recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ալեքսեյ Ալեքսանդրովիչ Օստրոումով** (դեկտեմբերի 27 1844 (հունվարի 8 1845) կամ 1844, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 11 (24), 1908 կամ 1908, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն), ռուս թերապևտ, Գրիգորի Զախարինի աշակերտը։ Մյուս աշխատանքները բնախոսության, ախտաբանության և արյան շրջանառության վերաբերյալ են եղել։ 1873–1879 թվականներին Օոտրումովը զբաղվել է հիմնականում ֆիզիոլոգիայի հարցերով, ուսումնասիրել է սրտի տոնի ծագման (1873), արյան շրջանառության ֆիզիոլոգիայի և ախտաբանության, արյունատար անոթների, քրտնագեղձերի նյարդավորման են հարցերը։ Օստրումովը պարզել է, որ հիվանդության ծանրությունը որոշվում է ոչ միայն մորֆոլոգիական փոփոխություններով, այլ հիմնականում ֆունկցիոնալ խանգարումներով։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Մոսկվայում՝ քահանայի ընտանիքում, Նոր Վառոտնիկի Պիմեն Մեծի եկեղեցու վանահայրը։ Ավարտել է Մոսկվայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը, իսկ հետո Մոսկվայի պետական համալսարանը, որտեղ թեզի պաշպանումից հետո «Սրտի առաջին ձայնի ծագումը» ստացավ բժշկի աստիճան (1873)։ Ուսումը արտասահմանում շարունակելուց հետո հետ է վերադառնում և սկզբում աշխատում, որպես դոցենտ (1879), այնուհետև 1880 թվականին պրոֆեսոր, 1880–1903 թվականներին՝ Մոսկվայի համալսարանի հոսպիտալային թերապիայի կլինիկայի վարիչ։

Օստրովսկու գերեզմանը Նրա աշակերտների ցանկից հայտնի էին՝ Վ. Վորոբևը, Է. Վ. Գոստեն, Ա. Պ Լանգովոյը (1856—1939), Վ. Ա. Շչուռովսկին (1852—՞), Դ. Բուրմինը և ուրիշներ, նրա դասընթացներին այցելում էր Անտոն Չեխովը։ Ալեքսեյ Օստրոումովը եղել է հյուրատան առաջին գլխավոր բժիշկը, որը կառուցել են Ալեքսանդր եղբայրները՝ Պեոտր և Վասիլ Բախուրշկինները։ Ապրել է Մոսկվայում՝ Փոքր Դմիտրովկա փողոցում, բնակարան № 3: Գերեզմանը գտնվում է Նովոդևիչի վանքի տարածքում։

Հիշատակներ
----------

Օստրումովի անունով է կոչվում Մոսկվայի խոշոր հիվանդանոցներից մեկը։

Մատենագիտություն
----------------

* «Տիմպանիչեսկի սրտի ձայնը»
* «Ստամոքսի ռակի դեպք »
* «Երկու դեպք կնճռոտման լյարդի հետևանքով լեղիների արգելում»
* «Նյարդերի ազդեցության տակ ծագող ուռուցք»
* «Ծանր դեպք դիագնոստիկա Բրայտովական հիվանդության »
* «Ստամոքսի կատարակտի բուժումը»
* «Սուր երիկամային հիվանդություն միառժամանակ մեծանալը սրտի և հաստացած զարկերակային »

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Չեխիայի ազգային գրադարանի կատալոգ
2. 1 2  Остроумов Алексей Александрович // Большая советская энциклопедия (ռուս.): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.

Գրականություն
-------------

ЭСБЕ/Остроумов, Алексей Александрович (медик), Բրոքհաուսի և Եփրոնի հանրագիտական բառարան
**France 24** (արտասանվում է՝ vingt-Quatre [fʁɑs vɛtkatʁ]), ֆրանսիական միջազգային լրատվական հեռուստաալիք։ Հեռուստաալիքը հեռարձակում է միջազգային լուրեր՝ Ֆրանսիայի կառավարության ֆինանսական աջակցությամբ, կեբտրոնը գտնվում է Փարիզի մերձակա Իսի-լե-Մուլինո քաղաքում։ Ֆրանս 24-ը հիմնվել է նախագահ Ժակ Շիրակի նախաձեռնությամբ, և առաջին անգամ եթեր է մտել 2006 թվականի դեկտեմբերի 6-ին համացանցով։ Դեկտեմբերի 7-ից սկսել է հեռարձակվել կաբելային և արբանյակային հեռուստացանցերով Ֆրանսիայում, Եվրոպայում, Մերձավոր Արևելքում, Աֆրիկայում և ԱՄՆ-ի Նյու Յորք նահանգում և Կոլումբիայի դաշնային օկրուգում։ 2007 թվականի ապրիլի 2-ից սկսեց հեռարձակվել ալիքի արաբերեն տարբերակը։ Ներկայում ալիքը շուրջօրյա հեռարձակվում է կատարում ֆրանսերեն, անգլերեն և արաբերեն լեզուներով։ Հեռուստաալիքը պատկանում է պետական France Télévisions և մասնավոր խոշոր Groupe TF1 մեդիահոլդինգներին։ Տեղեկատվական աջակցություն է ստանում Agence France-Presse, Radio France Internationale, TV5 Monde, Arte, Euronews և La Chaîne parlementaire ընկերությունների կողմից։ Սեփական 260 լրագրողներ ունեցող հեռուստաընկերությունը կարող է օգտագործել նաև Groupe TF1 և France Télévisions մեդիաընկերությունների ալիքների, ինչպես և AFP и RFI ռադիոկայանների ունեցած լրատվությունը։ 2011 թ. հունվարի 9-ից հեռուստաալիքը սկսեց հեռարձակվել 16:9 ֆորմատով։ Հեռուստաալիքի գլխավոր տնօրենն է Ալեն դե Ռուժիլյակը։

Հեռարձակման սկզբից երկու ամիս անց անցկացրած հարցումների արդյուները ցույց են տվել, որ հարցմանը մասնակցած ֆրանսիացիների 75% հեռուստաալիքի ստեղծումը համարում են «օգտակար և անհրաժեշտ»։ Սակայն որոշ քննադատներ բացասական եին վերաբերվում հեռուստաալիքին, անվանելով այն «ֆրանկոկենտրոնացված». Տարեկան բյուջեն կազմում է 100 միլիոն եվրո։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք (անգլերեն)
* Օնլայն հեռարձակում (անգլերեն)
* Օնլայն հեռարձակում (Ֆրանսերեն)
* Օնլայն հեռարձակում (Արաբերեն)
* France Télévisions կայք (Ֆրանսերեն)
* Հեռուստաալիքը ՅուԹյուբ կայքում (Ֆրանսերեն)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "France 24 --> Contact Us (անգլ.)
2. ↑  La CNN à la française sera lancée en 2006 rfi.fr Archived 2013-05-20 at the Wayback Machine.(ֆր.)
3. ↑  Euronews և France 24 անցան 16:9 ֆորմատի Archived 2012-11-03 at the Wayback Machine.(ռուս.)
4. ↑  France24, ou le splendide isolement audiovisuel de la France Archived 2008-03-17 at the Wayback Machine.(ֆր.)
5. ↑  Faits et chiffres Archived 2011-12-30 at the Wayback Machine.(ֆր.)


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք (ֆր.) · Ֆեյսբուք (անգլ.) · Ֆեյսբուք  · Ֆեյսբուք (իսպ.) · LinkedIn · Տելեգրամ · Թվիթթեր · Թվիթթեր (ֆր.) · Թվիթթեր  · Թվիթթեր (իսպ.) · Թվիթթեր (անգլ.) |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ (ֆր.) · Ինստագրամ (անգլ.) · Ինստագրամ  · Ինստագրամ (իսպ.) · ՅուԹյուբ (ֆր.) · ՅուԹյուբ (անգլ.) · ՅուԹյուբ  · ՅուԹյուբ (իսպ.) |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 15885260h · GND: 7670700-3 · LCCN: no2009120556 · SUDOC: 131208241 · VIAF: 148153894 · WorldCat VIAF: 148153894 |

 |
**Կորեայի կենտրոնական հեռուստատեսություն** (կորեերեն՝ 조선 중앙 텔레비죤), Հյուսիսային Կորեայի պետական լրատվական հեռուստաալիք, հեռուստակենտրոնը գտնվում է մայրաքաղաք Փհենյանում։ Հանդիսանում է պաշտոնական լրատվության միակ աղբյուրը երկրի բնակիչների համար։ Ներկայացնում է հյուսիսկորեական իշխանությունների պաշտոնական տեսակետը։ Եթեր է դուրս գալիս աշխատանքային օրերին՝ 17։00-ից մինչ 23։10, իսկ հանգստյան օրերին՝ ժամը 9։00-ից մինչ 23։10։

Հեռարձակման ծածկույթը սփռվում է Հյուսիսային Կորեայում և Հարավային Կորեայի զգալի մասում։ Հեռուստաալիքը կարելի է դիտել նաև «Thaicom 5» արբանյակից Ասիայում, Ավստրալիայում, Մերձավոր Արևելքում։

Կորեայի կենտրոնական հեռուստատեսությունը իր լրատվական թողարկումները և հաղորդումների ցանկը կառուցում է պրոպագանդայի և դեմագոգիայի հիման վրա, զբաղվում է «արտաքին թշնամիների» փնտրտուքներով և բացահայտումներով, բնակչության համար քաղաքական տեղեկատվություն իրականացնելով։ Լուրերի ռեպորտաժները հաճախ կենտրոնացված են Կորեայի Ժողովրդական հանրապետության պատմության և նվաճումների մասին, Կորեայի աշխատանքային կուսակցությունը և բանակը գովերգող թեմաներին, ինչպես և երկրի ներկայիս առաջնորդ Կիմ Ջոնգ Ունի գործողությունների մասին։ Երբեմն ցուցադրվում են հայրենասիրական բովանդակությամբ ֆիլմեր, երաժշտական հաղորդումներ և թատերական բեմադրություններ։

Հեռուստաալիքի հաղորդավարները կրում են նույնատիպ հագուստ, միայն տարբերվում է գունավոր գամման տղամարդկանց և կանանց համար։ Բոլոր հաղորդավարները ունեն խիստ նույնատիպ սանրվածք։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
* ԿԿՀ պատմությունը Archived 2012-02-04 at the Wayback Machine.
**Ջասպեր պինգվինը. ճանապարհորդություն դեպի աշխարհի ծայրը** (գերմ.՝ Jasper und das Limonadenkomplott, անգլ.՝ Jasper: Journey to the End of the World), 2008 թվականին նկարահանված լիամետրաժ անիմացիոն ֆիլմ, ստեղծվել է «Toons'N'Tales» ստուդիայում։ Գերմանիայում պրեմիերան կայացել է 2008 թվականի
հոկտեմբերի 2-ին։

Սյուժե
------

Երիտասարդ Ջասպերն ապրում էր Հարավային բևեռում. դա իր ծննդավայրն էր, նրա ծնողների և ընկերների տունը։ Բայց մուլտֆիլմի հերոսը չէր կարողանում նստել իր տեղում, քանի որ նրան միշտ ձգում էր իր երազանքը, իսկ նրա երազանքը էր գնալ հեռավոր և իրեն անհայտ երկրները։ Բոլորը նրան ծաղրում էին, բայց, չնայած դրան պինգվինը հավատում էր, որ իր երազանքը կկատարվի։

Եվ մի անգամ ճակատագիրը տալիս է նրան այդ հնարավորությունը։ նա ծանոթանում է թութակ Կակապոյի հետ, որը ապրում էր հարավային կողմերում, և Ջասպերը որոշում է գնալ և տեսնել իրեն անծանոթ աշխարհը։ Իր եղբայր Ջունիորի հետ միասին նրանք հայտնվում են նավի վրա, որտեղ, ինչպես շուտով պարզվում է, ղեկավարում է չար բժիշկ Բլոկը, որը մեծ սիրում էր փորձություններ անել` հանուն հարստություն և զորություն ստանալու։ Կապիտանի դստեր` Էմմայի հետ միասին հերոսները կարողանում են հաղթել չար բժիշկին, և Ջասպերը կարողանում է ցույց տալ մյուսներին, թե ինչպիսին է իրականում աշխարհը։

Նկարահանող խումբ
----------------

* Ռեժիսորներ` Էկարտ Ֆինգբերգ, Քեյ Դելվենդալ
* Պրոդյուսերներ` Սունիտա Սթրաք, Մարկ Դրամի, Ռոշ Լեներ
* Սցենարի հեղինակ` Ջոն Չեմբերս, Էրակտ Ֆինգբերգ, Մայքլ Մադել, Մարտին Կուադեն
* Դերերը հնչյունավորել են` Մալտե Արկոնա, Ռուֆուս Բեկ
* Կոմպոզիտոր` Ֆլորիան Տեսլոֆ

Գրախոսականներ
-------------

* Olivier Bachelard. A l'aventure! abusdecine.com
* Bianka Piringer. Jasper und das Limonadenkomplott. cinefacts.de
* Renee Schonfeld. Jasper: Journey to the End of the World. commonsensemedia.org
* Katharina Gärtner. Ein kleiner Pinguin entdeckt die große Welt. Filmreporter.de
* Joachim Kurz. Kleiner Pinguin, ganz groß. kino-zeit.de
* Eckart Fingberg. JASPER UND DAS LIMONADENKOMPLOTT. moviemaze.de
* Nicolas Gilson. Jasper, Pingouin Explorateur. ungrandmoment.be, 09/02/2010.

Ծանոթագրություններ
------------------
**«Պայքար հովտում»** (արաբ․՝ صراع في الوادي‎‎), 1954 թվականի ֆիլմ, ժանրը՝ դրամա, ռեժիսոր՝ Յուսեֆ Շահինի, արաբական հանրաճանաչ ֆիլմերի աստեղերի՝ Օմար Շարիֆի և Ֆատեն Համամայի մասնակցությամբ։ Կինոժապավենն ընդգրկված է խորհրդային կինովարձույթի առաջատարների ցուցակում՝ զբաղեցնելով 580-րդ հորիզոնականը։ ԽՍՀՄ-ում այն դիտել է 25,8 միլիոն մարդ։

Սյուժե
------

Եգիպտացի աղքատների պայքարի մասին է գյուղի հարուստների դեմ, որոնք իրենց շահի համար ոչնչացրել էին աղքատների դաշտերում եղեգի բերքը։ Փաշան դժգոհ լինելով, որ իր մենեջերի որդին՝ Ահմեդը, Կահիրեում սովորել է գյուղատնտեսական քոլեջում, և այժմ ,օգտագործելով իր գիտելիքները, օգնում է գյուղի աղքատներին բարձրացնել իրենց դիրքերը. միտումնավոր բացում է ամբարտակը և հեղեղում դաշտերը։ Միևնույն ժամանակ, նա հրամայում է իր զարմիկ Ռիադ Բեյին սպանել բոլորի սիրելի և հարգված Շեյխին, ամեն ինչ կազմակերպելով այնպես, որ այս սպանության համար պատասխանատվությունը ստանձնի նրա մենեջերը։ Կառավարիչի որդի Ահմեդն ամեն ինչ անում է, որպեսզի ապացուցի իր հոր անմեղությունը, բայց նրա հետքերով գնում է շեյխի որդին, որպեսզի վրեժխնդիր լինի իր հոր մահվան համար։ Վերջնական մահացու գոտեմարտից հետո մահացող Փաշան բացահայտում է շմարտությունը։ Փաշայի դուստր Ամալն ու Ահմեդը, որոնք փոքր տարիքից սիրել են միմյանց, վերջապես կարող են ամուսնանալ։

Դերերում
--------

* Օմար Շարիֆ - Ահմեդ
* Ֆաթեն Համամա - Ամալ
* Աբդ Ալ-Վարիս Ասր - Սարեբ
* Զակի Ռոստոմ - Փաշա
* Ֆարիդ Շաուկի - Ռիյադ Բեյ
* Սիրագ Գոմա - Նաֆի

Մրցանակներ
----------

Կաննի կինոփառատոնի ժյուրիի հատուկ հիշատակումը եգիպտական ֆիլմերի ՝«Դժոխքի երկինքը» և «Հրեշը» մրցութային ծրագրին մասնակցելու համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  Данные с сайта kinopoisk.ru

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Борьба в долине»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
* «Борьба в долине» elcinema.com արաբական կայքում(արաբ.)(անգլ.)
**Շպալեր** (գերմաներեն Spalier, իտալերեն spal-liera), ռիպսե թեզանային միահյուսվածքի եղանակով ձեռքով գործված թեմատիկ և զարդապաակերային կոմպոզիցիաներով, առանց խավի պատի գորգ։ Պատկերը գործվում է ըստ իրական չավփ գունանկարչական էսքիզի՝ չներկված հենքի վրա (բուրդ, վուշ) գունավոր միջնաթելերով (բուրդ, մետաքս, երբեմն՝ ոսկյա և արծաթյա թելեր)։ Յուրաքանչյուր միջնաթել գործվում է իր գունաբծի սահմաններում։ Գործվում են ուղղաձիգ կամ հորիզոնական հաստոցների վրա։ Շպալերի արտադրությունը սկզբնավորվել է Արևմտյան Եվրոպայում, 12-13-րդ դարերում։ Հիմնական կենտրոններն էին՝ Փարիզը, Առասը, Տուռնեն, 15-րդ դարում վերջից Բրյուսելը, որտեղ 16-րդ դարում սկզբին Վատիկանի համար ստեղծվել է «Դործք առաքելոց» շարքը՝ Ռաֆայելի, 17-րդ դարում այլ շարք՝ Պ․ Պ․ Ռուբենսի նախանկարներով։ 17-րդ դարում կեսից Ֆրանսիայում ստեղծվել են շպալերային մանուֆակտուրաներ, որոնք ղեկավարել են խոշոր նկարիչներ (Գոբելենների թագավորական մանուֆակտուրան Փարիզում, մանուֆակտուրաներ Բովեում և Օբյուսսոնում)։ 16-18-րդ դարերում շպալերներ են պատրաստվել նաև Իտալիայում, Անգլիայում, Գերմանիայում, Իսպանիայում։ Շպալերի վրա պատկերվել են առասպելական և պատմական սյուժեներ, այլաբանություններ, որսի տեսարաններ, հովվերգություններ, բնանկարներ։ 18-19-րդ դարերում շպալեր լիովին ենթարկվել է հաստոցային նկարչության կանոններին՝ կորցնելով արժանիքները։ Շպալերի դեկորատիվ սկզբունքները վերածնվել են 20-րդ դարի կեսին ժ․ Լյուրսայի և այլոց ստեղծագործություններում։ Պետրոսի օրոք, 1717 թվականին, Պետերբուրգում հիմնվել է շպալերի մանուֆակտուրա (գոյատևել է մինչև 1859)։

Հայաստանում շպալերային արվեստը սկզբնավորվել է 1960-ական թվականների կեսերից, տարբեր տեխնիկաների կիրառմամբ (հիմնականում «ռելիեֆային») ստեղծվում են գոբելեններ՝ դրանց տալով յուրօրինակ ազգային, ինքնատիպ լուծումներ։ Այդ ասպարեզում աշխատում են նկարիչներ Կ․ Եղիագարյանը, Ն․ Ասատրյանը, Հ․ Ղազարյանը, Մ․ Փարեմոլզյանը, Ա․ Ոսկերչյանը, Ա․Պարոնյանը և ուրիշներ։ Դ․ Իոսնջյանի նախանկարներով (1979, 1981) Ֆրանսիայում գործվել են «Հայոց այբուբենը» և «Վարդանանք» բարձրարվեստ գոբելենները։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 553)։*  |
**Ժամանակակից արվեստի համալսարանական թանգարան (ՄԱԻՀ)** (իսպ.՝ Museo Universitario Arte Contemporáneo), Մեքսիկայի ազգային ինքնավար համալսարանի կամպուսում գործող թանգարան։ Համարվում է Մեքսիկայի խոշորագույն հասարակական կառույցներից մեկը, որտեղ ներկայացված է ազգային և միջազգային ժամանակակից արվեստը։

Պատմություն
-----------

Բացվել է 2008 թվականի նոյեմբերի 27-ին։ Ընդգրկում և ներկայացնում է 1952 թվականից ստեղծված ժամանակակից արվեստի նմուշները։

Շենքի ճարտարապետն է Թեոդորո Գոնսալես դե Լեոնը, ով նաև Auditorio Nacional-ի, Reforma 222-ի և Մեխիկոյի Ռուֆինո Տամայոյի թանգարանի համահեղինակն է։ Շենքի ճարտարապետական դիզայնը հսկայածավալ պատուհանների թեք հարթակներով նման է Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն թանգարանի դիզայնին և մինիմալիստական ոճով՝ Լոնդոնի Թեյթ թանգարանին։

Շենքի կառուցումն սկսվել է 2006 թվականին, ավարտվել 2008 թվականին։ Ընդհանուր մակերեսը կազմում է 13,947 մ2 շինարարական երկու մակարդակներում, որից 3,300 նախատեսված է ցուցասրահների համար։ Թանգարանը կառուցվել է նախկին կայանատեղիի տարածքում։

Հավաքածու
---------

Ժամանակակից արվեստի համալսարանական թանգարանի հավաքածուն բաղկացած է 1.416 աշխատանքներից, 26 վավերագրական հավաքածուներից և 4 հարակից հավաքածուներից։

Բացման ցուցադրություններ
------------------------

Թանգարանը բացվել է 4 ժամանակակից ցուցահանդեսներով։ Առաջին ցուցահանդեսն անվանվել է«Recursos incontrolables y otros desplazamientos naturales», որը համադրել է Օլիվեր Դեբրուասը։ Ներկայացվել են արվեստագետներ Ռիչարդ Լոնգի, Ռոբերտ Մորիսի, Պիպիլոտի Ռիստի, Թոմաս Գլասֆորդի, Մելանի Սմիթի, Էդգար Օռլենտայի, Յան Հենդրիքսի և Գաբրիել Կուրիի 34 աշխատանքները։

Երկրորդ ցուցահանդեսը՝ «El Reino de Coloso: El lugar del asedio en la época de la imagen», համադրել է Լուիս Բարիոսը։ Ցուցադրվել են լուսանկարներ մամուլից, հատվածներ Ժան Լյուկ Գոդարի, Ալեքսանդր Սոկուրովի, Կլոդ Լանցմանի խաղարկային ֆիլմերից, Սանտիագո Ալվարես Ռամոնի կարճամետրաժ ֆիլմերից, երկու հատված Օսկար Մունյոսի և Ռաֆայել Լոսանո-Էրմերի կատարմամբ։

«Las líneas de la mano» ցուցադրությունը համադրել է Խիմենա Ակոստան։

Վերջին «Cantos Cívicos» NILC/Միգել Վենտուրա նախագիծը համադրել է Խուան դե Բիևեսը։

Պատկերասրահ
-----------

* Գլխավոր մուտքԳլխավոր մուտք
* Հետազոտությունների և վավերագրությունների կենտրոնՀետազոտությունների և վավերագրությունների կենտրոն
* 
* 
* ԳրադարանԳրադարան
* ԳրադարանԳրադարան
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  An introduction to MUAC, Mexico's new modern art museum

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
* Cuauhtémoc Medina Named Curator of Museo Universitario de Arte Contemporáneo Archived 2016-02-16 at the Wayback Machine.


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Ժամանակակից արվեստի համալսարանական թանգարան (ՄԱԻՀ)***էջը Վիքիպահեստում |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: no2009099541 · VIAF: 312872174 · WorldCat VIAF: 312872174 |

 |
**Եվտուշկա,** գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում, Ալթայի երկրամասում։ Գետաբերանը գտնվում է Պեսչանայա գետի աջ ափից 167 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կիլոմետր է։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցման պետական տվյալների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, Օբ գետի ջրօգտագործման մասն է Բիա և Կատուն գետերի միավորմամբ մինչև Բարնաուլ քաղաքը՝ առանց Ալեյ գետի։ Վերին Օբի գետային ենթաավազանն է մինչև Տոմի թափվելը։ (Վերին) Օբի գետային ավազանն է մինչև Իրտիշ թափվելը։

Աշխարհատեղեկատվական համակարգի ՌԴ տարածքի ջրատնտեսական շրջանացման տվյալներով՝

* Ջրային գրանցման տվյալների կոդ՝ 13010200312115100007972
* Հիդրոլոգիական ստուգման կոդ՝ 115100797
* Ավազանի կոդ՝ 13.01.02.003
* Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության ծավալի համար՝ 15
* Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության թողարկում՝ 1։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «ՌԴ ջրային գրանցման տվյալներ. Եվտուշկա»


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · ГВР |

 |
**Ֆերեդեյն Մ.Եսֆենդիառի**(հոկտեմբերի 15, 1930(1930-10-15), Բրյուսել, Բելգիա - հուլիսի 8, 2000(2000-07-08), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), б գրող-ֆանտաստ, փիլիսոփա և ֆուտուռոլոգ, տրանսհումանիստական շարժման հիմնադիրներից մեկը։
Այնուհետև նա փոխել է իր անունը FM-2030-ի՝ արտահայտելով նրա հույսը, որ կապրեր 100 տարի և 2030 թվականին կնշեր նրա ծննդյան 100-րդ տարեդարձը։

Աշխարհի քաղաքացի
----------------

Քանզի նա իրանացի դիպլոմատի որդի էր, նա տասնմեկ տարեկանում արդեն հասցրել էր ապրել տասնյոթ երկրներում։ Նա իր մանկության մեծ մասը անցկացրել է հյուպատոսություններում, դեսպանությունների և կառավարական գրասենյակներում, ապրել այնպիսի քաղաքներում, որպիսին են Լոնդոնը, Նյու Յորքը, Երուսաղեմը, Դամասկոսը և Լոս Անջելոսը։ Ի վերջո FM-2030 բնակություն է հաստատում Մայամիում։ Ֆրեյդունը իր կրթությունը սկսում է իրանի տարրական դպրոցում։ Այնուհետև շարունակեց անգլիայի դպրոցում, իսկ վերջում ֆրանսիական դպրոցում, նա անգամ մեկ քառոռդ տարի անցկացրել է կանանց մենաստանում, որտեղ նա միակ տղան էր։ Ճամփորդելով և հավաքելով մեծ փորձ՝ նա խոսել է սովորել մի քանի լեզուներով՝ արաբերեն, եբրայերեն և անգլերեն։ Այս ամենը FM-2030-ի պատկերացումը կյանքի մասին ավելի լայնացրեց, և նա կամաց-կամաց դառնում էր աշխարհի քաղաքացի։ Նա հավատում էր, որ ազգայնամոլությունը ավելորդ բան է։ «Չկան անօրինական ներգաղթողներ, կան միայն անիմաստ սահմաններ»,- ասել է նա։

### Ժամկետից շուտ ծնված

Եսֆենդիարին շարունակել է իր ուսումը Կալիֆորնիայի համալսարանում՝ Բերկլիում այնուհետև կալիֆորնիական համալսարանում՝ Լոս Անդջելեսում։

1948 թվականին այցելել է օլիմպիական խաղերը՝ որպես իրանական թիմի անդամ։ FM-2030 ծառայել է ՕՕՀ հաշտեցման միջազգային կազմակերպությունում, որը զբաղվում էր Պաղեստինի հարցերով 1952-1954 թվականներում։ Նա հրաժարվեց իր աշխատանքից ընտրելով գրողի ուղղին և հրատարակեց իր առաջին վեպը 1959 թվականին։ «The New York Herald Tribune» այս վեպը ներկայացվել է, որպես տարվա լավագույն վեպը՝ ռոմանտիկ և անհանգիստ Իրանը 1950 ականներին։ Գիրքը թարգմանվել է 11 լեզուներով և ներառված է ԱՄՆ արտաքին գործերի անպայման գրականության մեջ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Internet Speculative Fiction Database — 1995.
2. 1 2 3 4  Կերպարվեստի արխիվ — 2003.


|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Basketball-Reference.com (Եվրոպա) · ՖԻԲԱ · Internet Speculative Fiction Database |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 105494623 · ISNI: 0000000079966924 · LCCN: n88041487 · NKC: xx0012339 · NUKAT: n2012040452 · SUDOC: 24433823X · VIAF: 54611393, 79281971 · WorldCat VIAF: 54611393, 79281971 |

 |

 |
Չուրչխելա
**Չուրչխելա** (վրաց.՝ ჩურჩხელა՝ չորացված հատապտուղներ առանց կորիզների), հին վրացական ազգային քաղցրավենիք։ Այլ անվանումներով տարածվել է նաև Ադրբեջանում, Հայաստանում, Թուրքիայում, Կիպրոսում։

Սննդային արժեք
--------------

Գլյուկոզայի ու ֆրուկտոզայի (30-52 %), բուսական յուղերի, սպիտակուցների, օրգանական թթուների (1,1-2 %), ազոտային ու ֆենոլային նյութերի ու վիտամինների բարձր պարունակության շնորհիվ առանձնանում է բարձր սնուցող հատկություններով։

Հայտնի են չուրչխելայի Կախեթի մարզական, իմերեթական և այլ տեսակներ։

Պատրաստման եղանակ
-----------------

Պատրաստում են՝ թելի վրա հավաքված ընկույզն իջեցնելով ալյուրով խտացված խաղողահյութի մեջ։

### Կախեթական չուրչխելա

Կախեթական չուրչխելայի պատրաստման համար օգտագործում են թզի հյութ, ընդ որում՝ օգտագործում են պրեսավորված, էքստրակտիվ նյութերով առավել հարուստ վիճակում։ Հյութը եռացնում են 30 րոպե, 10-12 ժամ թողնում են՝ հովանա։ Բացացված հյութը ֆիլտրում են և կաթսայի վրա այնքան են գոլորշիացնում՝ մինչև շաքարի պարունակությունը հասնի 30-40 %-ի։ Անհրաժեշտությկան դեպքում իջեցնում են ստացված հեղուկի թթվայնությունը նրա մեջ կավճի կամ մարմարային ալյուրի ավելացմամբ (5 գ/լիտր)։ Խտացված հյութը 5-6 ժամ թողնում են և հեռացնում նստվածքը։ Այնուհետև, տաքացնում են մինչև 30 °C, ավելացնում ցորենի ալյուր և անընդհատ խառնելով եռացնում են մինչև ցանկալի խտության հասնելը։ Զանգվածի պատրաստ լինելը որոշում են թելի վրա անցկացված միջուկը նրա մեջ մտցնելով։ Ավելի լավ ջնարակելու համար մի քանի անգամ թելով միջուկը հանում են, թողնում են 2-3 ժամ, հետո նորից մտցնում են ստացված զանգվածի մեջ։ Կրկնում են այնքան, մինչև ստացվի 1,5-2 սմ հաստությամբ շերտ։ Չուրչխելան չորացնում են արևի տակ, 15-17 օր։ Այնուհետև տեղադրում են արկղերում, շերտերը ծածկում են և չոր ու հով տեղում թողնում են 2-3 ամիս։ Այս ընթացքում այն ձեռք է բերում համային երանգներ, որոնք բավականին մոտ են շոկոլադի համին։ Միջուկի համար օգտագործում են հունական ընկույզ, նուշ, պնդուկ, չամիչ, ծիրանի կամ դեղձի կորիզի միջուկ։ Դրանք ջրի մեջ պահվում են այնքան, որ կեղևազրկվեն, իսկ հետո բովում են թույլ շաքարային լուծույթում։

Այլ
---

Բացի կախեթականից՝ Վրաստանում պատրաստում են չուրչխելայի այլ տեսակներ։ Դրանց պատրաստման տեխնոլոգիաները տարբերվում են միջուկի ընտրությամբ, ջնարակում պարունակվող ալյուրի որակով, հյութի պատրաստման ռեժիմով։

Չուրչխելան վրացական ամանորյա սեղանի անփոխարինելի բաղադրիչներից է։

Ավելի հաճախ կարելի է հանդիպել Կրասնոդարի շրջանի ծովափնյա շրջաններում և Վրաստանում։

2011 թվականի սեպտեմբերին վրացական կառավարությունը ձևավորեց պատենտներ՝ չուրչխելայի և այլ ազգային սննդամթերնքերի համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Չուրչխելա, Վ. Վ. Պոխլյոբկինի Խոհարարական բառարան, 2002
2. ↑  Չուրչխելա, Լ. Ի. Զդանովիչի Խոհարարական բառարան, 2001
3. ↑  Խաչապուրին, չաչան ու սուլուգունին դարձան Վրաստանի պատենտավորված ապրանքանիշերը

Գրականություն
-------------

* *Похлёбкин В.В.* Чурчхела // Кулинарный словарь. — М.: Э (Эксмо), 2015. — С. 405. — 456 с.


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Չուրչխելա***էջը Վիքիպահեստում |
**Ցտեսություն, Աֆրիկա**` 1999 թվականի մրցանակակիր չադական ֆիլմ։ Այն Չադացի ռեժիսոր Մահամաթ Սալեհ Հարունի առաջին ֆիլմն էր, որտեղ նա նաև խաղաց գլխավոր դերը։ Վավերական դրաման կենտրոնանում է Հարունի գեղարվեստականացրած տարբերակին։

Սյուժե
------

Չադացի կինոռեժիսորը, ով ապրում է և աշխատում Ֆրանսիայում (Հարունը) վերադառնում է տուն`մոր մահվան լուրն ստանալուց հետո։ Նա ապշած է երկրի և ազգային կինեմատոգրաֆի դեգրադացված վիճակից։ Հանդիպելով թերահավատությանը իր ընտանիքի անդամների կողմից իր ընտրած կարիերայի նկատմամբ` Հարունը փորձում է պաշտպանել իրեն` մեջբերելով Ժան Լյուկ Գոդարին.«Կինեմատոգրաֆը ստեղծում է հիշողություններ»։ Կինոռեժիսոնը որոշում է ստեղծել մի ֆիլմ` նվիրված իր մորը` «ցտեսություն, Աֆրիկա» վերնագրով, սակայն անմիջապես կանգնում է մեծ խնդիրների առջև։ Կինոթատրոնները փակել են, և ֆինանսավորումն անհնար է ապահովել։ Ռեժիսորը նորից միանում է իր հին ընկերուհու հետ (Ելենա)։ Չադացիները խուսափում են նրանից` չկարողանալով տարբերել ֆիլմն ու իրականությունը, քանի որ նա հայտնվել էր ռեժիսորի նախորդ ֆիլմերից մեկում որպես ՄԻԱՎի զոհ։ Հարունն իմանում է Աֆրիկայի կինեմատոգրաֆի կործանման մասին հարևան երկրների ռեժիսորներից, բայց նաև գտնում է Իսսա Սերժ Կոելոին, ով նկարահանում էր իր առաջին ֆիլմը` *Դարեսսալամը*։ Գործերը վատ են ընթանում, և` համոզված, որ անհնարին է ստեղծել ֆիլմեր Աֆրիկայում, Հարունը մեկնում է Չադից հուսահատության մեջ` թողնելով իր տեսախցիկը մի երիտասարդի, ով օգնում էր իրեն։

Մրցանակներ
----------

Ֆիլմն արժանացել է հետևյալ մրցանակների`

* 1999 Amiens International Film Festival: Հատուկ Հիշատակում Լավագույն Լիամետրաժ Ֆիլմ անվանակարգում
* 2000 Kerala International Film Festival: FIPRESCI Մրցանակ (կապված Deveeri-ի հետ (1999))
* 1999 Venice Film Festival:'CinemAvvenire' Մրցանակ Լավագույն Առաջին Ֆիլմ անվանակարգում, Luigi De Laurentiis Մրցանակ` Հատուկ Հիշատակում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Awards, IMDb

Արտաքին հղումներ
----------------

* Description by U.S. distributor
* Bye Bye Africa(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
**Բրդի ազգային թանգարան** (անգլ.՝ National Wool Museum), թանգարան, որը պատմում է ավստրալիական բրդի, մանրաթելի և տեքստիլի պատմությունը ժամանակակից ցուցադրություններով, հանրային ծրագրերով և հատուկ միջոցառումներով։

Բրդի ազգային թանգարանը հիմնադրվել է Վիկտորիա նահանգի Ջիլոնգ քաղաքում, 1998 թվականին, որպես Ավստրալիական երկուհարյուրամյակի տոնակատարությունների մի մաս։ Տեղակայված լինելով Դենիս Լասելես ՍՊԸ-ի բրդի խանութում, Մուրամուլ 26 հասցեում, Ջիլոնգում, թանգարանը սկսել է իր աշխատանքը որպես Բրդի ազգային կենտրոն և բացվել է Նորին Մեծություն Էլիզաբեթ II թագուհու կողմից 1988 թվականի ապրիլի 14-ին։

Լինելով Վիկտորիայում Երկուհարյուրամյակի նախագծերից ամենանշանակալիներից մեկը` Բրդի ազգային թանգարանը դարձել է մշտապես այցելվող և զբոսաշրջիկների ժամանցի վայր` տեղավորելով երկու մշտական պատկերասրահներ, որոնք պատմում են Ավստրալիայի բրդի պատմության մասին, ինչպես նաև` երկու պատկերասրահներ` նվիրված համաշխարհային դասի ցուցահանդեսներին Ավստրալիայից և ամբողջ աշխարհից։

Ջիլոնգի տարածաշրջանային հանձնաժողովն ստեղծել է 1977 թվականին՝ որպես Վիկտորիայի կառավարության տարածաշրջանային նախագծերի մի մաս և կարևորել է բրդի արդյունաբերությունն առաջ մղելու համար բարձրորակ կենտրոնի ստեղծումը։ Բրդի ազգային կենտրոնի համար առաջարկներ եղել են սկսած 1979 թվականից։

Բրդի ազգային թանգարանը հիմնադրվել է Ջիլոնգի տարածաշրջանային հանձնաժողովի կողմից 1988 թվականին, որպես Ավստրալիայի միակ բազմակողմանի թանգարան` նվիրված բրդի արդյունաբերությանը տեղական, պետական, ազգային և միջազգային մակարդակներում։ Սկզբնապես թանգարանը բաղկացած էր երեք պատկերասրահներից, բուրդ վաճառողների գրասենյակներց և Ջիլոնգի բրդի փոխանակման կետից, որը համալիրի մաս էր։

Հիմա շենքում գտնվում են Բրդի ազգային թանգարանը, Դենիի խոհանոց ռեստորանը և Լամբիս գիշերային ակումբը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «National Wool Museum»
2. ↑  Geelong Regional Commission, National Wool Centre: minutes and reports Meeting 1979 (Oct.2)-1986 (Dec.9) 2.0405 Deakin University Library

Արտաքին հղումներ
----------------

* Բրդի ազգային թանգարանի պաշտոնական կայքը
**Մանչեստր**, նաև **Մանչեսթեր** (անգլ.՝ Manchester [ˈmæntʃɛstər]), քաղաք և մունիցիպալ շրջան է Մեծ Բրիտանիայի կենտրոնական մասում, Անգլիա երկրամասում։ Կես միլիոն բնակչություն ունեցող քաղաքը ունի տարածաշրջանում ամենամեծ ագլոմերացիան՝ 2.2 միլիոն բնակչությամբ։ Լիվերպուլը, Լիդսը,Լոնդոնը, Բիրմինգհեմը, Շեֆիլդը և Մանչեստրը համարվում են Մեծ Բրիտանիայի խոշորագույն քաղաքները։ Այն ներկայումս մշայութային, ֆինանսական և արդյունաբերական խոշոր մեգապոլիս է։ Ունի «սիթի»-ի կարգավիճակ։

Հայերը Մանչեստրում
------------------

Մանչեստի հայ համայնքը հիմնվել է 1863 թվականին, թեև հայերը (պոլսեցի վաճառականներ) այստեղ երևացել են 1830-ական թթ.: 1863 թվականի մարտին ընտրվել է գաղութային վարչություն։ Գաղութի ներքին գործերը տնօրինելու համար 1866 թվականին մշակվել է կանոնագիր, որը վերջնականապես հաստատվել է 1901 թվականին։ Գաղութը ղեկավարող գործադիր մարմինը ընտրվում էր ընդհանուր ժողովում, 2 տարին մեկ անգամ։ 1870 թվականին հայերը կառուցել են եկեղեցի (Ս. Երրորդություն, գործում է ցայսօր)։ 1911 թվականին Մանչեստրում բնակվող հայերի թիվը հասել է 550-ի, որը զգալիորեն մեծացել է առաջին համաշխարհային պատերազմի և ետպատերազմյան տարիներին, սակայն աստիճանաբար նվազել է հայերի՝ այլ վայրեր տեղափոխվելու հետևանքով։ 1965 թվականին Մանչեստրում հաշվվում էր 400 հայ, 1981 թվականին՝ 100: Մշտաբնակ հայերից բացի զգալի թիվ են կազմել Իրանից, Իրաքից, Լիբանանից սովորելու եկած հայ ուսանողները (1980 թվականին շուրջ 150 մարդ), որոնք ստեղծել են «Էրեբունի» միությունը։ 1907 թվականից գործում է ՀԲԸՄ Մանչեստրի մասնաճյուղը։

Աղբյուրներ
----------

1. ↑  Հովհաննես Բարսեղյան (2006)։ «Աշխարհագրական անունների հայերեն տառադարձության մասին որոշում»։ *Տերմինաբանական և ուղղագրական տեղեկատու*։ Երևան: 9-րդ հրաշալիք։ էջ 52։ ISBN 99941-56-03-9


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · Open Directory Project |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրիտանիկա · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Համառոտ հրեական · Հրեական Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Մեծ սովետական (1 հրտ.) · Universalis |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 4037286-8 · ISNI: 0000000098894196 · LCCN: n81042321 · NKC: ge129952 · SUDOC: 147123828 · VIAF: 146697625, 145353708 · WorldCat VIAF: 146697625, 145353708 |

 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 239)։*  |
Կարմիր բյուրեղ
**Կարմիր բյուրեղ,** Կարմիր խաչի և կարմիր մահիկի միջազգային շարժման երեք տարբերանշաններից մեկը։

Նկարագրություն
--------------

Միջազգային շարժումն ուներ երկու ընդհանուր խորհրդանշան` Կարմիր խաչը և կարմիր մահիկը։ Իսրայելի ազգային համայնքը հրաժարվել է օգտագործել այս խորհրդանիշները՝ դրանք համարելով կրոնական, և օգտագործել է Դավթի կարմիր վահանը։ Ուստի, որպես կրոնի և պետական պատկանելության հետ կապված չեզոք խորհրդանիշ՝ որոշվել է սպիտակ ֆոնի վրա ներառել ևս մեկ նշան՝ Կարմիր բյուրեղը։ Այս խորհրդանիշը հավասարապես օգտագործվում է կարմիր խաչի և կարմիր մահիկի հետ։

Այս խորհրդանիշի ընդունումը Իսրայելին թույլ տվեց մտնել Կարմիր խաչի և կարմիր մահիկի միջազգային շարժում, իսկ Իսրայելից ժամանած մասնագետներն այժմ կարող են բժշկական և հումանիտար օգնություն ցուցաբերել ամբողջ աշխարհին՝ խաղաղության ձգտման համար։

Կարմիր խաչի և կարմիր մահիկի շարժումը ներառում է 186 ազգային հասարակություն, Կարմիր խաչի և Կարմիր մահիկի միջազգային կոմիտեները։ Կարմիր խաչի և կարմիր մահիկի 29-րդ միջազգային համաժողովում, որը տեղի է ունեցել 2006 թվականին, լրացուցիչ խորհրդանշանն ընդունվել է ձայների երկու երրորդի մեծամասնությամբ։

Պատկերասրահ
-----------

* Կարմիր խաչԿարմիր խաչ
* Կարմիր մահիկԿարմիր մահիկ
* Դավթի կարմիր վահանԴավթի կարմիր վահան

Տես նաև
-------

* Կյանքի աստղ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Эмблемы Международного движения
2. ↑  Движение Красного Креста и Красного Полумесяца

Արտաքին հղում
-------------

* Բի-Բի-Սի
* Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեի կայքը
**« Մահացու վիրավորը»** (ռուս.՝ «Смертельно раненный»), ռուս նկարիչ Վասիլի Վերեշչագինի նկարը, որն ստեղծվել է 1873 թվականին։ Նկարը Վերեշչագինի բողոքն է ընդդեմ նվաճողական պատերազմների։

Ստեղծման պատմություն
--------------------

«Մահացու վիրավորը» կտավը դասվում է Վասիլի Վերեշչագինի Թուրքեստանյան շարքի նկարների թվում։

1867 թվականին Վերեշչագինը, ենթասպայի կարգավիճակով, մեկնել է Թուրքեստան, որտեղ նա ծառայել է գեներալ-նահանգապետ Կաուֆմանի մոտ։ Պատերազմի ժամանակ Վերեշչագինն իր հայրենակիցների մահվան ու տառապանքների ականատեսն է եղել։ Այնտեղ, Թուրքեստանում, ստեղծվել են nրա Թուրքեստանյան շարքի բոլոր նկարները։

Նկարագրություն
--------------

«Մահացու վիրավորը» նկարում նկարիչը ստեղծել է ցավից խելագարված ռուս զինվորի կերպարը։ Նրա դեմքը ցույց է տալիս մահվան սարսափը և վախը։ Զինվորը ձեռքերով սեղմել է իր կողքի վերձը, բայց նա դատապարտված է։ Դատելով զինվորի դիրքից՝ գետնին տարածված ստվերից կարելի է ասել, որ նա մինչև վերջին պահը փորձել է փրկվել, փախչել մահից։ Վառոդի ծխով լցված երկինքը, ամուլ հողը, տաք օրվա շիկացած մթնոլորտը ձևավորում են բնապատկերային միջավայր, որը ամբողջ տեսարանին տալիս է ավելի իրատեսական համոզվածություն։ Նկարը տարբերվում է կյանքի խորը ճշմարտությամբ, այն շնչում է մարդասիրության տաք զգացումով։

Վերևում՝ նկարի շրջանակի վրա, առկա է գրություն, որն արել է հենց Վերեշչագինը․ «Ախ, սպանեցին, եղբայրներ ..սպանեցին... Օ՛հ, իմ մահը եկել է…» (ռուս.՝ «Ой убили, братцы! ..убили …ой смерть моя пришла!…»)։

Վերաբերմունքը նկարչի նկարի նկատմամբ
-----------------------------------

Վերեշչագինի ստեղծագործական ողջ գործի համար բնորոշ է զավթղական պատերազմների դեմ բողոքի արտահայտությունը։ Վերեշչագինի նկարների հակամիլիտարիստական ուղղվածությունն արդյունք է կյանքի դիտարկումների և նկարչի մտորումների։ Բայց պատերազմի հանդեպ ատելության հետ մեկտեղ, իր նկարներում Վերեշչագինը ցույց է տալիս սովորական ռուս զինվորի ողջ հերոսությունը։

«Ես սրտիս շատ մոտ եմ ընդունում այն, ինչ նկարում եմ. լացում եմ (բառացիորեն) յուրաքանչյուր վիրավորի և սպանվածի վիշտը»,– գրել է Վերեշչագինը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Кондратович Н.А.* Верещагин. — М.: Русское энциклопедическое товарищество, 2003. — С. 16. — 32 с. — ISBN 5-901227-28-X
2. ↑  *Кузнецова Э.В.* Исторический и батальный жанр: Беседы о русской и советской живописи. — М.: Просвещение, 1982. — 192 с. с.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Государственная Третьяковская галерея — каталог собрания / Я. В. Брук, Л. И. Иовлева. — М.: Красная площадь, 2001. — Т. 4: Живопись второй половины XIX века, книга 1, А—М. — С. 155. — 528 с. — ISBN 5-900743-56-X
* «Մահացու վիրավորը» Archived 2018-07-01 at the Wayback Machine.
* Картина В.В. Верещагина «Смертельно раненый»
* Верещагин
**Մարտական խոզեր** (ռուս.՝ Боевые свиньи), արտահայտություն, որն օգտագործվում է հին և նոր ժամանակներում տարբեր պետությունների բանակներում մարտական նպատակներով կիրառված խոզերին անվանելու համար։

Մարտական կիրառություն
---------------------

Մարտական խոզերն օգտագործվել են պատերազմական փղերի դեմ հնագույն պատերազմներում։ Պլինիոս Ավագը պնդում էր, որ փղերը վախեցան, երբ լսեցին խոզերի ծղրտոցը և սկսեցին նահանջել։ Հռոմեացիները նաև օգտագործել են պատերազմական խոզեր՝ Պիրրոսի փղերին վախեցնելու համար մ.թ.ա. 275 թվականին։ Իսկ Պրոկոպիոս Կեսարացին իր «Պատմություն պատերազմների» գրքում մեջբերել է Եդեսիայի պաշտպանների արձանագրությունները, որտեղ խոսվում է Խոսրով Ա-ի փղերին պատից վախեցնելու համար խոզերի օգտագործման մասին։

Պատմական վկայություններ կան նաև Պոլյանուսից և Կլավդիոս Էլիանից «Կրակոտ» կամ «Կրակոտ խոզերի» օգտագործման մասին։ Երկու հեղինակներն էլ պնդում են, որ Անտիգոնոս II Գոնատասը, պաշարելով Մեգարան մ.թ.ա. 266 թվականին, խոզերին խեժով պատել և այրել է ՝ բաց թողնելով թշնամու մարտական փղերի դեմ։ Փղերը սարսափեցին և սպանեցին իրենց մեծ թվով զինվորներին։

Ժամանակակից կիրառություն
------------------------

Ռուսաստանի Ներքին գործերի նախարարության, Մոսկվա քաղաքի կինոլոգիական ստորաբաժանումներից մեկում, խոզը ծառայության մեջ է։ Շան հետ վարողները քարշ են տվել խոզին` պայթուցիկ որոնելու համար։ Երբեմն նա կանչերի է դուրս գալիս ծառայողական շների հետ։

Իսրայելացի վերաբնակիչները, մեկ տարվա ջանքերից հետո, հրաժարվեցին ահաբեկիչների վրա հարձակվելու համար վարժեցված պատերազմական խոզեր բուծելու գաղափարից։ Ենթադրվում էր, որ այս «Կեղտոտ», իսլամի տեսանկյունից, կենդանիները կվախեցնեն պոտենցիալ ահաբեկիչներին։ Նախագծի նախաձեռնողների կարծիքով՝ մոլեռանդները կվախենան իրենց կյանքը վտանգել մի վայրում, որտեղ խոզերը կարող են հարձակվել իրենց վրա, քանի որ դա կարող է արժենալ նրանց տեղը դրախտում։ Այնուամենայնիվ, պրակտիկան ցույց է տվել, որ խոզերին դժվար է վարժեցնել և խուսափել մարդկանց նկատմամբ ագրեսիվ պահվածքից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Плиний Старший. VIII, 9
2. ↑  Элиан. О природе животных. I, 38
3. ↑  Прокопий Кесарийский. Война с готами IV.14.30-43.
4. ↑  Полиэн. Стратегемы. IV.6.3
5. ↑  Элиан. О природе животных. XVI.36
6. ↑  «Российские боевые свиньи вынюхивают взрывчатку» — Новости(չաշխատող հղում)
7. ↑  «В Израиле свернут проект разведения антитеррористических свиней» Archived 2011-08-14 at the Wayback Machine. lenta.ru, 11.12.2006.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Израиль: проект «Боевые свинки» потерпел неудачу Archived 2020-02-14 at the Wayback Machine.
* Свиньи борются с терроризмом
**Տիգրան**, Արշակունիների տոհմի իշխան, ով ապրել է չորրորդ դարի երկրորդ կեսին և հինգերորդ դարի առաջին կեսին։

Ըստ ժամանակակից ծագումնաբանությունների՝ Տիգրանը Խոսրով Դ թագավորի և Զրվանդուխտի որդին էր, Արշակի եղբայրը։ Տիգրանի հայրը՝ Խոսրով Դ թագավորը, եղել է Արշակունիների արքայատոհմի թագավոր, ով առաջին հայ միապետն էր, որ ծառայել է որպես Արևելյան Հայաստանի պատվիրատու թագավոր Սասանյանների օրոք, կառավարել է 387 թվականից մինչև 389 թվականը։ Նրա մայրը՝ Զրվանդուխտը, Սասանյանների արքայատոհմի արքայադուստր էր, Շապուհ III-ի քույրը, ով կառավարել է 383 թվականից մինչև 388 թվականը։

Տիգրանը կոչվել է իր նախահայր Տիգրան VII-ի անունով, ով հայտնի է նաև որպես բռնակալ և կոչվել է Տիրան, Տիգրանին նաև անվանակոչել են ի պատիվ Արտաշեսյանների տոհմի Տիգրան անունով միապետների։ Տիգրանի անունը Արտաշեսյանների արքայատոհմի ամենատարածված արքունական անունն էր, եղել է Հայաստանի հնագույն թագավորների շարքում։ Նրա ծննդյան թիվը անհայտ է, ծնվել է իր հոր թագավորության օրոք և մեծացել Արևելյան Հայաստանում։ Հայտնի չէ՝ նա ընդունել է քրիստոնեությունը թե զրադաշտականությունը։

389 թվականին Սասանյանների տոհմի թագավոր Բահրամ IV-ը գահընկեց է արել Խոսրով Դ-ին, ապա բանտարկել Տիզբոնում։ Բահրամ IV-ը դժգոհ էր Խոսրով Դ-ից։ Բահրամ IV-ին դուր չէր գալիս Խոսրով Դ-ի պահվածքը, նրան համարում էր չափազանց ինքնավստահ, որովհետև Խոսրով Դ թագավորը Սասանյանների թագավորությունում առանց իրենց տեղյակ պահելու և խորհրդակցելու կատարում էր տարբեր գործողություններ։ Բահրամ IV-ը 389 թվականին փոխարինել է Խոսրով Դ-ին՝ իր եղբոր՝ Վռամշապուհին որպես Սասանյան պատվիրատու թագավոր Արշակունյաց տոհմից։ Դրանից հետո, Զրվանդուխտի, Տիգրանի և Արշակի ճակատագիրն անհայտ է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Toumanoff, *Manual genealogy and chronology for the Christian Caucasus (Armenia, Georgia, Albania)*, p.76
2. 1 2  Faustus of Byzantium, *History of the Armenians*, Book VI, Chapter 1
3. ↑  Hovannisian, *The Armenian People From Ancient to Modern Times, Volume I: The Dynastic Periods: From Antiquity to the Fourteenth Century*, p.48
4. ↑  Kurkjian, *A History of Armenia*, p.108
5. ↑  Hovannisian, *The Armenian People From Ancient to Modern Times, Volume I: The Dynastic Periods: From Antiquity to the Fourteenth Century*, p.85

Աղբյուրներ
----------

* Faustus of Byzantium, History of the Armenians, 5th century
* C. Toumanoff, Manual genealogy and chronology for the Christian Caucasus (Armenia, Georgia, Albania), ED. Aquila, Rome, 1976
* R.G. Hovannisian, The Armenian People from Ancient to Modern Times, Volume 1: The Dynastic Periods: From Antiquity to the Fourteenth Century, Palgrave Macmillan, 2004
* V.M. Kurkjian, A History of Armenia, Indo-European Publishing, 2008
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոմս Մոնտե-Քրիստո (այլ կիրառումներ)

«**Կոմս Մոնտե Քրիստո**» կամ «**Gankutsuou: The Count of Monte Cristo**» (ճապ.՝ 巌窟王 *Գանկուցուո։*, բառացիորեն «Քարանձավի արքան» — վեպի անվանումը ճապոներեն թարգմանությամբ), անիմե, Ալեքսանդր Դյումայի համանուն վեպի մոտիվներով։

Անիմեում օգտագործվում է շատ օրիգինալ նկարչություն՝ առաջին պլանում ստատիկ նախշերով ֆոնի վրա շարժվող ուրվագծեր և գրադիենտներ՝ հետին պլանում։ Տրանսպորտը և ինտերիերի որոշ դետալներ ստեղծված են եռաչափ գրաֆիկի օգտագործությամբ։

Սյուժե
------

Երիտասարդ ջենտլմեն Ալբեր դե Մորսերը իր ընկեր Ֆրանցի հետ ուղևորվում է ճանապարհորդության։ Խորհրդավոր կոմս Մոնտե-Քրիստոյի հետ հանդիպումն արմատապես փոխում է Ֆրանցի կյանքը, և պատանին ներքաշվում է կոմսի վտանգավոր խաղի մեջ, երազելով վրեժ լուծել նախկին ընկերներից, որոնց թվում էր նաև Ալբերի հայրը։

Գլխավոր հերոսներ
----------------

**Կոմս Մոնտե-Քրիստո** — (Էդմոն Դանտես, նաև Գանկուցուո) — գլխավոր կերպարը։ Նրա նշանակետն է վրեժխնդրությունը՝ ամենասուր եղանակով։

**Ալբեր դե Մորսեր** — կոմս դե Մորսերի որդին, ով անցյալում «փչացրել» է Էդմոն Դանտեսի կյանքը, դրա համար կոմսը նրանից վրեժխնդիր է լինում։

**Ֆրանց դե Էպինե** — Վալենտինա դե Վիլֆորի պարտադրված ամուսինը, Ալբեր դե Մորսերի ընկերը, դե Էպինե բարոնի որդին, որը դուելի ժամանակ սպանվում է Նուարտե դե Վիլֆորի կողմի։

**Հայդե** — կոմսի ստրկուհին։

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Կոմս Մոնտե-Քրիստո» անիմեն(անգլ.) *Anime News Network* կայքի հանրագիտարանում
* «Կոմս Մոնտե-Քրիստո» անիմեն(անգլ.) *AniDB*-ի արխիվներում
**Պարո** (ձոնգքհա՝ སྤ་རོ་), քաղաք Բութանի արևմուտքում, 15 000 բնակչությամբ, գտնվում է 2400 մետրի վրա։ Պարոն համարվում է Պարո վարչաշրջանի կենտրոնը։

Պատմություն
-----------

XVII դարից բութանցիները սկսել են ամրապնդվել, պաշտպանվելով Տիբեթից եկող հարձակումներից։ Ընդ որում Պարոն շատ մեծ դեր է ունեցել, քանի որ Պարոյով է անցնում միակ հարմար ճանապարհը Տիբեթ՝ Չումբի և Սիկկիմե արահետով։ Պարո քաղաքը համարվել է Պարո մարզի մայրաքաղաքը։

Պարոյի առաջնորդը ակտիվորեն մասնակցել է Բութանի իշխանության համար պայքարին 19-րդ դարի վերջում։ Ուգյեն Վանգչուկին հաջողվել է երկիրը միավորել, և 1907 թվականին Պունկխանում նա իրեն նշանակում է Բութանի թագավոր։

Տրանսպորտ և տնտեսություն
------------------------

Փողոց
Դեռ 1958 թվականին Ջավահառլալ Ներուն իր դստեր՝ Ինդիրա Գանդիի հետ գնացել է Պարո յակերով։ Սահմանային Պխունչոլինգ և Թհիմփհու քաղաքների ճանապարհաշինությունից հետո, 60-ական թվականների քարավաններով փոխադրումը դարձավ մեքենաներով։

Պարոում է գտնվում երկրի երկու օդանավակայաններից մեկը՝ Պարոյի օդանավակայանը, որը մտնում է աշխարհի 10 ամենավտանգավոր օդանավակայանների մեջ։

Պարոյի սարահարթում աճեցնում են բրինձ, խնձոր, կարտոֆիլ։

Զբոսաշրջություն
---------------

Զբոսաշրջիկների այստեղ գալու ժամանակը համընկնում է ցեչու տոնին, որի ժամանակ հյուրերի թիվն անցնում է մի քանի հազարից։

Պարոյի տեսարժան վայրերը և շրջակայքը
-----------------------------------

Կամուրջ
* Բուդդայականության տաճար Դունցե-լակխանգ, XV դար,
* Ամրոց Դրուկգյալ-ջոնգ,
* Բուդդայականության տաճար Կիչու-լակխանգ, կառուցված Տիբեթի արքա Սոնգցեն Գամպոյի կողմից, VII դար,
* Բութանի ազգային թանգարան,
* Ամրոց Րինպունգ-ջոնգ, XVII դար,
* Վանք Տակցանգ-լակխանգ («Վագրի բույն»),
* Ավանդական գյուղացիական տներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Согласно рейтингу Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine. агентства Reuters.

Պատկերասրահ
-----------

* Գլխավոր աշտարակըԳլխավոր աշտարակը
* Կյուչու ԼականգԿյուչու Լականգ
* ՐիպունգՐիպունգ
* Տակցանգ վանքՏակցանգ վանք
* ԿամուրջԿամուրջ
* 
* Րիպունգ Ջոնգի տեսքըՐիպունգ Ջոնգի տեսքը
*

Արտաքին հղումներ
----------------

* Paro travel guide в Викигиде (անգլ.)
* Путешествие в Бутан в 1995 году и очерк Бутана
* Паро — ворота страны
* Paro Map — Satellite Images of Paro
* GeoHack — Paro, Bhutan
**Աթենքի համալսարանի պատմության թանգարան** (հուն․՝ Οικία Κλεάνθη - Σάουμπερτ), Հունաստանի մայրաքաղաքի նորացված թանգարաններից մեկը, որի ցուցադրությունում ցուցադրվում են Աթենքի համալսարանի ձևավորման պատմության առարկաները։

Տեղադրություն
-------------

Թանգարանը գտնվում է Աթենքի կենտրոնական մասում Պլակա շրջանում, Tholou փողոց (Θόλου), 5։

Պատմություն
-----------

Կառույցը, որտեղ գտնվում է թանգարանը, գոյություն ուներ դեռևս Օսմանյան ժամանակաշրջանում, սակայն այն զգալիորեն վերակառուցվել է 1831-1833 թվականներին Ստամաթիս Կլանտիսի և Էդվարդ Սկաբերտի կողմից։

1837 թվականից 1841 թվականը թանգարանը տեղակայվեց նորաստեղծ Աթենքի համալսարանում։ 1861 թվականին Ստամաթիս Կլանտիսը շենքը որպես մասնավոր սեփականություն վաճառել է և մինչև 1862 թվականը շենքը տարբեր կազմակերպություններին է պատկանել։

1945 թվականին առանձնատունը ճանաչվել է որպես ճարտարապետական հուշարձան, իսկ 1959 թվականից համալսարանի ղեկավարությունը սկսեց շենքին վերադարձնել իր իրավասությանը։

1987 թվականի մայիսին Մահալիս Ստաֆոպուլոսի ղեկավարությամբ, Աթենքի բարձրագույն ուսումնական հաստատության 150-ամյակի կապակցությամբ հիմնադրվեց համալսարանի պատմության թանգարանը։

Հավաքածու
---------

Թանգարանի հավաքածուում կան մի շարք հազվագյուտ բուհական հրատարակություններ, ձեռագրեր, փաստաթղթեր, ռեկտորների և պրոֆեսորների դիմանկարներ, դիպլոմների նմուշներ, գիտական գործիքներ, լուսանկարներ և մեդալներ։

Ցուցահանդեսը գտնվում է շենքի առաջին և երկրորդ հարկերում և ներկայացնում է առաջին բուհական ֆակուլտետների զարգացման թեմատիկ լուսաբանումը․ բժշկության, իրավունքի, փիլիսոփայության և աստվածաբանության դպրոցները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Museum of the History of Athens University
2. ↑  Athens University History Museum on athensmuseums.net

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք Archived 2011-07-21 at the Wayback Machine. (անգլերեն) (հուն.)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 173080288 · WorldCat VIAF: 173080288 |

 |
**Ազգային հիշողության թանգարան**  (ռումիներեն՝ Muzeul Memoriei Neamului), թանգարան Քիշնևում, Մոլդովայում։ Նվիրված է Բեսարաբիայի և Հյուսիսային Բուկովինայի` խորհրդային օկուպացիայի զոհերին, ինչպես նաև` ոգեկոչում է տարածաշրջանում հակակոմունիստական դիմադրության զոհերի հիշատակը։

Ընդհանուր նկարագիր
------------------

Հիմնադրվել է նախկին քաղբանտարկյալ և այլախոհ Վադիմ Պիրոգանի կողմից։ Թանգարանը տեղակայված է Կոստակե Նեգրուցի փողոց, համար չորս հասցեում և աջակցություն է ստանում «*Կոմունիստական ռեժիմի և ռումինական բանակի պատերազմի վետերանների ասոցիացիա*» հասարակական կազմակերպության կողմից։

1990-ական թվականներին Միհայիլ Ուրսակեն, որը գրավված Բեսրաբիայում 1940-ական թվականների "Arcașii lui Ștefan" դիմադրության կազմակերպության անդամ էր, հիմնադրել է փոքր թանգարան, որն ուներ երկու սենյակ։ Ասոցիացիան կազմալուծվել է, և դրա ցուցանմուշները դարձել են Պատմության ազգային թանգարանի հիմքը։ 3-4 տարի անց, նախկին քաղբանտարկյալ Վադիմ Պիրոգանը, որը Խորհրդային Միության կողմից 1941 թվականին դատապարտվել էր հինգ տարվա աշխատանքային ճամբարի Իրկուտսկում, որոշել է Նիկոլաս Կեիրակի հետ միասին վերակառուցել թանգարանն իրենց վարձակալած 70 մ. քառակուսի սենյակում։

2010 թվականի Մոլդովայի կառավարությունը որոշել է ստեղծել Կոմունիզմի զոհերի առանձին թանգարան, ամենուայնիվ, 2015 թվականի դրությամբ այդպիսի թանգարան դեռևս չի բացվել։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  GeoNames — 2005.
2. ↑  Prim-ministrul Vlad FILAT a prezidat astăzi şedinţa ordinară a Guvernului(չաշխատող հղում)
**Հայկական երազանք կուսակցություն,** քաղաքական կուսակցություն Հայաստանում։ Այն հիմնադրվել է 2018 թվականին և ներկայումս ղեկավարում է Արմեն Մկրտչյանը։

Պատմություն
-----------

Կուսակցության հիմնադիր համագումարը տեղի է ունեցել 2018 թվականի հոկտեմբերի 24-ին, նախագահ է առաջադրվել Արմեն Մկրտչյանը։ Թեև կուսակցությունն անմիջականորեն չի մասնակցել 2018 թվականի Հայաստանի խորհրդարանական ընտրություններին, կուսակցության մի քանի անդամներ առաջադրվել են «Մենք» դաշինքի ընտրական ցուցակով։ Ընտրությունների արդյունքում «Մենք» դաշինքը հավաքել է ընտրողների ձայների ընդամենը 2,0%-ը՝ չկարողանալով որևէ մանդատ ստանալ Ազգային ժողովում։

«Հայկական երազանք» կուսակցությունը ընտրություններից հետո շնորհավորել է ընտրություններում հաղթած «Իմ քայլը» դաշինքին և Նիկոլ Փաշինյանին՝ վարչապետ ընտրվելու կապակցությամբ։ Կուսակցությունն այնուհետև հայտարարել է, որ ընտրություններն անցել են ազատ և արդար, և որ քաղաքացիները վերջնականապես մերժեցին նախկին իշխող «Հանրապետական» կուսակցությանը։

Կուսակցությունը որևէ ներկայացուցչություն չունի Ազգային ժողովում և ներկայումս գործում է որպես արտախորհրդարանական ուժ։

Գաղափարախոսություն
------------------

Կուսակցության հայտարարության մեջ ասվում է, որ՝ «թավշյա հեղափոխությունը Հայաստանի քաղաքացիների ուսերից հանեց քրեաօլիգարխիկ համակարգի ծանր լուծը, և այժմ հեղափոխության վերջնական հաղթանակին հասնելու համար պետք է ստեղծվի կառավարման նոր, իրապես ժողովրդավարական քաղաքական և տնտեսական համակարգ»։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Նոր կուսակցություն. «Հայկական Երազանք» | Առավոտ - Լուրեր Հայաստանից» (հայերեն)  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)
2. ↑  «ՀՀ-ում ստեղծվեց ևս մեկ կուսակցություն՝ «Հայկական Երազանք», որը կմասնակցի առաջիկա խորհրդարանական ընտրություններին (տեսանյութ)»։ *www.tert.am* (հայերեն)  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)(չաշխատող հղում)
3. ↑  ««Հայկական Երազանք» կուսակցությունը դատապարտում է ընտրական օրենսգրքի տապալումը»։ *Armtimes.com* (հայերեն)  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)
4. 1 2  «Հայաստանում ստեղծվեց քաղաքական նոր կուսակցություն՝ «Հայկական Երազանք»»։ *1TV* (հայերեն)  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)
**Ամիր Նեզամի տուն** (պարսկերեն։ خانه امیرنظام,*Хане-є Амір Незам*, ադրբեջաներեն։ Emir Nizamin evi), պատմական շենք Իրանի Թավրիզ քաղաքի հնագույն թաղամասերից մեկում։ Շենքի տարածքը զբաղեցնում է 1200 մ²։ Շինությունը կառուցվել է թագաժառանգ Աբբաս-Միրզայի օրոք (1789–1833 թվականներ)։ Վերակառուցվել է Հասան Ալի խանի և Ամիր Նիզամ Ալ Գարրուսի օրոք, վերջինիս կառավարման շրջանում եղել է կառավարական նստավայր։ Հետագայում կառույցը ժառանգել են հաջորդները։ Որոշ ժամանակ շինության մասին ոչ ոք հոգ չի տարել։ Այդ ամենը հանգեցրել է նրան, որ շինությունը հայտնվել է բավականին վատ վիճակում և քննարկումներ կային քանդելու և տեղում դպրոց կառուցելու մասին։ Սակայն շինությունը գնել է մշակութային ժառանգության կազմակերպությունը, ժողովրդական արհեստների և զբոսաշրջության ընկերությունը։ 1993-2006 թվականներին տեղի է ունեցել մեծ վերանորոգում, որից հետո ստացել է ազգային ժառանգության կարգավիճակ։

Ճարտարապետությունը
------------------

Տունն ունի երկու հարկ։ Ներքին և արտաքին հարկերում կան այգիներ ու լողավազաններ։ Պատշգամբի ճակատի ողջ երկարությամբ կան 16 սյուներ։ Վերի հարկում կան վիտրաժներով շարժական պատուհաններ։ Նկուղը բավականին մեծ է, որտեղ կա լողավազան։

Թանգարանի սրահները
------------------

Առաջին հարկ

* Մետաղադրամներ
* Կտորեղեն
* Ապակեղեն
* Մետաղական իրեր
* Երաժշտություն

Երկրորդ հարկ

* Քարերի սրահ
* Զենք
* Ճարտարապետություն
* Փականներ
* Լապտերներ

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *راهنمای موزه، معاونت فرهنگی و ارتباطات سازمان میراث فرهنگی آذربایجان شرقی سال ۱۳۸۶*

Աղբյուրներ
----------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Ամիր Նեզամի տուն Վիքիպահեստում |

* Պարսկերեն Վիքիպեդիա