**«Ռուսական ազգային միասնություն», «Բարկաշովիտներ», «Բարկաշովի գվարդիա» համառուսական հասարակական հայրենասիրական շարժում****,** ռուսական ֆաշիստական (նեոֆաշիստական) նեոնացիստական իրեդենտիստական կիսառազմական կազմակերպություն, որը հիմնադրվել է 1990 թվականի հոկտեմբերի 16-ին NPF «Պամյատի» նախկին ակտիվիստների խմբի կողմից՝ Ալեքսանդր Բարկաշովի գլխավորությամբ։

Պետդումայի ընտրությունների ժամանակ (1999 թվական) շարժումը SPAS ընտրական դաշինքի մաս է կազմել, որի կուսակցական ցուցակը գրանցված էր Ռուսաստանի Դաշնության Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի կողմից, սակայն գրանցումից և նախընտրական քարոզարշավից հետո այն հանվել է ընտրություններից։

Գաղափարախոսություն
------------------

RNE-ի գաղափարախոսության հիմքերը ուրվագծվել են Ալեքսանդր Բարկաշովի կողմից իր «Ռուսաստանի դարաշրջան» աշխատությունում։ Այս հոդվածը, որը համալրվել է հետագա աշխատություններով, հիմք է հանդիսացել 1994 թվականին հրատարակված «Ռուս ազգայնականի» ABC-ին։ Ուղղափառ ռուսական ազգայնականություն, որը մեկնաբանվում է ռուս ժողովրդի և Ռուսաստանի հատուկ նպատակի շրջանակներում Աստծո առջև։ Ռուսաստանը ճանաչված է ինչպես ռուսների, այնպես էլ Ռուսաստանի բնիկ ոչ սլավոնական ժողովուրդների պետություն։ ՌԱՄ-ն հարաբերական միապետական համակրանքներ ունի, բայց կարծում է, որ ավտոկրատիան վերակենդանացնելու փոխարեն Ռուսաստանում պետք է հաստատվի ռուսական ազգային դիկտատուրա։ Օրենսդիր իշխանությունը պետք է կառուցվի դասակարգային-ազգային ներկայացուցչության հիման վրա։

ՌԱՄ-ի գաղափարախոսներն օգտագործել են նեոհեթանոս գրող Վլադիմիր Շչերբակովի գաղափարները հավերժական էտրուսկների («սրանք ռուսներ են») և «ատլանտների» (արևմտյան քաղաքակրթություն), պալեոլիթի դարաշրջանից սկսած առճակատման մասին։

Հատկանիշներ
-----------

ՌԱՄ զինանշանը սվաստիկա է՝ համակցված Բեթղեհեմյան աստղի հետ։ Այս ոճավորված սվաստիկան կոչվում է «կոլովրատ» (սովորաբար «կոլովրատը» ութաթև սվաստիկա է)։ ՌԱՄ սվաստիկան կարմիր է, ունի սպիտակ ուրվագիծ և տեղադրված է կարմիր ֆոնի վրա սպիտակ շրջանակի մեջ, որը կապված է NSDAP-ի խորհրդանիշների հետ։ Շարժման մասնակիցները կրում են սիմվոլներ գծերի կամ թեւկապների և կրծքանշանների տեսքով։ Նաև տարբեր միջոցառումների ժամանակ օգտագործվում են շարժման զինանշանով, ինչպես նաև Ռուսական կայսրության դրոշներ։

2014 թվականից Դոնբասում ՌԱՄ ստորաբաժանումների համար ներդրվել են նոր նշաններ՝ սպիտակ շրջանակ, արտաքին կողմը կարմիր, որի վրա տեղադրված է «ՌՈՒՍԱՍՏԱՆԻ ԱԶԳԱՅԻՆ ՄԻԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆ» մակագրությունը։ Սպիտակ շրջանակի ներսում սև ութաթև ուղղափառ խաչ է։ Միջին խաչաձողի եզրերի երկայնքով տեղադրված են «IC XC» քրիստոգրամները, ինչը նշանակում է «ՀԻՍՈՒՍ ՔՐԻՍՏՈՍ»։ Միջին և ներքևի խաչաձողերի միջև, ուղիղ սպիտակ շրջանագծի մեջտեղում, կարմիր «ՌԱՄ» տառերն են։

ՌԱՄ-ի երթի երգը պարունակում է կոչ. «Մահ կոսմոպոլիտ շներին, Մահ հրեա մասոններին»։ ՌԱՄ-ի ցույցերի ժամանակ կարելի էր լսել. «Վերջ սիոնիստ Ելցինը»։

Տարբերակման նշաններ
-------------------

ՌԱՄ-ի տարբերակիչ առանձնահատկությունները կայանում են սև զինվորական համազգեստի(սև վերնաշապիկներ) և աջ ձեռքը բարձրացնելով ողջույնի (նախկինում) մեջ։

Կառուցվածք
----------

ՌԱՄ շարժումը ներառում է մասնակիցների երեք կատեգորիա՝

* *զինակիցներ (շարժման անդամներ) «...ձևավորվում են ընդունակ, անկեղծ, հեղինակավոր մարդկանցից։ Հիմնական պահանջը ռազմական կարգապահությանը ենթարկվելու գիտակցված պատրաստակամությունն է, որը պետք է գործի շարժման առանցքում։ Ուղեկիցները մարդիկ են, ովքեր կամավոր և գիտակցաբար իրենց բոլոր անձնական շահերը ստորադասել են Ռուսական Շարժման գործին...»* («Ռուսական ազգային միության տարածաշրջանային կազմակերպության ստեղծման հանձնարարականներից»։
* *Ուղեկիցները* (շարժման թեկնածու անդամները) սովորական ակտիվ են։ «Ուղեկիցները համակարգված կերպով կատարում են որոշակի առաջադրանքներ շարժման մեջ, բայց ինչ-ինչ պատճառներով դեռ չեն տիրապետում զինակիցներից պահանջվող որակներին։ Օրինակ, ուղեկիցները պատրաստ չեն, ինչ պատճառով էլ, իրենց անձնական շահերը ստորադասել Շարժման շահերին, նրանք չեն գիտակցում ամուր, մշտական կարգապահության ենթարկվելու անհրաժեշտությունը, նրանք մնում են շարժման մեջ կարճ ժամանակ և սրա պատճառով նրանք դեռ բավարար չափով իրենց չեն առաջադրել...»:
* *աջակիցները* (համախոհները) «կազմում են Շարժման պոտենցիալ ակտիվը և ներկայացնում նրա ամենազանգվածային մասը։ Նրանք դեռ չունեն այն որակները, որոնք պահանջվում են ուղեկիցներից և զինակիներից...»:

Յուրաքանչյուր մարզային մասնաճյուղում կուսակցական աշխատանքն ընթանում է երեք ուղղություններով։

* գաղափարախոսություն (ագիտացիա և քարոզչություն),
* անվտանգության ծառայություն (ինքնապաշտպանություն),
* ֆինանսներ (դրամահավաք)։

Պատմություն
-----------

Александр Баркашов
Членское удостоверение РНЕ, 1992
1985 թվականին Ալեքսանդր Բարկաշովը եկավ «Պամյատ» միություն։ 1990 թվականին նա լքեց «Պամյատի» ՆՊՖ-ն և նույն թվականի հոկտեմբերի 16-ին հիմնեց «Ռուսական ազգային միասնություն» շարժումը։

1992-1993 թվականներին կազմակերպությունը եղել է Ալեքսանդր Ստերլիգովի ռուսական ազգային տաճարի մաս։

1993 թվականի հունիսի 27-ին ՌԱՄ-ը գրանցվել է Մոսկվայի քաղաքային արդարադատության դեպարտամենտի կողմից որպես Մոսկվայի քաղաքային մակարդակով կազմակերպություն՝ 2783 գրանցման համարով։

### 1993 թվականի սեպտեմբեր-հոկտեմբեր

«Ռուսական ազգային միասնություն» շարժումը քաղաքական լայն ասպարեզ է դուրս եկել 1993 թվականի սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին։

Դեռևս 1993 թվականի ապրիլին Ա.Պ. Բարկաշովը հայտարարեց, որ իր շարժումը կաջակցի Գերագույն խորհրդին քաղաքականապես, «և եթե անհրաժեշտ լինի, ապա ֆիզիկապես»։ Արդեն 1993 թվականի գարնանը նա հրամայեց սկսել շենքերի գրավման և պաշտպանության ինտենսիվ նախապատրաստական աշխատանքները։

Ժողովրդական պատգամավորների համագումարը և Գերագույն խորհուրդը ցրելու մասին ՌԴ Նախագահ Բ.Ն.Ելցինի թիվ 1400 հրամանագրի հրապարակումից հետո Ա.Պ.Բարկաշովը հավաքեց իր համախոհներին Գերագույն խորհրդի շենքի մոտ։ Մինչև հոկտեմբերի 3-ը, ըստ Բարկաշովի, Սպիտակ տանը կար 168 զինված ՌԱՄ անդամ։ Այնուամենայնիվ, նա մարդկանց մեծ մասին թողեց Գերագույն խորհրդից դուրս՝ «որպեսզի գործի «թիկունքից»... որպեսզի «թափահարի» զանգվածներին՝ աջակցելու Գերագույն խորհրդին»։

Փոխնախագահ Ռուցկիի անվտանգության պետ Վլադիմիր Տարանենկոյի հուշերից.

> 
> 
> Սեպտեմբերի 23-ի առավոտյան, անվտանգության կետերը ստուգելիս, երկրորդ հարկում՝ հենց պետի աշխատասենյակի տակ, հայտնաբերեցի մի քանի տասնյակ զինված մարտիկներ (մոտ հիսուն հոգի)։ Նրանց մեջ ինձ շատ բան դուր չեկավ. արտաքին տեսքը (հիմնականում մինչև 30 տարեկան երիտասարդ տղաներ էին, հագնված բոլորովին նոր զինվորական համազգեստով, իրենց կազմվածքին հարմարեցված, անհասկանալի բովանդակության գծերով) և մռայլ լռություն, և հրամանների տրման և կատարման ձևը (հրամանատարը մոտեցավ պատուհանի մոտ կրակային դիրք զբաղեցնող զինվորին, ինչ-որ բան ասաց հակիրճ և անաղմուկ, նա արագ կանգնեց և, վերցնելով ավտոմատը, արագացված տեմպերով շտապեց դեպի ելքը) և նրանց վստահությունը, որով նրանք տեղավորվեցին անծանոթ վայրում, և մեկ այլ բան, որը բնութագրվում է ոչ թե խոսքերով, այլ զգացմունքներով։ Այս մարդիկ ինձ ստիպեցին անհանգստություն զգալ։ Նրանց տեսնելուց հետո ես չպարզեցի, թե ովքեր են նրանք և որտեղից, այլ բարձրացա իմ հարկ և արդեն այնտեղ իմ ենթականերից իմացա, որ այդ գիշեր Գերագույն խորհրդին օգնության են եկել «Բարկաշովիտները»՝ ազգայնական ՌԱՄ (Ռուսական ազգային միաբանություն) կազմակերպության անդամները։
> 
> 
> Առանց ժամանակ կորցնելու ես ուժեղացրի անվտանգության կետերը, հրամայեցի, որ երրորդ հարկ չթողնեն անծանոթ մարդկանց և մտնելով Ռուցկու գրասենյակ՝ զեկուցեցի.
> 
> 
> -Երկրորդ հարկում, ուղիղ մեզանից ներքև, մի քանի տասնյակ մարտիկներ կան, որոնց, ինձ թվում է, այնտեղ տեղը չէ։ Նայեցի նրանց ու կասեմ՝ տպավորությունը ցավալի է։ Ինչես «մահապարտ-ահաբեկիչներ», անկեղծ ասած։ Մռայլ են, չեն խոսում, իրենց այնպես են պահում, ասես պատերազմն է սկսվելու... Տարօրինակ անուն ունեն՝ «Բարկաշովիտներ»։ Ձեր թույլտվությամբ ես նրանց կվերացնեմ ինչ որ հեռու վայր։ Նրանք ինձ վստահություն չեն ներշնչում։
> 
> 
> Ռուցկոյը խաթարեց իմ ծրագրերը.
> 
> 
> — 
> 
> 
> Մի շտապեք, երեկ Խասբուլատովը պատմեց նրանց մասին։ Բոբկովը նրան խորհուրդ է տվել (Բոբկովը Գերագույն խորհրդի նախագահի խորհրդական է, գեներալ-գնդապետ, ԽՍՀՄ ՊԱԿ-ի 5-րդ գլխավոր տնօրինության նախկին ղեկավար)։ Ինքը՝ Ռուսլան Խասբուլատովը հրամայել է, որ Բարկաշովին և իր մարդկանց թույլ տան շենք մտնել։ Ես պատկերացում չունեմ, թե ինչու են դրանք անհրաժեշտ այստեղ, բայց իմաստ չունի նրանց տեղից տեղ քշել։ Ամեն դեպքում, հիմա սա անելու կարիք չկա։ Ավելի լավ է նրանց ավելի մոտիկից նայեք։ Եթե ինչ-որ բան սխալ է, փոխգործակցեք և լուծեք հարցերը Դունաևի հետ...— 
> 
> 

Բարկաշովը պնդեց, որ ՌԱՄ անձնակազմին Սովետների պալատ բերելու խնդրանքը ստացել է անմիջապես պաշտպանության նախարար Վլադիսլավ Աչալովից, որը հաստատվել է Գերագույն խորհրդի կողմից։ Ինքը՝ Աչալովը, պատմական գիտությունների դոկտոր Ալեքսանդր Օստրովսկու հետ զրույցում հաստատել է այս փաստը, սակայն չի հստակեցրել, թե դա ում նախաձեռնությունն է։

1993 թվականի սեպտեմբերի 21-ից հոկտեմբերի 5-ը տեղի ունեցած իրադարձությունների լրացուցիչ ուսումնասիրության և վերլուծության Պետդումայի հանձնաժողովի զեկույցից. 

> 
> 
> «Ռուսական ազգային միասնության» (ՌԱՄ) ջոկատը Ա.Պ.Բարկաշովի հրամանատարությամբ՝ մոտ 100 հոգի. պաշտոնապես մտնում էր Ռուսաստանի Դաշնության պաշտպանության նախարար Վ. Ա. Աչալովի ենթակայության անվտանգության ստորաբաժանման մեջ, բայց ամբողջությամբ չէր վերահսկվում նրա կողմից. ջոկատը տեղակայվել է Ռուսաստանի Դաշնության սովետների տանը։ Ջոկատի առանձին անդամներին տրվել են ավտոմատ փոքր զենքեր (ըստ առկա տվյալների՝ ընդհանուր առմամբ 22 «Բարկաշով տղամարդկանց» տրվել են AKS-74U գրոհային հրացաններ) Ռուսաստանի Դաշնության Սովետների պալատի անվտանգության ծառայության համար։ Ջոկատի անդամները ներգրավված էին նաև խորհրդարանի շենքի հարակից տարածքում կարգուկանոնի պահպանմամբ, ունեին լավ ֆիզիկական և մարտական պատրաստվածություն, աչքի էին ընկնում կարգապահությամբ՝ զուգորդված նախաձեռնության պակասով և իրենց կազմակերպության ղեկավարությանը կույր հնազանդությամբ. ջոկատի անդամները կատարել են Ռուսաստանի Դաշնության Գերագույն խորհրդի ղեկավարության հետ չհամաձայնեցված գործողություններ՝ խորհրդարանի շենքից բռնի կերպով հեռացնելու ՌԱՄ-ի ղեկավարության տեսանկյունից անցանկալի անձանց։ Այսպիսով, 1993 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, ժամը 17-ի սահմաններում, ՌԱՄ-ի երեք անդամներ, ավտոմատներով զինված, Առանց պատճառների և հիմքերի բացատրության՝ Գերագույն խորհրդի նախագահի քաղաքական խորհրդական Խասբուլատովին բերման են ենթարկել և դուրս բերել շրջափակումից։
> 
> 
>  Կատարվել են նաև բացահայտ ապօրինություններ. Օրինակ՝ 1993 թվականի հոկտեմբերի 3-ի երեկոյան Ռուսաստանի Դաշնության Սովետների տան մոտ «Բարկաշովիտները» բերման են ենթարկել և խուզարկել 1953 թվականին ծնված գործազուրկ Իգնատով Մ.Վ.-ին, ումից վերցրել են փաստաթղթեր և 48.000 ռուբլի։ Խորհրդային Միության անդամների կողմից Սովետների տան դիմաց նացիստներին հիշեցնող խորհրդանիշներով երթերն ու կազմավորումները իրականում սադրիչ բնույթ են կրել. Ջոկատի որոշ անդամներ կատարել են նաև այլ սադրիչ գործողություններ։ Այսպես, սեպտեմբերի 28-ին ՌԱՄ-ի անդամ Ա.Բ.Պլեշկովը հրապարակավ հայտարարեց, որ եթե մինչև 1993 թվականի սեպտեմբերի 29-ի առավոտ չվերացվի Ռուսաստանի Դաշնության Սովետների պալատի շրջափակումը, ապա «բարկաշովականները» կանցնեն ահաբեկչական գործողություններ իրականացնելու։ «Բարկաշովիտները» բազմիցս հայտարարել են Ռուսաստանի Դաշնության Սովետների պալատում աշխատող լրագրողներին, որ իրենք թքած ունեն Ելցինի և Գերագույն խորհրդի վրա. նրանք եկել են իրականացնելու իրենց առաջնորդ Ա.Պ.Բարկաշովի կամքը:— 
> 
> 

Ինչպես հիշում է պաշտպանության նախարարի օգնական Վլադիսլավ Աչալովը, Սպիտակ տան պաշտպան Մարատ Մուսինը, 

> 
> 
>  Սեպտեմբերի 26-ից 27-ի գիշերային ահազանգից առաջ «բարկաշովցիներն» ընդհանրապես գնդացիրներ չեն ունեցել։ Նրանք հետագայում ստացան 30 ատրճանակ Աչալովի պաշտպանության նախարարության հաշվեկշռում արդեն ընդունվածներից և հիմք հանդիսացան պառլամենտի մեծ թվով զինված պաշտպանների մասին շահարկումներ տարածելու համար. (Բարկաշովի դասակի անդամների քանակը «Սպիտակ տանը» կազմում էր 150 մարդ)։ Ավելի ճիշտ կլինի ասել՝ «մեկ գնդացիր 40-60 հոգու համար»։ Սակայն հակառակը պնդելով՝ շատ թերթեր միաձայն ստում էին մինչև ատամները զինված հարյուրավոր «ֆաշիստների» մասին:— 
> 
> 

Շրջանցիկ օղակի ներսում ՌԱՄ-ի զինակիցներն իրականացրել են պաշտպանության նախարարության, անվտանգության նախարարության և խորհրդարանի շենքի կենսաապահովման կենտրոնների պաշտպանության, ինչպես նաև հարակից տարածքում՝ Գերագույն խորհրդիին կից, «կարգը պահպանելու և սադրանքները ճնշելու» խնդիրը:: Հոկտեմբերի 3-ին Բարկաշովի գլխավորած դասակը, մոտ 15 հոգի, AKS-74U տեսակի զինված ավտոմատներով, Աչալովի տեղակալ Ալբերտ Մակաշովի երեք պահակների հետ ներխուժել է Նովի Արբատի քաղաքապետարանի շենք։
, որտեղից ոստիկանները կրակել են Ժողովրդական պատգամավորների կոնգրեսի և Գերագույն խորհրդի կողմնակիցների վրա։ Երբ քաղաքապետարանը գրավեցին, ՌԱՄ ստորաբաժանումից ընդամենը 5 զինված մարդ կար, Վ. Ժակի 5-6 մարտիկների խումբը եկավ այն բանից հետո, երբ անզեն ցուցարարները ներխուժեցին քաղաքապետարան։ Բարկաշովի հրամանով երկու կենտրոնական մուտքի դռները և քաղաքապետարանի ճակատի ապակե պատերը ճեղքվել են երկու բեռնատարներով։ Քաղաքապետարանի գրավումից հետո Բարկաշովի մարդիկ ծեծի են ենթարկել այնտեղ գտնվող ներքին զորքերի զինծառայող Օլեգ Օլեֆիրենկոյին և ՆԳՆ գլխավոր վարչության պետի տեղակալ Վասիլի Սեմինին։ Սեմինի ծեծը կասեցրել է ժամանակին ժամանած Մակաշովը։ Բարկաշովցիները չեն մասնակցել Օստանկինոյի իրադարձություններին։

Ինչպես հիշում է ռուս ժողովրդական պատգամավոր Իլյա Կոնստանտինովը. «Թեև Բարկաշովի զինյալները լավ կազմակերպված և կարգապահ էին, նրանց թիվը կազմում էր առավելագույնը 100-150 մարդ, իսկ Գերագույն խորհրդի անվան սպայական գունդը, ասենք, 3000 հոգի էր։ Բարկաշովականները չէին գերիշխող ուժը։ Նրանք իրական իրադարձությունների չեն մասնակցել։ Նրանց հիմնական զվարճանքը Զինված ուժերի շենքի դիմաց երեկոյան շարվելն ու հեռուստատեսային տեսախցիկների առջև զիկանալն է։ Հոկտեմբերի 3-ի լույս 4-ի գիշերը բոլոր բարկաշովցիները լքել են Սպիտակ տունը»։ Գլխավոր դատախազության նախկին քննիչ Լեոնիդ Պրոշկինի խոսքերով, ՌԱՄ անդամների մեծ մասը լքել է Գերագույն խորհուրդը նույնիսկ տանկի գնդակոծությունից առաջ։

Հոկտեմբերի 4-ին, Սովետների տունը լքելուց հետո, մահացան ՌԱՄ-ի երկու անդամներ՝ Անատոլի Սուրսկին և Դմիտրի Մարչենկոն։ ՌԱՄ-ի մյուս անդամները, Սովետների պալատը լքելուց հետո, Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին հետախուզության ծառայության օգնությամբ մեկնեցին Հոլանդիա։ Ալեքսանդր Բարկաշովը «Ալֆա» հատուկ նշանակության ջոկատայինների շրջափակով լքել է Գերագույն խորհրդի շենքը և անհետացել։ Նրա նկատմամբ պաշտոնապես հետախուզում չի հայտարարվել։

1993 թվականի հոկտեմբերի վերջին Բարկաշովը ձայնագրել է 15 րոպեանոց տեսաուղերձ, որտեղ նա հայտարարել է, որ իր ժամանակը «դեռ կգա»։

Դեկտեմբերի 20-ին Բարկաշովը վիրավորվել էր։ Դեկտեմբերի 30-ին բերման է ենթարկվել, իսկ 1994-ի փետրվարի 26-ին համաներմամբ ազատ է արձակվել։

Ա.Բարկաշովի և նրա ստորաբաժանման դերը 1993 թվականի սեպտեմբեր-հոկտեմբերյան իրադարձություններում որոշ ժողովրդական պատգամավորների (մասնավորապես Յուրի Վորոնինի, Վիկտոր Ակսյուչից) և Գերագույն խորհրդի կողմնակիցների (օրինակ՝ Սերգեյ Կուրգինյանի) կողմից գնահատվել է որպես սադրիչ։ Ս.Կուրգինյանը, մասնավորապես, հայտարարեց. «Սվաստիկայով որոշ երիտասարդներ ինձ սեպտեմբերի 30-ին տարան Սպիտակ տնից՝ մատնացույց անելով ավտոմատները... Տեսնելով, թե ինչպես են երիտասարդները ազատ անցնում ոստիկանական շրջափակման միջով, ուրիշների համար փակ, այդ թվում՝ բժիշկները,, տեսնելով, թե ինչպես են նրանք «դեմոկրատական տեսախցիկների» առաջ «ռուսական ֆաշիզմի» դասագրքի տեսքով կեցվածք են ընդունում, բնականաբար ենթադրում եմ, որ այս վտարումը առանց պարոն «դեմոկրատների» չէր։ Կուրգինյանը նաև նշեց, որ Սովետների պալատում գտնվելու ժամանակ տեսել է, թե ինչպես է ցուցադրվում Բարկաշովի մարդկանց բեմադրված լուսանկարը։ Նրա խոսքով, լրագրողները ՌԱՄ-ի անդամներին ասել են, որ Պետք է շրջվեն ԱՄՆ դեսպանատան կողմ և բղավեն՝ «Փառք Ռուսաստանին»։

Один из руководителей обороны Белого дома, вице-президент Российской Федерации Александр Руцкой назвал участие РНЕ в защите Дома Советов провокацией спецслужб, подчинявшихся отрешённому Верховным Советом от должности президенту Борису Ельцину. По воспоминаниям Руцкого, между охраной парламента и баркашовцами происходили драки из-за того, что члены РНЕ вывешивали лозунг «Бей жидов, спасай Россию!».

Назначенный Руцким заместитель министра обороны Альберт Макашов был противником участия РНЕ в защите здания парламента.

Վլադիմիր Օվչինսկին Ռուսաստանի ներքին գործերի նախարարի առաջին տեղակալ Եվգենի Աբրամովի օգնական (1992-1995 թվականններ).

> 
> 
>  Կարծում եմ, որ Գերագույն խորհրդի լուծարումն անօրինական էր, իսկ Սպիտակ տան գնդակահարությունը՝ հանցավոր։ Ես տեղյակ եմ, թե ինչպես է արվել այս ամենը։ Սպիտակ տան պաշտպաններին զիջելու համար այնտեղ բերվել են Բարկաշովի սվաստիկաներով մարդիկ։ Նրանք սկսեցին երթով անցնել ներս՝ ձեռքերը բարձրացնելով ֆաշիստական ողջույնի նշանով, և այս ամենը լուսանկարվեց և տեսանկարահանվեց։ Հետո այս նկարները գնացին ադմինիստրացիա։ Այնտեղից նրանց տեղափոխեցին ԱՄՆ դեսպանատուն, այնուհետև՝ Վաշինգտոն։ Առաջ քաշվեց հետևյալ այլընտրանքը՝ կա՛մ գալիս է ֆաշիզմը, կա՛մ մենք արմատական քայլեր ենք ձեռնարկում։ Այսինքն՝ դա ծրագրված սադրանք էր:— 
> 
> 

Բարկաշովը ձերբակալվել է միայն 1993 թվականի դեկտեմբերի վերջին՝ ազդրի հրազենային վնասվածք ստանալուց հետո։ ՌԱՄ-ի պաշտոնական վարկածի համաձայն՝ վնասվածքը մահափորձի հետևանք է, կրակոցներ են արձակվել մուգ գույնի ВАЗ-2108 մակնիշի ավտոմեքենայից՝ 5,45 տրամաչափի փամփուշտներով, երբ Բարկաշովը առավոտ ժամը 4-ի սահմաններում քայլում էր Կրասնոգորսկ տանող ճանապարհով։ Անցնող մեքենայի վարորդը 20 րոպե անց վերցրել է վիրավորին ու տեղափոխել հիվանդանոց, որտեղ երկու վիրահատության է ենթարկվել։ Ինքը՝ Բարկաշովը, հարձակման մեջ մեղադրել է հատուկ ծառայություններին։ Այլ աղբյուրների համաձայն՝ Բարկաշովը, ով թաքնվում էր մերձմոսկովյան Ֆրյազինո քաղաքում հոկտեմբերյան իրադարձություններից հետո, հարբած վիճաբանության ժամանակ գնդակահարվել է գործընկերոջ կողմից։
.

### 1994-2000 թվականներ

1994 թվականի դեկտեմբերին ՌԱՄ-ը աջակցեց Ռուսաստանի կառավարության գործողություններին Չեչնիայում սահմանադրական կարգը վերականգնելու համար։

1995 թվականի հոկտեմբերի 15-ին տեղի ունեցավ համաժողով, որի ընթացքում ստեղծվեց «Ռուսական ազգային միասնություն» (VOPD RNE) համառուսաստանյան սոցիալ-հայրենասիրական շարժումը և ընդունվեց դրա կանոնադրությունը:.
1997 թվականի փետրվարի 15-16-ը մերձմոսկովյան Ռեուտով քաղաքում տեղի ունեցավ ՌԱՄ 1-ին հիմնադիր համագումարը, որին մասնակցեցին 1075 պատվիրակներ Ռուսաստանի 350 քաղաքներից՝ 57 շրջաններ ներկայացնող։ Համագումարում պաշտոնապես ստեղծվեց «Ռուսական ազգային միասնություն» համառուսական հասարակական և հայրենասիրական շարժումը, և ընդունվեց դրա կանոնադրությունը։ Բանախոսները քննադատեցին Արևմուտքը և հանդես եկան ազգային աշխարհայացքի զարգացման, կազակների հետ դաշինքի և չեչենական անջատողականության դատապարտման համար։

Ռուսաստանի Դաշնության արդարադատության նախարարությունը հրաժարվել է գրանցել ՌԱՄ ՕՕՊԴ-ն՝ մատնանշելով բաղկացուցիչ փաստաթղթերում առկա սխալները։ Այս սխալները շտկելու համար փորձ է արվել գումարել OOPD RNU-ի երկրորդ համառուսաստանյան համագումարը, որը պետք է անցկացվեր Մոսկվայում 1998 թվականի դեկտեմբերի 19-ին «Իզմայիլովո» մարզահամալիրում։ Սակայն նշանակված օրվանից մի քանի օր առաջ Մոսկվայի քաղաքապետը Յուրի Լուժկովը արգելեց ՌԱՄ համագումարի անցկացումը Մոսկվայում, իսկ մի քանի ամիս անց նա հասավ չեղյալ համարելու շարժման մոսկովյան կազմակերպության գրանցումը։ Նույն ճակատագրին են արժանացել ՌԱՄ մասնաճյուղերը մի շարք այլ մարզերում։ Հետագայում OOPD ՌԱՄ-ը իր գործունեությունն իրականացրել է առանց պետական գրանցման։

1998 թվականի սկզբին ՌԱՄ-ը անշեղորեն ուժեղանում էր։ Այն բաղկացած էր մոտ 1000 մասնաճյուղերից Ռուսաստանի 64 մարզերում։ Բնակչության հետ աշխատանքի հիմնական մեթոդները թերթերի ու թռուցիկների բաժանումն էր։ Բացի այդ, երիտասարդներին ներգրավելու համար ՌԱՄ-ի հովանու ներքո կազմակերպվեցին «Վարյագներ» (Մոսկվայում) և «Ռուս ասպետներ» (Ստավրոպոլի երկրամասում) ռազմահայրենասիրական ակումբները։

1999 թվականի հունվարի 31-ին սև համազգեստով 200 «բարկաշովականներ» երթով անցան Մոսկվայի «քնած վայրերով», սակայն մի շարք ակտիվիստներ ձերբակալվեցին ոստիկանների կողմից՝ տեղի բնակչի զանգից հետո։ Ոստիկանության բաժանմունքում տեղի ունեցած հանպատրաստից պիկետի արդյունքում բերման ենթարկված ՌԱՄ-ականներն ազատ արձակվեցին։

2000 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Ալեքսանդր Բարկաշովի հրաժարականի կողմնակիցները անցկացրել են Կենտրոնական խորհրդի «փակ պլենում», որը, ըստ մամուլի, տեղի է ունեցել մերձմոսկովյան Կասինի տնակում, որին մասնակցել են 16 տարածաշրջանային մասնաճյուղերի ղեկավարներ (այդ ժամանակ գոյություն ունեցող 55-ից) և հայտարարել Ա.Բարկաշովային ՌԱՄ-ի շարքերից հեռացնելու մասին

### 2000 թվական-ներկա ժամանակաշրջան

Флаг РНЕ с 2014 года
Շարժումը գործում է առանց պաշտոնական գրանցման և շրջափակված է ընդհատակում, մի շարք տարածաշրջանային շարժման կազմակերպություններ արգելվել են տեղական դատարանների որոշմամբ։ 1999 թվականին Բուտիրսկի շրջանային դատարանի որոշմամբ Մոսկվայի քաղաքային կազմակերպությունն արգելվեց։ 2002 թվականին Օմսկի դատարանը լուծարեց տեղական մասնաճյուղը։ 2003 թվականին Թաթարստանի Հանրապետության Գերագույն դատարանն արգելեց թաթարական ՌԱՄ կազմակերպության գործունեությունը։ 2008 թվականին Ժելեզնոդորոժնիի շրջանային դատարանն արգելել է կազմակերպությունը Ռյազանում։ Շարժումը գտնվում է Ռուսաստանի FSB-ի կողմից խիստ հսկողության տակ։

Ալեքսանդր Բարկաշովը շարունակեց ղեկավարել ՌԱՄ-ը («Ռուսական ազգային միասնություն» համառուսական հասարակական հայրենասիրական շարժումը) առանց պետական գրանցման՝ պահպանելով Բելառուսի և Ռուսաստանի տարածաշրջանային կազմակերպությունները՝ Մոսկվա, Բելգորոդ, Բրյանսկ, Նիժնի Նովգորոդ, Կուրգան և մի շարք այլ կազմակերպություններ։ Վերականգնվել են նաև Սանկտ Պետերբուրգի և Կոստրոմայի տարածաշրջանային մասնաճյուղերը։

Որոշ քաղաքներում մարզային ստորաբաժանումները վերականգնելու փորձերը հանդիպեցին տեղական իշխանությունների դիմադրությանը, ինչը նույնիսկ հանգեցրեց քրեական հետապնդման. դա տեղի ունեցավ 2003 թվականին Օրյոլում, թեև խուցը արդյունքում վերականգնվեց։

Ռամ-ը իր աշխատանքում շարունակում էր շեշտը դնել փողոցային աժիոտաժի վրա՝ տարածելով «Ռուսական կարգ» թերթը ( 2002 թվականներին այն լուսյ է տեսել մեկական համարով) և այլ տպագիր նյութեր։

2006 թվականի դեկտեմբերի 16-ին OOPD ՌԱՄ-ը մոսկովյան ակտիվիստների նախաձեռնությամբ և Բարկաշովի հավանությամբ ստեղծվեց նոր շարժում՝ «Ալեքսանդր Բարկաշով»։ Նոր շարժման ստեղծումից հետո ՌԱՄ կառույցները չլուծարվեցին։

2012 թվականի սեպտեմբերի դրությամբ ՌԱՄ-ը «Նացիոնալ սոցիալիստների համաշխարհային միության» անդամ էր։

2014 և 2022 թվականներին ՌԱՄ-ը կամավորական ջոկատներ ձևավորեց Դոնբասում պատերազմի համար՝ «Սուրբ պատերազմ Նովոռոսիայի համար» կարգախոսով։

2018 թվականին մահացել է Լիպեցկի ՌԱՄ մասնաճյուղի հիմնադիրներից մեկը՝ Վիկտոր Էլչանինովը։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  *Sven Gunnar Simonsen* Aleksandr Barkashov and Russian National Unity: Blackshirt Friends of the Nation(անգլ.) // *Nationalities Papers*. — 1996-12. — В. 4. — Т. 24. — С. 625–640. — ISSN 1465-3923 0090-5992, 1465-3923. — doi:10.1080/00905999608408473
2. ↑  *Sven Gunnar Simonsen* Aleksandr Barkashov and Russian national unity: Blackshirt friends of the nation // *Nationalities Papers*. — 1996. — В. 4. — Т. 24. — С. 625–639. — ISSN 0090-5992.
3. ↑  *Sven Gunnar Simonsen* Aleksandr Barkashov and Russian national unity: Blackshirt friends of the nation // *Nationalities Papers*. — 1996-12-01. — В. 4. — Т. 24. — С. 625–639. — ISSN 0090-5992. — doi:10.1080/00905999608408473
4. 1 2 3  Тагиефф, 2011, էջ 206
5. 1 2  Neofascism // *Britannica*. Архивировано из первоисточника 4 Հուլիսի 2017.
6. ↑  Likhachev, Vyacheslav (July 2016). «The Far Right in the Conflict between Russia and Ukraine» (PDF). *IFRI Russia/NEI Center*. Արխիվացված (PDF) օրիգինալից 2022 թ․ մարտի 13-ին. Վերցված է 2022 թ․ մարտի 16-ին. «Many ethno-nationalist parties, such as the Russian All-National Union, have also proclaimed that it is necessary to unite Russia, Ukraine, and Belarus into a single state. It was a commonplace among Russian far-right figures that Ukrainians, Belorussians and Russians are in fact one nation. This claim was repeated consistently in the programmes of the Russian National Unity movement.»
7. ↑  Research Directorate, Immigration and Refugee Board [in անգլերեն] (9 June 2004), *Russia: Information on the Russian National Unity (RNU or RNE) political party, including size, influence, activities, relations with government* (PDF), Ottawa, Արխիվացված է օրիգինալից 24 February 2017-ին`{{citation}}`: CS1 սպաս․ location missing publisher (link)
8. ↑  «CIDOB - "Russia for Russians!"». Արխիվացված է օրիգինալից 2022 թ․ մայիսի 23-ին. Վերցված է 2023 թ․ սեպտեմբերի 21-ին.
9. ↑  «Neo-Nazi Russian nationalist exposes how Russia's leaders sent them to Ukraine to kill Ukrainians». *Kharkiv Human Rights Protection Group*. Վերցված է 2022 թ․ նոյեմբերի 17-ին.
10. ↑  Mansur Mirovalev. «Ukraine investigates, attacks those who collaborate with Russia». *www.aljazeera.com* (անգլերեն). Վերցված է 2022 թ․ նոյեմբերի 17-ին.
11. ↑  Шнирельман, 2010, «Расовая война» на городских улицах; Ответ правоохранительной системы и акции правых радикалов
12. ↑  «Избирательное объединение СПАС». Արխիվացված օրիգինալից 2017 թ․ հոկտեմբերի 12-ին. Վերցված է 2017 թ․ սեպտեմբերի 29-ին.
13. ↑  «Общероссийское Общественное Патриотическое Движение «Русское Национальное Единство», «Азбука Русского Националиста»». Արխիվացված է օրիգինալից 2010 թ․ հունիսի 16-ին. Վերցված է 2010 թ․ մարտի 31-ին.
14. 1 2  «Правые хорошего тона: как в России не прошел фашизм - Аргументы Недели». *argumenti.ru*. Վերցված է 2023 թ․ մայիսի 30-ին.
15. ↑  Чубур, 2013
16. ↑  «Эмблема РНЕ». Официальный сайт РНЕ. Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ հուլիսի 21-ին. Վերցված է 2015 թ․ հուլիսի 31-ին.
17. ↑  «Крайне правые и их символика». Информационно-аналитический центр «Сова». Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ հունիսի 27-ին. Վերցված է 2013 թ․ մարտի 3-ին.
18. ↑  ««Почему соратники РНЕ носят черные рубашки и военизированную форму?»». Արխիվացված է օրիգինալից 2010 թ․ մարտի 27-ին. Վերցված է 2010 թ․ մարտի 31-ին.
19. 1 2 3  «А. П. Баркашов, «Азбука Русского националиста», статья «Рекомендации по формированию региональной организации Русского Национального Единства»». Արխիվացված է օրիգինալից 2009 թ․ փետրվարի 9-ին. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 29-ին.
20. 1 2 3  ««Деловая пресса», «Из истории „Русского Национального Единства"»». Արխիվացված օրիգինալից 2008 թ․ ապրիլի 19-ին. Վերցված է 2010 թ․ մարտի 31-ին.
21. 1 2  «телеканал «РЕН ТВ», 11 октября 2008 г. «Репортёрские истории. Два дня гражданской войны»». Արխիվացված օրիգինալից 2014 թ․ մայիսի 26-ին. Վերցված է 2019 թ․ մայիսի 6-ին.
22. ↑  Тараненко В. Н. Урок демократии. М.: 2008. — с.408-409 — 512 с. ISBN 978-5-17-050466-4
23. 1 2 3 4 5 6  «Антикомпромат. Баркашов Александр. Биография». Արխիվացված օրիգինալից 2014 թ․ հունիսի 8-ին. Վերցված է 2014 թ․ ապրիլի 28-ին.
24. ↑  «1993: Расстрел «Белого дома»». *1993.sovnarkom.ru* (ռուսերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ մարտի 16-ին. Վերցված է 2013 թ․ մարտի 16-ին.. — М.: Эксмо, 2008. — с.80 — 640 с. — ISBN 978-5-699-30395-3.
25. ↑  В 2012 году Руслан Хасбулатов «заявил». *sobesednik.ru* (ռուսերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ մարտի 25-ին. Վերցված է 2020 թ․ մարտի 25-ին. что Сергей Кургинян не работал у него советником
26. ↑  «Газета «Русский Порядок» № 9-10(12-13) «Памяти павших соратников»». *rp.ruord.info*. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ նոյեմբերի 5-ին. Վերցված է 2014 թ․ նոյեմբերի 5-ին.
27. ↑  «Газета «Известия», 03.10.06, «Октябрь 1993 года»». Արխիվացված է [www.izvestia.ru/special/article3097187/ օրիգինալից] 2012 թ․ օգոստոսի 2-ին. `{{cite web}}`: Check `|url=` value (օգնություն)
28. 1 2 3  «Доклад Комиссии Государственной Думы Федерального Собрания Российской Федерации по дополнительному изучению и анализу событий, происходивших в Москве 21 сентября — 5 октября 1993 года». Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ փետրվարի 26-ին. Վերցված է 2014 թ․ հուլիսի 9-ին.
29. ↑  «московская Хельсинкская группа «Кто есть кто: общие сведения о национал-радикалах»». Արխիվացված է օրիգինալից 2010 թ․ մարտի 17-ին. Վերցված է 2010 թ․ մարտի 27-ին.
30. ↑  ««Додавить гной пока не получается»». Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ դեկտեմբերի 7-ին. Народный депутат РСФСР, член Верховного Совета Российской Федерации Илья Константинов о событиях октября 1993 года
31. ↑  ««Офицеры у Белого дома осенью 1993 года не знали, в кого палили»». Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ դեկտեմբերի 30-ին. Վերցված է 2020 թ․ մայիսի 5-ին.
32. ↑  «Книга Памяти». Արխիվացված օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 4-ին. Վերցված է 2014 թ․ հուլիսի 11-ին.
33. ↑  «Книга Памяти». Արխիվացված օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 4-ին. Վերցված է 2014 թ․ հուլիսի 11-ին.
34. ↑  «Погибшие и впоследствии скончавшиеся от ранений, полученных в ходе событий 21 сентября — 5 октября 1993 года». Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ մարտի 18-ին. Վերցված է 2017 թ․ մարտի 18-ին.
35. ↑  «Как баркашовцам удалось уйти из окружённого Белого дома?». Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ փետրվարի 20-ին. Վերցված է 2017 թ․ սեպտեմբերի 30-ին.
36. ↑  «За что арестовывали и судили Сергея Исакова». Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ հունիսի 26-ին. Վերցված է 2019 թ․ հուլիսի 3-ին.
37. ↑  «Руководитель РНЕ А. П. Баркашов о событиях 1993 года». Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ ապրիլի 7-ին. Վերցված է 2017 թ․ սեպտեմբերի 30-ին.
38. ↑  «Пока фашистский лидер позирует, политический сыск разводит руками». *www.yeltsincenter.ru* (ռուսերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ հունիսի 27-ին. Վերցված է 2015 թ․ հունիսի 27-ին. // «Известие», 2 ноября 1993, № 209 (24064)
39. ↑  «Воронин Ю. М. Стреноженная Россия». Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ մայիսի 18-ին. Վերցված է 2014 թ․ մայիսի 11-ին.
40. ↑  «Виктор Аксючиц». Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ մարտի 1-ին. Վերցված է 2014 թ․ մայիսի 11-ին.
41. ↑  «Исторический процесс — 8 (28.09.2011) от 1907 до 1993-го». *www.youtube.com*. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ սեպտեմբերի 24-ին. Վերցված է 2016 թ․ սեպտեմբերի 24-ին. см. на 1:24:03
42. ↑  «Дайджест : 93-й год. Ельцин, Руцкой». Արխիվացված օրիգինալից 2014 թ․ ապրիլի 15-ին. Վերցված է 2014 թ․ ապրիլի 28-ին.
43. ↑  «Как почернел Белый дом». Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ հուլիսի 6-ին. Վերցված է 2019 թ․ հուլիսի 6-ին.
44. ↑  «МВД, мафия и олигархи». *www.polit.ru* (ռուսերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ օգոստոսի 15-ին. Վերցված է 2014 թ․ օգոստոսի 15-ին. // Полит.ру, 03.03.2011
45. ↑  «Баркашов Александр Петрович | FLB.ru — Агентство Федеральных Расследований». Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ օգոստոսի 27-ին. Վերցված է 2014 թ․ օգոստոսի 5-ին.
46. ↑  «Отношение РНЕ к решению чеченской проблемы». Արխիվացված է օրիգինալից 2009 թ․ սեպտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 29-ին.
47. ↑  «Партинформ, Книга «Российская многопартийность»». Արխիվացված օրիգինալից 2009 թ․ մարտի 2-ին. Վերցված է 2010 թ․ մարտի 27-ին.
48. ↑  Газета «Русский Порядок» № 4 (45) 1997 г. с. 57
49. ↑  «Основные националистические организации России и их пресса». Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ փետրվարի 18-ին. Վերցված է 2010 թ․ մարտի 27-ին.
50. ↑  «Интернет-здание «Секретные материалы России»». Արխիվացված է օրիգինալից 2010 թ․ դեկտեմբերի 26-ին. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 29-ին.
51. ↑  «Политические партии России летом — в начале осени 2000 г.». Արխիվացված օրիգինալից 2010 թ․ փետրվարի 26-ին. Վերցված է 2010 թ․ մարտի 27-ին.
52. ↑  «РНЕ взяло Москву в кольцо» // «Независимая газета», 17.03.1998
53. ↑  «Дезертир утверждает, что российские солдаты в Чечне убивали мирных граждан». Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հունիսի 8-ին. Վերցված է 2010 թ․ մարտի 27-ին.
54. ↑  «Из истории «Русского национального единства»» (ռուսերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2007 թ․ մայիսի 29-ին.
55. ↑  «Газета «Московский комсомолец» от 27.09.2000, Андрей Руднев, «Фашист с протянутой рукой»». Արխիվացված օրիգինալից 2010 թ․ մարտի 14-ին. Վերցված է 2010 թ․ մարտի 31-ին.
56. ↑  «Новостное интернет-издание «Lenta.Ru»». Արխիվացված է օրիգինալից 2008 թ․ հունվարի 30-ին. Վերցված է 2010 թ․ մարտի 31-ին.
57. ↑  «Новостное интернет-издание «NEWSru.Com»». Արխիվացված օրիգինալից 2008 թ․ հունվարի 30-ին. Վերցված է 2010 թ․ մարտի 31-ին.
58. ↑  «Московская хельсинкская группа». Արխիվացված օրիգինալից 2010 թ․ մայիսի 10-ին. Վերցված է 2010 թ․ մարտի 27-ին.
59. ↑  ЕГРЮЛ: ООПД Русское национальное единство
60. ↑  «Военными ЦВО интересуются экстремисты. Предупреждение спецслужб». Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ դեկտեմբերի 6-ին. Վերցված է 2020 թ․ նոյեմբերի 27-ին.
61. ↑  «В Омске покончили с нацистами». Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ դեկտեմբերի 5-ին. Վերցված է 2020 թ․ նոյեմբերի 27-ին.
62. ↑  «Русские националисты уже не совсем в законе». *www.mk.ru* (ռուսերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ դեկտեմբերի 5-ին. Վերցված է 2020 թ․ դեկտեմբերի 5-ին.//Московский комсомолец от 23.04.1999
63. ↑  «Единый федеральный список организаций, признанных террористическими Верховным Судом Российской Федерации». Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ նոյեմբերի 25-ին. Վերցված է 2020 թ․ նոյեմբերի 27-ին.
64. ↑  «Первый приговор баркашовцам». *www.kommersant.ru* (ռուսերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ դեկտեմբերի 5-ին. Վերցված է 2020 թ․ դեկտեմբերի 5-ին. // Коммерсант № 66 от 20.04.1999
65. ↑  «Татарстан: Татарское «Русское национальное единство» — вне закона». *regnum.ru* (ռուսերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ դեկտեմբերի 6-ին. Վերցված է 2020 թ․ դեկտեմբերի 6-ին.//ИА REGNUM
66. ↑  «Jewish.ru 18.12.2005 «В Орле приостановлен процесс против члена РНЕ, из-за его ареста по делу Баркашова»». Արխիվացված օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 5-ին. Վերցված է 2010 թ․ մարտի 31-ին.
67. ↑  «NEWSru.com 02.08.2004 «Во время торжеств в Дивееве задержано около 30 членов РНЕ»». Արխիվացված օրիգինալից 2014 թ․ նոյեմբերի 29-ին. Վերցված է 2010 թ․ մարտի 31-ին.
68. ↑  «Движение «Александр Баркашов»». Արխիվացված է օրիգինալից 2009 թ․ մայիսի 3-ին. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 29-ին.
69. ↑  Неонацизм — статья из БРЭ, 2013, էջ 428
70. ↑  «Пехота пуще неволи Десятки вооруженных групп — ЧВК «Вагнера», кадыровцы, неонацисты — принимают в ряды «пушечного мяса» на войну в Украине всех, включая зеков и больных. Мы попытались стать добровольцами». *Новая газета. Европа*. 1660117680000. Վերցված է 2022 թ․ օգոստոսի 13-ին.
71. ↑  «Приедем в Киев и Львов». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 7-ին.
72. ↑  «Умер один из лидеров и основателей националистического движения в Липецке». Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ մայիսի 17-ին. Վերցված է 2022 թ․ մարտի 11-ին.

Գրականություն
-------------

* Неонацизм // Нанонаука — Николай Кавасила. — М. : Большая российская энциклопедия, 2013. — С. 428. — (Большая российская энциклопедия : [в 35 т.] / гл. ред. Ю. С. Осипов ; 2004—2017, т. 22). — ISBN 978-5-85270-358-3.
* *Тагиефф П.-А.* Протоколы сионских мудрецов. Фальшивка и ее использование / Перевод с французского Г. А. Абрамова. — М.: Мосты культуры / Гешарим, 2011. — 584 с. — ISBN 978-5-93273-331-4
* *Шнирельман В. А.* Неоязычество и национализм: восточноевропейский ареал: монография. — М.: Институт этнологии и антропологии имени Н. Н. Миклухо-Маклая РАН, 1998. — 30 с.
* *Шнирельман В. А.* «Чистильщики московских улиц»: скинхеды, СМИ и общественное мнение. — Второе издание, исправленное и дополненное. — М.: Московское бюро по правам человека, Academia, 2010. — 164 с.
* *Шнирельман В. А.* Арийский миф в современном мире. — М.: Новое литературное обозрение, 2015. — (Библиотека журнала «Неприкосновенный запас»).

Արտաքին հղումներ
----------------

* Чубур А. А (2013 թ․ հունիսի 27). «Каменный век Восточной Европы в кривом зеркале российской лженауки». Антропогенез.ру.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ բազմաթիվ անուններ: authors list (link) CS1 սպաս․ թվային անուններ: authors list (link)