recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Հակոբ Դեյվիս** (ծնված **Հակոբ Յուֆես**, լատիներեն` Jākobs Jufess, ռուսերեն` Якоб Йофис, 1831, Ռիգա, Ռուսական կայսրություն - 1908, Սան Ֆրանցիսկո, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), եղել է լատվիացի-հրեա դերձակ և ամերիկացի էմիգրանտ, ով հայտնաբերել է ժամանակակից ջինսերը։

Վաղ կյանքը
----------

Հակոբ Յուֆեսը ծնվել է 1831 թվականին Ռիգա քաղաքում՝ հրեայի ընտանիքում, ապա մեկնել է Ռուսական կայսրություն։ Այն ժամանակահատվածում, երբ նա գտնվում էր Ռիգա քաղաքում նա սկսեց աշխատել որպես դերձակ։

Ներգաղթումը դեպի Ամերիկա
------------------------

1854 թվականին, երբ նա 23 տարեկան էր, Ռուսաստանի դաշնությունից գաղթեց ԱՄՆ՝ Նյու Յորք, որտեղ էլ փոխեց իր անունը՝ Հակոբ Դեյվիս։ Հետո նա ունեցել է դերձակի խանութ մինչ Մեն գնալը, ապա 1856 թվականին տեղափոխվել է Սան Ֆրանցիսկոից, իսկ դրանից հետո՝ Ուեթերվայլ։

Կանադայում անցկացրած ժամանակը
-----------------------------

Այդ թափառական ժամանակաշրջանից հետո, որը նա անցկացրեց Ամերիկայում, աշխատում էր դերձակի օգնական, 1858 թվականին Հակոբը լքում է Կալիֆորնյան ուղևորվում է Արևմտյան Կանադա փնտրելու ավելի շահավետ աշխատանք։Այտեղ նա հանդիպում է գերմանացի պախստական Անյա Փարքշեռին։Վերջինիս հետ ամուսնանում և ունենում են 6 երեխա։ Կանադայում ապրելու ժամանակաշրջանում Դեյվիսը աշխատում է Ֆրեյզեր գետի ոսկու հանքում։

Վերդարձը Ամերիկա
----------------

1867 թվականին Դեյվիսը ետ է վերադառնում Սան Ֆրանցիսկո Անյաի և իր ընտանիքի հետ միասին։ Նույն թվականին նրանք տեղափոխվում են Նևադա, որտեղ նա վաճառում է ծխախոտ և խոզի միս, մինչ իր հին աշխատանքին անցնելը։ 1868 թվականին ընտանիքը շատ տեղափոխություններ կատարեց այս անգամ Ռենո, Նեվադա, որը համարվում էր փոքրիկ երկաթուղային քաղաք և նա այնտեղ օգնում է Ֆրեդերիկ Հերցվեյնին գարեջրատուն կառուցելու հարցում։Ի վերջո 1869 թվականին Դեյվիսը անցում է իր մշտական գործին՝ բացելով հագուստի խանութ քաղաքի գլխավոր փողոցներից մեկում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Jacob Davis: Pioneer Jewish Tailor of Nevada & His Copper Rivets That Made History». *Jewish Museum of the American West*. Jewish Museum of the American West. Վերցված է 2015 թ․ մարտի 28-ին.
2. ↑  Kelly, Kate. «The True Inventor of Blue Jeans». *America Comes Alive*. Kate Kelly, America Comes Alive. Վերցված է 2015 թ․ մարտի 28-ին.
3. ↑  «Fascinating facts about Jacob Davis co-inventor of Blue Jeans in 1873». *The Great Idea Finder*. Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ հուլիսի 11-ին. Վերցված է 2014 թ․ ապրիլի 7-ին.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | WikiTree |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000371130446 · LCCN: no2012064068 · VIAF: 250611157 · WorldCat VIAF: 250611157 |

 |
**Ինտերոբանգ** կամ **հարցականչական նշան** (**‽**) (անգլ.՝ interrobang), 1960-1970-ական թվականներին ամերիկյան տիպոգրաֆիկայում սահմանափակ փորձառական կիրառություն ունեցած կետադրական նշան։ Կցագիր (լիգատուրա) է, որն իրենից ներկայացրել է հարցական և բացականչական նշանների վրադրում։ Շախմատի նշագրության մեջ «!?» նշանակում է քայլ, որն արժանի է ուշադրության, իսկ «?!»-ը՝ կասկածելի քայլ։

Պատմություն
-----------

Նշանը 1962 թվականին ստեղծել է *New York Advertising Agency* գովազդային գործակալության ղեկավար Մարտին Սպեկտրը՝ հաղորդելով հայտնագործության մասին իր սեփական «TYPEtalks Magazine» ամսագրում։ Այն նախատեսված էր նշանակելու հռետորական հարցը, որն անգլերենում մեծ մասամբ (հատկապես մեկուսացած, այսինքն՝ ոչ տեքստային միջավայրում) համարվում է բացականչություն։

Նշանն առաջին անգամ պատրաստվել է 1966 թվականին *Americana* տիպոգրաֆիկական գարնիտուրի կազմում, որն արտադրել էր ամերիկյան *American Type Founders* (ATF) տառաձուլորդական ընկերությունը։ Երկու տարի անց «Remington Rand» ընկերությունը այն ներառել է իր թողարկած գրամեքենաների նշանների շարքում՝ պաշտոնական հաղորդման մեջ մեկնաբանելով, որ այդ նշանը «հանդիսանում է ժամանակակից կյանքի անհավանականությունների լավագույն արտահայտությունը»։ 1996 թվականին «New York Art Studio»-ի դիզայներները մշակել են դրա գծագիրը իրենց հավաքածուների բոլոր տիպոգրաֆիկական գարնիտուրների համար։

Այս նշանն ամենաակտիվ կիրառությունն ունեցել է ամերիկյան ԶԼՄ-ում 1960-ական թվականներին, սակայն հետագայում նրա հանդեպ հետաքրքրությունը մարել է, այդ իսկ պատճառով այն այժմ ավելի շատ ամերիկյան տիպոգրաֆիկայի այցեքարտն է, ոչ թե իրապես օգտագործվող նշան։ Թեպետ անգլիական կետադրության բացը, որն առաջարկել էր լրացնել Մարտին Սպեկտրը, այլ ձևով չի լուծվել։

Նշանն ընդունված է «Յունիկոդ» ստանդարտում, առկա է Arial Unicode MS, Calibri, DejaVu և շատ այլ տառատեսակների լրակազմերում։

Շրջված ինտերոբանգ
-----------------

**Շրջված ինտերոբանգը** (**⸘**) կարող է կիրառվել իսպաներեն, գալիսերեն, աստուրերեն արտահայտությունների սկզբում, քանի որ այդ լեզուներում օգտագործվում են հարցական և բացականչական նշաննների շրջված տարբերակները, կոչվում է *gnaborretni* (interrobang հետևն առաջ)։ Սակայն այդ լեզուների ավանդական կետադրության մեջ այս նշանի փոխարեն սովորաբար կիրառվում է հարցական և բացականչական նշանների համադրությունը (¿¡Verdad!? կամ ¡¿Verdad?! [Իրո՞՜ք])։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Martin K. Speckter, 73, Creator of Interrobang». The New York Times. 1988 թ․ փետրվարի 16.
2. ↑  «Supplemental Punctuation» (PDF) (անգլերեն). Վերցված է 2017 թ․ նոյեմբերի 3-ին. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|subtitle=` ignored (օգնություն)
3. ↑  «Proposal to add [[:Կաղապար:Sca]] to the UCS» (PDF) (անգլերեն). Վերցված է 2017 թ․ նոյեմբերի 3-ին. `{{cite web}}`: URL–wikilink conflict (օգնություն)
4. ↑  «Diccionario Panhispánico de Dudas» (իսպաներեն). Королевская академия испанского языка. Վերցված է 2017 թ․ նոյեմբերի 3-ին.
**Թահա Ջարըմ** (թուրքերեն՝ Taha Carım, 1914, Ժնև, Շվեյցարիա - հունիսի 9, 1977(1977-06-09), Հռոմ, Իտալիա), թուրք դիվանագետ, որը դիվանագիտական մի շարք բարձր պաշտոններ է զբաղեցրել Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարարությունում։ Սպանվել է «ՀՑԱՄ»-ի մարտիկների կողմից։

Կենսագրություն
--------------

Ջարըմը ծնվել է 1914 թվականին Ժնևում, դիվանագետի ընտանիքում։ Գալաթասարայի վարժարանում կրթությունն ավարտելուց հետո, ուսումը շարունակել է Ֆրանսիայում, սովորելով Թուլուզի համալսարանում։ 1941 թվականի հոկտեմբերի 29-ին, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, Ջարըմը միացել է թուրքական արտաքին քաղաքական ծառայությանը և շուրջ 36 տարի, մինչ իր մահը, շարունակել աշխատել Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարարությունում։

Իր ծառայությունը նա սկսել է ԱԳՆ գլխավոր քարտուղարության դեպարտամենտում և շուտով տեղափոխվել Առևտրի հարցերով դեպարտամենտ, որտեղ հասել է մինչև 3-րդ քարտուղարի աստիճանի։ 1948 թվականին Ջարըմն ուղարկվեց աշխատելու Աթենքում թուրքական հյուպատոսությունում։ 1952 թվականին, առաջին քարտուղարի աստիճան ստանալուց հետո, նա գործուղվեց գլխավորելու Ալեքսանդրիայում թուրքական դեսպանությունը, իսկ նույն տարում ՆԱՏՕ-ում սկսեց ներկայացնել Թուրքիան։ 1957 թվականին Ջարըմը նշանակվեց Կարակասյում Թուրքիայի դեսպանի պաշտոնում՝ ներկայացնելով այդ երկրի շահերը Վենեսուելայում, Հայիթիում, Էկվադորում և Կոլումբիայում։ 1960-1961 թվականներին եղել է Կարաչիում, 1961-1965 թվականներին՝ Օտտավայում և 1965-1967 թվականներին Բեյրութում Թուրքիայի դեսպանի պաշտոնը։ 1967-1969 թվականներին էլ զբաղեցրել է Թեհրանում դեսպանի պաշտոնը։ 1969 թվականին Ջարըմը նշանակվեց Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարարի գլխավոր խորհրդականի պաշտոնը, իսկ արդեն 1973 թվականին գործուղվեց Վատիկան՝ զբաղեցնելու այդ երկրում Թուրքիայի դեսպանի պաշտոնը։

1971 թվականին, Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարարության ակադեմիայում Հայկական հարցի վերաբերյալ կոնֆերանսի ժամանակ, Թահա Ջարըմը ելույթ է ունեցել հայ և թուրք ժողովուրդների համակեցության դարավոր ավանդույթների մասին։

Սպանություն
-----------

Հիմնական հոդված՝ Թահա Ջարըմի սպանություն
1977 թվականի հունիսի 9-ին Թահա Ջարըմը Վատիկանում վերադառնում էր իր նստավայր։ Ճանապարհին դիմացից և թիկունքից երկու հայ մարտիկ փակում են նրա ճանապարհը։ Նրանք անմիջապես սպանում են թուրք դեսպանին։ Սպանության համար պատասխանատվությունը ստանձնել է «Հայկական ցեղասպանության արդարության մարտիկներ» կազմակերպությունը։

2016 թվականին Հռոմի պապը դատապարտեց 1977 թվականին Թահա Ջարըմի սպանությունը՝ Հայոց ցեղասպանության վերաբերյալ Թուրքիայի հետ վեճը լուծելու համար։

Տես նաև
-------

* Հայկական ռազմաքաղաքական կազմակերպությունների կողմից սպանված թուրք դիվանագետների ցանկ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Taha Carim (1914–1977)». Վերցված է 2010 թ․ նոյեմբերի 1-ին.(չաշխատող հղում)
2. ↑  
«TURKISH DIPLOMATS KILLED BY THE ARMENIAN TERRORISTS DURING THEIR DUTY». Արխիվացված է օրիգինալից 2010 թ․ դեկտեմբերի 30-ին. Վերցված է 2010 թ․ նոյեմբերի 1-ին.
3. ↑  TAHA CARIM 9 Haziran 1977
4. ↑  Turkey sends back recalled Vatican ambassador
**Սամպատ Փալ** (անգլ.՝ Sampat Pal Devi, 1961, Ուտար Պրադեշ, Հնդկաստան), հնդիկ հասարակական ակտիվիստ է Հյուսիսային Հնդկաստանի Ուտար Պրադեշ նահանգի Բունդելխանդ շրջանից։ Նա, որը Ուտար Պրադեշում գտնվող «Գուլաբի ավազակախմբի» սոցիալական կազմակերպության հիմնադիրն է, որն աշխատում է կանանց բարեկեցության և հզորացման համար։ Նա Colors TV- ի «Մեծ Բոս 6» ռեալիթի շոուի մասնակից է եղել։

Նախապատմություն
---------------

Սամպատ Պալը «Գուլաբի ավազակախումբը» հիմնադրել է կանանց իրավունքների պաշտպանության գործին առաջ մղելու համար։ Այն վերածվել է կազմակերպված կանանց շարժման, որի անդամները մոտավորապես 270,000 հոգի են, որոնք տարածված էին Ուտար Պրադեշի մի քանի շրջաններում։ Կանայք հագնում են վարդագույն (գուլաբի) սարիներ և զինվում են բամբուկե փայտերով, որոնք օգտագործում են ամեն անգամ, երբ հանդիպում են բռնի դիմադրության։  

Պալը նկարագրել է իր վաղ կյանքը ինքնակենսագրականում, որը գրել է ֆրանսիացի լրագրող Անն Բերտոյի համագործակցությամբ։ Ըստ BBC-ի զեկույցի՝ Բանդա թաղամասը «խիստ կաստային, ֆեոդալիստական և տղամարդկանց գերակշռող հասարակություն է։ Օժիտի պահանջները և ընտանեկան և սեռական բռնությունները սովորական են։ Տեղացիներն ասում են, որ զարմանալի չէ, որ աղքատության, խտրականության և շովինիզմի այս մթնոլորտում գոյացել է կանանց զգոն խումբ»։

2014 թվականի մարտի 2-ին Փալը ազատվեցլ է Գուլաբի խմբավորման ղեկավարի պաշտոնից՝ ֆինանսական անճշտությունների մեղադրանքների և իր անձնական շահերը խմբի շահերից առաջ դասելու պատճառով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Չեխիայի ազգային գրադարանի կատալոգ
2. ↑  Krishna, Geetanjali (2010 թ․ հունիսի 5). «The power of pink». *Business Standard*. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 20-ին.
3. ↑  «Sampat Pal: All you need to know about the Gulabi Gang leader». Hindustan Times. 2014 թ․ մարտի 7. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ մարտի 8-ին.
4. ↑  Fontanella-Khan, Amana (2010 թ․ հուլիսի 19). «Wear a Pink Sari and Carry a Big Stick: The women's gangs of India». *Slate magazine*. Վերցված է 2012 թ․ մարտի 7-ին.
5. ↑  «'Gulabi gang' leader Sampat Pal to participate in Bigg Boss». *Firstpost*. 2012 թ․ հոկտեմբերի 4. Վերցված է 2019 թ․ մայիսի 25-ին.
6. 1 2  «Sampat Pal Ousted from Gulabi Gang». *The Times of India*. 2014 թ․ մարտի 4.
7. ↑  Prasad, Raekha (2008 թ․ փետրվարի 15). «Banda sisters». *The Guardian*. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 20-ին.
8. ↑  «Sampat Pal: All you need to know about the Gulabi Gang leader». *Hindustan Times*. 2014 թ․ մարտի 7. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ մարտի 8-ին. Վերցված է 2014 թ․ հոկտեմբերի 22-ին.
9. ↑  Berthod, Anne, *Sampat Pal, Warrior in a Pink Sari: The Inside Story of the Gulabi Gang as Told to Anne Berthod*, Zubaan, 2012
10. ↑  Biswas, Soutik (2007 թ․ նոյեմբերի 26). «India's "pink" vigilante women». *BBC News*. Վերցված է 2018 թ․ մայիսի 22-ին.
Հնգագիծը վիկկայի հետևորդների խորհրդանշաններից է
**Վիկկա** (անգլ.՝ Wicca, ˈwɪkə), արևմտյան նորհեթանոսական կրոն, որի հիմքում ընկած է բնության պաշտամունքը։ Այն տարածվել է 1954 թվականին Ջերալդ Գարդների շնորհիվ, որը պաշտոնաթող եղած անգլիացի պետական ծառայող էր, և այդ ժամանակ նա այդ կրոնն անվանեց կախարդություն (անգլ.՝ Witchcraft)։ Նա պնդում էր, որ կրոնը, որին ինքը հաղորդակից էր, հնագույն կախարդության ժամանակակից փրկված կրոնն է, որը գաղտնի գոյություն է ունեցել հարյուրամյակների ընթացքում՝ հիմքում ունենալով մինչքրիստոնեական եվրոպական հեթանոսությունը։ Գարդների պնդման ճշմարտացիությունը միանշանակ ապացուցված չէ, այդ իսկ պատճառով համարվում է, որ վիկկայական աստվածաբանությունը առաջ է եկել վաղ 1920-ական թվականներին։ Հետևորդների կարծիքով վիկկայի արմատները դարերի խորքում են՝ մինչպատմական Մայր երկրի և Մեծ աստվածուհու պաշտամունքում։

Վիկկայականները (վիկկաններ) հիմնականում երկրպագում են Աստծուն (ավադաբար եղջյուրավոր աստծուն) և Աստվածուհուն (ավանդաբար Եռակի աստվածուհուն), որոնք երբեմն հանդես են գալիս որպես բարձրագույն պանթեիստական Աստվածության մասեր, որը դրսևորում է իրեն տարբեր բազմաստվածային կերպարներում։ Վիկկայում հատուկ են ծիսական կախարդությունների կիրառումը, ազատ բարոյական նորմերը և Տարվա անիվի 8 տոների նշումը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑   Archived 2009-04-16 at the Wayback Machine. - «Wicca, or Witchcraft, is an earth religion — a re-linking (re-ligio) with the life-force of nature, both on this planet and in the stars and space beyond»
2. ↑  Simos, 1999
3. ↑  Farrar, Janet (1989). *The Witches' God: Lord of the Dance*. London: Hale. էջ 170-171. ISBN 0-7090-3319-2. OCLC 59693966. `{{cite book}}`: Unknown parameter `|coauthors=` ignored (`|author=` suggested) (օգնություն)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Pagan Federation (UK), (International)
* Covenant of the Goddess (U.S.)
* *The Pomegranate: The International Journal of Pagan Studies* Archived 2015-09-24 at the Wayback Machine.
* Witchvox.org Archived 2014-06-27 at the Wayback Machine. – Neopagan news and networking

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4132000-1 · LCCN: sh2006006643 · NKC: ph191895 |

 |
**Քերոլ Էն Յագեր** (անգլ.՝ Carol Ann Yager, հունվարի 26, 1960(1960-01-26), Ֆլինտ, Միչիգան, ԱՄՆ - հուլիսի 18, 1994(1994-07-18), Ֆլինտ, Միչիգան, ԱՄՆ), բժշկության պատմության ամենածանր մարդկանցից մեկը։ Քերոլ Յագերը ոչ պաշտոնապես համարվում է աշխարհի ամենագեր կինը, ինչպես նաև պատմության ամենագեր մարդկանցից մեկը։ Յագերի առավելագույն քաշը՝ 727 կգ, փաստագրված չէ։ Մահվան պահին նրա քաշը եղել է 544 կգ՝ 170 սմ հասակի դեպքում։

Կենսագրություն
--------------

Յագերը մանկուց չափից շատ է սնվել։ Ըստ նրա՝ ուտելը հոգեբանական խանգարման գործոն է եղել, որի պատճառը ընտանիքի մտերիմ անդամի կողմից սեռական ագրեսիան է եղել։ Թեև հետագա հարցազրույցներում նա նշել է, որ կան նաև այլ գործոններ, որոնք ազդել են իր ուտելու սովորությունների վրա և հանգեցրել այդպիսի ծանր գիրության. դրանք են «կմախքները պահարանում» և «հրեշները» : Յագերը չի կարողացել ինքնուրույն շարժվել, քանի որ նրա մկանները չեն դիմացել այդքան ծանր բեռին։

Յագերն այն կինն է, ով ամենաշատը նիհարել է բնական՝ ոչ վիրահատական ճանապարհով։ Պաշտոնապես գրանցվել է առանց վիրահատության, երեք ամսվա ընթացքում 236 կիլոգրամ կորցնելը։

Քերոլ Յագերը մահացել է 1994 թվականի հուլիսի 18-ին 34 տարեկան հասակում՝ մոտ 544 կգ քաշով։ Նրա մահվան վկայականում, որպես մահվան պատճառ նշվել է երիկամների անբավարարությունը, իսկ հիվանդագին գիրությունը և բազմաթիվ օրգանների անբավարարությունը՝ որպես նպաստող գործոններ։

Յագերը թաղված է մասնավոր գերեզմանատանը։ Հուղարկավորության արարողությանը ներկա են եղել նրա 90 ընկերներն ու ընտանիքի անդամները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Carol Yager
2. ↑  *Bizarre magazine* 64, p. 81.
3. 1 2  *The Flint Journal*, Tuesday, July 19, 1994, page A1, «1,200-lb Woman dies».
4. ↑  *The Flint Journal*, Wednesday, August 18, 1993, page A1, «Weight loss brings star status» by Mike Stobbe (Journal health writer).
5. ↑  *The Flint Journal*, Sunday, July 24, 1994, page B1, «1,200-lb. woman more than curiosity» by Ken Palmer (Journal staff writer).

Արտաքին հղումներ
----------------

* The Flint Journal, Friday, June 17, 1994, page A1, «What next for 1,200-pound woman?».
**Բրահիմ Զաիբատ** (ֆր.՝ Brahim Zaibat, սեպտեմբերի 6, 1986(1986-09-06), Լիոն), ալժիրյան ծագմամբ ֆրանսիացի պարուսույց և պարող։

Կենսագրություն
--------------

Զաիբատը Մադոննայի Նիսում տեղի ունեցած համերգին, 2012 թվական
Բրահիմ Զաիբատը իր կարիերան սկսել է «Baby Boom Crew» հիփ-հոփ բենդում։ Եղել է նաև «Pockemon Crew.»-ի անդամ։

2005 թվականին որպես պարող մասնակցել է ֆրանսիական «Աստղերի ակադեմիա» հեռուստահաղորդմանը, որտեղ պարուսույց է եղել Քամել Օուալին։

2008 թվականին նա լքել է «Pockemon Crew.»-ն, որից հետո միացել է գերմանական «Flying steps» խմբինH:

2012 թվականին Ինդիանապոլիսում պարել է Մադոննայի կատարումների ժամանակ, որը տեղի էր ունենում «Super Bowl XLVI»-ի եզրափակչի շրջանակներում։ Նույն տարում նա մասնակցել է նաև Մադոննայի շրջագայություններին։

2013 թվականին դարձել «Ռոբին Հուդ» մյուզիքլի դերասանական խորհրդատու։ Մասնակցել է նաև «Պարեր աստղերի հետ» շոուի չորրորդ եթերաշրջանին, որտեղ պարուհի Կատրինա Պաչետի հետ զբաղեցրել է երկրորդ հորիզոնականը։ Հեռուստաշոուն ցուցադրվել է ֆրանսիական TF1 հեռուստաընկերությամբ։

2014 թվականի հունվարին մասնակցել է «Պարեր աստղերի հետ» ծրագրի շրջագայությանը։

2014 թվականի հունվարի 31-ին հայտարարել է իր շոու ծրագրի մասին, որը ուներ *Rock it All* անվանումը։ Այդ ծրագրով նա հանդես է եկել Ֆրանսիայի և Բելգիայի մի շարք քաղաքներում։ Ծրագիրը սկսվել է նույն տարվա հոկտեմբերի սկզբին և ավարտվել դեկտեմբերի վերջին His show is a success, with a very positive response from the public and the press.: Շրջագայության ընթացքում նա ծրագրող հանդես է եկել 23 քաղաքներում։ Երեք շոու նա ցուցադրել է Casino de Paris-ում՝ որպես վերջաբան։

2015 թվականին մասնակցել է «Երեք հրացանակիրները» մյուզիքլին։ Նա եղել է նաև մյուզիքլի արտ տնօրենը։

2016 թվականից նկարահանվում է Ֆորտ Բոյար հեռուստախաղում, որտեղ մարմնավորում է վարպետներից մեկին։
2013 թվականին Բրահիմ Զաիբատը հարաբերությունների մեջ է եղել Մադոննայի հետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ հունիսի 28-ին. Վերցված է 2017 թ․ օգոստոսի 1-ին.
2. ↑
3. ↑
4. ↑  «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ փետրվարի 27-ին. Վերցված է 2017 թ․ օգոստոսի 1-ին.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 169610481 · ISNI: 0000000449018412 · NUKAT: n2020219946 · SUDOC: 185648312 · VIAF: 315542010 · WorldCat VIAF: 315542010 |

 |
**Անիսա Մախլուֆ** (արաբ․՝ أنيسة مخلوف‎‎, 1930, Լաթակիա, Սիրիա - փետրվարի 6, 2016(2016-02-06), Դամասկոս, Սիրիա), Սիրիայի նախագահ Հաֆեզ ալ-Ասադի կինը, Սիրիայի առաջին տիկին (1971-2000)։

Կենսագրություն
--------------

Անիսա Մախլուֆը ծնվել է 1929/1930 թվականին Սիրիայի Լաթակիա քաղաքում Լաթակիայի ազդեցիկ ընտանիքներից մեկում։

1957 թվականին Անիսա Մախլուֆն ամուսանցել է արաբասիրիական օդուժի սպա Հաֆեզ ալ-Ասադի հետ։ Նրանք ունեցել են հինգ երեխա` Բուշրա ալ-Ասադ (1960), Բասիլ Ասադ (1962-1994), Բաշշար ալ-Ասադ (1965), Մայիդ ալ-Ասադ (1966-2009), Մահեր ալ-Ասադ։ Հաֆեզ ալ -Ասադի հետ ամուսնությունը բարձրացրեց Մախլուֆի ընտանիքի կարգավիճակն ու մեծացրեց հարստությունը։ Անիսա Մախլուֆի հարազատները շահութաբեր պայմանագրեր կնքեցին երկրի բանկային, նավթային և հեռահաղորդակցային ոլորտներում։ Նրա զարմիկը` Ռամի Մախլուֆը, համարվում է Սիրիայի ամենահարուստ անձանցից մեկը, որի հարստությունը 2012 թվականին 5 միլիարդ դոլար է կազմել։

1994 թվականին Բասիլ Ասադի մահից հետո ամուսնու հնարավոր հետնորդի դերում տեսնում էր կրտսեր որդուն` սիրիացի գեներալի Մահեր ալ-Ասադին։ Սակայն, Բաշշար ալ-Ասադը, Լոնդոնից վերադառնալով, միացավ ռազմական ուժերին և 2000 թվականին հաջորդեց հորն ու դարձավ Սիրիայի նախագահ։

Մախլուֆը, հավանաբար, պաշտպանել է Արաբական գարնան և Սիրիական քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ ցուցարարների և ապստամբների նկատմամբ կոշտ ճնշումները։ 2012 թվականին Մախլուֆը, ինչպես նաև Ալ-Ասադի ընտանիքի այլ անդամներ Եվրամիության կողմից ենթարկվել են պատժամիջոցների երկրում քաղաքացիական պատերազմի և Ալ Ասադի ռեժիմի կողմից ցուցարարների վրա հարձակումների համար։

ԵՄ պատժամիջոցները ներառել են նաև ճամփորդության արգելք և ակտիվների սառեցում։ Նախքան ճամփորդական արգելքը, Մախլուֆը հաճախակի է մեկնել Գերմանիա չբացահայտված հիվանդության բուժման նպատակով

Մահ
---

Անիսա Մախլուֆը մահացել է 2016 թվականի փետրվարի 6-ին Դամասկոսում չբացահայտված պատճառներից:

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2
3. 1 2
4. 1 2 3 4 5  One source cites 1934 as her year of birth (see p. 26)
5. 1 2 3  "Syrian president's mother Anissa Assad dies aged 86". Al Jazeera English.
6. ↑  Bacias, Amanda (2016 թ․ փետրվարի 6). «Syrian President Bashar al-Assad's mother has died». *Reuters (Business Insider)*. Վերցված է 2017 թ․ հուլիսի 9-ին.
7. 1 2 3  At home with the Assads: Syria's ruthless ruling family
8. 1 2  Getting to know Syria's first family
9. ↑  «Bashar al-Assad's mother has fled Syria, US ambassador claims». *The Daily Telegraph*. 2013 թ․ հունվարի 25. Վերցված է 2016 թ․ մարտի 2-ին.

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Անիսա Մախլուֆ** կատեգորիայում։ |
**Դրագինյա Վուկսանովիչ-Ստանկովիչ** (ապրիլի 7, 1978(1978-04-07), Bar, Չեռնոգորիա),Չեռնոգորիայի փաստաբան, քաղաքական գործիչ և Չեռնոգորիայի համալսարանի իրավագիտության պրոֆեսոր։ Չեռնոգորիայի խորհրդարանի ներկայիս պատգամավոր և Չեռնոգորիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության նախկին նախագահ։ 2018 թվականի Չեռնոգորիայի նախագահական ընտրություններում նա դարձել է երկրի նախագահի պատմության մեջ առաջին կին թեկնածուն՝ զբաղեցնելով երրորդ տեղը։

Կենսագրություն
--------------

Վուկսանովիչը 2000 թվականին ավարտել է Չեռնոգորիայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, 2005 թվականին ստացել է մագիստրոսի կոչում, և 2011 թվականին՝ նույն համալսարանի գիտությունների թեկնածու։ Աշխատել է Չեռնոգորիայի համալսարանի իրավագիտության և դրամատիկական արվեստի ֆակուլտետի պրոֆեսոր։ Տիրապետում է ֆրանսերեն և անգլերեն լեզուներին, ինչպես նաև խոսում է իտալերեն և իսպաներեն։

Քաղաքական կարիերա
-----------------

Դրագինյա Վուկսանովիչը Չեռնոգորիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամ է և Չեռնոգորիայի ասամբլեայի անդամ 2012 թվականից։ Չեռնոգորիայի խորհրդարանի 25-րդ գումարման օրենսդիր կոմիտեի նախագահն է եղել, եղել է քաղաքական համակարգի, դատական համակարգի և վարչարարության, գենդերային հավասարության հանձնաժողովի անդամ, ինչպես նաև կրթության հանձնաժողովի անդամ։ 2013-2017 թվականներին Վուկսանովիչը եղել է Չեռնոգորիայի խորհրդարանի պատվիրակության անդամ Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովում (ԵԽԽՎ), որտեղ նշանակվել է իրավական հարցերի և մարդու իրավունքների հանձնաժողովի անդամ, Մարդու իրավունքների ենթահանձնաժողովի, հանցագործության և ահաբեկչության ենթահանձնաժողովի և մշակույթի, գիտության, կրթության և ԶԼՄ-ների և կրթության, երիտասարդության և սպորտի ենթահանձնաժողովի անդամի տեղակալ։ 2016 թվականին Չեռնոգորիայում կայացած խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքներով նա ընտրվել է Չեռնոգորիայի 26-րդ գումարման վեհաժողովի պատգամավոր։ 2018 թվականի մարտին Վուկսանովիչը հայտարարեց առաջիկա նախագահական ընտրություններին մասնակցելու մասին։ Նա առաջադրվել է սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության կողմից, իսկ ավելի ուշ աջակցվել է ԴԵՄՈՍ կուսակցության կողմից՝ այդպիսով դառնալով Չեռնոգորիայի պատմության մեջ նախագահի առաջին կին թեկնածուն։ Վուկսանովիչն ընտրություններում զբաղեցրել է երրորդ տեղը՝ հավաքելով ձայների 8,2 տոկոսը։

2019 թվականի հունիսի 29-ին Վուկսանովիչն ընտրվել է Չեռնոգորիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության նախագահ, ինչի արդյունքում նա դարձել է այդ ժամանակ միակ կինը, ով գլխավորել է Չեռնոգորիայի քաղաքական կուսակցությունը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Draginja Vuksanović — SDP Crna Gora
2. ↑  Vuksanović poručila da neće odustati od kandidature Archived 2018-04-14 at the Wayback Machine. Vijesti
3. ↑  «Джуканович заявив про перемогу на президентських виборах у Чорногорії (аудіо) | Новини | Українське радіо». *www.nrcu.gov.ua* (ուկրաիներեն). Վերցված է 2020 թ․ ապրիլի 6-ին.
4. ↑  Draginja Vuksanović Stanković od danas na čelu SDP-a

Արտաքին հղումներ
----------------

* Դրագինի Վուկսանովիչի կենսագրությունը Սոչի կայքում
«**Ուղևորություն դեպի անցյալ**» (ռուս.՝ «Поездка в прошлое»), խորհրդային գրող Ֆեոդոր Աբրամովի վիպակը «գյուղական արձակի» ժանրում։ Այն գրվել է դեռևս 1974 թվականին, սակայն առաջին անգամ հրատարակվել է «Новый мир» ամսագրում 1989 թվականի մայիսին՝ արդեն գրողի մահվանից հետո։

Սյուժե
------

Սոսինոյի բնակիչ Միկշային Կուդասով ազգանունով մի մարդ խնդրում է իրեն տանել Կուրզիա՝ լքված գյուղ։ Ուղևորության ընթացքում Միկյշան հիշում է անցյալը, իր հեղափոխական պապերին, թե ինչպես էին կուլակաթափվածները հարավից գալիս իրենց մոտ՝ հյուսիս, ինչպես էր ինքը, թեև փոքր էր, բայց օգնում էր խաչը պոկել մատուռից։ Միշան փորձում է կապ հաստատել Կուդասովի հետ, սակայն նա գրեթե միշտ լռում է։

Վերադառնալով Սոսինո՝ Միկշան իմանում է, որ Կուդասովը մանուկ հասակում իր ծնողների հետ ուղարկվել է հյուսիս՝ Կուրզիա։ Նրա քրոջը բռնաբարել է Միկշայի քեռին, իսկ Կուդասովը, վրեժխնդիր լինելով, սպանել է նրա քեռուն։ Միկշան ու Կուդասովը կռվել են իրար հետ մանկության տարիներին՝ Միկշայի՝ կուլակաթափ եղածների հանդեպ ատելության պատճառով։ Հենց Կուդասովի պատճառով է Միշայի քիթը կոտրվել։

Միկշան հիշում է հորը։ Հորեղբայրն իրեն տրամադրում էր հոր դեմ։ Նա նույնիսկ հրաժարվել է հարազատ հորից, որպեսզի «հեղափոխական օրինակ ցույց տա», նա հրաժարվել է հայրական ազգանունից։

Չգնալով տուն՝ Միկշան ուղևորվում է շրջկենտրոն։ Նա մարդկանց հարցնում է հոր մասին և իմանում, որ իր հայրը ազնիվ և աշխատասեր մարդ էր, բայց արդեն ուշ էր ինչ-որ բան շտկելու համար։

Միկշան ուզում է վերադառնալ տուն, բայց գիշերը անտառում մոլորվում է շրջկենտրոնի և Սոսինոյի ճանապարհին։ Բայց նա ծուխ է տեսնում․ նրա կինը վառարան էր վառել։ Միկշան ուզում է տուն գնալ, բայց հոր մասին մտքերը չեն լքում նրան, նա որոշում է այցելել հոր գերեզմանին։

Մեկ շաբաթ անց շրջանային թերթում հայտնվել է «Пьянству бой» ակնարկը, որտեղ գրված էր Միկշայի մահվան մասին․ նրան սառած էին գտել գերեզմանների վրա։

Պատմություն
-----------

Վիպակը ավարտվել է 1974 թվականին։ 1974 թվականի նոյեմբերի 9-ին Ֆեոդոր Աբրամովը ընթերցել է այն իր կնոջ և ընկերոջ՝ նկարիչ Ե. Մալցևի համար։ Ֆեոդոր Աբրամովի կենդանության օրոք վիպակը եղել է բազմաթիվ ամսագրերում։ Բոլորը բարձր են գնահատել վիպակը, սակայն չեն տպագրել այն։

Գրքում անդրադարձ է կատարվում քաղաքական, սոցիալ-պատմական և փիլիսոփայական բարդագույն խնդիրներին՝ կոլեկտիվացման և կուլակաթափության ողբերգությանը, հեղափոխականների ֆանատիկոսների և համամարդկային արժեքների իսկական պահապանների դիմակայությանը, հարբեցողության խնդիրներին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Из летописи "Нового мира". 1985 — 1994». Русский журнал. Արխիվացված օրիգինալից 2015 թ․ ապրիլի 15-ին. Վերցված է 2015 թ․ ապրիլի 15-ին. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|subtitle=` ignored (օգնություն)
**Վահագն Արամի Թումասյան** (1981, Աբովյան, Աբովյանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 12, 2020(2020-10-12), Ջրական, Հադրութի շրջան, Արցախ), պատմաբան, ՀՀ Զինված ուժերի զինծառայող, հետախույզ, փոխգնդապետ, զոհվել է 44-օրյա պատերազմի ժամանակ։

Կենսագրություն
--------------

Վահագն Թումասյանը ծնվել է 1981 թվականի օգոստոսի 5-ին Աբովյանում։ Հայրը՝ Արամ Թումասյանը հայրենադարձել է Ստամբուլից, թուրքագետ է։ Վահագնը երիտասարդ տարիքից զբաղվել է սպորտով, եղել է ձյուդոյի Հայաստանի առաջնության երիտասարդների հաղթող։ Աբովյանի թիվ 10 միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո ուսումը շարունակել է ԵՊՀ֊ի պատմության ֆակուլտետում, այնուհետև՝ ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի «Հայաստանի հարակից երկրների պատմության» ամբիոնի մագիստրատուրայում։

2007 թվականին ծառայության է անցել ՀՀ Զինված Ուժերում։ Գերազանցության դիպլոմով ավարտել է Ռուսաստանի արտաքին հետախուզության ծառայության ակադեմիայի դասընթացները, ոսկե մեդալով՝ Չինաստանի հատուկ անվտանգության ապահովման դասընթացները։ Մասնակցել է ԵՊՀ արևելագիտության ֆակուլտետի «Ադրբեջանագիտություն» հատուկ դասընթացներին, տիրապետել է ադրբեջաներենին և թուրքերենին։

Եղել է հատուկ նշանակության դիպուկահար, որից հետո՝ հեախույզ։ Հատուկ առաջադրանքի կատարման համար արժանացել է «Գևորգ Վարդանյան» մեդալի։

Ռազմական գործողությունների ընթացքում փրկել է 82 զինվորականի կյանք։

Վահագն Թումասյանը զոհվել է 2020 թվականի հոկտեմբերի 12-ին, Հադրութի շրջանում՝ 44-օրյա պատերազմի ժամանակ, Ադրբեջանի Հանրապետության հրթիռակոծության հետևանքով։

Վահագն Թումասյանը հուղարկավորվել է Եռաբլուրում, հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական խաչ» առաջին աստիճանի շքանշանով։

Ունի մեկ դուստր՝ Մարիամը։

2021 թվականի հունվարի 28֊ին Երևանի պետական համալսարանի լսարաններից մեկն անվանվել է Վահագն Թումասյանի անունով։

Աբովյան համայնքի ավագանու 2022 թվականի դեկտեմբերի 6-ի N 187-Ա որոշմամբ Աբովյանի մարզահամալիրը անվանակոչվել է Վահագն Թումասյանի անվամբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Գոնե Աստծուց կյանք խնդրեիր...». 82 զինվորի կյանք փրկած փոխգնդապետի անունով լսարան բացվեց
2. ↑  LLC, Helix Consulting. ««Ոսկե սերմեր» կրթամրցանակ. Տասնյակ զինվորների կյանքը փրկած հետախույզ Վահագն Թումասյանի հիշատակին». *www.panorama.am* (անգլերեն). Վերցված է 2022 թ․ մայիսի 13-ին.
3. ↑  «Հետախույզ Վահագն Թումասյանը շրջափակումից ազատել ու փրկել է 82 զինվորականի կյանք (Տեսանյութ)». *Bavnews․am*. 2020 թ․ դեկտեմբերի 2. Վերցված է 2022 թ․ մայիսի 13-ին.
4. ↑  «ՎԱՀԱԳՆ ԹՈՒՄԱՍՅԱՆ՝ ՀԱՅՐԵՆԱՍԻՐՈՒԹՅԱՆ ՔԱՅԼՈՂ ԽՈՐՀՐԴԱՆԻՇ. ԵՊՀ-ՈՒՄ ՏԵՂԻ Է ՈՒՆԵՑԵԼ ՎԱՀԱԳՆ ԹՈՒՄԱՍՅԱՆԻ ԱՆՎԱՆԻ ԼՍԱՐԱՆԻ ԲԱՑՈՒՄԸ». *www.ysu.am*. Վերցված է 2022 թ․ մայիսի 13-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Փոխգնդապետ Վահագն Թումասյանին ՀՀ ազգային հերոսի կոչում շնորհելու վերաբերյալ գրությունն ուղարկվել է ՊՆ
* ՈՐԱԿՅԱԼ ԿՐԹՈՒԹՅԱՆ ԱՅՑԵՔԱՐՏԸ
**Արմեն Ա. Սագինյան** (1933, Թավրիզ, Իրան), ԱՄՆ-ում բնակվող իրանահայ ճարտարագետ։

Կենսագրություն
--------------

Արմեն Սագինյանը ծնվել է 1933 թվականին Թավրիզում։ Նրա ծննդից հետո ծնողները բաժանվել են, և Արմենը մնացել է մոր խնամքի ներքո, սակայն 1935 թվականին, երբ Արմենն ընդամենը երկու տարեկան էր, մայրը մահացել է և մինչև 13 տարեկան նա մնացել է տատիկի հոգածության ներքո։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտել է Թավրիզում, այնուհետև՝ Թեհրանում։ 1955 թվականին գաղթել է ԱՄՆ, աշխատել որպես ֆերմեր, վարպետ, վարսավիր, ուսուցչի օգնական։ 1955-1958 թվականներին սովորել է Մերիվիլ քոլեջի մաթեմատիկայի բաժնում, 1958-1961 թվականներին՝ Թենեսիի համալսարանի մեխանիկայի ճարտարագիտության բաժնում, 1973 թվականին ավարտել է Կալիֆոռնիայի համալսարանը։ Տարիներ շարունակ աշխատել է օդ-տիեզերք և ատոմային ճարտարագիտության բնագավառներում՝ Boeing (1961-1963), General Dynamics, Rocketdyne (1963) և Garrett-Air Research (1965-1979) ընկերություններում, 1998 թվականից՝ New Horizons-ի գործադիր տնօրեն։

1975 թվականին վերադարձել է Իրան։ Սագինյանի ամենամեծ նախագիծը եղել է Իրանի 66 հազար գյուղերի համար նախատեսված ծրագիր-նախագիծը՝ «Բարգավաճման և վերանորոգման ծրագրի» շրջանակներում։ Տիրապետում է մի շարք լեզուների, զբաղվում է հետազոտական, թարգմանական ու խմբագրական աշխատանքներով, հեղինակել ու թարգմանել է գրքեր։

Երկեր
-----

* Mission For Mohammad And Islam: Book One Verses of Mecca Words of Allah as Revealed to Mohammad (Multilingual Edition), 2011.
* Two faces of Islam, 2002

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «A Persian American Talks Candidly About His Homeland - The Front Page Online». *www.thefrontpageonline.com* (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 27-ին.
2. ↑  Rabasa, Angel (2007). *Building Moderate Muslim Networks* (անգլերեն). Rand Corporation. ISBN 9780833041227.
3. ↑  Իրանահայոց հանրագիտարան։ Կազմող` Ժանետ Տ. Լազարյան։ Երևան, «ՎՄՎ-Պրինտ», 2012
4. ↑  «Amazon.com: Armen A Saginian: Books». *www.amazon.com*. Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 27-ին.
5. ↑  Noble, Barnes &. «Mission For Mohammad And Islam». *Barnes & Noble* (անգլերեն). Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 27-ին.
**Լիլի Լազարյան** (20-րդ դար, Թեհրան, Իրան - 2003, Թեհրան, Իրան), բալետի իրանահայ պարուհի, պարուսույց։ Իրանահայ երգիչ Ալֆրեդ Լազարյանի քույրը։

Կենսագրություն
--------------

Լիլի Լազարյանը ծնվել է Թեհրանում։ Ավարտելով տեղի Դավթյան վարժարանը` մեկնել է Իտալիա ուսանելու երաժշտություն։ Հանդես է եկել մի շարք օպերաներում, այդ թվում` «Աիդա», «Տոսկա», «Մանոն Լեսկո»։ Այնուհետև վերադարձել է Իրան, հիմնադրել պարի ակադեմիա և երկար տարիներ աշխատել պարարվեստի բնագավառում։ 5-11 տարեկանների համար հիմնադրել է ակադեմիա, որտեղ դասավանդել են թատրոն, երաժշտություն, բալետ։

Հեղափոխությունից հետո շարունակել է ստեղծագործական գործունեությունը, սակայն ծերության և սրտի հիվանդության պատճառով թողել է այն։ Մահացել է 2003 թվականին Թեհրանում։

Բեմադրած ստեղծագործություններ
-----------------------------

Լիլի Լազարյանը բեմադրել է Իրաջ Միրզայի «Մոր սիրտը», Փարվին Էթեսամիի «Որբը», «Պերսեպոլիս» բալետը, «Սատանայի երկմտանքը» (երաժշտական և հագուստների ձևավորումը` Լիլի Լազարյանի)։

Գրականություն
-------------

* ژانت د. لازاریان. «سینما». در دانشنامه ایرانیان ارمنی. ویرایش اول. چاپ نوبت چاپ. تهران: انتشارات هیرمند، ۱۳۸۲. ۵۰–۴۴۹.
* «آوای «قو» ی تنها - گپی با مادام لی‌لی لازاریان». مقام موسیقایی، ش. ۸ (پاییز ۱۳۷۹).

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Bedrosian, Narek Hartunian and Narbeh. «فصلنامه فرهنگی پیمان». *www.paymanonline.com*. Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ փետրվարի 7-ին. Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 25-ին.
2. 1 2  Իրանահայոց հանրագիտարան։ Կազմող` Ժանետ Տ. Լազարյան։ Երևան, «ՎՄՎ-Պրինտ, 2012
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աննա Կարապետյան (այլ կիրառումներ)

**Աննա Ռաշիդի Կարապետյան** (սեպտեմբերի 8, 1967(1967-09-08), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ պարուհի, բալետի արտիստ, «Երաժշտական թատրոնի դերասան», ՀՀ Ոստիկանության պահեստազորի փոխգնդապետ, ՀՀ վաստակավոր արտիստ։

Կենսագրություն
--------------

### Կրթություն

Միջին մասնագիտական կրթությունը ստացել է Երևանի պարարվեստի ուսումնարանում։ 1986 թ. բալետի արտիստ որակավորմամբ ավարտել է ուսումնարանը։ Բարձրագույն կրթությունը ստացել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում։ 2006 թ․ ավարտել է բուհը, և ստացել «Երաժշտական թատրոնի դերասան» որակավորում։ 
Սովորել և ավարտել է ԵԹԿՊԻ-ի մագիստրատուրան՝ ստանալով Ռեժիսուրայի մագիստրոս որակավորում։ Աննա Կարապետյանը 10 տարի շարունակ եղել է Պարի պետական անսամբլի և 10 տարի «Բարեկամություն» պետական համույթի առաջատար մենապարուհի։

### Աշխատանքային գործունեություն

Աննա Ռաշիդի Կարապետյանը 2000 թվականից աշխատում է ԵԹԿՊԻ-ում որպես Ժող.բնորոշ պարեր և Պարարվեստի ռեժիսուրա առարկաների դասախոս։ 
2007թ.-ից 2021 թվականները աշխատել է ՀՀ Ոստիկանության մշակույթի բաժնում, որպես երգի-պարի համույթի գեղարվեստական ղեկավար, ՀՀ Ոստիկանության պահեստազորի փոխգնդապետ է։
2013թ.-ից 2021 թվականները ԵԹԿՊԻ-ում աշխատել է որպես Խորեոգրաֆիայի ամբիոնի վարիչ։ 
2019 թվականին արժանացել է պրոֆեսորի կոչման։
2014 թ.-ից համագործակցում է դրամատիկ թատրոնների հետ, և ունի իրականացրած բազմաթիվ բեմադրություններ ու բալետմայստերական աշխատանքներ թատրոններում։
Բազում անգամներ հրավիրվել է սփյուռքահայ համայնքի կողմից Փարիզ, Լիոն, Սան Ֆրանցիսկո, Թեհրան, իր պարային բեմադրությունները կատարելու և մասնագիտական հմտությունները փոխանցելու սփյուռքահայ և օտարազգի պարողներին։ Նա 5 տարի շարունակ մասնակցել է «Արտ Ֆեստ» փառատոնին, որպես հանձնախմբի անդամ։

2021 թվականից գտնվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Մասնագիտական գործունեությունը շարունակում է ԱՄՆ-ում, հանդիսանում է «Խարակտեր» պարի ստուդիայի գեղարվեստական ղեկավարը։

Պարգևներ և կոչումներ
--------------------

* ՀՀ մշակույթի նախարարության Ոսկե մեդալ
* Մովսես Խորենացու մեդալ
* «Երևան քաղաքի մշակույթի պատվավոր գործիչ»
* ՀՀ վաստակավոր արտիստ
* Փաստավավերագրության միջազգային ակադեմիայի պատվավոր դոկտոր
* «Օրենքի պատվար» մեդալ
* «Ոստիկանության 100-ամյակ»-ի պատվոգիր
* ՀՀ Ոստիկանության փոխգնդապետ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՆԱԽԱԳԱՀԻ ՀՐԱՄԱՆԱԳԻՐԸ
2. ↑  yesitc.am, Աննա Կարապետյանի պարգևներն ու կոչումները
3. ↑  Մամուլի խոսնակ, Աննա Ռաշիդի Կարապետյանը 5 տարի շարունակ «Արտ Ֆեստ»-ի հանձնախմբի անդամ
**Զաինա Յազիգի** (արաբերեն։ زينة يازجي, ապրիլի 2, 1970(1970-04-02), Լաթակիա, Սիրիա),սիրիացի լրագրող, լրատվական գործակալության լրագրող և նորությունների հեռուստատեսության հաղորդավարուհի։

Կարիերա
-------

Յազիգին անգլիական գրականության ոլորտում բակալավրի կոչում է ստացել Տիշրինի համալսարանում, իսկ լրագրողի մասնագիտություն՝ Բեյրութի ամերիկյան համալսարանում։

Նա սկսել է աշխատել Ռոյթերսում, ապա Բեյրութի Ասսոշեյթեդ պրեսում։ Այնուհետև Սիրիայում նա դարձավ CNBC-ի լրագրող։ Նա ավելի ուշ լքել է սիրիական հեռուստատեսությունը։ Նա Ալ-Արաբիայի ղեկավարն է։ Ապա Զաինան ներկայացնում է իր ամենշաբաթյա քաղաքական ծրագիրը՝ Թահթա Ալ-Դաուն (լույսի տակ, Ալ-Արաբիա)։

Յազիգին 2013 թվականին *Արաբ գործարարներ* ամսագրում ներառվել է որպես 100 ամենաազդեցիկ արաբ կին։

Անձնական կյանք
--------------

Նա ամուսնացել է Սիրիացի դերասան Աբեդ Ֆաեդի հետ։ Նրանք ունեն մեկ դուստր՝ Ռաուլան, և մեկ որդի՝ Տայիմը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Archived copy». Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ մարտի 24-ին. Վերցված է 2011 թ․ փետրվարի 21-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ արխիվը պատճենվել է որպես վերնագիր (link)
2. ↑  «100 Most Powerful Arab Women 2013: Zina Yazji». *Arabian Business*. Վերցված է 2015 թ․ օգոստոսի 18-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Զաինա Յազիգիի ֆեյսբուքյան պաշտոնական էջ
Մադամ Միետի համերգն ազդարարող պաստառ
**Շանսոնիե** (ֆր.՝ chansonnier chanson՝ «երգ»-ից), ֆրանսիացի էստրադային երգիչ, քառյակների, քառյակերգերի կատարող, «մոնմարտրական» ոճով ժանրային երգերի կատարող, հաճախ դրանց խոսքերի և երաժշտության հեղինակ (տես՝ «Շանսոն»)։ Շանսոնիեի արվեստը ծագել է միջնադարյան ֆրանսիական մենեստրելներից։

18-19-րդ դարերի սահմանագծին ժողովրդի հեղափոխական վերելքն առաջ բերեց շանսոնիեների արվեստի զարգացումը, որոնք իրենց երգերով արձագանքեցին օրախնդիր իրադարձություններին։ Շանսոնիեները հաճախ նոր տեքստերը հարմարեցրել են արդեն գոյություն ունեցող մեղեդիներին։ 19-րդ դարի վերջին «շանսոնիե» սկսեցին անվանել էստրադայի պրոֆեսիոնալ արտիստներին (Գ. Մոնթեգյուս, Ա. Բրյուան և այլք)։

Ֆրանսիայից դուրս
----------------

Ֆրանսիայից դուրս շանսոնիեների թվին հաճախ դասում են ֆրանսալեզու երգերի բոլոր կատարողներին։ Այդ պատճառով մի կողմից միավորվում են այնպիսի կատարողներ, ինչպիսիք են Ա. Մարլին, Մ. Շևալյեն, է. Պիաֆը, Իվ Մոնտանը, ժ. Բրասենսը, Շառլ Ազնավուրը՝ հենց շանսոնիեներ, այսինքն՝ շանսոնների կատարողներ, և մյուս կողմից՝ Մ. Մատյոն, Ջո Դասենը, Պ. Կաասը և շատ ուրիշներ, որոնք կատարում են ֆրանսիական էստրադային երգեր։

Ֆրանսիացի կատարողների արվեստն ազդեցություն է թողել եվրոպական երկրների, այդ թվում՝ ԽՍՀՄ-ի և Ռուսաստանի ժամանակակից էստրադային երաժշտական արվեստի վոկալ ժանրերի զարգացման վրա (Մ. ն. Սավոյարով, Ա. ն.Վերտինսկի, Լ. Օ. Ուտյոսով, Մ. Ն. Բեռնես, Բ. Շ. Օկուջավա, Վ. Ս. Վիսոցկի, Ա. Ա. Գալիչ և այլք)։

Տես նաև
-------

* Շանսոն
* Հեղինակային երգ

Գրականություն
-------------

* Шансонье // Литературная энциклопедия терминов и понятий / Под ред. А. Н. Николюки. — Институт научной информации по общественным наукам РАН: Интелвак, 2001. — 1596 с. — ISBN 5-93264-026-Х

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Ֆրանսիական մոտիվներ» — Կայք ֆրանսիական շանսոնի մասին
* Էդիթ Պիաֆ

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ կատալոնական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4194394-6 · NKC: ph450989, ph667297 |

 |
**Էդվարդ Նինո Էրնանդես** (անգլ.՝ Edward Niño Hernández, մայիսի 10, 1986(1986-05-10), Բոգոտա, Կոլումբիա) աշխարհի երկրորդ ամենակարճահասակ շարժվող մարդն է։ Նա հավաստագրվել է Գինեսի ռեկորդների գրքում 2010 թվականի սեպտեմբերի 4-ին։

Էրնանդեսը դադարել է աճել դեռ երկու տարեկանից։ Ծնված օրվանից նրա հասակն ավելացել է ընդամենը 40 սմ-ով։ 24 տարեկանում Էրնանդեսը 0,7 մ հասակ է ունեցել և կշռել է 10 կգ։ 33 տարեկանում Էրնանդեսի հասակը եղել է 0,721 մ։ Նա ապրում է Կոլումբիայի Բոգոտա քաղաքում

Գինեսի այս ռեկորդի նախորդ տիտղոսակիրը՝ Մոնղոլիայից Հե Պինգպինգն է եղել, որի հասակը Էրնանդեսից 3,8 սմ բարձր է եղել։ Նա մահացել է 2010 թվականի մարտի 13-ին Հռոմում, որտեղ նկարահանվում էր Lo show dei record հեռուստահաղորդումում։ Էրնանդեսի ռեկորդը գերազանցել է երբ նեպալցի Խագենդրա Թապա Մագարը։ Ռեկորդը վերականգնվել է 2020 թվականի հունվարի 17-ին՝ Մագարի մահից հետո, բայց կրկին կորցրել է այն 2022 թվականի դեկտեմբերի 13-ին, երբ իրանցի Աֆշին Ղադերզադեն 20 տարեկան է դարձել։

Էրնանդեսը գումար է վաստակում տարբեր շոուներում հանդես գալով և ֆիլմերում նկարահանվելով, նա հանդես է եկել Արգենտինայի Susana Giménez հեռուստածրագրում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «New record holder for the world's shortest man living confirmed as Edward Niño Hernández of Colombia». *Guinness World Records* (բրիտանական անգլերեն). 2020 թ․ մայիսի 12. Վերցված է 2020 թ․ օգոստոսի 21-ին.
2. 1 2  «20-year-old Iranian confirmed as world's shortest man». *Guinness World Records* (բրիտանական անգլերեն). 2022 թ․ դեկտեմբերի 14. Վերցված է 2022 թ․ դեկտեմբերի 15-ին.
3. ↑  LLC, Helix Consulting. «Աշխարհի ամենափոքր մարդը գոհ է իր մարմնից». *www.panorama.am* (անգլերեն). Վերցված է 2023 թ․ հունվարի 20-ին.
4. ↑  BBC: Colombian declared world's shortest man
5. ↑  "World's shortest man named as 27ins tall Colombian" *Telegraph*
6. ↑  Աշխարհի ամենափոքր մարդը Կոլումբիայից է
**Բարբարա Էռնի** (գերմ.՝ Barbara Erni, փետրվարի 15, 1743(1743-02-15), Ֆելդքիրխ, Ֆորալբերգ, Ավստրիա - փետրվարի 26, 1785(1785-02-26), Վադուց, Լիխտենշտայն), լիխտենշտայնցի կին, ով գողություններ է կատարել ողջ Արևմտյան Եվրոպայի իջևանատներից։ Լիխտենշտայնի լեգենդներում նա հայտնի է որպես «*Golden Boos*»: Եղել է վերջին մարդը, ում մահապատժի են ենթարկել Լիխտենշտայնում։

Կենսագրություն
--------------

Էռնին ծնվել է Ֆելդքիրխում, անօթևան զույգի ընտանիքում։ 1779 թվականին ամուսնացել է ոմն «տիրոլացի Ֆրանցի» հետ, ով համարվել է հանցագործ։ Ըստ լեգենդի, «Golden Boos»-ը բաց կարմիր մազերով մեծ ուժի տեր կին է եղել, ով ճանապարհորդել է Եվրոպայով մեկ մեծ սնդուկով կամ պարկով։ Երբ նա ինչ-որ տեղ մնացել է գիշերելու, պահանջել է, որ իր սնդուկը փակեն ամենաապահով սենյակում, քանի որ դրա մեջ ենթադրաբար գանձեր են պահվել։ Երբ սնդուկը կամ պարկը «գանձերով» փակվում էին և գիշերը գալիս էր, թզուկը դուրս էր գալիս այնտեղից և գողանում այդ սենյակում պահվող թանկարժեք իրերը, որից հետո Էռնին և թզուկը փախչում էին։

Երկար տարիներ Եռնին գործել է այդ սխեմայով և բավականին հարստացել։ Ով է եղել նրա օգնական-թզուկը, հայտնի չէ։ Էռնին և նրա հանցակիցը ձերբակալվել են Էշենում և բանտարկվել Վադուցում 1784 թվականի մայիսի 27-ին։ Լիխտենշտայնում կայացած դատավարության ժամանակ Էռնին խոստովանել է այդ կերպ կատարված տասնյոթ գողություն։ 1784 թվականի դեկտեմբերի 7-ին դատարանը վճռել է, որ Բարբարա Էռնին նույն ինքը «Golden Boos»-ն է, նրան մեղավոր է ճանաչել և դատապարտել մահվան՝ գլխատման միջոցով։ Հրապարակային մահապատիժը տեղի է ունեցել Վադուցում՝ մոտ հազար ականատեսների ներկայությամբ։ Նրա հանցակցի ճակատագիրն անհայտ է մնում։

Այդ ժամանակվանից ի վեր Լիխտենշտայնում ոչ ոք մահապատժի չի ենթարկվել, ընդհուպ մինչև 1987 թվականը, երբ մահապատիժը պաշտոնապես արգելվել է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Gefangenenlied der goldenen Boos» (PDF). Արխիվացված է օրիգինալից (PDF) 2015 թ․ փետրվարի 26-ին. Վերցված է 2021 թ․ դեկտեմբերի 4-ին.
2. ↑  «Informationen und Mitteilungen der Gemeinde Eschen» (PDF). Արխիվացված է օրիգինալից (PDF) 2015 թ․ փետրվարի 26-ին. Վերցված է 2021 թ․ դեկտեմբերի 4-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Barbara Greene (1967). *Liechtenstein: Valley of Peace* (Vaduz: Liechtenstein-Verlag) pp. 20–21.
* James Foster Robinson, «The Legend of the Golden Boos», 21 May 2004.
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Սամվելյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Խաչիկ Եղիազարի Սամվելյան** (նոյեմբերի 27, 1929(1929-11-27), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բանասեր, տպագրիչ, տառաստեղծ։

Ծնվել է Երևանում 1929 թվականի նոյեմբերի 27-ին։ Ավարտել է Երևանի թատերական ինստիտուտը։ Աշխատել է «Սովետական գրող» հրատարակչությունում, այնուհետև եղել է բաժնի ղեկավար Մատենադարանում։ 1988 թվականից Հայաստանի գրողների միության անդամ է։

Խաչիկ Սամվելյանը հեղինակել է Րաֆֆու գործունեությանը նվիրված մի շարք աշխատություններ։ Եղել է Խորհրդային տարիներին լինոտիպային տպագրության մեջ կիրառվող հայկական տառատեսակների հեղինակ։ Հետխորհրդային տարիներին զբաղեցրել է քննադատական դիրք թվային տառատեսակների ոլորտի նկատմամբ՝ համարելով, որ ոլորտում այդ օրերին գործող տառաստեղծները չունեն բավական գիտելիք ու փորձ որակյալ աշխատանք ստեղծելու համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Самвелян Хачик Егиазарович — Энциклопедия фонда «Хайазг»». *ru.hayazg.info*. Վերցված է 2023 թ․ հունվարի 4-ին.
2. ↑  Тарумян, Рубен (24.04.2004). *Журналистская близорукость*. Երևան.
**Անդրեա Գվարների** (իտալերեն՝ **Andrea Guarneri**, հունիս 1626, Կրեմոնա, Կրեմոնա, Լոմբարդիա - դեկտեմբերի 7, 1698(1698-12-07), Կրեմոնա, Կրեմոնա, Լոմբարդիա), իտալացի ջութակագործ վարպետ, երաժիշտ, աղեղնավոր երաժշտական գործիքներ պատրաստելու ասպարեզում հռչակված Գվարների տոհմի հիմնադիր։ Եղել է մեծահամբավ ջութակագործ վարպետ Նիկոլո Ամատիի լավագույն աշակերտը և մեծագույն ջութակագործ վարպետներից մեկը համարվող Բարտոլոմեո Ջուզեպե Գվարներիի (Bartolomeo Giuseppe Guarneri, del Gesù) պապը, ում փոխանցել է իր արհեստի նրբություններն ու գաղտնիքները։ Նրա պատրաստած գործիքներով են նվագել բազմաթիվ անվանի ջութակահարներ, այդ թվում՝ Էմմի Վերհեյը, Քեննեթ Ռոուզը, Դաիսին Կասիմոտոն, Ուիլյամ Հագենը, Դևիդ Սոյերը, Ամիթ Փելեդը...

Անդրեա Գվարներիի պատրաստած գործիքները ներկայումս նույնքան բարձր են գնահատվում, որքան Անտոնիո Ստրադիվարիինն ու Նիկոլո Ամատիինը։ Ընդհանուր առմամբ այսօր աշխարհում հաշվվում են 250 ջութակ և 14 թավջութակ, որոնք Անդրեա Գվարներին պատրաստել է 1641 - 1664 թվականների միջակայքում։

Կենսագրություն
--------------

Անդրեա Գվարներիի ընտանիքի, տոհմի, ծագման մասին չափազանց քիչ բան է հայտնի։ Ստույգ հայտնի է, որ նա ծնվել է 1626 թվականին, Կրեմոնայում։ Հայտնաբերվել են այդ ժամանակներում փայտի վրա կատարված փորագրություններ, որոնցում հանդիպում է Նիկոլո Ամատիի հարևանությամբ ապրած ոմն *Giovanni Battista Guerine*-ի անունը։ Ենթադրվում է, որ դա կարող է լինել *Գվարնիրի* անվան տարբերակներից։ 1641 թվականից Պատանի Անդրեան ապրել է Նիկոլո Ամատիի մոտ և աշակերտել է նրան։ Հավանաբար այդ ընթացքում նրան ընկերակցել են Ֆրանչեսկո Ռուջերին և Անտոնիո Ստրադիվարին, ովքեր մոտավորապես այդ նույն ժամանակաշրջնում նույնպես աշակերտել են Ամատիին։

Տես նաև
-------

* Նիկոլո Ամատի (1596—1684) — Իտալիա
* Անտոնիո Ստրադիվարի (1644—1737) — Իտալիա

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Dezobry et Bachelet, *Dictionnaire de biographie*, t. 1, Ch. Delagrave, 1878, P.
2. ↑  «Daishin Kashimoto». *IMG Artists*. IMG Artists. Վերցված է 2019 թ․ փետրվարի 18-ին.
3. ↑  Steinhardt, Arnold (1998). *Indivisible by Four: A String Quartet in Search of Harmony*. New York: Farrar, Straus & Giroux. էջ 262. ISBN 0-374-23670-4.
4. ↑  Henley, William (1973). *The Universal Dictionary of Violin and Bow Makers*.
5. ↑  Kennedy, Michael (1996). *The Concise Oxford Dictionary of Music*.

Գրականություն
-------------

* William Henley, *The Universal Dictionary of Violin and Bow Makers*, Brighton, Amati, 1973

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Մեծ կատալոնական · Ռիմանի երաժշտական |

 |
**Սարաֆյան եղբայրներ**, տիգրանակերտցի լուսանկարիչ երեք եղբայրներ, որոնց մասնագիտական գործունեությունը ընթացել է հիմնականում Բեյրությում 1894-1930 թվականներին։ Նրանց 1895 թվականին հիմնած Սարաֆյան եղբայրներ ընկերությունը (Sarrafian Bros.) գոյատևել է մինչև 1975 թվականը։ Նրանց՝ Լիբանանի տարազներն ու մշակույթը պատկերող լուսանկարները և բացիկները աղբյուր են պատմական այդ շրջանը ուսումնասիրողների համար։ Սամուելը ավարտել է Սիրիայի բողոքական քոլեջը (ապագա Ամերիկյան համալսարանը) ստանալով բիզնեսի կառավարման դիպլոմ։

Կենսագրություն
--------------

Սարաֆյանները երեք եղբայր էին Աբրահամը (ծնվ․1873), Պողոսը (ծնվ․1876) և Սամուելը (ծնվ․1884)։ Հայրը բանկիր էր Դիարբեքիրում, զբաղվում էր գորգի վաճառքով, հետաքրքրվում էր անտիկվարիատով և դրամագիտությամբ։

### Ուսում

Աբրահամն ու Պողոսը ավարտելով տեղական ազգային դպրոցը, շարունակել են ուսումը Մարդինի ամերիկյան ավագ դպրոցի բարձր դասարաններում։ Աբրահամը տասնչորս տարեկանում՝ չորս տարի ուսումնասիրելով գիտություն, անգլերեն և արաբերեն ստացել է դիպլոմ, Պողոսը շարունակել է ուսումը ուսումնասիրելով արաբերեն և անգլերեն։ Աբրահամը՝ մեկ տարի Բեռլինում փորձ ձեռք բերելուց հետո, վերադարձել է Դիարբեքիր և եղբոր՝ Պողոսի հետ լուսանկարչական լաբորատորիա է բացել։ 1896 թվականին Աբրահամը ամուսնացել է Դիարբեքիրի Եպիսկոպոսյան եկեղեցու առաջնորդի աղջկա՝ Երանիկ Կարապետյանի հետ։

### Գործունեություն

1894 թվականին երկու եղբայրները ութ ամիս ճամփորդել են Միջագետքում, հասել մինչև Մոսուլ։ Բազմաթիվ լուսանկարներ են կատարել։ Վերադառնալով Դիարբեքիր, հոր խորհրդով անտիկվարի խանութ են բացել։ Վերադարձից երեք ամիս անց սկսվել են հայերի զանգվածային ջարդերը Արևմտյան Հայաստանում։ Սարաֆյան եղբայրները ստիպված տեղափոխվել են Բեյրութ՝ այնտեղից Եվրոպա անցնելու մտադրությամբ։ Հայ բողոքական միսիոներները համոզել են եղբայրներին հաստատվել Բեյրությում։ 1895 թվականին Բեյրութի Բաբ Իբրիս շրջանում հիմնել են Sarrafian bros. ընկերությունը, որը հայտնի էր Մերձավոր Արևելքի հնագիտական վայրերի, պատմական հուշարձանների լուսանկարներով և բացիկներով։ Աբրահամ Սարաֆյանը 1925 թվականին արժանացել է լուսանկարչական Dhour es-Shweir մրցանակին։ Եղբայրները շուտով ընդլայնել են իրենց բիզնեսը՝ բացելով նոր մասնաճյուղեր Սիրիայի և Պաղեստինի այլ քաղաքներում։ Ընկերությունը գործել է եղբայրների մահից հետո էլ մինչև 1975 թվական՝ Լիբանանի Քաղաքացիական պատերազմի սկիզբը։

* Սարաֆյան եղբայրների բացիկներից
* Ջաբալի եզդիներըՋաբալի եզդիները
* Յուպիտերի տաճարի սյունաշարըՅուպիտերի տաճարի սյունաշարը
* Անտիկ տաճարի սյունաշար ԲաալբեկումԱնտիկ տաճարի սյունաշար Բաալբեկում
* Բաալբեկի Ակրոպոլիսի համայնապատկերըԲաալբեկի Ակրոպոլիսի համայնապատկերը

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «The Sarrafian Brothers». Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 10-ին.