recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Աիդա Ժեկշենբաևնա Իսմաիլովա** (դեկտեմբերի 17, 1976(1976-12-17), Բիշքեկ, Ղրղզական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ղրղզ կին քաղաքական գործիչ։ «Աթա Ժուրտ հանրապետություն» կուսակցության անդամ։ 2020 թվականի ապրիլի 1-ից երկրի փոխվարչապետն է։ 2015 թվականից Ժոգորկու Քենեշի (խորհրդարան) պատգամավոր է։ Պարգևատրվել է Ղրղզստանի Հանրապետության «Արդակ» պատվոգրով, Ղրղզստանի միլիցիոներների ասոցիացիայի «Դաթկա Հայիմ» գերազանցության պատվո մեդալով։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1976 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Խորհրդային Ղրղզստանի Ֆրունզե քաղաքում (այժմ՝ Բիշքեկ)՝ ուսուցչի ընտանիքում։ Իսմաիլովայի հայրը՝ Ժեքշենբայը, երկար տարիներ աշխատել է կրթության ոլորտում, իսկ Ուրգազիևի մայրը՝ Կուզիպան, զբաղվել է երեխաների դաստիարակությամբ։

1994 թվականին ավարտել Է Բիշքեկ քաղաքի թիվ 62 դպրոցը։ 1994-1999 թվականներին սովորել է Բիշքեկի հումանիտար համալսարանի արևելագիտության ֆակուլտետում, ստացել «տնտեսագետ-արևելագետ» մասնագիտությունը, մասնագիտացել է Կորեայի Հանրապետության տնտեսության մեջ։

1997 թվականին լինելով ուսանող` դասավանդել է կորեերեն Բիշքեկ քաղաքի «Բալասագին» մասնավոր դպրոցում։ 1998-2002 թվականներին աշխատել է որպես թարգմանիչ (համատեղության կարգով) «Փխուրիլ Քիլ» ընկերությունում, 2002-2005 թվականներին՝ երկրաբանության բնագավառում գլխավոր մենեջեր, թարգմանիչ «Խանուլ» ընկերությունում, 2005-2006 թվականներին՝ որպես թարգմանիչ կորեական «Վենչուր Սի էնդ Սի Պլազա» ընկերությունում և 2006-2008 թվականներին՝ որպես գլխավոր մենեջեր և թարգմանիչ, 2006-2010 թվականներին՝ կորեական «PARK8 OPC» ընկերության տարածաշրջանային ներկայացուցիչ։ 2011-2015 թվականներին աշխատել է որպես «Silk road services» ընկերության գլխավոր տնօրեն»։

2012 թվականին մասնակցել է անձնագրերի անհատականացման պետական կենտրոնի ստեղծմանը, անհատույց օգնություն է ներգրավել սարքավորումների, ծրագրային ապահովման և տեխնիկական սպասարկման տեսքով։

2015 թվականի խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքներով «Աթա Ժուրտ հանրապետություն» կուսակցությունից ընտրվել է 6-րդ գումարման պատգամավոր Ժոգորկա Քենեշում (խորհրդարան)։ Սոցիալական, կրթության, գիտության, մշակույթի և առողջապահության հարցերով կոմիտեի անդամ է։ 2016 թվականից հանդիսանում է Կորեայի Հանրապետության հետ համագործակցության պատգամավորական խմբի ղեկավարը։

2020 թվականի ապրիլի 1-ին նշանակվել է փոխվարչապետ։

Անձնական կյանք
--------------

Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  «Исмаилова Аида Жекшенбаевна»։ Жогорку Кенеш։ Վերցված է 2020-07-13
2. 1 2 3 4 5 6  «Исмаилова Аида Жекшенбаевна — биография»։ Sputnik։ 2019-09-27։ Վերցված է 2020-07-13

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Իսմաիլովա Աիդա Ժեկշենբաևնա»։ Ժոգորկու Քենեշ։ Վերցված է 2020-07-13
* «Իսմաիլովա Աիդա Ժեկշենբաևնա - կենսագրություն»։ Sputnik։ 2019-09-27։ Վերցված է 2020-07-13

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք |

 |
**Բարբաջա**  (սարդ.՝ Barbàgia, *Barbaza*), լեռնային շրջան Սարդինիայում։ Տարածքը գրեթե ամբողջովին ընդգրկում է Նուորի նահանգը և տարածվում է Ջենարջենտու լեռնաշղթայի երկայնքով։

Անունը լատիներեն *Barbaria* անվան աղավաղված ձևն է, որը հիշատակվել է Ցիցերոնի կողմից, և պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ հռոմեական ժամանակաշրջանում տարածքում բնակվել են կենտրոնական իշխանություններին չենթարկվող «բարբարոսները»՝ իլիացիները, որոնք հայտնի էին հռոմեացիների մեջ *latrones mastrucati*-ի արհամարհական մականունով, ինչը նշանակում էր «կոշտ բրդե հագուստով ավազակներ»։ Միայն 6-րդ դարի վերջում, երբ իլիացիների առաջնորդ Հոսպիտոնը խաղաղություն կնքեց բյուզանդացիների հետ, այստեղ սկսեց ներթափանցել քրիստոնեությունը։

Տարածաշրջանն, իր հերթին, բաժանում է ենթաշրջանների` Օլոլաի, Սեուլո, Բելվի և Մանդոլիսայ։

Տարածաշրջանի բնակչությունը փոքր է, հիմնականում ծածկված է խոշոր լեռնային լանջերով։ Փաստորեն, Բարբաջան Եվրոպայի ամենաքիչ բնակեցված շրջաններից մեկն է, ինչը թույլ է տալիս պահպանել եզակի տեղական լանդշաֆտը։ Բնակչությունը խոսում է սարդիներեն լեզվի լոգուդորյան բարբառով։

Տարածաշրջանի ամենակարևոր քաղաքներից մեկը Գավոին է։ Օրգոզոլոի քաղաքը հայտնի է եղել ավազակախմբերով և առևանգիչներով։ Օլիենան հայտնի է գինով (հատկապես *Nepente* գինով, որն արտադրվում է «cannonau» խաղողի տեսակից)։ Մեկ այլ հայտնի քաղաք է Ֆոննին, որը ամենաբարձրադիրն է Սարդինիայում (ծովի մակերևույթից բարձր է 1000 մետր)։ Ֆոննին Ջենարջենտու լեռնաշղթայի «դարպասն» է։

Տնտեսության զարգացած ճյուղերից են գյուղատնտեսությունը, ոչխարաբուծությունը, կիրառական արվեստը, զբոսաշրջությունը, թեթև արդյունաբերությունը։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Barbagia»։ *SardegnaTurismo - Sito ufficiale del turismo della Regione Sardegna* (en-gb)։ 2016-02-05։ Վերցված է 2020-07-21

Արտաքին հղումներ
----------------

* Archived 2021-08-03 at the Wayback Machine.
* 

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 123013570 · LCCN: sh92003097 · NKC: ge559382 · VIAF: 239644863 · WorldCat VIAF: 239644863 |

 |
«Ազգային բեմադրություն» թատրոնի շենքը
**Ազգային բեմադրություն** (նորվ.՝ Den Nationale Scene), Նորվեգիայի հնագույն թատրոնը՝ տեղակայված Բերգեն քաղաքում։ Թատրոնի շենքի դիմաց տեղադրված են դրամատուրգ Բյոռնստեռնե Բյոռնսոնի և Նուրդալ Գրիգի հուշարձանները։

Պատմություն
-----------

Թատրոնը բացվել է 1850 թ.-ին կոմպոզիտոր և ջութակահար Բյուլ Ուլեի կողմից։ 1863թ.-ին թատրոնը ֆինանսական խնդիրների պատճառով դադարել է գործունեությունը։ Թատրոնի գործունեության ընթացքում Բյուլը հրավիրել է այն ժամանակ դեռևս անհայտ Հենրիկ Իբսենին, ով 1851 1857 թթ.-ին «Ազգային բեմ» թատրոնում որպես ռեժիսոր և բեմադրությունների ցուցակագրող։ Իբսենից հետո գեղարվեստական ղեկավար դարձավ Բյոռնսոնը (1857—1859):

1876թ.-ին ստեղծվեց Ազգային բեմադրություն ֆոնդը և թատրոնի աշխատանքները վերսկսվեցին։ 1895թ.-ին հատուկ կոմիտեի կողմից որոշում կայացվեց թատրոնի համար կառուցել նոր շենք, որի բացումը տեղի ունեցավ 1909թ.-ի փետրվարի 19-ին։ Նոր շենքի ճարտարապետն էր Էինար Օսկար Շոուն։

1940թ.-ին թատրոնի շենքը վնասվեց արկի պայթյունից, այնուամենայնիվ բազմաթիվ վերականգնողական աշխատանքներից հետո այն շարունակեց գործել։ 1993 թվականին «Ազգային բեմի» շենքը ընդգրկվեց Նորվեգիայի պատմաճարտարապետական հուշարձանների ցանկում։

Թատրոնը ունի 150 աշխատող, որից 40-ը դերասաններ։ Մեծ դահլիճը հնարավորություն է տալիս 450 հանդիսատեսի դիտել ներկայացումներ։ Տարեկան կազմակերպվում է ավելի քան 550 բեմադրություններ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Hanssen Jens-Morten (2001 թ․ օգոստոսի 10)։ «Facts about Pillars of Society»։ *Ibsen.net*։ Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 8 (չաշխատող հղում)
2. ↑  *Den Nationale Scene* (Store norske leksikon)

Գրականություն
-------------

* Asbjørn Aarseth, *Den Nationale Scene 1901-31*, Oslo: Gyldendal, 1969.
* Knut Nygaard / Eiliv Eide, *Den Nationale Scene 1931—1976*, Oslo: Gyldendal, 1977. ISBN 82-05-10827-7

Արտաքին հղումներ
----------------

* Թատրոնի պաշտոնական կայք Archived 2008-01-06 at the Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 179145970153232251294 · WorldCat VIAF: 179145970153232251294 |

 |
«**Արեգ-93**», հայկական հրատարակչություն։

Պատմություն
-----------

Արեգ-93 հրատարակչությունը հիմնադրվել է 1993 թվականին Երևանում։ Հրատարակչության հիմնադիր-տնօրենը եղել է Սամվել Գասպարյանը։ Հրատարակում է հիմնականում մանկական գրականություն, հանրագիտարաններ, հայերեն, ռուսերեն, անգլերեն, ֆրանսերեն և այլ լեզուներով բառարաններ։ Օտար լեզվով ընթերցողին է ներկայացնում Հայաստանին և հայ ժողովրդին նվիրված գրքեր։

1998 թվականին լույս է ընծայել «Մանկական քրիստոնեական հանրագիտարան», 2001 թվականին «Մոռացված գանձերի արձագանքը» գրքերը։ 2000 և 2009 թվականին հրատարակել է «Հայաստանի հրաշալիքները» գիրքը հայերեն լեզվով, իսկ 2004 թվականին՝ ռուսերեն լեզվով։ 2006 թվականին հրատարակել է «Շախմատի հանրագիտարան» գիրքը, իսկ 2009 և 2012 թվականներին հրատարակել է «Անգլերեն-հայերեն, հայերեն-անգլերեն» և «Ֆրանսերեն-հայերեն, հայերեն-ֆրանսերեն» բառարանները։ 2012 թվականին հրատարակել է Պարույր Սևակի «Ընտիր էջեր» ժողովածուն և այլ գրքեր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «AREG-93 Publishing house, ARMENIA, AREG.BIZ»։ *areg.biz*։ Վերցված է 2023-06-30
2. ↑  «Լույս կտեսնի Շառլ Ազնավուրի բանաստեղծությունների հայերեն ժողովածուն»

Արտաքին հղումներ
----------------

* "ԱՐԵԳ" ՀՐԱՏԱՐԱԿՉՈՒԹՅՈՒՆ

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Հայ գրատպություն և գրքարվեստ» հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում-Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
**Աշխարհի սեքսի և սեռական մշակույթների թանգարան** (ուկրաիներեն՝ Музей сексу і сексуальних культур світу), Ուկրաինայի Խարկով քաղաքի տարածքում գործող թանգարան, որը հիմնվելով աշխարհի տարբեր երկրների սեռական մշակույթների վրա, կրթական և լուսավորչական գործունեություն է ծավալում սեռական հարաբերությունների ոլորտում։

Թանգարանը բացվել է 1999 թվականին Խարկովի հետդիպլոմային կրթության բժշկական ակադեմիայի սեքսոլոգիայի ամբիոնի աշխատակիցների կողմից։ Ցուցահանդեսի հիմքը կազմել է պրոֆեսոր Եվգենի Կրիշտալի մասնավոր հավաքածուն։ Աշխարհի սեռական մշակույթների թանգարանը կրթական աշխատանք է տանում դեռահասների, ամուսնական զույգերի, ինչպես նաև ամուսնանալ ցանկացողների հետ։

Թանգարանը բաղկացած է տասը սենյակից։ Յուրաքանչյուր սենյակ նվիրված է որոշակի երկրի՝ Հունաստանի, Հին Հռոմի, Հնդկաստանի, Ճապոնիայի, Չինաստանի, Եվրոպայի, Ամերիկայի և Աֆրիկայի սեռական մշակույթին։ Առանձին սենյակներ կան, նվիրված սեռական շեղումներին (սեռական զարգացման շեղումներին), ժամանակակից սեռական մշակույթին և դեռահասների սենյակ, որը պարունակում է նյութեր մարդու անատոմիայի, հոգեբանության և ֆիզիոլոգիայի և նրա սեռական վարքագծի վերաբերյալ, որտեղ անցկացվում են դեռահասների սեռական դաստիարակության վերաբերյալ դասախոսություններ:.

18 տարեկանից բարձր այցելուները կարող են տեսնել Աշխարհի սեքսուալ մշակույթների թանգարանի բոլոր սրահները։ Պատանիների համար նախատեսված սրահ կարող եք այցելել 15 տարեկանից։

Աշխարհի սեքսի և սեռական մշակույթների թանգարանը աշխարհի փոքրաթիվ թանգարաններից է, որն ընդգծում է տարբեր երկրների ժողովուրդների, ժամանակակից և հնագույն քաղաքակրթությունների վերաբերմունքը էրոտիկայի և սեռականության նկատմամբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Коваленко Н. А."Посещение музея сексуальных культур мира (Харьков)"15.03.11
2. 1 2  *Луценко А. Г. Чугунов В. В.* Харьковская сексологическая школа // Мiжнародний медичний журнал. — № 3. 2004. — C. 47-48.
3. 1 2  «Путешествуй по Украине»։ *discover.ua* (ռուսերեն)։ Վերցված է 2022-04-14
4. ↑  «Музей секса и сексуальных культур мира (Харьков) - это... Что такое Музей секса и сексуальных культур мира (Харьков)?»։ *Словари и энциклопедии на Академике* (ռուսերեն)։ Վերցված է 2022-04-14

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Աշխարհի սեքսի և սեռական մշակույթների թանգարան (Խարկով)** կատեգորիայում։ |
**Բարբարա Կվյատկովսկայա-Լաս** (լեհ.՝ Barbara Kwiatkowska-Lass, Barbara Lass), լեհ պարուհի և կինոդերասանուհի։

Կենսագրություն
--------------

Բարբարա Կվյատկովսկայան ծնվել է 1940 թվականի հունիսի 1-ին Պատրովո գյուղում։ Սովորել է Վարշավայի բալետի դպրոցում։ «Սկոլիմուվ» երգի-պարի անսամբլի պարուհի։ Կինոյում իր դեբյուտը կայացել է 1957 թվականին։ 1959 թվականին նա Լեհաստանից տեղափոխվեց Արևմուտք և շուտով նկարահանվեց մի քանի խոշոր ֆիլմերում, ինչպիսիք են «Միլիոնավոր պատուհաններ» և «Կենդանի կյանքը»։ Նա համագործակցում էր լեհական «Ազատ Եվրոպա» ռադիոկայանի հետ, ինչպես նաև եղել է Յուլիուշ Մերոշևսկու անվան Անկախ քաղաքական մտքի ակումբի ակտիվ անդամ։

Նրա ամուսիններն էին Ռոման Պոլանսկին (1959-1962), Կառլհայնց Բյոմը (1963-1980) և Սաքսոֆոնիստ Լեշեկ Զադլոն (1980-1995)։ Բյոմից ծնված դուստրը՝ Կատարինան, նույնպես դերասանուհի է դարձել։

Բարբարա Կվյատկովսկայա-Լասի մահարձանըԿրակովի Ռակովիցյան գերեզմանատանը
Բարբարան կորցրել է գիտակցությունը և մահացել կաթվածից 1995 թվականի մարտի 6-ին Ֆատերշտետենում՝ լեգենդահար Ալ Պորչինոյի համերգի ժամանակ։ Բարբարան թաղված է Կրակովի Ռակովիցյան գերեզմանատանը։ Նրա տապանաքարը ստեղծել է Մարյան Կոնեչնին։

Ֆիլմագրություն
--------------

* 1957 - Եվան ուզում է քնել
* 1958 - Պան Անատոլը միլիոն է փնտրում
* 1985 - Մադագասկարի թագուհու զինվորը
* 1960 - Հազար թալեր
* 1960 - Խաչակրաց երջանկություն
* 1961 - Որքան լավ է ապրել
* 1967 - Յովիտա
* 1986 - Ռոզա Լյուքսեմբուրգ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  filmportal.de — 2005.
2. 1 2  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
3. 1 2  Առցանց լեհական կենսագրական բառարան (польск.)
4. ↑  Bradshaw Peter (2005-07-15)։ «The Guardian profile: Roman Polanski»։ guardian.co.uk։ Վերցված է 2009-11-26

Արտաքին հղումներ
----------------

* Դերասանուհին filmpolski.pl կայքէջում(լեհ.)
* Լուսանկարներ fototeka.fn.org.pl կայքէջում
**Ազգային միաբանություն**, պահպանողական քաղաքական կուսակցություն Հայաստանում։ Այժմ այն գլխավորում է Արտաշես Գեղամյանը։

Պատմություն
-----------

2003 թվականի մայիսի 25-ին կայացած խորհրդարանական ընտրություններում կուսակցությունը ստացել է ընտրողների ձայների 8,8%-ը և Հայաստանի Ազգային ժողովի 131 տեղերից 9-ը։ 2003 թվականի նախագահական ընտրություններում Գեղամյանն առաջին փուլում ստացել է ձայների 16,9 տոկոսը, սակայն հեռացվել է։ 2007 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում կուսակցությունը ոչ մի տեղ չի ստացել՝ ստանալով ընտրողների ձայների 3,69 տոկոսը։ Կուսակցությունը 2007 թվականից ոչ մի խորհրդարանական ընտրությունների չի մասնակցել։

2008 թվականի փետրվարին կայացած նախագահական ընտրություններում Գեղամյանը, որը կրկին առաջադրվել էր որպես ազգային միասնության կուսակցության թեկնածու, զբաղեցրել է յոթերորդ տեղը՝ ձայների 0,27%-ով վերջնական պաշտոնական արդյունքներով։

2020-2021 թվականներին Հայաստանում տեղի ունեցած բողոքի ակցիաներից հետո կուսակցությունը հավանություն է տվել «Ազգի ձայն» կուսակցության «Նոր միություն» քաղաքական դաշինքին, «Ուժեղ Հայաստան Ռուսաստանի հետ» կուսակցությանը և Սահմանադրական իրավունքների միությանը։ Գեղամյանը ներկա է գտնվել դաշինքի նիստին։ Գեղամյանը նույնպես շատ էր քննադատում վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին` վարչապետին մեղադրելով այն բանում, որ նրանց կառավարում են Ջորջ Սորոսը և արևմտյան ինտրիգները։

Տես նաև
-------

* Հայաստանի կուսակցությունների ցանկ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Nordsieck Wolfram (2007)։ «Armenia»։ *Parties and Elections in Europe*։ Արխիվացված է օրիգինալից 27 August 2011-ին  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
2. ↑  "RA CEC DECLARED SERGE SARGSIAN ARMENIA’S PRESIDENT", defacto.am, 25 February 2008.
3. ↑  «Ազդարարվեց` «Ուժեղ Հայաստան` Ռուսաստանի հետ. հանուն նոր միության» նախաձեռնության մեկնարկի մասին»։ *iravunk.com*
4. ↑
**Ազգասեր**, հայկական շաբաթաթերթ։ Լույս է տեսել 1845֊1848 թվականներին Կալկաթայում (Հնդկաստան)։ Տեղի մշակութային Արարատյան ընկերության հրատարակչություն։ Խմբագիր՝ Մեսրոպ Թաղիադյան։ Լեզուն՝ աշխարհաբար, հետո՝ գրաբար։ Հայությանը կոչ է արել համախմբվել մայր հայ­րենիքում, զարգացնել նրա տնտեսությունն ու մշակույթը, կարևո­րել է հայոց լեզվի պահպանությունը՝ որպես ազգի գոյատևման և առաջադիմության գործոն։

Լուսաբանել է Բոմբեյի, Մադրասի, Նոր Ջուղայի, Զմյուռնիայի հայ հասարակական-մշակութային կյանքը, արծարծել ուսումնադաստիարակչական, տնտեսագիտական, կրոնական հարցեր։ Քննադատել է Անգլիայի գաղութատիրական քաղաքականությունը, նշել Ռուսաստանի պատմական առաջադիմական դերը հայ ժողովրդի ճակատագրում։ Տպագրել է հայ հեղինակների չափածո և արձակ ստեղծագործություններ, թարգմանություններ (Ֆիրդուսի, Ու. Շեքսպիր, Ռ. Բըրնս, Ջ. Բայրոն, Չ. Դիքենս, Հ. Լոնգֆելլո, Պ. Պեստել), արտատպել այլ նյութեր։ Կարճատև ընդմիջումից հետո հրատարակվել է «Ազգասէր Արարատեան» վերնագրով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Հայ գրատպություն և գրքարվեստ հանրագիտարան (խմբ. Հովհաննես Այվազյան), Երևան, «Հայկական Հանրագիտարան Հրատարակչություն», 2015 — 30, էջեր 30 — 1120 էջ. — 1500 հատ, ISBN 978-5-89700-042-5։
2. ↑  «Վիեննայի մենաստանի մամուլի շտեմարան -ԱԶԳԱՍԷՐ»։ Վերցված է 2022-12-12
3. ↑  «Համահայկական թվանշային գրադարան»

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 1, էջ 111)։*  |
**Եհ Շու Հուա** (չինարեն՝ 葉舒華, անգլ.՝ Yeh Shu Hua, հունվարի 6, 2000(2000-01-06), Yangmei, Taoyuan County, Թայվան, առավել հայտնի է որպես **Շուհուա**), թայվանցի երգչուհի և պարուհի։ (G)I-DLE գըրլ բենդի անդամ է, որտեղ զբաղեցնում է վոկալիստի, վիժուալի և մակնեի դիրքերը։

Կենսագրություն
--------------

### 2000-2017. Կարիերայի սկիզբ

Ծնվել է 2000 թվականի ապրիլի 6-ին Թայվանում։

Սովորել է *Hwakang* գեղարվեստական միջնակարգ դպրոցում։ Նա ազատ խոսում է կորեերեն և չինարեն։ Երբ նա փոքր էր, հեռուստացույցով տեսել է դերասանների և մտածել է մի օր հայտնի դառնալու մասին։ Փոքրուց երազել է հեռուստաաստղ դառնալ։

Հենց Հյոնան է Շուհուային ոգեշնչել երգչուհի դառնալ։ 2016 թվականին նրա ընկերները հրավիրել են մասնակցել CUBE Entertainment-ի լսումներին։ Նա նրանց հետ հետաքրքրասիրության համար է գնացել, սակայն հետո իմացել է, որ անցել է լսումները։

2017 թվականի հոկտեմբերին նկարահանվել է *Rising Star Cosmetic*-ի գովազդային հոլովակում, նույն թվականին Սո Սուջինի հետ նկարահանվել է «Pet-10» տեսահոլովակում։

### 2018-ներկա. Դեբյուտը (G)I-DLE-ում

Հիմնական հոդված՝ (G)I-DLE
2018 թվականի մարտի 22-ին CUBE Entertainment-ը հայտարարել է նոր գըրլ բենդի մասին։ Ապրիլի 10-ին Շուհաուային ներկայացվել է որպես (G)I-DLE խմբի չորրորդ անդամ։

Մայիսի 2-ին դեբյուտ է կատարել որպես վոկալիստ, մակնե և վիժուալ «I Am» մինի ալբոմով և «Latata» գլխավոր սինգլով։

Ֆիլմագրություն
--------------

### Ժամանցային շոուներ

| Տարեթիվ | Անվանում |
| --- | --- |
| 2018 | (G)I-DLE: I-TALK |
| 2019 | To Neverland |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  라이징스타։ «비포앤애프터바이오 라이징스타 워터뱅뱅앰플미스트 걸그룹 연습생 화장품광고 티저 송우기영상»։ *라이징스타* (կորեերեն)։ Վերցված է 2020-04-15
3. ↑  POP 헤럴드 (2018-05-02)։ «'데뷔' (여자)아이들, 타이틀곡 'LATATA' MV 티저 영상 공개»։ *pop.heraldcorp.com* (կորեերեն)։ Վերցված է 2020-04-15

Արտաքին հղումներ
----------------

* (G)I-DLE պաշտոնական կայք
* (G)I-DLE Ֆեյսբուքում
* (G)I-DLE Թվիթթերում
* (G)I-DLE ՅուԹյուբում
* (G)I-DLE Daum Cafe-ում
* (G)I-DLE V LIVE-ում(չաշխատող հղում)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Sina Weibo |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Discogs · Internet Movie Database · MusicBrainz |

 |
**Արթուր Գրիշայի Վաղարշյան** (հոկտեմբերի 7, 1963(1963-10-07), Լճաշեն, Սևանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ իրավագետ, իրավաբանական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Երևանի պետական համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետի Պետության և իրավունքի տեսության ու պատմության ամբիոնի նախկին վարիչ, Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրական դատարանի անդամ։

Կենսագրություն
--------------

Արթուր Գրիշայի Վաղարշյանը ծնվել է 1963 թվականի հոկտեմբերի 7-ին ՀԽՍՀ Սևանի շրջանի (ներկայիս Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի) Լճաշեն գյուղում։ Նախնական կրթությունը ստացել է տեղի միջնակարգ դպրոցում, ապա՝ դպրոցը գերազանցությամբ ավարտելուց հետո ծառայության անցել Խորհրդային Միության Զինված ուժերի շարքերում։

Զինծառայության ավարտից հետո՝ 1984 թվականին, ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետ, որն էլ ավարտել է 1989 թվականին։ Ըստ Արթուր Վաղարշյանի՝ իրավաբանի մասնագիտության ընտրությունը ի սկզբանե պայմանավորված է եղել այն հանգամանքով, որ հոկտեմբերի 7-ը (ծննդյան օրը) հանիսացել է ԽՍՀՄ 1977 թվականի Սահմանադրության ընդունման օրը, ինչն էլ, ինքնին, հետաքրքրություն է առաջացրել այդ գիտության նկատմամբ։ 1989-1992 թվականներին սովորել է ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետի ասպիրանտուրայում՝ պետության և իրավունքի տեսություն ու պատմություն, քաղաքական իրավական ուսմունքներ մասնագիտությամբ։

1996 թվականին պաշտպանել է «Հայաստանի առաջին Հանրապետության դատական համակարգը» թեմայով թեկնածուական ատենախոսությունը։ 2013 թվականին՝ դոկտորական ատենախոսությունը «Հայաստանի առաջին Հանրապետության պետական իշխանության համակարգը» թեմայով։ 1993-1994 թվականներին աշխատել է որպես ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետի քաղաքացիական իրավունքի ամբիոնի դասախոս, ապա՝ ԵՊՀ պետության և իրավունքի տեսության ու պատմության ամբիոնի ասիստենտ (մինչև 2002 թվականը)։ 2002-2005 թվականներին եղել է վերոնշյալ ամբիոնի դոցենտ, իսկ 2005 թվականից ցայսօր՝ ամբիոնի վարիչ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Արթուր Գրիշայի Վաղարշյան»։ *publishing.ysu.am*։ Վերցված է 2020-02-12
Սովորական մայրական պլատայի chipset- ի սխեմատիկ ներկայացում
Չիպսետի ֆունկցիան
**Չիպսետ** (անգլ.՝ chipset)  միկրոսխեմաների հավաքածու, որը կառուցված է մի շարք գործառույթներ իրականացնելու համար։

### Չիպսետներ ժամանակակից x86 պրոցեսորների համար

Չիպսեթների ստեղծման գործում` նոր պրոցեսորներին աջակցելու համար, առաջին հերթին հետաքրքրված են պրոցեսոր արտադրոողները։ Այդ պատճառով ներկայիս պրոցեսոր արտադրող Intel և AMD ընկերությունները թողարկում են փորձնական հավաքակազմ (այսպես կոչված՝ անգլ.՝ reference-չիպսետներ) հատուկ մայրական պլատայի համար։ Այսպիսի չիպսետների փորձարկումից հետո ընկերությունները նախաձեռնեցին նոր մայրական պլատաների արտադրության կազմակերպումը, որը պետք է համապատասխաներ համաշխարհային շուկայի արտոնագրի ստացման պայմաններին։
Ներկայացված է x86 կառուցվածքային մոդելի համար չիպսետներ արտադրող ընկերությունների ցուցակը՝

1. Intel: (տես Intel չիպստեների ցուցակ)
2. NVidia: (տես NVidia չիպստեների ցուցակ )
3. ATI/AMD: (տես ATI չիպստեների ցուցակ, 2006 թվականին ATi ընկերության կողմից AMD-ն գնելուց հետո, որպես գրաֆիկական բաժին, իր կազմի մեջ է մտել *AMD Graphics Products Group*-ը, (տես AMD չիպստեների ցուցակ)
4. VIA: (տես VIA չիպստեների ցուցակ)
5. SiS: (տես SiS չիպստեներ)

ARM չիպսետներ
-------------

ARM պրոցեսորով աշխատող համակարգերի համար ստեղծվել և ստեղծվում են համապատասխան չիպսետներ։ Չնայած առաջին օրինակները (ինչպես ARM2 -ը Acorn Archimedes-ի համար՝ իր պրոցեսորի կազմում և IOC, MEMC, VIDC, VIDC20 չիպերը, ավելի ուշ՝ ARM3) ամբողջովին նման էին ներկայիս չիպսետներին, օրինակ, IBM PC, սակայն կան ժամանակակից չիպսետներ (ինչպիսիք են՝ Qualcomm Snapdragon և Texas Instruments DaVinci),որոնք ստեղծված են նաև բջջային սարքերի վրա տեղադրելու համար, տարբերվում են ինչպես կառուցվածքային, այնպես էլ տեխնիկական բնութագրիչներով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «AMD Ushers in Era of Cinematic Computing with the AMD Athlon 64 FX Processor»։ 2003-09-23։ Վերցված է 2006-07-04
2. ↑  Schmid Patrick։ «Chipset Basics: Meaning And Functions»։ *Tom's Hardware*։ Purch։ Վերցված է հունիսի 14, 2018

Արտաքին հղումներ
----------------

* Северный и южный мосты компьютера. Что это такое? Archived 2013-03-22 at the Wayback Machine.
* Развернутые характеристики о продукции Intel и применяемых технологиях(անգլ.)
* Сравнение чипсетов по их функциональным возможностям
Չիլիի անկախության հռչակագիրը (փետրվարի 18, 1818)
**Ապագաղութայնացում** (*դեկոլոնիզացիա*), անկախության և լիարժեք ինքնիշխանության տրամադրումը տիրապետություններին, մանդատված տարածքներին, գաղութներին, պրոտեկտորատներին։

1941 թվականին Ատլանտյան խարտիան հայտարարեց գաղութային կայսրությունների վերացման քաղաքականության մասին, երբ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ԱՄՆ-ն աջակցության դիմաց պահանջում էր բաց հասանելիություն գաղութային պետությունների շուկաներին։

Գաղութային համակարգի որոշիչ խզումը տեղի է ունեցել 1947 թվականին (Հնդկաստանի անկախություն) և 1960-ականներին (աֆրիկյան տիրապետության մեծ մասի անկախություն)։

Գաղութային կախվածության մեջ գտնվող երկրները կոչվում էին Երրորդ աշխարհի երկրներ։ Հետգաղութային ժամանակաշրջանում, զարգացած արևմտյան երկրները պահպանել և պահպանում են իրենց տնտեսական գերիշխանությունը Երրորդ աշխարհի շատ երկրներում, հիմնականում անհավասար առևտրային փոխանակման (նեո-գաղութացման) տեսքով։ Երրորդ աշխարհի երկրները հանդես են գալիս որպես էժան հումքի և էժան աշխատուժի աղբյուրներ, ինչը հնարավորություն է տալիս արևմտյան կորպորացիաներին նվազեցնել իրենց ծախսերը։ Հետգաղութային ստրկությանը նպաստում է այն, որ զարգացած երկրները վերահսկում են ապրանքային և ֆինանսական շուկաները և ապահովում նրանց համար շահավետ փոխարժեքներ։ Արևմտյան ապրանքները հաճախ մտնում են զարգացող շուկաներ մենաշնորհային բարձր գներով հատկապես բարձր տեխնոլոգիական, դեղագործական և ռազմական արտադրանքներում։

Երրորդ աշխարհի երկրների թույլ կոռուպացված ռեժիմները հաճախ զարգացած երկրների քաղաքական վերահսկողության ներքո են և չեն կարողանում հասնել արդարացի գների հարաբերակցությանը, ապահովել արտարժութային եկամուտների վերադարձի վերահսկում և բարձրացնել հարկերի հավաքումը սեփական կրթական և գիտական ոլորտի զարգացման համար։ Շատ երկրների պարտքը շարունակաբար աճում էր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Pushkala Prasad (2015 թ․ փետրվարի 24)։ *Crafting qualitative research : working in the postpositivist traditions*։ London։ ISBN 9781317473695։ OCLC 904046323
2. ↑  Sabrin Mohammed (2013)։ «Exploring the intellectual foundations of Egyptian national education»  `|hdl=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
3. ↑  Walter. Mignolo (2011)։ *The darker side of Western modernity : global futures, decolonial options*։ Durham: Duke University Press։ ISBN 9780822350606։ OCLC 700406652
4. ↑  David Strang, "Global patterns of decolonisation, 1500–1987." *International Studies Quarterly* (1991): 429–454. online
5. ↑  Robert R. Palmer, *The age of the Democratic Revolution: a political history of Europe and America, 1760–1800* (1965)
6. ↑  Richard B. Morris, *The emerging nations and the American Revolution* (1970).
**Ալբինա լիճ,** սառցադաշտային լիճ Ավստրալիայի Նոր Հարավային Ուելս նահանգի Ձյունոտ լեռներում։ Լիճը գտնվում է Կոսցյուշկո ազգային պարկի և Ավստրալիական Ալպեր ազգային պարկի ու արգելավայրի միջև։

Ալբինա լիճը գտնվում է Ավստրալիայի ամենաբարձր լեռ՝ Կոսցյուշկոից 2,5 կիլոմետր հյուսիս։ Լճի հայելու մակերեսը 6600 քառակուսի մետր է, երկարությունը մոտավորապես 500 մ, լայնությունը՝ 50 մ։

Այն գտնվում է կիրճում, որի արևմուտքից Թաունսենդ լեռն է, իսկ արևելքից՝ Լի և Նորսքոթ լեռները։ Ալբինա լեռը ունի հյուսիսային հոսք։ Լեյդի Նորսքոթ կանյոնով հոսում է դեպի Ջիհի գետը։

Lեռնադահուկային հանգստավայր
---------------------------

Ալբինա լճի լեռնադահուկային հանգստավայրը ստեղծվել է 1951 թվականին «The Ski Tourers Association»-ի (հետագայում անվանափոխվեց «The Australian Alpine Club») կողմից։ 1952 թվականին առաջին անգամ կայացել է Ալբինայի ամառային լեռնադահուկային առաջնությունը` օգտագործելով եղանակի համար անսովոր պայմաններ։

Լեռնադահուկային սպորտի իրադարձությունները ևս երեք տարի շարունակվում էին մեկ Կոսցյուշկո լեռան վա, մեկ՝ Թաունսենդի։ 1969 թվականին ազգային պարկեր և վայրի բնության ծառայությունը (NPWS) պահանջել որ ակումբը լքի հանգստավայրը, որն աստիճանաբար վեր էր ածվում ավերակների։

Պատկերասրահ
-----------

* Դահուկորդը գնահատում է Ալբինա լեռնադահուկային հանգստավայրի ավերակները, նոյեմբեր 2011։.Դահուկորդը գնահատում է Ալբինա լեռնադահուկային հանգստավայրի ավերակները, նոյեմբեր 2011։.
* Ալբինա լճի լեռնադահուկային հանգստավայրը, փակվելուց մեկ տարի առաջ։Ալբինա լճի լեռնադահուկային հանգստավայրը, փակվելուց մեկ տարի առաջ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  West, D. (1994) Kosciuszko Natural Heritage.
2. ↑  «Map of Lake Albina, TAS»։ *Bonzle Digital Atlas of Australia*։ n.d.։ Վերցված է հունիսի 1, 2018
3. ↑  «LAKE ALBINA SKI LODGE.»։ *The Sydney Morning Herald* (National Library of Australia)։ մայիսի 17, 1951։ էջ 11։ Վերցված է նոյեմբերի 8, 2011
4. ↑  «SUMMER SKIING CONTEST.»։ *The Canberra Times* (National Library of Australia)։ հունվարի 2, 1952։ էջ 4։ Վերցված է նոյեմբերի 8, 2011
5. ↑  «WHAT PEOPLE ARE DOING.»։ *The Canberra Times* (National Library of Australia)։ հունվարի 5, 1954։ էջ 2։ Վերցված է նոյեմբերի 8, 2011
**Ալեժու Գարսիա** (պորտ.՝ Aleixo Garcia, 15-րդ դար, Պորտուգալիայի թագավորություն - 1525, San Pedro de Ycuamandiyú, Պարագվայ), պորտուգալացի կոնկիստադոր և ճանապարհորդ։ Հետազոտել է ժամանակակից Պարագվայի և Բոլիվիայի, ինչպես նաև Լա Պլատի գետաբերանը, ծառայել է իսպանական թագավորական ընտանիքին։

Ալեժու Գարսիան դրել է դեպի Հարավային Ամերիկա ցամաքային արշավների սկիզբը։ 1524-1525 թվականներին նա բացահայտել է Բրազիլական սարահարթի և Լապլատյան դաշտավայրի մի մասը, ինչպես նաև Գրան Չակոյի հարթավայրը և Բոլիվական բարձրավանդակը։ Ինչպես նաև նա եղել է առաջին եվրոպացին, ով ոտք է դրել Ինկերի Թագավորություն 1525 թվականին։

Գարսիայի գործունեութունը Հարավային Ամերիկայում
----------------------------------------------

Պորտուգալիացի Ալեժու Գարսիան լեգենդար Սպիտակ թագավորի հարստությունների փնտրման պատմության առաջին հերոսն է` մոտ 1523 թվականին նշանակվել է Հարավային Ամերիկայի ափերին կատարվող հետազոտությունների առաջնորդ։ Նա եղել է Խուան Դիաս դե Սոլիս նավատորմի անձնակազմի կենդանի մնացած 18 անդամներից մեկը։ Նա ընկերական հարաբերություններ է հաստատել հնդկացի գուարանիների հետ և ուսումնասիրել նրանց լեզուն։ Նրանց շուրթերից էլ լսել է Սպիտակ թագավորի երկրի գոյության մասին, որը գտնվում է հեռավոր արևելքում` սարերում։ Ըստ հնդկացիների պատմածի` այդ տարածքները հարուստ էին արծաթով և հնարավոր էր, որ նաև ոսկով։ Ակնհայտ էր, որ Սպիտակ արքայի թագավորությունն իրականում ինկերի թագավորությունն է, քանի որ այդ թագավորը սպիտակ թիկնոց էր գցում, ինչը բնորոշ էր ինկի թագավորներին։

Գարսիան, ըստ ավանդության, որոշել է տիրանալ հարուստ երկրի գանձերին։ Նա 1524 թվականին գլխավորեց երկու հազար գուարանների մի խումբ։ Գարսիան անցավ Սերա դու Մարը և Սերա Ժերալը` Բրազիլական սարահարթի հարավարևելյան ծայրամասը և, հարավ անցնելով Պարանայի ձախ վտակով` Իգուասու գետով, դուրս է եկել դրա ափը` այդպիսով բացահայտելով համանուն հսկա ջրվեժը։ Այնուհետև Գարսիան բարձրացել է իր համար բաց Պարանու և Պարագվայ գետերը, առաջին անգամ անցել է լապլատյան հարթավայրի կենտրոնական մասը, Գրան Չակոյի ավազակավային հարթավայրը և հայտնվել Անդերի նախալեռներում` Չուկի Սակա շրջանում։ Հարավային Ամերիկայի լրիվ անհայտ տարածություններով նրա երթուղու երկարությունը կազմում էր 2 հազար կմ։

Գարսիայի բանակը թալանել է ինկերի մի շարք քաղաքներ և գյուղեր, վերացրել ինկերի մի քանի փոքր ջոկատներ, սակայն նահանջել է` վերցնելով մեծ հարստություն։ 1525 թվականի վերջին Գարսիան` Հարավային Ամերիկա աշխարհամասի ներքին շրջանների առաջին հետազոտողը, սպանվել է Պարագվայի ափերին հնդկացիների կողմից։ Նրանք խնայել են միայն Գարսիայի տղային։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  A. J. R. Russell-Wood (1998 թ․ հուլիսի 8)։ *The Portuguese Empire, 1415-1808: A World on the Move*։ JHU Press։ էջ 14։ ISBN 978-0-8018-5955-7

Արտաքին հղումներ
----------------

* Բացահայտումներ
* Կոնկիստի կարճ պատմություն(չաշխատող հղում)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: n99902245 · VIAF: 9185872 · WorldCat VIAF: 9185872 |

 |
**Ապիֆոբիա**, հաճախ անվանում են նաև՝ **մելիսոֆոբիա** կամ **սֆեկսոֆոբիա** (լատ.՝ apis - մեղու, հուն.՝ φόβος - վախ), սպեցիֆիկ ֆոբիա մեղուների, կրետների և դրանց կծելու նկատմամբ։ Ամենատարածված սպեցիֆիկ ֆոբիաներից մեկն է։ Վախին հաջորդում է խուճապը և անհանգստությունը։ Այս ֆոբիան ունեցողները հաճախ նախընտրում են չխոսել իրենց ֆոբիայի մասին։

Այս ֆոբիան ունեցող մարդկանց մոտ այդ գործընթացը տեղի է ունենում տարբեր ձևերով։
Ուսումնասիրելով ապիֆոբիայի պատճառները՝ գիտնականներն եկել են մի եզրահանգման, որ ապիֆոբիան առաջանում է միայն այն դեպքում, երբ մեղուն կծում է մարդուն և մարդը խիստ վախենում է։

Ապիֆոբ մարդու պահվածքը ունի 2 ձև։ Առաջինը՝ ապիֆոբ մարդը փորձում է խուսափել մեղուներից, կրետներից և այն ամենից, ինչ կապված է դրանց հետ։ Երկրորդը՝ ապիֆոբ մարդը, երբ հանդիպում է մեղուներին, կրետներին և փեթակներին, փորձում է ոչնչացնել դրանք։

Ապիֆոբիա հաճախ նկատվում է երեխաների շրջանում։ Պատճառը՝ տաք եղանակնին փեթակի կողքով անցնելն է։ Կան ապիֆոբիան բուժելու մի քանի մեթոդներ, դրանք են՝ հիպնոթերապիան, պահվածքաթերապիան և ՆԼՊ-ն։ Այս մեթոդները օգնում են ապիֆոբիկ մարդուն դուրս գալ ծանր վիճակից և թեթևանալ։

Տես նաև
-------

* Ֆոբիաների ցանկ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Апифобия -»։ *www.psyhelp.am*։ Վերցված է 2016 թ․ փետրվարի 11
2. ↑  «Апифобия (Apiphobia) – непреодолимый страх перед осами и пчелами. Фобии от животных.»։ *www.fobies.ru*։ Վերցված է 2016 թ․ փետրվարի 11
3. ↑  «Apiphobia - Fear Of Bees»։ *BuzzAboutBees.net*։ Վերցված է 2016 թ․ փետրվարի 11
4. ↑  «Апифобия (мелиссоффобия) — боязнь пчел, ос | Фобии |»։ *www.psyportal.net*։ Վերցված է 2016 թ․ փետրվարի 11
**Ալբերտ Կնյազի Պողոսյան** (օգոստոսի 17, 1940(1940-08-17), Արմավիր - փետրվարի 22, 2004(2004-02-22)), մեքենագիտության և նյութագիտության բնագավառի գիտնական։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1982), պրոֆեսոր (1983), ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ (2000)։

Կենսագրություն
--------------

1957 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1963 թվականից աշխատել է ՀՊՃՀ-ում, 1981-1994 թվականներին եղել է մեքենաների մասերի ամբիոնի վարիչ, 1992 թվականից՝ ասպիրանտ, դպրոցի տնօրեն, 1994-2010 թվականներին՝ ՀՊՃՀ Ասպիրանտական դպրոցի (բաժանմունքի) տնօրեն, 1978-1979 թվականներին՝ Միչիգանի, 1986 թվականին՝ Լոնդոնի, 1995 թվականին՝ Աթենքի, 2003 թվականին՝ Այովայի համալսարանների գիտաշխատող։

Գործունեություն
---------------

Աշխատանքները վերաբերում են մեքենաների մաշակայունության, երկարակեցության և հուսալիության հարցերին։ Մշակել է մեքենաշինական պոլիմերային բաղադրյալ նյութեր, դրանց հիմքով մեքենամասերի ու շփման հանգույցների նոր կառուցատարրեր։

Հայկական շփագիտական կոմիտեի հիմնադիր-նախագահ (1974), միջազգային շփագիտական խորհրդի փոխնախագահ (1997), ճարտարագետ մեխանիկոսների ամերիկյան ընկերության անդամ (1997), *ASME* անդամ (2003)։

Գիտական կոչումներ
-----------------

* Տեխնիկական գիտությունների թեկնածու (1969)
* Դոցենտ (1970)
* Քեմբրիջի համալսարանի ստաժոր (1972-73)
* Տեխնիկական գիտությունների դոկտո (1982)
* Պրոֆեսոր (1983)
* ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ (2000)

Երկեր
-----

* Շփագիտության հիմունքներ, Ե. 1994.
* Трение и износ наполненных полимерных материалов. М. 1977.
* Фрикционные композиты на основе полимеров, Минск, 1992.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «ՀՀ գիտությունների ազգային ակադեմիա»։ *www.sci.am*։ Վերցված է 2019-07-10
2. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 9688 |

 |
**Բարնեթ Գիբս** (անգլ.՝ Barnett Gibbs, մայիսի 19, 1851(1851-05-19), Yazoo City, Միսսիսիպի, ԱՄՆ - հոկտեմբերի 4, 1904(1904-10-04), Դալաս), ամերիկացի իրավաբան և քաղաքական գործիչ, Տեխասի 15-րդ փոխնահանագապետ։

Կենսագրություն
--------------

Բարնեթ Գիբսը ծնվել է 1851 թվականի մայիսի 19-ին Յազու Սիթիում, Միսսիսիպի նահանգ՝ Քուինսի Դիբրելի և Սալի (ի ծնվե՝ Դորսի) Գիբսերի ընտանիքում։ 1868 թվականին Մոբիլում (Ալաբամա) ավարտել է Սփրինգ Հիլ քոլեջը, 1870 թվականին՝ Վիրջինիայի համալսարանը, իսկ 1873 թվականին՝ Քումբերլանդի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։

1873 թվականի օգոստոսին Գիբսը տեղափոխվել է Դալաս, որտեղ սկսել է աշխատել որպես փաստաբան։ 1876 թվականի հուլիսին ամուսնացել է Սալի Հայնսի՝ տեղի առևտրականի դստեր հետ։ Նրանք ունեցել են երկու դուստր և երկու որդի։

Մինչև 1882 թվականին Տեխասի սենատ ընտրվելը Գիբսը երեք ժամկետ (1876-1882) ծառայել է Դալասի վերահսկիչի պաշտոնում։ Թեև նա օրենսդրական ժողովի ամենաերիտասարդ անդամն էր, նրա բանավեճները և հռետորական հմտությունները Գիբսին շատ շուտ հայտնիություն բերեցին։ Նա պաշտպանում էր ֆերմերների օրենքները, որի ներկայացուցիչները 1884 թվականներին նրան դեմոկրատական կուսակցությունից առաջադրցեին փոխնահանագապետի պաշտոնի։ 1885 թվականի ամռանը, երբ Ջոն Այրլենդը մասնակցում էր Նոր Օռլեանի համաշխարհային ցուցահանդեսին, Գիբսն իրականացնում էր նահանգապետի պարտականությունները։

1886 թվականից հետո Գիբսը շարունակում էր զբաղվել փաստբանական գործունեությամբ։ 1891 թվականի գարնանը նա սկսել էր կազմակերպել դեմոկրատական ակումբներ, որոնցում քննարկվում էին ֆերմերների խնդիրները։ Թեև Գիբսն օրինապահ էր Դեմոկրատական կուսակցությանը, 1891 թվականի վերջին նրան հեռացնում են կուսակցությունից և 1896 թվականի սկզբին Բարնեթը դառնում է պոպուլիստ։ Թերթային հոդվածների շարքը տալիս էր նրան Ժողովրդական կուսակցության քարտուղարի համբավ։

1896 թվականին Գիբսը Ժողովրդական կուսակցության կողմից առաջադրվում էր ԱՄՆ կոնգրես, իսկ 1898 թվականին եղել է նահանագապետի թեկանծու, սակայն ստացել է ընտրյալների ընդամենը 28 %-ը։ 1899 թվականին նա վերադարձել է Դեմոկրատական կուսակցություն, իսկ 1900 թվականին աջակցել է Ուիլյամ Ջենինգս Բրայանին՝ ԱՄՆ նախագահի պաշտոնին նրա երկրորդ նախընտրական արշավի ժամանակ։ Հետո Գիբսը հեռացել է քաղաքականությունից և սկսել է զբաղվել անշարժ գույքի և արդյունահանող արդյունաբերության առևտրով։

Նա եղել է «Օդդֆելոուզ» մերձմասոնական ընկերության և մեթոդիստական եպիսկոպոսական Յուգա եկեղեցու անդամ։

Բարնեթ Գիբսը մահացել է 1904 թվականի հոկտեմբերի 4-ին, Դալասում և հուղարկավորվել է Օքլենդ գերեզմանատանը։

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Barnett Gibbs» (HTML)։ *Lieutenant Governors of Texas, 1846—present* (անգլերեն)։ Legislative Reference Library of Texas — www.lrl.state.tx.us։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-04-08-ին։ Վերցված է 20.07.2019
* Worth Robert Miller.։ «Gibbs, Barnett» (HTML)։ *Handbook of Texas Online* (անգլերեն)։ Texas State Historical Association։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-04-08-ին։ Վերցված է 18.03.2013

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալբերտ Սարգսյան (այլ կիրառումներ)

**Ալբերտ Մկրտչի Սարգսյան** (մարտի 24, 1938(1938-03-24), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ երգիչ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1981):

Կենսագրություն
--------------

Ալբերտ Սարգսյանը ծնվել է 1938 թվականի մարտի 24-ին, Լենինականում։ Երաժշտության առաջին ուսուցիչը եղել է մայրը՝ Վարդուշը, ով երգել է եկեղեցու երգչախմբում, Արաքսյա Գյուլզադյանի կողքին։ Ալբերտի քեռիներն են եղել երաժիշտներ՝ թառահար Արամ Նիկողոսյանը, դուդուկահար-կլառնետիստ Կարո Չարչօղլյանը, քամանչահար Հրաչիկ Մուրադյանը։ Առաջին անգամ Ալբերտ Սարգսյանը բեմ է դուրս եկել 4-րդ դասարանում՝ Լենինականի պիոներների պալատում։ Այնուհետև հանդես է եկել դպրոցական տարբեր ցերեկույթների ժամանակ, ելույթներ է ունեցել պիոներների պալատում, ապա՝ Սևյանի անվան մշակույթի պալատի երգի-պարի անսամբլում (ղեկավար՝ Աղասի Հ. Շաբոյան), 1955 թվականից՝ նաև ռադիոյով։ Ավարտել է Լենինականի Արմեն Տիգրանյանի անվան երաժշտական ուսումնարանը։ Սովորել է նաև Ա. Մռավյանի անվան թատրոնին կից դերասանական ստուդիայում (ղեկավար՝ Գրիգոր Մկրտչյան)։ Չորս տարի աշխատել է թատրոնում, բեմ է դուրս եկել մեծ դերասանների հետ։ Մասնակցել է «Իմ ընկեր Կոլկա», «Մխիթար Սպարապետ» ներկայացումներին, «Քաջ Նազար» ու «Հեղնար աղբյուր» ներկայացումներում նաև երգել է։ Հայաստանում և միութենական հանրապետություններում մասնակցել է ստուգատեսների (1957 թվականին՝ ՀԽՍՀ 1-ին փառատոնի ոսկե մեդալ)։ 1964 թվականին Քավորի դերակատարմամբ նկարահանվել է «Շիրակի մեղեդիները» հեսուստաֆիլմում։ Թաթուլ Ալթունյանի ղեկավարությամբ, որին երգիչը համարում էր իր ուսուցիչը, հղկվել է նրա վարպետությունը, կատարելագործվել, դարձել հայ երգի լավագույն կատարողներից մեկը։ Անսամբլի հետ հանդես է եկել հանրապետության տարբեր քաղաքներում, գյուղերում, ԽՍՀՄ-ում, Ամերիկայի, Եվրոպայի, Միջին Արևելքի, Աֆրիկայի բազմաթիվ երկրներում։ 1965 թվականից եղել է Հայկական ժողովրդական երգի-պարի անսամբլի մենակատար։ Երգացանկն ընդգրկում է հայկական ժողովրդական, գուսանական, հայ և օտարազգի կոմպոզիտորների երգեր (1969 թվականին ելույթ է ունեցել Փարիզում)։ Առանձնապես սիրված են «Հովվի երգը», «Համիդ մատաղ», «Դարդս տվի հովերին» և այլ երգեր։

Մրցանակներ
----------

* Կարթագենի (Թունիս) միջազգային փառատոնի 1-ին կարգի դիպլոմ (1973)
* ՀԽՍՀ 1-ին փառատոնի ոսկե մեդալ (1957)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ««Շիրակի մեղեդիների» քավորը»։ *www.irates.am* (անգլերեն)։ Վերցված է 2019-04-15
2. ↑  Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007, էջ 406։

Արտաքին հղումներ
----------------

* ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ Ալբերտ Սարգսյան
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մածնաբերդ (այլ կիրառումներ)

**Մածնաբերդի իշխանություն**, իշխանություն Մեծ Հայքի Ուտիք նահանգի արևմտյան մասում, 12-13-րդ դարերում։ Հիմնել է Կյուրիկե Գ-ի որդի Դավիթը (1113-1145) մոտ 1113 թվականին, երբ Կյուրիկյան թագավորության անկումից հետո հաստատվել է Մածնաբերդում։ Այդ ճյուղը Հայաստանի ավատատիրական տներից էր, ենթակա Զաքարյանների գերիշխանությանը և քաղաքական կապեր ուներ հարևան իշխանությունների՝ Տավուշի, Հաթերքի, Նոր-բերղի տերերի ու վրացի Օրբելիների հետ։

12-րդ դարի առաջին կեսին Մածնաբերդի իշխանության պայքարի մեջ էր Գանձակի սելջուկ ամիրայության դեմ։ Դավթի հաջորդներ Կյուրիկեի (1145-1170) և Աբաս (1170-1176) Ժամանակաշրջանից Մածնաբերդի իշխանության մասին տեղեկությունները սուղ են։

12-րդ դարի վերջին Նոր-բերղի Կյուրիկյանները փորձել են Աղսարթան Ա-ից (1176 թվականից) խլել Մածնաբերդը, բայց՝ ապարդյուն։ 1236 թվականին, Աղսարթան Բ-ի օրոք, Մածնաբերդը ժամանակավորապես նվաճել են մոնղոլները։ 1250-ական թվականներին մոնղոլական արշավանքներին (Նփրկերտ, Բաղդադ) մասնակցել է Թաղիադինը, որի որդի Սարգիսը Մածնաբերդի իշխանության մեջ հայտնի վերջին տիրակալն է։ Մածնաբերդի Կյուրիկյանները մասնակցել են նաև հայ հոգևոր-մշակութային կյանքին (Աբասի քույր Մարիամը կառուցել է տվել Քոբայրի եկեղեցին և այլն)։ Մածնաբերդի իշխանությունը գոյատևել է մինչև 13-րդ դարի վերջը։

Իշխանների ցանկ
--------------

* 1113-1145 - Դավիթ Բ
* 1145-1170 - Կյուրիկե Գ
* 1170-1176 - Աբաս Բ
* 1176- Աղսարթան Ա
* Աղսարթան Բ
* Թաղիադին Ա
* Սարգիս Ա

Տես նաև
-------

* Տաշիր-Ձորագետի թագավորություն

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 167)։*  |
**«Ապոլոն»**, հայաստանյան հրատարակչություն։

Պատմություն
-----------

«Ապոլոն» հրատարակչությունը հիմնադրվել է 1991 թվականին Երևանում։ Հիմնադիր-տնօրենը եղել է Լևոն Անանյան, տնօրենը՝ Աղավնի Գրիգորյան (2014-ից)։

Հրատարակչությունը բնագրից թարգմանում և հրատարակում է օտարերկրյա գրողների ստեղծագործություններ։ Առանձին մատենաշարով լույս է ընծայել մի քանի տանսյակ գիրք գիրք, գլխավորապես՝ 20-րդ դարի եվրոպական գրականության դասականների և ժամանակակից հեղինակների ստեղծագործություններ (Ալբեր Քամյու, «Ժանտախտը», 1991, Արթյուր Ռեմբո, «Բանաստեղծություններ», 1991, Ուիլյամ Ֆոլքներ, «Չոր սեպտեմբեր», 1991, Հերման Հեսսե, «Ներսը և դուրսը», 1991, Կրալի Մարկո, «Ժամանակակից եվրոպական պոեզիա», 2004, «Արդի ռուսական պատմվածք», 2006, «Բուլղարական էպոս», 2009)։

Հրատարակչությունը մեծ ուշադրություն է հատկացվում ժամանակակից հայ գրողների ստեղծագործությունների հրատարակմանը՝ «Հայկական պոեզիա» (անգլ. 2006), «Այվազյանական ընթերցումներ» (2008), «Արդի հայ պոեզիան» (անգլ. գերմ. ֆրանս. շվեդ. 2012), «Արդի հայ արձակը» (անգլ. 2012), «Արդի գերմանական պոեզիան» (գերմ. անգլ. 2012)]։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Նրա ձայնը լսելի է հայ գրական աշխարհում
2. ↑  Քամյու Ալբեր (1991)։ *Ժանտախտը: Վեպ*։ Երևան: Ապոլոն։ ISBN 978-5-8079-0246-7  `|translator-last=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն); `|translator-first=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
3. ↑  МАМУЛ.ам (2013-12-27)։ «Արթյուր Ռեմբո` Հարբած նավը /ֆրանս.թարգման. Գուրգեն Գասպարյանի/»։ *mamul.am* (ռուսերեն)։ Վերցված է 2023-06-04
4. ↑  «Ներսը և դուրսը, գիրք 2 | Հերման Հեսսե»։ *Bookmark* (hy-AM)։ Վերցված է 2023-06-04
5. ↑  «Հայ թարգմանական գրականություն»
6. ↑  ՀՀ ԱԺ նախագահ Հովիկ Աբրահամյանը ցավակցական հեռագիր է հղել Լեւոն Անանյանի մահվան կապակցությամբ
**Ալբին Կուրտի** (ալբ․՝ Albin Kurti, մարտի 24, 1975(1975-03-24), Պրիշտինա), Կոսովոյի քաղաքական գործիչ։ Ինքնորոշում կուսակցության առաջնորդ։

Կենսագրություն
--------------

Սովորել Է Պրիշտինայի համալսարանում, Պրիշտինայի համալսարանի ուսանողների անկախ միության ղեկավարն էր և ալբանացի ուսանողների հուզումների կազմակերպիչներից մեկը, որոնք հանդես էին գալիս Հարավսլավիայի փլուզման և տեղի սերբերի վտարման օգտին։ 1997 թվականին նա միացավ Կոսովոյի ազատագրման բանակի գրոհայիններին։ 1997-1999 թվականներին նա կազմակերպել էր ուսանողների բողոքի ցույցերը Պրիշտինայում և Կոսովոյի այլ խոշոր քաղաքներում։ 1999 թվականին դատապարտվել է 15 տարվա ազատազրկման, 2001 թվականին Միլոշևիչի անկումից հետո ազատ է արձակվել նոր հարավսլավական կառավարությունը։

Այդ ընթացքում նա ստացել է Կոսովոյի անջատողականների ամենահայտնի առաջնորդներից մեկի կարգավիճակը։ Կուրտին ձեռք է բերել լայն քաղաքական փորձ և աջակցություն արտասահմանում Վաշինգտոնում, Նյու Յորքում, Բրյուսելում, Կոպենհագենում և Ստրասբուրգում Եվրոպական խորհրդարանում։ Նա հանդիպել է նաև Արևմտյան Եվրոպայի և ԱՄՆ բարձրաստիճան ներկայացուցիչների հետ։

2020 թվականի մարտի 25-ին Կոսովոյի խորհրդարանը անվստահության վոտում է հայտնել Կուրտիի կառավարությանը COVID-19 համավարակի հետ կապված արտակարգ դրություն մտցնելուց հրաժարվելու համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Munzinger Personen (գերմ.)
2. ↑  «Парламент непризнанного Косова вынес вотум недоверия правительству Албина Курти»։ ТАСС։ 2020-03-26։ Վերցված է 2020-04-03
3. ↑  «Парламент Косово выразил недоверие премьеру из-за мер против COVID-19»։ ՌԻԱ Նովոստի։ 2020-03-26։ Վերցված է 2020-04-03

Արտաքին հղումներ
----------------

* Kosova Crisis Center(անգլ.)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1105503399 · ISNI: 000000049584052X · LCCN: n2017005915 · VIAF: 26146824921907631218 · WorldCat VIAF: 26146824921907631218 |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արմեն Ավանեսյան (այլ կիրառումներ)

**Արմեն Ավանեսի Ավանեսյան** (հոկտեմբերի 18, 1980(1980-10-18), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գրականագետ, բանասիրական գիտությունների թեկնածու, Հայաստանի գրողների միության անդամ։

Կենսագրություն
--------------

Արմեն Ավանեսյանը ծնվել է 1980 թվականի հոկտեմբերի 18-ին, Երևանում։ Միջնակարգ կրթությունը ստացել է Երևանի թիվ 106 միջնակարգ դպրոցում։ Ավարտելուց հետո՝ 1997 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ 2001 թվականին ավարտել է ուսումը և անցել պարտադիր զինվորական ծառայության։

2003 թվականից ուսումը շարունակել է ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետի մագիստրատուրայում՝ հայ նորագույն գրականություն և քննադատություն մասնագիտությամբ։ 2005 թվականին ավարտել է մագիստրատուրան և ընդունվել ասպիրանտուրա` հայ նորագույն գրականության ամբիոնում։ 2006 թվականից աշխատանքի է անցել «Նարցիս» գրական-գեղարվեստական, մշակութային հանդեսում՝ որպես գրականագիտության և քննադատության բաժնի վարիչ։

Արմեն Ավանեսյանի հեղինակությամբ, գրականության և թատրոնի վերաբերյալ երեսունից ավելի հոդվածներ լույս են տեսել հայաստանյան և սփյուռքի գրական մամուլում։

2010 թվականին պաշտպանել է «Արդի հայ դրամատուրգիայի հիմնախնդիրները» թեմայով ատենախոսություն և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։ ՀՀ ԳԱԱ գրականության ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող է։ 2011 թվականից դարձել է հրատարակչական գործի գործակալության հրատարակչական բաժնի պետ։

Երկեր
-----

* Արդի հայ դրամատուրգիա (1991-2008 թվականներ)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  ԱՐՄԵՆ ԱՎԱՆԵՍՅԱՆ. Հայաստանի Գրողների Միություն
2. ↑  «ԱՐՄԵՆ ԱՎԱՆԵՍՅԱՆ « Հայաստանի Գրողների Միություն»։ Վերցված է 2019-09-25
3. ↑  «Արմեն Ավանեսյան | Գրանիշ» (en-US)։ Վերցված է 2019-09-25
4. ↑  ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ԳՐԱԴԱՐԱՆՆԵՐԻ ՀԱՄԱՀԱՎԱՔ ԳՐԱՑՈՒՑԱԿ = Union Catalog of Armenian Libraries(չաշխատող հղում)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հայ արդի դրամատուրգիան՝ գաղափարա-տնտեսական ճգնաժամների պայմաններում Archived 2019-09-05 at the Wayback Machine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Հայաստանի գրողների միություն |

 |
**Ալեն Ջոն** (անգլ.՝ Alain John, հունիսի 20, 1920(1920-06-20), Կարաչի, Sind Division, Բրիտանական Հնդկաստան, Բրիտանական կայսրություն - դեկտեմբերի 23, 1943(1943-12-23), Սըրրի, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), հայազգի սկսնակ քանդակագործ, որը միացել է Մեծ Բրիտանիայի Թագավորական ռազմաօդային ուժերին որպես ղեկապետ և զոհվել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։

Կենսագրություն
--------------

Ջոնը կրթություն է ստացել Տիվերթոնի Բլանդելի դպրոցում և 1938 թվականին ընդունվել է Քեմբրիջի Արքայական քոլեջ։ Նրան ասել են, որ մինչև կիսամյակի սկիզբը կարող է մեկնել արտերկիր։ Փոխարենը Ջոնը որոշել է որոշակի ժամկետով վերադառնալ դպրոց՝ նախագծելու Դպրոցական աշտարակի դատարկ խորշում տեղադրվելիք արձանը։ Նա, ի վերջո, ընտրել է Քրիստոսին «Օրհնության մեջ»։ Էրիկ Գիլլը, որն այն ժամանակ դպրոցի վարպետն էր, քանդակի կավե մոդելի մասին ասել է, որ *«այս տարի ոչ ոք այս երկրում ավելի նուրբ աշխատանք չի կատարել»*։ Բնօրինակ արձանը մինչ օրս մնում է այդ տեղում։

Ալեն Ջոնը սերում էր հայ վաճառականների ընտանիքից, որը գաղթել էր Պարսկաստանից (Նոր Ջուղա)՝ բնակություն հաստատելով Հնդկաստանի Կալկաթա քաղաքում։

Ջոնը զինվորագրվել է Մեծ Բրիտանիայի Թագավորական ռազմաօդային ուժերին որպես ղեկապետ՝ նախընտրելով թռչել ընկերների հետ, այլ ոչ թե բանակից ազատվելու տարբերակներ փնտրել։ Նա կատարել է Գերմանիայի վրայով գիշերային թռիչքների երկար շարք և զոհվել է առաջադրանքը կատարելու ժամանակ ստացած վիրավորումներից։

Այն ժամանակ Քովենթրիի եպիսկոպոս Նևիլ Գորթոնը 1943 թվականի դեկտեմբերի 29-ին գրել է «Թայմսում»՝ առաջարկելով, որ Ջոնի կերտած արձանը վերափոխվի Ռազմաօդային ուժերի հուշահամալիրի։

Հետագայում արձանը վերափոխվել է Նևիլ Գորթոնի պատվերով և կանգնած է հին Քովենթրիի տաճարի ավերակներում՝ որպես պատերազմի ժամանակ իրենց կյանքը զոհածների հիշատակը հավերժացնող հուշարձան։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Comerford Patrick։ «Three sculptures in Coventry Cathedral: 2, ‘Statue of Christ’ by Alain John» (en-GB)։ Վերցված է 2022-07-04
2. ↑  «John, Alain, 1920–1943 | Art UK»։ *artuk.org* (անգլերեն)։ Վերցված է 2022-07-04
3. ↑  John Alain։ «Armenians in India - Behind the Scenes Forgotten History»։ *blog is copyright of Liz Chater 2017*։ Վերցված է Feb 1, 2018

Արտաքին հղումներ
----------------

* Letter to The Times from Neville Gorton, Bishop of Coventry, Wednesday, 29 December 1943 (pg. 5; Issue 49739; col F)
* Public sculpture of Warwickshire, Coventry and Solihull; Volume 6 of Public sculpture of Britain; George Thomas Noszlopy; 2003;Liverpool University Press - Public Sculpture of Britain 0-85323-847-2