**Սուրբ Սերֆ** կամ **Սերբան** (Սերվանուս) (500 - 583), շոտլանդական սուրբ, որը սրբադասվել է արևմտյան Ֆայֆում։ Համարվում է Օրկնեյան կղզիների առաքյալը։ Հիշատակության օրը նշվում է հուլիսի 1-ին։

Լեգենդներ
---------

Ասում են, որ սուրբ Սերֆն է հիմնադրել շոտլանդական Քուրոս քաղաքը
Դեյվիդ Հաֆ Ֆարմերը գրել է, որ Սերֆի մասին լեգենդը «անհավանականությունների խառնուրդ է», նշելով, որ նա եղել է Քանանի թագավոր Էլիուդի ու վերջինիս կնոջ՝ Արաբիայի արքայադուստր Ալֆիայի որդին։ Երկար ժամանակ զավակներ չունենալով՝ նրանք վերջապես երկու որդի են ունեցել․ երկրորդ որդին Սերֆն էր։ Սերֆը ժամանել է Հռոմ, ու քանի որ սրբի հեղինակություն ուներ, ընտրվել ու ծառայել է Հռոմի Պապին յոթ տարի։

Մայր աթոռից հեռանալուց հետո ճանապարհորդել է դեպի Գալլիա և Բրիտանիա ու վերադարձել Շոտլանդիա։ Այնտեղ հանդիպել է Այոնայի վանահայր Ադովնանին, որը նրան ցույց է տվել Լոխ Լիվեն լճի կղզին (հետագայում անվանվել է սուրբ Սերֆի կղզի)։ Այդ ժամանակ կղզին հանդիսանում էր Պիկտական թագավորության մաս, որը կոչվում էր Ֆիբ (հետագայում՝ Ֆայֆ)։ Կղզում Սերֆը հիմնադրել է իր անունով կոչվող մենաստանը, որտեղ մնացել է յոթ տարի։ Ներկայումս կանգուն են մենաստանի փոքրաթիվ ավերակները։

Սերֆի պաշտամունքի (հավանաբար նաև նրա գործունեության) կենտրոնը Քուրոս քաղաքն էր, որն ըստ ավանդության, հիմնադրվել է սրբի կողմից։ Լեգենդի համաձայն՝ Ստրաթերնի Դանինգ գյուղում նա իր ձեռնափայտով վիշապ է սպանել։

«Վերջապես, բազմաթիվ հրաշքներ ու աստվածային առաքինություններ գործելուց և անհամար եկեղեցիներ հիմնադրելուց հետո Դանինգի իր խցում հուլիսի առաջին օրը Սերֆն իր հոգին ավանդեց, և նրա աշակերտներն ու շրջանի ժողովուրդը նրա մարմինը Քուրոս տարան ու պատվով հողին հանձնեցին»։

### Սերֆ և Մունգո

Ասումեն, որ Սերֆը եղել է սուրբ Մունգոյի (նաև հայտնի որպես սուրբ Կենտիգեռն) ժամանակակիցը։

Լեգենդը պատմում է, որ երբ բրիտանացի արքայադուստր, հետագայում՝ սուրբ, Թենևան հղիացել է նախքան ամուսնանալը, նրա ընտանիքը նրան ցած է նետել ժայռից։ Սակայն նրան ոչինչ չի պատահել ու շուտով նա հանդիպել է մի դատարկ նավակի։ Իմանալով, որ չի կարող տուն վերադառնալ, Թենևան նստել է նավակը, որն անցնելով Ֆորթ գետի գետաբերանով, նրան հասցրել է Քուրոս, որտեղ էլ սուրբ Սերֆը հոգ է տարել նրան՝ դառնալով վերջինիս որդու՝ սուրբ Կենտիգեռնի (սուրբ Մունգո) հոգեհայրը։

Ըստ մեկ այլ լեգենդի՝ Մունգոն կյանք է տվել Սերֆի ընտանի արշալուսիկին, որին սպանել էր իր դասընկերը՝ որոշելով դրանում մեղադրել Մունգոյին։

Եկեղեցիներ
----------

Սուրբ Սերֆի անունով հաճախ են եկեղեցիներ կոչել Ֆայֆում, Էդինբուրգում և կենտրոնական Շոտլանդիայում։ Այդ տարածքներում նրա անունով նաև դպրոցներ են անվանակոչվել։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Farmer David Hugh (1978)։ *The Oxford dictionary of saints*։ Clarendon Press։ էջ 354
2. ↑  Simon Taylor, "Seventh-century Iona Abbots in Scottish Places", in Dauvit Broun and Thomas Owen Clancy (eds) *Spes Scotorum: Hope of Scots. Saint Columba, Iona and Scotland* (Edinburgh: T & T Clark, 1999), p. 66. This tradition would place Serf's floruit in the late 7th century.
3. ↑  History of the Scottish Nation, volume 3,chapter 17 Archived 2008-06-11 at the Wayback Machine. by J.D. Wylie.
4. ↑  Hunter-Blair, Oswald. "St. Kentigern." The Catholic Encyclopedia. Vol. 8. New York: Robert Appleton Company, 1910. 6 May 2014

Արտաքին հղումներ
----------------

* Kingdom of Fife Tourist Board Archived 2007-12-28 at the Wayback Machine.
* Video footage of St Serf's at Dunning

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1122853238 · LCCN: n99282515 · VIAF: 65807069, 320148389332710711468 · WorldCat VIAF: 65807069, 320148389332710711468 |

 |