recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Գալստյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*
 Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սերգեյ Գալստյան (այլ կիրառումներ)

**Սերգեյ Արտյոմի Գալստյան** (նոյեմբերի 5, 1924(1924-11-05) - հունիսի 26, 2001(2001-06-26)), հայ օպերային երգիչ, քնարական բարիտոն։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1967)։

Կենսագրություն
--------------

Սերգեյ Գալստյանը ծնվել է Լենինականում։ 1942 թվականին զորակոչվել է բանակ և մասնակցել Հայրենական Մեծ պատերազմին։ 1949 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիան՝ Նիկոլայ Սպերանսկու դասարանը։ 1949-1974 թվականներին եղել է Երևանի օպերայի և բալետի թատրոնի մեներգիչ, եղել է Հայպետէստրադայի, պարի պետական անսամբլի, սիմֆոնիկ նվագախմբի, Հայաստանի Կապելլայի տնօրենը։ Եղել է Երևանի Կոմիտասի անվան կոնսերվատորիայի պրոռեկտորը։ Սերգեյ Գալստյանի անմիջական մասնակցությամբ ստեղծվել են Երևանի Մնջախաղի, Կամերային թատրոնները, «Ուրարտու», «Արմինե», «Էրեբունի» էստրադային համույթներ, աշուղական կոլեկտիվներ։ Հյուրախաղերով հանդես է եկել արտերկրում։ Երգել է նաև տարբեր ազգերի ժողովրդական երգեր։ 1974 թվականին թողել է բեմը։

Դերերգեր
--------

* Օնեգին՝ Չայկովսկու «Եվգենի Օնեգին»
* Ելիցկի՝ Չայկովսկու «Պիկովայա դամա»
* Ժերմոն՝ Վերդիի «Տրավիատա»
* Ջոն Սորել՝ Մենոտիի «Հյուպատոսը»
* Արշակ՝ Տիգրան Չուխաճյանի «Արշակ Բ»
* Սարո՝ Արմեն Տիգրանյանի «Անուշ»

Մրցանակներ և պարգևներ
---------------------

* ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ, 1960
* ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ, 1967

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Սերգեյ Գալստյանի կենսագրությունը avproduction.am կայքում(չաշխատող հղում)
2. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005*.
3. ↑  ГАЛСТЯН Сергей Артёмович
**Ջերի Յանգ** (անգլ.՝ Jerry Yang, նոյեմբերի 6, 1968(1968-11-06), Թայբեյ, Թայվան, չինարեն՝ 楊致遠), համացանցային ձեռնարկատեր, Yahoo! Inc ընկերության համահիմնադիր և նախկին գործադիր տնօրեն։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1968 թվականի նոյեմբերի 6-ին՝ Թայբեյում։ Նրա հայրը մահացել է, երբ նա եղել է երկու տարեկան։ Տաս տարեկան հասակում ընտանիքի հետ (մոր և կրտսեր եղբոր հետ) տեղափոխվել է Կալիֆոռնիա՝ Սան Խոսե, ԱՄՆ։ Մայրն անգլերենի ուսուցչուհի էր, դրա համար էլ ԱՄՆ տեղափոխվելուց երեք տարի անց Ջերի ազատ կարողանում էր խոսել անգլերեն։ Դպրոցն ավարտելուց հետո Սթենդֆորդի համալսարանում ստացել է բակալավրի, այնուհետև մագիստրոսի կոչում՝ էլեկտրոտեխնիկայի բնագավառում։

1994 թվականին լինելով ուսանող՝ Դեյվիդ Ֆիլոյի հետ համատեղ ստեղծել է «Jerry and Dave’s Guide to the World Wide Web» («Ջերիի և Դեյվի համաշխարհային սարդոստայնի ուղեցույց») կայքը, որը բաղկացած էր այլ կայքերի կատալոգներից, շուտով կայքն անվանափոխվել է՝ դառնալով Yahoo! (բացականչական նշանով)։ Կայքը շատ արագ հայտնիություն է ձեռք բերել և 1995 թվականի ապրիլին Յանգը և Ֆիլոն հիմնադրել են Yahoo! Inc ընկերությունը։

2007 թվականի հունիսից 2009 թվականի հունվարը Յանգը եղել է ընկերության տնօրենը, քննադատության է ենթարկվել, քանի որ չի ցանկացել բարձրացնել ընկերության արժեթղթերի գինը և մերժել է միավորվել Microsoft-ին։ 2009 թվականի հունվարին լքել է տնօրենի պաշտոնը, սակայն զբաղեցրել է «Yahoo Chief» («Yahoo!-ի ավագ») պաշտոնը՝ փաստացի մնալով որպես ընկերության ղեկավար։ 2012 թվականի հունվարի 17-ին հայտարարվել է, որ Ջերի Յանգը թողնում է ընկերության բոլոր պաշտոնները։

Ֆորբս ամսագրի տվյալներով՝ միլիարդատիրոջ կարողությունը 2015 թվականին կազմել է $2 միլիարդ։

Անձնական կյանք
--------------

Կինը՝ Ակիկո Յամազակին ունի ճապոնական ծագում, մեծացել է Կոստա Ռիկայում։ Ունեն երկու երեխա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Munzinger Personen (գերմ.)
2. 1 2 3 4 5 6
3. 1 2 3 4 5
4. ↑
5. 1 2
6. ↑  «YAHOO!-Ի ՀԻՄՆԱԴԻՐՆԵՐԻՑ ՄԵԿԸ ՈՐՈՇԵԼ Է ՀԵՌԱՆԱԼ ԸՆԿԵՐՈՒԹՅՈՒՆԻՑ / Բիզնես 24». *բիզնես.հայ*. Վերցված է 2019 թ․ սեպտեմբերի 20-ին. `{{cite web}}`: Check `|url=` value (օգնություն)
7. ↑  Jerry Yang on Forbes Lists

Արտաքին հղումներ
----------------

* Джерри Янг на Yahoo!
* Биография Джерри Янга – основателя Yahoo! (история успеха, фото, высказывания)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ջերի Յանգ» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Լենտապեդիա · Notable Names Database |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1171258194 · ISNI: 0000000043975992 · LCCN: no96019634 · NTA: 147543886 · VIAF: 46353788 · WorldCat VIAF: 46353788 |

 |
**Ալեքսանդրա Ադլեր** (գերմ.՝ Alexandra Adler սեպտեմբերի 24, 1901(1901-09-24), Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա - հունվարի 4, 2001(2001-01-04), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ավստրիացի և ամերիկացի հոգեբույժ, նյարդաբան, հոգեկան խանգարումների և ուղեղի վնասվածքների մասնագետ։ Համարվում է Ադլերյա հոգեբանության դպրոցի առաջատար մասնագետներից մեկը։

Կենսագրություն
--------------

Ալեքսանդրա Ադլերը ծնվել է 1901 թվականի սեպտեմբերի 24-ին, ավստրիացի ֆեմինիստ Ռաիսա Ադլերի և հոգեբույժ Ալֆրեդ Ադլերի ընտանիքում։ Ընտանիքում մեծացել են նաև նրա եղբայրը` Կուրտը (հոգեբույժ) և քույրերը` Վալենտինան (տրոցկիզմի ակտիվիստ) և Կոռնելիան։ 1926 թվականին Ալեքսանդրան ավարտել է Վիեննայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ 1935 թվականին, նացիզմի վերելքի հետ պայմանավորված, արտագաղթել է Միացյալ Նահանգներ և մինչ կյանքի վերջ աշխատել Նյու Յորքի համալսարանում։ Մասնագիտացել է ալկոհոլիզմի, անչափահաս վարքի, հետվնասվածքային սինդրոմների և շիզոֆրենիայի խնդիրների բնագավառում։

1937 թվականին Թրեյսի Պուտնամի հետ միասին Ադլերը մի շարք հետազոտություններ է իրակնացրել սկլերոզի բնագավառում և կատարված հայտնագործություններն ու եզրակացությունները հետագայում օգտագործվել են հոգեբանության դասագրքերում։ Ալեքսանդրա Ադլերը հայտնի է դարձել նաև հետտրավմատիկ սթրեսի խանգարման վերաբերյալ իր ուսումնասիրություններով։ 1942 թվականին Բոստոնի գիշերային ակումբում բռնկված հրդեհից փրկվածների տվյալների ուսումնասիրության հիման վրա նրան հաջողվել է ստեղծել մեթոդիկա, որը հետագայում օգտագործվել է Երկրորդ համաշխարհային և Վիետնամի պատերազմների վետերանների հետվնասվածքային սթրեսային խանգարումների բուժման համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2 3 4 5  *Deutsche Nationalbibliothek* Record #119064731 // Gemeinsame Normdatei (գերմ.) — 2012—2016.
3. 1 2  SNAC — 2010.
4. ↑  *Vande Kemp, Hendrika* Alexandra Adler, 1901-2001 (und) // *The Feminist Psychologist*. — Society for the Psychology of Women. — Т. 30. — № 2.
5. ↑  «Adler, Valentine (1898–1942)». *Women in World History: A Biographical Encyclopedia*. Gale Research Inc. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ մայիսի 18-ին. Վերցված է 2013 թ․ հունվարի 10-ին.

Գրականություն
-------------

* Uwe Henrik Peters: *Psychiatrie im Exil : die Emigration der dynamischen Psychiatrie aus Deutschland 1933–1939*, Kupka, Düsseldorf 1992, S. 144ff ISBN 3-926567-04-X
* Wolfgang Saxon: *Dr. Alexandra Adler, 99, Expert on Traumas to Brain.* In: *The New York Times*. 12. Januar 2001.
* Hendrika Vande Kemp: *Alexandra Adler (1901–2001).* In: *The Feminist Psychologist*. Band 30, Nummer 2, Frühling 2003.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 119064731 · ISNI: 0000000078613246 · LCCN: n85111437 · NKC: jo2002100553 · NLA: 35001435 · NTA: 068640943 · NUKAT: n2018264494 · SUDOC: 152936262 · VIAF: 84132421 · WorldCat VIAF: 84132421 |

 |

 |
**Յախշիբեկ Հմայակի Մնացականյան** (1912, Դեվրլու, Երևանի գավառ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - *անհայտ*), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Յախշիբեկ Մնացականյանը ծնվել է 1912 թվականին, Արարատի շրջանի Արարատ գյուղում։ 1930 թվականին ավարտել է Երևանի Մյասնիկյանի անվան մանկավարժական թեքումով միջնակարգ դպրոցը։ 1930-1931 թվականներին աշխատել է Նախիջևանի ԻԽՍՀ Օրդուբադի շրջանի Ֆառակա և Բիստ գյուղերի 7-ամյա դպրոցներում որպես հայոց լեզվի ուսուցիչ։ 1931-1932 թվականներին դասավանդել է Երևանի Մաքսիմ Գորկու անվան միջնակարգ դպրոցում։ Այնուհետև աշխատել է Հրազդանի շրջանի դպրոցներում։ 1940 թվականին ավարտել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի լեզվագրական ֆակուլտետը։

1941 թվականի սեպտեմբերին Մնացականյանը զորակոչվել է կարմիր բանակ և շուրջ 150 օր մասնակցել Սևաստոպոլի հերոսական պաշտպանությանը։ Բազմիցս ձեռնամարտի է բռնվել ֆաշիստների հետ և 1942 թվականի հունիսի 11-ին, գիշերը, ծանր վիրավորվել է։ Բուժվելուց հետո, որպես հաշմանդամ, զորացրվել է բանակից։ Իր մարտական և աշխատանքային ծառայությունների համար Մնացականյանը պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով, «Սևաստոպոլի պաշտպանության համար», «Աշխատանքային արիության համար», «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար», Լենինի ծննդյան 100-ամյակի և ուրիշ մեդալներով։

1942 թվականից Մնացականյանը հայոց լեզու և գրականություն է դասավանդել Երևանի դպրոցներում։ Երկար տարիներ ղեկավարել է Րաֆֆու անվան միջնակարգ դպրոցը։

Պարգևներ
--------

* «Պատվո նշան» շքանշան
* «Սևաստոպոլի պաշտպանության համար» մեդալ
* «Աշխատանքային արիության համար» մեդալ
* «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ
* Լենինի ծննդյան 100-ամյակի մեդալ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայաստանի ուսուցիչները մեծ հայրենականում (Ա. Հ. Հարությունյան, Լ. Ս. Մելքումյան, Ա. Ղ. Սուքիասայան), «Լույս» հրատարակչություն, Երևան, 1982:
**Ավետիք Կարապետի Բաբասյան** (1908, Նոր Բայազետ, Նոր Բայազետի գավառ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - *անհայտ*), հայ մանկավարժ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«Հայրենական մեծ պատերազմ»*, 1941-1945) մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ (1943):

Կենսագրություն
--------------

Ավետիք Բաբասյանը ծնվել է 1908 թվականին, Կամո քաղաքում։ 1927-1928 թվականներին ավարտել է տեղի մանկավարժական թեքումով միջնակարգ դպրոցը և աշխատանքի նշանակվել Սևանի 7-ամյա դպրոցում, դասավանդել է քիմիա և կենսաբանություն։ 1931 թվականին Բաբասյանը ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի քիմիակենսաբանական ֆակուլտետը, որն ավարտելուց հետո նշանակվել է մայրաքաղաքի 26 կոմիսարների անվան միջնակարգ դպրոցի կենսաբանության ուսուցիչ։

Գերմանա-խորհրդային պատերազմը սկսվելուն պես Բաբասյանը զորակոչվել է կարմիր բանակ։ Ծառայությունն սկսել է հայկական փառապանծ 89-րդ հրաձգային դիվիզիայի 141-րդ հակատանկային դիվիզիոնում։ Մասնակցել է Կուբանի, Թամանի թերակղզու և Ղրիմի ազատագրման մարտերին։ Նա Կերչի նեղուցով լաստային լողանցման դեսանտային գործի կազմակերպմանը մասնակցելու համար պարգևատրվել է «Խիզախության համար» մեդալով։ Կերչի ազատագրման ծանր մարտերի օրերին, 1943 թվականին ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը 1944 թվականին Բաբասյանը ռազմաճակատում ծանր հիվանդացել է, բուժվելուց հետո զորացրվել է բանակից։

Զորացրվելուց հետո Բաբասյանը 10 տարի աշխատել է մայրաքաղաքի Կիրովյան շրջանի ժողկրթության բաժնի վարիչ։ Տարբեր ժամանակներում եղել է Երևանի մի քանի դպրոցների տնօրեն, ուսմասվար։ 50 տարի անբասիր աշխատանք է կատարել մատաղ սերնդի կրթության ու կոմունիստական դաստիարակության ասպարեզում։ 1977 թվականին Բաբասյանը անցել է կենսաթոշակի, միաժամանակ կենսաբանություն է դասավանդել Երևանի № 59 միջնակարգ դպրոցում։

Պարգևներ
--------

* «Խիզախության համար» մեդալ

Տես նաև
-------

* Միսաք Մանուշյանի անվան թիվ 48 հիմնական դպրոց

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայաստանի ուսուցիչները մեծ հայրենականում (Ա. Հ. Հարությունյան, Լ. Ս. Մելքումյան, Ա. Ղ. Սուքիասայան), «Լույս» հրատարակչություն, Երևան, 1982:
**Ստեֆան Չուպիչ** (սերբ.՝ Стефан Чупић / Stefan Čupić, մայիսի 7, 1994(1994-05-07), Նիշ, Սերբիա), սերբ ֆուտբոլիստ, «Օլիմպիակոս» ակումբի (Նիկոսիա) դարպասապահ։ Հանդես է եկել մինչև 19 տարեկանների հավաքականում։  2013 թվականին նրա կազմում դարձել Է Եվրոպայի չեմպիոն։

Կարիերա
-------

### Ակումբային

Մինչև 2013 թվականը խաղացել է «ՕՖԿ» երիտասարդական թիմում։ Ապրիլի 6-ին նորամուտը նշել է ակումբի հիմնական կազմում Իվնիցայի «Յավոր»-ի դեմ Սուպերլիգայի տնային խաղում։

### Միջազգային

Ստեֆանը հայտավորվել է Սերբիայի մինչև 19 տարեկանների հավաքականում՝ Լիտվայում կայանալիք Եվրոպայի 2013 թվականի առաջնությանը մասնակցելու համար։ Այնտեղ նա խաղադաշտ է դուրս եկել միայն Ֆրանսիայի հետ խաղում՝մրցաշարի խմբային փուլում։ Սերբերի համար այս առաջնությունը շատ հաջող է դասավորվել. նրանք պատմության մեջ առաջին անգամ դարձել են Եվրոպայի չեմպիոն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. ↑  Переходы(չաշխատող հղում)
3. ↑  Дебюты
4. ↑  Ֆուտբոլիստի էջը *soccerway.com* կայքում(անգլ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ստեֆան Չուպիչի էջը ՕՖԿ կայքում(սերբ.)
* Պրոֆիլը *transfermarkt.com* կայքում(անգլ.)
* Ֆուտբոլիստի էջը *worldfootball.net* կայքում(անգլ.)
* Ֆուտբոլիստի էջը *soccerway.com* կայքում(անգլ.)
**Ալեքսանդր Գեյման** (ռուս.՝ Александр Александрович Гейман, օգոստոսի 26, 1866(1866-08-26), Ռուսական կայսրություն - 1939, Կիկինդա, Սերբիա), ռուս գեներալ-լեյտենանտ, քաղաքացիական պատերազմի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Ալեքսանդր Գեյմանը ծնվել է 1866 թվականի օգոստոսի 26-ին Ռուսական Կայսրությունում։
Կրթությունը ստացել է Թբիլիսյան կադետական կորպուսում (1884)։ Ավարտել է 3-րդ Ալեքսանդրովյան ուսումնարանը (1886)։ Քսան տարեկանում ստացել է կրտսեր սպայի կոչում։ Երկարատև ռազմական ծառայությունն անցկացրել է կուբանի կազակների հետ։ 1912 թվականին ավարտել է սպայական հրաձգային դպրոցը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ եղել է 14-րդ Կուբանյան կազակական գումարտակի (19.08.1914 թվականից), 8-րդ Կուբանյան կազակական գումարտակի (05.05.1915 թ.-ից), 2-րդ Կուբանյան կազակական գումարտակի (21.09.1915-02.1917) հրամանատար, գնդապետ (28.02.1915), գեներալ-մայոր (02.10.1917), 506-րդ հետևակային Պոչաևյան գնդի հրամանատար (1917), 3-րդ Կուբանյան կազակական բրիգադի հրամանատար (1917)։

1918 թվականի փետրվարին 3-րդ Կուբանյան կազակական բրիգադը փոխադրվում է Կուբան։ 1918 թվականի փետրվարին Մոզդոկում սպանվում է նրա սպա եղբայրը։ 1918 թվականի ապրիլին Մայկոպի տակ, կազակական խուտորներից մեկում, կազմակերպում է ապստամբական կենտրոն, որտեղ սկսում են հավաքվել կարմիրների դեմ մարտերին պատրաստ կազակները։ Նրանց հետ օգնում է կուբանցիներին գրավել Մայկոպը։ 1918 թվականի հոկտեմբերին նրանց հետ միացել է գեներալ Պոկրովսկու զորամասերին։ Գեներալ-լեյտենանտ (30.11.1918): Կազակական աշխարհայացքի համար պայքարի ժամանակ եղել է 2-րդ Կուբանյան կազակական առանձնակի բրիգադի հրամանատար (15.11.1918-11.1919). Կուբանում Գեյմանը եղել է իր ժամանակի բարձրաստիճան կազակական հրամանատարներից մեկը, ով պաշտպանել է Կուբանյան Ռադային, Դենիկինի դեմ պայքարում, առանձին Կուբանյան բանակի ստեղծման գործում։ Լինելով Վրանգելի ռուսական բանակում նա պաշտոն չի ստացել։ Վտարանդիության մեջ է (Սիբիրում) 1920 թվականից։ Հավատարիմ է եղել Ազատ Կազակների ազգային սլացքի նկատմամբ և տպագրվել է նրանց «Ազատ Կազակություն» ռազմական ամսագրում։ Հարավսլավիայի կազակ-էմիգրանտների շրջանում հռչակվել է որպես կազակական անցյալի փայլուն գիտակ, եղել է լավ հեքիթասաց և առանձնանում էր իր կուլտուրականությամբ։ Կազակների խաղաղ և ռազմական կենցաղի թեմաներով Գեյմանը տպագրել է բազմաթիվ հեքիաթներ «Կազակական մտորումներ», «Կազակական Ուղի», «Կազակության ուղիներ» ամսագրերում։

Հիվանդացել է ասթմայով և մահացել կարիքի մեջ, սերբական Վելիկայա Կիկինդա քաղաքի ծերանոցում 1939 թվականին։

Պարգևներ
--------

* Սուրբ Գեորգիի 4-րդ դասի շքանշանի ասպետ (1916, մայիսի 23)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  КАЗАЧИЙ СЛОВАРЬ-СПРАВОЧНИК

Արտաքին հղումներ
----------------

* Вольная Станица Արխիվացված 2013-12-03 Wayback Machine
* Гейман, Александр Александрович на сайте «Русская армия в Великой войне»
* mirslovarei.com/content\_his/gejman-aleksandr-aleksandrovich-34016.html Гейман Александр Александрович
**Զալիբեկ Հովհաննեսի Ավագյան** (1924, Նորս, Շահբուզի շրջան, Նախիջևանի Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, ԽՍՀՄ - *անհայտ*), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«Հայրենական մեծ պատերազմ»*, 1941-1945) մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Պահեստի փոխգնդապետ Զալիբեկ Ավագյանը ծնվել է 1924 թվականին Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Շահբուզի շրջանի Նորս գյուղում, չքավոր գյուղացու ընտանիքում։ Արևելյան ռազմաճակատի գործողությունների նախօրյակին ավարտել է Նախիջևանի մանկավարժական տեխնիկումն ու նշանակվել հայրենի գյուղի դպրոցի ուսուցիչ։

1942 թվականի սկզբներին Ավագյանը կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ։ Զինվորական ծառայությունն սկսել է 409-րդ հայկական հրաձգային դիվիզիայում, որի կազմում 1942 թվականի աշնանը մասնակցել է Հյուսիսային Կովկասի ազատագրման մարտերին։ 1943 թվականի օգոստոսին Ավագյանն ավարտել է սպայական դասընթացները, ստացել կրտսեր լեյտենանտի կոչում և դասակի հրամանատար նշանակվել 227-րդ հրաձգային դիվիզիայում։ Ազատագրելով Թամանյան թերակղզին դասակը հանձնարարություն է ստացել գիշերով անցնել Կերչի նեղուցը, ամրանալ Կերչ քաղաքի մատույցներում և հնարավորություն ստեղծել զորամասի Ղրիմ անցնելուն։ Ավագյանը արժանացել է կառավարական պարգևների։ Մասնակցել է Ղրիմի, Ուկրաինայի, Բելոռուսիայի, Լեհաստանի ազատագրմանը, մարտերով հասել է Բեռլին։ 1944 թվականի փետրվարի 9-ին՝ ծննդյան օրը, Ավագյանն անցել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը։

1946 թվականի նոյեմբերին Ավագյանը զորացրվել է բանակից և աշխատանքի անցել պետանվտանգության մարմիններում։ 1977 թվականից աշխատել է Արտաշատի շրջժողկրթբաժնում՝ որպես նախնական ռազմական պատրաստության մեթոդիստ։ Բարձր են գնահատվել Զալիբեկ Ավագյանի ծառայությունները։ Պարգևատրվել է մի շարք շքանշաններով և մեդալներով, այդ թվում՝ Լեհական Ժողովրդական Հանրապետության շքանշանով։ Արժանացել է նաև պատվոգրերի, «Սոցիալիստական մրցության հաղթողի» կրծքանշան։ Բազմիցս ընտրվել է կուսակցության շրջկոմի պլենումի անդամ, շրջխորհրդի պատգամավոր։

Պարգևներ
--------

* Լեհական Ժողովրդական Հանրապետության շքանշան
* «Սոցիալիստական մրցության հաղթողի» կրծքանշան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայաստանի ուսուցիչները մեծ հայրենականում (Ա. Հ. Հարությունյան, Լ. Ս. Մելքումյան, Ա. Ղ. Սուքիասայան), «Լույս» հրատարակչություն, Երևան, 1982:
**Ալեքսանդր Աբելի Մղեբրով** (Մղեբրյան) (մարտի 12 (24), 1884, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 5, 1966(1966-10-05), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասան, բեմադրիչ։

Կենսագրություն
--------------

Ալեքսանդր Մղեբրովը ծնվել է 1884 թվականի մարտի 12-ին, Թիֆլիսում։

Ընդունվել է Ռապգոֆի դրամատիկական դասընթացներին և 1907թվականին ավարտել է այն։ 1907 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի Գեղարվեստական (ՄԳԹ), որից հետո 1908-10 թվականներին շարունակել է ուսումը Վ.Կոմիսարժեսկայայի թատրոնում։ 1910-12 թվականներին խաղացել է Ն. Եվրեինովի Հինավուրց թատրոնում։

1917 թվականին հիմնադրել և ղեկավարել է Բալթիական գործարանի բանվորական թատրոնը։ 1918 թվականին կազմակերպել է «Պրոլետկուլտի գեղարվեստական թատերաբեմեր (հետագայում՝ Բանվորական հերոսական հեղափոխական թատրոն)։ 1920-21 թթ աշխատել է ՌԽՖՍՀ առաջին թատրոնում, 1922-24 թթ, 1930-31 թթ, 1939-56 թթ եղել է Լենինգրադի Ա. Պուշկինի անվան դրամատիկական թատրոնի դերասան։ 1963 թ-ից աշխատել է ժողովրդական թատրոններում։

Նկարահանվել է մի շարք ֆիլմերում, որոնցից են «Պոետի երիտասարդությունը», «Իվան Ահեղ», «Անմահության խարույկ» և այլն։ Համագործակցել է Վ. Կոմիսարժևսկայայի, Պ. Օռլենեի, Վ. Մեյերխոլդի հետ։ Վ. Նեմիրովիչ-Դանչենկոն և Կ. Ստանիսլավսկին բարձր են գնահատել Մղեբրովի ստեղծագործական գործունեությունը։ Հեղինակել է «Կյանքս թատրոնում» (հ.1-2, 1929-32թթ) գիրքը։

1996 թվականի հոկտեմբերի 5-ին մահացել է Լենինգրադում (այժմ՝ Սանկտ Պետերբուրգ)։

Դերեր
-----

Ֆեոդոր — Ա.Տոլստոյի «Ֆեոդոր Իոհանովիչ արքան»

Դունկան — Վ. Շեքսպիրի «Մակբեթ»

Նեսչաստլիվցև — Ա. Օստրովսկու «Անտառ»

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) — Երևան: 1981. — հատոր 7. — էջ 645—646.
2. ↑  «Ալեքսանդր Մղեբրով». Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ օգոստոսի 6-ին. Վերցված է 2020 թ․ փետրվարի 16-ին.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 645)։*  |
ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում Վենեսուելայի օբյեկտները թվով 3-ն են (2010 թվական), որը կազմում է ընդհանուր թվի 0,3 %-ը (1073՝ 2017 թվականի դրությամբ)։ Դրանցից երկուսը ցանկում ընդգրկվել են մշակութային չափանիշներով, իսկ մեկը՝ բնական։

Բացի դրանից, 2010 թվականի դրությամբ ևս 3 օբյեկտ ներկայացված է Համաշխարհային ժառանգության թեկնածու օբյեկտների ցանկում։ Վենեսուելայի տարածքում առաջին օբյեկտը ցանկում ընդգրկվել է 1993 թվականին, ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության հանձնաժողովի 17-րդ նստաշրջանում։

Ցանկ
----

Օբյեկտները դասավորված են համաշխարհային ժառանգության ցանկում դրանց ընդգրկվելու հերթականությամբ։ Եթե օբյեկտները ավելացվել են միաժամանակ, այսինքն՝ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության հանձնաժողովի նույն նստաշրջանում, ապա օբյեկտները դասավորված են համարներով։

| # | Պատկեր | Անվանում | Տեղադրություն | Ստեղծման ժամանակ | Ցանկում ընդգրկվելու տարին | № | Չափանիշներ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **1** |  | Սանտա Անա դե Կորո քաղաք և իր նավահանգիստ *Santa Ana de Coro* | Նահանգ՝ Ֆալկոն | 1527 | 1993 | 658 | iv, v |
| **2** |  | Կանայմա ազգային պարկ  *Parque Nacional Canaima* | Նահանգ՝ Բոլիվար | 1962 | 1994 | 701 | vii, viii, ix, x |
| **3** |  | Համալսարանական քաղաք Կարակասում  *Ciudad Universitaria de Caracas* | Դաշնային մայրաքաղաքային օկրուգ՝ Կարակաս | XX դարի կես | 2000 | 986 | i, iv |

### Օբյեկտների աշխարհագրական դասավորվածություն

Վենեսուելայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ (Վենեսուելա)Վենեսուելայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ (Վենեսուելա)Սանտա Անա դե Կորո քաղաք և իր նավահանգիստ
Կանայմա ազգային պարկ
Համալսարանական քաղաք ԿարակասումՎենեսուելայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ

Նախնական ցանկ
-------------

Աղյուսակում օբյեկտները դասավորված են նախնական ցանկում դրանք ավելացնելու հերթականությամբ։

| # | Պատկեր | Անվանում | Տեղադրություն | Ստեղծման ժամանակ | Ցանկում ընդգրկվելու տարին | № | Չափանիշներ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **1** |  | Լա-Գուաիրա քաղաք  *La Guaira* | Նահանգ՝ Վարգաս | 1589 | 1999 | 1306 | ii,iii,iv,v |
| **2** |  | Հասիենդա Չուաո  *Hacienda Chuao* | Նահանգ՝ Արագուա | XVI դար | 2002 | 1635 |  ? |
| **3** |  | Սյուդադ-Բոլիվար  իսպ.՝ Ciudad Bolívar en la angostura del río Orinoco | Նահանգ՝ Բոլիվար | 1764 | 2003 | 1804 |  ? |

### Օբյեկտների աշխարհագրական դասավորվածություն

Վենեսուելայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ (Վենեսուելա)Վենեսուելայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ (Վենեսուելա)Լա-Գուաիրա քաղաք
Հասիենդա Չուաո
Սյուդադ-ԲոլիվարԹեկնածու օբյեկտների տեղադրություն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Tentative List» (անգլերեն). UNESCO World Heritage Centre. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հուլիսի 11-ին. Վերցված է 2018 թ․ փետրվարի 2-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգություն Վենեսուելայում (անգլ.)

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Վենեսուելայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ** կատեգորիայում։ |
**Իլհան Սելչուք** (մարտի 11, 1925(1925-03-11), Այդին, Թուրքիա - հունիսի 21, 2010(2010-06-21), Ստամբուլ, Թուրքիա), հայկական ծագմամբ թուրք իրավաբան, լրագրող, գրող, վիպասան և խմբագիր։

Կենսագրություն
--------------

Սելչուքը ծնվել է 1925 թվականին, Թուրքիայի արևմտյան Այդընի մարզում։ Նրա հայուհի մայրը թաքցնում էր իր հայկական արմատները։ 1950 թվականին Իլհանը Ստամբուլի համալսարանում ստացել է իրավագիտական կրթություն։ Ավարտելուց հետո սկսել է գրել ամսագրերի և թերթերի համար։ Նա նաև հեղինակել է բազմաթիվ գրքեր և վեպեր։ Նրա ստեղծագործություններից են*՝ Ağlamak ve Gülmek* (*Ծիծաղ և լաց*), *Japon Gülü* (*ճապոնական վարդ* ), *Ziverbey Köşku* (Զիվերբեյ առանձնատուն), *Güzel Amerikalı* ( *Գեղեցիկ ամերիկացին*) և *Düşünüyorum Öyleyse Vurun* (*Ես մտածում եմ, հետևաբար կրակիր ինձ*)։

Սելչուքը եղել է «*Yön»* քաղաքական ամսագրի համահիմնադիրը, որը շրջանառության մեջ է եղել 1961-1967 թվականներին։ 1971 թվականի թուրքական պետական հեղաշրջումից հետո նա ձերբակալվել և խոշտանգվել է Զիվերբեյի առանձնատանը։

Սելչուքը թուրքական «Ջումհուրիյեթ» աշխարհիկ օրաթերթի գլխավոր խմբագիրն էր։ 2008 թվականի մարտի 21-ին նա կալանավորվել է «Էրգենեկոնի» հետաքննության շրջանակներում։

Գործընկերներն ու ընդդիմադիր քաղաքական գործիչները, այդ թվում՝ Ժողովրդահանրապետական կուսակցության առաջնորդ Քեմալ Քըլըչդարօղլուն, քննադատել են Սելչուքի ձերբակալությունն ու հետաքննությունը՝ մեղադրելով, որ դա արվում է վերջինիս առողջության վատթարացման և նրա մահվան համար։ Հաջորդ օրը Սելչուքն ազատ է արձակվել և դատարանի առաջ կանգնել առանց կալանավորման։

Իլհան Սելչուքը մահացել է 2010 թվականի հունիսի 21-ին, Ստամբուլում, 85 տարեկան հասակում։ Նա 2010 թվականի հունվարի 24-ին գլխուղեղի իշեմիկ հիվանդության և ինսուլտի բուժման համար հոսպիտալացվել էր «Vehbi Koç» հիմնադրամի ամերիկյան հիվանդանոց։ Սելչուկը թաղվել է Նևշեհիրի Հաջըբեկթաշ թաղամասում իր եղբոր՝ Թուրհան Սելչուքի կողքին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2 3  «Turkish journalist İlhan Selçuk died». *National Turk*. 2008 թ․ հունիսի 23. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 6-ին.
3. 1 2 3 4 5 6  «Legendary Turkish journalist İlhan Selçuk dies at 85». *Hürriyet Daily News and Economic Review*. 2008 թ․ հունիսի 21. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 6-ին.
4. ↑  «İlhan Selçuk annesinin Ermeni olduğunu gizledi mi?». *Radikal* (թուրքերեն). Վերցված է 2013 թ․ մայիսի 24-ին.
5. ↑  «'İlhan Selçuk, annesi Ermeni diye Harp Okulu'na alınmadı'». *T24*. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ հունվարի 1-ին. Վերցված է 2013 թ․ մայիսի 24-ին.
6. ↑  Özgür Mutlu Ulus (2010 թ․ դեկտեմբերի 8). *The Army and the Radical Left in Turkey: Military Coups, Socialist Revolution and Kemalism*. I.B.Tauris. էջ 21. ISBN 978-0-85771-880-8.
**Գուրգեն Բագրատի Առուստամյան** (1914, Գետաթաղ, Հայաստան - *անհայտ*), հայ մանկավարժ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր ուսուցիչ (1954):

Կենսագրություն
--------------

Գուրգեն Առուստամյանը ծնվել է 1914 թվականին, Սիսիանի շրջանի Գետաթաղ գյուղում։ Ավարտել է Երևանի բանֆակը և Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը։ 1934-1939 թվականներին աշխատել է Կապանի շրջանի Գեղանուշ և Ողջի գյուղերի դպրոցներում որպես տնօրեն և պատմության ուսուցիչ։ 1939 թվականին զորակոչվել է բանակ, ծառայել 113-րդ հրաձգային դիվիզիայում, որի հրամանատարը գեներալ մայոր Քրիստափոր Ալավերդյանն էր։ Շարքային Առուստամյանը սակրավորային վաշտում, որը գտնվում էր Բուգ գետի ափին Բխանովեց քաղաքի մոտ, մասնակցեում էր պաշտպանական ամրությունների կառուցմանը, երբ 1941 թվականի հունիսի 22-ին վաղ առավոտյան գերմանական ինքնաթիռների հռնդյուններն ու թնդանոթների կրակոցների որոտը տարածվեց պաշտպանական բունկերում։ Առուստամյանը մինչև 1941 թվականի դեկտեմբերի 25-ը մասնակցել է պաշտպանական մարտերին, վիրավորվելուց հետո ուղարկվել ռազմաքաղաքական դպրոցում սովորելու։

1942 թվականի ամռանը Արևմտյան, այնուհետև 3-րդ Բելառուսական ռազմաճակատներում ակտիվորեն մասնակցել է մարտերին, որպես կրտսեր քաղաշխատող, գումարտակի կուսկազմակերպության քարտուղար։ Չորս անգամ վիրավորվել և բուժվել է ռազմական հոսպիտալներում։

Կապիտան Առուստամյանը 1946 թվականին զորացրվել է։ Աշխատել է դպրոցի տնօրեն Սիսիանի Լոր և Գետաթաղ գյուղերում, դաստիարակչական գծով տնօրենի տեղակալ Դարբաս գյուղի դպրոցում։

1954 թվականին Առուստամյանին շնորհվել է վաստակավոր ուսուցչի կոչում։ Պարգևատրվել է Կարմիր աստղի երկու շքանշանով, մարտական ու հոբելյանական մեդալներով։

Պարգևներ
--------

* «Կարմիր աստղի» կրկնակի շքանշանակիր
* ՀԽՍՀ վաստակավոր ուսուցիչ (1954)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայաստանի ուսուցիչները Մեծ հայրենականում։ 3 գիրք։ Հարությունյան, Աշոտ Հովսեփի, Մելքումյան, Հայկազ Ստեփանի, Սուքիասյան, Աղվան Ղազարի։ Երևան, «Լույս», 1987:
2. ↑  «ԱՌՈՒՍՏԱՄՅԱՆ ԳՈՒՐԳԵՆ ԲԱԳՐԱՏԻ». *ԶԱՆԳԵԶՈՒՐ* (ռուսերեն). 2010 թ․ ապրիլի 26. Վերցված է 2020 թ․ սեպտեմբերի 25-ին.
**Խորխե Լուիս Բուռուչագա** (իսպ.՝ Jorge Luis Burruchaga, հոկտեմբերի 9, 1962(1962-10-09), Գուալեգուայ, Էնտրե Ռիոս, Արգենտինա), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող և կիսապաշտպան, Արգենտինայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում 1986 թվականին դարձել է աշխարհի չեմպիոն, եղել է հավաքականի առաջատարներ ֆուտբոլիստերից մեկը։

Կենսագրություն
--------------

Բուռուչագան Արգենտինայի Սարանդի քաղաքում հանդես եկող «Արսենալ» ակումբի սան է եղել։ Պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 1982 թվականին՝ Ավելյանեդա քաղաքի «Ինդեպենդիենտե» ակումբում, որտեղ 1983 թվականին դարձել է Արգենտինայի չեմպիոն, իսկ մեկ տարի անց օգնել է իր ակումբին նվաճել Լիբերտադորեսի գավաթը։ 1984 թվականին «Օլիմպիկո Մոնումենտալ» մարզադաշտում «Գրեմիոյի» հետ խաղում Բուռուչագան դարձել է հաղթական գոլի հեղինակ (0-1)։ Նույն թվականի դեկտեմբերի 9-ին Բուռուչագան ակումբի հետ Տոկիոյի «Օլիմպիական» մարզադաշտ հաղթել է «Լիվերպուլին» և նվաճել Ֆուտբոլի միջմայրցամաքային գավաթը։

1985 թվականին Բուռուչագան տեղափոխվել է «Նանտ» և հենց առաջին մրցաշրջանում ճանաչվել Ֆրանսիայի առաջնության լավագույն լեգեոներ։ «Նանտում» Բուռուչագան հանդես է եկել մինչև 1992 թվականը, ընդ որում նա վերջին մրցաշրջանն անցկացրել է «Վալանսիենի» կազմում։ Ֆինանսական սկանդալի պատճառով 1993 թվականին ՖԻՖԱ-ն երկու տարով որակազրկել է «Վալանսենին»։

1995-1998 թվականներին Բուռուչագան հանդես է եկել «Ինդեպենդիենտե» ակումբում, որտեղ էլ ավարտել է իր ֆուտբոլային կարիերան։

Ֆուտբոլային կարիերայի ավարտից հետո Բուռուչագան զբաղվել է մարզչական գործունեությամբ։

Բուռուչագան հայտնի է նաև նրանով, որ 1986 թվականի աշխարհի առաջնության եզրափակչում հաղթական գոլ է խփել Գերմանիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դարպասին։

Նվաճումներ
----------

* Արգենտինայի չեմպիոն (1983)
* Լիբերտադորեսի գավաթակիր (1984)
* Լիբերտադորեսի սուպերգավաթակիր (1985)
* Ռեկոպայի գավաթակիր (1995)
* Միջմայրցամաքային գավաթակիր (1984)
* Աշխարհի չեմպիոն (1986)
* Աշխարհի առաջնության արծաթե մեդալակիր (1990)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. 1 2  FBref.com(բազմ․)
3. 1 2  Արգենտինական ֆուտբոլի տվյալների շտեմարան (իսպ.)
4. ↑  «Copa Libertadores 1984». World Football. Վերցված է 2014 թ․ հունիսի 24-ին.
5. ↑  «Toyota Cup 1984». FIFA. Արխիվացված է օրիգինալից 2008 թ․ մարտի 6-ին. Վերցված է 2014 թ․ հունիսի 24-ին.
6. 1 2  «Entrenador sin Crema» [Coach without Cream]. *Olé* (իսպաներեն). 2014 թ․ մայիսի 26. Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ հունիսի 12-ին. Վերցված է 2015 թ․ հունիսի 11-ին.
7. ↑  ARGENTINA - WEST GERMANY

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կենսագրությունը
* Կենսագրությունը

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Խորխե Բուռուչագա» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | BDFA · FootballDatabase.eu · L’Équipe · National Football Teams.com · Transfermarkt (խաղացող) · Transfermarkt (մարզիչ) · worldfootball.net (խաղացող) · ՈւԵՖԱ · ՖԻՖԱ · Internet Movie Database |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Munzinger |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GTAA: 87704 |

 |
**Համազասպ Այվազի Դավթյան** (1921, Լուսաղբյուր, Հայաստան - *անհայտ*), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«Հայրենական մեծ պատերազմ»*, 1941-1945) գործողությունների մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Համազասպ Դավթյանը ծնվել է 1921 թվականին, Սպիտակի շրջանի Լուսաղբյուր գյուղում։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո, 1941 թվականի հունիսի 28-ին զորակոչվել է բանակ։

Դավթյանը 75-րդ պահեստային հրետանային գնդում մեկ ու կես ամիս մարտական ուսուցում անցնելուց հետո, ուղարկվել է Հարավային ռազմաճակատ, 216-րդ հետևակային դիվիզիայի 656-րդ հրետանային գնդի 6-րդ մարտկոցում կռվելու։ 1941 թվականից մինչև 1942 թվականի օգոստոսը 6-րդ մարտկոցի կազմում Դավթյանի 2-րդ հաշվարկը մարտեր է մղել Կրասնոդարի, Ստավրոպոլի, Մայկոպի և այլ քաղաքների պաշտպանության համար։ Թշնամու հարձակողական ուժերը ոչնչացնելու, նրանց առաջխաղացումները կանխելու գործում մարտական առաջադրանքների կատարման մեջ խիզախություն ցուցաբերելու համար Դավթյանը պարգևատրվել է «Խիզախության համար» մեդալով։ 1943 թվականին 6-րդ մարտկոցն ակտիվ մարտեր է մղել Ստավրոպոլի, Կրասնոդարի, Դոնի Ռոստովի, Վորոշիլովգրադի և այլ քաղաքների ազատագրման համար։ Ղրիմ թերակղզու ազատագրման մարտերին մասնակցելու համար Դավթյանը պարգևատրվել է «Հայրենական պատերազմի» 2-րդ աստիճանի շքանշանով։ Վիրավորվել է Բրյանկի հերոսամարտերում։ Արևելյան Պրուսիայի, Քյոնիգսբերգի գրավման մարտերում ցուցաբերած խիզախության համար պարգևատրվել է «Խիզախության համար» երկրորդ մեդալով։ 1945 թվականի մայիսի 9-ին նրա հաշվարկին հաջողվել է մեկուսացնել 28 բենդերովականների։

Դավթյանը զորացրվել է բանակից և անցել մանկավարժական աշխատանքի։ 1964 թվականին ավարտել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի բնագիտության ֆակուլտետը։ Աշխատել է Լուսաղբյուրի միջնակարգ դպրոցում՝ որպես տնօրենի տեղակալ ռազմական ուսուցման գծով, ապա՝ քիմիայի և կենսաբանության ուսուցիչ։ 1965 թվականից մանկավարժական աշխատանքը շարունակել է Երևանի № 125 միջնակարգ դպրոցում։ Մանկավարժական և հասարակական լավագույն աշխատանքների համար Դավթյանը պարգևատրվել է Վ. Ի. Լենինի անվան հոբելյանական մեդալով և գովասանագրերով։

Պարգևներ
--------

* Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշան
* «Խիզախության համար» մեդալ (կրկնակի)
* Վ. Ի. Լենինի անվան հոբելյանական մեդալ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայաստանի ուսուցիչները մեծ հայրենականում (Ա. Հ. Հարությունյան, Լ. Ս. Մելքումյան, Ա. Ղ. Սուքիասայան), «Լույս» հրատարակչություն, Երևան, 1982:
**Ներսիսյան Լեոնիդ Ներսեսի** (փետրվարի 10, 1925(1925-02-10), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 3, 2012(2012-07-03), Երևան, Հայաստան), խորհրդային կուսակցական աշխատող, ԽՄԿԿ անդամ (1945)։

Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին։ Ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը (1951)։ 1951-1962 թվականներին աշխատել է Երևանի էլեկտրատեխնիկական գործարանում (արտադրամասի պետի տեղակալ, պետ, գլխավոր ինժեներ)։ 1961-1965 թվականներին Ներսիսյանը եղել է Երևանի էլեկտրաշարժիչների գործարանի տնօրենը, 1965-1974 թվականներին՝ Երևանի Լենինյան շրջխորհրդի գործկոմի նախագահը, 1974-1975 թվականներին՝ ՀԿԿ Երևանի Լենինյան շրջկոմի առաջին քարտուղարը։ 1975-1985 թվականներին՝ ՀԿԿ Երևանի քաղկոմի առաջին քարտուղարը, ՀԿԿ ԿԿ-ի բյուրոյի անդամ։

Եղել է նաև ԽՍՀՄ 10 և ՀԽՍՀ 7-9 գումարումների Գերագույն խորհրդի պագամավոր, ԽՄԿԿ 25-26 համագումարների պատգամավոր։ Պարգևատրվել է «Հոկտեմբերյան հեղափոխության», Աշխատանքային կարմիր դրոշի 2, Կարմիր աստղի շքանշաններով և մեդալներով։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 258)։*  |
**Հովհաննես Բագրատի Ավոյան** (1903, Էջմիածին -), հայ բժիշկ, մանկավարժ, Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Միջնակարգ կրթությունն ստացել է ծննդավայրում։ 1924-1931 թվականներին եղել է ուսուցիչ, ապա դպրոցի տնօրեն շրջանի մի քանի գյուղերում։ 1936 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ Եղել է ենթաշրջանի բուժտեղամասի վարիչ Ազիզբեկովի շրջանում (1936-1938), գլխավոր բժիշկ՝ Սևանի հիվանդանոցում (1938-1939), օրդինատոր՝ Երևանի մանկաբարձագինեկոլոգիական ինստիտուտում (1939-1941)։

1941 թվականի հունիսին զորակոչվել է բանակ, նշանակվել էվակուհոսպիտալի վիրաբույժ-օրդինատոր, մի քանի ամիս հետո տեղափոխվել է մի այլ էվակուհոսպիտալ։ 1942 թվականին մեկնել է գործող բանակ։ Ծառայել է 151-րդ դիվիզիայի № 228 բուժսանգումարտակում որպես վիրաբույժ (4-րդ Ուկրաինական ռազմաճակատ)։ 1944 թվականի սեպտեմբերին հիվանդացել է, ուղարկվել Երևանի կայազորային հոսպիտալ՝ բուժվելու։ Զորացրվել է (1946) և կրկին աշխատանքի ընդունվել Երևանի մանկաբարձագինեկոլոգիական ինստիտուտում։ 1947 թվականին նշանակվել է Երևանի 4-րդ ծննդատան գլխավոր բժիշկ և աշխատել մինչև 1956 թվականը։ Այնուհետև եղել է կանանց կոնսուլտացիայի վարիչ (1957-1960), 5-րդ ծննդատան բաժնի վարիչ (1965-1980)։

Հովհաննես Ավոյանը վաստակավոր բժիշկ է, առողջապահության գերազանցիկ, շքանշանների ու մեդալների ասպետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ա. Վ. Գրիգորյան, Բ. Գ. Մելքումյան, Հայաստանի բժիշկները Մեծ հայրենականում, գիրք 2, Ե. 1987, էջ 42-43։
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արմեն Ներսեսյան (այլ կիրառումներ)

**Արման Բեհրուզի Ներսեսյան** (հոկտեմբերի 19, 2001(2001-10-19), Երևան, Հայաստան), հայ ֆուտբոլիստ, Երևանի ԲԿՄԱ ֆուտբոլային ակումբի և Հայաստանի երիտասարդական հավաքականի դարպասապահ։

Կենսագրություն
--------------

Արման Ներսեսյանը ծնվել է Երևանում՝ 2001 թվականի հոկտեմբերի 19-ին։ Երևանի ֆուտբոլի ակադեմիայի սան է։

### Ակումբային կարիերա

«Փյունիկ» ակումբի պատանեկան թիմում խաղալուց հետո, Արման Ներսեսյանը 2017-2018 մրցաշրջանում տեղափոխվել է «Արարատ-Արմենիա» ակումբ, որտեղ նախ խաղացել է մինչև 18 տարեկանների թիմում, այնուհետև՝ Հայաստանի առաջնության առաջին խմբում հանդես եկող «Արարատ-Արմենիա II» թիմում։ Այդ թիմի կազմում նա անցկացրել է 51 խաղ, բաց է թողել 54 գոլ, 19 խաղում ոչ մի գոլ բաց չի թողել։

2019 օգոստոսի 1-ին, զորակոչի տարիքում «Արարատ-Արմենիա» ակումբից տեղափոխվել է Երևանի ԲԿՄԱ ակումբ։ Նա հենց առաջին մրցաշրջանում, երբ ԲԿՄԱ-ն հանդես էր գալիս Հայաստանի առաջնության Առաջին խմբի առաջնությունում, դարձել է ԲԿՄԱ-ի հիմնական դարպասապահ, այդ դիրքում հաղթելով Հարություն Մելքոնյանի հետ մրցակցությունը։ Նա արդեն 4 տարի ԲԿՄԱ-ի հիմնական դարպասապահն է։ 2021-2023 թվականների երկու մրցաշրջանների ընթացքում Արման Ներսեսյանը ԲԿՄԱ-ի կազմում խաղացել է Հայաստանի առաջնության Պրեմիեր լիգայում, որտեղ անցկացրել է 47 խաղ, բաց է թողել 80 գոլ։ 4 խաղում նա դարպասն անառիկ է պահել։

### Միջազգային կարիերա

Արման Ներսեսյանը խաղացել է Հայաստանի մինչև 18 և մինչև 19 տարեկանների հավաքականներում։ Առաջինում Կարեն Բարսեղյանի գլխավորությամբ մասնակցել է 2 խաղի, իսկ երկրորդում, Ռաֆայել Նազարյանի գլխավորությամբ՝ 3 խաղի։ 2021 թվականի մարտի 26-ին նորամուտն է նշել Հայաստանի երիտասարդական հավաքականում (Մ21) Բելառուսի հասակակիցների դեմ (1-2)։ Ընդամենը այդ հավաքականում նա անցկացրել է 10 խաղ։

2022 թվականի մարտին Հայաստանի ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչ Խոակին Կապառոսը Արման Ներսեսյանին հրավիրել է Չեռնոգորիայի և Նորվեգիայի ընտրանիների հետ ընկերական հանդիպումներին։

Երկրորդ հրավերն ազգային հավաքականից նա ստացել է 2023 թվականի մարտին։ Գլխավոր մարզիչ Ալեքսանդր Պետրակովը նրան հայտավորել է Թուրքիայի հավաքականի հետ Եվրո-2024-ի ընտրական խաղին (1-2) և Կիպրոսի հավաքականի հետ ընկերական խաղին, սակայն խաղադաշտ դուրս չի եկել։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  #1 Arman Nersesyan
2. 1 2 3 4 5  «Arman Nersesyan - Player profile 23/24». *www.transfermarkt.com* (անգլերեն). Վերցված է 2023 թ․ հուլիսի 12-ին.
3. ↑  «Խոակին Կապառոսը հրապարակել է ազգային հավաքական հրավիրված ֆուտբոլիստների ցուցակը».
4. ↑  «Հայաստանի հավաքականն սկսում է պատրաստվել Թուրքիայի ու Կիպրոսի հետ խաղերին». *Hetq.am*. 2023 թ․ մարտի 18. Վերցված է 2023 թ․ հուլիսի 12-ին.
**Ստանիսլավ Լեբամբա** (ռուս.՝ Станислав Лебамба,ապրիլի 21, 1988(1988-04-21), Օրյոլ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս ֆուտբոլիստ, պաշտպան։

Կենսագրություն
--------------

Օռլովյան «Օլիմպի» թիվ 9 ՄՊՄԴ-ի սան է։ 2005 թվականին պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է «ԿԱՄԱԶ»-ի կազմում, սակայն առաջին երեք մրցաշրջաններում խաղացել է միայն երկու հանդիպում Առաջին դիվիզիոնում (2006, 2007) և գավաթի խաղարկությունում (2006, 2007), իսկ ժամանակի մեծ մասը հանդես է եկել սիրողական առաջնությունում։ 2008 թվականին վարձավճարով հանդես է եկել «Գուբկինի» երկրորդ դիվիզիոնում, իսկ հաջորդ մրցաշրջանում «Մորդովիայի» կազմում դարձել է երկրորդ դիվիզիոնի հաղթող։ Վերադառնալով «ԿԱՄԱԶ»՝ դարձել է հիմնական կազմի խաղացող և հաջորդ երկու մրցաշրջաններում 50 հանդիպում է անցկացրել Առաջին դիվիզիոնում։ Կարիերայի սկզբում խաղացել է կենտրոնական կամ աջ կիսապաշտպան, սակայն ավելի ուշ տեղափոխվել է աջ պաշտպանի դիրքում։

2012 թվականին տեղափոխվել է «Ենիսեյ», նրա կազմում երկու մրցաշրջան է անցկացրել Ռուսաստանի առաջին դիվիզիոնում և մասնակցել 50 հանդիպման։ Մասնակցել է Մոսկվայի ԲԿՄԱ-ի դեմ Ռուսաստանի գավաթի քառորդ եզրափակիչի խաղին։ Հետագայում մինչև մրցաշրջանի կեսը հանդես է եկել Ձերժինսկի «Խիմիկում» և Ռամենսկի «Սատուրնում», իսկ 2015 թվականի ամռանը հերթական անգամ վերադարձել է «ԿԱՄԱԶ»։

2017 թվականի հուլիսին տեղափոխվել է լատվիական «Լիեպայա» ֆուտբոլային ակումբ։ Ակումբի կազմում նորամուտը նշել է 2017 թվականի հուլիսի 6-ին «Կրուսեյդերս» հյուսիսիռլանդական ակումբի դեմ Եվրոպայի լիգայի խաղում։

Ձեռքբերումներ
-------------

«Մորդովիա»
* Երկրորդ դիվիզիոնի հաղթող - 2009

«Լիպեայա»
* Լատվիայի գավաթի դափնեկիր - 2017

Անձնական կյանք
--------------

Հայրը կոնգոլեց է, իսկ մայրը՝ ռուս։ Ընտանիքում կա երեք եղբայր և երկու քույր։ Եղբայր Դմիտրին՝ օպերային երգիչ-բաս, երգում է Մարիինյան թատրոնի ներկայացումներում, երրորդության ընթերցողը՝ Իզմայլովսկի տաճարը։ Մանկության տարիներին ծնողները մի քանի տարով մեկնել էին Կոնգո, իսկ Ստանիսլավը ապրում էր տատիկի հետ Օռլում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. ↑  По другим данным, родился в Москве
3. ↑  Станислав Лебамба: «КАМАЗ» — моя команда"
4. ↑  CSKA MOSKVA VS. YENISEY 3 — 0
5. ↑  Станислав Лебамба перешел в латвийский ФК «Лиепая»
6. ↑  LIEPĀJA VS. CRUSADERS 2 — 0
7. ↑  «Встречаем земляков — 2»! |

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ֆուտբոլիստի էջը *FootballFacts.ru* կայքում
* Ֆուտբոլիստի էջը *Sportbox.ru* կայքում
* Станислав Лебамба: Мне нравится папина фамилия
* Станислав Лебамба: Можно замахнуться и на премьер-лигу
**Յունաս Էրիկսոն** (մարտի 28, 1974(1974-03-28), Սիգտունա, Սիգտունա, Ստոկհոլմի լեն, Շվեդիա), Շվեդիայի ֆուտբոլի մրցավար։

2011 թվականից աշխատում է միայն որպես դատավոր, մինչ այդ եղել է սպորտային հեռարձակումների իրավունքների վաճառքի ընկերության հիմնադիրը, սակայն նրան և երկու այլ գործընկերների պատկանող ընկերությունը վաճառվել է ֆրանսիական Groupe Lagardère հոլդինգին 75 մլն եվրոյով, որի 15%-ը փոխանցվել է Յունաս Էրիկսոնին։ ՖԻՖԱ-ի մրցավար 2002 թվականից։ 2012 թվականի Եվրոպայի առաջնության եզրափակիչ մրցաշարերի խաղարկության մրցավարներից մեկը Լեհաստանում և Ուկրաինայում և 2016 թվականի Եվրոպայի առաջնությունը Ֆրանսիայում։ Բրազիլիայում կայացած Աշխարհի 2014 թվականի առաջնության եզրափակիչ փուլի մրցավարներից մեկը։

Մրցավարությամբ սկսել է զբաղվել 1994 թվականից, 2000 թվականին ընդունվել Է Շվեդիայի առաջնության բարձրագույն դիվիզիոնի հանդիպումների մրցավարությունը։ Միջազգային հանդիպումներ սկսել է դատել 2002 թվականից։ Բազմիցս եղել է աշխարհի և Եվրոպայի առաջնությունների ընտրական հանդիպումների գլխավոր մրցավարը։

2009 թվականին ճանաչվել է Շվեդիայի լավագույն ֆուտբոլային մրցավար։ Միջինը մեկ խաղում ներկայացնում է 2,74 դեղին և 0,07 կարմիր քարտեր (2012 թվականի փետրվարի տվյալները)։

2018 թվականի մայիսի 30-ին հայտարարեց իր մրցավարական կարիերայի ավարտի մասին՝ հայտարարելով, որ մրցավարների ընտրության ժամանակ նեպոտիզմի և անթափանցիկության պատճառով Շվեդ մրցավարները չեն ստանում իրենց արժանի հանդիպումների քանակը, ինչպես նաև, որ նա իմացել է աշխարհի գավաթի խաղարկությանը չմասնակցելու մասին թերթերից, և որ հենց դա է ծառայել որպես առանցքային գործոններից մեկը, որն ազդել է կարիերան ավարտելու որոշման վրա։

Ծանոթագրություն
---------------

1. ↑  aftonbladet.se: «Elitdomaren Jonas Eriksson om sitt 75-miljonersklipp» (շվեդ.)
2. ↑  «Referees & Assistant referees for the 2014 FIFA World Cup» (PDF). FIFA. 2014 թ․ հունվարի 14. Արխիվացված է օրիգինալից (PDF) 2014 թ․ հունվարի 16-ին. Վերցված է 2014 թ․ մայիսի 23-ին.
3. ↑  Årets domare 2006—2010 Արխիվացված է Դեկտեմբեր 10, 2011 Wayback Machine-ի միջոցով: (շվեդ.)
4. ↑  Profilo dell’arbitro Jonas Eriksson(չաշխատող հղում)
 (իտալ.)
5. ↑  Jonas Eriksson avslutar domarkarriären Արխիվացված է Մայիս 17, 2022 Wayback Machine-ի միջոցով: (շվեդ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Профиль на сайте weltfussball.de(գերմ.)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Խաչատրյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Մեդորա Սրապիոնի Խաչատրյան** (մայիսի 5, 1937(1937-05-05), Իջևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 6, 2014(2014-07-06), Երևան, Հայաստան), հայ անասնաբույծ, գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (1991)։

Կենսագրություն
--------------

Մեդորա Խաչատրյանը ծնվել է 1937 թվականի հունիսի 5-ին Իջևանում։ 1959 թվականին ավարտել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտը։ 1966 թվականից աշխատել է Հայաստան գյուղատնտեսության նախարարության Անասնաբուծության և անասնաբուժության գիտական կենտրոնում (այժմ՝ Սննդամթերքի անվտանգության ոլորտի ռիսկերի գնահատման և վերլուծության գիտական կենտրոն)։

Աշխատանքները վերաբերում են Հայաստանում բուծվող տեղական կոպտաբուրդ, մազեխ, բոզախև կովկասյան մերինոս նրբագեղմ ցեղերի տրամախաչմամբ ստացված խառնածինների վերարտադրության, կովկասյան գորշ տավարի ցեղի տարիքային, սեռային առանձնահատկությունների և մթերատու հատկանիշների խնդիրներին։

Հեղինակ է «Շողեր։ Բանաստեղծություններ» (1993), «Ակունք։ Հուշեր-խոհագրություն» (1994) գեղարվեստական գրքերի։

Մեդորա Խաչատրյանը մահացել է 2014 թվականի հուլիսի 6-ին Երևանում։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Գյուղատնտեսական հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում-Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
**Արամ Յուրիի Հայրապետյանը** (ռուս.՝ Арам Юрьевич Айрапетян, նոյեմբերի 22, 1986 թվական, Ադլեր, Կրասնոդարի երկրամաս, ՌԽԴՍՀ), ռուսաստանյան ծագումով հայ ֆուտբոլային դարպասապահ է, ով ներկայացնում է Հայաստանի ֆուտբոլի բարձրագույն խմբի առաջնության Բանանց ակումբը։

Կենսագրություն
--------------

Արամ Հայրապետյանը ծնվել է 1986 թվականի նոյեմբերի 22-ին Կրասնոդարի երկրամասի Ադլեր քաղաքում, որտեղ էլ սկսել է զբաղվել ֆուտբոլով։ Հայրապետյանը սերում է Էջմիածին քաղաքից։

Կարիերա
-------

Արամ Հայրապետյանն սկսել է ֆուտբոլով զբաղվել Ադլեր քաղաքում։ Հետագայում Հայրապետյանը սիրողական առաջնությունում սկսել է ներկայացնել Կոստրոմայի Սպարտակի երկրորդ թիմը։ 2008 թվականին ֆուտբոլիստը տեղափոխվել է Ռուսաստանի երկրորդ լիգայում հանդես եկող Սոչի-04։ Հաջորդ մրցաշրջանում հանդես է եկել սիրողական Ադլեր ակումբի կազմում։ 2010—2012 թվականներին պաշտպանել է Կեմերովոյի Կուզբաս, իսկ 2012—2014 թվականներին` Ամուրի Կոմսոմոլսկի Սմենա ակումբի դարպասը։

Արամ Հայրապետյանը 2014 թվականին տեղափոխվել է Հայաստան և սկսել է հանդես գալ Բանանց ակումբում։ Հայաստանի ֆուտբոլի առաջնությունում իր առաջին խաղը Հայրապետյանն անցկացրել է 2014 թվականի օգոստոսի 17-ին Արարատ ակումբի դեմ խաղում։ Ակումբի կազմում ֆուտբոլիստը դարձել է Հայաստանի սուպերգավաթակիր։ Խաղաշրջանի կեսից Հայրապետյանը տեղափոխվել է Արարատ։ Այդտեղ նա անցկացրել է երկու տարի և եղել է թիմի ավագը։ 2017 թվականին ֆուտբոլիստը վերադարձել է Բանանց։ 2016/17 մրցաշրջանում Արամ հայրապետյանը հետ է մղել 3 տասնմեկ մետրանոց հարված։

Արամ Հայրապետյանը Հայաստանի հավաքականի կազմում առաջին անգամ հայտարարագրվել է 2017 թվականի հունիսի 4-ի Սենթ Քիթս և Նևիսի հավաքականի դեմ խաղում, սակայն հավաքականի կազմում որևէ խաղ չի անցկացրել։

Մրցանակներ և տիտղոսներ
----------------------

Հայաստան Բանանց

* Հայաստանի սուպերգավաթակիր. 2014

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. ↑  FBref.com(բազմ․)
3. 1 2
4. 1 2
5. ↑  Արամ Հայրապետյան. Հայաստանի հավաքականից հրավեր ստանալը գլխավոր նպատակս է
6. ↑  «Арам Айрапетян: Во второй части сезона «Арарат» будет играть намного лучше». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ նոյեմբերի 23-ին. Վերցված է 2018 թ․ մարտի 19-ին.
7. ↑  Բանանց 3:0 Արարատ
8. ↑  Արամ Հայրապետյան. Մրցաշրջանի երկրորդ կեսում «Արարատը» շատ ավելի լավ է հանդես գալու(չաշխատող հղում)
9. ↑  «Արամ Հայրապետյան. 4 հաղթած մենամարտ 11-մետրանոցներում». Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ հոկտեմբերի 31-ին. Վերցված է 2018 թ․ մարտի 19-ին.
10. ↑  Հայաստան-Սենթ Քիթս և Նևիս՝ 5:0 (լուսանկարներ, տեսանյութ)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Ագուլյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Երվանդ Նիկոլայի Ագուլյան** (1903, Թիֆլիս - 1942, Լենինգրադ), հայ անտառագետ, կուսակցական գործիչ։

Կենսագրություն
--------------

1922 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցը։ Վրաստանում խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո սկսում է աշխատել կոմերիտմիության Անդրերկոմում, ապա ԼԿԵՄ Թիֆլիսի կոմիտեում որպես հաշվային-վիճակագրական բաժնի վարիչ։ 1923 թվականին ընդունվել է Կոմունիստական կուսակցության շարքերը և Թիֆլիսի կոմիտեում անցել է կուսակցական աշխատանքի։ 1932 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի անտառատեխնիկական ինստիտուտը և սկսել է աշխատել Վրաստանի արհեստակցական միությունների խորհրդում որպես անտառային և լաստառաքման աշխատողների միության հանրապետական կոմիտեի նախագահ։ 1934 թվականին որպես անտառագետ հրավիրվում է Հայաստան և նշանակվում Կիրովականի անտառային փորձակայանի առաջին տնօրեն, որի ժամանակ Հայաստանում սկիզբ է դրվում անտառտնտեսության գիտահետազոտական աշխատանքին։

1939 թվականին Արևմտյան Ուկրաինայի վերամիավորումից հետո ուղարկվում է Արևմտյան Ուկրաինա անտառային տնտեսությունը կազմակերպելու համար։ Այստեղ՝ Ստանիսլավսկու մարզում, աշխատում է մինչև 1941 թվականի հունիս ամիսը։

Հայրենական մեծ պատերազմի հենց սկզբին, Ստանիսլավսկու մարզի օկուպացումից հետո, մեկնում է Լենինգրադ՝ անտառային ակադեմիայում ասպիրանտուրայի ավարտական քննությունները հանձնելու։ Այստեղ, որպես գնդի կոմիսար, մասնակցում է Լենինգրադը շրջափակած ֆաշիստական Գերմանիայի զորքերի դեմ մղվող պատերազմին և 1942 թվականին զոհվում է Լենինգրադի Նարվասկայա Դուբրավա արվարձանում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Անմոռաց դեմքեր (Ներսիսյան դպրոցի սաներ), Ե. «Հայաստան», 1965, էջ 7-8։