recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Պլովդիվի Հռոմեական թատրոն** (լատին․՝ TEATRUM TRIMONTENSE; բուլղար․՝ Пловдивски античен театър, Պլովդիվ քաղաքի կենտրոնում տեղակայված աշխարհի լավագույն պահպանված հնագույն թատրոններից է։ Այն կառուցվել է մ.թ.ա. 1-ին դարի 90-ական թվականներին, հավանաբար կայսր Դոմիցիանոսի ղեկավարությամբ։ Թատրոնը կարող է հյուրընկալել մոտ 5000–7000 հանդիսատես, այժմ այն օգտագործվում է։

Տեղանք
------

Թատրոնը գտնվում է Պլովդիվի Հին քաղաքում՝ Ջամբազ և Թաքսիմի բլուրների գոգավորությունում։

Նկարագրություն
--------------

Հանդիսատեսի տեղերը գտնվում են դեպի հարավ՝ դեպի հինավուրց քաղաքը և Ռոդոպները։ Կառուցվածքով թատրոնը կիսաշրջանաձև է, 82 մետր արտաքին տրամագծով։ Թատրոնը բաղկացած է նստավայրի հատվածից (լսարան]) և բեմից (նվագախումբ)։ Հանդիսադահլիճը փորված է բլրի լանջին։ Հանդիսատեսի համար նախատեսված հատվածը բաղկացած է 28 համակենտրոն շարքերից՝ մարմարե նստատեղերով, որոնք միջոնցքով բաժանվում են երկու հարկաշարքի։ Թիերի վերին հատվածը ընդհատվում է նեղ ճառագայթային սանդուղքներով։ Թատրոնն ունի նաև ամբիոն, որը հենվում է սյուների վրա։

Վերականգնում և պահպանում
------------------------

Համերգի նախապատրաստություն (2015)
4-րդ դարի վերջում թատրոնի մեծ մասը ոչնչացվել է (կրակից կամ երկրաշարժից)։ 1960-ականների վերջին Պլովդիվի հնագիտական թանգարանի աշխատակազմի կողմից հնությունների տարածաշրջանում իրականացվող հնագիտական պեղումների ժամանակ հայտնաբերվել են կառույցի ավերակներ։ Հին թատրոնի վերականգնումը ճանաչվում է որպես Բուլղարիայի՝ հնությունների պահպանման բնագավառում ամենամեծ նվաճումներից մեկը։ Հուշարձանը վերականգնվել է՝ օգտագործելով բնօրինակ ճարտարապետական տարրերը հնարավորինս խստորեն պահպանելով և մեծ չափով հետևելով հնագույն տեխնիկային։

Այսօր հնագույն թատրոնը Պլովդիվի ամենահայտնի շինություններից է։ Քաղաքի մշակութային կյանքում այն կարևոր դեր է խաղում պիեսների, համերգների, հասարակական միջոցառումներ և այլնի ժամանակ։ Հիմնականում կարևոր են հուշարձանի ճարտարապետությունը և նրա լավ ակուստիկան։ Թատրոնը կարող է տեղավորել մինչև 3500 հանդիսատես։

* Անտիկ թատրոնի վերականգնումը
* 
* 
*

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Kasssbova. "Bulgaria". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 28-ին. Retrieved 2018 թ․ մայիսի 27. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Kostash. *Prodigal Daughter: A Journey to Byzantium*.
Բերնարդինո Ռիվադավիայի արձանը հրապարակում
Ավենիդա Պուեյռեդոնի և Պլասա Միսերերեի խաչվող փողոցը
Հրապարակը 19-րդ դարի վերջին
**Պլասա Միսերերե՝** հրապարակ Բուենոս Այրեսում, որը գտնվում է Բալվաներայի կենտրոնում։ Իր անվանումը ստացել է ի պատիվ Անտոնիո Գոնսալես Վարելայի, որի մականունը «Միսերերե» էր, բայց ավելի հայտնի է «Պլասա Օնկե» անվանմամբ։ Այստեղ է գտնվում երկաթուղային «Once de Septiembre» կայարանը։ Այս վայրը, որտեղ հրապարակն է ի սկզբանե հայտնի էր որպես Հինգերորդ Միսերեր կամ Կարալես դե Միսերերե։ 1814 թվականին Միսերերեն սպանդանոց է եղել։ 1850 թվականին Արևմտյան շուկան տեղափոխվել է այս վայր։ Դրան շնորհիվ, 1852 թվականի սեպտեմբերի 11-ից, Պլասա Միսերերեն ստացավ «շուկա» անվանումը։ 1947 թվականին այն ժամանակակից անուն է ստացել։ 
Այս հրապարակում հավաքվել էին կամավորներ, ովքեր հաղթեցին և ազատագրեցին քաղաքը, երբ 1806 թվականին Անգլիան ներխուժեց Բուենոս Այրես, իսկ 1807 թվականին անգլյացիների երկրորդ ներխուժման ժամանակ, այս վայրում պարտվեցին բրիտանական զորքերը։ 
Շուկան աշխատում է մինչև 1882 թվականի սեպտեմբերի 11, երբ քաղաքպետ Տորկվատո դե Ալվեարը սկսում է վերանորոգման աշխատանքները։ 1913 թվականին հրապարակում հայտնվեց Պլասա Միսերերի մետրոյի կայարանը։ 
1932 թվականին քանդակագործ Ռոջելիո Ուութիայի կողմից ստեղծված Բերնարդինո Ռիվադավիայի դամբարանը հայտնվում է հրապարակում, որտեղ գտնվում էր նրա գերեզմանը, չնայած նրա ցանկությանը, որ նրա մնացորդները պետք է թաղվեին Արգենտինայից դուրս։

Գտնվելու վայրը
--------------

Հյուրանոց Պլասա Միսերերեում
Հրապարակը գտնվում է Ավենիդա Ռիվադավիա պողոտայի թիվ 2800 հասցեում, Ավենիդա Պուերեդոն պողոտայի խաչմերուկում, Էկվադոր և Բարտոլոմե Միտերի փողոցներում։ Հրապարակի մոտ գտնվում են Պլասա Միսերերե և Ն Ուանս մետրոյի կայարաններ։ Բացի այդ հրապարակի կենտրոնում կան հեծանվային ուղիներ։

Ներկայիս ժամանակներ
-------------------

Այսօրվա օրերին օրական մինչև 200 000 մարդ անցնում է հրապարակով։ Հրապարակի տարածքում, բացառությամբ մետրոյի և երկաթգծի, կան մոտ 20 ավտոբուսային երթուղիներ։ Պլասա Միսերերեում տեղակայված Լա Պերլա Դել Ուանս բարում 1967 թվականին ելույթ են ունեցել ռոք աստղ Լիտո Նեբիան, Տանգուիտոն և կոմպոզիտոր Լա Բալսան։ 2007 թվականի փետրվարին երկրի կառավարությունը վերակառուցեց երկաթուղային կայարանը և շենքերը, շրջապատող տարածքը, որտեղ կային կայանատեղիներ, տեղակայված խանութներով և գրասենյակներով։ Քաղաքը վերակառուցման համար ստացել է ավելի քան 10,000,000 արգենտինյան պեսոի ներդրում։ Հրապարակի 17.000 քառակուսի մետր տարածքը այգի է զբաղեցնում։

Պատկերասրահ
-----------

* «La Perla del Once» բարը«La Perla del Once» բարը
* ՀրապարակՀրապարակ
* Հարակից այգիՀարակից այգի

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Después de años de abandono, remodelan la estación Once
2. ↑  "Արխիվացված պատճենը" (PDF). Արխիվացված է the original (PDF) 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2018 թ․ հուլիսի 11.
**Պիցցայի աշխարհի առաջնություն** (Պիցցայի պատրաստման աշխարհի առաջնություն), ամենամյա խոհարարական մրցույթ՝ նվիրված պիցցային։ Մրցույթի կազմակերպիչներն են Pizza e Pasta Italiana և PizzaNew ամսագրերը։ 2008 թվականին առաջնությանը մասնակցել են խոհարարներ 20 երկրներից։ Պիցցան գնահատում են դատավորները՝ հաշվի առնելով պիցցայի պատրաստման և թխման գործընթացը, դրա համն ու մատուցումը։ Միջոցառման ընթացքում անցկացվում են պիցցայի արագ պատրաստման, «պիցցա-ակրոբատիկայի» և պիցցայի համար ամենաշատ խմորներ պատրաստելու մրցումներ։ Պիցցայի աշխարհի առաջնությունն անցկացվում է Սալսոմաջորե Տերմեում (Իտալիա)։ Որոշ այլ քաղաքներում (օրինակ, Փարիզում և Նեապոլում) կան պիցցային նվիրված այլ խոհարարական միջոցառումներ։

Առաջնությանը ներկա է գտնվում Միսս Իտալիան։ Որպես կանոն՝ պիցցայի աշխարհի առաջնությանը մասնակցում է մոտ 6500 ընկերություն։ Մրցաշարի հաղթողներն ընդգրկվում են Փառքի սրահում և երբեմն հրավիրվում են հաջորդ տարի որպես դատավոր հանդես գալու համար։ Դրանից բացի՝ հաղթող սրճարանն ստանում է 10 000 դոլար։

Նախատեսված են տարբեր անվանակարգեր՝ օրինակ՝ «լավագույն բուսակերական պիցցա», «լավագույն մսային պիցցա»։  Մրցույթի ավարտին ընտրվում է լավագույն պիցցան։ Հաղթող ընկերություններն իրենց հաջողությունը կարող են օգտագործել գովազդի համար։ Նման սրճարանի սեփականատիրոջը բաժին է հասնում ցուցանակը, որը նա կարող է տեղադրել հաստատությունում։

Թոնի Ջեմինյանին առաջնության բազմակի հաղթողներից է։

Տես նաև
-------

* Պիցցա

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Hall of Fame". *Campionato Mondiale della Pizza*. Pizza New S.p.A. Արխիվացված է the original 2019 թ․ հոկտեմբերի 15-ին. Retrieved 2018 թ․ հունիսի 12.
2. ↑  "Встречайте Тони Джеминьяни — 12-ти кратный чемпион мира по пицце" (in ռուսերեն). Пицца Школа. 2018 թ․ հոկտեմբերի 30. Retrieved 2019 թ․ մարտի 5.
3. ↑  "World Pizza Cup Champion Tony Gemignani". *www.tonygemignani.com*. Retrieved 2016 թ․ փետրվարի 5.
4. ↑  "World Pizza Champions | America's #1 Pizza Team™". *www.worldpizzachampions.com*. Retrieved 2016 թ․ փետրվարի 5.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Статья(չաշխատող հղում)
. *The Washington Post*. (subscription required)
* Smith cooks up success in Italy | Endeavour News Archived 2019-03-06 at the Wayback Machine.
* Архивы — OrlandoSentinel.com(չաշխատող հղում)
(subscription required)
* Участник чемпионата мира по пицце завоевал бронзу(չաշխատող հղում)
(subscription required)
* Команда готовится к чемпионату мира по пицце Archived 2011-04-24 at the Wayback Machine.  –  PizzaMarketPlace.com
**Ջերմաղբյուրը** լքված գյուղատեղի է Արցախի Շահումյանի շրջանում, համանուն գետի ափին։ Գյուղը գտնվում է Նոր Վերինշեն գյուղից 4-5 կիլոմետր հյուսիս-արևմուտք, իսկ շրջկենտրոն` Քարվաճառից 11-12 կիկոմետր հյուսիս-արևելք։ Գյուղից 1,5 կմ դեպի հարավ-արևելք գտնվում է լքված Եղցի (Եղցաշեն) գյուղը, որտեղ կա 17-րդ դարի կիսավեր եկեղեցի։

Աշխարհագրություն
----------------

Տրտու գետի ձախ վտակներից մեկի ափին, դեպի Ռմբոստյան լեռանցք տանող ճանապարհին գտնվում է Ջերմաղբյուր գյուղատեղին, որը հայտնի է նաև թուրքերեն՝ Իսթիբուլաղ (տաք աղբյուր) անունով։ Ջերմաղբյուր-Իսթիբուլաղից 1,5 կիլոմետր հարավ-արևելք նույն վտակի ափին գտնվում է մի գյուղատեղի` Եղցաշեն (թուրքերեն՝ Քիլիսա) անվանումով։ Այստեղ մինչև հիմա կանգուն է XVII դարում կառուցված միանավ մի եկեղեցի, որի արտաքին չափերն են 14,15x7, 80 մետր։ Մուտքի մոտ կան խաչքարեր։ Եկեղեցու մոտ կա մի տապանաքար, որի վրա կա արձանագրություն։ Այս եկեղեցին և խաչքարերը ադրբեջանական ուսումնասիրողները փորձել են ներկայացնել որպես աղվանական։

Պատմական կառույցներ
-------------------

Խորհրդային տարիներին այստեղ կային Միշնի և Ներքին (Աշաղը) Խաչ անուններով գյուղեր, որոնք գտնվել են Ջերմաղբյուրի մերձակայքում։ Առաջին գյուղն իր անունը ստացել է Լաչինի շրջանի համանուն գյուղից գաղթած և այդտեղ հաստատված քրդերից, իսկ մյուսը` այնտեղ պահպանված խաչքարերից, որոնցից միայն մեկն է հաջողվել գտնել։ Այդ խաչքարը գտնվում է Ներքին Խաչ գյուղից 1 կիլոմետր հարավ-արևելք, ծովի մակարդակից 1711 մետր բարձրությամբ բլրի գագաթին։ Խաչքարը ոչ ամբողջական է։ Խաչքարի չափերն են 155x78x17 սանտիմետր։ Նույն վտակի ձախ ափին են գտնվել Գյոյդա և Աղդաշ գյուղերը, իսկ Տրտուի հովտով ավելի ներքև՝ Ալչայի, Սարիդաշ, Քենդյերի, Քյավշան, Գյունեփայա, Նադիրխանլի, Ղուզեչիրքին, Սնըխքիլիսա, Բաշքյանդ, Միլլի, և գետափնյա Չայքյանդ ու Ղլըչլի գյուղերը` Տրտուի ափին։ Հայոց գերեզմանատան և եկեղեցու հետքեր գտել են միայն Չայքյանդ գյուղում։ Այստեղ մի քանի բնակելի տների և հացի փռի շենքի պատերի մեջ իրար միացված են ավերված գերեզմանատան կոտրատված գերեզմանաքարեր և եկեղեցու խաչազարդ քարեր։ Փռի պատի մեջից հանվել է եկեղեցու երեսպատի խաչազարդ քար և արցախյան ազատամարտիկների ձեռքով այն տեղափոխվել է Արցախի Շահումյանի շրջանի Չարեքտար գյուղ։ Այնտեղ պահպանվածներից ոչ մեկի վրա արձանագրություն չի եղել, բայց ըստ ոճական և գեղարվեստական առանձնահատկությունների դրանք XII-XIV դարերի կառույցներ են։

Պատկերասրահ
-----------

* Նոր Վերինշեն գյուղը ԵղցաշենիցՆոր Վերինշեն գյուղը Եղցաշենից
* Եղցաշենի եկեղեցինԵղցաշենի եկեղեցին
* Եղցաշենի եկեղեցին մոտիկիցԵղցաշենի եկեղեցին մոտիկից

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ս. Կարապետյան, «Հայ մշակույթի հուշարձանները Խորհրդային Ադրբեջանին բռնակցված շրջաններում»" (PDF). Արխիվացված է the original (PDF) 2019 թ․ հուլիսի 2-ին. Retrieved 2017 թ․ դեկտեմբերի 21. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  «Էլմ վե հայաթ», 1987, N3, էջ 20-21
**Պուերտո Կորտես** (իսպ.՝ Puerto Cortés), քաղաք Հոնդուրասայի Կորտես վարչությունում։ Գտնվում է Կարիբյան ծովի ափին։

Անվանումը
---------

Քաղաքն իր անվանումը ստացել է ի պատիվ Էռնան Կորտեսի, որը 1524 թվականին այդ վայրում հիմնեց «Լա-Նատիվիդադ» քաղաքը։ 1533 թվականին հնդկացիները ոչնչացրին քաղաքը։ Ավելի ուշ՝ 1536 թվականին Պեդրո դե Ալվարադոն հիմնեց նոր քաղաք, որը ստացավ «Պուերտո-Կաբալոս» անվանումը։ Արդեն 1869 թվականին քաղաքը վերանվանվեց Պուերտո-Կորտես։

Աշխարհագրական դիրք
------------------

Քաղաքը տեղակայված է փոքրիկ թերակղզում, որի հարավային կողմում կա բնական ծովածոց, որը կոչվում է Լագունա-դե-Ալվարադո։

Բնակչություն
------------

2013 թվականի մարդահամարի տվյալներով՝ մարդկանց թիվը 66 441 է։

*Քաղաքի բնակչության թվաքանակի դինամիկան ըստ տարիների.*

| 1974 | 1988 | 2001 | 2013 |
| --- | --- | --- | --- |
| 25 817 | 31 586 | 43 845 | 66 441 |

Սպորտ
-----

Պուերտո Կորտեսը ֆուտբոլային թիմի ծննդավայրն է, որը հայտնի է որպես Պլատենսե անունով։ 1966 թվականին նվաճել Է Հոնդուրասի ֆուտբոլի առաջին առաջնությունը։ 2001 թվականին թիմը նվաճել է իր երկրորդ ազգային առաջնությունը։ Նրանք իրենց տնային հանդիպումները խաղում են Էստադիո Էքսելսիոր մարզադաշտում։ "Աթլետիկո Պորտուարիոն" կարճ ժամանակ անց դարձավ ևս մեկ ֆուտբոլային ակումբ, որը տեղակայված է այս քաղաքում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Historia de Puerto Cortés Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine. (Իսպաներեն)
2. ↑  "Puerto Cortés" (in անգլերեն). World Gazetteer. Արխիվացված from the original on 2013 թ․ մարտի 14. Retrieved 2013 թ․ փետրվարի 16.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Сайт города (Իսպաներեն)

  


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրիտանիկա · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական |

 |
**«Երիտասարդի դիմանկարը»,** Ռաֆայելի նկարը, որը Չարտորյան իշխաների ժողովից (Լեհաստան) հափշտակվել է նացիստների կողմից։

Ըստ որոշ վարկածների նկարը Ռաֆայելի ինքնանկարն է։ Այս կարծիքը հիմնված է Ռաֆայելի միակ հավաստի (Վազարիի վկայությամբ) նկարի նմանության վրա։

В 1798 թվականին արքա Ադամ Չարտորիսկին նկարը Իտալիայից տեղափոխում է Լեհաստան։ Այդ ժամանալից ի վեր նկարը գտնվում է իր մոր կողմից ստեղծված թանգարանում, որը գտնվում է Կրակովում։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը սկսելուց հետո՝ 1939 թվականին, նկարը թաքցվել է Չարտորյանների ընտանեկան կալվածքում, որը գտնվում է Սենյավայում, բայց շուտով հայտնաբերում է գեստապոն։ Այն ընտվել էր Լինցում կազմակերպվող ֆյուրերի թանգարանի համար, իսկ 1945 թվականին տեղափոխել են Վավելի դղյակ, որը Լեհաստանի գերմանացի գեներալ-նահանգապետ Հանս Ֆրանկի նստավայրն էր։

Պատերազմի ավարտին Ֆրանկը նկարների հավաքածուով փախել է Բավարիա, որտեղ 1945 թվականի մայիսի 4–ին կալանավորվել է ամերիկացի զինվորականների կողմից։ Նրա մոտ չեն գտել «Երիտասարդի դիմանկարը»։ Ֆրանկը հաղորդել է այն վայրերի մասին, որտեղ նացիստները թաքցրել են գեղարվեստական արժեքները, սակայն դրանցից ոչ մեկում չի գտնվել նկարը։

2012 թվականի օգոստոսին կեղծ հաղորդագրություն է ստացվում այն մասին, որ Լեհաստանի ԱԳՆ մշակութային արժեքների վերականգնման հարցերով ներկայացուցիչ Վոյցեխ Կովալսկին հայտարարել է, որ գլուխգործոցը գտնվում է «անվտանգ տեղ» և չի նշում քաղաքի անունը։ Շուտով պարզվում է, որ լուրը հորինել են, որպեսզի ընթերցողի մոտ հետաքրքրություն առաջացնեն։ Նախարարության ներկայացուցիչը պարզաբանել է, որ նկարի նոր հետքեր չեն հայտնաբերվել։

Տես նաև
-------

* Կզաքիսով տիկինը — Լեոնարդո դա Վինչիի նկարը՝ Չերտորյան հավաքածուից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Małgorzata Skowrońska (02.08.2012). "Obraz Rafaela cudownie odnaleziony i szybko utracony" [The Raphael painting miraculously found and again lost instantaneously]. Gazeta.pl > Kraków. Արխիվացված է the original 2014 թ․ հունվարի 16-ին. Retrieved 2014 թ․ հունվարի 14. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help) Фальшивое заявление (доступно онлайн) с разъяснениями администрации Вавельского замка.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ռաֆայելի նկար «Երիտասարդի դիմանկարը»
**Պլազմային շարժիչ**, հրթիռային շարժիչ, որում աշխատանքային մարմինը (հրթիռային վառելիքը) արագանում է՝ գտնվելով պլազմային վիճակում։ Պլազմային շարժիչում աշխատանքային մարմնի արտահոսքի արագությունները զգալիորեն մեծ են սովորական գազադինամիկական (քիմիական կամ շերմային) շարժիչների սահմանային արագությունից։

Պլազմային շարժիչները լինում են միջուկային և էլեկտրական։ Միջուկային պլազմային շարժիչում աշխատանքային մարմինը, անցնելով միջուկային ռեակտորի միջով, վերածվում է պլազմայի, որից հետո դուրս է նետվում հատուկ ծայրափողակներով։ Էլեկտրական պլազմային շարժիչում դուրս նետվող պլազմայի արագացման համար անհրաժեշտ էներգիան վերցվում է էլեկտրական աղբյուրներից։ Այս տեսակի շարժիչները կոչվում են նաև էլեկտրառեակտիվ։ Հայտնի են դրանց բազմաթիվ տարատեսակները, որոնք միմյանցից տարբերվում են պլազմայի առաջացման և արագացման մեխանիզմով։

Պլազմայի արագացումը պայմանավորված է կամ գազակինետիկ ճնշման գրադիենտով կամ Ամպերի ուժով, որն առաջանում է էլեկտրական հոսանքի և մագնիսական դաշտերի փոխազդեցության ժամանակ։ Առաջին դեպքում պլազմային շարժիչը կոչվում է էլեկտրաջերմային, երկրորդ դեպքում՝ էլեկտրամագնիսական։ Կան նաև այնպիսի շարժիչներ, որոնցում պլազման արագացվում է կարճ էլեկտրամագնիսական ալիքների ազդեցությամբ։ Պլազմային շարժիչներն ունեն շատ փոքր քարշի ուժ, սակայն դրանք սովորական ռեակտիվ շարժիչների համեմատությամբ ավելի քիչ նյութ են ծախսում։

Տես նաև
-------

* Ամպերի օրենք
* Լորենցի ուժ

Արտաքին հղումներ
----------------

* Дмитрий Мамонтов (Декабрь 2005). "Потомки повелителя ветров: Вместо сердца - плазменный мотор!" (in ռուսերեն). Популярная механика. Արխիվացված from the original on 2012 թ․ մարտի 21. Retrieved 2010 թ․ հուլիսի 22.
* Lisa Grossman (27.07.09). "Плазменный мотор: 40 дней до Марса" (in ռուսերեն). Популярная механика. Արխիվացված from the original on 2012 թ․ մարտի 21. Retrieved 2010 թ․ հուլիսի 22.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 9, էջ 314)։*  |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | Microsoft: 2778365669 |

 |
**Ելենա Ռափի սպանություն**, ահաբեկչական գործողություն, որը տեղի է ունեցել 1992 թվականի մայիսի 24-ին Բաթ Յամ քաղաքի առափնյա հատվածում, երբ պաղեստինցի ահաբեկիչը սպանել էր Ելենա Ռափ անունով մի աղջկա։ Այդ ահաբեկչությունը բեկումնային դարձավ 1990-ականների սկզբին Իսրայելն ընդգրկած նման իրադարձությունների շարքում և թուլացրեց քաղաքացիների պաշտպանվածության զգացումը, ինչպես նաև ազդեց պետության քաղաքական համակարգի վրա։

Իրադարձությունների պատմություն
------------------------------

Ելենա Ռափ հուշարձանը Բաթ Յամում
Ելենա Ռափի հուշատախտակը Բաթ Յամի իր անվան այգում
Առավոտյան ժամը 7:30-ի սահմաններում պաղեստինցի 18-ամյա արաբ Ֆուադ Աբդ Էլ Հանի էլ Օմրին դանակով սպանել է Ելենա Ռափին՝ 15,5 տարեկան աղջիկ, Բաթ Յամի Բեն-Գուրիոն և Ժաբոտինսկի փողոցների խաչմերուկում, երբ նա գնում էր ավտոբուսի կանգառ՝ դպրոց գնալու համար։ Այս ահաբեկչության պատասխանատվությունը ստանձնել է Պաղեստինյան Իսլամական ջիհադ կազմակերպությունը։ Այդ ահաբեկչությունը նաև նրա ղեկավարի՝ Ֆաթհի Շկակիի ոչնչացման պատճառներից մեկն է դարձել 1995 թվականին։

Ահաբեկչության հետևանքով քաղաքի փողոցներում անկարգություններ են սկսվել։ Ոստիկանությունն արձագանքել է դրանց թույլ և զգուշությամբ, կորցրել է վերահսկողությունը իրադարձությունների և դեպքի վայրից հետ է կանչել ոստիկաններին։ Անկարգությունները շարունակվել են երեք օր անընդմեջ՝ առանց էական խոչընդոտների, ինչի հետևանքով մեծ վնաս է հասցվել ունեցվածքին և տուժել է մի քանի մարդ, որոնց արտաքինը խուլիգաններին թվացել է արաբականի նման։ Անկարգությունների հրահրողների թվում էր նաև ծայրահեղ ճիշտ քաղաքական գործիչ Բարուխ Մարզելը, ով ավելի ուշ դատապարտվել էր և այդ իրադարձություններին մասնակցելու համար 8 ամիս պայմանական ազատազրկման էր դատապարտվել։

Ելենա Ռափ անունով կոչվել են դպրոցի բակը, Բեն-Շեմենի անտառում կայանատեղին, 2009 թվականի մարտի 18-ին բացվել է Ելենա Ռափի անվան հուշահամալիր և ահաբեկչության զոհերի հիշատակին։ Նրա հիշատակին շտապօգնության մեքենա է նվիրվել։

Ելենայի հայրը՝ Զեև Ռափը, իր կյանքը նվիրել է դստեր հիշատակի հավերժացմանը և հասարակական գործունեությանը՝ դառնալով «Ահաբեկչությունից տուժածների կազմակերպության» ղեկավարը։

2011 թվականի հոկտեմբերին Ելենայի մարդասպանը ազատ էր արձակվել բանտից Գիլադ Շալիթի ազատ արձակման գործարքի շրջանակներում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "הלנה ראפ ז"ל בת רבקה וזאב". Արխիվացված է the original 2012 թ․ ապրիլի 1-ին. Retrieved 2020 թ․ հունիսի 25.
2. ↑  Ronen Bergman, The secret war with Iran, page 215
3. ↑  "The real two-state solution". Արխիվացված է the original 2011 թ․ փետրվարի 9-ին. Retrieved 2020 թ․ հունիսի 25.
4. ↑  Ravid, Barak. "Israel, Hamas reach Gilad Shalit prisoner exchange deal, officials say". *Haaretz*. Retrieved 2011 թ․ հոկտեմբերի 18.
5. ↑  Fuad Muhammad Abdulhadi Amrin release in Gilad Shalit exchange, shabas.gov.il; accessed 19 November 2014.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Bergman R. The secret war with Iran p. 215
* 17 שנות מאבק וגן הנצחה אחד Archived 2016-05-08 at the Wayback Machine. (եբրայերեն) («17 лет борьбы и один мемориальный парк»)
**Պրեստոն** (անգլ.՝ Preston), քաղաք Անգլիայում, կարևոր և առանձին շրջան «սիթի» կարգավիճակում, կոմսության վարչական կենտրոն Լանկաշիրը գտնվում է Րիբբիլ գետի ափին։

Պրեստոն քաղաք-կոմսությունից վերակառուցվել է շրջան 1974 թվականի ընթացքում։ Սիթի կարգավիճակի ստացել է 2002 թվականի մրցույթի արդյունքում։

Տարածքը զբաղեցնում է 142 կմ² և արևելքում սահմանոմ է Րիբբիլ Վալլի շրջանին, հարավում ՝ Հարավային Րիբբիլլին, արևմուտքում՝ Ֆայիլդ, հարավ-արևմուտքում՝ Ուիար շրջանին։ Քաղաքի տարածքում բնակվում է 129 633 մարդ, բնակչության միջին խտությունը՝ 911 մարդ/կմ²(2001 թվական)։ ).

Պատմություն
-----------

Պրեստոնը առաջին անգամ հիշատակվել է 1086 թվականին «Ահեղ դատաստան» գրքում, որպես Պրեստյուն (անգլ.՝ Prestune): Վաղ շրջանի փաստաթղթերում հանդիպում են նաև գրության այլ տարբերակներ․ Պրեստոնամ(Prestonam, 1094), Պրեստոուն (Prestone, 1160), Պրեստոնա (Prestona, 1160), Պրեստետոն (Presteton, 1180)և Պրեստան(Prestun, 1226)։ Քաղաքի անվանումը ծագել է հինանգլիական presta (քահանա) բառից և tun («քաղաք» կամ «տարածք»)։ 13-րդ դարում Լանկաշիր կոմսության ամենահարուստ բնակչության կենտրոնն էր։

Քաղաքականություն
----------------

Պրեստոնը ղեկավարվում է քաղաքային խորհրդի կողմից, որը կազմված է 57 պատգամավորից, ընտրված՝ 22 շրջաններից։ Վերջին ընտրությունների տվյալներով խորհրդում 24 տեղ զբաղեցնում են լեյբորիստները։

Քույր քաղաքներ
--------------

* {{{2}}} Ալմելո, Նիդերլանդներ
* {{{2}}} Կալիշ, Լեհաստան
* {{{2}}} Նիմ, Ֆրանսիա
* {{{2}}} Ռեկլինհուազեն, Գերմանիա

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «'Proud Preston' wins city status», BBC News, 14 марта 2002 г.
2. ↑  "neighbourhood.statistics.gov.uk". Արխիվացված է the original 2012 թ․ հունվարի 13-ին. Retrieved 2014 թ․ սեպտեմբերի 7. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. 1 2  *Hunt, D* A History of Preston. — Preston: Carnegie Publishing, 1992. — ISBN 0-94878-967-0
4. ↑  Preston City Council • Your Councillors

Արտաքին հղումներ
----------------

* Официальный сайт городского совета
* Престон Archived 2014-02-28 at the Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · Open Directory Project |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4116097-6 · LCCN: n79066733 · NKC: ge611863 · VIAF: 155926635 · WorldCat VIAF: 155926635 |

 |
**«Երկրի լավագույն քաղաքը»** (ռուս.՝ «Лучший город Земли»), էստրադային ստեղծագործություն փոփ երաժշտության ժանրում։ Երաժշտության հեղինակը կոմպոզիտոր Առնո Բաբաջանյանն է, տեքստի հեղինակը՝ բանաստեղծ Լեոնիդ Դերբենյովը։ Երգը լայն ճանաչում է ստացել Մուսլիմ Մագոմաևի կատարումից հետո։

Պատմություն
-----------

Առաջին կատարողը եղել է Ժան Թաթլյանը։

«Երկրի լավագույն քաղաքը» երգը Մուսլիմ Մագոմաևի կատարմամբ մեկ ամսվա ընթացքում հաղորդվել է ռադիոյով, սակայն այն հանկարծակի արգելվել է։  Արգելքի նախաձեռնողը եղել է Նիկիտա Խրուշչովը. «Թվի՞ստ Մոսկվայի մասին։ Արգելե՛լ»։ Մի քանի ամիս անց՝ 1964 թվականի հոկտեմբերին, Խրուշչովին պաշտոնանկ են արել։ Ըստ ավանդության՝ բանաստեղծ Լեոնիդ Դերբենյովը մի անգամ գնացել է ռադիոյ և ասել. «Ահա, Մագոմաևն արեց այն ամենը, ինչ կարող էր։ Խրուշչյովին հանեցին։ Հիմա մեր երգը եթեր հաղորդելո՞ւ եք»։ Պատասխանը եղել է երգի «ռեաբիլիտացիան»։

«Բրավո» խումբը 1994 թվականին Մուսլիմ Մագոմաևի հետ միասին ձայնագրել է երգի իր տարբերակը «Дорога в облака» ալբոմի համար։

2013 թվականին Մոսկվայի 866-ամյակի տոնակատարության ժամանակ տոնի լեյտմոտիվ է դարձել Մուսլիմ Մագոմաևի «Երկրի լավագույն քաղաքը» շլյագերը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Советский твист «Лучший город Земли» Муслима Магомаева". Карта музыки. 2014 թ․ մայիսի 1. Արխիվացված է the original 2015 թ․ մայիսի 26-ին. Retrieved 2016 թ․ փետրվարի 8.
2. ↑  "Воздушные замки Жана Татляна". Արխիվացված է the original 2021 թ․ հունվարի 16-ին. Retrieved 2021 թ․ նոյեմբերի 12.
3. ↑  Будешь жить армянином — только подальше от Армении, или Как Магомаев затмил Татляна
4. ↑  *Фёдор Раззаков* Свет погасших звёзд. Люди, которые всегда с нами. — Litres, 2015-07-10. — 1232 с. — ISBN 9785425088215
5. ↑  "Москва «нарушит» день тишины перед выборами праздничными концертами". Российская газета. 2013 թ․ սեպտեմբերի 6. Retrieved 2016 թ․ փետրվարի 8.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | MusicBrainz · MusicBrainz |

 |
**Պրահայի կատարողական արվեստների ակադեմիայի կինոյի և հեռուստատեսության դպրոց** (չեխ․՝ Filmová a televizní fakulta Akademie múzických umění v Praze կամ **FAMU**), կինոդպրոց Պրահայում։ Հիմնադրվել է 1946 թվականին որպես Պրահայի կատարողական արվեստի ակադեմիայի երեք մասնաճյուղերից մեկը։ Դասավանդման լեզուն չեխերեն է, սակայն որոշ ծրագրեր դասավանդվում են անգլերեն։ Ըստ The Hollywood Reporter-ի՝ FAMU-ն Եվրոպայի լավագույն կինոդպրոցն է և աշխարհի թիվ 11 կինոդպրոցը։

Գործունեություն
---------------

Պրահայի կատարողական արվեստների ակադեմիայի կինոյի և հեռուստատեսության դպրոցի գլխավոր շենքը գտնվում է Պրահայի պատմական կենտրոնում։ Դպրոցը ներառում է Studio FAMU-ն, արտադրական և հետբուհական ֆակուլտետ՝ հագեցված ձայնային և հեռուստատեսային ստուդիաներով և նորարարական տեխնոլոգիաներով՝ ուսանողական աշխատանքների իրականացման համար։ Յուրաքանչյուր աշուն, FAMU-ն կազմակերպում է Famufest փառատոնը` իր ուսանողների ներկայիս աշխատանքների ցուցադրումը, ինչպես նաև ուղեկցող մշակութային ծրագիր և ֆիլմարտադրության բնագավառի նշանավոր գործիչների այցելություններ։

1960-1970-ական թվականներին Հարավսլավիայից բազմաթիվ երիտասարդ ռեժիսորներ FAMU-ի շրջանավարտներ էին (Ռայկո Գրլիչ, Սրջան Կարանովիչ, Էմիր Կուստուրիցա, Գորան Մարկովիչը (կինոռեժիսոր), Գորան Պասկալևիչը և Լորդան Զաֆրանովիչը)։

### Դասընթացներ

FAMU ցուցանակը Պրահայում գտնվող դպրոցի շենքի պատին
Ներկայումս FAMU-ն բաղկացած է տասնմեկ բաժիններից, որոնք ուսանողներին նախապատրաստում են ֆիլմերի և աուդիո-վիզուալ արտադրության բոլոր մասնագիտությունների համար։ Այդ ստորաբաժանումներն են՝

* Ռեժիսուրա
* Վավերագրական ֆիլմերի ստեղծում
* Սցենար և դրամատուրգիա
* Անիմացիոն ֆիլմեր
* Կինեմատոգրաֆիա
* Ձայնային դիզայն
* Մոնտաժ
* Արտադրություն
* Լուսանկարչություն
* FAMU կենտրոն միջմեդական առարկաների համար

Դասընթացները նախատեսված են բակալավրի, մագիստրոսի և դոկտորական մակարդակների համար։ Բացի այդ, FAMU միջազգային բաժինը առաջարկում է եռամյա մագիստրոսական ծրագիր կինոյի և թվային մեդիայի համար անգլերենի դասավանդմամբ օտարերկրյա ուսանողների համար, որոնք հիմնականում կենտրոնանում են հեղինակային սցենարիստական և ռեժիսորական աշխատանքների վրա։

Անհատական բաժիններն աստիճանաբար ընդլայնում են իրենց ծրագրերը՝ ներառելով անգլերենի դասավանդում, որը ներկայումս ներառված է լուսանկարչության և կինեմատոգրաֆիայի բաժիններում։ FAMU-ն արտասահմանցի ուսանողների համար նաև առաջարկում է մեկամյա Ակադեմիական նախապատրաստման ծրագիր, որն օգտագործում է ինտենսիվ տեսական մեթոդաբանություն։ Եռամսյա հատուկ արտադրական դասընթացը կենտրոնանում է աուդիո-վիզուալ աշխատանքների արտադրության և բաշխման գործնական խնդիրների վրա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2014 թ․ դեկտեմբերի 6-ին. Retrieved 2017 թ․ հուլիսի 17.
2. ↑
3. ↑  Praška škola ne postoji

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք Archived 2016-09-16 at the Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000122151932 · LCCN: n00035280 · NKC: kn20030210034 · SUDOC: 154207403 · VIAF: 124298256 · WorldCat VIAF: 124298256 |

 |
**Եկատերինա Ամոսովա** (փետրվարի 8, 1956(1956-02-08), Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ուկրաինացի սրտաբան, բժշկական գիտությունների դոկտոր (1988), պրոֆեսոր, Ալեքսանդր Բոգոմոլեցի անվան Ազգային բժշկական համալսարանի ռեկտոր (2014 թվականի հունիսի 13 - 2019 թվականի հունվարի 8), համալսարանի № 2 բժշկական թերապիայի ամբիոնի վարիչ(1990 - 2014), «Սիրտ և անոթներ» և «Therapia» ամսագրերի գլխավոր խմբագիր։ Ուկրաինայի բժշկական գիտությունների ազգային ակադեմիայի թղթակից անդամ է։

Ակադեմիական թերացում հակամրցանակի դափնեկիր է «Թունավոր ռեկտոր 2018» անվանակարգում։

Կենսագրություն
--------------

Եկատերինան ծնվել է 1956 թվականի փետրվարի 8-ին Կիևում՝ Ուկրաինայի բժշկական ազգային ակադեմիայի և Ուկրաինայի գիտությունների ազգային ակադեմիա ակադեմիկոս Նիկոլայ Ամոսովի ընտանիքում։ Մայրը՝ Լիդիա Դենիսենկոն, ավարտել է Կիևի բժշկական ինստիտուտը, աշխատել է որպես վիրաբույժ, ֆիզիոթերապևտ։

1978 թվականին ավարտել է Կիևի բժշկական ինստիտուտը։ 1983 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն «Խոշոր օջախային սրտամկանի սուր ինֆարկտի ընթացքի կանխատեսումը և անմիջական արդյունքները» թեմայով, իսկ 5 տարի անց դոկտորական թեզ՝ «Դիլատացված կարդիոմիոպաթիա» թեմայով։

2004-2005 թվականներին եղել է Ուկրաինայի առողջապահության նախարարության գլխավոր սրտաբանը։

2014 թվականի հունիսին Ալեքսանդր Բոգոմոլեցի անվան ազգային բժշկական համալսարանի աշխատակազմի կողմից ընտրվել է ռեկտորի պաշտոնում։

Պաշտոնից ազատվել է Ուկրաինայի Առողջապահության նախարարության՝ 2019 թվականի հունվարի 8-ի որոշմամբ՝ համալսարանի ֆինանսատնտեսական գործունեության խախտումների և դեկտեմբերի 26-ից հունվարի 8-ը աշխատավայրից առանց հիմնավոր պատճառի բացակայելու համար, ինչը փաստացի արգելափակել է համալսարանի աշխատանքը։

Եկատերինա Ամոսովան երկար տարիներ եղել է Ուկրաինայի բարձրագույն ատեստավորման հանձնաժողովի փորձագետ։ Նա նաև Ուկրաինայի սրտաբանների և ռևմատոլոգների համայնքի խորհրդի անդամ է։

Հին Ղրիմ քաղաքի պատվավոր քաղաքացի է (2003 թվականի հոկտեմբերի 30-ից)։

Ամուսինը բժիշկ Վլադիմիր Միշալովն է։

Աշխատություններ
---------------

Ամոսովան հեղինակել է ավելի քան 600 աշխատություն։

* «Կլինիկական սրտաբանություն»՝ ISBN 978-5-311-01231-7

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Екатерина Амосова уважает «Доктора Хауса» и не жалует «Интернов»
2. ↑  Марина Ясинская. «Академическое недостоинство 2018»: новинка сезона — «Спец(з)рада року» // Зеркало недели, 16 января, 2019
3. ↑  "Почетные граждане города Старый Крым". *Старый Крым. Официальный сайт администрации*. 2016. Արխիվացված է the original 2019 թ․ մայիսի 26-ին. Retrieved 2022 թ․ մարտի 16.

Արտաքին հղումներ
----------------

* 1956 թվականի փետրվարի 8-ին Կիևի առաջատար սրտավիրաբույժ Նիկոլայ Ամոսովայի ընտանիքոիմ Եկատերինա Ամոսովան
**Երուսաղեմի թատրոն** (եբրայերեն՝ תאטרון ירושלים‎, հայտնի է նաև որպես՝ **Երուսաղեմի կատարողական արվեստի կենտրոն**), կատարողական արվեստի կենտրոն Երուսաղեմում։ Թատրոնը բացվել է 1971 թվականին։ Համալիրը բաղկացած է Շերովեր թատրոնից, որն ունի 950 նստատեղ, Հենրի Քրոունի անվան սիմֆոնիկ նվագախմբից (Երուսաղեմի սիմֆոնիկ նվագախմբի հանգրվան) 750 նստատեղով, Ռեբեկա Քրոուն դահլիճից`450 տեղով և 110 տեղով Փոքրիկ թատրոնից։ Փոփոխվող արվեստի ցուցահանդեսները տեղի են ունենում շենքի հիմնական ճեմասրահում և շենքի այլ տարածքներում։ Առաջին հարկում գործում է ռեստորան և գրախանութ։

Պատմություն
-----------

1958 թվականին Երուսաղեմի քաղաքապետարանը Մորդեխայի Իշ-Շալոմի ղեկավարությամբ, Թալբիյա շրջանի հարավային ծայրի 11 դունամ (2,8 ակր) տարածքում քաղաքային թատրոնի դիզայնի մրցույթ է անցկացրել։ Մրցույթում հաղթող են ճանաչվել ճարտարապետներ Մայքլ Նադլերի, Շուլամիտ Նադլերի և Շմուել Բիքսոնի նախագիծը։

Հիմնարկեքը տեղի է ունեցել 1964 թվականի հոկտեմբերին։ Չնայած շենքի կառուցումը երկու տարվա ընթացքում ավարտելու ծրագրերին, վեճերի և բյուջետային խնդիրների պատճառով արձանագրվել է դանդաղ առաջընթաց։ Շենքը բացվել է 1971 թվականին։

Ամերիկացի միլիոնատեր Լեսթեր Քրոունը 9 միլիոն դոլար է նվիրաբերել Արևելյան Երուսաղեմի Շուաֆաթ շրջանում նոր մարզադաշտի կառուցման համար, որը երբեք չի կառուցվել, և Երուսաղեմի քաղաքապետ Թեդդի Կոլեկին համոզել է փոխել նվիրատվության ուղվածությունը սպորտից դեպի արվեստ և մշակույթ։ Գումարն օգտագործվել է Հենրի Քրոունի անվան համերգասրահի կառուցման համար։ Այն ունի 750 նստատեղ, այստեղ է ներառված 450 տեղանոց Ռեբեկա Քրոուն դահլիճը։ Կառույցի նոր թևի պլանավորումը և դիզայնը իրականացվել է նույն ճարտարապետական հաստատության կողմից, և նոր թևն անվանվել է Քրոունի ծնողների պատվին։

Ճարտարապետություն
-----------------

Թատրոնի շենքը միավորում է քանդակագործության տարրեր, կառուցված է Երուսաղեմի ավանդական քարով։ Շենքը տեղակայված է մեծ հանրային հրապարակում, որն օգտագործվում է բացօթյա համերգների և այլ միջոցառումների համար։

Վարձակալներ
-----------

* Միսիս Աշխարհ 1999
* Իսրայելի մրցանակ

Տես նաև
-------

* Միջազգային համաժողովների կենտրոն (Երուսաղեմ)
* Իսրայելի երաժշտություն
* Իսրայելի ճարտարապետություն
* Իսրայելի մշակույթ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "About Us". Israel: Jerusalem Theatre. Արխիվացված է the original 2011 թ․ ապրիլի 25-ին. Retrieved 2015 թ․ հոկտեմբերի 28.
2. 1 2 3 4 5  "Don't Name it After Me". Haaretz. Retrieved 2015 թ․ հոկտեմբերի 28.
3. ↑  ‘Mrs. World’ goes to Jerusalem
4. ↑  "בתיאטרון ירושלים יתקיים בערב טקס הענקת פרסי ישראל". *ערוץ 7* (in եբրայերեն). Retrieved 2018 թ․ դեկտեմբերի 10.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Երուսաղեմի թատրոնի կայքէջ

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: no2003080298 · NKC: ko20201083750 · VIAF: 123703877 · WorldCat VIAF: 123703877 |

 |
**Երջանկության միջազգային օր**, 2012 թվականի մարտի 20-ին ՄԱԿ-ը հայտարարել է Երջանկության միջազգային օր՝ նպատակ ունենալով պաշտպանել այն գաղափարը, որ երջանկության ձգտումը համամարդկային զգացում է և այն մարդկության հիմնական նպատակներից մեկն է։ Այդ կապակցությամբ երկրներին կոչ է ուղղված` ջանքեր գործադրել յուրաքանչյուր մարդու բարեկեցության ու բարելավման ուղղությամբ։

Երջանկության միջազգային օրը հիմնադրված է Միավորված ազգերի կազմակերպության խորհրդական Ճեյմի Իլլիընի առաջարկով՝ Հունիս 28-ին, 2012 թվական։ Այն հաստատվել է, երբ ՄԱԿ-ի անդամ 193 պետություների ներկայացուցիչները միաձայն ընդունեցին 66/281 բանաձևով որոշումը։ Երջանկության միջազգային օրվա բազմամյա արշավը հաստատվել է 2011 թվականին՝ «Illien Global Public Benefit Corporation»ի կողմից։

ՄԱԿ-ը՝ անդամ երկրներին, միջազգային և տարածաշրջանային կազմակերպություններին և քաղաքացիական հասարակություններին առաջարկում է տոնը նշել կրթական, քարոզչական և նման այլ ծրագրերով, ինչպես նաև այլ լուսավորչական միջոցառումներ կազմակերպելով։ 

Երջանկության փուչիկներ
«Նոր տնտեսագիտական հիմնադրամ»­ի վերլուծության տվյալներով՝ աշխարհի 140 երջանիկ երկրների ցուցակում, Հայաստանը գրավում է 73-­րդ տեղը։ «*The Happy Planet Index (HPI)*» ծրագրի շրջանակներում իրականացված հետազոտության արդյունքներով Հայաստանի երջանկության ցուցանիշը կազմում է 25.7։

HPI­-ն, հանդիսանալով կայուն բարեկեցության չափման աշխարհի առաջատար ծրագիր, ցույց է տալիս, թե՝ աշխարհի երկրները որքանո՛վ կարող են երկար, երջանիկ և կայուն կյանք ապահովել իրենց բնակիչների համար։ Երկրների դասակարգման ցուցանիշը կազմվում է՝ հիմնվելով երեք չափանիշերի վրա. 

* բնակիչների կյանքի սպասվելիք միջին տևողություն
* բարեկեցություն
* էկոլոգիական «հետք»։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑
3. ↑  Այսօր Երջանկության միջազգային օրն է
4. ↑  Happiness Around the World(անգլերէն)
5. ↑  Միջազգային նոր տոն՝ «Երջանկության միջազգային օր»
6. ↑  "Armenia - Happy Planet Index". Արխիվացված է the original 2020 թ․ փետրվարի 23-ին. Retrieved 2020 թ․ հոկտեմբերի 25. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
7. ↑  Այսօր Երջանկության միջազգային օրն է

Արտաքին հղումներ
----------------

* Երջանկության միջազգային օր Archived 2019-08-11 at the Wayback Machine.
* Մարտի 20-ը երջանկության միջազգային օր
* ՄԱԿ-ը Երջանկության միջազգային օր է սահմանել
**Երրորդ կողմի վճարում**, վճարման ձև, որտեղ միջնորդը զբաղվում է գնորդի և վաճառողի միջև հաշիվ-ապրանքագրերով և վճարումներով։

Հեռահաղորդակցություն
--------------------

Հեռահաղորդակցության մեջ այն կարող է վերաբերել օպերատորի կողմից աջակցվող հեռախոսազանգին, որը սովորաբար զուգակցվում է կենդանի կամ ավտոմատացված հեռախոսային օպերատորի աջակցությամբ։

Այն կարող է վերաբերել նաև ծառայությանը, որը թույլ է տալիս սպառողներին գնումներ կատարել լիազորված առևտրականների, ծառայություններ մատուցողների և հեռահաղորդակցական ընկերությունների միջոցով և գանձել ուղղակիորեն իրենց տեղական հեռախոսի հաշվին՝ որպես այլընտրանքային վճարման տարբերակ։

Երրորդ կողմի վճարումը սպասարկում է մոտ 12 միլիոն տնային տնտեսությունների Միացյալ Նահանգներում և ամեն տարի իրականացնում է հարյուր միլիոնավոր լիազորված գործարքներ սպառողների և ձեռնարկությունների համար։ Մի քանի ձեռնարկություններ, ներառյալ Fortune 500 ընկերությունները, ընտրում են իրենց ծառայությունները ներառել հեռախոսի հաշիվներում՝ նվազեցնելու վարչական կարիքներն ու ծախսերը։

Տրանսպորտ
---------

Տրանսպորտում երրորդ կողմի վճարումը տրանսպորտային ծախսերի փոխանցումն է այլ անձի, բացի առաքողից կամ ստացողից։

Խճողվածություն
--------------

Խցանումը տեղի է ունենում, երբ երրորդ կողմի հաշիվները կատարվում են հեռախոսներով՝ առանց վճարվող անձի համաձայնության։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Understanding Your Telephone Bill". *Federal Communications Commission*. 2011 թ․ մայիսի 24. Retrieved 2019 թ․ օգոստոսի 31.
2. ↑  Pecina, Robert. "Consumer Protection FAQs". *Billing Services Group*. Արխիվացված է the original 2021 թ․ օգոստոսի 5-ին. Retrieved 2023 թ․ մայիսի 12.
**Պուլ** (անգլ.՝ Poole, լսել (օգնություն • ինֆո)), քաղաք Լա-Մանշի ափին, որին հարևան է Անգլիայի խոշորագույն նավահանգիստներից մեկը՝ Բորնմութը։ Զբաղեցնում է Պուլ ծովածոցի հարավային ափը։ Հայտնի է որպես մեքքա առագաստանավորդների համար։
Որպես վարչական միավոր՝ Պուլը ուսումնասիրվում է միասնական միավորի տեսքով՝ Դորսեթ կոմսության կազմում։ Պուլ միասնական միավորը ձևավորվել է 1997 թվականի ապրիլի 1-ին Դորսեթ կոմսության Պուլ շրջան։

Պուլ քաղաքում

Ընդհանուր տեղեկություններ
-------------------------

Պուլ միասնական միավորը զբաղեցնում է 65 կմ² տարածք, հարավում ողոված է Լա Մանշի ջրերով, արևմուտքում և հյուսիսում սահմանակից է Դորսեթ կոմսությանը, արևելքում՝ Բորնմութ միասնական միավորին։

Այստեղ բնակվում է 138 288 մարդ, բնակչության խտությունը՝131 մարդ/կմ² (2001 թվ.).

Պուլը կառավարվում է միասնական միավորի խորհրդոց, որ բաղկացած է 42 պատգամավորներից՝ ընտրված 16 շրջաններում։ Վերջին ընտրությունների արդյունքում21 տեղ զբաղեցնում են պահպանողականները։

Պատմություն
-----------

Մարդկանց բնակեցումը քաղաքի տարածքում նշվում է երկաթե դարից։ Պուլի առաջին գրավոր հիշատակումները վերաբերվում են 12-րդ դարին, երբ քաղաքը հաջողակ նավահանգիստ էր, որ զբաղվում էր բրդի առևտրով։ 18-րդ դարում դարձավ Բրիտանիայի ամենազբաղված նավահանգիստներից մեկը, որի միջոցով Նյուֆաունդլենից ձուկ էին տեղափոխում Եվրոպա։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում քաղաքը կարևոր հենակետ էր խորհրդային զորքերի համար։

Արդի ժամանակներ
---------------

Պուլի կենտրոնական համայնապատկերը
Պուլի առևտրային նավահանգիստը օգտագործվում է ուղևորների և բեռների փոխադրման համա Լա Մանշի միջոցով։ Քաղաքում են գտնվում այնպիսի ընկերությունների կենտրոնական գրասենյակներ, ինչպիսիք են՝ Royal National Lifeboat Institution (RNLI) - բարեգործական կազմակերպություն, որ զբաղվում է ջրից մարդկանց կյանքեր փրկելով, Sunseeker - առագաստներ արտադրող լավագույն ընկերություն։ Չնայած անուններին՝ հենց Պուլում են գտնվում Բորնմուտյան համալսարանի և Բորնմուտյան սիմֆոնիկ նվագախմբի մասնաճյուղերը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "neighbourhood.statistics.gov.uk". Արխիվացված է the original 2015 թ․ սեպտեմբերի 18-ին. Retrieved 2014 թ․ հոկտեմբերի 4. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Պուլ միասնական միավորի պատգամավորները". Արխիվացված է the original 2011 թ․ հուլիսի 14-ին. Retrieved 2014 թ․ հոկտեմբերի 4. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Քաղաքի պաշտոնական կայքը Archived 2014-05-16 at the Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · Open Directory Project |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրիտանիկա · Մեծ կատալոնական · Մեծ Յուժակովի · Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4346856-1 · VIAF: 145416829 · WorldCat VIAF: 145416829 |

 |
**Պոզիտանո Վիտո** (իտալ.՝ Vittorio Positano, հոկտեմբերի 1, 1833(1833-10-01), Նոիկատարո, Երկու Սիցիլիաների թագավորություն - նոյեմբերի 26, 1886(1886-11-26), Յոկոհամա, Ճապոնիա), իտալացի դիվանագետ, Ռիսորջիմենտոյի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Ծառայել է թագուհու բանակում, ստացել է կապիտանի աստիճան կողոպուտների ճնշման մասնակցության համար։ Ծառայությունից հետո Բարիում անցել է հրշեջի աշխատանքի։ Իր կողմնակից Ջուզեպպե Գարիբալդին մասնակցել է Ռիսորջիմենտոյին։

1863 թվականին՝ Իտալիայի Թագավորության ստեղծումից հետո, Վ. Պոզիտանոն մտավ դիվանագիտական ծառայության Հռոմում գտնվող միջազգային գործերի նախարարությունում։

Եղել է հյուպատոս Տրիեստում (Ավստրիական կայսրություն), հետագայում զբաղեցրել է տարբեր պաշտոններ իտալական հյուպատոսություններում, հիմնականում Օսմանյան կայսրությունում, Կերկիրայում, Մալթայում, Ալժիրում և Կոստանդնուպոլսում։ 1876 թվականին Սոֆիայում նշանակվել է փոխյուպատոս։

Բուլղարիայում համարվում է մայրաքաղաքի` Սոֆիայի փրկիչը։

Երբ Ռուսաստանի գեներալ-ֆեդմարշալի` Վ. Գուրկոյի զորքերը մոտենում էին օսմանյան վերահսկողության տակ գտնվող քաղաքին 1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ, Վ.Պոզիտանոն, Ֆրանսիայի և Ավստրիա-Հունգարիա հյուպատոսների հետ միասին, հրաժարվեց լքել Սոֆիան, դրանով իսկ քաղաքը փրկելով նախատեսված այրումից Օսմանյան կայսրության զորքերը:Թուրքերի նահանջելուց հետո Պոզիտանոն կազմակերպեց զինված ջոկատներ ՝ բնակչությունը պաշտպանելու համար մարադներից (օսմանյան բանակի բազմաթիվ դասալիքներից, բաշիբուզուկից և չերքեզներից) և հրշեջ բրիգադ `անհատական հրդեհները վերացնելու համար։ Դա Սոֆիայի պատմության մեջ առաջին հրշեջ բրիգադն էր։

1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ իր գործողությունների համար Վիտո Պոզիտանոն Ռուսաստանի կայսրության հրամանով դարձավ Բուլղարիայի նորաստեղծ իշխանությունների մայրաքաղաք Սոֆիայի պատվավոր քաղաքացի։ Նա պարգևատրվել է Սուրբ Աննայի շքանշանով։

Մինչև 1879 թվականը, Վ. Պոզիտանոն մնաց Սոֆիայում, որպես Իտալիայի փոխնախագահ։ 1881 թվականին նա որպես հյուպատոս ուղարկվեց Դամասկոս, իսկ մի քանի տարի անց Յոկոհամա, որտեղ նա մահացավ 1886 թվականին։

Փողոցները իր հայրենի քաղաքում և Բուլղարիայի մայրաքաղաք Սոֆիայում անվանվել են Պոզիտանոյի պատվին։ Դրանցից մեկը Սոֆիայում հատկապես հայտնի է հետևյալ հասցեով` Պոզիտանո փողոց 20, բուլղարական Սոցիալիստական կուսակցության շտաբ-բնակարան։

Հիշատակ
-------

Վ. Պոզիտանոյի պատվին անվանվել են փողոցներ իր հայրենի քաղաքում և բուլղարական մայրաքաղաք Սոֆիայում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Пресконференция" (in Bulgarian). Българска социалистическа партия. 2009 թ․ ապրիլի 20. Արխիվացված է the original 2011 թ․ օգոստոսի 24-ին. Retrieved 2009 թ․ ապրիլի 30. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պոզիտանո Վիտո(բուլղ.)

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Պոզիտանո Վիտո** կատեգորիայում։ |
**Զակինթոսի ծովային ազգային պարկ** (հուն․՝ Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Ζακύνθου), Հունաստանի Հանրապետությունում՝ Լագանաս ծովածոցի Զակինթոս կղզում 1999 թվականին հիմնադրված ազգային պարկ, որը «Բնություն-2000» բնապահպանական նախագծի մաս է կազմում։ Զբաղեցնում է 135 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Ստեղծվել է մասնավորապես մեծագլուխ ծովային կրիաների (Caretta caretta) պահպանության նպատակով և այս առումով առաջինն ու առայժմ միակն է Միջերկրական ծովում։

Ազգային պարկը զբաղեցնում է Զակինթոս կղզու հարավային ափի ու Լագանես ծովածոցի մի մասը, որ Միջերկրական ծովում մեծագլուխ ծովային կրիայի բնադրման կարևորագույն վայր է համարվում։ Բացի այդ, պարկն ներառում է նաև Կերի լճի ջրա-ճահճային տարածքները և երկու փոքր կղզի (Ստրոֆադեսները), որոնք ընկած են Զակինթոսից 50 կիլոմետր դեպի հարավ։

Ազգային պարկը, ի հավելումն կրիաների բնադրման՝ խստագույնս պահպանվող վայրերի, բաղկացած է ծովային երեք՝ A, B, C գոտիներից, որոնք տեղավորված են Լագանես ծովածոցում։ Այդ գոտիներում արդյունաբերական գործունեությունը, ձկնորսությունը խստիվ արգելված է։

Թեև ազգային պարկը հիմնադրվել է գլխավորապես Երկրի հնագույն կենդանի օրգանիզմների շարքին դասվող մեծագլուխ ծովային կրիաների պահպանության նպատակով, այդուհանդերձ կարևոր դեր է խաղում նաև ծայրահեղ վտանգված ծովային նարգիզների և փոկերի *Monachus monachus տեսակի գլխաքանակի պահպանման ու ավելացման գործում:*

Մեծագլուխ ծովային կրիա

Տես նաև
-------

* National Marine Park of Zakynthos Archived 2012-05-09 at the Wayback Machine.
* Զբոսաշրջությունը Հունաստանում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Արգելոցների համաշխարհային տվյալների շտեմարան — 1981.
2. ↑  "Turtle Tracks" (PDF). *Archelon, the Sea Turtle Protection Society of Greece*. Արխիվացված է the original (PDF) 2011 թ․ հուլիսի 17-ին. Retrieved 2010 թ․ փետրվարի 22.
3. 1 2  Dimitrios Dimopoulos. "The National Marine Park of Zakynthos: A Refuge for the Loggerhead Turtle in the Mediterranean" (shtml). *Marine Turtle Newsletter 93:5-9, 2001*. Retrieved 2010 թ․ փետրվարի 22.
4. ↑  Lewis Connie (1996). *Managing conflicts in protected areas*. IUCN Protected Areas Programme. p. 98. ISBN 978-2-8317-0354-1.
Օքսզա առանձնատունը Զակոպանեում, կառուցվել է 1894-1895 թթ.
**Զակոպանեի ոճ** (լեհ.՝ Styl zakopiański), արվեստի ոճ, որն առավել տեսանելի է ճարտարապետության մեջ, կարելի է նաև հանդիպել կահույքի և այլ առարկաների մոտ։ Ստեղծվել է ոգեշնչված Լեհաստանի Պոդհալե լեռնային տարածաշրջանի արվեստի ոճով։ Կարպատյան լեռների շենքերի վրա նկարելու ավանդույթը ստեղծել է Ստանիսլավ Վիտկևիչը, ով ծնվել է Լիտվայի Պաշայուս գյուղում և այժմ համարվում է գուրալների հիմնական ավանդույթներից մեկը։

Ստեղծում
--------

Վիլլա Կոլիբայի արտաքին տեսքըՎիլլա Կոլիբայի ներքին հարդարանքներՎիլլա Կոլիբա
Երբ 19-րդ դարում Պոդհալե մարզը դարձավ զբոսաշրջային տարածք, Զակոպանեի բնակչության թիվն սկսեց աճել։ Նոր ունևոր բնակիչների համար կառուցվեցին շվեյցարական, հետագայում ավստրո-հունգարական շալեների ոճով նոր տներ։

Զիգմունտ Գնատովսկու առանձնատունը նախագծելու համար ընտրվեց արվեստի քննադատ, ճարտարապետ, նկարիչ, վիպասան և լրագրող Ստանիսլավ Վիտկևիչը, ով որոշեց օտար ոճերի փոխարեն կիրառել Պոդհալեի բնիկ գուրալների ավանդույթներին բնորոշ տարրեր։ Հիմնվելով Կարպատների ազգային ճարտարապետության վրա՝ Վիտկևիչը որպես մոդել օգտագործեց գուրալների գյուղի առավել համեստ, բայց հարուստ զարդարանքներով տները։ Հետագայում համադրելով մոդեռն տարրեր՝ ստացավ «Զակոպանեի ոճը»։ Կոլիբա հայտնի առանձնատունը կառուցվել է 1892-1894 թվականներին և մինչև այժմ գտնվում է Զակոպանե լեռնային առողջարանի Կոսիոլիսկա փողոցում։

Լեհաստանի լեռներից դուրս
------------------------

Ստեֆան Ժերոմսկու տնակը Նալենչուվում
Զակոպանեի ոճը ժողովրդականություն է ձեռք բերել նաև Լեհաստանի լեռներից դուրս։ Վարշավայի տարածքում փորձեր արվեցին ոճը հարմարեցնել աղյուսով շինարարությանը։ Նմանօրինակ շարքերից են Չեսլավ Դոմանևսկու նախագծած գնացքի կայարանները և Վարշավայի կենտրոնում գտնվող թաունհաուսը։ 1900 թվականին Կրակովում բնակվող երիտասարդ ճարտարապետ Ֆրանցիշեկ Մոնչինսկին հաղթել է փարիզյան "Moniteur des Architectes" ամսագրի կողմից հայտարարված միջազգային ճարտարապետական Զակոպանեի ոճով առանձնատուն նախագծելու մրցույթում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Zakopane Style Museum". Արխիվացված է the original 2022 թ․ հունվարի 16-ին. Retrieved 2022 թ․ հունվարի 16.
2. ↑  The Museum of the Zakopane Style
3. 1 2 3 4  "The Zakopane style in Polish architecture" Archived 2022-01-16 at the Wayback Machine. Zakopane, Museum of the Zakopane Style, July 16 – September 14, 2003

Արտաքին հղումներ
----------------

* Edyta Barucka, Redefining Polishness: The Revival of Crafts in Galicia around 1900, Acta Slavica Iaponica, Tomus 28, pp. 71‒99

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Զակոպանեի ոճ** կատեգորիայում։ |
**Եղիկ** կամ **Եղիա Ճերեճյան** (1957, Բեյրութ, Լիբանան), լիբանանահայ հեղինակ և քաղաքական գործիչ, Սոցիալ դեմոկրատ Հնչակյան կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի անդամ (սկսած 1995 թվականից)։ 1995-2009 թվականներին նա չորս անգամ Բեյրութից ընտրվել է Լիբանանի խորհրդարանում։

Կենսագրություն
--------------

Ճերեճյանը ծնվել է Բեյրութում, Հաճնից եկող ընտանիքում։ Ավարտելով Հովակիմյան-Մանուկյան հայկական դպրոցը, սովորել է Երևանի պետական բժշկական համալսարանում։ Նա Արարատ թերթի խմբագիր է, «Արարատի երիտասարդության» նախկին խմբագիր, 12 գրքերի և Հայաստանի և Միջին Արևելքի պատմության մասին մի շարք հոդվածների հեղինակ։

2014 թվականին Բեյրութում հրատարակել է իր վեցերորդ գիրքը՝ «Նրանք, ովքեր կառուցել են հավերժության ճանապարհը» (*"From the Ones Who Built the Road to Eternity.")*: 1995 թվականին նա հրատարակել է Հայոց ցեղասպանության մասին իր մենագրությունը։

Ընտանիք
-------

Ճերեճյանը ամուսնացած է Հուրի Ճերճերյանի հետ։

Գրքեր
-----

* Martyrs on Bloody Path, by Dr Yeghia Jerejian, Beirut, 1989
* Panturanism, 1998
* Pandukht, 1999
* The Ottoman Parliamentary Elections of 1912 and the Western Armenians, 2007
* From the Ones Who Built the Road to Eternity, 2014
* Medzn Mourat, 2016, 248 pages,

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Յայտարարուեցաւ ՍԴՀԿի Նորընտիր Վարչութեան Կազմը, Asbarez, 2013
2. ↑  "Hajin Armenians Assemble in Beirut". Արխիվացված է the original 2013 թ․ սեպտեմբերի 21-ին. Retrieved 2023 թ․ օգոստոսի 9.
3. ↑  ՀԱՅԿԱԶԵԱՆ ՀԱՄԱԼՍԱՐԱՆԻ ՄԷՋ ԳԻՏԱԺՈՂՈՎ ՆՈՒԻՐՈՒԱԾ ՀԱՃՆՈՅ ՀԵՐՈՍԱՄԱՐՏԻՆ, 2010
4. ↑  Yeghig Jerejian Presents "From the Ones Who Built the Road to Eternity"