**Տերուկո Օկուրա** (大倉 燁子 (ճապ.՝ Ōkura Teruko), ապրիլի 12, 1886(1886-04-12), Տոկիո, Ճապոնիա - հուլիսի 18, 1960(1960-07-18)), իսկական անունը՝ **Յոշիկո Մոզումե** (ճապ.՝ 物集 芳子 *Mozume Yoshiko*)), ճապոնացի արձակագիր։

Տերուկոն ճապոնացի գիտնական Մոնոշու Տակամիի երրորդ դուստրն է։ Նրա ավագ եղբայրը՝ Մոնոշուն, ճապոնական գրականության գիտնական է, իսկ կրտսեր քույրը՝ Մոնոշու Կազուկոն, նույնպես վիպասան է։

Կարիերա
-------

Նացումե Սոսեկի
Տերուկո Օկուրան ծնվել է Յումիմաչիում, Տոկիո, կրթություն է ստացել Տոկիոյի կանանց բարձրագույն դպրոցում։ Ձգտելով հաստատվել գրականության ոլորտում՝ նա և իր քույր Կազուկոն թողել են դպրոցը և դարձել հայտնի գրող Ֆուտաբա-տեյ Շիմեիի աշակերտները։ Սակայն 1908 թվականին Ֆուտաբա-տեյը ուղևորվել է Ռուսաստան՝ որպես *Ասահի Շիմբունի* թերթի թղթակից, ուստի նա դարձել է ընկերության գործընկեր։ Օկուրայի գործընկեր Նացումե Սոսեկիին խնդրել են հոգ տանել Մոնոշու քույրերի մասին։ Դրանից հետո, որպես Սոսեկիի աշակերտ, նա իր իսկական անունով հրատարակել է «Եղբայր», «Ծննդավայր» և «Մայրիկ» վեպերը (1909-1912)։

Մասատարոյի և նրա կնոջ՝ Սավայանագիի խնամքի տակ գտնվող դիվանագետի հետ ամուսնանալուց հետո, նրան սկսել է հետաքրքրել Արթուր Կոնան Դոյլի առեղծվածային գրականությունը, երբ նա և իր ամուսինը որոշել են մնալ Եվրոպայում։

Սակայն շուտով Տերուկոն ամուսնալուծվել է, և որոշակի ժամանակով դարձել *նագաուտայի* վարպետ՝ ավանդական երաժշտության տեսակ shamisen գործիքով, որն օգտագործվում է կաբուկի թատրոնում։ Հետո նա դիմել է դետեկտիվ վեպերի ժանրին և սովորել Կիչիզո Նակամուրայի (Հարուսամե), Ուսոն Մորիշիտայի և Ուդաջի Օշիտայի մոտ։

1935 թվականին նա հրատարակեl է «Պարող ստվերները» պատմվածքների ժողովածուն՝ դառնալով ճապոնացի առաջին դետեկտիվ վիպասանուհին, ով գիրք է հրապարակել։ Նա գրել է այնպիսի հրատարակչությունների համար, ինչպիսիք են՝ «Յոմիմոնո», «Նոր Երիտասարդություն» և «Գևելս»։ Մյուս աշխատանքները ներառում են «Քուրդեր ստրիմլայն» և «Կնոջ գաղտնիքը» լիամետրաժ վեպերը։ *«Պարող ստվերները»* լավ ընդունելություն է ստացել հանրության և ընդհանրապես քննադատների շրջանում, ինչպես նաև գովաբանվել այլ առեղծվածային վիպասանների կողմից, ինչպիսին է Էդոգավա Ռանպոն։

Հաջորդ մի քանի տարիների ընթացքում Ուկուրան շարունակել է հրապարակել պատմվածքներ, բայց երբեք չի գրել վեպեր։ Պատերազմից հետո նա սկսել է ապրել իր քրոջ՝ Կազուկոյի հետ, ով այրիացել էր 1942 թվականին։

1951 թվականին նա կրկին արժանացել է մեծ գնահատանքի՝ հրատարակելով իր «Անիծված ուրվական շունը» պատմվածքը, որը հիմնված էր Դոյլի «Բասկերվիլների շունը» գրքի վրա։

Գրքեր
-----

* «Պարող ստվերային նկարներ» Րյուկա Շոին 1935, Հետագայում Շունյոդո Բունկո 1938 թ.
* «Սպանության գիծ» Րյուկա Շոին 1935 թ
* «Ծիծաղող ծաղկեփունջ» Ֆուջի Շոբո 1946 թ
* «Ստվերային կինը» Կասուգա Շոբո 1954 թ
* «Տերուկո Օկուրայի դետեկտիվ վեպի ընտրություն» Ռոնսոշա, Ռոնսոյի առեղծվածային շարք

### Թարգմանություններ

* Ալեքսանդր Դյումայի «Կարմիր տան ասպետ», 1939 թ.
* Ալյուքսանդրե Դյումա, «Համաշխարհային հանրաճանաչ վեպերի ամբողջական գործերը, աշխարհի սիրահարները», թարգմանված է Տակեշի Կիմուրայի հետ համագործակցությամբ, «Սեյկացու հանրագիտարանային հրատարակություն», 1954 թ.
* Ալյուքսանդրե Դյումայի «Մարի Անտուանետա», թարգմանվել է Տակեշի Կիմուրա Կոյամայի Շոթեն Շինշայի հետ 1957 թ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  大倉燁子 日外アソシエーツ「20世紀日本人名事典」コトバンク 2018年7月9日閲覧
2. ↑  夏目漱石「長谷川君と余」「夏目漱石全集10」ちくま文庫、筑摩書房、1988年
3. ↑  大倉よりも以前に探偵小説の創作を行っていた女性作家としては、松本恵子（第1作は『秘密探偵雑誌』1923年8月号掲載の「皮剥獄門」、「中野圭介」名義）、一条栄子（第1作は『映画と探偵』1925年12月号掲載の「丘の家」、「小流智尼」名義）らが知られており、大倉は厳密には「日本初の女流探偵小説家」ではない。

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000370088231 · LCCN: no2012061496 · NDL: 00060976 · SUDOC: 171975936 · VIAF: 260136703, 249529749 · WorldCat VIAF: 260136703, 249529749 |

 |