recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ջեյմս Ռամոն Ջոնս** (անգլ.՝ James Ramon Jones, նոյեմբերի 6, 1921(1921-11-06)[…], Robinson, Իլինոյս, ԱՄՆ - մայիսի 9, 1977(1977-05-09)[…], Սաութհեմփթոն, Հեմփշիր, Միացյալ Թագավորություն), ամերիկացի վիպասան, ով հայտնի է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին և նրա հետևանքներին նվիրված իր վեպերով։ 1952 թվականին նա ստացել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների պետական մրցանակ՝ իր 1951 թվականին լույս տեսած «Այսուհետև և դարեդար» վեպի համար։ Վեպը 1953 թվականին բարձրացվել է մեծ էկրան նույնանուն ֆիլմի տեսքով, իսկ 3 տասնամյակ անց արդեն ներկայացվել է սերիալի տեսքով։

Կենսագրություն
--------------

Ջեյմս Ռեյմոն Ջոնսը ծնվել է 1921 թվականի նոյեմբերի 6-ին Իլինոյս նահանգի Ռոբինզոն քաղաքում, Ռեյմոն և Ադա Ջոնսերի ընտանիքում։ Նա զինվորագրվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների բանակում 1939 թվականին և ծառայել է 25-րդ հետևակային դիվիզիայի 27-րդ զորագնդում երկրորդ համաշխարհային պատերազմից առաջ և դրա ընթացքում։ Սկզբում Հավայի նահանգի Օահու կղզու Շոֆիլդ զորանոցում, իսկ հետագայում Գվադալկանալ կղզում որտեղ էլ և մասնակցել է Աուսթին լեռան կռվին, որի ժամանակ նա վնասել է իր ձեռքը։ Նա վերադարձել է Ամերիկա 1944 թվականի հուլիսին։ Վիետնամի պատերազմի ընթացքում նա աշխատել է որպես լրագրող։

Պատերազմի տարիների նրա փորձառությունը հետագայում հիմք են հանդիսացել իր առավել հայտնի վեպերի համար։ Նա տեսել է ճապոնացիների հարձակումը Փիռլ նավահանգստի վրա, որի դեպքերն էլ նա նկարագրել է իր «Այսուհետև և դարեդար» վեպերում։ «Բարակ կարմիր գիծը» որը լույս է տեսել 1962 թվականին նկարագրում է Գվադալկանալ կղզում տեղի ունեցած կռիվները։ Իսկ «Սուլոց» վեպը որը լույս է տեսել հետմահու 1978 թվականին պատմում է հեղինակի կյանքի պատմությունը Մեմֆիս (Թենեսի) քաղաքի հոսպիտալներից մեկում անցկացրած ժամանակ, երբ նրան վիրահատել էին իր կոճի վնասվածքը բուժելու համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Internet Movie Database — 1990.
2. 1 2  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
3. 1 2 3 4  Encyclopædia Britannica
4. 1 2  Internet Broadway Database — 2000.
5. ↑

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AlloCiné · ČSFD · Internet Broadway Database · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ · Find A Grave · WikiTree |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Բրոքհաուս · Կրուգոսվետ · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · American National Biography · Notable Names Database |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNC: a10903550 · BNE: XX1720725 · BNF: 11908977v · CiNii: DA01555383 · CONOR: 10744419 · GND: 118558277 · ISNI: 0000000080934188 · LCCN: n80025861 · NDL: 00444874 · NKC: jn20010601066 · NLA: 35746053 · NTA: 071338756 · NUKAT: n93081109 · PTBNP: 44559 · LIBRIS: 191902 · SUDOC: 026940078 · VIAF: 14771646 · WorldCat VIAF: 14771646 |

 |

 |
**Ադրիանա Խոջիչ** (բոս․՝ Adrijana Hodžić, ալբ․՝ Adrijana Hoxhiq, սերբ.՝ Адријана Хоџић, ), բոսնիական ծագումով Կոսովոյի քաղաքական գործիչ, որը աշխատում է որպես Հյուսիսային Միտրովիցայի փոխքաղաքապետ 2020 թվականի դեկտեմբերի 10-ից։ 2019 թվականի ապրիլի 12-ից մինչև 2020 թվականի փետրվարի 3-ը զբաղեցրել է Կոսովոյի Հանրապետության վարչակազմի և տեղական ինքնակառավարման նախարարի պաշտոնը։

Կենսագրություն
--------------

Ադրիանա Խոջիչը ծնվել է 1975 թվականին, Տիտովա Միտրովիցա քաղաքում, որն այդ ժամանակ մտնում էր Հարավսլավիայի Սոցիալիստական Ֆեդերատիվ հանրապետության կազմի մեջ՝ Սերբիայի Սոցիալիստական ​​Հանրապետության Կոսովոյի ինքնավար մարզի կազմում։ Հայրը բոսնիացի է, մայրը՝ ալբանացի։

Հասարակական գործեության բնագավառում փորձ ձեռք է բերել Կոսովոյի պատերազմի ավարտից անմիջապես հետո, երբ, որպես ոչ կառավարական հատվածի տարածաշրջանային ղեկավար, կառավարել է ծրագրեր Կոսովոյի հյուսիսում գտնվող բոլոր սերբական տարածքներում, ինչպես նաև Սերբական հարավի անկլավներում: Խոջիչն իր գործունեությունը սկզբում իրականացրել է մարդասիրական ակցիաների միջոցով (անապահով ընտանիքներին բնակարան տրամադրել, սնունդ, դեղորայք և վառելափայտ բաժանել), այնուհետև այդ համայնքներում տնտեսական զարգացման մի շարք ծրագրերի միջոցով։

2012 թվականի հուլիսի 20-ին Խոջիչը նշանակվել է Հյուսիսային Միտրովիցայի նորաստեղծ վարչակազմի ղեկավար, այնուհետև զբաղեցրել Կոսովոյի վարչակազմի և տեղական ինքնակառավարման նախարարի պաշտոնը 2019 թվականի ապրիլի 12-ից մինչև 2020 թվականի փետրվարի 3-ը՝ որպես Ռամուշ Խարադինայի երկրորդ կաբինետի անդամ։ 

2020 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Խոջիչը ստանձնել է Հյուսիսային Միտրովիցայի փոխքաղաքապետի պաշտոնը քաղաքապետ Միլան Ռադոևիչի օրոք։

Խոջիչը հանդես է եկել Կոսովոյում երկու բոսնիական մունիցիպալիտետների ստեղծման օգտին և 2021 թվականի Կոսովոյի խորհրդարանական ընտրություններում գլխավորել է սեփական «Միացյալ խմբակցություն» (*Komuniteti i Bashkuar*) ցուցակը՝ հավաքելով 6,379 ձայն կամ ընտրողների ձայների 0,81%-ը, ընդ որում ձայների մեծամասնությունը տրվել է էթնիկ սերբերի կողմից:

Ծանոթագրություններ
------------------

**Lua error in Մոդուլ:Քույրհղումներ at line 36: attempt to call field '?' (a nil value).**

1. 1 2  «Radojević položio zakletvu, zamenica gradonačelnika Adrijana Hodžić». *www.radiokontaktplus.org* (սերբերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2021-04-24-ին. Վերցված է 2021-03-10-ին.
2. 1 2  «» Former ministers». *mapl.rks-gov.net*. Արխիվացված օրիգինալից 2021-04-27-ին. Վերցված է 2021-03-10-ին.
3. ↑  «Hodžić: Želim da ispravim nepravdu prema Bošnjacima na Kosovu - Kosovo Online». *www.kosovo-online.com* (սերբերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2021-03-03-ին. Վերցված է 2021-03-10-ին.
4. ↑  «Adrijana Hoxhiq e dyta më e votuara në mesin e boshnjakëve». *Radio Evropa e Lirë* (ալբաներեն). Արխիվացված օրիգինալից 2021-03-10-ին. Վերցված է 2021-03-10-ին.
5. ↑  «Adrijana Hodžić van Kosova "svjesna zavjere i prevare koju je napravila"». *Info-ks.net* (բոսնիերեն). Վերցված է 2021-03-10-ին.
**Դայթ**, (ալբ․՝ Parku Kombëtar "Mali i Dajtit"), ազգային պարկ, որը հիմնադրվել է 1966 թվականին Կենտրոնական Ալբանիայում՝ 2006 թվականից ի վեր ընդգրկելով 293,84 կմ2 (113,45 քառակուսի մղոն) տարածք: Այգին գտնվում է Ադրիատիկ ծովից 40 կմ (25 մղոն) արևելք և Տիրանայից 26 կմ (16 մղոն) արևելք։ Տարածքը գտնվում է Ալբանիայի Պահպանվող տարածքների գործակալության (*AKZM*) և Տիրանայի քաղաքապետարանի այգիների և հանգստի գործակալության (*APR*) ընդհանուր իրավասության ներքո: Այն հյուսիս-արևմուտքում հարում է Շտամե լեռնանցքի բնության պուրակին, արևմուտքում՝ Կրաստե-Վերժոնի պահպանվող լանդշաֆտին, արևելքում՝ Մալի մե Գրոպա-Բիզե-Մարտանեշի պահպանվող լանդշաֆտին: Այգին նշանավորվում է չափազանց մասնատված, խորդուբորդ տեղագրությամբ, որը բարենպաստ պայմաններ է ստեղծում տարբեր տեսակի էկոհամակարգերի և կենսաբազմազանության համար:

Նկարագրություն
--------------

Բնապահպանություն
----------------

Արտաքին հղումներ
----------------

* National Agency of Protected Areas Official Site
* Dajti National Park on AKZM.net National Parks Portal

Ծանոթագրություններ
------------------

**Lua error in Մոդուլ:Քույրհղումներ at line 36: attempt to call field '?' (a nil value).**

1. ↑  «Dajti National Park A Recreational Area for Citizens of Tirana, Albania» (PDF). *mmv.boku.ac.at* (անգլերեն). էջ 432.
«**Փոքրիկ ողբերգություններ**» (ռուս.՝ «Маленькие трагедии»), 1962 թվականին Լենինգրադի Ա. Պուշկինի անվան դրամայի թատրոնում Լեոնիդ Վիվիենի բեմադրած ներկայացման հեռուստատեսային տարբերակը։

Ստեղծման պատմություն
--------------------

1962 թվականին Լեոնիդ Վիվիենի բեմադրած պիեսում ներգրավված էին այնպիսի դերասաններ, ինչպիսիք են Նիկոլայ Չերկասովը (Բարոն), Նիկոլայ Սիմոնովը (Սալիերի), Վլադիմիր Չեստնոկովը (Մոցարտ)։ 1966 թվականին ներկայացումը նկարահանվել է որպես սև և սպիտակ հեռուստաֆիլմ։ 1971 թվականին ստեղծվել է պիեսի նոր հեռուստատեսային տարբերակը, բայց արդեն կենդանի չէին ո՛չ Չերկասովը (Բարոնի դերում նրան փոխարինել է Բրունո Ֆրեյնդլիխը), ոչ էլ Չեստնոկովը։ Ռեժիսոր Լեոնիդ Պչյոլկինը պատմել է. «Ներկայացումը երկար ժամանակ էր ընթանում... «Մոցարտ և Սալիերի»-ն եթե արժեր նկարահանել, ապա միայն այն պատճառով, որ Սալիերիին խաղում էր հիանալի դերասան Նիկոլայ Կոնստանտինովիչ Սիմոնովը։ Այդ ժամանակ իմ գլխում ծագեց մի խենթ միտք՝ Մոցարտի դերի համար հրավիրել Ի. Մ. Սմոկտունովսկուն»։ Հեռուստատեսության պրակտիկայում սովորական չէր հեռուստատեսային տարբերակում նկարահանվելու համար հրավիրել թատերական ներկայացմանը չմասնակցած դերասանի, հատկապես այնպիսի դերասանի, որն ընդհանրապես չէր աշխատում այդ թատրոնում։

Ի զարմանս ռեժիսորի՝ Լենինգրադի Ա. Ս. Պուշկինի անվան դրամայի թատրոնի ղեկավարությունը համաձայնվել է, և ներկայացման հեռուստատեսային տարբերակի այդ հատվածում հանդիպել են դերասանական բոլորովին տարբեր դպրոցների ներկայացուցիչներ։ «Կարելի է վիճել,— գրել է Լ. Պչյոլկինը,— թե որքան մոտ էին մեծ Պուշկինի մտահղացմանը Սմոկտունովսկու և Սիմոնովի ստեղծած կերպարները։ Բայց արդյունքում երևում է կյանքի և ստեղծագործության վերաբերյալ տարբեր հայացքներ ունեցող երկու վառ անհատների բախումը»։

Սյուժե
------

Հեռուստատեսային տարբերակը, ինչպես թատերական ներկայացումը, ներառում է Ա. Պուշկինի երեք «փոքր ողբերգությունները»՝ «Ժլատ ասպետը», «Մոցարտ և Սալիերի» և «Քարե հյուրը»։

Դերերում
--------

* Նիկոլայ Սիմոնով – Սալիերի
* Ինոկենտի Սմոկտունովսկի – Մոցարտ
* Բրունո Ֆրեյնդլիխ – Բարոն
* Նիկոլայ Մարտոն – Ալբեր
* Յուրի Ռոդիոնով – Դուքս
* Յուրի Սվիրին – Սողոմոն
* Վասիլի Մինին – Իվան
* Ելենա Վանովսկայա – Դոնա Աննա
* Սեմյոն Սիտնիկ – Դոն Գուան
* Ալեքսանդր Բորիսով – Լապորելո
* Լյուդմիլա Վագներ – Լաուրա
* Բորիս Տետերին – Դոն Կարլոս
* Ալեքսեյ Սելեզնյովը – վանական

Նկարահանող խումբ
----------------

* Ներկայացման բեմադրող ռեժիսոր՝ Լեոնիդ Վիվիեն
* Հեռուստատեսային տարբերակի ռեժիսորներ՝ Անտոնին Դոուսոն, Լեոնիդ Պչյոլկին
* Բեմադրող օպերատոր՝ Յուրի Սխիրթլաձե
* Նկարիչ՝ Ի․ Լեմեշև
* Ֆիլմում օգտագործվում է երաժշտություն Մոցարտի և Դմիտրի Շոստակովիչի ստեղծագործություններից

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Альтшуллер А. Я.* Ленинградский академический театр драмы // *Большая советская энциклопедия*. — М.: Советская энциклопедия, 1973. — Т. 14. — С. 318, столбец 941.
2. 1 2  Иннокентий Смоктуновский. Жизнь и роли / Составитель В. Я. Дубровский. — Москва: АСТ-пресс книга, 2002. — С. 190. — 400 с. — ISBN 5-7805-1017-2
3. 1 2  Иннокентий Смоктуновский. Жизнь и роли / Составитель В. Я. Дубровский. — Москва: АСТ-пресс книга, 2002. — С. 191. — 400 с. — ISBN 5-7805-1017-2

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
**Հայկական հարցերի ինստիտուտ**, (գերմ.՝ *Institut fur armenische Fragen*), գիտական կազմակերպություն, որի նպատակն է հետագոտել Հայկական հարցի պատմությունը, հայ արվեստն ու կրոնը, նաև հանրամատչելի դարձնել դրանց վերաբերյալ գիտելիքները։

Հիմնվել է 1977 թվականին, Մյունխենում, գիտական ընկերակցության սկզբունքով։ Հայկական խնդիրներ ինստիտուտի անդամներն են ինստիտուտի ծրագրում ընդգրկված հարցերն ուսումնասիրող տարբեր երկրների գիտնականներ։

Ինստիտուտը ձեռնարկել է «Հայերի ցեղասպանությունը» փաստաթղթերի ժողովածուի հրատարակումը։

Հրատարակվել են նաև գերմանացի պատմաբան Պ. Լաննեի «Հայաստան. XX դարի առաջին ցեղասպանությունը» (1977, գերմաներեն, 1978, անգլերեն) մենագրությունը, Լ. Մկրտչյանի «Արցախ-Ղարաբադ. անցյալը և ներկան» (1988, հայերեն) աշխատությունը և այլն։

Ինստիտուտի նախաձեռնությամբ հրավիրվել են հայկական հարցին նվիրված երեք համաեվրոպական գիտաժողովներ, որոնց հանձնարարությամբ ստեղծվել է «Հայ ժողովրդի իրավունքների պաշտպանության կոմիտե»։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք Արխիվացված 2014-04-05 Wayback Machine

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբանական տարբերակը վերցված է* *«Հայկական հարց» հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։*  |
**Ադոլֆ Էդվարդ Արպպե** (ֆիններեն՝ Adolf Edvard Arppe, 1818, Կիտեե, Հյուսիսային Կարելիա, Ֆինլանդիա - 1894, Հելսինկի, Southern Finland Regional State Administrative Agency, Ֆինլանդիա), ֆինն գիտնական և պետական գործիչ, քիմիայի պրոֆեսոր և Կայսերական Ալեքսանդրյան համալսարանի ռեկտոր, սենատոր, պետական լիիրավ խորհրդական։

Կենսագրություն
--------------

Փաստաբանի որդի է։ Ավարտել է Կայսերական Ալեքսանդրյան համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետի ֆիզիկայի և մաթեմատիկայի բաժինը (1833-1841 թվական)։ Համալսարանն ավարտելուց հետո մեկ տարի փորձաշրջան է անցել Ստոկհոլմի համալսարանում։ Դոկտորական աստիճան է ստացել Գյոթինգենի համալսարանում (1843 թվական)։ Փորձաշրջան է անցել նաև Եվրոպայի տարբեր համալսարաններում (1844-1847 թվականներ), այդ թվում` Գյոթինգենի, Բեռլինի և Գիսենի համալսարաններում։ Վերադարձից հետո նա Կայսերական Ալեքսանդրյան համալսարանում ստացել է քիմիայի պրոֆեսոր պաշտոնը։ Օրգանական քիմիայում եղել է առաջին քիմիկոսներից, որ ուսումանասիրել է բենզոլների հատկանիշները և բարձրագույն օրգանական թթվային նյութերի թթվեցումը։ Հետազոտել է Ֆինլանդիայի տարածքում գտնվող օգտակար հանածոների ծագման վայրերը և դրանց վերամշակման հնարավորությունները։ 1858-1869 թվականներին եղել է Ալեքսանդրյան համալսարանի ռեկտոր։

1870 թվականից ղեկավարել է Ֆինլանդիայի տարբեր պետական մարմիններ։ Եղել է խորհրդարանի անդամ (1863 թվական), որտեղ մեծ ժողովրդականություն չի վայելել մամուլի գրաքննությանը հավատարիմ լինելու պատճառով։ Եղել է նաև արտադրության վերահսկողության անդամ (1885 թվականից), Արդյունաբերության վերահսկման կոմիտեի անդամ (1885 թվականից), գլխավորել է արդյունաբերության և առևտրի կոմիտեն (1890 թվականից)։

Ընտրվել է որպես գերմանական «Լեոպոլդինա» բնախույզների ակադեմիայի անդամ։

1863 թվականին օծվել է որպես ազնվական։ Ստացել է պետական լիիրավ խորհրդականի կոչում (1869 թվական)։

Եղբայրը` Նիլս Լյուդվիգ Արպպեն (1803-1861 թվական), եղել է արդյունաբերող։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  LIBRIS — 2013.

Գրականություն
-------------

* «Ադոլֆ Արպպե». *Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)*. Սանկտ Պետերբուրգ. 1890–1907.`{{cite book}}`: CS1 սպաս․ location missing publisher (link)
* *Э. Н. Берендтс* Императорский Александровский университет в Финляндии: Очерк его организации и значения в общественной жизни Финляндии. — С.-Петербургъ, 1902. — 263 с.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուսի և Եփրոնի |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 17009377q · GND: 117663050 · ISNI: 0000000059617233 · NTA: 131855514 · NUKAT: n2012204823 · LIBRIS: 323112 · VIAF: 64790222 · WorldCat VIAF: 64790222 |

 |

 |
**Ադոլֆ Պետրովիչ Բերժե** (ռուս.՝ *Адольф Петрович Берже*, հուլիսի 28 (օգոստոսի 9), 1828, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 31 (փետրվարի 12), 1886, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն), հնագետ և կովկասագետ։

Կենսագրություն
--------------

Ծագումով՝ ֆրանսիացի։ Ավարտել է Պետերբուրգի համալսարանի Արևելյան բաժինը (1851) և նշանակվել Կովկասի փոխարքա Մ․ Ա․ Վորոնցովի դիվանատան աստիճանավոր։ 1853 թվականին և 1885 թվականին ուղարկվել է Պարսկաստան՝ գիտական ուսումնասիրություններ կատարելու։ Եղել է Կովկասյան հնագրական հանձնաժողովի նախագահ (1864–1886)։ Բերժեի խմբագրությամբ լույս է տեսել 11 հատորանոց «Ակտի Կավկազսկոյ արխեոգրաֆիչեսկոյ կոմիսիի» ժողովածուն։ Հեղինակ է պատմագրական և ազգագրական երկերի։ Մասնակցել է Պետերբուրգի Գիտությունների կայսերական ակադեմիայում տարվող հայագիտական աշխատանքներին, նյութեր ուղարկել հայագետներ Մ․ Բրոսեին և Վ․ Լանգլուային։ Նրա ուղարկած նյութերից են՝ Ատրպատականի հայկ․ 128 գյուղերի վիճակագրական տեղեկություններով ցուցակը, Գեղարդի վանքի նկարագրությունը և գծագիր տախտակները (հեղինակ՝ ճարտ․ Նաումենկո), Ամաղուի Նորավանքի վերաբերյալ գծանկարները և դամբարանական արձանագրությունները, արձանագրություններ և տեսարան (գծագրություն՝ Հ․ Կեստների) Ծաթեի վանքից, գծագիր նկարներ ու արձանագրություններ Անիից և Սևանի շրջակայքից, հայկական ծածկագրության նյութեր, Գ․ Շերմազանյանին պատկանող 209 ձեռագրերի, Նոր Ջուղայի Ամենափրկիչ վանքի, Փարիզի Ազգային մատենադարանի և Տաթևի վանքի հայերեն ձեռագրերի ցուցակները։ Նյութերի մի մասը Բերժեն ձեռք է բերել ուրիշներից, մյուս մասն ինքն է գրի առել, հավանաբար, գիտակ հայերի օգնությամբ։ Բերժեի «Գալուստ Շիրմազանյանի գրադարանը» գրքույկում տրված է Գ․ Շերմազանյանի կենսագրությունը։

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Բրոքհաուսի և Եփրոնի փոքր · Ռուսական կենսագրական |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 2095594 · BNF: 103001150 · CiNii: DA18247626 · GND: 126041164 · ICCU: TO0V255375 · ISNI: 0000000374549808 · LCCN: no00090467 · NLG: 224126 · NTA: 128400986 · NUKAT: n2010116478, n2013153619 · PTBNP: 176045 · SUDOC: 057125171 · VIAF: 46312832 · WorldCat VIAF: 46312832 |

 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 2, էջ 422)։*  |
**«Ճտերն աշնանն են հաշվում»** (լատիշ․՝ Cāļus skaita rudenī), 1973 թվականի խորհրային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նախատեսված է պատանիների համար։

Սյուժե
------

Յաունպիլսում գյուղական մեխանիզատորների արհեստագործական ուսումնարանում սովորելու համար հավաքվել են ամբողջ հանրապետությունից եկած տղաներ։ Խմբի դաստիարակ Զվիրբուլիսի համար սա առաջին ուսումնական տարին է։ Նա պետք է իր սաների հետ միասին անցնի մասնագիտության տիրապետման բարդ ճանապարհ։

Դասախոս Դումսն իր քսանամյա ստաժի բարձրությունից խորհուրդ է տալիս աշակերտների հետ հարաբերությունները կառուցել խիստ կարգապահության հիման վրա։ Նման խորհուրդը երիտասարդ վարպետին սխալ է թվում, նա նախընտրում է ավելի ճկուն ու հանդուրժող լինել։ Այս մոտեցման կողմնակիցն է դառնում Իեվինշը՝ մանկավարժներից ամենափորձառուն։

Ամենամյա մրցումներում ապագա տրակտորիստներն ապացուցում են իրենց դաստիարակի ճշմարտացիությունը՝ արժանապատվորեն պաշտպանելով իրենց հարազատ դարձած ուսումնարանի պատիվը։

Դերերում
--------

* Կառլիս Սեբրիս – *Իեվինշ*
* Յանիս Սթրեյչ – *Դումս*
* Յանիս Կայյաքս – *Զվիրբուլիս*
* Է. Ավոտս – *Էջուս*
* Դ. Պինկա – *Զենտա Լաուցինյա*
* Մ. Պումպուրե – *Ռիտա*
* Մ. Պուտնինշ – *Պետերիս*
* Ն. Յուրևից – *Վիկտոր Մայզիտիս*
* Վ. Պուրինշ – *Ալդիս*
* Ռամոնս Կեպե – *էպիզոդ*

Նկարահանող խումբ
----------------

* Սցենարիստ՝ Անդրեյ Դրիպե
* Ռեժիսոր՝ Օլգերտ Դունկերս
* Օպերատոր՝ Միքս Զվիրբուլիս
* Նկարիչ՝ Ինարա Անտոնե
* Կոմպոզիտոր՝ Ինդուլիս Կալնինշ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Ճտերն աշնանն են հաշվում» ֆիլմը *kino-teatr.ru* կայքում

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LNB: 000325118 |

 |
**Նադեժդա Ռուսսո** (ռումիներեն՝ Nadia Russo, հունիսի 17, 1901(1901-06-17), Տվեր, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 22, 1988(1988-01-22), Բուխարեստ, Ռումինիա), ռումինացի առաջին կին օդաչուն։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1901 թվականի հունիսի 17-ին Տվերում, հեծելազորի գեներալ՝ Եվգենիա Բրազովսկու ընտանիքում։ 1917 թվականին տեղափոխվել է Քիշնև և ամուսնացել հողատեր Ալեքսանդր Ռուսսոյի հետ։ Հետագայում ավարտել է Կարմիր խաչի դպրոցը։ 1936 թվականին Բուխարեստում ավարտել է «Marcea Cantacuzino» օդաչուների դպրոցը և դարձել առաջին կինը Ռումինիայում, որը ստացել է օդաչուի վկայական։ 1937 թվականին գնել է գերմանական «Bücker Bü 131» մակնիշի ինքնաթիռ, որով էլ կատարել է իր թռիչքները։ 1938 թվականին մասնակցել է Պրահա-Բուխարեստ-Բելգրադ-Բրատիսլավա թռիչքուղիների չվերթներին։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Նադեժդա Ռուսսոն եղել է ռումինական բանակի ավիացիայի քույր օդաչու, դուրս է բերել ավելի քան 100 վիրավոր։

Մահացել է 1988 թվականի հունվարի 22-ին Բուխարեստում։

Պարգևներ
--------

Պարգևատրվել է գերմանական շքանշանով։

Հուշապատում
-----------

* Քիշնևի փողոցներից մեկն անվանվել է Նադեժդա Ռուսսոյի անվանբ, որը նախկինում կրում էր խորհրդային կին օդաչու Մարինա Ռասկովայի անվամբ։
* 2002 թվականին Մոլդովայում թողարկվել է փոստային նամականիշ՝ նվիրված Նադեժդա Ռուսսոյին։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2  Personalitatea zilei. Nadia Russo
2. ↑  «IMPS | Надя (Надежда) Русско - Первая летчица в Бессараби». *www.moldovastamps.org*. Վերցված է 2019 թ․ հուլիսի 17-ին.(չաշխատող հղում)
3. ↑  «17 июня в истории Тверской области». *vesti-tver.ru*. Վերցված է 2019 թ․ հուլիսի 17-ին.
4. ↑  *alchetron.com*. Վերցված է 2019 թ․ հուլիսի 17-ին. `{{cite web}}`: Missing or empty `|title=` (օգնություն)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Биография
* Nadia Russo-Bossie
**Վիյ** (ռուս.՝ Вий), Նիկոլայ Գոգոլի համանուն պատմվածքի հիման վրա 1967 թվականին նկարահանված խորհրդային գեղարվեստական կինոնկար։ 1968 թվականի խորհրդային կինովարձույթի առաջատարներից մեկն է (32,6 միլիոն հանդիսատես)։ Համարվում է խորհրդային միակ սարսափ ֆիլմը։

Սյուժեն
-------

Մի անգամ գիշերով, բուրսայի (հոգևոր դպրոց) սան Խոմա Բրուտը, ծեծի է ենթարկում վհուկի, որից հետո վերջինս կերպարանափոխվելով գեղեցկուհու, մահանում է։ Շուտով Խոմային կանչում են երեք գիշերների ընթացքում սաղմոսարան կարդալու` երիտասարդ պաննայի դագաղի մոտ, որը պարզվում է այն նույն վհուկն էր և ցանկանում էր վրեժ լուծել Խոմայից։ Խոման փորձում է փախչել, սակայն նրան խանգարում է պաննայի հայրը` պան հարյուրապետը, ով խոստացել էր կատարել իր դստեր վերջին խնդրանքը։ Հարյուրապետը Խոմային կանգնեցնում է ընտրության առջև` եթե սեմինարիստը արարողությունը տանի մինչև վերջ, ապա նրան սպասվում է առատ պարգև, իսկ եթե Խոման կփորձի խույս տալ սաղմոսերգությունից, ապա հարյուրապետի հրամանով դաժանորեն կպատժվի։

Իրականությունն ու ժողովրդական հավատալիքների մարմնացումը միաձուլվում են, երբ Խոմային վիճակված է լինում աղոթքներով երեք գիշեր պաշտպանվել զանազան չարքերից, հանգուցյալ վհուկ-պաննայից, հուշկապարիկներից, հրեշներից և վերջապես` սարսափելի Վիյից։

Դերասանական կազմ
----------------

| Դերակատար | Կերպար |
| --- | --- |
| Լեոնիդ Կուրավլյով | Խոմա Բրուտ |
| Նատալյա Վառլեյ | պաննա |
| Ալեքսեյ Գլազիրին | պան հարյուրապետ |
| Նիկոլայ Կուտուզով | վհուկ |

Նկարահանող խումբ
----------------

| Կինոգործիչ | Ներդրումը |
| --- | --- |
| Ալեքսանդր Պտուշկո | սցենարիստ |
| Կոնստանտին Երշով և Գեորգի Կրոպաչյով | ռեժիսոր |
| Ֆեոդոր Պրովորով | օպերատոր |
| Կարեն Խաչատրյան | կոմպոզիտոր |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database · Rotten Tomatoes |

 |
**«Անապատի սպիտակ արևը»** (ռուս.՝ Бе́лое со́лнце пусты́ни), 1970 թվականին նկարահանված խորհրդային ֆիլմ։  

Ֆիլմը թերևս կարելի է համարել խորհրդային ամենահայտնի ֆիլմերից մեկը, հերոսների կերպարները, նրանց արդեն գրեթե թևավոր դարձած խոսքերը, արկածային սյուժեն անսպասելի լուծումներով, և մանավանդ ֆիլմում հնչող Բուլատ Օկուջավայի բառերով գրված հայտնի «Ваше благородие, госпожа удача» երգը, որը կատարում է Պավել Լուսպեկաևը այս ֆիլմը շատ սիրված են դարձրել կինոդիտողների շրջանում։

Սյուժե
------

Ֆիլմի իրադարձությունները ծավալվում են 1920 ական թթ. Կասպից ծովի արևելյան ափին տեղակայված անապատային փոքրիկ քաղաքում։  

Գլխավոր հերոս կարմիրբանակային Ֆյոդոր Սուխովը վերադառնում է տուն։ Ճանապարհին նա տեսնում է անապատի ավազների մեջ մարմինը ամբողջապես ավազի մեջ թաղված (միայն գլուխը ավազներից դուրս) մի տեղացու՝ Սաիդի։ Սաիդը պատմում է որ իր նպատակը տեղի ավազակներից մեկին՝ Ջավդետին գտնելն ու սպանելն ՝. վերջինս սպանել էր իր հորը, իսկ իրեն թաղել ավազների մեջ՝ տանջամահ անելու նպատակով։

Ճանապարհին Սուխովը հանդիպում է կարմիր բանակային հրամանատար Ռախիմովին, ով հետապնդում էր հայտնի ավազակ Աբդուլային ու նրա ավազակախմբին՝ նրանց ձերբակալելու նպատակով։ Աբդուլան փախել էր տեղի բանտերից մեկից այնտեղ թողնելով իր 9 կանանց։ Տեղյակ լինելով նրանց սովորություններին Ռախիմովը գիտեր, որ եթե Աբդուլան չի կարողացել իր հետ տանել իր կանանց, ապա նա պետք է սպաներ բոլորին։ Դրա հետ կապված Ռախիմովը համոզում է Սուխովին պահպանել կանանց Աբդուլայից ու, չստանալով Սուխովի համաձայնությունը, պարզապես հեռանում է՝ որոնելու Աբդուլային՝ հանձնելով կանանց Սուխովի հսկողությանը և որպես օգնական թողնելով երիտասարդ Պետրուխային։

Իմանալով Աբդուլայի մտադրությունների մասին՝ Սուխովը օգնության համար դիմում է տեղի ցարական մաքսատան պետ՝ նախկին զինվորական Պավել Վերեշչագինին՝ զինամթերք ստանալու նպատակով, բայց մերժում է ստանում։ Օգնական ունենալով միայն Սաիդին՝ նա գտնում է մի հին գնդացիր և որոշում դիմակայել Աբդուլային ...

Դերերում
--------

| Դերակատար | Դեր |
| --- | --- |
| Անատոլի Կուզնեցով | Ֆյոդոր Սուխով  Ֆյոդոր Սուխով  |
| Սպարտակ Միշուլին | Սաիդ  Սաիդ  |
| Կախի Կավսաձե | Աբդուլա  Աբդուլա  |
| Նիկոլայ Գոդովիկով | Պետրուխա  Պետրուխա  |
| Պավել Լուսպեկաև | Պավել Վերեշչագին  Պավել Վերեշչագին  |
| Ռաիսա Կուրկինա | Նաստասյա  Նաստասյա Վերեշչագինի կինը |
| Գալինա Լուչայ | Կատերիան Մատվեևա  Կատերիան Մատվեևա Սուխովի կինը |
| Նիկոլայ Գոդովիկով | Պետրուխա  Պետրուխա  |
| Մուսա Դուդաև | Ռախիմով  Ռախիմով  |
| Նիկոլայ Բադև | Լեբեդև  Լեբեդև  |
| Վլադիմիր Կադոչնիկով | սպա Սեմյոն  սպա Սեմյոն  |
| Տատյանա Ֆեդոտովա | Գյուլչիթայ  Գյուլչիթայ Աբդուլայի ամենափոքր կինը |

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑
2. 1 2 3

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Անապատի սպիտակ արևը»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
* Անապատի սպիտակ արևը(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
* «Անապատի սպիտակ արևը»(անգլ.) ֆիլմը allmovie կայքում:
* Անապատի սպիտակ արևը ՅուԹյուբում, «Մոսֆիլմի» պաշտոնական ալիք

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database · Rotten Tomatoes |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խաղալիք (այլ կիրառումներ)

**«Խաղալիք»** (ֆր.՝ Le Jouet), ֆրանսիական կինոկատակերգություն։ Նկարահանել է ռեժիսոր Ֆրանսիս Վեբերը 1976 թվականին։

Սյուժե
------

Ֆրանսուա Պերենը գործազուրկ լրագրող է։ Երկար որոնումներից հետո հաջողվում է աշխատանք ստանալ «France Hebdo» թերթում։ Պերենի առաջին լուրջ առաջադրանքը եղավ խաղալիքների խանութի մասին հոդված գրելը, որը, ինչպես և թերթը, պատկանում է միլիոնատեր Պիեր Ռոմբալ–Կոշեին։ Վերջինս կառավարում է իր ֆինասական «կայսրությունը» բռնակալի նման (օրինակ՝ աշխատանքից հեռացնում է մի լրագրողի միայն այն պատճառով, որ նրա ձեռքերը խոնավ են)։

Խանութում Պերենին նկատում է միլիոնատիրոջ տղան՝ Էրիկը, ում բերել էին խաղալիք գնելու։ Պերենը տղային դուր է գալիս, և վերջինս համառորեն պնդում է, որ իր համար որպես խաղալիք գնեն հենց Պերենին։ Պերենը դիմադրում է, բայց խանութի տնօրենը և թերթի գլխավոր խմբագիրը՝ Բլենակը, համոզում են նրան տեղափոխվել միլիոնատիրոջ տուն, որպես խաղալիք։ Չնայած նվաստացուցիչ վիճակին, որում հայտնվել էր, Պերենը չի կորցնում արժանապատվությունը։ Խաղալով Էրիկի հետ, ճանաչելով նրան մոտիկից՝ լրագրողը որոշում է զբաղվել տղայի դաստիարակությամբ։ Ավելի ուշ Բլենակի շնորհիվ պարզ է դառնում, որ տղան ունի հոգեբանական խնդիրներ՝ կապված ծնողների բաժանման և հոր յուրօրինակ բնավորության հետ։ Բայց Պերենը կարողանում է ընկերանալ երեխայի հետ և ցույց տալ նրան իր և հոր եսասիրության և հանդիմանական բնավորության տհաճ էությունը։ Պերենի և Էրիկի զբաղմունքներից է դառնում երգիծական թերթի թողարկումը, որն առաջացնում է Ռոմբալ–Կոշեի սաստիկ կատաղությունը, բայց միևնույն ժամանակ ձևավորվում է ակամա հարգանք Պերենի հանդեպ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9
2. ↑
3. 1 2 3 4
4. ↑  ČSFD (չեխերեն) — 2001.

Արտաքին հղումներ
----------------

* 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database · Rotten Tomatoes |

 |
«**Ծովի երգերը**» (ռումիներեն՝ Cîntecele mării), 1970 թվականի խորհրդա-ռումինական երաժշտական ֆիլմ-ռևյու, որը նկարահանել է Ֆրանչիսկ Մունտյանուն։

1970-ական թվականների սկզբին ԽՍՀՄ-ում մեծ ժողովրդականություն է ձեռք բերել Տեմիստոկլե Պոպայի երգերի (Ռոբերտ Ռոժդեստվենսկու ռուսերեն տեքստով) և ռումինացի դերասան ու երգիչ Դան Սպետարի հմայքի շնորհիվ, որը խաղացել է Նատալյա Ֆատեևայի հետ (նրա փոխարեն կադրից դուրս երգում է Լարիսա Մոնդրուսը)։

Ֆիլմը միաժամանակ նկարահանվել է ռուսերեն և ռումիներեն լեզուներով, այդ պատճառով երկու տարբերակներում կադրերի և դուբլների մոնտաժը տարբեր է։

Ֆիլմը 1971 թվականին ԽՍՀՄ-ում դրամարկղային հասույթի առաջատար է եղել, որտեղ զբաղեցրել է 8-րդ տեղը՝ 36,7 միլիոն հանդիսատեսով։

Սյուժե
------

Կոնստանցա քաղաքից ռումինացի ուսանողների ինքնագործ երաժշտական խումբը պատրաստվում է մասնակցել Սոչիի փառատոնին, սակայն նրանք չգիտեն պարտադիր երգի տեքստը։ Միևնույն ժամանակ պարտադիր երգի տեքստն ամբողջ երկրում տարածվել է այն պատճառով, որ այն գողացել են մոսկովյան արխիվներից մեկից։ Սոչիի փառատոնի ներկայացուցիչ Նինա Դենիսովան (Նատալյա Ֆատեևա) ժամանում է այն քաղաք (Կոնստանցա), որտեղ գտնվում էր անսամբլը, որը ղեկավարում էր ուսանող Միխայը (Դան Սպետարու)։ Նինան դուր է գալիս Միխային, և սյուժեում սկիզբ է առնում սիրային պատմություն։

Գնացքով Բուխարեստ մեկնելիս Միխայն իմանում է պարտադիր երգի մեղեդին՝ լսելով ջութակահար բանդիտներին Նինայի ազդանշանով («Սա պարտադիր երգն է»)՝ այն անգիր սովորելով և ներկայացնելով իր թիմին։ Ժյուրին միաձայն որոշում է ուսանողական խմբին ուղարկել փառատոն։ Ուղևորությունից առաջ Միխայի ու Նինայի միջև ժամանակավոր պառակտում է տեղի ունենում համույթի մասնակիցներից մեկի՝ Սիլվիայի պատճառով։ Ջերմանավով բոլոր հերոսները մեկնում են Սոչի, որտեղ էլ պետք է տեղի ունենա փառատոնը։

Դերեում
-------

* Դան Սպետարու - Միխայ
* Նատալյա Ֆատեևա - Նինա Դենիսովա
* Յոն Դիքիսյանու - գանգստեր
* Իոանա Անաստասիու
* Շտեֆան Բենիկե - Տոմա
* Էմիլ Խոսու
* Դումիտրու Կեսա
* Միրչա Կոնստանտինեսկու
* Միրելա Գիտեսկու
* Վալենտինա Կուցենկո - քարտուղար, հանձնաժողովում ձայներ հաշվող
* Ռեկա Նադ
* Պետեր Պաուլխոֆեր
* Մարինա Լոբիշևա
* Լյուդմիլա Սմարագդովա

Նկարահանող խումբ
----------------

* Սցենարի հեղինակներ՝ Բորիս Լասկին, Ֆրանչիսկ Մունտյանու
* Ռեժիսոր՝ Ֆրանչիսկ Մունտյանու
* Օպերատորներ՝ Ալեքսանդր Շելենկով, Իոլանդա Չեն-Յու-Լան
* Կոմպոզիտորներ՝ Տեմիստոկլե Պոպա, Մարկ Ֆրադկին
* Երգերի տեքստի հեղինակ՝ Ռոբերտ Ռոժդեստվենսկի
* Երգերի կատարում՝ Դան Սպետարու, Լարիսա Մոնդրուս
* 1971 թվականին թողարկվել է ֆիլմից չորս երգով ձայնասկավառակ (Мелодия, Д 00030081-2)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  «Песни моря. Х/ф Румыния, СССР, 1971». *Russia-1*. Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ ապրիլի 4-ին. Վերցված է 2021 թ․ հուլիսի 26-ին.
3. ↑  «Энциклопедия кино — ПЕСНИ МОРЯ». *dic.academic.ru*.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Երգեր «ծովի երգեր»կինոֆիլմից на songkino.ru  Արխիվացված 2019-05-15 Wayback Machine
* «Песни моря»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
* «Песни моря» на сайте CineMagia.Ro (ռում.)
* "Cîntecele mării" - полный фильм (рум.) на YouTube

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ČSFD · Internet Movie Database |

 |
**Լյուդովիտ Վելիսլավ Շտուր** (սլովեն.՝ Ľudovít Velislav Štúr, հոկտեմբերի 28, 1815(1815-10-28), Ուհրովեց, Բանովցե նադ Դեբրավոու, Տենչինի երկրամաս, Սլովակիա - հունվարի 12, 1856(1856-01-12), Մոդրա, Pezinok District, Բրատիսլավայի երկրամաս, Սլովակիա), սլովակ բանաստեղծ, բանասեր։ 19-րդ դարի 40–ական թվականների սլովակյան ազգային ազատագրական շարժման գաղափարախոս ու ղեկավար։

Գործունեություն
---------------

Փիլիսոփա-բանասերի կրթություն է ստացել Բրատիսլավայի լիցեյում (1829-1833) և Հալլի համալսարանում (1838-1840)։ 1844 թվականին միջին սլովակական, բարբառի հիման վրա կատարել է (Յո․ Հուրբանի և Մ․ Հոջայի հետ) գրական լեզվի ռեֆորմ։ 1845-1848 թվականներին հրատարակել է «Սլովենսկե նարոդնե նովինի» («Սլովակյան ազգային թերթ»-ը)։ Մասնակցել է Պրահայի 1848 թվականի ապստամբությանը, 1848-1849 թվականների հեղափոխության ժամանակ գլխավորել է սլովակների ազգային ազատագրական պայքարը։ Երբ հունգարացի հեղափոխական կառավարությունը հրաժարվել է ճնշված ժողովուրդների ազգային պահանջները բավարարելուց, Շտուրն անցել է ավստրոսլավիզմի դիրքերը։ 1848 թվականից հետո ապրել է Մոդրում (ոստիկանության հսկողության տակ), զբաղվել է գիտահրապարակախոսական ու գրական գործունեությամբ։ Շտուրիի սոցիալ-տնտեսական, քաղաքական և մշակութային ծրագիրը, որը օբյեկտիվորեն բուրժուա-դեմոկրատական բնույթ է կրել, հիմք է դարձել ազգային գաղափարախոսության և ռոմանտիզմի համար գրականության մեջ։ Շտուրը հնարավոր է համարել սլովակ ժողովրդի զարգացման ոչ կապիտալիստական ուղին՝ գյուղացիական համայնքների ձևով («Սլավոնությունն ու ապագա աշխարհը», հրատարակված, 1867, ռուսերեն)։ Գրականագեղագիտական հայացքներում բացարձակացրել է բանահյուսությունը որպես ազգային ոգու և ազգային մշակութային ավանդույթի արտահայտություն («Սլավոնական ցեղերի ժողովրդական երգերի ու վեպիկների մասին», 1853)։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2 3 4  Բրոքհաուզի հանրագիտարան (գերմ.)
2. 1 2  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
3. 1 2  Կերպարվեստի արխիվ — 2003.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Բրոքհաուս · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Բրոքհաուսի և Եփրոնի փոքր · Լարուսի · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Մեծ սովետական (1 հրտ.) · Universalis |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 90517165 · BNF: 12023773q · CiNii: DA07273679 · GND: 118619713 · ISNI: 0000000110251995 · LCCN: n50010734 · NKC: jn20000701772 · NLA: 35785529 · NLP: a0000001243741 · NSK: 000426618 · NTA: 071327495 · NUKAT: n97058300 · SUDOC: 032468849 · VIAF: 39390566 · WorldCat VIAF: 39390566 |

 |

 |
**Թայբադ** (պարս.՝ تايباد), քաղաք Իրանի հյուսիս-արևելքում՝ Ռազավի Խորասան օսթանում (նահանգում), Թայբադ շահրեստանի վարչական կենտրոնը։ Բնակչությունը վերջին մարդահամարի տվյալներով կազմում է ։

Աշխարհագրություն
----------------

Գտնվում է Ռազավի Խորասան օսթանի հարավարևելյան մասում` օսթանի վարչական կենտրոն Մաշհադից մոտ 198 կմ հարավ-արևելք, Աֆղանստանի հետ սահմանից մոտ 20 կմ հեռավորության վրա։ Քաղաքով է անցնում Մաշհադը Աֆղանստանի Հերաթ քաղաքի հետ կապող կարևորագույն ավտոճանապարհը։

Բնակչություն
------------

Բնակչությունը 2016 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմում էր 56 562 մարդ, որոնք կազմում էին 14 996 տնտեսություն։ Թայբադը Ռազավի Խորասան օսթանի բնակչությամբ ութերորդ քաղաքն է։ Քաղաքի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում բերված է աղյուսակում ստորև.

| Տարի | 1991 | 1996 | 2006 | 2011 | 2016 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Բնակիչ | 45 636 | 39 302 | 46 228 | 52 280 | 56 562 |
|

Ծանոթագրություններ
------------------

**Lua error in Մոդուլ:Քույրհղումներ at line 36: attempt to call field '?' (a nil value).**

1. 1 2  «Իրանի Իսլամական Հանրապետության մարդահամար, 1395 (2016)» (պարսկերեն). Արխիվացված է օրիգինալից (Excel) 2022 թ. ապրիլի 2-ին. Վերցված է 2022 թ. դեկտեմբերի 19-ին.
2. ↑  «IRAN: Razavi Khorasan» (անգլերեն).
3. 1 2  «Islamic Republic of Iran» (անգլերեն).
4. ↑  «Իրանի Իսլամական Հանրապետության մարդահամար, 1385 (2006)» (պարսկերեն). Արխիվացված է օրիգինալից (Excel) 2011 թ. սեպտեմբերի 20-ին. Վերցված է 2022 թ. սեպտեմբերի 25-ին.
5. ↑  «Իրանի Իսլամական Հանրապետության մարդահամար, 1390 (2011)» (Excel) (պարսկերեն). Վերցված է 2022 թ. դեկտեմբերի 19-ին.
**«Գարնանային ուղեգիր»** (լատիշ․՝ «Pavasara ceļazīme», ռուս.՝ «Весенняя путевка»), 1978 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վարիս Բրասլան Ֆեոդոր Կնորեի սցենարով Ռիգայի կինոստուդիայում։

Սյուժե
------

Ծովափնյա հանգստյան տանն անցկացրած մի քանի շաբաթները փոխում են Լինայի կյանքը։ Երիտասարդ «վայրենիների» ընկերության հետ ծանոթանալուց հետո նա սիրահարվում է Արթուրին՝ Լինայի ամուսնու սենյակակից ընկերոջը։ Երեկոյան ռոմանտիկ զբոսանքները լողափին և փոքր սրճարաններ այցելելը Արթուրի համար ավելի շատ ժամանց են, որոնք ոչինչ չեն նշանակում։ Նրանք բաժանվում են, և հիասթափված աղջիկն իրեն խոսք է տալիս այլևս երբեք չհանդիպել նրան։

Բայց ճակատագիրն այլ կերպ է տնօրինում իրադարձությունները, և նրանց վիճակված է ևս մեկ անգամ գտնել միմյանց։ Սկզբում Արթուրը ստիպված է լինում գտնել Լինայի քաղաքային բնակարանը, որպեսզի վերցնի մոռացված անձնագիրը, իսկ ավելի ուշ՝ իր ընկերոջից իմանում է, որ Լինան լուրջ հիվանդացել է և գտնվում է հիվանդանոցում։ Աղջիկը մերժում է հանդիպել նրան, բայց Արթուրը կարողանում է համոզել և դրանից հետո ամեն օր հիվանդանոց է գնում՝ հասկանալով, որ սիրում է նրան և երբեք չի կարող մոռանալ։

Դերերում
--------

* Գալինա Բելոզյորովա – *Լինա*
* Անդրիս Բերզինշ – *Արթուր*
* Ինեսա Սաուլիտե – *Նինա*
* Վալենտինա Թալիզինա – *Տոնյա*
* Վալենտինա Բերեզուցկայա – *Սաֆարովա*
* Իլգոնիս Շվիկաս – *Յուլիա*
* Ռուդոլֆ Պլեպիս – *Պաուլ*
* Իմանց Սկրաստինշ – *Պրյագին*
* Աուստրիս Ուպելնիեկ – *Անտոն*
* Վսևոլոդ Սաֆոնով – *Լինայի պապը*
* Ալեքսեյ Վանին – *Տոնյայի սիրեցյալը*

Նկարահանող խումբ
----------------

* Սցենարի հեղինակ՝ Ֆեոդոր Կնորե
* Բեմադրող ռեժիսոր՝ Վարիս Բրասլա
* Բեմադրող օպերատոր՝ Ուգիս Էգլե
* Կոմպոզիտոր՝ Իմանց Կալնինշ
* Բեմադրող նկարիչ՝ Ինարա Անտոնե
* Գեղարվեստական ղեկավար՝ Յուլի Կարասիկ
* Հնչյունային օպերատոր՝ Աննա Պատրիկեևա
* Խմբագիր՝ Յա․ Ռոկպելնիս
* Տնօրեն՝ Գ. Բլումենտալ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Գարնանային ուղեգիր» ֆիլմը *kino-teatr.ru* կայքում
2. ↑  «Умерла звезда фильмов Операция Ы и ДМБ Валентина Березуцкая» (ռուսերեն). kp.ua. Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ փետրվարի 7-ին. Վերցված է 2019 թ․ մարտի 11-ին.
3. ↑  «Գարնանային ուղեգիր» ֆիլմը *kinopoisk.ru* կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ČSFD · Internet Movie Database |

 |
**«Արտասովոր ցուցահանդես»** (վրաց.՝ არაჩვეულებრივი გამოფენა), 1968 թվականին ռեժիսոր Էլդար Շենգելայայի նկարահանած վրացական ֆիլմ։

2012 թվականին ֆիլմը ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Հետահայաց ցուցադրություններ» ծրագրում։

Սյուժե
------

Գավառական քանդակագործ Ագուլի Էրիսթավին երազում է ուսուցչի նվիրած մարմարի կտորից մի արտասովոր բան կերտել։ Ռազմաճակատից վերադառնալուց հետո, սակայն, Ագուլին միայն մասնավոր պատվերներ է ընդունում իր մեծ ընտանիքը պահելու համար։ Նա մասնագիտանում է տապանաքարերի և հանգուցյալների կիսանդրիների ստեղծման գործում։ Մի օր, ընկերների հետ կերուխում անելուց հետո, Ագուլին ու նրա կինն անցնում են գերեզմանոցով՝ Ագուլիի «անհատական ցուցահանդեսով», և Ագուլին հեգնանքով խոստովանում է, որ ընդամենը վատնել է տաղանդը։ Ի վերջո, Ագուլին որոշում է իր երազանքների մարմարի բեկորը նվիրել միակ աշակերտին։

Դերեր
-----

* Գուրամ Լորթքիփանիձե
* Վալենտինա Տելիչկինա
* Վասիլ Չխաիձե
* Դավիթ Աբաշիձե
* Սալոմե Կանչելի
* Ջուլիետա Վաշակմաձե
* Վիկտոր Դեյսաձե
* Ակակի Դոբորջղինիձե
* Ալեքսանդր Քելբակյան
* Նիկոլոզ Միկաշավիձե
* Ջաբա Ցուլաձե

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ««Արտասովոր ցուցահանդես» ֆիլմը «Ոսկե Ծիրան»ի «Հետահայաց ցուցադրություններ» ծրագրում». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 4-ին. Վերցված է 2015 թ․ հոկտեմբերի 29-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ֆիլմը imdb.com կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · ČSFD · Internet Movie Database |

 |
**«Փետրվարյան քամի»** (ռուս.՝ «Февральский ветер»), 1981 թվականի խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վլադիմիր Դոստալը Անդրեյ Վեյցլերի համանուն պիեսի հիման վրա։

Սյուժե
------

1917 թվականի փետրվար, Սիբիր։ Աչինի բանտում խռովությունից հետո դրա կազմակերպիչ բոլշևիկ Կիրիլ Աստախովին ուղարկում են հեռավոր Կուտույսկի բերդագյուղ։ Նրան ուղեկցում է հսկիչ Ստեպան Ֆիլիմոնովը։ Տայգայով անցնող ճանապարհը, ձնամրրիկի ժամանակ որսորդական ձմեռանոցում գիշերակացը նրանց թույլ են տալիս ծանոթանալ միմյանց հետ։

Դերերում
--------

* Միխայիլ Ուլյանով – *Ստեպան Ֆիլիմոնով*
* Իգոր Լիվանով – *Կիրիլ Աստախով, բոլշևիկ, ճնշված խռովության կազմակերպիչ*
* Անդրեյ Պոպով – *Վասիլի Իգնատևիչ Դանովիչ*
* Սերգեյ Յակովլև – *Ժադով*
* Անատոլի Գրաչյով – *Բուռլացկի*
* Սվետլանա Դանիլչենկո – *նահանգապետի կինը*
* Վիտալի Վենգեր – *էպիզոդ*
* Միխայիլ Դադիկո – *էպիզոդ*

Նկարահանումներ
--------------

Ֆիլմի նկարահանումները կատարվել են Իրկուտսկում և այդ ժամանակ նոր ստեղծվող փայտե ճարտարապետության թանգարանում։ Ֆիլմի բեմադրող նկարիչն է Ալեքսանդր Սամուլեկինը։

Ֆիլմի դրվագներում ներգրավված են Իրկուտսկի Օխլոպկովի անվան դրամատիկական թատրոնի դերասանները, մասնավորապես սա Վիտալի Վենգերի քիչ կինոդերերից է։

Քննադատություն
--------------

Քննադատ Տատյանա Մարչենկոն նշել է, որ էկրանավորված պիեսի սյուժեն կառուցված է որպես «լարված հոգեբանական մենամարտ», նրա հերոսների կատաղի վեճ։

> 
> 
> Ֆիլմում կոնֆլիկտը դասակարգային է, սոցիալական, շահագործողների և նրանց կողմից ճնշվողների միջև։ Բայց, թերևս, ֆիլմն այդպես էլ կմնար «քարոզչություն» (թեև չի բացառվում, որ այն այսօր մոռացվել է հենց իր նման պարզունակ ընկալման պատճառով), եթե չլիներ Ուլյանովի և Լիվանովի հիանալի խաղը, որոնցից յուրաքանչյուրը բացահայտում է իր հերոսի «կյանքի որոշակի ճշմարտությունը»։
> 
> 
> 
> *Բնօրինակ տեքստ* (ռուս.)  
> 
> *Конфликт в картине — классовый, социальный, между эксплуататорами и ими угнетаемыми. Но, пожалуй, фильм так и остался бы «агиткой» (хотя, не исключено, что он забыт сегодня именно из-за такого примитивного его восприятия), если бы не великолепная игра Ульянова и Ливанова, каждый из которых раскрывает определённую «правду жизни» своих героев.*
> 
> 
> — Իլյա Ստրեկալով, «25-й кадр», 2018 թվական
> 
>

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Хочется сделать праздник / Павел Тимофеевич Лебешев. — АСТ, 2009. — 221 с. — стр. 161
2. ↑  Олег Быков — «Это счастье — работать с вами» // Губерния, 11.02.2013
3. ↑  Канат альпинистов: Радиопьесы / Вступ. статья Т. Марченко. — Москва: Искусство, 1971. — 279 с. — стр. 11
4. ↑  Илья Стрекалов - Михаил Ульянов. Часть 1 из 4 // «25-й кадр», 11.07.2018

Աղբյուրներ
----------

* Февральский ветер // Домашняя синематека: отечественное кино 1918—1996 / Сергей Землянухин, Мирослава Сегида. — М.: «Дубль-Д», 1996. — 520 с. — стр. 472
* Иркутян приглашают в «Молчановку» на фильм «Февральский ветер» // ИА «Телеинформ», 17.06.16
* Февральский ветер Արխիվացված 2020-06-08 Wayback Machine // Мосфильм

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
**Սվարովսկի բյուրեղյա աշխարհներ** (գերմ.՝ Swarovski Kristallwelten), բյուրեղապակու թանգարան, հիմնադրվել է 1995 թվականին նկարիչ Անդրե Հելլերի (գերմ.՝ André Heller) կողմից, «Սվարովսկի» ընկերության 100-ամյա հոբելյանի առթիվ։ Թանգարանը տեղակայված է Վատտենսում` Ինսբրուքից 15 կմ հեռավորության վրա Դանիել Սվարովսկու առաջին գործարանի տեղում և ընկերության ներկայիս շտաբ-բնակարանից ոչ հեռու։

Անդրե Հելլերի հետ միասին թանգարանի ստեղծման աշխատանքներին մասնակցել են Բրայան Ինոն, Նիկի դե Սեն-Ֆալը և այլ նկարիչներ ու դիզայներներ։

Նկարագրություն
--------------

Թանգարանը մնացած թանգարաններից առանձնանում է իր տեսակով. այստեղ ներկայացված է ոչ թե բյուրեղապակու պատմությունը, այլ հենց բյուրեղապակին իր տարատեսակներով։ Անդրե Հելլերը նախագծել է մի ստորգետնյա աշխարհ, որը լի է փայլփլուն և գրավիչ գանձերով։ Թանգարանը հսկայական ինտերակտիվ տարածք է, որտեղ կարելի է ոչ միայն տեսնել, այլև լսել և զգալ։

Ի սկզբանե թանգարանը նախատեսված էր տարեկան 200-300 հազար այցելուի համար։ Սակայն ժամանակի ընթացքում այն հայտնի դարձավ ոչ միայն Ավստրիայում, այլև դրա սահմաններից դուրս։ Այսօր թանգարանը իր հայտնիությամբ երկրորդն է Ավստրիայում (Շյոնբրունի պալատից հետո)։ Տարեկան հաճախելիությունը կազմում է 700 հազար այցելու։

Թանգարանի համբավի մեծացմանը զուգընթաց այն մի քանի անգամ ընդարձակվել է։ Առաջին ընդարձակումը կատարվել է 2003 թվականին։ 2007 թվականին այն վերակառուցվեց։ Հերթական վերակառուցման համար ներդրվել է 10 միլիոն եվրո։

Թանգարանն իրենից ներկայացնում է լաբիրինթոս` բաղկացած 13 սրահից, ռեստորանից, Սվարովսկիի ամենամեծ խանութից, կոլեկցիոներների համար նախատեսված VIP սրահից, հատուկ ցուցադրությունների սրահից, որոնք իրար են միացած միջանցքներով և աստիճաններով։

Տեսարժան վայրեր
---------------

### Հսկայի գլուխ

Թանգարանը տեղակայված է գետնի տակ։ Վերգետնյա հատվածը միայն մուտքն է, որը կառուցված է հսկայի գլխի տեսքով։ Նրա աչքերը լցված են կանաչ բյուրեղներով։ Բերանից մշտապես ջրվեժ է հոսում։ Աջ կողմում գտնվում է այգի ձեռքի տեսքով։

Դեպի ստորգետնյա թանգարան ճանապարհն անցնում է ապակե թունելով, որի պատերին փորագրված են Շեքսպիրի, Գարսիա Լորկայի, Գյոթեի մտքերը։ Այդ ստեղծագործություններում տողերից մեկը պարունակում է «բյուրեղ» կամ «բյուրեղապակի» բառը։

Համարվում է, որ թանգարանում գտնվող ամեն ինչ հսկայի գանձերն են։

### Ամենա-ամենա

Թանգարանում ցուցադրված են ամենափոքր և ամենամեծ Սվարովսկի բյուրեղները։ Ամենամեծ բյուրեղի տրամագիծը 40 սմ է, կշռում է 310 000 կարատ։ Ամենափոքր բյուրեղի տրամագիծը 0.8 մմ է։ Դրանք գրանցվել են Գինեսի ռեկորդների գրքում։

Պատկերասրահ
-----------

* Բյուրեղապակե տաճարԲյուրեղապակե տաճար
* Սառցե անցումՍառցե անցում
* Արևը՝ վանդակաճաղերի ներսումԱրևը՝ վանդակաճաղերի ներսում
* ԴրախտԴրախտ
* ՊահեստարանՊահեստարան

Տես նաև
-------

* Սվարովսկի
* Դանիել Սվարովսկի

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  archINFORM (գերմ.) — 1994.
2. ↑  Բյուրեղապակյա Դիսնեյլենդ
3. ↑  Սվարովսկի բյուրեղյա աշխարհներ/Swarovski Kristallwelten(չաշխատող հղում)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Թանգարանի պաշտոնական կայք
* Ֆոտոէքսկուրսիա թանգարանում Արխիվացված 2011-12-18 Wayback Machine
**«Ագռավի փողոցի հանրապետություն»** (լատիշ․՝ «Vārnu ielas republika»), խորհրդային մանկական արկածային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ադա Ներետնիեցեն Ռիգայի կինոստուդիայում 1970 թվականին գրող Յանիս Գրիզինշի ստեղծագործությունների մոտիվներով։

Սյուժե
------

Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում Ռիգայի ծայրամասում՝ Գրիզինկալնսում, աշխատանքային շրջաններից մեկում, 190 թվականի հեղափոխությունից անմիջապես հետո։ Ագռավի փողոցի տղաները, որոնց հայրերն աշխատում են մոտակա գործարաններում և ֆաբրիկաներում, դիմակայում են «Տուլիանի կայսրության» մի խումբ տղաների՝ հարևան Լաուկու փողոցի կրպակատերերի երեխաներին։

Պատահականորեն «հանրապետականների» ձեռքում հայտնվել է այն ուղեպայուսակը, որը նրանց մոտ է թողել հետապնդումից փախչող անծանոթ մի մարդ։ Դրա մեջ տղաները գտնում են կարմիր դրոշ, թռուցիկներ և ծանր երկաթե արկղը, որը փակ է բանալիով։ Այդ ամենը պատկանել է ընդհատակային անձանց, որոնց Լուրիխն ու Յանկան անվտանգության գործակալների տեղ են ընդունել։ Գաղտնի գտածոյի մասին հայտնի է դառնում Տուլիանին։ Մի բուռ կոնֆետի դիմաց նա կարողանում է տիրանալ արկղին, որը մեծ ջանքեր է գործադրում այն վերադարձնելու համար։

Արկղում թաքցված է տպագրական տառեր, որն ընդհատակայինների հետ կապված կրկեսի դերասանների միջոցով փոխանցվում է սեփականատերերին։ Ոստիկանությանը հաջողվում է գտնել հետը և ձերբակալել մի քանի մարդու, սակայն հիմնական խմբին հաջողվում է փախչել։

Դերերում
--------

* Անդրիս Լիելայս – *Լուրիխ, հանրապետականների առաջնորդը*
* Ա. Չիվչս – *Յանկա, ադյուտանտ*
* Ա. Կրալիշա – *Էլզա, մարտական աղջիկ*
* Ա. Լիեպինշ – *պապուաս, «մանրունք»*
* Ա. Ապինիս – *Պեկսիս, «լրտես» և «համակարգող»*
* Վ. Ռիեպշա – *Ռուդիս, «պրոֆեսոր»*
* Գինտս Բերզինշ – *Կառլենս*
* Մ. Տուրկե – *Միցիտե*
* Ի. Ստրոդս – *Վիլիս, տղա կրկեսից*
* Ա. Բուլդինսկիս – *Լիպս Տուլիան*
* Վելտա Լինե – *Յանկայի մայրը*
* Էլզա Ռաձինյա – *Էլզայի մայրը*
* Մարիա Պոդգուրսկայա – *«լեդի Մերի», ընդհատակային*
* Յուրիս Լեյասկալնս – *Ալեքսեյ*
* Յանիս Մելդերիս – *Արթուր*
* Էվալդս Վալտերս – *կոշիկ մաքրող քաղաքային զբոսայգում*

Նկարահանող խումբ
----------------

* Ռեժիսոր՝ Ադա Ներետնիեցե
* Սցենարի հեղինակ՝ Յանիս Պլոտնիեկս
* Օպերատոր՝ Զիգուրդս Դյուդինշ
* Նկարիչ՝ Հերբերտ Լիկումս, Յանիս Մատիս
* Կոմպոզիտոր՝ Մարգերիս Զարինշ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Ագռավի փողոցի հանրապետություն» ֆիլմը *kino-teatr.ru* կայքում
2. ↑  «Ագռավի փողոցի հանրապետություն» ֆիլմը *kinopoisk.ru* կայքում

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Ագռավի փողոցի հանրապետություն»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ČSFD · Internet Movie Database |

 |
«**Հանգստի ժամանակը՝ շաբաթից երկուշաբթի**» (ռուս.՝ «Время отдыха с субботы до понедельника»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Իգոր Տալանկինը Յուրի Նագիբինի «Համբերություն» պատմվածքի մոտիվներով և «Центр» ռոք խմբի երաժշտությամբ, որի մասնակիցները նույնպես նկարահանվել են ֆիլմում։

Սյուժե
------

Կայացած և ապահովված ոչ երիտասարդ գիտնականների ամուսնական զույգը երկու մեծահասակ երեխաների հետ «Դմիտրի Ֆուրմանով» զբոսանավով մեկնում է ուղևորության Լենինգրադ-Վալաամ-Լենինգրադ հանգստյան օրվա երթուղով։

Վալաամ կղզում էքսկուրսիայի ժամանակ ամուսինները վիճում են, և Աննան միայնակ է ուղորվում նախկին վանք, որտեղ ապրում են հաշմանդամները։ Իր համար անսպասելի Աննան ճանաչում է նավավարին՝ իր ու ամուսնու պատանեկության ընկեր Պավելին, որին, ինչպես իրեն թվում էր, ինքը սիրել է ամբողջ կյանքում և միշտ սպասել հանդիպման, թեև նրան զոհված էր համարում Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ։ Բայց Պավելը, որը կորցրել է ոտքը և պրոթեզով է, հաշմանդամ, ավելի սթափ է նայում իրենց հանդիպման։ Նա հրաժարվում է Լենինգրադ տեղափոխվել Աննայի հետ, որը որոշել է նոր կյանք սկսել սիրելիի հետ, և նա վերադառնում է ջերմանավ՝ իր ամուսնու և երեխաների մոտ։

Դերերում
--------

* Ալլա Դեմիդովա – *Աննա*
* Վլադիսլավ Ստրժելչիկ – *Ալեքսեյ Սկվորցով*
* Ալեքսեյ Բատալով – *Պավել*
* Դարյա Միխայլովա – *Տանյա*
* Միխայիլ Նեգանով – *Պաշա*

Նկարահանող խումբ
----------------

* Սցենարի հեղինակ և բեմադրող ռեժիսոր՝ Իգոր Տալանկին
* Բեմադրող օպերատորներ՝ Գեորգի Ռեռբերգ, Պավել Լեբեշև
* Բեմադրող նկարիչ՝ Վալերի Ֆիլիպով
* Երաժշտություն՝ Ալեքսեյ Լոկտևի և Վասիլի Շումովի, «Центр» ռոք խմբի կատարմամբ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  Time for Rest from Saturday to Monday on kino-teatr.ru
3. ↑  Время отдыха с субботы до понедельника Արխիվացված 2021-07-09 Wayback Machine // pickfilm.ru
4. ↑  Time for Rest from Saturday to Monday at the KinoPoisk

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Հանգստի ժամանակը՝ շաբաթից երկուշաբթի» «Энциклопедия отечественного кино» կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ČSFD · Internet Movie Database |

 |