recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ընկերների ընկերները** (ռուս.՝ Друзья́ друзе́й), ռուսական ամանորյա կատակերգական ֆիլմ, որը նկարահանվել է 2013 թվականին՝ Enjoy Movies ընկերության կողմից։ Պրեմիերան կայացել է 2014 թվականի հունվարի 1-ին։

Մարինա Գոլուբի մասնակցությամբ նկարահանված վերջին ֆիլմերից մեկն է (նկարահանումներն անցկացվում էին 2012 թվականի սկզբին, նրա մահից ոչ շատ առաջ)։

Սյուժե
------

Կատակերգությունը տարբեր մարդկանց ճակատագրի մասին է, ովքեր միասին հավաքվել են Ամանորի նախատոնին, ինչի արդյունքում հերոսներից յուրաքանչյուրն ընկնում է զվարճալի և անհարմար դրության մեջ, իսկ այդտեղից դուրս գալ նրանց օգնում են ընկերները։

Տեղի նվագախմբի երեք երաժիշտ ուղևորվում են քաղաքի ամենահարուստ մարդկանցից մեկի տուն` երեկույթի։ Երաժիշտները տրամադրված են բավականաչափ գումար աշխատել դասական երգացանկ կատարելով, սակայն տանտերը հեռու է դասական գործերից և լրիվ այլ ելույթ է ակնկալում։ Տղաներին դուրս են անում, և նրանք հուսահատված որոշում են անիմատորների հագուստով ներխուժել տուն և թալանել երեկույթին ներկա բոլորին, այդ թվում և` տան տիրոջը, ով նրանց վիրավորել էր։

Ձմեռ պապիկի, Ձյունանուշի և եղնիկի կերպարներով նրանք թալանում են հյուրերին, չհասկանալով, որ բիզնեսմենի հյուրերը հիմնականում տեղական ոստիկանության ծառայակիցներն են, սակայն պլանավորածից հետ կանգնելու համար արդեն ուշ էր։ Հիմա նրանք պետք է մտածեն, թե ինչպես վերցնեն ամբողջ գողոնն ու խուսափեն արդարադատությունից։ Իրավիճակը բարդացնում է այն փաստը, որ նրանք գողացել են նաև տանտիրոջ այն ժամացույցը, որին վերջինս շատ մեծ նշանակություն է տալիս։

Արձագանքներ
-----------

Ֆիլմն արժանացել է հիմնականում բացասական արձագանքների։ Քննադատները նշել են, որ հիմնական շեշտը դրված է եղել դերասանական «աստղային» կազմի վրա, ֆիլմում բացակայում է խորը իմաստը, իսկ սցենարը կրկնվող է և ոչ ճշմարտանման։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Иван Чувиляев. «Еще одна комедия: «Друзья друзей»». Афиша Plus > Фонтанка.ру. Վերցված է 2014 թ․ հունվարի 10-ին.
2. ↑  Иван Гиреев (2014 թ․ հունվարի 9). «Быстрее, чем друзья елок». «Ваш досуг». Վերցված է 2014 թ․ հունվարի 10-ին.
3. ↑  Борис Хохлов (2014 թ․ հունվարի 2). «Рецензия на фильм «Друзья друзей» — отзывы о фильме Друзья друзей (2013)». Film.ru. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ հունվարի 9-ին. Վերցված է 2014 թ․ հունվարի 10-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ընկերների ընկերները Արխիվացված 2015-02-18 Wayback Machine «AMOVE» կայքում։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
**Մայոր Անդրանիկի Դանիելյան** (նոյեմբերի 14, 1962(1962-11-14), Ակնաղբյուր, Ասկերանի շրջան, ԼՂԻՄ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), արցախցի քաղաքական գործիչ, Արցախի Հանրապետության 3-րդ գումարման Ազգային ժողովի պատգամավոր։

Կենսագրություն
--------------

Մայոր Դանիելյանը ծնվել է 1962 թվականի նոյեմբերի 14-ին Ասկերանի շրջանի Ակնաղբյուր գյուղում։ 1990 թվականին ավարտել է Մոսկվայի կապի ինստիտուտի ինժեներա-տնտեսագիտական ֆակուլտետը։

1983-1985 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ Զինված ուժերում։

1986-1991 թվականներին աշխատել է արտադրական և վարչական նշանակության տարբեր հիմնարկ-ձեռնարկություններում։ Մասնակցել է Արցախյան ազգային-ազատագրական պայքարին։

1992-1999 թվականներին աշխատել է Շուշիի շրջվարչակազմի աշխատակազմում։ 1999-2000 թվականներին եղել է Շուշիի շրջանի վարչակազմի ղեկավարի տեղակալ, Շուշիի քաղաքապետի պաշտոնակատար։

2000 թվականին Շուշիի թիվ 13 ընտրատարածքից ընտրվել է Արցախի Հանրապետության Ազգային ժողովի պատգամավոր։ Եղել է ֆինանսաբյուջետային և տնտեսական կառավարման հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահ։

2005-2007 թվականներին եղել է Արցախի Հանրապետության կառավարությանն առընթեր միգրացիայի, փախստականների և վերաբնակեցման վարչության պետի տեղակալ։

2008 թվականի հունվարի 7-ին նշանակվել է Արցախի Հանրապետության վերահսկիչ պալատի խորհրդի անդամ։ 2011 թվականի հունվարի 13-ին վերանշանակվել է նույն պաշտոնում` 6 տարի պաշտոնավարման ժամկետով։ 2014 թվականի նոյեմբերի 6-ին նշանակվել է Արցախի Հանրապետության վերահսկիչ պալատի նախագահի տեղակալ։

2017 թվականի սեպտեմբերի 7-ից՝ Արցախի Հանրապետության հաշվեքննիչ պալատի անդամ է։ 2020 թվականի փետրվարի 10-ից՝ Արցախի Հանրապետության Ազգային ժողովի աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալ է։

Ամուսնացած է, ունի երեք զավակ։

Պարգևներ
--------

* «Մխիթար Գոշ» մեդալ (ԱՀ նախագահի թիվ 13-Ա հրամանագիր 16.02.2018 թվական)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Դանիելյան Մայոր Անդրանիկի». *www.nankr.am*. Վերցված է 2023 թ․ օգոստոսի 26-ին.
2. ↑  «18 հունիսի 2000թ. | ԼՂՀ Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողով» (ռուսերեն). Վերցված է 2023 թ․ օգոստոսի 26-ին.
3. ↑  «Մայոր Դանիելյանը նշանակվել է Արցախի ԱԺ աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալ - BlogNews.am». *blognews.am*. Վերցված է 2023 թ․ օգոստոսի 26-ին.
4. ↑  LLC, Helix Consulting. «Մայոր Դանիելյանը նշանակվել է Արցախի ԱԺ աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալ». *www.panorama.am* (անգլերեն). Վերցված է 2023 թ․ օգոստոսի 26-ին.
5. ↑  «Մայոր Դանիելյանը նշանակվել է ԱԺ աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալ». *artsakhpress.am*. Վերցված է 2023 թ․ օգոստոսի 26-ին.
6. ↑  «Մայոր Դանիելյան – Azat TV» (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2023 թ․ օգոստոսի 26-ին.
7. ↑  «Մայոր Դանիելյանը նշանակվել է Արցախի ԱԺ աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալ». *news.am*. 2023 թ․ օգոստոսի 26. Վերցված է 2023 թ․ օգոստոսի 26-ին.
8. ↑  «Մայոր Դանիելյանը նշանակվել է Արցախի ԱԺ աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալ». *shamshyan.com*. Վերցված է 2023 թ․ օգոստոսի 26-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* ՊԱՏԳԱՄԱՎՈՐՆԵՐ Արխիվացված 2023-08-23 Wayback Machine
**Կուֆշտայն** (գերմ.՝ Kufstein, բավ․՝ Kufstoa), քաղաք, շրջանային կենտրոն Ավստրիայում, Տիրոլ ֆեդերալ հողում։ Տեղակայված է Ինն գետի ափին, հովտում՝ բաժանելով երկու ալպիական լեռնաշարք, հենց ավստրա-բավարիական սահամանին։

Մտնում է Կուֆշտայնի շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 17 896 մարդ (2008 թվականի փետրվարի 29)։ Տարածքը զբաղեցնում է 39,37 կմ²։

Պատմությունը և տեսարժան վայրերը
-------------------------------

Կուֆշտեյնը ծագել է որպես ամրոց, որի կողքով անցնում էր ճանապարհ Բավարիայից Տիրոլ և հակառակը։ Հերոլդսեկ հսկա ամրոցը, որը XIII—XIV դարերում պատկանել է Ռեգենսբուրգի եպիսկոպոսին, փաստաթղթերով հայտնի է 1205 թվականից։ Առևտրական բնակավայրը, կազմված հինգ թաղամասից, մշակվել է միջնաբերդի հովանու ներքո, Ինն գետի վրա զարգացած առևտրի շնորհիվ․ 1393 թվականին այն վերապահված էր քաղաքի իրավունքներին։

1504 թվականին Մաքսիմիլիան I կայսրը պաշարումից հետո վերցրեց Կուֆշտեյնական ամրոցը և այն միացրեց իրեն ենթակա Տիրոլի կազմին։ Բավարիայի կառավարչին հաջողվեց հետ բերել Կուֆշտեյնը, միայն ժամանակի կարճ ընդհատումներով (1703-1704 թվականներ, 1805-1814 թվականներ), բավարիական օկուպացիայի ժամանակ հին քաղաքը ամբողջովին այրվեց։

Կայզերի աշտարակը, կառուցված Մաքսիմիլիան I-ի հրամանով 1518-1522 թվականներին, մինչև XX դարը օգտագործվել է որպես բանտ։ Ամրոցի պատերից ներս կարելի է այցելել թանգարան և «հերոսների երգեհոն», որը 1931 թվականի կառույց է (*Heldenorgel*), աշխարի մեծագույններից մեկը, որի ձայնը լսելի է 13 կմ շառավղով, տեղի բնակիչների հավաստիացմամբ։

Այժմեականություն
----------------

Ժամանկակից Կուֆշտայն ոչ միայն հանգստի հայտնի վայր է գերմանացիների և ավստրիացիների համար, այլ նաև ոչ մեծ արդյունաբերական կենտրոն, որտեղ տեղի են ունենում *Voere* որսորդական սարքերի, *Kneissl* սպորտային գույքերի և *Riedel* ապրանքանիշի ընտրատեսակի գավաթների արտադրությունը։

Քաղաքը ավելի հայտնի դարձավ այն բանից հետո, երբ 1968 թվանաին բավարիացի երգիչ Ֆրենց Լենգը (Franzl Lang) կատարեց համանուն ազգային Das Kufsteiner Lied երգը։ Երգը մեծ հաջողություն և հռչակ ձեռք բերեց։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Австрия // Атлас мира / сост. и подгот. к изд. ПКО «Картография» в 2009 г. ; гл. ред. Г. В. Поздняк. — М. : ПКО «Картография» : Оникс, 2010. — С. 63. — ISBN 978-5-85120-295-7 (Картография). — ISBN 978-5-488-02609-4 (Оникс).
2. ↑  Куфштайн // Словарь географических названий зарубежных стран / отв. ред. А. М. Комков. — 3-е изд. перераб. и доп. — М. : Недра, 1986. — С. 183.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական էջ (գերմ.)
* www.heimat-kufstein.at: Kufstein պատմական պատկեր

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Կուֆշտայն» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 13514998n · GND: 4033488-0 · LCCN: n84195712 · NKC: ge293159 · VIAF: 132578343 · WorldCat VIAF: 132578343 |

 |
**Գալինա Վասիլիի Ստարովոյտովա** (ռուս.՝ Гали́на Васи́льевна Старово́йтова, մայիսի 17, 1946(1946-05-17), Չելյաբինսկ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 20, 1998(1998-11-20)[…], Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), ռուս քաղաքական և պետական գործիչ, միջազգային հարաբերությունների մասնագետ, իրավապաշտպան, պատմական գիտությունների թեկնածու։ Սպանվել է Սանկտ Պետերբուրգում 1998 թվականի նոյեմբերի 20-ին։ Մահվան հանգամանքները մինչև վերջ չեն պարզաբանված։

Կենսագրություն
--------------

### Ուսում և աշխատանք

Գալինա Ստարովոյտովան ծնվել 1946 թվականի մայիսի 17-ին՝ Չելյաբինսկում։ Դպրոցը և բուհը ավարտել է Լենինգրադում։ Մասնագիտացել է էթնոհոգեբանության բնագավառում։ 80-ական թվականների կեսերից տեղափոխվել է Մոսկվա, որտեղ աշխատել է ԽՍՀՄ ԳԱ Միկլուխո-Մակլայի անվան ազգագրության ինստիտուտում։ Հաճախ մեկնել է գիտարշավների, այդ թվում նաև Աբխազիա և Լեռնային Ղարաբաղ։ 1980 թվականին ստացել է պատմական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։ Դիսերտացիայի թեման կապված էր էթնիկական փոքրամասնությունների՝ հայերի, թաթարների, էստոնացիների ուսումնասիրության հետ։ Լինելով ակադեմիկոս Անդրեյ Սախարովի զինակիցներից, նա միշտ սկզբունքայնություն էր դրսևորում, պաշտպանում էր մարդու իրավունքներն ու ժողովրդավարական սկզբունքները։

### Քաղաքականության մեջ

1990-1993 թվականներին նա եղել է ՌԴ Պետդումայի պատգամավոր, նաև՝ Բորիս Ելցինի խորհրդականը ազգամիջյան հարցերի գծով։ Գալինա Ստարովոյտովան նաև «Ժողովրդավարական Ռուսաստան» դաշնային կուսակցության համահիմնադիրն ու առաջնորդն էր։ 1995 թվականին նա երկրորդ անգամ դարձավ Ռուսաստանի Պետական դումայի պատգամավոր։

Ստարովոյտովան և Հայաստանը
-------------------------

Գալինա Ստորովոյտովան 1988 թվականին մի նամակում արտահայտվել էր հօգուտ Լեռնային Ղարաբաղի ինքնորոշման, սրանով նա ճանաչվել է առաջին ռուսը, ով փորձում էր հասկանալ Հայաստանի դիրքորոշումը։ Հայաստանի հետ վերջին 15 տարիներին կապված էր թե´ որպես գիտնական և թե´ որպես ազգամիջյան հարաբերություններով զբաղվող քաղաքական գործիչ։ Նա հետևողականորեն պաշտպանում էր Լեռնային Ղարաբաղի ինքնորոշման իրավունքը, ընդհուպ մինչև սեփական անկախ պետական կազմավորման ստեղծումը։ 1989 թվականի մայիսին ընտրվել է և մինչև 1991 թվականը եղել է ԽՍՀՄ ժողովրդական պատգամավոր Հայկական ԽՍՀ-ից։

Երևանի համար 177 հիմնական դպրոցը կրում է Գալինա Ստարովոյտովայի անունը։ Անվանակոչվել է 2000 թվականին։

Սպանությունը
------------

1998 թվականի նոյեմբերի 20-ին Ստարովոյտովային իր տուն մտնելիս գնդակահարել են երկու մարդասպան։ Պարզվեց, որ սպանությունը կազմակերպել էր վարձու մարդասպան Յուրի Կոլչինը, որը նախկինում Ռուսաստանի ռազմական հետախուզության գործակալ էր աշխատել 2014 թվականին Ռուսաստանի Պետդումայի նախկին պատգամավոր Միխայիլ Գլուշչենկոն խոստովանել է մասնակցությունը Ստարովոյտովայի սպանության կազմակերպման գործում։ Հետաքննության տվյալներով, սպանությունը քաղաքական դրդապատճառներով է իրականացվել։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  FemBio տվյալների շտեմարան (գերմ.)
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑
10. ↑
11. ↑  Գալինա Ստարովոյտովա (ռուս.)
12. ↑  Մահ առանց պատճառի (ռուս.)
13. 1 2 3  Հայտնի մարդկանց մոռացված սպանություններ
14. 1 2  Անուններ
15. ↑  Դպրոցի կայքը(չաշխատող հղում)
16. ↑  Գլուշչենկոն խոստովանել է, որ ինքն է կազմակերպել Ստարավոյտովայի սպանությունը
17. ↑  Գտել են Գալինա Ստարավոյտովայի սպանության պատվիրատուին(չաշխատող հղում)
**Նախաճաշ հայրիկի հետ** (ռուս.՝ Завтрак у папы), ռեժիսոր Մարիա Կավչենկոյի կողմից նկարահանված ռուսական կատակերգական ֆիլմ, որ պատմում է ծնողների և երեխաների հարաբերությունների մասին։

Սյուժե
------

Յուլիան գեղեցիկ երիտասարդ կին է, ապրում է Սանկտ Պետերբուրգում և աշխատում գովազդային ընկերությունում որպես քոփիրայթեր։ Նա ունի աղջիկ՝ Ալյան։ Մի անգամ ընկերության տնօրենը, որտեղ աշխատում էր Յուլիան, նրան գործուղման է ուղարկում Մոսկվա այն նպատակով, որ նա ստանա պատվեր արտասահմանյան «Ընտանեկան մթերք» մեծ կորպարացիայից։

Յուլիայի տնօրենը համարում է, որ պայմանագիրը գործնականում ստորագրված է. այդ ճանապարհին կա միայն մեկ արժանի մրցակից՝ Մոսկվայի գովազդի ընկերության տնօրեն Ալեքսանդր Տիտովը։ Սակայն Յուլիան հասկանում է, որ Մոսկվայի ընկերության տնօրենը Ալյայի հայրն է։

Պատահաբար իր հոր մասին իմանում է նաև Ալյան, որն էլ որոշում է ծանոթանալ նրա հետ։ Դրա համար նա ճանապարհվում է իր մոր հետևից Մոսկվա և մի առավոտ Ալեքսանդրան ծեծում է դուռը։ Տիտովը չի հավատում, որ Ալյան իր աղջիկն է, քանի որ նա չէր հիշում ո՛չ այն գիշերը, ո՛չ էլ Յուլիային։ Տակավին ամուրի տղամարդը, որն ապրում էր իր ուզածի պես, որոշում է աղջկան հանձնել խնամակալության, միաժամանակ հանդիպել «Ընտանեկան մթերք» ընկերության ներկայացուցչին, որից կախված է, թե ում է բաժին ընկնելու պայմանագիրը։ Ալեքսանդրը հանկարծ իմանում է, որ Բոբը վեց երեխաների հայր է և ընտանեկան արժեքների մեծ երկրպագու։ Ալեքսանդրը անմիջապես որոշում է լավ կողմից ցույց տալ իրեն՝ Ալիային ներկայացնելով որպես իր դուստր, իսկ իր աշխատակից Օքսաննային՝ որպես իր կին։ Ալեքսանդրը Բոբին հրավիրում է իր մեկ շաբաթ ապրել իր «ընտանիքի» հետ։

Ալեքսանդր կկարողանա ՞ արմատապես փոխել կյանքի ոճը և արդյո՞ք Ալյան կկարողանան կրկին միասին տեսնել իր ծնողներին։

Դերերում
--------

* Լուիզա Գաբրիելա Բրովինա - Ալիա, 10-ամյա աղջիկ
* Կատերինա Շպիցա - Յուլիա, Ալիայի մայրիկը
* Յուրի Կոլոկոլնիկով - Ալեքսանդր Տիտով, գովազդային ընկերության կրեատիվ տնօրեն
* Պոլինա Մաքսիմովա - Օքսաննա Տարելկինա, Սաշայի աշխատակիցը
* Վալենտին Պելկա - Բոբ, «Ընտանեկան մթերք» ընկերության ներկայացուցիչ

Սաունդթրեք
----------

* «Папина дочка», Եգոր Կրիդ
* «Завтрак у папы», Յանժիմա
* «Лифт», Пицца
* «Имя 505», Վրեմյա ի Ստեկլո

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑

Արտաքին հղումներ
----------------

* լիցենզիա Կոմսոմոլսկայա պրավդա
* Ֆիլմի լիցենզիա Film.ru
* Լրահաղորդում նկարահանումներից(չաշխատող հղում)
* Հաղորդում պրեմիերայից Արխիվացված 2016-09-19 Wayback Machine

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ČSFD · Internet Movie Database |

 |
Շրի Չակրա
**Հինդուիստական սրբապատկերագրություն**, հինդուիզմի ձևավորման հազարամյակների ընթացքում ընդունված տարբեր սրբապատկերային խորհրդանշաններ, որոնց վերագրվել է հոգևոր նշանակություն և որոնք հիմնված են հինդուիզմի սրբազան տեքստերի ու հինդուիստական մշակութային ավանդույթների վրա։ Այս խորհրդանիշների նշանակության մեկնաբանությունը տարբեր է`կախված աշխարհագրական շրջանից, պատմական ժամանակաշրջանից և կրոնական ավանդույթից, որին հետևում են հինդուսները։ Ժամանակի ընթացքում որոշ խորհրդանիշներ (օրինակ՝ սվաստիկան) գտել են կիրառություն հինդուիզմից դուրս, իսկ մյուսները (օրինակ՝ ձայնի ուժի մանտրան) ճանաչվել են որպես միմիայն հինդուիստական։ Հինդու պատկերապատման մյուս կարևոր կողմերն են մուրտիսն ու մուդրան։

Հինդուիստական սրբապատկերագրության որոշ խորհրդանիշներ (կենդանիներ, բուսական աշխարհ, գործիքներ, զենք կամ նույնիսկ գույներ) կապված են դևերից որևէ մեկի հետ կամ հակառակը։ Որոշ դեպքերում, աստվածություններն իրենք են անձնավորում բնական ուժերին, օրինակ՝ Ագնի աստվածությունն անձնավորում է կրակը, Վայուն՝ քամուն, Սուրյան՝ արևին իսկ Պրիտհիվին՝ երկիրը։ Այլ դեպքերում, որոշակի ասոցիացիաներ կապված են որոշ հինդու դիցաբանական որոշակի դրվագների հետ։ Սիմվոլիզմը հաճախ աստվածությունները կապում է բնական կամ մարդկային հատկանիշների կամ մասնագիտության հետ։

Հինդու սիմվոլիզմի իմացությունն առանցքային դեր ունի ինչպես հինդու գրականության մեջ, այնպես էլ ժամանակակից և հին հնդկական հեղինակների (ինչպես կրոնական, այնպես էլ աշխարհիկ) աշխատություններում այլաբանական հիշատակումները հասկանալու համար։

Հինդուիստական սրբապատկերագրության խորհրդանիշների աղյուսակ
---------------------------------------------------------

Հինդու աստվածները և նրանց հարակից խորհրդանիշները| Աստվածություն | Ասոցիացվող կերպարներ | Նշումներ |
| --- | --- | --- |
| Բրահմա | Լոտոս, կարապ, Վեդաներ, համրիչ | անձնավորում է ստեղծագործությունը |
| Վիշնու | լոտուս, Չակրա, կապույտ | անձնավորում է աջակցությունը |
| Շիվա | երրորդ աչք, կոբրա, կիսալուսին, թմբուկ, վագրի մորթի | վերահսկում է ոչնչացումը, |
| Ինդրա | վաջրա |  |
| Վարունա | Փաշա |  |
| Լակշմի | լոտոս, բու | անձնավորում է բարեկեցությունը, բախտը և բարգավաճումը |
| Փարվատի | առյուծը | Շիվայի կինն է, խորհրդանշում է պտղաբերությունը |
| Սարասվատին | լոտոս, սիրամարգ, կարապ, գինի, սպիտակ | անձնավորում է իմաստությունն ու արվեստը |
| Կալի | մարդկային գլուխներից պատրաստված պսակ | անձնավորում է սանսկրիտ այբուբենը |
| Ռամ | նետ ու աղեղ | Վիշնուի ավատար, անձնավորում է բարեգործությունը |
| Կրիշնա | կով, կաթ (ավելի ճիշտ՝ կարագ), ֆլեյտա, սիրամարգի փետուր, մուգ կապույտ կամ սև մարմնի գույն | Վիշնուի կերպարանափոխություն |
| Բալարամա | գութան, մազում սպիտակ փետուր է կրում, կապույտ հագուստ, մարմնի սպիտակ գույն | Կրիշնայի ավագ եղբայրը, նույն ինքը՝ Սանկարշանա կամ Անանտադև |
| Գանեշա | մուկ | անձնավորում է բարեկեցությունը |
| Հանուման | գավազան | Շիվայի կերպարանափոխություն, անձնավորում է կրոնասիրությունը |
| Մուրուգան | սիրամարգ, նիզակ | Շիվայի որդին, անձնավորում է պատերազմը |

Տես նաև
-------

Վիշնուի պատկերապատումը

Գրականություն
-------------

* Rao, T. A. Gopinatha (1998): Հինդու պատկերապատման տարրեր (4 մասում), Նյու Դելի. Motilal Banarsidass, ISBN 81-208-0878-9

Արտաքին հղումներ
----------------

* Hindu iconography Study Project
* Recognizing the Gods
**Լեննարթ Թի** (գերմ.՝ Lennart Thy, փետրվարի 25, 1992(1992-02-25), Frechen, Ռեյն Էրֆտ, Քյոլնի վարչական շրջան, Հյուսիսային Հռենոս-Վեստֆալիա, Գերմանիա), գերմանացի ֆուտբոլիստ, հոլանդական «Սպարտա» ակումբի հարձակվող։

Կարիերա
-------

### Ակումբային

Կարիերան սկսել է հայրենի Ֆրեհեն քաղաքի «Վիկտորիա» թիմում։ Հետագայում 8 տարի անընդմեջ պատրաստվել է «Նորդեն» խմբի դպրոցում և 2007 թվականին ընդունվել բրեմենյան «Վերդերի» ակադեմիա։ Վերդերյան կազմերում մինչև 17 և մինչև 19 տարեկանը հանդես է եկել Գերմանիայի տարբեր մրցաշարերում։ «Վերդեր 2» թիմում իր նորամուտը նշել է «Հոլշտայնի» դեմ խաղում, որտեղ 78-րդ րոպեին դուրս է եկել խաղադաշտ Դոմինիկ Շմիդտի փոխարեն («երաժիշտները» հաղթեցին 6:1 հաշվով) ։ 2010 թվականի նոյեմբերի 24-ին առաջին անգամ խաղացել է Չեմպիոնների Լիգայում «Տոտտենհեմ Հոթսպուրի» դեմ։

### Հավաքականում

2008 թվականին խաղացել է իռլանդացիների դեմ մինչև 16 տարեկանների երիտասարդական հավաքականում։ Մեկ տարի անց մինչև 17 տարեկանների հավաքականի կազմում մասնակցել է Եվրոպայի առաջնությանը և դարձել հաղթող՝ խաղալով եզրափակչում և 99-րդ րոպեին դաշտում իր տեղը զիջելով Հերրիթու Նաուբերուին։ Ռմբարկուների վեճում երեք գնդակով կիսել է առաջին տեղը հոլանդացի Լյուկ Կաստանյոսի հետ ։ Որպես Եվրոպայի չեմպիոն մասնակցել է Նիգերիայում կայացած Աշխարհի առաջնությանը, որտեղ գերմանացիները 1/8 եզրափակչի ավելացված ժամանակահատվածում 4:3 հաշվով պարտություն կրեցին Շվեյցարիայից։

### Մրցանակներ

2018 թվականին հաձակվողն ստացավ «FIFA Fair Play Award» մրցանակ սակավարյունությամբ տառապող հիվանդի դժվարին վիրահատության համար (ցողունային բջիջների փոխպատվաստում) արյուն հանձնելու համար։ Այս ընթացակարգի համար «Վենլոն» 2018 թվականի մարտին՝ սեզոնի ամենաթեժ պահին, նրան մեկ շաբաթով արձակուրդ տվեց։ Թին բաց թողեց «ՊՍՎ»-ի հետ խաղը, որի ժամանակ նրա երկրպագուները, ցանկանալով շեշտել Թիի վեհանձնությունը՝ նրան պլակատներ էին ձոնել։

Ձեռքբերումներ
-------------

### Միջազգային

Գերմանիա (մինչև 17)
* Եվրոպայի չեմպիոն մինչև 17 տարեկան կարգում - 2009 թ.

### Անհատական

* Եվրոպայի առաջնության լավագույն ռմբարկու ինչև 17 տարեկան կարգում - 2009 թ.
* FIFA Fair Play Award: 2018

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. 1 2  As (իսպ.) — Madrid: Grupo Prisa, 1967. — ISSN 1888-6671

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | AS.com · BDFA · FootballDatabase.eu · Fussballdaten.de · Kicker.de · Soccerway · Transfermarkt (խաղացող) · worldfootball.net (խաղացող) · ԹՖՖ (խաղացող) · ՈւԵՖԱ · ՖԻՖԱ |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1035157969 · GTAA: 1707935 · ISNI: 0000000408328289 · VIAF: 300765778 · WorldCat VIAF: 300765778 |

 |
**«Սպիտակ ձի» ժամանակակից արվեստի պատկերասրահ** (ռուս.՝ Галерея современного искусства «Белая лошадь»), աղբից պատրաստված նկարների մշտական ցուցադրմամբ թանգարան Գելենջիկում։ Թանգարանը «Մտրուկ» միջազգային մանկական մշակութա-էկոլոգիական ստեղծագործական մրցույթի կազմակերպիչն է։ 2014 թվականին մրցույթի էկոլոգիական ակցիային մասնակցել են 3000 երեխա Ռուսաստանի և Ուկրաինայի 72 քաղաքներից։ Պատկերասրահի հիման վրա կազմակերպվում են վարպետության դասեր և դասընթացներ երեխաների համար՝ դեկորատիվ-կիրառական առարկաների պատրաստում փաթեթավորված, միանգամյա օգտագործված և այլ վերամշակված նյութերից։

Պատկերասրահի հիմնադիրն է Terre de Femmes-2011 թվականի դափնեկիր Նինա Նիկիֆորովան, ով անձամբ է պատրաստել պատկերասրահի հիմնական ցուցադրությունը, որը մասսայականացնում է Կուրթ Շվիթերսի «Մերց» արվեստի ոճը։

Ստեղծման պատմություն
--------------------

Նինա Նիկիֆորովան ավարտել է Վլադիվոստոկի պետական բժշկական ինստիտուտը, աշխատել է որպես մանկական վիրաբույժ։ 2000 թվականին Վլադիվոստոկից տեղափոխվել է Գելենջիկ, որտեղ սկսել է զբաղվել գեղարվեստական գործունեությամբ։ Ստեղծագործել է ձեռքի տակ եղած նյութերից` թուղթ, ապակի, փայտ, տեքստիլ, ինչպես նաև հին և ավելորդ իրեր։ Հետագայում դարձել է Գելենջիկի «Աշխարհի ժողովուրդների արվեստը» միջազգային միության և Կուբանի նկարիչների միության անդամ։ Աշխատանքային գործընթացում Նինա Նիկիֆորովայի մոտ ծնվել է պատկերասրահ ստեղծելու գաղափարը, որտեղ կարելի է ցուցադրել աղբից ստացված արվեստի գործերը։ Նիկիֆորովայի խոսքերով, երեխա տարիքում նա հնարել է սպիտակ ձիու մասին հեքիաթը, որը ցանկացած պահի նրան փրկելու կգար։ Նրա պատվին էլ անվանվել է պատկերասրահը, որը բացվել է 2006 թվականին։

Թանգարանի շենք
--------------

Թանգարանը զբաղեցնում է 700 քառակուսի մետր տարածք։ Ցանկապատը պատրաստված է հիսուն հազար պլաստիկ շշերից։ Պատկերասրահն ունի երեք ցուցասրահ և արվեստանոց։ Ցուցադրություն կա նաև թանգարանի բակում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Стартовал конкурс «Жеребёнок»» (ռուսերեն). Администрация муниципального образования город-курорт Геленджик.
2. ↑  «Главный ёж-волшебник находится в Геленджике» (ռուսերեն). ГТРК «Кубань». Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ հունիսի 21-ին. Վերցված է 2018 թ․ ապրիլի 13-ին.
3. ↑  «Нина Никифорова из Геленджика представила свои работы на международном форуме» (ռուսերեն). Кубанские Ведомости. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 5-ին. Վերցված է 2018 թ․ ապրիլի 13-ին.
4. ↑  «Нина Никифорова. «Белая лошадь»» (ռուսերեն). peterout.ru.(չաշխատող հղում)
5. 1 2  «Галерея «Белая лошадь»: экология души» (ռուսերեն). Издательская компания «Искусство юга». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 4-ին. Վերցված է 2018 թ․ ապրիլի 13-ին.
6. ↑  «О галерее» (ռուսերեն). Курортный Геленджик. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 4-ին. Վերցված է 2018 թ․ ապրիլի 13-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
* В Москве презентовали каталог социальных предпринимателей
**Մոնրեալի ժամանակակից արվեստի թանգարան** (ֆր.՝ Musée d'art contemporain de Montréal), թանգարան Մոնրեալում, Քվեբեկ գավառի ամենախոշոր քաղաքում (Կանադա)։

Պատմություն
-----------

Հիմնվել է 1964 թվականին Քվեբեկի կառավարության կողմից, դարձել է Կանադայի առաջին թանգարանը` նվիրված բացառապես ժամանակակից արվեստին, որտեղ ներկայացված են 1939 թվականից սկսած աշխատանքներ։ Բացվել է 1965 թվականի մարտին` բնանկարիչ և գրաֆիկական նկարիչ, ֆրանսիական էքսպրեսիոնիզմի ամենախոշոր ներկայացուցիչ Ջորջ Ռուոի ներկայացրած աշխատանքներով։ 1983 թվականին թանգարանը փոխել է իր կարգավիճակը` դառնալով անկախ կորպորացիա, որը ղեկավարում է Տնօրենների խորհուրդը։ Նախքան իր ներկայիս կարգավիճակի հիմնադրումը` թանգարանը գտնվում էր երեք տարբեր վայրերում. 1964-1965 թվականներին Վիլ-Մարսի առևտրային համալիրի հրապարակում, 1965-1968 թվականներին Դյուֆրեն ամրոցում, 1968-1992 թվականներին Միջազգային գեղարվեստական թանգարանում Էքսպո-67 և Սիթի-դյու-Հավր։
1992 թվականին թանգարանը տեղափոխվեց քաղաքի կենտրոնը` Արվեստների Պալատ (Place des Arts): Թանգարանը համարվում է Քվեբեկի ամենամեծ մշակութային համալիրի մասը, որում համադրվում է ներկայացումը, փորձարարական թատրոնը, ժամանակակից պարերը, երաժշտությունը և կերպարվեստը։

Հավաքածու
---------

Թանգարանային ցուցանմուշները և ժամանակավոր ցուցադրումները զբաղեցնում են 8 պատկերասրահ 2500 քառակուսի մետր ընդհանուր տարածքով։ Թանգարանի հավաքածուն ընդգրկում է ավելի քան 1500 հեղինակների 7 հազար աշխատանքներ Քվեբեկից, Կանադայի այլ գավառներից, ինչպես նաև` արտասահմանից։ Հավաքածուում ներկայացված են քանդակներ, նկարներ, լուսանկարներ, ինստալիացիներ և մեդիաարվեստներ։ Հավաքածուի հետաքրքրությունը համարվում են Պոլյա-Էմիլյա Բորդյուայի գլուխգործոցները։ Նաև ներկայացված են Լուիզա Բուրժուայի, Վիկտոր Վազարելիի, Ջեյմս Թարելայի, Ալֆրեդո Ջարայի, Բիլ Վիոլի և այլ հայտնի հեղինակների գործերը։

Թանգարանի ղեկավարներ
--------------------

* Ռոբերտ Գայ, 1964-1966
* Ժիլ Էնո, 1966-1971
* Անրի Բարաս, 1971-1972
* Ֆերնանդա Սեն-Մարտեն, 1972-1977
* Լուիզա Լետոշա, 1977-1982
* Անդրե Մենար, 1982-1985
* Մարսել Բրիզբուա, 1985-2004
* Մարկ Մայեր, 2004-2009
* Մոնիկ Գոտյե (պարտականությունների կատարող), 2009
* Փոլեթ Հանյոն, 2009 -

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «The Canadian Encyclopedia. Musée d'art contemporain de Montréal». Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ հունիսի 26-ին. Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 14-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Մոնրեալի ժամանակակից արվեստի թանգարանի պաշտոնական կայք

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Մոնրեալի ժամանակակից արվեստի թանգարան» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Կանադական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000121976908 · LCCN: no89001336 · NKC: ko2003204749, ko2003204750 · VIAF: 137350813 · WorldCat VIAF: 137350813 |

 |
**Սուրսոկ թանգարան**, ինչպես նաև, պաշտոնապես կոչվում է Սուրսոկ Նիկոլի թանգարան, ժամանակակից արվեստի թանգարան Բեյրութում (Լիբանան)։ Տեղակայված է Բեյրութի Աշրաֆի շրջանի Ռու Սուրոկ փողոցում։ Այդ փողոցում տեղակայված են Բեյրութում 18-րդ դարում Սարսոկով և Բուստրոսով հայտնի ընտանիքների կողմից կառուցված մի շարք ամրոցներ։

Պատմություն
-----------

Սուրսոկի թանգարանի շենքը լիբանանյան ճարտարապետության հիանալի օրինակ է, որը մեծապես կրել է իտալական, հատկապես, վենետիկյան և օսմանյան ճարտարապետությունների ազդեցությունը։ Բեյրութի ամենահաջողված և հարուստ ընտանիքներից մեկի անդամ Նիկոլա Սուրսոկը 19-րդ դարում կառուցել է թանգարանի այսօրվա շենքը որպես վիլլա։ Նիկոլա Սուրսոկը, ով մահացել է 1961 թվականին, իր վիլլան կտակել է Բեյրութ քաղաքին։ Նրա ցանկության համաձայն` վիլլան վերաձևափոխվել է թանգարանի։

Սուրսոկի թանգարանի մարմարյա աստիճանները
Թանգարանը բացվել է 1961 թվականին, լիբանանյան ժամանակակից նկարիչների աշխատանքների ցուցահանդեսով` Բեյրութի մշակութային կյանքում նախադեպ ստեղծելով։ Դրանից հետո թանգարանում անց են կացվել ինչպես լիբանանյան, այնպես էլ` արտասահմանցի նկարիչների աշխատանքների հարյուրավոր ցուցադրություններ։ Ժամանակակից արվեստի գործերից բացի, թանգարանում պահվում են նաև ճապոնական փորագրություններ և իսլամական արվեստի աշխատանքներ։

Թանգարանի ընդլայնում
--------------------

Թանգարանի տարածքի ընդլայնումը ենթադրում էր չորս նոր ստորգետնյա հարկերի կառուցում` 12 մլրդ դոլար ընդհանուր արժողությամբ։ Ֆրանսիացի ճարտարապետ Ժան-Միշել Վիլմոտն ու լիբանանցի ճարտարապետ Ժակ Աբու Հալեդն ստեղծել են ընդլայնման նախագիծը։ Ընդլայնման այդ նախագիծը թույլ էր տալիս մեծացնել թանգարանի տարածքը 2.000-7.000 քմ, ներառյալ նոր ցուցասրահները, գրադարանները, գրախանութը և երաժշտական սենյակներ։

Թանգարանի հավաքածու
-------------------

Թանգարանի հավաքածուն ներառում է արվեստի 5.000 նմուշ, որոնց մեջ մտնում են նկարներ, քանդակներ, ճենապակի, ապակե աշխատանքներ, որոնք թվագրվում են 18-20-րդ դարեր։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  Daratalfunun.org
2. ↑  Guides.hotelbook.com Արխիվացված 2007-09-29 Wayback Machine, Events Guide: Sursock Museum (Sursock Museum, Beirut, Lebanon)
3. ↑  Galleries Beirut, Sursock museum, Georges Guv Aref Rayess, John Haddian, Levon Moumjian. Madi Hussein
4. ↑  «Lebanon-tourism.gov.lb». Արխիվացված է օրիգինալից 2021 թ․ փետրվարի 27-ին. Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 27-ին.
5. ↑  «Annahar.com». Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ հոկտեմբերի 1-ին. Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 27-ին.
6. ↑  «Jadesigns-architects.com». Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ նոյեմբերի 26-ին. Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 27-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

Onefineart.com կայքում:

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 12205992z · GND: 3010495-6 · ISNI: 0000000121567477 · LCCN: n85090673 · SUDOC: 030695449 · VIAF: 129923518 · ULAN: 500307595 · WorldCat VIAF: 129923518 |

 |

 |
**Սուրճի թանգարան** (ռուս.՝ Музей кофе), թանգարան Սանկտ Պետերբուրգում` նվիրված սուրճ ըմպելիքին ու նրա պատմությանը։ Թանգարանը բացվել է 2008 թվականի նոյեմբերին։ Այն Ռուսաստանում բացված առաջին նմանատիպ թանգարանն է։

Սուրճի հատիկի վերարտադրություն
Թանգարանի մեջ ընդգրկված են ցուցասրահը, համտեսման սրահը և այլն։ Թանգարանում անցկացվող էքսկուրսիայի ընթացքում ներկայացվում է սուրճի պատմությունը, նրա տեսակները, սուրճի պատրաստման գործընթացը, սուրճ խմելու` տարբեր ժամանակների ու տարբեր ժողովուրդների մոտ առկա ավանդույթները, տնային պայմաններում սուրճ պատրաստելու տարածված բաղադրատոմսերն ու դրանց պատրաստման եղանակները։

Թանգարանում անցկացվում են նաև սուրճի պատրաստման վարպետության դասեր։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  «Պետերբուրգում կազմակերպվել է սուրճի` Ռուսաստանում առաջին թանգարանը` ցուցադրման ու համտեսման համար նախատեսված սրահներով». АМИ-ТАСС. 16.4.2009. Վերցված է 2009 թ․ դեկտեմբերի 1–ին-ին.(չաշխատող հղում)
:

Արտաքին հղումներ
----------------

* Թանգարանի պաշտոնական կայքը
* «Музей кофе Санкт-Петербург Вконтакте». 19.01.2016. Վերցված է 19.01.2016-ին.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | ՎԿ · Ֆեյսբուք · Տելեգրամ |

 |
**Սուրբ Պետրոս Ալեքսանդրացու կինտա** (իսպ.՝ Quinta de San Pedro Alejandrino), 17-րդ դարում կառուցված ասիենդա կամ կինտա։ 1830 թվականի դեկտեմբերի 17-ին այստեղ է մահացել Սիմոն Բոլիվարը։ Այդ ժամանակ ասիենդայում արտադրվում էր ռոմ, մեղր և պանելա։ Ասիենդան գտնվում է Կարիբյան ծովի մոտ, Հյուսիսային Կոլումբիա, Սանտա Մարթա տուրիստական շրջանում։ Ներկայումս այն գործում է որպես զբոսաշրջային, պատմական վայր և թանգարան։

Պատմություն
-----------

Ասիենդան հիմնադրվել է 1608 թվականի փետրվարի 2-ին Դոն Ֆրանսիսկո դե Գոդոյ ի Կորտեսիայի կողմից։ Այս վայրում է Սիմոն Բոլիվարն անցկացրել իր կյանքի վերջին օրերը և այստեղ մահացել 1830 թվականի դեկտեմբերի 17-ին։ Ասիենդան գտնվում է Կոլումբիայի Սանտա Մարթա քաղաքի Մամատոկո շրջանում։ Սուրբ Պետրոս Ալեքսանդրացու կինտան երկրում համարվում է սրբավայր։

Ժամանակի ընթացքում ասիենդան տարբեր սեփականատերեր է ունեցել։ 1808 թվականի հունվարի 9-ին դոն Ֆոստինո դե Միեր ի Տերան ասիենդան գնել է 11773 պեսո ոսկով, սակայն տարիներ անց այն առգրավվել է։

19-րդ դարի երկրորդ կեսին ասիենդան նվիրել են իսպանացի ազնվական դոն Խոակին դե Միեր ի Բենիտեսին, որն ինտենսիվ կերպով ասիենդայում սկսեց մշակել շաքարեղեգ, ռոմ և մեղր։

Կառուցվածք
----------

### Հասարակական կամ բնակելի հատված

**Գլխավոր տուն**

* Capilla u Oratorio
* Sala principal
* Alcoba
* Biblioteca
* Cuarto de Baño
* Sala de Fumar
* Comedor
* Cocina
* Repostería
* Caballeriza
* Alcobas De Huéspedes
* Sala del Centenario
* Sala de Independencia
* Sala Bolivariana

### Աշխատանքային հատված

* Bagacera
* Trapiche
* Destilería
* Sótano

### Ժամանակակից հատված

* Altar de la Patria
* Museo Bolivariano de Arte Contemporáneo
* La colección del Museo Bolivariano
* Jardín Botánico Quinta de San Pedro Alejandrino

Պատկերասրահ
-----------

* ՊանթեոնՊանթեոն
* Պետրոս Ալեքսանդրացու արձանըՊետրոս Ալեքսանդրացու արձանը
* Սիմոն Բոլիվարի արձանըՍիմոն Բոլիվարի արձանը
* 
* 
* Ամֆիթատրոն կինտայումԱմֆիթատրոն կինտայում
* Բուսաբանական այգիԲուսաբանական այգի
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  Wiki Loves Monuments monuments database — 2017.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Quinta de San Pedro Alejandrino (site officiel)
* San Pedro Alejandrino Արխիվացված 2016-03-03 Wayback Machine, Bibliothèque Luis Angel Arango
* Jardín Botánico Quinta de San Pedro Alejandrino

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Սուրբ Պետրոս Ալեքսանդրիացու կինտա** կատեգորիայում։ |
**«Նոր տարվա վերանորոգում»,** ռուսական կատակերգական ֆիլմ, ռեժիսորն է Արթուր Պինխասովը։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2019 թվականի նոյեմբերի 7-ին։

Սյուժե
------

Գեղեցկուհի Մարգոն ունի ընդամենը 24 ժամ՝ դստեր և մոր ժամանման համար բնակարանը վերանորոգելու համար։ Փորձելով լուծում գտնել՝ նա պատահաբար օգնության հաղորդագրություն է ուղարկում հեռախոսի բոլոր կոնտոկտներին։ Այդ պահից սկսած դռան զանգն անընդհատ հնչում է, և Մարգարիտայի բնակարանում մեկը մյուսի հետևից հայտնվում են հին ու նոր ընկերներ՝ ռուս պատգամավորը, հրեա ուսուցիչը, ռեստորանի հայ սեփականատերը։ Այդ ամենին գումարած հայտնվում է ամերիկացին՝ իր ամուսնության առաջարկով։

Դերերում
--------

| Դերասան | Դեր |
| --- | --- |
| Զոյա Բերբեր | Մարգարիտա Զվոնարևա |
| Սերգեյ Կոմարով | Սերգեյ Ալբերտովիչ Զարուբին |
| Արտյոմ Օսիպով | Իլյա Գուրևիչ |
| Էրիկ Բիգուլյա | Արսեն Քոչարյան |
| Իսմայիլ Կոնե | Սթիվեն Բրաուն |
| Իրինա Ռոզանովա | Մարգարիտայի մայրը |
| Վիտալի Կորնիենկո | Կատյա Զվոնարևա |
| Դանիլ Ստեկլով | Պյոտր Տրոֆիմով |
| Մակար Զապորոժիե | Կոլյա |
| Վադիմ Գալիգին | դիրիժոր Արկաշկա |

Քննադատություն
--------------

«Ռոսիյսկայա գազետա»-ից Վալերի Կիչինը հայտարարել է։

> Գործողությունը կատարվում է մեր օրերում, բայց այնպիսի տպավորություն է՝ կարծես նայում ես խորհրդային «Ճակատագրի հեգնանքը» կատարկեգությունը։ Տիտրերում չկա «Նվիրված է Էլդար Ռյազանովին» գրվածքը, բայց սա ակնհայտ հարգանքի տուրք է․ զգացվում է անթաքույց ցանկությունը վերադարձնելու այն ժպտուն, կենդանի, չարաճճի ոճը, ինչը բնորոշ է անցյալ ժամանակաշրջանի տիպիկ կատարկեգությանը և ամենից շատ՝ Ռյազանովի դարաշրջանի կատարկեգությանը։
> 
> 

«Կինոաֆիշա»-ից Վերոնիկա Սկուրիխինան նշում է․

> Այն (ֆիլմը) նման է «Աշանից» բերված եղեևնու, որը ցուցափեղկին վատ չէր երևում, իսկ տանը չգիտես ինչու, թվում է թափթփված ու չափազանց պլաստիկե։ Իսկ եթե զարդարես, ապա կստացվի պատմությունների կույտ, որոնք մեկուկես ժամյա կատակերգության մեջ նորաթուխ ռեժիսորը փորձում է տեղավորել։ Մտքերը կարծես ճիշտ են, բայց ինչ-որ նրբանկատորեն է պետք։ Կամ մենք պարզապես հոգնել ենք «Տոնածառից»․․․
> 
>

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Internet Movie Database — 1990.
2. ↑  Усков, Олег (2019 թ․ հոկտեմբերի 20). «Трейлер: расистский юмор в российской комедии "Новогодний ремонт"». *Российская газета*. Արխիվացված օրիգինալից 2022 թ․ հունվարի 2-ին. Վերցված է 2022 թ․ հունվարի 2-ին.
3. ↑  Альперина, Сусанна (2020 թ․ հունվարի 6). «Что не пропустить по ТВ и в Сети на неделе с 6 по 12 января». *Российская газета*. Արխիվացված օրիգինալից 2022 թ․ հունվարի 2-ին. Վերցված է 2022 թ․ հունվարի 2-ին.
4. ↑  Кичин, Валерий (2019 թ․ նոյեմբերի 6). «Каморка папы Карло». *Российская газета*. Արխիվացված օրիգինալից 2022 թ․ հունվարի 2-ին. Վերցված է 2022 թ․ հունվարի 2-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ բազմաթիվ անուններ: authors list (link)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
**Նիկոլա Լազետիչ** (սերբ.՝ Никола Лазетић, փետրվարի 9, 1978(1978-02-09), Կոսովսկա Միտրովիցա, Կոսովոյի սոցիալիստական ինքնավար երկրամաս, Սերբիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), սերբ ֆուտբոլիստ։

Կենսագրություն
--------------

Լազետիչը ծնվել է Կոսովոյում 1978 թվականին, եղել է Կոսովոյի Միտրովիցայի «Տրեպչա» ակումբի սան։ 1995 թվականին որպես տաղանդավոր պատանի տեղափոխվել է Բելգրադ, որտեղ սկսել է հանդես գալ «Ցրվենա Զվեզդայի» կազմում։ Այնուհետև խաղացել է Վալևոյի «Բուդուչնոստում», «Օբիլիչում» և հարավսլավական այլ ակումբներում։

2000 թվականի ամռանը ընդունել է թուրքական «Ֆեներբահչեի» առաջարկը, որը նրա տրանսֆերը գնում է 6 մլն ԱՄՆ դոլարով։ Թուրքական թիմում Լազետիչն անցկացրել է 2 հագեցած մրցաշրջան։ 2002 թվականին ազատ գործակալի կարգավիճակով տեղափոխվել է Իտալիա՝ «Կոմո»։ Սակայն այնուհետև Լազետիչը երկու մրցաշրջան է խաղացել «Կյևոյում» և «Լացիոյում»։ 2003 թվականի ամռանը Լազետիչը տեղափոխվել է «Ջենոա» և անմիջապես վարձակալությամբ մեկնում «Սիենա»։ 2004 թվականին ֆուտբոլիստը վերադառնում է Գենուա և ամբողջովին անցկացնում B սերիայի մրցաշրջան՝ օգնելով իր թիմին դուրս գալ էլիտար դիվիզիոն։ Սակայն խաղերի հետ կապված սկանդալի պատճառով «Ջենոան» տեղափոխվել է Սերիա C1։ Այդ կապակցությամբ Լազետիչը մեկնել է «Լիվոռնո»։ 2006 թվականին Նիկոլան տեղափոխվել է «Տորինո» և կայուն խաղում է հիմնական կազմում, ինչպես նաև օգնում է ակումբին հասնել դասի բարձրացման։

Սակայն 2008 թվականին որոշում է կայացրել վերադառնալ հայրենիք և պայմանագիր է կնքել «Ցրվենա Զվեզդայի» հետ։ «Կարմիր-սպիտակների» կազմում փորձառու ֆուտբոլիստին վստահում են ավագի թևկապը։

Լազետիչը նաև հանդես է եկել Հարավսլավիայի (այնուհետև՝ Սերբիայի և Չեռնոգորիայի) հավաքականում, որի կազմում անցկացրել է 25 հանդիպում և խփել է 1 գոլ։

Ձեռքբերումներ
-------------

* Շարքի Հաղթող՝ 2006
* Թուրքական Սուպերլիգայի հաղթող՝ 2000/01

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | BDFA · eu-football.info (խաղացող) · FootballDatabase.eu · National Football Teams.com · Reprezentacija.rs · Soccerway · Transfermarkt (խաղացող) · Transfermarkt (մարզիչ) · worldfootball.net (խաղացող) · ԹՖՖ (խաղացող) · ՈւԵՖԱ |

 |
**Աննա Լեբեդևա**, (ղազ.՝  *Анна Петровна Лебедева*, ), ղազախ բիաթլոնիստ։

Կյանք և կարիերա
---------------

Լեբեդևան ծնվել է Ալեքսեևկա քաղաքում: Նա և իր քույր Մարինան սկսել են մարզվել իրենց հոր՝ Պյոտր Լեբեդևի մոտ։

Լեբեդևան առաջին անգամ մեկնարկել է 2003 թվականին Իտալիայի Ռիդաննա քաղաքում անցկացվող Եվրոպայի գավաթի մրցավազքում: Սեզոնի կեսին, Պոկլյուկայում Եվրոպայի գավաթի մի քանի մրցավազքներից հետո, նա իր դեբյուտը նշեց Բիաթլոնի աշխարհի գավաթում։ Նա 58-րդն էր սպրինտ մրցավազքում: Սեզոնի կարևոր իրադարձությունը 2004 թվականին Օբերհոֆում կայացած բիաթլոնի աշխարհի առաջնությունն էր։ Այստեղ նա անհատական ​​պայքարում զբաղեցրել է 64-րդ տեղը։ 

Հոխֆիլցենում անցկացված աշխարհի հաջորդ առաջնությունում Լեբեդեւան անհատական ​​պայքարում զբաղեցրել է 39-րդ տեղը։ 
Նրա լավագույն Աշխարհի գավաթի մրցաշրջանը տեղի ունեցավ 2005/2006 թվականներին. նա չորս անգամ նվաճեց գավաթային միավորներ: 
Լավագույն արդյունքը 21-րդ տեղն էր Օսրբլիեի հետապնդման մրցավազքում: Մրցաշրջանի վերջում նա ընդհանուր հաշվարկում զբաղեցրել է 58-րդ տեղը։ Սեզոնի գլխավոր իրադարձությունը Թուրինի ձմեռային օլիմպիական խաղերն էին։ Աննան մեկնարկեց երեք մրցավազքում. Նա զբաղեցրել է 49-րդ տեղը անհատական, իսկ 52-րդը՝ սպրինտ և հետապնդում (*LAP*) մրցավազքերում: 

Լեբեդևան մասնակցել է նաև 2010 թվականի Օլիմպիական խաղերին՝ զբաղեցնելով 52-րդ տեղը սպրինտում, բարձրանալով մինչև 44-րդը հետապնդումներում և հասնելով իր լավագույն անհատական ​​դիրքը՝ 38-րդը, 15 կմ անհատական ​​վազքում։ 

Ղազախստանի հավաքականի կազմում Ելենա Խրուստալևայի, Լյուբով Ֆիլիմոնովայի և քրոջ՝ Մարինա Լեբեդևայի հետ նա զբաղեցրել է 14-րդ տեղը։ Աննան Ղազախստանի Հանրապետության առաջնությունների կրկնակի հաղթող և մրցանակակիր է։

Լեբեդևան կարիերան ավարտել է 2010/2011 մրցաշրջանում։

Լեբեդևան ամուսնացած է ղազախ բիաթլոնիստ Ալեքսանդր Չերվյակովի հետ։ Զույգը մեծացնում է հինգ երեխա (Անդրեյը ծնվել է 2006 թվականին, Ալեքսեյը ծնվել է 2011 թվականին, Ստեփանը ծնվել է 2014 թվականին, Արինան ծնվել է 2017 թվականին, Ալեքսանդրա ծնվել է 2019 թվականին): Ալեքսեյն ու Ստեփանը գնացել են իրենց ծնողների հետքերով և զբաղվում են նաև դահուկասպորտով։

Ներկայումս Լեբեդևան ամուսնու հետ աշխատում է որպես դահուկավազքի մանկական մարզիչ իր հայրենի քաղաքի մանկապատանեկան մարզադպրոցում։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Анна Петровна Лебедева – օլիմպիական վիճակագրությունը *Sports-Reference.com* կայքում (անգլ.)
* Աննա Լեբեդևա, *olympedia* կայք

Ծանոթագրություններ
------------------
**Մերի Ակրամի** (պարս.՝ ماری اکرمی, 20-րդ դար), Աֆղանստանի կանանց հմտությունների զարգացման կենտրոնի տնօրեն։ Նա ներկայացրել է Աֆղանստանի քաղաքացիական հասարակությունը 2001 թվականի Բոննի համաժողովում։ 2003 թվականին Աֆղանստանի Քաբուլ քաղաքում Աֆղանստանի կանանց հմտությունների զարգացման կենտրոնը բացեց կանանց առաջին ապաստարանը։ Ապաստարանը տրամադրել է իրավաբանական խորհրդատվություն, գրագիտության դասեր, հոգեբանական խորհրդատվություն և հիմնական հմտությունների ուսուցում այն կանանց, ովքեր դրա կարիքն ունեն։ Ակրամին շուրջօրյա հերթապահում էր ապաստարանում, նրա ղեկավարությամբ որոշ կանայք հրապարակայնորեն դատապարտել են իրենց բռնարարներին և դատական հայցեր ներկայացրել նրանց դեմ, ինչը նախկինում գրեթե անհնար էր։ Նա իր աշխատանքի համար սպառնալիքների է բախվել։

2007 թվականին արժանացել է Արիության համար Կանանց միջազգային մրցանակի և ճանաչվել Է BBC 100 Women 2016-ի ցուցակում՝ որպես տարվա ամենաոգեշնչող և ազդեցիկ կանանցից մեկը։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑
2. 1 2  «BBC 100 Women 2016: Who is on the list?». Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ ապրիլի 29-ին. Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 21-ին.
3. 1 2 3 4  «Honorees». Արխիվացված օրիգինալից 2017 թ․ փետրվարի 2-ին. Վերցված է 2023 թ․ մարտի 10-ին.
4. 1 2  «What's an American lawyer doing in Afghanistan? - CSMonitor.com». Արխիվացված օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 3-ին. Վերցված է 2023 թ․ մարտի 10-ին.
5. ↑  Afghan Women Slowly Gaining Protection Արխիվացված 2018-01-27 Wayback Machine, NYTimes, Retrieved 14 July 2016
6. ↑  AWIU » 2007 WOC – Mary Akrami Արխիվացված 2014-12-13 Wayback Machine Արխիվացված {{{2}}}.
**«Հովիվների երկրպագությունը»** (իտալ.՝ Adorazione dei pastori) նկարը պատկանում է Վերածննդի ժամանակաշրջանի իտալացի նկարիչ Կորեջիոյի վրձնին, որը ավարտին է հասցվել մոտավորապես 1530 թվականին։ Դրված է Դրեզդենի պատկերասրահում։

Նկարագրություն
--------------

Ղուկասի ավետատարանի համաձայն՝ հրեշտակը երևում է հովիվներին և հայտնում Փրկչի ծննդյան մասին։
Նկարում պատկերված են լույսի շողերով համակված թռչող հրեշտակներ։ Հովիվը արդեն գոմում է։ Նա ցնծում է, քանի որ սեփական աչքերով տեսնում է նորածին Քրիստոսին։ Հովվի շունը զգուշորեն հոտոտում է մսուրը, որտեղ Մանուկն է, և կարծես հենց նրանից է արձակվում կախարդական լույսը՝ ողողելով երջանիկ Աստվածածնի դեմքը։ Աղախիններից մեկը կուրացած է լույսից, մյուսը ցնծում է հովիվների հետ։ Հովսեփը չի մասնակցում համընդհանուր գործողությանը, նա պատկերված է երկրորդ պլանում ավանակին խնամելիս։

Նկարը Ալբերտո Պրատոների կողմից պատվիրվել էր 1522 թվականի հոկտեմբերին Սուրբ Պրոսպերո եկեղեցու ընտանեկան մատուռի համար, որտեղ նկարը տեղադրվել է 1530 թվականին։ 1640 թվականին դուքս Ֆրանչեսկո I դը Էստեն այն տարել է իր անձնական պատկերասրահ, իսկ 1746 թվականին նկարը տեղափոխվել է Դրեզդեն։

Կորեջիոյի ստեղծագործությունը առանձնանում է լույսի և ստվերի նորարական մոտեցմամբ։ Իր աշխատանքում նկարիչը օգտագործել է լույսը՝ հավասարակշռություն ստեղծելու ձախ կողմից կենդանացող տեսարանի և աջից նկատվող լուռ ուրախության միջև։ Պատահական չէ, որ այս նկարը անվանել են առաջին նշանավոր գիշերային տեսարանը եվրոպական գեղանկարչության մեջ:Այստեղ Քրստոսի ծնունդը վերածվում է հրաշք լույսի, թեև Կորեջիոն առաջինը չէր, որ մեկնաբանում է Հիսուսի կերպարը որպես «աշխարհի լուսատու»։ «Հովիվների երկրպագությունը» նկարը ազդել է Լոմբարդյան դպրոցի շատ նկարիչների աշխատանքների վրա։ Այն նմանօրինակելու առիթ է եղել այնպիսի վարպետների համար, ինչպիսիք են Կամիլո Պրոկաչինին, Լուկա Կամբիազոն, Գվիդո Ռենին, Դոմենիկինոն, ավելի ուշ Ֆեդերիկո Բարոչին և Կառլո Մարատան։

Գրականություն
-------------

* *Patrick de Rynck* How to Read a Painting — Decoding, Understanding And Enjoying The Old Masters. — Thames & Hudson, 2004. — С. 166-167. — ISBN 978-0-500-51200-5
* Valerio Terraroli, *Correggio*, Elemond Arte, 1992
* Cecil Gould, The paintings of Correggio, Londra 1976, pp. 182–183.
* Luigi Pungileoni, Memorie istoriche di Antonio Allegri detto il Correggio, II, Parma 1818, p. 212.
* Adolfo Venturi, La R. Galleria Estense in Modena, Modena 1882—1883, pp. 318–323.
* Arthur Ewart Popham, Correggio’s Drawings, London 1957, cat. n. 72.
* Giuseppe Adani, *Correggio pittore universale*, Silvana Editoriale, Correggio 2007. ISBN 9788836609772

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  Patrick de Rynck. How to Read a Painting — Decoding, Understanding And Enjoying The Old Masters. — Thames & Hudson, 2004. — С. 166—167. — ISBN 978-0-500-51200-5.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Նկարի նկարագրությու(անգլ.)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Հովիվների երկրպագությունը (նկար, Կորեջիո)» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4626702-5 · LCCN: no2001098199 |

 |
**Մկրտիչ Մելիքի Այլամազյան** (1903, Ալեքսանդրապոլ, Երևանի նահանգ, Ռուսական կայսրություն), հայ ռազմական գործիչ, բժիշկ։

Կենսագրություն
--------------

Մկրտիչ Այլամազյանը ծնվել են 1903 թվականին Ալեքսանդրապոլում։ Հայրը եղել է քարտաշ, աշխատել է Բաքվի նավթի հանքերում, մասնակցել է գործադուլներին, ինչի պատճառով բանտարկվել է։ Մահացել է 1910 թվականին։

Մկրտիչը նախնական կրթությունը ստացել է Ալեքսանդրապոլում, հետագայում ուսումը շարունակել է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում։ Կամավոր մեկնել է Կարմիր բանակ, բայց կարճ ժամանակ անց տեղափոխվել է այլ աշխատանքի, նրան նշանակել են միլպետի տեղակալ։

1924 թվականին անցել է պարտադիր զինվորական ծառայության։ 1926-1930 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում, որն ավարտելուց հետո աշխատանքի է անցել Արթիկի Մարալիկ և Անիպեմզա գյուղերում, եղել է հիվանդանոցի գլխավոր բժիշկ։ 1933 թվականին նշանակվել է առողջապահության բաժնի վարիչ։ 1935 թվականին մանկակաբարձ-գինեկոլոգի մասնագիտությամբ ընդունվել է ասպիրանտուրա։ Եղել է առողջապահության ժողովրդական կոմիսարիատի տեսուչ, 1937 թվականին նշանակվել է նույն առողջապահության ժողովրդական կոմիսարիատի ծննդօգնության բաժնի վարիչ։

1941 թվականի հունիսի 22-ին զորակոչվել է բանակ, նշանակվել № 1571 էվակուհոսպիտալի վիրաբուժության բաժանմունքի պետ, կարճ ժամանակ անց՝ հոսպիտալի պետ։

1943 թվականին ընդունվել է ԽՄԿԿ շարքերը։

Պատերազմից հետո Մկրտիչ Այլամազյանը զորացրվել է և նշանակվել Հայաստանի առողջարանների վարչության պետ։

1946-1952 թվականներին նշանակվել է ռենտգենաբանության և ուռուցքաբանության նոր կազմակերպված ինստիտուտի ավագ գիտական աշխատող ու դիսպանսերի վարիչ։ 1946-1949 թվականներին եղել է Երևան քաղաքի գլխավոր մանկաբարձ-գինեկոլոգը։ Ստացել է բժշկական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։ 1952 թվականին Մկրտիչ Այլամազյանը մրցույթով ընտրվել է բժշկական ինստիտուտի մանկաբարձության ամբիոնի ասիստենտ։ 1962 թվականին պաշտպանել է դոկտորական դիսերտացիա և ընտրվել Երևանի բժիշկների վերապատրաստման ինստիտուտի մանկաբարձության ու գինեկոլոգիայի ամբիոնի վարիչ։

1969 թվականից Մկրտիչ Այլամազյանը անցել է կենսաթոշակի։

Մոտ 70 գիտական աշխատությունների, այդ թվում երկու մենագրության հեղինակ է, որոնք հիմնականում վերաբերում են մանկաբարձությանը և գինեկոլոգիային։

Արժանացել է շքանշանների և մեդալների։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Գրիգորյան, Ահարոն Վաղարշակի, Մելքումյան, Բագրատ Գրիգորի «Հայաստանի բժիշկները Մեծ հայրենականում», Երևան։ Հայաստան, 1987, գիրք 2, էջ 34
2. ↑  Գրիգորյան, Ահարոն Վաղարշակի, Մելքումյան, Բագրատ Գրիգորի «Հայաստանի բժիշկները Մեծ հայրենականում», Երևան։ Հայաստան, 1987, գիրք 2, էջ 35
**Շպանցիրֆեստ**  (խորվ.՝ Špancirfest), փողոցային թափառական արտիստների փառատոն, որն անց է կացվում ամեն տարվա աշնան սկզբին Վարաջինում, Խորվաթիայում։ Խորվաթերեն այն նշանակում է «փողոցային փառատոն»։ Անվանումը ծագում է գերմաներեն լեզվից․ *spazieren* — թափառել, *Fest* — փառատոն։

10 օր քաղաքի ողջ կենտրոնը դառնում է բեմ շատ երկրների փողոցային արտիստների համար։ Այստեղ գալիս են աճպարարներ, երգիչներ, ծաղրածուներ, հումորիստներ, տիկնիկային թատրոնի խմբեր, երաժիշտներ։ Փառատոնը սովորաբար բաժանվում է մի քանի իմաստային փուլերի․

* *փողոցային զվարճանքներ:* Փողոցային երաժիշտներ, աճպարարներ, ակրոբատներ, ֆոկուսնիկներ
* *երաժշտական համերգներ երաժշտության լուրջ սիրահարների համար*
* *մանկական թատերական ներկայացումներ*
* *թատերական ներկայացումներ մեծահասակների համար*

Այդ ժամանակ քաղաքի փողոցներում անցկացվում է ժողովրդական արտադրության ցուցահանդես-վաճառք (մեղր, ժանյակ, փայտաշեն պատրաստվածքներ, գինի), հին արհեստների ցուցադրում, վաճառվում են հին բաղադրատոմսերով պատրաստված թխվածքներ։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Официальный сайт (խորվ.)