recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Sweater Weather,** ամերիկյան The Neighbourhood ինդի-ռոք խմբի երգը, որը գրվել է խմբի անդամներից Ջեսսի Ռուտերֆորդի, Զակ Էյբլսի և Ջերեմի Ֆրիդմանի կողմից, և թողարկվել է Ջասթին Փիլբրոուի կողմից։ Այն մտնում է «I Love You» ալբոմի մեջ (2013)։ 
2013 թվականի հունիսին երգը գրավել է Billboard Alternative Songs-ի առաջին հորիզոնականը։

Պատմությունն ու ստեղծումը
-------------------------

Զակ Էյբլսը Radio.com-ին տված իր հարցազրույցում նշել է. «Մի անգամ Ջեսսին եկել էր իմ տուն, մենք նվագում էինք կիթառով, երբ հանկարծ Ջեսսին ասաց. «Հեյ, սպասիր, թույլ տուր ինձ գրել սա»։ Եվ հենց այսպես էլ ստեղծվեց Sweater Weather երգը։ Դրանից հետո մեր զրույցում մենք նշեցինք, որ մեզ մոտ ստացվում է երգ գրելը և մենք պետք է շարունակենք»։
Ռեզերֆորդը Swide.com-ի հետ զրույցում նշել է. «Այս երգը մեզ համար մեծ նշանակություն ունի, մենք իհարկե կստեղծենք նոր երգեր, սակայն հենց սա է, որ ցույց է տալիս մեր զգացմունքները և մեզ։ Մենք մեզ առաջվա պես լավ ենք զգում, սա միանգամայն հանդիսանում է մեր լավագույն աշխատանքը»։
«Ես մտածում եմ, որ Sweater Weather-ը մեր լավագույն ստեղծագործությունն էր, որը մենք կարող էինք երբևէ ստեղծել։ Սա մի հզոր երգ էր, որը թակեց մեր դուռը ետևից»։

Տեսահոլովակ
-----------

Երգի տեսահոլովակի ռեժիսորները Զակ Սեքուլերը և Դանիել Իգլեսիաս կրտսերն են։ Գունային գաման հիմնականում մոխրագույնի, սևի ու սպիտակի մեջ է։ Տեսահոլովակը թողարկվել է 2013 թվականի մարտի 5-ին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  http://www.radio.com
2. ↑  «http://www.swide.com». Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ փետրվարի 14-ին. Վերցված է 2015 թ․ մայիսի 11-ին. `{{cite web}}`: External link in ``|title=`` (օգնություն)
3. ↑  Sweater Weather by The Neighbourhood Song Facts. Accessed May 29, 2014.
4. ↑  "The Neighbourhood Premieres New Video For 'Afraid'". Sony Music Entertainment. October 17, 2013. Retrieved February 6, 2014.
**Հատուկ ֆոբիաներ,** ֆոբիաներ, որոնք սահմանափակված են խստորեն սահմանված առարկաներով, գործողություններով կամ իրավիճակներով։ Այս իրավիճակները կարող են ներառել, օրինակ, որոշակի կենդանիների շրջապատում գտնվելը, ամպրոպը, բարձրությունը, խավարը, ինքնաթիռներով սահմանափակ տարածություններ թռչելը, որոշակի սնունդ ուտելը, ատամնաբույժի կողմից բուժումը, արյունը կամ վնասվածքը, որոշակի հիվանդություններով հիվանդանալու վախը և այլն։ Նման իրավիճակի մեջ ընկնելը առաջացնում է խուճապային գրոհ, ինչպես ագորաֆոբիայի կամ սոցիոֆոբիայի դեպքում։ Այս դեպքերում վնասվածքային գործոնի վտանգ է լինում, այս պատճառով մարդը խուսափում է այն իրավիճակներից, որոնք կարող են հանգեցնել տագնապային վիճակին։

Հատուկ ֆոբիաները սովորաբար սկսվում են մանկությունից կամ երիտասարդ տարիքում, և եթե չբուժվեն, կարող են պահպանվել տասնամյակներ։

Ախտորոշում
----------

Ախտորոշման համար պետք է բավարարել հետևյալ չափանիշներին.

* հոգեբանական կամ վեգետատիվ ախտանիշները պետք է լինեն տագնապի առաջնային դրսևորումներ, այլ ոչ թե երկրորդական այլ ախտանիշների նկատմամբ, ինչպիսին են զառանցանքը, կպչուն մտքերը,
* տագնապը պետք է սահմանափակվի հատուկ ֆոբիկ առարկայով կամ իրավիճակով,
* հնարավորության դեպքում խուսափել ֆոբիկ իրավիճակից,
* հաճախ՝ հիվանդի ըմբռնումը իր վախի անտրամաբանականության մասին։

Բուժում
-------

Ապացուցված է հատուկ ֆոբիաների բուժման այնպիսի մեթոդների արդյունավետությունը, ինչպիսիք են ճանաչողական հոգեթերապիան, էքսպոզիցիան, ռելաքսացիան։ Էքսպոզիցիան կարող է կիրառվել ինչպես ճանաչողական հոգեթերապիայի տեխնիկաների հետ համատեղ, այնպես էլ առանց դրանց։

Տես նաև
-------

* Ֆոբիաների ցանկ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Kaczkurkin A. N. Foa E. B. Cognitive-behavioral therapy for anxiety disorders: an update on the empirical evidence. (англ.) // Dialogues In Clinical Neuroscience. — 2015. — September (vol. 17, no. 3). — P. 337—346. — PMID 26487814.

Արտաքին հղումներ
----------------

* «F40.2 Հատուկ (մեկուսացված) ֆոբիաներ». *Կլինիկական նկարագրություններ և ախտորոշիչ ուղեցույցներ*. Ազգային հոգեբանական հանրագիտարան. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ հոկտեմբերի 25-ին. Վերցված է 2012 թ․ օգոստոսի 4-ին. `{{cite web}}`: External link in ``|publisher=`` (օգնություն)
**«Ազատագրված հիսուն երանգները»** (անգլ.՝ Fifty Shades Freed), Է. Լ. Ջեյմսի «Մոխրագույնի հիսուն երանգներ» եռապատման երրորդ և վերջին մասը, որը պատմում է Քրիստիան և Անասթեյշա Գրեյների ընտանեկան կյանքի մասին։

Վեպը ներառված է 2012 թվականի լավագույն բեսթսելլերների ցանկում՝ ըստ *Publishers Weekly*-ի։

2018 թվականի դեկտեմբերի 22-ին *The Hollywood Reporter* ամսագրի փորձագետները ֆիլմը համարել են 2018 թվականի վատագույն ֆիլմերից երրորդը։

Սյուժե
------

Գրքի իրադարձություններն սկսվում են Անաստեյշայի և Քրիստիանի հարսանիքից, որից հետո նրանք մեկնում են հարսանեկան ճանապարհորդության։ Նրանց երթուղին անցնում է Լոնդոնով, Փարիզով, իսկ մեղրամիսի վերջնական կետը դառնում է Ֆրանսիայի հարավը։ Ի դժբախտություն նորապսակների՝ նրանց ճամփորդությունը պետք է ընդհատվի «Grey Enterprises»-ի հետ կապված միջադեպի պատճառով։ Անասթեյշան և Քրիստիանը վերադառնում են Սիեթլ։

Ճանապարհորդությունից հետո առաջին աշխատանքային օրը Անան իմանում է, որ իր բացակայության ընթացքում *SIP*-ի (*Seattle Independent Press*) ղեկավարությունը որոշում է կայացրել նրան նշանակել գլխավոր խմբագիր։ Քրիստիանը Անային որպես հարսանեկան նվեր մատուցում է ամառանոց, որը նրան դուր էր եկել զբոսանավով ճամփորդելիս։

Սակայն շուտով ամուսինների վրա ամպեր են կուտակվում. նորաթուխ տիկին Գրեյի կյանքը վտանգված է, քանի որ հայտնվում են նրանց անցյալի թշնամիները, որը պատրաստվում է վրեժխնդիր լինել՝ օգտագործելով իր «հարուստ» երևակայությունը։

Էկրանավորում
------------

Երրորդ ֆիլմի նկարահանումներն անցկացվել են երկրորդ ֆիլմի նկարահանումներին զուգահեռ։ Նկարահանվել է Վանկուվերում (Կանադա), Փարիզում և Նիսում, պանորամային նկարահանումներն անցկացվել են Սիեթլում (Վաշինգտոն նահանգ) և Ասպենում (Կոլորադո նահանգ)։

Համաշխարհային պրեմիերան կայացել է 2018 թվականի փետրվարի 6-ին։

Տես նաև
-------

* ԲԴՍՄ
* Մոխրագույնի հիսուն երանգները
* Ավելի մուգ հիսուն երանգները

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Big Names Dominated Bestsellers in 2012» (անգլերեն). Publishers Weekly. 2013 թ․ հունվարի 11. Վերցված է 2017 թ․ օգոստոսի 3-ին. `{{cite web}}`: External link in ``|publisher=`` (օգնություն)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հեղինակի պաշտոնական կայք(անգլ.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | OCLC |

 |
**Ալեքսանդր Ալյոնկին** (ռուս.՝ Александр Андреевич Алёнкин, 1892 - 1953, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի գնդապետ, Քաղաքացիական պատերազմի մասնակից, Կարմիր Դրոշի կրկնակի շքանշանակիր (1922, 1923)։

Կենսագրություն
--------------

Ալեքսանդր Ալյոնկինի գերեզմանը Մոսկվայի Նովոդևիչյան գերեզմանատանը
Ալեքսանդր Ալյոնկինը ծնվել է 1892 թվականին։ Ծառայել է ցարական բանակում, մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի մարտերին։ Հոկտեմբերյան Հեղափոխությունից հետո ծառայության է անցել Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակում։ Հարավային Ուրալում և Պովոլժիեում մասնակցել է Քաղաքացիական պատերազմի մարտերին (Արևելյան ռազմաճակատ) ադմիրալ Ալեքսանդր Կոլչակի զորքերի դեմ մղվող մարտերին, որպես 5-րդ բանակի 27-րդ հրաձգային դիվիզիայի 81-րդ հրաձգային բրիգադի շտաբի պետ և հրամանատար։

Հանրապետության Հեղափոխական Ռազմական Խորհրդի № 23 հրամանով 1922 թվականին կոմբրիգ Ալեքսանդր Ալյոնկինը սովետա-լեհական պատերազմի ժամանակ ցուցաբերած մարտական հաջողությունների համար պարգևատրվել է ՌՍՖՍՀ Կարմիր Դրոշի առաջին շքանշանով։

Հանրապետության Հեղափոխական Ռազմական Խորհրդի № 157 հրամանով 1923 թվականին, 1919 թվականի մայիսյան մարտերում ցուցաբերած հաջողությունների համար կոմբրիգ Ալեքսանդր Ալյոնկինը երկրորդ անգամ պարգևատրվել է ՌՍՖՍՀ Կարմիր Դրոշի շքանշանով։ Քաղաքացիական պատերազմի ավարտից հետո Ալյոնկինը շարունակում է ծառայությունը Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակում, լինելով 27-րդ հրաձգային դիվիզիայի 79-րդ հրաձգային գնդի շտաբի պետ։ Արևմտյան ռազմաճակատի շտաբում զտումների ժամանակ 1923 թվականին նա ազատվում է զբաղեցրած պաշտոնից, որոշ տվյալներով ԽՍՀՄ Միավորված պետական քաղաքական վարչության օրգանների կողմից 79-րդ հրաձգային գնդի հրամանատարի ձերբակալման պատճառով։ Նրա հետագա ռազմական ծառայության հանգամանքներն անհայտ են, բացի նրանից, որ 1945 թվականի հուլիսի 25-ին փոխգնդապետի կոչումով եղել է Գլխավոր Վարչության պարտադիր ուսուցման դասընթացների տակտիկական ցիկլի ուսումնական բաժնի պետը և պարգևատրվել է «1941-1945 թվականներին Հայրենական Մեծ Պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալով։

Պահեստազոր է արձակվել գնդապետի կոչումով, բնակվել Մոսկվայում։ Մահացել է 1953 թվականին, թաղված է Մոսկվայի Նովոդևիչյան գերեզմանատանը (տեղամաս 1, 14-րդ շարք, 9-րդ տեղ)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Кипнис С. Е. Новодевичий мемориал.
2. ↑  Кучкин А. П. В боях и походах от Волги до Енисея.
3. 1 2 3  Сборник лиц, награждённых орденом Красного Знамени и Почётным революционным оружием.
4. ↑  Минаков С. Т. «Большая «чистка» советской военной элиты в 1923 г.» (ռուսերեն).. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ հունվարի 3-ին. Վերցված է 2014 թ․ հունվարի 3-ին. `{{cite web}}`: External link in ``|publisher=`` (օգնություն)
5. ↑  ОБД "Подвиг Народа"

Գրականություն
-------------

* «Сборник лиц, награждённых орденом Красного Знамени и Почётным революционным оружием». Воениздат, 1926.
* Кучкин А. П. В боях и походах от Волги до Енисея. — М.։ Наука, 1969.
* Кипнис С. Е. Новодевичий мемориал. М. 1995.
**Սահմանադրության հրապարակ**, *Սոկալո* (իսպ.՝ Plaza de la Constitución, իսպ.՝ Zócalo), Մեխիկոյի գլխավոր հրապարակը։ Մինչև գաղութային շրջանը այն եղել է ացտեկների Տենոչտիտլան քաղաքի արարողակարգային կենտրոնը։ Հրապարակն անվանվել է նաև «Գլխավոր հրապարակ», ներկայումս՝ «Անկախության հրապարակ»։ Անվանումը կապված է ոչ թե մեքսիակական սահմանադրության, այլ իսպանական սահմանադրության հետ, որը Իսպանիայում ստորագրվել է 1812 թվականին։ Հրապարակը հաճախ անվանում են «Սոկալո» *Zócalo*, ցոկոլ։ Պլանավորված է եղել այստեղ կառուցել Մեքսիկայի անկախության պատերազմի սյունը, սակայն կառուցվել է միայն գետնախարիսխը՝ *zócalo*։ Գետնախարիսխն ավերվել է, սակայն անվանումը պահպանվել է։ Մեքսիակական այլ քաղաքների՝ Օախակայի, Գվադալախարայի հրապարակներ նույնպես կոչվում են Սոկալո։

Դեռևս ացտեկական ժամանակներից հրապարակը եղել է մեքսիկացիների հավաքատեղին, արարողակարգերի, երդման արարողությունների, թագավորական հրովարտակների, ռազմական շքերթների, անկախության արարողությունների, ժամանակակից կրոնական իրադարձությունների, Սուրբ շաբաթվա, Քրիստոսի մարմնի և արյան տոնի արարողությունների կենտրոնը։ Շուրջ 700 տարի Սոկալոն և նրա շրջակայքը կարևոր դեր են խաղացել քաղաքի պլանավորման և աշխարհագրության հարցում։ Ըստ ացտեկական լեգենդի հրապարակի հարավարևմտյան հատվածում գտնվող գլխավոր տաճարը համարվել է տիեզերքի կենտրոնը։

Համայնապատկեր
-------------

Սոկալո հրապարակը 1948 թվականին
Նախագահական պալատը
Գիշերային Սոկալոն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Galindo, Carmen; Magdalena Galindo (2002). *Mexico City Historic Center*. Mexico City: Ediciones Nueva Guia. էջ 20. ISBN 978-968-5437-29-5.
2. ↑  Noble, John (2000). *Lonely Planet Mexico City*. Oakland CA: Lonely Planet. էջեր 108–109. ISBN 978-1-86450-087-5.
3. ↑  *Enciclopedia de Mexico*. Vol. 16. Mexico City: Encyclopædia Britannica. 2000. էջեր 8273–8280. `{{cite encyclopedia}}`: Missing or empty `|title=` (օգնություն)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Սահմանադրության հրապարակ (Մեխիկո)» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 315530715 · WorldCat VIAF: 315530715 |

 |
**Շուկայի հրապարակ** (ադրբ.՝ Xanəgah kompleksi), 12-13-րդ դարերին Բաքվի Իչարի Շահար թաղամասում կառուցված պատմաճարտարապետական համալիր։ Ըստ 2001 թվականի օգոստոսի 2-ի ադրբեջանական կառավարության № 132 որոշման՝ շուկայի հրապարակը գրանցվել է որպես ազգային ճարտարապետական հուշարձան[*փա՞ստ*]:

Պատմություն
-----------

Հրապարակը նշված է եղել Բաքվի հին հատակագծերի վրա և հայտնաբերվել է 1964 թվականի պեղումների արդյունքում։

Հնագիտական պեղումների արդյունքում գրեթե ամբողջությամբ հայտնաբերվել են հրապարակի ընդհանուր ուրվագիծը և մասամբ կամարասրահը։ 1964 թվականին Շամիլ Ֆաթուլլաևի գլխավորությամբ ռեստավրացիայի ժամանակ վերականգնվել է կամարասրահը, իսկ հրապարակը՝ բարեկարգվել[*փա՞ստ*]: Շինության կամարասրահը այն քչերից է, որ հենվում է ուղղահայաց խարիսխի և խոյակի բլոկի վրա կառուցված քարե սյուների վրա[*փա՞ստ*]:

Հարավային կողմից հրապարակը ասսիմետրիկ կոմպոզիցիայով շրջապատում է մզկիթը։ 1806 թվականին Բաքուն գրավելուց հետո ռուս զինվորականները մզկիթը դարձրել են եկեղեցի։ Սովետական շրջանում և՛ մզկիթը, և՛ եկեղեցին քանդվել են[*փա՞ստ*]:

Հնագիտական պեղումների արդյունքում հայտնաբերվել է ևս 52 գերեզման, որոնցից մի քանիսում հուղարկավորումը երկու անգամ է կատարվել։ Հայտնաբերված տապանաքարերը ունեն խոյի քարե արձանների և կոթողների տեսք, ինչպես նաև փորագիր զարդանախշեր[*փա՞ստ*]:

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Walled City of Baku with the Shirvanshah's Palace and Maiden Tower» (անգլերեն). Официальный сайт ЮНЕСКО. 2000. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ մարտի 22-ին.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «BAZAR MEYDANI (Sıratağlı dini-memarlıq kompleksi)» (ադրբեջաներեն). icherisheher.gov.az. Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ հունվարի 19-ին. Վերցված է 2018 թ․ մարտի 26-ին.
2. ↑  «SIRATAĞLI DİNİ – MEMARLIQ KOMPLEKSİ» (ադրբեջաներեն). icherisheher.az. Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ հունիսի 12-ին. Վերցված է 2018 թ․ մարտի 26-ին.
**Սոտերել** (ֆր.՝ Sauterelle), լրիվ անունը ֆրանսերենով՝ **Arbalète sauterelle type A D’Imphy** (*А տիպի արբալետ «Մորեխ» դ՛Իմֆի*), ֆրանսիական հաստոցային արբալետ, նախատեսված նռնակներ նետելու համար։ Օգտագործել են Ֆրանսիայի, Մեծ Բրիտանիայի և Գերմանիայի զորքերը Առաջին համաշխարհային պատերազմի Արևմտյան ճակատում։ Հատուկ խրամատային մարտերի համար նախագծել է ֆրանսիական բանակի սպա Էլի Անդրե Բրոկը։ Զենքը հնարավորություն է տվել բարձր հետագծով նռնակները նետել հակառակորդի խրամատ։ Բանակում օգտագործվել է բանակի գեներալ Անրի Բերտլոյի առաջարկով։

Նկարագիր
--------

Նախագծողը ֆրանսիական բանակի հրետանու սպա Էլի Անդրե Բրոկն (ֆր.՝ Elie André Broca) էր, ով մինչև պատերազմը գիտնական էր և զբաղվում էր բժշկական ասպարեզի, օպտիկայի և ռազմական տեխնիկայի (գաղտնալսման համար նախատեսված դիրժաբլներ և ստորջրյա նավեր) հետազոտություններով։ 1915 թվականի մարտ ամսին նա պատենտավորել է իր գյուտը (ֆրանսիական պատենտ № 502,158)։ Չնայած նախնական ոչ դրական կարծիքին, բանակի գեներալ Անրի Բերտլոյի առաջարկով զենքը մտել ֆրանսիական բանակի զինանոց։ Բրոկը հասել է դրան, որ մի ընկերություն սկսել է արտադրել արբալետները, և դրանք արժանացել են զինվորների հավանությանը։

Սոտերելը բրիտանական Լիչի խրամատային կատապու;տից թեթև և դյուրաշարժ էր, բայց բավարար հզորություն չուներ։ Արբալետի քաշը 24 կգ էր։ Սոտերելով հնարավոր էր ֆրանսիական F1 կամ բրիտանական Միլսի նռնակները և հատուկ տեսակի 14 նռնակը նետել 110-140 մ։ Պատրաստված էր ամբողջովին մետաղից ուներ ռեսորային կառուցվածք և պողպատե լարից աղեղ։ Աղեղը ձգվում էր հատուկ պտտվող մեխանիզմով։

Կրակելու համար հարկավոր է արբալետը խրամատում տեղադրել 45° անկյան տակ։ Աղեղի լարման աստիճանից կարելի էր իմանալ, թե նռնակը ինչ հեռավորություն կանցնի։ Կար հատուկ սանդղակ, որը ցույց էր տալիս թե երբ դադարեցնել աղեղ ձգելը։ Հաշվարկը երկու անձից էր։ Մեկ րոպեում հնարավոր էր չորս անգամ կրակել.։

Բրիտանացիները այս արբալետը օգտագործել են մինչև 1916 թվականը, մինչև որ չեն հայտնվել 2 դյույմանոց միջին և Սթոքսի ականանետերը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Glenn E. Torrey (2001). *Henri Mathias Berthelot: soldier of France, defender of Romania*. Center for Romanian Studies. էջ 119. ISBN 9739432158.
2. 1 2  L’Arbalete la Sauterelle Type A D’Imphy (անգլ.)
3. ↑  *The Royal Engineers Journal*. The Institution of Royal Engineers. **39**: 79. 1925. `{{cite journal}}`: Missing or empty `|title=` (օգնություն)
4. ↑  *Шокарев Ю. В.* Луки и арбалеты / Худож. оформление И. Кравченко. — М.: АСТ, Астрель, 2001. — 176 с. — (История оружия). — 10 000 экз. — ISBN 5-17-004579-4, ISBN 5-271-01457-6
5. ↑  Hugh Chisholm (1922). *The Encyclopædia Britannica: The New Volumes, Constituting, in Combination with the Twenty-nine Volumes of the Eleventh Edition, the Twelfth Edition of that Work, and Also Supplying a New, Distinctive, and Independent Library of Reference Dealing with Events and Developments of the Period 1910 to 1921 Inclusive, Volume 1*. Encyclopædia Britannica Company Limited. էջ 470.
**Մալակկայի գրականության թանգարան** (մալայերեն՝ Muzium Sastera Melaka) ներառում է Մալայզիայի գրականության ստեղծագործությունները։ Գտնվում է Մալայզիայի Մալակկա քաղաքում։

Պատմություն
-----------

Թանգարանի շենքը կառուցվել է Բրիտանական Մալազիայի ժամանակաշրջանում Մալակկայում գտնվող Սուրբ Պողոս բլրի վրա։ Նախկինում թանգարանը ծառայում էր որպես Մալայզիայի վարչապետի նստավայր, այնուհետև` որպես բանտ։ 1957 թվականին Մալայզիայի անկախությունից հետո մինչև 1974 թվականը այդ շենքում է տեղակայվել նաև Մալակկա քաղաքի պետության զարգացման նախարարությունը ( մալայերեն՝ Perbadanan Kemajuan Negeri): Հետո նախարարությունը տեղափոխվել է Աիր Կերոխ, որտեղ էլ գտնվում է մինչև այժմ։

1974 թվականին որոշում ընդունվեց այդ շենքում ստեղծել Մալլակկայի գրականության թանգարան։

1984 թվականին Մալազիայի վարչապետ Մոխդ Զին Աբդուլ Գնանը պաշտոնապես բացել է թանգարանը։

2008 թվականից մինչև 2009 թվականի մայիսը թանգարանում իրականացվել են վերանորոգման աշխատանքներ, որոնց ընթացքում ծախսերի գումարը կազմել է 1.7 միլիոն մալազիական ռինգիտ (400 հազ. դոլլար)։

2008 թվականի հուլիսի 7-ին Մալակկա քաղաքը ընդգրկվել է Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։ 2009 թվականի օգոստոսի 1-ին կայացել է թանգարանի հանդիսավոր բացումը։

Ճարտարապետություն
-----------------

Թանգարանի ճարտարապետությունը իրականացվել է մալազիական դասական ոճով։ Այն ունի նստավայրի տեսք, իսկ նախասրահը կարծես հյուրասենյակ լինի։ Շենքը երկհարկանի է։ Թանգարանն զբաղեցնում է գլխավոր շենքին հարող մասնաշենքը։

Ցուցադրություն
--------------

Թանգարանային ցուցանմուշների ցանկում ընդգրկված են Մալակկայի պատմական դպրությունը, Մունսուի Աբդուլի ստեղծագործությունները և մալազիացիների ազգային ստեղծագործությունները։ Թանգարանի նախասենյակում ցուցադրված է որմնանկար, որը պատկերում է Մալազիայի գրականության զարգացումը քարե սալիկներից մինչև արաբական գրերի ստեղծումը։ Առանձնահատուկ տեղ է նվիրված նաև Խանգե Տուագի պատմությունններին։ Ինչպես նաև թանգարանում ներկայացված են մալայզիացիների 16-րդ դարի գրքրեր, մալայզիական հեղինակների կողմից նվիրված գրքեր։ Ցուցանմունշները ներկայացված են գրաֆիկական սյուներով, աուդիո և վիդեո էֆֆեկտներով և գրքային տաղավարներով։

Աշխատանքային ժամեր
------------------

Թանգարանը աշխատում է ամեն օր 9:00-ից 17:30:

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Virtual Museum Melaka». www.virtualmuseummelaka.com. Վերցված է 2015 թ․ նոյեմբերի 28-ին.
2. ↑  «Muzium-muzium Di Negeri Melaka |MyRokan». www.myrokan.com. Վերցված է 2015 թ․ նոյեմբերի 28-ին.
3. ↑  «Muzium Sastera Melaka dibaik pulih RM1.7 juta». Utusan Online. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 5-ին. Վերցված է 2015 թ․ նոյեմբերի 28-ին.
4. ↑  «Muzium Sastera kini dibuka semula». Utusan Online. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 5-ին. Վերցված է 2015 թ․ նոյեմբերի 28-ին.
5. ↑  «Литературный музей | Места на карте мира». еСоседи. Վերցված է 2015 թ․ նոյեմբերի 28-ին.
6. ↑  «Literature Museum» (անգլերեն). AmazingMelaka.com. Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ նոյեմբերի 28-ին. Վերցված է 2015 թ․ նոյեմբերի 28-ին.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Մալակկայի գրականության թանգարան» հոդվածին։ |
**Հուշարձան մոռացված պատերազմի, որը փոխել է պատմության ընթացքը** (ռուս.՝ Монумент «Памяти забытой войны, изменившей ход истории»), հուշարձան Ռուսաստանի Կալինինգրադի մարզի Գուսև քաղաքում։ Տեղադրվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց հարյուր տարի անց և նվիրված է պատերազմում զոհված ռուս զինվորների ու սպաների հիշատակին։

Բրոնզե արձաններն ստեղծել է ռուս և ամերիկացի նկարիչ և քանդակագործ Միխայիլ Շեմյակինը։ Հուշարձանը «Технополис GS» այգու կենտրոնական կոմպոզիցիան է։

Պատմություն
-----------

Հուշարձանը նվիրված է 1914 թվականի օգոստոսի 20-ին տեղի ունեցած Գումբինենի մարտում զոհված ռուս զինվորների ու սպաների հիշատակին։ Տեղադրվել է Ռուսաստանի ռազմա-պատմական միության նախաձեռնությամբ։ Հուշարձանի նախագծի հեղինակն է քանդակագործ Միխայիլ Շեմյակինը։ Տեղադրված է «Технополис GS» այգում, որ գտնվում է Կալինինգրադի մարզի Գուսև (նախկինում՝ Գումբինեն) քաղաքից ոչ հեռու։

Հուշարձանը ներկայացնում է Առաջին համաշխարհային պատերազմի սոցիալական ողբերգությունը։ Համամարդկային աղետն արտացոլված է երեք կերպարների միջոցով. զինվորը գամված է «ճակատագրի անվին», իսկ երկու կանայք, որ ձեռքերն ուղղել են դեպի նա, այրիներն ու մայրերն են։ Հուշարձանի պատվանդանն ստեղծվել է ռմբակոծման ժամանակ վնասված պահարանների տեսքով, որոնց վրա տեղադրված են լուսանկարներ, քարտեզներ ու պատերազմի ժամանակների ռազմական փաստաթղթեր։ Հուշարձանի մոտ տեղադրված են ցուցատախտակներ, որոնցում ներկայացված են Առաջին համաշխարհային պատերազմի դեպքերը։

Հուշարձանի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 2014 թվականի օգոստոսի 24-ին Ռուսաստանի ռազա-պատմական միության կողից կազմակերպված «Գումբինենի ճակատամարտ» ռազմա-պատմական փառատոնի շրջանակներում։ Բացման արարողությանը մասնակցել են Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի նախարար, Ռուսաստանի ռազմա-պատմական միության նախագահ Վլադիմիր Մեդինսկին, Կալինինգրադի մարզի նախկին նահանգապետ Նիկոլայ Ցուկանովը, «Գուսևի քաղաքային շրջան» մունիցիպալ կազմակերպության ղեկավար Եվգենի Միխայովն ու հուշարձանի հեղինակ Միխայիլ Շեմյակովը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «В Калининградской области появится монумент «Памяти забытой войны, изменившей ход истории»» (ռուսերեն). Freekaliningrad.Ru. 21.08.2014. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ նոյեմբերի 6-ին. Վերցված է 2014 թ․ նոյեմբերի 6-ին.
2. ↑  «Под Калининградом открыт мемориал «Памяти забытой войны, изменившей историю»» (ռուսերեն). Новости@Mail.Ru. 25.08.2014. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ նոյեմբերի 6-ին. Վերցված է 2014 թ․ նոյեմբերի 6-ին.
3. ↑  «В Гусеве увековечили подвиг русских солдат, павших в Первую мировую войну» (ռուսերեն). Правительство Калининградской области. 24.08.2014. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ նոյեմբերի 6-ին. Վերցված է 2014 թ․ նոյեմբերի 6-ին.
**«Առանց նախապաշարմունքների կինը»** (ռուս.՝ Женщина без предрассудков), Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը։ Առաջին անգամ հրապարակվել է 1883 թվականի փետրվարի 10-ին մոսկովյան «Հանդիսատես» կատակերգական, պատկերազարդ ամսագրում՝ Ա. Չեխոնտե կեղծանվամբ։ Հետագայում այն թարգմանվել է տարբեր լեզուներով։

Բովանդակություն
---------------

Երեսնամյա պետական ծառայող Մաքսիմ Կուզմիչ Սալյուտովը սեր է խոստովանում Ելենա Գավրիլովնա անվամբ համակրելի կնոջը։ Վերջինս պատասխանում է նրան փոխադարձաբար։ Հարսնացուի ծնողները, որոնք հարուստ և պատվավոր մարդիկ են, տալիս են իրենց համաձայնությունը նրանց ամուսնության վերաբերյալ։ Մինչև ամուսնական գիշերը Մաքսիմ Կուզմիչը պետք է մի խոստովանություն անի իր ընտրյալին, որ ինքն արժանի չէ նրա սիրուն, քանի որ քսան տարեկանում աշխատել է կրկեսային ծաղրածու։ Նորաթուխ կինը, ծիծաղելով, նրանից ապացույցներ է պահանջում։ Ամուսնական գիշերվա առավոտյան Ելենա Գավրիլովնայի անհանգստացած ծնողները նորապսակների սենյակից ահավոր աղմուկ են լսում։ Վրդովված ծնողները ոչինչ չեն հասկանում այդ աղմուկից, Ելենա Գավրիլովնայի հայրը մոտենում է նրանց սենյակին և ականատես լինում, թե ինչպես է իր փեսան ուրախ զբաղվում մամնամարզությամբ, իսկ Ելենան գտնվելով լիակատար հիացմունքի և երջանկության մեջ՝ ծափահարում է նրան։

Էկրանացում
----------

Չեխովի այս պատմվածքի մոտիվներով ռեժիսոր Ալեքսանդր Կաուրիխի կողմից 2006 թվականին նկարահանվել է Ջոկեր ֆիլմը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «ФЭБ: Долотова и др. Примечания: Чехов. ПСС. Т. 2. — 1975 (текст)». feb-web.ru. Վերցված է 2017 թ․ հոկտեմբերի 8-ին.
2. ↑  «http://filmjoker.com/» (ռուսերեն). filmjoker.com. Վերցված է 2017 թ․ հոկտեմբերի 8-ին. `{{cite web}}`: External link in ``|title=`` (օգնություն)
**Փոքիփսի** (անգլ.՝ Poughkeepsie, /pəˈkɪpsiː/), քաղաք Միացյալ Նահանգների Նյու Յորք նահանգի Դաչես շրջանում։ Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի վիճակագրական տվյալների՝ բնակչությունը կազմում է 32 736 մարդ։ Դաչես շրջանի շրջանային կենտրոնն է։

Աշխարհագրություն
----------------

Ըստ ԱՄՆ բնակչության մարդահամարի բյուրոյի տվյալների՝ Պոուկպիզիի ընդհանուր տարածքը կազմում է 14 812 կմ2, որից 13 323 կմ2-ն ցամաքային է, իսկ 1 489 կմ2-ն՝ ջրային։ Ջրային ռեսուրսների տարածքն զբաղեցնում է ամբողջ տարածքի 10 %-ը։

Պոուկպիզի քաղաքը տեղակայված է ծովի մակարդակից 61 մետր բարձրության վրա։

Ժողովրդագրություն
-----------------

Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Պոուկպիզիում բնակվում է 32 736 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը կազմել է մոտ 2457,1 մարդ/կմ2։

Քաղաքի ռասայական կազմը, ըստ մարդահամարի տվյալների, բաշխված է հետևյալ կերպ. 16 649 (50,9 %)՝ սպիտակամորթներ, 10 967 (33,5 %)՝ սևամորթներ կամ աֆրոամերիկացիներ, 528 (1,6 %)՝ ասիացիներ, 299 (0,9 %)՝ տեղաբնիկ ամերիկացիներ, 20 (0,1 %)՝ խաղաղօվկիանոսյան կղզիներից գաղթականներ, 2798 (8,5 %)՝ այլազգիներ, 1475 (4,5 %)՝ խառը ռասաների ներկայացուցիչներ։ Իսպանախոսները կամ լատինամերիկացիները կազմել են ամբողջ բնակիչների 19,5 %-ը (6384 մարդ)։

Բնակչության տարիքային խմբերը, ըստ մարդահամարի տվյալների, բաշխված է հետևյալ կերպ. 7268 մարդ (22,2 %)՝ 18 տարեկանից ցածր բնակիչներ, 5180 մարդ (15,8 %)՝ 18-24 տարեկաններ, 5026 մարդ (15,4 %)՝ 25-34 տարեկաններ, 5730 մարդ (17,5 %)՝ 35-49 տարեկաններ, 5275 մարդ (16,1 %)՝ 50-64 տարեկաններ և 4257 մարդ (13 %)՝ 65 տարեկան և ավելի։ Բնակիչների միջին տարիքը կազմել է 32,4 տարեկան։ Կանայք կազմել են բնակչության 52 %-ը (17 016 մարդ), տղամարդիկ՝ 48 %-ը (15 720 մարդ)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  2020 թվականի ԱՄՆ մարդահամար / United States Census Bureau
2. ↑  «2010 Census U.S. Gazetteer Files — Places — NY» (txt). *Бюро переписи населения США* (անգլերեն). Վերցված է 2015 թ․ օգոստոսի 31-ին.
3. ↑  «DP-1 Profile of General Population and Housing Characteristics: 2010». *Бюро переписи населения США* (անգլերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ փետրվարի 13-ին. Վերցված է 2015 թ․ օգոստոսի 31-ին.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Փոքիփսի» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · Open Directory Project |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրիտանիկա |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 11962508q · GND: 4119971-6 · LCCN: n81090425 · NKC: ge1119568 · VIAF: 168716125 · WorldCat VIAF: 168716125 |

 |
**Ավետ**  (սերբ.՝  Авет), **Ավետինյա** (սերբ.՝ Аветиња), **Հավետինյա** (սերբ.՝ Хаветиња), բառացիորեն «ուրվական», սերբերի և որոշ այլ հարավսլավոնական ժողովուրդների դիցաբանական կերպար, գիշերային խրտվիլակ, ոգի։

Ստուգաբանություն
----------------

Ենթադրվում է, որ անունը ծագել է արաբերենից, թուրքերենից կամ պրասլավոնական լեզվից։

Ծագում
------

Հարավսլավոնական ժողովուրդների հավատալիքներում ավետները նույնացվում են մահացած երիտասարդների, ինքնասպանների և մեղավորների հետ։ Ենթադրվում է նաև, որ ավետները մարդկանց այն հոգիներն են, որոնք ապրել են ոչ թե իրենց, այլ ուրիշի կյանքով։

Զբաղմունք
---------

Ավետների մասին հավատալիքներ կան Սերբիայում, Խորվաթիայում, Չեռնոգորիայում, Հյուսիսային Մակեդոնիայում նաև Բոսնիայում և Հերցեգովինայում։ Ըստ լեգենդի՝ ավետները հայտնվել են գիշերը։ Ներխուժելով տներ՝ գողացել են կանացի հագուստ, հագել դրանք, իսկ հետո վերադարձրել։ Սովորաբար ավետաները դա անում էին այնպես, որ կորուստը ոչ ոք չնկատի։ Մարդիկ իրենց հագուստները սկսեցին թաքցնել ու պահել դժվարամատչելի վայրերում։ Սխտորը օգտագործվել է ավետներից պաշտպանվելու համար։ Ավետները հայտնվում էին սարսափելի խրտվիլակների կամ չղջիկների տեսքով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  «*Авет / ОбогатиСВОЈРјечник*». *obogatisvojrjecnik.wordpress.com* (սերբերեն). Վերցված է 2017 թ․ մարտի 3-ին.

Գրականություն
-------------

* (սերբ.) *Вујаклија, М. Лексикон страних ријечи и израза, слово А, Просвета, Београд, 1980. године*, — с. 5.
* (սերբ.) *Ј. Павловић, „Завезивање одела", Караџић, 1901*, — с. 3.
* (սերբ.) *П. Петровић, Живот и обичаји народни у Гружи, Бг 1948.*
* (սերբ.) Љ. Раденковић, Словенска митологија. Енциклопедијски речник, Бг 2001.
Ապերկոտը Բռնցքամարտում
**Ապերկոտ** (անգլ.՝ uppercut), դասական հարված ավանդական բռնցքամարտում։ Շատ հզոր և արդյունավետ հարված, որը հասցվում է արմունկում ծալված ձեռքով ներքին հետագիծիծ, ներքևից վերև, ընդ որում բռունցքը պտտվում է ներս։ Օգտագործվում է մերձամարտում։ Ապերկոտ անվանումը գալիս է անգլերեն բառակապակցությունից, որը թարգմանվում է որպես «կոտրել ներքևից վերև»։

Ապերկոտը սովորաբար ձգտում են հասցնել հակառակորդի կզակին (բայց երբեմն դիպչում են քթին կամ հոնքին), բայց երբեմն նաև իրանին (հատկապես արևային հանգույցին) երբ այն մոտ է հորիզոնական վիճակին։ Ապերկոտը քրոսի հետ մեկ տեղ համարվում է երկու առավել հզոր հարվածները։

Ապերկոտը կորցնում է էներգիայի զգալի մասը հակառակորդների միջև հեռավորության ավելացման դեպքում, քանի որ ձեռքը քիչ է թեքված արմունկում և չի կարող արդյունավետ կերպով փոխանցել հարձակվողի մարմնի աճող շարժման ուժը։

* Ապերկոտը մեծ հեռավորությունից Ապերկոտը մեծ հեռավորությունից
* Ապերկոտը ոտքով հարձակման ժամանակ Ապերկոտը ոտքով հարձակման ժամանակ
* Ապերկոտը անհաջող ուղիղ հարվածի ժամանակ Ապերկոտը անհաջող ուղիղ հարվածի ժամանակ

Ապերկոտը օգտագործվում է նաև այլ մարտարվեստներում՝ ձեռնամարտ, քիքբոքսինգ, մուայ-թայ և այլն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Описание апперкота Արխիվացված 2009-04-13 Wayback Machine (անգլ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ամենամանրամասն հոդվածն ապերկոտի մասին
* Ապերկոտի նկարագրությունը
* «Հարվածներ» (ռուսերեն) — Азбука "BoxingClub". Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ մայիսի 18-ին. Վերցված է 2008 հոկտեմբերի 7-ին. `{{cite web}}`: External link in ``|description=`` (օգնություն)
* Ապերկոտի նկարագրությունը Արխիվացված 2018-01-24 Wayback Machine
**Թրոմյոյի կամուրջ** (նորվ.՝ Tromøybrua, Tromøybroa), ավտոմոբիլային, հետիոտնային և հեծանվային կախովի կամուրջ, որը հատում է Թրոմյան ծովախորշը (նորվ.՝ Tromøysund)արևելքից դեպի Արենդալ ֆյուլկեն, Սերլանդ կղզին մայրցամաքի հետ։ Կամուրջը հանդիսանում է թիվ 409 ազգային մայրուղու մի մասը (նորվ.՝ Fylkesvei 409):

Կամրջի շինարարությունը նախապատրաստվել է հատուկ հանձնաժողովի կողմից Քրիստիան Ստրեյաի ղեկավարությամբ։ Նախագիծը մշակվել է 1938-1961 թվականներին։ Երկու տարվա ընթացքում շինհրապարակում աշխատել են 50-60 շինարար։ Հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 1961 թ.-ի հոկտեմբերի 21-ին։ Կարմիր ժապավենը կտրել է Նորվեգիայի այդ ժամանակվա Տրանսպորտի նախարարը։ Այդ ժամանակ կամուրջը հանդիսացել է Նորվեգիայի ամենամեծ կամուրջը։ Շինարարության ծախսերը կազմել է 7 միլիոն նորվեգական կռոն։

Բնութագիր և վիճակագրություն
---------------------------

Թրոմյոյի կամուրջը 400 մ է, իսկ 12 թռիչքներինը՝ 240 մ։ Այն հանդիսանում է Թրոմյո կղզու և մայրցամաքի միջև կապի միակ միջոցը։ Կղզում բնակվում են շուրջ 6000 մարդ։ Կամուրջը կարող է դիմանալ մինչև 50 տոն ավտոգնացքի ծանրություն։

Հետիոտնային, հեծանվային արահետ
------------------------------

2012 թ.-ին ավարտվեց հետիոտնային և հեծանվային լրացուցիչ գծի կառուցումը։ Նոր երթուղիները կառուցված են երկաթբետոնից և կարող են ապահովել մեծ ծարնաբեռնվածության կրում։ Լայնությունը կազմում է 2,5 մ, բաժանարար գծի բարձրությունը երկու կողմերում 160 սմ է։ Լրացուցիչ երթուղին ապահովեց հեծանվորդների մեծ քանակի շարժը Արենդալից դեպի կղզի։ Շինարարության արժեքը կազմում է 30 միլիոն նորվեգական կրոն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Einar Gauslaa* Stray, Christian. — Norsk biografisk leksikon (1st ed.). — Oslo: Aschehoug, 1966. — Т. XV. — С. 115—117.
2. ↑  «Tromøybrua feirer jubileum» (նորվեգերեն). NRK. 2011 թ․ հոկտեմբերի 21. Վերցված է 2014 թ․ ապրիլի 17-ին. `{{cite web}}`: External link in ``|publisher=`` (օգնություն)
3. ↑  *Johan Brun* Våre bruer. — Damm, 2003. — 125 с. — ISBN 8249607600
4. 1 2  Anders Haakonsen (2011 թ․ նոյեմբերի 24). «Consolvo fikk jobb på Tromøybrua» (նորվեգերեն). tu.no. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ ապրիլի 19-ին. Վերցված է 2014 թ․ ապրիլի 17-ին. `{{cite web}}`: External link in ``|publisher=`` (օգնություն)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Tromøybrua(նորվ.)
**Արթուր Գագիկի Ղազինյան** (նոյեմբերի 10, 1978(1978-11-10), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ իրավաբան, «Մեկ Հայաստան» կուսակցության հիմնադիր նախագահ, իրավաբանական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ։

Կրթություն և գիտական գործունեություն
------------------------------------

2001 թվականին ավարտել է ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետի մագիստրատուրան, 2004 թվականին ԵՊՀ Սահմանադրական իրավունքի ասպիրանտուրան։ 2004 թվականին պաշտպանել է«Մարդու իրավունքների եվրոպական դատական պաշտպանությունը» վերտառությամբ թեկնածուական ատենախոսություն։ 2009 թվականին ստացել է ԵՊՀ դոցենտի կոչում։

Հեղինակել է երկու մենագրություն, երկու տասնյակից ավելի գիտական հոդված։

Աշխատանքային գործունեություն
----------------------------

1999-2002 թվականներին եղել է Հայաստանի Սահմանադրական դատարանի աշխատակազմում, 2002-2004 թվականներին՝ ՀՀ քաղաքացիական ծառայության խորհրդի արտաքին կապերի վարչության պետ. մասնակցել է ՀՀ քաղաքացիական ծառայության համակարգի ներդրման ու կայացման գործընթացին, համակարգել Քաղաքացիական ծառայության խորհրդի համագործակցությունը երրորդ պետությունների և միջազգային կազմակերպությունների հետ։

2004-2008 թվականներին եղել է ՀՀ Կառավարության աշխատակազմում, ՀՀ տարածքային կառավարման նախարարի խորհրդական. համակարգել է համայնքային ծառայության մասին ՀՀ օրենքի մշակման աշխատանքները և Համայնքային ծառայության համակարգի պրակտիկ ներդրումը ՀՀ համայնքներում, ՀՀ Տարածքային կառավարման նախարարության համագործակցությունը երրորդ պետությունների և միջազգային կազմակերպությունների հետ, համայնքային կառավարման տեղեկատվական համակարգի մշակման և ներդրման աշխատանքները։

2009-2010 թվականներին եղել է ՀՀ Ազգային ժողովի նախագահի խորհրդական. ՀՀ ԱԺ նախագահի հանձնարարությամբ մասնակցել է ՀՀ ԱԺ արտաքին հարաբերությունների և միջազգային կապերի ընդլայնման և արդյունավետության բարձրացման աշխատանքներին, համակարգել է «կարգավորմ անազդեցության գնահատման» և «արդար ու արդյունավետ կառավարման» համակարգերի մշակման աշխատանքները։

2006 թվականից ԵՊՀ և ԵՄ պատվիրակության օժանդակությամբ հիմնադրել և ղեկավարում է ԵՊՀ եվրոպական ուսումնասիրությունների կենտրոնը։ Կազմակերպել և ղեկավարել է միջառարկայական կրթության և գիտության նորարարական մոդելի ՀՀ կրթական համակարգում ներդրման աշխատանքները։ ՀՀ Կառավարության որոշմամբ «եվրոպագիտություն» մասնագիտությունը ներառվել է մագիստրոսական մասնագիտությունների ցանկում։ Եվրոպական ուսումնասիրությունների կենտրոնում հիմնադրել և ղեկավարում է «Եվրոպագիտություն» միջմասնագիտական մագիստրոսական ծրագիրը։ 2010 թվականից հիմնադրել և ԵՄ աջակցությամբ ղեկավարում է «Մարդու իրավունքներ և ժողովրդավարացում» տարածաշրջանային մագիստրոսական ծրագիրը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  ««Որ պահին կարողացանք դատախազությանը վերադարձնել իրավական տիրույթ, կունենանք և′ Նիկոլ Փաշինյանի, և′ նրա հանցակիցների կալանավորում». Արթուր Ղազինյան», (արխիվացված)։
3. ↑  Արթուր Գագիկի Ղազինյան.. `{{cite book}}`: External link in ``|title=`` (օգնություն)
4. ↑  «Արթուր Ղազինյան. Հայկական «հեղափոխությունը» ունի արտաքին հովանավորներ», (արխիվացված)։
5. ↑  Արթուր Ղազինյանի մասին ԵՊՀ կայքում

Արտաքին հղումներ
----------------

* Արթուր Ղազինյան - Հայաստան դաշինք(չաշխատող հղում)
**Արցախպրես**, լրատվական գործակալություն, որը տրամադրում է նորություններ Արցախից։ Գործում է երեք լեզուներով՝ հայերեն, ռուսերեն, անգլերեն։ Իր երրորդ տարեդարձը նշանավորել է մամուլի սրահի բացմամբ։ Գործակալությունն օպերատիվ, օբյեկտիվ ու հավաստի լրատվություն է սփռում, ինչպես նաև Արցախը տեղեկատվական դաշտում դարձնում ավելի հասանելի ու ճանաչելի։ Այն նաև առաջին լրատվական գործակալությունն է Արցախում, ինչպես նաև հանրապետության միակ և մասնավոր գործակալությունը։

Պատմություն
-----------

Հիմնադրվել է 2014 թվականի մայիսի 23-ին։ Հիմնադիր-տնօրեն՝ Վահրամ Պողոսյան։ Հիմնական նպատակն է ինֆորմացիոն հոսքեր ապահովել ինչպես արցախյան, այնպես էլ օտարերկրյա լսարանի համար։

Կայքի նկարագրություն
--------------------

### Կայքի բաժիններ

Կայքը բաղկացած է ութ բաժիններից.

* Քաղաքականություն- Քաղաքականությանը վերաբերվող նորություններ
* Տնտեսություն- Տնտեսությանը վերաբերվող նորություններ
* Հասարակություն- Հասարակությանը վերաբերվող նորություններ
* Բանակ- Հայկական բանակին վերաբերվող նորություններ
* Մշակույթ- Մշակույթին վերաբերվող նորություններ
* Սպորտ- Սպորտային կարևոր իրադարձություններ
* Սփյուռք- Սփյուռքին վերաբերվող նորություններ
* Միջազգային- Միջազգային լուրեր

### Վիճակագրություն

Օրական կայքի դիտումների քանակն անցնում է 10.000-15.000-ի սահմանները։

Համագործակցություն
------------------

2015 թվականին գործակալությունը համագործակցության հուշագիր է ստորագրել «Արմենպրես» ազգային լրատվական գործակալության հետ։ Համատեղ հուշագիր է ստորագրվել նաև Թեհրանի «Ալիք» օրաթերթի հետ, ինչպես նաև Սիրիայի «Գանձասար» շաբաթաթերթի հետ։ 2017 թվականի մայիսի 9-ին հուշագիր է ստորագրվել Մոսկվայում տպագրվող «Ժամ» ամսագրի հետ։ Ոչ հայկական լրատվամիջոցների ցանկում է նաև ռուսական հայտնի «Ռեգնում» լրատվական գործակալությունը։

Տես նաև
-------

* Ազատ Արցախ
* Արցախ Թայմս
* Ապառաժ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ««Արցախպրես» լրատվական գործակալությունն իր երրորդ տարեդարձը նշանավորել է մամուլի սրահի բացմամբ».. 23 մայիսի 15:15. `{{cite web}}`: External link in ``|website=`` (օգնություն)
2. ↑  ««Արցախպրես» և «Արմենպրես» լրատվական գործակալությունների միջև համագործակցության հուշագիր է ստորագրվել». *artsakhpress.am*. 23 մայիսի 18:17.
3. ↑  ««Արցախպրես»-ը և մոսկովյան «Ժամ» ամսագիրը գործընկերության մասին համաձայնագիր են ստորագրել».. 9 մայիսի 01:09. `{{cite web}}`: External link in ``|website=`` (օգնություն)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
**Սուրբ Հակոբ եկեղեցի** Ադրբեջանի Հանրապետության Խանլարի շրջանի Ոսկանապատ գյուղում։

Պատմություն
-----------

Ոսկանապատ գյուղի հարավային բարձրադիր եզրին կանգնած Սուրբ Հակոբ եկեղեցին ճարտարապետական մի հոյակապ կառույց է, բայց այն նկարագրողներն իրենց շարադրանքներում բավական ժլատ են գտնվել։

Վավերագրերից հայտնի են Սուրբ Հակոբ եկեղեցու երկու նորոգումների մանրամասները։ Նախ՝ 1847 թ.՝ «...հարիւր մանեթ գլուխ դրամն, որ բաղկացեալ էր ի գնոյ կղմնտեր յանցեալ ամի, ի ներկայ ամի դարձեալ տուեալ են հասարակութիւնք ի գին կողմնտեր և այլոց նիւթոց վասն նորոգելոյ զպակաս տեղիսն եկեղեցւոյն», և ապա՝ 1916 թ. նորոգել էին եկեղեցու քայքայված մասերը, մասնավորապես «... հարաւային, հիւսիսային և արևելեան պատերի երկարութեամբ դրսի կողմից պատերի հիմքը...», ինչպես նաև կղմինդրածածկ տանիքը՝ ծախսելով 765 ռուբլի։ Ինչ վերաբերում է եկեղեցու հատակի փայտամածին, ապա դրա հեղինակները եղել են ռուսները, երբ ռուս-պարսկական պատերազմի ժամանակ եկեղեցին ծառայեցրել էին որպես շտեմարան։

19-րդ դարի տեղագիր հեղիակները եկեղեցու որմերի շինարարական արձանագրությունների մասին ոչինչ չեն հաղորդում։

Քահանա
------

1869 թվականին Սուրբ Հակոբ եկեղեցում քահանա է ձեռնադրվել Միքայել (Մկրտիչ) Տեր-Հովհաննիսյան։ Տեր Միքայելը Սբ. Հակոբ եկեղեցում քահայանագործել է մինչև 1905 թվականը և սպանվել թուրքերի ձեռքով։

1908-1910 թվականներին Ոսկանապատում (նաև՝ Մուռուտում) քահայանագործել է Գրիգոր Տեր-Սարգսյանցը։

1924 թվականի օոստոսի 28-ին հրաժարական է տվել Ոսկանապատի վերջին քահանան՝ Հովհաննես Աղասյանցը։

Տես նաև
-------

* Ոսկանապատ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Սամվել Կարապետյան, Հյուսիսային Արցախ, Երևան, 2004 թվական, (հայերեն տարբերակ Արխիվացված 2021-01-23 Wayback Machine), (անգլերեն տարբերակ Արխիվացված 2021-11-27 Wayback Machine)
2. ↑  «Ոսկանապատ». 2020 թ․ ապրիլի 4. `{{cite journal}}`: Cite journal requires `|journal=` (օգնություն)
3. 1 2  Ghulyan, Husik (2018 թ․ հուլիսի 30). «Ընտրությունները Հայաստանի Հանրապետությունում։ Աշխարհագրական Վերլուծություն». *dx.doi.org*. Վերցված է 2020 թ․ ապրիլի 5-ին.

Գրականություն
-------------

1. Ս. Կարապետյան, ՀՅՈՒՍԻՍԱՅԻՆ ԱՐՑԱԽ, էջ 413-415։
2. Բարխուտարեանց Մ. Արցախ, էջ 321։
3. Լալայեան Ե. Գանձակի գաւառ, էջ 343։
**Սուրբ Հովհաննես եկեղեցի** գտնվում է Կոտայքի մարզի Կապուտան գյուղում։ Եկեղեցին անվանում են նաև «Կուլի ժամ»։ Այն կառուցվել է VII դարում։ Հայտնի է, որ նախքան խորհրդային տարիները գյուղի միակ ծխական եկեղեցին էր։ Գտնվում էր գյուղամիջի աղբյուրի մոտ։

Եկեղեցու մասին պահպանված գրավոր առաջին հիշատակույուններից մեկը 1839 թվականից է. «Կեօք քիլիսէ. եկեղեցին յանուն սուրբ Յովհաննու»։

1940-ական թվականների վերջերից այլևս գոյություն չունեցող վաղմիջնադարյան եկեղեցու մասին տակավին 1947 թվականին նշվել է. «...քանդված էր արևմտյան պատը, հյուսիսայինը քանդել և շարել են հեղեղատը, պահպանված էր արևելյան և հյուսիսային պատերի կրաշաղախ միջուկի որոշ մասերը ½ մետր բարձրությամբ»։

1886 թվականին Սուրբ Հովհաննես եկեղեցին ենթարկվել է մասնավոր նորոգությունների։ Այդ առթիվ նույն թվականի հոկտեմբերի 27-ին Կոտայքի գործակալ ավագ քահանա Հովհաննես Մելիք-Գևորգյանը Երևանի թեմի հայոց կոնստիտորիային գրել է. «...ի 26-ն հոկտեմ. անձամբ ներկայացայ ի գիւղն Գեօկքիլիսայ՝ ի պատճառս նորոգութեան խաչկալի եկեղեցւոյն, ընթերցայ պղծեալ տաճարի, օծեցի զպատկերս սբ. Աստուածածնի և սրբոյ առաքելոցն Թադէոսի և Բարդուղիմէոսի»։

Ըստ ամենայնի, հիշյալ նորոգությունից հետո եկեղեցին վերաօծմամբ անվանափոխվել է։ Համենայն դեպս, ադեն 1909 թվականին հիշատակվում է Սբ. Աստվածածաին անվամբ։

Քահանաներ. Սբ Հովհաննես (Սբ. Աստվածածին) եկեղեցուն սպասավորած քահանաներից հիշվում են տաճկահպատակ Գաբրիել Տեր-Սահակյանը և տեր Գասպարը (1867 թվական), Գրիգոր քահանա Մանուկյանը (հիշատակվում է 1909 թվականին, ծնված 1869 թվականին, ձեռնադրված՝ 1905 թվականին)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Wiki Loves Monuments monuments database — 2017.
2. ↑  «Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ». 2020 թ․ փետրվարի 29. `{{cite journal}}`: Cite journal requires `|journal=` (օգնություն)
3. ↑  «Կապուտանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Կոտայքի մարզ)». 2019 թ․ սեպտեմբերի 27. `{{cite journal}}`: Cite journal requires `|journal=` (օգնություն)

Գրականություն
-------------

1. Ս. Կարապետյան, Կապուտան գյուղի պատմական հուշարձանները, էջ 5-8։
2. Շահխաթունեանց Յ.Ստորագրութիւն Կաթուղիկէ Էջմիածնի և հինգ գաւառացն Արարատայ, Էջմիածին, 1842, էջ 162։
**Լիթլ Սասկաչևան** (անգլ.՝ Little Saskatchewan River), գետ Կանադայի Մանիտոբա նահանգի արևմտյան մասում։ Սկիզբ է առնում Ռայդինգ Մաունթին ազգային պարկի (անգլ.՝ Riding Mountain National Park) տարածքում, Օդի լճից (անգլ.՝ Lake Audy)։ Մոտ 105 կմ հոսում է դեպի հարավ Մանիտոբայի համայնքներով և Ռափիդ Սիթի քաղաքի միջով։ Գետի ընդհանուր երկարությունը 185 կիլոմետր է։ Բրանդոնից մոտ 9,7 կիլոմետր դեպի արևմուտք այն միախառնվում է Ասսինիբոյնի հետ։ Գետի ավազանի մակերեսը 4100 կմ² է։ Այն ներառում է բազմաթիվ լճեր և երեք ջրամբար (Միննեդոսա, Ռափիդ Սիթի ջրամբար և Ուատոպանա)։ Գետի ավազանի տարածքում ապրում է մոտավորապես 9480 մարդ, իսկ ամռանը բնակչության թիվը ավելանում է։ Գետի շրջակայքում աճեցնում են ցորեն, ձիթատու մշակաբույսեր և սևուկ։

1911 թվականին Կանադայի աշխարհագրական խորհուրդը գետին տվել էր «Միննեդոսա գետ» անվանումը, սակայն սկզբնական անունը վերադարձվել է 1978 թվականին։

Ամենաշատ ջրի ամենօրյա ծախսը գրանցվել է 1969 թվականի ապրիլի 14–ին և կազմել է 105 մ³ վայրկյանում։ Տարվա ընթացքում ջրի միջին հոսքի ծավալը 142 կմ³ է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Little Saskatchewan River Watershed — State of the Watershed Report» (PDF) (անգլերեն). uarcd.com. 2008 թ․ հուլիս. Վերցված է 2014 թ․ մարտի 4-ին. `{{cite web}}`: External link in ``|publisher=`` (օգնություն)
2. ↑  Geographical Names of Manitoba: Manitoba Conservation 2000.
3. ↑  Տեղեկությունը վերցված է Water Survey of Canada-ի հաշվետվություններից

Արտաքին հղումներ
----------------

* «LITTLE SASKATCHEWAN RIVER NEAR RIVERS». *R-ArcticNET* (անգլերեն). r-arcticnet.sr.unh.edu. Վերցված է 2014 թ․ մարտի 4-ին. `{{cite web}}`: External link in ``|publisher=`` (օգնություն)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Լիթլ Սասկաչևան» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
Սուրբծննդյան վարունգ

**Սուրբծննդյան վարունգ**, ամանորյա զարդարանք, որը, համաձայն ամերիկյան ավանդույթի, կախում են տոնածառից։

Սովորույթի նկարագրում
---------------------

ԱՄՆ-ում, սովորույթի համաձայն, տոնածառը զարդարելու ընթացքում ընտանիքի մեծ անդամներից մեկը տոնածառից կախում է մեկ թթու վարունգ կամ ապակյա մեկ այլ խաղալիք՝ վարունգի տեսքով։ Սուրբծննդյան առավոտ առաջին երեխան, ով կգտնի վարունգը, ստանում է հավելյալ նվեր Ձմեռ պապից, իսկ հաջորդ տարին, ըստ ավանդության, հաջողակ է լինելու իր համար։ Քանի որ վարունգը և տոնածառը նույն գույնի են, ապա վարունգը գտնելը հեշտ գործ չէ։ Խաղալիք վարունգներ արտադրող ընկերություններն առաջարկում են վարունգի 3 տարբեր չափսեր՝ ըստ երեխաների տարիքի։

Ծագում
------

ԱՄՆ-ում համարում են, որ այդ սովորույթը եկել է Գերմանիայից, սակայն դա չի համապատասխանում իրականությանը, քանի որ Գերմանիայում նման սովորույթ չկա։

Ենթադրություն կա, որ Սուրբծննդյան թթու վարունգի ավանդույթը գուցե հայտնվել է մարքեթինգային նպատակներով 1890-ականներին, երբ Գերմանիայից ԱՄՆ ներմուծվել են տոնածառի ապակյա զարդեր։ Woolworths-ը առաջին ընկերությունն էր, որ ներմուծել էր այդ տեսակի զարդեր Միացյալ Նահանգներ։ Չնայած այն ապացույցներին, որ ավանդույթը չի եկել Գերմանիայից, այն այժմ երկրում ավանդաբար կապված է այդ երկրի հետ։

Եվս մի ենթադրություն կա, որ ավանդույթը ծագել է Ամերիկայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակներից։ Բավարիայում ծնված շարքային Ջոն Ս. Լոուերը զորակոչվել էր 103-րդ Փենսիլվանիայի հետևակային, այնուհետև 1864 թվականի ապրիլին գերի ընկել և տեղափոխվել գերիների ճամբար։ Սուրբ Ծննդյան նախօրեին սաստիկ քաղցած՝ նա աղաչում է պահակին մի թթու վարունգ տալ իրեն։ Պահակը տվել է նրան թթու վարունգը, իսկ Լոուերը հետագայում այն համարել է իր կյանքը փրկող հանգամանք։ Տուն վերադառնալուց հետո նա սկիզբ դրեց ամեն տարի տոնածառի վրա թթու վարունգ թաքցնելու ավանդույթին։

Այս ավանդույթի ծագման մեկ այլ առասպել գալիս է Վիկտորյա թագուհու կառավարման դարաշրջանից, որ պատմում է Սուրբ Նիկոլասի մասին, որ փրկել էր երկու իսպանացի երեխաների, ովքեր պանդոկապետի թակարդն էին ընկել թթու վարունգի տակառի մեջ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «О рождественской елке и рождественском огурце | Великая Эпоха». *Великая Эпоха* (ռուսերեն).. Վերցված է 2015 թ․ դեկտեմբերի 1-ին. `{{cite web}}`: External link in ``|publisher=`` (օգնություն)
2. ↑  Gregory, Leland (2010 թ․ սեպտեմբերի 14). *Stupid Christmas* (անգլերեն). Andrews McMeel Publishing. ISBN 9781449405632.
3. ↑  «Legendary Pickle Ornaments». *www.catholicsupply.com*. Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ նոյեմբերի 15-ին. Վերցված է 2015 թ․ դեկտեմբերի 1-ին.
4. ↑  «German Myth 11 - The German Christmas Pickle - Weihnachtsgurke». *About.com German Language*. Արխիվացված է օրիգինալից 2007 թ․ փետրվարի 19-ին. Վերցված է 2015 թ․ դեկտեմբերի 1-ին.
5. ↑
6. ↑
7. ↑  «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 4-ին. Վերցված է 2016 թ․ հունվարի 4-ին.

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Սուրբծննդյան վարունգ** կատեգորիայում։ |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (այլ կիրառումներ)
**Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի**, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, գտնվում է Վրաստանի Ախալքալաքի շրջանից 15 կմ դեպի հյուսիս-արևելք, Մերենիա կոչվող գյուղում, կառուցվել է 19-րդ դարում։

Մերենիա գյուղի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին հիմնադրվել է 1830 թվականին։ Եկեղեցու անունի հետ կապված հիշատակումներ կան 1839-1840-ական թվականների Վրաստանի և Իմերեթի թեմի տեղեկագրում։ 
Եկեղեցին 1866 թվականին եղել է փայտաշեն կառույց, իսկ արդեն 1885 թվականին՝ քարաշեն։ Եկեղեցու դպիրներն են եղել՝ Հակոբ Սարգսյանը, Խաչատուր Հովհաննիսյանը և Գալուստ Մակարյանը։ 1899 թվականի դեկտեմբերի 19-ին երկրաշարժից եկեղեցին տուժել է։

Ճարտարապետություն
-----------------

Եկեղեցին միանավ բազիլիկ կառույց է, կառուցվել է տուֆ տեսակի քարից, նրա չափսերն են (16 х 11) մետր։ Ունի մեկ մուտք, որը գտնվում է արևմտյան կողմից, իսկ մուտքի վերևի մասում կա հայերեն արձանագրություն։
Զանգակատուն գտնվում է տանիքի արևմտյան հատվածում։ Սուրբ Խորանը գտնվում է արևելյան մասում, իսկ նրա երկու կողմերում կան ավանդատներ։ Ունի մկրտության ավազան, որը գտնվում է հյուսիսային կողմում։

1850-1880-ական թվականներին եկեղեցու հոգրոր կազմն է եղել՝ Հովակիմ քհն. Բաղդասարյանը և Իսահակ քհն. Ասլանյանցը։

Խորհրդային անաստվածության տարիներին եկեղեցին չի գործել, և վերածվել է պահեստի։ 2010 թվականին գյուղացիների ջանքերով սկսվում է եկեղեցու վերանորոգման աշխատանքները։ 
2013 թվականի ապրիլի 7-ին, եկեղեցին վերաօծվում է, ձեռամբ Վիրահայոց թեմի առաջնորդ Գերաշնորհ Տեր Վազգեն եպիսկոպոս Միրզախանյանի, մասնակցությամբ Սամցխե-Ջավախքի և Ծալկայի ընդհանուր առաջնորդական փոխանորդ Հգշ. Տ. Բաբգէն վրդ. Սալբիյանի և տեղի հոգևոր դասի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Aleks\_El\_Dia. «ՄԵՐԵՆԻԱ - ՍՈՒՐԲ ԱՍՏՎԱԾԱԾԻՆ ԵԿԵՂԵՑԻ». *armenianchurch.ge*. Վերցված է 2021 թ․ օգոստոսի 9-ին. `{{cite web}}`: Missing `|author1=` (օգնություն)
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Հակոբ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)
**Սուրբ Հակոբ եկեղեցի**, Հայ Առաքելական եկեղեցի, գտնվում է Վրաստանի Սամցխե-Ջավախեթի Մեծ Գոնդուրա գյուղում, կառուցվել է 19-րդ դարում։

Ըստ 1839-40-ական թվականների Վրաստանի հայոց թեմի և Իմերեթի թեմի արխիվների եկեղեցին հիմնադրվել է 1830 թվականին, եկեղեցու կառուցման ավարտին արդեն իսկ ունեցել է 256 ծխական։

1869 թվականին հին եկեղեցու տեղը, որ եղել է փայտաշեն կառույց, կառուցվել է նոր քարաշեն եկեղեցի, կառուցման մասին կա շինարարական արձանագրություն եկեղեցու արևմտյան ճակատին։

Կառուցման ընթացք ղեկավարել է Հակոբ քահանա Միքելյանցը։

Ճարտարապետություն
-----------------

Եկեղեցին կառուցված է սրբատաշ բազալտից, բազիլիկ տիպի կառույց է, որի չափսերն են՝ (18.92 x 10.85) մետր։ Կառույցի ճակատային մասում, պատի մեջ ագուցված է տուֆից խաչքար, նաև կա արձանագրություն։ Եկեղեցին ունի մեկ մուտք՝ արևմտյան կողմում, մուտքի կողքերին կա կամարաձև խորշեր։ Ունի նաև զանգակատուն որը կառուցված է եկեղեցու տանիքին։ Ներսում՝ խորանի աջ և ձախ կողմորում կան ավանդատներ։

Եկեղեցու հոգևորականն է եղել՝ Հակոբ քահանա Միքայելյանցը, որը քահանայագործել է 1860-80-ական թվականներին։

2010 թվականին եկեղեցում կատարվել է որոշ շինարարական աշխատանքներ, որի ֆինանսական աջակցությունը տրամադրել է Ռուսաստանաբնակ, ծնունդով Մեծ Գոնդուրաի գյուղից Մնացական Առաքելյանը։ Եկեղեղեցին վերանորոգումից հետո չի վերապժօծվել։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Aleks\_El\_Dia. «ՄԵԾ ԳՈՆԴՈՒՐԱ – ՍՈՒՐԲ ՀԱԿՈԲ ԵԿԵՂԵՑԻ». *armenianchurch.ge*. Վերցված է 2021 թ․ հուլիսի 30-ին. `{{cite web}}`: Missing `|author1=` (օգնություն)