recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ջորջթաունի դիսպանսերը, Փինանգ:
**Դիսպանսեր** ([dʲɪspɐnˈsɛr], от ֆր.՝ dispensaire, հանգում է լատին․՝ dispenso «տարածում եմ»), հատուկ բժշկական հաստատություն, որը մարդկանց որոշակի խմբերի բժշկական օգնություն են ցուցաբերում և հսկում են իրենց առողջական վիճակը։

Հայտնաբերում են հիվանդներին և փորձում են կանխել հիվանդությունը վաղ փուլում կատարելով հետազոտություններ։ Նախ նրանց հետազոտում են և ցուցաբերում որակյալ բուժօգնություն։ Ցուցաբերում են ակտիվ հսկողություն հաշվառված հիվանդների համար։ Աշխատանքային պայմանների մանրամասն ուսումնասիրումը հիվանդների կենցաղը և սանիտարահամաճարակաբանական կայանների հետ գործոնների վերացում, որ վնասակար ազդեցություն ունեն նրանց շրջապատող մարդկանց՝ ընտանիքի անդամների, ինչպես նաև նրանց հետ աշխատողների վրա։

Դիսպանսերի տեսակները
--------------------

Ռուսաստանում կան դիսպանսների հետևյալ տեսակները.

* Տուբերկուլոզ
* Մաշկավեներաբանական
* Օնկոլոգիա
* Հոգեթերապիա
* Տրախոմատոզ
* բուժական ֆիզկուլտուրա
* Էնդոկրինոլոգիա
* Նարկոլոգիա
* Սրտաբանական
* Օրթոպեդիկ
* Ակնաբուժական

Դիսպանսեր
---------

Դիսպանսերային համակարգում որպես կանոն, նախատեսվում է պոլիկլինիկական բաժանմունք, հիվանդանոց, ախտորոշիչ բաժանմունքներ (լաբորատորիա, բուժման սենյակ և այլն)։ Որպեսզի ավելի ռացիոնալ լինի բժշկական օգնության կազմակերպությունները ցածր էներգիայի դիսպանսերներ, որում աշխատում են 2-4 բժիշկ, խորհուրդ է տրվում դիմել մասնագիտացված բաժանմունքների (կաբինետներ) կենտրոնական հիվանդանոցներում և քաղաքային պոլիկլինիկաններում։

Պատմություն
-----------

Մոսկվայում առաջին դիսպանսերները բացվել են 20-րդ դարի սկզբին տուբերկուլյոզով տառապող հիվանդների համար։ Այսպիսով 1904 թվականի «կանանց հոգատարությունը աղքատների նկատմամբ» Սուրբ Սոֆիայի հիվանդանոցում բացվեց տուբերկուլյոզի դիսպանսեր։ Հաջորդ 9 տարիների ընդհացքում «Ժողովրդական առողջության պահպանման ռուսական ընկերություն» Մոսկվայում արդեն 4 նման դիսպանսեր է կազմակերպել։ Առաջին վեներական դիսպանսեր Ռուսաստանում 1921 թվականից է սկսել իր պատմությունը։ Նրանց շենք է հատկացվել Պետրովայում, հետաքրքիր է որ Մոսկվայում 1924 թվականին բացվել է առաջին հոգեկան դիսպանսերընաշխարհում (1928 թվականին վերանվանվել է նյարդահոգեբուժական կանխարգելման գիտահետազոտական ինստիտուտ)։ Այսօր Մոսկվայում գործում են մի քանի տասնյակ դիսպանսերներ՝ բժշկա-ֆիզկուլտուրային, մաշկաբանության, նարկոլոգիական, ուռուցքաբանական, հակատուբերկուլյոզային, նյարդահոգեբուժական և այլն։

Տես նաև
-------

* Բժշկական զննում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Статья «Диспансер» в Большой советской энциклопедии
2. ↑  История диспансеров Москвы
3. ↑  "Диспансеры Москвы". Արխիվացված է the original 2014 թ․ դեկտեմբերի 13-ին. Retrieved 2020 թ․ հունվարի 31.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | Microsoft: 2775959389 |

 |
**Դանգարվան ամրոց** (իռլանդերեն՝ Caisleán Dhún Garbhán) կամ **Ջոն թագավորի նորմանական ամրոց**, ամրոց է Իռլանդիայի Ուոթերֆորդ կոմսության Դանգարվան քաղաքում։ Ամրոցը Իռլանդիայի ազգային հուշարձանների ցանկում է։

Ճարտարապետություն
-----------------

Դանգարվան ամրոցը հատակագծում բազմանկյունի է, արտաքին հզոր պատով, անկյունային աշտարակներով և դարպասներով։ Արտաքին պատերը 12-րդ դարի կառույց են։ Նմանատիպ կառույցները տարածված են Անգլիայում, բայց ոչ Իռլանդիայում։ 18-րդ դարի սկզբին ամրոցի տարածքում կառուցվել են երկհարկանի զորանոցներ, որոնք այժմ վերականգնվել են և ցուցադրական տարածք են։ Ներկայիս ամրոցը կառուցվել է նախկին մոտ և բեյլի (անգլ.՝ Motte-and-bailey) տիպի ամրոցի տեղում։

Պատմություն
-----------

Ամրոցը անգլո-նորմանական է, 1185 թվականին այն կառուցել է Անգլիայի Ջոն արքայազնը Կոլիգանի գետաբերանին։ Դա Իռլանդիայի հարավ-արևելքում կառուցված ամրոցներից մեկն էր։ Իռլանդիայի քաղաքացիական պատերազմի տարիներին ամրոցը որպես զինանոց է օգտագործվել, ապա անցել է Իռլանդիայի հանրապետական բանակին, որը 1922 թվականին լքելով ամրոցը հրի է մատնել այն։ Իռլանդական ազատ հանրապետության (իռլանդերեն՝ Saorstát Éireann) անկումից հետո հաստատվելուց հետո ամևոցը մինչև 1987 թվականը ոետիկանության կայան է ծառայել Ազգային ոստիկանության (իռլանդերեն՝ Garda Síochána) համար։ 1987 թվականից հետո ամրոցը անմխիթար վիճակում էր, մինչև որ Իռլանդիայի ոչ նյութական ժառանգության համար պատասխանատու Դյուքաս (իռլանդերեն՝ Dúchas) կազմակերպությունը չի վերականգնել այն։ Այժմ այստեղ էքսկուրսիաներ, ցուցահանդեսներ և տեսաձայնային շոուներ են կազմակերպվում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "National Monuments in County Waterford" (PDF). *National Monuments Service*. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 21. (անգլ.)
2. ↑  "Dungarvan Castle". *Heritage Ireland*. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 21. (անգլ.)
3. 1 2  "Heritage Sites in Dungarvan". *Dungarvan*. Արխիվացված է the original 2015 թ․ մայիսի 31-ին. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 21.
4. ↑  "Dungarvan Castle". *Dungarvan Tourism*. Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 3-ին. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 21.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Բացահայտեք Իռլանդիան Archived 2015-09-23 at the Wayback Machine. (անգլ.)
**Ջոն Դանի Լենևալդ** (անգլ.՝ John Dhani Lennevald, հուլիսի 24, 1984(1984-07-24), Օսկար, Ստոկհոլմ, Ստոկհոլմի լեն, Շվեդիա), շվեդ երգիչ, երաժիշտ, ֆոտոմոդել։

Կենսագրություն
--------------

Դանի Լենևալդը (նա երբեք չի օգտագործում իր իսկական անունը) ծնվել է Ստոկհոլմում։ Ընտանիքի փոքր երեխան է (քույրը՝ Դիան)։ 1998 թվականին, երբ հաճախում էր պարի դպրոց, նրան նկատեցին Stockholm Records ձայնագրման ստուդիայի պրոդյուսերները, ովքեր նոր փոփ խմբի համար դեռահասներ էին փնտրում։ 1999 թվականին խումբը, որը ստացել էր A\*Teens անվանումը, Շվեդիայում և Եվրոպական այլ երկրներում հասավ մեծ հաջողության «*The ABBA Generation*» ալբոմի շնորհիվ, որը ABBA խմբի երգերի քավեր տարբերակներն էին։ Դրան հաջորդող տարիներին խումբը սկսեց սեփական երգեր կատարելը և ելույթ ունեցավ աշխարհի շատ երկրներում։ Խմբի գոյության սկզբնական տարիներին երկրպագուների միջև մշտապես մերժվող բամբասանքներ էին պտտվում Լենևալդի և խմբի գլխավոր մեներգչուհի (այն ժամանակ) Մարիե Սերնեհոլթի միջև եղավ սիրավեպի մասին։ Բացի դրանից, Լենևալդի հետ կատարվեցին մի քանի հայտնի կազուսներ․ «*Mamma Mia*» երգի տեսահոլովակի նկարահանումների ժամանակ խմբի մեկ այլ մեներգչուհի Սառա Լումհոլդտը յո-յո խաղալիքով պատահաբար հարվածեց նրա աչքին, «*Can’t Help Falling In Love*»-ի տեսահոլովակի նկարահանումներին արդեն Մարիե Սերնեհոլթն այս անգամ արմունկով կպավ կրկին նրա աչքին, իսկ 2000 թվականին Դիսնեյլենդում ելույթի ժամանակ նա բեմի վրա ոլորեց ոտքը, ինչը պատճառով A\*Teens-ը ստիպված եղան չեղյալ հայտարարել ԱՄՆ-ում իրենց շրջագայությունը։

Լենևալդն առաջինն էր, ով խմբի փաստացի փլուզումից հետո սկսեց մենակատարի կարիերան։ Խմբի վերջին համերգը կայացավ 2004 թվականին, իսկ արդեն օգոստոսին ռադիոկայաններում հայտնվեց Դանիի առաջին՝ «*Girl Talk*» սոլո ստեղծագործությունը։ Սինգլը թողարկվեց սեպտեմբերի 15-ին և շվեդական ազգային հիթ-շքերթում հասավ 20-րդ հորիզոնական, ինչպես նաև ստացավ ոսկե կարգավիճակ։

Սինգլի թողարկումից հետո Լենևալդը սկսեց մոդելի կարիերա։ 2005 թվականին նա դադարեց Universal Music լեյբլի հետ իր համագործակցությունը և այդ ժամանակվանից (2008 թվականի տվյալներով) ոչ մի սինգլ չթողարկեց, սակայն լուրեր են պտտվում, որ նա Նյու Յորքում ալբոմ է ձայնագրում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Sveriges befolkning 2000 (շվեդերեն) — Sveriges Släktforskarförbund, 2020.
2. ↑  Uni
3. ↑  "ÅR 2004" (PDF). Արխիվացված է the original (PDF) 2011 թ․ հունիսի 16-ին. Retrieved 2011 թ․ հունիսի 16. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք (անգլ.)
* Ֆան-էջ (անգլ.)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | MySpace |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Discogs · Internet Movie Database · MusicBrainz |

 |
**Ջրվշտիկի կամուրջ** (նաև՝ **Մազի կամուրջ**), հայկական միջնադարյան կիսավեր կամուրջ Արցախի Հանրապետության Մարտակերտի շրջանի Մատաղիս գյուղի մոտ։ Ներկայում պահպանվել են կամրջախելերը։

Տեղադրություն
-------------

Կամուրջը գտնվում է Մատաղիս բնակավայրից 5 կմ հյուսիս-արևմուտք` Ջրվշտիկ գետակի վրա, Եղիշե առաքյալի վանքից 400 մետր հեռու։

Ճարտարապետություն
-----------------

Ջրվշտիկի կամուրջն ունեցել է միաթռիչք կառուցվածք։ Թաղակիր կամարի անկյունաքարերը եղել են սրբատաշ, իսկ մնացած հատվածները շարվել են անմշակ քարով ու կրաշաղախով։

Թռիչքի երկարությունը եղել է 6 մ, իսկ լայնությունը` 3,30 մ։ Ջրի մակարդակից բարձրությունը եղել է մոտավորապես 11,25 մ։

Պատմություն
-----------

Համաձայն որոշ հետազոտողների պնդումների՝ Ջրվշտիկի կամուրջը կառուցվել է 12-ից 13-րդ դարերում։ Կամրջի քանդվելու թվականը հայտնի չէ։ Այնուամենայնիվ, ենթադրվում է, որ կամրջի քանդվելը տեղի է ունեցել նախքան 1884 թվականը, քանի որ այդ ժամանակների ականատեսը նշել է, որ կանգուն են մնացել միայն հենապատերը։

Տես նաև
-------

* Ջրվշտիկ ջրվեժ
* Եղիշե առաքյալի վանք
* Մատաղիս

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Հայկունի, Ուղեգնացական ակնարկներ, «Մեղու Հայաստանի», 1885, N 66, էջ 3։
2. 1 2 3 4 5 6  "Սամվել Կարապետյան, Արցախի կամուրջները, Երևան, 2009, էջ 30։" (PDF). Արխիվացված է the original (PDF) 2021 թ․ սեպտեմբերի 27-ին. Retrieved 2020 թ․ հոկտեմբերի 3.
**Մեծ իշխան Դմիտրի Դոնսկոյի Սուրբ ավետման տաճար հուշարձան** (ռուս.՝ Храм-памятник во имя Святого Благоверного Великого князя Дмитрия Донского), Նիժնի Տագիլ քաղաքի Ձերժինսկի շրջանում գտնվող Նիժնիտագիլի թեմի ռուսական ուղղափառ եկեղեցու տաճար։ Կառուցվել է «Ուրալվագոնգործարանի» գլխավոր մուտքի մոտ, Արևելյան մայրուղու 28/6 հասցեում։

Պատմություն
-----------

Իր անվանման համար տաճարը պարտական է «Դմիտրի Դոնսկոյ» տանկային շարասյանը, որը պատրաստվել է Նիժնի Տագիլի գործարանում հավատացյալների հանգանակած միջոցների հաշվին։ 2000 թվականին Սուրբ Դմիտրի Դոնսկոյի տաճարի կառուցմամբ Ուրալվագոնգործարանի ղեկավարությունը որոշեց հարգանքի տուրք մատուցել այն մարդկանց, ովքեր դրամական միջոցներ էին հավաքել «Դմիտրի Դոնսկոյ» տանկային շարասյան ստեղծման համար և մարտնչել այդ տանկերով։

Տաճարը կառուցվել է «Ուրալվագոնգործարանի» կենտրոնական մուտքի մոտ, 2000 թվականի սեպտեմբերի 25-ին։ Տաճարի հիմքում դրված առաջին քարը օծվել է Մոսկվայի և Համայն Ռուսիո պատրիարք Ալեքսի երկրորդի կողմից։ 2003 թվականի հունիսի 1-ին կառուցված տաճարը օծվել է Եկատերինբուրգի և Վերխոտուրսկի եպիսկոպոս Վիկենտիի կողմից և այդ ժամանակից էլ այնտեղ սկսվել են ծառայություններ մատուցվել։ 2004 թվականին հուշարձան-տաճարը «Ուրալվագոնգործարանի» ղեկավարությունից ստացավ Հուշամատյան, որում թվարկված էին գործարանի հետ կապված ավելի քան 33000 խորհրդային քաղաքացիների անուններ, որոնք Ստալինի ժամանակ ենթարկվել էին բռնաճնշումների և հալածանքների։ 2010 թվականի ապրիլի 17-ին հանդիսավոր պայմաններում մասնակցությամբ պատրիարք Կիրիլի, նախագահի լիազոր ներկայացուցիչ Նիկոլայ Վիննիչենկոյի, Սվերդլովսկի մարզի վարչակազմի, «Ուրալվագոնգործարանի» գլխավոր տնօրեն Օլեգ Սիենկոյի և Եկատերինբուրգի ու Վերխնոտուրսկի արքեպիսկոպոսի Դմիտրի Դոնսկոյի հուշարձան տաճարը հանձնվեց Եկատերինբուրգի թեմին։

Նկարագիր
--------

Դմիտրի Դոնսկոյի հուշարձան-տաճարը կառուցվել է 11-14-րդ դարերի ռուսական ճարտարապետության ավանդույթներով, իշխանական խաչագմբեթային եկեղեցու ձևով։ Այն իրենից ներկայացնում է քառասյուն, միագմբեթ եռաելուստ աղյուսից պատրաստված եկեղեցի։ Նախագծի հեղինակն է ճարտարապետ, ճարտարապետության թեկնածու Վյաչեսլավ Նիկոլաևիչ Իժիկովը։ Տաճարի գեղանկարչությունը իրականացված է հնագույն գեղանկարիչ Դիոնիսոսի ոճով։ Տաճարի մուտքի մոտ տեղադրված են եռակամար դարբնագործական եղանակով պատրաստված դռներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Церковь Димитрия Донского в Нижнем Тагиле". *temples.ru*. Retrieved 2018 թ․ հունիսի 12.
2. ↑  "Храм во имя св. блгв. кн. Димитрия Донского (г. Нижний Тагил) | Официальный приходской сайт". *donskoy-ntagil.cerkov.ru* (in ռուսերեն). Retrieved 2018 թ․ հունիսի 12.

Արտաքին հղումներ
----------------

* "Свято-Дмитриевское архиерейское подворье" (in ռուսերեն). Нижнетагильская епархия Русской Православной Церкви. Արխիվացված է the original 2016 թ․ ապրիլի 18-ին. Retrieved 2016 թ․ ապրիլի 1. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
* Храм Дмитрия Донского
**Ջրափիի իջևանատուն**, իջևանատան ավերակ շենք Շիրակի մարզի Ջրափի գյուղում։ Ընդգրկված է Ջրափիի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։

Ջրափիի քարավանատունը
Ջրափիի քարավանատունը ի սկզբանե տեղակայված է եղել ներկայիս Ախուրյան գետի կամրջի մոտակայքում։

Քարավանատունը կառուցվել է հիմնականում օտարերկրացիների համար։

Այստեղ են ժամանակավորապես օթևանել այլ երկներից եկող հյուրերը։ Քարավանատունը ունեցել է ճարտարապետական նրբագեղ լուծումներ, որը ակնհայտ է դեռևս պահպանված կամարներից։ Ինչպես ասվեց վերոնշյալում, քարավանատունը չի եղել այն տեղում, որտեղ ներկայումս այն տեղակայված է։

Քարերը զգուշությամբ տեղափոխվել են և հնարավորինս պահպանելով նախկին տեսքը՝ չափագրվել են և կառուցվել ներկայիս վայրում՝ Ջրափի գյուղում՝ գլխավոր ճանապարհին կից։

Քարավանատան մասին անվերջ պատմություններ են պատմում տեղաբնիկները։

Այն դարձել է հուշարձան, որտեղ մինչև օրս գալիս են զբոսաշրջիկները, հանգստանում են , ճանապարհից հոգնածությունը թոթափում, զգում են վաղեմի քարերի հանգստացնող ուժը և շարունակում ճանապարհը։

Պատմություն
-----------

Ներկայիս Ջրափի գյուղը հիմնադրվել է 1970 թվականին՝ Ախուրյանի ջրամբարի կառուցման կապակցությամբ՝ Ներքին Ջրափի (Չըռփլի) և Վերին Ջրափի (Ղեղաջ) գյուղերի ապաբնակեցման պատճառով։ Ներքին Ջրափի գյուղի վրայով է անցել միջին դարերի միջազգային տարանցիկ առևտրի գլխավոր ճանապարհների մի ուղեգիծ։ Այստեղ մինչև հիմա էլ պահպանված է քարավանատան ավերակ շենքը։

Քարավանատունը 10-11-րդ դարերի կառույց է և պատկանում է միադահլիճ-եռանավ կամարակապ տիպին։ Կառուցված է հիմնովին սև սրբատաշ տուֆաքարերից, կրաշաղախով, իսկ հատակը՝ քարե սալիկներով։ Այն ընդերկայնական առանցքով ուղղված է հյուսիսից հարավ։

Ներքին Ջրափիի քարավանատան պահպանված մասը եռանավ դահլիճ է՝ 31 մ ընդհանուր երկարությամբ և 13.65 մ լայնությամբ։ Ըստ երկայնքի՝ երկու շարքով տեղադրված են եղել 8-ական հաստահեղույս մույթեր, որոնք դահլիճը բաժանում են 3 նավի և միացված են իրար կամարներով։

Քարավանատունը կառուցվել է Վրաստանից և Հայաստանի հյուսիսային գավառներից դեպի Անի տանող գլխավոր ճանապարհի վրա։ Այս քարավանատունը Ախուրյանի վրա ձգված հանրահայտ Չրփլիի կամրջի հետ միասին, որ սպասարկում էր հին առևտրական ճանապարհը, անտարակույս միջնադարյան Հայաստանի աշխարհիկ ճարտարապետության առաջնակարգ հուշարձաններից է։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ՀՀ հուշարձանների տեղեկատվական շտեմարան, Քարավանատուն(չաշխատող հղում)
2. ↑  "ՀՀ Մշակույթի նախարարություն, «Պատմամշակութային արգելոց-թանգարանների և պատմական միջավայրի պահպանության ծառայություն» ՊՈԱԿ, Քարավանատուն". Արխիվացված է the original 2013 թ․ սեպտեմբերի 24-ին. Retrieved 2014 թ․ նոյեմբերի 11. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**2015 թվականի ջրհեղեղ Թբիլիսիում**, 2015 թվականի հունիսի 13-ի լույս 14-ի գիշերը տեղի ունեցած բնական աղետ։

Վերջին տվյալներով զոհվել է 13 մարդ, 16 անհետ կորած, ավելի քան 30 հոգի վիրավորվել։

Հունիսի 13-ի գիշերը տեղացած հորդառատ անձրևները հեղեղել են Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիի փողոցները։ Ջրով լցվել են անցումները, նկուղները և հարյուրավոր տների առաջին հարկերը։ Հեղեղի հետևանքով քաղաքի մի շարք թաղամասերում դադարել է էլեկտրաէներգիայի մատակարարումը։ Թբիլիսիի որոշ ճանապարհներ փակվել էին։

Թբիլիսիի քաղաքապետ Դավիթ Նարմանիան «Ռուսթավի 2» հեռուստատեսության եթերում հայտարարեց, որ ջրհեղեղի պատճառած վնասը գնահատվում է 40 մլն լարի (մոտ 18 մլն դոլար)։

Հունիսի 15-ին Վրաստանում հայտարարել է Սգո օր՝ ի հիշատակ հեղեղումների հետևանքով զոհվածների։

Հեղեղվել էր նաև Թբիլիսիի կենդանաբանական այգին, ինչի հետևանքով տասնյակ կենդանիներ հայտնվել էին ազատության մեջ։ Կենդանաբանական այգու 600 կենդանիներից միայն 300-ն է ողջ մնացել։ Մնացածը կամ սատկել են տեղում՝ ջրհեղեղի ժամանակ, կամ փախուստի են դիմել վանդակներից եւ նրանց վնասազերծել են հատուկ ջոկատայինները։

Պատկերասրահ
-----------

* Կենդանաբանական այգին ջրհեղեղից հետոԿենդանաբանական այգին ջրհեղեղից հետո
* Կենդանաբանական այգին ջրհեղեղից հետոԿենդանաբանական այգին ջրհեղեղից հետո
* Ջրհեղեղից հետոՋրհեղեղից հետո
* Կենդանաբանական այգին ջրհեղեղից հետոԿենդանաբանական այգին ջրհեղեղից հետո

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  "Վրաստանում Սգո օր է". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2021 թ․ մարտի 18. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Թբիլիսիում ջրհեղեղի պատճառած վնասը գնահատվում է մոտ 18 մլն դոլար

|  |
| --- |
| 
  **Աղետներ**   **Թբիլիսի**   **Վրաստան**
 |
**Ջրատարի հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник водопроводу),բրոնզե հուշարձան ՌԴԴոնի Ռոստով քաղաքի Պոկրովսկի պուրակում` քաղաքային Երաժշտական թատրոնի դիմաց։

Նկարագրություն
--------------

Հուշարձանը պատրաստված է բրոնզից։ Բարձրությունը 2,2 մետր է։ Ըստ հեղինակների մտահղացման` հուշարձանը պատրաստված է մի կնոջ տեսքով, որը հագնված է քաղաքի XIX դարի բնակչուհու նման։ Նա դույլով ջուր է հավաքում ջրաբաշխիչ սյունից։ Այսպիսի խորհրդանիշ ընտրվել է ոչ պատահականորեն. այն ժամանակ, համաձայն սահմանված կարգի, հենց կինն էր ընտանիքը խմելու ջրով ապահովելու պատասխանատուն, ուստի քաղաքում ջրատարի հայտնվելը էապես հեշտացրեց կանանց կենցաղային խնդիրները։

Հուշարձանը պատրաստված է ի պատիվ քաղաքի առաջին ջրատարի, որը գործարկվել է 1865 թվականին։ Հուշարձանը ստեղծելու նախաձեռնողը Ռոստովի ջրմուղն է։ Հուշարձանի հեղինակներից մեկը քանդակագործ Սերգեյ Օլեշնյան է։

Համաձայն Դոնի Ռոստովի քաղաքապետ Միխայիլ Չեռնիշովի ցուցումների` հուշարձանի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 2007 թվականի օգոստոսին։ Բացման արարողությունը սկսվել է թատերականացված վառ ներկայացումով, ցուցադրվել են զգեստավորված համարներ, որոնց սյուժեն եղել է Ռոստովի առաջին ջրատարի պատմությունը։ Հանդես եկած դերասաններից մեկը պատկերել է Անդրեյ Բայկովին, որի օրոք սկսել է աշխատել քաղաքային ջրատարը։ Բացմանը ներկա են եղել Ռոստովի մշակույթի քաղաքային վարչության պետ Լյուդմիլա Լիսիցինան, Ռուսաստանի ջրամատակարարման և ջրահեռացման ասոցիացիայի գործադիր տնօրեն Ալեքսեյ Գոլովաչովը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Памятник водопроводу появился в Ростове-на-Дону". Արխիվացված է the original 2017 թ․ մարտի 9-ին. Retrieved 2017 թ․ մարտի 13. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. 1 2  В центре Ростова поставят памятник первому водопроводу
3. 1 2  Памятник первому городскому водопроводу открыт в Ростове-на-Дону
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ջրաշխարհ (այլ կիրառումներ)

**Ջրաշխարհ** (անգլ.՝ Yerevan Water World), ջրայգի Երևանում` Նոր Նորք վարչական շրջանի Մյասնիկյան պողոտայում։ Ընդգրկում է 2.5 հա բացօթյա ջրայգի և 0.5 հա փակ ջրայգի («Ակվատեկ» կենտրոն)։

Ամառային Ջրաշխարհ
-----------------

Երևանի ջրաշխարհը բացվել է 2001 թվականին։ Գտնվում է Մյասնիկյան պողոտայում՝ Երևանի կենդանաբանական այգու և Երևանի բուսաբանական այգու միջև ընկած հատվածում։ Զբաղեցնում է 2.5 հետկար տարածք։

Բացօթյա տարածքում կան 2 մեծ լողավազաններ, 1 մանկական լողավազան, 1 VIP լողավազան և 3 սահուղիներ։ Այստեղ կան ուտելիքի, խմիչքի կրպակներ և 120 հոգու համար նախատեսված ռեստորան։

Ձմռանն ամենամեծ ջրավազանը վերածվում է սահադաշտի՝ 500 մ² տարածքով։

«Ակվատեկ» կենտրոն
-----------------

«Ակվատեկ» կենտրոնը բացվել է 2008 թվականին, զբաղեցնում է 0.5 հեկտար ջրային տարածք՝ մի քանի մեծ ու փոքր լողավազաններով, սահուղիներով, հեյզերներով, շատրվաններով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ջրաշխարհ, X Group". Արխիվացված է the original 2014 թ․ սեպտեմբերի 15-ին. Retrieved 2015 թ․ փետրվարի 8. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "«Ակվատեկ» կենտրոն". Արխիվացված է the original 2015 թ․ փետրվարի 5-ին. Retrieved 2015 թ․ փետրվարի 8. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Արմենիապեդիա |

 |
**Ջրային մարզաձևերի պալատ** (ադրբ.՝ Su İdmanı Sarayı), գտնվում է Բաքվի բուլվարի նոր մասում և ունի 72000 քառակուսի մետր ընդհանուր մակերես։ Lիովին համապատասխանում է լողի միջազգային ֆեդերացիայի պահանջներին։ 2015 թվականի հունիսին պալատում անցկացվել են լողի, սինխրոն լողի և ջրացատկի մրցումներ՝ Առաջին Եվրոպական խաղերի շրջանակներում։

Պատմություն
-----------

2012 թվականի օգոստոսի 30-ին Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը հրամանագիր Է ստորագրել Բաքու քաղաքում ջրային սպորտի պալատ կառուցելու մասին։ 2012 թվականի պետական բյուջեով նախատեսված նախագահի պահուստային ֆոնդից պալատի նախագծման և կառուցման համար Ադրբեջանի երիտասարդության և սպորտի նախարարությանը նախապես հատկացվել է 5 միլիոն մանաթ։ Պալատի նախագծման աշխատանքներն ավարտվել են հարավկորեական Securo CO ընկերության կողմից։

2013 թվականի ապրիլի 19-ին Իլհամ Ալիևի մասնակցությամբ տեղի ունեցավ ջրային մարզաձևերի պալատի հիմնարկեքի արարողությունը։

Ադրբեջանի նամականիշեր, 2014
Ջրային մարզաձևերի պալատում առկա են երեք լողավազաններ։ Հիմնական ավազանի երկարությունը 50 է, լայնությունը՝ 25, խորությունը՝ 2,5 մետր։ Այս լողավազան նախատեսված է մրցույթի տարբեր ջրային սպորտի տեղական և միջազգային մակարդակով։

Ջրացատկի հիմնական սրահում գտնվող լողավազանի երկարությունը կազմում է 25 մետր, լայնությունը՝ 20 մետր։ Այստեղ կառուցվել է 5-քայլանոց պլատֆորմ՝ 1, 3, 5, 7,5 և 10 մետր բարձրությունից ջրացատկի համար։ Պալատում գործելու են նաև ֆիթնես սրահներ, ռեստորան, կոնֆերանս դահլիճներ, գրասենյակներ, հանդերձարաններ, ծառայողական և օժանդակ շինություններ։ Բացի այդ, ջրային մարզաձևերի պալատի տարածքում կառուցվում են օժանդակ շենքեր և կայաններ, 500 ավտոմեքենայի համար նախատեսված վերգետնյա կայան։ Նշվում է, որ պալատում անցկացվող մրցումներին կարող են հետևել 6 հազար հանդիսականներ։

2015 թվականի ապրիլի 20-ին տեղի ունեցավ ջրային մարզաձևերի պալատի բացումը։ Բացման արարողությանը մասնակցել են Ադրբեջանի Հանրապետության նախագահ Իլհամ Ալիևը և նրա կինը՝ Բաքու-2015 Առաջին Եվրոպական խաղերի կազմակերպչական կոմիտեի նախագահ Մեհրիբան Ալիևան։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Официальный сайт Европейских игр 2015". Արխիվացված է the original 2014 թ․ մարտի 28-ին. Retrieved 2019 թ․ ապրիլի 4.
2. ↑  "Президент Азербайджана подписал распоряжение о строительстве в Баку Дворца водного спорта". Արխիվացված է the original 2014 թ․ մարտի 2-ին. Retrieved 2019 թ․ ապրիլի 4. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. 1 2 3  Ильхам Алиев заложил фундамент Дворца водных видов спорта в Баку
4. ↑  Ильхам Алиев заложил фундамент Дворца водных видов спорта в Баку Archived 2014-02-04 at the Wayback Machine. // Мир 24. 20.04.2013
5. ↑  Ильхам Алиев принял участие в открытии Бакинского Дворца водных видов спорта
**Դմիտրի Վիկտորի Կոչնև** (ռուս.՝ Дми́трий Ви́кторович Ко́чнев, մարտի 1, 1964(1964-03-01), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուսական ազգային անվտանգության մարմինների գործիչ, գեներալ-լեյտենանտ։ 2016 թվականի մայիսի 26-ից Ռուսաստանի Դաշնության դաշնային պահպանության ծառայության տնօրեն, նաև ղեկավարել է Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի անվտանգության ծառայությունը (2015 թվականի դեկտեմբերից 2016 թվականի մայիսը)։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1964 թվականի մարտի 1-ին Մոսկվայում։ Ստացել է հատուկ բարձրագույն կրթություն։

1982-1984 թվականներին ժամկետային ծառայություն է անցել ԽՍՀՄ Զինված ուժերում, 1984 թվականից 2002 թվականը ծառայել է ԽՍՀՄ, ապա Ռուսաստանի ուժային գերատեսչություններում։

2002 թվականին Կոնչևը սկսել է աշխատել Ռուսաստանի Դաշնության պետական պահպանության մարմիններում։ 2006 թվականին նրան շնորհվել է գնդապետի, իսկ 2016 թվականին գեներալ-մայորի կոչում։

2015 թվականի դեկտեմբերին նշանակվել է Ռուսաստանի Դաշնության դաշնային պահպանության ծառայության տնօրենի տեղակալի պաշտոնում։

2016 թվականի մայիսի 26-ին Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահի № 256 հրամանով նշանակվել է Ռուսաստանի Դաշնության դաշնային պահպանության ծառայության տնօրեն, փոխարինելով այս պաշտոնում թոշակի անցած բանակի գեներալ Եվգենի Մուրովին։

2017 թվականին Կոչնևին շնորհվում է «գեներալ-լեյտենանտի» կոչում։

Ունի մի շարք պետական և գերատեսչական պարգևներ։

Անձնական կյանք
--------------

Ամուսնացած է, ունի երեխա։ Կինը՝ Մարինա Մեդվեդովան «Сибур» ընկերության կորպորատիվ քարտուղարն է, նաև ընկերության վարչության անդամ է։ Համաձայն 2015 թվականի եկամուտների մասին հայտարարագրի Կոչնևի կինը աշխատել է 51,1 մլն ռուբլի, այս գումարը գերազանցում է մնացած ԴՊՆ աշխատակիցների և նրանց ընտանիքների եկամուտները։ Հենց Դմիտրի Կոչնևը համաձայն 2015 թվականի եկամուտների մասին հայտարարագրի ունի 61,4 մլն ռուբլի։ Նրան, իր կնոջը և նրանց երեխային է պատկանում երկու մարդատար ավտոմեքենա 2011 թվականի արտադրության (Toyota Land Cruiser Prado և 2008 թվականի արտադրության Toyota Land Cruiser), մեկ 2 339 քառակուսի մետր մեծությամբ հողատարածք, 2 բնակելի տուն, 5 բնակարան և 3 ավտոտնակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Դմիտրի Վիկտորի Կոչնև". Կոմերսանտ. 2016 թ․ մայիսի 26. Retrieved 2016 թ․ մայիսի 26.
2. ↑  "Դմիտրի Կոչնևը նշանակվել է Ռուսաստանի ԴՊԾ տնօրեն". Ռուսաստանի նախագահի կայք. 2016 թ․ մայիսի 26. Retrieved 2016 թ․ մայիսի 26.
3. ↑  "Պուտինը փոխել է ԴՊԾ ղեկավարին". ՌԻԱ Նովոստի. 2016 թ․ մայիսի 26. Retrieved 2016 թ․ մայիսի 26.
4. ↑  "СМИ: Փոփոխվել է Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի անվտանգության ծառայության ղեկավարը". ՌԻԱ Նովոստի. 2015 թ․ դեկտեմբերի 14. Retrieved 2016 թ․ մայիսի 26.
5. ↑  "ԴՊՆ նոր տնօրեն Կոնչևը 14 տարի ծառայել է պետանվտանգության մարմիննեում". TASS. Retrieved 2016 թ․ մայիսի 26.
6. ↑  "Ռուսաստանի Դաշնության դաշնային պահպանության ծառայություն". www.fso.gov.ru. Արխիվացված է the original 2016 թ․ ապրիլի 12-ին. Retrieved 2016 թ․ հուլիսի 10. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
7. ↑  "Թիքնապահը և նրա կինը". 2016 թ․ հունիսի 1. Retrieved 2016 թ․ հունիսի 28.
8. ↑  "Դմիտրի Վիկտորի Կոչնև". declarator.org. Retrieved 2016 թ․ մայիսի 26.
**Դմիտրի Անատոլևիչ Տագանով** (էրզ.՝ Дмитрий Тагановонь, հայտնի է նաև **Միտյո Տագանոն** ծականունով, հունվարի 2, 1971(1971-01-02), Ստարոբորիսկինո (գյուղ, Սևերնի շրջան), Սևերնի շրջան, Օրենբուրգի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս էրզիացի բանաստեղծ։

Կենսագրություն
--------------

Դմիտրի Տագանովը ծնվել է 1971 թվականի հունվարի 2-ին Ստարոբորիսկինո գյուղում (Օրենբուրգի մարզի Հյուսիսային շրջան)։ 9 տարեկան հասակում տեղափոխվել է Նիժնեկամսկ, որտեղ ավարտել է միջնակարգ դպրոցը։ 1990 թվականին ավարտել է Բուգուռուսլանի բժշկական ուսումնարանը, այնուհետև ընդունվել Օրենբուրգի պետական բժշկական համալսարան, ստացել «Անզգայացում և վերակենդանացում» մասնագիտացում։ Սովորելու ընթացքում 1992 թվականից հաճախել է Վ. Ի. Դալյայի անվան մարզային գրական միավորման դասընթացներին և հրապարակել բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն սարանսկի «*Сятко*» («Կայծ») ամսագրում և «Օրենբուրգ» թերթում։ 1998 թվականին ավարտել է Օրենբուրգի պետական բժշկական համալսարանը և աշխատել Օրենբուրգի և Բուգուռուսլանի հիվանդանոցներում։ 2001 թվականից Դմիտրի Տագանովը համարվում է Բուգուռուսլանի կենտրոնական շրջանային հիվանդանոցի վերակենդանացման բաժանմունքի վարիչը։

Տագանովը Ռուսաստանի գրողների միության անդամ է։ Նրա բանաստեղծությունները հրապարակվում են այնպիսի ամսագրերում, ինչպիսիք են՝ «Չիլիսեմա», «Ճամփորդ» և «Դոն», օրենբուրգյան «Քարվանսարա» ալմանախում, «Էրզյան պրավդա», «Էրզյան մաստոր», «Երեկոյան Օրենբուրգ», «Հարավային Ուրալ», «Օրենբուրժիե», «Օրենբուրգյան շաբաթ», «Նոր սերունդ» և այլ թերթերում։ Տագանովի բանաստեղծությունները ներառվել են «*Красный угол*», «*И с песней молодость вернётся*», «*Внуки вещего Бояна*» (Օրենբուրգ), «*О любви — Кельгомать колга - Вечкемадо*» (Սարանսկ), «*Пöсь öö*» («»Տաք գիշեր, Տալլին) ժողովածուներում։ Էրզիական լեզվով լույս են տեսել Տագանովի «*Сола вал*» («Նուրբ բառ», Սարանսկ, 1997) և «Седейсэ тарка» («Տեղ սրտում», 2009) բանաստեղծական ժողովածուները։ Բանաստեղծությունները ռուսերեն թարգմանել են Եվգենի Սեմիչևը, Դիանա Կանը և Լյուդմիլա Էսաուլովան (Սեմիչևի թարգմանությունները 2008 թվականին ընդգրկվել են սամարական «*Аргуван*» հավաքածուում)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Таганов Дмитрий Анатольевич". *www.finnougoria.ru*. Retrieved 2019 թ․ մայիսի 1.
2. ↑  "Главный врач - Государственное бюджетное учреждение здравоохранения «Бугурусланская районная больница»". *rb-buguruslan.ru*. Արխիվացված է the original 2018 թ․ հունիսի 15-ին. Retrieved 2019 թ․ մայիսի 1.
3. ↑  "Оренбургская писательская организация. Союз писателей России. - Таганов Дмитрий Анатольевич". *oren-spr.ru*. Retrieved 2019 թ․ մայիսի 1.
4. ↑  "Газета "Эрзянь мастор" : Архив номеров". *www.erzia.saransk.ru*. Արխիվացված է the original 2018 թ․ դեկտեմբերի 2-ին. Retrieved 2019 թ․ մայիսի 1.
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Վարդանյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Ջուլիետա Ռոբերտի Վարդանյան** (հոկտեմբերի 28, 1983(1983-10-28), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դաշնակահար։

Կենսագրություն
--------------

Ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիան` Վաղարշակ Հարությունյանի դասարանը։ Վարպետության դասեր է ստացել հանրահռչակ դաշնակահարներ Պաուլ Բադուրա-Սկոդայի և Բորիս Բերմանի մոտ` Պորտուգալիայի Օբիդուշ քաղաքում դաշնակահարների միջազգային փառատոնի շրջանակներում։ Որպես մենակատար հանդես է եկել «Նարեկացի», «Տարվա եղանակներ» (Մոսկվա), Մոլդովայի ազգային կամերային, Հայաստանի պետական երիտասարդական և Զապորոժիեյի (Ուկրաինա) սիմֆոնիկ նվագախմբերի հետ, դիրիժորներ Վ. Բուլախովի (Ռուսաստան), Ք. Ֆլորեա (Ռումինիա), Ա. Խաինդրավայի (Վրաստան), Ս. Սմբատյան, Արամ Թալալյանի, Միքայել Կոկժաևի ղեկավարությամբ։ Հանդիսացել է դիրիժոր և կոմպոզիտոր Յ. Յակուլովի (ԱՄՆ) N.2 դաշնամուրային կոնցերտի առաջին կատարողը՝ նվիրված հենց իրեն՝ դաշնակահարուհուն։ Ձայնագրվել է Իրանի «Hermes Records» ստուդիայում։ Որպես անսամբլիստ հանդես է եկել Լ. Չիլինկիրյանի (Մեծ Բրիտանիա), Բ. Լիֆշիցի (Շվեյցարիա), Հ. Մոկացյանի (Գերմանիա), Վ. Լանդոնի (ԱՄՆ), Լ. Ֆերնանդո-Յանեզա (Իսպանիա), Խ. Բաբայանի (Իրան) հետ։ Պարբերաբար հանդես է եկել ԱՊՀ-ի, Եվրոպայի, Հեռավոր և Մերձավոր Արևելքի երկրներում և Իրանում։

Ջուլիետա Վարդանյանի կատարմամբ աշխարհի տարբեր բեմերում առաջին անգամ հնչել և ձայնագրվել են հայ և արտասահմանյան բազմաթիվ կոմպոզիտորների ստեղծագործություններ։

Արս Լունգա դուետ
----------------

2009 թվականից հանդես է գալիս «Արս Լունգա» դուետում` թավջութակահար Արամ Թալալյանի հետ։ 2010-2012 թվականներին ընթացքում դուետը իրականացրել և ներկայացրել է «Հայ կամերային երաժշտության Անթոլոգիա» ձայնագրությունների շարքը, որը 12 ձայնասկավառակից բաղկացած ծավալուն ժողովածու է և ամփոփում է XX դարասկզբից մինչ մեր օրերը 60 հայ կոմպոզիտորի ստեղծագործություններ՝ գրված թավջութակի և դաշնամուրի համար։ Շողակաթ հեռուստաընկերությունը դուետի կատարմամբ տեսագրել է Ռոբերտ Շումանի և Տիգրան Մանսուրյանի ամբողջական ստեղծագործությունների շարքը։

Մի շարք ճանաչված կոմպոզիտորներ նվիրել են իրենց ստեղծագործությունները «Արս լունգա» դուետին՝ Սուրեն Զաքարյան, Միքայել Կոկժաև, Արտյոմ Կոկժաև (Ռուսաստան), Հայկ Բոյաջյան (ԱՄՆ), Յակով Յակուլով (ԱՄՆ), Ռեբեկա Աշուղյան (Իրան), Հուշյար Խայամ ( Իրան )։

Փառատոներ
---------

Ակտիվ մասնակիցն է Հայաստանյան և միջազգային հեղինակավոր փառատոների՝ 

* «Արվեստների պատկերասրահ»
* «Վերադարձի»
* «Թալալյան եղբայրների»
* Իրանի «Ֆաջր»
* «Մոսկովյան աշուն»
* Մարտիշոր (Մոլդովա)
* Դեյիա (Իսպանիա)

Պարգևներ
--------

* Մոսկվայի Կոմպոզիտորների միության ոսկե մեդալ
* ՀՀ մշակույթի նախարարության Գրիգոր Նարեկացի հուշամեդալ՝ հայ ժամանակակից երաժշտության պրոպագանդման և կատարողական արվեստի զարգացման համար

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ջուլիետա Վարդանյանի կենսագրությունը AV production կայքում". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 6-ին. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 12.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ջուլիետա Վարդանյան

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | LinkedIn |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | AV Production |

 |
**Դեմարխիա** (հուն․՝ demos - ժողովուրդ և archo - կառավարում եմ), ուղիղ ժողովրդավարության և ժողովրդական կամ արտահայտման ձև, որի ժամանակ պատահականությամբ ընտրված քաղաքացիները քաղաքական որոշումներ են ընդունում ողջ ազգաբնակչության անունից։ Տվյալ դեպքում, կարելի է զուգահեռներ անցկացնել երդվյալ ատենակալների հետ, ովքեր քրեական մեղադրանքներ են քննում։

Տեսականորեն դեմարխիան հանում է բնակչության և արհեստավարժ քաղաքական գործիչների շահերի բախման խնդիրը։ Տերմինն առաջին անգամ մտցվել է ավստրալիացի փիլիսոփա Ջոն Բյորնհայմի կողմից 1985 թ.-ին` բնորոշելու այնպիսի ժողովրդավարությունը, երբ առաջնորդների և քաղաքական կուրսի ընտրությունը իրականացվում է վիճակահանության, այլ ոչ թե սովորական ընտրությունների միջոցով։ Ըստ Ջոն Բյորնհայմի՝ դեմարխիան առավել տրամաբանական է ժամանակակից հասարակության համար և նվազեցնում է կոռուպցիայի և լոբբիզմի հնարավորությունները։ Բյորնհայմը արդարացիորեն քննադատում է ներկայացուցչական ժողովրդավարությունը, սակայն նրա ընդդիմախոսները նրա առաջարկած ժողովրդավարության մոդելն անիրական են համարում։

Պատմություն
-----------

Վիճակահանությամբ կառավարչի պատահական ընտրությունը հայտնի էր դեռևս անտիկ շրջանից և տարածում ուներ Աթենքում և այլ հին հունական պոլիսներում։

Դեմարխիան կիրառվում էր կանադական Օնթարիո և Բրիտանական Կոլումբիա նահանգներում՝ տեղական ընտրական համակարգերում փոփոխություններ մտցնելու համար։

Տերմինի հայերեն տարբերակը
-------------------------

«Քաղաքագիտության և քաղաքականության Օքսֆորդի բացատրական բառարան»-ում տերմինը հայերեն թարգմանվում է որպես «ժողովրդիշխանություն»։

Գրականություն
-------------

* Burnheim, John. "Is Democracy Possible? The alternative to electoral politics". Արխիվացված է the original 2012 թ․ մայիսի 7-ին. Retrieved 2014 թ․ մայիսի 7.
* Martin, Brian (1995–96). "Democracy Without Elections". *Social Anarchism*. **21**: 18–51. Արխիվացված է the original 2006 թ․ փետրվարի 23-ին. Retrieved 2014 թ․ մայիսի 7.
* Callenbach, Ernest (1985). *A Citizen Legislature*. Michael Phillips.
* León, L (1988). *The World-Solution for World-Problems: The Problem, Its Cause, Its Solution*. Արխիվացված է the original 2006 թ․ ապրիլի 27-ին. Retrieved 2014 թ․ մայիսի 7.
* "Brian Martin: Writings on Demarchy and Democracy". Արխիվացված է the original 2001 թ․ մայիսի 1-ին. Retrieved 2014 թ․ մայիսի 7.
* Sclove, Richard E (July 1996). "Town Meetings on Technology". *Technology Review*. Արխիվացված է the original 2011 թ․ հուլիսի 27-ին. Retrieved 2014 թ․ մայիսի 7.
* King, R (2007). *It Is: Integrating Public Voting and Random Selection*.
* Carson, Lyn; Martin, Brian (1999) Random Selection in Politics. PRAEGER Westport, Connecticut and London.
* Friedrich August von Hayek։ *Law, legislation and liberty*, Volume 3, pp. 38–40.
**Մեդեա Նիկոլաևնա Ջուղելի** (վրաց.՝ მედეა ჯუღელი, ռուս.՝ Медея Николаевна Джугели, օգոստոսի 1, 1925(1925-08-01), Քութայիս, Վրացական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 8, 2016(2016-01-08), Թբիլիսի, Վրաստան), խորհրդային մարմնամարզուհի, 1952 թվականի օլիմպիական խաղերի չեմպիոն։ ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1952)։

Մարզական կարիերա
----------------

1959 թվականին ավարտել է ֆիզիկական կուլտուրայի ինստիտուտը։ Եղել է ԽՍՀՄ-ի հավաքականի կազմում, որը թիմային մրցումներում հաղթել է Հելսինկիում անցկացվող (1952) ամառային օլիմպիական խաղերին, խմբային վարժություններում արծաթե մեդալակիր։ ԽՍՀՄ մարմնամարզության ութակի չեմպիոն, հաղթել է 1946-1947 թթ. և 1951-1955 թթ. ուղիղ թռիչքի մրցաշարերում։

Համաշխարհային ուսանողական խաղեր քառակի չեմպիոն։

1962 թվականից Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության անդամ։ Աշխատել է Վրաստանի սպորտային մարմնամարզության հավաքականի մարզիչ (1962-1965) և ԽՍՀՄ հավաքականի (1965-1970) մարզիչ, եղել է միջազգային կարգի մրցավար, ինչպես նաև Վրաստանի սպորտային մարմնամարզության ֆեդերացիայի փոխնախագահ (1991-2005)։

Պարգևներ և կոչումներ
--------------------

Պարգևատրվել է «Պատվո շքանշանով»։

Վրացական ԽՍՀ-ի վաստակավոր մարզիչ (1971), Վրացական ԽՍՀ սպորտի և ֆիզիկական կուլտուրայի վաստակավոր գործիչ (1973)։

Թբիլիսիի պատվավոր քաղաքացի։ 2012 թվականին Վրաստանի սպորտի նախարարության որոշմամբ նրան շնորհվեց Վրաստանի սպորտի ասպետ բարձրագույն սպորտային կոչումը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Olympedia — 2006.

Արտաքին հղումներ
----------------

* "Медея Николаевна Джугели" (in ռուսերեն). Peoples.ru. Արխիվացված է the original 2012 թ․ ապրիլի 16-ին. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|datepublished=` (help); Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Olympic Channel · ՄՕԿ · Find A Grave |

 |
**Դասական միջնադարի պատմական ավանդույթը**, յուրաքանչյուր պատմական ժամանակաշրջան ունի իր աշխարհընկալումը բնության, ժամանակի, տարածության, ինչպես նաև հասարակության մասին։ Դասական միջնադարի մշակույթում կարևոր դեր էին խաղում նաև պատմության վերաբերյալ պատկերացումները։ Պատմությունը դեռևս գիտություն չէր, ուստի տարբեր ժանրերի պատմական աշխատությունները ժամանակագրություններ, տարեգրություններ, թագավորների և սրբերի վարքեր գրելը, բանահավաքների սիրելի զբաղմունքն էին։ Սա գալիս էր նրանից, որ քրիստոնեությունը մեծ տեղ էր տալիս պատմությանը և գտնում էր, որ Աստվածաշնչում տեղ գտած իրադարձությունները պատմական հիմքեր ունեն։ Միջնադարի ժամանակագիրները և տարեգիրները, որոնք իրենց աշխատությունները սկսում էին արարչագործությունից և հասցնում մինչև իրենց ապրած ժամանակաշրջանը, փորձում էին հասարակության պատմության տարբեր դարաշրջաններ համադրել իրար հետ։ Քրիստոնեության համաձայն հասարակության պատմությունը մեկ ամբողջություն է, որն ուներ սկիզբ (արարչագործություն) և ավարտ (Ահեղ դատաստան)։ Այդ պատճառով նրանք փորձում էին անցյալը բերել իրենց ժամանակաշրջանի պատմության մեջ։ Այսպես Ալեքսանդր Մակեդոնացին ներկայացվում էր որպես միջնադարի ասպետ, Դավիթ թագավորը ներկայանում էր Ֆրիդրիխ II–ի կերպարի մեջ, իսկ Արթուր թագավորը որպես ավատատեր, որը միշտ շրջապատված էր իր վասալներով։ Մինչև XII դարը տարեգրությունները հիմնականում գրում էին եկեղեցականները և այնտեղ սովորաբար ներառում էին տեղական նշանակության դեպքեր և իրադարձություններ։ XIII դարի ժամանակագրություններ են սկսում շարադրել նաև աշխարհիկ մարդիկ, որոնց մի մասն իրենց աշխատությունները գրում էր ազգային լեզվով։ Ի տարբերություն եկեղեցական հեղինակների, որոնք արձանագրում էին միայն իրադարձությունը սրանք փորձում էին տալ նաև տեղի ունեցածի բացատրությունը։ Մեծ թվով ժամանակագրություններ հրապարակ եկան կապված խաչակրաց արշավանքների հետ։ Դրանց մեջ առավել աչքի է ընկնում խաչակրաց առաջին արշավանքին նվիրված ժամանակագրությունը, որի հեղինակն էր վանահայր Գ. Նոժանացին։ Կոստանդնուպոլսի գրավումը աշխատության հեղինակը արշավանքի առաջնորդներից Ժ. Վիլլարդուենն էր, իսկ Կոստանդնուպոլսի գրավումը ժամանակագրության հեղինակը արշավանքի մասնակից Ռոբեր դը Կլարին էր։ XIII դարը սկսում են հրապարակ գալ միավորված ժամանակագրություններ, այսինքն միևնույն իրադարձության վերաբերյալ տարբեր հեղինակների գրառումները հավաքում էին մի ժամանակագրության մեջ։ Այսպես ստեղծվեց Ֆրանսիական մեծ ժամանակագրությունը, որն ընդգրկում էր Ֆրանսիայի պատմությունը մինչև XV դարը և Սենտ Օլբանի ժամանակագրությունը Անգլիայում։ XIII դարի երկրորդ կեսից հրապարակ է գալիս պատմության շարադրման նոր ժանր պատմական հուշագրությունը։ Դրանց մեջ առավել կարևոր է Լյուդովիկոս XI–ի խորհրդական Ֆիլիպ դը Կոմմինի հուշագրությունը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Հոդվածը Համաշխարհային Պատմության դասագրքում". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 9-ին. Retrieved 2014 թ․ հուլիսի 15.
**«Գրիգորին և Ակսինյան մակույկում» քանդակագործական կոմպոզիցիան** (ռուս.՝ Скульптурная композиция «Григорий и Аксинья в лодке») գտնվում է Դոնի Ռոստովի կենտրոնում,Դոնի աջ ափին։ Քանդակագործ Սերգեյ Օլեշնյայի աշխատանքը ստեղծվել է Միխայիլ Շոլոխովի «Խաղաղ Դոն» վեպ-էպոպեայի մոտիվներով և նվիրված է երկու գլխավոր հերոսների` Գրիգորի Մելեխովին և Ակսինյա Աստախովային։ Կոմպոզիցիան տեղադրվել գետի կայարանի մոտակայքում 2013 թվականի հունիսին։ Այն դարձել է «Խաղաղ Դոնի» գործող անձանց նվիրված երրորդ հուշարձանը Ռոստովի մարզում։ «Գրիգորին և Ակսինյան մակույկում» քանդակը, ի թիվս Դոնի թեմայով այլ հուշարձանների, հայտնվել է Դոնի Ռոստովում քաղաքային միջավայրը բարեկարգելու շրջանակներում։

Նկարագրություն
--------------

Քանդակագործական կոմպոզիցիան պատկերում է «Խաղաղ Դոն» վեպի դրվագներից մեկը։ Գրքի հերոսները՝ սիրահարված Գրիգորի Մելեխովն ու Ակսինյա Աստախովան, պատկերված են թիամակույկում նստած՝ Դոն գետով զբոսանքի ժամանակ։ Ակսինյան նրբագեղ զգեստով է, որը զարդարված է ծալքազարդերով և ժանյակներով, նրա ձեռքին փոքրիկ ծաղկեփունջ է։ Գրիգորին նստած է մակույկի խելին, նրա հագին զինվորական համազգեստ է։ Բրոնզե ֆիգուրները պատկերված են բնական մեծությամբ։ Քանդակների միջև կա նստարան, որից հաճախ օգտվում են զբոսաշրջիկները՝ լուսանկարվելու համար։ Մակույկի ցռուկը տեղադրված է քարերի կույտի վրա և բարձրացված է քիչ վերև, իսկ անհամաչափ հիմքը պատրաստված է բետոնից և երեսպատված է անհամաչափ սալիկներով։

Քաղաքացիների մի մասը քննադատել է կոմպոզիցիան, քանի որ պատկերված դրվագը ոչ մի կապ չունի Դոնի Ռոստովի հետ։

Սմ. նաև
-------

* Գրիգորին և Ակսինյան (արձանախումբ)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ой ты, наш батюшка тихий Дон!" (in ռուսերեն). Библиотека Шадринского государственного педагогического университета. Արխիվացված է the original 2017 թ․ փետրվարի 12-ին. Retrieved 2017 թ․ մարտի 3.
2. ↑  "Памятник «Григорий и Аксинья в лодке»". Изготовление памятников. Retrieved 2017 թ․ մարտի 3.
3. ↑  "Григорий и Аксинья в лодке". Неформальные достопримечательности. Retrieved 2017 թ․ մարտի 3.
**Փոքր քաղաք** (անգլ.՝ Villette), անգլիացի գրող Շառլոթ Բրոնտեի վեպը, որը գրվել է 1853 թվականին։

Սյուժե
------

14-ամյա մի աղջիկ՝ Լյուսի Սնոուն, Բրետտոն թաղամասում հյուրընկալվում է իր կնքահորը։ Այս տանը ճակատագրի բերումով Լյուսին հանդիպում է երկու զարմանալի մարդու՝ Գրեմ Բրետտոնին՝ իր կնքահոր որդուն, և Պոլինա Հոումին՝ լրջամիտ նրբագեղ աղջկան։

Երբ Լյուսին մեծանում է, մեկնում է Բրյուսել՝ գիշերօթիկ դպրոցում ուսուցչուհի աշխատելու։ Հետագայում նա հանդիպում է իր՝ արդեն մեծահասակ մանկության ընկերներին՝ Գրեմին և Պոլինային։ Սկզբում Լյուսին նամակագրական կապի մեջ է մտնում Գրեմի հետ և նրա հետ հաստատում ջերմ, ընկերական հարաբերություններ, սակայն Գրեմը, կրկին հանդիպելով Պոլինային, ով արդեն հասուն և հրապուրիչ աղջիկ էր, որոշում է ամուսնանալ հենց նրա հետ։ Լյուսին ինքն իրեն ստիպում է չկառչել Գրեմից, այլ թողնել իրենց հազվագյուտ զրույցները այնպես, ինչպես կան, և սիրահարվում է իրենից տարիքով մեծ մեկ այլ ուսուցչի՝ Փոուլ Էմանուելին, թեպետ սկզբում նրան համարում էր խիստ և անհրապույր «թզուկ»։

Վեպի վերջում Փոուլը Լյուսին անակնկալ է մատուցում՝ դպրոցի ներքո պատրաստում է վարձակալած տարածք և մի քանի տարով մեկնում երկրից։ Սակայն տուն վերադառնալու ճանապարհին, նրա նավը վթարի է ենթարկվում, և Փոուլը մահանում է։

Կերպարներ
---------

* Լյուսի Սնոու (անգլ.՝ Lucy Snowe)
* Գրեմ Բրետտոն (անգլ.՝ Graham Bretton)
* Պոլինա Հոում (անգլ.՝ Paulina Home)
* Մադամ Բեկ (ֆր.՝ Mme. Beck)
* Ջինեվրա Ֆենշո (անգլ.՝ Miss Ginevra Fanshawe)
* Գնդապետ դը Համալ (ֆր.՝ de Hamal)
* Փոուլ Էմանուել (ֆր.՝ M. Paul Emanuel)

Էկրանավորում
------------

1970 թվականին գիրքը էկրանավորվել է BBC հեռուստաալիքի կողմից։ Ռեժիսորը Մոյրա Արմսթրոնգն է։ Լյուսի Սնոուի կերպարը մարմնավորել է Ջուդի Պարֆիթը, Գրեմի դերը՝ Բրայան Մարշալը, Փոուլ Էմանուելի դերը՝ Պիտեր Ջեֆրին, իսկ տիկին Բեկի դերը՝ Մոնա Բրյուսը։

1999 թվականին նովելը ներկայացվել «BBC Radio 4»-ով՝ որպես 3-4 ժամանոց սերիալ, իսկ 2009 թվականի օգոստոսին՝ նույն ռադիոյով՝ իբրև երկու շաբաթ տևողությամբ սերիալ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  bronteana.wordpress.com/2006/02/03/113900501322680151/ Villette on BBC7
2. ↑  Villette at the IMDb
3. ↑  Actors fear for future of radio drama, BBC News (15 January 1999)
4. ↑  Villette on BBC7 (3 February 2006)
5. ↑  *Woman's Hour Drama*

Արտաքին հղումներ
----------------

* "Скачать текст романа Городок на русском и английском языке". Արխիվացված է the original 2012 թ․ ապրիլի 8-ին.
* "Сайт, посвящённый пребыванию Шарлотты и Эмили Бронте в столице Бельгии, Брюсселе" (in անգլերեն). Արխիվացված է the original 2012 թ․ ապրիլի 8-ին.
* «Villette»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ստեղծագործությունների տեքստ | Գուտենբերգ նախագիծ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 125093082 · LCCN: no2015081971 · SUDOC: 034327010 · VIAF: 187400545 · WorldCat VIAF: 187400545 |

 |
**Դավիթ Նալչաջյան** (օգոստոսի 31, 1979(1979-08-31), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ սաքսոֆոնահար, ջազային երաժիշտ։

Կենսագրություն
--------------

Դավիթ Նալչաջյանը ծնվել է 1979 թվականի օգոստոսի 31-ին՝ Երևանում։ Երաժշտական կրթությունը ստացել է Երևանի Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան երաժշտական մասնագիտական դպրոցում՝ սաքսաֆոնահար Ալեքսանդր Մանուկյանին դասարանում։ 1996-2001 թվականներին ուսումը շարունակել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում։

Արմեն Հյուսնունցի և Վահագն Հայրապետյանի մոտ սովորել է ջազի վարպետություն։ Որպես ուսուցիչ աշխատել է Երևանի Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան երաժշտական մասնագիտական դպրոցում, իսկ որպես երաժիշտ՝ «Արարատ» փողային և Մանկական ֆիլհարմոնիկ սիմֆոնիկ ջազային նվագախմբերում։

Դավիթ Նալչաջյանը եղել է «Նոր անուններ» միջտարածաշրջանային բարեգործական հասարակական հիմնադրամի անդամ, որի հետ զուգահեռ ջազ է նվագել ակումբներում։ նվագել է նաև երաժիշտ Արսեն Ներսիսյանի ղեկավարած «Ֆանքի բրաս» խմբում, ինչպես նաև Հայաստանի հեռուստառադիոընկերության պետական ջազային նվագախմբում։

1998 թվականից հանդիսացել է «Armenian Navy Band» խմբի անդամ։ Խմբի հետ լԴավիթ Նալչաջյանը մասնակցե է աշխարհի մի շարք հեղինակավոր երաժշտական փառատոների, նվագել է ի երաժիշտներ Ջո Զավինուլի, Քարիմ Զիադի, Իգոր Բութմանի, Բորիս Գրեբենշիկովի հետ։

Որպես սաքսաֆոնահար 2001 թվականից աշխատել է Հայաստանի պետական ջազ նվագախմբում։ Ընդգրկվել է երաժիշտ, սաքսոֆոնահար, գործիքավորող, կոմպոզիտոր,Արմեն Հյուսնունցի հիմնած «Արտասաքս» կվարտետի խմբում։

2004-2009 թվականներին Դավիթ Նալչաջյանը նվագել է «Կատուներ» խմբում, ձայնագրվել է ձայնասկավառակներում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "AV Production - Դավիթ Նալչաջյան". *avproduction.am*. Արխիվացված է the original 2021 թ․ օգոստոսի 31-ին. Retrieved 2021 թ․ օգոստոսի 31. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Դավիթ Նալչաջյան | Music of Armenia". *musicofarmenia.com*. Արխիվացված է the original 2021 թ․ օգոստոսի 31-ին. Retrieved 2021 թ․ օգոստոսի 31. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------
**Դենի Գրենջեր կրտսեր** (անգլ.՝ *Danny Granger, Jr.*, ապրիլի 20, 1983(1983-04-20), Օռլեան շրջան, Լուիզիանա, ԱՄՆ), ամերիկացի նախկին բասկետբոլիստ, հարձակվող։ Տասը մրցաշրջան հանդես է եկել Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) «Ինդիանա Փեյսերս», «Լոս Անջելես Կլիպերս», և «Մայամի Հիթ» ակումբներումում։ Հիմնականում խաղացել է որպես թեթև հարձակվող, երբեմն նաև կատարել ծանր հարձակվողի գործառույթներ։

Ծնվել է Նոր Օռլեանում (Լուիզիանա նահանգ)։ Հաճախել է Մետեյր բնակավայրում գտնվող «Գրեյս Քինգ» ավագ դպրոցը, որն ավարտել է բարձր առաջիդմությամբ՝ 30 բալով հանձնելով ACT ստանդարտավորման թեստը և ընդունելության հրավեր ստանալով Յեյլի համալսարանից։ Ինչևէ դպրոցն ավարտելուց հետո Գրենջերը որոշում է ընդունել Բրեդլիի համալսարանի կրթաթոշակային ծրագիրը, որտեղ անցկացնում է 2001-02 և 2002-03 ուսումնական տարիները։ Վերջին մրցաշրջանում ունենալով ընդամենը 12-18 թիմային արդյունք, Գրենջերը տեղափոխվում է Նյու Մեքսիկոյի համալսարան։ 2004-05 մրցաշրջանում իր իսկ պնդմամբ ընդհանուր առմամբ ունեցել է 60 բլոկ, 60 արդյունավետ փոխանցում և 60 խլում։ Գրենջերն համալսարանն ավարտում է քաղաքաշինական ճարտարագետի որակավորմամբ։

Ընտրվել է NBA-ի 2005 թվականի դրաֆթի 17-րդ ընտրությամբ՝ «Ինդիանայի» կողմից։ 1 անգամ ճանաչվել է աստղ (*NBA All-Star*) ինչպես նաև արժանացել ամենակատարելագործված խաղացողի մրցանակին, որը տրվում է այն բասկետբոլիստներին ովքեր նախորդ մրցաշրջանի հանդեպ անհամեմատելիորեն բարձրացնում են իրենց միջին ցուցանիշները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑  «Դենի Գրենջեր, NBA-ի մարզիկների տվյալներ»
7. ↑  «2002-03 Բրեդլիի տղամարդկանց բասկետբոլի հավաքականի տվյալներ` BRADLEYBRAVES.COM»
8. ↑  "«2005 NBA Դրաֆթ»". Արխիվացված է the original 2011 թ․ օգոստոսի 28-ին. Retrieved 2014 թ․ փետրվարի 12. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Դենի Գրենջեր Վիքիպահեստում |

* Էջը NBA.com կայքում
* Էջը Բասկետբոլ-ռեֆերենսում Archived 2009-04-15 at the Wayback Machine.
**Դյատլովի լեռնանցք** (ռուս.՝ Перевал Дятлова), լեռնանցքը գտնվում է Հյուսիսային Ուրալում Խոլատչախլ (1096,7 մ) սարի և առանց անվանվան բարձունքի միջև (906 մ), որը կանգնած էր Հիմնական Ուրալյան ողնաշարից արևելք։ Այն գնվում է Սվերդլովսկի մարզի հյուսիսարևմտյան ծայրում և Իվելդսկի քաղաքային թաղամասում, Իվդելից 128 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Այն միացնում է Լոզվայի 4-րդ աջ ներհոսքի հովիտը նաև Աուսպիայի ակունքից։

Անվանման ծագումը
----------------

Հիմնական հոդված՝ Դյատլովի տուրիստական խմբի վախճան
Լեռնանցքը ստացավ իր անվանումը ողբերգության հետ կապված, որը եղել էր 1959 թվականի փետրվարին, երբ նրա մոտ, Խոլատչխալ սարի արևելյան լանջին, գիշերելու կանգնեց և ոչ մինչև վերջ պարզեցված անհասկանալի պատճառներում Իգոր Դյլատլովի ղեկավարությամբ տուր խումբը մահացավ։ Հետաքննության եզրակացություններով «նրանց մահի պատճառը բնական աղետի ժամանակ, որը նրանք հաղթահարել չկարողացան»։ Մահի մանրամասները դեռ չեն հայտնագործվել։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Лист карты P-40-83,84 р. Ауспия. Масштаб: 1 : 100 000. Состояние местности на 1963 год. Издание 1981 г.
2. ↑  Измерено по Google Maps
3. ↑  "Постановление о прекращении уголовного дела (л. 387 т. 1 УД)". sites.google.com. Արխիվացված է the original 2013 թ․ մայիսի 22-ին. Retrieved 2016 թ․ դեկտեմբերի 23.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Памятный поход на перевал Дятлова. 55 лет со дня гибели группы. Archived 2014-09-05 at the Wayback Machine.
* Воздушная видеосъемка перевала Дятлова

1. ↑  Екатеринбуржец Антон Халиков снял перевал Дятлова с квадрокоптера