recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սասուն Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Գրիգորյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Սասուն Խաչիկի Գրիգորյան** (հունվարի 6, 1946(1946-01-06), Վերին Սասնաշեն, Թալինի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բժիշկ, վիրաբույժ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1991), պրոֆեսոր (1993)։

Կենսագրություն
--------------

1969 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1989-1991 թվականներին սովորել է Մոսկվայի ԲԳԱ Ա.Վ. Վիշնևսկու անվան վիրաբուժության ինստիտուտի դոկտորանտուրայում։

1991-1993 թվականներին եղել է Երևանի պետական բժշկական համալսարանի բուժական ֆակուլտետի դեկանի տեղակալ, 1993-2001 թվականներին՝ բուժական ֆակուլտետի դեկան, 1997 թվականից ՀՀ առողջապահության նախարարության պրոֆեսոր Յոլյանի անվան արյունաբանության կենտրոնի վիրաբուժության գծով կոնսուլտանտ, 2000-2008 թվականներից՝ ԵՊԲՀ ընդհանուր վիրաբուժության ամբիոնի վարիչ և վիրաբուժական կլինիկայի ղեկավար, 2008 թվականից՝ Կրթության միջազգային Ակադեմիայի և «Հայբուսակ» համալսարանի գիտական քարտուղար։

1998 թվականից ՌԴ Բնական գիտությունների ակադեմիայի, 2005 թվականից՝ ՌԴ Բժշկատեխնիկական գիտությունների, 2011 թվականից՝ Բնական գիտությունների Եվրոպական ակադեմիայի իսկական անդամ։

Գիտական գործունեություն
-----------------------

Հայաստանի Հանրապետությունում առաջինն է կիրառել որովայնադիտման (լապարոսկոպիա) եղանակը, մշակել պարբերական հիվանդության վիրաբուժական հիմնախնդիրները, ինչպես նաև վիրաբուժական թարախային վարակի կանխարգելման և բուժման եղանակներրը, առաջինն է կատարել փայծաղի հեռացումը (սպլենէկտոմիա) ոչ սովորական վիրահատական մուտքով՝ կրծքավանդակի միջով (կրծքաստոծանիական մուտքով) արյան համակարգի որոշ հիվանդությունների ժամանակ։

Գիտական աշխատանքները նվիրված են ստամոքսի և 12 մ.ա. խոցային հիվանդությանը և ուռուցքներին, լեղաքարային հիվանդությանը, լյարդի էխինոկոկոզին, մեխանիկական դեղնությանը, ստամոքս-աղիքային արյունահոսություններին, հեմատոլոգիական հիվանդություններին, աղիքային անանցանելիությանը, ենթաստամոքսագեղձի հիվանդություններին, որովայնի օրգանների ուռուցքներին և տրավմատիկ վնասվածքներին, ճողվածքներին, պերիտոնիտներին, լապարոսկոպիային, թարախային վիրաբուժական վարակներին, պարբերական հիվանդությանը, խպիպին, կրծքագեղձի բորբոքային և ուռուցքային հիվանդություններին, երակների վիրաբուժությանը։

Հեղինակ է շուրջ 240 հրապարակված գիտական աշխատանքների, 6 ուսումնական ձեռնարկների, 18 մեթոդական ցուցումների, 16 գյուտարարական առաջարկությունների։

Գիտական զեկուցումներով հանդես է եկել հանրապետական, ԱՊՀ երկրների և միջազգային գիտաժողովներում։

Պարգևներ, մրցանակներ
--------------------

* ԵՊԲՀ Ոսկե մեդալ, 2000
* Բնական գիտությունների Եվրոպական Ակադեմիայի հուշամեդալ (Գերմանիա), 2004
* Բնական գիտությունների Եվրոպական հանձնաժողովի Պաուլ Էռլիխի անվան դիպլոմ և ոսկե մեդալ, 2005

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005*.
2. ↑  «Սասուն Գրիգորյանի մասին doctors.am կայքում». Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ հուլիսի 19-ին. Վերցված է 2016 թ․ հունվարի 7-ին.
3. ↑  Григорян Сасун Хачикович

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռուբեն Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Գրիգորյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Ռուբեն Լևոնի Գրիգորյան** (հոկտեմբերի 23, 1915(1915-10-23), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - մարտի 28, 1991(1991-03-28), Բոստոն, ԱՄՆ), հայ ջութակահար, կոմպոզիտոր, դիրիժոր։

Կենսագրություն
--------------

Երաժշտական կրթությունն ստացել է Թեհրանի կոնսերվատորիայում (ջութակի դասարան), Փարիզի Նորմալ երաժշտական դպրոցում (Ա․ Տոնեգերի կոմպոզիցիայի դասարան) և կոնսերվատորիայում (դիրիժորություն)։ 1946-1951 թվականներին դասավանդել է Թեհրանի կոնսերվատորիայում (ջութակ), 1948-1951 թվականներին՝ սիմֆոնիկ նվագախմբի դիրիժոր և կոնսերվատորիայի տնօրեն։ 1952 թվականից բնակվել է Բոստոնում։

Կազմել է Կոմիտասի անվան կվարտետ, ղեկավարել (1955 թվականից) տեղի «Կոմիտասյան երգչախմբային ընկերությունը», կազմակերպում և ղեկավարում է (1952 թվականից) հայ սիմֆոնիկ երաժշտության համերգներ՝ ընդգրկելով հայ կոմպոզիտորների տարբեր ժանրերի երկեր։ Ստեղծագործություններից են՝ «Հայկական ռեքվիեմ»-ը, «Նաիրի», «Տատրագոմի հարսը» սիմֆոնիկ պոեմները, իրանական սյուիտը, լարային կվարտետներ, սիմֆոնիա, «Շողոքորթը» օպերետը։ Կատարել է հայկական ժողովրդական երգերի և միջնադարյան տաղերի մշակումներ, հավաքել և հրապարակել է իրանական ժողովրդական երգեր։ 1970 և 1972 թվականներին համերգներ է տվել Երևանում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Հանրային ռադիոյի արխիվ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 000000003312828X · LCCN: n89654254 · VIAF: 31146819 · WorldCat VIAF: 31146819 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 227)։*  |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Գրիգորյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Հրանտ Արամի Գրիգորյան** (ապրիլի 13, 1919(1919-04-13), Սուխում, Սուխումի օկրուգ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 27, 1962(1962-01-27), Յակուտսկ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային ժամանակաշրջանի հայ կոմպոզիտոր։ ՌԽՖՍՀ (1958) և Յակուտական ԻԽՍՀ (1957) արվեստի վաստակավոր գործիչ։

Կենսագրություն
--------------

1952 թվականին ավարտել է Մոսկվայի կոնսերվատորիան։ 1953 թվականին տեղափոխվել է Յակուտիա, զբաղվել յակուտական երաժշտական ֆոլկլորի հավաքմամբ, մանկավարժական և ստեղծագործական գործունեությամբ։ 1956 թվականին Գրիգորյանի նախաձեռնությամբ Յակուտսկի երաժշտական ուսումնարանում ստեղծվել է տեսական ստեղծագործական բաժանմունք։ Գրել է ջութակի կոնցերտ (1954), «Տոնական Յակուտիա» օրատորիան (1955), սիմֆոնիա (1955), «Լոոկուտ և Նյուրգուսուն» քնարական օպերան (1958), «Հյուսիսի ծաղիկը» օպերետը (1961), «Երջանկության քարը» բալետը (1961), յակուտական թեմաներով երգեր։

Գրիգորյանի խմբագրությամբ հրատարակվել է յակուտական ժողովրդական երգերի երկու ժողովածու։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 226)։*  |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարեն Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Գրիգորյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Կարեն Աշոտի Գրիգորյան** (սեպտեմբերի 7, 1947(1947-09-07), Մոսկվա, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 30, 1989(1989-10-30), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ շախմատիստ, միջազգային վարպետ (1982)։

Գրող Աշոտ Գրաշու որդին։ Նրա եղբայրը՝ Լևոն Գրիգորյանը, ևս շախմատիստ էր։

1989 թվականին, 42 տարեկան հասակում, կյանքը ավարտել է ինքնասպանությամբ` ցած նետվելով Հրազդանի մեծ կամրջից։

Մասնակցությունը մրցաշարերին և մրցախաղերին
-----------------------------------------

Հաղթել է շախմատի Հայաստանի առաջնությունում 1969, 1970, 1972 թվականներին և շախմատի Մոսկվա քաղաքի առաջնությունում 1975 և 1979 թվականներին։

Պատմության ընթացքում ուժեղագույն մրցաշարերից մեկում` ԽՍՀՄ 41-րդ առաջնությում (Մոսկվա, 1973), որին մասնակցել է աշխարհի 5 չեմպիոն, զբաղեցրել է 8-րդ տեղը։ Բազմիցս հաղթող է դարձել «Վեչերնյայա Մոսկվա» թերթի կազմակերպած կայծակնային շախմատի մրցաշարերում և համարվել է Խորհրդային Միությունում շախմատի այդ տարատեսակի լավագույն մասնագետներից մեկը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *All Champions of Armenia*, Chess in Armenia Magazine, Արխիվացված է օրիգինալից 2012-01-20-ին, Վերցված է 2014-10-14-ին
2. ↑  «Ցատկ (Ա. Վիտոլինշ) (Մաս 7-րդ) - tyrnir.ru». Արխիվացված է օրիգինալից 2010 թ․ հուլիսի 7-ին. Վերցված է 2014 թ․ հոկտեմբերի 15-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կարեն Գրիգորյանի էջը Chessgames.com կայքում
* Կարեն Գրիգորյանի խաղերը
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լևոն Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Գրիգորյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Լևոն Արմենակի Գրիգորյան** (մայիսի 31, 1929(1929-05-31), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ իրավաբան։ Իրավաբանական գիտությունների դոկտոր (1971), պրոֆեսոր (1973):

Կենսագրություն
--------------

Լևոն Գրիգորյանը ծնվել է 1929 թվականի մայիսի 31-ին, Երևանում։ 1951 թվականին ավարտել է Մոսկվայի իրավաբանական ինստիտուտը։ 1951-1954 թվականներին սովորել է Համախորհրդային իրավաբանական գիտությունների ինստիտուտի ասպիրանտուրայում «պետական իրավունք» մասնագիտությամբ։ 1955 թվականի հուլիս - 1957 թվականի սեպտեմբերին եղել է Համախորհրդային իրավաբանական հեռակա ինստիտուտի Ռոստովի մասնաճյուղի պետական իրավունքի ամբիոնի դոցենտ, 1960 թվականից՝ ԽՍՀՄ Ազգային անվտանգության կոմիտեի Բարձրագույն դպրոցի դասախոս, դոցենտ, պետական և միջազգային իրավունքի ամբիոնի պրոֆեսոր։ 1972 թվականից եղել է ընդհանուր իրավական կարգապահության ամբիոնի պրոֆեսոր, 1978-1983 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ներքին գործերի նախարարության ակադեմիայի կառավարման հիմնախնդիրների վարչության գիտական կենտրոնի պետ, 1983 թվականից՝ պետության և իրավունքի ամբիոնի պրոֆեսոր, ներքին ծառայության գնդապետ։

Աշխատությունները վերաբերում են պետական իրավունքի խնդիրներին։ Հրատարակել է ավելի քան 200 գիտական աշխատանք, այդ թվում մենագրություններ, դասագրքեր, բրոշյուրներ, հոդվածներ և այլն։

Գրիգորյանի աշխատանքները հրատարակվել են տարբեր լեզուներով։

Պարգևներ
--------

* Աշխատանքային արիության մեդալ։

Երկեր
-----

* Советы - органы власти и народного самоуправления, М. 1965.
* Советское государственное право, М. 1971.
* Народавластие в СССР, М. 1972.
* 60 лет советской государственности, М. 1977.
* ОВД в политической системе социалистического государства, М. 1987.
* Развитие социалистической демократии на современном этапе, М. 1988.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիդարանն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Լևոն Գրիգորյան (իրավաբան)» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 9284, 9283, 1208 |

 |
**Խաչատուր Անուշավանի Վարդպարոնյան** (դեկտեմբերի 24, 1924(1924-12-24), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 4, 2004(2004-12-04), Գյումրի, Հայաստան), հայ նկարիչ, դիզայներ։ ՀԽՍՀ (1973), ԽՍՀՄ վաստակավոր նկարիչ (1978)։ Հայաստանի նկարիչների միության անդամ (1964)։

Կենսագրություն
--------------

Խաչատուր Վարդպարոնյանը ծնվել է Ալեքսանդրապոլում (այժմ՝ Գյումրի)։ 1940 թվականին ավարտել է Գյումրու նկարչական դպրոցը։ Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին, Նովոռոսիյսկի գրավման օպերացիայի ժամանակ վիրավորվել է և տեղափոխվել հոսպիտալ, այնուհետև Սոչի։ Ապաքինվելուց հետո մասնակցել է Սմոլենսկի, Օրշայի, Վիտեբսկի, այնուհետև Լեհաստանի ազատագրման մարտերին։ Հոսպիտալում նկարել է ազատագրված քաղաքները, գյուղերի այրված և քանդված շենքերը։ Այդ շարքից է «Կանաչ դադար» կտավը։ 1946 թվականին ընդունվել է Երևանի գեղարվեստի ինստիտուտ։ 1949 թվականին երրորդ կուրսն ավարտելուց հետո «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի կողմից գործուղվել է Մոսկվա՝ սովորելու կինոնկարիչների և մուլտիպլիկատորների եռամյա բարձրագույն դասընթացը։ Ավարտելուց հետո «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում մասնակցել է բազմաթիվ մուլտֆիլմերի ստեղծմանը, եղել է մուլտիպլիկատոր և բեմադրող-նկարիչ։ 1954 թվականից աշխատել է Մոսկվայի ձևավորման և գովազդային վարչության գեղարվեստական կոմբինատում, նախ՝ նկարիչ-ձևավորող, ապա՝ գլխավոր նկարիչ։ 1963 թվականին վերադարձել է Լենինական, նշանակվել քաղաքի գեղարվեստական ձևավորման և գովազդի ձեռնարկության ղեկավար։ 1964 թվականից եղել է Հայաստանի նկարիչների միության անդամ, Լենինականի նկարիչների միության նախագահը։ 2000 թվականից դասավանդել է Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի Գյումրիի մասնաճյուղում։ 

«Վերածնունդ» որմնանկարը ստեղծելիս, որտեղ նկարիչը պատկերում է ընկերոջը՝ Մինաս Ավետիսյանին։ Մինասը պատկերված է վրձինն ու ներկապնակը ձեռքին
Ռոլան Բիկովի հետ
Մինաս Ավետիսյանի հետ

Կտավներ
-------

* «Պարտեզում վարդ է բացվել»
* «Հակոբ Ջիվանյանի դիմանկարը», 1981
* «Վերածնունդ», 1979 (որմնանկար, Լենինականի գուլպա-նասկեղենի ֆաբրիկա)
* «Հայ աղջիկներ», 1997 (խճանկար)
* «Լենինական. ամպամած օր», 1972
* «Մարշալ Բաղրամյան», 2000
* «Գյումրեցի հարսնացուն», 1978
* «Պատուհանի մոտ»
* «Կանաչ դադար»
* «Կեսօր»
* «Գյումրի։ Տարվա եղանակները», 2000
* «Յոթ վերք եկեղեցին»
* «Հին Լենինական»
* «Հին թաղամաս»
* «Ձմեռը Գյումրիում», 1997
* «Գյուղը լեռներում»
* «Արագած»
* «Խոր Վիրապ»
* «Մալիշկա գյուղը»
* «Կեսօր»
* «Սարերում»

Պարգևներ, մրցանակներ
--------------------

* ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ , 1973
* ԽՍՀՄ վաստակավոր նկարիչ, 1978
* «Փառքի երրորդ» շքանշան
* «Հայրենական մեծ պատերազմի» շքանշան

Գրականություն
-------------

* Ալբերտ Գրիգորյան, «Գեղանկարիչ Խաչատուր Վարդպարոնյան», Գյումրի։ Էլորադո, 2004։ SBN: 99930-903-5-2:

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007*.
2. ↑  «Լենինականի վերջին բանաստեղծը. Խաչատուր Վարդպարոնյան – gyumriartunion». *gyumriartunion.org*. Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ նոյեմբերի 6-ին. Վերցված է 2016 թ․ դեկտեմբերի 24-ին.
3. ↑  Baghdasaryan, Aram. «AV Production - Խաչատուր Վարդպարոնյան». *avproduction.am*. Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ օգոստոսի 4-ին. Վերցված է 2016 թ․ դեկտեմբերի 24-ին.
4. ↑  Գրիգորյան, Ալբերտ Աղասու (2004 թ․ հունվարի 1). *Գեղանկարիչ Խաչատուր Վարդպարոնյան*. Գյումրի: Էլորադո. ISBN 9993090352.
**Հայաստան այգի** (ֆր.՝ Parc d'Arménie Montpellier), զբոսայգի Ֆրանսիայի Մոնպելիե քաղաքում։ Հանդիսավոր կերպով բացվելով 2022 թվականի մայիսի 22-ին՝ այն մեծարում է Մոնպելիե քաղաքի և Հայաստանի բարեկամությունը։

Գտվելու վայրն ու մուտքը
-----------------------

Այն գտնվում է Քաղաքապետարանի հարևանությամբ։

Անվանման ծագում
---------------

Մոնպելիե քաղաքը զբոսայգուն տվել է այս անունը ի նշան Հայաստանի հետ բարեկամության։

Պատմություն
-----------

Հայաստան զբոսայգին 2022 թվականի մայիսին տեղակայվում է Քաղաքապետարանի նախկին հանրային այգու տեղում:Այն բացվել է 2022 թվականի մայիսի 15-ին Մոնպելիեի քաղաքապետ Միխաել Դելաֆոսեի կողմից ՝Ֆրանսիայում Հայաստանի դեսպան Հասմիկ Տոլմաջյանի և պատգամավոր Հուսեյն Բուրջիի կողմից։

Ներկա էին նաև Ֆրանսիայի և Մոնպելիեի հայկական  սփյուռքի այլ կարևոր գործիչներ, ինչպես օրինակ Մոնպելիեի հայկական միության նախագահ Հակոբ Հարությունյանը և պատմաբան Ժերար Տետեյանը (Պոլ-Վալերիի համալսարան), որը նաև հայկակական միության պատվավոր նախագահն է։

2023 թվականի փետրվարին այս զբոսայգու և Հայսատանի միջև կապերն ամրապնդելու նպատակով տնկվեցին ծիրանի և նռան տնկիներ, որոնք Հայաստանի բուսական խորհրդանիշներն են։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Inauguration du Parc d'Arménie à Montpellier », Nor Haratch,‎ 19 mai 2022 ISSN 2494-8632».
2. ↑  «Ֆրանսիայի Մոնպելիեի քաղաքապետարանին հարող ընդարձակ զբոսայգին անվանակոչվել է Հայաստանի անունով». *armenpress.am*. Վերցված է 2024 թ․ մարտի 13-ին.
3. ↑  «Montpellier : l'amitié avec l'Arménie symbolisée par la dénomination d'un parc, derrière l'hôtel de ville». *midilibre.fr* (ֆրանսերեն). Վերցված է 2024 թ․ մարտի 13-ին.
4. ↑  «Gazette live». *Gazette live* (ֆրանսերեն). Վերցված է 2024 թ․ մարտի 13-ին.
**Muse Software**, ամերկյան ընկերություն, որը զբաղվում է համակարգչային խաղերի և ծրագարային ապահովման մշակմամբ։ Գրասենյակը տեղակայված է Բալթիմոր քաղաքում (Մերիլենդ նահանգ)։ Սկզբնական շրջանում ընկերությունը **Micro Users Software Exchange** անվան ներքո մշակել և թողարկել է ծրագրեր նախատեսված Apple II համակարգիչների համար, հետագայում ընդլայնելով իր շուկան նաև Commodore 64, Atari և IBM PC համակարգիչների համար։ Muse Software-ը Wolfenstein խաղաշարքի առաջին երկու խաղերի մշակողն է, որը համարվում է ամենաերկարակյաց խաղային շարքը։

Պատմություն
-----------

Muse Software-ը հիմնադրվել է 1978 թվականի օգոստոսի 1-ին Էդ Զարոնի կողմից։ Castle Wolfenstein խաղի հեղինակ Սայլաս Ուորները դարձավ ընկերության առաջին վարձու մշակողը։ Ընկերությունը մշակել է ոչ միայն համակարգչային խաղեր, այլև ծրագրային ապահովումներ։ Օրինակ՝ տեքստային խմբագիր՝ Super-Text ծրագիրը, որը մշակվել է Զերոնի կողմից։ Սկզբնական շրջանում Muse Software-ի ապրանքանիշները տարածվել են կոշտ կրիչների միջոցով, սակայն արդեն հետագայում կրիչներին փոխարինելու եկան կոշտ սկավառակները։ Ավելի ուշ ընկերությունը սկսեց մշակումներ կատարել Commodore 64 և Atari 800 համակարգիչների համար։ Ընկերությունը նաև ուներ խանութ՝ Muse Software and Computer Center, որը աշխատեց մինչև 1982 թվականը։

Muse Software-ը վաճառքի պիկի ժամանակ տարեկան ստանում էր մինչև 2 միլլիոն դոլար եկամուտ։

Զերոնի խոսքերով, Muse Software-ի վաճառքը դանդաղ էր աճում, քանի որ կար համակարգչային ծրագրային ապահովման քիչ պահանջարկ։ Ընկերությունը 1983 թվականին ուներ 40 աշխատակից, սակայն հետագայում մինչև սնանկացման մասին հայտարարելը իրականանցրեց կրճատումներ, որի արդյունքում ընկերությունում մնաց 6 աշխատակից։

Muse Software-ը փակվեց 1987 թվականի հոկտեմբերի 7-ին։

1992 թվականին id Software ընկերությունը ոգեշնչվելով Castle Wolfenstein խաղից, թողարկեց Wolfenstein 3D խաղը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Xbox Wire Staff (2014 թ․ մայիսի 20). «30 Years of Butt-Kicking: The History of Wolfenstein - Xbox Wire». *Xbox Wire* (անգլերեն). news.xbox.com. Արխիվացված օրիգինալից 2018 թ․ մարտի 26-ին. Վերցված է 2018 թ․ մայիսի 27-ին.
2. ↑  Chris Pereira (2017 թ․ հոկտեմբերի 26). «Prior To Wolfenstein 2's Release, Explore The History Of Wolfenstein» (անգլերեն). GameSpot. Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ մայիսի 1-ին. Վերցված է 2018 թ․ ապրիլի 30-ին.
3. ↑  «Register Your Business Online | Maryland.gov». egov.maryland.gov. Արխիվացված օրիգինալից 2018 թ․ հունիսի 13-ին. Վերցված է 2018 թ․ նոյեմբերի 10-ին.
4. 1 2  University of Baltimore
5. ↑  University of Baltimore
6. ↑  «Register Your Business Online | Maryland.gov». egov.maryland.gov. Արխիվացված օրիգինալից 2018 թ․ նոյեմբերի 11-ին. Վերցված է 2018 թ․ նոյեմբերի 10-ին.
7. ↑  «Castle Wolfenstein (The Original)». 2012 թ․ հուլիսի 12. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 26-ին. Վերցված է 2012 թ․ օգոստոսի 29-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* MobyGames entry on Muse Software Արխիվացված 2022-08-17 Wayback Machine
* The Underdogs entry on Muse Software
**Ջեննի Գեղամի Ասատրյան** (ապրիլի 10, 1949(1949-04-10), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կոմպոզիտոր։

Կենսագրություն
--------------

Ջեննի Ասատրյանը ծնվել է 1949 թվականին, Երևան քաղաքում։ 1969 թվականին ավարտել է Ռոմանոս Մելիքյանի անվան պետական երաժշտական քոլեջը (Էդուարդ Բաղդասարյա)ի դասարան), իսկ 1975 թվականին՝ Երևանի պետական կոնսերվատորիան (Գրիգոր Եղիազարյանի դասարան)։ 1976-1989 թվականներին դասավանդել է Երևանի № 1 արվեստի դպրոցում, 1989 թվականից՝ Երևանի պետական կոնսերվատորիայում։

«Քաջ Նազար» (1975) բալետի, լարային կվարտետների (1969-1971), «Կոմիտասյան մեղեդիներ» ֆանտազիայի՝ ֆլեյտայի և դաշնամուրի, կամերային «Արևածագ» (2007) երաժշտության պատկերի՝ նվագախմբի և դաշնամուրի, պոեմի (2008)՝ ջութակի և դաշնամուրի համար, «Ապրենք խաղաղ կամ Մկների ժողովը» (2010) մյուզիքլի, մադրիգալների, ձայնի և գործիքավորման անսամբլի համար երկերի (Նահապետ Քուչակի խոսքերով), «Մշեցոց Բինգյոլ» պաստորալի (երկուսն էլ՝ 2002, խառը երգչախմբի համար), «Տարվա եղանակներ» (Կոմիտասի խոսքերով, 2004), «Տէր, լուր ձայն իմում» (2012) կանտատների, «Մտորումներ» (2005), «Հայաստան» (2006) օրատորիայի, դաշնամուր. մանրանվագների, «Վահագնի ծնունդը», «Աղերս» խմբերգ. շարքերի, ջութակի մենանվագի, վոկալ գործիքների պատկերների, խմբերգերի, մանկական երգերի, դաշնամուրի, ժողովրդական գործիքների պիեսների, փոխադրությունների և այլ գործերի հեղինակ է։

2013 թվականինին Սանկտ-Պետերբուրգում տեղի ունեցած կոմպոզիտորական միջազգային մրցույթում արժանացել է Երկրորդ մրցանակի

2022 թվականի հոկտեմբերին պարգևատրվել է ՀՀ կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարության ոսկե մեդալով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Հայ երաժշտության հանրագիտարան*. Երևան: «Հայկական հանրագիտարան. հրատարակչություն»,. 2019. էջ 64. `{{cite book}}`: Text "Գիտահրատարակչական խորհուրդ՝ Հ. Մ. Այվազյան (գլխ. խմբագիր) և ուրիշներ" ignored (օգնություն)CS1 սպաս․ հավելյալ կետադրություն (link)
2. ↑  ««Սպեղանի» երգչախմբի 20-ամյակին նվիրված համերգի ընթացքում կհնչեն Կոմիտասի, Երկանյանի և Ասատրյանի ստեղծագործությունները». Արխիվացված է օրիգինալից 2023-01-20-ին. Վերցված է 2023-01-20-ին.
3. ↑  Հայաստանի կոմպոզիտորների միության մի շարք անդամներ պարգևատրվել են ԿԳՄՍՆ ոսկե մեդալով

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Սպեղանի» երգչախմբի հիմնադրման 20–ամյակին նվիրված համերգ
* Երաժշտական և արվեստի դպրոցների համար նախորդ տարի հրատարակվել է 7 ուսումնամեթոդական ձեռնարկ
* Կին կոմպոզիտորների համերգն Ա. Խաչատրյանի տուն-թանգարանում

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Հայ երաժշտության հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մելիքյան (այլ կիրառումներ)

**Մեհենդակ Արտաշեսի Մելիքյան** (դեկտեմբերի 24, 1919(1919-12-24), Ալեքսանդրապոլ, Հայաստանի Առաջին Հանրապետություն - մայիսի 12, 1993(1993-05-12), Երևան, Հայաստան), հայ փիլիսոփա։ ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1981), փիլիսոփայություն գիտությունների դոկտոր (1969), պրոֆեսոր (1969), ԽՄԿԿ անդամ (1944)։ Մասնակցել է «Հայրենական մեծ պատերազմին» (1941-1945)։

Կենսագրություն
--------------

Միջնակարգ կրթությունն ստացել է Երևանում։ 1939 թվականին Մոսկվայի ավտոճանապարհային ինստիտուտի ուսանող Մեհենդակ Մելիքյանը մեկնել է բանակ, 1941-1945 թվականներին մասնակցել է «Հայրենական մեծ պատերազմին»։ Զորացրվելուց հետո ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետը (1950)։ 1950 թվականին ուսումը շարունակել է ԵՊՀ ասպիրանտուրայում, միաժամանակ խմբագրել «Երևանի պետական համալսարան» թերթը։ 1953 թվականին Մելիքյանը ԵՊՀ փիլիսոփայության ամբիոնի ասիստենտ էր։ Պաշտպանելով թեկնածուական ատենախոսությունը՝ 1958-1962 թվականներին վարել է ԵՊՀ գիտահետազոտական բաժնի վարիչ պաշտոնը, իսկ 1967-1973 թվականներին, որպես պրոռեկտոր, ղեկավարել հրատարակչության և արտասահմանյան ուսանողների հետ տարվող աշխատանքները։

1970-1983 թվականներին եղել է ԵՊՀ պատմական մատերիալիզմի, բարոյագիտության և գեղագիտության ամբիոնի վարիչ, 1983-1986 թվականներին՝ փիլիսոփայության և սոցիոլոգիայի ֆակուլտետի առաջին դեկան, 1986-1991 թվականներին՝ նույն ամբիոնի պրոֆեսոր։ Գլխավորապես զբաղվել է ազգային հարցի հիմնախնդիրներով։

1971-1985 թվականներին խորհրդային գիտնականների պատվիրակությունների կազմում մասնակցել է ԳԴՀ-ում, Հունգարիայում, Ֆինլանդիայում, ԱՄՆ-ում, Չեխոսլովակիայում կազմակերպված փիլիսոփայական գիտաժողովների։

Նրա ղեկավարությամբ պաշտպանվել է թեկնածուական տասը ատենախոսություն։

Պարգևներ
--------

Պարգևատրվել է Կարմիր աստղի 2 շքանշանով և մեկ տասնյակից ավելի մեդալներով։

Երկեր
-----

* «Կապիտալիզմի մնացուկները մարդկանց գիտակցության մեջ և նրանց հաղթահարման ուղիները», Երևան, 1955։
* «Հայ ազգի կազմավորման և նրա սոցիալիստական վերափոխման հարցի շուրջը», Երևան, 1957։
* «Սոցիալիզմը և ազգերը», Երևան, 1969։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) — Երևան: 1981. — հատոր 7. — էջ 389.
2. ↑  Կենսագրական հանրագիտարան, Ե. ԵՊՀ հրատ. 2009, էջ 408-409։

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիդարանն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Մեհենդակ Մելիքյան» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 8385 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 389)։*  |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրեն Հովհաննիսյան (այլ կիրառումներ)

**Սուրեն Զաքարի Հովհաննիսյան** (սեպտեմբերի 1, 1920(1920-09-01), Ալեքսանդրապոլ, Հայաստանի Առաջին Հանրապետություն), հայ վիրաբույժ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1965), պրոֆեսոր (1966)։ ԽՍՀՄ հայրենական պատերազմի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը (1942)։ 1966 թվականից՝ Հայաստանի առողջապահության նախարարության 4-րդ բուժվարչության վիրաբույժ-խորհրդատու, միաժամանակ, 1966-1976 թվականներին՝ Հայաստանի գլխավոր վիրաբույժ։ 1971-1985 թվականներին՝ Երևանի բժշկական ինստիտուտի ֆակուլտետային, 1985-1988 թվականներին՝ մասնավոր վիրաբուժության ամբիոնների վարիչ, 1988-1998 թվականներին՝ պրոֆեսոր։

Աշխատություններ
---------------

Աշխատանքները վերաբերում են ստամոքսաղիքային համակարգի վիրաբուժական հիվանդությունների ուսումնասիրությանը և վիրահատական բուժման հարցերին։

Երկեր
-----

* Эпителиальные ходы и кисты копчиковой области, Е․, 1970

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  «Կոչումով բժիշկ». Հովհաննիսյան-Եղիկյաններ

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |

 |
**Ալեքսանդր Ջուվանի** (ալբ․՝ Aleksandër Xhuvani, մարտի 14, 1889(1889-03-14), Էլբասան, Elbasan municipality - նոյեմբերի 22, 1961(1961-11-22), Տիրանա, Ալբանիա), ալբանացի գիտնական-լեզվաբան, մանկավարժ, պրոֆեսոր, գրող, հասարակական-քաղաքական և պետական գործիչ։

Կենսագրություն
--------------

Ավարտել է հունական դպրոց։ 1902-1906 թվականներին սովորել է բանասիրություն Աթենքի համալսարանում։ Ավելի ուշ մեկնել է Իտալիա, որտեղ Նեապոլում միացել է ալբանական ազգային շարժմանը։ Ուսանել է Կալաբրիայում, իսկ հետո՝ հայրենիքում։

1910 թվականին Օսմանյան իշխանությունները ստիպեցին նրան լքել Ալբանիան, և Ջուվանին տեղափոխվել է Կահիրե, որտեղ աշխատել է որպես լրագրող։ 1916 թվականին վերադարձել է հայրենիք, զբաղվել ալբաներեն լեզվի դասագրքերի ստեղծմամբ։ 1918 թվականին դարձել է «Qarku letrar and Elbasanit» մշակութային միության ղեկավարը։

1921 թվականին որոշ ժամանակ ղեկավարել է Ալբանիայի կրթության նախարարությունը։ 1922-1929 թվականներին եղել է Էլբասանի մանկավարժական դպրոցի վարիչը։ 1933 թվականից աշխատել է որպես ուսուցիչ իր հայրենի քաղաքում։

Ջուվանին եղել է Ալբանիայի Թագավորության հիմնադիր ժողովի և Ալբանիայի խորհրդարանի անդամ, որտեղ զբաղեցրել է նախագահության փոխնախագահի պաշտոնը մինչև իր կյանքի վերջը։

1945 թվականին վերադարձել է կրթության նախարարություն, շարունակել է աշխատել ալբաներեն լեզվի դասագրքերի վրա։ 1947-1953 թվականներին՝ որպես պրոֆեսոր, գլխավորել է Գիտությունների ինստիտուտի (հետագայում՝ Տիրանայի համալսարան) լեզվի և գրականության բաժինը։

Գիտական գործունեություն
-----------------------

Զբաղվել է ալբանական լեզվի ստանդարտացմամբ, ալբանական լեզվի մի քանի դասագրքերի և բառարանների հեղինակ է։  Նրա աշխատանքները հրապարակվել են 1980 թվականին ութ հատորներում։

Ընտրված հրատարակություններ
--------------------------

* «Për pastërtinë e gjuhës shqipe» (1956)
* «Parashtesat» (1956)
* «Fjalorit të gjuhës shqipe» (1961)
* «Prapashtesat e gjuhës shqipe» (1962)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Më 14 mars 1880 lindi Aleksandër Xhuvani, gjuhëtar dhe pedagog i shquar». *VOAL - Voice of Albanians* (ամերիկյան անգլերեն). 2017 թ․ մարտի 14. Վերցված է 2020 թ․ հոկտեմբերի 2-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կենսագրություն(ալբ.)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ալեքսանդր Ջուվանի» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| ISNI: 0000000058307719 · LCCN: n85257720 · NTA: 17166311X · NUKAT: n2016061788 · SUDOC: 161987869 · VIAF: 79426529 · WorldCat VIAF: 79426529 |

 |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Բաբայան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Ավետիք Բաբայան** (1844, Ալեքսանդրապոլ, Վրացա-Իմերեթական նահանգ, Ռուսական կայսրություն - 1913, Փարիզ), հայ հիգիենիստ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1887)։

Կենսագրություն
--------------

1870 թվականին ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի ռազմաբժշկական ակադեմիան։ Եղել է Կովկասյան բժշկական ընկերության կազմակերպիչ-անդամներից։ 1870-1874 թվականներին, որպես զինվորական բժիշկ, ծառայել է Ալեքսանդրապոլում, Թիֆլիսում (1878-1904 թվականներին՝ զինվորական հոսպիտալում), Աբասթումանում, ապա զբաղվել գիտական և հասարակական գործունեությամբ Թիֆլիսում, Ալեքսանդրապոլում, Հյուսիսային Կովկասում։ 1904 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել է Փարիզ։

Աշխատանքները վերաբերում են նյարդային, վարակիչ (թոքերի տուբերկուլոզ և այլն) հիվանդությունների առաջացման ու տարածման, բալնեոլոգիայի խնդիրներին։

Աշխատություններ
---------------

* «Ուսումնարանի առողջապահութեան հարցեր» (1879)
* «Կրքեր եւ նոցա ազդեցութիւնը առողջութեան վրայ» (1880)
* «Բարակացավ - թոքախտը» (1889)
* «Եկեղեցական հիգիենա» (1903-1905)

Ընտանիք
-------

* Կին՝ Սոֆյա Բաբայան, մանկավարժ
* Դուստր՝ Մարգարիտ Բաբայան, դաշնակահարուհի, երգչուհի (մեցցո-սոպրանո), երաժշտագետ, մանկավարժ։
* Դուստր՝ Արմինիա Բաբայան, նկարչուհի
* Դուստր՝ Շուշանիկ Բաբայան (Լալուա-Բաբայան), դաշնակահարուհի

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |

 |
**Սերե** (ֆր.՝ Céret), կոմունա Ֆրանսիայի հարավում, Պիրենեյ-Արևելյան դեպարտամենտում, Լանգեդոկ-Ռուսիլյոն-Հարավային Պիրենեյներ շրջանում։ Սերե շրջանի Վալեսպիե-Ալբեր կանտոնի վարչական կենտրոնը։ 2012 թվականին կոմունայի բնակչությունը կազմում էր 7663 մարդ։

Աշխարհագրական դիրքը
-------------------

Սերեն Արևելյան Պիրենեյներ դեպարտամենտի ենթապրեֆեկտուրա է և համանուն շրջանի կենտրոնը։ Կոմունան գտնվում է Վալեսպիրի շրջանում, Թեշի հովտում, Իսպանիայի հետ սահմանի մոտ։

 Կոմունայի քարտեզ

Ժողովրդագրություն
-----------------

Ըստ 2012 թվականի մարդահամարի՝ Սերե քաղաքի բնակչությունը կազմում էր 7663 մարդ (46,0% տղամարդ և 54,0% կին)։ Կոմունայի բնակչությունն ըստ տարիքային խմբերի բաշխվել է հետևյալ կերպ. 12,9%՝ մինչև 14 տարեկան բնակիչներ, 13,4%՝ 15-ից 29 տարեկան, 14,7%՝ 30-ից 44 տարեկան, 20,4%՝ 45-ից 59 տարեկան բնակիչներ և 48,6%՝ 60 տարեկան և բարձր տարիքի։ 15 տարեկանից բարձր բնակիչների շրջանում 46,3%-ը ամուսնացած է եղել, 31,3%-ը՝ ամուրի, 10,4%-ը՝ ամուսնալուծված, 12,0%-ը՝ այրի։ Կոմունայում կար 3788 տնտեսություն, որոնց 57,3%-ը ընտանիքներ էին։

15 տարեկանից բարձր բնակչության շրջանում (6178 մարդ) բնակչության 16,5%-ը չուներ կրթություն, 11,9%-ն ուներ միայն տարրական կրթություն, 8,6%-ը միայն ավարտել է քոլեջը, 23,7%-ը ստացել է միջնակարգ դպրոցի դիպլոմ, 17,4%-ը ավարտել է ամբողջական միջնակարգ կամ միջնակարգ մասնագիտացված կրթություն, 10,7%-ն ավարտել է կրճատված բարձրագույն կրթությունը, իսկ 11,1%-ը՝ բարձրագույն։

2012 թվականին աշխատունակ տարիքի 4359 մարդկանցից (15-ից 64 տարեկան) 2967-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 1392-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը 68,1%, 2007թ.՝ 64.9%)։ 2967 ակտիվ աշխատունակ բնակիչներից աշխատել է 2422 մարդ (1214 տղամարդ և 1208 կին), գործազուրկ էին 545-ը։ 1392 աշխատունակ ոչ ակտիվ քաղաքացիներից 336-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 602-ը` թոշակառուներ, ևս 454-ը ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով։ 2013 թվականին ամսական միջին եկամուտը կազմել է 1831 եվրո, տարեկան՝ 21 968 եվրո։

| 1911 | 1926 | 1936 | 1946 | 1954 | 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2010 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 3921 | 4918 | 5118 | 5148 | 5091 | 5421 | 5438 | 5987 | 6798 | 7285 | 7291 | 7568 | 7629 |

Նշումներ
--------

1. ↑  Code officiel géographique
2. ↑  *Clar J. V. i. Griera L. P. i.* Atles Lingüístic del Domini Català (կատ.) — Secció Filològica de l'Institut d'Estudis Catalans. — ISBN 978-84-7283-720-1
3. ↑  Populations légales 2021 — The National Institute of Statistics and Economic Studies, 2023.
4. ↑  Base officielle des codes postaux — La Poste, 2018.
5. ↑  «INSEE Céret». INSEE. Վերցված է 2016 թ․ ապրիլի 13-ին.
6. 1 2 3  «Commune de Céret (66049) — Dossier complet». INSEE. Վերցված է 2016 թ․ ապրիլի 13-ին.
7. ↑  «Les salaires à Céret (73670)». Le Journal du Net. Վերցված է 2016 թ․ ապրիլի 13-ին.
**Գրիգոր (Գրիշա) Նիկոլայի Ղալթախչյան** (1918, Աչաջուր, Հայաստան - *անհայտ*), հայ մանկավարժ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ (1958): ԽՄԿԿ անդամ (1943): Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Գրիգոր Ղալթախչյանը ծնվել է 1918 թվականին, Իջևանի շրջանի Աչաջուր գյուղում։ 1936 թվականին ավարտել է Իջևանի միջնակարգ դպրոցը և մանկավարժական աշխատանքի անցնում Ոսկեպար գյուղի տարրական դպրոցում։ 1937 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը։

1941 թվականին Գրիգորը կամավոր մեկնել է բանակ։ Սովորել է ռազմական ուսումնարանում։ 1942 թվականի օգոստոսին Գրիշան 46-րդ բանակի 810-րդ գնդի երրորդ գումարտակի շարքերում, կռվել է Մարուխի և Նավուրի լեռնանցքներում։ 1942 թվականի նոյեմբերին ոտքերը ցրտահարվել են, ապաքինվելուց հետո վերադարձել է իր զորամասը։ 1943 թվականի գարնանը մասնակցել է Հյուսիսային Կովկասի, Կուբանի ազատագրմանը։ Ավարտել է 46-րդ բանակի դաշտային սպայական կարճատև դասընթացները և լեյտենանտի կոչումով նշանակվել է 223-րդ դիվիզիայի 1037-րդ գնդում, դասակի հրամանատար։ 1943 թվականի օգոստոսին Ղալթախչյանը նշանակվել է վաշտի հրամանատար և մասնակցել Դոնբասի, Խարկովի, Պոլտավայի ազատագրմանը։ 1943 թվականի օգոստոսին ռազմաճակատում ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ Ղալթախչյանը 2-րդ Ուկրաինական ռազմաճակատում մասնակցել է Դնեպրոձերժինսկի ազատագրմանը։ Կիրովոգրադի մատույցներում վիրավորվել է, զինվորական հոսպիտալում ապաքինվելուց հետո, 1944 թվականի մայիսին, զորացրվել է բանակից։

1944 թվականին զորացրվելուց հետո նշանակվել է Իջևանի շրջանի Աչաջրի միջնակարգ դպրոցի տնօրեն։ 1958 թվականին նրան շնորհվել է ՀԽՍՀ վաստակավոր ուսուցչի կոչում։ 1963 թվականին Ղալթախչյանը նշանակվել է Իջևան քաղաքի նորաբաց № 31 գիշերօթիկ դպրոցի տնօրեն, ուր աշխատել է մինչև 1972 թվականը։ 1972 թվականից եղել է Իջևանի № 4 միջնակարգ դպրոցի տնօրեն։ Պարգևատրվել է մարտական ու աշխատանքային մեդալներով ու պատվոգրերով։

Պարգևներ
--------

* ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ (1958)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայաստանի ուսուցիչները մեծ հայրենականում (Ա. Հ. Հարությունյան, Լ. Ս. Մելքումյան, Ա. Ղ. Սուքիասայան), «Լույս» հրատարակչություն, Երևան, 1982:
**Միխայիլ Նիկոլայի Հարությունյան** (սեպտեմբերի 19, 1906(1906-09-19), Սիղնաղ - մայիսի 17, 1995(1995-05-17), Մոսկվա, Ռուսաստան)), հայ զինվորական գործիչ, գեներալ-մայոր, ԽՄԿԿ անդամ (1932)։

Կենսագրություն
--------------

1925 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի 2-րդ միջնակարգ դպրոցը, 1930 թվականին՝ Անդրկովկասյան հետևակային ուսումնարանը։ Մինչև 1940 թվականը ծառայել է Լենինականի (այժմ՝ Գյումրի), Բաքվի, Սուխումի զորամասերում՝ որպես դասակի, գումարտակի հրամանատար։ 1941 թվականի հունիսի 23-ին մեկնել է ռազմաճակատ, որպես 400-րդ դիվիզիայի 834-րդ հրաձգային գնդի հրամանատար։ Մասնակցել է Կերչի թերակղզու, Վորոնեժի ռազմաճակատի մարտերին, Օստրոգոժսկ քաղաքի ազատագրմանը, 1943 թվականի փետրվարին իր գնդով ազատագրել Ստարի Օսկոլ քաղաքը։ 1944 թվականի սկզբին նշանակվել է Երևանի կայազորի 261-րդ հրաձգային դիվիզիայի 976-րդ գնդի հրամանատար։ Պատերազմից հետո Հարությունյանը եղել է Թամանյան դիվիզիայի գնդի հրամանատար։ 1952 թվականին ավարտել է Մ. Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիային կից դիվիզիաների հրամանատարների դասընթացը և ծառայել Թամանյան դիվիզիայում։ 1954 թվականից Անդրկովկասյան ռազմական օկրուգում հրաձգային դիվիզիայի հրամանատար էր։

1962 թվականին զորացրվել և բնակություն է հաստատել Երևանում։

Պարգևներ
--------

Պարգևատրվել է Լենինի, Կարմիր դրոշի (2), Կարմիր աստղի շքանշաններով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974.
2. ↑  «Հայազգ» հիմնադրամի հանրագիտարան

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիդարանն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Միխայիլ Հարությունյան» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 8026 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 321)։*  |
**Զիգինշոր** (ֆր.՝ Ziguinchor), քաղաք, որը գտնվում է Սենեգալի հարավային մասում, համանուն մարզի վարչական կենտրոնը։ Այն նաև Զոգինշոր շրջանի է և ամբողջ Կազամանս հարավային շրջանի կենտրոնն է։

Պատմություն
-----------

Առաջին եվրոպացիները, որոնք ոտք են դրել այս տարածքներ, եղել են պորտուգալական արշավախնբի անդամները 1457 թվականին Ալվիզե Կադամոստոյի գլխավորությամբ։ Արշավախումբը կազմակերպել էր պորտուգալացի արքայազն Հենրի Խովագնացը, սակայն առաջին բնակավայրը պորտուգալացիների կողմից հիմնադրվել է 1645 թվականին։ 1886 թվականին Զիգինշորն անցել էր Ֆրանսիայի իշխանության տակ։ Գվինեա Բիսաուի անկախության համար մղված պատերազմի ժամանակ քաղաքը ենթարկվել է գնդակոծության պորտուգալական զորքերի կողմից (Զիգինշորը գտնվում է Գվինա Բիսաույի անմիջական հարևանությամբ, որն այդ ժամանակ եղել է պորտուգալական գաղութ), որոնք հետապնդել են այնտեղ թաքնված Գվինեայի և Կաբո Վերդեի անկախության աֆրիկյան կուսակցության ջոկատներին։

Բնակչություն
------------

Զիգինշորը երկրի բազմազգ քաղաքներից մեկն է, որտեղ բնակվում են մանդինկաներ, դիոլներ, վոլոֆներ, ֆուլբեներ, սոնինկեներ և այլ ժողովուրդների ներկայացուցիչներ։

2013 թվականի տվյալներով՝ քաղաքի բնակչությունը կազմել է 169,708 մարդ։

*Քաղաքի բնակչության թվաքանակի դինամիկան ըստ տարիների.*

| 1988 | 1997 | 2001 | 2002 | 2013 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 124,283 | 180,555 | 216,971 | 153,269 | 169,708 |

Տնտեսություն
------------

Զիգինշորը գտնվում է Կազամանս գետի ստորոտին հոսանքներում՝ նրա գետաբերանից ոչ հեռու, ծովի մակարդակից 15 մետր բարձրության վրա։ Քաղաքի նավահանգստի միջոցով քաղաքից արտահանվում են ածուխ և երկաթի հանքաքար։ Քաղաքում կա գետնանուշի կարագի արտադրություն։ Քաղաքն ունի նաև օդանավակայան։

Կլիմա
-----

Քաղաքի կլիման բնութագրվում է որպես արևադարձային։ Տեղումների տարեկան միջին նորմը կազմում է շուրջ 1550 միլիմետր։

Քույր քաղաքներ
--------------

* Ռիմինի, Իտալիա
* Սեն Մոր դե Ֆոսե, Ֆրանսիա
* Փրինս Ջորջս շրջան, ԱՄՆ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Ziguinchor» (անգլերեն). World Gazetteer. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ փետրվարի 12-ին. Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 4-ին.
2. ↑  Ziguinchor, Senegal Page
3. ↑  «Ziguinchor (ZIG) Senegal» (անգլերեն). World Airport Codes. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հուլիսի 4-ին. Վերցված է 2010 թ․ նոյեմբերի 10-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Hatab Fadera (Tuesday, January 13, 2009). «Ziguinchor business sector stages a sit-in» (անգլերեն). Africa.gm. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ մայիսի 11-ին. Վերցված է 2010 թ․ նոյեմբերի 10-ին.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Զիգինշոր (քաղաք)» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Մեծ կատալոնական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4119242-4 · LCCN: n81086488 · VIAF: 125616788 · WorldCat VIAF: 125616788 |

 |
**Իգոր Ալեքսանդրովիչ Լոգվինով** (բելառուս․՝ Ігар Логвінаў, օգոստոսի 23, 1983(1983-08-23), Մինսկ, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բելառուս ֆուտբոլիստ, դարպասապահ, ֆուտբոլի սպորտի վարպետ, մարզիչ։

Կարիերա
-------

### Ակումբային

Ֆուտբոլով սկսել է զբաղվել Մինսկի «Սմենա» ֆուտբոլային դպրոցում։ Առաջին մարզիչը եղել է Լեոնիդ Իվանովիչ Դանեյկոն։

Պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է Մինսկի «Տորպեդոյում» (մարզիչ Անատոլի Իվանովիչ Յուրևիչ)։ Սկզբում եղել է երկրորդ թիմի խաղացող, իսկ հետո հայտնվել հիմնական թիմում։

Հետո խաղացել է Ժդանովիչի «Դարիդայում», Մինսկի «Զվեզդա-ԲՊՀ»-ում, սոլիգորյան «Շախտյորում», «Գոմել» ֆուտբոլային ակումբում, միկաշևիչյան «Գրանիտում», Բոբրույսկի «Բելշինայում», «Մինսկում» և «Իսլոչիում»։ Հանդես է եկել նաև հայկական «Շիրակում» և ուկրաինական «Մարիուպոլում»։ 2004 թվականի Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության եզրափակչի մասնակից է, Բելառուսի առաջնության լավագույն դարպասապահ (2005 թվական)։ Ընդգրկվել է Բելառուսի Բարձրագույն խմբի առաջնության լավագույն ֆուտբոլիստների խորհրդանշական հավաքականում 2004 և 2005 թվականներին։ 2011 թվականին ընդգրկվել է Հայաստանի Պրեմիեր լիգայի խորհրդանշական հավաքականում։ 2004 թվականի Եվրոպայի լիգայի խաղարկության մասնակից սոլիգորյան «Շախտյորի» կազմում և 2008 թվականին «Գոմելի» կազմում։

2013 թվականին անցել է մարզչական աշխատանքի։ Աշխատել է որպես դարպասապահների մարզիչ «Իսլոչ» (2014-2015) և «Կրումկաչ» (2015-2016) ակումբներում, աշխատել է նաև ԲՖՖԱ ակադեմիայի (Բելառուսի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի ասոցիացիա) կազմում։ 2017 թվականից «Մաշուկ-ԿՄՎ» ֆուտբոլային ակումբի դարպասապահների մարզիչ է։ 2020 թվականի հոկտեմբերից նոյեմբեր և 2021 թվականի մայիսից հունիս ամիսներին եղել է գլխավոր մարզչի պաշտոնակատար։ 2021 թվականի փետրվարից Պյատիգորսկ քաղաքում Ֆյոդոր Չերենկովի անվան «Սպարտակի» ակադեմիայի մասնաճյուղի գլխավոր մարզիչն է։

Ունի բարձրագույն կրթություն։ Ավարտել է Բելառուսի ֆիզիկական կուլտուրայի պետական համալսարանը (մասնագիտությունը՝ ֆուտբոլի մարզիչ)։ Ունի ՈՒԵՖԱ-ի Բ կարգի մարզչական արտոնագիր։

### Ազգային հավաքականում

Բելառուսի երիտասարդական հավաքականի կազմում անցկացրել է 17 հանդիպում։ 2004 թվականին Գերմանիայում կայացած Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության եզրափակչի մասնակից է։

Ֆիլմագրություն
--------------

2015 թվականին նկարահանվել է «Աղեղնավորի համաստեղությունում» ֆուտբոլային սերիալում, որը նվիրված է խորհրդային ֆուտբոլիստ Էդուարդ Ստրելցովին։

Ձեռքբերումներ
-------------

* Բելառուսի Չեմպիոն (1)․ 2005
* Բելառուսի առաջնության արծաթե մեդալակիր (1)․ 2007
* Բելառուսի առաջնության բրոնզե մեդալակիր (2)․ 2004, 2006
* Բելառուսի առաջնության լավագույն դարպասապահ (1)․ 2005
* Բելառուսի գավաթի եզրափակչի մասնակից․ 2006, 2012
* Հայաստանի գավաթակիր․ 2012

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. ↑  «Тренер вратарей пятигорского ФК «Машук-КМВ» Игорь Логвинов снялся в сериале «В созвездии стрельца», который сейчас выходит на Первом канале». Արխիվացված օրիգինալից 2023 թ․ մայիսի 3-ին. Վերցված է 2023 թ․ մայիսի 3-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Профиль на официальном сайте ФК «Минск»

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | FootballDatabase.eu · FootballFacts.ru · Soccerway · teams.by · Transfermarkt (խաղացող) · Transfermarkt (մարզիչ) · Պրեսբոլ |

 |
**Ջուլի Ուայթ** (անգլերեն՝ *Julie White* հունիսի 4, 1961(1961-06-04), Սան Դիեգո, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի։ 2007 թ․-ին «Տոնի» մրցանակի դափնեկիր։

Կյանքը և կարիերան
-----------------

Ջուլի Ուայթը ծնվել է Կալիֆորնիայի Սան Դիեգո քաղաքում և մեծացել է Տեխասի Օսթին քաղաքում գտնվող ռանչոյում։ Դեռահասության տարիներին նա սկսեց հանդես գալ տեղի բեմերում, ինչից հետո տեղափոխվեց Նյու Յորք և ընդունվեց Ֆորդհեմյան համալսարան։

Ուայթը հանդես է եկել բազմաթիվ բեմադրություններում։ 1991 թվականին նա իր դեբյուտը նշեց հեռուստատեսությունում, խաղալով «Կարգ ու կանոն» սերիալի էպիզոդներից մեկում, իսկ 1993 թվականին մշտական դեր ստացավ «Գրեյսը կրակում» հեռուստասերիալում, որտեղ նկարահանվեց մինչև 1997 թվականը։ Նա առավել հայտնի դարձավ իր Ջուդի Ուիթվիկի դերով «Տրանսֆորմերներ» (2007 թ.), «Տրանսֆորմերներ։ Ֆոլլենների Վրեժը» (2009 թ.) և «Տրանսֆորմերներ։ Լուսնի Մութ Կողմը» ֆիլմերում։ Իսկ հեռուստատեսությունում նա ունեցել է մի քանի հայտնի դերեր «Հաճախորդը միշտ մահացած է» և «Կարգ ու կանոն։ Հատուկ կորպուս» հեռուստասերիալներում։

2007 թվականին Ջուլին ստացավ «Տոնի» մրցանակ «լավագույն դերասանուհի պիեսում» անվանակարգում՝ «The Little Dog Laughed» բեմադրության համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Internet Movie Database — 1990.
2. ↑  Internet Broadway Database — 2000.
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Համբարձումյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Մկրտիչ Համբարձումի Համբարձումյան** (ապրիլի 12, 1907(1907-04-12), Բայազետ, Էրզրումի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - դեկտեմբերի 30, 1991(1991-12-30), Երևան, Հայաստան), հայ կենսաբան։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1968 թ.)։ ԽՍՀՄ Հայրենական Մեծ Պատերազմի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

1929 թվականին ավարտել է ԵՊՀ և 1932 թվականին՝ Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտը։ 1956-1975 թվականներին՝ խաղողագործության, գինեգործության և պտղաբուծության հայկական ԳՀԻ-ի բույսերի ֆիզիոլոգիայի և կենսաքիմիայի բաժնի վարիչ, 1975 թվականից՝ խորհրդատու։ Աշխատանքները վերաբերում են ՀՀ պայմաններում պտղատու ծառատեսակների և խաղողի վազի ցրտադիմացկուն ֆիզիոլոգիայի հարցերին։ Մշակել է խաղողի վազի ցրտահարությունների դեմ պայքարի ֆիզիկաքիմիական եղանակներ, ինչպես նաև գերչորացման դեմ պայքարի միջոցառումներ։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի նախնական տարբերակը կամ նրա մասը վերցված է* Հայկական համառոտ հանրագիտարանից*, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։*  |
**Հրաչիկ Մեհրաբի Ղանդիլյան** (1921, Կամոյի շրջան - 1978), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ Լենինի շքանշանակիր։

Կենսագրություն
--------------

Հրաչիկ Ղանդիլյանը ծնվել է 1921 թվականին, Կամոյի շրջանի Արծվաքար գյուղում։ 1939 թվականին ավարտել է Կամոյի մանկավարժական ուսումնարանը։ Մի քանի ամիս Վարդենիսի շրջանի Ծովակ գյուղի դպրոցում աշխատելուց հետո զորակոչվել է բանակ։

Հրաչիկը ծառայել է 108-րդ հեծյալ գնդում։ Հայրենական մեծ պատերազմի առաջին օրերից նրանց զորամասը մարտնչել է թշնամու դեմ։ 1941 թվականի հուլիսին Հրաչիկը կրծքից ծանր վիրավորվել է։ Տեղափոխվել է հոսպիտալ և բուժվելուց հետո, որպես պատերազմի երկրորդ կարգի հաշմանդամ, զորացրվել է բանակից։

Ղանդիլյանը պատերազմի տարիներին հայրենանվեր մեծ աշխատանք է կատարել թիկունքում։ Կոլտնտեսությունում աշխատել է որպես օղակավար։ 1948 թվականին լավագույն աշխատանքի համար արժանացել է բարձրագույն պարգևի՝ Լենինի շքանշանի։ Առողջական վիճակի վատթարացման պատճառով Հրաչիկը հնարավորություն չի ունեցել զբաղվելու ֆիզիկական աշխատանքով։ Ավարտել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտը, աշխատանքի է անցել Ծովակի դպրոցում, 1954-1955 ուսումնական տարվանից դասավանդել է ֆիզիկա, մաթեմատիկա և կենսաբանություն։ Այնուհետև աշխատել է Սևանի շրջանի Զովաբերի միջնակարգ դպրոցում։ Ստեղծել է դպրոցամերձ հիանալի հողամաս և մի քանի տարի ղեկավարել ուսումնափորձնական աշխատանքները։ Նրա փորձին նվիրված հատուկ գրքույկ է հրատարակվել։ Ղանդիլյանը եղել է հասարակական ակտիվ աշխատող։ Պարգևատրվել է մի շարք մեդալներով, պատվոգրերով։

Մահ
---

Ղանդիլյանը մահացել է 1978 թվականին, ծանր հիվանդությունից հետո։

Պարգևներ
--------

* Լենինի շքանշան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայաստանի ուսուցիչները մեծ հայրենականում (Ա. Հ. Հարությունյան, Լ. Ս. Մելքումյան, Ա. Ղ. Սուքիասայան), «Լույս» հրատարակչություն, Երևան, 1982:
**Բենուա Կոստիլ** (ֆր.՝ Benoît Costil, հուլիսի 3, 1987(1987-07-03), Կան), ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, դարպասապահ։ Հանդես է գալիս ֆրանսիական «*Ռենն*»-ում և Ֆրանսիայի հավաքականում։

Ակումբային կարիերա
------------------

### «Կան»

Կոստիլը իր կարիերան սկսել է «Կան»-ի կազմում։ Թիմի կազմում Լիգա 1-ում հանդես գալու ընթացքում մասնակցել է 10 հանդիպման։

### «Վան»

2008 թվականին Կոստիլն վարձավճարով տեղափոխվել է *Լիգա 2*-ում հանդես եկող «Վան»։

### «Սեդան»

2009 թվականի հունիսի 17-ին Բենուան տեղափոխվել է «Սեդան»։ Նա թիմի հետ կնքել է 2-ամյա պայմանագիր։ Երկու տարվա ընթացքում Բենուան մասնակցել է 76 հանդիպման, իսկ 2010/2011 մրցաշրջանում ճանաչվել է *Լիգա 2*-ի լավագույն դարպասապահ։

### «Ռենն»

«Սեդան»-ի հետ պայմանագրի ժամկետն ավարտվելուց հետո՝ 2011 թվականի հունիսի 14-ին Կոստիլն ազատ գործակալի կարգավիճակով տեղափոխվել է Լիգա 1-ում հանդես եկող «*Ռենն*»։ Նա թիմի հետ կնքել է 3-ամյա պայմանագիր։

Միջազգային կարիերա
------------------

2008 թվականին Կոստիլը Ֆրանսիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցել է Տուլոնեում անցկացվող առաջնությանը։

Իր դեբյուտն ազգային հավաքականի կազմում Կոստիլը նշել է 2014 թվականի նոյեմբերի 8-ին՝ Ալբանիայի հավաքականի դեմ խաղում։ Նա մասնակցել է նաև Շվեդիայի հավաքականի դեմ խաղին։

2016 թվականին Դիդիե Դեշամը Կոստիլին ընդգրկել է Եվրո 2016-ին մասնակցող թիմի կազմում։

Ձեռքբերումներ
-------------

* Ֆրանսիայի լիգայի գավաթի եզրափակչի մասնակից - 2013

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  As (իսպ.) — Madrid: Grupo Prisa, 1967. — ISSN 1888-6671
2. ↑  «Benoit Costil s'engage pour 2 ans». Արխիվացված է օրիգինալից 2009 թ․ հունիսի 20-ին. Վերցված է 2016 թ․ հունիսի 10-ին.
3. ↑  Benoît Costil au tournoi de Toulon

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում
* Պրոֆիլը lequipe.fr կայքում

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Բենուա Կոստիլ» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AS.com · BDFA · BDFutbol · ESPNFC.com · eu-football.info (խաղացող) · FootballDatabase.eu · L’Équipe · LFP · National Football Teams.com · Soccerbase (խաղացող) · Soccerway · playmarkerstats.com (խաղացող) · Transfermarkt (խաղացող) · worldfootball.net (խաղացող) · ՈւԵՖԱ |

 |