recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Չանդրապուր**, ***Չանդա*** (անգլ.՝ Chandrapur, մարաթհի՝ चंद्रपुर), քաղաք Հնդկաստանի Մահարաշտա նահանգում։ Չանդրապուր շրջանի վարչական կենտրոնը։

Աշխարհագրություն և կլիմա
------------------------

Գտնվում է Նագպուրից հարավ-արևելքում։ Քաղաքի միջին բարձրությունը ծովի մակարդակից 188 մետր է։ Չանդրապուրի երկարությունը հյուսիսից հարավ՝ 10,6 կմ, արևմուտքից արևելք՝ 7,6 կմ։

Քաղաքի կլիման բնութագրվում է որպես տաք և չոր։ Տարվա ամենատաք ամիսը մայիսն է, որի առավելագույն ջերմաստիճանը 43 °C է։ Ամենատաք ամիսը դեկտեմբերն է, նվազագույնը ջերմաստիճանը 13,2 °C է։ Ամենաբարձր ջերմաստիճանը գրանցվել է 2007 թվականի հունիսի 2-ին և կազմում է 49 °C: Ռեկորդային ցածր ջերմաստիճանը գրանցվել է 1899 թվականի հունվարի 10-ին և կազմել է 2,8 °C: Տարեկան տեղումների նորման կազմում է մոտ 1250 մմ։ Անձրևների սեզոնը շարունակվում է հունիսից մինչև սեպտեմբեր։

Բնակչութուն
-----------

Քաղաքի բնակչությունը 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմում է 321 036 մարդ։ 2001 թվականի համահնդկական մարդահամարի տվյալներով քաղաքում բնակվել է 297 612 մարդ, որոնցից տղամարդիկ կազմել են 50%-ը, կանայք' համապատասխանաբար 50%-ը։ Մեծահասակ բնակչության գրագիտության մակարդակը կազմել է 73% (ընդհանուր հնդկական ցուցանիշը 59,5% է)։ Բնակչության 12%-ը 6 տարեկանից ցածր է եղել։

Տնտեսություն
------------

Չանդրապուրը տարածաշրջանի խոշոր արդյունաբերական կենտրոնն է։ Քաղաքի և նրա շրջակա շրջանների տնտեսությունը հիմնված է ածուխի և ժայռի արդյունահանման, ցեմենտի արտադրության, ցելյուլոզա-թղթե արդյունաբերության, ֆերոմարգանենտի արտադրության և մի շարք այլ ոլորտների վրա։ Բացի այդ, քաղաքից 6 կմ հեռավորության վրա գտնվում է խոշոր ջերմային էլեկտրակայան։

Տրանսպորտ
---------

Չանդրապուրը գտնվում է հիմնական երկաթուղային ճյուղի վրա, որը կապում է Դելին Հայդարաբադի և Չեննայի հետ։ Մոտակա օդանավակայանը, որը ընդունում է կանոնավոր չվերթներ, գտնվում է Նագպուրում։ Կա ավտոբուսային կապ տարածաշրջանի խոշոր քաղաքների հետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Chandrapur, India Page» (անգլերեն)։ Fallingrain Global Gazetteer։ Վերցված է 2013-10-05
2. ↑  India Meteorological Department։ «Ever recorded Maximum temperature, Minimum temperature upto 2010»։ India Meteorological Department։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-05-21-ին։ Վերցված է 2013-05-21
3. ↑  Census of India; Provisional Population Totals Paper 2 of 2011 : India (Vol II), Cities having population 1 lakh and above (**pdf-fil**) Preliminära resultat. Läst 24 december 2011.
**Նիհոնդայրա աստղադիտարան** (ճապ.՝ 日本平観光天文センター, աստղադիտարանի կոդը` — «385»), աստղադիտարան Ճապոնիայում, տեղակայված է Սիուձոկա պրեֆեկտուրայի Ծիմիդզու գյուղի մոտ գտնվող բլրի վրա։ Աստղադիտարանը երբեմն նաև անվանվում է իր գտնվելու վայրի անունով **Սիուձոկայի աստղադիտարան**։ Այստեղ, ճապոնացի աստղագետներ Տակեշի Ուրատայի և Մինորու Կիձավայի կողմից հայտնաբերվել են բազմաթիվ աստերոիդներ։

2007 թվականին աստղադիտարանը աշխարհում 43-րդն էր աստերոիդների հայտնաբերման վայրերի ցանկում, այն ժամանակ այստեղ հայտնաբերվել էին 163 աստերոիդներ, սակայն 2016 թվականի տվյալներով այստեղ արդեն հայտնաբերվել են ավելին քան 400 աստերոիդներ։

1983 թվականի փետրվարի 8-ին Գեյսեյի աստղադիտարանում Ցուտոմու Սեկիի կողմից հայտնաբերված աստերոիդը անվանվել է (2880) Նիհոնդայրա ajs astxadita8ani patvin:

Հիմնական նվաճումները
--------------------

* Հայտնաբերվել են 163 աստերոիդ։
* 7024 աստղաչափական դիտարկումներ հրապարակվել են 1967-ից 2000 թվականները

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «List Of Observatory Codes»։ Minor Planet Center։ Վերցված է 2016 թ․ փետրվարի 4
2. 1 2 3  Schmadel Lutz D. (2007)։ «(2880) Nihondaira»։ *Dictionary of Minor Planet Names – (2880) Nihondaira*։ Springer Berlin Heidelberg։ էջ 237։ ISBN 978-3-540-00238-3։ doi:10.1007/978-3-540-29925-7\_2881
3. ↑  «Minor Planet Discovery Sites»։ Minor Planet Center։ 2016 թ․ փետրվարի 24։ Վերցված է 2016 թ․ փետրվարի 4
4. ↑  Փոքր մոլորակների կենտրոնի տվյալների բազայում աստղադիտարանի կատարած բոլոր դիտարկումները

Արտաքին հղումներ
----------------

**Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում աստղադիտարանի կատարած դիտարկումները**

* Աստերոիդների աստղաչափական դիտարկումները
* Աստերոիդների աստղաչափական դիտարկումները

**NASA ADS տվյալների բազայում աստղադիտարանի ներդրումը**

* Որոնում «Nihondaira Observatory» բառերով

**1870 թվականից հետո աստերոիդների և մոլորակների արբանյակների դիտարկումները**

* Դիտարկումների արխիվ ՓՄԿ-ի կայքում
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Ալեքսանյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Նելսոն Դրաստամատի Ալեքսանյան** (հունվարի 1, 1952(1952-01-01), Վաղարշապատ, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 17, 2020(2020-06-17), Երևան, Հայաստան), հայ թարգմանիչ, լրագրող, հրապարակախոս, 1989 թվականից Հայաստանի գրողների միության անդամ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1952 թվականի հունվարի 1-ին, Էջմիածին քաղաքում (այժմ՝ Վաղարշապատ)։ Սովորել է ԵՊՀ ռուսաց լեզվի և գրականության ֆակուլտետում և Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտում։ Աշխատել է Հայաստանի գրողների միության «Լիտերատուրնայա Արմենիա» հանդեսում, «Նոյյան տապան» և «Արմենպրես» լրատվական գործակալություններում, «Ռեսպուբլիկա Արմենիա» օրաթերթում։

Նրա թարգմանությամբ առանձին գրքերով և ժողովածուներով լույս են տեսել հայաստանյան և սփյուռքահայ արդի և դասական տասնյակ գրողների ստեղծագործություններ ինչպես Հայաստանում և Ռուսաստանում, այնպես էլ արտերկրում՝ Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Իսրայելում, Լեհաստանում և այլուր։

Ռուսերենից հայերեն է թարգմանել գիտական և իրավաբանական բնույթի դասագրքեր։ Հայաստանյան մամուլում հրապարակել է տասնյակ հրապարակախոսական հոդվածներ։ Շուրջ 50 թարգմանական գրքի հեղինակ է։

Թարգմանություններ
-----------------

* Հովհաննես Թումանյան, Հեքիաթներ, 2012
* Ռազմիկ Դավոյան, Եթե աստված կամենա, Երևան, 2011

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Սիմոնյան Կորյուն (2020-06-17)։ «Մահացել է լրագրող, թարգմանիչ Նելսոն Ալեքսանյանը»։ *ՀՐԱՊԱՐԱԿ* (hy-AM)։ Վերցված է 2020-06-17
2. ↑  Նելսոն Ալեքսանյանի մասին ՀԳՄ կայքում

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Հայաստանի գրողների միություն |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | AV Production |

 |
**Չաջանմյոն** (կորեերեն՝ 짜장면), կորեական խոհանոցի ուտեստ։ Անվանումը ծագում է հիմնական բաղադրիչներից՝ «չաջան» սոուսից և «մյոն» ցորենի արիշտայից։ Նաև չաջանմյոնում ավելացնում են բանջարեղեն, մսամթերք (հիմնականում խոզի միս, նաև տավարի միս), ծովամթերք (ծովախեցգետին կամ կաղամար)։ Առաջ այս ուտեստի համար արիշտան պատրաստվում էր ձեռքով, հիմա ավելի հաճախ օգտագործում են արդյունաբերական արտադրության արիշտա։ Չաջան սոուսը պատրաստում են չխունջան մածուկի հիման վրա, որը բաղկացած է կարամելով տապակած սև լոբուց, նաև սոյայի կամ ոստրեի սոուսից։

Չաջանմյոնը հայտնվել է Կորեայում հարևան Չինաստանից XX դարի սկզբին։ Ուտեստը հարմարեցվել է կորեական խոհանոցի ավանդույթներին և առաջին անգամ մատուցվել է ներգաղթյալների բացած չինական Կոնհվաչհուն (կորեերեն՝ 공화춘?, 共和春?) ռեստորանում, որը մինչ այսօր աշխատում է Չայնատաունե նավահանգիստային Ինչհոն քաղաքում։

Չաջանմյոնը հաճելի է մատուցել պանչհանամի հետ. դեղին մարինացված բողկով (տակուան) կամ մարինացված սոխով, տապակած կամ եփած ձվով, կանաչ սոխով, բամբուկե ծիլերով։

Հատուկ հայտնիություն չաջանմյոնը ստացել է 1950-ական թվականների կեսերին աշխատողների շրջանում. այն էժան, բայց հագեցնող ուտեստը է, որը դարձել է կորեացի աշխատողների սննդակարգի անբաժանելի մասը։ Որպեսզի ավելի նվազեցնեն ուտեստի արժեքը, չաջանմյոնում ավելացնում են մեծ քանակությամբ սոխ և կարտոֆիլ։

2012 թվականի ապրիլի 28-ին Կորայի Ինչոն քաղաքում բացվել էր չաջանմյոնի թանգարան (գտնվում է Կոնհվանչհուն ռեստորանում)։

Թողարկվում է նաև արագ պատրաստման չաջանմյոն, օրինակ՝ «Դոշիրակ» ընկերության արտադրության։

Փետրվարի 14-ին՝ Սուրբ Վալենտինի օրը, Կորեայում ընդունված է նվերներ նվիրել տղամարդկանց։ Մարտի 14-ին՝ Սպիտակ օրը՝ կանաց։ Նրանք, ովքեր զույգ չեն ձեռք բերել, նշում են ապրիլի 14-ին Սև օրը։ Այդ օրը միայնակ մարդիկ հագնում են սև հագուստ և գնում են սրճարաններ կամ ռեստորաններ, համտեսելու սև արիշտա՝ չաջանմյոնը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  «ЧЁРНАЯ ЛАПША ЧАЧЖАНМЁН 짜장면»։ *mybreadcrumb.ru*։ Վերցված է 2022 թ․ օգոստոսի 19
3. ↑  hipfoodiemom (2019 թ․ մարտի 6)։ «Jajangmyeon: Korean Noodles with Black Bean Sauce»։ *Hip Foodie Mom* (en-US)։ Վերցված է 2022 թ․ օգոստոսի 19
4. ↑  Charlie (2021 թ․ մարտի 4)։ «What Does Jajangmyeon Taste Like?»։ *Prepared Cooks* (en-US)։ Վերցված է 2022 թ․ օգոստոսի 19
5. ↑  MICHELE KAYAL։ «Traditional Chinese New Year fare symbolic»։ *Lubbock Avalanche-Journal* (en-US)։ Վերցված է 2022 թ․ օգոստոսի 19
6. ↑  Kinja (2022 թ․ օգոստոսի 19)։ «Kinja Eats: Jjajangmyun»։ *Kinja* (անգլերեն)։ Վերցված է 2022 թ․ օգոստոսի 19
7. ↑  «Kinja Eats: Jjajangmyun»
8. ↑  Smithsonian Magazine, K. Annabelle Smith։ «Korea’s Black Day: When Sad, Single People Get Together And Eat Black Food»։ *Smithsonian Magazine* (անգլերեն)։ Վերցված է 2022 թ․ օգոստոսի 19
**Միկոլա Շապովալ** (ուկրաիներեն՝ Шаповал Микола Терентійович, հունիսի 15, 1919(1919-06-15), Բոգաչկա-Պերվայա, Վելիկա Բոգաչկայի շրջան, Ուկրաինա - մարտի 22, 1982(1982-03-22), Խարկով, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի գրող, բանաստեղծ, Կարմիր աստղի շքանշանակիր։

Կենսագրություն
--------------

Միկոլա Շապովալը ծնվել է 1919 թվականին Պոլտավայի մարզի Բոգաչկա-Պերվայա գյուղում, բատրակի ընտանիքում։ Եղել է կոբզար Ֆյոդոր Կուշներիկի ուղեկցողը, 1928-1934 թվականներին ապրել է մանկատանը։ Սեմինարիան ավարտելուց հետո սովորել է Վելիկոսորոչինսկի մանկավարժական տեխնիկումում, այնուհետև աշխատել որպես ուսուցիչ։

1938 թվականին աշխատել է Վելիկա Բոգաչկայի շրջանի «Рідний край» թերթում։ 1939 թվականին ընդունվել է Ուկրաինայի կոմունիստական ինստիտուտ, զորակոչվել է Խորհրդային բանակ։ Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին, թղթակցել է Молодь України թերթին։ Պատերազմի ավարտից հետո սովորել է Ուժգորոդի համալսարանում, աշխատել է թերթում։ Վերադարձել է Խարկով, գրել է պատմվածքներ, վեպեր, բանաստեղծություններ մեծահասակների և երեխաների համար։

Ստեղծագործություններ
--------------------

**Բանաստեղծական ժողովածուներ**

* 1948 - «Երրորդ գարունը»,
* 1950 - «Արշալույսը սարերում»,
* 1951 - «Հաղթողները»
* 1955 - «Ճամփաները երգում են»,
* 1971 - «Ջերմ անձրև»,
* 1978 - «Պոեզիա»,

Հրատարակված վիպակներ ու պատմվածքներ`

* 1960 - «Լուռ սեր»,
* 1963 - «Գարունը սկսվել է սեպտեմբերին»,
* 1963 - «Գիշերային չվերթը»,
* 1963 - «Գանձեր որոնելիս»
* 1972 - «Անհավատալի ճշմարտությոն»,
* 1966 - «Գնում եմ դեպի մարդիկ», վեպ
* «Երրորդ, որտե՞ղ ես»,
* «Վերջին կրակոց».

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Ուկրաինական քնար», բանաստեղծություններ, Հայպետհրատ, Երևան, 1954։
2. ↑  «Славна Великобагачанщина - Великі Великобагачанці»։ *vb.ucoz.ua*։ Վերցված է 2017-05-19
3. ↑  Administrator։ «ШАПОВАЛ - Лексика - українські енциклопедії та словники»։ *leksika.com.ua*։ Վերցված է 2017-05-19
**«Չարամիտը»** (ռուս.՝ «Злоумышленник»), ռուս գրող Անտոն Չեխովի պատմվածքը, որն առաջին անգամ տպագրվել է 1885 թվականին։

Հրատարակություններ
------------------

«Չարամիտը» պատմվածքը առաջին անգամ հրատարկվել է 1885 թվականի օգոստոսի 5-ին (հին տոմարով՝ հուլիսի 24-ին) «Պետերբուրգյան թերթի» («Петербургская газета») № 200-ում *Ա. Չեխոնտե* ստորագրությամբ։ Պատմվածքը հրատարակվել է «Խայտաբղետ պատմվածքներ» ժողովածուի կազմում, իսկ ավելի ուշ ներառվել է գրողի աշխատությունների ժողովածուի բնօրինակ հրատարակության 3-րդ հատորում, որը կազմել է հրատարակիչ Ադոլֆ Մարքսը 1899―1901 թվականներին։

Լև Տոլստոյը պատմվածքը ներառել է Չեխովի լավագույն պատմվածքների իր ցանկում։

Դեռևս Անտոն Չեխովի կենդանության օրոք պատմվածքը թարգմանվել է բուլղարերեն, հունգարերեն, գերմաներեն, չեխերեն, սլովակերեն և սերբախորվաթերեն։

Հայերեն թարգմանության հեղինակը Մկրտիչ Արմենն է։

Գրության պատմություն
--------------------

Վլադիմիր Գիլյարովսկին հաստատել է, որ Դենիս Գրիգորևի նախատիպը եղել է Մոսկվայի նահանգի Կրասկովո ավանից Նիկիտա Պանտյուխին անունով գեղջուկը։ Նրա խոսքերով՝ Չեխովը ձայնագրել և վերարտադրել է որոշ բառեր ու արտահայտություններ, որոնք ասել էր իրական «չարամիտը», որը հանել էր պտուտակամերը և չէր հասկացել, որ դա կարող էր գնացքի վթարման պատճառ դառնալ։

Դիպաշար
-------

Դատական քննիչը ապարդյուն փորձում է բացատրել Գրիգորև անունով գյուղացուն, որ ռելսերը փայտակոճերին ամրացնող պտուտակամերը քանդել չի կարելի։ Գրիգորևը արդարանում է, և, թվում է, պարզապես չի էլ կարողանում հասկանալ՝ ինչու ինքը պետք է զրկվի պտուտակամերը՝ որպես ձկնորսության համար ծանրություն օգտագործելու իրավունքից։

Էկրանավորում
------------

Պատմվածքը օգտագործվել է «Ա. Չեխով։ Տեսարաններ» հեռուստաներկայացման մեջ (ԽՍՀՄ), ռեժիսոր՝ Գեորգի Տովստոնոգով, դերերում՝ Օլեգ Բասիլաշվիլի (դատական քննիչ), Եվգենի Լեբեդև (չարամիտ Գրիգորև)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Шуб, Е.М. Комментарии к рассказу «Злоумышленник». Собрание сочинений А.П. Чехова в 12 томах. Художественная литература. Москва, 1960. Т. 3, с. 508-509
2. ↑  I.L. Tolstoy's 25 May 1903 letter to Chekhov // Письмо И. Л. Толстого к Чехову от 25 мая 1903 г. — т. III этого изд. стр. 537
3. ↑  «Lib.ru/Классика: Чехов Антон Павлович. Злоумышленник»։ az.lib.ru։ Վերցված է 2017-06-08
4. ↑  Չեխով Անտոն Պավլովիչ, Եսայան Դորա Գարեգինի, Մկրտչյան Լևոն (1987)։ Թոռունյան Է Բ, ed.։ *Ընտիր երկեր =: Избранные произведения: Рассказы, повести, пьесы: Պատմվածքներ, վիպակներ, պիեսներ*։ Ռուս դասականների գրադարան։ Երևան: Սովետական գրող
5. ↑  Гиляровский, В. Москва и москвичи. 1959, с. 354
**Մարտա Գարսիա Ռինկոն** (իսպ.՝ Marta Garcia Rincon, հունիսի 28, 2003(2003-06-28)), իսպանացի մարզուհի, ծանրորդ, Եվրոպայի 2023 թվականի առաջնության հաղթող, Եվրոպայի պատանիների փոխչեմպիոն։

Կենսագրություն
--------------

Մարտա Գարսիա Ռինկոն ծնվել է 2003 թվականին։ 2022 թվականի հոկտեմբերին Ալբանիայում տեղի ունեցած ծանրամարտի Եվրոպայի պատանեկան առաջնությունում մինչև 45 կգ քաշային կարգում դարձել է արծաթե մեդալակիր, ինչպես նաև երկու վարժությունում նվաճել է փոքր արծաթե մեդալ։

2022 թվականին Բոգոտայում տեղի ունեցած ծանրամարտի աշխարհի առաջնությունում նա մինչև 45 կգ քաշային կարգում զբաղեցրել Է 11-րդ հորիզոնականը։

2023 թվականի ապրիլին Երևանում տեղի ունեցած Եվրոպայի առաջնությունում իսպանացի մարզուհին մինչև 45 կգ քաշային կարգում դարձել է բրոնզե մեդալակիր՝ երկու վարժությունների արդյունքում՝ 153 կգ ընդհանուր արդյունքով։

Նվաճումներ
----------

Եվրոպայի ծանրամարտի առաջնություն

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Արդյունք** | **Քաշ** | **Թվական** | **Մրցաշարի վայր** | **Պոկում** | **Հրում** | **Ընդհանուր քաշ** |
| 3 Բրոնզ | մինչև 45 կգ | 2023 | Երևան, Հայաստան | 68,0 | 85,0 | 153,0 |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  «Marta Garcia Rincon (Weightlifting) : Prize list and results»։ *www.the-sports.org*։ Վերցված է 2023 թ․ ապրիլի 15
3. ↑  «Marta Garcia Rincon (Weightlifting) : Prize list and results»։ *www.the-sports.org*։ Վերցված է 2023 թ․ ապրիլի 16
4. ↑  «Marta Garcia Rincon in OA Sport»։ *OA Sport* (it-IT)։ Վերցված է 2023 թ․ ապրիլի 16

Արտաքին հղումներ
----------------

* la nueva subcampeona mundial que ha dado Salamanca(չաշխատող հղում)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | IAT · IWF |

 |
**Մարտեն Բերտո** (փետրվարի 3, 1691(1691-02-03), Վալանսեն, Նոր, Նոր-Պա-դը-Կալե, Ֆրանսիա - հունվարի 22, 1771(1771-01-22), Անժե, Մեն և Լուար), ֆրանսիացի թավջութակահար, թավջութակի ուսուցիչ և երգահան։ Համարվում է թավջութակ նվագելու ֆրանսիական դպրոցի հիմնադիրը։

Կյանք
-----

Բերտոյի կյանքի նկարագրությունները հաճախ անվստահելի ու ուռճացված են։ Արդյունքում, նրա կյանքի մասին քիչ բան է հայտնի։ Նա, հավանաբար, վիոլա է սովորել Գերմանիայում՝ բոհեմիացի Կոզեկզի մոտ։ Ջ․Ֆ․ Ֆետիսը, որը հեղինակել է «Biographie universelle des musiciens» աշխատությունը (1835-1844), նշել է, որ Բերտոն թավջութակի վրա իր առաջին դեբյուտը կատարել է 1739 թվականին Concert Spirituel-ում՝ նվագելով սեփական կոնցերտոն։ Սակայն նրա անունը այն ժամանակի ոչ մի լրատվամիջոցում չի նշվել, և ո՛չ նրա կոնցերտոն, ո՛չ էլ դրա էսքիզները չեն հայտնաբերվել։ Նրա անվան միակ հիշատակումը կատարվել է Ժան-Ժակ Ռուսոյի կողմից, որը նշել է, որ 1753 թվականին Փարիզում լսել է Բերտոյի կատարումը։

Աշխատանքներ
-----------

Բացառությամբ մի քանի թավջութակի սոնատների, Բերտոյի գործերից շատերն անհետացել են։ Երկար տասնամյակներ Բերտոյի հայտնի G մաժոր թավջութակի սոնատը վերագրվել է իտալացի կոմպոզիտոր Ջիովանի Բատիստա Սամարինիին։

Ուսուցում
---------

Նրա ուսանողների թվում էին՝ Ֆրանսիայի գահաժառանգ Լյուդովիկ Ֆերդինանդը (Լուի XV-ի որդին), վալենսացի եղբայրներ Ժան-Բատիստ Ժանսոնը (1742-1804) և Լուի Օգյուստ Ժոզեֆը (1749-1815), Ժոզեֆ Ռեյը (1738-1811), Ժան-Պիեռ Դուպորը, հայտնի որպես «l'Aîné» (1741-1818), «Երաժշտության Թագավորական ակադեմիայի սովորական թավջութակահար» և 1764 թվականին լույս տեսած «Méthode pour le cello»-ի հեղինակ Ժոզեֆ Թիլյերը, թավջութակահար և կոմպոզիտոր Ֆրանսուա Կյուպի դե Ռենուշարդը և Ժան-Բապտիստ Բրևալը (1753-1823), որն ամենայն հավանականությամբ նրա վերջին ուսանողն էր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Երաժշտություն (ֆր.)
2. 1 2 3 4  Gagnon, Marie-Elaine։ «The Influence of the French Cello School in North America»։ Արխիվացված է օրիգինալից փետրվարի 5, 2012-ին։ Վերցված է ապրիլի 21, 2012  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
3. ↑  «Martin Berteau and the Cello in France»։ Վերցված է ապրիլի 21, 2012
4. ↑  «Berteau, Martin (1691-1771) - Cellist»։ Վերցված է ապրիլի 21, 2012

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | International Music Score Library Project · MusicBrainz |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 14795793r · GND: 102498849 · ISNI: 0000000084845932 · LCCN: no94024964 · NKC: jn20000600837 · NTA: 160361613 · PTBNP: 1181518 · SUDOC: 25157010X · VIAF: 122270696 · WorldCat VIAF: 122270696 |

 |

 |
**Չեսթեր Դյուեյն Թըրներ** (անգլ.՝ Chester Dewayne Turner, նոյեմբերի 5, 1966(1966-11-05), Warren, Արկանզաս), ամերիկացի սերիական մարդասպան, աֆրոամերիկացի։ Պաշտոնապես մեղադրվում է Լոս Անջելեսում 10 սպիտակամորթ կանանց սպանության, ինչպես նաև իր զոհերից մեկի չծնված երեխայի մահվան մեջ։

Վաղ տարիներ
-----------

Չեստեր Թըրները ծնվել է 1966 թվականի նոյեմբերի 5-ին Արկանզաս նահանգի Ուորեն քաղաքում։ 1971 թվականին նրա ծնողները ամուսնալուծվել են, և նա մոր հետ տեղափոխվել է Կալիֆոռնիա։ Ընտանիքը բնակվել է Հարավային Լոս Անջելեսում՝ քաղաքի սոցիալապես անապահով թաղամասերից մեկում՝ որդուն կերակրելու համար, Չեսթերի մայրը 1970-ական թվականներին միաժամանակ երկու աշխատանք է կատարել՝ առանց պատշաճ դաստիարակելու որդուն, ինչն ազդել է նրա վարքագծի վրա։ Քանի որ ազատ ժամանակի մեծ մասը Թըրները տրամադրել է ինքն իրեն, նա սկսել է դպրոց գնալ և ավելի շատ ժամանակ անցկացնել փողոցում՝ շփվելով նույն ձախորդ դեռահասների հետ՝ աստիճանաբար ներքաշվելով քրեական կյանքի մեջ։ Թըրները հաճախել է «Locke High School» դպրոց, դպրոցական տարիներին նա հայտնի է եղել կարգապահության խախտմամբ և սոցիալական նորմերի ոտնահարմամբ, ինչի հետևանքը դարձել է Չեսթեր Թըրների՝ 1983 թվականին դպրոցից դուրս գալը։ Որոշ ժամանակ անց Թըրներն առաջին անգամ ձերբակալվել է զենքի գործադրմամբ հարձակման համար, սակայն զոհն ազատվել է միայն վախից։ Թըրները դատապարտվել է մի քանի ամսվա ազատազրկման և ազատության մեջ էր հայտնվել 1984 թվականի սկզբին։ Փորձելով հեռու մնալ քրեականից` Թըրները գտել է աշխատանք և տարիներ շարունակ աշխատել է «Dominos» պիցցայի ցանցում որպես պիցցայի առաքիչ։ Ազատ և աշխատանքային ժամանակի մեծ մասը Թըրներն անցկացրել է անցկացրել է Հարավային Լոս Անջելեսի չորս թաղամասերում՝ Ֆիգերո Սթրիթ փողոցի երկու կողմերում, որտեղ տեղակայված են բազմաթիվ հյուրանոցներ և տարածված է մարմնավաճառությունը։ 1980-ական թվականների վերջին Թըրներն ամուսնացել է դպրոցական ընկերուհի Ֆելիսիա Կոլիերայի հետ, սակայն, չնայած դրան, շարունակել է երկար ժամանակ անկացնել մարմնավաճառների ու սուտենյորների հասարակության շրջանում։ Միևնույն ժամանակ, նա «Dominos» պիցերիայի վարչակազմի հովանավորությամբ սկսել է մենեջերի մասնագիտությամբ ուսուցում, բայց ուսուցման ավարտից քիչ առաջ և առաջին երեխայի ծննդին՝ 1991 թվականի վերջին, Թըրները կրկին ենթարկվել է կալանքի և նրա քրեական գործունեությունը թափ է հավաքել, որի պատճառով նա հայտնվել է ոստիկանների ուշադրության կենտրոնում։

Քրեական գործունեություն
-----------------------

Դատապարտվել է մահապատժի։ ԴՆԹ-ի անալիզի արդյունքներով 1987-1998 թվականներին Լոս Անջելեսում իրականացվել է 13 կնոջ սպանություն։

Ջոնսի գործ
----------

Թըրների կատարած մի քանի սպանություններ սխալմամբ վերագրվել են Դեյվիդ Ալեն Ջոնսին։ Ջոնսին դատապարտել են։ Սակայն, երբ ԴՆԹ-ի անալիզներն ապացուցել են նրա անմեղությունը, նա բանտից ազատ է արձակվել 2004 թվականի մարտին և վերականգնվել։ Որպես փոխհատուցում բանտում անցկացրած 11 տարվա ընթացքում նա ստացել է 720 000 ԱՄՆ դոլար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «What made Chester Turner one of the most prolific killers of his time?»
2. ↑  «Serial Killer: Chester DeWayne Turner»
3. ↑  «Silent Wraith: Chester Turner»

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Serial Killer Identified Through DNA Technology» (Press release)։ Los Angeles Police Department։ 2004-10-23։ Վերցված է 2007-05-22
Շապիկի օրինակ, որը կարելի է կրել որպես ներքնաշապիկ և սովորաբար ոչ որպես վերնազգեստ։
**Ներքնաշապիկ**, ներքնազգեստի տեսակ, որը կրում են վերնաշապիկի տակից և նախատեսված է մարմնի քրտնքից և հոտերից պաշտպանելու համար։ Այն կարող է ունենալ կարճ թև (T-shirt) կամ լինել անթև (A-shirt): Առավել հաճախ տերմինը վերաբերում է մարմնի վերին հատվածի ներքին հագուստին, որը կրում են տղամարդիկ։

Ներքաշապիկը կարելի է հագնել՝ մարմինը կոշտ կամ այլ անհարմար գործվածքից պաշտպանելու համար։ Այն նաև դարձնում է զգեստները քիչ թափանցիկ՝ նվազեցնելով գործվածքի կողմից ներծծվող քրտնքի քանակը։ Այն կարելի է կրել ձմռան ամիսներին՝ որպես ջերմության լրացուցիչ շերտ, ինչպես նաև այն նվազեցնում է հագուստի վերին շերտերի մաշվածությունը։

Պատմություն
-----------

Զանգվածային գործարանային արտադրության ներքնաշապիկները տարածված դարձան Արևմուտքում 20-րդ դարի սկզբին, երբ նորարարությունները բաժանեցին սովորական ներքնազգեստ երկու մասի՝ մարմնի վերին և ստորին հատվածների համար։

Ներքնաշապիկի տեսակները
----------------------

A-shirt-ի օրինակ
* Անթև ներքնաշապիկը, որը նաև հայտնի է որպես A-shirt, ունի մեծ թևային և պարանոցային բացվածք, քիչ է պաշտպանում թևատակերի քրտինքը։
* V- պարանոցով վերնաշապիկը ունի V-աձև պարանոց։
* Երկարաթև շապիկն ունի երկար թևեր և կարող է օգտագործվել զով եղանակին։ Այս տեսակի վերնաշապիկը նույնպես սովորաբար կրում են աշխատանքային վերնաշապիկի տակից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Esquire: the handbook of style : a man's guide to looking good* (անգլերեն)։ New York, NY: Hearst Books։ 2009 թ․ հունվարի 1։ ISBN 9781588167460։ OCLC 217263653
2. 1 2  Centeno Antonio (2013 թ․ հունիսի 28)։ «A Man's Guide to Undershirts: History, Styles, and Which to Wear»։ *The Art of Manliness*։ Արխիվացված է օրիգինալից 2021 թ․ դեկտեմբերի 6-ին։ Վերցված է 2020 թ․ հունվարի 28  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
**Միշել Ռուբիրոլա** (ֆր.՝ Michèle Rubirola, հուլիսի 28, 1956(1956-07-28), Մարսել), ֆրանսիացի բժիշկ և քաղաքական գործիչ, «Եվրոպա Բնապահպանություն Կանաչներ» կուսակցության անդամ, Մարսելի քաղաքապետ (2020 թվականից)։

Կենսագրություն
--------------

Միշել Ռուբիրոլան ծնվել է 1956 թվականին Մարսելում՝ Իտալիայից և Իսպանիայից ներգաղթածների ընտանիքում։ Ծնողներից վերցրել է մարքսիստական-լենինյան գաղափարախոսության համախոհությունը, 1970-ական թվականներից քաղաքական ակտիվիստուհի է, բայց պատանեկության տարիներին զբաղվել է նաև սպորտով. խաղացել է Մարսելի «Օլիմպիկ» ակումբի կանանց ֆուտբոլային թիմում։ Ստացել է բարձրագույն բժշկական կրթություն։

2002 թվականին միացել է «Կանաչների» շարժմանը, 2008 թվականին ընտրվել է Մարսելի շրջաններից մեկի խորհրդի անդամ, 2015 թվականին ընտրվել է «Եվրոպա Էկոլոգիա Կանաչներ» կուսակցության դեպարտամենտի խորհրդի անդամ, 2020 թվականի հունվարին գլխավորել է «Մարսելյան գարուն» կոալիցիան։

2020 թվականի մարտի 15-ին Մարսելում մունիցիպալ ընտրությունների առաջին փուլում «Ձախ ուժերի միություն» Ռուբիրոլան հաղթել է 23,44% արդյունքով, իսկ հունիսի 28-ին քվեարկության երկրորդ փուլում նրա գլխավորած ԵԷԿ կոալիցիան, սոցիալիստները, կոմունիստները և «Չնվաճված Ֆրանսիա» կուսակցությունը ստացել է ձայների 39,9 %-ը՝ առաջ անցնելով հանրապետական Մարտին Վասալի գլխավորած դաշինքից (29,8 %) և Ազգային ճակատի ազգայնականների ներկայացուցիչ Ստեֆան Ռավիեից (19,8 %)։

2020 թվականի հուլիսի 4-ին մունիցիպալ խորհրդի պատգամավորները ձայների մեծամասնությամբ՝ 51-ը 41-ի դեմ, որը ներկայացվել է հանրապետական Գի Տեսիերի դեմ, Միշել Ռուբիրոլային ընտրել են Մարսելի նոր քաղաքապետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Répertoire national des élus — 2019.
2. ↑  French National Directory of Representatives, 13 July 2020 — 2020.
3. ↑  Coralie Bonnefoy (2020-06-29)։ «Municipales 2020 : à Marseille, Michèle Rubirola, l’écologiste inattendue» (ֆրանսերեն)։ La Croix։ Վերցված է 2020-08-19
4. ↑  Séverine Cazes (2020-06-29)։ «Municipales : Michèle Rubirola, celle qui a placé la gauche en tête à Marseille» (ֆրանսերեն)։ Le Parisien։ Վերցված է 2020-08-19
5. ↑  «Résultats municipales à Marseille : Michèle Rubirola (Union de la gauche) élue» (ֆրանսերեն)։ RTL։ 2020-06-29։ Վերցված է 2020-08-19
6. ↑  Sophie de Ravinel (2020-07-04)։ «Michèle Rubirola, celle qui rend Marseille à la gauche» (ֆրանսերեն)։ Le Figaro։ Վերցված է 2020-08-19

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Մարսելի քաղաքապետը քաղաքի պատմության մեջ առաջին անգամ կին է ընտրվել»։ ТАСС։ 2020-07-04։ Վերցված է 2020-08-19

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |

 |
**Նեֆելինը** (էլեոլիտ) ապար կազմող հանքանյութ է, կալիումի և նատրիումի ալյումինոսիլիկատ (Na, K) AlSiO4: Ֆելդսպաթոիդ բյուրեղները հազվադեպ են հանդիպում, ունեն կարճ սյունաշարով վեցանկյուն-պրիզմատիկ տեսք։

Անունը գալիս է հունարենից։ νεφέλη - ամպ, դա պայմանավորված է հանքանյութի հատկությամբ, որը ամպամած է դառնում ուժեղ թթուների լուծույթների մեջ ընկղմվելիս։ Լուծվում է աղաթթվի մեջ։

Կառուցվածք
----------

Նեֆելինի բյուրեղային կառուցվածքը պատկանում է տրիդիմիտ տիպին, հանքանյութի կմախքը ձևավորվում են աղավաղված 6-անդամ օղակներով, որոնք միմյանց հետ կապված են իրենց գագաթներով SiO4, AlO4, իսկ ալկալային մետաղական իոնները գտնվում են կմախքի բացվածքներում։ Նեֆելինը կազմում է զանգվածային կամ հատիկավոր կոնգլոմերատներ, որոնք ավելի քիչ են հանդիպում բյուրեղների տեսքով։

Գոյությունը բնության մեջ
------------------------

Նեֆելինը ալկալային ապարների (նեֆելինային սիենիտներ) և դրանց հրաբխային գործընկերների ՝ ֆոնոլիտի հիմնական օգտակար հանածոներից մեկն է։ Լացիոյի շրջանի լավաներում այն փոքրիկ գեղեցիկ բյուրեղներ է կազմում, հայտնաբերվել է նաև Նեապոլ նահանգի Մոնտե Սոմմա հրաբխի հրաբխային արտադրանքներում (Իտալիա):Բյուրեղները հայտնաբերվել են Էյֆելի լեռնազանգվածի (Գերմանիա) հրաբխային գոտում։ Երբ ժայռերը քայքայվում են, նեֆելինն ավելի շուտ ոչնչացվում է, քան դաշտային սպաթները, ինչի արդյունքում նրա տեղում քարանձավներ են առաջանում, անփայլ մոխրագույն խորշեր։

Նեֆելինային ապարների աշխարհի ամենամեծ լեռնազանգվածները տեղակայված են Մուրմանսկի շրջանում (Կիբինի լեռներ, Լովոզերո տունդրա և այլն)։ Ալյումինի ձուլման և վերամշակման համար նեֆելինների ամենամեծ և զարգացած զանգվածները գտնվում են Կեմերովոյի մարզում ՝ Կուզնեցկի Ալատաու, Կիյա-Շալտիրսկոե նեֆելինի հանքավայրում։

Գործնական արժեք
---------------

Նեֆելինը ստացվում է որպես ապատիտի արդյունահանման թափոն, մինչդեռ այն կարող է օգտագործվել 100% -ով, օրինակ ՝ ալյումինի, սոդայի ձուլման համար հումքի արտադրության և ցեմենտի արտադրության հումքի արտադրության համար։ Այն օգտագործվում է նաև սոդայի արտադրության և ապակու և կաշվի արդյունաբերության մեջ։ Ռուսաստանում ՝ Պիկալևոյում և Աչինսկում, կան նեֆելինի վերամշակման բույսեր ՝ ալյումին, սոդա, և ցեմենտ։ 2012 թվականին Կոաշվայում գործարկվեց նոր գործարան ՝ «Եղնիկների հոսք»։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  mineralienatlas
2. ↑  *Back M. E. Mandarino J. A. Fleischer M.* Fleischer’s Glossary of Mineral Species 2014 — 11 — Tucson: The Mineralogical Record, 2014.
3. ↑  «Проект «Олений Ручей»»։ *АО «Северо-Западная Фосфорная Компания»*։ 2016։ Վերցված է 2019 թ․ մարտի 27

Գրականություն
-------------

* Нефелин // Моршин — Никиш. — М. : Советская энциклопедия, 1974. — (Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров ; 1969—1978, т. 17).
**Չինաստանի կենտրոնական դրամահատարան**, Չինաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի (Թայվան) դուստր ձեռնարկությունն է։ Դրամահատարանի հիմնական գործունեությունը շրջանառության մետաղադրամների և հուշադրամների հատումն ու ձուլումն է, ինչպես նաև հուշամեդալների և ձուլվածքների այլ տեսակների արտադրությունը Թայվանի պետական հաստատությունների և գործարարների համար։

Պատմություն
-----------

Դրամահատարանն ի սկզբանե հաստատվել է որպես **Շանհայի դրամահատարան** 1920 թվականին Շանհայում։ 1928 թվականին այն վերանվանվել է որպես **Կենտրոնական դրամահատարան** և պատկանում էր Ֆինանսների նախարարությանը։ Հինգ տարի անց, 1933 թվականին, ընկերությունը սկսել է իր գործունեությունը։ Երկրորդ ճապոնա-չինական պատերազմի ժամանակ ընկերությունը ստիպված էր տեղափոխվել մայրցամաքային Չինաստանի հյուսիս, որտեղ կառուցվել են ձեռնարկություններ Չենդու, Գույլին, Կունմին, Լանչժոու և Վուչանգ քաղաքներում։ 1946 թվականին, երբ Ազգային հեղափոխական բանակը հաղթեց ճապոնիայի դեմ պատերազմում, ընկերությունը վերադարձավ Շանհայ։

1949 թվականին Չինաստանի քաղաքացիական պատերազմի ավարտից հետո ընկերությունը տեղափոխվեց Թայվան, և ձեռնարկությունները կառուցվեցին Թայբեյում։ Այնուհետև անցավ Չինաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի ենթակայության տակ (Թայվան)։ 1976 թվականին այս հաստատությունը տեղափոխվեց Գույշան թաղամաս մինչև այսօր։

Կազմակերպական կառուցվածքներ
---------------------------

* Պլանավորման բաժին
* Գնումների և մատակարարման բաժին
* Որակի վերահսկման բաժին
* Քարտուղարություն
* Հաշվապահական հաշվառման գրասենյակ
* Անձնակազմի գրասենյակ
* Աշխատանքի անվտանգության և առողջության գրասենյակ
* Էթիկայի գրասենյակ
* Տեղեկատվության կառավարման գրասենյակ
* Ձուլման և գլանման գրասենյակ
* Դրամահատման և փաթեթավորման աշխատանքներ
* Հարգադրոշմման աշխատանքներ
* Տեխնիկական սպասարկման աշխատանքներ«Organization Structure»։ *Central Mint*։ Վերցված է հունիսի 20, 2018 </ref>:

Տես նաև
-------

* Չինաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկ (Թայվան)
* Փորագրության և տպագրության կենտրոնական գործարան
* Դրամահատարանների ցանկ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «History»։ *Central Mint*։ Վերցված է հունիսի 20, 2018
**Նոդիրբեկ Աբդուսատորով** (ուզբ.՝ Nodirbek Abdusattorov, սեպտեմբերի 18, 2004(2004-09-18), Տաշքենդ, Ուզբեկստան), ուզբեկ շախմատիստ, գրոսմայստեր։ Արագ շախմատի աշխարհի չեմպիոն (2021)։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 2004 թվականին Տաշքենդ քաղաքում։ 2017 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ 13 տարեկան, 1 ամսական և 11 օրական հասակում դարձել է շախմատի գրոսմայստեր։ 2021 թվականի հունվարի դրությամբ Նոդիրբեկը համարվել է հինգերորդ ամենաերիտասարդ գրոսմայստերը շախմատի պատմության մեջ։

Կարիերա
-------

2012 թվականին Սլովենիայի Մարիբոր քաղաքում տեղի ունեցած Շախմատի աշխարհի երիտասարդական առաջնությունում դարձել է մինչև 8 տարեկանների հաղթող։

2014 թվականին Տաշքենդում տեղի ունեցած Գեորգի Ագզամովի հիշատակին նվիրված 8-րդ մրցաշարի ընթացքում 9-ամյա Նոդիրբեկը հաղթել է գրոսմայստերներ Սերգեյ Ժիգալկոյին և Ռուստամ Խուսնուտդինովին՝ դառնալով դասական շախմատի ժամանակակարգում գրոսմայստերին հաղթած ամենաերիտասարդ շախմատիստը։

2015 թվականին Հունաստանի Պորտո-Կարաս առողջարանային քաղաքում տեղի ունեցած մրցաշարում 12 հնարավորից Աբդուսատորովը վաստակել է 8½ միավոր և մինչև 12 տարեկանների կատեգորիայում զբաղեցրել 4-րդ տեղը։

2017 թվականին Չիգորինի հուշամրցաշարում ուզբեկ շախմատիստը 9 հնարավորից վաստակել է 6 միավոր և զբաղեցրել 3-րդ տեղը։ Այդ մրցաշարում նրա վարկանիշն անցել է 2005-ից և նրան շնորհվել է գրոսմայստերի կոչում։

2021 թվականի դեկտեմբերին Վարշավայում կայացած արագ շախմատի աշխարհի առաջնությունում 13 հնարավորից վաստակելով 9½ միավոր՝ 1-4-րդ տեղերն է բաժանել աշխարհի չեմպիոն Մագնուս Կառլսենի, Յան Նեպոմնյաշչու և Ֆաբիանո Կարուանայի հետ։ Թայ-բրեյքում 1½-½ հաշվով հաղթելով Յան Նեպոմնյաշչուն՝ հռչակվել է արագ շախմատի աշխարհի չեմպիոն։

Վարկանիշի փոփոխության գրաֆիկ
----------------------------

**Էլոյի վարկանիշի փոփոխություններ**| 
 |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Friedel Frederic (2017-10-29)։ «Abdusattorov second youngest GM ever»։ *Chess News* (ChessBase)։ Վերցված է 2017-10-31
2. ↑  Isaac Steincamp (2020-02-27)։ «The Youngest Chess Grandmasters In History» (անգլերեն)։ Chess.com։ Վերցված է 2020-04-13
3. ↑  Martínez David (2014-05-22)։ «9-year-old prodigy beats two grandmasters»։ chess24։ Վերցված է 16 April 2016
4. ↑  Chandra Akshat (2014-07-02)։ «Nine-year-old rips through GMs!»։ ChessBase։ Վերցված է 16 April 2016
5. ↑  World Rapid Chess Championship 2021 - Open
6. ↑  Էլոյի վարկանիշը ՖԻԴԵ ցանկերից։ Աղբյուրներ՝ fide.com, benoni.de, olimpbase.org
7. ↑  *Տեխնիկական խնդիրների պատճառով աղյուսակը ժամանակավորապես չի աշխատում։*

Արտաքին հղումներ
----------------

* Անձնական քարտը ՖԻԴԵ-ի կայքում
* Պարտիաները chessgames.com կայքում
* Անձնական քարտը 365chess.com կայքում

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ · ՅուԹյուբ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | ske 365chess · Chess DB · Chess Games · Chess Tempo · ՖԻԴԵ |

 |
**Նիժնի Տագիլի մետաղագործական կոմբինատի մշակույթի տուն** (ռուս.՝ Дом культуры Нижнетагильского металлургического комбината), մշակութային հաստատություն Նիժնի Տագիլի Տագիստրոյսկի շրջանի Մետաղագործների փողոցում՝ Տագիլստրոյում։ Գտնվում է Մետաղագործների մշակույթի պուրակի տարածքում։

Պատմություն
-----------

Նիժնի Տագիլի մետաղագործական կոմբինատի մշակույթի տունը կառուցվել է 1952 թվականին, իսկ նույն տարվա սեպտեմբերի 17-ին շահագործման է հանձնվել։ Մշակույթի պալատի ստեղծումը երկրի ղեկավարության երախտագիտության արտահայտումն էր Մեծ հայրենական պատերազմում հաղթանակի գործում մետաղագործների ներդրման համար։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Այն դարձավ իշխանության, ընկեր Ստալինի առատաձեռն նվերը Հայրենական պատերազմի ընթացքում անձնազոհ աշխատանք կատարած Նիժնի Տագիլի մետաղագործներին։ |  |

Շենքի նախագիծը ստեղծվել է 1947 թվականին Սվերդլովսկի ճարտարապետ Վ. Վ. Էմելյանովի ղեկավարությամբ։ Շենքի կառուցման համար նեոդասական ոճը, որը բնորոշ էր 1950-ական թվականների ոճին («Ստալինյան ամպիր»)։ Մշակույթի պալատի նախասրահը կառուցվել է կարմիր և սպիտակ մարմարից, որտեղից կարելի է գնալ մեծ կլոր նախասրահ։ Շենքի հիմնական կոմպոզիցիոն կենտրոն դարձած նախասրահի վերևում է գտնվում սրահը, որն այժմ կոչվում է «Նախագահական»։ Նախասրահից կարելի է անցնել հաջորդ սրահ, որը նախատեսված է հազար մարդու համար, ընթերցասրահ, մարզասրահ և սրճարան։ Հինգ սրահներում տեղավորված է եղել տեխնիկայի տունը, շինության երրորդ հարկում՝ դասախոսությունների սրահը և ցուցասրահներ։ Բազմաթիվ սենյակներում եղել են սիրողական նկարչական խմբեր։

Մշակույթի պալատի մուտքը զարդարում են երկու քանդակներ, որոնք ստեղծվել են մետաղագորածական գործարանի աշխատակիցների կերպարով։ 1952 թվականին մեկ ամսվա ընթացքում դրանք ստեղծել է քանդակագործ Գաբրիել Վայսբերգը, ով մետաղագործական գործարանի տնօրեն Էմմանուիլ Վայսբերգի կինն էր։ Պողպատագործ Վիկտոր Եսինի և հրահալոցի բանվոր Վալերի Կրյուչկովի քանդակները պահպանվել են մինչև այսօր։

Մշակույթի պալատի ստեղծումից անմիջապես հետո այն դարձավ ՌԽՖՍՀ լավագույն ճարտարապետական կառույցը՝ դառնալով Ուրալի մշակույթի ամենախոշոր պալատներից մեկը և արժանացավ Նախարարների խորհրդի առաջին մրցանակին։

Խորհրդային ժամանակներում մշակույթի պալատում գործել են ժամանակակից պիեսների թատրոնը, մետաղագործների բալետի ինքնագործ թատրոնը, բազմաթիվ սիրողական ակումբներ, ժողովրդական նվագարանների համույթ և այլն։ Այժմ կենտրոնում գործում է Նիժնի Տագիլի մետաղագործական կոմբինատի մշակույթի և արվեստի կենտրոնը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Стили в архитектуре Свердловской области: Неоклассицизм. Екатеринбург: НИИМК, 2011

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Дворец культуры НТМК» (ռուսերեն)։ Центр культуры и искусства НТМК։ Վերցված է 2014-03-22
* «Центру культуры и искусств НТМК – 60 лет» (ռուսերեն)։ Телекон։ 2012-09-18։ Վերցված է 2014-03-22
«**Մաքսային նավամատույց Վենետիկում**» (իտալ.՝ La dogana a Venezia), իտալացի նկարիչ, ճարտարապետական բնապատկերի՝ վեդուտների վարպետ Ջովաննի Անտոնիո Կանալետտոյի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1720-ից 1730 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 46 × 63,4 սմ, գույքագրման համարը՝ №GG 6331:

Այսօր «Մաքսային նավամատույց Վենետիկում» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Արվեստի պատմության թանգարանում (Վիեննա, Ավստրիա)։

Պատմություն
-----------

«Մաքսային նավամատույց Վենետիկում» ստեղծագործությունը 1740 թվականին գնել է արքայազն Իոսիֆ Վենցլավ Լիխտենշտեյնցին։ Արվեստի պատմության թանգարանը այն ձեռք է բերել 1918 թվականին։

Նկարագիր
--------

Վեդուտայում պատկերված է Վենետիկի Պունտա դելլա Դոգանա մաքսային նավահանգիստը։

Մանր վրձնահարվածները հիմնականում արված են սպիտակով և օքրայով. դրանք ստեղծում են մաքուր, ինչպես նաև ցրված արևային լուսավորություն։ Շնորհիվ նկարչի վարպետությանը՝ տեսանելի է ճարտարապետության գեղեցկությունը, ջրի և երկնքի թափանցիկությունը։

Ֆիլատելիայում
-------------

2020 թվականի սեպտեմբերի 11-ին Österreichische Post-ը Ավստրիայում թողարկեց փոստային նամականիշ՝ «Անտոնիո Կանալ, հայտնի որպես Կանելետտո՝ «Մաքսային նավամատույց Վենետիկում» (գերմ.՝ Antonio Canal, gen. Canaletto – Die Dogana in Venedig): Նամականիշի արժեքը 2,10 եվրո էր, իսկ տպաքանակը՝ 150 000 օրինակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6
2. ↑
3. ↑  Ado (2018 թ․ հոկտեմբերի 9)։ «Veduta del bacino di San Marco dalla Punta della Dogana di Canaletto (Giovanni Antonio Canal)»։ *ADO Analisi dell'opera* (it-IT)։ Վերցված է 2021 թ․ մարտի 8
4. ↑  «La dogana a Venezia - Giovanni Antonio Canal detto Canaletto riproduzione stampata o copia dipinta a mano e ad olio su tela»։ *www.copia-di-arte.com*։ Վերցված է 2021 թ․ մարտի 8
5. ↑  «'Antonio Canal, gen. Canaletto – Die Dogana in Venedig' 2,10 Sondermarke» (գերմաներեն)։ «Österreichische Post»։ 11 сентября 2020։ Վերցված է 2020 թ․ հոկտեմբերի 14

Գրականություն
-------------

* «Музей истории искусства. Вена». Под редакцией Сильвии Боргези / Пер. с ит. = Kunsthistorisches Museum. Vienna. — М.: ЗАО «БММ», 2007. — 144 с. — (Великие музеи мира). — 3000 экз. — ISBN 978-88-370-2769-8

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Մաքսային նավամատույց Վենետիկում** կատեգորիայում։ |
**Շուշիի կենտրոնական գրադարան**, մշակութային հիմնարկ Արցախի Շուշի քաղաքում։

Պատմություն
-----------

Գրադարանը գործում է 1992 թվականի սեպտեմբերի 1-ից։ Պաշտոնական բացումը տեղի է ունեցել 1993 թվականին։ Գրադարանի մասնաշենքը գտնվում էր կիսավեր, անմխիթար վիճակում, սակայն աշխատակիցների շնորհիվ շենքը մաքրվել է պատերազմի հետքերից, հավաքվել է որոշակի քանակությամբ գրականություն և գրադարանը իր դռներն է բացել ընթերցողների առաջ։ Գրադարանը կոչվում է արցախցի արձակագիր Մովսես Յախշունցի անունով։ Գրադարանի բակում կանգնեցված է նրա կիսանդրին։

2010 թվականի մայիսից մինչև նոյեմբերի 15-ը «Հայաստան» համահայկական հիմնադրամի կողմից Շուշիի կենտրոնական գրադարանը վերանորոգվել և նոր տեսք է ստացել, կահավորվել է հիմնադրամի կողմից տրամադրված կահույքով։ 2011 թվականի մայիսի 26-ին տեղի է ունեցել Շուշիի ԿԳ-ի վերանորոգված շենքի հանդիսավոր բացումը։ Գրադարանը երկհարկանի, մեկ հարկանի մասնաշենքերից կազմված կառույց է՝ 624 2 մետր ընդհանուր մակերեսով։

Ֆոնդ
----

Շուշիի ԿԳ-ի գրքային ֆոնդը կազմում է 18762 կտոր գիրք։ Գրադարանը համալրվել է հիմնականում նվիրատվության կարգով Հոկտեմբերյանից, Եղեգնաձորից, «Կանչ» թերթի կողմից, Շենգավիթից, Հրայր Ուլուբաբյանի կողմից բերված գրականությամբ, Երևանից Անի և Զեփյուռ Բատիկյաններից, ՀԱԳ-ից, ՀՀ տարբեր շրջաններից, ԼՂՀ գրողների միությունից, «Քաշաթաղի բազմազավակ ընտանիքների Գ.Մելիքյանի հիմնադրամ»-ից, ԼՂՀ մշակույթի և հարցերի նախարարության կողմից, Սիլվա Կապուտիկյանի տուն թանգարանից, Հայդուկ Շամլեանի հեղինակային գրքերից, Թաթուլ Հակոբյանից, «Սիվիլիթաս» հիմնադրամից, Արշակ Գյումրյանից, Մարգարիտա Պետրոսյանից, Շուշիի շրջվարչակազմի ղեկավար՝ Վ. Կասյանի կողմից, Շուշիի քաղաքապետ՝ Ա. Սարգսյանի կողմից, Մովսես Յախշունցի անձնական գրադարանից և այլ նվիրյալ անհատներից, ինչպես նաև նախահաշվով գրադարանին տրամադրված գումարով։

Միջոցառումներ
-------------

Շուշիի ԿԳ-ի կողմից կատարվել են բազմաբնույթ միջոցառումներ՝գրքային ցուցահանդեսներ, գրական- գեղարվեստական ցերեկույթներ, բանավեճեր, զրույցներ, գրքի քննարկումներ, հանդիպումներ նշանավոր մարդկանց հետ։ Գրադարանը համագործակցում է Շուշիի դպրոցների և մշակութային օջախների հետ։

Տես նաև
-------

* ԼՂՀ մշակութալուսավորական հիմնարկներ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Գրադարանը կորցրած գրադարանավարի տոնը | Aliq Media Armenia»։ *Aliq Media Armenia |*։ 2021 թ․ հոկտեմբերի 7։ Վերցված է 2021 թ․ հոկտեմբերի 10
2. ↑  «Հայաստան» համահայկական հիմնադրամն ավարտել է Շուշիի գրադարանի վերանորոգումը
3. ↑  Շուշիում բացվեց քաղաքային գրադարան

Արտաքին հղումներ
----------------

* Շուշին վերանորոգված և գրքերով համալրված գրադարան ունի. Դրա վրա ծախսվել է 83 միլիոն
**Նիկիտա Անդրեյվիչ Կրիլով** (ռուս.՝ Никита Андреевич Крыло, ուկրաիներեն՝ Микита Андрійович Крилов, մարտի 7, 1992(1992-03-07), Կրասնի Լուչ, Լուգանսկի մարզ, Ուկրաինա), ուկրաինական մարզիկ խառը ոճում, ծանր և թեթև քաշային կատեգորիայի ներկայացուցիչ։ 2012 թվականինից սկսաց ներկայանում է պրոֆեսիոնալ մակարդակով, հայտնի է իր մասնակցությամբ այնպիսի մրցույթներին ինչպիսիք են UFC, M-1, Global, Fight, Oplot Challenge։

Գործող չեմպիոն է Fight Night թեթև քաշային ոճում։ Ուկրաինայի սպորտի վարպետ է մարտական սամբոյի և կյոկուսինկայ-կարատե մարզադզևում։

Կենսագրություն
--------------

Նիկիտա Կրիլովը ծնվել է 1992 թվականի մարտի 7-ին Լուգանսկ մարզի Կրասնի Լուչ քաղաքում, մանկությունը անցել է հանքափոր բնակավայր Զապորոժում։ 10 տարեկան հասակում հոր խորհրդով գրանցվել է կյոկուսինկայ-կարատե սեկցիայում՝ « Մարզումները ինձ միանգամից դուր չեկան, բայց ես կարգապահ երեխա էի և և աստիճանաբար ներքաշվեցի»։

Մարզումները անցկացվել են մարզիչ Վալերի Ալեքսանդրովիչ Ալեքսանդրովի ղեկավարությամբ, մի քանի անգամ հաղթել է հանրապետական նշանակության մրցումներում, 2008 թվականին հաղթել է Եվրոպայի պատանիների առաջնությանը, կատարել է սպորտի վարպետի նորմատիվ, հետո դարձել է Դոնբասի գավաթակիր կյոկուսինկա-կարատե մարզաձևում։ Ունեցել է հնարավորություն մեկնել Տոկիոյի աշխարհի առաջնությանը և հանձնել թեստ առաջի դանի համար, բայց հրաժարվել է ֆինանսական խնդիրների պատճառով։ Դպրոցն ավարտելուց հետո, չի զբաղվել սպորտով, սովորել է իրավաբանական ֆակուլտետի Վլադիմիր Դալի անվան Արևելաուկրաինական ազգային համալսարանում, աշխատել է հանքափոր և ֆիզկուլտուրայի ուսուցիչ իր հարզատ դպրոցում։

Պրոֆեսիոնալ կարիերա
-------------------

2011 թվականին Կրիլովը ծանոթացել է մենեջեր Յուրի Կիսիլյովի հետ և որոշել փորձել իրեն ՄՄԱ-ում։ Նա տեղափոխվել է Մակեևկա քաղաք, մարզվել է Վալերի Նիկոլաևիչ Անդրեևի մոտ մարտական սամբոյի սեկցիայում։ Դոնեցկում 2012 թվականի հուլիսին հաղթել է իր առաջի հակառակորդին տեխնիկական նոկաուտով։ Մինչև տարվա վերջ ծանր քաշային կատեգորիայում ունեցել է երեսուն մենամարտեր, որոնցից տասներկուսում եղել է հաղթող։ Պարտվել է մի անգամ Վլադիմիր Միշենկոին Oplot Challenge մրցաշարում։ 2013 թվականին տեղի է ունեցել ռևանշ-մենամարտ և հաղթող է դարձել նորից Միշենկոն։ Նույն տարում Նիկիտա Կրիլովը դարձել է հաղթող Gladiators FC գրան-պրին ծանր քաշային ոճում։

Ունենալով տասնչորս հաղթանակ և երկու պարտություն, Կրիլովը միացել է մեծ ռուսական պրոմոուշեն M-1 Global-ին, որտեղ կիսաեզրափակչի ժամանակ պետք է փոխարիներ վնասվածք ստացած Ջեֆֆա Մոնսոնին։ Սակայն Մալիկովը նույնպես վնսվածք էր ստացել, և Մալիկովի հակառակորդը դառնում է գերմանացի Գաբրիել Տամպը՝ ի սկզբանե իրենց մարտը դիտվում էր, որպես կիսաեզրափակչի գրան-պրի, բայց ի վերջո ստացել է պահուստային մենամարտի կարգավիճակ Սանկտ-Պետերբուրգում Մ-1 Challeng մրցաշարում։ Առաջին ռաունդում Տամպը փորձել էր ցույց տալ հեղձուցիչ հնարք հետևից, բայց Կրիլովը խույս է տալիս և ռաունդի վերջում տապալում գերմանացուն հարվածների տարափով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Український боєць UFC Крилов після перемоги сфотографувався з російським прапором (укр.)
2. 1 2  Александр Беликов (2013-04-16)։ «Никита Крылов: Я впервые выступал на таком крупном турнире»։ mixfight.ru։ Վերցված է 2016-07-09

Արտաքին հղումներ
----------------

* Նիկիտա Կրիլով Archived 2016-07-13 at the Wayback Machine.(ռուս.) — Industrials.pro կայքում
**Մաքսիմ Ալեքսեեվիչ Անտոնովիչ** (ռուս.՝ Макси́м Алексе́евич Антоно́вич) ապրիլի 27 (մայիսի 9), 1835, Բելոպոլիե, Q12086761?, Sumskoy Uyezd, Sloboda Ukraine Governorate, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 14, 1918(1918-11-14), Պետրոգրադ, Խորհրդային Ռուսաստան, ռուս գրաքննադատ, ակնարկագիր, հուշագիր, թարգմանիչ և փիլիսոփա։

Կենսագրություն
--------------

Մաքսիմ Անտոնովիչը ծնվել է Բելոպոլիեյում հոգևորականի ընտանիքում։ Խարկովում հոգևոր կրթություն ստանալուց հետո ընդունվել է Սանկտ Պետերբուրգի Տեխնոլոգիական ակադեմիան, որը ավարտել է 1859 թվականին։

Անտոնովիչը գրական գործունեություն է սկսել ծավալել «Սովրեմեննիկ»-ում, որտեղ նրա գրած որոշ հոդվածներ նպաստել են նրա փիլիսոփայական մատերիալիզմի վրա և նրան բերել «Չեռնիշևսկու գաղափարական ժառանգորդ»-ի հռչակը։ Որպես ամսագրի գրաքննադատական բաժնի ղեկավար (պաշտոն, որը նա ստանձնել էր Նիկոլայ Դոբրոլյուբովի մահից հետո), նա երկարատև անհաշտության մեջ էր «Վրեմյա»-յի, «Էպոխա»-յի, իսկ հետագայում նաև «Ռուսկոե սլովո»-յի հետ, այն բանից հետո, երբ նա ջախջախել էր 1862 թվականին Իվան Տուրգենևի Հայրեր և զավակներ վեպը, ինչը զայրացրել էր Դմիտրի Պիսարևին։ Դա պատճառ էր դարձել խիստ հակասությունների, ինչը Ֆեոդոր Դոստոևսկին հետագայում անվանել է «ռուսական նիհիլիզմի տրոհումը»։

Քանի որ Նիկոլայ Նեկրասովը հրաժարվել էր Անտոնովիչի խնդրանքով թարմացնել 1869 թվականի Հայրենական գրառումները, նա առաջինին մեղադրել էր հին ընկերներին դավաճանելու համար և վերադարձել թարգմանչի աշխատանքին (Լուի Բլանի՝ «Ֆրանսական հեղափոխության պատմություն»-ը, Բալֆուր Սթյուարթի՝ «Ֆիզիկա»-ն, Արչիբալդ Գեյքիի՝ «Աշխարհագրության դասավանդումը», Մայքլ Ֆոսթերի՝ «Դասագիրք բնախոսության»-ը և այլն)։ 1898-1916 թվականները նա հրապարակել է Նիկոլայ Դոբրոլյուբովի, Նիկոլայ Չեռնիշևսկու, Նիկոլայ Նեկրասովի և Պյոտր Լավրովի հուշագրությունները։ Անտոնովիչը մահացել է 1918 թվականի նոյեմբերի 14-ին Պետրոգրադում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Антонович Максим Алексеевич // Большая советская энциклопедия (ռուս.): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
2. ↑  «Antonovich, Maxim Alekseyevich»։ The Brief Literary Encyclopedia. Moscow, 1962. P. 247.։ Վերցված է 2015-01-13
3. 1 2  Tchernets, L. (1990)։ «Antonovich, Maxim Alekseyevich»։ Prosveshcheniye Publishers. Moscow. Russian Writers. Biobibliographical Dictionary։ Վերցված է 2015-01-13

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Rodovid |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Ժամանակակից Ուկրաինայի · Կրուգոսվետ |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| ՀԳՀԳ: 29497 · BIBSYS: 90693447 · CiNii: DA03619727 · GND: 141805048 · ISNI: 0000000109201026 · LCCN: n88036067 · NKC: jn20000600306 · NUKAT: n2004259070 · РГБ: 000077952 · SUDOC: 243824173 · VIAF: 84023390 · WorldCat VIAF: 84023390 |

 |

 |
**Պադմա Շրի** (հինդի՝ पद्म श्री), Հնդկաստանի մեծությամբ չորրորդ պետական քաղաքացիական պարգևն է՝ Բհարատ Ռատնա, Պադմա Վիբհուշան և Պադմա Բհուշան պարգևներից հետո։ Հանձնվում է Հնդկաստանի կառավարության կողմից՝ ի նշան այս կամ այն ոլորտում քաղաքացու կողմից բացառիկ ներդրումների համար՝ (արվեստ, կրթություն, արդյունաբերություն, գրականություն, գիտություն, սպորտ, բժշկություն և այլն)։

Պատմություն
-----------

Պադմա Շրի պարգևը սահմանվել է 1954 թվականին՝ Հնդկաստանի նախագահի կողմից։

Պադման (սանսկրիտ՝ पद्म), սրբազան լոտոսն է, բույս, որը կենտրոնական դեր է խաղում հնդկական կրոններում՝ հինդուիզմում, բուդդայականությունում և ջայնիզմում։ Հինդուիզմում լոտոսի ծաղիկը Վիշնու, Բրահմա, Լակշմի, Սարասվատի և Կուբերա աստվածությունների գլխավոր պիտույքներից մեկն է, որը հնդկական մշակույթում խորհրդանշում է աստվածային գեղեցկությունը և հոգու մաքրությունը։ Շրի (սանսկրիտ՝ श्री), նշանակում է հաջողություն, երջանկություն։ Հաճախ ավելացվում է մարդկանց անվանը՝ մեծագույն, հարգարժան, սրբազան, աստվածային, երանելի և այլ իմաստներով։

Պադմա Շրի մեդալի դիմային մակերեսին պատկերված լոտոսի ծաղիկի վերևում և ներքևում դևանագարիով գրված են Պադմա և Շրի՝ այսինքն հարգարժան պարոն կամ տիկին, բառերը։ Պարգևը հանձնվում է ամեն տարի՝ Հնդկաստանի հանրապետության օրը և ոչ միայն Հնդկաստանի քաղաքացիներին։

2017 թվականի դրությամբ, Պադմա Շրի պարգևին արժանացել են 2913 մարդ։

Տես նաև
-------

* Պադմա Բհուշան
* Պադմա Վիբհուշան
* Բհարատ Ռատնա

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Padma award's schema»։ Ministry of Home Affairs։ Վերցված է 2014-08-13
2. ↑  «Padma Awards 2014 announced» (Press release)։ Ministry of Home Affairs։ հունվարի 25, 2014։ Վերցված է հունվարի 25, 2014