recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Անտոն Սողոմոնյան Ղորղանյան(ց)** (մայիսի 10 1838 Ղարաչինար, Արցախ - հունվարի 13 1902 Թիֆլիս), հայազգի ռազմական, պետական գործիչ, Թիֆլիսի քաղաքագլուխ։

Անտոն Ղորղանյանը ծնվել է Ղարաչինար գյուղում պահեստազորի լեյտենանտ (պոտպորուչիկ) Սողոմոն Փրիդոնյան Ղորղանյանցի և տփղիսեցի (թիֆլիսեցի) Մարիամ Նիկողոսյան Քեդխուդյանցի ընտանիքում։ Մկրտությունը կատարվել է 1838 թվականի մայիսի 18-ին Ղարաչինարի Սուրբ Նշան եկեղեցում Հարություն քահանա Աստվածատրյանցի կողմից։

Ա.Ղորղանյանը ստացել զինվորական կրթություն։ Ռազմական դպրոցը ավարտելուց հետո ղեկավարել է սակրավորների գումարտակ։ Հասել է կապիտանի զինվորական կոչման, ապա թողել զինվորական ոլորտը և ծառայության անցել քաղաքացիական բնագավառ։ 1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ Ալեքսանդր II կայսր կարգադրությամբ Ա.Ղորղանյանը ստանձնում է բանակին պաշար մատակարարելու գործը, որը կատարում է գերազանց՝ արժանանալով գովասանքի։

Տեսնելով, որ Ա.Ղորղանյանը կարողանում է հաջողությամբ կատարել իր առջև դրված խնդիրները՝ Թիֆլիսի քաղաքային վարչության ներկայացուցիչները նրան առաջադրում է քաղաքագլխի պաշտոն։ 1879 թվականի հունվարի 28-ին 47 կողմ և 17 դեմ ձայներով Ա. Ղորղանյանն ընտրվում է Թիֆլիսի քաղաքագլուխ, սակայն 1879 թվականի փետրվարի 15-ին առանց պաշտոնը ստանձնելու հրաժարական է տալիս։

Կյանքի վերջին տարիներին Ա. Ղորղանյանը զբաղվել է բանակային գործերով։ 1894 թվականին ստանձնում է Թիֆլիսի քաղաքային վարկի ընկերության ղեկավարի պաշտոնը և բնականոն աշխատանքը վերականգնում։

1898-1900 թվականներին վերաբերող Թիֆլիսի կալվածատեր ազնվականների մի ցուցակում երևում է, որ Ղորղանյանին ու վերջինիս եղբայր Ադամին են պատկանում Թիֆլիսի գավառում գտնվող Մեծ Էնագեթ և Գոլտատի գյուղերը՝ 427 դեսյատին հողատարածքով։

Անտոն Ղորղանյանը վախճանվել է 1902 թվականի հունվարի 13-ին և թաղվել Ջգրաշենի սուրբ Ավետյաց եկեղեցու բակում։ Նրա գերեզմանը եկեղեցու հետ միասին ոչնչացվել է 1938 թվականին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Սամվել Կարապետյան, «Թիֆլիսի քաղաքագլուխները», գիրք Ե։ ՀՀ ԳԱԱ «Գիտություն» հրատարակչություն, Երևան 2003թ. ISBN 5-8080-0520-5. (հայ.) Արխիվացված 2019-02-07 Wayback Machine (ռուս.)
2. ↑  ՎՀՊՊԿԱ, ֆ. 213, ց. 1, գ. 2001, թ. 49:
3. 1 2  «Տարազ» 1902, N 2, էջ 7։
4. ↑  «Մշակ» 1879, N 13, էջ 2։
5. ↑  "Известия Тифлисской Городской Думы", N 4, Тифлис, 1911, ст. 18.(ռուս.)
6. ↑  ՎՀՊՊԿԱ, ֆ. 214, ց. 1, գ. 3413, թ. 24:
7. ↑  «Մշակ» 1902, N 9:
8. ↑  «ՀԵՏԱՔՐՔՐԱԿԱՆ - Թբիլիսիի քաղաքագլուխները», Ալիք օրաթերթ 2013թ.:(չաշխատող հղում)

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Անտոն Սողոմոնյան Ղորղանյան** կատեգորիայում։ |
տեխնիկական գծագրություն հատուկ գործիքների միջոցով
Կառավարական շենքի էսքիզ:
**Տեխնիկական գծագրություն**՝ տեխնիկական գծագրերի ստեղծման գործունեություն, նաև՝ ուսումնական առարկա, որը գիտելիքներ է պարունակում գծագրերի ստեղծման և ընթերցման վերաբերյալ։

Տեխնիկական գծագրությունը կիրառվում է ճարտարապետության, մեքենաշինության և այլ բնագավառներում։ Կատարվում է ձեռքով (հատուկ գործիքների միջոցով) և համակարգչային հատուկ ծրագրերի (օր՝ CAD) օգնությամբ։ Տեխնիկական գծագրությունը գոյություն է ունեցել նաև հնադարում. պահպանվել են Պյութագորասի և Էվկլիդեսի երկրաչափական գծագրերը։ 15-16-րդ դարերում տեխնիկական գծագրության կատարելագործմանն է նպաստում Լեոնարդո դա Վինչին։

Գծագրական աշխատանքներ կատարելու տեխնիկական հնարքներից մեկը էսքիզն է։ Էսքիզը առարկայի նախնական և դեռևս չմշակված պատկերն է։

Ապրանքի գծանկարը դրա գրաֆիկական ներկայացումն է՝ արված որոշակի մասշտաբով, նշելով չափերը և պայմանականորեն արտահայտված տեխնիկական պայմանները, որոնց պահպանումը պետք է ապահովվի արտադրանքի արտադրության ժամանակ։ Գծագրերն իրականացվում են նախագծային փաստաթղթերի միասնական համակարգի (ESKD) ԳՕՍՏ-ներում սահմանված միասնական կանոնների համաձայն։

Մաս - արտադրանք, որը պատրաստված է նույն անունով և ապրանքանիշի նյութից, առանց հավաքման աշխատանքների օգտագործման։ Օրինակ՝ լիսեռ, թփ, ձուլածո մարմին, ռետինե թև (չամրացված)։ Մասերը ներառում են նաև ապրանքներ, որոնք պատված են (պաշտպանիչ կամ դեկորատիվ) կամ պատրաստված են տեղական եռակցման, զոդման, սոսնձման միջոցով։ Օրինակ՝ մետաղական ձուլվածքով պատրաստված մարմին՝ ծածկված այբբենարանով; ցինկապատ պողպատե ընկույզ; մետաղի մեկ թերթիկից եռակցման միջոցով պատրաստված տուփ և այլն։ Ըստ նշանակության՝ մասերն են ամրացումներ՝ ընկույզ, լվացող, պտուտակ, պտուտակ, պտուտակ, մեխ, գամ՝ փոխանցման տուփ՝ առանցք, բանալի, ճախարակ, գոտի, պտուտակ, փոխանցումատուփ և այլն։ Մասերը ստորաբաժանվում են պարզ մասերի՝ ընկույզ, բանալի։ և բարդ մասեր՝ ծնկաձև լիսեռ, փոխանցումատուփ, հաստոցային մահճակալ։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կայք տեխնիկական գծագրության մասին (ռուսերեն)
* Գծագրերի նկատմամբ հիմնական պահանջները
* Գծագրության գործիքները
* Կայք տեխնիկական գծագրության վերաբերյալ (գերմաներեն) Արխիվացված 2016-03-07 Wayback Machine
* CAD ծրագրի պատմությունը (անգլերեն) Արխիվացված 2009-09-18 Wayback Machine

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 105)։*  |
**«Դերբիի տեսարան»** (իտալ.՝ A Prospect of Derby), անհայտ նկարչի վրձնին պատկանող նկար։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է մոտավորապես 1725 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 64 × 126 սմ։

Այսօր «Դերբիի տեսարան» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Դերբիի թանգարան և պատկերասրահում (Դերբի, Միացյալ Թագավորություն)։

Նկարագիր
--------

«Դերբիի տեսարան» ստեղծագործությունում պատկերված է անգլիական Դերբի քաղաքը 18-րդ դարի առաջին կեսում։ Ձախ կողմում գտնվում է Քասլֆիլդ անվանումով տունը, որը պատկանել է Բորրոու ընտանիքի։ Կենտրոնից ձախ գտնվում է Էքսեթեր Հաուս առանձնատունը, որն այսօր չի պահպանվել և հայտնի է շնորհիվ Չարլզ էդուարդ Ստյուարտի, որն այդտեղ է կանգ առել, երբ որոշել է իր շոտլանդական զորքերը հետ քաշել, որոնք գնում էին Լոնդոն՝ գահը խլելու։ Նկարի ձախ կողմում պատկերված ֆաբրիկաներից մեկն այսօր Դերբիի արդյունաբերական թանգարանն է դարձել։

Պատմություն
-----------

«Դերբիի տեսարան» ստեղծագործությունը Դերբիի թանգարան և պատկերասրահը գնել է 2006 թվականին եվրոպացի կոլեկցիոներից՝ Սոթբիս աճուրդի տանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Derby Museum purchases new painting of Silk Mill». Derwent Valley Mills - World Heritage Site. 2006 թ․ մարտի 16. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 26-ին. Վերցված է 2011 թ․ օգոստոսի 13-ին.
2. ↑  Согласно пометке в Музее Дерби (июль 2011).
3. ↑  «A Prospect of the City of Derby». ArtFund. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 26-ին. Վերցված է 2011 թ․ օգոստոսի 12-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Դերբիի տեսարան» ստեղծագործության մասին
«Գապէքս» ընկերության պատկերանիշը
**Գապէքս ՍՊԸ**, ապակի և հայելի ներկրող ու մշակող հայաստանյան ընկերություն։

Ընկերությունն զբաղվում է ապակու և հայելիների ներկրմամբ, ինչպես նաև մասնագիտացված է ապակու կոփման, լամինացման, կորացման և մշակման գործում։

Ըստ ՀՀ ՏՄՊՊՀ-ի ուսումնասիրությունների, 2006 թվականին ՀՀ ապրանքային շուկայում ընկերությունը եղել է առաջատար՝ իրացման ծավալներով (36,5 տոկոս)։

Պատմություն
-----------

Գապէքս ընկերությունը հիմնադրել են ամուսիններ Ռոբերտ և Ադրինե Գաբրիելյանները 1992 թվականին՝ որպես բրոքերային գրասենյակ։ 1996 թ.-ից ընկերությունը սկսում է զբաղվել թերթավոր ապակու ներկրմամբ ու մեծածախ վաճառքով, ապա նաև մշակմամբ՝ աստիճանաբար ընդլայնելով արտադրական տարածքներն ու հնարավորությունները։

Կառուցվածք
----------

Գապէքս ընկերության գլխամասային գրասենյակը գտնվում է Երևանի Ջրվեժ արվարձանում, որին կից գործում է նաև ցուցասրահ։ Մեկ այլ ցուցասրահ կա նաև Երևանի կենտրոնում։ Ընկերությունն ունի հետևյալ բաժինները՝ վարչական բաժին, ճարտարապետաինժեներական բաժին, ապակու մշակման արտադրամաս, մեխանիկական արտադրամաս, ալյումինե դուռ-լուսամուտների պատրաստման արտադրամաս։ Աշխատակիցների թվաքանակը՝ մոտ 100[*փա՞ստ*]։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Շնորհավորանքներ Ռոբերտ Գաբրիելյանին». Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ դեկտեմբերի 5-ին. Վերցված է 2014 թ․ նոյեմբերի 27-ին.
2. ↑  Հայաստանի տնտեսական մրցակցության պաշտպանության պետական հանձնաժողովը կուսումնասիրի Հայաստանի ապակու շուկան

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայքէջ Արխիվացված 2014-11-13 Wayback Machine
**Մեհմեթ Շիմշեք** (հունվարի 1, 1967(1967-01-01), Arıca, Բաթմանի մարզ, Թուրքիա), թուրք քաղաքական գործիչ և տնտեսագետ։ Ազգությամբ քուրդ է։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Բաթմանի փոքրիկ գյուղերից մեկում։ 1988 թվականին Անկարայի համալսարանում ստացել է տնտեսագիտության բակալավրի աստիճան։ Այնուհետև աշխատել է նույն տեղում։ Արժանացել է դրամաշնորհի`Էքսետերի համալսարանում սովորելու համար։ Համալսարանն ավարտել է 1993 թվականին, ինչպես նաև ստացել է ֆինանսների և ներդրումների դոկտորական աստիճան։ 1993-97 թվականներին աշխատել է որպես տնտեսագետ Անկարայում ամերիկյան դեսպանատանը։ Այնուհետև մոտ մեկ տարի աշխատել Է UBS Securities ընկերությունում։ 1998-2000 թվականներին աշխատել է Ստամբուլի Deutsche-Bender Securities բաժնում։ Բացի այդ, յոթ տարի աշխատել է որպես տնտեսագետ «Merrill Lynch» բանկի` Լոնդոնի բաժանմունքում։

2007-ին Շիմշեքը ընտրվեց Ազգային մեծ ժողովի անդամ Արդարություն և զարգացում կուսակցությունից։ Վերընտրվել է 2011 թվականին, 2015 թվականի հունիսին և նոյեմբերին։ 2007-2009 թվականներին զբաղեցրել է պետական նախարարի պաշտոնը։ 2009-2015 թվականներին զբաղեցրել է ֆինանսների նախարարի պաշտոնը։ 2015 թվականին նշանակվել է փոխվարչապետ։

### Անձնական կյանք

Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա` երկու աղջիկ և մեկ տղա։ Բացի թուրքերենից տիրապետում է անգլերեն և քրդերեն լեզուներին։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2  Munzinger Personen (գերմ.)
2. 1 2 3  «Mehmet Şimşek». Արխիվացված է օրիգինալից 2016-03-03-ին. Վերցված է 2020-04-15-ին.
3. 1 2  PM Davutoğlu unveils new Cabinet members of Turkey’s 64th government
4. 1 2 3  «Mr. Mehmet ŞİMŞEK Deputy Prime Minister». Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ նոյեմբերի 7-ին. Վերցված է 2020 թ․ ապրիլի 15-ին.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |

 |
**Միաս** (ռուս.՝ Миасс), քաղաք Ռուսաստանի Չելյաբինսկի մարզում, Միասի քաղաքային օկրուգի վարչական կենտրոնը։ Բնակչությունը կազմում է 151,275 մարդ (2019)։ Գտնվում է Միաս գետի ափին, Իլման լեռան ստորոտում, Չելյաբինսկի շրջկենտրոնից 96 կմ արևմուտք։

Պատմություն
-----------

Հիմնադրվել է 1773 թվականին որպես պղնձաձուլական գործարանին կից ավան և անվանվել Միաս գետի անունով։ Քաղաք է 1926-ից։

Արդյունաբերություն
------------------

ՍԱՀՄ արդյունաբերական, մշակութային և գիտական խոշոր կենտրոններից է, երկաթուղային հանգույց։ Մեքենաշինության (ավտոմոբիլաշինություն՝ «Ուրալ» ռազմական ավտոմոբիլներ, տրակտորներ, հաստոցներ, ճանապարհային մեքենաներ և այլն) կենտրոն։ Միասի մոտ է Իլմենի արգելոցը։ Զարգացած է նաև շինանյութերի արտադրությունը (մետաղակոնստրուկցիաների, խոշորպանելային տնաշինության, գիպսե իրերի, աղյուսի գործարաններ), թեթև և սննդի արդյունաբերությունը (մանվածքագործվածքային, կոշիկի, տրիկոտաժի ֆաբրիկաներ, կաշվի գործարան, մսի կոմբինատ, ալրաղաց գործարան, կաթի կոմբինատ և այլն)։ Կան ՊՇԷԿ, ԶԷԿ-եր, փայտամշակման կոմբինատներ։

Պատկերասրահ
-----------

* Պղնձաձուլարանի գործարանՊղնձաձուլարանի գործարան
* Միաս քաղաքի պատմամշակութային արժեքներից, պատմության թանգարանի շենքըՄիաս քաղաքի պատմամշակութային արժեքներից, պատմության թանգարանի շենքը
* Քաղաքի հարավային հատվածը Իլմենսկի շրջանիցՔաղաքի հարավային հատվածը Իլմենսկի շրջանից
* 2013 թվականի ձմռանը ինքնաթիռից Միաս քաղաքի տեսքը2013 թվականի ձմռանը ինքնաթիռից Միաս քաղաքի տեսքը

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Մեծ սովետական (1 հրտ.) · Նոր |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4355861-6 · LCCN: n84106127 · VIAF: 151320179 · WorldCat VIAF: 151320179 |

 |
**Միհրանյաններ**, իշխանական տոհմ Մեծ Հայքի Արցախ և Ուտիք նահանգներում՝ VI դ վերջից մինչև IX դ սկզբին։ Հիմնադրել է պարսիկ Սասանյաններից սերած Միհրը, որը փախչելով պարսից արքա Խոսրով Բ Փարվեզի վրեժխնդրությունից, իր 30 հազար ընտանիքով հաստատվել է Ուտիք նահանգի Գարդման գավառում։ Միհրը և նրա ժառանգները դավով ու խորամանկությամբ կոտորել են հայ Առանշահիկներին, աստիճանաբար գերիշխանության հասել Կուրի ու Արաքսի միջև ընկած տարածքում՝ իրենց վերապահելով Աղվանքի «առաջին իշխանի» տիտղոսը։ Երկու–երեք սերունդ հետո Միհրանյանները ընդունել են քրիստոնեություն, հետզհետե խնամական կապեր հաստատել տեղի հայ իշխանական տների հետ և հայացել։ Միհրանյանները կրել են «Գարդմանից տեր և Աղվանից իշխան» տիտղոսը, որը փոխանցվել է հիմնականում ժառանգաբար։ Կրել են թագ, ունեցել դրոշ և զինանշան։ Առաջին Միհրանյանների դիրքը Ուտիքում և Արցախում կայուն չի եղել, բայց արդեն VII դ, հեռատես և շրջահայաց քաղաքականությամբ կարողացել են պահպանել երկրի ինքնուրույնությունը՝ խազարների կրկնվող արշավանքների, բյուզանդա-պարսկական, ապա բյուզանդա-արաբական հակամարտությունների հետևանքով Անդրկովկասում ստեղծված բարդ իրավիճակում։ Միհրանյաններից առավել նշանավոր են Միհրը, Քաջ Վարդանը, Ջիվանշիրը, Վարագ–Տրդատ Ա։ Ջիվանշիրի օրոք Միհրանյանները հասել են իրենց քաղաքական և տնտեսական հզորության գագաթնակետին։ Միհրանյանների իշխանությունը տարածվել է Աղվանքի նախկին մարզպանության ողջ տարածքի վրա, բարեկամական հարաբերություններ են հաստատվել Բյուզանդիայի, խազարների և Արաբական խալիֆայության հետ։ Ջիվանշիրից հետո սկսում է Միհրանյանների հզորության անկումը։ Վերջին Միհրանյանները ամբողջովին ենթակա էին մերթ Արաբական խալիֆայությանը, մերթ Բյուզանդական կայսրությանը։ Միհրանյանների տոհմի վերջին ներկայացուցիչ Վարագ–Տրդատ Գ, որդու՝ Ստեփանոսի հետ սպանվել է 821 թ։ Վարագ – Տրդատ Գ–ի դստերը՝ Սպրամին, մայրը փախցրել է Խաչեն և ամուսնացել Առանշահիկ Սահլ Սմբատյանի որդու՝ Ատրներսեհի հետ։ Այնուհետև Միհրանյանները վերացել են քաղաքական ասպարեզից, իրենց տեղը զիջելով Աղվանքի նախկին տերերին՝ Առանշահիկներին։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 550)։*  |
**Ներսես Ա**, *Ներսես Բակուր*, (ծն․ թ․ անհտ․–706), Աղվանքի կաթողիկոս 689-ից։ Եղել է Գարդմանի եպիսկոպոս, Եղիազար կաթողիկոսի մահից հետո, առանց Հայոց կաթողիկոսի համաձայնության, ընտրվել կաթողիկոս։ Օգտվելով Բյուզանդիայում գերության մեջ գտնվող Վարազ Տրդատի բացակայությունից, վերջինիս կնոջ՝ Սպրամի և այլ համախոհների հետ փորձել է երկրում հաստատել քաղկեդոնականություն։ Ներսես Ա–ի բյուզանդական կողմնորոշումից դժգոհ հայ նախարարները և եպիսկոպոսները, Շերո իշխանի գլխավորությամբ, ժողովում նզովել են նրան, օգնություն խնդրել Հայոց կաթողիկոս Եղիա Ա Արճիշեցուց։ Վերջինս անձամբ գալով Պարտավ, Ներսես Ա–ին բանադրել է, կարգալույծ արել և ձերբակալել։ Բանտում հրաժարվելով սննդից՝ Ներսեսը վախճանվել է։

Տես նաև
-------

* Գանձասարի կաթողիկոսների ցանկ

Գրականություն
-------------

* Մովսես Կաղանկատվացի, Պատմություն Աղվանից աշխարհի, Ե․, 1969։
* Օրմանյան Մ․, Ազգապատում, հ․ 1, ԿՊ․ 1912։

Ծանոթագրություններ
------------------


|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 252)։*  |
**Էմիլ Ֆրանց Ադամ**  (գերմ.՝ Emil Franz Adam, մայիսի 20, 1843(1843-05-20), Մյունխեն, Բավարիա - հունվարի 19, 1924(1924-01-19), Մյունխեն, Վայմարյան Հանրապետություն), գերմանացի գեղանկարիչ Մյունխենից։

Կենսագրություն և կարիերա
------------------------

Էմիլ Ադամը ծնվել է 1843 թվականի մայիսի 20-ին գերմանական Մյունխեն քաղաքում։ Նրա հայրը հայտնի նկարիչ Բեննո Ադամն է։ Սկզբում Էմիլ Ֆրանցը ցանկանում էր ընտրել գիտության ոլորտը, ինչպես պապն ու հորեղբայրը, սակայն, հետո ընտրում է գեղանկարչության ասպարեզը։ Հորեղբայր Ֆրանցը նրան սովորեցնում է նկարել. հիմնականում Էմիլը սկսում է ձիեր, ձիավորներ ու որսորդության տեսարաններ նկարել։

Առաջին անգամ Էմիլ Ադամը հասարակությանը ներկայացել է 1861 թվականին Մյունխենում ընթացող ցուցադրության ժամանակ։ Նրա ներկայացրած կտավում պատկերված էր ավստրիական բանակը։ Ստեղծագործությունը դրական ընդունելության է արժանանում։ Դրան հաջորդում է ևս երկու նկարների ստեղծում, որոնցում հեղինակը պատկերել էր ձիեր. դրանք նույնպես մեծ ընդունելության արժանացան 1863 թվականին։

Նկարիչը կատարելագործվելու նպատակով ուղևորվում է Բելգիայի մայրաքաղաք Բրյուսել, որտեղ անցկացնում է շուրջ ութ ամիս. նրա ղեկավարը այդտեղ Պորտալսն էր, ով սովորեցնում էր մարդկային ֆիգուրներ նկարել։ Մյունխեն վերադառնալուց հետո, 1867 թվականին նրան ու հորը հրավիրում են չեխական Պարդուբիցե քաղաք, որպեսզի այստեղ նկարեն արքունի որսորդների ակումբի ներկայացուցիչների խմբային նկարը՝ վաթսուն անձանցով։

Նմանատիպ բարդագույն կտավ Էմիլ Ադամը վրձնել է նաև 1871 թվականին, որտեղ նկարված են Լիպպշպռինգեռի որսորդական միության անդամները՝ թվով քառասուն։ Նկարը պատվիրել էր Նասաուսկի դուքսը։

Էմիլ Ադամը մահկանացուն կնքել է 1924 թվականի հունվարի 19-ին Մյունխենում՝ ութսուն տարեկան հասակում։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Emil Adam (նիդերլ.)
2. 1 2  Emil Adam // *Benezit Dictionary of Artists* — OUP, 2017. — ISBN 978-0-19-977378-7 — doi:10.1093/BENZ/9780199773787.ARTICLE.B00000667
3. 1 2  Artists of the World Online, Allgemeines Künstlerlexikon Online, AKL Online (գերմ.) / Hrsg.: A. Beyer, B. Savoy — B: K. G. Saur Verlag, Verlag Walter de Gruyter, 2009. — ISSN 2750-6088 — doi:10.1515/AKL
4. 1 2 3 4  *Deutsche Nationalbibliothek* Record #116006463 // Gemeinsame Normdatei (գերմ.) — 2012—2016.
5. ↑  Չեխիայի ազգային գրադարանի կատալոգ

Արտաքին հղումներ
----------------

* Entry for Emil Adam on the Union List of Artist Names
* [ Adam paintings|editore=Sito web della BBC
* Adam|editore=Artnet(չաշխատող հղում)
 official websiteArtnet

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Էմիլ Ադամ» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | RKDartists |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Մեծ նորվեգական |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 12022259 · GND: 116006463 · ISNI: 0000000066743756 · LCCN: nr89015639 · NKC: xx0255809 · VIAF: 752848 · ULAN: 500005161 · WorldCat VIAF: 752848 |

 |

 |
| **՞**Դեղնականջ մոհո |
| --- |
|   |
|  |
| Գիտական դասակարգում |
| 

|
|  |
| Թագավորություն | Կենդանիներ |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Տեսակ | Քորդավորներ |
|
|

 |
|  Լատիներեն անվանում |
| Moho bishopi

 |
|  Հոմանիշներ |
| 
Acrulocercus bishopi
 |
|  Հատուկ պահպանություն |
| 
Անհետացած տեսակIUCN 3.1 *Extinct* : ??? |
| 

| ԴասակարգումըՎիքիցեղերում | ՊատկերներՎիքիպահեստում | 

 |
| --- | --- | --- |

 |


**Դեղնականջ մոհո**  (լատին․՝ *Moho bishopi*), Էնդեմիկ հավանացիների անհետացած երգող թռչուն։ Նախկինում դիտվել է որպես Ավստրալիայի-խաղաղօվկիանոսյան ներկայացուցիչ (*Meliphagidae*). Ուոլտեր Ռոտշիլդը այս տեսակն անվանել է ի պատիվ Հոնոլուլուի թանգարանի հիմնադիր Չարլզ Բիշոփի (անգլ.՝ Charles Reed Bishop)։

Նկարագրություն
--------------

Դեղնաականջ մոհոի արուն և էգը
Այդ տեսակը հայտնաբերվել է թռչունների կոլեկցիոների կողմից 1892 թվականին։ դեղնականջ մոհոի երկարությունը մոտավորապես 29 սմ է։ Պոչի երկարությունը հասնում է մինչև 10 սմ։ Գլխավոր փետուրները եղել է վառ սևի և դեղինի խառնուրդ վերին ծնոտի շրջանում, թևերի և պոչի։ Նրանց երգը բաղկացած էր երկու պարզ նոտաից-*տուկ տուկ*, Որը կարելի էր լսել մի քանի կիլոմետրի վրա։

Ապրելակերպ
----------

Քիչ բան է հայտնի դեղնականջ մոհոյի ապրելակերպի մասին։ Նա սնվում էր Հավայան ծաղկատեսակներով։

Բնաջնջվելը
----------

Նրանց բնաջնջման պատճառներից էին անտառազրկումը, մրցակցությունը ներխուժած տեսակների միջև, բնիկ ցեղերի որսերի պատճառով, որոնք որսում էին նրանց դեղին փետուրների համար, որոնցից պատրաստում էին թանկարժեք թիկնոցներ։ Վերջին անգամ թռչնին տեսել է թռչնաբան Ջորջ Մունրոն 1904 թ-ին։ 1915 թ-ին նա փորձեց գտնել թռչնի հետ հանդիպելու հավանականությունը, սակայն այդպես էլ չգտավ։ 1981 տեղի ունեցավ իբր թե տեսակների վերագտնումը Մաուի կղզում, սակայն դա այդպես էլ չհաստատվեց։

Ցուցադրանմուշներ
----------------

Այսօր այդ թռչնին կարելի է տեսնել միայն խրտվիլակների տեսքով, նկարներում, պատկերազարդման մեջ և մորթու տեսքով։ Դրանք գտնվում են Քեմբրիջում, Լոնդոնում, Գոնոլուլուում, Նյու Յորքում և այլն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Fleischer R.C. James H.F. and Olson S.L. (2008). Convergent Evolution of Hawaiian and Australo-Pacific Honeyeaters from Distant Songbird Ancestors. Current Biology, Volume 18, Issue 24, 1927—1931, 11 December 2008.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Փաստեր դեղնաականջ մոհոի մասին Արխիվացված 2012-02-05 Wayback Machine

Գրականություն
-------------

* Munro, George C. (1944 and its revised 2nd. edition from 1960)։ *Birds of Hawaii*
* Flannery, Tim & Schouten, Peter (2001)։ *A Gap in Nature*
* Fuller, Errol (2000)։ *Extinct Birds*
* Day, David (1981)։ *The Doomsday Book of Animals*
* Greenway, James C. (1967)։ *Extinct and Vanishing Birds of the World*
* Luther, Dieter (2005)։ *Die ausgestorbenen Vögel der Welt*

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիցեղերն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Դեղնականջ մոհո» հոդվածին։ |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Դեղնականջ մոհո» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական |
|  |
| Տաքսոնոմիա | eBird · GBIF · iNaturalist · NCBI · IRMNG · ITIS TSN |

 |
**Տատյանա Սերգեյի Դանիլյանց** (1971, 23 օգոստոսի, Բաթնա, Ալժիր), ռուսաստանաբնակ հայ բանաստեղծուհի, կինովավերագրող, լուսանկարիչ, քննադատ։

Կենսագրություն
--------------

Տատյանա Դանիլյանցը ծնվել է 1971 թվականին, Ալժիրի Բաթնա քաղաքում, հայ հոր և ռուս մոր ընտանիքում։ Վեց տարեկանում ծնողների հետ տեղափոխվել է Մոսկվա։ Մոսկվայի Սուրիկովի անվան գեղարվեստի ինստիտուտում ստացել է արվեստաբանական կրթություն։ Ավարտել է Մոսկվայի Պետկինոյին կից ռեժիսորական դասընթացները։ 1995 թվականից զբաղվում է Վենետիկի կերպարի արտացոլմամբ վավերագրական կինոյում, լուսանկարչության և բանաստեղծության մեջ։ Հեղինակ է երեք հատորների՝ «Վենետիկություն» (Շուպաշքար, 2005), «Ճերմակը» (Մոսկվա, 2006) և «Վենետիկություն-Venezianita» (2007, Վենետիկ, ռուսերեն և իտալերեն)։

2015 թվականին Հայաստանի ազգային պատկերասրահում բացվել է Տատյանա Դանիլյանցի «Լույսը ներսից» խորագիրը կրող ցուցահանդեսը։ Նախագիծն իր մեջ ընդգրկում է նկարչուհու միաժամանակ երկու հեղինակային ցուցադրություն՝ «Վենետիկ. ջրի երեսին» և «Anima Russa» (ռուսական հոգի) ֆոտոցուցահանդես, որոնց մեջ մեկտեղվել են գեղարվեստական լուսանկարը և մուրանյան ապակուց քանդակը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Տատյանա Դանիլյանց». Արխիվացված է օրիգինալից 2022 թ․ օգոստոսի 4-ին. Վերցված է 2022 թ․ օգոստոսի 4-ին.
2. ↑  Տատյանա Դանիլյանցի մասին
3. ↑  Տատյանա Դանիլյանց «Լույսը ներսից» ցուցահանդես (գունավոր լուսանկար, քանդակներ՝ մուրանյան ապակուց)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Տատյանա Դանիլյանց Արխիվացված 2022-08-04 Wayback Machine
«**Կենդանիների պատմություն**» (հին հունարեն՝ Περὶ τὰ ζῷα ἱστορίαι), Արիստոտելի հիմնարար աշխատությունն է՝ նվիրված կենդանական աշխարհին։ Տրակտատը բաղկացած է 10 գրքից։

Բովանդակություն
---------------

1-3 գրքերում, կենդանական մասերի դասակարգումը կազմելիս, Արիստոտելը նշում է, որ որոշ մասեր միատարր են (միսը կարելի է բաժանել մսի), իսկ մյուսները տարասեռ են (ձեռքը չի կարելի բաժանել ձեռքերի)։ Կան նաև չոր մասեր (եղջյուր, եղունգներ, աճառ, մաշկ, ոսկորներ, մազեր) և թաց մասեր (արյուն, ավիշ, ուղեղ, մաղձ, ճարպ, միս)։ Նա իրենց կենդանիներին առանձնացնում է ջրային և ցամաքային կենդանիների.

* ջրայինները բաժանվում են ծովի, գետի, լճի և ճահիճի;
* Ցամաքային կենդանիները բաժանվում են թռչող և ցամաքայինների։

Կենդանիները նույնպես բաժանվում են միայնակ և սոցիալական։ Կան ընտանի և վայրի կենդանիներ։ Ելնելով իրենց կերակրման եղանակից՝ դրանք կարելի է բաժանել ամենակերների (արջ), մսակերների (առյուծ) և բուսակերների (*καρποφάγοι*՝ ցուլեր)։ Որոշ կենդանիներ ձվաբջիջ են, մյուսները՝ կենդանի, իսկ մյուսները՝ «որդաններ» (թրթուրներից)։ Արիստոտելը նաև տարբերակում է «արյունոտ» (մարդ, ձի) և «անարյուն» կենդանիներին ( մեղու, կրետ)։

Չորրորդ գրքում Արիստոտելը նկարագրում է «անարյուն կենդանիների» 4 տեսակ.

* փափկամարմիններ (*μαλακίων* : ութոտնուկ, կաղամար),
* փափկակեղև (*μαλακοστράκων* : խեցգետիններ),
* գանգամաշկ (*ὀστρακόδερμα* ոստրե),
* միջատներ (*ἐντόμων* : bee, beetle, կրետներ).

Հեղինակը գրանցում է հինգ տեսակի զգայարաններ՝ տեսողություն, լսողություն, շոշափելիք, հոտառությունտ և համ։

Հինգերորդ գրքում Արիստոտելը նկարագրում է տարբեր կենդանիների սեռական հարաբերություն (փղերից մինչև ճանճեր), ինչպես նաև նրանց սեռական հասունությունը։

Վեցերորդ գրքում նա բացատրում է ինքնաբուխ առաջացման տեսությունը՝ կիրառելով այն օձաձկների վրա։

Յոթերորդ և տասերորդ գրքերը նվիրված են մարդու հղիությանը.

Ութերորդ գրքում Արիստոտելը նկարագրում է կենդանիների հիվանդությունները, իսկ 9-րդ գրքում. — նրանց սովորույթները (միջտեսակային թշնամություն և տներ)։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կենդանիների պատմություն. (Կենդանաբանություն)
**Սպինացոլա** (իտալ.՝ *Spinazzola*), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզի Բարլետա-Անդրիա-Տրանի գավառում։

Բնակչությունը կազմում է 6584 մարդ (2016 թ.), բնակչության խտությունը կազմում է 35,78 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 184,01 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 70058, հեռախոսային կոդ՝ 0883։

Կոմունայի հովանավորներն են՝ Սուրբ Սեբաստիանը, տոնը նշվում է հունվարի 20-ին, և Սուրբ Աստվածածինը, տոնը նշվում է օգոստոսի 12-ին։

Աշխարհագրություն
----------------

Քաղաքը գտնվում է ցածր լեռնային տեռասի վրա, որտեղից տեսարան է բացվում Լոկոնեի գետի հովիտ։ Շրջապատող լեռների լանջերից հոսող առվակների առատությունը Սպինացոլային դարձնում է ջրառատ տարածք, որը հակադրվում է այս վայրերին բնորոշ ջրի բացակայությանը։

Պատմություն
-----------

Քաղաքը հիմնադրվել է Հռոմի ծաղկման շրջանում։ Այն նույնացվում է Ապպիական ճանապարհի հնագույն Статио-ад-Питум հետ։ 1615 թվականին այստեղ՝ իշխանական ընտանիքում, ծնվել է Անտոնիո Պինյատելի դել Ռաստրելոն՝ ապագա Հռոմի պապ Իննոկենտիոս XII-ը։

Տնտեսություն
------------

Քաղաքապետարանի տնտեսական գործունեության հիմքը գյուղատնտեսությունն է, քանի որ այն գտնվում է շատ բերրի և հացահատիկային կուլտուրաների մշակման համար հարմար տարածքի կենտրոնում։ Ջրի առատությունը խրախուսում է նաև բանջարաբոստանային կուլտուրաների մշակումը, ինչպիսին է լոլիկը։

Նշանավոր մարդիկ
---------------

* Դե Չեզարե, Կառլո (1824-1882), իտալացի տնտեսագետ և պետական գործիչ։
* Միքել Ռուջիերի (1543–1607), ճիզվիտ միսիոներ Չինաստանում, առաջին եվրոպացի սինոլոգ, ծնվել է Սպինացոլայում։

Ժողովրդագրություն
-----------------

**Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.**

Անվանի մարդիկ
-------------

* Կարլո Դե Չեզարե (1824—1882) — իտալացի տնտեսագետ և քաղաքական գործիչ

Արտաքին հղումներ
----------------

* Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
* Արխիվացված 2009-12-07 Wayback Machine

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  Իտալիայի ազգային վիճակագրական ինստիտուտ — 1926.
2. ↑  «Bilancio demografico Anno 2016 Gennaio Provincia (search key: Barletta-Andria-Trani)». Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ մարտի 11-ին. Վերցված է 2017 հուլիսի 25-ին.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Բարլետա-Անդրիա-Տրանի գավառի բնակավայրեր |
| --- |
|  |
| Անդրիա • Բարլետա • Բիշելե • Կանոզա դի Պուլիա • Մարգերիտա դի Սավոիա • Միներվինո Մուրջե • Սան Ֆերդինանդո դի Պուլիա • Սպինացոլա • Տրանի • Տրինիտապոլի |

 |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 242322508 · WorldCat VIAF: 242322508 |

 |
**Վրաստանի ազգային բուսաբանական այգի** (վրաց.՝ საქართველოს ეროვნული ბოტანიკური ბაღი), պաշտոնական անվանումը՝ **Թբիլիսիի բուսաբանական այգի** (თბილისის ბოტანიკური ბაღი)։ Գտնվում է Թբիլիսիի պատմական կենտրոնում՝ Ցավկիսի-Ցխալի կիրճում, Թրիալեթի լեռնաշղթայի հարավային ստորոտին։ Զբաղեցնում է 161 հեկտար տարածք և ունի շուրջ 4,500 բուսաբանական տարատեսակներ։

Պատմություն
-----------

Այգու մասին առաջին անգամ հիշատակվել է 1671 թվականին ֆրանսիացի ճանապարհորդ Ժան Շարդենի կողմից, որպես արքայական պարտեզներ, որոնք հավանաբար ստեղծվել են 1625 թվականին և պատմության մեջ դրանք համարվել են «ամրոցային պարտեզներ» կամ «Seidabad պարտեզներ»։ Պարտեզները հայտնվել են նաև Ժոզեֆ Պիտոն դե Տուրնեֆորի (1701) գրառումներում և Վախուշտի Բագրատիոնիի կազմած Վրաստանի քարտեզի վրա։ 1795 թվականի պարսկական նվաճումների ժամանակ այգին ավերվել է և վերականգնվել 19-րդ դարի սկզբում՝ 1845 թվականին պաշտոնապես հաստատվելով որպես Թիֆլիսի բուսաբանական այգի։

1888 թվականից, երբ ստեղծվեցին ֆլորիստիկայի կենտրոնները, այգում աշխատել են Յուրի Վորոնովը և այլ ակնառու գիտնականներ։ 1896-1904 թվականներին այգին ընդլայնվել է դեպի արևմուտք։ 1932-1958 թվականներին նախկին մուսուլմանական գերեզմանոցն ընդգրկվել է բուսաբանական այգու տարածքում։ Պահպանվել են մի շարք գերեզմաններ, այդ թվում ադրբեջանցի գրող Միրզա Ախունդովի (1812-1878) գերեզմանը։

Այգու կենտրոնական մուտքը գտնվում է Նարիկալի ամրոցի ստորոտին։

Գրականություն
-------------

* Тифлисский ботанический сад и обзор его научной и научно-практической деятельности за последние 12 лет. — Тифлис, 1912.
* *Цицин Н. В.* Ботанические сады СССР. — М. 1974. — С. 144—146.

Պատկերասրահ
-----------

* Թբիլիսիի բուսաբանական այգին և Նարիկալայի ավերակներըԹբիլիսիի բուսաբանական այգին և Նարիկալայի ավերակները
* Թբիլիսիի բուսաբանական այգու ջրվեժի 1914 թվականին կառուցված կամրջակի կամարըԹբիլիսիի բուսաբանական այգու ջրվեժի 1914 թվականին կառուցված կամրջակի կամարը
* Թբիլիսիի բուսաբանական այգին գարնանըԹբիլիսիի բուսաբանական այգին գարնանը

Արտաքին հղումներ
----------------

* "საქართველოს ძველი ქალაქები: თბილისი", 2006 წ. მეორე გამოცემა. ISBN 99940-0-923-0
* Jimšer ereseliże, M. L. Loriia, Manana Elbakiże (2001), Tbilisi Botanic Garden 365. Central Botanical Garden, ISBN 99928-899-8-5.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Tourist Route "Narikala" (Virtual tour) Արխիվացված 2007-10-31 Wayback Machine. The Government of Tbilisi. Accessed on September 23, 2007.
* Tbilisi Botanical Garden photo gallery Արխիվացված 2007-07-26 Wayback Machine. Грузия Online. Accessed on September 23, 2007.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Վրաստանի ազգային բուսաբանական այգի» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Wikimapia |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: n85005215 · SUDOC: 112738214 · VIAF: 124392575 · WorldCat VIAF: 124392575 |

 |
**«Պառակտում»** (Շիզոֆրենիա), ֆրանսիական կարճամետրաժ մուլտֆիլմ Հենրի անունով տղամարդու մասին, որն ուղղակի կերպով բախվում է երկնաքարին։

Պարգևներ
--------

2008- Կաննի կինոփառատոն-Մրցանակ՝ «Կոդակ» ընկերության լավագույն կարճամետրաժ ֆիլմի համար։

Սյուժե
------

Այս կարճամետրաժ ֆիլմը պատմում է մի տղայի մասին, ում անունը Հենրի է։ Նրա կյանքը մոխրագույն է, միապաղաղ և տխուր, ոչինչ նրա կյանքում չի փոխվում։ Բայց ահա, իրադրությունների զարմանալի շրջադարձ։ Հենրիի վրա է ընկնում 150 տոննա երկնաքարը։ Թվում է, որ այդ դեպքից հետո հնարավոր չէ ապրել, բայց դա այստեղ տեղի չի ունենում։ Նա ողջ է մնում, բայց ձեռք բերում մի թերություն։ Հենրին հեռանում է իր մարմնից 91 սմ՝ ուղիղ իմաստով։ Այդ դեպքից հետո նա սկզբից սկսում է սովորել ապրել։ Նա նկարում է պատեր, հեռախոս և կահույք։ Եվ ահա մտածում, որ ամեն բան կարգավորվել է։ Բայդ դա այդպես չէ։ Այդ թերությունը խանգարում է նրա կյանքին։ Բայց Հենրին չի հանձնվում։ Նա նստում է մեքենա և գնում դաշտ։ Այնտեղ կրկին նրան հանդիպում է գիսաստղ։ Նա մտածում է, որ ամեն բան ավարտվում է, բայց ոչ։ Դառնում է ավելի վատ։ Նա տեղաշարժվում է 75 սմ ներքև։ Հոգեբանը ոչ մի կերպ չի կարողանում օգնել Հենրիին։ Նայելով այս կարճամետրաժը հասկանում ես, թե ինչի կարող է հասցնել քարացածությունն ու սթրեսը։ Եվ մարդը տեղաշարժվում է ինքն իրենից՝ այս պարագայում 91 սմ։ Հանդիսատեսը ինքն է ընտրում, արդյոք սա Հենրիի մտահնարքն է, թե՞ իրականություն։

Լրացուցիչ
---------

* Սցենարը՝ Ջերեմի Կլապին, Ստեֆանի Պիերա
* Պրոդյուսեր՝ Վենդի Գրիֆֆիտսմ Ստեֆանի Պիերա
* դերակատարումը՝ Ժյուլիեն Բոյսելիո

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ֆիլմի տեսություն Արխիվացված 2012-07-22 Wayback Machine
**«Պոկլոն»** (ռուս.՝ Мемориальный ансамбль «Поклон»), հուշահամալիր ՌԴ Ռոստովի մարզի Սալսկ քաղաքի Ազատության հրապարակում։

Պատմություն
-----------

1918 թվականի ապրիլի 23-ին ներկայիս հուշահամալիրի գտնվելու վայրում տեղի է ունեցել սգո հանրահավաք` նվիրված Սալսկի առաջին կարմիրբանակայիններին, որոնք ապրիլի 20-22-ին սպանվել էին Սրեդնի Եգորլիկ գյուղի մոտ` խորհրդային իշխանության համար մղվող մարտերում։ Սկզբնապես եղբայրական գերեզմանին տեղադրված էր փայտե բրգաձև հուշարձան։

Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ եղբայրական գերեզմանում թաղվել են Խորհրդային բանակի զինվորներ, որոնք զոհվել են 1942 թվականին Սալսկի պաշտպանության ժամանակ և մեկ տարի անց նրա ազատագրման ժամանակ։

1947 թվականին եղբայրական գերեզմանում կատարվել են բարեկարգման աշխատանքներ, նրա վրա դրվել է զինվորի գիպսե քանդակ։ Գագաթին աստղով և «Հավերժ փառք Հայրենիքի համար մղված մարտերում ընկած հերոսներին» մակագրությամբ բուրգին ամրացվել է գիպսե պսակ։

1967 թվականին իրականացվել է համալիրի վերակառուցում, և այն ձեռք է բերել իր ժամանակակից տեսքը։ Համալիրի քանդակագործը Վ. Լ. Գլուխովն է, ճարտարապետը` Բ. Վ. Իգնատենկոն, երկուսն էլ Սալսկի բնակիչներ։ Հուշահամալիրը բաց վարդագույն մարմարի փշրանքներից 7-մետրանոց կոթող է, որն ամրացված է հողե բլրակի վրա։ 1975 թվականին եղբայրական գերեզմանին, բլրակի հետևում, տեղադրվել է ինը շիրմաքար։ Նրանց ամրացվել են ուրալյան սպիտակ մարմարից սալեր, որոնց վրա փորագրված են թաղված 177 զինվորների ազգանունները։

1981 թվականին եղբայրական գերեզմանի մոտ թաղվել է Խորհրդային Միության հերոս, Սալսկի բնակիչ Բորիս Տերենտևը։

Հաղթանակի 60-ամյա հոբելյանի առթիվ դեպի հուշարձան գնացող ծառուղում տեղադրվեցին Խորհրդային Միության հերոս սալսկցիների վերակառուցված բարձրաքանդակները։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Мемориальный ансамбль «Поклон»
**«Տաղարան»**, հնագույն երաժշտության համույթ։ Հիմնադրվել է 1981 թվականին, սկզբնապես, «Շարական» անունով (մինչև 1985)։ 1988 թվականից՝ պետական կոլեկտիվ։

Պատմություն
-----------

Համույթը հիմնադրվել է Երևանում, 1981 թվականին։ Հիմնադիր և գեղարվեստական ղեկավար՝ Գրիգոր Դանիելյան (Դանիել Երաժիշտ)։ 1985-1987 թվականներին «Տաղարանը» գործել է առանց գեղարվեստական ղեկավարի։

1987 թվականին կոմպոզիտոր Երվանդ Երկանյանը, ստանձնելով «Տաղարանի» գեղարվեստական ղեկավարությունը, նոր շունչ բերեց համույթի համերգային, ստեղծագործական կյանքում, կարճ ժամանակամիջոցում ստեղծելով ծավալուն մի նոր նվագացանկ, որն ընդգրկում էր 300-ից ավելի հայ հոգևոր, ժողովրդական, ազգային-հայրենասիրական երգերի բարձրարժեք և նրբաճաշակ մշակումներ։

«Տաղարան» համույթի ներկայիս գեղարվեստական ղեկավար և դիրիժորն է դաշնակահար Սեդրակ Երկանյանը (1994 թվականից), ով շարունակում է զարգացնել համույթի առջև դրված գեղագիտական և գեղարվեստական խնդիրները։ «Տաղարանն» ի սկզբանե կոչված է եղել համերգային բեմ բարձրացնելու, տարածելու և քարոզելու հայ միջնադարյան հոգևոր երգարվեստի գանձերը։ Այդ է պատճառը, որ նրա նվագացանկում մշտապես կենտրոնական տեղ են գրավում 5-15-րդ դարերի հեղինակների շարականներն ու տաղերը։ «Տաղարանի» ծրագրերում առաջին անգամ նորովի մատուցումով հնչել են հայկական ժողովրդական, ազգային-հայրենասիրական երգեր և նվագներ։

Գործունեություն
---------------

Համույթի գործունեության մեկ այլ հետաքրքրական կողմը կապված է եվրոպական մինչդասական և բարոկկո շրջանի երաժշտության հետ։ Ունկնդրի դատին պարբերաբար ներկայացվում են գերմանական, ֆրանսիական, իտալական և այլ ժողովուրդների հնագույն երաժշտության ամբողջական ծրագրեր։

Համույթի երաժշտական մեկնաբանություններն աչքի են ընկնում ոճական ճշգրտությամբ, բարձր կատարողական մակարդակով, հնչերանգների հարստությամբ, մենակատարների և համույթի ներդաշնակ ու հավասարակշռված հնչողությամբ։

«Տաղարանը» համերգներով հանդես է եկել Հայաստանում, Արցախում, նախկին Խորհրդային Միության երաժշտական կենտրոններում, բազմիցս ըստ արժանվույն ներկայացրել է հայկական երաժշտական մշակույթն արտասահմանում, շրջագայել է Գերմանիայում, Ավստրիայում, Ֆրանսիայում, Բուլղարիայում, Ռումինիայում, Հարավսլավիայում, Լատինական Ամերիկայի երկրներում՝ Արգենտինա, Բրազիլիա, Ուրուգվայ, Հունաստանում, Կիպրոսում, Լիբանանում և այլուր։

Համույթն իր մասնակցությունն է ունեցել միջազգային մի շարք փառատոներում։ «Տաղարան» համույթը մասնակից է բացառիկ համերգների՝ կազմակերպված դեսպանատների կողմից։ «Տաղարան» համույթը մասնակցում է Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի կազմակերպած համերգներին։

Գործիքային կազմ
---------------

* Երկու ֆլեյտա
* Ֆագոտ
* Բլուլ
* Դուդուկ
* Հոբոյ
* Լարային քառյակ
* Ուդ
* Սանթուր
* Երգեհոն (կամ կլավեսին, դաշնամուր)

Արտաքին հղումներ
----------------

* ՀՆԱԳՈՒՅՆ ԵՐԱԺՇՏՈՒԹՅԱՆ «ՏԱՂԱՐԱՆ» ՀԱՄՈՒՅԹ
* Հնագույն երաժշտության «Տաղարան» համույթ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Հայկական համառոտ հանրագիտարան, հ. 4, էջ 681
**Էրեմսեկ** կամ **էրեմչեկ** (*բաշկիրերեն՝ эремсек*), բաշկիրական խոհանոցի ավանդական կաթնաթթվային մթերք, կարմիր կաթնաշոռ։

Պատրաստման եղանակ
-----------------

Էրեմսեկը պատրաստվում է այծի կամ կովի յուղազրկված կամ անքաշ թթու կաթից։ Կաթին ավելացնում են մի փոքր մերան այրանից, կատիկից կամ պախտայից և հասցնում եռման աստիճանի։

Ստացված կաթնաշոռի զանգվածը ֆիլտրվում է մաղի միջոցով և քամվում՝ կտավե տոպրակի մեջ դնելով կախելու կամ ճնշման տակ դնելու միջոցով։

Էրեմսեկը պատրաստվում է նաև ջեռոցում թթված, տաքացված կամ թարմ կաթից։

Երկարաժամկետ պահպանման համար չոր էրեմսեկը պատրաստվում է հետևյալ կերպ. կաթնաշոռի զանգվածը եռացնում են այնքան ժամանակ, քանի դեռ խոնավությունն ամբողջությամբ չի գոլորշիացել։ Արդյունքում ստացված կարմրավուն կաթնաշոռին ավելացվում է թարմ կամ հալեցված կարագ, շաքար կամ մեղր։ Բաշկիրիայի որոշ շրջաններում խառնվում են ելակ, մորի, թխենի (муйыллы эремсек), հաղարջ (ҡарағатлы эремсек), բալ (сейәле эремсек) և այլն։

Նախքան մատուցելը, էրեմսեկը համեմվում է թթվասերով, սերուցքով, մեղրով, շաքարով։ Օգտագործվում է որպես լցոն վարենիկներ (լցոնած կարակնդակներ) պատրաստելու համար (ҡаҙан ҡолағы, ҡаҙан тәкәне), գուբադիա, կիստիբի և այլն։

Էներգետիկ արժեք
---------------

* Ճարպի զանգվածային բաժինը 20.0%
* խոնավությունը 18.0%
* սպիտակուցը 16.8%
* ածխաջրերը 40.3%
* թթվայնությունը ոչ ավելին `80oT
* էներգիայի արժեքը 400,4 կկալ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Кызыл эремсек (красный творого)». *Десерты*. Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 24-ին.
2. 1 2  «ЭРЕМСЕК, молочный продукт баш. кухни». *bashenc.online*. Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 24-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Кызыл эремсек (красный творого)». *Десерты*. Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 24-ին.
* «Красный творог (кызыл эремсек): ингредиенты, рецепт, время приготовления». *FB.ru* (ռուսերեն). Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 24-ին.
* «Красный творог эремсек: польза, приготовление, рецепты». *Женский журнал TutKnow: кулинария, красота, похудение и психология* (ռուսերեն). Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 24-ին.
**Ռոբ դե Վիտ** (հոլանդ.՝ Rob de Wit, սեպտեմբերի 8, 1963 թ. Ուտրեխտ, Նիդերլանդներ), նախկին հոլանդացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։

Կարիերա
-------

### Ակումբային

Ռոբ դե Վիտն իր ֆուտբոլային կարիերան սկսել է իր հարազատ Ուտրեխտ քաղաքի «Ուտրեխտ» ակումբում։ 1984 թ. Վիտը տեղափոխվել է «Այաքս» ֆուտբոլային ակումբ։ Վիտը հրավիրվել էր այս ակումբ ձախ կիսապաշտպանի դիրքում խաղալու համար։ Մինչ այդ այս դիրքում խաղում էր դանիացի Յեսպեր Օլսենը, ով տեղափոխվել էր անգլիական «Մանչեսթեր Յունայթեդ»։ «Այաքս» ակումբի կազմում ֆուտբոլիստը կարճ ժամանակում հասցրեց սիրվել երկրպագուների կողմից։ Նիդերլանդների առաջնության խաղերում (1984/1985, 1985/1986 մրցաշրջաններ) նա հաճախակի դուրս էր գալիս խաղադաշտ։

1986 թ. Վիտը ստիպված էր ավարտելու ֆուտբոլային կարիերան ուղեղում արյան կուտակումների պատճառով։ Դա սկսվեց այն ժամանակ, երբ նա հանգստանում էր Իսպանիայում։ Շվեդիայում ունեցած անհաջող բուժումից հետո պարզ դարձավ, որ ֆուտբոլիստն այլևս չի կարողանա հանդես գալ պրոֆեսիոնալ մակարդակով։ Ռոբի հետ նման երկու դեպք եղավ նաև 1991 թ. և 2005 թ.։

Նիդերլանդների առաջնության խաղերում 4 մրցաշրջանի ընթացքում ֆուտբոլիստը անցկացրած 103 հանդիպումներում դարձավ 23 գոլի հեղինակ։

### Ազգային հավաքականի կազմում

Նիդերլանդների ազգային հավաքականի կազմում իր մեկնարկային հանդիպումն անցկացրել է 1985 թ. մայիսի 1-ին, երբ իր թիմն 1986 թ. Աշխարհի առաջնության որակավորման փուլի շրջանակներում մրցում էր Ավստրիայի ազգային հավաքականի հետ։ Այդ հանդիպումն ավարտվեց 1։1 հաշվով։ 1985 թ. մայիսի 14-ին Ռոբն Ազգային հավաքականի կազմում խփեց իր առաջին գնդակը, երբ իր թիմը մրցում էր Հունգարիայի ազգային հավաքականի հետ. հանդիպումն ավարտվեց 1։0 հաշվով։

1985 թ. հոկտեմբերի 16-ին հոլանդացիները պարտվեցին Բելգիայի ընտրանուն 1։0 հաշվով և չստացան 1986 թ. Աշխարհի առաջնության ուղեգիր։

Հետաքրքիր փաստեր
----------------

«De Telegraaf» թերթի լրագրող Յորի վան դեր Բիսկենը հեղինակեց մի գիրք, որի վերնագիրն էր «Ողբերգություններ»։ Այդ գրքում հեղինակը պատմում էր ողբերգական պատահարների մասին, որոնք եղել են ֆուտբոլիստների կյանքում իրենց կարիերայի ընթացքում և դրանից հետո։ Այդ գրքում խոսվում է նաև Ռոբ դե Վիտի հետ եղածի մասին։

Նվաճումներ
----------

• Նիդերլանդների առաջնության չեմպիոն - 1985 թ.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  http://www.trouw.nl Soms gromt De Wit even, maar dat is het (նիդեր.)
2. ↑  Maandag 7 april: Yoeri van den Busken en Rob de Wit Արխիվացված 2008-06-07 Wayback Machine (նիդեր.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կենսագրական հոդված Ռոբ դե Վիտի մասին Արխիվացված 2012-09-07 Wayback Machine (նիդեր.)
* National-football-teams.com կայքի վիճակագրություն (անգլ.)
* Voetbalstats.nl կայքի վիճակագրություն

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ռոբ դե Վիտ» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | eu-football.info (խաղացող) · FootballDatabase.eu · National Football Teams.com · Transfermarkt (խաղացող) |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GTAA: 171112 |

 |
**Հարություն Ժիրայրի Թոփիկյան** (հուլիսի 23, 1951(1951-07-23), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 26, 2020(2020-10-26)), հայ խմբավար, «Սեբաստացիներ» և ԵՊԿԵ գեղարվեստական ղեկավար։ ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (2013)։

Կենսագրություն
--------------

Հարություն Թոփիկյանը ծնվել է 1951 թվականին հայրենադարձ ուսուցիչների ընտանիքում։ 1967-1969 թվականներին սովորել է Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանի խմբավարական բաժնում՝ Վ. Քեթենջյանի դասարանում։ 1969-1974 թվականներին սովորել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի խմբավարական բաժնում՝ Լ. Չունգուրյանի դասարանում։ 1974 թվականին աշխատել է Սարաջևի անվան երաժշտական դպրոցում։

1979-1984 թվականներին եղել է Հայաստանի ռադիոյի և հեռուստատեսության «Հայ երգի կամերային երգչախմբի» հիմնադիր դիրիժոր։ 1983-1991 թվականներին ղեկավարել է Երևանի պետական համալսարանի «Կոմիտաս» երգչախումբը, որը 1987 թվականին Լիտվայի Կաունաս քաղաքում միութենական 19 համալսարանական երգչախմբերի հեղինակավոր մրցույթում գրավել է առաջին տեղը։ 1989-1991 թվականներին եղել է «Bridges of Song» փառատոնի կազմակերպիչ, անդամ։ Ղեկավարել է աշխարհի միացյալ երգչախումբ թվով 20 000 երգիչներ (Տալլին, 1991)։ 1991-1994 թվականներին Բեյրութում վերակազմել է Բարսեղ Կանաչյանի հիմնած «Գուսան» երգչախումբը։

1996 թվականին ստեղծել և ղեկավարում է Երևանի կամերային երգչախումբը (2005 թվականից՝ պետական, կատարվել և ձայնագրվել են 147 խմբերգեր)։ 2012 թվականին Երևանի «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրում ստեղծել և մինչև 2020 թվականի հոկտեմբերը ղեկավարել է «Սեբաստացիներ» ուսուցչական երգչախումբը։

Մրցանակներ
----------

* Հայաստանի Լենինյան կոմերիտմիության պետական մրցանակ (4 ձայնասկավառակ Մելոդիա ֆիրմա և1 ձայնասկավառակ ԱՄՆ-ում), 1982
* Հայաստանի Հանրապետության արվեստի վաստակավոր գործիչ (2013)

Տես նաև
-------

* Երևանի պետական կամերային երգչախումբ
* «Սեբաստացիներ» ուսուցչական երգչախումբ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2  Կորոնավիրուսի հետևանքով մահացել է ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Հարություն Թոփիկյանը
3. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005*.
4. ↑  «Սեբաստացիներ» երգչախմբի գեղարվեստական ղեկավար. Հարություն Թոփիկյան
5. ↑  Հայաստանի Հանրապետության պատվավոր կոչումներ շնորհելու մասին

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հայ կոմպոզիտորների ստեղծագործությունների կատարմամբ համերգ կնվիրվի Հարություն Թոփիկյանի 70-ամյակին
* Հարություն Թոփիկյան - Հայ ազգային երաժշտություն
* Հարություն Թոփիկյան - Կոմիտասի թանգարան֊ինստիտուտ
* Հարություն Թոփիկյան, մոնոլոգ
* Հարցազրույց Հարություն Թոփիկյանի հետ, 2012
* Հարություն Թոփիկյան. խոստովանություն
**Կառլ Յանսեն** (գերմ.՝ Karl Janssen, մայիսի 29, 1855(1855-05-29), Դյուսելդորֆ, Հռենոսի պրովինցիա, Պրուսիայի թագավորություն, Գերմանական միություն - 1927, Դյուսելդորֆ, Հռենոսի պրովինցիա, Պրուսիայի ազատ պետություն, Վայմարյան Հանրապետություն), գերմանացի քանդակագործ։

Կենսագրություն
--------------

Կառլ Յանսենը ծնվել է 1855 թվականին Դյուսելդորֆում, արվեստագետների ընտանիքում։ Նրա հայրն եղել է պղնձի վրա փորագրող, եղբայրը՝ Պետերը, նկարիչ։ Արվեստի առաջին դասերը Կառլը ստացել է եղբորից։ 1872-1880 թվականներին սովորել է Դյուսելդորֆի պրուսական թագավորական արվեստի ակադեմիայում, Ավգուստ Վիտիգի ղեկավարությամբ։ 1878 թվականին Յանսենը ստացել է հռոմեական կրթաթոշակ և 1881 թվականին մեկնել է Իտալիա և այնտեղ սովորել մինչև 1884 թվականը։

Յանսենի առաջին կարևոր աշխատանքը գործարանատեր Պյոնսգենի (1883) կիսանդրին է։ 1884 թվականին նա Յոզեֆ Տյուսխաուզի հետ միասին (որի հետ մտերիմ էր դեռևս ակադեմիայում սովորելու տարիներից), պատվեր է ստանում ստեղծելու Հայր Ռեյնի և նրա դուստրերի արձանախումբը։ Այս աշխատանքն այնքան դուր եկավ դյուսելդորֆցիներին, որ 12 տարի անց նրանք պատվիրեցին երկու արվեստագետներին ստեղծելու դրա բրոնզե ավելի մեծ տարբերակը (1897)։ 1896 թվականին Յանսենը Դյուսելդորֆում քանդակում է Վիլհելմ կայսրի բրոնզե արձանը։

1893 թվականից Կառլ Յանսենը եղել է Դյուսելդորֆի գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր իր ուսուցիչ Ավգուստ Վիտիգի ամբիոնում։ Յանսենի ուսանողներից են եղել Բերնարդ Հյոտգերը, Վիլհելմ Լեմբրուկը, Տոնի Շտոկխեյմը։

Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո քանդակագործն արդյունաբերող Հենկել ընտանիքի պատվերով ստեղծել է պատերազմում ձեռնարկության զոհված աշխատակիցների հուշարձանը։ Այդ հուշարձանը տեղադրվել է Դյուսելդորֆի Հոլտհաուզեն շրջանի արդյունաբերական գոտում։ Յանսենի վերջին խոշոր աշխատանքը եղել է Հենկելների ընտանեկան դամբարանի արձանը (1925) Դյուսելդորֆում։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* Հայր Ռեյնն ու նրա դուստրերըՀայր Ռեյնն ու նրա դուստրերը
* 
* 
*

Գրականություն
-------------

* Bernhard Maaz (изд.): Nationalgalerie Berlin. Das XIX. Jahrhundert; Bestandskatalog der Skulpturen (2 Bde.); Berlin 2006 — ISBN 978-3-86502-119-9.
* Rolf Purpar: *Kunststadt Düsseldorf — Objekte und Denkmäler im Stadtbild*, Grupello, Düsseldorf 2008, ISBN 3-89978-044-2.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2  Benezit Dictionary of Artists — OUP, 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7
3. 1 2  Union List of Artist Names
4. 1 2  Répertoire des artistes (ֆր.)
5. ↑  Sehr ausführliche Familiengeschichte
6. ↑  Geschichte Kaiser-Wilhelm-Denkmal Düsseldorf

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Կառլ Յանսեն» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | RKDartists |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 118906186 · ISNI: 0000000010230564 · LCCN: nr91034137 · VIAF: 78636391, 52487902 · ULAN: 500334470 · WorldCat VIAF: 78636391, 52487902 |

 |
**Սուրբծննդյան լավագույն նվերը** (երբեմն նաև **Փրկել Ամանորը**) (անգլ.՝ The Ultimate Christmas Present), 2000 թվականի կանադաամերիկյան մանկական հեռուստաֆիլմ։ Disney Channelի օրգինալ ֆիլմերից։

Սյուժե
------

Սուրբ ծննդից երեք օր առաջ, Կալիֆոռնիա։ Երկու տասներեքամյա աղջիկներ՝ Էլին և Սամանտան, երազում են ավելի վաղ սկսել Սուրբծննդյան արձակուրդները։ Անտառով տուն վերադառնալիս նրանք ամայության մեջ հայտնաբերում են անծանոթ տուն, որտեղ տնօրինում էր ինչ-որ ծեր-գյուտարար։ Տան մոտ գտնվող փոքրիկ աղբամանում նրանք գտնում են անհասկանալի մի սարք և այն տանում են տուն։ Պարզվում է՝ դա «եղանակի մեքենա» է, և Էլիի գլխում մի միտք է ծագում․ ողջ շրջանը ծածկել ձյունով՝ որպեսզի չեղյալ համարվեն դպրոցական պարապմունքները։

Սանտան (այն նույն ծերուկը) զանգում է կնոջը Հյուսիսային բևեռ և դժգոհում կորստից, կինն էլ օգնության է ուղարկում երկու էլֆ։ Ժամանելով նրանք հայտնաբերում են կոշիկի հետքեր, գուշակում են գողության մասին, իսկ Սանտան իր տվյալների բազայի օգնությամբ կասկածյալների շրջանը նեղացնում է մինչև մի քանի աղջիկ։ Այդ ընթացքում իսկապես սկսվում է առատ ձյուն տեղալ, և տեղացի օդերևութաբան-անհաջողակ Էդվին Հեբլին որոշում է հասկանալ այդ եղանակային անոմալիայի առաջացման պատճառը։

Իսկ ձյունը կյանքում լուրջ խնդիրներ է առաջացնում. գործուղման գնացած հայրը չի կարողանում վերադառնալ, հարազատները չեն կարող գալ Սուրբ ծննդին, քաղաքում անջատվում է էլեկտրականությունը։ Էլին և Սամանտան որոշում են թաքցնել սարքը կապարե արկղում որպեսզի այն դադարի աշխատել, նրա հետևից գնում են ավտոտնակ և այնտեղ հայտնաբերում Սանտային օգնականների հետ։ Աղջիկները խոստովանում են նրանց գողությունը, բայց հիմա եղանակի մեքենան հեշտ չէ վերադարձնել, քանի որ սկզբում այն գտել և վերցրել է Էլիի եղբայրը՝ Ջոուին, ապա նրանից խլել է Էդվինը, որը որոշել էր դառնալ «եղանակի արքա»։ Սանտան, Էլֆերը և աղջիկներն ընկնում են օթերևութաբանի հետևից և նրանից հետ վերցնում սարքը։ Սանտան վերանորոգում է մեքենան և Կալիֆոռնիայում կրկին դառնում է տաք և արևոտ։

Դերերում
--------

* Հելի Հիրշ — *Էլիսոն Ռեյչել Թոմսոն*
* Բրենդա Սոնգ — *Սամանտա Էլիզաբեթ Կուան՝ Էլիսոնի ընկերուհին*
* Սփենսեր Բրեսլին — *Ջոուի Թոմսոն՝ Էլիսոնի կրտսեր եղբայրը*
* Հելի Թոդ — *Միշել Թոմսոն՝ Էլիսոնի և Ջոուի մայրը*
* Գրեգ Կին — *Սթիվ Թոմսոն՝ Էլիսոնի և Ջոուի հայրը*
* Ջոն Սելի — *Կրամպետ՝ էլֆ*
* Բիլ Ֆագերբակ — *Սպարկի՝ էլֆ*
* Փիթեր Սկօլարի — *Էդվին Հեբլի` օդերևութաբան*
* Ջոն Լոու — *Սանտա Կլաուս*

Տես նաև
-------

* Կլիմայական զենք
* Ակտիվ ազդեցություն հիդրոօդերևութաբանական գործընթացների վրա
* Գլոբալ սառեցում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Лучшие кадры из фильма с Хэлли Хирш

Արտաքին հղումներ
----------------

* Лучший подарок на Рождество *Rotten Tomatoes կայքից*