recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Գոռ Բաբկենի Գրիգորյան** (1990, դեկտեմբերի 26 - 2014, օգոստոսի 1), հայ սպա, զոհվել է օգոստոսի 1-ին․ Ղարաբաղա-ադրբեջանական շփման գծի հյուսիսային հատվածում մարտական հերթապահություն իրականացնելիս։

Կենսագրություն
--------------

Գոռ Գրիգորյանը ծնվել է 1990 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Արմավիրի մարզի Ջանֆիդա գյուղում։ 2008 թվականին ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը, եվ նույն տարում ընդունվել է ՀՀ Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտ։ Ավարտելով ռազմական ինստիտուտը՝ 2012 թվականին ստացել է լեյտենանտի կոչում և ծառայությունը սկսել է ԼՂՀ ՊԲ-ում։

Գոռ Բաբկենի Գրիգորյանը զոհվել է 2014 թվականի օգոստոսին ԼՂՀ սահմանի վրա մարտական ծառայության ժամանակ։

Նա ունի մեկ քույր և եղբայր, մայրը ուսուցչուհի է, հայրն էլ հողագործությամբ է զբաղվում։

Պարգևներ
--------

Ծառայության ընթացքում պարգևատրվել է «ՀՀ ԶՈՒ 20-ամյակ» հուշամեդալով և հետմահու՝ Մարտական ծառայության մեդալով։

Գոռ Գրիգորյանի հուշարձանը
-------------------------

Գոռի հիշատակը հավերժացնող հուշաքար է տեղադրվել հայրենի գյուղում՝ ընկերների կողմից։ «Արմավիրի մարզի երիտասարդական նախաձեռնությունների կենտրոն» ՀԿ-ն ՀՀ նախագահի գործընկեր կազմակերպության՝ Հայաստանի երիտասարդական հիմնադրամի հայտարարած դրամաշնորհային մրցույթի շրջանակներում իրականացրեց «Կյանք՝ հանուն կյանքի» ծրագիրը և Գոռի ծննդավայրում տեղադրվեց նրա կիսանդրին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հայկական զինուժի կորուստները 2014-ի հուլիսին. Ռազմինֆո
2. 1 2  "Հակառակորդի դիվերսիայի ժամանակ զոհված 23-ամյա Գոռի մասին քչերը իմացան, բայց նա իր կյանքը տվեց երկրի եւ հայրենակիցների պաշտպանության համար". Արխիվացված է the original 2014 թ․ օգոստոսի 10-ին. Retrieved 2015 թ․ հունվարի 10.
3. ↑  "Գոռ Գրիգորյան". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 10-ին. Retrieved 2015 թ․ հունվարի 7.
4. ↑  ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՇՔԱՆՇԱՆՈՎ ԵՎ ՄԵԴԱԼՈՎ ՊԱՐԳԵՎԱՏՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ
5. ↑  Բացվեց Գոռ Գրիգորյանի հիշատակը հավերժացնող հուշաքար. «Գոռը սիրում էր հայրենիքն ու մեծ հպարտությամբ խոսում իր զինվորների մասին»
6. ↑  ՀՀ նախագահը պարգևատրել է հակառակորդի դիվերսիան կասեցնելիս զոհված զինծառայողներին

Արտաքին հղումներ
----------------

* Գոռ Գրիգորյանի մասին պատմող ֆիլմ, «Կյանք հանուն կյանքի»
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սագա (այլ կիրառումներ)

**Սագա** (ռուս.՝ Сага), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պեչորա գետի ձախ ափին՝ 1727 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 18 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100112103000057405
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103005740
* Ավազանի կոդը — 03.05.01.001
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Սագա". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ օգոստոսի 10. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 31.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
**Գոռլովկայի քաղաքային տիկնիկային թատրոն՝** քաղաքային տիկնիկային թատրոն Դոնեցկի մարզի Գոռլովկա քաղաքում, քաղաքի մշակութային և զվարճանքի վայրերից է։ Թատրոնի տնօրենը Արտյոմ Անատոլևիչ Տոնն է։

Պատմություն
-----------

Գոռլովկայի քաղաքային տիկնիկային թատրոնը ստեղծվել է 2001 թվականին, մի խումբ էնտուզիաստների կողմից` Գոռլովկայի բնակիչների նախաձեռնությամբ։
2011 թվականի փետրվարի սկզբին Գոռլովկայի քաղաքային տիկնիկային թատրոնի տնօրեն Արտյոմ Տոնը պարգևատրվել է «Ուկրաինայի տնտեսության աստղ» շքանշանով և «Տարվա կառավարիչ-2010» վկայականով, իսկ թատրոնը ստացել է «Տարվա ձեռնարկություն-2010» կարգավիճակ-պարգևը։ Ըստ Ուկրաինայի պետական վիճակագրական կոմիտեի և European Standart Rating-ի պաշտոնական տվյալների, Գորլովկիայի քաղաքային տիկնիկային թատրոնը հինգերորդ տեղն է զբաղեցրել «2010 թվականի ձեռնարկություն» վարկանիշում `«Ժամանցային այլ գործունեություն» անվանակարգում։
Թատրոնն ակտիվորեն մասնակցում է քաղաքի կյանքին, տոնական միջոցառումներին (օրինակ` Քաղաքի օր, Երեխաների պաշտպանության միջազգային օր, Նեպտունի օր, Տիկնիկագործների միջազգային օր և Թատրոնի միջազգային օր), անցկացնում է մասնագիտական կողմնորոշման հանդիպումներ երիտասարդների հետ, ովքեր ցանկանում են ընդունվել թատերական բուհեր և այլն։

Խաղացանկ
--------

Գոռլովկայի տիկնիկային թատրոնի խաղացանկում կան տարբեր մանկական ներկայացումներ, բեմադրություններ մեծահասակների համար, ամանորյա ներկայացումներ, երաժշտական և ժամանցային ծրագրեր, էստրադային բեմադրություններ հսկա տիկնիկների հետ։ Թատրոնի խաղացանկը մշտապես ընդլայնվում է։

2010-2011 թատերաշրջանի խաղացանկում ընդգրկված են եղել «Հրաշագործ ցողը», «Կազակ Պետյա», «Եվս մեկ անգամ Կարմիր Գլխարկի մասին» (ըստ Ս. Եֆրեմովի) ներկայացումները։

Թատրոնի ներկայացումները տեղի են ունենում շաբաթ և կիրակի օրերին, ինչպես նաև` տոների ժամանակ, անցկացվում են ռուսերեն և ուկրաիներեն լեզուներով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Горлівський міський театр ляльок отримав статус-нагороду «Підприємство року 2010»
2. ↑  Путешествие на «Весёлом трамвайчике» совершили юные горловчане в День защиты детей
3. ↑  В воскресенье в Горловке праздновали День Нептуна и День рыбака. Все повеселились на славу
4. ↑  Более 300 юных зрителей посетили театр кукол Горловки во время театральной недели
5. ↑  "Театр кукол". Արխիվացված է the original 2012 թ․ օգոստոսի 7-ին. Retrieved 2018 թ․ հունիսի 6.
**Գոռոզ թագավորը**, հնդկական ժողովրդական հեքիաթ։

Սյուժե
------

Մի թագավոր, որի անունը Չանդրա էր, շատ էր հպարտանում, որ ինքն այդքան հարուստ է և հզոր։ Նա ցանկանում է պարզել, արդյո՞ք իրենից ավելի հզոր մեկը կա։ Հաջորդ առավոտ նա իր պահապանների հետ գնում է որսի։ Նրանք գնում են որսի մեծապատիվ մարդկանց հետ։ Մի քանի ժամ անց Չանդրա թագավորը թուլանում է, հոգնում է նա հեռվում մի լիճ է տեսնում։ Նա իր թիկնապահին ասում է, որ այդտեղ մնա, իսկ ինքը նստում է ձին, գնում է աղբյուրի մոտ, հանվում է, մտնում է ջուրը։ Մինչ նա լողանում էր, մի մարդ, որը շատ նման էր թագավորին, հագնում է թագավորի շորերը, գնում է թիկնապահի մոտ, նրան հրամայում է, որ իրեն պալատ տանի։ Այդ պահին թագավորը դուրս է գալիս, փնտրում է իր շորերը, բայց չի գտնում։ Թագավորը մտածում է, թե ինչպե՞ս դուրս գա այդ վիճակից. նրա զորապետներից մեկը այդ տեղ է ապրելիս լինում։ Նա որոշում է գնալ նրանից օգնություն խնդրել, հետո գնալ պալատ և պատժել մեղավորին։ Նա գնում է իր ծառայի մոտ, բայց ծառան իրեն չի ճանաչում նրան, այլ զեկուցում է տիրոջը, որ թագավորին պատժի։ Նրան տանում են պալատ և մտրակով այնքան են ծեծում, որ մարմինը ցավից մղկտում է։ Թագավորը այդ պահին գոռում է, թե ինչպես կարող է մի մարդ իրեն այնպես ծեծել, որին ինքը մեծ պաշտոնի է արժանացնել։ Նա որոշում է գնալ իր խորհրդականի մոտ և օգնություն խնդրել, բայց իր խորհրդականը նրան տանում է թագավորի մոտ։ Թագավորը հարցնում է այդ մերկ տարօրինակ մարդու անունը։ Նա ասում է, որ ինքը Չանդրա թագավորն է։ Խաբեբան հրամայում է, որ Չանդրային բանտ նետեն։ Սակայն Չանդրան բանտից փախչում է, գնում է պալատի դռան մոտ և նրան ասում է, որ իր մոտ բերի իր կնոջը` թագուհուն։ Դռնապանը չի հավատում. նա դռնապանին այնպես մի բան է ասում, որ միայն թագավորն ու թագուհին կարող են իմանալ։ Դռնապանն անմիջապես դա հայտնում է թագուհուն։ Թագուհին շատ է զարմանում. խաբեբան նրան սպառնում է, որ ձիուց կկապի և քարշ կտա նրան։ Չանդրան գնում է իր վերջին հույսի` Ռիշի Վիշնուի մոտ։ Նա գնում է տաճար, որտեղ ապրում էր Ռիշի Վիշնուն։ Նրան սկզբից չի ճանաչում և վռնդում է, բայց Չանդրան նրան խնդրում է, որ թողնի և աղոթի աստծուն։ Ռիշվի Վիշնուն թողնում է. նա լսում է Չանդրայի աղոթքները, խղճում է նրան։ Նա մոտիկից է նայում Չանդրային, ճանաչում է, հագուստ է տալիս նրան և ուղարկում պալատ` ասելով, որ իրեն կճանաչեն։ Նա այդպես էլ անում է։ Նրան թողնում են պալատ, երբ նա մտնում է պալատ, բոլորը խոնարհվում են։ Նրանցից մեկը գնում է և խաբեբային տեղեկացնում, որ մի մարդ է եկել և բոլորը խոնարհվել են նրա առաջ։ Խաբեբան և թագուհին գնում են պալատ և տեսնում են Չանդրային. խաբեբան բոլորին պատմում է ճշմարտությունը և անհետանում։ Դա աստծու պատիժն էր Չանդրային. այդ օրվանից Չանդրան դառնում է բարի թագավոր։

Կերպարներ
---------

* Չանդրա
* Խաբեբա
* Թագուհի
* Պահապան
* Դռնապան
* Ռիշ Վիշնու
* Խորհրդական

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Հնդկական ժողովրդական հեքիաթներ. գրապահարան". Արխիվացված է the original 2018 թ․ հունվարի 26-ին. Retrieved 2018 թ․ հունվարի 10.
2. ↑  Հնդկական ժողովրդական հեքիաթներ, թարգմանիչ` Ս. Միքայելյան, Երևան, 1989, էջ 40
3. ↑  Նույն տեղում, էջ 42
**Ռոֆֆեի լողարաններ** (ռուս.՝ Купальни Роффе), Ղրիմի Յալթա քաղաքի կենտրոնում գտնվող ճարտարապետության պատմական հուշարձան, որը կառուցման պահին «Ֆրանսիա» համալիրի մաս էր։

Ընդհանուր տեղեկություններ
-------------------------

Շենքը կառուցվել է Յալթայի Լենինի անվան առափնյա փողոցում գտնվող «Ֆրանսիա» հյուրանոցի բակում 1897 թվականին՝ «Ռոֆֆե և որդիներ» գիլդիայի սեփականատեր վաճառական Ա. Ի. Ռոֆֆեի պատվերով։ Շինության ճարտարապետը եղել է Մեծ Լիվադիական պալատի հեղինակ Նիկոլայ Կրասնովը։ Ռոֆֆեի խնդրանքով լողարանների շենքին կցակառուցվել է մավրիտանյան ոճով գլխավոր պորտալ։

Պորտալի ճակատը պատրաստված է սպիտակ մարմարից, որի վրա փորագրված է մեջբերում Ղուրանից. *«Օրհնյալ եղիր ջրի պես»*։ Բացի պորտալից արժեք է ներկայացնում մարոկկոյական ոճով կառուցված գիպսե ծեփվածքով սրահը։

Լողարանում տեղադրվել էին տաքացվող ծովային ջրով լոգարաններ՝ մաքրող և համակազդուրիչ բուժիչ ազդեցության համար։ Այստեղ հանգստացել են Իվան Բունինը, Ֆեոդոր Շալյապինը, Անտոն Չեխովը և «Գրականագետների ու գիտնականների ընկերության» մյուս անդամները, որոնք օգտվում էին վաճառական Ռոֆֆեի «քառապատիկ զեղչից»։

Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին հյուրանոցի շենքն ավերվեց, իսկ լողարանները հրաշքով փրկվեցին։

1975 թվականից այստեղ տեղակայված էր «Չերվոնա Ռուտա» համույթի փորձերի բազան։

1984 թվականին «Յուբիլեյնի» համերգային համալիրի կառուցման կապակցությամբ առաջարկվեց լողարանները քանդել, սակայն երաժշտական հասարակության արձագանքը (առաջին հերթին՝ Սոֆյա Ռոտարուի) թույլ տվեց պահպանել շենքը։

1991 թվականից սկսվեցին վերակառուցման աշխատանքները, պորտալը և սրահը վերականգնվեցին, շենքի մնացած հատվածը ապամոնտաժվեց որպես ճարտարապետական արժեք չունեցող։ 1996 թվականին Ռոֆֆեի լողարանները ստացել են տեղական նշանակության հուշարձանի կարգավիճակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Տվյալ աշխարհագրական օբյեկտը տեղայակված է Ղրիմի թերակղզում, որի մեծ մասը տարածքային վեճի առարկա է Ռուսաստանի և Ուկրաինայի միջև։ Համաձայն Ռուսաստանի վարչատարածքային բաժանման՝ թերակղզում տեղակայված են ՌԴ Ղրիմի Հանրապետության սուբյեկտները և դաշնային նշանակություն ունեցող Սևաստոպոլ քաղաքը։ Համաձայն Ուկրաինայի վարչատարածքային բաժանման՝ Ղրիմում գտնվում են Ուկրաինայի կազմի մեջ մտնող Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետությունը և հատուկ կարգավիճակ ունեցող Սևաստոպոլ քաղաքը։
2. ↑  "Ретро + Евро =". Retrieved 2019 Հունվար 21.
3. 1 2  "Достопримечательности Крыма". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 6-ին. Retrieved 2019 Հունվար 21.
4. ↑  "Ялтинские "Купальни Рофе" превращены в фирменный отель Софии Ротару: медиа-обзор". Արխիվացված է the original 2012 թ․ մարտի 21-ին. Retrieved 2019 Հունվար 21.
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռոշա Յոլ (այլ կիրառումներ)

**Ռոշա Յոլ**  (ռուս.՝ Роща-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Լեմյու գետի աջ ափին՝ 56 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 40 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100112103000059706
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103005970
* Ավազանի կոդը — 03.05.01.001
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Պեչայոլ". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ օգոստոսի 10. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 30.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · ГВР |

 |
**Ռոբերտ Հոլլ** (հոլ.՝ Robert Holl, մարտի 10, 1947(1947-03-10), Ռոտերդամ, Հարավային Հոլանդիա, Նիդերլանդներ), նիդերլանդացի երգիչ (բաս-բարիտոն)։

Կենսագրություն
--------------

Սովորել է Ռոտերդամում, այնուհետև Մյունխենում Հանս Հոտերի մոտ։ 1972 թվականին արժանացել է Մյունխենում անցկացվող ARD միջազգային մրցույթի առաջին մրցանակին։ 1973-1975 թվականներին ելույթ ունեցավ Բավարիայի օպերայում։ Հետագայում նախընտրեց հրավիրյալ կատարողի կարիերան և այդ դերով հայտնվեց Բեռլինի, Վիեննայում, Համբուրգում, Ցյուրիխում և այլուր։ Մի քանի անգամ մասնակցեց Բայրոյտի փառատոնի վագներական ներկայացումներում, ելույթ ունենալով Հանս Սաքայի դերերգում։

Երգչի երգացանկում մեծ տեղ են գրավում ռուսական կոմպոզիտորների երգերն ու ռոմանսները, ինչպիսին Մոդեստ Մուսորգսկին է, Ալեքսանդր Բորոդինը, Պյոտր Չայկովսկին, Սերգեյ Ռախմանինովը և Դմիտրի Շոստակովիչը, որոնք նա ամբողջ աշխարհում կատարում է ռուսերենով։ Իր դաշնամուրային զուգակիցներն են Օլեգ Մայզենբերգը, Վասիլի Լոբանովը, Անդրեյ Խոտեևը և Անդրաշ Շիֆը։

Հոլլի բազմաթիվ կամերային ձայնագրությունների կողքին են Ֆրանց Շուբերտինը, Ռոբերտ Շումանը, Յոհաննես Բրամսը, Կառլ Լյովեն, Հուգո Վոլֆը և Հանս Պֆինցերը։ Երեք անգամ ձայնագրեց Շուբերտի վոկալային ցիկլերը։

1990 թվականին Վիեննայում արժանացավ կամմերզենգերի հարգարժան կոչմանը։ 1997 թվականից աշխատեց որպես պրոֆեսոր երգեցողության և օրատորիալիական վոկալի բաժնում՝ Վիեննայի կոնսերվատորիայում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Discogs — 2000.
2. ↑  Все пианисты. История фортепиано - Майзенберг Олег
3. ↑  "Центральный Государственный архив кинофотофонодокументов Санкт-Петербурга". Արխիվացված է the original 2015 թ․ սեպտեմբերի 24-ին. Retrieved 2016 թ․ օգոստոսի 5.
4. ↑  WEEKEND - Журнал. PDA версия(չաշխատող հղում)

Աղբյուրներ
----------

* Պաշտոնական կայք (գերմ.)
**Գոտտֆրիդի դեղատուն** (ռուս.՝ Аптека Готтфрида), նախկին դեղատան շենք Վիբորգում։ Գտնվում է Կրասնոարմեյսկայա և Պրոգոննայա փողոցների անկյունում՝ ճակատային մասով դեպի շուկայի հրապարակ նայող երկհարկանի տուն, որը գտնվում է Վիբորգի կենտրոնում և ներառված է ճարտարապետական հուշարձանների ցանկում։

Պատմություն
-----------

Կլոր աշտարակը և նախկին դեղատունը
Վիբորգում բժշկական գործի առաջին հիշատակությունները թվագրվում են 15-րդ դարին։ Այնուամենայնիվ, քաղաքում երկար ժամանակ դեղատուն չի եղել, որի բացման համար հարկավոր է եղել թույլտվություն ստանալ Շվեդիայի թագավորից։ Ֆինլանդիայում առաջինը թագավորական թույլտվություն է ստացել վիբորգցի վիրաբույժ Պետեր Գոտտֆրիդը, որը Սև եղբայրների փողոցում գտնվող քաղաքային պատի անասունների անցուղու դարպասի մոտ դեղատուն բացեց։ Նույն տեղում կառուցված երկհարկանի շենքը թվագրվում է 18-րդ դարին։

19-րդ դարի վերջին Վիբորգը վերակառուցվել է։ Քարե քաղաքի և եղջյուրավոր ամրոցի ամրությունները ապամոնտաժվել են, դարպասի աշտարակից և անասունների անցուղու դարպասից մնացել է Կլոր աշտարակը, որը, դեղատան շենքի հետ միասին, պարզվել է, որ գտնվում է շուկայի նոր հրապարակի եզրին։ Դեղատան շենքը վերակառուցվել և ընդլայնվել է 1880 թվականին ճարտարապետ Ֆ. Պացիուսի, իսկ 1884 թվականին՝ ճարտարապետ Յու. Արենբերգի նախագծով։ Հյուսիսային երկրների բանկին հարող տարածքում գտնվող նեոռենեսանս ոճով դեղատան շենքի ճակատը նույնիսկ վերակառուցումից հետո պահպանել է ոլորքը՝ հիշեցնելով փողոցների հին դասավորությունը, որը ձևավորվել է հրապարակի կառուցումից շատ առաջ։ Քաղաքի պատի մասին ևս մեկ հիշատակում կա, դեպի որի ուղղությամբ նայում է դեղատան շենքի ճակատը. շուկայի հրապարակի արևմտյան անկյունում գտնվող նախկին ամրությունների գծի երկայնքով տեղակայված գունավոր գրանիտե սալիկն է։

Ֆինլանդիայի ամենահին դեղատան շենքը ծառայել է իր նպատակին մինչև խորհրդա-ֆիննական պատերազմները (1939-1944)։ Պետեր Գոտտֆրիդը դեղատունն աշխատեցրել է 1689-1698 թվականներին, հետագայում դրա տերերը փոխվել են։ Դեղատան վերջին սեփականատեր Հիլդա Յաատինենը պատերազմի պատճառով տնտեսությունը տեղափոխել է Հելսինկի, որտեղ Ռյունբերգի փողոցում դեղատունը դեռևս գործում է։

Ներկայումս Վիբորգի դեղատան առաջին հարկում տեղակայված է «*Nord-West*» ռեստորանը, իսկ երկրորդ հարկն օգտագործվում է որպես բնակելի տարածք։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Приказ Комитета по культуре Ленинградской области № 01-03/15-63 от 01.12.2015
2. ↑  Выборг и окрестности. Кратко и интересно / Ред. Л. Г. Калинина. — Выборг: ИПК «НП-Принт», 2018. — 56 с.
3. ↑  "Текст под первым изображением: Karjaportinkatu 17, where resided the oldest pharmacy in Finland". Արխիվացված է the original 2020 թ․ հոկտեմբերի 19-ին. Retrieved 2020 թ․ հոկտեմբերի 16. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Գրականություն
-------------

* Выборг и окрестности. Кратко и интересно / Ред. Л. Г. Калинина. — Выборг: ИПК «НП-Принт», 2018. — 56 с.
* *Кепп Е.Е.* Выборг. Художественные достопримечательности / Ред. О.В. Казаков. — Выборг: «Фантакт», 1992. — 200 с.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Изображение здания на «Виртуальном Выборге» Archived 2020-10-19 at the Wayback Machine.
**Գուդա** (с վրաց.՝ გუდის ყველი *Գուդիս կվելի*՝ պարկից պանիր)՝ վրացական պանիր, որը հայտնի է Տուշետիա պատմական շրջանում (Կախեթի վարչական շրջանի հյուսիսում, Ախմետայի շրջանում)։

Արտադրություն
-------------

Գուդա պանիրը պատրաստվում է Տուշետիի լեռնային գյուղերում։ Արտադրման տեխնոլոգիան նման է իմերիթական պանրի արտադրությանը, սակայն օգտագործվում է ոչխարի կաթ։ Արտադրության գործընթացում հիմնական առանձնահատկությունն այն է, որ պանրի հասունացումը տեղի է ունենում կաշվե տիկում, որտեղից էլ առաջանում է անվանումը. պարկից պանիր (*Գուդա*ն վրացերենից՝ պարկ)։ Տիկը պատրաստում են երիտասարդ ոչխարի կաշվից՝ նախապես սափրելով ամբողջ բուրդը։ Արտադրությունից առաջ կաթը քամվում է խոտաբույսերով (խուլ եղինջ, փետրախոտ) լցված քամիչով, որից հետո նրան ավելացնում են շրդանային մակարդ կաթը մակարդելու համար և մեկ ժամով այծենակաճով ծածկում են տիկը՝ ջերմությունը պահպանելու համար։ Այնուհետև, մակարդած կաթը խառնում են և ծածկում ևս կես ժամով։ Դրանից հետո թքփում են շիճուկը, իսկ կտրտած կաթնաշոռը տեղափոխում են քաթանե տոպրակի մեջ, պանրային զանգվածից քամում են շիճուկը՝ ձևավորելով պանրի ապագա գլուխը։ Այնուհետև, քաթանե պարկերի մեջ գտնվող պանրի գլուխները դնում են տախտակի վրա և ծածկում ևս երկու ժամ։ Պարկի մանրաթելերի միջից ավելորդ հեղուկը հոսում է, ինչի արդյունքում պանրի զանգվածը դառնում է ավելի չոր։ Երկու ժամ հետո գլուխները հանում են պարկերից, հավասարաչափ աղ ցանում և տեղափոխում պատրաստի տիկերի մեջ։ Ավելորդ օդը հանվում է տիկից, ապա այն երկու օրով կապվում և ծածկվում է թաղիքով։ Աղը հավասարաչափ տարածելու համար, առաջին մի քանի օրվա ընթացքում, օրը երեք անգամ տիկը շրջում են։ Արտադրության վերջին փուլում պանիրը հասունանում է մինչև 60 օր։

Հետաքրքիր փաստեր
----------------

* Գուդա պանիրը ոչխարի բրդի հետ անմիջական շփման արդյունքում ձեռք է բերում յուրահատուկ հոտ։
* Տուշետիայի գյուղերի բնակիչները կարծում են, որ իսկական գուդան կարող է ստացվել միայն ոչխարի կաթից, որոնք արածում են ալպյան մարգագետիններում։ Այս գործոնը սահմանափակում է մեծ քանակությամբ գուդա պանրի արտադրության հնարավորությունը, ինչի հաշվին էլ դրա գինը բավականին բարձր է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Грузинские сыры на Feel Sity". Արխիվացված է the original 2018 թ․ հունիսի 21-ին. Retrieved 2018 թ․ հուլիսի 6. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**ԷՕԿԱ** (հուն․՝ Εθνική Οργάνωσις Κυπρίων Αγωνιστών [**Է**թնիկի **Օ**րղանոսիս **Կ**իպրիոն **Ա**ղոնիստոն], թարգ.՝ «**Կիպրոսի ազատագրման ազգային կազմակերպություն**»), կիպրոսահույների ազգայնական ահաբեկչական ռազմականացված կազմակերպություն, որի նպատակն էր վերջ դնել Կիպրոսի Բրիտանական կայսրության թագավորական գաղութի կարգավիճակին վտարելով բրիտանական ուժերը կղզուց և միացումը Հունաստանին (էնոզիս)։ Սակայն այդ նպատակին դեմ էր կղզու թուրքական փոքրամասնությունը։ 1950 թվականին հանրաքվե է տեղի ունեցել, որի արդյունքներով կղզու հունական մեծամասնությունը (98 %) քվեարկել է Հունաստանին միանալու օգտին։ ԷՕԿԱ-ի անդամները հարձակումներ էին կատարում զինվորական անձնակազմի վրա, բայց տուժածների թվում էին նաև քաղաքացիական անձինք։ Այդ պատճառով ՄԱԿ-ը ճանաչել է ԷՕԿԱ-ին որպես *ահաբեկչական կազմակերպություն*։

Տես նաև
-------

* ԷՕԿԱ Բ
* Գեորգիոս Գրիվաս
* Նիկոս Սամսոն
* Գրիգորիս Աֆքսենտիու
* Սպիլիայի ճակատամարտ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "EOKA". *Britannica*. Retrieved 2008 թ․ օգոստոսի 11–ին. `{{cite encyclopedia}}`: Cite has empty unknown parameter: `|coauthors=` (help)
2. ↑  "EOKA (Ethniki Organosis Kyprion Agoniston)". Retrieved 2008 թ․ դեկտեմբերի 12–ին.
3. ↑  "War and Politics – Cyprus". Արխիվացված է the original 2008 թ․ դեկտեմբերի 16-ին. Retrieved 2008 թ․ դեկտեմբերի 12–ին.
**Գրոս Վոնսդորֆի դղյակ** (գերմ.՝ Burg Groß Wohnsdorf), 13-րդ դարի տևտոնական օրդենի դղյակ, որը գտնվում է համանուն բնակավայրում (այժմ՝ Կալինինգրադի մարզի Կուրորտնոե ավան)։ 1830 թվականի հրդեհից հետո ավերվել է և չի վերականգնվել։ Պահպանվել են 1356 թվականին կառուցված աշտարակի ավերակները։

Պատմություն
-----------

Գրոս Վոնսդորֆի փայտե և հողե դղյակը կառուցվել է Տևտոնական միաբանության կողմից 13-րդ դարում, նվաճված հին պրուսական Կապոստետե (գերմ.՝ Capostete) ամրոցի տեղում։

1319 թվականին դղյակն ավերվեց լիտվական զորքերի կողմից։ Մեկ տարի անց դղյակը վերականգնվեց նախկին տեսքով, սակայն նորից նվաճվեց և հրդեհվեց լիտվացիների կողմից 1347 թվականին, որից հետո էլ որոշվեց այն վերակառուցել քարից։ 1348 թվականին Գրոս Վոնսդորֆը դարձավ կամմերմատի կենտրոնը, Ինստերբուրգի կոմտուրի ենթակայությամբ։ Քարե դղյակի շինարարությունը սկսվեց 1356 թվականին և ավարտվեց 1372 թվականին։ 1391 թվականին Գրոս Վոնսդորֆը կրկին վերակառուցվեց։ 

1450 թվականին դղյակ այցելեց Տևտոնական միաբանության մագիստր Լյուդվիգ ֆոն Էրլիխսհաուզենը։

Շուտով Տասներեքամյա պատերազմի ավարտից հետո 1468 թվականին միջոցների բացակայության պատճառով միաբանությունը դղյակը հանձնեց Հանս ֆոն Վոյրին։ 1525 թվականին դուքս Ալբրեխտը հայտարարեց Տևտոնական միաբանության աշխարականացման մասին և դղյակը հանձնեց Էդելման Գրեյնո ֆոն Դյոբերիտցին։ 1552 թվականին դղյակն անցավ Անդրեաս ֆոն Ֆլանսին։ 1590 թվականին իրականացվեց կապիտալ վերակառուցում։

1688 կամ 1702 թվականին ամրոցը համարվում էր Ֆոն Շրյոտտեր ընտանիքի կալվածքի մի մասը։
Այստեղ իր մանկությունն է անցկացրել Պրուսիայի գավառի ապագա նախարար և պետական խորհրդի անդամ Ֆրիդրիխ Լեոպոլդ ֆոն Շրյոտտերը։ Դղյակ հաճախակի էր այցելում ընտանիքի բարեկամ Իմանուիլ Կանտը։

1790 թվականին դղյակում մեծ հրդեհ է բռնկվում, որից հետո ճարտարապետ Ֆրիդրիխ Ժիլլին վերակառուցում է այն, վերականգնվում է նաև աշտարակը։ 1830 թվականին դղյակում ավելի խոշոր չափերի հրդեհ է բռնկվում, որից այն ամբողջությամբ ավերվում է բացի աշտարակից։

Ներկայիս վիճակ
--------------

Կալինինգրադի մարզի կառավարության 2007 թվականի մարտի 23-ի № 132 որոշմամբ դղյակի ավերակներին շնորհվում է տարածքային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտի կարգավիճակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  GeoNames — 2005.
2. 1 2 3  "Замок Гросс Вонсдорф - Курортное". www.prussia39.ru. Retrieved 2017 թ․ փետրվարի 23.
3. ↑  Manfred Höhne. "Kurortnoje - Groß Wohnsdorf und die Familie von Schrötter - Ostpreussen" (in գերմաներեն). www.ostpreussen.net. Արխիվացված է the original 2020 թ․ սեպտեմբերի 30-ին. Retrieved 2017 թ․ փետրվարի 22. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  "Gross Wohnsdorf – Курортное Правдинский район". Анатолий Бахтин.
5. ↑  "Список объектов культурного наследия Калининградской области" (PDF). Արխիվացված է the original (PDF) 2017 թ․ փետրվարի 21-ին. Retrieved 2018 թ․ հունիսի 15. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Գծային Ա**, մեկն է ներկայումս չկոդավորված երկու գրային համակարգերից` օգտագործված անտիկ Հունաստանում (Կրետեի հիերոգլիֆներ)։ Գծային Ա-ն եղել է հիմնական գիր` օգտագործված պալատական և կրոնական գրություններում Մինոսյան քաղաքակրթության ժամանակաշրջանում։ Այն հայտնաբերվել է հնագետ Արթուր Էվանսի կողմից և հիմքն է գծային Բ-ի, որն ավելի ուշ օգտագործվել է Միկենյան քաղաքակրթության ժամանակաշրջանում։
Գծային Ա-ն հայտնաբերվել է Կրետեում և Հունաստանի այլ վայրերում, նաև Թուրքիայում և Իսրայելում։

Գծային Ա-ով մակագրությամբ սալիկներ` հայտնաբերված Ակրոտիրում, Սանտորինում
Հայտնաբերվել է գծային Ա-ով սալիկների 1427 օրինակ` 7362-7396 նշաներով։ Եթե օրինակները մասշտաբայնացվեն, կլինի ընդամենը մեկ էջ։
Գծային Ա-ն ունեցել է հարյուրավոր նշաներ։ Դրանք ունեցել են գաղափարական և իմաստաբանական նշանակություն և ձևով նման են եղել գծային Բ-ին։ Ենթադրվում է, որ դրանք վանկային նշաններ են` նման գծային Բ-ին։ Գծային Ա-ն և Գծային Բ-ն նման են 80%-ով։ Գծային Ա-ի լոգոգրամները եզակի են։ Տարբերությունը ձայնային արժեքների միջև տատանվում է 9-13 %-ով։ Գծային Ա-ն հիմնականում գրվել է ձախից աջ ուղղությամբ, բայց երբեմն հանդես է եկել աջից ձախ գրությամբ։ Ունեցել է մի հետաքրքիր առանձնահատկություն. դա այն է, որ արձանագրվել են նաև թվերը։ Ամենաբարձր թիվը, որ գրառվել է, 3000-ն է, բայց կան հատուկ նշաններ, որոնք ցույց են տալիս կշիռներ։ Ըստ Լիզ Շոեփի` Գծային Ա-ով մակագրված սալիկները հիմնականում հայտնագործվել են Կրետեի երեք վայրերից։ Հայա Տրիադա Մեսարայում հայտնաբերվել է 147 սալիկ, Զագրոսում, հեռավոր արևելքի նավահանգիստ-քաղաքում` 31 սալիկ և Քանիայում` կղզու հյոսիս-արևմտյան նավահանգիստ-քաղաքում` 94 սալիկ։ Մինչև 1973 թվականը Կրետե կղզուց դուրս միայն մեկ սալիկ էր հայտնի Քեայում։ Արձանագրություններ են հայտնաբերվել նաև այլ վայրերում։ Ըստ Ֆինկելբերգի` գտնված մակագրությունների մեծ մասը, եթե ոչ բոլորը, արված են տեղական մակարդակով։ Այդ մասին վկայում են այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են նյութի բովանդակությունը, որի հիման վրա արված է մակագրությունը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Archaeology and Language: The Puzzle of Indo-European Origins — Pimlico, 1998. — P. 59. — ISBN 0-7126-6612-5
2. ↑  Younger, John (2000). "Linear A Texts in Phonetic Transcription: 5. Basic Statistics". University of Kansas. Արխիվացված է the original 2021 թ․ ապրիլի 15-ին. Retrieved 2016 թ․ օգոստոսի 6. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help) Younger: "if there are 4002 characters (font Times, pitch 12, no spaces) on an 8 1/2 x 11 inch sheet of paper with 1 inch margins, all extant Linear A would take up 1.84 pages." (14.34 pages for Linear B).
3. ↑  Younger, John (2000). "Linear A Texts in Phonetic Transcription: 7b. The Script". University of Kansas. Արխիվացված է the original 2021 թ․ ապրիլի 15-ին. Retrieved 2016 թ․ օգոստոսի 6. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  Packard 1974, Chapter 1: Introduction
.
5. 1 2  Finkelberg 1998, էջեր. 265–272
.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 11936971x · LCCN: sh85066609 · Microsoft: 138456396 · NDL: 00567678 · NKC: ph524433 |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Եղիազարյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Ռուդիկ Անդրանիկի Եղիազարյան** (հունիսի 14, 1944(1944-06-14), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդահայ ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան, ԽՍՀՄ առաջնությունում անց է կացրել 128 հանդիպում, դարձել 7 գոլի հեղինակ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1944 թվականին Լենինական քաղաքում։ 1962 թվականից հանդես է եկել Լենինականի «Շիրակում»։ 1964 թվականին տեղափոխվել է Երևանի «Արարատ», իսկ հաջորդ տարի՝ առաջին խումբ։ 1966-1970 թվականներին եղել է «Արարատ» ակումբի թիմի ավագը, բարձրագույն խումբ մտնելու համար արժանացել է փոքր ոսկի մեդալի։ 1971 թվականի ամռանը տեղափոխվել է Դոնեցկի «Շախտյոր», որի կազմում անցկացրել է 11 հանդիպում, դարձել մեկ գոլի հեղինակ։ 1972 թվականին Դուշանբեի «Պամիրի» կազմում անցկացրել է 8 խաղ և ոտքի երեք վիրահատությունների պատճառով 28 տարեկանում ավարտել ֆուտբոլային կարիերան։

Ավարտել է Երևանի Կառլ Մարքսի անվան Պոլիտեխնիկական Ինստիտուտը և Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։

Աշխատել է որպես ֆուտբոլի դպրոցի տնօրեն, Երևանի կանաչապատման վարչության պետ, գյուղնախարարության շինարարական իրերի կոմբինատի տնօրեն։ 1989 թվականին մեկնել է Սիբիր, որտեղ հիմնադրել է անտառային տնտեսություն, միջոցներ ուղարկել Գյումրի՝ երկրաշարժից հետո աղետի գոտու վերականգնման համար։

1995 թվականից հետո չի աշխատել։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Егиазарян Рудик Андраникович | Спорт-страна.ру" (in ռուսերեն). Retrieved 2020 թ․ հուլիսի 11.
2. ↑  "Категория:Игроки ФК «Арарат» Ереван - Gpedia, Your Encyclopedia". *www.gpedia.com*. Արխիվացված է the original 2020 թ․ հուլիսի 11-ին. Retrieved 2020 թ․ հուլիսի 11.
3. ↑
4. ↑

Արտաքին հղումներ
----------------

* Егиазарян Рудик Андраникович

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | FootballFacts.ru |

 |
**Ֆրեդերիկ Վինսոն** (անգլ.՝ Frederick Moore Vinson, հունվարի 22, 1890(1890-01-22), Լոուրենս շրջան, Կենտուկի, ԱՄՆ - սեպտեմբերի 8, 1953(1953-09-08), Վաշինգտոն, Կոլումբիայի շրջան, ԱՄՆ), ամերիկացի քաղաքական գործիչ, ԱՄՆ-ի 13-րդ գլխավոր դատավոր և Միացյալ Նահանգների ֆինանսների 53-րդ նախարար։

Կենսագրություն
--------------

Ֆրեդերիկը Վինսոնը ծնվել է Կենտուկի Լոուրենսի շրջանում՝ բանտի պետի ընտանիքում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել Է Կենտուկիի Դենվիլ քոլեջի իրավաբանության ֆակուլտետ։ Ավարտելուց հետո որպես իրավաբան աշխատել է Լուիզա փոքրիկ քաղաքում և շուտով ընտրվել է քաղաքային դատախազ։

Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Վինսոնը ծառայել է ԱՄՆ բանակում։ Պատերազմից հետո դարձել է Կենտուկի նահանգի 32-րդ դատական երկրամասի շրջանային դատախազը։

Իր քաղաքական գործունեությունը Վինսոնը սկսել է 1924 թվականին՝ Ներկայացուցչական պալատի ընտրություններում տարած հաղթանակով, որտեղ մինչև 1929 թվականը ներկայացրել Է Դեմոկրատական կուսակցության շահերը։ 1931-1938 թվականներին Ֆրեդերիկ Վինսոնը կրկին ընտրվել է Ներկայացուցիչների պալատի անդամ, որտեղ նա սկզբում ներկայացրել է Կենտուկիի 9-րդ, իսկ 1935 թվականին՝ 8-րդ ընտրատարածքի շահերը։

1937 թվականի նոյեմբերի 26-ին նախագահ Ֆրանկլին Ռուզվելտը Վինսոնին նշանակել է Կոլումբիայի շրջանի վերաքննիչ դատարանի դատավոր։ Այդ պաշտոնը նա զբաղեցրել է մինչև 1943 թվականի մայիսի 27-ի իր հրաժարականը։ 1942 թվականի մարտի 2-ին Վինսոնը նշանակվել է ԱՄՆ-ի գլխավոր դատավորի պաշտոնում։

1945 թվականի հուլիսի 23-ին նախագահ Հարի Թրումենը Ֆրեդերիկ Վինսոնին նշանակել է ԱՄՆ ֆինանսների նախարարի պաշտոնում։ Այդ պաշտոնում Վինսոնը զբաղվել է ԱՄՆ-ի ֆինանսական վիճակի կայունացմամբ և ԱՄՆ-ի առջև դաշնակից երկրների վարկերի մարմամբ։ Մասնավոր ներդրումների ներգրավման համար նա քննարկման է ներկայացրել հարկերի կրճատման մասին օրինագիծը։ 1946 թվականին Վինսոնը զբաղեցրել Է ԱՄՆ-ի գերագույն դատավորի պաշտոնը։

Ֆրեդերիկ Վինսոնը մահացել է 1953 թվականի սեպտեմբերի 8-ի վաղ առավոտյան սրտի կաթվածից։ Նրա մարմինն ամփոփված է Լուիզ քաղաքի Փայն Հիլ գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Munzinger Personen (գերմ.)
2. ↑  "Frederick M. Vinson (1945–1946)". Արխիվացված է the original 2011 թ․ հոկտեմբերի 15-ին. Retrieved 2019 թ․ օգոստոսի 5. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|dead-url=` (help)
3. ↑  Frederick Moore Vinson (1945- 1946)
4. ↑  Frederick M. Vinson memorial at Find a Grave. *See also*, Christensen, George A. (1983) *Here Lies the Supreme Court: Gravesites of the Justices*, Yearbook Archived 2005-09-03 at the Wayback Machine. (չաշխատող հղում — *պատմություն*, *կրկնօրինակ*)
. Supreme Court Historical Society. Christensen, George A. *Here Lies the Supreme Court: Revisited*, *Journal of Supreme Court History*, Volume 33 Issue 1, Pages 17 - 41 (19 February 2008), University of Alabama.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave · WikiTree |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · American National Biography · Notable Names Database |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 119001721 · ISNI: 0000000041105715 · LCCN: n88059205 · VIAF: 42638446 · WorldCat VIAF: 42638446 |

 |
**Գուրևների տուն Լյալինի նրբանցքում** (ռուս.՝ Дом Гурьевых в Лялином переулке), տեսարժանություն Մոսկվայում։

Հասցեն` Կենտրոնական վարչական շրջան, Լյալինի նրբանցք, շենք 3, շինություն 1, Բասմաննի շրջան։

Պահպանվում է որպես մշակութային ժառանգության օբյեկտ։

Պատմություն
-----------

Գուրևների տունը Լյալինի նրբանցքում կառուցվել է XVIII դարում։ Այն եղել է գավառական դոկտոր Գ. Ա. Սկիադանի, որն ակտիվորեն պայքարում էր 1771 թվականի Մոսկվայի ժանտախտի համաճարակի դեմ, գույքի (թիվ 3, թիվ 5 տներ և Լյալինի հրապարակի մի հատվածը) մասը։ Դրանից հետո տանտիրուհին եղել է Մ. Վ. Գուրևան։ Շենքն ավերվել է 1812 թվականի հրդեհի պատճառով։ 1820-ական թվականներին վերակառուցվել է։ 1830-ական թվականներից` եկամտաբեր շենք էր։ XIX դարի երկրորդ կեսից մինչև XX դարի սկիզբը վերակառուցվել է։ 1961 թվականին ճակատը վերակառուցվել է։

Ճարտարապետություն
-----------------

Շենքը կառուցվել է աղյուսից, ունի երկու հարկ, ներառում է մանրամասներ սպիտակ քարից։ Կողային պատերը Լյալինի նրբանցքի դիմաց են։ Տունը զարդարված է կորնթոսյան օրդերի չորս որմնասյուներով, որոնք միացնում են շենքի առաջին և երկրորդ հարկերը։ Երկրորդ հարկի վերևում գտնվում են ցցուն կտրված երեք մեծանկարներ։ Առկա է մինչև 1812 թվականը կառուցված միջնահարկ։ Տունը հագեցած է բնակելի սենյակների սրահաշարերով, վառարաններով, նկուղով, նկուղի կամարներով, քիվերով, առաստաղազարդերով և դռներով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Жилой дом, начало XIX в." (in ռուսերեն). Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2015 թ․ մայիսի 20. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. 1 2  "Жилой дом начала XIX века" (in ռուսերեն). Retrieved 2015 թ․ մայիսի 20.
**Գյուրգյան** (ադրբ.՝ Gürgən), քաղաքատիպ ավան Ադրբեջանի Հանրապետության մայրաքաղաք Բաքու քաղաքի Փիրալլահի շրջանում։

Աշխարհագրություն
----------------

Գտնվում է Աբշերոն թերակղզուց արևելք՝ Կասպից ծովի ափին, Բաքու-Պիրալլահի մայրուղու եզրին։ Ունի չոր մերձարևադարձային կլիմա։

1955 թվականին ստացել է ավանի կարգավիճակ։ Գուրգան բառը կապված է «գուրգ» բառի հետ, որը պարսկերեն նշանակում է գայլ։

Պատմություն
-----------

Ավելի վաղ այս տարածքում գտնվել էր Գյուրգյան քաղաքը։ Կասպից ծովի վերելքի հետ քաղաքը ջրի տակ էր անցել, իսկ ավելի ուշ ջրի մակարդակի իջնելու հետ մեկտեղ նորից հայտնվել էր։ Այս քաղաքը գտնվում էր Զիրա գյուղից արևելք։ Զիրայից դեպի արևելք տանող ճանապարհը կոչվում էր «Գյուրգյանի ճանապարհ», իսկ մոտակա խաղողի այգիները՝ «Գյուրգյանի այգիներ»։ 2015 թվականին հաստատվել է Գյուրգյան ավանի քաղաքապետարանի կանոնադրությունը։

Բնակչություն
------------

2021 թվականի տվյալներով բնակավայրն ուներ 1196 բնակիչ։

| 1959 | 1970 | 1979 | 1989 | 2021 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2510 | 1545 | 1305 | 753 | 1196 |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Բաքվի քաղաքի գործադիր իշխանություն". Արխիվացված է the original 2022 թ․ հունվարի 24-ին. Retrieved 2022 թ․ մարտի 18.
2. ↑  Գյուրգյան քաղաքատիպ ավան
3. ↑  Տեղանունների հանրագիտարան
4. ↑  "Գյուրգյան ավանի քաղաքապետարանի կանոնադրությունը". Արխիվացված է the original 2022 թ․ ապրիլի 8-ին. Retrieved 2022 թ․ ապրիլի 8.
5. ↑  azerbaijan.az
6. ↑  Перепись-1959
7. ↑  Перепись-1970
8. ↑  Перепись-1979
9. ↑  Перепись-1989
**Գռուզյան-Զաքարյան-Վասպուրական ազգային վարժարան** (անգլ.՝ Krouzian-Zekarian-Vasbouragan Armenian School), երկլեզու մասնավոր տարրական-միջնակարգ (K-8) դպրոց Սան Ֆրանցիսկոյում (Կալիֆոռնիա)։

Պատմություն
-----------

Դպրոցը միակ հայկական դպրոցն է Սան Ֆրանցիսկո ծովախորշի շրջանում։ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ Հայ առաքելական եկեղեցին այն հիմնադրել է 1980 թվականին։ Նախադպրոցականից մինչև առաջին դասարաններ ունեցող նախակրթարանը բացվել է սեպտեմբերին։ Շենքի շինարարությունն ավարտվել է նախորդ ամիս։ Սկզբում այստեղ սովորել է 34 երեխա։ 1985 թվականի օգոստոսից մինչև 1986 թվականը կայացել է շինարարության երկրորդ փուլը, որի ընթացքում ավելացվել է երկրորդ հարկը։ Հրաչ Դարբինյանի նվիրաբերած միջոցներով ստեղծվել է միջնակարգ դպրոցի բաղկացուցիչը, որը կոչվում է Վասպուրական միջնակարգ դպրոց։ 2015 թվականին վարժարանն ուներ 144 աշակերտ, որից 35-ը՝ նախադպրոցական տարիքի։

Վարժարանի համահիմնադիրներից էր Գրիգոր Գռուզյանը։

Գլոբալ հարձակումների զոհ
------------------------

Գռուզյան-Զաքարյան-Վասպուրական ազգային վարժարանը դարձել է ատելության հողի վրա հիմնված հանցագործությունների թիրախ՝ հայերի դեմ բազմաթիվ գլոբալ հարձակումների շրջանակում։ 2020 թվականի հուլիսի 24-ին հայկական դպրոցը ենթարկվել է վանդալության. հաղորդվում է, որ այն հրահրված էր Ադրբեջանի կառավարության կողմից։ Դպրոցի շրջանավարտները ատելության հողի վրա կատարված այս հանցագործությունը դիտարկեցին որպես միասնության հնարավորություն և հանդես եկան միասին։ Նրանք բարձրացրին իրենց դրոշը, պարեցին հանուն խաղաղության և դպրոցի ճակատը ծածկեցին մի պաստառով, որի վրա գրված է եղել. «Հայերը կանգնում են ատելության դեմ»։

Վանդալության դեպքից երկու ամիս անց՝ 2020 թվականի սեպտեմբերի 19-ին, կրակել են դպրոցի ցուցանակի վրա։ Սպաները հսկում են տարածքը հակահայկական գրաֆիտիներ հայտնվելուց հետո, սակայն կասկածյալները չեն հայտնաբերվել, տուժածներ չեն եղել։

* Վանդալության հետքերը վարժարանի շենքի պատերին
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "A Piece of Armenia in San Francisco… Celebrating KZV's 35th Anniversary". *Asbarez*. 2015 թ․ դեկտեմբերի 31. Արխիվացված է the original 2020 թ․ ապրիլի 25-ին. Retrieved 2019 թ․ հունիսի 10.
2. ↑  Pimsleur, J.L. (1998 թ․ ապրիլի 25). "OBITUARY -- Krikor Krouzian". *San Francisco Chronicle*. Retrieved 2019 թ․ հունիսի 10.
3. ↑  "BREAKING NEWS: Armenian School In San Francisco Vandalized As Part Of A Series Of Global Attacks On Armenians. | ZARTONK MEDIA". *zartonkmedia.com*. Retrieved 2020 թ․ սեպտեմբերի 22.
4. ↑  Pena, Luz (2020 թ․ հուլիսի 25). "'I'm afraid now for my son:' SF Armenian school vandalized with hateful graffiti". *ABC7 San Francisco* (in անգլերեն). Retrieved 2020 թ․ սեպտեմբերի 22.
5. 1 2  "BREAKING NEWS: San Francisco KZV Armenian School's Sign Was Shot At Over The Weekend. | ZARTONK MEDIA". *zartonkmedia.com*. Retrieved 2020 թ․ սեպտեմբերի 22.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Արմենիապեդիա |

 |
**Ռոբերտ Մ. Նալբանդյան** (անգլ.՝ Robert M. Nalbandyan, 1937, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - 2002), հայ քիմիկոս, պլանտացիանին ֆոտոսինթետիկ պրոտեինի համաստեղծող, ազատ ռադիկալների ասպարեզի առաջամարտիկ, քիմիայի բնագավառում տարբեր թեմաներով նշանավոր և բեղմնավոր հեղինակ։

Կենսագրություն
--------------

Ռոբերտ Նալբանդյանը ծնվել է Երևանում, կրթությունը ստացել է Մոսկվայի պետական համալսարանում։ Նալբանդյանը կյանքի մեծ մասն ապրել և աշխատել է Երևանում, որտեղ նաև ղեկավարել է լաբորատորիա և դասախոսություններ է կարդացել։ Նա ճանաչվել է Խորհրդային Միության ամենահայտնի քիմիկոսներից մեկը և իր հետազոտություններում համագործակցել է ԽՍՀՄ-ի, ԱՄՆ-ի, Եվրոպայի և Ավստրալիայի գործընկեր քիմիկոսների հետ։

Երբ 1989 թվականին Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունը (ՀԽՍՀ) սկսեց պայքարել անկախություն ձեռք բերելու համար, Նալբանդյանը դարձավ ազգայնական շարժման քննադատներից։ Նրա կարծիքով՝ դա անխոհեմ էր և սեփական քաղաքական շահի համար ժողովրդի քարոզ էր։ Անկախանալուց հետո փոքր հանրապետությունում սկսվեցին էներգիայի պակասը, տնտեսական դժվարությունները և շրջափակումը. այդ ամենը, կարծես, ապացուցում էր նրա մտահոգությունները։ 1996 թվականին նա լքեց երկիրը և արտագաղթեց ԱՄՆ։

Գիտական հանրության մեջ հիմնականում հայտնի լինելով սպիտակուցների հետ կապված իր գիտահետազոտական աշխատանքներ0ով, Նալբանդյանն իր գործընկեր գիտնականների շրջանում ճանաչվել է նաև որպես առաջադեմ մտածող քիմիայի այլ ոլորտներում, այդ թվում՝ նեյրոքիմիայի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  "Налбандян Роберт (химик) — Энциклопедия фонда «Хайазг»". *ru.hayazg.info*. Retrieved 2022 թ․ հունիսի 13.
2. 1 2 3  "Robert Nalbandyan09 - WhosWhoinChemistry". *sites.google.com*. Արխիվացված է the original 2022 թ․ հունիսի 13-ին. Retrieved 2022 թ․ հունիսի 13. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Ֆենհաո** (չինարեն ավանդ. 灃鎬, հեշտ. 沣镐 , պինին: *Fēnghào*), Արևմտյան Չժոու արքայատոհմի մայրաքաղաքը, որ կազմավորվել է այդ նույն արքայատոհմի նախկին մայրաքաղաքների՝ Ֆենի ու Հաոյի միավորման արդյունքում (դրանք գտնվել են Ֆեն գետի աջ ու ձախ ափերին՝ Հուանհեի վտակ Վեյհեի հետ նրա միախառնվելու վայրի մերձակայքում)։ Պատմական այդ մայրաքաղաքի ավերակները ներկայումս գտնվում են Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության Շենսի նահանգում, Սիան քաղաքից 12 կիլոմետր դեպի հարավ-արևմուտք։ 1961 թվականին Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության Պետական խորհրդի որոշմամբ Ֆենհաոյի ավերակներին շնորհվել է մշակութային ժառանգության նշանակալից օբյեկտի կարգավիճակ։

Պատմություն
-----------

Ֆեն քաղաքը հիմնել է արքա Ժու Վեն Վանը, Հաո քաղաքը՝ արքա Ժու Վու Վանը, Հանի ժամանակներում։

Հնագիտական հետազոտությունների ու պեղումների ընթացքում հայտնաբերվել են պալատի ավերակներ, շենքերի հիմքեր, որպես պահեստարաններ ծառայած քարանձավներ, արհեստագործական արտադրանքի նմուշներ, դամբաններ և արժեքավոր այլ իրեր ու առարկաներ։

Հնավայրը կարևորագույն նշանակություն ունի Արևմտյան Չժոուի թագավորության հասարակական կյանքն ուսումնասիրելու տեսակետից։ Այդ նկատառումով էլ 1961 թվականից ընդգրկված է Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության պատմամշակութային հուշարձանների ցանկում։

Գրականություն
-------------

* *Cihai* („Meer der Wörter"), Shanghai cishu chubanshe, Shanghai 2002, ISBN 7-5326-0839-5

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Fenghao Site" (in անգլերեն). chinaculture.org. Արխիվացված է the original 2015 թ․ հունվարի 31-ին. Retrieved 2015 թ․ հունվարի 31. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|description=` (help)
2. ↑  *Cihai*, S. 458

Արտաքին հղումներ
----------------

* Fenghao Site Archived 2015-01-31 at Archive.is
* Feng-Hao yizhi yu mudi Archived 2010-03-02 at the Wayback Machine.
**Ռուբեն Երվանդի Քոչար** (մարտի 26, 1953(1953-03-26), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կինոռեժիսոր, սցենարիստ։ Հայաստանի Հանրապետության արվեստի վաստակավոր գործիչ (2017)։

Կենսագրություն
--------------

Ռուբեն Քոչարը ծնվել է 1953 թվականին Երևանում` ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ, քանդակագործ Երվանդ Քոչարի և գրականագետ Մանիկ Մկրտչյան-Քոչարի ընտանիքում։ Կինոռեժիսորի մասնագիտությունը ստացել է Երևանում, այնուհետև՝ Մոսկվայում. 1978 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի կինոռեժիսուրայի բաժինը, այնուհետև` Մոսկվայի Կինոյի և հեռուսատատեսության բարձրագույն դասընթացը։ Մասնագիտական գործունեությունը սկսել է 1975 թվականից, «Երևան» ստուդիայում։ 1983 թվականից Հայաստանի կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ է։ 1993 թվականին Լոս Անջելեսում հիմնադրել է Հայկական Միջազգային Հեռուստատեսային Ցանցը (AITN) և այնտեղ հեռարձակվող ամենօրյա «Արփի» հեռուստաժամը։ 2003 թվականին հիմնել է «Երվանդ Քոչար» մշակութային հիմնադրամը, որի հիմնական նպատակն է հայ ժողովրդի մշակույթի պահպանումը, զարգացումը և տարածումն աշխարհի տարբեր երկրներում։

Մի շարք միջազգային կինոփառատոնների մրցանակակիր և պետական մրցանակների դափնեկիր է։ Զբաղվում է նաև գեղանկարչությամբ, մասնակցել է բազմաթիվ ցուցահանդեսների տարբեր երկրներում։ Բնակվում է Լոս Անջելեսում։

Ֆիլմեր
------

Նկարահանել է բազմաթիվ գեղարվեստական, վավերագրական, երաժշտական ֆիլմեր, նաև՝ ֆիլմ-բալետներ։ Գեղարվեստական ֆիլմերից հայտնի են՝ 

* «Ավետիք», 1988
* «Հերոստրատ», 2001
* Արահետ, 2005
* «Մետամորֆոզ» 2008
* «Շղթա», 2009
* «Բանալի», 2010
* «Անունս Վիոլա է», 2013

Վավերագրական գործերից են՝

* «Երվանդ Քոչար», 1992
* «Քոչարի տարածական նկարչությունը», 2012

Երաժշտական ֆիլմերից՝ 

* «Կվարտետ», 1985
* «Տուր ինձ թևեր», 1986

Ֆիլմ-բալետներից՝ 

* «Հեյ, ով կա այդտեղ», 1983
* «Հուշեր», 1984
* «Լիլիթ», 1986
* «Համլետ», 1996

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "ՀՀ Նախագահի հրամանագրերը - Փաստաթղթեր - Հայաստանի Հանրապետության Նախագահ". *նախագահ.հայ*. Retrieved 2017 թ․ սեպտեմբերի 21.
2. ↑  "Ռուբեն Քոչարի կենսագրությունը AV Production կայքում". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 6-ին. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 18. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  Ռուբեն Քոչարի կենսագրությունը imdb.com կայքում
4. ↑  Հերոստրատ - (հատված ֆիլմից)
5. ↑  Ռուբեն Քոչար. «Շատերը կարծում են՝ ֆիլմս լեսբուհիների մասին է»

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | AV Production |

 |
**Ռոմոդանովսկի կայարան** (ռուս.՝ Ромода́новский вокза́л, Կազանսկի կայարան, ռուս.՝ Каза́нский вокзал), Նիժնի Նովգորոդի նախկին կայարանը, որը գոյություն է ունեցել մինչև 1974 թվականը։ Կառուցման աշխատանքները սկսվել են 1900 թվականին, ավարտվել՝ 1904 թվականին։ Շենքը գտնվում է Կազանսկայա հրապարակի թիվ 1 հասցեում։ Շենքում տեղակայված է մասնավոր ընկերություն, ուստի տարածքը հանրային հասանելություն չունի։

Պատմություն
-----------

Ռազմական զորամասերի մեկնում Առաջին համաշխարհային պատերազմի ռազմաճակատ, 1914 թ.
1896 թվականին Նիժնի Նովգորոդ քաղաքում կայացել է Համառուսաստանյան գեղարվեստա-արդյունաբերական ցուցահանդեսը։ Ցուցահանդեսից հետո քաղաքում ստեղծվել է Տեխնիկական միություն, որը զբաղվել է քաղաքը երկաթուղով կապելու հարցերով։ Միությունը մշակել է Նիժնի Նովգորոդ-Կազան նախագիծը։ Որպեսզի Օկայի վրայով կամուրջ չանցնի, որոշվել է երկաթուղային ուղիներ կառուցել ափամերձ տեռասի երկայնքով։ Կայարանի տեղը ընտրվել է Օկայի աջ ափին՝ Դեգտյարյովների և Բաշկիրովների ալրաղացների նավակայանի մոտ։ 1900 թվականին սկսված շինարարությունն ավարտվել է 1904 թվականին։

Կայարանի տեսքը դրոշմել է այդ ժամանակվա հայտնի լուսանկարիչ Մաքսիմ Պետրովիչ Դմիտրիևը։

1974 թվականին Նիժնի Նովգորոդում տեղի ունեցավ մի քանի սողանք, որոնցից մեկը փակել է Միզայից դեպի Ռոմոդանովսկի երկաթուղային կայարան ճանապարհը։ Քանի որ 1969 թվականին Օկայի վրա կառուցվել է Սարտակովսկի երկաթուղային կամուրջը, որը միավորել է աջակողմյան և ձախակողմյան երկաթուղային գծերը քաղաքի շրջակայքի հետ, որոշվել է փակել Ռոմոդանովսկի երկաթուղային կայարանը։ Միզա կայարանից Գորկի-Կազան կայարան անցնող հատվածի երկաթուղային գիծը ապամոնտաժվել է, շենքը աստիճանաբար սկսել է խարխլվել։

1993 թվականին կայարանի շենքը ներառվել է ճարտարապետական հուշարձանների կազմում, սակայն դա էլ չի բարելավել շենքի վիճակը։ Օգնության է հասել «ՆովաԿարդ» ընկերությունը։ Ուսումնասիրելով հին լուսանկարները՝ նրանք վերակառուցել են շենքի արտաքին տեսքը։ 2003 թվականին ընկերությունը տեղափոխվել է նախկին երկաթուղային կայարանի շենք։ Կայարանի վերակառուցման հեղինակները պարգևատրվել են «Զոդչեստվո-2005» միջազգային փառատոնի բրոնզե դիպլոմով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "«Зодчество-2005». Список лауреатов". Արխիվացված է the original 2007 թ․ սեպտեմբերի 27-ին. Retrieved 2018 թ․ մարտի 29.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Надежда Трофимова. Начальник вокзала Archived 2007-09-28 at the Wayback Machine. // «Крупный План», № 6(8), июнь 2006. — Интервью с бизнесменом В. Крупновым, владельцем компании «НоваКард».
**Ռոբերտ Ռուստամի Գալստյան** (նոյեմբերի 15, 1958(1958-11-15), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային ֆուտբոլիստ, հարձակվող, կիսապաշտպան, սպորտի վարպետ։

Կենսագրություն
--------------

Ֆուտբոլով սկսել է զբաղվել Թբիլիսիի ֆուտբոլային դպրոցում իր հոր՝ Վրաստանի հայտնի մանկական մարզիչներից Ռուստամ Գալստյանի մոտ։ Այնուհետև կարիերան շարունակել է Երևանի ՖԻՄԱ-ի 2-րդ լիգայի թիմում (1976)։ Բարձրագույն խմբում հանդես է եկել «Արարատ» թիմում, 1977-1984, 1985-1986 թվականներին անցկացրել է 164 հանդիպում, խփել է 8 գոլ։ 1985 թվականների մրցաշրջանի առաջին կեսում խաղացել է Առաջին խմբի «Կոտայք» (Աբովյան) թիմում, 1989 թվականին՝ երկրորդ խմբի «Սպիտակ» թիմում։ Ռոբերտ Գալստյանի ավագ եղբայրը՝ Ռաֆայել Գալստյանը, Բարձրագույն խմբում ևս հանդես է եկել «Արարատի» կազմում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ": FootBook :. Сайт футбольной статистики". Արխիվացված from the original on 2018 թ․ դեկտեմբերի 17. Retrieved 2018 թ․ դեկտեմբերի 16.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ֆուտբոլիստի էջը *FootballFacts.ru* կայքում