**Միխայիլ Նաումովիչ Կալիկ** (ռուս.՝ Михаил Наумович Калик, հունվարի 29, 1927(1927-01-29), Արխանգելսկ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 31, 2017(2017-03-31), Երուսաղեմ), խորհրդային և իսրայելցի կինոռեժիսոր։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է դերասան Նաում Մոիսեևիչ Կալիկի ընտանիքում, որն սկզբում աշխատել է հրեական, ապա տիկնիկային թատրոնում, եղել է Աշխատավոր երիտասարդության թատրոնի հիմնադիրներից մեկը։ Մայրը՝ Լեա Լիբան, սերել է կիևյան հայտնի ընտանիքից։

Սովորել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարանի թատերագիտության ֆակուլտետում, սակայն կիսատ է թողել ուսումը 1949 թվականին՝ ընդունվելով Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտ (Գրիգորի Ալեքսանդրովի արվեստանոց)։

1951 թվականին մի քանի այլ ուսանողների հետ միասին ձերբակալվել է «հրեական բուրժուական նացիանալիզմի» և «ահաբեկչական մտադրություններ» ունենալու մեղադրանքով և դատապարտվել տասը տարի անցկացնելու ուղղիչ-աշխատանքային ճամբարում 58—17 հոդվածով։ Եղել է մի քանի բանտերում, այդ թվում նաև Լեֆորտովոյում և Օզերլագում։ Ճամբարում ծանոթացել է Լեյբու Լևինի հետ։ Միխայիլ Կալիկին ազատություն էշնորհվել և նրա իրավունքները վեականգնվել են 1954 թվականին, ինչից հետո վերականգնվել է ինստիտուտի երրորդ կուրսում։

Շարունակելով կրթությունը՝ 1958 թվականին ավարտել է ռեժիսորական ֆակուլտետը արդեն որպես Սերգեյ Յուտկևիչի արվեստանոցի շրջանավարտ։

Միխայիլ Կալիկը հանդես է եկել որպես մի շարք ֆիլմերի բեմադրող ռեժիսոր, ինչպիսիք են՝ «Օրորոցային» (ռուս.՝ Колыбельная), 1959), «Մարդը գնում է արևի հետևից» (ռուս.՝ «Человек идёт за солнцем», 1961), «Ցտեսություն, տղաներ» (ռուս.՝ «До свидания, мальчики», 1964) և այլն։

«Սիրել․․․» ֆիլմը նկարահանվել է 1968 թվականին և էկրան բարձրացել առանց հեղինակի իմացության ու համաձայնության վերամոնտաժվելուց հետո։ Ռեժիսոր և սցենարի հեղինակ Միխայիլ Կալիկը դիմել է դատարան, սակայն դատավարություն տեղի չի ունեցել, իսկ նրա դեմ հարուցվել է քրեական գործ, և խուզարկության ընթացքում առգրավվել է ֆիլմի հեղինակային օրինակը։ 1990 թվականին Միխայիլ Կալիկը մասամբ վերականգնել և մշակել է ֆիլմը, քանի որ հեղինակային օրինակն այդպես էլ չի գտնվել։

1971 թվականին տեղափոխվել է Իսրայել։

Միխայիլ Կալիկը մահացել է 2017 թվականի մարտի 31-ին՝ ծանր հիվանդությունից հետո։ Թաղվել է Երուսաղեմում։

Ֆիլմագրություն
--------------

### Ռեժիսոր

* 1958 – Ատաման Կոդր (Բորիս Ռիցարևի և Օլգա Ուլիցկայայի հետ համահեղինակությամբ)
* 1958 – Մեր հայրերի պատանությունը
* 1959 – Օրորոցային
* 1961 – Մարդը գնում է արևի հետևից
* 1964 – Ցտեսություն, տղաներ
* 1968 – Սիրել․․․
* 1969 – Արժեք
* 1974 – Երեքը և մեկը (Իսրայել)
* 1991 – Եվ վերադառնում է քամին․․․

### Սցենարիստ

* 1958 – Մեր հայրերի պատանությունը
* 1959 – Օրորոցային
* 1961 – Մարդը գնում է արևի հետևից
* 1964 – Ցտեսություն, տղաներ
* 1968 – Սիրել․․․
* 1991 – Եվ վերադառնում է քամին․․․

### Գեղարվեստական ղեկավար

* 1966 – Վերջին խաբեբան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Internet Movie Database — 1990.
2. ↑  Контрапункт Калика
3. ↑  "«Миша, тебя арестуют»". *Jewish.Ru* (in ռուսերեն). Retrieved 2018 թ․ հունվարի 18.
4. ↑  Неоправданно забыт…
5. ↑  Ирина Мак. Интервью с Михаилом Каликом для журнала «Лехаим», 2014
6. ↑  "Михаил Калик: До свидания, мальчики! / 1964 — Jewniverse Forum". Արխիվացված է the original 2012 թ․ հունիսի 7-ին. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 15. `{{cite web}}`: no-break space character in `|title=` at position 44 (help)
7. ↑  "Умер режиссер Михаил Калик". Газета.ru. 2 апреля 2017. Retrieved 2017 թ․ ապրիլի 2.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Мария Ольшанская. О фильме Михаила Калика «Любить...»
* 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · ČSFD · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Կրուգոսվետ · Համառոտ հրեական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 137271239 · ISNI: 0000000078844589 · LCCN: nr2001043783 · VIAF: 81485286 · WorldCat VIAF: 81485286 |

 |