recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**GameSpy Industries, Inc.** ավելի հայտնի է որպես **GameSpy**, IGN Entertainment-ի ստորաբաժանումը, որը շահագործում էր խաղային կայքերի ցանցը և ծառայություններ մատուցում առցանց խաղերի ծառայությունների համար։ Ընկերության պատմությունը սկսվել է 1996 թվականին Quake խաղի սերվերի որոնման ծրագրի թողարկմամբ, որը կոչվում է QSpy: Կառավարվել է News Corporation-ի կողմից 2005 թվականից մինչև 2012 թվականը, որը 2005 թվականի սեպտեմբերի 8-ին գնել է IGN-ի 92,3% բաժնետոմսերը 650 միլիոն դոլարով և կենտրոնակայանը գտնվում է Կոստա Մեսա քաղաքում, Կալիֆորնիա։ 2012 թվականին կառավարումն անցավ Glu Mobile-ին, որին IGN-ն ամբողջությամբ վաճառեց այս ուղղությունը՝ կենտրոնանալու իր երկու հիմնական նախագծերի առաջխաղացման վրա՝ IGN և AskMen: Ուշադրության այս փոփոխությունը, ամենայն հավանականությամբ, պայմանավորված է նրանով, որ IGN-ը ձեռք է բերվել Զիֆ Դևիսի կողմից GameSpy-ի վաճառքից կարճ ժամանակ առաջ։

Ընկերության պատմությունը
------------------------

1996 թ.-ին թողարկվեց Quake-ը` առաջին եռաչափ հրաձիգը` զարգացած բազմախաղացող խաղային համակարգով ինտերնետի միջոցով։ Նույն տարում Ջեք Մեթյուզը, Թիմ Քուկը և Ջո Փաուելը հիմնեցին SpySoftware-ը և ստեղծեցին QSpy ծրագիրը՝ հեշտացնելու Quake ինտերնետ սերվերները գտնելը։ Շուտով այս ծրագիրը բարելավվեց. այն սկսեց աջակցել այլ խաղերին, բացի Quake-ից և վերանվանվեց GameSpy: 1997 թվականին կորպորատիվ ստրատեգ Մարկ Սուրֆասը լիցենզավորել է Spy Software-ի GameSpy եռաչափ ծրագիրը և ստեղծել GameSpy Industries-ը։ 1999 թվականին GameSpy-ը ֆինանսական աջակցություն ստացավ ձեռնարկատեր Դեյվիդ Բերկուսի կողմից։ Ընկերությունը թողարկեց նաև MP3Spy.com (հետագայում վերանվանվեց RadioSpy.com) ծրագիր, որն օգնում է մարդկանց որոնել առցանց ռադիոալիքներ, ինչպիսին է Nullsoft-ի SHOUTcast-ը։ Այն ստանում է 3 միլիոն դոլար լրացուցիչ ֆինանսավորում Yucaipa Companies-ից ներդրումային խումբ՝ հոլիվուդյան գործակալ Մայքլ Օվիցի և Հարավային Կալիֆորնիայի միլիարդատեր սուպերմարկետների ցանցի սեփականատեր Ռոնալդ Բերկլը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Alexander Sliwinski. "IGN hit with layoffs; 1UP, Gamespy and UGO shutting down". joystiq. Արխիվացված է the original 2014 թ․ մարտի 26-ին. Retrieved 2014 թ․ ապրիլի 14. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|datepublished=` ignored (help)
2. ↑  Alexander Sliwinski. "IGN acquired by Ziff Davis". joystiq. Արխիվացված from the original on 2014 թ․ նոյեմբերի 8. Retrieved 2014 թ․ ապրիլի 14. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|datepublished=` ignored (help)
**Lamborghini Veneno**, իտալական սուպերմեքենա։ Թողարկվել է սահմանափակ թվաքանակով 2013 թվականին «Lamborghini» ընկերության կողմից։ Նախաարտադրական տարբերակը (№ 0, ցուցասրահն ավարտելուց հետո այն ուղարկվել է «Lamborghini» թանգարան) ցուցադրվել է 2013 թվականի մարտին Ժնևի ավտոսրահում՝ ի պատիվ ապրանքանիշի 50 ամյակի։ Արտադրվել է ընդամենը 3 օրինակով՝ մոտ 3 միլիոն եվրո արժեքով, ընդ որում, բոլոր օրինակները վաճառված են եղել մինչ մեքենայի նորամուտը։

Ինչպես և ընկերության մյուս ավտոմեքենաները, այս մոդելը ևս իր անվանումն ստացել է ի պատիվ Վենենո մականունով ագրեսիվ ցլի (իսպաներենից թարգմանաբար նշանակում է թույն), որը 1914 թվականին Սանլուկար դե Բառամեդա քաղաքում իսպանական կորիդայում սպանել է տորեադոր Խոսե Սանչես Ռոդրիգեսին։

Թափք և կախոց
------------

Սուպերմեքենայի թափքն ամբողջությամբ պատրաստված է ուգլեպլաստիկայով, ունի շատ օդորակիչներ և հիմնված է մոնոկոկ Lamborghini Veneno-ի հիմքի վրա։ Զանգվածի ամբողջական նվազեցման արդյունքում այն 125 կգ-ով բարելավել է դիրքերը Aventador մոդելի համեմատ։ Ավտոմեքենան ներկված է մետաղյա մոխրագույնով և ի պատիվ Իտալիայի դրոշի՝ կարմիր, կանաչ և սպիտակ շերտերով։ Առջևի և հետևի լապտերները Y-աձև են։

Սեղմված մետաղաձողով (push-rod) և հորիզոնական տեղադրված ամորտիզատորներով ու զսպանակներրով երկկողմնակի լայնակի լծակների վրա գտնվող անկախ կախոցն առանձնանում է նրանով, որ այն կառուցված է բաց անիվներով մեքենաների նման։ Առջևի 20 դյույմանոց և հետևի 21 դյույմանոց սկավառակները միացված են Pirelli P-Zero անվադողերին։ Այլ Lamborghini-ների նման Veneno-ն ունի լիարժեք շարժակի համակարգ և կարբոնային-կերամիկական արգելակներ։

Շարժիչ և փոխանցման տուփ
-----------------------

Չնայած սուպերմեքենաների վրա հիբրիդային հզորության օգտագործման միտումներին՝ ընկերությունը որոշեց հավատարիմ մնալ դասական լուծմանը և օգտագործեց 6,5 լիտրանոց բենզինային մթնոլորտային շարժիչ՝ Aventador սերիական սուպերմեքենայից։ Հզորությունը ավելացվել է մինչև 750 ձիաուժ, իսկ արտանետման համակարգի օպտիմալացման և աերոդինամիկայի բարելավման արդյունքում Վենենոն 0,1 վայրկյանով ավելի արագ է, քան Aventador հիմնական մոդելը։ Զանգվածի հարաբերությունը հզորությանը կազմում է 1,93 կգ/ձիաուժ։

Ներքին հարդարանք
----------------

Մեքենայի ինտերիերում ևս գերիշխում է ուգլեպլաստիկան, դրանից են պատրաստված նաև շրջանակը և նստատեղերի արտաքին մակերեսը (դրանց համար պատրաստվել է հատուկ ճկուն կարբոնային նյութ՝ CarbonSkin)։

Տեսախաղերում
------------

Մեքենան հանդիպում է հետևյալ խաղերում․

* Asphalt 8: Airborne
* Real Racing 3
* GT Racing 2
* Need For Speed: Rivals
* Forza Horizon 2

Պատկերասրահ
-----------

* Տեսքը կողքիցՏեսքը կողքից
* Տեսքը հետևիցՏեսքը հետևից
* Տեսքը դիմացիցՏեսքը դիմացից
* Հետևի լուսարձակըՀետևի լուսարձակը

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Lamborghini Veneno: «яду мне, яду!»
2. ↑  "Суперкар Lamborghini Veneno громко заявил о себе". Drive.ru. 5 марта 2013.
3. ↑  Официально: Lamborghini Veneno Archived 2013-03-08 at the Wayback Machine.
4. ↑  Tale of the tape: McLaren P1 vs. Lamborghini Veneno vs. LaFerrari

Արտաքին հղումներ
----------------

* Lamborghini Veneno Roadster. 5.7 մլն եվրո ռեկորդային գնով եզակի սպորտային մեքենա
* 2014-15 թվականների աշխարհի ամենաթանկ ավտոմեքենաները
* Սուպեր Lamborghini Veneno՝ 3 միլիոն եվրո արժողությամբ
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոբիլկա (այլ կիրառումներ)

**Կոբիլկա**  (ռուս.՝ Кобылка ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պոդչերյե գետի ձախ ափից 64 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 18 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000061883
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006188
* Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության։ Կոբիլկա". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ օգոստոսի 10. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 20.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
**Կրետեի ակվարիում** (հուն․՝ Ενυδρείο Κρήτης), ակվարիում, որը գտնվում է Հունաստանի խոշորագույն կղզու՝ Կրետեի մայրաքաղաք Հերակլիոնից 15 կմ հեռավորության վրա՝ Հերսոնիսոս փոքրիկ քաղաքում։

Ակվարիումի ներկայիս շենքը նախկինում օգտագործվել է, որպես Հունաստանում Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների ռազմաօդային ավիաբազա։

Պատմություն
-----------

Կրետեի ակվարիումը բացվել է 2005 թվականի դեկտեմբերի 18-ին։ Օվկիանարիումի ստեղծման ծրագիրը մշակվել է Կրետեի կենսաբանության ինստիտուտի նախկին աշխատակիցների կողմից։ Վերջիններս նպատակ ունեին ստեղծելու առաջին մեծ ակվարիումը Հունաստանում։

Ժամանցային սրահի ներկայիս շենքը նախկինում օգտագործվել է, որպես ԱՄՆ ռազմաօդային ավիաբազա։ Ակվարիումի ստեղծման նպատակը այն հետազոտական, կրթական, մշակութային և ժամանցային նպատակներին ծառայեցնելն է։

Կրետեի ակվարիումի շինարարական աշխատանքները ֆինանսավորվել են Հունաստանի Հանրապետության կառավարության և Եվրոպայի ներդրումային բանկի կողմից։ Ակվարիումի զգալի ընդլայնումը տեղի է ունեցել 2008-2009 թվականներին, երբ այստեղ բացվեց 25 նոր ցուցահանդես։

Ներկայումս Կրետեի ակվարիումը իր հարկի տակ ներկայացնում է 60 ցուցահանդես, որտեղ ցուցադրված են Միջերկրական ծովի կենդանական աշխարհը (250 տեսակի ավելի քան 2500 օրգանիզմներ)։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Տես նաև
-------

* Աթենքի կենդանաբանական այգի

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Հունաստանում՝ Կրետեում, խոշոր ակվարիումի և օվկիանարիումի բացման ծրագիրը". Արխիվացված է the original 2017 թ․ հունիսի 15-ին. Retrieved 2017 թ․ մայիսի 7.

|  |
| --- |
| 
  **Հունաստան**   **Եվրոպա**
 |
**Նենադ Կնեժևիչ** (ծնված 1967-ի դեկտեմբերի 5-ին, Ցետինե, Հարավսլավիայի ՍՖՀ), ավելի լավ հայտնի որպես **Կնեժ** չեռնոգորցի երգիչ, երգահան է, ով ներկայացրել է Չեռնոգորիան Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթում։

Կյանքը և կարիերան
-----------------

6 տարեկան հասակում Կնեժը երգեց "Bio jednom jedan lav" երգը *Naša Radost* (Մեր ուրախությունը) փառատոնին Տիտոգրադում (ներկայումս՝ Պոդգորիցա)։ Նա սովորել է նույն քաղաքում։ Ավագ դպրոցը ավարտելուց հետո Կնեժը դարձել է *"Milan i Luna"* խմբի անդամ։ Ուսման տարիներին նա հիմնում է *Visoka frekvencija* բենդը և ձայանգրում է մի շարք երգեր։ Հետագայում նա հիմնադրում է *The Moon* բենդը իր հոր՝ Միլիյա Կնեժևիչի հետ։

1992 թվականից սկսվում է Կնեժի անհատական կարիերան։ Նույն թվականին նա Բելգրադում մասնակցում է Փոփ փառատոնի իր "Da l' si ikada mene voljela" երգով։ Այդ նույն տարում նա ձայնագրում է իր առաջին ալբոմը՝ *Kao magija*-ն։ 1994 թվականին Կնեժը ձայնագրում է իր 2-րդ *Iz dana u dan* ձայնասկավառակը։ 1996 թվականին ձայնագրվում է թվով 3-րդ ձայնասկավառակը, որը կոչվում է *Automatic*: Այն ունեցավ բավականին մեծ վաճառք և մեծ ճանաչում բերեց երգչին։ Նա իր ամենամեծ համերգը ունեցել է «Սավա» կենտրոնում։ 1999-ին նա ձայնագրեց *The Best of Knez* ձայնասկավառակը, որտեղ ներառված էին 18 հին և 2 նոր երգեր։ 2000 թվականին նա մասնակցեց «Բուդվա 2000» փառատոնին *Vjeruj* երգով, որով զբաղեցրեց 1-ին տեղը։ 2001-2005 թվականներին Կնեժը ձայնագրեց իր *Daleko, visoko*, *Ti me znaš* և *Vanilla* ձայնասկավառակները։ Մասնակցեց նաև «Բուդվա 2006» փառատոնին և զբաղեցրեց 3-րդ տեղը։

2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ին պաշտոնական հայտարարվեց, որ Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթում Չեռնոգորիան ներկայացնելու է Կնեժը։ Նա զբաղեցրեց 13-րդ հորիզոնականը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2014 թ․ նոյեմբերի 10-ին. Retrieved 2015 թ․ փետրվարի 1. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
Մեծ Կրեստովսկի կամուրջ
**Կրեստովսկի կղզի** (ռուս.՝ Крестовский остров), (ֆիններեն՝ Ristisaari), թարգամանաբար՝ Խաչի կղզի։ Գտնվում է Ռուսաստանի Դաշնության Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում, արևմտյան հատվածում՝ Պետրոգրադի շրջանում։ Նևա գետի դելտայի խոշորագույն կղզիներից է։ Տարածքը 4.2 քառակուսի կիլոմետր է։ Նախկինում կոչվել է նաև Քրիստափորի կղզի (1741), սուրբ Նատալյայի կղզի (1717)։ Կղզու տարածքի կեսից ավելին Պրիմորսկի հաղթանակի այգին է։ Միակ մետրոկայարանը կոչվում է կղզու անունով՝ «Կրեստովսկի կղզի»։

Պատմություն
-----------

Մեծ Կրեստովսկի կամուրջ
Մի ավանդույթի համաձայն, դեռ Սանկտ Պետերբուրգի հիմնադրումից առաջ, կղզու վրա կար մեծ խաչով մի ժամատուն, որի համար կղզին ստանում է այդ անունը։

Ըստ մեկ այլ տեսակետի, Ալեքսեյ Միխայլովիչ ցարի դստեր՝ Նատալյա Ալեքսեևնայի համար պալատ կառուցելու ժամանակ, շինարարները հողի մեջ մի մեծ խաչ են գտել։ Կղզին կարող էր այդպես կոչվել նաև խաչաձև տեսք ունեցող լճի պատճառով։

Խորհրդային Միության ժամանակ կղզին Կամեննի և Ելագինի կղզիների հետ մտնում էր Կիրովի կղզիներ խմբի մեջ։

Աշխարհագրական դիրք
------------------

Կրեստովսկի կղզին հյուսիսից եզերում է Միջին Նևկա, հարավից՝ Փոքր Նևկա և հյուսիս–արևելքից՝ Կրեստովկա գետերը։ Արևմուտքում Ֆիննական ծոցն է։

Պետրոգրադի, Կամեննի և Ելագինի կղզիների հետ Կրեստովսկի կղզին միանում է կամուրջների համակարգով։

Հյուսիս–արևմուտքում Ցլի կղզին է, որ անջատվում է Սնկի նեղուցով։

Կղզու կարևոր շինություններ ու կառույցներ
----------------------------------------

* «Գազպրոմ-Արենա» մարզադաշտ (կառուցվում է)
* Հրաշքների կղզի, (ռուս.՝ Диво-остров) (ատրակցիոնների կղզի)
* «Դինամո» սպորտհամալիր
* «Կրեստովսկի կղզի» էկոլոգիայի և բուսաբանության կենտրոն
* «Արենա» սպորտհամալիր
* № 31 քաղաքային կլինիկա համալիր
* «Հոթել Պարկ Կրեստովսկի» (ռուս.՝ Отель Парк Крестовский) 292 սենյակ ունեցող հյուրանոց

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  GEOnet Names Server — 2018.
2. ↑  "Прогулки по Кировским островам в прошлом веке". Արխիվացված է the original 2019 թ․ դեկտեմբերի 28-ին. Retrieved 2021 թ․ հունվարի 18.

Գրականություն
-------------

* Виктор Марков, Кировские острова, Л. 1965
* Горбачевич К. С. Хабло Е. П.։ Почему так названы?, 1967
* Даринский А.В. География Ленинграда, Л. 1982
* Ленинград. Историко-географический атлас, М. 1981
* Санкт-Петербург։ Энциклопедия, М. 2006

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · Wikimapia |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Մեծ կատալոնական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: n85255212 · VIAF: 148995464 · WorldCat VIAF: 148995464 |

 |
**Կոստրոմայի պանիր** (ռուս.՝ Костромской сыр), պինդ ռուսական պանիր, Ռուսաստանում և նախկին ԽՍՀՄ-ում ամենատարածված պանիրներից մեկը։ Ըստ նրա հատկանիշների՝ կոստրոմայի պանիրը հիշեցնում է հոլանդական Գաուդա պանրին։ Կոստրոմայի պանիրը պետք է հասնի առնվազն 45 օր։ Պանրի համը փոքր-ինչ թթու է։

Պատմություն
-----------

Առաջին անգամ հայտնվել է Կոստրոմայում (Ռուսաստան)։ Արտադրվում է Ռուսաստանում ավելի քան 130 տարի։

1878 թվականին կոստրոմացի վաճառական Վլադիմիր Բլանդովը քաղաքում կառուցեց առաջին պանրի գործարանը։ Արդեն 1912 թվականին նահանգում կար 120 գործարան։

Սովորաբար պանիրը սեղանին է մատուցվում սև հացի հետ։

Ներկայումս
----------

Ներկայումս կոստրոմայի պանիրն արտադրվում է երկու երկրում՝ Ռուսաստանում և Էստոնիայում։ Հայտնի է պանրի երեք տեսակ՝ պինդ, փափուկ և ուղիղ։ Դրանք պատրաստվում են կովի, այծի, ոչխարի կաթից։ Յուրաքանչյուրն ունի իր համը, իր հասունացման աստիճանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Кострома — Сырная столица". Արխիվացված է the original 2015 թ․ սեպտեմբերի 30-ին. Retrieved 2015 թ․ հոկտեմբերի 6.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Кипринский молочный завод: Сыр Костромской (vene keeles)
* Кулинарная книга: Твердые сыры (vene keeles)

Գրականություն
-------------

* Linda Petti. Juust. Tallinn. Valgus 1978.
**Կոննայա Ռասսոխա** (ռուս.՝ Конная Рассоха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Բալաբանսի գետի ձախ ափից 5 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 12 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000080611
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103008061
* Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության։ Կոննայա Ռասսոխա". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ օգոստոսի 10. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 21.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
Հատակագիծ
**Գագկաշեն**, **Գագիկաշեն** կամ **Անիի Գրիգոր Լուսավորչի տաճար**, հայկական ճարտարապետական հուշարձան Անիում։ 1001−10 թթ. կառուցել է ճարտարապետ Տրդատը, Գագիկ Ա Բագրատունի թագավորի պատվերով՝ մայրաքաղաքում վերակերտելով ավերակ Զվարթնոցի տիպարը։ Կառույցի ավերակները բացվել են 1905−06 թթ. պեղումներով։ Թորոս Թորամանյանը ուսումնասիրել և կազմել է Գագկաշենի վերակազմության նախագիծը, որը հիմնավորվել է հետագայում, պեղումներով Գագիկ Ա Բագրատունու՝ ձեռքին եկեղեցու մանրակերտը, արձանի հայտնաբերմամբ։

Կառույցը եռաստիճան (եռահարկ) դեպի վեր աստիճանաբար նվազող տրամագծերով երեք գլանային (արտաքուստ բազմանիստ) ծավալներով կենտրոնագմբեթ հորինվածք է, որի հատակագծային հիմքը շրջանց սրահի մեջ ներառնված քառակոնքն է (սյունակազմ կոնքերի միջև չորս հուժկու մույթեր են)։ Երեք հարկի արտաքին պատերը գոտևորում են կրկնակի կիսասյուների վրա ձգվող դեկորատիվ կամարաշարեր։ Պահպանելով Զվարթնոցի կառուցվածքային ընդհանուր հորինվածքը՝ ճարտարապետը ուրույն մոտեցումով մեծացրել է ենթագմբեթային քառակուսու չափերը, ծանր, հաստահեղույս մույթերը փոխարինել նրբագեղ, վերասլաց սյուներով, ավելացրել արտաքին նիստերի քանակը (32-ի փոխարեն՝ 36), պարզեցրել ճարտարապետական մանրամասերը։

1013-ին տաճարը մեծ վնասվածքներ է ստացել (կառուցվածքային թերությունների պատճառով), և նրա որոշ մասեր (աբսիդների կենտրոնական զույգ սյուները, միջին հարկը պահող կամարները և այլն) ամրացվել են։ Այդուհանդերձ, Գագկաշենը կործանվել է (ավելի վաղ, քան Անիի մյուս եկեղեցական շենքերը)։ Հետագայում տուժել է նաև թուրքերի արշավանքից։

Գրականություն
-------------

* Մարության Տ. Զվարթնոց և զվարթնոցատիպ տաճարներ, Երևան, 1963։
* Մնացականյան Ս. Զվարթնոցը և նույնատիպ հուշարձանները, Երևան, 1971։
* Թորամանյան Թ. Զվարթնոց, Գագկաշեն, Երևան, 1984։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի նախնական տարբերակը կամ նրա մասը վերցված է* Հայկական համառոտ հանրագիտարանից*, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։*  |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 215)։*  |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հովվի եկեղեցի (այլ կիրառումներ)

**Հովվի եկեղեցի** կամ **Նախրչու ժամ**, եկեղեցի, որ գտնվում էր Անիի հյուսիսային արվարձանում, Սմբատաշեն պարիսպներից դուրս, Ավագ դռնից 1, 5 կմ հեռու։

Ավանդություն
------------

Ըստ ավանդության՝ Գագկաշենի նմանությամբ կառուցել է մի հովիվ-նախրապան (այստեղից էլ՝ Նախրչու ժամ), որի կինը, արքայական փառաշուք տաճարի մեջ աղոթելու անարժան համարվելով, վռնդվել է այնտեղից։

Ուսումնասիրություններ
---------------------

Թորոս Թորամանյանը, որն այս եկեղեցին (իր ենթադրությամբ՝ դամբարանը) ուսումնասիրել ու չափագրել է և մշակել վերակազմության նախագիծը, հուշարձանը թվագրել է X-XI դդ. որակել որպես հայ ճարտարապետության պսակը, «որն իր նախորդը չունենալեն զատ, իր հետնորդը հազիվ ունեցավ 15-րդ և 16-րդ դարերու գոթական արվեստին մեջ, այն ալ փայտի և երկաթի աջակցության շնորհիվ»։ Յու. Բալթրուշայտիսի կարծիքով Հովվի եկեղեցին ջլակամարներով ծածկված ամենահին հայկական կառույցն է։

Ճարտարապետություն
-----------------

Հովվի եկեղեցու հատակագիծը։
Եղել է աստղաձև հատակագծով ու եռահարկ ծավալատարածական հորինվածքով, որի համար Թորամանյանը այն համարել է Զվարթնոցի մանրանկարը փոքր չափերի եզակի շինություն։ Առաջին հարկը ծառայել է որպես դամբարան, երկրորդում գտնվել է պատարագի սեղանը՝ հարավակողմի խորհրդանոցով կամ սկիհի պահարանով։ Գմբեթն ունեցել է կոնաձև ծածկ։ Երկու բոլորակ աստիճաններով խարսխի վրա տեղադրված եկեղեցու հատակագիծը ունեցել է բարդ գծանկար. վեցթև աստղը ներգծված էր 12 եռանկյունաձև ու 6 կիսաշրջան որմնախորշերով կտրված արտաքին պարագծի մեջ։ Կիսաշրջան հարավարևելյան, արևմտյան և հյուսիսային 2 խորշերի մեջ բացված էին մեկական պատուհան, իսկ հարավարևմտյանի մեջ՝ միակ դուռը։ Երկրորդ և երրորդ հարկերի բեռը կրում էին վեց սլացիկ որմնասյունախուրձերից դեպի կենտրոն ձգվող, առանց հենարանի, կախովի վեց կիսակլոր ջլակամարներ, որոնց կրունկները խտանալով՝ կենտրոնում ամրացված էին երկարաձիգ փականային քարով։ Ծածկի այսպիսի կառուցվածքային համակարգը, ճարտարապետական ձևերի պարզեցման միտումը, ճարտարապետական շինությունների նորություններն ու այլ բարեմասնությունները Թորոս Թորամանյանին իրավունք են տվել «այդ փոքրիկ շինությունը անեցի ճարտարապետի պայծառ ու բեղմնավոր ուղեղի մարմնացում», «գեղարվեստական նուրբ ճաշակի և հանճարեղ ստեղծագործության գողտրիկ պտուղ» համարելու, առանց որի «Անիի շքեղության մեջ ստվեր մը և պաճուճանքին մեջ թերություն մը պիտի մնար»։ Հովվի եկեղեցին լիովին ավերվել է 1970-ին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Թորոս Թորամանյան, «Նյութեր հայկական ճարտարապետության պատմության», հատոր 1, էջ 319

Տես նաև
-------

* Հովվի եկեղեցի (Հրազդան)

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի նախնական տարբերակը կամ նրա մասը վերցված է* Հայկական համառոտ հանրագիտարանից*, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։*  |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 582)։*  |
**Անիի Տիգրան Հոնենց եկեղեցի** կամ **Սուրբ Գրիգոր եկեղեցի**, հայկական ճարտարապետական հուշարձան Անիում։

Պատմություն
-----------

Կառուցվել է Տիգրան Հոնենց անունով հարուստ առևտրականի կողմից։ Եկեղեցու շինարարությունն ավարտվել է 1251 թ.։

Ճարտարապետություն
-----------------

Արտաքինից գմբեթակիր ուղղանկյուն նախագիծը հիշեցնում է Անիի Մայր տաճարը, սակայն ավելի փոքր չափսերով է։ Ներսի պլանը տարբեր է և նմանեցվում է միջնադարի ուշ շրջանի մյուս եկեղեցիների նախագծերին։ Պատկանում է այն տեսակին, որը երբեմն կոչվել է «գմբեթակիր սրահ», երեք բաժինների բաժանված միակ նավի կենտրոնական հատվածի վրա գմբեթ կա։ Բաղեղի միջից ի հայտ եկող իրական կամ էլ մտացածին կենդանիների պատկերներով քանդակները զարդարում են խոյակները, որոնք գտնվում են կամարների շարքերի միջև։ Սրանք զարդարված ժապավեն են կազմում, որը ամբողջությամբ փաթաթում է շինությունը։ Նման կամարների շարք և ժապավեն կա նաև ճակատի շուրջը։ Ժապավենի վերևում մի ժապավեն ևս կա, որը զարդարված է երկրաչափական ռելիեֆներով։ Եկեղեցու առջև կանգնած է հետագայում ավելացված գավիթը, որն այժմ բավական ավերված վիճակում է։ Երկու կողմից բաց է, հյուսիսային ծայրում մի մատուռ է եղել։ Գավիթի կամարապատ բաց տարածությունները շեշտված են գեղեցիկ փորագրված կեռագիծ ռելիեֆներով և նստեցված են սյուների խոյակների վրա, որոնք նման են ժամանակի մուսուլմանական կառույցներին։ Գավիթի ներսը պատված է եղել որմնանկարներով։ Եկեղեցին այժմ մասամբ վերականգնված է։ [*փա՞ստ*]

Որմնանկարներ
------------

Ներքին հատվածն ամբողջությամբ ծածկված է որմնանկարներով, որոնք արված են եկեղեցու հետ միաժամանակ։ Որմնանկարների երկու հիմնական թեմաներն են՝ Հիսուս Քրիստոսի և Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչի կյանքը։ Գմբեթի տակ տեղ են գտել Սուրբ Մարիամի և տասներկու առաքյալների, Հիսուսի կիսանդրին տեղափոխող չորս հրեշտակների և Հիսուսի՝ երկինք համբարձման պատկերները, որոնք եղծված են։

Տես նաև
-------

* Անի

Պատկերներ
---------

* Եկեղեցու գմբեթըԵկեղեցու գմբեթը
* Արևմտյան ճակատԱրևմտյան ճակատ
* 
* 
* 
* Ղազարոսի հարությունըՂազարոսի հարությունը

Արտաքին հղումներ
----------------

* Տիգրան Հոնենց Archived 2022-01-23 at the Wayback Machine.
* Տիգրան Հոնենցի Սուրբ Գրիգոր եկեղեցու մասին akunq.net կայքում
**Սուրբ Կիրակոսի վանք**, Հայ առաքելական եկեղեցի, գտնվում է Արևմտյան Հայաստանի Երզնկա քաղաքից մոտ 8 կմ դեպի հարավ-արևելք՝ Մնձուրի լեռների ստորոտին։

Վանքի հարևանությամբ էր գտնվում քրդաբնակ Քրտգեղ գյուղը։ Վանքից բացվում էր գեղեցիկ տեսարան դեպի Երզնկայի հովիտ։

Մեծ եղեռնի նախաշեմին եկեղեցին բաղկացած էր եկեղեցուց, կացարանից և երկու հովանոցներից։ Եկեղեցում էր պահվում Սուրբ Կիրակոսի մասունքները և մի քանի ձեռագիր մագաղաթյա մատյաններ։

Վանքը պարսպապատ չէր, զուրկ էր նաև այգիներից և մշակելի հողերից։ Վանապահները զբաղվում էին միայն անասնապահությամբ։ Վանքի մյուս կողմում՝ Սուրբ Եղիա կոչվող դալարագեղ սարն էր, իսկ ձորի մեջ էր գտնվում մի լույսաղբյուր։ Հանդիպակաց լեռան լանջին էր գտնվում Մատուռիկ կոչվող քարայրը, ըստ ավանդության, այն ծառայել է ճգնարան Սուրբ Կիրակոսի համար։

Վանքը խնամում էին Երզնկայի հայ արհեստավորներից կազմված հոգաբարձությունը, «որ փոյթ կը տանի շէնացնել ու զարգացնել վանքն տակաւ»։ Ուխտավորները շատ էին այցելում այս վանք․ վանքը մոտ էր քաղաքին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Երզնկայի շրջանի եկեղեցիները եւ վանքերը. Յուշամատեան". *web.archive.org*. 2020 թ․ փետրվարի 21. Արխիվացված է the original 2020 թ․ փետրվարի 21-ին. Retrieved 2021 թ․ հունիսի 24.
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (այլ կիրառումներ) և Զորավանք (այլ կիրառումներ):

**Փութկու Սուրբ Գևորգ վանք**, (նաև՝ Զորավանք, Մոկաց Սուրբ Գևորգ վանք, Սարի վանք և այլն), հայկական առաքելական վանական համալիր Վասպուրական նահանգի Մոկաց գավառում, Արտոս լեռնաշղթայի Եղերով լեռան արևելյան լանջին (ծովի մակերևույթից 2400 մ բարձրության վրա)։
։

Պատմություն
-----------

Հիմնել են Վասպուրականի Արծրունյաց թագավորները՝ 10-11-րդ դարերում։ 14-15-րդ դարերում վանքում գործել է դպրոց, որտեղ ուսանել են գրիչներ, ընդօրինակվել ձեռագրեր։ 16-րդ դարի սկզբին դպրոցը փակվել է, սակայն գրչատունը գոյատևել է մինչև 17-րդ դարը։ Հայտնի են գրիչներ Աստվածատուրը և նրա որդիներ Ստեփանոսն ու Հովհաննեսը։

1601 թվականին Ստեփանոս եպիսկոպոսի նախաձեռնությամբ վանքը նորոգվել է, թաղածածկ դահլիճի հորինվածքով Սուրբ Գևորգ եկեղեցուն արևմուտքից կցվել է երկմույթ գավիթ։ 1839 թվականին շրջակայքում բնակվող քրդերը ներխուժել են վանք, սպանել վանահորը։ 1887 թվականին Աղթամարի կաթողիկոս Խաչատուր Բ Շիրոյանը նորոգել է վանքը, կառուցել եկեղեցուն հարավից կից մատուռ (որտեղ պահվում են ս. Գևորգի մասունքները), հյուրատուն։ 19-րդ դարի վերջին Մոկաց Սուրբ Գևորգ վանքի ձեռագրերը տեղափոխվել են Աղթամարի վանք։

Ավանդությունը
-------------

Ըստ Ղուկաս Ինճիճյանի այն մենաստան էր իր հայտնի գուշակ-աքաղաղով, որն ընտրվում էր և միշտ պահվում էր այնտեղ։ Աքաղաղի մահից հետո հայոց եկեղեցու ծիսակարգի համաձայն հուղարկավորում էին։ Գարեգին Սրվանձտյանն էլ նշում է, որ մենաստանը գտնվում էր բարձր լեռան վրա և ձնաբքի ժամանակ ճամփորդները ապաստան էին գտնում այնտեղ։ Եթե աքաղաղը լուռ էր, ապա ճանապարհ ընկնելը վտանգավոր էր։ Հ․ Օրբելին նշում է, որ վանքի հյուրատունը հիմնել է Հասան անունով մի իշխան Ս․ Գևորգի պահանջով։ Եղնիկ որսալիս իշխանը մոլորվում է և նրան օգնության է գալիս Ս․ Գևորգը։ Օրբելին նշում է Փութկի անվանումն առաջացել է պուտուկ բառից։ Այն արբավայր է թե՛ հայերի, թե՛ քրդերի համար։ Այստեղ էր պահվում Ս․ Գևորգի մասունքներից ականջները, մեկ այլ տեսակետի համաձայն մասունքներ Սրբի ծնոտից և Աջից։ Այդ առումով էլ ուխտատեղին զորավոր էր։

Տես նաև
-------

* Սարի վանքի դպրոց

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայկական հանրագիտարանի գլխ. խմբ. Քրիստոնյա Հայաստան հանրագիտարան, Երևան, «Հայկական Հանրագիտարան հրատարակչություն ՊՈԱԿ», 2002, էջ 756 — 1072 էջ, ISBN 5-89700-016-6։
2. ↑  Ստեփան Մելիք-Բախշյան, Հայոց պաշտամունքային վայրեր, Երևան, «ԵՊՀ հրատարակչություն», 2009 — 143, էջեր 143 — 432 + 10 էջ ներդիր էջ. — 500 հատ։
3. ↑  Լիլիթ, Սիմոնյան (2017, Է, 71-97). "Փուկու Սուրբ Գևորգ վանքը". *Էջմիածին*.
**Սուրբ Վարդան վանք**, հայկական առաքելական ոչնչացված վանական համալիր պատմական Վասպուրական նահանգի Հայոց ձոր գավառի Սուրբ Վարդան գյուղում՝ Վանա լճի ափին, ներկայիս Թուրքիայի Հանրապետության Վանի նահանգի Էդրեմիտ (Արտամետ) շրջանի Կիուիցակ գյուղում։

Սուրբ Վարդան վանական համալիրի անունով է անվանակոչվել այն գյուղը, որտեղ գտնվել է վանքը։

Վանքի հիմնադրման մասին հստակ տեղեկությոններ հայտնի չեն։

Վանքի մասին առաջին հիշատակությունը, որը թվագրվում է 1691 թվականով, հայտնի է Երեմիա Կոստանդնուպոլեսցու կազմած քարտեզից։

1760-ական թվականներին Վանա լճի ջրի մակարդակի բարձրացման հետևանքով ափին գտնվող Սուրբ Վարդան վանքը հայտնվում է ջրի տակ։ Մոտավորապես 1880-ական թվականներին այն վերանորոգվել է։ Համաձայն «Հայաստանի եւ հարակից շրջանների տեղանունների բառարանի» վանքից 5-6 կմ հեռու՝ Սուրբ Վարդան լեռան լանջին կառուցվել է համանուն եկեղեցի։ 19-րդ դարում վանական համալիրը նկարագրվել է որպես մեծ և քարաշեն կառույց։

1894-1896 թվականներին Օսմանյան կայսրության հայ ազգաբնակչության նկատմամբ իրականացված զանգվածային կոտորածների (Համիդյան ջարդեր) ժամանակ Սուրբ Վարդան վանքը թալանվել է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Սամվել Կարապետյան, Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող հիմնադրամ, «Հայոց ձոր, Հայաստանի պատմություն գրքաշար, հատոր Ա», Երևան 2015 թվական, էջ 188-189։
2. 1 2 3  Թ.Խ. Հակոբյան, Ստ.Տ. Մելիք-Բախշյան, Հ.Խ. Բարսեղյան, «Հայաստանի եւ հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», Երեւանի Համալսարանի Հրատարակչություն, Երեւան, 2001թ. էջ 775-776։
3. ↑  Uluhogian G. Un’ antica mappa dell’ Armenia, Ravenna, 2000.(իտալ.)
4. ↑  Միրախորեան Մ. Նկարագրական ուղեւորութիւն հայաբնակ գաւառս Արեւելեան Տաճկաստանի, մասն Ա, Կ. Պօլիս, 1885թ. էջ 123-124։
5. ↑  Ա.Մենակ (Մաքսապետյան Արմենակ), Հայոց-Ձոր, «Աշխատանք», 1911, N 11, 27 մարտ, էջ 5։
6. ↑  Ինճիճեան Ղ. Աշխարհագրութիւն չորից մասանց աշխարհի, հ. Ա, Վէնէտիկ, 1806թ. էջ 144։
7. ↑  «Արարատ», 1896, Բ, էջ 88։
**Կրասնոյարսկի երաժշտական թատրոն**, ստացիոնար ռեպերտուրային թատրոն։ Ներկայացումների բազմազանությունն իր մեջ ընդգրկում է մեծաթիվ ժանրեր, դասական օպերետայից մինչև ռոք-օպերա և մյուզիքլ։

Պատմություն
-----------

1930 թվականին տեղի է ունեցել Կրասնոյարսկի երաժշտական կոմեդիայի թատրոնի բացման առաջին փորձը։ Գոյություն ունենալով երկու խաղաշրջան` 1932 թվականին թատրոնը կոսմոպոլիտիզմի կռվի ալիքի ներքո փակվել է։

1950 թվականին թատրոնը փակվել է։ Թատերախմբի մնացած մասը տեղափոխվել է Իրկուտսկ։

1959 թվականի փետրվարի 20-ին կայացավ քաղաքի պատմության մեջ Կրասնոյարսկի երաժշտական կոմեդիայի թատրոնի արդեն երրորդ պաշտոնական բացումը Երկաթուղային մշակույթի պալատում։ Առաջին տնօրենը եղել է Ն.Գ. Լյապունովը։ Գլխավոր ռեժիսորը եղել է Յա. Մ. Կորնբլիտը, գլխավոր երաժշտավար` Ս. Ն. Բեդերակ։ Առաջին բեմադրությունը Իսահակ Դունաևսկու «Ազատ քամին» է եղել։

1965 թվականին Կրասնոյարսկի երաժշտական կոմեդիայի թատրոնում ներկայացվել է ԽՍՀՄ-ում երկրորդ մյուզիքլը` Ֆրեդերիկա Լոուի «Իմ հիասքանչ լեդի»-ն։ Վերակառուցումից առաջ այն խաղացանկում նշանակվել է որպես օպերետ։ Այդ ժամանակ թատրոնում ներկայացվել էին այնպիսի ներկայացումներ ինչպիսիք են Իմրե Կալմանի «Մարիցա»-ն, Ֆրանց Լեգարայի «Գնչուական սերը» և «Ուրախ այրի»-ն, Ջերոմ Քերաի «Միսսիսիպիի ծաղիկ»-ը։

1981 թվականին թատրոնի շենքը վերականգման պատճառով փակվել է։ Թատերախումբը ստիպված էր տեղափոխվել կոմբայնաշինարարների մշակույթի Պալատ, որը ուներ փոքր բեմ և ավելի նեղ շինություններ։ Հենց կոմբայնաշինարարների ДК բեմում ներկայացվել են առաջին փորձարարական ռոք-օպերաները` Եվգենիա Լապեյկոի «Աղջիկը և մահը» և Լեոնիդ Վոլոխայի «Պրոմեթևս»։

1991 թվականին թատրոնը տեղափոխվեց նոր, վերակառուցված շենք Ռուսական ակադեմիայի արվեստի թղթակցի անդամ, Ռուսաստանի վաստակավոր ճարտարապետ, Կրասնոյարսկ քաղաքի հարգարժան քաղաքացի` Արեգ Դեմիրխանովի նախագծով։

2006 թվականին թատրոնում հայտնվեց Փոքր դահլիճը։

2008 թվականի հունիսին Կրասնոյարսկի պետական երաժշտական կոմեդիայի թատրոնը վերակազմավորվել է Կրասնոյարսկի երաժշտական թատրոն։

Մրցանակներ
----------

11-րդ միջազգային «Ոսկե դյուցազն» թատերական ֆորումում 4-րդ Արվեստի սլավոնական ֆորումի շրջանակներում Կրասնոյարսկի երաժշտական թատրոնը ստացել է ֆորումի գլխավոր մրցանակը` մեծ «Ոսկե դյուցազն» և դիպլոմ` «Արքայորդի» ներկայացման համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "МУЗЫКАЛЬНЫЕ ТЕАТРЫ В СИБИРИ | Энциклопедия Сибири". Արխիվացված է the original 2013 թ․ դեկտեմբերի 3-ին. Retrieved 2017 թ․ հունիսի 27. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Спектакль красноярского театра получил Гран-при фестиваля «Золотой Витязь» / Новости / Newslab.Ru

Արտաքին հղումներ
----------------

* Թատրոնի պաշտոնական կայք
**Կիմ Յոն Նամ** (հանգըլ՝ 김영남, հանջա՝ 金永南, փետրվարի 4, 1928(1928-02-04), Փհենյան, Կորեան Ճապոնիայի տիրապետության տակ, Ճապոնական կայսրություն, Ճապոնիա), Կորեայի գլխավոր նահանգապետություն, Ճապոնական կայսրություն, Կորեայի Ժողովրդադեմոկրատական Հանրապետության պետական և քաղաքական գործիչ, 1978 թվականից՝ Կորեայի աշխատավորական կուսակցության Քաղ բյուրոյի Կենտրոնական կոմիտեի անդամ, 1998 թվականից՝ Կորեայի Ժողովրդական բարձրագույն ժողովի նախագահ։

Կենսագրություն
--------------

Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինի հետ, 2018 թվականԾնվել է 1928 թվականի փետրվարի 4–ին՝ Փհենյանում՝ ծառայողի ընտանիքում։ Ստացել է բարձրագույն կրթություն։ Կորեայի աշխատավորական կուսակցության անդամ է 1946 թվականից։

1944-1945 թվականներին եղել է գյուղական դպրոցի ուսուցիչ։ 1946-1952 թվականներին Տոմսկի պետական համալսարանի պատմական ֆակուլտետի ուսանող է եղել, հետո սովորել է Ռոստովի պետական համալսարանում։ 1957-1959 թվականներին ԽՄԿԿ Կենտրոնական կոմիտեի ասպիրանտ։ 
1963-1967 թվականներին ԿԺԴՀ արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ։ 1967 թվականից կառավարչի տեղակալ, 1972 թվականից՝ Կորեայի աշխատավորական կուսակցության միջազգային բաժնի կառավարիչ։ 1970 թվականից՝ Կորեայի աշխատավորական կուսակցության կենտկոմի անդամ, 1974 թվականից՝ կուսակցության բյուրոյի անդամ, Կենտրոնական կոմիտեի քարտուղար, 1978 թվականից Կորեայի աշխատավորական կուսակցության քաղբյուրոյի անդամ, 1983 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1998 թվականի սեպտեմբերից ԿԺԴՀ վարչապետի վարչական խորհրդի տեղակալ, ԿԺԴՀ արտաքին գործերի նախարար։
1998 թվականի սեպտեմբերի 5–ից զբաղեցրել է ԿԺԴՀ Գլխավոր Ազգային ժողովի նախագահի պաշտոնը, սահմանադրության համաձայն հանդիսացել է պետության բարձրագույն պաշտոնատար անձ։ 2014 թվականի ԿԺԴՀ 13–րդ գումարման խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ, որը տեղի է ունեցել 2014 թվականի մարտի 9–ին, վերընտրվել է Ազգային ժողովի պատգամավոր և Ազգային ժողովի նախագահ։
ԿԺԴՀ Ազգային ժողովի V-XIII–րդ գումարման պատգամավոր է։

Փաստեր
------

* Հանդիսանում է ժամանակակից պատմության մեջ պետության ամենածեր ղեկավարներից մեկը։
* ԿԺԴՀ ղեկավարների մեջ հանդիսանում է ռեկորդ սահմանած քաղաքական գործիչ, որն այդքան մեծ տարիքում գտնվել է ղեկավար պաշտոնում։

Պարգևներ
--------

Պարգևատրվել է Պետական դրոշի առաջին աստիճանի շքանշանով։

2012 թվականի փետրվարի 9–ից Գերագույն Ազգային ժողովի նախագահության հրամանով այլ պաշտոնատար անձանց հետ պարգևատրվել է Կիմ Չեն Իրի շքանշանով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Profile: DPRK's top legislator Kim Yong Nam". Արխիվացված է the original 2013 թ․ հոկտեմբերի 21-ին. Retrieved 2018 թ․ դեկտեմբերի 1. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Известия 28 апреля 1988 г.
3. ↑  "Приморский край и КНДР будут увеличивать совместный товарооборот". Արխիվացված է the original 2020 թ․ սեպտեմբերի 21-ին. Retrieved 2018 թ․ դեկտեմբերի 1. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  주체혁명위업,사회주의강성국가건설위업수행에 크게 기여한 일군들과 인민군군인들,근로자들에게 **김정일**훈장을 수여함에 대하여(չաշխատող հղում)
 (կոր.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Լենտապեդիա |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իշխան (այլ կիրառումներ)

Իշխանի եկեղեցու արձանագրության հայատառ թվագրում
**Իշխան**, Իշխանի Սբ Աստվածածին, պատմական հայկական եկեղեցի Մեծ Հայքի Տայք նահանգի Իշխան գյուղում։ Գտնվում է Թորթում և Օլթի գետերի միախառնման վայրից ոչ հեռու։ Կառուցվել է VII դարում Ներսես Գ Տայեցի կաթողիկոսի կողմից, որը ծնունդով հենց Իշխան գյուղից էր։

Արաբական արշավանքների ընթացքում ավերված եկեղեցին վերականգնվել է 9-րդ դ. Սաբան Իշխանցու կողմից և վերաօծվել քաղկեդոնական ծեսով։ Վերանորոգված եկեղեցու վրայի արձանագրությունները վրացատառ են՝ պայմանավորված եկեղեցում վրացերեն ժամերգություններով և հոգևորականության ազգությամբ վրացի լինելով։ Վրացատառ արձանագրությունների կողքին մենք հանդիպում ենք հայատառ թվագրումներ, որոնք վկայում են գյուղի բնակչության հայկական լինելու վերաբերյալ։ Եկեղեցին որոշ ուսումնասիրողների կարծիքով ի սկզբանե եղել է զվարթնոցատիպ, հետագայում վերականգնման /վերանորոգման/ ժամանակ դարձել խաչաձև հիմքով կառույց։ Այսօր հայագիտության մեջ տիրապետող կարծիքի համաձայն, Իշխանը ի սկզբանե եղել է խաչաձև հիմքով և կենտրոնագմբեթ։ XI դարում վերակառուցվել է Վրաց Բագրատունի Բագրատ IV թագավորի կողմից։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հ. Մարության, Տայքի հուշարձանների շուրջը
* Ա. Ակոպով, Տայք. վարչաժողովրդագրական պատկերը XVI դարից XIX դարի I երեսնամյակը, Երևան, 2013։


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Իշխան (եկեղեցի)***էջը Վիքիպահեստում |



|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 375)։*  |
**Allaire Corporation**, ծրագրային ապահովմամբ մշակմամամբ զբաղվող կազմակերպություն։ Հիմնադրվել է Ջերեմի և Ջոզեֆ Ալլերամի կողմից, Մինեսոտա նահանգում, հետագայում գլխավոր գրասենյակը Քեմբրիջից տեղափոխվել է Մասսաչուսեթ։ Ընկերությունը իր գործունեությունը սկսել է 1995 թվականի մայիսին։ NASDAQ-ում ընկերության բաժնետոմսերը հայտնվել են 1999 թվականի հունվարին։ 2001 թվականին բաժնետոմսերի մեծ մասը գնվեց Macromedia ընկերության կողմից։

Allaire-ը թողարկեց իր առաջին ծառայություն՝ ColdFusion-ը 1995 թվականին։ Սա դարձավ առաջին վեբ սերվերը, որը կենտրոնացված էր տվյալների բազայի վրա։ Ծրագրավորման այս լեզվի համար որպես անուն առաջին անգամ ընտրվեց՝ ColdFusion — DBML, սակայն հետագայում փոփոխվեց դառնալով՝ ColdFusion — CFML։

2000 թվականին Allaire-ը ձեռք բերեց Live Software ընկերությունը, որը ստեղծվել էր 1997 թվականին Փոլ Կոլտոնի կողմից։

Հետագայում ընկերությունը գնվեց Macromedia-ի կողմից։ Իսկ արդեն 2005 թվականին, Adobe Systems-ը գնեց Macromedia-ն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  SEC Form 10-K for Allaire Corp. 1998
2. ↑  "Allaire Announces Acquisition of Live Software". 1999 թ․ հունիսի 15. Retrieved 2007 թ․ սեպտեմբերի 7. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)(չաշխատող հղում)
**Կրասնի Սուլինի մշակույթի շրջանային միջբնակավայրային պալատ** (ռուս.՝ Межпоселенческий Красносулинский Районный Дворец культуры), Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքի մշակութաժամանցային կենտրոն։ Գտնվում է քաղաքի Սոցպոսյոլոկ միկրոշրջանում, հասցեն՝ Կուլտուրայի փողոց, 1։

Նկարագրություն
--------------

Կրասնի Սուլինի մշակույթի շրջանային միջբնակավայրային պալատը քաղաքի մշակութային և ժամանցային կենտրոնն է։ Մշակույթի պալատում գործում է 28 ակումբային կազմավորում. ստեղծվել են գեղարվեստական ինքնագործունեության խմբեր, երեխաների և երիտասարդության ստեղծագործության խմբակներ, ժողովրդական երգի ու պարի խմբեր։ Դրանցից հինգը կրում է պատվավոր «Ժողովրդական» կոչումը։ Այստեղ անցկացվում են համերգներ, փառատոներ, մրցույթներ, քաղաքային տարբեր զանգվածային և հանդիսավոր միջոցառումներ։

1989 թվականին այստեղ հիմնադրվել է քաղաքում սիրված Վետերանների ժողովրդական երգչախումբը։ Ստեղծման օրվանից խումբը հռչակ է ձեռք բերել, համերգային ծրագրերով շրջել է ամբողջ շրջանով, դարձել է գյուղերի և քաղաքի ձեռնարկությունների ցանկալի հյուրը։

2007 թվականին երգչախումբը պարգևատրվել է Ռոստովի մարզի նահանգապետի դիպլոմով և դրամական մրցանակով։ Երգչախումբը մի քանի անգամ արժանացել է դիպլոմների, պատվոգրերի, Կրասնի Սուլինի շրջանի վարչակազմի շնորհակալագրերին։

Մշակույթի պալատում գործում է նաև պատմագավառագիտական թանգարան, որի հավաքածուում կա մոտ 500 ցուցանմուշ։ Թանգարանի ընդհանուր տարածքը 124,4 մ² է, ֆոնդերի պահպանման տարածքը՝ 45,9 մ²։

Պալատի հեռավորությունը քաղաքի կենտրոնից 257 մետր է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Красносулинский районный дворец культуры". Retrieved 2019 Մարտ 29.
2. 1 2  "РДК. Хор ветеранов". Retrieved 2019 Մարտ 29.
3. ↑  "Музейная коллекция". Արխիվացված է the original 2019 թ․ մարտի 29-ին. Retrieved 2019 Մարտ 29. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Կոմոսոյոլ**  (ռուս.՝ Комосоёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Իլիչ գետի աջ ափից 57 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 20 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100112103000059188
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103005918
* Ավազանի կոդը — 03.05.01.001
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության։ Կոմոսոյոլ". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ օգոստոսի 10. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 21.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
**«Կոնֆլիկտի գոտի»** կամ **Զբոսանք Ղարաբաղում 2»,** վրացական լիամետրաժ ռազմական ֆիլմ, որը նվիրված է Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միության անկմանը և Ղարաբաղյան շարժմանը։

Սյուժե
------

Ֆիլմն ընդհանուր հիմնված է իրական պատմության վրա, որը տեղի է ունեցել 20-րդ դարի 90-ական թվականներին Վրաստանում։ 
Պատմության դեպքերը և իրադարձությունները հիմնված են իրական փաստերի վրա, որոնք տեղի են ունեցել 90-ական թվականներին։ ԽՍՀՄ-ի փլուզումից հետո Կովկասում սկսվեցին տարածքային և էթնիկական հակասություններ, որոնք ծաղկուն երկիրը դարձնում էին ազգամիջյան կոնֆլիկտների ծխացող գոտու։

Ֆիլմի գլխավոր հերոսներից հասարակ թիֆլիսեցի Գոգլիկոն և Սուխումից դիպուկահար Սպարտակը ճակատագրի բերումով ուղեկիցներ են դառնում դեպի Լեռնային Ղարաբաղ ճանապարհին։ Չնայած մեկին առաջնորդում էր թղթախաղում պարտված գումարները վերադարձնելը, իսկ մյուսին՝ կենդանի մնալու համար հրամանատարի հրամանը կատարելը, նրանք ստիպված են մնալ իրար հետ և գործել համատեղ։ Իրարից տարբերվող երկու մարդկանց ճակատագրերը հատվում են այս «կոնֆլիկտի գոտում», որն ընդմիշտ փոխեց նրանց ճակատագրերը։

Դերերում
--------

* Նուցա Կուխիանիձե
* Զուրաբ Ղիփշիձե
* Զուրա Ինգորողվա
* Նինո Բադուրաշվիլի
* Լևան Դաբորջգինիձե
* Գիորգի Ղոփշիձե
* Նատո Մուրվանիձե
* Դավիթ Դվալիշվիլի
* Իա Սուխիտաշվիլի
* Էկա Անդրոնիկաշվիլի
* Փազուլի Մամեդով
* Իլգոր Ջախանգիրով

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Զբոսանք Ղարաբաղում ֆիլմի երկրորդ` նորացված տարբերակը". Արխիվացված է the original 2013 թ․ մայիսի 8-ին. Retrieved 2015 թ․ հոկտեմբերի 25.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ČSFD · Internet Movie Database |

 |
«**Gimme! Gimme! Gimme! (A Man After Midnight)**» (սկզբնական անվանումը՝ «Been and Gone and Done It»), շվեդական ABBA խմբի ամենանշանակալի դիսկո-հիթերից մեկը։ Երգը ձայնագրվել է 1979 թվականի օգոստոսի 30-ին և թողարկվել է 1979 թվականի հոկտեմբերին որպես սինգլ «The King Has Lost His Crown»-ի հետ միասին՝ որպես երկրորդ կողմ։ Այն առկա է նրանց *Greatest Hits Vol. 2* ալբոմում, ինչպես նաև *ABBA Gold*-ում։

### Պատմություն

«Gimme! Gimme! Gimme! (A Man after Midnight)» երգը գրվել գրել են Բենի Անդերսոնը և Բյորն Ուլվեուսը, հիմնական վոկալը կատարել է Ագնետա Ֆելթսքոգը։ Երգը ձայնագրվել է Polar Music Studios-ում Ստոկհոլմում 1979 թվականի օգոստոսին, և հոկտեմբերին արդեն թողարկվել է։

Սկզբնապես ABBA-ն ձայնագրել է մեկ այլ երգ՝ «Rubber Ball Man», սակայն, նրանց թվացել է, որ «Gimme! Gimme! Gimme!» երգը՝ ր դիսկո ռիթմերով ավելի լավ ընտրություն կլինի, և այդ իսկ պատճառով «Rubber Ball Man»-ը մնացել է որպես դեմոտարբերակ։

Աշխարհի երկրների մեծ մասում սինգլն ունեցել է 4:46 տևողություն՝ բացի ԱՄՆ-ից և Կանադայից, որտեղ երգի տևողությունը կազմել է 3 րոպե 36 վայրկյան։

Երգի իսպաներեն տարբերակը կրում է «**¡Dame! ¡Dame! ¡Dame!**» անվանումը։ Այն թողարկվել է որպես պրոմոսինգլ *Gracias Por La Música* ձայնասկավառակի համար Լատինական Ամերիկայում և այլ իսպանալեզու երկրներում։

### Դիրքերը չարթերում

«Gimme! Gimme! Gimme! (A Man After Midnight)» երգը № 1-ն է դարձել այնպիսի երկրներում, ինչպիսիք են Բելգիան, Շվեյցարիան, Ֆինլանդիան, Ֆրանսիան և Իռլանդիան։ Երգը հասել է թոփ-3-ի Ավստրիայում, Նորվեգիայում, Նիդերլանդներում, Մեծ Բրիտանիայում և Գերմանիայում, ինչպես նաև հաջողություններ է ունեցել Ճապոնիայում՝ հասնելով 17-րդ հորիզոնականի։

| Չարթ (1979) | Հորիզոնական |
| --- | --- |
| Australian ARIA Singles Chart | 8 |
| Austrian Singles Chart | 2 |
| Belgian VRT Top 30 Singles Chart | 1 |
| Dutch Top 40 | 2 |
| Finnish Singles Chart | 1 |
| French IFOP Singles Chart | 1 |
| German Singles Chart | 3 |
| Irish Singles Chart | 1 |
| Japanese Oricon Weekly Singles Chart | 17 |
| Japanese Oricon International Singles Chart | 1 |
| New Zealand RIANZ Singles Chart | 15 |
| Norwegian VG-lista Singles Chart | 2 |
| Swedish Singles Chart | 16 |
| Swiss Singles Chart | 1 |
| UK Singles Chart | 3 |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Gimme! Gimme! Gimme! (A Man After Midnight)" (in անգլերեն). abba-world.net. Արխիվացված է the original 2010 թ․ նոյեմբերի 19-ին. Retrieved 2010 թ․ հունիսի 11. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help); Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help); Unknown parameter `|description=` ignored (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Երգի տեսահոլովակը (ABBA խմբի պաշտոնական կայք) Archived 2010-05-28 at the Wayback Machine.
**«Սվինային հարձակում» հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник «Штыковая атака»), հուշարձան` տեղադրված Գուսև քաղաքում Առաջին համաշխարհային պատերազմի հարյուրամյակի կապակցությամբ` նվիրված այդ պատերազմում զոհված ռուս զինվորների և սպաների հիշատակին։

Պատմություն
-----------

Հուշարձանը նվիրված է 1914 թվականի օգոստոսի 20-ին Գումբիննենի մարտերի ժամանակ զոհված ռուս զինվորների և սպաների հիշատակին։ Այն տեղադրվել է Ռուսական ռազմա-պատմական ընկերության և Կալինինգրադի մարզի վարչակազմի նախաձեռնությամբ։ Հուշարձանին հարող տարածքի բարեկարգման աշխատանքները իրենց վրա են վերցրել տեղական իշխանությունները։ Հուշարձանի նախագծի հեղինակն է հանրաճանաչ քանդակագործ Վլադիմիր Սուրովցևը։ Հուշարձանը իրենից ներկայացնում է թշնամու դիրքերի վրա հրացանին ամրացված սվիններով հարձակվող ռուս զինվորի քանդակ։

Տեղադրման վայրը ընտրվել է Կալինինգրադի մարզի Գուսև (նախկին Գումբիննեն) քաղաքը։ Հուշարձանի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 2014 թվականի օգոստոսի 24-ին։ Բացման արարողությանը մասնակցել են Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի նախարարը, Ռուսական ռազմա-պատմական ընկերության նախագահ Վլադիմիր Մեդինսկին, քաղաքային իշխանությունների, Լեհաստանի և Գերմանիայի դեսպանատների ներկայացուցիչները, ինչպես նաև քաղաքացիներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "РВИО совместно с властями Калининградской области установят мемориал воинам Первой мировой" (in ռուսերեն). Российское военно-историческое общество. Արխիվացված է the original 2014 թ․ հոկտեմբերի 31-ին. Retrieved 2014 թ․ հոկտեմբերի 31. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|datepublished=` ignored (help)
2. 1 2  "В Гусеве открыли два памятника в честь героев Первой мировой войны" (in ռուսերեն). Freekaliningrad.ru. Արխիվացված է the original 2014 թ․ հոկտեմբերի 31-ին. Retrieved 2014 թ․ հոկտեմբերի 31. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|datepublished=` ignored (help)
**Կուրտ «Ֆրենկի» Յաղճյան** (անգլ.՝ Kurt "Frenchy" Yaghjian, հայտնի է նաև որպես **Կուրտ Յահճյան**, փետրվարի 9, 1951(1951-02-09), Դետրոյթ, Միչիգան, ԱՄՆ), ամերիկահայ դերասան և երգիչ, որը հայտնի է որպես Աննայի դերակատար՝ 1973 թվականի «Հիսուս Քրիստոս՝ գերաստղ*»* ֆիլմում։

Կուրտ Յաղճյանը ծնվել է Հայաստանից ներգաղթածների ընտանիքում։ Նա հայկական ծագում ունի։ Հայրն անվանի դիրիժոր Հայկ Յաղճյանն է։

Կուրտը մանկուց երգում էր։ 15 տարեկանում ձայնը փոխվելուց հետո պարզվեց, որ նա ունի տղամարդու համար հազվագյուտ ձայն՝ կոնտրտենոր։

Դպրոցական տարիներին Կուրտը երգչախմբի անդամ էր, որը մասնակցել է Ջան Կառլո Մենոտտիի «*Բրինդիսի եպիսկոպոսի մահը»* ներկայացման 1963 թվականի մայիսին կայացած առաջնախաղին։ Մենոտին, տպավորված լինելով Յաղճյանի դեմքի արտահայտչությունից, 1963 թվականին NBC-ին առաջարկեց նրան հաստատել Ամալի դերում *«Ամալը և գիշերային այցելուները»* (անգլ.՝ Amahl and the Night Visitors) հեռուստատեսության համար գրված օպերայում։ Յաղճյանի հետ տեսանկարահանված տարբերակը ցուցադրվում էր ամեն տարի մինչև 1966 թվականը։ 1971 թվականին Կուրտն ավարտել է Հյուսիսային Կարոլինայի արվեստի դպրոցը։

Յաղճյանը մասնակցել է այնպիսի ընկերությունների գովազդային արշավներին, ինչպիսիք են Կոկա-Կոլան, Ֆորդ Մոթորսը, Domino’s Pizza-ն, Տոյոտան, Կադիլակը, Chevrolet-ն, Budweiser-ը և Սփրայթը։

Նա հայտնվել է «Հիսուս Քրիստոս գերաստղ» ռոք-օպերայի Բրոդվեյի բնօրինակ բեմադրության մեջ 1971 թվականի հոկտեմբերի 12-ից մինչև 1973 թվականի հունիսի 30-ը բորոտի, թղթակցի և Հուդա Իսկարիովտացու դերում որպես դերասան Բեն Վերինի փոխարինող։ Յաղճյանը որպես բեք-վոկալիստ մասնակցել է Ջոն Լենոնի և Յոկո Օնոյի ալբոմների ձայնագրությանը։

1990-ական թվականների սկզբից մինչև 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ի դեպքերը Յաղճյանը *Little Isidore and the Inquisitor* խմբում էր։ 2001 թվականի հոկտեմբերին նա միացավ մեկ այլ խմբի, որը կոչվում էր *Kenny Vance and the Planotones*:

Դերեր
-----

Կուրտ Յաղճյանի երաժշտական դերերից են Ամալը *«Ամալը և գիշերային այցելուները»* հեռուստատեսային կինոնկարում (1963), Աննան *«Հիսուս Քրիստոս գերաստղ»* (1973, կինոնկար և սաունդթրեք) և *«Մազեր»* կինոնկարում (1979)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  "Курт Ягджян: фото, биография, фильмография, новости - Вокруг ТВ". *Вокруг ТВ* (in անգլերեն). Retrieved 2021 թ․ հուլիսի 23.
2. ↑  "The Boy Choir & Soloist Directory". Արխիվացված է the original 2013 թ․ դեկտեմբերի 2-ին. Retrieved 2021 թ․ հուլիսի 23.
3. 1 2  Կուրտ Յաղճյան Internet Movie Database կայքում
4. ↑  Yaghjian on the Internet Broadway Database

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կուրտ Յաղճյան Internet Movie Database կայքում
* Յաղճյանը՝ «The Ultimate Jesus Christ Superstar» կայքում Archived 2017-02-09 at the Wayback Machine.
* Յաղճյանի պատկերները *«Ամալը և գիշերային այցելուները»-ում*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Discogs · Internet Movie Database · MusicBrainz |

 |