**Սիոնա Բենջամինը** (բենգալերեն՝ সিওনা বেঞ্জামিন, անգլ.՝ Siona Benjamin, դեկտեմբերի 11, 1960(1960-12-11), Մումբայ, Հնդկաստան), հնդիկ-ամերիկացի նկարիչ, ծագումով Հնդկաստան խոշոր տնտեսական և մշակութային կենտրոնից՝ Մումբայից։ Այժմ բնակվում է Նյու Յորքի տարածքում, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։

Վաղ շրջան
---------

Սիոնա Բենջամինը (Կասուկար) ծագումով Մումբայից է, այժմ ապրում է Նյու Յորքի տարածքում։ Նրա հեղինակային աշխատանքը, որպես բազմամշակութային արվեստագետ, արտացոլում է նրա կյանքի վաղ շրջանը, երբ նա մեծանում էր հրեա ընտանիքում՝ ապրելով Հնդկաստանում, որը հիմնականում հինդուիստների և մուսուլմանների կողմից է բնակեցված։ Իր նկարներում նա համատեղում է իր անցյալի պատկերները այն դերի հետ, որը նա խաղում է այսօր Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում՝ ստեղծելով խճանկար՝ ոգեշնչված թե՛ հնդկական մանրանկարչությամբ, թե՛ սեֆարդական սրբապատկերներով։ Մասնագիտացել է գեղանկարչության և թատրոնի բեմադրության մեջ։ Նրա աշխատանքները ցուցադրում են ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Եվրոպայում, Հնդկաստանում և Ասիական բազմաթիվ երկրներում։

Սիոնին արժանացել է երկու Ֆուլբրայթի ծրագրի կրթաթոշակների։ 2016 թվականի աշնանը Սիոնան սկսեց նոր նախագիծ իրականացնել Իսրայելում, որը կոչվում էր «Հնդկական տրանսմշակութային հրեաներ»։ 2010-2011 թվականներ Սիոնան ստացել է «Դեմքեր։ հնդկական-հրեական պատմությունների միահյուսում» գեղարվեստական նախագծի մասնակցության իրավունք. այս նախագծի ուսումնասիրությունն իրականացվել է Հնդկաստանում, իսկ առաջին ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել 2013 թվականի հոկտեմբերին Հնդկաստանի Մումբայ քաղաքում գտնվող Ուելսի արքայազնի թանգարանում։

Նրա աշխատանքներին անդրադարձել են տարբեր լրատվամիջոցներ, այդ թվում՝ Նյու Յորք Թայմս, The Chicago Tribune The Philadelphia Inquirer, The Financial Times, The Jewish Week in NYC և NJ, The Boston Globe, The St. Louis Gazette, Art in America, Art New England, Art and Antiques, ArtNews և Moment ամսագիր։

Սիոնայի բնօրինակ նկարները հասանելի են և ներկայացված են Նյու Յորքի ACA պատկերասրահում։

Թեմաներ
-------

Ապրելով Հնդկաստանում, ուծացումը սպասվում էր նրա առօրյա կյանքում, և այդ պատճառով «ինքնությունը» և «փոխըմբռնումը» դարձան Բենջամինի արվեստի հիմնական թեմաները։ Նրա մշակութային բազմազան ծագումը վկայում է արվեստի հանդեպ նրա մոտեցումների մասին։ Նրա աշխատանքի վրա ազդում են աստվածաշնչյան թեմաները, սեռի մասին մտորումները և Միդրաշի գործընթացի նկատմամբ հետաքրքրությունը։ Նրա պատկերների մեծ մասն արտացոլում է հնդկական դիցաբանությունը՝ փորձելով բացահայտել, թե ինչն է ձևավորում ինչպես ֆիզիկական, այնպես էլ հոգևոր ինքնությունը։ Իր «Գտնելով տունը» սերիալում, որը սկսվել է 1990-ական թվականների վերջում, և այլ աշխատանքներում, Բենջամինը գույներով պատկերված է կապույտով։ Օրի Սոլտեսը, պրոֆեսոր և համադրող, մեկնաբանում է. «Նա կիրառում է մաշկի գույնը, որն ամենից հաճախ կապված է արական սեռի (հինդու աստծու՝ Կրիշնայի) հետ, կանացի կերպարների վրա՝ ստիպելով դիտողին կանգ առնել և վերանայել այն ամենը, ինչ նա կարծում էր, որ գիտեր այդ ասոցիացիայի մասին»։ Նաև նրա աշխատանքի հիմքում ընկած է էկումենիկ և կարեկցող ոգին, որը բխում է հրեական փորձառության բուն հիմքից։ Ոճականորեն միաձուլելով հնդկական/պարսկական մանրանկարչական փոփ մշակույթի, քրիստոնեական և հրեական լուսավորված ձեռագրերի և հրեական և հինդուական դիցաբանության հետ՝ Սիոնան նաև կենդանացնում է իր կտավում պատկերված կերպարները անիմացիայի և կատարողական պարերի նկարիչների միջոցով։ Նրա արվեստի բազմամշակութային, սինկրետիկ որակն ընդգծված է *«Կապույտ ինձ նման»* ֆիլմում, որի ռեժիսորն է Հալ Ռիֆկենը։

### Կանանց պատկերներ

Բենջամինի ստեղծագործության գործիչների մեծ մասը կանայք են։ «Գտնելով տուն» շարքի ենթախումբը վերնագրված է «Ֆերեշթե», որը նշանակում է «հրեշտակ» ուրդու լեզվով։ «Ֆերեշթե» սերիալի գլխավոր հերոսները աստվածաշնչյան կանայք են։ Այնուամենայնիվ, երբ տղամարդիկ հայտնվում են այս սերիալում, նրանք իրականում տղամարդկանց դիմակներով կանայք են։ Միրիամը երևում է երեք ստեղծագործություններում. Մեկում նա տանում է ճամպրուկ և քայլում է, հնարավոր է, Եգիպտոսից դուրս, հագնված ավանդական հնդկական հագուստով։ Երկրորդում նա հիվանդ է և շրջապատված է դևերով, իսկ երրորդում նա ցուցադրվում է որպես պարսիկ հրեշտակ, որը ընկել է սարդոստայնի մեջ։ Մյուս կողմից, Լիլիթը ներկայացված է փոփ-արտի երեք տարբերակներով։ Լիլիթին ավանդաբար դիտում են որպես գայթակղիչ և կործանիչ, սակայն Բենջամինը Լիլիթին՝ Ադամի առաջին կնոջը, համարում է նաև առաջին ֆեմինիստ։ Աշխատանքներից մեկում (Finding Home #74 (Fereshteh) «Լիլիթ») նա կրում է պաշտպանիչ մանյակ, որը սովորաբար կարող է կրել որպես պաշտպանություն նրանից, իսկ Լիլիթի խոսքի փուչիկը ասում է. «Հազար տարի ես սպասել եմ խարույկը պահելով. վրեժը փայլում է իմ սրտում»։ Նա պատկերված է հրեշտակի թևերով և կրակի ֆոնի առջև։ Ռաքելը, Լիան և Եսթերը, ի թիվս այլոց, ներառված են շարքում։

Նրա 2014 թվականի գուաշը թղթի վրա՝ *«Չորս մայրերը, որոնք մտան Պարդես»* շարքը, ներառում է ստեղծագործություններ, որոնք ցույց են տալիս, թե ինչպես են Ռաքելը, Սառան, Լիան և Ռեբեկան դրախտ հասնում, այլ ոչ թե չորս իմաստունները, որոնք, ըստ հրեական լեգենդի, մտան Պարդես կամ դրախտ։

### Տիկուն օլամ

Հրեական ավանդույթներում քիչ ավանդազրույցներ են ավելի կարևոր գնահատվում, քան տիկուն օլամ, որը թարգմանաբար նշանակում է «աշխարհը շտկել»։ Դիտարկվող հրեաներն ամեն օր տիկուն օլամ են անում իրենց մտքերում և արարքներում։ Ինչպես կեցվածք է ընդունել Աբրահամ Ջոշուա Հերշելը, երբ նրան հարցրել են. «Ո՞վ է հրեան»։ Նա պատասխանեց. «Հրեան այն մարդն է, ում անարատությունը քայքայվում է, երբ չի հուզվում ուրիշների հանդեպ կատարված անիրավության իմացությունից»։ Ուսումնասիրության և մտորումների միջոցով Բենջամինը տիկուն օլամը դարձրեց կենտրոնական իր արվեստի մեջ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Habib Shahnaz (2013 թ․ սեպտեմբերի 30)։ «Blue Like Her: What identity means to Siona Benjamin»։ *The Caravan* (անգլերեն)։ Վերցված է 2019 թ․ դեկտեմբերի 30
2. 1 2  «Siona Benjamin - Photography - From Motherland to Fatherland»։ *Fulbright Split Screen* (en-US)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2021 թ․ օգոստոսի 25-ին։ Վերցված է 2023 թ․ մարտի 2  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
3. 1 2 3  Strasnick Stephanie (April 2013)։ «Critics Pick Vol. 112 Issue 4, p112-112. 1p.»։ *ARTnews* **112** (4): 112։ ISSN 0004-3273
4. ↑  «Siona Benjamin»։ *The Shalvi/Hyman Encyclopedia of Jewish Women* (անգլերեն)։ Jewish Women's Archive։ Արխիվացված է օրիգինալից 2022 թ․ դեկտեմբերի 19-ին։ Վերցված է 2022 թ․ հունիսի 4
5. ↑  «Siona Benjamin’s New Fulbright Fellowship»։ *Jewish Art Salon* (en-US)։ 2016 թ․ փետրվարի 3։ Արխիվացված է օրիգինալից 2023 թ․ մարտի 3-ին։ Վերցված է 2023 թ․ մարտի 2
6. ↑  Mauro Lucia (2006 թ․ մարտի 29)։ «Arts serve as peace guide»։ *Chicago Tribune*։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ հունիսի 15-ին
7. ↑  Streitfeld L. P. (2005)։ «Siona Benjamin»։ *Art New England* **26** (4): 9, 59։ ISSN 0274-7073
8. ↑  «Blue Angels»։ *Art & Antiques* **40** (3): 33։ March 2017։ ISSN 0195-8208
9. ↑  Soltes Ori Z. (Fall 2012)։ «Finding Home: The Transcultural Worlds of Siona Benjamin»։ *Feminist Studies* **38** (3): 689–719։ ISSN 2153-3873։ doi:10.1353/fem.2012.0054
10. ↑  Soltes Ori Z. (Fall 2007)։ «Finding Home: The Midrashic Art of Siona Benjamin»։ *Nashim: A Journal of Jewish Women's Studies & Gender Issues* (14): 173–178։ ISSN 0793-8934։ doi:10.2979/nas.2007.-.14.173
11. 1 2 3 4 5 6  Siona. Benjamin (2016)։ *Siona Benjamin : beyond borders*։ Greenberg, Elizabeth. Soltes, Ori Z. Baigell, Matthew. Rosen, Aaron. Sage Colleges. Opalka Gallery.։ Albany, New York: Opalka Gallery, The Sage Colleges։ ISBN 9780985890070։ OCLC 992442467
12. ↑  «Blue Like Me: The Art of Siona Benjamin»։ *JFilmBox* (en-US)։ 2016 թ․ սեպտեմբերի 16։ Արխիվացված է օրիգինալից 2022 թ․ հունիսի 25-ին։ Վերցված է 2022 թ․ մարտի 10
13. ↑  «Finding Home»։ *www.artsiona.com*։ Վերցված է 2019 թ․ մարտի 1
14. 1 2  McBee Richard (2008 թ․ հոկտեմբերի 8)։ «Siona Benjamin: Finding Home»։ *Jewish Press* (en-US)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2022 թ․ դեկտեմբերի 5-ին։ Վերցված է 2019 թ․ մարտի 1
15. ↑  Halpern Stu (2020)։ «Jewish Identity in American Art: A Golden Age Since the 1970's by Matthew Baigell»։ *Jewish Book Council* (Book review) (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2023 թ․ մարտի 3-ին։ Վերցված է 2021 թ․ փետրվարի 26

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
* Kickstarter Բենջամինի մասին վավերագրական ֆիլմի համար
* Սիոնա Բենջամինը ACA Galleries-ում
* Սիոնա Բենջամինը հրեական արվեստի սրահում
* Սիոնա Բենջամինը Բրուքլինի թանգարանի ֆեմինիստ նկարչի բազայում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | SUDOC: 261014005 · VIAF: 192149844985902960003 · WorldCat VIAF: 192149844985902960003 |

 |