recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Սեմկա Սոկոլովիչ-Բերտոկ** (բոս․՝ Semka Sokolović-Bertok, դեկտեմբերի 22, 1935(1935-12-22), Սարաևո, Հարավսլավիայի Թագավորություն - մարտի 4, 2008(2008-03-04), Զագրեբ, Խորվաթիա), Հարավսլավացի և բոսնիացի դերասանուհի։ Նա խաղացել է թատրոնում ավելի քան 70 դեր և ավելի քան 50 դեր ֆիլմերում։ Նա նաև իր երիտասարդ տարիներին շատ խոստումնալից շախմատիստ էր , որը 8 անգամ նվաճել էր Խորվաթիայի պատանեկան շախմատի առաջնությունը։

Կենսագրություն
--------------

Սեմկա Սոկոլովիչը ծնվել է Սարաևոյում Բոսնիա և Հերցեգովինա գտնվող բոսնիական ընտանիքում։ Մայրը՝ Աբիդան, դերձակուհի էր։ Նրա հայրը՝ Ռասիմը, ֆինանսական տեսուչ էր, նա մահացավ, երբ Սեմկան երեք տարեկան էր։ Նրա ավագ քույրը, Բադենան (1929-1969), դարձել էր երգչուհի (մեցցո-սոպրանո)։ Նրա ամուսինը խորվաթ շախմատիստ Մարիո Բերտկն էր։

Զագրեբի Դրամատիկական Ակադեմիան ավարտելուց հետո Սեմկա Սոկոլովիչը Զագրեբում խաղացել է Բրանկո Հավելլայի անվան դրամատիկական թատրոնում։ Բացի Զագրեբի թատրոնում աշխատելուց, նա հայտնվեց կինոյի բազմաթիվ դերերում։ Առաջին դեբյուտային ֆիլմը, *U mreži*-ը, թողարկվել է 1956 թվականին։ Բացի դրանից, նա հանդես է եկել 1967 թվականի *Kineski zid* հեռուստաֆիլմում (Մաքս Ֆրիշի «Չինաստանի պատը» ներկայացման ադապտացիան)։ Նա հանդես է եկել նաև «Ապակե տիկնիկների կարճ գիշերը» ֆիլմում (1971, ռեժիսոր՝ Ալդո Լադո)։

*Roko i Cicibela* ֆիլմում հեռուստատեսային ֆիլմում (1978, ռեժիսոր՝ Սթիպե Դելիչ), նա խաղում էր կնոջ գլխավոր դերը։ Սոկոլովիչ-Բերտոկը նկարահանվել է նաև ուսուցչուհու դերում՝ երգիծական *Мастера, мастера!* ֆիլմում (1980, ռեժիսոր՝ Գորան Մարկովիչ)։ Նրա վերջին ֆիլմը *Traktor, ljubezen in Rock’n’Roll*-ն էր (2008, ռեժիսոր՝ Բրանկո Դուրիչ)։

2008 թվականի մարտին Սոկոլովիչի որդին՝ Մարիո Բերտոկը, հայտնեց ինսուլտից հետո ներքին արյունահոսությունից նրա մահվան մասին։ Թաղվել է Միրոգոյ գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Internet Movie Database — 1990.
2. 1 2
3. ↑
4. ↑  Who is who among Bosniacs. Council of the Congress of Bosniac Intelectuals, 2001. — P. 80
5. ↑  «Umrla Semka Sokolović-Bertok» (Bosnian). 2008 թ․ մարտի 6. Վերցված է 2008 թ․ օգոստոսի 22-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
6. ↑  «Suze i smijeh za divu». Gloria. 2008 թ․ մարտի 17. Վերցված է 2015 թ․ հունվարի 10-ին.
7. ↑  «Semka i Badema». Jutarnji. 2008 թ․ մարտի 11. Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ հունվարի 10-ին. Վերցված է 2015 թ․ հունվարի 10-ին.
8. ↑  «Preminula legendarna glumica Semka Sokolović-Bertok». Index. 2008 թ․ մարտի 6. Վերցված է 2015 թ․ հունվարի 10-ին.
9. ↑  «Odlazak glumačke legende». Gloria. 2008 թ․ մարտի 6. Վերցված է 2015 թ․ հունվարի 10-ին.
10. ↑  «Semka Sokolović-Bertok umrla od moždanog udara». 24 sata. 2008 թ․ մարտի 6. Վերցված է 2015 թ․ հունվարի 10-ին.
11. ↑  Semka Sokolović-Bertok umrla od moždanog udara // 24sata.hr

Գրականություն
-------------

* Bertok-Sokolović, Semka // Tko je tko u Hrvatskoj, 1993

Արտաքին հղումներ
----------------

* Սեմկա Սոկոլովիչ-Բերտոկ (անգլ.) *Internet Movie Database* կայքում
**Եվգենի Իվանովիչ Կրավցով** (մարտի 16, 1964(1964-03-16), Մինսկ, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 12, 2012(2012-12-12), Սերպուխով, Մոսկվայի մարզ, Ռուսաստան), բելառուսցի բանկիր, տնտեսագետ, պրոդյուսեր և ռեժիսոր։ Բելառուսի Հանրապետության առաջին առևտրային բանկերից մեկի կառավարիչը։ «Ավարտ», «Բանկի կոմիքսներ» հումորային հաղորդումների, «Փրկության բանակ» (2000) և «Ոսկե մեքենա» (2009) լիամետրաժ ֆիլմերի պրոդյուսերը և ռեժիսորը։ Հանդիսանում է «Լյապիս Տրուբեցկոյ» խմբի «Վիրավոր սիրտ» ալբոմի պրոդյուսերը (1996)։

Բանկային գործունեություն
------------------------

«Մինսկ Կոմպլեքս բանկ»-ը հիմնադրվել է 1996 թվականի փետրվարին, Մինսկի համալիրի մասնաճյուղի և Մոնոլիտբանկի միաձուլման արդյունքում։ 1997 թվականին ներդրում կատարելով Կանոնադրական հիմնադրամում 3 մլն դոլար, «Մինսկ Կոմպլեքս բանկ»-ի 49 % բաժնետոմսերի ղեկավարն է դառնում «Օնեքսիմ բանկը», որը մտնում էր ռուս գործարար Վլադիմիր Պոտանինի խմբի մեջ։

Մինչև 2002 թվականի ապրիլը Եվգենի Կրավցովը եղել է ԱԿԲ «Մինսկ Կոմպլեքս բանկ» ՓԲԸ-ի նախագահը։

2004 թվականին Մինսկի շրջանային դատարանի որոշմամբ Եվգենի Կրավցովը դատապարտվել է 9 տարվա ազատազրկման։
2005 թվականին Բելառուսի Հանրապետության նախագահի հրամանագրով «Մինսկ Կոմպլեքս բանկ»-ը կցվել է «ԱՍԲ Բելառուսբանկ» պետական բանկին և դադարեցրել է իր գործունեությունը։

Ընտանիք և անձնական կյանք
------------------------

Մայրը Գալինա Իվանովնա Կրավցովան էր, պրոֆեսոր, տնտեսական գիտությունների թեկնածու, ավելի քան 20 դասագրքերի հեղինակ։

Հայրը Իվան Յակովլևիչ Կրավցովն էր, ոստիկանության փոխգնդապետ, ծառայել է Սոցիալիստական սեփականության պայքարի դեմ բաժնում։

Կինը Լյուդմիլա Սերգեևնա Կրավցովան էր, բելառուսցի երգչուհի, կինոյի և թատրոնի դերասանուհի։

Մինչև 2007 թվականի օգոստոսը Եվգենի Կրավցովը ապրել է Մինսկ քաղաքում։ 2008 թվականից մինչև իր մահը ապրել է Մոսկվայի մարզի Սերպուխով քաղաքում։

2012 թվականի դեկտեմբերի 6-ին տեղափոխվել է Սերպուխովի Սեմաշկոյի անվան քաղաքային հիվանդանոց, որտեղ գտնվելով վերակենդանացման բաժանմունքում 2012 թվականի դեկտեմբերի 12-ին մահացել է.: Թաղվել է Բորիսովի շրջանի Մինսկ նահանգի Բարան գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Administrator. «История группы «Ляпис Трубецкой»». www.belmusic.by. Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 20-ին.
2. ↑  Елена АНКУДО (12.04.2004). «Комплексный подход на 9 лет». *Белорусская газета*.
3. ↑  «Президент Беларуси присоединил «МинскКомплексбанк» к «Беларусбанку»». *TUT.BY* (ռուսերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ օգոստոսի 22-ին. Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 20-ին.
4. ↑  Неизвестный автор (22.12.2012). «Умер Евгений Кравцов». *Charter97.org*.
**Արդո Հանսոն** (էստ․՝ Ardo Hillar Hansson, հուլիսի 15, 1958(1958-07-15), Չիկագո), էստոնացի տնտեսագետ և բանկիր։ Քաղաքական տնտեսության վերաբերյալ մի շարք հոդվածների հեղինակ է։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1958 թվականի հուլիսի 15-ին Չիկագոյում։

1976-1980 թվականներին սովորել է Բրիտանական Կոլումբիայի կանադական համալսարանում` ստանալով տնտեսագիտության բակալավրի աստիճան։ 1982-1987 թվականներին սովորել է Հարվարդի համալսարանում` որպես մագիստրոս, տնտեսագիտության դոկտոր։ 1987-1909 թվականներին աշխատել է Բրիտանական Կոլումբիայի համալսարանում որպես տնտեսական դեպարտամենտի պրոֆեսորի օգնական։

1990—1996 թվականներին Հանսոնը Լեհաստանի, Սլովենիայի, Մոնղոլիայի և Ուկրաինայի կենտրոնական բանկերի ղեկավարության տնտեսական խորհրդական է եղել։ Միաժամանակ 1992-1994 թվականներին աշխատել է տնտեսական հարցերով խորհրդատու էստոնիայի հանրապետության վարչապետի մոտ։ 1997 թվականին եղել է «Էստոնիայի երկաթուղիների» վարչության անդամ։ 1993-1998 թվականներին եղել է էստոնիայի բանկի դիտորդական խորհրդի անդամ։ 1998 թվականից մինչև 2010 թվականը աշխատել է Համաշխարհային բանկում՝ Բալթյան երկրներում, Լեհաստանում, Հարավսլավիայում, Սերբիայում, Չեռնոգորիայում և Չինաստանում։ 2012 թվականից ի վեր նա Էստոնիայի բանկի ղեկավարն է։

Արդո Հանսոնը ամուսնացած է բանկի աշխատակից Տրիյնու Տոմբակի (էստ․՝ Triinu Tombak, ծնվել է 1971 թվականին)) հետ, նրանք ունեն երկու որդի։ Հանսոնը ազատ տիրապետում է Էստոներենի և անգլերենի, բառարանով՝ ֆրանսերենի և շվեդերենի։

Մրցանակներ
----------

* «Luup» («Խոշորացույց») էստոնական ամսագիր 1997 թվականին Արդո Հանսոնին ճանաչել է «Տարվա մարդ»։
* 1998 թվականին պարգևատրվել է Սպիտակ աստղ շքանշանի 3-րդ աստիճանով։
* 2013 թվականին պարգևատրվել է «Լիտվային մատուցած ծառայությունների համար» լիտվական շքանշանով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Deutsche Nationalbibliothek* Record #170171264 // Gemeinsame Normdatei (գերմ.) — 2012—2016.
2. ↑
3. ↑
4. ↑  «Ардо Ханссон (Ardo Hansson)». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ ապրիլի 11-ին. Վերցված է 2018 թ․ ապրիլի 12-ին.
5. ↑  «Ардо Ханссон избран президентом Банка Эстонии». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ ապրիլի 13-ին. Վերցված է 2018 թ․ ապրիլի 12-ին.
6. ↑  Supervisory Board Archived 2016-04-20 at the Wayback Machine. (անգլ.)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 170171264 · ISNI: 0000000116168172 · LCCN: n90671809 · NTA: 133401294 · NUKAT: n2003063439 · VIAF: 32685460 · WorldCat VIAF: 32685460 |

 |

 |
**Երանուհի (Օլգա) Շահբազյան** (ծննդյան թիվն անհայտ է, Նոր Նախիջևան, Ռուսաստան - 1920-ական թվականների կեսեր), թատերական և մշակութային գործիչ։

Կենսագրություն
--------------

Երանուհի (Օլգա) Շահբազյանը ծնվել է Նոր Նախիջևան քաղաքում (այժմ՝ Դոնի Ռոստովի Պրոլետարսկի շրջանի կազմում), որտեղ ստացել է ռուսական և հայկական կրթություն։

1870-ական թվականների սկզբներից զգալի դերակատարում է ունեցել ծննդավայրի մշակութային կյանքում։ 1870-1871 թվականների թատերաշրջանում Շահբազյանը մասնակցել է դերասան, թատերական գործիչ Թովմաս Ֆասուլաճյանի ներկայացումներին, որոնց շնորհիվ մտերմական կապ է հաստատել դերասան Պետրոս Ադամյանի հետ։ Դրանից հետո նրանք ունեցել են երկարատև նամակագրական կապ, Շահբազյանն Ադամյանին օգնել է խորհուրդներով։

Երանուհի Շահբազյանը եղել է Նոր Նախիջևանի կրթական, մշակութային, հատկապես՝ թատերական, կյանքի նշանավոր դեմքերից։ Համայնքը նրան համարել է «պատվո տիկին»։ Շահբազյանի շնորհիվ պահպանվել են Պետրոս Ադամյանի բազմաթիվ նամակների բնագրերը։ Այդ նամակները հետագայում Երվանդ Շահազիզի ջանքերով բերվել են Հայաստան և պահ տրվել Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանում։ Դրանք տպագրվել են նաև «Պ. Ադամյանի նամականի ժողովածուում» (Երևան, 1959)։

Երանուհի Շահբազյանը վախճանվել է խոր ծերությունում՝ 1920-ական թվականների կեսերին։

Աղբյուրներ
----------

* Գառնիկ Ստեփանյան (1990). *Կենսագրական բառարան (հայ մշակույթի գործիչներ)։ Հատոր 3, գիրք 1։ Մել - Ռ*. Երևան, «Խորհրդային գրող». էջ 320. ISBN 5-550-00265-5.`{{cite book}}`: CS1 սպաս․ location missing publisher (link)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պետրոս Ադամյանի անձնական կյանքի փակ էջերը
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Մուրադյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Նինա Օլեգի Մուրադյան**(օգոստոսի 17, 1954(1954-08-17), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և գերմանացի վոլեյբոլիստուհի, ԽՍՀՄ (1976-1978) և Գերմանիայի (1989) կանանց հավաքականների խաղացող։ 1976 թվականի Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր, 1977 թվականի Եվրոպայի չեմպիոն, ԽՍՀՄ կրկնակի չեմպիոն։ ԽՍՀՄ միջազգային կարգի սպորտի վարպետ (1971)։

Կենսագրություն
--------------

Նինա Մուրադյանն իր մարզական կարիերան սկսել է Երևանի «Բուրևեստնիկ» ակումբում, իսկ 1974-1982 թվականներին հանդես է եկել Մոսկվայի «Դինամոյի» կազմում։

* ԽՍՀՄ կրկնակի չեմպիոն (1975, 1977)։
* ԽՍՀՄ առաջնությունների արծաթե (1981) և կրկնակի բրոնզե (1978, 1979) մրցանակակիր։
* Եվրոպական մրցաշարերի գավաթի կրկնակի հաղթող (1975, 1977)։

ԽՍՀՄ 1976 թվականի առաջնության բրոնզե մեդալակիր՝  ԴՍՈ «Դինամո» թիմի կազմում։

1976-1978 թվականներին հանդես է եկել ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում․

* 1976 թվականի Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր,
* 1978 թվականի Աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր, Եվրոպայի չեմպիոն (1977)։

1982 թվականին ստացել է ծնկի լուրջ վնասվածք, որի հետևանքով 5 տարի շարունակ չի կարողացել խաղալ։ 1987 թվականին ամուսնացել և տեղափոխվել է Գերմանիա, որտեղ վերսկսել է մարզական կարիերան։ 1987 թվականին հանդես է եկել «Թուրք Գյուջյու» (Մյունխեն) թիմում, իսկ 1987-1990 թվականներին՝ «Բայերն Լոհհոֆում» (Ունթերշլայսհայմ), որի կազմում դարձել է Գերմանիայի 1988 թվականի չեմպիոն։

1988 թվականին թողեց վոլեյբոլը և Զավացկի (*Sawatzki*) անվամբ հանդես եկավ Գերմանիայի հավաքականում՝ 1989 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում։

1990 թվականին տեղափոխվել է մարզչական աշխատանքի։ 1990-2003 թվականներին մարզել է Գերմանիայի կանանց պատանեկան հավաքականը, իսկ 2003-2007 թվականներին՝ այդ երկրի տղամարդկանց պատանեկան հավաքականը։ 2007 թվականից մարզել է Ավստրիայի տղամարդկանց պատանեկան հավաքականը։ Ներկայումս աշխատում է երիտասարդ վոլեյբոլիստների հետ ավստրիական «Հոթ Վոլեյս» (Վիեննա) ակումբում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Попурри | Свежие Газеты | 21.by». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ օգոստոսի 19-ին. Վերցված է 2019 թ․ մարտի 3-ին.
2. ↑  «Динамо-Янтарь :: Новости». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ օգոստոսի 17-ին. Վերցված է 2019 թ․ մարտի 3-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Нина Мурадян на сайте ЖВК «Динамо» (Москва)
* Нина Мурадян на сайте Sports-reference.com Archived 2011-08-28 at the Wayback Machine.
* Волейбол: Энциклопедия / *Сост. В. Л. Свиридов, О. С. Чехов.* — Томск: Компания «Янсон», 2001.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Olympic Channel · ՄՕԿ |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Վարդանյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Արտյոմ Վարդանյան** (հունիսի 25, 1912(1912-06-25), Կարս, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 12, 1980(1980-10-12)), խորհրդային տնտեսական գործիչ, Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1963), Լենինյան մրցանակի դափնեկիր (1961)։

Կենսագրություն
--------------

1931 թվականին ավարտել է Վլադիկավկազի պոլիտեխնիկական տեխնիկումը, այնուհետև՝ 1933 թվականին՝ գունավոր մետաղների Հյուսիս-Կովկասյան ինստիտուտը։ 1931-1941 թվականներին ղեկավար պաշտոններ է զբաղեցրել Հյուսիսային Օսիայի, Ուկրաինայի, Պերմի մարզի մի շարք արդյունաբերական ձեռնարկություններում։ 1939 թվականին անդամակցել է Կոմունիստական կուսակցությանը։

1941-1949 թվականներին աշխատել է գլխավոր մետաղագործ, գլխավոր ինժեներ, Չիմկենտի կապարի գործարանի տնօրեն։ 1949-1963 թվականներին զբաղեցրել է Ուստ-Կամենոգորսկի կապարի-ցինկի գործարանի տնօրենի պաշտոնը, ապա՝ Վլադիմիր Լենինի անվան Ուստ-Կամենոգորսկի կապարի-ցինկի կոմբինատի տնօրենի պաշտոնը։

1963-1966 թվականներին զբաղեցրել է Հարավ-Ղազախական ժողտընտխորհի նախագահի, Ղազախական ԽՍՀ ժողովրդական տնտեսության խորհրդին կից քիմիական արդյունաբերության գլխավոր վարչության պետի, Ղազախական ԽՍՀ գունավոր մետալուրգիայի նախարարի տեղակալի պաշտոնները։

1952 թվականից եղել է Ղազախական ԽՍՀ Կոմկուսի կենտկոմի անդամ։ Ընտրվել է 6-8 գումարումների ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր, 6-7 գումարումների Ղազախական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։ Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով, Աշխատանքային Կարմիր Դրոշի շքանշանով, «Պատվո նշան» շքանշանով և ԽՍՀՄ մեդալներով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Казахская ССР / Гл. ред. Р. Н. Нургалиев. — Алма-Ата: Гл. ред. Казахской советской энциклопедии, 1988. — Т. 2. — С. 125. — ISBN 5-89800-002-Х

Արտաքին հղումներ
----------------

* Արտյոմ Վարդանյան Կայք «Երկրի հերոսներ»։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Երկրի հերոսներ |

 |
**Էդվարդ Գալուստի Դանիելյան** (ապրիլի 1, 1952(1952-04-01), Եղվարդ, Հայաստան - հուլիսի 15, 2016(2016-07-15)), հայ պատմաբան, պատմական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1952 թ. ապրիլի 1-ին ՀԽՍՀ Նաիրիի շրջանի Եղվարդ քաղաքում։ 1969 թվականին ավարտել է Երևանի Պեյո Յավորովի անվան թիվ 131 միջնակարգ դպրոցը։ 1972-1977 թվականներին ուսանել է Երևանի պետական համալսարանի Պատմության ֆակուլտետում։ Այնուհետև աշխատել է ԵՊՀ ՈՒԳՀԱ-ի խորհրդում որպես ավագ տեսուչ, ապա ԵՊՀ Պատմության ֆակուլտետի Հայոց պատմության ամբիոնի ավագ լաբորանտ։ 1981 թվականից դասավանդել է ԵՊՀ տարբեր ֆակուլտետներում։ 1984-1988 թվականներին ուսանել է Երևանի պետական համալսարանի Պատմության ֆակուլտետի ասպիրանտուրայում Հայոց պատմություն մասնագիտությամբ։ 1988 թվականից գործուն մասնակցություն է ունեցել Արցախյան շարժմանը, եղել գաղտնի կոմիտեի անդամ։ 1996 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն «Անդրկովկասում ապաստանած արևմտահայ գաղթականությունը 1914-1922 թվականներին» թեմայով։ Ստացել է դոցենտի գիտական կոչում։ 1981-2016 թվականներին դասավանդել է ԵՊՀ Պատմության ֆակուլտետի Հայոց պատմության ամբիոնում։ Էդվարդ Դանիելյանը երկարատև ծանր հիվանդությունից հետո մահացել է 2016 թ. հուլիսի 15-ին։

Երկեր
-----

* The Armenian genocide 1894-1922, Yerevan, 2005.

Գրականություն
-------------

* Երևանի պետական համալսարանի 90-ամյա պատմության ֆակուլտետը, խմբ. Էդիկ Մինասյան, Երևան, ԵՊՀ, 2009, էջ 204։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Մահացել է ԵՊՀ-ի հայոց պատմության ամբիոնի դոցենտ Էդվարդ Դանիելյանը». *Երկիր Մեդիա* (ռուսերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ դեկտեմբերի 2-ին. Վերցված է 2018 թ․ մարտի 11-ին.
**Իլդա Բոկասինի** (մականունը՝ Իլդա Լա Ռոսա «Ilda la rousse» (կամ «կարմիր») կարմիր մազերի պատճառով, դեկտեմբերի 7, 1949(1949-12-07), Նեապոլ, Իտալիա), իտալացի իրավաբան, մագիստրատ, պետական փաստաբան։ Ծնվել է Նեապոլում 1949 թվականին։ Զբաղեցնում է Միլանի դատախազության հանրապետական փաստաբանի պաշտոնը։ Զբաղվել է տարբեր դատական գործընթացներով։ Նրանցից մի քանիսը կապված են Իտալիայի նախկին վարչապետ Սիլվիո Բերլուսկոնիի հետ։

Իրավաբանական կրթություն ստանալուց հետո միացել է դատական համակարգին և աշխատել Բրեշիայի դատախազությունում, այնուհետև տեղափոխվել է Միլանի դատախազություն և զբաղվել կազմակերպված հանցագործության դեմ պայքարով։

Նրա առաջին ազգային հետաքննությունը «Duomo Connection» է՝ սիցիլիական մաֆիայի ներթափանցումը Միլան։ Հետաքննությունն իրականացվել է խմբի հետ՝ Սերխիո դե Կապրիոյի գլխավորությամբ, որը հայտնի էր Տոտո Ռիինայի ձերբակալման համար։

1992 թվականին տեղափոխվել է Կալտանիսետա՝ հետաքննելու իր ընկեր Ջովաննի Ֆալկոնեի և մեկ այլ դատախազի սպանություն։

1990-ականների կեսերին մասնակցել է «Մաքուր ձեռքեր» օպերացիային, որը հանգեցրել է այսպես կոչված «Առաջին հանրապետության» անվարտին և Իտալիայի գլխավոր քաղաքական կուսակցությունների անկմանը։

2007 թվականին հայտնաբերել է «Nouvelles Brigades rouges» անարխիստական շարժման խմբի՝ Բերլուսկոնիի Միլանի գրասենյակի վրա ռումբի հարձակման նախագիծը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  «Biografia di Ilda Boccassini». Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ մարտի 24-ին. Վերցված է 2017 թ․ հոկտեմբերի 23-ին.
3. ↑  GmbH, Frankfurter Allgemeine Zeitung (2011 թ․ փետրվարի 15). «Italien: Unnachgiebig gegen den „Berlusconismus"». *FAZ.NET*. Վերցված է 2017 թ․ հոկտեմբերի 23-ին.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Treccani |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ICCU: RAVV106777 · ISNI: 0000000419647365 · VIAF: 90305190 · WorldCat VIAF: 90305190 |

 |
**Դոնալդ Թեյլորի "Դոն" Ռիչի** (Donald Taylor "Don" Ritchie), (հունիսի 9, 1926(1926-06-09), Վաուքլուզ և Սիդնեյ, Ավստրալիա - մայիսի 13, 2012(2012-05-13), Դարլինգհերսթ և Սիդնեյ, Ավստրալիա), ավստրալիացի, ով պաշտոնապես 45 տարվա ընթացքում՝ մինչև 2009 թվականը, փրկել է 160 մարդ ինքնասպանության փորձի ժամանակ։ Նրա ընտանիքը պնդում է, որ նա փրկել է մոտավորապես 400 մարդու կյանք։ Ռիչին ապրել է Ավստրալիայի Սիդնեյ քաղաքից ոչ հեռու Գեփ ժայռի մոտ, որը հայտնի է որպես ինքնասպանության փորձերի վայր։

Ավստրալիայի ազգային օրվա խորհուրդը նրա մասին ասել է 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Նրա բարի խոսքերն ու տուն հրավիրելը, ծանր պահին մեծ նշանակություն են ունեցել․․․ Այսպիսի պարզ գործողություններով, Դոնը փրկել է բազմաթիվ մարդկանց կյանք։ |  |

*Բնօրինակ տեքստ* (անգլ.)  

*His kind words and invitations into his home in times of trouble have made an enormous difference ... With such simple actions, Don has saved an extraordinary number of lives.*

Ռիչին այսպես է բացատրել իր միջամտությունը ինքնասպանության փորձերին՝ 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Դուք չեք կարող պարզապես նստել է այնտեղ, և նրանց հետ պահպանել։ |  |

*Բնօրինակ տեքստ* (անգլ.)  

*you can't just sit there and watch them*

Կենսագրություն
--------------

1939 թվականին Ռիչին հավաքագրվել է Ավստրալիայի ռազմածովային արքայական նավատորմ որպես նավաստի Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, ծառայել է HMAS Hobart ռազմանավի վրա և 1945 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Տոկիոյի ծոցում ականատես եղել ճապոնական կայսերական ուժերի անվերապահ կապիտուլյացիային և Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի պաշտոնական ավարտին Խաղաղօվկիանոսյան տարածաշրջանում։ Պատերազմից հետո նա եղել է կյանքի ապահովագրության գործակալ։
Ռիչին մահացել է 2012 թվականի մայիսի 13-ին 86 տարեկան հասակում։ Ունեցել է երեք դուստր։

Պարգևներ
--------

2006 թվականին Դոն Ռիչին պարգևատրվել է Ավստրիալիայի շքանշանի մեդալով, պաշտոնական քաղվածքում է «ինքնասպանությունների կանխարգելման ծրագրի միջոցով հանրությանը ծառայելու համար»։ Ռիչին և նրա կին Մոյան նաև կոչվել են «2010 թվականի քաղաքացիներ» ըստ Վուլահրայի քաղաքապետարանի որոշման նա ստացել է 2011 թվականի «Ավստրալիայի Տեղական հերոս» մրցանակը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2  "Angel of the Gap" Don Ritchie dies, aged 85
3. ↑  Australian Honours Search Facility
4. ↑  "Confront suicidal people, Local Hero says".
5. 1 2  Gelinau, Kristen (13 June 2010)
6. ↑  Walker, Chris (14 May 2012).
7. ↑  Benson, Kate (1 August 2009)
8. ↑  "Australian Honours" Archived 2017-03-09 at the Wayback Machine..
9. ↑  "Suicide watchman saves scores at death spot".

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | NLA: 49786241 · VIAF: 295980162 · WorldCat VIAF: 295980162 |

 |
**Ռեբեկա Գերշման** (իսպ.՝ Rebeca Gerschman, հունիսի 19, 1903(1903-06-19), Կառլոս Կասարես, Carlos Casares Partido, Բուենոս Այրես, Արգենտինա - ապրիլի 4, 1986(1986-04-04), Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի ֆիզիոլոգ, կենսաբան։ Գերշմանի ազատ ռադիկալների միջոցով թթվածնի թունավորումը գիտական միջավայրում հեղափոխություն էր։ Գերշմանը եղել է կանանց իրավունքների պաշտպան գիտաշխատող։

Գիտական գործունեություն
-----------------------

Ավարտել է Բուենոս Այրեսի համալսարանի կենսաբանության և դեղագիտության ֆակուլտետը։ Աշխատել է Ուսայի ինստիտուտում, որտեղ էլ 1939 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն կալիումի և արյան պլազմայի վերաբերյալ՝ ստեղծելով Գերշման-Մարենեցի մեթոդը, որպեսզի կարողանան չափել կալիումն արյան մեջ։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Ռեբեկան մասնագիտացել է ԱՄՆ-ի Նյու Յորք նահանգի Ռոչեսթեր քաղաքում։ 1954 թվականին նա առաջադրում է որոշ հիվանդությունների և ծերության ժամանակ թթվածնի ազդեցությունը, որը հայտնի է որպես Գերշմանի տեսություն։ Մինչև 1969 թվական, երբ Ջոզեֆ ՄքՔորդը և Ֆրիդովիչը հայտնաբերեցին սուպերօքսիդ դիսմուտազայի ֆերմենտը, տեսությունը լիովին ընդունված չէր։ Ռեբեկայի բացահայտումը հիմնարար էր` ընդունելով ազատ ռադիկալների և հակաօքսիդանտների մասին առկա տեսությունները։

Բուենոս Այրեսի համալսարանի ֆիզիոլոգիայի ամբիոնն առանձնացավ ժամանակի ուսուցման ոչ սովորական մեթոդների օգտագործման համար, քանի որ այն կոչված էր հրավիրելու ականավոր անհատների և կիրառել գիտական ֆիլմեր։

Հիշատակ
-------

Գերշմանի պատվին Արգենտինայի գիտության, տեխնոլոգիաների և արտադրական նորարարության նախարարությունը հանձնում է Ռեբեկա Գերշմանի անվան մրցանակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «CIENTÍFICA ARGENTINA QUE DESCUBRIO UNA DE LAS CAUSAS DEL ENVEJECIMIENTO» (եվրոպական իսպաներեն). 2010 թ․ մայիսի 28. Վերցված է 2017 թ․ հոկտեմբերի 19-ին.
2. ↑  Cornejo, Jorge Norberto (2008 թ․ դեկտեմբեր). «Una mujer en la ciencia argentina: Rebeca Gerschman». *Mora (Buenos Aires)*. **14** (2): 136–143. ISSN 1853-001X.
**Վերոնիկա Քրիսթիանսեն,** (նորվ.՝ Veronica Egebakken Kristiansen,հուլիսի 10, 1990(1990-07-10), Egersund, Ռուգլան, Նորվեգիա), նորվեգացի հանդբոլիստ, դանիական «Միդտյուլան» ակումբի և նորվեգիայի հավաքականի ձախ կիսապաշտպան, 2015 թվականի աշխարհի առաջնության չեմպիոն և 2014 թվականի Եվրոպայի չեմպիոն, 2016 թվականի Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր։

Կենսագրություն
--------------

### Ակումբային կարիերա

Վերոնիկա Քրիսթիանսենը կարիերան նոր սկսելուց պահից հանդես է եկել նորվեգական «Մյոնդալեն» և դանիական «Ռեյսթադ» ակումբներում։ Իր կարիերայում հաջորդ  ակումբը եղել է «Վոգ Վայպերսը»՝ Քրիստիանսանից։ 2011 թվականին նա անցել է Երկրորդ նորվեգական լիգայի կազմի  մեջ՝ «Գլասվերկետում», կազմի մեջ մտնելու պահից հարվածել է 203 գոլ և ակումբը դուրս է բերել պոստենլիգա։ 2013/2014 թվականների մրցաշրջանում նա 140 գնդակով ռմբարկուների մեջ զբաղեցրել է 2-րդ տեղը։ 2015 թվականի ամռանը Քրիսթիանսենը  անցել է դանիական «Միդթյուլան», առաջին լիգայից, որում հաղթել է Դանիայի գավաթը նույն թվականին։

### Հավաքականի կազմում

Վերոնիկա Քրիսթիանսենը մինչև 18 տարեկանը Նորվեգիայի հավաքականում ունեցել է 14 խաղ, և 30 խաղ մինչև 20 տարեկանը, և 2010 թվականի Աշխարհի առաջնությունում մինչև քսան տարեկանների թիմերի շարքում հաղթել է։ 2013 թվականի մարտի 20-ին Վերոնիկան խաղացել է առաջին խաղը, ընդդեմ Դանիայի հավաքականի։ Թիմի հետ միասին, 2013 թվականին հաղթել է աշխարհի առաջնությունում (վեց գոլ՝ յոթ հանդիպումներում), բայց Նորվեգիան պարտվել է քառորդ եզրափակչում։ 2014 թվականին Վերոնիկան հաղթել է Եվրոպայի առաջնությունը, 2015 թվականին աշխարհի առաջնությունում, իսկ արդեն 2016 թվականին Օլիմպիական խաղերում դարձել է բրոնզե մեդալակիր։

### Անձնական կյանք

Վերոնիկան  ունի քույրեր՝ Շարլոտան և Ժանետը, ովքեր նույնպես հանդես են գալիս Նորվեգիայի հանդբոլի առաջնությունում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  Topscore Postenligaen Kvinner Vipers Kristiansand (Våg HK) Sesongen 2009/2010 (նորվ.)
3. 1 2  Fikk pangstart i seriedebut (նորվ.)
4. ↑  Topscore 1. divisjon Kvinner Sesongen 2011/2012 (նորվ.)
5. ↑  Topscore Postenligaen kvinner Sesongen 2013/2014 (նորվ.)
6. ↑  FCM henter norsk back-profil Archived 2016-03-03 at the Wayback Machine. (դան.)
7. ↑  Landskampstatistikk (նորվ.)
8. ↑  Verdensmestere i junior-VM i håndball (նորվ.)
9. ↑  Cumulative Statistics (անգլ.)
10. ↑  Norsk EM-gull (նորվ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Վերոնիկա Քրիսթիանսեն Archived 2020-02-22 at the Wayback Machine.
* Վերոնիկայի էջը Եվրոպայի հանդբոլի ֆեդերացիայի կայքում Archived 2015-11-15 at Archive.is (անգլ.)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Olympic Channel · Եվրոհանդբոլ · Նորվեգիայի հանդբոլի ասոցիացիա |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական |

 |
**Միքայել Սամվելի Քոչարյան** (հուլիսի 28, 1927(1927-07-28), Կրասնոդար, Հյուսիսկովկասյան երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 29, 1996(1996-12-29), Վլադիկավկազ, Ռուսաստան), հայ լուսանկարիչ։ ԽՍՀՄ ժուռնալիստների միության անդամ (1959)։

Կենսագրություն
--------------

Միքայել Քոչարյանը ծնվել է 1927 թվականին Կրասնոդարում, ուր նրա ընտանիքը գաղթել էր Կարսից։ 1930 թվականին ընտանիքով հաստատվել են Երևանում։ 1944 թվականին Միքայել Քոչարյանը աշխատանքի է անցել կինոստուդիայում, «Արարատյան դաշտի աղջիկը» ֆիլմում եղել է օպերատորի օգնական։ 1949 թվականից մինչև կյանքի վերջը եղել է «Պիոներ կանչ» թերթի լուսանկարիչ-թղթակից։ Միաժամանակ աշխատել է Հայաստանի երգչախմբային ընկերության լուսանկարիչ և օպերատոր։ 1965 թվականին եղել է Երևանի Ղուկաս Ղուկասյանի անվան պիոներների պալատի լուսանկարչական խմբի ղեկավար։ Նույն թվականին նկարչի տանը բացվել է նրա անհատական ցուցահանդեսը։ 1973-1987 թվականներին եղել է հանրապետական գյուղշին նախարարության լուսանկարիչը։

1973 թվականին Միքայել Քոչարյանի լուսանկարներով հրատարակվել է «Մեր Լենինյան պիոներիան - 50» գիրքը։

Մահացել է 1996 թվականին Վլադիկավկազում։

Պարգևներ
--------

* ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության պատվոգրեր, 1962, 1976, 1985 թթ.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  Վահան Քոչար, «Հայ լուսանկարիչներ», Երևան, Հեղինակային հրատարակություն, 2007
**Արթին Գավուք** (Արթո Գավուք, իսկական անունը` **Հարություն Հովհաննեսի Գավուքյան**, դեկտեմբերի 25, 1915(1915-12-25), Մերսին, Թուրքիա - 1986, Տորոնտո, Կանադա), հայազգի լուսանկարիչ։

Կենսագրություն
--------------

Հարություն Գավուքյանը ծնվել է Կիլիկիայի Մերսին քաղաքում։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին Հովհաննես Գավուքյանի ընտանիքը տեղահանվել է Ադանա, ապա` Երուսաղեմ, այնտեղից անցել Կիպրոս։ Հարությունը ծնվել է գաղթի ճանապարհին` Մերսինում։ 1923 թվականին հաստատվել է Կահիրեում, որտեղ հոր շնորհիվ դարձել է Եգիպտոսի արքունական լուսանկարիչը, սովորել նկարչություն, լուսանկարչություն։ 1932 թվականին ավարտել է Կահիրեի Պերպերյան վարժարանը, եղել Շահան Պերպերյանի աշակերտը։ 1932 թվականին միջնակարգն ավարտելուց հետո աշխատել է հոր լուսանկարչատուն-արվեստանոցում։ 1938 թվականին Ալեքսանդրիայում բացել է իր լուսանկարչատունը և հայտնի դարձել Եգիպտոսում։ 1950-1955 թվականներին երկարատև ճանապարհորդություններ է կատարել Միջին Արևելքի և Եվրոպայի տարբեր քաղաքներ։ 1953 թվականին Բելգիայի Անտվերպեն քաղաքի «Գեվաերտ» ընկերությունում ուսումնասիրել է գունավոր լուսանկարչության արվեստը։ Նույն տարում Կահիրեում բացել է Մերձավոր Արևելքում առաջին գունավոր դիմանկարահանման լուսանկարչատունը։

1958 թվականից ընտանիքով հաստատվել է Տորոնտոյում։ Բացել է իր լուսանկարչական արվեստանոցը, սկսել է լուսանկարչորեն պատճենահանել կտավի վրա, ինչը մեծ հաջողություն է բերել նրան։

Մահացել է Կանադայի Տորոնտո քաղաքում։

Լուսանկարներ
------------

Լուսանկարել է շատ նշանավոր անձանց` Շառլ դը Գոլ, Ինդիրա Գանդի, Լեոնիդ Բրեժնև, Զոլտան Կոդայ, Լյուդվիգ Էրհարտ, Պիեռ Էլիոթ Թրյուդո, Հարոլդ Մաք Միլան, Ջեյմս Լովըլ, հայազգի մեծերից` Վազգեն Առաջին Վեհափառ, Անաստաս Միկոյան, Արամ Խաչատրյան, Ալեք Մանուկյան, Մարտիրոս Սարյան, Հովհաննես Բաղրամյան, Շառլ Ազնավուր, Անտոն Քոչինյան, Լիլի Չուգասզյան և ուրիշներ։

Անհատական ցուցահանդեսներ
------------------------

* Կահիրե, 1956
* Անտվերպեն, Նյու Յորք, Տորոնտո, Օտտավա, 1957
* Երևան, 1969
* Մոսկվա, 1970
* Օտտավա, Լոնդոն, 1972
* Բրոնտֆորդ, 1974
* Փարիզ, 1975
* Նյու Յորք, 1978
* Դետրոյթ, 1979

Ընտանիք
-------

* Որդիներ` Օննիկ և Րաֆֆի
* Դուստր` Էնն Գավուքյան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005.
3. ↑  Baghdasaryan, Aram. «AV Production - Արթին Գավուք». *avproduction.am*. Վերցված է 2017 թ․ սեպտեմբերի 18-ին.(չաշխատող հղում)
4. ↑  «Կաթողիկոս Ամենայն Հայոց Վազգեն Ա - Հայկական գանձարան». *Հայկական գանձարան*. Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ մարտի 8-ին. Վերցված է 2017 թ․ սեպտեմբերի 18-ին.

Գրականություն
-------------

* Վահան Քոչար, «Հայ լուսանկարիչներ», Երևան, Հեղինակային հրատարակություն, 2007։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 2, էջ 698)։*  |


1. ↑  «ԳԱՎՈՒՔ, ԱՐԹՈ | Հայ լուսանկարչական արվեստների հետազոտական շտեմարան». *www.lusarvest.org* (անգլերեն). Վերցված է 2017 թ․ սեպտեմբերի 18-ին.
**Հեջ Գուստավ Գուչիո Գուչի** (մարտի 26, 1881(1881-03-26), Ֆլորենցիա, Իտալիայի թագավորություն - հունվարի 2, 1953(1953-01-02), Միլան, Իտալիա), իտալացի գործարար և նորաձևության դիզայներ, «Gucci» նորաձևության տան հիմնադիր։

Վաղ կյանք
---------

Գուչին ծնվել է Ֆլորենցիայում, Տոսկանա, երկրի կենտրոնական արտադրական տարածաշրջանից տոսկանացի կաշվի վարպետի որդի էր։

Կարիերա
-------

1900-ականների սկզբին Լոնդոնի Սավոյ հյուրանոցում դեռահաս Գուչին տարբեր աշխատանքներ էր կատարում։ Ոգեշնչվելով նրբագեղ բարձրակարգ հյուրերից, ինչպես նաև պայուսակներ արտադրող այնպիսի ընկերությունների կողմից, ինչպիսին *H.J. Cave & Sons* -ն է, նա վերադարձավ Ֆլորենցիա և սկսեց պատրաստել ճամփորդական պայուսակներ ու աքսեսուարներ։ Գուչիի տունը Ֆլորենցիայում նա հիմնադրեց 1921 թվականին որպես ընտանիքին պատկանող կաշվե թամբերի փոքրիկ խանութ։ Նա 1920 թվականին սկսեց կաշվե պայուսակներ վաճառել ձիատերերին։ Որպես երիտասարդ մարդ, նա շատ արագ հեղինակություն է ձեռք բերում որակի համար, վարձելով լավագույն աշխատողների, որոնց կարողացել էր գտնել, որպեսզի աշխատեն իր արհեստանոցում։ 1938 թվականին Գուչին իր բիզնեսը տեղափոխում է Հռոմ։ Շուտով նրա մեկ մարդու բիզնեսը վեր է ածվում ընտանեկան բիզնեսի, երբ նրա որդիները` Ալդոն, Վասկոն, Ուգոն և Ռոդոլֆոն, նախկինում դերասան, միանում են ընկերությանը։

1951 թվականին Գուչին բացում է իրենց խանութը Միլանում, իսկ 2 տարի անց ընկերությունն ընդլայնվում է արտասահմանում` բացելով Մանհեթենի խանութը։

Անձնական կյանք
--------------

Գուչին և նրա կինը` Աիդա Կալվելին, ունեցել են 6 երեխա։ Նրա որդիները` Վասկոն, Ալդոն, Ուգոն և Ռոդոլֆոն, կարևոր պաշտոններ են զբաղեցրել իր ընկերությունում։ Կյանքի վերջին տարիներին նա ապրում էր Ռասպերի մոտակայքում, Արևմտյան Սասեքս, Անգլիա։

Ծանոթագրություննե
-----------------

1. 1 2
2. 1 2 3 4  Roglo — 1997. — ed. size: 9000000
3. ↑  David Landes, Dynasties: Fortune and Misfortune in the World's Great Family Businesses, Penguin, London UK, 2008, p. 10.
4. 1 2  World of Gucci. History-1920 Archived 13 April 2012 at the Wayback Machine.
5. ↑  Gino Moliterno, Encyclopedia of Contemporary Italian Culture, Routledge, London, 2002, p. 378
6. ↑  «History of Guccio Gucci». Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ հոկտեմբերի 10-ին. Վերցված է 2019 թ․ հունվարի 22-ին.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave · WikiTree |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Իտալացիների կենսագրական բառարան |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | SUDOC: 059739541 · VIAF: 217139253 · WorldCat VIAF: 217139253 |

 |
**Դավիթ Աբրահամովիչ** (լեհ.՝ Dawid Abrahamowicz, հունիսի 30, 1839(1839-06-30), Տորգովիցա, Q107296516?, Ուկրաինա - դեկտեմբերի 24, 1926(1926-12-24), Լվով, Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն), հայկական ծագմամբ ավստրո-հունգարացի և լեհ քաղաքական գործիչ, մեկենաս, Գալիցիայում հարուստ հողատեր։

Լեհ դրամատուրգ Ադոլֆ Աբրահամովիչի ավագ եղբայրն է։

Դավիթ Աբրահամովիչը խմբագրել է լեհական գյուղատնտեսական «Rolnik» ամսագիրը։ Իր միջոցներով Լվովում հիմնադրել է որբանոց։

1863 թվականին ընտրվել է Գալիցիայի սեյմում, իսկ 1875 թվականին՝ ռեյխսրատում, որտեղ պատկանել է լեհական ակումբի պահպանողական-ագրարային թևին։

1898 թվականին Աբրահամովիչն ընտրվել է ռեյխսրատի վիցե-պրեզիդենտ, 1897 թվականին՝ նախագահ։

Աջակցել է Կազիմիր Բադենիի կառավարությանը՝ ակտիվորեն ճնշելով գերմանացիների ընդդիմությունները և սառնասրտորեն ընդունելով իրեն հասցեագրված վիրավորանքները։ Նրա գործունության և աջակցության արդյունքում դեպուտատների պալատում ընդունվել է նոր կանոնակարգ, որի արդյունքում նախագահին իրավունք էր տրվում երեք օրվա ընթացքում պատգամավորին հեռացնել պառլամենտից՝ ըստ անհրաժեշտության դիմելով ոստիկանությանը։ Ռեյխսրատում վերջինիս ընդունումը վրդովմունքի մեծ ալիք բարձրացրեց։ 1897 թվականի դեկտեմբերին Բադենիի կառավարության անկումից մի քանի օր անց Դավիթ Աբրահամովիչը հրաժարվեց նախագահական լիազորություններից, որը մեկ ամսի էլ չէր կրել։

Հետագայում դարձել է Գալիցիայի հարցերով նախարար, իսկ Լեհաստանից անկախություն ստանալուց հետո մասնակցել է սահմանադրական սեյմին։

Հիմնադրել է «Աբրահամովիչների բուրսան» (հոգևոր դպրոց կամ նրա հանրակացարանը XVIII և XIX դարերում), որն աղքատ պատանիների դպրոց էր։ Այդ նպատակով, ինչպես նաև Վավելի վերակառուցված Թագավորական ամրոցի համար արվեստի ստեղծագործությունների ձեռքբերման համար տրամադրել է ողջ կարողությունը։

1905 թվականցի Լվովում ապրել է Դորոշենկո փողոցի № 17 տանը։

Թաղվել է Լվովի Լիչակովսկի գերեզմանոցում։

1930-1946 թվականներին Լվովում եղել է Աբրահամովիչների փողոց՝ ի պատիվ Ադոլֆ և Դավիթ Աբրահամովիչների։

Աղբյուրներ
----------

* Հայ Հանրագիտակ, Հ. Մկրտիչ Վարդ. Պոտուրեան, 1938, Պուքրէշ, Հատոր Ա. էջ 28։
* «Абрагамович, Давид». *Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)*. Սանկտ Պետերբուրգ. 1890–1907.`{{cite book}}`: CS1 սպաս․ location missing publisher (link)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Cmentarz Łyczakowski we Lwowie — P. 72.
2. ↑
3. 1 2  *Polski Słownik Biograficzny*. T. 1. Polska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera i Wolffa, 1935. (Լեհերեն)

Գրականություն
-------------

* „Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej" pod red. Jacka M. Majchrowskiego. Warszawa 1994

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Բրոքհաուսի և Եփրոնի փոքր · Ժամանակակից Ուկրաինայի |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 143832883 · ISNI: 0000000117173205 · NUKAT: n2010043592 · SUDOC: 166757721 · VIAF: 164335421 · WorldCat VIAF: 164335421 |

 |
**Էռնա Աշոտի Էլիզբարյան** (հունվարի 29, 1977(1977-01-29), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հաղորդավարուհի, «Ժամը» լրատվական ծրագրի մեկնաբան։

Կենսագրություն
--------------

Էռնա Էլիզբարյանը ծնվել է 1977 թվականին Երևան քաղաքում։ 6 տարեկանից զբաղվել է լողով։ 1995 թվականին ավարտել է Երևանի թիվ 51 միջնակարգ դպրոցը։ 1995-1999 թվականներին սովորել է Երևանի Տնտեսաիրավագիտական Համալսարանում։ Ստացել է իրավաբան-քրեագետի որակավորում։ 1997 թվականից որպես հաղորդավար աշխատել է Ազգային հեռուստատեսությունում։ Վարել է «Այլ ալիք» մշակութային հաղորդաշարը, ուղիղ եթերում՝ «Կիրակի» մշակութային ծրագիրը, թղթակցել է «Գամմա» մշակութային շաբաթաթերթին։ 1998-2003 թվականներին ուսումը շարունակել է Երևանի Խ.Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական համալսարանի կուլտուրայի ֆակուլտետի հեռուստալրագրության բաժնում։ 2000 թվականին աշխատանքի է անցել Ոստիկանության հասարակայնության հետ կապերի լրատվության վարչությունում, որպես «Քրեական ժամ» հաղորդաշարի մեկնաբան, թղթակցել է «02» շաբաթաթերթին։ Էռնա Էլիզբարյանը 2003 թվականից «Արմենիա» հեռուստաընկերության «Ժամը» լրատվական ծրագրի մեկնաբանն է։

2018 թվականին պարգևատրվել են Երևանի քաղաքապետի շնորհակալագրով։

Արտաքին հղումներ
----------------

* ԷՌՆԱ ԷԼԻԶԲԱՐՅԱՆ Archived 2022-06-29 at the Wayback Machine.
* Վաղուց իմունիտետ եմ ձեռք բերել տարաբնույթ ասեկոսեների նկատմամբ. Էռնա Էլիզբարյան Archived 2013-06-30 at the Wayback Machine.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Էռնա Էլիզբարյանը՝ կարիերայի, անձնականի և շիկահերների մասին». Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ հուլիսի 9-ին. Վերցված է 2017 թ․ օգոստոսի 14-ին.
2. ↑  «Իմ 365 օրերն էլ փոփոխական էին՝ հուզականից մինչև գիտակցական». Էռնա Էլիզբարյան
3. ↑  Էռնա Էլիզբարյանը հեռուստատեսության բնագավառում երկարամյա աշխատանքի համար շնորհակալագիր է ստացել Երևանի քաղաքապետից
**Եքթա Ուզունօղլու** (քրդ.՝ Yekta Geylanî, մայիսի 10, 1953(1953-05-10), Սիլվան, Դիարբեքիրի մարզ, Թուրքիա), քուրդ գրող, թարգմանիչ, բժիշկ և գործարար, ունի քուրդ-հայկական արմատներ։ Բացի իր մասնագիտություններից ողջ կյանքի ընթացքում համարվում է որպես քրդական ակտիվիստ։ Օրինակ՝ տեղեկացնում է քրդական փոքրամասնության հալածանքների մասին Թուրքիայում, Իրանում և Իրաքում։ Բացի այդ ամենից նաև թարգմանել է Աստվածաշնչի մի որոշ մասեր, Կառել Չապեկի որոշ գործեր թարգմանել է չեխերենից քրդերեն, ինչպես նաև քրդական պոեզիա և բանաստեղծություններ՝ չեխերեն և գերմաներեն։

1970 թվականին տեղափոխվել է Փարիզ՝ Տուրեն բարձրագույն հաստատությունում ֆրանսերեն լեզուն սովորելու նպատակով։ 1971 թվականին Թուրքիայում ռազմական հեղաշրջումից հետո կրթաթոշակ է ստացել՝ ՉՍՍՀ սովորելու համար։ Հաջողությամբ սովորել է լեզուն և 1979  թվականին ավարտել է Կառլի անվան համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը Պրահայում։

1978 թվականին եղել է քրդական Կիսալուսնի համահիմնադիրը, որը համարվում է Կարմիր խաչի համարժեքը իսլամական երկրներում։

1979 թվականին չի երկարաձգվել իր վիզան և նա արտաքսվել է Չեխոսլովակիայից։ 1979 թվականի դեկտեմբերին Ժենևում Միջազգային Կարմիր Խաչի ներկայացուցիչների կողմից գերմանացի փաստաբան Մոնխի հետ միասին ընդունվել է որպես քրդական Կիսալուսնի դելեգացիայի նախագահ։

Ֆրանսիա – Քուրդիստան ասոցիացիայի աջակցությամբ նրան տրվել է կրթաթոշակ Փարիզի հեղինակավոր Պաստեր ինստիտուտում։ Փոխարենը սակայն 1980 թվականի մարտին եղել է որպես ԲԱՍ կազմակերպության հումանիտար աշխատող Իրանում, այնուհետ 1980 թվականի հոկտեմբերից եղել է Իրաքի Քուրդիստանում։ Նույն թվականի նոյեմբերին Թուրքիայի կառավարությունը իր ներգրավվածության համար իրենից վերցրել է իր արտասահմանյան անձնագիրը։ 1981 թվականին փախստականի կարգավիճակ է ստացել Գերմանիայում, որտեղ համագործակցել է «Ամնեսթի ինթերնեշնլ» կազմակերպության հետ։ Երկու տարի անց նա եղել է Փարիզում, ինչպես նաև Արևմտյան Գերմանիայի ժամանակավոր մայրաքաղաք Բոննում քրդական ինստիտուտի հիմնադիր անդամներից մեկը։ Մինչ 1988 թվականը նա եղել է տվյալ ինստիտուտի տնօրենը։

1986 թվականին Թուրքիան նրան վերջնականապես զրկել է քաղաքացիությունից, սակայն սկսված 1996 թվականից նա ունի Գերմանիայի քաղաքացիություն։

Ներկայումս նրա մշտական բնակության երկիրն է համարվում Չեխիայի Հանրապետությունը։ 2006 թվականին նա ստացել է Ֆրանտիշեկ Կռիեգլի պարգևատրում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Dr. Yekta Uzunoğlu Kimdir?». *Pirtûk û Wêje* (գերմաներեն). 2017 թ․ հունիսի 2. Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ մարտի 25-ին. Վերցված է 2018 թ․ հուլիսի 9-ին.
2. ↑  «Životopis Yekta Uzunoglu». *Yekta Uzunoglu* (չեխերեն). Վերցված է 2017 թ․ հուլիսի 24-ին.
3. ↑  «The Charta 77 Foundation announces 2006 František Kriegel Prize - Ekolist.cz». *Ekolist.cz* (չեխերեն). Վերցված է 2018 թ․ հուլիսի 9-ին.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 137304889 · ISNI: 0000000078844845 · NKC: xx0071692 · VIAF: 81513963 · WorldCat VIAF: 81513963 |

 |
**Տատյանա Վիկտորովնա Դենիսովա** (ուկրաիներեն՝ *Тетя́на Ві́кторівна Дени́сова*, փետրվարի 11, 1980(1980-02-11), Կալինինգրադի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի խորեոգրաֆ, «JB ballet» խմբի հիմնադիր-տնօրեն, Գերմանիա, որտեղ պարում են միայն Ուկրաինացի մասնակիցները։ Ուկրաինայի «Танцюють всі!» «Պարում են բոլորը» ծրագրի ժյուրիի անդամ։ Ապրում է Քյոլնում, Գերմանիա։

Կենսագրություն
--------------

Տատյանա Դենիսովան ծնվել է Կալինինգրադի մարզում, նավաստիի և մանկապարտեզի դաստիարակի ընտանիքում։ Երկու տարեկանում տեղափոխվել է Սևաստոպոլ, նրա հոր աշխատանքի պատճառով։ Տատյանան զբաղվել է մարմնամարզությամբ։ 10 տարեկանից սկսեց զբաղվել պարով։ Հետևաբար, անցնելով ընտրությունը (30 մարդկանց միջև), մտավ Լենինգրադի Պարարվեստի Դպրոց սովորելու։ Սակայն ընտանեկան հիմնախնդիրների պատճառով, չի ավարտել Լենինգրադի Պարարվեստի Դպրոցը։ Ավելի ուշ աշխատել է КНУКіМ-ում, որտեղ հավաքել է իր սեփական խումբը, որտեղ եղել է խմբի խորեոգրաֆ և պարուհի։ Այդ ժամանակ նա եղել է 21 տարեկան։

Շուրջ 3 տարի աշխատել է Կիևում որպես բալետի խորեոգրաֆ։ Դրան զուգահեռ, դասավանդել է կիևյան էստրադային-կրկեսային քոլեջում։ Հենց այստեղ են նրան նկատել օտարերկյա գործակալները և երկար ժամանակ նրան աշխատանք են առաջարկել։ Վերջապես, Տատյանան համաձայնվում է, և տեղափոխվում Գերմանիա։ Մայիսի 18-ին, 2011 թվականին ամուսնացել է Ալեքսանդր Կրիվոշապկոի հետ, սակայն հետո ամուսնալուծվել են։ 2009 թվականից մասնակցել է ուկրաինական պարային «Танцюють всі!» «Պարում են բոլորը»-2 նախագծին որպես խորեոգրաֆ և ժյուրի։ 2010 թվականից եղել է նախագծի ժյուրիի անդամ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Татьяна Денисова — Звёздное досье // LIVEstory (рос.
2. ↑  «Тетяна Денисова: «За кордоном на мене чекають роками…» — Сім'я і дім». Արխիվացված է օրիգինալից 2009 թ․ նոյեմբերի 25-ին. Վերցված է 2016 թ․ հունվարի 14-ին.

Տատյանա Դենիսովան էջերում
-------------------------

* Տատյանա Դենիսովա կենսագրությունը, նկարներ և այլն
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Զաքյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Ռոման Սեմյոնի Զաքյան** (դեկտեմբերի 14, 1936(1936-12-14), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ լրագրող, ֆոտոլրագրող, ֆոտոթղթակից, լուսանկարիչ։ ԽՍՀՄ ժուռնալիստենրի միության անդամ (1960), Հայաստանի ժուռնալիստների միության անդամ։

Կենսագրություն
--------------

Ռոման Զաքյանը ծնվել է 1936 թվականի դեկտեմբերի 14-ին Բաքվում։ 1955 թվականին ավարտել է Բաքվի թիվ 99 միջնակարգ դպրոցը։ 1955-1959 թվականներին սովորել է Ադրբեջանի Ս. Կիրովի անվան համալսարանի լրագրության բաժնում։ Ազատ ֆոտոթղթակից է։ 1962 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ժուռնալիստի կենտրոնական տանն անցկացվող ֆոտոժուռնալիստիկայի համամիութենական երկամյա դասընթացը։ 1960-1965 թվականներին եղել է «Железнодорожник Азербайджана» թերթի ֆոտոթղթակից, 1965-1980 թվականներին՝ ադրբեջաներեն լույս տեսնող «Կոմունիստ» թերթի ֆոտոթղթակից, 1980-1990 թվականներին եղել է նույն թերթի իլյուստրացիայի բաժնի վարիչ։ 1970-1980 թվականներին եղել է Ադրբեջանի ժուռնալիստների միության ֆոտոբաժնի նախագահ։ 1990 թվականից եղել է «Ռեսպուբլիկա Արմենիա» թերթի իլյուստրացիայի բաժնի վարիչ։

Անդամակցություն
---------------

* ԽՍՀՄ ժուռնալիստների միության անդամ, 1960 թվականից
* Հայաստանի ժուռնալիստների միության անդամ

Պարգևներ
--------

* Աշխատանքային վետերան մեդալ, 1986
* Մարշալ Բաղրամյան մեդալ, 1997

Ֆոտոալբոմ
---------

* «Լեռնային ղարաբաղ»

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6  Քոչար, Վահան։ Հայ լուսանկարիչներ, հեղինակային հրատարակություն, 2007, էջ 159։
**Ռուզաննա Ռուբենի Մանուկյան** (հուլիսի 28, 1948(1948-07-28), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գյուղատնտես։ Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (1997), պրոֆեսոր (2006):

Ծանրորդ, մրցավար Ռուբեն Մանուկյանի դուստրն է։

Կենսագրություն
--------------

Ռուզաննա Մանուկյանը ծնվել է 1948 թվականին ՀԽՍՀ սպորտի վաստակավոր վարպետ Ռուբեն Մանուկյանի ընտանիքում։ 1971 թվականին ավարտել է Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտի այգեպտղաբուծության ֆակուլտետը, 1975 թվականին՝ Մոսկվայի Վ. Վ. Դոկուչաևի անվան հողագիտության ինստիտուտի ասպիրանտուրան։ 1976 թվականին աշխատում է Հողագիտության, ագրոքիմիայի գիտահետազոտական ինստիտուտ-կենտրոնում, 1999-2004 թվականներին՝ Հայկական գյուղատնտեսական ակադեմիայի ընդհանուր երկրագործության ամբիոնի դոցենտ, 1996-1999 թվականներին՝ Հողագիտության և ագրոքիմիայի գիտահետազոտական ինստի­տուտի գիտական քարտուղար, 1999 թվականից, միաժամանակ՝ ՀԱԱՀ-ի Հ. Պետրոսյանի անվան հողագիտության, ագրոքիմիայի և մելիորացիայի գիտական կենտրոնի առաջատար գիտաշխատող, 2004 թվականից՝ ՀԱԱՀ-ի Ընդհանուր երկրագործության ամբիոնի վարիչ։

Գիտական հետազոտությունները վերա­բերում են Արարատյան հարթավայրի մելիորացված աղուտ-ալկալի հողերի բերրիության բարձրացման հարցերին։ Նրա կողմից մշակվել է այդ հողերի հիմնական հատկությունների չափանիշները և կա­տարվել դրանց ագրոարտադրական խմբավորումը, ինչպես նաև մշակվել են ագրոտեխնիկական ու ագրոմելիորատիվ միջո­ցա­ռումների համակարգ հողերի բերրիության և մշակաբույսերի բեր­քատվության բարձրացման ուղղությամբ։ Գիտական հետա­զո­տությունները վերաբերում են նաև հողերի դեգրադացիային` անապատացում, երկրորդային աղակալում-ալկալիացում, գեր­խո­նավացում-ճահճացում և դեգրադացված հողերի բարելավմանը։

Գիտական զեկուցումներով հանդես է եկել Ճապոնիայում, Մեխիկոյում, Մոսկվայում, Դոնի Ռոստովում, Աշխաբադում, Պուշչինո­յում, Նովոսիբիրսկում, Քիշինևում, Վոլգոգրադում, Աստրախանում, Կրասնոյարսկում, Վլադիմիրում, Սիմֆերոպոլում, Տաշքենդում, Թբիլիսիում, Սանկտ-Պետերբուրգում։

Աշխատություններ
---------------

* «Երկրագործության հիմունքներ, 2004 թ. համահեղինակ, ուսումնական ձեռնարկ։
* Գյուղատնտեսական նշանակության հողերի էկոլոգիական արդի վիճակը, հողօգտագործման մակարդակը, կառավարման համակարգի կատարելագործումը և արդյունավետության բարձրացման ուղիները Հայաստանի Հանրապետությունում, Երևան, 2004 թ. համահեղինակ։
* Окультуривание мелиорированных содовых солонцов-солончаков гидроморфных ландшафтов в период их свльскохозяйственного использования, Ереван, 2006.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007
2. ↑  «Մանուկյան Ռուզաննա Ռուբենի ։». *persons.anau.am* (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2018 թ․ հունվարի 21-ին.
**Պետկո Տոդորով** (բուլղար․՝ Петко Тодоров, սեպտեմբերի 26, 1879(1879-09-26), Elena, Վելիկո Տիրնովոյի մարզ, Բուլղարիա - փետրվարի 14, 1916(1916-02-14), Շատո-դ'Օ), բուլղարացի բանաստեղծ, արձակագիր, դրամատուրգ, մասնագիտությամբ՝ իրավաբան։

Կենսագրություն
--------------

Պետկո Տոդորովը ծնվել է 1879 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Ելենայում՝ ունևոր ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ Յուրդան Տոդորովը, Օսմանյան կայսրությունից Բուլղարիայի ազատագրման նախօրեին եղել է ամենաազդեցիկ գործիչներից մեկը, որի մեծ ճանաչում ուներ նաև Բուլղարիայի սահմաններից դուրս։ Նրա քույրը՝ Մինան, եղել է բուլղարացի բանաստեղծ Պեյո Յավորովի կինը։

Պետկո Տոդորովը միջնակարգ կրթությունը ստացել է Ֆրանսիայում, որից հետո տեղափոխվել է Շվեյցարիա և սովորել Բեռնի համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետում։ Դրանից հետո սլավոն բանաստեղծը ընդունվել է Բեռլինի համալսարան և ավարտել բանասիրության բաժինը՝ գերազանց առաջադիմությամբ։

1902 թվականին Պետկոն մեկնել է Չեխիա և սկսել աշխատանքային գործունեություն ծավալել Պրահայի ազգային գրադարանում։ Սոցիալիստական գաղափարախոսության ազդեցության տակ՝ 1890-ական թվականներին համագործակցել է տեղական բազմաթիվ լրատվամիջոցների հետ՝ հրատարակելով հոդվածներ, որոնք նվիրված էին սոցիալիստական հասարակարգին և քաղաքական զանազան հարցերին։

1905 թվականին Պետկո Տոդորովը հիմնադրել է Բուլղարիայի ռադիկալ-ժողովրդավարական կուսակցությունը։ Շուտով վերջինիս մոտ նկատվում են տուբերկուլոզի ախտանշաններ և վերջինս ուղևորվում է Տիրենյան ծովի Կապրի առողջարանային կղզի՝ բուժման նպատակով։ Կղզում բնակվելու տարիներին Պետկոն ծանոթանում է Մաքսիմ Գորկու հետ։

Մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի մի քանի ռազմագործողությունների, որոնք ընթացքում ընկերացել է Լև Տրոցկու հետ։ Շուտով հիվանդության պատճառով Պետկոն ստիպված է լինում թողնել մարտի դաշտը և մեկնել Շվեյցարիա։ Չնայած երկարատև բուժումներին՝ Պետկո Տոդորովը 1916 թվականի փետրվարի 14-ին՝ 36 տարեկան հասակում մահանում է։ 1921 թվականին նրա աճյունը Բեռնից տեղափոխվել է Սոֆիա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
2. ↑  Բուլղարերեն Վիքիպեդիա (բուլղ.) — 2003.
3. 1 2 3  «Тодоров // Литературная энциклопедия. Т. 11. — 1939 (текст)». *feb-web.ru*. Վերցված է 2017 թ․ հուլիսի 8-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հոդված գրական հանրագիտարանում
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Սարոյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Վլադիմիր Հակոբի Սարոյան** (օգոստոսի 12, 1954(1954-08-12), Ալդան, Յակուտիայի Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ լուսանկարիչ, սուսերամարտի սպորտի վարպետ, լեռնագնաց։

Կենսագրություն
--------------

Վլադիմիր Սարոյանը ծնվել է 1954 թվականի օգոստոսի 12-ին, Յակուտիայի Ալդան քաղաքում։ 1955 թվականին Սարոյանների ընտանիքը սիբիրյան աքսորից վերադարձել է Երևան։ Արվեստով և լուսանկարչությամբ զբաղվել է դեռևս դպրոցական տարիներից։ 1971 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը։ 1974-1976 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1977 թվականից որպես պրոֆեսիոնալ լուսանկարիչ աշխատել է Երևանի ֆիզիկայի ինստիտուտում, Հայհողպետշիննախագիծ ինստիտուտում, Երևանի բժշկական ինստիտուտում, միաժամանակ համագործակցել է «Գարուն», «Հայաստանի բնություն», «Սովետական Հայաստան», «Պիոներ» և այլ պարբերականների հետ։ 1980 թվականից մասնակցել է տարբեր լուսանկարչական ցուցահանդեսների։ 1992 թվականից՝ ազատ լուսանկարիչ։ Զբաղվել է սպորտով, սուսերամարտի սպորտի վարպետ է, լեռնագնաց։ «Սպիտակ» փրկարարական ջոկատի հիմնադիրներից է։

Հրատարակություն
---------------

* «Հայաստան» օրացույց, 2000
* «Հայաստանի լճեր» օրացույց, 2002
* «Անծանոթ Հայաստան» (բացիկների հավաքածու վերահրատարակվել է 2004 թվականին)
* «Շիկահող օրացույց», 2006
* «Անտառային մեղեդիներ» օրացույց, 2007

Անհատական ցուցահանդեսներ
------------------------

* Գերմանիա, 1997
* Հայաստան, 2001, 2003

Գրականություն
-------------

* Քոչար, Վահան։ Հայ լուսանկարիչներ, հեղինակային հրատարակություն, 2007, էջ 255։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Vladimir Saroyan
2. ↑  «Vladimir Saroyan at masis.am». *www.masis.am*. Վերցված է 2019 թ․ հունվարի 12-ին.
3. ↑  Վլադիմիր Սարոյան
4. ↑  Վլադիմիր Սարոյան։ Անծանոթ Հայաստան։ [պատկերանյութ] 16 գունագեղ բացիկների հավաքածու