recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Պոկրովսկի պուրակ** (ռուս.՝ Покровский сквер), Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքի պուրակներից մեկը, որը գտնվում է քաղաքի կենտրոնում։ Մինչև 2003 թվականը կոչվել է Կիրովի պուրակ։

Պատմություն և գործունեություն
-----------------------------

Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին
1897 թվականին, ռոստովցի վաճառական Գեորգի Պուստովոյտովի ղեկավարությամբ և նվիրատվություններով, Բոգատյանովսկի պողոտայի կարմիր գծի մոտ, Պոկրովսկի պուրակի արևմտյան մասում սկսվել էր քարե Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու շինարարությունը, որն օծվել է 1909 թվականի մայիսի 22-ին։ Խորհրդային իշխանության տարիներին այն փակվել է, 1930-ական թվականներին` քանդվել, իսկ նրա տեղում տեղադրվել է Սերգեյ Կիրովի հուշարձանը։ 2003 թվականին Կիրովի հուշարձանը պուրակից տեղափոխվել է Կիրովի պողոտայի և Պուշկինի փողոցի անկյուն։ 2005 թվականի փետրվարին դրվել է վերակառուցվող Աստվածածին տաճարի հիմնաքարը։ Նոր տաճարը, որը կառուցվել է ճարտարապետ Գենադի Շևչենկոյի նախագծով, օծվել է 2007 թվականի նոյեմբերի 11-ին։ Օծումից որոշ ժամանակ առաջ` 2007 թվականի հունիսի 25-ին, պուրակի տարածքում, տաճարի առջև բացվել է կայսրուհի Ելիզավետա Պետրովնայի հուշարձանը (հեղինակ` քանդակագործ Սերգեյ Օլեշնյա)։

Պոկրովսկի պուրակում տեղադրվել է առաջին ջրատարի բրոնզե քանդակը, որը պատկերում է մի կնոջ, որը հագնված է քաղաքի XIX դարի բնակչուհու նման և դույլով ջուր է հավաքում ջրաբաշխիչ սյունից։

2009 թվականին Պոկրովսկի պուրակը ճանաչվել է Դոնի Ռոստովի կանաչապատման լավագույն օբյեկտ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Покровский сквер - Wikimapia». wikimapia.org. Վերցված է 2017 թ․ փետրվարի 26-ին.
2. ↑  «Старо-Покровский храм г. Ростов-на-Дону». Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ մայիսի 8-ին. Վերցված է 2017 թ․ ապրիլի 18-ին.
3. ↑  «Покровский сквер города Ростова-на-Дону». Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ ապրիլի 18-ին. Վերցված է 2017 թ․ ապրիլի 18-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Покровский сквер Արխիվացված 2017-10-27 Wayback Machine
* Скверы Ростова-на-Дону
**Նարիման Ալիմամեդ օղլի Հասանզադե** (ադրբ.՝ Nəriman Əliməmməd oğlu Həsənzadə, փետրվարի 18, 1931(1931-02-18), Փոյլու (Աղստևի շրջան), Ղազախի շրջան, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի բանաստեղծ և դրամատուրգ, փիլիսոփայական գիտությունների թեկնածու (1965), Ադրբեջանական ԽՍՀ-ի արվեստի վաստակավոր գործիչ (1981), Ադրբեջանի ժողովրդական բանաստեղծ (2005):

Կենսագրություն և կարիերա
------------------------

Նարիման Հասանզադեն ծնվել է 1931 թվականի փետրվարի 18-ին Ադրբեջանի Ղազախի շրջանի (այսօր Աղստևի շրջան) Փոյլու բնակավայրում։ 1954 թվականից ԽՄԿԿ անդամ է։ Հասանզադեն գրել է մի շարք պոետիկ բանաստեղծությունների շարքեր, որոնցից առավել հայտնի են«Բարեկամներս ինձ սպասում են» (1956), «Իմ հոգին բանաստեղծություն է ուզում» (1964), «Իմ գիշերը, իմ ցերեկը» (1973), «Զմրուխտե թռչուն» (1976), «Դու ներեցիր» (1979), «Մի մտահոգվիր» (1982) և այլն։

Բացի բանաստեղծություններից, Նարիման Հասանզադեն գրել է նաև «Նարիման» (1968) պոեմը՝ նվիրված Նարիման Նարիմանովին և «Նուրու փաշան»։ Որպես դրամատուրգ գրել է նաև մի շարք պիեսներ, որոնցից է՝ «Թող իմանա ամբողջ Արևելքը» (1981), դրամա՝ «Աթաբեկները» (1983)՝ նվիրված ներկայիս Ադրբեջանի տարածքում XII դարում ապրող մարդկանց կյանքին, արձակ՝ «Նաբատ մորաքրոջ հացը» (1974), որը դարձավ Նարիման Հասանզադեի անդրանիկ արձակ ստեղծագործությունը։

Նարիման Հասանզադեի ստեղծագործությունները թարգմանվել են ԽՍՀՄ տարբեր ժողովուրդների լեզուներով։ Անձամբ Հասանզադեն ադրբեջաներեն է թարգմանել Ալեքսանդր Պուշկինի, Տարաս Շևչենկոյի, Նիկոլայ Նեկրասովի, Իվան Ֆրանկոյի, Լեսյա Ուկրաինկայի և այլոց ստեղծագործությունները։ Բացի գրելուց, Նարիմանը զբաղվել է նաև ադրբեջանաուկրաինական հարաբերություններով։

1978 թվականից Նարիման Հասանզադեն «Գրականություն և արվեստ» թերթի գլխավոր խմբագիրն է եղել։ Արժանացել է ԽՍՀՄ «Պատվո նշան» և ադրբեջանական «Շոհրատ» մրցանակների։ Ադրբեջաներենի և ադրբեջանական գրականության դասախոս է Ազգային ավիացիոն ակադեմիայում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Народный поэт Азербайджана Нариман Гасанзаде отмечает юбилей // *mir24.tv*. — 29 марта 2011.
2. ↑  **Һәсәнзадә** Нәриман Әлимәммәд оғлу  / Под ред. Дж. Кулиева. — Азербайджанская советская энциклопедия: Главная редакция Азербайджанской советской энциклопедии, 1987. — Т. X. — С. 212.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Rəsmi sayt Արխիվացված 2020-01-30 Wayback Machine
* "Pompeyin Qafqaza yürüşü" italyan dilində

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Նարիման Հասանզադե» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000028431639 · LCCN: n86139697 · SUDOC: 115569421 · VIAF: 21169810 · WorldCat VIAF: 21169810 |

 |
Վ.Ե.Մակովսկի «Այցելություն աղքատներին» (1874)
**Մարդասեր** ( հուն․՝ φιλέω, «սիրել» և հուն․՝ ἄνθρωπος, «մարդ»), բարեգործությամբ զբաղվող մարդ՝ օգնության կարիք ունեցողներին։

Մարդասիրության ամենահին ձև է հանդիսանում ողորմություն տալը և օգնելը աղքատներին՝ հիմնականում եկեղեցիներում և վանքերում։

**Մարդասիրությունը** դա ամբողջ մարդկության ճակատագրի բարելավման մտահոգությունն է։ Մարդասերը հակադրվում է մարդատյացին և չի համարվում սոցիալական հիվանդություն։

Անվան ծագումնաբանություն
------------------------

«Մարդասիրություն» հասկացությունը հունական լեզվից թարգմանաբար նշանակում է **սեր դեպի մարդիկ**։ Մ.թ.ա. 5-րդ դարում այն նշանակում էր աստվածահաճություն, իսկ մեր թվարկության 5-րդ դարում՝ բարեկամական վերաբերմունք մարդու հանդեպ։ Ներկայիս փուլում «մարդասիրություն» հասկացությունը սկսել է ակտիվորեն օգտագործվել Ֆրանսիայում, որից էլ փոխառված է մեր խոսքի մեջ։

Առաջին անգամ «մարդասիրություն» բառը հայտնվել է Էսքիլեսի «Պրոմեթևսը շղթայված» ողբերգությունում՝ մարդկանց Աստվածային օգնության նշանակությունը ցույց տալու համար։

Մարդասիրության մասին ասացվածքներ և աֆորիզմներ
---------------------------------------------

* Մարդասերները՝ տարվելով բարեգործությամբ, կորցնում են ամբողջ մարդասիրությունը։ Դա նրանց առանձնահատկությունն է (Օսկար Ուայլդ, «Դորիան Գրեյի դիմանկարը»)
* Մաքուր մարդասիրությունը շատ լավ է, բայց բարեգործություն գումարած հինգ տոկոսը ավելի լավ է։ (Սեսիլ Ռոդս)

Տես նաև
-------

* Բարեգործություն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Чудинов А. Н.* Словарь иностранных слов, вошедших в состав русского языка. — М. 1910.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Электронный журнал «Филантроп»
* Интернет портал благотворительности «Филантроп».

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Մարդասեր» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 119367910 · GND: 1143159993, 1175760102 · LCCN: sh85100740 · NKC: ph210131, ph1063202 |

 |
**Իզմիթ** (թուրքերեն՝ İzmit), քաղաք Թուրքիայի հյուսիսարևմտյան մասում, Մարմարա ծովի ափին։ Քաղաքը Քոջայելիի մարզկենտրոնն է։ Այն տեղակայված է Մարմարա ծովի հյուսիսային ափին՝ նեղ մերձափնյա հատվածում՝ 200 մ բարձրության բլրի վրա։

Մինչև 1337 թ-ը Իզմիթը կոչվում էր Նիկոմեդիա (հուն․՝ Νικομήδεια) և սկզբում պատկանում էր Հռոմեական կայսրությանը, իսկ այնուհետև՝ Բյուզանդական կայսրությանը։ 1337 թվականին, թուրքերի կողմից գրավվելուց հետո, քանդվեցին քաղաքի պարիսպները և կոտորվեց քաղաքի ամբողջ հունական բնակչությունը։ Քաղաքը կորցրեց իր նշանակությունը և դարձավ երրորդական նշանակության։ Այսօր Իզմիթը Թուրքիայի արդյունաբերական խոշոր կենտրոններից մեկն է։

Բնակչություն
------------

Իզմիթը  Թուրքիայի կարևոր արդյունաբերական և առևտրական կենտրոններից մեկն է, բնակչությունը կազմում է մոտ 643 766 մարդ, որից 202 003 բնակվում են հենց քաղաքում 441 763 ՝ գյուղական բնակավայրերում և արվարձաններում։ Իզմիթի երկրաշարժի հետևանքով քաղաքի բնակչության թվային կազմը փոփոխվեց։ Կոջաելիի պրովինցիան (վիլայեթ, իլ), որի կենտրոնը Իզմիթն է զբաղեցնում է 3626 կմ² տարածք և ունի մոտ 1 223 000 մարդ բնակչություն։ Ինտենսիվ ինդուստրացումը 1955—1960 թվականներին նպաստեց բնակչության կտրուկ աճին։

Համաձայն հասցեական մարդահամարի՝ որը իրականացվել է 2007 թվականիբ, Կոջաելիում բնակվում է 1 437 926 մարդ։ Տուրիզմի զարգացման հետ զուգընթաց՝ նոր աշխատատեղերի ստեղծումը և սեզոնային աշխատանքային միգարցիան փոփոխում են բնակչության թվաքանակը շրջանում։

Քույր քաղաքներ
--------------

* Գերմանիա Կասսել, Գերմանիա
* Հարավային Կորեա Ուլսան, Հարավային Կորեա
* Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն Ցզինան, Չինաստան
* Հունգարիա Սեկեշֆեխերվար, Հունգարիա
* Մոլդովա Չադիր Լունգա, Մոլդովա

Արտաքին հղումներ
----------------

* Իզմիթի պաշտոնական կայք էջ Արխիվացված 2008-04-02 Wayback Machine (թուրքերեն)
* Ինֆորմացիոն կայք

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 312)։*  |
**Նամսեն** (նորվ.՝ Nååmesje), գետ Նորվեգիայի կենտրոնական հատվածում։ Ամենամեծ գետը Նուր Տրյոնդելագ ֆյուլկեում։ 228 կիլոմետրանոց երկարությամբ գետը հոսում է Ռեյրվիկ, Նամսկուգան, Գրոնգ, Օվերհալա, Նամսուս մունիցիպալիտետներով։

Տեղայնք
-------

Գետը սկիզբ է առնում Նուրլանին սահմանակից Բյորգեֆել ազգային պարկի աղբյուրներից։ Գետը սնուցում է Նամսվատնե լիճը։ Այն Ռյորվիկ մունիցիպալիտետում ամբարտակով հոսում է լճի հյուսիսային կողմով, այնուհետև անցնում Նամդալեն հովտով դեպի ծովափ և ավարտվում Նամսոս քաղաքի մոտ, որտեղ թափվում է Նամսենֆյորդեն, հենց այն նույն ֆյորդը, որտեղ թափվում է Արգոդսելվա փոքրիկ գետը։

Նամսենն ունի երկու հիմնական վտակներ՝ Թուսջոելվա և Սանդոլա։ Ընդհանուր ջրբաժանը 6298 կմ2 է, Նամսոսի մոտ ջուրը դեպի ֆյորդ արտահոսում է 285 մ3 վայրկյանում։

Ձկնորսություն
-------------

Նամսենը ատլանտյան սաղմոնի համար համարվում է աշխարհի լավագույն գետերից մեկը։ Այն հաճախ անվանում են «գետերի թագուհի»։ 19-րդ դարից սկսած բրիտանացիները գտան, որ այս վայրը հոյակապ է ատլանտյան սաղմոնի ձկնորսության համար, և գետը դարձավ խոշոր զբոսաշրջային գրավչության վայր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  «The Namsen River». VisitNorway.com. Արխիվացված է օրիգինալից 2008 թ․ դեկտեմբերի 23-ին. Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 19-ին.
2. ↑  Store norske leksikon. «Namsen» (Norwegian). Վերցված է 2011 թ․ օգոստոսի 23-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Salmon with a weight of 25 kg caught in June 2009
* Upper Namsen Fishing Արխիվացված 2011-10-04 Wayback Machine

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Նամսեն» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 315139686 · WorldCat VIAF: 315139686 |

 |
**Տամանա** (ճապ.՝ 玉名市 *Тамана-си*), քաղաք Ճապոնիայում, որը գտնվում է Կումամոտո պրեֆակտուրայում։ Քաղաքի տարածքը կազմում է 152,55 կմ2, բնակչությունը՝ 67 649 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1), բնակչության խտությունը՝ 443,45 մարդ/կմ2։

Աշխարհագրական դիրք
------------------

Քաղաքը գտնվում է Կյուսյու կղզում Կյուսյու շրջանի Կումամոտո պրեֆեկտուրայում։ Նրա հետ սահմանակից են Կումամոտո, Արաո քաղաքները և Նագասու, Գյոկուտո, Նագոմի, Նանկան գյուղերը։

Կլիմա
-----

Տամանան ունի խոնավ մերձարևադարձային կլիմա (Կյոպպենի կլիմաների դասակարգում) տաք, խոնավ ամառներով և զով ձմեռներով։ Ամբողջ տարվա ընթացքում զգալի տեղումներ են լինում, հատկապես Հունիս և հուլիս ամիսներին։ Տամանա քաղաքում տարեկան միջին ջերմաստիճանը 16,8 °C է (62,2 °F): Միջին տարեկան տեղումները կազմում են 1802,6 մմ (70,97 դյույմ), իսկ հունիսը ամենախոնավ ամիսն է։ Միջին ջերմաստիճանը ամենաբարձրն է օգոստոսին ՝ մոտ 28,3 °C (82,9 °F), իսկ ամենացածրը ՝ հունվարին ՝ մոտ 5,6 °C (42,1 °F)։ Տամանայում երբևէ գրանցված ամենաբարձր ջերմաստիճանը եղել է 38,1 °C (100,6 °F) 1994 թվականի հուլիսի 17-ին, երբևէ գրանցված ամենացուրտ ջերմաստիճանը եղել է -7,7 °C (18,1 °F) 1977 թվականի փետրվարի 19-ին։

Բնակչություն
------------

Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 67 649 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1), իսկ խտությունը՝ 443,45 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը 1980-2005 թվականներին։

Սիմվոլիկա
---------

Քաղաքի ծաղիկը համարվում է Սուրաձև Շուշանը, թռչունը՝ Սպիտակ Հերոն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Տարածքը նշվում է ըստ կայքի տվյալների».
2. ↑  «国土数値情報　行政区域データの詳細» (ճապոներեն). Counsellor, National and Regional Planning Bureau — Цифровые карты с административным делением Японии. Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ հուլիսի 9-ին. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 23-ին.
3. ↑  «平年値（年・月ごとの値）».
4. ↑  «観測史上1～10位の値（年間を通じての値）».
5. ↑  Ճապոնիայի վիճակագրական տվյալներ. «国勢調査».
6. ↑  «玉名市の花・木・鳥» (ճապոներեն). Администрация города Тамана. Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ հուլիսի 13-ին. Վերցված է 2010 թ․ օգոստոսի 24-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Официальный сайт(ճապոներեն)
**Շահող կտրոն** անվամբ է կոչվում Հայաստանի **հարկային վիճակահանության** նախագիծը։ Ըստ նախագծի, յուրաքանչյուր ամսի 5-րդ աշխատանքային օրը վիճակահանության է հանվում նախկին ամսվա գնումների ժամանակ հսկիչ-դրամարկղային մեքենաների (ՀԴՄ) շնորհիվ տրամադրված ֆիսկալային կտրոնների հետևում նշված ութանիշ թիվը, և ըստ նիշերի համընկնելու՝ կտրոնի տերը շահում է գումար։ Նախագիծը գործի է դրվել 2009 թվականի հունվարից։ Դա նախատեսված է Հայաստանում հարկային վարչարարությանն օժանդակելու և հարկի վճարման շրջանցումը կանխելու նպատակով՝ հսկիչ-դրամարկղային մեքենաների օգտագործումը քաջալերելով։

Պատմություն
-----------

Ֆիսկալային կտրոնները Հայաստանում առաջին անգամ մուտք են գործել 1999 թվականին՝ հին ՀԴՄ-ները նորերով փոխարինելով։ Հայաստանի ցածր հարկային սակագները և միջին կառավարական ծախսումը նրան տպավորիչ ֆիսկալ ազատություն են տալիս։ Սակայն հազարավոր հարկատուներ տարիների ընթացքում փորձել են խուսափել հարկերի վճարումից, վաճառած ապրանքները կամ ծառայությունները չգրանցելով։ Հայաստանի տարեկան հարկային եկամուտը 2001 թվականին կազմել է $301.4 միլիոն, իսկ 2008 թվականին հարկային եկամուտը կազմել է ՀՀ ՀՆԱ-ի 16.5 տոկոսը։ Վարկերից խուսափումը կանխելու համար, 2008 թվականի հոկտեմբերին որոշում է կայացել վարկային վիճակահանություն ընձեռնելու, իսկ այն գործնական ոլորտ է անցել 2009 թվականի հունվարից։ Նախքան Հայաստան, հարկային վիճակահանությունը գործադրվել է Չինաստանում, Սինգապուրում, և Թայվանում, իսկ Հայաստանը այն կրկնօրինակել է վերջինից։

Աղբյուրներ
----------

1. 1 2  «Որոշում՝ Հարկային վարչարարությանն օժանդակության նպատակով վիճակահանության անցկացման և պարգևավճարների տրամադրման կարգը հաստատելու մասին». 2008 թ․ հոկտեմբերի 30. Վերցված է 2010 թ․ մարտի 11-ին.
2. 1 2 3  ««Թղթա-դրամ». պետությունը վիճակահանություն է անցկացնում՝ խրախուսելու հարկային պատշաճ փաստագրումը». 2009 թ․ հունվարի 23. Վերցված է 2010 թ․ մարտի 11-ին.(չաշխատող հղում)
3. 1 2  «Տնտեսական ազատություն՝ Հայաստան (անգլերեն)».
4. ↑  «Հայաստանի հարկային համակարգը (անգլերեն)».

Արտաքին հղումներ
----------------

* ՏԵՂԵԿԱՏՎՈՒԹՅՈՒՆ «ՇԱՀՈՂ ԿՏՐՈՆ» ՎԻՃԱԿԱՀԱՆՈՒԹՅԱՆ ԱՐԴՅՈՒՆՔՆԵՐԻ ՄԱՍԻՆ Արխիվացված 2022-12-20 Wayback Machine
**Երեք արքաների տոն** **(երեք թագավորների տոն)**, պաշտոնական տոն Բադեն-Վյուրթեմբերգի, Բավարիայի, Սաքսոնիա-Անհալթայի դաշնային նահանգներում, ինչպես նաև Իսպանիայում, Լեհաստանում և Խորվաթիայում։ Էստոնիայում տոնը եզրափակում է սուրբծննդյան տոնակատարությունները։ Կաթոլիկ եկեղեցու ամենակարևոր տոներից է, նշվում է հունվարի 6-ին։

Պատմություն
-----------

Քարե ձևուկներ երեք արքաների։ XVII դար
Աստվածահայտնության տոն կամ «երեք մոգերի» (երեք թագավորներ, երեք մարգարեներ, երեք իմաստուններ) տոնը առաջացել է Արևելքում քրիստոնեության ի հայտ գալու առաջին դարերում։ Արևմուտքում սկսեց նշվել IV դարի սկզբին (սկզբում Գալլիյում) որպես երեք կարևոր իրադարձությունների միացում. երեք մարգարեների՝ նվերներով մանուկ Հիսուսի մոտ գալը, Հորդանանի ջրերում Հիսուս Քրիստոսի մկրտությունը և Աստվածահայտնությունը (մկրտության ժամանակ Սուրբ Հոգին աղավնու տեսքով իջավ Հիսուսի վրա)։ Այդ երեք թեմաները ներառվեցին VII դարի Հռոմի պատարագի մեջ։ Այս օրը կաթոլիկ եկեղեցիներում Գոհաբանական պատարագներ են մատուցվում՝ ի հիշատակ երեք թագավորների՝ Հիսուս Քրիստոսի երկրպագության։ Գերմանիայի Կաթոլիկ շրջաններում տոնի առթիվ երթեր են անցկացվում, ուղեկցվում է այսպես կոչված «աստղի հետ երգելով», որին մասնակցում են երեք թագավորների հանդերձանքը հագած երեխաներ, որոնցից մեկը կրում է մեծ, ներսից լուսավորված աստղ։ Երեխաները տնից տուն են գնում, երգում, նվերներ ու բարեգործական նպատակով նվիրատվություններ ստանում։

Տոնի մյուս սովորույթներն են «C + M + B» նշանի գրառումը, Սուրբծննդյան տիկնիկարկղում երեք թագավորների ձևուկների տեղադրումը, չար ոգիների քաշումը տնից, զուգվածների աղմկոտ երթեր։ Այս տոնի ժամանակ Բրեմենում Վեզեր գետի վրա անցկացվում է այսպես կոչված «Սառցե խաղադրույք»։

Ամենալայն միջոցառումները, կապված երեք թագավորների տոնի հետ, անցկացվում է Քյոլնի տաճարում, որտեղ նրանց մասունքները պահվում են հատուկ տապանակում, որը բերվել է 1164 թվականին Միլանից՝ Ֆրիդրիխ Բարբարոսայի հրամանով։ Բերվել է 1164 թվականին Միլանից՝ Ֆրիդրիխ I Շիկամորուս հրամանով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Pierwszy długi weekend w 2022 roku w zasięgu ręki. Czy 7 stycznia jest dniem wolnym od pracy?». *wydarzenia.interia.pl* (լեհերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2022 թ․ հունվարի 5-ին. Վերցված է 2022 թ․ հունվարի 5-ին.
2. ↑  инфосистемы, Департамент государственной. «Государственные праздники, знаменательные даты и школьные каникулы | Eesti.ee». *www.eesti.ee* (էստոներեն). Վերցված է 2023 թ․ դեկտեմբերի 17-ին.

Գրականություն
-------------

* Томан Инга. Праздник трех королей // Томан Инга. Праздничные встречи: христианские праздники в немецких традициях, литературе и искусстве. — М.: МСНК-Пресс, 2006. — С. 47-51

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Праздник трех королей в Германии». *German-guide*. Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ հուլիսի 15-ին. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 14-ին.
* «День трех королей в Германии». *Deseite*. Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ հուլիսի 14-ին. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 14-ին.
* «Что означает надпись мелом на дверях C + M + B?». *Katolik.life*. Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ հուլիսի 17-ին. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 14-ին.
A brownish-grey wall of kukersite is shown with a blue-handled pick axe somewhat to the right of its centre. Fragments of other rocks are visible; most are a little wider than the pick axe handle.Թերթաքարեր հյուսիսային Էստոնիայում
Թերթաքարը ռազմավարական էներգետիկ ռեսուրս է, որը տալիս է Էստոնիայի համախառն ներքին արդյունքի մոտ 4%-ը։ Թերթաքարային արդյունաբերությունն Էստոնիայում աշխարհում ամենազարգացածներից է։ 2012 թվականին երկրում թերթաքարային արդյունաբերությունում աշխատել է 6500 մարդ, ինչը կազմում է երկրի ողջ աշխատուժի մոտ 1%-ը։ Աշխարհի երկու ամենամեծ թերթաքարով աշխատող էլեկտրակայաններն այս երկրում են։ 2012 թվականին արդյունահանվող թերթաքարի 70%-ն օգտագործվում է էլեկտրաէներգիայի արտադրության համար, որը կազմում է Էստոնիայում արտադրվող էլեկտրաէներգիայի մոտ 85%-ը։ Արդյունահանվող թերթաքարի ավելի փոքր մասն օգտագործվում է թերթաքարային սինթետիկ նավթ արտադրելու համար, ինչը բավական է, որ Էստոնիան լինի երկրորդ ամենաշատ թերթաքարային նավթ արտադրող երկիրն աշխարհում, Չինաստանից հետո։ Բացի այդ, թերթաքարային նավթը և նրանից պատրաստված արտադրանքը Էստոնիայում օգտագործում են ցեմենտի արդյունաբերությունում որպես հումքային նյութեր։

Էստոնիայում կան 2 տեսակի թերթաքարեր, որոնք երկուսն էլ նստվածքային ապարներ են, կազմավորված Օրդովիկյան երկրաբանական դարաշրջանում։ Գրաֆոլիտիկ արգիլիտն ամենամեծ ռեսուրսն է, բայց իր օրգանական ծագման պատճառով նրա մեջ պարունակությունը համեմատաբար ցածր է, և այն չի արդյունահանվում։ Մյուսը կուկերսիտն է, ինչն արդեն հարյուր տարի է արդյունահանվում է և ակնկալվում է, որ այն կբավականացնի ևս 25 տարի։ 2012 թ.-ի վերջում կուկերսիտի ողջ ռեսուրսները 4.8 միլիարդ տոննա էր, որից մինչև 650 միլիոն տոննան վերականգնվող էր։ Կուկերսիտի պաշարներն Էստոնիայում ամբողջ թերթաքարերի պաշարների 1.1%-ն են կազմում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  IEA (2013), p. 20
2. ↑  
Väli, E.; Valgma, I.; Reinsalu, E. (2008). «Usage of Estonian oil shale» (PDF). *Oil Shale. A Scientific-Technical Journal*. Estonian Academy Publishers. **25** (2): 101–114. doi:10.3176/oil.2008.2S.02. ISSN 0208-189X. Վերցված է 2008 թ․ հոկտեմբերի 25-ին.
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մոնումենտ (այլ կիրառումներ)
Լոնդոնյան մոնումենտը, 2012
**Լոնդոնի մեծ հրդեհին նվիրված հուշարձան** (անգլ.՝ The Monument to the Great Fire of London) կամ ուղղակի **Մոնումենտ** (անգլ.՝ The Monument), հուշարձան՝ տեղադրված է Լոնդոնի կենտրոնում, որը իրենից ներկայացնում է հռոմեական դորիական ոճի սյուն, որը ունի 61,57 մետր բարձրություն։ Կառուցվել է 1671- 1677 թթ ճարտարապետ Քրիստոֆեր Ռենի կողմից։ Նրան այդ գործում օգնել է Ռոբերտ Հուկը։ Հուշարձանը համարվում է առանց հարմարանքի կանգնած աշխարհի ամենաբարձր սյունը։.

Տեղակայման վայրը
----------------

Մոնումենտը գտնվում է լոնդոնյան Մոնումենտ սթրիթի և Ֆիշ սթրիթ հիլի հատման կետում, Լոնդոնյան Սիթի բորոյում։ Մոնումենտից մի քանի մետր այն կողմ գտնվում է Լոնդոնի կամուրջը՝ Թեմզայի վրա։ Ընդունված է համարել, որ մոնումենտից ընդամենը 202 ֆուտ (կամ 61,57 մետր) հեռավորության վրայից է սկսվել Լոնդոնյան մեծ հրդեհը 1666 թ-ի սեպտեմբերի 2-ին։

Տեսարանը հուշարձանի կատարից
---------------------------

2007- 2009 թթ հուշարձանի կատարին տեղադրվել է վիդեոտեսախցիկ։



Լոնդոնի համայնպատկերը Մոնումենտի կատարից
Լոնդոնի համայնպատկերը Մոնումենտի կատարից

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Монумент Лондонскому пожару» (ռուսերեն). London in focus. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ սեպտեմբերի 19-ին. Վերցված է 2012 թ․ ապրիլի 29-ին.
2. ↑  «Monument». *www.cityoflondon.gov.uk*. City of London. 2009 թ․ ապրիլի 28. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ սեպտեմբերի 19-ին. Վերցված է 2012 թ․ ապրիլի 28-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Մոնումենտի պաշտոնական կայք էջը (անգլ.)
**Միտրոֆան Գրեկովի տուն-թանգարան** (ռուս.՝ Дом-музей М. Б. Грекова), տուն-թանգարան, որտեղ շուրջ 14 տարի ապրել է նկարիչ Մ. Բ. Գրեկովը (Միտրոֆան Պավլովիչ Մարտիշչենկո), Նովոչերկասկի Դոնի կազակության պատմության թանգարանի մասնաճյուղը։ Թանգարանը Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության դաշնային օբյեկտ է։

*Թանգարանի հասցեն՝* ՌԴ, Ռոստովի մարզ, ք. Նովոչերկասկ, Գրեկովի փողոց, 124

Պատմություն և նկարագրություն
----------------------------

Միտրոֆան Բորիսովիչ Գրեկովի (1882-1934) կյանքն ու ստեղծագործական գործունեությունը մեծ մասամբ անցել է Նովոչերկասկ քաղաքում։ Նկարիչն այստեղ ապրել է շուրջ տասնչորս տարի։ Այդ ժամանակ նա ստեղծել է 92 կտավ, ներառյալ այնպիսի կտավներ, ինչպիսին են «Բուդյոննու մոտ՝ ջոկատ» (1923 թվական), «Տաչանկա» (1925 թվական), «Հեծելազորային գրոհ» (1927 թվական), «Մարտ Եգորլիկ ստանիցայի մոտ» (1927-1928 թվականներ), խորհրդային առաջին տրամանկարը՝ «Ռոստովի գրավումը»։ Նկարիչն այստեղ ապրել է 1918 թվականի հունիսից մինչև 1931 թվականը։ Այդ ընթացքում նա ծառայել է զորամասերում 4 տարի 3 ամիս, իսկ մնացած ժամանակահատվածում նկարել է։

«Մարտ Եգորլիկ ստանիցայի մոտ»
Նկարիչ Միտրոֆան Պավլովիչ Մարտիշչենկոն, որը ստեղծագործում էր Մ. Բ. Գրեկով կեղծանունով, ծնվել է 1882 թվականի հունիսի 3-ին Շարպաևկա խուտորում։ Նկարչություն սովորել է Օդեսայի գեղարվեստի ուսումնարանում, Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայում։ Դարձել է խորհրդային մարտանկարի ժանրի և խորհրդային համայնապատկերային արվեստի հիմնադիրը։ Նրա հիշատակի տուն-թանգարանը բացվել է Նովոչերկասկ քաղաքում 1957 թվականին, նկարչի մահից հետո 23 տարի անց։ Տանը պահպանվել է այն մթնոլորտը, որում նա ապրել է, նրա իրական նկարները, կահույքը և այլն։ Հուշահամալիրի կազմում են այն տունը, որտեղ նա ապրել է, բակի տնակը, գյուղատնտեսական շինություններով և ծաղկանոցով փոքր մրգատու այգին։ Տանը պահվում են նրա նկարները, էսքիզները, էտյուդները, նկարչի անձնական իրերը։

Նկարչի արվեստանոցում պահվում են նրա պատկերակալը աթոռակով, բազմոցը, մետաղական բազկաթոռը, էտյուդային պարագաները, պահարանը։ Լուսամուտագոգին ամրացված է ներկերով և էտյուդներով լայն տախտակ։ Արվեստանոցի պատերին նրա կտավներն են, էտյուդները, էսքիզները։ Գրեկովի տուն-թանգարանի ցուցադրությում կա «Մարտանկարիչներ` Մ. Բ. Գրեկովի ստեղծագործական ավանդույթների շարունակողներ» բաժինը. 1934 թվականից Ռուսաստանում գործում է Գրեկովի անվան մարտանկարիչների ստուդիա։

Տուն-թանգարանի ներքին բակում տեղադրված է Միտրոֆան Գրեկովի կիսանդրին։

Տուն-թանգարանի առաջին տնօրենն է եղել նկարչի զարմուհին` Ելենա Գրեկովան, որը մեծ ներդրում է ունեցել տուն-թանգարանի ստեղծման գործում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Дом-музей М.Б. Грекова» (ռուսերեն). Музеи России. Վերցված է 2017 թ․ հունվարի 2-ին.
2. ↑  «Музей Митрофана Борисовича Грекова в Новочеркасске» (ռուսերեն). Novocherkassk.net. Վերցված է 2017 թ․ հունվարի 2-ին.
3. ↑  Студия военных художников имени М.Б. Грекова

Արտաքին հղումներ
----------------

* Музей Митрофана Борисовича Грекова в Новочеркасске
* Мемориальный дом-музей художника-баталиста М.Б. Грекова. Արխիվացված 2017-01-23 Wayback Machine
* Музей М. Б. Грекова
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի (այլ կիրառումներ)
**Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի** (ռուս.՝ Церковь Николая Чудотворца), ուղղափառ եկեղեցի Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կույբիշևի շրջանիԿույբիշևո գյուղում։ Ենթարկվում է Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու Ռոստովի և Նովոչերկասկի թեմին։

*Հասցեն՝* 344048, Ռոստովի մարզ, գյուղ Կույբիշևո, Ռոստովի փող. 24ա։

Պատմություն
-----------

1785 թվականի փետրվարին Գոլոդաևկա գյուղում (այժմ՝ Կույբիշևո) հիմնադրվեց հանուն Սուրբ Նիկողայոս Հրաշագործի փայտե առաջին եկեղեցին։ Այն կառուցվել է գեներալ-մայոր Դ. Մ. Մարտինովի միջոցներով։ Երկու տարի անց եկեղեցին կառուցվեց և օծվեց։ Ժամանակի ընթացքում փայտե եկեղեցին խարխլվեց։ Գյուղում նոր եկեղեցի կառուցելու անհրաժեշտություն առաջացավ։ Փայտե եկեղեցին 1838 թվականին տեղական ղեկավարության հանձնարարությամբ քանդվեց։

Հավատացյալների և կալվածատերերի խնդրանքով գյուղում 1836 թվականի հոկտեմբերին կառուցվեց աղոթքի տուն, որն օծվեց 1836 թվականի դեկտեմբերին։

1843 թվականին Նովոչերկասկի և Գեորգիևսկի արքեպիսկոպոսի օրհնությամբ գյուղում սկսվեց նոր քարե տաճարի շինարարությունը։ Տաճարը կառուցվում էր կալվածատերեր Մարտինովների միջոցներով։ Անբերքատվության և կալվածատերերի միջև գժտությւնների պատճառով սկսված շինարարությունը ձգձգվեց մինչև 1860 թվականը։ Ի վերջո, տաճարը կառուցվեց, թեև պլանից շեղումով։ Կառուցված քարե մեծ տաճարը գոյատևեց մինչև 1938 թվականը, երբ ամբողջությամբ քանդվեց։

Մինչև 1991 թվականը գյուղում չի եղել եկեղեցի։ 1991 թվականին այստեղ կառուցվեց նոր աղոթքի տուն։ Գյուղում վերսկսվեց ծխական կյանքը։ Եվ կրկին որոշվեց կառուցել մեծ քարե եկեղեցի։ Եկեղեցու շինարարությունը հավատացյալների միջոցներով սկսվեց 2003 թվականին, երբ դրվեց նոր տաճարի հիմքը։

Անշտապ շինարարությունը շարունակվեց 2007 թվականին պատերի կառուցմամբ, 2009 թվականին՝ պատերի աղյուսե շարվածքի ավարտով, տանիքի և զանգակատան շինարարությամբ։ Տաճարի համար ձեռք բերվեցին 420 կգ կշռով զանգ ու փոքր զանգակատուն։ 2012 թվականին տաճարի վրա տեղադրվեցին յոթ ոսկեզօծված գմբեթներ։ Սուրբ արքեպիսկոպոս Նիկողայոս Հրաշագործի պատվին կառուցված տաճարի մեծ օծումը կայացավ 2014 թվականի դեկտեմբերին։ Օծման արարողությունն անցկացրեց Ռոստովի և Նովոչերկասկի մետրոպոլիտ Մերկուրին։

Ներկայումս սա գործող տաճար է։ Տաճարին կից գործում է կիրակնօրյա դպրոց։

Հոգևորականներ
-------------

Տաճարի քահանան է հայր Անդրեյ Բեսպալովը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Куйбышево|Церковь Николая Чудотворца (старая)». *sobory.ru*. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 24-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Никольский храм с. Куйбышево Куйбышевского района
* Куйбышево. Свято-Никольский приход

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի (Կույբիշևո)** կատեգորիայում։ |
Այս հոդվածը ABC ծրագրավորման լեզվի մասին է։  Այլ գործածությունների համար այցելեք ABC (այլ կիրառումներ)։

**ABC**, ընդհանուր նշանակության իմպերատիվ, գործընթացային, կառուցվածքային բարձր մակարդակի ծրագրավորման լեզու և IDE, որոնք մշակվել են 1987 թ․-ին Նիդերլանդների Մաթեմատիկայի և ինֆորմատիկայի կենտրոնում։

ABC-ն ի սկզբանե ստեղծվել է այն նույն նպատակով, ինչի համար ստեղծվել են BASIC, Pascal և AWK լեզուները։ Այն նախատեսված չէր համակարգային ծրագրավորման համար։ Այն պետք է ծառայեր որպես ծրագրավորման լեզվի ուսուցման և ոչ ծրագրավորողների կողմից ամենօրյա աշխատանքում խնդիրների լուծման համար։

Հատկություններ
--------------

ABC լեզուն աջակցում է վերևից ներքև ծրագրավորման նմուշը։

ABC-ն ունի միայն հինգ հիմնական տվյալների տիպեր, որոնք նախօրոք հայտարարման կարիք չունեն։ Տվյալների տիպերն ապահովում են հանրահաշվական անվերջ ճշտություն, տողերի և ցուցակների անսահմանափակ երկարություններ, ինչպես նաև այլ հնարավորություններ, որոնք հեշտացնում են նորեկների աշխատանքը։

ABC-ով գրված ծրագրերը չեն կարող ուղղակիորեն աշխատել ֆայլային համակարգի կամ օպերացիոն համակարգի ֆունկցիաների հետ։

Լեզվի ստեղծողներն պնդում են, որ ABC-ով գրված ծրագրերն մոտ չորս անգամ ավելի փոքր են ծավալով, քան նույն գործողություններն կատարող ծրագրերը՝ գրված C կամ Pascal ծրագրավորման լեզուներով։ Միևնույն ժամանակ դրանք հեշտ ընթեռնելի են։

ABC-ի պաշտոնական IDE-ն ներառում է խմբագրիչը, ինտերպրետատորն ու կոմպիլյատորը, որոնք հասանելի են UNIX-ի, Linux-ի, Microsoft Windows/DOS-ի, Atari-ի և Macintosh-ի համար։

Օրինակ
------

Ծրագիր, որը վերադարձնում է փաստաթղթում բառերի քանակը։

```
PUT {} IN collection
FOR line IN document:
 FOR word IN split line:
 IF word not.in collection:
 INSERT word IN collection
 RETURN collection

```

Հետաքրքիր փաստեր
----------------

ABC-ն հաճախ կապում են Python-ի հետ, քանի որ վերջինիս մշակողը՝ Գվիդո վան Ռոսումը, նախնական շրջանում աշխատում էր ABC լեզվի ստեղծման վրա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Computer Languages History(անգլ.)
2. ↑  The A-Z of Programming Languages: Python(անգլ.)
3. ↑  An Interview with Guido van Rossum Արխիվացված 2012-04-15 Wayback Machine(անգլ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* A Short Introduction to the ABC Language(անգլ.) (ABC լեզվի կարճ ներկայացումը)
* ABC Programmer’s Handbook Արխիվացված 2012-07-16 Wayback Machine(անգլ.) (ABC։ Ծրագրավորողի ուղեցույց)
**Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի** (ռուս.՝ Церковь Покрова Пресвятой Богородицы), ուղղափառ եկեղեցի Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանի Անաստասիևկա գյուղում։ Ենթարկվում է Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու Ռոստովի և Նովոչերկասկի թեմի Մատվեևո-Կուրգանսկի գործակալությանը։

*Հասցեն՝* Ռուսաստան, Ռոստովի մարզ, Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջան, գյուղ Անաստասիևկա, Հոկտեմբերյան փողոց։

Պատմություն
-----------

1818 թվականից Անաստասիևկա գյուղում գոյություն ուներ աղոթքի փայտե տուն, որն օծված էր հանուն Սուրբ Աստվածածնի։

1823 թվականին 1812 թվականի Հայրենական պատերազմի մասնակից, գեներալ-լեյտենանտ Ադրիան Կարպովիչ Դենիսովի միջոցներով նրա հատկացրած հողակտորի վրա սկսվեց զանգակատնով և քարե ցանկապատով քարե եկեղեցու շինարարությունը, որն օծվել էր հանուն Սուրբ Աստուածածնի։ Եկեղեցին կառուցվեց 1824 թվականին Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանի Անաստասիևկա գյուղում։

1937 թվականին եկեղեցու շենքն ու հողամասը առգրավվել են հօգուտ պետության։ Երկար տարիներ տաճարում չեն իրականացվել ծիսակատարություններ։ Եկեղեցին սկզբում օգտագործվել է որպես գյուղի ակումբ, ապա որպես մարզադահլիճ։

1999 թվականին վանքը վերանորոգվեց ու վերականգնվեց։ Այդ նույն ժամանակվանից էլ այնտեղ սկսեցին պարբերաբար իրականացվել ծիսակատարություններ։

2009 թվականին տաճարի համար ձեռք են բերվել եկեղեցական իրեր, սրբապատկերներ։ Տաճարի շենքում տեղադրվեցին մետաղապլաստե պատուհաններ։

2014 թվականին տաճարի մեծ մասը վերանորոգել է «Հայրենիք» կոլտնտեսությունը՝ տնօրեն Սերգեյ Ջավլախի և Անաստասիևկա գյուղի բնակիչների ուժերով։ Եկեղեցին ունի երկնագույն ներկված գմբեթներ, մետաղյա ներդիրներով աղյուսե դարպաս։

2015 թվականի նոյեմբերի 1-ին Դոնի մետրոպոլիայի ղեկավար, Ռոստովի և Նովոչերկասկի մետրոպոլիտ Մերկուրին կատարել է վերականգնված Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանի Անաստասիևկա գյուղի Սուրբ Աստվածածին տաճարի Մեծ օծում և աստվածային ժամերգություն։ Ի հիշատակ Մեծ օծման՝ մետրոպոլիտը ծխին նվիրաբերել է Սուրբ Աստվածածնի դոնյան սրբապատկերը։

Հոգևորականներ
-------------

Անաստասիևկա գյուղի Սուրբ Աստվածածին տաճարի վանահայրն է  քահանա Սերգի Միտասովը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Свято-Покровский храм в ростовском с. Анастасиевка

Արտաքին հղումներ
----------------

* Анастасиевка. Церковь Покрова Пресвятой Богородицы.
* Глава Донской митрополии митрополит Ростовский и Новочеркасский Меркурий совершил Великое освящение восстановленного храма Покрова Пресвятой Богородицы. Официальный сайт Ростовской-на-Дону епархии Дон православный.
* Церковь Покрова Пресвятой Богородицы. Отец Геннадий. Արխիվացված 2017-02-22 Wayback Machine
**«Սուլին» երկաթուղային կայարան** (ռուս.՝ Железнодорожная станция «Сулин»), Հյուսիսկովկասյան երկաթուղու Ռոստովի տարածաշրջանի երկաթուղային կայարան, որը գտնվում է Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքում։ Գտնվում է Վոկզալնայա փողոցում։

Պատմություն
-----------

Կայարանը բացվել է 1871 թվականին։ 1873 թվականին կայարանում բացվել է շոգեքարշների դեպո, որը գործել է մինչև 1990-ական թվականների սկիզբ։ Այնտեղ իրականացվել է Հյուսիսկովկասյան երկաթուղու շոգեքարշների վերանորոգում և տեխնիկական սպասարկում։ Երկաթուղում շոգեքարշների շահագործման դադարեցումից հետո դեպոն փակվել է, իսկ շոգեքարշների լավագույն նմուշները փոխանցվել են Սանկտ Պետերբուրգ և Միներալնիե Վոդի քաղաքների թանգարաններին։

Մինչև Հայրենական մեծ պատերազմը դեպոն Ռոստովի մասնաճյուղում ամենամեծն էր։

1977 թվականին դեպոյի տարածքում տեղադրվել է ստելա Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին զոհված Սուլինի դեպոյի աշխատակիցների պատվին։ Այն տեղադրվել է Ժողովրդական պատգամավոորների քաղաքային խորհրդի գործադիր կոմիտեի որոշմամբ։

Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին կայարանի շենքը զգալիորեն վնասվել է, սակայն վերականգնվել է 1952 թվականին։

Գործունեություն
---------------

Կայարանում վաճառում են ուղևորային տոմսեր, ուղեբեռի ընդունում և հանձնում։

Կատարվում է վագոնային և մանր, ինչպես նաև ունիվերսալ բեռնարկղերով (առկա են մերձատար ուղիներ և ծածկված պահեստներ) բեռների ընդունում և հանձնում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Улица Вокзальная
2. ↑  «Стела в честь погибших в годы Великой Отечественной войны деповчан». Վերցված է 2019 Մարտ 20-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* СУЛИН | Железнодорожная станция Արխիվացված 2016-03-05 Wayback Machine
* Железнодорожная станция Сулин Արխիվացված 2016-03-04 Wayback Machine
* Вокзал станции Сулин СКЖД
**«Դուբրովիցի» դաստակերտ** (ռուս.՝ Усадьба «Дубровицы»), ազնվական դաստակերտ Մոսկվայի մարզի Պոդոլսկի շրջանի համանուն գյուղում, Պախրա և Դեսնա գետերի ափին։ Այժմ դաստակերտի ներսում գործում են «Տրապեզնայա» ռեստորանը և քաղաքացիական կացության ակտերի գրացման (ՔԿԱԳ) Պոդոլսկի շրջանային բաժինը։

Պատմություն
-----------

Սուրբ Նշան եկեղեցին
Դուբրովիցի գյուղն առաջին անգամ հիշատակվում է 1627 թվականին։ Դաստակերտի սեփականատերը եղել է բոյար Իվան Վասիլևիչ Մորոզովը, որն այն ժամանակ գլխավորել է *Վլադիմիրի դատական վարչությունը։* Մահից առաջ նա ձեռնադրվել է վանական ճգնավոր Հովակին անվամբ, իսկ կալվածքը 1656 թվականին կտակել է դստերը` Աքսինյային (Քսենյա), որն ամուսնացած էր իշխան Իվան Անդրեևիչ Գոլիցինի հետ։ 1662 թվականին այստեղ կառուցվել է նոր փայտե տաճար։ 1688 թվականին դաստակերտի տերն է դարձել Պետրոս I-ի գործակից իշխան Բորիս Ալեքսեևիչ Գոլիցինը։ Նա որոշել է Դուբրովիցիում կառուցել նոր քարե տաճար։ 1690 թվականին փայտե եկեղեցին տեղափոխվել է հարևան Լեմեշևո գյուղ։ Նոր` Սուրբ Նշան տաճարը կառուցելու համար հրավիրվել է իտալացի ճարտարապետ։ Շինարարությունն իրականացվել է Պոդոլսկի քարհանքերում արդյունահանվող տեղական քարից։ Հաճախ շինարարություն էր այցելում անձամբ ցարը։ 1697 թվականին տաճարի շինարարությունն ավարտվել է։

Սակայն պատրիարք Ադրիանը հրաժարվել է օծել տաճարը` վկայակոչելով ճարտարապետության կաթոլիկ եկեղեցու ոճին չափազանց նման լինելը։ Միայն 1704 թվականին, Պետրոս Մեծի ներկայությամբ, տաճարն օծվել է և ստացել է Սուրբ Նշան անվանումը։ 1889 թվականին կալվածք է ներկրվել կահույք Հռոմի հին տոհմական պալատից։ Խորհրդային տարիներին դաստակերտը լքված էր։ Միայն XXI դարի սկզբին այն վերականգնվել է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Постановление Совета Министров РСФСР № 1327 от 30.08.1960
2. ↑  anvin (2012 թ․ մայիսի 10). «Усадьба в Дубровицах». Куда приводят мечты. Վերցված է 2018 թ․ մայիսի 14-ին.
3. ↑  «Усадьба Дубровицы». www.dubrovitsy-hram.ru. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ հոկտեմբերի 17-ին. Վերցված է 2018 թ․ մայիսի 14-ին.

Գրականություն
-------------

* *Тарунов А. М.* Дубровицы. — М.: Московский рабочий, 1991. — 112, [16] с. — (Памятники Подмосковья). — 45 000 экз. — ISBN 5-239-01177-X
* Чтения в Обществе истории и древностей российских при Московском университете. — М. 1889. — Кн. 1. — С. 26—28.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Официальный сайт Знаменской церкви
* Усадьба Дубровицы — Радио Голос России Արխիվացված 2014-07-30 Wayback Machine
**Boo** (*[bu:], 'բու'* ), օբյեկտային կողմնորոշմամբ, ստատիկ (խիստ) տիպավորմամբ ծրագրավորման լեզու .NET հարթակի համար։ Ստեղծվել է 2003 թ․։ Ունի Python լեզվի շարահյուսությանը նման շարահյուսություն։ Boo-ի կոմպիլյատորը տարածվում է Open source արտոնագրով և պարզապես ուսանողական նախագիծ է։ Լեզուն ունի հետևյալ հնարավորությունները՝ տիպերի արտարծում, գեներատորներ, մուլտիմեթոդներ, լրացուցիչ «բադի տիպավորում», մակրոսներ և այլն։

Boo-ն, ի տարբերություն Python-ի, որի շարահյուսությունն օգտագործվում է նրանում, դինամիկ տիպավորմամբ ծրագրավորման լեզու չէ։

Օրինակներ
---------

«Hello, world!» ծրագիրը

```
 print("Hello ")
 print "world"
 System.Console.WriteLine("!")

```

Ֆունցկիայի օրինակ։ Այստեղ մենք արդեն նկատում են Python-ի հետ առաջին տարբերությունը՝ դինամիկ տիպավորման բացակայությունը։

```
 def factorial(n as ulong) as ulong:
 if n == 1:
 return 1
 else: 
 return n \* factorial(n - 1)

```

Փաստեր
------

* Boo ծրագրավորման լեզուն օգտագործվում է Unity նախագծում՝ Windows, Mac OS X, Wii, iPhone հարթակների համար եռաչափ հավելվածների ստեղծման համար։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Boo-ի պաշտոնական կայքը Արխիվացված 2008-01-22 Wayback Machine
* BooLangStudio — VSIP-ը Visual Studio 2008 Արխիվացված 2011-08-12 Wayback Machine
* SharpDevelop - free IDE՝ Boo-ի աջակցմամբ
**phpMyAdmin**, PHP լեզվով գրված բաց կոդով վեբ-հավելված, որն իրենից ներկայացնում է վեբ-միջերես MySQL տվյալների բազաների կառավարման համակարգի համար։ phpMyAdmin-ը թույլ է տալիս բրաուզերի միջոցով կառավարել MySQL սերվերը, գործարկել SQL հրամաններ և դիտել աղյուսակների ու տվյալների բազաների բովանդակությունը։ Հավելվածը վեբ-մշակողների կողմից մեծ ճանաչման է արժանացել, քանի որ թույլ է տալիս առանց SQL հրամանների գրառման կառավարել MySQL ՏԲԿՀ-ը։

Հավելվածը տարածվում է GNU General Public License արտոնագրի ներքո, ինչի շնորհիվ այլ մշակողներ կարող են ներառել այն իրենց ծրագրերում։ Այդպիսի ներառումների օրինակ են XAMPP, Denwer, AppServ, Open Server և այլ վեբ-ծրագրավորման համար նախատեսված սերվերների փաթեթները։

Այսօր նախագիծը տեղայնացված է շուրջ 62 լեզուներով

Մշակողներ
---------

phpMyAdmin-ի մտքի հեղինակն է գերմանացի ծրագրավորող Տոբիաս Ռատշիլլերը (Tobias Ratschiller)։ Այն, ինչպես նաև phpPgAdmin-ը, կառուցված են MySQL-Webadmin հավելվածի հիման վրա, որը ստեղծվել է 1997 թ.-ին։

2001 թ.-ից phpMyAdmin նախագծի մշակումը Տոբիաս Ռատշիլլերից անցավ Մարկ Դելիսլին (Marc Delisle)։ Վերջինս, Օլիվեր Մյուլլերի (Olivier Müller) և Լոիկ Շապոյի հետ միասին սկսեց phpMyAdmin-ի մշակման նոր շրջանը։

Այսօր Մերկ Դելիսլը phpMyAdmin նախագծի ադմինիստրատորն է։ Նա phpMyAdmin-ի պատմության մեջ ունի ամենամեծ ներդրումը՝ գրված կոդի տեսքով։ Նախագծի հիմնական օգնականներն են Միխալ Ցիխարը (Michal Čihař), Սեբաստիան Մենդելն (Sebastian Mendel) ու Հերման վան Ռինկը (Herman van Rink)։

Տարբերակները
------------

Սկսած 3.0.0 տարբերակից, phpMyAdmin-ը միացել է GoPHP5 նախաձեռնությանը և հրաժարվել է PHP-ի և MySQL-ի հին տարբերակների աջակցությունից։ phpMyAdmin-ի 3.0.0 և ավելի բարձր տարբերակների հետ աշխատելու համար անհրաժեշտ է PHP 5.2 և MySQL 5։ PHP-ի և MySQL-ի հին տարբերակների հետ աշխատանքների համար շարունակում է զարգանալ phpMyAdmin 2.x տարբերակը, սակայն վերջինիս աջակցումը սահմանափակվում է գտնված խոցելի կետերի ուղղմամբ. նոր ֆունկցիաներ այդ տարբերակում այլևս չեն ավելացվում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  The phpmyadmin Open Source Project on Open Hub: Languages Page — 2006.
2. ↑  SourceForge.net — 1999.
3. ↑  Free Software Directory
4. ↑
5. 1 2

Արտաքին հղումներ
----------------

* Նախագծի կայքը
* phpMyAdmin-ի հետ աշխատելու վիդեոդասեր Արխիվացված 2008-01-19 Wayback Machine

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «PhpMyAdmin» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GitHub · չարորաբան |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 146360197 · GND: 4820915-6 · NKC: ph262234 |

 |
**Դեբի Մակոմբեր** (անգլ.՝  Debbie Macomber , հոկտեմբերի 22, 1948(1948-10-22), Յակիմա, Վաշինգտոն, ԱՄՆ), ամերիկացի գրող, սիրավեպերի հեղինակ։

Կենսագրություն
--------------

Մակոմբերը տառապում էր դիսլեքսիայով և ունի միայն միջնակարգ կրթություն։ Որոշելով դառնալ գրող՝ նա նստեց խոհանոցում գրամեքենայի դիմաց՝ գրելու իր առաջին մի քանի ձեռագրերը, միաժամանակ մեծացնելով իր չորս երեխաներին։ Հինգ տարի անց՝ հրատարակիչների բազմաթիվ մերժումներից հետո նա անցավ ազատ աշխատանքի՝ ամսագրերից մեկում։

Մակոմբերը մասնակցեց գրողի վեպերը համաժողովին, որի ժամանակ նրա ձեռագրերից մեկը ընտրվեց հրապարակման համար, սակայն այն քննադատվել է «Հառլեքին էնթերպրայզիս» ընկերության (անգլ.՝ Harlequin Enterprises) խմբագրի կողմից, վերջինս պատռեց այն և նետեց։ Մակոմբերը ծախսեց 10 դոլար և իր «Սրտի երգ» վեպը ուղարկեց Առլեկինի մրցակից «Սիլուէթ բուքս» -ին։ Սիլուէթը գնեց գիրքը, որը դարձավ առաջին ռոմանտիկ վեպը, որը վերանայվեց Publishers Weekly- ի կողմից։

Ստեղծագործական գործունեությունը
-------------------------------

«Աստղային լույս»- ը նրա վեպերից առաջինն էր, որը լույս տեսավ Սիլուէթի հատուկ թողարկման՝ սիրավեպերի շարքում, որն այժմ պատկանում է Առլեքինին։ Մակոմբերը շարունակեց գրել վեպեր սկզբում Սիլուէթի, այնուհետև Առլեքինի համար:1988 թվականին Հարլեքինը խնդրեց Մակոմբերին գրել փոխկապակցված պատմությունների շարք, որոնք հայտնի դարձան որպես «Ռազմածովային նավատորմ» շարք։ Շուտով նա թողարկում է երկու կամ երեք ֆիլմ տարվա ընթացքում։ 1994 թվականին Մակոմբերը սկսեց թողարկել մեկ վերնագրով վեպեր։

Մրցանակներ
----------

The Christmas Basket: 2003 մրցանակ «РИТА» լավագույն վեպի դափնեկիր

Ծանոթագրություններ

1. 1 2  Internet Speculative Fiction Database — 1995.
2. ↑  Dinsmore, Jeffrey (Spring 2005). "Meet the Writers: Debbie Macomber"
3. ↑  2000-2021 Harlequin Enterprises ULC. All Rights Reserved

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական էջ Գրքերի վաճառք
* Debbie Macomber IMDb.com
* Մակոմբեր Դեբի
**Մատադի** (ֆր.՝ Matadi), Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության գլխավոր նավահանգիստ և Կենտրոնական Կոնգոյի վարչական կենտրոն (Ներքին Կոնգոյի նախկին գավառ)։ Ըստ 2012 թվականի հաշվարկների՝ բնակչությունը 306 053 մարդ է։

Անվանում
--------

*Մատադի* բառը կիկոնգո լեզվով նշանակում է «քար»։ Քաղաքը կառուցված է զառիվեր բլրի վրա (տեղացիներն ասում են, որ նրանք, ովքեր ապրում են Մատադիում, գիտեն՝ ինչ է նշանակում «բարձրանալ», «իջնել» և «քրտնել»)։

Պատմություն
-----------

Մատադին հիմնվել է 1879 թվականին, հիմնադիրը եղել է Հենրի Մորտոն Ստենլին։ 1998 թվականի օգոստոսին, Աֆրիկյան մեծ պատերազմի տարիներին, Մատադին գրավվեց Կաբարերեի արշավանքի ժամանակ։

Աշխարագրություն
---------------

Քաղաքը գտնվում է Կոնգո գետի ձախ ափին, գետաբերանից 148 կմ հեռավորության և ծովի մակարդակից 18 մ բարձրության վրա։

Կոնգո գետի վերին հոսանքում կան մի շարք քարանձավներ, որոնք հայտնի են որպես Դիոգու Կան ժայռեր։ Կամբիեր սարը և Ելաբա զառիթափերը նույնպես տեղակայված են քաղաքի մոտ։

Տնտեսություն և տրանսպորտ
------------------------

Կոնգո գետի բերանը Աֆրիկայում ամենալայնն է (բացի Մատադիից, այնտեղ կա ևս երեք քաղաք՝ Բոմա, Բանանա (Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետությունում) և Սոյո Անգոլայում)։ Մատադին երկրի գլխավոր նավահանգիստն է, դրա միջոցով անցնում է երկրի հիմնական արտաքին բեռնափոխադրումը։ Արտահանվում է, հիմնականում, սուրճ և փայտ։ «Pemarza» պետական ձկնորսական ընկերությունը մայրաքաղաքը մատակարարում է ձկներով Մատադի նավահանգստի միջոցով։ Քաղաքից ոչ հեռու գտնվում է Չիմպի օդանավակայանը։

Մատադի կամուրջը 722 մ երկարությամբ կախովի կամուրջ է (երկարությունը 520 մ է), կառուցվել է 1983 թվականին Կոնգո գետի ողջ երկայնքով Մատադի քաղաքից հարավ։ Հիմնական ճանապարհն անցնում է կամրջով, որը Կինշասային կապում է ափերի հետ՝ տանելով դեպի Բոմա, Բանանա և Մոանդա քաղաքներ։ Չնայած կամուրջը կառուցվել է որպես համատեղ երկաթուղային և ավտոմոբիլային, այսօր նրա միջոցով երկաթուղային կապ չկա։ Երկաթգիծը կապում է Մատադի քաղաքը Կինշասայի հետ (366 կմ), բայց այստեղ այն ավարտվում է։

Մպոզո գետի վրա գտնվող էլեկտրակայանը Մատադիին մատակարարում է էլեկտրականություն։

Պատկերասրահ
-----------

* Մատադի, 1899 թվականՄատադի, 1899 թվական
* Շուկան, 1899 թվականՇուկան, 1899 թվական
* Տներ Մատադիում, 1899 թվականՏներ Մատադիում, 1899 թվական
* Մատադի նավահանգիստը, 1942 թվականՄատադի նավահանգիստը, 1942 թվական
* Վիվիի և Մատադիի քարտեզը մոտ 1890 թվականինՎիվիի և Մատադիի քարտեզը մոտ 1890 թվականին
* Մատադին 1930-ական թվականներինՄատադին 1930-ական թվականներին

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Congo (Dem. Rep.): largest cities and towns and statistics of their population World Gazetteer
2. ↑  «Matadi, Congo (Dem. Republic of The)-(Zaire) Page» (անգլերեն). Fallingrain Global Gazetteer. Վերցված է 2014 թ․ հունվարի 25-ին.
3. ↑  «Bridge Aesthetics Around the World» (անգլերեն). Transportation Research Board. 1991. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 13-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Description of Matadi (English Translation)».`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ url-status (link)(չաշխատող հղում)

Գրականություն
-------------

* Tim Butcher: *Blood River — A Journey To Africa’s Broken Heart*, 2007. ISBN 0-7011-7981-3
**Մաչապուչարե** (նեպալ.՝ माछापुछ्रे — *«Ձկան պոչ»*, անգլ.՝ Machapuchare)՝ 6997 մ բարձրությամբ լեռ, որը գտնվում է կենտրոնական Նեպալի հյուսիսային մասում գտնվող, Հիմալայների կազմության մեջ մտնող Անապուրնա լեռնազանգվածում։ Իր *«Ձկան պոչ»* անվանումը ստացել է երկու գագաթի պատճառով, որոնք արևմուտքից նայելիս հիշեցնում են հսկայական ձկան պոչի։ Տեղաբնիկները երկրպագում են լեռը և այն համարում են Շիվա աստծո կացարանը, իսկ լեռնագագթի ձյունը համարում են նրա աստվածային էության վկայությունը։

Մաչապուչարե։Կրկնակի գագաթը հիշեցնում է ձկան պոչի
Մաչապուչարե,տեսարան ստորոտից

Դիրք
----

Մաչապուչարեն գտնվում է Պոկհարայից մոտ 25 կմ հյուսիս՝ Անապուրնայի հիմնական մասից դեպի հարավ ձգվող լեռնաշղթայի եզրին։ Այդ լեռնաշղթան ձևավորում է Անապուրնայի տաճար բարձրավանդակի արևելյան սահմանը և հայտնի է լեռնային զբոսաշրջության սիրահարների մոտ։

Վերելքների պատմություն
----------------------

Մաչապուչարեն Նեպալում համարվում է սուրբ լեռ և փակ է լեռնագնացության համար։ Մաչապուչարեյի միակ անավարտ վերելքը նախաձեռնվել է 1957 թվականին բրիտանական խմբի կողմից՝ Ջիմմի Ռոբերթսի գլխավորությամբ։ Լեռնագնացներ Ուիլֆրիդ Նոյսը և Ա․ Դ․ Մ․ Կոքսը ընդհատել են վերելքը գագաթից 50 մ հեռավորության վրա, քանի որ խոստացել էին գագաթին ոտք չդնել։ Այդ ժամանակից ի վեր լեռն ամբողջությամբ փակ է այցելությունների համար։
Կան տեղեկություններ, որ 1980-ականներին նորզելանդական լեռնագնաց Բիլլ Դենզը անօրինական կերպով բարձրացել է Մաչապուչարեյի գագաթը։

Հետաքրքիր փաստեր
----------------

* Պայմանավորված լեռնաշղթայի ծայրամասային դիրքով, ինչպես նաև կտրուկ ստորոտներով և լեռնագագաթով՝ Մաչապուչարեն հստակ երևում է նույնիսկ հարևանությամբ գտնվող ավելի բարձր լեռների ֆոնին
* Մաչապուչարեն ստացել է «Նեպալի Մաթերհորն» մականունը Ալպերի Մաթերհորն լեռան նմանության համար

Պատկերասրահ
-----------

* Մաչապուչարեյի տեսքը ՉամրոնգիցՄաչապուչարեյի տեսքը Չամրոնգից
* Աստղերը Մաչապուչարեյի վերևումԱստղերը Մաչապուչարեյի վերևում
* Լեռան մառախլապատ գագաթըԼեռան մառախլապատ գագաթը
* Տեսքը ԿիմրոնգիցՏեսքը Կիմրոնգից
* Չոմրոնգի ճանապարհինՉոմրոնգի ճանապարհին
* Ձկան պոչը Մաչապուչարե ճամբարիցՁկան պոչը Մաչապուչարե ճամբարից
* Չոմրոնգի երկնքի վրաՉոմրոնգի երկնքի վրա
* Տեսքը ԱնապուրնայիցՏեսքը Անապուրնայից
* Մաչապուչարե լեռըՄաչապուչարե լեռը
* Մաչապուչարե լեռան տեսքը հեռվիցՄաչապուչարե լեռան տեսքը հեռվից
* Մաչապուչարե լեռան տեսքը հեռվիցՄաչապուչարե լեռան տեսքը հեռվից
* ԼեռնագագաթըԼեռնագագաթը
* Ձկան պոչի նմանեցումըՁկան պոչի նմանեցումը
* Մաչապուչարե, տեսքը ստորոտիցՄաչապուչարե, տեսքը ստորոտից
* Հարավային կողմիցՀարավային կողմից
* Տեսքը ՊոկհարայիցՏեսքը Պոկհարայից

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Jon Ortner.* Where Every Breath is a Prayer: A Photographic Pilgrimage into the Heart of Asia. — New York: Stewart, Tabori & Chang.
2. ↑  *Wilfrid Noyce.* Climbing the Fish's Tail. — 1958.
3. ↑  AnOther (2016 թ․ հուլիսի 22). «The Untouched Holy Mountain of Nepal». *AnOther* (անգլերեն). Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 30-ին.

Գրականություն
-------------

* *Fanshawe Andy, Stephen Venables.* Himalaya Alpine Style. — Hodder and Stoughton, 1995.
* *Koichiro Ohmori.* Over The Himalaya. — Cloudcap Press/The Mountaineers, 1994.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Summitpost.org
* Peakware.com Արխիվացված 2016-03-07 Wayback Machine