Իշխան **Միխայիլ Պետրովիչ Վոլկոնսկի** (ռուս.՝ Михаил Петрович Волконский, հուլիսի 22 (օգոստոսի 3), 1891, Կեիլա-Յոա, Կեիլա, Հարյումաա, Էստոնիա - սեպտեմբերի 18, 1961(1961-09-18), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս օպերային երգիչ, երգիչ (բարիտոն), դերասան, թարգմանիչ։

Կենսագրություն
--------------

Միխայիլ Վոլկոնսկին ծնվել է 1891 թվականին հուլիսի 22-ին (օգոստոսի 3) Էստլյանդիայի նահանգի Ֆալլ ամրոցում (գերմ.՝ Schloß Fall)՝ Ռևելի մոտ (ներկայում՝ գյուղ Կեիլա-Յոա, Կեիլա շրջան, Հարյումաա նահանգ, Էստոնիա)։ Հայրը եղել է իշխան Պյոտր Միխայլովիչ Վոլկոնսկին (1861-1948), մայրը՝ իշխանուհի Եկատերինա Ալեքսեևնա Շախովսկայան, որը եղել է հետևազորի գեներալ իշխան Ալեքսեյ Իվանովիչ Շախովսկու (1821-1900) և Սոֆյա Ալեքսանդրովնա Օլսուֆևայի (1830-1882) դուստրը։

Ֆլորենցիայի ֆիլհարմոնիկ ընկերության դահլիճում Միխայիլ Վոլկոնսկու ելույթի ազդագիր, 20 ապրիլի, 1928 թվական
1912 թվականին Միխայիլ Վոլկոնսկին ավարտել է Կայսերական Ալեքսանդրովյան լիցեյը Սանկտ Պետերբուրգում։ Երգեցողություն է սովորել Իտալիայում։ Նկարահանվել է վա շրջանի ռուսական համր ֆիլմերում։ 1917 թվականից Ռուսաստանի հարավում ելույթ է ունեցել թատրոնում։ 1920 թվականի վերջին Ղրիմից տարհանվել է Պյոտր Վրանգելի բանակի մնացորդների հետ և տեղավորվել Բելգրադում։ 1920-1921 թվականների խաղաշրջանում եղել է օպերայի մենակատար Բելգրադի Ազգային թատրոնում, ապա Սերբական ժողովրդական թատրոնում (Նովի Սադ), որտեղ մասնավորապես կատարել է կոմս դի Լունայի դերերգը Վերդիի «Տրուբադուր», հյուպատոս Շարպլեսի դերերգը Պուչինիի «Մադամ Բատերֆլայ» օպերաներում և այլն։ Որպես մենակատար հանդես է եկել Բելգրադում և Լյուբլյանայում, ապա Փարիզում («Ոսկե աքաղաղ» (ռուս.՝ «Золотой петушок») ռուսական կաբարե)։ Քանի որ ազնվականի համար անպատվաբեր է համարվել բեմում ելույթ ունենալը, հարազատների ճնշմամբ Միխայիլ Վոլկոնսկին ստիպված է եղել հանդես գալ բեմական կեղծանուններով՝ Միխայիլ Վերոն (Վերոնա քաղաքի անունից) և Միխայիլ Վալդարկո (Michele Valdarko)։ 1928 թվականին ելույթ է ունեցել Ֆլորենցիայում՝ ֆիլհարմոնիկ ընկերության դահլիճում, որտեղ նրան նվագակցել է կոմպոզիտոր և դաշնակահար Մարիո Կաստելնուովո-Տեդեսկոն։ Նույն թվականին իտալացի երաժշտական քննադատ Գվիդո Գատտին իր «Rassenga musicale» («Երաժշտական հանդես») ամսագրում գրել է. «Խոստումնալից է նաև ռուս բարիտոն Միխայիլ Վալդարկոն (իշխան Վոլկոնսկու արտիստական կեղծանունը), որը երգում է տարբեր լեզուներով հեշտությամբ ու ճաշակով, որ հատուկ է այդպիսի արտիստներին»։

Մոտավորապես 1930 թվականից Միխայիլ Վոլկոնսկին աշխատել է Ժնևում Հարավսլավիայի հյուպատոսարանում, որտեղ սկզբում եղել է կամավոր ոչ բարձր աշխատավարձով, իսկ 1939 թվականին գրանցվել է անձնակազմի շարքերում որպես օրավարձու աշխատող (*дневничар*, պետական ծառայության իրավունք, որը Հարավսլավիայի կառավարությունը տվել է ռուս էմիգրանտներին)։ Զբաղեցրել է տարբեր պաշտոններ, որոնց մեծ մասը կապված է եղել Խորհրդային Ռուսաստանից Հարավսլավիայի քաղաքացիների հայրենադարձման հետ։ 1931 թվականին ամուսնացել է Կիրա Գեորգիևնա Պետկևիչի (1911-1995) հետ։ 1946 թվականին տեղափոխվել է Փարիզ՝ Ֆրանսիայում Հարավսլավիայի դեսպանատան հյուպատոսական բաժին, որտեղ զբաղվել է փաստաթղթերի թարգմանությամբ, հրապարակումների ու այլ նյութերի հավաքմամբ և դրանք արտաքին գործերի նախարարություն ուղարկելով։ 1947 թվականի աշնանն ընտանիքի հետ վերադարձել է խորհրդային Ռուսաստան։ Իոսիֆ Ստալինի հրահանգով ուղարկվել է Տամբովի մարզի Մուչկապ գյուղում բնակվելու։ Չնայած դրան՝ Միխայիլ Վոլկոնսկին ապրել է Տամբովում՝ աշխատելով դպրոցում որպես անգլերենի ուսուցիչ։ 1956 թվականին կարողացել է վերադառնալ Մոսկվա և սկսել է գրական թարգմանություններ կատարել խորվաթերենից, սերբերենից, բուլղարերենից ու ֆրանսերենից։

Միխայիլ Վոլկոնսու որդին է եղել կոմպոզիտոր և կլավեսինահար իշխան Անդրեյ Վոլկոնսկին։

Միխայիլ Վոլկոնսկին մահացել է 1961 թվականի սեպտեմբերի 18-ին Մոսկվայում։ Թաղվել է Պերեդելկինոյի գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Михаил Волконский
2. ↑  "Знаменитый «Замок Фалль»". Արխիվացված է the original 2020 թ․ հունվարի 18-ին. Retrieved 2020 թ․ հունվարի 5.
3. ↑  Пётр Волконский
4. ↑  Шаховские
5. ↑  *Пекарский, Марк Ильич* Назад к Волконскому вперёд. — Издательский Дом «Композитор», М.: 2005. — 288 с. — ISBN 5-85285-812-9 — С. 61
6. ↑  *Зоран Максимовић* Репертоар Српског народног позоришта између два светска рата (1918–1941) (Репертуар Сербского народного театра между двумя мировыми войнами (1918—1941)). — Нови Сад: 2012(սերբ.)
7. ↑  *Наум Зайдель* Андрей Волконский, друзья, судьбы
8. ↑  *Guido Maggiorino Gatti* Rassegna musicale — Турин: 1928 — № 1 — С. 183(իտալ.)
9. ↑  *Вакар, Сергей Васильевич* Русская эмиграция в Югославии
10. ↑  *Др Слободан Селиниђ* Амбасадор некомуниста и партиjска дипломатиjа: Марко Ристиђ у Паризу 1945–1951. // Токови историjе: Часопис Института за новију историју Србије. Београд, ИНИС: 2012. — № 2 — С. 141(սերբ.)
11. ↑  Кира Петкевич
12. ↑  *Дубинец, Е. А.* Князь Андрей Волконский. Партитура жизни. — М. Рипол классик: 2010. — 384 с. — ISBN 978-5-386-02153-5 — С. 45
13. ↑  Рихард Штраус и Ромен Роллан: Переписка. Выдержки из дневника / Пер. с франц. М. П. Волконского; Ред. пер. И. И. Мугдусиева / Вступ. ст. прим. А. Николаева. М. Музгиз: 1960 — 214 с.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Rodovid |

 |