recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Լագո Պուելո ազգային պարկ** (իսպ.՝ Parque Nacional Lago Puelo), ազգային պարկ Արգենտինայում։ Տեղակայված է Չուբուտ պրովինցիայի հյուսիսարևմտյան հատվածում, Պատագոնիայում։ Ընդգրկում է 276.74 քառ․ կմ տարածք։ Այն ստեղծվել է պաշտպանելու տեսարժան վայրերն ու վալդիվյան անտառները։ 1971 թվականին Լոս Ալերսե ազգային պարկը միացվել է նրան և հայտարարվել է` որպես ինքնուրույն արգելավայր ։

Պաշտպանված տարածքը կոչվում է Պուելո լճի անունով և պատկանում է Պատագոնիա անտառին ու տափաստաններին, ինչպես նաև՝ բարձր Անդերի էկոշրջաններին։

Լեռնային գոտին, որտեղ տեղակայված է պարկը, փոփոխման է ենթարկվել սառցադաշտերի ազդեցության պատճառով, որից էլ ստեղծվել են բազմաթիվ գետեր և լճեր, այդ թվում Պուելո լիճը, ինչից էլ պարկը ստացել է իր անունը։

Կլիմա
-----

Եղանակը սառն է և խոնավ, չնայած տարածաշրջանի մյուս պարկերում ջերմաստիճանն ավելի բարձր է։ Ձմռանը միջին ջերմաստիճանը 5 °C է, իսկ ամռանը տատանվում է մինչև 17 °C։ Տեղումների քանակը միջինը՝ 1400 մմ է, ամենաշատ տեղումները թափվում են մայիսից մինչև օգոստոս ամիսներին։ Երբեմն ամենացուրտ ամիսներին կարող է ձյուն գալ։

Բուսական և կենդանական աշխարհ
----------------------------

Բուսական աշխարհի մեծ մասը պատկանում է վալդիվյան անտառներին։

Կենդանական աշխարհը ներառում է պուդու, կարմիր աղվեսը, պուման, կոպոն։ Թռչուններից են խուալան, բանդուրիան և այլն։ Լիճն առանձնահատուկ է տեղական ձկներով, ինչպիսիք են պելադիլլան ու այլ տեսակի կարմրախայտեր։

Պատմություն
-----------

Տարածաշրջանի առաջին բնակիչները եղել են որսորդական հավաքչությամբ զբաղվող մարդիկ, ովքեր ապրում էին տափաստաններում և պատրաստում էին քարե գործիքներ՝ գուանակո որսալու համար։ Պարկում կան քարանձավային պատկերներ, որոնք ցույց են տալիս անտառի արահետների առկայությունը։ Այժմ ազգային պարկի արևելյան մասում բնակվում են Մապուչե համայնքի ներկայացուցիչներ։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  «Parque Nacional Lago Puelo» (Spanish). Administración de Parques Nacionales. Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ սեպտեմբերի 2-ին. Վերցված է 2016 թ․ հոկտեմբերի 16-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Blog oficial del parque nacional Lago Puelo
* Sistema Federal de Áreas Protegidas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Լագո Պուելո ազգային պարկ» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ կատալոնական |

 |
**Հովհաննես Դեմիրճյան** (օգոստոսի 15, 1975(1975-08-15) կամ մայիսի 18, 1975(1975-05-18), Հայաստան), հայ ֆուտբոլիստ, պաշտպան, մարզիչ։

Ակումբային կարիերա
------------------

Ֆուտբոլային կարիերան սկսել է 1991 թվականին «Շիրակ» ակումբում, որը հանդես է եկել ԽՍՀՄ երկրորդ լիգայում, որտեղ Գյումրիի թիմի կազմում մասնակցել է 1 հանդիպման։ 1995-2000 թվականներին «Շիրակի» կազմում հանդես է եկել Հայաստանի Բարձրագույն խմբում։ 2000 թվականին տեղափոխվել է Ուկրաինա, որտեղ պայմանագիր է կնքել Ալչևսկի «Ստալի» հետ։ Իր նորամուտը «Ստալի» մարզաշապիկով նշել է 2001 թվականի մարտի 11-ին Դոնեցկի «Մետալուրգի» դեմ Բարձրագույն լիգայի 14-րդ տուրի տնային խաղում։ Դեմիրճյանը խաղադաշտ է դուրս եկել մեկնարկային կազմում, իսկ 74-րդ րոպեին նրան փոխարինել է Սերգեյ Պոլուշինը։ Հիմնական ֆուտբոլիստ չի դարձել և մրցաշրջանի երկրորդ հատվածում միայն 5 հանդիպում է անցկացրել։ 2001-2002 թվականներին հանդես է եկել Երևանի «Սպարտակում»։ 2003-2004 թվականներին պաշտպանել է «Բանանցի» գույները, իսկ 2005 թվականին՝ «Կոտայքի» գույները։ 2007 թվականին վերադարձել է «Շիրակ», որտեղ 2 տարի անց ավարտել է ֆուտբոլիստի կարիերան։

Կարիերան ազգային հավաքականում
-----------------------------

Հայաստանի ազգային հավաքականում նորամուտը տեղի է ունեցել 2000 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Նորվեգիայի հավաքականի դեմ 2002 թվականի աշխարհի առաջնության որակավորման խաղում։ Ընդհանուր առմամբ, Դեմիրճյանը հավաքականի կազմում անցկացրել է 7 հանդիպում։

Մարզչի կարիերա
--------------

2013-2014 թվականներին եղել է «Շիրակի» երկրորդ թիմի մարզչական շտաբում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Soccerway(բազմ․)
2. ↑  ««Сталь» (Алчевск) - «Металлург» (Донецк)». Արխիվացված օրիգինալից 2017 թ․ դեկտեմբերի 17-ին. Վերցված է 2021 թ․ հոկտեմբերի 18-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ֆուտբոլիստի էջը *soccerway.com* կայքում(անգլ.)
* Պրոֆիլը *transfermarkt.com* կայքում(անգլ.)
* Հովհաննես Դեմիրճյանի էջը soccerpunter.com կայքում
* Հովհաննես Դեմիրճյանի էջը footballdatabase.eu կայքում
* Հովհաննես Դեմիրճյանի էջը на сайте worldfootball.net կայքում
* Հովհաննես Դեմիրճյանի էջը eu-football.info կայքում
* Հովհաննես Դեմիրճյանի էջը armfootball.tripod.com կայքում
* Հովհաննես Դեմիրճյանի էջը eurosport.ru կայքում
* Հովհաննես Դեմիրճյանի էջը transfermarkt.com կայքում
Միլանի Լա Սկալա հրապարակ
**Լա Սկալա հրապարակ** (իտալ.՝ Piazza della Scala), հետիոտնային կենտրոնական հրապարակ Իտալիայի Միլան քաղաքում, որը Միլանի Դուոմո գլխավոր հրապարակին է միանում Վիկտոր Էմանուիլ II-ի պատկերասրահի անցումով։ Անվանվել է Լա Սկալա հայտնի օպերային թատրոնի պատվին, որը գտնվում է հրապարակի հյուսիսարևմտյան մասում։ Շենքում տեղակայված է և՛ օպերային թատրոնը, և՛ Լա Սկալայի և, ընդհանրապես, օպերայի պատմությանը նվիրված Լա Սկալա թանգարանը։ Լա Սկալա թատրոնի շենքի մյուս կողմում՝ դեպի հարավ-արևելք, Միլանի քաղաքապետարանի շենքն է՝ Մարինո պալատը։ Հրապարակի հյուսիսարևելյան կողմում է գտնվում մեկ այլ նշանակալի կառույց՝ Իտալիայի առևտրային բանկի շենքը։ Հրապարակի հարավարևմտյան հատվածը մուտք ունի դեպի Վիկտոր Էմանուիլ II-ի պատկերասրահ, ինչպես նաև Բելտրամի պալատ։ Հրապարակի ճարտարապետության մեծ մասը վերագրվում է իտալացի ճարտարապետ Լուկա Բելտրամիին, ով նախագծել է համանուն պալատը, Մարինո պալատի ճակատային հատվածը, Իտալիայի առևտրային բանկի շենքը։ Հրապարակի կենտրոնում է գտնվում քանդակագործ Պիետրո Մանիի հեղինակած Լեոնարդո դա Վինչիին նվիրված հուշարձանը։

Պատմություն
-----------

Լա Սկալա հրապարակը Միլանի կենտրոնի համեմատաբար վերջին լրացումներից է։ Հրապարակում գտնվող ամենահին շինությունը՝ Մարինո պալատը, թվագրվում է 16-րդ դար (կառուցումն ավարտվել է 1563 թվականին), այն ժամանակ, այնուամենայնիվ, հրապարակը դեռևս գոյություն չի ունեցել (տարածքը զբաղեցրել են շենքեր)։ Մարինո պալատի ճակատային հատվածը ի սկզբանե միակ կառույցն էր, որ նայում էր դեպի Սան Ֆեդել հրապարակ։ Երբ 1778 թվականին կառուցվեց Լա Սկալա թատրոնի շենքը, այն նայում էր ավելի շատ դեպի փողոց, քան հրապարակ։ 19-րդ դարի վերջում Միլանի քաղաքային իշխանությունները նախաձեռնեցին տարածքի մանրակրկիտ վերանորոգումը, ինչպես նաև հրապարակի ստեղծումը։ Ճարտարապետ Լուկա Բելտրամին նախաձեռնեց Բելտրամի պալատի ստեղծումը (1886), այնուհետև՝ Մարինո պալատի նոր ճակատային հատվածը (1888-1892), ավելի ուշ՝ Իտալիայի առևտրային բանկի շենքի ստեղծումը (1923-1927):

Շենքեր և հուշարձաններ
---------------------

| Պատկեր | Ծանոթագրություններ |
| --- | --- |
| Լա Սկալա | ***Լա Սկալա***
Ճարտարապետ ` Ջուզեպպե Պիերմարինի
Կառուցվել է՝ 1776-1778 |
| Մարինո պալատ | ***Մարինո պալատ***
Ճարտարապետ ` Գալիացցո Ալիեսի
Կառուցվել է՝ 1557-1563 |
| Վիկտոր Էմանուիլ II-ի պատկերասրահ | ***Վիկտոր Էմանուիլ II-ի պատկերասրահ***
Ճարտարապետ ` Ջուզեպպե Մենիոնի
Կառուցվել է՝ 1865 |
| Լեոնարդո դա Վինչիիի  հուշարձան | ***Լեոնարդո դա Վինչիիի հուշարձան***
Քանդակագործ՝ Պիետրո Մանի
Բացվել է՝ 1872 |
| Իտալիայի առևտրային բանկի շենքը | ***Իտալիայի առևտրային բանկի շենք (պալատ)***
Ճարտարապետ ` Լուկա Բելտրամի
Ավարտվել է՝ 20-րդ դար |
| Բելտրամի պալատ | ***Բելտրամի պալատ***
Ճարտարապետ ` Լուկա Բելտրամի
Կառուցվել է՝ 1920 |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Piazza della Scala». Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ մարտի 18-ին. Վերցված է 2016 թ․ օգոստոսի 12-ին.
2. 1 2  Piazza della Scala, Milan
3. ↑  Monumento a Leonardo da Vinci, Turismo Milano

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Լա Սկալա հրապարակ» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 296442713 · WorldCat VIAF: 296442713 |

 |
**Դեսաու-Վյոռլիցյան այգի-թագավորություն** (գերմ. Dessau-Wörlitzer Gartenreich), եվրոպական կարևորություն ունեցող մշակութային լանդշաֆտ Գերմանիայի Սաքսոնիա-Անհալթ մարզում։ Ներառում է բազմաթիվ շենքեր ու լանդշաֆտներ անգլիական զբոսայգիների ձևավորմամբ։ Այգի թագավորությունը իր մեջ ընդգրկում է 142 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ 2000 թվականի նոյեմբերին Դեսսաու-Վյորլից պարտեզ թագավորություն ոստանը ընդգրկված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։ Այգի թագավորությունը ներառում է այնպիսի պալատներ ու զբոսայգիները, ինչպիսիք են Լուիզում և Գեորգիում զբոսայգիները, Մոզիգկաու,Գոսկյունաու, Լաիներ-Բերգ և Զիգլիցեռ-Բերգ պալատները, Օրանիենբաում և Վյորլիցկի պուրակները։ 2001 թվականին այգի թագավորությունը ընդգրկվել է Կապույտ գրքում, որտեղ ներառված են արևելյան Գերմանիայի ամենակարևոր մշակութային հաստատությունները։ Ներկայումս Գերմանիայում կան 20 այսպես կոչված «մշակութային փարոսներ»։

Առաջին համալիրը կառուցվել է Անհալթ-Դեսսաուի իշխան Լեոպոլդ III-ի հրամանով 18-րդ դարի երկրորդ կեսին։ Որպես նմուշ ճարտարապետ իշխանական տան ճարտարապետ Էրմանսդորֆը վերցրել է 18-րդ դարի առավել հայտնի պարտեզ համալիրները՝ Էրմենոնվիլն ու Սթոուրհեդը։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Centre, UNESCO World Heritage. «Garden Kingdom of Dessau-Wörlitz». *UNESCO World Heritage Centre* (անգլերեն). Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 28-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Արխիվացված 2015-02-12 Wayback Machine
* Official site of the Wörlitz Park
* Official Site of Kulturstiftung Dessau-Wörlitz
* Description and fotos (in German)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Դեսաու-Վյոռլիցյան այգի-թագավորություն» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 16270128f · GND: 4809104-2 · ISNI: 0000000118825500 · LCCN: sh2003003361 · NKC: ge384479 · SUDOC: 127328963 · VIAF: 149797792 · WorldCat VIAF: 149797792 |

 |

 |
**Վյաչեսլավ Ռուժենցև** (ուկրաիներեն՝ В'ячеслав Володимирович Руженцев; նոյեմբերի 6, 1980(1980-11-06), Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ) նախկին ուկրաինացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ, ով խաղացել է պաշտպանի դիրքում, և ներկայումս ֆուտբոլային ֆիտնեսի մարզիչ է։ 2019 թվականին նա եղել է Պետրակովի մարզչական շտաբի անդամ Ուկրաինայի U-20 հավաքականի համար, որը դարձել է աշխարհի չեմպիոն, որի համար Ռուժենցևին շնորհվել է «Ուկրաինայի ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի վաստակավոր պետական գործիչ» կոչումը։

Կարիերա
-------

Վյաչեսլավ Ռուժենցևը իր հայրենի Կիևում «Օբոլոն» երիտասարդական ակադեմիայի համակարգի սան է։

Նա իր կարիերան անցկացրել է Ուկրաինայի տարբեր ցածր լիգաների ակումբներում, իսկ 2009 թվականից սկսել է աշխատել որպես ֆուտբոլային ֆիտնեսի մարզիչ ֆիզիկական պատրաստվածության և վերականգնման ոլորտում։

2021 թվականի օգոստոսի 29-ին նշանակվել է Հայաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի ֆիթնեսի մարզիչ։

Պարգևներ
--------

**Դեսնա Պոգրեբի**

* 2017 թվականին արժանացել է Կիևի գավաթին։

**Բուչա**

* 2011 թվականին արժանացել է սիրողական խաղում Ուկրաինայի ֆուտբոլի գավաթին;

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ №521/2019. www.president.gov.ua. 15 July 2019
2. ↑  «Vyacheslav Ruzhentsev». *Official site of the Ukrainian Association of Football*.
3. ↑  УАФ представила новий тренерський штаб збірної України (Ukrainian). ua-football.com. 2021 թ․ սեպտեմբերի 1.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Profile at Footballfacts (in Russian)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Եփրեմյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Վերմիկ Հմայակի Եփրեմյան** (1924, Հայկավան, Հայաստան), հայ բժիշկ, Երկրորդ աշխարհամարտի մասնակից, ՀԽՍՀ վաստակավոր բժիշկ (1960):

Կենսագրություն
--------------

1940 թվականին ավարտել է հարևան Արմավիր գյուղի միջնակարգ դպրոցը։ Նույն թվականին ընդունվել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1944 թվականին նորավարտ զորակոչվել է բանակ։ Որակավորվել է Մոսկվայի Ա. Վ. Վիշնևսկու անվան կլինիկայում գործող վիրաբուժական դասընթացներում և մեկնել է ռազմաճակատ։ 65-րդ բանակի բուժստորաբաժանումներից մեկում (2-րդ բելոռուսական ռազմաճակատ) եղել է վիրաբույժ։

Զորացրվել է 1946 թվականին։ 1947 թվականին նշանակվել է Արմավիր գյուղի հիվանդանոցի գլխավոր բժիշկ։ Ութ անգան (1952-1980) ընտրվել է ժողովրդական պատգամավորների շրջանային խորհրդի անդամ և գլխավորել Հոկտեմբերյանի շրջխորհրդի գործկոմի առողջապահության ու ֆիզիկական կուլտուրայի աշխատանքները։

Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով (1970), մեդալներով ու պատվոգրերով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ա. Վ. Գրիգորյան, Բ. Գ. Մելքումյան, Հայաստանի բժիշկները Մեծ հայրենականում, գիրք 2, Ե. 1987, էջ 80-81։
**Սուրեն Գևորգի Խոջումյան** (, Երևան), հայ բժիշկ, բժշկական գիտությունների թեկնածու, Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Սուրեն Խոջումյանը ծնվել է 1923 թվականին Երևան քաղաքում։ Միջնակարգ կրթությունը ստացել է 1939 թվականին՝ թիվ 29 միջնակարգ դպրոցում և ընդունվել բժշկական ինստիտուտ, որն էլ ավարել է 1943 թվականին և օգոստոսին զորակոչվել բանակ։ Եղել է Հյուսիսային Կովկասի ռազմաճակատում, որտեղ էլ նշանակվել է 31-րդ առանձին գնդի բուժսանծառայության պետ։ Հետոագայում տեղափոխվել է 45-րդ բանակի 261-րդ հրաձգային դիվիզիայի 278 հրաձգային գունդ, այնուհետև՝ № 809 հրետանային գունդ։

1945 թվականին եղել է 89-րդ հրաձգային դիվիզիայի ուսումնական գումարտակի բժիշկ։ Նույն թվականին ընդունվել է ԽՄԿԿ շարքերը։ 1946 թվականին նշանակվել է Անդրկովկասի զինվորական օկրուգի սակրավորների գումարտակի բժիշկ։

1946 թվականի դեկտեմբերին կապիտան Խոջումյանը զորացրվել է։

Պարգևատրվել է մեդալներով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ա. Վ. Գրիգորյան, Բ. Գ. Մելքումյան, Հայաստանի բժիշկները Մեծ հայրենականում, գիրք 2, Ե. 1987, էջ 100
2. ↑  Ա. Վ. Գրիգորյան, Բ. Գ. Մելքումյան, Հայաստանի բժիշկները Մեծ հայրենականում, գիրք 2, Ե. 1987, էջ 101։
**Ալանտոին** (5-ուրեիդոհիդանտոին)՝ անգույն, ջրի մեջ լուծվող բյուրեղներ են (քիչ լուծելի են սառը ջրում, լավ՝ տաք ջրում)։

Ալանտոինը ստացվում է չեզոք լուծույթներում կալիումի պերմանգանատով կամ կապարի երկօքսիդով միզաթթուն օքսիդացնելիս։ Այն օքսիդացնելիս ստացվում է հիդանտոին, այնուհետև օքսիդանում է մինչև պարաբանոլաթթվի։

Ալանտոինը կաթնասունների և միջատների թրթուրների օրգանիզմում պուրինների կատաբոլիզմի հիմնական արգասիքն է (բացառությամբ պրիմատների և մարդկանց), նրա նախորդը հանդիսանում է միզաթթուն, որի փոխարկումը ալանտոինին կատալիզվում է ուրիկազ ֆերմենտով (ուրատօքսիդազ)՝ միզաթթվի պիրիմիդինային ցիկլի խախտմամբ։

Ալանտոինը հայտնաբերվել է նաև քարխոտ դեղագործական բույսի արմատներում։ Վերքերի բուժման համար օգտագործվել է այս բույսի մզվածքը ։

Ալանտոինազի ֆերմենտը կատալիզում է ալանտոին իմիդազոլինային ցիկլի ճեղքումը `ալանտոաթթու ձևավորելու համար, որն էլ իր հերթին հիդրոլիզվում է ֆերմենտային ալանտոիկազայի միջոցով` առաջացնելով գլիկոքսիլային թթու և միզանյութ ։

Կիրառություն
------------

Ալանտոինը ունի դաբաղող ազդեցություն և ընդգրկված է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության տեղային անզգայացնող միջոցների, ատամնաբուժիչների և հակաբորբոքային դեղամիջոցների ցանկում ՝ որպես արտաքին օգտագործման դեղամիջոց :

Ալանտոինը լայնորեն օգտագործվում է նաև կոսմետիկ արդյունաբերության մեջ ՝ որպես տարբեր քսուքների մաս և կոսմետիկայի արտադրողները հայտարարում են, որ ալանտոինը կրկնակի ազդեցություն է ունենում մաշկի վրա. փափկացնում է վերնամաշկը՝ նպաստելով մեռուկացված բջիջների շերտազատմանը, և խթանում է մաշկի վերականգնողական հատկությունները։ Այն ներմուծվում է կոսմետիկայի բաղադրության մեջ `ծակոտիները նեղացնելու, մաշկը փափկացնելու համար, կիրառվում է արևապաշտպան քսուքների արտադրության մեջ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  allantoin
2. ↑  Орасмяэ-Медер, Шатрова, 2016, էջ 209
3. ↑  «Local anaesthetic, astringent and anti-inflammatory medicine // ISDB WHO Single Medicines Review» (PDF). Արխիվացված է օրիգինալից (PDF) 2011 թ․ հուլիսի 12-ին. Վերցված է 2020 թ․ մարտի 9-ին.

Գրականություն
-------------

* *Тийна Орасмяэ-Медер, Оксана Шатрова* Наука красоты: Из чего на самом деле состоит косметика. — М.: Альпина Паблишер, 2016. — 376 с. — ISBN 978-5-9614-5457-4

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Аллантоин». *Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)*. Սանկտ Պետերբուրգ. 1890–1907.`{{cite book}}`: CS1 սպաս․ location missing publisher (link)
* Аллантоин // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.
**Freeform** (մինչև 2016 թվականի հունվարը — **ABC Family**), ամերիկյան կաբելային հեռուստաընկերություն, պատկանում է «Walt Disney»-ի ABC Family Worldwide Inc. դուստր ընկերությանը։ Freeform-ի հիմնական հեռուստադիտողները 14-34 տարեկան երիտասարդներ են։ Ցուցադրում է հիմնականում սեփական արտադրության ընտանեկան հաղորդումներ, սերիալներ, ֆիլմեր։ Ալիքը հասանելի է մարդկության 81% - ին։

Հեռուսաալիքը հիմնվել է 1977 թվականին CBN Satellite Service անունով, որպես Պետ Ռոբերթսոն քարոզչի Քրիստոնեական ալիք։ 1990 թվականին ալիքի թեման դարձավ ժամանցային և կողմնորոշված է ընտանեկան դիտման համար։ 1998 թվականին վաճառվել է News Corporation- ի վրա և վերանվանվել Fox Family: 2002 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Saban Entertainment-ի հետ գնվել է The Walt Disney Company - ի կողմից։ Այդ նույն թվականի նոյեմբերի 10- ին անվանափոխվել է ABC Family: 2015 թվականի հոկտեմբերի 12- ին հայտարարվել է ալիքի ռեբրեդինգի մասին։ 2016 թվականի հունվարի 12- ին ալիքն անոնը փոխել է և դարձրել է Freeform:

Ծրագրային բլոկներ
-----------------

### Ընթացիկ բլոկներ

* **ՈՒրախ - կիրակի** (անգլ.՝ Funday) — կիրակնօրյա լիամետրաժ երիտասարդների և ընտանեկան ֆիլմերի բլոկ։ Բաց է թողնվել 2014 թվականից։

### Սեզոնային բլոկներ

* **Սուրբ Ծննդի 25 օրերը** (անգլ.՝ 25 Days of Christmas)
* **Հելլոուինի 13 գիշերները** (անգլ.՝ 13 Nights of Halloween)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ դեկտեմբերի 17-ին. Վերցված է 2016 թ․ դեկտեմբերի 8-ին.
2. ↑

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
* Պաշտոնական վիդեոալիքը YouTube կայքում

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Freeform» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ · ՅուԹյուբ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
**Սպարտակ Կարապետի Խաչատրյան** (1925 - 2008), հայ ինժեներ-գյուտարար, տեխնիկական գիտությունների թեկնածու։ ՀԽՍՀ վաստակավոր ինժեներ, ՀԽՍՀ վաստակավոր գյուտարար։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ճակատի (*«Հայրենական մեծ պատերազմ»*, 1941-1945) մասնակից, մարտական փառքի բազմակի շքանշանակիր և մեդալակիր։ «Երևաննախագիծ» ինստիտուտի տնօրեն (1977-1982)։

Գործունեություն
---------------

Սպարտակ Խաչատրյանն ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1977-1982 թվականներին ղեկավարել է «Երևաննախագիծ» ինստիտուտը։ Ղեկավար պաշտոններ է զբաղեցրել «Հայհիդրոէներգանախագիծ» ինստիտուտում, այնուհետև ղեկավարել է «Էներգացանցնախագիծ» ինստիտուտը, եղել նախագծման հայկական բաժնի ղեկավար, ապա նույն ինստիտուտի հայկական մասնաճյուղի տնօրեն, Երևանի քաղխորհրդի գործկոմի նախագահի տեղակալ նախագծման ու շինարարության գծով, «Հայէլեկտրասարքավորում» ընկերության գլխավոր տնօրենի տեղակալ գիտության գծով։

Մասնակցել է Սևան-Հրազդան ՀԷԿ-ի նախագծման աշխատանքներին, կազմել է Երևան քաղաքի էլեկտրամատակարարման առաջին նախագիծը, ստեղծել ստորգետնյա հաղորդակցման միջոցները կոռոզիայից պաշտպանող Հայաստանում առաջին լաբորատորիան, նախագծել և զարգացրել է էլեկտրահամակարգերը Հայաստանում և Սարատովի շրջանում, բացառիկ սարքեր, սարքավորումներ է մշակել ու պատրաստել ԽՍՀՄ-ի ողջ տարածքի և Արևելյան Եվրոպայի սոցերկրների էլեկտրահամակարգերի համար, զբաղվել է բնակարանաշինական, քաղաքացիական և վարչական կառույցների, ինչպես նաև՝ մետրոպոլիտենի զարգացման սխեմայի նախագծմամբ ու այլ աշխատանքներով։

Գրականություն
-------------

* Երևաննախագիծ 50, 1958-2008 թթ, Երևան, 2008 թ․, էջ 9։
**Յան Կալինչակ** (սլովակ.՝ Ján Kalinčiak, օգոստոսի 10, 1822(1822-08-10), Մարտին, Ժիլինայի շրջան - հունիսի 16, 1871(1871-06-16), Մարտին, Ժիլինայի շրջան), սլովակ գրող, բանաստեղծ, գրաքննադատ, մանկավարժ։ Սլովակիայի գրականության մեջ ռոմանտիզմի ականավոր ներկայացուցիչներից է։ Յան Կալինչակը նաև տեսաբան է, ով փորձել է ձևակերպել գրական ռոմանտիզմի գեղագիտական սկզբունքները։

Կենսագրություն
--------------

Յան Կոլինչակի կիսանդրին իր ծննդավայրում
Յան Կալինչակը ծնվել է 1822 թվականի օգոստոսի 10-ին Գորնե-Զատուրչե գյուղում, հոգևորականի ընտանիքում։ Սովորել է Բրատիսլավայում ու Գալլ-Վիտենբերգի համալսարանում։

1846 թվականից Մոդրա քաղաքի գիմնազիայում աշխատել է որպես փիլիսոփայության ուսուցիչ, այնուհետև դարձել է գիմնազիայի տնօրեն։ 1858 թվականից մինչ 1869 թվականը աշխատել է Ցեշինում, որտեղ մտերմացել է Միխալ Գոջայի հետ, ով «Matica slovenská» ազգային մշակութային-լուսավորական միության հիմնադիրն է։

Թոշակի անցնելուց հետո տեղափոխվել է Մարտին քաղաք, որտեղ խմբագրել է «Orol» ամենամսյա լրագիրը։

Յան Կալինչակը մահացել է 1871 թվականի հունիսի 16-ի Մարտին քաղաքում։ Թաղված է Մարտինի Ժողովրդական գերեզմանատանը։

Ստեղծագործություն
-----------------

Յան Կալինչակի տպագրված առաջին ստեղծագործությունները չափածո էին, սակայն նա առավել հայտնի ՝ որպես Սլովակիայի ռոմանտիզմի ականավոր վարպետ։ Հարել է Լյուդովիտ Շտուրի ռոմանտիկական դպրոցին։

Յան Կալինչակը հեղինակել է պատմական թեմատիկայով ստեղծագործություններ, պատմվածքներ ու վիպակներ, որոնցում պատկերված է մանր կալվածատեր ազնվականների կյանքը։

Պատմական թեմատիկայով գրքերում («Միլկոյի շիրիմը», 1845—1846 և այլն), «Լիպտովի կոմսը» (1852) վեպում արտացոլված են ազգային-ազատագրական պայքարի գաղափարները։ Դուրս գալով ռոմանտիզմի սահմաններից՝ գրողը «Ընտրություններ» (1860) գրքում ճշմարտացի, ռեալիստական տեսանկյունից պատկերել է մանր կալվածատեր ազնվականության կենցաղն ու բարքերը (վեպի հիման վրա նկարահանվել է համանուն ֆիլմը, 1957)։

Ընտրյալ երկեր
-------------

#### Պոեզիա

* *Králův stůl* (1842),
* *Bojovník, báseň, která zľidověla* (1846),
* *Krakoviaky*,
* *Márii od Jána*,
* *Pozdravenie* (1847),
* *Rada*,
* *Moja mladosť*,
* *Smutný pohrab*

#### Արձակ

* *Bozkovci* (1842),
* *Milkov hrob*,
* *Bratova ruka* (1845),
* *Púť lásky*,
* *Mládenec slovenský*,
* *Svätý Duch*,
* *Reštavrácia* (1860),
* *Orava* (1870)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Բրոքհաուզի հանրագիտարան (գերմ.)
2. 1 2 3 4  Proleksis enciklopedija, Opća i nacionalna enciklopedija (хорв.) — 2009.
3. 1 2 3 4  Կերպարվեստի արխիվ — 2003.
4. 1 2  Калинчак Ян // Большая советская энциклопедия (ռուս.): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ján Kalinčiak(սլովակ.)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Յան Կալինչակ» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուս · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Մեծ նորվեգական |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 118776606 · ISNI: 0000000109591239 · LCCN: n86843001 · NKC: jn19990210314 · NUKAT: n99709924 · SUDOC: 172647215 · VIAF: 20476423 · WorldCat VIAF: 20476423 |

 |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իզեո (այլ կիրառումներ)

**Իզեո** (իտալ.՝ Lago d'Iseo), [ˈlaːɡo diˈzɛːo] կամ **Սեբինո** (իտալ.՝ Sebino), Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի չորրորդ ամենամեծ լիճը։ Սնվում է Օլյո գետով։

Աշխարհագրական տվյալներ
----------------------

Լիճը գտնվում է Կամոնիկա տարածքում՝ Բրեշիա և Բերգամո քաղաքների մոտ։ Այն գրեթե հավասարապես բաժանված է Բերգամոյի և Բրեշիայի միջև։ Լճի արտաքին մակերեսը 65 քառակուսի կիլոմետր է, ծավալը՝ 8 մլն խորանարդ մետր, առավելագույն խորությունը՝ 251 մ, առավելագույն լայնությունը` 5000 մ, առավելագույն երկարությունը՝ 25 կմ, ափերի երկարությունը` 65 կմ, ծովի մակարդակից միջին բարձրությունը՝ 186 մետր։

Հյուսիսային Իտալիան հայտնի է իր խիստ արդյունաբերական քաղաքներով, որոնց միջև կան մի շարք ակնառու լճեր։ Իզեո լիճն աչքի է ընկնում իր բնական գեղեցկությամբ, սաղարթախիտ կանաչ լեռներով, որոնք շրջապատում են բյուրեղյա հստակ լիճը։

Լճի շուրջ կան մի քանի միջնադարյան քաղաքներ, որոնցից ամենամեծը Իզեոն է և Սարնիկոն։ Հատկանշական է զբոսաշրջության ոլորտը։ Լեռների կողմից կառուցած ճանապարհով կարելի է շրջանցել ամբողջ լիճը։

Լճի կենտրոնում է գտնվում Մոնտե Իզոլա կոմունան, որի մուտքն ապահովվում է լաստանավերով։

Այլ տվյալներ
------------

2016 թվականի հունիսի 18-ից մինչև հուլիսի 3-ը Իզեո լճի վրա իրականացվել է բուլղարացի արվեստագետներ Քրիստո և Ժան Կլոդների Լողացող ճեմուղիներ նախագիծը։ Բազմահազար այցելուների հոսքը որոշակի քաոսային և տրանսպորտային խցանումներ է առաջացրել տարածքում։

Բնակավայրեր
-----------

Լճի ափերին են գտնվում մի քանի փոքր քաղաքներ՝

Իզեո լճի կոմունաները| Բրեշիա | Բերգամո |
| --- | --- |
| * Իզեո
* Պիլցոնե
* Սուլցանո
* Մարոնե
* Սալե Մարազինո
* Պիզոնե
* Պարատիկո
* Կլուզանե
* Մոնտե Իզոլա
 | * Սարնիկո
* Պրեդորե
* Տավերնոլա Բերգամասկա
* Ռիվա դի Սոլտո
* Կաստրո
* Լովերե
 |
| Լճի տեսքը հարավային կողմից |

Երկու փոքր կղզիներ՝ Լորետոն և Սուրբ Պողոսը, գտնվում են մասնավոր ենթակայության ներքո։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Italy: Christo 'walk on water' project opens on Lake Iseo - BBC News». *BBC News* (բրիտանական անգլերեն). Վերցված է 2016 թ․ հունիսի 20-ին.
2. ↑  «Chaos at Italian lake as crowds try to 'walk on water'». The Local. 2016 թ․ հունիսի 22.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Լուսանկարներ և տեղեկատվություն Իզեո լճի մասին
* Տեղեկատվություն Իզեո լճի մասին Արխիվացված 2012-10-14 Wayback Machine

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Իզեո (լիճ)» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրիտանիկա · Դասական հնությունների իրական բառարան · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | SUDOC: 131618520 · VIAF: 316732315 · WorldCat VIAF: 316732315 |

 |
Կանգառում թողած գիրք
**Գրքաշրջանառություն** կամ **բուքքրոսինգ** (անգլերեն՝ bookcrossing), գրական-հասարակական նախաձեռնություն, որի մասնակիցները իրենց ընթերցած գիրքը թողնում են «պատահական» վայրերում (այգի, սրճարան, գնացք, մետրոյի կայարան), որպեսզի մեկ ուրիշը վերցնի այն և կարդա։ Կարդալուց հետո այդ մարդը նախորդի նման պետք է գիրքը թողնի հասարակական վայրում։ Գրքերի «շրջանառությանը» շատերը հետևում են ինտերնետային հատուկ կայքերի միջոցով։

Պատմություն
-----------

Համացանցային տեխնոլոգիաների մասնագետ Ռոն Հորնբեկերը առաջարկեց գրքաշրջանառության կամ բուքքրոսինգի գաղափարը դեռևս 2001 թ.։ Թողնելով 20 գիրք հյուրանոցի նախասրահում՝ նա սկիզբ դրեց ֆլեշմոբի այս յուրահատուկ տեսակին։ Կես տարի անց Հորնբեքերի կայքում հայտնվեցին 300 անդամներ, որոնք «բաց էին թողնում» գրքեր և հրավիրում նոր անդամներ։

Հայաստանում գրքաշրջանառությունը հիմնադրվեց 2011 թ. հունիսի 1-ին ուսանողներ Արման Ղազարյանի և Ինեսսա Սաղեյանի կողմից։ BookCrossing Armenia Ֆեյսբուքյան էջում գրանցված են 1000-ից ավելի անդամ, և թիվը շարունակում է աճել։ Երևանում գրքաշրջանառության ամենահայտնի վայրերն են Հյուսիսային պողոտան և Արտբրիջ սրճարանը։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Գրքապտույտ. Երևանը միացավ BookCrossing հասարակական շարժմանը

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Գրքաշրջանառություն» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | ՎԿ · ԿենդանիՄատյան · Ֆեյսբուք · Տելեգրամ · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ · ՏիկՏոկ · ՅուԹյուբ |

 |
**Էմանուել Գուլարտե Մանդես** (իսպ.՝ Emanuel Gularte Méndez, սեպտեմբերի 30, 1997(1997-09-30), Մոնտեվիդեո, Ուրուգվայ), ուրուգվայցի ֆուտբոլիստ, «Պուեբլա» ակումբի պաշտպան։

Ակումբային կարիերա
------------------

Գուլարտեն «Մոնտեվիդիո Ուոնդերերս» ակումբի սան է։ 2015 թվականի մարտի 15-ին «Աթենաս»–ի դեմ մրցախաղում նա նորամուտ է ունեցել Ուրուգվայի առաջնությունում։ Նոյեմբերի 12-ին «Նասոնալ» ակումբի դեմ խաղում Էմանուելը խփել է իր առաջին գոլը «Մոնտեվիդիո Ունդերերս»–ի կազմում։ 2019 թվականի սկզբին Գուլարտեն վարձույթով է տրվել «Պրոգրեսո»-ին։ Փետրվարի 16-ին «Ռամպլա Հունիորս» ակումբի դեմ մրցախաղում նորամուտ է ունեցել նոր ակումբի կազմում։ Նոյեմբերի 3-ին «Սերո»–ի դեմ խաղում Էմանուելը խփել է իր առաջին գոլը «Պրոգրեսո» ակումբի կազմում։

2020 թվականի սկզբին Գուլարտեն տեղափոխվել է Մեքսիկայի «Պուեբլա» ֆուտբոլային ակումբ։

Միջազգային կարիերա
------------------

2017 թվականին Գուլարտեն Ուրուգվայի երիտասարդական հավաքականի կազմում հաղթել է Հարավային Ամերիկայի ֆուտբոլի երիտասարդական թիմերի առաջնությանը Էկվադորում։ Մրցախաղում նա եղել է պահեստային և դաշտ դուրս չի եկել։ Նույն թվականին Էմանուելը մասնակցել է 2017 թվականի երիտասարդական թիմերի միջև ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությանը Հարավային Կորեայում։ Մրցախաղում նա եղել է նաև պահեստային։

2019 թվականին Ուրուգվայի օլիմպիական հավաքականի կազմում Գուլարտեն մասնակցել է Պանամերիկյան խաղերին Պերուում։ Մրցախաղում նա խաղացել է Պերուի, Արգենտինայի, Յամայկայի, Հոնդուրասի թիմերի դեմ խաղում։

Ձեռքբերում
----------

**Միջազգային**

Ուրուգվայ **Ուրուգվայի ֆուտբոլի երիտասարդական հավաքական (մինչև 20)**

* Հարավային Ամերիկայի ֆուտբոլի երիտասարդական թիմերի միջև առաջնություն՝ 2017։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. ↑  «Монтевидео Уондерерс VS. Атенас 1:2» (ռուսերեն). soccerway.com. 2015 թ․ մարտի 15.
3. ↑  «Монтевидео Уондерерс VS. Насьональ Маонтевидео 2:3» (ռուսերեն). soccerway.com. 2017 թ․ նոյեմբերի 12.
4. ↑  «Прогресо VS. Рампла Хуниорс 3:4» (ռուսերեն). soccerway.com. 2019 թ․ փետրվարի 16.
5. ↑  «Прогресо VS. Серро 1:1» (ռուսերեն). soccerway.com. 2019 թ․ նոյեմբերի 3.
6. ↑  «Уругвай (до 23) VS. Перу (до 23) 2:0» (անգլերեն). soccerway.com. 2019 թ․ հուլիսի 30.
7. ↑  «Уругвай (до 23) VS. Аргентина (до 23) 0:3» (անգլերեն). soccerway.com. 2019 թ․ օգոստոսի 18.
8. ↑  «Ямайка (до 23) VS. Уругвай (до 23) 0:2» (անգլերեն). soccerway.com. 2019 թ․ օգոստոսի 2.
9. ↑  «Мексика (до 23) VS. Гондурас (до 23) 1:1» (անգլերեն). soccerway.com. 2019 թ․ օգոստոսի 8.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | BDFA · FootballDatabase.eu · Soccerway · Transfermarkt (խաղացող) · worldfootball.net (խաղացող) |

 |
**Գրադսկոյի համայնք** (մակեդոներեն՝ Општина Градско), երկրորդ մակարդակի վարչատարածքային միավոր Մակեդոնիայի Հանրապետության կենտրոնական հատվածում։ Վարչականորեն մտնում է Վարդարյան ստատիստիկ շրջանի կազմի մեջ։

Վարչական կենտրոնը համարվում է Գրադսկոն, որը նաև համայնքի խոշորագույն բնակավայրերից է։

Աշխարհագրություն
----------------

Գրադսկոյի համայնքը տեղակայված է Բալկանյան թերակղզու վրա՝ Մակեդոնիայի Հանրապետության կենտրոնական հատվածում։ Զբաղեցնում է 236,19 կմ² տարածք։

Վարչական կենտրոնը Գրադսկոն է։ Հյուսիս-արևմուտքում սահմանակից է Վելեսի, արևմուտքում՝ Չաշկայի, հյուսիս-արևելքում՝ Շտիպի, հյուսիսում՝ Լոզովոյի, հարավ-արևելքում՝ Նեգոտինոյի, իսկ հարավում՝ Ռոսոմանի համայնքներին։

Գրադսկոյից բացի վարչական միավորի կազմի մեջ մտնում են նաև 15 գյուղական բնակավայրեր։

Բնակչություն
------------

Ըստ 2002 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 3760 մարդ։ Նույն թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչության ազգային կազմը հետևյալն էր՝

* մակեդոնացիներ` 2924 մարդ (77,77 %)
* բոսնիացիներ՝ 465 մարդ (12,37 %)
* ալբանացիներ` 125 մարդ (3,32 %)
* թուրքեր` 71 մարդ (1,89 %)
* գնչուներ` 127 մարդ (3,38 %)
* սերբեր` 23 մարդ (0,61 %)
* այլ՝ 25 մարդ (0,66 %)

Տես նաև
-------

* Մակեդոնիայի Հանրապետության վարչական բաժանում
* Վարդարյան շրջան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Մակեդոնիայի Հանրապետության համայնքներ». *www.statoids.com*. Վերցված է 2017 թ․ մայիսի 27-ին.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Գրադսկոյի համայնք» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Թինա Դատտա** (հինդի՝ टीना दत्ता, նոյեմբերի 27, 1986(1986-11-27), Կալկաթա, Հնդկաստան), հնդիկ կինոյի և հեռուստատեսության դերասանուհի։ Առավել հայտնի է, որպես հնդկական «Մերժվածը» հեռուստասերիալի գլխավոր դերակատար։

Հեռուստասերիալում Թինա Դատան մարմնավորում է *Իչչա Վիր Սինգհ Բունդելայի* կերպարը։

Կենսագրություն
--------------

Թինա Դատան ծնվել է 1991 թվականի նոյեմբերի 27-ին Հնդկաստանի Կալկաթա քաղաքում։

Հինգ տարեկան հասակում Թինա Դատան նկարահանվել է հեռուստատեսային սերիալում, որը կոչվում էր «Քույր Նիվեդիտա»։

Նկարահանվել է բենգալական բազմաթիվ ֆիլմերում։ 2003-2005 թվականներին ունեցել է դերասանական բեղուն գործունեություն։

2005 թվականին նա նկարահանվել է հինդի լեզվով ֆիլմում, որի ժամանակ մարմնավորել է փոքրիկ Լոլիտային։

Թինա Դատան համարվում է Մումբայում նկարահանված «Մերժվածը» հեռուստասերիալի գլխավոր կերպարը։ Այնտեղ նա մարմնավորել է *Իչա Վիր Սինգ Բունդելա թակուրայինին*, ով հաղթահարելով կյանքի դժվարություններին կարողանում է իրականացնել իր բոլոր նպատակները։

Տես նաև
-------

* Մերժվածը (հեռուստասերիալ)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Հեռուստատեսային աստղեր Կալկաթայից». Telegraph India.
2. ↑  Bhattacharya, Debameeta (2014 թ․ փետրվարի 21). «'I've dreamt of going on a date with SRK'». The Statesman. Վերցված է 2014 թ․ սեպտեմբերի 28-ին.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Թինա Դատա» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |

|  |
| --- |
| 
  **Կինո**   **Կենսագրություն**
 |
**Ֆրաուենկիրխե** (գերմ.՝ **Frauenkirche**), պաշտոնական անվանումը` Սուրբ Մարիամ Աստվածածնի տաճար (գերմ.՝ **Der Dom zu Unserer Lieben Frau**), Մյունխենի ամենաբարձր տաճարն ու շինությունը։ Դարձել է քաղաքի խորհրդանիշը։ Ֆրաուենկիրխեն Մյունխենի և Ֆրայզինգի արքեպիսկոպոսության մայր տաճարն է։

Շինության երկարությունը 109 մ է, լայնությունը` 40 մ, ծավալը` 200.000 մ³:

Պատմություն
-----------

Տաճարի ինտերիերը մուտքի կողմից. տեսանելի է միայն մեկ պատուհան
«Սատանայի ոտնահետքը»
Գոթիկայի ոճով շինության կառուցումը սկսվել է 1469 թվականին ևավարտվել 1526 թվականին։

Տաճարը տեղավորում էր 20.000 մարդ այն դեպքում, երբ տաճարի կառուցման պահին Մյունխենի բնակչությունը 13.000 մարդ էր։ Ներկայումս տաճարում տեղադրված նստարաններին կարող է նստել մոտ 4.000 մարդ։

Սակայն ներսից տաճարը չի թողնում հսկայական շենքի տպավորություն, քանի որ տանիքը պահող 22 սյուներն ավելի փոքր շինության պատրանք են ստեղծում։

Տաճարի բարձրությունը 100 մ է։ 2004 թվականին անցկացրած հանրաքվեի համաձայն` Մյունխենում ժամանակավորապես արգելվել է կառուցել շինություններ, որոնք կգերազանցեն Ֆրաունկիրխեի բարձրությունը, այսինքն` 100 մ-ը։

Տաճարի հետ կապված են բազմաթիվ լեգենդներ։ Դրանցից մեկի համաձայն` տաճարի ճարտարապետը գործարք է կնքել սատանայի հետ, որպեսզի նա չխանգարի տաճարի շինարարությանը։ Ճարտարապետը սատանային խոստացել էր տաճարում պատուհաններ չկառուցել։ Իսկապես, մի դիտանկյունից նայելիս սյուներն այնպես են թաքցնում լուսամուտների բացվածքները, որ լուսամուտներն ընդհանրապես չեն երևում։ Լեգենդի համաձայն` տաճարում առկա է «սատանայի հետքը»` տղամարդու կոշիկի դաջվածքը սալիկներից մեկին։

Տաճարը գտնվում է քաղաքի գլխավոր հրապարակից` Մարիենպլացից ոչ հեռու։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Corpus of Baroque Ceiling Painting in Germany
2. ↑
3. ↑  "Rising from Rubble 1945-1960". Munich Official City Portal. 2010. Retrieved 21 December 2010.
4. ↑  Kubatur der Münchener Frauenkirche
5. ↑  "Cathedral to our lady". Munich-info. 2007. Retrieved 21 December 2010.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք Արխիվացված 2017-07-05 Wayback Machine
* Մյունխենի և Ֆրայզինգի արքեպիսկոպոսություն

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ֆրաուենկիրխե» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4104564-6 · LCCN: n50064494 · NKC: ko20201092023 · VIAF: 130832765 · WorldCat VIAF: 130832765 |

 |
**Մարեկ Ձյուբա** (լեհ.՝ Marek Dziuba, դեկտեմբերի 19, 1955(1955-12-19), Լոձ, Łódzkie Voivodeship, Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն), լեհ ֆուտբոլիստ, եզրային պաշտպան, հանդես է եկել Լեհաստանի ֆուտբոլի հավաքականում։ 1982 թվականի աշխարհի առաջնության բրոնզե մրցանակակիր։

Կարիերա
-------

### Ակումբային

1973 թվականին նա հաղթել է Լեհաստանի երիտասարդական առաջնությունը «Լոձ» ակումբի կազմում, որից հետո տեղափոխվել է հիմնական կազմ։ «Լոձում» նա խաղացել է մինչև 1984 թվականը` անցկացնելով 282 խաղ, որից հետո տեղափոխվել է Վիձև ակումբ։

### Հավաքականում

Լեհաստանի հավաքականում Մարեկ Ձյուբան առաջին անգամ խաղացել է 1977 թվականի ապրիլի 13-ին` Հունգարիայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղի ժամանակ, որում լեհերը պարտվել են 1-2 հաշվով։ 1982 թվականին Ձյուբան մասնակցել է ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությանը` իր թիմի կազմում անցկացնելով հինգ խաղ։ Այդ առաջնությունում լեհերը նվաճել են բրոնզե մեդալներ` երրորդ տեղի համար պայքարում հաղթելով Ֆրանսիայի հավաքականին 3-2 հաշվով։ Հավաքականի կազմում իր վերջին հանդիպումը Ձյուբան անցկացրել է 1986 թվականի հոկտեմբերի 31-ին` 1986 թվականի աշխարհի առաջնության ընտրական մրցաշարում Ալբանիայի հավաքականի դեմ խաղում, որն ավարտվել է ոչ-ոքի` 2-2 հաշվով։ Հավաքականի կազմում ընդհանուր առմամբ անկացրել է 53 հանդիպում` խփելով 1 գոլ։

### Մարզչական

Կարիերան ավարտելուց հետո դարձել է «Զավիշա» ակումբի գլխավոր մարզչի օգնական, իսկ արդեն 2 ամիս հետո ինքն է դարձել ակումբի գլխավոր մարզիչ, սակայն այդ պաշտոնում մնացել է 3 ամիս։ 1997-98 խաղաշրջանն ավարտվելուց հետո դարձել է «Լոձ» թիմի գլխավոր մարզիչ, որի հետ դարձել է Լեհաստանի առաջնության հաղթող։

Ձեռքբերումներ
-------------

### Ակումբային

Լեհաստան Լեհաստան Լեհաստանի հավաքական
* Աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր. 1982

Լեհաստան Լեհաստան «Վիձև»
* Էքստրակլասի բրոնզե մեդալակիր (2). 1985, 1986
* Լեհաստանի գավաթակիր. 1985

### Մարզչական

Լեհաստան Լեհաստան «Լոձ»
* Էքստրակլաս. 1998
* Լեհաստանի սուպերգավաթակիր. 1998

Լեհաստան Լեհաստան «Վիձև»
* Լեհաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր. 1999

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. 1 2  90minut.pl (польск.) — 2003.
3. ↑  «Marek Dziuba — Nieustępliwy obrońca». Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ հոկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2011 թ․ հունիսի 11-ին.
4. ↑  Hungary - Poland 2:1
5. ↑  France - Poland 2:3
6. ↑  eu-football.info

Արտաքին հղումներ
----------------

* Վիճակագրություն *FIFA*-ի կայքում(անգլ.)
* Մարզիկի պրոֆիլը *worldfootball.net* կայքում(գերմ.)
* Լեհաստանի հավաքականում խաղերի վիճակագրությունը *eu-football.info* կայքում
* Պրոֆիլը *transfermarkt.com* կայքում(անգլ.)
* Վիճակագրությունը *National Football Teams* կայքում(անգլ.)

* Մարզիկի պրոֆիլը *footballdatabase.eu* կայքում
* Статья на *lksfans.pl*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | 90minut · eu-football.info (խաղացող) · FootballDatabase.eu · National Football Teams.com · Transfermarkt (խաղացող) · Transfermarkt (մարզիչ) · worldfootball.net (խաղացող) · ՖԻՖԱ |

 |
Խաչելություն
**Միկելե դա Վերոնա** կամ **Միկելե դի Ցենոնե** (իտալերեն՝ **Michele da Verona**, **Michele di Zenone**, 1470, Վերոնա, Վենետո, Իտալիա - 1540, Վերոնա, Վենետո, Իտալիա), Վերածննդի դարաշրջանի իտալացի նկարիչ, կերպարվեստի Վերոնայի դպրոցի ներկայացուցիչ։ Երբեմն նրան շփոթում են իր ժամանակակից վերոնացի մեկ այլ նկարչի՝ Ցերոնե Վերոնեզեի (Zerone Veronese) (1484 -1542) հետ։

Կենսագրություն
--------------

Արվեստի պատմաբաններն իրենց ուսումնասիրությունների արդյունքում եզրահանգել են, որ Միկելեն ծնվել է 1469 կամ 1470 թվականին, ամենայն հավանականությամբ՝ Վերոնայի մերձակայքում գտնվող Սոմակամպանյա բնակավայրում, բրդի մշակությամբ զբաղվող Ցենոնե դի Գասպարեի ընտանիքում։ Քիչ բան է հայտնի նրա ստեղծագործական գործունեության մասին։ Պատմական առաջին հիշատակումներից մեկը 1492 թվականին վերագրվող տեղեկությունն է այն մասին, որ նա քսաներկու տարեկան հասակում նկարչի որակավորում է ստացել։ Ընդ որում՝ սովորել է Դոմենիկո Մորոնեի արվեստանոցում, վերջինիս որդու՝ Ֆրանչեսկոյի հետ համատեղ։ Ուսումնասիրողների կարծիքով՝ նրա աշխատանքներում նկատվում է ոչ միայն իր վարպետի, այլև կերպարվեստի վենետիկյան դպրոցի ներկայացուցիչներ Ջենտիլե Բելլինիի, Վիտտորե Կարպաչոյի ազդեցությունը։

Միկելե դա Վերոնայի գլուխգործոցը համարվում է Վերոնայի Սան Ջորջո ին Բրաիդա վանքի համար 1501 թվականին նկարած «Խաչելությունը», որը ներկայումս գտնվում է Միլանի Սան Ստեֆանո եկեղեցում։ Նկարչի գործերից պահվում են նաև Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն թանգարանում, Վենետիկի Ֆրանկետի պատկերասրահում ու Ֆոսկարիի հավաքածուում, Բուդապեշտի գեղարվեստի թանգարանում... Նա հեղինակել է նաև որմնանկարներ (Վերոնայի Սանտա Կիարա, Վիտտորիա Նուովա, Սանտ՛ Անաստազիա, Վենետիկի մերձակա Վիլլա դի վիլլա եկեղեցիներում)։

Գրականություն
-------------

* Bryan, Michael (1889). Walter Armstrong & Robert Edmund Graves (ed.). Dictionary of Painters and Engravers, Biographical and Critical *(Volume II: L-Z)*. York St. #4, Covent Garden, London; Original from Fogg Library, Digitized May 18, 2007: George Bell and Sons. էջ 661.`{{cite book}}`: CS1 սպաս․ location (link)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  RKDartists (նիդերլ.)
2. ↑  Metropolitan Art Collections
3. ↑   Art Collections}}
4. 1 2  |nomeurl=michele-da-verona\_(Dizionario-Biografico)|accesso=8 febbraio 2019}}
5. 1 2 3  | titolo=le muse | editore=De Agostini | città=Novara | anno=1966 | volume=VII |p=458}}
6. ↑  Autrefois dans le réfectoire de l'église San Giorgio, Vérone.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Միկելե դա Վերոնան Artnet.fr կայքէջում

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Միկելե դա Վերոնա» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | RKDartists |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Իտալացիների կենսագրական բառարան · Treccani |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 13845048X · VIAF: 95820379 · ULAN: 500022590 · WorldCat VIAF: 95820379 |

 |
**Գայանայի ամազոնյան պարկ** (ֆր.՝ Parc amazonien de Guyane), Ֆրանսիայի ազգային պարկերից ամենամեծը, որը նպատակ ունի պաշտպանելու Ամազոնյան անտառը` Ֆրանսիական Գվիանայում։ Այն նաև ամենամեծ ազգային պարկն է Եվրոպական Միությունում և մեծերից մեկն աշխարհում։

Պարկ հնարավոր չէ հասնել ծովափից։ Այնտեղ կարելի է հասնել օդանավով և կանոեով։

Պաշտպանված տարածքն ընդգրկում է մոտ 20300 քառ. կմ՝ որպես կենտրոնական տարածք (որտեղ իրականացվում է լիարժեք պաշտպանություն) ու երկրորդային տարածք` 13600 քառ. կմ։ Այսպիսով, ընդհանուր պաշտպանված տարածքը կազմված է խոնավ անտառներից և ընդգրկում է 33900 քառ. կմ մակերես։

Գվիանական Ամազոնյան պարկի տարածքը պատկանում է հետևյալ կոմունաներին՝ Կամոպի, Մարիպասուլա, *Papaïchton*, Սենտ Էլի և Սայուլ։

Պատմություն
-----------

Ռիո դե Ժանեյրոյում, ՄԱԿ-ի շրջակա միջավայրի և զարգացման կոնֆերանսում Ֆրանսիական Գվիանա շրջանում ազգային պարկի ստեղծման ծրագիրը նախաձեռնել էր Ֆրանսուա Միտտերանը 1992 թվականի հունիսի 4-ին։ Սա ձևակերպվել էր Ֆրանսիական Գվիանայի ընդհանուր խորհրդի ու տարածաշրջանային խորհրդի նախագահների կողմից ստորագրված համաձայնագրով, ինչպես նաև Ֆրանսիայի բնապահպանության նախարարների և արտասահմանյան դեպարտամենտների ու տարածքների Գյուղատնտեսության նախարարության կողմից։ Դրանից հետո, 1993 թվականին սկսվեց Ֆրանսիական Գվիանա ազգային պարկի ստեղծման առաքելությունը։

Առաջին ծրագիրը առաջադրվեց 1995 թվականի վերջում, բայց վերջնականապես մերժվեց 1997 թվականի դեկտեմբերին։

1998 թվականի հունիսի 21-ին ըստ *Twenké agreement* համաձայնագրի քննարկվեց հնդկացիների իրավունքի ճանաչման և ապագա պարկի սահմաններում բնակվող մարոնների կեցության հարցը։

Վերջնական նախագիծը ներկայացվել է 2006 թվականի սկզբին։ 2006 թվականի մարտի 6-ին Ֆրանսիայի Հանրապետության պաշտոնական տեղեկագրում հրապարակվել է ազգային պարկի նախագծին վերաբերող հրամանագիրը։ Ըստ այդմ ազգային պարկի անունը վերափոխվեց և դարձավ Գվիանական Ամազոնյան պարկ։

Պարկը ստեղծվել է 2007 թվականի փետրվարի 28-ի հրամանագրով։ Պարկի կառավարման մարմինը առաջին անգամ հանդիպում ունեցավ 2007 թվականի հունիսի 7-ին։

Տարածություն
------------

20300 քառ. կմ կենտրոնական տարածքում իրականացվում է առավելագույն պաշտպանություն, և ոսկու արդյունահանումը խստիվ արգելվում է։ Այնուամենայնիվ, Ուայանայի, Տեկոսի և Մարիպասուլայի հողերը չեն պատկանում այս հիմնական տարածքին, չնայած այն հանգամանքին, որ հնդկացի ցեղերը նման պահանջ ներկայացրեցին պարկի արդյունավետ ստեղծման համար։

Հարևան Բրազիլիայի Մոնտանյաս դու Տումուկումակի ազգային պարկի հետ միասին՝ Գվիանական Ամազոնյան ազգային պարկն ընդգրկում է է մոտ 38800 քառ. կմ տարածք, և այն ամենամեծ խոնավ անտառների պահպանված տարածքն է ամբողջ աշխարհում։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Nationally designated areas (CDDA)
2. ↑  (Ֆրանսերեն) « *item no. 28 of the Official Journal of the French Republic no. 62* »

Արտաքին հղումներ
----------------

Պաշտոնական կայք

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Գայանայի ամազոնյան պարկ» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | ՅուԹյուբ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Լարուսի |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 165323312 |

 |
**Լեիլտոն Սիլվա դոս Սանտոս** (բրազ.-պորտ.՝ Leilton Silva dos Santos, մարտի 7, 1982(1982-03-07), Իտաբունա, Իտամարաժու, Բրազիլիա), բրազիլացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան։

Կենսագրություն
--------------

Սալվադորի «Վիտորիա» ֆուտբոլային ակումբի սան է։

2003 թվականին հանդես է եկել «Կռիլյա Սովետով» ակումբում։ 2004 թվականի հունիսի 2-ին հանդես է եկել Ռուսաստանի առաջնության լեգեոներների հավաքականում։

2006 թվականի ապրիլին մեկ շաբաթ մնացել է կորեական Սեուլ ակումբում, որը մտադիր էր մեկ տարով վարձակալել Լեիլտոնին։ Այդ տարվա օգոստոսին վարձավճարով տեղափոխվել է «Շիննիկ» մրցաշրջանի ավարտը։ Մրցաշրջանի ավարտից հետ վերադարձել է «Կռիլյա Սովետով» ակումբ, որտեղ էլ չորս տարի հանդես է եկել ձախ պաշտպանի կամ կիսապաշտպանի դիրքում։

2011 թվականին տեղափոխվել է «Վոլգա» ակումբ, որտեղ նորամուտը նշել է 2011 թվականի մայիսի 30-ին «Ամկար»-ի հետ խաղում։

Ռուսաստանի 2011 թվականի մրցաշրջանի ավարտից հետո վերադարձել է Բրազիլիա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. 1 2  Արգենտինական ֆուտբոլի տվյալների շտեմարան (իսպ.)
3. ↑  ««Амкар» — «Волга»». Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ հոկտեմբերի 2-ին. Վերցված է 2012 թ․ սեպտեմբերի 21-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ֆուտբոլիստի էջը *soccerway.com* կայքում(անգլ.)
* Ֆուտբոլիստի էջը footballdatabase.eu կայքում (անգլ.)
**Ֆոնտինա** (իտալ.՝ Fontina) կամ **Ֆոնտին** (ֆր.՝ Fontine), իտալական կիսակարծր պանիր, որի պատրաստման համար անհրաժեշտ է Վալլե Դ'Աոստա մարզի արոտավայրերում արածող կովերի չպաստերացված կաթ։

Պատմություն
-----------

Որոշ աղբյուրներ փաստում են, որ ֆոնտինան հիշատակվում է միջնադարում։ Բժիշկ Պանտալեոնե դա Կոնֆիենցան (իտալ.՝ Pantaleone da Confienza) պանիրը հիշատակել է 1477 թվականին իր «Summa Lacticinorum» տրակտատում։

Ֆոնտինան ալպիական խոհանոցի ուտեստների մշտական բաղադրիչներից է, ի մասնավորի՝ ֆոնդյուի (իտալ.՝ Fonduta alla valdostana կամ ֆր.՝ Fondue à la valdôtaine)։ Պանիրը սերտիֆիկացված է։

Պատրաստում
----------

Կաթը, որն օգտագործում են պանրի ստացման համար, ֆերմաներ են տեղափոխվում կթվելուց ոչ ուշ, քան երկու ժամում։ Պանրի ստացման համար պետք է կաթը տաքացնել մինչև 36 °C և ավելացնել շրդանային մակարդը, դրանից հետո պանրային զանգվածից առանձնանում է շիճուկը, որը քամում են և զանգվածը տեղափոխում հատուկ կաղապարների մեջ։ Պանիրը պահում են սառը և խոնավ վայրերում՝ 3-6 ամիս։ Պանրի գլուխները ամեն օր տակուվրա են անում, սրբում խոզանակով և աղ անում։. Պատրաստի ֆոնտինան դրոշմում են կլոր կնիքով, որի վրա պատկերված է Մաթերհորն լեռը․ դա պանրի իսկության վկան է։

Նկարագիր
--------

Պանրի յուղայնությունը 45 % է։ Պանրի համը կծու է, բույրը՝ հագեցած։ Երիտասարդ պանիրն առանձնանում է փափուկ կառուցվածքով, հասունը՝ կարծր։ Ֆոնտինայի գույնը տատանվում է փղոսկրի գույնից ծղոտագույնի միջև։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  «Dicitonnaire Larousse». Արխիվացված օրիգինալից 2014 թ․ մարտի 9-ին. Վերցված է 2017 թ․ սեպտեմբերի 14-ին.
3. ↑  See 1 Արխիվացված 2017-09-14 Wayback Machine и 2 Արխիվացված 2013-11-01 Wayback Machine.
4. ↑  The Oxford Companion to Cheese (Oxford Companions), by Catherine Donnelly (Editor), Mateo Kehler (Foreword)
5. ↑  «Итальянские сыры — Фонтина». Արխիվացված օրիգինալից 2017 թ․ հունվարի 8-ին. Վերցված է 2017 թ․ հունվարի 7-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ֆոնտինա, Աոստա հովտի պաշտոնական կայք
* Ֆոնտինայի արտադրություն
* Pagina della Fontina sul sito lovevda.it

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ֆոնտինա» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Մեծ կատալոնական |

 |