recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Միրզոյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Մայիս Միրզոյան** (մայիսի 1, 1956(1956-05-01), Դարբաս, Սիսիանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 4, 2016(2016-04-04), Մարտակերտ, Թարթառի շրջան, Ադրբեջան), ապրիլյան քառօրյա պատերազմի հերոս, ավագ լեյտենանտ, կապիտան, փոխգնդապետ։

Կենսագրություն
--------------

Մայիս Երջանիկի Միրզոյանը ծնվել է 1956 թվականի մայիսի 1-ին, Սիսիանի Դարբաս գյուղում։ 1963-1973 թվականներին սովորել է Դարբասի միջնակարգ դպրոցում։ Ավարտելով դպրոցը, 1973-1974 թվականին սովորել է Երևանի թիվ 9 տեխնիկական ուսումնարանում։ 1974-1977 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1977-1979 թվականներին աշխատել է Տաթև ՀԷԿ-ի գլխավոր կառույցում, համատեղելով ուսումը Սիսիանի Պոլիտեխնիկում։ 1988 թվականին Ղարաբաղյան շարժման առաջին օրից մասնակցել է ՀՀ սահմանների, ապա` Ղարաբաղի Բերդաձորի ենթաշրջանի պաշտպանությանը։ 1993 թվականի հունվարի 16-ին ծառայության է անցել ՀՀ ՊՆ N զորամասի պայմանագրային վաշտում որպես դասակի հրամանատար և ստացել է ավագ լեյտենանտի կոչում։ 1993 թվականի մարտի 31-ին Քելբաջարի ազատագրման ժամանակ Վակունիս գյուղի համար մղվող մարտերում վիրավորվել է։ Սակայն որոշ ժամանակ անց դարձել է վաշտի հրամանատար և մասնակցել է Ղարաբաղի ազատագրման մարտերի բոլոր պատերազմական գործողություններին։ 1995-1996 թվականներին ստեղծել է ԵԿՄ (երկրապահ կամավորական միություն) հասարակական կազմակերպությունը։ Զբաղեցրել է Սիսիանի բաժանմունքի հիմնադիր նախագահի պաշտոնը։ 1996 թվականից նշանակվել է N զորամասի մարտական պատրաստության խմբի պետ ստանալով կապիտանի կոչում։ 1997 թվականին նշանակվել է 4-րդ բանակային կորպուսի ուսումնական կենտրոնի պետ, մասնակցելով բանակաշինության բոլոր փուլերին։ 2011 թվականին փոխգնդապետի կոչումով անցել է կրթաթոշակի։ 2012 թվականի սեպտեմբերին ընտրվել է Դարբաս համայնքի ղեկավար։ 2015 թվականի դեկտեմբերին ընտրվել էր ԵԿՄ Սիսիանի տարածքային կառույցի ղեկավարի պաշտոնակատար։

Մարտական գործողություններ
-------------------------

Ապրիլի 3-ի գիշերը լույս 4-ին Մարտակերտում ադրբեջանական կողմը լայնածավալ ռազմական գործողություններ է սկսել սահմանագծում։ Հակառակորդը Մարտակերտի ճանապարհին անօդաչու սարքով ռմբակոծել է Սիսիանի ջոկատի ավտոբուսը։ Այդ ավտոբուսի մեջ է եղել և մահացու վիրավորում ստացել հերոս Մայիս Միրզոյանը։

Պարգևներ
--------

* ՀՀ «Մարտական ծառայություն» մեդալ
* ԵԿՄ պատվոգիր
* ԵԿՄ հուշամեդալ
* ԼՂՀ Մայրական երախտագիտության կրծքանշան

Հուղարկավորություն
------------------

Հոգեհանգիստը տեղի է ունեցել 2016 թվականի ապրիլի 6-ին ժամը 18:00-ին, իսկ հուղարկավորությունը՝ 2016 թվականի ապրիլի 7-ին, ժամը 13:30-ին Սիսիանի Դարբաս գյուղում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2
3. ↑  «Սիսիանցի կամավոր,[[Դարբաս]]ի գյուղապետ Մայիս Միրզոյանը այսօր կդառնար 60 տարեկան». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մայիսի 3-ին. Վերցված է 2017 թ․ հուլիսի 4-ին.
4. ↑  ԱՊՐԻԼՅԱՆ ՀԵՐՈՍԱՄԱՐՏԻ ՍԻՍԻԱՆՑԻ ՆԱՀԱՏԱԿՆԵՐԸ
5. ↑  Հերոս Մայիս Միրզոյանը

Արտաքին հղումներ
----------------

* Մայիս Միրզոյան
* Սիսիանի երկրապահները մեկնում են առաջնագիծ
* ՍԻՍԻԱՆԻ ԵՐԿՐԱՊԱՀՆԵՐԸ ՄԵԿՆՈՒՄ ԵՆ ԱՌԱՋՆԱԳԻԾ 2
**Ստանիսլավ Մոլոդիխ** (ռուս.՝ Молодых, Станислав Семёнович, հունվարի 23, 1942(1942-01-23), Բելգորոդի շրջան, Կուրսկի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 10, 2003(2003-11-10), Սիեթլ, Վաշինգտոն, ԱՄՆ), ռուս և խորհրդային նկարիչ։ Պատմական թեմաներով նկարների հեղինակ է, ինչպես նաև` նկարել է դիմանկարներ, նատյուրմորտներ և բնանկարներ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին, Սեմյոն Մոլոդիխի ընտանիքում։ Հայրը մասնակցել է պատերազմին։ Ընտանիքում եղել է յոթ երեխա։

Մոլոդիխը գերազանցությամբ ավարտել է Կուրսկի գեղարվեստի համալսարանը։

1964-1970 թվականներին ուսումը շարունակել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում։

1970-1973 թվականներին ընդունվել է ինստիտուտի ռեկտոր, պրոֆեսոր Վիկտոր Օրեշնիկովի ստեղծագործական արհեստանոց։

Ռուսաստանի պատմության հետ կապված նկարների հեղինակ է, ինչպիսիք են, օրինակ, «Կոլեկտիվացումը։ 1929 թվական» (1971-1977), «Էմելյան Պուգաչյովի ապստամբությունը» (1980), Պուգաչևվշչինի աշնանային տարբերակը «1773 թվական» (1981-1982)։

Այս և այլ աշխատանքներ գտնվում են Բելգորոդի գեղարվեստի պետական թանգարանում։

Ստանիսլավը ապրել է Սանկտ Պետերբուրգում։ Մահացել է 2003 թվականին, սրտի կաթվածից, ինքնաթիռում, ԱՄՆ թռչելիս։

Դիակիզումից հետո մոխիրը թաղվել է Սանկտ Պետերբուրգում։

Ընտանիք
-------

* Հայրը` Սեմյոն Մոլոդիխ
* Մայրը` Սոֆիա Սավելևնա
* Եղբայրը` Ալեկսանդր Մոլոդիխ, ամուսնացած է եղել նկարչուհի Նինա Մոլոդիխի հետ։

Հիշողություն
------------

2011 թվականին Բելգորոդում նկարչի պատվին փողոց է անվանակոչվել։

2017 թվականի հունվարին Բելգորոդի արվեստի թանգարանում կազմակերպվել է «Ստանիսլավ Մոլոդիխ` պատմական նկարների վարպետ» փոքրիկ ձևաչափի ցուցահանդես։ Ցուցահանդեսը նվիրված էր նկարչի 75 ամյակին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Բելոգրադից 30 կամ է գտնվում Բիկովկան (տես 1941 թվականի քարտեզը), ինչպես նաև` Բիկովը (տես 1941 թվականի քարտեզը), այժմ` Կոնդարևո, երկու բնակավայրն էլ այժմ Յակովլևի շրջանում են
2. ↑  А.Жихов, 2012
3. ↑  «Презентация выставки малого формата «Станислав Молодых — мастер исторической картины»». Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ հունվարի 22-ին. Վերցված է 2020 թ․ մայիսի 14-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Титовская О. В. «Это такое служение, такое счастье» (ռուսերեն). Белгородский художественный музей. Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ սեպտեմբերի 17-ին. Վերցված է 2017 թ․ սեպտեմբերի 14-ին.
* «Станислав Семенович Молодых» (ռուսերեն). Артхив. Վերցված է 2017 թ․ սեպտեմբերի 14-ին.
**«Ձայն» լիբերթար պահպանողական կուսակցությունը** լիբերթար պահպանողական գաղափարախոսության կրողն է։ Կուսակցությունը անկյունաքարային է համարում բազմակուսակցական, ժողովրդավարական համակարգի սկզբունքներն ու արժեքները, և մշտապես հանդես է գալիս դրանց շրջանակներում։ Դիրքավորվում է կենտրոն աջ ։

Կուսակցությունը հիմնադրվել է 2021 թվականի մարտի 21-ին, պետական գրանցումը ստացել է նույն թվականի մայիսի 25-ին ։ Կուսակցության նախագահն է Արուսյակ Հայրապետյանը, փոխնախագահը՝ Արեգ Քոչինյանը։

Գաղափարախոսություն
------------------

«Ձայն» լիբերթար պահպանողական կուսակցությունը, հիմք ընդունելով Հայաստանի պատմական անցյալը և գիտակցելով ժամանակակից աշխարհի զարգացման գործընթացները, նպատակադրվում է երաշխավորել պետականության հարատևումը՝ համարելով այն ազգային ինքնության պահպանման, անհատի անվտանգության և անձնական ազատությունների ապահովման հիմնական գրավական։ 
Կուսակցության քաղաքական մտատիպարն է՝ «քաղաքացիներին՝ առավելագույն ազատություններ և անվտանգություն, տնտեսությանը՝ պետության նվազագույն միջամտում»։ 
Ազատական պահպանողականությունը, քաղաքակրթական, մշակութային, համակեցական բնագավառներում հիմք ընդունելով ավանդական կառուցակարգերի[1] պահպանման անհրաժեշտությունը, առաջնահերթություն է տալիս ազատությանը` իր բոլոր ձևերով՝ նպաստելով անհատի հիմնարար իրավունքների[2] պաշտպանությանը։

*[1] ընտանիքը, դավանանքը, ազգային մշակույթը, պետական իշխանությունը*

*[2] կյանքի, անձեռնմխելիության, խղճի, խոսքի, ընտրության, տեղաշարժման*

#### Լիբերթար Պահպանողականություն

Լիբերթար պահպանողականությունը քաղաքական փիլիսոփայություն է, որը ներկայացնում է պահպանողականության ազատական, այսինքն՝ լիբերթար թևը։ 
Լիբերթար պահպանողականությունը պաշտպանում է հնարավորինս մեծ տնտեսական ազատությունը և սոցիալական կյանքի նվազագույն կառավարման կարգավորումը՝ արտացոլելով չմիջամտելու սկզբունքը (Laissez-faire), բայց նաև կիրառում է պահպանողական փիլիսոփայությանը հավատարիմ սկզբունքը` ընդգծելով պետականությունը, պատասխանատվությունն ու պարտականությունը։ 
Լիբերթար պահպանողականությունը առաջնային է համարում ազատությունը՝ խթանելով ազատ արտահայտումը, ընտրության ազատությունը և ազատ շուկայական պայմանները։ Անկյունաքարային համարելով պահպանողական փիլիսոփայությունը, այն է՝ ընտանիքը, պետությունը, դավանանքը, կրթությունը, լիբերթար պահպանողականությունը, պետական իշխանությունը կրճատելու ազատատենչ որոնման մեջ, քաջալերում է հնարավորինս մեծ տնտեսական ազատությունը, և ապահովում՝ սոցիալական կյանքի մեջ նվազագույն կարգավորումները։

Կառավարող խորհուրդ
------------------

Կուսակցության մշտապես գործող ղեկավար մարմինը Կառավարող խորհուրդն է, որի ղեկավարն է կուսակցության նախագահը։ Կառավարող խորհուրդը բաղկացած է 7 անդամից ։
Կուսակցական ակտիվ շինարարության փուլում է։ Դեռևս չի մասնակցել խորհրդարանական, տեղական ինքնակառավարման մարմինների ընտրություններին ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ««Ձայն» լիբերթար պահպանողական կուսակցություն».
2. ↑  «Հայաստանի իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստր».
3. ↑  «Կուսակցական ձախողումները քաղաքականության բեմում».
4. ↑  ««Ձայն» Լիբերթար Պահպանողական Կուսակցություն».
5. ↑  «Մենք դիրքավորվում ենք որպես շարքային ընտրող՝ տեղեկացնելով, որ չենք մասնակցելու այս արտահերթ ընտրություններին».
Փեթրոնասի զույգ աշտարակներ
**Փեթրոնասի զույգ աշտարակներ**, աշխարհի ամենաբարձր զույգ աշտարակները, որոնք ունեն 1356 ոտնաչափ (452 մ) բարձրություն, գտնվում են Մալայզիայի Կուալա Լումպուրում։ Զույգ աշտարակները, որոնք տեսալելի են քաղաքի բոլոր մասերից, կառուցված են հիմնականում երկաթբետոնե ամրաններից՝ պողպատյա և ապակյա ճակատամասերից, որոնք նախագծված են իսլամական արվեստի մոտիվներով։

### Պատմությունը

Երկու աշտարակները պատվիրել է Մալայզիայի «Փեթրոնաս» պետական նավթային ընկերությունը՝ նպատակ ունենալով կառուցելու աշխարհի ամենաբարձր շինությունը։ 1998 թվականին, երբ ավարտվեց 1,5 մլրդ ԱՄՆ դոլար արժողության շինարարությունը, 88 հարկանի աշտարակները իսկապես աշխարհի ամենաբարձր շենքերն էին և մնացին որպես այդպիսին մինչև 2003 թվականը, երբ Չինաստանի 101 հարկանի 1527 ոտնաչափ (509 մ) բարձրություն ունեցող Թայփեին դրանցից խլեց այդ տիտղոսը։ Աշտարակների սալարկավոր հատակը նախագծված է իսլամական ճարտարապետության երկրաչափական սկզբունքների հիման վրա, ինչը արտացոլում է ճարտարապետի՝ ավանդականը արդիականի հետ միավորելու ցանկությունը։ 180 ոտնաչափ (60 մ) բարձրության վրա կառուցված կամուրջը երկու շենքերը իրար է միացնում 41-րդ և 42-րդ հարկերում, որտեղ կա դիտահրապարակ հանրության համար։ «Փեթրոնասը» զբաղեցնում է աշտարակներից մեկը, իսկ մյուսը հիմնականում տրամադրվել է միջազգային ընկերությունների։ Երկու աշտարակներ էլ վեր են խոյանում Կուալա Լումպուրի կենտրոնական զբոսայգու գեղեցիկ միջավայրում՝ ձևավորելով քաղաքի անզուգական հորիզոնը։

Փեթրոնասի զույգ աշտարակներ, Կուալա Լումպուր

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Մարկ Տրուման, Աշխարհի Հրաշալիքները, 100 ամենատեսարժան վայրերն աշխարհում
**Բարեկամության կամար ռազմավիրական ճանապարհին** (վրաց. ხალხთა მეგობრობის თაღი), 20-րդ դարի ճարտարապետական հուշարձան։

Նկարագրություն
--------------

Գտնվելով Վրաստանի ռազմավիրական ճանապարհին՝ Գուդաուրի լեռնադահուկային հանգստավայրի և Խաչի լեռնանցքի միջև, հուշարձանը մեծ կիսաշրջանաձև քարե-բետոնե կառույց է, որ նայում է Կովկասյան լեռներում գտնվող «Սատանայի հովտին»։ Հուշարձանի ամբողջ ներքին մակերեսը զարդարում է նկարիչներ Զուրաբ Կապանաձեի, Զուրաբ Լեժավայի և Նոդար Մալազոնիայի խճանկարային մեծ որմնանկարը, որը պատկերում է վրացական և ռուսական պատմության տեսարաններ, վրացերեն և ռուսերեն թարգմանությամբ ներկայացված են նաև Ռուսթավելու խոսքերը՝ «Հավատարիմ ընկերը կօգնի ընկերոջը։ Նա չի վախենա դժվարություններից։ Նա սիրտը կտա սրտի փոխարեն։ Իսկ սերն աստղ է ճանապարհին»։ Հուշարձանի նախագծի հեղինակը ճարտարապետ Գեորգի Չախավան է։

Պատմություն
-----------

Հուշարձանը կանգնեցվել է 1983 թվականին՝ ի պատիվ 1783 թվականի Գեորգիևյան դաշնագրի երկու հարյուրամյակի և Խորհրդային Վրաստանի ու Խորհրդային Ռուսաստանի միջև շարունակվող բարեկամության։ 2017 թվականին կամարը վերականգնել է *Saxon* ընկերությունը։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Арка Дружбы на Военно-Грузинской дороге
2. ↑  *Nini Palavandishvili, Lena Prents* Art for Architecture. Georgia.
**Բորա Բորա**, կղզի Օվկիանիայում, Ֆրանսիական Պոլինեզիայի կղզեխմբի կղզիներից։ Այն պատկանում է Ֆրանսիային։ Տարածքը՝ 29.3 կմ2 է։ Կղզին գտնվում է Տահիտիի մայրաքաղաք Պապետեից 230 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Կղզին շրջապատված է կորալյան խութերով, իսկ կղզու կենտրոնում է գտնվում գործող հրաբուխ Պահիան (727 մ)։

Բորա Բորան ամենահայտնի տուրիստական կենտրոններից մեկն է աշխարհում։ Ամենամեծ քաղաքը Վայտապն է, որը գտնվում է կղզու արևելյան հատվածում։ Բնակչությունը՝ ըստ 2008 թ. մարդահամարի 8880 է։ Տնտեսությունը բացառապես հիմնված է տուրիզմի, ինչպես նաև կոկոսի արտադրության վրա։

Անվան ստուգաբանությունը
-----------------------

Կղզու իրական անվանումը տահիտերենով ավելի ճիշտ արտասանվում է *Պորա Պորա*, որը նշանակում է *Առաջին Ծնունդ*։

Պատմություն
-----------

Կղզին առաջինը բնակեցվել է Պոլինեզիան գաղութարարների կողմից Ք. ա. 4-րդ դարում։ Եվրոպայում կղզու գոյությունը հայտնի է դարձել 1722 թ. Յակոբ Ռոգգեվենի շնորհիվ։ Իսկ 1770 թ. Ջեյմս Կուկը ոտք է դրել այս կղզու վրա։ Բորա Բորան, մինչև 1888 թ. անկախ պետություն էր, սակայն ֆրանսիացիների ճնշումից խուսափելու համար Բորա Բորայի վերջին թագուհի Տերիմաեվաուրա 3-րդը այն հանձնեց ֆրանսիացիներին։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին
-----------------------------------------

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Միացյալ նահանգները ընտրել է Բորա Բորան, որպես Հարավային խաղաղ օվկիանոսի ռազմական մատակարարման բազա և նավթի պահեստ։ Այստեղ այդ տարիներին 7000 տղամարդիկ այստեղ պատրաստվում էին պատերազմին։

Տուրիզմ
-------

Այսօր կղզու տնտեսությունը զարգանում է գրեթե միայն զբոսաշրջության շնորհիվ։ Վերջին մի քանի տարիների ընթացքում այստեղ կառուցվում են մի շարք հանգստավայրեր;Մեծ մասը զբոսաշրջիկների գնում է Աքուա հանգստավայր։ Բորա Բորայի օդանավակայանը ապահովում է ամենօրյա թռիչքները դեպի Պապետե և Թահիթի։ Հասարակական տրանսպորտը այստեղ բացակայում է առաջարկում են վարձակալել ավտոմեքենա և հեծանիվ։ Կղզու շրջապատող տարածքի ջրում բնակվում են շնաձկներ և ձկների շատ տեսակներ։

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · Open Directory Project |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Մեծ կատալոնական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4629077-1 · LCCN: sh85015795 · VIAF: 237456468, 6963147727662164710007 · WorldCat VIAF: 237456468, 6963147727662164710007 |

 |
**Յոհան Բերնհարդ Ջորջ Կարստենսեն** (օգոստոսի 31, 1812(1812-08-31), Ալժիր, Ալժիր - հունվարի 4, 1857(1857-01-04), Կոպենհագեն, Դանիա)՝ Տիվոլի Գարդենսի մշակողներից մեկն էր և դանիական բանակի սպա։ Նա անցկացրել է իր մանկության մեծ մասը Մերձավոր Արևելքում։ Նա շատ է ճանապարհորդել և ունեցել է կարիերա արքայական գվարդիայի զիված ուժերում հասնելով մինչև լեյտենանտի կոչման։ Նա հաճախել է գիշերօթիկ դպրոց Հերլիֆշոլմ կոստսկոլեում։

1839 թվականին Կարստենսենը տեղափոխվեց մշտապես Կոպենհագեն և հրատարակեց պարբերական հրատարակությունները «Պորտֆեվիել» և«Ֆիգարո»։

1839 թվականից մինչև 1848 թվականն ընկած ժամանակահատվածում, Կարստենսենը շատ ակտիվ մասնակցեց Տիվիոլի Գարդենսի և Կազինո Թատրոնի (Կոպենհագեն) զարգացման մեջ, որից հետո նա միացավ պատերազմին Շլեզվիգում։ Նա պարզեց, որ իր կարիքն այլևս չեն զգում Տիվոլիում, իր վերադարձից կարճ ժամանակ անց։ Մտածել էին, թե նա թողել է այդ նախագիծը, քանի որ նա չէր երկարացրել կառուցման լիցենզիան։

Տիվոլի Գարդենսի կառավարման համար այլ անձանց հատ եղած տարաձայնություններից հետո, Կարստենսենը ճանապարհորդեց Դանիական Արևմտյան Հնդկաստան և այտեզ միացավ բանակին։ Նա ամուսնանում է կղզու պլանտացիայի տիրոջ դստեր հետ և օգնում է ունեցվածքի կառավարման գործում։ Նա հետագայում ժամանակ անցկացնում է Նյու Յորք քաղաքում, որտեղ նա նախագծում է Նյու Յորքի «Բյուրեղյա Պալատը»՝ ցուցահանդեսների մի շենք, որը կառուցվել էր Բոլոր ազգերի արդյունաբերական ցուցահանդեսի համար 1853 թվականին ֊ Գերմանացի ճարտարապետ Չարլզ Գիլդմեյսթերի հետ համագործակցությամբ։

Ալհամբրա
--------

1855 թվականին Կարստենսենը վերադարձավ Կոպենհագեն և փորձեց կառուցել մի հաստատություն որը հակառակորդ կլիներ Տիվոլի Գարդենսին, Ալհամբրան Ֆրեդերիկսբերգում։ Միակ հիշեցումը, որ մնացել է այս ձախողված նախագծից մի փողոց է որը անվանվում է Ալհամբրաև։ Կառույցը չի հաջողվել ավարտել Կարստենսենի կյանքի ընթացքում։ Նա մահացել է 1587 թվականի հունվարի 4֊ին և թաղվել Է Գարինսոնի եկեղեցու բակում, Կոպենհագենում։

Ազգականներ
----------

Ջորջի քույրը՝ Աննետ Ադելաիդա Քրիստին Կարստենսենը, Սեռ Ռոբերտ Հայ֊Դրամմոնդ֊Հայի մայրն էր, ում երկրորդ կինը՝ Գրեյս Մարգարեթ Հայ֊Դրամմոնդ֊Հայ, առաջին կինն էր, ով օդով ճանապարհորդություն կատարեց Եվրոպայից դեպի ԱՄՆ, ինչպես նաև առաջին կինն էր, որ կատարեց շուրջերկրյա ճանապարհորդություն օդով։ Նրանցից երկուսն էլ նվաճվել են Զեպպլինով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Dansk Biografisk Lexikon (դան.)
2. ↑  «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ մայիսի 23-ին. Վերցված է 2018 թ․ հոկտեմբերի 30-ին.
3. ↑
4. ↑
5. ↑

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | gravsted.dk · WikiTree |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 129385956 · ISNI: 0000000121324969 · LCCN: n88266632 · NTA: 264978730 · VIAF: 455149196547774792298 · ULAN: 500233238 · WorldCat VIAF: 455149196547774792298 |

 |

 |
**Ջորջ Օրդ** (անգլ.՝ George Ord, մարտի 4, 1781(1781-03-04), Ֆիլադելֆիա, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ - հունվարի 24, 1866(1866-01-24), Ֆիլադելֆիա, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ), ամերիկացի թռչնաբան և կենդանաբան։

Կենսագրություն
--------------

Ջորջ Օրդի հայրը զբաղվում էր պարանների արտադրությամբ, և Օրդը միացավ իր ընտանիքի բիզնեսին՝ պարանի արտադրությանը, և 1806 թվականին իր հոր մահից հետո նա շարունակեց հոր արվեստը։ 1829 թվականին Օրդը թողեց այդ գործը, և կենտրոնացավ իր գիտության վրա։

1815 թվականին Ջորջ Օրդը դարձավ Ֆիլադելֆիայի բնական գիտությունների ակադեմիայի անդամ և երկու տարի անց դարձավ Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամ։ Նա նկարագրել է մի քանի կենդանիներ և շնորհակալագրեր է ստացել Լյուիսի և Քլարկա (1804-1806) արշավախմբերից, ինչպես նաև նկարագրել է գորշ արջին և պրոնգոնին (վիլորոգ)։

Օրդը շոտլանդացի բանաստեղծ և բնագետ Ալեքսանդր Վիլսոնի ընկերն ու գործընկերն էր (1766-1813), ում ուղեկցում էր իր բազմաթիվ ճանապարհորդությունների ժամանակ։ Վիլսոնի մահից հետո նա ավարտեց ընկերոջ ստեղծագործության ութերորդ և իններորդ հատորները «*American Ornithology*» (1808-32): 1828 թվականին հրատարակել է ընկերոջ՝ Ալեքսանդր Վիլսոնի կենսագրությունը։ Այնուհետև հրատարակել է բնագետներ Թոմաս Սայի (1834) և Չարլզ-Ալեքսանդր Լեսուերի (1849) կենսագրությունները։ Նա նաև օժանդակել է անգլերեն լեզվով Սամուել Ջոնսոնի (1709-1784) բառարանը «*Dictionary of the English Language*» (1755) և Նոյ Ուեբստրի (1758-1843) առաջին համարի բառարանը «*An American Dictionary of the English Language*» (1828):

Նա թաղված է Ֆիլադելֆիայում՝ Վիլսոնի հարևանությամբ, Գլորիա Դեյ եկեղեցու գերեզմանատանը։

Աշխատանքներ
-----------

* Sketch of the Life of Alexander Wilson, author of the American Ornithology. Hall, Philadelphia 1828.

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
2. ↑  Identifiants et Référentiels (ֆր.) — ABES, 2011.
3. ↑  «Ord, George, 1781-1866 - Social Networks and Archival Context». *snaccooperative.org*. Վերցված է 2019 թ․ նոյեմբերի 12-ին.
4. ↑  *Роадс, Самуэль Н.* Джордж Орд. — 1908.

Գրականություն
-------------

* Robert McCracken Peck: George Ord. in vol. 16 American National Biography. New York, 1999.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | American National Biography |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 102234102 · GND: 1055364935 · ISNI: 0000000073926972 · LCCN: nr91034717 · NTA: 262902354 · SUDOC: 152526420 · VIAF: 29392079 · WorldCat VIAF: 29392079 |

 |

 |
Եռանկյան տեսք ունեցող դեմքը ամենապարզ իմաստով ,դա այն դեմքն է ,որի ստորին կեսը համեմատաբար բարակ է և գնալով նմանվում է եռանկյան տեսքին , որի գագաթը ուղղված է դեպի ներքև։

Պարտադիր չէ որ այն լինի որևէ հիվանդության հետևանք ,սակայն տարածված է անկատար օստեոգենեզ ունեցող անձանց շրջանում։

Ավելի լայն իմաստով ,եռանկյան տեսք ունեցող դեմքը ընդգրկում է հիպոպլաստիկ դեմքին բնորոշ հատկանիշներ՝ դուրս ցցված այտոսկրեր ,ակնային հիպերտելորիզմ (աչքերի միջև եղած տարածության մեծացում), փոս ընկած այտեր, ներքև ուղղված բերան և երբեմն դարչնագույն դեմքի երանգավորում։

Այս ամենը բնութագրական է Մուլիբրեյի նանիզիմին,բայց հաճախ հատկանիշները նկարագրվում են Ռուսել-Սիլվեր համախտանիշի և Տերների համախտանիշի ժամանակ։Այս կառուցվածքն ունեցող դեմքը նկատվում է մի շարք հայտնիների մոտ, որոնցից է օրինակ՝ Էյջի Շաբելը ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Page 82 in: Elizabeth D Agabegi; Agabegi, Steven S. (2008). *Step-Up to Medicine (Step-Up Series)*. Hagerstwon, MD: Lippincott Williams & Wilkins. ISBN 0-7817-7153-6.
2. 1 2  TheFreeDictionary.com > Triangular Face citing: Segen's Medical Dictionary. Copyright 2011
**Համլետ Սուրենի Կարայան** (նոյեմբերի 8, 1945(1945-11-08), Աչաջուր, Իջևանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 26, 2020(2020-04-26)), ֆիզիկոս, ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1986), պրոֆեսոր (1988), ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ (2006)։

ՀՀ պետական գործիչներ Սուրեն և Խաժակ Կարայանների հայրը։

Կենսագրություն
--------------

1968 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը, 1968 թվականին՝ Գիտությունների ակադեմիայի ֆիզիկայի ինստիտուտի ասպիրանտուրան։ 1970-1980 թվականներին եղել է Խորհրդային Հայաստանի ֆիզիկայի ինստիտուտի գիտաշխատող, 1991-1994 թվականներին՝ Իջևանի պետական քոլեջ-համալսարանի ռեկտոր, 1994-1996 թվականներին՝ Երևանի պետական համալսարանի Իջևանի մասնաճյուղի տնօրեն, 1988 թվականից՝ Երևանի պետական համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետի օպտիկայի ամբիոնի պրոֆեսոր։ 1979 թվականից 049 Մասնագիտական խորհրդի անդամ է, 
«Armenian Journal of Physics» հանդեսի խմբագրական կոլեգիայի անդամ։

Գործունեություն
---------------

Մշակել է էլեկտրոնախոռոչային պլազմայի ընդհանրացված տեսությունը։ Հայտնաբերել է պլազմադաշտային փոխազդեցության էֆեկտը և դրա հիման վրա առաջարկել կիսահաղորդչային բազմավիճակ ու բազմագործառույթ սարք՝ պոլիստոր։ Նախագծել է պոլիստորային բազմարժեք ինֆորմացիոն համակարգեր և համակարգիչներ։ Հաշվարկել է բազմաշերտ կառուցվածքներում ներքին ֆոտոէֆեկտի հիման վրա աշխատող արդյունավետ արևակայաններ։

Պարգևներ
--------

ԵՊՀ ոսկե մեդալ

Երկեր
-----

* R. S. Asatryan, H. S. Karayan, N. R. Khachatryan, L. H. Sukoyan, On one method of distant infrared monitoring (Հեռահար ինֆրակարմիր մոնիտորինգի մի մեթոդի մասին), 2010 թ..
* Հ. Ս. Կարայան։ Ֆիզիկայի դասագիրք և ձեռնարկ 10-11։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Կյանքից հեռացել է ֆիզիկա-մաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր, ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ Համլետ Կարայանը
2. ↑  ՀՀ ԳԱԱ, Թղթակից անդամներ
3. ↑  «Համլետ Կարայանի մասին ԵՊՀ կայքում». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 4-ին. Վերցված է 2015 թ․ սեպտեմբերի 14-ին.
4. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005*.
5. ↑  «On one method of distant infrared monitoring (Հեռահար ինֆրակարմիր մոնիտորինգի մի մեթոդի մասին)» (PDF). Արխիվացված է օրիգինալից (PDF) 2016 թ․ մարտի 5-ին. Վերցված է 2015 թ․ սեպտեմբերի 14-ին.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ՀՀ ԳԱԱ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |

 |
**Առաջնագծի մարտիկների ալբանական երգեր** (ալբ․՝ Këngë Kreshnikësh or Cikli i Kreshnikëve), ալբանական էպիկական պոեզիայի բաղկացուցիչ մասը կազմող ավանդական երգաշարի մեջ մտնող ալբաներեն երգեր, որոնք իրենց հստակ ձևակերպումն ստացել են 17-18-րդ դարերում և բանավոր կերպով սերնդեսերունդ փոխանցվել ժողովրդական երգիչների՝ բարդերի միջոցով։ Դրանք առաջին անգամ գրի են առնվել 20-րդ դարի առաջին տասնամյակներին ֆրանցիսկյան վանականներ Շտեֆան Գեչովիի և Բեռնարդին Պալայի կողմից։ Հենց վերջինս էլ առաջին անգամ հրատարակել է դրանք բնագրի լեզվով՝ ալբաներեն, 1937 թվականին։ Ալբանացի բարդերի՝ հիշելով՝ բերանացի երգելու ավանդույթը միակն է, որ դեռևս պահպանվել է ժամանակակից Եվրոպայում։

Շկրելի լեռնաշխարհի բնակիչներ, 1890-ական թվականներ

Պատմություն
-----------

Երգերը ծնունդ են առել հարավային սլավոնների միջավայրում և երկու լեզուներին տիրապետող երգիչների միջոցով փոխանցվել են (իսկ որոշ ուսումնասիրողների կարծիքով՝ *վերադարձվել* են) ալբանական միջավայրին։ Հետազոտությունները վկայում են, որ այդ երգերը հիրավի ծնունդ են առել 17-18-րդ դարերում և բանավոր կերպով փոխանցվել են ալբանացի բարդերի միջոցով։ Դրանք սերբախորվաթերենից թարգմանություններ կամ փոխադրություններ չեն պարզապես, թեև փոխանցվել են Բոսնիայի հարավ-սլավոնական միջավայրից, այլ միանգամայն անկախ կերպով մշակման են ենթարկվել հյուսիսալբանական լեռներում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Gjurmime albanologjike: Folklor dhe etnologji*. Instituti Albanologjik i Prishtinës. 1988. էջ 160.
2. ↑  Elsie & Mathie-Heck 2004, էջ. xvi: "From this and from conspicuous Slavic terms in some of the songs, it would seem evident that we are dealing with the body of oral material which, probably after centuries of evolution, crystallized in a southern Slavic milieu and which was then transmitted by bilingual singers to (some would say back to) an Albanian milieu."
3. ↑  Elsie & Mathie-Heck 2004, էջ. v.
4. ↑  Elsie & Mathie-Heck 2004, էջ. xvii: "Despite transmission from a Bosnian Slav milieu, the Songs of Frontier Warriors are by no means simply translations of Serbo-Croatian epic verse. They have undergone continuous and independent evolution since the period of crystallization and are thus neither Bosnian, Montenegrin, Hercegovine, Serb, nor southern Albanian for that matter, but a product of the creative genius of the northern Albanian highlands."

Գրականություն
-------------

* Elsie, Robert; Mathie-Heck, Janice (2004). *Songs of the Frontier Warriors*. Wauconda, Illinois: Bolchazy-Carducci Publishers, Incorporated. ISBN 0-86516-412-6.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ajkuna's Lament: Ajkuna Cries for her Lost Son, Omer
**Լունդի համալսարան,** շվեդական հեղինակավոր համալսարան՝ հիմնված Շվեդիայի հարավում գտնվող Լունդ քաղաքում։

Հիմնադրվել է 1666 թվականին և համարվում է Շվեդիայի երկրորդ հնագույն համալսարանը:

Այն համախմբում է յոթ բաժանմունք ՝ լրացուցիչ ճամբարային համալիրներ Մալմյո և Հելսինգբորգ քաղաքներում, ընդհանուր առմամբ ավելի քան 24.500 ուսանող հիսուն ծրագրով և 800 տարբեր դասընթացներով։

Պատմություն
-----------

Քաղաքը կրթության երկար ավանդույթ ունի և եղել է եկեղեցական կենտրոն, ինչպես նաև Դանիայի արքեպիսկոպոսի նստավայր։ Մայր տաճարի դպրոցը ՝ Կատեդրալսկոլանը, հիմնադրվել է 1085-ին ՝ հոգևորականություն պատրաստելու համար և մինչ օրս մնում է Սկանդինավիայի ամենահին դպրոցներից մեկը։

1658-ին Ռոսքիլեի հաշտության պայմանագրից հետո` Սկոն նահանգը ընկավ Շվեդիայի տիրապետության տակ, որը 1666-ին արագորեն հիմնեց Լունդի համալսարանը՝ որպես «շվեդացման» միջոց։ Այն դարձավ շվեդական հոնորարի կողմից հիմնադրված հինգերորդ համալսարանը, 1477 թ.-ին Ուպսալայի, 1632-ին ՝ Ակադեմիա Գուստավիանան (այժմ ՝ Էստոնիայում), 1640-ին ՝ Աբոյի ակադեմիան (այժմ ՝ Ֆինլանդիայում), իսկ Գրեյֆսվալդի 1648-ին (այժմ ՝ Գերմանիայում) համալսարաններից հետո։

1676-ին Սկոնեի պատերազմը հանգեցրեց համալսարանի փակմանը, որը տևեց մինչև 1682 թվականը։ Համալսարանը վերաբացվեց հիմնականում տարածաշրջանային հայրենասերների շնորհիվ, բայց համալսարանը մինչև 19-րդ դար բարձր կարգավիճակ չուներ։ Քիչ էին դասախոսությունների դահլիճները, և դասեր անցկացվեցին Լունդ տաճարում և հարակից մատուռում։ Պրոֆեսորների աշխատավարձերը ցածր էին։

1716 թվականին Շվեդիայի թագավոր Կառլ XII- ը Լունդ քաղաքը դարձրեց իր մշտական բնակության վայրը ՝ չցանկանալով վերադառնալ Ստոկհոլմ։ Նա քաղաքում մնաց երկու տարի։ Այդ երկու տարիներին քաղաքն ու համալսարանը եղան ժամանակավոր ուշադրության կենտրոնում։

Ֆակուլտետներ
------------

* Հումանիտար գիտությունների ֆակուլտետ
* Աստվածաբանության ֆակուլտետ
* Բժշկության ֆակուլտետ
* Իրավագիտության ֆակուլտետ
* Բնագիտության ֆակուլտետ
* Հասարակական գիտություններիֆակուլտետ
* Կառավարման ֆակուլտետ
* Կերպարվեստի ակադեմիա

Մալմյոյում կան նաև այլ բաժիններ, մասնավորապես ՝ Մալմոյի երաժշտական ակադեմիան ։

Հայտնի շրջանավարտներ
--------------------

* Կառլ Լիննեյ, բնագետ և բժիշկ
* Կարլ Սիգբան, ֆիզիկոս
* Հանս Ալֆրեդսոն, դերասան
* Բերտիլ Ուլին, շվեդ ականավոր տնտեսագետ
* Ինգվար Կարլսոն, քաղաքական գործիչ, Շվեդիայի փոխվարչապետ, վարչապետ

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. 1 2  Public register of government agencies in Sweden
6. ↑
7. ↑

Արտաքին հղումներ
----------------


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · LinkedIn · Sina Weibo · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ · ՅուԹյուբ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BAV: ADV10908865 · BIBSYS: 90074043 · BNC: a10115390 · BNE: XX97470 · BNF: 11870422j · GND: 4204018-8 · ISNI: 0000000109302361, 0000000121567290 · LCCN: n79058408 · Microsoft: 187531555 · NKC: kn20010711245 · NLA: 35926245 · NUKAT: n98009518 · LIBRIS: 122845 · SUDOC: 026459817 · VIAF: 265448672 · WorldCat VIAF: 265448672 |

 |

 |
**Ռանի Լի** (ֆր.՝ Ranee Lee, հոկտեմբերի 26, 1942(1942-10-26), Բրուքլին, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), կանադացի ջազ վոկալիստ և երաժիշտ, ով բնակվում է Մոնրեալում, Քվեբեկ։ Նաև դերասան է, հեղինակ, մանկավարժ և հեռուստահաղորդավար։ Կանադայի շքանշանի անդամ է։

Կենսագրություն
--------------

Ռանի Լին ծնվել է 1942 թվականին Բրուքլինում։ 1970 թվականին տեղափոխվել է Մոնրեալ։ 1970-ական թվականներին որպես ջազ թմբկահար և տենոր սաքսոֆոնիստ շրջագայել է Հյուսիսային Ամերիկայում։ Հետագայում մարմնավորել է Բիլի Հոլիդեյին *Lady Day*-ին և արժանացել Դորա Մավոր Մուրի մրցանակի իր կատարման համար։ Հետագայում ձայնագրվել է որպես վոկալիստ՝ 1984 թվականին թողարկելով իր առաջին «Live At The Bijou» ալբոմը։

Գրել և նկարահանվել է *Dark Divas, The Musical* մյուզիքլում, որը հարգանքի տուրք է 20-րդ դարի յոթ ամենահեղինակավոր կին ջազային երգիչների կյանքին և գործունեության կարիերային` Ժոզեֆինա Բեյքեր, Բիլի Հոլիդեյ, Փերլ Բեյլի, Լենա Հորն, Դինա Վաշինգտոն, Էլլա Ֆիցջերալդ, Սառա Վոան։

Ռանի Լիի երգն ընդրգկված է «Սև հոգի» (2002 թ.) անիմացիոն կարճամետրաժ ֆիլմում։

Ռանի Լին նաև մանկական գրքի հեղինակ է (*Nana, What Do You Say?*): Որպես մանկավարժ երկար տարիներ կապված է եղել Քվեբեք քաղաքի Լավալի համալսարանի և ՄաքԳիլի համալսարանի Շուլիչ երաժշտական դպրոցի հետ։ Հյուրընկալել է «The Performers» հեռուստատեսային շարքին։

Պարգևներ, մրցանակներ
--------------------

1988 թվականին երաժշտական և դերասանական գործունեության համար արժանացել է Մարտին Լյութեր Քինգ կրտսերի մրցանակի։ 2006 թվականին դարձել է Կանդայի շքանշանակիր։ 2004 և 2008 թվականներին արժանացել է Ջազի մանկավարժների միջազգային ասոցիացիայի մրցանակին : 2010 թվականին *Ranee Lee - Lives Upstairs* ալբոմի համար ստացել է Ջունո մրցանակ։

Սկավառակագրություն
------------------

* *Live at the Bijou* (1984)
* *Deep Song* (1989)
* *The Musicals: Jazz on Broadway* (1992)
* *I Thought About You* (1994)
* *You Must Believe in Swing* (1996)
* *Seasons of Love* (1997)
* *Dark Divas* (2000)
* *Maple Groove* (2004)
* *Just You, Just Me* (2005)
* *Ranee Lee - Lives Upstairs* (2009)

### Ավանդ

* *Stormy Weather: The Music of Harold Arlen* (2003) - "The Man That Got Away", "Stormy Weather"

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ranee Lee", Five Bucks On By-Tor, April 19, 2009. Archived May 2, 2014, at the Wayback Machine.
2. ↑  Ricardo McRae, "Ranee Lee"(չաշխատող հղում)
, *Who's Who In Black Canada*, March 15, 2011.
3. ↑  "Ranee Lee" Archived 2010-12-04 at the Wayback Machine. Justin Time Records.
4. ↑  Lucas Sader, "Ranee Lee: Dark Diva" Archived 2018-01-03 at the Wayback Machine. *dig! Magazine*, May/June 2010.
5. ↑  Ranee Lee at Wild West Artist Management.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Justin Time (label): Ranee Lee.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Last.fm |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Allmusic · Discogs · Internet Movie Database · MusicBrainz |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 135119898 · ISNI: 0000000073737151 · LCCN: no98036100 · VIAF: 34071202 · WorldCat VIAF: 34071202 |

 |
**Մեջերդա** (Ուեդ Մեջերդա, արաբ․՝ ‎‎ وادي مجردة, Բագրադի հնագույն անունը), գետ Ալժիրում և Թունիսում։

Գետի երկարությունը մոտ 460 կմ է։ Այն Թունիսի ամենաերկար գետն է։ Գետի ակունքները գտնվում են Ալժիրի հյուսիս-արևելքում (Թել Ատլաս), այնուհետև Մեջերդան հոսում է արևելքից և հյուսիս-արևելքից, ընկնելով դեպի Միջերկրածովյան Թունիս ծոց, դելտա կազմելով։

Գետը հոսում է անապատի միջով, ուստի շատ կարևոր է տեղացիների համար։ Գետի ջրերը լայնորեն օգտագործվում են գյուղատնտեսության մեջ` ոռոգման համար։ Գետի վրա կառուցվել է մի քանի ամբարտակներ` ջրամբարի կառուցման համար։

Գետից ոչ հեռու կառուցվել են այնպիսի կարևոր քաղաքներ, ինչպիսիք են Ուտիկան ու Կարթագենը։ Նաև պահպանվել են բազմաթիվ ժողովուրդների շենքերի ավերակներ (բերբերներ, փյունիկներ, մավրեր, հռոմեացիներ, վանդալներ, հույներ, բյուզանդացիներ, արաբներ, օսմաններ)։ Գետի հովտում հայտնաբերվել են այնպիսի տեսարժան վայրեր, ինչպիսիք են Ալեքսանդր Սևերոսի կամարը, Ֆորումի ավերակները և Կապիտոլը, Սատուրնի տաճարը, Յունոնի սրբարանը, մոզաիկներով տներ, ինչպես նաև լեռան վրա տեղադրված 3500 տեղանոց թատրոններ։ Սա Հին Աշխարհի երկու` մ.թ.ա. 240 թվականին Կարթագենում վարձկանների պատերազմի և մ.թ.ա. 49 թվականին Կեսարի և Պոմպեյի միջև տեղի ունեցած քաղաքացիական պատերազմի հայտնի վայրն է։

Ջրի օգտագործումը ամռանը 3-4 մ³/ժ-ից մինչև 1500-2500 մ³/ժ է (ավելի քիչ՝ մինչև 13 հազար) ձմեռային անձրևներից հետո։ Սա Թունիսում միակ գետն է, որը ամառվա երաշտի ժամանակ ամբողջովին չորանում է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Тунис. Справочная карта*. Масштаб 1:1 000 000. Омск, Роскартография, 2004
2. ↑  «Основные достопримечательности Туниса». Արխիվացված է օրիգինալից 2006 թ․ փետրվարի 9-ին. Վերցված է 2008 թ․ դեկտեմբերի 7-ին.
3. ↑  «Тунис. О стране».`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ url-status (link)(չաշխատող հղում)

Արտաքին հղումներ
----------------

* *Меджерда* հոդվածը Սովետական մեծ հանրագիտարանում
* Меджерда // Словарь современных географических названий

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Բրոքհաուսի և Եփրոնի փոքր · Դասական հնությունների իրական բառարան · Մեծ կատալոնական · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Universalis |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: sh86004845 · VIAF: 316599911 · WorldCat VIAF: 316599911 |

 |
**«Երևանյան էտյուդներ»**, սիմֆոնիկ շարք, որ գրել է Ալեքսանդր Սպենդիարյանը 1925 թ․ և նվիրել Երևանի Պետական կոնսերվատորիայի նվագախմբին։

Երևանյան էտյուդներ սիմֆոնիկ շարքի առաջին հրատարակության շապիկըԵրևանյան էտյուդներ սիմֆոնիկ շարքի առաջին հրատարակության շապիկը

Պատմություն
-----------

«Երևանյան էտյուդներ» Ալեքսանդր Սպենդիարյանի ստեղծագործությունը երկու մասից կազմված սիմֆոնիկ շարք է (1-ին մաս՝ «Էնզելի», 2-րդ մաս՝ «Հիջաս»)։ Կոմպոզիտորն այն գրել է 1925 թ. և նվիրել Երևանի Պետկոնսերվատորիայի նվագախմբին։ Հենց այդ նվագախումբն էլ, նույն թվականի դեկտեմբերի 27-ին , առաջին անգամ կատարել է այդ երկը՝ հեղինակի ղեկավարությամբ։ Արխիվային որոշ փաստաթղթերից (սևագիր նոտաներ, գրառումներ) տեղեկանում ենք, որ «Էնզելի» մասի առաջին հատվածը՝ Սայաթ-Նովայի «Դուն էն գլխեն» երգի մեղեդու մշակումը ջութակի համար, Սպենդիարյանը գրառել և ուսումնասիրել է շատ ավելի վաղ (երբ նյութեր էր հավաքում «Ալմաստ» օպերան գրելու մտադրությամբ)։ Իսկ «Էնզելի» պարեղանակն ըստ որոշ տեղեկությունների, լսել ու գրառել է 1924 թ.՝ Երևանի Պետկոնսերվատորիայի հավաքույթներից մեկի ժամանակ և երգչուհի Թամարա Շահնազարյանի հուշերը։

Ստեղծագործության «Հիջաս» մասի մեղեդին կոմպոզիտորը լսել և գրառել է 1924–ին՝ «Երևանի աշուղների կանտորայում» (Երևանի աշուղների գրասենյակ), մի դուդուկահարի կատարումից։ Ստեղծագործության պարտիտուրի առաջին հրատարակության մեջ նշված է.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | «Էտյուդների համար թեմաներ ծառայել են հայկական և արաբական մեղեդիներ, որոնք կատարվում են երևանում, ժողովրդական երաժիշտների կողմից»։ |  |

«Երևանյան էտյուդների» պարտիտուրն առաջին անգամ հրատարակվել է 1927–ին, իսկ կլավիրը (դաշնամուրային փոխադրումը) կատարել է խմբավար, երաժշտագետ Գևորգ Բուդաղյանը՝ կոմպոզիտորի խնդրանքով։ Առաջին անգամ այն հրատարակվել է 1928-ին, ապա տեղ գտել նաև Սպենդիարյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 3-րդ հատորում։ Սպենդիարյանի երկերի լիակատար ժողովածուի հատորների հրատարակիչ-խմբագիրը ևս Գ. Բուդաղյանն է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Հուշեր» ժողովածու, կազմ. Մ. Օթարյան և Տ. Սարգսյան, Երևան, 2012, էջ 48, երաժշտական քննադատ Խորեն Թոռջյանի հուշերը
2. ↑  ՀՀ ԳԱԱ Պատմա֊բանասիրական հանդես, 2017 թ․, N 2, էջ 201-205
3. ↑  Սպենդիարովա Մարինա, «Սպենդիարով», Երևան, 1966, էջ 177, ջութակահար Դավիթ Գիլանյանի հուշը
4. ↑  Ա․ Սպենդիարյան, Յերևանի ետյուդներ, որկեստրի համար, յերկ 30, Հայպետհրատ, Երևան, 1927
5. ↑  Ալ. Սպենդիարյան, երկերի լիակատար ժողովածու, հ․ 3-րդ, Երևան, Հայպետհրատ, 1951, էջ 55
**Այբոլիտ**, Կոռնեյ Չուկովսկու մանկական հեքիաթ է։ Հեղինակի ամենահայտնի մանկական բանաստեղծություններով տեղծագործություններից մեկն է։ Այն տպագրվել է 1929 թվականին։

Սյուժե
------

Բժիշկ Այբոլիտը գնում է Աֆրիկա, Լիմպոպո գետի մոտակայքեր, հիվանդ կենդանիներին բուժելու համար։ Գայլերը, մի կետ ու արծիվները օգնում են նրան ճանապարհին։ 10 օրվա աշխատանքի արդյունքում Այբոլիտը հաջողությամբ բուժեց բոլոր հիվանդներին։ Որպես դեղամիջոցներ հայտնվում են, մասնավորապես, շոկոլադ և գոգոլ-մոգոլ։

Էկրանացումներ
-------------

* ֆիլմ «Բժիշկ Այբոլիտ»
* «Այբոլիտ-66»
* «Այբոլիտ և Բարմալեյ»
* մուլտֆիլմ «Բժիշկ Այբոլիտ»

Այլ
---

Բացի բանաստեղծական հեքիաթից, Չուկովսկին գտեց նաև արձակագիր պատմվածքային հեքիաթ «Բժիշկ Այբոլիտ», գրված Հյու Լոֆթինգի (անգլ.՝ Hugh John Lofting) բժիշկ Դուլիթլի (անգլ.՝ Doctor Dolittle) մասին վեպերի վրա։

Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդ քաղաքիի մանկական հիվանդանոցը կրում է Այբոլիտի աունը։

Հայերեն թարգմանությունը կատարեց Մկրտիչ Կորյունը։

Հեքիաթը հաջախ բեմադրվել է, նաև Հայաստանում։ Վանաձորում դրամատիկական թատրոնը բեմադրեց Էլֆիք Զոհրաբյանի` նոր մեկնաբանությամբ գրված «Բժիշկ Այբոլիտ» պիեսը ըստ համանուն հեքիաթի, իսկ Երևանում Կ. Ստանիսլավսկու անվան ռուսական պետական դրամատիկական թատրոնը։

Տես նաև
-------

* Բարմալեյ (հեքիաթ)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Համլետ Մելիքյան (09 11 2016). ««Բժիշկ Այբոլիտը», ավելի ճիշտ` «Այբոլիտը», մասնակի գրագողության արգասիք է». *Մամուլի խոսնակ*. Վերցված է 27 12 2017-ին.
2. ↑  «Բուժքույրը ջեռակով այրել է նորածնի հետույքը». *henaran.am*. 09 11 201. Վերցված է 27 12 2017-ին.
3. ↑  «Բժիշկ Այբոլիտ ։ Ըստ Գյու Լոֆտինգի / Կ. Չուկովսկի ; Թարգմ.՝ Մ. Կորյուն ; Խմբ.՝ Ռ.Հ. Քալաշյան; Նկ. Ֆ.Ա. Գուլանյան». *ԵՊՀ Գրադարանի քարտարան*. Վերցված է 27 12 2017-ին.(չաշխատող հղում)
4. ↑  «Էլֆիք Զոհրաբյան». *Գրական կամուրջ*. 10 7 2013. Վերցված է 27 12 2017-ին.
5. ↑  «Ռուսական թատրոնն Ամանորին պատրաստել է «Բժիշկ Այբոլիտ» ներկայացումը». *panarmenian.net*. 20 12 2012. Վերցված է 27 12 2017-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Իմ Այբոլիտի պատմությունը
**Շիրինյան-Բաբաջանյան ժողովրդավարների դաշինք**, հայկական քաղաքական դաշինք՝ «Հանուն Հանրապետության կուսակցության» և «Քրիստոնյա–դեմոկրատական վերածնունդ» կուսակցությունը միջև։

Պատմություն
-----------

2021 թվականի մայիսի 18-ին «Հանուն հանրապետության» կուսակցությունը և «Քրիստոնեա-դեմոկրատական վերածնունդ» կուսակցությունը հայտարարել են, որ մասնակցելու են 2021 թվականի խորհրդարանական ընտրություններին` որպես քաղաքական դաշինք ։

Դաշինքի առաջնորդ է ընտրվել Արման Բաբաջանյանը։

Ընտրություններից հետո դաշինքը չանցավ Ազգային ժողով՝ հավաքելով ընտրողների ձայների ընդամենը 1,50 տոկոսը, ինչը ցածր է դաշինքների համար անհրաժեշտ 7 տոկոս նվազագույն ցուցանիշից։

Գաղափարախոսություն
------------------

Դաշինքը դեմ է արտահայտվել, որ Նիկոլ Փաշինյանն ու Ռոբերտ Քոչարյանը կրկին գան իշխանության։

Ընտրությունների ցուցանիշներ
---------------------------

| Ընտրություն | Քվեներ | % | Տեղեր | +/– | Դիրք | Կառավարություն |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2021 | 19,212 | 1.50 | 0 / 107 | 0 |  7-րդ | Արտախորհրդարանական |
|

Տես նաև
-------

* Հայաստանի կուսակցությունների ցանկ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑   «Շիրինյան-Բաբաջանյան ժողովրդավարների դաշինք»-ի նախընտրական ցուցակը կգլխավորի Արման Բաբաջանյանը
2. ↑   Հայտնի է «Շիրինյան-Բաբաջանյան ժողովրդավարների դաշինք»-ի ցուցակի առաջին եռյակը
3. ↑
**«Դելֆտի բակը»** (հոլ.՝ De binnenplaats van een huis in Delft), նիդերլանդացի նկարիչ Պիտեր դե Հոոխի նկարներից, Հոլանդիայի գեղանկարչության ոսկե դարի ներկայացուցիչներից։

Նկարագրություն
--------------

«Դելֆտի բակը» նկարում հստակ պատկերված է Հոոխի ժամանակաշրջանին բնորոշ կենցաղային ճարտարապետությունը։ Թվում է, որ շենքերը և ներսի բակը կերպարներից ավելի կարևոր են։ Դռան վրայի քարե ցուցանակը ի սկզբանե գտնվում էր Դելֆտի Իերոնիմուսիդեյլ (Hieronymusdale) վանքի մուտքի մոտ։ Այն ասում է. «Սա Սուրբ Հիերոնիմոսի արահետն է, եթե դու ցանկանում ես հասնել համբերության և հաշտության։ Այդ իսկ պատճառով մենք սկզբում իջնենք, որպեսզի այնուհետև բարձրանանք»։ Վանքի փակումից հետո ցուցանակը տեղափոխեցին այգու պատի վրա։ Նկարում պատկերված են նաև 2 կանանց կերպարներ՝ «Հոլանդիայի տան կահավորանքը» (1658), իսկ սև ու կարմիր հագած կինը կա «Հաց բերող տղան» (1663) նկարում։

Կոմպոզիցիաների հաջող միացումները փոքր դետալների հետ ստեղծում են գրավիչ ազդեցություն։ Ներդաշնակության ընդհանուր տպավորությունը խախտվում է այնպիսի դետալներով, ինչպիսիք են աջ հատվածի աղյուսե պատի հնությունը, որը համեմատվում է նկարի ձախ հատվածի տան հետ, ինչպես նաև միջանցքի կամարը և բակի կրկնակի հեռանկարը։ Բնություն, որը ներկայացված է տանիքի տակ թմբի և խաղողի վազի տեսքով դուրս է գալիս դեպի բակ։ Այսպիսով նկարիչը ստեղծում է ինտիմ-քաղաքային պատկեր, որը դարձավ հոլանդական արվեստի հիմնական թեմաներից մեկը։

Հետաքրքիր փաստեր
----------------

«Գինի խմող երկու տղամարդ և կին տաղավարում»
* «Դելֆտի բակը» նկարը հիշատակվում է Դերեկ Մահունի բանաստեղծություններից մեկում ։
* Այդ նույն բակը որոշ փոփոխություններով գտնվում է նաև Հոոխի նկարներից մեկում՝ «Գինի խմող երկու տղամարդ և կին տաղավարում», որը գրվել է 1658 թվականին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4
2. 1 2
3. ↑  Courtyards in Delft, 1981. Gallery Press. Detailed in Brown, Terence. The Literature of Ireland: Culture and Criticism, Cambridge University Press, 2010. ISBN 978-0-521-13652-5

Գրականություն
-------------

* Marina Vaizey: *Een kijk op 100 beroemde schilderijen*. Deltas, 1994. ISBN 90-243-5574-5
* Stephen Farthing: *1001 Schilderijen die je gezien moet hebben*. Librero, 2012. ISBN 978-90-8998-209-4

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ազգային պատկերասրահի կայքի նկարը(անգլ.)
* Նկարի վերլուծությունը Everything.com(անգլ.)
**Բոգանդայի անվան ազգային թանգարան**, հայտնի է նաև **Բարտելեմի Բոգանդայի անվան ազգային ազգագրական թանգարան** անվանումով (անգլ.՝ **Boganda National Museum**, **Barthélémy Boganda National Ethnographic Museum**), ազգային մշակութային և գիտա-կրթական օջախ Կենտրոնաաֆրիկյան Հանրապետության մայրաքաղաք Բանգիի Լանգեդոկ շրջանում։

Պատմություն
-----------

Թանգարանի հիմքը դրվել է 1964 թվականին, իսկ նրա բացման պաշտոնական արարողությունը տեղի է ունեցել 1966 թվականի դեկտեմբերի 1-ին։ Կոչվել է հանրապետության հիմնադիր և առաջին ղեկավար Բարտելեմի Բոգանդայի անունով։ Կենտրոնաաֆրիկյան Հանրապետությունում 2012 թվականին սկսված քաղաքացիական երրորդ պատերազմի, մասնավորապես՝ Բանգիի ճակատամարտի ժամանակ թանգարանը մասնակիորեն ավերվել է, թալանվել և 2013-14 թվականներին փակվել է։ Այդուհանդերձ, 3500 արտեֆակտների զգալի մասը պահպանվել է պահասենյակների մեծ սնդուկներում, և թանգարանը որոշ ժամանակ անց վերաբացվել է ու շարունակել իր գործունեությունը։ Նրա հավաքածուում տեղ են գտել Կենտրոնաաֆրիկյան Հանրապետության 16 մարզերից բերված, ազգագրական արժեք ներկայացնող, ինչպես նաև երկրում բնակվող զանազան ցեղերի մշակույթը արտացոլող ցուցանմուշներ՝ խեցեղեն իրեր, հնագույն ու հին մետաղադրամներ, աֆրիկյան ավանդական դիմակներ, երաժշտական գործիքներ և այլն  as well as weapons, hunting tools and religious objects. որոնց մի մասը հայտնաբերվել է հնագիտական պեղումների արդյունքում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. 1 2 3  «Boganda National Museum». *MOMAA*. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 26-ին.
3. 1 2  Allison, Simon (2017 թ․ նոյեմբերի 24). «A broken museum, in a broken country: Meet the man trying to save CAR's history». *Mail & Guardian*. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 26-ին.
4. ↑
5. ↑  Jeune Afrique, 12 avril 2014
6. ↑  Lorgerie, Paul (2018 թ․ նոյեմբերի 28). «Museums in Africa series - The Bangui National Ethnographic Museum under reconstruction». *Deutsche Welle* (french). Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 26-ին.`{{cite news}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
7. ↑  Museum, vol. 22 - n°2, Unesco, 1969
8. ↑  Tikkanen, Amy. «Bangui». *Britannica*. Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 26-ին.
**Նաոտո Սատո** (ճապ.՝ 佐藤 直人, 1953, Tokorozawa, Սայտամա, Ճապոնիա), ճապոնացի աստղագետ, աստերոիդների հայտնաբերող։ Ղեկավարում է Չիչիբուի աստղադիտարանը, որտեղ էլ կատարում է աստերիդների հետազոտություններ ԼԿՍ-խցիկի ոժօգնությամբ։ 1995 թվականից սկսել է ակտիվորեն որոնել նոր աստերոիդներ, որի արդյունքում մինչ այս պահը հայտնաբերել է 124 աստերոիդ, որոնցից 18-ը Տակեշի Ուրատայի հետ համատեղ։ Նա նաև կատարել է մի քանի լուսանկարներ, որոնք օգնել են հայտնաբերել *C/1989 Y2* (Մակկենզի-Ռասելի) գիսաստղը։

Նաոտո Սատոն մեծ ներդրում է ունեցել Ճապոնիայում աստղագիտության հանրայնացման մեջ՝ ինչպես իր մոլորակադիտարաններում ելույթներով, այնպես էլ իր հայտնաբերումներով։ 2006 թվականի դեկտեմբերից մինչև 2008 թվականի նոյեմբեր ամիսները նա պարբերաբար ելույթ էր ունենում տեղական ռադիոկայաններից մեկի եթերում՝ աստղագիտությանը նվիրված հաղորդման ժամանակ։ 2007-2008 թվականներին զբաղեցրել է Սայտամա մոլորակադիտարանի փոխտնօրենի պաշտոնը։

Սատոն նաև օժանդակում է *ARISS* (Ռադիոսիրողները միջազգային տիեզերական կայանում) ծրագրի աշխատանքներին, որի շրջանակներում ուսանողները, օգտագործելով սիրողական ռադիոընդունիչներ, կարողանում են ստանալ Միջազգային տիեզերական կայանի ազդանշանները և նույնիսկ կապ հաստատել կայանում աշխատող անձնակազմի հետ։ Այս ծրագրի շրջանակներում տեղի ունեցած առաջին կապի սեանսը տեղի է ունեցել 2001 թվականին Իրումա քաղաքի դպրոցում։

Նրա պատվին է անվանվել (6025) Նաոտոսատո աստերոիդը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Ճապոներեն Վիքիպեդիա (яп.) — 2001.
2. ↑  «Minor Planet Discoverers». Փոքր մոլորակների կենտրոն. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ մարտի 14-ին. Վերցված է 2019 թ․ հունվարի 6-ին.
3. ↑  IAU. «6025 Նաոտոսատո աստերոիդի անվանումը». Վերցված է 2019 թ․ հունվարի 6-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------
**Ֆենիսի ամրոց**  (իտալ.՝ Castello di Fénis, ֆր.՝ Château de Fénis), միջնադարյան ամրոց, որը տեղակայված է Իտալիայի Վալլե Դ'Աոստա ինքնավար մարզի Ֆենիս կոմունայում։ Շնորհիվ գեղատեսիլ ճարտարապետության և ամրոցի հոյակապ պահպանության՝ ծառայում է որպես համաժողովրդական զբոսաշրջային գրավչությամբ տարածաշրջան։

Պատմություն
-----------

Առաջին անգամ ամրոցը փաստաթղթում հիշատակվել է 1242 թվականին՝ որպես Շալան ընտանիքի (ֆր.՝ Challant)՝ Աոստայի կոմսերի սեփականություն։ 1320 թվականից մինչև 1420 թվականը ամրոցը փուլ առ փուլ ընդլայնվել մինչև ներկայիս տեսքին։

Ամրոցը Շալան ընտանիքին է պատկանել մինչև 1716 թվականը, երբ վերջին սեփականատերը ստիպված է եղել այն վաճառել պարտքերի պատճառով։ Դրանից հետո ամրոցն անկում է ապրել, օգտագործվել է որպես գյուղական կացարան, ծառայել է որպես ախոռ և գոմ։

1895 թվականին ճարտարապետ Ալֆրեդո դ'Անդրադեն (պորտ.՝ Alfredo d'Andrade) ձեռք է բերել ամրոցն ու նախաձեռնել վնասված շինությունների վերականգնումը։ Հաջորդ տարի ամրոցը հայտարարվել էր ազգային հուշարձան։ 1935 թվականին ավարտվել է Երկրորդ վերականգնողական գործողությունը, և ամրոցը վերջնականապես համապատասխանել է ներկայիս տեսքին։ Այդ ժամանակ էլ շինությունները կահավորվել են հին կահույքով, որը ձեռք է բերվել հնաոճ իրերի շուկայում։

Ամրոցն այժմ պատկանում է Վալլե դ'Աոստայի ինքնավար մարզին և ծառայում է որպես թանգարան։

thumb|left|Ֆենիս ամրոց|220px

Նկարագրում
----------

Ամրոցը գտնվում է Աոստա քաղաքից 15 կմ դեպի արևելք՝ փոքր բլրի գագաթին։ Դոնժոնն ունի հինգանկյուն ձև, որի անկյուններում աշտարակներ են։ Այն շրջապատված է կրկնակի ատամնավոր պատի մի քանի պահակային աշտարակներով։

Որմնանկարի հատվածի ամրոցի բակի պատին
Բակ դուրս են գալիս փայտե պատշգամբների երկու շերտ՝ 15-րդ դարի հին ֆրանսիական լեզվով պատի որմնանկարներով։ Բակից մինչև հանգստավայրերը տանում է կիսաշրջանաձև քարե սանդուղք։

Ամրոցն ունի երեք հարկ. առաջին հարկում կա ճաշարան, զինանոց, խոհանոց, անձրևաջրերի հավաքման ցիստեռն և այլ ծառայողական տարածքներ։ Երկրորդ հարկում են գտնվում տանտերերի և կապելլայի սենյակները, որոնք նույնպես զարդարված են որմնանկարներով։ Երրորդ հարկում (փակ է այցելության համար) գտնվում են ծառաների սենյակները։

Զանգվածային մշակույթում
-----------------------

1985 թվականին Ֆենիս ամրոցում նկարահանվել է Ֆրակիան ընդդեմ Դրակուլայի կատակերգությունը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Atlante castellano d'Italia
2. ↑  Indagine sui musei e le istituzioni similari — 2022.
3. ↑  «Искусство Италии - Фенисский замок». Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ ապրիլի 30-ին. Վերցված է 2020 թ․ մայիսի 1-ին.
4. ↑  ru.coin.net

Արտաքին հղումներ
----------------

* Фенисский замок на www.lovevda.it
* Le château de Fénis

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4456865-4 · LCCN: sh85020666 · VIAF: 252607172, 237438097 · WorldCat VIAF: 252607172, 237438097 |

 |