recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Աննա Տիմոֆեևնա Պետրյաևա** (ռուս.՝ Анна Тимофеевна Петряева, հունվարի 19, 1894(1894-01-19), Կալլիվերե, Յամբուրգսկի շրջան, Սանկտ Պետերբուրգի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 15, 1991(1991-12-15), Սմոլենսկ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), բժիշկ, 1945-1970 թվականներին Սմոլենսկի բժշկական ինստիտուտի մանկաբուժության ամբիոնի վարիչ, պրոֆեսոր, ՌՍՖՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ։

Կենսագրություն
--------------

Աննա Պետրյաևան ծնվել է 1894 թվականի հունվարի 19-ին, Սանկտ Պետերբուրգի նահանգի Յամբուրգսկի գավառի Նարովո վոլոստի Ֆիտինկա գյուղում (այժմ՝ Լենինգրադի մարզի Կինգիսեպսկի շրջան)։ 1919 թվականին ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի մանկավարժական ինստիտուտը։ Նա որպես ուսուցիչ աշխատել է Բալակովո քաղաքում։ 1924 թվականին Պետրյաևան ավարտել է Սարատովի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ Արխանգելսկում աշխատել է որպես մանկաբույժ, այնուհետև տեղափոխվել է Սմոլենսկ։ 1930 թվականից աշխատել է Սմոլենսկի պետական բժշկական ինստիտուտի մանկաբուժության ամբիոնում, եղել է ասիստենտ, այնուհետև՝ բաժնի վարիչ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբում Պետրյաևան տարհանվել է Պենզա, այնուհետև տեղափոխվել Ստավրոպոլ, որտեղ դարձել է Ստավրոպոլի բժշկական ինստիտուտի մանկաբուժության նորաստեղծ բաժանմունքի առաջին ղեկավարը։

Սմոլենսկի ազատագրումից հետո Պետրյաևան վերադարձել է աշխատանքի Սմոլենսկի բժշկական ինստիտուտում և մինչև 1970 թվականը ղեկավարել մանկաբուժության ամբիոնը։ Բացի դասավանդումից, մանկական հիվանդությունների ոլորտում նա ակտիվորեն զբաղվել է գիտական գործունեությամբ, ուսումնասիրել է երեխաների մարսողության սուր և քրոնիկ խանգարումները, երեխաների ռևմատիկ հիվանդությունները, հիպովիտամինոզը և վիտամինային անբավարարությունը։ Եղել է 90 գիտական աշխատությունների և 3 մենագրությունների հեղինակ։ Նրա ուսանողներից 21-ը բժշկական գիտությունների թեկնածու են, 2-ը՝ դոկտոր։ Պետրյաևան Սմոլենսկում եղել է մանկական կլինիկական հիվանդանոցի կառուցման նախաձեռնող և նրա նախագծի հեղինակը։

Եղել է Դելիում կազմակերպված Մանկաբույժների I համաշխարհային համագումարի պատվիրակ։

Մահացել է 1991 թվականի դեկտեմբերի 15-ին, թաղված է Սմոլենսկի լեհական գերեզմանատանը։

Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով և մի շարք մեդալներով՝ «Առողջապահություն գերազանցիկ» կրծքանշանով, ՌՍՖՍՀ Գերագույն խորհրդի պատվոգրով։ Եղել է ՌՍՖՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ։

Աշխատություններ
---------------

* «Роль витаминов в педиатрии и их практическое применение» (1948)
* «Туберкулез и ревматизм у детей» (1952)
* «Вскармливание детей разного возраста, острые и хронические расстройства пищеварения и питания у детей» (1961)
* «Как вырастить здорового ребенка?» (1964)
* «Патогенетические основы терапии патологии респираторной системы у детей» (1975)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  В. Е. Шаробаро. «Петряева Анна Тимофеевна» (ռուսերեն). Энциклопедия Смоленска. Персоналии. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ ապրիլի 17-ին. Վերցված է 2013 թ․ հունվարի 4-ին.
2. 1 2  «Кафедра детских болезней лечебного и стоматологического факультетов» (ռուսերեն). Сайт Ставропольской государственной медицинской академии. Արխիվացված օրիգինալից 2014 թ․ հուլիսի 28-ին. Վերցված է 2013 թ․ հունվարի 4-ին.
3. ↑  В. Е. Шаробаро, Л. В. Асмоловская. «Петряева Анна Тимофеевна» (ռուսերեն). Смоленский некрополь. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ հունվարի 27-ին. Վերցված է 2013 թ․ հունվարի 4-ին.
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Միրզոյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Ալվարդ Հենրիկի Միրզոյան** (մարտի 9, 1956(1956-03-09), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քանոնահարուհի, Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1956 թվականի մարտի 9-ին Երևանում։

1971 թվականին ընդունվել է Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարան։ Որտեղ քանոնահարուհուն նկատել է ժողգործիքների վարիչ Ալեքսանդր Շահբազյանը։ Շահբազյանը մշակեց քանոնի համար նոր ծրագիր ընդգրկելով ռուսական, եվրոպական, հայ դասական կոմպոզիտորների ստեղծագործությունները, Ալյաբև, Պագանինի, Սարասատե, Սեն-Սանս, Խաչատուրյան, Սաթյան և այլն։ Այս և մի շարք ստեղծագործությունների առաջին կատարողն էլ Ալվարդ Միրզոյանն էր։ 
1973 թվականին Հանրապետական մրցույթում արժանացել է առաջին մրցանակի և ոսկե մեդալի։
1973 թվականին Վորոնեժում կայացած միջազգային մրցույթ-փառատոնում արժանացել է ոսկե մեդալի։ 
Մասնակցել է նաև Գերմանիայի Վիսբադեն քաղաքում կայացած միջազգային փառատոնին։
1970 ականներին բազմաթիվ համերգներ ու մենահամերգներ է ունենում Հայաստանում ու նրա սահմաններից դուրս։ համամիութենական ու միջազգային մրցույթ-փառատոնների դափնեկիր Միրզոյանը համերգներով հանդես է եկել Անգլիայում, Ֆրանսիայում, Հոլանդիայում, Հունաստանում, Գերմանիայում, Բելգիայում, Սիրիայում, Իրաքում, Հորդանանում, Կիպրոսում, աֆրիկյան մի շարք երկրներում։ Խորհրդային Միության մի շարք քաղաքներում, Մոսկվայի և Սանկտ-Պետերբուրգի հանրաճանաչ բեմերում։ 
1975 թվականին Խաչատուր Ավետիսյանի հրավերով աշխատել է Թաթուլ Ալթունյանի անվան երգի և պարի պետական անսամբլում որպես մենակատար։
1978 թվականին Խաչատուր Ավետիսյանի գլխավորությամբ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում բացվեց ժողովրդական նվագարանների բաժին, որտեղի առաջին ուսանողներից մեկը եղավ Ալվարդ Միրզոյանը։
Կոնսերվատորիան ավարտելուց հետո ընդունվել է որպես դասախոս ու մինչ օրս դասավանդում է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում։
2005 թվականից Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր է։

Ալվարդ Միրզոյան կատարել է Խաչատուր Ավետիսյանի գրած նոր ստեղծագործությունների` կոնցերտների, սոնատների, տաղերի, բազմաթիվ պիեսների առաջնանվագը։ Հետևելով քանոնի ծաղկուն շրջանին, մի շարք կոմպոզիտորներ գրեցին նոր ստեղծագործություններ նվիրված քանոնահարուհուն, Երվանդ Երկանյան, Ծովակ Համբարձումյան, Գեղունի Չթչյան, Գևորգ Մանասյան, Ռոբերտ Աթայան և այլք։ 
Կոնսերվատորիան ավարտելուց հետո սովորել է ասպիրանտուրայում։ Մշակույթի նախարարության հատուկ հրամանով ասպիրանտուրայի տեղ է իջեցվել ու նա եղել է առաջին ասպիրանտը։
Նրա սան է եղել Ծովինար Հովհաննիսյանը։ Նրանով են ոգեշնչվել ապագա քանոնահարուհիներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Ալվարդ Միրզոյան. Կենսագրություն (լուսանկարներ)». *NewsDay*. Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ հուլիսի 8-ին. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 8-ին.
2. ↑  «Հեռավար-առցանց ուսուցում. Երաժշտություն». *Անի Բարսեղյան* (անգլերեն). 2020 թ․ մայիսի 6. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 8-ին.
3. ↑  «ԱՐՎԵՍՏԱԳԵՏԸ ՉՊԵՏՔ Է ՍՏԻ ԻՐ ՀԱՆԴԻՍԱՏԵՍԻՆ». Առավոտ օրաթերթ. Վերցված է 08/07/2020-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Qanun,Kanon - Paganini (Carnaval of Venetik)». *www.youtube.com*. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 8-ին.
* «Kanon,Qanun - Sen Sans (Rondo Caprichchiozo)». *www.youtube.com*. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 8-ին.
**Յոհան (Յուհո) Լալլուկկա** (ֆիններեն՝ Johan (Juho) Lallukka, փետրվարի 3, 1852(1852-02-03), Մելնիկովո, Պրիոզյորսկի շրջան - դեկտեմբերի 1, 1913(1913-12-01), Վիբորգ, Ֆինլանդիայի մեծ իշխանություն, Ռուսական կայսրություն), ֆինն ձեռներեց, առևտրական խորհրդական և մեկենաս։

Կենսագրություն
--------------

Ալլան Շուլմանի նախագծով կառուցված նախկին «Հյակլի, Լալլուկկա և Կо» ընկերության շենքը, 1906 թվական)
Յուհո Լալլուկկան ծնվել է 1852 թվականին, Կարելական պարանոցի Ռյայսյալյա բնակավայրում, գյուղացիական ընտանիքում։ 1891 թվականից բնակվել է Վիբորգում։ Նույն թվականին նա ձեռներեց Յաակկո Հյակլիի հետ համատեղ հիմնել  է «Հյակլի, Լալլուկկա և Կо» ընկերությունը, որը զբաղվել է հացահատիկի, սուրճի վերամշակման, ոլոռի և սերմերի մեծածախ առևտրով։ 1912 թվականին այն վերափոխվել է «Հյակլի, Լալլուկկա և Կо» ԲԸ-ի՝ 5 միլիոն ռուբլի բաժնետիրական կապիտալով։ 1906 թվականին Վիբորգում կառուցվել է ընկերության շենքը՝ ճարտարապետ Ալլան Շուլմանի նախագծով։ Լալլուկկան հանդիսացել է նաև «Պամաուս» արդյունաբերական և առևտրային ձեռնարկությունների սեփականատերերի միության ակտիվ պաշտոնատար անձանցից մեկը, իսկ 1901-1902 թվականներին` փոխնախագահը։ Բացի այդ, նա Վիբորգի պատմության մեջ հիշատակվում է որպես մեկենաս, մասնավորապես, ֆինանսավորել է քաղաքային դրամատիկական թատրոնը։ Նրա անունով է կոչվել Վիբորգի փողոցներից մեկը (այժմ` Մայակովսկու փողոց)։

Յուհո Լալլուկկան մահացել է Վիբորգում 1913 թվականին՝ ձեռնարկության ղեկավարությունը հանձնելով կնոջը՝ Մարիա Լալլուկկային։ Մարիան մահացել է ամուսնու մահից տաս տարի հետո` 1923 թվականին։ Ըստ նրա կտակի, 1934 թվականին ճարտարապետ Ալվար Աալտոյի նախագծով կառուցվել է Վիբորգի  քաղաքային գրադարանը։ Լալլուկկայի կնոջ ունեցվածքի մեծ մասը կտակվել է Հելսինկիի  նկարիչների տան կառուցման համար։ 1924 թվականին Վիբորգի Ռիստիմյակսկի գերեզմանատանը կանգնեցվել է ամուսիններ Յուհո և Մարիա Լալլուկկաների հուշարձանը, որը ստեղծել է քանդակագործ Էմիլ Հալոնեն։ 1986 թվականի օգոստոսի 30-ին «Պամաուս» միության միջոցներով հուշարձանը վերաբացվել է Լապենրանտայի ռուսական նախկին ռազմական գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Торговый Советник Юхо Лаллукка
2. ↑  Juho Lallukka Kansanedustajana 01.02.1911 - 01.02.1914

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000038860672 · LCCN: nb2007024564 · VIAF: 56141108 · WorldCat VIAF: 56141108 |

 |
**Պետր Սեմենովիչ Գլուխով** (էրզ.՝ Глуховонь Петр Семенович, դեկտեմբերի 26, 1897(1897-12-26), Maliye Karmaly, Բուինսկի գավառ, Սիմբիրսկի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 7, 1979(1979-02-07), Մագնիտոգորսկ, Չելյաբինսկի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), էրզիացի գրող։ Մորդովիայի առաջին լրագրողներից։

Կենսագրություն
--------------

Պետր Սեմենովիչ Գլուխովը ծնվել է 1897 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Սիմբիրսկի նահանգի Բուինսկի շրջանի Մալիե Կարմալի գյուղում, գյուղացու ընտանիքում։ 1916 թվականին ավարտել է Կազանի ուսուցչական սեմինարիան, 1930 թվականին՝ արդյունաբերա տնտեսագիտական ինստիտուտը։ 1926-1927 թվականներին եղել է առաջին համամորդովական «*Якстере теште*» («Կարմիր աստղ») թերթի խմբագիր։ Այստեղ հրապարակել է տարբեր տնտեսագիտական հարցերով հոդվածներ և ակնարկային ստեղծագործություններ։ 1931 թվականից բնակվել է Մագնիտոգորսկ քաղաքում, մինչև թոշակի անցնելն աշխատել է մետալուրգիական կոմբինատում։ Քաղաքացիական պատերազմի մասնակից է։ Գրական ստեղծագործությամբ սկսել է զբաղվել քսանական թվականների վերջերից։ Նրա «*Кедровой пештть*» («Մայրիի ընկույզներ », 1928) պատմվածքը մտավ մորդովական գրականության ոսկե ֆոնդը, որի հիմքում ընկած են Սիբիրի մորդովական գյուղում Քաղաքացիական պատերազմի տարիներին տեղի ունեցած իրադարձությունները։ Գլուխովը ցուցադրում է կյանքի նորացմանն ուղղված գյուղացիների ձգտումը։ Ստեղծագործության սյուժեն դինամիկ է, պատմվածքը գրելիս լայնորեն օգտագործվել են մորդովական ժողովրդական բանավոր ստեղծագործության պոետիկան, որը մատչելի է և գրվել է հեշտությամբ ընկալվող լեզվով։ Ստեղծագործությունը դարձավ քրեստոմատիական և սկսած 30-ական թվականներից այն ընդգրկվեց դպրոցական դասագրքերում։ 1954 թվականին Ա. Կրեմենսկու թարգմանությամբ պատմվածքը լույս տեսավ ռուսերեն։ Էրզյան-մորդովական դպրոցների 9-րդ դասարանների համար «Մայրենի գրականություն» («*Тиринь литература*») քրեստոմատիայում ընդգրկվել է Գլուխովի «Քամու հետևից» («*Варма мельга*») պատմվածքը։ 2003 թվականին Մորդովյան գրքի հրատարակչությունում հրատարակվել է «Մայրի ծառի ընկույզներ» («*Кедровой пештть*») պատմություններն ու հիշողությունները։

Մահացել է 1979 թվականի փետրվարի 7-ին։ Թաղված է Մագնիտոգորսկ քաղաքում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Глухов Петр Семенович». Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ ապրիլի 8-ին. Վերցված է 2019 թ․ մայիսի 6-ին.
2. ↑  Петр Семенович Глухов. Чачома чистэнзэ 110 иетненень // «Сятко». – 2007. – № 12. – С. 69-79.
3. ↑  «Мемориал - Глухов Петр Семенович : Международная система поминовения усопших». *skorbim.com*. Վերցված է 2019 թ․ մայիսի 6-ին.

Գրականություն
-------------

* Глухов Петр Семенович // Брыжинский А. И. Пашутина О. В. Чернов Е. И. Писатели Мордовии: биобиблиографический справочник. — Саранск: Мордовское книжное издательство, 2001. — С. 14-145.(ռուս.)
**Փիլիպոս Աքարնացի** (հին հունարեն՝  Φίλιππος, մ․թ․ա․ IV դար), Ալեքսանդր Մակեդոնացու բժիշկը, որի մասին հանրահայտ պատմությունները պատմվել են մի շարք անտիկ պատմիչների կողմից։ Փիլիպոսը ծնվել է Աքարնիայում՝ Հունաստանի արևմտյան շրջաններից մեկում։ Ըստ Կուրցիուս Ռուֆուսի՝ Ալեքսանդրը և Փիլիպոսը մանուկ հասակից եղել են ընկերներ։

Ըստ Արիստաբուլոսի՝ Ալեքսանդրը Կիլիկիայում հիվանդացել է հոգնածությունից, իսկ այլ պատմիչներ պնդում են, որ արքան, իրեն կորցրած և տաքացած, նետվել է Կյուդնոս գետի սառը ջրերը, որպեսզի զովանա։ Ալեքսանդրը ջղակծկումներ է ունեցել, նրա տաքությունը բարձրացել է, ապա սկսվել է նաև անքնություն։ Բոլորը, բացի Փիլիպոսից, գտնում էին, որ նա չի ապրի, սակայն Փիլիպոսը, որը արքայի մտերիմն էր, որոշում է արքային լուծողական տալ։ Երբ նա հրամայում է մի գավաթի մեջ պատրաստել դեղը, Պարմենիոնի կողմից նամակ է գալիս Ալեքսանդրին։ Ալեքսանդրը կարդում է նամակը, որտեղ գրված էր, որ Պարմենիոնը լսել է Փիլիպոսի՝ Դարեհի՝ իր հակառակորդի կողմից հավաքագրված լինելու մասին, և խորհուրդ էր տալիս զգուշանալ նրանից։ Նամակը իր ձեռքում բռնած՝ Ալեքսանդրը վերցնում է դեղը, իսկ նամակը տալիս է Փիլիպոսին։ Մինչ Փիլիպոսը կարդում էր Պարմենիոնի նամակը, Ալեքսանդրը խմում է դեղը։ Այնուամենայնիվ, պարզվում է, որ դա կեղծ տեղեկություն է, և Փիլիպոսը հավատարիմ է Ալեքսանդրին։ Շուտով Ալեքսանդրն առողջանում է և շարունակում իր արշավանքները դեպի Ասիա։

Փիլիպոսը Գազայի պաշարման ժամանակ դեռևս Ալեքսանդրի բժիշկն էր և բուժել է արքայի վիրավորումը, որը նա ստացել էր նետից․ այդ մասին վկայում է Կուրցիուս Ռուֆուսը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Կուրցիուս Ռուֆուս. *«Ալեքսանդր Մակեդոնացու պատմություն»*. էջ 3-րդ գլուխ, V մաս․ 1-16.
2. ↑  Արիանոս Փլաբիոս, Լուցիոս (1987 թվական). *«Ալեքսանդրի անաբասիսի»*. Երևան: «Հայաստան» հրատարակչություն. էջեր գիրք 2, գլուխ 4.
3. ↑  Կուրցիուս Ռուֆուս. *«Ալեքսանդր Մակեդոնացու պատմություն»*. էջ 3-րդ գլուխ, VI մաս․ 1-17.
4. ↑  Կուրցիուս Ռուֆուս. *«Ալեքսանդր Մակեդոնացու պատմություն»*. էջ 4-րդ գլուխ, VI մաս․ 16-20.

Գրականություն
-------------

* *Դիոդորոս Սիկիլիացի*, «Պատմական գրադարանի» (XVII.31.4-6.)
* *Արիանոս*, «Ալեքսանդրի անաբասիս» (II.4.7-11)
* *Կուրցիուս Ռուֆուս*, «Ալեքսանդր Մակեդոնացու պատմություն» (III.5.1-16, III.6.1-17, IV.6.17.)
* *Պլուտարքոս*. «Զուգահեռ կենսագրություններ», Ալեքսանդր (19)
* *Մարկոս Յուստինոս*, Պոմպեոս Տրոգոսի «Փիլիպպոսի պատմության» համառոտ շարադրանք (XI.8.3-9.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուսի և Եփրոնի |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Մամիկոնյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Հենրիկ Մկրտչի Մամիկոնյան** (հուլիսի 2, 1935(1935-07-02), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ տնտեսագետ։ Տնտեսագիտության դոկտոր (1998), պրոֆեսոր (2000): ՀԳԳԱ թղթակից անդամ (1999):

Կենսագրություն
--------------

Հենրիկ Մամիկոնյանը ծնվել է 1935 թվականի հուլիսի 2-ին, Լենինական այժմ՝ Գյումրի) քաղաքում։ 1959 թվականին ավարտել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտը։ 1959-1960 թվականներին սովորել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտի ասպիրանտուրայում, 1966 թվականից եղել է ՀՀ պետպլան գիտահետազոտական ինստիտուտի կրտսեր գիտական աշխատող, ավագ գիտական աշխատող, բաժնի վարիչ, 1979 թվականից՝ Տնտեսագիտության հետազոտությունների ինստիտուտի բաժնի վարիչ, 1975-1980 թվականներին «Հայպետհողշին» նախագծային ինստիտուտում բաժնի վարիչ, 1998 թվականից, միաժամանակ՝ Հայաստանի պետական ագրարային համալսարանի պրոֆեսոր։ 1996 թվականին աշխատել է ՀԱԱՀ ԱՊՀ էկոնոմիկայի ամբիոնում որպես դոցենտ, պրոֆեսոր, խորհրդատու պրոֆեսոր։ 2002-2005 թվականներին Հայաստանի ազգային ակադեմիայում մասնակցել է գիտական ուսումնասիրությունների։

Մամիկոնյանի ղեկավարությամբ մշակվել են ՀՀ գյուղատնտեսական արտադրողական ուժերի զարգացման և տեղաբաշխման հայեցակարգեր ու սխեմաներ։ Աշխատանքները վերաբերում են ՀՀ գյուղատնտեսության արտադրության զարգացման և արդյունաբերության բարձրացման խնդիրներին։ Հեղինակ է 82 գիտական աշխատությունների (որոնցից՝ 3 գիրք, 1-ը դասախոսությունների շարք)։

Երկեր
-----

* ՀՀ գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման հիմնախնդիրները / Հ. Մ. Մամիկոնյան, Խմբագիր.՝ Ա. Թամրազյան, Երևան, Ա. հ, 1997։
* Արտադրության համակենտրոնացման դերը անասնապահական մթերքների ավելացման գործում։ (Խարկովի և Բելգորոդի մարզերի օրինակով) / Հ. Մ. Մամիկոնյան, ՀՍՍՀ «Գիտելիք» ընկերություն, Երևան, Հայաստան, 1971։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007, էջ 25։
2. ↑  Մամիկոնյան, Հենրիկ Մկրտիչի (1997). Թամրազյան, Ա (ed.). *ՀՀ գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման հիմնախնդիրները*. Երևան: Ա. հ.
3. ↑  Մամիկոնյան, Հենրիկ Մկրտիչի (1971). *Արտադրության համակենտրոնացման դերը անասնապահական մթերքների ավելացման գործում։ Խարկովի և Բելգորոդի մարզերի օրինակով*. ՀՍՍՀ "Գիտելիք" ընկերություն. Երևան: Հայաստան.
**Մաքսիմ Տիգրանի Սարգսյան** (մարտի 12, 1936(1936-03-12), Այգեստան, Խոջալուի շրջան - հունվարի 19, 2022(2022-01-19), Երևան, Հայաստան), հայ տնտեսագետ։ Տնտեսագիտության դոկտոր (1988), պրոֆեսոր (1990):

Կենսագրություն
--------------

Մաքսիմ Սարգսյանը ծնվել է 1936 թվականի մարտի 12-ին, Արցախում (Ստեփանակերտի շրջան, գ. Բալլուջա)։ 1953 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետը:1958 թվականին, ավարտելով համալսարանը, մի քանի տարի աշխատել է Արցախում՝ մշակույթի բնագավառում։ 1962-1966 թվականներին եղել է Երևանի պետական համալսարանի Քաղաքատնտեսության ամբիոնի ասպիրանտ։ 1963-1972 թվականներին եղել է ԵՊՀ Քաղաքատնտեսության ամբիոնի ավագ դասախոս, դոցենտի պաշտոնակատար, 1972-1975 թվականներին` ՀԽՍՀ ԳԱ ինֆորմացիայի սեկտորի ավագ գիտաշխատող, 1975-2002 թվականներին` ՀՊՄՀ Տնտեսագիտության ամբիոնի դոցենտ և պրոֆեսոր, 2002-2014 թվականներին` նույն ամբիոնի վարիչ։ Հետագայում մինչև այժմ նույն ամբիոնում պրոֆեսոր-խորհրդատու։

Աշխատությունները վերաբերում են սեփականության, բնակչության պահանջմունքների և կենսակերպի սոցիալ-տնտեսական հիմնահարցերրին, ինչպես նաև երիտասարդության ռազա-հայրենասիրական դաստիարակության խնդիրներին։ Հեղինակ է յոթ մենագրության և գիտական ավելի քան 60 հոդվածների։ Ռուսերենից թարգմանել է քաղաքատնտեսության մեկ դասագիրք (ավելի քան 300 էջ)։

Տիրապետում է հայերենին, ռուսերենին, թուրքերենին և գերմաներենին։

Մասնակցել է արցախյան պատերազմին։ 1990 թվականին Երևանում կազմակերպել և ղեկավարել է «Մեղրագետ» հայրենակցական միությունը, որը ամբողջ պատերազմի և նրանից հետո ընկած շրջանում ըստ ամենայնի օգնել է Արցախին։

Մանկավարժական համալսարանում երախտապարտությամբ կերտվել է նրա դիմաքանդակը (քանդակագործ Միսաք Մելքոնյան)։

Մահացել է 2022 թվականի հունվարի 19-ին։

### Պարգևներ

Պարգևատրվել է ութ մեդալով (չորս աշխատանքային, չորս մարտական) և մի շարք պատվոգրերով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Մահացել է Մաքսիմ Սարգսյանը
2. ↑  «Մաքսիմ Տիգրանի Սարգսյան». *aspu.am*. Վերցված է 2019 թ․ ապրիլի 15-ին.
3. ↑  «Իմաստավորված տարիներ» (PDF). Արխիվացված է օրիգինալից (PDF) 2019 թ․ ապրիլի 15-ին.
4. ↑  ՀՀ ԳԱԱ Լրաբեր հաս. գիտությունների 2016թ. հ. 1, էջ 352-354։
5. ↑  Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007, էջ 415։
6. ↑  Մահացել է Մաքսիմ Սարգսյանը

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 7350 |

 |
**Սոլոմոն Նիկոլաևիչ Աբաև** (1904, Թերեքի մարզ, Ռուսական կայսրություն - 1971, Վլադիկավկազ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային քաղաքական գործիչ։ 1925 թվականից Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության անդամ էր։

Կենսագրություն
--------------

Սոլոմոն Աբաևը ծնվել է 1904 թվականին Տերսկի մարզի Սբա գյուղում։ Ազգությամբ օս է։ 1929 թվականին սովորել է Հյուսիսկովկասյան գործնական ինստիտուտի գյուղատնտեսության բաժնում։ 1935 թվականին եղել է Կենտրոնական կոմիտեի մարքսիզմ-լենինիզմ դասընթացների ունկնդիր։

1927-1929 թվականներին եղել է Վլադիկավկազի շրջանի Կատարողական կոմիտեի՝ ազգային փոքրամասնությունների շրջանում աշխատանքի գծով լիազոր, որից հետո՝ Վլադիկավկազի շրջանի Կատարողական կոմիտեի Արխիվային բյուրոյի հրահանգիչ։

1935-1937 թվականներին սովորել է Կարմիր պրոֆեսորների ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետում։

Եղել է Ալագիրո-Արդոնսկիև Ձաուջիկաու շրջանների քարտուղար (Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցություն)։

1934 թվականից եղել է Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության Մարզային կոմիտեի կառավարիչ (Հյուսիս-Օսեթյան ինքնավար մարզ), իսկ 1935 թվականից՝ կուսակցության կառավարիչ։

1937 թվականի հունիս-սեպտեմբեր ամիսներին Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության Հյուսիս-Օսեթյան ինքնավար մարզի ագիտպրոպի կառավարիչն էր, ապա՝ 3-րդ քարտուղարը։

Եղել է Հյուսիս-Օսեթյան ինքնավար մարզի տեղական արդյունաբերության Ազգային կոմիսարիատի քիմիական նյութերի բնագավառի վարիչ։

1937 թվականի դեկտեմբերի 12-ին ընտրվել է որպես ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի (Ազգությունների խորհուրդ) պատգամավոր։

1942 թվականին ձերբակալվել է, իսկ 1942 թվականի փետրվարի 26-ին՝ դատապարտվել տասը տարվա ազատազրկման։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Абаев Соломон Николаевич» (ռուսերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ նոյեմբերի 12-ին. Վերցված է 2014 թ․ հունիսի 2-ին.
2. ↑  «Депутаты Верховного Совета СССР I-го созыва 1937 - 1946» (ռուսերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ ապրիլի 16-ին. Վերցված է 2014 թ․ հունիսի 3-ին.
3. ↑  Жертвы политического террора в СССР
**Էստե Լաուդեր** (անգլ.՝ Estée Lauder, ծննդյամբ՝ Ժոժեֆինա Էստեր Մանտցեր, անգլ.՝ Josephine Esther Mentzer, հուլիսի 1, 1906(1906-07-01), Corona, Քուինս, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - ապրիլի 24, 2004(2004-04-24), Նյու Յորք շրջան, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի գործարար կին, «Estée Lauder Companies» ընկերության հիմնադիր և տնօրենների խորհրդի առաջին նախագահ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1908 թվականի հունիսի 1-ին Նյու Յորքի Քուինս թաղամասում, ԱՄՆ ներգաղթած հրեաների ընտանիքում, եղել է 8 երեխաներից կրտսերը։ Երբ Էստեերը 6 տարեկան էր, նրանց տանը բնակություն է հաստատել նրա մորեղբայրը, որը մասնագիտությամբ մաշկաբան էր։ Մորեղբոր շնորհիվ Էստերը ստեղծեց 4 ֆորմուլա՝ մաշկի քսուկների համար, որոնք մինչ այդ ոչ մեկ չէր արտադրել։

Իր ապագա ամուսնուն՝ Ջոզեֆ Լաուդերին Էստերը հանդիպել է Վիսկոնսին քաղաքում հանգիստն անցկացնելու ժամանակ։ 1938 թվականի փետրվարի 3-ին ամուսինները Նյու Յորքում բացել են իրենց առաջին խանութը։ Նրանք վերակառուցել են նախկին ռեստորանի շենքը, որտեղ գիշերները պատրաստում էին քսուկներ, իսկ ցերեկները վաճառում դրանք։ Հենց այդ ընթացքում էլ դրվեց կոսմետիկայի և օծանելքի արտադրությամբ զբաղվով «Estée Lauder» ընկերության հիմքը։

1995 թվականին Էստե Լաուդերը թողել է իր աշխատանքը։

Մահացել է 2004 թվականի ապրիլի 24-ին՝ Մանհեթեն քաղաքի իր տանը։

Պարգևներ
--------

Լաուդերը Ֆրանսիայի գլխավոր հյուպատոս Ժերար Կաուսերից ստացել է Պատվավոր Լեգեոնի շքանշան, 1988 թվականին նրա անունն ընդգրկվել է «Junior Achievement» գործարարների փառքի սրահում։ 2004 թվականին արժանացել է ԱՄՆ Ազատության նախագահական մեդալի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  RKDartists (նիդերլ.)
2. 1 2 3 4  FemBio տվյալների շտեմարան (գերմ.)
3. ↑  «Cosmetics queen Estée Lauder was born in Corona». *QNS.com* (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2020 թ․ մարտի 10-ին.
4. ↑  «Estee Lauder». *Entrepreneur Hall of Fame* (ամերիկյան անգլերեն). 2015 թ․ հոկտեմբերի 7. Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ ապրիլի 28-ին. Վերցված է 2020 թ․ մարտի 10-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* CNN report of passing
* Biography channel
* Estee Lauder

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database · RKDartists · Find A Grave · WikiTree |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Notable Names Database · Universalis |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| CiNii: DA11386362 · GND: 121459462 · ISNI: 0000000368607514, 0000000116875563 · LCCN: n85219110 · NKC: xx0021582 · NTA: 072174021 · SUDOC: 190791888 · VIAF: 93380203 · WorldCat VIAF: 93380203 |

 |

 |
**Ռազմիկ Տաճատի Մալխասյան** (նոյեմբերի 28, 1941(1941-11-28), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ֆիզիկոս։ Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր (1996): Հայաստանի ճարտարագիտական ակադեմիայի թղթակից անդամ (2001):

Կենսագրություն
--------------

Ռազմիկ Մալխասյանը ծնվել է 1941 թվականի նոյեմբերի 28-ին, Երևան քաղաքում։ 1965 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը 1966-1975 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ անօրգանական քիմիայի, 1975-1992 թվականներին՝ Քիմիական ֆիզիկայի ինստիտուտներում։ 1993-2005 թվականներին եղել է «Ատոմ» գիտաարտադրական ձեռնարկության հիմնադիր-տնօրեն, 2005 թվականից՝ վերջինիս հիմքի վրա վերակազմավորված «Նանոամորֆ տեխնոլոգիաներ» Փակ բաժնետիրական ընկերության (ՓԲԸ) սեփականատեր և գործադիր տնօրեն, միաժամանակ 1975-1992 թվականներին դասախոսել է Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարանում։

Աշխատանքները վերաբերում են մասսպեկտրային մեթոդով իոնային և մոլեկուլային փնջերի փոխազդեցությունների ուսումնասիրություններին։ Մշակել և ստեղծել է նոր անհավասարակշռված քվանտաքիմիական տեխնոլոգիա, որի օգնությամբ աշխարհում առաջին անգամ սինթեզել է նոր դասի՝ նանոամորֆ նյութեր, մասնավորապես նանոամորֆ մետաղներ։

Անդամակցություն
---------------

Նյութագիտության համաշխարհային ընկերության անդամ (1995)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Հայաստանի ճարտարագիտական ակադեմիայի թղթակից անդամների ցանկ». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2019 թ․ ապրիլի 2-ին.
2. 1 2 3  Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007, էջ 18։
**Էմմա Խուդաբաշյան** (մարտի 3, 1947(1947-03-03), Սևանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ՀՀ ԱԺ 2-րդ գումարման պատգամավոր։ ԱԺ սոցիալական, առողջապահության և բնության պահպանության հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ «Միասնություն» խմբակցության անդամ։ ՀԺԿ վարչության քաղաքական խորհրդի անդամ։

Կենսագրություն
--------------

Էմմա Խուդաբաշյանը ծնվել է 1947 թվականի մարտի 3-ին Սևանի շրջանի Ծովագյուղ գյուղում։
1973 թվականին ավարտել է Արմավիրի (ՌԴ) պետական մանկավարժական ինստիտուտը։ Մասնագիտությամբ մանկավարժ-հոգեբան է։ 1973-1977 թվականներից աշխատել է Երևանի էլեկտրաապարատների գործարանում որպես փականագործ-հավաքող։ Ավելի ուշ, 1979-1994 թվականներին Էմման աշխատանքի է անցել Երևանի միկրոէլեկտրոնային ինստիտուտում որպես առաքող, տեխնիկ, իսկ 1994-1999 թվականներին աշխատել է որպես «Սևան» զբոսաշրջային միավորման ավագ մեթոդիստ։

1999 թվականին Կարեն Դեմիրճյանի ղեկավարած «Միասնություն» դաշինքի ցուցակով Էմման ընտրվել է ՀՀ ԱԺ պատգամավոր և զբաղեցրել պաշտոնը մինչև 2003 թվական։ Հանդիսացել է ԱԺ սոցիալական, առողջապահության և բնության պահպանության հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ «Միասնություն» խմբակցության անդամ։ ՀԺԿ վարչության քաղաքական խորհրդի անդամ։
Էմմա Խուդաբաշյանն ականատես է եղել 1999 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի վրա կատարված հարձակմանը։

### Անձնական կյանք

Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ?
sel=details&ID=251&lang=arm
2. ↑
3. 1 2 3 4
4. 1 2

Արտաքին հղումներ
----------------

* 
* 
* 
*
**Էրիկա Ստեֆանի** (իտալ.՝ Erika Stefani, հուլիսի 18, 1971(1971-07-18), Վալդանո, Վիչենցա, Վենետո, Իտալիա), իտալական քաղաքական գործիչ, տարածաշրջանային և ինքնակառավարման գործերով, առանց պորտֆելի նախարար (2018—2019)։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1971 թվականի հուլիսի 18–ին Վալդանոյում՝ Վիչինցա գավառում։ Մասնագիտությամբ փաստաբան է. քաղաքական կարիերան սկսել է 1999 թվականին՝ որպես Տրիսինոյի խորհրիդի պատգամավոր։ 2009 թվականին Հյուսիսային լիգայի խորհրդի աջակցությամբ վերընտրվել է և նշանակվել է Տրիսինոի փոխվարչապետ, քաղաքային պլանավորման և մասնավոր բնակարանային շինարարության պատասխանատու է։

2013 թվականին ընտրվել է Սենատում, 2014 թվականի հուլիսի 15–ից՝ Հյուսիսային լիգա ֆրակցիայի նախագահի փոխարինող։ Նա եղել է ընտրությունների և խորհրդարանական անձեռնմխելիության հարցերի վարչության անդամ, (արդարադատության), կանանց սպանության և սեռական հանցագործությունների վարչապետական հետախուզության անդամ, մեղադրանքի ընթացակարգի խորհրդարանական կոմիտեի, մանուկների և պատանիների հարցերով խորհրդարանական հանձնաժողովի անդամ։ 2018 թվականին Սենատ է ընտրվել Վիչենցա նահանգի միամանդատ օկրուգում ընտրվել է մեկ մանդատով։

2018 թվականի հունիսի 1–ին ստանձնում է նախարարի պաշտոնը՝ առանց պորտֆելի, տարածաշրջանային և ինքնակառավարման գործերով Կոնտեի կառավարությունում։

2019 թվականի սեպտեմբերի 4-ին Ջուզեպպե Կոնտեն ձևավորել է իր երկրորդ կառավարությունը (տարածաշրջանային և ինքնակառավարման գործերով նոր նախարար է դարձել Ֆրանչեսկո Բոչչան, Էրիկա Ստեֆանին ոչ մի պաշտոն չի ստացել), և սեպտեմբերի 5–ին նոր կաբինետը երդում է տվել։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «PROFILO/ Erika Stefani alle Regioni, in politica dal 1999» (իտալերեն). ANSA. 2018 թ․ մայիսի 31. Վերցված է 2018 թ․ հունիսի 8-ին.
2. ↑  «Erika Stefani, l'avvocatessa vicentina alle Regioni» (իտալերեն). la Presse. 2018 թ․ հունիսի 1. Վերցված է 2018 թ․ հունիսի 8-ին.(չաշխատող հղում)
3. ↑  «Governo Conte. Ecco chi sono i 18 ministri (solo 5 donne)» (իտալերեն). Avvenire. 2018 թ․ մայիսի 31. Վերցված է 2018 թ․ հունիսի 6-ին.
4. ↑  «Governo Conte bis: ecco la lista completa dei ministri» (իտալերեն). la Repubblica. 2019 թ․ սեպտեմբերի 4. Վերցված է 2019 թ․ սեպտեմբերի 4-ին.
5. ↑  «Il nuovo governo ha giurato, iniziato il primo Consiglio dei ministri» (իտալերեն). la Stampa. 2019 թ․ սեպտեմբերի 5. Վերցված է 2019 թ․ սեպտեմբերի 5-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Erika STEFANI». *Dati anagrafici e incarichi* (իտալերեն). Senato della Repubblica. Վերցված է 2018 թ․ հունիսի 8-ին.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Treccani |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Մաթևոսյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Դավիթ Ղևոնդի Մաթևոսյան** (մարտի 22, 1960(1960-03-22), Մեղրի, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 23, 2020(2020-10-23), Նռնաձոր, Սյունիքի մարզ, Հայաստան), ՀՀ ԱԺ նախկին պատգամավոր, ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից, քաղաքական գործիչ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Մեղրիի շրջանի Կարճևան գյուղում 1960 թվականի մարտի 22-ին։ Ավարտել է Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտը՝ ինժեներ հիդրոտեխնիկի որակավորմամբ։ 1982-1983 թվականներին որպես աշղեկ աշխատել է Ագարակի հանքաշինական վարչությունում, 1983-1984 թվականներին՝ Մեղրիի ոռոգման և ջրամիացման համակարգերի վարչությունում՝ ինժեներ, 1984-1985 թվականներին եղել է ՀԼԿԵՄ Մեղրիի շրջկոմի հրահանգիչ, 1985-1991 թվականներին՝ Կարճևանի պետտենտեսության տնօրեն։

1991-1995 թվականներին եղել է Մեղրիի ՆԳ բաժնի պետ։

1995 թվականին ընտրվել է ՀՀ առաջին գումարման ԱԺ պատգամավոր, ԱԺ արտաքին հարաբերությունների մշտական հանձնաժողովի անդամ, «Հանրապետություն» խմբակցության անդամ, անկուսակցական։ 2008 թվականի մարտի մեկի գործով հունիսի 17-ին դատապարտվել էր 3 տարվա ազատազրկման։ 2009 թվականի հունիսի 22-ին համաներմամբ ազատ է արձակվել։

Զոհվել է 2020 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Ադրբեջանի ծավալած լայնամասշտաբ պատերազմի ժամանակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  Սիմոնյան, Սյուզան (2016 թ․ ապրիլի 6). «Դավիթ Մաթեւոսյան․«Այսօր զինադադարի հաստատումն ավելի հեշտ է, քան 1994 թվականին»». *ՀՐԱՊԱՐԱԿ*. Վերցված է 2020 թ․ հոկտեմբերի 24-ին.
3. ↑  «Զոհվել է ՀՀ Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր Դավիթ Մաթևոսյանը». *MediaLab Newsroom-Laboratory* (ամերիկյան անգլերեն). 2020 թ․ հոկտեմբերի 23. Վերցված է 2020 թ․ հոկտեմբերի 24-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Դավիթ Ղևոնդի Մաթեւոսյան

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Հայաստանի Ազգային ժողով |

 |

* Անձնական կայք
**Ագամեմնոն Շլիման** (հուն․՝ Αγαμέμνων Σλήμαν, մարտի 16, 1878(1878-03-16), Փարիզ - նոյեմբերի 11, 1954(1954-11-11), Նյոյի սյուր Սեն), հույն դիվանագետ և քաղաքագետ։

Հնագետ Հենրիխ Շլիմանի և նրա երկրորդ կնոջ՝ Սոֆյա Շլիմանի որդին։

Կենսագրություն
--------------

Ագամեմնոն Շլիմանը ծնվել է 1878 թվականին։ Նրա մոր համար դա հինգերորդ հղիությունն էր և երկրորդ հաջող ավարտ ունեցածը։ Անվանակոչվել է ի պատիվ հին հունական դիցաբանության հերոսներից մեկի՝ Ագամեմնոնի, որը Միկենիայի թագավորն էր, որտեղ նրա հայրն ու մայրը պեղումներ էին կատարում։ Հենրիխ Շլիմանը որդու ծննդից հետո կատարել է հետևյալ արարողությունը. նա նորածնին տարել է տանիք, նվիրաբերել է Արեգակին, ապա գլխով դիպցրել է Հոմերոսի հատորին։ Մկրտության ժամանակ անմիջապես Շլիմանը փորձել է չափել սուրբ ջրի ջերմաստիճանը` գրեթե խախտելով հաղորդության խորհուրդը։

Հայրը մահացել է, երբ Ագամեմնոնը 12 տարեկան է եղել։ Կրթություն և դոկտորական աստիճան ստացել է Փարիզում, որտեղ կտակով նրան տուն էր բաժին հասել, ինչպես նաև կալվածքներ Թեսալիայում։ 1902 թվականին ծովային ճանապարհորդության ժամանակ հանդիպել է 16-ամյա ամերիկուհի Նադին դե Բորնեմանին և ամուսնացել է նրա հետ Նյու Յորքում։ Այդ ժամանակ էլ ընդունել է ամերիկյան քաղաքացիություն, որն ունեցել էր և նրա հայրը։

Հունաստանում քաղաքական գործունեություն է ծավալել, եղել է խորհրդարանի պատգամավոր (ներկայացրել է Լարիսան), իսկ 1914 թվականին նշանակվել է ԱՄՆ-ում դեսպան։ Նադին դե Բորնեմանից ամուսնալուծվելուց հետո ֆինանսական լուրջ դժվարություններ է ունեցել, այնպես, որ 1926 թվականին մայրը վաճառել է ընտանեկան «Իլիոնի պալատ» կեցավայրը հունական պետությանը, իսկ գումարը փոխանցել է որդուն, որպեսզի օգնի նրան։ 1935 թվականին եղել է Էպիրուսի նահանգապետ։ Հետագայում ապրել է Ֆրանսիայում, որտեղ բավականին հաջող փորձել է պայքարել Հունաստանի գերմանական բռնազավթման դեմ։ Պատերազմից հետո նշանակվել է դեսպանորդ Ֆրանսիայում։ Ամուսնացել է երկրորդ անգամ, բայց երեխաներ չի ունեցել։ Մահացել և թաղվել է Փարիզում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ванденберг, 1996, էջ 267—268
2. ↑  «Son of Ancient Troy's Excavator Got His Parisienne. Agamemnon Schliemann and Nadine de Bornemann Induced to Undergo a Civil Ceremony by Family Lawyers». *The New York Times*. 1902 թ․ հունիսի 22. Վերցված է 2011 թ․ հունվարի 26-ին.
3. ↑  «To Be New Greek Minister. M. Schliemann, Son of the Famous Scholar, Coming to America». *New York Times*. 1914 թ․ հունվարի 8. Վերցված է 2011 թ․ հունվարի 26-ին. «Agamemnon Schliemann, who represents Larissa in the Greek Chamber of Deputies, was to-day appointed Minister at Washington in succession to L. A. Coromilas, according to a telegram from Athens.»
4. ↑  «Bryan Testifies». *The Pittsburgh Press*. 1916 թ․ հունվարի 5. Վերցված է 2011 թ․ հունվարի 26-ին. «... that while secretary of state he had seen any letter written to influence him against Agamemnon Schliemann, former Greek minister to the United States. ...»
5. ↑  Ванденберг, 1996, էջ 572

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | WikiTree |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 139567119 · ISNI: 0000000071562351 · LCCN: no2012157989 · VIAF: 101293356 · WorldCat VIAF: 101293356 |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Մուրադյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Էլիզա Մուրադյան** (1993, Երևան, Հայաստան), հայ մոդել և 2018 թվականի Միսս Հայաստան գեղեցկության մրցույթի հաղթող, որը 2018 թվականին ներկայացրել է Հայաստանը Միսս Տիեզերք գեղեցկության մրցույթում։

Անձնական կյանք
--------------

Էլիզա Մուրադյանը ծնվել է Երևանում, իսկ ներկայումս ապրում է Մոսկվայում, որտեղ սովորում է Մոսկվայի բժշկական համալսարանում։ 2013 թվականին Էլիզան ճանաչվել է Միսս Մոսկվայի բժշկական համալսարան (Միսս ՄՊԲՀ) գեղեցկության մրցույթի հաղթող։

Գեղեցկության թագուհի
--------------------

### Միսս Հայաստան 2018

2018 թվականի հուլիսի 6-ին Էլիզան դարձել է Միսս Հայաստան մրցույթի հաղթող և իրավունք ստացել ներկայացնելու Հայաստանը Միսս Տիեզերք գեղեցկության մրցույթում։ Ընդ որում՝ Հայաստանը մրցույթին մասնակցում է առաջին անգամ։

### Միսս Տիեզերք 2018

Էլիզա Մուրադյանը ներկայացնելու է Հայաստանը «Միսս Տիեզերք 2018» գեղեցկության մրցույթում, որը տեղի է ունեցել 2018 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Թաիլանդում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Հայաստանը «Միսս Տիեզերքում» կներկայացնի Էլիզա Մուրադյանը. կայացավ «Միսս Հայուհու» առաջին փուլը». `{{cite web}}`: Text "/ Երևան Երևանցիներ" ignored (օգնություն); Text "հուլիսի 8, 2018 թ." ignored (օգնություն)
2. ↑  «Miss MGMU 2013 Eliza Muradyan! 720» (ռուսերեն). YouTube. 2018 թ. հուլիսի 8.
3. ↑  «Ella es Eliza Muradyan Miss Armênia Universo 2018» (իսպաներեն). mybeautyqueens.com. 2018 թ․ հուլիսի 8.

Արտաքին հղումներ
----------------

* missarmenia.org
* missuniverse.com

| Պարգևներ և ձեռքբերումներ |
| --- |
| Նախորդող:**Լիլի Սարգսյան** |  **Միսս Հայաստան** 2018 | Հաջորդող:**TBD** |
| Նախորդող:**Առաջին մասնակցություն** |  **Միսս Տիեզերք** 2018 | Հաջորդող:**TBD** |
**Աբրահամ Հայրապետի Մեսրոպյան** (1913, Վարդենիկ, Հայաստան - *անհայտ*), հայ մանկավարժ։ ԽՄԿԿ անդամ (1964): Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Աբրահամ Մեսրոպյանը ծնվել է 1913 թվականի Մարտունու շրջանի Վարդենիկ գյուղում։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո Ազիզբեկովի շրջանի Հերհերի դպրոցում զբաղվել է ուսուցչական աշխատանքով։ Կարմրաշենի դպրոցում եղել է ուսումնական մասի վարիչ, Գնդևազում՝ տնօրեն։ Աշխատելուն զուգընթաց սովորել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի հեռակա բաժնի լեզվագրական ֆակուլտետում։

1941 թվականին Աբրահամը զորակոչվել է բանակ, ծառայությունն անցել է 792-րդ հրաձգային գնդում։ 1942 թվականի հունվարին մասնակցել է գերմանաֆաշիստական զորքերի դեմ Ղիրմի թերակղզում մղված մարտերին։ Կերչ քաղաքի մարտերից մեկում վիրավորվել է, բուժվելուց հետո վերադարձել է զորամաս, շարունակել ծառայությունը մինչև պատերազմի ավարտը։

1945 թվականին՝ բանակից զորացրվելուց հետո, շարունակել է մանկավարժական գործունեությունը։ 1964 թվականին անցել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ Հայոց լեզու և գրականություն է դասավանդել Էջմիածնի շրջանի Մերձավանի միջնակարգ դպրոցում։ Մեսրոպյանը պարգևատրվել է «Աշխատանքային արիության համար», Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար և ուրիշ մեդալներով։

Պարգևներ
--------

* «Աշխատանքային արիության համար» մեդալ
* Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար մեդալ

Երկեր
-----

* Զուլալ աղբյուր։ Բանաստեղծություններ։ Երևան, Խորհրդային գրող, 1990։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայաստանի ուսուցիչները Մեծ հայրենականում։ 3 գիրք։ Հարությունյան, Աշոտ Հովսեփի, Մելքումյան, Հայկազ Ստեփանի, Սուքիասյան, Աղվան Ղազարի։ Երևան, «Լույս», 1987:
2. ↑  Մեսրոպյան, Աբրահամ Հայրապետի (1990). *Զուլալ աղբյուր։ Բանաստեղծություններ*. Խորհրդային գրող. ISBN 978-5-550-00703-7.
Աչք, 2011, Մոնրեալի գեղեցիկ արվեստի թանգարան 
**Դեյվիդ Ալթմեյդ** (1974, Մոնրեալ), կանադացի քանդակագործ, ով ապրում և աշխատում է Նյու Յորքում։ Ալթմեյդը ստեղծում է բարձր ճշգրտությամբ քանդակներ, որոնք հաճախ ջնջում են ներքինի և արտաքինի, մակերևույթի և կառուցվածքի, պատկերավոր արտահայտության և աբստրակցիայի միջև տարբերությունը։ Նրա աշխատանքները հայտնվել են թագավորական թանգարանների խոշոր գեղարվեստական ցուցահանդեսներում Բելգիայում, Բրյուսելում (2016 թ.), Լուիզիանայի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Հումլեբեկի (2015 թ.), Մուդամի, Գրենդ Դուկ Ջինի ժամանակակից գեղարվեստի թանգարանում, Լյուքսեմբուրգի (2015 - 2016 թ.) Ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Փարիզի ժամանակակից արվեստի թանգարանում (de la ville de Paris), Փարիզ (2015 թ), Կանադայի Ազգային պատկերասրահում, Օտտավայի (2010 թ.), նոր թանգարանում (2010 թ.) և Սողոմոն Գուգենհեյմի թանգարանում (2010 թ.):

Կյանքը և ստեղծագործություն
--------------------------

Ծնվել է Մոնրեալում՝ Քվեբեկում, ստացել է բակալավրի աստիճան գեղարվեստի համալսարանի Քվեբեկյան Մոնրեալում։
2001 թվականին Ալթմեյդը Կոլումբիայի համալսարանում ստացել է գեղարվեստի մագիստրոսի կոչում։

Ավարտելուց հետո համալսարանը Նա մասնակցել է բազմաթիվ խմբակային ցուցահանդեսների, ինչպիսիք են «Artists Space» և «Deitch Projects»։ 2003 թվականին նա Ստամբուլի 8-րդ միջազգային բիենալեում եղել է Դեն Կամերոնի կուրատորը։ 2004 թվականին նա ընդգրկվել է Whitney ամերիկյան արվեստի բիենալեում։

2007 թվականին, Դեյվիդը ներկայացրել է Կանադան Վենետիկի բիենալեում
։

Ալթմեյդի քանդակները միահյուսվում են առերևույթ պատահական օբյեկտների հետ, ինչպիսիք են գլխատված գլուխները` Աբորոգենների Դավթի Գրաֆիտի աստղերով, հայելիների աշտարակներով, պլաստիկ ծաղիկներով և զարդերով, որպեսզի ստեղծեն քանդակագործական համակարգեր, որոնք լեցուն են նրանով, որ նա անվանում է «խորհրդանշական ներուժ» և բաց պատմություններ։ Աբորոգենների գլուխները այնքան հաճախ են հայտնվել 
իր ստեղծագործություններում, որ ժամանակակից արվեստի աշխարհում նրանք լայնորեն ճանաչված են որպես այս նկարի հետ սերտորեն կապված։ Նրանք աչքի են ընկել 2012 թվականին կազմակերպված Բրանտի հիմնադրամի անհատական ցուցահանդեսում 
։

Կարա Ռունեյը գրում է նրա` 2011 թվականի մարտին
Անդրեա Ռոզենի պատկերասրահում կազմակերպած
ցուցահանդեսի մասին։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Ալտմեյդի պատկերավոր հսկաների նմանվող "անոթը" պարունակում է փոքր տիեզերքի միրիադներ, որոնք գաղտնիքների պես թաքնվում են մարմնի և պլաստիկի գրպաններում։ Երկար ոսկե շղթաներ, պլաստիլինային ձեռքեր և ականջներ, հայելիների և քվարցի բեկորներ, գունավոր թելերի կծիկ, ծովային չմուշկների և միջատների շերտեր, ինչպես նաև աբստրակտ հղումները թռչուններին, ինչպիսիք են կռունկը և այլ թռչող արարածներ
 |  |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  DACS register
2. 1 2  Ամերիկյան արվեստի Ուիթնի թանգարան — 1931.
3. ↑   (ֆր.) — CALQ.
4. ↑   David Altmejd Bio
5. ↑  «AGO Receives Acclaimed Canadian Contemporary Sculpture». *Art Gallery of Ontario, Press release*. 2007 թ․ օգոստոսի 20. Արխիվացված է օրիգինալից 2009 թ․ հունիսի 25-ին. Վերցված է 2009 թ․ հունիսի 15-ին.
6. ↑  Bregman, Alexandra (2015 թ․ մարտի 25). «AO On Site – Greenwich, Connecticut: David Altmejd at The Brant Foundation through March 31, 2012». *Art Observed*. Վերցված է 2015 թ․ ապրիլի 12-ին.
7. ↑  Rooney, Kara L. (2011 թ․ մայիս). «David Altmejd». *The Brooklyn Rail*.
**Քրիստիանա Կուբրիկ** (ի ծնե՝ անգլ.՝ Christiane Susanne Harlan, մայիսի 10, 1932(1932-05-10), Բրաունշվայգ, Վայմարյան Հանրապետություն), գերմանացի դերասանուհի, պարուհի, նկարչուհի և երգչուհի։ Ծնվել է թատերական ընտանիքում։ 1958 թվականից մինչև ամուսնու մահը՝ 1999 թվականը, ամուսնացած է եղել ռեժիսոր Սթենլի Կուբրիկի հետ։

Կենսագրություն
--------------

Քրիստիանա Հառլանը ծնվել է Գերմանիայում, 1932 թվականին, օպերային երգիչ Ֆրից Մորից Հառլանի և օպերային երգչուհի Ինհեբորգ Հառլանի դուստրն է, ռեժիսոր Ֆայթ Հառլանի զարմուհին է։ Ուսանել է դերասանական արվեստ և գործունեության սկզբում նշանակալի հաջողություններ է ունեցել թատերական բեմում։

1957 թվականին փոքր դեր է խաղացել Սթենլի Կուբրիկի «Փառքի արահետներ» ֆիլմի եզրափակիչ մասում։ Ֆիլմը նկարահանվել է Գերմանիայում։ Լուսագրերում նրա անունը գրվել է որպես Սյուզաննա Քրիստիան։ Նկարահանումներից կարճ ժամանակ անց դերասանուհին և ռեժիսորն ամուսնացել են։ Նրանք ունեցել են երկու դուստր՝ Անյան և Վիվիանը։ Քրիստիանան ունի ևս մեկ դուստր՝ Կատարինան, որը նրա առաջին ամուսնությունից է։ Անյան 2009 թվականին 50 տարեկանում մահացել է քաղցկեղից։

Ամուսնությունից հետո Հառլան-Կուբրիկը հեռացել է դերասանական գործունեությունից՝ իրեն նվիրելով գեղանկարչության պարապմունքներին։ Նրա եղբայր Յան Հառլանը եղել է Կուբրիկի բոլոր ֆիլմերի պրոդյուսերը «Բարրի Լինդոն» ֆիլմից (1975) հետո։ 1999 թվականին՝ Կուբրիկի մահից հետո, Յան Հառլանը դարձել է «Սթենլի Կուբրիկ։ Կյանք ֆիլմերում» վավերագրական ֆիլմի ռեժիսորը, որին Քրիստիանան լիարժեք մասնակցություն է ունեցել։ Սակայն նախագիծը ավարտին չի հասցվել։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  filmportal.de — 2005.
2. 1 2  *Deutsche Nationalbibliothek* Record #1062159055 // Gemeinsame Normdatei (գերմ.) — 2012—2016.
3. ↑  Christiane Kubrick(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
4. ↑  Christiane Kubrick: 'I flinch at those stories about crazy Stanley' | Film | The Observer
5. ↑  Christiane Kubricκ in the Internet Movie Database
6. ↑  *Stanley Kubrick: A Life in Pictures* in the International Movie Database

Արտաքին հղումներ
----------------

* Official Website
* Interview of Christiane Kubrick in *The Guardian*, 10 August 2010

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · ČSFD · Filmportal · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ · RKDartists · WikiTree · Rodovid |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 14457468v · CiNii: DA13511217 · GND: 1062159055 · ISNI: 0000000081517853 · LCCN: n90628286 · NDL: 00983704 · NTA: 241831865 · SUDOC: 069338736 · VIAF: 71615712 · ULAN: 500151012 · WorldCat VIAF: 71615712 |

 |

 |
**Ռենդի Գարդներ** (անգլ.՝ Randy Gardner, 1946, Սան Դիեգո, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), Կալիֆոռնիա նահանգի Սան Դիեգոյի միջնակարգ դպրոցի աշակերտ, որը 1964 թվականին՝ 17 տարեկան հասակում, ռեկորդ է սահմանել՝ որպես ամենաերկար ժամանակ չքնած մարդ։ Գարդները չի քնել 11 օր և 25 րոպե (264,4 ժամ)՝ գերազանցելով անքնության նախորդ ռեկորդը՝ 260 ժամ (դիջեյ Թոմ Ռաունդսի կողմից Հոնոլուլուում)։

Ռեկորդը կատարվել է Սթենֆորդի համալսարանի երազատեսության գործընթացի հետազոտող դոկտոր Վիլյամ Դեմենտի ղեկավարությամբ։ Ռեկորդակրի առողջությանը հետևել է փոխգնդապետ (Lt.Cmdr.) Ջոն Ռոսը։ Այս գիտափորձը լայն ճանաչում է ձեռք բերել համապատասխան հետազոտողների ընկերակցության շրջանում՝ կապված մարդուն երկարատև քնից զրկելու և բժշկական փաստաթղթերով մանրամասն հիմնավորման հետ։

Ազդեցություն առողջության վրա
----------------------------

Հաճախ պնդում են՝ Գարդների փորձը ցույց է տալիս, որ երկարատև քնից զրկելը շատ փոքր ազդեցություն ունի, նման է տրամադրության փոփոխության, որը կարող է կապված լինել նաև հոգնածության հետ։ Այս հիմնական դրույթը նույնպես բխում է Դեմենտի այն հայտարարությունից, որ գիտափորձի տասներորդ օրը Գարդները, անկախ ամեն ինչից, այնպիսի վիճակում էր, որ կարող էր նրան հաղթել փինբոլի ժամանակ։

Սակայն փոխգնդապետ Ջոն Ռոսը, որը վերահսկում էր նրա առողջական վիճակը, հայտնել է քնից զրկելու շրջանում մտավոր ունակությունների և վարքի լուրջ փոփոխության մասին, որը ներառում է ճնշվածություն, կենտրոնացման և կարճաժամկետ հիշողության, պարանոյայի ու հալյուցինացիայի խնդիրներ։ Չորրորդ օրը Գարդներն իրեն ներկայացնում էր իբրև ամերիկյան ֆուտբոլի «Rose Bowl» ամենամյա խաղի մասնակից Փոլ Լոու։ Վերջին օրը, երբ նրան խնդրել են 100-ից հաջորդաբար հանել 7, նա կանգ է առել 65-ի վրա։ Երբ նրան հարցրել են՝ ինչու է դադարեցրել հաշիվը, նա հայտարարել է, որ մոռացել է՝ ինչ է անում հիմա։

Այդ նույն օրը Գարդները ներկա էր մամուլի ասուլիսին, որտեղ խոսել է հասկանալի կերպով և առանց կմկմալու, և, ընդհանուր առմամբ, հրաշալի տեսք է ունեցել։ 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Ես ուզում էի ապացուցել, որ ոչ մի վատ բան տեղի չի ունենա, եթե դուք չեք քնում։ Ես կարծում էի, որ կարող եմ գերազանցել այդ ռեկորդը և չեմ կարծում, որ դա տհաճ էր։- Ռենդի Գարդներ |  |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Одиннадцать дней без сна (англ.)* Archived 2007-11-29 at the Wayback Machine. выдержки из "Elephants on Acid: And Other Bizarre Experiments, "
2. 1 2  *Природа сна и его влияние на здоровье (англ.)*
3. ↑  *Лишение сна, психоз и ментальная эффективность* Archived 2008-08-29 at the Wayback Machine. д-р. Стэнли Корен, март 1998, том. XV, вопрос № 3 (англ.)
4. ↑  *Во сне*, Дэвид Голденберг, журнал Gelf, 31 мая 2006

Գրականություն
-------------

* *The Sleepwatchers*, Вильям К. Демент, Nychthemeron Press, 1996, ISBN 978-0-9649338-0-4
* «Как долго может бодрствовать человек?», Scientific American, 25 Mar 2002

Արտաքին հղումներ
----------------

* *Ի՞նչ է քունը* (BBC)(անգլ.)
* Քնի բնույթը և դրա ազդեցությունը առողջության վրա(անգլ.)
* Տեղեկատվություն Ռենդի Գարդների մասին (2006)(անգլ.)
**Թիմ Ուեբեր** (անգլ.՝ Tim Webber, դեկտեմբերի 4, 1964(1964-12-04), Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն), ուելսցի վիզուալ էֆեկտների ղեկավար։ Նա հայտնի է իր *Հարրի Փոթերը և Կրակի գավաթը* (2005), *Խավարի ասպետը* (2008), *Ավատար* (2009) և *Գրավիտացիա* (2013) ֆիլմերով, որոնց համար արժանացել է լավագույն վիզուալ էֆեկտների համար Օսկարի։

Կրթություն
----------

Ուեբերը սովորել է Օքսֆորդի համալսարանում, որտեղ 1987 թվականին ավարտել է ֆիզիկայի ֆակուլտետը։

Կարիերա
-------

1988 թվականին Ուեբերը միացել է վիզուալ էֆեկտների բրիտանական Framestore ընկերությանը, որը տեղակայված է Լոնդոնի Օքսֆորդի փողոցի հարևանությամբ։ Ուեբերը ղեկավարել է թվային կինոյում և հեռուստատեսությունում ընկերության առաջխաղացումը՝ մշակելով Framestore-ի վիրտուալ տեսախցիկները։ Նա վիզուալ էֆեկտների ղեկավար է եղել տեխնիկապես և գեղարվեստորեն առավել բարդ նախագծերում, ինչպիսիք են Քրիստոֆեր Նոլանի *Խավարի ասպետը* (2008), Ջեյմս Քեմերոնի *Ավատարը* (2009), և Լուի Լետերյեի *Գրավիտացիան* (2013), որոնք ավարտլեու համար Ուեբերի և Framestore-ի թիմի կողմից իրականացվող ֆիլմում ներգրավված մեթոդների միջոցով պահանջվել է մոտ երեք տարի։ Դեյվիդ Հեյմանը, Գրավիտացիա ֆիլմի համապրոդյուսերը, Ուեբերին վարձել է ֆիլմի վիզուալ էֆեկտների աշխատանքին հետևելու համար։

Գրավիտացիա ֆիլմում իր կատարած աշխատանքի համար Կինոյի ոլորտում Բրիտանական ակադեմիայի 67-րդ մրցանաբաշխությանն արժանացել է լավագույն վիզուալ էֆեկտների մրցանակի, և 86-րդ Օսկարի 86-րդ մրցանակաբաշխությանը՝ լավագույն վիզուալ էֆեկտների համար Օսկարի։

Ընտրյալ ֆիլմագրություն
----------------------

* *Հարրի Փոթերը և Կրակի գավաթը* (2005)
* *Խավարի ասպետը* (2008)
* *Ավատար* (2009)
* *Գրավիտացիա* (2013)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Who's who (բրիտ․ անգլ.) — *(untranslated)*, 1849. — ISSN 0083-937X
2. ↑  «"Oscar Win for Catz Alum"». Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ հոկտեմբերի 14-ին. Վերցված է 2020 թ․ փետրվարի 13-ին.
3. ↑  "Tim Webber: the man who put Sandra Bullock in space". Evening Standard. Retrieved 17 January 2014
4. ↑  "Tim Webber - Magician of the Year". *Empire* magazine. Retrieved 17 January 2014

Արտաքին հղումներ
----------------

* Թիմ Ուեբեր Internet Movie Database կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |