**Աննա Վիվանտի** (իտալերեն՝ Annie Vivanti, ապրիլի 7, 1866(1866-04-07), Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - փետրվարի 20, 1942(1942-02-20), Թուրին, Իտալիա), իտալացի գրող, որ գրել է իտալերենով, անգլերենով ու ֆրանսերենով։

Հայրը` Անսելմո Վիվանտին (1827-1890) եղել է գարիբալդիական և քաղաքական հայացքների համար տարագրվել է երկրից։ Մայրը` Աննա Լինդաուն, եղել է հրեական ծագումով գերմանուհի, որ գրել է բանաստեղծություններ և մտերիմ է եղել Կարլ Մարքսի և նրա կնոջ հետ։ Աննա Վիվանտիի մանկությունն անցել է Անգլիայում, ապա վերադարձել է Իտալիա և ապրել Բոլոնիայում։ Նա զբաղվել է վոկալով, ելույթ է ունեցել օպերային բեմերում, անգլիական թերթերում հրապարակել է հոդվածներ Իտալիայի մասին։ Նրա տաղանդը նկատել է Ջոզուե Կարդուչչին, ում հետ երիտասարդ բանաստեղծուհին սիրավեպ է սկսել։ Կարդուչչին նախաբան է գրել Վիվանտիի բանաստեղծական առաջին ժողովածուի համար, որը լույս է տեսել 1890 թվականին։ Մեկ տարի անց գրվել է ինքնակենսագրական «Շանսոնետկա Մարիոն» (իտալերեն՝ Marion, artista di caffè concerto) վեպը` արվեստի երիտասարդ նվիրյալի մասին։ 1892 թվականին Աննան ամուսնացել է և խզել գրականության հետ կապերը` դստերը դաստիարակելու նպատակով։ Երկար տարիներ ապրել է ԱՄՆ-ում, անգլերենով տպագրել է նախ բանաստեղծություններ, ապա վեպեր։

1910 թվականին «Կլանողները» (անգլ.՝ The Devourers) վեպով վերադարձել է գրական ասպարեզ։ Այն գրվել է անգլերենով, իսկ մեկ տարի անց հեղինակի կողմից թարգմանվել է իտալերեն։ Վեպի հիմքում ընկած է իր ամուսնական ու մայրական փորձառությունը։ Այսպես, Ալեքսանդր Գրինը իր ինքնակենսագրական պատմվածքում բանաստեղծուհու մասին գրել է, որ «այդ կինը իր մասին գրել է այնպես ազնիվ ու ինքնամոռաց, որ գիրքը հայտնություն է թվում»։ Այնուհետև հաջորդել են «Ցիրցեա» (իտալերեն՝ Circe) վեպը, որ նվիրված է ճակատագրական կնոջ` Մարիա Տարնովսկայայի կյանքին, ում հետ Աննա Վիվանտին մի քանի անգամ առիթ է ունեցել զրուցելու` նրան այցելելով բանտում, և «Զավթիչը» (իտալերեն՝ L'Invasore, 1915), որ հասարակությանը ցնցել է իր սյուժեով. վեպի հերոսուհիները բելգիացի կանայք են, որոնց բռնաբարել են գերմանացի զինվորականները Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ 1910-1920 թվականներին Վիվանտին լույս է ընծայում մի շարք գրքեր, որոնք նշանակալից ճանաչում են ձեռք բերում։ Դրանք ոչ միայն վեպեր են, այլև երեխաների համար գրքեր և Եգիպտոս կատարած ուղևորության օրագիր` «Կլեոպատրայի հողը» (իտալերեն՝ Terra di Cleopatra, 1925): Սակայն Իտալիայում ֆաշիստական կարգերի հաստատումից հետո նրա փառքն անկում է ապրում, իսկ 1940-ական թվականներին արգելվել են նրա գործերը հրեական ծագման պատճառով, և հեղինակը մահացել է մոռացության մեջ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  Archivio Storico Ricordi — 1808.
2. ↑  *Lundy D. R.* The Peerage
3. ↑  В ряде источников — 1868, поскольку сама Виванти убавляла себе два года: см. Encyclopedia of Italian Literary Studies / Ed. by Gaetana Marrone. — NY: Taylor & Francis, 2007. — Vol. 1, p. 2012.
4. ↑  А. С. Грин. Собрание сочинений: В 5 т. — М.: Художественная литература, 1991. — Т. 3, с. 184.
5. ↑  Guido Bonsaver. Censorship and Literature in Fascist Italy. — University of Toronto Press, 2007. — P. 350. (անգլ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Աննա Վիվանտի։ Չիկագոյի համալսարանի գրադարան

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database · International Music Score Library Project · MusicBrainz · Գուտենբերգ նախագիծ · The Peerage |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուս · Գտանակագիտական · Գրականական համառոտ · Իտալացիների կենսագրական բառարան · Treccani |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BAV: ADV12187618 · BIBSYS: 90343192 · BNE: XX1484645 · BNF: 12736634p · CiNii: DA12532594 · CONOR: 99586915 · EGAXA: vtls001123421 · GND: 119385309 · ICCU: RAVV037946 · ISNI: 0000 0001 2098 8093 · LCCN: n93012769 · NDL: 00836209 · NKC: kup20010000107595 · NLA: 35720489 · NLG: 170646 · NSK: 000060265 · NTA: 07173600X · NUKAT: n2005124961 · SUDOC: 027780449 · VIAF: 5056677 · WorldCat VIAF: 5056677 |

 |

 |