**Կղեմես Ալեքսանդրացի** (հուն․՝ Κλήμης ὁ Ἀλεξανδρεύς, լատին․՝ Clemens Alexandrinus, Titus Flavius Clemens (*Տիտոս Փլաբիոս Կղեմես*), մոտ 150[…], Աթենք, Achaea, Հին Հռոմ - մոտ 215[…], Կեսարիա, Թուրքիա), աստվածաբան, եկեղեցական մատենագիր, Ալեքսանդրիայի պատրիարք։ Ծնվել է բարեկեցիկ հեթանոս ընտանիքում, Աթենքում ստացել բարձր կրթություն։ Քրիստոնյա դառնալուց հետո ճանապարհորդել է Իտալիայում, Ասորիքում, Պաղեստինում, Եգիպտոսում և, ինչպես նշում է իր «Ստրոմատիս» երկում, աշակերտել ժամանակի նշանավոր քրիստոնյա մտածողներին։ Կղեմես Ալեքսանդրացու ուսումնառության կարևորագույն հանգրվանն է եղել Ալեքսանդրիան, որտեղ ուսանել է տեղի նշանավոր աստվածաբան. դպրոցում, աշակերտել դպրոցի առաջին ուսուցիչ, սիցիլիացի փիլիսոփա Պանտենոսին։ Վերջինիս մահից (200) հետո ստանձնել է Ալեքսանդրիայի դպրոցի տեսչի պաշտոնը, դարձել Ալեքսանդրիայի պատրիարք (200–203)։ Սեպտիմիոս Սևերոս կայսրի (193–211) հալածանքների ժամանակ, 203-ին ստիպված հեռացել է Ալեքսանդրիայից, տեղափոխվել նախ Կապադովկյան Կեսարիա և ապա՝ Երուսաղեմ, իր երբեմնի աշակերտ, Երուսաղեմի Ալեքսանդր եպիսկոպոսի մոտ։ Կյանքի հետագա տարիների մասին գրեթե ոչինչ հայտնի չէ։ Ըստ Եվսեբիոս Կեսարացու՝ Կղեմես Ալեքսանդրացին 215/216-ին Անտիոք է տարել Ալեքսանդր Երուսաղեմացու մի նամակը։ Ալեքսանդրյան դպրոցի ներկայացուցիչներից է։ Այստեղ նա հանդիպում է նշանավոր ուսուցիչ Պանտենոսի հետ։

Ուսմունքը
---------

Կղեմես Ալեքսանդրացին Որոգինեսից հետո Ալեքսանդրիայի աստվածաբանական դպրոցի III դ. ամենանշանավոր ներկայացուցիչն է, առաջին քրիստոնյա գիտնականը, գիտական աստվածաբանության հիմնադիրը։ Նա քրիստ. հավատին ու վարդապետությանը հաղորդել է աստվածաբանական բնույթ՝ գիտական հիմքով, հելլենիստական կրթությունը և փիլիսոփայությունը ծառայեցրել քրիստոնեական հավատին։ Ըստ նրա՝ փիլիսոփայությունն օժանդակ միջոց է հավատին հասնելու, նախապատրաստություն հավատացյալին՝ ճշմարտությունն ընդունելու և ի Քրիստոս առաջնորդելու համար։ Հելլենիստական բարձր կրթություն ստացած Կղեմես Ալեքսանդրացին փիլիսոփայությունը համարել է «Աստծո գործ», աստվածային նվեր մարդուն և, հետևաբար, «բարի»։ Այն տրվել է հույներին այնպես, ինչպես Օրենքը՝ հրեաներին, Ավետարանը՝ ողջ աշխարհին։ Ձգտելով հույներին (հեթանոսներին) դարձի բերել՝ Կղեմես Ալեքսանդրացին ոչ միայն ապացուցել է քրիստոնեության առավելությունը հեթանոսությունից, այլև, նրանց չվիրավորելու համար, դրական վերաբերմունք է ցույց տվել հունական փիլիսոփայության նկատմամբ, այն համարել օգտակար և ձգտել քրիստոնեությունը բարձրացնել կրթված հույների մոտ հարգված փիլիսոփայության աստիճանի։ Ալեքսանդրիայի զարգացած քաղաքակրթության համար եկեղեցու ավետարանական տիպարը համարվել է պարզամիտ և անբավարար։ Կղեմես Ալեքսանդրացին փորձել է ավետարանական կամ եկեղեցական քրիստոնյային բարձրացնել «գնոստիկ» (իմացական, գիտուն) քրիստոնյայի մակարդակին, որը կդիմագրավեր հունական փիլիսոփայության և գնոստիկականության քննադատություններին։ Ըստ նրա, հավատացյալների մի մասը, որոնք հասել են գիտությանը, կարող են լինել «գնոստիկներ»։ «Գնոստիկ» քրիստոնյան Տիրոջ միակ ճշմարիտ աշակերտն է և Տիրոջ խորհուրդների ու վարդապետության միակ ճանաչողը, միակ բարեպաշտը, անմեղանչողը։

Նա է կատարյալ քրիստոնյան, որ մահից հետո ուղղակիորեն գնում է երկնային արքայություն։ Կղեմես Ալեքսանդրացին իրեն անվանել է «գնոստիկ»։ Նրա ուսմունքը թեև մեծ դեր է խաղացել հեթանոսության և հելլենիստ. մտածողության հանդեպ քրիստոնեության հաղթանակի գործում, սակայն նրա «գիտական քրիստոնեությունը» պարունակել է գնոստիցիզմի տարրեր։ Վարդապետ. մի շարք հարցերում թույլ է տվել սխալներ (նյութի հավիտենականության, Որդու արարած լինելու, Լոգոսի երևութական մարմնացման, հոգեփոխության ևն), որոնք հետագայում քննադատել են եկեղեցու հայրերը։

Երկերը
------

Opera omnia, 1715
Կղեմես Ալեքսանդրացու խորագիտակությունն անտիկ և քրիստոնեական գրականությանը, Աստվածաշնչին, ինչպես նաև գնոստիկյան և հերետիկոսական հեղինակների գործերին, մեծ հետք է թողել նրա մատենագիտ. վաստակի վրա։ Նրա երեք գլխ. աշխատությունները՝ «Բան յորդորական առ Հելլենս», «Դաստիարակ» և «Ստրոմատիս», կազմում են միասնական եռագրություն և ամփոփում հեղինակի աստվածաբանական հասկացություններն ու հայացքները։
Առաջին աշխատությունն ուղղված է հեթանոսների (հույների) դեմ, սակայն իրականում ջատագովական բնույթի ձեռնարկ է քրիստոնյաների համար, որպեսզի նրանք կարողանան պաշտպանվել հեթանոսների քննադատությունից և ամրապնդվեն իրենց հավատի մեջ։ Հեղինակը ներկայացրել է հեթանոսական կրոններն ու խորհրդապաշտություններն իրենց անիմաստությամբ և անբարոյականությամբ։ Միակ ու ճշմարիտ կրոնը քրիստոնեությունն է՝ հիմնված Բանի (Լոգոս) Մարդեղության և աստվածային բարձրագույն հայտնության վրա։

### «Դաստիարակ»

«Դաստիարակը» ևս եռագրություն է։ Հեղինակի նպատակն է եղել հեթանոսությունից քրիստոնյա դարձածներին դաստիարակել նոր կրոնի հավատով ու բարոյականությամբ։ Ճշմարիտ դաստիարակն աստվածային Բանն է (Լոգոսը), որը լուսավոր վարդապետությամբ և փրկագործ. կյանքով դաստիարակում է հավատացյալին և բարձրացնում բարոյապես։ Հիմնական սկզբունքը, որով Լոգոսը դաստիարակում է իր որդիներին, գութն է և սերը և ոչ թե Հին կտակարանի երկյուղը։ «Դաստիարակ» երկը նաև մեծարժեք աղբյուր է Ալեքսանդրիայի բնակչության այն ժամանակվա կենցաղի և բարքերի ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունն ավարտվում է Քրիստոսին ուղղված գովաբան.
աղոթքով։

### «Ստրոմատիս»

Կ. Ա-ու եռագրության վերջին մասը՝ «Ստրոմատիս» (Ձեռնարկներ, Գործեր) աշխատությունը, բաղկացած է ութ մասից, որտեղ կրկնվում են բազմաթիվ թեմաներ նախորդ երկու երկերից։ Արծարծվում են կատարյալ կյանքի, ամուսնության օրինականության, Աստծո մասին գիտելիքի, Բանի (Լոգոսի) վարդապետության, Ս. Գրքի մեկնաբանության և այլ հարցեր։ Երկի հիմն. նյութը քրիստոնեության և հուն. փիլիսոփայության փոխհարաբերությունն է։
Կ. Ա. գրել է նաև մեկնող. դավանաբան. քարոզխոս. աշխատություններ, նամակներ։ Պահպանվել են նաև տարբեր երկերից առանձին հատվածներ և ցայսօր կորած համարվող մի շարք գործերի վերնագրեր մատենագիրների մոտ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Dictionary of African Biography / E. K. Akyeampong, Henry Louis Gates, Jr. — NYC: OUP, 2012. — ISBN 978-0-19-538207-5
2. 1 2  Autoritats UB
3. 1 2  Gran Enciclopèdia Catalana (կատ.) — Grup Enciclopèdia, 1968.
4. 1 2  Library of Congress Authorities — Library of Congress.
5. 1 2  Post-Reformation Digital Library
6. 1 2  *Schäfer J.* Ökumenisches Heiligenlexikon — 1998.

Գրականություն
-------------

* Եվսեբիոս Կեսարացի, Պատմութիւն եկեղեցւոյ, Վնտ. 1877։
* Տեր-Մինասյան Երևան, Ընդհանուր եկեղեցական պատմութիւն, Էջմիածին, 1908։
* Հատիտյան Ա. Ալեքսանդրիայի եկեղեցու մեծ հայրապետները Բ–Ե դարերում, «Էջմիածին», 1981, դ 8։
* Պետրոսյան Երևան, Հայրաբանություն, մաս 1, Էջմիածին, 1996, էջ 116–130։
* Nautin P. Biographie de Clռment d’Alex. "Lettres et ռcrivains chrռtiens des II et III siecles", P. 1961;
* Quasten J. Patrology, v. II Utrecht (Antwerp), 1966.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Ալեքսանդրյան դպրոց |
| --- |
|  |
| Գիտություն | 
Ալեքսանդրիայի գրադարան •
Արիստարքոս Սամոսցի •
Արիստոֆան Բյուզանդացի •
Արքիմեդես •
Հերոֆիլ •
Կոնոն •
Կլավդիոս Պտղոմեոս •
Էրատոսթենես Կիրենացի
 |
|  |
| Փիլիսոփայություն | 

**Աստվածաբանության դպրոց՝** 
Աթանաս Ալեքսանդրացի •
Կյուրեղ Ալեքսանդրացի •
Կղեմես Ալեքսանդրացի •
Որոգինես •
Փիլոն Ալեքսանդրացի

**Նորապլատոնության դպրոց՝** 
Հիպատիա •
Դավիթ Անհաղթ •
Օլիմպոդորոս Կրտսեր •
 |
|  |
| Բանասիրություն | 
Էրատոսթենես Կիրենացի •
 |
|  |
| Գրականություն | 
Ապոլլոնիոս Հռոդոսացի •
Արաթ •
Կալիմաքոս •
 |

 |


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Հայրաբանություն |
| --- |
|  |
| Առաքելական հայրեր և ջատագովներ | 
Բառնաբաս առաքյալ • Կղեմես Հռոմեացի • Հերմաս • Դիդախե • Իգնատիոս Անտիոքացի • Պողիկարպոս Զմյուռնիացի •
Պապիոս Հիերապոլսեցի • Հիրենեոս Լիոնացի • Արիստիդես Աթենացի •Հուստինոս Փիլիսոփա • Տատիանոս • Կղեմես Ալեքսանդրացի
 |
|  |
| Հունական հայրաբանություն | 
Որոգինես †շուրջ 254 • Եվսեբիոս Կեսարացի †շուրջ 340 • Անտոն Մեծ †356 • Եփրեմ Ասորի †373 • Աթանաս Մեծ *(Ալեքսանդրացի)* †373 • Բարսեղ Մեծ *(Կեսարացի)* †379 • Կյուրեղ Երուսաղեմացի †386 • Գրիգոր Աստվածաբան *(Նազիանզացի)* †389 • Մակարիոս Մեծ †391 • Գրիգոր Նյուսացի † մոտ 394 • Եպիփան Կիպրացի †403 • Հովհան Ոսկեբերան †407 •
Կյուրեղ Ալեքսանդրացի †444 • Դիոնիսիոս Արիոպագոսցի † մինչև 532 • Մաքսիմոս Խոստովանող †662 • Հովհան Դամասկոսցի †753
 |
|  |
| Լատինական հայրաբանություն | 
Տերտուղիանոս †շուրջ 225 •
Կիպրիանոս †258 •
Իլարիոս †367 •
Ամբրոսիոս Մեդիոլանցի †397 •
Հիերոնիմոս †420 •
Օգոստինոս Երանելի †430 •
Գրիգոր I *Մեծ* †604 •
Իսիդոր Սևիլյացի †636
 |
|  |
| Արևելյան աստվածաբանություն | 
Թեոդորոս Մոպսուեստացի †428•
Թեոդորետոս Կյուրացի †457•
Հուլիանոս Հալիկառնասցի •
Սևերոս Անտիոքացի †538 •
 |
|  |
| Հայոց վարդապետներ և հայրեր | 
Գրիգոր Լուսավորիչ †շուրջ 330 •
Սահակ Ա Պարթև †439 •
Մեսրոպ Մաշտոց †440 •
Եղիշե †480 •
Մովսես Խորենացի †490 •
Հովհաննես Մայրագոմեցի †652՞ •
Խոսրովիկ Թարգմանիչ VIII դար •
Հովհաննես Գ Օձնեցի †728 •
Ստեփանոս Սյունեցի †735 •
Սամվել Կամրջաձորեցի †XI դար •
Գրիգոր Նարեկացի †1003 •
Անանիա Սանահնեցի †1070-ական թթ․ •
Ներսես Շնորհալի †1173 •
Ներսես Լամբրոնացի †1198 •
Մխիթար Գոշ †1213 •
Հովհան Որոտնեցի †1386 •
Գրիգոր Տաթևացի †1409
 |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրիտանիկա · Բրոքհաուս · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Բրոքհաուսի և Եփրոնի փոքր · Դասական հնությունների իրական բառարան · Իրանիկա · Կրուգոսվետ · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Ուղղափառ · Catholic (1997—…) · Notable Names Database · Treccani · Universalis |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BAV: ADV12282538, ADV12282509 · BIBSYS: 90216073 · BNC: a10066512 · BNE: XX1126040 · BNF: 11897014x · CiNii: DA01017166 · CONOR: 19831907 · EGAXA: vtls000966867 · GND: 118563122 · ICCU: CFIV059324 · ISNI: 0000000121451167 · LCCN: n50066849 · LNB: 000232020 · NKC: jn19992000462 · NLA: 35758338 · NLG: 21005 · NLP: a0000001180017 · NSK: 000107407 · NTA: 069549877 · NUKAT: n96200191 · LIBRIS: 180285 · SUDOC: 026791145 · VIAF: 100185827, 65158790626238851831 · WorldCat VIAF: 100185827, 65158790626238851831 |

 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  *Քրիստոնյա Հայաստան հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո:*  |