recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ջո Դի Մարի Մեսինա** (անգլ.՝ Jo Dee Marie Messina, օգոստոսի 25, 1970(1970-08-25), Framingham, Միդլսեքս շրջան, Մասաչուսեթս, ԱՄՆ), ամերիկացի քանթրի երաժշտության երգչուհի, երգերի հեղինակ, կիթառահար, դաշնակահար և դերասանուհի։

Վաղ կյանք
---------

Ջո Դի Մարի Մեսինան ծնվել է 1970 թվականի օգոստոսի 25-ին Մասաչուսեթս նահանգի Ֆրեմինգհեմ քաղաքում, Վինսենթ և Մերի Մեսինաների ընտանիքում։ Նրա հայրը ծագումով իտալացի էր, իսկ մայրը՝ իռլանդացի։ Մեսիան մեծացել է Մասաչուսեթս նահանգի Հոլիստոն քաղաքում, Թերեզա և Մարիաննա քույրերի և եղբոր՝ Վինսենթի հետ։ Վաղ տարիքում Մեսինան սիրով էր լցված երաժշտության հանդեպ։ Նրա վրա մեծ ազդեցություն են ունեցել քանթրի ոճի երաժիշտները, այդ թվում *Փեթսի Քլայնը*, Ռիբա Մակինթայրը և *Ջադսը* ամերիկյան քանթրի խումբը։ 16 տարեկանում նա նվագում էր տեղի ակումբներում, երգում էր, իսկ եղբայրն ու քույրը թմբուկ և կիթառ էին նվագում։ Խումբը շարունակեց ելույթ ունենալ այնքան ժամանակ, մինչև Ջո Դին ավարտեց միջնակարգ դպրոցը։

Մեսիան, հասկանալով, որ հյուսիս-արևելքում ապրելը կսահմանափակի աստղային գործունեության իր հնարավորությունները, 19 տարեկանում տեղափոխվեց Թենեսի Նեշվիլ քաղաքը։ Նա ապրուստը վաստակում էր տարբեր աշխատանքներից, այդ թվում՝ համակարգչային ծրագրավորումից և հաշվապահությունից, ինչպես նաև Նեշվիլում վարում էր տաղանդների մրցույթներ։

Երաժշտական գործունեություն
--------------------------

Մեսինայի ինը սինգլները զբաղեցրել են առաջին տեղը *Գովազդային վահանակ* անգլ.՝ Billboard *քանթրի* երաժշտական հիթ-շքերթում։ Նա ավարտել է *քանթրի* երաժշտության ակադեմիան, առաջադրվել է երկու *Գրեմմի* մրցանակաբաշխության, ստացել Ասոցացիայի Մրցանակներ *քանթրի* երաժշտությունից։ Նա երկրի առաջին *քանթրի* երգչուհին էր, ով ձայնագրեց երեք երգ մեկ ալբոմի համար, որոնք դարձան թիվ մեկ հիթեր։ Մինչ օրս երգչուհին ունի երկու պլատինե և երեք ոսկե *RIAA* վավերացված ալբոմներ։

Մեսինայի առաջին ելույթը տեղի է ունեցել 1996 թվականին *Ղեկավարում է Կարոլինան, Թեյլս Կալիֆորնիան* անգլ.՝ Heads Carolina, Tails California երգով։ Նրա ալբոմը *RIAA*-ի կողմից արժանացել է ոսկե վկայականի։ Առաջին ելույթից ի վեր նրա վեց սինգլները զբաղեցրել են առաջին տեղը *Billboard Country Singles Chart*-ում, իսկ նրա հինգ ալբոմները հավաստագրվել են *RIAA*-ի և *CRIA*-ի կողմից։ Նա վաճառել է ավելի քան 5 միլիոն ձայնասկավառակներ ամբողջ աշխարհում։

Անձնական կյանք
--------------

Ջո Դին 2007 թվականի հոկտեմբերի 21-ից ամուսնացած էր գործարար *Քրիս Դեֆենբոյի* հետ։ Զույգը ուներ երկու որդի՝ *Նոա Ռոջեր Դեֆենբաուգը* (ծնված 2009 թվականի հունվարի 19-ին) և *Ջոն Քրիստոֆեր Դեֆենբոնը* (ծնված 2012 թվականի հունվարի 11-ին)։
2017 թվականի սեպտեմբերի 6-ին հաղորդվել է, որ Ջո Դիի մոտ վերջերս քաղցկեղ է հայտնաբերվել։ 2017-ի ելույթները հոկտեմբերի 7-ից հետո հետաձգվել են, քանի որ նա աշնանը բուժման կուրս էր անցնելու։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2  *Deutsche Nationalbibliothek* Record #142386634 // Gemeinsame Normdatei (գերմ.) — 2012—2016.
2. ↑  «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ հունվարի 24-ին. Վերցված է 2022 թ․ փետրվարի 15-ին.
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑

Արտաքին հղումներ
----------------

* 
*
**«Ռազմական գաղտնիք»** (ռուս.՝ «Военная тайна»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, Արկադի Գայդարի համանուն վիպակի էկրանավորումը, որը նկարահանել է ռեժիսոր Մեչիսլավա Մայևսկայան 1958 թվականին «Յալթայի կինոստուիայում» Լիա Սոլոմյանսկայայի սցենարով։

Սյուժե
------

1931 թվականի հուլիսին գրող Արկադի Գայդարը որդու՝ Թիմուրի հետ եղել է «Արտեկ» պիոներական ճամբարում։ Այս ուղևորության որոշ դրվագներ այնուհետև նկարագրվել են վիպակում, և Թիմուրը դարձել է գլխավոր հերոսի՝ Ալկայի նախատիպը։

Երիտասարդ Նատկան (Նինա Անտոնովա) անսպասելիորեն աշխատելու է ուղարկվում «Արտեկ» պիոներական ճամբար։ Ժամանելուն պես նրան անմիջապես խնդրում են փոխարինել հիվանդացած ջոկատավարին։ Միևնույն ժամանակ, ջրատարի շինարարության ժամանակ քանդվում է պատնեշը և սկսվում է ջրի համար պայքարը, որում ներառվում է նաև ինժեներ Գանինը (Անատոլի Ֆեոդորինովը), որը հանգստանալու է եկել փոքրիկ որդու՝ Ալկայի հետ։ Հին ամրոցի ավերակներում պիոներներ Վլադիկը և Տոլիկը ինամիտ են գտնում։ Ցանկանալով որսալ թշնամիներին՝ տղաները պայթուցիկը թաքցնում են մեկ այլ վայրում՝ երդվելով չբացահայտել իրենց «ազմական գաղտնիքը»։

Դերերում
--------

* Նինա Անտոնովա – *Նատկա Շագալովա, ջոկատավար*
* Անատոլի Ֆեդորինով – *Սերգեյ Ալեքսեևիչ Գանին, ինժեներ*
* Սերյոժա Օստապենկո – *Ալկա Գանին*
* Ալեքսեյ Գրիբով – *Ֆեոդոր Միխայլովիչ, ճամբարի ղեկավար*
* Պավել Ուսովնիչենկո – *Գիտաևիչ*
* Դմիտրի Կապկա – *Գեյկա*
* Ա. Տերեմեց – *Դյագիլև, գող*
* Նիկոլայ Մուրավյով – *Դյագիլևի եղբայրը, ավազակ*
* Կասիմ Մուխուտդինով – *Շալիմով, բրիգադիր, Դյագիլևի ենթական*
* Վալերիկ Օվչիննիկով – *Վլադիկ Դաշևսկի*
* Վովա Սմիրնով – *Տոլկա Շեստակով*
* Վիտյա Յարեմիկ-Ֆեոդորով – *Սեմյոն Բարանկին*
* Վովա Կունին – *Իոսկա Ռոզենցվեյգ*
* Տանյա Բատուրովա – *Ռոզա Կովալևա*
* Սաշա Զոտով – *Կարասիկով*
* Աննա Զարժիցկայա – *տնտեսվար*

Դրվագներում՝ Միխայիլ Կաչալով, Էդուարդ Կոշման, Էմանուիլ Չեռնով, Լև Բորիսով, Ալեքսանդր Ռիբին, Սլավա Կոսյաչկով, Վալերիան Կալինին, Ալեքսանդր Մետելկին և այլք։

Նկարահանող խումբ
----------------

* Սցենարի հեղինակ՝ Լիա Սոլոմյանսկայա
* Ռեժիսոր՝ Մեչիսլավա Մայևսկայա
* Օպերատոր՝ Վադիմ Իլյենկո
* Նկարիչներ՝ Բորիս Կոմյակով, Տատյանա Լիվանովա
* Կոմպոզիտոր՝ Միխայիլ Ռաուխվերգեր

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Гайдар Т. А.* Голиков Аркадий из Арзамаса. — М.: Издательство политической литературы, 1988. — 320 с. — ISBN 5-250-00020-7

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
*«Տիրամայրը մանուկ Հիսուսի և սրբերի հետ»*, 1510-1520
**Մարչելո Ֆոգոլինո** (երբեմն՝ Մարսելո, իտալ.՝ Marcello Fogolino, մոտ 1485-1548 թվականից հետո), վենետիկյան դպրոցի Վերածննդի դարաշրջանի իտալացի նկարիչ, մաներիզմի ներկայացուցիչ։ 15-րդ դարի վերջին Վիչենցայի ամենանշանավոր նկարիչներից մեկը։

Ծագումով Ֆրիուլիից է։ Ծնվել է հավանաբար 15-րդ դարի վերջին երրորդում, իր կարիերայի սկզբում նա աշխատել է Վիչենցայում, 16-րդ դարի առաջին կեսին՝ Բարտոլոմեո Մոնտանյայի ղեկավարությամբ։

1520-1521 թվականներին նա վերադարձավ հայրենիք Ֆրիուլի, իր աշխատանքները ստեղծել է Ջովաննի Պորդենոնեի նկարչական ոճի ազդեցության տակ։

1527 թվականին, սպանությանը մասնակից լինելու մեղադրանքով նա վտարվեց Վենետիկից և գնաց Տրենտո, որտեղ ստեղծեց մի շարք որմնանկարներ, այդ թվում նկարեց *«Կացուֆֆիի տունը»*։ Մարչելո Ֆոգոլինոյի գործերը զարդարում էին Բուոնկոնսիլիո ամրոցը, Մալպագայի, Սարդանյայի և այլ պալատները, որոնք գտնվում էին Տրենտինոյի տարածքում։

Վիչենցայի ամենահին թանգարանում՝ Քաղաքացիական արվեստի պատկերասրահում («Museo Civico) գտնվող նրա *«Մոգերի երկրպագությունը»* նկարը` նրա առաջին նկարներից մեկն է, որտեղ նկարչի գունագեղ բնապատկերի վրա նկատելի են հոլանդական և գերմանական ազդեցությունները։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  Collection of Mediaeval and Renaissance Paintings, Volume 1, by Fogg Art Museum, page 198.
2. ↑  Monumenti storici, article on Friulian painters: Contributo quarto alla storia dell'arte nel Friuli ed alla vita dei pittori e intagliatori Friulani, by Vincenzo Jopppi, Venice (1894); page 28.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Freedberg, Sydney J. (1993). Pelican History of Art (ed.). *Painting in Italy, 1500–1600*. Penguin Books Ltd. էջ 357.

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | RKDartists |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Իտալացիների կենսագրական բառարան · Treccani |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 129836036 · ISNI: 0000000079880397 · LCCN: nr2002045685 · SUDOC: 14301577X · VIAF: 28161236, 95817763 · ULAN: 500022170 · WorldCat VIAF: 28161236, 95817763 |

 |

 |
**Լորենցո Սաբատինի (Սաբատտինի, Սաբբատինի )** (իտալ.՝ Lorenzo Sabatini (Sabattini, Sabbatini), երբեմն **Լորենցոն Բոլոնիայից**, 1530[…] կամ 1520, Բոլոնիա, Պապական մարզ - օգոստոսի 2, 1576(1576-08-02), Հռոմ, Պապական մարզ), 16-րդ դարի իտալացի մաներիստ-նկարիչ, ապրել է Բոլոնիայում։

Կենսագրություն
--------------

Լորենցո Սաբատինին ծնվել է Բոլոնիայում, սովորել է Պրոսպերո Ֆոնտանայի մոտ, որը եղել է նրա ուսուցիչը և համահեղինակը․ եղել է Օրացիո Սամաչինիի ընկերը։ Նրա ոճը ձևավորվել է նաև Ջորջո Վազարիի և էմիլիական մաներիստ Ֆրանչեսկո Պարմիջանինոյի ազդեցության տակ։

1565 թվականին Լորենցոն աշխատել է Ֆլորենցիայում՝ Ջորջո Վազարիի արվեստանոցում, որտեղ ընտրվել է Ակադեմիայի անդամ։

1566-1573 թվականներին ապրել է Բոլոնիայում, որտեղ աշխատել է մի շարք եկեղեցիների՝ Սանտա Մարիա դելե Գրացիեի, Կեզա դելա Մորտեի, Սան Մարտինո Մաջորեի և Սան Ջակոմո Մաջորեի որմնանկարների վրա։

1573 թվականին տեղափոխվել է Հռոմ, որպեսզի Վազարիի ղեկավարության ներքո աշխատի Պաոլինա կապելլայում (Ֆեդերիկո Ցուկարիի հետ) և Վատիկանի Ռեգիա Սալայում, որտեղ ընդունել է Ռաֆայելի դպրոցի ոճական առանձնահատկություններից շատերը և ստեղծել իր առավել հայտնի նկարը՝ «Անճշտության նկատմամբ հավատի հաղթանակը»։ 1574 թվականին՝ Վազարիի մահից հետո, Գրիգորի XIII-ը Սաբատինիին նշանակել է Վատիկանի աշխատանքների պահապան։ Այդ պաշտոնը նա պահպանել է մինչև իր վաղաժամ մահը։

Լորենցո Սաբատինին մահացել է 1577 թվականին Հռոմում։ Նրա աշակերտներից էին փորագրող Անտոնիո Բոնասոնեն և ֆլամանդական խագման նկարիչ Դենիս Կալվետը։

Պատկերասրահ
-----------

* Կայեն և Աբել*Կայեն և Աբել*
* Հովիվների երկրպագությունը*Հովիվների երկրպագությունը*

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2
2. 1 2  RKDartists (նիդերլ.)
3. 1 2  Մինեապոլիսի արվեստի ինստիտուտ — 1883.
4. 1 2  Web umenia (словацк.)
5. 1 2  RKDartists (նիդերլ.)
6. 1 2  Շվեդիայի ազգային թանգարան — 1792.
7. ↑
8. ↑  Amaturo, Matilde. «Sabatini, Lorenzo». *Oxford Art Online*. Oxford University Press. Վերցված է 2013 թ․ դեկտեմբերի 1-ին.
9. ↑  «Sabbatini, Lorenzo». *Treccani* (Italian). Վերցված է 2013 թ․ դեկտեմբերի 1-ին.`{{cite encyclopedia}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | RKDartists |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուս · Իտալացիների կենսագրական բառարան |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNC: a11035845 · BNE: XX1333546 · BNF: 14966224h · GND: 121915808 · ISNI: 0000000079744619 · LCCN: no2010097899 · NTA: 074994999 · NUKAT: n2014199906 · SUDOC: 243320167 · VIAF: 44573125 · ULAN: 500001193 · WorldCat VIAF: 44573125 |

 |

 |
**Ալպամիսը գնում է դպրոց** (ռուս.՝ Алпамыс идёт в школу), խորհրդային մանկական գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանվել է «Ղազախֆիլմ» ստուդիայում։ Պրեմիերան կայացել է 1978 թվականի օգոստոսի 25-ին, Մոսկվայում։

Սյուժե
------

Յոթամյա Կալիխանը չի ցանկանում գնալ դպրոց և բարկությունից շատ չարություններ է անում։ Օրինակ, երբ ուսուցչուհին խնդրում է կենդանիներ բերել կենդանիների անկյան համար, Կալիխանը օձ է բերում։ Սակայն ուսուցչուհուն, ընդհակառակը, դուր է գալիս դպրոցի համար բերված արտասովոր կենդանին և բարկանալու փոխարեն նա գովաբանում է Կալիխանին։

Ալպամիսը, Կալիխանի փոքր ընկերը, ընդհակառակը, շատ է ցանկանում դպրոց գնալ և անհանգստանում է, որ դեռ չի կարող դպրոց հաճախել։ Սակայն նա ամեն օր գալիս է դպրոցի մոտ և դասերին հետևում է պատուհանից` փորձելով ինչ-որ բան սովորել։ Նա իսկապես սովորում է կարդալ և հաշվել։ Կալիխանը, տեսնելով Ալպամիսի հաջողությունը, որոշում է օգնել ընկերոջը և ուսուցիչների օրվա առթիվ նրան բեմ է հանում։ Ալպամիսը ցույց է տալիս, որ կարողանում է կարդալ և հաշվել, և նրան ընդունում են առաջին դասարան։

Դերերում
--------

* Երմեկ Տոլեպբաև (Սլավա Խովանով)` Ալպամիս
* Ուրան Սարբասով (Անտոն Գորլո)` Կալիխան
* Բակեն Կիդիկեևա (Լիլյիա Գուրովա)` Գալիա, Ալպամիսի մայրը
* Մակիլ Կուլանբաև (Պավել Կաշլակով)՝ Ալպամիսի հայրը
* Կանաբեկ Բեյսեիտով (Իգոր Եֆիմով)` Մինար-ատա
* Ժեկսեն Կաիրլիև (Ստանիսլավ Սոկոլով)` ուսուցիչ Բատիրժան Բատիրխանովիչ
* Տատյանա Ռուլլա (Լյուդմիլա Ստարիցինա)՝ Վարյա
* Մուխտար Օտեբաև (Յուրի Սոլովյով)` բրիգադիր
* Ա. Այդարբեկով (Անատոլի Ստոլբով)` ակումբի կառավարիչ
* Դարիգա Տլենդիևա (Հելենա Իվլիևա)` Ռիսկալ, Կալիխանի մայրը
* Դիմաշ Ախիմով
* Գուլնարա Երալիևա

Մրցանակներ
----------

Ֆիլմը կիսել է 1977 թվականին Ռիգայում կայացած 10-րդ Համամիութենական փառատոնի մանկական ֆիլմերի առաջին մրցանակը «Սոնետների ծաղկեպսակ» ֆիլմի հետ։

Լրացուցիչ տեղեկություն
----------------------

Ֆիլմում հնչում է Սերգեյ Եսենինի «Նամակ կնոջը» բանաստեղծությունը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  КИНО: Энциклопедический словарь, главный редактор С.И. Юткевич, М. Советская энциклопедия, 1987, с.82-83

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Ալպամիսը գնում է դպրոց»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
**Ֆադիկա Կրամո-Լանսինե** (1948, Danané, Tonkpi, Montagnes District, Կոտ դ'Իվուար), կոտ դ'իվուարցի ռեժիսոր, ինչպես նաև գեղարվեստական ու վավերագրական ֆիլմերի սցենարիստ ու պրոդյուսեր։

Կենսագրություն
--------------

Կրամո-Լանսինեն ծնվել է 1948 թվականին Կոտ դ'Իվուարի արևմուտքում գտնվող Դանանե քաղաքում։ Աբիջանի համալսարանում ժամանակակից գրականություն ուսումնասիրելուց հետո սովորել է Փարիզի Լուիս Լյումիերի կինոդպրոցում։ 1975 թվականին անդամագրվել է «Rural Promotion» ծրագրի ազգային գրասենյակին ու ստանձնել զարգացման խնդիրների վերաբերյալ կրթական ֆիլմերի ու հեռուստանախագծերի ղեկավարությունը։

Կարիերա
-------

Առաջին աշխատանքը, որը կոչվում էր «Դատարանի վերջը», 14 րոպե տևողությամբ կարճամետրաժ ֆիլմ էր, որը նկարահանվել է 1974 թվականին։ 1975-1981 թվականների ընթացքում Կրամո-Լանսինեն եղել է մեկ տասնյակից ավելի կրթական ֆիլմերի ու հեռուստաշոուների ռեժիսորը։ 1978 թվականին հեռուստատեսության տեխնիկների թիմի հետ սկսել է նկարահանել իր առաջին գեղարվեստական ֆիլմը՝ «Ջելի․ այսօրվա հեքիաթը», որը 1981 թվականին ավարտելուց հետո արժանացել է Ուագադուգույի 7-րդ պանաֆրիկյան կինո և հեռուստափառատոնի գրան պրի մրցանակին։ 1993 թվականին նա «Ուարիկո․ ջեքփոթը» ֆիլմի ռեժիսորը, սցենարիստն ու պրոդյուսերն էր։ Ֆիլմը պատմում է մի աղքատ ճանապարհային ոստիկանի մասին, որը շահում է վիճակախաղում, բայց կորցնում է հաղթող տոմսը։

2013 - 2016 թվականներին Կրամո-Լանսինեն Կոտ դ'Իվուարի ազգային կինեմատոգրաֆիայի ղեկավարն էր, իսկ 2016 թվականից ի վեր՝ ֆրանկոֆոն մշակույթի նախարարության կինոյի բաժնի տեխնիկական խորհրդատուն։

2017 թվականին Ուագադուգույի կինոռեժիսորների պողոտայում կանգնեցվել է Կրամո-Լանսինեի արձանը՝ ի նշանավորումն նրա ֆիլմաստեղծ նվաճումների։

Ֆիլմագրություն
--------------

* 1974 : Դատարանի վերջը (ֆր.՝ La Fin de la Cour)
* 1980 : Ջելի․ այսօրվա հեքիաթը
* 1993 : Ուարիկո․ ջեքփոթը

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2 3 4
2. 1 2
3. ↑  Kramo Lanciné Fadika
4. ↑  Fadika Kramo Lanciné
5. ↑  Burkina : Le cinéaste ivoirien Lanciné Fadika immortalisé à Ouagadougou — 2017.
6. ↑  Le FESPACO 50 ans d’histoire...
7. ↑  25ème FESPACO: Ce que vous devez savoir — 2017.
8. 1 2 3 4  «Kramo Lanciné Fadika» (French). AfriBD. Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 2-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
9. 1 2 3  «Fadika Kramo Lanciné» (French). Africiné.org. Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 2-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
10. ↑  «Wariko, The Jackpot / Wariko, Le Gros Lot». *African Film Festival (AFF) NY*. Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 2-ին.
11. ↑  «Burkina : Le cinéaste ivoirien Lanciné Fadika immortalisé à Ouagadougou». *Akody* (French). 2017 թ․ փետրվարի 26. Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ նոյեմբերի 16-ին. Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 2-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
**Սիզրանի գավառագիտական թանգարան** (ռուս.՝ Сызранский краеведческий музей), թանգարան Սամարայի մարզի Սիզրան քաղաքում։

Պատմություն
-----------

Սիզրանի գավառագիտական թանգարանի ստեղծումը մեծապես պայմանավորված է վարչաշրջանի վիճակագրական բյուրոյի նախագահ, սիրողական գավառագետ Նիկոլայ Վիկտորովիչ Գուրևի նախաձեռնությամբ։ Թանգարանի ստեղծման համար հիմք է հանդիսացել գյուղատնտեսական թանգարանը։ Ըստ էության, թանգարանի պատմությունը սկսվել է 1923 թվականի դեկտեմբերի 31-ին Սիզրանի քաղաքային սովետի գյուղատնտեսական և արդյունաբերական ցուցահանդեսով։ 1920-ական թվականներին կուտակվել են թանգարանային ֆոնդեր։ 1925 թվականին նմուշներ են ստացվել նախկին ազնվականների դաստակերտերից՝ իշխան Գագարինի (գյուղ Զաբորովկա), կոմս Օրլովներ-Դավիդովների Ուսոլսկի վոտչինաները (գյուղ Գուբինո Սիզրան), ինչպես նաև Յուրայի ժամանակաշրջանի հավաքածու։ Նույն տարում թանգարանին տրամադրվել է քարե շենք, որտեղ 1925 թվականի դեկտեմբերի 28-ին այցելուների համար բացվել է առաջին ցուցահանդեսը։

1927 թվականին թանգարանի հավաքածուն համալրվել է նկարիչներ Իվան Շիշկինի, Ալեքսեյ Սավրասովի, Հովհաննես Այվազովսկու նկարներով, որոնց հիման վրա ստեղծվել է թանգարանի գեղարվեստի բաժինը։

Թանգարանը շարունակել է գործել Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին։ 1949 թվականին Տեղական երկրամասի թանգարանը վերանվանվել է Սիզրանի գավառագիտական թանգարանի։

1960-1990-ական թվականներին Սիզրանի թանգարանը շարունակել է ընդլայնել ցուցահանդեսային տարածք, բացվել են թանգարանի մասնաճյուղեր` քաղաքային ցուցահանդեսային սրահ (Չերնուխինի առանձնատուն) և Սիզրան Կրեմլի Սպասկայա աշտարակը։

Թանգարանն այսօր
---------------

Թանգարանի հիմնական ցուցադրությունը բաժանված է բնագիտա-պատմական և պատմա-ազգագրական հատվածների, որոնց ընդհանուր ֆոնդը կազմում է ավելի քան 50 հազար միավոր։

Գավառագիտական թանգարանն իրականացնում է կրթական գործունեություն. կազմակերպվում են դասախոսություններ տեղական պատմության, գրականության վերաբերյալ, գիտական և գործնական գիտաժողովներ, թեմատիկ նիստեր և օրացուցային տոներ։

Թանգարանն ունի գրադարան, որն ունի Սիզրանի պատմությանն առնչվող մեծ ժողովածու, մեծ արխիվ, վավերագրական և պատմական նյութեր։ Թանգարանի աշխատակիցներն իրականացնում են նաև գիտական հետազոտություններ։

Սիզրանի գավառագիտական թանգարանը սերտորեն համագործակցում է Սիզրանի մշակութային և կրթական այլ հաստատությունների հետ, Սամարայի մարզի և Ռուսաստանի այլ քաղաքների հետ։

Ծանոթագրություններ
------------------
**Սարգիս Մուրադյան պատկերասրահ**, ՀՀ ժողովրդական նկարիչ Սարգիս Մուրադյանի ժառանգությունը ներկայացնող պատկերասրահ Երևանում։

Պատմություն
-----------

Սարգիս Մուրադյան պատկերասրահը հիմնվել է 2014 թվականին Մուրադյան ընտանիքի կողմից (ամուսիններ Զարուհի Մուրադյանի (նկարչի դուստրը) և Հակոբ Ճաղարյանի ջանքերով)։ Պատկերասրահի նպատակն է ներկայացնել Հայաստանի ժողովրդական նկարիչ Սարգիս Մուրադյանի ժառանգությունը, զարգացնել Հայաստանում ժամանակակից արվեստը՝ կազմակերպելով մշակութային և կրթական միջոցառումներ։

Պատկերասրահը բացվել է «Կինը Մուրադյանի արվեստում» ցուցահանդեսով՝ նվիրված նկարչի տիկնոջ՝ Լյուդմիլա Քեչեկի հիշատակին։

Սարգիս Մուրադյանն առաջին հայ արվեստագետներից է, որ սովետական տարիներին անդրադարձել է ազգային թեմային՝ «Կոմիտաս. վերջին գիշերը» (1956) կտավում (Հայաստանի ազգային պատկերասրահի մշտական ցուցադրության մաս է կազմում)։ Նա գործուն մասնակցություն է ունեցել 1965 և 1988 թվականների հայոց ցեղասպանության ճանաչմանն ու Արցախյան հիմնախնդրի արդար լուծմանն ուղղված պայքարին։

Սարգիս Մուրադյանի աշխատանքները պահվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Հայաստանի պատմության թանգարանում, Մոսկվայի Տրետյակովյան պատկերասրահում, Արևելքի ժողովուրդների արվեստների թանգարանում, Քյոլնի ժամանակակցի արվեստի Լյուդվիգ թանգարանում և մասնավոր հավաքածուներում։

Պատկերասրահ
-----------

* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Սարգիս Մուրադյան» պատկերասրահի բացումը
2. ↑  «Կոմիտաս. Վերջին գիշեր (1956)», ՀԱՊ
3. ↑  "САРКИС МУРАДЯН" - НОВАЯ ГАЛЕРЕЯ В СЕРДЦЕ СТОЛИЦЫ
4. ↑  «Սարգիս Մուրադյան Պատկերասրահ». Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ նոյեմբերի 26-ին. Վերցված է 2020 թ․ դեկտեմբերի 1-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Բացվել է «Սարգիս Մուրադյան» պատկերասրահը, տեսանյութ
* Սարգիս Մուրադյան պատկերասրահի նորամուտը
**Սամոյլովիչի թանգարան** (ռուս.՝ Музей Самойловича), խորհրդային բևեռային հետախույզ, պրոֆեսոր (1928), աշխարհագրական գիտությունների դոկտոր (1934) Ռուդոլֆ Լազարևիչ Սամոյլովիչի հուշահամալիրը ՌԴ Ռոստովի մարզի Ազով քաղաքում։ Բացվել է 1981 թվականի սեպտեմբերի 11-12-ին։ Ներկայումս Ռուսաստանում միակ թանգարանն է, որը նվիրված է Արկտիկայի և Անտարկտիկայի հետազոտողին։

Թանգարանի հասցեն` ՌԴ, Ռոստովի մարզ, ք. Ազով, Լենինգրադյան փող. 46։

Պատմություն
-----------

Խորհրդային բևեռախույզ, պրոֆեսոր (1928), աշխարհագրական գիտությունների դոկտոր (1934) Ռուդոլֆ Լազարևիչ Սամոյլովիչի թանգարանը բացվել է 1981 թվականի սեպտեմբերի 11-12-ին։ Երկրում միակ թանգարանն է, որը նվիրված է Արկտիկայի և Անտարկտիկայի հետազոտողին։

Գիտնականի 130-ամյակի առթիվ թանգարանում բացվել է մուլտիմեդիա ցուցադրություն։

Սամոյլովիչի անունը նույն շարքում է այնպիսի բևեռախույզների հետ, ինչպիսիք են Ռուալ Ամունդսենը, Ռոբերտ Սքոթը, Ֆրիտյոֆ Նանսենը, Վլադիմիր Ռուսանովը և այլք։ Գիտնականը մեծ ավանդ ունի Արկտիկայի ուսումնասիրության գործում։ 1938 թվականին Սամոյլովիչը բռնադատվել է, 1939 թվականի մարտի 4-ին` գնդակահարվել։

Աշխարհագրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Լենինի և Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանակիր, ԽՍՀՄ աշխարհագրական ընկերության ղեկավար, «Աերո-Արկտիկա» միջազգային ընկերության նախագահ, ԱՄՆ-ի, Շվեդիայի, Ավստրիայի աշխարհագրական ընկերությունների պատվավոր անդամ Ռ. Լ. Սամոյլովիչը ծնվել և մեծացել է Ազով քաղաքում։ Գիտնականը կազմակերպել է դեպի Արկտիկա մոտ 20 գիտահետազոտական արշավներ։

Ներկայումս թանգարանը զբաղեցնում է գիտականի հորը պատկանած մեկհարկանի աղյուսե տան մի մասը։ Այդ տանն ապրել է նրա ընտանիքը։ Այստեղ երիտասարդ Ռուդոլֆ Լազարևիչն ավարտել է քառամյա արական պրոգիմնազիան, ավելի ուշ սովորել է Մարիուպոլի Ալեքսանդրյան վարժարանում, որն ավարտելուց հետո սովորել է Գերմանիայի Ֆրայբուրգ քաղաքի լեռնային ակադեմիայում։

Թանգարանում ցուցադրվում է պրոգիմնազիայի աշակերտի սենյակը։ Այնտեղ վերստեղծվել է XIX դարի վերջի - XX դարի սկզբի մթնոլորտ։ Պատերին կախված են իրական լուսանկարներ, շարված են գիտնականի անձնական իրերը։ Իրական են նաև գրասեղանն ու աթոռը, գրելու պարագաները, գիմնազիայում սովորած տարիների ժամանակի գրքերը։ Գիտնականի աշխատանքի արդյունքներն արտացոլված են գեղարվեստական կոմպոզիցիաներում, գրքերում, լուսանկարներում։ Թանգարանի դահլիճում տեղադրված է Սամոյլովիչի կիսանդրին, որի հեղինակն է քանդակագործ Ի. Շիցբուրգը։

Լուսանկարների թվում են. վեցամյա Սամոյլովիչը, Ազովի ծովափը, արական պրոգիմնազիան, Մարիուպոլի փողոցները, Մարիուպոլի վարժարանը, որտեղ սովորել է Ռուդոլֆը, «Ռուդոլֆ Լազարևիչ Սամոյլովիչ» գիտահետազոտական նավը։

Գրականություն
-------------

* Каневский З. М. Рудольф Самойлович: превратности судьбы // Наука в СССР. — 1990. — № 2 (март-апрель).
* Самойлович Р. Л. Путь к полюсу. — Л.: Изд-во Всесоюзного Арктического института, 1933.

Հղումներ
--------

* Мемориальный комплекс Р. Л. Самойловича
* Боранова Г. Н. Мемориальный музей Р. Л. Самойловича.

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  «Музей Р. Л. Самойловича». Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ փետրվարի 13-ին. Վերցված է 2017 թ․ մարտի 16-ին.
**Կանանց իրավունքների հունական լիգա** (հուն․՝ Σύνδεσμος για τα Δικαιώματα της Γυναίκας) հունական ֆեմինիստական կազմակերպություն, որը հիմնադրվել է 1920 թվականին Աթենքում ՝ խթանելու կանանց քաղաքական իրավունքները, ներառյալ ընտրական իրավունքը։ Կանանց միջազգային դաշինքին կից կազմակերպությունը շարունակում է գործել մինչ այսօր։

Նախապատմություն
---------------

Կանանց աջակցության մի շարք նախաձեռնություններ են ձեռնարկվել 1828 թվականին Հունաստանի անկախացումից ի վեր՝ հատկապես կրթության ոլորտում։ 1872 թվականին Կալիոպի Քեհաջիան (1839-1905) հիմնել է Կանանց կրթության խթանման միությունը: Պարրեն Կալլիրոին (1861-1940) հիմնադրել է Կանանց ազատագրման միությունը 1894 թվականին և Հույն կանանց միությունը 1896 թվականին, թեև երկուսն էլ խուսափել են կանանց ընտրական իրավունքի վիճահարույց գործին ուղղված կոչերից։ 1911 թվականին հիմնադրվել է Հույն կանանց ազգային խորհուրդը, կանանց և երեխաների մոտ հիսուն բարեգործական ասոցիացիաների հովանավոր կազմակերպություն: Միայն 1920 թվականին Ավրա Թեոդորոպուլուն հիմնել է Կանանց իրավունքների Հունաստանի լիգան՝ մասնավորապես պահանջելով առաջընթաց քաղաքական իրավունքների և ընտրական իրավունքի հարցում։

Պատմություն
-----------

Լիգան հատկապես ակտիվ է եղել 1920-ականներին, 1930-ականներին և 1950-ականներին՝ հաջողությամբ վերացնելով խտրական օրենքները և առաջընթաց գրանցելով ընտանեկան իրավունքում:

«*Կանանց պայքար»* ֆեմինիստական ամսագիրը հրատարակվում է կազմակերպության կողմից 1923 թվականից, այն տարվանից, երբ այն անդամակցել է Կանանց միջազգային դաշինքին։

1982 թվականին հիմնադրել է Կանանց հիմնախնդիրների փաստաթղթավորման և ուսումնասիրության կենտրոնը։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Լիգայի կայքը (հունարեն)

1. ↑  Bacchetta, Paola; Power, Margaret (2002). *Right-wing Women: From Conservatives to Extremists Around the World*. Psychology Press. էջեր 116–. ISBN 978-0-415-92778-9.
2. ↑  «Greek League for Women's Rights». EIGE. Վերցված է 23 May 2017-ին.
3. ↑  Bacchetta, Paola; Power, Margaret (2002). *Right-wing Women: From Conservatives to Extremists Around the World*. Psychology Press. էջեր 116–. ISBN 978-0-415-92778-9.
4. ↑  Rappaport, Helen (2001). *Encyclopedia of Women Social Reformers*. ABC-CLIO. էջեր 529–. ISBN 978-1-57607-101-4.
5. ↑  «Greek League for Women's Rights». EIGE. Վերցված է 23 May 2017-ին.
**Սալոնիկի հրեական թանգարան** (հուն․՝ Εβραϊκό Μουσείο Θεσσαλονίκης), քաղաքային թանգարան Հունաստանի Սալոնիկ քաղաքում։

Բացվել է 2001 թվականին և ներկայացնում է Հունաստանի հրեա համայնքի պատմությունն ու մշակութային ավանդույթները։

Պատմություն
-----------

Սալոնիկ հրեական թանգարանի զբաղեցրած շենքն իրենից ներկայացնում է նեոդասական ոճով կառուցված հասարակ շինություն։ Այն կառուցվել է 1904 թվականին և գտնվում է Սալոնիկի Վենիզելոսի և Սուրբ Մինոսի փողոցի վրա՝ Սալոնիկի առևտրային կենտրոնի սրտում։

1917 թվականին այս շենքն ավերվել է հրդեհի հետևանքով։ Այս շենքի հետ մեկտեղ հրդեհվել են նաև Ատտիկայի բանկի և հրեական ֆրանսալեզու *«L` Independant»* թերթի տպագրատունը։

Շենքի վերակառուցումից հետո 2001 թվականի մայիսի 13-ին տեղի է ունեցել Սալոնիկի հրեական թանգարանի բացումը։ Թանգարանի բացման գործում մեծ ներդրում է ունեցել Սալոնիկի հրեական համայնքը։ Բացման արարողությանը ներկա են գտնվել Սալոնիկի քաղաքապետը և Հունաստանի մշակույթի նախարար Եվանգելոս Վենիզելոսը։

Ցուցադրություն
--------------

Թանգարանում ներկայացված է հրեա ժողովրդի պատմությանն ու մշակույթին վերաբերվող ցուցադրություն։ Այստեղ կան կրթնական և ծիսական բնույթի ցուցանմուշներ և պատմական փաստաթղթեր՝ թերթեր, լուսանկարներ, տպագրություններ և այլն։

Թանգարանում գործում է նաև մասնագիտացված գրադարան, արխիվներ և ցուցադրության սրահ, որտեղ ներկայացվում են տեսանյութեր Հոլոքոստի վերաբերյալ։ Բացի այդ, Սալոնիկի հրեական թանգարանում ներկայացված են մոնումենտալ շինություններին նվիրված մի շարք արխիվային փաստաթղթեր։

Տես նաև
-------

* Հրեական թանգարան և հանդուրժողականության կենտրոն

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  «Թեսալոնիկի, 1997՝ Սալոնիկի հրեական թանգարան - Սալոնիկի թանգարաններ». *www.hri.org*. Վերցված է 2017 թ․ հունվարի 26-ին.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000122343360 · LCCN: n2004050584 · VIAF: 167883130 · WorldCat VIAF: 167883130 |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Գաբրիելյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Սամվել Գուրգենի Գաբրիելյան** (ապրիլի 3, 1951(1951-04-03), Լեռնային Ղարաբաղ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 22, 2015(2015-07-22), Ստեփանակերտ), հայ նկարիչ։ Արցախի Հանրապետության վաստակավոր նկարիչ (2011)։ ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ (1983)։

Կենսագրություն
--------------

Սամվել Գաբրիելյանը ծնվել է 1951 թվականին Արցախի Հանրապետության Ասկերանի շրջանի Սզնեք գյուղում։ 1969-1973 թվականներին սովորել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանի, 1973-1979 թվականներին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի գեղանկարի բաժնում։ Մասնակցել է բազմաթիվ հանրապետական և համամիութենական ցուցահանդեսների։ Ստեղծել է կոմպոզիցիաներ, խորհրդանշական ֆիգուրներ։ 1993 թվականից բազմաթիվ խմբային և անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել ԱՄՆ-ում, Անգլիայում, Իտալիայում, Գերմանիայում, Հունաստանում, Կիպրոսում, Ֆինլանդիայում, Եգիպտոսում, Լիբանանում, Արաբական Միացյալ Էմիրություններում, Բրազիլիայում և այլ երկրներում։ 2007 թվականից եղել է Արցախի Հանրապետությանում գործող «ԳԱՄ-արտ» Արցախի նկարիչների միջազգային միության հիմնադիրներից ու նախագահը։ Դասավանդել է Շուշիի Գյուրջյանի անվան կիրառական արվեստի ինստիտուտում և Աստղաշենի արվեստի դպրոցում։ Գաբրիելյանի տեղծագործությունները գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Հայաստանի մշակույթի նախարարության, Հայաստանի նկարիչների միության ֆոնդերում, արտասահմանյան մասնավոր հավաքածուներում։ 2013 թվականին Շուշիում բացված Կերպարվեստի պետական թանգարանի նվիրատուներից է։

Պարգևներ
--------

* Արցախի Հանրապետության Եղիշեի անվան մրցանակ, 1994
* Արցախի Հանրապետության վաստակավոր նկարիչ, 2011

Հիշատակ
-------

2016 թվականին Ստեփանակերտի մշակույթի և երիտասարդության պալատում տեղի է ունեցել Սամվել Գաբրիելյանի հիշատակին նվիրված ցուցահանդես։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  «ՍԱՄՎԵԼ ԳՈՒՐԳԵՆԻ ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ - Azat Artsakh». *www.artsakhtert.com*. Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ դեկտեմբերի 3-ին. Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 3-ին.
3. ↑  Թանգարանի ստեղծմամբ կհավերժացնենք նկարչի հիշատակը(չաշխատող հղում)
4. ↑  «Ստեփանակերտում կայացել է Սամվել Գաբրիելյանի հիշատակին նվիրված ցուցահանդես | Artsakhpress.am | Արցախի անկախ լրատվական գործակալություն». *artsakhpress.am*. Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 3-ին.
**«Անա Արաբիա»** (անգլ.՝ Ana Arabia), 2013 թվականին ռեժիսոր Ամոս Գիտայի նկարահանած ֆիլմը։

2014 թվականին ֆիլմը ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Հետահայաց ցուցադրություններ» ծրագրում։

Սյուժե
------

«Անա Արաբիա» 85-րոպեանոց մեկ պլանով նկարահանված ֆիլմը պատմում է վտարանդիների համայնքի կյանքից մեկ դրվագի մասին։ Հրեաներ, արաբներ, ովքեր մի մոռացված անկլավում ապրում են կողք կողքի Իսրայելի Յաֆֆա և Բաթ Յամ քաղաքների «սահմանին»։ Մի օր երիտասարդ լրագրողուհի Յաելն այցելում է նրանց։ Այս խարխուլ հյուղակներում՝ շրջապատված հասարակական շենքերով և կիտրոնի ծառերով լի այգիներում նա բացահայտում է կերպարներ, որոնք տարածաշրջանի ստանդարտներից դուրս են։ Յաելն այնպիսի զգացողություն ունի՝ կարծես հայտնաբերել է մարկանց ոսկեհանք։ Նա մոռանում է իր աշխատանքի մասին։ Յուսուֆի և Միրիամի, Սառայի և Ուալիդի, նրանց հարևանների, բարեկամների դեմքերն ու խոսքերը պատմում են կյանքի, երազանքների և հույսերի, սիրային պատմությունների, իղձերի և հիասթափությունների մասին։ Այս մարդկանց կապը ժամանակի հետ այլ է, քան շրջակա քաղաքաբնակներինը։ Այս կիսանորոգ ու խարխուլ վայրում համակեցության հնարավորություն կա։ Համընդհանուր փոխաբերություն է։

Դերեր
-----

* Յուվալ Շարֆ
* Յուսուֆ Աբու Վարդա
* Սառա Ադլեր
* Ասի Լևի
* Ուրի Գավրիել

Մրցանակներ
----------

* «Կանաչ կաթիլ» մրցանակ, SIGNIS-ի մրցանակ՝ պատվավոր հիշատակում, Վենետիկի միջազգային կինոփառատոն, Իտալիա, 2013

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2 3  Freebase տվյալների վերբեռնում — Google.
3. 1 2 3 4 5
4. ↑  «Ամոս Գիտայ». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 4-ին. Վերցված է 2015 թ․ նոյեմբերի 3-ին.
5. ↑  ««Անա Արաբիա» ֆիլմը «Ոսկե Ծիրան»ի «Հետահայաց ցուցադրություններ» ծրագրում». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 4-ին. Վերցված է 2015 թ․ նոյեմբերի 3-ին.
6. ↑  «Ana Arabia». Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ հոկտեմբերի 7-ին. Վերցված է 2015 թ․ նոյեմբերի 3-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ֆիլմը imdb.com կայքում
* Best of Venice: Amos Gitai's Ana Arabia

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database |

 |
**Դանիել Ավրամովսկին** (ռուս.՝ Даниел Аврамовски, փետրվարի 20, 1995(1995-02-20), Սկոպիե, Հյուսիսային Մակեդոնիա), մակեդոնացի ֆուտբոլիստ, «Կայսերիսպոր» ակումբի և Հյուսիսային Մակեդոնիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան։

Ակումբային կարիերա
------------------

Դանիելը «Ռաբոտնիչկիի» կազմում նորամուտը նշել է 2011 թվականին 28-ին՝ «Սիլեքսի» հետ խաղում»։ 2011-2012 թվակաների մրցաշրջանում Ավրամովսկին մասնակցել է առաջնության 7 հանդիպման։ 2011 թվականի հուլիսի 21-ին կիսապաշտպանը եվրագավաթներում անցկացրել է իր առաջին հանդիպումը՝ փոխարինման դուրս գալով 2011-2012 թվականների ՈՒԵՖԱ-ի Եվրոպայի լիգայի Սան Մարինոյի «Յուվենես Դողանա» ակումբի դեմ խաղում։ 2012 թվականի փետրվարին Դանիելը հրավիրվել էր տասնօրյա փորձաշրջան անգլիական «Լիվերպուլ»–ում։

2012 թվականին ամռանը ֆուտբոլիստը մեկ տարով վարձակալությամբ է տրվել «Մակեդոնիա» թիմին։ Չնայած նրան, որ նրա թիմը մրցաշրջանի արդյունքներով զբաղեցրել է 10-րդ տեղը և դուրս է մնացել Մակեդոնիայի բարձրագույն ֆուտբոլային դիվիզիոնից, Դանիելը բավականին հաջող է հանդես եկել, անցկացրել է 29 հանդիպում և իր վրա է գրավել ավելի մեծ ակումբների ուշադրությունը։

2014 թվականի հուլիսին մակեդոնացին երեք տարվա պայմանագիր է կնքել «Ցրվենա Զվեզդայի» հետ։ 2014 թվականի օգոստոսի 30-ին Ավրամովսկին նորամուտը նշել է նոր ակումբում։ «Սուբոտիցայի Սպարտակ Զլատիբոր Վոդա Սպարտակի» հետ խաղում փոխարինման դուրս գալով՝ Դանիելն արդեն 10 րոպե անց աչքի է ընկել խաղում հաղթական դարձած գոլով։

2015 թվականի ամռանը Ավրամովսկին մեկ տարի ժամկետով վարձակալության է տրվել Բելգրադի ՕՖԿ ակումբին։

Կորոնավիրուսի պանդեմիայի պատճառով ընդհատված 2019-2020 մրցաշրջանում Դանիելը հանդես է եկել «Վարդարում» և 11 գոլով դարձել Մակեդոնիայի առաջնության լավագույն ռմբարկու։

Կարիերա հավաքականում
--------------------

Ավրամովսկին հանդես է եկել Մակեդոնիայի Հանրապետության պատանեկան և երիտասարդական հավաքականների կազմում։ 2014 թվականի հունիսի 18-ին Դանիելը նորամուտն է նշել Մակեդոնիայի ազգային հավաքականի կազմում՝ Չինաստանի ազգային հավաքականի հետ ընկերական խաղում։ 2014 թվականին խաղացել է երկու հանդիպում, որից հետո հինգ տարի հանդես չի եկել հավաքականում։ Կազմ է վերադարձել 2005-2017 թվականներին։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. ↑  «Силекс» — «Работнички» 2:0
3. ↑  «Работнички» — «Ювенес/Догана» 3:0
4. ↑  Уместо Звезде — Ливерпул
5. ↑  Bosančić i Avramovski potpisali za Zvezdu!
6. ↑  «Црвена Звезда» — «Спартак» Суботица 1:0
7. ↑  «Zvezdina «desetka» u OFK Beogradu» (սերբերեն) — mondo.rs. Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ օգոստոսի 24-ին.
8. ↑  Китай — Македония 2:0

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | eu-football.info (խաղացող) · FootballDatabase.eu · National Football Teams.com · Soccerbase (խաղացող) · Soccerway · playmarkerstats.com (խաղացող) · Transfermarkt (խաղացող) · ՈւԵՖԱ · ՖԻՖԱ |

 |
**Նատալիա Գեննադիևնա Բեռլովա** (ռուս.՝ Наталия Геннадиевна Берлова, ծննդյան անունը՝ Տրինկո, նոյեմբերի 6, 1968(1968-11-06), Օրենբուրգ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), մաթեմատիկոս, Քեմբրիջի համալսարանի և Սկոլկովոյի գիտության և տեխնոլոգիայի ինստիտուտի պրոֆեսոր (2013-2016)։

Կենսագրություն
--------------

Նատալյա Բեռլովան 1991 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի հաշվարկային մաթեմատիկայի և կիբեռնետիկայի ֆակուլտետը և ընդունվել է նույն բուհի ասպիրանտուրան։ 1992 թվականին ընդունվել է Ֆլորիդա նահանգի համալսարանի ասպիրանտուրա, որտեղ 1997 թվականին պաշտպանել է դիսերտացիան։ 1997-2002 թվականներին աշխատել է Լոս Անջելեսի կալիֆոռնյան համալսարանում, 2002 թվականից` Քեմբրիջի համալսարանի դասախոս, ավագ դասախոս։

2013 թվականին դարձել է Քեմբրիջի համալսարանի մաթեմատիկայի պրոֆեսոր՝ Քեմբրիջի մաթեմատիկայի առաջին կին պրոֆեսորը, կիրառական մաթեմատիկայի և տեսական ֆիզիկայի բաժնի երկրորդ կին պրոֆեսորը, 2013 թվականից՝ նաև Սկոլկովոյի գիտության և տեխնոլոգիաների ինստիտուտի պրոֆեսոր։ 2013-2014 թվականներին եղել է դեկան, 2015 թվականից՝ ֆոտոնիկայի և քվանտային նյութերի ծրագրի տնօրեն։ Մշակել է գերհոսունության, քվանտային մրրկայնության, քվանտային համակարգերում համահունչ գործընթացների, Բոզե-Այնշտայնի կոնդենսատի մաթեմատիկական մոդելները, որոնց օգտագործումը, բացի ընդհանուր տեսական հետաքրքրությունից, ունի նաև կիրառական լայն հեռանկարներ։

Նշումներ
--------

1. ↑  Космолог Anne-Christine Davis стала профессором теоретической физики в том же отделении в Кембридже в 2002 году.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  College news
2. ↑  Professor Natalia Berloff: 2013—1016 on leave.
3. ↑  Faculty of Mathematics Արխիվացված 2015-09-28 Wayback Machine: In 2013—2016 Natalia is on leave of absence from Cambridge serving as Dean of Faculty and the director of Cambridge-Skoltech Center on Quantum Fluids in the newly founded Skoltech Institute of Science and Technology

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · LinkedIn |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Google Scholar · Mathematics Genealogy Project · Zentralblatt MATH database · ORCID · Scopus |

 |
**Կինն Իվիսայից** (իսպ.՝ Dama de Ibiza), Իվիսա կղզուց հայտնաբերված կնոջ կավե ֆիգուր։

Նկարագրություն
--------------

Կինը Իվիսայից կավե ֆիգուրն ունի 45.5 սմ բարձրություն, թվագրվում է մ. թ. ա. 3-րդ դար։ Ցուցադրվում է Մադրիդի ազգային հնագիտական թանգարանում։

Ֆիգուրը հայտնաբերվել է Միջերկրական ծովի Իվիսա կղզու մոտ գտնվող Puig des Molins մեռելաքաղաքում։ Պատրաստվել է կաղապարով, հետևի կողմում կա խոռոչ, որը հավանաբար օգտագործվել է այն կախելու համար։

Ֆիգուրը հավանաբար մարմնավորում է Կարթագենի Տանիթ աստվածուհուն՝ շքեզ հագուստով և զարդերով։

### Չափերը

Քանդակն ունի 45.5 սմ բարձրություն, 16.5 սմ լայնություն և 8.6 սմ խորություն։

Տես նաև
-------

* Լեդի Գալերա
* Կինը Բասայից

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  «Dama de Ibiza (Lady of Ibiza)». Արխիվացված է օրիգինալից 2018-03-29-ին. Վերցված է 2015-12-18-ին.
2. ↑  National Archeological Museum

Արտաքին հղումներ
----------------

* La Dama de Ibiza reina en Madrid


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Կինն Իվիսայից***էջը Վիքիպահեստում |
Знак СтрельцаЗнак Стрельца
Աղեղնավորը «Ֆաստոլֆի ժամերի գրքից», այժմ Օքսֆորդի համալսարանի Բոդլեյան գրադարանում, անհայտ հեղինակ, 1440-1450 թվականներ
**Աղեղնավոր** (լատին․՝ Sagittarius) — կենդանակերպի իններորդ նշան, ընկած խավարածրի 240°-ից 270°-ը, ըստ գարնանային գիշերահավասարի՝ փոփոխական նշան, որի տարերքն է կրակը։ Արևը Աղեղնավորի նշանում է գտնվում դեկտեմբերի 18-ից հունվարի 17-ը, իսկ արևմտյան աստղագիտության մեջ՝ նոյեմբերի 22-ից դեկտեմբերի 20-ը։

Պատկերված է որպես կենտավրոս, որը պատրաստ է նետ արձակել, արտահայտում է կենդանու մարմնի և մարդու հոգու ներդաշնակությունը։ Աղեղնավորին բնորոշ է ակտիվությունն և վճռականությունը։

Ինչպես կրակի տարերքի պատկանող կենդանակերպի բոլոր նշանները, Աղեղնավորն էլ արական, դրական (ժամացույցի սլաքի ուղղությամբ շարժում) և Արեգակի ակտիվ տուն է։ Նրա որակները չորս տարրականներից են։ Աղեղնավորը համարվում է «տաք» ու «չոր» նշան, իսկ նրա գույնը մանուշակագույնն է։ Նշանի հետ կապված առասպելները վերաբերում են Էնկիդուին (Գիլգամեշի էպոսից), կենտավրոս Քիրոնին և Օրիոնին։ Մարդու մարմնի սխեմատիկ բաժանման 12 մասի մեջ այն վերահսկում է կոնքերն ու շնչառական ուղիները։

Արևմտյան աստղագուշակություն
---------------------------

Արևմտյան աստղագիտության մեջ համարվում է, որ արևը Աղեղնավորի նշանում է գտնվում մոտավորապես նոյեմբերի 23-ից դեկտեմբերի 22-ը։ Չպետք է շփոթել Աղեղնավորի համաստեղության հետ, որում արևը գտնվում է դեկտեմբերի 18-ից հունվարի 17-ը։

Աղեղնավորի նշանը «ղեկավարում» է Յուպիտերը։

Գրաֆիկական խորհրդանիշ
---------------------

Սկզբում Աղեղնավորի նշանը պատկերված է եղել կենտավրոսի տեսքով՝ անձնավորելով կիսակենդանի կիսամարդուն։ Հետագայում արիական մշակույթը փոխել է խորհրդանիշը՝ դարձնելով այն սպիտակ ձի հեծած նետաձիգ։ Ներկայումս աստղագիտական ​​խորհրդանիշ են դարձել նետը և աղեղի մի մասը։

* Ռուսական մետաղադրամ «Աղեղնավոր»Ռուսական մետաղադրամ «Աղեղնավոր»
* Ռուսական մետաղադրամ «Աղեղնավոր»Ռուսական մետաղադրամ «Աղեղնավոր»
* Հայկական արծաթե մետաղադրամ «Աղեղնավոր»Հայկական արծաթե մետաղադրամ «Աղեղնավոր»
* Հայկական ոսկե մետաղադրամ «Աղեղնավոր»Հայկական ոսկե մետաղադրամ «Աղեղնավոր»

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2 3  Ларусс, 2011, էջ 658
2. ↑  The Constellations of the Zodiac
3. ↑  *Аль-Бируни* Наука о звездах. — начало XI века.

Գրականության ցանկ
-----------------

* «Стрелец, знак зодиака». *Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)*. Սանկտ Պետերբուրգ. 1890–1907.`{{cite book}}`: CS1 սպաս․ location missing publisher (link)
* Знаки астрономические // Советский энциклопедический словарь / Научно-редакционный совет: А. М. Прохоров (пред.). — М.: Советская энциклопедия, 1981. — С. 470. — 1600 с.
* Zodiac // Малый Ларусс символов = Petit Larousse des symboles / Nanon Gardin, Robert Olorenshaw. — Larousse, 2011. — С. 655—659. — 680 с. — ISBN 978-2035969248
**«Ո՞վ է հորինել անիվը»** (ռուս.՝ «Кто придумал колесо?»), խորհրդային երիտասարդական գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վլադիմիր Շրեդելը 1966 թվականին «Լենֆիլմ» ստուդիայում Վլադիմիր Կրակովսկու «Վերադարձ դեպի հորիզոն» (ռուս.՝ «Возвращение к горизонту») վիպակի հիման վրա։

Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1967 թվականի ապրիլի 24-ին։

Սուժե
-----

Լիրիկական ֆիլմ է առաջին սիրո և ինքնուրույն կյանքի առաջին փորձերի մասին։

Դպրոցն ավարտելուց հետո Սևա Լոսևը աշխատանքի է ընդունվում քիմկոմբինատում։ Ֆիլմի հերոսը բանվոր տղա է, հետաքրքրասեր և խոհուն, երբեմն դյուրահավատ է մարդկանց նկատմամբ, երբեմն էլ ավելորդ կասկածամիտ է ու դյուրագրգիռ («Երևի վատ բնավորություն ունեմ», — խոստովանում է նա ֆիլմի վերջին կադրում՝ դիմելով հանդիսատեսին)։ Սիրո, բարեկամության, աշխատանքի հարցում ամեն ինչ հարթ չէ, ամեն ինչ միանգամից չի ստացվում, բայց նա համառորեն փնտրում է իր տեղը կյանքում, իր իսկական կոչումը։ Երիտասարդի բնավորության կայացման միջոցով նա հասնում է մարդկանց առջև իր գործերի համար բարձր պատասխանատվության գիտակցման։

Դերերում
--------

* Գեորգի Կորոլչուկ – *Սևա Լոսև (լուսագրերում՝ Յուրի Կորոլչուկ)*
* Գալինա Նիկուլինա – *Սաշա*
* Պոլինա Կումանչենկո – *մորաքույր*
* Նատալյա Սելեզնյովա
* Գեորգի Վիցին – *քեռի Կոլյա*
* Միխայիլ Գլուզսկի – *գործկոմի վարիչ*
* Վիկտոր Կոստեցկի – *Ալեքսեյ Եգորով*
* Նիկոլայ Վոլկով (ավագ) – *ակադեմիկոս Շչեգլով*
* Նատալյա Գուրզո – *Իննա*
* Բորիս Ռիժուխին – *գլխավոր ինժեներ*
* Սերգեյ Դրեյդեն – *Վիկտոր*
* Բալիս Դվարիոնաս – *դաշնակահար*
* Թամարա Վալասիադի – *էպիզոդ*

Ֆիլմում հնչում է կոմպոզիտոր Իսահակ Շվարցի «Облако напрокат» երգը (տեքստը՝ Գենադի Շպալիկովի) և «Каникулы любви» («У моря, у синего моря») երգը ճապոնական դուետի կատարմամբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Владимир Краковский // КиноПоиск

Գրականություն
-------------

* *Демин В.* Триптих об «элементарных понятиях» // *Искусство кино*. — 1966. — № 11. — С. 39-46.

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Ո՞վ է հորինել անիվը»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
* «Советский экран» 1967 года
* *Илья Вениаминович Вайсфельд* Завтра и сегодня: о некоторых тенденциях современного фильма и о том, чему нас учит опыт многонационального советского киноискусства. — Искусство, 1968. — С. 111.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
**Ալեքսանդր Եսենին-Վոլպին** (ռուս.՝ Алекса́ндр Серге́евич Есе́нин-Во́льпин, անգլ.՝ Alexander Esenin-Volpin մայիսի 12, 1924(1924-05-12), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 16, 2016(2016-03-16), Բոստոն, ԱՄՆ), ռուս և ամերիկյան մաթեմատիկոս, փիլիսոփա, բանաստեղծ։ ԽՍՀՄ-ում այլախոհական և իրավապաշտպանական շարժման առաջնորդներից մեկը, 1965 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Մոսկվայում տեղի ունեցած «Հրապարակայնության հանրահավաքի» կազմակերպիչը։

Ռուս մեծ բանաստեղծ Սերգեյ Եսենինի և բանաստեղծ, թարգմանիչ Նադեժդա Վոլպինի որդին է։ 1970-1972 թթ. եղել է ԽՍՀՄ-ում Մարդու իրավունքների կոմիտեի փորձագետ։ Խորհրդային քաղբանտարկյալ է. եղել է բանտերում, աքսորում և հոգեբուժարաններում։ 1949 թվականին «հակախորհրդային պոեզիայի» համար նրան հարկադրաբար փակում են լենինգրադյան հատուկ հոգեբուժարանում, 1950 թվականի սեպտեմբերին նրան, որպես «սոցիալապես վտանգավոր տարրի», հինգ տարով աքսորում են Կարագանդայի մարզ։ Ստալինի մահից հետո, 1953 թվականին արժանանում է համաներման, սակայն 1959 թվականին նրան դարձյալ երկու տարով փակում են հատուկ հոգեբուժարանում։

1961 թվականին Նյու-Յորքում լույս տեսավ նրա «Գարնան տերև» ժողովածուն, որտեղ ներկայացված են նրա բանաստեղծությունները և «Ազատ փիլիսոփայական տրակտատը»։ 1968 թվականին, երբ նրան նորից փակում են հոգեբուժարանում, մի շարք հայտնի մաթեմատիկոսներ հանդես են գալիս բողոքի նամակով ընդդեմ նրա բռնի հոսպիտալացման։ 1972 թվականին, խորհրդային իշխանությունների համառ պահանջով, նա արտագաղթում է ԱՄՆ, որտեղ աշխատում է Բուֆալոյի, ապա Բոստոնի համալսարաններում։

Եսենին-Վոլպինը ԽՍՀՄ-ում այլախոհական շարժմանը նվիրված «Նրանք ընտրեցին ազատությունը» (2005) ֆիլմի հերոսներից մեկն է։

Ալեքսանդր Եսենին-Վոլպինը հայերեն
--------------------------------

* Անկյունում քնած ճանճերը; Գազանանոցում; Ես ձեռքս երբեք արոր չեմ վերցրել; Փոքր ժամանակ ես չէի խաղում երեխեքի հետ; Համաքաղաքացիներ, կովեր և ցուլեր; Թախծում էի օտար երկրում; Ագռավը; Աստղը; Զինվորն ընկած է ճամփին; Մահը։ Ռուս այլախոհական պոեզիա, Ստեփանակերտ, «Ոգի-Նաիրի», 2015, էջ 250-270։ Թարգմ.՝ Խորեն Գասպարյան։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  *Deutsche Nationalbibliothek* Record #1038248558 // Gemeinsame Normdatei (գերմ.) — 2012—2016.
2. 1 2
3. ↑  Ռուս այլախոհական պոեզիա, Ստեփանակերտ, «Ոգի-Նաիրի», 2015, էջ 248-249։

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Zentralblatt MATH database · Rodovid |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 31613 · GND: 1038248558 · ISNI: 0000000117769279 · LCCN: no00028701 · NKC: js20020805526 · NTA: 072723963 · NUKAT: n00094560 · РГБ: 000063609 · LIBRIS: 52132 · VIAF: 97108084 · WorldCat VIAF: 97108084 |

 |

 |
**Ամեն ինչ կարող եմ** (անգլ.՝ Absolutely Anything), 2015 թվականին նկարահանված բրիտանական գիտաֆանտաստիկ ֆիլմ։ Ֆիլմի ռեժիսորը Թերրի Ջոնսն է, իսկ սցենարի հեղինակը՝ Ջոնսը և Գևին Սքոթը։ Գլխավոր դերերում ներկայանում են Սիմոն Փեգը, Քեյթ Բեքինսեյլը, Սանջիվ Բասկարը, Ռոբ Ռիգլը, Էդի Իզարդը և Ջոհաննա Լումլին՝ հնչունավորված Մայքլ Փալինի, Թերրի Ջոնսի, Թերի Գիլիամի, Ջոն Կլիսի, Էրիկ Այդլի և Ռոբին Ուիլյամսի կողմից։ Սա վերջին ֆիլմն էր, որտեղ Ռոբին Ուիլյամսը ունեցավ դերակատարություն։

Սա առաջին ֆիլմն է, որտեղ ներկայանում են «Մոնթի Փիթոն» խմբի բոլոր կենդանի անդամները, 1983 թվականին նրանց «Մոնթի Փիթոնի կյանքի նշանակություն»-ից հետո։ Ֆիլմը նաև նշանավորվում է նրանով, որ քսան տարիների ընթացքում Ջոնսը առաջին անգամ հանդես է գալիս, որպես ֆիլմի ռեժիսոր։ Ֆիլմը թողարկվել է 2015 թվականի օգոստոսի 14-ին Լայնսգեթ Միացյալ Թագավորություններ-ի կողմից։

Սյուժե
------

Հիասթափված ուսուցիչ Նեյլ Քլարկը հանկարծ ձեռք է բերում և օգտագործում ունակություն՝ անելու այն ամենը, ինչ ցանկանում է։ Տիրելու մոլուցքով տառապող այլմոլորակայինները, որոնք դիտում էին նրան տիեզերքից, նրան մի փորձության են ենթարկում։ Երբ նա փորձում էր այս նոր գտած ուժերը օգտագործել և գլուխ հանել հետագայում առաջացող իրադարձություններից, նա կանչում է իր հավատարիմ շուն ընկերոջը և լավագույն ընկերոջը՝ Դենիսին, որպեսզի օգնեն նրան գլուխ հանել։

Երաժշտություն
-------------

Ավստրալիացի երգչուհի Քայլի Մինոգը ձայնագրեց և թողարկեց մի գովազդային սինգլ, որը կոչվում է «Ամեն ինչ և ընդհանրապես ամեն ինչ»՝ որպես սաունդթրեկ։ Երաժշտության մի տեսահոլովակ կա Մինոգի YouTube-ի պաշտոնական էջում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. 1 2 3
3. 1 2
4. 1 2
5. 1 2
6. 1 2
7. ↑
8. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15  ČSFD (չեխերեն) — 2001.
9. ↑  «Robin Williams leaves behind four films to be released». CNN.com. Վերցված է 2014 թ․ օգոստոսի 15-ին.
10. 1 2  Koch, Dave. «Trailer For Robin Williams Last Film». Big Cartoon News. Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ հունիսի 23-ին. Վերցված է 2015 թ․ մայիսի 20-ին.
11. ↑  «iTunes - Music - Absolutely Anything and Anything At All (From "Absolutely Anything") - Single by Kylie Minogue». iTunes. 1968 թ․ մայիսի 28. Վերցված է 2015 թ․ օգոստոսի 8-ին.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · Box Office Mojo · ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database · Metacritic · Rotten Tomatoes |

 |