recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Բոստրիկինների եկամտաբեր տուն** (ռուս.՝ Доходный дом Бострикиных), շենք Դոնի Ռոստովում, որը գտնվում է Պուշկինի փողոցում (շենք №106)։ Եկամտաբեր տունը կառուցվել է 1914 թվականին և սկզբում պատկանել է Իվան և Աննա Բոստրիկիններին։ Շենքն ունի մշակութային ժառանգության օբյեկտի տարածաշրջանային նշանակության կարգավիճակ։

Պատմություն
-----------

Իվան և Աննա Բոստրիկինների եկամտաբեր տունը կառուցվել է 1914 թվականին քաղաքացիական ճարտարագետ Սեմյոն Պոպիլինի նախագծով։

Խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո` 1920-ական թվականների սկզբին, եկամտային շենքը պետականացրին և այնտեղ տեղակայեցին կոմունալ բնակարաններ։

1997 թվականին շենքի սեփականատեր դարձավ Խնայբանկը։ Բնակիչների ապաբնակեցումից հետո իրականացվեցին հիմնանորոգում և շենքի վերակառուցում։ Շենքում սկսեց գործել բանկի բաժանմունքը։

Ճարտարապետություն
-----------------

Եռահարկ շենքը տեղակայված է Պուշկինի փողոցի կարմիր գծի երկայնքով։ Եկամտաբեր տան համաչափ ճակատը ձևավորված է մոդեռն ոճով` կլասիցիզմի և իռացիոնալիզմի տարրերի օգտագործումով։ Առաջին հարկը ռուստավորված է (շարված է կոպտատաշ քարից)։ Երկրորդ և երրորդ հարկերում գտնվում են ցանցկեն պատշգամբները։ Շենքի ճակատը պսակված է բարդ, ձգված ատտիկոսով։ Քիվի վերևում տեղադրված են ճաղաշարի կարճասյուներ։ Ճակատը զարդարված է դեկորատիվ սվաղի ներդիրներով։ Ճակատի գունային գամման ընտվել է 1997 թվականի վերակառուցման ընթացքում` ելնելով շենքի ճարտարապետական ոճից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  *Волошинова Л. Ф.* Пушкинская улица. — Ростов-на-Дону: «Донской издательский дом», 2000. — С. 103—106. — (Серия "Судьбы улиц, площадей, зодчих"). — ISBN 5-87688-250-X
2. ↑  "Ростов-на-Дону (объекты культурного наследия регионального значения)". Официальный портал Правительства Ростовской области. Retrieved 2013 թ․ սեպտեմբերի 23.
3. 1 2  "Ростовский модерн". Журнал Hi Home. Արխիվացված է the original 2013 թ․ հոկտեմբերի 29-ին. Retrieved 2013 թ․ հոկտեմբերի 27. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  "Модерн в архитектуре Ростова-на-Дону". mediaassa.ru. Retrieved 2013 թ․ հոկտեմբերի 27.(չաշխատող հղում)
**Մինաս Սիրուն Իսոկեն Աշլի Վանիկի** (Siroon Isoken Minas) (փետրվարի 22, 1991(1991-02-22), Նիգերիա), Նիգերիայում ծնված հայկական արմատներով բժշկուհի, պլաստիկ վիրաբույժ, «Շանթ» հեռուստաընկերությունով եթեր հեռարձակվող «Women's Сlub» նախագծի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1991 թվականի փետրվարի 22-ին Նիգերիայում, կիսով չափ հայ, կիսով չափ անգլիացի Աշլի Վանիկի և նիգերուհի Ֆլորայի ընտանիքում։ Հայրը եղել է գինեկոլոգ-վիրաբույժ, մայրը՝ մաթեմատիկոս։ Նրանք ծանոթացել են Նիգերիայում, որտեղ էլ ամուսնացել են։ 1994 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Հայաստան և Մեղիրում հիմնել հիվանդանոց։ 9 տարի անց ընտանիքը տեղափոխվել է Երևան։
Սիրունն ավարտել է Երևանի պետական բժշկական համալսարանը գերազանցությամբ, մասնագիտությամբ պլաստիկ վիրաբույժ է, աշխատել է տարբեր բժշկական կենտրոններում։ Ներկայումս «Իդեն» էսթետիկ բժշկության կենտրոնի, «Սիրուն սքին բար» մաշկի խնամքի սրահների և «Ռութին» մաշկի խնամքի միջոցների բրենդի հիմնադիրն է և տնօրենը։

Սիրուն Մինասը նաև մասնակցել է «Շանթ» հեռուստաընկերությունով եթեր հեռարձակվող «Women's Сlub» նախագծի մի քանի համարներին։

Ընտանիք
-------

Ամուսնացել է 2019 թվականի հունիսին Ռաֆայել Վարդանյանի հետ, ունեն մեկ որդի՝ Վարդանը, և մեկ դուստր` Էսթերը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  LLC, VIP Studio. "Սիրուն Մինաս. «Այո՛, հայ եմ». տեսանյութ". *www.arevelk.am*. Retrieved 2020 թ․ սեպտեմբերի 16.
2. ↑  "Մի քիչ հայ, մի քիչ աֆրիկացի Վանիկը. «Ինքդ պետք է երազանք դառնաս»". *mediamax.am* (in անգլերեն). Retrieved 2020 թ․ սեպտեմբերի 16.
3. ↑  "Women's Club-ի մասնակից, մասնագիտությամբ բժշկուհի Սիրուն Մինասը կտրուկ փոխել է կերպարը (Լուսանկար)". *operativ.am*. Retrieved 2020 թ․ սեպտեմբերի 16.
4. ↑  "«Շքեղ զույգ»․ Սիրուն Մինասն ամուսնու հետ նոր լուսանկար է հրապարակել". *Sputnik Armenian*. Retrieved 2020 թ․ սեպտեմբերի 16.
5. ↑  "Սիրուն Մինասի որդու առաջին լուսանկարները". *www.tert.am*. Արխիվացված է the original 2022 թ․ փետրվարի 11-ին. Retrieved 2020 թ․ սեպտեմբերի 16. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* ԱՇԼԻ ՄԻՆԱՍ. «ԵՍ ՀԱՅԻ ՏԱՔ ՈՒ ՍԻՐՈՂ ՍԻՐՏ ՈՒՆԵՄ»
**Սիդորինի փողոց** (ռուս.՝ Улица Сидорина), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքի Յուրկին Կուտ միկրոշրջանում։ Անվանվել է Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, Խորհրդային Միության հերոս Վասիլի Նիկոլաևիչ Սիդորինի (1921-1992) պատվին։ Գտնվում է 47-րդ գվարդիական դիվիզիայի փողոցի և Նովոշախտինսկայա փողոցի միջև, նրանց զուգահեռ։ Երկարությունը 190 մետր է։

Նկարագրություն
--------------

Կրասնի Սուլին քաղաքի Սիդորինի փողոցը գտնվում է Յուրկին Կուտ միկրոշրջանում։ Այն գտնվում է 47-րդ գվարդիական դիվիզիայի փողոցի և Նովոշախտինսկայա փողոցի միջև, նրանց զուգահեռ է։ Կարճ փողոց է. երկարությունն ընդամենը 190 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 6 շինություն. ձախ կողմում (կենտ համարներ)՝ 4, աջ կողմում (զույգ համարներ)՝ 2 շենք։

Սիդորինի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346350։

Փողոցն անվանվել է Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, Խորհրդային Միության հերոս Վասիլի Նիկոլաևիչ Սիդորինի (1921-1992) պատվին։ Լեյտենանտ Սիդորինը եղել է 807-րդ գրոհային ավիացիոն գնդի օղակի հրամանատարը։ Մասնակցել է Դոնբասի, Ղրիմի, Լիտվայի, Լատվիայի, Էստոնիայի ազատագրմանը։ Ամբողջ պատերազմի ընթացքում իրականացրել է 184 թռիչք՝ ոչնչացնելով թշնամու զգալի քանակությամբ մարտական տեխնիկա և կենդանի ուժ։ 1970-ական թվականների կեսերին բնակություն է հաստատել Կրասնի Սուլին քաղաքում, աշխատել է էլեկտրամեխանիկ, եղել է քաղաքի քաղաքացիական պաշտպանության շտաբի պետ։ Թաղված է Կրասնի Սուլինի Հոկտեմբերի 50-ամյակ ավանի գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Сидорин, Василий Николаевич. Сайт «Герои страны»".
2. ↑  "Герои Советского Союза, проживавшие на Дону после Великой Отечественной войны" (PDF). Արխիվացված է the original (PDF) 2014 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2019 թ․ ապրիլի 5. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Աղբյուրներ
----------

* Улица Сидорина в Красном Сулине
* Подробная карта Улица Сидорина, город Красный Сулин со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты

Արտաքին հղումներ
----------------

* г. Красный Сулин, улица Сидорина(չաշխատող հղում)
**Սիդե** (թուրքերեն՝ Side, հին հունարեն՝ Σίδη), քաղաք Թուրքիայի հարավարևմտյան մասում, Անթալիայի մարզում։ Գտնվում է Միջերկրական ծովի ափին։ Սիդեն ներկայումս հայտնի տուրիստական հանգստավայր է։ Այն գտնվում է Անթալիայից 75, իսկ Մանավգատից 15 կիլոմետր հեռավորության վրա։

Տեսարժան վայրեր
---------------

Քաղաքը մշտապես գտնվել է վտանգի մեջ և շրջափակված է եղել պաշտպանական պարիսպներով, ինչպես ծովից, այնպես էլ ցամաքից։ Չնայած հաճախ տեղի ունեցող երկրաշարժերին, պաշտպանական պատերը և աշտարակները ցամաքի կողմից լավ են պահպանված։ Առավել վատ են պահպանվել ծովային հատվածի պարիսպները։ Արևելյան պարիսպների դարպասները քաղաքի գլխավոր անցումային դարպասներն են եղել։ Գլխավոր պարիսպների մոտ առկա է եղել աշտարակ։ Դարպասներից սկսվող ճանապարհը հասել է մինչև կենտրոնական հրապարակ, որը U տառի տեսք է ունեցել։ Անցնելով հրապարակով՝ կարելի էր մուտք գործել դեպի բուն քաղաք։ Երկրորդ փոքր դարպասները, որոնք պահպանվել են մինչ օրս, ունեն քառակուսի աշտարակներ։ Գլխավոր պողոտան, որը անցնում էր քաղաքով, հասնում է մինչև թերակղզու ծայր արևմուտք։

Պատկերասրահ
-----------

* Սիդեի անտիկ թատրոնըՍիդեի անտիկ թատրոնը
* 
* 
* 
* Քաղաքային պատից հատվածՔաղաքային պատից հատված
* Քաղաքային պատից հատվածՔաղաքային պատից հատված
* Քաղաքային պատից հատվածՔաղաքային պատից հատված
* ԱգորաԱգորա
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "The Ancient Library". Արխիվացված է the original 2007 թ․ մայիսի 13-ին. Retrieved 2006 թ․ նոյեմբերի 19.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Աստվածաշնչյան · Դասական հնությունների իրական բառարան · Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 123490379 · GND: 4130601-6 · LCCN: n2010009865 · VIAF: 172713251, 237752341 · WorldCat VIAF: 172713251, 237752341 |

 |
**Կանադայի թագավորական զինանշան** (անգլ.՝ Royal Coat of Arms of Canada, ֆր.՝ Armoiries du Canada), Կանադայի պետական խորհրդանիշերից մեկը։ Զինանշանի ստեղծման աշխատանքները սկսվել են 1915 թվականին և հաստատվել՝ 1921 թվականի նոյեմբերի 21-ին Գեորգ V-ի կողմից։ 1957 թվականին որոշ չափով այն փոփոխվել է։ Հաջորդ փոփոխությունը տեղի է ունեցել 1994 թվականին, որից հետո զինանշանը ստացել է ներկայիս տեսքը։

Զինանշանի վերին մասում գտնվում է Թյուդորների արքայական թագը։ Ձախ կողմում զետեղված է Մեծ Բրիտանիայի դրոշը՝ «Յունիոն Ջեկը», իսկ աջից՝ ֆրանսիական ռոյալիզմի խորհրդանիշ հանդիսացող Բուրբոնների հարստության զինանշանը՝ «Ֆլեր դը լիսը»։

Զինանշանի էվոլյուցիա
--------------------

1957 թվականին փոխվում և փոքրացվում է սպիտակ և կարմիր ծաղիկների ձևը, իսկ դրոշները բարձացվում են վերև, փոխվում է նաև ներքևում գտնվող տերևների գույնը՝ կանաչից կարմիր։

1994 թվականի փոփոխությունում կարմիր և սպիտակ տերևները ավելի նմանեցվում են Կանադայի դրոշի թխկու տերևին։

* 1921–19571921–1957
* 1957–19941957–1994
* 19941994

Տես նաև
-------

* Կանադայի դրոշ
* Կանադայի օրհներգ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Կանադայի թագավորական զինանշան՝ համառոտ պատմությունը" (in անգլերեն). Կանադայի թագավորական հերոսների միություն. Արխիվացված է the original 2012 թ․ հունվարի 30-ին. Retrieved 2009 թ․ հուլիսի 26. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|description=` (help)
Սերֆինգ Կալիֆոռնիայում
Սերֆինգ Ավստրալիայում
**Սերֆինգ** (անգլերեն արտասանությունը՝ **սըրֆինգ**) (անգլ.՝ surfing), ջրի վրայով սահքն է հատուկ տախտակով՝ սերֆերով, որը սովորաբար պատրաստվում է թեթև, ամուր պլաստմասսայից և պատվում է խեժով ու ապակեթելքով։ Այս մարզաձևի մրցումներն անցկացվում են ծովափնյա վայրերում։

Այս մարզաձևով զբաղվելու ամենանպաստավոր վայրերից են Ավստրալիայի և Կալիֆոռնիայի ծովափերը։

Սերֆինգում մարզիկի նպատակն է *բռնել* ծովային ալիքն ու բարձրանալ նրա վրա և վայր սահել ալիքի կատարից։ Այս մարզաձևում կարևոր է նաև, թե ինչպիսի ծովային ալիքների ժամանակ են տեղի ունենում մրցումները. ամենաբարդ և գրավիչ տեսք ունի խողովակաձև ոլորվող ծովային ալիքը, երբ սերֆինգորդն աշխատում է սահել-անցնել այդ *խողովակի* միջով։

Սերֆինգի մեկ այլ տարատեսակ վինդսերֆինգում մարզիկն օգտագործում է և՛ սերֆինգի, և՛ առագաստային սպորտի տարրերը։ Այս մարզաձևում, բացի մրցարշավներից, կազմակերպվում են նաև ազատ ոճի մրցումներ, որտեղ մարզիկները ջրի վրա ցուցադրում են բազմապիսի հնարքներ։

Սերֆինգում ամենաբարձր թռիչքի ռեկորդը պատկանում է Գարեթ Մաքնամարային (23.8 մետր)։

Պատմություն
-----------

Սերֆինգը ծագել է հնագույն ժամանակներում, Պոլինեզիայում։ Ավելի քան 200 տարի առաջ բրիտանացի ծովագնացներն առաջինն են տեսել, թե ինչպես են Խաղաղ օվկիանոսում գտնվող Հավայան կղզիների բնակիչներն զբաղվում սերֆինգով (հավ.՝ he'enalu)։ Նրանք մինչև հիմա տախտակները պատրաստում են ձեռքերով։ Առաջին սերֆերը եղել են շատ մեծ և կշռել են մոտ 70 կգ։

Եվրոպացիները առաջին անգամ այն տեսել են 1767 թվականին, Տահիտիում։ Դա տեղի է ունեցել Սեմուել Ուոլիսի ղեկավարած «Դելֆին» ֆրեգատի շուրջերկրյա ճանապարհորդության ժամանակ։ Մեկ այլ վարկածով, առաջինը եղել է բուսաբան Ժոզեֆ Բենքսը (1796 թվականի ապրիլի 10-ին, Տահիտիում)։

Մարկ Տվենը, ով 1866 թվականին այցելել է Հավայան կղզիներ, գրել է՝

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Մենք մի տեղ հանդիպեցինք մերկ տեղաբնիկների մի մեծ խմբի՝ երկու սեռերի և բոլոր տարիքների, որոնք ալեբախ ափին լողալով՝ ազգային զվարճանքով էին զբաղված։ |  |

*Բնօրինակ տեքստ* (անգլ.)  

*In one place we came upon a large company of naked natives, of both sexes and all ages, amusing themselves with the national pastime of surf-bathing.*

Ջորջ Ֆիթը (անգլ. George Freeth, նոյեմբերի 8, 1883-ապրիլի 7, 1919) հաճախ անվանվում է «ժամանակակից սերֆինգի հայրը»։ Նա ինքը նույնպես այդ կարծիքին էր։

1975 թվականին, երբ սկսվեց անցկացվել սերֆինգի պրոֆեսիոնալ մրցումներ, Մարգո Օբերգը դարձավ առաջին կին պրոֆեսիոալ սերֆինգորդը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Սերֆինգի մասին Դպրոցական Մեծ Հանրագիտարանում
2. ↑  "Surfer rides World Record 78-foot wave". BBC News. 2012 թ․ մայիսի 12. Retrieved 2013 թ․ հունվարի 29.
3. ↑  Fleming, F. (c. 2005). *Off the Map: Tales of Endurance and Exploration*, p. 154. Atlantic Monthly Press.
4. ↑  Twain, Mark (2007). *Roughing It*. Lawrence, Kansas: Digireads.com Publishing. p. 264. ISBN 9781420930283.(չաշխատող հղում)
5. ↑  "Woman of the Year". Արխիվացված է the original 2017 թ․ օգոստոսի 6-ին. Retrieved 2014 թ․ նոյեմբերի 8.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Սերֆինգ Archived 2019-02-07 at the Wayback Machine.
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Մուրադյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Սերգեյ Վարդգեսի Մուրադյան** (հուլիսի 20, 1960(1960-07-20), Կրասնի Լուչ, Լուգանսկի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ուկրաինացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան, հարձակվող։ Ներկայումս զբաղվում է մարզչական գործունեությամբ։

Խաղային կարիերա
---------------

Կրասնոդարի մանկապատանեկան մարզական դպրոցի սան։ Նրա առաջին մարզիչները Դմիտրի Ֆրոլովն ու Ալեքսանդր Ակիմենկոն էին։ 1978 թվականից հանդես է եկել Խորհրդային Միության առաջին և երկրորդ լիգայում։

1992 թվականի մարտի 21-ին նորամուտը նշեց Ուկրաինայի բարձրագույն խմբում՝ Նիկոլաևսկի «Էվիսի» կազմում Օդեսայի «Չեռնոմորեցի» դեմ խաղում (1:2)։ Բարձրագույն խմբում հանդես է եկել նաև «Կրեմենում»։ Կրեմենչուգյան թիմի կազմում մասնակցել է ավելի քան 100 պաշտոնական հանդիպման։

Մարզչական կարիերա
-----------------

Մարզչական կարիերան սկսել է «Կրեմնում»։ Այնուհետև ՄՊՄԴ-ի «Ատլանտում» (Կրեմենչուգ) նրանց նախապատրաստել են Դմիտրի Լեպան, Փաշաև եղբայրները, Իգոր Գորդյան, Վասիլի Կլիմովը։ 2005-2007 և 2010-2012 թվականներին գլխավորել է «Գորնյակ-Սպորտ» ակումբի մարզչական շտաբը Կոմսոմոլսկից, որոշ ժամանակ աշխատել է որպես մարզական տնօրեն։ 2013 թվականի մարտի 28-ից հուլիսի 4-ն ընկած ժամանակահատվածում՝ Կազանի «Վոստոկ» ակումբի գլխավոր մարզչի օգնական։ Ուկրաինայի 2009/2010 լիգայի գավաթակիր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "История футбольного клуба г. Красный Луч «ШАХТЁР»". Արխիվացված է the original 2013 թ․ հոկտեմբերի 4-ին. Retrieved 2013 թ․ հոկտեմբերի 1. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Сергей Мурадян на своё 50-летие вспомнит 20 голов за «Судостроитель»
3. ↑  Сергей Мурадян возглавил комсомольский «Горняк-Спорт»
4. ↑  "ПФЛ Казахстана → Футбольный клуб «Восток»". Արխիվացված է the original 2013 թ․ սեպտեմբերի 29-ին. Retrieved 2013 թ․ հոկտեմբերի 1. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Статистика на сайте footbook.ru
* Ֆուտբոլիստի էջը *FootballFacts.ru* կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | FootballDatabase.eu · FootballFacts.ru · ՈւՖԱ |

 |
**Զլատա Մոգլենացի** (բուլղար․՝ Света Великомъченица Злата Мъгленска, հուն․` Αγία Χρυσή), արևելյան ուղղափառ եկեղեցու սուրբ, որի պաշտամունքը տարածված է սերբական և բուլղարական եկեղեցիներում։ Ըստ Գրիգորյան օրացույցի՝ Զլատա Մոգլենացու հիշատակության օրը նշվում է հոկտեմբերի 13-ին կամ նույն ամսվա 18-ին։

Կենսագրություն
--------------

Սուրբ Զլատայի կարճատև կյանքի մասին տեղեկություններ մեզ հայտնի են 1799 թվականին Նիկոդիմոս Սրբագրի գրած աշխատությունից, որն էլ վկայում է սրբի նահատակության մասին։ Նրա խոսքերով՝ Զլատան ապրել է Սլատինա անունը կրող գյուղում, որը գտնվում է ժամանակակից Հունաստանի Պելայի նոմոսի Խրիսի գյուղում։

Ծնվել է անբարեկեցիկ հոգևորականի ընտանիքում՝ լինելով տան ամենափոքր զավակը (ունեցել է ևս երեք քույրեր)։ Զլատան եղել է առեղծվածային գեղեցկության տեր օրիորդ։ Հենց հատկության շնորհիվ էլ նա գրավում է թուրք ազնվատոհմիկ մի երիտասարդ ուշադրությունը, ով էլ հրամայում է առևանգել Զլատային և տանել իր մոտ։

Ապարանքում նա փորձել է ամեն կերպ կրոնափոխ անել նրան՝ խոստանալով իսլամի ընդունումից հետո ամուսնանալ վերջինիս հետ։ Շուտով նրա դեմ են դուրս գալիս մուսուլմանի հարազատները, ովքեր սպառնում են քրիստոնեությունը չուրանալու դեպքում նրան ենթարկել մահապատժի։ Զլատան վերստին հրաժարվում է պայմանը կատարելուց, որի պատճառով էլ ենթարկվում է խոշտանգումների։ Նրան ձողերով ծեծի են ենթարկում և ապա մտրակահարում։ Մահվանից առաջ Զլատան խնդրել է իր համար աղոթել Ստավրոնիկիտայի վանքում։

Մահից հետո թուրք ավազակները թրախողոխ են անում Զլատայի անշնչացած մարմինը։ Նրան գաղտնի կերպով թաղվում է գյուղացիներից մեկի կողմից։ 1912 թվականին նա դասվում է արևելյան ուղղափառ եկեղեցու սրբերի դասին։ Նրա պաշտամունքն առավել տարածված է Մակեդոնիայի Հանրապետությունում և Բուլղարիայում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Житие и страдание на света великомъченица Злата Мъгленска". 2012 թ․ ապրիլի 5. Արխիվացված է the original 2012 թ․ ապրիլի 5-ին. Retrieved 2018 թ․ մարտի 25. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|dead-url=` (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Զլատա Մոգլենացի // *ուղղափառ հանրագիտարան*. —Մոսկվա, ՌԴ, 2009. — Т. 20. — С. 192. — ISBN 978-5-89572-026-3.
* Զլատա Մոգլենացու կյանքն ու նահատակությունը Archived 2012-04-05 at the Wayback Machine. (բուլղ.)
**Բոլվոնինգեն** (հոլ.՝ Bolwoningen), լամպաձև բնակելի կառույցներ Նիդերլանդների Հերթոխենբոշ համայնքում։ Նախագիծը մշակել է Դրիս Քրեյկամպը 1970-ականների սկզբին և կառուցել՝ 1980-ականներին։

Պատմություն
-----------

Ճարտարապետ Դրիս Քրեյկամպը փորձառական բնակարանների նախագիծի հաստատումը ստացել էր դեռևս անցյալ դարի 60-ականների վերջում, սակայն բուն շինարարությունն ավատվել է 1984 թվականին։

Քրեյկամպի կյանքի օրոք նրա նախագիծը ենթարկվել է խիստ քննադատության։ Travel+Leisure ամսագիրը այս գնդերը ընդգրկել է ամենատգեղ շինությունների ցանկում, իսկ ճարտարապետը այլևս չի ստացել գնդաձև տներ կառուցելու պատվերներ։

Կառուցվածք
----------

Տների ընդհանուր թիվը 50-ն է, յուրաքանչյուր գնդի տրամագիծը 5,5 մ է։ Շինությունը կառուցված է բետոնից և ապակեթելերից։ Ունի 11 պատուհան և գտնվում է արհեստական լճի ափին։ Յուրաքանչյուր տուն ունի բաղնիք, զուգարան, հյուրասենյակ, ննջասենյակ, նախասրահ և խոհանոց։ Յուրաքանչյուր գնդում կարող է ապրել 1-2 մարդ։ 

Այս թաղամասի բնակիչները վարում են գունդ-տներին նվիրված վիքի-նախագիծ, որը ոչ միայն ներկայացնում է դրանց ստեղծման պատմությունը, այլև պարունակում է նման կացարաններում բնակության փիլիսոփայության հատուկ բաժին։

Պատկերասրահ
-----------

* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Чиквин, Анатолий (2017 թ․ դեկտեմբերի 11). "Место в Instagram: Круглые дома Хертогенбоса". *TJ*. Retrieved 2017 թ․ դեկտեմբերի 11.(չաշխատող հղում)
2. ↑  "Bolbewoners Wiki". *bolbewoners.nl* (in հոլանդերեն). Արխիվացված է the original 2017 թ․ դեկտեմբերի 14-ին. Retrieved 2017 թ․ դեկտեմբերի 11. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Սյուզան Համլետի Մարգարյան** (հոկտեմբերի 6, 1961(1961-10-06), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ երգչուհի։ ՀՀ վաստակավոր արտիստ (2003)։

Կենսագրություն
--------------

Սյուզան Մարգարյանը ծնվել է 1961 թվականին, Երևանում։ Սովորել է Երևանի թիվ 57 միջնակարգ դպրոցում, զուգահեռ՝ դպրոցական գեղարվեստական դաստիարակության տան թատերական և երաժշտական բաժիններում։ Երգել է Հայաստանի երգչախմբային ընկերության մանկական երգչախմբում, 1977 թվականից՝ «Սերպանտին» վոկալ-գործիքային նվագախմբում, 1978 թվականին առաջին անգամ բեմ է բարձրացել «Սերպանտին» նվագախմբի հետ։ 1979 թվականին ավարտել է Հայաստանի էստրադային և ջազային արվեստի պետական քոլեջի վոկալի բաժինը, 1984 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի դերասանական բաժինը։ 1980 թվականից երգել է Հայաստանի պետական էստրադային նվագախմբում, 1990 թվականից՝ Հայաստանի ազգային ռադիոյի էստրադային սիմֆոնիկ նվագախմբում։

Ձայնասկավառակներ
----------------

* «Սիրո մեղեդի», 1991
* «Հանդիպում», 2001
* «Օրոր», 2009
* «Նոր տարի», 2010

Մրցանակներ
----------

* «Յունոստ Բալտիկի» միջազգային երգի փառատոնի դափնեկիր, 1981
* ՀՀ վաստակավոր արտիստ, 2003
* Հայաստանի ազգային երաժշտական մրցանակաբաշխության «Հատուկ մրցանակ», 2004

Ընտանիք
-------

* Ամուսին՝ Հրաչյա Հարությունյան
* Դուստր՝ Սիրուշո

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Մարգարյանի կենսագրությունը avproduction.am կայքում". Արխիվացված է the original 2018 թ․ հունվարի 9-ին. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 19. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Ձայնասկավառակները itunes կայքում

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Հանրային ռադիոյի արխիվ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | AV Production |

 |
**Բլերիմ Ռեկա** (մակեդոներեն՝ Блерим Река, մայիսի 22, 1963(1963-05-22), Սկոպիե, Մակեդոնիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), ալբանական ծագում ունեցող ակադեմիկոս, որը Հյուսիսային Մակեդոնիայից է։ 2019 թվականին իր թեկնածությունն է առաջադրել որպես անկախ թեկնածու Հյուսիսային Մակեդոնիայի նախագահական ընտրություններում։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1963 թվականի մայիսի 22-ին Սկոպյեում (ՀՍՖՀ), ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը։ Այնուհետև, Բլերիմ Ռեկան ավարտել է Պրիշտինյան համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։

Բլերիմ Ռեկան Բրյուսելում աշխատել է որպես Մակեդոնիայի Հանրապետության դեսպան։ Նաև զբաղեցրել է դիվանագիտական և իրավաբանական պաշտոններ, այդ թվում՝ եղել է Կոսովոյի Հանրապետության Եվրամիությանն ինտեգրվելու հարցերով նախագահի խորհրդականը։ Այնուհետև Մակեդոնիայի Հանրապետության կառավարության իրավաբանական խորհրդականն էր և ազգային ռազմավարության և Եվրոպական միությանը ինտեգրման փորձագիտական խմբի անդամ։ 2002 թվականից Բլերիմ Ռեկան Հարավարևելյան Եվրոպական համալսարանում միջազգային իրավունքի, միջազգային հարաբերությունների և Եվրոպական միության իրավունքի պրոֆեսոր է։

Նա ունի միջազգային իրավունքի, ինչպես նաև քաղաքացիական և տնտեսական իրավունքի դոկտորի աստիճան։ 18 գրքի հեղինակ է։

2019 թվականի մարտի 5-ին Բլերիմ Ռեկան որպես անկախ թեկնածու (Ալբանական ընդդիմության աջակցությամբ) իր թեկնածությունն է առաջադրել Հյուսիսային Մակեդոնիայի նախագահական ընտրություններում՝ հավաքելով ընտրություններին մասնակցելու համար անհրաժեշտ բոլոր ստորագրությունները։ Ալբանացիների և BESA կուսակցությունների դաշինքի հայտարարությունների համաձայն՝ Բլերիմ Ռեկայի թեկնածությունը պաշտպանել են Հյուսիսային Մակեդոնիայի ավելի քան 11 000 քաղաքացիներ։

2019 թվականի ապրիլի 21-ին Հյուսիսային Մակեդոնիայի նախագահական ընտրություններում զբաղեցրել է երրորդ տեղը՝ ստանալով ընտրողների 79,915 ձայն (10,57 %)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "IBNA Interview with Albanian candidate for presidential elections in North Macedonia, Blerim Reka". IBNA. Արխիվացված է the original 2019 թ․ ապրիլի 4-ին. Retrieved 2019 թ․ ապրիլի 4. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Ethnic issues, foreign policy key in North Macedonia presidential campaign". Sofia Globe. Retrieved 2019 թ․ ապրիլի 4.
3. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2019 թ․ մայիսի 29-ին. Retrieved 2019 թ․ մայիսի 1. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Սերգեյ Փարսադանի Մելքումով** (1944, ԽՍՀՄ - փետրվարի 21, 1994(1994-02-21), Նիզամի, Մասիսի շրջան, Հայաստան), ծագումով հայ խորհրդային ֆուտբոլիստ, ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ (1966)։

Կարիերա
-------

Սերգեյ Մելքումովի վարպետների առաջին թիմը «Սպարտակն» էր (Բաքու) 1961 թվականին։ 1961-1963 թվականներին հանդես է եկել Բաքվի «Նեֆտյանիկ» թիմում։ 1963 թվականից խաղացել Է Տաշքենդի «Պախտակոր» Առաջին խմբի «Ա» ակումբում, որի հետ առաջին իսկ տարում լքել է երկրի բարձրագույն էշելոնը։ Սակայն մեկ տարի անց Ուզբեկական ակումբը կրկին վերադարձավ՝ գրավելով երրորդ տեղը Երկրորդ Ա խմբում, իսկ Մելքումովն առաջնությունում անցկացրեց 10 հանդիպում՝ դառնալով մեկ գոլի հեղինակ։ 1966 թվականին վերադարձել է «Նեֆտյանիկ», որի հետ դարձել է ԽՍՀՄ բրոնզե մեդալակիր։ Այնուհետև հանդես է եկել Երևանի «Արարատում», որից հետո վերադարձել է «Պախտակոր»՝ Բերադոր Աբդուրաիմովի և Գենադի Կրասնիցկու հետ կազմելով հարձակողական եռյակ։ 1971 թվականին տեղափոխվել է «Յանգիեր», իսկ առաջին շրջանից հետո, ինչպես ադրբեջանական ֆուտբոլի շատ սաներ, մեկնել է Մախաչկալայի «Դինամո»։ 1972 թվականին խաղացել է «Ղարաբաղում», որը վերադարձել է հանրապետական առաջնություն, քանի որ ԽՍՀՄ 1971 թվականի «Բ» կարգի առաջնությունը չի անցկացվել, և միայն հաջորդ տարի վերսկսվել են մրցումները «Բ» դասարանում, որը ստացել է ԽՍՀՄ երկրորդ լիգայի առաջնության անվանումը։ 1973 թվականին ավարտել է կարիերան Մախաչկալայի «Դինամոյում»։

Հանդես է եկել ԽՍՀՄ պատանեկան և երիտասարդական հավաքականներում, 1965 թվականին ընդգրկվել է ԽՍՀՄ օլիմպիական հավաքականում։

Ձեռքբերումներ
-------------

* ԽՍՀՄ առաջնության բրոնզե մեդալակիր՝ 1966
* Երրորդ տեղ Երկրորդ «Ա» խմբում. 1964 (մուտք բարձրագույն դիվիզիոն)

Անձնական կյանք
--------------

Մելքումովի ծնողները Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզի Մարտունու շրջանի Կարմիր Շուկա գյուղից էին։ Ֆուտբոլային կարիերան ավարտելուց հետո նա ապրում էր Ադրբեջանում։ Վերջին օրերին ապրել է աղքատության մեջ, մահացել է 1994 թվականի փետրվարի 21-ին։ Որոշ տեղեկությունների համաձայն՝ նրա քույրը թաղել է, ենթադրաբար, Նիզամիի գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Берег волжский, берег каспийский — история соперничества «Сокола» и «Динамо» (Махачкала) Archived 2014-08-21 at the Wayback Machine.
2. ↑  "Как «Карабах» одолел Азербайджан". Արխիվացված from the original on 2017 թ․ դեկտեմբերի 1. Retrieved 2009 թ․ դեկտեմբերի 16.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Где покоится «армянский Гарринча»?(չաշխատող հղում)
* Григорян А.Г. "Армянский Гарринча", ИИА "Де-факто".
* Պրոֆիլը *transfermarkt.com* կայքում(անգլ.)
**«Սիրո մասին»** (ռուս.՝ О любви), Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը` գրված 1898 թվականին։ «Սիրո մասին» պատմվածքն ավարտում է չեխովյան «Փոքրիկ եռերգությունը»։ Պատմվածքն առաջին անգամ հրապարակվել է 1898 թվականի օգոստոսին «Ռուսական միտք» ամսագրում (№ 8):

Պատմվածքի մասին
---------------

Պատմվածքը գրելու մտադրության մասին առաջին հիշատակումները երևան են գալիս Չեխովի նոթատետրերում 1895 թվականին։ Գրողը պատմվածքի վրա աշխատել է Մոլիխովում 1898 թվականի ամռանը։ Նույն ժամանակ Չեխովն աշխատել է նաև «Հաղարջ»-ի վրա և երկու պատմվածքներն էլ նախապատրաստվում էին հրապարակման «Ռուսական միտք» ամսագրի օգոստոսյան համարում։ Լիդիա Ավիլովան համարում էր, որ այս պատմվածքում արտացոլված է իր և Չեխովի փոխհարաբերությունների պատմությունը։

Սյուժե
------

Այս պատմվածքում խոսվում է «Փոքրիկ եռերգության» հերոսներից մեկի` Պավել Կոնստանտինովիչ Ալյոխինի սիրո պատմության մասին։ Երիտասարդ տարիներին ավարտելով ինստիտուտը` Ալյոխինը բնակություն է հաստատում հորից մնացած Սոֆյին կալվածքում։ Պարտքերը վճարելու համար աշխատանք փնտրելու ընթացքում Ալյոխինը ծանոթանում է Դմիտրի Լուգանովիչի, իսկ հետագայում նաև նրա կնոջ, Աննա Ալեքսեևնայի հետ։ Ալյոխինն Աննա Ալեքսեևնա Լուգանովիչին համարում էր գեղեցիկ, բարի, մտավորական կին, նա հիացած էր նրա գեղեցկությամբ և շուտով հասկանում է , որ նրա նկատմամբ տածում է հատուկ վերաբերմունք։ Ժամանակի ընթացքում հերոսն ավելի հաճախակի էր լինում Լուգանովիչների մոտ՝ նրանց տուն մտնելով համարյա ամեն օր, իսկ նրա բացակայությունը տագնապ էր առաջացնում Լուգանովիչների մոտ, և նրանք կարծում էին՝ ինչ որ բան է պատահել։ Լուգանովիչների ընտանիքը շատ հարցերով օգնում էր Ալյոխինին, օրինակ նրան դժվար պահերին պարտք էին տալիս։ Այդ ամենից հետո Ալյոխինը մտածում էր, որ Աննա Ալեքսեևնան իր նկատմամբ անտարբեր չէ։ Սակայն նրանցից ոչ մեկը չէր ցանկանում արտահայտվել իր զգացմունքների մասին, քանի որ հասկանում էին դա կարող է խաթարել իրենց անձնական և սիրասուն կյանքը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Российская государственная библиотека". Արխիվացված է the original 2017 թ․ մարտի 20-ին. Retrieved 2017 թ․ հոկտեմբերի 8. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Чехов. Рассказы. Примечания.
**Սիավուշ Քերիմի** (ադրբ.՝ Siyavuş Kərimi), (նոյեմբերի 9, 1954(1954-11-09), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի կոմպոզիտոր և երաժիշտ, Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստ, պրոֆեսոր, Ադրբեջանի Ազգային Կոնսերվատորիայի ռեկտոր։

Կենսագրություն
--------------

Սիավուշ Քերիմին ծնվել է 1954 թվականի նոյեմբերի 9-ին Բաքվում։ 1961-69 թվականներին սովորել է Բաքվի թիվ 159 միջնակարգ դպրոցում։ 1969-72 թվականներին ավարտել է Բյուլ-բյուլի անվան երաժշտական դպրոցը։ Եղել է երաժիշտ Ահսան Դադաշովի ուսանողը։ 1972-77 թվականներին սովորել է Ու․Հաջիբեկովի անվան Ադրբեջանի Պետական Կոնսերվատորիայում։ 1979 թվականից որպես մենակատար աշխատել է Ռաշիդ Բեհբութովի անվան երգի պետական թատրոնի նվագախմբում։ Եղել է Ադրբեջանի հեռուստատեսության և ռադիոյի սիմֆոնիկ նվագախմբի անդամ։ Այնուհետև աշխատել է Ջաֆար Ջաբբարի անվան «Ադրբեջանֆիլմ» կինոստուդիայի Ռաֆիկ Բաբաևի անվան երաժշտական ստուդիայում՝ որպես գեղարվեստական ղեկավար։ Ներկայումս նա հանդիսանում է Ադրբեջանի ազգային կոնսերվատորիայի ռեկտոր։

Սիավուշ Քերիմին մի քանի նախագծերի հեղինակ է։ 1997 թվականին ադրբեջանա-նորվեգական, 2002-ին՝ Ադրբեջան-Հարավային Ամերիկա երաժշտական նախագծերի հեղինակ։ Երաժշտական կրթության ոլորտում իր արդյունավետ գործունեության համար 2014 թվականին Սիյավուշ Քերիմին պարգևատրվել է «Փառք» մեդալով։

Ֆիլմագրություն
--------------

1. Ailə (1998)-(Ընտանիք)
2. Acılar bitməz (2009)-(Ցավը չի ավարտվել)
3. Bakı, mən səni sevirəm (2015)-(Բաքուն, ես քեզ սիրում եմ)
4. Biz qayıdacağıq (2007)-(Մենք կվերադառնանք)
5. Çalışan adam (film, 1996)-(Վարման մարդը)
6. Əlvida, cənub şəhəri (2006)-(Հրաժեշտ, հարավային քաղաքը)
7. Girov (2005)-(Գրավ)
8. Heydər Əliyev (1999-2013)-(Հեյդար Ալիև)
9. İstanbul reysi (2010)-(Ստամբուլ չվերթի)
10. Qaravəlli (1989)-(Գարավելլի)
11. Sarı gəlin (1998)-(Դեղին հարսնացու)
12. Son arzu (2003)-(Վերջին ցանկությունը)
13. Son döyüş (1996)-(Վերջին ճակատամարտը)
14. Yuxu (2001)-(Երազ)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Սիավուշ Քերիմի
2. ↑  "Սիավուշ Քերիմի - Ադրբեջանի Ազգային Կոնսերվատորիայի ռեկտոր". Արխիվացված է the original 2019 թ․ մարտի 15-ին. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 30. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  Siyavush Karimi
4. ↑  Azerbaijani Music is Focus for New Conservatory

Արտաքին հղումներ
----------------

* Սիավուշ Քերիմի Archived 2016-02-22 at the Wayback Machine.
Սիրո թունել
**Սիրո թունել** (ուկրաիներեն՝ Туне́ль коха́ння), տեղային նշանակության բնության հուշարձան։ Գտնվում է Ուկրաինայում՝ Կլևան ավանի հարևանությամբ, Ռովնոյի շրջանի Ռովնոյի մարզում, Կլևանից Օրժև տանող երկաթուղու մի հատվածում։

Այն իրենից ներկայացնում է բուսաբանական ֆենոմեն՝ մոտ 4կմ երկարությամբ կանաչ թունել, անտառային զանգվածում, ստեղծված ծառերի մացառուտներով և թփերով, որոնք հյուսվել են իրար մեջ առաջացնելով ճիշտ կամարաձև խիտ թունել։ Արդյունաբերական գնացքը այս ճանապարհով անցնում է օրը երեք անգամ։

Թունելը ուխտագնացության վայր է սիրահար զույգերի և զբոսաշրջիկների համար։ Գոյություն ունի զբոսաշրջային առասպել, ըստ որի, եթե սիրահարված զույգերը անցնեն թունելով և երազանք պահեն, ապա այդ երազանքը կկատարվի։ Որոշ նորապսակներ այստղ ծաղիկներ են տնկում, որպես իրենց զգացմունքների խորհրդանիշ։

2013 թվականի նոյեմբերի սկզբին զանգվածային լրատվության միջոցներում հաղորդագրություն հայտնվեց թունելում շախմատային հաջորդականությամբ 700 մետր երկայնքով, ծառերի պրոֆիլակտիկ հատումումների մասին, Դատախազությունը և Գոսէկոտեսչությունը գնահատել են հասցված վնասի չափը։ Կարծիք կար, որ հատումների արդյունքում «Սիրո թունելը» ոչնչացվել է։ Սակայն ըատ 2014 թվականի մայիսի տվյալների սրանք միայն ասեկոսեներ էին և իրականում թունելը դեռևս իր տեղում է։

Ճապոնացի ռեժիսոր Ակիյոշի Իմազակին 2014 թվականին նկարել է «Կլևան՝ Սիրո թունել» ռոմանտիկ դրաման։ Ֆլմի առաջին ցուցադրությունը եղել է 2014 թվականի նոյմբերի 23-ին Խանկայսկի միջազգային կինոփառատոնին, սակայն ֆիլմի պրեմիերան պլանավորված էր 2015 թվականին։ Ֆիլմի սյուժեն անմիջականորեն կապված էր ուկրաինական բնության հրաշքի հետ։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Архиновости "«Тоннель любви». Клевань, Украина. — журнал об архитектуре и дизайне интерьеров
2. ↑  Тунель кохання — ILoveUkraine: поділіться любов’ю до України
3. 1 2  Tunnel of Love in Klevan, Ukraine, a Fairytale Train Track(անգլ.)
4. ↑  "В Ровенском «Тоннеле любви» начали вырубать деревья // *АиФ Украина*". Արխիվացված է the original 2013 թ․ նոյեմբերի 10-ին. Retrieved 2018 թ․ սեպտեմբերի 14. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Тунель кохання
* Прекрасне диво природи «Тунель кохання». Клевань, Україна.
* Видео Тоннель Любви 4k (Ultra HD)

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Սիրո թունել (բնության հուշարձան)** կատեգորիայում։ |
**Բորիս Բեկ-Սոֆիև** (ռուս.՝ Борис Александрович Бек-Софиев, հունիսի 22 (հուլիսի 4), 1872 - ապրիլի 25, 1934(1934-04-25), Փարիզ), ռուսական կայսերական բանակի սպա, Ռուս-ճապոնական և Առաջին համաշխարհային պատերազմների մասնակից, Գեորգիևյան շքանշանի ասպետ։

Կենսագրություն
--------------

Թիֆլիսի նահանգի ազնվականներից է, ծագումով ուղղափառ ադրբեջանական բեկական Սոֆիևների տոհմից է։ Հայրը` Աբաս-Կուլի-բեկ Սոֆիևը, Թերի կազակական զորքերի Վոլգյան գնդի զորական ավագ էր։ Մայրը` Միխալինա Ստեպանովնա Յակուբովսկին, ծագումով լիտվա-թաթարական տոհմից էր։ Ընդհանուր կրթությունը ստացել է Պսկովյան կադետական կորպուսում։ Ծառայության է անցել որպես շարքային յունկեր Ալեքսանդրովյան 3-րդ ռազմական ուսումնարանում, որն ավարտելուց հետո 1894 թվականին ստացել է պոդպորուչիկի կոչում և ծառայության անցել Կամայի 110-րդ հետևակային գնդում։ 1894 թվականին գործուղվում է 6-րդ հրետանային բրիգադ ծառայական փորձություն անցնելու և հրետանավոր դառնալու նպատակով։ 1896 թվականին փոխադրվում է 6-րդ հրետանային բրիգադ և հաշվառվում 8-րդ մարտկոցում։ 1898 թվականին փոխադրվում է 2-րդ հրետանային բրիգադ։ 1898 թվականի հուլիսի 19-ին ստանում է պորուչիկի, 1901 թվականի օգոստոսի 19-ին` շտաբս-կապիտանի կոչում։ Մասնակցել է 1904-1905 թվականների ռուս-ճապոնական պատերազմին։

1907 թվականին փոխադրվում է 1-ին Արևելասիբիրական մոտորային հրետանային դիվիզիոն` ստանալով կապիտանի կոչում։ 1912 թվականին փոխադրվում է 19-րդ հրետանային բրիգադա։ 1913 թվականին գործուղվում է Սպայական հրետանային դպրոց, որն ավարտում է
«բավարար» գնահատականով։ 1914 թվականին ստանում է փոխգնդապետի կոչում և նշանակվում 19-րդ հրետանային բրիգադի մարտկոցի հրամանատար։

Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբում փոխադրվում է 65-րդ հրետանային բրիգադի 5-րդ մարտոցի հրամանատար։ 1915 թվականի հունվարի 13-ին պարգևատրվում է Սուրբ Գեորգիի 4-րդ աստիճանի շքանշանով։ 1915 թվականի օգոստոսի 22-ին պարգևատրվում է Սուրբ Գեորգիի 4-րդ աստիճանի շքանշանով, սրերով և ժապավենով։ 1915 թվականի նոյեմբերի 4-ին ստանում է գնդապետի կոչում։ 1916 թվականի ապրիլի 30-ին նշանակվում է 57-րդ հրետանային բրիգադի 1-ի դիվիզիոնի հրամանատար։

Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ մասնակցում է Սպիտակ շարժմանը։ Մասնակցում է Յարոսլավյան ապստամբությանը և Բրեդյան արշավանքին։ 1920 թվականին արտագաղթում է Հարավսլավիա, հետագայում Ֆրանսիա։ Մահացել է 1934 թվականի ապրիլի 25-ին, Փարիզում։

Գրականություն
-------------

* Военная хроника // Русский инвалид : газета. - 1915. - 13 июня (№ 129). - С. 3.
* Альбом кавалеров ордена Св. Великомученика и Победоносца Георгия и Георгиевского оружия. - Издание Общества кавалеров ордена Св. Георгия и Георгиевского оружия. - Белград: Типография Державной Макарницы, 1935. - С. 104-105.
* Исмаилов Э. Э. Георгиевские кавалеры - азербайджанцы. - М.: Герои отечества, 2005. - С. 58, 170-178.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Русская императорская армия//Софиев Абас-Кули-Бек". Արխիվացված է the original 2019 թ․ փետրվարի 16-ին. Retrieved 2017 թ․ հուլիսի 12.
2. ↑  *Волков С. В.* База данных «Участники Белого движения в России»

Արտաքին հղումներ
----------------

* Бек-Софиев Борис Александрович на сайте «Русская армия в Великой войне»
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սերգեյ Գրիգորյանց (այլ կիրառումներ)

**Սերգեյ Իվանի Գրիգորյանց** (*Сергей Иванович Григорьянц*, մայիսի 12, 1941(1941-05-12), Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 14, 2023(2023-03-14), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային նշանավոր այլախոհ, քաղբանտարկյալ, լրագրող, գրականագետ, «Գլասնոստ» իրավապաշտպան հիմնադրամի նախագահ։ *Ազատության ոսկե գրիչ* մրցանակի դափնեկիր։

Կենսագրություն
--------------

Սերգեյ Իվանովիչ Գրիգորյանցի հետ առաջին զրույցը , որը ձայնագրել է Ալենա Վլադիմիրովնա Գրիգորաշը Բանավոր պատմության հիմնադրամի համար
Ունի հայկական ծագում։ Սովորել է Կիևի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում, Ռիգայի քաղավիացիայի ինժեներների ուսումնարանում և Մոսկվայի պետական համալսարանի լրագրության ֆակուլտետում։ 1975 թ. ձերբակալվել է ՊԱԿ-ի կողմից հակախորհրդային քարոզչության մեղադրանքով և ենթարկվել հինգ տարվա ազատազրկման։ 1982—1983 թվականներին տարածել է ինքնահրատ նյութեր ԽՍՀՄ-ում մարդու իրավունքների խախտման մասին, ինչի համար 1983 թ. ենթարկվէլ է յոթ տարվա ազատազրկման խիստ ռեժիմով։ 1987 թ. համաներումից հետո ազատվել է, շարունակել իրավապաշտպան գործունեությունը, աջակցել Արցախյան գոյապայքարին։ Հետազոտել է 1977 թ. Մոսկվայի պայթյունները։

Քննադատել է Պուտինի գործունեությունը։ Որդին՝ լրագրող Տիմոֆեյ Գրիգորյանցը, սպանվել է չբացահայտված հանգամանքներում։

Թաղված է Մեդվեդկովոյի գերեզմանոցում (Մոսկվա)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ГРИГОРЬЯНЦ Сергей Иванович - Labirinth
2. ↑  "Взрыв в московском метро 1977 г. (из книги «Полвека советской перестройки»). Сергей Григорьянц. 2016". Արխիվացված է the original 2019 թ․ նոյեմբերի 1-ին. Retrieved 2016 թ․ նոյեմբերի 20.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք Archived 2010-05-19 at the Wayback Machine.
* Мы были внутренне не готовы
* Սերգեյ Գրիգորյանց, Ազգ, 24․03․23

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 1033634794 · GTAA: 103132 · ISNI: 000000003415552X · LCCN: n98050362 · LNB: 000261245 · NKC: js20191047807 · SUDOC: 176297782 · VIAF: 65784972 · WorldCat VIAF: 65784972 |

 |

 |
**Բերքլիի հանրային գրադարան** անգլ.՝ Berkeley Public Library, հանրային գրադարանային համակարգ Բերքլիում, Կալիֆոռնիա։ Բաղկացած է կենտրոնական գրադարանից, Կլերմոնտ մասնաճյուղից, հյուսիսային, հարավային և արևմտյան մասնաճյուղերից։

Պատմություն
-----------

Բերքլիի հանրային գրադարանը բացվել է 1893 թվականին Շատուկ պողոտայում և ունեցել 264 կտոր գրականություն։ 1905 թվականին գրադարանը տեղափոխվել է նույն պողոտայի Կիտրեջ փողոցի վրա գտնվող նորակառույց Էնդրյու Կարնեգիի կողմից հիմնադրված աղյուսե շինություն, որի հողատարածքը նվիրաբերվել է Ֆրանսիս Շատուկի կնոջ՝ Ռոզա Շատուկի կողմից։ 1906 թվականի երկրաշարժի և բնակչության ալեկոծումների պատճառով գրադարանը բացեց իր մասնաճյուղերը ամոբղջ Բերքլիում։ Նոր կենտրոնական գրադարանը բացվեց 1934 թվականին և մինչև 2002 թվականի վերանորոգնումն ու վերաբացումն այն հանդիսացավ որպես կենտրոնական մասնաճյուղ։

2012 թվականին ավարտվել է Կլերմոնտ և հյուսիսային մասնաճյուղերի վերակառուցումը, 2013 թվականին՝ հարավային մասնաճյուղի վերակառուցումը։ Վերակառուցումների ընթացքում շարժական Branch Van է եղել տեղակայված յուրաքանչյուր մասնաճյուղի մոտակայքում՝ ապահովելով գրադարանային գործունեության ընթացքը։

Բերքլիի հանրային գրադարանի բոլոր մասնաճյուղերը ապահովված են ինքնակառավարվող սարքերով. ընթերցողները տեսածրող սարքերի օգնությմաբ ստուգում են գրքերի ելքն ու մուտքը։ Ընթերցողները կարող են գրքեր պատվիրել կամ թարմացնել համացանցի օգնությամբ կամ հեռախոսով։

Գործիքներ տրամադրող գրադարան
----------------------------

Համարվում է գործքներ տրամադրող եզակի գրադարաններից։ Գործիքներ վերցնելու համար պետք է լինել 18 տարեկան և Բերքլիի բնակիչ։

Տրամադրվում են հետևյալ գործքները՝ հարթաշուրթ, տարբեր մուրճեր, գայլիկոն, եռակցող սարքեր, թիեր, աստիճաններ, բետոնաշաղախիչներ և խորհրդատվություն։ Ձեռքի գործիքները կարելի է փոխառել 7-օրյա ժամկետով, ավելի հզոր գործիքները՝ 2 օրով։ Մեկ օր ուշացման վճարը 2 դոլար է փոքր գործիքի համար, 5 դոլար՝ մեծ գործիքի համար։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* Հարավային մասնաճյուղ, վերանորոգվել է 2013 թվականինՀարավային մասնաճյուղ, վերանորոգվել է 2013 թվականին
* Գործիքներ տրամադրող հարավային մասնաճյուղըԳործիքներ տրամադրող հարավային մասնաճյուղը

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  archINFORM (գերմ.) — 1994.
2. 1 2  "History of the Berkeley Public Library". Berkeley Public Library Foundation. Արխիվացված է the original 2006 թ․ հուլիսի 14-ին. Retrieved 2007 թ․ փետրվարի 22. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|coauthors=` (help); Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  "Berkeley Public Library, official site". Berkeley Public Library. Retrieved 2007 թ․ փետրվարի 22. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|coauthors=` (help)
4. ↑  Նման ծառայություն եղել է Օհայոյում 1976 թվականին, Բերքլիում այն բացվել է 1979 թվականից և գործում է հարավային մասնաճյուղում
5. ↑  "Tool Lending Library - How To Use It". Berkeley Public Library. Արխիվացված է the original 2007 թ․ հուլիսի 20-ին. Retrieved 2007 թ․ հուլիսի 31. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|coauthors=` (help); Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
* Բերքլիի հանրային գրադարանի պատմությունը
**Իրանա-ղազախական հարաբերություններ,** երկկողմ դիվանագիտական հարաբերություններ Իրանի և Ղազախստանի միջև։

Պատմություն
-----------

1992 թվականի հունվարի 29-ին հաստատվել են դիվանագիտական հարաբերություններ երկու երկրների միջև։

Երկկողմ հարաբերությունների օրակարգում կարևորագույններից մեկը Կասպից ծովի բաժանման հարցն է, որը հատկապես թեժ քննարկումների առարկա է դարձել Խորհրդային Միության փլուզումից հետո։

Տնտեսական համագործակցություն
----------------------------

Ղազախստանի արտաքին գործերի նախարարության տեղեկատվության համաձայն՝ 2014 թվականին երկրների միջև ապրանքաշրջանառությունը կազմել է ավելի քան 987,1 միլիոն ԱՄՆ դոլար։ Տնտեսական համագործակցությունն ընթանում է հիմնականում արդյունաբերության և տրանսպորտի ոլորտներում։

Երկրների միջև համագործակցության խոշորագույն նախագծերից է դարձել Ղազախստան-Թուրքմենստան-Իրան երկաթուղին, որը կրճատել է այդ ուղղությամբ ուղևորվող գնացքների երթուղիները։

Ասիական երկրների առևտրային հարաբերությունների զարգացման վրա բացասական ազդեցություն են ունեցել ամերիկյան պատժամիջոցները, որոնք, մասնավորապես, սահմանափակում են ապրանքների արտահանման և ներմուծման ոլորտում գործունեությունը։

Դեսպանատներ
-----------

1993 թվականից Թեհրանում գործում է Իրանում Ղազախստանի դեսպանատունը։ 2007 թվականից գործում է նաև Ղոլեստան նահանգի վարչական կենտրոնում գտնվող Գորգանում գլխավոր հյուպատոսությունը, որտեղ բնակվում են մեծ թվով իրանցի ղազախներ։

Աստանայում բացվել է Ղազախստանում Իրանի դեսպանատունը, Ակտաույում և Ալմաթիում կան գլխավոր հյուպատոսություններ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Сотрудничество Республики Казахстан с Ираном". Արխիվացված է the original 2016 թ․ դեկտեմբերի 14-ին. Retrieved 2020 թ․ ապրիլի 23.
2. ↑  "Двусторонняя торговля и сотрудничество Казахстана и Ирана". Արխիվացված է the original 2016 թ․ դեկտեմբերի 20-ին. Retrieved 2020 թ․ ապրիլի 23.
**Բյուզանդական թանգարան** (հուն․՝ Βυζαντινό Μουσείο) , գտնվում է Վերիա հունական քաղաքում, Կենտրոնական Մակեդոնիա շրջան, ստեղծվել է 20-րդ դարի սկզբի շենքում, որը վերականգնվել է վերջերս, գտնվում է Կիրիոտիսի (հուն. Κυριώτισσας) թաղամասում, որը գտնվում է Հունաստանի պաշտպանության տակ։ «Մարկոսի ջրաղացի» վերականգնման համար, որտեղ գտնվում է թանգարանը Վերիայի քաղաքապետարանը պարգևատրվել է «Europa Nostra» մրցանակով։

Նկարագրություն
--------------

Թանգարանը ունի երեք հարկ, որոնցից յուրաքանչյուրը ձևավորում է ինքնուրույն միություն մշտական էքսպոզիցիայի համար։ Մշտական էքսպոզիցիայի տարրերը ներառում են՝ սրբապատկերների հարուստ հավաքածու, զարդանկարներ տաճարներից և աշխարհիկ շինություններից, ձեռագրեր, ստեղծագործություններ, մետաղադրամներ խճանկարներ, ճարտարապռտական արձաններ և մարմարե վիմագրական սալաքարեր։

Նոր թանգարանը նպատակներ է առաջադրել ժամանակակից հասարակությանը համապատասխան, որը նրանից պահանջում է համադրել թանգարանի ավանդական արժեքները, հասարակության հետ ակտիվ երկկողմանի համագործակցությամբ։ Թանգարանագիտական ծրագիրը հիմնվում է այնպիսի գաղափարի վրա, որը պետք է լուսաբանի ամբողջ Կենտրոնական և Արևմտյան Մակեդոնիայի մշակույթը, միաժամանակ լրացնելով Ֆեսալոնիկ թանգարանի հավաքածուն։

Հիմնականում առաջին հարկի էքսպոզիցիան, ներկայացնում է բյուզանդական մշակույթի հիմնական տարրերը, Վերիայի օրինակով, Բյուզանդական Կայսրության ոչ նշանակալի պատմությամբ քաղաքի, որը սակայն հարուստ է բյուզանդական հուշարձաններով։

Ցուցադրանմուշների կազմակերպման հիմնական առանցքը հանդիսանում է Վեիայի և Բյուզանդական աշխարհի խոշոր կենտրոննների միջև տարատեսակ մշակութային կապերը, ինչպիսիք են՝ Կոստանտնուպոլիսն ու Սալոնիկը, ինչպես նաև Մակեդոնիայի այլ մոտ քաղաքներով։ Քաղաքների միջև կապը բազմակողմանի է դիտվում. կրոնում, մշակույթում, տնտեսական և առևտրային հարաբերություններում, բայց նաև մարդկային ռեսուրսներում, գերիշխող գաղափարների հիմնական կրողի։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Βυζαντινό Μουσείο". Արխիվացված է the original 2013 թ․ ապրիլի 20-ին. Retrieved 2013 թ․ ապրիլի 8.
2. ↑  "odysseus.culture.gr". Արխիվացված է the original 2014 թ․ օգոստոսի 15-ին. Retrieved 2017 թ․ դեկտեմբերի 10. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  "Μουσεία στη Βέροια". Արխիվացված է the original 2013 թ․ ապրիլի 20-ին. Retrieved 2013 թ․ ապրիլի 8.

Աղբյուրներ
----------

* Επίσημη σελίδα Archived 2014-08-15 at the Wayback Machine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 5565689-4 · LCCN: no2003098908 · NLG: 278980 · VIAF: 152259396 · WorldCat VIAF: 152259396 |

 |
Բենիտո Վիլյամարին մարզադաշտը
**Բենիտո Վիյամարին մարզադաշտ** (իսպ.՝ Estadio Benito Villamarín), ֆուտբոլային մարզադաշտ Սևիլյա քաղաքում։ Ռեալ Բետիս ֆուտբոլային ակումբի տնային մարզադաշտը։ Անվանվել է ի պատիվ Ռեալ Բետիս ակումբի՝ 1955-1965 թվականներին նախագահ Բենիտո Վիլյամարին Պրիետոյի։

Պատմություն
-----------

Առաջին հանդիպումը այս մարզադաշտում անցկացրել է Իսպանիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը։ Մարզադաշտը ընդունել է 1982 թվականի աշխարհի առաջնության երկու հանդիպում։

Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 1982
----------------------------------

Մարզադաշտը ընդունել է 1982 թվականի աշխարհի առաջնության երկու հանդիպում։

| Ամսաթիվ | Թիմ 1 | Արդյունք | Թիմ 2 |
| --- | --- | --- | --- |
| Հունիսի 18 | Բրազիլիա Բրազիլիա | 4 - 1 | Շոտլանդիա Շոտլանդիա |
| Հունիսի 23 | Բրազիլիա Բրազիլիա | 4 - 0 | Նոր Զելանդիա Նոր Զոլանդիա |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ruiz, Bernardo (2010 թ․ հոկտեմբերի 16). "Los abonados deciden restaurar el nombre de Benito Villamarín". *Elcorreoweb.es*. Արխիվացված է the original 2012 թ․ հուլիսի 2-ին. Retrieved 2010 թ․ հոկտեմբերի 24. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Estadio Benito Villamarin". The Stadium Guide. Retrieved 2013 թ․ մարտի 3.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Estadios de Espana Archived 2015-09-10 at the Wayback Machine.
**Բնիձորի Փոքր վանք**, ավերված հայկական առաքելական վանական համալիր Վրաստանի Քվեմո Քարթլիի մարզի Մառնեուլի շրջանի Շահումյան գյուղի տարածքում՝ Սպիտակաշեն գյուղատեղիի և Բնիձորի Մեծ վանքի միջև գտնվող անտառածածկ վայրում։ Ենթադրաբար կառուցվել է 16-17-րդ դարերում։

Եկեղեցին միանավ շինություն է։ Միակ մուտքը բացված է հարավային կողմից։ Պատերի պահպանված առավելագույն բարձրությունը 2 մ է։ Պահպանվել է մեկ զույգ որմնասյուներ։ Կանգուն վիճակում եղած ժամանակ թաղը կանգնած է եղել թաղակիր կամարի վրա։ Եկեղեցին կառուցված է մեծ չափերի կիսամշակ քարերից և կրաշաղախով։ Ունի 8.50x4.85 մ արտաքին չափեր։

Եկեղեցու շուրջ տարածված է գերեզմանոց, որտեղ առկա տապանաքարերը նման են մոտակա հնավայրերում պահպանված 17-րդ դարով թվագրվող գերեզմանաքարերին։ Տապանաքարերի շարքում հանդիպում են զարդանախշերով քարեր։ Այդպիսիններից են 145x55x26 սմ չափեր ունեցող ուղանկյունաձև շիրմաքարը, որի վրա պատկերված է մարդ, սափոր, դաշույններ և այլ առարկաներ, 170x57x25 սմ չափեր ունեցող շիրմաքարը, որի վրա ծիսական հագուստներով երկու անձի պատկերաքանդակներ են՝ շրջապատված խորհրդանշական այլ իրերի պատկերներով։ Գերեզմանաքարերը չունեն գրավոր արձանագրություններ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  "Շուլավեր, Սանդուխտ Ասլանյան, [[Սամվել Կարապետյան (հուշարձանագետ)|Սամվել Կարապետյան]], *«Անտարես» հրատ.*, Երևան 2002թ. էջ 238, ISBN 99930-948-0-3" (PDF). Արխիվացված է the original (PDF) 2020 թ․ հունիսի 26-ին. Retrieved 2017 թ․ հոկտեմբերի 21.