recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ռուբանչիկի տուն** (ռուս.՝ Дом Рубанчика), հինավուրց երկհարկանի շենք Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզիՏագանրոգ քաղաքի կենտրոնական մասում (Տուրգենևի նրբանցք, 12), XIX դարի ճարտարապետության հուշարձան է։ Ռոստովի մարզային խորհրդի Փոքր խորհրդի 1992 թվականի նոյեմբերի 18-ի թիվ 301 որոշման համաձայն 6101261000 կոդով ընդգրկված է Ռուսաստանի Դաշնության մշակութային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։

Պատմություն
-----------

1873 թվականի նախագծով` գոյություն ունեցող երկհարկանի տանը կամարակապ դարպասի միջոցով ավելացվել են երկու պատուհաններ և մուտք առաջին հարկում, իսկ երկրորդ հարկում` երեք պատուհաններ և պատշգամբ դարպասի վերևում։

Մինչև 1906 թվականը տունը պատկանել է Սարանդինո ընտանիքին, իսկ 1906-1915 թվականներին` Մ. Ռուբանչիկին։ 1910-ական թվականներին Ռուբանչիկն այստեղ ունեցել է մասնավոր լուսանկարչատուն։

Շենքը գրականության մեջ հայտնի է նաև որպես Սարանդինոյի տուն։

Ճարտարապետական առանձնահատկություններ
------------------------------------

Շենքի ճակատը զարդարված է ատամնաշարերով, կոպտատաշ քարերով, լուսամուտների պարակալներով։

Արդի վիճակ
----------

Շենքի ճակատն աղավաղված է կցակառույցով` նկուղային հարկում գտնվող խանութի միահարկ մուտքով, մետաղապլաստիկ պատուհաններով, պարզունակ մետաղական լուսամուտաճաղերով։

Տան հայտնի բնակիչներ
--------------------

* **Յակով Օսիպովիչ Ռուբանչիկ** (1899-1948), խորհրդային ճարտարապետ, նկարիչ, Օդեսայում, Սոչիում, Լենինգրադում (այժմ` Սանկտ Պետերբուրգ), Մոսկվայում, Մախաչկալայում և նախկին Խորհրդային Միության այլ քաղաքներում բազմաթիվ շենքերի և կառույցների հեղինակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Культурное наследие Российской Федерации, объект № 6101261000»։ Վերցված է 2017 Փետրվար 23 (չաշխատող հղում)
2. 1 2 3 4  *Назаренко И.В. Кукушин В.С.* Сарандино дом // Таганрог. Энциклопедия. — Таганрог: Антон, 2008. — С. 624.
3. ↑  *Кашаверская Ю.* Неоконченная рукопись Якова Рубанчика // АРДИС. — 2004. — № 3.
**«Դոլարի ապոֆեոզը»** - իսպանացի նկարիչ Սալվադոր Դալիի նկարը՝ ստեղծված 1965 թվականին։ Նկարը գտնվում է կատալոնական Ֆիգերաս քաղաքի Դալիի թատրոն-թանգարանում։

Պատմություն
-----------

Դալին «Դոլարի ապոֆեոզը» նկարել է 1965 թվականին, այն հանդիսանում է ինքնատիպ պատասխան հանրահայտ աղմկահարույց անագրամա-մականվան «Avida Dollars» («դոլարի ագահ») կազմված «Salvador Dalí» անվանվան անվանումից սյուրռեալիզմի հիմնադիր Անդրեյ Բրետոնի կողմից։ Նկարը երկար ժամանակ գտնվել է Դալիի քարտուղարների՝ Էնրիկե Սաբատերայի և Ջոանա Պիտեր Մուրաի մոտ, ովքեր 1991 թվականին այն 200 միլիոն պեսետայով վաճառում են Դալիի թատրոն-թանգարանին։

Նկարագրություն
--------------

Նկարում ներկայացված են Դլիի ամբողջ ստեղծագործական կյանքի ընթացքի տիպիկ մոտիվները։ Նրանց մեջ առանձնանում է Մարսել Դյուշան, կտավի ձախ կողմում Լյուդովիկոս 14-ի հագուստով։ Ձախ կողմում գտնվում է նաև Հերմեսի արձանի պրոֆիլը՝ Պրակսիտելաի աշխատանքը, քթի ստվերում գտնվում է Գյոտեի կազմվածքը, իսկ բերանի անկյունում՝ Վերմեր Դելֆոցկու դիմանկարը։ Դալին նկարի աջ կողմում Վելասկեսին նման պատկերում է իրեն՝ աշխատելով Գալի դիմանկարի վրա, որի կողքին տեղադրված է Դանտեի Բեատրիչի կրկնակի կերպարը, որտեղ միաժամանակ կարելի է տեսնել և ծնկաչոք Դոն Քիշոտ։ Կտավի վերին մասում կարելի է տեսնել Նապոլեոնի պարտված բանակը, իսկ վերին ձախ անկյունում տեղադրված են Տետուանի ճակատամարտի մասնակիցները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Óleos rescatados del desván, 20 мая 1994 года

Արտաքին հղումներ
----------------

* Апофеоз доллара Archived 2011-07-28 at the Wayback Machine.(անգլ.) в галерее работ Сальвадора Дали
**Մեսրոպյան վարժարան**, հայկական ուսումնական հաստատություն Զմյուռնիայում։

Պատմություն
-----------

Հիմնվել է 1799 թվականին՝ հայ համայնքի նվիրատվություններով։ Կրոնական առարկաներից բացի դասավանդվել են հայերեն, հունարեն, թուրքերեն, իտալերեն, թվաբանություն (հետագայում՝ երկրաչափություն, հանրահաշիվ), պատմություն, դիցաբանություն, աշխարհագրություն, գծագրություն, վայելչագրություն, ճարտասանություն, փիլիսոփայություն, ֆրանսերեն, անգլերե, 1886 թվականից՝ աշխարհաբար։ 1850-ական թվականներին սովորում էր 400, ավելի ուշ՝ 600 աշակերտ։ Դասավանդումը տարվում էր միջնակարգ դպրոցի ծրագրով։ Շրջանավարտները կարող էին ընդունվել բարձրագույն ուս․ հաստատություններ։ Մինչև 1877 թվականը ուսուցումը անվճար էր, այնուհետև՝ չափավոր վարձով, ուներ գիշերօթիկ բաժին։ 1840-1845 թվականներին գործել է տպարան, հրատարակվել 10 անուն գիրք։ Լույս են տեսել «Թութակ հայկազյան» և «Երկասեր» մանկական հանդեսները, որոնցում տպագրվել են դպրոցականների ստեղծագործությունները։ Մեսրոպյան վարժարանն ուներ հարուստ գրադարան, բնագիտական թանգարան։ 1891 թվականին ստեղծվել են կիրակնօրյա, շաբաթօրյա ու երկօրյա դասընթացներ՝ ուսուցումից դուրս մնացած երիտասարդության համար։ Վարժարանի տեսուչներ են եղել Հ․ Վանանդեցին, Ա․ Փափազյանը, Մ․ Կանյանը, Մ․ Մամուրյանը, Հ․ Իֆեկճյանը, Մ․ Աղաբեկյանը, Թ․ Պոյաճյանը և ուրիշներ։

Հայտնի աշակերտներ
-----------------

Սովորել են Ղ․ Պալդազարյանը, Խ․ Մելիքսելումյանը, Տետեյան եղբայրները, Մ․ Ոսկանյանը, Ս․ Վանանդեցին, Գ․ Չիլինկիրյանը, Մ․ Մամուրյանը, Մ․ Աղաբեկյանը, Գ․ Բաբազյանը, Գ․ Մարկոսյանը, Մ․ Նուպարյանը, Մսեր Մսերյանը, Մ․ Ապրոն և ուրիշներ։ Վարժարանը տվել է ավելի քան 1500 շրջանավարտ։ Գոյատևել է մինչև 1922 թվականը, երբ հույն-թուրքական պատերազմի հետևանքով գաղթավայրը վերացել է։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 472)։*  |
**Բախտրիոն** (վրաց.՝ ბახტრიონი, Բախտրիոնի), ավերված բերդ Վրաստանի արևելքում՝ Կախեթի մարզում։ Կառուցվել է 17-րդ դարում Ալազան գետի ձախ ափին՝ Ալազանի՝ Իլտո գետի հետ միախառնվելու վայրից ոչ հեռու։ 1650-ական թվականներին բերդում տեղակայված է եղել Սեֆյան Իրանի զորախումբը, մինչ վրացի ապստամբները գրավել ու ավերել են այն։ Ներկայում պահպանվել են բերդի միայն աննշան մնացորդներ։

Պատմություն
-----------

Բերդն իր անունն ստացել է նախկինում գոյություն ունեցած Բախտրիանի գյուղի անունից, որի մոտակայքում կառուցվել էր բերդը 1650-ական թվականներին։ Այնտեղ տեղակայված էր ղըզըլբաշների կայազորը, որ Իրանի շահի կողմից ուղարկվել էր այդ տարածաշրջանում պարսկական տիրապետությունն ուժեղացնելու և Վրաստանը թուրք քոչվորներից պաշտպանելու համար։ Բերդը գտնվում էր ռազմավարական կարևոր նշանակություն ունեցող վայրում. այն վերահսկում էր այն ճանապարհները, որոնք տանում էին դեպի Մեծ Կովկասի լեռները, որտեղ բնակվում էին Թուշեթի, Փշավի ու Խևսուրեթիի վրացի լեռնականները։

1659 թվականին վրացի լեռնականները միանում են Կախեթի ապստամբներին, ովքեր անակնկալ հարձակվում են բերդի վրա։ Կռվի ընթացքում վրացիները կոտորում են ղըզըլբաշների զորքը, ապա գրավում են պարսկական մեկ այլ ամրոց՝ Ալավերդին։ Այս իրադարձություններն արտացոլվել են բանահյուսության մեջ, ինչի շնորհիվ պահպանվել են Բախտրիոնի ճակատամարտի լեռնական հերոսների անունները։ Նրանք են Զեզվա Գապրինդաուլին Թուշեթից, Նադիա Խոշարաուլին Խևսուրեթիից և Գոգոլաուրին Փշավից։ Այդ ճակատամարտին է նվիրված նաև 19-րդ դարի վրացի բանաստեղծ Վաժա Փշավելայի «Բախտրիոնի» պոեմը (1892)։ Բախտրիոնի անունը կրող փողոցներ կան Թբիլիսիում, Ախմետայում, Թելավում, Լագոդեխում, Քարելում և Կասպիում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Tsarévitch Wakhoucht (transl. by Marie-Félicité Brosset; 1842), *Description géographique de la Géorgie*, p. 321. L'Académie Impérial des Sciences, St Petersbourg (Ֆրանսերեն)
2. 1 2  Kurtsikidze, Shorena and Chikovani, Vakhtang (2002), "Georgia's Pankisi Gorge: An Ethnographic Survey" Archived 2016-03-03 at the Wayback Machine. pp. 30-31. Berkeley Program in Soviet and Post-Soviet Studies Working Paper Series.
3. ↑  Gamkrelidze, Ekaterine (ed. 2008), *Der Dichter Vaza-Psavela. Fünf Essays*, p. 81. Königshausen & Neumann, ISBN 3826038487
**Արտավազդ Կյուրեղի Բրինձյան** (*Հովհաննիսյան*, 1898, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - 1920, Թիֆլիս, Վրաստանի Դեմոկրատական Հանրապետություն), հայ հեղափոխական, կուսակցական գործիչ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Թիֆլիսում, գրաշարի ընտանիքում։ Հայրը աշխատել է սկզբում Ռոտինյանի տպարանում, ապա՝ հին գրքեր վաճառողի խանութում։ 1911 թվականին ընդունվում է Ներսիսյան դպրոց, որտեղ դառնում է առաջադեմ աշակերտներից մեկը։ Բարձր դասարաններում ներգրավվում է հեղափոխական գործունեության մեջ։ Իր հոր գրավաճառանոցը նրան «գաղտնարան» է ծառայում, որտեղ գրքեր վաճառելու պատրվակով ընդհատակյա աշխատողների հանդիպումներ է կազմակերպում, թռուցիկներ տարածում։ Մի քանի անգամ Արտիստական թատրոնի գալյորկայից ներկայացման ժամանակ նա թռուցիկներ է շպրտել դեպի պարտերը։ Նրա բնակարանում հաճախ գաղտնի ժողովներ և խորհրդակցություններ են անցկացվել։

1918 թվականին ընդունվելով բոլշևիկյան կուսակցության շարքերը՝ Բրինձյանը կատարել է Թիֆլիսի կոմիտեի հանձնարարությունները։ Իսկ 1920 թվականի մայիսին նրան է հանձնարարված եղել մի խումբ ընկերների հետ զինված հարձակում գործել Թիֆլիսի յունկերական դպրոցի վրա և գրավել այն։ Հենց այդ գործողության ժամանակ Արտավազդը վիրավորվում է և ձերբակալվում։ Նույն գիշերը Բրինձյանին գնդակահարում են մենշևիկյան բանտում։ Ինչպես վկայել է Բրինձյանի եղբայրը, պահնորդական բաժնի աշխատակիցները խուզարկում են նրա բնակարանը և այնտեղից տանում հրացաններ ու ատրճանակներ, թռուցիկներ և գաղտնի գրականություն, իսկ նրա հոր գրավաճառանոցից՝ «3 ֆուրգոն գրականություն»։

Բրինձյանի գործունեության մասին գրված է Ս. Վարդանյանի «Ընդհատակում» գրքում (1926), Գ. Քալաշյանի «Թիֆլիսի ընդհատակում» հուշերում (1958), ինչպես նաև «Լենինսկոյե զնամյա» լրագրի 1963 թվականի հոկտեմբերի 20-ի համարում լույս տեսած Ս. Առաքելյանի հոդվածում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Անմոռաց դեմքեր (Ներսիսյան դպրոցի սաներ), Ե. «Հայաստան», 1965, էջ 32-35։
Սերմնապահեստարանի մուտքը
**Համաշխարհային սերմնապահեստարան** կամ **Սվալբարդ համաշխարհային սերմնապահեստարան** (նորվ.՝ globalt sikkerhetshvelv for frø på Svalbard) Շպիցբերգեն կղզում գտնվող թունել-պահեստարան, որտեղ ապահով պահվում են հիմնական գյուղատնտեսական կուլտուրաների սերմերի օրինակները։ Սերմապահեստարանի բացումը տեղի է ունեցել 2008 թվականին։ Ներկայումս այնտեղ պահվում է ավելի քան 770.000 հատուկ տեսակ սերմեր։

Շինարարություն
--------------

Համաշխարհային գենային բանկը՝ տնկանյութի սերմնապահեստարանի կառուցումը սկսել է 2006 թվականի հունիսի 19-ին ՄԱԿ-ի հովանու ներքո։ Նպատակն է աշխարհում հայտնի բոլոր գյուղատնտեսական կուլտուրաների սերմերի պահպանումը։ Նախագիծը իրականացվում է Նորվեգիայի միջոցներով։ Ծախսվել է 9 մլն ԱՄՆ դոլար։ Յուրաքանչյուր երկիր ստացել է իր մեկուսամասը։ Այս պահեստարանի նպատակն է, մեծագույն աղետից հետո, երբ բուսականությունը կվերանա, հնարավոր է երկրագնդի ցանկացած կետում նոր բուսականություն աճեցնել։ Պահոցի տարածքը կարող է ապահովել 4,5 մլն տեսակ սերմի պահպանումը։

Այսօր աշխարհում կա ավելի քան 1400 սերմնապահեստարան, սակայն դրանց գերակշիռ մասը տեղակայված են քաղաքականապես անկայուն տարածաշրջաններում, իսկ Շպիցբերգենը ընտրվել է հավերժական սառածության և կղզեխմբի փոքր տեկտոնական ակտիվության պատճառով։

Կառույցը
--------

Սերմնապահեստարանը կառուցված է լեռան մեջ 120 մետր խորությամբ, ծովի մակարդակից 130 մետր բարձրության վրա Լոնգյիր ավանում։ Պահոցը ունի պայթյունակայուն դռներ և շլյուզային խցեր։ Սառեցման համակարգը, որն աշխատում է տեղական հումքով՝ ածուխով ապահովում է սերմերի պահպանումը; Նպաստում է նաև հավերժական սառածությունը, եթե հովացման համակարգը շարքից դուրս գա, ապա միայն մի քանի շաբաթ հետո ջերմաստիճանը չի գերազանցի -3 °C աստիճանը։ Սերմերը փակ ծրարներում են, որոնք իրենց հերթին չորստակ պլաստիկով են փաթեթավորված, որոնք էլ մետաղական դարակներում գտնվող արկղերում են։ Ցածր ջերմաստիճանը (−18 °C) ր թթվածնի սահմանափակ մուտքը ապահովում են նյութափոխանակության ցածր ակտիվություն և դանդաղեցնում են սերմերի ծերացումը։ Անվտանգությունն էլ ապահովված է տեսախցիկների հատուկ համակարգի միջոցով։

Պատկերասրահ
-----------

* Սերմերը արկղերի մեջ
* պահոցի մուտքի տոնական լուսավորությունը բացման օրը
* Պահեստի մանրակերտը
* պահեստի դարակները

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Սվալբարդ՝ համաշխարհային սերմնապահեստարան(չաշխատող հղում)
2. ↑  В Норвегии создают «Ноев ковчег» для семян (ռուս.)
3. ↑  Всемирное хранилище семян. Короткие заметки Archived 2012-11-08 at the Wayback Machine. (ռուս.)
**Լոլա Բեթ** (գերմ.՝ Lola Beeth, 1862, նոյեմբերի 2, Կրակով - 18 մարտի, 1940, Բեռլին), ավստրիացի օպերային երգչուհի (սոպրանո)։

Կենսագրություն
--------------

Սովորել է Վիեննայում Լուիզա Դուստմանի, այնուհետև Փարիզում Պոլինա Վիարդոյի մոտ։ 1882 թվականին նրա դեբյուտը եղել է *Էլզայի* դերը Բեռլինի պալատական օպերայի բեմում (*«Լոենգրին»* Ռիչարդ Վագներ), եղել է այդ օպերայի մենակատարը մինչև 1888 թվականը։ Տեղափոխվել է Վիեննայի կայսերական օպերա, որից կախված էր նրա հոտագա կարիերան։ Շատ անգամներ հանդես է եկել Գուստավ Մալերի գլխավորությամբ։ 1895 թվականին շրջագայել է Լոնդոնում, Փարիզում, Լայպցիգում և կրկին դեբյուտով ներկայացել է Մետրոպոլիտեն օպերայում *Էլզայի* դերով։ Գրախոսը զգուշորեն նշում է, որ երգչուհին շատ է նյարդայնանում և հետևաբար, չի ներկայանում ըստ արժանվույն։ Ընդհանրապես նախընտրել է վենգերյան ռեպերտուար, այդ թվում, *Զիգլինդեի* և *Վեներայի* դերերը «Վալկիրիա» և «Տանհոյզեր» օպերաներից։ Լքել է բեմը 1902 թվականին։ Մահացել է 1940 թվականի մարտի 18-ին, Բեռլինում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Որոշ աղբյուրներում նշվում է նաև 1861 և 1864։
2. ↑  «LOHENGRIN» AT THE OPERA; Lola Beeth, a Vienna Soprano, Makes Her First Appearance Here as Elsa // Նյու Յորք Թայմս, December 3, 1895.
3. ↑  Calves' new role // The Pittsburgh Press, Dec 14, 1902, p.27.
Կոշտ սկավառակակիր 44 ՄԲ ծավալով 1980-ական թվականների և CompactFlash 2 Գբ 2000-ական թվականների արտադրության
Օպերատիվ հիշողության մոդուլ DRAM, տեղադրված մայրական պլատայում
Հիշողության կրիչ՝ Ֆլեշ - հիշողություն
**Համակարգչային հիշողություն** (*ինֆորմացիայի պահպանման միջոց*, *հիշող սարք*), հաշվողական մեքենայի սարք, ֆիզիկական օբյեկտ, որն ստեղծված է որոշակի ժամանակահատվածում հիշողության պահպանման համար։ Հիշողությունը, ինչպես նաև կենտրոնական պրոցեսորը, համարվում է 1940-ական թվականների համակարգիչների անխախտելի բաղադրիչը։ Հաշվողական տեխնիկայի հիշողությունն ունի հիերարխիկ կառուցվածք և սովորաբար առաջարկում է կիրառել մի քանի հիշասարքեր, որոնք ունեն տարբեր բնութագրիչներ։

Անհատական համակարգիչներում «հիշողություն» հաճախ անվանում են ցանկացած դինամիկ հիշողություն (DRAM), որն օգտագործվում է որպես անհատական համակարգչի օպերատիվ հիշողություն՝ ОЗУ : Համակարգչային հիշողության ֆունկցիան է՝ իր տիրույթում (բջիջ) պահպանել արտաքին գործողություններն ու արդյունքները և մուտքագրված ինֆորմացիան։ Այս բջիջները կարող են արձանագրել մի շարք ֆիզիկական գործողություններ։ Դրանց գործառույթները նույնն են սովորական էլեկտրամեխանիկական անջատման համար, և դրանցում տեղեկատվությունը գրանցվում է որպես երկու խիստ տարբեր իրավիճակներ` 0 և 1 (« անջատված »/« միացված »)։ Հատուկ մեխանիզմները ապահովում են մուտքը դեպի այդ բջիջների պարունակություն (*հաշվարկային*, ազատ կամ հաջորդական)։ Հիշողության հասանելիության գործընթացը բաժանված է ժամանակային առանձին գործընթացների։

Այլ տերմիններ
-------------

* *Բազմաբլոկ հիշողություն (անգլ.՝ multibank memory),*
* *Ներկառուցված տրամաբանությամբ հիշողություն* (անգլ.՝ logic-in-memory),
* *Բազմամուտքային հիշողություն* (անգլ.՝ multiport storage memory),
* *Բազմամակարդակ հիշողություն* (անգլ.՝ multilevel memory),
* *Զուգահեր գործողություններով հիշողություն* (անգլ.՝ parallel storage),
* *Էջերով հիշողություն* (անգլ.՝ page memory):

Տես նաև
-------

* Memtest86+

Գրականություն
-------------

* *Айен Синклер.* Память // Словарь компьютерных терминов = Dictionary of Personal Computing / Пер. с англ. А. Помогайбо. — М.: Вече, АСТ, 1996. — 177 с. — ISBN 5-7141-0309-2
|  |
| --- |
| **Աղապատուկ** |
| ԱղապատուկԱղապատուկ |
|
| **Դասակարգում** |
| **Թագավորություն** | Բույսեր (Plantae) |
| **Ենթատիպ** | Սերմնավոր բույսեր (Spermatophytes) |
| **Կարգ** | Մեխակածաղկավորներ (Caryophyllales) |
| **Ընտանիք** | Հավակատարազգիներ (Amaranthaceae) |
| **Ենթաընտանիք** | Բաբախայիններ (Salicornioideae) |
| **Տրիբա** | *Salicornieae* |
| **Ցեղ** | Աղապատուկ *(Halocnemum)* |
| **Տեսակ** | **Աղապատուկ** *(H. strobilaceum)* |
|
| **Միջազգային անվանում** |
| ***Halocnemum strobilaceum*** |

**Սարսազան կոնաձև** (լատ.՝ Halocnemum strobilaceum), թելուկազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։

Նկարագրություն
--------------

15-17 սմ բարձրությամբ, հակադիր փռված և արմատակալվող ընձյուղներով սուկուլենտ կիսաթուփ է։ Միամյա ընձյուղները մոխրականաչ են, հատվածավոր և երիկամաձև։ Հասկերը կարճ-գլանաձև են և նստադիր։ Ծաղկապատը կազմված է 3 մասերից, որոնք հիմքում ունեն միաձուլված մասեր, իսկ առէջը մեկն է։

Տարածվածություն
---------------

Հայաստանում աճում է Երևանի ֆլորիստիկական շրջանում (Արազափ, Մարգարա, Երասխահուն, Էջմիածին, Երասխ)։ Տեսակը տարածված է նաև Արևելյան Նախակովկասում, Արևելյան Կովկասում, Արևելյան Անդրկովկասում, Նախիջևանում, Եվրոպայի հարավում, Անատոլիայում, Իրանում, Կենտրոնական Ասիայում և Հյուսիսային Աֆրիկայում։

Էկոլոգիա
--------

Աճում է ստորին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 850-900 մ բարձրությունների վրա, ուժեղ աղակալված փորփոշ կամ խոնավ աղուտներում։ Ծաղկում է հուլիս-օգաստոս ամիսներին, պտղաբերում՝ սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին։ Հաճախ առաջացնում է մաքուր խմբավորումներ։

Պահպանություն
-------------

Վտանգված տեսակ է։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Ընդգրկված չէ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ, CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։

Պոպուլյացիայի մի փոքր մասը աճում է Արմավիրի մարզի Երասխահուն գյուղի շրջակայքում, գյուղատնտեսության նախարարության հողագիտության ինստիտուտի ստացիոնարի տարածքում և «Որդան կարմիր» արգելավայրի տարածքում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  *Հայաստանի Կարմիր գիրք*։ Երևան: Հայաստանի բնապահպանության նախարարություն։ 2010։ ISBN 978-99941-2-420-6


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Տաքսոնոմիա | EOL · GBIF · iNaturalist · NCBI · ITIS TSN |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | Microsoft: 2778737145 |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| Տաքսոնի նույնացուցիչներ |
| --- |
|  |
| *Halocnemum strobilaceum* | 
* Վիքիցեղեր: Halocnemum strobilaceum
* APDB: 26750
* EoL: 2872968
* EPPO: HCNST
* EUNIS: 167940
* FoC: 200006866
* FoIO: HALSTR
* GBIF: 3760350
* GRIN: 18223
* iNaturalist: 514995
* IPNI: 165766-1
* ITIS: 822811
* NCBI: 239185
* PFI: 506
* Plant List: kew-2838537
* PLANTS: HAST9
* POWO: urn:lsid:ipni.org:names:165766-1
* Tropicos: 7200054
* WoI: 2556

 |
|  |
| *Salicornia strobilacea* | 
* APDB: 59884
* GRIN: 32669
* IPNI: 166605-1
* POWO: urn:lsid:ipni.org:names:166605-1
* Tropicos: 7202749

 |

 |
**Լուկինների տուն** (ռուս.՝ Дом Лукиных), տեղական նշանակության ճարտարապետության հուշարձան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ Գտնվում է Անտոն Գլուշկոյի նրբանցք, 15 հասցեում։

Պատմություն
-----------

Պատմական աղբյուրները վկայում են, որ ժամանակակից Անտոն Գլուշկոյի նրբանցք, 15 հասցեի տունը գոյություն է ունեցել դեռևս 1827 թվականին։ Այնուհետև, հայտնի չէ թե ինչ պատճառներով, այն քանդվել է և կրկին կառուցվել 1910-ական թվականներին։ Այդ ժամանակ երկհարկանի առանձնատան սեփականատեր էր Լուկինների ընտանիքը։ Վիճակագրական տվյալների համաձայն՝ շենքը գնահատվել է 28 հազար ռուբլի։

Վասիլի Պավլովիչ Լուկինը 19-րդ դարի վերջին ղեկավարել է քաղաքային ծավագնացության դասընթացները և դարձել է «Նավագնացություն» գրքի հեղինակը, որը նավաստիներն օգտագործում էին որպես ձեռնարկ։ 20-րդ դարի սկզբին նա Քաղաքային դումայի իրավասու էր և Դոնի հողային բանկի վարչության նախագահ։ Հաճախ աշխատանքային հարցերով այցելել է Սանկտ Պետերբուրգ։ Մահացել է Կիևում 1919 թվականին։ Նրա կինը՝ Սոֆյա Անդրեևնա Լուկինան, 1908 թվականին կազմակերպել է «Մի կաթիլ կաթ» մանկական խոհանոց, իսկ 1914 թվականին բացել է քաղաքում առաջին մանկապարտեզը։ Դրա հետ մեկտեղ նա աշխատել է որպես դասախոս մասնավոր սկզբնական III կարգի ուսումնարանում։ Լուկինների ընտանիքում կար մի քանի երեխա։ Դուստրը՝ Վերա Վասիլևնան, ամուսնությունից հետո՝ Քսինտարիս, ծնվել է 1892 թվականի օգոստոսի 10-ին։ Որդին՝ Կոնստանտին Վասիլևիչ Լուկինը, կրթություն է ստացել Սանկտ Պետերբուրգի էլեկտրատեխնիկական ինստիտուտում։ 1921 թվականին նա ամուսնացել է Եվգենյա Նիկոլաևնա Գրեկովայի հետ։ Ընտանիքի երրորդ երեխան էր Բորիս Վասիլևիչ Լուկինը։

Հայտնի չէ, թե երբ է կառուցվել տան երրորդ հարկը, սակայն 1918 թվականի նոյեմբերի 7-ին Տագանրոգի թերթերից մեկում հայտարարություն է հայտնվել, որ Ֆրեյնեդի կոշկագործական արհեստանոցը, որը գտնվում էր Լուկինի տան երրորդ հարկում, վաճառվում է։ Տունն այս ընտանիքին պատկանել է մինչև 1925 թվականը։ Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ այստեղ է գտնվել Առաջին հեծելազորային բանակի հեծելազորի էսկադրոնների ձևավորման վարչությունը, իսկ 1933 թվականին տանը տեղադրվել են քաղաքային թանգարանի ցուցանմուշները։ 1992 թվականից տունը, որպես ճարտարապետության հուշարձան, պաշտպանվում է օրենքով։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Жилой дом(չաշխատող հղում)
2. 1 2 3 4  Гаврюшкин О. П. Г12 «По старой Греческой…» (Хроника обывательской жизни) — Т.: ООО «Издательство „Лукоморье"», 2012. — 514 с. — ISBN — 5-901565-15-0
3. 1 2  Энциклопедия Таганрога
**Միջազգային սանիտարական համաձայնագիր,** պետությունների միջև կնքվող և վավերացվող իրավական փաստաթուղթ, որի հիմնական նպատակն է փոխադարձ պայմանավորվածությամբ անցկացնել վտանգավոր, կարանտինային հիվանդությունների (ժանտախտ, խոլերա, բնական ծաղիկ, դեղին տենդ) ներթափանցումը կանխող միջոցառումներ։ Միջազգային սանիտարական համաժողովները և դրանցում ընդունված համաձայնագրերը լայն զարգացում են ստացել 19-րդ դարում։ 1851 թվականին Փարիզում կայացել է համաճարակների դեմ պայքարի առաջին միջազգային կոնֆերանսը, իսկ 1892 թվականին, հերթական համաժողովում, ընդունվել է միջազգային սանիտարական համաձայնագիրը։ 1851-1951 թվականներին տարբեր պետությունների նախաձեռնությամբ հրավիրվել են միջազգային սանիտարական ավելի քան 20 համաժողովներ, որոնցում ընդունվել և վավերացվել են 13 միջազգային սանիտարական համաձայնագիր։ 1907 թվականին Հռոմի միջազգային սանիտարական կոնֆերանսում ստեղծվել է առաջին միջազգային սանիտարական կազմակերպությունը՝ Հասարակական հիգիենայի միջազգային բյուրոն, որը գործել է Փարիզում՝ 1909—1946 թվականներին։ Դրա հիմնական խնդիրն էր․ հետևել միջազգային սանիտարական համաձայնագիրերի պահանջների, կարանտինային կանոնների կատարմանը, հաղորդել տեղեկություններ կարանտինային հիվանդությունների համաճարակային վիճակի մասին և երկրներին տեխ․ ու կոնսուլտատիվ օգնություն ցույց տալ։ 1923 թվականին Ազգերի լիգայի կազմում հիմնվել է հիգիենայի սեկցիա, որը կատարել է Միջազգային բյուրոյի պարտականությունները և նպաստել նաև գիտական պրոբլեմային հարցերի ուսումնասիրությանը։ 1948 թվականին, Միավորված ազգերի կազմակերպության Գլխավոր ասամբլեայի որոշմամբ, ստեղծվել է Միջազգային առողջապահական նոր կազմակերպություն (Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպություն), որն ստանձնել է Միջազգային բյուրոյի և Ազգերի լիգայի հիգիենայի սեկցիայի պարտականությունները։ 

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 581)։*  |
**«Աննինո»** («Զնամենսկոյե», «Վելյամինովո») **դաստակերտ** (ռուս.՝ Усадьба «Аннино» («Знаменское», «Вельяминово»), դաստակերտ Մոսկվայի մարզիՌուզսկի շրջանում։ Գտնվում է Աննինո գյուղում՝ Ռուզա քաղաքից 11 կմ դեպի արևելք։ Ռուսաստանի ժողովուրդների մշակութային արժեքների դաշնային նշանակության օբյեկտ է համաձայն ՌԴ նախագահի 1995 թվականի փետրվարի 20-ի թիվ 176 հրամանագրի։

Պատմություն
-----------

Աննինոն հայտնի է XVI դարից։ XVII դարում գյուղը պատկանել է Միլոսլավսկիներին։ Այժմ պահպանված դաստակերտային տունը կառուցվել է 1770-ական թվականներին գեներալ Ա. Ն. Խերասկովի կողմից։ Սա վաղդասական ոճի երկհարկանի քարե շինություն է։ Դաստակերտի համակառույցում ընդգրկված է նաև վրանաձև Զնամենսկի տաճարը, որը 1690 թվականին կառուցել է Միլոսլավսկին։ «Աննինո» դաստակերտի համակառույցն ունի ճարտարապետության հուշարձանի կարգավիճակ։

Նկարագրություն
--------------

Զնամենսկի տաճարը
XVIII դարի վերջից պահպանված դաստակերտային տունն ունի գավառական ճարտարապետություն։ Այն ունի հորիզոնական բաժանմամբ լայնատարած հիմնական ճակատ։ Ձևավորման մեջ օգտագործված են հետևյալ տարրերը. հարթ երեսկալներ, վրադիր տախտակներ, պարզ պրոֆիլի քիվ։ Առաջին հարկը զարդարված է կոպտատաշ քարով։ Ճակատների գունային լուծումը կառուցված է կարմիրի և սպիտակի հակադրության վրա։ Տանիքը գավակային է, քառալանջ։

Միլոսլավսկուց հետո դաստակերտին տիրել են Սավինը, Բելավինը ժառանգների հետ, Վոեյկովները, հողատեր Յակովլևան և Բլինովները։

Տաճարը գործող է։ Դաստակերտային տունը գրանցված է մանկական առողջության կենտրոնի հաշվին, բայց թվում է անմարդաբնակ։ Խաղահրապարակները դատարկ են, ծածկապատշգամբներում տախտակներ են լցված։ Տարածքը պահպանվում է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Указ Президента РФ № 176 от 20.02.1995 г.
2. ↑  Подмосковье: справочник-путеводитель. УКИНО «Духовное преображение», 2006
3. 1 2 3  «Усадьба Аннино (Россия, Московская область, Рузский район, Аннино, в 11 км восточнее Рузы)»

Արտաքին հղումներ
----------------

* Усадьба Аннино
**Շովգիյար Ջամիլի Աբդուլաև** (ադրբ.՝ Şövqiyar Cəmil oğlu Abdullayev, 1969 ապրիլի 5 - 1992 օգոստոսի 27), ադրբեջանցի տանկիստ, Ադրբեջանի ազգային հերոս։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1969 թվականի ապրիլի 5-ին Հայկական ԽՍՀ Շատվան գյուղում։ 1986 թվականին գերազանց ավարտելով գյուղի միջնակարգ դպրոցը ընդունվել է Ադրբեջանի պետական պոլիտեխնիկ համալսարան (այժմ՝ Տեխնիկական համալսարան)։ Առաջին կուրսն ավարտելուց հետո զորակոչվել է խորհրդային բանակ։ Ծառայել է Մոնղոլիայում։

### Արցախյան պատերազմ

Հիմնական հոդված՝ Արցախյան պատերազմ
1992 թվականի դարձել է Ադրբեջանի բանակի կամավոր։ Նշանակվել է Աղդամում կազմավորված տանկային դասակի հրամանատար։ Այն բրիգադը, որտեղ ծառայել է Աբդուլաևը, մասնակցել է Նոր Կարմիրավան, Վարդաձոր, Արանզամին գյուղերի մարտերում։ Օգոստոսի 23-ին նրա բրիգադին ուղարել են Մարտակերտ։ Դրմբոնի մարտում Աբդուլաևի տանկը մի քանի անգամ ենթարկվել է հրակոծման։ Երկու ոտքից ծանր վիրավորվելուց հետո նրան տեղափոխել են Աղդամի հիվանդանոց։ Բուժվելուց հետո վերադարձել է ճակատ։ Ոչնչացվել է հայկական ուժերի կողմից 1992 թվականի օգոստոսի 27-ին։

Ադրբեջանական Հանրապետության նախագահի № 457 1993 թ. փետրվարի 5-ի հրամանագրով Շովգիյար Աբդուլաևին շնորհվել է Ադրբեջանի ազգային հերոսի կոչումը (հետմահու)։

Թաղված է 1992 թվականի օգոստոսի 29-ին Բաքվի Շեհիդների պուրակում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Շովգիյար Աբդուլաևը milliqahraman.az կայքում(չաշխատող հղում)
 (ադրբ.)
**Սահառունիներ**, Սահառունիք իշխանական (նախարարական) տոհմ Հին Հայաստանում։ Ժառանգական տիրույթը եղել է Արևմտյան Շիրակի և Երասխաձորի միջև ընկած տարածքը՝ Մրեն իշխանանիստ կենտրոնով (մյուս բնակավայրերից հիշվում է Սահառունիք ավանագյուղը)։ Ըստ Գահնամակի, Սահառունիք արքունիքում զբաղեցրել են 25-րդ «բարձը», իսկ ըստ Զորանամակի, հայկական զորաբանակում կռվել են 300 հեծելամարտիկով։

Ծննդաբանության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել, առաջին անգամ աղբյուրներում հիշատակվում են 4-րդ դարից։ Սահառունյաց իշխանը հիշատակվում է Հուսիկ Ա Պարթև կաթողիկոսին (341-347) Կեսարիա ուղեկցող հայ մեծամեծ իշխանների թվում։ Իսկ Սահառունիքի նահապետ Մուշկ իշխանը հիշատակվում է Արշակ Բ արքայի (350 - 367) Հռոմ առաքած դեսպանության կազմում։ Վերջինիս հսջորդել է հավանաբար ավագ որդին՝ Բատ Սահառունին, որը եղել է Վարազդատ արքայի (374 - 378) դայակն ու ուսուցիչը, իսկ Մուշեղ Մամիկոնյանի սպանությունից հետո վարել է Հայոց սպարապետության գործակալությունը։

Մանվել Մամիկոնյանի դեմ Կարինի ճակատամարտում (378) պարտվելուց հետո, Բատ Սահառունին ձերբակալվել և որդու հետ գլխատվել է։ 5-րդ դ․ ազատագրական շարժումների ժամանակ Սահառունյաց իշխան Կարենը մարտնչել է Վարդան Մամիկոնյանի զորաբանակում։ Քաջաջը հերոսաբար զոհվել է քխոսրովակերտ անտառի մոտ պարսկական զորքերի դեմ ճակատամարտում (482)։ 7-րդ դ․ Սահառունիքի նշանավոր ներկայացուցիչներից հիշատակվում է Դավիթ Սահառունին, որն առժամանակ (613 - 616) ճանաչվել է Հայոց մարզպան, իսկ 635 - 638-ին՝ Հայոց իշխանապետ՝ մեծարվելով բյուզանդական կյուրոպաղատ տիտղոսով։ Զբաղվել է շինարարական աշխատանքներով (Մրենում, Աղթամար կղզում)։ Հավանաբար թաղվել է իր կերտած Մրենի կաթողիկե եկեղեցում։ Այնուհետև Սահառունիների մասին տեղեկություններ չեն հանդիպում։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 10, էջ 139)։*  |
**Սահմանադրականության կանխավարկած** (անգլ.՝ Presumption of constitutionality), սկզբունք, համաձայն որի օրենքի հակասահմանադրականության ապացուցման պար­տականությունը կրում է քաղաքացին, այլ ոչ թե պետությունը։

Ալեքսանդր Համիլթոնը իր Ֆեդերալիստ 78 էսսեյում գրել է, դատարանները պետք է հնարավորություն ունենան չեղարկել օրենքը որպես հակասահմանադրական միայն այն դեպքում, եթե վիճարկվող օրենքի և սահմանադրության միջև կա «անհաշտելի տարբերություն»։ Հակառակ դեպքում օրենքը պետք է մնա ուժի մեջ։

Նմանապես, 1787 թվականին Ֆիլադելֆիայի համագումարի ժամանակ Վիրջինիայի պատվիրակ Ջորջ Մենսոնը ասել է, որ դատավորները «կարող են հակասահմանադրական օրենքը անվավեր ճանաչել։ Սակայն այդ նկարագրությանը չհամապատասխանող ցանկացած օրենք, որքան էլ այն անարդար, ծանր և կործանարար լինի, նրանք որպես դատավորներ պարտավոր են ազատ թողնել»։

Ամերիկացի իրավաբան, պրոֆեսոր Ռենդի Բարնեթը կարծում է, որ նման կանխավարկածը ինքն իրենով հակասահմանադրական է և ենթադրում է, որ պետությունը պարտավոր է ապացուցել, որ ազատությունը սահմանափակող օրենքները անհրաժեշտ են, ինչ Բարնեթը անվանում է *«ազատության կանխավարկած»*։

Տես նաև
-------

* Դատական հսկողություն
* Դատական հսկողությունը ԱՄՆ-ում
* Իրավական դոկտրին

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Hamilton, Alexander. Federalist #78 (1788-06-14).
2. ↑  "Founders’ Constitution, Article 1, Section 7, Clauses 2 and 3", Records of the Federal Convention (1787-06-04).
3. ↑  Barnett, Randy. *Restoring the Lost Constitution: The Presumption of Liberty* (Princeton University Press 2004).
**Մաս և ամբողջ**, առարկաների և երևույթների կառուցվածքային կողմը բնութագրող փիլիսոփայական կատեգորիաներ, որոնց հարաբերակցության տարբեր մեկնաբանությունները ծառայում են ճանաչողական տարբեր խնդիրների։ Պարզագույն դեպքում ամբողջը մասերի (այն կազմող միատեսակ առարկաների) սոսկական գումարն է, ուստի այն վերլուծելով մասերի՝ մենք ճանաչում ենք ամբողջը և, հակառակը, ամբողջի հատկությունները կարող են փոխադրվել մասերի վրա։ Այսպիսի գումարային ամբողջից, ըստ էության հավաքականությունից, տարբերվում է բուն իմաստով ամբողջը՝ ամբողջականությունը, որն իր հատկություններով համարժեք չէ մասերին, օժտված է կառուցվածքային միասնությամբ և «վարքի» ու զարգացման ինքնուրույնությամբ. մասերը տարատեսակ են և կապված են բազմազան հարաբերություններով, դրանք կոչված են ծառայելու ամբողջին և նրանից դուրս իմաստ չունեն, ամբողջը դրանք «ենթարկում» է իրեն, կարգավորում և ուղղորդում դրանց գործունեությունը։ Այս մոդելով կարող են ներկայացվել օրգանիզմները, հասարակությունը՝ որպես տնտ. և սոցիալական օրգանիզմ և այլն։ 
Ամբողջականության կատեգորիային բացառիկ նշանակություն է տվել Ի. Կանտը՝ նպատակի վերաբերյալ իր ուսմունքում։ Հեգելը դրա հետ է կապել ինքնազարգացման դիալեկտիկական գաղափարը։ Հետագայի մի շարք ուսմունքներ (ռոմանտիզմ, «կյանքի փիլիսոփայություն», հոլիզմ, գեշտալդ հոգեբանություն են) պնդել են, թե բնագիտական՝ «մեխանիստական», «պատճառական», «վերլուծական» ճանաչողությունը կարող է ներկայացնել միայն գումարային հավաքականությունները, բայց ոչ ամբողջականությունը։ Կ. Մարքսի մեծագույն ծառայություններից է հասարակական օրգանիզմի դիտարկումը որպես ամբողջականություն, որի նկատմամբ նա առաջին անգամ կիրառեց համակարգային կառուցվածքային մոտեցում։ 
Ներկայումս պարզ է, որ խիստ ինտուիտիվ մակարդակով առանձնացված Մաս և ամբողջի հարաբերակցության տարբեր ըմբռնումները կարող են ճշգրտվել համակարգերի տեսության մեջ՝ ձևական մոդելների օգնությամբ (աես Համակարգային մոտեցում)։ Այս ճշգրտությամբ հստակ է դառնում նաև Մաս և ամբողջի հարաբերակցության տարբերությունը բազմության և տարրի, վերացականի և կոնկրետի, ընդհանուրի, հատկականի ու եզակիի ուրիշ հարակից հակասություններից։ 

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 266)։*  |
Նազովրեական ուխտի մասին չափազանց քիչ տեղեկություններ են հայտնի։ Նազովրեական (պետք չէ շփոթել «Նազովրեցի» բառի հետ, որը Հիսուսին տրված անվանումներից էր՝ ծագած Նազարեթ քաղաքի անվան հետ) բառը թարգմանվում է որպես մաքրված, սուրբ. այդպես կոչվում էին մարդիկ (տաղամարդ թե կին), ովքեր իրենց անձը որոշակի ժամանակով նվիրում էին Աստծուն՝ ուխտելով խիստ պահեցողություն։ Նրանց մասին ցուցումներնը տրված են Թվոց գրքի 6-րդ գլխում։ Այսպես, նազովրեականները պետք է պարտադիր հրաժարվեին գինուց և այն ամենից, ինչ ստացվում է որթատունկից, ոգելից խմիչքներից, որպես ուխտի և խարիզմատիկ զորության նշան պետք է երկար պահեին և չկտրեին մազերը, չմոտենային մարդու դիակի՝ անմաքուր չհամարվելու համար և, առհասարակ, պիտի սուրբ լինեին ողջ կյանքի ընթացքում (Թվեր 6։2-8)։ Վաղ շրջանում նազովրեականները համարվում էին Աստծո Հոգու կրողները, ինչն արտահայտվում էր որևէ հոգեկան կամ ֆիզիկական որակով (օրինակ Սամսոնը և Սամվել մարգարեն)։ Սակայն ժամանակի հետ նման պատկերացումը թուլացավ և նազովրեականը սկսեց դիտվել իբրև հասարակ մարդ, ով Աստծուն նվիրվելու ուխտ էր անում։ Հին Կտակարանում կան դեպքեր, երբ մանուկը դեռ չծնված, արդեն նազովրեական էր համարվում (Սամսոնը՝ Դատավորաց 13։5, 14 համարներում) կամ նազովրեական էր ճանաչվում սեփական ծնողի կողմից (Սամվելը Ա Թագ. 11-րդ գլխում)։
Համեմատաբար ավելի ուշ շրջանի և թերևս վերջին նազովրեականներից է համարվում նաև Հովհաննես Մկրտիչը, ում նույնպես վիճակված էր ողջ կյանքում ոգելից չօգտագործել (Ղուկ. 1։15) և ապրել խիստ կենցաղով (հմմտ. Մատթ. 3։4, Մարկ. 1։6)։

Աղբյուրներ
----------

1. Աստուածաշունչ Մատեան Հին և Նոր Կտակարանների, Մայր Աթոռ Ս. Էջմիածին և Հայաստանի Աստուածաշնչային ընկերութիւն, 2004։
2. Библейский словарь Брокгауза.
3. Флавий Иосиф. Иудейские Древности, В 2-х томах. Москва, 1996.
4. Христианство, Энциклопедический словарь, Том 1, Москва, 1993г.

Արտաքին հղումներ
----------------

1. ↑  Թուոց գիրքը
**Խիզախության համար մեդալ**, Նորվեգիայի պետական պարգև։

Պատմություն
-----------

Խիզախության համար մեդալը հաստատվել է Շվեդիայի և Նորվեգիայի Օսկար II թագավորի կողմից 1885թ.-ի օգոստոսի 19-ին։ Այն տրվում է Նորվեգիայի քաղաքացիներին, ովքեր խիզախաբար գործել են մարդկության փրկության կամ նման արարքին նպաստելու համար։ Սկզբնական շրջանում մեդալը ունեցել է 3 աստիճանակարգ՝ ոսկե թագով, արծաթե թագով և արծաթե, սակայն 1905թ.-ից սկսած ունի 2 աստիճանակարգ՝ ոսկե և արծաթե։ Ոսկե մեդալը տրվում է այն քաղաքացիներին, ովքեր հերոսական արարքը կատարել են իրենց կյանքը վտանգի ենթարկելով։

Նկարագրություն
--------------

Մեդալը շրջանաձև է և պատրաստված ոսկուց կամ արծաթից։ Վերին հատվածում պատկերված է թագավորական զինանշանը։ Դիմային հատվածում պատկերված է իշխող թագավորի դիմանկարը, որի շուրջ գրված է նրա անունը և կարգախոսը։ Մեդալի հակառակ կողմի կենտրոնում դուբի տերևներից պատրաստված դափնեպսակ է, որի կենտրոնում գրված է «For edel dåd»: Մեդալի վերևի հատվածում՝ թագի վրա ամրացված է օղակ, որի միջոցով այն ամրացված է ժապավենին։

 Մեդալի ժապավենը մետաքսից է, պետության դրոշի գույներով՝ կարմիր և եզրերին 3 սպիտակ գծերով և կապույտ գծով կենտրոնում։

Պատկերասրահ
-----------

* Մեդալի ետևի մասըՄեդալի ետևի մասը
* Օսկար II-ի մեդալը (դիմային հատված)Օսկար II-ի մեդալը (դիմային հատված)
* Օսկար II-ի մեդալը (ետևի հատված)Օսկար II-ի մեդալը (ետևի հատված)
* Օսկար II-ի մեդալը (դիմային հատված)Օսկար II-ի մեդալը (դիմային հատված)
* Հակոն VII-ի մեդալը (դիմային հատված)Հակոն VII-ի մեդալը (դիմային հատված)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Medaljen for edel dåd *Store norske leksikon*. Retrieved 22 October 2013 Կաղապար:No icon

Աղբյուրներ
----------

* Kingdom of Norway: Medal for Heroic Deeds. (նորվեգերեն)
Համակարգային բլոկից դուրս գտնվող սարքերը բլոկին են միացվում պորտերի հատուկ կցանների օգնությամբ։ Պորտը սովորական միացում է (ֆիզիկական կամ տրամաբանական ), որի միջոցով ստացվում և փոխանցվում են տվյալներ համակարգիչներին։Պորտը դա ամբողջ թիվ է ընկած 1-65535 սահմանում։ Պորտերի պակետները իրականում ունեն 2 տեղ նշված պորտերով, մեկը ուղարկողի, մյուսը ստացողի։ Մինչև 1023 պորտերը համարվում են հայտնի գրանցված պորտեր, դրանք նշանակվում են 1024-ից մինչև 49151 ,տրամադրվում են և համարվում են անձնական օգտագործման համար, իսկ 49152-ից 65535-ը կոչվում են "փոփոխական", քանի որ կարող են օգտագործվել տարբեր պրոցեսների կողմից (հաճախ ծրագրերը որոնք օգրագործում են ստանդարտ գրանցված պորտեր, սկսում են նոր ենթապրոցեսներ որոնք օգտագործում են այդ փոփոխվող շարժական պորտերը։

Պորտերի հիմնական տեսակները
--------------------------

1. Ստեղնաշարի
2. Մոնիտորի
3. Մկնիկի
4. Զուգահեռ
5. Հաջորդական

### Զուգահեռ պորտ

Տվյալները փոխանցում է բայթերով (ութ բիթանի խմբերով) ու սովորաբար օգտագործվում է տպիչների ու սկաներների միացման համար։ Համակարգիչը կարող է ունենալ մի քանի զուգահեռ պորտ։ Դրանք նշանակվում են LPT1, LPT2… գրություններով։

### Հաջորդական պորտ

Տվյալները փոխանցում է առանձին բիթերով։ Դրան կարող են միացվել տարբեր սարքեր, որոնցից առավել տարածված են մկնիկները, մոդեմներն ու ֆաքսիմալային ապարատները։ Համակարգիչը կարող է ունենալ մի քանի հաջորդական պորտ։ Դրանք նշանակվում են COM1< COM2… գրույթներով։

Port-երը լինում են
------------------

### Սարքավորումների պորտ

Համակարգչին միացնելու համար հատուկ միակցիչ է, որը նախատեսված է որոշակի տեսակի սարքավորումների համար։   

**Սարքավորումների պորտերից են**`

* Հաջորդաբար
* Զուգահեռ
* USB
* PATA/SATA
* IEEE 1394
* PS/2

#### USB (Universal Serial Bus)

* 
* 
* 

#### PS/2

* 
* 
* 

#### Serial

* 
* 

#### IEEE 1394

* 
* 
* 

### Ներմուծման և արտամուծման պորտ

Պրոցեսորի և ներմուծման-արտամուծման սարքավորման միջև փոխադարձ կապի կառավարման սխեմատիկ լուծումն է։ 

### Ցանցային պորտ

Թվային համար է, որը հանդիսանում է տրանսպորտային արձանագրությունների ցուցանիշ։
Ինարի Օկամիի զոհասեղանը Ֆուշիմի Ինարի-տաիշայում, Կիոտո
**Ազգային կրոն**, կրոն, որը կապվում է իր հետևորդների ազգային պատկանելիությամբ և որի հետևորդ դառնալը ուղղակիորեն նշանակում է դառնալ տվյալ մշակութային-էթնիկ հանրույթի մի մաս։ Ազգային կրոնները տարբերվում են այն կրոններից, որոնք նպատակ ունեն արագ տարածվելու աշխարհում և ունենալ ավելի շատ հետևորդներ՝ անկախ ազգությունից։ Ի հակադրություն դրանց՝ ազգային կրոններն ունեն սահմանափակ աշխարհագրական տարածվածություն, և դրանց հետևորդ լինելը որոշվում է ազգային պատկանելիությամբ։

Պատմականորեն, ամեն էթնիկ խումբ ունեցել է իր ազգային կրոնը։ Կրոնը տվյալ ազգության մշակույթի որոշիչ մասն էր՝ լեզվի և սովորույթների հետ մեկտեղ։ Հուդայականության մեջ կիրառվող *գոյիմ* բառը կիրառվում էր ցույց տալու համար որոշակի ազգություն և օգտագործվում էր այն համատեքստում, որ յուրաքանչյուր ազգություն ունի իր կրոնը։ Ժամանակի հետ այնպիսի ագրեսիվ քաղաքականություն վարող կրոններ ինչպիսիք են քրիստոնեությունն ու իսլամը, սկսեցին բոլոր ազգային կրոնները որակել որպես «հեթանոսական», «անքաղաքակիրթ», «շիրք» (կռապաշտական), «քաֆիրուն»(անհավատ)։ Վերջին 2000 տարում ազգային կրոնների մեծամասնությունը վերացվել կամ հասարակական կյանքից դուրս են մղվել այս երկու կրոնների կողմից. Եվրոպայում, օրինակ, կելտական, գերմանական, հայկական, սկանդինավյան, հունական և հռոմեական ազգային կրոնները դուրս մղվեցին քրիստոնեության կողմից։ Կապված աշխարհագրական հայտնագործությունների ու գաղութացման հետ՝ նույնը տեղի ունեցավ Ամերիկայի և Աֆրիկայի ազգային կրոնների հետ։ Նման ձևով՝ իսլամը ոչ միայն վերջնականորեն վերացրեց արաբնների ազգային կրոնը, այլև վերջնականորեն արմատախիլ արեց հին եգիպտական կրոնը և պարսիկների զրադաշտականությունը։ Ավելի խաղաղ կերպով նույնը ժամանակին անում էր բուդդայականությունը՝ իր ազդեցությունը մեծացնելով տեղական հավատալիքների վրա այնքան, որ դրանք այժմ համարվում են բուդդայականության ճյուղեր։ Այնուամենայնիվ, որոշ ազգային կրոններ քանակապես շարունակում են ամուր մնալ, ինչպես հնդիկների հինդուիզմը, հրեաների հուդայականությունը, չինացիների շենիզմը և ճապոնացիների սինտոիզմը։

Ժամանակի ընթացքում որոշ ոչ ազգային կրոններ ձեռք բերեցին ազգային հատկանիշներ։ Այդպիսիներից են գերմանական, եթովպիական, հայկական, սիրիական, հունական և ռուսական եկեղեցիները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Hinnells, John R. (2005). The Routledge companion to the study of religion. Routledge. pp. 439–440. ISBN 0-415-33311-3. Retrieved 2009-09-17.
**Ցանց** եզրույթով են անվանում համակարգիչների և այլ ցանցային սարքավորումների ամբողջական համագումարը, որոնք փոխկապակցված են և կարող են տեղեկատվություն փոխանցել միմյանց այդ միջավայրում։ Սա ցանցի ընդհանուր նկարագրությունն է։ Կապված միջավայրի որակից, տվյալների փոխանցման համար կարող են օգտագործվել ինչպես մալուխային, այնպես էլ անլար տեխնոլոգիաներ (wi fi)։

Ցանցերը հիմնականում լինում են երեք տեսակ

1. Լոկալ (Local Area Network-LAN) սրանք հիմնականում ոչ մեծ ցանցերն են և կապակցում են սարքերը սահմանափակ տարածքում, օրինակ՝ տանը կամ մի քանի աշխատասենյակների միջև։ Այն սովորաբար ներառում է համակարգիչներ և համօգտագործվող ռեսուրսներ, ինչպիսիք են տպիչները
2. Մունիցիպալ (Metropolitan Area Network-MAN) քաղաքային չափերի ցանցեր
3. Գլոբալ (Wide Area Network-WAN) ցանցեր որոնք ներառում են աշխարհագրական մեծ չափերի տարածքներ՝մայրցամաքներ, քաղաքներ և այլն

Ցանցի ճարտարապետություն
-----------------------

Գոյություն ունեն ցանցի ճարտարապետության երկու հիմնական տեսակներ՝

1. Միատեսակ
2. Հաճախորդ

1. Միատեսակ (peer to peer) ցանցում բոլոր համակարգիչները հավասարազոր են - ունեն մեկ տեսակ։ Այդ պատճառով բոլոր համակարգիչները կարող են հանդես գալ որպես սերվեր, որը ցանցում մյուս համակարգիչներին տրամադրում է իր ռեսուրսները և միևնույն ժամանակ լիարժեքորեն օգտագործում է իրեն տրված բոլոր հնարավորությունները։
2. Ի տարբերություն միատեսակ ցանցի հաճախորդայինում կարող են լինել մի քանի գլխավոր համակարգիչներ և տարբեր սերվերներ։ Ցանցի մնացյալ բոլոր համակարգիչները անվանվում են դիմորդներ կամ աշխատող ստանցիաներ (workstations)։ Սերվերը նախընտրված համակարգիչ է, որը տարատեսակ ծառայություններ է մատուցում այլ համակարգիչներին։ Գոյություն ունեն տարատեսակ սերվերներ, կախված նրանց մատուցաց ծառայություններից։

Միատեսակ ցանցերը առավելագույնս օգտագործվում են տնային համակարգիչներում կամ ոչ մեծ ընկերություններում։ Սկզբում այդպիսի ցանցում աշխատող համակարգիչները միանում են միմյանց ֆիզիկասես, այլ խոսքով կցման մալուխի օգնությամբ, այնուհետև հատուկ ծրագրային ապահովում է իրականացվում։ Այդ բանի համար անհրաժեշտ է, որպեսզի համակարգիչներում օգտագործվի Windows, Linux կամ այլ օպերացիոն համակարգ։ Միատեսակ ցանցերում փոխկապակցված համակարգիչները ամբողջացվում են մի խմբում, որն ունենում է իր յուրահատուկ և չկրկնվող անունը։

Հաճախորդային ցանցերում համագործակցությունը սերվերի և հայցորդի միջև այլ կերպ է իրականանում։ Այս պարագայում հասանելիությունը ռեսուրսին տրվում է միայն ընտրյալ համակարգիչներին։

Օրինակ՝ գոյություն ունի որոշակի A համակարգիչ, որին հնարավորություն ունեն միանալու B և C համակարգիչները և առկա է նաև մեկ տպիչ, որն արդեն միացված է A համակարգչին։ Գտնվելով նույն ցանցում A համակարգչի հետ B և C համակարգիչները կարող են մուտք չունենալ տպիչ, հիմնական A համակարգչի օգտատերի ցանկությամբ։ Այս ցանցում գործող համակարգիչները ունեն առավել մեծ օգտակար գործողության գործակից և առավել մեծ պաշտպանվածություն տարատեսակ հարձակումներից։

Աղբյուրներ
----------

* Колисниченко Д.Н.«Сaмоучитель php5»
**Պետրոս առաքյալի առաջին ընդհանրական թուղթը** Նոր Կտակարանի 27 գրքերից է, մաս է կազմում Ընդհանրական նամակների։

Հեղինակը
--------

Նամակի հեղինակը համարվում է Պետրոս առաքյալը։ Նամակի սկզբում կարդում ենք հետևյալ վկայությունը. *Պետրոսը՝ առաքեալը Յիսուս Քրիստոսի, ձեզ՝ պանդուխտներիդ, որ...* . 5։12 համարում էլ հեղինակն ակնարկում է, որ նամակը գրվել է Սիղվանուսի միջոցով։ Եկեղեցական ավանդության մեջ (Պոլիկարպոս, Պապիաս, Կղեմես Ալեքսանդրացի, Իրինեոս և Տերտուղիանոս) Պետրոսի առաջին նամակի հեղինակության և կանոնի հարցը երբեք կասկածի տակ չի դրվել։ 
Որոշ գիտնականներ, հաշվի առնելով նամակի լեզուն, հունարեն թարգմանված հինկտակարանյան մեջբերումները, աստվածաբանական գաղափարների նմանությունը Պողոսի նամակների հետ, կասկածի տակ են առնում այն փաստը, որ Պետրոսն է հեղինակը այս նամակի։ Սակայն նշված փաստարկները չեն դիմանում հակառակն ապացուցող մի շարք ծանրակշիռ ապացույցներին։

Հասցեատերը
----------

Նամակում հեղինակը նշում է, թե ում է ուղղում իր գրությունը. *ձեզ՝ պանդուխտներիդ, որ Պոնտոսի, Գաղատիայի ու Կապադովկիայի, Ասիայի ու Բիւթանիայի սփիւռքում էք, ընտրեալներիդ...* 1։1-2։ Նամակի բովանդակությունից երևում է, որ հասցեատերերը հալածվում են քրիստոնյա լինելու պատճառով (4։14), ինչպես նաև պակաս ունեն հոգևոր փորձառության (2։2)։

Գրության վայրը և ժամանակը
-------------------------

Հեղինակի խոսքերով նամակը գրվել է Բաբելոնում (5։13), որը խորհրդանշում է Հռոմը։ Գրության ժամանակը համարվում է 63/64 թվականը։

Բովանդակությունը
----------------

* Ողջույն
* Քրիստոնյաների կենդանի Հույսը
* Հավատարմություն Քրիստոսին
* Սուրբ կյանքով ապրելու հիշեցում
* Հնազանդություն իշխանություններին
* Ծառայական պարտականություններ
* Հնազանդություն ամուսիններին
* Խաղաղասիրության կոչ
* Տարբեր հորդորներ
* Վերջաբան

Գրականության ցանկ
-----------------

* Եզնիկ ծ. վրդ. Պետրոսյան, Ներածություն Նոր Կտակարանի, Էջմիածին, 1996, էջ 123-124։
* Ա. Գայայան, Նոր Կտակարանի ընդհանուր ներածություն, 2003։
* Ուդո Շնելլե, Ներածություն Նոր Կտակարանի, Գյոթինգեն, 2005։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պետրոսի առաջին նամակը
* Սուրբ Պետրոս Առաքյալ Archived 2010-06-18 at the Wayback Machine.

Տես նաև
-------

* Ընդհանրական նամակներ
* Պետրոս առաքյալի երկրորդ ընդհանրական թուղթ
**Ազգային կենտրոնական դպրոց**, տարրական, ապա միջնակարգ դպրոց։ Հիմնադրվել է 1880 թվականին, Նոր Ջուղայի Չարսու թաղամասում՝ Իրանա-Հնդկաստանի թեմի առաջնորդ Գրիգորիս արքեպիսկոպոս Հովհաննիսյանի նախաձեռնությամբ։ Միավորել է մինչ այդ Նոր Ջուղայում գործող երեք դպրոց՝ Հ. Աբգարյանի հիմնած Հայկյան հայրենասիրականը, Մարիամ Հայաւթյունյանի և Մարգար Սուքիասյանի հիմնած դպրոցները։ 1892 թվականին ընդգրկել է նաև Ս. Կատարինյան իգական դպրոցը՝ կոչվելով Նոր Ջուղայի ազգային երկսեռ դպրոց։ Սակայն Ազգային կենտրոնականը հիմնականում եղել է արական տարրական դպրոց։ 1936 թվականին, երբ ազգային դպրոցները պետականացվել են, վերոհիշյալ դպրոցները սկսել են կոչվել «Շահ Աբրաս Մեծ» անունով։ Հետագայում կրկին դարձել են ազգային։ 1970-1971 թվականներին Նոր Ջուղայի բոլոր ազգային դպրոցներում աշակերտության թիվը հասել է 1454-ի, ուսուցիչներինը՝ 100-ի (38-ը՝ հայ, 61-ը՝ պարսիկ)։ Մինչև 1936 թվականը դասավանդումը եղել է հայերեն, պետական ծրագիր մտցնելուց հետո մայրենի լեզվի ուսուցումը սահմանափակվելը։ Դասավանդվել են հայերեն, հայոց պատմություն, կրոն, անգլերեն, ֆրանսերեն, պարսկերեն, հանրահաշիվ, երկրաչափություն, ֆիզիկա, քիմիա, ընդհանուր պատմություն, աշխարհագրություն, երաժշտություն, նկարչություն և այլն։

Մինչև 19-րդ դարի վերջը Նոր Ջուղայի ազգային դպրոցները ղեկավարել է առաջնորդը կամ հոգաբարձությունը, Թավրիզի Հայկազյան-Թամարյան դպրոցի շենքը դասավանդվել են հայոց լեզու և գրականություն, պատմություն, պարսկերեն, ֆրանսերեն և հանրա կրթական այլ առարկաներ։ Ուսուցումը մինչև ազգային դպրոցների փակումը (1936) եղել է հայերեն, վերաբացումից հետո՝ պարսկերեն, իսկ հայերենն ուսումնասիրվել է պետական ծրագրից դուրս՝ արտաժամյա։ Հայկազյան-Թամարյան ազգային դպրոց, տարրական, ապա միջնակարգ երկսեռ դպրոց։ Հիմնվել է 1875 թվականին, Թավրիզի Լիլիավա թաղամասում՝ «Հայկազյան» և «Սևան» առևտրական ընկերությունների կողմից։ 1879 թվականին այստեղ հիմնվել է նաև օրիորդաց դպրոց։ 1895 թվականին այդ դպրոցները տեղափոխվել են Թումանյանց եղբայրների կառուցած նոր եռահարկ շենքը (13 դասարանով և սրահով), որը կոչվել է նրանց վաղամեռիկ քրոջ՝ Թամարի անունով։ Այդ թվականից էլ սկսել է կոչվել Հայկազյան-Թամարյան։ 20-րդ դարի սկզբին Ի-ի միակ միջնակարգ ուսումնական հաստատությունն էր։ 1936 թվականին փակվել է. վերաբացվել է միայն 1956-1957 ուսումնական տարում։ Այդ շրջանից սկսած՝ Թավրիզի ազգային դպրոցները կոչվել են Հայկազյան-Թամարյան-Սահակյան տարրական և միջնակարգ երկսեռ դպրոցներ (կրթության նախարարությունում հայտնի էին «Ասադի» անունով)։ Դասավանդվել են բնական, հասարակական և տեխնիկական գիտություններ, լեզուներ, մեծ ուշադրություն է նվիրվել մանկահետագայում՝ հատուկ նշանակված տեսուչները (բոլոր դպրոցները ղեկավարել է մեկ տեսուչ)։ 1936 թվականից հետո տեսուչի պաշտոնում նշանակվել են պարսիկներ, 1955 թվականից՝ երբեմն նաև հայեր։ Դպրոցն ունեցել է գրադարան, երգչախումբ, պարախումբ, կազմակերպվել են թատերական ներկայացումներ։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբանական տարբերակը վերցված է* *«Հայ Սփյուռք» հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։*  |
**Պետրոսի հրաժարումը** (հոլ.՝ De verloochening van Petrus), հոլանդացի նկարիչ Ռեմբրանդ վան Ռեյնի նկարը աստվածաշնչյան թեմայով, վրձնած 1660 թվականին։ Գտնվում է Ամստերդամի Պետական թանգարանում։

Սյուժե
------

Նկարում պատկերված է Պետրոս առաքյալի ուրացումը, Հիսուսի չարչարանքներից մի դրվագ։ Խորհրդավոր ընթրիքի ժամանակ Հիսուսը գուշակում է, որ Պետրոսը երեք անգամ կհրաժարվի իրենից նախքան աքաղաղի կանչելը։

Պատմություն
-----------

Կտավը երկար ժամանակ գտնվել է Փարիզում։ Սկզբում այն պատկանել է Մարկիզ դե Վոյերին, հետո՝ կոմս դե Վանսին և կոմս դե Բոդուինին։ Այնուհետև նկարը ձեռք է բերել կայսրուհի Եկատերինա II-ը Սանկտ Պետերբուրգի իր հավաքածուի համար։ Մինչև 1933 թվականը նկարը գտնվել է Էրմիտաժում։ 1933-ական թվականներին Էրմիտաժի նկարների վաճառքի ժամանակ կտավը ձեռք է բերել Ամստերդամի Պետական թանգարանը և 1933 թվականից այն մտել է թանգարանի հավաքածուի մեջ։

Նկարագրություն
--------------

Նկարում սպասուհին բռնել է մոմը՝ լուսավորելով Պետրոսի դեմքը, որպեսզի համոզվի, որ նա եղել է Հիսուսի հետ։ Բայց Պետրոսը ժխտել է դա։ Առաջին պլանում Ռեմբրանդը պատկերել է սպասուհուն զինվորների հետ և ուրացող Պետրոսին, իսկ հետին պլանում՝ վերևի աջ անկյունում, հետևում կապված ձեռքերով Քրիստոսին, որը կարող է միայն դիտել դավաճանությունը նրան տանելուց առաջ։

Տես նաև
-------

* Պետրոս առաքյալի ուրացումը

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  Make Lists, Not War — 2013.
2. 1 2
3. 1 2
4. ↑

Գրականություն
-------------

* Roberta D’Adda, *Rembrandt*, Milano, Skira, 2006։

Արտաքին հղումներ
----------------

* De verloochening van Petrus (Mattheus 26:69-75)
* Государственный музей в Амстердаме. Официальный сайт.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | RKDimages |

 |