**Էմիլի Կարլովիչ Մետներ** (ռուս.՝ Эми́лий Ка́рлович Ме́тнер, ), ռուս հրապարակախոս, թարգմանիչ, հրատարակիչ, գրական և երաժշտական ​​քննադատ։ Կոմպոզիտոր Նիկոլայ Մետների ավագ եղբայրը։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Մոսկվայում 1872 թվականի դեկտեմբերի 20-ին։ 1898 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Կայսերական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ 1900-ական թվականներին եղել է «Ոսկե գեղմ» ամսագրի երաժշտական ​​բաժնի վարիչ։ 1909 թվականին հիմնել է Արծաթե դարի պատմության մեջ ռուսական կարևորագույն հրատարակչություններից մեկը՝ «Մուսագետ»-ը («մուսաների վարորդը», Ապոլոնի մականուններից մեկը)։ Հրատարակչության համար միջոցները տրամադրել է գերմանուհի Հեդվիգ Ֆրիդրիխը, ում հետ Մետները վեց տարի սիրավեպ է ունեցել։

Մետները 20-րդ դարասկզբի ռուսական սիմվոլիստական ​​շարժման կենտրոնական դեմքն է եղել: Նա հատուկ առաքելություն է տեսել ռուսական սիմվոլիզմի և գերմանական մշակութային ժառանգության՝ Կանտի, Գյոթեի, Նիցշեի և Վագների ժառանգության միջև կապ հաստատելու մեջ։ Եղել է իր եղբոր՝ կոմպոզիտոր Նիկոլայ Մետների դաստիարակն ու իմպրեսարիոն։ 1902 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Էմիլիի Կարլովիչն ամուսնացել է ջութակահար Աննա Բրատենշիի հետ։ Կնոջ հետ հարսանիքից հետո նա Մոսկվայից մեկնել է Նիժնի Նովգորոդ, որտեղ նշանակվել է գրաքննիչ։ 1904 թվականին Էմիլ Մետների կինը՝ Աննան, սիրավեպ է սկսել Էմիլի եղբոր՝ Նիկոլայի հետ։ Ավելի ուշ Աննա Բրատենշին և Նիկոլայ Կառլովիչը ամուսնացել են, 1908 թվականին հորը գրած նամակում Էմիլին դժգոհել է «սարսափելի դրամայից»։

Մետները հատկապես մտերիմ է եղել Անդրեյ Բելիի հետ՝ որպես նրա փիլիսոփայական դաստիարակ, մտավորական զրուցակից և ընկեր երկար ժամանակ, մինչև 1912 թվականին նրա հետ կապի խզվելը։ Ըստ Մետների՝ «ամբողջ Մուսագետը» ստեղծվել է Բելիի ստեղծագործությունները անարգել տպագրելու համար։ Ընկերների միջև անջրպետը առաջացել է 1912 թվականին և Մետների կողմից Բելիի մարդկային իմաստնության մերժումից: Չնայած Բելիի հետ ունեցած հակասություններին, Մետները նշանակալի հետք է թողել գրողի ստեղծագործության վրա:

1914 թվականին ծանոթանալով Կարլ Գուստավ Յունգի աշխատանքներին՝ Մետները հայտնաբերել է անձնական խնդիրների հոգեվերլուծական մեկնաբանությունը, որի դեմ նա պայքարում էր։ Նա դարձել է Յունգի ընկերն ու գործընկերը, ով Անդրեյ Բելի հետ կապերը խզելուց հետո փոխարինել է վերջինիս։ Մինչ իր մահը նա եղել է յունգյան ակումբի անդամ։ Երբեմն հանդես է եկել նաև որպես վերլուծաբան։

1915 թվականին Ռախիլ Ռաբինովիչի հետ նա աշխատել է Յունգի «Լիբիդոն, նրա փոխակերպումները և խորհրդանիշները» գրքի ռուսերեն թարգմանության վրա, որի համար Ցյուրիխում կազմակերպել է ռուս հրեա էմիգրանտների խումբ։ Աշխատանքը ֆինանսավորել է Ռոկֆելլեր հիմնադրամը՝ Էդիտ Մակկորմիկի շնորհիվ։ Թարգմանություններին ակտիվ մասնակցություն են ունեցել մենշևիկներ Ալեքսանդր Մարտինովը և Սեմյոն Սեմկովսկին։ Այսպիսով, Ռոկֆելլերների «Standart Oil» ընկերության միջոցներն ապաքաղաքական Մետների կողմից իրականում ուղղվել են ռուս հեղափոխականներին աջակցելու համար։

Չնայած այն հանգամանքին, որ Մետները շատ քիչ փիլիսոփայական աշխատություններ է հրատարակել, այնուամենայնիվ նրան հաջողվել է ազդել Կարլ Գուստավ Յունգի մտքերի ընթացքի վրա։ Մասնավորապես, նրա շնորհիվ վերլուծական հոգեբանությունը չի գնացել դեպի Ռ. Շտայների ինտուիտիվիզմի ու մարդաբանության ուղղությամբ, այլ մեթոդաբանորեն մնաց Ի. Կանտի տրանսցենդենտալիզմի ամուր հիմքերի վրա։

Յունգի վրա հնարավոր է ազդեցություն են ունեցել Մետների ռասայական տեսությունները և այն ոգևորությունը, որով Մետները Մուսոլինիին և Հիտլերին վերաբերվել է որպես ֆաշիստական ​​հակասեմական հայացքներով գաղափարների կրողներ դարասկզբի մշակույթում:

1939 թվականին Ցյուրիխում լույս է տեսել Կարլ Գուստավ Յունգի եռահատոր հրատարակությունը ռուսերեն լեզվով՝ «Ընտրյալ աշխատություններ վերլուծական հոգեբանության վերաբերյալ» Մետների խմբագրությամբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Лавров, 2017
2. ↑  *Андрей Белый, Эмилий Метнер* Андрей Белый, Эмилий Метнер: переписка 1902-1915. — Москва: НЛО, 2017. — 2 volumes (732; 728 pages) с. — ISBN 978-5-4448-0687-6, 5-4448-0687-8, 978-5-4448-0685-2, 5-4448-0685-1, 978-5-4448-0686-9, 5-4448-0686-X
3. ↑  *Балановский В.В.* Синтезирующая рациональность Э. К. Метнера и его вклад в развитие аналитической психологии(ռուս.) // *Философская мысль*. — 2019. — № 2. — С. 42-51.
4. ↑  *Balanovskiy V.* Whether jung was a kantian?(անգլ.) // *CON-TEXTOS KANTIANOS*. — 2016. — № 4. — С. 118-126. — ISSN 2386-7655. — doi:10.5281/zenodo.163993 Архивировано из первоисточника 20 Դեկտեմբերի 2020.