recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Աննա Դիմնա** (լեհ.՝ Anna Dymna, օրիորդական անունը՝ Աննա Ձյադիկ լեհ.՝ Anna Dziadyk, հուլիսի 20, 1951(1951-07-20), Լեգնիցա, Wrocław Voivodeship, Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն), հայկական արմատներով կինոյի և թատրոնի լեհ դերասանուհի, գրող, հաղորդավար, հասարակական գործիչ։

Կենսագրություն
--------------

Աննա Դիմնան ծնվել է 1951 թվականի հուլիսի 20-ին Լեհաստանի Լեգնիցա քաղաքում՝ հայկական արմատներ ունեցող ընտանիքում։ Ավարտել է Կրակովի բարձրագույն թատերական ուսումնարանը։ 1971՝ թվականից սկսած նկարահանվում է զանազան ֆիլմերում, իսկ 1973 թվականից ընդգրկված է Կրակովի հին թատրոնի հիմնական դերասանական կազմում։ 1990 թվականից սկսած դասավանդում է Կրակովի համալսարանում։ Աննա Դիմնան ծավալել է նաև բեղուն հասարակական գործունեություն։ Նրա նախաձեռնությամբ տեղի են ունեցել բազմաթիվ բարեգործական միջոցառումներ, որոնց նպատակն է եղել օգնություն ցուցաբերել փախստականներին և հաշմանդամներին։ 2001 թվականին, հաշմանդամների համար նա կազմակերպում է երաժշտության և թատրոնի փառատոն, որը հետագայում ստանում է ամենամյա բնույթ։ Աննա Դիմնան պարգևատրվել է մի շարք լեհական և միջազգային հեղինակավոր մրցանակներով և պարգևներով։

Անձնական կյանք
--------------

Աննա Դիմնան ամուսնացել է երեք անգամ։ 1973 թվականին նա ամուսնանում է լեհ դերասան և սցենարիստ Վեսլավ Դիմնիի (լեհ.՝ Wiesław Dymny) հետ, ով դժբախտ պատահարի հետևանքով վախճանվում է 1978 թվականին։ Երկրորդ անգամ Աննան ամուսնանում է 1983 թվականին՝ Զբիգնեվ Շոտայի (լեհ.՝ Zbigniew Szota) հետ։ Այս ամուսնության արդյունքում 1986 թվականին ծնվում է Աննայի միակ զավակը՝ Միխալ Շոտան (լեհ.՝ Michał Szota)։ 1989 թվականին Աննան ամուսնալուծվում է։ Նրա այժմյան ամուսինը լեհ դերասան, թատերական ռեժիսոր, Կրակովի հին թատրոնի տնօրեն Կշիշտով Օժեխովսկին (լեհ.՝ Krzysztof Orzechowski) է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  filmportal.de — 2005.
2. ↑  "Portal wiara.pl". Արխիվացված է the original 2011 թ․ նոյեմբերի 26-ին. Retrieved 2016 թ․ մայիսի 15.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · ČSFD · Filmportal · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ · MusicBrainz |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNE: XX4988181 · BNF: 150145561 · GND: 121336654 · ISNI: 0000000114584148 · LCCN: nr99015294 · NKC: pna2012705358 · NUKAT: n97059049 · SUDOC: 091943744 · VIAF: 164359733 · WorldCat VIAF: 164359733 |

 |

 |
**Անգոլայի զինանշանը** արտացոլում է նոր ազգի պատմությունը։ Այն ընդունվել է 1990 թվականի նոյեմբերի 2-ին։ Զինանշանը ուներ մարքսիստական ոճ՝ սոցիալիստական պատկերներ, ինչպես Անգոլայի դրոշը։

Բացատրություն
-------------

Կենտրոնում գտնվում է մաչետե և թոխր՝ ներկայացնելով հեղափոխությունը, որի միջոցով երկիրը ձեռք է բերել անկախություն և գյուղատնտեսական աշխատողների կարևորությունը։ Այս երկու խորհրդանիշների վերևում գտնվում է աստղը՝ սոցիալիզմի խորհրդանիշը։ Այն խորհրդանշում է երկրի առաջընթացը։ Շողշողող արևը նոր սկզբի խորհրդանիշն է։ Զինանշանը կիսով չափ շրջափակված է ատամնանիվով, որը խորհրդանշում է արդյունաբերական աշխատողներին, իսկ մյուս կեսը շրջապատված են եգիպտացորենի և բամբակի տերևներից կազմված ծաղկեպսակով՝ խորհրդանշելով գյուղատնտեսությունը։ Ներքևի մասում նկարված է գիրք, որը խորհրդանշում է կրթությունը։

Ներքևում՝ ժապավենի վրա, պորտուգալերեն գրված է *«República de Angola»*, որը նշանակում է *«Անգոլայի Հանրապետություն», որը* *«República Popular de Angola» (Անգոլայի Ժողովրդավարական Հանրապետությունից)* փոխվել է 1990 թվականին, նույն ժամանակ ատամնանաիվը ոսկեգույնից փովել է արծաթագույնի։

Նշանի մանրամասների բացատրությունը ներկայացված են Անգոլայի Սահմանադրության 163-րդ հոդվածում։

Երբ Անգոլան պորտուգալական գաղութ էր, ապա պորտուգալական նահանգ (այդպիսով Անգոլան օրինական կերպով Պորտուգալիայի մասն է կազմում), Անգոլան ներկայացրեց իր զինանշանը՝ փորցելով ներկայացնել ազգը։ Այն նման էր Պորտուգալիայի զինանշանին, սակայն որոշ չափով փոփոխած էր. վահանի վրա պատկերված էին ոսկե զեբր և փիղ։

Պատմական զինանշաններ
--------------------

* Պորտուգայլայի գաղութ Անգոլայի զինանշանը (Մայիսի 8, 1935 - Հունիսի 11, 1951)Պորտուգայլայի գաղութ Անգոլայի զինանշանը (Մայիսի 8, 1935 - Հունիսի 11, 1951)
* Պորտուգալական նահանգ Անգոլայի զինանշանը (Հունիսի 11, 1951 - Նոյեմբերի 11, 1975)Պորտուգալական նահանգ Անգոլայի զինանշանը (Հունիսի 11, 1951 - Նոյեմբերի 11, 1975)
* Անգոլայի զինանշանի փոքր տարբերակը (Մայիսի 8, 1935 - Նոյեմբեր 11, 1975)Անգոլայի զինանշանի փոքր տարբերակը (Մայիսի 8, 1935 - Նոյեմբեր 11, 1975)
* Անգոլայի Ժողովրդավարական Հանրապետության զինանշանը (1975 - 1992)Անգոլայի Ժողովրդավարական Հանրապետության զինանշանը (1975 - 1992)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "National Symbols Of Angola". *www.angolaembassyzim.com* (in ամերիկյան անգլերեն). Արխիվացված է the original 2018 թ․ օգոստոսի 28-ին. Retrieved 2018 թ․ սեպտեմբերի 21. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Angola Flags and Symbols and National Anthem". *www.worldatlas.com* (in անգլերեն). Retrieved 2018 թ․ սեպտեմբերի 21.
3. ↑  "Emblem of Angola". *www.symbols.com* (in անգլերեն). Retrieved 2018 թ․ սեպտեմբերի 21.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Անգոլայի զինանշանը Archived 2008-08-21 at the Wayback Machine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աշոտ Հակոբյան (այլ կիրառումներ)

**Աշոտ Սուրիկի Հակոբյան** (հուլիսի 16, 1975(1975-07-16), Հրազդան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ իրավաբան, Արդարադատության գնդապետ, պահեստազորի գնդապետ։ ՀՀ տրանսպորտի, կապի և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների նախարար (2018 թվականի մայիսի 12 - 2018 թվականի հոկտեմբերի 3):

Կենսագրություն
--------------

Աշոտ Հակոբյան ծնվել է 1968 թվականին, Հրազդանում։ 1986-1988 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ բանակում։ 1990-1996 թվականներին սովորել և ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ 1998-1999 թվականներին եղել է ՀՀ ՆԳՆ ՔԳՎ 3-րդ վարչության քննիչ, 1999-2003 թվականներին՝ ՀՀ ՆԳՆ ՔԳՎ 3-րդ վարչության ավագ քննիչ, 2003-2005 թվականներին՝ ՀՀ ոստիկանության ՔՎ 2-րդ վարչության ավագ քննիչ, 2005 թվականին՝ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ 2-րդ վարչության ֆինանսավարկային հանցագործությունների քննության բաժանմունքի ավագ քննիչ, 2005- 2008 թվականներին՝ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ կենտրոնականի քննչական բաժնի պետի տեղակալ, 2008-2011 թվականներին՝ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ 2-րդ վարչության մարդկանց առևտրի (թրաֆիկինգի), թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության և կազմակերպված հանցագործությունների քննության բաժնի պետ, 2011-2014 թվականներին՝ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ 2-րդ վարչության (հատկապես կարևոր գործերի քննության) պետի տեղակալ, 2014 թվականին՝ ՀՀ քննչական կոմիտե, Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնի պետ, 2014-2017 թվականներին՝ ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների քննության վարչության պետ, 2017 թ.՝ ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության կոռուպցիոն, կազմակերպված և պաշտոնեական հանցագործությունների քննության վարչության պետ, 2017-2018 թվականներին՝ «Ար-Բե» հայ-բելառուսական առևտրի տուն» ՍՊԸ-ի գլխավոր տնօրեն։ 2018 թվականի մայիսի 12-ին ՀՀ վարչապետի առաջարկությամբ ՀՀ նախագահի կողմից նշանակվել է ՀՀ տրանսպորտի, կապի և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների նախարար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Կենսագրություն | mtcit.am". *mtcit.am* (in անգլերեն). Արխիվացված է the original 2018 թ․ մայիսի 1-ին. Retrieved 2018 թ․ մայիսի 15.
2. ↑  "Հանրապետության նախագահի հրամանագրերը - Փաստաթղթեր - Հայաստանի Հանրապետության Նախագահ". *նախագահ.հայ*. Retrieved 2018 թ․ հոկտեմբերի 3.
3. ↑  "ՀՀ նախագահի հրամանագրերը - Փաստաթղթեր - Հայաստանի Հանրապետության Նախագահ". *նախագահ.հայ*. Retrieved 2018 թ․ մայիսի 15.
**Աշոտ Զարեհի Մելիք-Շահնազարյան** (հոկտեմբերի 2, 1931(1931-10-02), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 18, 2004(2004-01-18), Երևան, Հայաստան և Երևան, Հայաստան), հայ դիվանագետ, գրող։ ԽՍՀՄ (1989), ՀՀ (1997) արտակարգ և լիազոր դեսպան։

Կենսագրություն
--------------

Աշոտ Մելիք-Շահնազարյանը ծնվել է 1931 թվականին Թբիլիսիում։ 1956 թվականին ավարտել է Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների ինստիտուտը, 1971 թվականին՝ Բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցը, 1981 թվականին՝ դիվանագիտական ղեկավար աշխատողների բարձրագույն դասընթացը։ 1960-1992 թվականներին աշխատել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ կենտրոնական ապարատում, Եվրոպայի, Ասիայի, Աֆրիկայի տարբեր երկրների ԽՍՀՄ դեսպանատներում։ 1992-1998 թվականներին եղել է ՀՀ արտաքին գործերի նախարարի խորհրդական, Ժնևում ՄԱԿ-ի եվրոպական բաժանմունքում Հայաստանի մշտական ներկայացուցիչ, միջազգային կազմակերպությունների վարչության պետ, 1998-2000 թվականներին՝ հատուկ հանձնարարություններով դեսպան, 2000 թվականից, միաժամանակ՝ Մեքսիկայի Միացյալ Նահանգներում և Կուբայի Հանրապետությունում ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան։ 1997 թվականին եղել է «Համահայկական խաղերի համաշխարհային կոմիտեի» առաջին նախագահը։ Մելիք-Շահնազարյանի ղեկավարությամբ Երևանում անցկացվել են Համահայկական առաջին (1999) և երկրորդ (2001) խաղերը։ Մելիք-Շահնազարյանը գործուն մասնակցություն է ունեցել ԼՂՀ ԱԳՆ ստեղծման և կազմավորման աշխատանքներին, ԼՂ հիմնահարցի կարգավորման գործընթացներին։

Մելիք-Շահնազարյանը եղել է նախկին ԽՍՀՄ-ի ժամանակակից հնգամարտի ֆեդերացիայի փոխնախագահ, Մոսկվայում XXII Օլիմպիական խաղերի մամլո կենտրոնի գլխավոր տնօրենի տեղակալ, սուսերամարտի միջազգային կարգի մրցավար, սուսերամարտի ազգային ֆեդերացիայի նախագահ։

«Արտաշատցի օլիմպիականը» պատմավեպի հեղինակն է։

Երկեր
-----

* Արտաշատցի օլիմպիականը, Երևան, 1984, 224 էջ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "ՎԱԽՃԱՆՎԵԼ Է ԿՈՒԲԱՅՈՒՄ Եվ ՄԵՔՍԻԿԱՅՈՒՄ ՀՀ ԴԵՍՊԱՆ ԱՇՈՏ ՄԵԼԻՔ-ՇԱՀՆԱԶԱՐՅԱՆԸ". Retrieved 2017 թ․ հունվարի 28.
2. ↑  "Աշոտ Մելիք-Շահնազարյան". Արխիվացված է the original 2016 թ․ հուլիսի 31-ին. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 28. `{{cite news}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  "Hay Girq  » ՎԱՐԱԶԴԱՏ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻՑ` ՕԼԻՄՊԻՈՆԻԿ". *haygirq.am* (in ամերիկյան անգլերեն). Retrieved 2017 թ․ հունվարի 28.(չաշխատող հղում)

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Ղարաբաղյան ազատագրական պատերազմ (1988—1994) հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո ։*  |
**Վենսեսլաու Գիմարայնս էկոլոգիական կայան** (պորտ.՝ Estação Ecológica de Wenceslau Guimarães), էկոլոգիական կայան Բրազիլիայի Բահիա նահանգում։

Տեղագրություն
-------------

Էկոլոգիական կայանը գտնվում է Բահիա նահանգի Վենսեսլաու Գիմարայնս մունիցիպալիտետում։ Ունի 2,418 հա տարածք։ 230,296 հա տարածքով Կամինյոս դա Բոա Էսպերանկա շրջակա միջավայրի պահպանության տարածքը, որը ստեղծվել է 2003 թվականին, ծառայում է որպես բուֆերային գոտի։ Տեղակայված է Ռեկոնկավո Սուլ ավազանի Ռիո դաս Ալմաս ենթաավազանում։ Ունի Ատլանտյան անտառային բուսականություն։ Անհետացման վտանգի տակ գտնվող կաթնասուններից են՝ հարավային տամանտուն (*Tamandua tetradactyla*), համրուկը և առյուծակապիկը (*Callithrix penicillata*)։ Հազվագյուտ սպիտակ պարանոցով բազեն (*Buteogallus lacernulatus*) հանդիպում է կայանում։ Նրան սպառնում են անտառահատումները, որսագողությունն ու գաղթականությունը։

Պատմություն
-----------

Վենսեսլաու Գիմարայնս անտառային արգելոցը ստեղծվել է 1973 թվականի նոյեմբերի 29-ի 23.842 պետական որոշմամբ՝ մոտավորապես 12,000 հա տարածքով։ Տարածքը վերասահմանվել է 1977 թվականին։ Վենսեսլաու Գիմարայնս էկոլոգիական կայանը ստեղծվել է նահանգապետի 1997 թվականի փետրվարի 21-ի 6.228 որոշմամբ։ Հիմնվել է Վենսեսլաու Գիմարայնս անտառային արգելոցի էնդեմիկ և վտանգված տեսակների, կենսաբանական բազմազանության, Դաս Ալմաս գետի աղբյուրների պահպանման անհրաժեշտության և այն փաստի պատճառով, որ տարածքը Ատլանտյան անտառային կենսոլորտի հիմնական գոտու մի մասն է։ Կառավարման պլանը տրվել է 1997 թվականին։ 2000 թվականի ապրիլի 19-ին էկոլոգիական կայանի սահմաններն ընդլայնվեցին՝ ընդգրկելով 2418,19 հա տարածք։ Էկոլոգիական կայանը դարձավ Կենտրոնական Ատլանտյան անտառ էկոլոգիական միջանցքի մի մասը, որը հիմնադրվել է 2002 թվականին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4
2. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2021 թ․ հոկտեմբերի 22-ին. Retrieved 2021 թ․ հոկտեմբերի 22. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. 1 2  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2021 թ․ հոկտեմբերի 22-ին. Retrieved 2021 թ․ հոկտեմբերի 22. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Աղբյուրներ
----------

* Antas, Paulo de Tarso Zuquim (1997) (պորտուգալերեն), *Plano de Manejo Estação Ecológica Estadual de Wenceslau Guimarães*, արխիվացված  օրիգինալից 2016-10-25-ին, վերցված է 2016-10-25
* (պորտուգալերեն) *APA Caminhos Ecológicos da Boa Esperança*, INEMA, 20 September 2011, արխիվացված  օրիգինալից 2016-10-26-ին, վերցված է 2016-10-26
* (պորտուգալերեն) *ESEC de Wenceslau Guimarães*, ISA: Instituto Socioambiental, վերցված է 2016-10-24
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Սիմոնյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Աստղիկ Սիմոնյան** (դեկտեմբերի 21, 1973(1973-12-21), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դրամատուրգ։

Կենսագրություն
--------------

Աստղիկ Սիմոնյանը ծնվել է 1973 թվականի դեկտեմբերի 21-ին, Երևան քաղաքում։ Կրթւթյուն է ստացել Երևանի Ակսել Բակունցի անվան մանկավարժական քոլեջում, որից հետո ուսումը շարունակել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի գրական բաժնում։ Կրթություն է ստացել նաև Մոսկվայի Կինեմատոգրաֆիայի պետական ինստիտուտի կինոդրամատուրգիայի բաժնում։ Երևանի Համազգային թատրոնում աշխատել է որպես գրական մասի վարիչ։ Դասավանդել սցենարի վարպետություն Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում։

Աստղիկ Սիմոնյանի աշխատությունները տպագրվել են հայաստանյան գրական հանդեսներում, թարգմանվել ռուսերեն, անգլերեն, պարսկերեն։ Նրա «Մեկ թագավորի թատրոն» գիրքը լույս է տեսել 2002 թվականին։ 2010 թվականին հրատարակվել է «Կաղանդ պապ կամ վերադարձ Ռիգելից» հեքիաթը, որը վերահրատարակվել է որից 2013 թվականին։ Հեքիաթը թարգմանվել է ռուսերեն, ֆրանսերեն և անգլերեն։

Աստղիկ Սիմոնյանի «44 աստիճանի վրա» պիեսը բեմադրվել է Երևանի Սոս Սարգսյանի անվան Համազգային թատրոնում։ Նույն թատրոնի խաղացանկում բեմադրվել է նաև նրա «Սպիտակաձյունիկն ու յոթ թզուկները» մանկական ներկայացումը։

Աստղիկ Սիմոնյանը աշխատել է նաև հեռուստաընկերություններում։ Նրա սցենարների շարքինն են պատկանում «Եղբայրներ», «Խաչվող հետքեր», «Քարտ բլանշ» հեռուստասերիալները։ «Այդ ես չեմ» հեղինակային ֆիլմի սցենարական աշխատանքներին ունեցել է իր մասնակցությունը։

Երևան քաղաքում տեղի ունեցող «Սոսե» միջազգային կինոփառատոնի կողմից «Սպասում» կարճամետրաժ ֆիլմի համար Աստղիկ Սիմոնյանը արժանացել է «Լավագույն սցենար» մրցանակին, նրա «Կարոտ» կարճամետրաժ ֆիլմը «Ես եմ» փառատոնում շահել է «Գրան Պրի» մրցանակ։ 2002 թվականից Հայաստանի գրողների միության անդամ է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "AV Production - Աստղիկ Սիմոնյան". *avproduction.am*. Արխիվացված է the original 2021 թ․ հուլիսի 11-ին. Retrieved 2021 թ․ հուլիսի 2. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Աստղիկ Սիմոնյան". *Bookmark*. 2020 թ․ հուլիսի 27. Retrieved 2021 թ․ հուլիսի 2.
3. ↑  "- Սոս Սարգսյանի անվան Համազգային թատրոն". *www.sostheatre.am*. Retrieved 2021 թ․ հուլիսի 2.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Գրողն ու իր իրականությունը. Աստղիկ Սիմոնյան
* Սերիալային մշակույթ. Աստղիկ Սիմոնյան
Պիդմենտեզի տարո, Աշտարակ, 1865
**Աշտարակ (XVI)** (ներկայումս ամենատարածված անվանումը), մեծ արկանների 16-րդ քարտը։ Այն որպես խաղաթուղթ օգտագործվում է 15-րդ դարից, իսկ գուշակության համար՝ 19-րդ դարից սկսած։

Պատմություն
-----------

Բելգիական տարոյի քարտի վրա պատկերված է ծառ որին կայծակ է հարվածում:
Տարոյում Աշտարակը հաջորդում է Դև խաղաթղթին և կապվում է հանկարծակի, կործանիչ և ճգնաժամային փոփոխության հետ։ Ավելի վաղ կապուկներում, օրինակ՝ Վիսկոնտի-Սֆորցայի տարոյում այս քատը բացակայում է։ Որոշ խաղի համար նախատեսված տարոյի կապուկներում խաղաթուղթը խաղալիս ուղղակի բաց են թողնում։

Մյուս տարոյի կապուկներում այս քարտն առկա է, որտեղ ունի տարբեր անվանում և դիզայն։ Մինքիատե կապուկում այս քարտի վրա պատկերված են երկու մերկ կամ քիչ հագնված մարդիկ, որոնք կանգնած են վառվող շինության դռան մոտ։ Որոշ բելգիական տարոներում և Ժակ Վիևիլի 17-րդ դարի տարոյի կապուկում քարտն անվանվում է *La Foudre* կամ *La Fouldre*, («Կայծակ»), որի վրա պատկերված է ծառ, որին կայծակ է հարվածում։ Մերսելի տարոյում այս երկու քարտերի պատկերները միացված են. այստեղ պատկերված է այրվող աշտարակ, որին կայծակ է հարվածում։ Ուեյթի տարբերակում առկա է նաև կրակի հուր՝ եբրայերեն յոդ տառի տեսքով։

Պատկերը մեկնաբանվում է տարբեր կերպ։ Օրինակ, այն կապում են աստվածաշնչյան Բաբելոնի աշտարակի պատմության հետ, որտեղ աստված ավերում է մարդկության կառուցած աշտարակը։ Այն կապվում է նաև Քրիստոսի երկրորդ գալստյան պատմության հետ։ Քարտի Մինքիանտե տարբերակը հնարավոր է ներակայացնում է Ադամի և Եվայի պատմությունը՝ Եդեմի այգում։

Սիմվոլիզմ
---------

Աշտարակը սովորաբար մեկնաբանվում է որպես վտանգ, ճգնաժամ, ավերում, աղետ կամ ազատում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Bill Butler, Dictionary of the Tarot. (Schocken, 1975; ISBN 0-8052-0559-4)
2. ↑  "The Hidden Aspects of Tarot Pairings". HeavenlyPredictions.com. 2014 թ․ հունիսի 21. Արխիվացված է the original 2014 թ․ սեպտեմբերի 9-ին. Retrieved 2014 թ․ հունիսի 21.
3. ↑  Paul Huson, *Mystical Origins of the Tarot: From Ancient Roots to Modern Usage* (Destiny, 2004. ISBN 978-0-89281-190-8)
4. ↑  Robert Place. "The Tarot: History, Symbolism, and Divination" ISBN (Jeremy Tarcher, 2005 1-58542-349-1) p.207
5. ↑  "The Tower". TarotCardMeanings.net. 2015 թ․ հունիսի 12. Retrieved 2015 թ․ հունիսի 12.
6. ↑  Huson, op. cit.
7. ↑  "The New Encyclopedia of the Occult" ISBN (John Geer, 2003 1-56718-336-0) p.489
**Աննա Խաչատրյան** (հունիսի 26, 1980(1980-06-26), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ երգչուհի։

Կենսագրություն և գործունեություն
--------------------------------

Աննա Խաչատրյանը ծնվել է 1980 թվականի հունիսի 26-ին, Երևանում։

1997 թվականին ավարտել է Երևանի Ն.Աղբալյանի անվան թիվ 19 միջնակարգ դպրոցը, 2002 թ.՝ Երևանի Վ.Բրյուսովի անվան պետական լեզվաբանական համալսարանի անգլերեն և իսպաներեն բաժինը։

1999 թվականի եղել է Հայաստանի պետական ջազ նվագախմբի մեներգչուհի։

2000-01 թվականներին երգել է Հայաստանի Երգի պետական թատրոնում։

2004-08 թվականներին աշխատել է Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիայում՝ որպես մեներգչուհի։ Մենահամերգներով հանդես է եկել ԱՄՆ-ում, Իրանում, Լիբանանում, Հայաստանում։ Հյուրախաղերով եղել է բազմաթիվ երկրներում՝ Ռուսաստան, ԱՄՆ, Իտալիա, Ղազախստան, Իրան, Իսպանիա և այլուր։

1998 թվականին մասնակցել է Բուլղարիայի «Զոլոտոյ Դիսկ», 2000 թվականին՝ «Դիսքավրի», Ղազախստանի «Ասիայի ձայն», Ուկրաինայի «Սլավյանսկի Բազար», 2001 թվականին՝ Չեխիայի «Յունիվերսթալենտ», Զրենյանիկի երգի միջազգային մրցույթ-փառատոներին և արժանացել առաջին մրցանակների, հատուկ դիպլոմի։

2002 թվականին Հայաստանի ազգային երաժշտական մրցանակաբաշխության ժամանակ արժանացել է «Տարվա լավագույն երգչուհի» մրցանակին։

2005 թվականին մասնակցել է Իտալիայի «Աշխարհի երգը», 2006 թվականին՝ Նովոռոսիյսկի «Մորսկոյ Ուզել» երգի միջազգային մրցույթ-փառատոներին և արժանացել առաջին և գլխավոր մրցանակներին։

Ստեղծագործություններ
--------------------

### Ձայնասկավառակներ

* «Կարոտ»
* «Դեպի վեր»
* «Տարան, տարան»

### Տեսահոլովակեր

* «Ձյուն»
* «Իմ Անի»
* «Երևան»
* «Ես ու դու»
* «Նուբարի բոյը»
* «Հայաստան աշխարհ»
* «Տոնածառ ջան տոնածառ»
* «Երևանյան մեղեդի»
* «Սուրբ Սարգիս»
* «Կարոտ» և այլն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2  ԱՆՆԱ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
3. ↑  "AV Production - Աննա Խաչատրյան". *avproduction.am*. Արխիվացված է the original 2020 թ․ օգոստոսի 10-ին. Retrieved 2020 թ․ օգոստոսի 7. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Անդերսոն** (անգլ.՝ Anderson River), գետ Կանադայի հյուսիս-արևմտյան մասում։

Աշխարհագրություն
----------------

Սկիզբ է առնում Հյուսիս-արևմտյան տարածքներում գտնվող Մեծ Արջի լճի հյուսիսային մասերից։ Երկարությունը 692 կմ է, գետի մակերեսն ամբողջությամբ տարածված է Բևեռային շրջանով։

Հոսում է հյուսիս-արևմտյան ուղղությամբ, հոսում է Բուա, Բելո, Օբրի, Կոլվիլ, Մոնուար, Թադենե լճերով, այնուհետև թեքվում է արևմուտք, անցնում է ձախակողմյան իր ներհոսքով՝ Կոնուոտով և թեքվում է հյուսիս։ Թափվում է Հյուսիսային սառուցյալ օվկիանոսի Բոֆորտ ծովի Լիվերպուլ ծովածոց։

Գետը շրջապատված է մաքուր և բազմազան լանդշաֆտներով։ Վերին և միջին հոսանքներում գետը ողողում է կիրճեր, որոնցից ամենամեծը Կանյոն Ֆալկոն 6-րդն է։ Գետի վերին մասը գտնվում է տայգայում, որտեղ գերակշռում է սև եղևնին։ Սպիտակ եղևնին և թփերը աճում են գետահովիտներում։

Կենդանական աշխարհ
-----------------

Հյուսիսային ֆաունան առատ է Անդերսոն գետի ավազանում։ Կարիբու եղջերուների հոտը, որը սերունդ է տալիս Բլունոզ լճի մոտակայքում, հուլիսին տեղաշարժվում են դեպի հարավ՝ Անդերսոն գետի ստորին հատվածը։ Ցուլերը, ամերիկյան եղջերուները, արջերը այս հովտի սովորական բնակիչներն են։ Գետի շրջակայքում բնակվում են տարբեր տեսակի թռչուններ։

Բայց 1999-2008 թվականներին նկատվում է սպիտակ սագի թվաքանակի կրճատում։ Գետի դելտայում հանդիպում են ծովային նապաստակը և օղակավոր փոկը, ինչպես նաև ծովախոզը (կամ բևեռային դելֆինը)։

Գետի անունը դրվել է ի պատիվ Ջեյմս Անդերսոնի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "The Atlas of Canada. Rivers". Արխիվացված է the original 2013 թ․ հունվարի 22-ին. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 7. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Андерсон, река // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб. 1890—1907.
3. ↑  The Canadian Encyclopedia. Anderson River(չաշխատող հղում)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Կանադական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: sh97003521 |

 |
**Վիլլի Վահանի Սարգսյան** (դեկտեմբերի 31, 1930(1930-12-31), Երևան, ԽՍՀՄ), հայ դաշնակահար, երաժշտագետ, ՀԽՍՀ Վաստակավոր արտիստ։

Կենսագրություն
--------------

Վիլլի Սարգսյանը ծնվել է 1930 թվականի դեկտեմբերի 31-ին, Երևանում։ Ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի Կետտի Մալխասյանի դաշնամուրի և Աննա Բարսամյանի երաժշտագիտական բաժինները։ 1957 թվականին դարձել է Խորհրդային Միության երիտասարդության Համամիութենական փառատոնի դափնեկիր, նույն մրցանակին արժանացել է նաև 1960 թվականին՝ Անդրկովկասյան Առաջին մրցույթի ժամանակ։ 1960 թվականից դասավանդել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում (1986 թվականից՝ պրոֆեսոր)։ Նրա շրջանավարտների թվում կան միջազգային ճանաչում ունեցող կատարողներ և մանկավարժներ։ Տասնյակ գիտական և մեթոդական աշխատությունների հեղինակ է։ Մենահամերգներով և կամերային անսամբլների կազմում հանդես է եկել նախկին ԽՍՀՄ-ի տարբեր քաղաքներում, ինչպես նաև Հարավսլավիայում, Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում, Հունգարիայում, Բուլղարիայում, Լիբանանում, Խորվաթիայում։ Որպես մենակատար հանդես է եկել դիրիժորներ Վալերի Գերգիևի, Միքայել Տերյանի, Միքայել Մալունցյանի, Լորիս Ճգնավորյանի, Էմին Խաչատրյանի, Վահագն Պապյանի, Արամ Քաթանյանի և այլ երաժիշտների հետ։

Կամերային ելույթների ընթացքում համագործակցել է Ժան Տեր-Մերկերյանի, Մեդեա Աբրահամյանի, Ֆելիքս Սիմոնյանի, Վիլլի Մոկացյանի և ուրիշների հետ։ Աշխատել է «Լ.Մամիկոնյան-Ջ.Գևորգյան-Վ.Սարգսյան» դաշնամուրային տրիոյի կազմում։ Եղել է միջազգային և այլ մրցույթների ժյուրիի անդամ, վարպետաց դասընթացներ է անցկացրել Եվրոպայում, Ամերիկայում և Միջին Արևելքում։

Սեմյուել Բարբերի Դմիտրի Շոստակովիչի դաշնամուրային սոնատները Հայաստանում առաջին անգամ հնչել են նրա կատարմամբ։ Լայն կիրառում են ստացել հեղինակի հրապարակած Արամ Խաչատրյանի բալետների, Վլադիլեն Բալյանի ռոմանսների, ինչպես նաև Կոմիտասի երգերի ընտրանու կոնցերտային փոխադրությունները դաշնամուրի համար։

1978 թվականին արժանացել է ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստի կոչման։

Երաժիշտ, երաժշտական միջոցառումների հաղորդավար Վահան Սարգսյանի (1891, Շուշի) որդին է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "ՎԻԼԼԻ ՍԱՐԳՍՅԱՆ -դաշնամուր | Կոմիտասի թանգարան-ինստիտուտ". *komitasmuseum.am*. Retrieved 2021 թ․ հունվարի 7.
2. ↑  "Վիլլի Սարգսյանն 90 տարեկան է". *New Armenia*. 2020 թ․ դեկտեմբերի 31. Retrieved 2021 թ․ հունվարի 7.
3. ↑  "AV Production - Վիլլի Սարգսյան". *avproduction.am*. Արխիվացված է the original 2021 թ․ հունվարի 10-ին. Retrieved 2021 թ․ հունվարի 6. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  Армения, Жанна Погосян Sputnik. "Великие армяне, которых Шуши подарил мировой культуре". *Sputnik Армения* (in ռուսերեն). Retrieved 2021 թ․ հունվարի 7.

Արտաքին հղումներ
----------------

* ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ Վիլլի Սարգսյանը տոնում է ծննդյան 90-ամյակը
* Երգեր։ Դաշնամուրային փոխադրում Վիլլի Սարգսյանի։ / Փոխադրող` Վ. Սարգսյան; Խմբ.` Գ. Առաքելյան(չաշխատող հղում)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | AV Production |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 7407 |

 |
**Վաճառական Ռուբեժանսկու դաստակերտ** (ռուս.՝ Усадьба купца Рубежанского), շինություն Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդար քաղաքում։ Կառուցվել է 1908 թվականին մոդեռն ոճով։ Եղել է արդյունաբերող Վասիլի Ռուբեժանսկու առանձնատունը։ Գտնվում է Կրասնոդարի պատմական կենտրոնում` Կոմունարների փողոց, 8 հասցեով։

Պատմություն
-----------

1908 թվականին երկրորդ գիլդիայի վաճառական Վասիլի Կոնդրատևիչ Ռուբեժանսկին, որը կահույքաատաղձագործական արվեստանոցի և կահույքի խանութի սեփականատեր էր, ձեռք է բերել հողատարածք Բորզիկովսկայա փողոցում (այժմ`Կոմունարների փողոց), որտեղ կառուցել է մոդեռն ոճի առանձնատուն։ Ստույգ հայտնի չէ, թե ով է նախագծի հեղինակը, բայց որոշ տվյալներով` դա եղել է Ռուբեժանսկու մտերիմ ընկերը` ճարտարապետ Գավրիիլ Նիկիտինը։

1920 թվականին, Եկատերինոդարում խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո, Վասիլի Ռուբեժանսկին ձերբակալվել է և հետագայում գնդակահարվել։ Տունն ազգայնացվել է, իսկ վաճառականի այրին և երկու փոքր երեխաները վտարվել։

1988 թվականին կինոռեժիսոր Գալինա Դանելիան-Յուրկովան Եվգենի Դուբրովինի «Այծի սպասումով» գրքի մոտիվներով Ռուբեժանսկու առանձնատանը նկարահանել է «Ֆրանսիացին» ֆիլմը։

1996 թվականին կայացած շենքի վերականգնման ժամանակ դահլիճում և նախասրահում հայտնաբերել են ավելի ուշ սվաղի տակ թաքնված յուղով որմնանկարներ։

Ներկա պահին պետական պահպանության ենթակա ճարտարապետական հուշարձանների գրանցամատյանում ընդգրկված շենքում գտնվում է Կրասնոդարի երկրամասի առևտրաարդյունաբերական պալատի գրասենյակը, իսկ նախկին դաստակերտի տարածքում` Իգնատով եղբայրների անվան մանկական գրադարանը։

Նկարագրություն
--------------

Շենքն ունի անկյունային քառալանջ նախշապատ աշտարակով երկհարկանի կցակառույց, որը պսակվում է բարձր մետաղական հողմացույցով։ Տան գլխավոր առմուտքի վերևում տեղադրված է պատշգամբ։ Ճակատի դեկորի տարրերի թվում են ծեփածո բուսական նախշը, որմնասյուների տեսքով լուսամուտային երեսկալները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Улица Коммунаров, 8 в Краснодаре". 2ГИС. Retrieved 2018 թ․ մայիսի 25.
2. ↑  Михаил Сухарев (2017 թ․ օգոստոսի 9). "Усадьба Василия Рубежанского". *Краснодар сегодня*. Արխիվացված է the original 2018 թ․ մայիսի 27-ին. Retrieved 2018 թ․ մայիսի 26. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  Евгений Митрофанов (2017 թ․ մարտի 1). "Усадьба купца Рубежанского Краснодар". *Усадьбы Дворцы Особняки*. Retrieved 2018 թ․ մայիսի 26.
4. ↑  "Усадьба купца В.К. Рубежанского". *krasnodar861.ru*. Retrieved 2018 թ․ մայիսի 26.
**Առաքել Նշանի Պատրիկ** (Պատրիարքյան, նոյեմբերի 28, 1894(1894-11-28), Սեբաստիա - 1984), հայ ազգագրագետ, նկարիչ։

Կենսագրություն
--------------

Առաքել Պատրիկը ծնվել է 1894 թվականի նոյեմբերի 28-ին Սեբաստիայում։ Սեբաստիայի դպրոցում աշակերտել է Դանիել Վարուժանին։ Եվդոկիայում շրջակա 5 գյուղերի համար հիմնադրել է կենտրոնական դպրոց (1912-1913)։ 1920 թվականին Միլանում հետևել է Լեոնարդո դա Վինչիի անվան գեղարվեստական, 1924 թվականին Փարիզում՝ Գրանդ-Շոմիեր ակադեմիաների դասընթացներին։ 1947 թվականին հայրենադարձել է։ Աշխատել է ՀՊՊԹ-ում՝ որպես նկարիչ։

Մահացել է 1984 թվականի նոյեմբերի 17-ին Երևանում։

Աշխատություններ
---------------

Լույս են տեսել Առաքել Պատրիկի «Հայկական տարազ» (1967, 2-րդ հրտ.՝ 1983), «Պատմագիրք-յուշամատեան Սեբաստիոյ եւ գաւառի հայութեան» (հ. 1, 2, 1974, 1983), «Ուրհայի ասեղնագործությունը» (կազմումը և տեքստը՝ Պատրիկի, 1985) աշխատությունները, «Դանիել Վարուժանն իմ հուշերում» (1965, 1968) հուշագրությունը, «Սայաթ-Նովա» պիեսը (1942, գրական մրցանակ, Կահիրե), «Արծուիկը» (1968, ԹՄՄ մրցանակ, Բեյրութ) հուշավեպը, «Կոմիտասյան դրաման» (1986) փաստագրական վիպակը։ Կազմել է 19-20-րդ դարերի հայկական տարազի գունավոր քարտեզը (1964, ՀՊՊԹ)։ Հեղինակ է նաև «Հայկական խաչքարերի արվեստը» ուսումնասիրության (անտիպ)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  "Առաքել Պատրիկ, «Կոմիտասյան դրաման»". Արխիվացված է the original 2023 թ․ հունիսի 26-ին. Retrieved 2023 թ․ հունիսի 26. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  «Հայկական տարազ ։ Հնագույն ժամանակներից մինչև մեր օրերը»(չաշխատող հղում)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Առաքել Պատրիկի «Ուզունլարի գյուղսովետի շենքը» նկարը ՀՊՊԹ կայքում
* Առաքել Պատրիկի «Սևանգեսի էլեկտրոսարքավորումը» նկարը ՀՊՊԹ կայքում

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Հայ գրատպություն և գրքարվեստ» հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում-Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
**Անդիմիլոս** կամ **Անտիմիլոս** (հուն՝. *Αντίμηλος ή Ερημόμηλος*), Հունաստանին պատկանող ոչ մեծ, ժայռոտ, ամնարդաբնակ կղզի Էգեյան ծովում։

Առանձնահատկությունները
----------------------

Անդիմիլոսը գտնվում է Հունաստանի հարավարևելյան մասում, մայրաքաղաք Աթենքից 140 կիլոմետր դեպի հարավ։ Մտնում է Կիկլադներ (տարածված է նաև *Ցիկլադներ* անվանաձևը) կղզեխմբի մեջ, ընկած է այդ կղզեխմբի խոշոր կղզիներից մեկից՝ Միլոսից դեպի արևմուտք։ Վարչականորեն ընդգրկված է «Հարավային Էգեյան կղզիներ» պերիֆերիայի Միլոսի դիմի (համայնքի) կազմում։ Ունի 8,8 քառակուսի կիլոմետր մակերես։ Հյուսիսից հարավ ձգվում է 4,3 կիլոմետր, արևելքից արևմուտք՝ 3,3 կիլոմետր։ Ամենաբարձր կետը ծովի մակերևույթից ունի 652 մետր բարձրություն։

Նախապատմական ժամանակներում Անդիմիլոսում ակտիվորեն գործող հրաբուխ է եղել։ Ներկայումս կղզին գտնվում է ակտիվ սեյսմիկ գոտում։

Անդիմիլոսի կլիման մեղմ է, տարեկան միջին ջերմաստիճանը՝ 18 °C: Ամենատաք ամիսը օգոստոսն է (ամսական միջին ջերմաստիճանը՝ 26 °C), ամենասառը ամիսը՝ հունվարը (միջինը՝ 10 °C): Տեղումների տարեկան միջին քանակությունը կազմում է 743 միլիմետր։ Ամենախոնավ ամիսը դեկտեմբերն է (տեղումների ամսական միջին քանակությունը՝ 240 միլիմետր), ամենաչորը՝ հուլիսը (տեղումների ամսական միջին քանակությունը՝ 1 միլիմետր)։ Կղզին զուրկ է ծառերից, անպտուղ է և անջուր։ Աղքատիկ բուսականությունը կազմում են թփուտները, որոշ տարածքներ զբաղեցնող խոտածածկույթը։ Կենդանական աշխարհի ներկայացուցիչներից տարածված են բեզոարյան այծերը, ոչ թունավոր, քառագոտի շահմար օձերը, մերձափնյա ջրերում՝ ճերմակափոր ծովաշունը։

Անդիմիլոսում բնակավայրերի հետքեր չեն հայտնաբերվել, բայց հանդիպել են ջուր հավաքելու նպատակով քարից պատրաստված տարողություններ, ինչը վկայում է, որ նախապատմական ժամանակներում կղզին բնակեցված է եղել։

Ներկայումս կղզին ներառված է «Նատուրա-2000» ցանցի մեջ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Πίνακας αποτελεσμάτων Μόνιμου Πληθυσμού-Απογραφής 2011" (in հունարեն). [[Հունաստանի վիճակագրական ծառայություն|]]. 2014 թ․ մարտի 20. Արխիվացված է the original 2015 թ․ նոյեմբերի 13-ին. Retrieved 2017 թ․ հոկտեմբերի 22. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. 1 2  "Νήσος Αντίμηλος - θαλάσσια παράκτια ζώνη". *EUNIS* (in անգլերեն). [[Европейское агентство по окружающей среде|]]. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 5.

Աղբյուրներ
----------

* Charles Arnold (Hrsg.): Die Inseln des Mittelmeers. Ein einzigartiger und vollständiger Überblick. 2. Auflage. marebuchverlag, Hamburg 2008, ISBN 3-86648-096-2.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Official website of Municipality of Mílos (անգլ.)
* Mapa de localización
* Allgemeine Informationen über Andimilos Archived 2012-04-17 at the Wayback Machine. (հուն.)
* Andimilos, Natura-2000-Gebiet 4220007 Andimilos Archived 2013-12-03 at the Wayback Machine. (հուն.)
* BirdLife International: GR 152 Western Milos, Antimilos and Polyegos Islands] (անգլ.)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4560957-3 · VIAF: 249395811 · WorldCat VIAF: 249395811 |

 |
**Վահրամ Կևորկյան** (դեկտեմբերի 17, 1887(1887-12-17), Երևան, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 17, 1911(1911-07-17), Անտվերպեն, Բելգիա), հայկական արմատներով ֆուտբոլիստ, հարձակվող։

Կարիերա
-------

### Ակումբային

Էրիվանցի մեծահարուստ վաճառականի տասնամյա որդուն՝ Վահրամ Կևորկյանին, ուղարկել են ԱՄՆ, Բոստոն քաղաքում սովորելու։ 1902 թվականին նա մեկնել է Բելգիա, հաստատվել Բրյուգգեում և սկսել խաղալ տեղի «Սերկլ Բրյուգե» ֆուտբոլային թիմում։ Ֆուտբոլիստն իր առաջին հանդիպումն ակումբի կազմում անցկացրել է 1903/04 մրցաշրջանում։ Մեծահասակների թիմում խաղալու համար Վահրամն իր տարիքն ավելացրել է երեք տարով, բայց շուտով նա հեռացվել է խաղերից։ Կևորկյանը ստիպված բաց է թողնել 1904/05 մրցաշրջանի մեծ մասը։ 1905 թվականին Կևորկյանը դարձել է բելգիական մեկ այլ ակումբի՝ «Բերսխոտ»-ի խաղացող։ Իր դեբյուտային մրցաշրջանում նա անցկացրել է 18 հանդիպում՝ դառնալով 10 գոլի հեղինակ։ Նրա թիմը հաջորդ մրցաշրջանն անցկացրել է ավելի ցածր դիվիզիոնում։ Հարձակվողն օգնել է բելգիացիներին կրկին վերադառնալ երկրի բարձրագույն դիվիզիոն։ 1906/07 մրցաշրջանում 6 խաղում նա կարողացել է 18 անգամ գրավել մրցակիցների դարպասը։ 1908/09 մրցաշրջանում Գևորգյանը դարձել է Բելգիայի առաջնության լավագույն ռմբարկու՝ 21 հանդիպումներում խփելով 24 գոլ։ Ֆուտբոլիստն իր վերջին հանդիպումն անցկացրել է 1911 թվականի փետրվարի 26-ին իր նախկին թիմի՝ «Սերկլ Բրյուգեի» դեմ։ Ընդհանուր առմամբ, նա Բելգիայի Պրեմիեր լիգայում անցկացրել է 103 խաղ և դարձել 81 գոլի հեղինակ։

### Հավաքականում

Չնայած այն հանգամանքին, որ Վահրամ Կևորկյանը ծագումով բելգիացի չի եղել այլ Ռուսական կայսրության քաղաքացի է եղել, Բելգիայի հավաքականում նա 1 հանդիպում է անցկացրել։ 1908 թվականի հոկտեմբերի 26-ին ֆուտբոլիստը մասնակցել է Շվեդիայի դեմ հանդիպմանը՝ 30-րդ րոպեին դառնալով գոլի հեղինակ, որի արդյունքում նրա թիմը հաղթել է 2:1 հաշվով։

1912 թվականի Օլիմպիական խաղերում Կևորկյանը նախատեսել է խաղալ Ռուսական կայսրության ազգային հավաքականում։

Մահ
---

Վահրամ Կևորկյանը մահացել է 1911 թվականի հուլիսի 17-ին կույր աղիքի վիրահատությունից առաջացած բարդությունների պատճառով։ Հուլիսի 18-ին նրան թաղել են Անտվերպենի գերեզմանատներից մեկում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Sparkle in the night. The story of Vahram Kevorkyan - the best player in Tsarist Russia
2. ↑  "Искорка в ночи. История Ваграма Кеворкяна – лучшего игрока царской России". *Footballhd.ru* (in ռուսերեն). Արխիվացված է the original 2018 թ․ հունիսի 28-ին. Retrieved 2020 թ․ մայիսի 10. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Первый российский легионер, sportbox.ru, 13 декабря 2012
* Информация на сайте beerschot.wimmel.be
**Ավան վարչական շրջանի թիվ 1 գրադարան**, հանրային գրադարան Երևանի Ավան վարչական շրջանում։ Գտնվում է 0063, Երևան Ավան, Մարշալ Խուդյակովի փող. 214 շենք հասցեով։

Պատմություն
-----------

Գրադարանի պատմությունը սկսվում է 1960 թվականին, երբ Ավան գյուղակակն ակումբին կից ստեղծվում է գրադարան՝ 1100 գրքանմուշով, որը 1968 թվականին առանձնացավ՝ ստանալով փոքր մի տարածք։ Այնուհետև 1985 թվականին Երևանի քաղաքապետարանի կողմից գրադարանին տրամադրվեց ավելի ընդարձակ մի վայր, որը դարձավ Իսահակյանի ենթակառույցը։ 2006 թվականին գրադարանը ունեցավ նոր տարածք՝ ներկա վայրում։

Գրադարանը բաղկացած է 12 բաժիններից` փիլիսոփայություն, պատմություն, տնտեսագիտական, գեղարվեստական, մանկավարժական, հոգեբանական, բժշկական, արվեստ, տեխնիկա, բնական գիտություններ, մշակույթ, սոցիոլոգիա։ Ընդհանուր գրքային ֆոնդի քանակը կազմում է շուրջ 25 հազարր նմուշ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "ԱՎԱՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆԻ ԹԻՎ 1 ԳՐԱԴԱՐԱՆ". Արխիվացված է the original 2022 թ․ նոյեմբերի 2-ին. Retrieved 2022 թ․ նոյեմբերի 2. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Երևանի գրադարաններ
**Վառնայի ակվարիում** (բուլղար․՝ Варненски аквариум), ակվարիում, որը գտնվում է Բուլղարիայի սևծովյան ափին տեղակայված Վառնա քաղաքում։

Ակվարիումում ներկայացված է Սև ծովի բուսական և կենդանական աշխարհը՝ ընդհանուր հաշվով 140 ձկնատեսակներ, հիմնականում՝ քաղցրահամ ջրերում տարածված, միջերկրածովյան ավազանի, ինչպես նաև Համաշխարհային օվկիանոսի էկզոտիկ ձկներ։

Պատմություն
-----------

Ակվարիումը հիմնադրվել է 1906 թվականի հունվարի 6-ին՝ արքայազն Ֆերդինանդ I-ի կողմից։ Ֆերդինանդը նպատակ ուներ ստեղծել ծովային կենդանիների կենսաբանական կայան։ Ակվարիումի հիմնադրմանն աջակցել է գերմանացի կենսաբան Անտոն Դոհենին՝ Նեոպոլի կենդանաբանական այգու հիմնադիրը, ով տրամադրել է լուսանկարներ և մի շարք միջոցներ։

1906 թվականի հունվարի 25-ին Վառնայի քաղաքային խորհուրդը դրամական միջոցներ է հատկացրել ակվարիումի շինարարության համար և այս աշխատանքների իրագործման համար նշանակել նոր հանձնաժողով։ Այդ հանձնաժողովը որոշել է ակվարիումի շենքը կառուցել Սև ծովի ափին։

Ակվարիումը կառուցվել Մյունխենում կրթություն ստացած ճարտարապետ Դաբկո Դաբկովի նախագծմամբ։ Շինության մուտքի ճակատը զարդարված է աղավնիների քանդակներով։ 1911 թվականին շինարարական աշխատանքներն ավարտվել են, սակայն բացման արարողությունը ձգձգվել է Բալկանյան պատերազմների բռնկման պատճառով։ Առաջին համաշխարհային պատերազմը և Նյոյի պայմանագրով կիրառված խիստ պատժամիջոցները թույլ չեն տվել բացել ակվարիումը մինչ 1932 թվականը։ Բացման արարողությունը տեղի է ունեցել 1932 թվականին՝ Բորիս III-ի կառավարման տարիներին։

Ներկայումս ակվարիումը հետազոտական կենտրոն է, որտեղ ուսումնասիրվում է հիդրոկենսաբանություն, հիդրոքիմիա, միկրոկենսաբանություն։ Այստեղ անցկացվում են նաև պլանկտոնի և բենթոսի հետազոտություններ։ Վառնայի ակվարիումին կից գործում է գրադարան, որտեղ պահվում են որոշ հազվագյուտ գրքեր և քարտեզներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Վառնայի ակվարիումի պատմությունը" (in բուլղարերեն). Վառնայի ակվարիում. Retrieved 2009 թ․ հուլիսի 26.
2. ↑  "Դաբկո Դաբկովի խորհրդանշանակ նախագծումները" (in Bulgarian). Народно дело. 2009 թ․ մայիսի 1. Արխիվացված է the original 2011 թ․ հուլիսի 6-ին. Retrieved 2009 թ․ հուլիսի 26.`{{cite news}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
3. ↑  "Ձկնային ռեսուրսների ինստիտուտ" (in բուլղ․). Վառնայի ակվարիում. Retrieved 2009 թ․ հուլիսի 26.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վեսկիդ Վոժ (այլ կիրառումներ)

**Վեսկիդ Վոժ**  (ռուս.՝ Веськыд-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը գտնվում է Յորսա գետի ձախ ափին՝ 18 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 18 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը ստորին Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — **03050300112103000075069**
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — **103007506**
* Ավազանի կոդը — **03.05.03.001**
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — **03**
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — **0**

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Անդրոնովա Վիսկա". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ հուլիսի 18. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 13.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
**Անդրանիկ Երվանդի Կիլիկյան** (սեպտեմբերի 14, 1939(1939-09-14), Բեյրութ, Լիբանան - օգոստոսի 9, 2005(2005-08-09), Երևան, Հայաստան), հայ գեղանկարիչ, գրաֆիկ։

Կենսագրություն
--------------

Անդրանիկ Կիլիկյանը ծնվել է 1939 թվականին Բեյրութում։ Հայրենադարձել է 1946 թվականին։ 1953-1955 թվականներին աշակերտել է Հարություն Կալենցին։ 1960 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը, 1970 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը, 1975 թվականին Մոսկվայի պոլիգրաֆիական ինստիտուտը։ 1982-1986 թվականներին եղել է «Ծիծեռնակ» ամսագրի գեղարվեստական խմբագիր։ 1984 թվականից դասավանդել է ԵԳԹԻ-ում (1992 թվականից՝ ԵԳԱ-ում, պրոֆեսոր՝ 1996 թվականից, ամբիոնի վարիչ՝ 2002 թվականից)։ 1998 թվականից եղել է Հայաստանի նկարիչների միության գրաֆիկայի բաժանմունքի նախագահը։

Աշխատանքներից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։

Գործունեություն
---------------

Պատկերազարդել և ձևավորել է Աթաբեկ Խնկոյանի «Մկների ժողովը» (1983 թվական, Տարվա լավագույն ձևավորման 1-ին մրցանակ), «Բրեմենյան երաժիշտներ » հեքիաթը (2000), Ռազմիկ Դավոյանի «Ծիտիկը ցուցահանդեսում» (2002 թվական, ժող.), տարբեր լեզուներով Տոկիոյում լույս ընծայված «Արջի որդին» ժողովրդական հեքիաթը (1983 թվական, մշակումը՝ Հովհաննես Թումանյանի), Բեյրութում հրատարակված «Սասնա ծռեր» էպոսը (1994), Գուրգեն Մահարու «Մանկություն և պատանեկություն» (1996), Մ. Մամուրյանի «Դպրոցական հիշատակներ» (1999), Ա. Սիմոնյանի «Հայոց պատմություն» (2000) և այլ գրքեր։

Մահ
---

Մահացել է 2005 թվականին։ Թաղված է Նուբարաշենի գերեզմանատանը։

Մեջբերումներ Անդրանիկ Կիլիկյանի մասին
-------------------------------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Հազվագյուտ հմայքի տեր այդ անձնավորությունը կատարյալ արվեստագետ էր թե՛ կյանքում, թե՛ ստեղծագործության մեջ։ Գրքարվեստի, մանավանդ մանկապատանեկան, հազվագյուտ վարպետ, հիանալի գեղանկարիչ ու գրաֆիկ, բարձր հումանիստ և գալանտ ասպետական բնավորությամբ- Վիգեն Ղազարյան |  |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005*.
2. ↑  "AV Production - Անդրանիկ Կիլիկյան". *avproduction.am*. Արխիվացված է the original 2022 թ․ օգոստոսի 12-ին. Retrieved 2020 թ․ դեկտեմբերի 4. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  Անդրանիկ Կիլիկյանի ստեղծագործությունները ՀԱՊ-ում
4. ↑  "The memorial of Kilikyan Andranik (Անդրանիկ Կիլիկյան Երվանդի) buried at Yerevan's Nubarashen cemetery". *hush.am* (in անգլերեն). Retrieved 2020 թ․ դեկտեմբերի 4.
5. ↑  Գրքարվեստի հազվագյուտ վարպետ, հիանալի գեղանկարիչ ու գրաֆիկ», Անդրանիկ Կիլիկյան
**Վաշինգտոն-Սլագբաայ**, ազգային պարկ և էկոլոգիական արգելոց Նիդեռլանդների Կարիբյան ավազանում՝ Բոնեյրե կղզու հյուսիս-արևմտյան մասում,: 5643 հեկտար (21,79 քառ. մղոն) տարածք զբաղեցնող այգին, որը ծածկում է Բոնայրե կղզու մոտավորապես մեկ հինգերորդ մասը, գտնվում է Բոնայրեի կառավարության անունից STINAPA Bonaire շահույթ չհետապնդող հիմնադրամի տնօրինության տակ։ Հիմնադրվելով 1969 թվականին՝ Վաշինգտոն-Սլագբաայ ազգային պարկը դարձել է առաջին բնական արգելոցը նախկին Նիդեռլանդական Անտիլյան կղզիներում։

Ֆլորան ներառում մոտ 340 տեսակ։ Բույսերի ընտանիքներից շատերը (մոտ 40 %) ներկայացված են միայն մեկ տեսակով։ Այգին նաև առանցքային թռչնաբանական տարածք է, քանի որ ծառայում է որպես անհետացման վտանգի տակ գտնվող կամ սահմանափակ արեալ ունեցող թռչունների տեսակների բնադրման, գիշերակացի և սննդի հայթայթման վայր։ Հանքային լճերը ֆլամինգոյի բնակության վայր են, որոնց համար ստեղծվել են պահպանվող տարածքներ բների պատրաստման համար։

Թութակների առավել պահպանվող տեսակներից մեկը դեղնաուս ամազոնն է։ Բնում ձագերի գոյատևման հավանականությունը շատ փոքր է։ Առնետները, վայրի կատուները և այլ թռչունները ուտում են ձվերը, բայց ամենամեծ վտանգը ներկայացնում են մարդիկ։ Նրանք բներից հանում են ճտերին և վաճառում։ Առևտուրը ներկայում արգելված է միջազգային կոնվենցիայով (ՍԻՏԵՍ)։ 2008 թվականից սկսած՝ տեսակի պոպուլյացիան կրկին սկսել է աճել։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Washington-Slagbaai (Bonaire)". Protected Planet. Արխիվացված է the original 2019 թ․ հուլիսի 30-ին. Retrieved 2019 թ․ հուլիսի 30. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Washington Slagbaai National Park". Արխիվացված է the original 2019 թ․ մայիսի 23-ին. Retrieved 2019 թ․ հոկտեմբերի 20. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  "Listed animal in CITES Appendix I". Արխիվացված է the original 2007 թ․ փետրվարի 3-ին. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 315530781 · WorldCat VIAF: 315530781 |

 |
**Հերբերտ Գաազե** (ռուս.՝ Ге́рберт Ю́льевич Га́азе, 1896, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 11, 1922(1922-09-11), Բուխարայի էմիրություն), Առաջին համաշխարհային և քաղաքացիական պատերազմների մասնակից, Կարմիր դրոշի կրկնակի շքանշանակիր (1922, 1922)։

Կենսագրություն
--------------

Հերբերտ Գաազեն ծնվել է 1896 թվականին (այլ տվյալներով` 1897 թվականին) Սանկտ-Պետերբուրգում։ 1915 թվականին ավարտել է Սուրբ Պետրոսի գլխավոր գերմանական ուսումնարանը (Պետրիշուլե), այնուհետև ընդունվել է Պետերբուրգի համալսարան։ Ուսումը չավարտած` 1916 թվականին, Գաազեն զորակոչվում է ցարական բանակ` ծառայության։ Գաազեն ավարտում է Պավլովյան ռազմական ուսումնարանի արագացված դասընթացները և, ստանալով պրապորչիկի կոչում, մեկնում է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ռազմաճակատ։

1918 թվականին Գաազեն ծառայության է անցնում Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակում։ Մասնակցել է Արևելյան ռազմաճակատում Կոլչակի Ռուսական բանակի դեմ մղվող մարտերին, լինելով դասակի, վաշտի և գումարտակի հրամանատար։ Մարտերում աչքի ընկնելու համար 1919 թվականին նշանակվում է 15-րդ հրաձգային դիվիզիայի 127-րդ հրաձգային գնդի հրամանատար։ Բազմիցս աչքի է ընկել մարտերում։ 1920 թվականի օգոստոսի 7-ին Գաազեի գունդը գրոհով գրավել է Դնեպրի ափին գտնվող Կորսունյան վանական միաբանությունը, այնտեղից դուրս մղելով Վրանգելի ռուսական բանակին։ Հանրապետության հեղափոխական կոմիտեի 1922 թվականի հոկտեմբերի 18-ի № 213 հրամանով գնդի հրամանատար Հերբերտ Գաազեն պարգևատրվել է ՌՍՖՍՀ Կարմիր դրոշի շքանշանով։ Հետագայում Գաազեն փոխադրվում է Միջին Ասիա և նշանակվում Բուխարական խմբի զորքերի հրամանատարի օգնական։ Ակտիվորեն մասնակցել է բասմաչական խմբավորումների դեմ մղվող մարտերին։ 1922 թվականի սեպտեմբերի 10-ից 11-ը մասնակցել է Բուխարայի մոտ գտնվող Տիխիյ Կուլուկ ղշլաղի մոտ մղվող մարտերին։ Իր վրա վերցնելով 31-րդ հեծելազորային բրիգադի ջոկատի ղեկավարությունը` նրան տարավ գրոհի։ Բասմաչները ջախջախվեցին, իսկ խորհրդային զորամասերը զավթեցին զգալի չափերի ռազմավար։ Այդ մարտում Գաազեն սպանվել է։ Թաղված է Կագան քաղաքում (ներկայումս Ուզբեկստան), Գաազեի գերեզմանին տեղադրված է կոթող։

Հանրապետության Հեղափոխական Ռազմական Խորհրդի 1922 թվականի հոկտեմբերի 22-ի № 216 հրամանով Հերբերտ Գաազեն հետմահու պարգևատրվել է ՌՍՖՍՀ Կարմիր դրոշի երկրորդ շքանշանով։

Գրականություն
-------------

* «Сборник лиц, награждённых орденом Красного Знамени и Почётным революционным оружием». Воениздат, 1926.
* Сборник воспоминаний к четвёртой годовщине Рабоче-крестьянской Красной Армии. 1918—1922. Отделение Военно-научного общества при Военно-академических курсах, 1922.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  "Гаазе Герберт Юльевич" (in ռուսերեն). Энциклопедия Петришуле. Retrieved 2014 թ․ հունվարի 3. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|datepublished=` (help)
2. 1 2  Военно-исторический журнал (ВИЖ). 1977 год, № 8.
3. 1 2  Сборник лиц, награждённых орденом Красного Знамени и Почётным революционным оружием.
**Վասյա Էդեյոլ** (ռուս.՝ Вася-Эдеёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Յուգիդ Վուկտիլ գետի աջ ափին՝ 18 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 23 կմ։ Գետաբերանից 18 կմ հեռավորության վրա ձախ ափին թափվում է գետ՝ Սիլյոլ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000061739
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006173
* Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության։ Վասյա Էդեյոլ". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ հուլիսի 26. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 3.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |