recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ջենտիլե դա Ֆաբրիանոյի անվան թատրոն** (իտալ.՝ Teatro Gentile da Fabriano), թատրոն իտալական Ֆաբրիանո քաղաքում, առաջին անգամ բացվել է 1692 թվականին՝ «Ավռորա» անվան ներքո, տեղի երեք ազնվականների ֆինանսական աջակցությամբ, առաջին շենքը կառուցվել է վենետիկյան ճարտարապետ Պյետրո Մաուրոյի կողմից, ներկայիս շենքը թատրոնի համար համարվում է երրորդը. այն ավարտվել է 1884 թվականին։

Պատմություն և նկարագրում
------------------------

Թատրոնը տեղակայված է Պալացո Կոմունալեի հրապարակում։ Այն հասանելի է քաղաքային կառավարության նստավայրի կենտրոնական ներքին բակից, և նրա ներկայիս կառուցվածքը երկու վերակառուցումների արդյունք է, որոնք հաջորդել են 1692 թվականին բացված «Ավռորա»-ին։ Այն կառուցվել է վենետիկյան ճարտարապետ Պյետրո Մաուրոյի կողմից՝ տեղի երեք ազնվականների ֆինանսական աջակցությամբ։

1852 թվականին թատրոնը վերանվանվել է Կամուրիո թատրոնի և հանձնել ճարտարապետ Սենիգալե Վինչենցո Ջինելիին։ Հիմքը մնացել է նույնը, սակայն թատրոնը զարդարվել է Ֆերրեզա Ֆրանչեսկո Միլյարիի դեկորացիաներով։ Տեսարանները և վարագույրը հյուպատոս Քվինթ Կամուրիոյի պատկերներով եղել են Ջիրոլամո Դոմենիկինիի աշխատանքը։ Այս թատրոնի կյանքը կարճ էր, այն ողբերգական ավերվել է 1863 թվականի հրդեհից հետո։

1869 թվականին շինարարական աշխատանքները երրորդ անգամ սկսվել են՝ ինժեներ Կլեոմեն Լուիջի Պետրինիի ղեկավարությամբ, որը Ջինելլիի զարմիկն էր, որը չէր կարողանում կատարել աշխատանքները՝ իր առողջական վիճակի պատճառով։ Թատրոնն ավարտվել է Դոմենիկո Ռոսիի ղեկավարությամբ, և 1884 թվականին տեղի է ունեցել նրա երդմնակալության արարողությունը՝ «Աիդա»-ի բեմադրությամբ։ Գաջը և ոսկեզօծումը կատարվել են Ֆրանչեսկո Մաննուչիի և Ֆրանչեսկո Բատալիայի կողմից, իսկ վարագույրը և պահեստը եղել են Լուիջի Սերայի և Լուիջի Սամուջիայի աշխատանքները։ Բեմն արվել է Լուիջի Բացանիի կողմից։

Թատրոնի մուտքն արվել է նեոդասական ոճով և բաժանվել է երկու հարկերի։ Ներքևի մասում եղել է երեք կամարներով պորտիկ՝ զարդարված որմնասյուններով, իսկ վերևում՝ լոջիա՝ շրջապատված պատուհաններով և նեոդասական որմնասյուններով։ The նախասրահ է թատրոնի ուղղանկյուն, եւ թաղամասը դահլիճում գտնվում է հետեւի պատին պատշգամբում պատկերասրահում. Վարագույրը բաղկացած է հեթանոս Ֆաբրիանոյի "Տրիումֆ" խորհրդանշական նկարից ՝ հետևի լուսավորության էֆեկտով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  European Theatre Architecture — Arts and Theatre Institute.
2. ↑  *Filippo Cavallo, Vincenzo Marletta, Andrea Monteriù, Pietro Siciliano* Ambient Assisted Living: Italian Forum 2016. — Springer, 2017. — С. 212. — 406 с. — ISBN 9783319542836

Գրականություն
-------------

* *Gabriele Bernardini* Fire Safety of Historical Buildings: Traditional Versus Innovative "Behavioural Design" Solutions by Using Wayfinding Systems. — Springer, 2017. — С. 83. — 117 с. — ISBN 9783319557441

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Teatro Gentile»։ *fabrianoturismo.it* (իտալերեն)։ Centro I.A.T. di Fabriano, Ufficio Informazioni e Accoglienza Turistica։ Վերցված է 2019 թ․ մայիսի 21
**Տայխի** (սլովակերեն՝ **Tajchy**, եզակի թվ.՝ **tajch**. գերմաներեն *Teich* բառից), արհեստական ջրամբարներ Սլովակիայի կենտրոնական մասում՝ Շտյավնիցա լեռներում։ Դրանց մեծ մասը կառուցվել է 19-րդ դարում, Բանսկա Շտյավնիցայի (*Banská Štiavnica*) արծաթի հանքերին ջրով ու էներգիայով ապահովելու նպատակով։ Տայխին փաստացի իրենից ներկայացնում է 60 ջրամբարներից կազմված, լավ մտածված մի համակարգ (ջրամբարները միմյանց հետ կապված են մոտավորապես 100 կիլոմետր ընդհանուր երկարություն ունեցող ջրանցքներով ու թունելներով)։ 

Պոչուվալդո արհեստական լիճը, որը Տայխիի համակարգից պահպանված ջրամբարներից մեկն է:
Բանսկա Շտյավնիցայի տարածաշրջանը զուրկ է մակերևութային ջրերի նշանակալի պաշարներից։ Հենց այդ հանգամանքը նկատի առնելով է, որ ստեղծել են տայխին։ 72 կիլոմետր ընդհանուր երկարություն ունեցող ջրանցքները ծառայել են անձրևների ու ձնհալի ջրերը կուտակելու և արհեստական ջրամբարներ հասցնելու նպատակին։ Համակարգն իր ամբողջության մեջ կարողություն է ունեցել ընդհանուր առմամբ կուտակելու յոթ միլիոն խորանարդ մետր ջուր։ Կուտակված ջուրն այնուհետև 57 կիլոմետր ընդհանուր երկարությամբ ջրանցքներով հոսել է դեպի ջրանիվները, որոնց սպասարկել են ճոճանակավոր յոթ պոմպեր։ Պոմպերը հեռացրել են գրունտային ջրերի ավելցուկը, որից հետո ջրանիվները էներգիայով ապահովել են հանքերը, մետաղաձուլարանները, մետաղամշակման արհեստանոցներն ու գործարանները։

Տայխիի համակարգից առ այսօր պահպանվել են 24 արհեստական լճեր, որոնք մեր օրերում հիմնականում օգտագործվում են որպես առողջարանային և հանգստի գոտիներ։ Արժևորելով դրանց պատմական դերն ու նշանակությունը՝ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն 1993 թվականի դեկտեմբերի 11-ին տայխին, շրջակա պատմական տեխնիկական հուշարձանների և Բանսկա Շտյավնիցա քաղաքի հետ մեկտեղ, ներառել է «Համաշխարհային ժառանգության տեսարժան վայրերի» ցանկում։

Արհեստական լճերից ամենամեծը Պոչուվալդոն է, որն ունի 12,13 հեկտար մակերես, 11 մետր խորություն. ջրի ծավալը կազմում է 745.000 մ3։ Այս ջրամբարի ամբարտակն ունի 195 մետր երկարություն, 19 մետր հաստություն։ Ափերին զբոսաշրջիկների համար ստեղծված հարմարությունների շնորհիվ Պոչուվալդոն դարձել է ամենագրավիչը պահպանված արհեստական լճերից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Tajchy v Banskej Štiavnici» (Slovak)։ SKonline։ Վերցված է մայիսի 24, 2007
2. ↑  | выдавец = Región Hont - regionálny informačný systém | url =  | загаловак = Štiavnické tajchy - prírodná zaujímavosť | дата = May 24, 2007 | мова = sk}}
3. 1 2   | загаловак = Slovakia in the UNESCO Treasury - Banská Štiavnica (page 4) | дата = May 24, 2007}}
4. ↑  «Tajchy – vznik tajchov» (Slovak)։ MO SRZ Banská Štiavnica։ Վերցված է մայիսի 24, 2007
5. ↑  | editorial = 4adventure | url =  | título = Banská Štiavnica : Tajchy | fechaacceso = 24 de mayo de 2007 | idioma = Eslovaco | urlarchivo =  | fechaarchivo = 2 de julio de 2007 }}
6. ↑  | editorial = idnes.cz | url =  | título = Štiavnické tajchy: nejstarší přehrady na světě | fechaacceso = 24 de mayo de 2007 | idioma = Checo}}

Արտաքին հղումներ
----------------

* 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Տայխի Վիքիպահեստում |

* Slovakia in the UNESCO Treasury
**Նունե Սարգսյան** (մարտի 26, 1954(1954-03-26), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ արվեստաբան, գրող։ Հայաստանի նախկին նախագահ Արմեն Սարգսյանի կինը։

Կենսագրություն
--------------

Նունե Սարգսյանը ծնվել է 1954 թվականի մարտի 26-ին, Երևանում։ Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի ռոմանա-գերմանական լեզուների բաժինը։ Աշխատել է Մեսրոպ Մաշտոցի անվան հին ձեռագրերի գիտահետազոտական ինստիտուտում՝ Մատենադարանում։ Ավարտել է Լոնդոնի համալսարանի Գոլդսմիթս քոլեջը և ստացել արվեստի մագիստրոսի կոչում։ Արվեստաբանություն է ուսանել նաև Լոնդոնի Սոթբիզ ինստիտուտում։ Այնուհետև սովորել է Ուեսթմինսթեր քոլեջի նկարչական բաժնում։

Հեղինակ է ժամանակակից արվեստի, մշակույթի և երաժշտության գործիչների մասին բազմաթիվ հոդվածների և ակնարկների, որոնք տպագրվել են Հայաստանում, ԱՄՆ-ում, եվրոպական տարբեր երկրներում։ Կազմակերպել է բազմաթիվ ցուցահանդեսներ, ինչպես նաև դասական երաժշտության համերգներ տարբեր համերգասրահներում։

Հեղինակ է երկու տասնյակից ավելի մանկական գրքերի՝ հայերեն, ռուսերեն և անգլերեն լեզուներով։ Նրա հեքիաթները լույս են տեսել ոչ միայն արևելահայերենով ու արևմտահայերենով, այլ նաև՝ Արցախի, Գավառի, Գյումրու բարբառներով։

Նունե Սարգսյանը ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ի կողմից նշանակվել է երեխաների իրավունքների արտակարգ պաշտպան։

Ստեղծագործություններ
--------------------

Դեռևս համալսարանական տարիներից հոդվածներ է գրում արվեստի, երաժշտության և մշակույթի մասին, ինչպես նաև հեքիաթներ ու պատմություններ երեխաների համար։ Իր ստեղծագործություններում Նունե Սարգսյանն արտահայտում է իր անսահման սերը մանուկների հանդեպ։ Նրա պատմությունները «քարոզում» են արդարություն, ազնվություն և բարություն, գրվում են արևելահայերենով ու արևմտահայերենով, անգլերենով ու ռուսերենով, նաև՝ բարբառներով և որպես նվերներ՝ բաժանվում երեխաներին։

* Թզուկ-մզուկ
* Սադափ
* Հերոսներ
* Երեք վիշապներ
* Վիշապ Նեսին
* Նռան հատիկներ
* Թագավորն ու վիշապը
* Քաչալ ոզնին
* Թե ինչպես փղիկը ճիշտ շնչել սովորեց
* Կափիղկա
* Դավիթ, Հայկ և Բազիլիսկուս
* The Magic Buttons, ISBN 9780704373839
* Մրջնակերներ
* Կախարդական կոճակներ
* Քաչալ ոզնին

Ընտանիք
-------

1978 թվականին ամուսնացել է Արմեն Սարգսյանի հետ։ Ունի երկու որդի՝ Վարդան և Հայկ Սարգսյանները, երեք թոռնիկ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Մանկագիր Նունե Սարգսյան. անգլերենից մինչև Ղարաբաղի բարբառ
2. ↑  «Anteaters»։ *Zangak* (անգլերեն)։ Վերցված է 2021 թ․ մայիսի 24
3. ↑  «The Magic Buttons»։ *Zangak* (անգլերեն)։ Վերցված է 2021 թ․ մայիսի 24
4. ↑  «The Bold Hedgehog»։ *Zangak* (անգլերեն)։ Վերցված է 2021 թ․ մայիսի 24
5. ↑  Writer and ambassador’s wife Nouneh Sarkissian on her journey from Soviet Armenia to London

Արտաքին հղումներ
----------------

* Նունե Սարգսյանի կախարդական կոճակները Archived 2021-05-24 at the Wayback Machine.
* Մրջնակերներ
* Պաշտոնական կայք

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 19987 · GND: 1249820111 · LCCN: nb2017002166 · VIAF: 17148631557930412670, 3746164298395308630008 · WorldCat VIAF: 17148631557930412670, 3746164298395308630008 |

 |
**Ջիգմե Դորոջի Վանգչուկ** (ձոնգքհա՝ , մայիսի 2, 1929(1929-05-02) կամ 1928, Թհիմփհու, Բութան - հուլիսի 21, 1972(1972-07-21) կամ 1972, Նայրոբի, Քենիա), Բութանի երրորդ թագավորը 1952-ից 1972 թվականներին։ Գահ է բարձրացել իր հոր` Ջիգմե Վանգչուկի մահվանից հետո, որը երկրորդ թագավորն էր Վանգչուկ դինաստիայից։ Նա դանդաղ ճանապարհով ցանկանում էր արդիականացնել երկիրը և քայլեր սկսեց անել, որոնք երկիրը դուրս կբերեն համաշխարհային մեկուսացումից։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Տրոնգսա քաղաքի Տհուպանգ պալատում։ 1952 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Ջիգմե Դորոջի Վանգչուկը զբաղեցրել է իր հոր` Ջիգմե Վանգչուկի գահը։ Ջիգմե Դորոջի Վանգչուկը բարեփոխումներ է կատարել, որպեսզի վերացնի ֆեոդալիզմը, նախկին ստրուկներին քաղաքացիություն և հողատարածքներ է տվել, նոր հայտնագործություններ է ներդրել գյուղական տնտեսությունում և ներդրել է նաև անիվային տրանսպորտ, քանի որ մինչև այդ մարդիկ բեռները և մթերքները կրում էին իրենց ուսերին։

1959 թվականին չինացիները գրավում են Տիբեթը, մի երկիր, որի հետ Բութանը դարավոր լավ հարաբերությունների մեջ էր գտնվում։ Դա ստիպում է թագավորին այլ համագործակիցներ ման գալ և արդյունքում Բութանը մտնում է ՄԱԿի կազմի մեջ 1971 թվականին։ Դրանից հետո թագավորը հրաման է արձակում, համաձայն որի` Ազգային ասամբլեան իրավունք է ստանում գահից զրկել արքային կամ էլ նրա հետնորդներին` երկու կամ երեք ձայնով, որը դարձել է առաջին քայլը դեպի ժողովրդավարությունը։ Նոր սահմանադրություն ընդունելուց հետո 1963 թվականին նա Բութանի միապետի իր` Ձերդ մեծություն Մահառաջա կոչումը փոխել է և իրեն կոչել Ձերդ մեծություն Բութանի թագավոր և դարձել է բանակի գլխավոր հրամանատար։ 1966 թվականին Թհիմփհուն դարձել է պաշտոնական մայրաքաղաքը։

Ջիգմե Դորոջի Վանգչուկը վարում էր երկրի հիմնավոր արդիականացնում։

Ջիգմե Դորոջի Վանգչուկը քսան տարեկանում առաջին անգամ սրտամկանի ինֆարկտ է ստացել և ստիպված էր հաճախակի բժշկական օգնություն փնտրել արտասահմանում։ Նա մահացել է 1972 թվականի հուլիսի 21-ին, Նայրոբիում, և նրան հաջորդել է իր որդին` Ջիգմե Սինգե Վանգչուկը։

### Թագավորի երկրպագումը բութանցիների կողմից

Բութանցիները համարում են, որ երրորդ թագավորը ուներ հատուկ առեղծվածային ուժ։ Ջիգմե Դորոջի Վանգչուկի է նվիրված հիշատակի չորտենը Թհիմփհույում, որի մոտ են գալիս շատ ուխտագնացներ Բութանից. չորտենը համարվում է երազանքների կատարման վայր։

Մրցանակներ
----------

* Գեորգ V թագավորի տարեդարձի արծաթե բրիտանական մեդալ (03.06.1935)
* Գեորգ VI թագավորի թագադրման բրիտանական մեդալ (11.5.1937)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4
2. ↑  «Bhutan profile» (անգլերեն)։ BBC News online։ 2010-05-05։ Վերցված է 2014-04-22
3. 1 2  The Royal Ark

Արտաքին հղումներ
----------------

* The Royal Family of Bhutan
* Միապետությունը Բութանում
* Բութանցի թագավորների կենսագրությունները լուսանկարներով

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |

 |
**Ուլուբաբյան փողոց**, փողոց Արցախի Հանրապետության մայրաքաղաք Ստեփանակերտում։ Սկիզբ է առնում Մարտունու փողոցի հարավ-արևելյան հատվածից և ձգվելով դեպի հարավ՝ ավարտվում է Կրկժան թաղամասի հարավում։ Փողոցից սկիզբ են առնում՝ Մարետա Շահինյան փողոցը և համանուն ու Ուլուբաբյան նրբանցքները։ Հյուսիսում, փողոցի հետ հատվում է՝ Արշակ Առուշանովի փողոցը, իսկ Սախարովի փողոցը ավարտվում է։ Հարավում հատվում է Հրանտ Գալստյան փողոցով։ Փողոցն անվանակոչվել է ի պատիվ հայ գրող, պատմաբան Բագրատ Ուլուբաբյանի։

2023 թվականի սեպտեմբերի 19-20-ին ադրբեջանական զինված ուժերի լայնամասշտաբ ագրեսիայի և Արցախի Հանրապետության բնակչության էթնիկ զտումների հետևանքով ամբողջովին հայաթափվել է Ստեփանակերտ քաղաքը և անցել ադրբեջանական զինված ուժերի վերահսկողության տակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Ի՞նչ է հաղորդել «Ալ Ջազիրա»-ն Ստեփանակերտի Վերածննդի հրապարակից»։ *news.am*։ 2023 թ․ հոկտեմբերի 4
2. ↑  «Արցախից Հայաստան այսօր 6 անձ է ժամանել. Ստեփանակերտում մնացել են պաշտոնյաներ ու քիչ թվով բնակիչներ»։ *news.am*։ 2023 թ․ հոկտեմբերի 4
Տղամարդը վազում է սպորտային համազգեստով
**Սպորտային համազգեստը** (անգլ.՝ Tracksuit) բաղկացած է երկու մասից` տաբատից և բաճկոնից։ Տաբատը ունենում է ռեզինե գոտկատեղ, իսկ բաճկոնը սովորաբար փակվում է կայծակաճարմանդով։ Այն ի սկզբանե նախատեսված է եղել սպորտով զբաղվելու համար և հիմնականում օգտագործվել է այն մարզիկների կողմից, ովքեր հագնում են դա իրենց մրցութային հագուստի վրայից (օրինակ՝ վազքի վերնաշապիկի կամ լողազգեստի) և հանում մրցումից առաջ։ Ներկա ժամանակներում սպորտային համազգեստը լայն տարածում է գտել նաև այլ նպատակների համար։

Պատմություն
-----------

Առաջին սպորտային համազգեստները արտադրվել են 1930-ականներին, իսկ ավելի մեծ ճանաչում են գտել Ադիդաս ընկերության շնորհիվ` 1960-ականների վերջին։ Այն ավելի լայն տարածում գտավ 1975 թվականին և պատրաստվում էր բամբակից, պոլիեսթերից, կարի կտորից կամ խառնուրդից։ 1970-ականների վերջերին վիլյուրը այնքան ճանաչում ձեռք բերեց, որ դարձավ համազգեստի գործվածքների ամենաօգտագործվող ձևը։ Համազգեստը կրելու թրենդը շարունակվեց մինչև 1980-ականների սկիզբը, մինչև տասնամյակի վերջում դրան փոխարինելու եկավ գույնզգույն շելսյութը (անգլ.՝ Shellsuit), որը պատրաստված էր նեյլոնից։ Շելսյութի թրենդը տևեց ընդամենը մի քանի տարի և դուրս եկավ նորաձևությունից։

1990-ականների վերջերին սպորտային համազգեստը կրկին վերադարձավ նորաձևություն` արդեն նաև որպես առօրյա հագուստ։ Արտադրողները սկսեցին համազգեստի տաբատն ու բաճկոնը վաճառել նաև առանձին։ 2000-ականների սկզբին այն լայնորեն օգտագործվում էր հիփ հոփ մշակույթում, իսկ 2010-ականներից էլ ավելի լայն տարածում գտավ` սպորտային հագուստի թրենդով պայմանավորված։

Պատկերասրահ
-----------

* Մարզուհիները սպորտային համազգեստներով 1936 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերի ժամանակՄարզուհիները սպորտային համազգեստներով 1936 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերի ժամանակ
* Նեյլոնից պատրաստված շելսյութեր, որոնք տարածված էին 1980-ականների վերջինՆեյլոնից պատրաստված շելսյութեր, որոնք տարածված էին 1980-ականների վերջին
* Ամերիկացի ռեփեր Չաք Դին սպորտային համազգեստով 2006 թվականինԱմերիկացի ռեփեր Չաք Դին սպորտային համազգեստով 2006 թվականին
* Գոլդեն Սթեյթ Ուորիորս բասկետբոլային ակումբի խաղացողները սպորտային համազգեստով մարզվելիս (2012)Գոլդեն Սթեյթ Ուորիորս բասկետբոլային ակումբի խաղացողները սպորտային համազգեստով մարզվելիս (2012)
* Մարզուհիները սպորտային համազգեստներով 2015 թվականի աշխարհի ջրային մարզաձևերի առաջնության ժամանակՄարզուհիները սպորտային համազգեստներով 2015 թվականի աշխարհի ջրային մարզաձևերի առաջնության ժամանակ
* Մոդելները սպորտային համազգեստի գովազդում 2017 թվականինՄոդելները սպորտային համազգեստի գովազդում 2017 թվականին

Տես նաև
-------

* Սպորտային հագուստ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Craik, Jennifer (2005)։ *Uniforms Exposed (Dress, Body, Culture)*։ Oxford, UK: Berg Publishers։ էջ 171։ ISBN 978-1-85973-804-7
2. 1 2  «The Tracksuit Has Been Evolving For Almost a Century»։ *Vice*։ 2021 թ․ մարտի 18։ Վերցված է 2021 թ․ օգոստոսի 7
3. ↑  «Fitness Fashion History after 1960»։ Վերցված է 2021 թ․ օգոստոսի 7
4. ↑  «Celebrities Wearing Tracksuits»։ *The Cut*։ 2018 թ․ փետրվարի 15։ Վերցված է 2021 թ․ օգոստոսի 7
5. ↑  «The Athleisure Trend Isn't Taking A Rest»։ *Forbes*։ 2018 թ․ փետրվարի 9։ Վերցված է 2021 թ․ օգոստոսի 7

|  |  |
| --- | --- |
|  | Սպորտային համազգեստ Վիքիպահեստում |
**Ուխտագնացություն** (պորտ.՝ *O Diário de Um Mago)*, բրազիլացի վիպասան Պաուլո Կոելիոյի վեպը, որը գրվել է 1987 թվականին։ Այն պատմում է Պաուլոյի փորձի մասին, թե ինչպես է նա ուղևորվում Հարավային Իսպանիա, որպեսզի ուխտագնացություն կատարի Սանտյագո դե Կոմպոստելա։ Վեպը կիսով չափ արկածային պատմություն է, կիսով չափ ինքդ քեզ բացահայտելու միջոց։

Սյուժե
------

Վեպը պատմում է այն մասին, որ Կոելիոն սկսում է իր ճանապարհորդությունը՝ «*Regnus Agnus Mundi (RAM)»*-ի անդամ դառնալու համար, բայց դա նրան չի հաջողվում։ Ավելի ուշ նրան տեղեկացնում են, որ նա ուխտագնացություն պետք է իրականացնի Կամինո դե Սանտյագո, որպեսզի գտնի սուր, որն էլ իր հերթին համարվում է Ռամի շարքերն ընկնելու խորհրդանիշը։ Նա պետք է անի այդ քայլը, որպեսզի հասկանա կյանքի պարզությունը։ Ճանապարհորդությունն ամբողջովին փոխում է նրան, քանի որ նա հասկանում է ճշմարտության գինը՝ կյանքի պարզության շնորհիվ։

Նա սկսում է իր ճանապարհորդությունը Պետրուս մականունով ուղեկցորդի հետ, ով նաև Ռամի անդամ է։ Ճանապարհորդության ընթացքում Պետրուսը նրան մտավոր վարժություններ է ցույց տալիս և ներկայացնում նրան արևմտյան միստիկ մտածողության և փիլիսոփայության որոշ երկրային տարրեր և սովորեցնում սիրո ու դրա ձևերի մասին՝ ագապե, ֆիլիա և էրոս։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Paulo Coelho»։ *Paulo Coelho* (en-US)։ Վերցված է 2019 թ․ հունվարի 20

Արտաքին հղումներ
----------------


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | OCLC · OCLC · OCLC |

 |
**Ռոլլո** (ֆր.՝ Rollot), ֆրանսիական պանիր կովի կաթից, որը արտադրվում է Պիկարդիա երկրամասում՝ առավելապես Սոմ գավառում։

Պատմություն
-----------

Պանիր առաջին անգամ արտադրվել է 17-րդ դարի սկզբին Մարուալ վանքի վանականների կողմից (ֆր.՝ Abbaye de Maroilles) և ճանաչում ստացավ այն բանից հետո, երբ այն դուր եկավ Լուի Արև արքա թագավորին։ 17–րդ դարում դարում այն այնքան էր տարածված, որ կարող է օգտագործվել որպես դրամային համարժեք։

Մեր օրերում ռոլլոյի պատրաստմամբ զբաղվում են երեք կամ չորս արտադրողներ․ մնացած պանիրը արտադրվում է արդյունաբերական եղանակով։

Պատրաստում
----------

Ռոլլոն պատրաստում են ամբողջական կաթով, հում կամ պաստերացված։ Թարմ կթած կաթին ավելացնում են թթխմոր․ գոյացած թանձրուկը կտրում և տեղավորվում են կաղապարի մեջ։ Երբ շիճուկը միահոսվում է, պանիրը աղում են և տեղափոխում են չորանոց՝ պահելով երեքից վեց շաբաթ։

Սկզբնական ռոլլոն ունի գլանի ձև 6-7 սմ տրամագծով, 4-5 սմ բարձրությամբ, իսկ քաշը 450-500 գրամ է։ Մեր օրերում այն պատրաստվում է առավելապես սրտաձև և կշռում է 200-ից 250 գրամ։

Նկարագրություն
--------------

Պանիրն ունի վառ արտահայտված աղի համ թեթև հաճելի կծվության հետ։ Կեղևը սովորաբար ունի կարմրավուն գույն, միջուկը՝ գունատ դեղին։ Յուղայնությունը՝ 45-50 %։

Ռոլլոն օգտագործում են սպիտակ *Sancerre* գինու հետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  Fromages de France
2. 1 2  Французские сыры. Иллюстрированная энциклопедия, 2004, էջ 157
3. ↑  Le fromage de rollot
4. ↑  Larousse gastronomique, 2007, էջ 750

Գրականություն
-------------

* *Масуи К. Ямада Т.* Французские сыры. Иллюстрированная энциклопедия = DK French Cheeses. — СПб: Издательский Дом «Нева», 2003. — P. 157. — 240 p. — ISBN 5-7654-2333-7
* Le Grand Larousse gastronomique / Isabelle Jeuge-Maynart. — Larousse, 2007. — С. 750. — 992 с. — ISBN 978-2-03-582360-1

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ռոլո կայքում Гастрономъ
* «Le fromage de rollot» (ֆրանսերեն)։ Վերցված է 2015 թ․ հունվարի 19
* «Le rollot» (ֆրանսերեն)։ Վերցված է 2015 թ․ հունվարի 19
**Ռոման Բաումգարտեն** (ռուս.՝ Рома́н Ка́рлович Баумгартен, մայիսի 28, 1887(1887-05-28), Վլադիկավկազ, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 28, 1963(1963-10-28), Փարիզ), ռուս սպա, Առաջին համաշխարհային պատերազմի հերոս։ Լյութերական։

Կենսագրություն
--------------

Պաժերի կորպուսն ավարտելուց հետո 1906 թվականին ստացել է պոդպորուչիկի կոչում և ծառայության անցել 4-րդ հրաձգային գնդի լեյբ-գվարդիայում։ 1912 թվականին ավարտել է Նիկոլաևյան ռազմական ակադեմիան 1-ին կարգով, որից հետո գործուղվել է իր գունդ, մեկ տարով եղել վաշտի հրամանատար։

Կոչումները` պորուչիկ (1910), շտաբս-կապիտան (1914), կապիտան (1914), փոխգնդապետ (1916)

Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբում` 1914 թվականի նոյեմբերի 16-ին, փոխադրվում է Գլխավոր շտաբ` նշանակվելով 80-րդ հետևակային դիվիզիայի ավագ համհարզ։ Պարգևատրվում է Գեորգիևյան զենքով։

1915 թվականի հոկտեմբերի 2-ին նշանակվում է 32-րդ բանակային կորպուսի շտաբի հանձնարարությունների գծով շտաբ-սպայի պաշտոնակատար, 1917 թվականի փետրվարի 9-ին` 157-րդ հետևակային դիվիզիայի շտաբի պետի պաշտոնակատար։ 1918 թվականի ապրիլի 25-ից ծառայել է հետմանական բանակում, օգոստոսի 25-ից նշանակվել զորացրման մասի պետ, նոյեմբերի 25-ից հաշվառվել Գլխավոր շտաբի Գլխավոր վարչության պատմության բաժնում։ Գնդապետի կոչում ստանալուց հետո մասնակցել է Սպիտակ շարժմանը Կամավորական բանակի և Ռուսաստանի հարավի զինված ուժերի շարքերում։ 1918 թվականի վերջերից մինչև 1919 թվականի օգոստոսը եղել է «Ազբուկա» գաղտնի կազմակերպության օպերատիվ մասի վարիչը Կիևում։ 1920 թվականի մայիսին վերադառնում է էվակուացիայից Սևաստոպոլ` Ռուսական բանակ։ Չեխոսլովակիայում էմիգրացիայի ժամանակ ծառայել է ռուսական գիմնազիայի քարտուղար, այնուհետև Ֆրանսիայում աշխատել է ֆաբրիկայում հաշվապահ, իսկ օկուպացիայի տարիներին եղել է թարգմանիչ գերմանական վարչությունում։ Եղել է պաժերի միության անդամ և 4-րդ հրաձգային գնդի լեյբ-գվարդիայի միավորման նախագահի տեղակալ։

Մահացել է 1963 թվականին Փարիզում, թաղված է Սենտ-Ժենեվեվ-դե-Բուա գերեզմանատանը։

Ընտանիք
-------

Ամուսնացած էր, ուներ որդի` Վադիմը (1922-1985) և դուստր` Վիկտորիան (մահ. 1989):

Պարգևներ
--------

* Սուրբ Ստանիսլավի 3-րդ աստիճանի շքանշան (1912)
* Սուրբ Ստանիսլավի 2-րդ աստիճանի շքանշան սրերով (31.05.1915)
* Գեորգիևյան զենք (07.02.1916)
* Սուրբ Ստանիսլավի 3-րդ աստիճանի շքանշան սրով և ժապավենով. (4.03.1917)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  РГВА. Ф. 1358k, оп. 4, д. 30, л. 223.
2. ↑  «Русская армия в Великой войне: Картотека проекта: Баумгартен Роман Карлович»։ *www.grwar.ru*։ Վերցված է 2017-07-09
**Ուորդս կղզու կամուրջ** (անգլ.՝ Wards Island Bridge), կոչվում է նաև **103-րդ փողոցի հետիոտնային կամուրջ** (անգլ.՝ 103rd Street Footbridge), հետիոտնային կամուրջ Հարլեմ գետի վրա, միացնում է Մենհեթենը և Ուորդսը՝ Նյու Յորքում։ Կամուրջը ունի վերելակային կոնստրուկցիա, ընդհանուր առմամբ բաղկացած է 12 կամրջամասից, որոնք կառուցվել են հենասյուներից և հեծաններից։ Կամուրջը նախատեսված է միան հետիոտերի և հեծանվորդների համար։ Մենհեթենի կողմից կամուրջը միանում է 103-րդ փողոցին։ Հետիոտնային էստակադը անցնում է FDR մայրուղով և հասնում մինչև Արևելյան Հարլեմի բնակելի շենքեր։ Ուորդս կղզու կողմից կամուրջը մոտենում է պուրակին և կղզու հարավ-արևմտյան ափերին։ Վերանորոգումից հետո, 2012 թվականի հուլիսի 1-ից կամուրջը վերսկսեց իր աշխատանքը։ Հիմա կամուրջը աշխատում է 24/7 ռեժիմով, մինչև վերանորոգումը հասանելի էր ապրիլից մինչև հոկտեմբեր՝ ցերեկային ժամերին։

Պատմություն
-----------

Առաջին կամուրջը, որ տանում է Ուորդս Այլենդից Մենհեթեն, փայտե բացվող կամուրջ էր։ Նա միացնում էր Մենհեթենի 114-րդ փողոցը Ուորդս Այլենդի հյուսիս-արևմուտքի հետ։ Կամուրջը կառուցվել է 1807 թվականին, քանի որ, կղզու վրա կար բամբակաթղթային կոմբինատ։ Կառուցման համար վճարել են Ֆիլիպ Միլեդոլարը և Բարտոլոմ Ուորդը։ 1821 թվականին կամուրջը փոթորիկի պատճառով ավերվեց։ 1936 թվականին Տրաիմբորո կղզու և Ուորդս Այլենդ քաղաքի միջև կամուրջ կառուցվեց, որը աստիճնաբար միացավ կամուրջների ամբողջ համակարգին։ Պլանավորվում էր նաև Ուորդս կղզում զուգահեռ կառուցել հետիոտնային կամուրջ, անգամ 1937 թվականին Ռոբերտ Մոզեսը այն համարեց անհրաժեշտ, բայց հետիոտնային կամուրջի շինարարությունը հետաձգվեց։ Իրական կամուրջի շինարարությունը սկսվեց միայն 1949 թվականին՝ ինժեներ Օտմար Ամանի նախագծով։ Կամուրջը կառուցված և բաց էր 1951 թվականի մայիսի 18-ին։ 1967 թվականից հնարավոր դարձավ հեծանվորդների երթևեկությունը։

1980-90-ական թվականներին տեղի բնակիչները մտահոգված էին, քանի որ, կամուրջը հատվում էր հոգեբուժական կենտրոնի հետ, որը տեղակայված Ուորդս կղզում։ Ենթադրվում էր, որ հիվանդները կարող էին իրենց շրջանում հանցագործության բարձրացման մեջ դեր ունենալ։ Վերանորոգման համար կամուրջը 2010 թվականի ապրիլից մինչև 2012 թվականի ապրիլը ժամանակավոր փակվել էր։ 

Կամրջի վերելակային կոնստրուկցիան կազմավորված է այնպես, որ հիմնական կամրջամասը կարող է իջնել հետիոտների համար:

Հանրաճանաչ մշակույթում
----------------------

* Կամուրջի պատկերը հանդիպում է Սիներգիա խմբի «Games» ալբոմի կազմի վրա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Harlem River Bridges (mis). — New York City Department of Transportation, 2004.
2. ↑  «NYC DOT Commissioner and Council Member Mark-Viverito Reopen Wards Island Bridge»։ New York City Department of Transportation
3. ↑  «Wards Island Park Historical Sign»։ New York City Department of Parks & Recreation։ Վերցված է 2009-08-08
4. ↑  «Bridge to Wards Island Is Opened to Bicyclists»։ *The New York Times*։ 1967-09-15։ Վերցված է 2009-08-08
5. ↑  Carvajal Doreen (1995-01-08)։ «Wards I. Bridge: History of Problems»։ *The New York Times*։ Վերցված է 2009-08-08

Արտաքին հղումներ
----------------

* Wards Island Bridge Over Harlem River
**Ջիբրալթարի օրհներգ** (անգլ.՝ Gibraltar Anthem), Բրիտանական անդրծովյան տարածք Ջիբրալթարի ազգային օրհներգ։ Ինչպես Մեծ Բրիտանիայի մնացյալ անդրծովյան տարածքներում, այնպես էլ Ջիբրալթարում օգտագործվում է համաբրիտանական «Աստված, պահպանիր Թագուհուն» օրհներգը։ Սակայն կա նաև տեղական օրհներգ, որը ազգային երգ է և գրվել է 1994 թվականին։ Բառերի և երաժշտության հեղինակը Պիտեր Էմբերլին է, որը ջիբրալթարցի չէ։

Օրհներգը կատարվում է Ջիբրալթարի ազգային տոնի և պաշտոնական միջոցառումներում Ջիբրալթարի ներկայացման ժամանակ։

Օրհներգի բառեր
--------------

Gibraltar, Gibraltar the rock on which I stand,
May you be forever free, Gibraltar, my own land.
Mighty pillar, rock of splendour, guardian of the sea,
Port of hope in times of need, rich in history.
Gibraltar, Gibraltar, the rock on which I stand,
May you be forever free, Gibraltar my own land.
God give grace to this our homeland, help us to live as one,
Strong in freedom, truth and justice, let this be our song:
Gibraltar, Gibraltar, the rock on which I stand,
May you be forever free, Gibraltar! Gibraltar! My own land.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «‘Rallying song’ being launched on Saturday»։ PANORAMA։ Վերցված է 2015 թ․ օգոստոսի 7

Արտաքին հղումներ
----------------

* Լսել Օրհներգը Archived 2016-06-03 at the Wayback Machine.
* Օրհներգի նոտաները
**Ջիմի Վարեն Ուայթ** (մայիսի 2, 1962(1962-05-02), Tooting, Ուոնդսուերտ, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), Բրիտանական կայսրության խորհրդի անդամ, անգլիացի նախկին պրոֆեսիոնալ սնուկերիտ։ Նրան տրվել է «Հողմապտույտ» մականունը՝ նրա սահուն, հարձակվողական ոճի համար։ Ուայթը 6 անգամ խաղացել է Աշխարհի առաջնության եզրափակչում, 1980 թվականին դարձել է սիրողական սնուկերի աշխարհի առաջնության, 2009 թվականին Վեց կարմիր գնդով սնուկերի աշխարհի առաջնության, 2010 թվականին Մեծահասակների աշխարհի առաջնության չեմպիոն և 1984 թվականին՝ Աշխարհի կրկնակի չեմպիոն Ալեքս Հիգինսի հետ միասին։

Բացի աշխարհի առաջնությունների մրցանակներից`Ուայթը հաջողություններ է արձանագրել նաև այնպիսի մրցաշարերում, ինչպիսիք են Մեծ Բրիտանիայի առաջնությունը, Մասթերսը և Ազգերի գավաթը։ Երկու անգամ հաղթել է Աշխարհի առաջնությունում և Բրիտանիայի առաջնությունում։ Ուայթը նաև առաջին ձախլիկ խաղացողն է և ընդհանուր երկրորդ խաղացողը , ով գրանվել է մաքսիմում քանակությամբ բրեքեր Աշխարհի առաջնության ժամանակ։

Կենսագրություն
--------------

Ուայթը ծնվել է Անգլիայում`Լոնդոնում` Թութինգ շրջանի Սթրեթբուրն փողոցում և սովորել է Հիլքրոֆթ Կոմպրեհենսիվում (ավելի ուշ անվանափոխվել է Բևին քոլռջում)։ Նա երբեք ակադեմիական հաջողության չի հասել, քանի որ 8-9 տարեկան հասակից սկսած հաճախ էր բաց թողնում դպրոցի դասերը` ավելի ու ավելի շատ ժամանակ անցկավնելով "Zans"-ում` Թեդ Զանոնչելիի սնուկերի սրահում։ Ակումբը Թեդի մահից հետո` 1978 թվականին, փոխանցվեց իր աղջկան։ Հենց այդ ժամանակ էր, որ Ուայթը հանդիպեց Թոնի Մեոյին, ում հետ նա շատ այլ վայրերում խաղադրույքային խաղերում պետք է մրցեր։ Նրա սնուկերիստական հմտությունների շնորհիվ նա սիրողական սնուկերիստների շրջանում հաջողությունների հասավ։ 1979 թվականին Անգլիայի սիրողական առաջնությունը հաղթելուց մեկ տարի հետո նա 18 տարեկան հասակում դարձավ Անգլիայի սիրողական առաջնության ամենաերիտասարդ հաղթողը։ Ռեկորդը մինչ այժմ գերազանցել են Յան Փրիսը և Հուսեն Վաֆաեյը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Career-total Statistics for Jimmy White - Professional»։ CueTracker Snooker Results & Statistics Database։ Վերցված է 14 April 2015
2. ↑  «Centuries»։ Pro Snooker Blog։ Վերցված է 31 July 2016
3. ↑  Internet Movie Database — 1990.
4. ↑   — 2014.
5. ↑  White Jimmy, Kingsland Rosemary (1998)։ *Behind the White Ball: My Autobiography*։ London: Hutchinson։ ISBN 0-09-180126-5

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: nb2011001718 · VIAF: 315533684 · WorldCat VIAF: 315533684 |

 |
**Շալոմ** (թուրքերեն՝ Şalom առաջացել է եբրայերեն «שלום» բառից, որը նշանակում է «Բարև Ձեզ» (թուրքերեն՝ selam)), Ստամբուլում հրատարակվող և թուրքական հրեական համայնքի համար նախատեսված շաբաթաթերթ, որը բաղկացած է կամավոր գրողներից, սյունակագիրներից և նկարազարդողներից։

Թերթը հիմնադրվել է 1947 թվականին լրագրող Ավրամ Լեյոնի կողմից։ «Şalom» թերթի առաջին հրատարակությունը լույս է տեսել 1947 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ Հանրապետության օրվան նվիրված միջոցառումների շրջանակներում։ Թերթի շաբաթական տպաքանակը կազմում է մոտ 5000 օրինակ, այն լույս է տեսնում չորեքշաբթի օրերին։

Թերթի բովանդակությունը ներառում է հանրային և համայնքային նորություններ, արտասահմանյան նորություններ, հոդվածներ և նորություններ կյանքի, մշակույթի, արվեստի, կրթության, շրջակա միջավայրի, տեխնոլոգիայի և առողջության մասին, ինչպես նաև տեղեկություններ հրեական կրոնի և սովորույթների, գրախոսների և ծաղրանկարների մասին։

Հիմնադրումից հետո տարիներ շարունակ թերթը լույս է տեսել լատիներեն տառերով լադիներեն լեզվով։ Այդ ժամանակ թերթի հիմնական նպատակն էր տեղեկացնել Ստամբուլի հրեական համայնքին, որը շատ ավելի լավ գիտեր և խոսում էր այդ լեզվով, համաշխարհային հուդայականության մասին, քան թուրքերենը, ինչպես նաև տարածել Ստամբուլի հրեական համայնքի նորությունները հասարակության մեջ։ 1984 թվականից թուրքերենը փոխարինել է լադիներենին։

Գլխավոր խմբագիրն է Իվո Մոլինասն է, հրատարակման համակարգողը՝ Վիրնա Բանասթեյ Գյումուշգերդանը։ Յակուփ Բարոքասը սցենարի համահեղինակ է Իվո Մոլինասի հետ միասին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Liphshiz Cnaan (2015 թ․ հունիսի 9)։ «Turkish newspaper tries to save a dying Jewish language»։ *Jewish Telegraphic Agency* (en-US)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ դեկտեմբերի 10-ին։ Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 2  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 246370600 · WorldCat VIAF: 246370600 |

 |
**Ջոզեֆ Մայքլ (Ջո) Ալմասյան** (անգլ.՝ Joseph Michael (Joe) Almasian, մարտի 8, 1967(1967-03-08), Framingham, Միդլսեքս շրջան, Մասաչուսեթս, ԱՄՆ), հայազգի բոբսլեյիստ, 1994 թվականի ձմեռային օլիմպիական խաղերի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Ջո Ալմասյանը ծնվել է 1967 թվականի մարտի 8-ին, ամերիկյան Մասաչուսեթս նահանգի Ֆրեյմինգհեմ քաղաքում։ Զբաղվել է ֆուտբոլով և վազքով Նյու Հեմփշիրի համալսարանում։ 1992 թվականին ընկերոջ՝ Քեն Թոփալյանի հետ միասին թիմ են ստեղծեցել Հայաստանի ազգային հավաքականի կազմում Լիլեհամմերի ձմեռային օլիմպիական խաղերի բոբսլեյի մրցումներին մասնակցելու համար։ Նրանց ոգեշնչել է նախկին սահնակորդ Փոլ Վարադյանը, ով Ալմասյանին և Թոփալյանին ճանաչում էր Հայաստանի երիտասարդական ֆեդերացիայի Պրովիդենս մասնաճյուղից։ Նրանք բոբսլեյիսահնակ էին վարձել 1600 դոլարով։

1992 թվականի վերջից Ալմասյանը և Թոփալյանը ուրբաթ օրերին հաճախել են Լեյք Փլեսիդում գտնվող Օլիմպիական ուսումնամարզական կենտրոն, որտեղ նրանք շաբաթ-կիրակի օրերին մարզվել են ամերիկացի բոբսլեյիստ Ջիմ Հիկիի ղեկավարությամբ։ Նրանք Հայաստանի թիմի կազմում հանդես գալու թույլտվություն են ստացել Օլիմպիական խաղերի մեկնարկից երկուսուկես շաբաթ առաջ։ Զուգախաղի մրցումներում նրանք զբաղեցրին 36-րդ տեղը՝ ցույց տալով 3 րոպե 39,81 վայրկյան արդյունք, չորս մրցելույթների արդյունքում, 9 վայրկյան զիջելով հաղթողներ՝ շվեյցարացի Գուստավ Վեդերին և Դոնաթ Ակլինին։

Ալմասյանի խոսքով՝ ինքը մասնակցել է օլիմպիադային ի հիշատակ իր պապերի և տատիկների, ովքեր 1915 թվականին փախել էին թուրքական ջարդերից։
Օլիմպիական խաղերից հետո Ալմասյանը և Թոփալյանը երբեք չեն մասնակցել մրցումների։

Ընտանիք
-------

Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Sports-Reference.com
2. ↑  Ձմեռային Օլիմպիական խաղերին մասնակցելու 20 տարիների ընթացքում Հայաստանը ներկայացրել են 31 մարզիկներ
3. 1 2 3 4 5 6  «Olympedia – Ken Topalian»։ *www.olympedia.org*։ Վերցված է 2020-12-19
4. 1 2  Tom Vartabedian (2013-02-04)։ «Hitching a Ride on Dreams and a Prayer»։ *The Armenian Weekly* (en-US)։ Վերցված է 2020-12-19
5. ↑  «Olympedia – Two, Men»։ *www.olympedia.org*։ Վերցված է 2020-12-19
6. ↑  Վտանգված ձմեռային մարզաձևերն ու հայերի Օլիմպիական արդյունքները
7. ↑  Joseph ALMASIAN

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Olympic Channel · ՄՕԿ |

 |
**Սուրբ Գրիգոր Նարեկացու անվան վարժարան** (ռուս․՝ Гимназия имени Святого Григора Нарекаци), հայկական դպրոց, որը գտնվում է է Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաքում՝ Մոսկվայում, Սուրբ Պայծառակերպություն եկեղեցու համալիրում։ Գործում է Հայ Առաքելական եկեղեցու Ռուսաստանի և Նոր Նախիջևանի հայոց թեմի հովանու ներքո։

Վարժարանը նախատեսված է առաջինից տասնմեկերորդ դասարաններում սովորող աշակերտների համար։ Վարժարանում կարող է սովորել 300 աշակերտ։

Պատմություն
-----------

2018 թվականին Մոսկվայի կրթության վարչության կողմից վարժարանը կրթական ծառայությունների մատուցման իրավունք է ստանում։ Հայաստանի վարչապետ Ռուսաստան կատարած աշխատանքային այցի շրջանակում 2018 թվականի հունիսի 14-ին Նիկոլ Փաշինյանն այցելում է նորաստեղծ Սուրբ Գրիգոր Նարեկացու անվան վարժարանը։ 2019 թվականի սեպտեմբերին դպրոցն ընդունել է իր առաջին աշակերտներին։ Վարժարանում սովորում է 20 աշակերտ (ըստ 2019 թվականի տվյալների)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Этнокультурные школы с армянским компонентом: прихоть или необходимость?»։ *Армянский музей Москвы и культуры наций* (en-CA)։ Վերցված է 2022 թ․ հուլիսի 24
2. ↑  «Первая в России армянская гимназия имени Нарекаци откроется в Москве»։ *Hayern Aysor* (ռուսերեն)։ 2018 թ․ հուլիսի 4։ Վերցված է 2022 թ․ հուլիսի 24
3. ↑  «Նիկոլ Փաշինյանը ՌԴ–ում այցելել է Սուրբ Գրիգոր Նարեկացու անվան վարժարան (ՖՈՏՈ)»։ *newsarmenia.am*։ Վերցված է 2022 թ․ հուլիսի 24
**Սերբիա և Չեռնոգորիա** (սերբախորվաթերեն՝ *Србија и Црна Гора, СЦГ*), պաշտոնապես՝ **Սերբիա և Չեռնոգորիայի պետական միություն** (Државна Заједница Србија и Црна Гора), նախկին պետություն Հարավարևելյան Եվրոպայում, Բալկանյան թերակղզու կենտրոնական հատվածում՝ ստեղծված Հարավսլավիայի բաժանումից մնացած 2 պետություններից։ 1992 թվականին Սերբիան և Չեռնոգորիան միասին հիմնեցին **Հարավսլավիայի Միութենական Հանրապետությունը** (**ՀՄՀ** կամ **Հարավսլավիայի ՄՀ**, *Савезна Република Југославија*): Միությունն այսպես կոչվեց մինչև 2003 թվականը, երբ այն վերանվանվեց Սերբիա և Չեռնոգորիայի պետական միություն։

ՀՖՀ-ն ձգտում էր ճանաչվել Հարավսլավիայի Սոցիալիստական Ֆեդերատիվ Հանրապետության միակ իրավահաջորդ, բայց այս պնդումները մերժվեցին մնացած նախկին պետությունների կողմից։ ՄԱԿ-ը նույնպես մերժեց նրանց դիմումը շարունակել նախկին պետության անդամակցությունը։ Ի վերջո, 2000 թվականին, երբ Սլոբոդան Միլոշևիչը հրաժարական տվեց դաշնային միության նախագահի պաշտոնից, երկիրը չեղյալ հայտարարեց նախկին դիմումները և ընդունեց ընդհանուր իրավահաջորդության մասին կարծիքը։ Ապա՝ հոկտեմբերի 27-ին այն նորից դիմեց ՄԱԿ-ի անդամակցության համար, և վերջինս ընդունվեց նոյեմբերի 1-ին։

ՀՖՀ-ն սկզբից կառավարվում էր Սլոբոդան Միլոշևիչի կողմից՝ սկզբից որպես Սերբիայի նախագահ (1989-1997), ապա որպես Հարավսլավիայի նախագահ (1997-2000)։ Միլոշեվիչը ներդրեց և պարտադրեց մի քանի ֆեդերատիվ նախագահների ու վարչապետների հեռացումը։ Այնուամենայնիվ, Չեռնոգորիայի կառավարությունը, որը ի սկզբանե Միլոշեվիչի եռանդուն կողմնակիցներից էր, սկսեց աստիճանաբար հեռվանալ նրա քաղաքականությունից։ Սա իր գագաթնակետին հասավ 1996 թվականի իշխանափոխության ժամանակ, երբ իր նախկին դաշնակից Միլո Ջուկանովիչը փոխեց իր վարած քաղաքականությունը, դարձավ Չեռնոգորիայի իշխող կուսակցության առաջնորդ և հետագայում նաև հեռացրեց Չեռնոգորիայի նախկին առաջնորդ Մոմիր Բուլատովիչին, ով հավատարիմ էր մնացել Միլոշեվիչի կառավարությանը։ Բուլատովիչին այդ ժամանակ Բելգրադում կենտրոնական դիրքեր տրվեցին, իսկ Ջուկանովիչը շարունակեց կառավարել Չեռնոգորիան՝ ավելի մեկուսացնելով այն Սերբիայից։ Այսպես 1996-ից 2006 թվականներին Սերբիան և Չեռնոգորիան միայն անվանապես էին 1 երկիր, իսկ կառավարումը բոլոր մակարդակներում յուրաքանչյուր երկիրն իրականացնում էր առանձին՝ մյուսից անկախ։

Փխրուն միությունը՝ Սերբիա և Չեռնոգորիան միավորված էր միայն որոշ բնագավառներում, ինչպիսին էր օրինակ՝ պաշտպանությունը։ Դաշնային հանրապետության օրոք երկու երկրները առանձին էին գործում՝ իրագործելով տարբեր տնտեսական քաղաքականություններ։ Անգամ ազգային արժույթը տարբեր էր (եվրոն միակ օրինական վճարելու միջոցն էր Չեռնոգորիայում)։ 2006 թվականի մայիսի 21-ին անցկացվեց Չեռնոգորիայի անկախության մասին հանրաքվե, որում ընտրողների 55.5%-ը քվեարկեց Չեռնոգորիայի անկախության համար։ Պետական միությունը լուծարվեց, երբ 2006 թվականի հունիսի 3-ին Չեռնոգորիան ֆորմալ հայտարարություն արեց իր անկախության համար, իսկ հունիսի 5-ին Սերբիան իր հերթին հայտարարեց իր անկախության մասին։ Լուծարումից հետո Սերբիան դարձավ միության իրավահաջորդը, իսկ Չեռնոգորիան նորից դիմեց միջազգային կազմակերպություններ անդամակցության համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «BBC NEWS | Europe | Belgrade flag flap reveals identity crisis»։ *news.bbc.co.uk*։ Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 6

Արտաքին հղումներ
----------------

* Սերբիա և Չեռնոգորիան BBC.com-ում
**Սերգեյ Մերգելյան փողոց**, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի Այգեստան թաղամասում։ Անվանումն ստացել է հայ մաթեմատիկոս, ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ, ՀԽՍՀ գիտությունների ակադեմիայի անդամ, Ստալինյան մրցանակի դափնեկիր, Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցի շքանշանակիր Սերգեյ Մերգելյանի պատվին։

Տվյալներ
--------

Սկսվում է Շարա Տալյան փողոցի թիվ 4 և 6 շենքերի մոտից, ձգվում դեպի հարավ-արևմուտք՝ հասնելով Ֆիզկուլտուրնիկների փողոց։

Նախկինում կոչվել է Այգեստանի 5-րդ փողոց։ Ներկայիս անվանումն ստացել է Երևանի ավագանու 2022 թվականի մարտի 15-ի որոշմամբ, որով Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի Այգեստան թաղամասի մի շարք փողոցներ անվանակոչվել են մեծանուն համալսարանականների անուններով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջ 373, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
2. ↑  «Երևանի Այգեստանի 8 փողոցներ նոր անուններ կունենան՝ Մանուկ Աբեղյան, Նիկոլ Աղբալյան, Սերգեյ Մերգելյան, Գևորգ Ջահուկյան»։ *news.am* (հայերեն)։ Վերցված է 2022 թ․ դեկտեմբերի 29  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)
**Ռոսանա Բերտոնեе** (իսպ.՝ Rosana Bertone, մայիսի 9, 1972(1972-05-09), San Salvador, San Salvador Department, Էնտրե Ռիոս, Արգենտինա), Արգենտինայի պետական և քաղաքական գործիչ։ 2015 թվականի դեկտեմբերի 10-ից զբաղեցնում է Հրո Երկիր նահանգի նահանգապետի պաշտոնը։

Կենսագրություն
--------------

Ռոսանա Բերտոնեն ծնվել է 1972 թվականի մայիսի 9-ին Արգենտինայի Էնտրե Ռիոս նահանգի Սան Սալվադոր քաղաքում։ 1995 թվականին ավարտել է Դել Լիտորալ ազգային համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ 2001 թվականին ընտրվել է Արգենտինայի Պատգամավորների պալատ Հրո Երկրից, վերընտրվել է 2005 և 2009 թվականներին։ 2010 թվականին նա դեմ է հանդես եկել երկրում միասեռ ամուսնությունների օրինականացման իր կուսակցության ծրագրերին։

2011 թվականին Ռոսանա Բերտոնեն մասնակցել է Հրո Երկրի նահանգապետի ընտրություններին, սակայն երկրորդ փուլում պարտվել է Ֆաբիան Ռիոսին։ 2013 թվականին Ռոսանա Բերտոնեն Արգենտինայի Սենատ է ընտրվել Հրո Երկրից:2015 թվականին նա կրկին առաջադրել է իր թեկնածությունը Հրո Երկրի նահանգապետի պաշտոնում՝ առաջին փուլում հավաքելով ձայների 42,26 %-ը։ 2015 թվականի հունիսի 28-ին Ռոսանա Բերտոնեն հաղթել է Ֆեդերիկո Սյուրանոյին՝ հավաքելով ձայների ավելի քան 50% -ը և դառնալով Հրո Երկրի նահանգապետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «FPV won Tierra del Fuego runoff and Rosana Bertone is the new Governor»։ *Télam*։ 2015-06-29։ Արխիվացված է օրիգինալից 2015-07-28-ին։ Վերցված է 2015-06-29
2. 1 2  Bertone Rosana։ «Curriculum vitae»։ *Campaign website*։ Վերցված է 2015-06-29
3. 1 2  «Bertone triumphs in Tierra del Fuego as opponent concedes defeat»։ *Buenos Aires Herald*։ 2015-06-29։ Վերցված է 2015-06-29

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |

 |
**Ջուրը** (իտալ.՝ l'Acqua), իտալացի գեղանկարիչ Ջուզեպպե Արչիմբոլդոյի (իտալ.՝ Giuseppe Arcimboldo), որն ստեղծվել է 1566 թվականին։ Գտնվում է Վիեննայի արվեստի պատմության թանգարանում։ Նկարվել է յուղաներկով փայտի վրա։ Չափերը՝ 66,5 × 50,5 սմ։

Նկարագրություն
--------------

«Ջուրը» «Չորս տարերք» շարքի նկարներից մեկն է, որի մեջ մտնում են նաև «Հողը», «Կրակը» և «Օդը»։ Ջրի այլաբանական դիմանկարը պատրաստված է մարգարտամոխրագույն սառը գույներով։ Մութ խոր ֆոնի վրա պատկերված է կնոջ կիսադեմ։ Նրա տարօրինակ դիմանկարը ամբողջությամբ կազված է ջրային տարերքի խոնավ և սայթաքուն բնակիչներիից, բազմազան ձկներից, այդ թվում՝ շնաձկներից, կաղամարներից։ Ծովային խեցին, ականջօղն ու մարգարտե վզնոցը ծառայում են որպես զարդեր։ Նրա ուսին ութոտնուկ է։ Կրծքավանդակի վրա կան լոբստեր, ծովային կրիա և ծովախեցգետին։ Գլխի վերին մասում խառնվել են ձկները, ծովախեցգետինները, փոկը, ծովաձիուկն ու կարմիր կորալները։

«Չորս տարերքներ» նկարների շարքը ստեղծվել է որպես նվեր «Տարվա եղանակներ» շարքի Հռոմեական սրբազան կայսրության կայսր Մաքսիմիլիան 2-րդի համար։ Մաքսիմիլիանը սիրում էր Արչիմբոլդոյի արվեստը և աջակցում էր նրա ստեղծագործական գործունեությանը։ Նկարիչն ստացել է հասանելիություն հազվագյուտ ֆաունայի և ֆլորայի կայսերական հավաքածուին, որպեսզի նա կարողանա ստեղծել իր ֆանտաստիկ արվեստը՝ դիտելով եւ վերլուծելով բնությունը։ Դրա հետ մեկտեղ Արչիմբոլդոն եղել է կայսերական պալատի եզակի հավաքածուի պահապանը։

«Չորս տարերք» շարքի նկարներ
---------------------------

* Կրակ, 1566 թվականի, Արվեստի պատմության թանգարան, ՎիեննաԿրակ, 1566 թվականի, Արվեստի պատմության թանգարան, Վիեննա
* Օդ,  1566 թվական, մասնավոր հավաքածուՕդ, 1566 թվական, մասնավոր հավաքածու
* Հող, 1566 թվական, Լիխտենշտայնների հավաքածուՀող, 1566 թվական, Լիխտենշտայնների հավաքածու

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3
2. ↑  «The Water»։ KUNSTHISTORISCHES MUSEUM WIEN։ Վերցված է 2019-10-09
3. ↑  «15 малоизвестных фактов об удивительных портретах Джузеппе Арчимбольдо»։ Культурология.рф։ Վերցված է 2019-10-09
4. ↑  «ARCIMBOLDO'S GIFT: THE FANTASTICAL BEGINNINGS OF HIS COMPOSITE PORTRAITS»։ WUSTL DIGITAL GATEWAY IMAGE COLLECTIONS & EXHIBITIONS։ Վերցված է 2019-10-09
5. ↑  «Les Saisons»։ PANORAMA DE L'ART։ Վերցված է 2019-10-14
**Ջոմսոմ** (նեպալ.՝ जोमसोम, նաև **Ջոմոսոմ**), փոքրիկ քաղաք Նեպալում, Մուստանգ շրջանի վարչական կենտրոնը։

Աշխարհագրություն
----------------

Ջոմսոմը գտնվում է Հիմալայներում՝ բարձրությունը ծովի մակարդակից 2770 մ է։ Քաղաքը գտնվում է Կալի-Գանդակի գետից առաջացած հովտում, որը հոսում է Աննապուրնա և Դաուլագիրի լեռների միջև։ Հովտի լայնությունը 0,5-1 կմ է։

Ջոմսոմից երևում են Դհաուլագիրի (8167 մ), Նիլգիրի (7061 մ) և Տուկչե-Րի (6920 մ) լեռնագագաթները։

2011 թվականի տվյալներով Ջոմսոմի բնակչությունը կազմում էր 1370 մարդ։

Տնտեսություն
------------

Ջոմսոմում գործում են Նեպալի մի շարք պետական և առևտրային կազմակերպությունների ներկայացուցիչներ։

Բնակչությունը զբաղված է գյուղատնտեսությամբ և զբոսաշրջությամբ։ Ջոմսոմ շրջանում աճեցված խնձորները բարձր են գնահատվում իրենց համի համար։

Ռազմական բազա
-------------

Ջոմսոմում կա նեպալյան բանակի լեռնային հրացանների պատրաստման կայան։

Տրանսպորտ
---------

Հարավ ընթացող ճանապարհը Ջոմսոմին կապում է Բենիի հետ, իսկ ավելի ուշ՝ Պոկհարայի հետ։ Այս ճանապարհին կա ավտոբուսային երթուղիների ցանց։

Ճանապարհը դեպի հյուսիս տանում է դեպի Կագբենի գյուղ և դեպի Մուկտինաթ տաճարային համալիր՝ հինդուիստների և բուդդիստների ուխտատեղի։

Ջոմսոմում կա փոքր օդանավակայան («Ջոմսոմ» օդանավակայան), որտեղից կանոնավոր չվերթներ են իրականացվում դեպի Պոխարա (թռիչքի տևողությունը մոտ 20 րոպե է)։ Օդանավակայանը բաց է միայն առավոտյան, քանի որ ցերեկը ուժեղ քամի է բարձրանում Կալի-Գանդակի հովտում, ինչը անհնար է դարձնում օդային ճանապարհորդությունը։

Զբոսաշրջություն
---------------

Արշավային զբոսաշրջային երթուղիներն անցնում են Ջոմսոմով.

* **«Աննապուրնայի շուրջ»՝** երեքշաբաթյա արշավ է Աննապուրնա լեռնաշղթայի շուրջ։ Շատ զբոսաշրջիկներ երթուղու քայլող հատվածն ավարտում են Ջոմսոմում, որտեղից ինքնաթիռով թռչում են Պոկհարա, այս դեպքում արշավը տևում է 2 շաբաթից էլ քիչ։
* **Ջոմսոմյան տրեկ՝** արշավ Նայապուլից մինչև Մուկտինաթ։

Ջոմսոմից հյուսիսային ուղղությամբ ճանապարհ կա դեպի Լո թագավորություն՝ վերին Մուստանգի տարածք, լեզուն և մշակույթը կապված է Տիբեթի հետ։

Քաղաքից հարավ գտնվում է Մուստանգի թանգարանը, որտեղ ցուցադրվում են տարազների, լուսանկարների և կենցաղային իրերի հավաքածուներ։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «National Population and Housing Census»։ Центральное бюро статистики правительства Непала։ 2011։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-09-27-ին
**Շամ Բ Երվանդական** կամ **Շամ Թեոսեբես Դիկայոս** (հուն․՝ Σάμος Θεοσεβής Δίκαιος, մ.թ.ա. 2-րդ դար, Կոմմագենե - մ. թ. ա. 109), Կոմմագենեի թագավոր Երվանդունիների արքայական շառավղից, որը կառավարել է մ․թ․ա․ 130-ից մինչև մ․թ․ա․ 100 թվականը։

Կենսագրություն
--------------

Շամ Երվանդականի մասին տեղեկատվության հիմնական աղբյուրը վերջինիս թոռան՝ Անտիոքոս Ա Կոմմագենացու հեղինակած մակագրություններն են, որոնք հայտնաբերվել են Նեմրութ լեռան սրբավայրում։ Առաջին արձանագրությունում արքան հիշատակվում է *«Վասիլեոս Սամոս Թեոսեբոս Դիկայոս»* անվամբ, ապա՝ որդու առնչակցությամբ՝ *«Միհրդատ Կալինիկոս՝ Սամոս թագավորի որդի»*։

Շամ Երվանդականի կառավարման տարիներին կառուցապատվում և վերականգնվում է Սամոսատի ամրոցը։

Շամի կառավարման տևողությունը ճշգրտորեն հայտնի չէ։ Միակ որոշակի տեղեկույթն այն է, որ վերջինս մահացել է մ․թ․ա․ 96 թվականին (քանի որ հայտնի է, որ Միհրդատ Ա Կալինիկոսը գահին բազմել է հոր մահից հետո)։

Տես նաև
-------

* Պտղոմեոս (Կոմմագենեի թագավոր)
* Շամ Երվանդական

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Ասիա Մինոր // Կոմմագենե»։ *www.cliolamuse.com*։ Վերցված է 2020 թ․ հունվարի 29

| ⛭Տոհմածառ |
| --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Երվանդ Դ Վերջին |  | Պտղոմեոս (Կոմմագենեի թագավոր) |  | Շամ Բ Թեոսեբոս Դիկայոս |  | Միհրդատ Ա Կալինիկոս[d] |  | Անտիոքոս Ա Կոմմագենացի |  |
|  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |

 |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Վարդանյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Ռազմիկ Լևոնի Վարդանյան** (ապրիլի 14, 1941(1941-04-14), Տաթև, Գորիսի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 16, 2020(2020-08-16), Գորիս, Սյունիքի մարզ, Հայաստան), հայ քիմիկոս, քիմիական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Ռուսաստանի բնական գիտությունների ակադեմիայի հայաստանյան մասնաճյուղի լիիրավ անդամ։

Կենսագրություն
--------------

Ռազմիկ Վարդանյանը ծնվել է 1941 թվականի ապրիլի 14-ին՝ Գորիսի շրջանի Տաթև գյուղում։ 1962 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի քիմիայի ֆակուլտետ։ Երրորդ կուրսից Ռազմիկ Վարդանյանն ուսումը շարունակել է Մոսկվայի պետական համալսարանի քիմիական ֆակուլտետում և ավարտել այն 1967 թվականին։ 1968-1972 թվականներին սովորել է ԽՍՀՄ ԳԱ «Քիմիական ֆիզիկա» ինստիտուտի Չեռնոգոլովկայի մասնաճյուղի ասպիրանտուրայում։ Թեկնածուական թեզը պաշտպանելուց հետո աշխատանքի է անցնել պրոֆեսոր Եվգենի Դենիսովի լաբորատորիայում, ապա տեղափոխվել է Հայաստան, որպես լաբարատորիայի վարիչ աշխատանքի անցել Կիրովական (այժմ Վանաձոր) քաղաքի պոլիմերային սոսինձների գիտահետազոտական ինստիտուտում։ Այդ սոսինձների շատ տեսակներ մինչև այժմ էլ կիրառվում են։ Նրա ղեկավարած լաբորատորիայի կողմից ներդրվել է մոտ 15 հեղինակային իրավունք։

1975 թվականին աշխատանքի է հրավիրվել ՀՀ ԳԱ Գորիսի ֆիզիկատեխնիկական բաժանմունք, որտեղ զբաղվել է խոլեստերինային հեղուկ բյուրեղների կայունացման խնդիրներով։

2005-2016 թվականներին զբաղեցրել է ՀՊՃՀ Գորիսի կրթահամալիրի, 2006 թվականից՝ Գորիսի պետական համալսարանի նախ ուսումնական, ապա՝ գիտական գծով փոխտնօրենի պաշտոնը։ Գորիսի պետական համալսարանի գիտական լաբորատորիայի հիմնադիր ղեկավարն է։ Գիտական աշխատանք ու դասախոսություններ կատարում է քիմիայի տարբեր ճյուղերից։

Ռազմին Վարդանյանի հեղինակած շուրջ 250 գիտական հոդվածները մեծ հետաքրքրություն են ներկայացնում ինչպես նախկին խորհրդային երկրների գիտնականներ շրջանում, այնպես էլ Կանադայում, Հնդկաստանում, Լեհաստանում, Ռումինիայում և այլուր։ 1981 թվականին ընտրվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի քիմիական կինետիկայի ասպարեզի անդամ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Евгений Тимофеевич Денисов. К 85-летию со дня рождения»։ *cyberleninka.ru*։ Վերցված է 2019-03-09
2. ↑  Кинетика бытия и научных исканий длиною в 80 лет Е. Т. Денисов
3. ↑  РАЗМИК ЛЕВОНОВИЧ ВАРДАНЯН РАЗМИК ЛЕВОНОВИЧ ВАРДАНЯН(к 70-летию со дня рождения -летию со дня рождения)(չաշխատող հղում)

Աղբյուրներ
----------

* РАЗМИК ЛЕВОНОВИЧ ВАРДАНЯН(չաշխատող հղում)
* Варданян Размик Левонович