recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
«**Նիմփաներն ու սատիրը**» (ֆր.՝ Nymphes et un satyre), ֆրանսիացի նկարիչ, ակադեմիական սալոնային կերպարվեստի ներկայացուցիչ Ուիլյամ Բուգրոյի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1873 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 260,4 × 182,9 սմ։

Այսօր «Նիմփաներն ու սատիրը» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Ստեռլինգ և Ֆրանսին Քլարքների արվեստի ինստիտուտում (Ուիլյամսթաուն, Մասաչուսեթս, ԱՄՆ)։

Պատմություն
-----------

«Նիմփաներն ու սատիրը» ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1873 թվականին։ Առաջին անգամ հանրությանը ցուցադրվել է Փարիզի սալոնում՝ նույն թվականին։ Այդտեղից նկարը գնում է ամերիկացի բիզնեսմեն Ջոն Վուլֆը (*John Wolfe*, 1821-1894):

1882 թվականին նկարը Նյու Յորքում կայացած աճուրդից գնում է Բրոդվեյում գտնվող «*Hoffman House»* հյուրանոցի սեփականատեր Էդվարդ Սթոքսը (*Edward S. Stokes*, 1841-1901): Վերջինս նկարը կախում է հյուրանոցի բարի պատին, որ այցելուներ ավելի շատ լինեն. ընդ որում, այդ բարը նախատեսված էր միայն տղամարդկանց համար, որի պատճառով կտավը սկանդալային համբավ ձեռք բերեց։

Սթոքսի մահից հետո՝ 1901 թվականին «Նիմփաներն ու սատիրը» ստեղծագործությունը ձեռք է բերում կրոնական մի բարոյախոս, որը թաքցնում է նկարը «*Manhattan Storage Company»-*ի պահոցներում. այստեղ կտավը մնում է ավելի քան 40 տարի։

1942 թվականին այն գնում է կոլեկցիոներ Ռոբերտ Ստեռլինգ Քլարքը. արդյունքում նկարը մաս դարձավ Ստերլինգ և Ֆրանսին Քլարքների արվեստի ինստիտուտի հավաքածուի։

Նկարագիր
--------

«Նիմփաներն ու սատիրը» կտավում պատկերված են նիմփաների հոլանի խումբ։ Վերջիններս ջրում լողանալուց նկատել են իրենց հետևող սատրիրին։ Շրջապատելով նրան բոլոր կողմերից, նիմփաները նրան քարշ են տալիս դեպի ջուրը, իսկ սատիրը փորձում է սմբակներով հենված մնալ իր տեղում։

Տես նաև
-------

* Նիմփաներ
* Սատիրներ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2  "Nymphs and Satyr". *www.clarkart.edu*. Արխիվացված է the original 2020 թ․ հուլիսի 8-ին. Retrieved 2020 թ․ հուլիսի 7. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  "Nymphs and Satyr, William Bouguereau". Clark Art Institute. Արխիվացված է the original (HTML) 2013 թ․ մարտի 13-ին. Retrieved 24.12.2018.
4. ↑  Twenty-first-century Perspectives on Nineteenth-century Art: Essays in Honor of Gabriel P. Weisberg. — Cranbury, New Jersey: Associated University Presses, 2008. — С. 99. — 287 с. — ISBN 978-0-87413-011-9
5. 1 2  Polly Sartori. "Bouguereau Back in New York" (HTML). www.sothebys.com. Retrieved 02.08.2013.(չաշխատող հղում)
6. 1 2  *Nicholas Fox Weber* The Clarks of Cooperstown. — Cranbury, New Jersey: Random House LLC, 2009. — С. 221. — 448 с. — ISBN 978-0-30749-452-8
7. ↑  "Biography of Bouguereau's Nymphs and Satyr" (HTML). www.xenodochy.org. Retrieved 03.08.2013.

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Նիմփաներն ու սատիրը» (անգլերեն)
* Կտավի մասին (անգլերեն)

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Նիմփաներն ու սատիրը** կատեգորիայում։ |
**Նիմմե** (էստ․՝ Nõmme), Էստոնիայի մայրաքաղաք Տալլինի հարավարևմտյան շրջան։ Սահմանակից է Հաբերսթտի, Մուստամմե, Կեսկլին և Քրիստինե քաղաքային շրջաններին։ Մինչև 1940 թ.-ը Նիմմեն հանդիսանում էր առանձին քաղաք։ Քաղաքի այս շրջանը հայտնի է իր յուրահատուկ շինություններով, ինչի շնորհիվ հաճախ կոչվում է «Անտառային քաղաք»։ Այստեղ արտադրական ձեռնարկությունները գրեթե բացակայում են։ Նիմմեյում տեղակայված են չորս հիմնական դպրոց, երեք երաժշտական գիմնազիա, ժամանակակից շուկա, հիվանդանոց, դահուկավազքի երթուղի, բարոն ֆոն Գլենի զբոսայգին, որտեղ գտնվում է պատմական ամրոց, Տալլինի աստղադիտարանը և քանդակների հավաքածու։ Տալլինի այս շրջանի բնակչության գերակշիռ մասը էթնիկ էստոնացիներ են՝ 84,2%։.

Պատկերներ
---------

* Նիմմեյի շուկանՆիմմեյի շուկան
* Նիմմեյի կենտրոնական հատվածըՆիմմեյի կենտրոնական հատվածը
* Շրջանի կանաչապատ նրբանցքներիցՇրջանի կանաչապատ նրբանցքներից
* ԵրկաթգիծԵրկաթգիծ
* Բարոն ֆոն Գլենի ամրոցըԲարոն ֆոն Գլենի ամրոցը
* Նիմմեյի կենտրոնական հատվածըՆիմմեյի կենտրոնական հատվածը
* ՊանդոկՊանդոկ
* Ճանապարհային շինարարությունՃանապարհային շինարարություն
* Երաժշտական դպրոցԵրաժշտական դպրոց
* Պասկուլա գետՊասկուլա գետ

Տես նաև
-------

* Տալլին

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Տալլինի բնակչության թվաքանակը Archived 2008-10-25 at the Wayback Machine.(էստոներեն)
2. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2011 թ․ մայիսի 17-ին. Retrieved 2013 թ․ դեկտեմբերի 9.
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Ոսկանյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Լերմոնտ Ոսկանյան** (9 մայիսի, 1957, Մոխրաթաղ, Մարտակերտի շրջան - 27 դեկտեմբերի, 1993), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Լերմոնտ Ոսկանյանը ծնվել է 1957 թ. մայիսի 9-ին Մարտակերտի շրջանի Մոխրաթաղ գյուղում։ Ավարտել է գյուղի միջնակարգ դպրոցը։ Զինվորական պարտադիր ծառայությունն անցել է Գերմանիայում։ Զորացրվելուց հետո որպես զոդող և տրակտորիստ աշխատել է հայրենի գյուղում։ 1992 թ. ծառայել է Վ.Բալայանի ջոկատում։ Մասնակցել է Չլդրանի, Վաղուհասի, Դրմբոնի, Սարսանգի ջրամբարի, Ալաշանի, Կուսապատի, Մաղավուզի, Հ. Կամարիի, Մատաղիսի, Օմարի ազատագրական ու պաշտպանական մարտերին։ Զոհվել է 1993 թ. դեկտեմբերի 27-ին՝ 01 պահակակետի 844.9 բարձունքի ազատագրման ժամանակ։ Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած էր, ունի երեք երեխա։ Հանգչում է հայրենի գյուղի գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Լերմոնտ Ոսկանյանը Արցախյան պատերազմի թանգարանի կայքում". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2014 թ․ մարտի 1. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Նելկա** - գետ Ռուսաստանում, որը հոսում է Կոստրոմայի մարզի Պարֆյոնովսկի և Նեյսկի շրջաններով։ Գետաբերանը գտնվում է Նելշա գետի աջ ափով 102 կիլոմետր ներքև։ Նելկա գետի երկարությունը 13 կիլոմետր է։

Նելկայի ակունքը գտնվում է Հյուսիսային գյուղից և երկաթուղու համանուն կայարանից հարավ-արևելք՝ Կոստրոմայի շրջանից 28 կիլոմետր հարավ-արևմուտք։ Այն՝ չբնակեցված անտառային զանգվածով, հոսում է հարավ-արևմուտք։ Նելկան Նելշա գետի մեջ է թափվում Օլենեվո գյուղի մոտ։

Ջրային ցուցակի տվյալներ
-----------------------

Ըստ Ռուսաստանի Դաշնության ջրատնտեսական շրջանավորման գեոինֆորմացիոն համակարգի տվյալների, որը պատրաստվել է ջրային ռեսուրսների դաշնային գործակալության կողմից։

Ջրային օբյեկտի կոդը պետական ջրային ցուցակում - 08010300312110000016379

Ջրաբանական հետազոտվածության կեդը ГИ - 110001637

Ջրհավաք ավազանի կոդը - 08.01.03.003

Ջրաբանական հետազոտության հատորի համարը - 10

Ջրաբանական հետազոտության թողարկում - 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Государственный водный реестр РФ: Нелка". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ օգոստոսի 24. Retrieved 2017 թ․ մարտի 27.
2. ↑  Ресурсы поверхностных вод СССР: Гидрологическая изученность, հ. Т. 10 (խմբ. В. П. Шабан), Верхне-Волжский район, 1966 — 528 էջ։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · ГВР |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շեր Վոժ (այլ կիրառումներ)

**Շեր Վոժ** (ռուս.՝ Шер-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Կամիս գետի ձախ ափին՝ 4 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 20 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Ուսա գետն է մինչև թափվելը Ուստ-Ցիլմա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000074857
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007485
* Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության։ Շեր Վոժ". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ օգոստոսի 10. Retrieved 2015 թ․ հոկտեմբերի 13.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
**Նորվեգիայի գերագույն դատարան** (նորվ.՝ Norges Høyesterett), բարձրագույն դատարան Նորվեգիայի Թագավորությունում։ Հիմնադրվել է 1815 թվականին Նորվեգիայի Թագավորության Սահմանադրության 88-րդ՝ անկախ դատական համակարգ նախատեսող բաժնի հիման վրա։ Գերագույն դատարանը գտնվում է մայրաքաղաք Օսլոյում։

Գերագույն դատարանը բաղկացած է գլխավոր դատավորից և 19 դատավորների կազմից, որոնց նշանակում է Նորվեգիայի թագավորն արդարադատության նախարարի առաջարկով։ Դատավորները պաշտոնավարում են մինչև 70 տարեկան։ 2002 թվականից գլխավոր դատավորի պաշտոնը զբաղեցնում է Տոր Շեյը։

Պատմություն
-----------

Գերագույն դատարանը հիմնադրվել է 1815 թվականին Նորվեգիայի սահմանադրության ընդունմամբ, երբ Դանիան Քիլի հաշտության պայմանագրով հրաժարվել է Նորվեգիայի հետ միավորումից և այն զիջել Շվեդիային։ Մինչ այդ Նորվեգիայի գերագույն դատարանը եղել է Դանիայի դատարանը։ Համաձայն շվեդ-նորվեգական միության՝ Շվեդիան պարտավորվում էր ճանաչել Նորվեգիայի սահմանադրությունը և Նորվեգիային հնարավորություն է տվել ստեղծելու իր սեփական ազգային իշխանության մարմինները։

Ի սկզբանե դատարանը բաղկացած է եղել գլխավոր դատավորից և վեց դատավորներից, որոնք նշանակվել են թագավորի հրամանագրով։ Ժամանակի ընթացքում դատավորների թիվն ավելացել է։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Գերմանիայի օկուպացիայի տարիներին Նորվեգիայի Գերագույն դատարանը հրաժարվել է աշխատել նոր վարչակարգի օրոք, և դատավորները թողել են իրենց լիազորությունները։ Պատերազմից հետո Գերագույն դատարանը վերսկսել է աշխատանքը նույն կազմով։

Գրականություն
-------------

* Полиция, прокуратура и судебная система Норвегии // Советская юстиция. - 1993. - № 2. - С. 11.
* Исаев М.А. Основные формы конституционного контроля в странах Скандинавии // Государство и право. - 2003. - № 12. - С. 76-85.
* Васьков М.Ю. Уголовно-процессуальное законодательство Норвегии, система судопроизводства и судоустройство // Мировой судья. - 2007. - № 11. - С. 27-31.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ханс М. Михельсен (19.03.2003). "История норвежского Верховного суда (часть II)" (in նորվեգերեն). Արխիվացված է the original 2012 թ․ հոկտեմբերի 7-ին. Retrieved 2012 թ․ հուլիսի 8. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք (նորվ.)(նորվ.)(շվեդ.)(անգլ.)
* Նորվեգիայի դատական համակարգ Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000446482332 · LCCN: n83032992 · VIAF: 148958019 · WorldCat VIAF: 148958019 |

 |
**Լյուբոտին** (մակեդոներեն՝ Љуботен), Շառ Պլանինա լեռնաշղթային գագաթներից։ Գտնվում է Մակեդոնիայի Հանրապետության և Կոսովոյի սահմանին։ Լեռան բացարձակ բարձրությունը կազմում է 2498 մետր։

Ընդհանուր բնութագիր
-------------------

Լյուբոտին լեռն ունի բրգաձև կառուցվածք և համարվում է Շառ Պլանինա լեռնաշղթայի գեղատեսիլ գագաթներից մեկը։ Այն գտնվում է լեռնաշղթայի արևելյան հատվածում և համարվում է ամենաբարձր կետը։ Լեռը երևում է Սկոպյեից և Պրիշտինայից՝ շնորհիվ ռելիեֆի առանձնահատկությունների։

Լեռահ հիմնական հատվածը գտնվում է Կոսովոյի Հանրապետությունում՝ նրա հարավային, հյուսիսարևմտյան և հարավարևելյան լանջերը։ Մակեդոնիայի տարածքում տարածված են լեռան հարավային լանջերը։ Լյուբոտինի հյուսիսային ստորոտներում է գտնվում Լեպենաց գետի հովիտը, իսկ հարավում՝ Վարդար գետի գետահովիտը։ Արևելյան և հարավարևելյան լանջերը անտառապատ են։ Անտառային զոնայից բարձր տարածվում են ալպիական մարգագետինները, որոնք օգտագործվում են որպես արոտավայրեր։ Լեռան արևմտյան գագաթամերձ գոտում գտնվում է Լիվադիցի սառցադաշտային ծագման լիճը։

Երկրաբանություն և բուսականություն
---------------------------------

Լեռը կազմված է մեզոզոյան հասակի ապարներից, որոնցից հիմնականը կրաքարն է։ Կրաքարային և քարային փլվածքներն ու ցրոնները ծածկված են բնորոշ բուսականությամբ։ Լեռան լանջերին աճում է երկաթախոտը (լատին․՝ Siderítis): Պիկի հատվածում աճում է մանուշակի հազվագյուտ տեսակներից մեկը՝ *Viola grisebachiana*:

Պատմություն
-----------

Լյուբոտինը համարվում է Եվրոպայի լեռնագնացների ամենասիրված վայրերից մեկը։ Մակեդոնական հատվածի լանջերին գտնվում է «*Լյուբոտին*» լեռնագնացային հյուղակը՝ Վրատնիցա գյուղի մոտ, որտեղից սկսում են բարձրանալ լեռ. այն տևում է մոտ երկու ժամ։ Հյուղակը բաց է մայիսից նոյեմբեր ամիսներին։ Լեռան անվանումից է առաջացել Տետովո քաղաքի ֆուտբոլային ակումբի անունը՝ Լյուբոտին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Կաղապար:Карта
2. ↑  DISA VEÇORI TË MALEVE TË SHARRIT
3. ↑  Kosova: Monumentet dhe bukuritë
4. ↑  Village Stare Selo — Ljuboten peak — Mountain HUT Ljuboten // balkanhikingadventure.com
5. ↑  "LJUBOTEN MOUNTAIN IN THE ŠAR MOUNTAIN RANGE". Արխիվացված է the original 2017 թ․ մայիսի 20-ին. Retrieved 2018 թ․ մարտի 22.
6. ↑  World Around Us — the Encyclopaedia for Children and Youth, XI edition, Školska knjiga, Zagreb, 1987, vol. II (A-M), page 242

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ljuboten.com (in Macedonian Language)
* Ljuboten @ Vratnica.net (in Macedonian language) Archived 2011-09-01 at Archive.is
* Cyber VRATNICA Internet Site

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Լյուդմիլա Գեորգիևնա Բուրցևա** (ռուս.՝ Людмила Георгиевна Бурцева, հոկտեմբերի 25, 1954(1954-10-25), Դոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս բանաստեղծուհի, Ռուսաստանի գրողմերի միության անդամ (2005):

Կյանք և ստեղծագործություն
-------------------------

Լյուդմիլա Բուրցևան ծնվել է 1954 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Դոնի Ռոստովում՝ Գեորգի Պետրովիչ Զայկոյի և Եվգենիա Միխայիլովնայի ընտանիքում։ Հայրը զոդագործ էր աշխատում, իսկ մայրը՝ տեխբաժնի դիսպետչեր։ 1971 թվականին ավարտել է Ռոստովի № 80 դպրոցը, որից հետո ընդունվել է Ռոստովի կուլտլուսաուսումնարանի գրադարանային բաժին, որն ավարտել է 1974 թվականին։ 1972-1976 թվականներին աշխատել է Կ. Մարքի անվան գիտական շրջանային գրադարանում։ 1980 թվականից՝ Ավտոմոբիլիստների ռուսական համայնքի Ռոստովի մարզային բաժնում։

Լյուդմիլան բանաստեղծություններ է գրել մանկությունից։ 1980-ական թվականներին մի քանի բանաստեղծություն տպվել է «Комсомолец» շրջանային թերթում։ Բանստեղծությունների առաջին հավաքածուն հրատարակվել է 1997 թվականին «Հարավային աստղ» ալմանախում՝ Լյուդմիլա Բարոն կեղծանվան ներքո։

Բանաստեղծությունների առաջին գիրքը՝ «Քեզ ընդառաջ», հրատարակվել է 2001 թվականին։ 2003 թվականին հրատարակվել է «Ժամանակի կիսադեմք» հավաքածուն։ 2004 թվականի վերջին հրատարակվել է երրորդ գիրքը՝ «Ճակատագրի գիծ» անվանմամբ։ Այդ գրքերից յուրաքանչյուրում միայն նոր բանաստեղծությունների էին։

2004 թվականին գրական-գեղարվեստական «Տապան» ամսագրում (№ 5) և «Դոնի մշակույթ» թերթում հրատարակվել են բանաստեղծությունների մեծ հավաքածուներ։ 2005 թվականին դեբյուտել է որպես թարգմանիչ՝ թարգմանելով օսեթ բանաստեղծ Չերմեն Այդարովի բանաստեղծությունները։

2005 թվականից Լյուդմիլա Բուրցևայի բանաստեղծական հավաքածուներն ու թարգմանությունները պարբերաբար հրապարակվում էին «Տապան» ամսագրում և «Դոնի մշակույթ» թերթում։

2005 թվականին նա ընդունվել է Ռուսաստանի գրողների միություն ուրպես բանաստեղծ։

Լյուդմիլա Գեորգիևնա Բուրցևան ապրում է Դոնի Ռոստովում։

Ստեղծագործություններ
--------------------

**Տարբեր հրատարակչություններ**

* Навстречу себе. Стихи. - Ростов-на-Дону МП «КНИГА», 2001.
* Профиль времени. Стихи. - Ростов-на-Дону, «Новая книга», 2003.
* Линия судьбы. Стихи. - Ростов-на-Дону, ООО «Донской издательский дом», 2004.
* Когда я была китайцем. Стихи. - (в серии «32 полосы») - Таганрог: изд-во «Нюанс», 2010.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ростовский колледж культуры". Արխիվացված է the original 2018 թ․ մարտի 21-ին. Retrieved 2017 թ․ նոյեմբերի 5. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Գրականություն
-------------

* Дон литературный. Писатели России. Шолоховский край. XIX-XXI вв.:справ. изд. Сост. Губанов Г. - Ростов н/Д, 2006. - 512 с. ISBN 5-481-00623-5

Արտաքին հղումներ
----------------

* Бурцева Людмила Георгиевна
* Бурцева, Людмила Георгиевна - Профиль времени: Стихи
**Շեստակովի ճեմուղի** (ռուս.՝ Шестаковский бульвар), Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի Սոբորնայա հրապարակի մոտակայքում 1860-ական թվականներին ստեղծված ճեմուղի։ Անվանումը տրվել է 1866-1868 թվականներին Տագանրոգի քաղաքագլխի պաշտոնը զբաղեցրած Իվան Շեստակովի պատվին, որի նախաձեռնությամբ հիմնադրվել է այս ճեմուղին։ Հիմնադրվել է 1867 թվականին Սոբորնայա հրապարակում, որտեղ նախկինում իրականացվել է ձկան վաճառք։

Պատմություն
-----------

Ճեմուղին ստեղծվել է 1860-ական թվականներին` Տագանրոգի քաղաքագլուխ Իվան Շեստակովի հանձնարարությամբ։ Գտնվել է Սոբորնայա հրապարակում, այսօրվա Ուկրաինական նրբանցքի տեղում, ժամանակակից անվանումներով` Պետրոսի և Ֆրունզեի փողոցների միջև։ Նախկինում Սոբորնայա հրապարակում գործել է ձկնամթերքի շուկա։

Այստեղ տնկվել են ծառեր ու թփեր, կառուցվել հանգստի համար նստարաններով ծառուղի։

Շեստակովի անունով ճեմուղին կոչվել է միայն 1885 թվականին, երբ քաղաք էր ժամանել Իվան Շեստակովը, որն այդ տարիներին արդեն ծովային հարցերի նախարար էր։ Խորհրդային տարիներին այս ճեմուղին սկսեցին կոչել «պուրակ Ուկրաինական նրբանցքում»։

1979 թվականին ճեմուղու սկզբնամասում (Պետրոսի փողոցում) տեղադրվեց «Կորոլյով և Գագարին» քանդակագործական կոմպոզիցիան (հեղինակ՝ Ռուսաստանի ժողովրդական նկարիչ Օլեգ Կոմով)։ Այժմ այն տեղափոխվել է Հարավային դաշնային համալսարանի ինժեներա-տեխնոլոգիական ակադեմիայի «Ա» մասնաշենքի մոտ (Չեխովի փողոց)։

1980-ական թվականների վերջում՝ Միխայիլ Գորբաչովի նախաձեռնած Վերակառուցման տարիներին, պուրակն ամայացավ։ Պուրակի որոշ հատվածներ մնացին, սակայն նրա անվանումը մոռացվեց։ 2001 թվականին, «Բլագո» («Բարօրություն») հասարակական հիմնադրամի ջանքերով, պուրակում կազմակերպվեց Կենտրոնական մանկական խաղահրապարակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  "Шестаковский бульвар". Արխիվացված է the original 2020 թ․ օգոստոսի 11-ին. Retrieved 2017 Ապրիլ 7. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. 1 2 3 4  *Киричек М. С.* По ладоням твоих площадей. — Таганрог: Лукоморье, 2007. — С. 58.
3. ↑  *Шестаков И. А.* Полвека обыкновенной жизни. Воспоминания (1838—1881 гг.). — Санкт-Петербург: Судостроение, 2006. — 784 с.
**Լեոնիդ Ազգալդյանի կիսանդրի** (նաև Լեոնիդ Ազգալդյանի հուշարձան, Լեոնիդ Ազգալդյանի հուշաքար), Արցախյան ազատամարտի հայազգի հրամանատար, «Արցախի հերոս» կոչմանն արժանացած Լեոնիդ Ազգալդյանին նվիրված կիսանդրի, որը գտնվում է Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանում՝ Մաշտոցի պողոտայի և Մովսես Խորենացու փողոցի խաչմերուկում։

Հուշարձանը տեղադրվել է 2002 թվականի դեկտեմբերի 11-ին։

Հեղինակ
-------

Հուշարքանի քանդակագործն է Տիգրան Արզումանյանը

Ճարտարապետական նկարագիր
-----------------------

Հուշարձանը կառուցված է գրանիտից, ընդհանուր բարձրությունը 2,2 մետր է։

Վանդալիզմ
---------

2022 թվականի ապրիլին Լեոնիդ Ազգալդյանի կիսանդրին ենթարկվել է վանդալության, Երևանի բնակիչ Կարեն Խաչատրյանը կոտրել է Լեոնիդ Ազգալդյանի քթի հատվածը։ Դեպքից հետո ոստիկանությունը հայտնաբերել է նրան և ձերբակալել, որից երեք օր անց ազատ արձակել։ Լեոնիդ Ազգալդյանի արձանի նկատմամբ վանդալություն իրականացրած անձի կարծիքով ինքն այդ քայլին է դիմել, քանի որ, ըստ նրա, Լեոնիդ Ազգալդյանն է մեղավոր 2020 թվականին տեղի ունեցած 44-օրյա պատերազմի համար։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  DVahagn. "ԼԵՈՆԻԴ ԱԶԳԱԼԴՅԱՆ – idiscoverarmenia". Արխիվացված է the original 2022 թ․ ապրիլի 13-ին. Retrieved 2020 թ․ հուլիսի 12.
2. 1 2 3 4  "Ոսկեխունկ մի մոմ՝ նրա սուրբ շիրմին". *www.irates.am* (in անգլերեն). Retrieved 2020 թ․ հուլիսի 12.
3. 1 2  «Երևանում պղծել են Արցախի հերոս Լեոնիդ Ազգալդյանի հուշաքարը» հոդված tert.am լրատվական կայքում, **(արխիվացված 14․04․2022թ․)**
4. 1 2 3  *«Ես Լեոնիդ Ազգալդյանի քիթը ջարդել եմ, որովհետև նա է մեղավոր 5 հազար զոհի համար»* հոդված hraparak.am լրատվական կայքում, **(արխիվացված 18․04․2022թ․)**
5. 1 2  «Արցախի հերոս Լեոնիդ Ազգալդյանի հուշարձանը վնասած տղամարդը ձերբակալվել է» հոդված armeniasputnik.am լրատվական կայքում։
**Նորթոն Սաունդ,** Բերինգի ծովում՝ Ալյասկայի արևմտյան ափերի մոտ գտնվող ծոց։ Ընկած է Սյուդարդ թերակղզուց հարավ։ Նորթոն Սաունդը 240 կմ երկարություն և 200 կմ լայնություն ունեցող ծոց է։ Յուկոն գետը հոսում է Նորթոն Սաունդում։ Ծոցը հունիսից հոկտեմբեր ամիսներին չի սառչում։

Նորթոն Սաունդը հայտնաբերվել է նավապետ Ջեյմս Կուկի կողմից 1778 թվականի սեպտեմբերին։ «Նորթոնի ծոց» անունը դրվել է Մեծ Բրիտանիայի Համայնքների պալատի խոսնակ սըր Ֆլեթչեր Նորթոնի պատվին։

Նորթոն Սաունդի ափամերձ հատվածը դարեր շարունակ բնակեցրել են Ամերիկայի բնիկները` հարավային Ալյասկայի կենտրոններում ապրող յուպիկները։ Յուպիկները ապրում էին դեպի գետի հարավ, իսկ հյուսիսում՝ ինուպիաթներն էին։ Բացի Նոմից, ծոցում են նաև Էլիմ, Գոլովին, Ստեբինս, Ուայթ-Մաունթին, Կոյուկ, Շակթուլիկ, Սենթ-Մայքլ և Ունալաքլիթ քաղաքները։ Ամեն տարի շների լեռնադահուկային մրցավազք է տեղի ունենում Ունալաքլիթ և Նոմ քաղաքների գյուղերի միջև։

USS Norton Sound (AVM-1) դասի ավիակիրը Նորթոն Սաունդի անունն է ստացել։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "alaskool.org". *www.alaskool.org*. Retrieved 2019 թ․ ապրիլի 10. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Norton Sound Encyclopædia Britannica". *www.britannica.com*. Retrieved 2019 թ․ ապրիլի 10. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4762854-6 · LCCN: sh85092627 · VIAF: 244756437 · WorldCat VIAF: 244756437 |

 |
Կլոդ Շենոն
**Շենոնի թիվ**, չկրկնվող շախմատային պարտիաների գնահատված նվազագույն քանակ, որը 1950 թվականին հաշվարկել է ամերիկացի մաթեմատիկոս Կլոդ Շենոնը։ Այն մոտավորապես {\displaystyle 10^{120}} է։ Այս թվի աճի դինամիկային կարելի է հետևել սովորական շախմատային պարտիայի օրինակով. առաջին քայլի համար երկու կողմերն ունեն 400 տարբերակ, երկրորդի համար՝ ևս 676, երրորդի համար՝ ևս 576։ Այսպիսով, պարտիայի ընդամենը 3-րդ քայլին գոյություն ունի պարտիաների 400\*676\*576≈155 մլն տարբերակ։ Եթե բացառենք ակնհայտ հիմար քայլերը, ապա այդ թիվը կարող է կրճատվել 10-20 տոկոսով։

Շենոնի թվի հաշվարկը նկարագրված է «Համակարգչի ծրագրավորում շախմատ խաղալու համար» աշխատության մեջ (անգլ.՝ «Programming a Computer for Playing Chess»), որը տպագրվել է 1950 թվականի մարտին «Philosophical Magazine» ամսագրում և դարձել համակարգչային շախմատի՝ որպես դիսցիպլինի զարգացման հիմնարար աշխատություններից մեկը։ Հաշվարկը հիմնված էր այն ենթադրության վրա, որ յուրաքանչյուր խաղ տևում է միջինը 40 քայլ, և յուրաքանչյուր քայլին խաղացողն ընտրություն է կատարում միջինը 30 տարբերակից։ Համեմատության համար նշենք, որ դիտարկելի տիեզերքում ատոմների թիվը, ըստ տարբեր գնահատականների, {\displaystyle 10^{79}}-ից {\displaystyle 10^{81}} է, այսինքն՝ {\displaystyle 10^{40}} անգամ փոքր է Շենոնի թվից։

Բացի այդ, Շենոնը հաշվարկել է նաև հնարավոր դիրքերի քանակը, որը մոտավորապես հավասար է.

{\displaystyle {\frac {64!}{32!\cdot {8!}^{2}\cdot {2!}^{6}}}\approx 10^{43}}
Այս թիվը, սակայն, ներառում է նաև խաղի կանոններով բացառված և, հետևաբար, հնարավոր քայլերի ծառի մեջ անհասանելի իրավիճակներ։ Ներկայում հայտնվել են մի շարք աշխատություններ, որոնք պարզաբանում են կամ նույնիսկ հերքում այս թիվը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  У больших чисел громкие имена, vokrugsveta.ru.
2. ↑  *Victor Allis* Searching for Solutions in Games and Artificial Intelligence. — Ph.D. Thesis, University of Limburg, Maastricht, The Netherlands, 1994. — ISBN 9090074880
3. ↑  John Tromp (2010). "John's Chess Playground". Արխիվացված է the original 2012 թ․ մայիսի 9-ին. Retrieved 2010 թ․ սեպտեմբերի 4.

Գրականություն
-------------

* *Claude Shannon* Programming a Computer for Playing Chess // *Philosophical Magazine*. — 1950. — Т. 7/41. — № 314. — С. 256—275. Архивировано из первоисточника 6 Հուլիսի 2010.
| **՞**Նորգվինեական երգող շուն |
| --- |
|   |
|  |
| Գիտական դասակարգում |
| 

|
|  |
| Թագավորություն | Կենդանիներ |
|
|
|
|
|
| Տիպ | Ողնաշարավորներ |
|
|
|
|
|
| Դաս | Կաթնասուններ |
|
|
|
| Կարգ | Գիշատիչներ |
|
|
|
| Ընտանիք | Շնազգիներ |
|
|
|
| Ցեղ | Գայլեր |
|
|
| Տեսակ | Գայլ |
| Ենթատեսակ | Նորգվինեական երգող շուն |
|

 |
|  Լատիներեն անվանում |
| *Canis lupus hallstromi*
*Troughton*, 1958 |
|  Հոմանիշներ |
| 
* *New Guinea dingo*
* *Hallstrom dog*
* *Bush dingo*
* *New Guinea wild dog*

 |
|  Արեալ |
| պատկեր |
|   Նոր Գվինեա |
| 

| ԴասակարգումըՎիքիցեղերում | ՊատկերներՎիքիպահեստում | 

 |
| --- | --- | --- |

 |


**Նորգվինեական երգող շուն** (լատին․՝ Canis lupus hallstromi), գայլի ենթատեսակ։ Բնակվում է Նոր Գվինեայում՝ մասնավորապես Պապուա Նոր Գվինեայի անտառներում։ Ապրում է նաև մարդաբնակ տարածքներում։ Դասակարգման հարցում տարաձայնություններ կան. կենդանաբանների մի մասը նրան համարում են առանձին տեսակ և կոչում են *Canis hallstromi*։ Նախնիները համարվում են դինգո շնատեսակն ու գայլը։ Միջին մեծության կենդանի է։ Կյանքի միջին տևողությունը 12-16 տարի է։ Հազվադեպ հանդիպող տեսակ է։ Հարմարված է կլիմայական տարբեր պայմանների՝ կարող է ապրել և սառը և տաք միջավայրում։

Նկարագիր
--------

Նորգվինեական երգող շունը ոռնալիս
Նորգվինեական երգող շունն ունի մեծ գլուխ։ Հասուն առանձնյակների հասակը 36–46 սմ է, իսկ փոքրերինը՝ 33–43 սմ։ Քաշը 7.7–13.6 կգ է։ Պոչի երկարությունը 22-28 սմ է։ Կարող են լինել դարչնագույն, շագանակագույն, սև և մուգ շագանակագույն, կարմիր երանգավորումներով։ Ընտելացված առանձնյակներն ունեն գրեթե նույն տեսքն, ինչ վայրի առանձնյակները, բայց այն ավելի կարճահասակ է, դունչն ու թաթերն ավելի երկար են, ականջները մի քիչ փոքր են։ Ընտանիների մորթին հաստ է ու կարճ՝ շագանակագույն, դեղնավուն կամ նարնջագույնին մոտ։ Աչքի ծիածանաթաղանթը մուգ սաթեգույն է կամ մուգ շագանակագույն է։ Ողնաշարն ու մկանները լավ զարգացած են, ինչպես կատուների մոտ։

Կենդանու ոռնոցը յուրահատուկ է. այն կարող է տևել 3 վայրկյան և ավելի՝ 5 վայրկյան։ Նա կարող է կոշտ ոռնոց արձակել, երբ մագլցում է ծառի վրայով։ Երաշտների ժամանակ չի տեղափոխվում քաղաքային բնակավայրեր, բայց կարող է հարմարվել նաև սառնամանիքի պայմաններին։ Ավելի հաճախ սնվում է կաթնասուններով։ Նրա վարքը տարբերվում է գայլի կամ վայրի շների վարքից։ Իր անվանումն ստացել է յուրահատուկ ձայնի համար, այնպիսի ձայն, որը հիշեցնում է թռչունների և կետերի արձակած ձայներին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  Արտաքին տեսք։ Բնութագիր։ Պատկերներ
2. 1 2 3  Ընդհանուր նկարագիր
3. ↑  Պատմություն։ Նկարագիր
4. 1 2  "Նկարագիր, պատկերներ". Արխիվացված է the original 2015 թ․ մարտի 16-ին. Retrieved 2015 թ․ մարտի 7.
**Նորայր Գարեգինի Պողարյան** (հունվարի 17, 1904(1904-01-17), Այնթապ, Հալեպի գավառ, Հալեպի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - դեկտեմբերի 19, 1996(1996-12-19), Երուսաղեմ), հայ ձեռագրագետ, բանասեր։ Գրչանունները՝ *Ծովական, Վանատուր*։

Կենսագրություն
--------------

Նախնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրի Վարդանյան վարժարանում, ապա Երուսաղեմի Սբ. Հակոբյանց վանքի դպրոցում (1922-1928)։ 1928 թվականից՝ Երուսաղեմի միաբանության անդամ։ Պողարյանը 1949 թվականից Երուսաղեմի Սրբոց Հակոբյանց ձեռագրերի մատենադարանի տնօրենն է։ 1973 թվականից՝ արքեպիսկոպոս։ Անգլիայում հետևել է աստվածաբանության դասընթացների (1928-1930)։ 1925 թվականից դասավանդում է վանքի դպրոցում։ Թղթակցել է «Սիոն», «Հայ խոսնակ», «Բանբեր Մատենադարանի», «Էջմիածին» և այլ պարբերականների։ 1951 թվականին այցելել է Սովետական Հայաստան։ Պողարյանի ուսումնասիրությունները մեծ մասամբ վերաբերում են հայ գրչությանը, գրչագրերին, անտիպ գործերին։ Պողարյանը կազմել է Երուսաղեմի վանքի հայերեն ձեռագրերի գիտական ցուցակը՝ «Մայր ցուցակ ձեռագրաց Սրբոց Հակոբյանց» (հ. 2-4, 1953-1960), որտեղ նկարագրել է 560 ձեռագիր՝ նկարագրված գրչագրերի թիվը հասցնելով 700-ի։ «Մայր ցուցակ...»-ի երկրորդ հրատարակությունը (հ. 1-9, 1966-1979) ամփոփում է 3000 ձեռագրերի նկարագրություն։ Այստեղ առաջին անգամ ներկայացվել են մի շարք նորահայտ ձեռագրեր, որոնք բնագրային մեծ արժեք ունեն։ Առանձին գրքերով լույս են տեսել նրա կազմած Հովհաննես Թլկուրանցու «Տաղագիրք» (1958), «Հայ գրողներ, Ե-Ժէ դար» (1971), «Գրիգոր Ակներցու Թաթարաց պատմությունը» (1974) գործերը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Նորայր Պողարյան". Արխիվացված է the original 2017 թ․ հուլիսի 18-ին. Retrieved 2014 թ․ նոյեմբերի 11. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 9, էջ 368)։*  |
**Լյումիեր եղբայրների հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник братьям Люмьер), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Եկատերինբուրգ քաղաքում, որը նվիրված է կինեմատոգրաֆիայի գյուտարարներ Լյումիեր եղբայրներին։ Տեղադրվել է «Կոսմոս» կինոհամերգային թատրոնի շենքի առջև, Քաղաքային լճակի ափին, քաղաքի Երկաթուղային շրջանում։

Պատմություն
-----------

Լյումիեր եղբայրների հուշարձանի տեղադրումը նվիրված էր միանգամից մի քանի տարեթվերի. Եկատերինբուրգի Քաղաքի օրվան, Ռուսական կինոյի օրվան, Օգյուստ Լյումիերի 150-ամյակին և «Կոսմոս» կինոհամերգային թատրոնի բացման 45-ամյակին, որն էլ եղել է հուշարձանի պատվիրատուն։

Հուշարձանի հեղինակն է Դիանա Կոսիգինան, որի նախագիծը 2011 թվականի աշնանը երկրորդ տեղն է զբաղեցրել «Եկատերինբուրգ քաղաքի ճարտարապետական փոքր ձևեր. դեկորատիվ քանդակագործություն և ճարտարապետական ձևեր» մրցույթում, որն անցկացվել է ճարտարապետների, դիզայներների, ճարտարապետական և դիզայներական բյուրոների մասնագետների միջև։

Քանդակագործական հորինվածքը ձուլվել է բրոնզից գրեթե բնական չափսերով և տեղադրվել հենց մայթին առանց որևէ պատվանդանի։ Եղբայրների պատկերաքանդակների կողքին տեղադրված է նրանց գյուտը` կինոխցիկը, ինչպես նաև դրված է դատարկ աթոռ` լուսանկարվել ցանկացողների համար։

Հուշարձանի բացման հանդիսավոր արարողությունը տեղի է ունեցել 2012 թվականի օգոստոսի 27-ին, որին մասնակցել են Եկատերինբուրգի վարչակազմի ղեկավար Ալեքսանդր Յակոբը, Եկատերինբուրգի մշակույթի վարչության պետ Տ. Յարոշևսկայան և Եկատերինբուրգում Ֆրանսիայի գլխավոր հյուպատոս Պիեռ Ֆիլատոֆֆը։

Պատկերասրահ
-----------

* Լյումիեր եղբայրների հուշարձանը, հետին պլանում «Կոսմոս» կինոհամերգային թատրոնի շենքն էԼյումիեր եղբայրների հուշարձանը, հետին պլանում «Կոսմոս» կինոհամերգային թատրոնի շենքն է

Աղբյուրներ
----------

* "История: год назад в Екатеринбурге появился памятник братьям Люмьер". Информационный портал Екатеринбурга. 2013 թ․ օգոստոսի 27. Retrieved 2014 թ․ ապրիլի 5.
* "Сегодня в Екатеринбурге открыли памятник братьям Люмьер". Комсомольская правда. 2012 թ․ օգոստոսի 27. Retrieved 2014 թ․ ապրիլի 5.
* "Памятник братьям Люмьер украсит в Екатеринбурге набережную городского пруда у киноконцертного театра «Космос»". Uralpress.ru. 2012 թ․ օգոստոսի 14. Արխիվացված է the original 2014 թ․ ապրիլի 7-ին. Retrieved 2014 թ․ ապրիլի 5.
Լեսլի Մոլսիդ
**Լեսլի Մելսիդի սպանություն**, 11-ամյա բրիտանուհի Լեսլի Մոլսիդի (անգլ.՝ Lesley Susan Molseed) սպանությունը, որը տեղի է ունեցել 1975 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Ռոչդեյլում (Մեծ Մանչեսթեր), և որին հաջորդած իրադարձությունները հանգեցրին բրիտանական արդարադատության պատմության մեջ ամենահայտնի դատական սխալներից մեկին։ Այդ սխալի հետևանքով Ստեֆան Կիշկոն (Stefan Kiszko, 1952-1993)՝ ուկրաինացի և սլովենացի ներգաղթյալների ընտանիքում ծնված հարկային ծառայողը, դատապարտվեց ցմահ ազատազրկման՝ սեռական հողի վրա կատարած սպանության համար, որը, սակայն, ինքը չէր իրականացրել, և բանտում անցկացրեց գրեթե 17 տարի։ 2007 թվականի նոյեմբերի 12-ին այդ սպանության համար մեղավոր ճանաչվեց Ռոնալդ Կաստրին (Ronald Castree)։

Հանցագործություն և հետագա իրադարձություններ
-------------------------------------------

Սպանության օրը Լեսլի Մոլսիդը գնացել է տեղական խանութ՝ հաց գնելու։ Նա չի վերադարձել, և անմիջապես սկսվել են նրա որոնումները քաղաքում ու մոտակա M62 փողոցում։ 3 օր անց նրա մարմինը գտնվել է մոտակայքում գտնվող ամայի վայրում։ Նրա մարմնի վրա կար 12 ծակած վերք։ Հագուստը վնասված չէր։

1975 թվականի նոյեմբերի 12-ին ոստիկանությունը ձերբակալեց Ստեֆան Կիշկոյին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Man guilty of 1975 child murder". *BBC News*. 2007 թ․ նոյեմբերի 12. Retrieved 2010 թ․ մայիսի 13.

Արտաքին հղումներ
----------------

* В Великобритании педофила осудили за убийство девочки, совершенное 30 лет назад. NEWSru.com, 13 ноября 2007 г.
* "Stefan Kiszko". *innocent.org.uk*. INNOCENT. Արխիվացված է the original 2012 թ․ ապրիլի 30-ին. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 21. (անգլ.)
* Nicola Dowling (2003 թ․ փետրվարի 5). "New DNA clue in Lesley murder hunt". Manchester Evening News. (անգլ.)
**Շաքիր Աբենով** (*Մուհամեդշակխուր*, ղազ.՝ Шәкір Әбенов, մահացել է մարտի 1, 1900(1900-03-01), Abay District - հոկտեմբերի 23, 1994(1994-10-23), Abay District, Semipalatinsk Oblast, Ղազախստան), ղազախ խորհրդային գրող, պոետ, ակին, ֆոլկլորիստ, կոմպոզիտոր։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1939)։

Կենսագրություն
--------------

Շաքիր Աբենովը ծնվել է Արևելաղազախական մարզի Աբայսկի շրջանում տարբեր տեղեկություններով 1900 թվականի մարտի 1-ին կամ 1901 թվականի հունվարի 10-ին։ Ծանոթ էր Սաքեն Սեյֆուլինի, Ի․ Ջանսուգուրովի և Բ․ Մայլինի հետ։

### Գրական գործունեություն

1916 թվականին Շաքիր Աբենովը հրապարակել է իր առաջին ստեղծագործությունը՝ «Այկապ» թերթում։ 1936 թվականից հրապարակվում են պարբերական դրոշմակնիքներով։ Նա դարձավ հանրաճանաչ՝ 1937 թվականին «Әдебиет және մշակույթ» թերթում իր «Կոզի Կորպեշ-Բայան սուլու» պոեմի շնորհիվ։ Հենց այդժամանակ նրան կոչեցին «ազգի թշնամի», և նա ստիպված եղավ գնալ Ղրղզստան։ 1939 թվականից, վերադառնալով Ալմա-Աթա, հավաքեց ղազախ ակինների՝ Ժանակի, Սաբիրբայի, Տուբեկի, Դուլատի, Բայկոկշի գրական ժառանգությունը։ Կատարեց երգեր և կույներ։

1940-1941 թվականներին մեղադրվել է և բանտարկվել Սեմիպալատինսկի բանտում։ Հայրենական Մեծ պատերազմի ժամանակ ենթարկվեց քաղաքական ճնշման և ուղարկվեց Սիբիր։ 1955 թվականին ազատվել է բանտից, իսկ 1961 թվականին ամբողջովին ռեաբիլիտացիայի է ենթարկվել։ Մահացել է 1994 թվականի հոկտեմբերի 23-ին։

Շաքիր Աբենովը Խորհրդային շրջանում եղել է աբաևական գրականության ներկայացուցիչը։ 19-րդ դարի պատմական իրադարձությունների հիմքի վրա Աբենովը գրել է «Кейпін батыр» (1939), «Таңшебер — Жапал» (1962), «Ортақ Арал» (1968), «Қорқыт қобызы», «Пәрмен», «Патша мен байғыз», «Алданған қыз», «Ана махаббаты», «Тоқтамыс батыр»։ Դրոշմակնքվել են «Шыңғыстау» (1980), «Шыңғыстау сазы» (1985), «Дастандар» (1991) հավաքածուներն։ Աբենովի իմպրովիզատորական հմտությունը եղել է իր այտիսներում հանդես գալուց հետո։ Նրա մրցույթը Տ․ Ամրենովի հետ հրապարակված է «Այտիս» հավաքածուում։

Գրել է 20-ից ավել երգեր և կույեր՝ «Алтай аруы», «Сары жұлдыз» և այլն։ Հիմնականում նա շոշափել է քաղաքացիական պատերազմի, կանանց իրավունքների պաշտպանության, կոլեկտիվացիայի և այլ թեմաներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "«Казахстан». Национальная энциклопедия, 1 том Человек с книгой. Статьи и публикации". *www.madenimura.kz* (in ռուսերեն). Արխիվացված է the original 2016 թ․ ապրիլի 5-ին. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 2. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Շաքիր Աբենով Archived 2018-04-13 at the Wayback Machine.
**Լաս Կուևաս**, գյուղ Արգենտինայում, Մենդոսա մարզում։ Ծովի մակարդակից 3151 մետր բարձրության վրա։ Լաս Կուևասով անցնում է պանամերիկյան մայրուղին, այն բաժանված է 2 մասերի և կոչվում է ազգային երթուղի No 7։ Արևելքում մայրուղին կապում է գյուղը Մենդոսա քաղաքի հետ, (210 կմ) իսկ արևմուտքից, Չիլիի մայրաքաղաք Սանտիագո (160 կմ)։ Ամենակից հարևանությամբ շինությունը Ինկերի կամուրջն է (իսպ.՝ Puente del Inca), տեղակայված է Պանամերիկյան մայրուղիուց 15 կմ արևելք։

Կլիմա և բնակչություն
--------------------

Կլիման հասարակածային մուսսոնային է։ Ամռանը շոգ է լինում՝ 25°С, ձմռանը՝ -20°С։ Ամենօրյա ջերմաստիճանի տատանումները շատ կարևոր է, որն արտահայտվում է իր ամսական միջին ջերմաստիճանով՝ հունվարին՝ 11 °C, հուլիսին՝ -2 °C։

Թունել
Լաս Կուևասի բնակչությունը քիչ է, 2001 թվականին այնտեղ ապրում էր ընդամենը 7 հոգի։ Գյուղացիների ապրուստի միջոցը ռեստորանային բիզնեսն է և հուշանվերների վաճառքը զբոսաշրջիկներին, ովքեր գալիս են ուսումնասիրել մի լքված երկաթուղային թունել։

Տեսարժան վայրեր
---------------

Գյուղի կողքին գտնվում է երկաթուղային Կումբրսկյան թունելի արևելյան պորտալը, որը հանդիսանում է 1984 թվականին փակված Տրանսադինսկյան երկաթուղու մի մասը։ Միուղի թունելը զբոսաշրջիկներին գրավում է այստեղով ճեմելու հնարավորությամբ։ Կից գտնվում է ելքը դեպի երթուղի, որը հայտնի է «Ազատարարների միջազգային թունել» անունով (Paso Internacional Los Libertadores)։ 1904 թվականին Լաս Կուևասից ոչ հեռու կանգնեցվել է Անդյան Քարիստոսը՝ Փրկիչ Քրիստոսի քանդակը (Cristo Redentor de los Andes)։ Հենց գյուղից բացվում է Ակոնկագուայի բարձունքի հետաքրքիր տեսարանը, որը գտնվում է գյուղից 25 կմ հյուսիս։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Censo 2010 - INDEC". Արխիվացված է the original 2010 թ․ մարտի 26-ին. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 26.
2. ↑  Las Cuevas//MendozaTravel.com
**Լոբանովի տուն** (ռուս.՝ Дом Лобанова), նաև` *Շչուչկինի տուն* (ռուս.՝ Дом Щучкина), տեղական նշանակության ճարտարապետական հուշարձան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի Հունական փողոց, 32 հասցեում։

Պատմություն
-----------

Քաղքենի Մատվեյ Յակովլևիչ Լոբանովը 1897 թվականին կառուցել է մեկհարկանի տուն քաղաքի Հունական փողոց, 32 հասցեում։ 1906 թվականի դրությամբ` տունը դեռևս նրա սեփականությունն էր։ Որոշ տվյալներով` 1910 թվականին, այլ տվյալներով` 1915 թվականին, առանձնատունը դարձել է Նատալյա Դմիտրիևնա Շչուչկինայի սեփականությունը։ Նրա ամուսինը` բժիշկ, պետական խորհրդական Իվան Պավլովիչ Շչուչկինը, XX դարի սկզբից եղել է ռազմական բժիշկ Տագանրոգում։ Ընտանիքը դաստիարակել է երեք երեխայի։ Միակ որդին` Պավելը, ստացել էր խորունժիի (կրտսեր սպայի) աստիճան։ Երեսուն տարեկանում նա ողբերգաբար զոհվել է ճակատամարտում, Արևելյան Պրուսիայում։ Նրա հայրը` Իվան Պավլովիչը, 1915 թվականի փետրվարի սկզբին հասել է ճակատամարտի դաշտ և որդու մարմինը հասցրել Տագանրոգ։

1921 թվականին Հունական, 32-ում գտնվել է № 10 ապաստարանը։

1992 թվականին տանը տրվել է ճարտարապետության հուշարձանի կարգավիճակ, այն պաշտպանվում է օրենքով։

Նկարագրություն
--------------

Տան ճակատը պայմանականորեն կարելի է բաժանել երեք մասի։ Կողմնային մասերում գտնվում են ձևավոր ճակտոնները։ Տնից ձախ կառուցված է դռնակով կռածո դարպաս։ Տան բակում կցակառուցված է պատշգամբով փոքր աշտարակ։ Սանդղամուտքը գտնվում է կենտրոնում։ Ճակատին երևում են մի քանի կլորացված պատուհաններ, շինությունը զարդարում են կիսասյուները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Дом Щучкина". Արխիվացված է the original 2017 թ․ մարտի 12-ին. Retrieved 2017 թ․ մարտի 25. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. 1 2  "Жилой дом//Комплекс застройки улицы". Արխիվացված է the original 2017 թ․ մարտի 12-ին. Retrieved 2017 թ․ մարտի 25. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. 1 2  Гаврюшкин О. П. Г12 «По старой Греческой…» (Хроника обывательской жизни) — Т.: ООО «Издательство „Лукоморье"», 2012. — 514 с. — ISBN — 5-901565-15-0
4. 1 2 3 4  Энциклопедия Таганрога
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Կիրակոսյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Լևոն Մարտինի Կիրակոսյան** (դեկտեմբերի 20, 1928(1928-12-20), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 16, 2009(2009-01-16), Երևան, Հայաստան), հայ գրականագետ, լրագրող, բանասիրական գիտությունների թեկնածու, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1977 թվականից։

Կենսագրություն
--------------

Լևոն Կիրակոսյանը ծնվել է 1928 թվականի դեկտեմբերի 20-ին, Երևանում։ 1943-1945 թվականներին սովորել է Երևանի հրետանային դպրոցում, ապա Թբիլիսիի հրետանային ուսումնարանում, ծառայել խորհրդային բանակում մինչև 1950 թվականը։ 1953 թվականին ավարտել է (էքստեռն) Երևանի ռուսական մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը։ 1950-1952 թվականներին աշխատել է Երևանի ռադիոկոմիտեում, 1952-1960 թվականներին՝ «Կոմսոմոլեց» թերթում։ 1960-1980 թվականներին աշխատել է «Կոմունիստ» թերթի խմբագրությունում։ Մինչև 1969 թվականը եղել է գրականության և արվեստի բաժնի վարիչ, 1969 թվականից թերթի խմբագրի տեղակալ։ 1980 թվականից աշխատել է որպես ՀԿԿ Կենտկոմի պրոպագանդայի և ագիտացիայի բաժնի վարիչի տեղակալ։ 1968 թվականին «Իսահակյանի հրապարակախոսությունը» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ 1991 թվականից դասավանդել է Երևանի պետական համալսարանում, 1999 թվականից՝ Հայ-ռուսական համալսարանում (2003 թվականից՝ պրոֆեսոր)։ ԽՄԿԿ անդամ 1952 թվականից։

Ռուսերեն լույս են տեսել նրա «Պոետը, իրադարձություններ և ճակատագրեր» (Երևան, 1972), «Մարդը և սխրանքը» (Երևան, 1975), «Մարդու կոնցեպցիան և ժամանակակից հայ արձակի ստեղծագործական որոնումները» (Երևան, 1979) գրքերը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Գրական տեղեկատու*. Երևան: «Սովետական գրող». 1981. p. էջ 201-202.
2. ↑  "Լևոն Կիրակոսյանի կենսագրությունը avproduction.am կայքում". Արխիվացված է the original 2020 թ․ օգոստոսի 4-ին. Retrieved 2020 թ․ մայիսի 14. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | AV Production |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 10601 |

 |
**Լոբիտու** (պորտ.՝ Lobito), քաղաք և մունիցիպալիտետ Անգոլայում՝
Բենգելայում։ Գտնվում է Ատլանտյան օվկիանոսի ափին՝ էստուարիա Կատումբելայից հյուսիս, պրովինցիայի կենտրոնից մոտ 35 կմ հեռավորության վրա։ Քաղաքի միջին բարձրությունը ծովի մակերևույթից 17 մետր է։

Քաղաքի բնակչությունը, ըստ 2014 թվականի տվյալների, կազմում է մոտ 393,079 մարդ։

Գետի վրայով կամրջի կառուցումից հետո Կատումբելա Լոբիտուն միանում է Բենգալա քաղաքին, մեկ մեգապոլիս՝ գրեթե 1 միլիոն բնակչությամբ։ Այն համարվում է Հարավային Աֆրիկայի ամենաարագ զարգացող քաղաքներից մեկը։

### Պատմություն

Քաղաքը հիմնադրվել է 1843 թվականին պորտուգալական գաղութային տիրապետության տարածքում՝ պորտուգալական Արևմտյան Աֆրիկայում։ Բենգել երկաթուղու վերջնական կետն է, որը կապում է Ատլանտյան օվկիանոսի մերձափնյա շրջանը Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության հարավի հետ։

### Պորտուգալիայի խորհուրդը

Հին քաղաքապետարանը հիմնադրվել է 1843 թվականին Պորտուգալիայի վարչակազմի կողմից։ Քաղաքը հիմնադրվել է նաև 1843 թվականին պորտուգալական Մարիա II հրամանով, իսկ 1903 թվականին սկսվում են աշխատանքները Նրա նավահանգստում։ Սակայն խոշոր կառուցապատումները չեն խրախուսվում մինչև 1928 թվականը՝ կարևոր Բենգելյան երկաթուղու կառուցման ավարտը, որը միացնում է պորտուգալական Անգոլան բելգիական Կոնգոյի հետ։ Պորտուգալական կառավարման օրոք նավահանգիստը Անգոլայում ամենածանրաբեռնվածներից մեկն էր (ներքին շրջաններից գյուղատնտեսական արտադրանք արտահանելով և տարանցիկ առևտրով զբաղվելով)։ Ձկնորսությունը, զբոսաշրջության և ծառայությունները նույնպես կարևոր էին։ Օրինակ, դիմակահանդեսը Լոբիտուում ամենահայտնիներից է եղել պորտուգալական Անգոլայում։

### Անկախություն

1974 թվականի ապրիլի 25-ին Լիսաբոնում Անգոլայում Մեխակների հեղափոխությունից հետո ստեղծվում է անկախություն։ Լոբիտո նավահանգստի գործունեությունը քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ Անգոլայում խիստ սահմանափակված էր՝ երկաթուղային տարանցման խափանումներով պայմանավորված (1975-2002 թթ.): Խաղաղության և կայունության պայմաններում Լոբիտոն 2000-ական թվականներին սկսում է վերականգնման գործընթացը և վերսկսում է զարգացման իր ուղին։

Եղանակը
-------

Լոբիտում մեղմ Արևադարձային չոր կլիմա է՝ փոքր ջերմաստիճանի տատանումներով։ Ձմեռը շատ չոր և ջերմ է, իսկ ամառը համեմատաբար խոնավ է և տաք։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Կաղապար:Книга:Географический энциклопедический словарь
2. ↑  Lobito, Angola Page. Falling Rain Genomics
3. ↑  "Resultados Definitivos Recenseamento Geral da População e Habitação – 2014 Província de Benguela" (PDF). *Instituto Nacional de Estatística, República de Angola*. Արխիվացված է the original (PDF) 2020 թ․ նոյեմբերի 1-ին. Retrieved 2020 թ․ մայիսի 3.
4. ↑  LobitoAnosOuro.wmv, a film of the Lobito in Portuguese Angola, before independence from Portugal
5. ↑
**Խադրակեի ամրոց** (իսպաներեն *Castillo de Jadraque*), ամրոց Իսպանիայի Կաստիլիա-Լա Մանչա ինքնավար համայնքի Խադրակե քաղաքում։ Նա գտնվում է բլրի վրա՝ Հենարես գետի մոտ։

Անվանում
--------

Այն երբեմն անվանում են «Սիդի ամրոց», քանի որ այն հիշատակվում է «Երգ իմ Սիդի մասին» պոեմում։ Թեև Սիդ երբեք ուղղակիորեն կապ չի ունեցել ամրոցի հետ։

Կառույց
-------

Կառուցված էր սպիտակ քարից, ունի ուղղանկյուն տեսք 240 մետր պարագծով։ Նա ունի չորս շրջանաձև և մեկ ուղղանկյուն աշտարակ։

Պատմություն
-----------

Հնագիտական ուսումնասիրություններն ապացուցել են, որ այդ վայրը օգտագործվել է դեռևս նախապատմական ժամանակներում. ավելի ուշ այն եղել է Կորդովայի ամիրայության և դրա ժառանգների ամրությունները։ 1085 թվականին այն նվաճվել քրիստոնյաների կողմից՝ Ալֆոնսո VI Քաջի գլխավորությամբ։ 1469 թվականին այն գնվել է կարդինալ Պեդրո Գոնսալես դե Մենդոսայի կողմից։

Ներկայիս կառույցը թվագրվում է 15-րդ դարի վերջ, և վերագրվում է Խուան Գուասին։ Նախկին ամրոցից մնացած միակ տարրը հնգանկյուն աշտարակ, էր, որն, ավելի ուշ, այնուամենայնիվ, ապամոնտաժվել է։ Ամրոցն եղել է Մենդոսաների նստավայրը, լքվել է Ռոդրիգո ԴԻաս դե Վիվար ի Մենդոսայի մահից հետո։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Fortaleza medieval y antiguo palacio renacentista. Construido sobre una atalaya árabe del s.VIII
2. ↑  "Castillo de Jadraque / Castillo del Cid" (in Spanish). MonumentalNet. Արխիվացված է the original 2014 թ․ սեպտեմբերի 26-ին. Retrieved 2014 թ․ սեպտեմբերի 26.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
3. ↑  GARCÍA DE PAZ, José Luis. *Castillos y fortificaciones de Guadalajara*. Editorial Nueva Alcarria. Guadalajara, 2007. ISBN 978-84-96885-17-2. Pág. 249.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Էջը castillos.net Archived 2009-09-17 at the Wayback Machine.-ում (իսպաներեն)
**Լավրասիա**, երկու աշխարհամասերից հյուսիսայինը, (հարավային-Գոնդվանա), որոնք մասնատել են գերմայրցամաք Պանգեյը մեզոզոյան դարաշրջանում։ Լավրասիայի հիմնական մասերն էին ժամանակակից Եվրասիան և Հյուսիսային Ամերիկան, որոնք իրենց հերթին անջատվել են իրարից 135-ից 200 միլիոն տարի առաջ։

Ներկայիս Հյուսիսային կիսագնդի մեծ տարածքներ մտնում էին Լավրասիայի մեջ։ Պալեոզոյան դարաշրջանում այդ տարածքները մտնում էին այնպիսի աշխարհամասերի կազմի մեջ, ինչպիսիք են՝ Լավրուսիան (կազմված էր Լավրենտիայից և Բարտիկայից), Սիբիրիայից, Ղազախստանիայից, Հյուսիս-չինական և Հարավ-չինական մայրցամաքային վահաններից։ Անվանումը համատեղում է Լավրենտիան և Եվրասիան։

Ծագում
------

Գոյություն ունի երկու տեսակետ։ Լավրասիան հայտնի է որպես մեզոզոյի ֆենոմեն․ այն առաջացել է ուշ մեզոզոյում, որպես Պանգեյի բեկոր։ Բայց հիմա համարվում է, որ այն մայրցամանքները, որոնք կազմավորել են մեզոզոյան Լավրասիան, առաջացրել են միասնական գերմայրցամաք․ Ռոդինիի տրոհումից (մոտ 1 միլիոն տարի առաջ) մինչև Պանոտիի կազմի մեջ մտնելը ⟨մոտ 0,75 մլրդ տարի առաջ⟩։ Այդ գերմայրցամաքը անվանում են պրոտո-Լավրասիա, որպեսզի խուսափեն մեզոզոյան Լավրասիայի հետ շփոթումից։

Բեկում և կազմավորում
--------------------

Կեմբրիյ շրջանի սկզբում Լավրասիան, որը գտնվում էր հասարակածային լայնություններում, սկսեց տրոհվել։ Հյուսիսային Չինաստանը և Սիբիրը, շարժվելով դեպի հյուսիս, հասան այն լայնություններին որտեղ 500 միլիոն տարի չկային մայրցամաքներ։ Դևոնի ժամանակաշրջանում Հյուսիսային Չինաստանն արդեն տեղակայված էր Հյուսիսային Բևեռային Շրջագծի մոտ և մնաց ամենահյուսիսային ցամաքը ամբողջ քարածխային սառցապատման ընթացքում, 300-280 միլիոն տարի առաջ։ Բայց տվյալներ, որոնք ապացուցում են մեծ սառցապատումը հյուսիսային մայրցամաքներում չկան։ Այն ցուրտ ժամանակաշրջանը տեսել է Լավրենտիի և Բալտիկայի միավորումը, որի հետևանքով կազմավորվել են Ապալաչյան լեռները և ձևավորվել են քարածխի պաշարները, որոնք այժմ տնտեսության հիմք են ծառայում այնպիսի ռեգիոններին, ինչպիսիք են Արևմտյան Վիրջինիյան, Բրիտանական կղզիների մի մասը և Գերմանիան։

Սիբիրը տեղաշարժվել է դեպի հարավ և միացել Ղազաղստանիային՝ ոչ մեծ մայրցամաքային ռեգիոն, ինչպես այսօր համարվում է, Սիլուրյան ժամանակաշրջանում և ունի հրաբխային ծագում։ Նրանց միավորումից հետո, Լավրասիան համարյա փոխել է իր ձևը և Տրիասի ժամանակաշրջանի սկզբում Արևելա-չինական վահանը վերամիավորվեց Լավրասիային, որը միավորվեց Գոնդվանային և կազմավորվեց Պանգեյան։ Իսկ Հյուսիսային Չինաստանը, դրեյֆելով արկտիկական լայնություններից ամենավերջին մայրցամաքն էր, որը միավորվել է Պանգեյային։

Վերջնական կազմալուծում
----------------------

200 մլն տարի առաջ Պանգեյան սկսեց տրոհվել։ Հյուսիսային Ամերիկայի արևելյան հատվածի և հյուսիս-արևմտյան Աֆրիկայի միջև ձևավորվում է Ատլանտյան օվկիանոսը, բայց Գրենլանդիան (որը Հյուսիսային Ամերիկայի հետ մեկ ամբողջություն էր կազմում) և Եվրոպան միասին էին մնում։
Եվրոպայի և Գրենլանդիայի բաժանումը տեղի է ունեցել Պալեոցենում, մոտ 60 մլն տարի առաջ։ Լավրասիան բաժանվել է մայրցամաքների, որոնք ստացել են հետևյալ անվանումները՝ Լավրենտիա (միայն Հյուսիսային Ամերիկան, դեռ առանց Հարավայինի) և Եվրասիան։ Ավելի ուշ Եվրասիային միացան Արաբական թերակղզին և Հնդստանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Houseman, Greg. "Dispersal of Gondwanaland". University of Leeds. Արխիվացված from the original on 2012 թ․ փետրվարի 4. Retrieved 2008 թ․ հոկտեմբերի 21.