**Կապույտ քարտ** (անգլ.՝ Blue Card), Եվրամիության կողմից հաստատված աշխատանքային թույլտվություն, որը թույլ է տալիս բարձր որակավորում ունեցող ոչ ԵՄ քաղաքացիներին աշխատել և ապրել Եվրամիության տարածքում գտնվող ցանկացած երկրում, բացառությամբ Դանիայի, Իռլանդիայի և Միացյալ Թագավորության, որոնք տվյալ առաջարկի սուբյեկտներ չեն։ Կապույտ քարտ տերմինն առաջարկվել է Բրեյգել ինստիտուտի կողմից. գաղափարը ներշնչվել է ամերիկյան Գրին քարտից, գույնը վերցվել է Եվրոպայի դրոշից, որը կապույտ է` տասներկու ոսկեգույն աստղիկներով։

Կապույտ քարտի առաջարկը ներկայացվել է Եվրոպական հանձնաժողովի կողմից. այն ոչ ԵՄ քաղաքացիներին աշխատանքի թույլտվության դիմելու հնարավորություն է, որը վավեր կլինի երեք տարի, սակայն ժամկետը լրանալուց հետո այն կարող է երկարաձգել։ Կապույտ քարտ ստացողին կտրվեն մի շարք իրավունքներ, ինչպես, օրինակ, ընտանիքի վերամիավորման իրավունքը։ Առաջարկը նաև խրախուսում է աշխարհագրական տեղաշարժեր ԵՄ անդամ այն երկրներում, որոնք ընդունում են Կապույտ քարտը։ Այս առաջարկի իրավական հիմքը Հռոմի պայմանագրի 63 (3) և (4) կետերն են։

Առաջարկ
-------

Կապույտ քարտի առաջարկը ներկայացվել է 2007 թվականի հոկտեմբերի 23-ին, Եվրոպական հանձնաժողովի նախագահ Ժոզե Մանուել Բարրոզուի և Արդարադատության, ազատության ու անվտանգության հանձնակատար Ֆրանկո Ֆրատինիի կողմից, Ստրասբուրգում կայացած մամուլի ասուլիսի ժամանակ։ Բարրոզուն բացատրելով նախաձեռնության նպատակները` նշել է, որ ԵՄ-ն ապագայում կարիք է ունենալու աշխատուժի և հմտությունների, երրորդ երկրի աշխատողները դժվարություններ ունեն աշխատանքի նպատակով ԵՄ տարբեր անդամ երկրներում տեղաշարժվելից, 27 տարբեր անդամ երկրներում աշխատանքի թույլտվության ընթացակարգը տարբեր է, ինչը խնդրահարույց է, և վերջապես, նա ընդգծել է ԵՄ քաղաքացիների ու օրինական միգրանտների միջև առկա «իրավունքների բացը»։

Այս առաջարկն ուղեկցվել է մեկ այլ, COM(2007)638 առաջարկով, որը ներառում էր պարզեցված ընթացակարգ և ընդհանուր իրավունքների հիմք` երրորդ երկրից եկած օրինական աշխատողների համար։

«Կապույտ քարտ» անվանումն ընտրվել է` պոտենցիալ միգրանտներին ազդանշան տալու, որ կապույտ քարտն ամերիկյան Գրին քարտի այլընտրանքն է։ Կապույտը Եվրամիությունում գերակշռող գույնն է։

Միջազգային արձագանք
-------------------

Առաջարկը ներկայացնելուց կարճ ժամանակ անց այն խիստ քննադատության է արժանացել զարգացող երկրների կողմից` տաղանդավոր աշխատողներին խլելու գիտակցված գործառույթի պատճառով։ Հարավային Աֆրիկայի Առողջապահության նախարար Մանթո Թշաբալալա Մսիմանգն մատնանշել է այն փաստը, որը աֆրիկյան մի շարք պետություններ արդեն տուժել են առողջապահության ոլորտի որակավորված մասնագետների արտագաղթի պատճառով և նշել, որ այս առաջարկը կարող է ավելի վատթարացնել իրավիճակը։ Միջազգային տնտեսության իրավունքի մարոկկացի պրոֆեսոր Թաջեդդին Էլ Հուսսեյը կարծիք է հայտնել, թե «սա գաղութացման, խտրականության նոր ձև է, և այն հազիվ թե աջակցություն գտնի հարավային երկրներում»։

2011 թվականին Ա. Բյորկլունդի կողմից հրապարակված «ԵՄ Կապույտ քարտի հնարավոր ազդեցությունը զարգացող երկրների վրա` որակավորված մասնագետների արտահոսքի միջոցով» աշխատությունը հիմնականում կենտրոնանալով Մալիի Հանրապետության օրինակի վրա, եզրակացնում է, որ այս պետությունից որակավորված մասնագետները հեռանում են` որոշակի ժամանակ անց հետ վերադառնալու մտադրությամբ` իրենց հետ բերելով նշանակալի հմտություններ, փորձ, տեղեկատվություն և աշխատանքային մեթոդների հանդեպ այլ տեսանկյուն։

Իրականացում
-----------

Չնայած փոփոխություններ կատարելու վերջնաժամկետները վաղուց անցել են, որոշ անդամ երկրներ (ինչպես, օրինակ, Իսպանիան կամ Բելգիան) դեռևս պետք է ամբողջապես սահմանեն օրենքը կամ տրամադրեն խոստացված իրավունքները։ Ուղեղային կենտրոններն արդեն ներկայացրել են Կապույտ քարտը լրացնելու տարբերակներ ու դրա թույլ կողմերը

Գերմանիան մասամբ հաստատել է Կապույտ քարտի օրենսդրությունը 2012 թվականի ապրիլին` շեշտը դնելով լեզվական հմտությունների և այն ոլորտների վրա, որտեղ մասնագետնրի կարիք կա, ինչպես, օրինակ, մաթեմատիկան և ԻՏ-ն։ 2014 թվականի հունվարի մեկի դրությամբ Գերմանիան տրամադրել է 7.000 Կապույտ քարտ, որոնցից 4.000-ը տրվել են արդեն Գերմանիայում ապրող օտարերկրացիներին։ Այնուամենայնիվ, 2018 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ Գերմանիան դեռևս անկարող է Կապույտ քարտ հաստատել նախընտրելի մասնագետների համար։

2016 թվականի հունիսի 7-ին Եվրոպական միության Կապույտ քարտին նվիրված բաժին է ավելացվել ԵՄ միգրացիոն պորտալում։ Կայքը յուրաքանչյուր երկրի համար առանձին տեղեկատվություն է տրամադրում Կապույտ քարտի համար դիմողներին։ Այն սահմանում է, որ միայն ԵՄ անդամ պետությունների իշխանությունները կարող են հաստատել Կապույտ քարտերը և նախազգուշացնում, որ ոչ պաշտնական կայքերը կարող են սխալ տեղեկատվություն տրամադրել կամ վճար պահանջել իրենց ծառայությունների համար։

Պահանջներ
---------

Կապույտ քարտի ձեռք բերման համար անհրաժեշտ պահանջներն են. դիմողը պետք է անդամ երկրում վճարվող տարեկան աշխատավարձից առնվազն մեկուկես անգամ ավելի վճարվող աշխատանքային պայմանագիր կամ աշխատանքի առաջարկ ունենա, պետք է ներկայացնի գործող ճանապարհորդական փաստաթուղթ և բարձր մասնագիտական որակավորումը հաստատող փաստաթղթեր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Council Directive 2009/50/EC".
2. ↑  "Microsoft Word - EN 637 - original.doc" (PDF). Retrieved 2011 թ․ դեկտեմբերի 1.
3. ↑  Belgium (2006 թ․ մարտի 31). "Welcome to Europe" (PDF). Bruegel.org. Արխիվացված է the original (PDF) 2010 թ․ հուլիսի 6-ին. Retrieved 2011 թ․ դեկտեմբերի 1.
4. ↑  "EUROPA - Rapid - Press Releases". Europa.eu. 2007 թ․ հոկտեմբերի 23. Retrieved 2011 թ․ դեկտեմբերի 1.
5. ↑  "The EU Blue Card is Europe's answer to the American Green Card". prweb.com. Արխիվացված է the original 2012 թ․ օգոստոսի 25-ին.
6. ↑  Kubosova, Lucia (2007 թ․ հոկտեմբերի 29). "Africa Fears Brain Drain from Blue Card". Businessweek.com. Retrieved 2011 թ․ դեկտեմբերի 1.
7. ↑  "Skilled workers leaving for the European Union - Possible Impacts of the EU Blue Card Directive on Developing Countries of Origin through Migration of skilled Workers" (PDF). University of Stockholm. Արխիվացված է the original (PDF) 2016 թ․ մարտի 3-ին. Retrieved 2019 թ․ նոյեմբերի 22.
8. ↑  Parkes, Roderick and Steffen Angenendt (2010). "After the Blue Card" (PDF). migration-boell.de. Արխիվացված է the original (PDF) 2018 թ․ օգոստոսի 1-ին. Retrieved 2019 թ․ նոյեմբերի 22. HBS Discussion Paper
9. ↑  "German 'Blue Card' to simplify immigration". dw.de. 2012 թ․ ապրիլի 28.
10. ↑  "BA-Chef Weise: Nur 7000 Zuwanderer mit Blue Card". *Heise Online* (in German). 2014 թ․ հունվարի 1.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
11. ↑  "BAMF - EU Blue Card". *Federal Office for Migration and Refugees*. 2018 թ․ հունվարի 23.
12. ↑  "Press Release - Delivering the European Agenda on Migration: Commission presents Action Plan on Integration and reforms 'Blue Card' scheme for highly skilled workers from outside the EU". *European Commission* (in English). 2016 թ․ հունիսի 6.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
13. ↑  "Blaue Karte EU" (PDF). Արխիվացված է the original (PDF) 2019 թ․ հուլիսի 16-ին.
14. ↑  "EU Blue Card" (PDF). Արխիվացված է the original (PDF) 2019 թ․ հոկտեմբերի 12-ին.
15. ↑  "EU Blue Card, requirements, rights". www.immigration-residency.eu Baltic Legal.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Official EU Blue Card page on the EU's Immigration Portal
* European Parliament- Blue Card Feature
* Council Directive 2009/50/EC of 25 May 2009
* Discussion about the Blue Card Archived 2008-10-31 at the Wayback Machine. with Focus on Germany
* Building a more attractive Europe. The Blue Card experience by Silvia Mosneaga