**Կենսաէլեկտրական պոտենցիալներ**, բիոէլեկտրական պոտենցիալներ, էլեկտրական պոտենցիալներ. առաջանում են մարդու, կենդանիների ու բույսերի հյուսվածքներում, առանձին բջիջներում և հանդիսանում են գրգռման, արգելակման պրոցեսների կարևորագույն բաղադրամասը։ Կենսաէլեկտրական պոտենցիալներ առկայությամբ են պայմանավորված բժշկագիտության մեջ լայն տարածում գտած

* էլեկտրակարդիոգրաֆիայի,
* էլեկտրաէնցեֆալոգրաֆիայի,
* էլեկտրամիոգրաֆիայի մեթոդները։

Պատմություն
-----------

Կենդանի օրգանիզմում կենսաէլեկտրական պոտենցիալների գոյության մասին առաջին տվյալներն ստացել են 18-րդ դարում, էլեկտրական օրգաններ ունեցող որոշ ձկների հետազոտությունից։ Իտալացի ֆիզիոլոգ, բժիշկ Լուիջի Գալվանիի ուսումնասիրությունները կենսաէլեկտրական պոտենցիալների վերաբերյալ գիտության առաջացման հիմք դարձան։ Կատարվեց 2 խոշոր հայտնագործություն, փաստեր կուտակվեցին կենդանի հյուսվածքներում կենսահոսանքների առկայության մասին, և բացահայտվեց տարբեր մետաղների օգնությամբ էլեկտրական հոսանք ստանալու նոր սկզբունքը։ 

##### Հայտնաբերում

Գերմանացի ֆիզիոլոգ էմիլ Դյուբուա-Ռայմոնը ապացուցեց կենսաէլեկտրական պոտենցիալների առկայությունը մկաններում ու նյարդերում՝ հանգստի և գրգռման վիճակում։ Նյարդային և մկանային բջիջների կենսաէլեկտրական պոտենցիալները բաժանվում են. 

* հանգստի,
* գործողության,
* ետսինապսային
* գեներատորային պոտենցիալների։

Հանգստի պոտենցիալ
-----------------

Հանգստի պոտենցիալ (ՀՊ, *հանգստի թաղանթային պոտենցիալ*), հանգստի շրջանում կենդանի բջջի պրոտոպլազմայի արտաքին մակերևույթի և ներքին պարունակության միջև առկա է պոտենցիալների տարբերություն, որը 60-90 մվ է։ Թաղանթի արտաքին մակերևույթի նկատմամբ ներքինը լիցքավորված է էլեկտրաբացասական։ Յուլիուս Բեռնշտայնի (1902, 1912), Ալան Հոջկինի և Բորիս Կացի (1947) ուսումնասիրությունները պարզել են, որ ՀՊ պայմանավորված է հանգստի վիճակում գտնվոդ թաղանթով **К+**-իոնների ընտրողական թափանցելիությամբ։ **К+**-ի կոնցենտրացիան պրոտոպլազմայում մոտ 50 անգամ մեծ է, քան բջջից դուրս եղած հեղուկում։ Այդ պատճառով **К+**-ը դիֆուզվելով բջջի ներսից դեպի արտաքին միջավայր՝ իր հետ տանում է դրական լիցքեր։ Թաղանթի ներսի կողմը, որն անթափանցելի է խոշոր օրգանական անիոնների համար, լիցքավորվում է բացասական։ Քանի որ հանգստի վիճակում **Na+**-֊իոնների թափանցելիությունը թաղանթով մոտ 100 անգամ փոքր է **К+**-ի թափանցելիությունից, ապա **Na+**-ի դիֆուզիան թաղանթով դեպի պրոտոպլազմա աննշան նվազեցնում է ՀՊ։ Կմախքային մկանաթելերում ՀՊ-ի առաջացման պրոցեսում մեծ է **Cl**-իոնների դիֆուզիան դեպի պրոտոպլազմա։

Գործողության պոտենցիալ
----------------------

Գործողության պոտենցիալ (ԳՊ), բոլոր գրգռիչները բջջի վրա ազդելով առաջացնում են ՀՊ-ի նվազում, և երբ այն հասնում է կրիտիկական արժեքի (շեմքի), առաջանում է ակտիվ պատասխան՝ ԳՊ։ ԳՊ-ի վերընթաց փուլում կարճատև փոփոխվում է թաղանթի ներքին մակերևույթը, վերալիցքավորվում է և դառնում դրական պոտենցիալ։ ԳՊ առավելագույն արժեքին հասնելով սկսում է նվազել, և թաղանթի մակերևույթի պոտենցիալը վերադառնում է ելակետային վիճակին՝ ՀՊ-ի արժեքին։ ՀՊ-ի լրիվ վերականգնումը տեղի է ունենում միայն պոտենցիալի հետքային ապաբևեռացման կամ հիպերբևեռացման ավարտից հետո, որոնց տևողությունը նշանակալիորեն գերազանցում է ԳՊ-ի պիկի տևողությանը։

Թաղանթային տեսության համաձայն գրգռիչի ազդեցությամբ թաղանթի ապաբևեռացումն առաջ է բերում **Na+**-իոնների հոսքի ուժեղացում դեպի պրոտոպլազմա, որը փոքրացնում է թաղանթի ներքին կողմի բացասական պոտենցիալը և մեծացնում ապաբևեռացումը։ Դա իր հերթին հասցնում է **Na+**-ի թափանցելիության հետագա բարձրացման և ապաբևեռացման նոր մեծացման։ Նշված պրոցեսի շնորհիվ տեղի է ունենում թաղանթային պոտենցիալի փոփոխություն, որը բնորոշ է ԳՊ-ին։ **N+**-իոնների թափանցելիության բարձրացումը (մեծացումը) կարճատև է, որին հաջորդում է անկումը, հետևաբար իոնների հատի նվազումը դեպի պրոտոպլազման։ Ի տարբերություն **Na+**-ի **K+**-ի թափանցելիությունը շարունակում է աճել, որը հանգեցնում է բջջից **K+**-իոնների արտահոսքին։ Այս փոփոխությունների շնորհիվ ԳՊ սկսում է նվազել, որը տանում է ՀՊ-ի վերականգնման։

Հետսինապսային պոտենցիալներ
--------------------------

Հետսինապսային պոտենցիալներ (ՀՍՊ), առաջանում են նյարդային և մկանային բջիջների թաղանթների այն մասերում, որոնք անմիջապես սահմանակից են սինապսային վերջույթներին։ Ունեն մի քանի մվ ամպլիտուդ, 10-15 մվրկ տևողություն։ ԵՍՊ ենթաբաժանվում է 2 տիպի՝ 

* դրդող ՀՍՊ (ԴՀՍՊ)
* արգելակող՝ (ԱՀՍՊ)։

Ի տարբերություն գործողության պոտենցիալի, հետսինապսային պոտենցիալների տատանասահմանը աստիճանաբար մեծանում է նյարդային վերջույթից արտադրվող մեդիատորի քանակության ավելացման հետ։

##### Դրդող ՀՍՊ (ԴՀՍՊ)

Առաջինն իրենից ներկայացնում է ենթասինապսային թաղանթի տեղային ապաբևեռացում, որը պայմանավորված է համապատասխան մեդիատորի ազդեցությամբ (օրինակ, ացետիլխոլինը նյարդերի և մկանների միացման տեղում)։ ԴՀՍՊ-ն, որոշ շեմքային արժեքի հասնելով, բջջում առաջացնում է ԳՊ։ 

##### Արգելակող՝ ՀՍՍՊ

ԱՀՍՊ արտահայտվում է թաղանթի գերբևեռացմամբ, որը պայմանավորված է արգելակող մեդիատորի ազդեցությամբ։

Գեներատորային պոտենցիալներ
--------------------------

Գեներատորային պոտենցիալներն առաջանում են զգացող նյարդային վերջույթների՝ ռեցեպտորների թաղանթում։ Արտաքինից նման են ԳԵՍՊ-ին, նրանց ամպլիտուդը մի քանի մվ է և կախված է ռեցեպտորի վրա կիրառված գրգռիչի ուժից։ Գեներատորային պոտենցիալների իոնային մեխանիզմն անբավարար է ուսումնասիրված։ Կլինիկայում կենսաէլեկտրական պոտենցիալները գրանցվում են մաշկի վրա դրվող էլեկտրոդների միջոցով։

Գրականություն
-------------

* Экклс Дж. Физиология нервных клеток, перевод с английского, М. 1959;
* Ходжкин А. Нервный импульс, перевод с английского, М. 1965

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 370)։*  |