recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Բալթյան օդային ոստիկանություն**, խաղաղապահ առաքելություններ իրականացնող, Հյուսիսատլանտյան դաշինքի (ՆԱՏՕ) արագ արձագանքման խմբեր, որոնց գործունեությունը նպատակաուղղված է Բալթյան երկրների պետությունների՝ Էստոնիայի, Լիտվայի և Լատվիայի միջազգայնորեն ճանաչված բացարձակ օդային տարածքի պաշտպանությանը։

Գործառություններ
----------------

Օդային ոստիկանության ինստիտուտի գործառույթների մեջ է մտնում անկախ պետությունների օդային տարածքի նկատմամբ բացառիկ և լրիվ ինքնիշխան սկզբունքի պաշտպանությունը։ Այդ սկզբունքը հաստատված է 1944 թվականին ընդունված Չիկագոյի կոնվենցիայով, ինչպես նաև նշյալ երկրների ազգային օրենսդրությամբ։ Օդային տարածության նկատմամբ ինքնիշխանության սկզբունքի հիմնական բովանդակությունն այն է, որ պետությունները, իրականացնելով իրենց օդային տարածության նկատմամբ բացառիկ ինքնիշխանություն, ինքնուրույն են սահմանում իրենց օդային տարածքի օգտագործման իրավական ռեժիմը։

Ընդհանուր առմամբ Հյուսիսատլանտյան դաշինքը ապահովում է Չիկագոյի կոնվենցիայի իրավակիրառությունը։ Բալթյան երկրներում ՆԱՏՕ-ի արագ արձագանքման խմբերի գործառնությունների մեջ է մտնում նաև Չիկագոյի կոնվենցիայի եզրափակիչ ակտով սահմանված բացառելիության և արտակարգ իրավիճակային սկզբունքների անխախտելիության պաշտպանությունը։

Առաքելություններ
----------------

1970-ական թվականներից ի վեր Հյուսիսատլանտյան դաշինքը ստեղծել է օդային հսկողության և օդային ավազանի կառավարման միջոցների համապարփակ համակարգ, որն իրականացվել է «թիրախային գոտում» գտնվող համագործակցող պետություններին հատկացվող արագ արձագանքման խմբերի միջոցով։

2004 թվականի մարտից (Բալթյան երկրների ՆԱՏՕ-ին միանալուն պես) Հյուսիսատլանտյան դաշինքը ձեռնամուխ է լինում երեք օրվա ընթացքում Էստոնիայի, Լատվիայի և Լիտվայի օդային տարածքի նկատմամբ պաշտպանական համակարգերի ստեղծմանը։ Ցանկացած շտաբ-կայանին հատկացվում է միջինում չորս կործանիչ ինքնաթիռներ՝ 50-100 հոգանոց անձնակազմով։ Այս աշխատանքների համար ՆԱՏՕ-ն ամեն տարի հատկացնում է շուրջ 3,5 միլիոն եվրո։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  CAOC Finderup 1993-2013 Archived July 22, 2015, at the Wayback Machine.
2. ↑  «L'A.M. assicura lo spazio aereo albanese» (Italian)։ Վերցված է սեպտեմբերի 20, 2011։ «L’Aeronautica Militare assicura già dal 2007, con i propri velivoli, l’"Air Policing" dello spazio aereo sloveno.»
**«Բներ քանդողը»** (հոլ.՝ De nestenrover), ֆլամանդացի գեղանկարիչ, գծանկարիչ, բնանկարի ու ժանրային նկարների վարպետ Պիտեր Բրեյգել Ավագի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1568 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 59 × 68 սմ։

Այսօր «Բներ քանդողը» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Արվեստի պատմության թանգարանում (Վիեննա, Ավստրիա)։

Ակնարկ
------

Նկարը աջից և ներքից կտրված է։ Ձախ կողմի ներքևի անկյունում ոսկեգույնով նշված է հեղինակը, անունն ու ստեղծման թվականը՝ «BRVEGEL M.D.LXVIII»։ Ստորագրությունն ու թվականը վերականգնվել են ավելի ուշ։

Նկարագիր
--------

Դիմացի պլանին պատկերված է գյուղական հագուկապով տղամարդ, որը կանգնած է փոքրիկ գետակի ափին։ Նա զբաղեցնում է նկարի մոտ երեք քառորդը։ Տղամարդը հենված է աջ ոտքին։ Աջ ձեռքին փայտ կա, իսկ ձախ ձեռքով ուսի վրայով ցույց է տալիս վառ կարմիր տաբատ հագած, ծառը մագլցած տղամարդուն։ Վերջինս մեկ ձեռքով և ոտքերով բռնվել է ծառից, իսկ մյուս՝ ազատ ձեռքով դեպի թռչնաբույնն է ձգվում։ Նրա գլխարկն ընկնում է գետնին։

Նկարի ձախ կողմում հեղինակը վրձնել է ծառեր, իսկ աջ կողմում լավ երևում են դաշտերը։ Հորիզոնի գծին մոտ` գրեթե ուղիղ նկարի կենտրոնում, կրկին ծառեր են պատկերված և ֆերման։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. 1 2
3. ↑  MeisterDrucke։ «De boer en de nestrover | Pieter Bruegel the Elder»։ *MeisterDrucke* (հոլանդերեն)։ Վերցված է 2023 թ․ մայիսի 8
4. ↑  «De nestrover | Bruegel»։ *bruegel.vlaamsekunstcollectie.be*։ Վերցված է 2023 թ․ մայիսի 8
5. ↑  «Bauer und Vogeldieb»։ *Online-Katalog des Kunsthistorischen Museums*
6. ↑  *Roger H. Marijnissen, Max Seidel* Bruegel. — Stuttgart, 1969. — С. 343.
Արբիտրաժային համաձայնությունը (*arbitration agreement կամ arbitration clause*) պայմանագրային կամ ոչ պայմանագրային որոշակի իրավահարաբերության կապակցությամբ կողմերի միջև կնքված համաձայնությունն է` առկա կամ հնարավոր բոլոր կամ որոշակի վեճերն արբիտրաժի լուծմանը հանձնելու վերաբերյալ։ Արբիտրաժային համաձայնությունը կողմերի ազատ կամարտահայտության վրա հիմնված համաձայնություն է, որի միջոցով նյութական իրավահարաբերության կողմերը կոնկրետ իրավահարաբերության շրջանակներում կանխորոշում են սուբյեկտիվ իրավունքների պաշտպանության ձևը՝ մի կողմից բացառելով ազգային դատարանների իրավասությունը կողմերի միջև առկա կամ սպասվող հնարավոր վեճերի նկատմամբ (*Negative enforcement: Lack of jurisdiction of courts*), մյուս կողմից նշված իրավասությունը վերապահելով արբիտրաժային դատարանին (*Positive enforcement: the "submission agreement"*): Արբիտրաժային ողջ գործընթացում արբիտրաժային համաձայնությունն ունի առանցքային դերակատարություն։ Այն ոչ միայն հանդիսանում է արբիտրաժային վարույթի ծագման հիմքը, այլ նաև կատարում է կարգավորիչ գործառույթ։ Արբիտրաժային համաձայնությամբ վիճելի իրավահարաբերության կողմերը կարող են համաձայնության գալ վեճի լուծման ընթացակարգի առանցքային այնպիսի հարցերի շուրջ, ինչպիսիք են արբիտրաժի վայրը, լեզուն, կիրառման ենթակա իրավունքը, արբիտրների թվաքանակը և այլն։

Արբիտրաժային համաձայնությունը կարող է կնքվել ինչպես հիմնական պայմանագրում արբիտրաժային վերապահում (arbitration clause) կատարելու, այնպես էլ հիմնական պայմանագրից առանձին արբիտրաժային համաձայնագիր կնքելու միջոցով։ Բոլոր դեպքերում արբիտրաժային համաձայնությունը կնքվում է գրավոր։ Համաձայնությունը համարվում է գրավոր ձևով կնքված, եթե դա կատարվել է կողմերի ստորագրությամբ` մեկ փաստաթուղթ կազմելով, կամ կնքված է նամակներով, հեռատիպով, հեռագրով, էլեկտրոնային կամ այդպիսի համաձայնության ձևակերպումն ապահովող կապի այլ միջոցների օգտագործմամբ` հաղորդումներ փոխանակելու միջոցով կամ հայցի ու պատասխանի վերաբերյալ հաղորդումների փոխանակմամբ, որտեղ մի կողմը վկայակոչում է արբիտրաժային համաձայնության առկայությունը, իսկ մյուս կողմը չի առարկում դրա դեմ։ Պայմանագրում կատարված հղումը այնպիսի փաստաթղթին, որը պարունակում է արբիտրաժային վերապահում, համարվում է արբիտրաժային համաձայնություն այն պայմանով, որ պայմանագիրը կնքված է գրավոր ձևով, և տվյալ հղումը այնպիսին է, որ նշված վերապահումը դարձնում է պայմանագրի մաս։ Արբիտրաժային համաձայնությունը համարվում է գրավոր ձևով կնքված նաև, եթե արբիտրաժային համաձայնության մասին մի կողմի գրավոր առաջարկությունը որևէ ձևով ընդունել է մյուս կողմը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Առևտրային արբիտրաժի մասին ՀՀ օրենք»։ *www.arlis.am*։ Վերցված է 2020 թ․ նոյեմբերի 16
2. ↑  «Dispute settlement, International commercial arbitration»։ *unctad.org*։ Վերցված է 2020 թ․ նոյեմբերի 16
3. ↑  «Հովհաննիսյան Վ․Վ․, Առևտրային արբիտրաժը Հայաստանի Հանրապետությունում»։ *www.ysu.am*։ Վերցված է 2020 թ․ նոյեմբերի 16
**Արմաշի կարևորագույն թռչնաբանական տարածք** (հայտնի է նաև որպես **Արմաշի ձկնաբուծարաններ**), ճահճային տարածք Արարատի մարզի Արմաշ գյուղի մոտ, Թուրքիայի հետ սահմանային հատվածում, Իրանի և Նախիջևանի սահմանից ոչ հեռու։ Այն 2016 թվականից համարվում է որպես վայրի բնության «Զմրուխտի ցանց»։ 4639 հեկտար տարածքից 1514 հեկտարը հատկացված է կարպ ձկնատեսակի բուծման համար օգտագործվող լճակներին, որոնք սնվում են արտեզյան հորերից և Արաքս գետի ոռոգման ջրանցքից։

Տարածքում գրանցվել է 234 տեսակ թռչուն, որոնցից 93-ը բնադրում են։ Սա միակ վայրն է Հայաստանում, որտեղ բույն են դնում սպիտակագլուխ բադը, սպիտակապոչ եղտյուրիկը և ծովային քարադրը։ Այստեղ առկա այլ հայտնի տեսակները ներառում ենմարմարյա մրտիմնը, կարմրագլուխ սուզաբադը, սպիտակաաչք սւոզաբադը, սովորական կիվիվը, մեծ իլիկակտցարը, սովորական տատրակը և տափաստանային մկնաճուռակը, որոնք բոլորն էլ վտանգված տեսակներ են ողջ աշխարհում, ինչպես նաև սոխականման ճռիկահավավը, քաջահավը,շիկակարմիր տառեղը, դեղինդառեղը, սպիտակաթև ջրածիծառը, կանաչ մեղվակերը, հոպոպը, միջերկրածովյան կարճքիթ արտույտը և եվրոպական ներկարարը։

Այն Հայաստանի թռչունների տասնութ կարևորագույն տարածքներից մեկն է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Armash fish-farm
2. 1 2 3 4 5 6  «Armash fish-farm»։ *Armenian Bird Census Council* (անգլերեն)։ Վերցված է 17 May 2018
3. ↑  «Armash Fishponds»։ Armenian Travel Bureau։ Վերցված է 17 May 2018
4. ↑  «Armenia» (անգլերեն)։ Heatherlea։ Վերցված է 17 May 2018
5. ↑  «Armash fish-farm»։ *Armenian Bird Census Council* (անգլերեն)։ Վերցված է 17 May 2018 "Armash fish-farm". *Armenian Bird Census Council*. Retrieved 17 May 2018.
6. ↑  «Armash Fishponds»։ Armenian Travel Bureau։ Վերցված է 17 May 2018 "Armash Fishponds". Armenian Travel Bureau. Retrieved 17 May 2018.
7. ↑  «Important Bird Areas in Armenia»։ *BirdLife International*։ Վերցված է 29 October 2017

Արտաքին հղումներ
----------------

* 'Dominic's Field Pics' blog post describing a day at the reserve, with pictures.
**Բնության կամուրջ** (պարսկ.՝ پل طبیعت‎‎ - փոլ-է թաբիաթ), Թեհրանում կառուցված հետիոտնային ամենաերկար անցուղին է։ 270 մետր երկարությամբ այս կամուրջն իրար է միացնում հանրային երկու այգիները՝ Թալեղանին և Աբո-Աթաշը՝ ձգվելով Մոդարեսի ավտոմայրուղով և հանդիսանում է Թեհրանի հիմնական մայրուղիներից մեկը։ Ֆարսիում «թաբիաթ» նշանակում է բնություն։ Կամրջի դիզայներն է Լեիլա Արաղիանը։ Կամրջին բազմաթիվ մրցանակներ են շնորհվել՝ ներառյալ հանրահայտ Ընտրյալ մրցանակը մայրուղիների եւ կամուրջների համար՝ շնորհվող *Architizer A+ Awards*-ի կողմից, որը ճարտարապետական համաշխարհային մրցույթ է և անցկացվում է Նյու Յորքում։

Պատմություն
-----------

Բնության կամրջի գծագիրը, որի հեղինակը Լեիլա Արաղիանն է, հաղթող է ճանաչվել Թեհրանի հյուսիսում գտնվող երկու այգիների համար միմյանց կամրջով միացնելու նպատակով հայտարարված դիզայնի տեղական մրցույթում։ Կամուրջը գծագրելով, որի համար ծախսվեց մի ամբողջ տարի, Արաղիանը ցանկանում էր, որ այն «մարդկանց համար լիներ զբոսնելու և խորհելու վայր՝ անցնելու փոխարեն»։ Այդ իսկ նպատակով այն ուղիղ չէ և ունի նստարաններ։

Կամրջի կառուցումը մեկնարկել է 2010 թվականին և ավարտվել 2014 թվականի հոկտեմբերին։ Կառուցման համար օգտագործվել է 2000 տոննա երկաթ և 10000 խորանարդ մետր բետոն։ Մեծ մայրուղու վրա այսպիսի ծավալուն շինության կառուցումը, որն ուներ հարթակներ և ժամանակավոր թունելներ, որպեսզի նույն մայրուղուն վնաս չհասցվեր վերևից որևէ իր ընկնելու դեպքում, համարվեց մեծ մարտահրավեր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
2. 1 2 3 4 5 6 7 8
3. ↑  "Tabiat Pedestrian Bridge / Diba Tensile Architecture", ArchDaily, 17 November 2014.
4. ↑  Tabiat 3-Level Pedestrian Bridge Archived 2017-05-13 at the Wayback Machine. dibats.com.
5. ↑  2015 Architizer A+ Awards Winners: Typology Winners Archived 2014-05-23 at the Wayback Machine..
6. ↑  Ted Regencia (ապրիլի 16, 2015)։ «The award-winning bridge connecting Iranians»։ *Al Jazeera*։ Վերցված է սեպտեմբերի 2, 2015
7. ↑  Saeed Kamali Dehghan (ապրիլի 20, 2015)։ «Take it to the bridge: the Tehran architect striking the right chord in Iran and beyond»։ *The Guardian*։ Վերցված է սեպտեմբերի 2, 2015

Արտաքին հղումներ
----------------

* Tabiat Bridge—Contemporary Architecture of Iran.
* Tabiat Pedestrian Bridge in Tehran, Iran by Leila Araghian—AECCafé
**«Դիտակ բյուզանդական»**, շաբաթաթերթ, ապա՝ երկշաբաթաթերթ։ Լույս է տեսել 1812-1816 թվականներին, Վենետիկում։ Խմբագիրներ՝ Գրիգոր Գապարաճյան, Մադաթիա Փյուսկյուլճյան, Մանվել Ջախջախյան։ Տպագրել է բանասիրական, կրոնական բնույթի հոդվածներ, մշակութային լուրեր։ Աշխատակցել են Խ. Սյուրմելյանը, Հարություն Ավգերյանը և ուրիշներ։

Հրատարակվել է Արշակունյաց հրատարակությունում։ Խմբագիրներն են եղել Գ. Գապարաճյանը, Մ. Փյուսկուլյանը, Մ. Ջախջախանյանը։ Շաբաթաթերթում լուսաբանվել է ժամանակի քաղաքական, ռազմական իրադարձությունները (Նապոլեոնի արշավանքը Ռուսաստանում) հաղորդել տեղեկություններ համաշխարհային անցուդարձերի, տարբեր երկրների տնտեսական ու քաղաքական վիճակի մասին։ Տպագրել է բանասիրական, կրոնական բնույթի հոդվածներ, մշակութային լուրեր։ Աշխատակցել են Խ. Սյուրմելյանը, Հ. Ավագերյանը և ուրիշները։ 1808 թվականին Վենետիկում հրատարակվել է նույն անունով և բովանդակությամբ թերթ (մեկ համար)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Վիեննայի մենաստանի մամուլի շտեմարան- ԴԻՏԱԿ ԲԻՒԶԱՆԴԵԱՆ»։ Վերցված է 2022-12-21
2. ↑  «Համահայկական թվանշային գրադարան»

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբանական տարբերակը վերցված է* *«Հայ Սփյուռք» հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։*  |


|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։*  |
**Արգամ Սերգեյի Հարությունյան (Շոշի Ագո)** (հունվարի 15, 1968(1968-01-15), Շոշ - մարտի 8, 1994(1994-03-08), Ֆիզուլիի շրջան, Ադրբեջան), Արցախյան պատերազմի մասնակից։ ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանակիր, «Շուշիի ազատագրման» մեդալակիր։ Հայ Հեղափոխական Դաշնակցություն կուսակցության անդամ։

Կենսագրություն
--------------

Արգամ Հարությունյանը ծնվել է 1968 թվականին Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզի Ասկերանի շրջանի Շոշ գյուղում։ Սովորել է Շոշի միջնակարգ դպրոցում այնուհետև Չարենցավանում ընդունվում է պրոֆտեխ ուսումնարան, վերջինիս հետ մեկտեղ աշխատում էր մեքենայաշինարարական գործարանում։ 1986-1988 թթ ծառայել է Խարհրդային Միության հատուկ նշանակության դեսանտային զորքերում։ 1990 թ իր գլխավորությանբ կազմավորվում է Շոշի պարտիզանական ջոկատը, 1992 թ Շոշի և շրջակա գյուղերի՝ Քարինտակ. Մխիթարաշեն, Ձանախչի, Գոմել, Վերին Սզնեք, Ներքին Սզնեք, Կարմիրգյուղ կամավորական ջոկատներից կազմավորվեց «Բեկու»՝ 1-ին վաշտը, որի համահրամանատարներն էին ինքը և Ա. Մարգարյանը։ Այնուհետև կազմավորվում է Կենտրոնական՝ Ասկերանի ՊՇ գումարտակը, որի շտաբի պետ է նշանակվում Շոշի Ագոն։ 1994 թ մարտի 8-ին ծառայողական պարտքը կատարելիս ֆիզուլու դիրքեր տանող ճանապարհներից մեկի վրա արկի պայթյունից զոհվեցին Արգամ Հարությունյանը և իր երկու ծառայակից ընկերները։

Ամուսնացած էր, ուներ մեկ երեխա՝ Սերգեյ Արգամի Հարությունյանը։

Մարտական ուղին
--------------

1990-1992 թթ Շոշի ինքնապաշտպանական մարտեր՝ որպես Շոշի ջոկատի հրամանատար,

1992-1994 թթ,Հադրութի (Տող, Ծամձոր, Սարինշեն),Ասկերանի (Դահրավ, Խոջալու,  Ասկերան, Նախիջևանիկ),Շուշիի (Քարինտակ, Շուշիի),Քաշաթաղի («Մարդասիրական միջանցք»),Մարտակերտի  (Ումուդլու, Սարսանգի հիդրոհանգույց, Կուսապատ, «Պուշկինյալ» բարձունք),Քարվաճառի (Օմարի լեռնանցք),Աղդամի (Խըդրլու, Չախուրմահլա, Շելլի, Կասումլու, Ղարադաղլու, Փոլադլու, Աղդամ),  Կուբաթլուի,Ջաբրայիլի,Զանգելանի, Ֆիզուլիի շրջանների, Բերդաձորի ենթաշրջանի ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին՝ որպես 1-ին վաշտի հրամանատար, Կենտրոնական ՊՇ շտաբի պետ։

Պետական պարգևներ
----------------

Արգամ Սերգեյի Հարությունյանը հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանով, « Շուշիի Ազատագրման» համար մեդալով։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Վավերագրական ֆիլմ «Նվիրյալները. Արգամ Հարությունյան (Շոշի Ագո)»
* Մարտի 8-ը Շոշի Ագոյի՝ Արգամ Հարությունյանի հիշատակի օրն է

Ծանոթագրությունների ցանկ
------------------------

1. ↑  Արգամ Հարությունյանը կդառնար 50 տարեկան
2. ↑  «Էջ:Ղարաբաղյան ազատագրական պատերազմ հանրագիտարան (Karabakh Liberation War encyclopedia).djvu/362 — Վիքիդարան»։ *hy.wikisource.org* (հայերեն)։ Վերցված է 2018-01-16  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)
3. ↑  «նվիրյալները Արգամ Հարությունյան»
**Բալսաս** (իսպ.՝ Río Balsas), գետ Հյուսիսային Ամերիկայում, որը ձևավորվել է Հարավային Մեքսիկայի կենտրոնական հատվածում։ Համարվում է Մեքսիկայի խոշորագույն գետերից մեկը (724 կմ)։ Սկսվում է Մեքսիկական բարձրավանդակի հարավային մասից և Պուեբլա նահանգի տարածքում խառնվում է Սան Մարտին և Զաուպան գետերին։ Հոսում է հարավ-արևմուտք, ապա Գեռերո նահանգից հոսում է դեպի արևմուտք՝ կազմելով Միչոական նահանգի հետ սահմանը։ Թափվում է Խաղաղ օվկիանոս՝ Լասարո Կարդենաս քաղաքից ոչ շատ հեռու։

Բալսաս գետը ամբողջ ընթացքում հոսում է լեռներով, և իր տարբեր հատվածներում ունի տարբեր անուններ. Մորելոս նահանգում՝ Ամակուզակ (Amacuzac), Օախակա նահանգում՝ Միքստիտեկո, Պուեբլա նահանգում՝ Ատոյակ և Գեռերո նահանգում՝ Մեզկալա (Mezcala):

Աշխարհագրություն և կլիմա
------------------------

Բալսաս գետը տեղակայված է Հարավային Սիերա-Մադրե գոտու և Տրանսմեքսիկական հրաբխային գոտու տեկտոնական իջվածքի միջև։  

Բալսաս գետի ավազանում կան ոսկու, կապարի, պղնձի, ցինկի, երկաթի, ածուխի, բարիտի, մանգանի, մկնդեղի, ծարիրի, տալկի հանքեր։

Գետն ունի մի քանի սահանքներ։ Ավազանի մեծ մասը զբաղեցնում է արևադարձային սաղարթախիտ անտառները։ Գետի ձախակողմյան հիմնական վտակներն են Միստեկոն, Տլապենկոն, աջից՝ Նեհապան, Կուցամալան, Տակամ-բարոն, Տեպալկատեպեկը։

Կլիման ավազանում տատանվում է բարեխառն և մերձարևադարձային գոտիների միջև, իսկ տարեկան միջին ջերմաստիճանը տանատնվում է 12.5-ից մինչև 28 °C-ի սահմաններում։ Ավազանի տեղումները խիստ սեզոնային են և տարվա անձրևների 90%-ը թափվում են մայիս-սեպտեմբեր ամիսներին։ 546 մմ-ով տեղումներ են գրանցվում հիմնականում չորային տարածքներում և ձորում, իսկ 1000-1600 մմ լեռնաշխարհի լճերի տարածքում։

Բնիկներ
-------

Բալսաս գետի հովտում ապրում են տեղի բնիկները՝ ամերինդիաները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Peregrine Peter N. (դեկտեմբերի 31, 2001)։ *Middle America*։ Springer։ էջեր 416–17։ ISBN 978-0-306-46259-7։ Վերցված է դեկտեմբերի 27, 2010
2. ↑  Galeano Eduardo, Belfrage Cedric (1988)։ *Century of the wind*։ Pantheon։ էջ 226։ ISBN 978-0-394-55361-0։ Վերցված է դեկտեմբերի 27, 2010

Արտաքին հղումներ
----------------

* Сухие леса Бальсаса (WWF) (անգլ.)
* Xihuatoxtla Shelter - Evidence for Paleoindian Use of Corn Archived 2009-03-27 at the Wayback Machine.—archaeology.about.com

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 247437056 · WorldCat VIAF: 247437056 |

 |
**Ոսկու թանգարան** (իսպ.՝ El Museo del Oro), թանգարան Կոլումբիայի մայրաքաղաք Բոգոտայում։ Հիմնադրվել է 1939 թվականին։ Թանգարանի տնօրենն է Կլարա Իսաբել Բոտերոն։ Բոգոտայի ամենաայցելվող վայրերից մեկն է։ Թանգարան ամեն տարի մոտ 500․000 այցելու է ընդունում։Թանգարանում է գտնվում 1969 թվականին Պասկայում հայտնաբերված հայտնի Մուիսկա ոսկե լաստը, որը ներկայացնում է Մույկյուտայի նոր զիպա (տիրակալի) արարողությունը, որը հիմք է հանդիսանում Էլդորադոյի առասպելի համար։

Պատմություն
-----------

Կոլումբիայի այս թանգարանը համարվում է իսպանախոս երկրներում գտնվող ոսկու ամենամեծ թանգարանը, որտեղ ներկայացված են ոսկյա իրեր՝ խեցեղեն, թանկարժեք քարեր, տեքստիլ հնագիտական օբյեկտներ և այլ տարրեր, պատրաստված ոսկուց և այլ թանկարժեք քարերից։

1939 թվականին Կոլումբիայի կառավարությունը և կենտրոնական բանկը սկսել է հովանավորել Կոլումբիայում հնագիտական իրերի և ժառանգությունների պահպանմանը և հանրությանը ներկայացմանը։ Ցուցահանդեսում ներկայացված իրերը գտնվել են պեղումների արդյունքում՝ վերջին 65 տարիների ընթացքում։

2008 թվականի հոկտեմբերին թանգարանը վերանորոգվել է՝ որոշ բարերարների և կենտրոնական կառավարության աջակցությամբ։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «The 22 Places To Go in Bogotá: Museum of Gold»։ Bogotá Travel Guide]։ Վերցված է 27 January 2014
2. ↑  (es) Los 75 del Museo del Oro — Semana
3. ↑  «El Dorado revealed: unraveling the mysteries of the fabled 'city of gold'»։ *History Skills* (en-US)։ Վերցված է 2023-07-23

Արտաքին հղումներ
----------------

* Թանգարանի պաշտոնական կայքը Archived 2016-03-03 at the Wayback Machine.
* Թանգարանի էքսպոզիցիան` պաշտոնական կայքում Archived 2016-01-25 at the Wayback Machine.
* www.museodeloro.web.com.co  Archived 2011-07-07 at the Wayback Machine. Visita virtual
* The Art of Precolumbian Gold: The Jan Mitchell Collection

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 11877624g · GND: 13202-0 · ISNI: 0000000121847313 · LCCN: n82166276 · NKC: kn20100511007 · SUDOC: 026549611 · VIAF: 150854453 · WorldCat VIAF: 150854453 |

 |

 |
Արգելավայր
**Արգելավայր**, բնության հատուկ պահպանվող տարածք, չափանմուշային, գիտական, կրթական, պատմամշակութային, տնտեսական արժեք ներկայացնող բնական էկոհամարգերի և դրանց բաղադրիչների՝ բույսերի ու կենդանիների տեսակների արդյունավետ պահպանությունը, նպատակային կայուն օգտագործումն ու բնական վերարտադրությունն ապահովող, օրենքով սահմանված, մշտապես կամ ժամանակավորապես առանձնացված տարածք։ Ի տարբերություն արգելանոցի, հատուկ պահպանության են վերցվում բնական համալիրի առանձին բաղադրատարրեր՝ հողեր, բույսեր, կենդանիներ, ձկներ, թռչուններ։ Արգելավայրում սահմանափակվում կամ արգելվում է այդ նպատակին հակասող ցանկացած գործունեություն։ Հայաստանում ներկայումս գործում է 26 արգելավայր, որոնց ընդհանուր մակերեսը կազմում է 102 212,93 հա կամ հանրապետության տարածքի 3.44 %-ը։ 2010 թվականի տվյալներով, երկիր մոլորակի ողջ մակերևույթի 12 %-ը ունի արգելավայրի կարգավիճակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «ՀՀ Շրջակա Միջավայրերի Նախարարություն»։ *www.mnp.am*։ 2020 թ․ օգոստոսի 8։ Վերցված է 2020 թ․ օգոստոսի 8

Արտաքին հղումներ
----------------

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 1, էջ 707)։*  |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական տարբերակը վերցված է* *Հայաստանի բնաշխարհ հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։*  |


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Ժամանակակից Ուկրաինայի |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | Microsoft: 2776344157 |

 |
**Էլվիրա Դոլինար** (սլովեն.՝ Elvira Dolinar,հունվարի 22, 1870(1870-01-22), Krško, Սլովենիա - ապրիլի 18, 1961(1961-04-18), Բլեդ, Սլովենիա), գրական անունը՝ **Դանիցա** (սլովեն.՝ Danica), սլովենացի գրող, ֆեմինիստ և ուսուցիչ։ Նա առավել հայտնի է «Սլովենկա» ամսագրում կանանց իրավունքների պաշտպանության համար գրելով և համարվում է Սլովենիայի առաջին ֆեմինիստը։

Կենսագրություն
--------------

Դոլինարը ծնվել է 1870 թվականին Կրշկոյում (սլովեն.՝ Krško)՝ ավստրիական և գերմանական ծագում ունեցող ծնողների ընտանիքում։ Նա ստացել է ուսուցչի կրթություն, քանի որ այն ժամանակ դասավանդումը Սլովենիայի այն սակավաթիվ մտավոր մասնագիտություններից մեկն էր, որը կանանց համար ընդունելի էր համարվում, բայց հետագայում՝ ամուսնությունից հետո, նա դադարել է դասավանդելը։ Նա և ամուսինն ունեցել են չորս երեխաներ․ որպես կեղծանուն նա օգտագործել է իր դստեր՝ Դանիցայի անունը։

Ուսուցչուհու մասնագիտությունը սովորելու ընթացքում Դոլինարը հետաքրքրված էր կանանց խնդիրներով, ինչը նրան ոգեշնչել է գրել այս թեմայով հոդվածներ, որոնք տպագրվել են ավստրիական տարբեր ամսագրերում։ Նրա ամենաազդեցիկ աշխատանքը տպագրվել է 1897-1902 թվականներին լույս տեսած «Սլովենկա» («Սլովենացի կին») ամսագրում, որտեղ հիմնականում գրում էին կին ուսուցիչները։ Նա ավելի քան 40 հոդված է գրել «Սլովենկա» - ի համար՝ քարոզելով կանանց իրավունքները։ Իր առաջին հոդվածով՝ «Ժենսկա էմանսիպացիյա» («Կանանց ազատագրում»), որը լույս է տեսել 1897 թվականին, նա դարձել է ամսագրի առաջին հեղինակը, ով բացահայտորեն պաշտպանում էր կանանց իրավունքները, և այդ ժամանակից ի վեր համարվում է Սլովենիայի առաջին ֆեմինիստը։ Նրա ամենաազդեցիկ և ամենաընթերցված հոդվածը՝ «Սվոբոդնա լյուբեզեն ին զակոն» («Ազատ սեր և ամուսնություն»), լույս է տեսել 1900 թվականին և հռչակել է, որ ամուսնալուծությունը թույլատրելի է, եթե երկու ամուսիններն էլ հարաբերություններ «անտանելի» են համարում, ինչը հակասում էր այն ժամանակ սլովենացիների մեծամասնության կաթոլիկ արժեքներին։ Իր հայացքների համար նա լայն քննադատության է ենթարկվել՝ հատկապես կաթոլիկների կողմից։ Բացի լրագրությունից և կարծիք գրելուց, նա նաև գրել է գեղարվեստական ստեղծագործություններ։

Դոլինարը մահացել է 1961 թվականին Բլեդում։ 1945 թվականից սկսած այն ամբողջ ժամանակահատվածում, երբ Սլովենիան ղեկավարվել է կոմունիստական Հարավսլավիայի կողմից, Դոլինարը և ֆեմինիստական շարժման այլ ակտիվիստներ դատապարտվել են, և միայն 1991 թվականին, երբ Սլովենիան անկախացել է Հարավսլավիայից, նա սկսել դիտվել որպես «սլովենական ֆեմինիստական մտքի ռահվիրա»։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  van Dijk Suzan (2009)։ «Author: Dolinar, Elvira»։ WomenWriters։ Վերցված է 8 April 2015
2. 1 2 3 4  Mihurko Poniž Katja (2011)։ Wayne Tiffany K. ed.։ *Feminist Writings from Ancient Times to the Modern World: A Global Sourcebook and History*։ ABC-CLIO։ էջեր 333–336։ ISBN 9780313345814
3. ↑  Mihurko Poniž Katja (2008)։ De Haan Francisca, Bucur Maria, Daskalova Krassimira, eds.։ *Aspasia 2008: International Yearbook of Central, Eastern, and Southeastern European Women's and Gender History*։ Berghahn Books։ էջեր 35–36։ ISBN 9781845456344

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | CONOR: 148429155 |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Պետրոսյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Արմեն Ալբերտի Պետրոսյան** (մարտի 8, 1963(1963-03-08) - սեպտեմբերի 21, 1999(1999-09-21) կամ սեպտեմբերի 2, 1999(1999-09-02), Մոսկվա, Ռուսաստան), հայ դերասան, ռեժիսոր, սցենարիստ, նկարիչ-բեմադրիչ։

Կենսագրություն
--------------

Արմեն Պետրոսյանը ծնվել է 1963 թվականի մարտի 8-ին։ Ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը, 1988 թվականին՝ Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացները (Ֆեոդոր Խիտրուկի արվեստանոց)։

Երևանի ռուսական դրամատիկական թատրոնում աշխատել է որպես բուտաֆորիա պատրաստող, իսկ 1983-1989 թվականներին՝ Երևանի կինոստուդիայում՝ որպես նկարիչ-անիմատոր։ Առաջին անիմացիոն ֆիլմը նկարահանել է «Հայֆիլմ» ստուդիայում, այնուհետև 1990 թվականին տեղափոխվել է Մոսկվա, աշխատել հեռուստատեսությունում։

Խաղացել է «Լավ տականք, վատ տականք» ֆիլմի գլխավոր դերում (1998), նույն ֆիլմի սցենարի հեղինակն է։

Հայտնի տեսահոլովակների՝ Վալերիայի «Ինքնաթիռ» և «Գիշերը քնքուշ է», Լինդայի «Ագռավ», Քրիստինա Օրբակայտեի «Տանգո երեքով», Նիկոլայ Նոսկովի «Ես սիրում եմ քեզ» և այլն ռեժիսորն է։ Նրա աշխատանքները բազմիցս արժանացել են տեսահոլովակների «Պոկոլենիե» փառատոնի մրցանակներին։

Մահացել է 1999 թվականի սեպտեմբերի 21-ին ավտովթարից Մոսկվայում։ Թաղված է Մոսկվայի Տրոեկուրովսկի գերեզմանոցում (հողակտոր № 10)։

Ֆիլմագրություն
--------------

### Դերերը կինոյում

| Տարեթիվ | Ֆիլմ | Դեր |
| --- | --- | --- |
| 1999 | 8 1/2 դոլար | Արմեն |
| 1998 | Լավ տականք, վատ տականք | Արմեն |
| 1997 | Աստվա՛ծ, ողորմի՛ |  |
| 1990 | Շան որդիք | դրվագ |

### Ռեժիսոր

| Տարեթիվ | Ֆիլմ |
| --- | --- |
| 1993 | Կարմիր գույնի կառուցողը |

### Սցենարիստ

| Տարեթիվ | Ֆիլմ |
| --- | --- |
| 1998 | Լավ տականք, վատ տականք |

### Նկարիչ-բեմադրիչ

| Տարեթիվ | Ֆիլմ |
| --- | --- |
| 1999 | Մեռնելը հեշտ է |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Library of Congress Authorities — Library of Congress.
2. 1 2 3  «Петросян Армен Альбертович»։ megabook.ru։ Վերցված է 2017 թ․ հունվարի 5
3. 1 2  «Армен Петросян»։ kino-teatr.ru։ 2016 թ․ հունիսի 27։ Վերցված է 2017 թ․ հունվարի 5

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ · MusicBrainz · Animator.ru |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: no2017025447 · VIAF: 4619148876459649740000 · WorldCat VIAF: 4619148876459649740000 |

 |
**Բոլշայա ռոսիյսկայա էնցիկլոպեդիա** (ռուս.՝ *Большая российская энциклопедия* - *Ռուսական մեծ հանրագիտարան*, մինչև 1992 թվականը՝ **«Սովետսկայա էնցիկլոպեդիա»** [*Советская энциклопедия - Խորհրդային հանրագիտարան*]), սկզբնապես խորհրդային, հետագայում՝ ռուսական գիտա-տեղեկատու գրականության խոշորագույն հրատարակչություն։

Հիմնադրվել է 1925 թվականին, Մոսկվայում՝ հանրագիտարանների հրատարակման համար, 1930 թվականին վերակառուցվել է Պետական՝ բառարանա-հանրագիտական հրատարակչության, 1935 – 1949 թվականներին՝ «Խորհրդային հանրագիտարան» պետական ինստիտուտի, 1949 – 1959 թվականներին՝ «Խորհրդային մեծ հանրագիտարանի» պետական գիտական հրատարակչության, 1959 – 1963 թվականներին՝ «Խորհրդային հանրագիտարան» պետական գիտական հրատարակչության, 1963 թվականից՝ «Խորհրդային հանրագիտարան» հրատարակչության։ Լույս է ընծայել բազմահատոր համապարփակ և ճյուղային միահատոր հանրագիտարաններ, հանրագիտական բառարաններ, գիտության, տեխնիկայի և մշակույթի տարբեր բնագավառների գծով տեղեկատուներ։

Համապարփակ հանրագիտական հրատարակություններն են եղել Սովետական մեծ հանրագիտարանը (3 հրատարակություն), Խորհրդային փոքր հանրագիտարանը (3 հրատարակություն), Հանրագիտական բառարանը (3 հրատարակություն) Խորհրդային մեծ հանրագիտարանի տարեգիրքը (1957 թվականից)։ Ճյուղային հանրագիտական հրատարակություններից են՝ Սովետական պատմական, Փիլիսոփայական, Մանկավարժական, Տնտեսագիտական, Բժշկական մեծ (3 հրատարակություն), Բժշկական փոքր, Գյուղատնտեսական, Անասնաբուժական, Գրականության համառոտ, Թատերական, Երաժշտական և այլ հանրագիտարաններ։

Հետխորհրդային տարիներին գործում է որպես շահույթ չհետապնդող կազմակերպություն.։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Учредители и списки пайщиков указаны на обороте титульных листов всех томов энциклопедий, вышедших до 1930 года.
2. ↑  «Распоряжение Правительства РФ № 2804-р от 26.11.2019»։ *Официальный интернет-портал правовой информации* (ռուսերեն)։ Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 9

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 11, էջ 14)։*  |
**Գավառի Հրաչյա Բունիաթյանի անվան պատկերասրահ**, ստեղծվել է 1991 թվականին ակադեմիկոս Հրաչյա Բունիաթյանի՝ Գավառ քաղաքին նվիրաբերած սեփական հավաքածուի հիման վրա։

Ցուցադրություն
--------------

Պատկերասրահում ներկայացված են 19-20-րդ դդ. հայ և ռուս անվանի նկարիչների ստեղծագործություններ (գեղանկար, գծանկար, փորագրություն, քանդակ)։

Գավառի Հրաչյա Բունիաթյանի անվան պատկերասրահը միակն է ՀԱՊ-ի մասնաճյուղերի շարքում, որի հավաքածուն ընդգրկում է աշխատանքներ ոչ թե պետական ֆոնդերից, այլ նվիրաբերվել է մասնավոր անձի կողմից։ Հավաքածուում ներկայացված է տարբեր ժամանակաշրջանների հայ և ռուս արվեստագետների ստեղծագործություններ՝ գեղանկար, գրաֆիկա և կոլեկցիոների դիմաքանդակը 
(քանդակագործ՝ Գետիկ Բաղդասարյան), ներկայացված են նաև Եղիշե Թադևոսյանի, Էդգար Շահինի, Մարտիրոս Սարյանի, Հովհաննես Ալխազյանի, Հակոբ Կոջոյանի, Հովհաննես Զարդարյանի, Գևորգ Գրիգորյանի, Խաչատուր Եսայանի, Մինաս Ավետիսյանի, Ռուբեն Ադալյանի, Ռուդոլֆ Խաչատրյանի, Մարտին Պետրոսյանի և այլոց ստեղծագործություններ։

Հավաքածուի ռուսական արվեստի բաժնում ներկայացված են նկարիչներ Ա. Օստրոումովա-Լեբեդևայի, Ա. Ֆոնվիզինի և Գ. Վերեյսկու գրաֆիկական գործերը։

Հասցե
-----

Պատկերասրահը գտնվում է Գեղարքունիքի մարզի Գավառ, քաղաքի Զորավար Անդրանիկի 5 հասցեում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Իրազեկ.am։ «Գավառի Հրաչյա Բունիաթյանի անվան պատկերասրահ - Իրազեկ»։ *Իրազեկ.am* (հայերեն)։ Վերցված է 2022 թ․ մայիսի 10  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Գավառի Հրաչյա Բունիաթյանի անվան պատկերասրահ
**Արդեբիլի բժշկական համալսարան** (պարս.՝ **دانشگاه علوم پزشکی اردبیل**), պետական բարձրագույն ուսումնական հաստատություն, Իրանում բժշկական գիտությունների ուսումնական և գիտահետազոտական կենտրոն։ Տեղակայված է Արդեբիլ քաղաքում։

Ընդհանուր տեղեկություններ
-------------------------

Արդեբիլի բժշկական համալսարանը իր պատմության հաշվարկը կատարում է 1980 թվականից որպես բժշկական դպրոց, որի հիման վրա 1993 թվականին ստեղծվել է բժշկական համալսարան։ 2016 թվականի դրությամբ համալսարանում սովորում է ավելին քան 1500 ուսանող։ Համալսարանի կառուցվածքը ներառում է 9 ֆակուլտետներ, 3 հետազոտական կենտրոններ, 10 համալսարանական հիվանդանոցներ, 10 բժշկական կենտրոններ, կենտրոնական և էլեկտրոնային գրադարաններ։ Ֆակուլտետներում և գիտահետազոտական կենտրոններում աշխատում են 690 պրոֆեսորներ և դասախոսներ։

Համալսարանը ղեկավարում է Արդեբիլ քաղաքի բոլոր պետական հիվանդանոցները։ Համալսարանը տեղակայված է գեղեցիկ Շորաբիլ լճի մոտ։

2013 թվականից համալսարանի մասնաշենքում գործում է դեղագործական դպրոց։

Կրթական գործունեություն
-----------------------

2016 թվականի հունիսի դրությամբ համալսարանում ուսումնական հիմնական գործընթացն իրականացվում է 9 ֆակուլտետներում։

1. Ինքնավար մասնաշենք
2. Բուժական ֆակուլտետ
3. Ստոմատոլոգիական ֆակուլտետ
4. Դեղագործական ֆակուլտետ
5. Հանրային առողջության ֆակուլտետ (Մեշկինշախրի մասնաճյուղ)
6. Բժշկական գիտությունների Ֆակուլտետ (Խալխալի մասնաճյուղ)
7. Բժշկասոցիալական փորձաքննական ֆակուլտետ
8. Բժշկական գիտությունների ֆակուլտետ
9. Մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի ֆակուլտետ (Մուղանի մասնաճյուղ)

Կրթական և բուժական աշխատանքներ
------------------------------

Արդեբիլի բժշկական համալսարանի կրթական և բուժական աշխատանքներն իրականացվում են 10 սեփական կլինիկաներում, ինչպես նաև օստանի Արդեբիլի բազմաթիվ խոշոր հիվանդանոցներում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Բաց մատչելիության ամսագրերի տեղեկատու — 2003.
2. 1 2 3  «Ardabil University of Medical Sciences Introduction»։ Վերցված է 2016 թ․ հոկտեմբերի 18

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000406117226 · Microsoft: 33103891 |

 |
**Արմինե Վահագնի Հարությունյան** (նոյեմբերի 8, 1995, Երևան), հայ մոդել, կինոյի և թատրոնի նկարիչ, դիզայներ։

Կենսագրություն
--------------

Արմինե Հարությունյանը ծնվել է 1995 թվականին Երևան քաղաքում։ Սովորել է Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի պետական քոլեջի դիզայնի բաժնում, այնուհետև ուսումը շարունակել Երևանի պետական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում և որպես գրաֆիկ-դիզայներ աշխատանքի անցել «ԲեթԿոնստրակտ» ընկերությունում։

Կարիերա
-------

2019 թվականի գարնանը Բեռլինի փողոցներից մեկում Արմինեն լուսանկարվելու առաջարկ է ստացել, ինչից հետո Գուչի նորաձևության տան կողմից որպես մոդել հրավեր է ստացել և սեպտեմբերի 22-ին մասնակցել Միլանի նորաձևության շաբաթվա համար նախատեսված «Գարուն-ամառ» հավաքածուի ցուցադրության քասթինգին։ Արմինեն ներառվել էր «սպիտակ հանդերձանքով» մոդելների առաջին խմբում, ցուցադրել այնպիսի զգեստներ, որոնք վաճառքի չեն հանվելու խանութներում և արժանացել հավանության։ Նա դարձավ առաջին հայ մոդելը ով երևացել է հանրահայտ ապրանքանիշի նորաձևության ցուցադրությանը։

Նոյեմբերին, նա բացեց Թբիլիսիում կայացած 2019 թվականի Mercedes Benz նորաձևության շաբաթի ցուցադրություններից մեկը։

Ընտանիք
-------

* Մայրը՝ Իզաբելլա Ազիզյան, բժշկուհի
* Պապը՝ Խաչատուր Ազիզյան, նկարիչ
* Տատը Սվետլանա Սարգսյան, նկարչուհի

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Gucci’s New Girl Is An Artist»։ *TheArtGorgeous* (en-US)։ 2019-10-01։ Վերցված է 2019-10-01
2. ↑  «Նրանք ինձ չեն ճանաչում, բայց անձնական վիրավորանքներ են հասցնում. Gucci-ի ցուցադրության մասնակից Արմինե Հարությունյան»։ *Armtimes.com* (հայերեն)։ Վերցված է 2019-10-01  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)
3. ↑  Սուքիասյան Մարիամ։ «Զրույց Gucci-ի ցուցադրության մասնակից՝ հայ մոդել Արմինե Հարությունյանի հետ»։ *VNews* (հայերեն)։ Վերցված է 2019-10-01  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)
**Գարեգին Սարգսի Ամատյան** (նոյեմբերի 26, 1888(1888-11-26), Անջրդի, Արաբկիրի գավառակ - ապրիլի 24, 1982(1982-04-24), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ հոգեբույժ, թմրաբույժ, հասարակական գործիչ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1914), պրոֆեսոր (1922)։

Բժշկական գիտությունների դոկտոր Մասիս Ամադյանի հայրը։

Կենսագրություն
--------------

Գարեգին Ամատյանը ծնվել է 1888 թվականին Արաբկիրի գավառի Անջրդի գյուղում։ Նախնական կրթությունը ստացել է Երզնկայում, ապա՝ Պերպերյան և Վենետիկի Մուրադ-Ռափայելյան վարժարաններում։ 1913 թվականին ավարտել է Լոզանի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ 1914-1919 թվականներին աշխատել է Լոզանի նահանգային հոգեբուժական կլինիկայում (ընթերակա, այնուհետև՝ վարիչ),
1919-1922 թվականներին՝ Զմյուռնիայի (Կիլիկիա) նյարդահոգեբուժական հիվանդանոցում, 1922-1928 թվականներին՝ ՀԲԸՄ Բեյրութի Քելեկյան և Սիսուան որբանոցների բժիշկ և տնօրեն, 1928-1933 թվականներին աշխատել է Փարիզի հոգեբուժական, ներքին հիվանդությունների, 1933-1948 թվականներին՝ Կահիրեի հոգեբուժական կլինիկաներում, դասավանդել է Կահիրեի Գալուստյան ազգային վարժարանում, եղել հոգաբարձուների անդամ, Արաբկիրի հայրենակցական միության ատենապետ, ներգաղթի կոմիտեի բժիշկ։ 1948-1969 թվականներին եղել է Երևանի հանրապետական հոգեբուժական կլինիկական հիվանդանոցի հոգեբույժ և թմրաբուժական բաժանմունքի հիմնադիր-վարիչ։

Աշխատանքները վերաբերում են ալկոհոլամոլի անձի հոգեախտաբանական վերլուծությանը, Հայաստանում ալկոհոլամոլների դիսպանսերացման և բուժման հիմնահարցերին։ Համահեղինակ է «Ալկոհոլիկներն այլասերվա՞ծ են» (ֆրանսերեն, 1918) գրքի։

Երկեր
-----

* Հոգեվերլուծումը, Բեյրութ, 1925։
* Աշնան երգեր, Փարիզ, 1960։

Աղբյուրներ
----------

* Հովակիմյան Բ. Մ. Հայոց ծածկանունների բառարան, 2005։ էջ 556։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007*
2. ↑  «ՀՀ ԳԱԱ Հիմնարար Գիտական Գրադարան catalog › Authority search › Ամատյան, Գարեգին Սարգսի, 1888-1982 (Personal Name)»։ *opac.flib.sci.am* (անգլերեն)։ Վերցված է 2017-01-26 (չաշխատող հղում)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 10052 |

 |
**Դոմինգո Լորենսո Ռոդրիգես** (իսպ.՝ Domingo Lorenzo Rodríguez, նոյեմբերի 11, 1954(1954-11-11)), իսպանացի պետական և քաղաքական գործիչ, Իսպանիայի 11-րդ և 12-րդ գումարման խորհրդարանի (կորտես) անդամ։

Կենսագրություն
--------------

Դոմինգո Լորենսո Ռոդրիգեսն ունի իրավաբանի մասնագիտական որակավորում, ինչպես նաև իրավաբանական գիտությունների մագիստրոսի գիտական աստիճան։ Եղել է Իսպանիայի ազգային ոստիկանական վարչության գործադիր պաշտոնակատարը։

1980-ական թվականներին Վալենսիայում անցկացված դատավարության ժամանակ պաշտպանել է մադրիդյան ոստիկանության շահերը։ Չնայած նրան, որ երբեք հանդես չի եկել, որպես մեղադրյալ, այնուամենայնիվ, մասնակից է եղել դատավճռի անցկացմանը։

Հետագայում աշխատել է, որպես «Էլ Կորտե Ինգլես» կազմակերպության անվտանգության գծով փոխտնօրենի տեղակալ։ 2015-2016 թվականների ընդհանուր ընտրությունների ժամանակ ընտրվել է Իսպանիայի Թագավորության կորտեսի պատգամավոր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  País Ediciones El (1987-11-08)։ «Querella contra 8 inspectores por el asesinato de un delincuente relacionado con la 'mafia policial'»։ *EL PAÍS* (իսպաներեն)։ Վերցված է 2017-07-17
2. 1 2  «Ciudadanos coloca por Castellón a un expolicía adscrito a la brigada que en 1983 hizo desaparecer a 'El Nani'» (es-ES)։ Վերցված է 2017-07-17
3. ↑  «Fitxa del Congrésdels Diputats»
4. ↑  «Estos son los nuevos diputados elegidos por la Comunidad Valenciana»։ *abc* (es-ES)։ 2015-12-21։ Վերցված է 2017-07-17

|  |
| --- |
| 
  **Իսպանիա**   **Կենսագրություն**   **Եվրոպա**
 |
**Արմինե Միքայելի Մինասյան** (հունվարի 1, 1953(1953-01-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բժիշկ-նեֆրոլոգ, պուլմոնոլոգ, բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։ Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի ներքին հիվանդությունների (պուլմոնոլոգիա և նեֆրոլոգիա) ամբիոնի վարիչ։

Կենսագրություն
--------------

Արմինե Մինասյանը ծնվել է 1953 թվականի հունվարի 1-ին Երևանում։ 1959-1969 թվականներին սովորել է Երևանի Պուշկինի անվան թիվ 8 միջնակարգ դպրոցում։ 1969 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական բժշկական համալսարանի ընդհանուր բժշկության ֆակուլտետ, որն ավարտել է 1975 թվականին։ 1975-1976 թվականներին անցել է ինտերնատուրա։

1976-2011 թթ. աշխատել է ներքին հիվանդությունների ամբիոնում որպես ասիստենտ, դոցենտ

1983 թ. թեկնածուական թեզի պաշտպանություն և հաստատում,

2005 թ. ստացել է դոցենտի գիտական կոչում բժշկագիտություն մասնագիտությամբ,

2015 թ. ստացել է դոկտորի գիտական աստիճան բժշկագիտություն մասնագիտությամբ,

2016 թ. ստացել է պրոֆեսորի գիտական կոչում բժշկագիտություն մասնագիտությամբ,

2011թ.-ից մինչ օրս Ներքին հիվանդությունների (պուլմոնոլոգիա և նեֆրոլոգիա) ամբիոնի վարիչ, բ. գ. դ. պրոֆեսոր խորհրդատու «Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ » ԲԿ-ում։

Գիտական գործունեություն
-----------------------

1983 թ. թեկնածուական թեզի պաշտպանություն

1976 թ. մինչ օրս մասնակցություն բազմաթիվ բժշկական համաժողովների, կոնգրեսների Հայաստանում և արտերկրում (ESC, UEG )

1996 թ. USA, N. Y. Albany - պետական բժշկական կենտրոն

Որակավորում սրտաբանության եւ գաստրոէնտերելոգիայի ոլորտում

1975 թ.-ից մինչ օրս 9 ձեռնարկ (7` անգլերենով), 80 գիտական հոդված

2010 թ. AAF/OMI Program: Internal Medicine seminar

2014 թ. OMI Observership in Cardiology

Մրցանակներ
----------

* ԵՊԲՀ-ի ոսկե մեդալ, 2010
* Թերապևտների եվրոպական ասոցիացիայի դիպլոմ, 2016

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Թերապիայի թիվ 3 ամբիոն
2. ↑  Ներքին հիվանդությունների (պուլմոնոլոգիա և նեֆրոլոգիա) ամբիոնի վարիչ, Արմինե Մինասյան
3. ↑  «Արմինե Մինասյան»։ *www.bok.am*։ Վերցված է 2020 թ․ դեկտեմբերի 5 (չաշխատող հղում)
**Գարեգին Հարությունով** (դեկտեմբերի 29, 1964(1964-12-29), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայկական ծագման ուկրանիացի քաղաքական գործիչ, գործարար և Ուկրաինայի Գերագույն ռադայի անդամ։

Կենսագրություն
--------------

Գարեգին Ռաֆայելիչ Հարությունովը ծնվել է 1964 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիում։

2005 թվականին ավարտել է Օլես Գոնչարի անվան Դնիպրոյի ազգային համալսարանի Ֆինանսներ և աուդիտ ֆակուլտետը։

1995 թվականից սկսած եղել է Դնիպրոյում հայկական համայնքի ներկայացուցիչը։ Դնիպրոյի Հայ առաքելական եկեղեցու Ծխական խորհրդի ատենապետն է։ 2002 թվականից սկսած Հարությունովը եղել է Դնիպրոյի քաղաքային խորհրդի երկու գումարումների անդամ։

2007 նոյեմբերին Հարությունովը դարձել է Ուկրաինայի Գերագույն ռադայի անդամ՝ 2007 թվականի Ուկրաինայի խորհրդարանական ընտրություններում ներկայանալով Յուլիա Տիմոշենկոյի դաշինքում և ցանկում եղել է 106-րդը։ Նա խորհրդարանում հաճախ է բացակայում։ 

Գարեգին Ռաֆայելիչ ՀարությունովԹեև նա ի սկզբանե ընդգրկված էր եղել 2012 թվականի հոկտեմբերին կայանալիք Ուկրաինայի խորհրդարանական ընտրություններում «Բատկիվշչինա» կուսակցության նախընտրական ցուցակում, Ուկրաինայի կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովը նրան ցուցակից դուրս է հանել, քանի որ Հարությունովը նախապես իր համաձայնությունը չեր տվել ցուցակում ներառվելու համար և իր փաստաթղթերը չէր ներկայացրել ԿԸՀ։ 2012 թվականի սեպտեմբերին նա ազատվել է Դոնեցկի տարածաշրջանային կուսակցական կազմակերպության նախագահի պաշտոնից՝ «2012 թվականի նախընտրական արշավին պասիվ մասնակցություն ցուցաբերելու» պատճառով (պաշտոնը զբաղեցրել է 2010 թվականից)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  (uk) "Батьківщина" за місяць до виборів змінила керівництво Донецького обласного осередку Archived 2016-03-03 at the Wayback Machine. Zerkalo Nedeli (28 september 2012)
2. 1 2 3  «УБОП : Досье : Арутюнов Гарегин Рафаэлович»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-04-24-ին։ Վերցված է 2011-10-03  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
3. 1 2 3  «Гарегин Рафаэлович Арутюнов»
4. ↑  (uk) Депутатам не виплачено 5 мільйонів гривень через прогули засідань Ради Archived 2016-03-03 at the Wayback Machine. Zerkalo Nedeli (10 April 2012)
5. 1 2  (uk) "Батьківщина" звільнила главу донецької облорганізації за пасивність, Ukrayinska Pravda (29 september 2012)
6. ↑  (uk) ЦВК виключила 13 осіб зі списку "Батьківщини", Ukrayinska Pravda (6 August 2012)
7. ↑  (uk) "Батьківщина" змінює обличчя, Ukrayinska Pravda (31 July 2012)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Karekin Arutyunov at Verkhovna Rada of Ukraine official web-site
**Արշալույս Հայկազի Ճգնավորյան-Այզենբաուեր** (1936, Իրան), հայ քիմիկոս, գիտնական, քաղաքական գործիչ։ Լորիս Ճգնավորյանի քույրը, պատմաբան Հայկ Է. Այզենբաուերի մայրը։

Կենսագրություն
--------------

Արշալույս Ճգնավորյանը ծնվել է 1937 թվականին Իրանի Բորուջերդ քաղաքում։ Սովորել է Ժաննա դ'Արկ դպրոցում, այնուհետև` Վիեննայի համալսարանում։ 1961 թվականին ստացել է քիմիայի բակալավրի աստիճան, 1967 թվականին՝ արդյունաբերական քիմիայի բնագավառի ասպիրանտի աստիճան։ 1965-1987 թվականներին համագործակցել է ՄԱԿ-ի տարբեր ենթակառույցների հետ, 1962-1966 թվականներին Թեհրանի համալսարանում դասավանդել է քիմիա, 1965-1968 թվականներին աշխատել է Իրանի Օմրան բանկում և Ավստրիայի նավթային ընկերությունում, եղել է UNIDO կազմակերպության կանանց բաժնի պատվավոր նախագահ։

1989 թվականին արևմտյան 4 երկրների կողմից Ճգնավորյանի նախագիծն ընդունվել է դեղարդյունաբերության մեջ կիրառելու համար։

Պարգևներ, կոչումներ
-------------------

* 1982 թվականին Ռումինիայում ստացել է դեղագործության պատվավոր դոկտորի աստիճան
* 1987 թվականին Թաիլանդի թագավորության կողմից Արշալույս Ճգնավորյանին շնորհվել է TECHNOLOGY TRANSFER մրցանակ
* 2002 թվականին արժանացել է USEPA-ի մրցանակի
* 2013 թվականին պարգևատրվել է Մովսես Խորենացու մեդալով

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Իրանահայոց հանրագիտարան։ Կազմող` Ժանետ Տ. Լազարյան։ Երևան, «ՎՄՎ-Պրինտ, 2012
2. ↑  «ՄԱԿ-ի աշխատակիցը Ցեղասպանության ճանաչման առաջարկներ է անում»։ *Առավոտ - Նորություններ Հայաստանից*։ Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 21
3. ↑  Հայաստանի Հանրապետության մեդալներով պարգևատրելու մասին

Աղբյուրներ
----------

* Արծվի Բախչինյան, Հայազգի գործիչներ։
**Արթուր Գեորգիի Հակոբյան** (հոկտեմբերի 6, 1958(1958-10-06), Վերին շեն, Շահումյանի շրջան (Ադրբեջանի ԽՍՀ), Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), քաղաքական գործիչ, Արցախի Հանրապետության 3-րդ գումարման Ազգային ժողովի պատգամավոր։

Կենսագրություն
--------------

Արթուր Հակոբյանը ծնվել է 1958 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Շահումյանի շրջանի Վերին շեն գյուղում։ 1975 թվականին ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը, իսկ 1976 թվականին ընդունվել է Ճարտարապետության և շինարարարության Հայաստանի ազգային համալսարանը։

1977-1979 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ Զինված ուժերում։

1980 թվականին ավարտել է Ճարտարապետության և շինարարարության Հայաստանի ազգային համալսարանը։ 1982-1990 թվականներին եղել է Շահումյանի շրջանի մեխանիզացված շարասյան աշխղեկ։

1990-1992 թվականներին եղել է ինքնապաշտպանական ջոկատի հրամանատար, իսկ 1993-1995 թվականներին՝ Շահումյանի հատուկ նշանակության զորամասի, այնուհետև գնդի հրամանատարի տեղակալ։

1998 թվականին մասնակցել է Քարվաճառի տարածքի վերաբնակեցման աշխատանքներին։ Աշխատել է որպես տարածքի լիազոր ներկայացուցչության շինարար։

2000 թվականին նշանակվել է Շահումյանի շրջանի գլխավոր ճարտարապետ։

2000 թվականի հունիսի 18-ին Շահումյանի թիվ 12 ընտրատարածքից ընտրվել է Արցախի Հանրապետության 3-րդ գումարման Ազգային ժողովի պատգամավոր։ Եղել է Արցախի Հանրապետության Ազգային ժողովի պաշտպանության, անվտանգության և օրինապահպանության հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։

Անկուսակցական է։

Պարգևներ
--------

* «Մարտական Խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշան (Արցախի Հանրապետության նախագահի թիվ 0397-1 հրամանագիր 27.09.1994 թվական)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Հակոբյան Արթուր Գրիգորիի»։ *www.nankr.am*։ Վերցված է 2023-08-28
2. ↑  «19 հունիսի 2005թ. | ԼՂՀ Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողով» (ռուսերեն)։ Վերցված է 2023-08-28

Արտաքին հղումներ
----------------

* ՊԱՏԳԱՄԱՎՈՐՆԵՐ
**Վահան Ջուհարյան** (հունվարի 26, 1978(1978-01-26), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ըմբշամարտիկ։

Նվաճումներ
----------

1997 թվականին Վրոցլավում կայացած ընբշամարտի աշխարհի առաջնությունում Ջուհարյանը նվաճել է արծաթե մեդալ։ 2004 թվականին Հապարանդայում (Շվեդիա) կայացած ըմբշամարտի Եվրոպայի առաջնությունում նվաճել է ոսկե մեդալ։

2010 թվականի ըմբշամարտի աշխարհի գավաթի մրցակցություններում Ջուհարյանը Հայաստանի հունահռոմեական ոճի հավաքականի անդամ է եղել։ Հայաստանի հավաքականը զբաղեցրել է երրոդ տեղը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «2010 FILA World Cup Results»։ www.fila-official.com։ Վերցված է 2012 թ․ նոյեմբերի 13 (չաշխատող հղում)
2. ↑  «World Cup, Greco-Roman Seniors, 2010-02-13 Yerevan (ARM)»։ www.fila-official.com։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ հոկտեմբերի 9-ին։ Վերցված է 2012 թ․ նոյեմբերի 13  `|df=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն); `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)

Արտաքին հղումներ
----------------

* TheMat.com Archived 2012-09-18 at the Wayback Machine.
**Դոնինգտոն ամրոց** (անգլ.՝ Donnington Castle), միջնադարյան ամրոց Մեծ Բրիտանիայում։ Կառուցվել է 1836 թվականին Րիչարդ Աբենբարիյի հրամանով, ավելի ուշ գնվել է պալատի խոսնակ` Թոմաս Չոսերի կողմից։ Անգլիական առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ամրոցը միապետական Ջոն Բոյսի հետ միասին գտնվում էր 18 ամիս պաշարման մեջ։ Ի վերջո կայազորը հանձնվեց, իսկ ամրոցը, բացառությամբ պահակադիտանոցի, ավերվեց։ Այժմ ավերակները գտնվում են Անգլիայի պատմական շենքերի և հուշարձանների հանձնաժողովի հսկողության տակ։

Պատմություն
-----------

Դոնինգտոն բնակավայրը գտնվում էր Աբենբարի ընտանիքի տիրապետության տակ 1292 թվականից։ Ամրոցը կառուցվել է թագավորի Ռիչարդ II հրամանով 1386 թվականին։ 1398 թվականին շինությունը գնվել է Թոմաս Չոսերի կողմից, որպես իր դստեր Ալիսիայի նստավայր։
Ավելի ուշ` Թյուդորների հետ վեճի պատճառով ամրոցը դարձավ թագավորական սեփականություն։ 1514-1516 թվականներին Դոնինգտոնում բնակվում էր Սաֆոլկների առաջին դուքս` Չարլզ Բրենդոնը։ 1539 թվականին ամրոց է այցելում Հենրիխ VIII, իսկ 1568 թվականին այնտեղ է հաստատվում նրա երկրորդ դուստրը Եղիսաբեթը։
1600 թվականին Եղիսաբեթը ամրոցը շնորհեց Չարլզ Հովարդին։ Անգլիայի քաղաքացիական պատերազմի սկզբին ամրոցը դարձավ Ջոն Փակերի սեփականությունը, սակայն 1643 թվականին Նյուբերի պատերազմից հետո ամրոցը գրավեց Ջոն Բոյսը։ 1644 թվականի հոկտեմբերին, Ջոն Բոյսը իր գործընկերների հետ միասին պաշարեց ամրոցը։ 1646 թվականին ամրոցը քանդվեց։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  National Heritage List for England
2. ↑  Donnington Castle Monument No 233041. Pastscape. English Heritage. Проверено 18 августа 2012.
3. 1 2 3  «Shaw-cum-Donnington: Castle»։ *A History of the County of Berkshire: Volume 4*։ Victoria County History։ 1924։ էջեր 87–97։ Վերցված է մարտի 7, 2012

Արտաքին հղումներ
----------------

* English Heritage page on Donnington Castle
* Gatehouse Gazetteer record for Donnington Castle
* Investigation History

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |