recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ջուլիանո Ամատո** (իտալ.՝ Giuliano Amato, մայիսի 13, 1938(1938-05-13), Թուրին, Իտալիա), իտալացի քաղաքական գործիչ, երկու անգամ ընտրվել է որպես Իտալիայի վարչապետ։

Կենսագրություն
--------------

Ջուլիանո Ամատո ծնվել է Թուրինում, սակայն մեծացել է Տոսկանայում։ 1960 թվականին իրավաբանական գիտական աստիճանով ավարտել է Պիզայի համալսարանը և մինչև 1963 թվականը դասավանդել է Կոլումբիայի համալսարանում։ 1979 թվականից մինչև 1997 թվականը Մոդենայի, Պերուջայի և Ֆլորենցիայի համալսարաններում դասավանդելուց հետո նաև եղել է իտալական և համեմատական սահմանադրական իրավունքի պրոֆեսոր Հռոմի Սապիենցա համալսարանում։

Դեռևս 1958 թվականին, անդամակցելով Իտալիայի Սոցիալիստական կուսակցության հետ, 1983 թվականից մինչև 1993 թվականը եղել է Խորհրդարանի անդամ։ Իր կուսակցության անդամ Բետինո Կրակսի կառավարությունում 1987-1988 թվականներին եղել է փոխվարչապետ իսկ 1987-1989 թվականներին՝ ֆինանսների նախարար։

### Կառավարության ղեկավար

1992 թվականի հունվարից մինչև 1993 թվականի ապրիլը եղել է Իտալիայի նախարարների խորհրդի նախագահն։ Նրա կառավարման ընթացքում տեղի է ունեցել կոռուպցիայի ճգնաժամ, որը հանգեցրել է զգալի փոփոխությունների Իտալիայի քաղաքական կյանքում։ Ամատոն ընդունել մի օրենք, որը կոռուպցիոն դեպքերի հետաքննությունը հանձնում էր կառավարության կողմից վերահսկվող ոստիկանության ձեռքում, բայց հասարակական դժգոհությունը Իտալիայի նախագահ Օսկար Լուիջի Սկալֆարոյին ստիպել է հրաժարվել այն ստորագրելուց։  

### Ձիթենու ծառ կոալիցիայի կառավարության անդամ և ղեկավար

1998 թվականին Ամատոն մտել է Մասիմո Դ'Ալեմայի կառավարություն՝ դառնալով ինստիտուցիոնալ բարեփոխումների նախարար, իսկ 1999 թվականի դեկտեմբերից մինչև 2000 թվականի մարտը՝ ֆինանսների նախարար։ 2000 թվականից մինչև 2001 թվականի ապրիլը Ամատոն կրկին զբաղեցրել Է նախարարների խորհրդի նախագահի պաշտոնը՝ բարեփոխումներ իրականացնելով, որոնք ուղղված են տնտեսության մրցունակության բարձրացմանը և սոցիալական պաշտպանության ամրապնդմանը։

### Սահմանադրական դատարանի դատավոր

2013 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Իտալիայի նախագահ Ջորջո Նապոլիտանոն Ջուլիանո Ամատոյին նշանակել է Իտալիայի սահմանադրական դատարանի կազմում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Բրոքհաուզի հանրագիտարան (գերմ.) / Hrsg.: Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus, Wissen Media Verlag
2. 1 2  Proleksis enciklopedija, Opća i nacionalna enciklopedija (хорв.) — 2009.
3. 1 2  Munzinger Personen (գերմ.)
4. ↑  «Giuliano Amato nuovo giudice costituzionale» (իտալերեն)։ Corriere della Sera։ 2013-09-12։ Վերցված է 2016-01-08

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Բրոքհաուս · Լարուսի · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Treccani |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 98044450 · BNE: XX1703150 · BNF: 123009144 · CiNii: DA00917172 · CONOR: 12090211 · GND: 119295539 · GTAA: 76823 · ICCU: CFIV004498 · ISNI: 0000000081380228 · LCCN: n79079772 · LNB: 000196451 · NKC: ola2002113864 · NLA: 35718334 · NLP: a0000003841283 · NSK: 000498446 · NTA: 12504111X · NUKAT: n2011141970 · SUDOC: 031876102 · VIAF: 59149166 · WorldCat VIAF: 59149166 |

 |

 |
Հորդառատ անձրև
**Պետրիկոր** (անգլ.՝ petrichor /ˈpɛtrᵻkɔər/), հողախառն բույր, որը զգացվում է անձրևից հետո։ Այս բառն առաջացել է հունարեն «petra», որը նշանակում է քար և «ichor» հեղուկ բառերից, հունական դիցաբանության մեջ՝ աստվածների երակներով հոսող։

Պետրիկոր տերմինը մտածվել է հետազոտողներ Իզաբելլա Ջոյ Բեարի (Ավստրալիա) և Ռոդերիկ Գ․ Թոմասի (Մեծ Բրիտանիա) կողմից 1964 թվականին, «Nature» ամսագրի հոդվածի համար։

Հոդվածում ասվում է, որ կան բույսեր, որոնք չորային սեզոնի ժամանակ արտադրում են յուղեր, որոնք ներծծվում են կավահողերում և լեռնային ապարներում։ Անձրևի ժամանակ այդ յուղերը հողի հոտի քիմիական միացությունների՝ (նյութափոխանակության երկրորդական արգասիք՝ ակտինոբակտերիաների) գեոսմինի հետ տարածվում են օդի մեջ, ինչը առաջացնում է այդ յուրահատուկ բույրը։

Բեարն ու Թոմասը հաջորդ հոդվածներում (1965 թվական) ցույց տվեցին, որ հայտնաբերված յուղերը դանդաղեցնում են բույսերի ծլելն ու վաղ աճը։ Դա ցույց է տալիս այն, որ բույսերը արտանետում են այդ յուղերը, որպեսզի սերմերը պաշտպանեն ոչ համապատասխան պայմաններում աճելուց։

Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի (անգլ.՝ Massachusetts Institute of Technology, **MIT**) գիտնականները 2015 թվականին օգտագործել են գերարագ տեսախցիկներ, որպեսզի տեսանկարահանեն, թե ինչպես է բույրն անցնում օդի մեջ։ Անցկացվել է մոտավորապես 600 փորձ, 28 տարբեր մակերևույթների վրա, այդ թվում նաև ինժեներական նյութերի և հողի նմուշների վրա։ Երբ կաթիլն ընկնում է ծակոտկեն մակերևույթի վրա, նրա ծակոտիներում գտնվող օդը ձևավորում է պղպջակներ, որոնք իրենց հերթին արտադրում են աերոզոլներ։ Նմանատիպ աերոզոլները բույր են առաջացնում, ինչպես նաև գետնից՝ մանրէներ և վիրուսներ։ Անձրևի այն կաթիլները, որոնք ավելի դանդաղ են շարժվում, ավելի շատ աերոզոլներ են առաջացնում։ Սա բացատրում է այն, թե ինչու է ավելի հաճախ պետրիկոր առաջանում թույլ անձրևից հետո։

Որոշ գիտնականներ համարում են, որ անձրևի այդ յուրահատուկ բույրի նկատմամբ սերը մարդիկ ժառանգել են նախնիներից, որոնց համար անձրևային եղանակը կարևոր էր կենդանի մնալու համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  
Bear Isabel Joy, Thomas Richard G. (Март 1964)։ «Nature of argillaceous odour»։ *Nature* **201** (4923): 993–995։ Bibcode:1964Natur.201..993B։ doi:10.1038/201993a0
2. ↑  Garg Anu (2007)։ *The Dord, the Diglot, and an Avocado Or Two: The Hidden Lives and Strange Origins of Words*։ Penguin։ էջ 399։ ISBN 9780452288614
3. 1 2 3  Cooper-White Macrina (15 января 2015)։ «Here's Why Rain Has That Distinctive Smell»։ *The Huffington Post*։ Վերցված է 2015 թ․ հունվարի 17
4. ↑  Bear Isabel Joy, Thomas Richard G. (Сентябрь 1965)։ «Petrichor and plant growth»։ *Nature* **207** (5005): 1415–1416։ Bibcode:1965Natur.207.1415B։ doi:10.1038/2071415a0
5. ↑  Chu Jennifer (14 января 2015)։ «Rainfall can release aerosols, study finds»։ *MIT News*։ Վերցված է 2015 թ․ հունվարի 17
6. ↑  Palermo Elizabeth (21 июня 2013)։ «Why Does Rain Smell Good?»։ *LiveScience.com*։ Վերցված է 2015 թ․ հունվարի 17

Արտաքին հղումներ
----------------

* Hansen, Joe, *Where does the smell of rain come from?*, It's Okay To Be Smart, PBS Digital Studios,
* *Марк Блау* Что такое петрикор и чем он пахнет?. — 2016.
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ջրանցույց (այլ կիրառումներ)
Ջրանցույց Հնդկաստանում
**Ջրանցույց**, կամուրջ-ջրատար կամ **ակվեդուկ** (լատին․՝ Aquae ductus), հեղեղատի, ձորի, գետի, ճանապարհի վրայով ջրատար անցկացնելու համար կամրջի կամ ուղանցի տեսքով կառույց։ Ջրանցույցները կառուցում են բետոնից, երկաթբետոնից, փայտից, քարից և մետաղից։

Տեսակներ
--------

Տարբերվում են ջրանցույցների երկու տեսակ՝

* Վաքի կամ խողովակի պատերը կամ հատակը կամրջի հենամիջային կրող կոնստրուկցիաներն են։

ՀՍՀ\* Վաքը հենվում է հենամիջային շինության վրա կամ կախվում է հենամիջային շինությունից։

Պատմություն
-----------

Ջրանցույցներ կառուցվել են դեռևս մ. թ. ա. 2-րդ հազարամյակում՝ Հին Արևելքի երկրներում, ինչպես նաև մ. թ. ա. 7-րդ դարում Հին Հունաստանում։ Հիմնականում լավ պահպանվել են և գործում են առ այսօր Հին Հռոմի և հռոմեական շրջանների ջրանցույցները։ Այդ ջրատար գծերի ընդհանուր երկարությունը 436 կմ է, որից 55 կմ կամրջային կառույցներ։

Ջրանցույցներ Հայաստանում
------------------------

Միջնադարյան Հայաստանի կամուրջներից ջրանցույցի դեր է կատարել Ջրափի գյուղի կամուրջը, որի երթևեկելի հատվածի տակ տեղադրված խողովակաշարով Ախուրյանի աջ ափից ջուրը փոխադրվում էր աջ ափ։ Խորհրդային տարիներին ջրանցույցներ են կառուցվել Ախուրյան, Աղստև, Հրազդան գետ, Արփա, Որոտան գետերի ջրանցքների վրա։ Տեխնիկական և ճարտարապետական առումով ժամանակակից լավագույն ջրանցույցը Երևանում Հրազդան գետի վրայի ջրանցույցն է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Encyclopedia»։ 1998 թ․ մայիսի 6։ էջ 1409։ doi:10.1001/jama.279.17.1409-jbk0506-6-1։ Վերցված է 2020 թ․ օգոստոսի 1
2. 1 2 3 4  Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, Երևան, 1983, հատոր 9, էէջ 536

|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Ջրանցույց***էջը Վիքիպահեստում |



|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուս · Մեծ նորվեգական · Universalis |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNE: XX524549 · GND: 4002509-3 · LCCN: sh85006259 · Microsoft: 141904268 · NKC: ph546079 |

 |
Զվարճական բանակի զինվորական վարժությունները
**Պետրոս I-ի զվարճական բանակ** (ռուս.՝ Потешные войска), ի սկզբանե կոչվել է *Պետրավսկի պոլկ* (ռուս.՝ Петровский полк, թարգմանաբար՝ *Պետրոսի գունդ*), այն կազմված էր երիտասարդ Պետրոս I-ի մանկության խաղընկերներից, ազնվականների զավակներից և իր հայր Ալեքսեյի պալատի սպասավորներից։

Պատմություն
-----------

1682 թվականին, երբ Պետրոսը իր մոր՝ Նատալյա Նարիշկինայի հետ միասին բնակվում էր ազնվականների համար նախատեսված Պրեոբրաժենսկոյեում, Պետրոսը հետզհետե կազմավորում է փոքրերից կազմված բանակ», որպեսզի ուսումնասիրի ժամանակակից ռազմական արվեստ։ Բացի իր ընկեր երեխաներից, բանակ են «զորակոչվել» նաև ծառաներ և վասալներ, որոնցից զինվորական համազգեստն առաջինը հագել է 25-ամյա Սերգեյ Բուխվոստովը, որն անվանվել է «առաջին ռուս զինվորը»։ Ի սկզբանե կազմավորվել է 100 ու-զվարճական ուժեղ զինվորներից բաղկացած *Ռմբակոծիչների միությունը*։

Տղա երեխաները պատերազմներ էին խաղում, սակայն քանի որ նրանք մեծանում էին, նրանց խաղերը դառնում էին ավելի բարդ և իրատեսական։ Կազմավերվել է ռազմական խորհուրդ, օտարերկրացիներից հավաքագրվել են ռազմական հրահանգիչներ, որոնք ի վերջո դարձել են Զվարճական բանակի մշտական սպայական կորպուսի մասի։ Մինչը 1685 թվականը զինվորների թիվը հասել է 300-ի, որոնք տեղակայվել էին Պրեոբրաժենսկոյեի մոտ հատուկ կառուցված զորանոցներում, սակայն քանի որ նրանց թիվը գնալով մեծանում էր ևս մեկ զորանոց կառուցվել է հարևան գյուղում՝ Սեմյոնովսկոեում։ Հետագայում զորքերին միացան նաև ստրելեց-կամավորներ։ 1687 թվականին զվարճական բանակը կազմված էր երկու վաշտերից՝ *Պրեոբրաժենսկի* և *Սեմյոնովսկի*։ Այս ժամանակաշրջանում երկու վաշտերը ներառում էին ինչպես հրետանային, այնպես էլ հեծելազորային զինատեսակներ։

1689 թվականին տեղի ունեցած պետական հեղաշրջման փորձի ժամանակ, որը ձեռնարկվել է խնամակալ Սոֆյա Ալեքսեևնայի կողմից, Զվարճական բանակը երիտասարդ Պետրոսին սատարող ջոկատների կազմի մաս էր կազմում․ նրան աջակցում էին նաև *Ստրելցների* մեծամասնությունն ու ռուսական ազնվականության առաջատար ներկայացուցիչները։

Վաշտերն ընդլայնվել են և 1695 թվականի ապրիլի 25-ին պաշտոնապես դարձել գվարդիայի Պրեոբրաժենյան և Սեմյոնովյան գնդերը։ Այդ գնդերը դարձել են Ռուսական կայսերական գվարդիայի հիմքը։ Ինչքան Պետրոսը մեծանում էր, այնքան գնդերը դառնում էին ավելի լավը։ Պետրոսը անձամբ մասնակցում էր բանակային կյանքին՝ ունենալով ռմբարկուի կոչում և բարձրանալով մինչև գնդապետի կոչում։

Տես նաև
-------

* Պետրոս I

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  David R. Stone։ *A Military History of Russia: From Ivan the Terrible to the War in Chechnya*։ Praeger Security International։ ISBN 0-275-98502-4
2. 1 2 3 4  Konstam Angus (1993)։ «The 'Poteshnyi'»։ *Peter the Great's Army (1): Infantry*։ London: Osprey Publishing։ ISBN 1 85532 315 X։ Վերցված է 2011-03-23 (չաշխատող հղում)
:10–11
3. ↑  Eugene Schuyler (1880)։ *Peter the Great, Emperor of Russia: A Study of Historical Biography*։ Trow's Printing and Bookbinding, New York։ էջ 107։ «peter preobrazhensky.»

Արտաքին հղումներ
----------------

* P. Dirin Потешные полки Петра Великого (ru)
Հուշարձանի վրայի գրությունը
 Հուշարձանի հեղինակները` քանդակագործ Վ. Վ. Զայկոն և ճարտարապետ Յ. Ֆ. Կոժինը
**Նիկոլայ Ռերիխի հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник Николаю Рериху), հուշարձան Ռուսաստանի Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում, որը նվիրված է անվանի նկարիչ Նիկոլայ Ռերիխին։ Բացվել է 2010 թվականի նոյեմբերի 9-ին։ Հուշարձանը գտնվում է Բոլշոյ պողոտայի և Վասիլևյան կղզու 25-րդ գծի խաչմերուկում՝ «Վասիլեոստրովեց» զբոսայգում։ 3,5 մետր բարձրությամբ հուշարձանը պատրաստված է կարելական գրանիտից։ Քանդակագործն է Վ. Վ. Զայկոն, ճարտարապետը՝ Յ. Ֆ. Կոժինը։

Հուշարձանի ստեղծման պատմություն
-------------------------------

Հուշարձանի նախագիծը ստեղծել է քանդակագործ Վիկտոր Վլադիմիրովիչ Զայկոն։ 2002 թվականի ապրիլի 16-ին քաղաքաշինական խորհուրդը հաստատել է նախագիծը։

Հուշարձանի տեղադրման վայրն ընտրվել է ոչ պատահականորեն։ Նիկոլայ Ռերիխի կյանքի զգալի մասը կապված է Վասիլևյան կղզու հետ։ Նկարիչը ծնվել է 1874 թվականի սեպտեմբերի 27-ին (հոկտեմբերի 9)Սանկտ Պետերբուրգում, Վասիլևյան կղզում,Համալսարանի առափնյա փողոցում։ Վասիլևյան կղզու հետ են կապված ուսումնառության և նկարչի կայացման տարիները։ Այստեղ է գտնվել Կ. Ի. Մայի գիմնազիան, որտեղ նա ստացել է միջնակարգ կրթությունը։ Այնուհետև Ռերիխը սովորել է միաժամանակ Արվեստի ակադեմիայում և Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում։ Ուսանողական տարիներին Նիկոլայ Կոնստանտինովիչը մասնակցել է Կայսերական ռուսական հնագիտական ընկերության գործունեությանը։ Վասիլևյան կղզում գտնվող Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի եկեղեցում է կայացել նաև Նիկոլայ Ռերիխի և Ելենա Շապոշնիկովայի պսակադրությունը։

2006 թվականի փետրվարի 17-ին Սանկտ Պետերբուրգի նահանգապետ Վալենտինա Մատվիենկոն ստորագրել է Սանկտ Պետերբուրգի կառավարության «Ն. Կ. Ռերիխի հուշարձանը տեղադրելու մասին» թիվ 156 որոշումը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «БалтИнфо.ru - Новости Санкт-Петербурга. Лента новостей России, стран Балтии, мировые новости»։ *www.baltinfo.ru*։ Վերցված է 2020-07-19
2. 1 2  «Открытие памятника художнику и общественному деятелю Николаю Рериху»։ *www.museum.ru*։ Վերցված է 2020-07-19

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Рериха воплотили в граните» репортаж канала НТВ в день открытия памятника
* «Памятник Николаю Рериху» сюжет о памятнике канала ТВ100
**Ջրովանք**, ջրաերկրաբանական բնության հուշարձան Հայաստանում, որը աղբյուր է։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Վայոց ձորի մարզի Արփի գյուղից 3 կմ հարավ-արևելք, Արփա գետի ձախ վտակի Ջրովանք գետակի ակունքում, ծովի մակարդակից 1345 մետր բարձրության վրա։ Պատկանում է կարստային քարանձավների տիպին։ Որպես մատուռ Ջրովանքն ընդգրկված է Արփիի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում (11.12/1.3): Գրանցված է Հայաստանի Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» Հայաստանի Կառավարության որոշման համաձայն։

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Wiki Loves Monuments monuments database — 2017.
2. ↑  «DocumentView»։ *www.arlis.am*։ Վերցված է 2018-12-13
3. ↑  «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին»։ *www.arlis.am*։ 14 օգոստոսի 2008 թվական։ Վերցված է 2015-11-30
4. ↑  «Հայաստանի Հանրապետության բնապահպանության նախարարություն, Բնության հուշարձանների ցանկ»։ *www.mnp.am*։ Վերցված է 2015-11-30
**Սահիբա Ալի կըզի Գաֆարովա** (ադրբ.՝ Sahibə Əli qızı Qafarova, մարտի 19, 1955(1955-03-19), Շամխոր, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի քաղաքական գործիչ, Միլլի Մեջլիսի խոսնակը 2020 թվականի մարտի 10-ից, բանասիրական գիտությունների դոկտոր և պրոֆեսոր։

Նոր Ադրբեջան կուսակցության անդամ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Շամկիր քաղաքում։

Գերազանցությամբ ավարտել է ադրբեջանական ռուսաց լեզվի և գրականության մանկավարժական ինստիտուտի ռուսաց լեզվի և գրականության ֆակուլտետը, ինչպես նաև ադրբեջանական լեզուների համալսարանի անգլիական բանասիրության ֆակուլտետը։

Տիրապետում է ռուսերեն և անգլերեն լեզուներին։

Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։

### Քաղաքական գործունեություն

1978 թվականից մինչև 1981 թվականը աշխատել է որպես ուսուցիչ Շամքիր քաղաքի միջնակարգ դպրոցներից մեկում։

1981 թվականից մինչև 2020 թվականը եղել է լաբորանտ, մանկավարժ, գլխավոր մանկավարժ, դոցենտ, Ադրբեջանի ռուսաց լեզվի և գրականության մանկավարժական ինստիտուտի պրոֆեսոր, Արևմտյան համալսարանի արևմտյան լեզուների ֆակուլտետի դեկան, Բաքվի սլավոնական համալսարանի եվրոպական լեզուների բաժնի վարիչ։

2010 թվականից 2020 թվականը եղել է Բաքվի սլավոնական համալսարանում միջազգային հարաբերությունների բաժնի պրոռեկտոր։

2006 թվականից մինչև 2007 թվականը աշխատել է Միչիգանի համալսարանի կանանց և գենդերային հետազոտությունների ինստիտուտում ԱՄՆ պետքարտուղարության «Ֆուլբրայթ Սկոլարշիփ» ծրագրի շրջանակներում։

2010 թվականից մինչև 2020 թվականը եղել է Միլլի Մեջլիսի չորրորդ և հինգերորդ գումարումների պատգամավոր։

2015 թվականից մինչև 2020 թվականը եղել է Ադրբեջանի Միլի Մեջլիսի ընտանիքի, կանանց և երեխաների հարցերով կոմիտեի նախագահի տեղակալ։

2013 թվականից մինչև 2015 թվականը ղեկավարել է Եվրոպայի Խորհրդի Խորհրդարանական վեհաժողովի գենդերային հավասարության, ռասիզմի և այլատյացության դեմ պայքարի ենթահանձնաժողովները։

2015 թվականից մինչև 2017 թվականը եղել է Եվրոպայի Խորհրդի Խորհրդարանական վեհաժողովում «Կանայք բռնությունից զերծ» խորհրդարանական խմբակցության քաղաքական համակարգողը, կանանց նկատմամբ բռնությունների հիմնական զեկուցողը, ԵԽԽՎ միգրացիայի, փախստականների և տեղահանվածների հանձնաժողովի նախագահ, Բյուրոյի անդամ։

2018 թվականից մինչև 2020 թվականը եղել է «Եվրանեսթ» խորհրդարանական վեհաժողովում Ադրբեջանի պատվիրակության ղեկավար։

Ներկայումս հանդիսանում է Ադրբեջանի խորհրդարանի պատվիրակության ղեկավարը Միջխորհրդարանական վեհաժողովում Անկախ պետությունների Համագործակցության մասնակից պետությունների (IPA CIS) և թյուրքալեզու երկրների խորհրդարանական վեհաժողովում (TurkPA):

2016 թվականին, Ադրբեջանի Հանրապետության նախագահի հրամանագրով, «Վաստակավոր ուսուցիչ» պատվավոր կոչում է շնորհվել Ադրբեջանում կրթության զարգացման գործում իր վաստակի համար։

Հեղինակն է մի քանի դասագրքերի, դասավանդման գործիքների, մեկ մենագրության, ինչպես նաև ավելի քան 80 գիտական հոդվածների։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Milli Məclisin yeni sədri kimdir? - TƏRCÜMEYİ-HAL» (ադրբեջաներեն)։ Report İnformasiya Agentliyi։ Վերցված է 2020-03-10
2. ↑  «Избран новый спикер Милли Меджлиса» (ռուսերեն)։ Информационное Агентство Репорт։ Վերցված է 2020-03-10 (չաշխատող հղում)
**Նիշալո**, ինչպես նաև՝ **նաշալդո**, **նիշալդա** (պարս.՝ نشلا, евт. *Նիշալլո*; տաջ.՝ Нишалло; ուզբ.՝ Nisholda), քաղցրավենիք, որը հիշեցնում է սպիտակ մուրաբա, սակայն մի փոքր ավելի թանձր։ Տարածված է ավղանական, իրանական, տաջկական և ուզբեկական խոհանոցներում։ Նիշալլոն բուխարական հրեաների շրջանում համարվում է ազգային ուտեստ։

Ե՛վ Իրանի, և՛ Աֆղանստանի ժողովուրդները, և՛ տաջիկները և ուզբեկները նիշալո պատրաստողներին անվանում են նիշալոպազ։

Ավանդաբար պատրաստվում է Ռամադան (Ռամազան) ամսվա ընթացքում և օգտագործվում է իֆտարի ժամանակ սաում՝ պահք պահողների կողմից, բլիթի կամ այլ հացի հետ՝ տաք թեյով (առավել հաճախ՝ կանաչ)։

Պատրաստում
----------

Չորս ձվի հում սպիտակուցը հարում են, մինչև ծավալը մի քանի անգամ ավելանանում է՝ դառնալով գդալին պահվող թանձր փրփուր։ Դրանից հետո օճառային արմատը մաքրվում է, բաժանվում մասերի և 25 րոպե եփվում ջրում։ Պատրաստի եփուկը սառեցվում է, ավելացվում հարված սպիտակուցներին և կրկին հարվում։

Այդ ընթացքում եփվում է շաքարից, լիմոնի աղից և ջրից պատրաստված օշարակը։ Ապա սառեցված օշարակը ավելացվում է սպիտակուցների փրփուրին և անընդհատ հարվում, մինչև զանգվածի միատարր դառնալը և թանձր թթվասերի նմանվելը։

Նիշալոն խառնվում է հատուկ փայտե գդալով։ Պատրաստի նիշալոն մատուցվում է բաժակով կամ փիալայով։ Նիշալոյի վրա ավանդաբար ցանվում է մի պտղունց բադյանի փոշի կամ վանիլին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  НЭУ, 2000—2005, Нишолда
2. 1 2 3  «Большая книга рецептов узбекской и таджикской кухни. Нишалло.» (ռուսերեն)։ bookbig.ru։ Վերցված է 2016 թ․ դեկտեմբերի 4

Գրականություն
-------------

* *В. В. Похлёбкин* Кулинарный словарь В. В. Похлёбкина. — 2002.
**Ռաիսա Ալբերտի Ղարագյոզյան** (հոկտեմբերի 27, 1948(1948-10-27), Գորիս, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ թարգմանչուհի։ Ուկրաինացի դիվանագետ, թարգմանիչ, հայագետ, Հայաստանի Հանրապետությունում Ուկրաինայի արտակարգ և լիազոր դեսպան (1996-2001, 2005-2010) Օլեքսանդր Բոժկոյի կինը։

Կենսագրություն
--------------

Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը, սովորել Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում, երգել Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան ազգային օպերայի և բալետի թատրոնի երգչախմբում։ 1973 թվականին Կիև տեղափոխվելուց հետո զբաղվել է գեղարվեստական թարգմանությամբ՝ դառնալով բնագրից ուկրաինական գրականությունը հայերենով ներկայացնող առաջին թարգմանչուհին։ Նա թարգմանել է ուկրաինացի գրողների բազմաթիվ գործեր, որոնք տպագրվել են մամուլում։ 1988 թվականից թարգմանում է նաև լեհերենից։ Ուկրաինայի գրողների միության անդամ է, «Գարուն» ամսագրի մրցանակի դափնեկիր (2000), Հայաստանի գրողների միության արտասահմանյան անդամ (2001)։

Թարգմանությունները
------------------

* «Կենաց ծառը» խորագրյալ ուկրաինական ժամանակակից պատմվածքի անթոլոգիա (1981)
* «Կարապի երամը» Վ. Զեմլյակ (1982)
* «Եվպրաքսիա» Պ. Զագրեբել (1984)
* «Ուկրաինական ժողովրդական հեքիաթներ» (1988)
* «Ասպետի մահը» Գ. Թյություննիկ (1989)
* «Լեհական ժողովրդական հեքիաթներ» (2006)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Ուկրաինայի ներկա վիճակը թավալ-գլոր անելով տարածվելու է ամեն տեղ | archive2.ankakh.com»։ *archive2.ankakh.com* (en-US)։ Վերցված է 2017 թ․ փետրվարի 28
2. ↑  *Ուկրաինական ժողովրդական հեքիաթներ։ Կազմ. և ուկր. թարգմ.՝ Ռ. Ղարագյոզյան; Նկ.՝ Օ. Սենչենկո, Ն. Դենիսովա, Վ. Պիսարենկո* (հայերեն)։ Արևիկ։ 1988-01-01։ ISBN 9785807700230  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)
**Նիշինոշիմա** (ճապ.՝ 西ノ島 *նաև Նիշի-նո-Շիմա*), Ճապոնական ծովում գտնվող Դոզեն կղզիներից մեկը։ Այն Օկի կղզիների մեջ մեծությամբ երկրորդն է։

Կղզու տարածքը 55.97 կմ քառակուսի է, ունի մոտավոր 3400 բնակիչ։ Այն վարչականորեն ղեկավարում է Սիմանե պրեֆեկտուրայի Նիշինոշիմա քաղաքը։ Կղզու մեծ մասը սահմանակից է Դեիսեն Օկի ազգային պարկին։

Աշխարհագրություն
----------------

Նիշինոշիման Հոնսյուից գտնվում է մոտ 65 կմ հյուսիս-արևելք։ Կղզին ծագմամբ հրաբխային է, ունի 117 կմ (73 մղոն) երկարությամբ խորը կտրտված ջրափնյա գիծ։ Ամենաբարձր կետը՝ Տակուհիյամա գագաթը, ծովի մակարդակից բարձր է 452 մետր։ Արևմտյան ափում գտնվող Մատենգայի ժայռերը Ճապոնիայում ամենաբարձրն են (257 մետր)։

Նիշինոշիմայի կլիման մերձարևադարձային մոսսոնային է՝ տաք ամառներով և սառը ձմեռներով։ Տարվա ընթացքում տեղումները առատ են։

Պատմություն
-----------

Օկի կղզիները բնակեցվել են ճապոնական պալեոլիթի դարաշրջանից ի վեր, և հնագետները Ջոմոնից, Յայոյից, Կոֆունի ժամանակաշրջանի բազմաթիվ հնություններ են հայտնաբերել։

Նիշինոշիման Նարայի ժամանակաշրջանում օգտագործվել է որպես աքսորավայր, սակայն ավելի հայտնի է որպես Գոդայգո կայսեր աքսորավայր։ Կղզին Էդոյի ժամանակաշրջանում Տոկուգավա սոգունատեի տիրապետության ժամանակ դարձել է Մացուե կայսրության հսկողության ներքո գտնվող հողամասերի մի մասը։

Մեյձիի հեղափոխությունից հետո Օկի կղզիները 1871 թվականին դարձել են Տոթթորի պրեֆեկտուրայի մասը, իսկ 1881 թվականին՝ Սիմանեի մասը։

Կղզին 1904 թվականին բաժանված էր արևմուտքում գտնվող Ուրագո գյուղի և արևելքում գտնվող Կուրոկի գյուղի միջև։ Երկու մունիցիպալիտետները 1915 թվականին բաժանված էին միմյանցից ջրամբարով, որը կղզին 2 մասի էր բաժանում։ 1946 թվականի նոյեմբերին Ուրագոն դարձել է քաղաք և 1957 թվականին, միանալով Կուրոկիին, կազմել Նիշինոշիմա քաղաքը։ Կղզու 2 մասերը իրար են միացել 2005 թվականին կամուրջով։

Փոխադրում
---------

Նիշինոշիման միացված է կանոնավոր լաստանավային ծառայությամբ Դոգո կղզու վրա գտնվող Սայիգո նավահանգստին։ Ուղիղ լաստանավային ծառայություն դեպի Ճապոնիայի մեծ կղզի չկա։

Տնտեսություն
------------

Կղզու տնտեսությունը հիմնված է գյուղատնտեսության և առևտրային ձկնորսության վրա։ Սեզոնային զբոսաշրջությունը ևս մեծ դեր ունի տեղային տնեսության մեջ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Teikoku's Complete Atlas of Japan*, Teikoku-Shoin Co. Ltd. Tokyo, 4-8071-0004-1
2. ↑  Map of Dogo
3. ↑   Archived 2011-01-25 at the Wayback Machine. (ja)
4. ↑  «Archived copy»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2004-04-07-ին։ Վերցված է 2004-04-07  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
5. ↑  Ancient Tales and Folk-lore of Japan - A Story of Oki Islands
6. ↑  Nippon-Kichi - Kuroki-gosho-ato　The Ruins of Kuroki Palace
7. ↑  Shimane Prefecture - History Archived 2009-01-15 at the Wayback Machine.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Travel guide

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Սան Մարսելոյի աստղադիտարան** կամ **Պիստոլա լեռների աստղադիտարան** (իտալ.՝ Osservatorio Astronomico della San Marcello, իտալ.՝ Osservatorio Astronomico della Montagna Pistoiese, աստղադիտարանի կոդը` — «104»), աստղադիտարան Իտալիայի Տոսկանա մարզում, Սան Մարսելո քաղաքի մոտ։

Աստղադիտարանում օգտագործվում են 0,4 և 0,6 մետրանոց Նյուտոն-Կասգրեյնի ռեֆրակտոր աստղադիտակներ։

Աստղադիտարանում են հայտնաբերվել 36 աստերոիդներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Sistema Cultura — 2019.
2. ↑
3. ↑  «Minor Planet Discoverers (by number)»։ *Minor Planet Center*։ հունվարի 12, 2017։ Վերցված է փետրվարի 3, 2017

Արտաքին հղումներ
----------------

**Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում աստղադիտարանի կատարած դիտարկումները**

* Աստերոիդների աստղաչափական դիտարկումները
* Աստերոիդների աստղաչափական դիտարկումները

**NASA ADS տվյալների բազայում աստղադիտարանի ներդրումը**

* Որոնում «San Marcello Astronomical Observatory» բառերով

**1870 թվականից հետո աստերոիդների և մոլորակների արբանյակների դիտարկումները**

* Դիտարկումների արխիվ ՓՄԿ-ի կայքում
**Սանդերլենդ կամուրջ,** համանուն գյուղ և կամուրջ Անգլիայի Դարհեմ կոմսությունում, Դարհեմ քաղաքից մոտավորապես 3 մղոն (4․8 կմ) դեպի հարավ։ Երկուսն էլ գտնվում են Ուիր և Բրաունի գետերի միախառնման կետի մոտ։

Գյուղ
-----

Գյուղն իրենից ներկայացնում է Քրոքսդեյլ-Հեթի ծխական համայնքի մաս՝ Դարհեմ կոմսության միավորական մարմնի կազմում։ Տեղական կառավարման պատասխանատվությունը կիսում են ծխական և շրջանային խորհուրդները։

Կամուրջ
-------

Սկզբնապես Ուիր գետի վրայով անցնող Մեծ հյուսիսային մայրուղին (A1) անցնում էր Սանդերլենդի կամրջով, որը հավանաբար կառուցվել էր 14-րդ դարում։ Կառուցված է ավազաքարից ու բաղկացած է չորս կիսակլոր կամարներից։ Ենթարկվել է մի քանի վերանորոգման, որոնց արդյունքում 1770 թվականին վերաձևավորվել են կամարները, 1822 թվականին՝ լայնացվել եզրապատերը, իսկ 19-րդ դարում կառուցվել են նոր վերջնական պատեր։ Համարվում է առաջին դասի կառույց։

Երբ առաջացել է նոր կամրջի անհրաժեշտություն, քանի որ հինը բավականաչափ լայն չէր երթևեկության համար, արդեն գոյություն ունեցող կամրջից դեպի արևելք կառուցվել է Քրոքսդեյլ կամուրջը։ Այդ ժամանակի A1-ը հետագայում վերանախագծվել է A167 մայրուղու, և այն անցնում է արդեն Քրոքսդեյլ կամրջով։

Երբ տեղացիների խնդրանքով Մեծ հյուսիսային մայրուղու հին ճանապարհը փակվել է Դարհեմ կոմսության Խորհրդի կողմից, դրա արդյունքում Սանդերլենդի կամրջով այժմ քիչ ճանապարհային երթևեկություն է անցնում։ Այն թույլ է տալիս մուտք գործել Քրոքսդեյլի մասնավոր տարածք։ Կամրջով է անցնում նաև Ուիրդեյլ Ուեյի երկար արահետի մի հատվածը։ Կամուրջը միացնում է Բրանդոն-Բայշոթլզ և Քրոքսդեյլ-Հեթի համայնքները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Sunderland Bridge, Croxdale And Hett»։ BritishListedBuildings.co.uk։ Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 10
**Շրի Ռամասվամի Վենկատարաման** (թամիլերեն՝ ராமசுவாமி வெங்கட்ராமன், դեկտեմբերի 4, 1910(1910-12-04), Թանջավուր, Մադրաս նահանգ, Բրիտանական Հնդկաստան, Բրիտանական կայսրություն - հունվարի 27, 2009(2009-01-27), Նյու Դելի, Հնդկաստան), հնդիկ պետական և քաղաքական գործիչ, Հնդկաստանի 8-րդ նախագահ։ Հնդկական ազգային կոնգրես կուսակցության անդամ։

Կարիերայի սկիզբ
---------------

Ռամասվամի Վենկատարամանը ծնվել է Թամիլ Նադու նահանգի Ռաջամադամ գյուղում։ Մադրասի համալսարանում ստացել է տնտեսական կրթություն, մասնագիտացել է տնտեսությունում։ Հետագայում Մադրասի իրավաբանական ուսումնարանում ստացել է իրավաբանական կրթություն։

Երկար ժամանակ աշխատել է Մադրասի բարձրագույն դատարանում (1935 թվականից), իսկ 1951 թվականից՝ Գերագույն դատարանում։ Իրավաբանական գործունեության ընթացքում մոտիկացել է հնդկական ազատագրական շարժման հետ, եղել է Հնդկական ազգային կոնգրեսի ակտիվ մասնակից։ 1942 թվականին ակտիվ մասնակցել է Օգոստոսյան շարժմանը, երկու տարի անցկացրել է բանտում։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո եղել է այն իրավաբանների թվում, որոնք լիազորված էին Հնդկական ազգային կոնգրեսի կողմից Ճապոնիայի ռազմամոլների հետ համագործակցության ազգայնամոլների և Մալայայում ու Սինգապուրում հնդիկների պաշտպանության համար, որոնք ճապոնական օկուպացիայի ճամանակ հանցագործային համագործակցության մեջ էին մեղադրվում։ 1947 թվականից մինչև 1950 թվականը եղել է Մադրիասի փաստաբանների գավառական կոլեգիայի քարտուղարը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Encyclopædia Britannica
2. 1 2 3 4  Munzinger Personen (գերմ.)
3. 1 2
4. ↑  Shri R.Venkataraman
5. ↑  Venkataraman presided over the change to era of coalitions

Գրականություն
-------------

* *Attar Chand* The great humanist Ramaswami Venkataraman. — Gyan Books, 1987. — 288 с. — ISBN 8121201063

Արտաքին հղումներ
----------------

* Статья в энциклопедии *Britannica*
* Former President R Venkataraman dies
* «Ramaswamy Venkataraman: eighth President of India» (անգլերեն)։ The Times։ 30 января 2009։ Վերցված է 2009-07-27

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 125139837 · GND: 119287404 · GTAA: 162575 · ISNI: 0000000114397705 · LCCN: n85103402 · VIAF: 52495725 · WorldCat VIAF: 52495725 |

 |

 |
**Ռամիլ Իդրիս օղլի Ուսուբով** (ադրբ.՝ Ramil İdris oğlu Usubov,դեկտեմբերի 22, 1948(1948-12-22), Իվանյան), ադրբեջանցի պետական և քաղաքական գործիչ, Ադրբեջանի ներքին գործերի նախարար (1994 թվականից–20.06.2019), ոստիկանության գեներալ-գնդապետ։

Կենսագրություն
--------------

Ռամիլ Ուսուբովը ծնվել է Իվանյան գյուղում։ 1973 թվականին նա ավարտել է Ն. Ռազաևի անվան Բաքվի միլիցիայի հատուկ միջնակարգ դպրոցը, իսկ 1980 թվականին ավարտել է հեռակա ուսումը ԽՍՀՄ ՆԳՆ ակադեմիայի հեռակա բաժինը։ Ոստիկանության դպրոցը ավարտելուց հետո որպես տեսուչ աշխատել է Ստեփանակերտի ՆԳՆ քրեական հետախուզությունում, որից հետո 1975 թվականին նշանակվել է Շուշիի Ներքին գործերի շրջանային բաժնի ղեկավար, իսկ 1980-ից 1984 թվականներին աշխատել է Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզի ներքին գործերի վարչությունում որպես ղեկավարի տեղակալ։

1984-ից 1987 թվականներին Ուսուբովը նշանակվել է Շիրվանի Ներքին գործերի շրջանային բաժնի ղեկավար, իսկ 1987 թվականին դարձել է Նախիջևանի Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության ներքին գործերի նախարար։ 1989-1993 թվականներին Ռամիլ Ուսուբովը աշխատել է աշխատել է քրեական հետախուզության ղեկավարի, վիզայի և գրանցման բաժնի ղեկավարի և Ադրբեջանի ՆԳՆ կադրերի վարչության ղեկավարի պաշտոններում։ 1993 թվականի օգոստոսի 11-ին Ուսուբովը նշանակվել է Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Ներքին գործերի նախարար։

### ՆԳՆ ղեկավար

1994 թվականի ապրիլի 29-ին Ադրբեջանի Ներքին գործերի նախարարի պաշտոնում։ Ադրբեջանի Հանրապետության նախագահի № 144 հրամանով նույն թվականի մայիսի 3-ին Ուսուբովին շնորհվել է գեներալ-մայորի կոչում, հետագայում № 418 հրամանով 1995 թվականի դեկտեմբերի 26-ին նրան շնորհվեց գեներալ-լեյտենանտի կոչում, իսկ արդեն 2002 թվականի հունվարի 15-ին նախագահի № 637 հրամանով Ուսուբովը դարձավ գեներալ-գնդապետ։

Շքանշաններ
----------

* «Ադրբեջանական դրոշ» շքանշան
* «Պատվո» շքանշան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6  «Усубов Рамиль Идрис оглы» (ռուսերեն)։ kavkaz-news (չաշխատող հղում)
2. 1 2 3  «УСУБОВ Рамиль Идрис оглы - БД "Лабиринт"» (ռուսերեն)։ База данных "Лабиринт
3. ↑  «R.İ.Usubovun "Şərəf" ordeni ilə təltif edilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı » Azərbaycan Prezidentinin Rəsmi internet səhifəsi»։ *president.az* (ադրբեջաներեն)։ Վերցված է 2023-12-25

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ադրբեջանի ՆԳՆ
* Полицейские-убийцы и самая надежная "крыша"?
**Սառա Լին Մարշալ** (անգլ.՝ Sarah Lynne Marshall, մայիսի 25, 1933(1933-05-25), Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն - հունվարի 18, 2014(2014-01-18), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկաբրիտանական դերասանուհի։

Կենսագրություն
--------------

Սառա Մարշալը ծնվել է դերասաններ Հերբերտ Մարշալի և Էդնա Բեստի ընտանիքում]։

Իր դերասանական կարիերան Սառան սկսել է թատրոնում։ 1960 թվականին Ջորջ Աքսելրոռի «Մնաս բարով, Չառլի» մյուզիքլում կատարած դերի համար Մարշալն արժանացել է «Թոնի» մրցանակի։ Նույն տարում Մարշալը նաև խաղացել է գլխավոր դեր «Ալֆրեդ Հիչքոքը ներկայացնում է» հեռուստասերիալի The Baby-Blue Expression սերիայում։ 1960-ականների ընթացքում նկարահանվել է բազմաթիվ այլ հեռուստասերիալներում, այդ թվում՝ «Մթնշաղի գոտի» (1962), «Ջոկատ Ֆի» (1966), «Խելացի եղիր» (1966) և «Աստղային ճանապարհ։ Օրիգինալ սերիալ» (1967)։ Մարշալը նաև հանդես է եկել որպես հրավիրված աստղ NBC ալիքով ցուցադրվող «Դենիել Բուն» սերիալի երեք էպիզոդներում՝ Cry of Gold (1965), Take the Southbound Stage (1967) և Hero’s Welcome (1968)։ Դերասանուհու վերջին դերը եղել է 2012 թվականի «Վատ արյուն։ Սով» ֆիլմում։

1952-1957 թվականներին Մարշալն ամուսնացած է եղել օսկարակիր ռեժիսոր Վուդի Ալլենի ֆիլմերի դիզայներ Մել Բուրնի հետ։ Իր երկրորդ ամուսնու՝ դերասան Կառլ Հելդի հետ նա ծանոթացել է «Արի ու փչիր քո եղջյուրը» (1961) ֆիլմի նկարահանման ժամանակ։

Սառա Մարշալը մահացել է 2014 թվականի հունվարի 18-ին քաղցկեղից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Internet Movie Database — 1990.
2. 1 2 3 4  Internet Broadway Database — 2000.
3. ↑
4. 1 2 3  Mike Barnes. (1/20/2014)։ «British Actress Sarah Marshall Dies at 80» (անգլերեն)։ www.hollywoodreporter.com։ Վերցված է 2014-01-24
5. 1 2 3  «Скончалась актриса Сара Маршалл» (ռուսերեն)։ InterMedia News Agency։ 21.01.2014։ Վերցված է 2014-01-24
6. ↑  «Broadway star Sarah Marshall dies at 80» (անգլերեն)։ BBC։ հունվարի 21, 2014։ Վերցված է 2014-01-24

Արտաքին հղումներ
----------------

* Սառա Մարշալը (անգլ.) *AllRovi* կայքում

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ČSFD · Internet Broadway Database · Internet Movie Database · Find A Grave · WikiTree |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: n96005800 · VIAF: 73113931 · WorldCat VIAF: 73113931 |

 |
**Ռաքել Մուրիլիո** (**Լիսաբոն**) Նեթֆլիքս հեռուստաալիքի թողարկած «Թղթե տունը» հեռուստասերիալի կերպար, որի մարմնավորումը կատարել է Իցիար Իտունյոն։ Հեռուստասերիալում նա գլխավոր հերոսուհին է, ազգային ոստիկանության կորպուսի ինսպեկտորը և պատասխանատու է լինում այդ գործի համար, մինչև երրորդ եթերաշրջանում, Պրոֆեսորին սիրահարվելով, միանում է նրա թիմին։

Կերպար
------

Ռաքել Մուրիլիոն ազգային ոստիկանության կորպուսի ինսպեկտորն է, որին հանձնարարված է բանակցել կողոպտիչների հետ (1 և 2 եթերաշրջաններ)։ Սակայն բանակցությունների ժամանակ նա ծանոթանում է Պրոֆեսորի հետ, որը ներկայանում է որպես Սալվադոր Մարտին։ Ռաքելը սիրահարվում է նրան այնպիսի աստիճանի, որ նախընտրում է միանալ նրան, այլ ոչ թե ձերբակալել, և այդ պահին նա դառնում է խմբավորման արդյունավետ անդամ, ինչպես թիմի մյուս անդամները նա նույնպես վերցնում է քաղաքի անուն՝ Լիսաբոն (3 և 4 եթերաշրջաններ)։

Ռաքելը լինում է ամուսնալուծված իր նախկին ամուսնուց և ունենում է դուստր։

Բնութագիր
---------

Իտունյոն նկարագրել է Մուրիլոյին որպես «ուժեղ և հզոր կին տղամարդկանց աշխարհում, բայց նաև զգայուն իր անձնական կյանքում»։ Ալեքս Պինան Ռաքելին պատկերել է որպես նախկինում բռնբարված և կոտրված կին, որը Պրոֆեսորին հանդիպելով սիրահարվում է նրան։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «PERSONAJES 'LA CASA DE PAPEL' - LOS ATRACADORES - Itziar Ituño es Raquel Murillo» (իսպաներեն)։ antena3.com։ Վերցված է 2020 թ․ ապրիլի 15
2. ↑  Echites Giulia (2018 թ․ սեպտեմբերի 23)։ «L'ispettore Murillo de 'La casa di carta': "La mia Raquel, donna forte in un mondo di uomini"» (իտալերեն)։ repubblica.it։ Վերցված է 2019 թ․ սեպտեմբերի 30
3. ↑  «La tercera parte de la serie será un "bombazo": Itziar Ituño, actriz de "La casa de papel"» (իսպաներեն)։ wradio.com.co։ 2018 թ․ ապրիլի 18։ Վերցված է 2019 թ․ սեպտեմբերի 1
4. ↑  Pickard Michael (2018 թ․ հունիսի 29)։ «Right on the Money»։ dramaquarterly.com։ Վերցված է 2019 թ․ սեպտեմբերի 1

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ռաքել Մուրիլիոն IMDb-ում
**Սառցե դղյակ** (նորվ.՝ Is-Slottet), նորվեգացի գրող Թարյե Վեսոսի վեպը, որն առաջին անգամ հրատարակվել է 1963 թվականին։ Վեպի բնօրինակը գրված է նոր նորվեգերենով և համարվում է նորվեգական գրականության դասականներից մեկը։ 1964 թվականին Թարյե Վեսոսն այս վեպի համար արժանացել է Հյուսիսային խորհրդի գրական մրցանակին։

Դիպաշար
-------

Տասնմեկամյա Սիսսն ապրում է Նորվեգիայի խորքում գտնվող մի գյուղում։ Նրա կյանքը կտրուկ փոխվում է, երբ նրանց գյուղ է տեղափոխվում Ուննը՝ լռակյաց մի աղջնակ, որի մայրը մահացել էր առանց ամուսնանալու, և Ուննը պիտի ապրեր իր մորաքրոջ հետ։ Սիսսն ու Ուննը սովորում են նույն դպրոցում, բայց նրանց շփումն անմիջապես ու արագ չի ստացվում։ Ուննը երբեք չէր խաղում այլ երեխաների հետ։ Ուննի գալուց կես տարի անց նրանք վերջապես որոշում են ընկերանալ, և մի ձմեռային երեկո Սիսսը Ուննին հյուր է գալիս։ Ուննի սենյակում զրուցելիս Ուննը Սիսսին ցույց է տալիս իր հոր լուսանկարը, իսկ հետո Ուննը համոզում է Սիսսին, որ իրենք պետք է հանվեն խաղալու համար։ Նրանք հանվում են և զննում մեկմեկու, որից հետո աղջիկներն ամաչում են և հագնվում։ Ուննը հարցնում է Սիսսին՝ նկատե՞ց նա ինչ-որ տարբերություն իրենց մարմիններում, Սիսսը պատասխանում է՝ ոչ։ Ուննն ասում է, որ ինքը գաղտնիք ունի և վախենում է, որ դրախտ չի ընկնի։ Երկու աղջիկներն էլ շփոթություն և անհարմարություն են զգում, և Սիսսը թողնում է Ուննին և փախչում տուն՝ խեղդվելով մթության ահից։ Հաջորդ օրը Ուննը, չցանկանալով վատ զգալ Սիսսի հետ հանդիպումից, չի գնում դպրոց։ Դրա փոխարեն նա գնում է դիտելու այսպես կոչված «Սառցե դղյակը», որն իրենից ներկայացնում էր սառած ջրվեժ։ Ուննը սողոսկում է սառցե դղյակի ներսը։ Նա կորչում է դղյակի ներսում, չի կարողանում գտնել ելքը և ցրտահարությունից մահանում է։ Նրա վերջին բառը լինում է «Սիսս» անունը։

Ուննին սկսում են փնտրել, բայց՝ ապարդյուն։ Մարդիկ սկսում են մտածել, որ Սիսսը գիտի Ուննի անհետացման մասին ավելին, քան ասում է։ Բոլորը գուշակում են, թե ինչ է պատահել նրանց միջև այն երեկո։ Սիսսը, կորստի ցավ զգալով, տխրության ու միայնության գիրկն է ընկնում։ Նա խոստում է տալիս, որ երբեք չի մոռանա Ուննին։ Սիսսը իր վրա է վերցնում Ուննի դերը. հրաժարվում է խաղալ կամ շփվել այլ երեխաների հետ։ Այդ ձևով նա փակվում է իր սեփական զգացմունքների սառցե դղյակի մեջ։

Կինոտարբերակ
------------

Ֆիլմում նկարահանվել են 12-ամյա Լինե Սթորեսունդը (Սիսսի դերում) և Հիլդե Նիեգեն Մարտինսենը (Ուննի դերում)։ Ֆիլմը նկարահանել է Պեր Բլոմը 1987 թվականին, այն 1988 թվականին արժանացել է Ֆլանդրիական միջազգային կինոփառատոնի մրցանակին։ Ֆիլմում ավելի շատ է պատմվում Ուննի գաղտնի զգացմունքների մասին, քան բնօրինակ գրքում, բայց մնացած դեպքերում ֆիլմը շատ մոտ է գրքին։ Ֆիլմը *VHS (PAL)* ձևաչափով թողարկվել է 1991 թվականին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Freebase տվյալների վերբեռնում — Google.
2. ↑  «The Ice Palace (Isslottet)»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 4-ին։ Վերցված է 2018 թ․ մայիսի 20  `|df=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն); `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Սառցե դղյակը» norden.org կայքում
**Ն. Ն. Պրիկլոնսկայայի-Վ. Յ. Լևաշովի-Ն. Պ. Կիլդյուշևսկու դաստակերտ** (ռուս.՝ Усадьба Н. Н. Приклонской — В. Я. Левашова — Н. П. Кильдюшевского), շենք Մոսկվայի կենտրոնում (Արխանգելսկի նրբանցք, տուն 10, շինություն 2)։ XVII դարի վերակառուցված ապարանք է։ Շենքն ունի մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ։

Պատմություն
-----------

Արխանգելսկի նրբանցքի ապարանքը կառուցվել է XVII դարի վերջին։ XVIII դարի սկզբին այն պատկանել է նպարապետ Դումաշևին։ 1763 թվականին ապարանքը գնել են Պրիկլոնսկի եղբայրները։ Նրանց օրոք դաստակերտում գործել է Փրկչի տնային եկեղեցին։ XIX դարի սկզբին ապարանքը պատկանել է բրիգադավար Վասիլի Յակովլևիչ Լևաշովին (1747-1831)։ Նրա օրոք 1834 թվականին ապարանքին վերնակառուցվել է երկրորդ՝ քարե հարկ (նախկին փայտե հարկն այրվել էր 1812 թվականի հրդեհի ժամանակ)։ Դրանից հետո ապարանքի սեփականատեր է դարձել շտաբս-կապիտան Ն. Պ. Կիլդյուշևսկին՝ բժիշկ Պավել Կիլդյուշևսկու հայրը։ Նրա օրոք են վերափոխվել են հատակագծումն ու ներսույթները։ XIX երկրորդ կեսին - XX դարի սկզբին շենքում եղել են բնակարաններ, որոնք հանձնվել են վարձակալությամբ։ 1862 թվականին դրանցից մեկը վարձակալել է ապագա իրավաբան Անատոլի Կոնին, դա նրա առաջին բնակարանն էր Մոսկվայում։

Խորհրդային տարիներին շենքում տեղակայված էին բնակարաններ։ 1930-ական թվականներին շրջանառվում էր շենքը քանդելու և տեղում տպարան կառուցելու նախագիծ, սակայն այն չի իրագործվել։ 2014 թվականին շենքը վերականգնվել է։ Ներկայումս այն զբաղեցնում է Ռուսական ռազմապատմական ընկերությունը։ Շենքի դիմացի բակում, այսպես կոչված, «Զորահրամանատարների պուրակում», տեղադրվել են բազմաթիվ հուշարձաններ և կիսանդրիներ։

Ճարտարապետություն
-----------------

Ապարանքի երկհարկանի շենքը կառուցված է մեծ չափերի աղյուսից։ Հարևան տան հետ (Արխանգելսկի նրբանցք, տուն 10, շինություն 1) այն միանում էր սրահով։ Արխանգելսկի նրբանցքի կարմիր գծին կանգնած է շենքի կողաճակատը, որը կցակառուցվել է ավելի ուշ։ Գլխավոր ճակատը նայում է դեպի Պոտապովսկի նրբանցքը և նրանից տարանջատված է գլխավոր բակով։ Շենքի ճակատները զարդարված են ուշ կլասիցիզմի ոճով։ Ապարանքի սկզբնական դեկորը (քիվերի կողաշարվածքը, աղյուսե երեսկալները) մասնակիորեն կորսվել է և թաքնված է սվաղի տակ։ Գլխավոր մուտքի կողքին բացվել է ողնուցաձև ավարտով բնօրինակ երեսկալի մի հատված։ Առաջին հարկում և նկուղում պահպանվել են հնագույն թաղերը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Постановление Совета Министров РСФСР № 624 от 04.12.1974
2. ↑  Палаты (корпус № 2), XVII в. Archived 2018-06-14 at the Wayback Machine. // data.mos.ru
3. 1 2 3 4 5 6  «Реставрация палат XVII века, г. Москва, Архангельский переулок, д.10, стр. 2»։ Агентство по управлению и использованию памятников истории и культуры։ 2015-02-18։ Վերցված է 2018-06-13
4. 1 2 3  *Романюк С. К.* Переулки старой Москвы. — М.: ЗАО Издательство Центрполиграф, 2013. — С. 317—318. — ISBN 978-5-227-04274-3
5. 1 2  Москва: Архитектурный путеводитель / И. Л. Бусева-Давыдова, М. В. Нащокина, М. И. Астафьева-Длугач. — М.: Стройиздат, 1997. — С. 147. — 412 с. — ISBN 5-274-01624-3
**Ռեյ Ռիարդոն** (անգլ.՝ Ray Reardon, հոկտեմբերի 8, 1932(1932-10-08), Տրեդեգար, Blaenau Gwent County Borough, Ուելս, Միացյալ Թագավորություն), ուելսցի նախկին պրոֆեսիոնալ սնուկերիստ։ Աշխարհի առաջնությունների և այլ մրցաշարերի վեցակի հաղթող, մինչ այժմ համարվում է ուելսցի ամենալավ սնուկերիստը։ 2011 թվականից Սնուկերի փառքի սրահի անդամ է։

Կենսագրություն
--------------

Ռեյը ծնվել է 1932 թվականին Տրեդեգար փոքր հանքագործական քաղաքում ։ Երբ լրացավ նրա 14-ամյակը, Ռիարդոնը հետևեց ընտանեկան ավանդույթին և դարձավ հանքագործ։ Այդ ժամանակ էլ նա սկսեց լրջորեն հետաքրքրվել սնուկերով և նա նույնիսկ ձեռնոցներ էր կրում աշխատանքի ժամանակ, որպեսզի չվնասի ձեռքերը և ի վիճակի լինի խաղալ։ Սակայն այն բանից հետո, երբ հանքում փլուզում տեղի ունեցավ և Ռեյը մի քանի ժամ անցկացրեց փլատակների տակ, նա որոշեց թողնել այդ աշխատանքը և շուտով աշխատանքի անցավ Սթոք-օն-Տրենտ քաղաքում որպես ոստիկան։

Ձեռքբերումներ
-------------

Ռիարդոնին շատ էին սիրում նրա համար, որ խաղի մեջ զվարճություն և հումոր է ավելացնում։ Իր երկար հարվածներով հայտնի՝ նա 17 անպարտելի խաղ է ունեցել աշխարհի առաջնությունների ժամանակ և հաղթել այդ նույն մրցաշարը 4 անգամ իրար հետևից։ Ռեյն արժանացել է «Դրակուլա» մականունին իր սանրվածքի համար։ Նրա արտաքին տեսքն օգտագործվել է անգամ *Billy the Kid and the Green Baize Vampire* մյուզիքլում։ Ռիարդոնը դարձել է նաև անգլիական Lawnmower Deth խմբի «Spook Perv Happenings in the Snooker Hall» երգի հերոսը։

Ռեյ Ռիարդոնը պրոֆեսիոնալ խաղացող է դարձել 1967 թվականին և խաղացել մինչև 1992 թվականը։ Նա 1970-ական թվականներին սնուկերի ոլորտում առաջնորդ է եղել՝ խաղալով աշխարհի առաջնությունների 7 եզրափակիչներում և դրանցից հաղթելով 6-ում։ Երկու անգամ՝ 1979 և 1980 թվականներին Ռիարդոնը Ուելսի հավաքականի կազմում է հաղթանակի հասել Աշխարհի գավաթին։ 1985 թվականին Մեծ Բրիտանիայի համար կատարած աշխատանքի համար նրան տրվել է MBE կոչումը՝ Բրիտանական Կայսրության շքանշանը։ Նույնիսկ հիմա, երբ սնուկերը շատ ավելի զարգացած է, շատերը Ռիարդոնին համարում են Ուելսի լավագույն սնուկերիստ և աշխարհի լավագույն սնուկերիստներից մեկը։

Դիրքը միջազգային վարկանշային աղյուսակում
----------------------------------------

| Մրցաշրջան | Դիրք |
| --- | --- |
| 1976/77 | 1 |
| 1977/78 | 1 |
| 1978/79 | 1 |
| 1979/80 | 1 |
| 1980/81 | 1 |
| 1981/82 | 4 |
| 1982/83 | 1 |
| 1983/84 | 2 |
| 1984/85 | 5 |
| 1985/86 | 6 |
| 1986/87 | 15 |
| 1987/88 | 38 |
| 1988/89 | 40 |
| 1989/90 | 54 |
| 1990/91 | 73 |
| 1991/92 | 126 |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  The London Gazette 50154 (բրիտ․ անգլ.) — 1985. — Iss. 50154. — P. 15. — ISBN 0-11-660154-X
3. 1 2  «Then and Now: Ray Reardon – Yahoo! Eurosport»։ uk.eurosport.yahoo.com։ Վերցված է մարտի 6, 2010
4. ↑  Reardon, Ray. Enjoying Snooker, St Michael Press, 1986, p15.
**Ռեյկվազա** (ճապ.՝ レックウザ, անգլ.՝ Rayquaza), պոկեմոն, *Nintendo* և *Game Freak* ընկերություններին պատկանող Պոկեմոն խաղերի, մանգայի և անիմե սերիաների արարած։ Համարվում է դրակոնային-թռչող տիպի լեգենդար պոկեմոն։ Ռեյկվազան նախ հայտնվել է *Pokémon Ruby և Sapphire*-ում և դրա հաջորդ մասերում, այնուհետև` տարբեր ապրանքներում, սփին-օֆ սերիաներում և տվյալ ֆրանշիզի անիմացիոն, չտպագրված կամ էկրանավորված տարբերակներում։ Ռեյկվազան *Pokémon Emerald* տարբերակի թալիսմանն է, որ հայտնվում է խաղի արկղի շապիկին։ Օդային պոկեմոն է` նման Կրիպտոնի մթնոլորտային կենդանու, նա իր ժամանակի մեծ մասն անցկացնում է ամպերից վերև` օզոնային շերտում թռչելով և երկրաբնակների համար երկնաքարի է նման։ Այդպիսով, քչերն են տեսել այս լեգենդար պոկեմոնին։ Ռեյկվազան ամենահզոր պոկեմոններից է, ինչպես նաև հայտնի կերպար է։

Դիզայն և հատկանիշներ
--------------------

Ռեյկվազա անվանումը գալիս է անգլերեն երկու բառերից` ray (ճառագայթ) և quasar (քվազար)։ Ռեյկվազան հիշեցնում է մեծ օձանման դրակոնի։ Դիզայնը, երևում է, արված է Մեզոամերիկայի արվեստի ազդեցության տակ` հատկապես այն տեսանելի է ացտեկական Կեցալկոաթլ աստծու մեջ, ով մեծ, թևավոր, կանաչ օձ էր երկնքում, ինչպես նաև հանդիսանում էր մահվան և հարության աստվածը։ Ռեյկվազազիտի օգտագործման ժամանակ Ռեյկվազան դառնում է Մեգա Ռեյկվազ, նա կարողանում է արձակել կոսմո-ճառագայթ կամ երկրաշարժ անել։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Staff (2004 թ․ հուլիսի 12)։ «Pokémon Emerald to Hit Japan»։ GameSpot։ Վերցված է 2009 թ․ հոկտեմբերի 14 (չաշխատող հղում)
2. ↑  Կաղապար:Pokédex
3. ↑  According to the HGSS: It flies in the ozone layer, way up high in the sky. Until recently, no one had ever seen it.
4. 1 2  Dekirk Ash, Oberon Zell-Ravenheart (2006)։ *Dragonlore: From the Archives of the Grey School of Wizardry*։ Career Press։ ISBN 1-56414-868-8։ Վերցված է 2009 թ․ հոկտեմբերի 14 (չաշխատող հղում)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Սերիաների պաշտոնական կայքը
* Ռեյկվազան *Bulbapedia*-ում
* Ռեյկվազա(անգլ.) *Internet Movie Database* կայքում:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Giant Bomb |

 |
**Պուերտո Բերիո** (իսպ.՝ Puerto Berrío), քաղաք և մունիցիպալիտետ Կոլումբիայի հյուսիսում՝ Անտոկիա դեպատամենտում։ Այն Մագդալենա-Մեդիո ենթաշրջանի մի մասն է։

Պատմություն
-----------

Բնակավայրը, որից քաղաքը հետագայում մեծացել է, հիմնադրվել է 1875 թվականի սեպտեմբերի 1-ին։ Պուերտո Բերիոյի մունիցիպալիտետը որպես առանձին վարչական միավոր ստեղծվել է 1881 թվականին։

Աշխարհագրական դիրք
------------------

Քաղաքը գտնվում է դեպարտամենտի արևելյան մասում, Մագդալենա գետի ձախ ափին, Մեդելյինից մոտավորապես 125 կիլոմետր արևելք-հյուսիս-արևելք (ԵԷՆ)։ Բացարձակ բարձրությունը ծովի մակարդակից 70 մետր է։

Պուերտո Բերիոյի մունիցիպալիտետը հյուսիսում սահմանակից է Յոնդոյի և Ռեմեդիոսի մունիցիպալիտետներին, հյուսիս-արևմուտքում ՝ Յոլոմբոյի մունիցիպալիտետին, արևմուտքում ՝ Մաչեոյի մունիցիպալիտետին, հարավ-արևմուտքում ՝ Կարակոլիի մունիցիպալիտետին, հարավում ՝ Պուերտո Նարեի մունիցիպալիտետին և Բոյկա դեպարտամենտին, արևելքում` Սանտանդերի դեպարտամենտին։ Մունիցիպալիտետի տարածքը 1184 կմ² է։

Բնակչություն
------------

Կոլումբիայի վիճակագրության ազգային վարչական դեպարտամենտի տվյալներով, 2012 թվականին քաղաքի և մունիցիպալիտետի համակցված բնակչությունը կազմել է 44.431 մարդ։ Քաղաքապետարանի բնակչության դինամիկան ըստ տարիների.

Բնակչության թվաքանակը| 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 38 953 | 39 726 | 40 485 | 41 258 | 42 038 | 42 829 | 43 617 | 44 431 |

Ըստ 2005 թվականի մարդահամարի տվյալների, տղամարդիկ կազմել են Պուերտո Բերիոյի բնակչության 47.5% -ը, կանայք `համապատասխանաբար 52.5%: Ռասայականորեն, սպիտակամորթներն ու մետիսները կազմել են քաղաքի բնակչության 86.9% -ը; սևամորթները, մուլատները՝ 12,9%, հնդիկները ՝ 0,2%: Գրագիտության մակարդակը ողջ բնակչության համար կազմել է 84,8%։

Տնտեսություն
------------

Պուերտո Բերիոյի տնտեսությունը կապված է երկաթուղային և գետային տրանսպորտով փոխադրվող ապրանքների տարանցիկ հոսքի, ինչպես նաև գյուղատնտեսական արտադրանքի հետ։

Մունիցիպալիտետի և քաղաքային ձեռնարկությունների ընդհանուր թվի 56% -ը առևտրային ձեռնարկություններ են, 32,1% -ը` սպասարկման ձեռնարկություններ, 10,7% -ը` արդյունաբերական ձեռնարկություններ, 1.2% -ը `տնտեսության այլ ոլորտների ձեռնարկություններ։

Տրանսպորտ
---------

Պուերտո Բերիոն կապվում է Կոլումբիայի այլ քաղաքների հետ երկաթուղային, գետային և ավտոմոբիլային տրանսպորտով։ Քաղաքաից 2 կմ հարավ գտնվում է համանուն օդանավակայանը (ICAO: SKPR, IATA: PBE):

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Puerto Berrio, Colombia Page» (անգլերեն)։ Fallingrain Global Gazetteer։ Վերցված է 2013 թ․ սեպտեմբերի 9
2. ↑  «Municipalities of Colombia» (անգլերեն)։ Statoids.com։ Վերցված է 2013 թ․ սեպտեմբերի 9

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Մեծ կատալոնական |

 |