recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Վենետիկի հանրապետություն** (լատին․՝ Respublica Veneta), պատմական երկիր Հարավային Եվրոպայում, Սուրբ Մարկոսի Հանրապետություն; վեն. Serenìsima Republica de Venezia, իտալերեն՝ Serenissima Repubblica di Venezia): Հիմնական տարածքը եղել է Ապենինյան թերակղզու վրա։

Քաղաք-պետությունը ստեղծվել է 7-րդ դարում և հանդես է եկել Վենետիկ կենտրոնով։ Պետության ափերը ողողել են Միջերկրական, Ադրիատիկ, Սև և Մարմարա ծովերի ջրերը։

Պետությունը ունեցել է երկու պաշտոնական լեզուներ։ Երկրի դե ֆակտո պաշտոնական լեզուն էր լատիներենը, սակայն երկրում մեծ կիրառություն ուներ իտալերենը։

Պատմություն
-----------

Հիմնական հոդված՝ Վենետիկի պատմություն
Հնագույն ժամանակներում Ադրիատիկ ծովի հյուսիսարևմտյան ափին և Իտալիայի հյուսիսում ապրել է վենետյան կոչվող մի ցեղ, որից էլ հետագայում երկիրը ստացել է իր անունը։ 452 թվականին հոների ղեկավար Աթթիլան ավերեց Ակվիլեյը և գրավեց ամբողջ վերին Իտալիան մինչև Պո գետը, խուճապահար բնակիչները բնակության վայրեր փնտրեցին հարակից կղզիներում։ Այդ ժամանակից ի վեր այստեղ աստիճանաբար առաջացան մի քանի քաղաքային բնակավայրեր, ինչպիսիք են` Գրադոն, Հերկելիան, Մալամոկկոն, Չիոգգիան։ Լոնգոբարդների դեմ մղվող բազմաթիվ պատերազմները ստիպեցին ձևավորել միասնություն և մեկ ընդհանուր կառավարություն։ Այդ նպատակով բնակչության աշխարհիկ և հոգևոր առաջնորդները կղզիների բնակիչների հետ միասին 697 թվականին ընտրեցին իրենց համար միասնական մեկ առաջնորդ՝ Լուցիա Անաֆեստին, հետագայում այդ պաշտոնը կոչվեց դոժ։ Հետևաբար, բնակչության հոգեւոր և աշխարհիկ առաջնորդները, կղզու խմբի բոլոր բնակիչների հետ միասին, ընտրեցին Պոլ Լուչիա Անաֆեսը 697-ին, որպես ընդհանուր կյանքի ամենատարբեր ղեկավար, և հետագայում այդ պաշտոնը կոչվեց Դողա։ Կառավարության նստավայրը սկզբում Հերակլեայում էր, 742-ին այն տեղափոխվեց Մալամոկկո, իսկ 810-ին` Ռիալտոյի ամայի կղզու վրա, որտեղ էլ հետագայում հիմնադրվեց Վենետիկ քաղաքը։ 806 թվականին վենետիկյան քաղաքները կարճ ժամանակով գտնվում էին Կարլ Մեծի տիրապետության տակ, սակայն 812 թվականին վերադարձվեցին Բյուզանդիային։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑

Գրականություն
-------------

* Andrea Castagnetti: *La società veneziana nel Medioevo*, Bd. 1: *Dai tribuni ai giudici*, Bd. 2: *Le famiglie ducali dei Candiano, Orseolo e Menio e la famiglia comitale vicentino-padaovana di Vitale Ugo Candiano (secoli X-XI)*, Verona 1992/1993
* David Chambers (Hrsg.): *Venice: a documentary history, 1450–1630*, Oxford 1992
* Helmut Dumler: *Venedig und die Dogen*, Düsseldorf 2001

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Բրոքհաուսի և Եփրոնի փոքր |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | CiNii: DA03199756 · GND: 1085174905 · ICCU: CFIV016774 · LCCN: n81035331 · VIAF: 159454011, 168385648 · WorldCat VIAF: 159454011, 168385648 |

 |
**Էյուփ Ջան Սաղլըք** (թուրքերեն՝ Eyüp Can Sağlık, 1973, Ադանա, Թուրքիա), թուրք լրագրող և լեզվաբան։ Զբաղեցրել է թուրքական Radikal թերթի գլխավոր խմբագրի պաշտոնը։

1993 թվականին ավարտելով Ստամբուլի համալսարանի հաղորդակցության բաժինը, մագիստրոսական կոչում է ստացել Հարվարդի համալսարանի Մերձավոր Արևելքի ուսումնասիրությունների կենտրոնում՝ մասնագիտանալով Մերձավոր Արևելքում Միացյալ Նահանգների քաղաքականության ոլորտում։

Իր լրագրողական գործունեությունը սկսել է դեռևս 1994 թվականից՝ ուսանողական տարիներից՝ աշխատելով թուրքական Zaman թերթի համար։ 2004 թվականին Էյուփը տեղափոխվել է աշխատելու «Referans» թերթում՝ դառնալով տնտեսական և բիզնես նորությունների գծով խմբագիր։ Երբ 2010 թվականին «Referans»-ը միացաց «Radikal»-ին, Ջանը դարձավ «Radikal»-ի գլխավոր խմբագիր։

Էյուփ Ջանը 2005 թվականին ամուսնացել է թուրք հայտնի գրող Էլիֆ Շաֆաքի հետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑

Արտաքին հղումներ
----------------

* Էյուփ Ջանի կենսագրությունը (թուրքերեն)
* Ayşe Arman'ın Eyüp Can ile Röportajı
* Eyüp Can röportajının 2. bölümü - Eşi Elif Şafak'la İlişkisi

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: n2001050841 · VIAF: 68274146 · WorldCat VIAF: 68274146 |

 |
**Էլ Ռուբիուս** (Էլ Ռուբիս, իսկական անունը՝ **Ռուբեն Դոբլաս Գանդերսեն** (իսպ.՝ Rubén Doblas Gundersen, փետրվարի 13, 1990(1990-02-13), Միխաս, Մալագա, Անդալուզիա, Իսպանիա ), հայտնի իսպանացի տեսաբլոգեր, ՅուԹյուբի «**elrubiusOMG**» ալիքի ստեղծող։ Ներկայումս նրա ալիքն ունի ավելի քան 37 միլիոն բաժանորդ և 8 միլիարդ դիտում, որը դարձնում է այն ամենաժողովրդական իսպաներեն ալիքը և Իսպանիայում ամենաժողովրդական ալիքը։

Կենսագրություն
--------------

Ռուբենը ծնվել է իսպանական Միխաս քաղաքում 1990 թվականի փետրվարին։ Հայրը իսպանացի է, մայրը՝ նորվեգացի։ Ծնողների ապահարզանի պատճառով Ռուբենը մանկության մեծ մասն անցկացրել է Նորվեգիայի Բերգեն քաղաքում։ Հասուն տարիքում Ռուբենը վերադառնում է Իսպանիա՝ սկսելով 3D-մոդելավորման անիմացիա սովորել։

Կարիերան Յություբում
--------------------

2006 թվականի ապրիլին Ռուբենը ՅուԹյուբում ալիք է բացում՝ անվանելով այն «*elrubius*»։ Իր ՅուԹյուբ գործունեությունը Ռուբենը սկսել է 2008 թվականին՝ ներբեռնելով «Grand Theft Auto IV» խաղի լեթսփլեյը։ Սակայն այն պատճառով, որ այդ ալիքը սթրայք է ստացել, Ռուբենը չի կարողացել ալիքին միացնել գործընկերային ցանց։ Այդ պատճառով 2011 թվականի սկզբին նա նոր ալիք է բացել։

Ռուբենը ճանաչում է ձեռք բերել «*The Elder Scrolls V: Skyrim*» խաղի լեթսփլեյները լույս տեսնելուց հետո։ Ավելի ուշ նա այդ մասին տեսանյութ է հրապարակել «*Chatroulette*» կայքում, որը նույնպես նպաստել է նրա հայտնիությանը։

2012 թվականի նոյեմբերին Ռուբենը դարձել է ամենաշատ հետևորդ ունեցող իսպանական ալիքի տերը՝ առաջ անցնելով *Willyrex* բլոգերից։ 2013 թվականի փետրվարին նրա ալիքը հասել է միլիոնի, իսկ արդեն 2 տարի անց նա դարձել է Իսպանիայից առաջին յություբերը, որը հասել է 10 միլիոն հետևորդի։ 2015 թվականի աշնանը ՅուԹյուբը որպես մրցանակ նրան ադամանդե կոճակ է ուղարկել։

Մասնակցել է *YouTube Rewind 2015*-ի և *YouTube Rewind 2016*-ի նկարահանումներին։

### Ալիքի ձևաչափ

Ռուբենի կոնտենտը բաղկացած է հիմնականում լեթսփլեյներից, բայց չնայած դրան, նաև հրապարակում է վլոգներ, չելենջներ, հարցերի պատասխաններ ու սկետչներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2
2. ↑
3. ↑
4. ↑  La lista de Youtubers y streamers que viven en andorra y los que aún no
5. ↑   (իսպ.)
6. ↑  Norwegian Ruben being overrun by admirers
7. ↑  Революция ютуберов
8. ↑  El Rubius — шутник YouTube
9. ↑  El Rubius - первый испанец, получивший 10 000 000 подписчиков
10. ↑  El Rubius на YouTube Rewind 2015
11. ↑  El Rubius на YouTube Rewind 2016

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ · ՏիկՏոկ · ՅուԹյուբ · ՅուԹյուբ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNC: a16303519 · BNE: XX5413084 · ISNI: 0000000446242355 · LCCN: no2015028600 · VIAF: 314910513 · WorldCat VIAF: 314910513 |

 |
**Ռոսսիմոդա կոշիկի թանգարան** (իտալ.՝ Museo Rossimoda della calzatura), թանգարան Իտալիայի Վենետիկ գավառի Ռիվիերա դել Բրենտայի երկայնքով ձգվող Ստրա կոմունայի տասնյոթերորդ դարի Վիլլա Ֆոսկարինի Ռոսսի ճարտարապետական համալիրի գլխավոր վիլլայում։ Թանգարանը ներկայացնում է կանացի կոշիկների ավելի քան 1700 մոդելների հավաքածու, որոնք արտադրվել են համանուն կոշիկի գործարանի կողմից՝ բարձր նորաձևության տների հետ համագործակցությամբ։

Պատմություն
-----------

Թանգարանը հիմնադրվել է 1995 թվականին՝ կոշիկի Rossimoda footwear ընկերության հիմնադիր Լուիջինո Ռոսիի կամքով։ Ի սկզբանե ստեղծվել է ընկերության բիզնես պատմությունը փաստելու համար, այնուհետև թանգարանն ավելի մեծ դեր է ստանձնել՝ վավերագրելու Ռիվիերա դել Բրենտայի ավանդական կոշիկները, ի լրումն հին վենետիկյան ավանդույթների և միջազգայնորեն ճանաչված դիզայներների կոշիկների ցուցադրման։

Հավաքածուներ
------------

Թանգարանում պահվում են ամբողջ աշխարհի նորաձևության դիզայներների ստեղծած ավելի քան 1500 մոդելներ, ինչպես նաև այնպիսի ժամանակակից արվեստագետների աշխատանքներ, ինչպիսիք են Էնդի Ուորհոլը և Ալեն Ջոնսը։

700 քառակուսի մետր ցուցասրահում՝ XVII դարի հեղինակավոր սրահների երկու հարկերում են գտնվում Vigo ընկերության և աշխարհի առաջատար նորաձևության տների հետ համագործակցության նախատիպերը։ Առաջին հարկում ներկայացված են այնպիսի ամերիկացի դիզայներներ, ինչպիսիք են Դոնա Կարանը, Մարկ Ջեյկոբսի Marc-ը, Porsche-ն, իսկ վերևի հարկում եվրոպական և միջերկրածովյան դիզայներների հետ համագործակցությունն է, ներառյալ Էմիլիո Պուչի, Yves Saint Laurent, Givenchy, Dior, Roger Vivier, Ֆենդի, Քրիստիան Մարի Մարկ Լակրուա), Céline, Կենզո, որոնց ավելի շատ տարածք է հատկացվել։

Թանգարանը ներառում է նաև տպագրություններ, գծանկարներ և քանդակներ Լուիջինո Ռոսսիի արվեստի մասնավոր հավաքածուից, այդ թվում Լակրուայի և Կարլ Լագերֆելդի բնօրինակ էսքիզներից, Էնդի Ուորհոլի տպագրությունների վերարտադրություններից, Ալենի Ջոնսի և Դանիել Սպոերիի քանդակներից։

Պատկերասրահ
-----------

* 17-րդ դարի տղամարդու կոշիկ17-րդ դարի տղամարդու կոշիկ
* 18-րդ դարի կոշիկ18-րդ դարի կոշիկ
* Եկեղեցական կոշիկ կարմիր կտորից և կաշվե ներբանից, 19-րդ դարԵկեղեցական կոշիկ կարմիր կտորից և կաշվե ներբանից, 19-րդ դար
* Վենետիկյան կանացի կոշիկՎենետիկյան կանացի կոշիկ

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2 3 4  Indagine sui musei e le istituzioni similari — 2022.
2. ↑  *Italian National Institute of Statistics* Indagine sui musei e le istituzioni similari — 2021.
3. 1 2  Indagine sui musei e le istituzioni similari — 2020.
4. ↑  Indagine sui musei e le istituzioni similari — 2023.
5. ↑  *Italian National Institute of Statistics*  — 2017.
6. ↑  *Rossimoda: company profile.* 2006. Venedig: Rossimoda. OCLC 611781267
7. ↑  *Monica Amari, Museums of companies: the culture of the art of art and history.* Franco Angeli, 2010, 146.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 7565578-0 · VIAF: 244771246 · WorldCat VIAF: 244771246 |

 |
**Ռոման Սուտայի և Ալեքսանդրա Բելցովայի թանգարան** (լատիշ․՝ Romana Sutas un Aleksandras Beļcovas muzejs), Լատվիայի գեղարվեստի ազգային թանգարանի մասնաճյուղ։ Բացվել է 2008 թվականի հոկտեմբերին դասական մոդեռնիզմի ժամանակաշրջանի լատվիացի նկարիչներ, «Ռիգայի նկարիչների խմբի» մասնակիցներ, ճենապակու նկարազարդման «Բալտարս» արվեստանոցի հիմնադիրներ Ռոման Սուտայի և Ալեքսանդրա Բելցովայի հուշահամալիր բնակարանի բազայի վրա։

Պատմություն
-----------

Թանգարանը ստեղծվել է նկարիչների դստեր՝ արվեստագետ Տատյանա Սուտայի ցանկությամբ, երկու նկարիչների կտակի և նրանց աշխատանքների հավաքածուի ու արխիվի հիման վրա։ Գտնվում է Էլիզաբեթես փողոցի վրա գտնվող բնակարանում, որտեղ 1935 թվականից բնակվում էր ընտանիքը։ Թանգարանի ցուցադրությունները տեղակայված են երեք սենյակներում, Ռոման Սուտայի նախկին արվեստանոցում, որը միաժամանակ ծառայել է Ալեքսանդրա Բելցովային և Տատյանա Սուտայի նախկին սենյակը։

Բայբա Վանգայի, Նատալյա Եվսեևայի և նկարչուհի Աննա Հեյնրիխսոնի կողմից ստեղծված կոմպոզիցիան պատմում է նկարիչների կյանքի երեք ասպեկտների մասին՝ ստեղծագործական, հասարակական և ընտանեկան։ Ստեղծագործական կյանքը պատկերվում է իր ողջ բազմազանությամբ` կերպարվեստ, գրաֆիկա, բեմարվեստ։ Լայնորեն ներկայացված են դեկորատիվ կիրառական արվեստի նմուշներ, էսքիզներ և պատրաստի աշխատանքներ։ Պահպանված կահավորանքը և նկարիչների անձնական իրերը ներկայացնում են նրանց մասնակցությունը հասարակական կյանքում, աշխատանքը ստեղծագործական միություններում և բազմաթիվ ուղևորություններում անցկացված ժամանակը։ Ընտանեկան լուսանկարչական ալբոմի դիտումը եզակի հնարավորություն է ընձեռում ճանաչել ընտանիքի անդամների կյանքի մանրամասները ընկերական շրջապատում և մերձավորների շրջանում, ընտանիքի կյանքում տեղի ունեցած կարևոր իրադարձությունները։

Թանգարանային ցուցահանդեսներ
---------------------------

Ընտրովի՝

* Ստեղծագործական տոնակատարություն

(Մարտինի տոնական օրերին այցելուներին առաջարկվում էր դառնալ ստեղծագործողներ և մասնակցել սեփական աշխատանքների ստեղծմանը) 

* Լատվիական քաղաքական ցլամարտ

(Քաղաքական ծաղրանկարների ցուցահանդես, 1920-ական թվականների Լատվիական երգիծական հրատարակություններում)

Թանգարանի ղեկավարություն
------------------------

* Թանգարանի տնօրեն՝ Բայբա Վանգա
* Գլխավոր թանգարանապահ՝ Նատալյա Եվսեևա

Հասցե
-----

* Ռիգա, Էլիզաբեթս փողոց, 57 ա բն. 26, մուտքը բակի կողմից (*Elizabetes iela 57a-26 ieeja caur pagalmu, 5.stāvs, Rīga, LV-1050*)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Muzeju statistika 2018 (լատիշ.) // *Latvijas Atvērto datu portāls* — Latvijas Republikas Kultūras ministrija.
2. ↑  «Romana Sutas un Aleksandras Beļcovas muzejs». Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ ապրիլի 9-ին. Վերցված է 2019 թ․ ապրիլի 9-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Թանգարանի մասին Լատվիական թանգարանների ընկերակցության կայքում
* Թանգարանի մասին pribalt.info կայքում Արխիվացված 2012-02-10 Wayback Machine

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 8053152503067410800004 · WorldCat VIAF: 8053152503067410800004 |

 |
**Զարկերակ** (ուկրաիներեն՝ Пульс, Ուկրաինական լիամետրաժ սպորտային դրամա՝ նկարահանված ռեժիսոր Սերգեյ Չեբոտարենկոյի [3][4] կողմից։ Հիմնված է ուկրաինացի մարզուհի, թեթեւ աթլետիկայի 2008 թվականի պարալիմպիկ չեմպիոն, 2008, 2012 և 2016 թվականների Ամառային պարալիմպիկ խաղերի հնգակի արծաթե և բրոնզե մեդալակիր Օքսանա Բոտուրչուկի[5]
կյանքի իրական պատմության վրա։

Ֆիլմի միջազգային կինոպրեմիերան կայացել է 2021 թվականի հունվարի 29-ին *Flathead Lake International Cinemafest* ամերիկյան կինոփառատոնում[6]։ Ֆիլմի ուկրաինական թատերական պրեմիերան կայացել է 2021 թվականի հուլիսի 22-ին։

Նկարագրություն
--------------

Ուկրաինացի երիտասարդ մարզիկը ապրում է փոքրիկ քաղաքում և մեծ երազանք ունի՝ հասնել Օլիմպիական խաղերին։ Նրա մարզական կարիերան նոր է սկսվում, և նա լավ արդյունքներ է ցույց տալիս։ Բայց սարսափելի ավտովթարի հետեւանքով աղջիկը ծանր վնասվածքներ է ստանում եւ քիչ է մնում կորցնի տեսողությունը։ Թվում է, թե այժմ Օքսանան ոչ միայն բաղձալի օլիմպիական խաղերի, այլեւ նորմալ կյանքի հնարավորություն չունի։ Սակայն նա չի պատրաստվում հանձնվել և ձգտում է ապացուցել, որ դեպի իրական երազանքը տանող ճանապարհը խոչընդոտներ չկան։

Դերեր
-----

* Նատալյա Բաբենկո — Օքսանա
* Վիկտորյա Լևչենկո — Ելենա՝ Օքսանայի քույրը
* Նատալյա Դոլյա — մայր
* Ալեքսանդր Կոբզար — հայր
* Ստանիսլավ Բոկլան — մարզիչ Վալերի Սորոչան
* Լիլիա Ռեբրիկ — մարզիչ Ելենա
* Ախտեմ Սեյտաբլաև — բժիշկ
* Ռոման Յասինովսկի — Դմիտրի
* Մաքսիմ Սամչիկ — Մաքս
* Սերգեյ Լուզանովսկի— Սերգեյ
* Դարյա Բարիխաշվիլի— Աննա

Արտաքին հղումներ
----------------

* Спортивная драма «Пульс» — как снимался необычный украинский фильм. *Дом (телеканал)* (22 июля 2021)
* Колонка Сергея Чеботаренко: У «Пульса» есть пульс. *Officiel-online* (20 мая 2021)
* Станислав Боклан и Лилия Ребрик в драме «Пульс» и боевик «Глаза змеи»: что посмотреть в кино с 22 июля. *Факты и комментарии* (19 июля 2021)
* Internet Movie Database

Ծանոթագրություններ
------------------
**Յանա Ռիխլիցկա** (ուկրաիներեն՝ Яна Миколаївна Рихліцька, ), Ուկրաինայի զինված ուժերի 93-րդ մեքենայացված բրիգադի կամավոր, զինվոր, մարտական բժիշկ, ռուս-ուկրաինական պատերազմի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Յանա Ռիխլիցկան ծնվել է 1993 թվականի ապրիլի 2-ին Վիննիցայում։

Ավարտել է Յարոսլավ Մուդրիի անվան ազգային իրավաբանական համալսարանի տնտեսագիտության և իրավունքի ֆակուլտետը (2015): Ուսանողական տարիներին նա ակտիվորեն զբաղվել է սպորտով, եղել է սամբոյի և ձյուդոյի սպորտի վարպետի թեկնածու։ Ռիխլիցկան նաև աշխատել է ՏՏ ոլորտում։

Ուկրաինա ռուսական լայնածավալ ներխուժումից հետո նա սկսեց ակտիվ կամավորական աշխատանք: 2022 թվականի մայիսին նա դարձավ «*Խոլոդնի Յառ*» 93-րդ առանձին մեքենայացված բրիգադի մարտական բժշկուհի՝ փրկելով բազմաթիվ կյանքեր Բախմուտում։

Ռիխլիցկային լուսանկարել էին մարտի դաշտում, որից մի քանի օր անց նա սպանվեց ռուսական հրետանու կրակից 2023 թվականի մարտի 3-ին Դոնեցկի մարզի Բախմուտ քաղաքի մոտ՝ վիրավորներին տարհանելու ժամանակ։

Նա թաղվել է իր հայրենի քաղաքի Հերոսների ծառուղում։

Մրցանակներ
----------

Բոգդան Խմելնիցկու 3-րդ աստիճանի շքանշան (2023 թվականի ապրիլի 7, հետմահու)։

Արտաքին հղումներ
----------------

, "«Ангел бійців», або дівчинка з косичками: під Бахмутом загинула медикиня". Радіо Свобода. 2023-03-06

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5
2. 1 2 3 4 5  «Яна Рихліцька». *Платформа пам'яті Меморіал*.
3. ↑  Анастасія Коваль (2023-05-08). «Під Бахмутом загинула бойова медикиня Яна Рихліцька. «Вона горіла своєю справою»». *Експрес*.
4. ↑  RFE/RL. «'Angel Of The Fighters': Ukrainian Medic Killed Days After Being Photographed In Action». *RadioFreeEurope/RadioLiberty* (անգլերեն). Վերցված է 2024-03-05-ին.
5. ↑  Decree of the President of Ukraine from 7 April 2023 year № 201/2023 «Про відзначення державними нагородами України» (in Ukrainian)
**Թալգաթբեկ Աբայդիլդին** (ռուս.՝ Абайдильдин, Талгатбек Жамшитович, սեպտեմբերի 16, 1948(1948-09-16), Esil, Աքմոլայի մարզ, Ղազախական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ղազախ քաղաքական գործիչ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1948 թվականի սեպտեմբերի 16-ին, Աքմոլինի մարզի Եսիլ քաղաքում։

1974 թվականին ավարտել է Ղազախստանի Աբայի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտը (մաթեմատիկայի ուսուցիչ), 1993 թվականին ավարտել է Ղազախստանի կառավարման, տնտեսագիտության և կանխատեսման ինստիտուտը։

Աշխատել է որպես հանրապետության նախագահի խորհրդական, շրջակա միջավայրի պաշտպանության փոխնախարար։

Ծառայել է խորհրդային բանակում։

1974-1980 թվականներին աշխատել է ԿազՊի արհմիութենական հանձնաժողովի նախագահի տեղակալ, հրահանգիչ, Կոմերիտմիության Ալմա-Աթայի շրջկոմի ուսանողական շինարարական խմբերի շտաբի հանձնակատար։ 1980-1988 թվականներին աշխատել է Ալմա-Աթայի քաղաքի Կալինինի շրջանի գործկոմի վարչության պետ, Ալմա-Աթայի քաղաքային կուսակցության կոմիտեի ղեկավարի տեղակալ։

1988-1991 թվականներին աշխատել է որպես դասախոս, Ղազախստանի Կոմկուսի կենտկոմի բաժնի քաղաքական կազմակերպիչ։

1991—1993 թվականներին աշխատել է կրոնական կազմակերպությունների հետ հարաբերությունների բաժնի ավագ ռեֆերենտ, ավագ գիտաշխատող, Նախագահի աշխատակազմի քաղաքական վերլուծության բաժնի խորհրդատու, նախագահին առընթեր գլխավոր հսկիչ տեսչության պետական տեսուչ։

1993—1995 թվականներին եղել է Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի անդամ։

1995-1997 թվականներին աշխատել է որպես նախագահի աշխատակազմի կազմակերպման և վերահսկման բաժնի պետական տեսուչ։

1997 թվականի մարտ-մայիս ամիսներին աշխատել է որպես Կոկչետավայի շրջանի ղեկավարի տեղակալ։

1997 թվականի մայիսից աշխատել է որպես Արևելյան Ղազախստանի շրջանի շրջանի ղեկավարի տեղակալ։

2000 թվականի դեկտեմբերից աշխատել է որպես Արևելյան Ղազախստանի շրջանի ղեկավարի առաջին տեղակալ։

1999 թվականից աշխատել է որպես Օտան կուսակցության Արևելյան Ղազախստանի շրջկոմի նախագահ։

2003 թվականի փետրվարի 27-ից եղել է Արևելյան Ղազախստանի տարածաշրջանի ղեկավար (Ղազախստանի Հանրապետության Նախագահի 2003 թվականի փետրվարի 26-ի N 1027 թվականի որոշմամբ)։ Փոխարինել է Վիտալի Մեթեին։

2004 թվականի դեկտեմբերի 8-ին ազատվել է Արևելյան Ղազախստանի շրջանի ղեկավարի պաշտոնից. նրան փոխարինել է Խրապունովը։

2005 թվականին Արևելյան Ղազախստանի Հանրապետության Խորհրդարանի ընտրություններում ստացել է ձայների 89,5 տոկոսը և մտել է Սենատ.։

2008 թվականին եղել է տնտեսական և տարածաշրջանային քաղաքականության հանձնաժողովի քարտուղար։ Խորհրդարանի Սենատի անդամ է ընտրվել Արևելյան Ղազախստանի տարածաշրջանից։

Ընտանիք
-------

Ամուսնացած է, ունի երկու որդի։

Մրցանակներ
----------

* Պարգևատրվել է «Կուրմետ» շքանշանով, Ղազախստանի ԽՍՀ գերագույն խորհրդի դիպլոմով և յոթ մեդալով։
* 2013 թվական՝ Պատվիրակի շքանշան։

Լրացուցիչ տեղեկություն
----------------------

* 2005 թվականի սեպտեմբերի 1-ին «Գազել» մեքենա է նվիրել Ալթայի երկրամասի գյուղական դպրոցին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Казахстанская правда(չաշխատող հղում)
2. ↑  U031027(չաշխատող հղում)
3. ↑  Выборы в Сенат 2005 Արխիվացված 2015-09-11 Wayback Machine
4. ↑  Вручение государственных наград | Номад | 16.12.2013

Արտաքին հղումներ
----------------

* Դ. Աշիբաև Кто есть Кто в Казахстане. Изд-е 6-е. Алматы, 2002, с. 5). Արխիվացված 2016-04-15 Wayback Machine
*
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գևորգ Ալթունյան (այլ կիրառումներ)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Ալթունյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Գևորգ Ալթունյան** (մարտի 8, 1974(1974-03-08), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ հեռուստահաղորդավար և մեկնաբան, 2012 թվականից՝ Հանրային հեռուստաընկերության լրատվական և վերլուծական հաղորդումների տնօրեն, 2016 թվականից զբաղեցնում է Հայաստանի պաշտպանության նախարարության տեղեկատվության և հասարակայնության հետ կապերի վարչության պետի պաշտոնակատարի պաշտոնը։

Կենսագրություն
--------------

Գևորգ Ալթունյանը ծնվել է 1974 թվականի մարտի 8-ին Երևանում։ 1991 թ. ընդունվել ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետը։ 1996-1998 թթ. ծառայել է Հայաստանի զինված ուժերում, որտեղ հիմնադրել է «Պաշտպան հայրենյաց» զինվորական թերթը։ 1999-2000 թվականներին թղթակցել է «Հայկական ժամանակ» և «Երկրապահ» թերթերին։ 2002 թ. աշխատանքի է անցել «Կենտրոն» հեռուստաընկերությունում, որտեղ հեղինակել է «Տեսանկյուն» հաղորդաշարը։ 2004 թվականից զուգահեռաբար աշխատել է «Արմնյուզ» հեռուստաընկերությունում, որտեղ հեղինակել է «Լրագրողական հետաքննություն» հաղորդաշարը։ 2004-2010 թթ. աշխատել է «Արմենիա» և «TV5» հեռուստաընկերություններում, որտեղ վարել է «Էքսպրես» լրատվական հաղորդումը, «Հեռուստադուել» թոք-շոուն և եղել է լրատվական ծառայության ղեկավարը։ 2010 թվականից աշխատում է Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերությունում՝ որպես լրատվական և վերլուծական հաղորդումների փոխտնօրեն, որտեղ հանդես է գալիս նաև «Տեսանկյուն» հաղորդաշարի հեղինակ և հաղորդավար, «Առաջին» լրատվական ծրագրի հաղորդավար։ 2012 -2016 թթ․-ին եղել է Գևորգ Ալթունյանը Հայաստանի Հանրային հեռուստաընկերության լրատվական և վերլուծական հաղորդումների տնօրենն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Կենսագրությունը Արխիվացված 2016-04-14 Wayback Machine Հայաստանի Հանրային հեռուստաընկերության կայքում
2. ↑  Baghdasaryan, Aram. «AV Production - Գևորգ Ալթունյան». *avproduction.am*. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 5-ին. Վերցված է 2017 թ․ հուլիսի 23-ին.
3. ↑  LLC, ZOOM GRAPHICS. «ՀՀ ՊԱՇՏՊԱՆՈՒԹՅԱՆ ՆԱԽԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆ | Մամուլի հաղորդագրություն». *www.mil.am*. Վերցված է 2017 թ․ հուլիսի 23-ին.
Վոկանսոնի «Բադիկ»-ը, որը սնունդ է ընդունում
**Ռեդուկցիոնիզմ** (լատին․՝ reductio — վերադարձ, ետբերում), մեթոդոլիական մոտեցում, համաձայն որի՝ բարդ երևույթները կարող են բացատրվել բոլոր այն օրենքներով, որոնք հատուկ են պարզ երևույթներին։ Օրինակ՝ սոցիոլոգիական երևույթները բացատրվում են կենսաբանական կամ տնտեսագիտական օրենքներով։ Ռեդուկցիոնիզմը կատարելագործում է ռեդուկցիայի մոտեցումը։ Այսինքն ՝ բարդ երևույթների բացատրումը պարզերով և բարձրագույնը՝ նվազագույնով։

Ավելի շատ տարածված է ռեդուկցիոնիզմի փիլիսոփայական մոտեցումը։ Ռեդուկցիոնիզմի առաջ գալը՝ որպես փիլիսոփայական մոտեցում, պատմականորեն սահմանափակեց հոլիզմի բնույթը։ Ռեդուկցիոնիզմի առաջին հետևորդներից մեկը, որը նաև շարունակել է անտիկ փիլիսոփա Դեմոկրիտի ավանդույթները, Ռենե Դեկարտն էր (1590-1650)։ Ահա նրա մտքերից մեկը. 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | …մահը երբեք չի գալիս հոգու մեղքով, բայց բացառապես նրա համար, որ խախտվում է մարմնի որևէ կարևոր մասերից մեկի գործունեությունը ... կենդանի մարդու մարմինը տարբերվում է մահացած մարդու մարմնից, ինչպես տարբերվում են ժամը կամ մեկ ուրիշ մեխանիզմ (այսինքն մեքենան, որը շարժվում է ինքնաբերաբար), երբ նրանք հավաքված են և երբ նրանց մեջ կան նյութական պայմաններ, որոնց համար դրանք նշանակված են… այն նույն ժամերից և այն նույն մեքենայից, երբ դրանք կոտրված են և երբ դրանց շարժման պայմանները գոյություն չունեն։ |  |

Սոցիոլոգիայում ռեդուկցիոնիզմը գոյություն ունի նատուրալիզմի և մեխանիցիզմի տեսքով։ Ժամանակակից արևմտյան փիլիսոփայության մեջ ռեդուկցիոնիզմը կրկին զիջել է իր դիրքերը հոլիզմին։ Վերջինիս մասին հասկացությունը շրջանառության մեջ է դրվել Յա. Սմեթսի կողմից (1870-1950)։ Նա մեջբերեց Արիստոտելի «Մետաֆիզիկա»-ից․ 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Ամբողջությունը ավելին է, քան իր մասերի համագումարը։ |  |

Ինչպես նշում էր Վ. Շվիրյովը, տրամաբանական պոզիտիվիստները ստիպված եղան հրաժարվել բնության վերաբերյալ գիտական գիտելիքների մասին իրենց ֆենոմենալ-էմպիրիկ պատկերացումներից, որոնք ենթադրում են ռեդուկցիայի թեորիտիկ եզրերի հնարավորությունը և ճանաչում են այն փաստը, որ գոյություն ունի գիտական մտքի թեորիտիկ մակարդակ, որը չի տանում էմպիրիկ գիտելիքի և նրա համակցությունների։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ռուսաստանի ԳԱԱ փիլիսոփայության ինստիտուտ". Արխիվացված է the original 2014 թ․ հուլիսի 7-ին. Retrieved 2014 թ․ սեպտեմբերի 20.
Մաստրիխտ քաղաքը
Եվրատոմ-ի անդամ երկրները
ԵՏՀ-ի ընդլայնումը
Հուշարձան Շենգենյան համաձայնագրի հիշատակին
**Եվրոպական միություն**ը միջազգային կառույց է, 27 եվրոպական երկրների միավորում։

Եվրոպական միության անհրաժեշտությունը
------------------------------------

Երկրորդ աշխարհամարտից հետո վերականգնվեց Պան-Եվրոպայի (ՀամաԵվրոպականության) գաղափարը։
Եվրոպական տնտեսական համագործակցության ձևավորման գլխավոր պատճառը հակամարտությունն էր արևմտյան և արևելյան խմբավորումների միջև։ Բացի այդ արևմտաեվրոպական երկրները փորձում էին ամրապնդել իրենց դիրքերը հետպատերազմյան աշխարհի տնտեսական կենտրոնների (ԱՄՆ, Ճապոնիա, սոցիալիստական համագործակցություն) առկայության պայմաններում։ Կար նաև միջպետական հակասությունները շտկելու անհրաժեշտություն։

ԱՊԵՄ, ԵՏՀ, Եվրատոմ
------------------

1951 թ.-ին ստեղծվեց Ածխի և պողպատի եվրոպական միավորումը (ԱՊԵՄ), որի մեջ մտան 6 երկիր։
1957 թ.-ին Գերմանիան, Ֆրանսիան , Նիդերլանդները, Իտալիան, Բելգիան և Լյուքսեմբուրգը ստորագրեցին Եվրոպական տնտեսական համագործակցության (ԵՏՀ) ստեղծման վերաբերյալ պայմանագիր։ Մեծ Բրիտանիան, Դանիան, Իռլանդիան, Հունաստանը, Իսպանիան և Պորտուգալիան առավել ուշ միացան ԵՏՀ-ին։
ԵՏՀ-ի մասնակիցները հիմնեցին նաև Եվրատոմը և 1976 թ.-ից սկսած ԵՏՀ-ն, ԱՊԵՄ-ը և Եվրատոմը միավորվեցին Եվրոպական համագործակցություն կառույցի ներքո (Շտաբ-կայանը՝ Բրյուսել) ։

Մաաստրիխտի պայմանագիրը
----------------------

Եվրոպական ընկերակցության պետությունների ղեկավարները 1992 թ.-ին Հոլանդիայի Մաաստրիխտ քաղաքում ստորագրեցին միության վերաբերյալ պայմանագիր։ Այն ամրացնում էր տնտեսական և արժույթային միությունը, ընդհանուր արտաքին քաղաքականությունը և համագործակցությունը արտաքին և ներքին գործերի համակարգում։
1993 թ.-ից սկսած Եվրոպական համագործակցությունը վերանվանվեց Եվրոպական միություն։

Շենգենյան համաձայնագիր
----------------------

1985 թ.-ի Հունիսի 14-ին Շենգեն քաղաքում կնքվեց Շենգենյան պայմանագիրը։ Այն ստորագրեցին Եվրոպական տնտեսական համագործակցության անդամ 5 երկրները։ Հետագայում Շենգենյան սահմանները ընդարձակվեցին և այժմ ընդգրկում է մոտ 25 եվրոպական երկրներ։ 
Շենգենը Լյուքսեմբուրգի հարավ-արևելքում գտնվող գինեգործական քաղաքատիպ ավան է, որտեղ հատվում են Գերմանիայի, Ֆրանսիայի և Լյուքսեմբուրգի սահմանները։ Ավանը հայտնի դարձավ այնտեղ կնքված համանուն պայմանագրի շնորհիվ։ 

Հիմնական հոդված՝ Շենգենյան համաձայնություն

Ծանոթագրություններ
------------------

Աղբյուրներ
----------

Համաշխարհային պատմություն 12. Հումանիտար հոսք

1. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2013 թ․ նոյեմբերի 6-ին. Retrieved 2014 թ․ հուլիսի 15.
**Դորիս Լիննեա Լայնե-Ալմի** (ֆիններեն՝ Doris Linnea Laine-Almi։ հոկտեմբերի 31, 1931(1931-10-31), Հելսինկի, Ֆինլանդիա - դեկտեմբերի 15, 2018(2018-12-15)), անվանի ֆինն բալետի պարուհի, խորեոգրաֆ, մանկավարժ և պրոֆեսոր (1992)։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1931 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Ֆինլանդիայի Հելսինկի քաղաքում։

Ավարտել է Հելսինկիի ֆիննական ազգային բալետին կից բալետի դպրոցը, որտեղ կատարելագործվել է Ա․ Նորկոթի և Ն․ Քիսի մոտ։ Հետագայում վերապատրաստվել է Մոսկվայում․ սկզբում Մոսկվայի խորեոգրաֆիական պետական ակադեմիայում և Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտում, իսկ 1968-1969 թվականներին՝ Մեծ թատրոնում։

1947 թվականից դերասանուհի է, իսկ 1956-1976 թվականներին՝ ֆիննական ազգային բալետում բալետի պարուհի։ Նրա խաղացանկում կա ավելի քան 40 պարտիա, այդ թվում՝ բոլոր դասական պարտիաները։

1985-1992 թվականները եղել է ֆիննական ազգային բալետի գեղարվեստական ղեկավար և բալետմեյստեր։ Նրա բեմադրած աշխատանքներից է կարելա-ֆիննական «Կալեվալա» էպոսի մոտիվներով «Կյուլկի առևանգումը» բալետը։

Բազմիցս եղել է միջազգային բալետային մրցույթների (Մոսկվայի, Հելսինկիի, Վառնենսկու, Պեկինսկու) նախագահ և ժյուրիի անդամ։

Նա դասավանդել է Ֆինլանդիայի ազգային օպերայի բալետային թատերախմբին կից պարարվեստի ուսումնարանում և եղել Ֆինլանդիայի և աշխարհի բազմաթիվ թատերական կազմակերպությունների վարչության կազմում։

Մահացել է 2018 թվականի դեկտեմբերի 15-ին։.

Ընտանիք
-------

* Ամուսինը (1904-1991) ֆիննական օպերային երգիչ է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Doris Laine (շվեդերեն) — SLS.
2. ↑  "Члены Международной федерации балетных конкурсов". Արխիվացված է the original 2012 թ․ ապրիլի 7-ին. Retrieved 2012 թ․ հուլիսի 5.
3. ↑  "Новости Международной федерации балетных конкурсов 2011 года". Արխիվացված է the original 2012 թ․ ապրիլի 7-ին. Retrieved 2012 թ․ հուլիսի 5.
4. ↑  "Скончалась бывшая прима-балерина и директор Национального балета Дорис Лайне". Сайт телерадиокомпании Yleisradio Oy. Служба новостей Yle. 2018 թ․ դեկտեմբերի 15. Արխիվացված է the original 2018 թ․ դեկտեմբերի 16-ին. Retrieved 2018 թ․ դեկտեմբերի 16.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ČSFD · Internet Movie Database |

 |
**Ռեզա Ահմադալի Աթրի Նագարչի** (պարսկերեն՝ ضا اطری نقارچی, օգոստոսի 8, 1994(1994-08-08), Թեհրան, Իրան), իրանցի ազատ ոճի ըմբիշ, Ասիայի առաջնության հաղթող, թիմում Աշխարհի գավաթակիր, Օլիմպիական խաղերի մասնակից։

Կարիերա
-------

Ըմբշամարտով սկսել է զբաղվել 2004 թվականից։ Հանդես է գալիս Բաբոլ քաղաքի ըմբշամարտի ակումբում՝ Մահմուդ Հասան Նիի գլխավորությամբ։ 2014 թվականի հունիսին Ուլան Բատորում, եզրափակչում պարտվելով ղրղզ Ուլուկբեկ Ժոլդոշբեկովին, նվաճել է Ասիայի պատանիների առաջնության արծաթե մեդալը։ 2017 թվականին նորամուտն է նշել մեծահասակների ազգային հավաքականի կազմում։ 2017 թվականի մայիսին նվաճել է բրոնզե մեդալ Նյու Դելիում կայացած Ասիայի առաջնությունում, իսկ աշխարհի առաջնությունում դարձել է տասներեքերորդը։ Բայց երկու տարի անց՝ 2019 թվականի ապրիլին Չինաստանի Սիան քաղաքում, եզրափակիչում հաղթելով հյուսիսկորեացի Կանգ Գում Սոնգին, դարձել է Ասիայի չեմպիոն։ Նույն թվականի սեպտեմբերին Ղազախստանի Նուր-Սուլթանում, բրոնզե մեդալի համար պայքարում պարտվելով հնդիկ Ռավի Կումար Դահիային, աշխարհի առաջնությունում զբաղեցրել է հինգերորդ տեղը, ինչը թույլ է տվել նրան Տոկիոյում Ամառային օլիմպիական խաղեր 2020-ի մասնակցության արտոնագիր նվաճել։ 2021 թվականի հուլիսին Իրանի հավաքականն ընդգրկվել է Օլիմպիական խաղերի մասնակիցների կազմում։ Կիսաեզրափակչի ճանապարհին հաղթել է թուրք Սուլեյման Աթլին (3:2) և մոնղոլ Էրդենեբաթին Բեհբայարին (5:1) կիսաեզրափակչում հանդիպել է ռուս Զաուր Ուգուևի հետ, որին պարտվել է 3:8 հաշվով, բրոնզե մեդալի համար պայքարում պարտվել է ամերիկացի Թոմաս Գիլմանին (1:9)՝ արդյունքում զբաղեցնելով 5-րդ տեղը։

Ձեռքբերումներ
-------------

* Ըմբշամարտի աշխարհի գավաթ 2016 (թիմ)՝ 01 1st
* Ըմբշամարտի Ասիայի առաջնություն 2017՝ 03 3rd
* Ասիական խաղեր 2018՝ 03 3rd
* Ըմբշամարտի Ասիայի առաջնություն 2019՝ 01 1st
* Ըմբշամարտի աշխարհի առաջնություն 2019՝ 5
* Օլիմպիական խաղեր 2020՝ 5

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  Чемпионат Азии среди юниоров 2014. Улан-Батор
3. ↑  Результаты чемпионата Азии по вольной борьбе
4. ↑  Восток дело тонкое. Триумф иранских вольников на чемпионате Азии
5. ↑  "ON-LINE! Гаджимурад Рашидов и Заур Угуев - чемпионы мира-2019". Արխիվացված է the original 2021 թ․ հոկտեմբերի 8-ին. Retrieved 2022 թ․ հունիսի 5. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
6. ↑  Шесть иранских борцов вольного стиля примут участие в Олимпийских играх
7. ↑  "Wrestling Results Book" (PDF). *2020 Summer Olympics*. Արխիվացված (PDF) from the original on 2021 թ․ օգոստոսի 7. Retrieved 2021 թ․ օգոստոսի 8. (անգլ.)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Olympic Channel · Միասնական պայքարի աշխարհ |

 |
**Ջոն Լեոն Գարդներ** (անգլ.՝ John Leon Gardner, մականունը՝ «Բանկ», մայիսի 2, 1933(1933-05-02), Քլիվլենդ, Օհայո, ԱՄՆ), ամերիկացի երաժիշտ, ով նվագում է փողային գործիքների և տենոր–սաքսոֆոնի վրա։ 1966–1969 թվականներին մասնակցել և ձայնագրվել է The Mothers of Invention խմբում։

Կենսագրություն
--------------

Յոթ տարեկանից սկսել է զբաղվել երաժշտությամբ՝ գնելով դաշնամուրի դասեր։ Դեռահաս տարիքում տիրապետել է սաքսոֆոնին։ 1959 թվականին նվագել է Bud Wattles & his Orchestra կոլեկտիվի՝ *Themes from the Hip* ալբոմում։ 1962 թվականին միացել է Joanna & Playboys խմբին։ 1966 թվականի վերջին միանում է The Mothers of Invention խմբին և միասին նվագում են *Absolutely Free,* *We’re Only in It for the Money* և հաջորդող ալբոմներում։ 1968 թվականի վերջին խմբին միանում է իր մեծ եղբայրը՝ Բազ Գարդները։ Մեկ տարի անց խումբը բաժանվում է։ Հաջորդ տարիներին Գարդները նվագել է Menage Trois կոլեկտիվում, և Ջոն Բակլինի հետ, ինչպես նաև ձայնագրվել է Geronomo Black–ում։

1980 թվականին Գարդները և The Mothers of Invention խմբի նախկին երաժիշտները միավորվում են, որպեսզի ստեղծեն The Grandmothers խումբը։ Միասին նրանք ձայնագրում են մի քանի ալբոմ, համերգներ են տալիս և կրկին վերամիավորվում 2002 թվականին։ Գարդները իր մշտական գործընկերոջ՝ ստեղնահար Դոն Պրեստոնի հետ մի քանի շրջագայություններ են անում և միասին ձայնագրվում։

Նա, 2010 թվականին, Creating Lotek ստուդիայում թողարկել է ինքնակենսագրություն «Bunk Gardner Story» աուդիոգրքի ձևաչափով՝ Դոն Փրեսթոնի և Արթուր Բարոյի մասնակցությամբ, որը պատրաստել էր Ջոն Լարսենը՝ ZONIC ENTERTAINMENT–ի համար։

Դիսկոգրաֆիա
-----------

### Frank Zappa и Mothers of Invention–ի հետ

* Absolutely Free (1967)
* We’re Only in It for the Money (1968)
* Lumpy Gravy (1968)
* Cruising with Ruben & the Jets (1968)
* Uncle Meat (1969)
* Burnt Weeny Sandwich (1970)
* Weasels Ripped My Flesh (1970)
* You Can't Do That on Stage Anymore, Vol. 1 (1988)
* You Can't Do That on Stage Anymore, Vol. 4 (1991)
* You Can't Do That on Stage Anymore, Vol. 5 (1992)
* Ahead Of Their Time (1993)
* Mystery Disc (1998)

### Geronimo Black–ի հետ

* Geronimo Black–Uni–1972
* Welcome Back Geronimo Black–Helios –1980

### Սոլո աշխատանքներ

* It's All Bunk –Crossfire Productions 2007
* The Bunk Gardner Story–մաս առաջին․ Zonic Entertainment 2011
* The Bunk Gardner Story–մաս երկրորդ․ Zonic Entertainment 2011

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Mothers of Invention - © terrascope". Արխիվացված է the original 2013 թ․ փետրվարի 4-ին. Retrieved 2013 թ․ հունվարի 29.
2. ↑  1992-11 Interview With Bunk Gardner September 1992 Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
3. ↑  "Themes From the Hip (1959) by Bud Wattles & His Orchestra | The Beardscratchers Compendium of Music". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2020 թ․ հոկտեմբերի 25.
4. ↑  Geronimo Black — Music Biography, Credits and Discography : AllMusic
5. ↑  Jazz article: «Don Preston: Just Another Duo From LA» by Rex Butters
6. ↑  "The Bunk Gardner Story

Արտաքին հղումներ
----------------

* 
* 

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | MySpace |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Discogs · Internet Movie Database · MusicBrainz |

 |
**«Պրովոկատոր»**, Ստաս Շմելյովի գունավոր հեռուստասերիալը նկարահանված 2015 թվականին։

Սյուժե
------

Պրովոկատոր սերիալի գլխավոր հերոսը՝ Անտոնն էր, ով ծառայում էր օրենքին, նա արտահաստիքային աշխատակից էր և աշխատում էր քողարկման տակ։ Երիտասարդը տարբերվում է սուր խելքով և տրամաբանական մտածողությամբ, ուստի նրան հեշտ է լինում մտնել հանցավոր խմբավորում և ներկայացնել իրեն ինչպես մերձավոր, իսկ հետո ջրից չոր դուրս գալ և հանցավորներին հանձնել ոստիկանությանը։ Նրա գլխավոր խնդիրն է հրահրել հանցագործներին կատարելու սխալ, քանի որ նրան հիմնականում ուղարկում են այն խմբավորմներ, որոնք աշխատում են առավելապես ճշգրիտ, և չեն թողնում հետքեր։ Պրովոկատորը միշտ անթերի լեգենդ է և ինքն իրեն չի մատնում, նա ստիպում է կուլ տալ խայծը, և այնպես, որ նրանք նույնիսկ չհասցնեն հիշել անցյալը։ Սակայն կատարելագործված տեխնիկան խափանվում է, երբ Անտոնը հանդիպում է իր առաջին սիրուն, որը գտնվում էր օրենքի մյուս կողմում։ Ինչ կընտրի Անտոնը հիմա, երբ զգացմունքները բռնկվել են նոր թափով։

Անձնակազմ
---------

### Ռեժիսոր

* Ստաս Շմելյով

### Դերասաններ

* Անդրեյ Չադով-Անտոն
* Տատյանա Արնգոլց-Մարկինա
* Անաստասիա Զավարոտնյուկ-Խնամակալ
* Դմիտրի Իսաև-Ղեկավար
* Դանիիլ Սպիվակովսկի-Մուխին
* Անդրեյ Ռուդենսկի-Արկադի Լվովիչ
* Ստանիսլավ Բոնդորենկո-Հատուկ բաժնի գործակալ
* Նիկիտա Զվերյով-Գարին
* Լիլյա Մեյ-Սաբինա Մոնկ
* Սվետլանա Լետունովսկայա-Թամարա
* Ալեքսանդր Գոլբուկով-Պաշտետ
* Ստաս Շմելյով-Ստաս ֆուտբոլիստներ

### Պրոդյուսերներ

* Վադիմ Շմելյով
* Լեոնիդ Մելամուդ
* Դենիս Կարիշև

### Սցենարիստներ

* Դենիս Կարիշև
* Ալեքսանդր Տուրբին
* Վալերիա Պոդորոժնևա
* Անդրեյ Բերեժանսկի

### Օպերատոր

* Անդրեյ Գուրկին

### Կոմպոզիտոր

* Դմիտրի Դանկով

### Նկարիչներ

* Սերգեյ Զագորնի
* Ալա Քիրեևա

### Մոնտաժող

* Ստաս Շմելյով

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2017 թ․ դեկտեմբերի 13-ին. Retrieved 2017 թ․ դեկտեմբերի 16. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Ջահան Ռզա կըզը Թալիշինսկայա** (ադրբ.՝ Cahan Rza qızı Talışinskaya, փետրվարի 9, 1909(1909-02-09), Լենքորան, Լենքորանի գավառ, Բաքվի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 1, 1967(1967-03-01), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի երգչուհի-խանենդե, Ադրբեջանական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստուհի (1940)։

Կենսագրություն
--------------

Ջահան խանում Թալիշինսկայան ծնվել է 1909 թվականի փետրվարի 9-ին Լենքորանում։ 1918 թվականին նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Բաքու։ Նա ընդունվել է Ադրբեջանի Աղջիկների Սեմինարիա։ Նրան հետաքրքրում էին նաև երաժշտությունն ու վոկալը։ Առանց հատուկ երաժշտական հմտությունների նա կարողացավ կատարելապես ելույթ ունենալ դաշնամուրի և թառի վրա։ 1927 թվականին նա սկսել է աշխատել Բաքվի ռադիոյային ցանցում։ 1934 թվականին եղել է Ադրբեջանի պետական ֆիլհարմոնիայի մենակատար։

Նա հանդես է եկել բազմաթիվ համերգներով։ Ջահան խանումը ժողովրդական երգերի և ադրբեջանական մուղաների հիանալի կատարող էր։ Նա կատարել է «Բայաթի-Շիրազ», «Սեգյահ», «Մահուր», «Շուռ», «Ղաթար» մուղամները։ Միևնույն ժամանակ նա «Ղարաբաղի շիքյաստաի» կատարող էր։ Այդ ժամանակ Ջահան խանումը համերգներին մասնակցում էր նշանավոր երգիչներ Ջաբբար Ղարյաղդիօղլու, Հուսեյնկուլու Սարաբսկու, Սեիդ Շուշինսկու, Խան Շուշինսկու, Հաղիղաթ Ռզաևայի, Ղուրբան Փիրիմովի և Զուլֆի Ադիգյոզալովի հետ։

1940 թվականին Ջահան Թալիշինսկայային շնորհվել է հանրապետության վաստակավոր արտիստի կոչում։ Ջահան խանում Թալիշինսկայան մահացել է 1967 թվականին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ջահան Թալիշինսկայա
2. ↑  "Muğam ustadı Cahan Talışinskaya və ya "Qatar Cahan"". Արխիվացված է the original 2020 թ․ հունվարի 15-ին. Retrieved 2020 թ․ հունվարի 15. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  Cahan Talışinskaya
**Եվրիպիդեսի քարանձավ** (հունարեն՝ Σπήλαιου του Ευριπίδη), քարանձավ Հունաստանի արևելքում՝ Սալամին կղզու հարավում գտնվող Պերիստերիա գյուղի շրջակայքում։ Քարանձավը տեղակայված է Սարոնիկոսյան ծովածոցին զուգահեռ նայող բլրի վրա։ Անվանակոչված է ի պատիվ հին աշխարհի ականավոր հույն ողբերգակ Եվրիպիդեսի։

Ըստ մեզ հասած պատմագիտական վկայությունների՝ Եվրիպիդեսը հենց այս վայրում է գրել իր ականավոր տրագեդիաները։ Հին հույն հեղինակներ Ֆիլոխորսն ու Սատիրոսը Եվրիպիդեսին բնութագրել են որպես *«մի չարագործի, որը խուսափում էր հասարակությունից՝ թաքնվելով այս քարանձավում»*։ 2-րդ դարի հռոմեցի գրող Ավլուս Գելլիուսն իր «Ատտիկյան գիշերներ» աշխատությունում Եվրիպիդեսի քարանձավը բնութագրել է որպես «չար ու մռայլ մի վայր»։

Պատմություն
-----------

Եվրիպիդեսի քարանձավում պեղումներ անցկացվել են դեռևս 1990-ական թվականներին։ Այդ հետազոտողների շարքում առաջիններից էր Յանինայի համալսարանի նախապատմական հնագիտության ամբիոնի պրոֆեսոս Յանիս Լոսոսի գլխավորած մասնագիտական խումբը, որը գործողություններն իրականացնում էր Հունաստանի մշակույթի նախարարության պալեոանթրոպոլոգիայի բաժանմունքի հետ համագործակցության շրջանակներում։

Հայտնաբերված գտածոները թվագրվում են ուշ նեոլիթի ժամանակաշրջանին և դրան հաջորդած դարերին։ Գտածոները ներառում են քարե գործիքներ, նետ ու աղեղ, կերամիկական այլ իրեր, հռոմեական մետաղադրամներ, ֆրանկական ժամանակաշրջանի զարդեր և այլն։ Այս ամենը խոսում է այն մասին, որ վայրը երկար ժամանակ տեղացիների կողմից օգտագործվել է որպես ապաստարան և կրոնական կառույց (երկրպագության վայր)։

Առավել ուշագրավ հայտնագործությունների թվին է պատկանում մ․թ․ա․ 5-րդ դարին թվագրվող սկիֆոսը (հին հունական ըմպանակի տեսակ), որի վրա հստակորեն նշված են Եվրիպիդեսի անվան տառերը («ΕΥΡΙΠΠ»): Կա կարծիք, որ Եվրիպիդեսի քարանձավը որոշ ժամանակ օգտագործվել է նաև որպես թատրոնի հովանավոր աստծո՝ Դիոնիսոսի սրբավայր։

Տես նաև
-------

* Պետրանոլա քարանձավ
* Դիոնիսոսի թատրոն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ακάμας - Σπήλαιο Ευριπίδη". *web.archive.org*. 2013 թ․ հոկտեմբերի 10. Արխիվացված է the original 2013 թ․ հոկտեմբերի 10-ին. Retrieved 2020 թ․ մարտի 23.
2. ↑  "Important Archaeological Sites, Aristotles' Lyceum And Cave Of Euripides, Found in Greece Archaeologists Say". *web.archive.org*. 2007 թ․ սեպտեմբերի 27. Արխիվացված է the original 2007 թ․ սեպտեմբերի 27-ին. Retrieved 2020 թ․ մարտի 23.
3. ↑  "cave". *users.otenet.gr*. Արխիվացված է the original 2019 թ․ դեկտեմբերի 6-ին. Retrieved 2020 թ․ մարտի 23. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |
| --- |
| 
  **Հունաստան**   **Պատմություն**   **Աշխարհագրություն**
 |

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Եվրիպիդեսի քարանձավ** կատեգորիայում։ |
**Ա. Դ. Դուվակինայի մասնավոր օրիորդաց վարժարան** (ռուս.՝ Частная женская гимназия А. Д. Дувакиной), մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նովոչերկասկ քաղաքում։ Ուսումնական հաստատությունը գտնվում էր Ատամանսկայա փողոց, 42 հասցեի շենքում։ Որոշ աղբյուրներում հիշատակվում է որպես աղջիկների համար Ալեքսեևյան մանկատան շենք։

Պատմություն
-----------

Կախված աղբյուրից` մասնավոր վարժարանի բացման ամսաթիվը տատանվում է 1880 և 1889 թվականների միջև։ Վարժարանը դարձել է բաց ուսումնական հաստատություն, որտեղ կարող էին սովորել միջին խավի և այլ դասերի երեխաներ։ 1921 թվականին վարժարանը դարձավ առաջին և երկրորդ աստիճանների երկրորդ մատչելի միավորված խորհրդային դպրոց։ Որոշ ժամանակ անց այստեղ արդեն տեղավորված էր արդյունաբերական-տնտեսական, հատիկաշտեմարանային և անասնաբուժական տեխնիկումը։

XXI դարում նախկին վարժարանի շենքում սովորողներին է ընդունում Ռուսաստանի Դաշնության գյուղատնտեսության և պարենի նախարարության Ռոստովի կադրերի վերապատրաստման և ագրոբիզնեսի ինստիտուտը։ 1992 թվականից շենքը համարվում է ճարտարապետության հուշարձան և մշակութային նշանակության օբյեկտ։

Նկարագրություն
--------------

Երկհարկանի շենքի շինարարությունն ավարտվել է քիչ ավելի վաղ, քան կայացել է ուսումնական հաստատության պաշտոնական բացումը։ Տունը կառուցվել է ամպիր ոճով։ Այս մասին են վկայում պատուհանների համաչափ դասավորությունը, պատերի բաժանումը հարթ որմնասյուների օգնությամբ։ Կառուցելիս շքամուտքը տեղափոխվել է կենտրոնական առանցքից։ Նախկինում դուրս բերված առմուտքի տեղում կախովի հովանոց էր։ Տան ճակատն աչքի է ընկել խիստ դեկորով և տարրերի տեղաբաշխման ռացիոնալությամբ։ Տան վերին հարկը զարդարում են շատ ավելի մեծ քանակությամբ դեկորատիվ տարրեր, քան ստորին հարկը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Решение Малого совета Ростовского областного совета народных депутатов № 325 от 17.12.1992
2. 1 2  "Здание детского Алексеевского приюта для девочек". Արխիվացված է the original 2017 թ․ մարտի 24-ին. Retrieved 2017 թ․ հունիսի 12.
3. 1 2 3  Ростовский институт переподготовки кадров агробизнеса
4. 1 2 3  Новочеркасск. Энциклопедия. — Новочеркасск: ООО «Издательство Новопринт»,2005. — 720 с. 1257 ил. — С.82-83
**Դմիտրի Լվովիչ Դորլիակ** (ռուս.՝ Дми́трий Льво́вич Дорлиа́к, մարտի 14, 1912(1912-03-14) - սեպտեմբեր 1938, Իրկուտսկ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային դերասան։ Երգչուհի Նինա Դորլիակի եղբայրը։

Կենսագրություն
--------------

Դմիտրի Դորլիակը ծնվել է 1912 թվականի մարտի 14-ին։ Սերում է ֆրանսիացի ազնվականների տոհմից, որոնք Հեղափոխության ժամանակ փախել են Ռուսաստան։ Հայրը՝ Լև Դորլիակը (1875-1914), Ռուսական կայսրության պետական բանկի ղեկավարներից էր, իսկ մայրը՝ Քսենյա Նիկոլաևնան (ծնվ.՝ Ֆելեյզեն, 1881-1945), Մարիա Ֆեոդորովնայի պալատի ազնվական օրիորդ, օպերային երգչուհի էր։ Սովորել է Պետրիշուլեում։ Մոր՝ Մոսկվա տեղափոխվելուց հետո, բնակվել է Արբատ փողոցի վրա գտնվող № 30/3 տանը։

Ավարտել է թատերական դպրոց։ 1928-1938 թվականներին աշխատել է Ե. Վախթանգովի անվան թատրոնում։ Ատլետիկ կազմվածքի շնորհիվ համարվել է մոսկովյան բեմի ամենագեղեցիկ տղամարդը։

«Փարիզի արշալույսները» ֆիլմի նկարահանման ժամանակ սիրավեպ է սկսել դերասանուհի Անտոնինա Մաքսիմովայի հետ։ Նրանց բաժանումը մեծ աղմուկ է հանել «Կինո» ամսագրում լույս տեսած «Վախթանգովի թատրոնի գռեհկամիտը» (ռուս.՝ Пошляк из театра Вахтангова) հոդվածի պատճառով։ Արդյունքում Կինեմատոգրաֆի գլխավոր վարչության պետ Բորիս Շումյացկին հրահանգել է «բարոյազուրկ» դերասանին չընդգրկել նոր կինոնախագծերում։

Անդրբայկալում հյուրախաղերի ժամանակ Դորլիակը հիվանդանում է որովայնային տիֆով, որի հետևանքով մահանում է 1938 թվականի սեպտեմբերի 18-ին Իրկուտսկում՝ 26 տարեկան հասակում։

Որդին՝ Դմիտրին (1937-2018), նախքան Ֆրանսիա ներգաղթելը, հանդես է եկել Մոսկվայի տարբեր թատերախմբերում։ Մեծացել է դաշնակահար Սվյատոսլավ Ռիխտերի ընտանիքում, որոնց մասին գիրք է գրել։ Նինա Դորլիակի և ամուսնու՝ Սվյատոսլավ Ռիխտերի մահվանից հետո ժառանգել է Մոսկվայի մարզում գտնվող նրանց ամառանոցը։ Մահացել է 2018 թվականին Փարիզում՝ 81 տարեկան հասակում։

Դերերը թատրոնում
----------------

| Տարի | Հեղինակ | Ռեժիսոր | Ներկայացում | Դեր |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1933 | Լև Սլավին | Իոսիֆ Տոլչանով | Ինտերվենցիա | Ֆրանսուա |
| 1934 | Օնորե դը Բալզակ | Ալեքսանդր Կոզլովսկի
Բորիս Շչուկին | Մարդկային կատակերգություն | Լյուսիեն Շարդոն |
| 1936 | Ուիլյամ Շեքսպիր | Իոսիֆ Ռապոպորտ | Մեծ աղմուկ ոչնչից | Կլավդիո |

Ֆիլմագրություն
--------------

| Տարի | Ֆիլմ | Դեր |
| --- | --- | --- |
| 1935 | Խիստ երիտասարդը | Գրիշա Ֆոկին |
| 1936 | Փարիզի արշալույսները | Էժեն Գորրո |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Юрий Елагин. Укрощение искусств. 2-е изд. Нью-Йорк, 1988. Стр. 165—175.
2. ↑  А. М. Данилова. Благородные девицы: воспитанницы Смольного института. ЭКСМО, 2007. Стр. 456.
3. ↑  "Дача Рихтера продана за $ 2 000 000 // *Экспресс газета*". Արխիվացված է the original 2014 թ․ հունվարի 3-ին. Retrieved 2014 թ․ հունվարի 3. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  "Актер Дмитрий Дорлиак-младший умер в Париже // *Lenta.ru*, 11 марта 2018". Արխիվացված է the original 2022 թ․ ապրիլի 7-ին. Retrieved 2018 թ․ հունիսի 30. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
**Երգ փաթիլի մասին** (ռուս.՝ Пеесня о снежинке, կամ` «Ձյան փաթիլ» (ռուս.՝ Снежинка), երգ «Կախարդները» ֆիլմից, որն ըստ սցենարի կատարում է ֆիլմի գլխավոր հերոսի քույրը` Նինա Պուխովան (դերակատար` Անի Աշիմովա)` մայրաքաղաքային վոկալ-գործիքային նվագախմբի նվագակցությամբ։ Վերջինս ելույթ է ունենում Ամանորյա երեկոյին։ Ֆիլմի համար երգը կատարում են Օլգա Ռոժդեստվենսկայան և «Добры молодцы» վոկալ-գործիքային նվագախումբը։

2002 թվականին Դմիտրի Մալիկովի և Дайкири փոփ խմբի կողմից ձայնագրվել է երգի նոր տարբերակը` «Ձյան փաթիլ» անվանումով, որն ընդգրկվել է խմբի դեբյուտային «Любишь — таешь» ալբոմի մեջ։ Երգի համար նկարահանվել է ամանորյա թեմատիկայով տեսահոլովակ, որտեղ կատարողներից բացի նկարահանվել են նաև Մալիկովի անչափահաս դուսրտ Ստեֆանիան, Բորիս Զոսիմովի դուստրը և «Хит-FM» ռադիոկայանի ղեկավարներ Կոնստանտին Գոնչարուկի և Նատալյա Բոժկոյի որդին։

2008 թվականին Приключения Электроников փանկ ռոք խումբը վերաձայնագրել է երգը «Давайте озвсонимся!» ալբոմի համար, ինչպես նաև նկարահանել է տեսահոլովակ։

2014 թվականին «Gitarin.Ru» նախագիծը Նարինե Կոտոշյանի հետ ձայնագրել է երգի նոր տարբերակը` միայն ակուստիկ կիթառով։

2016 թվականին Մալիկովը Յուլիանա Կարաուլովայի հետ ձայնագրել է երգի նոր տարբերակը։ Նույն տարում իր տարբերակն է ձայնագրել բելառուս երգիչ IVAN-ը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Любишь - Таешь" на discogs.com
2. ↑  "Биография группы «Дайкири»". Արխիվացված է the original 2015 թ․ մարտի 18-ին. Retrieved 2018 թ․ դեկտեմբերի 23.
3. ↑   IVAN - Снежинка (Новый год в прямом эфире на ТВЦ)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Երգի տեքստն ու նոտաները
* Дайкири и Д.Маликов - Снежинка
* Приключения Электроников - Песенка о снежинке
* «Песенка о снежинке»  Gitarin.Ru
* Юлианна Караулова, Дмитрий Маликов - Песня о снежинке (Снежинка' 2017)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | MusicBrainz |

 |