recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Լողափային ռեգբի
**Լողափային ռեգբի** (անգլ.՝ beach rugby), սպորտային թիմային խաղ օվալաձև գնդակով, որը յուրաքանչյուր թիմի խաղացողներն իրար փոխանցելով ձեռքերով և ոտքերով, մինչդեռ ձեռքի փոխանցումն իրականացվում է միայն ետ, փորձում են վայրէջք կատարել ստուգարքային դաշտում, ի տարբերություն դասական ռեգբիի դարպասի, խաղի մեջ, որպես կանոն, չեն օգտագործվում։ Բացի այդ, հիմնական տարբերություններին են վերաբերում խաղադաշտի փոքր չափը, խաղացողների քիչ քանակությունը, միավորների պարզեցված հաշվարկը։

Ի տարբերություն լողափային խաղերի այլ տեսակների (լողափային ֆուտբոլ, լողափային վոլեյբոլ), լողափային ռեգբիում չկա միասնական կառավարիչ մարմին և, համապատասխանաբար, խաղի միասնական, միօրինականացված կանոններ, սակայն ռեգբիի միջազգային խորհուրդը քայլեր է անում այդ ուղղությամբ, և 2013 թվականին նշանակված է այս մարզաձևում աշխարհի առաջին առաջնության անցկացումը, մրցաշարի անցկացման վայր է ընտրվել Իտալիան։ Ռեգբիի եվրոպական ասոցիացիայի մասնակցությամբ 2017 թվականից ամեն տարի անցկացվում է լողափնյա ռեգբիի Եվրոպայի առաջնությունը։

Ընդհանուր խաղի կանոններ
-----------------------

### Խաղադաշտի չափ

Խաղադաշտի չափերը որոշվում են մրցումների կազմակերպիչների կողմից, և, որպես կանոն, տատանվում են 30-50 մետր երկարությամբ և 25-30 լայնությամբ։ Խաղի ժամանակ դարպասները հաճախ չեն օգտագործվում, խաղադաշտի սահմանները նշվում են պլաստիկ ժապավենով կամ վառ գույնի պարանով։

### Խաղացողների քանակ

Կախված լիգաներից և մրցաշարերից, խաղադաշտում խաղացողների թիվը տատանվում է 4-ից մինչև 7, պահեստայինների քանակը 3-ից մինչև 7, փոխարինողների քանակը խաղի ընթացքում չի սահմանափակվում, ինչպես հոկեյում։

### Գնդակ

Խաղի համար օգտագործվում են միչին օվալաձև գնդակներ 4-ից 5 համարի։

### Միավորների հաշվարկ

Լողափային ռեգբիում միավորների հաշվարկի համակարգը պարզեցված է, քանի որ խաղադաշտի դարպասները բացակայում են, յուրաքանչյուր փորձի համար թիմը ստանում է մեկ միավոր։ Երբեմն ոչ ոքիի դեպքում խաղն ընթանում է լրացուցիչ ժամանակում մինչև առաջին վաստակած միավորը։

### Խաղային ժամանակ

Որպես կանոն, խաղը բաժանված է երկու խաղակեսի 5-7 րոպե ընդմիջումով 1-3 րոպե ընդմիջումով, ոչ ոքի արդյունքի դեպքում երբեմն լրացուցիչ ժամանակ է տրվում կազմակերպիչների հայեցողությամբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Портал о российском регби. «Казанская Ривьера» собирает регбистов
2. ↑  "France retain FIRA-AER Euro Beach Rugby Cup". Արխիվացված է the original 2013 թ․ մայիսի 1-ին. Retrieved 2019 թ․ սեպտեմբերի 19.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Լողափնյա ռեգբիի Եվրոպայի առաջնության կանոնները
**«Շահաբ-3»** (պարս.՝ شهاب-۳, բառացիորեն *Մետեոր-3*), իրանական միջին հեռավորության բալիստիկ հրթիռ։ Մշակված է հյուսիսկորեական «Նոդոն» բալիստիկ հրթիռի հենքի վրա։

Պատմություն
-----------

Իրանի հանդեպ պատժամիջոցների կիրառումից հետո, 1988 թվականին երկիրը սկսեց ինքնուրույն ստեղծել զենք այդ թվում հրթիռներ։

1998 թվականի հուլիսի 23-ին Իրանը առաջին անգամ փորձարկեց Շահաբ-3 հրթիռը, թռիչքը տևել է 100 վայրկյան։

2000 թվականի հուլիսի 15-ին եղավ հրթիռի առաջին հաջող փորձարկումը 850 կմ հեռավորության վրա, որից հետո Իրանի կառավարությունը հայտարարեց 2001 թվականից այս ՄՀԲՀ-ների սերիական արտադրության մասին։

2003 թվականի սեպտեմբերի 22-ին հրթիռները որպես ինքնագնաց գործարկման կայանք ներկայացվել են զորահանդեսին։

2004 թվականի օգոստոսի 11-ին տեղեկություն ստացվեց, որ մշակվել է նոր գլխային մաս, կոնուսաձևի փոխարեն, դա հնարավորություն էր տալիս ավելացնել մարտագլխիկի արագությունը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Iran's arsenal of missiles" (in անգլերեն). BBC News Online. 2009 թ․ մայիսի 20. Արխիվացված from the original on 2012 թ․ հունիսի 25. Retrieved 2012 թ․ մայիսի 21.
2. ↑  "Shahab-3 / Zelzal-3" (in անգլերեն). FAS.org. Արխիվացված from the original on 2012 թ․ հունիսի 25. Retrieved 2012 թ․ մայիսի 21.
3. ↑  *U.S. Department of Defense* Proliferation: Threat and Response. — DIANE Publishing, 2001. — 38 p. — ISBN 1-4289-8085-7
**Լոմ**, գետ Բուլղարիայի հյուսիսարևմտյան հատվածում, Դանուբի աջ վտակը։ Ակունքը գտնվում է Միջուր լեռան լանջերին (Արևելասերբական լեռներ, Ստարա Պլանինա լեռնաշղթա)՝ Չուպրենե արգելոցի սահմանի մոտ։ Ստարա Պլանինա լեռնաշղթայի ամենաբարձր գագաթը։

Լոմի վտակներն են Լյավա Րեկան, Բյալատա Վոդան և Կրաստվիչկան։

Գետի երկարությունը կազմում է 93 կմ, ջրահավաք ավազանը՝ 1140 կմ², միջին թեքությունը՝ 18,3 %, տարեկան ջրհոսքը՝ 202 106 մ³: Դրենովեց գյուղի մոտ ջրի միջին տարեկան ծախսը կազմում 4,7 մ³/վ, գետաբերանում՝ 6,4 մ³/վ, ամենաշատը՝ 11 մ³/վ, իսկ ամենաքիչը՝ 2,19 մ³/վ։ Լոմ Բուլղարիայի այն քիչ գետերից է, որը խուսափել է արդյունաբերական ախտոտվածությունից։

Գետը հիմնականում հոսում է հյուսիսարևելյան ուղղությամբ, բայց հարթավայրային մասում՝ ստորին հոսանքում, հյուսիսային ուղղությամբ։ Գետի վրա գտնվում են մի շարք գյուղեր, որոնցից են Գորնի Լոմը, Դոլնի Լոմը, Սրեդոգրիվը, Ռուժինցին, Դրաժինցին, Բելո Պոլեն, Ռոգլեցը, Դրենովեցը, Տոպոլովեցը, Դինկովոն, Կրիվա Բարան, Դոնդուկովոն, Վասիլովցին, Ստալիսկա Մահալան, Տրայկովոն, Մոմին Բրոդը (Լոմ քաղաքի թաղամաս), Զամֆիր և Գոլինցին (Լոմ քաղաքի թաղամաս)։ Գետաբերանի մոտ տեղակայված է Լոմ քաղաքը, որտեղ գետին նաև անվանում են «Լիման»։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Биосферный резерват «Чупрене»". *www.bgmab.com*. Արխիվացված է the original 2013 թ․ սեպտեմբերի 17-ին. Retrieved 2013 թ․ սեպտեմբերի 17. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)(բուլղ.)
2. ↑  Statistical Yearbook 2017, National Statistical Institute (Bulgaria), p. 17

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Շախովսկոյների-Կրասիլշչիկովայի դաստակերտ** (ռուս.՝ Усадьба Шаховских — Красильщиковой, նաև` **Շախովսկոյների-Կրասիլշչիկովների**, խորհրդային շրջանում հայտնի էր որպես **Մ. Ի. Կալինինի թանգարան**, ռուս.՝ музей М. И. Калинина), ճարտարապետության հուշարձան Մոսկվայում։ Հասցեն` Մոխովայա փողոց, տուն 6, շինություն 1։

Պատմություն
-----------

Դաստակերտի հիմքում XVIII-XIX դարերի շինություններն են, որոնք կազմել են, մասնավորապես, իշխան Պավել Պետրովիչ Շախովսկոյին պատկանած մեծ դաստակերտը։ XIX դարի կեսերին մեծ դաստակերտը բաժանվել է երեք տնատիրության` տուն 2-ը Մախովայա և Զնամենկա փողոցների անկյունում, տուն 4 և տուն 6։ 2-րդ և 4-րդ տները չեն պահպանվել, դրանք քանդվել են 1972 թվականին, ինչպես համարվում է, Ռիչարդ ՆիքսոնիՄոսկվա կատարած այցի առնչությամբ։ Բորովիցկայա հրապարակում առաջացած մարգագետինը ստացել է «Նիքսոնի սիզամարգ» ոչ պաշտոնական անվանումը։

Թիվ 6 տունը իշխան Շախովսկոյի դուստրեր Իրինան և Սոֆյան 1867 թվականին վաճառել են Կուպավնայի մահուդի գործարանի սեփականատեր Իվան Բակլանովին։ 1868 թվականին տունը վերակառուցվել է դասական ոճով ճարտարապետ Ալեքսանդր Կամինսկու նախագծով` Սեմյոն Էյբուշիտցի մասնակցությամբ. գլխավոր տունը միավորվել է կողաշենքերի հետ։

1892 թվականին տունը գնել է իրկուտսկցի վաճառականուհի Յուլյա Բազանովան, իսկ 1906 թվականին այն վերագնել է մանուֆակտուրախորհրդական Նիկոլայ Կրասիլշչիկովը, որը տան համասեփականատերն էր իր կնոջ` Ե. Ա. Կրասիլշչիկովայի հետ։

Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո տանը կարճ ժամանակ տեղակայվել է տեքստիլ կոմբինատի գործուղվածների համար հանրակացարանը։ Այնուհետև տունը հանձնվել է Լենինի անվան պետական գրադարանին` այնտեղ գրադարանագիտության ինստիտուտը տեղակայելու նպատակով։ 1950-1992 թվականներին տանը գործում էր Միխայիլ Կալինինի թանգարանը։ Դրանից հետո տունը կրկին վերադարձվել է Ռուսաստանի պետական գրադարանին, այնտեղ գտնվում է արևելյան գրականության կենտրոնը։

Ճարտարապետական նկարագրություն
-----------------------------

Տան ճակատը վերակառուցումից հետո համապատասխանում է դասական ոճին։ Սյունաշարքն ապահովում են հոնիական օրդերի չորս սյուները։ Դաշնային նշանակության ճարտարապետության հուշարձանի համակառույցում ընդգրկված են նաև 1876 թվականի դարպասը և բակի` 1888 թվականի ցանկապատը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Указ Президента Российской Федерации № 176 от 20.02.1995
2. 1 2  "Городская усадьба Шаховских – Е.А. Красильщиковой". rutraveller.ru. Retrieved 2015 թ․ հունվարի 4.
3. 1 2 3 4  Левина И. "Усадьба Шаховских (Красильщиковых)". "Узнай Москву". Retrieved 2015 թ․ հունվարի 4.
4. ↑  "Главный дом с флигелями и службами". Реестр объектов культурного наследия города Москвы. Արխիվացված է the original 2015 թ․ հունվարի 4-ին. Retrieved 2015 թ․ հունվարի 4. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Усадьба Шаховских (Красильщиковых) Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine. в реестре объектов культурного наследия Москвы
* Усадьба Шаховских (Красильщиковых) в проекте «Узнай Москву»
**Յ. Պ. Շախովսկոյի-Ի. Ի. Կրաուզեի-Օսիպովսկիների դաստակերտ** (ռուս.՝ Усадьба Я. П. Шаховского — И. И. Краузе — Осиповских, նաև՝ **Շախովսկոյների-Կրաուզեի-Օսիպովսկիների դաստակերտ**), ճարտարապետության հուշարձան Մոսկվայում։ Դաստակերտի հասցեն՝ Վոզդվիժենկա փողոց, տուն 18/9 (Նիժնի Կիսլովսկի նրբանցքի անկյուն)։

Պատմություն
-----------

Շենքը բազմիցս փոխել է սեփականատերերին և վերակառուցվել է։

Տունը կառուցվել է 1783 թվականին իշխան Յակով Շախովսկոյի կողմից։ Սկզբնական շենքի ճարտարապետն անհայտ է։ 1793-1842 թվականներին տունը պատկանել է նրա որդի Ալեքսեյին, որի օրոք տունը վերակառուցվել է 1810-1820-ական թվականներին։ 1842 թվականին տնատիրությունը գնել է բժիշկ Իերոնիմ Կրաուզեն։ 1852 թվականին տան ճակատային ձևավորումը ռոկոկո ոճի է փոխել ճարտարապետ Նիկոլայ Կոզլովսկին։ Առաջին հարկը հարմարեցվել է խանութների համար, վերին հարկերը՝ բնակարանների։ Իսկ 1868 թվականին դաստակերտը գնել է մեկ այլ հայտնի բժիշկ՝ Դիմիտրի Օսիպովսկին։ Երբ 1878 թվականին Օսիպովսկին ստացել է ազնվականի տիտղոս, Օսիպովսկիների զինանշանը տեղադրվել է տան ճակտոնին։

1900-1917 թվականներին տանը բնակվել է Օսիպովսկիների բարեկամուհին՝ Ելիզավետա Վարենիկովան, որը դարձել է Անտոն Չեխովի մի քանի պատմվածքի կերպարների նախատիպը։

XX դարի վերջին տունը կրկին ենթարկվել է վերակառուցման. հյուսիսային թևը նորից կառուցվել է հարավայինին համաչափ, այն դեպքում, երբ սկզբնապես եղել է ավելի ցածր, ինչպես երևում է հին լուսանկարներում։ Քանդվել է նաև կցակառույցը Վոզդվիժենկայի երկայնքով։

Ներկայումս շենքը զբաղեցնում է Ռոսսոտրուդնիչեստվո կազմակերպությունը։

Ճարտարապետական նկարագրություն
-----------------------------

Զինանշանը գլխավոր ճակատին
Եռահարկ շենքն ունի П-աձև հատակագիծ։ Դաստակերտի գլխավոր մուտքը, որը շրջապատված է շինությամբ, Նիժնի Կիսլովսկի նրբանցքի կողմից է։ Վոզդվիժենկայի կողմի ճակատը կողմնորոշված է հին կարմիր գծով և շեղվում է նրա ժամանակակից ուղղությունից։

Ճակատները զարդարված են ռոկոկո ոճով. պատուհանները զարդարված են կիսաշրջանաձև երեսկալներով, երկրորդ հարկի պատուհանների վերևում ծաղկաշղթաների, խեցիների և խոյազարդերի բարդ կոմպոզիցիաներ են։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Распоряжение Правительства Москвы № 1608-РП от 10.08.2004
2. ↑  "Усадьба Шаховского-Краузе-Осиповских". "Прогулки по Москве". Retrieved 2015 թ․ հունվարի 3.
3. ↑  "Городская усадьба Я.П.Шаховского - И.И.Краузе - Осиповских". Реестр объектов культурного наследия города Москвы. Արխիվացված է the original 2015 թ․ հունվարի 3-ին. Retrieved 2015 թ․ հունվարի 3. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Городская усадьба Я. П. Шаховского — И. И. Краузе — Осиповских Archived 2015-01-03 at the Wayback Machine. в реестре объектов культурного наследия Москвы
* Городская усадьба Шаховских — Краузе — Осиповских в проекте «Узнай Москву»

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Շախովսկոյի-Կրաուզեի-Օսիպովսկիների դաստակերտ** կատեգորիայում։ |
**Լապլանդիայի համալսարան** (ֆիններեն՝ Lapin yliopisto, շվեդ.՝ Lapplands universitet), համալսարան Ֆինլանդիայում, տվյալ երկրի ամենահյուսիսային համալսարանը, տեղակայված է Լապլանդիա մարզի Ռովանիեմի քաղաքում։

Համալսարանը համագործակցում է Արկտիկայի համալսարանի միջազգային ծրագրի այլ գիտական և հետազոտական հաստատությունների հետ․ կապեր ունի Մուրմանսկի բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների հետ։ Ներառված է Լապլանդիայի համալսարանի կիրառական գիտությունների համընկերությունում։

Պատմություն
-----------

Համալսարանը հիմնադրվել է 1979 թվականին և մինչև 1991 թվականը կրել է «Լապլանդիայի բարձրագույն դպրոց» (ֆիններեն՝ Lapin korkeakoulu) անվանումը։

Ֆինլանդիայի կրթության նախարարությունը 2013 թվականի փետրվարի 6-ին՝ երկրում նշվող Սաամների ազգային օրը, Լապլանդիայի համալսարանին 1 միլիոն եվրո է հատկացրել սաամական ուսումնասիրությունների անցկացման համար։ 2014 թվականի ապրիլի վերջին համալսարանում բացվել է համալսարանի դասախոս Լեյֆ Ռանտալայի հավաքածուից «Ողջույններ կոլյան սաամներից» ցուցահանդեսը, որը նվիրված էր Կոլյան թերակղզու սաամներին։

Կառուցվածք
----------

Ներկայումս համալսարանում գործում է չորս ֆակուլտետ՝

* արվեստի և դիզայնի ֆակուլտետ,
* կրթության ֆակուլտետ,
* իրավունքի ֆակուլտետ,
* սոցիալական գիտությունների ֆակուլտետ։

Նախկինում գոյություն ունեցած բիզնեսի և զբոսաշրջության ֆակուլտետն ընդգրկվել է սոցիալական գիտությունների ֆակուլտետի կազմում։ Համալսարանին կից գործող Արկտիկական կենտրոնն Արկտիկայի հետազոտության ոլորտում առաջատար գիտահետազոտական հաստատությունն է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. 1 2
3. ↑
4. ↑
5. ↑  Բաց մատչելիության ամսագրերի տեղեկատու — 2003.
6. ↑  Анастасия Карева (2014 թ․ ապրիլի 30). "Кольские саамы передают привет в Финляндии". МК в Мурманске. Արխիվացված է the original 2014 թ․ մայիսի 10-ին. Retrieved 2014 թ․ մայիսի 12. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Լապլանդիայի համալսարանի պաշտոնական կայք(ֆին.) (անգլ.)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 93001384 · GND: 1085864898 · ISNI: 000000010744995X · LCCN: n92052153 · LNB: 000048272 · Microsoft: 95220073 · NUKAT: n2017068394 · SUDOC: 18820508X · VIAF: 153549292 · WorldCat VIAF: 153549292 |

 |

 |
**Լեհ-շվեդական հարաբերություններ,** երկկողմ դիվանագիտական հարաբերություններ Լեհաստանի և Շվեդիայի միջև։ Երկրները բաժանված են Բալթիկ ծովով և ունեն շատ երկար պատմական կապեր, ինչպես նաև մի քանի ռազմական հակամարտություններ են ապրել։ 20-րդ դարի սկզբին երկրների միջև սերտ հարաբերություններ են հաստատվել։ Սակայն հարաբերությունները խզվել են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Պատերազմի ավարտից հետո երկրները վերականգնել են հարաբերությունները, և Շվեդիան դարձել է Հյուսիսային Եվրոպայի երկրների շարքում Լեհաստանի խոշորագույն տնտեսական դոնորը։ Ներկայումս երկու երկրներն էլ Եվրոպական միության (ԵՄ) անդամներ են։ Շվեդիայում բնակվում է ավելի քան 90 000 լեհ։

Պատմություն
-----------

1386 թվականից մինչև 1596 թվականը Լեհաստանը կառավարել են Յագելոնները, որոնք շվեդական ծագում են ունեցել և կարևոր դեր են խաղացել պետությունը միջնադարյան Եվրոպայի մեծ տերության վերածելու գործում։

Ռեչ Պոսպոլիտան և Շվեդական կայսրությունը տարածքային տիրապետությունների ընդլայնման և իշխանության համախմբման հավակնոտ ծրագրեր ունեին, ինչը հանգեցրել է երկրների միջև բազմաթիվ խոշոր ռազմական հակամարտությունների։ 1655 թվականին շվեդները ներխուժել են Լեհաստան, որը հայտնի է որպես շվեդական ջրհեղեղ, ինչը զգալի ավերածության է հանգեցրել Լեհաստանի տարածքի մեծ մասում։

### Համաշխարհային պատերազմներ

Առաջին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմների ժամանակ Շվեդիայի լեհական համայնքը աջակցում էր անկախ Լեհաստանին՝ հանդես գալով այդ երկրի խորհրդային-գերմանական օկուպացիայի դեմ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի, մի քանի անդամներ բանակի ծայրահեղ միջոցով չեզոք Շվեդիայի տարածքում կազմակերպել աջակցություն և ֆինանսավորում Լեհական դիմադրության. Մի քանի շվեդ քաղաքացիներ նույնպես պաշտպանել են լեհական դիմադրությունը և ապաստան տրամադրել նրանց, ինչպես նաև պաշտպանել լեհերին նացիստների հետապնդումից։

Դիվանագիտական ներկայացուցչություններ
------------------------------------

* Լեհաստանի դեսպանատունը գտնվում է Ստոկհոլմում։
* Շվեդիայի դեսպանատունը գտնվում է Վարշավայում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Relations between Poland and Sweden over the centuries
2. ↑  "Sigismund III Vasa". Արխիվացված է the original 2018 թ․ հունվարի 1-ին. Retrieved 2016 թ․ հոկտեմբերի 30.
3. ↑  "The Swedish Deluge".
4. ↑  "The Swedes who told the world about the Holocaust". Daily Mail UK. Retrieved 2015 թ․ հունվարի 11.
5. ↑  Embassy of Poland in Stockholm
6. ↑  "Embassy of Sweden in Warsaw". Արխիվացված է the original 2018 թ․ փետրվարի 8-ին. Retrieved 2020 թ․ փետրվարի 7.
**Շնապս** (գերմ.՝ Schnaps)` արտադրվում է Գերմանիայում տասնվեցերորդ դարի սկզբից և շատ տարածված է իր հայրենիքում։ Դրա համար այն անվանում են Գերմանիայի ազգային խմիչք։ Տեղեկությունները շնապսի մասին միանշանակ չեն։ Ըստ տարբեր աղբյուրների 38-40, իսկ այլ աղբյուրների` 20-30 աստիճան։ Ուժեղ ալկոհոլային սպիրտը ստանում են տարբեր հումքից։ Շնապսի արտադրության համար օգտագործում են գրեթե բոլոր մրգային և հատապտուղային հումքերը՝ խնձոր, տանձ, սալոր, սերկևիլ, ծիրան, բոստանային և վայրի աճող հատապտուղներ։ Միայն նրա հիմնական տեսակները երեսունն են։ Այդ հումքից մի մասը արտադրողները աճեցնում են իրենց սեփական այգիներում։ Յուրաքանչյուր արտադրող ունի իր հուսալի հատապտուղ հավաքողներին, որոնք գիտեն վայրի աճող հատապտուղների գաղտնի վայրերը։ Մի սեզոնի ընթացքում կարելի է մշակել 2-3 տոննա անտառային մորի։ Դա ամենաթանկ շնապսն է, մեկ լիտրին հասնում է երեսուն կիլոգրամ։ Կան շնապսեր, որոնք ունեն տտիպ կծու համ։ Շվարցֆալդի լեռներում արտադրում են ըմպելիքը անանուխի հումքի հիման վրա։ Կան շնապսեր և գերմանական շնապսեր։ Եթե շնապսը արտադրվում է Գերմանիայում, ապա երաշխավորված է դրա բարձր որակը։ Շնապսը ունի 1500 տարվա վաղեմություն։ Շնապսի տարատեսակներից մեկը բալի շնապսն է, որի պիտակի վրա գրված է գերմ.՝ Kischwasser, բառային «բալի ջուր»։ Այդ շնապսով հայտնի է Շվարցֆալդի հարավ-արևմուտքը, որտեղ բալը տարածված է, բավական է հիշել բալի թխվածքը, որը թրջում են բալի շնապսով։ Խնձորը շնապսի համար կարող է լինել տարբեր տեսակի, իսկ տանձինը միայն մեկ տեսակի, որը լեգենդար Williams-ն է։ Շատերին դուր է գալիս օրիգինալ շնապսի տեսակ, որը կոչվում է Obstler։ Չնայած իր մրգային նշանակության, այն կազմված է միայն խնձորից և տանձից։ Կան նաև վայրի սալորից ստացված շնապս։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Что такое шнапс". Արխիվացված է the original 2014 թ․ դեկտեմբերի 26-ին. Retrieved 2014 թ․ նոյեմբերի 21.
**Շալտինկա** (ռուս.՝ Шалтинка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Չելյաբինսկի շրջանով։ Գետաբերանը գտնվում է Դարիվդի գետից 27 կմ աջ ափին։ Գետի երկարությունը կազմում է կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Կոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի
Գաղտնիության քաղաքականությունՎիքիպեդիայի մասինԱզատում պատասխանատվությունից Ծրագրավորողներ Տեսքը բջջայինովWikimedia Foundation Powered by MediaWiki
ենթաավազանը Կամի գետաբերանն է մինչև թափվելը Բելայա գետի մեջ, գետի գետային ավազանը Կամա։.

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝։

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ - 10010101312111100027933

* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) - 111102793
* Ավազանի կոդը - 10.01.01.013
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի - 11
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի - 1

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Государственный водный реестр РФ: Чикашка". Արխիվացված է the original 2012 թ․ օգոստոսի 24-ին. Retrieved 2015 թ․ հոկտեմբերի 16. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
**«Շալյապին Պալաս Հոթել» հյուրանոց** (ռուս.՝ Гостиница «Шаляпин Палас Отель», թաթ.՝ «Шаляпин Палас Отель» кунакханә), հյուրանոց Թաթարստանի մայրաքաղաք Կազանում։ Զբաղեցնում է երկու փոխկապակցված շենքեր (առաջինը` անկյունային և երկրորդը` փողոցի երկայնքով) Բաումանի հետիոտնային փողոցի (թիվ 80 շենք) և Համալսարանական փողոցի (թիվ 7 շենք) խաչմերուկում։ Շենքերի համալիրը հանրապետական նշանակության մշակութային հուշարձան է։ 

Անկյունային առաջին շենքը
Երկրորդ շենքը Շալյապինի հուշարձանի հետևում

Նկարագրություն
--------------

Առաջին շենքը կառուցվել է 1869-1873 թվականներին որպես Կազանի վաճառականների առաջին գիլդիայի առևտրական Զիգանշի Ուսմանովի տուն։ 1899 թվականին շենքը վերակառուցվել է նոր սեփականատերերի համար` դառնալով Ե. Ս. Սմոլենցևի և Ն. Պ. Շմելյովի առևտրի տուն։ Այդ ժամանակ էլ շենքի վերևի մասում հայտնվել հյուրանոցը, որը հայտնի էր որպես «Հյուսիսային համարներ»։

Հարևանությամբ 1909-1910 թվականներին նույն Սմոլենցևի և Շմելյովի պատվերով կառուցվել է հյուրանոցի երկրորդ` երկգմբեթանի շենքը։ Երկու շենքերը կապվել են միմյանց հետ և ներկված են եղել կանաչ երանգներով։

Խորհրդային տարիներին հյուրանոցը կոչվում էր «Սովետ»։

Կազանի 1000-ամյակի կապակցությամբ 2005 թվականին շենքերն ամբողջությամբ վերակառուցվեցին և վերականգնվեցին։ Փոխվեց նաև շենքի գունավորումը` ստանալով կրեմագույն-շագանակագույն երանգներ։ Շենքերը սկսեցին լուսավորվել գիշերային պայծառ լուսավորության սարքերով, որից հետո հյուրանոցը ստացավ ժամանակակից անվանումը։

Հյուրանոցի գլխավոր մուտքի առջևի հարթակում (երկրորդ շենք) 1999 թվականին տեղադրվել է ռուս բաս երգիչ, ռուսական ռեալիստական վոկալ-բեմական արվեստի խոշորագույն ներկայացուցիչ Ֆեոդոր Շալյապինի հուշարձանը, որը ծնվել է Կազանում։

Առաջին շենքի առաջին հարկում խանութներ ու գրասենյակներ են։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Список объектов культурного наследия Казани - Управления архитектуры и градостроительства Исполнительного комитета г. Казани" (PDF). Արխիվացված է the original (PDF) 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 10. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Աղբյուրներ
----------

* Из истории казанских доходных домов
* Казанские гостиницы со столетней историей
* Коммуналки XIX века. Доходные дома Казани век назад и сейчас
**Շաբիշու դյու Պուատու** (ֆր.՝ Chabichou du Poitou), ֆրանսիական պանիր, որը պատրաստվում է այծի կաթից։

Պատմություն
-----------

Շաբիշու պանրատեսակի պատրաստման մասին դեռևս 1872 թվականին հրատարակվել է *Պուատուի և հարակից շրջանների ուղեցույցում* (ֆր.՝ Guide du voyageur à Poitiers et aux environs)  
։ 1990 թվականին շաբիշու դյու պուատո պանրատեսակը սերտիֆիկացվեց *Appellation d'origine contrôlée* կողմից։ Այս պանրի պատրաստման տարարածաշրջանը համաձայն սերտիֆիկացման հանձնաժողովի, այնքան էլ ընդգրկուն չէ։ Այն սահմանափակվում է Վերին Պուատուի շրջանով։ Մասնավորապես՝ Վյեն դեպարտամենտի մի հատվածը, Դյու-Սևր դեպարտամենտն ու Շարանտ դեպարտամենտի մի հատվածը։

Այծի կաթից այս պանրատեսակի արտադրությունը աճեց ճգնաժամի հետևանքով, որն առաջացավ *Dactylosphaera vitifoliae* (խաղողի ֆիլոկսերա) միջատների զանգվածային ներհոսքի պատճառով։ Ինչպես նաև բարերար ազդեցություն թողեց Դյու-Սևրում կաթնային կոոպերատիվենրի ընդարձակումը 1906 թվականին։
1997 թվականին արդեն պանրի արտադրությունը հասավ 340 տոննայի։ Ամենաշատը պատմության մեջ արտադրվել է 2003 թվականին, երբ ավելի քան 555 տոննա պանիր արտադրվեց։ 2007 թվականին արտադրվել է 512 տոննա։ Դրանից 20 %-ը թարմ չպաստերիզացված այծի կաթից էր պատրաստված, որի 7 %-ը պատրաստել էին ֆերմերային տնտեսությունները։

Պատրաստում
----------

Այծի կաթը սառեցնում են մինչև 20 °C, որից հետո տեղափոխում են մեծ չաների մեջ։ Կաթը սկսում է թթվել ավելացված մերանի ներգործությամբ։ Որոշ ժամանակ անց մակարդն ու շիճուկը առանձնացնում են միմյանցից և տեղավորում կաղապարների մեջ։ Երկու օր անց պանիրը կաղապարներից հանում են, ձեռքերով աղապատում ու տեղափոխում են հատուկ չորանոցներ։ Այդպես մնում է ավելի քան 10 օր, մինչև հասունանալը։ Սովորաբար չորանոցում պանիրը մնում է 2-ից 3 շաբաթ։ Այդ ընթացքում սնկերը և բակտերիաները պանրին տալիս են իրենց բնորոշ բուրմունքը։ Դրա պատճառով էլ, համը ուժեղացնելու նպատակով, պանիրները որոշ ֆերմերների կողմից մնում են չորանոցներում գրեթե մի քանի ամիս շարունակ։

Նկարագիր
--------

Պանրի գլուխը պատրաստում են գլանաձև, որի վերևի հատվածը մի փոքր նեղ է հիմքից։ Շաբիշյու պանրատեսակի յուղայնությունը հասնում է 45 %-ի։ Զանգվածը 150 գրամ է։ Միջուկն ունի փղոսկրի երանգավորում իսկ կեղևը պատված է սպիտակ բորբոսի շերտով՝ գորշ կապտագույն երանգավորումով (կախված տարվա եղանակից կարող է երանգը փոփոխվել)։

Պանիրն ունի թունդ, ընկուզային համուհոտ և այծի կաթի սպեցիֆիկ բույր։ Շաբիշու դյու Պուատու պանրի հետ հիանալի համադրվում է Պուատու շրջանում տարածված սպիտակ «Սովինյոն» կամ «Սանսեր» գինիները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  Հաստատված է կայքում Պանրագործների ասոցիացիա

Արտաքին հղումներ
----------------

* Cahier des charges AOC-AOP *chabichou du Poitou* sur le portail de l’Union Européenne
* "Պաշտոնական կայք" (in ֆրանսերեն). Արխիվացված է the original 2012 թ․ ապրիլի 21-ին. Retrieved 2011 թ․ օգոստոսի 12. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
* Site de la Route du Chabichou et des Fromages de Chèvre
**Լեյա նես** (եբրայերեն՝ לאה נס‎, դեկտեմբերի 27, 1961(1961-12-27), Իսրայել), իսրայելացի քաղաքական գործիչ, Քնեսեթի պատգամավոր, Լիկուդ կուսակցության անդամ, Թոշակառուների գործերի նախարարության տեղակալ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1961 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Իսրայելում։ Ավարտել է Բար-Իլանի անվան համալսարանը։ Նա համարվում է կենսաքիմիայի ոլորտի փիլիսոփայության դոկտոր (Ph.D.), իր դիսերտացիայի թեման եղել է սպերմատոզոիդների շարժունակությունը։

1993 թվականին ընտրվել է Գիվաթ Շմուելի տեղական խորհուրդ, որտեղ նա եղել է քաղաքի տեսքի բարելավման, սանիտարական ծառայությունների և էկոլոգիայի պատասխանատուն։

Տեղական խորհուրդը լքել է 2003 թվականին։ 1998 թվականից և 2002-2003 թվականներին եղել է Գիվաթ Շմուելի տեղական խորհրդի ղեկավարի տեղակալ (քաղաքապետ)։

2003 թվականին ընտրվել է «Լիկուդ» կուսակցություն, ընդգրկվել է երեխայի իրավունքների հանձնաժողովի կազմում և զբաղեցրել գիտության և տեխնոլոգիաների հանձնաժողովի նախագահի պաշտոնը։

Կուսակցական ընտրություններում զբաղեցրել է 27-րդ տեղը։ Կառավարության ձևավորման ընթացքում նա ստացել է թոշակառուների հարցերով նախարարի տեղակալի պաշտոնը։

Նեսը ամուսնացած է, ունի 5 երեխա, ապրում է Գիվաթ Շմուելում, տիրապետում է անգլերենին և եբրայերենին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  חה"כ לאה נס — Knesset.
2. ↑  "רשימות המועמדים המפורטות שאושרו" (in եբրայերեն). Сайт кнессета. Արխիվացված from the original on 2012 թ․ սեպտեմբերի 10. Retrieved 2012 թ․ հունվարի 21.

Արտաքաին հղումներ
-----------------

* Нес, Лея (рус.) (англ. ивр.) на сайте кнессета
* ערוץ הכנסת - כרטיס ביקור ח"כ לאה נס (Кнессет-ТВ - визитная карточка депутата Леи Несс)(եբրայերեն) ՅուԹյուբում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 298814765 · WorldCat VIAF: 298814765 |

 |
**Լեյլա Ա. Շարաֆ** (Leila A. Sharaf, 1940, Բեյրութ, Լիբանան), Հորդանանի Սենատի նախկին անդամ, Հորդանանի մշակույթի և տեղեկատվության նախարար (1984-1985)։

Վաղ կյանք
---------

Շարաֆը ծնվել է 1940 թվականին, Բեյրութում։ 1959 թվականին բակալավրի աստիճան ստացել է Բեյրութի ամերիկյան համալսարանից, 1965 թվականին նույն համալսարանից՝ Արաբերեն գրականության մագիստրոսի աստիճան։

Գործունեություն
---------------

Շարաֆը Ֆիլադելֆիայի համալսարանի (Հորդանան) և Պաղեստինի միջազգային հաստատության հոգաբարձուների խորհրդի նախագահն է, բացի Բեյրութի ամերիկյան համալսարանի, Նուր ալ-Հուսեյն հիմնադրամի, Արաբական բաց համալսարանի, Քուվեյթի, Արևելյան հետազոտությունների ամերիկյան կենտրոնի, Հուսեյն թագավորի հիմնադրամի և Արաբական մտածողության ֆորումի հոգաբարձուների խորհրդի կազմում ընդգրկված լինելուց։ Եղել է նաև Բնապահպանական թագավորական ընկերության նախագահը։

Հորդանանի թագավոր Հուսեյն I Իբն Թալալի խնդրանքով Շարաֆը կառավարության կազմին միացել է 1984 թվականին որպես Մշակույթի և տեղեկատվության առաջին նախարար։ Նրա օրոք Հորդանանի ԶԼՄ-ների համար որոշակի սահմանափակումներ վերացան։ Տաս ամիս անց նա հրաժարական տվեց, երբ Հուսեյնը լրատվամիջոցներին հանդիմանեց որպես «իրականության, գիտելիքի և պատասխանատվության սահմանները գերազանցող»։ Նրա հրաժարականը համարձակ քայլ էր այն երկրում, որտեղ ուղղակի քաղաքական ընդդիմությունը չէր ընդունվում և նրա մասին մեջբերում էին որպես «միակ մարդը կառավարության կազմում»։ 1989 թվականին Շարաֆը դարձել է Սենատի անդամ։ Եղել է նաև Ժամանակակից մտքի արաբական հիմնադրամի փոխնախագահ և օգնել է Հորդանանում հիմնել ուղեղի կաթված ունեցողների հիմնադրամ։

Անձնական կյանք
--------------

1965 թվականին Լեյլան ամուսնացել է Հաշիմյան դինաստիայի անդամ, Հուսեյն I Իբն Թալալի զարմիկ, դիվանագետ Աբդելհամիդ Շարաֆիի հետ, որը հետագայում դարձել է Հորդանանի վարչապետ։ Աբդելհամիդ Շարաֆը մահացել է սրտի կաթվածից 1980 թվականին։ Նրանք ունեն երկու որդի։ Լեյլա Շարաֆը մտերիմ է Նուր ալ-Հուսեյնի հետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2  The International Who's Who of Women 2006 — Routledge, 2005. — ISBN 978-1-85743-325-8
3. 1 2 3  Publitec Publications (2007). *Who's Who in the Arab World 2007-2008*. Walter de Gruyter. p. 740. ISBN 978-3-11-093004-7.
4. 1 2  "HE Leila A. Sharaf". American University of Beirut. Արխիվացված է the original 2017 թ․ նոյեմբերի 18-ին. Retrieved 2017 թ․ նոյեմբերի 9. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
5. 1 2 3 4  "HE Dr. Leila Sharaf". Takreem. Արխիվացված է the original 2017 թ․ նոյեմբերի 9-ին. Retrieved 2017 թ․ նոյեմբերի 9. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
6. 1 2  Curtius, Mary (1985 թ․ փետրվարի 25). "Jordan all abuzz as woman quits office over press freedom". *The Christian Science Monitor*. Retrieved 2017 թ․ նոյեմբերի 9.
7. ↑  Cody, Edward (1980 թ․ հուլիսի 4). "Jordanian Premier Sharaf Dies at 41". *The Washington Post*. Retrieved 2017 թ․ նոյեմբերի 9.
8. ↑  Brooks, Geraldine (2010). *Nine Parts of Desire: The Hidden World of Islamic Women*. Knopf Doubleday Publishing Group. p. 125. ISBN 978-0-307-43445-6.
**Շղթայվածը**, Լևոն Շանթի դրամաներից, որ նա գրել է 1918 թվականին։ Բազմիցս բեմադրվել է հայ թատրոնում։

Պիեսում նոր տեսանկյունից է ներկայացված Արտավազդի առապելը։ Նաղաշը ժողովրդին քարոզում է, թե ազատությունը կբերի Շղթայվածը՝ Արտավազդը։

Սյուժեն
-------

Դրամայում պատկերված գործողությունները տեղի են ունենում միջնադարյան Անիում. Անիի էմիրը Մանուչէի որդին է, որն իր իշխանությանը հասել է բռնության միջոցով ու Անին համարում է իր սեփականությունը։ Նույնպիսի բռնակալ է իշխան Վահան Պահլավունին, որն էլ Անին համարում է իր սեփականությունը։ Սակայն անեցիները ելնում են նրանց դեմ և երկուսին էլ դուրս են շպրտում քաղաքից։ Հեղափոխության արդյունքում Անիում իշխանությունն անցնում է արհեստավորների ձեռքը, սակայն սպասված փոփոխությունները չեն կատարվում, քաղաքում գրեթե ամեն ինչ մնում նույնը. դարբին Ավագը, որ նախկինում բողոքում էր իշխանությունից, իրենց համարում էր էմիրի գերին, դառնալով Անիի ղեկավարներից մեկը, անճանաչելիորեն փոխվում է։ «Այժմ ե՛ս եմ է,իրը, ե՛ս եմ Անիի տերը»,- ասում է Ավագը էմիրի Հարճին, որ մնացել էր պալատում։

Արտավազդի առասպելը
------------------

Արտավազդի առասպելը հայ մատենագիտության մեջ պահպանվել է երկու մեկնությամբ. Եզնիկ Կողբացին Արտավազդին ներկայացնում է, որպես բարի դյուզազն, որ պիտի ազատվի շղթաներից ու տիրի աշխարհին՝ բերելով ազատություն։ Մովսես Խորենացին Արտավազդին պատկերում է իբրև ավերիչ ոգի, որ ազատվելու դեպքում կավերի աշխարհը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  ԼԵՎՈՆ ՇԱՆԹԻ «ՇՂԹԱՅՎԱԾԸ» ԴՐԱՄԱՆ ԵՎ ԱՐԴԻԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ / Հովհաննես ԱՅՎԱԶՅԱՆ
3. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2016 թ․ սեպտեմբերի 5-ին. Retrieved 2017 թ․ հուլիսի 27.
4. ↑  Լևոն Շանթ, Ընտիր երկեր, Երևան, 1968, էջ XXVI։
**Նիժնի Տագիլի պետական կրկես** (ռուս.՝ Нижнетагильский государственный цирк), Նիժնի Տագիլ քաղաքի կրկեսը գտնվում է քաղաքի կենտրոնում՝ Լենինսկի շրջանում, Տագիլ լճակի հյուսիսային ափին, Պերվոմայսկայա փողոցում։

Նկարագրություն
--------------

Նիժնի Տագիլի կրկեսը մեծ գմբեթավոր շենք է, որն առանձնանում է խոշոր լայն դեկորատիվ «պսակ» ունեցող գմբեթով։ Շենքը երկհարկանի է, ունի 8 անկյունային ձև, երկայնքով օգտագործման համար (կենդանիների պահպանում, մարդկանց հանգիստ, վարչակակազմ)։ Հանդիսավոր մուտքը շենքի հիմնական մասում է և դուրս է գալիս կրկեսի դիմացի հրապարակը։

Պատմություն
-----------

Առաջին անգամ Նիժնի Տագիլում կրկեսը հայտնվել է 1885 թվականի ամռանը, երբ քաղաքում ելույթներ էր ունենում Մ. Տրուցի ընտանեկան շապիտո կրկեսը։ Այլ կրկեսային թատերախմբերի մասին հիշատակվում է միայն 20-րդ դարի սկզբին, երբ քաղաքում գործում էին ժամանակավոր կրկեսները և Ֆ. Իզակոյի, Մ. Բորովսկու, Է. Ստրոկայի, Վ. Կոմուխինի շապիտո կրկեսները։

Հաստատուն կրկես Նիժնի Տագիլում հայտնվել է 1931 թվականին, երբ կառուցվել է կրկեսի շենքի կարկասը։ Շինարարությունը ղեկավարել է Բորիս Մուրատովը, ով երկար տարիներ եղել է կրկեսի առաջին տնօրենը։ Կրկեսի շենքը տաք էր, ինչը հնարավորություն էր տալիս ներկայացումներ ունենալ նաև ձմռանը։ Կրկեսի նոր շենքը նախագծել են ճարտարապետներ Ի. Շադրինը, Լ. Սեգալը, Դ. Լեոնտևը։ Այն նախատեսված է 2000 հանդիսատեսի համար։

Կրկեսի տնօրեններ են եղել Ֆ. Լեյցինգերը (1975-1978 թթ.), Է. Էրից-Պուխովը (1978-1984 թթ.), Ն. Բաշկիրը (1984 թվականից)։ Կրկեսում իրականացվում են ոչ միայն կրկեսային խմբերի ներկայացումները, այլ նաև էստրադայի աստղերի շոուներ։ Կրկեսին կից արտիստների համար գործում է հյուրանոց։

2017 թվականի սեպտեմբերի 23-ին, հիմնական նորոգումից հետո, կրկեսն իր դռներն է բացել հանդիսատեսի առջև «Բարև, կրկես» ծրագրով։

Պատկերասրահ
-----------

* Նիժնի Տագիլի կրկեսի տեսքըՆիժնի Տագիլի կրկեսի տեսքը

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Сергей Пудовкин (2013 թ․ նոյեմբերի 29). "О первом цирке в Тагиле" (in ռուսերեն). Тагильский вариант. Արխիվացված է the original 2015 թ․ ապրիլի 2-ին. Retrieved 2015 թ․ ապրիլի 2. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* "Нижнетагильский цирк" (in ռուսերեն). Росгосцирк. Retrieved 2017 թ․ սեպտեմբերի 23.(չաշխատող հղում)
* "Нижнетагильский цирк" (in ռուսերեն). Энциклопедия циркового и эстрадного искусства. Retrieved 2014 թ․ մարտի 17.
**Լինա Ցալդարի** (հուն․՝ Λίνα Τσαλδάρη, ծննդյան անունը՝ *Լամբրոս* (հուն․՝ Λάμπρου), 1887, Աթենք, Հունաստան - հոկտեմբերի 17, 1981(1981-10-17), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), հույն քաղաքական և պետական գործիչ, սուֆրաժիստուհի, Կոնստանտինոս Կարամանլիսի կառավարությունում սոցիալական ապահովության առաջին կին նախարարը։

Կենսագրություն
--------------

Լինա Լամբրոսը ծնվել է 1887 թվականին Աթենքում Սպիրիդոն Լամբրոսի (1851-1919 թթ.) ընտանիքում, որը Հունաստանի վարչապետ է եղել 1916 թվականի սեպտեմբերի 27-ից մինչև 1917 թվականի ապրիլի 21-ը։ Հայրը սերել է առումիններից։ Լինան Պավլոս Լամբրոսի թոռնուհին է։

Զբաղվել է քաղաքական գործունեությամբ։ 1953 թվականի հունվարից մինչև 1967 թվականի ապրիլ եղել է Հունաստանի խորհրդարանի անդամ, 1956 թվականի փետրվարի 29-ից մինչև 1958 թվականի մարտի 5-ը Կոնստանտինոս Կարամանլիսի կառավարությունում զբացրել է սոցիալական ապահովության նախարարի պաշտոնը։ 1967-1974 թթ. ռազմական խունտայի ժամանակ երկրում խորհրդարանական գործունեությունը դադարեցվել է, և Լինա Ցալդարին Միավորված ազգերի կազմակերպությունում եղել է Հունաստանի պատվիրակ։

Ամուսնացած է եղել հույն հանրապետական քաղաքական գործիչ Պանագիս Ցալդարիսի հետ, ով 1932-1935 թթ. Երկու անգամ զբաղեցրել է Հունաստանի վարչապետի պաշտոնը։

Մահացել է 1981 թվականի հոկտեմբերի 17-ին ինսուլտից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Треть кандидатов в депутаты парламента Греции составят женщины
2. ↑  "Jovanovski, Dalibor; Minov, Nikola (2017). "Ioannis Kolettis. The Vlach from the ruling elite of Greece". Balcanica Posnaniensia. Adam Mickiewicz University in Poznań. 24 (1): 222–223. ISSN 2450-3177". Արխիվացված է the original 2020 թ․ մարտի 18-ին. Retrieved 2018 թ․ հուլիսի 11. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Lina Tsaldari Archived 2016-06-02 at the Wayback Machine.
* Women in Greek politics

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | WikiTree |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000053051179 · LCCN: nr95013255 · VIAF: 39266197 · WorldCat VIAF: 39266197 |

 |
**Ալեքսանդր Շիրվինդտի ծխամորճի հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник трубке Александра Ширвиндта), հումորային հուշարձան Ղրիմի Յալթա քաղաքի Հումորի ծառուղում, որը գտնվում է Առափնյա փողոցում՝ «Յուբիլեյնի» համերգասրահի մոտակայքում։

Պատմություն
-----------

Հումորի ծառուղին հիմնադրվել է 2004 թվականին՝ Յալթայի հումորի ու երգիծանքի փառատոնի և նրա կազմակերպիչներ Վլադիմիր Դանիլեցի և Վլադիմիր Մոիսեենկոյի շնորհիվ։

Տարբեր տարիների ծառուղում հայտնվել են նաև Միխայիլ Ժվանեցկու պորտֆելը (2004), Արկադի Արկանովի բաճկոնակը (2005), Իոսիֆ Կոբզոնի խոսափողը (2007), Սոնյա մորաքրոջ հայելին ու գլխարկը՝ Կլարա Նովիկովայի պատվին (2014), «Հարմոն և կիթառ» քանդակը՝ քառյակասացներ Միխայիլ Վաշուկովի և Նիկոլայ Բանդուրինի պատվին (2015)։

Դերասան, Մոսկվայի երգիծանքի թատրոնի ղեկավար, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Ալեքսանդր Շիրվինդտի ծխամորճի հուշարձանը բացվել է երրորդ փառատոնի օրերին՝ 2006 թվականի օգոստոսին։ Արարողությունը տեղի է ունեցել բազմաթիվ քաղաքացիների ներկայությամբ։

Ալեքսանդր Շիրվինդտը ներկա է եղել իր ծխամորճի հուշարձանի բացմանը։ Ըստ նրա՝ «իր ծխամորճն ավելի հայտնի է, քան ինքը»։ Դերասանի ավտոմեքենայի մեջ, ամառանոցում կան բազմաթիվ ծխամորճներ, և նա չգիտի, թե քանիսն ունի։

Նկարագրություն
--------------

Քանդակագործական հորինվածքը պատրաստված է բրոնզից և պատկերում է թատերական վարագույր ու դիմակ, որի տակից երևում են Ալեքսանդր Շիրվինդտի շրթունքները ծխամորճով։ Այդ ամենը տեղադրված է «Շիրվինդտ» գրությամբ գրքի վրա, որն էլ ամրացված է գրանիտե պատվանդանին։ Հուշարձանի քաշը մոտ 80 կգ է։

Տես նաև
-------

* Հումորի ծառուղի (Յալթա)
* Ժվանեցկու պորտֆելի հուշարձան
* Արկանովի բաճկոնակի հուշարձան
* Կոբզոնի խոսափողի հուշարձան
* Կլարա Նովիկովայի գլխարկի հուշարձան
* Հարմոն և կիթառ (քանդակ)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Памятники Ялты: серьезные и с чувством юмора". Արխիվացված է the original 2019 թ․ մարտի 6-ին. Retrieved 2019 Փետրվար 12.
2. ↑  "В Ялте откроют памятник трубке Ширвиндта".(չաշխատող հղում)
3. 1 2 3  "Александр Ширвиндт: «Моя трубка больше знаменита, чем я»".
Հռոմեական լեգեոների վերականգնում
Հռոմեական աուքսիլիայի վերականգնում 175 մ. թ.
**Լորիկա համատա** (լատին․՝ Lorica hamata, «կեռիկներով զրահ», լատին․՝ lorica - զրահ և լատին․՝ hamus - կեռիկ), օղազրահի տեսակ, որն օգտագործվում էր Հռոմի լեգեոններում սկսած Հռոմեական Հանրապետությունից մինչև Հռոմեական կայսրություն։ Այն օգտագործվում էր ինչպես առաջնային լեգեոներների, այնպես էլ օժանդակ Աուքսիլիա միավորումների կողմից, պատրաստվում էր բրոնզից կամ երկաթից։ Այն կազմված էր երկաթյա թերթերից կտրված օղակների շարքերից, որոնք իրար էին միացվում գամվող մետաղալարից օղակներով, կազմելով բավականին ճկուն, հուսալի և ամուր զրահ։ Ամեն օղակի ներսի տրամագիծը կազմում էր 5 մմ, իսկ դրսինը՝ 7 մմ։

Հռոմեացիների օղազրահների արտադրության գիտելիքը հավանաբար փոխառվել է մ. թ. ա. երրորդ դարում Կելտերի հետ ընդհարումներից, չնայած, առաջին փաստագրված ապացույցներով այն առաջին անգամ հայտնվում է Հիսպանիայի Հռոմի կողմից գրավման ժամանակ։ Գոյություն են ունեցել այսպիսի զրահի մի քանի տեսակներ, մասնագիտացված տարբեր տեսակի զորքերի համար, այնպիսիք ինչպես նետաձիգները, հեծելազորը և հետևակայինները։

Լորիկա համատայի ուսի մասում կային ուսադիրներ, որոնք նման էին հունական *լինոտորաքսներին*, որոնք սկսվում էին մեջքի միջին մասից և ավարտվում կրծքի վրա։ Դրանք միացվում էին պզնձե կամ երկաթյա կեռիկներով, որոնք միացվում էին ուսադիրների ծայրերին ամրացված օղակներին։ Մեկ լորիկա համատան կազմված էր մինչև 30,000 օղակներից, և դրա գնահատված պատրաստման տևողությունը կազմում էր երկու ամիս, նույնիսկ հաշվի առնելով ստրուկների աշխատուժն ու պետության կողմից կառավարվող գործարանները։ Չնայած այս բարդություններին արտադրության հետ, համապատասխան սպասարկման պայմաններում այս տեսակի զրահը օգտագործվում էր մի քանի տասնամյակների ընթացքում։

Իր ժամանակներում Լորիկա համատան մնում էր լեգեոներների հիմնական զրահը և ցենտուրիոնների նախընտրելի զրահը։ Անընդհատ շփման առկայությունը պահում էր Լորիկա համատան ժանգից, ի տարբերություն լորիկա սեգմենտատայի, որը պահանջում էր անընդհատ սպասարկում ժանգից պաշտպանվելու համար։

Մ.թ. I-ին դարի ընթացքում լորիկա համատան սկսեց տեղ տեղ փոխարինվել լորիկա սեգմենտատաով, սակայն արդեն IV-րդ դարում անհայտ պատճառներով այն նորից ընդունվեց որպես ստանդարտ զրահ։ Նրա ավելի ուշ տարբերակները ունեին թևքեր և ծածկում էին մարմինը մինչև ծնկները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "A Fragment of Chain-Mail from the Romano-British Temple Site at Woodeaton"
2. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2013 թ․ հունվարի 15-ին. Retrieved 2016 թ․ հունիսի 16.
3. ↑  "The development of Roman mailed cavalry", By JOHN W. EADIE

Տես նաև
-------

* Լորիկա սկվամատա
* Լորիկա սեգմենտատա

Արտաքին հղումներ
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Լորիկա համատա Վիքիպահեստում |

* Լորիկա էջը, Հռոմեական զրահի և լեգեոնների այլ սպառազինություն (անգլ.)
* Լորիկա համատայի մասին valhallaforge.ru կայքում Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine. (ռուս.)
* Լորիկա համատայի մասին (անգլ.)
**Լինդա Մարտին** (անգլ.՝ Linda Martin, մարտի 27, 1952(1952-03-27), Օմա), իռլանդացի երգչուհի և հեռուստահաղորդավար, 1992 թվականի Եվրատեսիլ երգի մրցույթի հաղթող։

Կենսագրություն
--------------

Նա իր երաժշտական կարիերան սկսել է 1969 թվականին «Chips» խմբի հետ, որը շուտով դարձավ Իռլանդիայի առաջատար խմբերից մեկը։ 1972 թվականին Լինդան տեղափոխվեց «LyttlePeople» խումբ, բայց մեկ տարի անց նորից վերադարձել է «Chips»։ 1983 թվականին նա «Edge of the Universe» երգով հաղթել է «Castlebar» երգի մրցույթում, որից հետո սկսել է հանդես գալ մենահամրգներով։ Նա ինը անգամ մասնակցել է երգի ազգային մրցույթին, ինչը ռեկորդային է իռլանդացի կատարողների շրջանում։ Լինդան երկու անգամ հաղթել է մրցույթում ևերկու անգամ ներկայացրել է իր երկիրը Եվրատեսիլ երգի մրցույթում։

Մարտինի առաջին ելույթը 1984 թվականի Եվրատեսիլ մրցույթում բերել է նրան երկրորդ տեղը «Terminal 3» երգով, իսկ երկրորդը՝ 1992 թվականի մրցույթում «Why Me» երգով առաջին տեղը։

2000-ական թվականներին նա իռլանդական հեռուստատեսությամբ վարել է մի շարք վիկտորինաներ և շոուներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  "this week's BIRTHDAYS" (in անգլերեն). Independent.ie. Արխիվացված է the original 2019 թ․ ապրիլի 24-ին. Retrieved 2019 թ․ ապրիլի 28. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  *Chips* Archived 18 February 2021 at the Wayback Machine. m irish-showbands.com; accessed 14 October 2016.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Linda Martin Internet Movie Database կայքում
* "Why Me?" lyric
* "Terminal 3" lyric

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Discogs · Internet Movie Database · MusicBrainz |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 13951972r · GND: 134456629 · GTAA: 130074 · ISNI: 0000000374473962 · LCCN: n84174756 · NTA: 072199067 · SUDOC: 162186215 · VIAF: 51881136 · WorldCat VIAF: 51881136 |

 |

 |
Ներկա ժամանակում Իրանի բնակչության (ավելի քան 60 %) մեծամասնությունը խոսում է պարսկերեն (իրանական լեզուներ)։

Ընդհանուր տեղեկություններ
-------------------------

Պայմանավորված նրանով, որ Իրանում ապրում են բազմաթիվ ազգեր, երկրում լայն տարածում ունեն այլ լեզուներ ևս, որոնցից շատերը ամրագրված են որպես պետական՝ համարվելով երկրում ապրող ազգերի բնիկ լեզուն։ Բացի պարսկերենից, բազմաթիվ հրապարակումներ և հեռարձակումներ ցուցադրվում են իրանական լեզվաընտանիքի Իրանում տարածված այլ լեզուներով ևս, որոնցից են՝ քրդերենը, ադրբեջաներենը, և նույնիսկ ոչ պակաս հայտնի արաբերենով և հայերենով։

Տարբեր հրապարակումներում և վիճակագրական հաշվարկներում ներկայացվում են տարբեր թվեր այդ կամ այլ լեզուների տարածումով, տվյլաները շատ տարբեր են։ Այսպես, բազմաթիվ հետազոտողներ պասկերենով խոսողներին գնահատում են 55-65 %, իսկ պաշտոնական մարդահամարը, որը գրագիտությունն է սահմանում, որպես Ֆարսիի պարզ տեքստեր կարդալու և գրելու ունակություն, տալիս է 84,75% ցուցանիշ։

Լեզվի քաղաքականության հիմքը ամրագրված է երկրի սահմանադրության մեջ, 15-րդ հոդված, որում ասվում է՝

> 
> Իրանցիների համար պաշտոնական և՛ ընդհանուր լեզու, և՛ այբուբեն է համարվում *պարսկերենը* և *պարսկերեն այբուբենը*։ Պաշտոնական փաստաթղթերը և տեքստերը, պաշտոնական գրությունը և դասագրքերը պետք է գրված լինեն այդ լեզվով և այդ այբուբենով, միայն թե տեղական ազգային լեզուները կարող են ազատորեն օգտագործվեն պարսկերենի հետ հավասար մամուլում և այլ լրատվամիջոցներում, ինչպես նաև դպրոցներում ազգային գրականություն դասավանդելու համար։
> 
> 
>

Լեզուները ըստ քանակի
--------------------

Իրանի լեզուներ
Տվյալ աղյուսակում հավաքված են Իրանի լեզուները՝ ըստ քանակի։

| Անվանում | Քանակ | Ամսաթիվ |
| --- | --- | --- |
| Պարսկերեն | 45,000,000 | 2011 |
| Ադրբեջաներեն | 15,500,500 | 2010 |
| Քրդերեն | 3,250,000 | 2000 |
| Լոռերեն | 2,375,000 | 2001 |
| Թուրքմեներեն | 2,000,000 | 1997 |
| Գիլակի | 3,270,000 | 1993 |
| Արաբերեն | 1,400,000 | 1993 |
| Բախտիարերեն | 1,000,000 | 2010 |
| Լաքերեն | 1,000,000 | 2000 |
| Բելուջերեն | 856,000 | 1986 |
| Խորասանի թուրքերեն | 400,000 | 1977 |
| Դարի | 350,000 | 1999 |
| Հայերեն | 171,000 | 1993 |
| Փաշթո | 113,000 | 1993 |
| Թալիշերեն | 112,000 | 1993 |
| Լարի | 80,000 |  |
| Վրացերեն | 60,000 |  |
| Սեմնանի | 60,000 | 2007 |
| Հալաջերեն | 42,100 | 2000 |

Անհետացման վտանգի տակ
---------------------

Ներկա պահին Իրանում երկու լեզու անհետացման վտանգի տակ են։ Դրանք են՝ նորարամական (մոտ 15,000 բնակչություն 1994 թվականին) և բրաուի (մոտ 20,000 բնակչություն 2007 թվականին) լեզուները։

Տես նաև
-------

* Իրանի բնակչություն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Сайт Ethnologue
2. ↑  "Официальные данные переписи населения Ирана за 2011 год" (PDF). Արխիվացված է the original (PDF) 2013 թ․ մայիսի 31-ին. Retrieved 2017 թ․ հոկտեմբերի 29.
3. ↑  Текст Конституции ИРИ
4. ↑
5. ↑  Iran | Ethnologue

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: sh85067908 |

 |
**Լառա Գրանժեն** (ֆր.՝ Lara Grangeon, սեպտեմբերի 21, 1991(1991-09-21), Նումեա, Ֆրանսիա) , ֆրանսիացի լողորդ Նոր Կալեդոնիայի տարածքից, որը մասնակցում է համալիր լողի և բատերֆլայի անհատական մրցույթների։ 2012 թվականին Ամառային օլիմպիական խաղեր 2012-ին նա ընդհանուր 400 մետր համալիր լողով վերջնագծին է հասել 18-րդը, սակայն եզրափակիչ դուրս չի եկել։

Նոր Կալեդոնիայի՝ որպես Ֆրանսիայի արտերկրյա տարածքի կարգավիճակի հետ կապված, Գրանժենը մրցում է Նոր Կալեդոնիայի համար տարածաշրջանային (Խաղաղօվկիանոսյան) մրցումներում, իսկ Ֆրանսիայի համար՝ մայրցամաքային և գլոբալ մրցումներում։

2011 թվականին Նումեաում կայացած Խաղաղ օվկիանոսի խաղերում Գրանժեն մասնակցել է բոլոր քսան կանանց մրցույթներին (ներառյալ մեկ մրցույթ բաց ջրում) և բոլոր մրցույթներում շահել է մեդալ, այդ թվում՝ 16 ոսկե պարգև։ 2007 և 2011 թվականների խաղերում Գրանժեն Դիանա Բույ Դույի հետ, որը նույնպես ներկայացնում էր Ֆրանսիան և Նոր Կալեդոնիան, լողացել է մի քանի լողամրցումային թիմերում։ 2015 թվականին Իսրայելի Նեթանյա քաղաքում կայացած կարճ ջրի լողի Եվրոպայի առաջնությունում Գրանժենը 400 մետր համալիր լողի ժամանակ 4։ 29.14 ժամանակով գերազանցել է անհատական լողի ֆրանսիական ռեկորդը։ Նա շահել է բրոնզե մեդալ։ Ավելի վաղ՝ 2015-ին, Ֆրանսիա Լիմոժ քաղաքում կայացած Ֆրանսիայի առաջնությունում, նույն մարզաձևում արդեն գերազանցել Է Ֆրանսիայի երկար տարածության ռեկորդը։ 2016 թվականին նա կրկին գերազանցել է երկար հեռավորության ռեկորդը՝ ցուցադրելով 4:36.61 ժամանակ Ֆրանսիայի առաջնությունում և Մոնպելիեի օլիմպիական փորձարկումներում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  Olympedia — 2006.
2. ↑  "Women's 400m Individual Medley". *London2012.com*. The London Organising Committee of the Olympic Games and Paralympic Games Limited. Արխիվացված է the original 2013 թ․ ապրիլի 26-ին.
3. ↑  "Lara Grangeon". *London2012.com*. The London Organising Committee of the Olympic Games and Paralympic Games Limited. Արխիվացված է the original 2013 թ․ մայիսի 17-ին. Retrieved 2012 թ․ սեպտեմբերի 13.
4. ↑  "Lara Grangeon Downs French National Record In 400 IM In Israel". Swimswam. 2015 թ․ դեկտեմբերի 2. Արխիվացված from the original on 2018 թ․ օգոստոսի 11. Retrieved 2015 թ․ դեկտեմբերի 4.
5. ↑  "Lara Grangeon Takes 400 IM National Record To Close French Nationals". *Swimming World Magazine*. 2015 թ․ ապրիլի 5. Արխիվացված from the original on 2018 թ․ սեպտեմբերի 20. Retrieved 2015 թ․ դեկտեմբերի 4.
6. ↑  "Lara Grangeon Sets French 400IM Mark At 4:36 But No Rio Cuts As French Trials Begin". Swimvortex. 2016 թ․ մարտի 29. Արխիվացված from the original on 2017 թ․ մայիսի 10. Retrieved 2016 թ․ մարտի 30.