recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Հո Ջոնգ-Սուկ** (կորեերեն՝  허정숙; 16 հուլիսի 1908 - 5 հունիսի 1991 թ.), Կորեայի կոմունիստական կուսակցության և Կորեայի սեռային ազատագրման շարժման նշանավոր կին գործիչ ճապոնական իշխանության տարիներին։ 1948 թվականից նա Հյուսիսային Կորեայում 
զբաղեցրել է բազմաթիվ պետական պաշտոններ, այդ թվում աշխատել է առողջապահության նախարությունում և եղել է Հյուսիսային Կորեայի Գերագույն դատարանի գլխավոր դատավոր։

Կենսագրություն
--------------

Նա ծնվել է որպես Հո Ջոնջա (허정자; 許貞子), Հո Հոնի դուստրը։ Իր վաղ տարիներին Հոն գնացել է Ճապոնիա՝ սովորելու Տոկիոյի Կվանսեի դպրոցում։ Հետագայում նա մեկնել է Շանհայ, որտեղ ուսումը շարունակել է տեղի օտարերկրյա ավագ դպրոցում։ Ավելի ուշ նա վերադարձել է իր երկիր։ 1921 թվականին Հոն մասնակցել է կանանց շարժմանը և միացել Կորեայի կոմունիստական կուսակցությանը։

Այդ ժամանակ Կորեայի Ճապոնական կառավարությունը անօրինական էր ճանաչել Կոմունիստական կուսակցության գործունեությունը։ Հո Ջոնջան հաջողությամբ խուսափել է քաղաքական հետապնդումներից։ Ավելի ուշ՝ 1925 թվականի մարտին նա մասնակցել է Սեուլում Կանանց միջազգային օրվա միջոցառումներին։

Հոն կողմ էր սիրո և սեռական հարաբերությունների տարանջատմանը։ Նրա այս տեսակետը դատապարտվել է կորեական հասարակության կողմից, քանի որ այդ ժամանակ կոնֆուցիական գաղափարները դեռ արդիական էին Կորեայում։

1936 թվականին նա մեկնել է Չինաստան, որտեղ անդամագրվել է Կորեայի ազգային հեղափոխական կուսակցությանը։ 1938 թվականին Հոն գնացել է Հեբեյ ՝ մասնակցելու հակաճապոնական դիմադրության խմբի գործողություններին։ 1945 թվականին նա հեռացել է Սեուլ, բայց մեկնել է Հյուսիսային Կորեա՝ աջակողմյան ահաբեկչությունից խուսափելու համար։ 1948 թվականին պաշտոնավարել է Հյուսիսային Կորեայի կառավարությունում։ 1948–1957 թվականներին աշխատել է որպես մշակույթի նախարար, իսկ 1957 թվականին՝ արդարադատության նախարար։

Հոն աշխատել է որպես Հյուսիսային Կորեայի Գերագույն դատարանի գլխավոր դատավոր 1959 թվականի հոկտեմբերի 28-ից մինչև 1960 թվականը։

Գրականության ցանկ
-----------------

* In Grace Lover (은혜로운 사랑 속에서)
* Democraticism founder days (민주건국의 나날에)
* Historical rememories of great loves (위대한 사랑의 력사를 되새기며)

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  *English Wikipedia community* Wikipedia — 2001.
2. ↑  Barraclough, Ruth (2015) Red Love in Korea: Rethinking Communism, Feminism, Sexuality. In: Barraclough R. Bowen-Struyk H. Rabinowitz P. (eds) Red Love Across the Pacific. Palgrave Macmillan, New York. 978-1-349-57079-9
3. ↑  Ho Jong-suk (ko)
4. 1 2 3  Ho Jong-suk (ko)
5. ↑  Ho Jong-suk
6. ↑  «Korea North Ministers».
7. ↑  Scalapino, Robert A.; Lee Chong-Sik (1972). *Communism in Korea: The society*. Vol. 2. Berkeley: University of California Press. էջ 1366. ISBN 978-0-520-02274-4.
8. ↑  Service, United States. Foreign Broadcast Information (1960). *Daily Report: Foreign Radio Broadcasts*.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ho Jong-suk:britannica (ko)
* Ho Jong-suk (ko)
* Ho Jong-suk (ko)
* Ho Jong-suk (ko)
* Ho Jong-suk (ko)
* 조선의 첫 녀성상 Արխիվացված 2023-07-22 Wayback Machine (ko)
**Ձեռագրի անվանումը** (793), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 793 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1685 թվականից առաջ Եղիազար գրիչի կողմից,; Ծաղկող՝ Յակոբ,; Ստացողը եղել է Բարսեղ վրդ․: Գրված է թղթի (և մագաղաթ 1 թերթ) վրա, որը ունի 25․5x19 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 432 թերթից։ Գրված է երկսյուն,նոտրգրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցնազարդ մանրանկարներ,որոնցում պատկերված են սրբերի նկարներ։ Պահպանակը՝ մագաղաթ 3, բոլորագիծ երկաթագիր, Աւետարան։ Կազմը՝ կաշեպատ տախտակ, աստառը՝ կարմիր կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 53բ, 62ա,114բ, ստացողի՝ 223բ, հետագայի 432բ (1685 թ․):

Բովանդակություն
---------------

* Վարք հարանց։
* Խրատք (Նեղոս,Եփրեմ,Ոսկերևրան)։
* Դաւանութիւն։
* Գր․ Նարեկացւոյ Աղօթք։
* Խոստովանութիւնք (Աթանաս,Ոփրեմ,Եւազր)։
* Պատմութիւն որդւոյ թագաւորի Ներսէհի։
* Մանունք։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հայկական ՍՍՌ Մինիստրների Սովետին առընթեր Մաշտոցի անվան հին ձեռագրերի ինստիտուտ «Մատենադարան», Ցուցակ ձեռագրաց Մաշտոցի անվան Մատենադարան, հ. Ա (խմբ. Լ. Խաչիկյան, Ա. Մնացականյան), Երևան, «Հայկական ՍՍՌ Գիտությունների Ակադեմիայի հրատարակչություն», 1965, էջ 412 — 1636 էջ։
**Կարնո քոչարի**, Քոչարի պարի տարատեսակներից մեկը, որը տարածված է եղել Կարինի շրջանում։ «Քոչարին» Հայկական լեռնաշխարհում ամենատարածված և ներկայումս ամենապահպանված հայկական պարն է։🧬

Ստուգաբանություն
----------------

«Քոչ» արմատը, ըստ երևույթին, կապ ունի չամորձատված՝ չկրտած ոչխարի, խոյի «գոչ», «ղոչ» և «խոչ» անվանումների հետ, գալիս է վաղնջական ժամանակներից և կապված է խոյի պաշտամունքի հետ։

Խորհուրդ
--------

Այս սիրված պարատեսակը հրապուրիչ է պատկերավոր գունագեղությամբ և առնական դինամիկայով։ Թեպետ պարողներն այլևս չեն հիշում պարատեսակի նախկին «խոյ-այծային» բովանդակության մասին, սակայն ժամանակն ու հետագա շերտավորումը չեն կարողացել ամբողջովին համահարթել պարի նախասկզբնական (վաղնջական) ձևը։

Պարային քայլեր
--------------

«Քոչարի» պարատեսակի ճիշտ ձևի մեջ հստակ պահպանվել են հնագույն շարժումների արմատները, երբեմնի վարքագիծը, ցատկոտումն ու թռչկոտումը, մարտը, խոյերի ու այծերի պոզահարումը, այծամարդու շարժումները։
Խոյի շարժումների նմանակումն առավել վառ արտահայտված է դեպի առաջ, սրընթաց, հարձակողական շարժումների և ծանրության հենարանի տեղաշարժերի մեջ, որոնցով, ասես արտահայտվում է ախոյանին պոզահարելու ցանկությունը։
Կարնո քոչարիի պարային քայլերն են.

* աջ ոտքը դրվում է դեպի աջ
* ձախ ոտքը կատարում է կցորդ քայլ (ձախ ոտքը միացվում է աջին)
* աջ ոտքը դրվում է դեպի աջ
* խաղում է ձախ ոտքը
* ձախ ոտքը դրվում է դեպի ձախ
* աջ ոտքը կատարում է կցորդ քայլ
* ձախ ոտքը դրվում է դեպի ձախ
* խաղում է աջ ոտքը
* տեղում կատարվում է խոյահարող շարժում

Պարի առաջին հատվածը պարում են ծնկների վրա զսպանակելով, իսկ երկրորդ հատվածը՝ թաթերի վրա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Կարնո քոչարի(չաշխատող հղում)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կարնո քոչարին «Կարին» համույթի կատարմամբ
* Ուսուցողական հոլովակ

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * [[Կաղապար:Հայկական ազգային պարեր|դ]]
* [[Կաղապարի քննարկում:Հայկական ազգային պարեր|ք]]
* խ
Հայկական ազգային պարեր |
| --- |
|  |
| Ծիսական պարեր | 
Գյոնդ •
Վերվերի •
Փափուռի •
Թամզարա •
Ծաղկաձորի •
Աստվածածնա պար •
Էջմիածին •
Ֆնջան •
Շավալի •
Խոշ բիլազիգ •
Սրաբար •
Լորկե •
Մայրոքե •
Թագավորի գյովնդ •
Երեք ոտք •
Ինը ոտք •
Տասներկու ոտք
 |
|  |
| Ռազմապարեր | 
Քոչարի (Կարնո, Ալաշկերտի, Սղերդի, Վանա, Մշո, Աղքտի) •
Մըշու խըռ •
Յարխուշտա •
Թռթռուգ •
Ռոստամ Բազի (Քաջաց խաղ) •
Շարանի •
Չալմը Դանգը •
Պոզարե •
Քերծի •
Շատախի ռազմապար •
Թակ-Թանզարա
 |
|  |
| Սգո պարեր | 
Թամուր աղա •
Թարս պար •
Գորանի
 |
|  |
| Այլ պարեր | 
Թելլո •
Շորոր (Կոմիտասի, Կարնո) •
Իշխանաց պար •
Լուտկի •
Կոխ •
Մածուն եմ դրել վըր դարում •
Վանա ձկնորս •
Խամ խամա •
Բիճո •
Ետ ու առաջ •
Դաբկի •
Ծափիկ •
Նարե
 |

 |
**Բավասան Աբիդուև** (մարտի 29 (ապրիլի 11), 1909, Transbaikal Oblast, Իրկուտսկի գեներալ-գուբերնատորիա, Ռուսական կայսրություն - մարտի 7, 1940(1940-03-07), Ուլան-Ուդե, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), բանաստեղծ, բուրյաթական խորհրդային գրականության հիմնադիրներից մեկը, թարգմանիչ, մանկագիր։

Կենսագրություն
--------------

Բավասան Աբիդուևը ծնվել է Անդրբայկալի նահանգի Սելենգինսկի շրջանի Օրոնգոյսկի սոմոնի Յանգաժան ուլուսում։ 16 տարեկանում ընդունվեց կոմերիտմիություն։ 1925 թվականից դարձավ Բուրյաթ Մոնգոլ ունեն թերթի թղթակից։ Աբիդուևի առաջին ստեղծագործությունները թերթում տպագրվել են 1926 թվականին։ 1928 թվականին նա գրեց «Ինքնաթիռ» պոեմը։ Պոեմը տպվել է «Эрдэм ба шажан» ամսագրում։

1931 թվականին հրատարակել է առաջին բանաստեղծությունների գիրքը՝ «Наранай Туяа»։ 1932 թվականից աշխատել է որպես թարգմանիչ։

Բավասան Աբիդուևը մահացել է 1940 թվականի մարտի 7-ին ծանր հիվանդության պատճառով։

Հիշողություն
------------

* Բավասան Աբիդուևի անունն է կրում Ուլան Ուդե քաղաքի հանրապետական մանկական գրադարանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

**Lua error in Մոդուլ:Քույրհղումներ at line 164: attempt to concatenate local 'value' (a nil value).**

1. ↑  Талантливый поэт // Бурят-Монгольская Правда, № 055 (6984), 8 марта 1940 года, стр. 4
Քարտեզ**Լենդմարկ 81** (վիետ. Tòa nhà Landmark 81,  անգլ. Landmark 81)` երկնաքեր, որը գտնվում է Վիետնամի Հոշիմին քաղաքի կենտրոնական թաղամասում։ Պատկանում է Վիետնամի Vingroup ընկերությանը։ Լենդմարկ 81-ը ամենաբարձր կառույցն է Հարավարևելյան Ասիայում և 14-րդը աշխարհի ամենաբարձր շինություններից։

Նկարագրություն
--------------

Կառույցը կազմված է 81 հարկից և 3 նկուղներից։ Նրա ընդհանուր բարձրությունը 461,2 մետր է (1513 ֆուտ)։ Շինության դիզայնը մշակվել է WS Atkins plc ստուդիայի կողմից։ Բացումից հետո Լենդմարկ 81-ը պաշտոնապես դարձավ ամենաբարձր շենքը Հարավարևելյան Ասիայում։ Մինչ այդ տարածաշրջանում առաջին տեղը զբաղեցնում էին «Պետրոնաս» երկվորյակ աշտարակները Կուալա-Լումպուրում, յուրաքանչյուրը՝451.9 մետր բարձրությամբ։ Վիետնամական երկնաքերը դրանց գերազանցում է 9.6 մետրով, ինչը նրան դարձնում է բարձրությամբ 14-րդը աշխարհի ամենաբարձր շինությունների շարքում։

Պատմություն
-----------

Շենքի շինարարության պատրաստությունները սկսվել են 2014 թվականի սեպտեմբերին։ Երկու տարի անց՝ 2017 թվականի հունիսին, սկսվեց բուն աշտարակի շինարարությունը։ Պլանավորված էր, որ շինարարությունը կավարտվի 2018 թվականի կեսերին։

Յուրահատկություններ
-------------------

Լենդմարկ 81-ում տեղակայված են գրասենյակային տարածքներ, արտասահմանյան և տեղական ապրանքանիշների խանութներ, կինոթատրոններ, սննդի կետեր տարբեր երկրների խոհանոցներով և նույնիսկ փակ սահադաշտ։ Այցելուների ուշադրությանն արժանանալու նպատակով երկնաքերում կազմակերպվում են վիճակախաղեր,որտեղ,որպես պարգև տրվում են սահադաշտի անվճար տոմսեր և հագուստի զեղչեր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
**Մեհուրո,** Տոկիոյի 23 հատուկ շրջաններից մեկը։

Մեհուրոյում են գտնվում 15 արտասահմանյան դեսպանատներ և հյուպատոսություններ։ Այնտեղ է գտնվում Տոկիոյի բացառիկ բնակավայրերից մեկը (Կակինոկիզակա)։ 2007 թ.-ի դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ բնակչությունը կազմել է 259 968 մարդ, բնակչության միջին խտությունը-17 685 մարդ/կմ²։ Ընդհանուր մակերեսը կազմում է 14,70 կմ²։

Աշխարհագրություն
----------------

Մեհուրոյին են շրջապատում Տոկիոյի չորս հատուկ շրջանները. Սիբույա (հյուսիս-արևելք), Սետագայա (արևմուտք), Օտա (հարավ), Սինագավա (հարավ-արևելք)։

**Հիմնական թաղամասերը**

* Աոբադայ
* Դզիյուգաոկա
* Կոմաբա
* Միտա
* Մեհուրո
* Նակամեհուրո
* Նակատո
* Օխասի
* Սիմոմեհուրո
* Յուտենդզի

Քաղաքականությունը և կառավարությունը
-----------------------------------

Ներկայիս քաղաքապետ Աոկի Էյնդզի, անկուսակցական է։ Տեղական քաղաքի ավագանին կազմված է 36 ընտրված անդամներից։

Էկոնոմիկա
---------

Մեհուրոյում են գտնվում հետևյալ կորպորացիաները. «Դոն Կիխոտ» (առևտրի ցանց), «Թոփ Տուր» (տուրիզմ), «Նեկո» (հրատարակչություն)։ Շրջանում գտնվում են առևտրի կենտրոններ և հանրախանութներ «Տոկյու Պլազա», «Ատրե»։

Մշակույթը և կրթությունը
-----------------------

* Նկարչության թանգարան Մեհուրո

**Միջազգային մասնավոր դպրոցներ**

* Միջազգային դպրոց KAIS
* Սուրբ Մարիամի միջազգային դպրոց

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 

1. ↑  東京都の人口（推計）トップページ (яп.)
2. ↑   — Geospatial Information Authority of Japan. — P. 28.
**Գաբրիելա Բրիմեր** (իսպ.՝ Gabriela Raquel Brimmer, Gaby, սեպտեմբերի 12, 1947(1947-09-12), Մեխիկո, Մեքսիկայի Միացյալ Նահանգներ - հունվարի 3, 2000(2000-01-03), Մեխիկո, Մեքսիկայի Միացյալ Նահանգներ), մեքսիկացի գրող, հաշմանդամություն ունեցող անձանց հարցերով ակտիվիստ։

Կենսագրություն
--------------

Գաբրիելա Բրիմերը ծնվել է Մեխիկոյում, ավստրիացի հրեա էմիգրանտներ Սարի և Միշել Բրիմերների ընտանիքում։ Ունեցել է եղբայր՝ Հենրին և քույր՝ Միմին։ Ի ծնե ունեցել է մանկական ուղեղային կաթված։ Գաբիին խնամող Ֆլորենսիա Սանչես Մորալեսը սովորեցրել է նրան հաղորդակցվել։ Գաբիի կյանքի մասին նկարահանվել է «Գաբի. իրական պատմություն» ֆիլմը։

1955 թվականին Գաբին ընդունվել է տարրական հատուկ դպրոց, որտեղ ուսուցիչներից մեկը, տեսնելով նրա տաղանդը, խորհուրդ է տվել Գաբիին դառնալու գրող։ 1967 թվականին Բրիմերը հաճախել է սովորական հանրակրթական դպրոց։ Նրա լեզվի և արվեստի ուսուցիչը գրող էր և նրան դրդում էր գրելու։ Հենց նույն տարում էլ Բրիմերը սկսում է ստեղծագործել։ Բրիմերի մայրը, առաջին անգամ կարդալով աղջկա ստեղծագործությունները, խորապես հուզվել է և աղջկան հորդորել հավաքելու և հրատարակելու այդ ստեղծագործությունները։ Բրիմերը կարող էր տպագրել միայն ձախ ոտքի բութ մատով. սա մարմնի միակ մասն էր, որը նա կարողանում էր վերահսկել։ 1971 թվականին նա ընդունվում է Մեքսիկայի ազգային ինքնավար համալսարանի սոցիալ-քաղաքական գիտությունների ֆակուլտետի սոցիոլոգիայի բաժին, սակայն չի ավարտում համալսարանը։

Գաբրիելա Բրիմեր հիմնադրամ
-------------------------

Գաբին ստեղծել է հաշմանդամություն ունեցող անձանց հիմնադրամ, որը հայտնի է Asociación para los Derechos de Personas con Alteraciones Motoras անվանումով (Adepam) (Շարժողական հաշմանդամություն ունեցողների իրավունքների ընկերակցություն), ինչպես նաև ակտիվ է եղել այլ հասարակական կազմակերպություններում։ Բրիմերն աշխատել է հաշմանամություն ունեցող մարդկանց ներգրավմամբ զբաղվող կազմակերպություններում և, միևնույն ժամանակ, գրել է պոեզիա։

Ծանոթագրություններ
------------------

**Lua error in Մոդուլ:Քույրհղումներ at line 164: attempt to concatenate local 'value' (a nil value).**

1. 1 2
2. ↑  Gaby Brimmer obituary accessed 5/21/2015
3. ↑  Gabriela Brimmer chronicle Արխիվացված 2015-05-22 Wayback Machine accessed 5/21/2015
4. ↑  Film: 'Gaby,' Story of Determination
5. ↑  Gaby Brimmer: An Autobiography in Three Voices. The Life of a Disability Rights Activist and Writer. by Gaby Brimmer and Elena Poniatowska (translated by Trudy Balch)

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 10014705 · CiNii: DA06850325 · GND: 142037524 · ISNI: 0000000109831247 · LCCN: n82026907 · NTA: 073999466 · NUKAT: n2008149075 · VIAF: 67803292 · WorldCat VIAF: 67803292 |

 |

 |
**Վիլյամ Ջոն Սալիվան** (անգլ.՝ William John Sullivan, դեկտեմբերի 6, 1976(1976-12-06), Սիեթլ, Վաշինգտոն, ԱՄՆ), ավելի հայտնի է որպես Ջոն Սալիվան ազատ ծրագրային ապահովման մշակող, հաքեր և գրող։

Կենսագրություն
--------------

Սալիվանը ներկայումս համարվում է Ազատ ծրագրային ապահովման հիմնադրամի գործադիր տնօրեն, որտեղ նա աշխատում է 2003 թվականի սկզբից։ Նա նաև GNU նախագծի խոսնակ և վեբ ծրագրավորող է։ Բացի այդ, նա մասնակցել է GNU Emacs տեքստային խմբագրի որոշ տարբերակների մշակմանը։

Սալիվանը ազատ ծրագրային ապահովման ակտիվ ծրագրավորող է և ազատ մշակույթի շարժման մասնակից։ Նա ունի Միչիգանի համալսարանի փիլիսոփայության արվեստի բակալավրի աստիճան և արձակ ստեղծագործության և բանաստեղծության մագիստրոսի աստիճան։ Սալիվանը քոլեջում հաջողակ քաղաքական գործիչ էր, նա կարողացել է հասնել Ceda-ի բանավեճի մրցույթի եզրափակիչ և բանավեճի Ազգային մրցաշարի կիսաեզրափակիչ։

Մինչեւ 2007 թվականը Սալիվանը Defective By Design, BadVista եւ Play Ogg արշավների գլխավոր կոնտակտային անձն էր։ Մինչև 2006 թվականի հուլիսը նա նաև GNU նախագծի գլխավոր վեբ-ծրագրավորողն էր։

2011 թվականից նա զբաղեցնում է ազատ ծրագրային ապահովման հիմնադրամի գործադիր տնօրենի պաշտոնը։

Որպես GNU նախագծի խոսնակ Սալիվանը հանդես է գալիս ելույթներով՝ հետևյալ թեմաներով․ Հեղինակային իրավունքի պաշտպանության տեխնիկական միջոցներ և Defective By Design քարոզարշավ, Մեդիա արտոնագրեր, գույքային լիցենզավորում և play Ogg քարոզարշավ, Ազատ ծրագրային ապահովման ընտրություն Microsoft Windows-ի փոխարեն, հաղորդակցման ռազմավարություններ և ազատ ծրագրային ապահովման իդեալների կազմակերպում, ինչու ծրագրային ապահովումը պետք է ազատ լինի, GPLv3-ի ներածություն և այլ ծրագրային թեմաներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  John Sullivan’s home page
2. ↑  FSF announces new executive director
3. ↑  «NDT Results 1997-2005» (PDF). American Forensic Association. Վերցված է 2011 թ․ մարտի 9-ին.
4. ↑  GNU’s Webmasters — GNU Project — Free Software Foundation (FSF)
5. ↑  GNU and Free Software Speakers — GNU Project — Free Software Foundation (FSF)
6. ↑  Confusing Words and Phrases that are Worth Avoiding — GNU Project — Free Software Foundation (FSF)
7. ↑  High Priority Free Software Projects - Free Software Foundation

Արտաքին հղումներ
----------------

* Personal homepage
* John Sullivan’s weblog
**Ջոն Պլատ** (անգլ.՝ John Carlton Platt, 1963 Իլինոյս, ԱՄՆ - ԱՄՆ), ամերիկացի գիտնական, աշխատում է Google ընկերությունում։ Նախկինում աշխատել է որպես Տնօրենի տեղակալ Ռեդմոնդի Microsoft Research (Microsoft-ի հետազոտություններ) լաբորատորիայում։ Պլատը աշխատել է Microsoft ընկերությունում 1997–ից 2015 թվականները։ Դրանից առաջ նա աշխատել է որպես հետազոտությունների տնօրեն Synaptics կազմակերպությունում։

Կենսագրություն
--------------

Պլատը ծնվել է Իլինոյս նահանգի Էլգին քաղաքում և ընդունվել է Քալիֆոռնիայի պետական համալսարան 14 տարեկան հասակում։ Այդ համալսարանը ավարտելուց հետո, 18 տարեկանում Պլատը պաշտպանել է իր դոկտորական աստիճանը Կալիֆոռնիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտում համակարգչային գիտությունների ասպարեզում։

Իր ուսանողական տարիներին Քալիֆոռնիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտում, որպես Յուջին Շումեյկերի ուսանող, հայտնաբերել է երկու աստերոիդ՝ (3259) Բրաունլի և (3237) Վիկտորպլատ Պալոմարյան աստղադիտարանում 1984 թվականի սեպտեմբերի 25-ին։ Երկրորդ աստերոիդի անվանումը առաջարկել է Պլատը, անվանելով այն իր հոր անունով։ Առաջին աստերոիդի անվանումը առաջարկել է Յուջին Շումեյկերը, դրա փոխարեն, թուլ տալով իր հայտնաբերած մեկ այլ աստերոիդի անվանումը տալ Պլատին, այսպիսով Շումեյկերի հայտանբերած (3927) Ֆելիցիապլատ աստերոիդը անվանել է Պլատը իր մոր անունով։

2005 թվականի օգոստոսին Apple Computer ընկերությունը դիմեց ԱՄՆ պատենտների և առևտրային նշանների գրասենյակ ստանալու համար պատենտ հանրահայտ iPod սարքի համար հատուկ ինտերֆեյսի համար, որը մերժվեց։ Մերժման պատճառն էր, որ Ջոն Պլատը հինգ ամիս առաջ դիմել էր նման ինտերֆեյսի համար պատենտ ստանալու պահանջով։

Պլատը իր գործընկեր Դիմիտրի Թերզապուլոսի հետ 2005 թվականին ստացան Տեխնիկական նվաճումների Օսկար Կինոարվեստի և գիտության ակադեմիայի կողմից ֆիլմերում հագուստի իրական սիմուլացիայի համար նախատեսված համակարգչային մոդելավորման տեխնոլոգիայի ստեղծելու համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Microsoft Research Leadership». Վերցված է 2014 թ․ հուլիսի 6-ին.
2. ↑  «Minor Planet Discoverers». Փոքր մոլորակների կենտրոն. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ մարտի 14-ին. Վերցված է 2019 թ․ հունվարի 6-ին.
3. ↑  IAU. «3237 Վիկտորպլատ աստերոիդի անվանումը». Վերցված է 6 հունվար 2019-ին.
4. ↑  IAU. «3259 Բրաունլի աստերոիդի անվանումը». Վերցված է 6 հունվար 2019-ին.
5. ↑  IAU. «3927 Ֆելիցիապլատ աստերոիդի անվանումը». Վերցված է 6 հունվար 2019-ին.
6. ↑  Dalrymple, Jim (2005 թ․ օգոստոսի 16). «Inside Apple's iPod patent problems». *Macworld*. Արխիվացված է օրիգինալից 2008 թ․ օգոստոսի 28-ին. Վերցված է 2019 թ․ հունվարի 13-ին.
7. ↑   (Backup at archive.org of  Retrieved 2009-01-08.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Asteroids discovered by John Platt
* Machine Learning for Dummies Արխիվացված 2013-09-20 Wayback Machine

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Google Scholar · Scopus |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 16583767f · ISNI: 0000000365639975 · LCCN: no2016072151 · VIAF: 232750740 · WorldCat VIAF: 232750740 |

 |
**Ուիլյամսոն արվեստի պատկերասրահ և թանգարան** (անգլ.՝ Williamson Art Gallery and Museum), գտնվում է Քլաուգտոնում, Բիրքենհեդում, Մերսեյսայդում, Անգլիայում և այնտեղ պահվում է Վիրալի արվեստի հավաքածուն։

Բացվել է 1928 թվականաի դեկտեմբերի 1-ին, մեկհարկանի Գեորգիական ոճով շինություն է, որը նախագծվել է տեղական միջավայրի հետ միավորվելու նպատակով։ Թանգարանի հիմնադրմանը ֆինանսապես աջակցել են Ջոն Վիլիամսոնը և նրա որդի Պատրիկ Վիլիամսոնը։

Այդ հավաքածուն ներառում է Վիկտորյական դարաշրջանի յուղանկարներ, այդ թվում նաև Ալբերտ Մուրի և Ֆիլիպ Ստիրի աշխատանքները, Անգլիական ջրանկարներ, Լիվերպուլյան կերամիկա և Մեծ Բրիտանիայի ամնեամեծ հանրային` Դելլա Ռոբիայի կավագործության հավաքածուն։ Այն նաև ունի նավերի մոդելների մեծ հավաքածու, որոնք կենտրոնացված են Cammell Laird և Mersey Ferries նավաշինական ընկերություններում, որոնք օգտագործվել են Մերսի գետի վրա։

Պատկերասրահում պարբերաբար անցկացվում են ցուցահանդեսներ, որոնք կարող են ներառել ազգային և միջազգային հայտնի արվեստագետների կողմից աշխատանքներ։ Այնտեղ պարբերաբար անց են կացվում երաժշտական համերգներ և պատկերասրահը նաև վայր է արվեստի և ձեռագործության աշխատարանների անց կացման համար։

Թանգարանում ցուցադրվող ծաղկաման

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑
2. ↑  National Heritage List for England
3. ↑  Mapping Museums — 2016.
4. ↑  «The Williamson Art Gallery». *Wirral Learning Grid*. Արխիվացված է օրիգինալից 2004 թ․ դեկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2007 թ․ հոկտեմբերի 21-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ուիլյամսոն արվեստի պատկերասրահ և թանգարան - պաշտոնական կայք

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ICCU: CFIV223316 · LCCN: n87814185 · VIAF: 168030689 · WorldCat VIAF: 168030689 |

 |
**Ուիլյամ Համֆրիս պատկերասրահ** (անգլ.՝ William Humphreys Art Gallery), պատկերասրահ Հարավային Աֆրիկայի Քիմբերլի քաղաքում։ Բացվել է 1952 թվականին, անվանվել է ի պատիվ պատկերասրահի գլխավոր հովանավոր Ուիլյամ Բենբաու Համֆրիսի (1889–1965):

Պատմություն
-----------

1948 թվականին Վիլյամ Համֆրիսը Քիմբերլի քաղաքին նվիրեց 16 և 17-րդ դդ. հոլանդացի և ֆլամանդացի հին վարպետների, բրիտանական և ֆրանսիական գեղանկարների, անտիկ կահույքի և արվեստի այլ գործերի իր անձնական հավաքածուի մեծ մասը։ Պատկերասրահի հավաքածուի միջուկը ձևավորելու համար հավաքածուն համալրվեց հարավաֆրիկյան արվեստի նմուշներով, որոնք հավաքագրվել էին Քիմբերլի Աթենեյի և Մաքս Գրինբերգի ժառանգության արվեստի բաժնի անդամների կողմից։ Դրանց ավելացվել է Համֆրիսի փախառյալ և Ուիլյամ Թիմլինի հավաքածուն, De Beers Consolidated Mines Limited-ի անորոշ ժամկետով փոխառված հավաքածուն։

Ձեռք են բերվել նաև Մեյեր հավաքածուի եվրոպական և արևելյան ճենապակին և «Լոուսոն» հին վարպետների գծանկարներն ու տպագրական գործերը։ Ուիլյամ Համֆրիս պատկերասրահի ուշադրության կենտրոնում է հարավաֆրիկյան արվեստի ստեղծագործությունների հավաքածուն՝ արվեստի տեղեկատու գրադարան ստեղծելու համար։

Ի լրումն իր հավաքագրման և ցուցադրման գործառույթների՝ Ուիլյամ Համֆրիս պատկերասրահը գործում է որպես կրթական և մշակութային կենտրոն, շրջիկ ցուցահանդեսներով հանդես գալիս Հյուսիսային Կապում գտնվող գյուղական քաղաքներում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  «William Humphreys Art Gallery». *www.whag.co.za* (անգլերեն). Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 18-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Harrison, Philip (2005). *Arts and Culture* (անգլերեն). New Africa Books. ISBN 9780864865656.
**Սալավաթ Յուլաև** (հունիս 1754, Տեկեևո, Shaitan Kudej Volost, Ufa Uyezd, Ufa Viceroyalty, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 26 (հոկտեմբերի 8), 1800, Պալդիսկի, Paldiski City, Հարյումաա, Էստոնիա ), բաշկիրական ազգային հերոս, Ե․ Ի․ Պուգաչովի զինակիցը 1773-1775 թվականների գյուղացիական պատերազմի ժամանակ, բանաստեղծ։

Կենսագրություն
--------------

1773 թվականի հոկտեմբերին զորակոչվել է Պուգաչովի դեմ կռվելու, բայց 2 հազարանոց ջոկատի հետ անցել է Օրենբուրգը պաշարած ապստամբների կողմը։ 1773 թվականի նոյեմբերի վերջին Պուգաչովը Սալավաթ Յուլաևին ուղարկել է Բաշկիրիա, որտեղ նա հավաքել է 10 հազարանոց ջոկատ և հաջողությամբ կռվել Կրասնոուֆիմսկի և Կունգուրի շրջանում։ 1774 թվականի մայիսի վերջին և հունիսին գործել է Պուգաչովի հետ։ Շարունակել է պայքարը ապստամբության պարտությունից և Պուգաչովի ձերբակալվելուց հետո էլ։ 1774 թվականի նոյեմբերի 24-ին Մեդյաշ գյուղի մոտ գերի է ընկել և դատապարտվել ցմահ տաժանակրության բալթիական Դոգերվիկ ամրոցում որտեղ և մահացել է։ Սալավաթ Յուլաևի պոեզիան մինչ հեղափոխական բաշկիրական գրականության լավագույն դրսևորումներից է։

Նշանավոր գործերը
----------------

Նրա բանաստեղծությունները ժողովրդին պայքարի են կոչել շահագործողների դեմ («Ճակատամարտ», «Նետ», «Զինվոր պատանուն»), գովերգել հայրենի երկիրը («Հարազատ երկիր», «Իմ Ուրալ», «Սոխակ»), սերը և այլն։ Սալավաթ Յուլաևի պատվին Բաշկիրիայում կա Սալավաթ անունով քաղաք, սահմանվել են Սալավաթ Յուլաևի անվան Բաշկիրական ԻՍԱՀ պետական մրցանակներ գրականության և արվեստի լավագույն գործերի համար։ Սալավաթ Յուլաևի կերպարը իրենց ստեղծագործություններում պատկերել են Ալեքսանդր Պուշկինը, Պ․ Պ․ Բաժովը և ուրիշները, կերտվել է արվեստի (օպերա, կինոֆիլմ, կերպարվեստ, քանդակ) գործերում։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2  *Гвоздикова И. М.* САЛАВАТ ЮЛАЕВ // Բաշկիրական հանրագիտարան (ռուս.) — Башкирская энциклопедия, 2005. — 4344 с. — ISBN 978-5-88185-053-1
2. ↑  «Համաձայն Սենատի Գաղտնի գրասենյակի հարցման». Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ հոկտեմբերի 9-ին. Վերցված է 2014 թ․ հուլիսի 23-ին.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 10, էջ 116)։*  |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Rodovid |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Բրոքհաուսի և Եփրոնի փոքր · Մեծ սովետական (1 հրտ.) |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 121085546 · ISNI: 0000000054905025 · LCCN: n82244684 · SUDOC: 093324529 · VIAF: 47608987 · WorldCat VIAF: 47608987 |

 |
**Ռոնալդ Լի** (անգլ.՝ Ronald Lee, 1934), գնչուական ծագմամբ կանադացի գրող, գնչուական լեզվի դասագրքի հեղինակ, կարդում է դասախոսություններ գնչուական մշակույթի վերաբերյալ։

Կենսագրություն
--------------

Գրողի մայրը եղել է բրիտանական գնչու Լիի ընտանքից, ով գաղթել էր Կանադա։ Հայրը՝ երաժիշտ Եվրոպայից։ Ամուսնությունից հետո նա կնոջ ազգանունն է կրել, քանի որ իր ազգանունը ռուսական ծագում ուներ, և այդ ժամանակ նրանց հետապնդում էին։

Ռոնալդը ծնվել է Մոնրեալում։ 1939 թվականին նա այցելում է մոր հարազատներին Մեծ Բրիտանիայում, և հենց այդ ժամանակ սկսվում է Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմը։ Կանադա է վերադառնում 1945 թվականին։

Այստեղ նա աշխատում էր քեռու հետ խաղային զբոսայգիներում։ Հաճախել է երեկոյան դպրոց։ 18 տարեկանում միանում է գնչուական տաբոր (ճամբար) խմբին և քոչվորական կյանքով է սկսում ապրել։ Ճամբարի անդամները կենդանիներ էին որսում և ուտեստներ պատրաստում։ Այս տարիների Ռոնալդը արհեստ է սովորում։

1971 թվականին հրատարակվում է Ռոնալդ Լիի վեպը` «Goddam Gypsy»։ Դրանից հետո երկար ժամանակ աշխատում է որպես լրագրող։ Այդ ժամանակվանից Լին սկսում է դասախոսություններ կարդալ գնչուական մշակույթի մասին։

Նա դարձել է նախաձեռնողը և ստեղծողներից առաջինը Roma Community and Advocacy Centre (1997, Տորոնտո) և Western Canadian Romani Alliance (1998, Վանկուվեր)։

2005 թվականին հրատարակում է գնչուական լեզվի գիրքը` «Learn Romani»։

2009 թվականին հրատարակում է «E Zhivindi Yag» (Կենդանի կրակ)։

Այժմ աշխատում է գնչու ուսանողների հետ Նոր Քոլեջում՝ Տորոնտոյի համալսարանում։

Հետաքրքիր փաստեր
----------------

* Լին կարողանում է նվագել բուզուկի և կիթառ։
* Գրողը հավատում է գնչուական առասպելական սուրբ Սառա Կալիին։
* «Goddam Gypsy» ստեղծագործությունը տարբեր ժամանակներում թարգմանվել է իսպաներեն, իտալերեն, սերբերեն, գերմաներեն և ռուսերեն։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կենսագրություն(չաշխատող հղում)
* Romano Kopachi, the site of Ronald Lee
* Learn Romani գիրք Արխիվացված 2008-02-24 Wayback Machine
* An interview
**Շիմոն Կեզացի** (հունգ.՝ Kézai Simon), 13-րդ դարի հունգարացի ամենահայտնի մատենագիրը, Հունգարիայի թագավոր Լասլո IV Կունի թագավորական արքունիքի հոգևորականը։

1270–1271 թվականներին, կրելով «վարպետ» (մագիստրոս) տիտղոսը, Սիմոնը եղել է դիվանագիտական պատվիրակութան կազմում, որը գլխավորում էր Սիքստոս Էստերգոմացին։ Նշյալ պատվիրակության կազմում էր նաև պատմիչ Անդրեաս Հունգարացին։ Վերջինս ներգրավված է եղել նաև այն ներկայացուցչության կազմում, որը Հունգարիայի թագավոր Իշտվան V-ի հրամանագրով ուղարկվել էր Իտալիա՝ շնորհավորական ուղերձ հղելու Երուսաղեմի թագավորություն միապետ Կառլ I Անժուացուն՝ ութերորդ խաչակրաց արշավանքի հաջող ընթացքի կապակցությամբ։ Այդ պատվիրակությունը Նեապոլով մեկնել է Կատոնա և Մեսինա, այնուհետև փետրվար ամսին Կառլի հետ վերադարձել Հռոմ։

Այնուամենայնիվ, Շիմոն Կեզացին առավելապես հայտնի է որպես մատենագիր։ Նրա ամենահեղինակավոր աշխատությունը՝ «Gesta Hunnorum et Hungarorum»-ը, որը գրվել է լատիներենով՝ մեր թվարկության շուրջ 1282 թվականին։ Այդ ստեղծագործությունում պատմագիրը ներկայացնում է հոնական և հունգարական ցեղերի (որոնց նա ազգակիցներ էր համարում) ամբողջական պատմությունը՝ առասպելապատումներից մինչև իր ժամանակների պատմությունը։ Միևնույն ժամանակ, որպես թագավորի անձնական քարտուղար՝ նա աշխատում էր նաև թագավորական արխիվում և իր նյութերը հավաքում այնտեղ պահպանված ավելի հին տարեգրություններից։

Տարեգրությունը առաջին անգամ տպագրվել է 1782 թվականին Բուդայում։ 19-րդ դարում այն թարգմանվում է հունգարերեն և վերածվում հանրաճանաչ ստեղծագործություն։ Այն հատկապես կարևոր է հունգարական ազգային ինքնության ձևավորման տեսանկյունից։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  Jenő Szűcs (1999), «Theoretical Elements in Master Simon of Kéza's *Gesta Hungarorum* (1282–1285)», in László Veszprémy; Frank Schaer (eds.), *Simon of Kéza: Deeds of the Hungarians*, Central European University Press, էջեր xxix–cii, at ic–cii.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 12286069v · GND: 118561839 · ISNI: 0000000116344527 · LCCN: no93008251 · NKC: jn20000401572 · NTA: 189753099 · NSZL: 000000014279 · NUKAT: n01021175 · SUDOC: 03169389X · VIAF: 46823548 · WorldCat VIAF: 46823548 |

 |

 |
**Ուսամա Անուար Ուքաշա** (հուլիսի 27, 1941(1941-07-27), Kafr el-Sheikh, Եգիպտոս - մայիսի 28, 2010(2010-05-28), Կահիրե, Եգիպտոս), եգիպտացի արձակագիր, սերիալներ, ֆիլմեր և պիեսներ գրող։ Արաբական և եգիպտական դրամայի ամենանշանավոր հեղինակներից և սցենարիստներից մեկն է։ Նրա գործերը համարվում են ամենակարևորները և ամենաշատ դիտվողները արաբական աշխարհում և Եգիպտոսում։

Կենսագրություն
--------------

1962 թվականին «Այն Շամս» համալսարանից ստացել է բարձրագույն կրթություն հոգեբանական և սոցիալական հետազոտությունների ամբիոնից։ Ավարտելուց հետո աշխատել է անչափահասների բարեկեցության կենտրոնում որպես հոգեբան։ 1963-1964 թվականներին աշխատել է որպես ուսուցիչ Ասիութի նահանգում։ Ապա 1964-1966 թվականներին որպես կառավարիչ է աշխատել Քաֆր Ալ-Շեյխ նահանգում։ 1966-1982 թվականներին «Ազհար»ի համալսարանում սոցիալական աշխատող է եղել, ապա հրաժարականն է տվել և նվիրվել ստեղծագործության։

Իր դիտարկումներից
-----------------

Ուսամա Անուար Ուքաշան «Ալ-Ահրամ» թերթում հանդես էր գալիս շաբաթական հոդվածներով։ Նա հայտնի էր Մերձավոր Արևելքում և Եգիպտոսում որպես ամենասիրված ժողովրդական սերիալների գրող։ Նրա վերջին գործերից էր «Ալ-Մսրաուիյե» սերիալը։

Գործերը
-------

### Վեպեր

* Երազներ Բաբելոնի աշտարակում (վեպ, թողարկվել է 1973 թվականին)
* Ամառվա ցոլքը (վեպ, թողարկվել է 2001 թվականին)
* Սոնատա Հոկտեմբերին (վեպ, թողարկվել է 2010 թվականին)

### Դրամատիկական գործեր

* Եվ ծովը ասել է
* Կրակի թռչունը
* Եվ Նեղոսը դեռ հոսում է
* Ալ-Մսրաուիյե (երկու մաս)
* Կահիրեն 2000
* Սիրո դարից կինը

### Ֆիլմեր

* Զերոյից ներքև
* Արյուն ասֆալտի վրա

### Նրա պիեսներ

* Ինչո՞ւ է ծովը ծիծաղում

Մահը
----

Մահացել է 2010 թվականի մայիսի 28-ին՝ հիվանդանոցում։

Արտաքին հղումներ
----------------

* أسامة أنور عكاشة ورحلة البحث عن الهوية، المجلس Արխիվացված 2007-09-28 Wayback Machine
* ترشيح أسامة أنور عكاشة لجائزة مبارك للفنون، محيط
* أسامة أنور عكاشة أكثر من مشروع ابداعي، العربي
* مقال على موقع بلدي.نت عن الكاتب أسامة أنور عكاشة
* أسامة انور عكاشة حول الأدب الدرامى وقضايا الواقع !!

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. 1 2 3 4  أسامة أنور عكاشة أعاد الاعتبار للمؤلف الدرامي، جريدة القبس، دخل في 29 مايو 2010
3. 1 2  برحيل أسامة أنور عكاشة.. الدراما العربية تخسر عميدها، جريدة الاتحاد، دخل في 29 مايو 2010
4. ↑  وفاة الكاتب أسامة أنور عكاشة، إيلاف، دخل في 28 مايو 2010
5. ↑  "سوناتا لتشرين" تصدر بعد رحيل أسامة أنور عكاشة، شبكة الإعلام العربية، دخل في 23 نوفمبر 2010
**Մարիա Անտոնինա Կազեցկայա** (լեհ.՝ Maria Antonina Kazecka, 1880, Zaliztsi, Զբորովի շրջան, Տերնոպոլի մարզ, ԽՍՀՄ - մայիսի 26, 1938(1938-05-26), Լվով, Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն), լեհ բանաստեղծ, վիպասան, մշակութային և հասարակական գործիչ։

Կենսագրություն
--------------

Մարիա Կազեցկայան ծնվել է 1880 թվականին Զալոժցիում, լեհական ապստամբությանը մասնակցած (1863-1864 ) սպայի ընտանիքում։ Սովորել է Լվովի մասնավոր գիմնազիայում և ուսուցիչների սեմինարիայում։ Ակտիվորեն մասնակցել է Լվովի մշակութային և գրական կյանքին։ Եղել է «Żywy Dziennik» ամսագրի խմբագիրը, Լեհաստանի գրողների և նկարիչների փոխադարձ օգնության ընկերության անդամ։

1913 թվականին Կիևում նախաձեռնել է ստեղծագործական երեկոներ, համերգներ, ցուցահանդեսներ և լեհական արվեստագետների ներկայացումներ։

1918 թվականի լեհ-ուկրաինական պատերազմի և Լվովի ճակատամարտի մասնակից է։ Եղել է բուժքույր, մասնակցել է Լվովի տարբեր մասերում տեղի ունեցած մարտերին, եղել Աջակցող կանանց կանոնավոր և կամավորական բանակի ջոկատի հրամանատար։ Ծանր վիրավորվել է և հաշմանդամ դարձել։

Լեհաստանի Հանրապետության օրոք զբաղվել է գրական գործունեությամբ։ Հրատարակել է 5 բանաստեղծական ժողովածուներ, բանաստեղծություններ և վեպեր է հրատարակել «Gazety Lwowskiej» և «Kuriera Lwowskiego» էջերում։ 1914 թվականին գրող Ջոզեֆ Կոնրադի Լեհաստան ժամանման հիշողությունների և Յան Կասպրովիչի կենսագրության հեղինակն է։

Իր ստեղծագործություններում նկարագրել է Լվովի արծիվների հերոսական գործողությունները։

Մահացել է 1938 թվականի մայիսին։ Հուղարկավորությունը տեղի է ունեցել Լվովի քաղաքային բյուջեի հաշվին։ Թաղված է Լվովի պաշտպանների գերեզմանոցում։

Ստեղծագործություններ
--------------------

Բանաստեղծությունների ժողովածու
* Kędy milczy słońce (1903)
* Akwarelle (1904)
* Poezje, Tom III (1905)
* Poezje (1907)
* Utwory poetyckie wierszem i prozą (1900—1910)
* Lwów w pieśni poetów lwowskich (1919, անթոլոգիա)
* Kwiaty dalekie, Tom V[13] (1932)

Արձակ
* Leciutki romans Pani Tuty
* Pod Szyfrą (վեպը լույս է տեսել Lady Capris կեղծանունով)
* Z «Wierszy dla Ciebie»

Պարգևներ
--------

* Անկախության խաչ
* Խիզախների խաչ
* Լվովի պաշտպանության խաչ

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  PONIEWCZASIE. Kazecka Maria Antonina

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 000000040978434X · VIAF: 303788220 · WorldCat VIAF: 303788220 |

 |
**Պողոս Սնապյան** (1927, օգոստոսի 11, Պիթիաս, Արևմտյան Հայաստան - 2014, հունիսի 14, Բեյրութ, թաղված է Անջարի ազգային գերեզմանատանը), սփյուռքահայ գրող, խմբագիր, արձակագիր, հրապարակագիր, գրաքննադատ և ուսուցիչ։

Կենսագրություն
--------------

Պողոս Սնապյանը ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Կիլիկիայի Պելյանի գավառակ Պիթիաս գյուղում՝ Մուսա լեռան ստորոտում։ 1950 թվականին ավարտել է Երուսաղեմի Ժառանգավորաց վարժարանը։ 1962-1964 թվականներին սովորել է Փարիզի Ալիանս Ֆրանսեզում և Սորբոնի համալսարանում։ 1951 թվականից աշխատակցել է սփյուռքի տարբեր պարբերականների։ 1958 թվականից եղել է Բեյրութի «Բագին» հանդեսի խմբագրակազմի հիմնադիր-անդամ (Կարո Սասունու և Էդվարդ Բոյաջյանի հետ), 1966-2006 թվականներին՝ գլխավոր խմբագիրը, 1966-1973 թվականներին աշխատել է «Ազդակ» օրաթերթի խմբագրությունում որպես ազգային և գրական-մշակութային էջերերի պատասխանատու խմբագիր։ Դասավանդել է Այնճարի «Հառաջ» քոլեջում, Բեյրութի «Սոֆյա Հակոբյան» երկրորդական վարժարանում։ 1980 թվականից եղել է «Համազգային» բարձրագույն հիմնարկի գրական ճյուղի դասախոս։ Հեղինակ է «Ժամանակ չկայ» (1953) վիպակի, «Յեղափոխութեան համար» (1956), «Ես այդ շունն եմ» (1966, 2 հրատարակչություն, 2006), «Կորստեան թոյներ» (1970), Աղքատներուն աւանդութիւնը» (2002) ժողովածուների և այլ գրքերի, գրականագիտական մենագրությունների, դիմանկարների, տարեգրքերի, բազմաթիվ գրախոսական հոդվածների։

Պարգևներ
--------

* ՀԳՄ Մ. Նալբանդյանի անվան մրցանակ, 1991
* ՀՀ «Մովսես Խորենացու» մեդալ, 2003
* Անջար «Մուսա Լեռ» շքանշան, 2014 (հետմահու)

Ընտանիք
-------

1965 թվականին ամուսնացել է Աղավնի Վարժապետյանի հետ, ունեն 3 զավակ։

Երկեր
-----

* «Ժամանակ չկայ», վիպակ, 1953։
* «Յեղափոխութեան համար», 1956։
* «Ես այդ շունն եմ», 1966 թ. 2-րդ հրատոր, 2006։
* «Կորստեան թոյներ», 1970։
* «Աղքատներուն աւանդութիւնը», 2002։

Գրականություն
-------------

* Պօղոս Սնապեանի մասին գրքոյկ-ալպոմ, Պէյրութ, 2010, Համազգայինի «Վահէ Սէթեան» տպարան-հրատարակչատուն։
* Կարօ Յովհաննէսեան «Պօղոս Սնապեան», Պէյրութ, 2014, Համազգայինի «Վահէ Սէթեան» տպարան-հրատարակչատուն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Պողոս Սնապյանի կենսագրությունը avproduction.am կայքում». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 6-ին. Վերցված է 2018 թ․ փետրվարի 19-ին.
2. ↑  Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007, էջ 481։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Սփյուռքի մեր մեծերը. Պողոս Սնապյան(չաշխատող հղում)
* Գրողն ու իր իրականությունը

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ստեղծագործությունների տեքստ | Հայ մատենագրութեան թուանշային գրադարան |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Արմենիապեդիա · AV Production |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 11930 · GND: 141325550 · SUDOC: 131048732 · VIAF: 16133871 · WorldCat VIAF: 16133871 |

 |
Ավանդական բուլղարական աղցան
Ավանդական բուլղարական ապուր
**Բուլղարական խոհանոցը** (բուլղար․՝ българска кухня, *bylgarska kuhnja*) հարավարևելյան Եվրոպայի խոհանոցներից է։ Լինելով հարավ սլավոնական իր բնույթով, այն ունի նմանություն ուրիշ բալկանական խոհանոցների հետ։ Բուլղարական խոհանոցային ավանդույթները բազմազան են աշխարհագրական պայմաններից ելնելով, ինչպիսին են, օրինակ, կլիմայական պայմանները, որոնք նպաստում են տարբեր բանջարեղենների, մրգերի և կանաչեղենի մշակույթին։ Բացի տեղական ուտեստներից, բուլղարական խոհանոցը ընդգրկում է հունական խոհանոցի, Մերձավոր Արևելքի և իտալական խոհանոցի բաղադրատոմսերը։

Առանձնահատկություններ
---------------------

Բուլղարական խոհանոցը հաճախ ընդգրկում է աղցաններ և նաև հայտնի է իր կաթնամթերքով, գինիներով և այլ ոգելից խմիչքներով, ինչպիսին է, օրինակ ռաքիան։ Այս խոհանոցը նույնպես ունի բազմատեսակ ապուրներ, օրինակ, տարատոր և խմորեղենի տեսակներով՝ բանիցա, պիտա և բազմազան բուրեկներ։

Հիմնական ճաշատեսակները սովորաբար շոգեխաշված կամ բուսական, կամ մսային՝ գառան մսից, այծի մսից, տավարի, հավի կամ խոզի մսից պատրաստված կերակրատեսակներ են։ Տապակված ուտեստները լայն տարածում չունեն, սակայն խորովածը՝ հատկապես տարբեր տեսակի երշիկներից պատրաստած, բավականին սիրված են բուլղարացիների կողմից։ Խոզը հաճախ են խառնում տավարի կամ գառան մսի հետ, և ձկնեղենն ու թռչնի միսը ունեն իրենց տեղը այս խոհանոցում։ Անասունները պահում են ավելի շատ կաթնամթերքի, քան մսի համար, հորթի միսը օգտագործում են մսային խորտիկներում և որոշ հիմնական ճաշատեսակներում։ Որպես հորթի մսի հիմնական արտահանող երկիր, Բուլղարիան իր ներքին շուկայում ունի դրա լայն սպառումը, հատկապես գարնանը։

Կաթնամթերք
----------

Ինչպես այլ բալկանական երկրներում Բուլղարիայում մածնի (Bulgarian: кисело мляко, *kiselo mlyako, բառացի* "թթու կաթ") սպառումը բնակչության կողմից ավանդաբար ավելի բարձր է, քան մյուս ևրոպական երկրներում։ Երկիրը հայտնի է իր պատմականորեն տարածված սեփական *Lactobacillus bulgaricus* ով՝ մի մանրէյով, որը գլխավորապես օգտագործվում է տեղական մածուն պատրաստելուց։ Այս մածնատեսակը հայտնի է սկսած դեռևս 3000 մ.թ.ա.

Մյուս խոհանոցների ազդեցություն
------------------------------

Բուլղարիան ունի նաև հնդկական կերակրատեսակներ։ Այս մշակութային փոխանակումը սկսվել էր VII դարից, երբ առևտրականները սկսեցին բերել համեմունքներ և կանաչեղեն Առաջին Բուլղարական կայսրություն Հնդկաստանից և Պարսկաստանից Հռոմեական, այնուհետև Բյուզանդական կայսրությունների տարածքով։ Դա ակնհայտ է դառնում չանախ (պանիր), քյուֆթա և փախլավա ուտեստներից, որոնք այժմ տարածված են Մերձավոր Արևելքում։ Պանիրը, որը կոչվում է "сирене" /սիրենե/ աղցանների և թխվածքների լայն տարածում ունեցող բաղադրամասն է։

Տոների հետ կապված պատրաստվում են հատուկ ճաշատեկասներ։ Օրինակ, Սբ.Ծննդյան տոներին անպայման են կանաչ և կարմիր բիբառով և կաղամբով պասուց տոլման։ Նոր Տարվա ուտեստներից են կաղամբով ճաշատեսակներ, դեկտեմբերի 6-ին Սբ.Նիկողոսի տոնի առթիվ պատրաստում են ձկնեղեն, իսկ մայիսի 6-ին Սբ.Գևորգի օրվա առթիվ՝ խորոված գառան մսով։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  (April 2006). "Bulgaria Poultry and Products Meat Market Update." Thepoultrysite.com. Accessed July 2011.
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑  Zlatarski - Българската кухня през вековете p 78-79
**Կատերինա (Կատարինա) Կորնարո** (նոյեմբերի 25, 1454, Վենետիկ — 10 հուլիսի, 1510, Ազոլո, Վենետիկի հանրապետություն), 1474 թվականից մինչև 1489 թվականը Կիպրոսի թագավորության թագուհի՝ հանգուցյալ Ժակ (Հակոբ) Բ Դե Լուսինյան թագավորի այրի։ Կրել է «Սբ. Մարկոսի դուստր» պատվավոր տիտղոսը, որը տրվում էր Վենետիկյան ազնվական կանանց՝ ովքեր ամուսնացած էին օտար միապետների հետ։

Մանկությունը
------------

Կատերինա Կորնարոն ծնվել է Վենետիկում, 1454 թվականին՝ ազնվականի ընտանիքում։ Կորնարո տոհմը հայտնի էր վենետիկյան առևտրական շրջանակներում։ Կիպրոսում ընտանիքը ուներ շաքարի մի քանի արտադրամասեր։

Ամուսնությունը Կիպրոսի Ժակ Բ թագավորի հետ
-----------------------------------------

1468 թվականին Վենետիկի դոժի և Մարկոս Կորնարոյի որոշմամբ՝ Կատերինան պետք է ամուսնանար Կիպրոսի նորընտիր թագավոր, Ժակ Բ Դե Լուսինյանի հետ։ Ամուսնությունը օգտակար էր Վենետիկի համար, քանի որ ըստ ամուսնական պայմանագրի թագավորի և թագուհու մահից հետո՝ եթե ժառանգներ չլինեին, Կիպրոսն անցնում էր Վենետիկին։ Այդ ժամանակ Կատերինան ընդամենը 14 տարեկան էր։ Պսակադրության արարողությունը տեղի ունեցավ Վենետիկում, որին Ժակ Բ թագավորի փոխարեն մասնակցեց նրա վստահված անձը։ Սակայն ամուսնությունից չանցած մեկ տարի Ժակ Բ-ն մահանում է և արդեն հղի Կատերինան դառնում է դեռ չծնված թագաժառանգ՝ Ժակ Գ-ի գահապահ-խնամակալը։ Մեկ տարի անց, որդու առեղծվածային մահվանից հետո Կատերինան դառնում է թագուհի։ Սակայն շուտով, 1489 թվականին նա հրաժարվում է գահից և այն հանձնում Վենետիկի Հանրապետությանը։

Կատերինա Կորնարոն մահանում է Վենետիկում 1510 թվականին։

Հայոց թագավոր տիտղոսը
---------------------

Լևոն Զ Լուսինյանի մահից հետո Կիպրոսի թագավորները ի թիվս այլ տիտղոսների՝ սեփականցրեցին Հայոց Թագավոր տիտղոսը, որի վերջին կրողը այդ տոհմից եղավ Կատերինա Կորնարոն, վերջինս էլ այն փոխանցեց Սավոյների արքայատանը, որի ժառնագները մինչ օրս կրում են Կիլիկիայի Հայոց թագավոր տիտղոսը։

* Կատերինա Կորնարոյի գերեզմանը Կատերինա Կորնարոյի գերեզմանը
* Կատերինա Կորնարոյի հուղարկավորության հուշարձանը Կատերինա Կորնարոյի հուղարկավորության հուշարձանը

Տես նաև
-------

* Կիպրոսի թագավորություն

Գրականություն
-------------

* «Կատերինա Կոնրարո», Գալինա Ռոսսի

|  |
| --- |
|  |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Նախորդ**Ժակ Գ | **Կիպրոսի թագուհի**1474 — 1489 | **Հաջորդ**Տիտղոսը վերացվել է |
|

 |

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  *Lundy D. R.* The Peerage

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | The Peerage · WikiTree · WeRelate |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Իտալացիների կենսագրական բառարան · Treccani |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 120758171 · GND: 118990233 · ICCU: VEAV521916 · ISNI: 0000000061481945 · LCCN: n81104120 · NKC: jo20181010240 · NLG: 226004 · NLP: a0000003560534 · NTA: 11458611X · LIBRIS: 390296 · SUDOC: 114523185 · VIAF: 52489508 · WorldCat VIAF: 52489508 |

 |

 |
**Մուստաֆա Բյուլենթ Էջևիթ** (թուրքերեն՝ Mustafa Bülent Ecevit), (մայիսի 28, 1925(1925-05-28)[…], Ստամբուլ, Թուրքիա - նոյեմբերի 5, 2006(2006-11-05)[…], Անկարա, Թուրքիա), թուրք քաղաքական գործիչ, բանաստեղծ, գրող, թարգմանիչ, լրագրող։ 1974, 1977, 1978- 1979, 1999- 2002 թվականներին եղել է Թուրքիայի վարչապետ։ Կատարել է թարգմանություններ անգլերենից թուրքերեն։ Նրա թարգմանությամբ թուրքերեն լույս են տեսել Թոմաս Էլիոթի և Ռաբինդրանաթ Թագորի մի շարք աշխատություններ։

Կենսագրություն
--------------

Բյուլենթը ծնվել է մտավորականների ընտանիքում։ Հայրը եղել է Ստամբուլի համալսարանի պրոֆեսոր, իսկ մայրը Թուրքիայի առաջին կանանցից մեկն էր, ով պրոֆեսիոնալ կերպով զբաղվել է գեղանկարչությամբ։ Աշխատել է որպես թարգմանիչ Թուրքիայում, Մեծ Բրիտանիայում և ԱՄՆ-ում։ Սովորել է Լոնդոնի համալսարանի արևելագիտության և աֆրիկագիտության դպրոցի արվեստի պատմության բաժնում, սակայն այն չի ավարտել։ Դրան զուգընթաց ուսումնասիրել է նաև սանսկրիտ և բենգալերեն, որպեսզի կարդա Ռաբինդրանաթ Թագորի աշխատությունները օրիգինալ լեզվով։

1972—1980 թվականներին ղեկավարել է Հանրապետական ազգային կուսակցությունը՝ փոխարինելով այդ պաշտոնում Իսմեթ Ինյոնյուին։ 1974, 1977, 1978- 1979, 1999- 2002 թվականներին եղել է Թուրքիայի վարչապետ, ընդ որում 1979 թվականին նրա հիմնական ընդդիմադիրը եղել է Սուլեյման Դեմիրելը։

1980 թվականին տեղի ունեցած պետական հեղաշրջումից հետո, նրան արգելվել է զբաղվել քաղաքական գործունեությամբ։ Սակայն որոշ ժամանակ անց արգելքը հանվեց, իսկ 1987—1988 և 1989—2004 թվականներին գլխավորել է Ձախ դեմոկրատական կուսակցությունը, որը հիմնվել էր 1985 թվականին նրա կնոջ Ռահշան Էջևիթի և մի խումբ կողմնակիցների կողմից, ովքեր լքել էին Սոցիալ- դեմոկրատական ազգային կուսակցությունը։

1999—2002 թվականներին Բյուլենթ նորից դարձավ Թուրքիայի վարչապետ։ Նրա կառավարման վերջին տարում կնքվեց համաձայնագիր ԵՄ-ի հետ, ինչպես նաև ձերբակալվեց Քրդական բանվորական կուսակցության պարագլուխ Աբդուլլահ Օջալանը։ Էջևիթին այդ պաշտոնում փոխարինեց Աբդուլա Գյուլը։

Ծանոթագրություններ
------------------

**Քույր նախագծիում*** Մեջբերումներ Վիքիքաղվածքում
* Տեքստեր Վիքիդարանում
* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2 3 4  Эджевит Бюлент // Большая советская энциклопедия (ռուս.): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
2. 1 2 3 4  Encyclopædia Britannica
3. 1 2 3 4  Բրոքհաուզի հանրագիտարան (գերմ.) / Hrsg.: Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus, Wissen Media Verlag
4. 1 2

Արտաքին հղումներ
----------------

* Էջևիթի կենսագրությունը (թուրքերեն)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | MusicBrainz · Find A Grave |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Արմենիապեդիա · Բրիտանիկա · Բրոքհաուս · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Notable Names Database · Treccani · Universalis |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 8027740 · BNF: 15070293p · CONOR: 281643875 · GND: 120256606 · GTAA: 95921 · ISNI: 0000000114667189 · LCCN: n50031846 · NLG: 187398 · NTA: 074149229 · NUKAT: n99034402 · LIBRIS: 184411 · SUDOC: 083238131 · VIAF: 5218850 · WorldCat VIAF: 5218850 |

 |

 |
**Սոֆյա Մովսեսի Խիտարովա**, հեղինակ, խմբագիր, թարգմանիչ։

Կենսագրություն
--------------

Սոֆյա Խիտարովան ծնվել է 1908 թվականի ապրիլի 6-ին Թիֆլիսում։ Ավարտել է Մոսկվայի մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետը։ Գրականագիտական հոդվածներով պարբերական մամուլում հանդես է եկել 1930-ական թվականների երկրորդ կեսից։ Զբաղվել է խորհրդային բազմազգ գրականության ուսումնասիրությամբ և պրոպագանդայով։ Որպես հեղինակ և գիտխմբագիր՝ մասնակցել է Մոսկվայի համաշխարհային գրականության ինստիտուտի կողմից լույս ընծայված «ՍՍՀՄ ժողովուրդների գրականության զարգացման խնդիրները», «Ազգայինն ու ինտերնացիոնալը սովետական գրականության մեջ», «Սովետական վեպը», «Սովետական բազմազգ գրականության պատմություն» (6 հատորով) և ուրիշ աշխատությունների հրատարակություններին։

Ռուսերեն առանձին գրքերով լույս են տեսել նրա Ստեփան Զորյանին (Մոսկվա, 1960), Հովհաննես Հովհաննիսյանին (Մոսկվա, 1965) նվիրված մենագրությունները, «Նոր բնագծերում» (մեր օրերի բազմազգ արձակի մասին, հեղինակակից՝ Ն. Վորոբյովա, Մոսկվա, 1974), «Գրականությունների ոճական որոնումներն ու փոխներգործությունը» (Մոսկվա, 1976) աշխատությունները։

Գրականագիտական աշխատանքներին զուգընթաց զբաղվել է թարգմանությամբ։ Հայերենից ռուսերեն է թարգմանել Րաֆֆու «Խենթը», «Ոսկի աքաղաղ» վեպերը, «Հարեմ» և այլ պատմվածքներ, Նար-Դոսի, Գաբրիել Սունդուկյանի, Ակսել Բակունցի, Հովհաննես Թումանյանի, Ավետիք Իսահակյանի, Ստեփան Զորյանի, Անահիտ Սահինյանի և ուրիշ հայ հեղինակների գործեր։

Սոֆյա Խիտարովայի և Գ. Լոմիձեի խմբագրությամբ ռուսերեն լույս է տեսել «Սովետական բազմազգ վեպը» աշխատությունը (Մոսկվա, 1985)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Хитарова, Софья Мосесовна - Поэзия Иоаннисиана [Текст] - Search RSL». *search.rsl.ru*. Վերցված է 2016 թ․ դեկտեմբերի 28-ին.
2. ↑  Хитарова, Софья Мосесовна (1968 թ․ հունվարի 1). *Поэзия Иоаннисиана* (ռուսերեն). Сов. писатель,.`{{cite book}}`: CS1 սպաս․ հավելյալ կետադրություն (link)

Աղբյուրներ
----------

* Խաչատրյան Հ. Հ. Գրական տեղեկատու։ Հայաստանի սովետական գրողների միության անդամներ, 1934-1986։ Երևան, Սովետակակն գրող, 1986, 624 էջ։