recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Մարիա Ժուան Պիրեշ** (պորտ.՝ Maria João Pires, հուլիսի 23, 1944(1944-07-23), Լիսաբոն, Պորտուգալիա), պորտուգալացի դաշնակահարուհի։

Կենսագրություն
--------------

Յոթ տարեկանում հանդես է եկել Մոցարտի համերգների հրապարակային կատարմամբ, իսկ ինը տարեկանում ստացել է Պորտուգալիայի Պատանեկան երաժշտական մրցանակ։ Ավարտել է Լիսաբոնի կոնսերվատորիան, որտեղ նրա ուսուցիչներն են եղել Կամպուշ Կոելյուն և Ֆրանսին Բենուն, Գյուլբենկյանի հիմնադրամի կրթաթոշակով կրթությունը շարունակել է Մյունխենում Ռոսլ Շմիդի մոտ և Հանովերում Կառլ Էնգելի մոտ։ 1970 թվականին Բրյուսելում հաղթել է Բեթհովենի 200-ամյակին նվիրված մրցույթը։ Հետագայում ելույթներ է ունեցել աշխարհի խոշոր նվագախմբերի հետ։ Խաղացել է (երաժիշտների դերեր) Օլիվեյրայի մի շարք ֆիլմերում։ Կաշտելու-Բրանկուում հիմնել է Centro de Belgais para o Estudo das Artes միջազգային գեղարվեստական կենտրոնը։

2005 թվականին ինֆարկտ է տարել։ 2006 թվականին ապրել է Բրազիլիայում՝ Սալվադորի մոտ, ստացել է բրազիլական քաղաքացիություն։ Ներկայումս ապրում է Շվեյցարիայում՝ Դելեմոն քաղաքի մոտ։

Ռեպերտուար
----------

Դաշնակահարուհու խաղացակնում են Բախը, Մոցարտը, Բեթհովենը, Շուբերտը, Շումանը, Շոպենը, Գրիգ, Բրամսը։

Ճանաչում
--------

Սանտյագոյի շքանշան։ Ինֆատա դոն Էնրիկեի շքնշան։ Ֆերնանդո Պեսսոայի (1989), Էդուարդ Լոուրեսի մրցանակ (2007)։ Նրա ձայնագրություններով սկավառակները մի շարք մրցանակներ են ստացել (*Grand Prix du Disque*, 1990, 1995, 1996, 1997, և այլն։).

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  FemBio տվյալների շտեմարան (գերմ.)
2. 1 2  Բրոքհաուզի հանրագիտարան (գերմ.) / Hrsg.: Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus, Wissen Media Verlag
3. 1 2  Munzinger Personen (գերմ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կայքում *Deutsche Grammophon*
* IMDB կայքում

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Apple Music · Spotify |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Allmusic · Discogs · Discogs · Internet Movie Database · MusicBrainz |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուս · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Universalis |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 1070805 · BNE: XX1072051 · BNF: 13898517v · CiNii: DA08510645 · CONOR: 17792611 · GND: 124927521 · GTAA: 139652 · ISNI: 0000000109374314 · LCCN: n78045366 · LNB: 000246302 · NKC: xx0198406 · NLA: 36578135 · NLP: a0000001281617 · NSK: 000593640 · NTA: 070775729 · NUKAT: n2004250549 · PTBNP: 118332 · SUDOC: 085914487 · VIAF: 113931950 · WorldCat VIAF: 113931950 |

 |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տիմենկա (այլ կիրառումներ)

**Տիմենկա** (ռուս.՝ Тименка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պոդչերե գետի աջ ափին՝ 68 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 28 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000061876
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006187
* Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Տիմենկա". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ օգոստոսի 10. Retrieved 2015 թ․ օգոստոսի 5.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · ГВР |

 |
**Վրաստանի պաշտպանության նախարարության Գեորգի Աբրամիշվիլիի անվան զինվորական հոսպիտալ** (վրաց.՝ გიორგი აბრამიშვილის სახელობის საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს სამხედრო ჰოსპიტალი), հայտնի է նաև որպես **Գորիի զինվորական հոսպիտալ** (վրաց.՝ გორის სამხედრო ჰოსპიტალი), Վրաստանի պաշտպանության նախարարության ենթակայության տակ գտնվող բժշկական հաստատություն, որ գտնվում է Գորի քաղաքում։ Իր ներկայիս տեսքով կենտրոնն ստեղծվել է 2006 թվականի օգոստոսի 15-ին Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիում տեղակայված խորհրդային ժամանակաշրջանի զինվորական հոսպիտալի բազայի վրա։

Հիվանդանոցը նախատեսված է 176 մահճակալի համար և տրամադրում է ընդհանուր բժշկական ու վիրաբուժական օգնություն, ինչպես նաև շուրջօրյա շտապ օգնության ծառայություն ինչպես զինծառայողների, այնպես էլ քաղաքացիական անձանց համար։ Հիվանդանոցում ցանակացած պահի բուժվող հիվանդների մոտ 25 %-ը քաղաքացիական անձինք են։ Այն գործում է նաև որպես Թբիլիսիի պետական բժշկական համալսարանին կից ուսումնական հիվանդանոց։

Պատմություն
-----------

Զանգվածային կորուստներով իրադարձություններին արձագանքելու հիվանդանոցի կարողությունը փորձության է ենթարկվել 2008 թվականի օգոստոսին՝ Ռուսաստանի հետ պատերազմի ժամանակ։ Բացի վրացի զինծառայողներից, Գորիում կամ նրա շրջակայքում վիրավորված քաղաքացիական անձանց մեծ մասն ի սկզբանե տեղափոխվել է Գորիի հիվանդանոց՝ բուժման նպատակով։ 2008 թվականի օգոստոսի 13-ին, տեղական ժամանակով ժամը 14:00-ի սահմաններում, ռուսական ռազմական ուղղաթիռից արձակված հրթիռը հիվանդանոցի բակում հարվածել է բժշկական անձնակազմի խմբին, ինչի հետևանքով մահացել է շտապ օգնության բաժանմունքի բժիշկ Գեորգի Աբրամիշվիլին, որը նախորդ չորս օրերին վիրահատել էր ռազմական գործողությունների ընթացքում վիրավորված մարդկանց։ Մարդու իրավունքների պաշտպանությունը խոստովանել է, որ հիվանդանոցի վրա հարձակումը, որը հստակ նշված էր «Կարմիր խաչով», «միջազգային մարդասիրական իրավունքի լուրջ խախտում էր»։ Հիվանդանոցն Աբրամիշվիլիի անունն ստացել էր 2013 թվականի օգոստոսին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Military Hospital". Ministry of Defense of Georgia. Արխիվացված է the original 2013 թ․ հուլիսի 31-ին. Retrieved 2014 թ․ մայիսի 22. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "PM Comments on Relocation of Military Hospital to Gori". Civil Georgia. 2005 թ․ դեկտեմբերի 22. Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 3-ին. Retrieved 2014 թ․ մայիսի 22. `{{cite news}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. 1 2  *Up in Flames: Humanitarian Law Violations and Civilian Victims in the Conflict over South Ossetia* (PDF). Human Rights Watch. 2009. p. 95. ISBN 1-56432-428-1.
4. ↑  "Gori Military Hospital named after deceased doctor". Georgian Public Broadcaster, 1st Channel. 2013 թ․ օգոստոսի 11. Արխիվացված է the original 2013 թ․ սեպտեմբերի 10-ին. Retrieved 2014 թ․ մայիսի 22.
**Ալեքսեյ Վալերևիչ Սերեբրյակով** (ռուս.՝ Алексей Валерьевич Серебряков, հուլիսի 3, 1964(1964-07-03)[…], Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս դերասան, ՌԴ ժողովրդական արտիստ (2010):

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1964 թվականի հուլիսի 3 Մոսկվայում։

Ավարտել է Թատերական արվեստի պետական ինստիտուտը 1986 թվականին Օլեգ Տաբակովի դասարանը, այնուհետև աշխատել է Սըզռան քաղաքի դրամատիկական թատրոնում որպես դերասան։ 1986 թվականից մինչև 1991 թվականը խաղում էր Մոսկվայի Օլեգ Տաբակովի ղեկավարած թատրոն-ստուդիայում։

2009 թվականի սեպտեմբերից խաղում էր «Լենկոմ» թատրոնում, նաև Մոսկվայի օպերետայի թատրոնի «Մետրո» մյուզիքլում։

2012 թվականին իր ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Կանադա։ Տեղափոխվելու պատճառը, ըստ դերասանի, դարձել է Ռուսաստանում տիրող անբարենպաստ սոցիալական իրավիճակը, որը կապված է ագրեսիայի, անհանդուրժողականության աճի և իշխանությունների կողմից քաղաքացիական իրավունքների բազմաթիվ կոպիտ խախտումների հետ։

Ալեքսեյ Սերեբրյակովը խաղացել է գլխավոր դերը «Լևիաֆան» սոցիալական դրամայում, որի համաշխարհային պրեմիերան կայացել է 2014 թվականին։ Այդ դերակատարության համար Ռուսաստանի կինոյի պատմության մեջ երկրորդ անգամ նա առաջադրվել է Եվրոպական կինոակադեմիայի մրցանակի։

«Ոսկե ծիրան» 12-րդ փառատոնում
-----------------------------

2915 թվականի հուլիսի 17-ին «Ոսկե ծիրան» 12-րդ կինոփառատոնում կայացավ «Քլինչ» լիամետրաժ կինոնկարի պրեմիերան, որտեղ Ալեքսեյ Սերեբրյակովը կատարում էր գլխավոր դերը։ Ֆիլմի նկարահանումները, ֆիլմի ռեժիսոր Սերգեյ Պուսկեպալիսի խոսքերով, տևեցին վեց տարի։ Փառատոնի հանդիսատեսը ջերմությամբ ընդունեց այս ֆիլմը, որը կարելի է նկարագրել որպես ֆարսի հազվադեպ ժանրին պատկանող գործ։ Այն նկարագրում է ռուս գրականության ուսուցիչ Ֆյոդորովի մի օր, որ լի է անհեթեթ իրադարձություններով անբարենպաստ սոցիալական իրավիճակի պատճառով, որ տիրում է հատկապես Մոսկվայում։

Թատերական աշխատանքներ
---------------------

* «Ֆեդրա» դերասաններ Ալլա Դեմիդովայի և Դմիտրի Պևցովի հետ
* «Մետրո» մյուզիքլում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2
3. 1 2
4. ↑  Պատվավոր կոչումը շնորհվել է ՌԴ նախագահի հրամանով № 196 16.02.2010 (3 էջ)(չաշխատող հղում)
5. 1 2  "Алексей Серебряков". Энциклопедия отечественного кино. Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 3-ին. Retrieved 2014 թ․ հունիսի 18. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
6. ↑  "Алексей Серебряков увёз семью в Канаду" (in ռուսերեն). Комсомольская правда. Արխիվացված է the original 2012 թ․ դեկտեմբերի 27-ին. Retrieved 2012 թ․ դեկտեմբերի 26. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
7. ↑  ""Хам победил". Актёр Алексей Серебряков эмигрировал в Канаду" (in ռուսերեն). glavnoe.ua. 2012 թ․ փետրվարի 29. Արխիվացված է the original 2013 թ․ հունիսի 29-ին. Retrieved 2013 թ․ հունիսի 25. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
8. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2015 թ․ հուլիսի 25-ին. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 18. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Տիկնիկների պատկերասրահ**, տիկնիկներին նվիրված պատկերասրահ Երևանում։ Բացվել է 2017 թվականի մարտի 21-ին՝ տիկնիկագործի միջազգային օրը։

Պատմություն
-----------

Պատկերասրահը բացվել է պետության և մասնավորի համագործակցությամբ։ Պատկերասրահն ունի երկու սրահ։ Սրահներից մեկում միայն հայկական ծիսական, ավանդական տիկնիկներն են, երկրորդ սրահում ներկայացված տիկնիկները բազմաոճ են։

Հավաքածու
---------

Պատկերասրահի ցուցադրությունում ներկայացված է շուրջ 250-300 տիկնիկ՝ հայ տիկնիկագործի եզակի ու չկրկնվող ձեռքի աշխատանքը։ Այստեղ կարելի է տեսնել Մհեր Մկրտչյանի, Գալյա Նովենցի, Երվանդ Ղազանչյանի, Վլադիմիր Պուտինի, Շառլ Ազնավուրի, Հովհաննես Պողոս Երկրորդ Պապի և այլ հայտնի անձանց կերպարներով ստեղծված տիկնիկների։ Հավաքածուի մաս է կազմում ամերիկաբնակ Ալիս Նավասարգյանի՝ շուրջ 200 տիկնիկներից կազմված արժեքավոր հավաքածուն։ Պատկերասրահում ներկայացված տիկնիկները կերպարներ են, որոնք ունեն իրենց պատմությունը։

Շենք
----

Պատկերասրահը բացվել է Երևանի Աբովյան փողոցում՝ 1914 թվականին կառուցված պատմական շենքում (1.6/178.4.1)։ 1921 թվականին այդ շենքում է ապրել Հովհաննես Թումանյանը։ Հետագայում տեղափոխվել է Երևան Մոլ (Արշակունյաց պողոտա, 34/3 շենք)։

Պատկերասրահ
-----------

* Պատկերասրահի նախկին հասցեն (Աբովյան փողոց 1/1)Պատկերասրահի նախկին հասցեն (Աբովյան փողոց 1/1)
* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Հայաստանում առաջին անգամ կհիմնվի Տիկնիկների պատկերասրահ". *Armtimes.com*. Retrieved 2017 թ․ մայիսի 13.
2. ↑  "Երևանում բացվեց Տիկնիկային պատկերասրահ". *«Ազատ Եվրոպա/Ազատություն» ռադիոկայան*. Retrieved 2017 թ․ մայիսի 13.
3. ↑  "Երևանում բացվել է տիկնիկների պատկերասրահ (Ֆոտոշարք)". *Առավոտ - Նորություններ Հայաստանից*. Retrieved 2017 թ․ մայիսի 13.
4. ↑  "Թումանյանի նախկին տանը բացվել է Տիկնիկների պատկերասրահ". *mediamax.am* (in անգլերեն). Retrieved 2017 թ․ մայիսի 13.
5. ↑  "Տիկնիկների Պատկերասրահ". *Yerevan Mall Shopping and Entertainment Center* (in ամհարերեն). Արխիվացված է the original 2019 թ․ մայիսի 24-ին. Retrieved 2019 թ․ մայիսի 24.

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Տիկնիկների պատկերասրահ** կատեգորիայում։ |
Քարտեզ
**Վոյաջերս** (անգլ.՝  Voyageurs National Park), ազգային պարկ, որը գտնվում է Մինեսոտա նահանգի Սենտ Լուիս և Քուչիչինգ շրջաններում (ԱՄՆ)։ Պարկն անվանել են Վոյաջերս ի պատիվ վոյաժերների՝ ֆրանս-կանադական մորթի արտահանողների, որոնք եղել են առաջին եվրոպական ճամփորդողները այս վայրերում։

Բովանդակություն
---------------

### Պատմություն

Առաջին առաջարկությունը ազգային պարկ ստեղծելու համար եղել է 1891 թվականին Մինեսոտա նահանգի օրենսդիր մարմնի կողմից։ Վոյաջերս ազգային պարկը ստեղծվել է 1975 թվականի ապրիլի 8-ին ԱՄՆ նախագահ Ռիչարդ Նիքսոնի հրամանի համաձայն։ Այն գտնվում է ԱՄՆ-ի և Կանադայի սահմանամերձ հատվածներում գտնվող լճերի համակարգի հարավային ափերին։ Այդ համակարգի խոշորագույն լճերից են Ռեյն-Լեյկը (921,1 կմ²), Նամականը (101,7 կմ²) և Սենդ-Փայնտ-Լեյկը (21,0 կմ²), որոնք գտնվում են Կանադայի սահմանին իսկ Կաբետոգաման (104,2 կմ²) և Կրեյն-Լեյկը միանում են այգու հարավարևմտյան ափին։ Ռեյն Լեյկ և Կաբետոգամա լճերի միջնամասում է գտնվում Կաբետոգամա թերակղզին, որն հարակից է Նամական լճից հարավ ընկած պարկի երկու խոշորագույն ցամաքային հատվածներին։ Այգուց դեպի հարավ գտնվում են ազգային անտառը և վերին ծովը իսկ արևմտյան հատվածում՝ վայրի բնության արգելոցը։
Պարկի ջրային տարածքները համարվում են այցելության սիրելի վայր կայակներ և կանոյեներ սիրող ձկնորսների համար։ Արգելոցի տարածքում կան 175 տուրիստական կանգառներ և 80 կմ ոտքով ճանապարհ։ Ի տարբերություն ուրիշ արգելոցների, որտեղ կարելի է հասնել ոտքով կամ մեքենայով, այստեղ մոտքը հասանելի է նաև ջրային ճանապարհով, որտեղ շատ այցելուներ հասնում են նաև նավակներով, կանոյեներով և կայակներով։
Կաբետոգամա և Սենդ Փոյնթ Լեյկ լճերին և Կաբետոգամա թերակղզուն կարելի հասնել միայն ջրային ճանապարհով։ Այնտեղ կարելի է հասնել շնորհիվ այցելուների համար նախատեսված երեք կենտրոնների, որոնք հարակից են պարկին։ (1) Ռեյն-Լեյկ (պարկի արևմտյան սահման, մոտ ինտերնեյշն-Ֆոլսին), Koochiching County Road 96), (2) Կաբետոգամա (պարկի հարավային սահման, մոտ Կաբետոգամա տաունշիպին на Saint Louis County Road 122 и Saint Louis County Road 123) և (3) Աշշ-Ռիվեր (պարկի հարավային սահման, մոտ Աշշ-Ռիվեր ճանապարհին Saint Louis County Road 129):

Արտաքին հղումներ
----------------

* National Park Service: Voyageurs National Park
* Voyageurs National Park Archived 2006-10-05 at the Wayback Machine. at NASA Earth Observatory
* Minnesota DNR Lakefinder

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Voyageurs National Park - People". National Park Service. Retrieved 2012 թ․ մարտի 7.
2. ↑  "Voyageurs National Park - Introduction" (PDF). National park Service. Retrieved 2012 թ․ մարտի 8.
3. ↑  "Rendezvous - Your Guide to Voyageurs National Park" (PDF). National Park Service. Spring 2011 – Winter 2012. Արխիվացված from the original on 2012 թ․ մարտի 8. Retrieved 2012 թ․ մարտի 8.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4477618-4 · LCCN: sh91004761 · VIAF: 317284325 · WorldCat VIAF: 317284325 |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վոյ Վոժ (այլ կիրառումներ)

**Վոյ Վոժ** (ռուս.՝ Вой-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վերին Օդես գետի աջ ափին՝ 19 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 27 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000075908
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007590
* Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Վոյ Վոժ". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ հուլիսի 26. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 14.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · ГВР |

 |
**Տիլա Յոլ** (ռուս.՝ Тыла-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում, Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կիլտովկա գետի ձախ ափին՝8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է։

Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
-----------------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։

Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության<ref name='МПР России'>"Государственный водный реестр РФ: Турун-Андзи". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ հուլիսի 21. Retrieved 2015 թ․ ապրիլի 19.</ref.

* *Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը* - **03020200212103000022729**
* *Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը* - **103002272**
* *Ավազանի կոդը* - **03.03.00.001**
* *Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը* - **03**
* *Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների* - **0**

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |

Արտաքին հղումներ
----------------

* ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
**Ալմենարի ամրոց** (իսպ.՝ Castillo de Almenar) կամ **Սորիայի Ալմենարի ամրոց** (իսպ.՝ Castillo de Almenar de Soria), գտնվում է Իսպանիայի Սորիա պրովինցիայի Ալմենար դե Սորիա բնակավայրում։

1949 թվականին ապրիլի 22-ի որոշմամբ ամրոցը ստացել է հատուկ պահպանվող հուշարձանի կարգավիճակ, իսկ 1986 թվականին Իսպանիայի մշակույթի նախարարության կողմից Ալմենարի ամրոցն ընդգրկվել է Իսպանիայի պատմական արժեք ունեցող հուշարձանների ցանկի մեջ։

Նկարագրություն
--------------

Ամենահին մնացորդները Ալմենարի ամրոցի՝ մեծարման աշտարակները, թվագրվում են 10-րդ դարի կառույց։ 15-րդ դարում կառուցվեց միջնաբերդը իր ատամնավոր պարսպաշաչով ու շրջանաձև աշտարակներով։ Մեկ դար անց փոխվեց նաև աշտարակների կառուցվածքն ու տեսքը։

Ամրոցի ամբողջական տեսքը
Ամրոցի ծաղկման շրջանում կառուցվեց նաև արտաքին պարսպաշարը։ Միջնաբերդը բնակելի էր։ Այն ուներ պատկերասրահ։ Հետագայում կառուցվեց նաև հանդիսությունների համար սանդուղք։

Երկար ժամանակ ամրոցը հանդիսացել էր Կառլոս 2-րդի և Ֆելիպ 5-րդի նստավայրը։

Ամրոցի մի հատվածը
Ամրոցը հանդիսացել է իսպանացի հայտնի գրող Գուստավո Ադոլֆո Բեկկերի (իսպ.՝ Gustavo Adolfo Bécquer) ոգեշնչման առարկան, որի ժամանակ գրվել է նրա «Լեգենդներից» մի քանիսը։

Սորիայի պրովինցիայում Ալմենարի ամրոցը լավագույն պահպանված ամրոցներից մեկն է։

Առաջին հարկը վարձակաությամբ տրվել է Կոնստաբլին, որը այն օգտագործել է մինչև 1940 թվականը, որպես զորանոց։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2016 թ․ հոկտեմբերի 29-ին. Retrieved 2016 թ․ սեպտեմբերի 28.
2. ↑

Արտաքին հղումներ
================

|  |  |
| --- | --- |
|  | Ալմենարի ամրոց Վիքիպահեստում |

* Archived 2016-10-29 at the Wayback Machine.
* 
* Archived 2016-08-29 at the Wayback Machine.
**Վրելո** (մակեդոներեն՝ Врело), երկու քարանձավներից (ստորջրյա և վերջրյա) բաղկացած համակարգ Հյուսիսային Մակեդոնիայի մայրաքաղաք Սկոպյեի մոտակայքում, որոնց խորությունը հասնում է 230 մ-ի։ Քարանձավները Բալկանների ամենախոր և Եվրոպայում խորությամբ երկրորդ ստորջրյա քարանձավներն են, սակայն դրանք լիարժեք ուսումնասիրված չեն։ Վրելոն համարվում է Եվրոպայում և ամբողջ աշխարհում ամենախոր ստորջրյա քարանձավներից մեկը։

Ընդհանուր բնութագիր
-------------------

Վրելոյի ստորջրյա քարանձավը գտնվում է Սկոպյեի մերձակայքում` Տրեսկա գետի աջ ափին գտնվող Մատկա կիրճում։ Քարանձավը երկու անձավներից բաղկացած համակարգ է, որոնցից մեկը վերևում է (կոչվում է Վրելո), մյուսը` ջրի տակ (կոչվում է Պոդվրելո), և լիճը։ Քարանձավում կան մեծ թվով ստալակտիտներ ու ստալագմիտներ։ Հատկապես տպավորիչ են «երկվորյակ սյուները», որոնք ունեն վեց մետր բարձրություն և բյուրեղային սպիտակ գույն։

Քարանձավի խորքում կան երկու լճեր` մեծ և փոքր։ Փոքր լիճն ունի *ութ* թվի տեսք։ Ամենալայն մասում փոքր լիճն ունի ութ մետր լայնություն, իսկ երկարությունն ու խորությունը 15 մ են։ Մեծ լիճն ունի 35 մ երկարություն, 15 մ լայնություն և 15-18 մ խորություն։ Ջրում ստալակտիտների առկայությունը հաստատում է, որ նախկինում քարանձավում ջուր չի եղել։ Լճերն առաջացել են 1936 թվականին Մատկայում ջրապահեստարան կառուցելուց հետո։

Քարանձավում է գտնվում այսպես կոչված «համերգասրահը», որի ձախ կողմում են գտնվում այսպես կոչված «գրասեղանի քարերը»։ Դա նշանների համակարգ է, հնարավոր է` գրային նշանների, որի գաղտնազերծման ու բացահայտման համար անհրաժեշտ են ուսումնասիրություններ։

Մինչև Վրելո քարանձավը կազմակերպվում է զբոսաշրջիկների տեղափոխություն նավակներով. ճամփորդությունը տևում է մոտ 20 րոպե։ Նավակը կանգնեցնում են հատուկ պատրաստված հարթակին, որ հետո մոտենում է քարանձավի մուտքին։ Հենց մուտքի մոտ գտնվում է «համերգասրահը», իսկ ձախից` «գրասեղանի քարերը»։ Կենտրոնական մասը զբաղեցնում է երկու մետր բարձրությամբ ստալակտիտը։ Քարանձավում ապրում են մեծ թվով չղջիկներ։

Պատկերասրահ
-----------

* Քարանձավի մուտքՔարանձավի մուտք
* ԼիճԼիճ
* ՆախշերՆախշեր
* ՆախշերՆախշեր
* ՄուտքՄուտք
* Մուտքը ջրի կողմիցՄուտքը ջրի կողմից
* ԱստիճաններԱստիճաններ
* ՆախշերՆախշեր
* ՍտալագմիտներՍտալագմիտներ
* ԱռաստաղԱռաստաղ
* ԼիճԼիճ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Подводная пещера станет новым туристическим брендом Македонии". www.worlds.ru. Արխիվացված է the original 2019 թ․ ապրիլի 20-ին. Retrieved 2018 թ․ մայիսի 13.
2. ↑  "Полски пещерен водолаз откри в Македония най-дълбоката подводна пещера". *National Geographic България* (in բուլղարերեն). Retrieved 2018 թ․ մայիսի 13.
3. ↑  "Gems, Hidden in Plain Sight in Macedonia". *The New York Times* (in ամերիկյան անգլերեն). 2016 թ․ նոյեմբերի 15. 0362-4331. Retrieved 2018 թ․ մայիսի 13.
4. ↑  «Пештерата Врело во Кањонот Матка», Економија и бизнис, година 16, број 178, април 2013, стр. 86-87. (мак.)

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Վրելո (քարանձավներ)** կատեգորիայում։ |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Ոսկանյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Վուրգ Արշակի Ոսկանյան** (մայիսի 28, 1941, Բռնակոթ, Սիսիանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 31, 1993, Վակունիս), Արցախյան ազատամարտի մասնակից հայկական կողմից։

Կենսագրություն
--------------

Վուրգ Ոսկանյանը ծնվել է Սիսիանի Բռնակոթ գյուղում։ Եղել է Սիսիանի թիվ 1 դպրոցի զինղեկը։ Վուրգն Սիսիանում կազմակերպել է «Ղարաբաղ» կոմիտեի գործունեությունը։ 1989 թվականին նրա մտահղացմամբ և «Ղարաբաղ» կոմիտեի աջակցությամբ Սիսիանի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցու հարևանությամբ կառուցվել է Հայոց ցեղասպանության 74-րդ տարելիցը խորհրդանշող հուշարձանը։

Արցախի ազատագրման պայքարի առաջին օրերից երկրապահ կամավորների ջոկատով մասնակցել է ռազմական գործողություններին։ Կռվել է Զանգեզուրի, Տավուշի, Արցախի պաշտպանական դիրքերում։

Վուրգի հուշարձանը Սիսիանում
Զոհվել է Վակունիս գյուղի մարտական հենակետում։

Պարգևներ
--------

* 2-րդ աստիճանի «Մարտական խաչ» շքանշան

Հիշատակ
-------

Վուրգ Ոսկանյանի անվամբ է կոչվում Սիսիանի թիվ 4 դպրոցը, Արցախի Վուրգավան գյուղը։ Վակունիսում բացվել է հուշահամալիր 11 սիսիանցի ազատամարտիկների, այդ թվում՝ Վուրգ Ոսկանյանի հիշատակին։ 2001 թվականին Վակունիսի դպրոցը վերանվանվել է Վուրգ Ոսկանյանի անվամբ։ 2012 թվականին Սիսիանի Ազատամարտիկների հրապարակում տեղադրվել է Վուրգի հուշարձանը (քանդակագործ՝ Գետիկ Բաղդասարյան)։

Տես նաև
-------

* Վուրգ Ոսկանյանի հուշարձան (Սիսիան)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Վուրգ Ոսկանյանի մասին հոդված hayzinvor.am կայքում։
2. ↑  "Սիսիանում բացվեց արցախյան պատերազմի հերոս Վուրգ Ոսկանյանի արձանը". Արխիվացված է the original 2018 թ․ հուլիսի 10-ին. Retrieved 2015 թ․ սեպտեմբերի 4.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Վուրգ Ոսկանյան Խոնարհ հերոսներ
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վոյ Վոժ (այլ կիրառումներ)

**Վոյ Վոժ** (ռուս.՝ Вой-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Լուզա գետի ձախ ափին՝ 91 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 31 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000063931
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006393
* Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Վոյ Վոժ". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ հուլիսի 26. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 14.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · ГВР |

 |
**Վուրգ Ոսկանյանի հուշարձան**, Արցախյան ազատամարտի հերոս Վուրգ Ոսկանյանին նվիրված հուշարձան Սյունիքի մարզի Սիսիան քաղաքի զինվորական կոմիսարիատի առջև։

Պատմություն
-----------

Հուշարձանը տեղադրվել է 2012 թվականի մայիսի 28-ին՝ Վուրգ Ոսկանյանի ծննդյան տարելիցի օրը։

Սիսիանի զինկոմիսարիատի առջև Վուրգի հուշարձանի տեղադրման որոշումը կայացրել են Սիսիանի քաղաքապետ Աղասի Հակոբջանյանը և հարավային մաքսատան տնօրեն Աշոտ Մինասյանը 2010 թվականի մայիսի 28-ին՝ Սիսիանի թիվ 1 դպրոցում նրա ծննդյան տարեդարձին նվիրված միջոցառման ժամանակ։ Հուշարձանն ստեղծվել է Աղասի Հակոբջանյանի, Աշոտ Մինասյանի և մի խումբ սիսիանցիների ֆինանսական աջակցությամբ։

Տվյալներ
--------

Արձանն ունի 3.5 մետր բարձրություն, ձեռքերը պարզած են դեպի վեր։ Գլուխն ու ձեռքերը բրոնզից են, արձանի նյութը՝ բազալտ։

Հեղինակ
-------

* Քանդակագործ՝ Գետիկ Բաղդասարյան

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հերոսի արձանը կանգնեցվել է հակառակ մարզպետի հրահանգի
2. ↑  "Սիսիանում բացվեց արցախյան պատերազմի հերոս Վուրգ Ոսկանյանի արձանը". Արխիվացված է the original 2018 թ․ հուլիսի 10-ին. Retrieved 2015 թ․ սեպտեմբերի 4. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Մայիսի 28, Սիսիանում բացվեց Վուրգ Ոսկանյանի արձանը
**Ալանխեի ամրոց** (իսպ.՝ Castillo de Alange), պաշտպանական կառույց Իսպանիայի Բադախոս պրովինցիայի Ալանխե մունիցիպալիտետում։ Տեղակայված է ծովի մակարդակից 485 մետր բարձրության վրա՝ Սեռո դե Կուլեբրա ապառաժուտ լեռան վրա, այդ պատճառով էլ կոչվում է նաև ամրոց դե լա Կուլեբրա։ 1949 թվականի ապրիլի 22-ին հայտարարվել է Իսպանիայի պատմական հուշարձան։ Ներկայում գտնվում է ավերված վիճակում, սակայն բաց է այցելության համար։

Պատմություն
-----------

Ալանխեի ամրոցը կառուցվել է Իսպանիայում հռոմեական տիրապետության տարիներին։ Այդ ժամանակ այն կոչվել է Castrum Colubri, որտեղից էլ ծագում է Կուլեբրա անունը։ Տեղակայված լինելով հարթավայրից 200 մետր բարձրություն ունեցող ժայռի վրա՝ ամրոցը իշխող դիրք ունի Ալանխե գյուղի ու նրա շրջակա տարածության նկատմամբ։ Ամրոցից երևում են Մերիդան և Մատաչել ու Գվադիանա գետերի միախառնման վայրը (հյուսիսում), ինչպես նաև Ալանխեի հարթավայրն (արևմուտքում) ու ճահիճների հյուսիսային հատվածները (հարավում)։

Պիրենեյան թերակղզին գրավելուց հետո արաբները վերակառուցել են ամրոցը և կոչել Խինկս-ալ-Խանաշ։ Հետագայում ամրոցի անունը փոփոխությունների է ենթարկվել ու դարձել ալ-Անխ։ 1243-1245 թվականներին ամրոցն անցել է Սանտյագոյի օրդենի տիրապետության տակ, որն այն օգտագործել է մինչև 1550 թվականը, ինչից հետո ամրոցը լքվել է։ Այն, ինչ պահպանվել է ներկայում, ստեղծվել են քրիստոնեական տիրապետության տարիներին կատարված վերակառուցման ժամանակ։ Ներկայում պահպանվում են մասնավորապես Պատվո աշտարակն ու պատերի մի մասը, ինչպես նաև Արևի դարպասները, որով կարելի է ամրոց մտնել Ալանխեի կողմից։ Ամրոցի ավերակներում կարելի է առանձնացնել Օրնաչոս ու Մոնտեմոլին բերդերը։

Ամրոցը կառուցված է իսլամական ոճով։ Ներկայում առավել ակնառու են քրիստոնեական տիրապետության շրջանում կատարված փոփոխությունները։ Պատերի մի մասն ու որոշ հատվածներ կառուցված են աղյուսից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Castillo de Alange". *castillosnet.org*. Արխիվացված է the original 2016 թ․ դեկտեմբերի 1-ին. Retrieved 28 սեպտեմբերի, 2016. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. 1 2 3  "Ալանխեի լքված ամրոցի պատմությունը". *llave.ru*. Արխիվացված է the original 2016 թ․ հունիսի 24-ին. Retrieved 28 սեպտեմբերի, 2016. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help) (ռուս.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ayuntamiento de Alange
* Galería fotográfica del castillo de Alange en www.catillosnet.org Archived 2008-01-12 at the Wayback Machine.

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Ալանխեի ամրոց** կատեգորիայում։ |
**Վուլպ ամրոց**-ի ավերակներ (գերմ.՝ Ruine Wulp կամ *Burg Wulp*), դղյակի ավերակներ Շվեյցարիայի Ցյուրիխի կանտոնի Կյուսնախտ քաղաքի տարածքում՝ Կյուսնախտի ձորի հարևանությամբ։ Կառուցվել է բարձր միջնադարում։ Չնայած դրան, ամրոցը փաստագրված է միայն մի քանի հայտնաբերված տեքստերում, և ամրոցի պատմության մեծ մասը հայտնի չէ։ Այնուամենայնիվ, Մուրի աբբայության տարեգրության մեջ նկարագրված ամրոցը, որը, հավանաբար, կարող էր համապատասխանել Վուլպի ավերակների նկարագրությանը` ամրոց Ցյուրիխ քաղաքի և Ցյուրիխ լճի մոտ, նշվել է, բայց չի հաստատվել այլ բացահայտումներով և զուտ ենթադրություն է։ Տարեգրության մեջ և մի շարք այլ փաստաթղթերում հիշատակվում է կյուսնախտցի Եղարտ անունով անձը, որը 11-րդ դարի վերջին եղել է ամրոցի սեփականատերը։

Պատմություն
-----------

Թեև ամրոցի մասին ոչ մի հիմնավորված և վստահ ճշմարտություն չի կարող հաստատվել, առաջընթաց է արձանագրվել ամրոցի վայրում պեղումներից հետո՝ ներառյալ բրոնզի դարի մնացորդների հայտնաբերումը, ինչպիսիք են պալիսադները։

Վուլպ ամրոցի ավերակների լուսանկար
Ամրոցի անցյալի մասին այլ իրեր են հայտնաբերվել, օրինակ՝ 13-րդ դարում ամրոցի վերափոխումը, երբ ենթադրվում է, որ ամրոցի մեծ մասը կամ ամբողջը փոխարինվել է մեկ աշտարակով և կենտրոնական շինությամբ՝ միայն հիմնական պատի հատվածները դեռ գոյություն ունեն։ Անհայտ ժամանակահատվածից հետո Ռեգենսբերգ ընտանիքը ստանձնել է Վուլպ ամրոցի սեփականությունը, ինչպես նաև հայտնի է, որ նրանք պլաններ են կազմել ամրոցն ամբողջությամբ վերանորոգելու համար, բայց ծրագրերը, հավանաբար, երբեք չեն իրականացվել։

### Պեղումներ

Ամրոցը և ամրոցի տեղանքը պեղվել և պահպանվել են 1920-1923, 1961-1962, 1978 և 1980-1982 թվականներին։ Առաջադրանքը կատարել է «Küsnacht» զարդարման ասոցիացիան, իսկ 1923 թվականին տարածքն ու ամրոցն անցել են ֆեդերացիայի պաշտպանության ու պատասխանատվության ներքո։

Ամրոցի անկում
-------------

Պատմաբանները բանավիճում են մի քանի տեսությունների շուրջ, թե ինչպես է ամրոցն ավերվել։

* Ռեգենսբերգներն ավերել են ամրոցը չճշտված կամ անհայտ պատճառով, կամ նրանք քանդել են այն նոր ամրոց կառուցելու մտադրությամբ, որն այդպես էլ չի ավարտվել։
* Ամրոցը լքվել է 13-րդ դարի վերջում և ժամանակի ընթացքում քայքայվել է։

Ներկա իրավիճակ
--------------

Ամրոցից քիչ մնացորդներ, աշտարակի հիմնատակն ու հիմնական պարսպի միայն փոքր ու աննշան ավերակները կարող են հստակ հաստատվել։ Ավերակները համարժեքորեն պահպանվել են առաջին պեղումներից սկսած։

Գրականություն
-------------

* Christian Bader: "Die Burgruine Wulp bei Küsnacht ZH". In: Schweizer Beiträge zur Kulturgeschichte und Archäologie des Mittelalters, vol. 25, Schweizerischer Burgenverein, Basel 1998 (գերմաներեն).

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  "www.geocaching.com". Retrieved 2007 թ․ ապրիլի 8.
2. 1 2 3  "www.burgen.ch". Արխիվացված է the original 2007 թ․ փետրվարի 7-ին. Retrieved 2007 թ․ ապրիլի 8. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Other Information on the Castle Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine.

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Վուլպ ամրոց** կատեգորիայում։ |
**Ալեքսեյ Սերգեևիչ Կրուգլով** (ռուս.՝ Алексей Сергеевич Круглов, մարտի 8, 1986(1986-03-08), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս սերիական մարդասպան։

Կենսագրություն
--------------

Ապրել է Մոսկվայում։ Որպես ավտոմեխանիկ՝ աշխատել է «Kia Motors» տեխնիկական կենտրոնում։

2005 թվականի հուլիսի 19-ին Կրուգլովը մեկնել էր Մոսկվայի մարզի Իստրինի շրջանի «Պոլյանկա» այգեգործական ընկերակցության ամառանոց։ Ռոժդեստվենոյի խճուղում նա հանդիպել է 12-ամյա Միխայիլ Ելշինին, նրա 10-ամյա եղբորը՝ Ալեքսանդրին և նրանց 11-ամյա ընկեր Պավել Սոկոլովին, որոնք բնակվում էին Դեդովսկ քաղաքում։ Կրուգլովը տղաներին առաջարկել է նրանց տեղափոխել երկաթուղային կայարան։ Բայց հետո գնացել է դեպի իր ամառանոց։ Կանգ առնելով՝ նա Միխայիլ Ելշինին փակել է մեքենայի բեռնախցիկում, իսկ հետո իր վերնաշապիկով խեղդել է մյուս երկու տղաներին։ Հաջորդ օրն առավոտյան նա գնացել է Լուժկի գյուղ, գյուղի գերեզմանատան մոտ նա լարով խեղդամահ է արել Միխայիլ Ելշինին։ Միխայիլ Ելշինի մարմինը հայտնաբերվել է հուլիսի 29-ին, Ալեքսանդր Ելշինինը և Պավել Սոկոլովինը՝ օգոստոսի 1-ին։

2009 թվականի մայիսի 14-ին Կրուգլովը 14-ամյա զարմուհուն՝ Աննա Մուլենկովային, առաջարկել է տանել դպրոց։ Ճանապարհին նա կանգ է առել Շարիկապիշնիկովսկայա փողոցում և խեղդել աղջկան USB լարով։ Այնուհետև մարմինը տարել է Իստրայի շրջան և թաքցրել այն «Պոլյանկա» այգեգործական ընկերակցության մոտ գտնվող անտառում։

Աննա Մուլենկովայի սպանությունը բացահայտվել է բուռն հետապնդման արդյունքում. պարզել են, որ վերջինը, որի հետ նա խոսել է բջջային հեռախոսով, եղել է նրա քեռին։ Ձերբակալությունից հետո մոլագարը խոստովանել է, որ սպանել է զարմուհուն և 2005 թվականին եռակի սպանություն կատարել Իստրայի շրջանում։ Նա նաև խոստովանել է, որ 2003 թվականի օգոստոսի 25-ին «Պոլյանկա» այգեգործական ընկերակցությունում պարանով խեղդել է 9-ամյա տղայի, որի մարմինը հայտնաբերվել է երկաթուղային թունելի մոտ՝ «Սնեգիրի-Մանիխինո» 47-րդ կիլոմետրի շրջանում։

Դատահոգեբուժական փորձաքննությունը նրան մեղսունակ է ճանաչել։ Դատարանի առաջին նիստից առաջ Կրուգլովը փորձել է ինքնասպան լինել ավտոզակում՝ կտրելով վիզը, սակայն բժիշկներին հաջողվել է փրկել նրա կյանքը։ Ավելի ուշ մոլագարը ինքնասպանության ևս երեք փորձ է ձեռնարկել։ Բժիշկների եզրակացությամբ՝ Կրուգլովի գործողությունները «ցուցադրական բնույթ» են կրել։

2010 թվականի մայիսի 14-ին առաջին դատական նիստում Կրուգլովը հրաժարվել է իր ցուցմունքների մի մասից՝ հայտարարելով 2003 և 2005 թվականների սպանություններին առնչություն չունենալու մասին։ Հուլիսի 5-ին Մոսկվայի շրջանային դատարանը Ալեքսեյ Կրուգլովին մեղավոր է ճանաչել 2005 և 2009 թվականներին կատարված չորս երեխաների սպանությունների համար և նրան դատապարտել ցմահ ազատազրկման։ 2003 թվականի սպանությունը դատարանը համարել է չապացուցված։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Детоубийца признал четверть вины
2. 1 2 3 4 5  Истринский маньяк лишён жизни на свободе
3. 1 2 3  "Маньяк «отдыхал» на даче: четверо детей – трупы". Արխիվացված է the original 2019 թ․ հունիսի 28-ին. Retrieved 2019 թ․ օգոստոսի 31. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. 1 2 3  Истринский маньяк
5. ↑  Мособлсуд рассмотрит дело обвиняемого в убийстве пятерых детей
6. 1 2  Подмосковный убийца пяти детей сознался в одном эпизоде
**Ալսեդո** (իսպ.՝ Volcán Alcedo),վահանային հրաբուխ Իսաբելա կղզու կենտրոնում, Էկվադոր։ Տեղակայված է Դարվին (հյուսիսում) և Սանտո Թոմաս (հարավում) հրաբուխների միջև։ Համարյա սիմետրիկ, բարձրությունը՝ 1100 մետր։ Այդպիսի մեծ չափերի համար հրաբուխն ունի մեծ կալդերա՝ 7-8 կմ տրամագծով և 270 մետր խորությամբ։

Միակ Գալապագոսյան հրաբուխն է, որը կազմված է ռիոլիթներից։ Ինչպես նաև հողի բաղադրության մեջ են մտնում բազալտները։ Այն առաջացել է պլեյստոցենի վերջում՝ հրաբխի մի քանի ճեղքերից ավելի քան 1 կմ³ ժայթքված ռիոլիթե լավա արտադրելով։ Ակտիվ հիդրոթերմային աղբյուրները տեղակայված են կալդերայում, հարավում ՝ ֆումարոլ դաշտերը և գեյզերները, որոնք ազատում են գազեր, տեղակայված են կալդերայի 1,2 կմ-ի համար։ Հրաբուխի մերձակայքում ապրում են 4 հազար կրիաներ, իգուանաներ և չթռչող բալկաններ։

Ներկայումս պաշտոնապես գրանցված են 3 հրաբխային ժայթքումներ, որոնցից վերջինը տեղի է ունեցել 1993 թվականի դեկտեմբերի 5-ին։ Այս գործունեության արդյունքում կալդերայի հարավային մասում հայտնվեց 2 նոր խառնարան։ Այս տվյալները ստացվել են հրաբխաբանների կողմից 1944 թվականի փետրվարի 16-18-ն ընկած ժամանակահատվածում, նրանց տվյալները հաստատում էին նաև օդից գրանցված տվյալները։ Հրաբխի ակտիվությունը հիմնականում գալիս է կալդերայի կողային ճեղքումներից։

Տես նաև
-------

* Էկվադորի հրաբուխներ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Атлас мира|2010|178—179|Венесуэла, Колумбия, Гайана, Эквадор, Перу, Боливия, Западная Бразилия
2. 1 2  "Volcan Alcego". *Galapagos Geology on the Web* (in անգլերեն). geo.cornell.edu. Արխիվացված է the original 2012 թ․ հուլիսի 9-ին. Retrieved 2011 թ․ փետրվարի 4.

Արտաքին հղումներ
----------------

* "Alcedo". *Global Volcanism Program*. Smithsonian Institution.
* Volcano Live — John Search
* Volcano World — Օրեգոն նահանգի համալսարան
* "Volcanodb.com". Արխիվացված է the original 2012 թ․ մարտի 2-ին. Retrieved 2012 թ․ հուլիսի 21.
* Mountain-Forecast.com

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Ալսեկ** (անգլ.՝ Alsek River),  գետ Հյուսիսային Ամերիկայի հյուսիս արևմուտքում։ Հոսում է Յուկոնի տարածքով, Բրիտանական Կոլումբիայի մարզով Կանադայում, ինչպես նաև ԱՄՆ֊ի Ալյասկա նահանգով։ Առաջին անգամ քարտեզագրել է ռուս հիդրոգրաֆ Միխայիլ Տեբենկովը 1852 թվականին։

Աշխարհագրություն
----------------

Սնվելով Սուրբ Եղիայի լեռնաշղթայի (St. Elias Mountain) (որը աշխարհում առափնյա լեռնաշղթաներից երկրորդն է մեծությամբ) հսկայական սառցադաշտերից,  գետը սկիզբ է առնում Քլուեյնի ազգային պարկից, Յուկոնի հարավ–արևմտյան անկյունում շրջապատված լեռներով, սառցադաշտերով և լայն հովիտներով։ Գետի սկիզբը համարվում է սառցադաշտերով հոսող երեք գետերի՝ Դիզադեշի, Կասկավալշի, և Դաստի  միաձուլման վայրը։ Գետերի խառնման արդյունքում միաձուլվող 16 կիլոմետրանոց գետաբազկից առաջանում է լայն ջրային հյուսվածք, այնուհետև հաջորդում են 74 կիլոմետրանոց հորձանուտները, կիրճերը, սառցադաշտերը  և լողացող սառցաբեկորները։ Գետը հոսում է դեպի հարավ՝ Բրիտանական Կոլումբիայի հյուսիս–արևմտյան անկյունը, որտեղ Թաթշենի–Ալսեկի մարզային պարկի տարածքում որտեղ իրեն է միանում Թաթշենինի գետը։

 Գետի վերջին հատվածը անցնում է  ԱՄՆ–ի տարածքով և թափվում հարավային Յակուտատի Դրայ–Բեյ ծովացուց, իր հետ բերելով շատ տիղմ և ողորատ։ Գետի երկարությունը կազմում է մոտ 250 կմ։  Գետի ամենավտանգավոր հատվածը Թրնբեքի կիրճն է  (Turnback Canyon), որը համարվում է աննավարկելի  և այնտեղով լողարկելը շատ վտանգավոր է, այնուամենայնիվ, փորձառու և հմուտ կանոյիստները համարձակվում են անցնել այն։

Պատկերասրահ
-----------

* Ալեսկ գետը և Դրայ Բեկը Ալեսկ գետը և Դրայ Բեկը
* Ալեսկ գետը Յուկոնից Ալեսկ գետը Յուկոնից
* Ալեսկ գետի տեսարանը ինքնաթիռից Ալեսկ գետի տեսարանը ինքնաթիռից
* Լոգանի լեռը Լոգանի լեռը

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Схема реки Алсек". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 7.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · GeoNames · GeoNames |

 |
**Ալեյրա** (պորտ.՝ alheira), պորտուգալական երշիկ, որը պատրաստվում է մսի տարբեր տեսակներից (հիմնականում՝ հորթի, ճագարի և հավի մսից)՝ հացի ավելացումով։

Ստեղծվել է հրեաների կողմից՝ որպես պորտուգալական հավատաքննության միջոց։ Կրոնը չէր թույլատրում հրեաներին ուտել խոզի միս, ուստի հրեաները հեշտ ճանաչելի էին այն փաստով, որ նրանք չէին պատրաստում խոզի մսից երշիկ։ Ահա թե ինչու հրեաները երշիկի բաղադրության մեջ մտնող խոզի միսը փոխարինեցին հորթի, ճագարի, հնդկահավի, բադի, հավի և այլ մսերով, որին ավելացվում էր հաց։ Տարիներ անց բաղադրատոմսը հայտնի դարձավ նաև քրիստոնեական աշխարհում։ Քրիստոնյաներն ավելացրեցին նաև խոզի միսը։

Ալեյրան հաճախ տապակում են ձիթապտղի ձեթում և մատուցում եփած բանջարեղենով ու կարտոֆիլով։

Մեր ժամանակներում առավել հայտնի են Միրանդելում պատրաստված ալյերաները, ինչպես նաև Բեյրա-Ալթայի և Տրազ-ուժ-Մոնտիշի ալեյրաները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Боголепов, Роман. "Альейра де Мирандела. Чудо-колбаса". *Portuguesa.ru, о Португалии, Лиссабоне, Фаду, кухне и вине.* (in ռուսերեն). Արխիվացված է the original 2017 թ․ սեպտեմբերի 17-ին. Retrieved 2017 թ․ սեպտեմբերի 17. `{{cite news}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Как колбаса помогала португальским евреям спастись от инквизиции". *BBC Русская служба* (in բրիտանական անգլերեն). 2017 թ․ սեպտեմբերի 13. Retrieved 2017 թ․ սեպտեմբերի 17.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ալեյրա Archived 2005-01-16 at the Portuguese Web Archive
**Տիբոր Չիկ** (հունգ.՝ Tibor Csík, սեպտեմբերի 2, 1927(1927-09-02), Յասբերենի, Յաս-Նադկուն-Սոլնոկ, Հունգարիա - հունիսի 22, 1976(1976-06-22), Սիդնեյ, Ավստրալիա), պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտիկ Հունգարիայից, որը շահել է ոսկե մեդալ 1948 թվականի թվականի ամառային Օլիմպիական խաղերին։ Երկու անգամ` 1946 և 1948 թվականներին, եղել է Հունգարիայի Չեմպիոն։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Ջասբերենիում` մի աղքատ ընտանիքում, 1927 թվականի սեպտեմբերին։ Նա սկսել է զբաղվել է բռնցքամարտով և նրա ամենամեծ հաջողությունը եղել է այն, որ Լոնդոնում կայացած Օլիմպիական խաղերում շահել է ոսկե մեդալ։
Չիկը ուներ իր դյուրին երթուղին դեպի կիսաեզրափակիչ, քանի որ նրա առաջին մրցակիցը որակազրկվել էր, իսկ մյուս մրցակիցը` Ջիմմի Կարրուզերսը, Ավստրալիայից ստիպված էր հեռանալ աչքի տրավմայի հետևանքով։ Հունգարիա վ երադառնալուց հետո Տիբոր Չիկին շնորհվել է պատվավոր քաղաքացու կոչում։ Չիկին մասնակցություն է ունեցել Հունգարիայի 1956 թվականի հեղափոխությանը։ Հետագայում, վտանգից խուսափելով, հեռացել է Հունգարիայից և բնակվել Ավստրալիայում, որտեղ էլ մահացել է 1976 թվականին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ki is volt Csik Tibor?" (in Hungarian). profibox.hu. Արխիվացված է the original 2012 թ․ ապրիլի 25-ին. Retrieved 2011 թ․ նոյեմբերի 11. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
**«Վրաստան»**, Վրաստանում լույս տեսնող հայալեզու հասարակական-քաղաքական հանրապետական շաբաթաթերթ։ Թերթը լուսաբանում է Վրաստանում և նրա սահմաններից դուրս տեղի ունեցող հասարակական-քաղաքական իրադարձությունները։

Պատմություն
-----------

Թերթը հիմնադրվել է 1920 թվականին «Կարմիր աստղ» անվանումով։ 1923 թվականին անվանափոխվել է «Մարտակոչ» անունով։ Խմբագիրներ՝ Ալեքսանդր Մյասնիկյան, Հարություն Սուրխաթյան, Աշոտ Խումարյան, Արամայիս Երզնկյան, Սարգիս Խանոյան։ Պրոպագանդել է խորհրդային գաղափարախոսություն, քննադատել մենշևիկյան և բոլշևիզմին դեմ արտահայտված այլ կուսակցությունների գաղափարախոսությունը։ Տպագրել է մարքսիզմ–լենինիզմի դասական համարվողների աշխատությունները։ Մեծ ուշադրություն է նվիրել Անդրկովկասի և միութենական մյուս հանրապետությունների արդյունաբերության և գյուղատնտեսության՝ խորհրդային ստանդարտներով զարգացման հարցերին, կարևորել աշխատավորության գեղագիտական դաստիարակությունն ու անգրագիտության վերացումը։ Ներկայացրել է երկրամասի մշակութային կյանքը, գրականության և արվեստի նորությունները։ Թերթում հոդվածներով և այլ նյութերով հանդես են եկել կուսակցական և պետական գործիչներ, գիտնականներ, աշխատավորության ներկայացուցիչներ։ Տպագրել է Հովհաննես Թումանյանի, Ավետիք Իսահակյանի, Հակոբ Հակոբյանի, Եղիշե Չարենցի և ուրիշների ստեղծագործությունները։ «Մարտակոչ»-ին զուգահեռ՝ որպես գրական–գեղարվեստական հավելված, լույս է տեսել նույնանուն շաբաթական պատկերազարդ հանդեսը (խմբագիր՝ Հարություն Սուրխաթյան), ուր լուսաբանվել են գրականության ու արվեստի տեսական հարցեր, պարբերաբար տպագրվել հայ խորհրդային հեղինակների նոր գործերը, թարգմանություններ ԽՍՀՄ ժողովուրդների գրականությունից։

1927 թվականին թերթը անվանափոխվել է «Պրոլետար», 1939 թվականին՝ «Խորհրդային Վրաստան»։ 1940 թվականից այն կոչվում էր «Սովետական Վրաստան», իսկ 1990-ական թվականների սկզբից թերթը կոչվել է «Վրաստան»։

1970-ական թվականներին թերթը լույս էր տեսնում շաբաթական 3 անգամ՝ 40 հազար օրինակ տպաքանակով։ 1990-ական թվականներին տպաքանակը մոտ 2 000 օրինակ էր։

2010 թվականի դեկտեմբերի 29-ին թերթը դարձել է 90 տարեկան։ Հոբելյանի առթիվ «Վրաստան» թերթի խմբագրակազմին շնորհավորել են Հայաստանի և Վրաստանի նախագահները, ովքեր բարձր են գնահատել խմբագրության և Վրաստանի հայալեզու թերթի լրագրողական կազմի աշխատանքը։

Միխեիլ Սաակաշվիլին իր շնորհավորական ուղերձում հայտարարել էր. 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Հատուկ հարկավոր է նշել «Վրաստան»-ի կոլեկտիվի պրոֆեսիոնալիզմն ու քաղաքացիական դիրքորոշումը, որն արժանիորեն ծառայում է երկու ժողովուրդների միջև բարիդրացիական հարաբերությունների ամրապնդմանը։ |  |

Հայաստանի երրորդ նախագահ Սերժ Սարգսյանը ևս շնորհավորել է թերթի 90-ամյակի առթիվ և ընդգծել է, որ «Վրաստան» թերթի 90-ամյա պատմությունը երկու ժողովուրդների անկեղծ եղբայրական հարաբերությունների օրինակ է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "«Советакан Врастан»". *bse.sci-lib.com*. Retrieved 2019 թ․ փետրվարի 19.
2. ↑  "ZiP / GE #3". Արխիվացված է the original 2008 թ․ օգոստոսի 3-ին. Retrieved 2019 թ․ փետրվարի 19. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  PanARMENIAN // Грузинской армяноязычной газете «Врастан» 90 лет // 29 декабря 2010
**Ալի Ջավադ օկլի Ահմեդով** (ադրբ.՝ Əhmədov Əli Cavad oğlu, հունվարի 27, 1953(1953-01-27), Դարա, Բասարգեչարի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ադրբեջանի Հանրապետության փոխվարչապետ, «Նոր Ադրբեջան» կուսակցության փոխնախագահ, փիլիսոփայության դոկտոր, պրոֆեսոր;

Կենսագրություն
--------------

Ալի Ահմեդովը ծնվել է 1953 թվականի հունվարի 27-ին ՀԽՍՀ Վարդենիսի շրջանի Դարա գյուղում։ Ավարտել է Մոսկվայի պատմության և արխիվների պետական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը։ 1975 թվականին աշխատել է արխիվների կառավարումում որպես գլխավոր գիտաշխատող։ Նա եղել է Ադրբեջանի Գիտությունների ազգային ակադեմիայի կենտրոնական գիտական արխիվի պետ։ 1980 թվականից աշխատել է Ադրբեջանի պետական համալսարանում `որպես լաբորանտ, ուսուցիչ, ավագ դասախոս, դոցենտ, ամբիոնի վարիչ։

1997 թվականից աշխատել է Ադրբեջանի Հանրապետության Նախագահի աշխատակազմի վարչության պետի տեղակալ։ 1999-2000 թվականներին եղել է Խաթայի շրջանի գործադիր իշխանության ղեկավար։

1999 թվականին, «Նոր Ադրբեջան» կուսակցության I համագումարում ընտրվել է կուսակցության գործադիր քարտուղար։ 2005 թվականին կուսակցության 3-րդ և 2013 թվականին 5-րդ համագումարներում ընտրվել է «Նոր Ադրբեջան» կուսակցության նախագահի տեղակալ։ 2000 թվականին եղել է Ադրբեջանի Հանրապետության Միլլի Մեջլիսի պատգամավոր։

2013 թվականի հոկտեմբերի 22-ից Ադրբեջանի Հանրապետության փոխվարչապետն է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Նոր Ադրբեջան
2. ↑  Ադրբեջանի Ազգային ժողով
3. ↑  "e-qanun.az". Արխիվացված է the original 2020 թ․ սեպտեմբերի 17-ին. Retrieved 2019 թ․ նոյեմբերի 14.
**Ալեքս Ռոսս** (Alex Ross,1968[…], Վաշինգտոն, Կոլումբիայի շրջան, ԱՄՆ), ամերիկացի երաժշտական քննադատ։ 1996 թվականից *The New Yorker* շաբաթաթերթի մշտական սյունակագիրը։

Կենսագրություն
--------------

1986 թվականին Ռոսը ավարտել է Վաշինգտոնի Սուրբ Ալբանի դպրոցը և 1990 թվականին դարձել Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտ, որտեղ նա եղել է կոմպոզիտոր Պիտեր Լիբերսոնի աշակերտը և աշխատել է WHRB քոլեջի ռադիոկայանում որպես հաղորդավար՝ պատասխանելով դասական երաժշտության և անդեգրաունդային ռոքի համար։ Նա ստացել է բակալավրի աստիճան արվեստի բարձրագույն գերազանցության Ջեյմս Ջոյսի ատենախոսության համար

1992-1996 թվականներին Ռոսը երաժշտական քննադատ է աշխատել *The New York Times*-ում։ Նա նաև հրատարակվել է *The New Republic*, *Slate*, *London Review of Books*, *Lingua Franca*, *Fanfare* և *Feed*-ում։ 1993 թվականին առաջին անգամ գրել Է *The New Yorker*-ի համար և 1996 թվականին դարձել է մշտական հեղինակ։

2007 թվականին Farrar, Straus and Giroux հրատարակչությունը թողարկեց նրա առաջին գիրքը՝ The Rest is Noise: Listening to the Twentieth Century («Հաջորդը ՝ աղմուկը։ Լսելով 20-րդ դարը»), որը նվիրված է երաժշտական մշակույթի պատմությանը 1900 թվականից սկսած։ ԱՄՆ-ում նա գովեստի խոսքեր է հավաքել՝ մտնելով 2007 թվականի լավագույն գրքերի տասնյակում, *New York Times*-ի վարկածով, ստացել է գրքային քննադատների ազգային շրջանակի մրցանակը և Պուլիտցերյան մրցանակի և Սեմյուել Ջոնսոնի անվան մրցանակի անվանակարգերը։ Երեք տարի անց նույն հրատարակչությունում լույս է տեսել Ռոսսի Listen to This («Լսեք») երկրորդ գիրքը ։

Ռոսն արժանացել է ՄԱԿ-Արթուրի կրթաթոշակին, երեք անգամ արժանացել Է ամերիկացի կոմպոզիտորների, հեղինակների և հրատարակիչների միության կողմից՝ երաժշտությանը նվիրված հրապարակումների համար Դիմս Թեյլորի անվան մրցանակին, ինչպես նաև Բեռլինի ամերիկյան ակադեմիայի կողմից ստացել է Հոլցբրինկայի մրցանակ։

2005 թվականին Ալեքս Ռոսը և ռեժիսոր Ջոնաթան Լիսեկին (Jonathan Lisecki) ամուսնացան Կանադայում։

Մատենագրություն
---------------

* *Ross, Alex.* The Rest Is Noise: Listening to the Twentieth Century. — New York: Farrar, Straus and Giroux, 2007. — ISBN 978-0-374-24939-7
* *Ross, Alex.* Listen to This. — Fourth Estate, 2010. — ISBN 978-0-00-731906-0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Autoritats UB
2. 1 2  NUKAT — 2002.
3. 1 2  Korean Authority File (կոր.)
4. ↑
5. ↑
6. ↑  Armitstead, Claire. (2008 թ․ հուլիսի 14). "Samuel Johnson Prize for Non-Fiction: the shortlist" (in անգլերեն). guardian.co.uk. Արխիվացված է the original 2013 թ․ ապրիլի 8-ին. Retrieved 2013 թ․ մարտի 14. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
7. ↑  Kelly, David. (2008 թ․ սեպտեմբերի 23). "MacArthurs, Parked" (in անգլերեն). NYTimes.com. Արխիվացված է the original 2013 թ․ ապրիլի 8-ին. Retrieved 2013 թ․ մարտի 14. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
8. ↑  Bonanos, Christopher. (2007 թ․ նոյեմբերի 7). "You'll happily be taken along for the ride" (in անգլերեն). guardian.co.uk. Արխիվացված է the original 2013 թ․ ապրիլի 8-ին. Retrieved 2008 թ․ օգոստոսի 12. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ալեքս Ռոսի բլոգը