recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |
| --- |
| **Լիտոպս** |
|  |
|
| **Դասակարգում** |
| **Թագավորություն** | Բույսեր (Plantae) |
| **Տիպ/Բաժին** | Անոթավոր բույսեր (Tracheophyta) |
| **Ենթատիպ** | Սերմնավոր բույսեր (Spermatophytes) |
| **Կարգ** | Մեխակածաղկավորներ (Caryophyllales) |
| **Ընտանիք** | Աիզոյազգիներ (Aizoaceae) |
| **Ենթաընտանիք** | *Ruschioideae* |
| **Տրիբա** | *Ruschieae* |
| **Ցեղ** | **Լիտոպս** *(Lithops)*N.E.Br. 1922 |

**Լիտոպս** (հուն․՝ λίθος, «քար» + հուն․՝ όψις, «արտաքին», *Lithops*), սուկուլենտների տեսակ։

Այժմ տարբերում են լիտոպսների ավելի քան 30 տեսակ։ Այն առաջանում է Նամիբիայի, Հարավաֆրիկյան հանրապետության և Բոտսվանայի ավազային և քարային անապատներից։ Վերգետնյա մասը իրենից ներկայացնում է երկու հաստ տերևներ` առանձնացված ոչ խորը ճեղքով, որից դուրս է գալիս ծաղիկը և նոր տերևներ։ Բարձրությունն ու լայնությունը հասնում է մինչև 5 մետրի:Ծաղիկները սպիտակ կամ դեղին են, երբեմն նարնջագույն` 2,5-3 սմ տրամագծով, երբեմն բուրավետ։ Լիտոպսը ծաղկում է հիմնականում օգոստոսից մինչև նոյեմբեր։

Լիտոպսների զարգացման տարեկան ցիկլ
---------------------------------

Սեզոնների անվանումը պայմանական բնույթ ունի։ Չորային սեզոնի դեպքում երկար ցերեկային օրվա ժամանակ բույսը գտնվում է հանգստի վիճակում։ Տեղումների շրջանում (աշնանը) տեղի է ունենում ակտիվ աճ։ Մեծ բույսերի մոտ ծաղիկներ են հայտնվում, այնուհետև պտուղ, որը հասունանում է մի քանի ամսվա ընթացքում։ Ձմռանը ծաղիկը գտնվում է հանգստի վիճակում։ Գարնանը նոր տերևները փոխարինում են հնին։ Սկսվում է ակտիվ աճ, հիմնականում մեծանում են տերևները։ Յուրաքանչյուր տարի զույգ տերևներին փոխարինում է նոր զույգ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "*Lithops*" (in անգլերեն). The Plant List. Version 1.1. 2013. Արխիվացված է the original 2017 թ․ սեպտեմբերի 5-ին. Retrieved 2016 թ․ սեպտեմբերի 30. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

* 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Մեծ նորվեգական |
|  |
| Տաքսոնոմիա | EOL · GBIF · iNaturalist · NCBI · IRMNG |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 15537849k · LCCN: sh88022890 · Microsoft: 2778814143 · NKC: ph1203759 |

 |
**Նորալդ Նիկոլայի Ներսեսյանց** (հոկտեմբերի 23, 1931(1931-10-23), Դոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 22, 2014(2014-08-22), Դոնի Ռոստով, Ռուսաստան), խորհրդային ճարտարապետ, Դոնի Ռոստովի գլխավոր ճարտարապետը 1972-1975 և 1983-1985 թվականներին, քաղաքի մինչև 2001 թվականի զարգացման գլխավոր պլանի հեղինակ, Արևմտյան և Հյուսիսային բնակելի զանգվածների կառուցապատման ծրագրերի համահեղինակ։ Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր ճարտարապետ, Ռուսաստանի ճարտարապետների միության անդամ։

Կենսագրություն
--------------

Նորալդ Ներսեսյանցը ծնվել է 1931 թվականի հոկտեմբերի 23-ին, Դոնի Ռոստովում։

1955 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ճարտարապետության ինստիտուտը։ Այնուհետև վերադարձել է Ռոստով, աշխատել «Ռոստովգիպրոշախտ» և «Ռոստովգրաժդանպրոյեկտ» նախագծային ինստիտուտներում։

1972-1975 և 1983-1985 թվականներին Նորալդ Ներսեսյանցը եղել է Դոնի Ռոստովի գլխավոր ճարտարապետը։ 1976-1978 թվականներին աշխատել է Մոսկվայում՝ Գոսգրաժդանստրոյում։ 1978-1982 թվականներին գտնվել է գործուղման մեջ Կուբայում, որտեղ գլխավորել է Հավանայի գլխավոր հատակագիծը մշակած մասնագետների խումբը։

Նորալդ Ներսեսյանցի ղեկավարությամբ ստեղծվել են Ազովի, Նովոչերկասկի, Պրոլետարսկի, Ուստ-Դոնեցկի,Ստարոչերկասկայա գյուղի գլխավոր հատակագծերը, ինչպես նաև Ռոստովի մարզի այլ քաղաքների շրջանների ու միկրոշրջանների վերակառուցման, հատակագծման և կառուցապատման նախագծերը։

1986 թվականից նա համատեղել է արտադրական գործունեությունը դասախոսական աշխատանքի հետ՝ լինելով Ռոստովի պետական ճարտարապետական ինստիտուտի քաղաքաշինության ամբիոնի պրոֆեսոր։

1980-ականների վերջից ղեկավարել է «Արխստրոյ» ստեղծագործական ճարտարապետական արվեստանոցը։

Մահացել է 2014 թվականի օգոստոսի 22-ին,Դոնի Ռոստովում։

Աշխատություններ
---------------

Հեղինակ է «Երազանքներ և ձեռքբերումներ (Դոնի Ռոստովի գլխավոր հատակագծի 30-ամյակը)» աշխատության։

Պարգևներ
--------

Պարգևատրվել է կառավարական և գերատեսչական պարգևներով, այդ թվում՝ «Պատվո նշան» շքանշանով, «Անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալով և Ա. Վ. Շչուսևի անվան «Ճարտարապետությունում բարձր պրոֆեսիոնալիզմի համար» մեդալով (ճարտարապետության ոլորտում առանձնահատուկ ծառայությունների համար)։

Մատենագիտություն
----------------

* Донская Армения. Серия "Дон многонациональный". Ростов н/Д. 2006, ISBN 5-901377-18-4.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Город начинается с проектировщика". Արխիվացված է the original 2014 թ․ հոկտեմբերի 27-ին. Retrieved 2014 թ․ հոկտեմբերի 27. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Норальд Нерсесьянц: «У нас нет опыта для здоровой конкуренции с иностранными проектировщиками»
3. ↑  Мечты и свершения (30 лет Генеральному плану Ростова-на-Дону)
4. ↑  Светлая память

Արտաքին հղումներ
----------------

* Биография на сайте Энциклопедии фонда «Хайазг»
* Центр Ростова спасут от пробок многоэтажные парковки
* Норальд Нерсесьянц: «Ростов пора объединять с Аксаем и Батайском» Archived 2017-01-08 at the Wayback Machine.
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լեպտա (այլ կիրառումներ)

**Լեպտա** (ռուս.՝ Лепта), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Տիմշեր գետի աջ ափին 126 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 24 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000014336
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001433
* Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Լեպտա". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ օգոստոսի 10. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 24.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
**Նոել Նիկոլետ** (անգլ.՝ Nikolette Noel, նոյեմբերի 5, 1986(1986-11-05), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա), ամերիկացի դերասանուհի և մոդել։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1986 թվականի նոյեմբերի 5-ին ԱՄՆ Կալիֆոռնիա նահանգի Լոս Անջելես քաղաքում։ Դերասանուհու կարիերան սկսվել է դեռ վեց տարեկանից, երբ նկարահանվել է NBC հեռուստաալիքի «Չբացահայտված գաղտնիքներ» հեռուստասերիալում։ 2004 թվականին նա խաղացել է օժանդակ դեր իր առաջին լիամետրաժ ֆիլմում՝ «Քավություն» դրամայում, որն արժանացել է մրցանակների տարբեր կինոփառատոներում։ 2011 թվականին Նիկոլետը հավանության է արժանացել «Պարաններով» հեռուստասերիալում հերթական դերի համար, որտեղ ռեժիսորներից և պրոդյուսերներից մեկը Վին Դիզելն էր։ 2012 թվականին էկրան դուրս եկան նրա մասնակցությամբ երկու մեծ ֆիլմեր՝ իր աստղային կազմով հայտնի «Անվերահսկելիները 2»-ը, որում Նիկոլետը հանդես է գալիս Սոֆիի փոքրիկ դերով (Լիամ Հեմսֆորտի մարմնավորած Բիլլի Թիմոնսի ընկերուհին), և «Լրագրավաճառ» թրիլերը, որում նկարահանվել են նաև Զաք Էֆրոնը, Մեթյու Մակքոնահին և Նիկոլ Քիդմանը։ Նա նաև նկարահանվել է « Տեխասի կոտորած 3D»-ում, որը լույս է տեսել 2013 թվականին։
Բացի ֆիլմում նկարահանվելուց Նիկոլետն աշխատում է նաև որպես մոդել, նկարահանվում է գովազդներում։ Նրա մայրը` Եվա Ապոստալը, եղել է հունգարացի սուպերմոդել, և Նիկոլետի խոսքերով նա իր ոգեշնչման աղբյուրն է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  ČSFD (չեխերեն) — 2001.
2. ↑  Purgatory House (2004) — Awards
3. ↑  "Nikolette Noels Official Site". Արխիվացված է the original 2012 թ․ ապրիլի 11-ին. Retrieved 2017 թ․ հունիսի 30. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  Nikolette Noel — Biography

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական էջը Թվիթերում
* Նոել Նիկոլետը (անգլ.) Internet Movie Database կայքում

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | ČSFD · Internet Movie Database |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 166852175 · ISNI: 0000000409666108 · VIAF: 303557503 · WorldCat VIAF: 303557503 |

 |
**Լեռնագործարանային տեխնիկայի պատմության գործարան-թանգարան** (ռուս.՝ Завод-музей истории горнозаводской техники), լեռնագործարանային տեխնիկայի պատմությանը նվիրված բացօթյա թանգարան Նիժնի Տագիլի Լենինսկի շրջանի Լենինի պողոտայում։ Ռուսաստանում հանքարդյունաբերության անցյալին նվիրված առաջին գործարան-հուշարձանն է։

Պատմություն
-----------

Նիժնի Տագիլում գործարանը ստեղծվել է 1725 թվականին Դեմիդովների դինաստիայի կողմից։ Այս գործարանը ներառում էր մետաղական հալվածքի ամբողջական տեխնոլոգիական ցիկլը` երկաթի հանքաքարի, փայտածուխի, երկաթի, երկաթի և պղնձի պատրաստումը։ Այստեղ են աշխատել և գործել գործարանը սպասարկող ծառայությունները։ Գործարանը Եվրոպայում եղել է ամենախոշորներից մեկը և աշխատել է մինչև 1987 թվականի հոկտեմբեր, երբ այն հանդիսավոր կերպով դադարել է աշխատել։ Հին գործարանի սիմվոլիկ բանալիները հանձնվել են Մերձավոր Ուրալի հանքարդյունաբերական գործի Նիժնետագիլյան թանգարան-արգելոցին։

Փակված գործարանի հենքի վրա թանգարանը բացվել է 1989 թվականի հունվարին։ 1992 թվականին թանգարանը ստացել է գործարանի տարածքի մի մասը՝ ներառյալ ենթակառուցվածքները և շրջակա պատմական գոտին, այսպիսով ձևավորվել է 30 հեկտար ընդհանուր տարածքով թանգարանային համալիրը։

Գործարան-թանգարանը կազմված է մի շարք ցուցադրություններից, որոնք ներկայացնում են մետալուրգիական արտադրանքի հիմնական փուլերը՝ հրահալոցային արտադրամաս, վարձակալված արտադրություն, մարտենյան արտադրամաս, էներգետիկ տնտեսություն, մետաղի և ձուլման գործընթացի մեխանիկական մշակման սարքավորումներ։ Ցուցադրվում են նաև XIX-XX դարերի գործարանային սարքավորումները և շարժակազմի նմուշները։ Թանգարանը մասամբ պահպանել է XVIII-XX դդ. տեսքը, այդ թվում` հրահալոցային և մարտենյան հնոցներ, ջրային տուրբին և 1892 թ. կամրջակերպ ամբարձիչներ, XIX դարի հրահալոցային կորպուս։ Գործարան սարքավորումներ ցուցահանդեսը ներկայացնում է 1920-1930 թթ. սարքավորումների նմուշներ։

Թանգարանի կազմում ներառված են՝

* XVIII-XX դդ. հրահալոցային արտադրամաս
* Էներգետիկ արտադրամաս 1913 թ.
* Վարձակալված արտադրամաս 1902 թ.
* Մետաղակոնստրուկցիաների արտադրամաս 1929 թ.
* Листобойный цех 1927 թ.
* Վերանորոգման արտադրամասի գրասենյակ 1930 թ.
* Դարբնոց XIX դար
* Մարտենյան արտադրամաս 1892 թ.
* Գործարանի գրասենյակ 1840 թ.
* Մեխանիկական ֆաբրիկա 1840 թ.
* Ախոռային բակ 1828 թ.
* Լցաբաշխ մեքենա 1930 թ.
* Ձիասպորտային հրապարակ

Գործարան-թանգարանը համարվում է դաշնային նշանակության Ռուսաստանի արդյունաբերական ժառանգության հուշարձան։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Музей-завод истории развития техники черной металлургии". Արխիվացված է the original 2015 թ․ ապրիլի 2-ին. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 19. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Музей-завод в Нижнем Тагиле

Արտաքին հղումներ
----------------

* НИЖНЕТАГИЛЬСКИЙ МУЗЕЙ-ЗАПОВЕДНИК "ГОРНОЗАВОДСКОЙ УРАЛ"
* Завод-музей под открытым небом в Нижнем Тагиле
* Завод-музей. История Нижнего Тагила от основания до наших дней
**Լեռնային գերատեսչության դեղատուն** (ռուս.՝ Аптека горного ведомства), ճարտարապետական հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Եկատերինբուրգ քաղաքում, որը գտնվում է Եկատերինայի հրապարակում (Աշխատանքի հրապարակ)` Լենինի պողոտա, 37 հասցեով։

Նկարագրություն
--------------

Սա կիսահարկով երկհարկանի ինքնատիպ շենք է` կառուցված կլասիցիզմի ժամանակաշրջանի քաղաքային մասնավոր առանձնատան ոգով։ Կառուցվել է 1821 թվականին՝ հայտնի ճարտարապետ-կլասիցիստ Միխայիլ Մալախովի նախագծով։ Շենքի հետևում տնկված էր այգի, որը շրջապատված էր դարպաս ունեցող գեղեցիկ ցանկապատով։ 1969 թվականին շենքը վերակառուցվել է։ Չնայած ավելի ուշ վերափոխումներին, համալիրը պահպանել է իր ժամանակի կառույցին բնորոշ կլասիցիզմի դարաշրջանի քաղաքային դաստակերտի նկարագիրը։

Պատմություն
-----------

Շենքի հիմնական մասը թվագրվում է 1820-1821 թվականներով։ 1894 թվականին այն ընդլայնվել է կողային կցակառույցներով։ Շենքի հիմնական ճակատը զարդարում էր Եկատերինբուրգի երկու հրապարակներից մեկի հյուսիսային կողմը` անցյալում գտնվելով Եկատերինայի տաճարի դիմաց։

Լեռնային դեղատունը գոյություն է ունեցել մինչև 1886 թվականը, այնուհետև մինչև 1917 թվականը Ուրալի հանքարդյունաբերական համալիրին պատկանող շենքում տեղակայված էին գլխավոր անտառապետի գրասենյակը և չորս անտառային տնտեսությունների գրասենյակները։ 1918 թվականից այս շենքում աշխատել է Ուրալի աշխատանքի կոմիսարիատը (աշխատանքի մարզային բորսա)։ Հետագայում այստեղ տեղակայվել են «Գիտելիք» ընկերության մարզային մասնաճյուղը և Գրողների միության Սվերդլովսկի կազմակերպությունը։

Այժմ շենքում գործում է Քարի կտրման և ոսկերչական արվեստի պատմության թանգարանը։ Ներկայումս թանգարանի շենքը դաշնային նշանակության ճարտարապետական հուշարձան է։

Պատկերասրահ
-----------

* Լեռնային գերատեսչության դեղատան շենքի գլխավոր ճակատըԼեռնային գերատեսչության դեղատան շենքի գլխավոր ճակատը
* Երգլխանի արծիվ շենքի առջևի ցանկապատինԵրգլխանի արծիվ շենքի առջևի ցանկապատին

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Здание аптеки горного ведомства, первая половина XIX в. архитектор М. П. Малахов".
2. 1 2  "АПТЕКА ГОРНОГО ВЕДОМСТВА". Արխիվացված է the original 2018 թ․ մայիսի 28-ին. Retrieved 2018 թ․ մայիսի 31.

Գրականություն
-------------

* «Свод памятников истории и культуры Свердловской области». Т1. – «Сократ», 2007. – С. 299-300.
**Լեկտորիում**, ռուսական ոչ կոմերցիոն նախագիծ, որը զբաղվում է դասախոսությունների, հանդիպումների, տոնակատարությունների կազմակերպմամբ և անցկացմամբ։ Գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Դոնի Ռոստովում։

Գործունեություն
---------------

Լեկտորիումը կազմակերպում է ամենշաբաթյա ժամանցային-ուսուցողական միջոցառումներ Դոնի Ռոստովում։ Նաև կազմակերպվում է «Լեկտորիումի պիկնիկ» միջոցառումը, ինչպես նաև դասախոսություններ և սեմինարներ երիտասարդ գիտնականների և հայտնի ռոստովցիների հետ միասին։

2009 թվականին Լեկտորիումը դարձել է «Դոնի Ռոստովի ճարտարապետության օրեր» ծրագրի կազմակերպիչներից մեկը։

Լեկտորիումը մասնակցել է 2010 թվականի Վիքի կոնֆերանսի կազմակերպմանը։

2010 թվականին Լեկտորիումի կամավորները Յուլիա Բորոդովայի և Մարտին Էդենի հետ միասին անցկացրել են դասախոսություն և ֆիլմի ցուցադրություն։

2011 թվականի սեպտեմբերի 17-18-ին Ռոստովյան բուսաբանական այգում անցկացվել է «Բուսաբաններ» երկօրյա փառատոնը։ Փառատոնին մասնակցել է շուրջ 500 մարդ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "РБК-ТВ ЮГ - Лекториум/Александр Расторгуев". *Vimeo*. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 15.
2. ↑  "Ростов-на-Дону". *archidays.ru*. Արխիվացված է the original 2014 թ․ հուլիսի 21-ին. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 15.
3. ↑  "РБК-ТВ ЮГ - Интервью Лекториума". *Vimeo*. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 15.
4. ↑  "Лекция: Специфика ростовского арт-рынка — T&P". *theoryandpractice.ru*. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 15.
**Լեսլի Քոնվեյ Բենքս** (անգլ.՝ Leslie Conway Bangs,դեկտեմբերի 13, 1948(1948-12-13), Escondido, Սան Դիեգո շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ - ապրիլի 30, 1982(1982-04-30)[…], Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ավելի հայտնի է որպես **Լեսթեր Բենքս** (անգլ.՝ Lester Bangs), ամերիկացի լրագրող, երաժշտական քննադատ, գրել Է Rolling Stone և Creem ամսագրերի համար։ Ի թիվս այլ բաների, նրան է վերագրվում «հևի մետալ» և «փանկ» տերմինների ներմուծումը։

Կենսագրություն
--------------

Լեսթերը ծնվել է Էսկոնդիդոյում (Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ)։ Մեծացել է առանց հոր, մոր ազդեցության տակ, որը Եհովայի վկաներ շարժման անդամ էր։ Եղել է հիփսթերների ենթամշակույթի անդամ, հոգեմետ ֆանտաստ Ուիլյամ Բերրոուզի մեծ երկրպագու։

Առաջին անգամ հրատարակվել է Rolling Stone-ում 1969 թվականին։ Նրա ակնարկները կտրուկ էին և հաճախ քննադատական։ 1973 թվականին Լեսթերին հեռացրել են Rolling Stone-ից՝ երաժիշտների մասին անհարգալից արտահայտվելու համար։ Լեսթերը տեղափոխվել է Creem ամսագիր, որտեղ էլ աշխատել է իր կարիերայի մեծ մասի ընթացքում։ Բացի այդ, գրել է The Village Voice-ի, Penthouse-ի, Playboy-ի, New Musical Express-ի և այլ ամսագրերի համար։ Բենքսը վաստակել է կոնֆլիկտային և սկանդալային լրագրողի և կտրուկ լեզու ունեցողի համբավ։ Նրա անվան հետ է կապված «գոնզո-լրագրող» տերմինը։

Լեսթերն իր ուժերը փորձել է նաև երաժշտության մեջ։ Միկի Լիի (Ջոյ Ռամոնի եղբայրը) հետ խաղացել է Birdland անսամբլում։ 1980 թվականին Տեխասում՝ Օսթինում, Լեսթերը *Delinquents* փանկ ռոք խմբի հետ ձայնագրել է «Jook Savages on the Brazos» ալբոմը։

Բենքսը մահացել է 1982 թվականի ապրիլի 30-ին Նյու Յորքում, 33 տարեկան հասակում։ Զբաղվել է գրիպի ինքնաբուժմամբ և պատահաբար գերդոզավորել է պրոպոքսիֆենը (օփիոիդային անալգետիկ), դիազեպամը (բենզոդիազեպին) և նայքվիլը։ Լեսթերի կյանքի պատմության նկարագրությունը պատկերված է Բրյուս Սթերլինգի «Դորի Բենքս» պատմվածքում (Dori Bangs, 1992)։ Ֆիլիպ Սեյմուր Հոֆմանի դերակատարմամբ Լեսթեր Բենքսը նաև նկարահանվել է «Գրեթե հայտնի» ֆիլմում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Internet Movie Database — 1990.
2. 1 2 3 4  Internet Speculative Fiction Database — 1995.
3. 1 2  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
4. ↑  Wallace, Amy; Manitoba, Handsome Dick. *The Official Punk Rock Book of Lists*. Hal Leonard. p. 56.
5. ↑  Kent, Nick (2002 թ․ ապրիլի 12). "The Life and Work of Lester Bangs". *The Guardian*. Արխիվացված է the original 2022 թ․ սեպտեմբերի 9-ին. Retrieved 2014 թ․ հուլիսի 31. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
6. ↑  "Almost Famous (2000)". IMDb. Արխիվացված է the original 2020 թ․ նոյեմբերի 8-ին. Retrieved 2015 թ․ նոյեմբերի 8. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Լենգորոդոկ** (ռուս.՝ Ленгородок), ՌուսաստանիԴոնի Ռոստով քաղաքի պատմական շրջան, Տեմեռնիկ գետի աջ ափին, Գլխավոր երկաթուղային կայարանի և Օլիմպիադովկա ու Կարմիր քաղաք-պուրակ պատմական շրջանների միջև։

Պատմություն
-----------

Ինչպես յուրաքանչյուր զարգացող քաղաքում, Ռոստովի շրջակայքում ևս սկսեցին հայտնվել ծայրամասային բնակավայրեր, որոնցից ամենամեծը 19-րդ դարի կեսերին դարձել է Անդրտեմեռնիկյան բնակավայրը, որը գտնվել է Տեմեռնիկ գետի ուղղաբերձ ափին և որը խոսակցական լեզվում կոչվում էր «Անամոթ արվարձան»։ Կառուցապատումը երկար ժամանակ քաոսային էր, տները հայտնվում էին բլրի լանջերին, ըստ սեփականատերերի ցանկության։ Չկար ո՛չ ջրմուղ, ո՛չ կոյուղի։

Իրադրությունը սկսել է փոխվել 1870-ական թվականներին, երբ կառուցվել է Ռոստով-Գլավնի կայարանը, թեպետ արմատական ոչ մի փոփոխություն տեղի չի ունեցել մինչև այսօր։ Շատ փողոցներ գրեթե մեկուկես դար գրեթե չեն փոխել իրենց տեսքը։ Գ. Պ. Դանիլևսկին իր «Փախստականները Նովոռոսիայում» գրքում նկարագրել է Անամոթ արվարձանը.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | *«...բարձունքին փռվել էր մի գյուղ, որի ժողովրդական մականունն էր Անամոթ արվարձան։ Արվարձանի տնակներն ու հյուղակները, ասես բռով նետված քարերի կույտ, ցցված էին առանց որևէ կարգի` ծեփվելով ժայռերին, սահելով դեպի գետը կամ մագլցելով բլրի կատարին։ Այս արվարձանը բնակեցվում էր ինքն իրեն քաղաքի մոտ, երբ դեռ քիչ ուշադրություն էին դարձնում, թե ով է եկել և բնակություն հաստատել այստեղ։ Այն բնակեցվում էր առանց տեղեկանքների և թույլտվությունների»։* |  |

Լենպալատ
--------

Շրջանի առավել ուշագրավ շինությունը Լենպալատն է, որն այժմ կոչվում է Երկաթուղայինների մշակույթի պալատ։ Սկզբնապես շենքի նախագիծը դասական կոնստրուկտիվիզմի ոճով էր, սակայն ճարտարապետի փոփոխության, այնուհետև հետպատերազմյան վերականգնման պատճառով շենքը մեծապես փոխեց իր սկզբնական տեսքը։

Տրանսպորտային ենթակառուցվածք
----------------------------

Քաղաքի կենտրոնի հետ շրջանը կապվում է Պատգամավորական կամրջով, տրամվայի գծով, Տեկուչովի փողոցի կամրջային անցումով և Ստաչկայի պողոտայի Տեմռենիկյան ուղանցույցով։ Շրջանի կարևորագույն փողոցներն են Պրոֆսոյուզնայա փողոցը, Ստավսկու պողոտան, Գուսևի փողոցը և Հանրապետության փողոցը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Данилевский о Бессовестной слободке". Արխիվացված է the original 2014 թ․ սեպտեմբերի 7-ին. Retrieved 2018 թ․ դեկտեմբերի 6. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Лендворец

Գրականություն
-------------

*Беленький, Г. Л.* Ростов-на-Дону: город у Тихого Дона : краеведческие очерки. - Рн/Д. : Menada, 2005. - С. 286 - ISBN 5944670053.
**Լյուբով Ալեքսանդրովնա Սուրկովա** (ռուս.՝ Любовь Александровна Суркова, հուլիսի 10, 1949(1949-07-10), Մագադան, Օլսկի շրջան, Նիժնեամուրսկի մարզ, Խաբարովսկի երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), լրագրող, փիլիսոփայական գիտությունների թեկնածու, «Դոն-ՏՌ» հեռուստաընկերության «Ռոսիա-1» հեռուստաալիքի հաղորդումների խմբագիր։ Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի վաստակավոր աշխատող, Համառուսաստանյան երաժշտական ընկերության վաստակավոր գործիչ։ ԽՍՀՄ ժուռնալիստների միության (1979) և Ռուսաստանի թատերական գործիչների միության անդամ։

Կենսագրություն
--------------

Լյուբով Ալեքսանդրովնան ծնվել է 1949 թվականի հուլիսի 10-ին Մագադան քաղաքում օդաչուի և ուսուցչուհու ընտանիքում։ 1973 թվականին ավարտել է Ռոստովի պետական համալսարանի բանասական ֆակուլտետի լրագրության բաժինը։

Լյուբով Ալեքսանդրովնան Ազովում շրջանային ռադիոհեռարձակման խմբագիրն էր, 1978 թվականից աշխատում է Ռոստովի հեռուստատեսությունում, պետական «Դոն-ՏՌ» հեռուստառադիոընկերության խմբագիր է։ 1995 թվականից գեղարվեստական-զվարճալի ծրագրերի գլխավոր խմբագիրն է, հեղինակել և վարել է մոտ 2000 հաղորդում, որոնք հեռարձակվել են «Ռոսիա 1», «Ռոսիա 24», «Կուլտուրա» ալիքներով, ինչպես նաև 28 տարի ղեկավարում է Դոնի մշակույթի մասին պատմող «Գավառական սրահ» ծրագիրը։ Երկար տարիներ դասավանդում է Հարավային Դաշնային համալսարանում։

Լյուբով Ալեքսանդրովնա Սուրկովան գավառագիտական հրատարակչական «Սա իմ քաղաքն է», «Քայլում եմ իմ սիրելի քաղաքով 18-րդից մինչև 21-րդ դարը» նախագծերի հեղինակն է, «Մերոնք» նախագծի երեք հրատարակությունների, «Կրքեր ըստ Շոլոխովի», «Իմ հարազատն ու սիրելին» (Մ. Ա. Շոլոխովի մասին), «Աշխարհի ստեղծման սեղմագիր» (Վ. Ա. Զակրուտկինի մասին), «Ատամանի դիմանկարը պատմական տեսարաններում», «Պահման միավոր», «1812 թվականների կազակական վերստերը», «Պրոֆեսորի պարադոքսները Մեոտիդայի ափերից» (ֆիզիկոս Վ. Ի. Տիմոշենկոյի մասին), «Զբոսանքներ Փարիզով» (1993), «Մի անգամ՝ 90 տարի անց» (1995) և այլ վավերագրական ֆիլմերի հեղինակ է։

Լյուբով Ալեքսանդրովնա Սուրկովան ԽՍՀՄ ժուռնալիստների միության և Ռուսաստանի թատերական գործիչների միության անդամ է, Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի վաստակավոր աշխատող, Համառուսաստանյան երաժշտական ընկերության վաստակավոր գործիչ, համամիութենական, համառուսաստանյան և միջազգային հեռուստա- և կինոմրցույթների ու փառատոների դափնեկիր, Դոնի կոմերիտմիության մրցանակի, Բաքվի համամիութենական հեռուստափառատոնի, Ալմա Աթայի հեռուստածրագրերի տարածաշրջանային փառատոնի դափնեկիր։

Լ. Ա. Սուրկովան ապրում է Դոնի Ռոստով քաղաքում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6  "Донская электронная библиотека. Суркова Любовь Александровна". Արխիվացված է the original 2019 թ․ հոկտեմբերի 2-ին. Retrieved 2019 թ․ սեպտեմբերի 13. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Суркова Любовь Александровна". Արխիվացված է the original 2019 թ․ սեպտեմբերի 14-ին. Retrieved 2019 թ․ սեպտեմբերի 13. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. 1 2 3 4 5 6 7  Суркова, Любовь Александровна(չաշխատող հղում)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Библиография на РГБ
* Суркова Л. А. Заметки на полях биографии В. А. Закруткина в год его 110-летия
* Журналист «Дон-ТР» Любовь Суркова стала Заслуженным работником культуры России
**Լեսոթո, մեր հայրերի երկիր** (сесото *Lesōthō, fatše la bo ntata rōna*, անգլ.՝ Lesotho, land of our Fathers)Լեսոթոյի պետական օրհներգը, որը գրվել և հաստատվել է 1967 թվականին։ Բառերի հեղինակն է ֆրանսիացի միսիոներ (քարոզիչ) Ֆրանսուա Կուայառը, որը ապրել է 19-րդ դարում։ Երաժշտությունը գրել է Ֆերդինանդ–Սամյուել Լոռան և հրապարակվել է 1823 թվականին։ Այն առաջին անգամ կատարվել է 1869 թվականին։

Ֆրանսուա Կուայառ, օրհներգի բառերի հեղինակ
Ֆերդինանդ–Սամյուել Լոռա, օրհներգի երաժշտության հեղինակ

Սեսոտո տեքստ
------------

Lesōthō, fatše la bo ntata rōna,  

Ha ra mafatše le letle ke lona.  

Ke moo re hlahileng,  

ke moo re hōlileng,  

rea le rata.  

Mōlimō, aku bōlōke Lesōthō,  

u felise lintoa le matšoenyeho!  

Oho, fatše lena  

la bo ntata rōna,  

le be le khotso.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Гимн Лесото". *www.neoland.ru*. Արխիվացված է the original 2020 թ․ հունվարի 10-ին. Retrieved 2020 թ․ հուլիսի 25.
2. ↑  "Гимн Лесото (Оригинальный состав) - Lesotho Fatse La Bontata Rona (Original composition) - qwe.wiki". *ru.qwe.wiki* (in ռուսերեն). Retrieved 2020 թ․ հուլիսի 25.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Страница гимна на сайте nationalanthems.info

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | MusicBrainz |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական |

 |
**Նյոշատել** (ֆր.՝ Neufchâtel), կովի կաթից պատրաստվող ֆրանսիական պանիր, որն արտադրվում է Վերին Նորմանդիայում։ Այն ունի չոր մակերես, պատված է սպիտակ, փափուկ բորբոսով, առաձգական է և ունի սնկերի նուրբ հոտ։

Պատմություն
-----------

Նյոշատելը Նորմանդիայի ամենահին պանիրն է. նրա մասին հիշատակումներ հայտնվել են 1035 թվականից։ Իր անվանումը պանիրը ստացել է Նյոշատել-ան-Բրե գյուղակից։

Հարյուրամյա պատերազմի ժամանակ ֆրանսիացի աղջիկները անգլիացիներին սրտաձև պանիր էին նվիրում։ Հենց այդ ժամանակ էլ նյոշատելը ձեռք բերեց իր ամենահայտնի ձևերից մեկը։

Տարածվածության գագաթնակետին նյոշատելը հասավ 19-րդ դարում։ Նապոլեոնի Նորմանդիա այցի ժամանակ նրան որպես նվեր հանձնում են հենց նյոշատել տեսակի պանիրների զամբյուղ։

20-րդ դարում նյոշատելը անցնում է AOC և AOP մատնշում ունեցող պանիրների շարք։

Պատրաստումը
-----------

Սրտաձև նյոշատել
Պանիրը պատրաստում են ապրիլից մինչև նոյեմբեր։

Ներկայումս նյոշատելը պատրաստվում է գրեթե նույն եղանակով, ինչ շատ դարեր առաջ։ Կաթը լցնում են մոտ 20 °C ջերմաստիճանով կաղապարների մեջ, ավելացնում պանրի շիճուկ և կաթնային ֆերմենտներ, ինչից հետո թողնում են պանիրը 24-36 ժամ։ Այնուհետև այն չորացնում են և ավելացնում վրձնասունկ։ Ստացված զանգվածը փայտե դարակներում են դնում, այնուհետև ուղարկում 12-14 °C ջերմաստիճան 95% խոնավություն ունեցող ներքնահարկ։

10 օրից պանիրն արդեն պատրաստ է լինում, սակայն ավելի սուր համ ունենալու համար պանիրը պահում են մինչև 10 շաբաթ։

Նկարագրություն
--------------

Պանրի խմորը փափուկ է, միասեռ, յուղայնությունը կազմում է 50%։ Ունի չոր մակերես, պատված է սպիտակ, փափուկ բորբոսով, առաձգական է և ունի սնկերի նուրբ հոտ։

Նյոշատել պանիրն ունի վեց տեսակ՝

| Տեսակ | Չափս (սմ) | Հաստություն (սմ) | Կշիռ (գ) |
| --- | --- | --- | --- |
| «Քառակուսի» (ֆր.՝ carré) | 6,5x6,5 | 2,4 | 100 |
| «Բրիկետ» (ֆր.՝ briquette) | 5x7 | 3 | 100 |
| «Տակառ» (ֆր.՝ bondon) | տրամագիծ՝ 4,5 | 6,5 | 100 |
| «Կրկնակի տակառ» (ֆր.՝ bondard) | տրամագիծ՝ 5,8 | 8 | 200 |
| «Սիրտ» (ֆր.՝ coeur) | 10x8,5 | 3,2 | 200 |
| «Մեծ սիրտ» (ֆր.՝ grand coeur) | 14x10,5 | 5 | 600 |

Օգտագործումը
------------

Նյոշատելը մատուցում են ճաշի ավարտին՝ աղանդերից առաջ։ Այն օգտագործում են սովորական կամ խրթխրթան հացի և Côtes du Rhône, Beaujolais, Pomerol կամ Saint-Emilion կարմիր գինիների հետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  "Le plus vieux des fromages normands". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2016 թ․ փետրվարի 5.

Արտաքին հղումներ
----------------

* "Նյոշատելը gastronom.ru կայքում" (in ռուսերեն). Արխիվացված from the original on 2012 թ․ ապրիլի 21. Retrieved 2011 թ․ օգոստոսի 19.
* "Նյոշատել պաիրների բառարան" (in ռուսերեն). Արխիվացված from the original on 2012 թ․ ապրիլի 21. Retrieved 2011 թ․ օգոստոսի 19.
* "AOC մատնանշման ապրանքներ" (in ֆրանսերեն). Արխիվացված from the original on 2012 թ․ ապրիլի 21. Retrieved 2011 թ․ օգոստոսի 19.
* "AOP մատնանշման ապրանքներ" (in ֆրանսերեն). Արխիվացված է the original 2012 թ․ հուլիսի 1-ին. Retrieved 2011 թ․ օգոստոսի 19.
**Նինո Նակաշիձե** (վրաց.՝ ნინო ნაკაშიძე 1872, հունվարի 1, Բախվի գյուղ, Օզրուգեթի շրջան, Քութայիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - 1963, հուլիսի 2, Թբիլիսի, Վրաստան), վրացի մանկագիր, թարգմանիչ, խմբագիր։

Կենսագրություն
--------------

Նինո Նակաշիձեն ծնվել է 1872 թվականի հունվարի 1-ին, Ռուսական կայսրության, Քութայիսի նահանգի Օզրուգեթսկիի շրջանի Բախվի գյուղում։

1892 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի մանկաբարձական ինստիտուտը։ 1898 թվականին նա ծանոթանում է Լև Տոլստոյի հետ. լիովին կիսելով իր մանկավարժական հայացքները նրա հետ։

1904 թվականից նա աշխատում է «Նակադուլ» մանկական ամսագրում, իսկ արդեն 1910-1928 թվականներին նա դառնում է ամսագրի գլխավոր խմբագիր։

Մեծ ակտիվությամբ մասնակցում է 1905–1907 թվականներին Ռուսական հեղափոխությանը։ Այդ ժամամանկներում նա հալածվում էր ցարական իշխանությունների կողմից։ 1908 թվականին նա աքսորվում է Վյատսկի նահանգ։

Ստեղծագործություններ
--------------------

1908 թվականին նա հրատարակում է իր «Ո՞վ է մեղավորը» պիեսսը, որը նրան մեծ համբավ է բերում։

Նրա պատմվածքներն են («Ինչպիսի՞ն էր Թոմը», «Արիշկա», «Թեմիկոյի և Դևիկոյի արկածները» և ուրիշներ)։ Նա ամեն ստեղծագործությունը հագեցված է հայրենիքի սիրով, ազգի միասնականությամբ։

Ընտրյալ մատենագրություն
-----------------------

Ուգու և Թեթ. պատմվածք, Թբիլիսի, 1959; Սունջ, Մ. 1964.  

Նինո Նակաշիձեի հիշուղությունները, Լև Տոլստոյ (1954)։  

Զբաղվել է իր պատմվածքների վրացերեն թարգմանությամբ։ բացի իր պատմվածքներից, վրավերեն թարգմանել է նաև Հանս Քրիստիան Անդերսենի պատմվածքները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Грузинские связи семьи Льва Толстого". Արխիվացված է the original 2013 թ․ ապրիլի 20-ին. Retrieved 2015 թ․ հոկտեմբերի 2. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Նինո Նակաշիձե
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լուն Վոժ (այլ կիրառումներ)

**Լուն Վոժ** (ռուս.՝ Лун-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Չեբյու գետի ձախ ափին 60 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 8 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000017252
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001725
* Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Լուն Վոժ". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ օգոստոսի 10. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 25.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
**Լենինի պողոտա** (ռուս.՝ Проспект имени Ленина), պողոտա Նիժնի Տագիլի լենինսկի շրջանում։ Գտնվում է քաղաքի կենտրոնում։ Սկսվում է Օստրովսկու փողոցից (Պատմա-գավառագիտական թանգարան) մինչև Սադովայա փողոց («Էրա» կենցաղի տուն)։

Փողոցում են գտնվում «Լեռնագործարանային Ուրալ» նիժնիտագիլյան թանգարան-արգելոցը, Դ. Մամին-Սիբիրյակի անվան դրամատիկական թատրոնը, Նիժնի Տագիլի տիկնիկային թատրոնը, КДК «Սովրեմեննիկ», քաղաքի վարչական հաստատությունները, ինչպես նաև բազմաթիվ խանութներ և բանկեր։ Ձևավորվել է 1928 թվականին երկու փողոցների՝ Ալեքսանդրովսկայա (Լենինի փողոց 1928 թ. Պատմա-գավառագիտական թանգարանից մինչև Թատերական հրապարակ) և Սադինսկայա (Թատերական հրապարակից մինչև «Էրա» կենցաղի տուն) միաձուլման արդյունքում։

Պողոտան կառուցվել է 1948-1958 թվականներին `ըստ լենինգրադցի ճարտարապետներ Յա. Սվիրսկու, Գ. Թիմի և Ն. Կոգանի նախագծերի։ Լենինի պողոտայում բնակելի շենքերի այս համալիրը ճանաչվել է որպես ճարտարապետական հուշարձան։ Բացի այդ, պողոտայում պահպանվել են մի շարք պատմական օբյեկտներ (Նպարեղենի խանութ, Հասարակական սպառողների տուն, վաճառականների տներ, ընդհանուր առմամբ 15 օբյեկտ), որոնք նույնպես ճանաչվել են որպես պատմության և ճարտարապետության հուշարձաններ։

Հատվող փողոցներ՝

* Օստրովսկու փողոց
* Օգարկովի փողոց
* Կրասնոարմեյսկայա փողոց
* Պերվոմայսկայա փողոց
* Պարխոմենկո փողոց
* Վյազովսկայա փողոց
* Խաղաղության պողոտա
* Հոկտեմբերյան հեղափոխության փողոց
* Սադովայա փողոց

Պողոտան քաղաքի գլխավոր փողոցն է։ Պողոտայում է գտնվում Թատերական հրապարակը՝ քաղաքի գլխավոր հրապարակը, քաղաքային միջոցառումների և տոնակատարությունների անցկացման հիմնական վայրը։

Լենինի պողոտայի և Օստրովսկու փողոցի խաչմերուկում է գտնվում Վլադիմիր Լենինի հուշարձանը, Ուրալում և ԽՍՀՄ-ում առաջնորդի առաջին հուշարձաններից մեկը։

Լենինի պողոտայի և Պարխոմենկո փողոցի խաչմերուկում է գտնվում Ռուսաստանում առաջին լոկոմոտիվի նախագծողներ Եֆիմ Ալեքսանդրովիչ Չերեպանովի և Միրոն Եֆիմովիչի հուշարձանը, որը տեղադրվել է 1956 թվականին և հանդիսանում է դաշնային նշանակության հուշարձան։

Պողոտայով անցնում է մեծ թվով հասարակական տրանսպորտ`ավտոբուս, տրամվայ, երթուղային տաքսիներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Нижнетагильский музей-заповедник «Горнозаводской Урал»
2. ↑  Нижний Тагил на перекрестках веков
3. ↑  Решение исполнительного комитета Свердловского областного Совета народных депутатов от 04.12.1986 г. № 454
4. 1 2  "Перечень объектов культурного наследия" (PDF). Արխիվացված է the original (PDF) 2015 թ․ ապրիլի 15-ին. Retrieved 2018 թ․ հունիսի 22.
5. ↑  "Памятник Ленину, Нижний Тагил". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2018 թ․ հունիսի 22.
6. ↑  Достопримечательности города Нижний Тагил: Скульптура - Скульптура, памятники
**Նուկատ** (ռուս.՝ Нукат), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բաշկորտոստան հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ինզեռ գետի ձախ ափին՝142 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 22 կմ է։

Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
-----------------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։

Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության<ref name='МПР России'>"Государственный водный реестр РФ: Ассель (Альбаевка)". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ հուլիսի 16. Retrieved 2015 թ․ ապրիլի 22.</ref.

* *Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը* - **10010200612111100019584**
* *Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը* - **111101958**
* *Ավազանի կոդը* - **12.01.00.006**
* *Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը* - **03**
* *Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների* - **0**

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · ГВР |

 |

Արտաքին հղումներ
----------------

* ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
**Լականոֆոբիա**, իռացիոնալ անկառավարելի վախ բանջարեղենից։ Լականոֆոբիա տերմինն առաջացել է հունարեն λαχανικό (lachaniko)-բանջարեղեն և φόβος-վախ բառերից։ Շատ մարդիկ պարզապես չեն սիրում բանջարեղեն, սակայն նրանք, ովքեր տառապում են այս ֆոբիայով, բանջարեղենի միայն տեսքը, նույնիսկ դրա մասին խոսելը կարող է առաջացնել տագնապային հարձակում, շնչառության վատթարացում, սրտի արագ բաբախում, սրտխառնոց, քրտնարտադրություն, գլխապտույտ։

Բանջարեղենը պարունակում է տարբեր վիտամիններ և օգտակար է առողջության համար, սակայն լակամաֆոբիայով տառապող մարդկանց համար այն հանդիսանում է որպես կեղտոտ, անառողջ սնունդ։ Նրանք փորձում են ամեն կերպ խուսափել բանջարեղենից։ Նրանք կարող են օրեր շարունակ դուրս չգալ տանից, եթե մոտակայքում լինի բանջարեղենի խանութ։ Այսպիսով նրանք խուսափում են բոլոր այն տեղերը գնալուց, որտեղ կարող է բանջարեղեն լինել։ Խնդիրը ավելի է բարդանում, երբ մարդը տառապում է լականոֆոբիայով և բուսակեր է։

Կան մարդիկ, ովքեր վախենում են միայն մի քանի տեսակի բանջարեղենից, մինչդեռ մեծամասնությունը վախենում է ամեն տեսակ բանջարեղենից։

Ֆոբիան ամբողջովին բուժելը գրեթե հնարավոր չէ, սակայն կան տարբեր միջոցներ այն փոքր-ինչ հաղթահարելու համար, որը պետք է կատարվի մասնագետների օգնությամբ։

Լականոֆոբիայի առաջացման պատճառներ
---------------------------------

Լականոֆոբիան հիմնականում առաջանում է փոքր տարիքում։ Պատճառ կարող է հանդիսանալ բանջարեղեն չուտելու համար ծնողի՝ երեխային պատժելը։ Պատիժը կարող է հանգեցնել նրան, որ երեխան զգա վտանգ, ատելություն կամ հակակրանք այն երևույթի կամ իրի հանդեպ՝ ինչի համար պատժվում է։

Կան մարդիկ, ովքեր վախենում են պատահաբար կուլ տալ բանջարեղենի վրայի միջատներին։ Սրա պատճառը կարող է հանդիսանալ բանջարեղենի վրա թրթուր, ճիճու կամ որևէ այլ միջատ տեսնելը։ Նույնիսկ բանջարեղենը շատ լավ լվանալուց հետո նրանք դեռ կարծում են, որ միջատները կարող են լինել բանջարեղենի ներսում կամ ուղղակի չնկատվել։

Որոշ մարդիկ վախենում են բանջարեղեն ուտել` մտածելով, որ դրանց սերմերը կաճեն հենց իրենց որովայնում։ Հնարավոր է, որ նրանք ականատես են եղել միջադեպի, որտեղ ինչ-որ մեկը խեղդվել է բանջարեղենի կորիզից, կամ հենց իրենք են պատահաբար կուլ տվել։

Եթե երեխան ականատես լինի ծնողի՝ բանջարեղենի հանդեպ զզվանք ցուցաբերելուն, հավանականությունը մեծ է, որ երեխայի մոտ կզարգանա լականոֆոբիան։ Փոքր տարիքում երեխաների վրա ավելի հեշտ է ազդեցություն թողնելը։ Նրանք ավելի ուշադիր են, առավել ևս հարազատների արարքների հանդեպ։

Լականոֆոբիան կարող է առաջանալ այլ ֆոբիաների հետևանքով (օրինակ՝ ուտելու, խեղդվելու, փսխման, մահվան ֆոբիաներ)։

Կան մարդիկ, ովքեր տհաճ զգացողություններ են ունենում որևէ բանջարեղենի կպնելուց, որի հետևանքով էլ առաջանում է լականոֆոբիան։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Lachanophobia". Արխիվացված է the original 2016 թ․ դեկտեմբերի 20-ին. Retrieved 2017 թ․ մարտի 26.
2. ↑  Лаканофобия
3. ↑  All About Lachanophobia: Fear of the Vegetable
4. ↑  "Lachanophobia- Fear of vegetables". Արխիվացված է the original 2017 թ․ դեկտեմբերի 23-ին. Retrieved 2017 թ․ մարտի 26.
5. ↑  Մարդկանց հատուկ ֆոբիաներ(չաշխատող հղում)
6. ↑  The Fear Factor: Lachanophobia The Fear Of Vegetables
7. ↑  Fear of Vegetables Phobia – Lachanophobia
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լուն Վոժ (այլ կիրառումներ)

**Լուն Վոժ** (ռուս.՝ Лун-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Փոքր Արանեց գետի ձախ ափին 27 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 30 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000063511
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006351
* Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Լուն Վոժ". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ օգոստոսի 10. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 25.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
**Լակիերի տուն** (ռուս.՝ Дом Лакиера), XIX դարի առաջին կեսի ճարտարապետության հուշարձան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ Գտնվում է Տուրգենևի նրբանցք, 5 հասցեում։ Տունը կառուցվել է կլասիցիզմի ոճով, նրա ճակատը զարդարում են կիսասյուներ։

Պատմություն
-----------

XIX դարի առաջին կեսում Տագանրոգի Տուրգենևի նրբանցք, 5 հասցեում կառուցվել է երկհարկանի նոր առանձնատուն։ Այն իշխում էր մեկհարկանի կառույցների` կրպակների վրա, որոնք I գիլդիայի նախիջևանցի վաճառական, ժառանգական պատվավոր քաղաքացի Կարապետ Մարկոսի Հայրապետովի սեփականությունն էին։

1839 թվականին տունը պատկանել է հունահպատակ վաճառական Մանուիլ Կումանիին։ 1860-ական թվականներին շենքը փոխել է սեփականատիրոջը` անցնելով կոլեգիական խորհրդական Մարկ Վարվացիին։ 1882 թվականին տնատիրությունն անցել է նրա ժառանգներին` Ալեքսանդրա Պոպուդովային և Ելենա Լակիերին։ Նրանք տան սեփականատեր էին մինչև 1920-ական թվականները և խորհրդային իշխանության սկիզբը, նաև նրանց սեփականությունն էր Հունական փողոց, 42 հասցեի տունը։ Ըստ գնահատականների` այդ ժամանակ տան արժեքը 24 հազար ռուբլի էր։ Նույն շենքում բնակարաններից մեկը վարձակալել էր մադամ Ֆայը, որն այնտեղ բացել էր կանանց և մանկական զգեստների կարի արհեստանոց։ Ըստ այլ աղբյուրների` «նորաձև արհեստանոցը» գտնվում էր այդ տանը 1892 թվականից և պատկանում էր Ի. Յ. Ֆիվիչին։

1992 թվականից շենքը ճարտարապետության հուշարձան է և պահպանվում է օրենքով։ 2003 թվականի դրությամբ տանը գտնվում էր «Տոպոլյոկ» մանկապարտեզը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Жилой дом". Արխիվացված է the original 2017 թ․ մարտի 12-ին. Retrieved 2017 թ․ մարտի 25.
2. 1 2 3  Гаврюшкин О. П. Г12 «По старой Греческой…» (Хроника обывательской жизни) — Т.: ООО «Издательство „Лукоморье"», 2012. — 514 с. — ISBN 5-901565-15-0
3. 1 2 3  Энциклопедия Таганрога
4. ↑  "Дом 5". Արխիվացված է the original 2017 թ․ մարտի 12-ին. Retrieved 2017 թ․ մարտի 25.
**Լակիերների տուն** (ռուս.՝ Дом Лакиеров), պատմության և ճարտարապետության հուշարձան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ Գտնվում է Հունական փողոց, 42 հասցեում։

Պատմություն
-----------

XIX դարի սկզբին այս տունը, որը կառուցվել է աղյուսային ոճով, եղել է Իվան Անդրեևիչ Վարվացիի սեփականությունը։ Հայտնի է, որ երբ Ալեքսանդր I-ն այցելել է Տագանրոգ, այդ հողամասում եղել են նրա ձիերի փայտե ախոռները։ Դրանք կառուցվել էին քաղաքի միջոցներով։ Նույն տարածքում տեղակայվել է նաև արքունի կազակական գնդի լեյբ-գվարդիան։

Այս տնատիրության հետ է կապված տագանրոգցի մի քանի հայտնի ընտանիքների կյանքի պատմությունը։

XIX դարի երկրորդ կեսին տունը եղել է կոլեգիալ խորհրդական, Ռոստովի նահանգի ազնվականության առաջնորդ Մարկ Նիկոլաևիչ Վարվացիի (այլ տվյալներով` Վարվակի) սեփականությունը։ 1836 թվականին նա ամուսնացել է տիտուլյար խորհրդականի դուստր Սոֆյա Դմիտրիևնա Ալֆերակիի հետ։ Վարվացիների ընտանիքն ունեցել է երկու դուստր` Ալեքսանդրա և Ելենա։ Ալեքսանդրան ամուսնացել է հունական թագավորի պալատական Պոպուդովի հետ, իսկ Ելենան դարձել է «Ռուսական հերալդիկայի» հեղինակ Ալեքսանդր Բորիսովիչ Լակիերի կինը։ Այդ գիրքը լույս է տեսել 1854 թվականին, և նրա հեղինակն այս աշխատության համար արժանացել է Դեմիդովյան մրցանակի։

Վիճակագրական տվյալների համաձայն` 1860 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ շենքն զբաղեցրել է 903 քառակուսի սաժեն մակերես։

Ալեքսանդր Լակիերը մահացել է 1870 թվականին, իսկ նրա կինը` Ելենան` 1915 թվականին։ Ալեքսանդր ու Ելենա Լակիերներն ունեցել են հինգ երեխա. որդիները` Մարկ, Իվան, և դուստրերը՝ Սոֆյա, Ալեքսանդրա և Ելենա (ըստ մեկ այլ տարբերակի` Մարիա)։

1910 թվականին այս տանը գործել է ստիվիդորների` նավահանգիստներում բեռնաթափիչ ավագ բանվորների արտելը, իսկ 1918 թվականին՝ Կարմիր բանակի ջոկատի զորանոցները։ 1920-ական թվականներին բակային տարածքում սկսել է գործել «Գալվանոէլեմենտ» ֆաբրիկան։

Մեր ժամանակներում սա բնակելի տուն է, որը 1992 թվականից որպես ճարտարապետության հուշարձան պահպանվում է օրենքով։

Նկարագրություն
--------------

Տունը երկհարկանի է, նրա ճակատը զարդարում են զարդաքիվերն ու ծեփածո նախշերը։ Սկզբնապես կառուցվել է աղյուսային ոճով, 1872 թվականին վերակառուցվել է անօրդերային կլասիցիզմի ոճով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Жилой дом. Комплекс застройки улицы". Արխիվացված է the original 2017 թ․ մարտի 12-ին. Retrieved 2017 թ․ սեպտեմբերի 21.
2. 1 2 3 4 5 6  Энциклопедия Таганрога
3. 1 2 3 4  Гаврюшкин О. П. Г12 «По старой Греческой…» (Хроника обывательской жизни) — Т.: ООО «Издательство „Лукоморье"», 2012. — 514 с. — ISBN — 5-901565-15-0
4. 1 2 3  "Дома Лакиеров". Արխիվացված է the original 2017 թ․ մարտի 12-ին. Retrieved 2017 թ․ սեպտեմբերի 21.
**Լյութերական եկեղեցի** (ռուս.՝ Лютеранская церковь), պաշտամունքային կառույց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում, որը հիմնադրվել է 1864 թվականին և գոյատևել է մինչև 1923 թվանակը։

Պատմություն
-----------

Լյութերական համայնքը որոշել է սեփական կարիքների համար Տագանրոգում հիմնել եկեղեցի։ 1864 թվականին այդ նպատակով ձեռք է բերվել հողամաս Նիկոլայի փողոցի և Կամպենհաուզենի նրբանցքի անկյունում։ Հողամասի և նրա վրայի շինությունների արժեքը կազմել է 4600 ռուբլի։ Այն ժամանակ հողամասը շրջապատող տարածքը խիտ կառուցապատված չէր։ Հարևան թաղամասերում կար 2-3 տուն, մոտակայքում առևտրային շարքեր էին։ Եկեղեցին շրջապատված էր եղրևանու թփուտներով։ Արհեստանոցի շենքը սկսեցին օգտագործել որպես ավետարանական-բողոքական աղոթքի տուն։

Եկեղեցու բացման պահին այնտեղ բնակվել է բողոքական դավանանքի 84 անձ։ Նրանցից 53-ը տղամարդ էր, 31-ը՝ կին։ Դրանք դեսպանատների ծառայողներ էին, գործարանների աշխատակիցներ, արհեստավորներ և առևտրականներ։ Եկեղեցի էին այցելում Տագանրոգի բազմաթիվ ձեռնարկությունների տնօրեններ՝ կանանց և երեխաների հետ, այդ թվում՝ Տագանրոգի գարեջրի գործարանի հիմնադիր Քրիստիան Ֆրիդրիխովիչ Բիլլեն ընտանիքի հետ, կաշվի գործարանի տնօրեն Էմիլ Ֆեյտը կնոջ՝ Օլգա Տիսսենի հետ։

Նախկին արհեստանոցն աստիճանաբար կահավորել են և հարմարեցրել ծիսակատարություններ անցկացնելու համար։ Դրա համար աշխատանքները տարվել են մշտապես։ 1887 թվականին տարածքը խիստ վերափոխվել է։ Փոխվել է բազմաթիվ բակային շինությունների տեսքը, իսկ նախկին ատաղձագործական արհեստանոցի ներքին տարածքը բարեկարգվել է. շինության ճակատն այժմ փակում էր թուջե հյուսածածկով դարպասը։ Եկեղեցուց աջ գտնվում էր եկեղեցական-ծխական դպրոցի շենքը, որը կարելի է տեսնել և 21-րդ դարում։ Պարսպի մետաղական սյունակը, որը կառուցվել էր գոթական ոճով, ևս պահպանվել է. այն կարելի է տեսնել գոյություն ունեցող կոշիկի ֆաբրիկայի շենքի մոտակայքում։

Լյութերական եկեղեցու շենքում շատ փոփոխություններ տեղի են ունեցել 1879 թվականին, երբ հովիվ է դարձել պրոբստ (ավագ քահանա) Նիկոլայ Շտրաուսը։ Այդ ժամանակ նկարիչ Շխիտկոն պատկերել և եկեղեցուն է նվիրաբերել «Ջրերի վրայով քայլելը» սրբապատկերը։ Նիկոլայ Շտրաուսը շարունակում էր ծառայել եկեղեցում նաև 20-րդ դարի սկզբին։ Նա ծիսակատարություններ էր անցկացնում ոչ միայն Տագանրոգի, այլև մոտակա բնակավայրերի բնակիչների համար, քանի որ Տագանրոգի Լյութերական եկեղեցին միակն էր շրջանում։

1923 թվականին եկեղեցին դադարել է գոյություն ունենալուց։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  "Лютеранская церквь//Кирха". Արխիվացված է the original 2017 թ․ մարտի 16-ին. Retrieved 2017 թ․ հոկտեմբերի 31. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. 1 2 3  Церкви и храмы Старого Таганрога
3. 1 2  Лютеранская церковь//Энциклопедия Таганрога, Ростов-на-Дону. Ростиздат, 2003
**Նիյազիի տուն թանգարան**, տուն-թանգարան, որտեղ ապրել է ադրբեջանցի խորհրդային կոմպոզիտոր և դիրիժոր, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Նիյազի Թակիզադե Հաջիբեկովը 1958-1984 թվականներին։ Թանգարանը գտնվում է Բաքվում, Բյուլ-Բյուլի 21 հասցեում։

Պատմություն
-----------

Նիյազին 1958 թ.-ից մինչև իր մահը, ապրում էր այս բնակարանում։ Նիյազիի տուն-թանգարանը հիմնադրվել է 1990 թ. դեկտեմբերի 28-ին Ադրբեջանի մշակույթի նախարարության հրամանով։ Թանգարանը բացվել է 1994 թ. սեպտեմբերի 18-ին։ Թանգարանի տնօրենն է Բայրամով Ռզան։

Ցուցահանդես
-----------

Նիյազի տուն-թանգարանի պատկերը
Տուն թանգարանը բաղկացած է հինգ սենյակից։ Սենյակների 3-ը (ննջասենյակ և աշխատանքային սենյակ) հուշահամալիր են։ Մյուս երկու սենյակները օգտագործվում են որպես ցուցասրահ և հյուրասենյակ։ Ցուցասրահում ցուցադրվում են լուսանկարներ, նշումներ, պաստառներ, ծրագրեր եւ այլն, որոնք արտացոլում են Նիյազի կյանքն ու ստեղծագործությունը։
Նիյազիի տան թանգարանը ունի 120 բանը Նիազիի ձեռագրերը, 2746 լուսանկարները, 486 գրքեր և նշումներ, Այլ կոմպոզիտորների 5 ձեռագրեր։

Պատկերասրահ
-----------

* Թանգարանի պատկերը
* Նիյազիի աշխատանքային սենյակՆիյազիի աշխատանքային սենյակ
* Թանգարանում կերակասենյակԹանգարանում կերակասենյակ
* Թանգարանում ցուցասրահԹանգարանում ցուցասրահ
* ՀյուրասենյակՀյուրասենյակ

Տես նաև
-------

* Ադրբեջանի պատմության թանգարան (Բաքու)
* Ադրբեջանի արվեստի ազգային թանգարան
* Բաքվի ժամանակակից արվեստի թանգարան
* Նիզամի Գյանջևիի անվան ադրբեջանական գրականության թանգարան
* Ջալիլ Մամեդկուլիզադեի տուն-թանգարան
* Բյուլ-Բյուլի տուն-թանգարան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Сайт Азербайджанского Государственного Музея Музыкальной Культуры". Արխիվացված է the original 2021 թ․ մայիսի 3-ին. Retrieved 2017 թ․ նոյեմբերի 8. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Նիյազի տան թանգարանում
3. ↑  Дом-музей Ниязи