recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ավարներ (այլ կիրառումներ)

**Ավարներ** (ավար․` магIарулал), Կովկասի ժողովուրդներից մեկը, որը բնակվում է լեռնային Դաղստանի արևմտյան մասում և մասամբ Ադրբեջանում։ Ավարների թիվը 396 հազար է (1970)։ Լեզուն ավարերենն է։

Հնուց ի վեր ավարները ապրել են լեռնային Դաղստանում, արևելյան Վրաստանում և հյուսիսային Ադրբեջանում։ Այդ տարածքը անվանում են Ավարստան։ Այսօրվա Դաղստանի քանակով ամենամեծ ժողովուրդն է։

Բնակության տարածքը
------------------

Զբաղեցնում են լեռնային Դաղստանի մեծագույն մասը, ապրում են նաև հանրապետության հյուսիսային (դաշտային) հատվածում։ Ադրբեջանում ավարները ապրում են հիմնականում Բալականի և Զաքաթալայի շրջաններում, որտեղ 1999 թ.-ի դրությամբ հասնում էին 49,800 մարդու։ ՌԴ-ում ապրում են նաև հարևան Չեչնիայում, Կալմիկիայում։

Լեզու
-----

Մայր լեզուն հանդիսանում է ավարերենը, որը պատկանում է հյուսիս-կովկասյան ընտանիքի նախ-դաղստանյան լեզվախմբին։ Ավարերենը այսօր հանդիսանում է մեռյալ Ալարոդյան լեզվական աշխարհի կենդանի շարունակությունը։ Լավ են տիրապետում ռուսերենին և կումիկերենին (Դաղստանի ավարները), թուրքերենին (Թուրքիայի ավարները), ադրբեջաներենին (Ադրբեջանի ավարները)։

Հավատք
------

Հավատացյալները հիմնականում դավանում են իսլամը (սուննի ճյուղը)։ Հայտնի է նաև, որ 6-13 դարերում ավարյան Սարիր պետությունը եղել է քրիստոնյա երկիր։ Հավատացյալ ավարները մուսուլման-սունիներ են։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "АВАРЦЫ • Большая российская энциклопедия - электронная версия". *bigenc.ru*. Արխիվացված է the original 2022 թ․ ապրիլի 30-ին. Retrieved 2022 թ․ ապրիլի 30.
2. ↑  *Косвен М О. Гарданов Б. А* Народы Кавказа. — Институт этнографии имени Н.Н. Миклухо-Маклая, 1960.
3. ↑  Малая советская энциклопедия. — 1933. — С. 47.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 1, էջ 608)։*  |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արմեն Մովսիսյան (այլ կիրառումներ)

**Արմեն Մովսիսյան** (ապրիլի 8, 1964(1964-04-08), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ երգահան, երգիչ, կիթառահար։

Կենսագրություն
--------------

Արմեն Մովսիսյանը ծնվել է 1964 թվականին Գյումրի քաղաքում։ 1982-1989 թվականներին սովորել և ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի Ռադիոֆիզիկայի ֆակուլտետը։ 1983-1985 թվականներին ծառայել է Խորհրդային բանակում։ Ստեղծագործական ուղին սկսել է 80-ականների 2-րդ կեսից։ Արմեն Մովսիսյանը համարվում է «հեղինակային երգի վարպետ»։ Նա ունի թողարկված հինգ անհատական ձայնասկավառակ՝

* «Երեք ձայն» համերգային ձայներիզը (1992 թ.Ռուբեն Հախվերյանիու Էդուարդ Զորիկյանի հետ),
* «Մեր մանկության աստղաթիռը» (1998 թ.),
* «Մանչս» (2000 թ.),
* «Հուսո Առագաստ» (2001 թ.),
* «Խելառ իմ երգ» (2006 թ.),
* «Իմ կախման կետեր» (2015 թ.);

Համատեղ թողարկել է

* «Հայ ենք» (2000 թ.),
* «Հայ երգահանները Շենին» (2002 թ.),
* «Ժամանակակից հայ երգահաններ» եռհատորիակ (2008 թ.)

սկավառակները, ինչպես նաև՝ «Երգ և խոսք» տեսաերիզը՝ Լիլիթ Պիպոյանի հետ համատեղ համերգից (2006 թ.)։

Հյուրախաղերով հանդես է եկել Լիբանանում, Իրանում, Սիրիայում, Մեծ Բրիտանիայում, Ֆրանսիայում, Կանադայում, ԱՄՆ-ում, Արգենտինայում և այլուր։

Հայաստանի հանրային հերուստաընկերությունում հեղինակել է «Հուշամատյան ամենօրյա» շարքը՝ նվիրված Արցախում զոհված ազատամարտիկներին։ 2007 թ. տեղափոխվել է ԱՄՆ-ի Լոս Անջելես քաղաք։

Հայտնի է իր «Վեր կաց, եղբայր իմ», «Զինվորի երգը», «Քեզ, իմ սիրելիս», «Մանչս», «Հանդիպում», «Աղունիկ», «Աղոթք», (խոսքեր՝ Արմեն Դավթյան, Արմեն Մովսիսյան) «Հուսո առագաստ», (խոսքեր՝ Արմեն Մովսիսյան, Էդուարդ Զորիկյան) «Հաց եմ բերել տղերք», (խոսքեր՝ Խաչիկ Մանուկյան) և այլ երգերով։

«Մեր մանկության աստղաթիռը» (1998), «Մանչս» (1999), «Հուսո առագաստ» (2001), «Խելառ իմն երգ» (2005) և «Իմ կախման կետեր» (2015)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Արմեն Մովսիսյանի կենսագրությունը AV Production կայքում". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 4.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Արմեն Մովսիսյան
**Վահագն Անատոլիի Պապյան** (հունիսի 5, 1956(1956-06-05) կամ 1956, Երևան, ԽՍՀՄ), հայ դիրիժոր։

Կենսագրություն
--------------

Վահագն Պապյանը ծնվել է Երևանում, նկարիչ Անատոլի Պապյանի և դաշնակահարուհի Ամալյա Բայբուրդյանի ընտանիքում։ Դաշնամուր սովորել է Երևանի և Մոսկվայի կոնսերվատորիաներում (պրոֆեսորներ Վ. Սարգսյան և Մ. Վոսկրեսենսկի)։ 1979 թ.-ին՝ շահել է Լիսաբոնի Վիանա դա Մոտայի անվան միջազգային մրցույթի 2-րդ մրցանակը։ 1982-1987 թթ. Պապյանը դիրիժորություն է սովորել Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայում, պրոֆեսոր Ի. Մուսինի մոտ։ 1984 թ.-ին Վալերի Գերգիևը հրավիրել է նրան որպես Հայաստանի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի երկրորդ դիրիժոր, 1987-1989 թթ. զբաղեցրել է գեղարվեստական ղեկավարի և գլխավոր դիրիժորի պաշտոնը։ 1990 թ. Վ. Պապյանը ներգաղթել է Իսրայել։ Այդ ժամանակից ի վեր նա Բեեր-Շևայի սիմֆոնիկ նվագախմբի օգնական դիրիժոր է, նաև Երուսաղեմի սիմֆոնիկ նվագախմբի հյուր դիրիժոր։ Վ. Պապյանը ղեկավարել է Անգլիական կամերային նվագախումբը Լոնդոնի Բարբիքան կենտրոնում, Նոր Ճապոնական ֆիլհարմոնիկը, Իսրայելի կամերային նվագախումբը, Երուսաղեմի, Մոսկվայի, Բելգրադի և Թրոնդհայմի (Նորվեգիա) սիմֆոնիկ նվագախմբերը, 2001 թ.-ի Էնեսկուի փառատոնում՝ Վիեննայի Տղաների երգչախումբը։ Ղեկավարել է նաև Իսրայելի Սինֆոնիետտան (2003 թ. հոկտեմբեր, Բեեր-Շիվա) և Իսրայելի Հյուսիսային սիմֆոնիկ նվագախումբը (2004 թ. Հայֆա)։ Վահագն Պապյանը հրավիրվել է ղեկավարել նաև Երուսաղեմի սիմֆոնիկ նվագախումբը 2004 թ.-ի ապրիլին «Սիրված համերգներ» շարքում։ Վ. Պապյանը ղեկավարել է նաև օպերաներ՝ Կառլ Նիլսենի «Սավուղ և Դավիթը», Բիզեի «Կարմենը», Մոցարտի «Դոն Ժուանը» և Բելլինիի «Նորման»։ Պապյանը Հայաստանի Ազգային օպերային թատրոնի հյուր դիրիժոր[*փա՞ստ*] է և Թել Ավիվի Սամուել Ռուբին երաժշտական ակադեմիայի պրոֆեսոր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Հայաստանի պետական ֆիլարմոնիկ նվագախմբի կայք". Արխիվացված է the original 2018 թ․ օգոստոսի 25-ին. Retrieved 2020 թ․ նոյեմբերի 7. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Վահագն Պապյան. Ճանաչված երաժիշտը կրկին Հայաստանում էր՝ իր հայրենիքում(չաշխատող հղում)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Վահագն Պապյան
* Մաքսիմ Վենգերով և Վահագն Պապյան

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Spotify · ՅուԹյուբ |

 |
**Արթուր Մոլիտվին** (օգոստոսի 17, 1964(1964-08-17), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), երաժիշտ, բաս-կիթառահար։

Կենսագրություն
--------------

Արթուր Մոլիտվինը ծնվել է 1964 թվականի օգոստոսի 17-ին, Երևան քաղաքոում։ Նվագել սկսել է 15 տարեկանից։

1986 թվականին հիմնել է «Ալյանս» խումբը։ Այն հետագայում վերանվանվել է «Դաշինք»։ Խումբը մասնակցել է մի քանի փառատոների, այդ թվում` 1987 թվականի Հայաստանի առաջին ռոք փառատոնին։

Արթուր Մոլիտվինը 1990-ականների կեսերին աշխատել է զազ ակումբում։ 2001 թվականից աշխատանքի է անցել Վահան Արծրունու երաժշտական խմբում։ Այդ աշխատանքին զուգահեռ նվագել է «Stormey Monday», «Groove In Bend», «Արամազդ», «Արմադամ» երաժշտական խմբերում։ Արթուր Մոլիտվինը համագործակցել է նաև երաժիշտ Արթուր Մեսչյանի հետ։ Վերջինիս հետ համերգային ծրագրով հանդես է եկել Երևանում, Մոսկվայում, Լոս Անջելեսում։

Արթուր Մոլիտվինը նվագել է նաև հայ երգարվեստի այլ ներկայացուցիչների հետ։

Համերգային շրջագայություններ է ունեցել Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Նիդերլանդներում, Լիբանանում, Սիրիայում և այլ երկրներում։ 2010 թվականին Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի հետ ելույթ է ունեցել անգլիացի ռոք-վոկալիստ է, երգերի հեղինակ Յան Գիլանի բարեգործական համերգի ժամանակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑   *Vahan Artsruni - Komitas Ten Revelations*, վերցված է 2021-06-29
2. ↑  "AV Production - Արթուր Մոլիտվին". *avproduction.am*. Արխիվացված է the original 2021 թ․ հունիսի 29-ին. Retrieved 2021 թ․ հունիսի 29. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  "Արթուր Մոլիտվին | Music of Armenia". *musicofarmenia.com*. Արխիվացված է the original 2021 թ․ հունիսի 29-ին. Retrieved 2021 թ․ հունիսի 29. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Անցուդարձ - Page 32
* «Երաժշտության կասկադ». ԶԱՐԵՀ ԹԵՎԱՆ` Կարոտի կանչ, Yerevan, piątek, 27. maj 2016 Archived 2021-06-29 at the Wayback Machine.
* Արթուր Մեսչյան 2009 համերգ | Artur Meschyan Hamerg 2009 | Артур Месчян Концерт 2009 года | Arthur Meschian concert at 2009 https://armtorrent.com/viewtopic.php?f=42&t=806 источник текста. Archived 2021-06-29 at the Wayback Machine.
**Արա Խաչադուրյան** (սեպտեմբերի 16, 1964(1964-09-16), Լիբանան), Լիբանանում ծնված մարսելաբնակ հայազգի մարզիկ, լեռնագնաց, վազորդ, «Հիշատակի Համար Վազել» (CPLM) միության անդամ։ 2016 թվականին բարձրացել է Էվերեստի գագաթը, 2018 թվականին Մարսելից վազելով հասել է Հայաստան։ Մասնագիտությամբ ոսկերիչ է։

Կենսագրություն
--------------

Արա Խաչադուրյանը ծնվել է 1964 թվականին Լիբանանում։ Պատանի տարիներին ՀԲԸՄ-ՀԵԸ Ալեք Մանուկյանի շարքերում զբաղվել է սկաուտությամբ և բասկետբոլով։ 1975-1990 թվականների Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմի պատճառուվ ընտանիքը հեռանում է Լիբանանից և հաստատվում Ֆրանսիայի Մարսել քաղաքում։ 24 տարեկան հասակում Արան բացել է իր սեփական առաջին խանութը, չորս տարի անց՝ երկրորդը։ 40 տարեկանից զբաղվել է սպորտով՝ վազքով ու լեռնագնացությամբ։ Մասնակցել է Մարոկկոյում, Փարիզում անցկացվող մարաթոններին։ Բարձրացել է Արարատի, Մոնբլանի, Կիլիմանջարոյի և Էվերեստի գագաթները։

2018 թվականի ապրիլին Արա Խաչադուրյանը Մարսելից վազելով հասնել Հայաստան՝ հաղթահարելով մոտ 5000 կմ տարածություն։ Մարսելից մեկնարկած վազքով Արան Եվրոպայով հասել է Թուրքիա, եղել է Արևմտյան Հայաստանում, որտեղ նախատեսում էր նամակ փոխանցել Թուրքիայի նախագահ Էրդողանին, բայց Թուրքիայում տեղի ունեցած ընտրությունների պատճառով նա նամակը չի հանձնում հասցեատիրոջը։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | 2018 թվականը շատ խորհրդանշական եղավ, որովհետև Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության 100 և Երևանի 2800-ամյակների հետ համընկավ։ Եկա, նաև խաղաղ հեղափոխություն իրականացնելու համար իմ շնորհավորական խոսքը փոխանցելու վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին։ |  |

Արա Խաչադուրյան։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Marseille - Erevan: le nouveau défi d'Ara Khatchadourian". *France 3 Provence-Alpes-Côte d'Azur* (in ֆրանսերեն). Retrieved 2018 թ․ օգոստոսի 11.
2. ↑  Պէյրութի մէջ հանդիպում` Էվերէսթը յաղթահարող Արա Խաչատուրեանի հետ
3. ↑  "Աշխարհահռչակ Լեռնագնաց Արա Խաչատուրեան Պոլիս Այցելեց". Արխիվացված է the original 2018 թ․ օգոստոսի 22-ին. Retrieved 2018 թ․ օգոստոսի 11. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  Արա Խաչատուրյան. աշխարհի տանիքին. Տեսանյութ

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Խաղաղության վազք» -ն Արա Խաչադուրյանին Մարսելից Երևան է հասցրել
* Մարսել — Երեւան։ Արա Խաչադուրյանի նոր մարտահրավերը(չաշխատող հղում)
* «Ես դա արեցի աշխարհի բոլոր հայերի և իմ համար». հայ լեռնագնացը նվաճել է աշխարհի ամենաբարձր գագաթը
**Վակուումային չորացում**, զանգվածային փոխանցման գործողություն է, որի ընթացքում նյութում (սովորաբար` թաց և պինդ) առկա խոնավությունը հեռացվում է վակուում ստեղծելու համար։ Քիմիական վերամշակող արդյունաբերություններում, ինչպիսիք են` սննդի վերամշակումը, դեղագործությունը, գյուղատնտեսությունը և տեքստիլը, չորացումը խոնավությունը հեռացնելու համար անհրաժեշտ գործընթաց է։ Վակուումային չորացումը հիմնականում օգտագործվում է հիգիոսկոպիկ և ջերմային զգայուն նյութերի չորացման համար և հիմնված է վակուում ստեղծելու սկզբունքի վրա, երբ տվյալ խցիկում ճնշումն իջեցվում է ջրի գոլորշու ճնշումից ավելի ցածր՝ ջրին ստիպելով եռալ։ Վակուումային պոմպերի օգնությամբ ճնշումը կրճատվում է չորացրած նյութի շուրջ։ Դա նվազեցնում է ջրի եռման կետը այդ արտադրանքի ներսում և դրանով էապես մեծացնում գոլորշիացման արագությունը։ Արդյունքում զգալիորեն արագանում է արտադրանքի չորացումը։ Վակուումային չորացման պայմաններում պահպանվող ճնշումը ընդհանուր առմամբ կազմում է 0,03–0,06 մթնոլորտ, իսկ ջրի եռման կետը՝ 25-30 °C: Վակուումային չորացման գործընթացը պարբերական գործողություն է, որն իրականացվում է կրճատված ճնշումներով և ցածր հարաբերական խոնավությամբ, համեմատած շրջակա միջավայրի ճնշման հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի արագ չորացնել։

Վակուումային չորացնող սարք
--------------------------

Վակուումային չորացնող սարքերն այն սարքավորումներն են, որոնց օգնությամբ իրականացվում է վակուումային չորացում։ Դեղագործական արդյունաբերության մեջ վակուումային չորացնող սարքը հայտնի է վակուումային վառարան ընդհանուր անվանումով։ Վակուումային չորացնող սարքերը երբեմն պատրաստվում են չուգունից, բայց այժմ շատերը պատրաստված են չժանգոտվող պողպատից, այնպես որ նրանք կարող են դիմանալ բարձր վակուումային ճնշմանը՝ առանց որևէ ձևափոխման։ 
Ջեռոցը բաժանված է խոռոչ-սկուտեղների, ինչը մեծացնում է մակերեսը ջերմային հաղորդակցության համար։ Ջեռոցի դուռը հերմետիկ փակվում է և միացվում վակուումային պոմպին`ճնշումը նվազեցնելու համար։

Կիրառություն
------------

Վակուումային չորացնող սարքը կարող է օգտագործվել ջերմության նկատմամբ զգայուն հիգրոսկոպիկ և թունավոր նյութերը չորացնելու համար։ Եթե չորացվող հումքը լուծույթ է, ապա այն կարելի է չորացնել վակուումային չորացնող սարքի միջոցով, քանի որ լուծիչը հնարավոր է վերականգնել խտացման միջոցով։ Ապրանքների որակի բարելավման համար, օրինակ՝ մրգերի պահպանումը, արդյունավետ է հիբրիդային չորացումը՝ համատեղելով օսմոտիկ ջրազրկումը դրան հաջորդող ջերմային պոմպով չորացման և միկրոալիքային վակուումային չորացման հետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Figiel, A; Michalska, A (2016). "Overall Quality of Fruits and Vegetables Products Affected by the Drying Processes with the Assistance of Vacuum-Microwaves". *International Journal of Molecular Sciences*. **18** (1): 71. doi:10.3390/ijms18010071. PMC 5297706. PMID 28042845.`{{cite journal}}`: CS1 սպաս․ չպիտակված ազատ DOI (link)
2. ↑  Saraswathi B. "Vacuum dryer". *www.pharmainfo.net*. Արխիվացված է the original 2016 թ․ ապրիլի 18-ին. Retrieved 2016 թ․ ապրիլի 5.
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ստոլբովայա (այլ կիրառումներ)

**Ստոլբովայա** (ռուս.՝ Столбовая), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով, Նենեցյան ինքնավար օկրուգով։ Գետաբերանը գտնվում է Սուլա գետի աջ ափին՝ 49 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 19 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000083575
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103008357
* Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Ստոլբովայա". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ օգոստոսի 10. Retrieved 2015 թ․ օգոստոսի 5.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աշոտ Բաղդասարյան (այլ կիրառումներ)

**Աշոտ Գևորգի Բաղդասարյան** (հոկտեմբերի 8, 1952(1952-10-08), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), քաղաքական գործիչ, Հայաստանի Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր։

Կենսագրություն
--------------

Աշոտ Բաղդասարյանը ծնվել է 1952 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Երևանում։ Բարձրագույն կրթությունը ստացել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում, որն ավարտել է 1975 թվականին և ստացել է սննդի արդյունաբերության մեքենաների և ապարատների մասնագետի որակավորումը։ Որպես ճարտարագետ 1974-1975 թվականներին աշխատել է Երևանի «Էլեկտրապրոյեկտ» նախագծային ինստիտուտում։

1975-1976 թվականներին եղել Խորհրդային Հայաստանի գունավոր մետալուրգիայի վարչության արտադրական երկրաբանահետախուզական տրեստի ճարտարագետ-մեխանիկ։ Որպես գլխավոր մեխանիկ 1976 թվականին աշխատել է նույն տրեստի երկրաբանաֆիզիկական արշավախմբում, 1976-1981 թվականներին եղել է Հայաստանի սննդի արդյունաբերության նախարարության գլխավոր մեխանիկի, էներգետիկի և սարքավորումների համակազմի բաժնում` ավագ ճարտարագետ, առաջատար ճարտարագետ։ 1981-1982 թվականներին եղել է Աբովյանի գարեջրի գործարանի գլխավոր ճարտարագետ, 1982 թվականին՝ Երևանի գարեջրի գործարանի գլխավոր ճարտարագետ, 1987 թվականին՝ տնօրեն, 1996 թվականին՝ «Երևանի գարեջուր» ՓԲԸ գործադիր տնօրեն, 1997-2003 թվականներին` գլխավոր տնօրեն, իսկ 2003 թվականից` եղել է «Երևանի գարեջուր» ՓԲԸ տնօրենների խորհրդի նախագահ։ 2003 թվականի մայիսի 25-ին Ազգային Ժողովի պատգամավոր է ընտրվել ՀՀԿ համամասնական ընտրացուցակով։ Եղել է Ազգային Ժողովի ֆինանսավարկային, բյուջետային և տնտեսական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ Եղել է ՀՀԿ խմբակցության անդամ։ 2006 թվականի հուլիսի 22-ից եղել է ՀՀԿ անդամ։

Անձնական կյանք
--------------

Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։

Պարգևներ
--------

2002 թվականին-«Երևանի զինանշան» հուշամեդալ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "National Assembly of Armenia | Official Web Site | parliament.am". *www.parliament.am*. Retrieved 2021 թ․ հունիսի 21.
2. ↑  "Багдасарян Ашот Геворкович — Энциклопедия фонда «Хайазг»". *ru.hayazg.info*. Retrieved 2021 թ․ հունիսի 21.
3. ↑  Ереван, Ашот Геворгович Багдасарян арм Աշոտ Բաղդասարյան Армянский предприниматель Дата рождения: 8 октября 1952Место рождения:; ССР, Армянская. "Багдасарян, Ашот Геворгович - это... Что такое Багдасарян, Ашот Геворгович?". *Словари и энциклопедии на Академике* (in ռուսերեն). Retrieved 2021 թ․ հունիսի 21.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ թվային անուններ: authors list (link) CS1 սպաս․ հավելյալ կետադրություն (link)
4. ↑  "Багдасарян, Ашот Геворгович. Ашот Геворгович Багдасарян - ар". *ru.shops-net.com* (in ռուսերեն). Արխիվացված է the original 2021 թ․ հունիսի 24-ին. Retrieved 2021 թ․ հունիսի 21. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
5. ↑  "Երևանի գարեջուր". *ysu.am*. Արխիվացված է the original 2021 թ․ հունիսի 23-ին. Retrieved 2021 թ․ հունիսի 22. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------
**Ավիավթար Թայվանի նեղուցում** ծանր ավիավթար, որը տեղի է ունեցել 2002 թվականի մայիսի 25-ին։ Boeing 747-209B ինքնաթիռը, որը պատկանում էր China Airlines ավիաընկերությանը, իրականացնում էր չվերթ Թայբեյից դեպի Հոնկոնգ։ Սակայն ինքնաթիռը ընկել է Թայվանի նեղուցում։ Ինքնաթիռում գտնվում էր 225 մարդ, սակայն վթարի հետևանքով բոլորը զոհվեցին։

Ավիավթարի պատճառը եղել է ինքնաթիռի անսարքությունը։

Ինքնաթիռ
--------

Boeing 747-209B (գրանցման համարը B-18255) օդանավը արտադրվել է 1979 թվականին, և առաջին չվերթը իրականացվել նույն թվականի հուլիսի 17-ին։ Նույն թվականի հուլիսի 31-ին օդանավը հանձնվում է China Airlines ավիաընկերությանը։ 1999 թվականի հունվարի 1-ին օդանավը ստանում է գրանցման համար B-18255։ Մինչ վթարի տեղի ունենալը ինքնաթիռը իրականացրել է ավելի քան 21 180 չվերթ «մեկնում-ժամանում», և օդում է գտնվել ավելի քան 64 694 ժամ։

Անձնակազմի անդամներ և ուղևորներ
-------------------------------

Ինքնաթիռի առաջին հրամանատար - 51 ամյա Յուի Չինգֆոնգ։ Շատ փորձառու օդաչու էր, աշխատել է China Airlines ավիաընկերությունում ավելի քան 11 տարի։ Օդում անցկացրել է 10148 ժամ, որից 4732 ժամ անցկացրել է Boeing 747 օդանավում։

Ինքնաթիռի երկրորդ հրամանատար - 52 ամյա Եա Շյոնգշիխ։ Փորձառու օդաչու էր աշխատել է China Airlines ավիաընկերությունում ավելի քան 12 տարի։ Օդում անցկացրել է 10173 ժամ, որից 5831 ժամ անցկացրել է Boeing 747 օդանավում։

Ինքնաթիռում աշխատում էր 16 սպասուհի։

Ինքնաթիռում գտնվում էր 225 մարդ, 206 ուղևոր և 19 անձնակազմի անդամները։

| Քաղաքացիություն | Ուղևորներ | Անձնակազմի անդամներ | Ընդհանուր |
| --- | --- | --- | --- |
| Չինաստանի Հանրապետություն Չինաստանի Հանրապետություն | 190 | 19 | 209 |
| Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն Չինաստան | 9 | 0 | 9 |
| {{{2}}}Հոնկոնգ | 5 | 0 | 5 |
| Սինգապուր Սինգապուր | 1 | 0 | 1 |
| {{{2}}}Շվեյցարիա | 1 | 0 | 1 |
| **Ընդամնեը** | **206** | **19** | **225** |

Աղետ
----

Ինքնաթիռը թռչել է Թայբեյի օդանավակայանից ժամը **14։50** NST (06։50 UTC)։ Երբ ինքնաթիռը 10600 մետր բարձրացավ, օդանավի պոչի մի մասը վնասվեց, օդանավը օդում բաժանվեց մի քանի մասերի, և ընկավ Թայվանի նեղուցում։ Բոլոր ինքնաթիռում գտնվող 225 մարդիկ զոհվեցին։

Տես նաև
-------

* Boeing 747-ի ավիավթար Տոկիոյում
* Boeing 747-ի ավիավթար Նյու Յորքում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Boeing 747 - MSN 21843 - B-18255 Last Airline China Airlines
2. ↑  "Description of flight 611 China Airlines". Արխիվացված է the original 2012 թ․ հունվարի 14-ին. Retrieved 2015 թ․ սեպտեմբերի 6. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ballistic Trajectory Analysis for the CI611 Accident Investigation( Archived 2012-02-07 at the Wayback Machine.)
* 0525 Flight CI 611 Status Updates
* China Airlines Statement on CI 611 Accident Investigation Report Archived 2005-03-01 at the Wayback Machine.
Թուրքիայի էթնիկ կազմը 1911 թվականին
**Թուրքիայի արաբներ** (արաբ․՝ العرب في تركيا‎‎; թուրքերեն՝ Türkiye Arapları), կամ **արաբները Թուրքիայում**, Թուրքիայում բնակվող էթնիկ խումբ։ Պաշտոնական տվյալների համաձայն իր մեծությամբ հինգերորդ էթնիկ խումբն է Թուրքիայում (թուրքերից, քրդերից, չերքեզներից և զազա ցեղախմբից հետո)։ Համարվում են արաբների հետնորդները, ովքեր բնակվել են Փոքր Ասիայի տարածքում, մինչ Օսմանյան կայսրության ձևավորումը։ Պաշտոնապես ճանաչված չեն որպես ազգային փոքրամասնություն։ Թուրքաբնակ արաբների մեծ մասը սուննի իսլամի հետևորդներ են, կան նաև շիաներ։ Բացի այդ Թուրքիայում բնակվում են նաև քրիստոնյա արաբներ, ովքեր հիմնականում կաթոլիկներ և բողոքականներ են։ Մեծամասնությունը խոսում է թուրքերեն, որը գրեթե ամբողջությամբ կիրառությունից դուրս է հանել արաբերենը։ Արաբների թիվը Թուրքիայում կազմում է 5-7 միլիոն մարդ, ներառյալ նաև սիրիացի փախստականները։

Բնակեցում
---------

Սուննի իսլամի հետևորդ թուրքաբնակ արաբները բնակվում են հիմնականում Թուրքիայի հարավային և հարավարևելյան հատվածներում՝ հատկապես Բաթմանի, Բիթլիսի, Գազիանթեփի, Հաթայի, Մարդինի, Մուշի, Սիիրթի, Շըրնաքի, Շանլըուրֆայի, Մերսինի և Ադանայի մարզերում։ Նրանք Փոքր Ասիայում բնակված արաբների հետնորդներն են, ովքեր գաղթել են Անատոլիա մինչ թուրքական ներխուժումը։ Թուրքաբնակ արաբների մի մասը տեղափոխվել է Սիրիա, հատկապես Ռաքքա։

Լոզանի պայմանագրով Թուրքիային է անցել Օսմանյան Սիրիան, հատկապես Հալեպի վիլայեթը, որտեղ բնակչության մեծ մասը կազմել են արաբները։

1995 թվականին թուրքաբնակ արաբների թվաքանակը կազմել է, տարբեր տվյալներով, 800 000-ից մինչ 1 000 000 մարդ։ Այլ ցուցանիշների համաձայն արաբների թիվը կազմել է 1 600 000 մարդ կամ Թուրքիայի բնակչության 2 %-ը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  People and Society in Turkey Archived 2013-04-30 at the Wayback Machine..
2. ↑  "KONDA Research and Consultancy. Toplumsal yapı araştırması 2006" (PDF). Արխիվացված է the original (PDF) 2017 թ․ փետրվարի 15-ին. Retrieved 2017 թ․ մարտի 21.
3. ↑  Translation of the Treaty of Lausanne (1923)
4. 1 2  Helen Chapin Metz, ed. Turkey: A Country Study. Washington: GPO for the Library of Congress, 1995.
5. ↑  The Joshua Project: Ethnic People Groups of Turkey
6. ↑  Christen in der islamischen Welt — Aus Politik und Zeitgeschichte (APuZ 26/2008)
**Ստեֆանոս Լանցաս** (հուն․՝ Στέφανος Λάντσας, 1861, Աթենք, Հունաստան - 1933, Աթենք, Հունաստան), հույն ակադեմիական նկարիչ և 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի ուսուցիչ։

Կենսագրություն
--------------

Պարթենոն
Աֆեի տաճար
Աթենաս Նիկե աստվածուհու տաճար
Ստեֆանոս Լանցասը ծնվել է 1861 թվականին Աթենքում՝ Հունաստանում նատուրալիզացված և Աթենքի գեղարվեստի դպրոցի դասավանդող դարձած իտալացի նկարիչ Վիկենտիոս Լանցասի ընտանիքում։ Ավարտել է Արվեստի դպրոցը, որտեղ սովորել է իր հոր մոտ։

1894 թվականից սկսել է դասավանդել «Արվեստի դպրոցում»։ 1909 թվականին ընդունել է Էմանուիլ Լամբակիսի նկարչության կաֆեդրան, որը ղեկավարել է մինչև 1932 թվականը։

Ստեֆանոս Լանցասը գրել է հիմնականում յուղաներկով և ջրաներկով։
Լանցասի նկարների թեմատիկան հին ավերակներ էին, որոնցում նա կրկնում էր իր հոր ոճը։ Նրա՝ հինավուրց հուշարձանների պատկերումը հետևել է նախորդ տասնամյակում արևմտաեվրոպական ճանապարհորդների ռոմանտիկ ոգուն։ Որոշ ժամանակակից հույն արվեստագետներ Ստեֆանոս Լանցասին նշել են Ալեքսանդր Կալուդիսի հետ, որը ակադեմիզմի առավել հաստատուն հետևորդներից էր։ Նույն արվեստագետները կարծում են, որ Ստեֆանոս Լանցասի աշխատանքում, նրա դարաշրջանից դուրս, հին ավերակների նկարները շարունակում են ապրել որպես նրա ստեղծագործության թեմայի առանցք։ Լանցասը մասնակցել է Հունաստանի և Եվրոպայի բազմաթիվ ցուցահանդեսների։ 1888 թվականին Պանելիստական «Օլիմպիան» ցուցահանդեսում պարգևատրվել է բրոնզե մեդալով։

Ստեֆանոս Լանցասը մահացել է 1993 թվականին Աթենքում։

Նրա աշխատանքները պահվում և ցուցադրվում են Աթենքի ազգային պատկերասրահում, Աթենքի քաղաքային պատկերասրահում, Աֆերով պատկերասրահում, Կուտլիդիսա Լևենդիսայի հավաքածուներում և այլ պատկերասրահներում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Η Πινακοθήκη της ΑΣΚΤ: Καθηγητές σπουδαστές". Արխիվացված է the original 2015 թ․ սեպտեմբերի 24-ին. Retrieved 2018 թ․ հոկտեմբերի 11.
2. ↑  ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΝ — Ζωγραφική — Στέφανος Λάντσας
3. ↑  Λάντσας, Στέφανος
4. ↑  "National gallery". Արխիվացված է the original 2014 թ․ հուլիսի 21-ին. Retrieved 2014 թ․ հունիսի 23.
5. ↑  "Συλλογή". Արխիվացված է the original 2014 թ․ հուլիսի 18-ին. Retrieved 2014 թ․ հունիսի 23.
6. ↑  stefanos lantsas
7. ↑  Λάντσας Στέφανος — Stefanos Lantsas [1861-1933] | paletaart — Χρώμα & Φώς
**Վարդիթեր Ֆելեկյան** (1869, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - 1952, Ստամբուլ, Թուրքիա), հայ դերասանուհի, Սիմոն Ֆելեկյանի դուստրը, Մարի-Հրանույշ Ֆելեկյանի քույրը։

Ֆելեկյան քույրերը բեմական գործունեությունն սկսել են 1880-ական թթ. կեսին՝ Թիֆլիսում։ Խաղացել են նաև Բաքվի հայկակական թատրոնում, հյուրախաղերով և առանձին խմբերով հանդես եկել Շուշիում, Երևանում, Ալեքսանդրապոլում, Թավրիզում, Թեհրանում։ 1904 թվականին, Եգիպտոսում կազմակերպել են թատերախումբ, 1908 թվականին ներկայացումներ տվել ԱՄՆ-ում։ Սկսած 1910 թվականից մասնակցել են պոլսահայ թատերական կյանքին, 1919 թվականին, Կ. Պոլսում կազմակերպել «Ֆելեկյան թատերախումբ» (գոյատևել է մինչև 1922 թվական)։

Վարդիթեր Ֆելեկյանն օժտված է եղել դրամատիկ դերասանուհու հարուստ տվյալներով, դերերից են՝ Կրուչինինա (Ա. Օստրովսկու «Անմեղ մեղավորներ»), Մեդեա (Սուվորինի և Բուրենինի «Մեդեա»), Մարգարիտ Գոթիե (Դյումա-որդու «Կամելիազարդ տիկինը») և այլն, որոնք երբեմն համեմատել են Սիրանույշի դերակատարումների հետ։ Օվի Սևումյանի հրավերով խաղացել է Կոստանդնուպոլսի Հայ դրամատիկ թատրոնի հետ։ 1922 թվականին Վահրամ Փափազյանի և Գրիգոր Ավետյանի հետ նկարահանվել է «Վոսփորի գեղուհին կամ ոճրագործ սերը» ֆիլմում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Koha online catalog › Entry". *haygirk.nla.am*. Retrieved 2020 թ․ հուլիսի 19.
2. ↑  "Ֆելեկյաններ | armeniaculture.am". *www.armin.am*. Արխիվացված է the original 2020 թ․ հուլիսի 19-ին. Retrieved 2020 թ․ հուլիսի 19. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  "AV Production - Վարդիթեր Ֆելեկյան". *avproduction.am*. Արխիվացված է the original 2020 թ․ հուլիսի 20-ին. Retrieved 2020 թ․ հուլիսի 19. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ · AV Production |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 12, էջ 624)։*  |
**Ստեփանակերտի Հանրապետական մարզադաշտ**, բազմանպատակ մարզահամերգային մարզադաշտ Արցախի Հանրապետությունում։ «Լեռնային Արցախ» ֆուտբոլային ակումբի և Արցախի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի տնային մարզադաշտն է։ Մարզադաշտը կառուցվել է 1955-1956 թվականներին։ Վերանորոգումից հետո մարզադաշտը տեղավորում է 1500 մարդ։

Պատմություն
-----------

1956 թվականին կառուցված մարզադաշտն սկզբում կրել է Իոսիֆ Ստալինի անունը։ Այնուհետև անձի պաշտամունքի վերացումից հետո մարզադաշտը կոչվել Ստեփան Շահումյանի անունով։ Մարզադաշտն ամբողջությամբ վերանորոգվել է 2004-2005 թվականներին և վերանվանվել Ստեփանակերտի Հանրապետական մարզադաշտ։ 2015 թվականին կատարված վերջին վերանորոգումից հետո մարզադաշտի բնական խոտածածկը փոխարինվել է արհեստական տորֆով։

Անցկացվող հանդիպումներ
----------------------

1990-ական թվականների կեսերից Արցախի ֆուտբոլային ակումբներն սկսել են մասնակցել ներհայաստանյան ֆուտբոլային մրցույթներին։ Արցախի ֆուտբոլի լիգան հիմնվել է 2009 թվականին։ Արցախի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը ձևավորվել է 2012 թվականին և առաջին հանդիպումն անց է կացրել Աբխազիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դեմ, Սուխումում. խաղն ավարտվել է ոչ-ոքի՝ 1-1 հաշվով։ Պատասխան խաղն անց է կացվել Ստեփան Շահումյանի անվան Հանրապետական մարզադաշտում, 2012 թվականի հոկտեմբերի 21-ին. խաղն ավարտվել է 3-0 հաշվով՝ Արցախի հավաքականի հաղթանակով։
Իր գոյության առաջին իսկ օրերից մարզադաշտը դարձել է տեղի «Լեռային Արցախ» ֆուտբոլային ակումբի տնային մարզադաշտը։

2015 թվականին մարզադաշտում անցկացվել են 6-րդ Համահայկական խաղերի ֆուտբոլային խաղերը։

Պատկերասրահ
-----------

* Մարզադաշտի մուտքըՄարզադաշտի մուտքը
* Ընդհանուր պատկերԸնդհանուր պատկեր
* Մարզադաշտը 2017 թվականինՄարզադաշտը 2017 թվականին

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  А. Е. Тер-Саркисянц / Современная политическая и этнокультурная ситуация в Нагорном Карабахе // Исследования по прикладной и неот- ложной этнологии. — М. ИЭА РАН, 2008. — Вып. 203. — 32 с
3. ↑  The Republican stadium after renovation
4. ↑  "Artsakh vs Abkhazia". Արխիվացված է the original 2014 թ․ նոյեմբերի 8-ին. Retrieved 2019 թ․ դեկտեմբերի 5.
5. ↑  Նոր ձևավորված Հայաստանի երկրորդ հավաքականը կխաղա Աբխազիայի թիմի հետ
6. ↑  Аrtsakhpress The 6th an-Armenian football match to be held in Artsakh
**Ավշարի գինու գործարան**, ալկոհոլային խմիչքներ արտադրող առաջատար ձեռնարկություն Արարատի մարզի Ավշար գյուղում։ Հիմնադրվել է 1968 թվականին Հայաստանի առաջատար գյուղատնտեսական տարածքներից մեկի` Արարատյան դաշտի բերրի խաղողի մթերման համար։

Պատմություն
-----------

Գործարանի հիմանդիր Թեմուր Գրիգորյանի հուշարձանը Ավշարի գինու գործարանի տարածքում
Գործարանի շինարարությունը սկսվել է 1965 թվականին և ավարտվել է 1968 թվականին՝ Թեմուր Գրիգորյանի ջանքերով։ Այն շահագործվել է որպես Հայկական ԽՍՀ գինու արտադրության պետական ձեռնարկություն։ Սկզբում գինու գործարանը կարողացել է մթերել մոտ 500-600 տոննա խաղող` քաղցր գինի արտադրելու համար։ Գրիգորյանի ջանքերով Ավշարի գինու գործարանի կարողություններն արագորեն ընդլայնվել են՝ 1970 թվականին հասնելով մինչև 1000 տոննայի, 1975 թվականին՝ 2000 տոննա, 1985 թվականին՝ 3000 տոննա։ 1994 թվականին Թեմուր Գրիգորյանի մահից հետո գործարանը սեփականաշնորհվել է և դարձել սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերություն։ Ընկերության նախագահն է դարձել Թեմուր Գրիգորյանի որդին` Արայիկ Գրիգորյանը, գործադիր տնօրեն՝ Արամայիս Գրիգորյանը։

1998 թվականին գործարանի գործառույթներն ընդլայնվել են՝ ներառելով կոնյակի և օղու արտադրություն ի լրումն գինու արտադրության։ 1999 թվականից ընկերությունը իր արտադրանքն արտահանում է Ռուսաստան, Կանադա, Վրաստան, Գերմանիա, Լիտվա, Իսրայել, Ֆրանսիա, Ուկրաինա և ԱՄՆ։

2013 թվականի դրությամբ ընկերությունն ունի շուրջ 350 աշխատող, որոնցից 200-ը աշխատում են գինու գործարանում, 150-ը՝ խաղողի այգիներում։

Արտադրանք և ապրանքանիշեր
------------------------

Գործարանն արտադրում է գինի, կոնյակ և օղի, բոլորը ֆրանսիական տեխնոլոգիայի հիման վրա։

Գործարանն ունի մի շարք հայկական կոնյակի ապրանքանիշեր, այդ թվում՝ *Ավշար* (5 տարեկան), *Էրիվան* (5 և 25 տարեկան), *Գլաձոր* (18 տարեկան), *Արդվին* (5 տարեկան), *Մարմարա* (5 տարեկան), *Տիգրիս* (5 տարեկան), *Վաղարշապատ* (15 տարեկան), *Բերդասար* (10 տարեկան), *Էրիվանսկայա գուբերնյա* (20 տարեկան), *Հաղպատ* (3 տարեկան), *Դրեվնե արմյանսկի* (25 տարեկան), *Ցար Արմենակ* (5 տարեկան), *Ալավերդի* (7 տարեկան) և *Տիգրան* (5 տարեկան)։

Օղիների ապրանքանիշերը ներառում են՝
*Պեչատնայա* դասական թափանցիկ սպիտակ օղի, *Ավշար աբրիկոսովայա* ծիրանի թափանցիկ սպիտակ օղի, *Ավշար կիզիլովայա* հոնի թափանցիկ սպիտակ օղի, *Ավշար տուտովայա* թթի թափանցիկ սպիտակ օղի և *Իմպերսկայա* դասական թափանցիկ սպիտակ օղի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Avshar Wine Factory at spyur.am". Արխիվացված է the original 2018 թ․ հունվարի 21-ին. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 16.
2. ↑  "Avshar Wine Factory, historical review". Արխիվացված է the original 2016 թ․ նոյեմբերի 24-ին. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 16.
3. ↑  Միայն լավագույն արտադրանք լավագույն սպառողի համար. «Ավշարի գինու, կոնյակի գործարան»
4. ↑  "Ավշարի գինու գործարան - Congac products". avshar-wine.am. Արխիվացված է the original 2016 թ․ նոյեմբերի 24-ին. Retrieved 2016 թ․ նոյեմբերի 24.
5. ↑  "Ավշարի գինու գործարան - Vodka products". avshar-wine.am. Արխիվացված է the original 2016 թ․ նոյեմբերի 24-ին. Retrieved 2016 թ․ նոյեմբերի 24.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
**Ստեփան Փարթամյան** (անգլ.՝ Stepan Partamian, արմտ. հայ.՝ Ստեփան Փարթամեան, սեպտեմբերի 16, 1962(1962-09-16), Բեյրութ, Լիբանան), հայ հաղորդավար, արտադրիչ։ «Ձեր կարծիքը», «Բարի լույս» և «Հայը» ծրագրերի հաղորդավարն է, «Հայկական արվեստներ» ընկերության հիմնադիրը։

Կենսագրություն
--------------

Ստեփան Փարթամյանը ծնվել է 1962 թվականին, Բեյրութում։ 1986 թվականին ավարտել է ԱՄՆ-ի Կալիֆորնիա նահանգի «Նորթրիջ» համալսարանի ռադիո-հեռուստատեսության բաժինը։ 1990 թվականին հիմնադրել է «Գառնի» երաժշտական ստուդիան, որտեղ ձայնագրել է ավելի քան 50 ձայնասկավառակ՝ Ռուբեն Հախվերդյան, Արմեն Մովսիսյան, Արթուր Մեսչյան, Լիլիթ Պիպոյան, Բելլա Դարբինյան և այլն։ Լոս Անջելեսի հայկական հեռուստատեսությամբ վարել է «Ձեր կարծիքը» «Հայը», «Բարի լույս» հաղորդաշարերը։ Եղել է բազմաթիվ համերգային ծրագրերի պրոդյուսեր։ Հիմնադրել և ղեկավարում է «Հայկական արվեստներ» ընկերությունը, որը կազմակերպել է բազմաթիվ միջոցառումներ և հայ մշակույթին նվիրված երեկոներ։ Ստեղծել է *PARTAM all things Armenian App*-ը՝ ճամփորդական ուղեցույցը, որում վավերագրված են տեղեկություններ աշխարհի տարբեր անկյուններում գտնվող հայկական վայրերի վերաբերյալ՝ լուսանկարներում ու տեղայնքով։

2009 թվականին հրատարակել է "Yes, We Have" (Այո, մենք ենք) հայի ինքնությունը փաստող գիրքը, որտեղ ներկայացված են ԱՄՆ-ում զգալի ներդրումներ ունեցող հայազգի 700 ամերիկացիների կենսագրականներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Yes, We Have - Expanded By Stepan Partamian, 800-page book on Armenian-American achievements
2. ↑  "Ստեփան Փարթամյանի մասին avproduction.am կայքում". Արխիվացված է the original 2020 թ․ սեպտեմբերի 23-ին. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 19. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  PARTAM all things Armenian
4. ↑  Ամերիկան Հայաստանի մարզերից մեկն է. Ստեփան Փարթամյան

Արտաքին հղումներ
----------------

* Stepan Partamian Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
**Վալկիրիա Տերադորա** (իտալ.՝ Walkiria Terradura, հունվարի 9, 1924(1924-01-09), Gubbio, Պերուջա, Ումբրիա, Իտալիա - հուլիսի 5, 2023(2023-07-05), Հռոմ, Իտալիա), իտալացի հակաֆաշիստական պարտիզանուհի, պարգևատրվել է «Մարտական արիության համար» արծաթե մեդալով։

Կենսագրություն
--------------

Վալկիրիա Տերադորան հակաֆաշիստական փաստաբան Գուստավո Տերադուրայի և նրա կնոջ՝ Լաուրայի հինգ երեխաներից մեկն է եղել։ Իր երիտասարդության տարիներին Տերադուրան բազմիցս հետևել է իր հոր քաղաքական հետապնդումներին և բանտարկություններին։ Իսկ ֆաշիստական ռեժիմի նկատմամբ նրա անհարգալից վերաբերմունքը դպրոցում նրա հասցրել են բազմաթիվ կշտամբանքների, ինչպես նաև ոստիկանական վարչությունում հարցաքննությունների պատճառ է դարձել։

Ավարտել է Տերադուրայի դպրոցը՝ ընդունվել է Պերուջայի համալսարան, որտեղ սովորել է իրավագիտություն։ 1944 թվականիի հունվարին, երբ հակապետական դրսևորումների վերահսկողության մարմնի աշխատակիցները ներխուժել են նրա տուն՝ հորը ձերբակալելու նպատակով, նա կարողացել է թաքցնել նրան։ Այնուհետև նրանք փախչել են Մոնտե դել Բուրանո և միացել տարածքում գործող պարտիզանական կազմավորումներին։

Նրանք միացել են Պեզարո է Ուրբինո նահանգում գտնվող Գարիբալդիական բրիգադներին, որի հրամանատարը եղել է Սամուել Պանիչին։ Նրա քույրը՝ Լիոնելան, նույնպես միացել է այդ խմբին։ Վեց հոգանոց ջոկատի միակ կինը՝ Տերադորան, որը ստացել է Սետեբելո անունը, ընտրվել է խմբի առաջնորդ։ Խումբը մասնագիտացել է ականապատման և պայթեցման գործընթացի մեջ՝ անցկացնելով կամուրջները քանդելու գործողություններ, ինչը պետք է խոչընդոտեր գերմանական նացիստական և իտալական ֆաշիստական զորքերի տեղաշարժին։ Տերադուրայի անունով տրվել է ձերբակալման ութ տարբեր օրդեր, սակայն նա այդպես էլ չի բռնվել։

Պատերազմի ժամանակ Տերադուրան ծանոթացել է ամերիկյան ռազմավարական ծառայությունների վարչության կապիտան Ալֆոնսո Տելեի հետ, որի հետ ամուսնացել է և պատերազմից հետո որոշ ժամանակ ապրել նրա հետ ԱՄՆ-ում, որից հետո վերադարձել է Իտալիա։ Նա ակտիվ քաղաքական և հասարակական գործունեություն է ծավալել, այդ թվում նաև վետերանների կազմակերպությունում՝ իտալական պարտիզանների ազգային ասոցիացիայում։

Վալկիրիա Տերադորան մահացել է 2023 թվականի հուլիսի 5-ին, 99 տարեկանում
։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Donne e Uomini della Resistenza: Walkiria Terradura". *ANPI* (in իտալերեն). Արխիվացված from the original on 2020 թ․ հունիսի 16. Retrieved 2023 թ․ հուլիսի 6.
2. ↑  "Addio alla partigiana Walkiria Terradura". Rai News. 2023 թ․ հուլիսի 5. Retrieved 2023 թ․ հուլիսի 6.

Արտաքին հղումներ
----------------

* *Resistenza fra Toscana, Marche e Romagna* su Storia tifernate
* Memoria Viva - n. 12, dicembre 2013 (ANPI - Pesaro e Urbino)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Շահինյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Ստեփան Շահինյան** (մարտի 7, 1953(1953-03-07), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասան։

Կենսագրություն
--------------

1972-1976 թվականներին սովորել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտի կուլտուրայի ֆակուլտետի ռեժիսորական բաժնում։ 1975-1980 թվականներին աշխատել է Երևանի Մնջախաղի պետական, 2006-2011 թվականներին՝ «Մետրո» թատրոններում։

1980 թվականից աշխատում է Հենրիկ Մալյանի անվան, 2013 թվականից՝ Էդգար Էլբակյանի անվան Խամաճիկների պետական թատրոնում։

Ստեղծագործական ուղի
-------------------

Ստեփան Շահինյանը խաղացել է Հովհաննես Թումանյանի հեքիաթներում, Բոկաչչոյի «Դեկամերոն», Աղասարյանի «Ուիլլի, Թիթի, Ջիգ, և երեքն էլ մի աղջիկ» և այլ ներկայացումներում։ Հյուրախաղերով եղել է Գերմանիայում, Ֆրանսիայում, Բուլղարիայում, Ռումինիայում և այլուր, մասնակցել տարբեր փառատոների։ 2001-2011 թվականներին աշխատել է ՀՀ Ոստիկանության մշակույթի տանը, կազմակերպել է համերգներ, միջոցառումներ, ներկայացումներ, ամանորյա հանդեսներ։

### Ֆիլմեր

* «Հին հռոմեական ճանապարհին», 2001
* «Տեսուչը», 2001 (L'arpenteur)
* «Արահետ» , 2005
* «Ընկեր Փանջունի», 1993
* «Կարոտ», 1990
* «Քանի դեռ ապրում ենք», 1986
* «Մի կաթիլ մեղր», 1984

### Հեռուստասերիալներ

* «Վերադարձ»
* «Կյանքի գինը»
* «Ընտրյալները»
* «Անծանոթը»
* «Դժվար ապրուստ»
* «Հարազատ թշնամի»

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ստեփան Շահինյանի կենսագրությունը AV Production կայքում". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 6-ին. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 18.
2. ↑  Ստեփան Շահինյանի մասին IMDb կայքում

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ստեփան Շահինյան, Ինքնագիր(չաշխատող հղում)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | AV Production |

 |
**Վարդ**, հայտնի խորհրդանիշ՝ ոճավորված ծաղկի տեսքով։

Տարածում է գտել սուֆիական պոեզիայում, որտեղ վարդը, որպես Աստվածություն և սիրո առարկա, հակադրվել է սոխակին՝ որպես հոգու։ Իսլամում վարդը (արաբ․՝ ورد‎‎, *вард*) խորհրդանշել է սրբությունն ու բարեսրտությունը։ Կա լեգենդ այն մասին, որ Ալի իբն Աբի Տալիբը մահից առաջ ցանկացել է շնչել վարդի բույրը։ Չի բացառվում այս իմաստաբանության ազդեցությունը Դանթեի «Աստվածային կատակերգության» վրա (Դրախտ)։ Այդ ժամանակներին (13-րդ դար) է վերաբերում Արևմտյան Եվրոպայում վարդի հայտնվելը, որը հավանաբար կապված է խաչակրաց արշավանքների հետ։

Արևմտյան քրիստոնեկան ավանդույթներում վարդը Մարիամ Աստվածածնի խորհրդանիշն է, չնայած Աստվածաշնչում վարդը գրեթե չի հիշատակվում։ Արևելյան քրիստոնեկան ավանդույթում Աստվածածնի խորհրդանիշը մնում է շուշանը։ Միջնադարում Անգլիայում վարդը եղել է հակամարտող ազնվական ընտանիքների (Սպիտակ և կարմիր վարդերի պատերազմ, 15-րդ դար) խորհրդանիշը, որտեղ Յորքերի Սպիտակ վարդը ընդդիմացել է Լանկաստերների Կարմիր վարդին։ Այս երկու ընտանիքների հաշտությունից հետո ծնվել է Թյուդորների վարդի կերպարը։

Ռեֆորմացիայի դարաշրջանում վարդը դարձել է լյութերականության խորհրդանիշը (Լյութերի վարդ)։ Խորհրդային շրջանի վերջում հայտնվել է բնորոշ վերնագրով «Սև վարդը թախիծի խորհրդանիշն է, կարմիր վարդը՝ սիրո» ֆիլմը։

1880-ական թվականներին կարմիր վարդը դարձել է սոցիալիզմի խորհրդանիշը։ Դա կապված էր նրա գույնի հետ․ կարմիրը ասոցացվել է սոցիալիզմի հետ առնվազն 1848 թվականից։ Ֆրանսիական հեղափոխությունից հետո սոցիալիստները փորձել են հեղափոխական կարմիր դրոշը դարձնել պետական դրոշ։ Սակայն արդյունքում հաղթանակը բաժին է ընկել հանրապետականներին և Ֆրանսիայի եռագույնը մնացել է երկրի պաշտոնական դրոշը։

* Սոցիալ-դեմոկրատիայի խորհրդանիշըՍոցիալ-դեմոկրատիայի խորհրդանիշը
* Ֆրանսիական աշխատանքային կուսակցության պատկերակը, որը պատկերում է ծագող արևը, շրջանակված է վարդագույն տերևներով, 1893:Ֆրանսիական աշխատանքային կուսակցության պատկերակը, որը պատկերում է ծագող արևը, շրջանակված է վարդագույն տերևներով, 1893:
* Լյութերի հինգթերթանի սպիտակ վարդըԼյութերի հինգթերթանի սպիտակ վարդը

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Роза
2. ↑  "Роза". Արխիվացված է the original 2017 թ․ նոյեմբերի 23-ին. Retrieved 2017 թ․ նոյեմբերի 25.
3. ↑  Роза — королева цветов
4. ↑  История розы
5. ↑  "Роза — цветок Богородицы". Արխիվացված է the original 2017 թ․ հունվարի 26-ին. Retrieved 2020 թ․ սեպտեմբերի 2.
6. ↑  РОЗА — Симфония для Библии
7. ↑  "неувядаемый цвет история иконы". Արխիվացված է the original 2017 թ․ հունիսի 26-ին. Retrieved 2020 թ․ սեպտեմբերի 2.
8. ↑  "Most's Meeting". *Indianapolis Indiana State Sentinel*. 1887 թ․ սեպտեմբերի 21. p. 1 Column 1.
9. ↑  *Leighton, John* Paris Under the Commune. — Bradbury, Evans, 1871. — С. iv.
10. ↑  *Agoult, Marie d'* Histoire de la révolution de 1848. — Charpentier, 1862. — С. 363.
Ever Given. Ռոտերդամի նավահանգիստ 2020 թվական
**Ever Given,** «Golden» կարգի բեռնարկղանավ, աշխարհի ամենամեծ բեռնարկղանավերից մեկը։ Պատկանում է Imabari Shipbuilding նավաշինական ընկերության դուստր ձեռնարկությանը, վարձակալված է թայվանական Evergreen Marine բեռնափոխադրող ընկերության կողմից։ 2021 թվականի մարտին Մալայզիայի Իսկանդար Պուտերիից դեպի Նիդերլանդների Ռոտերդամ ուղևորվելիս նավը խրվել է ծանծաղուտի մեջ՝ արգելափակելով Սուեզի ջրանցքը և ստեղծելով տրանսպորտային խցանում։

Նկարագրություն
--------------

*Ever Given*-ը 2018 թվականին Imabari Shipbuilding ընկերության կողմից մշակված *Imabari 20000* նախագծով կառուցված տասներեք բեռնարկղանավերից մեկն է։ 399,94 մետր երկարությամբ, այն ծառայության մեջ գտնվող ամենաերկար նավերից մեկն է։

Պատահարներ
----------

### Բախում Համբուրգում 2019 թվականին

2019 թվականի փետրվարի 9-ին Էլբայի հոսանքով շարժվելիս Համբուրգ նավահանգստի մոտ *Ever Given*-ն անընդունելի մոտ է անցել Բլանկենեզե կառանարանից, որի հետևանքով զգալիորեն վնասել է այնտեղ կայանած HADAG ընկերության *Finkenwerder* փոքրիկ ուղևորատար լաստանավը։ Բախման ընթացքում *Ever Given-*ը չի կորցրել կառավարումը և կանգ չի առել։

### 2021 թվականին Սուեզի ջրանցքի արգելափակում

Հիմնական հոդված՝ Սուեզի ջրանցքի խցանում 2021
 *Ever Given* բեռնարկղանավն արգելափակում է Սուեզի ջրանցքը։ 2021 թվականի մարտի 24-ի արբանյակային պատկեր
2021 թվականի մարտի 24-ի գիշերը՝ ժամը 07:40-ին (UTC+2) «Էվըր Գիվեն» բեռնարկղանավը շարժվել է Սուեզի ջրանցքով։ Կառավարման սարքավորումների խափանման պատճառով նավը պտտվել է, որի հետևանքով նավացռուկն ու նավախելը խոր խրվել են ծանծաղուտը։ Վթարի հետևանքով ջրանցքի շարժումը դադարել է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Один из самых больших контейнеровозов в мире заблокировал Суэцкий канал. Чтобы освободить его, может понадобиться несколько дней — Meduza". *web.archive.org*. 2021 թ․ մարտի 26. Արխիվացված է the original 2021 թ․ մարտի 26-ին. Retrieved 2021 թ․ մարտի 28.
2. 1 2  "Egypt's Suez Canal blocked by huge container ship" (in բրիտանական անգլերեն). 2021 թ․ մարտի 24. Retrieved 2021 թ․ մարտի 28.
3. ↑  "ABS: American Bureau of Shipping". *www.eagle.org*. Retrieved 2021 թ․ մարտի 28.
4. ↑  "Gentle touch of a giant – mega container ship brushed ferry". *FleetMon.com* (in ռուսերեն). Retrieved 2021 թ․ մարտի 28.
**Արամ Հենրիկի Մարգարյան** (ծն. 27 մարտի, 1974, Երևան, Հայկական ԽՍՀ), հայ ազատ ոճի ըմբշամարտիկ, աշխարհի չեմպիոն (2002), Հայաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ (2009)։

Կենսագրություն
--------------

Արամ Մարգարյանը ծնվել է 1974 թվականի մարտի 27-ին Երևանում։ Ազատ ոճի ըմբշամարտով զբաղվել է Անդրանիկ Արոյանի և Նորայր Սերոբյանի ղեկավարությամբ։ 1991 թվականին ընդգրկված էր ԽՍՀՄ պատանեկան հավաքականում և Եվրոպայի պատանեկան առաջնությունում դարձավ հաղթող։ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո հանդես է եկել Հայաստանի դրոշի ներքո։ 1994 թվականին դարձել է Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության չեմպիոն։ 2002 թվականին Արամ Մարգարյանն իր մարզական կարիերայի ընթացքում հասել է առավելագույն հաջողությունների։ Թեհրանում անցկացված աշխարհի առաջնությունում նա կարողացավ հասնել եզրափակիչ փուլ։ Եզրափակչում նա պարտվեց թուրք ըմբիշ Հարուն Դոգանին, սակայն Դոգանը որակազրկվեց խթանիչ օգտագործելու պատճառով, և ոսկե մեդալն ստացավ Մարգարյանը։

2003 թվականին Արամ Մարգարյանն ավարտեց իր մարզական կարիերան և սկսեց աշխատել որպես մարզիչ։ Մի քանի տարի գլխավորել է Հայաստանի ազատ ոճի ըմբշամարտի երիտասարդական հավաքականի մարզչական շտաբը։

Պարգևներ
--------

* 2010 թվականին պարգևատրվել է Հայաստանի օլիմպիական կոմիտեի «Հրանտ Շահինյան» մեդալով։
* 2019 թվականին պարգևատրվել է Երախտագիտության մեդալով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ազատ ոճի ըմբշամարտ
2. ↑  Նոր գլխավոր մարզիչ(չաշխատող հղում)
3. ↑  "Գագիկ Ծառուկյանն այցելեց Երևանի օլիմպիական մարզական քոլեջ". Արխիվացված է the original 2012 թ․ մարտի 29-ին. Retrieved 2012 թ․ մարտի 29.
4. ↑  "Հանրապետության նախագահի հրամանագրերը - Փաստաթղթեր - Հայաստանի Հանրապետության Նախագահ". *www.president.am*. Retrieved 2019 թ․ մայիսի 29.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Archived 2013-01-23 at Archive.is
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արմեն Միրաքյան (այլ կիրառումներ)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Միրաքյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Արմեն Վահանի Միրաքյան** (1962, նոյեմբերի 17, Երևան - 2013, հունիսի 12, Երևան), հայ օպերային երգիչ։

Օպերային երգիչ Վահան Միրաքյանի որդին, դերասանուհի Մարինե Մխիթարյանի ամուսինը։

Կենսագրություն
--------------

Արմեն Միրաքյանը ծնվել է Երևանում օպերային տենոր Վահան Միրաքյանի ընտանիքում։ Սովորել է Երևանի Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանում, 1994 թվականին ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիան` պրոֆեսոր Մ. Հարությունյանի դասարանը։ 1998 թվականից եղել է Երևանի Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մեներգիչ։ Նույն թվականին Հովհաննես Չեքիջյանի ղեկավարած երգչախմբի հետ կատարել է «Ազգերի հիմն» ստեղծագործությունը։ 1999 թվականին Արամ Խաչատրյանի տուն-թանգարանում կատարել է իտալական կոմպոզիտորների ստեղծագործությունները, 2000 թվականին օպերային թատրոնում հանդես է եկել Առլեկինի դերերգով (Լեոնկավալոյի «Պայացներ»)։ 2001 թվականին օպերային թատրոնում կայացել է Արմեն Միրաքյանի մենահամերգը՝ ռուս կոմպոզիտորների ստեղծագործությունների կատարմամբ։ Կատարել է ռուսական, իտալական, նեապոլիտանական, հայկական երգեր, օպերային և կամերային ստեղծագործություններ։

Մրցանակներ
----------

* Կոմիտասի անվան և իտալական ռոմանսի «Բելկանտո» մրցույթների դափնեկիր, 1996
* Սայաթ-Նովա համահայկական մրցույթի գլխավոր մրցանակ, 2000

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Արմեն Միրաքյանի կենսագրությունը avproduction.am կայքում". Արխիվացված է the original 2022 թ․ օգոստոսի 4-ին. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 20. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Սալոնիկի Արիստոտելի հրապարակ** (հունարեն՝ Πλατεία Αριστοτέλους), Հունաստանի Սալոնիկ քաղաքի կենտրոնական հրապարակը։ Հրապարակը սկիզբ է առնում Թերմայկոսի ծոցից և տարածվում մինչև շրջակա բլուր, որտեղ էլ գտնվում է ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ հանդիսացող Սուրբ Դիմիտրիոսի բյուզանդական եկեղեցին։

Արիստոտելի հրապարակը գտնվում է քաղաքի այցեքարտը համարվող Սպիտակ աշտարակից մի քանի, իսկ նավահանգստից՝ մի քանի տասնյակ մետր հեռավորության վրա։ Այստեղ անցկացվում են բազմաթիվ միջոցառումներ և համերգներ, ինչպես նաև ամանորյա ներկայացումներ։ Այն նաև քաղաքական իրադարձությունների կիզակետում է, քանզի հրապարակը ամենատարածված ուղղություն է ոչ միայն տեղացիների, այլև զբոսաշրջիկների համար։

Պատմություն
-----------

Արիստոտելի հրապարակը նախագծվել է ֆրանսիացի ճարտարապետ Էռնեստ Էբրարի կողմից։ Վերջինիս հատակագծով է կառուցվել Սալոնիկի Ալեքսանդր Մակեդոնացու հրապարակը ևս։ 1917 թվականի ավերիչ հրդեհի հետևանքով Սալոնիկ քաղաքն ամբողջովին ավերվում է և քաղաքի վերակառուցման համար Հունաստանի վարչապետ Էլեֆթերիոս Վենիզելոսի ջանքերով Փարիզից Սալոնիկ է ժամանում ճարտարապետների խումբ։ Վերջիններս էլ հեղինակում են Արիստոտելի հրապարակը՝ ավանդական եվրոպական և էկլեկտիկ ճարտարապետական ոճերի համադրությամբ։

Արիստոտելի հրապարակը նորագույն շրջանում գրեթե միշտ եղել է Սալոնիկի կենտրոնը։ Վերակառուցողական աշխատանքները վերջնականապես ավարտվել են 1950-ական թվականների կեսերին։ Շինարարական աշխատանքների համար հիմք են ծառայել հին հրապարակի շենքերի դասավորվածությունը, դրանց ճարտարապետական առանձնահատկություններն ու դասավորվածությունը։

Տես նաև
-------

* Սպիտակ աշտարակ (Սալոնիկ)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Հունաստանի և Կիպրոսի մշակութային, պատմական և բնական ժառանգություններն ու հարստությունները". *www.monumenta.org*. Արխիվացված է the original 2011 թ․ հուլիսի 27-ին. Retrieved 2018 թ․ օգոստոսի 15.

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Արիստոտելի հրապարակ (Սալոնիկ)** կատեգորիայում։ |


|  |
| --- |
| 
  **Հունաստան**   **Պատմություն**   **Ճարտարապետություն**
 |