recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ռեմ Երմոլին** (ռուս.՝ Рем Николаевич Ермолин, դեկտեմբերի 24, 1926(1926-12-24), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մայիսի 15, 2004(2004-05-15), Սիկտիվկար, Ռուսաստան), ռուս և խորհրդային նկարիչ։ ՌԽՖՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1985 թվական), Կոմի Հանրապետության ժողովրդական նկարիչ (1980 թվական), Կոմի Հանրապետության պետական մրցանակի դափնեկիր (1972 թվական)։ Գեղանկարիչ է։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Լենինգրադում, սովորել է Լենինգրադի գեղարվեստա–գծանկարչական, մանկավարժական ուսումնարան (1947–1951 թվական) և Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի (1954–1960 թվական) Վիկտոր Օրեշնիկովի գեղանկարչության ֆակուլտետում։ 1962 թվականից դարձել է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։ Ուսումը ավարտելուց հետո ապրել և աշխատել է Կոմի Հանրապետությունում, զբաղեցրել է հանրապետական բաժանմունքի նկարիչների միության նախագահի պաշտոնը (1970–1986 թվական)։ Աշխատել է տարբեր ժանրերով, բայց հիմնականը համարվում է թեմատիկ նկարը և դիմանկարը։ Ստեղծագործության մեջ առաջատար թեմաներն են եղել Կոմի հանրապետության մարդիկ և նրանց աշխատանքային օրերը, հյուսիսի բնությունը։ Առավել հայտնի է Ուստ-Ցիլեմսկի աշխատանքների ցիկլը, որի համար 1972 թվականին Կոմի հանրապետության կողմից պետական մրցանակ է ստացել։ 1975 թվականին «Ուստ-Ցիլեմսկյան բլուրը» ստեղծագործական ցիկլը արժանացել է ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի դիպլոմի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ермолин Рем Николаевич". www.komi.com. Արխիվացված է the original 2008 թ․ սեպտեմբերի 30-ին. Retrieved 2018 թ․ հունիսի 1. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Художники в проекте | kraevidenie.ru". www.kraevidenie.ru. Retrieved 2018 թ․ հունիսի 1.

Գրականություն
-------------

* *Республика Коми: Энциклопедия. Том 1. Сыктывкар, 1997 — стр. 426.*
* *Поповцева Э. К. Изобразительное искусство Республики Коми. 1943—2000. Сыктывкар, 2011.*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: n85128995 · NUKAT: n2011142435 · VIAF: 40809171 · WorldCat VIAF: 40809171 |

 |
**Ռեմեդիոս**, իսպանական Սևիլյա քաղաքում Գվադալկիվիր գետի վրայով անցնող կամուրջ։

Պատմություն
-----------

1950-ականների վերջին և 1960-ական թվականներին Սևիլյայում բնակչության թվի զգալի աճ տեղի ունեցավ, որի պատճառով քաղաքի տարածքը նույնպես մեծացավ, և նոր ուղիներ ստեղծելու խնդիր առաջացավ։

Կամուրջի կառուցման առաջին գործողությունները ձեռնարկվել են դեռևս 1956 թվականին, սակայն հիմնական աշխատանքները սկսվել են 1960-ական թվականներին։ Աշխատանքները տևել են մեկուկես տարի (6 ամսով պակաս, քան սպասվում էր) և արժեր 257 մլն պեսո։

Կամուրջը բացվել է Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի կողմից, 1968 թվականի հունիսի 23-ին նրա՝ Սևիլյա այցելության ժամանակ, որը տևեց 3 օր։

Սկզբում կառույցը կրում էր «Գեներալիսիմուսի կամուրջ» անվանումը, ի պատիվ գեներալ և բռնապետ Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի, որը մինչև 1975 թվականը եղել է Իսպանիայի կառավարիչ։ Իր ներկայիս անվանումը կամուրջը ստացել է ավելի ուշ։

Բնութագիր
---------

Կամուրջը նախագծվել է ճարտարագետ Կառլոս Ֆերնանդես Կասադոյի կողմից որպես հեծանային կամուրջ։

Կամուրջի երկարությունը պահպանվում է չորս շար ցցերով, որոնցից երեքը իրենցից ներկայացնում են ութ սյուներ (մեկը հարավային ափին, իսկ մյուսը՝ հյուսիսային), իսկ մեկը կազմված է չորս սյուներից, որոնք տեղակայված են գետի մեջտեղում։

Կառույցի ընդհանուր լայնությունը կազմում է 29 մետր, ինչը ապահովում է շարժման վեց գծեր (ամեն ուղղությամբ երեք), երկու մայթեր հետիոտնների համար և երկու գծեր հեծանվորդների համար, մեկական՝ ամեն ուղղությամբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Puente de los Remedios". Արխիվացված է the original 2019 թ․ հունվարի 20-ին. Retrieved 2020 թ․ ապրիլի 30. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  La última huella que Franco dejó en Sevilla
3. ↑  El Ayuntamiento presenta la propuesta de cambio de nombre de sesenta calles

Արտաքին հղումներ
----------------

* Información gráfica y técnica en Factoría Urbana
**Դելֆին Բատո** (ֆր.՝ Delphine Batho, մարտի 23, 1973(1973-03-23), Փարիզի 12-րդ շրջան, Փարիզ, Փարիզի շրջան), Ֆրանսիայի պետական և քաղաքական գործիչ։ 2012-ից 2013 թվականներին զբաղեցրել է Ֆրանսիայի էկոլոգիայի, կայուն զարգացման, տրանսպորտի և բնակարանաշինության նախարարի պաշտոնը։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1973 թվականի մարտի 23-ին Ֆրանսիայի Փարիզ քաղաքում։ Ավարտել է Հենրի IV-ի փարիզյան լիցեյը, այնուհետև ընդունվել Փարիզի Դիդրոյի համալսարան։ Ուսանողական տարիներին եղել է SOS Racisme ուսանողական ինքնակառավարման և հասարակական հակառասիստական կազմակերպության առաջնորդ։ 1992 թվականին ավարտել է համալսարանը՝ դառնալով պատմական գիտությունների բակալավր։ 1994 թվականին միացել է Ֆրանսիայի Սոցիալիստական կուսակցությանը։ 2007 թվականի հունիսի 20-ից մինչև 2012 թվականի հունիսի 21-ը Ֆրանսիայի Ազգային ժողովի պատգամավոր է եղել Դյու-Սևրի դեպարտամենտից։

2012 թվականի հունիսի 21-ին Ֆրանսիայի վարչապետ Ժան Մարկ Էրոյի կառավարությունում նշանակել է Ֆրանսիայի բնապահպանության, կայուն զարգացման, տրանսպորտի և բնակարանաշինության նախարար։ 2013 թվականի հուլիսի 2-ին Ֆրանսիայի նախագահ Ֆրանսուա Օլանդի կողմից պաշտոնաթող Է արվել այն բանի համար, որ իրեն թույլ է տվել քննադատել էկոլոգիայի բյուջետային ծախսերը կրճատելու նրա քաղաքականությունը։

2017 թվականի հունիսի 22-ին պայքարի մեջ է մտել Ազգային ժողովում «Նոր ձախեր» խմբակցության նախագահի պաշտոնի համար, սակայն ընտրությունների արդյունքում զիջել է Օլիվյե Ֆորին (նա ստացել է 31 ձայնից 28 ձայն)։

2018 թվականի մայիսին հայտարարել էր սոցհարցումի ժամանակ հայտարարել է դուրս գալու և արդեն սեպտեմբերին génération écologie կազմակերպությունը (էկոլոգիայի սերունդ) ղեկավարելու մտադրության մասին՝ լինելու է շուրջ 2000 մարդ։ «le Monde» թերթի այս քայլի պատճառների մասին հարցին նա բացատրել է, որ ցանկանում է Ֆրանսիայի քաղաքական կյանքի կենտրոն հանել բնապահպանական խնդիրները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. 1 2  Sycomore (ֆր.) / Assemblée nationale
3. 1 2  Roglo — 1997. — ed. size: 9000000
4. 1 2  Who's Who in France (ֆր.) — Paris: 1953. — ISSN 0083-9531; 2275-0908
5. ↑  Delphine Batho : Biographie et articles – Le Point
6. ↑  "Biographie de Delphine Batho - La France en Chine". Արխիվացված է the original 2019 թ․ մայիսի 24-ին. Retrieved 2019 թ․ օգոստոսի 19. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
7. ↑  Delphine Batho, déléguée à la Justice - Le Point
8. ↑  "Бато: Олланд оставил социалистические идеалы – Вести Экономика, 09.10.2014". Արխիվացված է the original 2019 թ․ մայիսի 24-ին. Retrieved 2019 թ․ օգոստոսի 19. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
9. ↑  Во Франции министра экологии отправили в отставку за болтовню в эфире
10. ↑  Lilian Alemagna (2017 թ․ հունիսի 22). "Cinq (nouvelles) choses à savoir sur Olivier Faure, patron des députés PS" (in ֆրանսերեն). Liberation. Retrieved 2018 թ․ մայիսի 7.
11. ↑  Abel Mestre (2018 թ․ մայիսի 2). "Delphine Batho : « Je quitte le PS sans regrets »". *le Monde* (in անգլերեն). Retrieved 2018 թ․ մայիսի 2.
Երիտասարդ դելֆինը ծովափին
Դելֆինները մարդու բարեկամներն են
**Դելֆինների լեզու,** դելֆինների հաղորդակցման, փոխհարաբերության և շփման լեզուն։ Դելֆինների շփման լեզուն ընդհանրապես նման չէ մարդկային լեզվին, սակայն մարդկային խոսքի պես դելֆինները ևս կարող են արտաբերել հնչյուններ, վանկեր, բառեր, բառակապակցություններ, նախադասություններ՝ կարող են հրամայել և բացականչել.:

Դելֆինների լեզուները բաժանվում են երկու խմբերի։ Առաջին խումբը դելֆինների լեզվի ժեստերի լեզուն է, երբ երկու և ավելի դելֆիններ մարմնի և այլ մասերի շարժումների միջոցով կարողանում են հասկացնեմ միմյանց իրենց ասելիքը։ Ավելի տարածված ձև է ձայների մեթոդը, որբ դելֆինները ձայներ արձակելով հասկանում են միմյանց։

Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում անցկացված հետազոտությունները ապացուցել են, որ դելֆինների մի մաս ունեն նաև սեփական անունը ու ազգանունը։ Այդ ապացուցումից որոշ ժամանակ անց Ֆլորիդայի գիտնականները ապացուցեցին, որ դելֆինների պես անուններ ունեն նաև կետերը, ինչպես նաև դելֆինները և կետերը խոսում են նույն լեզվով։ Դելֆինները նաև զգայուն են սուլոցների նկատմամբ։

Քննադատություն
--------------

Չնայած նրան, որ երկար տարիների հետազոտությունները գրեթե լիովին կարողացան վերծանել դելֆինների լեզուն, այս ու ամենայնիվ կան որոշ գիտնականներ, որոնք թերահավատությամբ են մոտենում այս վարկածին։ Նշանավոր ակվարիումիստ Ջո Մարտոնը ասել է.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Եթե դելֆինները ունեն լեզու, ինչու են նրանք հսկայական ջանքեր ներդրում այդ փաստը մեզանից թաքցնելու համար- Ջո Մարտոն |  |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Российские учёные пытаются разгадать загадки дельфинов Archived 2010-08-17 at the Wayback Machine. // Голос России
2. ↑  "Мы не одиноки: открытие дельфиньего языка - Исследования - Всё о дельфинах". Արխիվացված է the original 2015 թ․ սեպտեմբերի 23-ին. Retrieved 2015 թ․ օգոստոսի 7.
3. ↑  Janik V.M. Sayigh L.S. Wells R.S. (2006). "Signature whistle shape conveys identity information to bottlenose dolphins". *Proceedings of the National Academy of Sciences of the USA*. **103** (21): 8293–7. doi:10.1073/pnas.0509918103. PMC 1472465. PMID 16698937.`{{cite journal}}`: CS1 սպաս․ PMC format (link) CS1 սպաս․ բազմաթիվ անուններ: authors list (link)
4. ↑  Тайна дельфинов

Գրականություն
-------------

* Louis M. Herman: Language Learning (ang.). The Dolphin Institute.
* Do dolphins have a language? (ang.). Dolphin Communication Project.
* Strona poświęcona badaniom języka delfinów: Le langage des dauphins
**Գրասենյակների տուն** (ռուս.՝ Дом контор), պատմաճարտարապետական հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Եկատերինբուրգ քաղաքում, որը կառուցվել է 1929 թվականին։ Մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ է։ Շենքի հասցեն է` Մալիշևի փողոց, տուն 42 (շենքն ունի նաև երկրորդ հասցե` Մարտի 8-ի փողոց, տուն 10)։ Ճարտարապետներ` Գ. Պ. Վալենկով, Վլադիմիր Իվանովիչ Սմիռնով։

Պատմություն
-----------

Գրասենյակների տունը կառուցվել է առևտրային ձեռնարկությունները և Գյուղատնտեսական կոոպերացիայի միության բանկը տեղավորելու համար։ Շենքն ունի 4 հարկ (առաջին հարկում պատուհանները ծառայել են որպես խանութների ցուցափեղկեր), տպավորիչ կլորացված անկյուն` Մարտի 8-ի և Մալիշևի փողոցների խաչմերուկում։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին շենքում տեղակայված էր թիվ 1708 էվակուացիոն հոսպիտալը։ Աշխատասենյակները վերածվել էին հիվանդասենյակների։ Գրասենյակների տունն այդ նպատակով շատ հարմար էր, քանի որ ունի լայն միջանցքներ, սենյակները շատ են և լուսավոր։

Պատերազմից հետո շենքի կյանքը վերադարձել է սովորական հուն. հարկերը կրկին վերադարձվել են խանութներին ու գրասենյակներին։

1974 թվականի հրդեհ
------------------

1974 թվականի մարտի 1-ին Գրասենյակների տանը տեղի է ունեցել ողբերգություն` ուժեղագույն հրդեհ, որի հետևանքով զոհվել է 8 մարդ։ Հրդեհը սկսվել է շենքի վերին հարկում, վերանորոգման ընթացքում։ Այստեղ տեղակայված էին «Գիպրոտորգի» և «Գորզելենստրոյի» ստորաբաժանումները։ Ըստ ականատեսների` հրշեջները ժամանել են ուշացումով, բացի այդ, ջուրը խողովակներում փետրվարյան ցրտերի պատճառով սառած է եղել։

Արդի վիճակ
----------

Ներկայումս Գրասենյակների տունը գործում է որպես գրասենյակային կենտրոն։

Պատկերասրահ
-----------

* Գրասենյակների տունԳրասենյակների տուն
* Շենքի անկյունային մասըՇենքի անկյունային մասը
* 
* Շենքի մասին տեղեկություններով տախտակՇենքի մասին տեղեկություններով տախտակ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "г. Екатеринбург, ул. Малышева, 42 / ул. 8 Марта, 10. Объект культурного наследия регионального (областного) значения «Дом контор» | Управление государственной охраны объектов культурного наследия Свердловской области". okn.midural.ru. Retrieved 2017 թ․ օգոստոսի 18.
2. 1 2 3 4  Белоцерковская, Яна (2014 թ․ մայիսի 15). "Красная линия: Дом контор". *Областная газета* (in ռուսերեն). Retrieved 2017 թ․ օգոստոսի 18.
3. ↑  Олег Логинов (01.03.14). "Криминальный хронограф Свердловской области: 1 марта". *Ведомости Урал*. Արխիվացված է the original 2018 թ․ մայիսի 31-ին. Retrieved 2018 թ․ մայիսի 31. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Ռեյվենսհո** (անգլ.՝ Ravenshoe), քաղաք Ավստրալիայի Քվինսլենդ նահանգի հյուսիսարևելյան մասում։ Քաղաքի բնակչությունը ըստ 2011 թվականի կազմում էր 860 մարդ։ Քաղաքը գտնվում է Թեյբլենդսի կազմում, որի բնակչությունը 45 300 մարդ է (2008 թվական)։

Աշխահագրություն
---------------

Ռեյվենսհո քաղաքը գտնվում է Ատերտոն սարահարթում։ Քաղաքը գտնվում է մարզային կենտրոն Քերնս քաղաքից դեպի հարավ-արևմուտք, 123 կիլոմետր հեռավորության վրա և Քվինսլենդ նահանգի մայրաքաղաք Բրիսբենից 1774 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Ռեյվենսհոն Քվինսլենդի ամենաբարձր քաղաքն է, գտնվում է ծովի մակարդակից 930 մետր բարձության վրա։

Տնտեսություն
------------

Ռեյվենսհոյի տնտեսության հիմնական ճյուղը բնափայտի արդյունահանումն է, սակայն 1987 թվականին, երբ կառավարությունը 900 000 հեկտար արևադարձային անտառները ներառել է համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում, հիմնական ճյուղերը դարձել են զբոսաշրջությունը, պահածոների արտադրությունը և կաթնատու կենդանիների անասնաբուծությունը։

Պատմություն
-----------

Անտառահատարան Ռեյվենսհոյում, 1934
Ի սկզբանե ներկա քաղաքի տարածքում ապրում էր Դիլբալի ժողովուրդը։ Առաջին անգամ 1881 թվականին տարածքը բնակեցվել է անասնապահներով։ 1897 թվականին լեռնային ձեռնարկատեր Ջոն Մոֆատը հայտնաբերել է Ավստրալիական մայրի կարմիր ծառեր (անգլ.՝ Toona ciliata): Հիմնվել է Սեդար-Կրիկ անվամբ գյուղը։ 1910 թվականին Սեդար-Կրիկը անվանափոխվել է` դառնալով Ռեյվենսհո։ Ենթադրվում է, որ այդ անվանումը ընտրվել է, քանի որ մոտակայքում գտել էն Հենրի Քինգսլի «Ռեյվենսհո» վեպի օրինակը։

1936 թվականին Ռեյվենսհոն ճանապարհներով կապվել է Ադերտոնի և Ինիսպեյլի հետ, իսկ 1940 թվականին քաղաքում կար երեք փայտասղոցման մեքենա, երկու հյուրանոց, երկու կինոթատրոն, հյուրատուն և երկու եկեղեցի։

1988 թվականին, երբ խոնավ արևարևադարձային Քվինսլեյդը հայտարարվել է որպես Յունեսկոյի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ, Ռեյվենսհոյից Ատերտոն տանող երկաթուղային ճանապարհները փակվել են։

1992 թվականին առաջին անգամ Ռեյվենսհոյում բացվել է գրադարան, իսկ 2017 թվականին այն հիմնովին վերանորոգվել է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ravenshoe // *QuickStats* — ABS.
2. 1 2 3  "Ravenshoe" (in անգլերեն). Centre for the Government of Queensland. Արխիվացված է the original 2015 թ․ հունիսի 11-ին. Retrieved 2015 թ․ հունիսի 10.
3. ↑  "Ravenshoe, Innot Hot Springs and Mt Garnet" (in անգլերեն). Tropical Tablelands Tourism. Արխիվացված է the original 2015 թ․ հունիսի 11-ին. Retrieved 2015 թ․ հունիսի 10.
4. ↑  "The History of Ravenshoe Steam Railway 'Capella'" (in անգլերեն). Ravenshoe Railway Company Ltd. Արխիվացված from the original on 2017 թ․ ապրիլի 6. Retrieved 2017 թ․ ապրիլի 6.
5. ↑  "Public Libraries Statistical Bulletin 2016-17" (PDF). *Public Libraries Connect* (in անգլերեն). State Library of Queensland. p. 16. Արխիվացված է the original (PDF) 2018 թ․ հունվարի 30-ին. Retrieved 2018 թ․ հունվարի 29.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Գրեգ Շահադե** (անգլ.՝ Greg Shahade դեկտեմբերի 22, 1978(1978-12-22)) շախմատի միջազգային վարպետ։ Նա հիմնադրել է Նյու Յորքի վարպետների և Միացյալ Նահանգների շախմատի լիգան:Նա Միացյալ Նահանգների շախմատի ֆեդերացիայի գործադիր խորհրդի նախկին անդամ է, որը իր կրտսեր քույրը Ջենիֆեր Շահադեն վարձել էր, որպես կայքի գործադիր գլխավոր խմբագիր։

Կարիերա
-------

Գրեգը ստացել է բարձրագույն ուսումնական կրթություն, նրա տաղանդը ընդգծված է եղել երեք ազգային առաջնություններում։ Մասնակցել է 1993 թվականին Երիտասարդական ավագ դպրոցների ազգային առաջնության և 1996 թվականին Ավագ դպրոցների առաջնությունում և հաղթող է ճանաչվել 1996 թվականի Միացյալ Նահանգների պատանեկան օլիմպիական խաղերին։ Նա 1996 թվականին Ջուլիա Ռ.Մերդմանի դպրոցի գլխավոր շախմատիստն էր:Նա հաղթեց երբ հաղթեց առաջին չորս շախմատի առաջնությունները։ Նա արժանացավ հեղինակավոր Սամֆորդ մրցանակին, որը ստացավ «US Chess Trust»-ի կողմից։ Շահադեին տրամադրվեց մոտ 25.000 դոլար՝,հաջորդ մրցաշարերին պատրաստվելու համար։ 2001 թվականի հունվարին Բերմուդաում լրացրեց իր առաջին գրոսմայստերի նորմը։ 2006 թվականից նա անցկացրել է ԱՄՆ շախմատի դպրոցի 30 դասընթացներ, որտեղ հինգ լավագույն շախմատային տաղանդները հրավիրվում են տարբեր գրոսմայստերների դասընթացների : 
Նրա հայրը ՖԻԴԵ-ի վարպետ Միքայել Շահադեն, մայրը` Դրեքսել համալսարանի քիմիայի պրոֆեսոր Սալի Սողոմոն։ Նրա քույրը կին գրոսմայստեր Ջենիֆեր Շահադեն է։

Սկսած 2007 թվականի հոկտեմբերից,Գրեգ Շահադեն շախմատային տեսահոլովակներ է պատրաստում ChessVideos.tv- ում։

Նա անցյալում պրոֆեսիոնալ պոկեր խաղացող էր։

Վարկանիշի փոփոխության գծապատկեր
-------------------------------

**Էլոյի վարկանիշի փոփոխություններ**| 
 |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ratings.fide.com
2. ↑  A History of the National High School Chess Championship Archived 2012-02-26 at the Wayback Machine.
3. 1 2  "Greg Shahade's Chess Profile". Chessexpress.com. Արխիվացված է the original 2013 թ․ հունիսի 2-ին. Retrieved 2013 թ․ դեկտեմբերի 9. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  U.S. Chess School
5. ↑  "Curtains video request thread". Chessvideos.tv. Արխիվացված է the original 2013 թ․ դեկտեմբերի 11-ին. Retrieved 2013 թ․ դեկտեմբերի 9. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
6. ↑  Էլոյի վարկանիշը ՖԻԴԵ ցանկերից։ Աղբյուրներ՝ fide.com, benoni.de, olimpbase.org
7. ↑  *Տեխնիկական խնդիրների պատճառով աղյուսակը ժամանակավորապես չի աշխատում։*

Արտաքին հղումներ
----------------

* Greg's Blog
* Full list of Greg's videos on ChessVideos.tv
* Greg's current FIDE rating
* Greg's current USCF rating

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Chess DB · Chess Games · Chess Tempo · ՖԻԴԵ |

 |
**Ռաֆտոպուլոյի հյուրանոց** (ռուս.՝ Гостиница Рафтопуло), մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակություն օբյեկտ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ Գտնվում է Օկտյաբրսկայա փողոց, 35 հասցեում։ 1992 թվականից քաղաքի պատմության հուշարձան է։

Պատմություն
-----------

1870-ական թվականներին վաճառական Աֆանասի Անդրեյի Բելովը կառուցել է եռահարկ շենք Օկտյաբրսկայա փողոց, 35 հասցեում։ Այն գտնվել է քաղաքային երկաթուղու կայարանի հրապարակի հակառակ կողմում։ 1874 թվականին շենքը վերակառուցվել է։ Սկզբնապես, երբ սկսվել էր տան շինարարությունը, ենթադրվում էր, որ այն կշահագործվի որպես եկամտաբեր տուն` դեպի Տագանրոգ Կուրսկ-Խարկով-Ազով երկաթուղու գիծն անցկացնելու առնչությամբ։

Տունը հաշվառված էր որպես վաճառական Աֆանասի Անդրեյի Բելովի սեփականություն 1873-1880 թվականներին։ 1890-1906 թվականներին տունը գյուղացի Եվդոկիմ Նեկրասովի և բուլղարահպատակ Նիկուլովի սեփականությունն էր։ 1915 թվականին տունն արդեն պատկանում էր վաճառական Եվդոկիմ Իվանովիչ Նեկրասովին և ուրյադնիկ Ստեպան Նիկիֆորովիչ Դրոնովին։ Տան վերջին սեփականատիրոջ ազգանունը Ռաֆտոպուլո էր։ Հենց նրա անունով էլ շենքը հիշատակվում է որպես պատմության հուշարձան։

Մշակութային ժառանգության օբյեկտների ցանկերում այդ շենքը նշված է որպես մի վայր, որտեղ եղել է կարմիրգվարդիականների հենակետը հունվարյան ապստամբության օրերին։ 

XXI դարում շենքն օգտագործվում է որպես բնակելի տուն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Объект культурного наследия". Արխիվացված է the original 2017 թ․ մարտի 17-ին. Retrieved 2017 թ․ մարտի 27.
2. 1 2 3 4  Рафтопуло гостиница//Энциклопедия Таганрога, Ростов-на-Дону, Росиздат, 2003
**Ռոբերտ Իդս** (անգլ.՝ Robert Eads, դեկտեմբերի 18, 1945(1945-12-18), Toccoa, Ջորջիա, ԱՄՆ - հունվարի 17, 1999(1999-01-17), Ջորջիա, ԱՄՆ), ամերիկացի տրանսգենդեր տղամարդ, ծննդյան ժամանակ կին, տրանսգենդերային անցումից հետո վիրահատություն չի կատարել և պահպանել է կանացի սեռական օրգանները, ԱՄՆ Ջորջիա նահանգում բնակվող հողագործ, ով մահացել է ձվարանների քաղցկեղից՝ պատշաճ բժշկական օգնություն չցուցաբերվելու հետևանքով։

1996 թվականին Ռոբերտի մոտ ախտորոշվել է ձվարանների քաղցկեղ՝ պոտենցիալ մահացու հիվանդություն, սակայն կա բուժման մոտավորապես 30% հավանականություն, հատկապես, եթե այն բուժվում է վաղ փուլում։ Ռոբերտը բավական ժամանակ ուներ այցելելու ավելի քան 20 տարբեր բժիշկների՝ վաղ փուլում համապատասխան բուժում ստանալու համար։ Այնուամենայնիվ, բոլոր բժիշկները, ում Ռոբերտը այցելել է, հրաժարվել են բուժել իրեն վախենալով, որ դա կարող է խանգարել իրենց պրակտիկային կամ իրենց նախապաշարմունքներից ելնելով տրանսգենդեր մարդկանց դեմ։ Երբ 1997 թվականին Ռոբերտին ընդունում են բուժման, քաղցկեղն արդեն մետաստազացեցնում է մարմնի այլ մասեր՝ հետագա ցանկացած բուժում անօգուտ դարձնելով։ Ռոբերտ Իդսը մահացել է 1999 թվականի հունվարի 17-ին։

Լինելով կին՝ ամուսնացած է եղել տղամարդու հետ՝ նրանից երկու երեխա ունենալով։ Ամուսնալուծությունից հետո (մինչ տրանսգենդերի անցումը) որոշ ժամանակ իրեն լեսբուհի էր համարում։

Ռոբերտ Իդսը «Հարավային հարմարավետություն» վավերագրական ֆիլմի գլխավոր հերոսն էր(2001)։ 2001 թվականին ֆիլմը առաջադրվել է GLAAD Media մրցանակի և արժանացել «Սանդենս» կինոփառատոնի մեծ ժյուրիի մրցանակին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  *Jan Stuart* All in the family(անգլ.) // *The Advocate*. — Here Publishing, 2001. — С. 59. — ISSN 0001-8996.
2. ↑  *Aaron Raz Link, Hilda Raz* What Becomes You. — University of Nebraska Press, 2008. — P. 202. — 320 p. — (American Lives). — ISBN 9780803216426
3. ↑  Joshua Riverdale (2015 թ․ հունվարի 12). "Robert Eads Day - January 17". *TransGuys.com* (in ամերիկյան անգլերեն). Արխիվացված է the original 2023 թ․ հունիսի 5-ին. Retrieved 2023 թ․ հունիսի 1. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  *Judith Halberstam* In a queer time and place: transgender bodies, subcultural lives. — NYU Press, 2005. — 213 p. — (Sexual Cultures). — ISBN 9780814735855
5. ↑  Eve Kucharski (2019 թ․ ապրիլի 10). "'Southern Comfort' at Stagecrafters Takes on 'Love and Understanding'". *Pride Source* (in ամերիկյան անգլերեն). Արխիվացված է the original 2023 թ․ հունիսի 1-ին. Retrieved 2023 թ․ հունիսի 1. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Գրքի օրը Իրանում** (պարս.՝ روز کتاب, Ruz-e ketab) — ընթերցանությանը և գրքին նվիրված տոն, որը նշվում Է Իրանում (նոյեմբերի 14-ին)։

Գրքի օրն անցկացվում է Գրքի ամենամյա շաբաթվա շրջանակներում, որի նպատակն է աշխարհին պատմել իրանական մշակույթի մասին և հասարակության մեջ ներդնել ընթերցանության մշակույթը։ Գրքի շաբաթը տեղի է ունենում աբանայի 24-ից 30-ը (նոյեմբերի 14-ից 21-ը)։

Այս պահին երկրի շատ նահանգներում, քաղաքներում և գյուղերում, դպրոցներում, համալսարաններում և մզկիթներում կազմակերպվում են գրքերի տոնավաճառներ, ցուցահանդեսներ, ընթերցանության մրցույթներ։ Բացի այդ, շաբաթվա ընթացքում գրքերը ներկայացնում են նոր հրատարակություններ, պարգևատրում լավագույն հրատարակիչներին, գրքեր նվիրում դպրոցներին և բացում նոր քաղաքային գրադարաններ:Ամեն տարի այս ժամանակահատվածում լրատվամիջոցները կազմակերպում են նաև մի շարք մրցույթներ՝ կապված գրատպության մշակույթի հետ։

Գրքի շաբաթվա ծրագրերից մեկի շրջանակներում մշակույթի և իսլամական կողմնորոշման նախարարությունը բացել է կրոնների գրադարան, որտեղ պահվում է ավելի քան 40 000 գիրք։ Այն համարվում է Մերձավոր Արևելքում ամենամեծը կրոնի ոլորտում։ Այս գրադարանը պարունակում է գրքեր պարսկերեն, միջին պարսկերեն, արաբերեն, գերմաներեն, անգլերեն, ֆրանսերեն, ինչպես նաև եբրայերեն և սանսկրիտ լեզուներով։

Գրքի շաբաթվա ընթացքում հատուկ ուշադրություն է դարձվում երեխաներին։ Գրքերի հանդեպ սերը փորձում են սերմանել փոքր տարիքից։ Այսպես, երեխաների և երիտասարդների ինտելեկտուալ զարգացման ինստիտուտը (Kanoon-e Parvaresh-e Fekri-e Koodakan va Nojavanan), որը հայտնի է որպես «Նախօրեին», ակտիվորեն զբաղվում է գրքի և ընթերցանության հետ կապված տարբեր միջոցառումների անցկացմամբ։ Կազմակերպությունը հիմնադրվել է 1965 թվականին։ Ի սկզբանե ինստիտուտի հիմնական նպատակներից մեկը մշտական և«շրջիկ» գրադարանների մեծ ցանցի ստեղծումն էր՝ մշակույթի և գրագիտության խթանման նպատակով։ Սկզբում «Նախօրեն» միայն թարգմանում էր Արևմտյան հեղինակների գործեր, ինչպիսիք են Հանս Քրիստիան Անդերսենը, բայց հետո սկսվեց սեփական գրքերի հրատարակումը, և «Նախօրե» դարձավ երեխաների համար բազմաթիվ գրականության ստեղծող։

Այժմ երեխաների և երիտասարդների մտավոր զարգացման Ինստիտուտն ունի 750 մշտական և 50 «շրջիկ» գրադարան, մի քանի թատրոններ, հրատարակչական և պրոդյուսերական կենտրոններ, աստղադիտարան, Մանկական ստեղծագործության թանգարան և կենսաբանական կայան։

2013-ի նոյեմբերին ռուս և իրանցի երեխաների բարեկամության շաբաթվա շրջանակներում «Նախօրեին» առաջին անգամ ժամանեց Ռուսաստան:Երեխաների համար կազմակերպվեց լայնածավալ ծրագիր, որը ներառում էր արհեստագործության, տիկնիկների պատրաստման, կոլաժի, գրչության տարբեր վարպետության դասեր, ինչպես նաև գրքերի ցուցահանդես և մանկական նկարների շնորհանդես։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "جام جم آنلاین - 24 آبان، روز کتاب، کتابخوانی و کتابداران". Արխիվացված է the original 2017 թ․ նոյեմբերի 13-ին. Retrieved 2017 թ․ հունիսի 25. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Неделя дружбы иранских и российских детей - Иран.ру". Արխիվացված է the original 2017 թ․ հուլիսի 13-ին. Retrieved 2017 թ․ հունիսի 25. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
Էլեկտրական կիթառ ֆինգերսթայլի համար
**Ֆինգերսթայլ** (անգլ.՝ fingerstyle), մատների ոճ՝ կիթառ նվագելու տեխնիկա, առավել հաճախ նախատեսված է ակուստիկ կիթառի համար, երբ մեկ կիթառահարը միաժամանակ ղեկավարում է սոլո, ռիթմ և բաս մասերը։ Այս տեխնիկան կատարողին թույլ է տալիս ստեղծել միաժամանակ մի քանի գործիքի հնչելու տպավորություն։ Բացի այդ, ֆինգերսթայլը թույլ է տալիս կիթառն օգտագործել անսովոր ձևերով, օրինակ՝ որպես հարվածային գործիք։

Պատմություն
-----------

Ֆինգերսթայլ ոճը հայտնվել է 20-րդ դարի կեսերին, սակայն առանձնահատուկ համբավ է ձեռք բերել 21-րդ դարի սկզբին։ Այս միտումն ի հայտ է եկել 1950-ականներին ԱՄՆ-ում՝ ներառելով միանգամից մի քանի ժանրի առանձնահատկություններ, այդ թվում՝ քանթրի երաժշտություն, ռեգթայմ և բլյուզ։ Այս ոճը հանրահռչակած երաժիշտների թվին ավելի հաճախ վերագրվում է քանթրի կատարող Չեթ Աթքինսը։ Հետագայում ոճն ավելի լայն տարածում է գտել Աթքինսի աշակերտի՝ ավստրալիացի կիթառահար Թոմի Էմանուէլի շնորհիվ, որը երկու անգամ առաջադրվել է «Գրեմմիի»։

Նկարագրություն
--------------

Ֆինգերսթայլը ամենադժվար տեխնիկաներից մեկն է, քանի որ ներառում է մշակումներ, որոնք միավորում են ավանդական գործիքների միանգամից մի քանի մաս՝ բաս, ակորդի նվագակցում, սոլո մաս և երբեմն նույնիսկ հարվածային գործիքներ։ Դրա առանձնահատկություններից է ռիթմի մշտական պահպանումը, հաճախ հանդիպում են աֆրիկյան ժողովրդական երաժշտությանը բնորոշ պոլիռիթմիկ օրինաչափություններ։ Երաժշտական ստեղծագործությունների տակտային չափումն առավել հաճախ հաստատուն Է, ընդ որում՝ հաճախ բացակայում է ուժեղ և թույլ մասերի բաժանումը։

Ֆինգերսթայլը բնութագրվում է ձայնի արտաբերման մի քանի մեթոդով։ Դրանցից որոշների համար կատարողը բթամատի վրա դնում է հատուկ կնտնտոց («ճանկ»)։ Մատների ընտրության տեխնիկան օգտագործելիս բթամատը նվագում է ռիթմային մասը, իսկ մնացածը՝ սոլո ավելի բարձր նոտաներով։ «Թրևիս-փիքինգը» նման է նախորդ տեխնիկային, սակայն սոլո մասի փոխարեն ակորդներ են հնչում բարձր նոտաների վրա։ Ֆինգերսթայլի հարվածային տեխնիկան ներառում է կիթառին հպվելը, որը հարստացնում է ձայնի տոնայնությունը և ընդգծում ռիթմը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *В. А. Одоевский, Н. В. Корчагина* Исполнительство на акустической гитаре в технике фингерстайл: исторический и методический аспекты(ռուս.) // *Музыкальное Искусство И Образование*. — 2020. — В. 2. — Т. 8. — ISSN 2309-1428. — doi:10.31862/2309-1428-2020-8-2-124-139
2. ↑  *Якименко Н.* Фингерстайл: к проблеме дефиниции явления(ռուս.) // *Музыка и время* : журнал. — Москва: Научтехлитиздат, 2012. — № 2. — С. 52-54. — ISSN 2072-9960.
3. ↑  "Unaccompanied Django - DjangoBooks.com". *www.djangobooks.com* (in անգլերեն). Retrieved 2022 թ․ ապրիլի 2.
4. ↑  "Interview with John McLaughlin by Robert Fripp in Musician - ETWiki". *www.elephant-talk.com*. Retrieved 2022 թ․ ապրիլի 2.
5. ↑  "David Knowles | UK Musician, Singer-Songwriter". *web.archive.org*. 2016 թ․ հունվարի 11. Արխիվացված է the original 2016 թ․ հունվարի 11-ին. Retrieved 2022 թ․ ապրիլի 2. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|dead-url=` (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ֆինգերսթայլ
**Պաշտպանության ռեգիոնալ կոդ** (անգլ.՝ Regional Protection Code, *RPC*), օպտիկական սկավառակների կոդվարում ըստ դրանց տարածման ռեգիոնների։ Օգտագործվում է սկավառակների վաճառքի մակարդակի կարգավորման և պատճենումից պաշտպանելու համար։

Կինոստուդիաները հետաքրքրված են տարբեր վիդեոկրիչների վրա (DVD, HD DVD, Blu-Ray, UMD) տարբեր երկրներում թողարկված իրենց ֆիլմերի տարածման վերահսկողության հարցում։ Դա պայմանավորված է նրանով, որ ֆիլմի մեծ էկրան բարձրանալու ամսաթիվը և մեծ կինովարձույթ դուրս գալու ամսաթիվը տարբեր երկրներում տարբեր է։ Ընդունված է համարվել, որ վիդեովարձույթ ֆիլմը պետք է դուրս գա կինոթատրոնում պրեմիերայից հետո։ Բայց ֆիլմը, որն արդեն վիդեովարձույթ է դուրս եկել Եվրոպայում, կարող է նոր է ցուցադրվում ԱՄՆ կինոթատրոններում, ինչը կանոնի խախտում է։

Ռեգիոնալ կոդը սահմանափակում է զուգահեռ ներմուծումը[en] և անհարմարություններ է պատճառում ճամփորդողներին և տեղափոխվողներին։ 2009 թվականին Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ Գորդոն Բրաունը չկարողացավ դիտել ԱՄՆ նախագահ Բարաք Օբամայի նվիրած DVD ֆիլմերը, քանի որ ԱՄՆ և Մեծ Բրիտանիան տեղաբաշխված են տարբեր ռեգիոններում։

Պաշտպանության հանում
--------------------

Ռեգիոնալ պաշտպանությունն առաջինը խարխլվեց DVD սկավառակների մոտ. 1999 թվականին շուկայում հայտնվեցին «բազմազոնային» նվագարկիչներ, որոնք թույլ էին տալիս փոփոխել զոնայի համարն ունի անսահման քանակով։ Այժմ գոյություն ունեն մի շարք ծրագրեր, որոնք թույլ են տալիս հեշտությամբ ստեղծել սկավառակի պատճեն առանց ռեգիոնալ սահմանափակման։ Blu-ray սկավառակների պաշտպանությունը հնարավոր եղավ շրջանցել 2008 թվականին

Որոշ DVD-նվագարկիչներ, հիմնականում չինական արտադրության, ընդհանրապես չունեն ոչ մի պաշտպանություն և նվագարկում են ցանկացած DVD-վիդեո սկավառակներ ցանկացած երկրում։

Տես նաև
-------

* DVD
* HD DVD
* Blu-Ray
* UMD

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Беззащитный формат. Как вскрыли «защиту» DVD, Статья от 30.11.1999 г. Б. Киви. Электронная версия журнала «Компьютерра».
2. ↑  Приключения DVD в России, Статья от 11.03.2002 г. А. Кухарева. Электронная версия журнала «Компьютерра».
3. ↑  Walker, Tim (2009 թ․ մարտի 18). "Gordon Brown is frustrated by 'Psycho' in No 10" (in անգլերեն). Retrieved 2013 թ․ հունվարի 30.
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դալ (այլ կիրառումներ)

**Դալ** (հինդի՝ दाल), բուսակերների համար նախատեսված ավանդական կծու ապուր, խաշած հատիկավորներից։ Հաճախ համի համար ավելացնում են համեմունքներ, կոկոսի կաթ, կիտրոնի հյութ, լոլիկ, սխտոր և տապակած սոխ։ Դալ պատրաստելու համար օգտագործում են տարբեր հատիկավոր մշակաբույսեր, այդ թվում՝ ոսպ, սիսեռ, ոլոռ։ Եփելու համար պահանջվում է 25 րոպե ժամանակ։

Անվան բացատրություն
-------------------

Dāl բառը dal բայի արմատն է, որը նշանակում է «բաժանել»։

Հիմնական տեսակներ
-----------------

* Տադկա դալ(Tadka Dal)*Տադկա դալ(Tadka Dal)*
* Դալ մախանի (Dal makhani)*Դալ մախանի (Dal makhani)*
* Մասուր դալ (Masoor dal)*Մասուր դալ (Masoor dal)*
* Տուր դալ (Tur Dal), Հնդկաստանի հարավարևմտյան բնակավայր Կարնատակայում այն անվանում են  togari bele*Տուր դալ (Tur Dal), Հնդկաստանի հարավարևմտյան բնակավայր Կարնատակայում այն անվանում են togari bele*

Պատրաստման եղանակ
-----------------

Սխտորը և կոճապղպեղի արմատը մաքրել և լվանալ։ Մաղադանոսը լվանալ, չորացնել, առանձնացնել տերևները։ Կաթսայի մեջ ավելացնել լվացած ոսպը, սխտորը, իմբիրը և մաղադանոսը։ Ավելացնում են այնքան ջուր, որ ծածկի կաթսայի մեջ ավելացրած բաղադրիչները։ Եփել 20 աստիճան ջերմաստիճանում։ Մի փոքր տաքացնել բուսայուղը թավայի մեջ, ավելացնել համեմունքները և տապակել մոտ 30 րոպե։

Պատրաստի ոսպից առանձնացնել մաղադանոսի տերևները, իսկ իմբիրի և սխտորի մնացորդներն ավելացնել պյուրեին։ Այնուհետև ավելացնել համեմունքներ, աղ, կիտրոնի հյութ, կտրատած մաղադանոս։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ընդհանուր տեղեկություններ ապուր-պյուրեի վերաբերյալ". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 6-ին. Retrieved 2014 թ․ դեկտեմբերի 11.
2. ↑  Դալի պատրաստման եղանակն ու բաղադրիչները
3. ↑  Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary Archived 2008-01-26 at the Wayback Machine. accessed online 2007-09-02
4. ↑  Ինչպես պատրաստել դալ

Արտաքին հղում
-------------

* 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Դալ (ուտեստ) Վիքիպահեստում |
**Ֆրեդերիկ Բուսկե** (ֆր.՝ Frédérick Bousquet, ապրիլի 8, 1981(1981-04-08), Պերպինյան), ազատ և բատերֆլայ ոճերի ֆրանսիացի լողորդ, ազատ ոճում 20, 94 վայրկյանում հաղթահարել է 50 մետր ջրային տարածքը և դարձել համաշխարհային ռեկորդակիր, որը հետագայում գերազանցվել է։ Ռեկորդը գրանցվել է 2009 թվականի ապրիլի 26-ին՝ Ֆրանսիայի առաջնության եզրափակչի ժամանակ։ Նա դարձել է նաև առաջին լողորդը, ով մինչև 21 վայրկյանում անցել է այդ տարածությունը։

2004 թվականին Ուսանողական սպորտի ազգային ասոցիացիայի (NCCA) լողի տղամարդկանց առաջին դիվիզիոնի առաջնության ժամանակ նա սահմանել է ռեկորդ՝ 50 մետր ջրային կարճ տարածությունը հաղթահարելով 21,10 վայրկյանում։ Այդ ռեկորդը չի հաղթահարվել շուրջ երկու տարի։

Ջրային սպորտի 2009 թվականի աշխարհի առաջնության ժամանակ, որը տեղի էր ունենում Հռոմում, Բուսկեն մրցակցել է 50 և 100 մետր հեռավորությունների ժամանակ։ Նա 50 մետր լողի ժամանակ նվաճել է արծաթ, իսկ 100 մետր մրցույթում՝ բրոնզե մեդալ։

Բուսկեն 2001-2005 թվականներին հանդես է եկել Օբուրն քաղաքի համալսարանական՝ «Օբուրնի վագրեր» թիմում։ 2005 թվականին Ազատ ոճի ԱՄՆ առաջնության ժամանակ հաղթել է 50 յարդ ջրային տարածությունը և սահմանել ռեկորդ՝ 18,74 վայրկյան՝ հաղթահարելով նախորդ 19,05 վայրկյանը, որը 1990 թվականին սահմանել էր Թոմ Ջեգերը։ Բուսկեն դարձել է առաջին մարդը, ով ազատ ոճում 19 վայրկյանում հաղթահարել է 50 յարդ ջրային տարածությունը, իսկ 21 վայրկյանում՝ 50 մետր ջրային տարածությունը։

2010 թվականի ապրիլին Ֆրեդերիկ Բուսկեն լողի օլիմպիական չեմպիոն Լոր Մանանդուից ունեցել է դուստր՝ Մանոնին։

Անձնական ռեկորդներ
------------------

* Ջրային երկար տարածք
	+ 50 մ, ազատ ոճ՝ 20,94
	+ 100 մ, ազատ ոճ՝ 47,15
	+ 50 մ բատերֆլայ՝ 22,84
	+ 100 մ բատերֆլայ՝ 51,50
* Ջրային կարճ տարածք
	+ 50 յարդ, ազատ ոճ՝ 18.74
	+ 50 մ, ազատ ոճ՝ 20,63
	+ 100 յարդ, ազատ ոճ՝ 41.83
	+ 100 մ, ազատ ոճ՝ 46,87

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Répertoire national des élus — 2019.
2. 1 2  GeneaStar
3. 1 2  Roglo — 1997. — ed. size: 9000000
4. 1 2  Who's Who in France (ֆր.) — Paris: 1953. — ISSN 0083-9531; 2275-0908
5. ↑  Буске установил мировой рекорд на дистанции 50 метров вольным стилем — *Sports.ru, 26 апреля 2009*
6. ↑  "В Штатах штампуют рекорды". Արխիվացված է the original 2005 թ․ սեպտեմբերի 5-ին. Retrieved 2018 թ․ դեկտեմբերի 14. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|dead-url=` (help)

| Ռեկորդներ |
| --- |
| Նախորդող՝**Ավստրալիա Իմոն Սալիվան** | **Լողային սպորտաձևի ջրային ռեկորդ**2009 թվականի ապրիլի 26- դեկտեմբերի 18 | Հաջորդող՝**Բրազիլիա Սեզար Սիելո Ֆիլյո** |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | EspritBleu · FINA · Olympic Channel · Swimrankings.net · SwimSwam · ՄՕԿ · Internet Movie Database |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GTAA: 224030 |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռոբերտ Մանուկյան (այլ կիրառումներ)

**Ռոբերտ Խաչատուրի Մանուկյան** (սեպտեմբերի 11, 1929(1929-09-11), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 6, 2019(2019-04-06), Երևան, Հայաստան), հայ նկարիչ։

Կենսագրություն
--------------

Ռոբերտ Մանուկյանը ծնվել է 1929 թվականին Երևանում։ 1957 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ Ստեղծագործում է գեղանկարչության, գրաֆիկայի բնագավառներում։

Գործերից են՝ «Ապագա ձկնորսները» (1959 թ.), «Նախօրեին» (1970 թ.), «Նավզիկե» (2002 թ.), «Մեսրոպ Մաշտոց» (2004 թ. բոլորը՝ կոմպոզիցիա), «Իսկրա» (եռապատկեր, 1971 թ.), «Հայկական պար» (թերթեր, երկուսն էլ՝ գրաֆիկա), 1988 թվականի երկրաշարժին նվիրված եռապատկեր (1990 թ. լիտոգրաֆիա) և այլն։ Հեղինակ է նաև գրքերի ձևավորումների։

Մանուկյանի աշխատանքները գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Եղիշե Չարենցի տուն-թանգարանում, Բաղդադի, Մոսկվայի և Կաունասի Ազգային թանգարաններում, Խարկովի, Ռիգայի, Սանկտ-Պետերբուրգի, Բեռլինի, Փարիզի, Լոս-Անջելեսի և այլ քաղաքների անհատական հավաքածուներում։

Անհատական ցուցահանդեսներ
------------------------

* Երևան, 1953 թ.
* Յուրմալա, 1980 թ.
* Մոսկվա, 1970 թ.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007*.
2. ↑  "Շտեմարան - Հավաքածու - Հայաստանի ազգային պատկերասրահ". *www.gallery.am*. Retrieved 2019 թ․ ապրիլի 6.
3. ↑  Նկարիչ Ռոբերտ Մանուկյան. Նկարել կարող են շատերը, բայց ստեղծագործել ոչ բոլորը
4. ↑  Baghdasaryan, Aram. "AV Production - Ռոբերտ Մանուկյան". *avproduction.am*. Արխիվացված է the original 2021 թ․ օգոստոսի 4-ին. Retrieved 2016 թ․ հունիսի 6.
**Գրիգոր Միրզայի Ներսիսյան** (1887, Շուշի, Ելիզավետպոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - 1937), հայ բանաստեղծ, հարապարակախոս, մանկավարժ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1917 թվականից։ 1926 թվականից կրել է **Շերբինին** գրական անունը, որն իր ռուս կնոջ ազգանունն է։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Շուշի քաղաքում։ Շուշիի թեմական դպրոցն ավարտելուց հետո զբաղվել է ուսուցչությամբ։ 1915 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի առևտրի ինստիտուտը, սակայն ուսումը կիսատ է թողել նյութական սուղ պայմանների պատճառով։ 1917-1919 թվականներին եղել է Ալեքսանդրապոլում։ 1919 թվականին փոխադրվել է Աբխազիա։ 1919-1920 թվականներին որպես ուսուցիչ աշխատել է Սուխումին մերձ Բուրճ գյուղի դպրոցում։ Ապա, մինչև 1928 թվականը, աշխատել է Սուխումի տարբեր հիմնարկություններում։ 1928 թվականին վերադարձել է հայրենի Արցախ և աշխատել մինչև կյանքի վերջը՝ 1937 թվականը։ 1929 թվականին եղել է Ստեփանակերտում լույս տեսնող «Կայծ» գրական, գեղարվեստական, քննադատական և գյուղատնտեսական ամսագրի խմբագիրը։ 1928-1937 թվականներին հայոց լեզու և գրականություն է դասավանդել Ստեփանակերտի գյուղատնտեսական տեխնիկումում։

Ռուսերենից հայերեն է թարգմանել «Ինտերնացիոնալը»։ Փորձել է մրցել Եղիշե Չարենցի հետ և նրա նմանությամբ գրել բազմաթիվ գործեր։

1979 թվականին լույս տեսած «Հայ նոր գրականության պատմություն» ակադեմիական հրատարակության 5-րդ հատորում (էջ 971-972) գրված է. «Հայ պրոլետարական պոեզիայի զարգացման նոր փուլի արժեքավոր էջերից է Գրիգոր Ներսիսյանի «Նոր տարին», «Փոթորիկը», «Ես հավատում եմ», «Արշալույսին» և այլ բանաստեղծություններ։ Ստեփանակերտի հայկական դրամատիկական թատրոնը 1930 թվականին բեմադրել է նրա «Ջախջախված ժանիքներ» պիեսը։

Երկեր
-----

* Խորտակված հույսեր, Շուշի, տպարան Մ. Բաբաջանյանի, 1912, 15 էջ։
* Բանաստեղծություններ, Ստեփանակերտ, Լեռնային Ղարաբաղի պրոլետգրողների ասոցիացիայի հրատարակչություն, 1928, 96 էջ։
* Պոեմներ, Ստեփանակերտ, 1928։
* Սայիդն ու Լեյլին (Ադրբեջանի խորհրդայնացման տասնամյակին), Ստեփանակերտ, 1930 11 էջ։
* Գրբաց Բղդո (արևելյան հեքիաթ), Երևան, Պետհրատ, 1931, 27 էջ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հայկ Խաչատրյան (1986). *Գրական տեղեկատու*. Երևան: «Սովետական գրող». p. էջ 412-413.
2. ↑  "AV Production - Գրիգոր Ներսիսյան". *avproduction.am*. Արխիվացված է the original 2022 թ․ ապրիլի 18-ին. Retrieved 2019 թ․ մարտի 4. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  Ներսիսյան, Գրիգոր Միրզայի (1928). *Բանաստեղծություններ*. Ստեփանակերտ: Տպ. «Համիդ Սուլթանովի» անվան.
4. ↑  Ներսիսյան, Գրիգոր Միրզայի (1928). *Պոյեմներ*. Ստեփանակերտ: Տպ. «Խորհրդային Ղարաբաղ» թերթի Համիդ Սուլթանովի անվան.
5. ↑  Ներսիսյան, Գրիգոր Միրզայի (1930). *Սայիդն ու Լեյլին։ Պոեմ*. Ստեփանակերտ: Ա.հ.
6. ↑  Ներսիսյան, Գրիգոր Միրզայի (1931). *Գրբաց Բղդո։ Արևելեան հեքիաթ*. Յերևան: Պետհրատ.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | AV Production |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 27943, 9031 |

 |
**Ռոզա Բորխա դե Իկասա** (իսպ.՝ Rosa Borja de Ycaza), ծննդյան անունը` Ռոզա Բորխա Ֆեբրես-Կորդերո (իսպ.՝ Rosa Borja Febres-Cordero, հուլիսի 30, 1889(1889-07-30), Գուայակիլ, Էկվադոր - դեկտեմբերի 22, 1964(1964-12-22), Գուայակիլ, Էկվադոր), էկվադորցի բանաստեղծ, էսսեիստ, դրամատուրգ, հասարակական ակտիվիստ և կանանց իրավունքների պաշտպան։

Կենսագրություն
--------------

Ռոզա Բորխա Ֆեբրես-Կորդերոն ծնվել է Գուայակիլում, 1889 թվականի հուլիսի 30-ին։ Հայրը՝ Սեզար Բորխա Լավայենը, բժիշկ էր, քաղաքական գործիչ, ֆրանսերենի թարգմանիչ, «Պառնաս» գրական խմբակի բանաստեղծ, «Ուշ ծաղիկներ և կախարդական ադամանդներ» ժողովածուի հեղինակ։ Մայրը՝ Անժելա Ֆեբրես-Կորդերո Լավայնն էր։ Գրողը եղել է Գանդիայի 3-րդ դուքս Խուան դե Բորխա Հենրիկեսի (Հռոմի պապ Ալեքսանդր VI-ի` Ռոդրիգո Բորխա / Բորգիա թոռ) և Խուանա դե Արագոն Գուրեայի (Ֆերդինանդ II Արագոնի թոռնուհի) անմիջական սերունդներից։ 1916 թվականին ամուսնացել է Ալբերտո Իկաս Կարբոյի հետ, փոխել ազգանունը և հայտնի դարձել որպես Ռոզա Բորխա դե Իկաս։

Ստեղծագործություն
-----------------

Գրել է «Հուդա» և «Ոչ ոք չգիտի, թե ինչ կլինի վաղը» պիեսները։ «Հոգով ուղարկված» պիեսը, ինչպես նաև «Մարիա Ռոսարիո» վեպը, որը չի տպագրվել գրողի կենդանության օրոք։ Նա նաև մի շարք սոցիոլոգիական և պատմական ակնարկների հեղինակ է։

Ռոզա Բորխա դե Իկասան հայտնի է նաև որպես երգերի հեղինակ և կոմպոզիտոր։ 1942 թվականին Բուենոս Այրեսի կամերային երաժշտության ընկերությունը նրան շնորհել է առաջին մրցանակ այն աշխատանքների համար, որոնցով նա հանդես է եկել մրցութային ծրագրում։

Հասարակական գործունեություն
---------------------------

Ռոզա Բորխա դե Իկասան եղել է Գուայակիլի համալսարանի Գրականագիտական քննադատության կենտրոնի տնօրեն, «Նոր Հորիզոններ» ամսագրի հիմնադիրն ու գլխավոր խմբագիրը, Էկվադորի լեզվաբանության ակադեմիայի և Էկվադորի մշակույթի ինստիտուտի անդամ, Գուայասի ժուռնալիստների ակումբի հիմնադիրը և Գուայակիլում գտնվող բոլիվարյան ընկերության փոխնախագահը։ Գուայաս նահանգում զբաղեցրել է նախարարի պաշտոն։

Գրողի ամենակարևոր հասարակական ձեռքբերումը նրա կողմից Կանանց կրթության լեգեոնի ստեղծումն էր։ Նա հանդես է եկել որպես կանանց իրավունքների և բանվորների ու ծառայողների իրավունքների հետևողական պաշտպան, որոնց համար դասախոսություններ է կարդացել և սովորեցրել բանավիճելու ունակություն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "The Autobiographical Dictionary of Ecuador: Rosa Borja de Ycaza". Արխիվացված է the original 2014 թ․ սեպտեմբերի 6-ին. Retrieved 2021 թ․ ապրիլի 7. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Rootsweb: Rosa Borja Febres Cordero

Արտաքին հղումներ
----------------

* Pérez Pimentel, Rodolfo. Diccionario Biográfico Ecuador: Rosa Borja de Ycaza Archived 2014-09-06 at the Wayback Machine.(իսպ.)
* Una rama subsistente del linaje de Borja en la América española, por Jaime de Salazar y Acha, Académico de Número de la Real Academia Matritense de Heráldica y Genealogía(իսպ.)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 1057653616 · ICCU: BCTV014456 · ISNI: 0000000067897335 · LCCN: nr90000679 · NLA: 35200690 · VIAF: 91751336 · WorldCat VIAF: 91751336 |

 |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Սաֆարյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Գրիգոր Ռուբենի Սաֆարյան** (մայիսի 20, 1952(1952-05-20)), հայ երգիչ-մանկավարժ։ Երևանի պատվավոր մանկավարժ (2017)։

Կենսագրություն
--------------

Գրիգոր Սաֆարյանը ծնվել է 1952 թվականի մայիսի 20-ին Ախալցխայում։ 1968 թվականին աավարտել է Ախալցխայի երաժշտական դպրոցը, 1973 թվականին՝ ԵՊՄԻ-ն։ 1971-1975 թվականներին եղել է Հայկական երգի-պարի անսամբլում (անսամբլի կազմում մասնակցել է Կարթագենի միջազգային մրցույթին), 1975-1994 թվականներին՝ Ե. Սահառունու անվան երգի-պարի անսամբլի (1990, 1993, 1994 թվականներին մասնակցել է միջազգային մրցույթների Ֆրանսիայում, Բելգիայում), 1992-2007 թվականներին՝ «Սայաթ-Նովա» աշուղական անսամբլում, 2005 թվականին սկսել է համագործակցել Հայաստանի ժողովրդական նվագարանների պետական նվագախմբի հետ։ 2017 թվականին դարձել է Ժողովրդական երաժշտության ազգային կենտրոնի աշխատակից;

1992 թվականին Երևանի Պ. Յավորովի անվան դպրոցում, որի տնօրենն է եղել 1982–2017 թվականներին, հիմնադրել է «Էդգար Հովհաննիսյան» երգչախումբը։

Երկացանկում ընդգրկված են եղել «Կիլիկիա», «Ձախորդ օրեր», «Մաճկալ ես» և այլ ստեղծագործություններ։ Թողարկել է ձայնասկավառակներ։

2008 թվականին արժանացել է «Մովսես Խորենացի» մեդալի։

2012 թվականին Գրիգոր Սաֆարյանը մշակութային ակտիվ գործունեության և ծննդյան 60-ամյակի առթիվ պարգևատրվել է ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "ԵՐԿՐՈՐԴ ՇՆՉԱՌՈՒԹՅՈՒՆ կամ 25 ՏԱՐԻ ԱՆՑ". Արխիվացված է the original 2022 թ․ հուլիսի 23-ին. Retrieved 2023 թ․ հունվարի 19.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Հայ երաժշտության հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
**Ցրվենի Կրստ** (սերբ.՝ Црвени крст՝ կարմիր խաչ), նացիստական համակենտրոնացման ճամբար, որը գոյություն է ունեցել հընթացս 1941-ից 1944 թվականներին սերբական Նիշ քաղաքում։

Պատմություն
-----------

Այս նացիստական համակենտրոնացման ճամբարը գտնվել է սերբական Նիշ քաղաքի «Ցրվենի կրստ» երկաթուղային կայարանից ոչ հեռու՝ պահեստային շինություններում։ Ճամբարը կազմված էր բանտի կենտրոնական մասնաշենքից, երեք միջանցիկ կառույցներից, պահակային չորս շինություններից և երկու դիտաշտարակներից։

Սկզբից պլանավորած էր, որ 1941 թվականի կեսերին Ցրվենի Կրստ ճամբարն օգտագործվեր որպես տարանցիկ ճամբար (գերմ.՝ Durchgangslager), իսկ նույն թվականի սեպտեմբերից ճամբարը վերափոխվեց սովորական համակենտրոնացման ճամբարի։

Գործունեություն
---------------

Իր գոյության ողջ ընթացքում Ցրվենի Կրստ համակենտրոնացման ճամբարում գտնվել են շուրջ 30․000 կալանավորներ, որոնցից շուրջ 12․000 հոգու սպանեցին Բուբանի կոչվող տարածքում։ Ճամբարի կալանավորների թվում էին հրեաները, գնչուները, հարավսլավցի կոմունիստները, պարտիզաններն ու նրանց ընտանիքների անդամները։ Նացիստական համակենտրոնացման ճամբարի կալանավորների մի մասին ժամանակի ընթացքում տեղափոխեցին Սայմիշտե և Եվրոպայի այլ ճամբարներ։

1942 թվականի փետրվարի 12-ին ճամբարում կալանավորների կողմից զանգվածային փախուստի փորձ ձեռնարկվեց․ դա կատարվեց ճամբարի ցանկապատերի ընդարձակման աշխատանքները կատարելու ժամանակ։ Մոտավորապես 50 կալանավորներ տեղում գնդակահարվեցին, մնացած 100-ին հաջողվեց փրկվել։

Ցրվենի Կրստ համակենտրոնացման ճամբարն ազատագրվել է 1944 թվականին հարավսլավցի պարտիզանների կողմից։ 1979 թվականին ճամբարն հայտարարվում է Առանձնակի կարևորության մշակութային հուշարձան (անգլ.՝ Monument of Culture of Exceptional Importance)։ Այսօր այն պահպանվում է պետության կողմից։

Ներկայիս դրությամբ ճամբարի տարածքում գործում է թանգարան։ 1987 թվականին այստեղ ֆիլմ է նկարահանվել։

Բուբանիում զանգվածային սպանությունների վայրում բացվել է զոհերի հիշատակին նվիրված հուշատախտակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Israeli, 2013, էջ 38
2. ↑  *Laurence Mitchell.* Serbia, 3rd. — 3. — Bradt Travel Guides, 2010. — P. 335. — 384 p. — ISBN 9781841623269
3. ↑  Lager Nis(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
4. ↑  "КРАТАК ОСВРТ НА ИСТОРИЈУ ПАЛИЛУЛЕ" (in սերբերեն). palilula.eu. Արխիվացված է the original 2012 թ․ հունիսի 17-ին. Retrieved 2012 թ․ մարտի 7. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameters: `|description=` and `|datepublished=` (help)

Գրականություն
-------------

* *Raphael Israeli* The Death Camps of Croatia: Visions and Revisions, 1941–1945. — New Brunswick, New Jersey, 2013. — ISBN 978-1-4128-4975-3

Արտաքին հղումներ
----------------

* Službena prezentacija Grada Niša
* "Nekad i sad" — Slike Archived 2008-06-30 at the Wayback Machine.
* Spomenici kulture u Srbiji
* Obilježavanje obljetnice proboja logora

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: no2017155703 · NKC: ko20201096050 · VIAF: 6018151248001444270000 · WorldCat VIAF: 6018151248001444270000 |

 |