recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Մատեո Ֆալկոնե**, ֆրանսիացի գրող Պրոսպեր Մերիմեի՝ 1829 թվականին գրած նովելն է։ Առաջին անգամ լույս է տեսել *Revue de Paris*-ի մայիսյան համարում՝ ստանալով դրական արձագանքներ։

Դիպաշար (սյուժե)
----------------

Մատեո Ֆալկոնեն՝ հարգված հողատերը և նշանառուն, ապրում էր Կորսիկայի խորդուբորդ հատվածում, որտեղ հաճախում էին օրենքից խույս տվածները։

Մի օր Մատեոն թողնում է իր 10-ամյա որդուն՝ Ֆորտունատոյին, տնօրինելու ոչխարների հոտը։ Նրա բացակայության ժամանակ այդ կողմերով է անցնում Ջանետտո անունով հետախուզվող հանցագործը և իմանալով Մատեոյի համբավի մասին՝ խնդրում է թաքնվել տանը։ Ֆորտունատոն տատանվում է, բայց համաձայնում է այն բանից հետո, երբ Ջանետտոն նրան արծաթե մետաղադրամ է առաջարկում։

Շուտով հասնում է զինվորների խումբը՝ Ֆորտունատոյի հեռավոր զարմիկի՝ Թիոդորոյի գլխավորությամբ։ Թիոդորոն հարցնում է նրան Ջանետտոյի մասին և պատասխաններից չբավարարված՝ հրամայում է խուզարկել տունը։ Խուզարկվողին չգտնելուց հետո նա առաջարկում է իր արծաթե ժամացույցը Ջանետտոյի դիմաց։ Չկարողանալով դիմադրել՝ Ֆորտունատոն մատնում է հանցագործի թաքստոցը։

Այդ ընթացքում Մատեոն և նրա կինը վերադառնում են, և մինչ զինվորները զբաղված էին Ջանետտոյին ձերբակալելով, Թիոդորոն խանդավառությամբ պատմում է Մատեոյին, թե ինչպես են բռնել այդ մարդուն։ Ջանետտոն Մատեոյին վիրավորում է՝ տունը որակելով որպես «դավաճանի տուն»։

Զայրացած Մատեոն սպասում է մինչև զինվորների հեռանալը, այնուհետև Ֆորտունատոյին պատվիրում է հետևել իրեն դեպի մոտակա ձորը։ Այնտեղ նա առաջարկում է Ֆորտունատոյին աղոթել, իսկ այնուհետև գնդակահարում է նրան։

Էկրանավորում
------------

* 1973 թվականին Կացուհիրո Օտոմոն իր դեբյուտային մանգայում ստեղծեց Մատեո Ֆալկոնեի կերպարը։
* 2009 թվականին Էրիկ Վիլլյարդը կարճ նովելը վերածեց 65-րոպեանոց ֆիլմի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Sachs, Murray (1975) "The Emergence of a Poetics"
2. ↑  The Short-story: Specimens Illustrating Its Development Brander Matthews - 1907 - Page 137 "He had abundant invention, with a leaning toward tragedy, seized in its intensest aspects. These qualities are visible in "Mateo Falcone," published in 1829, as well as in the longer "Carmen." MATEO FALCONE1 Coming out of Porto- Vecchio ...
3. ↑  Brooks Brad, Tim Pilcher (2005)։ *The Essential Guide to World Comics*։ London: Collins & Brown։ էջ 103։ ISBN 1-84340-300-5
4. ↑  Frodon Jean-Michel (2014-11-26)։ ««Mateo Falcone», ou comment un des meilleurs romanciers de l'année en a aussi signé un des plus beaux films»։ *Slate.fr* (fr-FR)։ Վերցված է 2021-05-21

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Մատեո Ֆալկոնե» նովելի աուդիոտարբերակը։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |

 |
**Մ2 90-միլիմետրանոց զենիթային թնդանոթ**, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակվա ամերիկյան զենիթային թնդանոթ։

Պատմություն
-----------

Մշակվել է ԱՄՆ-ում 1942 թվականին, Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ ներկրվել է ԽՍՀՄ լենդ լիզով։ Այն օգտագործվել է Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ, իսկ դրա ավարտից հետո ընդգրկված է եղել խորհրդային բանակի սպառազինության մեջ մինչև զենիթային հրթիռային համալիրների ընդունումը։ 

1944 թվականին ընդունվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սպառազինության կազմում ընդգրկվել է Մ2 90-միլիմետրանոց կիսաավտոմատ զենիթային թնդանոթ, որն ստեղծվել է Մ1 90-միլիմետրանոց թնդանոթի հիման վրա։ Թնդանոթի հրետասայլի մի շարք կառուցողական փոփոխությունների արդյունքում Մ2 թնդանոթը թեթևացել է երկու տոննայով, և հեշտացել է այն մարտական դիրք հասցնելը։ Զենիթի արդյունավետությունն էապես աճել է, երբ սկսել են օգտագործվել ռադիոպայթուցիչով արկեր։

Սա ԱՄՆ-ում ստեղծված վերջին զենիթային կիսաավտոմատ հրանոթն է։ Հրետանային մարտկոցի նշանառման համար օգտագործվել է SCR-268 ռադիոլոկատոր, իսկ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վերջում՝ SCR-584։

Կիրառություն
------------

Մ2 թնդանոթի կառուցվածքը հնարավորություն է տվել փողն իջեցնել 0°-ից ցածր, ինչը թույլ է տվել օգտագործել այն նաև վերգետնյա շարժական և անշարժ թիրախների վրա կրակելու համար, այդ թվում՝ զրահատեխնիկայի վրա։ Կորեական պատերազմի ժամանակ (1950-1953) Մ2-ն ակտիվորեն օգտագործվել է մարտական գործողություններում որպես ցամաքային աջակցության գործիքներ։

Մեխանիզմ
--------

Թնդանոթի փակաղակը կիսաավտոմատ է, շեղբավոր։

Տակտիկատեխնիկական բնութագրեր
----------------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Տրամաչափ, մմ | 90 |
| Արկի նախնական արագություն | 823 |
| Բարձրացման ամենամեծ անկյունը | 80° |
| Հորիզոնական կրակոցի անկյուն | 360° |
| Քաշը մարտական դիրքում, կգ | Մոտ 6000 |
| Քաշը տեղափոխական դիրքում, կգ | մոտ 8000 |
| Արագաձգություն (առանց հավելման), | 10-12 |
| Հասողություն ըստ բարձրության, մ | 11000 |
| Կրակոցի առավելագույն հեռահարություն, մ | 17700 |
| Արկ քաշ, կգ |  |
| * բեկորային
 | 9,55—10,63 |
| * զրահահար
 | 10,63 |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ПВО дивизионного уровня. Вторая мировая война Archived 2010-06-13 at the Wayback Machine.
2. ↑  «90-мм зенитная пушка М2 (США/СССР) | Армии и Солдаты. Военная энциклопедия» (ռուսերեն)։ armedman.ru։ Վերցված է 2019-04-20

Արտաքին հղումներ
----------------

* 90-мм зенитная пушка М2
**Կրուպայ աղբյուր** (սերբ.՝ Krupajsko vrelo, սերբական կիրիլիցա՝ Крупајско врело), ջրային աղբյուր Արևելյան Սերբիայում և Պոմորավլյե շրջանում՝ Բելյանիցայի արևմտյան կրաքարային զանգվածի տակ, Կրուպայ գետի աջ կողմում, 220 մետր բարձրության վրա։ Այն մոտ է Միլանովաց գյուղին, Ժագուբիցայից 35 կիլոմետր (22 մղոն)։

Տարածք և նկարագրություն
-----------------------

Կրուպայ աղբյուրը արևելյան Սերբիայում, Պոմորավլյե շրջանում է և պատկանում է կարսթ աղբյուրներին, 9-11 աստիճան ջերմաստիճանով։ Աղբյուրը հատակում ունի ամֆիթատրոնի ձև ունեցող հիմնականում ուղղահայաց կողմեր։

Աղբյուրի հոսանքը 435 մետր երկարություն ունի, սկզբում հոսում է դեպի հյուսիս և 130 մետրից այն կողմ փոխում է իր ուղղությունը դեպի արևմուտք, որ շարունակի հոսել ևս 300 մետր մինչ այն միանա Կրուպայի գետի հետ։ Երբ պատնեշը կառուցվել է, Կրուպայի աղբյուրը ստացել է օվալային տեսք 40 մետր երակարությամբ և 17 մետր արևմուտք։ Աղբյուրի ջուրը հոսում է լճից շատ գեղեցիկ ջրվեժի տեսքով։

1998 թվականի հողաբանական ուսումնասիրությունները, որոնց հետևեց մանրակրկիտ հետազոտական ծրագիր, որը արտացոլում է քարանձավի սիֆոնի 70 մետր խորությամբ հակադարձ թևը, որը տանում է դեպի Բելյանիցայի կրաքարի հալում։ Պատնեշից մինչև ջրաղաց, հոսանքի ջուրը հոսում է կրաքարի միջով, բարձրանալով զառիթափ կողմերից և ջրվեժներից։ Աղբյուրի հիդրոլոգիական ռեժիմը և դրա ուժգնությունը բավականաչափ թեստավորված չեն։

Կարսթի աղբյուրների մեծ մասի նման, Կրուպայի աղբյուրում ջրի քանակը բավականին փոփոխական է տարվա ընթացքում։ Ջրաղացի կառույցի մոտ կա մի տաք ջրի աղբյուր, որը կցված է և ուղղորդում է դեպի շատրվանը։ Շատրվանից հազարավոր մետրե րի վրա, մեկ այլ տաք ջուր է հոսում ջրվեժի մանրակերտի պատկերով, որը սկսել է ինքնամարվող գեոլոգիական ջրամբարից։

Կրուպայ աղբյուրը և շրջապատող 9 հեկտար տարածքը պահպանված են, որպես ազգային կաևորության բնության կոթող է Սերբիայի Հանրապետությունում։ Բնության կոթողը «Կրուպայսկո Վրելո»-ն հիմնադրվել է Սերբիայի Հանարապետության որոշման և Բնության պահպանության ակտի հիման վրա, հատկանշական նշանակություն ունեցող պահպանվող բնական ժառանգության համար այն Սերբիայի ամենաուժեղ կարստային ռեսուրսներից մեկն է։ Ըստ աղբյուրի մորֆոլոգիայի, հիդրոլոգիական ֆունկցիաների և ուղեկցող բնական հատկանիշների, պատկանում է գրավիտացիոն աղբյուրների առավել ներկայացուցչական խմբին։

Պատկերասրահ
-----------

* Կրուպայի աղբյուր բնության կոթողը
* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Marinovski, Ph.D. Naume։ «Tourism Geography - Monuments of Nature in Serbia»։ *MHTSPS, p.331.* (սերբերեն)։ Վերցված է 29 June 2017
2. ↑  Petrovic Ph.D. Jovan B. (2002)։ *Karst springs of Eastern Serbia*։ Beograd. M 24։ էջ 2
3. ↑  Natural beauties of Serbia at Serbia.com

Արտաքին հղումներ
----------------

* Tourist organization of Zagubica (sr)
* Serbian landscape and wildlife - rivers and springs
**Հովհաննես Սերգոյի Հովհաննիսյան** (հուլիսի 5, 1952(1952-07-05), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), քաղաքական գործիչ, Հայաստանի Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր,

Կենսագրություն
--------------

Հովհաննես Հովհաննիսյանը ծնվել է 1952 թվականի հուլիսի 5-ին Երևանում։ 1974 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ Ստացել է ինժեներ շինարարի որակավորումը։ 1974-1978 թվականներին Երևանի թիվ 3 շինտրեստում աշխատել է վարպետ-աշխղեկ, ավագ աշխղեկ, գլխավոր ինժեներ, իսկ 1979-1982 թվականների, Լիբիայում՝ ինժեներ-շինարար։ 1982-1984 թվականներին եղել է «Ջերմուկշին» տրեստի կառավարչի տեղակալ, 1984-1987 թվականներին եղել է ՀԿԿ ԿԿ քաղաքային տնտեսության և շինարարության, գյուղատնտեսության բաժիններում՝ հրահանգիչ, սեկտորի վարիչ, 1987-1996 թվականներին եղել է Աբովյանի շրջխորհուրդի գործկոմի նախագահ, իսկ 1996-1998 թվականներին եղել է Հայաստանի Կոտայքի մարզի մարզպետ։

1990-1995 թվականներին եղել ԳԽ պատգամավոր (թիվ 151 ընտրատարածք)։ Եղել է «Լիբերալ-դեմոկրատական» պատգամավորական խմբի անդամ։ 1995-1999 թվականներին եղել է Ազգային Ժողովի պատգամավոր (թիվ 68 ընտրատարածք)։ Եղել է «Լիբերալ- դեմոկրատական» պատգամավորական խմբի անդամ։ 1999 թվականի մայիսի 30-ին ընտրվել է Ազգային Ժողովի պատգամավոր թիվ 59 ընտրատարածքից։ Եղել է Ազգային Ժողովի արտաքին հարաբերությունների մշտական հանձնաժողովի անդամ, 1999 թվականի նոյեմբերի 9-ից եղել է հանձնաժողովի նախագահ։ Եղել է «Կայունություն» պատգամավորական խմբի ղեկավար, անդամ, 2000 թվականի դեկտեմբերից խմբակցությունների և պատգամավորական խմբերում չի ընդգրկվել, 2001 թվականի ապրիլից եղել է «Ժողովրդական պատգամավոր» պատգամավորական խմբի անդամ։ Ոչ մի կուսակցության չի պատկանել։

Անձնական կյանք
--------------

Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «National Assembly of Armenia | Official Web Site | parliament.am»։ *www.parliament.am*։ Վերցված է 2021 թ․ հունիսի 24
2. ↑  «Ованнисян, Ованес Сергоевич - это... Что такое Ованнисян, Ованес Сергоевич?»։ *Словари и энциклопедии на Академике* (ռուսերեն)։ Վերցված է 2021 թ․ հունիսի 24
3. ↑  «Ованнисян, Ованес Сергоевич»։ *wp.wiki-wiki.ru*։ Վերցված է 24․06․2021

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Հայաստանի Ազգային ժողով · Հայաստանի Ազգային ժողով |

 |
**Կևին Կուսկե** (գերմ.՝ Kevin Kuske, հունվարի 4, 1979(1979-01-04), Պոտսդամ, Արևելյան Գերմանիա), գերմանացի բոբսլեյիստ, հանդես է եկել Գերմանիայի հավաքականում 1999 թվականին։ Մասնակցել է հինգ Օլիմպիադաներում և հաղթել է չորս ոսկե և երկու արծաթե մեդալներ (ոսկի՝ մեկը Սոլթ Լեյք Սիթիի Օլիմպիադայի քառորդում, երկուսը Թուրինի՝ երկյակում և քառորդում և մեկը Վանկուվերի երկյակում; արծաթ․ մեկը Վանկուվերի քառորդում, մեկը Փհենչհանի քառորդում)։

Կուսկեն ունի աշխարհի չեմպիոնատի 13 մեդալ, այդ թվում՝ յոթ ոսկի (տղամարդկանց երկյակում․ 2003 թվական, 2007 թվական, 2008 թվական; տղամարկանց քառորդում՝ 2003 թվական, 2004 թվական, 2005 թվական, 2008 թվական)։ Ինչպես նաև Կուսկեն նվաճել է Եվրոպայի չեմպիոնատիի 21 մեդալ, որոնցից 6-ը ոսկի են։

Նախքան բոբսլեյիստ դառնալը, Կուսկեն զբաղվել է թեթև աթլետիկայով՝ առավելապես սպրինտով։ 1998 թվականի երիտասարդական թեթևաթլետիկական չեմպիոնատում արժանացել է բրոնզե մեդալի 4×100 մետր վազքամրցումում։

2014 թվականին Կուսկեն մասնակցել է Սոչիի Օլիմպիական խաղերին, որտեղ զբաղեցրել է 11-դր տեղը և յոթերորդը՝ քառորդում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  Olympedia — 2006.
2. 1 2  World Athletics Database
3. ↑  «Potsdamer Kevin Kuske ist nun erfolgreichster Bobfahrer der Welt»։ *BZ Berlin* (գերմաներեն)։ փետրվարի 25, 2018։ Վերցված է փետրվարի 25, 2018

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կևին Կուսկե – օլիմպիական վիճակագրությունը *Sports-Reference.com* կայքում (անգլ.)
* 2010 թվականի Ձմեռային Օլիմպիական խաղերի կայքում պրոֆիլը
Մարգարեթ Դեզենֆանսի դիմանկարը, Հեղինակներ՝ Ջոշուա Ռեյնոլդս և Մուսա Այուբ
**Մարգարեթ Դեզենֆանս** (անգլ.՝ Margaret Desenfans, 1737), Դալիչի պատկերասրահի հիմնադիրներից մեկը։

Ծնվել է Ուելսի Գլամորգան պատմական կոմսության Սուոնսի քաղաքում և հանդիսացել Ռոբերտ Մորիսի (մահ․ 1768) և Մարգարեթ Մորիսի դուստրը։ Հայրը շրոփշիրցի ձեռնարկատեր էր, որը 1724 թվականին Սուոնսի էր եկել վերահսկելու 1717 թվականին հիմնադրված «Լլանգիֆելախ պղնձային աշխատանքներ» ընկերությունը և տիրացել դրան, երբ սեփականատեր Ջոն Լեյնը 1726 թվականին սնանկ է ճանաչվել։ Մարգարեթի քույր-եղբայրներն էին՝ մոտավորապես 1743 թվականին ծնված փաստաբան Ռոբերտը, որը արմատական քաղաքական գործիչ Ջոն Ուիլկսի կողմնակիցն էր ու մահացել է առանց ամուսնանալու մոտավորապես 1797 թվականին, Բրիջեթը, Ջեյնը և 1-ին բարոնետ սըր Ջոն Մորիսը, որը հաջորդել է իրենց հորը որպես արդյունաբերող ու հարավային Ուելսում ակտիվություն դրսևորել պղնձաձուլման և ածխի արդյունահանման ոլորտում։ Թաուի գետի հովտում գտնվող Մորիսթոն համայնքն անվանվել է նրա ընտանիքի պատվին։

1757 թվականին՝ 20 տարեկան հասակում, նրան դիմանկարել է սըր Ջոշուա Ռեյնոլդսը։ «Մարգարեթ Դեզենֆանսի դիմանկարի» կրկնօրինակը 1930 թվականին Դալիչի քոլեջի կողմից հանձնարարվել է Մուսա Այուբին։

1776 թվականին ամուսնացել է արվեստի կոլեկցիոներ և դիլեր Նոել Դեզենֆանսի հետ։ Նա, իր ֆրանսիացի ամուսինն ու իրենց ընկեր Ֆրանսուա Բուրժուան ի վերջո ստեղծել են արվեստի մի հավաքածու, որի հիման վրա էլ Լոնդոնում բացվել է Դալիչի պատկերասրահը։

Տես նաև
-------

* Մորիս բարոնետներ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Simon Robin (2002)։ «Editor's Choice»։ *The British Art Journal* **3** (3): 96։ JSTOR 41614425
2. ↑  Giles Waterfield. "Desenfans, Noel Joseph." *Grove Art Online*. *Oxford Art Online*. Oxford University Press. Web. 8 Mar. 2016. .
3. ↑  «18th Century Intrigue Benefits Dulwich»։ *dulwichonview.org.uk*։ Վերցված է 2016-03-08
4. 1 2  Thepeerage.com citing Burke's Peerage, 107th Ed. 2003, Wilmington, Volume 2, page 2778.
5. ↑  «Mrs Margaret Desenfans | Dulwich Picture Gallery»։ *www.dulwichpicturegallery.org.uk*։ Վերցված է 2016-03-08
6. ↑  «Dulwich Picture Gallery»։ Վերցված է 2016-03-08

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Մարգարեթ Դեզենֆանս** կատեգորիայում։ |
**Կվիստաբերգի աստղադիտարան** (շվեդ.՝ Kvistabergs observatorium, աստղադիտարանի կոդը` — «049»), աստղադիտարան Շվեդիայում և Ուպսալայի աստղադիտարանի աստղագիտական դիտարկումների կայան, պատկանում է Ուպսալայի համալսարանի ֆիզիկայի և աստղագիտության բաժնին։ Գտնվում է շվեդական Ուպսալա և Ստոկհոլմ քաղաքների միջև, համարյա հավասար հեռավորության վրա։ 2009 թվականից Կվիստաբերգի աստղադիտարանի աստղադիտակներն ու գմբեթները հանդիսանում են թանգարանային շինություններ։

Աստղադիտարանի պատվին է անվանվել 1979 թվականին շվեդ աստղագետ Կլաս-Ինգվար Լագերկվիստի կողմից Լա Սիլյայի աստղադիտարանում հայտնաբերված (3331) Կվիստաբերգ աստերոիդը։

Պատմություն
-----------

Իսկզբանե աստղադիտարանը ստեղծվել է նկարիչ և սիրող աստղագետ Նիլս Տամի կողմից որպես մասնավոր աստղադիտարան 1918 թվականին։ 1944 թվականին Նիլս Տամը նվիրաբերեց աստղադիտարանը Ուպսալայի համալսարանին, որտեղ երիտասարդ հասակում ուսանել էր աստղագիտություն։

1963 թվականին Ուպսալայի համալսարանի գիտնականներ Ակե Վիլինգվիստի և Գունար Մալմքվիստի ջանքերով Կվիստաբերգի աստղադիտարանում տեղադրվեց մեծ Շմիդտի աստղադիտակ (100/135/300սմ)։

2004 թվականին Ուպսալայի համալսարանը որոշում կայացրեց դադարցնել ակտիվ հետազոտական աշխատանքները աստղադիտարանում։ Կառույցը վաճառվեց տեղական ինքնակառավարման մարմնին, ինչից հետո աստղադիտարանի տարածքում բացվեց թանգարան։

Աստղադիտարանի գործիքներ
-----------------------

* 13-սմ Ցեյս ռեֆրակտոր (1919 год);
* 20-սմ Ցեյս աստղագրաֆ (D = 20 սմ, F = 100 սմ) (ստեղծվել է 1922 թվականին, աստղադիտարանում է գտնվել մինչև 2005 թվականը);
* 40-սմ Կասսգրենի աստղադիտակ (1950-ականներ);
* Շմիդտի-Վայսալայի խցիկ (D = 31/38 սմ, F = 73 սմ, ստեղծվել է 1941 թվականին, աստղադիտարանում է գտնվել 1957-ից 2005 թվականները);
* Շմիդտի աստղադիտակ (D = 100/135 սմ, F = 300 սմ, տեղադրվել է 1963 թվականին) — ստեղծման պահին մեծությամբ երկրորդն էր աշխարհում։

Հիմնական նվաճումները
--------------------

* Մասնակցություն UDAS ծրագրին — երկրամերձ աստերոիդների որոնում։
* Մերձերկրյա 2001 FX9 աստերոիդի հայտնաբերում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «3331 Kvistaberg (1979 QS)»։ *Minor Planet Center*։ Վերցված է մարտի 20, 2018
2. ↑  «MPC/MPO/MPS Archive»։ *Minor Planet Center*։ Վերցված է մարտի 20, 2018
3. ↑  2001 FX9

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կվիստաբերգի աստղադիտարանի Շմիդտի աստղադիտակ
* Աստղադիտարան-թանգարանի լուսանկարներ(չաշխատող հղում)
* Աստղադիտարանի մասին
* Աստղադիտարանի մասին
* Աստղադիտարանի մասին

**Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում աստղադիտարանի կատարած դիտարկումները**

* Աստերոիդների աստղաչափական դիտարկումները
* Աստերոիդների աստղաչափական դիտարկումները

**NASA ADS տվյալների բազայում աստղադիտարանի ներդրումը**

* Որոնում «Uppsala Kvistaberg» բառերով
* Որոնում «Kvistaberg Observatory» բառերով

**1870 թվականից հետո աստերոիդների և մոլորակների արբանյակների դիտարկումները**

* Դիտարկումների արխիվ ՓՄԿ-ի կայքում
| **՞**Կարճամատ ճնճղուկ |
| --- |
|   |
|  |
| Գիտական դասակարգում |
| 

|
|  |
| Թագավորություն | Կենդանիներ |
|
|
|
|
|
| Տիպ | Քորդավորներ |
|
|
|
|
|
| Դաս | Թռչուններ |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |
|  Լատիներեն անվանում |
| Carpospiza brachydactyla

 |
| 

| ԴասակարգումըՎիքիցեղերում | ՊատկերներՎիքիպահեստում | 

 |
| --- | --- | --- |

 |


**Կարճամատ ճնճղուկ**, (լատին․՝ Carpospiza brachydactyla), ճնճղուկների ընտանիքի թռչուն։

Տարածվածություն
---------------

Բնադրող-չվող է, քիչ տարածված։ Գարնանային վերադարձը՝ մայիսի 2-րդ կեսից։ Աշնանային չուն՝ հուլիսի վերջից օգոստոսի վերջ։ Գրանցված է ՀՀ Կարմիր գրքում։

Արտաքին կառուցվածք
------------------

Մարմնի երկարությունը 13,5-14,5 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 27-30 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 24-25 գ։ Մարմնի փետրածածկի ընդհանուր գունավորումը բաց մոխրադեղնադարչնագույն է։ Թևերը երկար են, ոտքերը՝ դարչնանարնջագույն։ Հոնքը, բեղերը, երկու թևաշերտը և թևի ներքին թափահարող փետուրների ծայրերը ավելի բաց գույնի են։ Պոչի փետուրների ծայրերը և փորը սպիտակավուն են։

Կենսակերպ
---------

Երկչոտ ու թաքնված է։ Երգը նման է կնճիթավոր ճպուռի արձակած ձայնին։ Բնակվում է ցածրահասակ թփուտներով հարուստ չոր, քարքարոտ լեռնալանջերին։

Սննդառություն
-------------

Սնվում է սերմերով, մանր անողնաշարավորներով։

Բազմացումը
----------

Բնադրում է խիտ թփուտներում։ Դնում է 21 մմ տրամագծով, սպիտակ՝ մուգ պտերով 3-5 ձու։ Թխսակալում է էգը՝ 13-14 օր։ Այդ ընթացքում էգի և արուի կապը տեղի է ունենում տարածության վրա՝ փոխադարձ ձայնակցությամբ։ Նորելուկ ձագերին կերակրում են արուն և էգը՝ հիմնականում (մոտ 70 %) կնճիթավոր ճպուռներով։ 10-11 օրական ձագերը դուրս են գալիս բնից, ևս 10-15 օր մնում ծնողների հսկողության տակ, ապա՝ սնվում ինքնուրույն։ 15-18 օրական ձագերը լրիվ տիրապետում են թռիչքի։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Иркутский экспресс»

	* Видео о воробьиных на сайте «Internet Bird Collection»(անգլ.)

Արտաքին հղումներ
----------------
**Մարգարիտ Դելորմ** (անգլ.՝ Marguerite Delorme, սեպտեմբերի 10, 1876(1876-09-10), Լյունևիլ - հուլիսի 26, 1946(1946-07-26), Լիլ), ֆրանսիացի նկարիչ, որը հայտնի է իր օրիենտալ և ժանրային նկարներով։

Կենսագրություն
--------------

Դելորմը ծնվել է 1876 թվականի սեպտեմբերի 10-ին, Լունեվիլում, Ֆրանսիայում, բարձր միջին դասի ընտանիքում։ Նրա Հայրը` Էդմոնդ Դելորմը, ռազմական բժիշկ էր, որը հետագայում հիմնադրելու էր Լունեվիլի թանգարանը։

Նա արվեստի հանդեպ հետաքրքություն է ցուցաբերել վաղ տարիքից։ Նրա վաղ նկարներում պատկերված են ընտանեկան տեսարաններ։ Նա նաև ոգեշնչում է գտել Բրիտանիում, որտեղ անցկացրել է ամառները Մերսոն ընտանիքի հետ։

Սովորել է Ռաֆայել Քոլինի, Փոլ Լերոյի և Լուք-Օլիվեր Մերսոնի մոտ` հաճախելով նրանց մասավոր դասերին, բայց չի կարողացել ընդունվել Գեղեցիկ արվեստների բարձրագույն դպրոց, որն այդ ժամանակ չէր ընդունում կին նկարիչների։ 1897 թվականին Դելորմը դարձել է Ֆրանսիայի նկարիչների միության անդամ, որտեղ նա ցուցադրել է իր նկարները` ստանալով Պատվավոր հիշատակում 1897 թվականին և Երրորդ կարգի մեդալ` 1901 թվականին։

1905 թվականին նա կրթաթոշակ է ստացել, որը նրան հնարավորություն է տվել ճամփորդել դեպի Իտալիա։ Այս ճանապարարհորդության ընթացքում նա կարողացել է տեսնել լույսի տարբեր դրություններ, ինչն ազդեցություն է ունեցել նրա ոճի վրա։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Դելորմն սկսել է նկարել սենեգալցի հրաձիգների, որոնց հանդիպել էր «ձմեռային ճամբարներում»։ Այս աշխատանքները ներկայացվել են 1921 թվականին, և նա հաղթել է Compagnie Générale Transatlantique մրցանակը։ Դրանից հետո նա ոգեշնչվել է Հյուսիսային Աֆրիկայի թեմաներով և ճամփորդել է Մարոկո, որտեղ նա շրջել է ամբողջ երկրով մեկ և նկարել է ամենօրյա կյանքի տեսարաններ։

Դելորմը մահացել է 1946 թվականի հուլիսի 26-ին, Լիլում, Ֆրանսիայում։ Նրա աշխատանքները հանրային սեփականություն են դարձել 2017 թվականի հունվարի 1-ից։

Ժառանգություն
-------------

2013 թվականին Լունեվիյան պալատը կազմակերպել է Դելորմի աշխատանքների հետահայաց ցուցադրություն։

Պատկերասրահ
-----------

* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  RKDartists (նիդերլ.)
2. 1 2 3 4  Benezit Dictionary of Artists — OUP, 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7
3. 1 2 3 4  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
4. ↑
5. 1 2  «Discover painter Marguerite-Anne-Rose Delorme»։ *RKD* (անգլերեն)։ Վերցված է 2018 թ․ նոյեմբերի 7
6. 1 2 3  «Marguerite Delorme au château de Lunéville»։ *Lorraine Magazine* (fr-FR)։ Վերցված է 2018 թ․ նոյեմբերի 8
7. 1 2  «Marguerite Delorme»։ *Art Lorrain* (ֆրանսերեն)։ Վերցված է 2018 թ․ նոյեմբերի 7
8. ↑  «Marguerite Delorme - Dans le domaine public en 2018»։ *Calendrier de l’avent du domaine public* (ֆրանսերեն)։ Վերցված է 2018 թ․ նոյեմբերի 8

Հետագա ընթերցանություն
----------------------

* *Marguerite Delorme, 1876-1946: vers les lumières du Sud* by Astrid Mallick, Thérèse-Françoise Crassous, Aziza Doudou 2354750692

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | RKDartists |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 149727035 · GND: 1028938675 · ISNI: 0000000362640153 · SUDOC: 182041735 · VIAF: 226745053 · ULAN: 500134481 · WorldCat VIAF: 226745053 |

 |

 |
**Հուզական ինտելեկտ․ ինչու է այն երբեմն ավելի կարևոր, քան IQ-ն** (անգլ.՝ Emotional Intelligence: Why It Can Matter More Than IQ), գիրք, որի հեղինակն է ամերիկացի գրող, հոգեբան Դենիել Գոուլմանը։ Այն հրատարակվել է 1995 թվականին։ Գրքում հեղինակը պնդում է, որ հաջողության հասնելու համար հուզական ինտելեկտը նույնչափ կարևոր է, որքան IQ-ն, այդ թվում՝ մարդու կյանքի ակադեմիական, մասնագիտական, սոցիալական և միջանձնային ասպեկտներում։ Ըստ Գոուլմանի՝ հուզական ինտելեկտը հմտություն է, որը կարելի է ուսուցանել և զարգացնել։ Գրքում հեղիկնակը նախանշում է դպրոցական ծրագրում հուզական հմտությունների ուսուցումը ներառելու մեթոդներ։

«Հուզական ինտելեկտ» գիրքը մեկուկես տարի եղել է «Նյու Յորք Թայմս» ամսագրի բեսթսելլերների ցանկում, բեսթսելլեր է բազմաթիվ երկրներում, թարգմանվել է 40 լեզուներով և տպագրվում է ամբողջ աշխարհում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Դենիել Գոուլման, «Հուզական ինտելեկտ»»
2. ↑  Schawbel Dan։ «Daniel Goleman on the Importance of Ecological Intelligence»։ *Forbes* (անգլերեն)։ Վերցված է 2020-06-16
Դորիս Դեյը «Կեսգիշերային ժանյակ» ֆիլմում, 1960 թվական
**Հաբ - գլխարկը** (անգլ.՝ Pillbox hat) ոչ մեծ, առանց ժանյակի գլխարկ է։ Այսպիսի գլխարկ կրում են կանայք։ Անվանումն առաջացել է այն փոքրիկ տուփերի նմանությունից, որոնց մեջ դեղահաբեր էին պահվում։

Նկարագրություն
--------------

Օդրի Հեփբերնը «Առեղծված» ֆիլմում, 1963 թվական 
Այս գլխարկի նախատիպերը ռազմական գլխարկներն էին։ Հռոմեական կայսրության վերջում «Պանոնյան գլխարկ» (լատին․՝ pileus pannonicus), կրում էին հռոմեական զինվորները, որը շատ նման էր ժամանակակից հաբ - գլխարկին։ Միջնադարում նման գլխարկներ կրում էին ֆլամանդացիները։ Ազգերի համագործակցության անդամ երկրների ռազմական հանդիսավոր արարողությունների ժամանակ զինվորականները կրում էին նմանատիպ գլխարկներ՝ փոքրիկ հավելումներով. պիլոտկա փոքրիկ ժապավենով։ 
Կանադայի թագավորական ռազմական քոլեջի զինվորական համազգեստը այնպիսի գլխարկ էր առաջարկում, ինչպիսիք կրում էին Վիկտորյական դարաշրջանի բրիտանական բանակի զինվորները։
Այս գլխարկների կանացի տարբերակն ի հայտ է եկել 1930-ական թվականներին և մեծ մասսայականություն է վայելել։ Գլխարկները լինում էին բրդյա, թավշյա, աղվեսի, ջրաքիսի, ընձառյուծի և այլ կենդանիների մորթիներից։ Գլխարկները հիմնականում կարվում էին միատոն, իսկ երբեմն էլ արվում էին փոքրիկ ժապավենային հավելումներով։

 «Lufthansa» ստյուարդեսան Boeing 727 ինքնաթիռի մոտ, 1960-ական թվականներ

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Клэр Хьюз* Шляпы / Перевод: С. Абашева. — Новое Литературное Обозрение, 2019. — 1067 с. — ISBN 9785444810774
2. 1 2  «Pillbox Hats - Fashion, Costume, and Culture: Clothing, Headwear, Body Decorations, and Footwear through the Ages»։ *The Fashion Encyclopedia*։ www.fashionencyclopedia.com։ Վերցված է 2019-07-20
3. ↑  «10th Princess Mary's Own Gurkha Rifles Pillbox Cap»։ *Wilson History & Research Center* (անգլերեն)։ Վերցված է 2010-08-18
Արցախի տարածքներ, որոնք նախկինում հայկական վերահսկողության տակ էին 
     Հայաստանը Արցախին միացնող միջանցք
     Նախկին ԼՂԻՄ տարածք
     Ադրբեջանի մնացած տարածք
**Մադրիդյան սկզբունքներ** (անգլ.՝ Madrid Principles), 2007 թվականին նոյեմբերին Մադրիդում ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի կողմից Արցախյան հակամարտության հետ կապված բանակցությունները վարող Հայաստանին և Ադրբեջանին խնդրի կարգավորման առաջարկած հիմնական սկզբունքների պայմանական անվանումը։ Մադրիդյան սկզբունքների թարմացված տարբերակի մի մասը հրապարակվել է 2009 թվականի հուլիսի 10-ին Իտալիայի Աքվիլա քաղաքում։

Հուլիսի 10-ին Աքվիլայում (Իտալիա) կայացած Մեծ ութնյակի գագաթնաժողովի ժամանակ արված ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահ-երկրների համատեղ հայտարարության հիման վրա Ադրբեջանին և Հայաստանին ներկայացվել էր 2007 թվականի նոյեմբերի 29-ի Մադրիդյան փաստաթղթի թարմացված տարբերակը, որը պարունակում է համանախագահների վերջին առաջարկությունները արցախյան հակամարտության հիմնական սկզբունքների ձևակերպման վերաբերյալ։

Հիմնարար սկզբունքները մասնավորապես կոչ են անում՝

* նախկին ԼՂԻՄ շրջապատող տարածքների հանձնում Ադրբեջանին,
* Արցախի միջանկյալ կարգավիճակ, նրա անվտանգության և ինքնակառավարման երաշխիքների տրամադրումով,
* Հայաստանը Արցախին կապող միջանցք,
* Արցախի վերջնական իրավական կարգավիճակի հետագա սահմանում իրավականորեն պարտադիր կամարտահայտման միջոցով,
* Ներքին տեղահանված եւ փախստականների՝ իրենց բնակության նախկին վայրերը վերադառնալու իրավունք,
* Անվտանգության միջազգային երաշխիքներ, որոնք կներառեն նաեւ խաղաղապահ գործունեություն։

Հայաստանի և Ադրբեջանի բարձրաստիճան պաշտոնյաները համաձայնության են եկել առաջարկվող որոշ սկզբունքների շուրջ, սակայն քիչ առաջընթաց են գրանցել կամ ընդհանրապես բացակայել են գրավյալ տարածքներից հայկական ուժերի դուրսբերման կամ Արցախի ապագա կարգավիճակի որոշման ձևաչափերի ուղղությամբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Իզվեստիա՝ Հայաստանի նախագահը քննարկել է ԵԱՀԿ ՄԽ համանախագահների հետ թարմացված Մադրիդյան սկզբունքները
2. ↑  ԵԱՀԿ պաշտոնական վեբ-կայք
3. ↑  «Armenian, Azerbaijani Presidents Agree On Preamble To 'Madrid Principles' - Armenia»։ *ReliefWeb* (անգլերեն)։ Վերցված է 2022 թ․ ապրիլի 13
**Մարգարիտ Սարվարյան** (օրիորդական ազգանունը` Հարությունյան, 1885, Թիֆլիս - 1952, Թեհրան, Իրան), իրանահայ մանկավարժ, կրթադաստիարակչական երախտավոր։

Կենսագրություն
--------------

Մարգարիտ Սարվարյանը ծնվել է 1885 թվականին Թիֆլիսում։ Նախնական կրթությունն ստացել է տեղի հայկական, միջնակարգը՝ ռուս-վրացական դպրոցներում։ Ավարտել է Ֆրոբելյան մանկավարժական բարձրագույն դպրոցը։ Ուսմանը զուգահեռ 1901 թվականից Թիֆլիսում ծավալել է ուսուցչական գործունեություն։ 1905 թվականին Թեհրանի «Հայկազյան» դպրոցների տեսչության հրավերով մեկնել է Իրան, որտեղ սկսել է իր մանկավարժական գործունեության հիմնական շրջանը մինչև 1951 թվական։ Դասավանդել է Թեհրանի Դարվազե Ղազվին և Հասանաբադ թաղամասերի հայկական դպրոցներում։ Թեհրանում կրթա-դաստիարակչական գործունեությանը զուգահեռ մասնակցել է դպրոցին կից կազմակերպված Թատերասեր ընկերության բեմադրություններին, որտեղ ծանոթացել է Մկրտիչ Սարվարյանի հետ, և նրանք ամուսնացել են։

1910 թվականին Թեհրանում հիմնադրել է առաջին հայկական մանկապարտեզը՝ 37 սանով։ Մանկապարտեզն աշխատել է երկու տարի և փակվել է Սարավյանի Թիֆլիս տեղափոխվելու պատճառով։ Վերադառնալով Թեհրան` դասավանդել է «Հայկազյան» դպրոցում։ 1920 թվականին դարձել է Թեհրանի բարեգործական միության մանկապարտեզի տնօրեն։ 1928 թվականին ԹՀԵԴՆԱ (Թեհրանի «Հայկազյան» երկսեռ դպրոցի նախկին աշակերտներ) միության նախաձեռնությամբ նշվել է Սարվարյանի մանկավարժական գործունեության 25-ամյա հոբելյանը։ 1935 թվականին, մանկավարժական աշխատանքին զուգընթաց, սկսել է մանկա-պատանեկան «Նոր հասկեր» երկշաբաթաթերթի հրատարակությունը, որը հրատարակվել է Սարվարյանի և նրա ընտանիքի անդամների ջանքերով։ Սարվարյանը թատրոնում աշխատել է նաև որպես դերասանուհի։

1945 թվականին Սարվարյանը հիմնադրել է Իրանի հայկական մանկապարտեզներից մեկը` «Մանուկների պալատը», որտեղ 1951-1952 թվականներին հաճախել են 700 երեխաներ։

Մարգարիտ Սարվարյանը մահացել է 1952 թվականի հունվարի 27-ին Թեհրանում։

Երկեր
-----

* Աղջիկը աշխատանք է փնտրում, Էյզներ, Ն. Մարգարիտ Սարվարյան, Թեհրան։ Նոր հասկեր, 1952 թ.:
* Արծվիկ։ Պատմվածք, Զարեչնայա, Ս. Մարգարիտ Սարվարյան, Երևան։ Հայպետհրատ, 1944 թ.:
* Ռազմական գաղտնիք։ Պատմվածք, Շեյնին, Լև, Մարգարիտ Սարվարյան, Թեհրան, Ալվան, 1952 թ.:
* Վայրենին, Վոզնեսենսկի, Ալ. Մարգարիտ Սարվարյան, Թեհրան, Ալվան, 1951 թ.:

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Իրանահայոց հանրագիտարան։ Կազմող` Ժանետ Տ. Լազարյան։ Երևան, «ՎՄՎ-Պրինտ, 2012
2. ↑  ««Բուստան» դպրոցը - «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ»։ *alikonline.ir* (hy-am)։ Վերցված է 2017-06-23 (չաշխատող հղում)
3. ↑  «Կոհա առցանց քարտարան, Սարվարյան, Մարգարիտ»։ *haygirk.nla.am* (hy-Armn)։ Վերցված է 2017-06-23
**Հալեպի համալսարան** (արաբ․՝ **جامعة حلب**‎‎), հանրային համալսարան Սիրիայի Հալեպ քաղաքում։ Դամասկոսի համալսարանից հետո Սիրիայի երկրորդ ամենամեծ համալսարանն է։

2005-2006 թվականներին համալսարանն ունեցել է 61000 բակալավր շրջանավարտներ, 2400 ֆակուլտետային անդամներ։ Համալսարանն ունի 25 ֆակուլտետ և 10 միջանկյալ քոլեջներ։

Պատմություն
-----------

Համալսարանը 1960-ական թվականներին
Հալեպի համալսարանը ստեղծվել է 1946 թվականին բացված Հալեպի ճարտարագիտական ֆակուլտետի և Սիրիական համալսարանի (այժմ՝ Դամասկոսի համալսարան) հիման վրա։ 1946 թվականին Սիրիայի և Լիբանանի ֆրանսիական մանդատի վերացումից հետո նոր անկախ Սիրիայում գործում էր միայն մեկ համալսարան։ 1958 թվականին Սիրիական կառավարությունն ընդունեց օրենք, որի համաձայն ստեղծվեց Հալեպի համալսարանը որպես երկրում երկրորդ համալսարան։ Նոր համալսարանը դռները բացեց 1960 թվականին։ Այն բաղկացած էր երկու ֆակուլտետներից (քաղաքացիական շինարարություն և գյուղատնտեսություն)։ Հաջորդ տասնամյակների ընթացքում համալսարանն արագորեն ընդլայնվեց, ձևավորվեցին ինժեներական, գիտության և գրականության բաժիններ, ինչպես նաև ուժեղ շեշտադրում դրվեց լեզուների վրա՝ դասընթացներ կազմակերպելով գերմաներեն, ռուսերեն, ֆրանսերեն և անգլերեն։

Համալսարանը համատեղ համագործակցային ծրագրեր ունի արաբական աշխարհի բազմաթիվ բարձրագույն կրթական հաստատությունների հետ, ինչպես նաև ԱՄՆ-ի, Արգենտինայի, Վենեսուելայի, Ավստրալիայի, Ճապոնիայի, Հնդկաստանի, Մալազիայի, Իրանի, Հայաստանի, Վրաստանի, Թուրքիայի, Ղազախստանի, Ռուսաստանի, Իսպանիայի, Միացյալ Թագավորության, Գերմանիայի, Ֆրանսիայի, Իտալիայի, Ավստրիայի, Նորվեգիայի, Լեհաստանի, Ուկրաինայի, Բելգիայի, Բոսնիա և Հերցեգովինայի, Հունգարիայի և Մոլդովայի հետ։

2008 թվականին Հալեպի համալսարանը նշել է իր ոսկե հոբելյանը։ 2013 թվականի հունվարի 15-ին Հալեպի համալսարանի ռմբակոծությունների ժամանակ զոհվել է 82 մարդ։ Պայթյունները տեղի են ունեցել Հալեպի համալսարանի դահլիճների և ճարտարապետության ֆակուլտետի միջև։ Նախնական մահացածների թիվը հասել է 52-ի, սակայն Հալեպի նահանգապետը հետագայում վերանայել է այդ թիվը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ASSOCIATED UNIVERSITIES
2. ↑  قائمة بالجامعات الأعضاء
3. ↑
4. ↑  «Syria crisis: Dozens killed by Aleppo university blasts»։ BBC։ Վերցված է 2013 թ․ հունվարի 15

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 81592-5 · ISNI: 0000000112037853 · LCCN: n78026136 · Microsoft: 107575416 · SUDOC: 06893999X · VIAF: 132501376 · WorldCat VIAF: 132501376 |

 |

 |
**Մի արևոտ օր** (Հանգըլ 좋은 날; ԿնՌ Joh-eun Nal), 2014 թվականի Վեբ դորամաներից մեկը, որը հեռարձակվել է 2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ից մինչև 2015 թվականի հունվար LINE TV հեռուստաալիքով՝ 10 սերիայով։ Դորաման հասանելի էր միայն LINE հեռուստաընկերությունում՝ Թաիլանդի հանդիսատեսի համար, քանի որ այն երբեք չի հեռարձակվել Կորեայում, սակայն հետագայում հեռարձակվել է Dramafever- ում։

Սյուժե
------

Կիմ Ջի-հոն (Սո Ջի-սում)՝ կոտրված սրտով մարդ է, ով աշխատում է Ջեջու կղզում և շարունակ վազում է մի աղջկա հետևից (Կիմ Ջի-վոն)։ Նրանց երկուսին էլ թալանում են և նրանք ստիպված են լինում քնել նույն հյուրանոցում։ Նրանք, ապրելով Ջեջու կղզում, սիրահարվում են միմյանց։

Դերերում
--------

* Սո Ջի-սուբ - Կիմ Ջի-հո։
* Կիմ Ջի-վոն - Աղջիկ(Կիմ Ջի-հո)։
* Լի Ջունգ-հյուկ- Յունգ-հո
* Լիմ Ջու-ըն -Ջի-հոի նախկին ընկերուհին
* Լի Ջոնգ-հյուն
* Միմի
* Հա ջե-սուկ
* Կիմ Մի-կյունգ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «First teaser for One Sunny Day» (english)։ koalasplayground։ դեկտեմբերի 19, 2014
2. ↑  «So Ji-sub confirms for new web drama. First drama after Master's Sun» (english)։ Dramarecap։ նոյեմբերի 30, 2014
3. ↑  «Kim Ji-won confirmed her role in One Sunny Day» (korean)։ OSEN։ նոյեմբերի 10, 2014
**Մարթա Քրիստոֆերսեն,** (նորվ.՝ Marthe Kristoffersen, օգոստոսի 11, 1989(1989-08-11), Կարլսյո, Թրոմս, Նորվեգիա), նորվեգացի դահուկորդուհի, Վանկուվերում տեղի ունեցած Օլիմպիական խաղերի մասնակից, Աշխարհի գավաթի մասնակից։ Ունիվերսալ, հաջող հանդես է գալիս սպրինտային և դիստանցիոն մրցավազքերում։

Աշխարհի գավաթում Քրիստոֆերսենը առաջին անգամ ելույթ է ունեցել 2007 թվականին, իսկ արդեն 2008 թվականի նոյեմբերին տարել է իր առաջին հաղթանակը աշխարհի գավաթում, էստեֆատ ոճում։ Ընդամենը ունի երկու հաղթանակ աշխարհի գավաթում, երկուսնել էստեֆատ ձևում, անհատական՝ 10 կմ մրցավազքում զբաղեցրել է 3-րդ տեղը։ Քրիստոֆերսենի լավագույն ձեռքբերումը  ընդհանուր առմամբ եղել է Աշխարհի գավաթի 2009 թվականից 2010 թվականների մրցաշրջանում, որտեղ զբաղեցրել է 12-րդ տեղը։

2010 թվականին Վանկուվերում տեղի ունեցած օլիմպիական խաղերում մասնակցել է երկու մրցավազքի, 10 կմ ազատ մրցավազքում զբաղեցրել է 48-րդ տեղը, 30 կմ զանգվածային մեկնարկում զբաղեցրել է 20-րդ տեղը։

Իր կարիերայի ընթացքում մասնակցել է երկու աշխարհի առաջնության, լավագույն արդյունքը եղել է 2009 թվականին, էստեֆատ ոճում զբաղեցրել է 4-րդ տեղը, անհատական մրցավազքերում 8-րդ տեղից բարձր հորիզոնական չի գրավել։

Օգտագործում  է Atomic ընկերության արտադրված դահուկներ և կոշիկներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Кристофферсен Марте / KRISTOFFERSEN Marthe»։ *news.sportbox.ru* (ռուսերեն)։ Վերցված է 2018-03-29
2. ↑  «Марта Кристофферсен - Sports.ru»։ *Sports.ru* (ռուսերեն)։ Վերցված է 2018-03-29
3. ↑  «Марта Кристофферсен - Зимние виды спорта - СПОРТ-ЭКСПРЕСС»։ *winter.sport-express.ru*։ Վերցված է 2018-03-29

Արտաքին հղումներ
----------------

* Մարթա Քրիստոֆերսեն
* Մարթա Քրիստոֆերսեն Archived 2012-12-17 at the Wayback Machine.

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Մարթա Քրիստոֆերսեն** կատեգորիայում։ |
**Հուշարձան արևին** (խորվաթերեն՝ *Pozdrav Suncu*. բառացի թարգմանած՝ «Արևի ողջույն» կամ «Ողջույն արևին»), ճարտարապետական գեղարվեստական ինստալյացիա Խորվաթիայի Զադար քաղաքում՝ հին քաղաքամասի հյուսիսարևմտյան մասում, Զադարի նավահանգստի մերձակայքում՝ «Ծովային երգեհոն» հուշարձանի անմիջական հարևանությամբ։ Արվեստի այս գործը, որի հեղինակը Նիկոլա Բաշիչն է, ստեղծման օրվանից՝ 2008 թվականի մայիսի 20-ից դարձել է Զադարի զբոսաշրջային տեսարժան վայրերից մեկը։

Հուշարձանը՝ Զադարի թերակղզու արևմտյան ծայրին
Բաղկացած է ապակե բազմաշերտ երեք հարյուր թերթերից, որոնք տեղադրված են նավահանգիստ տանող սալարկված ճանապարհի հարևան հարթության վրա։ Ապակե այդ թերթերում տեղադրված են արևային պանելներ, որոնք ցերեկվա ընթացքում կլանում են արևի լույսն ու ջերմությունը, փոխակերպում էներգիայի և մութն ընկնելուն պես այն վերափոխում են լույսի, ավելի ճշգրիտ՝ լուսային շոուի։ Ամբողջ համակարգը տարեկան արտադրում է 46.500 կիլովատտ/ժամ էլեկտրաէներգիա, որով միաժամանակ ապահովվում է Զադարի ծովեզերքի լուսավորության համար անհրաժեշտ էլեկտրաէներգիայի քանակության մոտավորապես 50 տոկոսը։

Հուշարձանը գիշերով
Ինստալյացիան իրենից ներկայացնում է արեգակնային համակարգը։ Կենտրոնում գտնվող 22 մետր տրամագծով շրջանը խորհրդանշում է Արևը։ Դրա քրոմապատ շրջանակի վրա նշված են այն սրբերի անունները, ում նվիրված սրբավայրեր կան (կամ մի ժամանակ եղել են) Զադարի թերակղզում։ Համամասնական չափերով պատրաստվել են մոլորակների խորհրդանիշերը։

Ըստ հաշվարկների՝ լուսային շոուն տևելու է 50 տարի՝ սկսած 2008 թվականից։

Պատկերասրահ
-----------

* ՄերկուրիՄերկուրի
* ՎեներաՎեներա
* ԵրկիրԵրկիր
* ՄարսՄարս
* ՅուպիտերՅուպիտեր
* ՍատուռնՍատուռն
* ՈւրանՈւրան
* ՆեպտունՆեպտուն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  webbref |url= |titel=Zadar – en gammal stad med sällsamma sevärdheter |hämtdatum=8 maj 2021 |verk=Allt om resor |utgivare=AB Kvällstidningen Expressen
2. ↑  webbref |url= |titel=The Greeting to the Sun |hämtdatum=8 maj 2021|verk=Zadar.travel |utgivare=Zadars turistförening |språk=engelska
3. ↑  webbref |url= |titel=Sun Salutation |hämtdatum=8 maj 2021 |verk=Lonelyplanet.com |utgivare=Lonely Planet Publications |språk=engelska
4. ↑  «Turistička zajednica Grada Zadra - Vodič - Atrakcije - Pozdrav Suncu»
5. ↑  «Zadarski pozdrav suncu»
6. 1 2  «INSTALACIJA "POZDRAV SUNCU"»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-03-04-ին։ Վերցված է 2016-01-07  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
7. ↑  «Astronomski podaci na instalaciji Pozdrav Suncu - Zadarski list»։ 22 October 2009
**«Կրիաներ վարժեցնողը»** (թուրքերեն՝ Kaplumbağa Terbiyecisi), Օսման Համդի Բեյի 1906 և 1907 (երկու տարբերակներ) թվականներին ստեղծած կտավ։ 2004 թվականին նկարը վաճառվել է $3.5 միլիոն դոլարով։ Գտնվում է Ստամբուլի Պերա թանգարանում։

«Կրիաներ վարժեցնողը» նկարում նկարիչ Օսման Համդի բեյը ծաղրում է Օսմանյան կայսրության դանդաղ և անարդյունավետ բարեփոխումների փորձերը (Տրանզիմատ) ժամանակավրեպ պատմական բնույթի պատկերով՝ կրիաներ վարժեցնելով։ Նկարում պատկերված է թուրքական ավանդական կրոնական հագուստով տարեց տղամարդ, որը ձեռքի ֆլեյտայով փորձում է «վարժեցնել» ոտքերի մոտ գտնվող կրիաներին։

Պատմական համատեքստ
------------------

Օսման Համդի բեյը նկարը ստեղծել է Օսմանյան կայսրությունում մեծ հասարակական և քաղաքական իրարանցման ժամանակ։ Սուլթան Աբդուլ Համիդ II-ի ներկայացրած բարեփոխումները կամ անարդյունավետ էին, կամ հետագա ցնցումների պատճառ։ Օսմանյան կայսրությունը, որին 20-րդ դարի սկզբում դեռ պատկանում էին Բալկանյան թերակղզու և Հյուսիսային Աֆրիկայի որոշ մասեր, ամբողջ Անատոլիան և Լևանտը և Արաբական թերակղզու մեծ մասը, գտնվում էր ինչպես իր տարածքում ազգայնական շարժումների աճող իշխանության, այնպես էլ օտարերկրյա արշավանքների լուրջ սպառնալիքի ներքո, ինչը ի վերջո կայսրությունը կպառակտեր նրանց միջև Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։

Կտավի երկրորդ տարբերակը
Իր կտավում նկարիչը կանխագուշակել է 1908 թվականի երիտթուրքական հեղափոխությունը, ինչը վերջ դրեց սուլթանի ավտորիտար իշխանությանը։

Նկարի երկու տարբերակներ
-----------------------

1906 և 1907 թվականներին ստեղծված «Կրիաները վարժեցնողը» կտավները տարբեր են։ Կտավի երկրորդ տարբերակում հինգ կրիաների փոխարեն նկարիչը պատկերել է վեցին, ինչպես նաև երկրորդ կտավում պատկերված է կուժ և պատի վրա կա արաբերեն մակագրություն։

Գրականություն
-------------

* Edhem Eldem: Making Sense of Osman Hamdi Bey and his Paintings, in: Muqarnas: An Annual on the Visual Culture of the Islamic World, Volume 29, 2012; ISSN 0732-2992
* Mustafa Cezar: Sanatta batı'ya açılış ve Osman Hamdi, Band 2; Istanbul: Erol Kerim Aksoy Eğitim, kültür, spor ve sağlık vakfı, 1995; S. 732
* Wendy M. K. Shaw: Possessors and possessed: museums, archaeology, and the visualization of history in the late Ottoman Empire. Berkeley: University of California Press, 2003

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  The Tortoise Trainer
2. ↑  «Bütün kaplumbağalar çok terbiyeli»։ Վերցված է 2016-08-21

Արտաքին հղումներ
----------------

* "The Tortoise Trainer" Archived 2018-08-26 at the Wayback Machine. Պերա թանգարան, Ստամբուլ
**Հուշարձան սոլովեցկի նավի փոքրավորներին** (լրիվ անվանում` **Հուշարձան «Հյուսիսային նավատորմի Սոլովեցկի նավի փոքրավորների դպրոցի 1942-1944 թվականների սարատովցի երիտասարդ ծովայիններին»**), հուշարձան Սարատովում` նվիրված Սոլովեցկի յունգերի դպրոցի շրջանավարտներին։ Տեղակայված է քաղաքի կենտրոնական մասում` «Լիպկի» պուրակում։ Բացվել է 2002 թվականին։

Պատմություն
-----------

Հուշարձան «Լիպկի» պուրակում
Հուշարձանը բացվել է Սարատովի Վոլժսկի փողոցի 32 հասցեում գտնվող «Լիպկի» պուրակում, որտեղ 2002 թվականի հուլիսի 25–ին տեղադրվել է պատվանդան, որի վրա էլ այնուհետև կանգնեցվել է հուշարձանը։ Պուրակի մոտակա թաղամասում` Շմիդտի նախկին առանձնատանը (Վոլժսկի փողոցի տուն 32) կազմակերպվում էր կամավորականների հավաքագրում Ռազմա-ծովային նավատորմի Սոլովեցկի նավի փոքրավորների դպրոցում սովորելու համար։ Յունգերի դպրոցում սովորում էին Սարատովի մոտ 300 բնակիչներ, որոնք այնուհետև մեծահասակ նավաստիների հետ միասին մասնակցեցին Հայրենական մեծ պատերազմի մարտական գործողություններին։ Պատերազմի ավարտից հետո Սարատովի նավի փոքրավորների դպրոցի սովորողներից միայն 137-ը ողջ վերադարձան տուն։

2010 թվականի մայիսի 9-ին՝ Հայրենական մեծ պատերազմում նացիստական Գերմանիայի դեմ խորհրդային ժողովրդի հաղթանակի 65-ամյակին հուշարձանի կոմպոզիցիան լրացվեց Սոլովեցկի կղզիներից բերված քարով։ 2018 թվականի հոկտեմբերի 19-ին «Սարատովի քաղաք»-ի վարչակազմի № 2337 հրամանով որոշվեց քաղաքի «Լիպկի» պուրակի տարածքում տեղադրել «Հյուսիսային նավատորմի նավի փոքրավորների» հուշարձանը։ Ներկայիս հուշաքարի տեղում պետք է տեղադրվի յունգայի բրոնզե քանդակ, որը կանգնած է խորհրդանշական ղեկանիվի մոտ` հեռադիտակը ձեռքին։ Նրա բարձրությունը, նավի քթամասի տեսքով բրոնզե պատվանդանի հետ միասին, կկազմի 1,9 մետր։ Քանդակի մանրակերտը նախագծել են քանդակագործ Վասիլի Կուզմինը և ճարտարապետ-դիզայներ Աննա Վլադիմիրովան։ Ներկայումս ծովային հետևակի «Տայֆուն» համառուսաստանյան հասարակական կազմակերպության Սարատովի տարածաշրջանային մասնաճյուղը միջոցներ է հավաքում նոր հուշարձանի կառուցման և տեղադրման համար։

Նկարագիր
--------

Սոլովեցկի նավի փոքրավորների հուշարձանը Սարատովում կառուցված է երկու փոքր մարմարե սալիկների տեսքով, ձախ սալաքարի վրա փորագրված է նավ, իսկ աջ կողմում՝ նվիրվում է «Հյուսիսային նավատորմի Սոլովեցկի յունգերի դպրոցի 1942-1944 թվականների երիտասարդ սարատովցի նավաստիներին»։ Մարմարե սալերի աջ կողմում տեղադրված է Սոլովեցկի կղզիներից բերված քար, իսկ ձախ կողմում՝ խարիսխի տեսքով պատվանդանի վրա նավաստու անհովար գլխարկ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  И. Козловский։ «Памятник юнгам»։ Большая Саратовская Энциклопедия։ Վերցված է 2020 թ․ օգոստոսի 2
2. 1 2  Александр Уриевский (2019 թ․ ապրիլի 16)։ «В Саратове установят новый памятник юнгам северного флота»։ *saratov.kp.ru*։ Новости Саратова. Комсомольская Правда в Саратове։ Վերցված է 2020 թ․ օգոստոսի 2
3. ↑  «Об установке памятника «Юнга северного флота»»։ Администрация муниципального образования «Город Саратов»։ Վերցված է 2020 թ․ օգոստոսի 2

Գրականություն
-------------

* *Козловский И. М.* Памятники, монументы и городская скульптура Саратова. — Саратов: Орион, 2019. — 244 с. — (Большая Саратовская энциклопедия). — ISBN 978-5-9906379-9-3.
Ավստրիայի ամենաբարձր Կրիմլ ջրվեժների ամենացածր աստիճանը:
**Կրիմլ ջրվեժներ** (գերմ.՝ Krimmler Wasserfälle), Ավստրիայի ամենաբարձր ջրվեժը 380 մետր (1,247 ֆուտ) ընդհանուր բարձրությամբ։ Ջրվեժները Կրիմլեր Ախե գետի վրա են և գտնվում են Զալցբուրգ նահանգի Բարձր թաուերն ազգային պարկի Կրիմլ գյուղի մոտ։

Ջրվեժներ
--------

Կրիմլ ջրվեժների մի մասը
Կրիմլ ջրվեժները հարկերով ջրվեժ է։ Ջրվեժը սկսվում է Կրիմմլեր Ախե հովտի վերևից և ցած է վիժում երեք աստիճանով։ Վերին փուլը 140 մետր անկում ունի, միջինը` 100 մետր, իսկ ամենացածրը` 140 մետր։ Ջրվեժի ամենաբարձր կետի բարձրությունը ծովի մակարդակից 1,470 մետր է։

Հոսք
----

Կրիմլեր Ախեն սառցադաշտային հոսք է, որի հոսքը մեծապես տարբեր է լինում սեզոնի հետ։ Նրա ծավալային հոսքը հունիս-հուլիս ամիսներին կազմում է 20.000 մ3 / ժամ (շուրջ 5.28 մլն գալոն / ժամ), իսկ փետրվարին այն կազմում է ընդամենը 500 մ3 / ժամ (մոտավորապես 0.13 մլն գալոն / ժամ)։ Առավելագույն չափված հոսքը 1987 թվականի օգոստոսի 25-ին էր, երբ այն 600,000 մ3 / ժամ էր կամ ժամում մոտ 160 մլն գալոն։

Անկումներից հետո գետը միանում է Զալցախ գետին, որը հոսում է դեպի Ինն գետը, ապա դեպի Դանուբ գետը և վերջապես Սև ծով։

Զբոսաշրջություն
---------------

Որպեսզի ապահովեն, որ զբոսաշրջիկները առանց դժվարության կարողանան տեսնել ջրվեժները, Միտերզիլից Իգնազ վոն Քյուրսինգերը արահետ է ստեղծել ջրվեժի վերին մասում։ 1879 թվականին Ավստրիայի ալպիական ակումբը բարելավել է ճանապարհը` ապահովելով ավելի շատ տեսարան։ Ամեն տարի շուրջ 400 հազար մարդ է այցելում ջրվեժներ։ Ջրվեժի միգապատ ջրափոշին իդեալական աճի պայմաններ է ստեղծում հարյուրավոր մամուռների, քարաքոսերի և ձարխոտերի համար։ Ջրվեժների մերձակայքը կացարան է 62 տեսակ թռչունների համար։

Փոքր գյուղում բացասական ազդեցություն է գործում տեղական բնակիչների վրա` բարձր մակարդակի երթևեկության և ճանապարհների քայքայման պատճառով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Bryan Swan & Dean Goss (2004)։ «Tallest Waterfalls of Austria»։ World Waterfall Database։ Վերցված է 2008-08-13
2. ↑  «Krimmler Wasserfälle» (German)։ Վերցված է 2008-08-13
3. ↑  Krimmler Wasserfälle, leaflet obtainable at the Krimml Tourist information

Տեղեկություն
------------

* Slupetzky, Heinz and Johannes Wiesenegger. 1993. *Vom Schnee, Eis, Schmelzwasser und Regen zum Gletscherbach – Hydrologie der Krimmler Ache* In: Krimmler Wasserfälle, Festschrift 25 Jahre Europäisches Naturschutzdiplom 1967-1992, Innsbruck Austria. ["From snow, ice, melt-water and rain to glacial stream - Hydrology of the Krimmler Ache"]
* Stocker, Erich. 1993. *Zur Geomorphologie der Krimmler Wasserfälle* In: Krimmler Wasserfälle, Festschrift 25 Jahre Europäisches Naturschutzdiplom 1967-1992, Innsbruck Austria. ["On the geomorphology of the Krimmler Wasserfälle"]

Արտաքին հղումներ
----------------

* Krimmler Wasserfälle web-site (in English)
* Krimmler Wasserfälle at Salzburger-Saalachtal (in German)
* Krimmler Wasserfalle stats on World Waterfall Database Archived 2010-12-01 at the Wayback Machine.
* Pictures and travel information on European waterfalls (in English)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Կրիմլ ջրվեժներ Վիքիպահեստում |
**Միգել դե Սերվանտեսի հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник Мигелю де Сервантесу), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը տեղադրվել է Լենինգրադյան մայրուղում՝ Բարեկամության զբոսայգում։

Պատմություն
-----------

Այս քանդակը գրող Միգել դե Սերվանտեսի հուշարձանի ճշգրիտ պատճենն է, որը 19-րդ դարում տեղադրվել է Մադրիդում։ 1980 թվականին Իսպանիայում Խորհրդային Միության դեսպան Յուրի Դուբինինը համաձայնության է եկել այդ երկրի կառավարության հետ մշակութային ուշադրության նշաններ փոխանակելու հարցում, և ԽՍՀՄ-ում պատրաստել են և նվիրել Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձանը (քանդակագործ՝ Օլեգ Կոմով)։ Այդպես Մադրիդում հայտնվեց Պուշկինի հուշարձանը, իսկ Մոսկվայում՝ Սերվանտեսի հուշարձանը։

Սերվանտեսի հուշարձանի հեղինակը և քանդակագործը Անտոնիո Սոլան է, բայց քանի որ հուշարձանը գտնվում է պատվանդանի վրա, իսկ նրա շուրջ տարածքն էլ ձևավորված է, ապա համարվում է, որ դա նաև ճարտարապետներ Իգոր Վոսկրեսենսկու և Յուրի Կալմիկովի ստեղծագործությունն է։

Այսօր հուշարձանը
----------------

2000 թվականից սկսած վանդալները բազմիցս կոտրել են արձանի սուսերը։ Մի քանի անգամ սուսերը վերականգնել են, բայց, ըստ երևույթին, այն հուսալիորեն ամրացնել չի հաջողվում, ուստի ամեն անգամ վանդալները կոտրում են հայտնի գրողի սուսերը։ Այն այժմ էլ առանց սուսերի է, քանի որ վաղուց դադարել են վերականգնելուց։

Պատկերասրահ
-----------

* Սերվանտեսի հուշարձանի բնօրինակը Մադրիդում (1835 թվական)Սերվանտեսի հուշարձանի բնօրինակը Մադրիդում (1835 թվական)
* Սերվանտեսի հուշարձանը Մոսկվայում (1980 թվական)Սերվանտեսի հուշարձանը Մոսկվայում (1980 թվական)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  «Памятник Сервантесу»

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Памятник Сервантесу в Москве»։ Памятники всего мира։ Վերցված է 2014 թ․ հուլիսի 2
**Հակոն VII թագավորի ոսկե հոբելյանին նվիրված մեդալ**, Նորվեգիայի պետական պարգև։

Պատմություն
-----------

Նորվեգիայի Հակոն VII թագավորի ոսկե հոբելյանին նվիրված մեդալը հաստատվել է 1955 թ.-ին Հակոն VII թագավորի՝ Նորվեգիայի գահին գտնվելու 50-ամյակի առթիվ։ Մեդալը նախատեսված է թագավորական ընտանիքի անդամներին, պետական պաշտոնյաներին, դատավորներին, զինվորականներին և նորվեգական դեսպանատների աշխատողներին պարգևատրելու համար։

Նկարագրություն
--------------

Մեդալը շրջանաձև է և պատրաստված արծաթից։ Վերին հատվածում պատկերված է թագավորական զինանշանը։ Դիմային հատվածում պատկերված է թագավորը, որի շուրջ գրված է *«HAAKON 7 NORGES KONGE»*: Մեդալի հակառակ կողմում՝ կենտրոնում պատկերված է Հակոն VII թագավորի թագադրումը։ Մեդալի վերևի հատվածում՝ թագի վրա ամրացված է օղակ, որի միջոցով այն ամրացված է ժապավենին։ Մեդալի ժապավենը մետաքսից է, կարմիր գույնի, մեջտեղում հորիզոնական արծաթե սալիկով։ Սալիկի վրա գրված է «1905-1955»:

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Svarstad, Carsten. 1957. Nye norske belønningsmedaljer. *Nordisk Numismatisk Unions Medlemsblad* 2 (February): 76–80.
2. ↑  «Norwegian Decorations»։ kongehuset.no։ Վերցված է նոյեմբերի 17, 2015

Աղբյուրներ
----------

* Աշխարհի պարգևները:(չաշխատող հղում)
 (նորվեգերեն)
* Kingdom of Norway: King Haakon VII's Anniversary Medal 1905-1955. (անգլերեն)