recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Թադևոս Էդիկի Ավետիսյան** (ապրիլի 19, 1976(1976-04-19), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), տնտեսագետ, տնտեսագիտության թեկնածու, դոցենտ ՀՀ ԱԺ պատգամավոր։

Կենսագրություն
--------------

Թադևոս Ավետիսյանը ծնվել է 1976 թվականի ապրիլի 19-ին Երևան քաղաքում։

1999 թվականին ավարտել է Երևանի պետական տնտեսագիտական համալսարանը և ստացել տնտեսագետի որակավորում։ 2002 թվականին ավարտել է նույն համալսարանի ասպիրանտուրան և ստացել Տնտեսագիտության թեկնածուի և դոցենտի գիտական աստիճան։

2006 թվականին ընդգրկվել է Հայ Յեղափոխական Դաշնակցություն կուսակցության շարքերը։

2012 թվականին ավարտել է ՝ ՀՀ ԳԱԱ Գիտակրթական միջազգային կենտրոնի մագիստրատուրան և ստացել իրավագիտության մագիստրոսի գիտական աստիճան։

Որպես դասախոս 1999 թվականից դասախոսել է Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի միջազգային տնտեսական հարաբերությունների ամբիոնում։

2003-2006 թվականներին եղել է Հայաստանի Հանրապետության նախագահի խորհրդականի (հակակոռուպցիոն մոնիտորինգի հանձնաժողովի նախագահի) օգնական, 2006-2018 թվականներին՝ Հայաստանի Հանրապետության աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության աշխատակազմի աշխատանքի և զբաղվածության վարչության զբաղվածության բաժնի պետ, հետագայում՝ աշխատանքի և զբաղվածության վարչության պետ, նախարարի գլխավոր խորհրդական և նախարարի տեղակալ։ 2018-2021 թվականներին եղել է «Հրայր Մարուխեան» հիմնադրամի տնտեսական հետազոտությունների գրասենյակի ծրագրերի համակարգող։

Թադևոս Ավետիսյանը 2021 թվականի հունիսի 20-ին «Հայաստան» կուսակցությունների դաշինքի համապետական ընտրական ցուցակով ընտրվել է ԱԺ պատգամավոր։

Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։

Պարգևներ
--------

* ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության մեդալ (2012թ.)
* ՀՀ վարչապետի հուշմեդալ(2014թ.)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Թադևոս Էդիկի Ավետիսյան

Արտաքին հղումներ
----------------

* 2021–ի 1-ին կիսամյակում ևս շարունակվել է սոցիալ-տնտեսական ճգնաժամը, ձևավորվում է արտագաղթի նոր ալիք․ Թադևոս Ավետիսյան
* Ինչո՞ւ են շարունակաբար աճում սննդամթերքի գները․ պարզ հարցեր օրվա իշխանական խմբակին․ Թադևոս Ավետիսյան
**Տարզան և Ջեյնը** (անգլ.՝ Tarzan and Jane), Walt Disney Animation Studios-ի արտադրած մուլտֆիլմն է, որի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2002 թվականի հուլիսի 23-ին։ Մուլտֆիլմը մի տղայի մասին է, ով մանուկ հասակից մեծացել է Ջունգլիներում։ Նրան մեծացրել և դաստիերակել են գորիլաները։

Մի օր նա հանդիպում է մի անգլիացի լեյդիի՝ Ջեին անունով և սիրահարվում նրան։ Ջեինը նույնպես սիրահարվում է Տարզանին։ Նրանք միասին սկսեցին ապրել ջունգլիում։ Նրանց հետ էր ապրում նաև Ջեինի հայրը՝ Պրոֆեսոր Աքիմեդը։ Պրոֆեսոր Արքիմեդը քիմիկոս էր և միշտ քիմիական փորձեր էր կատարում։ Տարզանի և Ջեինի ընկերներն էին Թանթոր փիղը, Թերք կապիկը և շատ այլ կենդանիներ։

Թանթորը երկչոտ փիղ է, որը սարսափում է ամեն ինչից։ Չնայած դրան մուլտֆիլմի տարբեր սերիաներում նա հերոսական քայլերի է դիմում։ Նրա մոտ ընկերը արու կապիկ Թերքն է, ով իրեն ձևացնում է էգ։

Մուլտֆիլմի տարբեր հատվածներում Տարզանը և իր ընտանիքը անցնում են տարբեր փորձությունների միջով, բռնում հանցագործներին և կռվում այնպիսի կենդանիների հետ ինչպիսիք են, օրինակ՝ ընձառյուծները, հովազը, կատաղի փղերը, բաբուինները, վարազները, ռնգեղջյուրները, հսկայական անակոնդան, գետաձիերը, ալիգատորները և այլն։

Մուլտֆիլմն իր ժանրով արկածային է, սակայն պարունակում է նաև ֆանտաստիկ տարրեր։ Օրինակ մուլտֆիլմում նշվում է, որ Աֆրիկայում դեռևս պահպանվել են դինոզավրեր, որոնք ապրում են Դերինինհուդում։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Официальный сайт
* «Тарзан и Джейн»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database · Rotten Tomatoes |

 |
**Ախալցխայի հայկական տպագրություն**, Վրաստանում հայկական առաջին գավառական տպարանը հիմնադրվել է Ախալցխայում 1880-ական թվկանների սկզբներին, երբ վրացաբնակ գավառներում դեռևս տպարաններ չկային։

Հիմնադիր՝ Մկրտիչ Ղալամքարյան։

Պատմություն
-----------

1885-թվականին Խորեն Ստեփանեի խմբագրությամբ այստեղ լույս է տեսել «Մանկավարժանոց» հանդեսը (4 համար) և, որպես հավելված, «Մի կողով ելակ» մանկական դրաման։ Այստեղ են տպագրվել նաև Հարություն Մաղաքյան «Քանդած օջախ» (1889 թվական), «Որբուկի օրը» (1891 թվականին թարգմանվեց) գրքույկները, «Հաշիւ Կովկասի հայոց բարեգործական ընկերութեան Ախալցխայի ճիւղին» (1898 թվական) հաշվետվությունը։

19-րդ դարի վերջերին տպարան է հիմնադրել նաև Խորեն Ասմարյանը։

1896 թվականին լույս է ընծայել Հենրիկ Սենկևիչի «Գնանք նորա յետեւից» պատմվածքը, երաժշտագետ Շահան Սիմոնի «Պատարագի երգեցողութիւն»-ի 4 գրքույկը (1900, 1906, 1907, 1909 թվականներին), Նիկողայոս Հովհաննիսյանի «Լիզա» (1907 թվական) կատակերգությունը։

Մյուս տպարանը պատկանել է Մ. Ճուլարտյանին, որտեղ տպագրվել են տեղեկատվական գրքույկներ՝ հայ կաթոլիկների գործունեության վերաբերյալ։

1907 թվականին այստեղ հրատարակվել է Պողոս Քաջվորյանի «Սգոյ գիշեր» գրքույկը, 1909 թվականին՝ «Ի սգալի մահ վաղամեռիկ Անտոնի կիսասարկավագի Փիլոսեան Արդուինցւոյ» մահագրականը։

20-րդ դարի սկզբներին տպարան են հիմնադրել Մարտիրոս և Հայկ Մարտիրոսյան եղբայրները։

1905 թվականին լույս են ընծայել 3 գիրք՝ Ս. Կլայեկչյանի «Բարի ընկերս» վեպը, Սարգիս Խոջայան-Խաչատրյանի
«Նոր վէպիկը» և «Արեան վրէժ» գրքույկը, ապա՝ «Ազգային քնար։ Երգարան» (1906 թվական) հայրենասիրական երգերի ժողովը, Պերճ Գայֆեճյանի «Հովիկ» արձակ բանաստեղծությունների 2 պրակը (1906 թվական) և «Կեանքի
գնով» (1909 թվական) ժողվը, «Մարդկային կրքերի դաստիարակութեան կանոններ» (1907 թվական) թարգմանչական գիրքը, Սիոն վարդապետ Տեր-Մանվելյանի «Եզիդի կուրմանժ» (1910 թվականին) ուսումնասիրությունը ևն։ Այստեղ է լույս տեսել նաև ՀՅԴ Ախալցխայի կազմակերպության «Շարժում» (1917–1918 թվականներին) պաշտոնաթերթը՝ հավելվածներով՝ Մ. Զարաֆյանի «Ինչպէս հիմնենք սպառողական ընկերութիւններ գիւղում», Վահրամ Գայֆեճյանի «Սահմանադիր ժողով» (երկուսն էլ՝ 1917 թվական) ուսումնասիրությունները։

1910-ական թվականների կեսերից գործել է նաև Հեպիպյան եղբայրների տպարանը. լույս է ընծայել գովազդային նյութեր, հայտարարություններ, ինչպես նաև Կովկասի հայոց բարեգործական ընկերության Ախալցխայի մասնաճյուղի գործունեությունը լուսաբանող թերթ (1917 թվական)։

Ախալցխայի հայկական տպարաններում տպագրվել են նաև վրացական, ռուսական և թուրքական առանձին թերթոններ ու հայտարարություններ։

Տպարանները գործել են մինչև 1918 թվականի կեսերը, երբ թուրքական զորքերը պաշարել են քաղաքը։

Վրաստանում խորհրդային կարգեր հաստատվելուց հետո Ախալցխայում մնացել է միայն Մարտիրոսյան եղբայրների տպարանը, որը պետականացվել է։

1931–1934 թվականներին այնտեղ տպագրվել է «Դեպի սոցիալիզմ» (հայական, թուրքական) շրջանային թերթը, որին հաջորդել են «Կոմունիստ» (1934–1938 թվականներին), «Ունևոր կյանք» (1939–1944 թվականներին), «Ծիթելի դրոշա-Կարմիր դրոշ» (հայկական, ռուսական, վրացական, 1944–1991) թերթերը։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Հայ գրատպություն և գրքարվեստ» հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում-Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
**Քրիստոֆեր Այեր** (նորվ.՝ *Kristoffer Vassbakk Ajer*, ապրիլի 17, 1998(1998-04-17), Րելինգեն, Ակերսհուս, Նորվեգիա), նորվեգացի ֆուտբոլիստ, Նորվեգիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի և «Սելտիկ» ակումբի պաշպան։

Կարիերա
-------

Ծնվել է 1998 թվականի ապրիլի 17-ին Ռելինգեն քաղաքում։ 

### Ակումբային

Քրիստոֆեր Էյերը «Լիլեստրոմ» ֆուտբոլային ակումբի սան է։ 2014 թվականին նա իր պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է «Ստարտ» ակումբում։

Քրիստոֆեր Այերը «Լիլեստրոմ» ֆուտբոլային ակումբի շրջանավարտ է։ 2014-ին նա սկսեց իր մասնագիտական կարիերան Start ակումբում։ 2016-ի փետրվարի 17-ին նա 4-ամյա պայմանագիր է ստորագրել «Սելտիկ» ակումբի հետ, որի կազմում հանդես կգա 2016/17 մրցաշրջանից։ 2016 թվականի փետրվարի 17-ին Քրիստոֆերը չորս տարվա պայմանագիր է կնքել «Սելթիկի» ակումբի հետ։

### Հավաքական

2018 թվականի մարտի 13-ին նա առաջին անգամ հրավիրվել էր ազգային հավաքական՝ Ավստրալիայի և Ալբանիայի դեմ ընկերական խաղերի նախաշեմին, որոնք նախատեսված էին համապատասխանաբար մարտի 23-ին և 26-ին։ Նա նորամուտը նշել է մարտի 23-ին՝ 4։1 հաշվով հաղթանակ տանելով Ավստրալիայի հավաքականի նկատմամբ։

Վիճակահանություն
----------------

| Ակումբ | Մրցաշրջան | Լիգա |
| --- | --- | --- |
| Խաղ | Գոլ |
| **Մեկնարկ** | 2014 | 13 | 1 |
| 2015 | 30 | 8 |
| 2016 | 11 | 0 |
|  |
| Արդյունք | 54 | 9 |

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. 1 2 3  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
3. ↑  Norwegian Football Federation — 1902.
4. ↑  The Herald — Glasgow: Newsquest, 1783. — ISSN 0965-9439
5. ↑  Кристофер Айер

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ցուցանիշները *soccerbase.com* կայքում (անգլ.)
* Le PSG observe la nouvelle sensation du football norvégien

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր (անգլ.) |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ (անգլ.) |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | AS.com · eu-football.info (խաղացող) · FootballDatabase.eu · National Football Teams.com · Soccerbase (խաղացող) · Soccerway · playmarkerstats.com (խաղացող) · Transfermarkt (խաղացող) · worldfootball.net (խաղացող) · Նորվեգիայի ֆուտբոլի ասոցիացիա · ՈւԵՖԱ · ՖԻՖԱ · Internet Movie Database |

 |
**Քեթրին Ադամս** (անգլ.՝ Kathryn Adams , մայիսի 25, 1893(1893-05-25), Սենթ Լուիս, Միսսուրի, ԱՄՆ - փետրվարի 17, 1959(1959-02-17), Հոլիվուդ, Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), համր կինոյի ամերիկացի դերասանուհի։ Քեթրին Ադամսը նկարահանվել է 46 ֆիլմում։

Կենսագրություն
--------------

Քեթրին Ադամսը (իսկական անունը՝ Էտալինդա Քոլսոն) ծնվել է 1893 թվականին Սենթ Լուիսում, որտեղ էլ ստացել է կրթությունը։ Վոկալ է սովորել Նյու Յորքում։ Նա կինոարդյունաբերություն է մտել 1915 թվականին՝ երաժշտական թատրոնում կարճ ու անհաջող կարիերայից հետո։ Նրան անմիջապես նշանակեցին ճակատագրական կնոջ դեր, որում նա հայտնվեց մի քանի տասնյակ նկարներում։ 1920-ականների սկզբին Ադամսը գլխավոր դերից անցավ երկրորդական դերերի, իսկ 1925 թվականից հետո միայն մեկ անգամ նկարահանվեց ֆիլմերում՝ խաղալով 1939 թվականի ֆիլմում էպիզոդիկ դեր։ 1940-ականներին Քեթրին Ադամսը նկարահանվեց Universal Pictures-ի ֆիլմերում։

Ամերիկյան Uncharted Channels (1920) դրամատիկ ֆիլմի գովազդը։ Հ.Բ. Ուորներ և Քեթրին Ադամս
Քեթրին Ադամսը մահացել է 1959 թվականին Հոլիվուդի իր տանը սրտի կաթվածից։ Թաղված է Լոս Անջելեսի Գալվարի գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2 3 4  Internet Movie Database — 1990.
2. 1 2 3 4  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
3. ↑  Motography (Jul-Sep 1916). — Electricity Magazine Corp. 1916-07. — 878 с.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · Internet Movie Database · Find A Grave |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Notable Names Database |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 16550072r · ISNI: 000000002690560X · LCCN: n87914384 · VIAF: 43371960 · WorldCat VIAF: 43371960 |

 |
**Կարոլա Բլում** (գերմ.՝ Carola Bluhm, նոյեմբերի 16, 1962(1962-11-16), Բեռլին, Արևելյան Գերմանիա), գերմանացի քաղաքական գործիչ, Բեռլինի պատգամավորների պալատի և Բեռլինի սենատի անդամ։

Կենսագրություն
--------------

Կարոլա Բլումը ծնվել է Արևելյան Բեռլինում։ Մայրն ու հայրը եղել են իրավաբան։ Նա ծնվել է «բաց ակադեմիական ընտանիքում», որտեղ ամեն օր տեղի են ունեցել «բանավեճեր»։ Ըստ իր հայտարարության՝ դրանից հետո նա որոշել է սկսել քաղաքական կարիերա։

1981 թվականին համալրել է Գերմանիայի սոցիալիստական միասնական կուսակցության շարքերը և դրանից հետո դարձել է տեղական քաղաքական պաշտոնի թեկնածու։ Ընդ որում՝ նա անարդար է համարել Գերմանիայի միակուսակցական համակարգը։ 1982 թվականին դպրոցում ստացել է մասնագիտական կրթություն։ 1982-1987-ական թվականներին նա այցելել է Բեռլինի Հումբոլդտի համալսարան։ Համալսարանում սովորել է սոցիալիզմ և Մարքսիզմ-Լենինիզմ։ 1987 թվականին ստացել է գիտնականի աստիճան։

1985 թվականին ծնվել է նրա դուստրը։ 1987-1991-ական թվականներին աշխատել է Բեռլինի տնտեսական ակադեմիային կից տնտեսության սոցիալիստական կառավարման ինստիտուտում գիտական աշխատող։

Գերմանիայի միավորումից հետո դարձել է Բեռլինի պատգամավորների պալատի անդամ, որը հիմա ընդգրկում է Արևելյան և Արևմտյան Բեռլինը։ 2009-2011-ական թվականներին եղել է Բեռլինի սենատի անդամ։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2 3  «Carola Bluhm - Munzinger Biographie» (գերմաներեն). www.munzinger.de. Վերցված է 2019 թ․ հունվարի 16-ին.
2. 1 2  «Carola Bluhm (DIE LINKE)» (գերմաներեն). Carola Bluhm (DIE LINKE). Վերցված է 2019 թ․ հունվարի 16-ին.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1078160708 · VIAF: 234144782961041492577 · WorldCat VIAF: 234144782961041492577 |

 |
**Անտոնի Մարտի** (կատ.՝ Antoni Martí Petit, հուլիսի 30, 1963(1963-07-30), Էսքալդես-Էնդորգան, Անդորրա - նոյեմբերի 6, 2023(2023-11-06), Էսքալդես-Էնդորգան, Անդորրա), անդորրացի պետական ​​և քաղաքական գործիչ, 2011 թվականի մայիսի 12-ից մինչև 2015 թվականի մարտի 23 և 2015 թվականի ապրիլի 1-ից մինչև 2019 թվականի մայիսի 16-ը եղել է Անդորրայի կառավարության ղեկավար։

Կենսագրություն
--------------

Անտոնի Մարտին ծնվել է 1963 թվականի հուլիսի 30-ին, Էսքալդես-Էնդորգանում։ Եղել է ճարտարապետ, ավարտել է Թուլուզի համալսարանը։ Քաղաքական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել 1994 թվականին՝ դառնալով Անդորրայի Լիբերալ կուսակցության անդամ։ 1994-2003 թվականներին ընտրվել է Անդորրայի խորհրդարանի պատգամավոր։ 2003-2011 թվականներին եղել է Էսքալդես-Էնդորգանի քաղաքապետը։ 2011 թվականի փետրվարից մինչև 2019-ը թվականը գլխավորել է «Անդորրայի դեմոկրատներ» ընտրական դաշինքը։ 2011 թվականի ապրիլի 3-ի վաղաժամկետ ընտրություններում դաշինքը ստացել է խորհրդարանում տեղերի բացարձակ մեծամասնությունը (ձայների 53%-ը), իսկ մայիսի 11-ին Անդորրայի կառավարության նոր նախագահ է Անտոնի Մարտին։ Նրա նախընտրական քարոզարշավի հիմնական թեման եղել է եկամտային հարկի ներդրումը կանխելը։

2015 թվականի մարտին կայացած ընտրություններում «Դեմոկրատները հանուն Անդորրայի» հաղթանակից հետո (37%) նա վերընտրվել է։ Պաշտոնը ստանձնել է 2015 թվականի ապրիլի 1-ից, հրաժարական է տվել 2019 թվականի մայիսի 16-ին։ Նրա կառավարման տարիներին Անդորրան ընդունել է նույն սեռի մարդկանց քաղաքացիական միությունը թույլատրող օրենքը։
Ամուսնացած է եղել Դոմինիկյան Հանրապետության քաղաքացի Լիդիա Բաեզի հետ, ուներ երեք երեխա։

Անտոնի Մարտին մահացել է 2023 թվականի նոյեմբերի 6-ին, 60 տարեկան հասակում

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2  Antoni Martí Petit
2. 1 2  Mor Toni Martí
3. 1 2 3 4  europa press
4. 1 2  S'ha mort Toni Martí, ex-cap de govern d'Andorra (կատ.)
5. ↑
6. ↑
7. ↑  Mor Toni Martí

Արտաքին հղումներ
----------------

* Марти Петит, Антони — ПЕРСОНА ТАСС
* Биография на партийном сайте(կատ.)
* Биография на *weltalmanach.de*(գերմ.)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ կատալոնական |

 |
**Հովհաննես Գեորգ Յոզեֆ Կառլ Մարիա Ֆրեյերր ֆոն Արութին** (գերմ.՝ Johann Georg Josef Karl Maria Freiherr von Aretin, մարտի 29, 1771, Ինգոլշտադտ, Բավարիա – հունվարի 30 (փետրվարի 22), 1845, Հոհենբուրգ, Ամբերգի շրջան, Վերին Պֆալց, Բավարիա), հայազգի բարոն Բավարիայում, քաղաքական գործիչ, իրավաբան, տնտեսագետ։ Արութինների բարոնական, ազնվական տոհմից, Կառլ Ալբերտ ֆոն Արութինի և Մարիա Աննա Ռոսինայի որդին, Ադամ ֆոն Արութինի և Քրիստափոր ֆոն Արութինի եղբայրը։

Կենսագրություն
--------------

Գեորգ ֆոն Արութինը Ադամ ֆոն Արութինի և Քրիստափոր ֆոն Արութինի եղբայրն է։ Ծնվել է 1771 թվականի մարտի 29-ին Ինգոլշտադտ քաղաքում։ 1793 թվականին եղել է Բավարիայի շրջանի ղեկավարը և Դանուբի ջրատարածքների ջրահեռացման համար ծավալուն աշխատանքներ է տարել։ 1796 թվականին եղել է պետական գանձապետարանի խորհրդական, իսկ 1806 թվականին Տիրոլի ուղերձների ցամաքային և ջրային ուղիների տեսուչ։ Տիրոլի ապստամբության ժամանակ, 1809 թվականին, որպես գլխավոր հանձնակատար, նա գերի վերցվել ավստրիացիների կողմից ու տեղափոխվել է Հունգարիա։ Ազատվելով գերությունից, 1810 թվականին Բավարիայի թագավոր` Մաքսիմիլիան Ա-ից ստացել է կալվածք և մեծ կենսաթոշակ, որից հետո նա իրեն նվիրել է միայն գիտությանը, արվեստին և գյուղատնտեսությանը։

Նրա ստեղծագործություններից ուշադրության են արժանի. «Versuch eines Defensionssystems von Bayern» (Ռեգենսբերգ, 1820) և «Zeitbedürfnisse mit besonderer Rücksicht auf Bayern» (Զալցբուրգ և Ռեգենսբուրգ, 1818-19)։

Մահացել է 1844 թվականի փետրվարի 22-ին։

Տես նաև
-------

* Արութիններ

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  *Pas L. v.* Genealogics — 2003.
2. ↑  Аретин // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб. 1890—1907.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Аретин // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб. 1890—1907.
**Բիլլի Քեթրին Լուրդ** (անգլ.՝ Billie Catherine Lourd, հուլիսի 17, 1992(1992-07-17), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի։ Առավել հայտնի է «Ճիչերի թագուհիները» հեռուստասերիալում կատարած Շանել №3-ի դերի շնորհիվ։

Կենսագրություն
--------------

### Վաղ տարիներ

Լուրդը ծնվել է Լոս Անջելեսում, Կալիֆորնիա, դերասանուհի Քերրի Ֆիշերի և գործակալ Բրայան Լուրդի ընտանիքում։ Բիլլին ունի անգլիական, հրեական, շոտլանդական և իռլանդական արմատներ։ Բիլլին դերասանուհի Դեբբի Ռեյնոլդսի և երգիչ Էդդի Ֆիշերի թոռնուհին է, ինչպես նաև Թոդդ Ֆիշերի, Ջոելի Ֆիշերի և Տրիշա Լի Ֆիշերի զարմուհին։

### Գործունեություն

2014 թվականի հունիսին հրապարակվեց, որ Լուրդը հայտնվելու է «Աստղային պատերազմներ։ Էպիզոդ VII։ Ուժի արթնացում»-ում՝ երիտասարդ Լեյա Օրգանայի դերում։ Հետագայում Բիլլին հաստատեց, որ կհայտնվի ֆիլմում, սակայն ոչ թե Լեյայի, այլ իր աղջկա դերում։ 2015 թվականին տեղի ունեցավ ֆիլմի պրեմիերան, որտեղ դերասանուհին կատարեց լեյտենանտ Քոնիքսի դերը։ Բիլլին նաև հայտնվեց «Աստղային պատերազմներ»-ի հաջորդ դրվագում։

2015 թվականի փետրվարին հայտնվեց «Ճիչերի թագուհիները» հեռուստասերիալում, որտեղ նա կատարում է հարուստ ժառանգորդի, Ուոլլեսկյան համալսարանի ուսանող, Շանել №3-ի դերը։ Նրա դերակատարը միշտ կրում է մորթե ականջակալներ։ Ինչպես նաև Լուրդը հայտնվել է հեռուստասերիալի երկրորդ եթերաշրջոնում։

2015 թվականի դեկտեմբերին Variety ամսագիրը հայտնել է, որ Լուրդը միացել է «Միլիարդատերների խումբ» ֆիլմին, որի պրեմիերան տեղիկունենա 2017 թվականին։ Բիլլի հետ աշխատելու է նաև Էմմա Ռոբերթսը, որի հետ արդեն աշխատել է «Ճիչերի թագուհիները» ֆիլմում։

Անձնական կյանք
--------------

2016 թվականին Բիլլին «Ճիչերի թագուհիները» հեռուստասերիալի նկարահանումների ընթացքում ծանոթացել է դերասան Թեյլոր Լոթների հետ։ Նույն թվականի դեկտեմբերին հայտարարվել է, որ նրանք հանդիպում են իրական կյանքում։

Ֆիլմագրություն
--------------

| Տարեթիվ | Հայերեն անվանում | Օրիգինալ անվանում | Դերը |
| --- | --- | --- | --- |
| **2015-2016** | Ճիչերի թագուհիները | Scream Queens | Շանել №3 |
| **2015** | Աստղային պատերազմներ։ Էպիզոդ VII։ Ուժի արթնացում | Star Wars. Episode VII: The Force Awakens | լեյտենանտ Քոնիքս |
| **2017** | Միլիարդատերների խումբ | Billionaire Boys Club | Թոզաննա Տիկբուրգ |
| Աստղային պատերազմներ։ Էպիզոդ VII | Star Wars. Episode VIII | լեյտենանտ Քոնիքս |

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2  Internet Movie Database — 1990.
2. 1 2  GeneaStar
3. 1 2  *Lundy D. R.* The Peerage
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑  «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ նոյեմբերի 20-ին. Վերցված է 2017 թ․ մարտի 12-ին.
9. ↑
10. ↑  «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ հունվարի 2-ին. Վերցված է 2017 թ․ մարտի 12-ին.
11. ↑
12. ↑
13. ↑
14. ↑
15. ↑
16. ↑

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · ČSFD · Դանիական ազգային ֆիլմագրություն · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ · Rotten Tomatoes · The Peerage · WikiTree |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1198164638 · VIAF: 2081157282923403640004 · WorldCat VIAF: 2081157282923403640004 |

 |
**Արսեն Արսենի Առուստամյան** (հուլիսի 28, 1948(1948-07-28), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ճարտարապետ, Ճարտարապետության դոկտոր (1998), պրոֆեսոր (2003)։

Կենսագրություն
--------------

1978 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ճարտարապետաշինական ֆակուլտետը, 1992 թվականին՝ Մոսկվայի ճարտարապետության և քաղաքաշինության տեսության ՀամԳՀԻ։ 1971-1975 թվականներին աշխատել է Երևաննախագիծ ինստիտուտում, 1975-1980 թվականներին՝ «Սոյուզսպորտ նախագիծ» ինստիտուտի Երևանի տարածքային արվեստանոցում։ 1981 թվականից դասավանդում է ԵՊՃՇՀ-ում։ 2000-2012 թվականներին զբաղեցրել է Քաղաքաշինության ԳՀ և նախագծային ինստիտուտի տնօրենի պաշտոնը։ 1988-1992 թվականներին, որպես «Արուճ» միջազգային Կազմակերպության նախագահ, Մոսկվայի ճարտարագիտաշինական ինստիտուտի և Արևմտյան Բեռլինի տեխնիկական համալսարանի համագործակցությամբ, ղեկավարել է Արուճ քաղաքի հատակագծումը (1993)։

Ստեղծագործական գործունեություն
------------------------------

Առուստամյանի նախագծերով կառուցվել են՝

* Դոնի Ռոստովում հեծանվատրեկ (1978 )
* Երևանում՝ ԵՊԻ մանկապարտեզը (1980)
* Մեսրոպ Մաշտոցի անվան համալսարանի շենքը (1981)
* Հրազդանում` Հիդրոերկրաբանական արշավախմբի շենքը և հանգստյան տունը (երկուսն էլ` 1980)
* Ալավերդիում` Սուրբ Գրիգոր Նարեկացի եկեղեցին (2000)

Երկեր
-----

Հեղինակ է ավելի քան 80 գիտական աշխատությունների, հոդվածների։

* «Քաղաքաշինությունը սեյսմաակտիվ շրջաններում», 1998։

Պարգևներ
--------

* Քաղաքաշինության նախարարության ոսկե մեդալ, 2011
* ՀՀ վարչապետի շնորհակալագիր, 2015

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005*.
2. ↑  «Արսեն Առուստամյանի կենսագրությունը archtiar.com կայքում». Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ փետրվարի 17-ին. Վերցված է 2015 թ․ օգոստոսի 1-ին.
**Արմեն Ֆրեյդունի Աղալյան** (մարտի 20, 1930(1930-03-20), Երևան, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 16, 2015(2015-11-16), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), հայ ճարտարապետ, ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ (1987)։

Ճարտարապետ Ֆրեյդուն Աղալյանի որդին է։

Կենսագրություն
--------------

1954 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։

1964-1969 թվականներին` Երևանի գլխավոր ճարտարապետի տեղակալ, 1969-1973 թվականներին` Երևաննախագիծ ինստիտուտի արվեստանոցի ղեկավար, 1980-1990 թվականներին` ԵՊԻ ճարտարապետաշինարարական ֆակուլտետի դեկան, պրոֆեսոր 1990 թվականից։

Ստեղծագործական գործունեություն
------------------------------

Աղալյանի նախագծերով Երևանում կառուցվել են`

* Ճարտարագիտագեոդեզիական հետախուզումների և նկարահանումների հայկական պետական ինստիտուտը (1972-1978)
* Հայպետտրանսնախագիծ (1967)
* Հայպետջրնախագիծ (1969)
* Կապի նախագծային (1970, այժմ՝ ԱրմենՏել)
* Էլեկտրոնային արդյունաբերության նախագծային (1971) ինստիտուտները
* Միջքաղաքային ԱՀԿ (1971)
* ԵՊԻ մասնաշենքերից երկուսը (1981-1985)
* «Հյուսիսային» ավտոկայանը, (1986-1988)

Երևանի Արաբկիր համայնքում գտնվող «Վահագն Վիշապաքաղ» հուշարձանի ճարտարապետն է (համահեղինակ՝ Գրիգոր Գրիգորյան, քանդակագործ՝ Վահե Հարությունյան)։

Կերպափոխվող միջնորմի, հավաքովի միաձույլ կմախքով շենքի կառուցման Աղալյանի եղանակով Սպիտակի երկրաշարժից հետո, 1990 թվականին, նախագծվել է իննհարկանի սեյսմակայուն փորձարարական բնակելի շենք։

Մահ
---

Մահացել է 2015 թվականին Լոս Անջելեսում, թաղված է Երևանում։

Պատկերասրահ
-----------

* Վահագն Վիշապաքաղի հուշարձան (Երևան, Վաղարշյան փողոց)Վահագն Վիշապաքաղի հուշարձան (Երևան, Վաղարշյան փողոց)
* Հուշատախտակ ԵրևանումՀուշատախտակ Երևանում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005*.
2. ↑  Baghdasaryan, Aram. «AV Production - Արմեն Աղալյան». *avproduction.am*. Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ հոկտեմբերի 22-ին. Վերցված է 2017 թ․ մարտի 20-ին.
**Աբգար Խաչատուրի Մովսիսյան** (ապրիլի 1, 1905(1905-04-01) - սեպտեմբերի 21, 1967(1967-09-21), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայազգի խորհրդային մանկավարժ, ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ, մանկավարժական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր (1963)։

Կենսագրություն
--------------

Ավարտել է Հայկական մանկավարժական ինստիտուտի պատմատնտեսագիտական ֆակուլտետի պատմության բաժինը։ 1932-1934 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ լուսավորության նախարարության բաժնի, ապա՝ վարչության պետ։

1934-1935 թվականներին խմբագրել է «Կոմունիստական լուսավորություն», ապա «Կուլտուրական ֆրոնտ» և «Խորհրդային դպրոց» պարբերականները։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից, 1944-1946 թվականներին՝ ՀԽՍՀ լուսավորության նախարարության դպրոցների գիտահետազոտական ինստիտուտի տնօրեն, ապա՝ նախարարի տեղակալ։ 1932-1962 թվականներին դասախոսել է հանրապետության բուհերում և եղել Երևանի պետական համալսարանի մանկավարժության-հոգեբանության ամբիոնի վարիչ։

Երկեր
-----

* «Ակնարկ հին հայերի կրթության մասին» (1939)
* «Ուրվագծեր հայ դպրոցի և մանկավարժության պատմության (10-15-րդ դարեր) (1958)
* «Հայ դպրոցի և ման կավարժության պատմությունից, սկզբից մինչև 18-րդ դար» (1968)
* «Ակնարկներ Սովետական Հայաստանի հանրակրթական դպրոցի պատմության»

Պարգևներ և մրցանակներ
---------------------

Պարգևատրվել է «Հայրենական Մեծ պատերազմի» առաջին աստիճանի և Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշաններով։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեքստեր Վիքիդարանում

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ակնարկ հին հայերի կրթության մասին

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 8588 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 43)։*  |
**Ջիուլի Գեգելիա** (հուլիսի 20, 1942(1942-07-20), Սենակ, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի ճարտարապետ, Վրաստանի տեխնիկական համալսարանի պրոֆեսոր, Վրաստանի ճարտարապետների գործադիր խորհրդի անդամ։ Վրաստանի վաստակավոր ճարտարապետ (2008)։

Կենսագրություն
--------------

Ջիուլի Գեգելիան ծնվել է Վրաստանի արևմուտքում՝ Սենակում, Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ ռազմական բժիշկ, այնուհետև Մենժի առողջարանի գլխավոր տնօրեն Գրիգոլ Գեգելիանի և Մարգարիտա Խոչոլավայի ընտանիքում։

1965 թվականին ավարտել է Վրաստանի տեխնիկական համալսարանը։ 1968-1998 թվականներին ճարտարապետության ֆակուլտետում զբաղեցրել է մի շարք պաշտոններ, պրոֆեսոր` 1998 թվականից։

Գեգելիան եղել է անկախ ճարտարապետ, փորձագետ, տարբեր ընտրական հանձնաժողովների ու կոմիտեների անդամ, Վրաստանի մշակույթի և սպորտի նախարարության, Կրթության նախարարության ճարտարապետական խորհրդատու` պատմական ժառանգության վայրերի կամ կրթական կառույցների ստանդարտների վերականգնման հարցերով
:

Ջիուլի Գեգելիան աշխատել է Վրաստանի կառավարության և Վրաստանի մշակութային ժառանգության պահպանման հիմնադրամի հետ՝ Սիղնաղ, Մցխեթ, Բաթում քաղաքների պատմական վայրերի վերակառուցման և վերաբնակեցման նախագծման համար։

Գեգելիան կազմել է Հին Թբիլիսիի վերակառուցման ու վերականգնման 9 նախագծեր, հրատարակել 16 հոդվածներ վրացական, լեհական և ռուսական ամսագրերում։

Կառույցներ
----------

* Փոթիի դատարանը
* Թբիլիսիի Հերակլ II փողոցը
* Սիղնաղ և Մցխեթ քաղաքների պատմական շրջանների վերականգնում
* Աբանոթուբանի Meitar Bath-ի վերակառուցումը
* Ռուսթավելի թատրոնի վերակառուցումը
* Քութայիսի դարանը վերակառուցումը

Երկեր
-----

* My ne moźem dat' vse ego proizvedenija, nuźen vybor
* Proekty, upomjanutye v konce Vaśego teksta ne realizovany, da? Znaćit, ich ne nado dat'
* Stil' novych rabot?
* Architektur der DDR GOD? (12) 745-752

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «ლაშა ჟვანიამ საქართველოს დამსახურებული არქიტექტორები და მშენებლები დააჯილდოვა». Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ հուլիսի 21-ին. Վերցված է 2015 թ․ հոկտեմբերի 7-ին.
2. ↑  «კულტურის საერთაშორისო ცენტრში „მუზა" ახალი სკოლების არქიტექტურული პროექტების ექსპოზიცია გაიმართა». Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ հուլիսի 21-ին. Վերցված է 2015 թ․ հոկտեմբերի 7-ին.
3. ↑  შეხვედრა ექპერტ-არქიტექტორებთან(չաշխատող հղում)
**Ակացիա** (իսպ.՝ Las Acacias), 2011 թվականի արտադրության արգենտինական ֆիլմ, ռեժիսորն է Պաբլո Ջորջելլին։ Ֆիլմը 2011 թվականին ցուցադրվել է Կաննի կինոփառատոնում, որտեղ արժանացել է «Ոսկե տեսախցիկ» մրցանակին։ Ֆիլմը նաև ստացել է Արգենտինայի կինոքննադատների ասոցիացիայի կողմից տրվող «Արծաթե անգղ» մրցանակին, որպես լավագույն ֆիլմ։

Կենասգրություն
--------------

Ռուբեն՝ արգենտինացի բեռնատարի վարորդ, ով Պարագվայից փայտ է տեղափոխում Բուենոս Այրես։ Պարագվայի կանգառներից մեկում նա վերցնում է Յակունտա անունով մի աղջկա, ով խնդրում է իրեն հասցնել Բուենոս Այրես։ Ռուբենի համար անսպասելի էր, երբ Յակունտան իր հետ բերեց նաև իր կես տարեկան դստերը՝ Անաիին։

Սկզբում Ռուբենը չի փորձում խոսակցության բռնվել։ Պարագվայի սահմանին Յակունտան ասում է, որ ցանկանում է այցելել իր զարմուհուն, իսկ հետո Ռուբենին ասում է, որ իր զարմիկը պետք է օգնի իրենց այնտեղ աշխատանք գտնել։ Հետագայում Անաիին կերակրելու համար նրանք կանգ են առնում։ Ռուբենը ցանկանում է նրանց համար ավտոբուսի տոմս գնել, բայց այն բանից հետո, երբ իմանում է, որ ավտոբուսը միայն վաղը պետք է շարժվի, կարծիքը փոխում է։

Ռուբենը մի փոքրիկ քաղաքի մոտ կանգ է առնում, որպեսզի ուշացումով իր քրոջը նվեր հանձնի, բայց պարզվում է, որ քույրը տանը չէ։ Յակունտան ասում է, որ ինքը ոչ մի տեղ չի շտապում և նրանք մի քանի ժամ անց են կացնում ծովի մոտ։ Նրանք վերադառնում են քրոջ մոտ և Ռուբենը հանձնում է նվերը,որից հետո նրանք շարունակում են ճանապարհ դեպի Բուենոս Այրես։ Ռուբենը Յակունտային վերաբերվում է, որպես ազգականի։ Երբ նրանք միմյանց հրաժեշտ տվեցին, Ռուբենը նրան առաջարկեց, որ վերադառնալիս նույնպես իր մեքենայով վերադառնա, որին Յակունտան սիրով համաձայնում է։

Դերերում
--------

* Հերման Դե Սիլվա՝ Ռուբեն
* Հեբե Դուրատե՝ Յակունտա
* Նայրա Քայե Մամանի՝ Անաի
* Մոնիկա Սոս
* Լիլի Լոպես

Արձագանքներ
-----------

Ֆիլմը ստացել է քննադատների դրական արձագանքը։ Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմը 79 % արդյունք է գրանցել։ Կաննի կինոփառատոնում ցուցադրությունից հետո Variety ամսագրի քննադատը դրական է գնահատել այն, նշելով՝ «դերասաններ Դե Սիլվան և Հեբե Դուրատեն միմյանց ճանաչում են երկխոսության միջոցով, որը հազիվ քսան թերթ էր զբաղեցնում»։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ČSFD (չեխերեն) — 2001.
2. ↑  Internet Movie Database — 1990.
3. ↑  cinenacional.com (իսպ.) — 2001.
4. ↑  «Las Acacias - Festival de Cannes».
5. ↑  «LAS ACACIAS Tops Argentina's Silver Condor Awards». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 4-ին. Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 28-ին.
6. ↑  «Las Acacias». Rotten Tomatoes.
7. ↑  «Review: 'Las acacias'». Variety.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · Box Office Mojo · ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database · Metacritic · Rotten Tomatoes |

 |
**Դրևյա**, Նորվեգիայի ինքնավար շրջաններից է Նուրլանում։ Դրևյա եկեղեցին կարևոր նշանակություն ունի վարչական միավորի համար։ 

Դրևյա եկեղեցի

Պատմություն
-----------

Դրևյայի վարչական միավորը հիմնադրվել է 1927 թվականի հուլիսի 1-ին։ Այն առանձնացել է Վեֆսն մեծ վարչական միավորից և ստեղծել սեփական վարչական շրջանը։ Կա 964 բնակիչ այդ նոր վարչական միավորում։

1962 թվականի հունվարի 1-ին Դրևյան միացավ Ելսֆյորդի վարչական միավորին(Վերշն)։ Մինչև ձուլվելը Դրևյան ուներ 1,001 բնակիչ։

Դրևյա (գետ) գետի անունով է կոչվել ինքնավար շրջանը։ Գետը հոսում է Դրեվվանթնետից դեպի Վեֆսնյորդեն։ Գետի անունը ծագում է drav բառից, որը նշանակում է աղբ կամ անմշակ` այսպիսով նշանակելով անմաքուր ջուր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Store norske leksikon. «Drevja. – tidl. kommune» (Norwegian). Վերցված է 2011 թ․ դեկտեմբերի 1-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
2. ↑  Jukvam, Dag (1999). «Historisk oversikt over endringer i kommune- og fylkesinndelingen» (PDF) (նորվեգերեն). Statistisk sentralbyrå. Արխիվացված է օրիգինալից (PDF) 2012-09-01-ին. Վերցված է 2024-03-06-ին.
**Արվին Արմենի Քոչարյան** (հունիսի 27, 1979(1979-06-27), Թեհրան, Իրան), հայազգի գրաֆիկ-դիզայներ, լուսանկարիչ։

Կենսագրություն
--------------

Արվին Քոչարյանը ծնվել է 1979 թվականի հունիսի 27-ին, Թեհրանում։ Սովորել է Թեհրանի Արվեստի պետական համալսարանի գրաֆիկայի բաժնում։ 2001 թվականին տեղափոխվել է Հայաստան և 2008 թվականին ավարտել է Երևանի Գեղարվեստի պետական ակադեմիայի գրաֆիկայի բաժինը։ 14 տարեկանից սկսել է զբաղվել լուսանկարչությամբ, Թեհրանում, զուգահեռ գրաֆիկ-դիզայնի հետ լուսանկարչությունը շարունակել է որպես մասնագիտություն։ 2005 թվականին հիմնադրել է «Արվին Քոչարյան Փրոդաքշնս» ընկերությունը։

Համագործակցել է բազմաթիվ երգիչ-երգչուհիների, դերասանների, մի շարք կազմակերպությունների և մեծ ընկերությունների հետ։ 2009 թվականից ստեղծել է իր «Միստիկուս» գեղարվեստական լուսանկարչության խորագիրը, որը անդրադառնում է մարդկանց ներքին աշխարհի մելանխոլիկ, հոգեկան ու էմոցիոնալ աշխարհին ու ժամանակակից լուծումներով դա լուսանկարի միջոցով ներկացնում է հանրությանը։ Ունեցել է անհատական ցուցահանդեսներ Հայաստանում, Գերմանիաում ու ԱՄՆ-ում։ Եղել է մի շարք նախագծերի և հեռուստատեսային հաղորդումների ժյուրիի անդամ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «ՔՈՉԱՐՅԱՆ, ԱՐՎԻՆ | Հայ լուսանկարչական արվեստների հետազոտական շտեմարան». *www.lusarvest.org*. Վերցված է 2021 թ․ հունիսի 27-ին.
2. ↑  «AV Production - Արվին Քոչարյան». *avproduction.am*. Արխիվացված է օրիգինալից 2021 թ․ հուլիսի 3-ին. Վերցված է 2021 թ․ հունիսի 27-ին.
3. ↑  ««ԱՐՎԻՆ ՔՈՉԱՐՅԱՆ ՓՐՈԴԱՔՇՆՍ» • ՀԱՅԱՍՏԱՆ (ԵՐԵՎԱՆ) • ՍՓՅՈՒՌ». *spyur.am*. Արխիվացված է օրիգինալից 2021 թ․ հունիսի 27-ին. Վերցված է 2021 թ․ հունիսի 27-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Անի Լուպեն գրեթե մերկացել է Արվին Քոչարյանի ֆոտոխցիկի առաջ (ֆոտո)
***Դեպի տուն*** (Ղրիմի թաթարերեն՝ Evge, ուկրաիներեն՝ Додому, *Dodomu*), 2019 թվականին թողարկված ուկրաինական դրամա ժանրի ֆիլմ, որը նկարված է ռեժիսոր Նարիման Ալիևի կողմից։ Այն ցուցադրվել է 2019 թվականի Կաննի կինոփառատոնի Un Certain Regard բաժնում։ Այն ընտրվել է որպես ուկրաինական «Օսկար» 92-րդ մրցանակաբաշխության լավագույն միջազգային խաղարկային ֆիլմ անվանակարգում, սակայն այն չի առաջադրվել։

Սյուժե
------

Ղրիմի թաթարներ Մուստաֆան և նրա որդի Ալիմը բախվում են ռուս-ուկրաինական պատերազմի զոհ դարձած ավագ որդու՝ Նազիմի դին հավաքելուց հետո։ Ընտանիքի պատմությունը կառավարության տեղաշարժի հետ ստիպում է Մուստաֆային ուխտագնացության գնալ՝ սգելու և թաղելու Ղրիմի իսլամական ավանդույթներով։ Պատմությունը սկսվում է դիահերձարանից, այնուհետև Jeep Cherokee մակնիշօ մեքենայով Կիևից դեպի անկայուն Ղրիմի թերակղզի ճանապարհորդություն։ Քնի պակասից և դյուրագրգռությունից հետո Jeep-ը վնասվել է, երբ անիվն ընկնում է փոսը։ Մեքենան տանելով մոտակա ավտոխանութ՝ Ալիմը հանդիպում է մեխանիկի թոռնուհուն՝ երիտասարդ ուկրաինացի աղջկան, ով համոզում է նրան գնալ իր հետ դեպի գետ։ Հենց այս ընթացքում ճանապարհորդողները կորցնում են իրենց դրամապանակը՝ տեղացի մի խումբ տղաների հետ բախվելիս։ Ալիմը և Մուստաֆան ավելի են մտերմանում, երբ սովորում են պաշտպանել իրար և վերականգնել իրենց կորցրած ունեցվածքը։ Մուստաֆայի հիվանդությունը նույնպես բացահայտվում է՝ սրվում, երբ հայրն ու որդին հասնում են քեռի Վասյայի տուն։ Տունը գտնվում է ընտանիքի հայրենիքից՝ Ղրիմից, ոչ հեռու, և Մուստաֆան համոզում է հորեղբայր Վասյային, որ թույլ տա իրեն վերցնել թիավարով նավակ, որպեսզի ավարտեն նրանց ճանապարհորդության մնացած հատվածը։

Արձագանք
--------

*Collider* վեբ կայքը և *The Guardian-ը* ֆիլմը ներառել են ուկրաինական կինոյի լավագույն գործերի ցանկում։

Դերերում
--------

* Ախտեմ Սեյթաբլաևը Մուստաֆայի դերում
* Ռեմզի Բիլյալովը՝ Ալիմ

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  «The Screenings Guide 2019». 2019 թ․ մայիսի 9. Վերցված է 2019 թ․ մայիսի 9-ին.
2. ↑  «Cannes festival 2019: full list of films». *The Guardian*. Վերցված է 2019 թ․ ապրիլի 18-ին.
3. ↑  «Фільм "Додому" офіційно став претендентом на "Оскар" від України». *Ukrainian State Film Agency*. Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ օգոստոսի 23-ին. Վերցված է 2019 թ․ օգոստոսի 23-ին.
4. ↑  «Ukrainian film Homeward about annexed Crimea goes for Oscar». *Opinion UA*. Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ օգոստոսի 23-ին. Վերցված է 2019 թ․ օգոստոսի 23-ին.
5. ↑  Dalton, Stephen (2019 թ․ մայիսի 29). «'Homeward' ('Evge'): Film Review». *Variety*. Վերցված է 2019 թ․ օգոստոսի 30-ին.
6. ↑  Shomer, Jason (2022 թ․ մարտի 12). «Best of Ukrainian Cinema, Like 'Homeward' and 'Bitter Harvest'». *Collider* (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2022 թ․ սեպտեմբերի 11-ին.
7. ↑  Lodge, Guy (2022 թ․ մարտի 5). «Streaming: the best Ukrainian films past and present». *the Guardian* (անգլերեն). Վերցված է 2022 թ․ սեպտեմբերի 11-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Homeward(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
**Վիկտոր Վոուք** (անգլ.՝ Victor Wouk, ապրիլի 27, 1919(1919-04-27), Նյու Յորք, Նյու Յորք - մայիսի 19, 2005(2005-05-19), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի գիտնական, ինժեներ, էլեկտրոմոբիլի և հիբրիդային ավտոմոբիլների մշակող։

Կենսագրություն
--------------

Վիկտոր Վոուկը ծնվել է 1919 թվականի ապրիլի 27-ին, Նյու Յորքում, Մինսկից վտարանդիներ Աբրամ Իսաակի և Էսթեր Լևինի ընտանիքում։ Նրա եղբայրը գրող Հերման Վոուքն է։ 1939 թվականին Կոլումբիայի համալսարանում ստացել է բակալավրի աստիճան։ 1942 թվականին դարձել է Կալիֆոռնիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտի փիլիսոփայության դոկտոր։

1959 թվականին մասնակցել է Henney Kilowatt էլեկտրոմոբիլի ստեղծմանը։

1960-ական և 1970-ական թվականներին մշակել է էլեկտրոմոբիլների և հիբրիդային ավտոմեքենաների ուրվագիծը ավտոմոբիլային տրանսպորտի համար։ Նա վերասարքավորել է Buick Skylark ավտոմոբիլը` դնելով դրա վրա 20 կվ հզորությամբ էլեկտրական և ռոտորային RX-2 Mazda շարժիչները։ Նախատիպը թեստավորվել է Շրջակա միջավայրի պահպանման գործակալությունում։ Վառելիքի սպառումը նվազել է, սպառվել է ընդամենը 9 %-ը` համեմատած այդ ժամանակվա բենզինե ավտոմոբիլների հետ։

Այդ աշխատանքի համար ստացել է «Ամերիկյան էլեկտրոմոբիլների և հիբրիդային ավտոմոբիլների պապիկ» մականունը։

Վոուքն ակտիվորեն մասնակցել է էլեկտրոմոբիլների և հիբրիդային ավտոմոբիլների ստանդարտավորմանը. եղել է IEC TC69 and the ISO TC22 SC21 կոմիտեների անդամ։

Վիկտոր Վոուքը մահացել է 2005 թվականի մայիսի 19-ին, Նյու Յորքում, քաղցկեղից։

Նրա արխիվները պահպանվել են Կալիֆոռնիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  SNAC — 2010.
2. ↑  Lavietes, Stuart (2005 թ․ հունիսի 12). «Victor Wouk, 86, Dies; Built Early Hybrid Car». *The New York Times* (անգլերեն). Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 6-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Gary Flinn Victor «Wouk’s 1972 Buick Skylark prototype helped him become the godfather of the hybrid electric car»

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | WikiTree |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 000000003960817X · LCCN: n2008083053 · VIAF: 78259939 · WorldCat VIAF: 78259939 |

 |
**Պաուլս Ստրադինշի անվան բժշկության պատմության թանգարան** (լատիշ․՝ Paula Stradiņa Medicīnas vēstures muzejs), թանգարան Ռիգայում, բժշկության պատմության խոշորագույն թանգարաններից մեկը աշխարհում։ Ցուցադրություններում ներկայացված են բժշկության և դեղագործության զարգացման պատմությունը սկսած հնագույն ժամանակներից։ Առանձին բաժին է հատկացված Լատվիայի բժշկության պատմությանը։ Թանգարանը գտնվում է Ռիգայում, Անտոնիաս 1 հասցեում։

Շենքը կառուցվել է ռիգացի ճարտարապետ, ակադեմիկոս Հենրիխ Շելի նախագծով 1875 թվականին նեոռենեսանսի ոճով։ Թանգարանի կարիքների համար այն տրամադրվել է 1957 թվականին։

Թանգարանի պատմություն
---------------------

Թանգարանը հիմնադրվել է 1957 թվականի հոկտեմբերի 1-ին, այցելուների համար բացվել է 1961 թվականին։ Թանգարանի ստեղծման համար հիմք է հանդիսացել պրոֆեսոր Պաուլս Ստրադինշի (1896-1958) նվիրատվությունը։ Բժշկության պատմության թանգարանի ստեղծման գաղափարը պրոֆեսոր Ստրադինշի մոտ ի հայտ է եկել 20-րդ դարի 30-ական թվականներին, երբ նրա բժշկական ցուցանմուշների անձնական հավաքածուն գործընկերների շրջանում ճանաչում ձեռք բերեց։ Պրոֆեսոր Ստրադինշը համախոհների հետ միասին ստեղծում է ցուցադրական ձեռնարկների հավաքածու ուսանող բժիշկների և մասնագետների համար։ Սկզբում թանգարանի հավաքածուում ավելի հաճախ ներկայացվում էին վիրաբուժությունը և ուռուցքաբանությունը։

Թանգարանի դեղաբանության մասնաճյուղը ստեղծվել է պատմաբան Դավիս Բլյումենտալի և դեղագործ Յանիս Մայզիտի անձնական հավաքածուների հիման վրա։

Թանգարանի ցուցանմուշներ
-----------------------

Թանգարանում հաշվառված է ավելի քան 203 հազար ցուցանմուշ։ Թանգարանի հավաքածուն անընդհատ համալրվում է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Muzeju statistika 2018 (լատիշ.) // *Latvijas Atvērto datu portāls* — Latvijas Republikas Kultūras ministrija.
2. ↑  Встречается вариант написания — Музей истории медицины им. Паула Страдыньша
3. 1 2  «Сайт музея». Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ մայիսի 14-ին. Վերցված է 2019 թ․ մայիսի 14-ին.
4. ↑  «Музей истории медицины имени Паула Страдыня. Экспозиция». Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ մայիսի 14-ին. Վերցված է 2019 թ․ մայիսի 14-ին.

Գրականություն
-------------

* Рига: Энциклопедия = Enciklopēdija «Rīga» / Гл. ред. П. П. Еран. — 1-е изд.. — Рига: Главная редакция энциклопедий, 1989. — С. 489. — 880 с. — 60 000 экз. — ISBN 5-89960-002-0

Արտաքին հղումներ
----------------

* Анатомический музей
* Аптека-музей
* Образовательные программы музея
**Էլիզաբեթ Ամսդեն** (անգլ.՝ Elizabeth Amsden, մարտի 27, 1881(1881-03-27), Բոստոն, ԱՄՆ - հուլիսի 20, 1966(1966-07-20), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի օպերային երգչուհի (սոպրանո) և դերասանուհի։ Միջազգային օպերային կարիերա է արել 20-րդ դարի սկզբին։ 1923–1946 թվականներին հոլիվուդյան ֆիլմերում նկարահանվել Է փոքր և միջին դերերում։ Ընդհանուր առմամբ խաղացել է 35 դեր։

Կենսագրություն
--------------

Ամսդենը ծնվել է Մասաչուսեթսում՝ Բոստոնում, սակայն դպրոցական տարիներին նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Ռոդ Այլենդ նահանգի Պրովիդենս քաղաք, որտեղ նա ընդունվել է *Elmhurst School։* 1892 թվականին ընդունվել Է Բոստոնի միջազգային վոկալ դպրոց, որտեղ ուսանել է Ուիլյամ Ուիթնինի մոտ։ Ավելի ուշ մեկնել է Փարիզ, որտեղ ապրել է վեց տարի։ 1910 թվականին իր առաջին պրոֆեսիոնալ առաջնաելույթն է կատարել Լոնդոնում՝ «Քովենթ Գարդեն թագավորական թատրոնում»։ 1911 թվականին Նիսում և Բրյուսելում ելույթներից հետո դարձել է Բոստոնի օպերային խմբի անդամ, որտեղ նա մասնավորապես կատարել է «Աղջիկ արևմուտքից»–ում Մինիի դերը և գլխավոր դեր «Աիդա»–ում։ Նա նաև հանդես է եկել Կենտրոնական օպերային թատերախմբի հետ և հյուրախաղերի է մեկնել Միացյալ Նահանգներ՝ Սան Կառլո օպերային թատերախմբի հետ միասին։

Անձնական կյանք
--------------

Կանադացի բարիտոն Ջոզեֆոմ Ռոյերի հետ առաջին ամուսնությունն ավարտվել է ամուսնալուծությամբ։ Նրա երկրորդ ամուսնությունը *New York Post* թերթի երաժշտական քննադատ և մարզական լրագրող Չարլզ Պ. Սավիերի հետ շարունակվել է մինչև նրա մահը 1935 թվական։ Ավելի ուշ նա ամուսնացել է Գաբրիել Չամինադասի հետ, որի հետ ապրել է մինչև իր մահը՝ 1966 թվականը։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  «Crowd Warmly Greets "Aida" with Elizabeth Amsden in Title Role». *New York Times*. 1918 թ․ սեպտեմբերի 3. Վերցված է 2009 թ․ դեկտեմբերի 5-ին. «Signor Caruso and his American bride, in a right stage box under flags of the Allies, joined an eager audience that stood up and cheered at the Shubert Theatre last night while the orchestra of the San Carlo Opera company played ...»
2. ↑  Henry C. Lahee. *The Grand Opera Singers of Today*. Boston: L.C. Page and Company, 1912. — pp. 390—391.
3. ↑  «Mrs. G. Chaminadas». *The New York Times*. 1966 թ․ հուլիսի 21.
**Սեդրակ Գարեգինի Մովսիսյան**, հայ խորհրդային կենսաքիմիկոս, ՀՀ ԱԳԱ թղթակից անդամ (1977)։

Կենսագրություն
--------------

1956 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտի բուժական ֆակուլտետը, մինչև 1958 թվականը աշխատել է Ապարանի շրջանում որպես առողջապահության բաժնի վարիչ, 1958 թվականից՝ ՀԽՍՀ ԳԱ կենսաքիմիայի ինստիտուտում։ Եղել է նշված ինստիտուտի ամինաթթուների և նուկլեոտիդների լաբորա տորիայի վարիչ (1969 թվականից), տնօրենի տեղակալ գիտության գծով (1971 թվականից)։ Գիտական հետազոտությունները վերաբերում են օրգանիզմում (հատկապես նյարդային հյուսվածքում) ամինաթթուների փոխանակության հարցերին։ Հյուսվածքներում էներգետիկ Փոխանակության վերաբերյալ նրա աշխատանքների արդյունքներն ունեն գործնական կարևոր նշանակություն։ Մովսիսյանը եղել է նյարդաքիմիկոսների միջազգային ընկերության, ՀԽՍՀ կենսաքիմիկոսների ընկերության նախագահության անդամ։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեքստեր Վիքիդարանում

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Հայկական սովետական հանրագիտարան, հատոր 8 (հայ.) — հատոր 8. — էջ 43.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 8594 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 43)։*  |
**«Ապագա»** (ֆր.՝ Abaka), հայալեզու ընդհանուր թերթ, որը հիմնադրվել է Փարիզում 1920 թվականի նոյեմբերին և հրատարակվել մինչև 1950 թվականի օգոստոսի 19-ը։

Պատմական ակնարկ
---------------

«Ապագա» թերթը հիմնադրվել է 1920 թվականի նոյեմբերին և Ռամկավար ազատական կուսակցության մաս-աղբյուրն է Ֆրանսիայում։

Այն ներկայանում է չորս էջանոց թերթի տեսքով։ 1928 թվականից մինչև 1933 թվականի նոյեմբերը դրա հրատարակությունը եղել է եռշաբաթյա, ապա օրաթերթ է եղել մինչև 1936-ի մայիս։

«Ապագա» թերթը որոշ ժամանակ գլխավորել են Արշակ Չոպանյանը և Պետրոս Զարոյանը։

Թերթի կարևոր ներդրողներից էր Շահան Շահնուրը, որն այն որպես հարթակ օգտագործել է 1934-1939թվականներին և օգնել է հայկական Սփյուռքին ծանոթացնել Ֆրանս Վերֆելի աշխատանքին։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում «Ապագա» թերթի հրատարակումը դադարել է և վերսկսվել 1945 թվականի ապրիլի 12-ից։ Թերթը շարունակել է բաղկացած լինել չորս էջից, բայց վերջինը այն ժամանակ ֆրանսերեն էր՝ ներքին վերնագրով «Ապագա»։

Թերթը դադարել է հրատարակվել 1950 թվականի օգոստոսի 19-ից՝ 262-րդ համարով։

Ծանոթագրություներ
-----------------

1. ↑  «Abaka [Texte imprimé] : Journal arménien quotidien». *catalogue.bnf.fr* (ֆրանսերեն).
2. ↑  Krikor Beledian, էջ 31
3. ↑  «Abaka [Texte imprimé] : Journal arménien quotidien». *catalogue.bnf.fr* (ֆրանսերեն).
4. ↑  Claire Mouradian, էջ 40
5. ↑  Krikor Beledian, էջ 444
6. ↑  Krikor Beledian, էջ 123
7. ↑  «Apagay [Texte imprimé]». *catalogue.bnf.fr* (ֆրանսերեն).
8. ↑  «Apagay [Texte imprimé]». *catalogue.bnf.fr* (ֆրանսերեն).
**Կարլ Լեանդեր Իկոնեն** (ֆիններեն՝ Karl Leander Ikonen, հոկտեմբերի 14, 1860(1860-10-14), Joroinen, Հարավային Սավո, Ֆինլանդիա - ապրիլի 27, 1918(1918-04-27), Վիբորգ, Ֆինլանդիա), Ֆինն մանկավարժ և հասարակական գործիչ, ճարտարապետ, էկլեկտիկական ուղղության ներկայացուցիչ։

Կենսագրություն
--------------

Լեանդեր Իկոնենը ծնվել է փոստատարի ընտանիքում։ Սովորել է Կուոպիոյի ռեալական ուսումնարանում, 1883 թվականից աշխատել է որպես ճարտարապետ։ 1886-1898 թվականներին դասավանդել է Կուոպիոսկի արդյունաբերական ուսումնարանում։ Ամուսնանալով վիբորգցի գործարար Անդրեաս Վիկլունդի դստեր հետ, տեղափոխվել է Վիբորգ, որտեղ 1898-1918 թվականներին զբաղեցրել է Վիբորգի արդյունաբերական ուսումնարանի ռեկտորի պաշտոնը։ Նախագծել է տարբեր նշանակության շենքեր, այդ թվում՝ դպրոցներ, ձեռնարկություններ, բնակելի շենքեր։ Իկոնենը ճարտարապետական և մանկավարժական աշխատանքը համատեղել է Վիկլունդի շինարարական ձեռնարկություններում ձեռնարկատիրական գործունեության, ինչպես նաև լրագրողական աշխատանքի հետ (1896–1898 թվականներին եղել է «Savo-Karjala» թերթի խմբագրի տեղակալ, իսկ 1899-1900 թվականներին «Wiipuri» թերթի գլխավոր խմբագիր)։

Ակտիվ մասնակցություն է ունեցել քաղաքական և հասարակական գործունեությանը։ Ֆիննական կուսակցությունից ընտրվել է Ֆինլանդիայի Սեյմի պատգամավոր, աշխատել է Վիբորգի քաղաքային խորհրդում և գանձապետական պալատում, ղեկավարել է 1917 թվականին ստեղծված Կարելական քաղաքացիական միությունը։ 1918 թվականին՝ քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ, ձերբակալվել է Ֆինլանդիայի կարմիրգվարդիականների կողմից և գնդակահարվել Վիբորգի նահանգային բանտում։

Ճարտարապետի դուստրը՝ Էլլի Ինկերի Իկոնենը, ամուսնացել է ֆինն զորավար Աարնե Սիհվոյի հետ, որդին՝ Լաուրի Իկոնենը, կոմպոզիտոր է։

Կառույցներ
----------

* Բնակելի տուն (Վիբորգ, 1891)Բնակելի տուն (Վիբորգ, 1891)
* Նախկին ռուսական տարրական ուսումնարան (Վիբորգ, 1896)Նախկին ռուսական տարրական ուսումնարան (Վիբորգ, 1896)
* Նախկին ֆիննական համատեղ ուսումնարան (Վիբորգ, 1903)Նախկին ֆիննական համատեղ ուսումնարան (Վիբորգ, 1903)

Գրականություն
-------------

* *Неувонен П. Пёюхья Т. Мустонен Т.* Выборг. Архитектурный путеводитель / Пер. Л. Кудрявцевой. — 2-е изд. — Выборг: «СН», 2008. — 160 с. — ISBN 5-900096-06-8

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  Riksdagen - riksdagsledamöter
2. ↑  «Krigsdöda i Finland 1914-22». Արխիվացված է օրիգինալից 2007 թ․ դեկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2021 թ․ սեպտեմբերի 22-ին.

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Լեանդեր Իկոնեն** կատեգորիայում։ |