recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**53-րդ հյուսիսային զուգահեռականը** Երկրի կենտրոնով և հասարակածի վրայի համապատասխան կետերի հետ 53°-ի անկյուն կազմող կետերից կազմված շրջագիծն է։   

Անցնում է Հյուսիսային Ամերիկայով, Ատլանտյան օվկիանոսով, Եվրոպայով, Ասիայով, և Խաղաղ օվկիանոսով։

Ցերեկվա տևողությունը
--------------------

Երկրի վրա գտնվող այս լայնության կետերից նայելիս արևը հորիզոնից վերև է գտնվում 16 ժամ 56 րոպե՝ ամառային և 7 ժամ 34 րոպե՝ ձմեռային արևադարձերի ժամանակ։

Բնութագրական տվյալներ
---------------------

Հեռավորությունը հյուսիսային բևեռից 4127 կմ է, հասարակածից` 5875 կմ։  

Երկարությունը 24169 կմ է, որը կազմում է հասարակածի երկարության 60.3%-ը։

Սահմաններ
---------

Կանադայում համընկնում է Նյուֆաունդլենդ և Լաբրադորը Քվեբեքից բաժանող սահմանի մի մասի հետ։

Աշխարհի շուրջ
-------------

Ամսաթվի սահմանից սկսած արևելք`

|  |  |
| --- | --- |
|  | Խաղաղ օվկիանոս |
|  | Ամերիկայի Միացյալ ՆահանգներՄիացյալ Նահանգներ* Ալյասկա
 |
|  | Խաղաղ օվկիանոս |
|  | ԿանադաԿանադա |
|  | Ատլանտյան օվկիանոս |
|  | ԻռլանդիաԻրլանդիա |
|  | Իռլանդական ծով |
|  | Միացյալ ԹագավորությունՄիացյալ Թագավորություն* ԱնգլիաԱնգլիա
* ՈւելսՈւելս
 |
|  | Հյուսիսային ծով |
|  | ՆիդերլանդներՆիդերլանդներ |
|  | ԳերմանիաԳերմանիա |
|  | ԼեհաստանԼեհաստան |
|  | ԲելառուսԲելառուս |
|  | ՌուսաստանՌուսաստան |
|  | ՂազախստանՂազախստան |
|  | ՌուսաստանՌուսաստան* Հատելով Բայկալ լիճը
 |
|  | Չինաստանի Ժողովրդական ՀանրապետությունՉինաստան |
|  | ՌուսաստանՌուսաստան* Կամչատկա թ-կղ.
* Սախալին կղ.
 |
|  | Խաղաղ օվկիանոս |

Տե'ս նաև`
---------

* 52-րդ հյուսիսային զուգահեռական
* 54-րդ հյուսիսային զուգահեռական
* 53-րդ հարավային զուգահեռական

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2019 թ․ հոկտեմբերի 12-ին. Retrieved 2014 թ․ նոյեմբերի 6.
Դպրոցի ընդհանուր տեսքը Վոդինա պողոտայից, Ստամբուլ
**Ֆեների հունական ուղղափառ դպրոց** կամ **Ֆեների հռոմեական ուղղափառ լիցեյ** (թուրքերեն՝ Özel Fener Rum Lisesi), հայտնի է նաև հունական **Ազգի մեծ դպրոց** (հուն․՝ Μεγάλη του Γένους Σχολή, *Megáli toú Genous Scholí*) անվամբ, Ստամբուլի գործող ամենահին և ամենահեղինակավոր հունական ուղղափառ դպրոցը։ Դպրոցը, ինչպես Թուրքիայի ազգային մյուս փոքրամասնությունների դպրոցները, աշխարհիկ է։

Պատմություն
-----------

Դպրոցը հիմնադրվել է 1454 թվականին Կոստանդնուպոլսի պատրիարք Գենադիոս Սկոլարիուսի կողմից, ով սալոնիկցի Մատեոս Կամարիոտիսին նշանակել է առաջին տնօրեն։ Դպրոց հիմնականում հաճախել են Օսմանյան կայսրության հույն հայտնի ազնվականների և ուղղափառ ընտանիքների երեխաները։ Դպրոցի շրջանավարտներ են եղել օսմանյան մի շարք նախարարներ, ինչպես նաև Վալախիայի և Մոլդովական իշխանության արքայազները, ովքեր նշանակվում էին օսմանյան սուլթանների կողմից։ Դպրոցի շրջանավարտ է եղել նաև Դիմիտրիե Կանտեմիրը։

Դպրոցի ներկայիս շենքը տեղակայված է Սուրբ Գևորգ եկեղեցու հարևանությամբ, որը գտնվում է Ստամբուլի Ֆեներ թաղամասում (հունարեն Ֆանար)։ Այստեղ է տեղակայված նաև Կոստանդնուպոլսի տիեզերական պատրիարքությունը։ Տեղաբնակների շրջանում տարածված է նաև «Կարմիր ամրոց» և «Կարմիր դպրոց» անվանումները։

Շենքի դիզայնավորումն իրականացրել է օսմանյան հույն ճարտարապետ Կոնստանտինոս Դիմադիսը։ Շենքի ներկայիս տարբերակը կառուցվել է 1881-1883 թվականներին և հանդիսանում է տարբեր ոճերի էկլեկտիկ խառնուրդ։ Շենքի կառուցման համար ծախսվել է 17,210 օսմանյան ոսկի, որը, ժամանակի համար, մեծ գումար էր։ Գումարը տրամադրել է Գիորգիոս Զարիֆիսը, ով հունական ծագմամբ հայտնի հույն բանկիր և ֆինանսիստ էր և հանդիսանում էր Ստամբուլի ռումական համայնքի անդամ։ Բացի իր կրթական նշանակությունից՝ կառույցը համարվել է նաև Եվրոպայի ամենախոշոր հինգերորդ ամրոցը։ Պատճառն իր ամրոցանման տեսքն էր։ Շենքի խոշոր գմբեթը օգտագործվում է որպես աստղադիտարան՝ աստղագիտության դասերի համար։ Այնտեղ առկա է հին խոշոր հեռադիտակ։
Այսօր դպրոցը, որն իր մեծությամբ երկրորդն է Զոգրաֆեյոն դպրոցից հետո, ունի 6 թուրք ուսուցիչ, այն դեպքում, երբ մնացած 15-ը հույներ են։ Դպրոցը, ինչպես ազգային մյուս փոքրամասնությունների դպրոցները, կրթական գործընթացը կազմակերպում է թուրքական ծրագրերով՝ այնտեղ հավելելով հունարեն, հույն գրականություն և կրոն առարկաները։

Տես նաև
-------

* Ֆեներ
* Հույները Թուրքիայում
* Զողրաֆյոն դպրոց
* Ստամբուլի դպրոցների ցանկ
* Օսմանյան հույներ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Clogg (1998), fig. 15.
2. ↑  "özel Fener Rum Lisesi Web Site" (in Turkish). Արխիվացված է the original 2011 թ․ հունիսի 30-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)

Աղբյուրներ
----------

* Clogg, Richard (1998). *Storia della Grecia moderna* (in Italian) (2 ed.). Milan: Bompiani.`{{cite book}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)

Արտաքին հղումներ
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Ֆեների հունական ուղղափառ դպրոց Վիքիպահեստում |

* Պաշտոնական կայք էջ
**60-րդ հյուսիսային զուգահեռականը** Երկրի կենտրոնով և հասարակածի վրայի համապատասխան կետերի հետ 60°-ի անկյուն կազմող կետերից կազմված շրջագիծն է։   

Անցնում է Հյուսիսային Ամերիկայով, Ատլանտյան օվկիանոսով, Եվրոպայով, և Ասիայով։  

Երկրի վրա գտնվող այս լայնության կետերից նայելիս արևը հորիզոնից վերև է գտնվում 18 ժամ 52 րոպե՝ ամառային և 5 ժամ 52 րոպե՝ ձմեռային արևադարձերի ժամանակ։  
 Հորիզոնից Արեգակի բարձրությունը հունիսի 21-ին կազմում է 53․83°, դեկտեմբերի 21-ին՝ 6․17°
Հեռավորությունը հյուսիսային բևեռից 3348 կմ է, հասարակածից` 6654։   

Երկարությունը 20 088 կմ է, որը կազմում է հասարակածի երկարության կեսը։

Աշխարհի շուրջ
-------------

Սկսած ամսաթվի սահմանից դեպի արևելք

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Բերինգի ծով** |
|  | Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ**Միացյալ Նահանգներ*** Ալյասկա
 |
|  | Կանադա**Կանադա*** Նյուֆաունդլենդ և Լաբրադոր
* ՔվեբեքՔվեբեք
 |
|  | **Ատլանտյան օվկիանոս** |
|  | Գրենլադիա (վարչական միավոր)**Գրենլանդիա** |
|  | **Ատլանտյան օվկիանոս** |
|  | Միացյալ Թագավորություն**Միացյալ Թագավորություն*** ՇոտլանդիաՇոտլանդիա
 |
|  | **Հյուսիսային ծով** |
|  | Նորվեգիա**Նորվեգիա** |
|  | **Բալթիկ ծով** |
|  | Ալանդյան կղզիներ**Ալանդյան կղզիներ** |
|  | **Բալթիկ ծով** |
|  | Ֆինլանդիա**Ֆինլանդիա** |
|  | **Բալթիկ ծով** |
|  | Ռուսաստան**Ռուսաստան*** Լադոգա լիճ
* Սանկտ Պետերբուրգ
* Կամչատկա թ-կղ․
 |
|  | **Բերինգի ծով** |

Տե'ս նաև`
---------

* 59-րդ հյուսիսային զուգահեռական
* 61-րդ հյուսիսային զուգահեռական
* 60-րդ հարավային զուգահեռական

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2019 թ․ հոկտեմբերի 12-ին. Retrieved 2014 թ․ նոյեմբերի 8.
**62-րդ հյուսիսային զուգահեռականը** Երկրի կենտրոնով և հասարակածի վրայի համապատասխան կետերի հետ 62°-ի անկյուն կազմող կետերից կազմված շրջագիծն է։   

Անցնում է Հյուսիսային Ամերիկայով, Ատլանտյան օվկիանոսով, Եվրոպայով, և Ասիայով։  

Երկրի վրա գտնվող այս լայնության կետերից նայելիս արևը հորիզոնից վերև է գտնվում 19 ժամ 45 րոպե՝ ամառային և 5 ժամ 09 րոպե՝ ձմեռային արևադարձերի ժամանակ։  
 
Հեռավորությունը հյուսիսային բևեռից 3125 կմ է։   

Երկարությունը 18 863 կմ է, որը կազմում է հասարակածի երկարության 47․1%-ը։

Աշխարհի շուրջ
-------------

Սկսած ամսաթվի սահմանից դեպի արևելք

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Բերինգի ծով** |
|  | Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ**Միացյալ Նահանգներ*** Ալյասկա
 |
|  | Կանադա**Կանադա*** Ստրուկների մեծ լիճ
 |
|  | **Հադսոնի նեղուց** |
|  | **Դեյվիսի նեղուց** |
|  | Գրենլադիա (վարչական միավոր)**Գրենլանդիա** |
|  | **Ատլանտյան օվկիանոս** |
|  | Ֆարերյան կղզիներ**Ֆարերյան կղզիներ** |
|  | **Ատլանտյան օվկիանոս** |
|  | Նորվեգիա**Նորվեգիա** |
|  | Շվեդիա**Շվեդիա** |
|  | **Բալթիկ ծով** |
|  | Ֆինլանդիա**Ֆինլանդիա** |
|  | Ռուսաստան**Ռուսաստան*** Լադոգա լիճ
 |
|  | **Բերինգի ծով** |

Տե'ս նաև`
---------

* 61-րդ հյուսիսային զուգահեռական
* 63-րդ հյուսիսային զուգահեռական
* 62-րդ հարավային զուգահեռական

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2019 թ․ հոկտեմբերի 12-ին. Retrieved 2014 թ․ նոյեմբերի 8.
**ChocoPie** (Բառացիորեն «շոկոլադե տորթ»), ապրանքային նշան այլուրից խմորեղեն, որը բաղկացած է երկու շերտանի հրուշակեղենից, մարշմալովից և պատված է շոկոլադե փայլով։ Կոչվում է «ChocoPie», հիմնադրվել է հարավկորեական Օրիոն Կորպ ընկերության կողմից, ավելի ուշ զրկվել է ապրանքանիշի կարգավիճակից ։ Այս խմորեղենը տրվում են Հարավային Կորեայի զինվորներին առաջին շաբաթվա հիմնարար ուսուցման համար։ 

ChocoPie

Պատմություն
-----------

1929 թվականին «Chatanooga» գործարանը սկսում է թխել Moon Pie կոչվող բուլկի Թենեսի Չատտանուգա քաղաքում։
1958 թվականին հացաբուլկեղենի բաղադրատոմսը վաճառվել է ճապոնական Morinaga ընկերությանը։ 1974 թվականին Հարավային Կորեայի Orion Corp ընկերությունը սկսեց արտադրել նմանատիպ քաղցրավենիք, որը կոչվեց Orion ChocoPie։

Արտահանում
----------

Orion Corp ընկերությունը ակտիվորեն արտահանում է ChocoPie-ն արտասահմանյան շուկաներում։ 1999 թվականին «Choco Pie»-յի արտահանությունը սկսեց կորցնել ապրանքանիշի կարգավիճակը ։ ChocoPie-ն լայնորեն տարածված է Հյուսիսային Կորեայում, որը մտնում է ապօրինի սև շուկայի մեջ։ Կառավարությունը ձգտում է սահմանափակել քաղցրավենիքի շրջանառությունը ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Chocopie
2. ↑  Orion Choco Pie
3. ↑  Про Moon Pie
4. ↑  "History of Angel Pie". Արխիվացված է the original 2012 թ․ հունվարի 21-ին. Retrieved 2014 թ․ նոյեմբերի 28.
5. ↑  Kelly, Tim (2006 թ․ փետրվարի 27). "Cookie Monster". Forbes.com LLC. Արխիվացված է the original 2011 թ․ հուլիսի 11-ին. Retrieved 2012 թ․ մարտի 17.
6. ↑  PIIE

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ապրանքի էջը ռուսական կայքում Archived 2012-01-16 at the Wayback Machine.
* Donald Kirk (2009 թ․ մայիսի 21). "Pyongyang chokes on sweet capitalism". Asia Times Online. Արխիվացված է the original 2015 թ․ փետրվարի 6-ին. Retrieved 2009 թ․ դեկտեմբերի 30–ին.
* "Choco Pie Rules Black Market in N.Korea". Chosun Ilbo. 2010 թ․ հունվարի 12. Retrieved 2010 թ․ հունվարի 15.
* Институт мировой экономики Петерсона. "Project Choco Pie". Արխիվացված է the original 2014 թ․ մարտի 30-ին. Retrieved 2014 թ․ նոյեմբերի 28.
* ""Choco Pie" is a "Common Noun"".
**Նվեր Լյուդվիգի Մնացականյան** (մարտի 29, 1957(1957-03-29), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ լրագրող և մեկնաբան։ Աշխատել է Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերության «Առաջին» լրատվական ծառայությունում։

Կենսագրություն
--------------

1980 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետը։

1993-1998 թվականներին եղել է «Շիրակ» հեռուստաընկերության (Գյումրի) գլխավոր խմբագիր, վարել է «Կադրում և կադրից դուրս», «Հայացք հյուսիսից» հեղինակային հաղորդումները։ 1996-1998 թվականներին՝ «Շիրակի համայնապատկեր» վերլուծական հաղորդաշարի վարող (Հայաստանի ազգային հեռուստատեսություն)։ 1998-2011 թվականներին աշխատել է «Շանթ» հեռուստաընկերությունում որպես լրագրող և մեկնաբան, վարել է «Հորիզոն» լրատվական ծրագրի հիմնական թողարկումը։ Եղել է «Հեռանկար», «Հայկական աշխարհ» հեղինակային հաղորդումների վարող։ 2011-2016 թվականներին Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերության «Առաջին լրատվական» ծառայության հիմնական թողարկման հաղորդավարներից էր, նաև վարում էր հեղինակային «Հարցազրույց» ամենօրյա հաղորդաշարը։ 2018 թվականից աշխատում է www.1in.am լրատվական կայքում։

1999 թվականին մասնակցել է ՀՀ Ազգային ժողովի ընտրություններին։

### Միջադեպ

2009 թվականի մայիսի 7-ի ժամը 00:02-ին իր ավտոտնակի դիմաց ծեծի է ենթարկվել, որը նրա կարծիքով կապված է իր լրագրողական գործունեության հետ։ Իսկ ըստ ՀՀ ոստիկանապետ Ալիկ Սարգսյանի հետազոտության՝ միջադեպը եղել է թյուրիմացության հետևանք. Նվեր Մնացականյանին բռնության ենթարկողը նրան շփոթել է մեկ այլ անձի հետ[*փա՞ստ*]:

Պարգևներ և մրցանակներ
---------------------

* 2003 թվականին երկու անվանակարգերում ստացել է «Հեռանէ» մրցանակ։
* 2009 թվականի մայիսի 26-ին շնորհվել է Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր լրագրողի պատվավոր կոչում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Նվեր Մնացականյան. «Հարցազրույց» հաղորդման հեղինակ և վարող". Արխիվացված է the original 2015 թ․ մայիսի 13-ին. Retrieved 2014 թ․ դեկտեմբերի 16.
2. ↑  "Հանկարծ պտտվեցին և սկսեցին խփել". Retrieved 2009 թ․ սեպտեմբերի 23–ին.
3. ↑  "Նվեր Մնացականյանին աղջկա հարցով են ծեծել, պատահաբար". Retrieved 2009 թ․ սեպտեմբերի 23–ին.
4. ↑  Հայաստանի Հանրապետության պատվավոր կոչումներ շնորհելու մասին

Աղբյուրներ
----------

* Նվեր Մնացականյան. «Հարցազրույց» հաղորդման հեղինակ և վարող Archived 2015-05-13 at the Wayback Machine.
* Կենսագրությունը avproduction.am կայքում(չաշխատող հղում)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Ղանդիլյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Արթուր Մամիկոնի Ղանդիլյան** (դեկտեմբերի 21, 1965(1965-12-21), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), «Ցայգ» հեռուստաընկերության հիմնադիր և սեփականատեր, «Շիրակ» հանրային հեռուստառադիոընկերության գործադիր տնօրեն, մասնագիտությամբ՝ ինժեներ։ Գյումրու նկարիչների միության պատվավոր անդամ։

Գործունեություն
---------------

1988 թվականի երկրաշարժից հետո, Արմեն Անտոնյանի և Արթուր Եզեկյանի օգնությամբ ստեղծեց Ցայգ մարզային հեռուստաընկերությունը։ 1991 թվականի հունվարի 3-ին Գյումրիում գրանցվեց Ցայգ ՀԸ-ը։ Սկզբնական շրջանում հեռուստաընկերությունը վարձակալեց մեկ աշխատասենյակ, մեկ սիրողական տեսախցիկ, ձեռք բերեց երկու տեսամագնիտոֆոն, որից հետո կատարվեցին եթերի նախապատրաստական աշխատանքները։ 1992 թվականին «Ցայգ»-ը ձեռք է բերում անկախ լրատվականի կարգավիճակ և ստանում 8 ժամ եթերի տևողության հնարավորություն հանդիսանալով առաջին մասնավոր հեռուստաալիքը Հայաստանում։

Պարգևներ
--------

Մովսես Խորենացու մեդալ, 2017։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Պատմությունը պաշտոնական կայքում». Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ սեպտեմբերի 21-ին. Վերցված է 2018 թ․ հոկտեմբերի 6-ին.
2. ↑  «ՀՀ Նախագահի հրամանագրերը - Փաստաթղթեր - Հայաստանի Հանրապետության Նախագահ». *նախագահ.հայ*. Վերցված է 2018 թ․ հունվարի 7-ին.
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Ղանդիլյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Գառնիկ Կարապետի Ղանդիլյան**  (օգոստոսի 23, 2001, Գյումրի - նոյեմբերի 10, 2020, Կարմիր շուկա, Արցախի պաշտպանության բանակի զինծառայող։

Կենսագրություն
--------------

### Կյանք և ուսում

Ծնվել է 2001 թվականի օգոստոսի 23-ին Գյումրիում՝ Կարապետ և Հռիփսիմե Ղանդիլյանների ընտանիքում։ Ունի կրտսեր քույր և եղբայր՝ Քնարիկ և Վարդան Ղանդիլյանները։

2008 թվականից սովորել է Գյումրու 38 հիմնական դպրոցում, 2015 թվականին տեղափոխվել է Գյումրու օլիմպիական հերթափոխի պետական մարզական քոլեջ՝ որտեղ նաև հաճախել է ձյուդոյի։ Ունի 7 մեդալ, և բազմաթիվ պատվոգրեր։

### Զինվորական ծառայություն

Գառնիկ Ղանդիլյանը պարտադիր ժամկետային զինծառայության է անցել 2019 թվականի ձմեռային զորակոչով Գյումրու Զինկոմիսարիատից։ 2019 թվական դեկտեմբերի 16-ին զորակոչվել է բանակ։ Ծառայում էր Արցախում։

### Արցախյան պատերազմ

2020 թվականի Սեպտեմբերի 27-ի վաղ առավոտյան, Ադրբեջանի Հանրապետությունը լայնամասշտաբ հարձակում է գործել արցախա-ադրբեջանական հակամարտ զորքերի շփման գծի ամբողջ երկայնքով։ 44օր շարունակ Գառնիկը համառ մարտեր է մղել թշնամու հետ։ Վարորդ էր՝ պատերազմի ողջ ընթացքում ապահովել է անհրաժեշտ բոլոր պարագաներով՝ սնունդով, հագուստով, զինամթերքով, վիրավորներին տեղափոխել հիվանդանոցներ։ Անմահացել է 2020 թվականի նոյմբերի 10-ին, հրադադարի ընդունումից ժամեր հետո։

### Հուղարկավորություն

2020 թվականի Նոյեմբերի 13-ին տեղի է ունեցել Գառնիկ Ղանդիլյանի հուղարկավորությունը, զինվորական կարգով, Հերոսին հողին են հանձնել Շիրակի զինվորական պանթեոնում։

### Պարգևներ և հիշատակում

2021 թվականի փետրվարի 15-ին, Գառնիկ Ղանդիլյանը՝ հակառակորդի սանձազերծած լայնածավալ ռազմական գործողությունների ընթացքում Արցախի Հանրապետության պետական սահմանները պաշտպանելիս ցուցաբերած արիության ու խիզախության համար՝ հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական ծառայություն» մեդալով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  . `{{cite web}}`: Missing or empty `|title=` (օգնություն)
2. ↑  . Արխիվացված է օրիգինալից 2021 թ․ ապրիլի 10-ին. Վերցված է 2021 թ․ մարտի 19-ին. `{{cite web}}`: Missing or empty `|title=` (օգնություն)
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դրակուլա (այլ կիրառումներ)

**Դրակուլա։ Մեռած և գոհ** (անգլ.՝ *Dracula: Dead and Loving It*), ռեժիսոր Մել Բրուքսի կինոկատակերգությունը, որը Բրեմ Սթոքերի «Դրակուլա» վեպի նմանակումն է։ Գլխավոր դերում Լեսլի Նիլսենն է։

Սյուժե
------

Ռենֆիլդը ուղևորվում է Տրանսիլվանիա՝ կոմս Դրակուլայի մոտ, ով հիպնոսով նրան դարձնում է իր ստրուկը, ինչից հետո հեռանում է Տրանսիլվանիայից և գնում Կարֆաքս աբբայություն։

Նրա առաջին զոհը դառնում Լյուսին։ Դրակուլան նրա մոտ է գնում երկու անգամ։ Առաջին անգամ կոմսը ներս է մտնում լուսամուտից՝ չղջիկի տեսքով։ Աղջիկը կորցնում է արյան կեսը և չի կարողանում տեղից վեր կենալ։ Հետո պրոֆեսոր Վան Հելսինգի խորհրդով նրան տեղափոխում են ուրիշ սենյակ և այն պատում սխտորով։ Դրակուլան բաց է թողնում Ռենֆիլդին և պատվիրում է հավաքել սխտորը, բայց նա մատնում է իրեն։ Արդյունքում, Դրակուլան ինքն է հիպնոսի միջոցով ստիպում աղջկան դուրս գալ և սպանում է նրան։ Նույնը նա ցանկանում է անել Մինայի հետ։ Այդ ընթացքում Լյուսին վերակենդանանում է և սկսում է վամպիրի կյանքով ապրել։ Բարեբախտաբար պրոֆեսորը Հարկերի հետ սպանում են նրան։ Հենց այդ գիշեր Դրակուլան իրագործում է իր նենգ ծրագիրը։ Երկար և տանջալից վերլուծությունից հետո կոմսը առևանգում է Մինային, ինչից հետո կծում է նրան։ Առավոտյան Վան Հելսինգը հայտնաբերում է Մինայի վզի խայթոցի տեղերը։

Պրոֆեսորը խորհուրդ է տալիս պարահանդես կազմակերպել։ Պարահանդեսի ժամանակ հանկարծ բացում են հայելիները և հասկանում, որ Դրակիլան վամպիր է։ Կոմսը Մինայի հետ փախչում է լքված մատուռ։ Ռենֆիլդը նրան անզգուշությամբ անվանում է «տիրակալ»։ Անհամոզիչ սուտը չի հաջողվում և նա բանտ է ընկնում։ Նրան բաց են թողնում, Ռենֆիլդը առանց հետ նայելու վազում է դեպի մատուռ։ Դրակուլան խեղդում է նրան և հեռանում։ Ստյուարդը, Հարկերը և Վան Հելսինգը հասնում են։ Սկսվում է մի փոքրիկ կռիվ, որում կոմսը համարյա հաղթում է մարդկանց։ Հանկարծ սկսվում է արևածագը, պրոֆեսորը բացում է լուսամուտը և ստիպում վամպիրին թաքնվել։ Հետո Ռենֆիլդը բացում է տանիքի դիտանցքը, փորձելով փրկել «տիրոջը», սպանում է։ Ավելի ուշ նա հավաքում է մոխիրը և դրա վրա ժպտացող երես նկարում։

Դերերում
--------

* Լեսլի Նիլսեն — *կոմս Դրակուլա*
* Փիթեր ՄաքՆիկոլ — *Թոմաս Ռենֆիլդ*
* Սթիվեն Վեբեր — *Ջոնաթան Հարկեր*
* Էմի Յասբեկ — *Մինա*
* Մել Բրուքս — *պրոֆեսոր Աբրահամ Վան Հելսինգ*
* Լիզեթ Էնտոնի — *Լյուսի*
* Հարվի Կորման — *բժիշկ Ջեք Ստյուարդ*
* Մարկ Բլենկֆիլդ — *Մարտին*
* Մեգան Կավանա — *Էսսի*
* Գրեգ Բինկլի — *Վուդբրիջ*
* Քլայվ Ռեվիլ — *Сайкс*
* Էցիո Գրեջո — *Վարորդ*
* Չառլի Կալաս — *զսպաշապիկով մարդ*
* Էնն Բանկրոֆտ — *մադամ Ուսպենսկայա, գնչու*
* Դեվիդ Դելուիզ — *ինտերն*
* Ջենիֆեր Կրիստալ Ֆոլի — *բուժքույր*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. 1 2 3 4
3. 1 2
4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
5. 1 2 3 4 5 6 7  ČSFD (չեխերեն) — 2001.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · Box Office Mojo · ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database · Rotten Tomatoes · AFI լիամետրաժ ֆիլմերի կատալոգ |

 |
**Ռուզան Վիթ Մեսրոպյան** (մարտի 25, 1973(1973-03-25), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասանուհի։

Կենսագրություն
--------------

1990-1994 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի կինոյի և թատրոնի դերասանի ֆակուլտետում։ 1992-1994 թվականներին աշխատել է Երևանի Պատանի հանդիսատեսի թատրոնում, որտեղ խաղացել է Ա. Վոլոդինի «Մողեսը», Է. դե Ֆիլիպոյի «Ծննդյան տոները սինյոր Կուպելոյի տանը», Ռոզովի «Երջանկություն որոնելիս» ներկայացումներում։ 1994-1995 թվականներին աշխատել է Երևանի Համազգային թատրոնում, որտեղ խաղացել է «Անբան Հուռի», «Օսկար», «Լիր Արքա» և այլ ներկայացումներում։ 1995-1996 թվականներին աշխատել է Երևանի Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնում, եղել է «Էքսպրես լուսանկար» ցուցահանդես-մրցույթ հաղորդաշարի հաղորդավարը։ 1995-1996 թվականներին մասնակցել է Մոսկվայի հետ համատեղ «Ավե Մարիա» դասական պարային շոու-ներկայացմանը (խորեոգրաֆ՝ Նորայր Մեհրաբյան, բեմադրիչ՝ Վահե Շահվերդյան)։

Ներկայացումներ, դերեր
---------------------

1996 թվականին նկարահանվել է Փարիզում` Հիներ Սալեմի «Անցնող Երազներ» ֆրանսիական ֆիլմում (Ժաքի Ներսեսյանի, Օլիվյե Սիտրուկի, Անեմոնի, Պատրիկ Բուշիտեյի մասնակցությամբ), գլխավոր՝ Զառայի դերում։ 1997 թվականին հանդես է եկել Լայզա Մինելիին նվիրված շոու-ծրագրում, «Կաբարե տրիո» խմբում՝ որպես պարուհի՝ Բոբ Ֆոսսին։ 1998 թվականին Սունդուկյանի անվան թատրոնում հանդես է եկել «Մերժվածը» ներկայացման գլխավոր հերոսուհու դերով։ Նույն թվականին Փարիզում նկարահանվել է «Մենություն» ֆիլմում Լիլիի դերում (Իվան Ֆրանեկի, Հաննա Շիգուլայի մասնակցությամբ), եղել է այս ֆիլմի զգեստների գլխավոր նկարչուհին։ 2004 թվականին հանդես է եկել «Լիմոնի օղի» ֆրանսիական ֆիլմում՝ Զինեյի դերում և եղել է ֆիլմի զգեստների գլխավոր նկարչուհին։ 2006 թվականին խաղացել է Վիգեն Չալդրանյանի «Քրմուհին» ֆիլմում՝ գլխավոր դերում, Գայանե Գասպարյանի «Լռության նախերգանք» ֆիլմում։ 2012 թվականին գրել է «Հարճը» գեղարվեստական ֆիլմի սցենարը՝ ուղղված մարմնավաճառության դեմ, դրամատուրգ Վ. Թումասյանի համագործակցությամբ։

### Ֆիլմեր

* «Տեր, ողորմյա»
* «Լռության նախերգանք»
* «Լիմոնի օղի»
* «Մենություն»
* «Քրմուհին»
* «Վոդկա լիմոն»
* «Խենթ հրեշտակը»
* «Սուպեր մամա 2»

### Հեռուստասերիալներ

* «Հատուկ բաժին»
* «Օտարը»
* «Հոսանքին հակառակ»
* «Նռան հատիկ»
* «Ժիրայր Գլենց»
* «Պատվից առավել»
* «Հերոսական նովելներ»
* «Ծաղիկներ ձյան տակ»
* «Երեսուն արծաթ»

Մրցանակներ
----------

* 2006 «Տարվա լավագույն դերասանուհի»
* 2009 Նյու Յորքի միջազգային ֆիլմերի փառատոնի ժամանակ «Քրմուհին» ֆիլմով ճանաչվել է «Լավագույն դերասանուհի»

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Ռուզան Վիթ Մեսրոպյանի կենսագրությունը AV Production կայքում». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 5-ին. Վերցված է 2018 թ․ փետրվարի 18-ին.
2. ↑  Ռուզան Վիթը «դատապարտված» է հանդես գալ «բաց տեսարաններում»

Արտաքին հղումներ
----------------

* Անհասցե դերասանուհին
* Ռուզան Վիթ Մեսրոպյան

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · Internet Movie Database |

 |
**Ընկույզի հաց** (ռուս.՝ Ореховый хлеб), լիտվական գունավոր ֆիլմ, որը նկարահանվել է 1977 թվականին, ռեժիսոր Արունաս Ժեբրյունասի կողմից, ըստ Սաուլյուս Շալտյանիսի համանուն պատմվածքի. վերջինս դարձել է նաև ֆիլմի սցենարի հեղինակը։ Առաջին լիտվական տրագիկոմեդիան է։

Սյուժե
------

Գործողությունները տեղի են ունենում Հայրենական մեծ պատերազմի ավարտից անմիջապես հետո։ Փոքր լիտովյան քաղաք, որտեղ կա միայն մեկ փողոց։ Փողոցի վրա հարևանությամբ ապրում են երկու ընտանիքներ` Շատասները և Կամինսկասները։ Ընտանիքների հայրերի միջև հին խորացված թշնամություն գոյություն ունի։ Թշնամությունն սկսվել է այն ժամանակվանից, երբ Կամինսկասը Շատասովից գնել է կով, որը շուտով սատկել է։ Բայց նրանց երեխաները` Անդրյուս Շատասը և Լյուկա Կամինսկայտեն, սիրում են իրար։ Լուսավոր զգացմունքն ունենում է տխուր, բայց ոչ ողբերգական ավարտ։ Կամինսկասները տեղախոխվում են ուրիշ քաղաք, և Լյուկան ստիպված է լինում բաժանվել Անդրյուսից։ Դրանից հետո նրանք էլ երբեք չեն հանդիպում։

Դերերում
--------

* Ալգիրդաս Լատենաս՝ Անդրյուս Շատաս
* Էլվիրա Պիշկինայտե՝ Լյուկա Կամինսկայտե
* Լեոնիդ Օբոլենսկի՝ Անդրյուսի պապիկը
* Անտանաս Շուրնա՝ Կամինսկաս, Շատասովի հարևանը
* Կոստաս Սմորիգինաս՝ Լյուկայի փոքր եղբայրը

Նկարահանող խումբ
----------------

* Սցենարի հեղինակ՝ Սաուլյուս Շալտյանիս
* Բեմադրող ռեժիսոր՝ Արունաս Ժեբրյունաս
* Բեմադրող օպերատոր՝ Ալգիմանտաս Մոցկուս
* Կոմպոզիտոր՝ Վյաչեսլավ Գանելին
* Բեմադրող նկարիչ՝ Ալգիրդաս Նիչուս
* Հագուստի ձևավորող՝ Վիկտորիյա Բիմբայտե
* Մոնտաժող՝ Վանդա Սուրվիլենե

Մրցանակներ
----------

1978 թվականին Երևանում կայացած 11-րդ Համամիութենական կինոփառատոնի ժամանակ «Ընկույզի հաց» ֆիլմի ռեժիսոր Արունաս Ժեբրյունասը պարգևատրվել է «Ռեժիսորական վարպետության ինքնաբավության համար» ժյուրիի մրցանակով։

Հետաքրքիր փաստեր
----------------

Զգացմունքը, որը ծնվել էր ֆիլմում Անդրյուսի և Լյուկայի միջև, շարունակություն է ստանում դերասանների իրական կյանքում. Ալգիրդաս Լատենասը և Էլվիրա Պիշկինայտեն նկարահանումների ընթացքում սիրահարվում են իրար, իսկ դրանց ավարտից շատ չանցած` ամուսնանում են։ Հետագայում նրանք տղա են ունենում։ Ինչպես ծիծաղելով պատմում էր Էլվիրա Պիշկինաետեն, Լիտվայում լեգենդ էր պտտվում, թե իբր երկու երիտասարդների ծնողներն ստիպել են նրանց ամուսնանալ` նրանց մեջ եղած անկեղծ սիրո տեսարանից հետո, որը ցուցադրվել է հեռուստատեսությամբ։

Ծանոթագրությունն
----------------

1. ↑  Kubilius, Vytautas. Žanrų kaita ir sintezė. V. 1986,
2. ↑  «Арунас Жебрюнас: Фестивали и премии». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ հոկտեմբերի 4-ին. Վերցված է 2016 թ․ հունվարի 13-ին.
3. ↑  «Elvyra Piškinaitė-Latėnienė: «Savo vyrą įsimyliu vis iš naujo», 2008-06-17». Արխիվացված է օրիգինալից 2010 թ․ հոկտեմբերի 11-ին. Վերցված է 2019 թ․ մայիսի 24-ին.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database |

 |
**Պերիստերիոն** (հուն․՝ Περιστέριον ή Περιστέρι), քաղաք, գտնվում է Հունաստանում, Աթենքի արևմտյան արվարձան։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 50 մետր բարձրության վրա, Կիֆիսոս և Էգալեոս լեռան միջև, Աթենքի միջազգային օդանավակայան «Էլեֆտերիոս Վենիզելոսից» 24 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք և Աթենքի կենտրոնից 5 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք։ Համարվում է համանուն համայնքի ադմինիստրատիվ կենտրոնը (հուն՝. Δήμος Περιστερίου): 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 139 981
բնակիչ։ Հունաստանում բնակչության թվաքանակով համարվում է յոթերորդը։ Համայնքի տարածքը կազմում է 10,05 կմ²։ Բնակչության միջին խտությունը կազմում է 13 928,46
մարդ կմ²։ 2014 թվականի ձայների տվյալներով քաղաքագլուխ է ընտրվել Անդրեաս Պախատուրիդիսը (հուն՝. Ανδρέας Παχατουρίδης):

Քաղաքի հարավ-արևելյան ծայրամասով անցնում է Պիրեյոս — Աթենք — Սալոնիկ — Էվզոնի 1-ին ավտոմայրուղին, որը կազմում է Եվրոպական մայրուղի E75-ի մի մասը։ Հարավ-արևմտյան ծայրամասում անցնում է Ազգային ճանապարհ 8-ի մի մաս կազմող Ատինոն պողոտան։

Պերիստերիոնում հիմնվել է «Ատրոմիտոս» ֆուտբոլային ակումբը։

Բնակչությունը
-------------

| Թվական | Բնակչություն |
| --- | --- |
| 1991 | 141 971
 |
| 2001 | 146 743
 |
| 2011 | positive decrease 139 981
 |

Քույր քաղաքներ
--------------

* Բուլղարիա Բուլղարիա, Ռուսե
* Ռումինիա Ռումինիա, Յաշ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  «Δελτίο τύπου. Ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 για το Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας» (PDF) (հունարեն). Հունաստանի վիճակագրական ծառայություն. 28 Δεκεμβρίου 2012. Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 4-ին.
2. 1 2  «Μόνιμος και Πραγματικός Πληθυσμός της Ελλάδος. Σύνολο Ελλάδος, νομοί, δήμοι/κοινότητες, δημοτικα/κοινοτικά διαμερίσμα και οικισμοί. Απογραφές πληθυσμού 2001 και 1991» (հունարեն). Հունաստանի վիճակագրական ծառայություն. Արխիվացված է օրիգինալից 2006 թ․ հուլիսի 16-ին. Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 22-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պերիստերիոն համայնքի
**Բասսելտոն** (անգլ.՝ Busselton), քաղաք Արևմտյան Ավստրալիա ավստրալիական նահանգի հարավ-արևմտյան ափին։ Այն գտնվում է Գեոգրաֆ ծովածոցում՝ Փերթից մոտավորապես 220 կմ հարավ։ Այժմ Արևմտյան Ավստրալիա նահանգի հայտնի զբոսաշրջային օբյեկտ է։

Բնակչություն
------------

2021 թվականին այստեղ ապրել է 27 233 մարդ։ Մակերեսը` 50կմ2 է։ Խտությունը` 540 մարդ/կմ2 է։

Պատմություն
-----------

Քաղաքը հիմնադրվել է 1832 թվականին բրիտանացի Ջոն Գարրետ Բասսելի կողմից (1803-1875 թվականներ), ով այստեղ ժամանել է որպես առաջին եվրոպացի նորաբնակիչ։ Քաղաքը իր անունը ստացել է նրա պատվին։

Տնտեսություն
------------

Նավահանգիստ

Գյուղատնտեսությունից բացի, Բասսելտոնի տնտեսությունը հայտնի է փայտեղենի արդյունաբերության և կետորսության իր բուռն զարգացմամբ։ Բասսելտոնը դարձել է բարգավաճող նավահանգիստ արտասահմանյան արտահանությամբ ապրանքների համար, այդ պատճառով 1865 թվականին սկսվել է իր նշանավոր ավելի քան 1800 մետր երկարությամբ նավահանգստի շինարարությունը, որը այժմ համարվում է աշխարհի ամենաերկար նավահանգիստներից մեկը և դարձել է Բասսելտոն քաղաքի խորհրդանիշը։

Այսօր նավահանգիստը համարվում է Բասսելտոնի զբոսաշրջության հիմնական տեսարժան վայրը, որտեղ նաև հնարավորություն կա զբաղվելու սնորքելինգով և հիանալու մարջաններով ու բազմաթիվ ձկնատեսակներով։ Կառանացի վերջում կառուցվել է շինություն, որը զբոսաշրջիկներին թույլ է տալիս սուզվել ծովի հատակը (գտնվում է 12 մետր խորության վրա)՝ տեսնելու նրա էկոհամակարգը։

Գործընկեր քաղաքներ
------------------

Ճապոնիա Սուգիտո՝ Ճապոնիա

Հայտնի բնիկներ և բնակիչներ
--------------------------

* Թեյլոր Վորտ` ավստրալիացի նետաձիգ
* Էդմունդ Դրեյկ-Բրոկման` ավստրալիացի ռազմական և քաղաքական գործիչ, գեներալ-մայոր
* Նինա Քենեդի` ավստրալիացի թեթև ատլետուհի
* Ջորջիանա Մոլոյ` բուսաբան, բույսեր հավաքող
* Շերոն Պէտմոր` ավստրալիացի հոկկեյիստ, 1988 թվականի օլիմպիական չեմպիոն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑

Արտաքին հղումներ
----------------

* Busselton Australia(անգլ.)
* Busselton(անգլ.)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Բասսելտոն» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · Open Directory Project |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: n84112359 · VIAF: 145467532 · WorldCat VIAF: 145467532 |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Ղարիբյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Արթուր Ղարիբյան (Դուդուլ)** (1967, Ստեփանավան - 1992, Սրխավենդ), Արցախյան ազատամարտի հերոս, Շուշիի առանձնակի գումարտակի գրոհային դասակի հրամանատար։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1967 թ. դեկտեմբերի 16-ին Ստեփանավանում՝ կուլիկամցու ընտանիքում։ 1992 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի կերպարվեստի բաժինը, սովորել է քանդակի բաժնում։

### Արցախյան ազատամարտ

1988 թվականից մասնակցել է ՀՀ սահմանամերձ շրջանների, ԼՂՀ Շահումյանի շրջանի, Գետաշենի, Մարտունաշենի ինքնապաշտպանական մարտերին, Շուշիի, Կրկժանի, Մարտակերտի ազատագրմանը, Մալիբեյլիի, Լեսնոյի, Խոջալուի, Լաչինի ռազմական գործողություններին։

Զոհվել է 1992 թվականի նոյեմբերի 6-ին ԼՂՀ Մարտակերտի շրջանի Սրխավենդ գյուղի համար մղված ինքնապաշտպանության մարտի ժամանակ՝ ականի պայթյունից։ Այդ օրը շատ տխուր է եղել, չի խոսել։ Չորս փամփուշտ է ցույց տվել, ասել է. «Էս մեկը Դուշմանինն է, մեկը՝ Ուզբեկինը, մյուսը՝ Վարդան Բախշյանինը, չորրորդն էլ իմն է»։

Աճյունը ամփոփված է Եռաբլուրում` իր ընկեր և հրամանատար Դուշման Վարդանի կողքին։

Հիշատակ
-------

Ա. Ղարիբյանի անունով անվանակոչվել են Ստեփանավանի արվեստի թիվ 1 դպրոցը, ԼՂՀ Մարտակերտ քաղաքի արվեստի ստուդիան, Ախալքալաքի շրջանի Կուլիկամ գյուղի միջնակարգ դպրոցը։ Երևանում գործում է Ա. Ղարիբյանի անվան թանգարան-ցուցասրահ (Կոմիտասի պողոտա 47 հասցեում)։
Լույս է տեսել նրան նվիրված «Արթուր»։ Արծվի թռիչք էր նա» գիրքը (1998, 2-րդ լրամշակված հրտ.՝ 2001, հեղ.՝ Գ. Ղարիբյան)։ «Խոնարհ հերոսներ» ֆիլմաշարով նկարահանվել է «Արթուր» փաստագրական ֆիլմը (1999, սցենարի հեղինակ և ռեժիսոր Ս. Թադևոսյան)։

Պարգևներ
--------

Պարգևատրվել է «Շուշիի ազատագրման համար» մեդալով (հետմահու), ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի (հետմահու) և ՀՀ «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշաններով (հետմահու)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ԱՐԹՈՒՐԻ (ԴՈՒԴՈՒԼ) ՀՈՒՇԵՐԸ ՎԱՐԴԱՆԻ ՄԱՍԻՆ

Արտաքին հղումներ
----------------

* Արթուր Ղարիբյան
* Խոնարհ Հերոսներ — Արթուր Ղարիբյան — Մաս 2
**Արշալույս Հակոբի Գևորգյան** (1924, Մարց, Բորչալուի գավառ, Վրացական Սոցիալիստական Խորհրդային Հանրապետություն, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«Հայրենական մեծ պատերազմ»*, 1941-1945) գործողությունների մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Արշալույս Գևորգյանը ծնվել է 1924 թվականին, Թումանյանի շրջանի Մարց գյուղում։ Ավարտել է Սուրեն Սպանդարյանի անվան միջնակարգ դպրոցը։ 1938 թվականին ընդունվել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետը և անցել մանկավաժական աշխատանքի, վարելով Կարճաճկուտ գյուղի 7-ամյա դպրոցի տնօրենի պաշտոնը։

1941 թվականին կամավոր մեկնել է կարմիր բանակ։ Թշնամու դեմ կռվել է Հյուսիսային Կովկասում և Ղրիմում։ 390-րդ հրաձգային դիվիզիայի կազմում մասնակցել է գերմանաֆաշիստական զորքերի Յաշ-Քիշինևյան խմբավորման ջախջախմանը։ Գևորգյանը մասնակցել է խորհրդային բանակի պատմական առաքելության կատարմանը՝ Ռումինիայի, Բուլղարիայի, Հարավսլավիայի, Ավստրիայի ազատագրման կռիվներին։

Գևորգյանը բանակից զորացրվել է 1945 թվականի աշնանը և վերադարձել հայրենի գյուղ։ Աշխատել է դպրոցի ուսմասվար, ապա՝ տնօրեն։ Աշխատել է Ալավերդու երեկոյան դպրոցում, որպես հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչ։ Իր սխրագործությունների համար պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով, մեդալներով։

«Սովետական գրող» հրատարակչությունը լույս է ընծայել Արշալույս Գևորգյանի «Լոռվա ձորով» պատմվածքների ժողովածուն։

Պարգևներ
--------

* Կարմիր աստղի շքանշան

Երկեր
-----

* Գևորգյան Ա. «Լոռվա ձորով»։ Պատմվածքների ժողովածու։ Երևան, Սովետական գրող։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Հայաստանի ուսուցիչները մեծ հայրենականում (Ա. Հ. Հարությունյան, Լ. Ս. Մելքումյան, Ա. Ղ. Սուքիասայան), «Լույս» հրատարակչություն, Երևան, 1982:
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Ղարիբյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Գրիշա Արտաշեսի Ղարիբյան** (սեպտեմբերի 14, 1927(1927-09-14), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բանջարաբույծ-ընտրասերումնաբան, գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (1996)։

Կենսագրություն
--------------

Գրիշա Ղարիբյանը ծնվել է 1927 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Լենինականում։ 1953 թվականին ավարտել է Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտը։ 1982-2001 թվականներին եղել է Հայաստանի գյուղատնտեսության նախարարության Բանջարաբոստանային մշակաբույսերի գիտահետազոտական ինստիտուտի (1998 թվականից՝ Բանջարաբոստանային և տեխնիկական մշակաբույսերի գիտական կենտրոն) բոստանային մշակաբույսերի ընտրասերման, սերմնաբուծության և մշակության տեխնոլոգիայի բաժնի վարիչ։

Մշակելէ բանջարաբոստանային մշակաբույսերի մշակության նոր և արդյունավետ տեխնոլոգիաներ։

Գրիշա Ղարիբյանի ջանքերով ստեղծվել են և շրջանացվել վեց սորտեր (սեխի՝ «Արփիկ», «Անուշիկ», ձմերուկի՝ «Արևիկ», վարունգի՝ «Գայանե», դդումի՝ «Բերքանուշ» և դդմիկի՝ «Աննա»)։

Գրիշա Ղարիբյանը մահացել է 2001 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Երևանում։

Երկեր
-----

* Սինթետիկ թաղանթների օգտագործումը բանջարաբուծության մեջ, Ե. 1964:
* Պոլիﬔրային թաղանթների օգտագործումը բանջարաբուծության մեջ, Ե. 1990 (համահեղինակ)։
* Բանջարաբուծություն, Ե. 2014:

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Գյուղատնտեսական հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում-Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
Իշխան **Գրիգորի Ալեքսանդրովիչ Պոտյոմկին-Տավրիչեսկի** (ռուս.՝ *Князь Григо́рий Алекса́ндрович Потёмкин-Таври́ческий*, սեպտեմբերի 13 (24), 1739, Չիժևո, Սմոլենսկի գավառ, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 5 (16), 1791, Յաշ, Մոլդովական իշխանություն), ռուս պետական և ռազմական, գործիչ, դիվանագետ, գեներալ-ֆելդմարշալ (1784)։

Կենսագրություն
--------------

Պոտյոմկինի քաղաքական կարիերան սկսվել է 1762 թվականին, մասնակցել է պալատական հեղաշրջման, որի հետևանքով գահ է բարձրացել Եկատերինան։ Աչքի է ընկել 1768-1774 թթ.-ին ռուս-թուրքական պատերազմում։ Մերձավորությունը Եկատերինա II-ի հետ (1770 թվականից սկսած) նպաստել է նրան դառնալու ամենահզոր ու ազդեցիկ անձնավորությունը երկրում։ Լինելով տաղանդավոր վարչագետ՝ մեծապես օգնել է Եկատերինա II-ին բացարձակ միապետության ամրապնդման գործում։

1774 թ.-ին կազմակերպել է Ե․ Պուգաչովի գլխավորած գյուղացիական ապստամբության ճնշումը, 1775 թ.-ին վերացրել է Զապորոժյան սեչը՝ որպես նոր զանգվածային ելույթի հնարավոր օջախ։ 1776 թ.-ից՝ Նովոռոսիայի, Ազովի և Աստրախանի նահանգների գեննահանգապետն էր։ 1783 թ.-ին իրագործել է Ղրիմը Ռուսաստանին միացնելու իր ծրագիրը, որի համար ստացել է Տավրիկյան իշխանի տիտղոսը։ Աջակցել է Հս․ մերձսևծովյան շրջանի տնտ․ յուրացմանը և Խերսոնի, Նիկոլաևի, Սևաստոպոլի, Եկատերինոսլավի կառուցմանը։ 1784 թ.-ին նշանակվել է Ռազմ, կոլեգիայի պրեզիդենտ։ 1787-1791 թթ.-ի ռուս- թուրքական պատերազմի ժամանակ բանակի հրամանատարն էր։

Հիվանդացել և վախճանվել է Յաշում, որտեղ Թուրքիայի հետ հաշտության բանակցություններ էին վարում։ Պոտյոմկինն սերտ կապերի մեջ է եղել ժամանակի հայ ազգային ազատագրական շարժման գործիչներից Հովհաննես Նազարյանի և Հովսեփ Արղությանի հետ։ Փայփայում էր Հայաստանի թագավոր դառնալու միտքը։ 1780-ական թվականներին առաջ է քաշել Անդրկովկասում վրացական, հայկական և աղվանական, բուֆերային պետություններ ստեղծելու նախագիծ։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 9, էջ 387)։*  |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Գրիգորի Պոտյոմկին» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | The Peerage · Find A Grave · WikiTree · WeRelate · Rodovid |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրիտանիկա · Բրոքհաուս · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Բրոքհաուսի և Եփրոնի փոքր · Կրուգոսվետ · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Ռուսական կենսագրական · Universalis |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 98071741 · BNF: 12111480n · GND: 118641743 · ISNI: 0000000108702769 · LCCN: n85811385 · LNB: 000064290 · NDL: 00894171 · NKC: jn20000701435 · NLP: a0000001181855 · NTA: 071001689 · NUKAT: n98003188 · LIBRIS: 227778 · SUDOC: 029500591 · VIAF: 12338937 · WorldCat VIAF: 12338937 |

 |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Ղարիբյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Էդուարդ Սարգսի Ղարիբյան** (նոյեմբերի 4, 1938(1938-11-04), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 27, 2012(2012-09-27)), հայ բժիշկ, վնասվածքաբան-օրթոպեդ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1994), պրոֆեսոր (1995): Երևանի գլխավոր վնասվածքաբան-օրթոպեդ (1996 թվականից)։

Կենսագրություն
--------------

Էդուարդ Ղարիբյանը ծնվել է 1938 թվականիի նոյեմբերի 4-ին, Բաքվում, ծառայողի ընտանիքում։ 1962 թվականին Երևանի բժշկական ինստիտուտն ավարտելուց հետո աշխատել է Կիրովականի 2-րդ բուժմիավորումում՝ որպես վնասվածքաբան։ 1965 թվականին տեղափոխվել է Երևանի վնասվածքաբանության և օրթոպեդիայի ինստիտուտ և աշխատել որպես կրտսեր գիտաշխատող, այնուհետև՝ հետվնասվածքային բարդությունների բաժանմունքի վարիչ։ 1971 թվականից աշխատել է Երևանի պետական բժշկական համալսարանում, վնասվածքաբանության և օրթոպեդիայի ամբիոնում նախ որպես ասիստենտ, այնուհետև՝ դոցենտ, պրոֆեսոր։ Միաժամանակ, 1986 թվականից ղեկավարել է «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնի 4-րդ կլինիկական հիվանդանոցի հետվնասվածքային ինֆեկցիոն բարդությունների բաժանմունքները, 1996 թվականից եղել է «Երևան» բժշկական կենտրոնի նույն բաժանմունքի ղեկավարը։ 1974 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսությունը, այնուհետև զբաղվել օստեոգենեզի խթանման հարցերի ուսումնասիրությամբ։ 1994 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն։ Ղարիբյանը մեծ ուշադրություն է դարձրել վերջույթների դիաբետիկ անգիոպաթիայի հարցերին։

Աշխատանքները վերաբերում են մաթրիքսի օգնությամբ կեղծ հոդերի և չսերտաճած կոտրվածքների, ոսկրածուծաբորբի (օսթեոմիելիտ), շաքարախտից առաջացած բարդությունների բուժման, օզոնաբուժության հարցերին։ Ղարիբյանը բազմաթիվ գիտական աշխատությունների, ինչպես նաև, մի շարք գյուտերի, ռացիոնալիզատորական առաջարկությունների և մեթոդական ձեռնարկների հեղինակ է։ Բացի գիտամանկավարժական և պրակտիկ գործունեությունից, Ղարիբյանը զբաղվել է հասարակական գործունեությամբ, եղել է ՀՀ վնասվածքաբանների և օրթոպեդների ասոցիացիայի անդամ, 1996 թվականից՝ Երևանի գլխավոր վնասվածքաբան։

Անդամակցություն
---------------

* ՌԴ բնական ԳԱ թղթակից անդամ (2001)։
* Փարիզի «Արարատ» միջազգային ակադեմիայի անդամ (2001)։
* Եվրոպայի բնական գիտությունների ակադեմիայի (ԵԲԳԱ, Գերմանիա) իսկական անդամ (2002)։

Պարգևներ
--------

* ՀԽՍՀ ԺՏՆՑ-ի ոսկե մեդալ։
* Մ. Հերացու անվան ԵՊԲՀ-ի անվանական ոսկե մեդալ։
* ԵԲԳԱ-ի Էռլիխի մեդալ (2002)։

Գրականություն
-------------

* Эдуард Саркисович Гарибян, Вопросы теории и клинической медицины, т. 1, № 6, 1998.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005։
2. ↑  «Հիշատակի խոսք. պրոֆեսոր Էդուարդ Սարգսի Ղարիբյան». *www.med-practic.com*. Վերցված է 2019 թ․ օգոստոսի 1-ին.
3. ↑  *www.raen.am*. Վերցված է 2019 թ․ օգոստոսի 1-ին. `{{cite web}}`: Missing or empty `|title=` (օգնություն)
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ 1939 (այլ կիրառումներ)

**«1939»** (անգլ.՝  Glorious 39), անգլիացի դրամատուրգ և ռեժիսոր Սթիվեն Պոլյակովի ֆիլմը, թողարկված 2009 թվականին։

Սյուժե
------

Իրադարձությունները տեղի են ունեցել 1939 թվականի ամռան և աշնան ամիսներին։ Անգլիական արիստոկրատ ընտանիքի որդեգրված դուստր, երիտասարդ դերասանուհի Էննի Կիիսը պատահաբար գտնում է ձայնասկավառակ, որի վրա ֆոքստրոտների փոխարեն ձայնագրված էին արտաքին գործերի նախարարության աշխատակիցների բանակցությունները։ Դրանցից նա իմանում է դավադրության մասին, որի նպատակն էր թույլ չտալ Անգլիայի մասնակցությունը Հիտլերի դեմ պատերազմին։ Ինչպես նաև նրան հայտնի է դառնում, որ իրենց ընտանիքի բարեկամ Հեկտորին, որը պաշտպանում էր Չերչիլի քաղաքականությունը, շանտաժի էին ենթարկել և նրան հասցրել էին ինքնասպանության։ Սկավառակի վրա հնչող ձայներից Էննին ճանաչում է իր եղբոր՝ Ռալֆի ձայնը, և փորձում է հասկանալ ինչ է կատարվում, բայց ում դիմում է օգնության և խորհրդի համար (դերասան Հիլբերտին, որը սիրահարված էր Էննի Լորենսին)՝ զոհվում է։ Վերջապես Էննին հասկանում է, որ իրեն որդեգրող հայրը, քույրը և Էլիզաբեթը նույնպես գտնվում են այն ազդեցիկ արիստոկրատների շարքում, որոնք գտնում են, որ պետք է համաձայնության գան Հիտլերի հետ, որպեսզի կանխեն պատերազմը։

Լորենսի մահից հետո Էննին փորձում է փախչել տնից, բայց նրան ստիպում են վերադառնալ։ Մի քանի օր նա մնում է փակված՝ հրաժարվելով սննդից, մինչև նրան հաջողվում է փախչել։

Վերջում ծերացած Էննին հանդիպում է այդ օրերի ականատես, միակ կենդանի մնացած Վոլթերին և Օլիվերին, որոնք այդ տարիներին դեռ երեխաներ էին։

Դերերում
--------

| Դերասան | Կերպար |
| --- | --- |
| Ռոմոլա Հարայ | Էննի Կիս |
| Բիլ Նայի | Ալեքսանդր Կիս |
| Ջուլի Քրիստի | Էլիզաբեթ |
| Էդի Ռեդմեյն | Ռալֆ |
| Ջունո Թեմփլ | Հեկտոր |
| Չարլի Քոքս | Լոուրենս |
| Ջերեմի Նորթեմ | Բալկոմբ |
| Քրիստոֆեր Լի | Բալկոմբ |
| Քրիստոֆեր Լի | Վոլթեր Փեյջ |
| Քորին Ռեդգրեյվ | Օլիվեր Փեյջ |
| Ջեննի Էգաթեր | Մոդ |
| Տոբի Ռեգբո | Մայքլ Ուոլթն |
| Հյու Բոնևիլ | Հիլբերտ |

Նկարահանող խումբ
----------------

* Ռեժիսոր։ Սթիվեն Պոլյակով
* Սցենարիստ։ Սթիվեն Պոլյակով
* Օպերատոր։ Դենիել Քոեն
* Կոմպոզիտոր։ Էդրիան Ջոնս

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑
3. 1 2 3 4 5 6  ČSFD (չեխերեն) — 2001.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database · Rotten Tomatoes |

 |
**«Սուրբ Պետրոնիուս»** (իտալ.՝ San Petronio կամ «Սուրբ Պետրոնիուսը՝ Բոլոնիա քաղաքի մանրակերտը ձեռքին»), Բոլոնիա քաղաքի հովանավոր կաթոլիկ եպիսկոպոս սուրբ Պետրոնիուսի մարմարե քանդակ, որը Միքելանջելոն ստեղծել է 1495 թվականին։ Քանդակը գտնվում է Բոլոնիայի Սուրբ Դոմինիկ բազիլիկ եկեղեցում։

Ստեղծման պատմություն
--------------------

Միքելանջելոն ստացել է երեք արձանների պատվեր Սուրբ Դոմինիկի դամբարանի համար՝ քաղաքային 16 կառավարիչներից մեկի՝ Ջովանի Ֆրանչեսկո Ալդովրանդիի հովանավորության շնորհիվ. Բոլոնիայում ապրելու ընթացքում Միքելանջեկոն բնակվել է Ալդովրանդիի տանը, ով «համակրում էր Միքելանջելոյին որպես նկարչի»։

Վազարին գրում է․ «Միքելանջելոն այդ կերպարներն ստեղծել է այնպես, որ դրանք գերազանցել են մյուս արձաններին»։

Նկարագրություն
--------------

Սորբ Պետրոնիոսի կերպարը ներկայացված է ողջ հասակով, եպիսկոպոսի հագուստով։ Ամերիկացի արվեստաբան, Կոլումբիայի համալսարանի պրոֆեսոր Հովարդ Բենջամին Հիբարդը (անգլ.՝ Howard Benjamin Hibbard) գրել է, որ «քանդակը գրավում է իր կոնտրապոստի ուժով, հագուստի ծալքերի ընդգծուն ճոխությամբ»։ Քաղաքի հովանավոր սուրբը իր ձեռքեռի մեջ է պահում Բոլոնիայի մանրակերտը, ինչի մասին Ուիլյամ Ուոլեսը գրել է․ «շքեղ կուբիստական աշխատանք է, սխեմատիկ գունավորմամբ, որտեղ ընդգրկված են Բոլոնիայի բոլոր շինությունները, և՛ այն պատերը, որոնց վրա պատկերված են զինանշաններ, և՛ պարիսպները, որոնք փառաբանել է [[Դանթե Ալիգիերի|Դանթեն]]»։

Հիբարդն ընդգծել է նաև Միքելանջելոյի աշխատանքի ազդեցությունը վաղ վերածննդի ներկայացուցիչ Յակոպո Դելլա Քվերչայի վրա.

Նշումներ
--------

а.  речь идет об Азинелли и Гаризенде — наклонных башнях Болоньи
б. по воспоминаниям Кондиви и Вазари, Микеланджело читал Альдовранди произведения Данте, Петрарки и Боккаччо, а также «других тосканских поэтов»

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Hibbard, 1985, էջ 33
2. 1 2 3 4  Вазари, 1970, էջ 306
3. ↑  Wallace, 2010, էջ 10

Աղբյուրներ
----------

* *азари Д.* Жизнеописания прославленных живописцев, скульпторов и архитекторов = իտալ.՝ Le Vite de’piu eccelenti Pittori, Scultori e Architetti. — К.: Искусство, 1970. — С. 296 —429, 497 —507. — 520 с. (ուկր.)
* Микеланджело. Поэзия. Письма. Суждения современников / сост. В. Н. Гращенков. — М.: Искусство, 1983. — 451 с.
* *Эрпель Фриц.* Микеланджело / Пер. с нем. Сергея Данильченко. — Берлин: Хеншель, 1990. — 72 с. — ISBN 3-362-00044-4
* *Eric Scigliano.* Michelangelo's Mountain: The Quest For Perfection In The Marble Quarries Of Carrara. — Simon and Schuster, 2005. — 352 с. (անգլ.)
* *John Addington Symonds.* The Life of Michelangelo Buonarroti. — 1893. (անգլ.)
* *William Wallace.* The Treasures of Michelangelo. — Andre Deutsch, 2010. — ISBN 978-0-233-00253-8 (անգլ.)
* *Howard Hibbard* Michelangelo. — Harper & Row, 1985. — 358 с.
**Մարիո Գոնսալես** (իսպ.՝ Mario González Gutiérrez, փետրվարի 25, 1996, Վիլյարկայո դե Մերինդադ դե Կաստիլյա լա Վիեխա, Իսպանիա), իսպանացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ Հանդես է գալիս իսպանական «Վիլյառեալ»-ի կազմում։

Ակումբային կարիերա
------------------

Մարիոն «Վիլյառեալ» ֆուտբոլային ակումբի սան է։ 2015 թվականին դարձել է թիմի երիտասարդական կազմի անդամ։ Երիտասարդական թիմում իր դեբյուտը նա նշել է 2015 թվականի հոկտեմբերի 11-ին՝ «*Ռեուս Դեպորտիու*»-ի դեմ խաղում։ Թիմի կազմում մասնակցել է 10 հանդիպման։

2016 թվականին Գոնսալեսը տեղափոխվել է հիմնական կազմ։ Լա Լիգա-ում իր դեբյուտը Մարիոն նշել է 2016 թվականի օգոստոսի 20-ին՝ «Գրանադա»-ի դեմ խաղում։ Հանդիպումն ավարտվել է 1-1 հաշվով, իսկ Մարիոն 90-րդ րոպեին փոխարինել է Ալեշանդրե Պատոյին։

Միջազգային կարիերա
------------------

2013 թվականին Մարիո Գոնսալեսը հանդես է եկել Իսպանիայի Մ17 հավաքականի կազմում։ Հավաքականի կազմում մասնակցել է Եվրոպայի 2013 թվականի առաջնությանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. ↑  «Reus Deportiu - Villarreal II» (անգլերեն) — soccerway.com. Վերցված է 21 августа 2016-ին.
3. ↑  «Granada - Villarreal» (անգլերեն) — soccerway.com. Վերցված է 21 августа 2016-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Էջը bdfutbol.com կայքում
* Էջը ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
* Էջը soccerway.com կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AS.com · BDFA · BDFutbol · FootballDatabase.eu · L’Équipe · lapreferente.com · LFP · MLS · Soccerway · playmarkerstats.com (խաղացող) · Transfermarkt (խաղացող) · ՈւԵՖԱ |

 |
**Իվան Վիլյար** (իսպ.՝ Iván Villar Martínez, հուլիսի 9, 1997(1997-07-09), Aldán, Կանգաս դե Մոռասո, Pontevedra Province, Գալիսիա, Իսպանիա), իսպանացի ֆուտբոլիստ, իսպանական «Սելտա» ֆուտբոլային ակումբի դարպասապահ, որը վարձավճարով հանդես է գալիս «Լեգանեսում»։ Տոկիոյի 2020 թվականի Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր։

Ակումբային կարիերա
------------------

Իվան Վիլյարը «Սելտա» ֆուտբոլային ակումբի սան է։ Ակումբի երկրորդ կազմում նորամուտը նշել է «Կուլտուրալ Լեոնեսի» դեմ խաղում, որն ավարտել է չոր հաշվով։ «Ալավես» ֆուտբոլային ակումբի դեմ խաղում նշել է նորամուտը հիմնական թիմում։ Վեց տարվա ընթացքում Վիլյարը երկրորդ կազմում մասնակցել է 86 խաղի, որտեղ բաց է թողել 106 գնդակ և չոր հաշվով ավարտել 29 խաղ։ «Էսպանյոլի» դեմ խաղում դարպասը պահել է անառիկ;

2018 թվականի հունվարի 25-ին վարձավճարով տեղափոխվել է «Լևանտե»։ «Սելտա» ֆուտբոլային ակումբ է վերադարձել ոչ մի խաղ չխաղալով։

2021 թվականի օգոստոսի 11-ին վարձավճարով տեղափոխվել է «Լեգանես»։ Ակումբի կազմում նորամուտը նշել է «Ամորեբիետի» դեմ խաղում, որն ավարտել է չոր հաշվով։

Կարիերան հավաքականում
---------------------

2013 թվականին և 2016 թվականին Իսպանիայի հավաքականների կազմում մասնակցել է երեք ընկերական հանդիպման։ 2021 թվականին ընդգրկվել Է Տոկիոյի Օլիմպիական խաղերի հայտացուցակում։ Մրցաշարում հայտավորվել է Ճապոնիայի հետ կիսաեզրափակչի համար։ Մրցաշարի արդյունքում Իսպանիան դարձել է Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր։

Ձեռքբերումներ
-------------

* Տոկիոյի Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. ↑  «Иван Вильяр Мартинес».
3. ↑  «Сельта B--Культураль Леонеса».
4. ↑  «Алавес--Сельта».
5. 1 2  «Клубная карьера».
6. ↑  «Эспаньол--Сельта».
7. 1 2  «Трансферная история».
8. ↑  «Леганес--Аморебьета».
9. ↑  «Карьера в сборной».

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | AS.com · BDFA · BDFutbol · FootballDatabase.eu · Soccerbase (խաղացող) · Soccerway · Transfermarkt (խաղացող) · worldfootball.net (խաղացող) |

 |
**Հարևանները դժոխքից** (անգլերեն՝ **Neighbours from Hell**), համակարգչային արկադային խաղ. Խաղի հիմնական նպատակը վրեժխնդիր լինելն է ձեր հարևանից: Հերոսը պետք է գտնի առարկաներ և օգտագործի դրանք՝ վնասելու իր հարևանին՝ առանց վերջինիս երևալու։ Խաղը պարունակում է 14 դրվագ: Խաղը Windows-ի համար թողարկվել է 2003 թվականի հունիսի 20-ին:

Սյուժե
------

Խաղը տեղի է ունենում Ավստրիայում 1989 թվականի սեպտեմբերին։ Վուդին սովորական երիտասարդ է, որին երկար տարիներ թույլ չի տվել խաղաղ ապրել իր հարեւան պարոն Ռոտվեյլերի կողմից։ Վուդին որոշեց վրեժխնդիր լինել պարոն Ռոտվեյլերից և կանչեց հեռուստատեսային թիմ՝ ռեժիսոր Ջոյի գլխավորությամբ, որը նկարահանեց ռեալիթի շոու, որտեղ ցույց էր տալիս հարևանների հարաբերությունները իրենց վատագույն վիճակում:

Խաղի ընթացքը
------------

### ԱՀ-ի տարբերակը

Խաղը պարունակում է 14 դրվագ, որոնք բաժանված են տարբեր դժվարությունների 3 սեզոնների, և դրանցից առաջ կան նաև օդաչուների ուսուցման երեք դրվագներ, որոնք թույլ են տալիս խաղացողին սովորել խաղի բարդությունները: Առաջին սեզոնը բաղկացած է 6 դրվագից։ Դրանում խաղացողը մուտք ունի խոհանոց, հյուրասենյակ, նախասրահ և լոգարան: Երկրորդ եթերաշրջանում կա ընդամենը 4 դրվագ, իսկ ննջասենյակն ու պատշգամբը բացահայտվում են խաղացողի համար։ Երրորդ սեզոնը, ինչպես երկրորդը, բաղկացած է 4 դրվագից, խաղացողը բացում է գրասենյակ և նկուղ։

Յուրաքանչյուր դրվագում խաղացողը, մկնիկի ձախ կոճակի միջոցով կառավարելով Վուդիի (խաղի գլխավոր հերոսի) գործողությունները, պետք է փնտրի Հարևանի տունը և գտնի օգտակար իրեր տարբեր վայրերում, և այդ իրերի մեջ կան երկուսն էլ եզակիներ. միայն մեկ դրվագում, և նրանք, որոնք հասանելի են խաղացողին նույն սեզոնի կամ տարբեր սեզոնների մի քանի դրվագներում (վերջինիս օրինակներ՝ սև մարկեր, հում հավի ձու, օճառի կտոր, զուգարանի թուղթ, սուպերսոսինձի խողովակ, մի բուռ սեղմիչներ, բանանի կեղև, մազերի աճեցնող սփրեյ, տուփ սև կոշիկի լաք, մի կտոր էլեկտրական լարեր խցանով, ապակե գնդիկներ, տափակաբերան աքցան):

Ծանոթագրություններ
------------------