ Բրիտանական խորհրդի կրթաթոշակին։ 2013-2016-ին եղել է ՀՊՄՀ բանասիրական ֆակուլտետի ուսանողական գիտական ընկերության նախագահը։ 2014 թվականին հիմնադրել է «Կարդացի և...» գրքի համաբուհական քննարկումների ակումբը։ 2010 թվականից թղթակցել է տպագիր և էլեկտրոնային տարբեր լրատվականների։ 2014 թվականին համահեղինակությամբ հիմնադրել է «Արեգ» մանկապատանեկան ամսաթերթը։ 2014-2015 թվականներին լրագրություն և խոսքի մշակույթ է դասավանդել ՀՊՄՀ հիմնական դպրոցում։ 2015 թվականից ՀՀ մշակույթի նախարարության գրական ծրագրերի համակարգողն է։ «Այսպիսին է կյանքը» կայքէջի հիմնադիր խմբագիրն է։ Շուրջ մեկ տասնյակ գիտական հոդվածի հեղինակ է։ Ստեղծագործությունները հրապարակվել են «Գրանիշ»-ում, «Գրեթերթ»-ում, «Գարուն»-ում, «Նարցիս»-ում։ «Գրանիշ» գրական համայնքում 2015 թվականի ընթացքում ամենաընթերցված գրողն է։

Պարգևներ
--------

* Բրիտանական խորհրդի կրթաթոշակ, 2014
* Պողոսյան մրցանակ, 2017

Գրքեր
-----

* Չկարդացած գրքերի փոխարեն (բանաստեղծություններ), Ե. Անտարես, 2016։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Արմեն Սարգսյան". *boghossianprize.am*. Արխիվացված է the original 2022 թ․ հուլիսի 16-ին. Retrieved 2019 թ․ հունիսի 12. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Բանաստեղծությունները «Գրեթերթ»-ում
* «Վաղվանից առաջ» շարքը «Գրանիշ»-ում
* «Մոպասանի 11-րդ էջում» շարքը «Գրանիշ»-ում
* «Թավջութակ նվագող աղջիկը» «Նարցիս» հանդեսում Archived 2017-11-11 at the Wayback Machine.
**Արհավի** (լազերեն՝ არქაბი/Arkabi; վրաց.՝ არქაბი), քաղաք Թուրքիայի հյուսիսարևելյան մասում, Արդվինի մարզում։ 2012 թվականի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը կազմում է 15 973 մարդ։ Քաղաքը գտնվում է Սև ծովից 10 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Քաղաքամերձ ծովափի ընդհանուր երկարությունը կազմում է 12 կիլոմետր։ Այն իր մեծությամբ 5-րդ քաղաքն է Արդվինի մարզում, իսկ բնակչությամբ երրորդը՝ Արդվինից և Հոպայից հետո։ Քաղաքի բնակչության մեծամասնությունը կազմում են լազերը։
Արհավին հայտնի է Մշակույթի և արվեստի փառատոնով, որը տոնվում է 1973 թվականից սկսած։

Լազերենից թարգմանած Արհավի նշանակում է «Հին գյուղ»։ 1486 թվականին քաղաքը անցել է Օսմանյան կայսրության կազմը։ 1916 թվականի հունվարի 14-ին Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ քաղաքը գրավվել է ռուսական զորքերի կողմից։ Քաղաքը տարածաշրջանի տուրիստական կենտրոններից մեկն է, որտեղ այցելում են հարևան Վրաստանի լազերը։

Թուրք հայտնի գրող Նազըմ Հիքմեթը Արհավիին է նվիրել իր «Արհավիի Իսմայիլը» բանաստեղծությունը, որը դարձել է Թուրքիայի անկախության պատերազմի վկայություններից մեկը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Türkiye İstatistik Kurumu: ADNKS Nüfus Sayımı Sonuçları". Արխիվացված է the original 2015 թ․ ապրիլի 9-ին. Retrieved 2012 թ․ հունվարի 30.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ կատալոնական |

 |
Ջրասուզորդն ակվալանգով
**Աքվալանգ** ( լատին․՝ aqua – ջուր և անգլ.՝ lung – թոքեր), ջրի տակ շնչելու մեխանիկական սարք՝ բաղկացած սեղմված օդով լի անոթից, դիմակից և դրանք միացնող ակվալանգից։ Ակվալանգի մասերն են՝

1. գլխամաս
2. ամրացնող փոկեր
3. սեղմված օդով բալոններ
4. շնչառական ավտոմատ առաձգական խողովակից

Ստեղծել են 1943 թվականին ֆրանսիացիներ ժ․ Ի․ Կուստոն և Պ․ Է․ Դանյանը։

Կիրառում
--------

Լայնորեն օգտագործվում է ստորջրյա սպորտի, փրկարար աշխատանքների և գիտական հետազոտությունների ժամանակ։ Ակվալանգի շնորհիվ ջրի տակ (40 մ խորությամբ) կարելի է մնալ մի քանի րոպեից մինչև մեկ ժամ և ավելի։ 40 մ-ից խոր սուզվել չի թույլատրվում, որովհետև ներշնչելիք օդում եղած սեղմված ազոտն առաջացնում է քնաբեր ազդեցություն։ 1973 թվականին Թբիլիսիում կայացած միջազգային մրցումներում Եվրոպայի չեմպիոն, միջազգային կարգի սպորտի վարպետ 19-ամյա Շավարշ Կարապետյանը (Երևան, ԴՕՍԱԱՖ) սահմանեց համաշխարհային նոր ռեկորդներ՝ ստորջրյա 800 մ լողատարածությունն անցնելով 7 ր 12,2 վրկ–mմ, իսկ 400 ւ/՝ 3 ր 20,7 վայրկյանում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Изобретение акваланга
2. ↑  *Мамонтов, Дмитрий.* Жидкая вода, жидкий воздух: криоланг. — 2009. — № 7 (81).
3. ↑  "Важные события в истории дайвинга ч.2". Արխիվացված է the original 2007 թ․ հոկտեմբերի 10-ին. Retrieved 2016 թ․ հունիսի 21.
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)

**Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի, Կարմիրվանք**, Հայ Առաքելական եկեղեցի Շիրակի մարզի Հայկաձոր գյուղի արևմտյան եզրին։ Ընդգրկված է Հայկաձորի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։

Պատմություն
-----------

Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ («Կարմիրվանք» եկեղեցի) եկեղեցին գտնվում է Հայկաձոր գյուղի արևմտյան եզրին, Ախուրյան գետի ձախ ափին։ Ըստ հարավային ճակատի շինարարական արձանագրության՝ եկեղեցու կառուցման նախաձեռնողը եղել է Հոռոմոս վանքի առաջնորդ Սարգիս եպիսկոպոսը։ Կառուցել է Սամեհան ճարտարապետը 980-985 թթ. ։ Գմբեթավոր սրահների տիպի շինություն է։ Արևելյան, հյուսիսային և հարավային ճակատներին կան երկուական եռանկյունաձև խորշեր («հայկական խորշեր»)։ Կառուցված է կարմրավուն տուֆի սրբատաշ քարերով և կրաշաղախով։ Հարդարանքը զուսպ է, որն ընդգծում է հուշարձանի վեհությունը։ Ուշագրավ են մուտքի կամարաձև բարավորի գալարուն զարդագծերը։ Գմբեթի վրա պահպանվել են որմնանկարներ։ Վերակառուցվել է 13-րդ դարի սկզբներին. վերականգնվել են գմբեթը, ճակատների երեսապատերը, տանիքի սալաքարերը։

Դեպի եկեղեցի ազատ այցելությունն անհնար է, քանի որ այն գտնվում է Հայաստան-Թուրքիա սահմանային ցանկապատի մյուս կողմում, չեզոք գոտում։ Սակայն սահմանապահներն ընդառաջ են գնում, և պարբերաբար կազմակերպվում են բաց դռների օր՝ թույլ տալով բնակիչներին գնալ եկեղեցի։

Եկեղեցուց արևելք տարածվում է հին գերեզմանատունը, որտեղ պահպանվել են 13-րդ դարի քանդակազարդ խաչքարեր։

Գրականություն
-------------

* Եղիազարյան Հ. Շիրակի լեռնահովտի պատմական հուշարձանները, Երևան, 1975 թ.։
* Թորամանյան Թ. Նյութեր հայկական ճարտարապետության պատմության, Երևան, 1948 թ. հ. 2։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Wiki Loves Monuments monuments database — 2017.
2. ↑  Կարմիրվանք, Հայկաձոր
3. ↑  "ՀՀ Մշակույթի նախարարություն, «Պատմամշակութային արգելոց-թանգարանների և պատմական միջավայրի պահպանության ծառայություն» ՊՈԱԿ, Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի, Կարմիրվանք, Հայկաձոր". Արխիվացված է the original 2013 թ․ նոյեմբերի 24-ին. Retrieved 2014 թ․ նոյեմբերի 18.
**Աֆիֆ Աբադի այգի** (պարս.՝ باغ عفیف آباد ), թանգարանային համալիր Իրանի Շիրազ քաղաքում։

Համալիրը կառուցվել է 1863 թվականին Շիրազի հարուստ Աֆիֆ Աբադ թաղամասում։ Այն գտնվում է նախկին թագավորական կալվածքում։ Հիմա այնտեղ գործում է զենքի թանգարան և պարսկական այգի։ Դրանք բոլորն էլ բաց են հանրության առաջ և 913 համարի տակ ներգրավված է Իրանի ազգային ժառանգության ցուցակում։

Պատմությունը
------------

Աֆիֆ Աբադի այգին ունի 127000 մ² մակերես և հանդիսանում է Շիրազի ամենահին և ամենագեղեցիկ այգիներից մեկը

Դեռևս Սեֆյանների ժամանակաշրջանից եղել է թագավորական պալատ։

Ներկայիս գլխավոր շենքը կառուցել է Միրզա Ալի Մահոմետ Խան Կավամ II-ը 1863 թվականին։ Նա այգու համար գնել է ստորգետնյա ջրատար՝ ոռոգումն ապահովելու համար։ Իր մահից հետո այգին ժառանգել են Աֆիֆները։ Այսպիսով այգին հենց այստեղից էլ ստացել է Աֆիֆ Աբադ անվանումը։

1962 թվականին շենքը վերանորոգվել է զինվորականների կողմից։ Այժմ այնտեղ զենքի թանգարան կա։ р

Ճարտարապետությունը
------------------

Համալիրի ճակատային հատվածում կան չորս սյուներ, որոնք պատրաստված են Պերսեպոլիսի սյուների օրինակով։

Զենքի թանգարանը
---------------

Թանգարանում կան մեծ զենքերի հավաքածուներ. հրազեններ, ինքնաձիգներ, ավտոմատներ, վահաններ, սաղավարտներ, որսորդական հրացաններ։ հատուկ արժեքավոր ցուցանմուշների շարքում կարելի է նշել Ֆաթհ Ալի շահի, Նասեր էդ-Դին շահի, Մոզաֆեր էդ-Դին շահի, Ռեզա շահի, Փախլավի, Մոհամմեդ Ռեզա Փախլավի և այլ արքաների զենքերը։

Պատկերասրահ
-----------

* Պալատը այլ տեսքիցՊալատը այլ տեսքից
* Պալատի մուտքըՊալատի մուտքը
* Քաջարի զինվորի քանդակը կալվածքի պատերից մեկումՔաջարի զինվորի քանդակը կալվածքի պատերից մեկում
* Տեսարանը ՝ դեպի այգի և կալվածքՏեսարանը ՝ դեպի այգի և կալվածք
*

Տես նաև
-------

  


|  |  |
| --- | --- |
|  | Աֆիֆ Աբադի այգի Վիքիպահեստում |

* Պարսկական այգիներ
* Պարսկական ճարտարապետություն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Wiki Loves Monuments monuments database — 2017.
2. 1 2 3
3. 1 2
4. ↑  "The Afifabad Garden". Արխիվացված է the original 2022 թ․ դեկտեմբերի 5-ին. Retrieved 2020 թ․ ապրիլի 11.
5. ↑  پک|محمد کریم خرمایی|۱۳۸۶|ک=شیراز یادگار گذشتگان|ص=۹۱
6. ↑  پک|محمد کریم خرمایی|۱۳۸۶|ک=شیراز یادگار گذشتگان|ص=۹۵
**Ստարայա Բասմաննայա փողոցի թիվ 19 տուն** (ռուս.՝ Дом № 19 по Старой Басманной), շենք-տեսարժանություն Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում։

*Հասցեն՝* Կենտրոնական վարչական շրջան, Ստարայա Բասմաննայա փողոց, տուն 19, շինություն 16։ Բասմանյան շրջան։

Պատմություն
-----------

Դաստակերտը կառուցվել է 18-րդ դարում։

1850-ական թվականներին սեփականատերն էր վաճառականուհի Նատալյա Գրիգորևնա Լոուշկինան։

1863 թվականին շենքը ձեռք է բերել ժամանակավոր մոսկվացի վաճառական, Պրուսիայի հպատակ Կառլ Յուստուս Հեքմանը։ 1870 թվականին տարածքում կառուցվել են մասնաշենքեր «Կ. Հեքման» գործարանի համար։ Այդ ժամանակ շենքը վերակառուցվել է։ 1881 թվականին գործարանը փակվել է խիտ բնակեցված թաղամասում հրդեհավտանգ արտադրության տեղակայման պատճառով։

Նոր սեփականատեր է դարձել «Յուլի Գուկ և ընկ.» առևտրի տան սեփականատեր Յուլի Ալեքսանդրովիչ ֆոն Գուկը։ Առևտրի տունը մասնագիտացված էր շինանյութերի և մետաղական իրերի մատակարարման ոլորտում։ Այս կազմակերպությունը Մոսկվայում կառուցել է առաջին երկաթբետոնե շենքերը՝ Վերին առևտրային շարքերը, Կենտրոնական Խլուդովյան բաղնիքը, Վոլոխոնկայի գեղեցիկ արվեստների թանգարանը։ 1893 թվականին տարածքում հայտնվել են լրացուցիչ սպասարկման շենքեր, որտեղ գտնվում էին պահեստներ և մեխանիկական արհեստանոցներ։ 1893 թվականին տարածքում տեղակայվել են պահեստներ և արհեստանոցներ, որտեղ պահվում էր «Ա. Կոլլի» առևտրի տան վարձակալած բուրդը։

19-րդ դարում Գուկը տունը վաճառեց առաջին գիլդիայի վաճառական Տիմոֆեյ Ագաֆոնովիչ Կուդրյավցևին։ Այստեղ մինչև 1917 թվականը տեղակայվեց Ե. Բ. Գրոնկովսկայայի օրիորդաց գիմնազիան։ Այնտեղ դասավանդում էր բանաստեղծուհի Մարինա Ցվետաևայի ավագ քույր Վալերիան։ 1908 թվականին դաստակերտը ժառանգեց վաճառականի որդին՝ Մոսկվայի ժառանգական պատվավոր քաղաքացի, Մոսկվայի քաղաքային դումայի իրավասու, Մոսկվայի վաճառականների ընկերության պատվիրակ Ֆեոդոր Տիմոֆեևիչը։ Նա տան սեփականատերն էր մինչև 1917 թվականի հոկտեմբեր։

Տանն ապրել է ճարտարապետ Նիկոլայ Կոլլին։

2015 թվականի դրությամբ տանը գործում էր «Ռուսաստանի Դաշնության Մշակույթի նախարարության գլխավոր տեղեկատվական-հաշվողական կենտրոն» պետական միացյալ ձեռնարկությունը։

Ճարտարապետություն
-----------------

1870-ական թվականների վերակառուցման ճարտարապետն է Ֆոն Նիսենը։

Տան աջ կողմում գտնվում է երկու հարկ ունեցող կողաշենքը, որի մեջտեղում էրկեր է։ Պատկերված է կանանց գլուխներով և առյուծի դիմակներով։ Ճարտարապետն է քաղաքացիական ինժեներ Պյոտր Միկինին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Указ Президента Российской Федерации № 176 от 20.02.1995
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  "Городская усадьба XVIII-XIX вв с флигелем ХХ в" (in ռուսերեն). Արխիվացված է the original 2015 թ․ ապրիլի 9-ին. Retrieved 2015 թ․ ապրիլի 3. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Страница в реестре объектов культурного наследия Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.։
Ստեղծարարության և նորարարության համաշխարհային օրվա առաջին տոնակատարության պաստառը։
**Ստեղծարարության և նորարարության համաշխարհային օր** (անգլ.՝ World Creativity and Innovation Day), Միացյալ ազգերի կազմակերպության հատուկ հիշարժան օր է, որը նշվում է ապրիլի 21-ին։ Նպատակը՝ ՄԱԿ-ի կայուն զարգացման նպատակների առաջխաղացման հետ կապված՝ ստեղծարարության և նորարարության կարևորության վերաբերյալիրազեկությունը բարձրացնելն է։ Օրը ընդունվել է 80 երկրների աջակցությամբ, ՄԱԿ-ի Ընդհանուր վեհաժողովի 71/284 բանաձևով։ Ստեղծարարության և նորարարության համաշխարհային օրը առաջին անգամ պաշտոնապես նշվել է 2018 թվականի ապրիլի 21-ին։ Օրվա ընտրությունը, լինելով Լեոնարդո դա Վինչիի ծննդյան օրվանից վեց օր հետո և Երկիր մոլորակի միջազգային օրվա նախորդ օրը, բարենպաստ է խրախուսելու ստեղծարար բազմամասնագիտական մտածելակերպը և օգնելու մեզ հասնել մեր իսկ ուզած կայուն ապագային։

Օրվա նպատակը անհատական և խմբային մակարդակներում ստեղծագործական մտածողությունը խրախուսելն է, որը ըստ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի և Միավորված ազգերի կազմակերպության զարգացման ծրագիր ստեղծագործական տնտեսության վերաբերյալ հատուկ զեկույցի «դարձել է ազգերի իրական հարստությունը 21-րդ դարում»։

ՄԱԿ-ի կոչը COVID-19 համավարակի օրերին
-------------------------------------

2020 թվականի COVID-19 համավարակի օրերին Միացյալ ազգերի կազմակերպությունը կոչ է արել տարբեր մշակույթների, հասարակությունների ու ազգերի բոլոր ստաղծարար ուժերին օգնել կանգնեցնելու վիրուսի տարածումը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Resolution 71/284 adopted by the General Assembly on 27 April 2017". United Nations. Retrieved 2020 թ․ ապրիլի 20.
2. 1 2  "World Creativity and Innovation Day 21 April". *Welcome to the United Nations*. 2018 թ․ ապրիլի 21. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 22.
3. ↑  "First ever official World Creativity and Innovation Day supported by United Nations being observed". *www.merinews.com*. Արխիվացված է the original 2019 թ․ ապրիլի 1-ին. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 22. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  "UN officially marks April 21 as World Creativity and Innovation Day". *Devdiscourse* (in անգլերեն). Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 22.
5. ↑  "World Creativity and Innovation Day 2018: Unleash the Creativity in You by These Splendid Quotes on Creativity | LatestLY". *Latestly* (in ամերիկյան անգլերեն). 2018 թ․ ապրիլի 21. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 22.
6. ↑  "ՄԱԿ-ի հիշարժան օրեր". un.am. Արխիվացված է the original 2020 թ․ հունվարի 29-ին. Retrieved 2020 թ․ ապրիլի 20. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
7. ↑  "United Nations Global Call Out to Creatives - help stop the spread of COVID-19". talenthouse.com/. Արխիվացված է the original 2020 թ․ ապրիլի 22-ին. Retrieved 2020 թ․ ապրիլի 20. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Աֆղանստանում մարտական գործողությունների մասնակիցների հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник участникам боевых действий в Афганистане), հուշարձան Ռուսաստանի Հյուսիսային Օսիայի Հանրապետություն-Ալանիայի Մոզդոկ քաղաքում։ Նվիրված է 1979-1989 թվականների աֆղանական պատերազմին մասնակցած զինծառայողներին։ Տեղադրված է Մոզդոկի Ռոստովյան փողոցում` Ինտերնացիոնալիստ զինվորների անվան պուրակում։

*Հասցեն՝* Հյուսիսային Օսիայի Հանրապետություն, ք. Մոզդոկ, Ռոստովյան փողոց, Ինտերնացիոնալիստ զինվորների անվան պուրակ։ Հեռավորությունը քաղաքի կենտրոնից 810 մետր է։

Պատմություն
-----------

Հյուսիսային Օսիայի ավելի քան 1200 բնակիչներ պատվով կատարել են իրենց ինտերնացիոնալ պարտքը Աֆղանստանում։ Նրանցից 56-ը զոհվել են։ Շատերը վնասվածքներ են ստացել` դառնալով հաշմանդամ։ Հանրապետությունում ապրող աֆղանական պատերազմի 800 մասնակիցներից ավելի քան 60-ը պարգևատրվել են «Կարմիր աստղ» շքանշանով, ավելի քան 70-ը` «Խիզախության համար» մեդալով, իսկ ավելի քան 50-ը` «Մարտական ծառայության» մեդալով։ Աֆղանստանում զոհվել է Մոզդոկի շրջանի 8 բնակիչ։ Նրանց անունները փորագրված են ինտերնացիոնալիստ զինվորների հուշարձանի մոտ գտնվող մարմարե սալիկների վրա` մայոր Վ. Գ. Լոտիև, լեյտենանտներ Տ. Ա. Ժիդաև և Ա. Պ. Շինկարենկո, կրտսեր սերժանտներ Գ. Ա. Խայդանով և Ա. Տ. Շամուրզաև, շարքայիններ Ա. Ա. Ռևվո, Ս. Ա. Կրայուշկին, Վ. Լ. Սեմյոնով։

Նկարագրություն
--------------

Աֆղանստանում մարտական գործողությունների մասնակիցների հուշարձանն ունի մարդու ձեռքի տեսք. մի կողմից դիտելիս երևում է ափի վրա դրված նռնակ, իսկ հակառակ կողմից ափին մարդու սիրտ է։

Ամեն տարի փետրվարի 15-ին` Աֆղանստանից խորհրդային զորքերի դուրս բերելու օրը, Մոզդոկի Ինտերնացիոնալիստ զինվորների անվան պուրակում հավաքվում են քաղաքի բնակիչներն ու հյուրերը` հարգելու նրանց հիշատակը, ովքեր չեն վերադարձել այդ պատերազմից։ Այս օրը նշում են ինչպես պատերազմի մասնակից վետերանները, այնպես էլ նրանց զոհված ընկերների հարազատները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  "Памятник Участникам боевых действий в Афганистане".
2. 1 2 3 4  "МОЗДОК – АФГАНИСТАН. ВОЗВРАТА НЕТ?". Արխիվացված է the original 2018 թ․ դեկտեմբերի 30-ին. Retrieved 2019 թ․ հունվարի 9. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  "ПАМЯТНИК ВОИНАМ-АФГАНЦАМ".
**Բալինտ Կոպաս** (հունգ.՝ Bálint Kopasz, հունիսի 20, 1997(1997-06-20), Սեգեդ, Հունգարիա), հունգարացի թիավարուհի, 2015 թվականին սկսել է հանդես գալ բայդարկաներով և կանոեներով թիավարության Հունգարիայի հավաքականի կազմում։ 2020 թվականի Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն, 2019 թվականի աշխարհի և Եվրոպական խաղերի չեմպիոն, Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր, ազգային և միջազգային նշանակության բազմաթիվ ռեգատների հաղթող։

Կենսագրություն
--------------

Բալինտ Կոպասը ծնվել է 1997 թվականի հունիսի 20-ին Սեգեդում։ Թիավարությամբ ակտիվորեն զբաղվել սկսել է վաղ մանկությունից, քանի որ նրա հայրն ու մայրը նույնպես թիավարներ էին։ Վերապատրաստվել է *Algyői Sportkör* սպորտային ակումբում մարզիչ Իռեն Դեմետրի ղեկավարությամբ, տասնհինգ տարեկանում արդեն դարձել է Հունգարիայի պատանեկան տարիքային խմբի չեմպիոն։

Առաջին անգամ աչքի է ընկել 2014 թվականին՝ նվաճելով բրոնզե մեդալ Եվրոպայի պատանեկան առաջնության ծրագրում։ Մեկ տարի անց Պորտուգալիայի Մոնտեմոր-ու-Վելյու քաղաքում կայացած աշխարհի երիտասարդական առաջնությունում մեկ կիլոմետր մրցատարածությունում հաղթանակ է տարել առանձին և դարձավ չորրորդը քառյակների մրցությունում։ Մրցաշրջանից հետո ճանաչվել է Հունգարիայի լավագույն երիտասարդ թիավար։

Մեծահասակների միջազգային մակարդակում առաջին լուրջ հաջողությանը հասել է 2016 թվականի մրցաշրջանում, երբ ընդգրկվել է Հունգարիայի ազգային հավաքականի հիմնական կազմի մեջ և մասնակցել Մոսկվայում անցկացված Եվրոպայի առաջնությանը, որտեղ արժանացել է բրոնզե մեդալի միայնակ բայդարկաներով 1000 մետր մրցատարածությունու։ եզրափակիչում նրան շրջանցել են միայն պորտուգալացի Ֆերնանդու Պիմենտան և դանիացի Ռենե Հոլտեն Պոուլսենը։

Հաջող ելույթների շարքի շնորհիվ Կոպասն իրավունք է ստացել պաշտպանել երկրի պատիվը Ռիո դե Ժանեյրոյում ընթացող Ամառային օլիմպիական խաղերում։ Միայնակ բայդարկաների ծրագրում հազար մետր մրցատարածությունում բարեհաջող որակավորվել է նախնական փուլում, սակայն կիսաեզրափակչում եղել է 5-րդը և այդպիսով հայտնվել է «Բ» սփոփիչ եզրափակչում, որտեղ հետագայում գրավել է երկրորդ տեղը՝ զիջելով կանադացի Ադամ Վան Կուվերդենին։ Այսպիսով, մրցույթի ամփոփիչ արձանագրության մեջ Բալինտ Կոմպասը զբաղեցրել է տասներորդ հորիզոնականը։

2020 թվականին Տոկիոյում անցկացված Օլիմպիական խաղերում նվաճել է ոսկե մեդալ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2
3. ↑  "Héraklész Gála: Kopasz és Gercsák 2015 legjobb sportolója". 2016 թ․ փետրվարի 5. Retrieved 2016 թ․ փետրվարի 6.
4. ↑  "Bálint Kopasz". *Rio 2016*. Արխիվացված է the original 2016 թ․ օգոստոսի 26-ին. Retrieved 2016 թ․ օգոստոսի 19. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadurl=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Բալինտ Կոպասի մեդալները միջազգային խոշոր մրցաշարերում

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | ICF · Olympic Channel · TheSports.org · ՄՕԿ |

 |
**Բալիմուն ամրոց**, ազգային հուշարձան, որը գտնվում է Իռլանդիայի Կառլոու մարզի հյուսիս-արևելքում։ Ամրոցը կառուցվել է 1290-1310 թվականներին։

Հուշարձանը բաց է հանրության համար։ Գտնվում է անմխիթար վիճակում, ավերակների մեջ է։

Նկարագրություն
--------------

Ունի քառակուսի հրապարակ մոտ 24 մետր յուրաքանչյուր կողմի վրա 6,1 մետր գրանիտե պատեր, որոնք 2,4 մետր լայնություն ունեն հենակետից։ Ամրոցի ներսը բաց է, բայց ցույց են տալիս՝ որտեղ են եղել դռները և բուխարիները։ Հյուսիսային կուղմում 2 մեծ բուխարիները մեծ սրահի մի մասն են կազմել։ Արևմտյան կողմն ունի կամարաձև դարպաս։

Այցելուները կարող են ուսումնասիրել ամրոցի պատերը ներքևից։

Պատմություն
-----------

Ենթադրվում է, որ Բալիմուն ամրոցը կառուցվել է 13-րդ դառում կամ 14-րդ դարի սկզբում։ Սկզբնաղբյուրները մեծ մասը կորել է, բայց ենթադրվում է, որ այն կառուցվել է Բիգոդ ընտանիքի կամ Քերյու ընտանիքի կողմից, որը հողատարածքը ձեռք է բերել Բիգոդսներից։ Ուշ 1800-ականներին, ամրոցը գտնվել է Վեքսֆորդից եկած Մայքլ Շելիի կողմից, որն ուներ մի շարք տեղական բիզնեսներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ballymoon Castle, County Carlow". *IrelandsEye.com*. Retrieved 2008 թ․ հոկտեմբերի 8.
2. ↑  "Ballymoon Castle". *Historic Ireland*. Retrieved 2007 թ․ դեկտեմբերի 10.
3. ↑  "Ballymoon Castle". *Carlow Tourism*. Արխիվացված է the original 2012 թ․ ապրիլի 6-ին. Retrieved 2012 թ․ փետրվարի 4. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Սուրբ Աստվածամայր եկեղեցի**, Հայ Կաթողիկե եկեղեցուն պատկանող եկեղեցի Վրաստանի Սամցխե-Ջավախեթի մարզի Ախալցխայի շրջանի Ծինուբան գյուղում։

Պատմություն
-----------

Սուրբ Աստվածամայր եկեղեցու կառուցման և անվանակոչման մասին հայտնի է. «...յանուն Աստուածամօր, քարաշէն, 1869 թ....»: Ըստ մեկ այլ վկայության՝ եկեղեցին կառուցվել է 1879 թվականին. «...ժողովրդապետական քարաշէն եկեղեցի, յանուն ս. Աստուածածնին, 1879 ամի, ծախիւք ծխականաց, վերանորոգ. յամի 1908»։ Բայց, հաջորդ տարի՝ 1909 թվականին շարունակված դրամահավաքը փաստում է, որ շինարարական աշխատանքները դեռ չէին ավարտվել. «Թիֆլիսի նահանգի Ախալքալաք գաւառի Ծինուբան գիւղում հայ կաթոլիկ համայնքի նորակառոյց եկեղեցու համար ժողովարարութիւն անելու համար Թիֆլիզ է եկել նոյն գիւղի հայ կաթոլիկ համայնքի ծխատէր արժ. Յակոբ քահ. Սահարեանը»։ Եկեղեցին գործել է մինչև 1936 թվականը։ 1937 թվականին վերածվել է հացահատիկի պահեստի, սակայն մի քանի օր անց կրկին շարունակել է օգտագործվել իր նախնական նշանակությամբ։ Գյուղացիները կոտրել են եկեղեցու դուռը և ողջ հացահատիկը տեղափոխել Պողոս Գրիգորյանի տան վերնահարկը՝ այն դարձնելով որպես հացահատիկի պահեստ։ 1969 թվականին վերանորոգվել է եկեղեցու տանիքը, գմբեթի խաչն էլ վերազոդել է Խաչատուր Գրիգորյանը։ Ըստ ծինուբանցի Խաչատուր Սերոբյանի` եկեղեցու առաջին զանգը, որը 1908 թվականին նվիրել են Տեփանանց տոհմի ներկայացուցիչները, բերվել է Կարսից։

Ճարտարապետություն
-----------------

Եկեղեցին ուղղանկյուն հատակագծով, խորանից հյուսիս և հարավ զույգ ավանդատներով, երկթեք տանիքի տակ առնված փայտամած տանիքով, սրբատաշ և կիսամշակ քարով, կրաշաղախով կառույց է։ Ներքուստ արևմտյան կողմում փայտաշեն կրկնահարկ կանանց դասն է` կանգնած նույնպես փայտե 4 զույգ սյուների վրա։ Մուտքերը երկուսն են` բացված հյուսիսային և արևմտյան ճակատներից։ Վերջինիս առջև կից է եռահարկ զանգակատունը, որի առաջին երկու հարկերը քառասյուն են, իսկ երրորդը կազմված է սրածայր վեղարով ավարտվող վեց բոլորաձև սյուներից։ Արտաքին հարդարանքում աչքի է ընկնում եկեղեցու երեք ճակատներով ձգվող (բացառությամբ արևելյանի) ընդհանուր շարվածքից սրբատաշ քարով առանձնացած որմնակամարաշարը։ Արտաքին չափերն են` 16,63 x 10,18 մ։

Արձանագրություններ
------------------

| # | Պատկեր | Արձանագրության գտնվելու հատված | Արձանագրություն |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | Եկեղեցու փայտաշեն խաչկալի արևելահայաց երեսին` 6 տող. | 1. Յիշատակ է Ախալցխայ բնա
2. կիչ Յովսէփ Յա­կո­­բովի եւ
3. ամուսնոյ Հռեփսիմէ
4. Բազրկիանօվի Ծի­­նի­բան
5. գիղի Ս(ուր)բ Ա(ստուածա)ծնի եկեղեց­նա,
6. 1882 ամի, 18-ն դեկտեմբերի։
 |
| 2 |  | Զանգ. մեկ տողով բոլորում է. | 1. Յիշատակ է տէր Սարգսի կնոջ` Թէրեզիայի, 7.3.1901:
 |
| 3 |  | Եկեղեցու մուտքից վեր կարմիր ներկով ար­ձա­նա­գրված է. | 1. Սկի(զբ) 1900 թ. վերջ 1908։
 |
|

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  "«Ախալցխա (Սամցխե նահանգ)», [[Սամվել Կարապետյան (հուշարձանագետ)|Սամվել Կարապետյան]], [[ՀՃՈւԿ]], Երևան, 2008, էջ 201". Արխիվացված է the original 2021 թ․ հուլիսի 17-ին. Retrieved 2021 թ․ հուլիսի 17.
2. ↑  «Արձագանք», 1885, No 26, էջ 368.
3. ↑  Օրացոյց եւ պատկեր տօնից, Թիֆլիզ, 1916, էջ 79.
4. ↑  «Հովիւ», 1909, No 17, էջ 271.
5. ↑  «Ախալցխա. Էրզրումյան գաղթից մինչև մեր օրերը», Հ. Հակոբյան, Երևան, 2002, էջ 237 (ըստ ծինուբանցի Խաչատուր Սերոբյանի).
6. 1 2  «Ախալցխա. Էրզրումյան գաղթից մինչև մեր օրերը», Հ. Հակոբյան, Երևան, 2002, էջ 237.