recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Կոստան-նստանը հունական ազգային հագուստով (19-րդ դարի գրքից)
**Կոստան-նստան**, մանկական խաղալիք, որի գործողության սկզբունքը հետևյալն է․ փոքր խտության ծավալի ներսում կա սուզագնդիկ, ինչի արդյունքում խաղալիքը կարողանում է պահպանել կառուցվածքով խստորեն նախատեսված դիրքը (օրինակ՝ գլուխը վեր բարձրացրած տիկնիկ)։

Նկարագրություն
--------------

Կոստան-նստանը համարվում է երեխաների ավանդական խաղալիք։ Խորհրդային շրջանի մի քանի սերունդների համար այն առաջին խաղալիքն էր իրենց կյանքում։ Համատեղում է չխկչխկանն ու կայունացուցիչ սարքավորումը։ Գրավում է գույնի պայծառությամբ։ Ձևը հարմար և անվտանգ է երեխայի համար։ Զարգացնում է լսողությունը, երևակայությունը, գունային ընկալումը, շարժումների կոորդինացումը։ Վաղ տարիքում երեխաներին դուր է գալիս հայտնաբերել նոր հետաքրքիր առարկաներ, այդ պատճառով նրանք հաճույքով խաղում են այս խաղալիքով։ Բավական է, որ երեխան գցի խաղալիքը, այն անմիջապես ինքնուրույն ընդունում է կանգուն վիճակը։


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |
| Այս արձանիկը ունի ցածր զանգվածների կենտրոն, քանի որ այն դատարկ է և լցված միայն ներքևի հատվածում։ |  | Այն հավասարակշռությունից հանելու դեպքում մեծանում է զանգվածների կենտրոնի բարձրությունը (կանաչ գծից դեպի նարնջագույն), և վերջինս հեռանում է գետնին դիպչելու կետից, ինչի հետևանքով խաղալիքի վրա ներգործող ուժը այն վերադարձնում է մեկնարկային դիրքին։ |


2012 թվականին Տամբովի մարզի Կոտովսկ քաղաքում կանգնեցվել է խաղալիքին նվիրված հուշարձան։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ванька-встанька // Малый энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 4 т. — СПб. 1907—1909.
2. ↑  Kyburz, Josef A. "Omocha': Things to Play (or Not to Play) With" *Asian Folklore Studies*, Vol. 53, No. 1 (1994), p. 15.
3. ↑  Fisher-Price - All About Play ... stages, toys & tips: Roly-poly bat-at toys

Գրականություն
-------------

* Ванька-встанька // Малый энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 4 т. — СПб. 1907—1909.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կոստան-նստանը «Ֆեշիզմի վիրտուալ թանգարանում»
* Կոստան-նստանը ֆիզիկայի դպրոցական թանգարանում Archived 2012-06-23 at the Wayback Machine.
**Աշակերտական խորհուրդ,** դպրոցական կամ արտադպրոցական գործունեություն է աշակերտների համար ամբողջ աշխարհում։ Այն կազմվում է մի խումբ աշակերտներից, որոնց գլխավորում է Աշակերտական խորհրդի նախագահը։ Խորհուրդը հիմնականում առաջնորդվում է կանոնադրությամբ։

Աշակերտական խորհրդի դերը
------------------------

Աշակերտական խորհուրդն օգնում է աշակերտներին կիսվել իրենց կարծիքով, հետաքրքրություններով ու մտքերով ուսուցիչների կամ տնօրենի հետ։ Աշակերտական խորհուրդն օգնում է նաև կազմակերպել համադպրոցական միջոցառումներ և կատարել դպրոցական բարեփոխումներ։

Աշակերտական խորհուրդները տարբեր երկրներում
------------------------------------------

### Հայաստան

Հայաստանում աշկերտական խորհուրդները յուրաքանչյուր դպրոցում ընտրվում են ամեն տարի, դրանց ընտրում են աշակերտները, թեկնածուները նույնպես առաջադրվում են աշակերտների միջից։

### Մեծ Բրիտանիա

Մեծ Բրիտանիայում Աշակերտական խորհրդի անդամներին հիմնականում ընտրում են ուսուցիչները։ Գոյություն ունի կապ մարզերի դպրոցների միջև։

### Ինդոնեզիա

Աշակերտական խորհուրդներն Ինդոնեզիայում պաշտոնապես ստեղծում է կառավարությունը և կոչվում է OSIS։ Ամեն տարի ամեն դպրոցից ընտրվում է 36 աշակերտ, ովքեր մասնակցում են OSIS-ի որակավորման։ Նախագահը ընտրվում է քվեարկության միջոցով։

### Ֆիլիպիններ

Աշակերտական խորհուրդների մասնակիցները Ֆիլիպիններում ընտրվում են աշակերտների կողմից քվեարկության միջոցով։ Ֆիլիպիններում աշակերտներին հարկադրում են քվեարկել ժողովրդավարական եղանակով։

### Իսրայել

Իսրայելում աշակերտական խորհուրդները գործում են 1993 թվականից սկսած։ Մասնակիցներն ընտրվում են քվեարկության միջոցով։ Նրանք մասնակցում են խորհրդարանի զանազան հանդիպումներին, որոնք կապ ունեն երիտասարդության հետ։ Օրինակ՝ երեխաների իրավունքների, բռնության և այլ վտանգների մասին։ 2012 թվականին Իսրայելի Ազգային Աշակերտական խորհուրդը անցկացրեց Միջազգային Երիտասարդական Առաջնորդության Համաժողով «Առաջնորդությունը վերցրեք» կարգախոսով։
**Միխալ Կովաչ**, (սլովակ.՝ Michal Kováč, օգոստոսի 5, 1930(1930-08-05)[…], Լյուբիշա, Humenné District, Սլովակիա, Չեխոսլովակիայի առաջին հանրապետություն - հոկտեմբերի 5, 2016(2016-10-05)[…], Բրատիսլավա, Սլովակիա), սլովակ քաղաքական և պետական գործիչ, Սլովակիայի առաջին նախագահ (1993 թվականի մարտի 2-ից մինչև 1998 թվականի մարտի 2-ը), Չեխոսլովակիայի Դաշնային ժողովի վերջին նախագահն է (հունիսի 25 - 1992 թվականի դեկտեմբերի 31-ը)։

Կենսագրություն
--------------

Միխալ Կովաչը ավարտել է Բրատիսլավայի տնտեսագիտական համալսարանը և աշխատել է Չեխոսլովակիայի ազգային բանկում, ինչպես նաև այլ բանկերում, 1960 թվականին աշխատել է Լոնդոնում և Կուբայում։ Թավշյա հեղափոխություն ժամանակ և դրանից հետո 1989 թվականի դեկտեմբերի 12-ից մինչև 1991 թվականի մայիսի 17-ը, եղել էր Սլովակիայի Հանրապետության ֆինանսների նախարարը։ 1991 թվականի սկզբին նա դարձավ Ժողովրդավարական Սլովակիայի համար շարժում կուսակցության հիմնադիրներից մեկը և փոխնախագահը։ Դեռևս 1990 թվականին, լինելով Չեխոսլովակիայի Դաշնային ժողովում ընտրված պատգամավոր, նա 1992 թվականի հունիսի 25-ին դարձել է ժողովի վերջին նախագահը և կարևոր դեր է խաղացել Չեխոսլովակիայի բաժնում։

1993 թվականի փետրվարին, Սլովակիայի Ազգային խորհուրդը Կովաչին ընտրել է որպես Ժողովրդավարական Սլովակիայի համար շարժում կուսակցության նախագահի թեկնածու։ Բավականին արագ Կովաչը կարողացել է կտրուկ քննադատել իր կուսակից վարչապետ Վլադիմիր Մեչյարայի քաղաքականությունը և 1994 թվականի սկզբին ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Յոզեֆ Մոռավչիկի կառավարության ստեղծման մեջ, դա տևել է մինչև այդ նույն տարվա աշնանը երբ տեղի ունեցան ընտրությունները։ Արդյունքում 1995 թվականին Կովաչը Ժողովրդավարական Սլովակիայի համար շարժում կուսակցությունից պաշտոնապես հեռացվել է։

Մրցանակներ
----------

* Անդրեյ Գլինկայի Շքանշան, I դասի։
* Պրիբիլի խաչ, I դասի։
* ՍլովակիաՄիլանի Ռաստիսլավ Շթեֆանիկայի խաչ, I դասի։
* Պրիբիլի խաչ, I դասի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Czech National Authority Database
2. 1 2 3  Evidence zájmových osob StB (EZO)
3. 1 2 3 4  Munzinger Personen (գերմ.)
4. 1 2 3 4 5 6  Bibliografie dějin Českých zemí — 1905.
5. 1 2 3 4  Большая российская энциклопедия. Электронная версия (ռուս.) — Большая российская энциклопедия, 2016.
6. 1 2  Zomrel Michal Kováč, prvý prezident samostatného Slovenska
7. 1 2 3 4  Zákon (37/1994 Z. z.


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (օնլայն) · Մեծ նորվեգական · Մեծ ռուսական |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 121577023 · GTAA: 121598 · ISNI: 0000 0003 9937 6560 · LCCN: n98105373 · NKC: ola2002146875 · NLP: A35943221 · NUKAT: n2016075152 · SUDOC: 122210573 · VIAF: 293242964 · WorldCat VIAF: 293242964 |

 |

 |
1877 թվականին Գերոգ Կանտորը առաջ քաշեց և ավելի ուշ ապարդյուն կերպով փորձեց ապացուցել այսպես կոչված  **կոնտինիում-հիպոթեզը**, որը կարելի է ձևակերպել հետևյալ կերպ․

*Կոնտինիուում բազմության ցանկացած անվերջ ենթաբազմություն կա՛մ հաշվելի է, կա՛մ՝ կոնտինիում։*

Կոնտինիում հիպոտեզը դարձավ քսաներեք մաթեմատիկական խնդիրներից առաջինը, որոնք Դավիթ Հիլբերտը ներկայացրեց Մաթեմատիկոսների 2-րդ միջազգային համագումարին Փարիզում 1900 թվականին։ Այդ պատճառով կոնտինիում-հիպոթեզը հայտնի է որպես Հիլբերտի առաջին խնդիր։ 1940 թվականին Կուրտ Գյոդելն ապացուցեց ընդլայնված տեսություն, ստանալով կապ Զերմելո-Ֆրենկելյան աքսիոմային համակարգի (ZFC) աքսիոմների կայունության հետ ZFC, որը ժխտում է կոնտիում-հիպոթեզի անապացուցելիությունը ZFC-ում, իսկ 1963 թվականին ամերիկացի մաթեմատիկոս Փոլ Կոենը ապացուցեց այն նույն տեսությունը, որ կոնտիում-հիպոթեզը անապացուցելի է ZFC-ում։ Այդպիսով կոնտիում-հիպոթեզը կախված չէ ZFC աքսիոմից։ Գյոդելի և Կոենի ընդլայնված տեսություններում կոնտիում-հիպոթեզի աքսիոմից անկախության հարցը մնացել է բաց։ Ժխտումը կամ հաստատումը կոնտինիում-հիպոթեզի հանգեցրեց այսպես ասած բազմությունների կանտորյան տեսության առաջացման՝ ըստ որի իրական թվերի բազմության հզորությունը կամ կոնտինիում {\displaystyle c=2^{N\_{0}}} հավասար է {\displaystyle {N\_{1}}} և ոչ կանտորյան բազմությունների տեսության, որում այն ճիշտ չէ։ Վերջին դեպքում կարելի է ապացուցել, որ c-ի և {\displaystyle {N\_{1}}}-ի միջև գոյություն ունի անվերջ շատ կարդինալ թվեր։

Ընդհանրացում
------------

Ընդհանրացված կոնտինիում-հիպոթեզը պնդում է, որ ցանկացած S անվերջ բազմության համար գոյություն չունի այնպիսի բազմություն, որի կարդինալ թիվը մեծ է, քան S-ի՛, բայց փոքր է, քան նրա բոլոր {\displaystyle 2^{S}} ենթաբազմություններինը։ Ընդհանրացված կոնտինիում-հիպոթեզը նույնպես չի հակասում Ցերմելո-Ֆրենկելյան աքսիոմատիկային, և, ինչպես ցույց տվեցին Վացլավ Սերպինսկին 1947 թ․ և Շպեքքերը 1952 թ․, նրանից հետևում է ընտրության աքսիոմը։
**Հայ մկրտական եկեղեցիներ** (Հայ ավետարանական-մկրտական եկեղեցիներ) ավետարան, (բողոքական) դավանանքին պատկանող ուղղություններից մկրտականության (բապտիզմ) հայ հետևորդների եկեղեցիներ։ Հայաստանում պաշտոնապես գործում են 2 առանձին Հայ մկրտական եկեղեցիներ՝ Գյումրիի Հայ ավետարանական-մկրտական եկեղեցին և Հայ ավետարանական-մկրտական քրիստոնյաների (ՀԱՄՔ) եկեղեցիները (Երևանի, Աբովյանի, Արարատի մարզի Արևշատ գյուղի, Արարատի, Վանաձորի, Ստեփանավանի և այլն)։ Սփյուռքում, բացառությամբ Թբիլիսիի և Սուխումի, առանձին Հայ մկրտական եկեղեցիներ կամ համայնքներ չկան։ Մկրտակաևությունը հայոց մեջ տարածվել է ավետարանականության հետ գրեթե միաժամանակ (XIX դ-ի սկիզբ), բայց, ի տարբերություն վերջինիս, գլխավորապես՝ Արևելյան Հայաստանում և Հարավային Կովկասում։ 1836 թվականին Շիրակ գավառի Արխվելի գյուղի (այժմ՝ Շիրակի մարզի Լեռնուտ գյուղի) բնակիչների (1829-1830 թվականներին գաղթել են Արևմտյան Հայաստանի Խնուս գավառի Չեվիրմե գյուղից) մոտ հայտնաբերվել է «Բանալի ճշմարտութեան» վերնագրով դավանագիրք՝ գրված 1782 թվականին Տարոն գավառում։ 900 Բնակիչները, որոնք հայ պատմագրության մեջ անվանվում են «նոր թոնդրակեցիներ», հետևել են հայկական միջավայրում ձևավորված յուրօրինակ գաղափար, ավետարանական և մկրտական վարդապետությանը։

Հայ մկրտականներ եղել են Կարսի նահանգի Ղարաղալա գյուղում, Ալեքսանդրապոլում և շրջակա մի շարք գյուղերում։ Շուշիում 1889 թվականին հայ ավետարանականներից բաժանվել են մկրտականները, որոնք մկրտվել են գետում և պաշտամունքները կատարել ավետարանականներից առանձին։ 1890 թվականին Շուշիում բացվել է առաջին հայկական մկրտական եկեղեցին։ 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դաքրի սկզբին Բաքվի հայ մկրտական համայնքն ունեցել է առանձին եկեղեցի, որը պաշտոնապես չի ճանաչել ռուս, կառավարությունը։ Բաքվի հայ մկրտականները հրատարակել են «Բարի լուր» կրոն, երկշաբաթաթերթը (1906-1917), որը միակ ավետարանական հայերեն թերթն էր Հարավային Կովկասում։ Քաղաքի հայ մկրտական եկեղեցում տևապես պաշտոնավարել է վերապատվելի Պատվական Թառայանը, որը «Բարի լուրի» հիմնադիրն ու անփոփոխ խմբագիրն էր։ 1908 թվականին Բաքվի մկրտականները հիմնել են «Բաքվի որբախնամ ընկերությունը», որի որբանոցում սաների թիվը 40-50 էր։ Ունեցել են նաև Սուրբ Գրոց անունով դպրոց։ 1917 թվականի ապրիլին «Բարի լուրի» հրավերով Բաքվի մկրտականների ժողովարանում տեղի է ունեցել Կովկասի Հայ ավետարանականների համագումարը։ 1918-1920 թվականներին Բաքվի հայկական կոտորածների ժամանակ հայ մկրտականներն արտագաղթել են Թիֆլիս, որտեղ 1923 թվականին բացել են տեղի հայ մկրտականների ժողովարանը (եկեղեցի)։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական տարբերակը վերցված է* *Հայաստան հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։*  |
**Կոնտակային լարումներ**, արտաքին ուժերի ազդեցության ենթարկված դեֆորմացվող երկու մարմինների հպման կամ միացման տեղամասերում և դրանց
շրջակայքերում գործող լարումներ։

Կոնտակտային խնդիրների դասական տեսության մեջ կոնտակտային լարման որոշման համար ընդունվում է Հերցի հիպոթեզը, ըստ որի երկու տարբեր առաձգական մարմինների սեղմման խնդրում կոնտակտի տիրույթի չափերի փոքր լինելու պատճառով (մարմինների բնութագրիչ չափերի նկատմամբ) սեղմվող մարմինները փոխարինվում են առաձգական կիսատարածություններով։ Նշված դրվածքով կոնտակտային խնդիրների տեսության հիմնական հարցն է՝ որոշել Կոնտակտային լարման բաշխման օրենքը, ինչպես նաև կոնտակտի տիրույթի կոնֆիգուրացիան և երկու մարմինների փոխադարձ մոտեցման չափը։ Երկու մարմինների սեղմման նշված խնդրում (Հերցի խնդիր) կոնտակտային նորմալ լարումների բաշխումը գնդաձև մարմինների սեղմման և պ-քում. P-սեղմող ուժ, R1 և R2-գնդերի շառավիղները, P0՝ առավելագույն լարումը կոնտակտի Տ հարթակի կենտրոնում, P—լարումը այդ հարթակի կենտրոնից r հեռավորության վրա, a-հարթակի շառավիղը, A-կետ, որտեդ լարումը ամենամեծն է ների որոշումը բերվում է Ֆրեդհոլմի առաջին սեռի հավասարման լուծման, որը սովորաբար կատարվում է պոտենցիալի տեսության մեթոդներով։

Առանձնապես կարևոր նշանակություն ունի երկրորդ կարգի (մասնավորապես, գնդաձև և գլանային) մակերևույթներով ահմանափակված երկու մարմինների կոնտակտային խնդիրը։ Կոնտակտային լարման բաշխման օրենքի հիման վրա կատարվում է ինժեներական կոնստրուկցիաների և դրանց տարրերի կոնտակտային ամրության հաշվարկը, իսկ սեղմվող մարմինների փոխադարձ մոտեցման չափի հիման վրա՝ դրանց կոնտակտային կոշտության հաշվարկը։ Կոնտակտային լարման որոշումը կարևոր գործնական նշանակություն ունի գլորման առանցքակալների, ատամնավոր և որդնակային փոխանցումների անիվների, շարժակազմերի և ռելսերի, կամուրջների հենարանների, գնդային և գլանային գլդոնների, ինչպես նաև հիմնատակերի շինարարության, եռակցովի և սոսնձային միացումների ամրության հաշվարկներում։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 581)։*  |
**Հնդկաստանի միացյալ ազգային օրացույց**, ստեղծվել է Հնդկաստանում XX դարի 1950-ականներին։ Ընդունվել է 1957 թվականի մարտի 22-ին։ Կիրառվում է հազվադեպ։

Նոր օրացույցի հիմքում ընկած է Սակա դարաշրջանը, որը լայնորեն օգտագործվում էր երկու հազարամյակների ընթացքում Հնդկաստանի բազմաթիվ օրացույցային համակարգերում։ Սակա դարաշրջանի 1892 թվականը համապատասխանում է Գրիգորյան օրացույցի 1970 թվականի մարտի 22-ից մինչև 1971 թվականի մարտի 21-ը ընկած տարուն։

Տարվա երկարությունը հավասար է արևադարձային տարվա երկարությանը, այսինքն 365 օր 5 ժամ 48 րոպե 46 վայրկյան։

Օրացույցը հասարակ տարում պարունակում է 365 օր, իսկ նահանջ տարում՝ 366:

Տարին սկսվում է գարնանային գիշերահավասարի հաջորդ օրից, որը համապատասխանում է Չայտրա ամսվա առաջին օրվան, և համընկնում է մարտի 21-ի հետ։

Տարին բաղկացած է 12 ամիսներից։ Նահանջ տարվա մեջ առաջին վեց ամիսները ունեն 31 օր, իսկ մնացածը՝ 30: Հասարակ տարվա մեջ առաջին ամիսը ևս ունի 30 օր։

ՆԱհանջ տարվա որոշման համար օգտագործվում է հետևյալ կանոնը. Սակա դարաշրջանի տարվան պետք է գումարել 78, և եթե ստացված թիվը բաժանվում է 4-ի առանց մնացորդ, ապա տարին նահանջ է։ Այսպես, Սակա դարաշրջանի 1890 թվականը, որը համապատասխանում է Գրիգորյան օրացույցի 1968—1969 թվականներին, և բավարարում է նշված պայմանին, ապա ամեն հաջորդ չորրորդ տարին նահանջ է։

| Ամսի համար | Ամսի անվանումը | Օրեր | Գրիգորյան օրացույցի օրերի հետ համապատասխանեցում |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Չայտրա | 1—30/31 | 22/21 մարտ — 20 ապրիլ |
| 2 | Վայշակհա | 1—31 | 21 ապրիլ — 21 մայիս |
| 3 | Ջյեշտհա | 1—31 | 22 մայիս — 21 հունիս |
| 4 | Աշադհա | 1—31 | 22 հունիս — 22 հուլիս |
| 5 | Շրավանա | 1—31 | 23 հուլիս — 22 օգոստոս |
| 6 | Бхадра | 1—31 | 23 օգոստոս — 22 սեպտեմբեր |
| 7 | Աշվինա | 1—30 | 23 սեպտեմբեր — 22 հոկտեմբեր |
| 8 | Կարտիկա | 1—30 | 23 հոկտեմբեր — 21 նոյեմբեր |
| 9 | Ագրահայանա | 1—30 | 22 նոյեմբեր — 21 դեկտեմբեր |
| 10 | Պաուշա | 1—30 | 22 դեկտեմբեր — 20 հունվար |
| 11 | Մագհա | 1—30 | 21 հունվար — 19 փետրվար |
| 12 | Փհալգունա | 1—30 | 20 փետրվար — 21/20 մարտ |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Government Holiday Calendar»։ Govt. of India Official website

Արտաքին հղումներ
----------------

* Перевод дат индийского календаря в другие календари Archived 2013-04-17 at the Wayback Machine.
**«Ցիտրամոն»**, անալգետիկ, արյունազեղիչ, ջերմային հեղուկացնող և հակաբորբոքային դեղամիջոց։ Օգտագործում են գլխացավի և մրսածության ժամանակ։

Ընդհանուր տեղեկություն
----------------------

Ներկայումս **ցիտրամոն** անվանումը չի համապատասխանում դեղամիջոցի կոնկրետ բաղադրությանը, այլ ավելի շուտ հիշեցում է հիվանդներին դեղամիջոցի գործողության բնույթի մասին, որը վաղուց դարձել է նախկին ԽՍՀՄ երկրներում սովորական բրենդ։

Ավանդական ցիտրամոնը (Tabulettae «Citramonum») ունեցել է այսպիսի բաղադրություն.

* ացետիլսալիցիլաթթու 0,24 գրամ
* ֆենացետին 0,18 գրամ
* կոֆեին 0,03 գրամ
* կակաո 0,015 գրամ
* կիտրոնաթթու 0,02 գրամ

Դեղը նման բաղադրությամբ այլևս չի արտադրվում։

 Ցիտրամոն Պե 
Այդ դեղամիջոցների նոր ձևերը, որոնք ունեն Ցիտրամոն անվանումը, արտադրվում են մեծ քանակությամբ դեղագործական ձեռնարկություններում։ Հաճախ դրանք ունենում են այսպիսի բաղադրություն.

* ացետիլսալիցիլաթթու 0,24 գրամ
* պարացետամոլ 0,18 գրամ
* կոֆեին 0,03 գրամ

Ցիտրամոնի կազմում պարացետամոլով ֆենացետինի փոխարինումը պայմանավորված է նրանով, որ նեֆրոպաթիայի զարգացման հետ կապված լուրջ կողմնակի ազդեցությունների առկայության պատճառով ֆենացետինը շատ երկրներում, այդ թվում՝ Ռուսաստանում, հանվել է շրջանառությունից։ Պարացետամոլը ֆենացետինի հիմնական մետաբոլիտն է՝ քիմիապես մոտ հատկություններով։ Երբ ֆենացետինը ներծծվում է օրգանիզմի մեջ, առաջացնում է անալգետիկ ազդեցություն։ Ցավազրկող ակտիվությամբ պարացետամոլը էապես չի տարբերվում ֆենացետինից, այն նույնպես ունի թույլ հակաբորբոքային ակտիվություն։ Պարացետամոլի մեջ տոքսինների փոքր քանակը դեղի առավելությունն է։

Ցիտրամոնի բաղադրությունից կակաոյի և կիտրոնաթթվի հեռացումը պայմանավորված է այդ բաղադրիչների էական ազդեցության բացակայությամբ դեղի ազդեցության բնույթի վրա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Южаков Сергей* Лекарственные средства. Полный словарь-справочник. — 2010. — ISBN 5457406679, ISBN 9785457406674
**Փեսացու**, (նախասլավոներեն՝ **ամուսնացող**), չամուսնացած տղամարդ, որը ունի կամ փնտրում է հարսնացու։ Ապագա ամուսին, երիտասարդ մարդ, որը հասել է ամուսնանալու տարիքին։ Հարսանեկան արարողության երկու գլխավոր անձերից մեկը, հարսի հետ միասին։

Սլավոնական ավանդույթներ
-----------------------

Փեսան մարմնավորում է ծիսակատարության ակտիվ կողմը, որից բխում է ամուսնության նախաձեռնությունը։ Դա արտահայտվում է փեսացուի և իր ռազմական շրջապատի, որսորդական և հարմար խորհրդանիշների համապատասխան օտագործմամբ` հարսանեկան ֆոլկլորում, (ռազմագերիների ձկնորսությունը և պաշարումները, փեսացու-որսորդի կերպարը), տերմինաբանության մեջ (սահմանակցում *воjно* «փեսացու» խորվ.՝ jagar «հարսնախոս», անունը Դրուժինայի և հարսնացուի տան ուժով վերցնելը ծիսակատարությամբ, սուր, նիզակ, ձկնորսական ցանց և հարսանեկան ծիսակատարության հարմար արդուզարդեր)։

Տղամարդկանց ծիսական ցուցադրությունները վառ ներկայացված է ռուսական ժողովրդական հարսանեկան արարողություններում։ Պսակադրության մեկնելուց առաջ հարսը պետք է տա ամուսնուն սանձեր` ի նշան հնազանդության ապագա ամուսնուն, մինչ ամուսնական գիշերը մերկացնել և բոբիկացնել նրան և խնդրել նրան այնքան ժամանակ, մինչև նա թողնի կնոջը պառկել։

Դրա հետ միասին փեսացուի անմիջական մասնակցությունը հարսանեկան ծիսակարգին ավելի շատ պասիվ է, քան ակտիվ։ Ամենից հաճախ նա անձամբ չի գործում, այլ միջնորդի միջոցով` ազգակցության, հարսանքապետի և այլ հարսնավորների, որոնք կարող են ստանալ այն նույն մականունը, ինչը որ փեսացուն։ Փեսացուն հազվադեպ է հարսին անձամբ խնամախոսում։ Նա սովորաբար խնամիներ է ուղարկում, երբեմն էլ միանում է նրանց, բայց չի մասնակցում խոսակցություններին։ Միայն հարսին փախցնելու դեպքում փեսացուն գործում է ինքնուրույն։ Հարսի բարեկամների հետ խնամախոսությունից հետո գալիս են փեսացուի տուն` տնտեսությունը տեսնելու, բայց անձամբ փեսացուն դրանում չի ունենում անմիջական մասնակցության։ Փեսացուն հարազատների հետ ներկայանում է հարսի խնամիներին և նշանադրությանը, որտեղ փեսացուն հարսի հետ փոխանակվում են մատանիներով։

Գեղարվեստական ստեղծագործությունների անուններ
--------------------------------------------

* «Փեսացու (ֆիլմ, 1911)»
* «Փեսացու (ֆիլմ, 1960)» — Էլեմ Կլիմովի կարճամետրաժ կոմեդիան (1960), որն անվանվել է դիտավորյալ ուղղագրական սխալով։
* «Փեսացու (հեքիաթ)» — Ա. Ս. Պուշկինի հեքիաթը (1825):

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Крылов Г. А.* Жених. — Этимологический словарь русского языка.
2. ↑  Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера
3. ↑  Толковый словарь Ушакова
«**Հանրապետության հեղափոխական-ռազմական խորհրդի նախագահը**» (ռուս.՝ Председатель Реввоенсовета республики), ռուս խորհրդային գրող Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի պատմվածքը` գրված 1925 թվականին։

Հրապարակումներ
--------------

Առաջին անգամ «Հանրապետության հեղափոխական ռազմական խորհրդի նախագահը» պատմվածքը լույս է տեսել «Օգոնյոկ» ամսագրում, թիվ 28, 5 հունիսի 1925 թվական։ Պատմվածքն ընդգրկվել է հեղինակային ժողովածուներում՝ «Երկնագույն տափաստան» (1926) և «Երկնագույն տափաստան։ Դոնի պատմվածքներ։ 1923-1925» (1931) հեղինակային ժողովածուներում։

Սյուժե
------

Պատումի տեսքով գրված, ստեղծագործությունը խուտորական խորհրդի նախագահ, նախկին հեծյալ բանակային-բուդյոնովական, ով բարդ իրավիճակի հետ կապված իրեն հայտարարում է հանրապետության ռազմական խորհրդի նախագահ, Բոգատիրևի մենախոսությունն է։ Պատումի կենտրոնում հերոս ասմունքողի հանդիպումն է Ֆոմինի բանդայի հետ, որը միայն հրաշքով (ստանիցայի ոստիկանության ջոկատը տեղ է հասել ժամանակին), չի ավարտվում նրա մահով։

Իրական դեմքեր պատմվածքում
-------------------------

«Հանրապետության հեղափոխական ռազմական խորհրդի նախագահը» պատմվածքում նկարագրված իրադարձությունների ժամանակը եղել է 1921 թվականի վաղ գարնանը, Վերին Դոնում բանդիտիզմի դեմ պայքարի ժամանակաշրջանը, մասնավորապես՝ Յակով Ֆոմինի ավազակախմբի դեմ` Ռուբեժնի Ելանսկայա ստանիցայի կազակ, որը ոչ վաղ անցյալում մասնակցել է Առաջին համաշխարհային և քաղաքացիական պատերազմներին (կարմիրների կողմից), որը 1920 թվականի հուլիսին նշանակվել էր Վյոշենսկու պահապան հեծելավաշտի հրամանատար։

1921 թվականի մարտի 11-ին պարենմասնատրումից բնակչության դժգոհության պատճառով, նա առաջնորդեց ապստամբությունը «Սովետներն առանց կոմունիստների» կարգախոսով (Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովն այս իրադարձություններին կրկին անդրադարձավ «Խաղաղ Դոն»-ի չորրորդ գրքում)։ Գրողն անձամբ գիտեր Յակով Ֆոմինին, և նրա հետ բազմիցս հանդիպել էին Ռուբեժնիի խուտորում, որտեղ Շոլոխովի ընտանիքը 1919 թվականին ապրել է մի քանի ամիս։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Ես ստիպված էի ապրել նրա հետ նույն խուտորում, Դոնեցկի մոտակայքում, մոտ երկու-երեք ամիս։ Հաճախ մենք բուռն քննարկումներ էինք ունենում քաղաքական թեմաներով...: |  |

Գործող անձինք
-------------

* Բոգոտիրյով ― պատմվածքի պատմողը և գլխավոր հերոսը, ռազմաճակատային զինվոր։ Բուդյոնի բանակից տուն վերադառնալուց հետո նա ընտրվում է խուտորի նախագահ։ Բանդայի ոչնչացումից հետո խուտորը հայտարարվում է հանրապետություն, իսկ իրեն՝ հանրապետության ռազմական խորհրդի նախագահ։
* Նիկոն ― Բոգատիրյովի քարտուղար, զոհվում է ավազակների ձեռքով, ստանիցայի ճանապարհին։
* Հինգ ձիավորներ ― անանուն ավազակներ, տափաստանում հարձակվում են Բոգատիրյովի և Նիկոնի վրա։
* Ստանիցայի զինկոմ ― անանուն անձ, որը գալիս է խուտոր Բոգատիրյովի կամայականությունների դեմ պայքարելու համար։
* Ֆոմին ― ավազակախմբի ատաման։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Гура В.В. Правда жизни и мастерство художника. М. 1965. ― С. 35

Արտաքին հղումներ
----------------

* Председатель Реввоенсовета республики.
* Председатель реввоенсовета республики

Աղբյուրներ
----------

* Шолоховская энциклопедия/ Колл. авторов; глав. ред. Ю. А. Дворяшин; вступ. ст. М. М. Шолохов. — М.: Издательский дом «СИНЕРГИЯ», 2013. — 1216 с.: ил. ISBN 978-5-94238-022-9
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լենինի հուշարձան (այլ կիրառումներ)

**Վլադիմիր Լենինի հուշարձան Լուժնիկիում** (ռուս.՝ Памятник Владимиру Ленину в Лужниках), հուշարձան Մոսկվայում, «Լուժնիկի» մարզադաշտի կենտրոնական մուտքի առջևի հրապարակում։ Նվիրված է ռուս հեղափոխական գործիչ, բոլշևիկ, Հոկտեմբերյան հեղափոխության առաջնորդ Վլադիմիր Լենինին։ Տեղադրվել է 1960 թվականին։ Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ Մատվեյ Մանիզերը և ճարտարապետ Իգոր Ռոժինը։ Հուշարձանն ունի մշակութային ժառանգության հայտնաբերված օբյեկտի կարգավիճակ։

Պատմություն
-----------

1940 թվականին քանդակագործ Մատվեյ Մանիզերի նախագծով կառուցվել է Վ. Ի. Լենինի հուշարձանը Ուլյանովսկում։ Այս արձանի տարբերակը քանդակագործը պատրաստել է 1958 թվականին Բրյուսելի Համաշխարհային ցուցահանդեսի խորհրդային տաղավարի կենտրոնական ցուցասրահի համար, ինչի համար պարգևատրվել է պատվավոր դիպլոմով։ Ցուցահանդեսի ավարտից հետո Համամիութենական առևտրային պալատը Մոսխորհրդի գործադիր կոմիտեի խնդրանքով այդ քանդակը փոխանցել է Մոսկվային։ Արձանը տեղադրվել է պատվանդանի վրա՝ «Լուժնիկի» մարզադաշտի (այն ժամանակ՝ Վ. Ի. Լենինի անվան կենտրոնական մարզադաշտ) կենտրոնական մուտքի առջև։ Հուշարձանի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 1960 թվականի ապրիլի 22-ին՝ Վ. Լենինի ծննդյան 90-ամյակի օրը։

Նկարագրություն
--------------

Լենինի ութմետրանոց բրոնզե արձանը տեղադրված է մոխրագույն ողորկ գրանիտից պատրաստված աստիճանավոր պատվանդանի վրա։ Լենինը կանգնած է չծածկված գլխով, ուսերին գցած վերարկուով։ Վերարկուի փեշերը կարծես ծածանվում են քամու տակ՝ առաջացնելոով ծալքեր։ Լենինի հայացքն ուղղված է դեպի հեռուն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Вестник Мэра и Правительства Москвы № 65 ноябрь 2011 (2189)(չաշխատող հղում)
2. 1 2  *Кожевников Р. Ф.* Памятники В. И. Ленину // Скульптурные памятники Москвы. — М.: Московский рабочий, 1983.
**Ուրտ** (ֆր.՝ Ourthe), 165 կիլոմետր երկարություն ունեցող գետ Բելգիայի Թագավորության Վալոնիա երկրամասում, Արդեններ լեռնահամակարգում։ Առաջանում է Արևմտյան Ուրտ և Արևելյան Ուրտ գետերի միախառնումով։ Մաաս գետի աջակողմյան վտակներից է։

Ընդհանուր տեղեկություններ
-------------------------

Արևմտյան Ուրտի ակունքը գտնվում է բելգիական Լյուքսեմբուրգ պրովինցիայում՝ Լիբրամոնտ-Չևինյի քաղաքից ոչ հեռու։ Արևելյան Ուրտի ակունքը նույնպես Լյուքսեմբուրգ պրովինցիայում է, Լյուքսեմբուրգ պետության հետ սահմանից ոչ հեռու, Գուվե քաղաքի մերձակայքում։ Նիսրամոնտ քաղաքի մոտակայքում այս երկու Ուրտերը միանում են, որից հետո գետը հոսում է սկզբում հյոսիսարևմտյան ուղղությամբ, այնուհետև՝ դեպի հյուսիս։ Նուասո քաղաքի մերձակայքում Ուրտը մի կարճ տարածություն հոսում է Նամյուր պրովինցիայով, Դյուրբուա համայնքն անցնելուց հետո մուտք գործում Լիեժի պրովինցիա և հենց այդ պրովինցիայի կենտրոնում՝ Լիեժ քաղաքում միանում է Մաասին։

Ուրտ գետի քիչ թե շատ կարևոր վտակներից են Ամբլևին և Ֆեսդրոմը։ Գետի ափերին գտնվող համեմատաբար խոշոր քաղաքներն են Ուֆալիզը, Լա Ռոշ ան Արդենը, Հոտտոնը, Դյուրբուան, Ամուարը, Էսնեուն։

Լիեժի պրովինցիայում՝ Անգլերում 1991-2001 թվականներին կատարվել են Ուրտի ջրահոսքի չափումներ, որոնց արդյունքում պարզվել է, որ գետի հունով յուրաքանչյուր վայրկյան հոսում է միջին հաշվով 241 խորանարդ մետր ջուր։ Վարարումների ժամանակ այդ ցուցանիշը հասել է վայրկյանում 310,5 խորանարդ մետրի, իսկ սակավաջուր տարիներին կազմել է 110,4 խորանարդ մետր մեկ վայրկյանում։ 
. 
 :

##### Ուրտը կինոյում

Ուրտ գետի և նրա հովտի մասին կինոռեժիսոր Ժան Դելարը 1953 թվականին նկարահանել է «Ուրտի գետահովիտը» (La vallée de l'Ourthe) փաստավավերագրական կարճամետրաժ կինոնկարը (տևողությունը՝ 20 րոպե)։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Région wallonne - débit des principaux cours d'eau
2. ↑  État des lieux du bassin hydrographique de l'Ourthe
3. ↑  e\_eau/edl\_ssb/ou/Ou22.pdf État des lieux du bassin hydrographique de l'Ourthe

Արտաքին հղումներ
----------------

* Contrat Rivière Ourthe Archived 2018-09-30 at the Wayback Machine.
* Carte
* Le Parc naturel des deux Ourthes
* Maison du Tourisme Ourthe-Amblève
* L'épopée du Canal de Meuse et Moselle Archived 2008-05-28 at the Wayback Machine.
* Le canal de l'Ourthe Archived 2006-05-19 at the Wayback Machine.
* Les bassins hydrographiques wallons - Codification et superficie

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուս · Մեծ կատալոնական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 119640571 · GND: 4822051-6 · VIAF: 23145424515686831186 · WorldCat VIAF: 23145424515686831186 |

 |
Էրեբունի ամրոցի մանրակերտը (Էրեբունի թանգարան)
**Մանրակերտ՝** ճարտարապետության և բեմանկարչության մեջ, մակետ,

Ճարտարապետություն
-----------------

Ճարտարապետության մեջ, կառուցված կամ նախագծվող շենքի, անսամբլի, քաղաքի ծավալա-տարածական կերտվածքը (գիպսից, փայտից, պլաստմասսայից, ստվարաթղթից և այլ նյութերից)։ Մանրակերտները լինում են տարբեր մասշտաբների (առանձին դեպքերում մանրակերտ արվում է բնական չափով)։ Բնօրինակը վերաստեղծում են մոտավոր ձևով կամ բոլոր մանրամասնություններով (այդպիսի մանրակերտը կոչվում է Մոդել) արվում է ճարտարապետական հորինվածքը ստուգելու և կատարելագործելու նպատակով։ Մանրակերտները թանգարանների կարևոր ցուցանմուշներից են։

Հայ ճարտարապետության մեջ մանրապատկերները լայնորեն տարածված են եղել դեռես վաղ միջնադարում։ Դրանք ըստ բնույթի չորս տեսակ են՝ նվիրան, նշխարատուփ, նախակերպար-մանրակերտ և ճակտոնազարդ։ Նվիրան մանրակերտները շենքերի ճակատների հարթաքանդակների բաղկացուցիչ մասն են, պատկերված մեկենասի, թագավորի կամ իշխանի ձեռքին ( Աթենի՝ 6-րդ դար, Աղթամար, Հաղպատ, Սանահին՝ 10-րդ դար, Գագկաշեն՝ 11-րդ դար, Հաղարծին, Գանձասար, Դադիվանք՝ 13-րդ դար)։ Մանրակերտ նշխարատուփերը դրվել են եկեղեցիների ներսում (Հաղպատ, Սանահին)։ Նախակերպար-մանրակերտները ծառայել են կառուցվող շենքերի ծավալային նախագծման համար (գտնված՝ Անգեղակոթում՝ 7-րդ դար, Անիում՝ 12-րդ դար, Սիսիանում՝ 13-րդ դար)։ Մանրակերտ ճակտոնազարդերը դրվել են եկեղեցիների տանիքներին, որպես կառույցի զարդարանքի տարր (Հաղպատ, Բարձրաքաշ վանք՝ 10-րդ դար, Գեղարդ, Ամաղու Նորավանք, Գանձասար՝ 13-րդ դար, Երևանի Զորավոր՝ 17-րդ դար), հաճախ ամենայն մանրամասնությամբ վերարտադրելով շենքի հորինվածքը և նույնիսկ հարդարանքը (Հառիճավանք՝ 13-րդ դար)։

Բեմանկարչություն
----------------

Բեմանկարչության մեջ ներկայացման որևէ գործողության կամ պատկերի տարածական, դեկորատիվ գունային լուծման վերաստեղծված բնօրինակը փոքր չափերով, երբեմն՝ գործող անձանց ֆիգուրներով։ Պատրաստվում է բեմանկարչի էսքիզներով, որի հիման վրա ստեղծվում են բեմադրության դեկորների աշխատանքային գծագրերը։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 246)։*  |
**Պարտավի կամուրջ**, ավերված կամուրջ պատմական Հայոց Աղվանքի մայրաքաղաք Պարտավում, ներկայիս Ադրբեջանի Հանրապետության Բարդայի շրջանի վարչական կենտրոն Բարդա քաղաքի հարևանությամբ՝ Թարթառ գետի նախկին հունի վրա։ Կամուրջը կառուցված է եղել ծովի մակարդակից 77 մ բարձրության վրա։

Պատմություն
-----------

Համաձայն ուսումնասիրությունների՝ Պարտավի կամուրջը հիմնադրվել է 5-ից 6-րդ դարերում, երբ Պարտավ քաղաքը գտնվել է իր ծաղկման շրջանում։ Հետագայում կամուրջը բազմիցս վերանորոգվել է։

1880-ական թվականների վերջերին Պարտավի կամուրջն արդեն իսկ ավերված վիճակում էր։ Այդ ժամանակ արդեն ավերված էին կամարները։

Ճարտարապետություն
-----------------

Համաձայն ուսումնասիրությունների՝ Պարտավի կամուրջն ունեցել է բավականին մեծ չափեր։ Կամրջի ընդհանուր երկարությունը 120 մ էր, իսկ անցուղու լայնությունը՝ 4 մ։ Ունեցել է 17 միջանկյալ հսկա կամրջախելեր, որոնց միջև կային 16 թռիչքներ։ Կառուցված է եղել գետաքարով ու կրաշաղախով, իսկ բոլոր անկյունաքարերը եղել են սրբատաշ քարից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  «Արցախի կամուրջները», Սամվել Կարապետյան, Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող հիմնադրամ, Երևան, 2009 թվական։
2. ↑  Կարապետյան Ս. Հայ մշակույթի հուշարձանները Խորհրդային Ադրբեջանին բռնակցված շրջաններում, Երևան, 1999, էջ 217-218։
3. ↑  Усейнов М. Бретаницский Л. Саламзаде А. История архитектуры Азербайджана, Москва, 1963, с. 40.(ռուս.)
4. ↑  Բարխուտարեանց Մ. Արցախ, Բագու, 1895, Էջ 31-32։
5. ↑  Սամվել Կարապետյան, Հայ մշակույթի հուշարձանները Խորհրդային Ադրբեջանին բռնակցված շրջաններում, Երևան, 1999, էջ 221։
Դեղամիջոցների ազդեցության տեսակները ուսումնասիրում է ֆարմակոդինամիկան։ Դեղանյութերի ազդեցությունը օրգանիզմի վրա կենսաբանական բարդ պրոցես է, որը ազդում է օրգանիզմի ցանկացած կորի վրա։ Այս կամ այն չափով դեղանյութը անրադառնում է բոլոր օրքան համակարգերի վրա և կախված է մի շարք գործոններից՝

* Հյուսվածքների տեղական ռեակցիայից,
* Դեղանյութերի ազդեցությունը արյան հոսքի վրա,
* Հյուսվածքների ձևաբանական կառուցվածքների և նրանց կենսաբանական պրոցեսնների առանձնահատկությունը։

Դեղանյութերի ազդեցությունը առանձին տարրերի վրա լինում է՝

**Տեղանյութերի ազդեցություն** – երբ դեղանյութը շփվում է մաշկի կամ լորձաթաղանթի մակերեսի հետ։
Այդ դեղանյութերը դրսևորում են ներմուծման տեղում՝ ցավի, ջերմության, այրոցի զքացում։
Այդ դեղանյութերն են՝ քսուկներ, մածուկներ, հեղուկ մածուկներ ( հատկապես յոդը )

**Ռեզոպտիվ ( ներմուծական ) ազդեցութձուն** – երբ դեղանյութը ներմուծում է արյան մեջ։

**Ռեֆլեկտոր ազդեցություն** – երբ դեղանյութը անցնում է ռեֆլեկտոր աղերի զգացող ճանապարհով և առաջացնում է համապատասխան ռեակցիա։

**Ընտրողական ազդեցություն ( սելեկցիա )** – գլխավոր ազդեցությունն է դեղանյութի հիմնականում բուժական տեսակետից, երբ դեղանյութը ազդում է 1 ռեցեպտրի վրա։

**Դեղանյութի անմիջական ազդեցություն** – որը օրգանների վրա ազդում է՝

* ուղղակի
* անուղղակի ձևով։

**Հետադարձ ազդեցություն** – երբ դեղանյութը ընկնելով օրգանիզմ, չի դրսևորում խոր փոփոխություններ և դեղանյութը իր ակտիվությունը կորցնում է։

Դեղանյութի ազդեցությունը ըստ ֆունկցիայի լինում է ընկճող և գոգուղ։
Դեղանյութի ազդեցությունը օրգան համակարգերի վրա կոչվում է *ընկճող։* Իսկ օրգան համակարգերի ֆունկցիայի բարձրացումը կոչվում է *գոգուղ*, այս ժամանակ կարող է առաջանալ պարալիզ։
**Ռումտիկին**, (ներկայիս Ֆելահիյէ) գյուղ Կեսարիայի նահանգում (պատմական Փոքր Հայքի տարածքում, Անգորայի նահանգի Յոզղաթի գավառի Պողազլյան գավառակում), Կեսարիա քաղաքից մոտ 43 կմ հյուսիս, Ալիս գետի ափին։

1915-ին ուներ 750 տուն հայ բնակիչ։ Հիմնականում զբաղվում էին գյուղատնտեսությամբ և արհեստներով։ Ունեին եռախորան եկեղեցի (Ս․ Աստվածածին)՝ կից վարժարանով (Պարթևյան)։ Գյուղում և շրջակայքում պահպանված պատմական հուշարձաններից նշանավոր էին Հալիս գետի հյուսիսային ափին գտնվող ժայռակոփ բնակարանները, ստորերկրյա անձավ–բնակավայրը, կիկլոպյան հսկա քարերով կառուցված «Դևի տուն» կոչվող աշտարակը։ Գերմանացի հնագետները 1913–14-ին պեղել են Ռումտիկինի մերձակա բրգաձև դամբարանները։ Ռումտիկինի հայտնի սրբավայրն էր Լուսաղբյուրը, որի սպիտակ մարմարյա ավազանում (10 մ х 5 մ) է ըստ ավանդության, մկրտվել է Գրիգոր Լուսավորիչը։ Ռումտիկինի հայ բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել և կոտորվել են 1915-ին, Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Փրկվածները 1918-ին վերադարձել են գյուղ, 1920-ին՝ ստիպված հեռացել։ Մի մասը ներգաղթել է Սովետական Հայաստան։ Հայկական ՍՍՀ–ում և արտասահմանում ապրող ռումտիկինցիների նախաձեռնությամբ, ի հիշատակ զոհված համագյուղացիների, Երևանի Սովետաշեն (այժմ Նուբարաշեն) թաղամաս տանող ճանապարհին 1975-ին կառուցվել է «Լուսաղբյուր» հուշարձանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Եոզկատ
2. ↑  ՄԵԿ ԲՆԱԿԱՎԱՅՐԻ ԵՂԵՌՆԸ. ՌՈՒՄՏԻԿԻՆ
3. ↑  Հակոբյան Թ. Խ. Մելիք-Բախշյան Ստ. Տ. Բարսեղյան Հ. Խ. Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան, հ. 4 [Ն-Վ] (խմբ. Մանուկյան Լ. Գ.), Երևան, «Երևանի Համալսարանի Հրատարակչություն», 1986, էջ 451 — 804 էջ։


|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 10, էջ 33)։*  |
| **՞**Վարդատերեփուկ Իլյինի |
| --- |
|  |
|  |
| Գիտական դասակարգում |
| 

|
|  |
| Թագավորություն | Բույսեր |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Բաժին | Ծածկասերմեր |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ընտանիք | Սոխազգիներ |
|
|
|
|
|
|
| Տեսակ | Վարդատերեփուկ Իլյինի |
|
|

 |
|  Լատիներեն անվանում |
| Amberboa iljiniana Grossh

 |
| 

| [{{fullurl:wikispecies:{{{wikispecies}}}|uselang=hy}} ԴասակարգումըՎիքիցեղերում] | uselang=hy}}[{{fullurl:commons:Special:Search/{{{wikispecies}}}|uselang=hy}} Պատկերների որոնումՎիքիպահեստում] | 

 |
| --- | --- | --- |

 |


**Վարդատերեփուկ Իլյինի** (լատ.՝ Amberboa iljiniana Grossh), բարդածաղկավորների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։

Նկարագրություն
--------------

Միամյա, ոչ բարձր, երեմն անցողուն բույս է, որի բարձրությունը հասնում է 2-15 սմ-ի։ Զամբյուղը միայնակ է՝ նստած արմատամերձ վարդակի կենտրոնում։ Ծաղկաբույլերը 4-20 են՝ դասավորված եզրային վեր բարձրացող ճյուղավորված ցողունների գագաթներին։ Եզրերի ձագարաձև ծաղիկները վարդագույն են։

Տարածվածություն
---------------

Հայաստանում հայտնի է Երևանի (Վեդի, Դաշտաքար, Երասխ) և Մեղրու ֆլորիստիկական շրջաններում։ Հանդիպում է նաև Նախիջևանում, Արևելյան Անդրկովկասում, Հյուսիսարևմտյան Իրանում և Թուրքմենիայում։

Էկոլոգիա
--------

Հայաստանում աճում է ստորին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 700-1000 մ բարձրությունների վրա։ Ծաղկում է ապրիլ-մայիս ամիսներին, պտղաբերում՝ մայիս-հունիսին։

Պահպանություն
-------------

Վտանգված տեսակ է։ Հայտնի է երկու ֆլորիստիկական շրջաններում։ Տարածման շրջանի մակերեսը 5000 կմ²-ից պակաս է։ Բնակության շրջանի մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ նաև CITIES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։

Պահպանության համար գործողություններ չեն իրականացվում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  *Հայաստանի Կարմիր գիրք*։ Երևան: Հայաստանի բնապահպանության նախարարություն։ 2010։ ISBN 978-99941-2-420-6
**Ռուբեն Նալբանդյան** (մարտի 25, 1959(1959-03-25), Արշալույս, Էջմիածնի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խաչքարագործ վարպետ։

Կենսագրություն
--------------

Ռուբեն Նալբանդյանն ապրում ու ստեղծագործում է Արմավիրի մարզի Արշալույս գյուղում։ Որդին՝ Սևակ Նալբանդյանը, նույնպես ստեղծագործում է։

Սկզբնական կրթությունը ստացել է ծննդավայրում։ Քանդակելու և նկարելու ձիրքն արտահայտվել է դեռ մանկուց, լավ նկարել ու գծագրել է դպրոցում։ 1977 թ. ծնողների հորդորով ընդունվել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ավտոճանապարհային բաժինը, սակայն արվեստագետի ոգին հաղթել է, և զինվորական ծառայությունից հետո, ուսումը կիսատ թողնելով՝ վարպետը մեկնել է Լենինգրադ ու երկար դժվարություններից հետո ընդունվել Մուխինայի անվան Լենինգրադի բարձրագույն գեղարվեստաարդյունաբերական ուսումնարանի կիրառական արվեստի ապակու բաժինը։ Ծնողների՝ որդուն հայրենիքում և իրենց կողքին տեսնելու մեծ փափագը, ստիպել է վարպետին կիստա թողնել ուսումը և վերադառնալ հայրենիք։ 1983-1984 թթ. աշխատել է Երևանի գեղարվեստի ֆոնդի քանդակագործական կոմբինատում, որտեղ համատեղել է և՛ աշխատանքը, և՛ ուսումը հայտնի քանդակագործների մոտ։ 1994-1998 թթ. ուսումը շարունակել է Նաղաշ Հովնաթանի անվան արվեստի համալսարանում։ Ռուբեն Նալբանդյանը բազմաթիվ հուշարձանների, խաչքարերի հեղինակ է, որոնք տեղադրված են Հայաստանի, և արտասահմանի տարբեր քաղաքներում։

Նալբանդյանը մասնակցել է Ծաղկաձորում տեղադրված Օրբելի եղբայրների հուշարձանի ստեղծմանը (տաշող վարպետ)։ Նրա առաջին խաչքարի պատվերը տեղադրվել է Ծաղկաձորում։ Նալբանդյանը հեղինակել է Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոց եկեցեղու պուրակում տեղադրված հայտնի խաչտառերը (Օշական)։ Նալբանդյանի աշխատանքների մի մասն էլ գտնվում է Հայաստանից դուրս՝ ԱՄՆ-ում, Ֆրանսիայում և այլուր։

Հայոց ցեղասպանության խաչքար (Մոնտեվիդեո)
Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոց եկեցեղու պուրակի խաչտառեր
Ասորի ժողովրդի 1915 թ. անմեղ զոհերի հիշատակին նվիրված հուշարձան
Նալբանդյանը հեղինակել է նաև Ուրուգվայի մայրաքաղաք Մոնտեվիդեոյի «Արմենիա» հրապարակում տեղադրված Հայոց ցեղասպանության հուշարձանը (Ուրուգվայն առաջին երկիրն է, որը 1965 թվականին պաշտոնապես ճանաչել է Հայոց ցեղասպանությունը՝ ապրիլի 24-ը հայտարարելով «Հայ նահատակների հիշատակի օր»)։ Հայազգի վարպետը քանդակել է նաև սլավոնական տառերը, որոնք կտեղադրվեն Բուլղարիայի Շումեն քաղաքում։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Եթե պատվերն արտերկրի համար է, ապա աշխատում ենք միշտ տուֆով անել։ Տուֆը հայ է, եթե նույնիսկ վրան ոչ մի բան չքանդակես։- Ռուբեն Նալբանդյան |  |

Պարգևներ
--------

* Էջմիածնի պատվավոր քաղաքացի
* Հայաստանի մշակույթի նախարարության «Գրիգոր Նարեկացի» հուշամեդալ
* 1993 թ. մեդալի է արժանացել Սերբիայի մշակույթի նախարարության կողմից։
* 2005 թ. մրցանակի է արժանացել Լուժկովի կողմից։
* 2006 թ. պարգևատրվել է «Զորավար Անդրանիկ» մեդալով

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ՌՈՒԲԵՆ ՆԱԼԲԱՆԴՅԱՆ. «ՏՈՒՖԸ ՀԱՅ Է»
2. ↑  «Մշակույթի նախարարությունը կսատարի խաչքարագործության դպրոցի ստեղծման նախաձեռնությանը»
3. ↑  Էջմիածնի պատվավոր քաղաքացիներ

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ռուբեն Նալբանդյան, տեսանյութ
**Այծի արձանիկ**, մ․թ․ա․ 14-13-րդ դարերի արձանիկ, որը հայտնաբերվել է Ներքին Գետաշենում։ Ներառված է Հայաստանի պատմության թանգարանի հավաքածուում 10 համարի ներքո։

Նկարագրություն
--------------

Ձողաձև հիմքով քառանկյունի հարթակի վրա կանգնած այծի ձուլածո քանդակ է։ Կեցվածքը հանգիստ է։ Բարձր պարզած գլուխը զարդարված է ետ կեռված եղջյուրներով։ Երկարականջ է, քթանցքները և աչքերը ընդգծված են կլոր փոսիկներով, բերանը՝ ակոսով։ Պոչը կարճ է՝ դեպի վեր ոլորված։ Գիրուկ իրանը երկու կողներին ունի անկյունաձև բացվածքներ։ Ֆիգուրան սնամեջ է, ներսում ունի բրոնզե գնդիկներ՝ ձայն արձակելու համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հայացք բրոնզե դարից, Ալբոմ-կատալոգ, Հայաստանի պատմության թանգարան, 2016, 160 էջ։ A Glance from the Bronze Age. Yerevan, History Museum of Armenia, 2016, 160 pages.

Աղբյուրներ
----------

* Հայացք բրոնզե դարից, Ալբոմ-կատալոգ, Հայաստանի պատմության թանգարան, 2010։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական տարբերակի նյութը տրամադրված է* Հայաստանի պատմության թանգարանի կողմից **ԳԼԱՄ** ծրագրի շրջանակներում։ *GLAMGLAM* |
**Անկումային արվեստ**, դեկադենտություն (լատ.՝ decadentia-անկում), իմպերիալիզմի դարաշրջանի բուրժուական արվեստում տարածված անկումային հոսանքների ընդհանուր անունը։

Անկումային արվեստի տեսական հիմքը սուբյեկտիվ իդեալիզմն է, «արվեստը արվեստի համար» տեսությունը, որ հասցվում է իր ծայրահեղ արտահայտությանը։ Գաղափարայնությանը, ժողովրդայնությանը, ռեալիզմին, դասական արվեստի սկզբունքներին անկումային արվեստը հակադրում է բուրժուական անհատապաշտությունը, սուբյեկտիվիստական կամայականությունը, միստիկան, հրաժարումը կյանքի ճանաչողությունից։ Ոչ սակավ անկումային արվեստը ստանում է բացահայտ հակադեմոկրատական և հակահումանիստական բնույթ, քարոզում է պատերազմի, ռասիզմի, անբարոյականության պաշտամունք։ Անկումային արվեստի բազմաթիվ, հատկապես՝ արդի հոսանքներին բնորոշ է կերպարի ավերումը, գեղարվեստական ձևի հեղափոխումը։

Տես նաև
-------

* Ֆորմալիզմ

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (օնլայն) · Բրիտանիկա (օնլայն) · Ժամանակակից Ուկրաինայի · Մեծ կատալոնական · Treccani |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 11936212g · GND: 4070266-2 · LCCN: sh85036155 · NKC: ph138353 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 1, էջ 422)։*  |
Հյուսիսլոնդոնյան դերբի 2007 թվականի ապրիլի 21-ին
**Հյուսիսլոնդոնյան դերբի** (անգլ.՝ North London derby), Լոնդոնի հյուսիսային մասի «Արսենալ» և «Տոտենհեմ Հոթսփուր» ֆուտբոլային ակումբների միջև ֆուտբոլային դերբիի անվանում։

Պատմություն
-----------

Այս ակումբների միջև առաջին հանդիպումը կայացել է 1887 թվականի նոյեմբերի 19-ին և կրել է ընկերական բնույթ։ Հանդիպումը չի շարունակվել մթության պատճառով։ Մինչև խաղի ավարտը մնացել էր 15 րոպե։ Այդ խաղում «Տոտենհեմ Հոթսփուրը» հաղթում էր 2:1 հաշվով։ Առաջին խաղը թիմերի միջև Առաջին դիվիզիոնում կայացավ 1909 թվականի դեկտեմբերի 4-ին։ «Արսենալը» հաղթեց 1:0 հաշվով։

Ներկային հակամարտությունը այդ երկու թիմերի միջև չի սկսվել մինչև 1913 թվականը, երբ «Արսենալը» տեղափոխվեց նոր մարզադաշտ, որը «Ուայթ Հարթ Լեյնից» գտնվում էր 4 մղոն հեռավորության վրա, ինչից հետո ակումբները դարձան մոտ հարևաններ, և, այդկերպ, սկսվեց իսկական հակամարտությունը։

Հակամարտությունը սրվել է 1919 թվականին, երբ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո Առաջին դիվիզիոնը ընդլայնվեց երկու թիմով։

Ակումբների միջև հանդիպումների վիճակագրություն
---------------------------------------------

*2014 թվականի մարտի 16-ի դրությամբ*

|  | «Արսենալի»հաղթանակներ | Ոչ ոքի | «Տոտենհեմի»հաղթանակներ | «Արսենալի»գոլեր | «Արսենալի»գոլեր |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Լիգա | 66 | 43 | 49 | 253 | 216 |
| Անգլիայի գավաթ | 4 | 0 | 2 | 9 | 5 |
| Լիգայի գավաթ | 7 | 3 | 3 | 19 | 16 |
| Ագլիայի Սուպերգավաթ | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 |
| Արդյունքում | 77 | 47 | 54 | 281 | 237 |

Երկու ակումբների նվաճումների համեմատություն
-------------------------------------------

| Ազգային մրցություն | Արսենալ | Տոտենհեմ |
| --- | --- | --- |
| Առաջին դիվիզիոն/ Պրեմիեր լիգա | 13 | 2 |
| Անգլիայի գավաթ | 12 | 8 |
| Ֆուտբոլային լիգայի գավաթ | 2 | 4 |
| Ընդհանուր | 27 | 14 |

| Եվրոպական մրցություններ | Արսենալ | Տոտենհեմ |
| --- | --- | --- |
| ՈՒԵՖԱ Գավաթակիրների գավաթ | 1 | 1 |
| ՈՒԵՖԱ գավաթ | 0 | 2 |
| Տոնավաճառների գավաթ | 1 | 0 |
| Ընդհանուր | 2 | 3 |

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Արսենալի» պաշտոնական կայք Archived 2010-06-24 at the Wayback Machine.
* «Տոտենհեմի» պաշտոնական կայք (անգլ.)
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վասպուրական (այլ կիրառումներ)
**«Վասպուրական թատրոն»**, կազմակերպվել է 1861 թվականին, Վանանդեցու և Շահանյանի նախաձեռնությամբ, Զմյուռնիայում՝ Վասպուրական ընկերության հովանավորությամբ։ Խաղացանկը նախապես կազմված է եղել ազգային ֊հայրենասիրական պիեսներից՝ Պեշիկթաշլյանի «Արշակ Բ», Վանանդեցու «Մեծն Ներսես կամ Հայաստանի բարերարը», «Միհրդատ», ինչպես և թարգմանական գործերից, որոնցում հանդես են եկել Վանանդեցին (նաև ռեժիսոր), Շահանյանը, Թուղլաճյանը, Խրիմյանը, Վարժապետյանը, Պայծառ Փափազյանը (հետագայում՝ Ֆասուլաճյան, ամուսնու ազգանունով)։

1862-1863 թվականներին «Վասպուրական թատրոնը» համալրվել է նոր ուժերով («Արևելյան թատրոնից»)՝ Վարդովյան, Մնակյան, Լճեցի, Աճեմյան և ուրիշներ, որոնց գործունեությունը նպաստել է թատրոնի խաղացանկի հարստացմանը և դերասանական արվեստի զարգացմանը։ Թատրոնը առավել նշանակալի գործունեություն է ծավալել 1863-1864 թատերաշրջանում, որը ղեկավարել է էքշյանը։

Այդ շրջանում թատերախմբում էին նաև Արուսյակ Փափազյանը, Պենկլյանը, Թովմաս Ֆասուլաճյանը, Դավիթ Թրյանցը և ուրիշներ, որոնք էլ եղել են խմբի առաջատար ուժերը։

Բեմադրվել են՝ Թերզյանի «Սանդուխտ», Թղլյանի «էլեոնորա», Հեքիմյանի «Վահրամ», Տեր-Պողոսյանի (Լճեցի) «Մխիթար դյուցազն», Մոլիերի «Ակամա բժիշկ», «Բռնի ամուսնություն», «Երևակայական հիվանդ», «Ժորժ Դանդեն», «Պարոն դը Փուրսոնյակ», Հյուգոյի «Անջելո» և այլն։

Թատրոնը ստեղծագործական կապերի մեջ է եդել տեղի իտալական օպերային թատրոնի հետ, որը խրախուսել է հայկական օպերա ստեղծելու գործը։ Թատերախումբը խաղացել է ոչ միայն հայերեն, այլև ֆրանսերեն և թուրքերեն (հատկապես վոդևիլներ)։ «Վասպուրական թատրոնը» փակվել է 1864 թվականին։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 11, էջ 296)։*  |
**Սուրբ Գևորգի մատուռ** (նորվ.՝ Sankt Georgs kapell) - ուղղափառ մատուռ է, որը գտնվում է Նորվեգիայի հյուսիսում, Սյոր Վարանգեր նահանգի Նեյդեն բնակավայրում։ Ներկայումս մատուռն ընդգրկվել է Նորվեգիայի պատմամշակությին հուշարձանների գրանցամատյանի մեջ և ստացել է 87703 գրանցման համար։

Ըստ ավանդության կառուցվել է 1565 թվականին Տրիֆոն Պեչենգսկու կողմից և նույն թվականի հունիսի 24-ին։

Մատուռը համարվում է կարևոր հոգևոր շինություն կոլտերի համար և պահպանվում է, որպես սաամների ժառանգություն։

Սուրբ Գևորգի մատուռը փոքր կրոնական շինություն է Նորվեգիայում։ Ներքին չափսերը կազմում է 3.55մ x 3.25մ։

Դենդրոխրոնոլոգիական մեթոդը ցույց տվեց, որ մատուռի պատերը 200 տարվա են։ Հնարավոր է, որ ներկայիս մատուռի տեսքը պահպանվել է նույն տեսքով ինչպիսին, որ կառուցվել է։

Նրա շրջակայքում առկա է գերեզմանատուն, որը օգտագործվում էր 18-րդ դարի սկզբից մինչև 20-րդ դարի սկզբները։ 1915 թվականին գերեզմանատան հին հատվածում կատարվել է պեղման աշխատանքներ, իսկ գտածոները՝ կմախքներն ու գանգերը, պահպանվում են Օսլոյի անատոմիական ինստիտուտում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Universitetet i Tromsø: Arkitekturguide Nord-Norge og Svalbard: «St. Georgs greskortodokse kapell» (նորվ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Սուրբ Գևորգի մատուռ (Նեյդեն) Վիքիպահեստում |

* NOU 1994:21 *Bruk av land og vann i Finnmark i historisk perspektiv Bakgrunnsmateriale for Samerettsutvalget*: «Østsamene i Neiden» (նորվ.)
* NIKU Rapport 11 — Terje Norsted: *Ikonene i St. Georgs kapell, Neiden, Sør-Varnager kommune*(չաշխատող հղում)
 (նորվ.)
* Arkitekturguide Nord-Norge og Svalbard: «St. Georgs greskortodokse kapell» (նորվ.)