recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Լյուբիցա Միլետիչ** (1948, Բելգրադ, Հարավսլավիայի Դաշնային Ժողովրդական Հանրապետություն - հուլիսի 10, 2020(2020-07-10)), սերբ բանաստեղծուհի, թարգմանիչ, էսսեիստ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1948 թվականին Բելգրադում։ Բանաստեղծական, էսսեների ժողովածուների հեղինակ է, կատարել է մի շարք թարգմանություններ։

Թարգմանվել է անգլերեն, իտալերեն, բուլղարերեն, լեհերեն, պորտուգալերեն, ռումիներեն, թուրքերեն, սլովեներեն, ֆրանսերեն, իսպաներեն, առանձին գրքերով լույս են տեսել ռուսերեն (Մոսկվա, 2010) և հայերեն (Ստեփանակերտ, 2013, Երևան, 2013)։ 2013 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-յի նախաձեռնած «Գրքի համաշխարհային մայրաքաղաք` Երևան» նախագծում Լյուբոմիր Չորիլիչի հետ ներկայացրել է Սերբիան։

2013 թվականին հեղինակել է «Արարատի հողմերը» բանաստեղծությունների ժողովածուն (Երևան, «Ապոլլոն» հրատարակչություն)։ Դրան զուգահեռ Ստեփանակերտում հայերեն թարգմանությամբ լույս է տեսել նրա երկրորդ՝ «Ների՛ր, հրեշտա՛կ» գիրքը։ Պոեզիայի Արցախյան միջազգային երկրորդ փառատոնի դափնեկիր է։ 2015 թվականի ապրիլի 20-ին Հայաստանի գրողների միությունում տեղի է ունեցել «Փոքր գրադարան» մատենաշարով Բելգրադում լույս տեսած «Արդի հայ պոեզիա» («САВРЕМЕНА JЕРМЕНСКА ПОЕЗИJA») անթոլոգիայի շնորհանդեսը։ Գրքում ներկայացվել են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո ծնված 28 հայ բանաստեղծների ստեղծագործություններ, գրքի «Արդի հայ պոեզիայի այսօրը» խորագրով վերջաբանի հեղինակ եղել է բանասիրական գիտությունների թեկնածու Արմեն Ավանեսյանը։

Միլետիչը մահացել է 2020 թվականի հուլիսի 10-ին, 72 տարեկանում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Կյանքից հեռացել է սերբ ականավոր բանաստեղծուհի Լյուբիցա Միլետիչը
2. ↑
3. ↑  «Լյուբիցա ՄԻԼԵՏԻՉ»։ *Գրական Թերթ*։ 2014-10-16։ Վերցված է 2020-07-15
4. ↑  «Сербские поэты в Ереване: "МЫ ПОНИМАЕМ ВАШУ БОЛЬ"»։ *golosarmenii.am*։ Վերցված է 2020-07-15
5. ↑  ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ԳՐԱԴԱՐԱՆՆԵՐԻ ՀԱՄԱՀԱՎԱՔ ԳՐԱՑՈՒՑԱԿ = Union Catalog of Armenian Libraries
6. ↑  ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ԳՐԱԴԱՐԱՆՆԵՐԻ ՀԱՄԱՀԱՎԱՔ ԳՐԱՑՈՒՑԱԿ
7. ↑  Գրողների միությունում տեղի ունեցավ Լյուբիցա Միլետիչի «Արդի հայ պոեզիա» անթոլոգիայի շնորհանդեսը

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | CONOR: 100598371 |

 |
**Համահայկական Լեյբորիստական կուսակցություն**, որը հայտնի է նաև որպես **Համահայկական աշխատավորական կուսակցություն**, Սոցիալ-դեմոկրատական քաղաքական կուսակցություն Հայաստանում։

Պատմություն
-----------

2003 թվականի Հայաստանի խորհրդարանական ընտրություններից առաջ կուսակցությունը հայտարարել է իր աջակցության մասին և աջակցել է Հայ Յեղափոխական Դաշնակցության քարոզարշավի ֆինանսավորմանը։ Ընտրությունների արդյունքներով կուսակցությունը Հայ Յեղափոխական Դաշնակցության ընտրական ցուցակի կազմում Ազգային ժողովում ստացել է երկու մանդատ։

2007 թվականի Հայաստանի խորհրդարանական ընտրություններից առաջ կուսակցության մեկ անդամ Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության ընտրական ցուցակով դարձել է Ազգային ժողովի պատգամավոր։ 2007 թվականից կուսակցությունը չի մասնակցել Հայաստանի հետագա խորհրդարանական ընտրություններին։

Տես նաև
-------

* Հայաստանի պետական կառավարման համակարգ
* Քաղաքացիական պայմանագիր

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Սիմոնյան Սյուզան (2017 թ․ հունվարի 24)։ «Վարդանյան եղբայրներն ապրիլի 2-ին չեն առաջադրվելու, բայց «Գրանդ հոլդինգն» ԱԺ-ում անտեր չի մնա»։ *ՀՐԱՊԱՐԱԿ*
2. ↑  «ՆՎԵՐՆԵՐ՝ ԱՌԱՆՑ ԱԿՑԻԶԻ | Առավոտ - Լուրեր Հայաստանից»
3. ↑  Turner Barry (2017)։ *The Statesman's Yearbook 2008: The Politics, Cultures and Economies of the World*։ Springer։ էջ 114
**Կարեն Մարգարյան** (ապրիլի 26, 2001(2001-04-26)), հայ ծանրորդ։ 2018 թվականի ամառային պատանեկան Օլիմպիական խաղերում, 77 կգ քաշային կարգում 
նվաճել է ոսկե մեդալ, որոնք տեղի են ունեցել Բուենոս Այրեսում, Արգենտինա։

Կենսագրություն
--------------

Կարեն Մարգարյանը ծնվել է 2001 թվականի ապրիլի 26-ին Էջմիածին քաղաքում։ Սովորել է Գեղակերտի դպրոցում։ Հաճախում է Յուրի Սարգսյանի անվան ծանրամարտի դպրոց։ 2016 թվականին Լեհաստանում Եվրոպայի առաջնությունում գրավել է առաջին հորիզոնականը և ստացել «Լավագույն մարզիկ» կոչումը։

2018 թվականին Իտալիայում կրկին մասնակցել է Եվրոպայի առաջնությանը և գրավել առաջին հորիզոնականը։ Նույն տարում Բուենոս Այրեսում մասնակցել է պատանեկան Օլիմպիական խաղերին, որտեղ դարձել է չեմպիոն։

2019 թվականին Բուխարեստում կայացած ծանրամարտի մինչև 23 տարեկանների և պատանիների Եվրոպայի առաջնությունում բրոնզե մեդալ է նվաճել ձգում վարժությունում՝ 81 կգ քաշով։

Սովորում է Ֆիզիկական կուլտուրայի հայկական պետական ինստիտուտում։ Ազատ ժամանակ զբաղվում է նաև լողով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Մեծ սպորտի ապագա աստղերը. Կարեն Մարգարյան»։ *sport.mediamax.am* (անգլերեն)։ Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 9
2. ↑  «Margaryan and Belkhir win epic battles for weightlifting gold - Olympic News»։ *International Olympic Committee* (անգլերեն)։ 2020 թ․ ապրիլի 20։ Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 9
3. ↑  «Results Book»։ *2019 European Junior & U23 Weightlifting Championships*։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ մայիսի 26-ին։ Վերցված է 2020 թ․ մայիսի 26

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | IAT · IWF · IWRP · TheSports.org |

 |
**Կոսմոս-146** (ռուս.՝ Космос-146, կամ *Լ-1 համար 2Պ*), խորհրդային Զոնդ ծրագրի շրջանակներում արձակված նոր նախագծի տիեզերանավերի փորձարկման առաքելություն։ Արձակվել է Բայկոնուր տիեզերակայանից Պրոտոն կրող հրթիռով։ 7Կ-Լ1 տիեզերանավը նախատեսված էր Խորհրդային Լուսնային ծրագրի շրջանակներում անձնակազմով Լուսնի շուրջ թռիչք իրականացնելու և Երկիր վերադառնալու համար։ Այս ծրագրի շրջանակներում փորձարկումները իրականացվել է Զոնդ անվան տակ 1967-ից 1970 թվականներին։ 

Արձակված տիեզերանավը պարզեցված կառուցվածք ուներ, քանի որ առաքելության հիմնական նպատակը Պրոտոն հրթիռի չորրորդ աստիճանի՝ Բլոկի Դ-ի փորձարկումն էր։ Տիեզերանավը դուրս է բերվել նախագծված ուղեծիր, այնուհետև դեպի Լուսին թռիչքի ուղին։ Թռիչքի ընթացքում Բլոկ Դ-ի շարժիչը երկու անգամ է գործարկվել։ Հետագա թռիչքի վերահսկողություն և տիեզերանավի վերադարձ Երկիր չէր նախատեսվում։

Առաքելության նպատակները իրականացվեցին, և այն համարվեց հաջողված։

Արձակում
--------

Կոսմոս-146-ը արձակվել է 1967 թվականի մարտի 10-ին Բայկոնուր տիեզերակայանից Պրոտոն կրող հրթիռով։ 

Տիեզերանավը մնացել է Երկրի ուղեծրում, 177 կմ պերիգեյով, 296 կիլոմետր ապոգեյով, 51,5° ուղեծրի թեքումով և 89,2 րոպե պարբերությամբ։ Կոսմոս 146-ը ուղեծրից իջավ 1967 թվականի մարտի 18-ին և այրվեց մթնոլորտի խիտ հատվածներում։

Տես նաև
-------

* Զոնդ ծրագիր

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Kosmos 146 and Kosmos 154 Archived 2011-11-24 at the Wayback Machine.(անգլ.)
2. 1 2  «Cosmos 146: Display 1967-021A»։ *nssdc.gsfc.nasa.gov*։ NASA։ 27 February 2020։ Վերցված է 11 April 2020   *This article incorporates text from this source, which is in the public domain.*
3. ↑  Mir Hardware Heritage Archived 2016-12-29 at the Wayback Machine.(անգլ.)
4. ↑  «Cosmos 146: Trajectory 1967-021A»։ *nssdc.gsfc.nasa.gov*։ NASA։ 27 February 2020։ Վերցված է 11 April 2020

Արտաքին հղումներ
----------------

* 
* 
* 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Զոնդ ծրագիր |
| --- |
|  |
| 3ՄՎ-ի առաքելություններ | 
* Զոնդ-1
* Զոնդ-2
* Զոնդ-3

 |  |
|  |
| Սոյուզ 7Կ-Լ1/Լ1Ս | 
* Կոսմոս-146
* Կոսմոս-154
* Զոնդ-1967Ա
* Զոնդ-1967Բ
* Զոնդ-4
* Զոնդ-5
* Զոնդ-6
* Զոնդ-7
* Զոնդ-8

 |
|  |
| Այլ | 
* Զոնդ-3ՄՎ-1 համար 2

 |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Համաշխարհային ցուցահանդես (այլ կիրառումներ)

**Համաշխարհային ցուցահանդես 1906** (իտալ.՝  L'Esposizione Internazionale del Sempione, անգլ.՝ The Great Expo of Work), համաշխարհային ցուցահանդես, որը կազմակերպվել է Իտալիայի Միլան քաղաքում 1906 թվականի ապրիլի 28-ից հոկտեմբերի 31-ը։

Պատմություն
-----------

Ցուցահանդեսը բացվել է 1906 թվականի ապրիլի 28-ից մինչև հոկտեմբերի 31-ը։ Ցուցահանդեսի թեման՝ «Ծովային և ցամաքային տրանսպորտ»։ Ցուցահանդեսի անցկացումը նվիրված է եղել Փարիզ-Միլան երկաթգծի շահագործմանն ու 1906 թվականի մայիսին Ալպերում Սիմպլոն թունելի բացմանը։ Թունելը Իտալիայի Բրիգ և Շվեյցարիայի Դոմոդոսոլա քույր քաղաքները իրար է կապում։

Ցուցահանդեսը կազմակերպվել է Սեմպիոնե զբոսայգում և Բանակի հրապարակում (իտալ.՝ Piazza d'Armi) և հյուրընկալել է գեղարվեստական ցուցադրում՝ արդյունաբերական և տեխնիկական ցուցանմուշներ։ Ցուցահանդեսին մասնակցել են Արևմտյան Եվրոպայի շատ երկրներ, ինչպես նաև Չինաստանը, Ճապոնիան, Թուրքիան, ԱՄՆ-ը, Կանադան և Հարավաֆրիկյան պետությունները։

Ցուցահանդեսն ունեցել է շուրջ 10 միլիոն այցելու և զբաղեցրել է 250 ակր տարածք։

Ժառանգություն
-------------

Ցուցահանդեսի արդյունքում Միլանը տնտեսական և սոցիալական վերածնունդ է ապրել։ Աշխատանքի պաշտպանության միջազգային հանձնաժողովը հիմնադրվել է Միլանի ցուցահանդեսի ժամանակ և գործում է առ այսօր։ 1905 թվականին Միլանի համաշխարհային ցուցահանդեսի առթիվ կառուցվել է Միլանի ակվարիումը։

Միլանի ակվարիումը կառուցվել է Սեբաստիանո Ջուզեպե Լոկատիի նախագծով Համաշխարհային ցուցահանդեսի առթիվ

Տես նաև
-------

* Համաշխարհային ցուցահանդես (2015)
* Համաշխարհային ցուցահանդես

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «World Expo 1906 Milan»։ Վերցված է հոկտեմբերի 30, 2011
2. 1 2  Pelle Findling (2008)։ «Milan 1906»։ *Encyclopedia of World's Fairs and Expositions*։ էջ 185։ ISBN 978-0-7864-3416-9
3. 1 2  Pelle Findling (2008)։ «Appendix B:Fair Statistics»։ *Encyclopedia of World's Fairs and Expositions*։ էջ 415։ ISBN 978-0-7864-3416-9
4. 1 2  Pelle Findling (2008)։ «Milan 1906»։ *Encyclopedia of World's Fairs and Expositions*։ էջ 186։ ISBN 978-0-7864-3416-9

Արտաքին հղումներ
----------------

* World Expo 1906 Milan

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 123366569 · GND: 10181445-8 · LCCN: n91128967 · SUDOC: 112397697 · VIAF: 158129842 · WorldCat VIAF: 158129842 |

 |
**Կարինա Ալբերտի Հարությունյան** (դեկտեմբերի 4, 1970(1970-12-04)), ռուսական թատրոնի ու կինոյի դերասանուհի, մանկավարժ։

Կենսագրություն
--------------

Կարինա Հարությունյանը ծնվել է 1970 թվականի դեկտեմբերի 4-ին։ 1989 թվականին ավարտել է Տաշքենդի պետական կոնսերվատորիային կից գործող Վ․ Ուսպենսկու անվան Հանրապետական միջին մասնագիտացված երաժշտական դպրոց-ինտերնատի դաշնամուրի բաժինը։ 1993 թվականին ավարտել է Տաշքենդի Մ․ Ույգուրի անվան պետական թատերա-գեղարվեստական ինստիտուտը՝ Մարկ Վայլի արվեստանոցը։

1991-1999 թվականներին որպես դերասանուհի աշխատել է «Իլխոմ» թատրոնում։ 1994-1999 թվականներին դերասանական վարպետություն է դասավանդել «Իլխոմ» թատրոնին կից գործող Դրամատիկական արվեստի դպրոցում։

1999 թվականից ապրում և աշխատում է Իտալիայում։ 2003-2014 թվականներին եղել է Վենետիկի ճարտարապետական համալսարանի թատերական արվեստանոցի վարիչը։ 2003 թվականից դերասանական վարպետություն է դասավանդում Միլանի Սիրողական դերասանների ակադեմիայում (իտալ.՝ Accademia dei Filodrammatici) և Վենետիկի թատերական ակադեմիայում (իտալ.՝ Accademia Teatrale Veneta)։

Դերերը կինոյում
---------------

| Տարի | Ֆիլմ | Դեր |
| --- | --- | --- |
| 2019
(ընթացքի մեջ) | Առաջին պատահածի հետ | Լոլա Տիմուրովնա |
| 2017 | Հարձակում | Լենա Ռիժովա |
| 2016 | Երկրորդ տեսողություն | Ջեմի կին |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  «Карина Арутюнян - биография, информация, личная жизнь»։ stuki-druki.com։ 01.01.2019
2. ↑  «Арутюнян Карина Альбертовна»։ *kino-teatr.ru*։ Վերցված է 2019-01-01

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ԿինոՊոիսկ |

 |
**Հիլլերոդ** (դան․՝ Hillerød), քաղաք Դանիայում։

Պատմություն
-----------

Հիլլերոդ քաղաքը հիմնադրվել է վաղ միջնադարում։ Քաղաքի անունն առաջին անգամ հիշատակվել է 1552 թվականին որպես *Hylderødz,* որը կազմված է արական *Hildi* անձնանունից *և rød* ածանցից և նշանակել է «մաքրություն անտառում»։

1772-1908 թվականներին Հիլլերոդն անվանվել է Ֆրեդերիկսբորգ՝ ի պատիվ համանուն դղյակի։

1778 թվականին հիմնադրվել է առաջին քաղաքային խորհուրդը, իսկ քաղաքի զինանշանը, որի վրա պատկերված է ծաղկուն հնամյա ծառ, ստեղծվել է 1787 թվականին։

Աշխարհագրություն
----------------

Հիլլերոդ քաղաքը գտնվում է Հյուսիսային Զելանդիայի կենտրոնում՝ Կոպենհագենից 30 կմ դեպի հյուսիս։ Քաղաքը Հիլլերոդ կոմունայի վարչական կենտրոնն է և Դանիայի Մայրաքաղաքային տարածաշրջանի գլխավոր քաղաքը։

Այստեղ է գտնվում Ֆրեդերիկսբորգ դղյակը, որը Վերածննդի դարաշրջանի ամենամեծ շինություններից մեկն է Հյուսիսային Եվրոպայում։

Դղյակը կառուցվել է Ֆրեդերիկսբորգ լճի երեք կղզիների վրա։

Պատկերասրահ
-----------

* Հիլդերոդսհոլմ, 1584 թվականՀիլդերոդսհոլմ, 1584 թվական
* Ֆրեդերիկսբորգ դղյակ, 1814Ֆրեդերիկսբորգ դղյակ, 1814
* Դղյակը և լլիճըԴղյակը և լլիճը
* Քաղաքային խորհրդի շենքըՔաղաքային խորհրդի շենքը
* Բնակելի տներԲնակելի տներ

Քույր քաղաքներ
--------------

* Ֆինլանդիա Ֆինլանդիա Լովիյսա
* Իսլանդիա Իսլանդիա Օուլաֆսֆյորդուր
* Նորվեգիա Նորվեգիա Հորտեն
* Լեհաստան Լեհաստան Ստարոգարդ Գդանսկի
* Շվեդիա Շվեդիա Կարլսկրունա
* Հունգարիա Հունգարիա Գոդոլլո

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Атлас мира / Сергеева, С. И.. — Москва: ГУГК, 1982. — С. 80—81. — 270 000 экз.
2. ↑
3. 1 2  «Hillerød» (դանիերեն)։ Gyldendal։ Վերցված է 2014-06-05

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Հիլլերոդ (քաղաք)** կատեգորիայում։ |
Համաշխարհային փոխարժեքի ռեժիմներ:
     լողացող փոխարժեք
     վերահսկվող լողի ռեժիմ
     տարբեր տեսակի կցորդներ (ֆիքսված փոխարժեք, արժույթի կանոն, սողացող կցորդ,)
     արտարժույթի օգտագործումը
**Լողացող փոխարժեք**, կամ **տատանվող փոխարժեք** (անգլ.՝ floating rate of exchange) — փոխարժեքի ռեժիմ, որտեղ արժույթի արժեքը թույլատրվում է տատանվել՝ կախված արտարժույթի շուկայից։ Այն արժույթը, որն օգտագործում է լողացող փոխարժեք, կոչվում է լողացող արժույթ։

2014 թվականի նոյեմբերից ռուսական ռուբլին կիրառում է լողացող փոխարժեք։ Նախկինում ռուբլու պաշտոնական փոխարժեքը պահպանվում էր արժութային միջամտության միջոցով.

Տնտեսական հիմնավորում
---------------------

Կան տնտեսագետներ, ինչպիսիք են օրինակ Ֆրիդման Միլտոնը, որոնք կարծում են, որ շատ դեպքերում լողացող արժույթները նախընտրելի են ֆիքսված արժույթներից։ Քանի որ լողացող փոխարժեքը ճշգրտվում է ավտոմատ կերպով, այն թույլ է տալիս կառավարությանը թուլացնել ցնցումների և օտարերկրյա բիզնես ցիկլերի ազդեցությունը, ինչպես նաև կանխել վճարային ճգնաժամի առաջացումը։

Այնուամենայնիվ, ֆիքսված փոխարժեքի ռեժիմը կարող է նախընտրելի լինել որոշակի իրավիճակներում դրա կայունության և որոշակիության համար։ Դա կարող է իրատեսական չլինել՝ հաշվի առնելով այլ երկրներում արժույթի առուվաճառքի արդյունքները, որոնք փորձում են իրենց արժույթի գները «ուժեղ» կամ բարձր պահել այլ արժույթների նկատմամբ, օրինակ՝ Մեծ Բրիտանիայում կամ Հարավարևելյան Ասիայի երկրներում մինչև ասիական արժութային ճգնաժամը։

Կա բանավեճ ֆիքսված և լողացող փոխարժեքների միջև ընտրության շուրջ, որը սահմանված է Mundell-Fleming Model-ի կողմից, որը սահմանում է, որ տնտեսությունը (կամ կառավարությունը) չի կարող միաժամանակ պահպանել ֆիքսված փոխարժեք, կապիտալի ազատ տեղաշարժ՝ անկախ դրամավարկային քաղաքականություն։ Այն պետք է ընտրի երեքից ցանկացած երկուսը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Без обмена. Зачем нужен официальный курс рубля»։ Российская газета - Неделя №6891 (23)։ 03.02.2016։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ հոկտեմբերի 2-ին։ Վերցված է 2016 թ․ հոկտեմբերի 2

Արտաքին հղումներ
----------------

* ПЛАВАЮЩИЙ ВАЛЮТНЫЙ КУРС // Экономика. Толковый словарь. — М.: "ИНФРА-М", Издательство "Весь Мир". Дж. Блэк. Общая редакция: д.э.н. Осадчая И.М.. 2000.
* Плавающий валютный курс // Энциклопедический словарь экономики и права
* Fixed vs Floating Exchange Rates, Kenen, 2000 (անգլ.)
* Exchange Rate Regimes in the Modern Era: Fixed, Floating, and Flaky Archived 2022-09-08 at the Wayback Machine. 2011 (անգլ.)
* The Choice of exchange rate regime Archived 2014-12-17 at the Wayback Machine. 1996, ISBN 1-85730-029-7 (անգլ.)
* Exchange rate overshooting and the costs of floating, 2005 (անգլ.)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Շվեյցարական կենսագրական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | Microsoft: 2780980743 |

 |
**Հիմենո II Գարսես** (իսպ.՝ Jimeno II Garcés) ոչ վաղ քան 882 և ոչ ուշ քան 890 - մայիսի 29, 931 կամ 931, Նավարրայի թագավորը (925-ից 931 թվականներին) Հիմենես արքայատոհմից։ Սանչո I Գարսեսի կնոջ՝ Տոդոյ Ասնարես թագուհու հետ եղել է թագավորության ժամանակավոր կառավարիչը իր բարեկամ՝ Գարսի I Սանչեսի մանուկ ժամանակ։

Կենսագրություն
--------------

Հիմենո II-ը եղել է Գարսի II Հիմենեսի և նրա երկրորդ կնոջ՝ Դադիլդիս Պալյարսկոյի որդին։ Երբ 925 թվականին մահացավ նրա եղբայրը՝ Սանչո I Գարսես թագավորը, Հիմենոն դարձավ իր մանկահասակ բարեկամի՝ Գարսի I Սանչեսի խնամակալը՝ կիսելով գահի խնամակալությունը մահացած արքայի՝ Թոդայի կնոջ հետ։ Միևնույն ժամանակ Հիմենո II-ը խնամակալության վերաբերյալ փաստաթղթերում օգտագործել է արքայական տիտղոսը։ Փաստաթղթերը, որոնք Գարսիա I Սանչեսին շնորհում էին նրան «արքա» տիտղոսը, վերաբերում էին միայն Հիմենոյի կյանքի վերջին տարվան։ Իր կառավարման ժամանակ Հիմենո II-ը փորձում էր տարաձայնություններ չունենալ իր մուսուլանական հարևանների հետ։ Միայն 927 թվականին նա զորք հավաքելով արշավանք է իրականացրել Բանու Կասիի մուսուլմանների ունեցվածքի համար՝ մտադիր լինելով աջակցել իր բարեկամին՝ էմիր Կորդովա Աբդ ար Ռահմանա III-ին, սակայն հետ է վերադարձել՝ չանցկացնելով ռազմական գործողություններ։ Հիմենո II-ը մահացել է 931 թվականի մայիսի 29-ին, 5 տարի և 5 ամիս իր կառավարությունից հետո։

Ըստ Նավարրայի հին պատմության՝ «Ծագումնաբանության օրենսգրքի» աղբյուրների Հիմենո II Գարսեսը ամուսնացած է եղել պարոն Լառաունայի և Տոդե թագուհու քրոջ՝ Ասնարա Սանչեսի աղջկա՝ Սանչա Ասնարեսի հետ։ Սանչա Ասնարեսը սպանվել է Լակո շքեղ ամառանոցում (Գալիսիայում), իսկ ի պատասխան դրան սպանվել են նաև Իոաննա Վելասկեսոմը և Քարդելեմ Վելասկեսոմը Սալերասոյում։ Սանչեյ Անսարեսի հետ ամուսնությունից հետո Հիմենո II-ը ունեցել է չորս երեխա։

* Գարսիա՝ ամուսնացել է իր հոր՝ Սանչե Գարսեսի խորթ քրոջ հետ, ինչը տեղի է ունեցել Գասկոնում։ Սպանել է մորը, որից հետո՝ ինքն էլ սպանվել է։
* Սանչո՝ ամուսնացել է Բայլո կոմսի՝ Գարսի Դատոյի աղջկա՝ Կիկսիլեյի հետ
* Դադիլդիս՝ Ուեսկի Մուսի Ասնարեսա իբն ալ-Տավիլիայի կինը
* Մունիա՝ (Նունիա կամ Նունիլա) (ամուսնացել է 913 թվականի նոյեմբերի 25-ից հետո), Լեոն Ֆրուել II-ի կինը 911 թվականից ի վեր (875-925 թվականների շրջանում)
* Հիմենո II-ը իր սպասուհուց ևս ունեցել է մեկ որդի՝ Գարսին, ով մահացել էր Կորդովեում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Lundy D. R.* The Peerage
2. ↑  Абд ар-Рахман III был племянником жены Химено II, Санчи Аснарес.

Գրականություն
-------------

* *Корсунский А.Р.* История Испании IX — XIII веков. — М.: Высшая школа, 1976. — 239 с.
* *Альтмира-и-Кревеа Р.* История средневековой Испании. — СПб.: Евразия, 2003. — 608 с. — ISBN 5-8071-0128-6

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Реконкиста»։ Վերցված է 28 февраля 2010
* «Navarre, kings» (անգլերեն)։ Foundation for Medieval Genealogy։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ փետրվարի 13-ին։ Վերցված է 28 февраля 2010
**Լիցեյ № 13 (Դոնի Ռոստով)**, հասարակական հաստատություն Դոնի Ռոստովում։ Շենքը կառուցվել է 1892 թվականին։ Շենքի ծրագրի հեղինակը համարվում է ճարտարապետ Նիկոլայ Դուրբախը։ Ի սկզբանե շենքում գործել է կանանց Եկատերինյան գիմնազիան (Նոր Նախիջևան)։ Լիցեյի շենքն ունի մշակութային ժառանգության օբյեկտի կարգավիճակ։

Պատմություն
-----------

19-րդ դարի վերջում Նոր Նախիջևանում հիմնադրվեց կանանց գիմնազիա։ Ստացել է «Եկատերինյան» անվանումը, ի պատիվ հիմնադիր Եկատերինա Երկրորդ թագուհու։ Շենքը կառուցվել է 1892 թվականին։ Շենքի ծրագրի հեղինակը համարվում է ճարտարապետ Ն.Ն. Դուրբախը։ Ի սկզբանե շենքն ունեցել է 2 հարկ։

Կանանց Եկատերինյան գիմնազիան եղել է քաղաքի ամենաէլիտար ուսումնական հաստատությունը։ Այնտեղ ուսանել են Աստծո օրենքները, ֆրանսերեն, ռուսերեն, աշխարհագրություն, պատմություն, ձեռագործ աշխատանք, նկարչություն։ Սկզբում դպրոցի ուսման տևողությունը կազմել է 8 տարի, 1910 թվականից` 9 տարի։

1921 թվականին գիմնազիայի շենքի տարածքում բացվել է խորհրդային Առաջին աշխատանքային դպրոցը (Ց.Դ. Մարկովի անվան)։ 1930-ական թվականներին դպրոցը կրել է Կառլ Մարքսի անունը։ 1943-1944 թվականներին շենքի տարածքում գործել է հոսպիտալ և ռազմական հաստատություն։ Հետո շենքը վերանորոգվել է և 1952 թվականին բացվել և ստացել է «Լիցեյ № 13» անվանումը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Последний звонок: цветы и напутствия депутатов(չաշխատող հղում)
2. ↑  Administrator։ «История лицея»։ *www.school13.ru*։ Վերցված է 2017-01-07

Գրականություն
-------------

* *Волошинова Л. Ф.* Бульварная площадь. — Ростов-на-Дону: Донской издательский дом, 2001. — (Серия "Судьбы улиц, площадей, зодчих"). — ISBN 5-87-688-202-X
**Կորինա Կիրիակ** (ռումիներեն՝ Corina Chiriac, հոկտեմբերի 26, 1949(1949-10-26), Բուխարեստ, Ռումինիա), ծագումով հայ ռումինացի երգչուհի, կոմպոզիտոր, քնարերգու, հեռուստատեսային ռեժիսոր և դերասանուհի։ Նա 1970-1980-ականների ռումինացի ամենահաջողակ երգչուհիներից մեկը։

Ձայնագրել է ավելի քան 500 երգ, 21 ձայնասկավառակ, հանդես է եկել ռումինական հեռուստատեսային բազմազան շոուներում, մյուզիքլներում, վարիետեներում։ Ռումինացի առաջին կատարողն է, ում թույլ են տվել հանդես գալ արևմտյան երկրներում։ Համերգներով հանդես է եկել Մեծ Բրիտանիայում, Ֆրանսիայում, Իտալիայում, Գերմանիայում, Շվեյցարիայում, Պորտուգալիայում, Իսրայելում, Բրազիլիայում, Արգենտինայում, Պուերտո Ռիկոյում։ 70-ականների և 80-ականների սկզբին շրջագայել է Արևելյան Եվրոպայում (նախկին Արևելյան Գերմանիա, Ռուսաստան, Բուլղարիա, Լեհաստան, նախկին Չեխոսլովակիա և այլն)։

1988-1994 թվականներին ապրել է ԱՄՆ-ում։ Ռումինիայում հայտնի լինելու համար առաջարկ է ստացել Walt Disney Pictures-ից, և 1994 և 2005 թվականներին Ջրահարսը մուլտֆիլմի ռումինական տարբերակի համար կատարել Ուրսուլայի ձայնը։

Կենսագրություն
--------------

Կորինա Կիրիակը ծնվել է դաշնակահարուհի Արշալույս Քալաջյանի և ռումինացի կոմպոզիտոր Միրչա Կիրիակի (1919-1994) ընտանիքում։ Տատը Փարիզ Քալաջյանը, 1915 թվականին վերապրել է Հայոց ցեղասպանությունը, հաստատվել Բուխարեստում։

Կորինա Կիրիակի դեբյուտը բեմում կայացել է 1970 թվականին՝ «Աստղ առանց անվան» հեռուստատեսային վոկալ մրցույթի ժամանակ։ 1972 թվականին ավարտել է Ազգային թատերական ինստիտուտը։ Հանդես է եկել Կառել Գոտի, Ալլա Պուգաչովայի, Սոֆյա Ռոտարուի, Լիլի Իվանովայի, Բոնի Էմ խմբի հետ։

Ֆիլմագրություն
--------------

| Տարի | Ֆիլմ | Դեր | Ծանոթագրություն |
| --- | --- | --- | --- |
| 1972 | *Cu mâinile curate* | Երգչուհի |  |
| 1972 | *Aventuri la Marea Neagră* | Բարբարա | Գլխավոր դեր |
| 1976 | *Roșcovanul* | Սյուզի |  |
| 1994/2005 |  *Ջրահարսը* | Ուրսուլա (կրկնօրինակում) |  |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Corina Chiriac – Free listening, concerts, stats, & pictures at»։ Last.fm։ n.d.։ Վերցված է 27 December 2013
2. ↑  «despre corina chiriac : ACTOR»։ Desprecorinachiriac.blogspot.ro։ n.d.։ Վերցված է 27 December 2013
3. ↑  «Poor Unfortunate Souls – Romanian»։ 7 September 2013։ Վերցված է 27 December 2013 – via YouTube

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
* Աշխարհի հայերը․ Կորինա Կիրիակ

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Spotify · Յանդեքս երաժշտություն |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Discogs · Internet Movie Database · MusicBrainz |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1267411740 · ISNI: 0000000372744693 · VIAF: 2424166293194700710008 · WorldCat VIAF: 2424166293194700710008 |

 |
Լոնդոնյան քարը
**Լոնդոնյան քար** (անգլ.՝ London Stone), համարվում է Լոնդոնի տեսարժան վայրերից մեկը։

Քարն իրենից ներկայացնում է կրաքարի մի կտոր, պահվում է մետաղյա ճաղերի հետևում Քենոն-սթրիտում գտնվող 111 տանը։ Կա մի լեգենդ, ըստ, որի քարը Դիանա աստվածուհու զոհասեղանի մի կտորն է, որը պատրաստել է Բրուտուս Տրոնյանսկին, և եթե քարը ոչնչացվի, ապա Լոնդոնը կանցնի ջրի տակ։

Իրականում քարը,  հռոմեական ժամանակներում ծառայել է որպես  տեղորոշման միջոց,  ցույց տալով  Լոնդոնի կենտրոնը։  Քարի մասին առաջին  գրավոր հիշատակումները եղել են  Էթելսթանի ժամանակներում,  իսկ  քարտեզի վրա  առաջին  անգամ  նշվել է 1198  թվականին։  Միջնադարում նրա  հրապարակումները  կարդացել   և  երդում  է  տվել Ջեք Քեդը,  1450   թվականին  գրավելով   Լոնդոնը իր  սրով (կամ գավազանով) հարվածել է քարին,  այդպես ընդգծելով  իր  իշխանությունը քաղաքի  վրա։

Ջեք Քեդը Լոնդոնյան քարի մոտ

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Այժմ   այս   քաղաքի  տերը  Մորտիմերն է։ Եվ  այստեղ, հիմա նստած  Լոնդոնի քարի  վրա ես պահանջում եմ և  հրամայում, որպեսզի  մեր  իշխանության  օրոք  թագավորության  հաշվին, քաղաքի բոլոր   շատրվաներից  միայն կարմիր գինի հոսի։ Եվ այսուհետ  դավաճան կհամարվի  նա, ով՝  ինձ կդիմի այլ կերպ, քան լորդ Մորտիմոր։ |  |

18-րդ դարում քարը երկու անգամ տեղափոխվեց (1742 և 1798 թվականներին)։ Տեղադրվել է Սուրբ Սվիտի  եկեղեցում,  սակայն 1940   թվականին  գերմանական ռմբակոծիչների կողմից ոչնչացվեց (բայց քարը հաջողվել է պահպանել)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Лондонский камень»։ *Showplaces.ru* (ru-RU)։ 2013 թ․ փետրվարի 20։ Վերցված է 2018 թ․ հունվարի 3
2. ↑  «Лондонский камень - это... Что такое Лондонский камень?»։ *Словари и энциклопедии на Академике* (ռուսերեն)։ Վերցված է 2018 թ․ հունվարի 3
3. ↑  «Лондонский камень | London Stone, London | Лондон»։ *about-britain.ru*։ Վերցված է 2018 թ․ հունվարի 3

Արտաքին հղումներ
----------------

* Մանրամասն նկարագրությունը
* *S. Coughlan*. London's heart of stone // BBC

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Լոնդոնյան քար** կատեգորիայում։ |
**Կարնո բարբառ**, հայերենի բարբառներից է։

Կարնո բարբառի տարածման քարտեզը  

  այսօր            1915–1920 թվականներից առաջ   
*ոչ բոլոր տարածքներում են որտեղ Կարնո բարբառը խոսվում է հայերի մեծամասնության մեջ*

Ձևաբանական դասակարգման
----------------------

Պատկանում է «կը» ճյուղին, ըստ բազմահատկանիշ վիճակագրական դասակարգման՝ արմատական խմբակցության Փոքր Ասիայի կամ արմատական բարբառախմբին։ Խոսվել է Կարսի և Կարինի շրջաններում, այժմ խոսվում է Շիրակի մարզու և Վրաստանի Ախալցխա, Ախալքալաք, Նինոծմինդա քաղաքներում և հարակից հայախոս գյուղերում։ Կարնո բարբառն ունի հիմնականում 42 հնչյուն, որոնցից 6-ը՝ ձայնավոր։ Բաղաձայնական համակարգը քառաստիճան է՝ բ՛, բ, պ, փ․ բնորոշ են շնչեղ ձայնեղներ, որով այն նմանվում է կը ճյուղի Մշո և ում ճյուղի Արարատյան ու Նոր-Ջուղայի բարբառներին։ Մշո բարբառի նման ունի 2 հ՝ խուլ և ձայնեղ՝ հ՛։ Ձայնեղ հ՛-ն հիմնականում գործածվում է բառասկզբում և՛ ձայնավորներից առաջ, և՛ բաղաձայններից առաջ, օրինակ՝ հ՛անգանջ, հ՛արուն, հ՛զգալ, հ՛ղունգ և այլն։ Ո-ից առաջ հանդիպում է նաև հ>ֆ փոփոխությունը (հող>ֆօղ)։ Կարնո բարբառի ձայնավորներն են ա, ը, է, օ, ու , ի [որոնք ենթարկվում են մասնակի հնչյունափոխության՝ ա>է, ռ (անել>էնէլ, ասել>ըսէլ) են] և ա, ու, օ (միայն փոխառյալ բառերում)։

Հոգնակիի մասնիկները
-------------------

Հոգնակիի մասնիկներն են՝ էր, նէր, ստան, էստան, ք, իք, դիք, վըտիք, վի, վընէր, անք, դանք, էեք, օնք։

Հոլովաձևերը
-----------

Ունի անվանական 4 հոլովաձև (բացառականը՝ էն, էցէն, գործիականը՝ օվ վերջավորությամբ), 7 հոլովիչ (ի, ու, օջ, օր, վա, ան, ց)։ Գոյականը անորոշ առման դեպքում ստանում է մ անորոշ հոդը, որը ետադաս է (օրինակ՝ մատիտըմ)։

Անձնական դերանուններ
--------------------

Անձնական դերանուններն են՝ յէս, դու, էն (ան, անիկ), ինքը, մէնք, դուք, էնօնք, յիրանք, ցուցականներն են՝ էս, էդ, էն, աս, ադ, ան, իսի, իդի, ինի, իսիկ, իդիկ, ինիկ, էսիկ, էդիկ, էնիկ։ Իբրև ստացական գործածվում է անձնական դերանունների սեռական հոլովը (իմիս, քուգիդ, իմօնցըս, քուգօն- ցըդ են)։
Բայական համակարգում առկա է 6 դերբայ։ Բայն ունի երեք լծորդություն (էլ, ալ, իլ), 4 եղանակ (սահմանական, ըղձական, հարկադրական, հրամայական)։ Ըղձականի ժամանակաձևերը կազմությամբ և իմաստով նման են ժամանակակից արևելահայ գրականին։ Սահմանականի անկատար ներկան և անցյալը կազմվում են ըղձականի ժամանակաձևերից՝ կը մասնիկի ետադաս հարադրությամբ (ձայնավորով սկսվող փայերը կ կամ գ են ստանում նաե սկզբից՝ կուդէմ, գուզէմ, գուկամ)։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 339)։*  |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Mesropyan Haykanush։ «Հայրենակցական միութիւնները և հայերէնի բարբառները *(Patriotic associations and Armenian dialects)*» (հայերեն)։ Armenian State Institute of Linguistics։ Վերցված է 2013 թ․ մարտի 22  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)
2. ↑  Adjarian, 1909
**Լյուբլինի թանգարան** (լեհ.՝ Muzeum Lubelskie), Արևելյան Լեհաստանի հնագույն և խոշորագույն թանգարաններից մեկն է, որը գտնվում է Լյուբլինում։ Այն հիմնադրվել է 1914 թվականին և սեփական շենք է ստացել 1923 թվականին։

Պատմություն
-----------

Լյուբլինի թանգարանի պատմությունը թվագրվում է 20-րդ դարի սկիզբ և կապված է Հիերոնիմ Ուոպացինյսկու հետ, որը տարրական դպրոցի ուսուցիչ էր և գիտությունների ակադեմիայի թղթակից, սիրողական պատմաբան, ազգագրագետ և մատենագետ, ինչպես նաև` հնագիտական իրերի սիրահար։ Նրա ջանքերի շնորհիվ 1901 թվականին Լյուբլինում կազմակերպվել է երկու ցուցահանդես։ Արվեստի և հնությունների ցուցահանդեսը բացվել է հունիսի 4-ին, նախկին Դոմինիկյան վանքում։ Հավաքվել է մոտավորապես 4000 ցուցանմուշ` քանդակներ, նկարներ, դեկորատիվ արվեստ, փաստաթղթեր, լրագրեր, ձեռագրեր, պեղված գտածոներ, զինամթերք, մետաղադրամներ, մեդալներ, դրոշմներ և քարտեզներ։ Արդյունաբերական և գյուղատնտեսական ցուցահանդեսը բացվել է հունիսի 22-ին. ցուցահանդեսն ուներ ազգագրական բաժին, որտեղ ցուցադրվում էին ժողովրդական տարազ, փայտե իրեր և ծիսական ցուցանմուշներ։ 1974 թվականին Լյուբլինի ամրոցի շենքը հարմարեցվել է Լյուբլինի թանգարանի պահանջներին, որը հիմնադրվել է 1950 թվականին։ Բացվել է նկարների, դեկորատիվ արվեստի, զինամթերքի, հնէաբանական, ազգագրական և դրամագիտական գտածոների ցուցահանդես։ 1987 թվականին թանգարանը վերանվանվել է Լյուբլինի թանգարան :

Հիմնական ցուցանմուշներն ընդգրկում են.

* 17-20-րդ դարերի լեհ և արտասահմանյան նկարիչների աշխատանքներ
* լեհական և արտասահմանյան դեկորատիվ արվեստ
* լեհական պատմական և ռազմական կտավներ
* Լյուբլինի շրջանի նկարիչների և ժողովրդական արվեստի աշխատանքներ
* 10-20-րդ դարերի լեհական տարածքներից հավաքած մետաղադրամներ և մեդալներ
* 14-20-րդ դարերի լեհական և արտասահմանյան ռազմամթերք

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7  «Historia muzeum»։ *www.muzeumlubelskie.pl*։ Վերցված է հոկտեմբերի 5, 2017

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական էջ
* culture.pl

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 13175142m · GND: 1260696162 · ISNI: 0000000122898673 · LCCN: n2002014460 · NLP: a0000001232605 · NUKAT: n2004054722 · SUDOC: 161778720 · VIAF: 134881790 · ULAN: 500302194 · WorldCat VIAF: 134881790 |

 |

 |
**Կարո Մաֆյան** (փետրվարի 24, 1951(1951-02-24), Քադըքյոյ, Ստամբուլի մարզ, Թուրքիա), ազգությամբ հայ երաժիշտ, կոմպոզիտոր և երաժշտական պրոդյուսեր Թուրքիայում։

Կենսագրություն
--------------

Նրա երկու ծնողներն էլ լավ որակավորում ունեցող երաժիշտներ էին։ Երեքուկես տարեկանից Կարո Մաֆյանը դաշնամուրային կրթություն է ստացել՝ առաջին անգամ բեմ բարձրանալով 1955 թվականին։ 1967 թվականին ավարտել է կոնսերվատորիայի հարմոնիայի բաժինը, իսկ բարձրագույն կրթությունն ավարտել է այնտեղ 1968 թվականին։ 1969 թվականին նա Սելչուկ Բաշարի հետ ստեղծել է «İstanbul Gelişim Orchestra»-ն։ Դրանից հետո 1980 թվականին ստեղծել է «Gelişim Stüdyosu»-ը (T.N. Development Studio): Նույն թվականին նա պատրաստել է իր առաջին պրոֆեսիոնալ ալբոմը համապատասխանաբար Զերին Օզերի և Թանջու Օկանի հետ։

Հետագայում նա կարևոր դեր է ունեցել մյուզիքլներում, Թուրքիայի առաջատար երաժշտական նախագծերում։ Նա իր ձայնագրությունների մեծ մասը կատարել է «İstanbul Gelişim» ստուդիայում՝ համագործակցելով Սելչուկ Բաշարի, Ուղուր Բաշարի, Օննո Թունչի, Աթիլա Օզդեմիրօղլուի և Ասըմ Էկրենի հետ։

Կարո Մաֆյանը, 1980-ականներին ստեղծել է փոփ երաժշտության մի քանի ստեղծագործություն։ Նա ընդմիջումներով ալբոմներ էր պատրաստում փոփ երաժշտության այնպիսի հսկաների հետ, ինչպիսիք են Աժդա Պեկքանը, Բարիշ Մանչոն, Իլհան Իրեմը, Զերին Օզերը, Նուխեթ Դուրուն։

Անձնական կյանք
--------------

Կարո Մաֆյանը մեծացել է Ստամբուլի Բաղդադի պողոտա փողոցում։ Նա ամուսնացած է Գյուլուզ (ծնված Բայրաքթարօղլու) Մաֆյանի հետ և ունի դուստր՝ Դամլա անունով։

Կարո Մաֆյանը ազգակցական կապ ունի հայ Հակոբ Մարթայանի (Հակոբ Դիլաչար), ինչպես նաև վերջին պալատական բժիշկ Լևոն Աշչիյանի հետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Karamustafaoglu Nazli (1997 թ․ հունիսի 20)։ «Pamukkale Music and Cultural Festival fast approaching!»։ *Turkish Daily News* (չաշխատող հղում)
 Alt URL
2. ↑  «Garo Mafyan»։ *www.biyografya.com* (անգլերեն)։ Վերցված է 2023 թ․ հունվարի 28
3. ↑  «Garo Mafyan Paşa'yı unutamıyor»։ *Sabah* (Turkish)։ 2004 թ․ ապրիլի 28։ Արխիվացված է օրիգինալից 2005 թ․ մարտի 19-ին։ Վերցված է 2008 թ․ հուլիսի 26  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
4. ↑  Tekelioğlu Tuluhan (2007 թ․ նոյեմբերի 3)։ «Ülke olarak aile olmayı bilmemiz lazım»։ *Sabah* (Turkish)։ Վերցված է 2008 թ․ հուլիսի 28
**Կումպունոֆոբիա** (լատին․՝ «koumpouno» (կոճակ) և լատին․՝  «fobos» (վախ)), վախ կոճակներից։ Դասվում է ամենահազվագյուտ վախերի շարքին։ Բժշկության մեջ այս վիճակը դիտվում է որպես ախտաբանական, ինչը պահանջում է պրոֆեսիոնալ հոգեթերապևտի միջամտություն։

Նկարագրություն
--------------

Երբեմն մասնագետները վախի այս տեսակը կապում են տրիպոֆոբիայի հետ։

### Պատճառներ

Գոյություն ունեն կումպունոֆոբիա առաջացնող մի շարք գործոններ։ Այդպիսի ֆոբիա ունեցող մարդը ինքնուրույն շատ դժվար կարող է հասկանալ, թե ինչի պատճառով է այն զարգացել։ Դրա պատճառները կարող են լինել.

* վաղ մանկական տարիքում տհաճ իրադարձություն, որը տրավմատիկ բնույթ է կրել,
* ինքնուրույն կոճակը հագուստին կարել չկարողանալը, ինչի հետևանքով շրջապատի մարդիկ ծիծաղել են նրա վրա,
* հանկարծակի կոճակ կուլ տալը, ինչը լուրջ խանգարումներ է առաջ բերել,
* արհամարհական վերաբերմունք այն մարդու նկատմամբ, որը միշտ կոճակավոր հագուստ է կրում։

### Ախտանշաններ

Պարտադիր չէ, որ կումպունուֆոբիայով տառապող մարդը վախենա բոլոր տեսակի կոճակներից։ Նա կարող է վախենալ, օրինակ, փայտե կոճակներից։ Հոգեթերապևտները առանձնացնում են կումպունոֆոբիայի հետևյալ ախտանշանները.

* մեծ միջոցառումներից հրաժարվելը, որտեղ մեծ թվով մարդիկ են հավաքվում,
* կոճակ տեսնելիս հանկարծակի անհանգստություն և ինքնատիրապետման կորուստ,
* սրտխառնոց և զզվանքի զգացում՝ ուժեղ վախ առաջացնող առարկա տեսնելիս,
* կոճակավոր հագուստից հրաժարում,
* վախ առաջացնող առարկային հպվելուց հետո լվացվելու ցանկություն։

Երբեմն մարդու մոտ վիճակն այնքան ծանրացած է լինում, որ նա վախենում է անգամ «կոճակ» բառից։ Այդ դեպքում նա պետք է շտապ դիմի մասնագետի։

Անվանի կումպունոֆոբներ
----------------------

Առանց կոճակների վերնաշապիկով Սթիվ Ջոբսի ձեռքին սենսորային էկրանով iPad պլանշետ է
Էփլ ընկերության համահիմնադիր Սթիվ Ջոբսը կումպունոֆոբ էր՝ ուներ հակակրանք ինչպես հագուստի, այնպես էլ համակարգչային սարքավորումների կոճակների հանդեպ։ Կոճակներով վերնաշապիկների փոխարեն նա միշտ հագնում էր բարձր օձիքով և առանց կոճակների շապիկներ։ Ոմանք ենթադրում են, որ դա անդրադարձել է Էփլի սարքերի դիզայնում սենսորային էկրանների և վիրտուալ ստեղնաշարերի օգտագործման վրա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Фобии»։ *Пикабу* (ռուսերեն)։ Վերցված է 2020 թ․ մարտի 23
2. ↑  «25 самых странных фобий»։ *PlayGround.ru* (ռուսերեն)։ Վերցված է 2020 թ․ մարտի 23
3. 1 2 3 4
4. 1 2  «Кумпунофобия: симптомы и особенности лечения»։ *vplate.ru* (ռուսերեն)։ Վերցված է 2020 թ․ մարտի 23
5. ↑  Anne Jolis (2014 թ․ նոյեմբերի 22)։ «Steve Jobs's button phobia has shaped the modern world»։ *The Spectator*։ Վերցված է 2020 թ․ հունիսի 2
6. ↑  Wingfield Nick (2007 թ․ հուլիսի 25)։ «Hide the Button: Steve Jobs Has His Finger on It»։ *WSJ*։ Վերցված է 2022 թ․ հոկտեմբերի 28
**Լորդ Ֆարքուադ,** (անգլ.՝ Lord Farquaad) «Շրեկ» մուլտֆիլմի անիմացիոն չար կերպարն է, ով ներկայացված է որպես Միացյալ Թագավորության լորդ։ Նրա կերպարը հնչյունավորել է *Ջոն Լիթգոուն*։

Կենսագրություն
--------------

Լորդ Ֆարքուադը արտաքինից հասարակ, կարճահասակ անձնավորություն է, որը նոր է նշանակվել Միացյալ Թագավորության լորդ։ Նա գերի է վերցրել «Սպիտակաձյունը և յոթ թզուկները» մուլտֆիլմի կախարդական հայելուն և նրանից հավաքում է իր համար օգտակար բաներ։ Մի օր նա հայելու առաջարկած աղջիկներից փորձում էր ընտրել իր ընտրյսլին և նա սիրահարվեց արքայադուստր Ֆիոնային, ով գերի էր ընկել ահռելի կին դրականի մոտ։

Առանց հապաղելու Ֆարքուադը հայտարարում է, որ ով փրկի Ֆիոնային կճանաչվի իր թագավորության ամենաքաջը։ Դեպքերը այնպես են դասավորվում, որ Արքայադստերը փրկում է Շրեկ հրեշը, սակայն չի տալիս Լորդին։ Լորդը իր մարդկանց է ուղարկում Շրեկի բնակավայր, սակայն Շրեկը և Ֆիոնան կարողանում են հաղթել գող ասպետներին։

Հետո Ֆիոնան փախնում է Շրեկից, սակայն նա արդեն սիրահարված էր։ Ֆարքուադը առաջարկում է նրան ամուսնանալ և նրանք ամուսնանում են, իսկ Շրեկին բանտարկում են լորդի պալատականները։ Հարսանիքի օրը Շրեկը և նրա ընկերները հասնում են և խափանում հարսանիքը։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Fool.com/commentary jj Archived 2008-12-02 at the Wayback Machine.
* Christopher Tookey (2001 թ․ հունիսի 29)։ «Shrek (Cert U)»։ *Mail Online*։ Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 5
* 
* Bradshaw Peter (2001 թ․ հունիսի 29)։ «Shrek»։ *The Guardian* (London)
* </ref><ref> Pitch.com
* Orlando Parfitt (2009 թ․ նոյեմբերի 12)։ «Top 15 Fantasy Villains»։ *IGN*։ Վերցված է 2011 թ․ փետրվարի 2
Կանաչ պղպեղով և տապակած սոխով քեսադիլյա
Ոչխարի մսով քեսադիլյա
**Կեսադիլյա** (կեսայդիյա) (իսպ.՝ quesadilla; queso` «պանիր» և tortilla` տորտիլյա, ), մեքսիկական խոհանոցի ուտեստ, որը պատրաստվում է ցորենի կամ եգիպտացորենի տորտիլյայից և լցոնվում է պանրով։

Կեսադիլյայի պատրաստման համար տորտիլյան ծալվում է մեջտեղից, լցոնվում է պանրով ու տապակվում կրակի վրա կամ ֆրիտյուրի մեջ՝ մինչև պանրի լրիվ հալվելը. ուտեստը հաճախ մատուցվում է երեխաներին։ Ավանդական տարբերակով` կեսադիլյայի մեջ որպես միջուկ օգտագործվում է միայն պանիր։ Միջուկի մեջ հնարավոր է ավելացնել նաև միս, չորիսո, բանջարեղեն, սունկ, կարտոֆիլ և այլ բաղադրիչներ։ տարածված է՝ որպես խավարտ ճաշատեսակի հետ մատուցել բանջարեղենային աղցան, գուակամոլե, չիլի պղպեղ, գինձ և սալսա։ 

Գոյություն ունի կեսադիլյայի տարբերակ, որի մեջ օգտագործվում է երկու տորտիլյա, որոնց արանքում գտնվում է միջուկը՝ սենդվիչի պես։ Ուտեստը մատուցվում է մանր կտորներով և ունի «սինկրոնիսադա» (իսպ.՝ sincronizada) անվանումը։

Նմանատիպ ճաշատեսակներից՝ բուրիտոյից, չիմիչանգայից և էնչիլադայից գլխավոր տարբերությունն այն է, որ տորտիլյան կիսում են մեջտեղից, այլ ոչ թե միջուկը փաթաթում են նրա մեջ։

ԱՄՆ֊ում, գլխավորապես հարավային նահանգներում, որտեղ կեսադիլյան հատկապես տարածված է, գոյություն ունի Մեքսիկայի համար ոչ բնորոշ կեսադիլյայի մեծ տեսականի․ տորտիլյան պատրաստվում է սև խմորից, որպես միջուկ օգտագործում են ծովամթերքներ, ավելացնում այծի պանիր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Herbst Sharon Tyler (2001)։ *Food Lover's Companion* (Third ed.)։ Barron's Educational Series։ էջ 501։ ISBN 0-7641-1258-9։ OCLC 43894522
2. ↑  «Photo»։ *gannett-cdn.com*
3. ↑  «Kids' Recipe: Cheese Tortilla»։ *WebMD*։ Վերցված է 2018 թ․ օգոստոսի 8

Արտաքին հղումներ
----------------

* Քեսադիլյայի բաղադրատոմսեր(ռուս.)
* Հավի քեսադիլյա Archived 2016-06-30 at the Wayback Machine.(ռուս.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1024250636 |

 |
«Լյուսիի» կմախքի մասերը (AL 288-1), Բնագիտության Ազգային թանգարան, Փարիզ
**Լյուսի** (անգլ.՝ Lucy), աֆարական ավստրալոպիտեկի (Australopithecus afarensis)` կանացի առանձնյակի կմախք, որը գտնվել է 1974 նոյեմբերի 24-ին՝ Եթովպիայում, Ավաշ գետի (Դանակիլ իջվածք) հովիտում՝ Դոնալդ Ջոհանսոնի (այդ ժամանակ Քլիվլենդի Բնագիտության թանգարանի հսկիչ) գլխավորած ֆրանսո-ամերիկյան արշավի ժամանակ։ Լյուսին, որը,, ըստ գնահատականների, ապրել է 3,2 միլիոն տարի առաջ և մահացել է բարձրությունից ընկնելու արդյունքում, համարվում է գիտության մեջ հայտնի, իր տեսակի առաջին ներկայացուցիչը։

Հայտնաբերման պատմություն
------------------------

1960-ականների վերջին և 1970-ականների սկզբին, Եթովպիայում կատարած մարդաբանական արշավախումբը, ովքեր աշխատում էին Օմո գետի հովիտում, հայտնաբերել են ավստրալոպիտեկի կմախքի մնացորդներ, որոնք նման էին աֆրիկյան ավտստրալոպիտեկի։ Կմախքի մասերը նաև տարբեր տեղերում են գտնվել (Քենիայի Ռուդոլֆ (Տուրկանա) լճի մոտ)։ 1972-1974 թվականներին, Աֆարական ցածրավայրում աշխատում էր ֆրանսո-ամերիկյան արշավախումբը, որի անդամները մեծահասակ կանացի առանձնյակի մի քանի հարյուր կտորներ են գտել։ Կմախքի պահպանվածությունը 40 % է եղել, որը եզակի երևույթ է մարդաբանության մեջ։ Գյուտից հետո, գիտնականների ճամբարում համընդհանուր հուզմունք էր տիրում, մագնիտոֆոնով միացված էր The Beatles խմբի «Lucy in the Sky with Diamonds» երգը, որի անվանումն էլ տվեցին գյուտին։ Լյուսիի պլաստմասսե կրկնօրինակը ցուցադրվում է Եթովպիայի Ազգային թանգարանում՝ Ադիս Աբեբայում։ Լյուսին համարվում 2015 ֆրանսիական «Էվոլյուցիա» (ֆր.՝ Pourquoi j'ai pas mangé mon père) մուլտֆիլմի գլխավոր կերպարներից մեկը։

Նկարագրություն
--------------

Լյուսիի հասակը ընդամենը 105 սմ էր, քաշը՝ 27 կգ։ Լյուսին փոքր ուղեղ ուներ (մոտավոր 400 սմ³), կոնքը, ստորին վերջույթների ոսկորների հետ, նման էին մարդկային ֆունկցիոնալությանը, որը վկայում է այն մասին, որ այս տեսակի ներկայացուցիչները ուղղագնաց են։ Գնահատականները, որոնք կատարվել են ատամներից, խոսում են այն մասին, որ Լյուսին մահացել է 25-30 տարեկան հասակում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «BBC - Science & Nature - The evolution of man»։ *www.bbc.co.uk*։ Վերցված է 2019 թ․ մայիսի 25
2. ↑  «Люси рухнула с ... баобаба?»։ *Антропогенез.РУ* (ru-RU)։ Վերցված է 2019 թ․ մայիսի 25
3. ↑  «Pourquoi j'ai pas mangé mon père, autopsie d'un ratage»։ *FIGARO*։ 2015 թ․ ապրիլի 7։ Վերցված է 2019 թ․ մայիսի 25

Արտաքին հղումներ
----------------

* Աֆարական ավստրալոպիտեկ (Լյուսի, Australopithecus afarensis)
* Լյուսին՝ Մանհեթենի Ամերիկյան Բնագիտության Թանգարանում
* Լյուսին՝ Արիզոնայի Պետական Համալսարանի Մարդկության Ծագման Ինստիտուտում
* Լյուսի
| **՞**Կերիա ճապոնական |
| --- |
| Բնական ձև  |
|  |
| Գիտական դասակարգում |
| 

|
|  |
| Թագավորություն | Բույսեր |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Դաս | Վարդածաղկավորներ |
|
|
|
|
|
|
|
| Ընտանիք | Վարդազգիներ |
|
|
|
| Ցեղ | Կերիա |
|
|
| Տեսակ | Կերիա ճապոնական |
|
|

 |
|  Լատիներեն անվանում |
| Kerria japonica
(L.) DC. |
| 

| [{{fullurl:wikispecies:{{{wikispecies}}}|uselang=hy}} ԴասակարգումըՎիքիցեղերում] | uselang=hy}}[{{fullurl:commons:Special:Search/{{{wikispecies}}}|uselang=hy}} Պատկերների որոնումՎիքիպահեստում] | 

 |
| --- | --- | --- |

 |


**Կերիա ճապոնական** (լատին․՝ Kerria japonica), վարդազգիների ընտանիքի, կերիա ցեղի բույս։

Նկարագրություն
--------------

Մինչև 3 մ բարձրությամբ տերևաթափ թուփ է, ուղղաձիգ կամ կոր, կանաչ ճյուղերով։ Տերևադասավորությունը հերթադիր է։ Տերևները նշտարաձև են, 2-10 սմ երկարությամբ և 1,5-5 սմ լայնությամբ, երկարավուն սրածայր, ոչ խոր բլթականման կտրտված, ատամնասղոցաեզր, հիմքում թեթևակի սրտանման, լայն սեպաձև կամ կլորավուն, բաց կանաչավուն, վերևի կողմից մերկ, ներքևից մազմզուկապատ։ Տերևակիցը մախաթագծանման է, վաղ թափվող։ Տերևակոթունը ունի մինչև 3 սմ երկարություն։ Ծաղիկները գտնվում են ընձյուղների գագաթին կամ նախորդ տարվա ընձյուղների ծոցերում, մեծ մասամբ միայնակ, ոսկեդեղին, հաճախ' լիաթերթիկ, 3-4,5 սմ տրամագծով։ Բաժակաթերթիկները ամբողջաեզր են կամ գրեթե կլորավուն, կարճ եղունգավոր, առէջները բազմաթիվ են, պսակաթերթիկներից կրկնակի անգամ կարճ։ Պտուղը հավաքական է, կլոր երկարավուն, մերկ, գորշասևավուն։ Ծաղկում է ապրիլ-մայիս ամիսներին (երբեմն երկրորդ անգամ աշնանը)։ Հայաստանում հազվադեպ է պտղաբերում։

Տարածվածություն
---------------

Տարածված է Չինաստանում։ Հայաստանում մշակվում է Գյուլագարակում, Իջևանում։ Երևանում ոչնչացել է 1972-73 թթ. ձմռան ընթացքում։ Հեռանկարային է միայն Հայաստանի մերձարևադարձային շրջանների համար։ Կարելի է մշակել նաև Արարատյան դաշտի պայմաններում, որտեղ խիստ և երկարատև ձմռան դեպքում ցրտահարվում է մինչև գետնի մակերեսը և հաջորդ տարին ուժեղ աճելով ծաղկում է։ Բազմանում է սերմերով։ Լիաթերթիկ ձևը բազմացնում են կտրոններով, մացառներով և անդալիսով։

Կիրառություն
------------

Կերիան պարտեզներում գնահատվում է իր պայծառ դեղին ծաղիկների համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Kerria japonica 'Golden Guinea' | Japanese rose 'Golden Guinea'/RHS Gardening»։ *apps.rhs.org.uk*։ Վերցված է 2016-01-09 (չաշխատող հղում)
2. ↑  Հարությունյան Լ․ Վ․, Հարությունյան Ս․ Լ․, Հայաստանի դենդրոֆլորան, հ. 1, Երևան, «Լույս հրատարակչություն», 1985, էջ (384)։

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Տաքսոնոմիա | EOL · GBIF · iNaturalist · NCBI · IRMNG · ITIS TSN |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | Microsoft: 2776463493 · NDL: 00574221 |

 |
**Հոգեբանական թրիլլեր** (անգլ.՝ Psychological thriller), գրականության և կինոյի ժանրերից մեկի՝ թրիլլերի տարատեսակներից մեկը։ Հիմնականում օգտագործվում է, որպեսզի նկարագրի այնպիսի ֆիլմեր և գրքեր, որոնց մեծ մասին գրավում են հիմնական հերոսների հոգեբանության ուսումնասիրությամբ։ Այս ժանրում օգտագործվում են դեպքերի բազմաթիվ շրջադարձեր, որոնցից առաջանում է հետագա դիտման կամ ընթերցման հետաքրքրություն.

Ենթաժանրի բնութագիր
-------------------

Հոգեբանական թրիլլերը, որպես ենթաժանր, չունի հստակ սահմանում և բաժանարար գծեր։ Հոգեբանական թրիլլերի տարրերը կարող են լինել տարբեր ժանրերի ստեղծագործություններում, որտեղ հոգեբանական լարվածությունը ստեղծվում է հերոսների վախերի և հուզական անկայունության արդյունքում։ Հոգեբանական թրիլլերը ընդգծում է իր հերոսների անկայուն կամ ցնորական կարգավիճակը։

Բրիտանացի կինոռեժիսոր Ջոն Մադենը «The Daily Telegraph»-ի էջերում այսպես է նկարագրել հոգեբանական թրիլլերը՝ «Հոգեբանական թրիլլերները կենտրոնանում են պատմության, հերոսի զարգացման, ընտրության և բարոյական կոնֆլիկտի վրա․ վախն ու անհանգստությունը անկանխատեսելի եղանակով հանգեցնում են հոգեբանական լարվածությանը»։

Ֆիլմեր
------

* Գառնուկների լռությունը
* Պսիխո
* Պատուհան դեպի բակ
* Սև կարապ
* Ընդմիշտ հրեշը
* Ջոկեր
* Պարոն ոչ ոք
* Ոչ մի տեղ չտանող խճուղին

Հեռուստատեսություն
------------------

* Սև հայելի
* Դեքստեր
* Հանիբալ
* Ջեսիկա Ջոնս
* Կորուսյալները
* Միստեր Ռոբոտ
* Դու

Անիմե և մանգա
-------------

* Black butler
* Մահվան տետրը
* Մահվան շքերթ
* Քաղաք, որտեղ չկամ ես
* Ապագայի օրագիր

Տես նաև
-------

* Թրիլլեր
* Հոգեբանական սարսափ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Wright Chris։ «Your psychological thriller»։ *Boston.com*։ Վերցված է 2020 թ․ օգոստոսի 12
2. ↑  «The Daily Telegraph»․ Ջոն Մադենը հոգեբանական թրիլլերների մասին

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ֆիլմերը և ժամանակակից հոգեբանությունը
**Կրակը** (իտալ.՝ Il’Fuoco), իտալացի գեղանկարիչ Ջուզեպպե Արչիմբոլդոյի (իտալ.՝ Giuseppe Arcimboldo, 1527-1593 թվականներ) նկարը, որն ստեղծվել է 1566 թվականին։ Գտնվում է Վիեննայի Արվեստի պատմության թանգարանում։ Նկարն արվել է փայտի վրա` յուղաներկով։ Չափսը` 66,5×51 սմ։

Նկարագրություն
--------------

«Կրակը»` «Չորս տարրերը» շարքի նկարներից մեկն է, որի մեջ մտնում են նաև «Ջուրը», «Երկիրը» ու «Օդը» կտավները։ Միջնադարում չորս տարրերը համարվում էին աշխարհաստեղծման հիմքերը։ Արչիմբոլդոյի մարդակերպ դիմանկարները կարծես բարդ գլուխկոտրուկներ լինեն՝ պատրաստված մրգերից, բանջարեղենից, ծաղիկներից և այլ առարկաներից։ Այդ կոմպոզիցիաներից մի քանիսը բնութագրվում են տեսողական խաբկանքով, ինչը նայողին ստիպում է աշխատանքն ընկալել տարբեր ձևերով՝ կախված այն հեռավորությունից, որից դիտվում է։ «Կրակը» հզոր անսպառ էներգիա է, որն ունակ է ստեղծելու ու ոչնչացնելու։ «Կրակը» առավել պատկերավոր կերպով ցույց է տալիս Մաքսիմիլիան Երկրորդի և Հաբսբուրգների տոհմի ռազմական հզորությունը։

Ի տարբերություն ցիկլի մյուս նկարների, «Կրակը» կազմված է առարկաներից, որոնք ինչ-որ կերպ կապված են դրա հետ։ Խոշոր կայծքարը կազմում է այտը։ Խոշոր մոմն ու յուղային լամպը` պարանոցն ու կզակը։ Երկու կայծքարով պատկերված են ականջն ու քիթը։ Բեղերն ու ճակատը կազմված են աբեթից։ Աչքը` մոմի մնձուր է։ Մազերը հրդեհով վառվող ածուխներ են։ Մարմինը կազմված է թնդանոթներից ու ատրճանակներից։ Պարանոցի շուրջը գտնվում է ոսկե շղթա` շքանշանով և կայսերական երկգլխանի արծիվով՝ Սրբազան Հռոմեական կայսրության խորհրդանիշով։ Այդ ամենը ներկայացնում է կրակը, որպես պատերազմի կործանարար գործիք։ Սա հստակ ցույց է տալիս կայսր Մաքսիմիլիան Երկրորդի ռազմական անցյալը, ով 1544 թվականին մասնակցել է Ֆրանսիայի դեմ պատերազմին։ Այդպիսով` «Կրակը» ցիկլի թերևս ամենաբացահայտ գովերգող պատկերն է։ Առարկաների միջոցով Արչիմբոլդոն կարողացել է ցույց տալ կրակի բոլոր տեսակները` փոքր անվնաս մոմի մնձուրից ու յուղի լամպից մինչև թնդանոթի փողեր և գլխից դուրս եկող մաքուր, գրեթե անվերահսկելի կրակը։

Նկարներ «Չորս տարրեր» շարքից
----------------------------

* Ջուրը: 1566 թվական, Վիեննայի արվեստի պատմության թանգարան:Ջուրը: 1566 թվական, Վիեննայի արվեստի պատմության թանգարան:
* Հողը: 1566 թվական: Լիխտենշթայնների հավաքածու: ՎիեննաՀողը: 1566 թվական: Լիխտենշթայնների հավաքածու: Վիեննա
* Օդը: 1566 թվական: Պատճեն: Մասնավոր հավաքածու: Շվեյցարիա:Օդը: 1566 թվական: Պատճեն: Մասնավոր հավաքածու: Շվեյցարիա:

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  «Feuer»։ KUNST HISTORISCHES MUSEUM WIEN։ Վերցված է 2019-10-18
3. ↑  «Fire»։ WUSTL DIGITAL GATEWAY IMAGE COLLECTIONS & EXHIBITIONS։ Վերցված է 2019-10-18