recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Գերդա Մադվիգ** (անգլ.՝ Gerda Madvig, ապրիլի 14, 1868(1868-04-14), Կոպենհագեն, Դանիա - սեպտեմբերի 10, 1940(1940-09-10), Charlottenlund, Դանիա), դանիացի քանդակագործուհի և նկարչուհի։

Կենսագրություն
--------------

**Գերդա Հեյմանը** ծնվել է Գերմանիայում, ծագումով դանիացի հրեաներ Ֆիլիպ Հեյմանի ու Հաննե Էմիլի Ադլերի ընտանիքում։

### Գործունեություն

Նկարել սովորել է նկարիչ-պատկերազարդող Կառլ Թոմսենի մոտ, որից հետո չորսից հինգ տարի աշխատել է պրոֆեսոր Օգյուստ Սաաբիեի հետ։ 1892 թվականին իր առաջին աշխատանքը՝ «Կինը», ցուցադրել է Շարլոտենբորգի ամենամյա գարնանային ցուցահանդեսում, իսկ 1893 թվականին ներկայացրել է «Քնած երեխան»։ Հետագայում մոդելվորել է «Ասրա» վերնագրված իրական չափսերով արձանը և մի քանի այլ կիսանդրիներ, ի թիվս այլոց իր քրոջ՝ Ջեննիի կիսանդրին։ Մադվիգը նաև նվագել է և համերգներ ունեցել Փարիզում, որտեղ նա ապրել է 1903 թվականից մինչև մահվանից որոշ ժամանակ առաջ։

#### Ոճ

Որպես բնորդներ օգտագործել է միայն ընտանիքի անդամներին, ինչպես նաև հանրահայտ մարդկանց, ինչպիսիք էին իր ժամանակաից պրոֆեսոր Յուլիուս Պետերսենը և մահացած Ֆրեդերիկ Շոպենը։ Որպես քանդակագործ նատուրալիստ է եղել, մինչդեռ նրա կտավները հիմնականում կրել են ֆրանսիական իմպրեսիոնիզմի ազդեցությունը։

Անձնական կյանք
--------------

1905 թվականի մայիսի 16-ին Փարիզում ամուսնացել է նկարիչ Չառլզ Ուիլյամ Մադվիգի հետ։ Ունեցել են մեկ դուստր՝ արվեստի դիլեր Էդիթ Մադվիգ Ֆերսինգը։

### Մահ

Մահացել է 1940 թվականին, հուղարկավորվել Հելլերուպի գերեզմանատանը։

Աշխատանքներ
-----------

### Քանդակներ

* «Կին», 1892
* «Քնած երեխա», 1893
* Ժամանակակից (ռելիեֆ, 1902-03)
* Ասրա (նկար)
* Կենդանիների արձանիկներ (բրոնզ)
* Զգոնություն (բրոնզ, մոտավորապես՝ 1937)
* Քրիստոս (1938)
* Դուստր Էդիթի արձանիկները

### Կիսանդրիներ

* Յուլիուս Պետերսեն (գիպս, Կոպենհագենի համալսարան)
* Ջենի Սելիգման, ծնյալ՝ Հեյման
* Հանե Հեյման (մարմար)
* Յենս Ֆերդինանդ Ուիլումսեն (Փարիզ, 1904)
* Ֆրեդերիկ Շոպեն (1933)
* Ռոջեր Գարո
* Չարլզ Մադվիգ
* Պիեռ դ'Արքուեն
* Աագե Լուի Դեսո

### Կտավներ

* Ձկնորսական նավահանգիստ հյուսիսային Ֆրանսիայում (ցուցադրվել է 1928 թվականին)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Kunstindeks Danmark (դան.)
2. 1 2  Artists of the World Online, Allgemeines Künstlerlexikon Online, AKL Online (գերմ.) / Hrsg.: A. Beyer, B. Savoy — B: K. G. Saur Verlag, Verlag Walter de Gruyter, 2009. — ISSN 2750-6088 — doi:10.1515/AKL
3. 1 2 3 4 5 6
4. ↑  Gerda Madvig. Carlsberg Foundation
5. ↑  «Book Review»։ *Scandinavian Economic History Review* **55** (1): 71–73։ 2007-04-01։ ISSN 0358-5522։ doi:10.1080/03585520701233573
6. ↑  Edith Madvig Fersing. Carlsberg Foundation

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Գերդա Մադվիգ** կատեգորիայում։ |
**Ժակմել** (հայիթ․ կրեոլ․՝ Jakmèl), քաղաք Հայիթիի Հանրապետությունում։ Տեղկայաված է երկրի հարավային մասում։

Պատմություն
-----------

Հիմնադրվել է 1698 թվականին ֆրանսիացի գաղթարարների կողմից և անունը դրվել է «Յակիմել»։ Հետագայում անվանումն ավելի բարեհունչ դարձնելու համար քաղաքի անվանումը դարձել է «Ժակմել»։ Քաղաքը դարձել է ֆրանսիական Սանտո-Դոմինգո գաղութի կենտրոնը։ 1799 թվականին այստեղ տեղի է ունեցել մուլատների ապպստամբություն, որը ավելի հայտնի է Դանակների պատերազմ անվամբ, իսկ 1800 թվականին ապստամբությունը ճնշվել է։

Բնակչություն
------------

2013 թվականի մարդահամարի տվյալներով՝ բնակչությունը կազմում է 32 903 մարդ։

*Քաղաքի բնակչության թվաքանակի դինամիկան ըստ տարիների.*

| 1982 | 2003 | 2013 |
| --- | --- | --- |
| 13 730 | 26 077 | 32 903 |

### 2010 թվականի երկրաշարժ

2010թվականի հունվարի 12-ին Հաիթիում տեղի է ունեցել 7,0 մագնիտուդով երկրաշարժ, որը հանգեցրել է ծանր ավերածությունների և զոհերի։ Առաջին տեմբլորը ցնցեց քաղաքը ժամը 4։ 40-ին, սակայն ավելի ուշ տեմբլորը ժամը 5։ 37- ին կանգնեցրեց տաճարի ժամացույցը։ Jacmel ռադիոկայանը հաշվարկել է, որ առնվազն 5000 մարդ Է զոհվել երկրաշարժից, թեև քաղաքապետ Զեննի Էդվինն ավելի ուշ հայտնել է, որ մահերի թիվը մոտ եղել է 300-500, սիկ վիրավորվածներինը՝ 4000 : Ոստիկանության մամուլի ծառայությունից հայտնում են, որ նրանք մարմնական վնասվածքներով մարդկանց տեղափոխվել են հիվանդանոց։

Հայտնի բնակիչներ
----------------

* Ռենե Դեպեստր՝ բանաստեղծ, արձակագիր, հասարակական գործիչ, կոմունիստ։

Քույր քաղաք
-----------

* Ֆրանսիա Ստրասբուրգ, Ֆրանսիա

Ծանոթագրություն
---------------

1. ↑  «Jacmel» (անգլերեն)։ World Gazetteer։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ փետրվարի 27-ին։ Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 18
2. ↑  "Magnitude 7.0 – HAITI REGION" Archived 2011-06-03 at the Wayback Machine. United States Geological Survey
3. ↑  AFP, "In Haiti, the Jacmel cathedral clock stopped at 5:37 pm", 20 January 2010 (accessed 20 January 2010)

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Жакмель»։ *Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)*։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
* 
* Official Chamber of Commerce Website
* Festival Film Jakmèl
* Bonzouti.com – Web portal for Jacmel and Sud-Est, Haiti
* Website for the nearby town of Cayes-Jacmel, also a part of the Sud'est Region/Jacmel
* Bassin-Bleu website
**Գերդա Շթայնհոֆ** (գերմ.՝ Gerda Steinhoff, հունվարի 29, 1922(1922-01-29), Գդանսկ, Ազատ քաղաք Դանցիգ - հուլիսի 4, 1946(1946-07-04), Biskupia Górka, Գդանսկ, Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն), Շտուտհոֆ համակենտրոնացման ճամբարի վերակացու, նացիստ հանցագործ։ Մինչև ճամբարում աշխատելը՝ եղել է խոհարար և ունեցել է երեխա։

Աշխատանքը ճամբարում
-------------------

1944 թվականին նացիստների կողմից հայտարարված զորակոչի ժամանակ՝ Շթայնհոֆը միացել է Շտուտհոֆ համակենտրոնացման ճամբարի շտաբին։ Հոկտեմբերի 1-ին կանանց ճամբարում Շթայնհոֆը ստացել է պաշտոն և մասնակցել կանանց ընտրությանը, ովքեր պետք է գազախեղդ լինեին խցիկներում։ Ճամբարում աշխատելու տարիներին մի քանի անգամ տեղափոխվել է ճամբարի տարբեր բաժանմունքներ։ Այսպես, 1944 թվականի դեկտեմբերի 1-ին ուղարկվել է Բիդգոշ քաղաքում տեղակայված Բրոմբերգ- Օստ կանանց ճամբար։ Այնտեղ, 1945 թվականի հունվարի 25-ին նա ստացել է «Երրորդ Ռայխին հավատարմության և նվիրված ծառայության» մեդալ։ Ծառայության ընթացքում, նա միշտ հպարտացել է իր աշխատանքով և աչքի ընկել որպես դաժան և անողոք վերակացու։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից առաջ Շթայնհոֆը փախել է ճամբարից և վերադարձել տուն։

Ձերբակալություն, դատ և մահապատիժ
--------------------------------

1945 թվականի մայիսի 25-ին Գերդա Շթայնհոֆը ձերբակալվել է լեհական իշխանությունների կողմից և ուղարկվել բանտ։ Ավելի ուշ, նա, մնացած կին վերակացուների և կապոի հետ միասին, կանգնել է դատարանի առջև։ Դատարանը Շթայնհոֆին մեղավոր է ճանաչել՝ ճամբարականների նկատմամբ սադիստական վերաբերմունքի և գազախցիկներում սպանդի կազմակերպման մեջ։ Նա դատապարտվել է մահապատժի։ 1946 թվականի հուլիսի 4-ին Գերդա Շթայնհոֆը Գդանսկ քաղաքի մոտ գտնվող Բիսկուպիս Գորկա բլրի վրա հանրության աչքի առջև կախաղան է բարձրացվել։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Bad Girls Of Nazi Germany: GERDA STEINHOFF. - WW2 Gravestone»։ *WW2 Gravestone* (en-US)։ 2017 թ․ հուլիսի 13։ Վերցված է 2017 թ․ դեկտեմբերի 1
2. ↑  «Steinhoff»։ *www.rowdiva.com*։ Վերցված է 2017 թ․ դեկտեմբերի 1
3. ↑  LLC Revolvy,։ «"Gerda Steinhoff" on Revolvy.com»։ *www.revolvy.com* (անգլերեն)։ Վերցված է 2017 թ․ դեկտեմբերի 1
**Էդուարդ Ավետիսի Կարախանով** (ռուս.՝ Эдуард Аветисович Караханов, սեպտեմբերի 26, 1937(1937-09-26), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), նավթաքիմիկոս, Ռուսաստանի Բնական գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս, Մոսկվայի Մ. Վ. Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի քիմիական ֆակուլտետի նավթի քիմիայի և օրգանական կատալիզի ամբիոնի վարիչ (2008), քիմիական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, (1981) :

Կենսագրություն
--------------

Էդուարդ Կարախանովը ծնվել է 1937 թվականին Թբիլիսիում։ 1955 թվականին գերազանց առաջադիմությամբ ավարտում է դպրոցը և ընդունվում է Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի քիմիայի ֆակուլտետ։ Հինգ տարի անց ավարտում է Մոսկվայի պետական համալսարանը և նույն թվականին ընդունվում ասպիրանտուրա։ 1963 թվականին Էդուարդ Կարախանովը պաշտպանում է թեկնածուական, 1977 թվականին՝ դոկտորական ատենախոսությունները։ 1974-1975 թվականներին Կարախանովը վերապատրաստվել է Ավստրալիայի Ազգային համալսարանում։ 1983 թվականից Կարախանովը Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի նավթաքիմիայի և օրգանական կատալիզի բաժնի վարիչն է։

Էդուարդ Կարախանովն ավելի քան 500 գիտական հրապարակումների և 5 մենագրության հեղինակ է։ Կարախանովը նաև դասախոսություններ է կարդում Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան համալսարանում։ Որպես հրավիրյալ դասախոս դասախոսել է Ճապոնիայում, Անգլիայում, ԱՄՆ-ում, Իտալիայում, զեկուցումներով հանդես է եկել միջազգային կոնգրեսներում։

Էդուարդ Կարախանովը Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի նավթաքիմիայի բաժանմունքի գիտական խորհրդի ղեկավարի առաջին տեղակալն է, Տեսական և կիրառական քիմիայի միջազգային միության (IUPAC) անդամ՝ մոլեկուլային քիմիայի և մակրոմոլեկուլային կոմպլեքսի ոլորտում։

Մրցանակներ
----------

* Զելինսկու անվան մրցանակի դափնեկիր՝ օրգանական քիմիայի և նավթաքիմիայի ոլորտում ձեռք բերած հաջողությունների համար (2002)։
* Պատվո շքանշան՝ կրթության և գիտության ոլորտում ձեռքբերումների համար (1987)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑
3. ↑  «Караханов Эдуард Аветисович»։ *www.chem.msu.ru*։ Վերցված է 2016-09-11

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ՀՀ ԳԱԱ · Համառուսաստանյան մաթեմատիկական պորտալ |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 1416154260855824480008 · WorldCat VIAF: 1416154260855824480008 |

 |
**Էդուարդ Ավետիքի Մադաթյան** (դեկտեմբերի 11, 1952(1952-12-11), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ տնտեսագետ, պետական գործիչ։ Հայաստանի տրանսպորտի և կապի նախարար (2000-2001)։

Կենսագրություն
--------------

Էդուարդ Մադաթյանը ծնվել է 1952 թվականի դեկտեմբերի 11-ին, Երևանում։ 1983 թվականին ավարտել է Լենինգրադի սովետական առևտրի ինստիտուտը՝ ստանալով տնտեսագետի որակավորում։ 1970-1974 թվականներին որպես տեխնիկ-տեխնոլոգ աշխատել է Երևանի «Հիդրոհաղորդակ» գործարանում։ 1974-1976 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1976-1979 թվականներին Հիդրոհաղորդակ» ԱՄ-ում եղել է ավագ ինժեներ, 1980-1987 թվականներին՝ հասարակական սննդի թիվ 3 միավորման սրահի վարիչ, 1987-1993 թվականներին՝ «Նաիրի» հասարակական սննդի միավորման տնօրեն, 1993-1996 թվականներին՝ Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան կահույքի ԱՄ-ի փոխտնօրեն, 1994-1999 թվականներին՝«Մուշ» ՍՊԸ-ի փոխտնօրեն (համատեղությամբ), 1997-1999 թվականներին՝ «Էներգապետհսկողության» բաժնի պետ։

1999 թվականի մայիսի 30-ին թիվ 9 ընտրատարածքից ընտրվել է Հայաստանի ԱԺ պատգամավոր։ Եղել է ԱԺ պաշտպանության, ազգային անվտանգության և ներքին գործերի մշտական հանձնաժողովի անդամ, «Կայունություն» պատգամավորական խմբի անդամ։ 2000 թվականի մայիսի 5-ին Հայաստանի տրանսպորտի և կապի նախարար նշանակվելու կապակցությամբ Մադաթյանի պատգամավորական լիազորությունները վաղաժամկետ դադարեցվել են։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Բարձր տեխնոլոգիական արդյունաբերության նախարարություն»։ *Նախկին նախարարներ | hti.am* (անգլերեն)։ Վերցված է 2021-08-29 (չաշխատող հղում)
2. ↑  Էդուարդ Ավետիքի Մադաթյա ն
3. ↑  «Эдуард Мадатян - биография и семья»։ *facecollection.ru*։ Վերցված է 2021-08-29

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Հայաստանի Ազգային ժողով |

 |
**Էդվարդ Ֆերրարս** (անգլ.՝ Edward Ferrars), Ջեյն Օսթինի «Զգացմունք և բանականություն» վեպի գրական հերոսներից։ Նա Ֆաննի Դաշվուդի ավագ եղբայրն է, ով հարաբերությունների մեջ է մտնում Էլինոր Դաշվուդի հետ։

Վեպի սկզբում հերոսը բնութագրված է այսպես․ «Էդվարդ Ֆերրարսը գեղեցիկ չէր, բայց նրա բնավորությոան գծերը նրան դարձնում էին հաճելի մարդ։ Նա չափից դուրս ամաչկոտ էր իրեն գնահատելու համար, բայց երբ նա հաղթահարում է իր բնական ամաչկոտությունը, նրա պահվածքը ցույց է տալիս բաց և բարի սիրտը։ Նա ուներ լավ հասկացողություն, իսկ լավ կրթության շնորհիվ այն միայն բարելավվել էր։ Բայց նա երբեք չի կատարել իր մոր կամ քրոջ քմահաճությունները, ովքեր ուզում էին նրան տեսնել այնպես ինչպես իրենց էր հարմար»։

Նրա բնավորության մեջ կար ավելի շատ հավատարմություն, քան Մերիան Դաշվուդի և Ջոն Ուիլըբիի սիրային հարաբերությունների մեջ։ Չնայած նրա բանականությանը, որի շնորհիվ էլ գրավում է Էլինորին, նա կարողանում է կապվել մարդկանց հետ և նրանց հետ ձևավոևել ամուր ընկերական կամ սիրային հարաբերություններ։ Նրա հավատարմության օրինակը ցուցադրվում է այն ժամանակ, երբ նա խորտակելով իր և Էլինորի երջանկությունը չի դրժում այն խոստումը, որը տվել էր մեկ այլ աղջկա, երբ երիտասարդ էր։ Նա և Մերիանի ապագա ամուսին գեներալ Բրանդոնը վեպում՝ ոչ ազդեցիկ արտաքինով, բայց հոյակապ բնավորություն ունեցող օրինակ խծառայող կերպարներ են։

Էդվարդ Ֆերրարսը վերջիվերջո ամուսնանում է Էլինորի հետ, երբ իր եղբայրը՝ Ռոբերտ Ֆերրարսը ամուսնանում է Լյուսի Սթիլի՝ իր նախկին սիրեցյալի հետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  «Эдвард Феррарс»։ *www.livelib.ru*։ Վերցված է 2020-07-22

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |

 |
**Էլ Մահալլա էլ Քուբրա** (արաբ․՝ المحلة الكبرى‎‎ «մեծ տեղ»; ղպտ.՝ ϯϣⲁⲓⲣⲓ), քաղաք հյուսիսային Եգիպտոսում, Նեղոսի դելտայի կենտրոնում, Ղարբիա մուհաֆազի խոշոր կենտրոն։

Պատմություն
-----------

Քաղաքը հայտնի է եղել փարավոնների ժամանակաշրջանից ի վեր և հույներին հայտնի է եղել *Դիդոսիա* անվանումով, որը նշանակում է «*կանեփ*», իսկ եգիպտացիներին՝ *Դիշայրի* (ղպտերեն ՝ ϯϣⲁⲓⲣⲓ), որը նշանակում է «*բնակավայր*»։ Քաղաքը մշակութային կենտրոն է եղել մինչև ղպտիական և հռոմեական դարաշրջանները։ Մինչ Եգիպտոսի արաբների կողմից նվաճումը, քաղաքը կարևորություն էր ներկայացնում որպես գործվածքների և հագուստի արտադրության կենտրոն։ Արաբների նվաճումից հետո այն ստացել է ներկայիս անվանումը։ 1320 թվականին քաղաքը դարձավ Արևմտյան շրջանի կենտրոն, որն ընդգրկում էր ժամանակակից Կաֆր էլ Շեյխ նահանգը և Ադ Դակահլիա նահանգի որոշ շրջաններ։

Բնակչություն
------------

Կարևորությամբ երկրորդ և բնակչության թվաքանակով առաջին քաղաքը Ղարբիա նահանգում։ Բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 450 833 մարդ, շրջանի բնակչությունը՝ 1000,2 հազար մարդ (2001)։ Բնակչության մեծ մասն աշխատում է տեքստիլի և թեթև արդյունաբերությնաբերական արտադրամասերում։ Բնակչության զգալի մասը զբաղված է նաև առևտրի և կրթության ոլորտներում։

Կրթություն
----------

Բացի բազմաթիվ տարրական դպրոցներից, քաղաքն նաև ունի մոտ 6 միջնակարգ դպրոց և 5 քոլեջ։ Երկու հեռուստաալիք՝ ընդհանուր վեցերորդ ալիք Դելտայի համար և տեղական ալիք։

Տրանսպորտ, արդյունաբերություն
-----------------------------

Քաղաքն ունի երկաթուղային կայարան, այն նաև ճանապարհային կենտրոնական հանգույց է։ Ունի օդանավակայան։ Մանածագործական և տեքստիլ (հիմնականում բամբակի) արդյունաբերության խոշոր կենտրոն է։

Հեռախոսային կոդ - 2043։ Ժամային տարբերություն (Հայաստանին համեմատ)՝ 2 ժամ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «كيانات المحافظة»։ *www.gharbeia.gov.eg*։ Վերցված է 2023-02-09
2. ↑  «دليل المحلة»։ *mahalla-city.com*։ Վերցված է 2023-02-09
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Եղիազարյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Գայանե Եղիազարյան** (հոկտեմբերի 11, 1975(1975-10-11), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Քաղաքացիական պայմանագիր կուսակցության անդամ, Երևանի ավագանու նախկին անդամ, ՀՀ 8-րդ գումարման Ազգային Ժողովի պատգամավոր, «Քաղաքացիական պայմանագիր» խմբակցության անդամ, աշխատանքի և սոցիալական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։

Կենսագրություն
--------------

Գայանե Եղիազարյանը ծնվել է 1975 թվականի հոկտեմբերի 11-ին, Երևանում։

Կրթություն
----------

Ունի միջնակարգ կրթություն։ 1992 թվականին ավարտել է Երևանի թիվ 175 միջնակարգ դպրոցը։ Բարձրագույն կրթություն չի ստացել։

Աշխատանքային գործունեություն
----------------------------

1993-1994 թվականներին որպես որակի պատասխանատու աշխատել է բնական քարերի արտադրամասում, այնուհետև նույն հաստիքով աշխատել է «Narek» լիակատար տնտեսական ընկերությունում, աշխատել է նաև տուրիստական գործակալությունում։

Քաղաքական գործունեություն
-------------------------

2018 թվականին «Իմ քայլը» խմբակցության համամասնական ցուցակով ընտրվել է Երևանի ավագանու անդամ։

2022 թվականի մայիսին Ազգային Ժողովի պատգամավոր Անուշ Բեղլոյանի մանդատը վայր դնելուց հետո նրան փոխարինել է Գայանե Եղիազարյանը։

Հայտնի ելույթներ
----------------

«Իրավունք» թերթին տվաց հարցազրույցում պատգամավոր Գայանե Եղիազարյանը պատասխանելով Արցախի պատկանելիություն մասին հարցին` ասել է.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Ոչ թե ընդունում եմ, այլ փաստացի` այո՛, Արցախն Ադրբեջանի մաս է։ |  |

Այս հայտարարությունը լայնորեն լուսաբանվել է զլմ-ներով՝ արժանանալով հանրության քննադատությանը։

Ընտանիք
-------

Ամուսնալուծված է, ունի երկու զավակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Դա ինձ չի խոչընդոտելու որպես ԱԺ պատգամավոր ծառայել ի շահ մեր պետության․ ՔՊ–ական Գայանե Եղիազարյանը՝ բարձրագույն կրթություն չունենալու մասին»։ *www.tert.am* (հայերեն)։ Վերցված է 2022-05-28  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)(չաշխատող հղում)
2. ↑  «Ժողովրդի ձայն աշխատելու համար կարևորը ձայնն է, դիպլոմը ո՞րն է»։ *4rd.am* (անգլերեն)։ Վերցված է 2022-05-28
3. ↑  ««Փաստացի Արցախն Ադրբեջանի մաս է»․ ՔՊ-ական Գայանե Եղիազարյան»։ *hayeli.am*։ Վերցված է 2022-05-28
4. ↑  Բաբաջանյան Հասմիկ (2022-05-27)։ «Նա ոչ թե կրթություն, այլ ազգություն չունի»։ *ՀՐԱՊԱՐԱԿ* (hy-AM)։ Վերցված է 2022-05-28
5. ↑  «Քաղաքացիական պայմանագիր կուսակցություն - Գայանե Եղիազարյան»։ *www.civilcontract.am* (հայերեն)։ Վերցված է 2022-05-28  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)
**«Գիշերը Լիսաբոնում»**, (գերմ.՝ Die Nacht von Lissabon), Էրիխ Մարիա Ռեմարկի վեպը, հրատարակվել է 1962 թվականին։ Այն պատմում է գերմանացի երկու փախստականի մասին, գործողությունները տեղի են ունենում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի առաջին ամիսներին։ Փախստականներից մեկը մի գիշերվա ընթացքում պատմում է իր կյանքի մասին Լիսաբոնում, 1942 թվականին։ Պատմությունը, որը նա ներկայացնում է, հիմնականում սիրային է, որը նաև պարունակում է ձերբակալությունների, խավարումների և ձախողումների տեսարաններ։ Վեպը իրատեսական է։ Ինքը՝ Ռեմարկը, նույնպես գերմանացի փախստական էր, չնայած վեպը գեղարվեստական է և միայն հեռավոր կապ ունի Ռեմարկի ընկերոջ՝ Հանս Հեյբի փորձի վրա։ Վեպը նաև պատմում է պատերազմի վաղ օրերին Եվրոպայում փախստականների կյանքի մասին։ Վեպը Ռեմարկի վերջին ավարտուն աշխատանքն է։

Սյուժե
------

Վեպում ներկայացված են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վաղ ամիսները։ Ժոզեֆ Շվարցը փախստական է, ով մեկ այլ փախստականի առաջարկում է լքել Լիսաբոնը` առաջարկելով նրան իր վիզան և տոմսերը դեպի Ամերիկա։ Նա անում է այս քայլը ի պատասխան նրան, որ նա մեկ գիշեր համաձայնել էր նստել Շվարցի կողքին և լսել նրա պատմությունը, որում նա պատմում է իր և իր կնոջ խելահեղ թռիչքի մասին՝ Նացիստական Գերմանիայից Լիսաբոն։

Ընդունելություն
---------------

*Գիշերը Լիսաբոնում* վեպը անմիջապես բեսթսելլեր է դարձել Ամերիկայում և Մեծ Բրիտանիայում 1964 թվականին անգլերենով հրատարակվելուց հետո՝ մնալով Նյու Յորք Թայմս֊ի թոփ 10 ցուցակում հինգ ամիս շարունակ։ Թայմսին տված հարցազրույցում Մաքսվել Գեյսմարը կոչել է այն «ամենաշատ մտածելու տեղիք տվող վեպ»։ Նրա կարծիքով այն միգուցե և լավ վեպ չէ, բայց վստահաբար համարվում է մեր ժամանակաշրջանի ամենաշատ կարդացվող և պերճախոս վեպերից մեկն է։ Կիրկուսը 1964 թվականին իր գրախոսության մեջ ասել է, որ գիրքը սիրային հուսահատության և խարդախ ցինիզմի մասին է, որը նպատակ ունի մարդկանց տեղահանության և համակենտրոնացման ճամբարները ավելի ընդունելի դարձնելու։ Չարլզ Փուրը Թայմսի իր հոդվածում գրել է, որ այն հիանալի և միևնույն ժամանակ տարօրինակ վեպ է, ոչ շատ հաջողակ, բայց արագ ընթերցվող։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Tims Hilton (2013)։ *The Last Romantic: A Life of Eric Maria Remarque*։ Little, Brown։ ISBN 978-1-472-11335-1
2. ↑  «*The Night in Lisbon*»։ *Kirkus Reviews*։ March 25, 1964
3. ↑  Whitman Alden (September 26, 1970)։ «Obituary: Erich Maria Remarque Is Dead; Novels Recorded Agony of War»։ *New York Times* (New York)։ Վերցված է March 31, 2017

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | OCLC |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1154406245 |

 |
**Էլեա** (հին հունարեն՝ Ἐλαία, լատին․՝ Elaea), հնագույն ափամերձ քաղաք Էոլիդայում, Փոքր Ասիայի արևմուտքում, Պերգամոնի նավահանգստում։

Պատմություն
-----------

Ըստ Ստրաբոնի՝ եղել է աթենական գաղութ, որը հիմնել է Մենեսթեոսը՝ Տրոյական պատերազմից վերադառնալուց հետո։ 
Էլեան գտնվել է Կայիկ գետի ակունքից (այժմ՝ Բագիր) 12 ասպարեզ դեպի հարավ՝ Էլեական ծոցի ափին (այժմ՝ Չանդարլի)։ Կոչվել է նաև Կիդենիս (հին հունարեն՝ Κιδαινίς)։ Եղել է առաջին Աթենական ծովային միության կազմում։

Էլեան գրավվել է Ալեքսանդր Մակեդոնացու կողմից, հետագայում պատկանել է Պերգամոնի թագավորությանը։ Հելլենիստական ժամանակաշրջանում հայտնի է եղել որպես Պերգամոնի նավահանգիստ։ Մ.թ.ա․190 թվականին գրավվել է Անտիոքոս III Մեծի կողմից, ապա, մ.թ.ա. 156 թվականին՝ Պրուսիոս I-ի, իսկ մ․ թ․ 90 թվականին ավերվել է երկրաշարժից։

Ըստ Պավսանիասի՝ Էլեայում է գտնվել Տերսանդրի արձանը։

Հռոմեական ժամանակաշրջանում Էլեայում մետաղադրամներ են հատվել Մենեսթեոսի գլխով և անունով։ Արձանագրությունից հայտնի է դառնում, որ 2-րդ դարում Էլեայում է գտնվել Ասկլեպիոսի սրբավայրը, պրիտանեումը և թագավորական նստավայրը։ Քաղաքը գոյատևել է մինչև XII դարը։ Էլեայում գործել է Եփեսոսի թեմի նստավայրրը։

Հայտնի են էլեացի երեք եպիսկոպոսներ՝ Եսայի (451), Օլվիան (787) և Թեոդուլոս (XII դ.)։ IX դարում Էլեայում է ծնվել Սուրբ Պողոս Լատրացին (մահ. 955 կամ 956)։ Ժամանակակից քաղաքից երեք կիլոմետր հարավ պահպանվել են Զեյթինդաղ քաղաքի պարիսպների և նավահանգստի ավերակները։

Գրականություն
-------------

* Обнорский, Николай Петрович (1890–1907)։ «Элея»։ *Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)*։ Սանկտ Պետերբուրգ
* *Pétridès, Sophron*

en:s:Catholic Encyclopedia (1913)/Elæa // Catholic Encyclopedia / Charles George Herbermann. — New York: Robert Appleton Company, 1909. — Vol. 5.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Тит Ливий. История Рима от основания города. XXXV, 13
2. ↑  *Страбон*. География. XIII, 3, 5 (с. 622)
3. ↑  *Стефан Византийский*. Этника. Ἐλαία
4. ↑  «Pausanias, Description of Greece, Boeotia, chapter 5, section 14»։ *www.perseus.tufts.edu*։ Վերցված է 2022-03-01

Արտաքին հղումներ
----------------

* Elaea
**Էլիզաբեթ Բլյանիկ** (գերմ.՝ Elisabeth Blanik, հունվարի 30, 1966(1966-01-30), Լիենց, Տիրոլ, Ավստրիա), ավստրիացի պետական գործիչ և քաղաքական գործիչ, Ավստրիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամ, 2016-2018 թվականներին եղել է կուսակցության Տիրոլի բաժանմունքի նախագահը։ Երկու երեխաների մայրն է։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1966 թվականի հունվարի 30-ին Լիենցում։ 1972 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը հայրենի քաղաքում։ 1980 թվականին ընդունվել է կանանց տնտեսական տեխնիկում։ Մեկ տարի անց տեղափոխ վել է Լիենցի Դաշնային առևտրային ակադեմիա, որն ավարտել է 1986 թվականին։ Նույն թվականին ընդունվել Է Վիեննայի տեխնոլոգիական համալսարանի ճարտարապետական ֆակուլտետ, որն ավարտել է ինժեների դիպլոմով 1998 թվականին։

1988-1991 թվականներին աշխատել է «Գաբեր-Կարրեր» ճարտարապետական ընկերությունում։ 1991-1992 թվականներին աշխատել է Վիեննայի Պաուլի դիպլոմավորված ինժեներների ճարտարապետական բյուրոյում։ 1992-1994 թվականներին աշխատել է Լեմբերգերի ճարտարապետական բյուրոյում։ 1998 թվականին աշխատել է Կոնեկտ-Ավստրիայում։ 1999 թվականին վերադարձել է իր հայրենի քաղաք և մինչև 2000 թվականը աշխատել Լիենցի Յունգմանի ճարտարապետական բյուրոյում։ Այնուհետև մինչև 2003 թվականը աշխատել է ճարտարապետական բյուրոյում։

### Քաղաքական գործունեություն

2003 թվականի հոկտեմբերի 21-ին դարձել է Տիրոլի խորհրդարանի անդամ և խորհրդարանական ֆինանսական կոմիտեի անդամ։ 2003 թվականին զբաղեցրել է տասներորդ տեղը կուսակցական ցուցակում և մտել է ցամաքային խորհրդարան՝ Ավստրիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության նախարարների կաբինետի ձևավորման շնորհիվ։ 2004 թվականի մարտից Լիենցա քաղաքի քաղաքապետի երկրորդ տեղակալն էր։ 2008 թվականի ընտրություններում երկրորդ տեղն Է զբաղեցրել Ավստրիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության ցուցակում և, այդպիսով, հաստատուն տեղ է ստացել Տիրոլի լանդթագում։ 2011 թվականին ընտրվել է Լիենցի քաղաքապետ։ 2016 թվականին կրկին վերընտրվել է այդ պաշտոնում։

Ավստրիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության Տիրոլի բաժանմունքի կուսակցական համաժողովում, որը տեղի է ունեցել 2016 թվականի հոկտեմբերի 22-ին, նա կուսակցության նախագահ է ընտրվել ձայների 92,78 %-ով՝ փոխարինելով Ինգեբերտ Մայրային։ 2018 թվականի նոյեմբերին հրաժարվել Է Ավստրիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության Տիրոլի բաժանմունքում կուսակցական նախագահությունից։ Գեորգ Դորնաուերը նշանակվել է կուսակցության ղեկավարի պաշտոնակատար՝ 2019 թվականի մայիսի 1-ին դառնալով նրա իրավահաջորդը ավստրիացի սոցիալ-դեմոկրատների Տիրոլի բաժանմունքի արտագնա նիստում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Gerhard Pirkner։ «Blanik klar Bürgermeisterin von Lienz»։ *www.dolomitenstadt.at* (գերմաներեն)։ Dolomiten Stadt։ Վերցված է 2020 թ․ փետրվարի 10
2. ↑  «Blanik mit großer Mehrheit neue SPÖ-Chefin»։ *www.tirol.orf.at* (գերմաներեն)։ Tirol ORF։ Վերցված է 2020 թ․ փետրվարի 10
3. ↑  «Dornauer löst Blanik mit 1. Mai ab»։ *www.tirol.orf.at* (գերմաներեն)։ Tirol ORF։ Վերցված է 2020 թ․ փետրվարի 10
**Երկրաշարժ Խարբերդում**, ուժեղ երկրաշարժ, որը տեղի է ունեցել 2020 թվականի հունվարի 24-ին, տեղական ժամանակով (UTC+2) ժամը 20։ 55-ին, Երևանի ժամանակով 22:55-ին։ Երկրաշարժի ուժգնությունը կազմել է 6․7 մագնիտուդ (որոշ աղբյուրների 6․7 մագնիտուդ)։ Երկրաշարժի էպիկենտրոնը եղել է Թուրքիայի Էլազըղի մարզում։ Երկրաշարժի արդյունքում ավերածություններ են եղել նաև Խարբերդում, Դիարբեքիրում, Մալաթիայում, Ադըյամանում և Սամսունում։ Քանդիլիի աստղադիտարանը երկրաշարժի ուժգնությունը գնահատել է 6․5։ Երկրաշարժի արդյունքում զոհվել է առնվազն 39 անձ, վիրավորվել՝ շուրջ հազարը։ Նախնական գնահատականների համաձայն փլուզվել է 87 շինություն, 1287 շինություն ստացել է զգալի վնաս, փրկարարական աշխատանքների ընթացքում փլատակներից հաջողվել է փրկել է առնվազն 45 անձ։

Ցնցումներն զգացվել են նաև Իսրայելում, Սիրիայում, Իրանում, Իրաքում, Լիբանանում, Ալբանիայում և Վրաստանում։

Երկրաբանություն
---------------

Թուրքիայի բեկվածքի հիմնական գծերը
Թուրքիայի մեծ մասը գտնվում է Անատոլիական սալիկի վրա, որը ձգվում է դեպի արևմուտք՝ բախվելով Արաբական և Եվրասիական սալիկների հետ։ Դեպի արևմուտք այդ շարժումը ուղեկցվում է երկու խոշոր բեկվածքների գոտիները։ Այդ երկու բեկվածքների շարժման արդյունքում էլ տարածաշրջանում տեղի են ունեցել խոշոր և ավերիչ երկրաշարժներ։ Արևելաանատոլիական բեկվածքում վերջին խոշոր երկրաշարժները եղել են Բինգյոլի նահանգում (2003 թվականին) և Խար­բեր­դի նա­հան­գում (2010 թվականին)։

Հետևանքներ
----------

Հինգ տներ փլուզվել են Խարբերդի նահանգում, ևս 25-ը՝ Մալաթիայի նահանգի Դողանյոլ շրջանում։

Զոհեր և տուժածներ
-----------------

Խարբերդի նահանգի տարածքում բնակվում է շուրջ 400 000 մարդ։ Ընդհանուր առմամբ, զոհվել է 39 անձ, վիրավորվել՝ 1015-ը։ Փլատակների տակից փրկարարները հանել են շուրջ 39 դիակներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Massive quake of magnitude 6.5 rocks Turkey's Elazığ»։ Daily Sabah։ հունվարի 24, 2020։ Վերցված է հունվարի 24, 2020
2. ↑  USGS.com (հունվարի 24, 2020)։ «M 6.7 - 4km ENE of Doganyol, Turkey»։ United States Geological Survey։ Վերցված է հունվարի 24, 2020
3. 1 2 3 4  «Elazığ'da 6,8 büyüklüğünde deprem: 39 kişi hayatını kaybetti»։ 27.01.2020։ Վերցված է 27.01.2020
4. ↑  «Powerful earthquake strikes eastern Turkey»։ BBC World։ հունվարի 24, 2020։ Վերցված է հունվարի 24, 2020
5. ↑  «Землетрясение в Израиле: волна подземных толчков дошла из Турции» (ռուսերեն)։ Vesty։ 2020-01-24։ Վերցված է 2020-01-25
6. ↑  «Не менее 30 домов обрушились в результате землетрясения на востоке Турции»։ ՏԱՍՍ։ Վերցված է 2020-01-25
7. ↑  «В Турции спасатели вытащили из-под завалов 39 человек после землетрясения»։ ՏԱՍՍ։ Վերցված է 2020-01-25
8. ↑  «Elazığ'da deprem... Süleyman Soylu'dan bir açıklama daha!»
**Գյութան** (ճապ.՝ 牛タン), ճապոնական ուտեստ՝ պատրաստված տապակած տավարի լեզվից, Սենդայի հպարտություն։

Օգտագործում
-----------

Գյութանի չափաբաժին պատրաստված տապակի մեջ
Գյութանի պատրաստման սովորույթը ծագել է Սենդայ քաղաքում (1948), որտեղ ուտեստը սովորաբար մատուցվում է բրնձի, ապուրի և մարինացված վարունգների հետ։ Գյութանը Սենդայի հպարտությունն է։ Ճապոնիայի այլ շրջաններում գյութանը մատուցում են յակինիկուի ռեստորաններում։

*Գյութանի* ստեղծող է համարվում Սանո Կեյսիրոն՝ Սենդայում յակիտորիայի սեփականատերը, որը 1948 թվականին ռեստորան բացեց և սկսեց այնտեղ մատուցել կովի լեզվից պատրաստված ուտեստններ (1948): Այդ ռեստորանը կոչվում էր Tasuke, և մինչև օրս էլ համարվում է լավագույն վայրը Սենդեայում, որտեղ կարելի է համտեսել գյութան։ Ի սկզբանե Գյութանը համարվում էր բավականին տարօրինակ ուտեստ, սակայն աստիճանաբար հանրաճանաչություն ձեռք բերեց ամբողջ Ճապոնիայի տարածքում։

Այն ռեստորանները, որոնք գյութան էին մատուցում, լրացուցիչ զարգացում ստացան 1991 թվականին, երբ վերացվեց տավարի մսի ներկրման ճապոնական թույտվությունը։ 2003 թվականին Ճապոնիայի կառավարությունը ժամանակավորապես դադարեցրեց ամերիկական տավարի մսի ներկրումը այն բանից հետո, երբ դրանց մեջ հայտնաբերվեց կովի կատաղության հարուցիչներ։ Սա լուրջ հարված էր գյութան մատուցող ռեստորանների համար։ Սենդայի գյութան պատրաստող ռեստորաններում տավարի լեզվի 90 %-ը ներկրվում էր ԱՄՆ-ից։ Բացի այդ, որոշ փորձագետներ հաստատում են, որ ԱՄՆ-ում տավարի միսը պարունակում է գյութանի պատրաստման համար անհրաժեշտ քանակությամբ ճարպ, և հրաժարվում էին ավստրալիական տավարի միս օգագործելուց։

Սենդայում կա մի ամբողջ խոհարարական շարք-փողոց՝ գյութան-դորի, որտեղ լեզուն տապակում են ածուխի վրա, մատուցում են բրնձի, քերած դայկոն բողկի հետ, միսո ապուրում և նույնիսկ շաքարավազով ցանված։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Япония. Жизнь в тысячах красок, 2015, էջ 78
2. ↑  Путешествие едоков
3. ↑  «Aji-Tasuke History»։ *www.aji-tasuke.co.jp*։ Վերցված է 29 April 2016

Գրականություն
-------------

* Япония. Жизнь в тысячах красок / редактор Алексей Чесноков. — 3-е изд. — М.: Издательство Российского союза туриндустрии, 2015. — 96 с. — 5 000 экз. — ISBN 978-5-904692-10-0

Արտաքին հղումներ
----------------

* «О японской кухне»։ *Japanonly*։ Վերցված է 2019-12-28
* «Путешествие едоков»։ *News.leit*։ 09-08-2010։ Վերցված է 28-12-2019
**Դենիս Նահապետի Փափազյան** (անգլ.՝  Dennis R. Papazian, դեկտեմբերի 15, 1931(1931-12-15)), հայ պատմաբան, հասարակական գործիչ։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (1966), պրոֆեսոր (1971)։ Միչիգանի համալսարանի Հայկական հետազոտությունների կենտրոնի հիմնադիր։

Նյու Հևենի Հարավային Կոնեկտիկուտի պետական համալսարանի 11-րդ ռեկտոր Մերի Փափազյանի ամուսինը։

Կենսագրություն
--------------

Դենիս Փափազյանը ծնվել է 1931 թվականին։ 1954 թվականին ավարտել է Վեյնի պետական համալսարանի (Դեթրոյթ, Միչիգանի նահանգ) պատմափիլիսոփայական բաժինը, 1956 թվականին՝ նույն համալսարանի արևելաեվրոպական հետազոտությունների բաժնի և 1958 թվականին՝ Միչիգանի (Էնն Էրբոր) համալսարանի պատմության բաժնի մագիստրատուրաները։ 1961-1962 թվականներին աշխատել է Մոսկվայի պետական համալսարանում, ուսումնասիրել է Մոսկվայի և Լենինգրադի պետական արխիների նյութերը։ 1966-2002 թվականներին դասախոսել է Միչիգանի (Դիրբոռն) համալսարանում, 1985 թվականից՝ Միչիգանի հայագիտական հետազոտությունների կենտրոնի տնօրեն, 1975-1978 թվականներին՝ Ամերիկայի հայկական համագումարի տնօրեն, 1973-1979 թվականներին՝ տնօրենների խորհրդի նախագահ։

Աշխատությունները վերաբերում են 19-րդ դարի Ռուսաստանի, ԽՍՀՄ, Մերձավոր Արևելքի ու հայոց պատմության բազմաթիվ հիմնահարցերի, ինչպես նաև Հայկական հարցի ու հայոց ցեղասպանության լուսաբանմանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  «New president of Southern Connecticut State University diving right in, all ears» (անգլերեն)։ Վերցված է 2017 թ․ հուլիսի 5
3. ↑  Yumpu.com։ «DENNIS R. PAPAZIAN CURRICULUM VITAE Table of Contents 1 ...»։ *yumpu.com* (անգլերեն)։ Վերցված է 2017 թ․ հուլիսի 5
4. 1 2  Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007։
5. ↑  «Dennis R. Papazian»
6. ↑  «Modern Genocide: The Curse of the Nation State and Ideological Political Parties: The Armenian Case - by Dennis R. Papazian»։ *www.ideajournal.com*։ Վերցված է 2017 թ․ հուլիսի 5

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Արմենիապեդիա |

 |
**Դեռահասային գրականություն** (անգլ.՝ young adult literature), գրականություն դեռահասների համար։

Դասակարգություն ըստ տարիքների
-----------------------------

Օտարերկրյա գրականությունը հիշատակելիս (young adult literature), ժանրի անվանումը տարբեր ձևերով է փոխանցվում, օրինակ․ յանգ-ըդալթ, երիտասարդական գրականություն, գրականություն դեռահասների համար։ ԱՄՆ-ում դեռահասային գրականությունը, «դեռահասների համար գրականության Ամերիկյան գրադարանային միության» համաձայն, սահմանված է 12-ից 18 տարեկան մարդկանց համար։ Դրա հետ մեկտեղ, «young adult» հասկացությունը վերաբերվում է 17-ից 21 տարեկան մարդկանց։

Բնութագրում
-----------

Դեռահասային գրականությունը գրականական ժանրերից մեկն է։ Դեռահասների համար գրականության հատկություններից մեկը բազմապլան սյուժեն է, լարվածությունը շոկային եֆեկտի տեղ, վառ կերպարները, փաստերի դետալային փոխանցումը, աութենտիկ երկխոսությունները, փոխադրման հասանելի ոճը, հումորի զգացումը, ինտրիգային մուտքը և հիշվող ավարտը։

Մեր օրերին դեռահասային գրականությունը ակտիվորեն զարգանում է նոր ժանրերում և շրջաններում՝ գրաֆիկական վեպ, լայթ-նովել, մանգա, ֆենտեզի, հակաուտոպիա, կիբերփանկ և տեքնոթրիլեր։

Տես նաև
-------

* Մանկական գրականություն
* Շոնեն մանգա

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Программа "Proчтение" от 25 июля 2014 года  Archived 2016-03-09 at the Wayback Machine.
2. ↑  Англо-Русский словарь по полиграфии и издательскому делу  Archived 2016-03-08 at the Wayback Machine.
3. ↑  *Cart, Michael* From Insider to Outsider: The Evolution of Young Adult Literature // *Voices from the Middle*. — 2001. — № 9 (2). — С. 95–97.
4. ↑  en:Young adult (psychology)
5. ↑  Англо-Русский юридический словарь  Archived 2016-03-08 at the Wayback Machine.
6. ↑  Stephens, Jonathan. (Fall 2007)։ «Young Adult: A Book by Any Other Name...:Defining the Genre»։ *The Alan Review* (անգլերեն)։ Վերցված է 2014 թ․ նոյեմբերի 24
7. ↑  *Cole, Pam B.* Young Adult Literature: In the 21st Century. — New York: McGraw Hill, 2009. — P. 61—65.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուս · MESH ID |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4028911-4 · LCCN: sh85149268 · NKC: ph572593, ph1210889 |

 |
«Գոլդեն Փելես» հյուրանոցը
**«Գոլդեն Փելես»** (անգլ.՝ Golden Palace), 5-աստղանի հյուրանոցային համալիր Ծաղկաձոր քաղաքում, հյուրանոցը տեղակայված է Տանձաղբյուր 34/1 հասցեում։ Շենքի մակերեսը 19․758 մ2 է, հյուրանոցային համալիրին է պատկանում նաև 1,38 հեկտար մակերեսով հողամաս։

Պատմություն
-----------

Հյուրանոցի շինարարական աշխատանքները սկսվել են 2010 թվականին և ավարտվել 2012 թվականին։ Շինարարության ավարտից հետո պարզ է դարձել, որ հյուրանոցի սեփակնատեր է հանդիսանում Անգլիայի Դուգլաս քաղաքում հիմնադրված «Գոլդեն գրուպ լիմիտեդ» փակ բաժնետիրական ընկերությունը, որի 100 տոկոս բաժնետեր էր հանդիսանում ՀՀ Կառավարությանն առընթեր մաքսային պետական կոմիտեի նախկին նախագահ, մաքսային ծառայության գեներալ-մայոր Արմեն Ավետիսյանի որդին՝ Արտաշես Ավետիսյանը։ 2018 թվականի նոյեմբերի 19-ին Արմեն Ավետիսյանի ընտանիքի անդամները հարուցված քրեական գործի շրջանակում «Գոլդեն Փելես» հյուրանոցը պետությանը նվիրաբերելու դիմում են ներկայացրել Պետական գույքի կառավարման կոմիտեին։

Այդ մասին հայտարարել է Հայաստանի վարչապետի պաշտոնակատար Նիկոլ Փաշինյանը՝ 2018 թվականի Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի ընտրությունների քարոզարշավի ընթացքում։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | «Կա հարուցված քրեական գործ, բայց, ըստ ամենայնի, նրանք նաև հանրային որոշակի վերաբերմունք ակնկալելով կամ անցումային արդարադատության գործիքից օգտվելու հնարավորություն ունենալու համար, թերևս, այսպիսի քայլի են դիմել»- Նիկոլ Փաշինյան |  |

Աճուրդ
------

Պետականացնվելուց հետո հյուրանոցը դրվել է աճուրդի, մեկնարկային գինը եղել է 7 մլրդ 526 մլն 457 հազար 800 դրամ։ Աճուրդը պետք է տեղի ունենար 2019 թվականի դեկտեմբերի 19-ին, սակայն այն չի կայացել, քանի որ գնորդ չէր հայտնվել։ Երկրորդ աճուրդի օրը տեղափոխվել է 2020 թվականի փետրվարի 21-ը։ Աճուրդի մեկնարկային գինը նվազել է 5 տոկոսով, սակայն գնորդ չլինելու պատճառով այն կրկին չի կայացել։

Ծառայություններ
---------------

* 120 սենյակ
* Նիստերի սրահ
* Ռեստորան
* Սրճարան
* Բիլիարդ
* Լողավազան
* Մարզասրահ
* Գեղեցկության սրահ
* Ավտո վարձույթ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Գոլդեն Փելես» հյուրանոցը Մաքսային ծառայության նախկին պետ Արմեն Ավետիսյանը նվիրեց Հայաստանի Հանրապետությանը
2. ↑  «Գոլդեն փելիս» հյուրանոցը գրանցվել է օֆշորային ընկերության վրա՝ իրական սեփականատիրոջը թաքցնելու համար»,- ասում է ԱԱԾ տնօրենը
3. ↑  ««Գոլդեն Փելես»-ը փետրվարի 21-ին կրկին կդրվի աճուրդի | 24news»։ *www.24news.am* (հայերեն)։ Վերցված է 2020-03-03  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)
4. ↑  ««Գոլդեն փելիս» հյուրանոցը գրանցվել է օֆշորային ընկերության վրա՝ իրական սեփականատիրոջը թաքցնելու համար»,- ասում է ԱԱԾ տնօրենը
5. ↑  ««Գոլդեն Փելես» հյուրանոցի գնորդ չկա. Աճուրդը չի կայանա»։ *PanARMENIAN.Net*։ Վերցված է 2020-03-03

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Գոլդեն Փալաս Ռեզորթ & ՍՊԱ» հյուրանոց
**Էկտոդերմ** (հունարեն-ἔκτος «արտաքին»+δέρμα «մաշկ») —արտաքին սաղմնային թերթիկ, սաղմի զարգացման տարբեր փուլերում.: Ինչպես նաև կա միջին սաղմնային թերթիկ՝ մեզոդերմ և ամնահեռավոր սաղմնային թերթիկը էկտոդերմից՝ էնտոդերմ։ 

կաթնասունների սաղմի կտրվածքը արգանդի վերջնական թաղանթում
Սաղմի էկտոդերմը առաջանում է էնտոդերմի հետ միաժամանակ և ձևավորվում է սաղմնային բջջի արտաքին շերտից։ Էկտոդերմը ձևավորում է նոր համակարգ(ողնաշարավորների մոտ՝ ողնուղեղ, ծայրամասային նյարդեր և գլխուղեղ), ատամի էմալ և էպիդերմիս(մաշկային էպիթելի)։ Ինչպես նաև այն ձևավորում է զգայական օրգանները, մարսողակա համակարգի էպիթելի առջևի ու հետին բաժինները։

Ողնաշարավորների էկտոդերմը բաղկացած է երեք մասերից՝ արտաքին էկտոդերմից, նյարդային ծայրից և նյարդային խողովակից։ Նյարդային ծայրը և նյարդային խողովակը հայտնի են նաև որպես նեյրոէկոդերմ։ Ձևավորվում է գաստրուլի փուլում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Эктодерма»։ *Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)*։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
2. ↑  Langman’s Medical Embryology, 11th edition. 2010.
3. ↑  «Архивированная копия»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2009 թ․ օգոստոսի 13-ին։ Վերցված է 2010 թ․ հոկտեմբերի 22

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 43)։*  |
**Դեռահասների սպանություն Կանդելարիա եկեղեցու մոտ**, 1993 թվականի հուլիսի 23-ի լուսադեմին Ռիո դե Ժանեյրոյի կենտրոնում կատարված հանցագործությունը։

Կոտորած
-------

Ռիո դե Ժանեյրոյի կենտրոնում է գտնվում քաղաքի հայտնի տեսարժան վայրերից մեկը՝ Կանդելարիա եկեղեցին։ Եկեղեցին հայտնի է նաև նրանով, որ աջակցություն է ցուցաբերում անօթևաններին։ Նրանցից ոմանք ապրում են եկեղեցու կողքին, և քանի որ անօթևան դեռահասների շրջանում հանցավորության մակարդակը բավականին բարձր է, եկեղեցու մոտ մշտապես հերթապահում է ոստիկանությունը։

1993 թվականի հուլիսի 23-ի գիշերը Կանդելարիա եկեղեցու մոտ կանգնեցվեց մի քանի ավտոմեքենա, որոնցից դուրս եկան մարդիկ և կրակ բացեցին եկեղեցու մոտ քնած ավելի քան յոթանասուն դեռահասների վրա։ Հրաձգության հետևանքով 8 մարդ է զոհվել։

Ողջ մնացած դեռահասների խոսքով՝ ոստիկանությունը հարձակվել է նրանց վրա այն պատճառով, որ սպանությանը նախորդած օրվա ընթացքում նրանցից ոմանք քարեր են նետել ոստիկանների վրա։ Միջադեպի հետևանքով դեռահասներին սպանելու մեղադրանք է առաջադրվել 4 ոստիկանի, որոնցից 2-ը դատապարտվել են։ Հետաքննության ընթացքում մեղադրյալները մահափորձ են կազմակերպել մեղադրանքի հիմնական վկաներից մեկի դեմ, որից հետո նա ստիպված է եղել թաքնվել և լքել Բրազիլիան՝ վախենալով իր կյանքի համար։

Հանցագործությունը մեծ արձագանք է գտել ոչ միայն Բրազիլիայում, այլև ամբողջ աշխարհում. շատ երկրներ Բրազիլիայի պաշտոնական իշխանություններին կոչ են արել հնարավորինս մանրակրկիտ հետաքննություն անցկացնել և պատժել դեռահասների զանգվածային սպանության բոլոր մեղավորներին։

Շուրջ 62 անօթևաններ վերապրել են կոտորած, հետագայում նրանց ճակատագրին հետևող սոցիալական աշխատողների կողմից պարզվել է, որ նրանցից 39-ը հետագայում զոհվել են փողոցում բռնության հետևանքով, շատերը սպանվել են ոստիկանության կողմից։

Զոհերի հիշատակին կանգնեցված խաչը

Զոհվածի ցուցակ
--------------

* Պաուլու Ռոբերտ դի Օլիվեյրա, 11 տարեկան
* Անդերսոն Պերեյրա դի Օլիվեյրա, 13 տարեկան
* Մարսելու Կանդիդա դի Ժեզուս, 14 տարեկան
* Վալդեվին Միգել դի Ալմեյդան, 14 տարեկան
* «Գամբազինո», 17 տարեկան
* Լեանդրու Սանտոս դա Կոնսեյսան, 17 տարեկան
* Պաուլու Ժոզե դա Սիլվա, 18 տարեկան
* Մարկուս Անտոնիու Ալվես դա Սիլվա, 20 տարեկան

Հիշողություն
------------

Եկեղեցու մոտ զոհվածների հիշատակին խաչ է տեղադրվել, որի առջև բետոնե պատվանդանի վրա նշված են զոհված բոլոր դեռահասների անունները։

Մշակույթում
-----------

Այս հանցագործությունը արտացոլվել է բրազիլացի ռեժիսորների կողմից նկարահանված որոշ ֆիլմերում. նրանց թվում է Սանդրո Բարբոս Նասիմենտի ճակատագրի մասին «174-րդ համարի վերջին կանգառը» ֆիլմը, որը 1993-ին վերապրել է կոտորածը, իսկ 2000-ին պատանդ է վերցրել 174 երթուղու ավտոբուսում։

Արտաքին հղումներ
----------------

* CNN.com о суде над виновниками(անգլ.)
* New York Times о преступлении(անգլ.)
* Статья на португальском(պորտ.)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «IL MASSACRO DI CANDELÁRIA: UNDICI ANNI DOPO»։ www.sagarana.net։ Վերցված է 2020 թ․ փետրվարի 10
2. ↑  «STRAGE DI BAMBINI A RIO DE JANEIRO - la Repubblica.it» (իտալերեն)։ Archivio - la Repubblica.it։ Վերցված է 2020 թ․ փետրվարի 10
**Գեղարոտի ջրվեժ**, ջրվեժ Հայաստանում։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Արագածոտնի մարզում, Արագած գյուղից 11 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ Կառավարության որոշման համաձայն։ Արագածի լանջին՝ ծովի մակարդակից մոտ 3000 մետր բարձրության վրա՝ Քասաղ գետի Գեղարոտ վտակի վրա է այս հիասքանչ ջրվեժը։ Գտնվում է Արագածոտնի մարզի Արագած գյուղից մոտ 12 կմ հեռավորության վրա։ Ձմռանը սառչում է, իսկ ամռանը սառնորակ ջրերը գահավիժում են մոտ 17 մետր բարձրությունից։ Շատ նման է Թռչկան ջրվեժին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին»։ *www.arlis.am*։ 14 oգոստոսի 2008 թվական։ Վերցված է 2015 թ․ նոյեմբերի 30
2. ↑  «Հայաստանի Հանրապետության բնապահպանության նախարարություն, Բնության հուշարձանների ցանկ»։ *www.mnp.am*։ Վերցված է 2015 թ․ նոյեմբերի 30
**Դերբենդի խանություն,** խանություն, որը գտնվում է պատմական հյուսիսային Շիրվանի տարածքում, այժմ ժամանակակից Դաղստանի հարավային մասում։ Հնագույն Կովկասյան Ալբանիայի պատմական հյուսիսային սահմանը։ Խանության մայրաքաղաքը Դերբենդ քաղաքն է։

Պատմություն
-----------

### Խանության ձևավորում

18-րդ դարի սկզբին Դերբենտը մտնում էր Սեֆևան պետության կազմի մեջ։ Այդ ժամանակ Արևելյան Կովկասում լայն ընդվզումներ էին ընթանում շահի տիրապետության դեմ։ Սեֆևյան պետության ճգնաժամից օգտվել են ռուսական և Օսմանյան կայսրությունները։ 1722 թվականին ռուսական բանակը Պետրոս I կայսեր հրամանատարության ներքո արշավ սկսեց դեպի Պարսկաստանի մերձկասպյան տիրույթներ։ Այդ ժամանակ քաղաքի նայիբը Իմամ-Կուլի Խանն էր, որը ծագում էր Կուրչիի շիական ցեղից։ Նա ռուսական կայսրին նվիրել է քաղաքային դարպասների բանալիները։  Պետրոս I  Սենատում գրել Է․ «այս քաղաքի ղեկավարը մեզ դիմավորել և տվել են դարպասի բանալին։ Ճիշտ է, որ այս մարդիկ անհեթեթ սիրով ընդունեցին, և այնքան ուրախ են, կարծես թե իրենց պաշարումից օգնեցին»։ Պետրոս I Իմամ Կուլի խանին նշանակել է Դերբենտի խան և տուզեմական զորքի պետ՝ գեներալ-մայորի կոչում շնորհելով։

1723 թվականի սեպտեմբերին Ռուսաստանի և Պարսկաստանի միջև կնքվել է Պետերբուրգյան հաշտության պայմանագիր, որի համաձայն պարսկական շահը Ռուսաստանին ճանաչել է Դերբենտն ու Բաքուն՝ նրանց հարակից հողերով։ Ավելի ուշ, ռուս-թուրքական հարաբերությունների սրման հետ կապված, ռուսական կառավարությունը Օսմանյան կայսրության հետ նոր պատերազմից խուսափելու նպատակով և Պարսկաստանի հետ դաշինքով շահագրգռված, 1735 թվականի մարտին կնքեց Գյանջայի վերջին պայմանագիրը, որով Դերբենտը և Բաքուն Պարսկաստանին հանձնվեցին իրենց գավառների հետ։

1747 թվականին պարսկական շահ Նադիր շահի մահվանից հետո նրա նվաճումների արդյունքում ստեղծված պետությունը փլուզվեց և նախկին պարսկական գավառների (փախստական) տարածքում ձևավորվեց երկու տասնյակ կիսանկախ խանություններ և սուլթանություններ, որոնցից մեկը դարձավ նորաստեղծ Դերբենդի խանությունը։ 1747 թվականից սկսած՝ Դերբենտում խանի տիտղոսով իշխել է Իմամ-Քուլի-խանի որդին՝ Մուհամադ Հասանը (նաև Մահոմեդ-Հուսեյն կամ Մուհամեդ-Հուսեյն)։ Դերբենդի խանության կրթության մասին Ի. Բերեզինը գրել է. *«․․․Դերբենդի խանության կազմավորման մասին Ի. Բերեզինը գրել է. «... միայն մարդասպանների հարվածների տակ ընկավ Պարսիկ նվաճողը, դերբենտցիները, որոնք դժգոհ էին նրա փոխանորդից, 1747 թվականին Մուհամեդ Հասանին տիրակալ հռչակեցին»*։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  *С. Ш. Гаджиева* Дагестанские азербайджанцы, XIX — начало XX в.: историко-этнографическое исследование. — «Восточная литература» РАН, 1999. — С. 169.
2. ↑  История народов Северного Кавказа с древнейших времён до конца XVIII в.. — М.: Наука, 1988. — С. 414.
3. ↑  «Русско-иранский договор 1723»։ БСЭ։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հունիսի 17-ին
4. ↑  «Гянджинский трактат 1735»։ БСЭ։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հունիսի 17-ին
5. ↑  *Г. Б. Абдуллаев.* Из истории Северо-Восточного Азербайджана в 60-80-х гг. XVIII в.. — Баку: Изд-во АН Азербайджанской ССР, 1958. — С. 14.
**Իգոր Բաբուշկին** (ապրիլի 5, 1970(1970-04-05), Ռիբինսկ, Յարոսլավլի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս պետական և քաղաքական գործիչ։ 2019 թվականի հունիսի 5-ին նշանակվել է Աստրախանի մարզի նահանգապետի պաշտոնակատար։

Կենսագրություն
--------------

Աշխատանքային հանդիպում Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինի հետ, 2019 թվականի հունիսի 5։
Իգոր Բաբուշկինը ծնվել է 1970 թվականի ապրիլի 5-ին, Յարոսլավլի մարզի Ռիբինսկ քաղաքում.

Դպրոցից հետո ընդունվել Է Մոսկվայի բարձրագույն ռազմահրամանատարական ուսումնարան, որն ավարտել է 1992 թվականին։

1992 թվականից մինչև 2012 թվականը ծառայել է Ռուսաստանի զինված ուժերում և Ռուսաստանի Անվտանգության դաշնային ծառայության ստորաբաժանումներում։ Ավարտել է Հատուկ շինարարության դաշնային գործակալության ծառայությունը՝ գնդապետի շքանշանով։

2002 թվականին լրացուցիչ կրթություն է ստացել Ռուսաստանի Դաշնության Գոլիցինի սահմանապահ ինստիտուտի իրավագիտության ֆակուլտետում։ Ավարտել է նաև ինստիտուտի կառավարման, տնտեսագիտության և նորարարության բաժինները։

2013 թվականի հունվարին զբաղեցրել է Պետական գույքի կառավարման դաշնային գործակալության ղեկավարի տեղակալի պաշտոնը։ Նա համակարգում էր պետական գանձարանը, պաշտպանության և անվտանգության ոլորտում դաշնային իշխանությունները և կազմակերպությունները, արդյունաբերական կազմակերպությունների և արտերկրյա գույքի, արդյունաբերական համալիր կազմակերպությունների ղեկավարումը։

2018 թվականի սեպտեմբերին նշանակվել է Հյուսիս-կովկասյան դաշնային օկրուգի ՌԴ նախագահի՝ Ալեքսանդր Մատովնիկովի լիազոր ներկայացուցչի տեղակալ։

2019 թվականի հունիսի 5-ից ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինի հրամանագրով նշանակվել է Աստրախանի մարզի նահանգապետի պաշտոնակատար։

Պարգևներ
--------

Տարբեր տարիներին ստացել է պետական պարգևներ և տարբերանշաններ։ Պարգևատրվել Է Արիության շքանշանով։

Ընտանիք
-------

Ամուսնացած է։ Ունի դուստր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7  «Биография Игоря Бабушкина»։ ТАСС։ 2019 թ․ հունիսի 5։ Վերցված է 2019 թ․ հունիսի 18
2. ↑  Шереметьева, Инна. (2019 թ․ հունիսի 5)։ «Врио губернатора Астраханской области Игорь Бабушкин: биография»։ Կոմսոմոլսկայա պրավդա։ Վերցված է 2019 թ․ հունիսի 18

Արտաքին հղումներ
----------------

* Официальный сайт Астраханской области Archived 2016-01-26 at the Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | ՎԿ · Օդնոկլասնիկի · Ֆեյսբուք · Տելեգրամ |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Declarator.org |

 |
**Գեղեցիկ հեռու** (ռուս.՝ *Прекрасное Далёко*), կոմպոզիտոր Եվգենի Կռիլատովի երգը բանաստեղծ Յուրի Էնտինի խոսքերի հիման վրա։

Պատմություն
-----------

1985 թվականին մարտին գարնանային արձակուրդների ժամանակ՝ կենտրոնական հեռուստատեսությունը սկսեց «Հյուրը ապագայից» մանկական հեռուստատեսային ֆիլմի ցուցադրումը։ Ֆիլմի վերջում հնչեց «Գեղեցիկ հեռու» խոսքերով երգը, Եվգենի Կռիլատովի գործը հիմնված Յուրի Էնտինի բանաստեղծության հիման վրա։
Մեղեդու առանձին մասերը նախկինում հնչում էին ֆիլմում, կարելի է ասել, որ այն ֆիլմի հիմնական մեղեդիններից մեկն է։ Ֆիլմում երգը կատարեց Տատյանա Դասկովսկայան, սակայն կոմպոզիտոր Եվգենի Կռիլատովը գոհ չէր իր կատարումով ու առաջարկեց «Մերիդիան» տրիոին ձայնագրել իրենց տարբերակը։ Նրանք վերցրեցին կլավիրը ու մեկնեցին փորձերի իրենց հայրենի քաղաք Իվանովո։ Մի ամիս հետո «Մերիդիան» տրիոն եկել է Մոսկվա ու ցույց տվել Կռիլատովին պատրաստ տարբերակը։

Նա գոհ էր, բայց վերջնական ձայնագրմանը ներկա էր անձամբ ու կատարում էր հեղինակային ուղղումներ։ 1985 թվականի սեպտեմբերին երգը հնչեց «Երգեր-85» ամսական թողարկման ժամանակ։ Առաջին եթերից հետո կենտրոնական հեռուստատեսությունը հեղեղել են «"Մերիդիան" տրիոյի՝ երգ-85 հաղթողներին վերաբերող նամակներով։
Հեռուստադիտողների կարծիքը հաշվի է առնել ու այդ երգը կատարողների հետ դարձել է «Երգ-85» փառատոնի դափնեկիր։

Ինչպես ասաց Կռիլատովը 2002 թվականին, «սա կոչ է, աղոթք, երեխաների համար աղերսանք, որպեսզի նրանք ապրեն ավելի լավ, քան մենք»
Ֆիլմում երգի մեկ տողը տարբերվում է «պաշտոնական տեքստից»։ «Նա (ձայն) կանչում է ինձ հրաշալի եզրեր» փոխարեն երգվում է։ «Նա կանչում է ինձ դրախտային եզրեր»։
1990-ական թվականներին կրկներգի վերամշակված գործիքային տարբերակը օգտագործվել էր «Մանկական ժամ» հաղորդման պատկերում։

Ծանոթագրություն
---------------

1. ↑  *Кожемякин В.* Евгений Крылатов. На качелях судьбы Archived 2019-03-14 at the Wayback Machine. // Аргументы и факты: АиФ Москва, № 16 (458), 17.04.2002.
2. ↑  Arrow (2014-09-25)։ «Прекрасное далеко - из фильма Гостья из будущего»։ Վերցված է 2019-06-20
3. ↑  Прекрасное далёко — Песни из фильмов

Գրականություն
-------------

* *Крылатов Е.П.* Прекрасное далеко. Песни для детей и юношества. Для пения (соло, ансамбль, хор) в сопровождении фортепиано. — М.: Советский композитор, 1988. — 144 с.