recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Վիկտոր Պոնեդելնիկի արձան** (ռուս.՝ Памятник Виктору Понедельнику), նաև` *«Ֆուտբոլիստ» քանդակ* (ռուս.՝ скульптура «Футболист»),բրոնզե քանդակագործական կոմպոզիցիա, որը տեղադրված է Դոնի Ռոստովի «Օլիմպ-2» մարզադաշտի մերձակայքում։ Բացվել է 2015 թվականին ի պատիվ ֆուտբոլիստ Վիկտոր Պոնեդելնիկի, որը 1960 թվականի Եվրոպայի գավաթի եզրափակչում դարձել է վճռորոշ գոլի հեղինակ։

Պատմություն
-----------

2013 թվականին Դոնի Ռոստովում Ռոստովի մարզի սպորտի նախարարության նախաձեռնությամբ կազմակերպվել է հայտնի ֆուտբոլիստ Վիկտոր Պոնեդելնիկի քանդակը ստեղծելու մրցույթ։ Նույն թվականի օգոստոսին ռոստովցի քանդակագործ Դմիտրի Լինդինին առաջարկեցին մասնակցել մրցույթին։ Սեպտեմբերին քանդակագործը ներկայացրեց իր աշխատանքի կավե նմուշը։ Նրա հետ մրցում էին 3 այլ մասնակիցներ։ Կազմակերպվեց հանձնաժողով, որի կազմում ընդգրկվել էին փոխմարզպետ Սերգեյ Գորբանը, ֆուտբոլիստ Վիկտոր Պոնեդելնիկը և Ռոստովի մարզի սպորտի նախարար Յուրի Բալանխինը։ Մրցույթում հաղթեց Դմիտրի Լինդինի տարբերակը։ Միակ շտկումը, որ պետք է քանդակագործն աներ իր աշխատանքում, եղել է ֆուտբոլային զանկապանների բարձրությունը. այն պետք է երկարացվեր։

Բրոնզե քանդակի ստեղծումը տևել է 2 ամիս` 2013 թվականի սեպտեմբերից նոյեմբեր։ Նյութերի ինքնարժեքը գնահատվել է 750 հազար ռուբլի, քանդակագործն ու ձուլողները աշխատանքի համար գումար չեն պահանջել։ Քանդակի բարձրությունը 2 մետր է։
Սկզբնապես արձանի տեղադրման ամսաթիվը հայտարարվել էր 2014 թվականի գարունը։ Բայց ֆինանսական նրբությունների` նյութերի վրա ծախսվող գումարի հատուցման պատճառով բացումը հետաձգվել էր անորոշ ժամանակով։ 2014 թվականի հուլիսին հայտնի դարձավ, որ 96,5 հազար ռուբլին հավաքվել է և տրամադրվել արձանի կառուցմանը ֆուտբոլի վետերանների և ֆուտբոլի Դոնի ֆեդերացիայի կողմից։

Դոնի սպորտի նախարարը հայտարարել է, որ որոշվել է արձանի տեղադրումը և բացումը հարմարեցնել այն օրվան, երբ կկայանա «Ռոստով» ՖԱ-ի առաջին հանդիպումը ՈՒԵՖԱ-ի Եվրոպայի լիգայում։ Արձանը որոշվեց տեղադրել «Օլիմպ-2» մարզադաշտի մերձակայքում։ Ֆուտբոլիստ Վիկտոր Պոնեդելնիկի արձանի բացումը, որը հաճախ անվանում են նաև «Ֆուտբոլիստ» քանդակ, տեղի է ունեցել 2015 թվականի օգոստոսի 28-ին։ Հանդիսավոր արարողությանը ներկա է եղել Ռոստովի մարզի մարզպետի տեղակալ Իգոր Գուսկովը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  "На памятник легенде футбола Дона нет денег". Արխիվացված է the original 2017 թ․ հոկտեմբերի 19-ին. Retrieved 2017 թ․ մարտի 15. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. 1 2  В Ростове торжественно открыта скульптура «Футболист»
3. ↑  "Виктор Понедельник назвал ростовский памятник себе «деревенской работой»". Արխիվացված է the original 2017 թ․ հոկտեմբերի 19-ին. Retrieved 2017 թ․ մարտի 15. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  "В Ростове-на-Дону открыли скульптурную композицию «Футболист»". Արխիվացված է the original 2017 թ․ հոկտեմբերի 22-ին. Retrieved 2017 թ․ մարտի 15. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Ակարի ազգային պարկ** (պորտ.՝ Parque Nacional do Acari), ազգային պարկ Ամազոնաս նահանգում, Բրազիլիա։

Տեղագրություն
-------------

Ազգային պարկը տարածվում է հետևյալ մունիցիպալիտետների որոշ հատվածներում՝ Ապուի (11.77 %), Բորբա (59.55 %) և Նովու Արիպուանան (28.68 %)։ Այն Ապուիի *BR-230* Տրանս-Ամազոնյան մայրուղու հյուսիսում է՝ Ժակարեականգա հատվածում։ Արևելքից պարկին սահմանակից են Ուրուպադի ազգային անտառը և Ալտո Մաուես էկոլոգիական կայանը։ Ընդգրկում է 896410.95 հեկտար տարածք։ Այն գտնվում է Ամազոն բիոմում։

Պատմություն
-----------

Ակարի ազգային պարկը ստեղծվել է 2016 թվականի մայիսի 11-ի դաշնային հրամանագրով։ Այն կառավարվում է Չիկո Մենդեսի Կենսաբազմազանության պահպանության ինստիտուտի կողմից։ Նպատակն է՝ պաշտպանել Ակարի, Կամայու, Սուկունդուրի և Աբակաշիս գետերի և դրանց վտակների ու ֆիզիկական լանդշաֆտների կենսական բազմազանությունը, ապահովել էկոհամակարգերի ծառայությունների պահպանությունը, նպաստել շրջակա միջավայրի կայունությանը և խթանել ռեկրեացիոն ռեսուրսների զարգացմանը և էկոտուրիզմին։

Պարկը պահպանության ենթակա 5 միավորներից մեկն է եղել (մինչև նախագահ Դիլմա Ռուսեֆի աշխատանքային գործունեության ավարտը), որը ներառել է Ամազոնաս նահանգի ամբողջ հարավային շրջանը՝ 2,600,000 հա տարածքով։ Լիովին պաշտպանված տարածքներ են՝ Մանիկորե կենսական արգելոցը (359,063 հա), Ակարի ազգային պարկը (896,407 հա), կայուն օգտագործվող Կամպոս դե Մանիկորե բնապահպանական տարածքը (151,993 հա), Արիպուանա ազգային անտառը (751,295 հա) և Ուրուպադի ազգային անտառը (537,228 հա)։ Նույն համալիրի մաս է կազմում Ամանյա ազգային անտառը՝ 141,000 հա տարածքով։

Այս միավորումների հետ Դիլման իր կառավարության տարիներին ստեղծեց 3,400,000 հա տարածք զբաղեցնող նոր պահպանված շրջաններ։ Նախորդ կառավարիչ Լուիս Ինասիու Լուլա դա Սիլվայի կողմից ստեղծվել էր 26,800,000 տարածք։ Դիլման նաև կրճատել էր Ամազոնի յոթ պահպանվող տարածքները՝ Տապաժոսի վրա պատվար կառուցելու համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Parna do Acari". Արխիվացված է the original 2019 թ․ օգոստոսի 27-ին. Retrieved 2019 թ․ փետրվարի 8. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  No apagar das luzes, governo Dilma cria 5 unidades de conservação

Աղբյուրներ
----------

* «No apagar das luzes, governo Dilma cria 5 unidades de conservação» (portuguese), *((o))eco*, 12 May 2016, վերցված է 2016-06-12
* (portuguese) *Parna do Acari*, Chico Mendes Institute for Biodiversity Conservation, արխիվացված  օրիգինալից 2019-08-27-ին, վերցված է 2016-06-12
**Անաստասիա Օլեգի Կրասովսկայա** (բելառուս․՝ Анастасія Алегаўна Красоўская, հունվարի 2, 1999(1999-01-02), Մինսկ, Բելառուս), բելառուս դերասանուհի, առավել հայտնի է «Տղայի խոսքը։ Արյուն ասֆալտի վրա» սերիալում Իրինայի դերը մարմնավորելու համար։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1999 թվականի հունվարի 2-ին Մինսկում, այնտեղ են անցել նրա մանկությունն ու պատանեկությունը։ Սովորել է որպես իրավաբան-միջազգայնագետ։ 2017 թվականից աշխատել է մոդելային բիզնեսում։ Ապրել է Չինաստանում։ Դերասանական մասնագիտական կրթություն չունի։

2019 թվականին Կրասովսկայան նկարահանվել է Տիմա Բելոռուսսկու «Վիտամինկա» տեսահոլովակում։ Նրա դերասանական կինոդեբյուտը համարվում է «Գերդա» ֆիլմում գլխավոր դերը, որը դրական արձագանքներ է ստացել մամուլում և մրցանակ է ստացել Լոկառնոյի կինոփառատոնում։ 2022 թվականին Կրասովսկայան խաղացել է կանացի գլխավոր դերը «Բուլտերիեր» սպորտային դրամայում։ 2023 թվականին նա խաղացել է առաջին պլանի դերերից մեկը «Տղայի խոսքը։ Արյուն ասֆալտի վրա» սերիալում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Актриса Анастасия Красовская о съемках в «Герде», танцах на пилоне и комплиментах Гаспара Ноэ". Արխիվացված from the original on 2021 թ․ հոկտեմբերի 19. Retrieved 2021 թ․ հոկտեմբերի 15.
2. ↑  "Фильм «Герда» Натальи Кудряшовой — впечатление критика". Արխիվացված from the original on 2021 թ․ հոկտեմբերի 14. Retrieved 2021 թ․ հոկտեմբերի 15.
3. ↑  "Дата выхода фильма". Արխիվացված from the original on 2022 թ․ մայիսի 16. Retrieved 2022 թ․ մայիսի 20.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Տելեգրամ |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ |

 |
**Վլադիմիր Գեղամի Մոդոսյան** (հունիսի 16, 1958(1958-06-16), Գորի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային ազատ ոճի ըմբիշ, ԽՍՀՄ կրկնակի չեմպիոն (1986 և 1987) և Եվրոպայի առաջնության մրցնակակիր (1982 և 1987), աշխարհի գավաթակիր (1985), աշխարհի չեմպիոն (1986), բարի կամքի խաղերի հաղթող (1986 ) ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1986)։ Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ (2011)։

Կենսագրություն
--------------

Վլադիմիր Մոդոսյանը ազատ ոճի ըմբշամարտով սկսել է զբաղվել 1968 թվականից։ 1975 թվականին տեղափոխվել է Կրասնոյարսկ և սկսել մարզվել ԽՍՀՄ վաստակավոր մարզիչ Դմիտրի Մինդիաշվիլիի ղեկավարությամբ։ 1982-1987 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ ազատ ոճի ըմբշամարտի ազգային հավաքականի անդամ։ Նրա մարզական կարիերայում ամենահաջողը 1986 թվականն է եղել, երբ նա հաղթել է ԽՍՀՄ առաջնությունում, բարի կամքի խաղերում և աշխարհի առաջնությունում։

Մարզական կարիերան ավարտելուց հետո զբաղվել է մարզչական գործունեությամբ, Ռուսաստանի ազատ ոճի ըմբշամարտի ազգային հավաքականի մարզչական շտաբի անդամ է։ Վլադիմիր Մոդոսյանի ամենահայտնի սաներից են Ռուսաստանի չեմպիոն, աշխարհի առաջնության մեդալակիր Ալբերտ Սարիտովը և աշխարհի կրկնակի չեմպիոն Վիկտոր Լեբեդևը։

Ելույթներ ԽՍՀՄ առաջնություններում
---------------------------------

* Ազատ ոճի ըմբշամարտի 1981 թվականի ԽՍՀՄ առաջնություն- 3-րդ տեղ
* Ազատ ոճի ըմբշամարտի 1982 թվականի ԽՍՀՄ առաջնություն - 3-րդ տեղ
* Ազատ ոճի ըմբշամարտի 1983 թվականի ԽՍՀՄ առաջնություն- 3-րդ տեղ
* Ազատ ոճի ըմբշամարտի 1985 թվականի ԽՍՀՄ առաջնություն - 2-րդ տեղ
* Ազատ ոճի ըմբշամարտի 1986 թվականի ԽՍՀՄ առաջնություն - 1-ին տեղ
* Ազատ ոճի ըմբշամարտի 1987 թվականի ԽՍՀՄ առաջնություն - 1-ին տեղ
* Ազատ ոճի ըմբշամարտի 1988 թվականի ԽՍՀՄ առաջնություն - 3-րդ տեղ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "ВЛАДИМИР МОДОСЯН". Արխիվացված է the original 2021 թ․ հուլիսի 9-ին. Retrieved 2021 թ․ հուլիսի 7. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  МОДОСЯН Владимир Гегамович

Արտաքին հղումներ
----------------

* Modosyan, Vladimir (URS)
**Վիկտոր Հարությունի Խաչատրյան** (ապրիլի 7, 1946(1946-04-07), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 29, 2012(2012-12-29), Երևան, Հայաստան), ջութակահար, դիրիժոր, Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1985)։

Երգչուհի Աննա Խաչատրյանի հայրը։

Կենսագրություն
--------------

Վիկտոր Խաչատրյանը ծնվել է Երևանում, 1946 թվականի ապրիլի 7-ին։ Ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի ջութակի (1972), դիրիժորության (1996) բաժինները, որից հետո ուսումը շարունակել է ասպիրանտուրայում՝ Կարպ Դոմբաևի դասարանում։

Վիկտոր Խաչատրյանը եղել է Հայաստանի ռադիոյի սիմֆոնիկ նվագախմբի կոնցերտմայստեր, 1990-1991 թվականին՝ գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր դիրիժորի պաշտոնակատար, 1982-1987 թվականներին՝ Հայհամերգի մենակատար, 1988-1993 թվականներին՝ իր հիմնադրած «Իկար» կամերային նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր դիրիժոր։

1988-2012 թվականներին դասավանդել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում, 1998 թվականից արժանացել է պրոֆեսորի կոչման, 2005 թվականից եղել է ամբիոնի վարիչ, նույն թվականից որպես մենակատար և դիրիժոր հանդես է եկել Հայաստանում և արտերկրում կամերային և սիմֆոնիկ նվագախմբերի հետ։

Եղել է հայ կոմպոզիտորների մի շարք երկերի առաջին կատարողը, միջազգային մրցույթների, փառատոների հանձնախմբերի անդամ։ Վիկտոր Խաչատրյանի կատարումներով թողարկվել են մի շարք ձայնապնակներ և ձայնասկավառակներ։

Երաժշտի ձայնագրությունները տեղ են գտել Հայաստանի և ԽՍՀՄ հեռուստառադիոյի ոսկե ֆոնդում։

Վիկտոր Խաչատրյանը մահացելէ Երևանում, 2012 թվականի դեկտեմբերի 29-ին։

Գրականություն
-------------

* Հովհաննիսյան Թ. Վիկտոր Խաչատրյանի արվեստը. Ջութակահարի և դիրիժորի ստեղծագործական ճանապարհը, Ե. 2004:

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "ՎԻԿՏՈՐ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ". Արխիվացված է the original 2023 թ․ փետրվարի 10-ին. Retrieved 2023 թ․ փետրվարի 10. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Վիկտոր Խաչատրյանի արվեստը ։ Ջութակահարի և դիրիժորի ստեղծագործական ճանապարհը / Թ. Հովհաննիսյան
**Անատոլի Իվանովիչ Անտոնով** (ռուս.՝ Анатолий Иванович Антонов), Ռուսաստանի պաշտպանության նախարարի տեղակալ (2011), Ռուսաստանի 1-ին դասի իսկական պետական խորհրդական (2014), Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2007), քաղաքական գիտությունների դոկտոր, բանակի գեներալ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1955 թվականի մայիսի 15-ին, Օմսկ քաղաքում (ԽՍՀՄ)։ 1983 թվականին ավարտել է Միջազգային հարաբերությունների Մոսկվայի պետական ինստիտուտը։

30 տարի ծառայել է Արտաքին գործերի նախարարությունում։ 2004 թվականին դարձել է Ռուսաստանի ԱԳՆ Անվտանգության և զինաթափման վարչության տնօրենը։ 2011 թվականի փետրվարի 2-ին՝ Ռուսաստանի նախագահի հրամանագրով, նա նշանակվել է Ռուսաստանի Պաշտպանության նախարարի տեղակալ։

|  |  |  |  |
| Զորավարժությունների կապակցությամբ անցկացված մամլո ասուլիսի ժամանա, 30 հուլիսի 2015 թվական
  | ՌԴ Պաշտպանության նախարար Սերգեյ Շոյգուի հետ՝ Շանհայյան համագործակցության կազմակերպության ռազմական գերատեսչությունների ղեկավարների խորհրդակցության ժամանակ, 30 հունիսի 2015 թվական 
  | Ելույթ Ռուսաստանում հավատամրագրված օտարերկրյա ռազմական կցորդների առջև, 21 մարտի 2015 թվական
  | Չինաստանի ժողովրդաազատագրական բանակի կազմավորման 88-րդ տարեդարձի հանդիսությունների ժամանակ,24 հուլիսի 2015 թվական |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  "Anatoly Antonov". Ministry of Defense. Արխիվացված է the original 2015 թ․ դեկտեմբերի 8-ին. Retrieved 2013 թ․ օգոստոսի 26.
**Վլադ Միրիցե** (ռումիներեն՝ Vlad Miriță), հայտնի է նաև որպես *Վլադ* (ռումիներեն՝ Vlad, օգոստոսի 2, 1981(1981-08-02), Տըրգովիշտե, Ռումինիա), ռումինացի տենոր։

Կենսագրություն
--------------

16 տարեկանում սկսել է պատրաստվել պրոֆեսիոնալ երաժշտական կարիերային՝ «Armonia Valaha Choir» երգչախմբի կազմում մասնակցելով երաժշտական տարբեր մրցույթների։ 2001 թվականից «Madrigal» արևելաեվրոպական կամերային խմբի անդամ է։ 2002 թվականին մասնակցել է «National Pop Festival 2002»-ին։ 2005 թվականին Լուգոժում կայացած «Traian Grozăvescu» տենորների միջազգային մրցույթում զբաղեցրել է երկրորդ տեղը։ 2006 թվականին պարգևատրվել է Բուխարեստի Օպերային թատրոնի թոշակով։

Եվրատեսիլ 2008
--------------

Նիկոյի հետ կատարումը, 2008, Բելգրադ
2008 թվականին Վլադ Միրիցեն Նիկոլետա Մատեիի հետ դուետով հաղթել է Ռումինիայի ազգային ընտրական մրցույթում, որի արդյունքում ամեն տարի ընտրվում է Եվրատեսիլ երգի մրցույթում Ռումինիայի մասնակիցը։

Եվրատեսիլ 2008 երգի մրցույթում դուետը «Pe-o margine de lume» երգը կատարել է 2 լեզուներով՝ իտալերեն և ռումիներեն։ Առաջին կիսաեզրափակչում Ռումինիայի մասնակիցներն ստացան բավականին բարձր միավորներ եզրափակիչ փուլ անցնելու համար, սակայն եզրափակիչ փուլում ելույթն անհաջող էր. 45 միավորով նրանք գրավեցին 20-րդ տեղը։

Եվրատեսիլից հետո երգիչը թողարկեց իր առաջին ալբոմը՝ «I’ll Be with You», որի գլխավոր երգը Սառա Բրայթմանի հետ դուետն էր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "CEE Musiktheater Scholarships". Արխիվացված է the original 2011 թ․ մայիսի 31-ին. Retrieved 2015 թ․ մարտի 31.
2. ↑  Nico & Vlad | Participant Profile | Eurovision Song Contest - Düsseldorf 2011

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք Archived 2011-03-03 at the Wayback Machine.
**Դոսժանովա Ակկագազ** (մայիսի 25, 1893(1893-05-25) - հունվարի 21, 1932(1932-01-21), Շիմքենտ, Ղազախստանի ինքնավար սոցիալիստական խորհրդային հանրապետություն, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ղազախ առաջին կին բժիշկներից մեկը։

Կենսագրություն
--------------

Ակկագազ Դոսժանովան 1914 թվականին ավարտել է Օրենբուրգի կանանց գիմնազիան, նույն թվականին ընդունվել է բժշկական դասընթացներ Մոսկվա քաղաքում։ Եղել է մուսուլմանների համառուսական համագումարի պատվիրակ (1917 թվականի մայիսի 1-8)։ 1920 թվականին ընդունվել է Տոմսկի բժշկական ինստիտուտ։ 1922 թվականին ավարտել է Կենտրոնական Ասիայի պետական համալսարանի (Տաշքենդ) բժշկական ֆակուլտետը։ Ուսման ընթացքում աշխատել է որպես բժիշկ-օրդինատոր։ 1922 թվականի դեկտեմբերի 18-ին «Պրավդա» թերթը Դոժանովայի մասին գրել է.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Թուրքեստանյան Հանրապետության ժողովրդական կոմիսարների խորհուրդը որոշում կայացրեց 100000 ռուբլի մրցանակ տրամադրել և աշխատասենյակ կահավորել ղրղզ կին բժիշկ՝ Դոսժանովայի համար, որն ավարտել է Թուրքեստանի Հանրապետության բժշկական ֆակուլտետը և այս աշնանը ստացել բարձրագույն կրթություն։ |  |

Բացի բժշկական գործունեությունից, Դոսժանովան զբաղվել է նաև կազմակերպչական և մանկավարժական աշխատանքներով։ Մասնակցել է Կենտրոնական Ասիայի տարածաշրջաններում Վոլգայի շրջանի տարհանված սովյալ մարդկանց վերաբնակեցմանը։ Դոսժանովայի բժշկության վերաբերյալ աշխատությունները տպագրվել են «*Әйел теңдігі*», «*Абай*», «*Жас азамат*» հրատարակչություններում։ 1930-1931 թվականներին աշխատել է Ալմաթիի թիվ 1 հիվանդանոցում՝ որպես գինեկոլոգ։

Մահացել է տուբերկուլյոզից 1932 թվականին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Одна из первых феминисток · Публикации · Портал «История Казахстана»". Արխիվացված է the original 2018 թ․ հունիսի 6-ին. Retrieved 2021 թ․ մարտի 28. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Գրականություն
-------------

* *Қаңтарбаева Ж.*, Аккагаз Досжанова, А. 1976.
* Досжанова, Аккагаз // Казахстан. Национальная энциклопедия. — Алматы: Қазақ энциклопедиясы, 2005. — Т. II. — ISBN 9965-9746-3-2.
**Վահագն Բագրատունի** (հուլիսի 24, 1990(1990-07-24), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բեմադրիչ, դերասան։

Կենսագրություն
--------------

Վահագն Բագրատունին ծնվել է 1990 թվականի հուլիսի 24-ին, Երևանում։ Պապը դերասան, բեմադրիչ Վահագն Բագրատունին է։

Վիկը 1992 թվականին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Գերմանիայի Շտուտգարտ քաղաք։ 5 տարեկանից խաղացել և երգել է Շտուտգարտի պետական օպերայում։ 1997-2010 թվականներին ուսում է ստացել Շտուտգարտի տեղի միջնակարգ դպրոցում, որն ավարտելուց հետո՝ 2011-2013 թվականներին ուսումը շարունակել է Նյու Յորքի Լի Ստրասբերգի թատրոնի և կինոյի ինստիտուտում, իսկ 2011-2014 թվականներին՝ Դերասանների բարձրագույն դասընթացներում։

Վիկը Նյու Յորքում խաղացել է թատրոնում և վավերագրական ֆիլմում, ամերիկյան դերասաններ Ուիլիամ Հարթի, Շիրլի Մքլեյնի, Դևիդ Հենրիի և այլ դերասանների հետ։ 2013 թվականին խաղացել է «Ընդհատակյա կայսրություն» ամերիկյան հեռուստասերիալում։ 2014 թվականին. տեղափոխվել է Լոս Անջելես, որտեղ շարունակում է դերասանական գործունեությունը։ 2013 թվականին նկարահանվել է «Հետախույզ, 2014 թվականին՝ «Սպասել գնացքին», «Նախընտրելի գործեր», 2015 թվականին՝ «Ծածկի տակ», «Գրանիտե տղամարդը», 2016 թվականին «Փլուզում» և այլ ֆիլմերում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Վիկ Բագրատունին՝ հոլիվուդյան աստղ դառնալու ճանապարհին
2. ↑  "Вик Багратуни". *www.film.ru*. Retrieved 2021 թ․ հուլիսի 24.
3. ↑  "AV Production - Վիկ Բագրատունի". *avproduction.am*. Արխիվացված է the original 2021 թ․ հուլիսի 25-ին. Retrieved 2021 թ․ հուլիսի 24. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  Վիկ Բագրատունին՝ հոլիվուդյան աստղ դառնալու ճանապարհին

Արտաքին հղումներ
----------------

* ՎԻԿ ԲԱԳՐԱՏՈՒՆԻ. «ԵՍ ՄԻՇՏ ԿՁԳՏԵՄ ԼԻՆԵԼ ԻՄ ՍԵՓԱԿԱՆ ՀՈԼԻՎՈՒԴԸ»
* Vic Bagratuni
Ակսել Պոլսեն .jpgԱկսել Պոլսեն
Ակսել թռիչք
**Ակսել Պոլսեն** (հուլիսի 18, 1855(1855-07-18), Աքեր, Ակերսհուս, Նորվեգիա - փետրվարի 9, 1938(1938-02-09), Նեսոդեն, Ակերսհուս, Նորվեգիա), նորվեգացի գեղասահորդ և չմշկավազորդ։ Նա հորինել է գեղասահքի ակսել թռիչքը և կրել է չմշկավազքի աշխարհի չեմպիոնի տիտղոսը 1882 թվականից մինչև 1938 թվականը։ 1976 թվականին նա ընդգրկվել է Գեղասահքի Փառքի Սրահում։

Կենսագրություն
--------------

Պոլսենը ծնվել է Ակերում Քրիստինիայի (ներկայումս՝ Օսլո) Հաագին Օլսենի (1822-1918 թվականներ) և վաճառական Յոհան Փիթեր Պոլսենի (1820–1887 թվականներ) ընտանիքում։ Նա մեծացել է Օսլոյում, որտեղ իր հայրը սուրճի խանութ էր աշխատեցնում։ Նա սահել սկսել է վաղ տարիքից և 1870 թվականից արդեն մրցել է և չմշկավազքում և գեղասահքում։ 1882 թվականին նա չմշկավազքի աշխարհի առաջնություններում Վիեննայում և ստացել է հավելյալ մրցանակ գեղասահքում նոր տեսակի թռիչքի համար, որը նա կատարել է չմշկավազքի ժամանակ և որը անվանվել է իր անունով։ 1883 թվականի ձմռանը Պոլսենը գնացել է Հյուսիսային Ամերիկա մասնակցելու մի շարք չմշկավազքի մրցումների։ 1883թվականի փետրվարի 8-ին Վաշինգտոն Պարկում՝ (անգլ.՝ Washington Park), Բրուկլին (անգլ.՝ Brooklyn), Նյու Յորք (անգլ.՝ New York) անց է կացվել բացօթյա մրցավազք։

* 1 մղոն; 3 րոպե, 34 3/5 վայրկյան
* 5 մղոն; 19 րոպե, 10 վայրկյան
* 10 մղոն; 39 րոպե, 7 3/5 վայրկյան

1885 թվականի սկզբում նա հաղթել է և չմշկավազքի, և գեղասահքի առաջնություններում Համբուրգում և 1885 թվականի փետրվարի 26-ին 3 մղոնանոց մրցավազք է ունեցել մեկ ուրիշ հայտնի գեղասահորդի՝ Ռենկ վան դեր Զիի հետ Ֆրոգներկիլենում։ Մրցավազքը գրավել է 20,000-30,000 հանդիսատեսի։

Պոլսենը կրել է աշխարհի չմշկավազքի չեմպիոնի տիտղոսը 1882 թվականից մինչև 1890 թվականը, նա պարտվել է այն 1890 թվականին Հ. Ջ. Մակքորմիքին Hugh McCormick (D). New Brunswick Sports Hall of Fame 3 մղոնանոց մրցավազքում Մինեպոլիսում (անգլ.՝ Minneapolis, Minnesota): Բացի ակսել թռիչքից նա նաև հորինել է առաջին ժամանակակից չմուշկները՝ կոշիկին ամրացված մետաղյա շեղբով։ Իր հոր մահից հետո նա աշխատեցրել է սուրճի խանութը իր եղբոր՝ Էդվինի հետ մինչև 1936 թվական։ Նա ամուսանցել է երկու անգամ, առաջին անգամ՝ 1885 թվականին Քեթրին Ուլիամսի հետ, ամուսնալուծվել է 1890 թվականին և երկրորդ անգամ ամուսնացել է Աննա Էլիզ Նիկոլեսենի հետ (1865-1935 թվականներ)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  "World Figure Skating Hall of Fame". *www.worldskatingmuseum.org*. Արխիվացված է the original 2019 թ․ հուլիսի 20-ին. Retrieved 2020 թ․ օգոստոսի 7. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  "Wayback Machine". *web.archive.org*. 2007 թ․ մարտի 7. Արխիվացված է the original 2007 թ․ մարտի 7-ին. Retrieved 2020 թ․ օգոստոսի 14. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|dead-url=` (help)
**Վիլյամ Սարոյանի հուշարձան**, գտնվում է Երևանի կենտրոնում՝ Մաշտոցի պողոտայի և Մոսկովյան փողոցի խաչմերուկում, տեղադրվել է 2008 թվականին։

Հեղինակներ
----------

* Քանդակագործ՝ Դավիթ Երևանցի
* Ճարտարապետներ` Ռուբեն Հասրաթյան, Լևոն Իգիթյան

Տվյալներ
--------

Հուշարձանը կառուցված է բրոնզից, բարձրությունը 3,2 մետր է, քաշը` 500 կգ։ Արձանը ներկայացնում է Սարոյանին 54 տարեկանում։

Պատմություն
-----------

### Մտահղացումը

Ամերիկահայ մեծանուն գրող Վիլյամ Սարոյանի արձանը տեղադրելու մտահղացումը Համահայկական աշխարհագրական ասոցիացիայի նախագահ Ռաֆայել Հովհաննիսյանինն է։ Գաղափարը ծագել է Բուդապեշտում, որտեղ նա գտնվել է նկարահանումներով։ Քաղաքի հենց կենտրոնում տեսնելով Ուիլյամ Շեքսպիրի արձանը՝ նա հիշել է, որ Երևանում Սարոյանի արձան չկա։ Վերադառնալով Հայաստան՝ նա նախաձեռնել է այդ գաղափարը կյանքի կոչելու աշխատանքները։ Այն պահանջում էր ֆինանսական միջոցներ, և առաջացան մեծ խնդիրներ։ Բայց քանի որ երկու տարի հետո Սարոյանի 100-ամյակն էր, Համահայկական աշխարհագրական ասոցիացիան նախաձեռնեց այդ ծրագիրը, որը ներկայացվեց ՀՀ մշակույթի նախարարություն, և ծրագիրն ընդգրկվեց սարոյանական միջոցառումների ցանկում։ Գումարի խնդիրը լուծելու համար նախաձեռնվեց հանգանակություն, որին իրենց ներդրումներով մասնակցեցին հասարակության տարբեր շերտերի ներկայացուցիչներ՝ սկսած բարերարներից, վերջացրած թոշակառուներով։

### Արձանի ստեղծումը և տեղափոխումը Երևան

Քանդակի ստեղծումը վերապահվեց Դավիթ Երևանցուն։ Աշխատանքն իրականացվել է Պրահայում։ Արձանի ստեղծումը մեծ դժվարություն չներկայացրեց, բարդ էր այն Չեխիայից Հայաստան տեղափոխելը։ Սկզբում որոշվեց, որ այն պետք է բերվի օդանավով։ Սակայն պարզվեց, որ քանդակը չի տեղավորվում ինքնաթիռում։ Ստիպված Չեխիայից այն ավտոմեքենայով տեղափոխվեց Ֆրանկֆուրտ (Գերմանիա), որտեղից էլ բեռնատարով՝ Հայաստան։ Մոսկովյան-Մաշտոց խաչմերուկի տարածքը հատկացրել է Կենտրոն համայնքի թաղապետ Գագիկ Բեգլարյանը։

### Արձանի բացումը

Հուշարձանը բացվեց 2008 դեկտեմբերի 13-ին։ Բացմանը ներկա էին ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը, մշակույթի նախարար Հասմիկ Պողոսյանը։ Վերջինս, ինչպես նաև քանդակի հեղինակներ Դավիթ Երևանցին, Լևոն Իգիթյանը հանդես եկան ելույթներով։ Հանդիսավոր արարողությանը ներկա էին նաև Երևանի քաղաքապետ Երվանդ Զախարյանը, կենտրոնի թաղապետ Գագիկ Բեգլարյանը, մի խումբ հասարակական և մշակութային գործիչներ։ Խաչմերուկին հարող տարածքը որոշ ժամանակ փակ էր երթևեկության համար, մոտենալ կարող էին միայն բացմանը ներկա գտնվել ցանկացողները։ Արձանը բացելու պատիվը վերապահվեց Դ. Երևանցուն և Հ. Պողոսյանին։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* Վիլյամ Սարոյանի արձանըՎիլյամ Սարոյանի արձանը

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Երևանի Մոսկովյան փողոցի և Մաշտոցի պողոտայի հատման վայրում տեղադրվեց Վ. Սարոյանի արձանը
2. 1 2  Ինչպես մեծարել Սարոյանին
3. ↑  "Երևանում բացվեց Վիլյամ Սարոյանի արձանը". Արխիվացված է the original 2009 թ․ ապրիլի 29-ին. Retrieved 2014 թ․ հունվարի 29. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Վիլյամ Սարոյանի հուշարձան (Երևան)** կատեգորիայում։ |
Անատոլի Սոբինոն
Անատոլի Սոբինոյի գերեզմանը զբոսայգում
Անատոլի Սոբինոյի պատվանդանի գրությունը
**Անատոլի Սոբինոյի անվան զբոսայգի** (ռուս.՝ Парк имени Анатолия Собино), մշակույթի և հանգստի զբոսայգի, որը գտնվում է Դոնի Ռոստովի Երկաթուղային շրջանում։ Զբոսայգին իր անվանումը ստացել է ի պատիվ հեղափոխական Անատոլի Սոբինոյի։ Հաճախ քաղաքացիները այս վայրն անվանում են գարշելի պուրակ։ Զբոսայգու տարածքում պահպանվել է Անատոլի Սոբինոյի (Վիտալի Սաբինին) գերեզմանը, ինչով էլ պայմանավորված է կանաչ զանգվածի անվանումը։

Պատմություն
-----------

Ժամանակին Անատոլի Սոբինոյի անվան զբոսայգու տեղում գոյություն է ունեցել Լենգորոդյան զբոսայգին, որը համարվում էր Անդրտեմեռնիկյան բնակատեղիի գլխավոր զբոսայգին։

Խորհրդային Միության տարիներին պուրակը մի փոքրիկ կանաչապատ տարածք էր։ Զբոսայգու տարածքում գտնվում էին դիտանիվ, մանկական ատրակցիոններ, ամառային էստրադա, բացօթյա կինոթատրոն և պլանետարիում։ XXI դարում զբոսայգու տարածքի շատ կառույցներ գտնվում են վթարային վիճակում և վերականգնման կարիք ունեն։ Ողջ տարածքում գտնվում են հին շինությունների բեկորներ, որոնց թվում են բեմական հարթակի մնացորդները, որոնք շրջապատում են աղյուսներ և շինարարական բլոկներ, ինչպես նաև աղյուսե պատ։ Ժամանակին տեղադրված նստարանները հիմնականում ոչնչացված են և կոտրված, մայթերն ավերված են։

2006 թվականին զբոսայգին ստացավ պուրակի կարգավիճակ և հայտնվեց համայնքային գույքի և բարեկարգման շրջանային վարչության հաշվեկշռում։ Տարածքում տեղի են ունեցել որոշ փոփոխություններ. վթարային ծառերը էտվել են, իրականացվել է քանդված օբյեկտների մասնակի ապամոնտաժում։ 2013 թվականի մայիսին նախաձեռնող խմբի մասնակիցները սկսել են իրականացնել ծաղկաթմբերի բարեկարգման աշխատանքներ։ Կենտրոնական ճեմուղին մարզահրապարակին միացնող աստիճանները պետք է վերանորոգվեն, նաև պետք է իրականացվեն անհրաժեշտ աշխատանքներ Անատոլի Սոբինոյի հուշակոթողը վերականգնելու ուղղությամբ։

Զբոսայգու մասնակի վերականգնումը սկսել է տեղի ունենալ 2014 թվականին։ Սկսվել է տերևների մաքրման աշխատանքը։ Հայտնվել է փոքր մանկական խաղահրապարակ։ 2015 թվականի վերջին հայտարարվեց, որ Անատոլի Սոբինոյի անվան զբոսայգու տարածքը կարգի է բերվելու։ Ներկայացվել են տարածքը բարեկարգելու տարբերակներ, սակայն այդ ժամանակ դեռ չէին ընտրվել վերջնական տարբերակները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Дворец культуры железнодорожников в Ростове
2. 1 2 3 4  На выданье. Кто возьмёт в концессию старые парки Ростова
3. ↑  Собино
4. ↑  Сады и парки Старого Ростова
5. ↑  "В парке Собино появится «Страна Чудес»". Արխիվացված է the original 2017 թ․ հունիսի 19-ին. Retrieved 2017 թ․ հունիսի 24.
**Վիրո շաքարի գործարան** (խորվաթերեն՝ *Viro tvornica šećera*), սովորաբար կոչվում է *Viro*, Խորվաթիայի Վիրովիտիցա քաղաքում հիմնված շաքարի գործարան։ Ընկերության բաժնետոմսերը գրանցված են Զագրեբի ֆոնդային բորսայում (*ZSE*), և 2010 թվականի սեպտեմբերից հանդիսանում է *CROBEX*-ի պաշտոնական ֆոնդային ինդեքսի 25 ընկերություններից մեկը։

Վերամշակման գործարանը սկզբնապես կառուցվել է 1980 թվականին և օրական 4000 տոննա շաքարի ճակնդեղի վերամշակման հզորություն է ունեցել։ Հիմնադրված լինելով որպես անկախ ընկերություն, այն *PIK Virovitica* գյուղատնտեսական ընկերության մի փոքր մասն էր կազմում 1984-1991 թվականներին։ 1990-ականներին վերամշակող արդյունաբերությունն ունեցավ եկամուտների և շահույթի հաստատուն անկում, ինչը հանգեցրեց 1990-ականների վերջերին մի քանի անգամ վաճառելուն և վերավաճառելուն, մինչև վերջ ի վերջո ձեռք բերվեց հոլանդական *Cosun* ընկերության կողմից 1999 թվականին սնանկության ներկայացումից հետո կարճ ժամանակ անց 575 մլն խորվաթական կունա ընդհանուր պարտքով։ Ներքին վերակառուցման ժամանակաշրջանից հետո 2002 թվականին վերամժակող գործարանի գույքը 110 մլն խորվաթական կունայով վաճառվեց խորվաթական երկու խոշոր ընկերությունների, որից հետո 2002 թվականի սեպտեմբերին ընկերությունը վերակազմավորվեց որպես սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերություն։ Ընկերության բաժնետոմսերը 2006 թվականի ապրիլին գրանցվել են Զագրեբի ֆոնդային բորսայում։

Ընկերությունը կարողացել է հաջողությամբ կառավարվել 2000-ականների վերջին և այն դարձել է Խորվաթիայում նման վերամշակման գործարաններից խոշորագույնը` 2007 թվականին տեղական շաքարի վերամշակման ոլորտում 37 տոկոսանոց շուկայական մասնաբաժնով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Od 20. rujna Čakovečki mlinovi d.d. Istraturist d.d. i Konzum d.d. u indeksu CROBEX" (in Croatian). Zagreb Stock Exchange. Արխիվացված է the original 2011 թ․ հուլիսի 16-ին. Retrieved 2010 թ․ հոկտեմբերի 31. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
2. 1 2 3 4  "Povijest tvornice" (in Croatian). Viro d.d. Retrieved 2011 թ․ հունվարի 30.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
3. ↑  "Često postavljana pitanja". Viro d.d. Retrieved 2011 թ․ հունվարի 30.
4. ↑  "Viro će nastaviti rasti iznad prosjeka tržišta". *Poslovni dnevnik* (in Croatian). 2007 թ․ հունիսի 6. Արխիվացված է the original 2012 թ․ մարտի 20-ին. Retrieved 2011 թ․ հունվարի 30. `{{cite news}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
**Վիլյա Էպեկուեն** (իսպ.՝ Villa Epecuén), տուրիստական գյուղ Արգենտինայում, Բուենոս Այրեսի պրովինցիայում, Կարուե քաղաքից 7 կմ հեռավորության վրա։

Ավելի քան 20 տարվա ընթացքում նախկինում քաղաքի կարգավիճակ ունեցող գյուղաքաղաքը «թաղվեց» Էպեկուեն լճի մեջ։ Վիլյա Էպեկուենը հաճախ կոչվում է նաև «արգենտինական Ատլանտիդա»։

Պատմություն
-----------

Հիմնադրվել է 1920 թվականին` որպես քաղաք։ Ըստ 1970 թվականի տվյալների, այստեղ ապրել է ավելի քան 5000 մարդ։ Քաղաքը գտնվում է Էպեկուեն աղի լճի հարևանությամբ։

Ներկայումս քաղաքը ջրի մակարդակից գնալով նվազում է։ Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 10 մետր բարձրության վրա։ Մինչև pp2009 թվականը այստեղի բնակչությունը դատարկվել էր, սակայն այստեղ բնակվելու եկավ Պաբլո Նովակը` դառնալով գյուղի միակ բնակիչը։ Նրա միայնակ կյանքի մասին նկարահանվել է *«Pablo’s Villa»* ֆիլմը, որը ներկայացվել է Սիդնեյի Կինոփառատոնին (Ավստրալիա)։

Բնակչություն
------------

Ըստ 2009 թվականի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1 մարդ։ Գործածական լեզուն մապուչե լեզուն է։

Պատկերասրահ
-----------

* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Geisterstadt Epecuén : Argentiniens Atlantis ragt wieder aus dem Wasser — Nachrichten Panorama — DIE WELT
2. ↑  Versunkenes Ferienparadies — SPIEGEL ONLINE
3. ↑  Villa Epecuén: Underwater for 25 Years | Sometimes Interesting
4. ↑  Villa Epecuen: The Town That Was Submerged For 25 Years | Amusing Planet
5. ↑  "Sydney Film Festival — Filmmaker Q&A: Matthew Salleh, Pablo's Villa". Արխիվացված է the original 2014 թ․ հուլիսի 7-ին. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 18. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիլյա Էպեկուեն Վիքիպահեստում |

* Come visit our drowned ghost town... *Daily Mail*, 10 May 2013
* The Town That Spent 25 Years Underwater, 13 Nov 2012.
**Ալեքսեյ Ալեքսեևիչ Կարասյով** (ռուս.՝ Алексей Алексеевич Карасёв, փետրվարի 2, 1834(1834-02-02), Օստրովսկայա, Ուստ-Մեդվեդիցկի օկրուգ, Դոնի զորքի մարզ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 22, 1913(1913-03-22)) , ռուս գրող, լրագրող, փաստաբան։

Կենսագրություն
--------------

Ալեքսեյ Կարասյովը ծնվել է 1834 թվականի փետրվարի 2-ին Օստրովսկայա ստանիցայում, մանկությունն անցկացրել է ծնողների տանը Ուստ-Մեդվեդիցկայա ստանիցայում։ Սովորել է ծխական և տեղական շրջանային ուսումնարանում, այնուհետև Նովոչերկասկի գիմնազիայում։ Ուսումնառության ընթացքում սկսել է ստեղծագործել բանաստեղծություն և արձակ։

Ընդունվել է Վ. Կարազինի անվան Խարկովի ազգային համալսարան, սովորել իրավաբանական ֆակուլտետում։ Ղրիմի պատերազմի տարիներին գրել է հայրենասիրական պիես, որը բեմադրվել է Խարկովի թատրոնում։ Խարկովի համալսարանն ավարտելուց հետո մեկնում է Նովոչերկասկ, որտեղ աշխատում է գյուղացիների կենցաղի բարելավման հանձնաժողովում. պարգևատրվել է արծաթե մեդալով։

Այնուհետև աշխատել է գյուղացիական գործերով զորական քարտուղարի ներկայացուցիչ։

1869 թվականից Ալեքսեյ Կարասյովը զբաղվելէ իրավաբանական գործունեությամբ, աշխատում է զորական քաղաքացիական դատարանում, երկու տարի անց ընտրվել է Չերկասկի շրջանի հաշտարար դատավոր։ Հետագայում շրջանային դատարանում 15 տարի շարունակ աշխատել է երդվյալ հավատարմատար (փաստաբան)։ Այնուհետև Ալեքսեյ Ալեքսեևիչը զբաղվել է լրագրողական գործունեությամբ։

Ալեքսեյ Կարասյովը եղել է Դոնի երկրամասի «Դոնի տեղեկագիր» (1866-1869) և «Դոնի լրագիր» (1873-1879) մասնավոր թերթերի առաջին խմբագիր հրատարակիչը։ Կարասյովը համարվում է Դոնի պատմության և ժամանակակից կյանքի մասին հոդվածների հեղինակ, որոնք հրատարակվել են Դոնի մարզային վիճակագրական կոմիտեի աշխատություններում և ժողովածուներում, «Պատմական տեղեկագիր», «Ռուսական արխիվ» ամսագրերում, «Նոր ժամանակ», «Ռուսական հաշմանդամ», «Ձայն», «Ս.-Պետերբուրգյան տեղեկագիր» և այլ թերթերում։

Ալեքսեյ Կարասյովը գրել է ակնարկներ գավառագիտական թեմաներով, այդ թվում` «Դոնի-Ռոստով», «Ատաման Ստեպան Դանիլովիչ Եֆրեմով», «Դոնի ատամանները անցած կես դարում», «Դոնի գյուղացիները», «Վասիլի Դմիտրիևիչ Սուխոռուկով», «Բանաստեղծ Ժուկովսկին Նովոչերկասսկում», «Ատաման Խոմուտով և իշխան Դոնդուկով Կորսակով», «Կարասևների ազգանունը» և այլն։ Պատմական թեմայով նրա աշխատություններից են` «Խռովություններ Դոնում 1862-1863 թվականներին», «Ատաման Եֆրեմով», «Գնդապետ Գրուզինով», «Չեռնիշևը Դոնում», «Երկու դիակ», «Դոնի հոգեվարքի խոսքը» և այլն, որոնք հրապարակվել են «Ռուսական արխիվում», «Ռուսական հնությունում», «Պետերբուրգյան տեղեկագրերում», «Կազակական զորքերի տեղեկագրում»։

Մահացել է 1913 թվականի մարտի 22-ին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Карасёв Алексей Алексеевич
2. 1 2 3  "Донская электронная библиотека. Карасёв Алексей Алексеевич (1834-1913)". Արխիվացված է the original 2019 թ․ սեպտեմբերի 12-ին. Retrieved 2019 թ․ սեպտեմբերի 7.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Карасёв Алексей Алексеевич
* РГБ. Карасёв, Алексей Алексеевич. Донские картинки
* Карасёв Алексей Алексеевич
**Հորդանանի կերպարվեստի ազգային պատկերասրահ** (արաբ․՝ المتحف الوطني الأردني للفنون الجميلة‎‎, անգլ.՝ Jordan National Gallery of Fine Arts, JNGFA), գեղարվեստի թանգարան Հորդանանի Աման քաղաքում, որը բացվել է 1980 թվականի փետրվարին։ Թանգարանի հավաքածուն ներառում է ավելի քան 2000 ստեղծագործություն, մասնագիտացված է ժամանակակից արվեստի ստեղծագործությունների վրա, ստեղծված Ասիայի, Աֆրիկայի նկարիչների կողմից։

Պատմություն
-----------

Հորդանանի գեղարվեստի պատկերասրահը հիմնադրվել է 1980 թվականին Ամանում, Հուսեյին թագավորի և Նուր ալ Հուսեյին թագուհու հովանավորչությամբ։ Այսօր պատկերասրահի ֆոնդը բաղկացած է ժամանակակից արվեստի ավելի քան 2000 ստեղծագործություններից` կտավներ, քանդակներ, գրաֆիկական աշխատանքներ, լուսանկարներ, գործվածքների և կերամիկայի ստեղծագործություններ, որոնք կենտրոնացած են Ասիայի և Աֆրիկայի արվեստի վրա։ Հավաքածուն ներառում է 59 երկրներից ավելի քան 800 նկարիչների գործեր` Ալժիրից, Հայաստանից, Ավստրալիայից, Դանիայից, Եգիպտոոսից, Ֆրանսիայից, Հնդկաստանից, Ինդոնեզիայից, Իրանից, Իրաքից, Իտալիայից, Ճապոնիայից, Հորդանանից, Շվեյցարիայից, Թայվանից, Տաջիիկստանից, նախկին Հարավսլավիայի երկրներից և այլն։

Թանգարանի շենքի վերակառուցումն ու ընդարձակումը կատարվել են 2007 թվականին, աշխատանքները ընթացել են ճարտարապետ Մուհամեդ ալ Ասադի նախագծով, վերջինս արժանացել է «Aga Khan Award for Architecture» (AKAA) ճարտարապետական մրցանակի։ 2013 թվականի մայիսի 21-ին թանգարանում բացվել է «Ժամանակակից արվեստի 70 ամյակը Հորդանանում» խորագրով մասշտաբային ցուցահանդես, որը անցկացվել է «The Royal Society of Fine Arts» (RSOFA) Հորդանանի գեղարվեստական հասարակության աջակցությամբ և երկրի պատմության մեջ դարձել է ամենամեծ ցուցահանդեսը։ Հանրությանը ցուցադրվել է ավելի քան 200 ստեղծագործություն` ստեղծված 195 հորդանանցի նկարիչների կողմից։ Հավաքածուն ներառել էր ինչպես նկարներ և քանդակներ, այնպես էլ վիդեոարթտ և ինստալյացիա։

2009 թվականի մայիսի 18-ին Թանգարանների միջազգային օրվա առթիվ պատկերասրահը գործարկել է «Touring Museum» նախագիծը` ուղղված արաբական աշխարհում գյուղացիներին ժամանակակից արվեստի հետ ծանոթացմանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  GeoNames — 2005.
2. ↑  Энциклопедия стран мира / ред. Н. А. Симония. — Moskva: Ėkonomika, 2004. — С. 466. — 1319 с. — ISBN 9785282023183

Գրականություն
-------------

* Between desert and sea : a selection from the Jordan National Gallery of Fine Arts = Çöl ve deniz arasinda : ürdün ulusal Güzel Sanatlar Galerisi'nden Bir Seçki / Published on the occasion of an exhibition held at the Suna and Inan Kiraç Foundation, Pera Museum, 24 Jan. — 21 Apr. 2013. Edited by Begüm Akkoyunlu Ersöz, Tania Bahar; text by Khalid Khreis et al.. — Istanbul: Pera Müzesi, 2013. — 106 с. — ISBN 9786054642106

Արտաքին հղումներ
----------------

* "Jordan National Gallery of Fine Arts: Public Institution". *artfacts.net* (in անգլերեն). ArtFacts.Net GmbH. Retrieved 2019 թ․ օգոստոսի 13.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 16036293-3 · ISNI: 0000000122204360 · LCCN: n88242665 · VIAF: 137101932 · ULAN: 500304974 · WorldCat VIAF: 137101932 |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Իսրայելյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Վրեժ Սաղաթելի Իսրայելյան** (ապրիլի 2, 1949, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 14, 2013, Երևան, Հայաստան), հայ արձակագիր, դրամատուրգ։ ՀԳՄ Դերենիկ Դեմիրճյանի անվան մրցանակի դափնեկիր (2010, «Տոնապետ» գրքի համար)։

Կենսագրություն և աշխատանքներ
----------------------------

1971 թվականին ավարտել է ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետի ժուռնալիստիկայի բաժինը։ 1971-1978 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ Նախարարների խորհրդի հեռուստատեսության և ռադիոհաղորդումների պետական կոմիտեի երիտասարդական հաղորդումների խմբագրությունում որպես խմբագիր և ավագ խմբագիր։

1979-1981 թթ. գրական աշխատող էր «Հայրենիքի ձայն» շաբաթաթերթում։ 1982-1990 թթ. «Սովետական Հայաստան», ապա «Վերածնված Հայաստան» ամսագրի սփյուռքի բաժնի վարիչն էր։ 1990-1991 թթ. խմբագրել է «Երկիր Ավետյաց» շաբաթաթերթը։ 1993-1999-ին՝ ՀՀ ՊՆ «Հայ զինվոր» պաշտոնաթերթի խմբագիր, 1999-2009 թթ. եղել է ՊՆ լրատվության և քարոզչության վարչության պետ, 2010-2012 թթ. «Նաիրի» հրատարակչության տնօրեն։

Վրեժ Իսրայելյանի առաջին պատմվածքները տպագրվել են «Գարուն» ամսագրում։ 1978 թվականին արժանացել է ՀԼԿԵՄ Կենտկոմի «Տարվա լավագույն ստեղծագործության համար» մրցանակին։ ՀԳՄ Դերենիկ Դեմիրճյանի անվան մրցանակի դափնեկիր (2010, «Տոնապետ» գրքի համար)

Գործեր
------

Նրա «Միայն մի անգամ» պատմվածքը տպագրվել է «Դրուժբա նարոդով» ամսագրի 1982 թվականի հոկտեմբերի համարում։ 1986 թվականի փետրվարին Երևանի հեռուստատեսությամբ ներկայացվել է նրա «Չնվաճված աշխարհամաս» պիեսը։ Հեղինակել է Արցախյան պատերազմին նվիրված վավերագրական կինոսցենարներ («Մահից առաջ և հետո», «Երկրապահը և քաղաքականությունը», «Այսպես դարձանք երկրապահ», «Մահապարտներ», «Քայլ», «Առաջին գիծ», «Անդրանիկ» և այլն)։

### Գրքեր

* Մեկին գումարած մեկ (պատմվածքներ), Երևան, 1982, 148 էջ։
* Չնվաճված աշխարհամաս (պատմվածքներ և պիես), Երևան, 1990, 196 էջ։
* Վաղ, թե ուշ (պատմվածքների ժողովածու), Երևան, 2005, 217 էջ։
* Տոնապետ (պատմվածքներ, պիես), Երևան, 2010, 248 էջ։
* Եվ ձին իր հեծյալին ասաց…: Կարդացեք՝ մեծերը փոքրերի համար, փոքրերը՝ մեծերի (պատմվածքներ), Երևան, 2013, 80 էջ։
* Վաղ, թե ուշ (պատմվածքների ընտրանի), Երևան, 2014, 464 էջ։

Ստեղծագործությունները թարգմանվել են ռուսերեն, անգլերեն, վրացերեն, արաբերեն, ուկրաիներեն և այլ լեզուներով։

Պարգևներ
--------

ՀՀ նախագահի կողմից արժանացել է Մարտական ծառայության և Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար 2-րդ աստիճանի շքանշանների, Վազգեն Սարգսյան, Անդրանիկ Օզանյան, Գարեգին Նժդեհ, Մարշալ Բաղրամյան և այլ մեդալների։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Չեմ ուզում ինքս ինձնից զզվել, նոր հեռանալ, մնաք բարով.Վրեժ Իսրայելյան
2. ↑  "Վրեժ Իսրայելյանի կենսագրությունը avproduction.am կայքում". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 6-ին. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 11.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Ղարաբաղյան ազատագրական պատերազմ (1988—1994) հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո ։*  |
Անգլիական հովվաշուն
**Անգլիական հովվաշուն** (անգլ.՝ *English Shepherd*), պատկանում է ծառայողական շների ցեղին։

Պատմություն
-----------

Այս ցեղը միտումնավոր ստեղծել են ամերիկացի ֆերմերները, ձգտելով կատարելագործել հին հովվաշներին։ Արդյունքում ստացվել է դիմացկուն և աշխատասեր շուն, ընդունակ ինքնուրույն կառավարելու նախիրը։ Անգլիական հովվաշան նախնիները տարբեր տեսակի կոլիներ էին, որոնք բերվել են Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի վաղ վերաբնակիչների կողմից, ուստի այն ընդհանուր ծագումնաբանություն ունի ժամանակակից կոլիների և ավստրալական հովվաշների հետ։ Անգլիական հովվաշան նախնիներին հիմնականում պահում էին արևելյան նահանգների ֆերմերային տնտեսություններում, որպես ոչխարների և խոշոր եղջերավոր անասունների հովիվ, չնայած այն նաև ծառայում էր որպես պահապան շուն, առնետապահ։
Անգլիական հովվաշունը Միացյալ Նահանգների կինոլոգիական ակումբի կողմից գրանցվել է 1927 թվականին։ Իսկզբանե տվյալ ցեղատեսակն անվնաում էին ֆերմերային հովվաշուն, բայց 2003 թվականին այն վերանվանեց անգլիական հովվաշուն։

Նկարագրություն
--------------

Անգլիական հովվաշունը միջին չափի շուն է, որի քաշը 40-65կգ է, հասակը՝ 18-23սմ։ Սովորաբար այն ունի չորս տարբեր գունային համակցություններ՝ սև և սպիտակ, սև և մոխրագույն, սպիտակ կամ երեք գույներով (սև, սպիտակ և մոխրագույն)։ Ըստ ցեղատեսակի բնութագրության՝ մորթին կարող է լինել ուղիղ, ալիքաձև կամ գանգուր, բացառությամբ մռութի, գլխի և ոտքերի առջևի մասի, որտեղ այն կարճ է և հարթ։

Տես նաև
-------

* Գերմանական հովվաշուն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Все о собаках — Английская овчарка (English Shepherd)". Արխիվացված է the original 2009 թ․ մարտի 21-ին. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 1. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. 1 2  Mehus-Roe, Kristin (2009). *Original dog bible: the definitive source for all things dog*. Irvine, CA: BowTie Press. p. 284. ISBN 9781935484899.
3. 1 2 3 4  Vorwald Dohner, Janet (2016). *Farm dogs: a comprehensive breed guide to 93 guardians, herders, terriers and other canine working partners*. North Adams, MA: Storey Publishing. pp. 168–170. ISBN 9781612125930.
4. ↑  "Breed Standards : English Shepherd | United Kennel Club (UKC)". *www.ukcdogs.com*. Retrieved 2020 թ․ հոկտեմբերի 16.

Աղբյուրներ
----------

* Անգլիական հովվաշուն – Խնամքի և պահպանման հատկանիշները Archived 2009-12-31 at the Wayback Machine.(ռուս.)
**Անգլիական վարդեր** (անգլ.՝ The English Roses), Մադոննայի կողմից՝ երախաների համար գրված առաջին գրքերից է։

Գիրքը զբաղեցրել է առաջին տեղը Նյու Յորք Թայմս լավագույն վաճառքի ցանկում 18 օր շարունակ։ Ներկայումս վաճառվել է ավելի քան կես միլիոն օրինակ ամբողջ աշխարհում։

Սյուժե
------

*Անգլիական վարդեր*՝ հեքիաթ ընկերության, նախանձի և խանդի մասին։ Գլխավոր հերոսները՝ չորս անբաժանելի ընկեր՝ Նիկոլը, Էմին, Շարլոտան և Գրեյսը, որոնք ապրում էին Լոնդոնում։ Նրանք նախանձում էին իրենց համաադասարանցի Բինին, որը գերազանց էր սովորում։ Ընկերանալ աղջկա հետ իրենց օգնում է փերի կնքամայրը։

Պատկերազարդում
--------------

Մադոննայի գրիքը ձևավորել է հայտնի նկարիչ, Էնդի Ուորհոլի աշակերտ Ջեֆրի Ֆուլվիմարին։

Թարգմանություններ
-----------------

Գրիքը թարգմանվել է 37 և ավելի լեզուներով, ավելի քան 100 երկրներում։ Գրքի համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2003 թվականի սեպտեմբերի 15-ին, իսկ սեպտեմբերի 20-ին գիքը հայտնվել է ռուսական խանութներում։ Ռուսերեն թարգմանությունը կատարել է Լեոնիդ Յախնինը։

Աուդիոգրքեր
-----------

2003 թվականի նոյեմբերի 17-ին ներբեռնման համար հասանելի էր 13-րոպեանոց աուդիոգիրքեր։ Կարդում է հեղինակը
17 ноября 2003 года для загрузки стала доступна 13-минутная версия аудиокниги. Читает автор։ 2005 թվականին առաջին 5 գրքերի սերիանները անգլերեն լեզվով հասանելի էին CD սկավառակներով Madonna 5 Boo անունով․ Madonna 5 Audio Books for Children։

Տես նաև
-------

* Անգլիական վարդեր․ սեր և ընկերություն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "The English Roses Collection". englishrosescollection.com. Արխիվացված է the original 2015 թ․ օգոստոսի 23-ին. Retrieved 2015 թ․ օգոստոսի 20.
2. ↑  "The English Roses (first edition)" (in անգլերեն). Goodreads. 2003 թ․ սեպտեմբերի 15. Retrieved 2015 թ․ օգոստոսի 6.
3. ↑  "Madonna writing sequel to Roses". BBC News. 2005-16-18. Retrieved 2015 թ․ օգոստոսի 5.
4. ↑  Kellaway, Kate (2003 թ․ սեպտեմբերի 21). "Immaterial girl" (in անգլերեն). The Observer. Retrieved 2015 թ․ օգոստոսի 5.
5. ↑  McKinley, Jesse (2003 թ․ սեպտեմբերի 15). "New Material, Girl: Madonna, a Mama, Starts Writing Books for Children" (in անգլերեն). New York Times. Retrieved 2015 թ․ օգոստոսի 4.
6. ↑  "The English Roses". audible.com. 2003 թ․ նոյեմբերի 17. Retrieved 2015 թ․ օգոստոսի 6.
7. ↑  MADONNA - The English Roses (Book Reading) Дополнительный источник —ՅուԹյուբում
**Ահաբեկչական գործողություն Հոթանում**, տեղի է ունեցել 2011 թվականի հուլիսի 18-ին, գրոհայինների հարձակման թիրախը դարձել է չինական ոստիկանական բաժանմունքը։

Հարձակման ընթացք
----------------

2011 թվականի հուլիսի 16-ին 18 ույղուրցի էքստրեմիստներից բաղկացած խումբը Կաշգարից ժամանել էր Հոթան։ Նրանք իրենց հետ բերել էին մի քանի տասնյակ տարբեր դանակներ, կացիններ և շեղբեր։ Բոլոր ույղուր գրոհայինները եղել են 20-35 տարեկան։ Նրանք պայթուցիկի բաղադրիչները գնել են տեղական շուկայում։

Հուլիսի 18-ին ահաբեկիչները հարձակում են գործել ոստիկանական բաժանմունքի վրա՝ գրավելով այն գրոհով և պատանդ վերցնելով։ Ականատեսների խոսքով՝ զինյալները կեսօրին մոտ մոտեցել են ոստիկանական բաժանմունքի դարպասներին՝ փամփուշտների արկղերում թաքցրած զենքով և դանակահարել անցակետի երկու հերթապահ ոստիկաններին։

Հերթապահների սպանությունից հետո գրոհայինները իսլամական կարգախոսներ են բղավել՝ ույղուրներին ջիհադի կոչ անելով և դատապարտելով Չինաստանի կառավարությանը։ Այնուհետև գրոհայինները գրոհել են ոստիկանության շենքը՝ նետելով Մոլոտովի կոկտեյլները և նռնակները, ապա ներխուժել ոստիկանական բաժանմունք, որտեղ պատանդներ են վերցրել ոստիկանության աշխատակիցներից և քաղաքացիական անձանցից։

Դրանից հետո ծայրահեղականները ոստիկանական հատվածում ՉԺՀ-ի դրոշը փոխարինել են իսլամական ջիհադի դրոշով (արաբական հյուսվածքով սև դրոշ), այլ տվյալներով՝ կիսալուսնի կապույտ դրոշով։ Ոստիկանության աշխատակիցները Հոթանի այլ շրջաններից սկսել են գրոհել գրավված տեղամասը։

Մարտերի արդյունքում 14 ույղուրների հարձակվողներ սպանվել են, իսկ 4-ը՝ վիրավորվել։ Պատանդներից ութից վեցը փրկվել են (հան ազգության երկու կանայք սպանվել են)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Olesen, Alexa (2011 թ․ հուլիսի 19). "China says 14 extremists killed in Xinjiang attack". Associated Press.
2. ↑  "China says 14 rioters were killed by police in Xinjiang attack". Washington Post. 2011 թ․ հուլիսի 19. Արխիվացված է the original 2018 թ․ նոյեմբերի 13-ին. `{{cite news}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
Ամիրանտյան կղզիների քարտեզը
**Ամիրանտյան կղզիներ** (անգլ.՝ Amirantes Islands), կղզեխումբ Հնդկական օվկիանոսի արևմտյան մասում Մադագասկար կղզուց հյուսիս-արևելք, մոտ 300 կմ հարավ-արևմուտք Սեյշելյան կղզիներից։ Մտնում է Սեյշելյան կղզիների հանրապետության կազմի մեջ։

Որոշ աղբյուրներ վերագրում են այս անվանումը միայն 8 մարջանային կղզիներին և երեք ատոլներին (որոնք բաղկացած են 18 կղզյակներից) ընդհանուր մակերեսը 9,91 կմ²։ Ընդ որում համարվում է, որ կղզիների բնակչությունը ավելի քիչ է քան 100 մարդը, որոնցից 50 ապրում է Դերոշ կղզու վրա։ Կղզիներից հինգը բնակելի են։

Որոշ աղբյուրներ հաշվում են 24 կղզիներ, միացնելով կղզեխմբմբին նաև հարևան կղզիները (օրինակ՝ Ալֆոնս ատոլը)։

Այլ աղբյուրներ նշում են 150 կղզիներ, մոտ 85 կմ² ընդհանուր մակերեսով։

Այս կղզիները հայտնաբերվել են 1502 թվականին Վասկո դա Գամայի արշավախմբի կողմից, անվանվել են *Իլյաս դե Ամիրանտե* (պորտ.՝ Ilhas de Amirante, Ադմիրալի կղզիներ)։ 1742 թվականին Ֆրանսիան հայտարարեց այս կղզիները իր գաղութ։ Նապոլեոն Բոնապարտի պարտությունից հետո, կղզիները 1814 թվականին անցել են Բրիտանիային և հատկացվել էին Մավրիկիային։ 1909 թվականին Սեյշելյան կղզիները դարձան առանձին գաղութ և ներառում էին իրենց մեջ նաև Ամիրանտյան կղզիները։ 1965 թվականին Դերոշ կղզին փոխանցվեց Բրիտանիային։ 1976 թվականին կղզիները անցան Սեյշելյան կղզիների հանրապետության կառավարման տակ, որը այն ժամանակ ստացավ անկախություն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  GEOnet Names Server — 2018.
2. ↑  "«Կրուզենշտերնի» ճանապարհորդությունը աշխարհի շուրջ։ Կղզի օվկիանոսի մեջտեղում…". Արխիվացված է the original 2015 թ․ հոկտեմբերի 24-ին. Retrieved 2012 թ․ նոյեմբերի 5. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 124393551 · VIAF: 315528715 · WorldCat VIAF: 315528715 |

 |