**Ինքնանկար սև շան հետ** (ֆր.՝ Autoportrait au chien noir), ֆրանսիացի բնանկարիչ Գյուստավ Կուրբեի 1842 թվականին նկարած և 1844 թվականին վերջացրած կտավը։ Պահվում է Փարիզի Փոքր պալատում։

Նկարագրություն
--------------

Նկարի վրա պատկերված է գլխարկով երիտասարդ, ով նստած է գետնին՝ սև շան կողքին։ Մեծ ժայռակտորին հենված՝ նա նայում է հանդիսատեսին, իսկ ձեռքին փոքրիկ ծխամորճ կա։ Նրա մեջքի հետևում՝ խոտերի մեջ, դրված է գիրք և ձեռնափայտ։ Հեռվում մենք տեսնում ենք հովտի բնանակարը՝ ծառերն ու բլուրները մասամբ ամպամած երկնքի ֆոնին։ Նկարչի ստորագրությունն ու նկարման թիվը կապույտ գույնով գրված են ձախ կողմում։

Պատմություն
-----------

Այս նկարը հանդիսանում է Կուրբեի առաջին աշխատանքը, որն ընդունվել է Փարիզյան սալոն։ Լուվրում կայացած ցուցահանդեսի պաշտոնական կատալոգի մեջ կտավն ունի 414 գույքային համարը և կոչվում է «*Հեղինակի նկարը*» (ֆր.՝ Portrait de l'auteur)։

Կուրբեն 1844 թվականի փետրվարի 21-ի ծնողներին ուղղված նամակում գրում է, որ նկարիչ Նիկոլ-Օգյուստ Գեսեի խորհրդով, ով եկել է նրան այցելելու դը լա Արպ փողոցում գտնվող Նարբոնիի հին քոլեջում տեղակայված արհեստանոցում, նա չորրորդ անգամ սալոնի ժյուրիին կներկայացնի նկարների մի շարք։ Բացի «*Ինքնանկար*» կտավից նա սալոն ուղարկեց «*Լոտան ու իր աղջիկները*» և «*Բնանակար*» կտավները։ Բայց ցուցահանդեսի մեջ է ընդգրկվել միայն «*Ինքնանկարը*»։ Կուրբեն այս նամակում հիշատակել է, որ նկարը թվագրվում է 1842 թվականին։ Նույն թվականին նա նկարում է շան հետ ավելի փոքր չափսերով ևս մի ինքնանկար («*Հեղինակի նկարը շան հետ*», Պոնտարլեի թանգարան)։ Շունը, որի մասին գնում է խոսքը սպանիել է, որին մինչև մայիս նվիրել էին նկարչին։

Նկարի վերլուծությունը ցույց է տվել, որ կտավը օգտագործվել է կրկնակի անգամ և նկարի տակ գտնվում է ևս մեկ նմանատիպ մոտիվով նկար։ Ենթադրվում է, որ նկարը սալոնում ցուցադրվել է փոքր ինչ կորացած ձևով։

1844 թվականից հետո նկարը նորից ցուցադրվել է Կաստանյարի ցուցահանդեսում։ 1909 թվականին Ջուլիետա Կուբրեն այն փոխանցել է Փարիզին։

Վերլուծություն
--------------

Կուբրեն իրեն պատկերել է այդ ժամանակվա բոհեմական ոճով հագնված՝ սև թիկնոցով, զոլավոր տաբատով և երկար մազերով։ Լանդշաֆտն ենթադրաբան իրենից ներկայացնում է մասամբ հորինված Բոնեվոյի հովիտը (Դու)։ Կուրբեն՝ իրեն նկարելով բաց երկնքի տակ, շարունակում է 17-րդ դարի անգլիացի ինքնանկարիչների սովորույթը։

Զգացվում է, որ ստեղծագործության ոճի և մոտիվի վրա իրենց ազդեցությունն են թողել Թեոդոր Ժերիկոյի աշխատանքները, իսկ Ֆրանշ-Կոնտե լանդշաֆտի «օձային գիծը» փոխ է առնված Ուիլյամ Հոգարթից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9
2. ↑  Notice du Salon de 1844, base Salons, musée d’Orsay. Le catalogue a été publié par Vinchon, fils et successeur de Mme Ve Ballard, imprimeur des Musées Royaux, rue J.-J. Rousseau, n° 8.
3. ↑  Petra Ten-Doesschate Chu, *Correspondance de Courbet*, Paris, Flammarion, 2007.
4. ↑  Ten-Doesschate Chu.
5. ↑  Hélène Toussaint, in *Courbet (1819—1877)*, catalogue de l’exposition, Paris, RMN, 1977.
6. ↑  "Addendum ", in *Gustave Courbet (1819—1877)*, Paris, RMN, 1977.
7. ↑  Hélène Toussaint.
8. ↑  Ségolène Le Men, «Les „incipit" de Courbet et l’autoportrait», in Fabrice Flahutez (dir.), *Visage et portrait, visage ou portrait*, Nanterre, Presses universitaires de Paris-Nanterre, 2010․


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |

 |