recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Անտոն Չեխովի գրական թանգարան** (ռուս.՝ Литературный музей А. П. Чехова), թանգարան Ռոստովի մարզում, որը գտնվում է նախկին արական դասական գիմնազիայի շենքում, որտեղ սովորել է Անտոն Չեխովը։ Մտնում է Տագանրոգի գրականության և պատմաճարտարապետական պետական թանգարան-արգելոցի կազմի մեջ։

Պատմություն
-----------

Արական գիմնազիայի շենքի բացումը տեղի է ունեցել 1843 թվականին, նախագծի հեղինակն է ճարտարապետ Ֆրանց Բոֆֆոն։ Շենքի հիմնական ոճը ռուսական գավառական կլասիցիզմի ուղղությունն է։ 1868-1879 թվականներին այդ գիմնազիայի աշակերտ է եղել ռուս անվանի գրող Անտոն Չեխովը։ Հենց այստեղ է գրողը գաղափարներ վերցրել իր պատմվածքներից մի քանիսը գրելու համար. «Եվ սա և նա», «Կրկնուսույցը», «Լեզվի ուսուցիչը», «Դեպք դասականի հետ», «Արիադնե», «Պատյանով մարդը» և այլն։

Այնուհետև գիմնազիայի շենքում սկսել է գործել թիվ 2 դպրոցը, որը 1954 թվականին կոչվեց Չեխովի անունով։ Դպրոցը գործել է մինչև 1975 թվականը, իսկ 1980 թվականին որոշվել է ստեղծել թանգարանային համալիր։ Ստեղծումը տեղի է ունեցել մի քանի փուլով` թանգարանի բացումը 1935 թվականին, «Գրողը և Հայրենիքը» գրական-հուշային ցուցադրության բացումը 1980-1985 թվականներին։

Գործունեություն
---------------

Թանգարանի ցուցադրությունը վերաբերում է Անտոն Չեխովի կյանքի և ստեղծագործության ուսումնասիրմանը, ինչպես նաև Տագանրոգի ազդեցությանը նրա ստեղծագործությունների վրա։ 2010 թվականի հունվարի 29-ին, գրողի 150-ամյակին առթիվ, բացվել է նոր ցուցադրություն «Ա. Պ. Չեխով. հարազատ քաղաքին և աշխարհին»։ Թանգարանում կա ավելի քան 1600 ցուցանմուշ։

Թանգարանում անցկացվել են տարբեր ցուցահանդեսներ` «Սանկտ Պետերբուրգի մոմե քանդակները», «Տոնածառի խաղալիքների երկիրը», «Տագանրոգ-Յալթա։ Չեխովի հանճարը միավորում է», «Չեխովի քաղաքը նկարիչների աչքերով» վիրտուալ ցուցահանդեսը։ Թանգարանի գործունեությունը հաճախ լուսաբանվում է տեղական զանգվածային լրատվության միջոցներով։

Պատկերասրահ
-----------

* ՌԴ նախագահ Դ. Մեդվեդևը Չեխովի թանգարանում` գրողի 150-ամյակի տոնակատարության օրը (2010 թվական)
* 
*

Տես նաև
-------

* Տագանրոգի քաղաքաշինություն և կենցաղ (թանգարան)
* Չեխովի տնակ
* Չեխովների կրպակ (թանգարան)
* Իվան Վասիլենկոյի թանգարան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  «Литературный музей А.П. Чехова». Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ մայիսի 19-ին. Վերցված է 2017 Փետրվար 15-ին.
2. 1 2 3  «Литературный музей А.П. Чехова». Վերցված է 2017 Փետրվար 15-ին.
3. ↑  «Гений Чехова объединяет». Վերցված է 2017 Փետրվար 15-ին.(չաշխատող հղում)
4. ↑  «Виртуальная выставка "Город Чехова глазами художников"». Վերցված է 2017 Փետրվար 15-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* История Таганрогского государственного литературного и историко-архитектурного музея-заповедника
* Литературный музей А. П. Чехова
**Վարազ Տրդատ** (ծն. թ. անհտ.–մոտ 709 թվական), Գարդմանի տեր և իշխան 684 թվականից։ Միհրանյանների տոհմից, Ջիվանշիրի եղբայր Վարազ Պերոժի որդին։ Մեծ Կվենք գավառի եպիսկոպոս Իսրայելի միջոցով բարեկամություն է հաստատել խազարների հետ և երկրամասը զերծ պահել նրանց ավերիչ հարձակումներից։ Ձևական հպատակություն է հայտնել Արաբական խալիֆայությանը՝ պահպանելով երկրի ինքնուրույնությունը, սերտ կապեր հաստատել Հայոց իշխան Գրիգոր Ա Մամիկոնյանի և կաթողիկոս Սահակ Գ Ձորոփորեցու հետ։

Անդրկովկաս արշաված բյուզանդական բանակը, ի թիվս արաբ, գերիշխանությունն ընդունած մյուս հայկական նահանգների, ասպատակել է նաև Ուտիքը, գերեվարել (մոտ 699 թվականին) Վարազ Տրդատին և նրա որդիներին՝ Գագիկին ու Վարդանին։ Վարազ Տրդատի կինը՝ Մպրամը, և Աղվանից կաթողիկոս Ներսես Ա Բակուրը Բյուզանդիայի, թելադրանքով փորձել են երկրամասում հաստատել քաղկեդոնականություն, սակայն տեղի իշխանները՝ Հայոց կաթողիկոս Եղիա Ա Արճիշեցու օգնությամբ, խափանել են այդ ծրագիրը։ Մոտ 704 թվականին Վարազ Տրդատը վերադարձել է Բյուզանդիայից և կրկին իշխել երկրամասում։ Բայց քաղաքական իրավիճակը նրան ստիպել է ընդունել արաբական տիրապետությունը։

Տես նաև
-------

* Ջիվանշիր
* Սահակ Սևադա

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հովհաննես Դրասխանակերտցի, ՛՛Հայոց պատմություն՛՛։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 11, էջ 305)։*  |
**Ժակլին Մարիել Ջաֆե** (անգլ.՝ Jaclyn Marielle Jaffe,հունիսի 23, 1989(1989-06-23), Վալենսիա, Սանտա Կլարիտա, Լոս Անջելես շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկյան դերասանուհի և մոդել։

Կենսագրություն
--------------

Մարիելը մեծացել է Կալիֆոռնիա նահանգի Վալենցիա քաղաքում։ Դերասանական կարիերան սկսել է 2009 թվականին՝ նկարահանվելով «Կլինիկա» սերիալի 8-րդ եթերաշրջանի 17-րդ սերիայում։ Դերասանուհին նկարահանվել է «Քեզ ատելու 10 պատճառ» սերիալի 1-ին եթերաշրջանի 19-րդ սերիայում, Ջուստինի դերում։ Մարիելի ամենաեկամտաբեր ֆիլմը դարձավ «Փերսի Ջեքսոնը և որոտներ գողացողը» ֆիլմը։ Դերասանուհին նկարահանվել է 2 սարսափ ֆիլմերում՝ «Հեռավոր հափշատակություն» և «Ճիչ 4»։ 2011 թվականին նկարահանվել է Թեյլոր Լոթների հետ «Հրաշքի դաշտ 2․ Լոկաուտ» կարճամետրաժ ֆիլմում։ Նկարահանվել է «Ծնողներից թաքուն» սերիալի 5 եթերաշրջաններում։ 2014 թվականին նկարահանվել է «C.S.I. Հանցանքի վայր» սերալում, 2015 թվականին «Իմ տղա» սերիալի 2 եթերաշրջանի 13-րդ սերիայում։

Ֆիլմագրություն
--------------

| Ֆիլմ |
| --- |
| Թվական | Անվանում | Դեր |
| 2010 | Փերսի Ջեքսոնը և որոտներ գողացողը | Աֆրոդիտայի աղջիկը |
| Հեռավոր հափշտակություն | Նիկկի |
| 2011 | Ճիչ 4 | Օլիվիա Մորիս |
| Հրաշքի դաշտ 2․ Լոկաուտ | ֆերմերի կին |
| 2017 | Ի՞նչ սիրո մասին | Թաններ Թարլտսոն |
| Сериалы |
| Թվական | Անվանում | Դեր |
| 2009 | Կլինիկա | սեքսուալ բուժքույր |
| 2010 | Քեզ ատելու 10 պատճառ | Ջուստին |
| 2012-2013 | Ծնողներից թաքուն | Կլիմենտիկա |
| 2014 | C.S.I. Հանցանքի վայր | Ջեսի Ֆոքս |
| 2015 | Իմ տղա | Քեյտ |

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2  «Calfornia Birth Index». Արխիվացված է օրիգինալից 2012-09-06-ին. Վերցված է 2019-01-24-ին.
2. ↑  Internet Movie Database — 1990.
3. ↑  Marielle Jaffe at lucywho.com

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր · Թվիթթեր |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · ČSFD · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ |

 |
**Անետ Օլզոն** (շվեդ. *Anette Olzon*, ծննդյան ժամանակ **Անետ Ինգեգերդ Բլյուկերտ** շվեդ. *Anette Ingegerd Blyckert* ծնվել է 1971 թվականի հունիսի 21), շվեդ երգչուհի, Նայթվիշ սիմֆո-մետալ խմբի ներկայիս վոկալիստ։ Ընտրվել է 2000 թեկնածուների թվից։ Փոխարինել է Նայթվիշի նախկին վոկալիստ՝ Տարյա Տուրունենին։ Նախկինում եղել է Alyson Avenue խմբի վոկալիստ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1971 թվականի հունիսի 21-ին, Շվեդիայում, Հելսինգբորգ քաղաքում։ Անետը մեծացել է երաժշտական ընտանիքում և զբաղվել է երգով դեռ մանկուց։ 13 տարեկանից մասնակցել է տաղանդների մրցույթներում, 17 տարեկանում մտել է իր առաջին ղմբի կազմի մեջ։ 21 տարեկանում խաղացել է իր մենակատարողական դերը "Gransland" ռոք-օպերայում, ինջից հետո ընդունվեց Գյոթեբորգի բալետի ակադեմիա։ Երգել է տարբեր երգչախմբերում, խմբերում, մասնակցել է տարբեր նախագծերում սեսիոն վոկալիստի կարգավիճակով,
մեկ անգամ երգել է հարսանիքի ժամանակ։ Իր երաժշտական կարիերայի ընթացքում կատարել է տարբեր վոճերի երգեր։

2010 թվականին նա պատրաստվում էր թողարկեր իր մենակատարողական ալբոմը, ինչի մասին Անետը հայտնել էր իր բլոգում, սակայն ալբոմի թողարկումը հետաջգվեց անհայտ ժամկետով, ինչը պայմանավորված էր Անետի երկրորդ որդու՝ Նեմոյի ծնունդով։

Սկավառակագրություն
------------------

### Alyson Avenue-ի կազմում

#### Ալբոմներ

* Presence of Mind (2000)
* Omega (2004)
* Changes (2011) չորս երգերի բեքվոկալ

#### Հավաքածուներ

* Munich's Hardest Hits
* Melodic Rock
* Fireworks Magazine
* Total Frontkrok

### Նայթվիշի կազմում

#### Ալբոմներ

* Dark Passion Play (2007)
* Made in Hong Kong (And in Various Other Places) (2009)
* Imaginarium (2012)

#### Սինգլներ

* Eva (2007)
* Amaranth (2007)
* Bye Bye Beautiful (2008)
* The Islander (2008)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
* Պաշտոնական բլոգ
* Նայթվիշի պաշտոնական կայքում պրոֆիլ Արխիվացված 2009-11-25 Wayback Machine

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ČSFD (չեխերեն) — 2001.
2. ↑  *Deutsche Nationalbibliothek* Record #1050823109 // Gemeinsame Normdatei (գերմ.) — 2012—2016.
**Ալեքսեևյան ռեալական դպրոցի պանսիոնի և եկեղեցու շենք** (ռուս.՝ Здание пансиона и церкви Алексеевского реального училища), ճարտարապետական հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Եկատերինբուրգ քաղաքում, որը գտնվում է Լենինի պողոտա, տուն 13 հասցեով։

Նկարագրություն
--------------

Ալեքսեևյան ռեալական դպրոցի պանսիոնն ու եկեղեցին երկհարկանի շենք է, որը կարմիր աղյուսից կառուցել է ճարտարապետ Յուլի Օսիպովիչ Դյուտելը 1897-1901 թվականներին։

Սկզբնապես շենքում բնակվել են Ալեքսեևյան ռեալական դպրոցի սաները։ Ներկայումս շենքում տեղակայված է տղամարդկանց երգչախմբային քոլեջ։

Շենքն «Ալեքսեևյան ռեալական դպրոց» անվանումով մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային (մարզային) նշանակության օբյեկտ է (գրանցման համար՝ 6600044000)։

Պատմություն
-----------

Եկատերինբուրգի Ալեքսեևյան ռեալական դպրոցը հիմնադրվել է 1873 թվականին՝ քաղաքագլուխ, լեռնային ինժեներ Վ. Ա. Գրամատչիկովի նախաձեռնությամբ։

Սկզբում այն գտնվում էր «վարձակալած բնակարանում»։ 1880 թվականին դպրոցը կառուցեց սեփական շենքը, որը 1890 թվականին ընդարձակվեց։ 1897 թվականին ճարտարապետ Յ. Օ. Դյուտելին հանձնարարվեց դպրոցի համար մշակել եկեղեցու և պանսիոնի նախագիծն ու ծախսերի նախահաշիվը, իսկ 1898 թվականին այդ շենքը կառուցվեց։

1901 թվականին Ի. Ի. Սիմանովի միջոցներով եկեղեցին նորոգվել է, իսկ օգոստոսի 28-ին օծվել է հանուն Ալեքսանդր Նևսկու։

XX դարի սկզբին դպրոցի համակառույցի մեջ եղել են ուսումնական մասնաշենքը, եկեղեցին և պանսիոնը, կողաշենքը, ծառայությունները, արևելյան և արևմտյան դարպասները և ցանկապատը։ Ուսումնական մասնաշենքի և եկեղեցու ու հանրակացարանի միջև այգի էր։ 1950-ական թվականներին դպրոցի պարտեզի տեղում կառուցվել է բազմաբնակարան շենք։ Ավելի ուշ քանդվել և վերակառուցվել են նաև օժանդակ կառույցները։ Կորսված են այգին, արևելյան և արևմտյան դարպասները։

Ալեքսանդր Նևսկի եկեղեցու և պանսիոնի շենքը «նորռուսական» ոճի ճարտարապետական հուշարձան է, որն առանձնանում է XX դարի սկզբին բնորոշ ֆունկցիոնալ մոտեցման և լուծման մեթոդների տարածական և պլանավորման լուծումների վրա հիմնված ինքնատիպությամբ։

Պատկերասրահ
-----------

* Շենքի ընդհանուր տեսքըՇենքի ընդհանուր տեսքը
* Հյուսիսարևելյան թևըՀյուսիսարևելյան թևը
* Շենքի մասին տվյալներով ցուցատախտակՇենքի մասին տվյալներով ցուցատախտակ
* Տեղեկություններ շենքի մասինՏեղեկություններ շենքի մասին
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Объекты культурного наследия Екатеринбурга
2. ↑  «Пансион Алексеевского реального училища».
3. 1 2 3 4  «Комплекс зданий Екатеринбургского Алексеевского реального училища». Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ հոկտեմբերի 26-ին. Վերցված է 2018 թ․ հունիսի 2-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Здание комплекса Алексеевского реального училища (г. Екатеринбург)
**«Ճանապարհորդ գորտը»,** Վ.Մ. Գարշինի համանուն հեքիաթի մոտիվներով նկարահանված մուլտֆիլմ։

1995 թ.-ին Վալենտին Կարավաևը իրականացրեց իր վաղեմի երազանքը. նա Մոսկվայի մանկական հիմնադրամի տրամադրած միջոցներով «Անիմաֆիլմ» ստուդիայում նկարահանեց պարզ ու գեղեցիկ մի մուլտֆիլմ՝ **«Ճանապարհորդ գորտը»** ։ Հեքիաթի հերոսը «Լամբադա» է պարում և երգում է Իրինա Մուրավյովայի ձայնով։

Կարավաևն իր մուլտֆիլմի հերոսների միջոցով մուլտիպլիկացիոն արվեստ է ուսուցանում։

Ֆիլմի իրադարձություններն արդիական են, այսինքն բնորոշ են 1995 թվականին։

Ֆիլմը մասնակցել է Տարուսա-1997 ռուսական անիմացիոն ֆիլմերի բաց փառատոնին։

Մուլտֆիլմի սյուժե
-----------------

Կար-չկար, մի գորտ կար, որն ապրում էր ճահիճի մեջ և սիրում էր երգել։ Մի անգամ, աշնանը ճահճուտ եկան բադիկները։ Սակայն սա հասարակ բադիկների խումբ չէր, այլ Հյուսիսային պարերի ժողովրդական համույթ։ Եվ նրանք ոչ թե պարզապես չվում էին հարավ, այլ նաև գնում էին հյուրախաղերի։ Գորտը երկար մտածելուց հետո որոշեց ճամփորդել բադիկների հետ։ «Թող երկու բադիկներն իրենց կտուցներով մի փոքրիկ ճյուղ բռնեն, իսկ ես կփաթաթվեմ այդ ճյուղին», — ասաց նա։ Հետո նա այնքան հուզիչ ձայնով երգեց «Գորտերի լամբադան», որ բադիկներն իսկույն համաձայնվեցին։  

«Դուք նախանձե՛ք ինձ, ընկերուհինե՛ր։  

Ես կլինեմ Կիզիչ հարավում։  

Ես իմ երազներում միշտ տեսել եմ,   

Որ պարում եմ ոսկե բեմերում»։
  

Բադիկները թռան, իրենց հետ վերցնելով գորտին։ Գյուղի վրայով թռչելիս, նրանք լսեցին զարմացած գյուղացիների բացականչությունները՝ «Տեսե՜ք, բադիկներն իրենց հետ գորտ են տանում։ Ով է այս խորամանկության հեղինակը»։ Գորտը ոգևորվեց և ուրախ բացականչեց՝ «Ե՛ս, ես եմ մտածել»։ Բախտը բերեց և ընկավ այդտեղի ճահճի մեջ։ Նոր միջավայրին փոքր-ինչ հարմարվելով և մի քիչ համարձակություն ստանալով, նա սկսեց իր պատմությունը պատմել տեղի գորտերին, թե ինչ արկածներով է անցել իր ճանապարհորդությունը։

Մուլտֆիլմի ստեղծագործական խումբ
-------------------------------

|  |  |
| --- | --- |
| ռեժիսոր | Վալենտին Կարավաև |
| սցենարի հեղինակ | Վալենտին Կարավաև |
| ձևավորող- նկարիչ | Գելի Արկադև, Գալինա Մելկո |
| անիմատոր | Հովսեփ Կուրոյան, Վիոլետա Կոլեսնիկովա, Մստիսլավ Կուպրաչ, Մ. Ռոգովա |
| օպերատորներ | Սերգեյ Խլեբնիկով, Դմիտրի Ժուկով |
| կոմպոզիտոր | Եվգենի Կրիլատով |
| հնչյունային օպերատոր | Վլադիմիր Կուտուզով |
| տեքստը կարդում է | Ալեքսեյ Բլատով |
| դերերը հնչեցնում են | Իրինա Մուրավյովա- Գորտ |
| երգերի հեղինակ | Յուրի Էնտին |
| երգերը կատարում է | Տ. Կուինջին |
| չաստուշկայի հեղինակ | Է. Մասլովա |
| չաստուշկան կատարում է | Ե. Շարապովա |
| ասիստենտներ | Ե. Դրամշևա, Լ. Գուսկովա |
| խմբագրող | Տ. Չուլկովա |
| պատասխանատու | Օ. Արբիտայլո, Ա. Վլասովա |

* Ստեղծագործական խումբն աշխատում էր մուլտֆիլմի տիտրով։

Տես նաև
-------

Մուլտֆիլմ. Ճանապարհորդ գորտը

* Գորտերի լամբադա
* Ճանապարհորդ գորտը (մուլտֆիլմ, 1965)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Сергей Капков.* Валентин Караваев // Наши мультфильмы / Арсений Мещеряков, Ирина Остаркова. — Интеррос, 2006. — ISBN 5-91105-007-2
2. ↑

Արտաքին հղումներ
----------------

* Лягушка-путешественница (1996) մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պորտալ (այլ կիրառումներ)

**«Portal»**-ը «Valve» ընկերության կողմից մշակված առաջին դեմքից «հանելուկ-պլատֆորմ» համակարգչային խաղերի շարք է։ «Half-Life»-ի տիեզերքում տեղակայված ՝ շարքի երկու հիմնական խաղերը ՝ «Portal» (2007) և «Portal 2» (2011), կենտրոնանում են մի կնոջ ՝ Chell-ի վրա, որը չարամիտների կողմից ստիպված էր անցնել մի շարք թեստեր Aperture Science Enrichment Center-ի լաբարատորիաում, որը վերահսկվում էր արհեստական ինտելեկտով ռոբոտ ` Glados-ի կողմից որը վերահսկում է հաստատությունը։ Թեստերի մեծ մասը ներառում է «Aperture Science ձեռքի պորտալ սարքի» ՝ «պորտալ ատրճանակի» օգտագործումը, որը ստեղծում է մարդկային չափի որդանման փոսի նման կապ երկու հարթ մակերևույթների միջև։ Խաղացողի կերպարը կամ խաղային աշխարհում օբյեկտները կարող են շարժվել պորտալների միջով։ Սա թույլ է տալիս օգտագործել բարդ «թռիչքային» մանևրները `հատելու մեծ և լայն "անդունդներ" կամ այլ սխրանքներ կատարելու համար` յուրաքանչյուր փորձարկման սենյակի ելքին հասնելու համար։ Մի շարք այլ մեխանիզմներ, ինչպիսիք են լազերները, լուսավոր կամուրջներ, գոյություն ունեն օգնելու կամ խոչընդոտելու խաղացողին նպատակին հասնելու համար։

Երկու խաղերն էլ ստացել են գրեթե համընդհանուր հայտնիություն և վաճառվել են միլիոնավոր օրինակներ։ Առաջին խաղը թողարկվեց որպես հինգ խաղանոց հավաքածուի ՝ «The Orange Box»-ի մի մաս, և չնայած նրան , որ խաղը նախատեսված էր որպես հավաքածուի կարճ բոնուսային խաղ, նա համարվեց հինգի խաղերի ամենա կարևորներից մեկը։ Խաղի հաջողությունը հանգեցրեց ստեղծելու շատ ավելի երկար «Portal 2»-ը։ Այն նույնպես արժանացավ գրեթե համընդհանուր Գովաբանումների։ Բացի հանելուկների մասնիկներից, երկու խաղերն էլ գովերգվում են իրենց սև հումորի համար, որը գրել են Էրիկ Վոլպաուն, Չեթ Ֆալիսեկը և Ջեյ Պինկերտոնը, դերասաններ Էլեն Մաքլեյնի, Սթիվեն Մերչանթի և J.K-Սիմոննսը, ձայնային աշխատանքները և երաժշտությունը Ջոնաթան Քուլթոնը։ Խաղերի հետ մեկտեղ մշակվել են մի շարք սպին-օֆ-մեդիաներ, իսկ խաղի մի քանի տարրեր դարձել են ինտերնետային մեմերի մի մաս։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  Steam — 2003.
2. ↑  Aperture Science Enrichment Center | Half-Life Wiki | Fandom
3. ↑  List of appearances // Aperture Science Enrichment Center | Half-Life Wiki | Fandom
4. ↑  Portal (Video Game 2007) - IMDb
5. ↑  Portal for PC - GameFAQs
6. ↑  Portal (Game) - Giant Bomb
7. ↑  Redump.org — USA.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Jeep Barnett, Kim Swift & Erik Wolpaw (2008 թ․ նոյեմբերի 4). «Thinking With Portals: Creating Valve's New IP». *Gamasutra*. CMP Media. Վերցված է 2008 թ․ նոյեմբերի 21–ին-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Official homepage — *The Orange Box*
* ApertureScience.com (Viral advertising, Alternate reality game)
**Ռոսիա Մոլ**, առևտրի և զվարճանքի բազմաֆունկցիոնալ կենտրոն Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում` Տիգրան Մեծի պողոտայում։ Բացվել է 2016 թվականի մարտի 5-ին։ Կառուցվել է «Սիլ Կապիտալ» ՍՊԸ-ի կողմից։

Տվյալներ
--------

Առևտրի կենտրոնն ունի 5 մուտք` Տիգրան Մեծի պողոտայից (3), Խորենացու փողոցից, անմիջական մուտք Երևանի մետրոպոլիտենի Զորավար Անդրանիկ կայարանից։ Կառույցը գտնվում է փոքր կենտրոնում, ունի 7 հարկ և զբաղեցնում է 20000 քմ առևտրային տարածք։ Այն հագեցած է գերժամանակակից սարքավորումներով, անվտանգության և հակահրդեհային համակարգերով։ Ֆինանսավորումը իրականացվել է հիմնականում միջազգային ֆինանսական կառույցների վարկային ծրագրերից, ինչպես նաև Սուքիասյան ընտանիքի անձնական միջոցներից։
Մոլում կան երկկողմանի ավտոկայանատեղիներ՝ Տիգրան Մեծի պողոտայում և Խորենացու փողոցում։

2021 թվականից Ռոսիա մոլին կից մեկնարկել է  A դասի գերժամանակակից բիզնես կենտրոնի կառուցումը, որի տարածքը կազմում է 14000 քմ։ Բիզնես կենտոնը ամբողջությամբ շահագործման է հանձնվելու 2024 թվականին։

Մոլում գործում են`
* Մանկական համալիր` Play Space
* Foodetory
* Nav Coffeeshop
* Carrefour OVS
* OVS
* Terranova
* LC Waikiki
* VLV centre
* Miniso
* MikeSport
* Kari
* Uno Shoes
* Ankasa
* Bookinist
* Mary Parfume
* Mobile Centre
* Real Store
* Tab Game
* Black Style
* Vernissage

Տես նաև
-------

* Ռոսիա կինոթատրոն

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  «Նախագահն այցելել է Երևանի մետրոպոլիտեն, ապա ներկա է գտնվել «Ռոսիա Մոլ» կենտրոնի բացմանը». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ ապրիլի 15-ին. Վերցված է 2018 թ․ հուլիսի 1-ին.
2. ↑  Նախկին «Ռոսիա» կինոթատրոնի հարևանությամբ բացված «Ռոսիա մոլ»-ը 350 նոր աշխատատեղ է ստեղծել

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
**Ալեքսանդրովյան թատրոն** (ֆին.՝ Aleksanterin teatteri), Ֆինլանդիայի ամենահին թատրոններից մեկը։ Գտնվում է Հելսինկի քաղաքում՝ Բուլևարդ փողոցի վրա։

Թատրոնի պատմությունը
--------------------

1875 թվականին Ֆինլանդիայի դքսության գեներալ-նահանգապետ (1866-1881) Նիկոլայ Ադլերբերգը, ով շատ էր հաճախում թատրոն, ռուս կայսեր Ալեքսանդր II-ից ստացավ թույլտվություն կառուցել թատրոն՝ Հելսինկիում բնակվող ռուսների համար։ Թատրոնի դահլիճը ձևավորվեց Սանկտ Պետերբուրգյան ճարտարապետ Ջերոնիմ Օսուհովսկու (Jeronim Osuhovsky) և ֆին արտիստ Սևերին Ֆալկմանի կողմից։ Վերջինս կատարել է առաստաղի ձևավորումները, որը պատկերում է Սանկտ Պետերբուրգի Մարիինյան թատրոնը հիշեցնող 12 Կուպիդոնների։ Թատրոնի կառուցումը ավարտվել է 1879 թվականին, իսկ 1880 թվականի փետրվարին կոչվել է ռուս կայսեր Ալեքսանդր II-ի անունով։ Թատրոնի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 1880 թվականի մարտի 30-ին Շառլ Ֆրանսուա Գունոյի «Ֆաուստ» օպերայով։ Առաջին երկու խաղաշրջանը բաղկացած էր հիմնականում օպերային ներկայացումներից։

1919-1993 թթ Ալեքսանդրովյան թատրոնում էր գործում Ֆինլանդիայի ազգային օպերայի և բալետի թատրոնը, իսկ 1993 թվականից, երբ թատրոնը տեղափոխվեց իր նոր շենքը, Ալեքսանդրովյան թատրոնը կրկին դարձավ հյուրախաղային թատրոն։

Թատրոնի բեմում հանդես են եկել Ֆեոդոր Շալյապինը, Մարիա Սավինան, Վլադիմիր Դավիդովը, Կոնստանտին Վարլամովը, Պավել Գայդեբուրովը, Մաքսիմ Գորկին, Ռոման Ապոլլոնսկին, Յուրի Յուրևը և այլք։

Աղբյուրներ
----------

1. ↑
2. ↑  «Ալեքսանդրովյան թատրոն». Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ նոյեմբերի 3-ին. Վերցված է 2012 թ․ հուլիսի 27-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Թատրոնի պաշտոնական կայքը

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ալեքսանդրովյան թատրոն» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |

 |
**Ալեքսանդր Նիկողոսի Գարսոյան** (նաև՝ **Գարսոև**) (նոյեմբերի 11, 1882(1882-11-11), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - 1932, Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայազգի ռուսական և խորհրդային բանակի ծովային սպա, ռազմածովային գործի գիտության պրոֆեսոր։

Կենսագրություն
--------------

Ալեքսանդր Գարսոևը ծնվել է 1882 թվականին։ Քսաներեք տարեկան հասակում ավարտել է Ծովային կորպուսը և ստացել միչմանի կոչում։ 1906 թվականի մարտից մինչև կյանքի վերջը ծառայել է Բալթյան նավատորմում, սկզբում «Վնիմատելնի», «Վիդնի», «Ֆինն», «Անդրեյ Պերվոզվաննի» տարբեր տիպի ռազմական նավերում իբրև սպա։ 1911 թվականին Գարսոևը նշանակվում է «Ակուլա» սուզանավի հրամանատարի օգնական, իսկ 1912 թվականին՝ «Մինոգա» սուզանավի հրամանատար։ 1915 թվականին ստանում է 2-րդ կարգի կապիտանի կոչում և նշանակվում «Ռոսիա» զրահակիր հածանավի, ապա՝ «Լվիցա» սուզանավի հրամանատար։

Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ծովային մարտերում ցուցաբերած անձնական արիության համար Գարսոևը մի շարք անգամ պարգևատրվել է շքանշաններով։

Սպիտակգվարդիականների և նրանց օժանդակող արտաքին ուժերի դեմ Գարսոևը կռվում է արդեն իբրև Բալթյան նավատորմի ավիացիայի շտաբի պետ։ Նա հաջողությամբ ղեկավարում էր օդային ուժերի, ծովային նավատորմի և ցամաքային զորքերի փոխգործողությունները։ Երբ Կարմիր Բանակը հաղթում է Բալթիկայում, Գարսոևին արդեն Սև ծովի նավատորմում է հակառակորդի դեմ պայքարում։

Քաղաքացիական կռիվներից հետո նրան 1921 թվականին կանչում են Պետրոգրադ և նշանակում Հանրապետության ծովային ուժերի շտաբի գլխավոր սուզանավորդ։ Նա միաժամանակ սկսում է աշխատել Ռազմա-ծովային ակադեմիայում որպես դասախոս։ Այստեղ ստանում է պրոֆեսորի կոչում։

Բալթյան նավատորմի Ռազմա-հեղափոխական խորհուրդը 1922 թվականի հոկտեմբերի 13-ի հրամանով Գարսոևին շնորհակալություն է հայտնում ծովային նավատորմի վերածնման գործում իր փորձն ու ուժերը ի սպաս դնելու և Բալթյան նավատորմի առաջին ռազմական երթերը հաջող կազմակերպելու համար։

Ալեքսանդր Նիկողոսի Գարսոևը մահացել է 1932 թվականին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974.
2. ↑  Ռազմա-ծովային գործի գիտության պրոֆեսոր Ալեքսանդր Գարսոև։ Արմո Մալխասյան, Սովետական բանակի հայ գործիչները, Ե. Հայպետհրատ, 1963, էջ 118-119։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 2, էջ 702)։*  |
Պոլին Բյորնսի նկարը *Violets*
**Պոլին Բըրնս** (անգլ.՝ Pauline Burns, ամբողջական անունը՝ *Pauline Powell Burns*, հունիսի 27, 1876(1876-06-27), Օքլենդ, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ - 1912, Օքլենդ, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի նկարիչ, նաև երաժիշտ (դաշնակահար)։

Եղել է առաջին աֆրոամերիկացի նկարիչը, ով ցուցադրել է իր ստեղծագործությունը Կալիֆորնիայում 1890 թվականին։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1872 թվականին Կալիֆոռնիայի Օքլենդում՝ Ուիլյամ Փաուելի ("William W. Powell") և նրա կնոջ՝ Ջոզեֆ Թըրների ("Josephine Turner") ընտանիքում։ Նրա նախապապը դարբին Ջոզեֆ Ֆոսեթն էր ("Joseph Fossett"), Թոմաս Ջեֆերսոնի ստրուկներից մեկը, որը 1826 թվականին ազատ էր արձակվել նրա որոշմամբ։

Արդեն վաղ տարիքում Պոլինը երաժշտական և գեղարվեստական տաղանդ է ցուցաբերել, սովորել է նկարչություն, դաշնամուր նվագել։ Ենթադրվում է, որ նա ինքնուս նկարիչ է։

Ենթադրվում է, որ Պոլին Բըրնսը առաջին աֆրոամերիկացի նկարիչն էր, որը Կալիֆորնիայում ինչ-որ տեղ ցուցադրվել էր։ Նա, հավանաբար, սկսել է ցուցադրել իր նկարները 14 տարեկանում, իսկ նրա առաջին հայտնի հանրային ցուցահանդեսը եղել է «Mechanics' Institute Fair»-ում՝ Սան Ֆրանցիսկոյում 1890 թվականին։ Չնայած նրան, որ նրա ճանաչում են բերել, բայց ավելի շատ Պոլինը արդեն հայտնի էր որպես դաշնակահարուհի և աֆրոամերիկացիների պատմության մեջ Կալիֆորնիայում հայտնի է բացառապես որպես դաշնամուրի ուսուցիչ։

Նկարչուհու աշխատանքները սակավաթիվ են, մասամբ այն պատճառով, որ նա մահացել է երիտասարդ տարիքում տուբերկուլյոզից։ Հայտնի է, որ նա նկարել է լանդշաֆտներ և նատյուրմորտներ. նրա որոշ աշխատանքներ պահպանվել են։

1893 թվականի հոկտեմբերի 11-ին ամուսնացել է Էդվարդ Բըրնսի հետ, նրանք երեխաներ չունեին։

Մահացել է 1912 թվականին Օքլենդում։ 1925 թվականին «California Native Daughters» կազմակերպության Օքլենդի բաժանմունքն անվանվել է Պոլին Բյորնսի պատվին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2  «Pauline Powell Burns» «Getting Word: African-American Families of Monticello», Monticello.org website.
3. ↑  Sonstegard, Viki. «Pauline Powell: Oakland Painter and Pianist». *Women Out West: Art on the Edge of America* (website), Oct. 12, 2015
4. ↑  Trenton, Patricia, ed. *Independent Spirits, Women Painters of the American West, 1890—1945*. University of California Press, 1995, p. 12.
5. ↑  Fuller, Diana Burgess, and Daniela Salvioni. *Art, Women, California 1950—2000: Parallels and Intersections*. University of California Press, 2002, p. 205.
6. ↑  Pauline Powell Burns
7. ↑  Pauline Powell Burns

Արտաքին հղումներ
----------------

* Pauline Powell Burns (1876—1912)
* Pauline Powell: Oakland Painter and Pianist
* California Artists Pauline Powell Burns and Beulah Woodard

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Պոլին Բըրնս» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | WikiTree |

 |
**Գրիգոր Դավթի Խախանյան** (դեկտեմբերի 29, 1895(1895-12-29), Ռուիսի (Քարելի շրջան), Թիֆլիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 23, 1939(1939-02-23) կամ փետրվարի 22, 1939(1939-02-22), ԽՍՀՄ), խորհրդային ռազմական գործիչ, կոմկոր (1935)։

1915 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի գիմնազիան, ընդունվել Մոսկվայի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1916 թվականին զորակոչվել է բանակ, ավարտել Մոսկվայի ենթասպաների դպրոցը (1917)։

Պետրոգրադում մասնակցել է Հոկտեմբերյան զինված ապստամբությանը, ընտրվել Սովետների համառուսաստանյան II համագումարի պատգամավոր։ Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ եղել է Պսկովի հրաձգային դիվիզիայի կոմիսար, Սվիյաժսկ քաղաքի պաշտպանության պետ, 5-րդ բանակի օպերատիվ բաժնի պետի տեղակալ, ապա բաժնի պետ։ 1919 թվականի մարտին, նշանակվելով 27-րդ դիվիզիայի 3-րդ բրիգադի հրամանատար, Խախանյանը գրավել է Մեզելինսկը, Բիրսկը, Զլատոուստը, Չելյաբինսկը։ Օմսկի գրավման ժամանակ (1919), Վարշավայի ճակատամարտում (1920), Կրոնշտադտի ապստամբության ճնշման գործում (1921) «անձնական քաջություն և զորավարական արվեստ ցուցաբերելու համար» Խախանյանը պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի 3 շքանշանով և հեղափոխության պատվոզենքով։

Քաղաքացիական պատերազմի ավարտից հետո եղել է դիվիզիայի, ապա կորպուսի հրամանատար, «Վիստրել» բարձրագույն ակադեմիական դասընթացների պետ, 1929-1933 թվականներին՝ Ուկրաինական զինվորական շրջանի քաղվարչության պետ և ռազմական խորհրդի անդամ։ 1934-1936 թվականներին աշխատել է Խորհրդային վերահսկողության հանձնաժողովում։ 1936 թվականի դեկտեմբերին նշանակվել է Հեռավորարևելյան կարմրադրոշ հատուկ բանակի քաղվարչության պետ և ռազմական խորհրդի անդամ։ Ընտրվել է ԽՄԿԿ Մոսկվայի քաղաքային կոմիտեի, Հեռավորարևելյան երկրամասային կոմիտեի, Ուկրաինայի կոմկուսի Կենտկոմի, ՌՍՖՍՀ և ՍՍՀՄ Կենտգործկոմների անդամ։ Գրել է «Ռազմական հոգեբանության հիմունքները» (1929, ռուսերեն) գիրքը։

Կալանավորվել է 1938 թվականի փետրվարի 1-ին և մեկ տարի անց գնդակահարվել։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974.
2. 1 2  Хаханьян Григорий Давидович // Большая советская энциклопедия (ռուս.): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.

Գրականություն
-------------

* Մալխասյան Ա. Ե. Սովետական բանակի հայ գործիչները, 2 լրց. հրտ. Ե. 1965։
* Մնացականյան Ա. Ն. Հոկտեմբերի բարիկադների վրա, Ե. 1967:
* Հայկ Հայրապետյան, Սուր և ջութակ։ «Գարուն», 1967, № 4, էջ 16-32, № 5, էջ 14-35։ Թարգմ.՝ Գրիգոր Ֆերեշեթյան։
* Айрапетян Г. А. Комкор Хаханян (Документальная повесть), E. 1970.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 18117 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 707)։*  |
**Միքայել Զաքարի Սիմոնով** (**Միքայել Սիմոնյան**, սեպտեմբերի 27, 1906(1906-09-27), Թելավ, Թիֆլիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 23, 1986(1986-12-23), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բետոնի և երկաթբետոնի բնագավառի հայ խորհրդային գիտնական։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1954), պրոֆեսոր (1954), ՀԽՍՀ ԳԱ թղթակից անդամ (1956), ՀԽՍՀ գիտության և տեխնիկայի վաստակավոր գործիչ (1966)։

Մեխանիկոս Արեգ Սիմոնյանի հայրը։

Կենսագրություն
--------------

Ավարտել է Թբիլիսիի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը (1931)։ 1945 թվականից աշխատել է շինարարության և ճարտարապետության հայկական ԳՀԻ-ում (1943-1974 թվականներին՝ շինանյութերի և կառուցվածքների ինստիտուտ), 1945-1948 թվականներին և 1951-1954 թվականներին՝ տնօրեն, 1954 թվականից՝ բետոնների և շինվածքների լաբորատորիայի վարիչ։ Աշխատությունները վերաբերում են սովորական և թեթև, ծակոտկեն լցանյութերով բետոնե և երկաթբետոնե շինվածքների հաշվարկներին։ «Բետոնե և երկաթբետոնե շինվածքների պատրաստման նոր տեսակները և պատրաստման մեթոդները» (ռուսերեն) աշխատությունը թարգմանվել է գերմաներեն և չեխերեն, հրատարակվել Բեռլինում և Պրահայում։ Վակուումով սնամեջ խոշոր պանելներ մշակելու և դրանք Մոսկվայի Մ․ Վ․ Լոմոնոսովի անվան համալսարանի ֆակուլտետային մասնաշենքերի ծածկերում ներդնելու աշխատանքների համար արժանացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակի (1951)։

Պարգևներ
--------

Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի 2, Կարմիր աստղի, «Պատվո նշան» շքանշաններով և ՀԽՍՀ ԳԱՄ պատվոգրով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007, էջ 467։
2. ↑  «ՀՀ գիտությունների ազգային ակադեմիա». *www.sci.am*. Վերցված է 2019 թ․ մայիսի 19-ին.
3. ↑  Հայկական համառոտ հանրագիտարան, 2003։ Հ. 4:

Գրականություն
-------------

* Editorial, Board (1986) Симонов Михаил Захарьевич (к 80-летию со дня рождения). ՀՍՍՀ ԳԱ Տեղեկագիր. Գիտություններ երկրի մասին, 39 (3). pp. 73-75. ISSN 0515-961X(չաշխատող հղում)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 5688 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 10, էջ 380)։*  |
**Աբու Կասիմ Աբդ ալ-Ռահման իբն Իսհակ ալ-Զաջջաջի** (արաբ․՝ أبو القاسم عبد الرحمن بن اسحاق الزجاجي‎‎, 892 - 952), արաբ բանասեր, Բաղդադի քերականական դպրոցի ներկայացուցիչ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 9-րդ դարի վերջին՝ ժամանակակից Իրանի Համադան քաղաքից հարավ գտնվող ալ-Շայմարա բնակավայրում։ Երիտասարդ տարիքում մեկնել է Արաբական խալիֆայություն մայրաքաղաք Բաղդադ՝ կրթություն ստանալու։ Աշակերտել է Աբու Իսհակ ալ-Զաջջաջիին ու իբն Դուրեյդին։ Ուսանել է նաև ժամանակակից Սիրիայի Դամասկոս և Հալեպ քաղաքներում։

Ուսումնառության տարիներին ծանոթացել է ժամանակի արաբ քերականների աշխատություններին, հետաքրքրվել լեզվաբանական առաջատար դպրոցների՝ Քուֆայի ու Բասրայի գիտնականների աշխատություններով, հեղինակել արաբական քերականության վերաբերյալ մի քանի արժեքավոր աշխատություններ։

Մահացել է 952 թվականին՝ ժամանակակից Իսրայելի Տիվերիադ քաղաքում։

Գործունեություն
---------------

Արաբական քերականության բնագավառում հեղինակել է մի քանի արժեքավոր աշխատություններ, որոնցից հայտնի են՝

* كتاب الجمل في النحو
* كتاب شرح خطبة أدب الكاتب
* شرح أسماء الله الحسنى
* كتاب الأماني
* الإيضاح في علل النحو
* حروف المعاني

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  LIBRIS — 2016.
2. ↑  Perspectives on Tenth Century Arabic Grammar Al-Zajjaji's "Jumal"(չաշխատող հղում)
3. ↑  كتاب الأعلام - للزركلي - الجزء 4 - صفحة 69
4. ↑  مختصر تاريخ أئمة اللغة- الفيروز آبادي - تحقيق موفق فوزي الجبر - صفحة 98

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 90938874 · BNF: 16708214c · CiNii: DA07483525 · EGAXA: vtls000878634 · GND: 119391651 · ISNI: 0000000082835044 · LCCN: n82153966 · LIBRIS: 37563 · SUDOC: 070434301 · VIAF: 95676166 · WorldCat VIAF: 95676166 |

 |

 |
Լաբորատորիայի տարբերանշանը
Ռեակտիվ Շարժման Լաբորատորիայի տեսքը ինքնաթիռից
**Ռեակտիվ Շարժման Լաբորատորիա** (անգլ.՝ Jet Propulsion Laboratory (JPL)), հապավումը՝ ՌՇԼ, պետության կողմից ֆինանսավորվող գիտա-հետազոտական կենտրոն է ԱՄՆ-ում, ՆԱՍԱ-ի փորձարարական կենտրոն է։ ՌՇԼ-ն գտնվում է Միացյալ Նահանգների Կալիֆորնիա նահանգի Փասադենա քաղաքում?

ՌՇԼ-ն կառավարվում է նրան մոտ գտնվող Կալիֆորնիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտի կողմից Օդագնացության և տիեզերական տարածության հետազոտությունների ազգային վարչության ենթակայության տակ։ Լաբորատորիայի հիմնական գործունեության նպատակն է ռոբոտացված տիեզերական սարքերի նախագծումն ու շահագործումը, այն նաև իրականացնում է Երկրի ուղեծրում կատարվող հետազոտություններ և աստղագիտական դիտարկումներ։ Կազմակերպությունը նույնպես պատասխանատու է ՆԱՍԱ-ի «Խորը տիեզերքի ցանց» ծրագրի իրականացման համար։

Լաբորատորիայի այս պահին իրականացվող խոշոր ծրագրերից են՝ Մարսի գիտական լաբորատորիա, *Կասինի-Հյուգենս*, *Դաուն*, *Ջունո* առաքելությունները, ինչպես նաև Միջուկային սպեկտրոսկոպիկ աստղադիտակների խումբ (NuSTAR) և Սպիտզեր աստղադիտակները։

Տես նաև
-------

* Ռեակտիվ Շարժման Լաբորատորիայի Գիտական Բաժին
* Մարսագնաց
* ՆԱՍԱ

Արտաքին հղումներ
----------------

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Ռեակտիվ շարժման լաբորատորիա** կատեգորիայում։ |

* Պաշտոնական կայք
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արա (այլ կիրառումներ)

**Արա**, հայկական արական անձնանուն։ Հայ հին դիցաբանական անուններից է, որ ավանդել է մեզ պատմահայր Մովսես Խորենացին։ Ծագել է գարնան, բուսականության, բերքի, հետագայում նաև պատերազմի, ուժի աստծո անունից, որի պաշտամունքը եղել է խեթերի, ուրարտացիների, հայերի և փոքրասիական ժողովուրդների մեջ։ Արա անունը ըստ Գ. Ղափանցյանի ծագում է աքքադա-շումերական լեզուներից և նմանեցնում է խեթական Ara բույսերի աստվածությանը։ Թարգմանաբար նշանակում է անտառ, արտ։ Գիտնականի կարծիքով մեր հնագույն տեղանունների մեջ «արա» մասնիկը Արա աստծու անունն է (Արագածանի-Արայի գետ, Արահեզ, Արագեն գյուղանունները, Արաժին լեռնանունը և այլն)։ Գիտնականներից ոմանք նույնություն են նկատել մեր Արայի և հունական Արես աստծու միջև (իբրև մեռնող և վերստին հարություն առնող աստվածների)։ Գ. Ղափանցյանն էլ նույն կարծիքն է հայտնել, իսկ Ա. Մատիկյանը անվարան կերպով նույնացնում է Արային և հունական Արեսին։ Այժմ Արա անձնանունը լայն տարածում ունի։

### Հայտնի անվանակիրներ

* Արա Արծրունի, լիբանանահայ գրող, թատերագիր, հրապարակախոս
* Արա Բալիոզյան, հայ գրող և թարգմանիչ
* Արա Բեքարյան, հայ գեղանկարիչ, գրաֆիկ, մանկավարժ, ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ
* Արա Գեղեցիկ, հայ դիցաբանական կերպար, մեռնող և հարություն առնող աստվածություն
* Արա Երնջակյան, ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ, Երևանի Կամերային թատրոնի հիմնադիր, գեղարվեստական ղեկավար և տնօրեն, դրամատուրգ
* Արա Սարգսյան, հայ խորհրդային քանդակագործ, մանկավարժ, հասարակական գործիչ
* Արա Շիրազ, հայ քանդակագործ
* Արա Հակոբյան, հայ ֆուտբոլիստ
* Արա Պապանյան, հայ շեփորահար

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Աճառյան Հ.* Հայոց անձնանունների բառարան (հայ.) — Երևանի պետական համալսարան, 1942. — հատոր 5.
2. ↑  Է. Գ. Դուրգարյան, Անվանագիրք 1985 թ. Երևան
3. ↑  Գ. Ղափանցյան, «Արա Գեղեցիկի պաշտամունքը». ՀՍՍՌ ԳԱ Տեղեկագիր հասարակական գիտությունների, № 1. pp. 89-97.
**Վլադիմիր Եղիշի Կարապետյան** ( (թաղված է Սևան քաղաքում), հայ ռազմական գործիչ, ԽՍՀՄ ԶՈՒ գնդապետ (1988 թվական)։

Կենսագրություն
--------------

Վլադիմիր Կարապետյանը ծնվել է 1956 թվականին Սևան քաղաքում։ Աշխատել է Հոկտեմբերյանի ուղեկալում, այնուհետև Էջմիածնում եղել է ուղեկալի պետ։ 1978 թվականին ավարտել է ԽՄՀՄ ԶՈՒ Վորոշիլովի անվան ռազմաքաղաքական բարձրագույն ուսումնարանը, 1986 թվականին՝ Մոսկվայի Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիան։ 1979-1991 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ ԶՈՒ սահմանապահ զորամասում։ 1992 թվականի հունվարից՝ սահմանապահ №1 գնդի հրամանատար։

Վլադիմիր Կարապետյանի կիսանդրին Սևանի համանուն հրապարակում

Գործունեություն
---------------

1992 թվականից մասնակցել է ՀՀ սահմանամերձ և ԼՂՀ Շահումյանի, Շուշիի, Մարտակերտի շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։

Պարգևներ
--------

* ՀՀ «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշան
* ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշան

Հիշատակ
-------

Կարապետյանի անունով է կոչվել Սևանի 3-րդ հիմնական դպրոցը, որտեղ բացվել է Վլադիմիր Կարապետյանի անվան թանգարան։ Սևան քաղաքի Վլադիմիր Կարապետյանի անվան հրապարակում 2008 թվականին Սևան քաղաքի բնակիչների հավաքած գումարով և Հատուկ գնդի վետերանների միության օգնությամբ տեղադրվել է Կարապետյանի կիսանդրին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  LLC, Spyur. «ՍԵՎԱՆԻ ՎԼԱԴԻՄԻՐ ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ ԱՆՎԱՆ ԹԻՎ 3 ՀԻՄՆԱԿԱՆ ԴՊՐՈՑ • ՀԱՅԱՍՏԱՆ (ԵՐԵՎԱՆ) • ՍՓՅՈՒՌ». *spyur.am*. Վերցված է 2018 թ․ հունիսի 8-ին.(չաշխատող հղում)
2. ↑  «Սևան քաղաքում նշվեց Արցախյան ազատամարտի հերոս Վլադիմիր Կարապետյանի 60-ամյակը». *armenpress.am*. Վերցված է 2018 թ․ հունիսի 8-ին.
3. ↑  ««Հենց շորերս փոխում եմ, զոհ եմ տալիս տղաներիս» - Հետք - Լուրեր, հոդվածներ, հետաքննություններ». Վերցված է 2018 թ․ հունիսի 8-ին.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Ղարաբաղյան ազատագրական պատերազմ (1988—1994) հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո ։*  |
**Beko**, թուրքական Koç Holding կորպորացիայի կենցաղային տեխնիկայի ապրանքանիշերից մեկն է (ինչպես և Arçelik-ը, Grundig-ը և այլ)։

 Beko լվացքի մեքենա
Տվյալ ապրանքանիշով արտադրվող արտադրանքի հիմնական տեսակները ՝ խոշոր խոհանոցային տեխնիկա (սառնարաններ, խոհանոցային վառարաններ, սպասք լվացող մեքենաներ), լվացքի և չորացման մեքենաներ, օդորակիչներ։ Արտադրանքը տարածվում է աշխարհի ավելի քան 133 երկրներում։

Beko Հայաստանյան միակ և պաշտոնական ներկայացուցիչն է «ԷԴ-ՍՊՈ» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունը։

Ընկերությունը հիմնադրվել է 1996 թվականին և շուրջ 18 տարի ներկայացնում է հանրահայտ Beko ապրանքանիշը Հայաստանում և հանդիսանում է նրա պաշտոնական ներկայացուցիչը։ Այսօր արդեն Բեկո ապրանքանիշը ներկայացված է Հայաստանի բոլոր մարզերում և տարիների ընթացքում ձեռք է բերել կայուն դիրք հայաստանյան շուկայում։

Որոշ երկրներում արտադրությունը տեղայնացված է, մասնավորապես Ռուսաստանում, որտեղ մակնիշը հայտնվել է 1997 թվականին, 2006 թվականի հոկտեմբերին գործարկվել է Կիրժաչում սեփական գործարանը։

Այս ապրանքանշանի գովազդի առանձնահատկություններից մեկը մասնագիտացումն է բասկետբոլի և ֆուտբոլի միջոցառումների ոլորտում։ Ապրանքանիշն այնպիսի երկրների բասկետբոլի առաջնությունների հովանավորն է, ինչպիսիք են Թուրքիան, Գերմանիան, Իտալիան և Լիտվան, 2014 թվականին Koç կորպորացիան ֆինանսական աջակցություն է ցուցաբերել բասկետբոլի աշխարհի առաջնությանը։ Նաև հովանավորում է իսպանական Բարսելոնա ֆուտբոլային թիմին, թուրքական Բեշիկթաշին, թուրքմենական Եդիգենին, ինչպես նաև 2008-ից Անգլիայի Պրեմյեր լիգայի խոշորագույն գովազդատուն և ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթի պաշտոնական հովանավորն է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Պատվիրի՛ր առցանց՝ online ապառիկ տարբերակով ։». *Beko Հայաստան*. Վերցված է 2020 թ․ դեկտեմբերի 13-ին.
2. ↑  «PR N°4 - FIBA and Beko sign global partnership leading up to 2014 Basketball World Cup». *FIBA.basketball* (անգլերեն). Վերցված է 2020 թ․ դեկտեմբերի 13-ին.
3. ↑  «Beko : FC Barcelona and Beko sign Global Sponsorship Agreement». *www.beko.co.uk* (անգլերեն). Վերցված է 2020 թ․ դեկտեմբերի 13-ին.
4. ↑  fanatik. «Beşiktaş, Beko ile imzaladı!». *Fanatik*. Վերցված է 2020 թ․ դեկտեմբերի 13-ին.
5. ↑  «Beko teams up with The Football League - SportsPro Media». *www.sportspromedia.com*. Վերցված է 2020 թ․ դեկտեմբերի 13-ին.
6. ↑  «Beko Becomes a Sponsor to the Oldest Football Cup of the World». *www.arcelikas.com*. Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ օգոստոսի 6-ին. Վերցված է 2020 թ․ դեկտեմբերի 13-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Beko» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | ՎԿ · Օդնոկլասնիկի · Տելեգրամ |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | ՅուԹյուբ |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 4285156012436649700008 · WorldCat VIAF: 4285156012436649700008 |

 |
Թենիս սպորտատեսակի մտավոր քարտեզ
**Մտավոր քարտեզ**, դիագրամի տեսքով ինֆորմացիան տեսողաբար կազմակերպելու եղանակ։ Մտավոր քարտեզը հիերարխիկ է և ցույց է տալիս ընդհանուրի մասնիկների միջև կապերը։ Մտավոր քարտեզը հաճախակի ստեղծվում է դատարկ էջի մեջ տեղը որպես պատկեր նկարած մեկ գաղափարի շուրջ, որի հետ կապված է այլ գաղափարներ ներկայացված նկարների, պատկերների, բառերի կամ բառամասերի տեսքով։ Հիմնական գաղափարները ուղղակիորեն կապված են կենտրոնական գաղափարին, և այլ գաղափարները իրենց հերթին դուրս են գալիս այդ վերադաս գաղափարներից։

Մտավոր քարտեզը կարելի է նկարել ձեռքով, օրինակ, լեկցիայի, դասի, հանդիպման ժամանակ «կոպիտ նշումների» տեսքով, երբ ժամանակը շատ սուղ է։ Մտավոր քարտեզները սարդի դիագրամի (անգլ.՝ spider diagram) տեսակներից մեկն են։ 1970-ականներին տարածված էր մտավոր քարտեզներին նման՝ «պայթող արևի գաղափարը» (անգլ.՝ "idea sun bursting"):

Մտավոր քարտեզի մեթոդիկան կազմել է հոգեբան Թոնի Բյուզենը։

Ակունքները
----------

Չնայած «մտավոր քարտեզ» եզրը առաջին անգամ հանրամատչելի է դարձրել հանրամատչելի հոգեբանության աշխատությունների բրիտանացի հեղինակ և հեռուստավարող Թոնի Բյուզենը, ինֆորմացիան տեսողաբար քարտեզագրող դիագրամների և ռադիալ ծառի կիրառումը գալիս է վաղ ժամանակներից։ Տեսողաբար այս մեթոդները պատկերում են գիտելիքները և մոդելային համակարգերը, ունենալով մեծ պատմություն կրթությանը, ուղեղային գրոհի մեթոդներին, հիշողությանը, տեսողական մտածողությանը և խնդիրների լուծմանը վերաբերվող աշխատություններում, որոնք ուսումնասիրման առարկա են դարձել կրթության, հոգեբանության և այլ ոլորտներում։ Գրաֆիկային նման արձանագրման որոշ մեթոդների զարգացվել են նույնիսկ 3-րդ դարի փիլիսոփա և տրամաբան Պորփյուր Փյունիկեցու կողմից, ով տեսողաբար պատկերել էր Արիստոտելի կատեգորիաները։ Փիլիսոփա Ռայմունդ Լուլին (1235–1315) նույնպես օգտագործել է նմանատիպ տեխնիկաներ։

Ծանոթագրություն
---------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  Հայտնի է նաև որպես՝ մտքերի քարտեզ, ասոցիատիվ քարտեզ, ասոցիատիվ դիագրամ, ինտելեկտ քարտեզ, կապերի դիագրամ, մենտալ քարտեզ, հիշողության քարտ։
2. ↑  Carolyn H. Hopper, Practicing College Learning Strategies, 7th Edition, ISBN 9781305109599, Ch. 7
3. ↑  «Mind Map noun - definition in the British English Dictionary & Thesaurus - Cambridge Dictionaries Online». Dictionary.cambridge.org.
4. ↑  «Who invented mind mapping». Mind-mapping.org. Արխիվացված է օրիգինալից 2020-02-21-ին.

Գրականություն
-------------

* Novak, J.D. (1993). «How do we learn our lesson?: Taking students through the process». *The Science Teacher*. **60** (3): 50–55. ISSN 0036-8555.

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Մտավոր քարտեզ** կատեգորիայում։ |


|  |
| --- |
| 
  **Կրթություն**
 |
Մահապարտի բաճկոն
**Շահիդի գոտի** կամ **մահապարտի գոտի**, ինքնագործ պայթուցիկ սարք, որը մահապարտ-ահաբեկիչը հագնում է մարմնի վրա հագուստի տակից՝ ահաբեկչություն իրականացնելու նպատակով։ Հիմնական կիրառման ուղին ինքնապայթեցումն է։

Պատմություն
-----------

Առաջին անգամ այս զինատեսակը կիրառվել է «Թամիլ Իլամի ազատագրման վագրեր» ահաբեկչական կազմակերպության կողմից։.

Իսրայելական բանակի գեներալ Ռաֆայել Էյթանը նշում էր, որ առաջին պայթուցիկ «Շահիդի գոտիներից» մեկը հայտնաբերվել է երեք պաղեստինցի ահաբեկիչներից առաջինի մոտ, որոնք ոչնչացվել էին 1974 թ-ի ապրիլի 11-ին Իսրայելի Կիրյաթ Շմոնա բնակավայրի մոտ։ սովետական աղբյուրներում նշվում է մի դեպք, որը տեղի է ունեցել 1982 թ-ի հունիսին լիբանանյան պատերազմի ժամանակ։ Սայդա քաղաքի մոտ գտնվող պաղեստինցի փախստականների Այն ալ Հալվե ճամբարի պաշտպանության ժամանակ որոշ պաշտպաններ գնացին հակահարվածի ընդդեմ Իսրայելի զինվորների՝ «*հագնելով պայթուցիկ բաճկոններ, որպեսզի իրենց պայթեցնեն թշնամու շարքերում*».

Սակայն այդ ժամանակներում պայթուցիկ բաճկոնը տարածում չգտավ, չնայած զենքի այդ տեսակը հետագայում մեծ տարածում գտավ հատկապես «Համաս» խմբավորման զինյալների մոտ, ինչպես նաև իսլամիստական ծայրահեղական այլ խմբավորումների մեջ։

2000-ական թթ եղել են դեպքեր, երբ այս ինքնագործ պայթուցիկ սարքերը կիրառվել են չեչեն ահաբեկիչների կողմից ( Դուբրովկայում, Բեսլանում և այլ դեպքերում)։

Ընդհանուր նկարագրություն
------------------------

Հիմնականում «մահապարտի գոտին» իրենից ներկայացնում է լայն կտորե գոտի, որին կարված են մի քանի գլաններ (հիմնականում դրանք ջրի համար նախատեսված խողովակների կտորներ են), որոնք լցված են պայթուցիկ և այրիչ տարրերով (գնդիկավոր առանցքակալ, պտուտակներ, գայկաներ, մեպեր, մետաղալարի հաստ կտորներ) և փոխարկիչի հետ կապված լար, որը սովորաբար գտնվում է ահաբեկչի գրպանում կամ էլ ծոցում։ Ավելի կատարելագործված տարբերակը պատրաստվում է պլաստիկապատ պայթուցիկից և բաղկացած է պայթուցիկի «սալիկներից», որոնք կարված են կտորե գոտու մեջ։ Սալիկները լցված են լինում այրիչ տարրերով։

Հաճախ որպես այրիչ տարրեր օգտագործվում են պլաստիկ ասեղները («ֆլաշեթ»), որոնք չեն հայտնաբերվում մետաղափնտրիչ սարքի կողմից։ Եթե պայթուցիկ սարքի բաղադրության մեջ կան տրոտիլ, տրինիտրաֆենոլ կամ էլ հեքսոգեն, ապա դրանցից կազմված պայթուցիկը իրենից ներկայացնում է փաթեթավորում, որում ասեղները փոխադրված են խոցելի տարրերով։ Շատ հաճախ բաճկոնի փոխարեն օգտագործվում է գոտի, որը սակայն ավելի թուլացնում է պայթյունի հզորությունը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Taming the Tamil Tigers». *Federal Bureau of Investigation*. fbi.gov. 2008 թ․ հոկտեմբերի 1. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ մարտի 19-ին. Վերցված է 2009 թ․ մարտի 7-ին.
2. ↑  Рафаэль Эйтан. Повесть солдата. / пер. с иврита Ефим Баух. — Иерусалим: изд-во «Яир», 1991. — **С.220**
3. ↑  Коршунов, Евгений Анатольевич «Я — Бейрут…». — М.: «Советская Россия», 1983. — **С.27**

Արտաքին հղումներ
----------------

* Механика живых бомб (сайт WarOnline) Արխիվացված 2016-03-15 Wayback Machine
* М. Штейнберг. Заряд для «пояса шахида» // «Русский базар», № 17 (417)
**Դերևո**, ռուսական ավանգարդ թատրոն։ Հիմնադրվել է 1988 թվականին Լենինգրադում (այժմ՝ Սանկտ Պետերբուրգ) Անտոն Ադասինսկու կողմից։

Թատրոնի պատմությունը
--------------------

«Դերևո» թատրոնի հիմնադիրն է եղել Անտոն Ադասինսկին, ով 1980-ական թվականներին հայտնի է դարձել Վյաչեսլավ Պոլունինի «Լիցեդեի» թատրոնում աշխատելիս, ինչպես նաև եղել է «Ավիա» խմբի վոկալիստը։ Անտոն Ադասինսկուց բացի «Դերևո»-ի հիմնադիրներից են եղել նաև Տատյանա Խաբարովան, Ելենա Յարովայան, Դմիտրի Տյուլպանովը, Ալեքսեյ Մերկուշևը։

Իրենց գործունեության ընթացքում խումբը հեռանում է «թատրոն», «դերասան», «դեր» հասկացություններից։ Բայց և այնպես «Դերևո»-ի ներկայացումները բեմադրվել են թատերական բեմերում, հատուկ հարթակներում և յուրօրինակ տեղ են զբաղեցրել բազմաթիվ ներկայացումների մեջ։

«Դերևո»-ի վրա զգալի ազդեցություն է թողել «բուտո» ճապոնական պարը։ Չսահմանափակվելով դրանով՝ թատրոնը իր ներկայացումներում ընդգրկում է նաև պարը, մնջախաղը, ծաղրածուական արվեստը և շատ այլ արտահայտչական տեխնիկաներ։

Բացի իր ներկայացումներից «Դերևո»-ն թողարկում է նաև երաժշտական ձայնասկավառակ, որտեղ ընդգրկված էր այն երգահանների երաժշտությունը, որոնց հետ խումբը այդ ժամանակ համագործակցում էր։ 2001 թ տեղի ունեցավ «Հարավ. Սահման» ֆիլմի պրեմիերան, որն ամբողջությամբ նկարահանել և թողարկել էր թատերախումբը։

Հիմնադրումից ի վեր թատրոնը մասնակցում է թատերական տարբեր փառատոների Եվրոպայում և ողջ աշխարհում՝ ստանալով բազմաթիվ մրցանակներ։

Մի քանի տարի Սանկտ Պետերբուրգում աշխատելուց հետո, «Դերևո»-ն հիմնվել է նաև Պրահայում, Ամստերդամում, Ֆլորենցիայում։ 1997 թվականից «Դերևո»-ն մշտապես թատերափորձեր է իրականացնում Դրեզդենում՝ Գերմանիայում։

2003 թվականից «Դերևո»-ն աշխատում և տարեկան մեկ պրեմիերա է ներկայացնում հանդիսատեսին դրեզդենյան հայտնի մշակութային կենտրոնում՝ Հելլերաուում, որը հիմնադրվել է 20-րդ դարում՝ Էմիլ Ժակ Դալկրոզի աջակցությամբ։

Անտոն Ադասինսկին և «Դերևո»-ն աշխատում և հանդես են գալիս նաև Սանկտ Պետերբուրգում։ Վերջին տարիներին թատրոնի ներկայացումները բեմադրվել են նաև Մոսկվայում, Սամարայում, Նովոսիբիրսկում և ռուսական այլ քաղաքներում։

Թատրոնի մրցանակները
-------------------

* «Ոսկե դիմակ» (2007)
* «Արվեստի բեռլինյան ակադեմիայի մրցանակ» (2000)
* «MIMOS ժամանակակից մնջախաղի փառատոնում» ստացել է մրցանակ ժյուրիի կողմից (Ֆրանսիա, 2000)
* Ստացել է մրցանակներ Էդինբուրգի փառատոնում՝ «Fringe First» (երկու անգամ), «Total Theatre Award» (երկու անգամ), «Herald Angel» և «Herald Archangel»

Աղբյուրներ
----------

1. ↑  Դ․ Բոյարինով, Նիկոլայ Գուսեև, «Ավիա․․․»(չաշխատող հղում)
2. ↑  rus/manifest.html Դերևո՝ մանիֆեստ(չաշխատող հղում)
3. ↑  Դ. Ռենանսկի` Դերևո

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Դերևո» թատրոնի պաշտոնական կայքը

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 10167686-4 · VIAF: 154617362 · WorldCat VIAF: 154617362 |

 |