recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Դրամահատարանի թանգարան** (իսպ.՝ Museo Casa de la Moneda), իսպանական թագավորական դրամահատարանի մշտական ցուցադրություն Իսպանիայի մայրաքաղաք Մադրիդում, որը հիմնադրվել է 1867 թվականին։

Պատմություն
-----------

Թանգարանի պատմությունը սկսվում է 18-րդ դարից, և դրա ծագումը սերտորեն կապված է Կառլոս III թագավորի դրամահատարանի գլխավոր փորագրող Թոմաս Ֆրանցիսկո Պրիետոյի անվան հետ։ Նա նաև Սան Ֆերնանդոյի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի փորագրության ֆակուլտետի տնօրենն էր և 1771 թվականին հիմնել է փորագրության դպրոցը։ Այս դպրոցում սովորում էին արհեստավորներ, որոնք հետագայում աշխատում էին Իսպանիայի և նրա գաղութների թագավորական դրամահատարաններում։

Թանգարանի հավաքածուն գալիս է նկարների, փորագրությունների, հին գրքերի, մետաղադրամների և մեդալների հավաքածուներից, որոնք Պրիետոն օգտագործել է իր դպրոցում ուսման ընթացքում։ Դրանք ձեռք է բերել Կառլոս III թագավորը։ Պրիետոյի մահից հետո՝ 1783 թվականին, հավաքածուն աստիճանաբար համալրվել է նոր ձեռքբերումների և նվիրատվությունների հաշվին։ Բնօրինակ հավաքածուն առաջին անգամ հանրությանը ներկայացվել է 1867 թվականին, Իզաբելա II թագուհու օրոք, Մադրիդի Կոլումբոսի հրապարակում գտնվող նախկին դրամահատարանի շենքում։ Հավաքածուն այնտեղ է մնացել մինչև 1964 թվականը, երբ տեղափոխվել է իր ներկայիս շենքը՝ Դոկտոր Էսկեդոյի փողոց, տուն 36։

Ցուցահանդեսներ
--------------

 Մամլիչ՝ մետաղադրամներ հատելու համար. 16-րդ դարի բնօրինակի կրկնօրինակը, որը պահվում է Նավառայի թանգարանում (Պամպլոնա)
Թանգարանի դրամագիտական հավաքածուն ընդգրկում է մետաղադրամի պատմությունն իր ծագումից՝ անցնելով հունական և հռոմեական մետաղադրամների հատման պատմության միջով՝ Սիրակուզայում, Աթենքում և Էգինայում թողարկված նմուշների ցուցադրությամբ։ Կան Հռոմեական հանրապետության մետաղադրամների մի քանի առաջին թողարկումներ։ Թանգարանն ունի իսպանական մետաղադրամների զգալի հավաքածու, որոնց մեծ մասն այնտեղ է եկել իսպանացի հայտնի հնագետ Մանուել Գոմես-Մորենոյի հավաքածուից։

Պատկերասրահ
-----------

* ԱպարանջանԱպարանջան
* ԱպարանջանԱպարանջան
* ԱպարանջանԱպարանջան
* ԽաչերԽաչեր
* ԶարդերԶարդեր
* ՊարույրներՊարույրներ
* Չորս էսկուդոՉորս էսկուդո
* Ութ էսկուդոՈւթ էսկուդո
* Ութ էսկուդոՈւթ էսկուդո
* ԴիրհամԴիրհամ
* ԴիրհամԴիրհամ
* ԴիրհամԴիրհամ
* ԴիրհամԴիրհամ
* Ութ ռեալՈւթ ռեալ
* Ութ ռեալՈւթ ռեալ
* Ութ ռեալՈւթ ռեալ
* Ութ ռեալՈւթ ռեալ
* Ութ ռեալՈւթ ռեալ
* ՏետրադրախմաՏետրադրախմա
* ՏետրադրախմաՏետրադրախմա
* ՏետրադրախմաՏետրադրախմա
* ՏետրադրախմաՏետրադրախմա
* Հարյուր պեսետՀարյուր պեսետ
* Սերմեր, որոնք օգտագործվել են որպես արժույթ Գաբոնում և ԿամերունումՍերմեր, որոնք օգտագործվել են որպես արժույթ Գաբոնում և Կամերունում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  «Historia del Museo - FNMT»։ *www.museocasadelamoneda.es*։ Վերցված է 18 мая 2019

Արտաքին հղումներ
----------------

* Թանգարանի պաշտոնական կայք
* Թանգարանը Ֆրանսիայի ազգային գրադարանի կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 12166965c · ISNI: 0000000121825149 · LCCN: n81110130 · NKC: ko2004238694 · VIAF: 151311214 · WorldCat VIAF: 151311214 |

 |
**Օլդեմի պատկերասրահ** (անգլ.՝ Gallery Oldham), բրիտական արվեստի պատկերասրահ Մեծ Մանչեսթեր կոմսության Օլդեմ մշակութային շրջանում։

Պատմություն
-----------

Պատկերասրահը նախագծվել է *Pringle Richards Sharratt* ճարտարապետական ընկերության կողմից, որը կառուցվել է 2002 թվականի փետրվարին։ Արվեստի պատկերասրահը համատեղում է տարածաշրջանային թանգարանի և պատկերասրահի ծառայությունները։ Կից շենքը, որն իր մեջ ներառում է գրադարան և Ուսումնական հաստատություն, բացվել է 2006 թվականի ապրիլին։ Շենքն ունի ժամանակակից գրադարան և ուսումնական հաստատություններ։

Հավաքածու
---------

Պատկերասրահն ընդգրկում է արվեստի, սոցիալական և բնական պատմության, էքսկուրսիոն աշխատանքների, ժամանակակից արվեստի, արտասահմանյան արվեստի և տեղական կազմակերպությունների հետ ստեղծված աշխատանքների ընդարձակ հավաքածու։

Պատկերասրահում տեղակայված են Օլդեմ քաղաքի հավաքածուն և նրա ավելի մետրոպոլիական տարածքի հավաքածուի մեծ մասը։

Պատկերասրահում պահվում են տեղական նկարիչների աշխատանքներ, ներառյալ Հելեն Բրեդլիին, Ուիլյամ Սթոթին և Ալան Ռանկլին, ինչպես նաև բրիտանացի նկարիչներ Լոուրենս Սթիվեն Լաուրիին, Ջոն Ուիլյամ Ուոթերհաուսին և Բրիջեթ Ռայլիին։ Վերջին տարիներին պատկերասրահում հավաքվել է ստուդիական կերամիկայի հավաքածու և ներկայացվում են ժամանակակից վարպետների կերամիկական աշխատանքները։

Ցուցահանդեսային գործունեություն
-------------------------------

Չնայած պատկերասրահում չկա մշտական ցուցահանդես, կան չորս ժամանակավոր պատկերասրահներ, որտեղ անց են կացվում ցուցահանդեսներ։ Ցուցահանդեսները զուգորդվում են ճանապարհորդական շոուների՝ պատկերասրահի սեփական արվեստի, սոցիալական պատմության և բնական պատմության հավաքածուի աշխատանքների հետ։

Պատկերասրահ
-----------

* «Սատանայական» բուխարի, ավազաքարի փորագրություն, մոտ 1846 թվական«Սատանայական» բուխարի, ավազաքարի փորագրություն, մոտ 1846 թվական
* Ջեյմս Հոուվ Կարս, «Օլդենը Գլոդվիկում», 1831Ջեյմս Հոուվ Կարս, «Օլդենը Գլոդվիկում», 1831
* Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտի, «Օֆելիայի առաջին խելագարությունը», 1864Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտի, «Օֆելիայի առաջին խելագարությունը», 1864
* Ջոն Ուիլյամ Ուոթերհաուս, «Կիրկեն գավաթը մատուցում է Ոդիսևսին», 1891Ջոն Ուիլյամ Ուոթերհաուս, «Կիրկեն գավաթը մատուցում է Ոդիսևսին», 1891

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  Mapping Museums — 2016.
3. ↑   *Gallery Oldham*, Art UK, վերցված է 11 October 2012

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 131826253 · WorldCat VIAF: 131826253 |

 |
**Իգնացիո Բոսկետտո,** (իտալ.՝ Ignazio Boschetto, հոկտեմբերի 4, 1994(1994-10-04), Բոլոնիա, Իտալիա), իտալացի երաժիշտ, որը մեկն է Իտալական II Volo խմբի երեք կատարողներից։ Պիերո Բարոնեի և Ջանլուկա Ջինոբլեի հետ ներկայացել է Իտալիան Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթում «Grande amore» երգով։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1994 թվականի հոկտեմբերի 4-ին Բոլոնյայում (Էմիլիա-Ռոմանիա), որտեղ ապրել է մինչև 10 տարեկանը։ Այնուհետև նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Սիցիլիայի Մարսալա քաղաքը։

Ինյացիոն Վիտո Բոսկետտոյի և Կատերինա Լիկարիի կրտսեր զավակն է։ Ունի ավագ քույր ՝ Անտոնինան։

Ինյացիոն սկսել է երգել շատ վաղ տարիքից։ Նրա առաջին երգն էր "La donna e mobile" երգը՝ Ջուզեպպե Վերդիի "Ռիգոլետտո" օպերայից։ Մանուկ հասակում նա սովորում էր մի քանի դպրոցներում և մասնակցում էր տեղի համերգներին։ Նրա տաղանդը բացահայտ էր՝ հզոր, մաքուր ձայն, որը համարվում է լիրիկական տենոր (ջերմ, հագեցած տեմբրով, հզոր բայց ոչ ծանր, անգամ կարելի է ունկնդրել նվագախմբի հետ մեկտեղ)։ Նվագում է տարբեր երաժշտական գործիքներ, գրում է երգեր և երաժշտություն է հորինում։ Նրա սիրելի ֆուտբոլային թիմը Յուվենտուսն է։ Սիրած արտիստներից են Սթիվի Ուանդերը, Բրայան Մաքնայթը, Աննե Հաթաուեյը։

2014 թվականի փետրվարի 2-ին Մարսալայում մասնակցել է իտալական արտիստ Ռոբերտո Ամադեի համերգին։

Պատկերասրահ
-----------

* 
*

Տես նաև
-------

* Il Volo

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Freebase տվյալների վերբեռնում — Google.
2. ↑  Il Volo խմբի կատարող Իգնացիո Բոսկետտոյի Archived 2022-01-18 at the Wayback Machine. մասին

Արտաքին հղումներ
----------------

* Թվիթերյան էջ
* Ֆեյսբուքյան էջ

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Discogs |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1088565859 · VIAF: 287145857953423021377 · WorldCat VIAF: 287145857953423021377 |

 |
**Կոմիտասի անվան կամերային երաժշտության տուն**, երաժշտական սրահ Երևանում, գտնվում է Օղակաձև զբոսայգում՝ Իսահակյան փողոց 1 հասցեում։

Պատմություն
-----------

Կոմիտասի անվան Կամերային երաժշտության տունը կառուցվել է 1977 թվականին՝ ճարտարապետ Ստեփան Քյուրքչյանի կողմից։

Շենքն ունի՝ 

* հանդիսասրահ
* բեմ
* ճեմասրահ
* նախասրահ

Նկարագրություն
--------------

Շենքի գեղարվեստական լուծումը կատարված է զբոսայգու պուրակային ճարտարապետությանը համահունչ։ Կամերային երաժշտության տանը տեղի են ունենում բազմաթիվ համերգներ և փառատոներ հայ և արտասահմանյան համբավավոր երաժիշտների մասնակցությամբ։ Շենքն ունի 300-տեղանոց դահլիճ, որտեղ անցկացվում են համերգներ, փառատոներ, հոբելյաններ, հանդիպումներ, երեկոներ, էքսպոներ, շնորհանդեսներ։

Երաժշտության տանն իրենց համերգային գործունեությունն են ծավալում Հայաստանի պետական կամերային նվագախումբը, Հայաստանի պետական կամերային երգչախումբը, «Տաղարան» հնագույն երաժշտության համույթը, «Հովեր» պետական կամերային երգչախումբը, Երևանի պետական կամերային երգչախումբը, Կոմիտասի անվան լարային քառյակը, ճանաչված երաժիշտներ Սվետլանա Նավասարդյանը, Սերգեյ Խաչատրյանը, Մեդեա Աբրահամյանը և այլք։ Այս համերգասրահում ելույթներ են ունեցել Առնո Բաբաջանյանը, Ռուբեն Ահարոնյանը և այլք։ Մեծ ժողովրդականություն են վայելում երգեհոնային համերգները, Կոմիտասի անվան կամերային երաժշտության տան հոլանդական «Ֆլենտրոպ» երգեհոնը տեղադրվել է 1979 թվականին և եզակի է իր տեսակի մեջ նախկին ԽՍՀՄ տարածքում։ Այն ստեղծված է 17-18 դարերի երգեհոնների օրինակների հիման վրա ու նախատեսված է հիմնականում բարոկ երաժշտություն կատարելու համար։ Առաջին  համերգին ելույթ է ունեցել Հայաստանի ժողովրդական արտիստ Վահագն Ստամբոլցյանը։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Wiki Loves Monuments monuments database — 2017.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կամերային երաժշտության տուն` կենդանի պատմություն


Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Կոմիտասի անվան Կամերային երաժշտության տուն** կատեգորիայում։ |
**Վան Լունի թանգարան** (հոլ.՝ Museum Van Loon)՝ թանգարան Ամստերդամում (Նիդերլանդներ), գտնվում է Կայզերսգրախտ № 672 հասցեում։

Թանգարան
--------

Թանգարանը անվանվել է ի պատիվ Վան Լունի ընտանիքի, որը 19-րդ դարի վերջից առանձնատուն ուներ։ Տունը կառուցվել է 1672 թվականին, ճարտարապետ Ադրիան Դորթսմանի կողմից, վաճառական Երմիա վան Ռեյի համար։ Շենքի առաջին վարձակալը նկարիչ Ֆերդինանդ Բոլն էր՝ Ռեմբրանդի աշակերտը։ Փոխելով մի շարք սեփականատերեր՝ 1884 թվականին տունը գնվել է Հենդրիկ վան Լունի կողմից։ 1960 թվականին Մորից վան Լունի վերջին ներկայացուցիչը շենքի մի մասում թանգարան է բացել։

Ցուցահանդեսին ներկայացված են 18-րդ դարի վերջից՝ 20-րդ դարի սկզբի նկարներ են, որոնց մեծ մասը Վան Լունի ընտանիքի անդամների դիմանկարներն են՝ Յուրիեն Անդրիսսենի գոբելեյները Դրակենսթեյն դղյակից, հոլանդական և Ֆլամանդական արտադրության անտիկ կահույքը և ճենապակյա սպասքը՝ Վան Լունի ընտանիքի զինանշանով։

Տարին մի քանի անգամ այստեղ անցկացվում են ինչպես ժամանակակից, այնպես էլ դասական արվեստի ցուցահանդեսներ։ 18-րդ դարի վերջին նկարված տնամերձ պարտեզում գտնվում է պարտեզային տնակ, որը Նիդեռլանդների ազգային հուշարձանն է։

Աղբյուրներ
----------

* Сайт музея Ван Лун(նիդեր.)
* Сайт семьи Ван Лун Archived 2012-05-28 at the Wayback Machine.(նիդեր.)

1. ↑
**Մեդիսոնի ժամանակակից արվեստի թանգարան** (անգլ.՝ Madison Museum of Contemporary Art), թանգարան Վիսկոնսին նահանգի Մեդիսոն քաղաքում, որը նվիրված է ժամանակակից արվեստին։ Քաղաքի ամենահին մշակութային կազմակերպությունն է։ Հիմնադրվել է 1901 թվականին, **Madison Art Association** ասոցիացիայի կողմից, որն ի սկզբանե կոչվել է **Madison Art Center**:

Գործունեություն
---------------

Թանգարանի շենքի ճակատային հատվածը
Լուսանկարիչ Մարկ Թասմանը (Marc Tasman) սեփական ինստալյացիայի ֆոնին
State Street և Henry Street փողոցների անկյունում գտնվող եռահարկ շենքի ապակե ճակատը ծառայում է որպես թանգարանի գլխավոր սանդուղքահարթակ և նրա ճարտարապետական գրավչությունն է։

Ներկայումս Մեդիսոնի թանգարանն ունի ցուցահանդեսային չորս տարածք.

* *The State Street Gallery*` գտնվում է թանգարանի նախասրահում և ունի պատուհաններ, որոնք նայում են նույնանուն փողոցին։
* *The Henry Street Gallery*` նույնպես գտնվում է համանուն փողոցի այն կողմում, որտեղ գտնվում է թանգարանի ցուցահանդեսների փոփոխվող մասը։
* *Main Gallery*` երկրորդ հարկում տեղակայված գլխավոր և ամենամեծ ցուցահանդեսային տարածքները։
* *Imprint Gallery*` նույնպես երկրորդ հարկում է և ներառում է արվեստի գործեր, որոնք հիմնված են վիդեոների և ձայնի վրա։

Այստեղ անցկացվում են գեղարվեստական ցուցահանդեսներ, մասնավորապես, 2002 թվականին տեղի է ունեցել Լիզա Բուրժուայի անհատական ցուցահանդեսը։ Թանգարանի հավաքածուն ներառում է 1938 թվականին մեքսիկացի նկարչուհի Ֆրիդա Կալոյի կողմից մետաղի վրա յուղաներկով նկարված Pitahayas յուրօրինակ աշխատանքը։

Մադիսոնի թանգարանը ցուցանմուշները պատկերասրահում ցուցադրելուց բացի երբեմն ցուցադրում է նախասրահում, պարտեզում և տանիքում (քանդակներ)։ Թանգարանի դասախոսությունների դահլիճը նաև ծառայում է որպես թատրոն։ Այստեղ կա «Fresco» ռեստորան և թանգարանային խանութ։

Թանգարանի այցելելությունն անվճար է։ Մեդիսոնի ժամանակակից արվեստի թանգարանը իր ֆինանսավորման մեծ մասը ստանում է թանգարանային տարբեր կազմակերպությունների անդամակցությունից, մասնավոր նվիրատվություններից, ինչպես նաև ամենամյա Art Fair on the Square ազգային տոնավաճառից, որը տեղի է ունենում Մեդիսոնի Կապիտոլի հրապարակում և ամեն տարի ներգրավում է մոտ 200 000 մարդ։

1991 թվականից թանգարանի տնօրենն է Սթիվեն Ֆլեյշմանը (Stephen Fleischman):

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ROR Data — v1.19 — 2023. — doi:10.5281/ZENODO.7644942
2. ↑  Art Fair on the Square

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
* The Art Fair Off the Square

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 135077738 · ISNI: 0000000121815872 · LCCN: n2006043345 · SUDOC: 118748092 · VIAF: 139398459 · WorldCat VIAF: 139398459 |

 |
**Ժիրայր Նշանի Սերգոյան**  (հուլիսի 14, 1922(1922-07-14), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - փետրվարի 8, 2004(2004-02-08), Լա Կադյեր դ'Ազուր), հայ երգիչ (բաս)։

1948 թվականին հանդես է եկել Նիցցայի օպերային բեմում, հաջորդ տարին երգել Լիոնի, 1950 թվականին՝ Ստրասբուրգի օպերային թատրոններում։1952 թվականին, շահելով Փարիզի «Գրանդ օպերա»-ի տարեկան մրցույթը, հրավիրվել է որպես մենակատար։ Այս թատրոնում Սերգոյանի անդրանիկ դերերգը Մպարաֆուչիլեն է (Վերդիի «Ռիգոլետտո»), որին հաջորդել են երեք տասնյակից ավելի դերերգեր՝ Մեֆիստոֆել (Դունոյի «Ֆաուստ»), Պիմեն (Մուսորգսկու «Բորիս Դողունով»), Ֆիլիպ, եթովպական թագավոր (Վերդիի «Դոն Կարլոս», «Աիդա»), Դոն Բազիլիո (Ռոսսինիի «Սևիլյան սափրիչ») Օրովեզո (Բելլինիի «Նորմա»), Լեպորելլո (Մոցարտի «Դոն Ժուան»), Նիլականտա (Դելիբի «Լակմե»), Աբեմելիխ (Սեն-Սանսի «Մամսոն և Դալիլա»)։ Երկար տարիներ «Գրանդ օպերա»-ին զուգընթաց երգել է «Օպերա կոմիկ»-ում։ Հյուրախաղերով հանդես է եկել տարբեր երկրներում, 1974 թվականին և 1976 թվականին՝ ԽՍՀՄ քաղաքներում (Լենինգրադ, Սվերդլովսկ, Տաշքենդ, Երևան)։ Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի թատրոնի բեմում կատարել է Ֆիլիպի, Դոն Բազիլիոյի, Մեֆիստոֆելի դերերգերը։ Սերգոյանի կատարումներին հատուկ է կերպարների ինքնատիպ մեկնաբանումը, ուր գերիշխողը դրանց հոգեբանական խորության, ճշմարտացիության, հոգեկան դինամիկայի բացահայտումն է։ Հանդես է գալիս նաև դասական ստեղծագործություններից և հայկական երգերից կազմված կամերային երկացանկով։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։*  |



1. 1 2 3 4  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
**Ժոզեֆ Ժան Պիեռ Լորան** (ֆր.՝ Joseph Jean Pierre Laurent, հունվարի 31, 1823(1823-01-31), Բանյոլ սյուր Սեզ - մարտի 4, 1900(1900-03-04), Մարսել), ֆրանսիացի աստղագետ, որը հայտնաբերել է (51) Նեմաուսա աստերոիդը 1858 թվականին։

Նա այլևս չի կատարել աստերոիդների հայտնագործություններ, և նրա մասին համարյա ոչինչ հայտնի չէ։ Էդուարդ Ստեֆանը Լորանի մասին ասել է "շատ բանիմաց երիտասարդ"է (*un jeune homme très habile*)  Archived 2007-03-11 at the Wayback Machine.։

Աստերոիդը հայտնաբերվել է օգտագործելով Բենջամին Վալզի տանը գտնվող մասնավոր աստղադիտարանը։ Վալզը թողել էր այս տունը մեկնելով Մարսել աշխատելու, որպես Մարսելի աստղադիտարանի տնօրեն։ Նա փոխանցել էր իր աստղադիտարանը Ժոզեֆ Ժան Պիեռ Լորանին, ով և հետագայում հայտնաբերել էր աստերոիդը։ Տան պատին, որը գտնվում է Նացիոնալ փողոց 32 հասցեով Նիմում, փակցված է հուշատախտակ աստերոիդի հայտնաբերման մասին ։

Վալզը հայտնել է հայտնաբերման մասին իր նամակում ուղղված Ֆրանսիական գիտությունների ակադեմիային  ։

Լորանն իր հայտնագործության համար արժանացել է Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի Լալանդի մրցանակին 1858 թվականին, հինգ այլ աստերոիդ հայտնաբերողների հետ միասին ։

(162) Լաուրենտիա աստերոիդն անվանվել է Լորանի պատվին։

**Հայտնաբերած աստերոիդը**| (51) Նեմաուսա | 22 հունվար 1858 |

Արտաքին հղումներ
----------------

* Նեմաուսա, Լորան և Վալզ Archived 2010-01-14 at the Wayback Machine. (ֆր.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 24616 |

 |


1. 1 2  Departmental archives of Bouches-du-Rhône
**Ստեփանոս Վրթանեսի Շահումյան**  (մոտ 1702, գյուղ Եկտաստանք (Երդաստայց), Սյունիք -1782, Վենետիկ, Սյունիքի 18-րդ դարի 20-ական թվականներին), հայ ազատագրական շարժման գործիչ, «Ընտիր պատմության Դաւիթ Բէգին...» կամ «Պատմության Ղափանցւոց» երկի համահեղինակ։

Գործունեություն
---------------

1722 թվականին Ղափանի 50 «տանուտերերի» և իշխանների անունից խնդրագիր է ներկայացրել վրաց Վախտանգ VI թագավորի որդի Շահնավազին՝ վրացական բանակում ծառայող մի խումբ հայ զորականների ուղարկելու Ղափան։ 1722 թվականի վերջին Դավիթ Բեկի և նրա ջոկատի հետ ժամանել է Սյունիք, եղել զորապետի օգնական, ապա՝ զորապետ, մասնակցել ազատագրական մարտերին։ Ապստամբության պարտությունից 1730 հետո հաստատվել է Լիվոռնոյում, 1733 թվականին՝ Վենետիկում, հորեղբոր՝ Ոսկան Շահումյանի հիմնադրած 1650 «Շահումյան» առևտրատանը զբաղվել վաճառականությամբ։ Մտերմացել է Մխիթար Սեբաստացու և Մխիթարյան միաբանների հետ, պատմել Ղափանի իրադարձությունները, որոնք 1736-1737 թվականներին գրի է առել Ղուկաս Սեբաստացի Ստեփանյանը։ Հայտնի է Շահումյանի պատումի երկու խմբագրություն կամ տարբերակ (համառոտ և ընդարձակ)։ Երկրորդը հարստացված է նոր մանրամասնություններով, որոնք Ղուկաս Սեբաստացին հետագայում քաղել է այլ ականատեսների պատմածներից։ Այն, որպես աղբյուր, օգտագործել է Միքայել Չամչյանը՝ իր «Պատմութիւն Հայոց»-ի 3-րդ հատորում։ Նույն տարբերակի հիման վրա Ա. Գյուլամիրյանը Վաղարշապատում իրականացրել է երկի առաջին հրատարակությունը («Ընտիր պատմության Դաւիթ Բէգին...», 1871)։ Երկրորդ անգամ լույս է ընծայվել Վենետիկում՝ «Դաւիթ Բէկ կամ Պատմութիւն Ղափանցուց» 1978 խորագրով (համառոտ և ընդարձակ տարբերակները՝ առաջաբանով և ծանոթագրություններով)՝ Ս. Արամյանի աշխատասիրությամբ։ Երկը հրատարակվել է նաե ֆրանս. Մ. Բրոսսեի թարգմանությամբ 1875։ Շահումյանի ավանդած երկը Սյունիքի 1722- 1730 թվականների ազատագրական շարժումների պատմության արժեքավոր աղբյուր է։ Մանրամասնորեն նկարագրված է օտար տիրապետության և վարկատուն ցեղերի դեմ հայ ժողովրդի հերոսական պայքարը, Դավիթ Բեկի ջանքերը՝ Ղափանը թշնամուց Ազատագրելու և այնտեղ հայկական անկախ իշխանություն ստեղծելու համար, նրա մահից հետո Մխիթար Սպարապետի գործունեությունը։ Շարադրված է դյուրմբռնելի, դասական գրաբարով։ Տոգորված է ջերմ հայրենասիրությամբ։ Պատմական անցուդարձը գնահատված են քրիստոնեական տեսանկյունից, մեկնաբանությունները կրում են ճակատագրապաշտության կնիք։ Սույն երկի հիման վրա են ստեղծված Րաֆֆու «Դավիթ Բեկ», Ս. Խանզադյանի «Մխիթար Սպարապետ» պատմավեպերը, Ա. Տիգրանյանի «Դավիթ Բեկ» օպերան։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — 1974. — հատոր 8. — էջ 434—435.


|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 434)։*  |
**Կախարդական ծնողները** (անգլ.՝ The Fairly OddParents), մուլտսերիալ, որը հորինվել և ստեղծվել է մուլտիպլիկատոր Բուտչեմ Խարտմանովի կողմից։ Մուլտֆիլմը ստեղծվել է Billionfold Inc. և Frederator Studios ստուդիաներում, Nickelodeon հեռուստաալիքի համար։

Սյուժե
------

Տիմմի Տյորները՝ հասարակ, տասնամյա մի տղա, ով ապրում է իր թեթևամիտ ծնողների հետ Դիմմսդեյլ քաղաքում։ Նրա կյանքը ձանձրալի է, նրան ոչ ոք չի հասկանում, ծնողները անտարբերություն են ցուցաբերում տղայի դաստյարակությանը, այդ իսկ պատճառով նրա մասին հոգ է տանում դայակը։ Դայակի անունը Վիկկի է, նա կոպիտ ու դաժան դեռահաս է աղջիկ է։ Բայց ամեն ինչ փոխվում է, երբ Տիմմին իմանաում է, որ իր ձկները՝ Կոսմոն և Վանդան, ամենակարող էակներ են։ Տիմմին արագ իմանում է, որ նրանք կարող են կատարել իր բոլոր ցանկությունները(որոշակի սահմանափակումներով)։ Անփորձ Տիմմին որոշ հարցերում երբեմն փորձում էր իրագործել ցանկությունները, որոնք ակամա վերածվում էին արհավիրքների և նա իր ամենակարող էակների հետ միասին պետք է գտնի որևէ հնար «հետ բերելու» ցանկությունը։

Սյուժեի զարգացման ընթացքում նա ձեռք է բերում թշնամիներ։ Նրա դպրոցի ուսուցիչ՝ պարոն Կրոկերը, ի տարբերություն մյուս մեծերի, նա հավատում է ամենակարող էակների գոյությանը և երկար ժամանակ զբաղվում է նրանց որոնմամբ։ Նա ներկայացնում է Տիմմիին սպառնող պոտենցիալ վտանգը։ Քանի որ ըստ «Da Rules»–ի, եթե կողմնակի ինչ–որ մեկը գտնի ամենակարող էակներին՝ նա կբաժանի նրանց վերջնականապես։

Ինչպես նաև մուլտֆիլմում բացահայտվում է նոր կերպար՝ Յուրգեն Ֆոն Ստրենգլ անունով։ Մեծ ու հզոր հովանավոր է, ով ցուցաբերում է նողկանք Տիմմիի և նրա խնամակալների նկատմամբ։ Նա հանդիսանում է «զարմանահրաշ աշխարհ»-ի ստեղծողը։

Արտաքին հղումներ
----------------

* *The Fairly OddParents* մուլտֆիլմը Nick.com կայքում

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | AlloCiné · ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database · Metacritic · Rotten Tomatoes |

 |

1. ↑  Fernsehserien.de (գերմ.)
**Լևոն Նիկոլայի Իսեցկի** (իսկական ազգանունը՝ Տեր-Հովհաննիսյան) (դեկտեմբեր 1888, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 10, 1946(1946-05-10), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային երգիչ (բաս)։ ՎԽՍՀ (1932) և ՀԽՍՀ (1934) վաստակավոր արտիստ, ՎԽՍՀ Ժողովրդական արտիստ (1943)։

Կենսագրություն
--------------

1915 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի երաժշտական ուսումնարանը, աշխատել օպերային թատրոնում։ 1924 թվականին Հայկանուշ Դանիելյանի և Շարա Տալյանի հետ մասնակցել է Լենինականի օպերային խմբի գործունեությանը։ 1926-1928 թվականներին կատարելագործվել է Միլանում, ելույթներ ունեցել Հոլանդիայի և Իտալիայի քաղաքներում։ 1928 թվականից աշխատել է Սարատովի, 1930 թվականից՝ Սվերդլովսկի, 1931 թվականից՝ Թբիլիսիի օպերային թատրոններում։ Վրացական ազգային օպերաների մի շարք գլխավոր դեր երգերի առաջին կատարողն է՝ Աբիո, Ցանգալա (Փալիաշվիլու «Աբեսալոմ և էթերի», «Դաիսի»), Գեորգի (Մ. Բալանչիվաձեի «Խարդախ Դարեջան»)։ Իսեցկին օժտված էր զորեղ և հյութեղ ձայնով, արտիստական հմայքով։ 1933 թվականից աշխատել է Երևանի (միաժամանակ Թբիլիսիի) օպերային թատրոնում, առաջին ներկայացման մեջ (Սպենդիարյանի «Ալմաստ») կերտել Նադիր շահի, այնուհետև Դոն Բազիլիոյի (Ռոսինիի «Սևիլյան սափրիչ», 1933), Մեֆիստոֆելի (Գունոյի «Ֆաուստ», 1933), Կոնչակի (Ա. Բորոդինի «Իշխան Իգոր», 1935), Գրեմինի (Պյոտր Չայկովսկու «Եվգենի Օնեգին», 1937), Ջրաղացպանի (Դորգոմիժսկու «Ջրահարս», 1938) և այլ կերպարներ։

Պարգևներ
--------

* Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» և Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշաններով։

Գրականություն
-------------

* Թադևոսյան Ա. Լևոն Իսեցկի, Երևան, 1972։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Լևոն Իսեցկի Archived 2022-08-07 at the Wayback Machine.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 394)։*  |


1. 1 2
**Օքտայ Ղադիր օղլի Զուլֆիղարով** (ադրբ.՝ Oqtay Qədir oğlu Zülfüqarov, մայիսի 31, 1929(1929-05-31), Բաքու, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 31, 2016(2016-08-31), Բաքու, Ադրբեջան), ադրբեջանցի կոմպոզիտոր և երաժիշտ, Ադրբեջանական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1972), Ադրբեջանի ժողովրդական արտիստ (2000), «Փառք»ի օրդենի դափնեկիր (2009);

Կենսագրություն
--------------

Օքտայ Զուլֆիղարովը ծնվել է 1929 թվականի մայիսի 31-ին՝ դատավորի ընտանիքում: Ավարտել է երաժշտական դպրոցի թավջութակի դասարանը: Սովորել է Զեյնալլու անվան երաժշտական դպրոցում և Պետական կոնսերվատորիայի թավջութակի դասարանում: Պրոֆեսոր Կարա Կարաևի ուսանող էր:

Նրա դաշնամուրային եռյակը հաջողությունն է հասել ադրբեջանցի կոմպոզիտորների համագումարում ՝1957 թվականինին, երբ նա երրորդ կուրսի ուսանող էր: 1958 թվականին ավարտել է կոնսերվատորիան: Ավարտելուց հետո նա սկսեց երեխաների համար երգեր գրել:

Նա գրել է նաև օպերաները, երաժշտական կատակերգությունները, թավջութակի և ֆլեյտայի համար համերգները, սիմֆոնիկ պոեմները, կանտատաները, չորս սիմֆոնիաները, գործիքային պիեսները և երաժշտությունները թատրոնի և կինոյի համար:

Օքտայ Զուլֆիղարովը մահացել է 2016 թվականի օգոստոսի 31-ին 87 տարեկան հասակում:

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Օքտայ Զուլֆիղարով
2. ↑  Октай Зульфугаров
3. ↑  մահացել է Օքտայ Զուլֆիղարովը


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Discogs · Internet Movie Database · MusicBrainz |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: n98016500 · VIAF: 16536633 · WorldCat VIAF: 16536633 |

 |
**Ֆերմին Ագուայո** (իսպ.՝ **Fermín Benedicte Aguayo**, օգոստոսի 14, 1926(1926-08-14), Sotillo de la Ribera, Բուրգոս, Կաստիլիա և Լեոն, Իսպանիա - նոյեմբերի 22, 1977(1977-11-22), Le Kremlin-Bicêtre), իսպանական և ֆրանսիական նկարիչ, որը նկարել է տաշիզմ և ինֆորմալիզմ ոճերով:

Կենսագրություն
--------------

Ֆերմին Ագուայոյի հայրն ու երկու եղբայրները սպանվել են 1936 թվականին՝ Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի տարիներին: Ֆեմինը և մայրը փախել են Բիլբաո, որտեղից էլ հետագայում գաղթել են Սարագոսա: Մայրը տեղավորվել է աշխատանքի, իսկ որդին հաճախել է դպրոց: Մի քանի տարի անց մայրը մահացել է ենթադրաբար տուբերկուլոզից:

Ֆեմինը ինքնուս նկարիչ է, 1942 թվականից մասնակցել է սիրողական ցուցահանդեսների: 1946 թվականին առաջին անգամ հայտնվել է նկարչական թանգարանում: 1948 թվականին ծանոթացել է Ռոբեր Դելոնեի, Պաբլո Պիկասոյի, Ախրիպենկոյի և Ժակ Լիպշիցի աշխատանքների հետ: Նրա մի քանի աշխատանքներ ներկայացվել են Մադրիդի ցուցահանդեսներում:

1951 թվականին տեղափոխվել է Փարիզ: Պաբլո Պալասուելոյի միջոցով Ֆերմինը ծանոթացել է ֆրանսուհի Ժաննա Բյուշեի հետ, ով նկարներ էր հավաքում իր պատկերասրահի համար: 1958 թվականին Ժաննա Բյուշեի պատկերասրահում տեղի է ունեցել Ֆերմինի ցուցահանդեսը: Նա ծանոթացել է պոետ, թարգմանիչ և նկարչական քննադատ Կլոդ Էստեբանի հետ, ում գրքերը հետագայում պատկերազարդել է: 1962 թվականին նրա աշխատանքները ներկայացվել են Լոնդոնում, 1973 թվականին՝ Նյու Յորքում:

Կյանքի վերջին տարիներին ծանր հիվանդ է եղել: Մահացել է Փարիզում 1977 թվականին: Թաղված է Փարիզի Բանյոյի գերեզմանացում: Ֆերմին Ագուաիոյի մահից հետո նրա աշխատանքները ներկայացվել են Փարիզում, Միլանում, Սարագոսեում և Մադրիդում: 2005 թվականին, Ռեյնա Սոֆիա թանգարանում կայացել է Ֆերմինի աշխատանքների ամենամեծ ցուցահանդեսը:

Գրականություն
-------------

* Esteban Cl. L’Immédiat et l’Inaccessible. Paris: Galilée, 1978
* Arnaud J.-L. e.a. Aguayo. Paris: Editions Cercle d’Art, 2004

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  մահվան վկայական
2. 1 2  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
3. 1 2  Gran Enciclopedia Aragonesa (իսպ.) — 1977.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Նեկրոլոգը *El País* թերթում (իսպ.)
* Կենսագրությունը և մատենագրությունը Ժաննա Բյուշեի պատկերասրահի կայքում Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine. (ֆր.)
* Նկարչի աշխատանքները artnet կայքում
* (իսպ.)
* Archived 2013-12-18 at the Wayback Machine. (իսպ.)

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | RKDartists |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BAV: ADV10235648 · BNE: XX1017924 · BNF: 11953490h · GND: 124138799 · ISNI: 0000000066310539 · LCCN: n88132441 · NTA: 072265833 · SUDOC: 027510824 · VIAF: 27073393 · ULAN: 500124341 · WorldCat VIAF: 27073393 |

 |

 |
1933 թ. չիլիական 1 պեսո մետաղադրամը։
**Չիլիի 1 պեսոն** (իսպաներեն՝ *un peso*) չիլիական պեսոյի նոմինալներից մեկն է եղել 1853 թվականից սկսյալ։ Չիլիի տարադրամի արժեքազրկման պատճառով 1 պեսո նոմինալով դրամն այլևս շրջանառության մեջ գործնականապես չկա, թեև պաշտոնապես դեռ գոյություն ունի։ Թողարկվել է մետաղադրամի և թղթադրամի տեսքով, մինչև 1943 թվականը, երբ, բարձր ինֆլյացիայի պատճառով, 1 պեսո դենոմինացիայի թղթադրամը շրջանառությունից հանվել է Չիլիի Կենտրոնական բանկի կողմից։ Այդուհետև թողարկվել է միայն մետաղադրամի տեսքով։

Այս արժողության մետաղադրամը (1 պեսո) արտադրվել է բազմաթիվ տեսակներով, 1853 թվականից ի վեր։ Հատվել է տարբեր մետաղներից և համաձուլվացքներից, սկզբում՝ արծաթից, ապա՝ պղնձից, ալյումինից, և այլն։ 1860 - 1873 թթ. հատվել է նաև ոսկուց։ Արդի 1 պեսո մետաղադրամը (1992 թվականից) արտադրվում է ալյումինից։ Չիլիական 1 պեսոն հավասար է 100 սենտավոյի։

Ստորև՝ չիլիական պեսոյի 10 սենտավո դրամանիշի տեսակները.

1 պեսո (1853 - 1862, արծաթ)
---------------------------

1 պեսո (1860 - 1864, ոսկի)
--------------------------

1 պեսո (1867, 1873, ոսկի)
-------------------------

1 պեսո (1867, արծաթ)
--------------------

1 պեսո (1867 - 1891, արծաթ)
---------------------------

1 պեսո (1895 - 1927, արծաթ)
---------------------------

1 պեսո (1927, արծաթ)
--------------------

1 պեսո (1932, արծաթ)
--------------------

1 պեսո (1933, 1940, պղինձ / նիկել)
----------------------------------

1 պեսո (1942 - 1958, պղինձ, ալյումին)
-------------------------------------

1 պեսո (1975, պղինձ / նիկել)
----------------------------

1 պեսո (1976 - 1979, պղինձ / նիկել, ալյումին / բրոնզ)
-----------------------------------------------------

1 պեսո (1981- 1992, ալյումին / բրոնզ)
-------------------------------------

1 պեսո (1992-ից, ալյումին)
--------------------------

Տես նաև
-------

* Պեսո
* Չիլիական պեսո

Աղբյուրներ
----------

* Chester L. Krause and Clifford Mishler. Standard Catalog of World Coins. Iola, WI. (19th Century). Page 192 - 193.
* Chester L. Krause and Clifford Mishler. Standard Catalog of World Coins. Iola, WI. (20th Century). Pages 341 - 345.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Չիլիի Կենտրոնական բանկ Archived 2008-06-04 at the Wayback Machine.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Չիլիի մետաղադրամներ |
| --- |
|  |
| 
* Քառորդ ռեալ
* Կես ռեալ
* 1 ռեալ
* 2 ռեալ
* 4 ռեալ
* 8 ռեալ
* 1 էսկուդո
* 2 էսկուդո
* 4 էսկուդո
* 5 էսկուդո
* 8 էսկուդո
* 10 էսկուդո
* 50 էսկուդո
* 100 էսկուդո
* Կես սենտավո
* 1 սենտավո
* 2 սենտավո
* 2 ու կես սենտավո
* 5 սենտավո
* 10 սենտավո
* 20 սենտավո
* 40 սենտավո
* 50 սենտավո
* Կես դեսիմո
* 1 դեսիմո
* 1 պեսո
* 2 պեսո
* 5 պեսո
* 10 պեսո
* 20 պեսո
* 50 պեսո
* 100 պեսո
* 200 պեսո
* 500 պեսո
* 2000 պեսո
* 10000 պեսո
* Կես սենտիսիմո
* 1 սենտիսիմո
* 2 սենտիսիմո
* 5 սենտիսիմո
* 10 սենտիսիմո
* 20 սենտիսիմո
* 50 սենտիսիմո
* Քառորդ ունցիա
* Կես ունցիա
* 1 ունցիա

 |

 |
Google Chromecast
**Chromecast**, Google ընկերության թվային մեդիապլեյեր, նախանշված է հեռուստահոլովակի կամ աուդիոկոնտենտի պոտոկներ վերարտադրելու համար Wi-Fi–ի օգնությամբ ինտերնետից կամ էլ տեղական ցանցից։ Սարքավորումը ներկայացվել է ԱՄՆ–ում 2013 թվականի հունվարի 24–ին, գինը 35 $։

Տեխնիկական բնավորություններ
---------------------------

Chromecast–ը աշխատում է պարզեցված տարբերակ Chrome OS–ով։ Օպերացիոն համակարգը բեռնվում է ավտոմատ կերպով, առանց ծանուցման։ Մեդիա կոնտենտի փոխանցման համար Chromecast–ը օգտագործում է DIAL արձանագրությունը, որը մշակվել է Netflix և YouTube ընկերությունների համատեղ ջանքերով։

Հնարավորություններ
------------------

Chromecast–ը միանում է հեռուստացույցի HDMI անցքին։

Google-ը թողարկել է ծրագրային զարգացման գործիք «Google Cast SDK», որը թույլ է տալիս ծրագրավորողներին կատարել իրենց դիմումները համատեղելի Chromecast–ին։

Արձագանքներ
-----------

Տեսաբան Նիլայ Պատելի և The Verge–ի հետ Chromecast–ին գնահատեցին 8.5 բալ 10 բալից, գրելով․

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Chromecast-ի գնման իմպուլսը համարվում է հնարավորություն հեշտ և էժան տեսնել բրաուզերի էկրանները հեռուստացույցերի էկրաններին․․․ Թվում է թե Chromecast–ը կարող է կատարել բոլոր, նա ունի մեծ պոտենցիալ, բայց դեռ Google–ին մնացել է կատարել շատ աշխատանք։ |  |

TechCrunch, Gizmodo և Նյու Յորք Թայմս պորտալները նաև տվել են դրական գնահատականներ սարքավորումին։

Տես նաև
-------

* Google TV
* HTPC
* Smart TV

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑   Archived 2016-11-20 at the Wayback Machine. Chromecast
2. ↑   DIAL Protocol Specification and Registry

Արտաքին հղումներ
----------------

* Chromecast Archived 2016-11-20 at the Wayback Machine.
* Chromecast at the Google Play marketplace
* Chromecast developer SDK
* DIAL Protocol Specification and Registry
* Inside a Chromecast
**Dassault Rafale**, ֆրանսիական արտադրության չորրորդ սերնդի բարելավված աստիճանի բազմաֆունկցիոնալ կործանիչ։

Արտադրություն
-------------

Dassault Rafale կործանիչները ստեղծվել են Dassault aviation ընկերության կողմից՝ ACX (Advanced Combat Experimental) ծրագրի շրջանակներում։ Նոր տեխնոլոգիաներ կիրառելու համար, և իր ունակություններով այս կործանիչները առավել մոտ են հինգերորդ սերնդին։ Այս կործանիչներն եկել են փոխարինելու Ֆրանսիայի ռազմաօդային և ռազմածովային ուժերում գտնվող Mirage F-1, Super Etander, F-8, իսկ հետագայում` Mirage-2000 կործանիչներին։ Այս կործանիչի ստեղծմամբ Ֆրանսիան ապացուցեց, որ ավիաշինության ասպարեզում մնում է առաջատար դիրքերում։ Այս կործանիչներն ունեն նաև իր երկտեղանի տարբերակը, որը կոչվում է Dassault Rafale B:

Մարտավարատեխնիկական տվյալներ
----------------------------

Dassault Rafale կործանիչի սխեմա
Չնայած նրան որ Dassault Rafale կործանիչների արտադրությունը սկսվել է 2001 թվականից, սակայն մինչև հիմա ոչ մի մարտավարատեխնիկական փոփոխությունների չի ենթարկվել։ Այս կործանիչների երկարությունը կազմում է 15.27 մ, թևերի բացվածքը շուրջ 10.8 մ՝ բարձրությունը ավելի քան 5.34 մ։ Այս կործանիչների մարտական քաշը կազմում է 9060 կգ (9.06 տ), իսկ մարտական բեռնվածքով մարտական քաշը 24500 կգ (24.5 տ)։ Dassault Rafale կործանիչներն ունեն բավականին ժամանակակից ՌՏԿ, նոր էլեկտրոնային սարքավորումներ։ Այս ինքնաթիռները կառուցված են բադ սխեմայով, ունեն հիանալի թռիչքա-տեխնիկական հնարավորություններ, պատկերների համակարգի հետ լազերային հեռաչափ, օդաչուի զարգացած սաղավարտ և այլն։ Dassault Rafale կործանիչներում օգտագործված են ժամանակակից բարձր տեխնոլոգիաներ։

Մարտական գործողություններ
-------------------------

Dassault Rafale կործանիչներ ունեցող երկրներ
2011 թվականի մարտի 9-ին սկսված Լիբիայի դեմ պատերազմում, ՆԱՏՕ-ի կազմում գտնվող Dassault Rafale կործանիչներն իրենց փայլուն դրսևորեցին։ 2011 թվականի մարտի 24-ին այս կործանիչը խոցեց լիբիական բանակի G-2 Galeb մարտական ինքնաթիռը։ Հատկանշականն այն է, որ այս ռազմական գործողություններից հետո Հնդկաստանը և Հունաստանը, որոնք հետաքրքրված են մի շարք կործանիչներով (ՄիԳ-29, F-18E, F-16, Dassault Rafale, Eurofighter), նախապատվությունը տվեցին Dassault Rafale կործանիչներին։

Սպառազինություն
---------------

* Ֆրանսիա Ֆրանսիա 180 հատ
* Եգիպտոս Եգիպտոս 6 հատ
* Հնդկաստան Հնդկաստան 36 հատ
* Կատար Կատար 24 հատ

Տես նաև
-------

* ՄիԳ-29
* ՄիԳ-31
* Սու-30
* F-22 Raptor
* F-18E
* F-16
* F-15E

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑

Աղբյուրներ
----------

* Dassault Rafale Multi-role fighter(անգլ.)
* Dassault Rafale
**H I տիրույթը**միջաստղային ամպ է, կազմված ատոմային ջրածնից (H I). Այդ տիրույթները չեն ճառագայթում, բացառությամբ 21սմ (1 420 ՄՀց) երկարությամբ ալիքի էմիսիայի(ջրածնի գիծ)։ Այդ գծի անցման հավանականությունը շատ փոքր է, ուստի շատ մեծ քանակով ջրածին է անհրաժեշտ, որպեսզի այն նկատվի։ H I տիրույթները ավելի ցայտուն երևում են իոնացման ճակատներում, որտեղ դրանք(տիրույթները) բախվում են իոնացված գազի հետ(օրինակ՝ H II տիրույթներում)։ H I տիրույթի իոնացման աստիճանը շատ փոքր է՝ մոտ 10−4 կարգի (այսինքն 1 մասնիկ 10 000 մասնիկիցից).

Եթե ռադիոաստղադիտակների միջոցով ստացված քարտեզների վրա նշենք H I տիրույթի ճառագայթումը, կարելի է որոշել պարուրաձև գալակտիկաների կառուցվածքը։ Այդ մեթոդը կիրառվում է նաև գալակտիկաների միջև գրավիտացիոն այլասերումների պատկերման համար։ Երբ 2 գալակտիկաներ բախվում են, դրանց մեջ պարունակվող նյութը դուրս է գալիս թելերի տեսքով, ինչը աստղագետներին հնարավորություն է տալիս որոշել, թե որ ուղղությամբ են շարժվել գալակտիկաները։

Տես նաև
-------

* Ջրածնի ատոմ
* Ջրածնի մոլեկուլ
* H II տիրույթ
* С II տիրույթ

Գրականություն
-------------

* Anderson, Kevin J.; Churchwell, Ed Анатомия туманности = The Anatomy of a Nebula // Astronomy. — 1985. — Т. 13, № 6. — С. 66—71.
Սուլեյմանիե մզկիթը
**Սուլեյմանիե մզկիթը** (թուրքերեն՝ Süleymaniye Camii), իր տարածքով Ստամբուլի ամենամեծ գործող մզկիթը։ Այն իր նշանակալիությամբ երկրորդն է քաղաքում։ Ստամբուլի գլխավոր մզկիթը համարվում է Կապույտ մզկիթը։ Մզկիթը իր մեջ կարող է տեղավորել մոտ 5000 հավատացյալների։ Գտնվում է քաղաքի հին մասում` Յոթ բլուրներից երրորդի վրա։

Մզկիթը կառուցվել է օսմանյան սուլթան Սուլեյման I-ի հրամանով` Սինան ճարտարապետի կողմից 1550- 1557 թվականներին։ Կենտրոնական գմբեթի բարձրությունը կազմում է մոտ 53 մետր, տրամագիծը` 26.5 մետր, որը գերազանցում է Այա Սոֆիայի տաճարին իր բարձրությամբ, սակայն զիջում է տրամագծով։

Մզկիթը ունի 4 մինարե, որոնք նշանակում էին, որ Ստամբուլի գրավումից հետո Սուլեյմանը չորրորդ փադիշահն է։ Առջևի երկու մինարեները ունեն երկուական պատշգամբ, իսկ մյուս երկուսը` երեքական պատշգամբ, ինչը նշանակում էր, որ նա Օսմանյան կայսրության 10-րդ սուլթանն է։ Մզկիթին կից գործում են բաղնիքը, մեդրեսեն, գրադարանը և աստղադիտարանը, որոնց հետ միասին մզկիթը կազմում է մի յուրահատուկ կոմպլեքս, որի տարածքը համեմատելի է Ստամբուլի փոքր թաղամասերի հետ։ Մզկիթը ունի 136 լուսամուտներ։

Մզկիթը մեծապես տուժել է 1660 թվականին տեղի ունեցած հրդեհի արդյունքում, իսկ գմբեթն էլ վնասվել էր 1766 թվականին տեղի ունեցած երկրա արժից հետո։

Մզկիթի բակում կա գերեզմանատուն, որտեղ գտնվում են օսմանյան սուլթան Սուլեյման I-ի և նրա սիրելի կնոջ Ռոքսելանայի դամբարանները։ Կա կարծիք, համաձայն որի մզկիթը աստիճանաբար իջնում է Ոսկեղջյուրը։

Ֆոտոպատկերասրահ
---------------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Արտաքին հղումներ
----------------

* Սուլեյմանիե ճարտարապետությունը(չաշխատող հղում)
* Սուլեյմանիե մզկիթը Archived 2015-01-31 at the Wayback Machine.
* Սուլեյմանիե մզկիթը turkey-info-ում
* Սուլեյմանիեն WikiMAPIA-ում

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4561218-3 · LCCN: n86034878 · LNB: 000159136 · NKC: kn20140923019 · VIAF: 141976501 · WorldCat VIAF: 141976501 |

 |




1. 1 2  archINFORM (գերմ.) — 1994.
**Էստեգար Լասլո** (հունգ.՝ Esztegár László, նոյեմբերի 1, 1870(1870-11-01), Հայաքաղաք, Կլուժ, Ռումինիա - հունիսի 3, 1905(1905-06-03), Օպատիյա, Austrian Littoral, Ավստրո-Հունգարիա), հունգարահայ գրող, հրապարակագիր, Ըստկարյան գերդաստանից։

Կենսագրություն
--------------

Աշխատակցել է «Արմենիա» («Armenia») հունգարերեն հայագիտական ամսագրին, հանդես է եկել Խաչատուր Աբովյանի, հայ գրականության ոսկեդարի, հայ նոր քնարերգության, հայ ժողովրդական երգերի մասին հոդվածներով։ Ուշագրավ են «Վերջին հայը» և Գեռլահայաքաղաքին, «Արմենիա» ամսագրին նվիրված արձակ բանաստեղծությունները։ Գրել է XVII– XVIII դդ. հայ տպագրության գործում հունգար տպագրիչների մասնակցության, հունգար առաջին հայագետ Կլեմեն Միկետի գործունեության վերաբերյալ ակնարկներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  PIM authority


|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 77)։*  |
**Դեցիս**, քիմիական պատրաստուկ, միջատասպան-տզասպան: Ազդող նյութը՝ դելտամետրին: Թողարկվում է 25 գ/լ խտացված էմուլսիայի ձևով: Կիրառվում է բզեզների, լվիճների, ճանճերի, լվիկների, բվիկների, պտղակերների և այլնի դեմ՝ սրսկումների ձևով: Պատրաստուկի ծախսի չափաքանակը (լ/հա)՝ ցորենի վնասատուների (հացահատիկի բզեզներ, վնասակար կրիայիկ, տզրուկաթրթուր, լվիճներ) համար՝ 0,25, հացահատիկի (ճանճեր)՝ 0,2, (բվիկ)՝ 0,3, եգիպտացորենի (բամբակենու կնգուղակեր)՝ 0,6, գարու (տզրու կաթ րթուր)՝ 0,25, հացահատիկի (ճանճեր, լվիկներ)՝ 0,2, ոլոռի (լվիճ)՝ 0,2, լոլիկի (հողաբնակ բվիկներ)՝ 0,3, կարտոֆիլի (կոլորադյան բզեզ)՝ 0,15, կաղամբի (բվիկ, ցեց, ճերմակաթիթեռ, լվիճներ, լվիկներ)՝ 0,3, խաղողի վազի (ողկուզակեր)՝ 0,6, տանձենու, սերկևիլենու (խնձորենու պտղակեր)՝ 0,6, խնձորենու (պտղակեր)՝ 1, դեղձենու (արևելյան պտղակեր)՝ 0,5, գազարի (ճանճ, տերևալվիկ)՝ 0,3, ծխախոտի (լվիճներ)՝ 0,5, առվույտի (մլուկներ, լվիճներ, երկարակնճիթներ, հաստոտիկ)՝ 0,5, առվույտի տերևային երկարակնճիթի՝ 1, կաղամբազգիների (լվիկներ)՝ 0,3: Մշակումներն իրականացվում են վեգետացիայի ընթացքում, վերջինը՝ բերքահավաքից՝ ցորենի համար՝ 20, եգիպտացորենի՝ 20, գարու՝ 20, ոլոռի՝ 30, լոլիկի՝ 30, կարտոֆիլի՝ 20, կաղամբի՝ 20, խաղողի վազի՝ 30, տանձենու, սերկևիլենու՝ 30, խնձորենու՝ 30, դեղձենու՝ 20, գազարի՝ 20, ծխախոտի՝ 15, առվույտի՝ 30, կաղամբազգիների՝ 30 օր առաջ: Մշակումների առավելագույն քանակը. ցորենի համար՝ 2 անգամ, եգիպտացորենի՝ 2, գարու՝ 1, ոլոռի՝ 2, լոլիկի՝ 1, կարտոֆիլի, կաղամբի, խաղողի վազի՝ 2, տանձենու, սերկևիլենու՝ 2, խնձորենու, դեղձենու՝ 2, գազարի, ծխախոտի՝ 1, առվույտի՝ 2, իսկ կաղամբազգիների՝ 2:

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Գյուղատնտեսական հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում-Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
հավասարակշռման սխեմաներ, ա ստատիկ, բ դինամիկ, գ ճկուն շինվածքների, 1-1 իներցիայի գլխավոր կենտրոնական ստանցք, 2-2 պտտման առանցք, 3-3 շինվածքի առանցք, Ծ. Կ. ծանրության կենտրոն, m չհավասարակշռված զանգված, P, P1, P2, P3 -հակակշիռներ
**Հավասարակշռում**, մեխանիզմների հավասարակշռում։ Կիրառում են գլխավորապես արագ պտտվող դետալների անհավասարակշռության հետևանքով դրանց հենարանների վրա ազդող դինամիկական բեռնվածքների վնասակար ազդեցությունը վերացնելու համար։ Հավասարակշռում կատարում են հակակշիռների զանգվածն ու կիրառման տեղերը որոշելով։ Տարբերում են դինամիկ hավասարակշռում (կատարվում է հավասարակշռման հաստոցի վրա՝ հավասարակշռվող դետալին պտույտ հաղորդելիս) և ստատիկ հավասարակշռում (դետալը հավասարակշռում են մեկ հակակշռով՝ կամայականորեն ընտրված հարթության մեջ, ելնելով այն պայ֊մանից, որ դետալը հավասարակշռված է, եթե նրա ծանրության կենտրոնը գտնվում է պտտման առանցքի վրա)։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 262)։*  |
**«Գետանց» հուշակոթող** (ռուս.՝ Мемориал «Переправа»), հուշակոթող «Փառքի կանաչ գոտի» համալիրի կազմի մեջ։ Գտնվում է Ռուսաստանի Դաշնության Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի Մորոզովի անվան քաղաքատիպ ավանում։

Հուշակոթողը Ռուսաստանի դաշնային նշանակության պատմության հուշարձան է (գրանցման համար` 471510280300496) համաձայն ՌԽՖՍՀ նախարարների խորհրդի 1974 թվականի դեկտեմբերի 4-ի № 624 որոշման։

Նկարագրություն
--------------

«Գետանց» հուշակոթողը կառուցվել է 1970 թվականին՝ Մորոզովի անվան քաղաքատիպ ավանում, Նևա գետի աջ ափին, Շերեմետևկա գյուղից 200 մետր դեպի հարավ-արևելք, այն տեղում, որտեղ Լենինգրադի շրջափակումը ճեղքելուց հետո Կարմիր բանակի ինժեներական զորքերի կամրջանավային-կամրջային 3-րդ բրիգադի ուժերով կառուցվել են գետանց և երկաթուղային գիծ Նևա գետի վրայով, որոնք պաշարված Լենինգրադը կապել են երկրի հետ։

Կամրջանավի (պոնտոն) տեսքով կառուցված բետոնե հիմքի վրա 20 մետր բարձրությամբ բետոնե ստելա է։

Հուշակոթողին փակցված են հուշատախտակներ։

Հուշատախտակ կոթողի վրա
Հյուսիսարևմտյան կողմում արված է հետևյալ մակագրությունը. *«Կամրջանավաշինարար զինվորներին, որոնք այստեղ Նևայի վրայով կամուրջներ են կառուցել պաշարված Լենինգրադից դեպի «Մեծ երկիր» 1943 թվականին»։*

Հարավարևմտյան կողմում արված է հետևյալ մակագրությունը. *«Հուշակոթողը նվիրված է Գլխավոր հրամանատարության պահեստազորի կամրջանավային-կամրջային 3-րդ բրիգադի զինվորներին՝ համագնդեցիների մարտական սխրագործությունների պատվին»։*

Հեղինակներ
----------

Հուշակոթողի հեղինակն է ճարտարապետ Լ. Մ. Դրեկսլերը, ինժեներն է Ե. Ն. Լուցկոն։

Վիճակ
-----

Հուշարձանի ներկայիս վիճակը բարվոք չէ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Памятник-стела воинам-понтонерам, обеспечивавшим транспортную связь осажденного Ленинграда со страной в 1943 году»
2. 1 2 3 4 5 6  «Мемориал "Переправа"»


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
  Փառքի կանաչ գոտի |
| --- |
|  |
| «Հարձակում» հուշահամալիր • «Անանուն բարձունք» հուշարձան • «Քաջերի ափ» հուշակոթող • «Գոստիլիցկի» հուշակոթող • «Հեռավոր սահմանագիծ» հուշակոթող • «Իժորյան բաբան» հուշահամալիր • «Կատյուշա» հուշահամալիր • «Կիրովյան պատնեշ» հուշահամալիր • «Կրոնշտադտսկի» հուշահամալիր • «Լեմբոլովյան ամրություն» հուշահամալիր • «Նևայի սահմանագլուխ» հուշահամալիր • «Չնվաճվածները» հուշահամալիր • «Աշխարհազորայիններ» հուշահամալիր • «Պրիմորսկի» հուշահամալիր • «Գետանց» հուշակոթող • «Ճեղքում» հուշահամալիր • «Պուլկովյան սահմանագլուխ» հուշահամալիր • «Ճեղքված օղակ» հուշահամալիր • «Սահմանաքար» հուշահամալիր • «Ռումբոլովյան լեռ» հուշահամալիր • «Խաղաղության պարտեզ» հուշարձան • «Սեստրա» հուշահամալիր • «Պողպատե ուղի» հուշարձան • Հաղթական մույթեր • «Կյանքի ծաղիկ» հուշահամալիր • «Գրոհ» հուշահամալիր • «Խարիսխ» հուշահամալիր • «Հունվարյան որոտ» հուշահամալիր |

 |
**Payonline**-ը էլեկտրոնային առևտրի միջազգային վճարային համակարգ է, որը հիմնադրվել է 2009 թվականին։ Ընկերությունը Ռուսաստանի ինտերնետ վճարումների ծառայությունների երեք խոշորագույն մատակարարներից մեկն է և Էլեկտրոնային հաղորդակցության ռուսական ասոցիացիայի անդամ։ Payonline համակարգը հաճախորդներին (վեբ կայքեր և բջջային հավելվածներ) տրամադրում է Visa և MasterCard բանկային քարտերի միջոցով կատարված վճարումներ ընդունելու, ինչպես նաև էլեկտրոնային փողի (Qiwi, WebMoney, Yandex.Money) միջոցով վճարումներ ընդունելու հնարավորություն։

2012 թվականին ընկերությունը շահել է «Runet Prize» մրցանակը «Տնտեսություն, բիզնես և ներդրումներ» անվանակարգում։

Պատմություն
-----------

Payonline-ը հիմնադրվել է Ռուսաստանում 2009 թվականին որպես «Payonline System» ՍՊԸ։ Նրա ներկայիս գործադիր տնօրեն Մարատ Աբասալիևը եղել է ընկերության հիմնադիրներից մեկը։

2011 թվականին Payonline-ը միացել է Էլեկտրոնային հաղորդակցության ռուսական ասոցիացիային (RAEC)։ Հաջորդ տարի ընկերությունը ստացել է «Runet Prize» մրցանակը «Տնտեսություն, բիզնես և ներդրումներ» անվանակարգում։ 2014 թվականին Payonline-ը շահեց Microsoft Partner Awards մրցանակը Windows 8-ի Տարվա գործընկեր ծառայություն անվանակարգում։

2015 թվականի մարտին Payonline-ը ձեռք բերվեց ամերիկյան Net Element կորպորացիայի կողմից։ 2015 թվականին ընկերությունը գործարկել է Pay-Travel լուծումը, որը նախատեսված է տուրիստական արդյունաբերության համար վճարումների ավտոմատացման համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Nominees and Winner 2012 (in Russian) // Runet Prize
2. ↑  Marat Abasaliev // Bloomberg
3. ↑  RAEC Members Archived 2016-02-05 at the Wayback Machine. // Russian Association for Electronic Communications
4. ↑  The results of Microsoft Partner Awards (in Russian) // microsoft.com. — May 29, 2014.
5. ↑  Net Element to Acquire Leading Payment Innovator PayOnline // PR Newswire. — March 17, 2015
6. ↑  Net Element Reports Third Quarter 2015 Results; Q3 2015 Revenues up 110% vs Q3 2014 // Net Element. — November 17, 2015
**Դանայա**, դիցաբանական սյուժեի հերոսուհի, որին Տիցիանն անդրադարձել է առնվազն հինգ անգամ։

Ստեղծման պատմություն
--------------------

1554 թվականից 1562 թվականը Տիցիանը թագավոր Ֆիլիպ II-ի համար ստեղծել է կտավների շարք հին հունական դիցաբանության սյուժեների հիման վրա՝ այս թեմային նվիրված յոթ կտավներ, որոնք ստեղծվել են Օվիդիոսի «Կերպարանափոխությունների» հիման վրա՝ «Դանայա», «Վեներա և Ադոնիս», «Դիանա և Ակտեոն», «Ակտեոնի մահը», «Դիանա և Կալիստո», «Պերսևսն ու Անդրոմեդան» և «Եվրոպայի առևանգումը»։ Ներկայում դրանք ընդգրկված են տարբեր թանգարանների հավաքածուների։

Ազգային պատկերասրահի կայքում Տիցիանի շարքը բնութագրվում է այսպես․

> *«Դիցաբանական տեսարանները պատկերում են բարձր դրամայի պահեր՝ ճակատագրական հանդիպում, ամոթալի բացահայտում, հապճեպ առևանգում։ Տիցիանի վարպետորն է օգտագործում ներկը և գույնը՝ հասնելով կուրացուցիչ էֆեկտի, ընդգրկելով փայլուն մարմին, շքեղ գործվածքներ, ջուր, արտացոլումը և մթնոլորտային, գրեթե դյութիչ լանդշաֆտների։ Մենք տեսնում ենք աստվածների և աստվածուհիների, բայց նրանց դեմքը արտահայտում են շատ մարդկային է և մեզ շատ հասկանալի զգացմունքներ՝ մեղք, զարմանք, ամոթ, հուսահատություն և ափսոսանք։ Տիցիանն այդ ստեղծագործություններն անվանել է իր «պոեզիաները»։*
> 
>

Սյուժե
------

Ըստ հունական դիցաբանության՝ Ակրիզիուս՝ Արգոսի արքան, պատգամախոսից իմացել է, որ ինքը պետք է սպանվի իր դստեր՝ Դանայայի որդու ձեռքով։ Դրանից խուսափելու համար նա հրամայում է, որ Դանայային բանտ նետեն։ Զևսը, տեսնելով Դանայային, գերվում է նրա գեղեցկությամբ և ոսկե անձրևի տեսքով մտնում է նրա մոտ տանիքին եղած անցքի միջով։ Նրանից Դանայան որդի է ունենում՝ Պերսևսին, որին թագավորի հրամանով մոր հետ գցում են արկղը և նետում ծովը։

Կարծիքներ
---------

Առաջին «Դանայան», որը ստեղծվել է 1544-1545 թվականներին կարդինալ Ալեսանդրո Ֆարնեզեի պատվերով, որտեղ հերոսուհու կողքին պատկերված է Կուպիդոնը, պահվում է Նեապոլում գտնվող Կապոդիմոնտեի թանգարանում։ «Դանայաներից» մեկը գտնվում է Էփսլի հաուսում (1553), մյուսը՝ Պրադո թանգարանում (1553-1554)։ Եվս երկու տարբերակ գտնվում են Էրմիտաժում (1554) և Վիեննայի Արվեստի պատմության թանգարանում (1564)։

* 1545—1546 (Կապոդիմոնտե ազգային թանգարան, Նեապոլ)1545—1546 (Կապոդիմոնտե ազգային թանգարան, Նեապոլ)
* 1553—1554 (Պրադո թանգարան, Մադրիդ)1553—1554 (Պրադո թանգարան, Մադրիդ)
* 1553—1554 (Էրմիտաժ, Սանկտ Պետերբուրգ)1553—1554 (Էրմիտաժ, Սանկտ Պետերբուրգ)
* 1564 (Արվեստի պատմության թանգարան, Վիեննա) 1564 (Արվեստի պատմության թանգարան, Վիեննա)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Կազմեք ցանկեր, ոչ թե պատերազմ — 2013.
2. ↑  Лучшая картина — для короля

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Դանայա» նկարը Պրադո թանգարանի տվյալների բազայում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |

 |