recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Սպարտակ Լևոնի Մնացականյան**, (նոյեմբերի 3, 2000, Ագարակ, Սյունիքի մարզ, Հայաստան - նոյեմբերի 9, 2020, Մարտունի, Արցախ) Արցախյան երկրորդ պատերազմի ազատամարտիկ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Սյունիքի մարզի Ագարակ քաղաքում 2000 թվականին՝ զինվորականի ընտանիքում։

2005-2007 թվականներին ընտանիքով ապրել են Սանկտ Պետերբուրգում։

2007 թվականին տեղափոխվել են հայրենի Ագարակ, որտեղ էլ Սպարտակը շարունակել է ուսումը՝ ցուցաբերելով բարձր առաջադիմություն։

2019 թվականին ընդունվեց ԵՊՀ-ի Արևելագիտության ֆակուլտետի արաբագիտության բաժին։

Զինվորական ծառայություն
-----------------------

2019 թվականին զորակոչվեց բանակ՝ ծառայության ացնելով Մատաղիսում։
Սպարտակը հիանալի հրետանավոր էր օրինակելի ծառայության համար արժանացավ «Բանակի գերազանցիկ» և «Քաջարի մարտիկ» կրծքանշաններին։

2020 թվականին Արցախյան երկրորդ պատերազմում մարտնչել է Թալիշում, ապա մասնակցել Շուշիի, Քարին տակի թեժ մարտերին։ Նրա վերջին մարտը նոյեմբերի 9-ին էր, Մարտունու շրջակայքում։

Պարգևներ և շքանշաններ
---------------------

2021 փետրվարի 14-ին Հայրենիքին ցուցաբերած արիության և խիզախության համար Արցախի նախագահի կողմից հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական ծառայություն» մեդալով։

Տես նաև
-------

* Արցախյան երկրորդ պատերազմ
* Արցախյան երկրորդ պատերազմի մարտական ծառայության մեդալակիրների ցանկ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «20-ամյա հրետանավորը զոհվել է մոր հետ խոսելուց կես ժամ անց». *a1plus.am*. 19.01.2021.
2. ↑  «Ընկնում է մшրտի դաշտում՝ նոյեմբերի 9 ին, հրադադարից ժամեր առաջ. ճանաչենք մեր հերոսներին». *newsarm-info.ru*. 08.02.2021.
3. ↑  «Ձեզ բացակա չենք դնի. Սպարտակ Լևոնի Մնացականյան». *yerkirmedia.am*. Արխիվացված է օրիգինալից 2021-04-20-ին. Վերցված է 2021-03-25-ին.
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գրիգոր Կարապետյան (այլ կիրառումներ)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Կարապետյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Գրիգոր Կարապետյան** (1908, Բուխարեստ, Ռումինիա), հայ նկարիչ։

Կենսագրություն
--------------

Գրիգոր Կարապետյանը ծնվել է 1908 թվականին, Բուխարեստում։ Սովորել է Բուխարեստի գեղարվեստի դպրոցում, ավարտել Փարիզի գեղարվեստի ակադեմիան։ 1947 թվականից բնակվել է Լիոնում։ Ստեղծագործել է տարբեր ժանրերում՝ բնանկար, դիմանկար, նատյուրմորտ, գորգարվեստ, քանդակագործություն։

Կարապետյանի ստեղծագործություններից պահվում են Սուրբ Էջմիածնի Վեհարանում։

Ուշագրավ են Կարապետյանի Ֆրանցիսկյան քույրերի մատուռի (Լիոն) վիտրաժը, խաչը և մետաղալարերից պատրաստված այլ քանդակներ։ Գեղանկարչական գործեր՝

* «Արարատ»
* «Աղթամար»
* «Այբ-բեն-գիմ»
* «Գրիգոր Լուսավորիչ»

Մրցանակներ
----------

* Բուխարեստի երիտասարդ նկարիչների ցուցահանդեսի 1-ին մրցանակ
* Հալմարկի, Նիցցայի Մեծ մրցանակներ, Ֆրանսիան, 1950-ական թվականներ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005*.
**Հայ Ավետարանական եկեղեցի** (իսպ.՝ Iglesia Evangélica Armenia), հայ ավետարանական տաճար Մոնտեվիդեոյի Բրազո Օրիենտալ քաղաքի շրջակայքում։ Այն հանդիսանում է Ուրուգվայում այս Եկեղեցու կենտրոնակայանը։ Սա Ուրուգվայի այս Եկեղեցու կենտրոնակայանն է։ Հաստատությունը Ուրուգվայի Ավետարանական եկեղեցիների ֆեդերացիայի անդամ է (Հիմնադրվել է 1956 թ.), որը կապված է Եկեղեցիների համաշխարհային խորհրդի համաշխարհային առաքելության և ավետարանական հանձնաժողովի հետ։

Պատմություն
-----------

Եկեղեցին հիմնադրվել է 1926 թվականին, երբ նոր էր ձևավորվում հայ ավետարանական համայնքը։ Այս եկեղեցին միաժամանակ կատարում է նաև համայնքի կազմակերպման և ղեկավարման գործառույթներ։ Տեղի հայ համայնքի կրթական միակ կառույցն եկեղեցու կիրակնօրյա դպրոցն է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Armenian Protestant communities in South America». Վերցված է 2015 թ․ օգոստոսի 7-ին.
2. ↑  «ՈՒՐՈՒԳՎԱՅԻ ՀԱՅ ԱՎԵՏԱՐԱՆԱԿԱՆ ՀԱՄԱՅՆՔԸ». *www.noravank.am*. Վերցված է 2023 թ․ փետրվարի 5-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հայ ավետարանական եկեղեցի (Մոնտեվիդեո) Ֆեյսբուքում
**Ալեքսեյ Բադին** (ռուս.՝ Алексей Лаврентьевич Бадин, 1887, Մոկշանի գավառ, Պենզայի գուբերնիա, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 10, 1935(1935-05-10), Պյատիգորսկ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի դիվիզիայի հրամանատար, Քաղաքացիական պատերազմի մասնակից, Կարմիր դրոշի կրկնակի շքանշանակիր (1920, 1921)։

Կենսագրություն
--------------

Ալեքսեյ Բադինը ծնվել է 1887 թվականին Պենզայի նահանգի Մոկշանսկի գավառի Սելիֆոնտևկա գյուղում (այժմ` Պենզայի մարզի Լունինսկի շրջան)։ Հայրենի գյուղի տարրական դպրոցն ավարտելուց հետո 1908 թվականին Բադինը զորակոչվում է ծառայության ցարական բանակ և մասնակցում Առաջին համաշխարհային պատերազմի մարտերին։ 1918 թվականին Բադինը ծառայության է անցնում Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակում։ Մասնակցել է Քաղաքացիական պատերազմի մարտերին, Պենզայի 1-ին կոմունիստական գնդի մարտիկից հասնելով մինչև 7-րդ հեծելազորային գնդի հրամանատար, այնուհետև 2-րդ Հեծյալ բանակի հատուկ նշանակության հեծելազորային բրիգադի հրամանատար։ Մասնակցել է Արևելյան և Հարավային ռազմաճակատներում մղվող մարտերին, մարտնչել Չեխոսլովակյան ապստամբած կորպուսի դեմ։

Հատկապես աչքի է ընկել Ելեց քաղաքի տակ մղվող մարտերում։ Հանրապետության Հեղափոխական Ռազմական Խորհրդի № 132 հրամանով 1920 թվականին հեծելազորային գնդի հրամանատար Ալեքսեյ Բադինը պարգևատրվում է ՌՍՖՍՀ Կարմիր դրոշի առաջին շքանշանով։ Երկրորդ անգամ աչքի է ընկնում Պերեկոպի գրոհի և Ղրիմի համար գեներալ Վրանգելի զորքերի դեմ մղվող մարտերի ժամանակ։ Հանրապետության Հեղափոխական Ռազմական Խորհրդի № 228 հրամանով 1921 թվականին հատուկ նշանակության հեծելազորային բրիգադի հրամանատար Ալեքսեյ Բադինը պարգևատրվում է ՌՍՖՍՀ Կարմիր դրոշի երկրորդ շքանշանով։

Պատերազմի ավարտից հետո Բադինը շարունակում է ծառայությունը Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակում։ Ավարտել է Մ. Վ. Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիան։ Եղել է Հյուսիս-Կովկասյան 10-րդ հեծելազորային դիվիզիայի հրամանատարը։ Մահացել է 1935 թվականի մայիսի 10-ին Պյատիգորսկում, ավտոմոբիլային վթարի հետևանքով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  «Бадин Алексей Лаврентьевич» (ռուսերեն). Пензенская энциклопедия. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ հունվարի 4-ին. Վերցված է 2014 թ․ հունվարի 3-ին.
2. 1 2  Сборник лиц, награждённых орденом Красного Знамени и Почётным революционным оружием.

Գրականություն
-------------

* «Сборник лиц, награждённых орденом Красного Знамени и Почётным революционным оружием». Воениздат, 1926.
* О. М. Савин. БАДИН Алексей Лаврентьевич / Пензенская энциклопедия. М.: Научное издательство «Большая Российская энциклопедия», 2001
**Իստ-Լոնդոն** (անգլ.՝ East London — «Արևելյան Լոնդոն»), **Օս-Լոնդեն** (աֆրիկաանս՝ Oos-Londen, կոսա՝ eMonti), հազվադեպ **Բաֆֆալո-Սիտի** (անգլ.՝ Buffalo City, տեղացի մունիցիպալիտետի անվանումով) ,քաղաք հարավ-արևելյան ափին Հարավ-Աֆրիկյան Հանրապետության Արևելյան Կապսկյան նահանգում։ Գտնվում է Հնդկական օվկիանոսի ափին։ Քաղաքի մեծ մասը գտնվում է Բաֆֆալո և Նախուն գետերի միջև։ Երկրի միակ գետային նավահանգիստն է ։Քաղաքում ապրում են ավելի քան 400.000 մարդ ,շեղջաքարացումով՝ավելի քան 1,5 մլն.մարդ։ Քաղաքը իր բնակչությամբ 2-րդ տեղն է նահանգի Պորտ-Էլիզաբետ քաղաքից հետո։

Պատմություն
-----------

Իստ-Լոնդոնը հիմնադրվել է Հարավային Աֆրիկայի միակ գետային նավահանգստի տեղում,որը առաջ կոչվել է *Port Rex*։Արևմտյան ափի այդ բնակավայրերը դառնում են Իստ-Լոնդոնի կենտրոնը, որն էլ իր հերթին արժանանում է քաղաքի կոչմանը 1914 թվականին։ XIX դարի սկզբին բրիտանացի և տեղի բնակիչների միջև տեղի ունեցող սահմանային պատերազմի ժամանակ,Իստ-Լոնդոնը դեռ նավահանգիստ էր, քաղաքներ մատակարարող, որը տեղակայված էր Կինգ-ՈՒիլյամս-Տաունից 30 մղոն շառավիղով հեռու։ 1847 թվական ին այտ տեղում կառուցում են *Glamorgan*բերդամաս։

Հետագայում այս նահանգում սկսում են բնակություն հաստատել գերմանացի գաղութաբնակիչները, որոնք բնակեցված մոտակա վայրերին անվանումներ են տալիս։Մեր ժամանակներում էլ տարածում ունեն գերմանական այնպիսի անվանումներ,ինչպիսիքն են Գերինգ, Պինկե, Զալցվեդել։

1870 թվականից քաղաքում աշխատում է նավահանգիստ։ 1876 թվականին քաղաքում անցկացրեցին երկաթուղային ճանապարհ, որը խթան հանդիսացավ մարզի հետագա զարգացմանը։

1935 թվականին Բաֆֆալո գետով կառուցվեց երկհարկանի կամուրջ,որը միակն է իր տեսքով Հարավային Աֆրիկայում ։

1959 թվականին քաղաքում բացվում է Ֆորմուլա-1 ուղեգիծը։

2000 թվականին Իստ-Լոնդոնը դառնում է մունիցիպալիտետի մի մասնիկը։

Էկանոմիկա
---------

Էկոնոմիկայի հիմքը կազմում է ավտոմոբիլային արդյունաբերությունը։ *Daimler* կազմակերպության գործարանները հիմնականում տեղակայված են նավահանգիստների մոտ և արտադրում են *Mercedes-Benz* մեքենաներ ներքին շուկայի և ԱՄՆ արտահանման համար։ Քաղաքում զարգացած է նաև տեքստիլային,դեղագործական,ինչպես նաև սննդի արդյունաբերությունը։

Իստ-Լոնդոնը տրանսպորտային լավ համագործակցություն ունի ՅՈՒԱՐ-ի մյուս քաղաքների հետ։ Իստ-Լոնդոնի օդանավակայանից, որը գտնվում է քաղաքից 10 կմ հեռավորության վրա, տեղի են ունենում ամենօրյա թռիչքներ աշխարհի խոշոր քաղաքների ուղղությամբ։

Սպորտ
-----

Իստ-Լոնդոնում հայտնի են ազգային ըմբշամարտը և ռեգբինը։ Քաղաքում շատ հայտնի են մոտոկրոսսը, մարտական արհեստները և գոլֆը։ Նույնպես զարգացում ունեն սպորտի այնպիսի տեսակներ,ինչպիսին են բռնցքամարտը, ավտոսպորտը, ֆուտբոլը, լեռնային հեծանիվները , պարաշյուտով թռիչքը, թեթև ատլետիկան, ձիավարությունը և սպորտի շատ այլ տեսակներ։

Տեսարժան վայրեր
---------------

* Իստ-Լոնդոնի թանգարան

Երդումեղբայրներ-քաղաքները
-------------------------

* Կաղապար:Շվեդիայի Դրոշ Եվելե (Շվեդիա)Շվեդիա
* Կաղապար:Չինաստանի Դրոշ Դացին (Չինաստան)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  South African Post Office
2. 1 2
3. ↑  «Daqing Travel China, Daqing Tour Guide» (անգլերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ ապրիլի 28-ին. Վերցված է 2011 թ․ հունիսի 2-ին.

Աղբյուրներ
----------

* East London, Eastern Cape, South Africa
* Official website of Buffalo City
* Official website of the East London Industrial Zone
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (այլ կիրառումներ)

 **Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի**, գտնվում է Արցախի Հանրապետության Հադրութի շրջանի Հակակու գյուղում։ 2020 թվականի Հայ-ադրբեջանական պատերազմի ընթացքում Հակակու գյուղը, ինչպես և ամբողջ Հադրութի շրջանը օկուպացվել են Ադրբեջանի կողմից։

Տեղակայություն
--------------

Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին գտնվում է Հակակու գյուղի կենտրոնական մասում։ Եկեղեցին նաև անվանում են *Գյուղամեջի եկեղեցի*։

Ճարտարապետություն
-----------------

Եկեղեցին եռանավ բազիլիկ է՝ 13,40X9,60 մետր չափի ուղղանկյուն հատակագծով։ Այն արևելյան մասում ավարտվում է կիսաշրջան խորանով և նրան կից ուղղանկյունաձև ավանդատներով։ Տանիքը թեք է և թաղակապ։ Սրահը նավերի է բաժանվում զույգ կամարների օգնությամբ, որոնք հենված են երկու ազատ և երկու զույգ պատկից սյուների վրա։ Պատերը շարված են մանր ու կոպիտ մշակված քարերով ու կրաշաղախով, կամարները, դռան և լուսամուտների բացվածքները շարված են սրբատաշ քարերով։ Եկեղեցու միակ մուտքը գտնվում է հարավային մասում։ Եկեղեցու վրա կա շինարարական արձանագրության, ըստ որի այն կառուցվել է 1621 թվականին։

Եկեղեցին Հայ-ադրբեջանական պատերազմի ընթացքում չի տուժվել։ Ադրբեջանի կողմից Հադրութի շրջանը օկուպացվելուց հետո կառույցից տեղեկություն չկա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Հադրութի օկուպացիան անօրինական մեթոդներով է արվել։ Այս միջպետական գանգատը խոստումնալից է». *www.lragir.am*. 05.02.2021. Արխիվացված է օրիգինալից 2021-02-18-ին. Վերցված է 2021-06-21-ին.
2. ↑  Մկրտչյան Շ. Լեռնային Ղարաբաղի պատմաճարտարապետական հուշարձանները, էջ 117

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հակակուի սուրբ Աստվածածին եկեղեցու լուսանկարները https://monumentwatch.org/ կայքում
**Մարիուպոլի** կամ **Սուլեյման I-ի մզկիթ** (ուկրաիներեն՝ Маріупольська мечеть), սուննի իսլամական կառույց և համանուն մուսուլմանական մշակութային կենտրոն, որը գտնվում է Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մարիուպոլ քաղաքում։ Մզկիթի շինարարական աշխատանքները սկսվել են 2005 թվականին և ավարտվել ընդամենը երկու տարի անց՝ 2007-ին։ Նույն տարվա հոկտեմբերի 15-ին տեղի է ունեցել մզկիթի պաշտոնական բացումը, որի ժամանակ էլ այն անվանվել է ի պատիվ Օսմանյան կայսրության Օսմանի հարստության մեծագույն սուլթան Սուլեյման I-ի։ Բացման արարողությանը ներկա են գտնվել ազգությամբ թուրք բազմաթիվ պաշտոնյաներ՝ ի դեմս Թուրքիայի Հանրապետության քաղաքաշինության և ճարտարապետության նախարար Ֆարուք Նաֆիզ Օզաքի։ Արարողությանը մասնակցել են նաև թուրք և ուկրաինացի պատգամավորներ և քաղաքագլուխներ։

Մզկիթի շինարարական աշխատանքները ֆինանսավորվել է Մարիուպոլի կենտրոնական շուկայի տնօրեն Սալիմ Ջիհանի և քաղաքի ադրբեջանական համայնքի կողմից։ Շինությունը կառուցվել է Ստամբուլի Սուլեյմանիե հեղինակավոր մզկիթի նմանությամբ։ Մզկիթը և հարակից մինարեթը ներկայումս վերածվել են հարսանեկան լուսանկարների նշանավոր վայրեր։

Տես նաև
-------

* Սուլեյմանիե մզկիթ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Լյուդմիլա Երմիշինա (2007 թ․ հոկտեմբերի 9). «Մարիուպոլի մզկիթի բացումը տեղի է ունեցել թուրք պաշտոնյաների ներկայությամբ» (ռուսերեն). Приазовский рабочий. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ սեպտեմբերի 5-ին. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 23-ին.
2. ↑  «Սուլեյման I-ի մզկիթը Մարիուպոլում, իսլամական կրոնական կառույցներն Ուկրաինայում». Արխիվացված է օրիգինալից 2013-10-17-ին. Վերցված է 2018-03-31-ին.
**Play the Game**, Queen անգլիական ռոք-խմբի «The Game» ալբոմի երգ, թողարկված 1980 թվականի հուլիսի 30-ին։ Գրել է Ֆրեդի Մերկուրին։ Երգը թողարկվել է սինգլի տեսքով, «A Human Body» երգի կենդանի ձայնագրության «Բ» մասում։

Երգ
---

Երգը սկսվում էր սինթեզատրով, որը նվագում էր Ֆրեդի Մերկուրին։ Ձայնագրությունում օգտագործվում է oberheim ապրանքատեսակի սինթեզատոր։ Այն նույնպես օգտագործվում է երգի կեսերին, մինչև կիթառային սոլոն։ Մերկուրին նույնպես նվագում էր ռոյալ։ Մնացած երաժիշտները նվագում էին իրենց սովորական գործիքները։ Ջոն Դիկոնը նվագում էր բաս-կիթառ, Ռոջեր Թեյլորը նվագում էր հարվածային գործիքներ և Բրայան Մեյ՝ էլեկտրոկիթառ։

Սկզբում երգը պետք է հնչեր լրիվ ուրիշ ձև, բայց ամբողջ խումբը ամեն ինչ ուղղեց և հնչողությունը լրիվ փոխվեց։

Տեսահոլովակ
-----------

Երգի տեսահոլովակը նկարահանել է ռեժիսոր Բրայան Գրանտը 1980 թվականի մայիսի 20-ին «Trillion Studios». ստուդիայում։ Տեսահոլովակում անընդհատ փոփոխվում են էֆեկտները, որը չէր եղել «Bohemian Rhapsody» երգի տեսահոլովակում։ Դա խմբի առաջին տեսահոլովակն էր, որտեղ Մերկուրին նկարահանվել էր իր հայտնի բեղերով։ 
Տեսահոլովակն սկսվում էր աստղային երկնքի ցուցադրությամբ։ Սինթեզատորի երաժշտության տակ թռչում էին միկրոֆոնները, որոնցից մեկը բռնում է Մերկուրին և սկսում է երգել։ Տեսահոլովակում նա ռոյալ չի նվագում։ Նրանց հետին ֆոնի վրա վառվում էր կրակը որն արվել էր հատուկ էֆեկտների օգնությամբ։ Երբ յուրաքանչյուր երաժիշտ երևում էր առանձին, կրակը գույնը փոխում էր՝ Մերկուրիի համար այն նարնջագույն էր, Բրայան Մեյի համար փիրուզագույն էր, Թեյլորի համար մանուշակագույն էր իսկ Դիկոնի համար՝ կանաչ։ Երրորդ քառատողի ժամանակ Մերկուրին հայտնվում է կրակի մեջից, առանց վերնաշապիկի։ Հաջորդ մասում տեսահոլովակի տրամադրությունը փոխվում է՝ Մերկուրին նետվելով հարվածային գործիքների վրա վերցնում է Մեյի կիթառը և նորից նետում է հետ։ Այդ պահից սկսած կիթառահարն այլևս չի նվագում իր Red Special-ը։ Հետո երգը հնչում էր այնպես, ինչպես եղել էր դրանից առաջ։ Երբ ձայնն արդեն դանդաղում էր, այն անցնում էր հարվածային գործիքների միջոցով, որը լուծարվում էր, և անցնում կրակի միջոցով։ Այդպես տեսահոլովակն ավարտվում է։ Այն պահը երբ Մերկուրին նետվում է հարվածային գործիքների վրա, գտնվում է «Another One Bites the Dust» երգի սինգլի շապիկի վրա։ Տեսահոլովակի կադրերն օգտագործվել են նաև «Radio Ga Ga» երգի տեսահոլովակում։

Տես նաև
-------

* երգի տեսահոլովակ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Обзор песни Play the Game на сайте Songfacts.com» (անգլերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ փետրվարի 25-ին. Վերցված է 27 июня 200-ին.
2. 1 2  «Описание видеоклипов группы» (անգլերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հունվարի 28-ին. Վերցված է 27 июня 2007-ին.
**Ջեյմս Ջեբբիա** (անգլ.՝ James Jebbia, հուլիսի 22, 1963(1963-07-22), ԱՄՆ), անգլիացի գործարար և հագուստի դիզայներ։ Ջեբբան հայտնի է որպես սքեյթբորդի խանութի և հագուստի Supreme ապրանքանիշի հիմնադիր։

Վաղ կյանք
---------

Ջեյմսը ծնվել է 1963 թվականի հուլիսի 22-ին Նյու Յորքում՝ ԱՄՆ։

Մեկ տարեկան հասակում Ջեյմսը իր ընտանիքի հետ տեղափոխվել Կրոլի՝ Արևմտյան Սուսեքս, Մեծ Բրիտանիա։ Նրա հայրը ծառայել էԱՄՆ ռազմաօդային ուժերում, իսկ մայրը աշխատել է որպես ուսուցչուհի։ Նրա ծնողները բաժանվել են, երբ Ջեյմսը 10 տարեկան էր

Ջեբան ԱՄՆ է վերադարձել 19 տարեկան հասակում։

Կարիերա
-------

1983 թվականին Ջեբան տեղափոխվել է Նյու Յորք, ապրել է Սթաթեն Այլենդ փողոցում գտնվող վարձու տանը։ Նա աշխատել է *Parachute* սքեյթբորդերի տեղական խանութում, որը գտնվում է Սոհոյում։

1989 թվականին բացվել է նրա առաջին *Union*, *NYC* մանրածախ խանութը, որտեղ հիմնականում վաճառվում էին հագուստի անգլիական բրենդները, իսկ 1991-ից մինչև 1994 թվականը նա համագործակցել է Շոն Ստյուսիի հետ։

1994 թվականին Ջեբբիան հիմնադրել է սքեյթբորդերի և հագուստի Supreme խանութը, բացել է իր առաջին խանութը Մանհեթենի կենտրոնում գտնվող Լաֆայեթ փողոցում։ Այսօր բրենդը ունի 11 խանութ ամբողջ աշխարհում, 1-ը Լոս Անջելեսում, Լոնդոնում և Փարիզում, 2-ը Նյու Յորքում և 6-ը՝ Ճապոնիայում։

Անձնական կյանք
--------------

Ջեբբիան ամուսնացած է Բյանկա Ջեբբիայի հետ և ունի երկու երեխա։ Ներկայումս նա ապրում է Նյու Յորքի Ստորին Մանհեթենում գտնվող *West Village*-ում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «1994 INC LTD - Appointment of James Jebbia as a Director (26 Jan 2011)».
2. ↑  >Williams, Alex (2012 թ․ նոյեմբերի 21). «Guerrilla Fashion: The Story of Supreme». *The New York Times* (անգլերեն). 0362-4331. Վերցված է 2018 թ․ հունիսի 3-ին.}}
3. ↑  «50 Things You Didn't Know About Supreme» (անգլերեն). Complex. Վերցված է 2018 թ․ հունիսի 3-ին.
4. ↑  «James Jebbia is One of the 500 People Shaping the Global Fashion Industry in 2017». *The Business of Fashion* (անգլերեն). Վերցված է 2018 թ․ հունիսի 3-ին.
5. ↑  «Supreme stores» (անգլերեն). www.supremenewyork.com. Վերցված է 2018 թ․ հունիսի 3-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Официальный сайт Supreme — бренда Джеймса Джеббии

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ջեյմս Ջեբբիա» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
**Կարինյանոյի թատրոն** (իտալ.՝ Teatro Carignano, Torino, ամբողջական անուն՝ իտալ.՝ Teatro dei Principi di Carignano), թատրոն Պիեմոնտի մարզի իտալական Թուրին քաղաքում, Կարինյանոյի արքայազնների կողմից 17-րդ դարի վերջին հիմնադրված տեղական ազնվականության համար։ Առաջին ոչ մեծ փայտե շենքը ոչնչացվել է 1786 թվականին հրդեհի պատճառով, սակայն վերականգնվել է մի քանի ամիս անց։ 2007 թվականի գարնանը ժամանակակից շենքում սկսվել են վերանորոգման աշխատանքները, որոնք ավարտվել են 2009 թվականին։ Վերականգնվել են բնօրինակ մուտքերը և նկուղները։

Պատմություն և նկարագրում
------------------------

Կարինյանոյի թատրոնը կառուցվել է Կարինյանոյի արքայազների հրամանով 17-րդ դարի վերջին տեղական ազնվականության համար։ Այն ժամանակ դա մի փոքր փայտե շենք էր, որը հատուկ նախատեսված էր ներկայացումների համար, որոնց ներկա էին ազնվական ընտանիքները։ 1719 թվականին այստեղ տեղի է ունեցել «Il carceriere di se stesso» ներկայացման, իսկ 1720 թվականին՝ Ջուզեպպե Բոնիվենտի «Venceslao» օպերայի (1670-1727) համաշխարհային պրեմիերան։ 1752 թվականին վերանորոգման կարիք ունեցող շենքը վերակառուցվել է քարից՝ ճարտարապետ Բենեդետտո Ալֆիերիի նախագծով (1699-1767)։ 1786 թվականին շենքը ոչնչացվել է հրդեհով, սակայն վերականգնվել է արդեն մի քանի ամիս անց։

1814 թվականին Կարինյանոյի թատրոնում տեղի է ունեցել Պյետրո Ջեներալիի «Il servo padrone» օպերայի համաշխարհային պրեմիերան, իսկ 1820-ին՝ Ջովաննի Պաչինիի «La schiava in Bagdad»-ը։ 1935 թվականին թատրոնը մասամբ վերակառուցվել է Via Roma փողոցի վերակառուցման հետ կապված, 1977 թվականից այն ղեկավարվում է «Teatro Stabile di Torino» (TST) հիմնադրամի կողմից։ Թատրոնը գտնվում է Կարինյանոյի հրապարակում՝ համանուն պալատի դիմաց։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Алексей Громов (2015 թ․ հուլիսի 29). «Фестиваль «The Children's World»: культурная программа Санкт-Петербурга в Турине». *nevnov.ru* (ռուսերեն). Невские Новости. Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ հոկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 16-ին.

Գրականություն
-------------

* Teatro Carignano : dalle origini al restauro. — Roma: Contrasto, 2009. — 203 с. — ISBN 9788869650727

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Teatro Carignano». *museotorino.it* (իտալերեն). Archivio Storico della Città di Torino. Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 15-ին.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Կարինյանոյի թատրոն» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BIBSYS: 5025426 · GND: 7656848-9 · LCCN: no2004075712 · VIAF: 230769568 · WorldCat VIAF: 230769568 |

 |
**Որսաշրջան** (ռուս.՝ Сезон охоты), խորհրդային նկարված մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ է, ստեղծվել է 1981 թվականին, Կիևնաուչֆիլմ ստուդիայում։

15-րդ Համամիութենական կինոփառատոնի դիպլոմակիր։

Մուլտֆիլմը որսորդական շան մասին է, որը երազում էր գնալ որսի։

Սյուժե
------

Շունը հրաշալի երազ է տեսնում, որտեղ նա վազում է աշնանային անտառում, արևի լուսավորությամբ։ Առջևից թռչում են թռչունները և շունը բարձր հաչում է։ Տերը արթնանում է և շոյում շանը, հանգստացնելով նրան։ Առավոտյան տերը միացնում է ռադիոն, և հաղորդավարը հաղորդում է. «Այսօր բացվում է որսաշրջանը»։ Տերը հագնվում և տանում է շանը զբոսանքի «Охота» խանութի մոտ, որի ցուցափեղկին բադի և ցուլի խրթվիլակներ, որսի հրացան, փամփշտակալ, որսապարկ, թիկնապայուսակ և ճտքակոշիկներ։ Այս բոլորը շունը հետաքրքիր զննում է։ Այգում շունը գաղտագողի մոտենում է ագռավին և տեսադաշտից կորցնում տիրոջը։ Հանկարծ շունը տեսնում է ճտքակոշիկներով և որսորդական հրացանով, փամփշտակալով և թիկնապայուսակով մարդու և սկսում է խնդրել նրա հետ որսի գնալ։ Անտառում շունը մի քանի անգամ կանգնում ՝ «շնակաց» դիրքում, դա նշանակում է, որ շունը առջևում որսի հոտ է զգում։ Բայց առաջին անգամ առջևի թփերում պարզվում է կով էր, երկրորդ անգամ՝ ծեր կին, որ սունկ էր հավաքում, իսկ վերջում՝ նրբերշիկ թիկնապայուսակի մեջ։ Եվ զայրացած որսորդը նետում է իր ճտքակոշիկները դեպի շունը։ Շունը փախչում է նրանից անձրևի տակ և վերադառնում քաղաք իր տիրոջ մոտ, որը ուրախանում է նրա վերադարձից։ Իսկ գիշերը արդեն նրա տերը երազ է տեսնում, որ նա քայլում է արևով լուսավորված աշնանային անտառով, իսկ առջևից թռչում է թռչունը։

Մրցանակներ
----------

Մուլտֆիլմը ստացել է 15-րդ Համամիութենական կինոփառատոնի դիպլոմ, որը կայացել է 1982 թվականին Թալինում։

Վերահարատարակում
----------------

Մուլտֆիլմը հրապարակվել է տնային դիտումների համար «Մարդը և առյուծը» հավաքածուի կազմում։ Մուլտֆիլմների հավաքածուն թողարկվել է 2006 թվականին DVD տարբերակով։

Ստեղծողներ
----------

|  |  |
| --- | --- |
| ռեժիսոր | Ալեքսանդր Վիկեն |
| սցենարստ | Ալեքսանդր Կոտլյադսկի |
| նկարիչ-բեմադրող | Վալենտինա Սերցովա |
| նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ | Ալեքսանդր Լավրով,Ա. Կաբրովինիչի,Կոնստանտին Չիկին ,Վիկտոր Արսենտեվ,Ն. Բոնդար |
| օպերատոր | Անտոնի Գավրլով |
| տնօրեն | Իվան Մազեպա |
| երգահան | Վլադիմիր Դեստրակով |
| ձայնային օպերատոր | Վ.Շիգլը |
| խմբագիր | Վ.Պրիգոդա |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Человек и лев. Сборник мультфильмов». Аниматор.ру. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հունիսի 2-ին. Վերցված է 2012 թ․ մարտի 27-ին.
**Սլավիկ Չիլոյան** (**Չիլո**, 1940 - 1975, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բանաստեղծ, թարգմանիչ։

Կենսագրություն
--------------

Սլավիկ Չիլոյանը եղել է որբ, հետագայում որդեգրվել է։ Սովորել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետում, ավարտել ռոմանոգերմանական բաժինը։ Սովորել է հին և նոր ֆրանսերեն։

Չիլոյանի գրած բանաստեղծություններից շատերը տպագրվել են մամուլում։ Բնագրից թարգմանել է «Ռոլանդի երգը», Ժան Ռասինի «Էսթեր» և «Անդրոմաքե» չափածո ողբերգությունները, Վիկտոր Հյուգոյի, Ժակ Բրելի բանաստեղծություններից։

1971 թվականին լույս է ընծայել Բորիս Վիանի բանաստեղծությունների ժողովածուն սեփական թարգմանությամբ։

Կյանքից ողբերգաբար հեռացել է 1975 թվականի նոյեմբերի 29-ին՝ Երևանի «Առագաստ» («Պոպլավոկ») սրճարանի տարածքում, որտեղից էլ կատարվել է վերջին հրաժեշտը բանաստեղծին։ Թաղված է Նուբարաշենի գերեզմանատանը։

Երկեր
-----

1992 թվականին լույս է տեսել Սլավիկ Չիլոյանի հետմահու առաջին ժողովածուն՝ «Մենք մարդ ենք եղել»։ 2005 թվականին բանաստեղծ Դավիթ Հովհաննեսի նախաձեռնությամբ հրատարակվել է նաև երկրորդ՝ խմբագրված ու լրամշակված «Չենք ասում, ինչքան գիտենք» ժողովածուն։

Թարգմանություններ
-----------------

* Բրել Ժակ: Մեծ Ժակը: Բանաստեղծություններ: Հարցազրույցներ: Նրա մասին /Թարգմ.՝ Սլավիկ Չիլոյան, Նվարդ Վարդանյան, Մկրտիչ Մկրտչյան, Պերճ Թյուրաբյան.- Երևան: «Վան Արյան» հրատ. 1999.- 221, 3 չհ. էջ:
* Վիան Բորիս: Վերջին վալսը.- Երևան: Հայաստան, 1971.- 48 էջ:
* Ֆրանսիական պոեզիա.- Երևան: Երևանի համալս. հրատ. 1984.- 480 էջ.- (Ուսանողի գրադարան).- Բովանդ-ից՝ Բորիս Վիան; Ժակ Բրել:

Հիշատակ
-------

Սլավիկ Չիլոյանի հուշաքանդակը
2005 թվականին «Նիգ-Ապարան» հայրենակցական միության նախաձեռնությամբ «Առագաստ» սրճարանի հարևանությամբ բացվեց Սլավիկ Չիլոյանի հուշաքանդակը։

Նույն թվականին Հայաստանի գրողների միությունը նրան հետմահու շնորհել է ՀԳՄ անդամատոմս։ Սահմանվել է նաև Սլավիկ Չիլոյանի անվան մրցանակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  ««Սլավիկ Չիլոյանին ձերբակալել էին ոչ թե բանաստեղծության համար, այլ դեբոշի»». Վերցված է 2016 Նոյեմբեր 7-ին.
2. 1 2 3  «ՉԻԼՈՆ ՎԵՐԱԴԱՐՁԱՎ «ՊԱՊԼԱՎՈԿ»». Վերցված է 2016 Նոյեմբեր 7-ին.(չաշխատող հղում)
3. ↑  «Սլավիկ Չիլոյան». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ օգոստոսի 8-ին. Վերցված է 2016 Նոյեմբեր 7-ին.
4. ↑  Գառնիկ Ստեփանյան. *Կենսագրական բառարան*. Երևան, «Խորհրդային գրող», 1990.
5. ↑  Գնում էինք գլխիկոր… ՇՈՒՇԱՆ ՂԱԶԱՐՅԱՆ

Արտաքին հղումներ
----------------

 Վիքիքաղվածքն ունի քաղվածքների հավաքածու, որոնք վերաբերում են  ***Սլավիկ Չիլոյան*** հոդվածին
* Սլավիկ Չիլոյանի բանաստեղծությունները granish.org կայքում
* Պոետը, ում հուղարկավորեցին «Առագաստ» սրճարանից. Սլավիկ Չիլոյան
**Black Element Software Co. LTD**, չեխական ընկերություն, որը զբաղվում է համակարգչային խաղերի մշակմամբ, տեղակայված է Պրահա քաղաքում։ Մինչև 2010 թվականը, ընկերությունը զբաղվել է համակարգչային խաղերի մշակամամբ, որից հետո ընկերությունը գնվել է Bohemia Interactive Studio ընկերության կողմից։

Պատմություն
-----------

Black Element Software ընկերությունը հիմնադրվել է 2000 թվականին։ Ընկերության կողմից մշակված խաղերի առավել հայտնի են ՝ Testament և Testament II խաղերը։ Ընկերությունը իր առաջին խաղը թողարկել է 2004 թվականի հոկտեմբերի 1-ին և այն կրում էր Shade: Wrath of Angels անվանումը։ 2004 թվականի հոկտեմբերի 1-ին ընկերությունը միավորվեց Bohemia Interactive Studio և Altar Games ընկերությունների հետ։

2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, Black Element Software-ը գնվեց Bohemia Interactive-ի կողմից։ Չհաշված ձեռք բերման փաստին, Bohemia Interactive-ը խոսք տվեց, որ Black Element Software աշխատելու է իրենից անկախ և շարունակելու է մշակել սեփական խաղերը։ Արդյունքում Black Element Software-ը դարձավ Bohemia Interactive Studio-ի օգնող ընկերություն։ 2014 թվականի տվյալներով, Black Element Software-ը ապահովում էր եռաչափ մոդլավորումը և այլ ծառայություններ մատուցում այլ խաղեր մշակող ընկերությունների։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Administrativní registr ekonomických subjektů
2. ↑  «Testament II». *Hall of Light*. Արխիվացված օրիգինալից 2017 թ․ մարտի 2-ին. Վերցված է 2014 թ․ հուլիսի 2-ին.
3. ↑  «Support». Idea Games. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ մարտի 11-ին. Վերցված է 2013 թ․ օգոստոսի 15-ին.
4. ↑  «Bohemia Interactive company profile». Bistudio.com. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ օգոստոսի 11-ին. Վերցված է 2013 թ․ օգոստոսի 15-ին.
5. ↑  «Speciál: Bohemia Interactive: Studio, které zlepšilo herní průmysl - Kapitola šestá - Arma 2 se rozšiřuje» (չեխերեն). Zing.cz. Արխիվացված օրիգինալից 2017 թ․ հուլիսի 4-ին. Վերցված է 2013 թ․ օգոստոսի 15-ին.
6. ↑  «Official Website». *Black Element Software*. Արխիվացված օրիգինալից 2015 թ․ սեպտեմբերի 1-ին. Վերցված է 2015 թ․ հոկտեմբերի 22-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
**Official New Zealand Music Chart**, շաբաթական նորզելանդական հիթ-շքերթ, ներկայացնում է 40 ամենահաճախ լսվող սինգլներ և ալբոմներ։ Թողարկվում է ոչ-առևտրական Recorded Music NZ կազմակերպության կողմից։ Բոլոր վարկանիշները հաշվարկվում են ֆիզիկական և թվային վաճառքների հիման վրա, ինչպես նաև սինգլների եթերում հայտնվելու տվյալների հիման վրա։

Արտոնագրում
-----------

«Ոսկե» և «պլատինե» արտոնագրեր շնորհվում են մանրածախ վաճառքների և եթերային կրկնությունների հիման վրա (սինգլների համար 175 կրկնությունը հավասարեցվում է մեկ վաճառքին)։

Արտոնագրերի ստացման սահմանաչափերն են՝

| Տեսակ | Ոսկե | Պլատինե |
| --- | --- | --- |
| **Սինգլ** | 15 հազ. | 30 հազ. |
| **Ալբոմ** | 7,5 հազ. | 15 հազ. |
| **DVD** | 2,5 հազ. | 5 հազ. |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «The Official New Zealand Music Chart» (անգլերեն). THE OFFICIAL NZ MUSIC CHART. Վերցված է 2017 թ․ հուլիսի 16-ին.
2. ↑  «On Demand Streams Added To New Zealand Top 40 Album Charts | Scoop News». www.scoop.co.nz. Վերցված է 2017 թ․ հուլիսի 16-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
**«Արտեմիո Կրուսի մահը»** (իսպ.՝ La muerte de Artemio Cruz), մեքսիկացի գրող Կառլոս Ֆուենտեսի վեպը, որը հրատարակվել է 1962 թվականին։ Այս գրքում Կառլոս Ֆուենտեսը ներկայացնում է ժամանակակից Մեքսիկայի դաժան քաղաքական և տնտեսական պատմության ակնարկ։ «Արտեմիո Կրուսի մահը» գրողի ամենանշանակալի ստեղծագործություններից է։ Սա մի անօթևան տղայի՝ երիտասարդ իդեալիստ հեղափոխականի կյանքի պատմություն է, որը դառնում է կապիտալիստական Մեքսիկայի ամենահարուստ և ազդեցիկ մարդկանցից մեկը։

Սյուժե
------

«Արտեմիո Կրուսի մահը» էպիկական պատմություն է՝ բազմաթիվ իրադարձություններով և կերպարներով, սակայն գլխավոր հերոսը մահամերձ մուլտիմիլիոնատեր Արտեմիո Կրուսն է, և միակ իրադարձությունը, որի վրա սևեռված է հեղինակի ուշադրությունը, նրա կյանքն է, որը նա հիշում է մինչև մահ։

Վեպի հերոսը մահվան մահճում վերհիշում է իր կյանքի կարևորագույն փուլերը, հատկապես մեքսիկական հեղափոխության ժամանակները։ Այս պայքարից հետո նա աստիճանաբար կորցնում է իր իդեալներն ու միակ կնոջ սերը, ով իսկապես սիրում էր իրեն։ Հետո նա ամուսնանում է հողատիրոջ դստեր հետ և օգտագործում նրա ընտանիքի կապերը հսկայական հարստություն դիզելու համար։ Անարգ, անհնազանդ, սեփական իդեալներին դավաճանող Արտեմիո Կրուզը ներկայացնում է Մեքսիկայի վերջին պատմության պարադոքսները, նրա քաղաքական համակարգը, միջին և բարձր իշխող դասերի սովորությունները։

Քննադատություն
--------------

Վեպը ինքնադիտողական է, քանի որ հերոսը գտնվում է ներհայեցողության մեջ, և միևնույն ժամանակ՝ հետադարձ հայեցողության մեջ, քանի որ գլխավոր հերոսը կարող է միայն հետ նայել, նրան միայն մահն է սպասում։

Հեղինակը պատմվածքը բաժանել է առանձին դրվագների՝ ըստ տարիների և գլուխների բուռն հաջորդականությամբ, որտեղ ամենահեռավոր ամսաթիվը՝ Քրուզի ծննդյան օրը, վերջինն է վեպի մեջ։ Պատմությունը հերթականությամբ ներկայացվում է առաջին, երրորդ և երկրորդ դեմքով. առաջին դեմքին համապատասխանում է Արտեմիոյի հոգեվարքի ժամանակը, երրորդ դեմքով հերոսը հիշում է անցյալի իրադարձությունները, իսկ երկրորդ դեմքով Արտեմիո Կրուզը դիմում է ինքն իրեն իր իսկական անձի անունից՝ դատապարտելով սեփական կյանքը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  . `{{cite web}}`: Missing or empty `|title=` (օգնություն)
2. 1 2 3 4  «Магический реализм латиноамериканского романа». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 5-ին. Վերցված է 2022 թ․ ապրիլի 16-ին.
3. ↑  Jr, Mike Fleming; Jr, Mike Fleming (2012 թ․ հունիսի 15). «Mexican Novel 'Death Of Artemio Cruz' Set For Film». *Deadline* (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2022 թ․ փետրվարի 18-ին.
4. ↑  Carlos Fuentes (2009). *The death of Artemio Cruz*. Internet Archive. Farrar, Straus Giroux. ISBN 978-0-374-53180-5.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կառլոս Ֆուենտեսը «Արտեմիո Կրուսի մահը» վեպի մասին (անգլ.)
* «Արտեմիո Կրուսի մահը» կամ դրա մասին ստեղծագործությունները գրադարաններում Արխիվացված 2022-05-09 Wayback Machine
**Աշոտ Շահբազյան**, ապրիլյան քառօրյա պատերազմի հերոս։

Կենսագրություն
--------------

Աշոտ Շահբազյանը ծնվել է 1993 թվականին, Շիրակի մարզի Ախուրյան գյուղում։ Սովորել է Ախուրյան գյուղի դպրոցում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտ։ Ինստիտուտն ավարտելուց հետո Աշոտը վիճակահանության չմասնակցեց, այլ կամովին ընտրեց Ջրականում ծառայել։ Ընտանիքում Աշոտ Շահբազյանի հայրը՝ Կարապետ Շահբազյանը, ազատամարտիկ էր, դեռևս 1992 թվականից կամավոր մասնակցել է ղարաբաղյան պատերազմին։ Բանակում լավ ծառայության համար Աշոտը ստացել է լեյտենանտի կոչում։

Մարտական գործողություներ
------------------------

Աշոտը մասնակցել է Ջրականի ուղղությամբ ընթացող մարտական գործողություններին։ Մարտի 31-ի լույս ապիլի 1-ի գիշերը, թեժ մարտերի ընթացքում ժամեր շարունակ կռվելով հակառակորդի դեմ զոհվել է հերոսի մահով։ Մի քանի օր անց ադրբեջանական կողմն Աշոտի մարմինը խոշտանգված վերադարձրեց Լեռնային Ղարաբաղի իշխանությանը։ Արցախի Նախագահի հրամանագրով (հետմահու) պարգևատրվել է «Մարտական ծառայություն» մեդալով։

Պարգևներ
--------

* «Մարտական ծառայություն» մեդալ

Հուղարկավորություն
------------------

Հոգեհանգիստը տեղի է ունեցել 2016 թվականի ապրիլի 12-ին ժամը 18:00-ին, իսկ հուղարկավորությունը՝ 2016 թվականի ապրիլի 13-ին, ժամը 14:00-ին Շիրակի մարզի՝ Ախուրյան գյուղի եկեղեցում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Թե ինչպես խարխուլ տնակներում հերոսներ մեծացան. ավագ լեյտենանտ Աշոտ Շահբազյանի կարճ, բայց հերոսական ուղին». Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ հունիսի 25-ին. Վերցված է 2017 թ․ հուլիսի 2-ին.
2. ↑  «Աշոտ Շահբազյանը մինչև վերջ պայքարել է»
3. ↑  «Լեյտենանտ Աշոտ Շահբազյանը 23 տարեկան էր. լուսանկար». Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ հուլիսի 6-ին. Վերցված է 2017 թ․ հուլիսի 2-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Աշոտ Շահբազյանի ընտանիք
* Տեղի է ունեցել Աշոտ Շահբազյանի հոգեհանգստի կարգը, Tsayg.am
* Ջաբրաիլում զոհված Աշոտ Շահբազյանը ծնվել և մեծացել էր տնակում
* 168 Hours. Աշոտ Շահբազյան
* «Հերոս ծնված». Աշոտ Շահբազյան, Tsayg.am
**Ալեքսեյ Գրիգորևիչ Վառլամով** (ռուս.՝ Алексей Григорьевич Варламов, օգոստոսի 8, 1920(1920-08-08) - 2002, Նիժնի Նովգորոդ, Ռուսաստան), ռուս և խորհրդային նկարիչ։ ՌԽՖՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1969 թ.)։ Ռուսաստանի ժողովրդական նկարիչ (2000 թվական)։

Կենսագրություն
--------------

Վառլամովը 1935-1940 թվականներին սովորել է Գորկու անվան արվեստի դպրոցում, եղել է Սամսոնովի և Խնիգինի աշակերտը։ Ապրել և աշխատել է Գորկիում։ 1949 թվականից եղել է Ռուսաստանի նկարիչների միության անդամ։ Նա 2000 թվականից Ռուսաստանի ժողովրդական նկարիչ է։ Աշխատել է Ժանրային գեղանկարչության բնագավառում։ 1945-1947 թվականներին դասավանդել է Գորկու անվան արվեստի դպրոցում։ Պատմական նկարների հեղինակ է։ Վառլամովը ստեղծել է մի շարք հայտնի ժանրային գործեր, այդ թվում՝ *Լայն Վոլգայի վրա* կտավը, որը գտնվում է Նիժնի Նովգորոդի արվեստի պետական թանգարանում։ Վառլամովի աշխատանքները ներկայացված են Տրետյակովյան պատկերասրահում (Մոսկվա), Ռուսական պետական թանգարանում (Սանկտ Պետերբուրգ), Նիժնի Նովգորոդի, Յարոսլավլի, Կոստրոմայի, Ռյազանի, Նյու Յորքի, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների արվեստի թանգարաններում։

Ցուցահանդեսներ
--------------

Վառլամովը 1940 թվականից մասնակցել է տարբեր մակարդակների ցուցահանդեսների։ *Մեծ Վոլգա*, 1964, 1967, 1970, 1974, 1980, 1991, 1998 թվականների գոտիական ցուցահանդեսների ցուցադրող էր, հանրապետական էր Մոսկվայում (1960, 1967, 1970, 1985 թթ.): Կազմակերպել է գեղարվեստական ցուցահանդեսներ Համամիութենական Մոսկվայում (1949, 1950)։ Կազմակերպել է անհատական ցուցահանդեսներ 1970 թվականին Գորկի և 1991 թվականին Նիժնի Նովգորոդ քաղաքներում։

Մահ
---

Ալեքսեյ Վառլամովը մահացել է 2000 թվականի մարտի 26-ին Նիժնի Նովգորոդում։ Թաղված է Կարմիր գերեզմանատանը։

Հիմնական աշխատանքներ
--------------------

* 1946 թվական, *Աղջիկը ծաղիկներով*
* 1948 թվական, *Մեր կոլտնտեսության տոնում*
* 1948 թվական, *Ձմռանը*
* 1948 թվական, *Գյուղական երեխաներ*
* 1949 թվական, *Երիտասարդ ինքնաթիռների մոդելավորողներ*
* 1950 թվական, *Վ. Ի. Լենինը երեխաների հետ*
* 1954 թվական, *Վոլգայի լայնությամբ*
* 1960 թվական, *Ոսկե հարսանիք*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Единый реестр профессиональных художников Российской империи, СССР, «русского зарубежья», Российской Федерации и республик бывшего Советского Союза (XVIII–XXI вв.)». *painters.artunion.ru*. Վերցված է 2022 թ․ փետրվարի 23-ին. `{{cite web}}`: Text "Профессиональный союз художников России. Председатель - академик С.В. Заграевский / Ва – Вз" ignored (օգնություն); Text "живописцы, графики, плакатисты, театральные художники, батичисты, иллюстраторы, мультипликаторы, скульпторы, ювелиры, керамисты, фарфористы, авторы инсталляций и др." ignored (օգնություն)
2. ↑  «АКАДЕМОС». *orfo.ruslang.ru*. Վերցված է 2022 թ․ փետրվարի 23-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

*
Իրանական փախլավա
**Փախլավա** (կամ **բակլավա**), տարածված հրուշակեղեն, որը պատրաստվում է շերտավոր խմորից օշարակի մեջ թաթախված ընկույզով։ Այն լայնորեն տարածված է Մերձավոր Արևելքի ժողովուրդների խոհանոցում, ամենից շատ՝ հայկական,արաբական։ Փախլավան պատրաստում են նաև հույներն ու բուլղարացիները։ Պահանջված է նաև Իրանում, Տաջիկստանում, Թուրքմենստանում և Ուզբեկստանում, որտեղ փախլավան, ըստ ավանդույթի, մատուցում են Նովրուզ գարնանային տոնի ժամանակ։

Պատմություն
-----------

Պատմաբան Նուրի Ջանլիի խոսքերով՝ քաղցրավենիքի մասին առաջին հիշատակումը վերաբերում է 15-րդ դարին։ «Փախլավայի համար բարակ խմոր պատրաստելու ավանդույթը եկել է ասորիներից։ Սուլթան Մեհմեդ Երկրորդի ժամանակների խոհարարական գրքի համաձայն՝ առաջին փախլավան պատրաստվել է 1453 թվականի օգոստոսին արքայական պալատում։ Ասում են, որ սուլթանին այնքան է դուր եկել խոհարարի հայտնագործությունը, որ նա հրամայել է հավերժացնել նրա բաղադրատոմսը։ Այդ օրվանից փախլավա պատրաստում են ամեն տոնի ժամանակ»։

Փախլավա

Պատրաստում
----------

Փախլավան բազմաշերտ աղանդեր է, որ պատրաստվում է թղթի բարակություն ունեցող խմորաշերտերից, որոնք պատում են յուղով և տեղավորում թավայի մեջ կամ ոլորում են գլանիկների տեսքով։ Աղացած կամ մանր կտրտած ընկույզը լցնում են խմորի շերտերի միջև, որոնք մինչ այդ թխում են և ներծծում շաքարավազի և կիտրոնի հյութի՝ համեմունքներով և վարդագույն ջրով օշարակը, կան մարզեր, որտեղ օշարակի փոխարեն հալված մեղր է օգտագործվում։ Իհարկե, այս բաղադրատոմսն ունի ամեն շրջանի բնորոշ իր բազում տարատեսակները։

Տես նաև
-------

* Շերտավոր խմոր

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ելենա Սոլնցևա (12.07.2006 15:30). «Փախլավա և կյանք» (ռուսերեն). Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հունիսի 24-ին. Վերցված է 2012 թ․ մայիսի 8-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պատրաստենք միասին․ Փախլավա
* Պատրաստենք միասին․ Գլանաձև փախլավա
* Փախլավայի բաղադրատոմսը www.cooks.am կայքում Արխիվացված 2018-08-02 Wayback Machine

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Փախլավա» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական |

 |
**Գառնիկ Կարապետի Ղանդիլյան**  (օգոստոսի 23, 2001, Գյումրի - նոյեմբերի 10, 2020, Կարմիր շուկա, Արցախի պաշտպանության բանակի զինծառայող։

Կենսագրություն
--------------

### Կյանք և ուսում

Ծնվել է 2001 թվականի օգոստոսի 23-ին Գյումրիում՝ Կարապետ և Հռիփսիմե Ղանդիլյանների ընտանիքում։ Ունի կրտսեր քույր և եղբայր՝ Քնարիկ և Վարդան Ղանդիլյանները։

2008 թվականից սովորել է Գյումրու 38 հիմնական դպրոցում, 2015 թվականին տեղափոխվել է Գյումրու օլիմպիական հերթափոխի պետական մարզական քոլեջ՝ որտեղ նաև հաճախել է ձյուդոյի։ Ունի 7 մեդալ, և բազմաթիվ պատվոգրեր։

### Զինվորական ծառայություն

Գառնիկ Ղանդիլյանը պարտադիր ժամկետային զինծառայության է անցել 2019 թվականի ձմեռային զորակոչով Գյումրու Զինկոմիսարիատից։ 2019 թվական դեկտեմբերի 16-ին զորակոչվել է բանակ։ Ծառայում էր Արցախում։

### Արցախյան պատերազմ

2020 թվականի Սեպտեմբերի 27-ի վաղ առավոտյան, Ադրբեջանի Հանրապետությունը լայնամասշտաբ հարձակում է գործել արցախա-ադրբեջանական հակամարտ զորքերի շփման գծի ամբողջ երկայնքով։ 44օր շարունակ Գառնիկը համառ մարտեր է մղել թշնամու հետ։ Վարորդ էր՝ պատերազմի ողջ ընթացքում ապահովել է անհրաժեշտ բոլոր պարագաներով՝ սնունդով, հագուստով, զինամթերքով, վիրավորներին տեղափոխել հիվանդանոցներ։ Անմահացել է 2020 թվականի նոյմբերի 10-ին, հրադադարի ընդունումից ժամեր հետո։

### Հուղարկավորություն

2020 թվականի Նոյեմբերի 13-ին տեղի է ունեցել Գառնիկ Ղանդիլյանի հուղարկավորությունը, զինվորական կարգով, Հերոսին հողին են հանձնել Շիրակի զինվորական պանթեոնում։

### Պարգևներ և հիշատակում

2021 թվականի փետրվարի 15-ին, Գառնիկ Ղանդիլյանը՝ հակառակորդի սանձազերծած լայնածավալ ռազմական գործողությունների ընթացքում Արցախի Հանրապետության պետական սահմանները պաշտպանելիս ցուցաբերած արիության ու խիզախության համար՝ հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական ծառայություն» մեդալով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  . `{{cite web}}`: Missing or empty `|title=` (օգնություն)
2. ↑  . Արխիվացված է օրիգինալից 2021 թ․ ապրիլի 10-ին. Վերցված է 2021 թ․ մարտի 19-ին. `{{cite web}}`: Missing or empty `|title=` (օգնություն)
**Գագաուզիայի դրոշ**, Մոլդովայի Հանրապետության Գագաուզիայի տարածքային-ինքնավար կազմավորման պաշտոնական խորհրդանիշ։ Ինքնավարության պետական դրոշը արտացոլում է նրա ժողովրդավարական սկիզբը, խորհրդանշում է Գագաուզիայի ժողովրդի անցյալը, ներկան և ապագան, հաստատում է Գագաուզիայում բնակվող բոլոր քաղաքացիների իրավահավասարության, բարեկամության և համերաշխության պատմական ավանդույթները։

Դրոշը հաստատվել է 1995 թվականի հոկտեմբերի 31-ի Գագաուզիայի դրոշի մասին N 2-IV/I տեղական օրենքով։

Նկարագրություն
--------------

«Գագաուզիայի դրոշը իրենից ներկայացնում է ուղղանկյուն կտավ, որը բաղկացած է երեք գունավոր շերտերից, որոնք հորիզոնական կերպով գտնվում են վերևից ներքև հաջորդականությամբ՝ կապույտ (երկնագույն)՝ դրոշի լայնության 60 տոկոսը, սպիտակ և սարմիր, որոնք 20 տոկոսով հավասար են շերտի լայնությանը։

Ոսկե աստղերը գտնվում են հավասարազոր եռանկյունու կապույտ ֆոնի վրա։ Առաջին աստղի կենտրոնից մինչև 30 սմ հեռավորության վրա, նույն աստղի կենտրոնից մինչև կապույտ շերտի եզրերը լայնությամբ և աստղերի կենտրոններից միմյանց նկատմամբ հեռավորությունը 30 սմ է։ Աստղի նկարագրված շրջագծի տրամագիծը հավասար է 15 սմ-ի։ Դրոշի լայնության և երկարության միջև հարաբերակցությունը հավասար է 1:2-ի»։

Պատմություն
-----------

Գագաուզիայի առաջին դրոշն ընդունվել է Մոլդովական ԽՍՀ-ից անկախության հռչակման մասին հռչակագրով, ԽՍՀՄ կազմում Գագաուզյան ՀԽՍՀ-ի կազմավորմամբ (Միութենական կառավարության որոշումը չի հաստատվել)։ 1992 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Գագաուզիան կրկին հայտարարեց Մոլդովայի կազմից դուրս գալու մասին և ավելի ուշ ընդունեց նոր դրոշ, այն նման էր այժմյան դրոշին, բայց առանց աստղերի, որոնց 1993 թվականին ավելացան երեք աստղեր, որոնք տեղակայված էին ուղղահայաց ծառի մոտ։ Ժամանակակից տեսք դրոշը ընդունվել է 1995 թվականին։

Գագաուզիայի դրոշի մասին օրենքը թույլ է տալիս օգտագործել դրոշի պարզեցված տարբերակը, առանց աստղերի և սպիտակ գույնի շերտի, ոչ կառավարական (օրինակ, անձնական և առևտրային) օգտագործման համար։ Կառավարական օգտագործման համար գործում է միայն պետական դրոշը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Символика Гагаузии». Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ հունվարի 17-ին. Վերցված է 2019 թ․ մարտի 26-ին.
2. ↑  Вексиллография. Флаги Гагаузии
3. ↑  «ГАГАУЗИЯ - БД "Лабиринт"» (ռուսերեն). База данных "Лабиринт.

Տես նաև
-------

* Գագաուզիայի զինանշան
* Գագաուզիայի օրհներգ

Արտաքին հղումներ
----------------

* Закон АТО Гагаузия «О флаге Гагаузии (Гагауз Ери)» Արխիվացված 2014-06-08 Wayback Machine
* Флаг и Гимн Гагаузии
**Պաստաֆարիանիզմ** (անգլ.՝ Pastafarianism) կամ **Թռչող Մակարոնե Հրեշի եկեղեցի** (անգլ.՝ Church of the Flying Spaghetti Monster), ամերիկացի ֆիզիկոս Բոբբի Հենդերսոնի կողմից 2005 թվականին հիմնված ծաղրերգական կրոն, որն իր կողմից հիմնվել է որպես էվոլյուցիոն ուսմունքի այլընտրանք «Բանական մտադրության» կոնցեպտը դպրոցական ծրագրի մեջ ընդգրկելու Կանզաս նահանգի կրթության վարչության որոշման դեմ բողոքի ակցիա։ Սեփական կայքում հրապարակված բաց նամակում Հենդերսոնը ազդարարել է գերբնական արարչի՝ մակարոնի կամ տեֆտելի նման՝ *Թռչող Մակարոնե Հրեշի (ԹՄՀ)* հավատքը և կապում է այն դպրոցներում այլ կրոնների հետ միասին պաստաֆարիանիզմի ուսուցմանը, այդպիսով օգտագործում է աբսուրդի հասցնման փաստարկը։

Պաստաֆարիանիզմի անվանումն կազմված է բառախաղի հիման վրա և ասոցիացվում է ռաստաֆարիանիզմի և «մակարոնե արտադրանք» նշանակող իտալերեն «պաստա» (իտալ.՝ pasta) բառի հիման վրա։ Պաստաֆարիանիզմի հետևորդները իրենց անվանում են «պաստաֆարիանականներ»։

Թռչող Մակարոնե Հրեշը որպես պաստաֆարիանական աստվածություն առաջին անգամ նկարագրել է Բոբի Հենդերսոնը 2005 թվականին իր բաց նամակում ի բողոք որպես էվոլյուցիոն ուսմունքի այլընտրանք «Բանական մտադրության» կոնցեպտը դպրոցական ծրագրի մեջ ընդգրկելու Կանզաս նահանգի կրթության վարչության որոշման դեմ բողոքի ակցիա։ Այդ նամակում Հենդերսոնը ծաղրում է կրեացիոնիզմը, ազդարարելով Թռչող Մակարոնե Հրեշի կրոնը։ Այդ թվում նաև նամակում ասվում է, որ ամեն անգամ, երբ գիտնական ռադիոածխածնային վերլուծություն է կատարում, նրա աստվածությունը համեմատում է չափման արդյունքը իր մակարոնե աջի հետ։ Հենդերսոնը պնդում է, որ իր համոզմունքները ոչ պակաս տրամաբանական են, քան «Բանական մտադրության» տեսություն, և կոչ է անում ուսումնասիրել այն հավասար էվոլյուցիայի տեսության և «Բանական մտադրության» տեսության հետ։ Հենդերսոնի կողմից իր կայքում այդ նամակի հրապարակումից հետո Թռչող Մակարոնե Հրեշը դարձել է սովորական դպրոցներում «Բանական մտադրության» տեսության դասավանդման դիմակայման խորհրդանիշ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Barker, 2012, էջ X
2. 1 2  Smith, Kenan, Snell, 2009, էջ 177
3. 1 2  Chryssides, 2012, էջ 92
4. 1 2  Կաչալովա Ա. (2013 թ․ հուլիսի 31). «Մակարոնե այլընտրանք». Ինտերֆաքս.
5. 1 2 3  Անն Բրասյոր (2007 թ․ սեպտեմբերի 17). «Doc. 11375 The dangers of creationism in education (смотри пункт 52)» (անգլերեն). Եվրախորհրդի խորհրդարանական ասամբլեա. Արխիվացված օրիգինալից 2015 թ․ հոկտեմբերի 11-ին.
6. ↑  «In the beginning there was the Flying Spaghetti Monster». *The Daily Telegraph*. London. 2005 թ․ սեպտեմբերի 11.
7. ↑  Henderson, Bobby (2005). «Open Letter To Kansas School Board». Venganza.org. `{{cite web}}`: `|archive-url=` requires `|archive-date=` (օգնություն)
8. ↑  Boxer, Sarah (2005 թ․ օգոստոսի 29). «But Is There Intelligent Spaghetti Out There?». *Նյու Յորք Թայմս Arts article*.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Թռչող Մակարոնե Հրեշի եկեղեցիները (անգլ.)
* The Flying Spaghetti Monster.com
* «The P.A.S.T.A Foundation» Արխիվացված 2016-03-04 Wayback Machine
Ինֆորմատիկայում **մետաօբյեկտը** մի օբյեկտ է, որը կառավարում է՝ ստեղծում է, նկարագրում է, իրականացնում է այլ օբյեկտներ (ներառյալ իրեն)։ Այն օբյեկտը, որին պատկանում է մետաօբյեկտը, կոչվում է *բազային օբյեկտ*։ Մետաօբյեկտը կարող է որոշ տեղեկություններ պարունակել բազային օբյեկտի բաղադրիչների մասին, ինչպիսիք են տիպը, ինտերֆեյսը, դասը, մեթոդները, ատրիբուտները, վերլուծության ծառը և այլն։ Մետաօբյեկտները ինֆորմատիկայի reflection սկզբունքի օրինակ են, երբ համակարգը (սովորաբար կատարման ժամանակ) հասանելիություն ունի իր սեփական ներքին կառուցվածքին։ Reflection-ը համակարգին հնարավորություն է տալիս հեշտությամբ ձևափոխել, վերածրագրավորել ինքն իրեն, դրանով իսկ հնարավոր դարձնելով վերակազմակերպել սեփական վարքը կատարման ընթացքում։

Մետաօբյեկտների արձանագրություն
------------------------------

**Մետաօբյեկտների արձանագրությունը** (metaobject protocol, MOP) որոշում է այն կանոնները, որոնցով հասանելի են դառնում և կառավարվում են օբյեկտների համակարգի կառուցվածքն ու վարքը։ Մետաօբյեկտների արձանագրության ֆունկցիաներից են.

* Նոր դասի ստեղծումն ու վերացումը,
* Նոր հատկության կամ մեթոդի ստեղծումը,
* Ստիպել դասին ժառանգվել մի այլ դասից («փոխել դասի կառուցվածքը»),
* Դասի մեթոդը որոշող գոդի սեղեղծումը կամ ձևափոխումը։

Մետաօբյեկտների արձանագրությունը հակասում է Բերտրան Մեյերի open/close սկզբունքին, որը պահանջում է, որ ծրագրային օբյեկտները պետք է լինեն «բաց՝ ընդլայնման համար» բայց «փակ՝ ձևափոխությունների» համար։ Մետաօբյեկտների արձանագրությունը համակարգի մակարդակով թափանցիկ է դարձնում օբյեկտների ներքին կառուցվածքն ու օբյեկտների ամբողջ համակարգը։ Գործնականում սա նշանակում է, որ ծրագրավորողը կարօղ է օբյեկտն օգտագործեն հենց նաույն օբյեկտը վերասահմանելու համար՝ թերևս բավականին բարդ եղանակով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Smith, Brian C (1982 թ․ հունվարի 1). «Procedural Reflection In Programming Languages». *MIT Technical Report* (MIT-LCS-TR-272). Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ դեկտեմբերի 13-ին. Վերցված է 2013 թ․ դեկտեմբերի 16-ին.
2. ↑  Foote, Brian; Ralph Johnson (1–6 October 1989). «Reflective Facilities in Smalltalk-80». *Oopsla '89*: 327–335. doi:10.1145/74877.74911. ISBN 0897913337. Վերցված է 2013 թ․ դեկտեմբերի 16-ին.
**Haber7.com**, թուրքական առցանց լրատվական, որը հիմնադրվել է 2003 թվականի հունվարի 8-ին՝ որպես համացանցային ամենօրյա լրատու կայք։ Առցանց լրատվականի լրագրողներից են Մեհմեթ Աջեթը, Էրսան Շենը, Թահա Դաղլըն, Օմեր Վեհբի Հաթիփօղլուն, Մուսթաֆա Յուրեքլին։ Սեփականատերն է «Nokta Elektronik Medya»-ն, իսկ թողարկողը՝ «Yeni Dünya medya grubu»-ն։ Յենի Դունյա մեդիահոլդինգը Թուրքիայի մեդիա ընկերություններից մեկն է։

Պատմություն
-----------

Ստեղծվել է 1993 թվականին ութ համասեփականատերերի կողմից։ Իսլամական մեդիա ստեղծելու գաղափարը քննարկվել էր Նեջմեթթին Էրբաքանի և Քոմբասան հոլդինգի ղեկավար Հաշիմ Բայրամի միջև։ Ութ համասեփանատերերից էին Հաշիմ Բայրամը, Ռեջայի Քութան և Զեքերիա Քարամանը։ Ընկերությամն հիմնադրումից անմիջապես հետո ֆինանսական աղբյուրների որոնման համար Հաշիմ Բայրամը և Ռեջայի Քութան մեկնել են Գերմանիա։ Թուրքիայում ազգային-կրոնական շարժումը՝ Միլլի Գյորուշի (Milli Görüş) կենտրոնը, Քյոլնում և այլ քաղաքներում կազմակերպել է դրամահավաք։ Այստեղ հատկապես աչքի է ընկել Հաշիմ Բայրամը, որը մզկիթներում ևս սրտառուչ կոչեր էր հնչեցնում և գումար հավաքում։

Հաշիմ Բայրամը նշում էր, որ կստեղծեն այնպիսի հեռուստաալիք, որը հնարավոր կլինի դիտել առանց ամաչելու։ Բայրամը նույն ժամանակահատվածում վաճառում է նաև Քոմբասանի բաժնեմասերը։ Եվրոպայում հավաքված գումարը նստում է Բարօրություն կուսակցության անդամ Սյուլեյման Մերջյումեքի հաշվին։ Այնուհետև գումարների հավաքմամբ սկսել է զբաղվել Զեքերիա Քարամանը, որն էլ այժմ հանդիսանում է մեդիախմբի նախագահը։ Այժմ այս մեդիախմբին են պատկանում Kanal 7, Ülke TV, Kanal 7 Avrupa հեռուստաալիքները, İzle7 և Haber7.com ինտերնետային կայքերը, Radyo 7 ռադիոն։

Haber 7-ի գլխավոր խմբագիրն է Իբրահիմ Էրդողանը։ Սովորել է Ռիզեի իմամ հաթիփ դպրոցում։ Լրագրողական կրթությունն ավարտելուց հետո, զբաղվել է ակտիվ լրագրությամբ։ Աշխատել է TRT-ում, Samanyolu հեռուստալիքում։ 12 տարի եղել է Kanal 7 TV-ի լրատվական տնօրեն։ 2012 թվականից Haber 7-ի գլխավոր խմբագիրն է։ ԱԶԿ անդամ է։

Կայքում ի թիվս այլ բաժինների կա Ռազմազան բաժինը, որտեղ ներկայացվում են ռազմական կյանքին առչվող լուրեր, պատմություններ, Ղուրանից հատվածներ, առկա են նաև նամազի ժամերը, Մեքքա, Մադինա ուղիղ հեռարձակումներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  . `{{cite web}}`: Missing or empty `|title=` (օգնություն)
2. ↑  . `{{cite web}}`: Missing or empty `|title=` (օգնություն)
3. ↑  . `{{cite web}}`: Missing or empty `|title=` (օգնություն)