**Կրուպսկայայի անվան հրուշակեղենի գործարան**, հրուշակեղենի արտադրության խոշոր ձեռնարկություն, գտնվում է Սանկտ Պետերբուրգի Վլադիմիրի շրջանում։

Հիմնական արտադրանքը շոկոլադե կոնֆետներն են, ամենահայտնի ապրանքանիշերը՝ «Արջուկը Հյուսիսում», «Գրիլյաժը», արտադրվում էր նաև «Օզորնայա Ալյոնկա» շոկոլադը (անվանման մեկ այլ տարբերակն է «Կրուպսկայա Ալենկա»)։ «Ալյոնկա» շոկոլադի և «Կարա-Կում» քաղցրավենիքի թողարկումը դադարեցվեց այն պահից, երբ Միացյալ Նահանգների հրուշակագործների խմբի կողմից հարուցվեց հակամենաշնորհային դեպք։

Ձեռնարկությունը գործարկվել է 1938 թվականին, 1992 թվականին բաժնետիրացվել է, 2006-2014 թվականներին պատկանել է նորվեգական Orkla ընկերությանը։ 2015 թվականից գործարանը պատկանել է «Սլավյանկա» ընկերությանը», 2012-2017 թվականներին փուլ առ փուլ դուրս է բերվել շահագործումից, արտադրական մասնաշենքերը քանդվել են, արտադրական գծերը դուրս են բերվել, իսկ տարածքը հանձնվել է բնակելի կառուցապատման։ Ապրանքանշաններն օգտագործվում են «Սլավյանկայի» այլ ձեռնարկությունների կողմից (որոնցից մեկը, որը գտնվում է Ռազբեգաևո գյուղում, անվանվել է «Կրուպսկայա գործարան»).

Պատմություն
-----------

Գործարանը հիմնադրվել է Լենինգրադում 1938 թվականին ԽՍՀՄ սննդի արդյունաբերության ժողովրդական կոմիսարիատի կարգադրության համաձայն՝ խոհանոցային գործարանի հիման վրա, մասնագիտացած է շոկոլադի արտադրության մեջ և կոչվել է Նադեժդա Կրուպսկայաի անունով։

Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ գործարանը հիմնականում աշխատում էր ռազմաճակատի համար և չէր դադարում մեկ օր աշխատել՝ արտադրելով հրուշակեղենի արտադրանք՝ օգտագործելով տարբեր փոխարինիչներ։ 1943 թվականին արտադրվել է 3 տոննա «Արջուկը Հյուսիսում» քաղցրավենիք ։ (1997 թվականից ի վեր, այս ապրանքանիշը պաշտոնապես դարձել է գործարանի սեփական ապրանքային նշանը)։

Շենքի ոչ մի աշխատող չի մահացել շրջափակման ժամանակ։

1956 թվականին գործարանին շնորհվեց «Գերազանց որակի ձեռնարկություն», 1961 թվականին՝ «Բարձր արտադրական մշակույթի ձեռնարկություն» կոչումը։ 1970-1980 թվականներին գործարանը մտնում էր Լենինգրադի հրուշակեղենի արդյունաբերության արտադրական միավորման կազմի մեջ։

1992 թվականին սեփականաշնորհման ծրագրով գործարանը դարձել է բաժնետիրական։ 1995-1996 թվականներին վերակառուցվել է կոնֆետի արտադրամասը։

2006 թվականին գործարանի բաժնետոմսերի 75 %-ը գնել է նորվեգական Orkla խումբը, իսկ 2011 թվականին նորվեգացիները գործարկել են գործարանը միացնելու գործընթացը, որը պատկանում է նրանց՝ Սլադկոյի հրուշակեղենի ասոցիացիայի հետ։ 2012 թվականից սկսվել է գործարանի կոնսերվացումը և արտադրական հզորությունների վերջնական փոխանցումը քաղաքի կենտրոնից մարզ՝ Ռազբեգաևո տարածք։ 2014 թվականին ամռանը Սոցիալիստական փողոցում (տուն 21) գործարանի նախկին արդյունաբերական շենքը վերջապես փակվեց և վաճառվեց «Պիոներ» զարգացման ընկերությանը` իր տարածքի, որպես հասարակական և բիզնես կենտրոնի զարգացման համար։ 2015 թվականին հունվարին Orkla իր ռուսաստանյան դուստր ընկերությանը 100 %-ը վաճառեց Սլավյանկա հրուշակեղենի ընկերությանը, այն ձեռնարկություններին, որոնց հետագայում գործարանի արտադրական կարողությունների մի մասը փոխանցվել է։

2017 թվականի մարտին գործարանի շենքը վերջնականապես քանդվեց, իսկ դրա տեղում նախատեսվում է կառուցել ապարտ-հյուրանոց (տուն, որը ֆորմալ առումով բնակելի ֆոնդի մեջ չի մտնում, բայց նախատեսված է բնակարանների համար)։

Արտադրանքի գրաֆիկական դիզայն
----------------------------

1967 թվականից մինչև 21-րդ դարի սկիզբը ընկերությունը համագործակցում էր գրաֆիկական ձևավորման ոլորտի այնպիսի նկարիչ մասնագետների հետ ինչպիսիք են, Իգոր Օմինինը, Դմիտրի Գրուշևսկին, Պիտեր Լյուբկովսկին, Տատյանա Լուկյանովան, Անրիետտա Օլխովիչը, որոնք ստեղծել են ընկերության կողմից թողարկած ապրանքների հիշվող պատկերներ։

Ընկերության արտադրած կոնֆետների տուփերը դարձել են հավաքածուներ։ Արդյունաբերական գրաֆիկայի այս գործերը պահվում են Ռուսաստանի պետական թանգարանում, Սանկտ Պետերբուրգի պատմության պետական թանգարանում և մասնավոր հավաքածուներում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Петербуржцы должны будут заплатить за «Аленку» более 2 миллионов» (ռուսերեն). www.opentown.org. Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ սեպտեմբերի 4-ին. Վերցված է 2019 թ․ սեպտեմբերի 4-ին.
2. ↑  Разошлись по разным пустыням // *Коммерсантъ*.
3. ↑  «О группе компаний». «Breadbranch.com». Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ նոյեմբերի 14-ին. Վերցված է 11 ноября 2015-ին.
4. ↑  ««Мишка» спасён». Санкт-Петербургские Ведомости. 6 июля 2001. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ դեկտեմբերի 8-ին. Վերցված է 2010 թ․ հունվարի 1-ին.
5. ↑  «В результате 24 февраля 2011 было создано единое предприятие «Оркла Брэндс Россия»». Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հունվարի 4-ին. Վերցված է 2011 թ․ նոյեմբերի 20-ին.
6. ↑  «Группа "Пионер" покупает у Orkla бывшую фабрику Крупской». «DP.RU». Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ նոյեմբերի 14-ին. Վերցված է 11 ноября 2015-ին.
7. ↑  «Надо ли гордиться тем, чем гордятся петербургские архитекторы». «812-онлайн». Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ հուլիսի 11-ին. Վերցված է 11 июля 2015-ին.
8. ↑  «Фабрика им. Крупской теряет позиции». «DP.RU». Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ նոյեմբերի 14-ին. Վերցված է 11 ноября 2015-ին.
9. ↑  «Сладкое прощание с Крупской» (ռուսերեն). www.fontanka.ru. 20150706T1522+0300Z. Վերցված է 2019 թ․ նոյեմբերի 24-ին.
10. ↑  Фабрики Крупской больше нет, а шоколадом пахнет — МК Санкт-Петербург
11. ↑  Основатель ленинградской школы графического дизайна
12. ↑  Товарные знаки из Ленинграда
13. ↑  *Надеждинская Ю.* Она рисовала Алёнку. — Санкт-Петербургский Курьер, — № 22 (429), — 2008. — С. 27.
14. ↑  «Верните старого Мишку». Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ հուլիսի 21-ին. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 22-ին.
15. ↑  «Лукьянова Татьяна Владимировна, художник». Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ հոկտեմբերի 18-ին. Վերցված է 2011 թ․ ապրիլի 22-ին.