**Պավել Բարտո** (ռուս.՝ Па́вел Никола́евич Барто́, հունվարի 4, 1904(1904-01-04) - հոկտեմբերի 23, 1986(1986-10-23)), մանկագիր, թռչնաբան, Ագնիա Բարտոյի առաջին ամուսինը։

Կենսագրություն
--------------

Պավելը ծնվել է ինժեներ Նիկոլայ Բարտոյի և Լիդիա Վիլերի ընտանիքում։ Նա մեծացել է ավագ եղբոր՝ Ռոստիսլավի և քրոջ՝ Եվգենիայի հետ։

Պատանեկության տարիներին բալետ է սովորել իր մորաքրոջ` հանրահայտ Լիդիա Նելիդովայի ստուդիայում։ Այնտեղ նա հանդիպել է իր ապագա կնոջը՝ Գետել Վոլովային, որն ամուսնությունից հետո վերցրել է ամուսնու ազգանունն ու անունը փոխել է Ագնիայի։ Նրանց ամուսնությունը տևել է 6 տարի։ Ամուսնությունից ծնված որդին՝ Էդգարը (Գարիկ) մահացել է 1945 թվականին, դժբախտ պատահարից (հեծանիվ քշելիս ընկել է բեռնատարի տակ)։ Պավել Բարտոն եղել է կնոջ երեք բանաստեղծությունների համահեղինակը։

Եղել է Գրողների առաջին համամիութենական համագումարի մասնակից, 1935 թվականից` ԽՍՀՄ Գրողների միության անդամ։ 1930-ական թվականներին եղել է «Մանկական գրականություն» հրատարակչության խմբագիր։ 1940 թվականին սովորել է Ռազմաքաղաքական ակադեմիային կից դասընթացներում։ Պատերազմի ժամանակ եղել է Հյուսիսային ռազմածովային նավատորմիղի թերթի խմբագիր, 1960 թվականին կապիտանի կոչմամբ անցել է պահեստազոր։

### Ընտանիք

Բանաստեղծի եղբայրը` Ռոստիսվլավ Բարտոն, դարձել է մանկական գրքերի հայտնի գեղանկարիչ և պատկերազարդող։ 1934 թվականին «Յունիյ նատուրալիստ» ամսագրում հրապարակվել է Բարտո եղբայրների համատեղ աշխատանքը։

Առաջին կինը եղել է Ագնիա Բարտոն, որը վերցրել է ամուսնու ազգանունն ու դրանով հայտնի դարձել։

Ամուսնալուծությունից հետո Ագնիան արգելել է Պավելին մանկական բանաստեղծություններ հրապարակել իր ազգանվամբ։ Նա նույնիսկ առաջարկել է նախկին ամուսնուն փոխել ազգանունը՝ ասելով. «Ամբողջ Միությունը գիտի միայն մեկ Ագնիա Բարտոյի, այլ Բարտոներ պետք չեն»։

Առաջին ամուսնալուծությունից հետո Պավել Բարտոն ամուսնացել է ևս 3 անգամ (վերջին անգամ` սեփական զարմուհու հետ) և ունեցել մի քանի երեխաներ տարբեր կանանցից։ Բարտոյի երկրորդ կինը Լյուբով Սևան էր։ Նրանք ունեցել են երեք դուստր՝ Մարինան (1932), Սյուզաննան (1934) և Աննան (1937)։

Պավել Բարտոյի երրորդ կինը Եվդոկիա Իվանովնան էր (նրանք միասին ապրել են 20 տարի)։

Չորրորդ կինը՝ Ռենատա Վիլլերը, նրա զարմուհին էր։ Վերջին կնոջ հետ նա ապրել է 25 տարի։ Թաղված է Վվեդենսկովյան գերեզմանատանը։

Գրքեր
-----

* «Толстуха куцая» (1926)
* «Гришкины игрушки» (М. Государственное издательство, 1927)
* «Про кота Федьку, ежа Хавроську и белую мышку» (1928)
* «Озорные»
* «Ёлка»
* «Посол» (М. Государственное издательство, 1930)
* «Поход за змеями» (1936)
* «Птичий хоровод» (М. Детская литература, 1976)
* «О чём поют птицы» (М. Детская литература, 1981, рис. Н. Чарушина)
* «Птичьи разговоры» (М. Малыш, 1982, рис. Н. Чарушина)
* «Пусть поют птицы» (М. Детская литература, 1985)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  *Deutsche Nationalbibliothek* Record #1037738551 // Gemeinsame Normdatei (գերմ.) — 2012—2016.
2. ↑  Братья Барто в Московском зоопарке.

Գրականություն
-------------

* Писатели Москвы участники Великой Отечественной войны. М. 1997

Արտաքին հղումներ
----------------

* Բարտո ընտանիքի Archived 2009-05-24 at the Wayback Machine. կայքը
* Պավել Բարտո Archived 2008-09-24 at the Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave · Rodovid |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 1037738551 · ISNI: 0000000121422294 · LCCN: no98112162 · NKC: xx0061328 · NUKAT: n2012043707 · РГБ: 000062990, 000069714 · SUDOC: 149326270 · VIAF: 85696380 · WorldCat VIAF: 85696380 |

 |

 |