recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Վահան Խաչատուրի Բադալյան** (1912, Անգեղակոթ, Ռուսական կայսրություն - *անհայտ*), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«Հայրենական մեծ պատերազմ»*, 1941-1945) մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Վահան Բադալյանը ծնվել է 1912 թվականին, Սիսիանի շրջանի Անգեղակոթ գյուղում։ Բաքվի 22-րդ հայկական երկրորդ աստիճանի դպրոցի 9-րդ դասարանն ավարտելուց հետո նշանակվել է Շամախու շրջանի Քերքինջ գյուղի դպրոցում ուսուցիչ։ 1932 թվականին Բադալյանն ընդունվել է Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան համալսարանի մեխանիկամաթեմատիկական ֆակուլտետը, որն ավարտել է 1938 թվականին։ Նույն թվականին ընդունվել է համալսարանին կից մաթեմատիկայի գիտահետազոտական ինստիտուտի ասպիրանտուրան։

Թեկնածուական դիսերտացիան Բադալյանը պաշտպանել է 1941 թվականի հունիսին։ Զորակոչվել է կարմիր բանակ և ծառայության անցել գլխավոր շտաբի հետախուզական վարչությունում ինժեներ կապիտանի կոչումով։ Մասնակցել է Մոսկվայի պաշտպանությանը և Մոսկվայի մոտ գերմանացիների ջախջախմանը։ 1942 թվականին Ստալինգրադի ռազմաճակատում որպես զորամիավորման հետախուզության պետի տեղակալ մասնակցել է հերոսական պաշտպանությանը։ Ցուցաբերած արիության համար պարգևատրվել է «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով, իսկ հետագայում՝«Ստալինգրադի պաշտպանության համար» մեդալով։ 1943 թվականի ամռանը Կուրսկի պատմական ճակատամարտին մասնակցելու համար պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով։ Կապիտան Բադալյանը մասնակցել է Ուկրաինայի, Կորսուն-Շևչենկովսկիի, Մոլդովիայի, Ռումինիայի, Հունգարիայի, Ավստրիայի և Չեխոսլովակիայի ազատագրմանը։ Պարգևատրվել է Կարմիր աստղի երկրորդ շքանշանով։ Հաղթանակի օրը դիմավորել է չեխական Մորավիա երկրամասում։

Գերմանա-խորհրդային պատերազմի հաղթական ավարտից հետո 1946 թվականին Բադալյանը զորացրվել է բանակից, վերադարձել է Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան համալսարան դասախոսական աշխատանքի։ 1946 թվականի աշնանը հրավիրվել է Երևան։ Մինչև 1970 թվականին ղեկավարել է Երևանի Խ. Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի մաթեմատիկայի ֆակուլտետի երկրաչափության և բարձրագույն հանրահաշվի ամբիոնը։

Պարգևներ
--------

* «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ
* «Ստալինգրադի պաշտպանության համար» մեդալ
* Կարմիր աստղի կրկնակի շքանշան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայաստանի ուսուցիչները մեծ հայրենականում (Ա. Հ. Հարությունյան, Լ. Ս. Մելքումյան, Ա. Ղ. Սուքիասայան), «Լույս» հրատարակչություն, Երևան, 1982:
**Կալամոս** (հուն․՝ Κάλαμος), լեռնային կղզի և նախկին շրջան, որը գտնվում է Հունաստանի արևմուտքում՝ Հոնիական ծովում։

Կալամոս կղզին մտնում է Հոնիական կղզիներ կղզեախմբի կազմի մեջ։ Մեծությամբ միջին չափի կղզի է։

Աշխարհագրություն
----------------

Կալամոս կղզին ընկած է Բալկանյան թերակղզուց արևմուտք։ Այն ընկած է Լեֆկադայից արևելք՝ Մեգանիսի կղզու և մայրցամաքային Հունաստանի միջև։

Կղզու ռելիեֆը հիմնականում լեռնային է։ Ամենաբարձր լեռնագագաթն ունի 754 մետր ծովի մակարդակից բարձրություն։ Կղզու գլխավոր բնակավայրը համանուն գյուղն է, որն ունի 483 բնակիչ և տեղակայված է կղզու արևելյան ափին։

Կալամոսի արևելքում գործում է փոքրիկ ծովային նավահանգիստ, որը լաստանավային ծառայություններ է մատուցում կղզի ժամանած զբոսաշրջիկներին և տեղի բնակիչներին։

Կղզու երկրորդ ամենաշատ բնակչություն ունեցող բնակավայրը Եպիսկոպին է՝ շուրջ 60 բնակչով։

Բնակչություն
------------

Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Հունաստանի Կալամոս կղզու բնակչությունը կազմում է 543 մարդ։ Հիմնական բնակիչները գյուղաբնակ հույներն են, որոնք խոսում են դիալեկտիկ հունարենով։

Բնակչությունը դավանում է հույն ուղղափառություն։ Վերջին տաս տարիների ընթացքում բնակչության շրջանում նկատվում է դինամիկ աճ։ 1981 թվականից մինչև 2014 թվականը ավելացել է 100 նոր բնակիչ։

Տես նաև
-------

* Կալամոս (գյուղ)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Հունաստանի Հանրապետության վարչատարածքային բաժանման վերաբերյալ օրենք Արխիվացված 2017-04-27 Wayback Machine Հունաստանի ներքին գործերի նախարարություն

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Կալամոս (կղզի)» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · GeoNames |

 |

|  |
| --- |
| 
  **Հունաստան**   **Աշխարհագրություն**
 |
**Արշալույս Համբարձումի Խաչատրյան** (1912, Տավուշ, Հայաստան - *անհայտ*), հայ մանկավարժ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«Հայրենական մեծ պատերազմ»*, 1941-1945) գործողությունների մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Արշալույս Խաչատրյանը ծնվել է 1912 թվականին, Շամշադինի շրջանի Թովուզ գյուղում։ 1932 թվականին ավարտել է Դիլիջանի մանկավարժական տեխնիկումն ու աշխատել Շամշադինի շրջանի Ներքին Կարմիրաղբյուր, Նորաշեն, Թովուզ գյուղերում՝ որպես կենսաբանության ուսուցիչ։ Սովորել է Երևանի պետական հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի կենսաբանական ֆակուլտետում։ 1939 թվականին Արշալույսը զորակոչվել է բանակ և ուղարկվել Արևմտյան Բելոռուսիայի սահմանամերձ Բելոստոկ քաղաքը։

1941 թվականի հունիսի 22-ին թշնամին ռմբակոծության է ենթարկել նրանց զորամասը, որը մարտեր է մղել Բարանովիչ, Ստալացի, Մինսկ քաղաքների ուղղությամբ։ Մոգիլյով քաղաքի ուղղությամբ մղվող մարտերից մեկում Արշալույսը վիրավորվել է և տեղափոխվել հոսպիտալ։ Ապաքինվելուց հետո մասնակցել է Խարկովի մոտ մղված մարտերին, Ստալինգրադի ճակատամարտում թշնամու զորքերին ջախջախելուց հետո, որպես հետախուզական ջոկի հրամանատար նրան ուղարկել են 62-րդ ինժեներասակրավորական առանձին բրիգադ։ 1943 թվականի փետրվարին Հյուսիսային Դոնեցկի Իզյում, Բարվենկովո, Լոզովայա քաղաքների ուղղությամբ Խաչատրյանն առաջադրանք ստանալով ճեղքել է թշնամու ճակատային գիծը և կատարել առաջադրանքը։ Այդ օրերին ընդունվել է կուսակցության շարքերը։ Խաչատրյանը նոր առաջադրանք է ստացել՝ Իզյում քաղաքի արևելյան ճակատամարտում։ Հաղթահարելով դժվարությունները կատարել է հրամանը, որի համար արժանացել է Կարմիր աստղի շքանշանի։ 1945 թվականի փետրվարին մարտերից մեկում վիրավորվել է, ապաքինվելուց հետո նորից ղեկավարել է հետախուզական ջոկը, մասնակցել հետագա մարտերին։ Երկրորդ անգամ է արժանացել Կարմիր աստղի շքանշանի։

Պատերազմից հետո Խաչատրյանը զորացրվել է բանակից և անցել մանկավարժական աշխատանքի։ Թովուզի միջնակարգ դպրոցում դասավանդել է կենսաբանություն։

Պարգևներ
--------

* Կարմիր աստղի կրկնակի շքանշան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայաստանի ուսուցիչները Մեծ հայրենականում։ 3 գիրք։ Հարությունյան, Աշոտ Հովսեփի, Մելքումյան, Հայկազ Ստեփանի, Սուքիասյան, Աղվան Ղազարի։ Երևան, «Լույս», 1987:
**Ռեբեկա Քամհի Ֆրոմեր** (անգլ.՝ Rebecca Camhi Fromer, հունվարի 16, 1927(1927-01-16) - հունվարի 1, 2012(2012-01-01)), ամերիկացի դրամատուրգ, պատմագիր և բանաստեղծ։ Իր ամուսնու՝ Սեյմուր Ֆրոմերի հետ 1961 թվականին Կալիֆոռնիա նահանգի Բերքլի քաղաքում համահիմնադրել է հրեական արվեստի և կյանքի Մագնես հավաքածուն։ Թանգարանը, որը 2010 թվականին դարձել է Կալիֆոռնիայի համալսարանի մաս, պարունակում է հրեական արարողակարգային արվեստի ավելի քան 15000 արտեֆակտներ և ձեռագրեր և իր տեսակի մեջ երրորդ ամենամեծ հավաքածուն է Միացյալ Նահանգներում։

Ֆրոմերը ծնվել է Նյու Յորքում, սակայն մեծացել Լոս Անջելեսում։ 1953 թվականին ամուսնու հետ տեղափոխվել է Օքլենդ։

Հեղինակել և համահեղինակել է հրեաների պատմության վերաբերյալ մի քանի պատմական գրքեր և հոդվածներ, այդ թվում՝ *Sonderkommando*, *Bridge of Sorrow, Bridge of Hope*, *The Holocaust Odyssey of Daniel Bennahmias*, *The House by the Sea: A Portrait of the Holocaust in Greece* և *Rumkowski and the Orphans of Lodz*։ Ծանոթ է եղել սեֆարդական մշակույթին և կարող էր խոսել լադինո լեզվով (սեֆարդերեն)։

Բերքլիի բնակիչ Ֆրոմերը մահացել է 2012 թվականի հունվարի 1-ին 84 տարեկանում Սան Ֆրանցիսկո քաղաքում։ Ունեցել է դուստր՝ Մայրա Զ․ Ամիրասը և երկու թոռնիկ՝ Մայքլ Զուսմենը և Ռայնա Սավրոսան։ Ամուսինը՝ Սեյմուր Ֆրոմերը, որը համահիմնադրել էր թանգարանը կնոջ հետ, մահացել էր 2009 թվականին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Rebecca Fromer, co-founder of Magnes Museum, dies at 84
2. 1 2  Dinkelspiel, Frances (2012 թ․ հունվարի 3). «Rebecca Fromer, co-founder of Magnes Museum, dies at 84». *Berkeleyside*. San Francisco Chronicle (Berkeley Blog). Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հունվարի 21-ին. Վերցված է 2012 թ․ հունվարի 20-ին.
3. ↑  Rothstein, Edward (2012 թ․ հունվարի 22). «A Jewish Museum Shifts Identity». *New York Times*. Վերցված է 2012 թ․ հունվարի 30-ին.
4. 1 2 3  Pine, Dan (2012 թ․ հունվարի 5). «Rebecca Fromer, Magnes Museum co-founder, dies at 84». *Jweekly*. Վերցված է 2012 թ․ հունվարի 30-ին.
5. 1 2 3  Dinkelspiel, Frances (2012 թ․ հունվարի 3). «Rebecca Fromer, co-founder of Magnes Museum, dies at 84». *Berkeleyside*. Վերցված է 2012 թ․ հունվարի 20-ին.
6. ↑  Woo, Elaine (2009 թ․ նոյեմբերի 8). «Seymour Fromer dies at 87; founder of Jewish museums». *Los Angeles Times*. Վերցված է 2012 թ․ հունվարի 30-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* 

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000111701134 · NUKAT: n2005081273 · SUDOC: 113714998 · VIAF: 162482087 · WorldCat VIAF: 162482087 |

 |
**Գևորգ Անդրեյի Տեր-Գասպարյան** (հոկտեմբերի 10, 1903(1903-10-10), Նախիջևան, Երևանի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 31, 1949(1949-08-31), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային բանակի գեներալ-լեյտենանտ (մայիսի 5, 1949)։ ԽՄԿԿ անդամ 1921 թվականից։

Կենսագրություն
--------------

Ավարտել է Երևանի Ալ․ Մյասնիկյանի անվան զինվորական դպրոցը, ԽՍՀՄ զինված ուժերի Մ․ Վ․ Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիան (1938)։ 1920 թվականին կամավոր մտել է կարմիր բանակ, մինչև 1935 թվականը ծառայել Կ․ Վորոշիլովի անվան հայկական լեռնահրաձգային դիվիզիայում։ Հաջորդաբար եղել է դասակի, վաշտի հրամանատար, դիվիզիայի շտաբի պետի օգնական։ Հայրենական պատերազմի սկզբին, որպես Հարավ-Արևմուտք ռազմաճակատի 21-րդ բանակի 227-րդ հրաձգային դիվիզիայի հրամանատար, մասնակցել է Ուկրաինայի պաշտպանությանը։ 1942 թվականի օգոստոսին նշանակվել է 21-րդ բանակի հրամանատարի տեղակալ՝ շարային գծով, այնուհետև՝ 60-րդ բանակի շտաբի պետ։ Հրամանատար՝ գեներալ Ի․ Չեռնյախովսկու և Տեր-Գասպարյանի հմուտ մարտավարությամբ գործող 60-րդ բանակի զորքերը։ 1943 թվականի աշնանը գետանցել են Դեսնան, Դնեպրը, մասնակցել Կիևի ազատագրմանը։ Տեր-Գասպարյանը եղել է նաև Բելառուսիան և Մերձբալթիկան ազատագրողների շարքերում։ 1945 թվականի հուլիսին նշանակվել է Կիևի զինվորական շրջանի շտաբի պետ և զորքերի հրամանատարի առաջին տեղակալ, գեներալ-լեյտենանտի կոչում ստանալուց հետո՝ սովորել ԽՍՀՄ զինված ուժերի գլխավոր շտաբի Կ․ Վորոշիլովի անվան ակադեմիայում։ Պարգևատրվել է Լենինի, Կարմիր դրոշի 2, Կարմիր աստղի 2, Սուվորովի I և II աստիճանի, Բոգդան Խմելնիցկու II աստիճանի շքանշաններով։ Թաղված է Մոսկվայի Նովոդևիչի գերեզմանատանը։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 11, էջ 665)։*  |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Զաքարյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Հենրիկ Ալեքսանի Զաքարյան** (դեկտեմբերի 21, 1920(1920-12-21), Ղարաքիլիսա, Ալեքսանդրապոլի գավառ, Հայկական ԽՍՀ - մարտի 3, 1943(1943-03-03), Մոգիլյով, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Բելառուսիայի Դիմադրության շարժման հերոսներից, կրտսեր լեյտենանտ։

Կենսագրություն
--------------

Հենրիկ Զաքարյանի հուշատախտակը Վանաձորում
1940 թվականին զորակոչվել է խորհրդային բանակ։ Հայրենական մեծ պատերազմի սկզբին մասնակցել է Մոգիլյովի պաշտպանությանը։ Վիրավոր վիճակում Մոգիլյովի հիվանդանոցում գերվել է։ Մի խումբ ռազմագերիների հետ ստեղծել է «Անհնազանդներ» կազմակերպությունը, որը գործել է Մոգիլյովի ընդհատակյա մարզկոմի ցուցումներով, համագործակցելով «Կարմիր բանակին աջակցող կոմիտեի» և պարտիզանների հետ։ Հ. Զաքարյանը կազմակերպել և ղեկավարել է դիվերսիաներ, տարածել հակաֆաշիստական թռուցիկներ, փրկել մեծ թվով ռազմագերիների և Գերմանիա աքսորվող սովետական քաղաքացիների, պայթեցրել է Մոգիլյովի ջերմաէլեկտրակայանը, գերմանական շտաբից ձեռք բերել քաղաքի և նրա շրջակայքի ռազմական օպերատիվ քարտեզը։ Մատնությամբ ձերբակալվել և ենթարկվել է խոշտանգումների՝ մահից առաջ (մարտի 3) վերջին շնչում խեղդելով գերմանացի քննիչին։

Հիշատակ
-------

Զաքարյանի անունով է կոչվում Վանաձորի փողոցներից մեկը, 18-րդ գիշերօթիկ դպրոցը, մետաքսաթելի գործարանի արտադրամասերից մեկը։
Վանաձորում կա Հենրիկ Զաքարյանի նվիրված հուշատախտակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 675)։*  |
**Ռայխենաու** (գերմ.՝ Reichenau), կղզի Բոդենի լճում, Կոնստանց քաղաքից մի փոքր արևմուտք, Գերմանիա։

Պատմություն
-----------

Կղզու արևմտյան հատվածը
Կզղին հայտնի է 724 թվականին կառուցված բենեդիկտյան վանքի շնորհիվ։ 8-9-րդ դարերին Հարավային Գերմանիայում եղել է կարևոր մշակութա-կրոնային կենտրոն։

Այս վանքով անցել են Հյուսիսային Եվրոպայից Իտալիա ուղևորված գրեթե բոլոր ուխտագնացները։ Ռեյխենաուն ունեցել է իր դպրոցը, սկրիպտորիան և նկարչական արհեստանոց,ը որից ծագել են 10-11-րդ դարերի լավագույն գունազարդված հին ձեռագրերը։ Նրա հետ է կապվում Կյուրեղի և Մեթոդիոսի քարոզչական գործունեությունն Արևելյան Եվրոպայում։

Վանական կյանքի վերականգնման անհաջող փորձերը և Միջնադարի նոր սոցիալ-տնտեսական բարձր իրողությունների հետ հարմարվելու անկարողությունն առաջ արդեն 13-րդ դարում բերել են աբբայության արագ անկման, 1402 թվականին հաշվվում էին ընդհանուր երկու կանոնիկոս և վանահայր։ 16-րդ դարի կեսերից այն անընդհատ գտնվել է կոնստանցի եպիսկոպոսի կառավարման տակ։ 1757 թվականին վանական հողերը պետականացվել են, և 1803 թվականին վանքը փակվել է։ Ամենահարուստ գրադարանը, որի տեքստերը ներառում են «Բավարիացի աշխարհագրագետ», մասամբ տեղափոխվել են Կարլսրուե, մասամբ՝ Մյունխեն։

2000 թվականին ամբողջ կղզին 10-րդ դարի սուրբ Գևորգ վանական եկեղեցու հետ և 14-րդ դարի երկհարկանի վարչական փայտե կոնստրուկցիաների կառույցի հետ հայտարարվել են Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ։ Տաճարում պահպանվել են օտտոնյանական ժամանակների ամենահազվագյուտ որմնանկարներ։

Աշխարհագրություն
----------------

Կղզու ամենաբարձր կետը Հոհվարտն է, որի բարձրությունը ծովի մակարդակից 438,7 մետր է, իսկ Բոդենի լճի հայելու մակարդակից բարձր է 43 մետր։ Կղզու երկարությունը 4,5 կմ է, լայնությունը՝ 1,5 կմ, իսկ ընդհանուր մակերեսը կազմում է 4,3 քառ․ կմ, շրջագիծը շուրջ 11 կմ է։ Ռայխենաու կղզու բնակչությունն այժմ գնահատվում է 3200-3300 մարդ։ Վերջին հստակ մարդաքանակը որոշվել է 1961 թվականի մարդահամարով։

Լուսանկարներ
------------

* Տեսարան շվեցարական ափիցՏեսարան շվեցարական ափից
* 
* Սբ․ Գևորգ եկեղեցիՍբ․ Գևորգ եկեղեցի

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Beatus Rhenanus: *Rerum Germanicarum libri tres.* (1531) übersetzt von Felix Mundt.
2. ↑  Thomas Zoch: *Ein neues Kapitel der Heimatgeschichte.* In: „Südkurier", 11. August 2017.
3. ↑  *Kartenblatt von 1901*
4. ↑  Internationale Gewässerschutzkommission für den Bodensee: *Der Bodensee: Zustand – Fakten – Perspektiven.* 2. korrigierte Auflage, Bregenz 2004, ISBN 3-902290-04-8, S. 9.
5. ↑  Statistisches Landesamt Baden-Württemberg (Hrsg.): *Wohnplatzverzeichnis 1961, Staatshandbuch für Baden-Württemberg.* Stuttgart 1964, S. 360.

Արտաքին հղումներ
----------------

* www.reichenau.de\* «www.insel-reichenau.de». Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ մարտի 29-ին.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ռայխենաու (կղզի)» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրիտանիկա · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Շվեյցարական կենսագրական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4049108-0 · LCCN: n86128286 · NKC: ge134451 · VIAF: 158361712 · WorldCat VIAF: 158361712 |

 |
**Տաուլանտ Ջակա** (ալբ․՝ Taulant Xhaka, մարտի 28, 1991(1991-03-28), Բազել, Շվեյցարիա), ալբանացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան։ Հանդես է գալիս շվեյցարական «Բազելում» և Ալբանիայի ազգային հավաքականում։

Կրտսեր եղբայրը՝ Գրանիտ Ջական նույնպես պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ է, ով նույնպես հանդիսանում է «Բազել»-ի ակադեմիայի սան։

Ակումբային կարիերա
------------------

### Կարիերայի սկիզբը

Տաուլանտը սկսել է իր ֆուտբոլային կարիերան «Կոնկորդիայի» կազմում։

### «Բազել»

2002 թվականին Ջական ընդունվել է «Բազել» ֆուտբոլային ակումբի ակադեմիա։ 2008 թվականից նա սկսել է հանդես գալ թիմի հիմնական կազմում՝ որպես պաշտպան։

Թիմի կազմում իր դեբյուտը նշել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 19-ին՝ Շվեյցարիայի գավաթի խաղարկության շրջանակներում կայացած «Մենդրիսիո Ստաբիո»-ի դեմ կայացած խաղում, որն ավարտվել է 5։0 հաշվով։ Սուպեր լիգայում Ջական իր դեբյուտը նշել է 2011 թվականի փետրվարի 27-ին՝ «Լյուցերնայի» դեմ խաղում։

2010/11 մրցաշրջանի արդյունքում Ջական «Բազելի» կազմում դարձել է Շվեյցարիայի չեմպիոն։ Մարտին եղբայրները երկարեցրին իրենց պայմանագրերը մինչև 2015 թվականը։ 2011 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Տաուլանտը իր առաջին հանդիպումն է անցկացրել Չեմպիոնների լիգայում՝ «Մանչեսթեր Յունայթեդի» դեմ խաղում։ Նա խաղի վերջում փոխարինել է Ալեքսանդր Ֆրային։

### «Գրասհոպերս»

2012 թվականի հունվարի 28-ին Ջական վարձավճարով տեղափոխվել է «Գրասհոպերս»։ Թիմի կազմում իր դեբյուտը նշել է 2012 թվականի փետրվարի 12-ին՝ «Ցյուրիխ»-ի դեմ խաղում։

Միջազգային կարիերա
------------------

Տաուլանտ Ջական Ալբանիայի հավաքականի կազմում իր դեբյուտը նշել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 7-ին՝ Եվրո 2016-ի որակավորման փուլում մրցելով Պորտուգալիայի հավաքականի դեմ խաղում։

Ձեռքբերումներ
-------------

* Շվեյցարիայի չեմպիոն - 2010/11, 2013/14, 2014/15, 2015/16
* Շվեյցարիայի գավաթակիր - 2012/13

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
3. 1 2  FBref.com(բազմ․)
4. 1 2  As (իսպ.) — Madrid: Grupo Prisa, 1967. — ISSN 1888-6671
5. 1 2
6. ↑  «Люцерн VS. Базель 0:1» (անգլերեն). soccerway.com. 2011—02—27.
7. ↑  matches/2011/09/27/europe/uefa-champions-league/manchester-united-fc/fc-basel/1209498/ «Манчестер Юнайтед VS. Базель 3:3» (անգլերեն). soccerway.com. 2011—09—27. `{{cite news}}`: Check `|url=` value (օգնություն)
8. ↑  «Трансферный обзор Супер Лиги». Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ սեպտեմբերի 22-ին. Վերցված է 2016 թ․ հունիսի 29-ին.
9. ↑  «Цюрих VS. Грассхопперс 2:0» (անգլերեն). soccerway.com. 2012—02—12.
10. ↑  «Португалия VS. Албания 0:1» (անգլերեն). soccerway.com. 2014—09—07.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Էջը soccerway.com կայքում
* Էջը uefa.com կայքում Արխիվացված 2016-07-23 Wayback Machine
* Էջը «Բազելի» պաշտոնական կայքում Արխիվացված 2011-08-11 Wayback Machine

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Տաուլանտ Ջակա» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AS.com · BDFA · eu-football.info (խաղացող) · FootballDatabase.eu · National Football Teams.com · Soccerway · Transfermarkt (խաղացող) · worldfootball.net (խաղացող) · ՈւԵՖԱ |

 |
**Ջուլիանա Ռոտիչ** (անգլ.՝ Juliana Rotich, 1977, Քենիա), տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մասնագետ։ Ուշահիդի ծրագրային հարթակի գործադիր տնօրեն։

Կարիերա
-------

Ռոտիչը ծնվել է Քենիայում։ Ավարտել է Միսսուրիի համալսարանը տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մասնագետի որակավորմամբ։ ՏՏ բնագավառում աշխատել է 10 տարի։

Ռոտիչը Ուշահիդի գործադիր տնօրենն է. բաց ծրագրային ապահովում, որը կիրառելով քրաուդսորսդ տեղայնք, բջջային հեռախոս և վեբ տվյալներ, ապահովում է կրիզիսային հաղորդագրություններ ու տեղեկատվություն։ «Ուշահիդի» սուահիլի լեզվից թարգմանաբար նշանակում է «վկայություն»։ Այն առաջին անգամ կիրառվել է 2007-2008 թվականների Քենիայի ճգնաժամի ժամանակ։ Այն կիրառվել է Չիլիում, Ճապոնիայում, Նոր Զելանդիայում, Ավստրալիայում, Պակիստանում, Տանզանիայում, Հայիթիում։

Որպես բլոգեր հոդվածներ է հրատարակում Afrigadget.com կայքում, Global Voices Online-ում հանդես է գալիս որպես բնապահպանական խմբագիր, 2007 թվականին Արուշայում մասնակցել է TED գլոբալ համաժողովին։ Որպես հանրային բանախոս՝ Աֆրիկայում հայտնի է տեխնոլոգիաների վերաբերյալ մեկնաբանություններով։ Ռոտիչը ավագ TED անդամ է։

2011 թվականին Համաշխարհային տնտեսական ֆորումի ժամանակ Ռոտիչը համարվել է Աֆրիկայում տարվա Schwab հիմնադրամի սոցիալական ձեռնարկատեր։

2014 թվականին Քեյփ Թաունում մասնակցել է Ինդաբա տարեկան դիզայնի համաժողովին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2  Դավոս 2014 մասնակիցների ցանկ
3. ↑
4. ↑
5. ↑  TED Speaker: Juliana Rotich
6. ↑  Patrick Barkham (2011 թ․ մարտի 8). «Juliana Rotich». London: The Guardian. Վերցված է 2011 թ․ հոկտեմբերի 14-ին.
7. ↑  «Ushahidi». Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ հոկտեմբերի 7-ին. Վերցված է 2011 թ․ հոկտեմբերի 13-ին.
8. ↑  «Juliana Rotich». *The TED Fellows Directory*. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ մայիսի 23-ին. Վերցված է 2012 թ․ նոյեմբերի 4-ին.
9. ↑  Africa's Leading Social Entrepreneurs to be Awarded at World Economic Forum in Africa.
10. ↑  Design Indaba Conference 2014

Արտաքին հղումներ
----------------

* The TED Fellows Directory Արխիվացված 2012-01-07 Wayback Machine
* Global Voices Online
* Ushahidi's Online Toolbox Helps People Understand the Service
* Interview with 99FACES.tv



|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ջուլիանա Ռոտիչ» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
**Լեսիթիոն** (հուն․՝ Λασιθίου), տարածաշրջանային միավոր կամ նոմոս Հունաստանի հարավում՝ Կրետե կղզու վրա։ Վարչականորեն մտնում է Կրետեի պերիֆերիայի կամ մարզի կազմի մեջ։

Լեսիթիոնի վարչական կենտրոնն Այոս Նիկոլաոս քաղաքն է։ Այս տարածքներում առաջացած առաջին պետական կազմավորումը Կրետեի ծովապետությունն է։

Լեսիթիոնը իր հերթին բաժանված է 8 դիմոսների կամ գյուղական բնակավայրերի։

Աշխարհագրություն
----------------

Լեսիթիոն տարածաշրջանային միավորը գտնվում է Հունաստանի հարավային անդրծովյան հատվածում։ Տեղակայված է Հունաստանի ամենախոշոր կղզու՝ Կրետեի արևելքում։

Երեք կողմից շրջապատված է Միջերկրական ծովի ջրերով։ Արևմուտքում միայն սահմանակցում է Հերակլիոնի նոմոսին։

Լեսիթիոնի վարչական կենտրոնն ու խոշորագույն քաղաքն Այոս Նիկոլաոսն է։ Լեսիթիոնի մայրաքաղաքը և մի շարք այլ ծովափնյա քաղաքներում Հունաստանի համար ունեն զբոսաշրջային կարևոր նշանակություն։ Տնտեսության գերակա ճյուղը զբոսաշրջությունն է։

Լեսիթիոնի տարածաշրջանային միավորի տեղանքը ցածրադիր է։ Այն գտնվում է ծովի մակարդակից 850 մետր բարձրության վրա։

Բնակչություն
------------

Ըստ 2001 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Լեսիթիոնի տարածաշրջանային միավորի բոլոր բնակավայրերը միասին ունեն 76 319 մարդ բնակչություն։

Լեսիթիոնի հիմնական բնակիչները հույներն են, որոնք այստեղ հաստատվել են դեռևս հազարավոր տարիներ առաջ։ Բացի հույներից, այստեղ ապրում են նաև որոշ քանակությամբ թուրքեր։

Լեսիթիոնի հույները խոսում են հունարեն լեզվի կրետական բարբառով, որը տարբերվում է ժամանակակից հունարենից։ Նրանք օգտագործում են հունական այբուբենը։

Բնակչության ճնշող մեծամասնությունը դավանում է քրիստոնեություն՝ հույն ուղղափառութուն։ Բնակչության խտությունը կազմում է 41,9 մարդ/կմ²։

Տես նաև
-------

* Հունաստանի վարչական բաժանում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Օրենք Հունաստանի Հանրապետության վարչատարածքային բաժանման վերաբերյալ Արխիվացված 2011-05-15 Wayback Machine Նոմոսների տվյալներ ըստ պերիֆերիայի

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Լեսիթիոն» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: n86122501 · SUDOC: 117665916 · VIAF: 130271124 · WorldCat VIAF: 130271124 |

 |

Կաղապար:Հունաստանի նոմոսներ

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Կրետեի տարածաշրջանային միավորներ |
| --- |
|  |
| Կրետեի մարզ |  Խանիա (վարչական կենտրոն՝ Խանիա) • Հերակլիոն (վարչական կենտրոն՝ Հերակլիոն) • Լեսիթիոն (վարչական կենտրոն՝ Այոս Նիկոլաոս) • Ռեթիմնո (վարչական կենտրոն՝ Ռեթիմնո) |

 |

|  |
| --- |
| 
  **Հունաստան**   **Աշխարհագրություն**
 |
Արտեմիսի տաճարի վերականգնված մանրակերտը
**Արտեմիսի տաճար հունական աստվածուհի**, Արտեմիսին (բնության, լուսնի և որսի աստվածուհի) նվիրված տաճար Փոքր Ասիայի Եփեսոս քաղաքում։ Սկսվել է կառուցվել մ.թ.ա. 550 թվականին։ Հին աշխարհի յոթ հրաշալիքներից մեկն է։

Տաճարի կառուցումը տևել է հարյուր տարի և ավարտվել է մ.թ.ա. 450 թվականին։ Ինչպես հաղորդում է հույն պատմիչ Ստրաբոնը, տաճարը նախագծել է հույն ճարտարապետ Քերսիֆրոնը, ով հասցրել է կառուցել պատը և սյունաշարը։ Նրա մահից հետո նրա գործը շարունակել են այնպիսի հայտնի ճարտապետներ, ինչպիսիք էին Մետագենեսը, Վիտրուվիոսը։ Տաճարի կառուցումը ավարտել են ճարտարապետներ Պայոնիոսն ու Դեմետրիոսը։ Արտեմիսի տաճարի երկարությունը 115 մետր էր, լայնությունը՝ 55 մետր։ Տանիքը հենվում էր 127 սյուների վրա, որոնք դասավորված էին 8 շարքով, իսկ սյուների բարձրությունը 18 մետր էր։ Ենթադրվում է, որ այն եղել է հունական առաջին տաճարը։ Տաճարը փառաբանված է իր հոյակապ զարդաքանդակներով, թանկարժեք իրերի առատությամբ։ Պատմիչները վկայում են, որ տաճարը շքեղ զարդարված է եղել, սակայն բուն զարդարանքի նկարագրությունը չի պահպանվել։ Հայտնի է,որ քանդակները ստեղծել են հույն հռչակավոր քանդակագործներ՝ Հունաստանի տարբեր վայրերից, իսկ Արտեմիս աստվածուհու արձանը կերտվել է ոսկուց և փղոսկրից։ Արտեմիսի տաճարը դարձել է Եփեսոս քաղաքի ամենանշանավոր վայրը։ Տաճարը միաժամանակ եղել է նաև Եփեսոսի ֆինանսական ու գործարար կենտրոնը։ Այն ղեկավարում էին մի խումբ քրմեր, որոնք ենթակա չէին Եփեսոս քաղաքի իշխանություններին։

Համաձայն պահպանված ավանդության, երբ ծնվել է նշանավոր զորավար Ալեքսանդր Մակեդոնացին՝ Մ.թ.ա. 356 հուլիսի 26-ին թվականին Արտեմիսի տաճարն այրվել է։ Ավանդության համաձայն՝ Եփեսոսի բնակիչ ոմն Հերոստրատես, ցանկանալով հավերժացնել իր անունը, հրդեհեց այն։ Նրա հանցագործությունը այնքան զայրացրեց հույներին, որ նրանք որոշեցին տաճարի հրդեհի մասին պատմելիս չհիշատակել նրա անունը։ Սակայն Հերոստրատեսի անունն այնուամենայնիվ մտավ պատմության մեջ «Հերոստրատեսի փառք» դարձվածքով։

 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Արտեմիսի տաճարը Եփեսոսում» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Կրուգոսվետ · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 11992239s · GND: 4119841-4 · LCCN: sh91004849 · SUDOC: 027998177 · VIAF: 236404647 · WorldCat VIAF: 236404647 |

 |

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Հին աշխարհի յոթ հրաշալիքներ |
| --- |
|  |
|  Քեոփսի բուրգ · Շամիրամի կախովի այգիներ · Զևսի արձան · Արտեմիսի տաճար · Հալիկառնասոսի դամբարան · Հռոդոսի կոթող · Ալեքսանդրիայի փարոս  |

 |
**Լեո Բասսի** (անգլ.՝ Leo Bassi, 1952, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), իտալացի դերասան և կատակերգու։ Նրա ելույթի ոճը պրովոկացիոն է։ Լեոն բացահայտորեն քննադատում է քաղաքականությունը և կրոնը (հատկապես կաթոլիկությունը)։ Նա նկարահանվել է կինոյում, եղել է թատերական դերասան, ծաղրածու, հաղորդավար, ինչպես նաև ելույթ է ունեցել հեռուստահաղորդումներում։ Ներկայացումներում խաղալուց բացի նա նաև ստեղծում է իր երգիծական պերֆորմանսները և թատերականացված գործողությունները, որոնցում քննարկվում են քաղաքականությունը և որոշ մշակութային դեպքեր, օրինակ՝ *Bassibus o el Belén de Lavapiés*: Լեո Բասսին նաև կարդում է դասախոսություններ և քննարկումներ տարբեր թեմաներով։

Կենսագրություն
--------------

Լեո Բասսի ծնվել է Նյու Յորքում 1952 թվականին։

6 սերունդ առաջ Լեոյի նախնին կռվել է Ջուզեպպե Գարիբալդիի հետ միասին, իսկ հետո ստեղծել առաջին կրկեսը Տոսկանայում, որը մինչ օրս պահպանվել է։ Նրա պապը՝ բրիտանացի Ջիմմի Ուիլլերը, դարձել է առաջին հեռուստատեսային կատակերգուն (հանդես է եկել BBC հեռուստաալիքում), նաև հանդես է եկել London Palladium-ում։

Նրա հայրը՝ Լեո Բասսի կրտսերը, եղել է հայտնի ձեռնածու, ԱՄՆ-ում աշխատել է այնպիսի հայտնի աստղերի հետ, ինչպիսիք են Մարքս Գրաուչոն, Լուի Արմսթրոնգը, Էդ Սալլիվանը և այլք։

Լեոան իր կարիերան սկսել է 7 տարեկանում Ավստրալիայում։ Նրա ծնողներն այնտեղ ելույթ էին ունենում *Sorlies* շրջիկ շոուի կազմում։ Տեղի ֆերմերների և աբորիգենների առջև ցուցադրում էին «Ալադինի կախարդական լամպը» հեքիաթի «վատ» տարբերակը։

Հաջորդ տասը տարին նա մասնակցել է հյուրախաղերի աշխարհի տարբեր ծայրերում։ Թատրոնի ներսում կամ նրա շուրջը հավաքվում էին մարդիկ, որպեսզի սովորեն ձեռնածություն։

Երբ լրացավ նրա տասնյոթ տարին, նա արդեն պաշտոնապես հանդես էր գալիս որպես ձեռնածու իր հոր և հորաքրոջ հետ «El Trio Bassi» խմբի կազմում։

23 տարեկանում նա թողնում է ընտանեկան խումբը և փորձում է ստեղծել կատակերգուի սոլո կարիերա։ Հինգ տարի շարունակ նա փողոցներում ելույթ էր ունենում «Աշխարհի ամենափոքր կրկեսը» շոուում։

1978 թվականին Բասսին ելույթ է ունենում մի քանի համաշխարհային փառատոններում, ձեռք է բերում ճանաչում և ձևավորում է իր սեփական ոճը։ Այդ ժամանակից նա ելույթ է ունենում փողոցներում, մասնակցում է բացօթյա մեծամասշտաբ միջոցառումներ, ինչպես նաև տարբեր հեռուստահաղորդումներում։

2005 թվականին դերասանը գրեց «*Հայտնություն*» գիրքը, որը բուռն քննարկումների տեղիք տվեց Իսպանիայում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  MAK (польск.)
2. 1 2  datos.bne.es (իսպ.): El portal de datos bibliográficos de la Biblioteca Nacional de España — 2011.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
* Լեո Բասսին ԿինոՊոիսկում

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Լեո Բասսի» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · Internet Movie Database |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ կատալոնական |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNE: XX1499053 · BNF: 141535210 · ISNI: 0000000002990977 · LCCN: n2008014989 · NKC: xx0170329 · VIAF: 19889711 · WorldCat VIAF: 19889711 |

 |

 |
**Սալամանկայի Նոր տաճարը** (իսպ.՝ Catedral Nueva de Salamanca) Իսպանիայի Սալամանկա քաղաքի երկու տաճարներից մեկն է։ Կառուցվել է 16-18-րդ դարերում՝ երկու ոճով գոթական և բարոկկո։ Շենքի շինարարությունը սկսվել է 1513 թվականին և ավարտվել է 1733 թվականին։ Տաճարի կառուցման պատվիրատուն Արագոնի թագավոր Ֆերդինանդ II-ն է։ 1887 թվականին տաճարը ստացել է ազգային հուշարձանի կարգավիճակ։

Ճարտարապետական ոճ
-----------------

Տաճարի շինարարությունն սկսվել է այն ժամանակ, երբ նվազում էր գոթական ոճի դերը, և այն միաձուլվում էր նոր՝ Վերածննդի ոճի հետ։ Այնուամենայնիվ, այս տաճարը պահպանել է իր գոթական ոճը, քանի որ իշխանությունները ցանկանում էին, որ նոր տաճարը ունենա ընդհանրություններ հին տաճարի հետ։ Այսպիսով, նոր տաճարի կառուցումը 17-18-րդ դարերում շարունակվել են գոթական ոճով։ Այդուամենայնիվ, 18-րդ դարի ընթացքում ավելացվել են երկու տարրեր, որոնք շքեղ ձևով կոտրել են շենքի ցայտուն տեսքը՝ բարոկկո գմբեթը տրանսեպտի վրա և զանգակատան վերջին հարկերը (92 մ)։ Նոր տաճարը կառուցվել է առանց հին տաճարի ոչնչացման, ինչպես սովորաբար տեղի է ունեցել, այլև նոր տաճարի պատը, հենվում է հին տաճարի հյուսիսային պատի վրա։ Այդ պատճառով հին տաճարը պետք է ամրացվեր, իսկ զանգակատունը կառուցվեր հին շենքում։ 1538 թվականին եկեղեցու գլխավոր ճարտարապետներից երկուսը եղել են Խուան Խիլ դե Օնտանյոնը և նրա որդին՝ Ռոդրիգո Խիլ դե Օնտանյոնը։

Տաճարի հիմնական մուտքը կազմված է երեք հարուստ զարդարված կամարներից, որոնցից յուրաքանչյուրը ուղղուրդում է դեպի եկեղեցու երեք նավերը։

Վերականգնումը Լիսաբոնյան երկրաշարժից հետո
-----------------------------------------

Լիսաբոնի երկրաշարժի ավերիչ հետևանքներից տաճարի վրա առաջացել էին ճեղքեր և կոտրվել էին պատուհանները․ հետևանքները տեսանելի են նաև այսօր։

Վերանորոգումը անհրաժեշտ էր գմբեթի և աշտարակի պատվանդանի համար, որոնք ամրացվել են բրգաձև սյան առանցք կազմող սպիտակ քարի շարքերով, ինչն աղավաղում էր աշտարակի հիմնական տեսքը (այս աշտարակն արտաքնապես կրկնում էր Սեգովիայի տաճարի աշտարակը)։ Այդ աղետի հիշատակը նշվում է հոկտեմբերի 31-ին «Մարիքուելո» ծեսի ժամանակ, երբ ամեն տարի բնակիչները բարձրանում են գմբեթ և նվագում են ֆլեյտա և թմբուկներ։

Պատկերներ
---------

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  Wiki Loves Monuments monuments database — 2017.
3. 1 2  Garcia Vincente, Jose (2002). «Catedral Nueva». Արխիվացված է օրիգինալից 2008 թ․ օգոստոսի 21-ին. Վերցված է 2017 թ․ օգոստոսի 24-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Cathedrals of Salamanca website (Իսպաներեն)
* (Իսպաներեն) Catedrals de Salamanca : Catedral Nueva Արխիվացված 2015-02-04 Wayback Machine
* (Իսպաներեն) Salamanca : La Catedral Nueva y la Catedral Vieja de Salamanca

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Սալամանկայի Նոր տաճար» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4307225-2 · LCCN: n80145679 · VIAF: 246234352 · WorldCat VIAF: 246234352 |

 |
**Արիադնե** (հին հունարեն՝ Ἀριάδνη), առասպելական կերպար հին հունական դիցաբանությունում, Կրետեի թագավոր Մինոսի և Պասիֆայի դուստրը, որի անունը հիշատակված է Հոմերոսի «Իլիականը» հայտնի աշխատությունում։ Արիադնեի պատմությունը գրի է առել Նեստորը՝ իր «Կիպրիա» նշանավոր էպոսում։

Արիադնեի կծիկ
-------------

Հիմնական հոդված՝ Արիադնեի կծիկՄինոսյան քաղաքակրթության սկզբնական շրջանում՝ Կրետեի ծովապետության զորեղության օրոք, Մինոս թագավորն իր բազմաթիվ զորքով ներխուժում է Աթենական պոլիս, և քաղաքի բնակիչները ստիպված են լինում ինը տարին մեկ անգամ յոթ երիտասարդ և յոթ օրիորդ ուղարկել Կրետե կղզի։ Մինոսը տալիս էր նրանց ցլի գլխով և մարդու մարմնով մի հսկայի, որին կոչում էին Մինոտավրոս։ Ահռելի հսկան, որ Մինոսի որդին էր, միանգամից խժռում էր ուղարկվածներին։ Մինոտավրոսն ապրում էր մի աժդահա դղյակում, որն էլ իր հերթին գտնվում էր խճճված սենյակներով մի լաբիրինթոսում։ Ով մտնում էր լաբիրինթոս, այլևս չէր վերադառնում, իսկ Մինոտավրոսը վերջ էր տալիս նրանց գոյությանը։

Աթենացի հերոս Թեսևսը որոշում է սպանել Մինոտավրոսին (Արիադնեի հարազատ եղբորը) և այդ իսկ նպատակով ճանապարհ է բռնում դեպի Կրետե։ Անզուգական գեղեցկության տեր Արիադնեին ևս ցանկանում էր վերջ տալ այդ տկարամիտ սովորությանը և այդ իսկ պատճառով ծանոթանում է Թեսևսի հետ։ Արիադնեն ցույց է տալիս լաբիրինթոսի տեղը և մի կծիկ թել տալիս վերջինիս՝ ետվերադարձի ճանապարհը նշմարելու համար։ Ներս մտնելուց Թեսևսն ամրացնում է թելը լաբիրինթոսի դռանը, և երբ նրանք հասնում են Մինոտավրոսի մոտ, Թեսևսը սպանում է նրան, և թելի օգնությամբ նա հավաքում է մնացած երիտասարդներին և օրիորդներին, ու թելը բռնած դուրս գալիս այնտեղից։

Թեսևսի փախուստ և Արիադնեի ամուսնություն
---------------------------------------

Այս հերոսական քայլից հետո Արիադնեն սիրահարվում է Թեսևսին։ Նրանք միասին Կրետեից ուղևորվում են Նաքսոս՝ նպատակ ունենալով այնտեղից ուղևորվել դեպի Աթենք։ Սակայն գիշերը Թեսևսի երազում գալիս է հունական դիցարանի գլխավոր աստվածներից մեկը՝ Դիոնիսոսը, որը հորդորում է հեռու մնալ Արիադնեին, քանի որ նրանք ծնվել են իրար հետ լինելու համար։

Լսելով օլիմպիական աստծո հորդորը՝ Թեսևսը քնած ժամանակ լքում է Արիադնեին և ուղևորվում Աթենք։ Արիադնեն շատ է վշտանում այդ քայլից և ամուսնանում Դիոնիսոսի հետ։ Արիադնեի և հյուրասիրության աստծո ամուսնությունը տեղի է ունենում Կրետեի Իդա լեռան շրջակայքում։ Նրանք ունենում են չորս զավակ՝ Թոասը (հետագայում դառնում է Լեմնոսի արքա), Ստաֆիլոսը, Էնոպիոնը և Պեպերեֆոսը։ Արիադնեի հետ ամուսնանալուց և երեխաներ ունենալուց հետո Դիոնիսոսը դառնում է անմահ աստված։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հին Հունաստանի լեգենդներն ու առասպելները, Երևան ։ Սովետական գրող, 1979, Կուն, Նիկոլայ Ալբերտովիչ

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Արիադնե» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրոքհաուս · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Բրոքհաուսի և Եփրոնի փոքր · Կրուգոսվետ · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Մեծ սովետական (1 հրտ.) · Universalis |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 118645676 · NKC: jo2016908764 · SUDOC: 027627330 · VIAF: 77109359, 24151776820418012464, 173200230 · WorldCat VIAF: 77109359, 24151776820418012464, 173200230 |

 |
**Ջոն Դոպերա** (անգլ.՝ John Dopyera, սլովակ.՝ Ján Dopjera, Յան Դոպերա, հուլիսի 6, 1893(1893-07-06), Շաշտին-Ստրաժե, Senica District, Տրնավայի երկրամաս, Սլովակիա - հունվարի 3, 1988(1988-01-03), Գրանթս Փաս, Օրեգոն, ԱՄՆ), սլովենական ծագմամբ ամերիկացի գյուտարար, գործարար։ Նրա գյուտերից են ռեզոնատոր կիթառը և այլ կարևոր մշակումներ էլեկտրակիթառի զարգացման ամենավաղ փուլերում։

Կենսագրություն
--------------

Դոբրո մոդել 66B (1932-1933) ռեզոնատոր կիթառ, Quijada de caballo - MIM PHX
Ջոն Դոպերան ծնվել է 1893 թվականին Շաշտին-Ստրաժեում, բազմազավակ ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ Յոզեֆ Դոպերան, Դոլնեյ Կրուպեում (այժմ՝ Տրնավայի երկրամաս, Սլովակիա) աշխատել է որպես հանքափոր, որտեղ ընտանիքը տեղափոխվել էր Ջոնի ծնունդից անմիջապես հետո։ Հայրն ունեցել է երաժշտական տաղանդ, նվագել և մշակել է ջութակ։ Ջոնը իր առաջին ջութակը ստեղծել է պատանի տարիքում հոր ղեկավարությամբ։ 1908 թվականին Դոպերա ընտանիքը, զգալով Եվրոպայում խոշոր պատերազմի վտանգը, տեղափոխվել է ԱՄՆ։ 1920 թվականին Ջոնը Լոս Անջելեսում բացել է իր սեփական խանութը, որտեղ պատրաստել և վերանորոգել է ջութակ, բանջո և այլ փայտե լարային գործիքներ։ Այդ ընթացքում Դոպերան արտոնագրել է բանջոյի մի քանի բարելավումներ։

1925 թվականին ամերիկացի ձեռնարկատեր, երաժիշտ Ժորժ Բոշամը խնդրում է Դոպերային ստեղծել ավելի բարձր ձայնով կիթառ։ Բոշամին պետք էր այնպիսի կիթառ, որը լսելի կլինի նվագախմբի մեջ։ Դոպերան մշակել է կիթառը երեք ալյումինե ռեզոնատորներով՝ տեղադրված կամրջի տակ, ինչը կիթառի ձայնն ավելի էր բարձրացնում սովորականից։ Կիթառի ձայնը հարուստ էր և մետաղական։ Դրանից հետո Ջոնը, նրա եղբայրներ Ռուդին, Էմիլը և այլ համահեղինակներ հիմնադրել են ազգային լարային գործիքների ընկերությունը (National String Instrument Corporation), որը ստեղծում և վաճառում է կիթառներ այն երաժիշտներին, որոնք աշխատում են կինոյում կամ ջազ ակումբներում։ Մի քանի տարի անց եղբայրները հեռանում են ընկերությունից՝ հիմնադրելու Dobro Manufacturing Company։ Ընկերության անունը ստեղծվել է եղբայրների ազգանվան և «bro» (եղբայրներ) մասնիկներից, ամբողջական բառը սլովեներեն նշանակում է «լավ»։ Ընկերության կարգախոսը դարձավ՝ «Դոբրո նշանակում է լավ ցանկացած լեզվով»։

1932 թվականին, աշխատելով վարպետ Արթ Սթիմսոնի հետ, Դոպերան հնարեց կիթառի նոր դիզայն, որը հետագայում հայտնի դարձավ որպես արդյունաբերական մեթոդներով արտադրված աշխարհի առաջին էլեկտրական իսպանական կիթառ։

Դոպերան նաև հորինել է նվագալարը սեղմելու մի սարք։ Դոպերան ստացել է մի շարք գյուտերի արտոնագրեր, այդ թվում մի շարք լարային գործիքների ձևափոխման համար, մասնավորապես բարելավել է ջութակներ և բանջոներ, ստեղծել է էլեկտրաջութակի գյուտը։

Դոպերան մահացել է 94 տարեկան հասակում, 1988 թվականին՝ իր կյանքի ընթացքում գրանցելով շուրջ 40 արտոնագրեր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Tutmarc, Paul (1896-1972), and his Audiovox Electric Guitars - HistoryLink.org». *www.historylink.org*. Վերցված է 2017 թ․ մարտի 23-ին.
2. ↑
3. ↑

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ջոն Դոպերայի կենսագրությունը

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ջոն Դոպերա» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000067271631 · LCCN: n82032467 · NTA: 109526546 · VIAF: 93230779 · WorldCat VIAF: 93230779 |

 |
**Լամելո Լաֆրենս Բոլ** (անգլ.՝ *LaMelo LaFrance Ball*, օգոստոսի 22, 2001(2001-08-22), Չինո Հիլս, Սան Բերնարդինո շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, խաղարկող։ Հանդես է գալիս Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) «Շառլոթ Հորնեթս» ակումբում։

Դպրոցական կարիերան սկսել է Չինո Հիլսի ավագ դպրոցում, որտեղ ավագ եղբայրների՝ Լոնզոյի և Լիանջելոյի հետ կարողացել է հաղթել նահանգային առաջնությունը և արժանանալ համազգային ճանաչման։ Մարզչական կազմի հետ ունեցած տարաձայնությունների պատճառով, Բոլը հեռանում է դպրոցական կարիերայից և մարզական պայմանագիր կնքում լիտվական «Պրենայ» ակումբի հետ։ 2018 թվականին սկսել է ելույթներ ունենալ հոր՝ Լավար Բոլի կողմից հիմնադրված Բասկետբոլի կրտսեր ասոցիացիայում (JBA), որից հետո վերսկսել է դպրոցական մարզական կարիերան, այս անգամ հանդես գալով Միացյալ Նահանգների օլիմպիական ուսումնական կենտրոնում։

Ընդունելիության հետ կապված մտահոգությունների ֆոնին, Բոլը որոշում է ամբողջովին հրաժարվել համալսարանային կարիերայից և մարզական պայմանագիր կնքել ավստրալիական Բասկետբոլի ազգային լիգայի (NBL) «Իլավարա Հոքսի» հետ։ 2019 թվականի ճանաչվել է NBL-ի տարվա նորեկ։

Ընտրվել է NBA-ի 2020 թվականի դրաֆթի 3-րդ համարի ներքո՝ «Շառլոթ Հորնեթսի» կողմից։

Դպրոցական ելույթներից ի վեր, Բոլը և նրա եղբայրները Միացյալ Նահանգներում արժանացել են համազգային ուշադրության։ Նրանց հայր Լավար Բոլը նույնպես մեդիա անձնավորություն է։ Հորը պատկանող «Big Baller Brand» ընկերությունում Բոլն ունի իր այցեքարտային մարզակոշիկը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  «Launching!». *BigBallerBrand.com*. 2016 թ․ ապրիլի 14. Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ սեպտեմբերի 9-ին. Վերցված է 2017 թ․ սեպտեմբերի 8-ին.
4. ↑  Gould, Andrew (2017 թ․ օգոստոսի 31). «Big Baller Brand Unveils MB1 Signature Sneakers for LaMelo Ball». *Bleacher Report*. Վերցված է 2017 թ․ սեպտեմբերի 8-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Էջը NBA.com կայքում(անգլ.)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Լամելո Բոլ» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | 247Sports · Basketball-Reference.com (խաղացող) · Basketball-Reference.com (Եվրոպա) · Eurobasket.com (խաղացող) · RealGM · Rivals.com · Internet Movie Database |

 |
**Լա Մադդալենա** (իտալ.՝ Arcipelago della Maddalena), կղզեխումբ Բոնիֆաչոյի նեղուցի մեջտեղում գտնվող Կորսիկա (Ֆրանսիա) երկրամասում և Սարդինիայի (Իտալիա) հյուսիսարևելյան հատվածում։ Բաղկացած է 7 հիմնական կղզիներից և բազմաթիվ այլ մանր կղզյակներից։

Աշխարհագրություն
----------------

Ամենամեծ կղզին Իսոլա Մադդալենան է, որի վրա տեղակայված է կղզեխմբի ամենամեծ քաղաքը՝ Լա Մադդալենան։ Մյուս կղզիներն են (ըստ մեծության) Կապրերան, Սպարգին, Սանտո Ստեֆանոն, Սանտա Մարիան, Բուդելլին և Ռազոլին։ Միայն Մադդալենան, Կապրերան և Սանտո Ստեֆանոն են բնակեցված։ Ընկած լինելով Կոստա Սմերալդա զբոսաշրջային գոտու հարևանությամբ, Մադդալենան ունի նույն մաքուր ջրերը և գրանիտե ջրափնյա գիծը, սակայն մնում է ապաստարան վայրի բնության համար։ Այն համարվում է ազգային պարկ և կոչվում է Լա Մադդալենա կղզեխմբի ազգային պարկ։ Հայտնի զբոսաշրջային վայր է, հատկապես նավարկության սիրահարների համար։ 2006 թվականին ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կողմից Համաշխարհային ժառանգության թեկնածու օբյեկտների ցանկում։

Պատմություն
-----------

Կղզիները բնակեցված են եղել սկսած նախապատմական ժամանակներից։ Բնակիչները հռոմեացիների շրջանում հայտնի էին որպես Կունիկուլարիա և մ․թ․ա 2-ից 1-ին դարերի ընթացքում զբաղված են եղել նավագնացությամբ։ Մադդալենաներն ունեն ռազմավարական արժեք և դրանք քննարկման առարկա էին 13-րդ դարում Պիզայի ու Ջենովայի հանրապետություններում։ Երկար ժամանակահատված լքված լինելով՝ 18-րդ դարում այն կրկին գաղութացվել է կորսիկյան հովիվների և սարդինյան բնակավայրի բնակիչների կողմից։ Նապոլեոն Բոնապարտը, Հորացիո Նելսոնը և Ջուզեպպե Գարիբալդին ունեն պատմական կապ այդ տարածքի հետ։

Ներկայում
---------

Սան Ստեֆանո կղզին ՆԱՏՕ-ի ռազմածովային բազան է, որը տեղակայված է ԱՄՆ-ի միջուկային սուզանավում, ինչը փակվել է 2008 թվականին։ Վարչականորեն կղզիները Օլիբիա Տեմպիո մարզում են, դրանք Սասսարից տեղափոխվել են 2005 թվականին։ Հաղորդակցության հիմնական միջոցը Պալաուից մինչև Լա Մադդալենա լաստանավով տեղափոխումն է։ Ճանապարհներ կան միայն Լա Մադդալենայում և Կապրերայում։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Աղբյուրներ
----------

* Parco Nazionale dell'Arcipelago di La Maddalena
* Italian Government Tourist Board Արխիվացված 2018-09-05 Wayback Machine

Արտաքին հղումներ
----------------

* Italian Government Tourist Board Արխիվացված 2018-09-05 Wayback Machine

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Լա Մադդալենա կղզեխումբ» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Բրիտանիկա · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Մեծ կատալոնական · Սիտինի ռազմական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 15500525f · GND: 4217826-5 · SUDOC: 114242712 · VIAF: 235982467 · WorldCat VIAF: 235982467 |

 |
**Ռետեզատի ազգային պարկ** (ռումիներեն՝ Parcul Naţional Retezat), հատուկ պահպանվող տարածք (ԲՊՄՄ դասակարգմամբ՝ երկրորդ կարգի ազգային պարկ) Ռետեզատի լեռներում` Ռումինիայի Հունեդոարայի կոմսությունում։

Նկարագրություն
--------------

Ունենալով 2300 մետրից ավելի բարձրության 60-ից ավելի գագաթներ և շուրջ 100 բյուրեղյա մաքրության խորը սառցալեռնային լճեր՝ Ռետեզատի լեռները Կարպատների ամենագեղեցկ վայրերից մեկն է։ 1935 թվականին Ռումինիայի կառավարությունը Ռետեզատի լեռնատարածքի հիման վրա ստեղծեց պետության առաջին ազգային պարկը։

Ներկայումս պարկի տարածությունը 380,47 քառակուսի կիլոմետր է։ Այդ տարածքում է գտնվում Եվրոպաում մնացած վերջին կուսական նախնադարյան անտառը և մայրացամաքի ամենամեծ եզակի անխառն անտառային տարածքը։ Ռետեզատի լեռների ամենաբարձր գագաթը՝ *Պելեագան* (2509 մ) նույնպես պարկի տարածքում է։ Պարկի տարածքում են նաև մոտ 80 սառցալճեր։

1979 թ․ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի «Մարդը և բիոսֆերան» ծրագիրը պարկը ներառեց բիոսֆերային տարածքների միջազգային ցանցում։

Ֆլորա և ֆաունա
--------------

Ֆլորան ընդգրկում է մոտ 1190 բուսատեսակներ, որոնցից 130-ը "անհետացման վտանգի" կամ "խոցելի" կարգավիճակում են։ Գայլեր, սպիտակ արջեր, վարազներ, սովորական լուսաններ, եվրոպական վայրի կատուներ, քարայծներ, այծյամներ և ազնիվ եղջերու, ինչպես նաև փոքր գիշատչ տեսակներ, ինչպես օրինակ գորշուկներ և ջրասամույրներով է բնակեցված պարկը։

*Gemenele* (ռումիներեն՝ "Երկվորյակներ") գիտական արգելոցը պարկի խստորեն պահպանվող տարածքներից է, որի մեջ է նաև նախնադարյան անտառը։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք(ռում.)
* Կայքի քարտեզ Արխիվացված 2015-04-14 Wayback Machine(անգլ.)
* Տրանսիլվանյան Ալպեր Արխիվացված 2015-07-09 Wayback Machine (Jiu Valley Portal) (անգլ.)
* Ռետեզատի լեռների տուրիստական քարտեզներ(չեխ.)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Nationally designated areas (CDDA)
2. ↑
3. ↑  protectedplanet.net - Retezat National Park (location) Արխիվացված 2014-01-12 Wayback Machine(անգլ.)
4. ↑  apmhd.anpm.ro - Agenţia pentru Protecşia Mediului Hunedoara(ռում.)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ռետեզատի ազգային պարկ» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | NKC: ge525363 |

 |
**Ավիլայի տաճար**ը կաթոլիկ եկեղեցի է Իսպանիայի հին Կաստիլիայի հարավում։ Տաճարը կառուցված է ռոմական և գոթական ճարտարապետական ավանդույթներով։
Շրջապատված է մի շարք տներով կամ պալատներով, որոնցից ամենակարևորն է` Երեկոյան պալատը, Զինվորական պալատը եւ Վալդերրաբանոս պալատը, որոնք պատասխանատու էին Պուերտա դե լոս Լեյլեսի պաշտպանության համար (Հայտնի է որպես  *La Puerta del Peso de la Harina* The Flour Road Gate)։

Պատմություն
-----------

Անհայտ է, թե հատկապես, երբ է կառուցվել տաճարը։ Կա երկու վարկած։ Մեկը նշում է, որ 1091 թվականին Ալվար Գարսիան սկսեց տաճարի շինարարությունը տեղի Սավիոր եկեղեցու ավերակների վրա։ Վերջիններս մուսուլմանների հարձակումների արդյունք էին։ Եվ տաճարի կառուցման համար անհրաժեշտ գումարը տրամադրել է Կաստիլիայի թագավոր Ալֆոնսո VI-ը։ Այլ պատմաբանները ենթադրում են, որ տաճարը 12-րդ դարում է կառուցվել ճարտարապետ *Fruchel*-ի կողմից։

13-րդ դարում կառուցվել են տաճարի աշտարակների առաջին հարկերն ու ենթակողմերը, իսկ 14-րդ դարում՝ աշտարակների երկրորդ հարկերը, կամարակապ սրահը, կամարներն ու որմահեցը։ Արդեն 15-րդ դարում տաճարը լիովին կառուցված է եղել, իսկ 1475 թվականին Խուան Գուասը տեղադրել է տաճարի մեխանիկական ժամացույցը։

Բնութագրեր
----------

Ավիլայի տաճարը համարվում է (12-րդ դար) Կուենկայի տաճարի տարեկիցը, և նրանք հանդիսանում են առաջին երկու գոթական տաճարները Իսպանիայում։ Նրանցում ակնհայտ է առաջին եվրոպական գոթական տաճարի՝ ֆրանսիական Սենտ Դենի աբբայության ազդեցությունն ու նմանությունը։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Wiki Loves Monuments monuments database — 2017.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Cathédrale d'Ávila
* Cathédrale d'Ávila(չաշխատող հղում)
* Images de la cathédrale Արխիվացված 2016-03-22 Wayback Machine

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ավիլայի տաճար» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BAV: ADV11711813 · BNC: a11206068 · BNE: XX97531 · BNF: 12546274p · GND: 4576260-0, 1087198461 · ISNI: 0000000121631408 · LCCN: n81133961 · NKC: kn20050510010 · SUDOC: 125273312 · VIAF: 135549752 · WorldCat VIAF: 135549752 |

 |

 |