**Ազգային ժողով** (ֆր.՝ Assemblée nationale), Ֆրանսիայի երկպալատանի պառլամենտի ստորին պալատն է։ Վերին պալատը կոչվում է Սենատ (*"Sénat"*)։ Ֆրանսիայի ազգային ժողովի անդամներին կոչում են *députés* "պատգամավոր" կամ "ներկայացուցիչ" հայերենով։

Կազմված է 577 պատգամավորից, որոնք ընտրվում են երկու փուլային համակարգով։ Մեծամասնության համար հարկավոր է 287 ձայն։ Ժողովը ղեկավարում է նախագահը, ով որպես կանոն մեծամասնական կուսակցությունից է։ Ազգային ժողովը ձևավորվում է 5 տարով։ Սակայն երկրի նախագահը կարող է ցրել ազգային ժողովը և նշանակել նոր ընտրություններ։ Նախագահը չի կարող ևս մեկ անգամ ցրել ազգային ժողովը, եթե նա դա արել է վերջին տասներկու ամիսների ընթացքում։

Հարաբերություններ գործադիրի հետ
-------------------------------

Ժակ Շաբան-Դելմասը երեք անգամ եղել է Ազգային ժողովի նախագահ 1958-1988 թվականներին:
Ֆրանսիայի սահմանադրությամբ գործադիրի իշխանությունը մեծապես ընդարձակվեց խորհրդարանի հաշվին։

Հանրապետության նախագահը կարող է որոշում ընդունել լուծարել Ազգային ժողովը և նոր ընտրություններ նշանակել։ Սա նշանակում է, որ Ազգային ժողովը չի կարող այլ քաղաքական ուղղություն որդեգրել։ Վերջին անգամ Ազգային ժողովը լուծարել է Ժակ Շիրակը 1997 թվականին, որպեսզի մեծացնի վարչապետ Ալեն Ժյուպեի հեղինակությունը, այնուամենայնիվ րա պլանները ձախողվեցին և նոր ընտրված Ազգային ժողովը ընդդիմացավ Շիրակին։

Ազգային ժողովը կարող է պաշտոնանկ անել գործադիր կառավարությանը (վարչապետ և նախարներ) անվստահություն ներկայացնելու միջոցով (motion de censure): Այս պատճառով կառավարությունը պետք է կազմված լինի Ազգային ժողովի մեծամասնական կուսակցությունից կամ դաշինքից։ Նախագահը և Ազգային ժողովը կարող են լինել տարբեր ընդդիմադիր կուսակցություններից։ Այսպիսի իրավիճակը կոչվում է *համաբնակություն*։ Այսպիսի իրավիճակ գրանցել է երեք անգամ (երկու անգամ Միտերանի ժամանակը, մեկ անգամ` Շիրակի), և ներկայումս հազվագյուտ երևույթ է, քանի որ նախագահը և Ազգային ժողովն ընտրվում են միևնույն ժամկետով։

Չնայած կառավարության անվստահության հարցը հաճախ բարձրացվում է ընդդիմության կողմից, այն չի ընդունվում, ավելի շատ հռետորաբանության համար է, և Ազգային ժողովի կողմից գրեթե կառավարությանը անվստահություն չի բարձրացվել։ Ֆրանսիայի հինգերորդ հանրապետության կազմավորումից հետո միայն մեկ անգամ է կառավարությանը անվստահություն հայտարարվել 1962 թվականին, որպես բողոք նախագահի ընտրությունների հանրաքվեով լուծման հարցի և նախագահ Շառլ դը Գոլը լուծարեց Ազգային ժողովը մի քանի օր անց։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  William G. Andrews, "The Constitutional Prescription of Parliamentary Procedures in Gaullist France", *Legislative Studies Quarterly*, Vol. 3, No. 3 (August 1978), pp. 465–506.
2. ↑  "La motion de censure: Véritable moyen de contrôle?"
3. ↑  Proceedings of the National Assembly, 4 October 1962, second sitting; vote tally on p. 3268. p. 38 in the PDF file
4. ↑  Decree of 9 October 1962(չաշխատող հղում)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ֆրանսիայի Ազգային ժողով» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Լարուսի · Մեծ կատալոնական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 35991-9 · ISNI: 0000000121655389 · LCCN: n80004125 · NKC: kn20041006006 · VIAF: 200622476, 136786835 · WorldCat VIAF: 200622476, 136786835 |

 |