recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Մոնիկա Օսան Բելպո** (անգլ.՝ Agnès Monique Ohsan Bellepeau, հունվարի 8, 1942(1942-01-08), Սեն Մորիս), Մավրիկիոսի նախագահի պաշտոնակատար 2012 թվականի մարտի 31-ից մինչև հուլիսի 21-ը և 2015 թվականի մայիսի 29-ից մինչև հունիսի 5-ը, Մավրիկիոսի փոխնախագահ 2010 թվականի նոյեմբերի 12-ից։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Բարտոլոմ Օսանի ընտանիքում, ով Մավրիկիոսի հայտնի քաղաքական գործիչ է, Լեյբորիստական կուսակցության հիմնադիրներից մեկը։

Մոնիկ Օսան Բելպոն Մավրիկիոսի հեռարձակող կորպորացիայի ազգային հեռուստաալիքում աշխատել է որպես լրագրող և նորությունների հաղորդավար։

1990 թվականին անդամակցել Է Լեյբորիստական կուսակցությանը։ 1995-2000 թվականներին աշխատել է խորհրդարանում և կառավարությունում, ընտրություններում կուսակցության պարտությունից հետո սկսել է բիզնես գործունեություն։

2007-2010 թվականներին եղել Է Լեյբորիստական կուսակցության նախագահ։

2010 թվականի նոյեմբերի 12-ին նախկին փոխնախագահ Անգիդի Չեթյարի մահից հետո նշանակվել է փոխնախագահ։ Նա միաձայն հավանություն է տվել Ազգային ժողովի բոլոր անդամներին և այդպիսով դարձել է Մավրիկիոսի պատմության մեջ առաջին կին փոխնախագահը։

2012 թվականի մարտի 30-ին Մավրիկիոսի նախագահ Անիրուդ Ջագնոտը հրաժարական է տվել վարչապետի հետ վատ հարաբերություններ ունենալու պատճառով։ Մոնիկ Օսան Բելպոն նախագահի պարտականությունները սկսել է կատարել 2012 թվականի մարտի 31-ին։ 2012 թվականի ապրիլի 10-ին նա ներկա է գտնվել Մավրիկիոսում ՉԺՀ դեսպանատան կազմակերպած ընդունելությանը՝ երկրների միջև դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման 40-ամյակի կապակցությամբ։ 2012 թվականի հուլիսի 21-ին նախագահի պաշտոնում ընտրվել է Ռաջկեսվուր Պուրիագը։ 2015 թվականին նրա հրաժարականից հետո Մոնիկ Օսան Բելպոն կրկին որոշ ժամանակ կատարել է նախագահի պարտականությունները։

Ամուսնացած է եղել գարեջրի գործարար Ջոզեֆ Բոլո Պոյի հետ, ով մահացել էր 2010 թվականի նոյեմբերի 16-ին, փոխնախագահի երդումից երեք օր անց։

2009 թվականին դարձել է Հնդկական Օվկիանոսի աստղի և բանալու շքանշանի Մեծ սպա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Кусов, Виталий. «Моник Осан-Бельпо: президент Маврикия | Правители Африки: XXI век». *Правители Африки: XXI век* (ռուսերեն). Վերցված է 2018 թ․ հոկտեմբերի 6-ին. `{{cite news}}`: More than one of `|author=` and `|last=` specified (օգնություն)
2. ↑  «Посольство Китая в Маврикие устроило прием по случаю 40-й годовщины установления китайско-маврикийских дипломатических отношений\_Russian.news.cn». Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ մարտի 14-ին. Վերցված է 2014 թ․ մարտի 14-ին.
3. ↑  Mauritius: GL welcomes first woman vice president
Աջ աչքի փականկյուն գլաուկոմա (Ներակնային ճնշումը հավասար է 42մմ․ս․ ս․)
**Պիգմենտային դիսպերսիայի համախտանիշը** (PDS) ակնային հիվանդություն է, որը կարող է բերել գլաուկոմայի հատուկ ձևի զարգացման՝ պիգմենտային գլաուկոմա անվանմամբ։ Առաջնային պատճառը հանդիսանում է այն, որ պիգմենտային բջիջները սկսում են անջատվել ծիածանաթաղանթի մակերեսից և լողալ ներակնային հեղուկում, ժամանակի ընթացքում սկսում են խցանել տրաբեկուլյար ապարատը՝ նվազեցնելով ներակնային հեղուկի արտահոսքը, որը բերում է ներակնային ճնշման բարձրացման։ PDS-ի առկայության դեպքում ներակնային ճնշումը հակում ունի ժամանակ առ ժամանակ բարձրանալու, այնուհետև վերադառնալու նորմայի սահմաններին։ Ֆիզիկական վարժությունները, ինչպես հայտնաբերվել է, նույնպես բերում են ներակնային ճնշման տատանումների։ Երբ ճնշումը այնքան է բարձրանում, որ վտանգ է ներկայացնում տեսողական նյարդի վնասման համար, ապա այդպիսի վիճակը գնահատվում է որպես պիգմենտային գլաուկոմա։ Ինչպես բոլոր տեսակի գլաուկոմաները, որոնք բերում են տեսողական նյարդաթելերի վնասմանը, տեսողության նվազումը տեղի է ունենուն անդարձելի և անցավ։

Այն հանդիպում է բավականին հազվադեպ, ավելի հաճախ եվրոպացիների մոտ, հատկապես տղամարդկանց շրջանում, ովքեր տառապում են կարճատեսությամբ, տարիքային միջակայքը բավականին ցածր է՝ 20-ից 40 տարեկան։ 40 տարեկանից հետո անհայտ պատճառներով համախտանիշը հետ է զարգանում՝ մինչև պրոցեսի լրիվ դադարում։

Հատուկ բուժում դեռևս գոյություն չունի, պետք է միայն օգտագործել սովորական միջոցներ՝ ներակնային ճնշումը կարգավորելու համար, ինչպիսիք են՝ աչքի կաթիլները կամ պարզ վիրահատությունները՝ ՆԱՃ-ը նվազեցնելու նպատակով։ Այդպիսի վիրահատություններից է YAG լազերի օգտագործումը պիգմենտային թեփուկների քայքայման համար և ՆԱՃ-ի նվազեցման նպատակով։ Եթե այն հայտնաբերվել է բավականին վաղ, ապա գլաուկոմայի զարգացման ռիսկը նվազում է։ Խորհուրդ չի տրվում նաև այս հիվանդությամբ տառապողներին զբաղվել արտահայտված էներգածախսով սպորտաձևերով, ինչպիսիք են՝ երկար տարածությունների վրա վազքը կամ մարտարվեստները, քանի որ ուժեղ հարվածները և ցնցումները կարող են բերել պիգմենտային բջիջների շերտազատմանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  PDS = Pigment dispersion syndrome
2. ↑  «Pigment-dispersion syndrome - About the Disease - Genetic and Rare Diseases Information Center». *rarediseases.info.nih.gov* (անգլերեն). Վերցված է 2023 թ․ հունվարի 18-ին.
3. 1 2  «What Is Pigment Dispersion Syndrome?». *American Academy of Ophthalmology* (անգլերեն). 2022 թ․ մայիսի 11. Վերցված է 2023 թ․ հունվարի 18-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Glaucoma Research Foundation is dedicated to finding a cure». *glaucoma.org* (ամերիկյան անգլերեն). 2021 թ․ ապրիլի 14. Վերցված է 2023 թ․ հունվարի 17-ին.
* «Eye - Ophthalmology Services NYC». *New York Eye and Ear Infirmary of Mount Sinai* (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2023 թ․ հունվարի 17-ին. `{{cite web}}`: Text "New York Eye & Ear" ignored (օգնություն)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | OMIM |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | MESH ID |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | Disease Ontology · Microsoft: 2777848021 |

 |
**Կարեն Շահգալդյան** (դեկտեմբերի 22, 1976(1976-12-22), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հայ ջութակահար։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1976 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Մոսկվայում՝ երաժիշտների ընտանիքում։ 5 տարեկանից զբաղվել է երաժշտությամբ և հանդես եկել տարբեր բեմերում։

Ավարտել է Մոսկվայի Չայկովսկու անվան պետական կոնսերվատորիան։ 1997 թվականին դարձել է «Դավիդ Օյստրախ», «Յուրի Յանկելևիչ», «Մստիսլավ Ռոստրոպովիչ» հիմնադրամների կրթաթոշակառու։ 1999 թվականին դարձել է Խաչատրյանի անվան եռյակի հիմնադիր-անդամ։ 2003 թվականին ավարտել է կոնսերվատորիայի ջութակի բաժնի ասպիրանտուրան։ Մասնակցել է Եհուդի Մենուհինի, Վլադիմիր Սպիվակովի, Ժիսլինի վարպետության դասերին։

1998-2002 թվականներին հանդես է եկել Սպիվակովի ղեկավարած «Մոսկվայի վիրտուոզներ» նվագախմբում։ 2003-2005 թվականներին ելույթներ է ունեցել տարբեր նվագախմբերի հետ Ստրադիվարիուսի ջութակով, որը նրան տրամադրել էր Ռուսաստանի մշակույթի նախարարությունը։ Համերգներով շրջագայել է ավելի քան 200 երկրում՝ ԱՄՆ-ում, Շվեդիայում, Հարավային Կորեայում, Հայաստանում, Ռուսաստանում և այլն։

Մրցանակներ
----------

* 1999 թվականին Իսպանիայում դարձել է Պաբլո Սարասատեի անվան միջազգային մրցույթի դափնեկիր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Կարեն Շահգլադյան ֊ Հայկական ազգային երաժշտություն».
2. ↑  «Կարեն Շահգալդյանի հարցազրույցը».
3. ↑   Концерт Сарасате https://lovers-of-art.livejournal.com/674694.htmltitle= Концерт Сарасате. `{{cite web}}`: Check `|url=` value (օգնություն); Missing or empty `|title=` (օգնություն)(չաշխատող հղում)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կարեն Շահգալդյան և Մադաթ Ավանեսով
* Ֆեյսբուքյան հասցե
* Մերոնք․ Կարեն Շահգալդյան Արխիվացված 2022-11-26 Wayback Machine

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Հայ երաժշտության հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
**Կիսատաբատ**, տղամարդու կամ կնոջ հագուստ, որը իջնում է գոտկատեղից` կիսազդր։ Դա տղամարդու կիսավարտիքի տեսակ է, որը քիչ թե շատ ծածկում է ազդրերը:

Ջինսկիսատաբատի օրինակ:

Պատմություն
-----------

Պատմականորեն, կիսատաբատը, որը անվանում էին կարճ վարտիք, ի հայտ է եկել 19-րդ դարի վերջին ՝ ֆիզիկական բացօթյա սպորտաձևերի պրակտիկայի համար։ 1920-ականներին այս հագուստը որպես անգլիսիզմ կրում էր կիսատաբատ (անգլ.՝ short trousers) անունը, կարճ տաբատների էլիպս, և դա իսկապես միայն 1930-ականներին որ ընդունվեց որպես ամառային հարմարավետ հագուստ։ Ֆրանսիայում դրա ժողովրդականացումը հատկապես պայմանավորվել Է վճարովի տոների գալուստով։ Նախ և առաջ ընդունվել է երիտասարդության կողմից և 1950-ականներից սկսած՝ այն նվաճել է ավելի տարեց բնակչությանը։ 1960-70-ական թվականներին գերակշռող մինի նորաձևության կողքին այն հասանելի էր մինիշորտ տարբերակով։

21-րդ դարում, ամռանը այն կրում են բոլոր տարիքի անձինք։ Սկզբնական շրջանում, կիսատաբատը նման էր բերմուդայի, այնուհետև աստիճանաբար դարձել է ավելի կարճ ՝ ըստ նորաձևության և գործառույթների՝ որպես սպորտային, ժամանցի կամ գայթակղիչ հագուստ։ 80-ականների վերջից տղամարդկանց շորտերի համար, գործընթացը հակադարձվում է, այն դառնում է ավելի ամբողջական և երկարաձգվում, այն աստիճանի, որ 2008-ին, կատալոգներում, պարզ չէ, թե դա շորտ էր կամ բերմուդա։ 2011 թվականից ի վեր տղամարդկանց շորտերը սկսել են կարճանալ հատկապես նորաձևության շաբաթների շքերթների ժամանակ։

1945 թվական։ Երկու երիտասարդ քվեբեկցուհիներ, ովքեր կրում են կիսաշալվար, կանացի վերնազգեստ և բարձրակրունկ։

Կրում
-----

Այն պատրաստված է թեթև կտավից, բամբակից, սինթետիկ մանրաթելերից կամ խառնուրդից։ Այն կարող է լինել ամուր կամ չամրացված, ուղիղ եզրերով կամ կողմնաիին բավվածքներով։ Այն կարող է բացվել և փակվել այս կամ այն կողմում կամ առջևի մասում`կայծակաճարմանդ համակարգով, կամ Velcro- ով` կոճով, արտահերթով կամ սեղմակով իրանով, կամ թռիչքի կոճակով։ Չափը նույնպես կարող է լինել առաձգական և բացելու հնարավորության։

Այն սպորտաձևում լայնորեն կիրառվող հագուստ է։ Այն կարելի է հագնել բոլոր եղանակներին, մինչդեռ հանրությունը այն կրում է ամռանը։ մինչև 1970-ական թվականները այն նաև մանկության և պատանության պատկերազարդ հագուստ էր և հաճախ շփոթվում էր կարճ շալվարների` երիտասարդության մեկ այլ պատկերական հագուստի հետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Կիսատաբատ».
2. ↑
3. ↑  . `{{cite web}}`: Missing or empty `|title=` (օգնություն)

*
**«Տաբու»** (անգլ.՝ Tabu)՝ Ֆրիդրիխ Վիլհելմ Մուրնայի վերջին ֆիլմը։

Սյուժե
------

Ծերացած դեսպան Հիթուն կարևոր հանձնարարությամբ գալիս է Խաղաղ օվկիանոսի հարավային մասում գտնվող Բորա-Բորա կղզի։ Նա Բորա-Բորայի առաջնորդին է փոխանցում Ֆանումա կղզու առաջնորդի ուղերձը. մահացել է նրա ցեղի սուրբ կույսը, և Բորա-Բորա կղզուց մի աղջկա՝ Ռերի անունով, տրված է նրա տեղը զբաղեցնելու մեծ պատիվը։ Այս րոպեից ոչ մի տղամարդ իրավունք չունի կպչել նրան կամ նրա վրա ուղղել տենչական հայացք, այսինքն նրա վրա տաբու է դրվում։ Մատախին` Ռերիի սիրեցյալը, ի վիճակի չէ տանել դա։ Հենց այդ գիշեր նա դեսպանի նավից առևանգում է Ռերիին, և նրանք կանոեով փախչում են կղզուց։

Կիսամեռ վիճակում նրանք հասնում են ֆրանսիական գաղութին։ Երկուսն էլ առողջանում են, և Մետախին դառնում է շրջանի լավագույն մարգարիտ որսացողը։ Նրանք ուրախ են, սակայն Մետախին չգիտի գումարի մասին և չի հասկանում, որ բոլորին խմիչք հյուրասիրելով ստորագրում է հաշվի տակ։

Տեղական ոստիկանությունը՝ զույգի համար գումար խոստացած ֆրանսիական կառավարությունից ծանուցում է ստանում, սակայն Մետախին նրանց որպես կաշառք տալիս է իր վերջին մարգարիտը։ Կղզի է գալիս Հիթուն։ Նա հանդիպում է Ռերիին և հայտնում, որ եթե երեք օրից նա չհանձնվի, Մատախին կմեռնի։ Ռերին` առանց Հիթուի հետ հանդիպման մասին հայտնելու Մատախիին համոզում է փախչել։ Սակայն երբ Մատախին երկկայմմ առագաստանավի տոմսեր է գնում, առևտրականները նրանից գումար են վերցնում` պարտքերը վճարելու։

Գիշերը Հիթուն վերադառնում է ոստիկանական տեսուչի հետ։ Ռերին իր մարմնով ծածկում է քնած Մատախիին, այնուհետև համաձայնում է վերադառնալ Բորա-Բորա, որ փրկի նրա կյանքը։ Երբ Մատախին արթնանում է, Ռերին քնած է ձևանում։ Մատախին որոշում է գումար հավաքել լագունայի՝ շնաձկան պաշտպանության տակ գտնվող գաղտնի հատվածում, որտեղ արդեն մեկ որսորդ զոհվել էր։ Նրա գնալուց հետո Ռերին գրում է հրաժեշտի երկտող և գնում է Հիթուի մոտ։ Մատախին փորձում է հեռանալ շնաձկից և մարգարիտ որսալ, սակայն տուն հասնելով գտնում է երկտողը։ Նա լողալով անցնում է Հիթուի նավի տակ և բռնվում է նրա տակ կախված պարանից, բայց Հիթուն կտրում է այն։ Շարունակելով լողալ նավի հետևից, Մատախին հյուծվում է և խեղդվում։

Ճանաչում
--------

* Ֆլոյդ Քրոսբին ֆիլմի համար ստացել է «Օսկար» մրցանակ «Լավագույն օպերատորական աշխատանք» անվանակարգում
* 1994 թվականին կինոնկարը մտել է Ֆիլմերի միջազգային ռեգիստրի կազմի մեջ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Internet Movie Database — 1990.
2. ↑  filmportal.de — 2005.
3. ↑  «The 4th Academy Awards (1931) Nominees and Winners». Oscars.org (Academy of Motion Picture Arts and Sciences). Արխիվացված օրիգինալից 2019 թ․ մայիսի 21-ին. Վերցված է 2019 թ․ մայիսի 21-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Տաբու (ֆիլմ, 1931)» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · ČSFD · FilmAffinity · Filmportal · Internet Movie Database · Rotten Tomatoes · AFI լիամետրաժ ֆիլմերի կատալոգ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4717820-6 · LCCN: n2006024602 · VIAF: 305310664 · WorldCat VIAF: 305310664 |

 |
**Սալնապատի վանք** (հայտնի է նաև՝ **Սուրբ Գրիգորի վանք**, **Սալնաձորի անապատ**), Հայ առաքելական եկեղեցի, որը գտնվում է Վան քաղաքից դեպի հարավ-արևելք՝ մոտ 6-կմ հեռավորության վրա՝ Վարագայ լեռան մոտ։ Վանքը հիմնադրվել է 302-325 թվականներին։ Ըստ որոշ արձանագրությունների, վանքը հիմնել է Գրիգոր Լուսավորիչը, երբ այցելել է Վան քաղաք՝ փնտրելու Սուրբ Հռիփսիմե կույսի բերած Սուրբ Խաչափայտի մասունքը։

Ճարտարապետություն
-----------------

Վանքը բաղկացած էր Սուրբ Աստվածածին և Սուրբ Կարապետ եկեղեցիներից և մեկ ժամատնից, տարածքը պարիսպապատ էր, ուներ նաև վանականների ու ուխտավորների համար նախատեսված առանձին շինություն։ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին ուներ 10 մետր երկարություն և 8 մետր լայնություն, իսկ բարձրությունը 7 մետր էր։ Ուներ 6 որմնասյուներ, նրանց վրա կային պայտաձև կամարներ, որոնցից 4-ի վրա հենված էր գմբեթը, իսկ մյուս 2-ը նախնական խորանների փոխարինող խորշեր էին։ Կոզակը կիսաբոլոր էր և կողքերին ուներ մեկական խորաններ, որոնցից աջակողմյանը ծածկված էր սեպագրի արձանագրություններով։ Եկեղեցում պահվում էր Գրիգոր Լուսավորիչի ճկույթի մասունքը՝ ամփոփված ականակուռ խաչի մեջ։ Վանքից քիչ հեռու կար նաև փոքրիկ մատուռ։ Ըստ տեղացիների, այդ մատուռը կառուցվել է այն տեղում, որտեղ Գրիգոր Լուսավորիչը աղոթել է։ Ձորակում՝ առվակի ափին, կային 2 ժայռ քարեր, որտեղ Սուրբ Հռիփսիմե կույսը սովորություն է ունեցել նստելու։

Եկեղեցու առջև Սուրբ Կարապետ եկեղեցին էր, այն իր ճարտարապետությամբ շատ նման էր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցուն։ Եկեղեցին ութանկյուն գմբեթավոր էր։ 1873 թվականին վանք է այցելել Երեմիա Տևկանցին։ Նրա խոսքերով վանքը առանց միաբանների է եղել և ունեցել է ընդամենը մեկ վանահայր՝ Յակոբ Վարդապետ Շապաղլենը։ Այնտեղ եղել է նաև մեկ մշակ, մեկ գառնարած, մեկ տնտես՝ իր 2 որդիների հետ։ Վանքը պատկանել է Վան-Տոսպի թեմին։ 1909 թվականին Ա-Դոյի հայտնած տվյալներով, վանքն այդ ժամանակ հարուստ չի եղել, ունեցել է ընդամենը 120 ոչխար և 30 չափ այլ անասուններ։ Վանքում եղել է գիշերօթիկ դպրոց-որբանոց, որը բացվել էր 1898 թվականին, որի ծախսերը հոգում էին Հայոց պատրիարքարանի միջոցներով։ 1909 թվականին որբանոցն ունեցել է 40 սան։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Քարտէսներ». *web.archive.org*. 2021 թ․ ապրիլի 6. Արխիվացված է օրիգինալից 2021 թ․ ապրիլի 6-ին. Վերցված է 2021 թ․ հունիսի 19-ին. `{{cite web}}`: Text "Եկեղեցիներ և վանքեր 3 :։ Houshamadyan - a project to reconstruct Ottoman Armenian town and village life" ignored (օգնություն); Text "Կրօնք" ignored (օգնություն); Text "Վանի վիլայէթ" ignored (օգնություն); Text "Վանի քազա" ignored (օգնություն)
**«Երաժիշտ»**, երաժշտական, մշակութային, տեղեկատվական ամսաթերթ, Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի պաշտոնական թերթը։

Պատմություն
-----------

«Երաժիշտ» ամսաթերթը լույս է տեսնում 2005 թվականից, Երևան քաղաքում։ Թերթը հիմնադրել են Սերգեյ Սարաջյանը, Գոհար Շագոյանը։ Տարբեր տարիների թերթի գլխավոր խմբագիրներ են եղել Աննա Գևորգյանը (2005–2007), Տաթև Ամիրյանը (2007–2008), Հասմիկ Համբարյանը (2008–2012), Շուշան Այվազյանը (2012–2014 և 2016-ից), Արմինե Աթոյանը (2014–2016)։

«Երաժիշտ» ամսաթերթը լուսաբանում է Հայաստանի Հանրապետությունում, սփյուռքում և աշխարհում տեղի ունեցող երաժշտական կարևոր իրադարձությունները, կոնսերվատորիայի ներդրումը մշակութային կյանքում, հայ և օտարազգի ճանաչված երաժիշտների ելույթները Հայաստանում և արտասահմանում։ Թերթում լույս են տեսնում մշակութային և հոգևոր երաժշտությանը վերաբերող նյութեր։

«Երաժիշտ» ամսաթերթը տարածվում է նաև մի շարք երկրներում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Հայ երաժշտության հանրագիտարան*. Երևան: «Հայկական հանրագիտարան. հրատարակչություն»,. 2019. էջ 190. `{{cite book}}`: Text "Գիտահրատարակչական խորհուրդ՝ Հ. Մ. Այվազյան (գլխ. խմբագիր) և ուրիշներ" ignored (օգնություն)CS1 սպաս․ հավելյալ կետադրություն (link)

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Երաժիշտ» ամսաթերթ 2019, 1,2,3,4 համարները

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Հայ երաժշտության հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
**Ֆանտաստիկ ճանապարհորդություն** (անգլ.՝ Fantastic Voyage), ֆանտաստիկ ժանրի ֆիլմ, որը արտադրվել է 1966 թվականին ԱՄՆ-ում, նկարահանել է ռեժիսոր Ռիչարդ Ֆլեյշերը։ 1966 թվականին հինգ կատեգորիաներում ֆիլմն առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակի և հաղթել երկու անգամ (լավագույն նկարիչ-բեմադրողի աշխատանքի և լավագույն հատուկ էֆեկտների համար)։ 1966 թվականին թողարկվել է ֆիլմի նովելիզացիան՝ Այզեկ Ազիմովի համանուն վեպը։ Չնայած ֆիլմն ավելի ուշ է թողարկվել, սակայն այն գրվել է հենց պատկերի սցենարի հիման վրա։

Սյուժե
------

Տարեց հայտնի գիտնականը, որը աշխատում է զինվորականների վրա, վթարի է ենթարկվում և նրա կյանքը գտնվում է վտանգի մեջ։ Նրան կարող է փրկել միայն վիրահատական միջամտությունը։ Բայց ուղեղի սովորական վիրահատությունը դժվար թե դրական արդյունք տա։ Այդ պատճառով հատուկ սուզանավով բժիշկ-գիտնականների խումբը փոքրանում է մինչև միկրոսկոպիկ աստիճանի և ներարկիչով ներարկվում է զարկերակ։ Չէ որ տվյալ լաբորատորիան մասնագիտանում է հենց կենդանի և անկենդան օբյեկտներին նվազագույնի հասցնելով։ Գիտարշավի նպատակն է անել ամեն հնարավոր բան հիվանդի գլխուղեղից թրոմբը հեռացնելու համար։ Ֆանտաստիկ ճանապարհորդության ժամանակը չափազանց սահմանափակ է, հաշվարկը րոպեների համար է։ 60 րոպեից փոքրացված վիրաբույժները կստանան իրենց նախկին տեսքը և եթե չհասցնեն լքել մարմինը, կսպանեն իրենց հիվանդին։

Դերերում
--------

* Ստիվեն Բոյդ՝ *Գրանտ*
* Ռաքել Ուելչ՝ *Կորա*
* Էդմոնդ Օ՛Բրայեն՝ *գեներալ Կրատել*
* Արթուր Օ’Կոնել՝ *գնդապետ Դոնալդ Ռեյդ*
* Դոնալդ Պլեզենս՝ *բժիշկ Մայկլս*
* Ուիլյամ Ռեդֆիլդ՝ *կապիտան Բիլ Օուենս*
* Արթուր Քենեդի՝ *բժիշկ Դյուվալ*
* Ջեյմս Բրոլին՝ *տեխնիկ*
* Ժան դել Վալ՝ *Ժան Բենե*
* Բարրի Կոու՝ *տեխնիկ*
* Շելբի Գրանտ՝ *բուժքույր*

Ռեմեյք
------

Գիլյերմո դել Տորոն բանակցություններ է վարել 20th Century Fox և Lightstorm ստուդիաների հետ անցյալում հայտնի «Ֆանտաստիկ ճանապարհորդություն» ֆիլմի բեմադրության ռեմեյքի շուրջ։

Նախագծի պրոդյուսերը կլինեն Ջեյմս Քեմերոնը և Ջոն Լանդաուն, իսկ սցենարը նախապատրաստողը՝ Դեյվիդ Ս․ Գոյերը, որի հետ Դել Տորոն աշխատել է «Բլեյդ 2»-ի վրա։

Ազդեցություն
------------

1966 թվականին լույս է տեսել ֆիլմի նովելիզացիան՝ Այզեկ Ազիմովի նույնանուն վեպը։ 1984-1991 թվականներին ֆիլմի մոտիվներով նույնանուն համակարգչային խաղեր են թողարկվել։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. 1 2
3. 1 2 3 4
4. 1 2 3 4  Internet Movie Database — 1990.
5. 1 2 3 4
6. ↑  Freebase տվյալների վերբեռնում — Google.
7. 1 2
8. 1 2 3 4 5 6 7 8
9. ↑  Fantastic voyage II: destination brain, Isaac Asimov page 475 (Ստուգված է 10 Հունիսի 2012)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Обзор и критика фильма

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · Box Office Mojo · ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database · Metacritic · Rotten Tomatoes · AFI լիամետրաժ ֆիլմերի կատալոգ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |

 |
Մակագրություն Բուլղարիայի պատմության ազգային թանգարանում, որտեղ Նիկողայոսը և թագուհի Հռիփսիմեն հիշատակվում են որպես կայսեր (ցար) Իվան Վլադիսլավի պապ և տատ: Իվանը կայսր Արոնի որդին էր:
Նիկողայոս *կոմիտ* («կոմս»), Բուլղար -  ազգությամբ հայ տարածքային կառավարիչ  Բուլղարիայի առաջին կայսրության շրջանում։ Բուլղարական Կոմսաձագերի (Կոմիտոպուլի) կայսերական դինաստիայի հիմնադիրն է։

Կյանքը
------

Ըստ Ստեփանոս Տարոնեցու Նիկողայոսի ընտանիքը ծագում է Մեծ ՀայքիԴերջանի շրջանից: Ամուսնացած է եղել Աշոտ II թագավորի դուստր Հռիփսիմեի հետ։ Զույգն ունեցել է չորս որդիներ՝ Դավիթը, Մովսեսըև Ահարոննու Սամուելը, որոնք միասին հայտնի են իբրև Կոմսաձագեր (Կոմիտոպուլի, հուն.՝ *Kometopouloi*, «կոմսի որդիներ»):970-ական թվականներին եղբայրները հաջող ապստամբություն են բարձրացնում Բյուզանդական կայսրության դեմ, որ կարճ ժամանակ առաջ նվաճել էր Բուլղարիան։ Մինչ իր եղբայրների մահը Սամուելը մնում է Բուլղարիայի անվիճարկելի առաջնորդը, կառավարելով որպես ցար 996-1014 թվականները:

Ներկայացվածից բացի այլ տեղեկություն չկա Նիկողայոսի մասին։ Նա, հնարավոր է, կառավարել է նաև Սերդիկան կամ, ըստ այլ աղբյուրների, եղել է տեղական կոմսը (ժամանակակից Մակեդոնիայի Հանրապետություն)։

923 թվականին Սամուել արքան Պրեսպա լճի մոտակայքում արձանագրություն է թողել, որում հիշատակում և մեծարում է իր ծնողներին և Դավիթ եղբորը։

Տոհմածառը
---------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |   |   |   |   |   | Նիկողայոս (կոմիտ) |   |   |   | Հռիփսիմե |
|   |   |   |   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
| Դավիթ |   | Մովսես |   | Ահարոն Կոմսաձագ |   | Սամուել Կոմսաձագ |
|

Գրականության ցանկ
-----------------

1. 1 2  PmbZ, Nikolaos (#26038
2. 1 2  ODB, "Kometopouloi" (A. Kazhdan), pp. 1140–1141
3. ↑  ODB, "Kometopouloi" (A. Kazhdan), pp. 1140–1141; "Samuel of Bulgaria" (A. Kazhdan & C. M. Brand), p. 1838

Աղբյուրներ
----------

* Kazhdan, Alexander, ed. (1991). *The Oxford Dictionary of Byzantium*. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6. `{{cite encyclopedia}}`: Missing or empty `|title=` (օգնություն)
* Lilie, Ralph-Johannes; Ludwig, Claudia; Zielke, Beate; Pratsch, Thomas, eds. (2013). *Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit Online. Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften. Nach Vorarbeiten F. Winkelmanns erstellt* (German). De Gruyter. `{{cite encyclopedia}}`: Missing or empty `|title=` (օգնություն)CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Սարգիս եկեղեցի (այլ կիրառումներ)
**Սուրբ Սարգիս եկեղեցի**, Հայ առաքելական եկեղեցի Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզի Ոսկեպար գյուղի հյուսիս-արևելքում։ Հիմնադրվել է 1999 թվականին։ Եկեղեցու հոգևոր առաջնորդ՝ Տեր Սմբատ քահանա Աբրահամյան։

Պատմություն
-----------

Սուրբ Սարգիս եկեղեցու խաչքար
1999 թվականին Սարգիս Պապյանի ներդրման շնորհիվ Ոսկեպար գյուղում հիմնադրվում է Սուրբ Սարգիս եկեղեցին։ 2013 թվականի հունիսի 7-ին պաշտպանության նախարար՝ Սեյրան Օհանյանը այցելել է Տավուշի մարզի սահմանագոտին և եկեղեցու հարևանությամբ գտնվող տաղավարում նախարարը մամլո ասուլիս է տվել։ 2014 թվականին հարցազրույցի ընթացքում եկեղեցին հիշատակում է հայ գրող` Աշխեն Աբազյանը։ 2015 թվականի դեկտեմբորին Տավուշի հոգևեր առաջնորդ` Տեր Բագրատ եպիսկոպոս Գալաստանյանն այցելել է եկեղեցին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Սահմանապահ Տավուշում կրակոցների տակ ավելի քան 1 մլն դոլար է ծախսվել եկեղեցաշինության համար». *Hetq.am*. Վերցված է 2022 թ․ սեպտեմբերի 4-ին.
2. ↑  . `{{cite web}}`: Missing or empty `|title=` (օգնություն)
3. ↑  . `{{cite web}}`: Missing or empty `|title=` (օգնություն)
4. ↑  «Ոսկեպարցի 10 դպրոցականներ Սուրբ Ծնունդը կդիմավորեն քրիստոնյայի կարգավիճակում». *armenpress.am*. Վերցված է 2022 թ․ սեպտեմբերի 4-ին.
**Թունավորված դրախտ** (անգլ.՝ Poisoned Paradise) , 1924 թվականի սև-սպիտակ համր կինո։ Ռոբերտ Ու. Սերվիսի վեպի էկրանավորումն է։

Դիպաշար
-------

Մարգո Լեբլանի մայրը հաղթում է Մոնտե Կառլոյի խաղատանը։ Նրա հաջողությամբ ոգևորված՝ աղջիկը որոշում է նույնպես փորձել իր ուժերը խաղասեղանի շուրջ, բայց հաջողությունը երես է թեքում նրանից, և Մարգոն պարտվում է մինչև վերջին ցենտը։ Նրա մոտ չի մնում անգամ սննդի գումար, և, սովից տանջահար, փորձում է նկարիչ Հյու Կիլդերի գրպանները մաքրել։ Նա բռնում է Մարգոյին գողության ժամանակ, բայց լսելով նրա տխուր պատմությունը, առաջարկում է իր տան տնտեսուհին դառնալ։ Նա ընդունում է առաջարկը։

Այդ ժամանակ Մոնտե Կարլո է ժամանում պրոֆեսոր Դյուրանը՝ Կիլդերի հոր ընկերը։ Նա պլանավորում է խափանել բանկը ծրագրի միջոցով, որը մշակվել էր իր կողմից՝ մաթեմատիկայի օրենքների հիման վրա։ Նման ձևով նա ցանկանում է վրեժ լուծել խաղատնից, որը, իր կարծիքով, իր միակ որդու մահվան մեղավորն էր։ Մի քանի անգամ հաղթելով, պրոֆեսորն իր գաղտնիքով կիսվում է Կիլդերի հետ։ Դժբախտաբար, այդ մասին իմանում են գանգստերները։ Նրանք սպառնում են սպանել Մարգոյին, եթե նկարիչը նրանց չասի Դյուրանի համակարգի սկզբունքը։ Գործին խառնվում է ոստիկանությունը և ձերբակալում է ավազակներին, իսկ Կիլերը և Մարգոն հասկանում են, որ սիրում են իրար։

Դերերում
--------

| Դերասան | Դեր |
| --- | --- |
| Կլարա Բոու | Մարգո Լեբլան |
| Քեննեթ Հարլան | Հյու Կիլդեր |
| Ջոզեֆ Սուիկարդ | պրոֆեսոր Դյուրան |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2

Արտաքին հղումներ
----------------

* О фильме на Nytimes.com(անգլ.)
* Рецензия на фильм(անգլ.)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Թունավորված դրախտ» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · ČSFD · Internet Movie Database · Rotten Tomatoes |

 |
Ացտեկների բանակում կռվող յագուար-զինվորի պատկեր Մալյաբեչյանոյի ձեռագրից։
**Յագուար-զինվորներ** կամ **յագուար-ռազմիկներ**, ացտեկյան ռազմական վերնախավի ներկայացուցիչներ։ Հանդիսանում է Ացտեկյան կայսրության բանակում կռված և մեզ հայտնի երկու ամենաբարձր պատրաստվածություն ունեցող զորատեսակներից մեկը՝ արծիվ-զինվորների հետ միասին։

Կերպարային առումով կատվազգի այս գիշատչի հետ է նույանակացվել Հարավային Ամերիկայի բնիկ ցեղերից ոչ միայն ացտեկների, այլ նաև մայաների դիցապաշտարանում հանդես եկող Տեսկատլիպոկա աստվածը, որն էլ համաձայն տեղական հավատալիքների՝ հանդիսանում է յագուար-մարդկանց հովանավորը։ «Յագուար» անվանումը կեչուա լեզվով նշանակում է «արյուն»։ Ացտեկները կարծում էին, որ եթե զինվորները հագնեն յագուարի մորթի՝ գիշատչի ոգին դուրս կգա մարմնից և ուժ կհաղորդի իրենց։ Այսպիսով, յագուարի Ացտեկների կայսրությունում մորթի կրելու իրավունք ունեին միայն բարձրաստիճան անձինք և զինվորական վերնախավը։ Յագուար-զինվորները գլխավորապես մարտադաշտ էին դուրսբերվում զավթողական արշավանքներն իրագործելու նպատակով։ Յագուար-զինվորները օգտագործվում էին նաև աստվածների զոհ մատուցելու համար մարտադաշտից թշնամիներին գերեվարելու համար։

Մեզ են հասել յագուար-զինվորներին նվիրված նախակոլումոսյան շրջանի բազմաթիվ ծիսապաշտական արձաններ և ձեռագրեր։ Դրանց ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ յագուար-զինվորների գլխավոր զենքը եղել է մակուաուիտլը (թարգմանաբար՝ «ձեռքի փայտ»)։ Իր ձևով մակուաուիտլը հիշեցնում էր տափակ մահակ կամ կարճ մակույկաթի՝ շեղբերի կամ վանակատից (հրաբխային ապակի) պատրաստված սեպերի մի քանի շարքից։ Շատերը կռվում էին նաև պարզունակ նիզակներով և տեղացիների կողմից յուրահատուկ ձևով պատրաստված աշտեներով։ Յագուար-մարդ դառնալու համար արական սեռ ունեցող ացտեկները բաց պատերազմում պետք է սպանեին առնվազն չորս թշնամու։ Վերջիններս կարծում էին, որ որքան շատ թշնամի սպանվի մարտադաշտում, այդքան կգոհանան իրենց աստվածները։ Թշնամի սպանած ցանկացած ռազմիկ համարվում էր համարձակ։

Տես նաև
-------

* Ացտեկյան դիցաբանություն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Jaguar Warriors. Ixmiquilpan. Mexico murals Արխիվացված 2009-04-20 Wayback Machine
2. ↑  Sánchez-Murillo, R. (2012). La palabra universal. *Ricardo Sánchez-Murillo.* Retrieved September 5, 2012, from link Արխիվացված 2013-10-29 Wayback Machine.
3. ↑  Pre-Columbian Stock Photography, Pre-Hispanic Stock Photos, Mesoamerican Travel Photos Արխիվացված 2007-04-17 Wayback Machine
4. ↑  Anawalt, Patricia (1980). «Costume and Control: Aztec Sumptuary Laws». *Archeology*. vol. 33 no. 1 (1): 40. `{{cite journal}}`: `|volume=` has extra text (օգնություն)

|  |
| --- |
| 
  **Մեքսիկա**   **Պատմություն**
 |

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Յագուար-զինվոր** կատեգորիայում։ |
**«Սոցիալական տեսուչը քնած է»** (անգլ.՝ Benefits Supervisor Sleeping)Լյուսյեն Ֆրոյդի նկարը, հեղինակն այն վրձնել է 1995 թվականին։ Նկարում պատկերված է մանրահատակին դրված թախտին քնած գեր, մերկ կին։ Հետևի հիմնապաստառի վրա երևում է հնալաթե վարագույր։

Մոդել
-----

Այս նկարի համար մոդել է հանդիսացել Սյուզեն Թայլին՝ Հաստլիկ Սյու մականունով, որը զբաղվածության կենտրոնի ղեկավարն էր։ Սյուզեն Թայլին հանդիսանում է նաև Լայ Բովերի կենսագրության հեղինակը, այն վերնագրվել է «Լայ Բովերի, կուռքի կյանքն ու ժամանակները»։

Գեղարվեստական արժեքը
--------------------

«Սոցիալական աշխատողը քնած է» նկարը դարձել է այդ պահին նկարչի ամենաթանկ նկարը, որը վաճառվել է Քրիստի աճուրդում։ Այն 2008 թվականի մայիսի 13-ին գնել է Ռոման Աբրամովիչը՝ 33 641 000 դոլարով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Christie’s, Benefits Supervisor Sleeping

Գրականություն
-------------

* B. Bernard and D. Birdsall (1996), *Lucian Freud*, London, էջեր 330–331, no. 281`{{citation}}`: CS1 սպաս․ location missing publisher (link)
* *Lucian Freud Naked Portraits, exh. cat.*, Museum für Moderne Kunst Frankfurt am Main, 2001, էջեր 121, fig. 105
* *Lucian Freud*, New York, 2007, էջեր 346–347, no. 227 `{{citation}}`: Text "W. Feaver" ignored (օգնություն)CS1 սպաս․ location missing publisher (link)
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (այլ կիրառումներ)

**Արեգի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի** (**Առեքի Գետահայաց Սուրբ Աստվածածին**, **Բարձր Աստվածածնի վանք**), վանք, որը գտնվում է Արևմտյան Հայաստանի, Էրզրումի մարզի Արեգ գավառում։

Վանքը ունի երկու անուն, առաջինը՝ «Գետահայաց», այս անվանումը ստացել է այն պատճառով, որ եկեղեցուն կից հոսում էր Օրոր գետը։ Երկրորդ անունը՝ «Բարձր Աստվածածնի վանք», կապված է նրա կառուցման վայրի հետ․ այն կառուցված է բարձրադիր տեղում։

Ըստ ավանդության, վանքը հիմնադրել է Թադեոս առաքյալը։ Սակայն Կ. Պոլսի Հայոց պատրիարքարանը ներկայացնում է տեղեկագիր օսմանյան իշխանություններին, որ վանքը հիմնադրվել է 1447 թվականին։

Վանքում կրկնօրինակված մի քանի ձեռագրերից պարզ է դառնում, որ 16-18-րդ դարերի ընթացքում վանքը եղել է կրթական կենտրոն և ծառայել է առաջնորդանիստ։

Հակոբ Կարնեցու «Տեղագիր Վերին Հայոց» գրերում հիշատակվում է այս վանքի մասին «Սուրբ կույս Մարիամ Աստվածածին» անվամբ՝ որպես Արեգ գավառի ամենամոտ երկու վանքերից մեկը, իսկ մյուսը եղել է՝ Հագստունի Սուրբ Կարապետ վանքը։

19-20-րդ դարերում վանքի մասին տվյալներ քիչ են։

1895 թվականին վանքը վանահայր չուներ, իսկ նրա մատակարարի պաշտոնը զբաղեցնում էր ոմն Մեսրովպ Գասպարեան, այս տեղեկությունը տպագրված է եղել Թիֆլիսի «Նոր-Դար» թերթում։ Ըստ թերթի տվյալների տեղեկան իշխանությունները առանց որև է հիմնավորման ձերբակալում են Մեսրովպ Գասպարեանին և բանտարկում են՝ մեղադրանք առաջադրելով հեղափոխություն նախաձեռնելու և վանքում զենք պահելու մեղադրանքով։

1898 թվականին «Արևելք» թերթը անդրադարձ է կատարում այս վանքին՝ գրելով, որ վանքը գտնվում է անտեր վիճակում, որի հարակից հողատարածքները տնօրինում են պատահական մարդիկ։ Հիշատակում կա նաև Տրդատ եպիսկոպոս Պալեանի կողմից 1901 թվականին։ Հիշատակելով այս վանքի մասին՝ ցավով արձանագրում է, որ նրան չի հաջողվել ստույգ տեղեկություններ ստանալ վանքի ներկայիս վիճակի մասին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Քարտէսներ». *www.houshamadyan.org*. Վերցված է 2021 թ․ հուլիսի 15-ին. `{{cite web}}`: Text "Եկեղեցի եւ վանք :։ Houshamadyan - a project to reconstruct Ottoman Armenian town and village life" ignored (օգնություն); Text "Էրզրումի/Կարնոյ վիլայէթ" ignored (օգնություն); Text "Կրօնք" ignored (օգնություն); Text "Քղիի քազա" ignored (օգնություն)
**Քառասունութ ժամ** (անգլ.՝ 48 Hrs.), ամերիկյան կինոֆիլմ։

Սյուժե
------

Ոստիկանը (Նիկ Նոլթի) հետապնդում է բանտից փախած հանցագործ-հոգեկան հիվանդին, ով, իր հերթին, հետապնդում է մի տղայի, ով գիտի մեծ գումարի՝ հանցագործության շահույթի, գտնվելու վայրը։ Մարդասպանի հետքը գտնելու համար, Նոլթին 48 ժամով բանտից հանում է այդ գումարի սևամորթ համատիրոջը (Էդի Մերֆի), ով չի ուզում, որ իր հանցակիցը հասնի այդ դոլլարներին։ Այսպիսով՝ ոստիկանը և քրեագործը որոշակի ժամանակով դառնում են ընկերներ։

Գրախոսություն
-------------

Սերգեյ Կուդրավցովը իր «35 կինոգրախոսություն» գրքում այսպես է գրել ֆիլմի մասին.

> «*Ամենահաջողակ ֆիլմերից մեկը՝ կատակերգության ժանրում՝ ոստիկանի և հանցագործի հարաբերությունների մասին։ Արագ գործողությունների զարգացման համադրությունը կատակային իրավիճակների, աճպարարությունների և խաբեության հետ բերել է մի նոր ժանրի առաջացմանը, որը կարելի է կոչել կատակային մարտաֆիլմ։ Այդ ժամանակ դեռ 21 ամյա սևամորթ Էդի Մերֆիի պայծառ տաղանդը, ինչպես ամերիկյան կատակերգակների մեծամասնությանը՝ եկած կինեմատոգրաֆ, դրսևորվեց նաև նրա դեբյուտային ժապավենի վրա՝ ամենամեծ փայլով։ Սան Ֆրանցիսկյան ոստիկանի՝ Ջեկ Քեյթսի պատմության մեջ, ով պետք է 48 ժամում՝ բանտից ազատված ազնիվ խոսք տված մի խարդախի՝ Ռեգի Հեմոնդի օգնությամբ, գտնի բանտից փախած հանցագործին, անխոս, մենակատարում է Մերֆին՝ «ազատ արձակվածի» դերը՝ կարծես դա իր անձնական շահն է, սակայն ֆիլմի տիտրերում նորեկը հաշվով երկրորդն է նշված*»։
> 
>

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Internet Movie Database — 1990.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  ČSFD (չեխերեն) — 2001.

Գրականություն
-------------

*Кудрявцев, Сергей Валентинович* 48 часов // 3500. Книга кинорецензий. — в 2-х томах. — Печатный Двор, 2008. — 1424 с. — 3500 экз. — ISBN 978-5-9901318-3-5

Արտաքին հղումներ
----------------

* «48 ժամ»(անգլ.) ֆիլմը allmovie կայքում:
* «48 ժամ»(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
* «48 ժամ»(անգլ.) ֆիլմը *Box Office Mojo* կայքում
* Роджер Эберт. (1982 թ․ հունվարի 1). «Обзор и критика фильма» (անգլերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ փետրվարի 5-ին. Վերցված է 2010 թ․ նոյեմբերի 3-ին.
* «Рецензия к фильму на сайте «ВидеоГид»» (ռուսերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2007 թ․ փետրվարի 17-ին. Վերցված է 2010 թ․ նոյեմբերի 3-ին.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · Box Office Mojo · ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database · Metacritic · Rotten Tomatoes · AFI լիամետրաժ ֆիլմերի կատալոգ |

 |
**Սադարակ** (հայերեն՝ Սանդրուք, ադրբ.՝ Sədərək), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Սադարակի շրջանում։ Այն գտնվում է վարչական շրջանի ծայր հյուսիս-արևելքում, Սադարակի հարթավայրում։ Գյուղի բնակչությունը զբաղվում է հացահատիկային մշակաբույսերով, խաղողագործությամբ և անասնապահությամբ։ Գյուղում կա գինեգործարան, երկու միջնակարգ դպրոց, մեկ հիմնական դպրոց, մանկապարտեզ, տեխնիկական ստեղծագործական կենտրոն, մշակութային տուն, մշակույթի ակումբ, գրադարան, մանկական երաժշտական դպրոց, հիվանդանոց, սանիտարահամաճարակաբանական կայան, հեռուստատեսային հաղորդիչ և երեք մզկիթ։ Գյուղն ունի 7,260 բնակչություն։

Ստուգաբանություն
----------------

Գյուղի անվան ստուգաբանության երեք տարբեր վարկած կա։ Որոշ հետազոտողների կարծիքով, «Սադարակ» *Sədərək* անունը գալիս է պարսկերեն «*se dərə*» (երեք հովիտ), կամ «*sed rəng*» (հարյուրավոր գույներ) բառերից։ Ժողովրդական ստուգաբանության համաձայն, «*Sederek*»-ը նշանակում է «*sel gerek*» (ջրհեղեղի ենթարկված)։ Այլ հետազոտողներ հավատում են, որ «*Səgrək*» անունը, որը հիշատակվում է «Դեդե Կորկուտի գիրք» դյուցազնագրքում, վերափոխվել է «Sederek»-ի որպես տեղանուն։ Բայց, ըստ վերջին ուսումնասիրությունների, «Սադերեկ» անունը գալիս է արաբերեն «Sədər» (ճաբար) անունից՝ լրացուցիչ «*ək*» վերջածանցով։ Ենթադրվում է, որ գյուղը հիմնադրվել է նախկին ռազմական ճամբարի տարածքում։

Աշխարհագրություն
----------------

Գյուղը գտնվում է Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության ծայր հյուսիսում, Արաքս գետի ձախ ափին, Հայաստանի պետական սահմանից ոչ հեռու (մոտ 1500 մետր), իսկ Թուրքիայի պետական սահմանից հեռու է մոտ 10 կմ։

Տնտեսություն
------------

Տնտեսությունը սերտորեն կապված է թուրքական ձեռնարկությունների հետ։

Հուշարձաններ
------------

Գյուղում կա երեք մզկիթ, երեքն էլ գտնվում են գյուղամիջում։ Ամենավաղ կառուցված մզկիթը թվագրվում է 1843 թվականին, երկրորդը կառուցվել է 1892 թվականին, վերջին մզկիթը կառուցվել է 1909 թվականին։

Հայտնի անձինք
-------------

* Գյուղում է ծնվել ադրբեջանցի կենսաբան Ալի Հասան օղլի Ալիևը։
* Գյուղում է ծնվել քիմիկոս-տեխնոլոգ, գիտնական, քիմիական գիտությունների դոկտոր Միրկազմիմ Ջալալ օղլի Սեիդովը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Նախիջևանի ԻՍՍՀ բնակավայրերը
2. ↑  ANAS, Azerbaijan National Academy of Sciences (2005). *Nakhchivan Encyclopedia*. Vol. volume II. Baku: ANAS. էջ 252. ISBN 5-8066-1468-9. `{{cite book}}`: `|volume=` has extra text (օգնություն)
3. ↑  *Encyclopedic dictionary of Azerbaijan toponyms*. Volume I. p. 304. Baku: "East-West". 2007. 978-9952-34-155-3.
4. ↑  «Սադարակ գյուղի հուշարձանները».(չաշխատող հղում)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Սանդրուքի շրջան |
| --- |
|  |
| Ավաններ | Հեյդարաբադ • Սանդրուք | Սանդրուքի շրջանը Ադրբեջանի քարտեզին |
|  |
| Գյուղեր | Ղարաղաչ • *Տիգրանաշեն*1 |
|  |
| *1 — Գտվնում է ՀՀ ԶՈՒ վերահսկողության տակ*: |

 |
**Սատրապների մեծ ապստամբություն**, մի քանի սատրապների ապստամբություն Աքեմենյան պետության պարսից արքա Արտաքսերքսես II Մենոմոնի դեմ։

Կապադովկիայի Դատամ սատրապ և տաղանդավոր հրամանատարը սատրապությունը ժառանգել էր Ք․ա․ 384 թվականին իր հայր Կոմիսսարեսից։ Նա շատ հարգված ռազմական առաջնորդ էր, նա հետագայում Ք․ա 372 թվականին ապստամբեց տերության դեմ։ Թագավորը հարևան սատրապներ Ավտոֆրադատին (Լիդիա) և Արրտումպարին (Լիկիա) հրամայեց ապստամբություն բարձրացնել, սակայն Դատամը շատ հաջող դիմադրեց նրանց ապստամբությանը։

Փռյուգիայի սատրապ Արիոբարզանեսը և նրա որդի Պոնտան նշանակվեցին Հելլեսպոնտական Փռյուգիայի սատրապ այնքան ժամանակ, մինչև Արտաբազը դարձավ սատրապության օրինական ժառանգորդ։ Սակայն, երբ Արտաբազն արդեն պատրաստ էր իր ձեռքը վերցնել կառավարումը Արիոբարզնաեսը հրաժարվեց իշխանությունը հանձնել և Ք․ ա․ 366 թվականին միացավ Դատամի ապստամբությանը։ Արիոբարզանեսը օգնություն խնդրեց հարևան երկրներից, և նա օգնություն ստացավ Ագեսիլայ II սատրապ արքայից։ Արիոբարզանեսը պաշարման մեջ էր գտնվում Կարիաի արքա Մավսոլի և Աֆտոֆրադատի կողմից, մինչև Ագեսիլյան բանակցությունների միջոցով ապստամբներին համոզեց հետ քաշվել։ Արիոբարզնեսը սպանվել է Ք․ ա․ 363 թվականին իր որդի Միթրիդատի դավաճանության հետևանքով։

Ք․ ա․ 362 թվականին Հայաստանի սատրապ Օրոնտես I ապստամբել է, այն բանից հետո, երբ նա թագավորից հրաման ստացավ ուղևորվել Միսիա։ Նրա ազնվական ծագումը մյուս սատրապներին ստիպես ճանաչել նրան որպես ապստամբության ղեկավար, սակայն Օրոնտեսը որոշ ժամանակ անց պարսից արքայի հետ համաձայնության եկավ և դավաճանեց մյուս սատրապներին և շուտով ապստամբությունը պարտություն կրեց։ Օրոնտեսը ստացավ Էգեյան ծովի առափնյա շրջանները, իսկ Դատամը սպանվեց իր փեսա Միթոբարզնեսի դավաճանությունից հետո։ Սպանվեց նաև Արիոբարզանեսը, սակայն ապստամբությունից հետո մյուս սատրապները ներվեցին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Brosius 2006, p. 28
2. 1 2  Brosius 2006, p. 29
3. ↑  Gershevitch 1985, p. 378
4. 1 2  Nelson 1984, p. 131

Գրականություն
-------------

* Brosius, Maria (2006). *The Persians: an introduction*. Taylor & Francis. ISBN 9780415320894.
* Gershevitch, Ilya (1985). *The Cambridge history of Iran:The Median and Achaemenian periods*. Cambridge University Press. ISBN 9780521246996. p386
* Heskel, Julia (1997). *The North Aegean wars, 371-360 B.C*. Franz Steiner Verlag. ISBN 9783515069175. p94
* Nelson Frye, Richard (1984). *The history of ancient Iran*. Vol. Vol 3. C.H.Beck. ISBN 9783406093975. `{{cite book}}`: `|volume=` has extra text (օգնություն)
**«Պալմա»**, ռեժիսոր Ալեքսանդր Դոմոգարով կրտսերի ռուսական գեղարվեստական ֆիլմը, որը Էկրան է բարձրացել 2021 թվականի մարտին։

Սյուժե
------

Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում 1970-ականներին Մոսկվայի օդանավակայանում։ Սյուժեն հիմնված է իրական պատմության վրա. Իգոր Պոլսկին, մեկնելով արտասահման, ստիպված է թողնել հենց թռիչքուղու վրա Պալմա անունով իր հովվաշանը՝ բժշկական տեղեկանքի բացակայության պատճառով։ Պալման երկար սպասում է տիրոջը՝ դիմավորելով ժամանող բոլոր ինքնաթիռներին։ Նա լավագույն ընկերն է դառնում 9-ամյա Կոլյայի համար, որը վերջերս կորցրել է մորը և ստիպված է սովորել հոր հետ նոր կյանքին, որը նախկինում չի ճանաչել։

Արտադրություն
-------------

Ֆիլմի նկարահանումները տեղի են ունեցել մերձմոսկովյան օդանավակայաններից մեկում և բելառուսական Բրեստում։ Տեղական օդանավակայանը, որը պահպանել է խորհրդային ինտերիերը և այնքան էլ շատ ծանրաբեռնված չէր, լավագույնս համապատասխանել է 70-ականների մթնոլորտը վերարտադրելու համար։ Զանգվածային տեսարանների համար որպես ստատիստներ նկարահանվել է Բրեստի մոտ 500 բնակիչ։

Պալմայի դերը կատարող 7-ամյա Լիլիայի համար դա եղել է առաջին հիմնական դերը մեծ կինոյում։

«Պալմա» ֆիլմը կունենա երկու տարբերակ՝ մեկը ռուսական վարձույթի համար, երկրորդը՝ Ճապոնական տարածքի համար, որտեղ կներառվեն լրացուցիչ տեսարաններ, որոնք նկարահանվել են Հոնսյու կղզում՝ Ակիտա նահանգում՝ ռուս և տեղացի դերասանների մասնակցությամբ։ Ճապոնական վարձույթում ֆիլմը կթողարկվի 2021 թվականի ամռանը՝ «Ակիտայի և Պալմայի պատմությունը» անվանումով։ Ժապավենի տեղայնացմամբ զբաղվելու է Tokyo Theatres Co Inc.-ը։

Ֆիլմի ռուսական պրեմիերան տեղի կունենա 2021 թվականի մարտի 18-ին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Фильм «Пальма»: Хозяин встретится с овчаркой, ждавшей его в аэропорту
2. ↑  Про жизнь собачью

Արտաքին հղումներ
----------------

* Собачья верность
* Александр Домогаров снялся для японской версии фильма «Пальма»
* Фильм «Пальма»: Под крылом самолета овчарка скулит
* Пёс научит верности: в Подмосковье идут съёмки фильма "Пальма"
* Овчарка Пальма - советский Хатико. Репортаж со съемочной площадки фильма(չաշխատող հղում)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
**Սուրբ Ծննդյան եկեղեցի** (ռուս.՝ Церковь Рождества Христова), ուղղափառ եկեղեցի Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մարտինովսկի շրջանի Բոլշայա Օռլովկա սլոբոդայում։ Ենթարկվում է Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու Վոլգոդոնսկի և Սալսկի թեմի Սեմիկարակորսկի գործակալությանը։

*Տաճարի հասցեն`* ՌԴ, Ռոստովի մարզ, Մարտինովսկի շրջան, Բոլշայա Օռլովկա սլոբոդա, Ռևոլյուցիոննայան փողոց, 68։

Պատմություն
-----------

Բոլշայա Օռլովկա սլոբոդայի առաջին փայտե եկեղեցին կառուցվել էր 1790 թվականին։ Այն քանդված տեսքով տեղափոխել են մեկ այլ նահանգից և հավաքել սլոբոդայում։

Առաջին Դոնի շրջանի Բոլշայա Օռլովկա սլոբոդայի հաջորդ` Սուրբ Ծննդյան փայտե եկեղեցին 1796 թվականին տեղափոխվել է Կազանսկայա ստանիցայից։ 1798 թվականին այն կառուցվել է հեծելազորի գեներալ Վասիլի Պետրովիչի միջոցներով, իսկ 1799 թվականին օծվել է։ 1821 թվականին եկեղեցին վերակառուցվել է և դարձել ավելի փոքր չափերի։ 1904 թվականին եկեղեցուն կցակառուցվել են փայտե զանգակատունը, սեղանատունը և կողմնասեղանները։

Ժամանակին Սուրբ Ծննդյան եկեղեցուն պատկանել են փայտե ցախանոցով պահակատունը, ինչպես նաև կանանց եկեղեցական-ծխական դպրոցի շենքը։ Կանանց եկեղեցական-ծխական դպրոցը բացվել է 1890 թվականին։ 1938 թվականին եկեղեցին փակվել է։ 1942 թվականին գյուղի ռմբակոծության ժամանակ եկեղեցին վնասվել է, իսկ ավելի ուշ` քանդվել։

1943 թվականին ծխի անդամներին ժամերգություններ անցկացնելու համար տրվել է Սալ գետի մոտ գտնվող շտեմարանը։ Ծխականներն այն վերակառուցել են աղոթքի տան։ 1947 թվականին աղոթքի տանն ավելացրել են կցակառույց` շինության մակերեսն ընդլայնելով 95 մ²-ով։ 1959 թվականին եկեղեցին փակվել է, նրա սրբապատկերներն ու կայքը փոխանցվել են Բոլշայա Մարտինովկա սլոբոդայի Սուրբ Երրորդություն տաճարին։

2006 թվականի հունիսին Սուրբ Ծննդյան եկեղեցու բարեկարգման նպատակով նրան է փոխանցվել ավտոտրանսպորտային ձեռնարկության գրասենյակի շենքը, նույն թվականի հունիսի 23-ին այնտեղ կայացել է շինարարական աշխատանքները սկսելու պատարագ։

Տաճարում հայր Վլադիմիր Օվչիննիկովի, Բոլշայա Մարտինովկա սլոբոդայի Սուրբ Երրորդություն տաճարի հովիվ հայր Ալեքսի Օվչիննիկովի ջանքերով և սլոբոդայի ծխականների ուժերով աստիճանաբար իրականացնում են բարեկարգման աշխատանքներ, նորոգվում է տանիքը, սվաղվում և ներկվում են պատերը։ Եկեղեցու համար պատրաստվել և տեղադրվել է պատկերակալ։ Եկեղեցուն կից գործում է կիրակնօրյա դպրոց։

Հոգևորականություն
-----------------

Եկեղեցու վանահայրն է երեց Ֆեոդոր Ֆեոդորովիչ Ստուրովը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Большая Орловка». *sobory.ru*. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 24-ին. `{{cite web}}`: Text "Церковь Рождества Христова" ignored (օգնություն)
2. 1 2 3 4 5  «Церковь Рождества Христова в сл.Большая Орловка». *zrhbo-zrh1.cerkov.ru*. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 24-ին. `{{cite web}}`: Text "наш приходской сайт" ignored (օգնություն)
3. ↑  «Духовенство». *zrhbo-zrh1.cerkov.ru*. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 24-ին. `{{cite web}}`: Text "Церковь Рождества Христова в сл.Большая Орловка" ignored (օգնություն)
«**Կախարդական դիմանկար**» (չին.՝ 魔画, mó huà, «մո հուա»), 1997 թվականի ռուս-չինական ֆիլմ-հեքիաթ։

Սյուժե
------

Այս զարմանալի հեքիաթը նկարահանվել է ռուսական և չինական ավանդությունների հիման վրա։ Մի օր Իվանին Սուրբ Ծննդյան տոների ժամանակ կանխատեսում են հանդիպում օտար գեղեցկուհու հետ։ Անտառային կախարդը երիտասարդի բարության համար նրան նվիրում է Սյաո Ցին անունով չինացի աղջկա կախարդական դիմանկարը։ Նրա գեղեցկությունը հիացնում է Իվանին, և նա սիրահարվում է առանց հիշողության։ Անսպասելիորեն դիմանկարը կենդանանում է, աղջիկը երիտասարդին զարմանալի պատմություն է պատմում։ Ստացվում է, որ կայսրը և չար կախարդ Ան Յուան Պան վերցրել նրան ծնողների կամքին հակառակ, որպեսզի դարձնի իր կինը։ Աղջկա եղբայրը նկարել է դիմանկարը, որի մեջ էլ տեղափոխվել է Սյաո Ցինի հոգին, իսկ չարագործին բաժին է հասել միայն հազիվ կենդանի մարմինը՝ անզգա տիկնիկ։ Այժմ կայսրը փնտրում է այդ դիմանկարը, որպեսզի վերականգնի աղջկա հոգին…

Դերերում
--------

* Սերգեյ Շնիրյով – *Իվան*
* Դմիտրի Սոլովյով – *փոքիկ Իվան*
* Գաո Լի – *Սյաո Ցին* (հնչյունավորել է Տատյանա Վեսյոլկինան, վոկալը՝ Վան Ցյանի)
* Չան Ցզյանյուան – *Ան Յուան Պա* (հնչյունավորել է Վլադիմիր Անտոնիկը)
* Չեն Լու – *Վան Լուն, Սյաո Ցինի եղբայրը* (հնչյունավորել է Սերգեյ Բեզռուկովը)
* Յան Շուեյ – *փոքրիկ Վան Լուն*
* Չժոու Գունցզի – *իմաստուն Լաո Չուն* (հնչյունավորել է Վսևոլոդ Աբդուլովը)
* Վալենտինա Տելիչկինա – *Իվանի մայրը*
* Վան Կե – *Սյաո Ցինի հայրը*
* Սե Կեցզյուան – *Սյաո Ցինի մայրը*
* Վլադիմիր Անտոնիկ – *իշխան*
* Անդրեյ Մարտինով – *Տիտ*
* Աննա Մարկովա – *Մոտյա*
* Արիադնա Շենգելայա – *կախարդուհի*
* Իրինա Բեզռուկովա (լուսագրերում՝ Լիվանովա) – *Դահանակե փերի*
* Նատալյա Գոնչարովա – *պանդոկապանուհի*
* Վլադիմիր Եպիսկոպոսյան – *Ծուռ Ջեք*
* Եվգենի Գերչակով – *էպիզոդ*

Նկարահանող խումբ
----------------

* Սցենարի հեղինակներ՝ Գենադի Վասիլև, Սերգեյ Կոզլով, Շի Յուլիան Չժան
* Ռեժիսոր՝ Գենադի Վասիլև
* Օպերատոր՝ Բորիս Բոնդարենկո
* Նկարիչ՝ Միխայիլ Կարտաշով
* Կոմպոզիտոր՝ Դմիտրի Ռիբնիկով
* Լուսանկարիչ՝ Յուրի Բելով

Էկրանավորման առանձնահատկություններ
----------------------------------

Ռուսական գյուղի բնական պայմաններում կատարվող նկարահանումները կատարվել են Սուզդալում, իսկ կարելի է տեսնել Սուզդալի Փայտե ճարտարապետության թանգարանի և Պոկրովսկի վանքը, որտեղ նկարահանվել է իշխանի պալատը։ Վայրի կենդանիների հետ կապված տեսարանները նկարահանվել են Վլադիմիրի մարզի Պետուշինսկի շրջանի Լեոնովո կայարանում։

Չինաստանում հիմնական նկարահանումներն անցկացվել են Դոնգուան քաղաքում։ Մասնավորապես Ան Յուան Պայի պալատի դերը «կատարել» է հարուստ մանդարինի պալատը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Белов Ю. «Волшебный портрет» / Ю. Белов // В главной роли Суздаль / Ю. Белов. – М. 2006. – С. 188-192

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ČSFD · Internet Movie Database |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի (այլ կիրառումներ)

**Կոշի Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի** գտնվում է Արագածոտնի մարզի Կոշ գյուղից հյուսիս-արևելք, ձորալանջին։ Եկեղեցին կառուցվել է 7-րդ դարում, դեղնակարմրավուն ու դարչնագույն սրբատաշ տուֆից։

Ճարտարապետություն
-----------------

Եկեղեցին ունի խաչաձև գմբեթավոր հորինվածք, խորանի երկու կողմերում ավանդատներով ու միակ` հարավային մուտքով։ Համալիրի հյուսիս-արևմտյան կողմում կոպտատաշ բազալտից, կրաշաղախով շինված, ներսից սվաղած, թաղածածկ ջրամբարն է (4.8x13.5 մ ներսի չափերով, 2.85 մ բարձրությամբ)։ 
եկեղեցին 981 թվականին որպես նվիրատվություն ստացել է հողատարածքներ, ջրաղաց, այգի, իսկ 1649-ին` այգի և ձիթհանք։ 
Եկեղեցու ներսում պահպանվել են 7-րդ դարի որմնանկարների հատվածներ. խորանին «Քրիստոսը փառքի մեջ» հորինվածքն է, իսկ արևելյան լուսամուտի երկու կողերին կրկնակի պատկերված է Քրիստոսը, որը տեքստով մագաղաթե գալարը մեկնում է իրեն մոտեցող առաքյալներին (երկու կողմից` վեցական)։ Դա «Տերը տալիս է օրենքը» պատկերագրության ինքնատիպ տարբերակն է` կատարված գծային-գրաֆիկական եղանակով, որը որմնանկարին հաղորդում է հարթապատկերային բնույթ։ Կոշի Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցին գործել է մինչև 18-րդ դար։

Վերանորոգում
------------

1970-1973 թվականներին նորոգվել են եկեղեցու պատերը և ծածկերը իսկ 2007-2008 թվականներին վերականգնվել է վանքի գմբեթը։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Կոշի Սուրբ Ստեփանոս Եկեղեցի». *Պատմական Հետք*. Վերցված է 2021 թ․ հունիսի 6-ին. `{{cite web}}`: Text "Պատմական Հետք" ignored (օգնություն)
2. ↑  «ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ԵՎ ՄՇԱԿՈՒՅԹԻ ԱՆՇԱՐԺ ՀՈՒՇԱՐՁԱՆՆԵՐԻ, ԱՐԱԳԱԾՈՏՆԻ ՄԱՐԶ». Վերցված է 2021 թ․ հունիսի 6-ին.