**Վասիլի Գոնչարով** (ռուս.՝ Михаил Дмитриевич Гончаров, նոյեմբերի 1, 1891(1891-11-01) - մարտի 6, 1945(1945-03-06), Լեհաստան), տանկային զորքերի գեներալ-մայոր, 2-րդ գվարդիական տանկային բանակի հրամանատարի տեղակալ։

Կենսագրություն
--------------

Միխայիլ Դմիտրիևիչ Գոնչարովը ծնվել է 1891 թվականին։ Զինվորական ծառայությունը սկսել է ցարական բանակում, մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին։ Պորուչիկի աստիճանով եղել է վաշտի հրամանատար։ Հեղափոխությունից հետո, 1918 թվականին տեղափոխվել է ծառայության Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակում։ Բանակում ծառայել է ավելի քան քսան տարի։ 11 տարի Ուզբեկստանում պայքարել է բասմաչների դեմ։ 1932 թվականի հոկտեմբերի 15-ից եղել է 19-րդ Թուրքմենական հեծելազորային գնդի հրամանատար։ Որոշ ժամանակ անց փոխադրվել է Հեռավոր Արևելք, չինական սահման։

Հեռավորարևելյան ռազմական օկրուգում Միխայիլ Դմիտրիևիչը ձերբակալվել է զինվորականների խմբի խռովությանը մասնակցելու մեղադրանքով։ Գոնչարովի հետ միաժամանակ ձերբակալվել է օկրուգի գրեթե ամբողջ հրամանատարական կազմը։ Ազատազրկության մեջ անցկացրել է 1,5 տարի։ Պատերազմից առաջ արդարացվել է։ 1941 թվականի հուլիսի 24-ին ստացել է գեներալ-մայորի զինվորական կոչում։ 1941 թվականի օգոստոսի 25-ից մինչև 1941 թվականի դեկտեմբերի 4-ը եղել է Իրկուտսկ-Պինսկի գվարդիական դիվիզիայի հրամանատարը։

Վիրավորվելուց հետո տեղափոխվել է 1-ին Բելառուսական ռազմաճակատ։ 1944-1945 թվականներին Մ. Դ. Գոնչարովը եղել է 2-րդ գվարդիական տանկային բանակի հրամանատարի տեղակալ։ Չնայած տարիքին (նա հիսունն անց էր) և բարձր կոչմանը, նա ակտիվ մասնակցություն է ունեցել ոչ միայն օպերացիայի պլանների մշակմանը, այլև անմիջական մարտական գործողություններին։ 1945 թվականի փետրվարի 3-ին Վարշավյան-Պոզնանյան հարձակողական օպերացիայի ընթացքում դրսևորած մարտական ծառայության համար տանկային զորքերի գեներալ-մայոր Գոնչարովը 2-րդ գվարդիական տանկային բանակի հրամանատար գեներալ Բոգդանովի կողմից ներկայացվել է Խորհրդային Միության հերոսի կոչման, սակայն պարգևատրվել է Կուտուզովի 1-ին աստիճանի շքանշանով։ 1945 թվականի մարտի 1-ին Արևմտյան Պոմերենիայի Ռեետց քաղաքի մոտ, (ներկայիս Լեհաստան) 12-րդ գվարդիական տանկային շարասյան Ինա գետի գետանցի ժամանակ ծանր վիրավորվել է և տեղափոխվել հոսպիտալ։ 1945 թվականի մարտի 7-ին ստացած վերքերից մահացել է։ Թաղված է Բրեստ քաղաքում։

Պարգևներ
--------

* Լենինի երկու շքանշան (02.08.1941 թ. 21.02.1945 թ. - երկարամյա ծառայության համար)
* Կարմիր Դրոշի երկու շքանշան (03.08.1944 թ. 03.11.1944 թ. - երկարամյա ծառայության համար)
* Կուտուզովի 1-ին աստիճանի շքանշան (06.04.1945 թ. հետմահու)
* Սուվորովի 2-րդ աստիճանի շքանշան (13.09.1944 թ.)
* «Բանվորա-Գյուղացիական Կարմիր բանակի 20- ամյակ» մեդալ

Հիշատակ
-------

Միխայիլ Դմիտրիևիչ Գոնչարովի անձնական իրերը (իր զորամասի զինվորների կողմից բերված հուղարկավորության արարողության իրերի հետ մեկտեղ, գնդակոծված շինելը և մյուս իրերը) պահվում են Սորոկի քաղաքի գավառագիտական թանգարանում (Մոլդավիա)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Biography of Major-General Mikhail Dmitrievich Goncharov
2. ↑  Хроника великой войны(չաշխատող հղում)
3. ↑  *Исаев А. В.* От Дубно до Ростова. — М.: АСТ; Транзиткнига, 2004.
4. ↑  Багратионовский военно-исторический клуб
5. ↑  "Наградной лист". Подвиг народа. Retrieved 2014 թ․ մարտի 10. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameters: `|description=`, `|subtitle=`, `|coauthors=`, and `|deadlink=` (help)
6. ↑  "Журналы боевых действий". pamyat-naroda.ru. Retrieved 2015 թ․ նոյեմբերի 3.(չաշխատող հղում)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Букраба А. М. Гончаров — участник Великой Отечественной войны.
* *Пласков Г. Д.* Под грохот канонады. — М.: Воениздат, 1969.
* М.Д. Гончаров на сайте 2-й Гв. ТА Archived 2016-12-15 at the Wayback Machine.