**«Ֆլեյտահարը»** (ֆր.՝ Le Joueur de fifre),Էդուարդ Մանեի նկարը, որ նա վրձնել է 1866 թվականին։

1865 թվականին Իսպանիայում ճանապարհորդելու ժամանակ Մանեն այցելել է Պրադո, ծանոթացել է Դիեգո Վելասկեսի աշխատանքների հետ, որոնք նրա վրա մեծ տպավորություն են թողել։ Անրի Ֆանտեն–Լատուրին գրված նամակում Մանեն գրել է Պաբլո դե Վալիադոլիդի դիմանկարի մասին․ *«Բոլոր նկարներից ամենահետաքրքիրը դա Ֆիլիպ IV–ի ժամանակաշրջանի հայտնի դերասանի դիմանկարն է։ Նկարի հիմնապաստառն անհետանում է, և մարդու շուրջ մնում է միայն օդը»։* Վերադառնալով Ֆրանսիա՝ նկարիչը սկսել է վրձնել մի նկար, որը պատկերում է իսպանական բանակի համազգեստով գնդի ֆլեյտահարի՝ չեզոք հիմնապաստառով։

Նմանակելով Վելասկեսին՝ Մանեն հիմնապաստառին տվել է մի փոքր խորություն՝ աննշան անցումներով՝ ուղղահայացից դեպի հորիզոնական հարթություն։ Համաձայն արվեստաբան Պետեր Հայնց Ֆայստի՝ դրանով նա ցույցադրել է միայնակ խոշոր պատկերի գեղարվեստական տպավորության գեղեցկությունը, որն ընդգծված է հիմնապաստառի մակերևույթի ուրվագծում»։ Պատկերված անձը, որը վրձնվել է իմպաստո տեխնիկայով, սահմանափակ ներկապնակով և կտրուկ հակադրված լինելով նկարի միագույն հիմնապաստառին, իրական է, տպավորիչ և կենսական ուժերով լի։ Վելասկեսի ազդեցությունը զգացվել է նաև անձի ընտրության հարցում․ այն դարձել է Կայսրական գվարդիայի երիտասարդ երաժիշտը՝ «իսպանացի գրանդի բնավորությամբ», որին ուղարկել է մայոր Իպոլիտ Լեժոն՝ Մանեի ծանոթը։ Լեոն Լեենխոֆը և Վիկտորինա Մյորանը որոնց դեմքով և կազմվածքով նման է տղան, նույնպես կարող էին բնորդներ հանդիսանալ նկարի ստեղծման համար։

Պաբլո դե Վալիադոլիդի դիմանկարը Վելասկեսի վրձնին պատկանող, խթանել է Մանեին՝ ստեղծելու «Ֆլեյտահարը» «Ֆլեյտահար» անվանված նկարը 1866 թվականին մերժվել է Սալոնի ժյուրիի կողմից։ Էմիլ Զոլան, որը Մանեի տաղանդի առաջին երկրպագուներից էր, դատավորների որոշումից զարմացած՝ «Էվենման» թերթում հրատարակել է մի շարք գովեստի հոդվածներ՝ Մանեի գեղանկարչության իրական և արդիական լինելու մասին։ Գուստավ Կուրբեի օրինակով՝ նկարիչն իր անձնական միջոցներով կազմակերպել է իր աշխատանքների՝ այդ թվում «Ֆլեյտահարի» ցուցադրությունը՝ 1867 թվականի համաշխարհային ցուցադրության հարևանությամբ։ Անսովոր գեղարվեստական ձևավորման՝ նկարում հիմնապաստառի բացակայության համար, այն առաջացրել է զանգվածային լրատվամիջոցների ծիծաղը։

1872 թվականին «Ֆլեյտահարը» ձեռք է բերել Պոլ Դյուրան–Ռյուելը։ 1873–1893 թվականներին նկարը պատկանել է կոմպոզիտոր Ժան–Բատիստ Ֆորին՝ Մանեի ծանոթին, որից հետո նորից հայտնվել է Պոլ Դյուրան–Ռյուելի մոտ։ «Ֆլեյտահարի» վերջին մասնավոր սեփականատերը եղել է գրաֆ Իսահակ դե Կամոնդոն, որից էլ այն անցել է ֆրանսիական կառավարության սեփականությանը՝ որպես 1911 թվականին ունեցած սեփականության դիմաց հարկերից խուսափելու փոխհատուցում։ 1914 թվականին նկարը տեղափոխվել է Լուվր և այնտեղ մնացել է մինչև 1947 թվականը, որից հետո իմպրեսիոնիստների և հետիմպրեսիոնիստների այլ ստեղծագործությունների հետ տեղափոխվել է Ժյո դը պոմ0ի պատկերասրահ։ 1983 թվականին նկարն ընդգրկվել է Մանեի՝ հետադարձ հայացք խոշոր աշխատանքների կազմում, որն անց է կացվել Փարիզի Մեծ պալատում՝ նկարչի մահվան 100-ամյա տարելիցի կապակցությամբ։ 1986 թվականից մինչ օրս պահպանվում է Օրսե թանգարանի 14–րդ սրահում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  JocondeLab — 2014.
2. 1 2 3 4
3. ↑
4. 1 2 3  "El pífano" (in իսպաներեն). Musée d'Orsay. Արխիվացված է the original 2014 թ․ հոկտեմբերի 24-ին. Retrieved 2019 թ․ փետրվարի 3. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
5. ↑  Feist, Peter H. (2006). "En camino hacia la propia posición". *El impresionismo* (in Spanish) (Walther, Ingo H. ed.). Colonia: Taschen. p. 76. ISBN 978-3-8228-5052-7.`{{cite book}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
6. ↑  VV.AA. (2005). *Historia del arte: El realismo. El impresionismo* (in Spanish). Salvat / El País. pp. 135–36. ISBN 84-471-0336-6.`{{cite book}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
7. ↑  VV.AA. (2005). *Historia del arte: El realismo. El impresionismo* (in Spanish). Salvat / El País. p. 126. ISBN 84-471-0336-6.`{{cite book}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
8. ↑  Armstrong, Carol. *Manet’s Le Déjeuner sur l’hérbe*. Cambridge University press, 1998, pp. 98-100. ISBN 0-521-47466-3

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |

 |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
 **Էդուարդ Մանեի նկարներ** |
| --- |
|  |
| 
* Օգյուստ և Էժեն Մանեները, նկարչի ծնողները (1860)
* Իսպանացի կիթառահար (1860)
* Լոլան Վալենսիայից (1862)
* Նախաճաշ խոտի վրա (1863)
* Օլիմպիա (1863)
* Էմիլ Զոլայի դիմանկարը (1868)
* Լեոն Լեենհոֆի դիմանկարը (1868)
* Պատշգամբ (1868–1869)
* Երկաթգիծ (1873)
* Նավակում (1874)
* Սալորօղի (1877)
* Տիկին Գիյեմեի դիմանկարը (1880)
* Ճագար (1881)
* Բար Ֆոլի Բերժերում (1882)
* Ջերմոցում (նկար)

 |  |

 |