recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Գրիգոր Վասիլի Մարիկյան** (փետրվարի 22, 1950(1950-02-22), Ալթայի երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 9, 2017(2017-04-09), Երևան, Հայաստան), հայ բեմանկարիչ, նկարիչ-ձևավորող։

Կենսագրություն
--------------

Գրիգոր Մարիկյանը ծնվել է 1950 թվականի փետրվարի 22-ին Լապտև-Լոգում (ՌԴ Ալթայի երկրամաս)։ 1974 թվականին ավարտել է ԵԳՈՒ-ն, 1982 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի գեղանկարչության ֆակուլտետի թատերական ձևավորման բաժինը։

1974-1976 թվականներին աշխատել է Հեռուստառադիոպետկոմում՝ որպես նկարիչ-ձևավորող, 1982-1990 թվականներին՝ բեմադրող նկարիչ։ 1990-1992 թվականներին եղել է «Երկիր ավետյաց», 1994-2002 թվականներին՝ «Հայ զինվոր» թերթերի նկարիչ ու գեղարվեստական խմբագիր։ 1993 թվականին դարձել է «Նաիրի» հրատարակչության գլխավոր նկարիչ։

Նկարազարդել և ձևավորել է Վ. Իսրայելյանի «Չնվաճված աշխարհամաս» (1990), Օ. դը Բալզակի «Շագրենի կաշին» (1992), Ե. Չարենցի «Ընտիր երկեր» (1997), Լեռ Կամսարի «Կարմիր օրեր» (2000), Կորյունի «Վարք Մաշտոցի» (2005), Զ. Ավետիսյանի «Նարեկացու մատյանը» (2005), Մ. Սերվանտեսի «Դոն Կիխոտ» (2006), Ի. Մամյանի «Մարտնչող լեռնահովիտ» (2006), Հ. Թամրազյանի «Երկեր» (հ. 1–4, 2006–12), Ն. Ադոնցի «Երկեր» (հ. 1–6, 2006-2012), Խ. Դաշտենցի «Ռանչպարների կանչը» (2010), Հ. Շիրազի «Անի» (2011), Վ. Գրիգորյանի «Պատմավեպեր» (2011), Ռ. Շառոյանի «Հովն ընկավ» (2012) և այլ գրքեր։

Գրիգոր Մարիկյանը մահացել է 2017 թվականի ապրիլի 9-ին Երևանում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Գրիգոր Մարիկյան". Արխիվացված է the original 2022 թ․ հոկտեմբերի 1-ին. Retrieved 2023 թ․ հունիսի 8.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Հայ գրատպություն և գրքարվեստ» հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում-Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գրիգոր Միքայելյան (այլ կիրառումներ)

**Գրիգոր Միքայելյան (Քիքի)** (նոյեմբերի 3, 1956(1956-11-03), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վերացապաշտ նկարիչ, աբստրակցիոնիստ։

Կենսագրություն
--------------

Գրիգոր Միքայելյանը՝ Քիքին, ծնվել է 1956 թվականին Երևանում։ 1992 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ։ 2008 թվականի հոկտեմբերի 9-ին «Art gallery»-ում տեղի է ունեցել «Զերո» խորագիրը կրող Քիքիի (Գրիգոր Միքայելյան) և Սև Հենդոյի (Հենրիկ Խաչատրյան- Սէվ) աշխատանքների ցուցահանդեսը։ Ըստ Քիքիի զրոյից է սկսվում ու ավարտվում ճանապարհը։ Յուրաքանչյուր ճանապարհ սկսվում է հարաբերական մի կետից, որն անվանում ենք զրո։ Իրականում զրոն իմաստավորելու, սկսելու, վերջացնելու մի ճանապարհ է։

Բոբոներ
-------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Սկզբում կլորներ ու եռանկյունիներ էի նկարում, հետո կլորները մտան եռանկյունու մեջ, տարօրինակ բան ստացվեց, հարևանս տեսավ, ասեց՝ էս բոբո ես նկարել, էրեխեքս տենան` կվախենան։ Էդպես անունը մնաց բոբո։- Քիքի |  |

Բոբոների փիլիսոփայության հիմքում մարդն է, իսկ մարդուն և հակամարդուն նկարիչը նույնացնում է՝ համարելով, որ երկուսն էլ նույնն են։ Խորհրդային տարիներին Քիքին իր բոբոները նկարել է նկարիչների արվեստանոցներում, Լոս Անջելեսում` արվեստի փառատոներում, թատրոնում, գրադարանում, ճապոնական դպրոցում։ 2005 թվականի մայիսի 14-ին բոբոներ է նկարել Ավանգարդ-ջազ ակումբում ջազմեն Արտո Թունջբոյաջյանի նվագակցությամբ։ Ըստ Քիքիի «Բոբոները» նստած են իր ու հանդիսատեսի մեջ։ Դուրս պրծնելով ու դառնալով կտավ՝ առարկայանում են ու կորցնում վերացականությունը։

Խմբակային ցուցահանդեսներ
------------------------

* 2015 «Գույնից իդեա-իդեայից գույն», Երևանի ժամանակակից արվեստի թանգարան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Անօգուտ հարցազրույց Քիքիի հետ". Արխիվացված է the original 2017 թ․ փետրվարի 15-ին. Retrieved 2015 թ․ հունվարի 12.
2. ↑  «Մարդկանց թվում է, որ իշխանությամբ կարելի է հաղթել աշխարհը»
3. ↑  «Մեղավոր եմ ես, ոչ թե աշխարհը». ասում է Քիքին
4. ↑  Կատակասեր նկարիչը. բոբոներ տնտեսական դատարանում
5. ↑  «Մտքի թռիչքը՝ դեպի անհունը, անհայտը, անհասանելին…»
**Ռոզա Ջամալի** (պարս.՝ رزا جمالی, փետրվարի 24, 1977(1977-02-24), Թավրիզ, Իրան), իրանցի բանաստեղծուհի, սցենարիստ, թարգմանիչ և գրաքննադատ։

Կրթություն և կարիերա
--------------------

Ռոզա Ջամալին ծնվել է 1977 թվականի նոյեմբերի 19-ին Թավրիզում։ Նա թատերագրություն է սովորել Թեհրանի արվեստների համալսարանում, իսկ ավելի ուշ՝ Թեհրանի համալսարանում անգլիական գրականության ասպարեզում ստացել է մագիստրոսի աստիճան։

Նրա առաջին՝ «Այս դիակը խնձոր չէ. կա՛մ վարունգ, կա՛մ տանձ» գիրքը հրատարատկվել է 1997 թվականին և գրական ամսագրերում մեծ հետաքրքրություն է առաջացրել։ Նրա հիմնական թեման մեզ շրջապատող իրերի անհատականությունն է։ Նույն թվականին հրատարակվել է Ջամալի «Ծամածռություն քո դիմաց» բանաստեղծությունների երկրորդ հավաքածուն, որը քննադատների կողմից նույնպես լավ է ընդունվել։

Ավելի ուշ Ռոզա Ջամալին հրատարակել է գրական ակնարկներ, ինչպես նաև գրաքննադատական հոդվածներ։ 2002 թվականին հրատարակվել է նրա՝ «Որպեսզի շարունակեմ այս հետախուզական արկածը, ես սուրճ եփեցի» երրորդ գիրքը, որտեղ բազմաթիվ հղումներ կան դեպի Աստվածաշնչին և հունական դիցաբանությանը։

2011 թվականին հրատարակված Ջամալի հաջորդ` «Ավազե ժամացույցները քնել են» հավաքածուում բանաստեղծուհին փիլիսոփայական տեսակետից խորհում է մահվան և սիրո մասին, նաև որոշ չափով զգացվում է Օմար Խայամի ընդօրինակումը։

Ռոզա Ջամալիի բանաստեղծությունները թարգմանվել են մի շարք եվրոպական լեզուներով` անգլերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն, շվեդերեն, թուրքերեն, իտալերեն, հոլանդերեն, ինչպես նաև էսպերանտո լեզվով։ 2001 թվականին նրան առաջարկել են աշխատել Լոնդոնի համալսարանի Աֆրիկայի և Ասիայի ուսումնասիրման կենտրոնում։ 2006 թվականի սեպտեմբերին Ջամալին հոլանդացի բանաստեղծուհի Ժանա Բերանովայի հետ մասնակցել է մշակութային նախագծում, որի շրջանակներում նրանք միմյանց բանաստեղծությունները թարգմանել են իրենց մայրենի լեզուներով։ Իրանցի բանաստեղծուհին հաճախ զբաղվում է պարսկական ստեղծագործությունները անգլերեն, իսկ եվրոպական ստեղծագործությունները՝ պարսկերեն թարգմանելով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "THE HOUSE OF EDRISIS". *thehouseofedrisis.yolasite.com*. Արխիվացված է the original 2018 թ․ դեկտեմբերի 25-ին. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 18. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Գրականություն
-------------

* *Наталия Толстова* Роза Джамали: Иранская удивительная поэтесса // *Караван*. — 2014. — № 36. — С. 87—94.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Iran in Writing Archived 2017-11-02 at the Wayback Machine.
* Persian Literature on Britannica 2008
* Poetry International Archived 2019-03-22 at the Wayback Machine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000037743140 · NKC: ola2014832204 · SUDOC: 163366608 · VIAF: 21518289 · WorldCat VIAF: 21518289 |

 |
**Գիտելիքի գաղտնի նստարանը** (անգլ.՝ The Secret Bench of Knowledge, պաշտոնապես` **Գաղտնի նստարան, կորած դրախտ**), չեխական ծագմամբ կանադացի քանդակագործ Լի Վիվոյի բազմաթիվ ձուլվածքներում ստեղծած քանդակը, որոնցից ամենահայտնին գտնվում է Օտտավայում` Վելինգտոն փողոցի վրա գտվող Կանադայի գրադարանի և արխիվի մուտքի մոտ, որտեղ նախապես տեղադրվել է 1989 թվականին քանդակագործի սեփական նախաձեռնությամբ։ Մեկ տարի անց Վիվոն քանդակը հեռացրեց այդ վայրից` խոստանալով փոխարինել նոր քանդակով։ Չորս տարի անց` 1994 թվականի մայիսի 1-ին 3000 քաղաքացիների ներկայությամբ տեղի ունեցավ նոր «Գաղտնի նստարանի» բացումը։ Նոր քանդակն ընդգրկում էր բազմաթիվ ուղերձներ, որոնք նախորդ քանդակը չուներ։ Կանադայի բոլոր դպրոցական երեխաներն ու գրողներն իրենց ուղերձներն էին ներկայացրել նոր ձուլման համար, որոնցից շուրջ 100-ը, որոնք ներկայացնում են ընթերցանության կարևորությունն ու հաճույքը, փորագրվել են նստարանին։ Նրանք, ովքեր ընտրվել են, ստացել են մոմե կաղապար, որի վրա գրել են նստարանի համար իրենց ուղերձը։ Նոր հուշարձանի բացումը կատարել է Լի Վիվոն փոքրիկ կույր տղայի` Գաբրիել ՄաքԲրայդի ուղեկցությամբ, որն իր հաղորդագրությունը գրել էր Բրեյլի գրերով։

Հուշարձանի մյուս տարբերակները գտնվում են Օնտարիոյի տարբեր քաղաքներում (այց թվում` Սարնիայում), ինչպես նաև Մոնրեալում (1989, հունիս) և Նյու Յորք քաղաքում։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Vivot, Lea. "Secret Bench". Արխիվացված է the original 2015 թ․ փետրվարի 1-ին. Retrieved 2015 թ․ մարտի 12. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Secret Bench sculpture in Montreal". *dcMemorials.com*. Արխիվացված է the original 2015 թ․ ապրիլի 2-ին. Retrieved 2015 թ․ մարտի 12. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Lea Vivot

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Գիտելիքի գաղտնի նստարանը** կատեգորիայում։ |
**Ռուբենս Չինարով** (իսկական անունը՝ **Ռուբեն Զարմայրի Մսերյան**, մայիսի 3, 1869(1869-05-03), Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 12, 1943(1943-01-12), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդահայ դերասան, դրամատուրգ, թարգմանիչ։ ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1935)։ Հրապարակախոս, խմբագիր Զարմայր Մսերյանի որդին, լեզվաբան Լևոն Մսերյանի եղբայրը։

Կենսագրություն
--------------

Ռուբեն Զարմայրի Մսերյանը ծնվել է 1869 թվականին Մոսկվայում։ Միջնակարգ և բարձրագույն կրթությունը ստացել է ծննդավայրում։

1884 թվականին սկսվել է նրա դերասանական գործունեությունը Ֆեոդոր Կորշի ռուսական դրամատիկական թատրոնում (Մոսկվա)։ Այնտեղ խաղացած լավագույն դերերից է Իտալացի ծառան (Իվան Տուրգենևի «Երեկո Սոռենտոյում»)։

1887 թվականից նա մասնակցել է Մարիա Սավինայի, Նիկոլայ Սոլովցովի և այլոց շրջագայություններին։ 1898 թվականին վերադարձել է Կորշի թատրոն, որտեղ խաղացել է պարզամիտների դերեր։ 1905 թվականից կատակերգական դերերով հանդես է եկել Մոսկվայի «Էրմիտաժ», «Ակվարիում» և այլ թատրոնների բեմերում, իսկ 1921 թվականից, որպես հանդիսավար և ֆելիետոնիստ հանդես է եկել էստրադայում։ Ելույթ է ունեցել նաև Օդեսայի, Խարկովի, Կիևի թատրոններում, երկար տարիներ գործել է Կազանում։

Մսերյանը նաև կատակերգությունների, վոդևիլների և ֆարսերի հեղինակ և թարգմանիչ էր։ Նա հեղինակել է 49, թարգմանել ու փոխադրել ավելի քան 100 պիես։ «Թանկագին համբույր» պիեսի շնորհիվ նա ձեռք է բերել ճանաչում։ Այն բեմադրվել է 1897 թվականին Կորշի թատրոնում։ Հայկական թատրոնում պիեսը բեմադրվվել է Կ. Չալաբյանի, Ե. Խաժակի, Անդրանիկի (Սողոմոնյան) և այլոց թարգմանությամբ։ Կովկասի թատրոններում 1910-ական թվականներին բեմադրվել է նաև նրա «Դիմակը հանածը» պիեսը։

Մսերյանը գրել է նաև հոդվածներ, որոնցում անդրադարձել է թատերական գործիչներ Պետրոս Ադամյանի, Ստեփան և Ալմա Սաֆրազյանների, Գոհարիկ Շիրինյանի, Հովհաննես Կյուրեղյանի գործունեությանը։ Տպագրվել է Ռուբեն, Չինարով, Կորրեսպ և այլ կեղծանուններով։

Ստեղծագործություններ
--------------------

* Чинаров, Р. Дорогой поцелуй. Шутка в 1 д. Одесса [1897];
* Чинаров, Р. Нос по ветру. Ком.-шутка в 3 д. Одесса 1900;
* Чинаров, Р. Поезд № 12. Дорожная сценка в 1 д. СПб. 1900;
* Чинаров, Р. Когда мы сонные проснемся. Шутка в 1 д. М. 1900;
* ...?. Переводчик. Шутка в 1 д. / Пер. Чинаров, Р.. — М. 1900;
* Чинаров, Р. Отец взрослой дочери. Шутка в 1 д. М. 1913

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  Ռուբենս Չինարով
2. 1 2 3 4  "AV Production - Ռուբենս Չինարով". *avproduction.am*. Արխիվացված է the original 2021 թ․ հունիսի 13-ին. Retrieved 2021 թ․ հունիսի 13. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. 1 2 3 4 5  Ստեփանյան, Գառնիկ (1990). *Կենսագրական բառարան. հայ մշակույթի գործիչներ, երեք հատորով*. Vol. հատոր Գ, գիրք 1, Մել-Ռ. Երևան: Սովետական գրող. p. 83. ISBN 5-550-00265-5.
4. 1 2 3  "ЧИНА'РОВ Рубенс Зармайрович". *istoriya-teatra.ru*. Retrieved 2021 թ․ հունիսի 13.
5. ↑  "Чинаров, Р. (текст)". *feb-web.ru*. Retrieved 2021 թ․ հունիսի 13.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ · AV Production |

 |
**Փաք Քյոն Վոն** (կորեերեն՝ 박경원 հունիսի 24, 1901(1901-06-24), Դեգու, Հարավային Կորեա - օգոստոսի 7, 1933(1933-08-07), Hakone, Ashigarashimo district, Կանագավա, Ճապոնիա), ճապոնական գաղութային տիրապետության ժամանակ Կորեայի առաջին կին օդաչուն։

Կենսագրություն
--------------

Փաք Քյոն Վոնի վթարված ինքնաթիռը
Փաք Քյոն Վոնը ծնվել է 1901 թվականին Դեգու քաղաքում, կահույքագործի ընտանիքում։ 1925 թվականին հեռացել է Կորեայից, որն այդ ժամանակ եղել է ճապոնական գաղութի ներքին տարածք և ընդունվել Տոկիոյի պրեֆեկտուրայում գտնվող Տատիկավա քաղաքի Ճապոնիայի ավիացիոն դպրոցը։ Նա եղել է լավագույն ուսանողներից մեկը։ 1927 թվականին ստացել է երրորդ կարգի օդաչու վկայական, իսկ մեկ տարի անց՝ երկրորդ կարգի վկայական։

1933 թվականին նրան ընտրել են հանձնարարություն կատարելու․ նա Տոկիոյից Ճապոնական ծովի վրայով պետք է թռչեր Կորեա, այնուհետև՝ Մանջոու-Գո, սակայն Խակոնե ավանի շրջանում թռիչքից 42 րոպե անց նրա ինքնաթիռը վթարի է ենթարկվել և ընկել, ինչի հետևանքով Փաք Քյոն Վոնը զոհվել է։

Կորեայում Փաք Քյոն Վոնի մասին նկարահանվել է ֆիլմ՝ «Կապույտ ծիծեռնակ»։ Ֆիլմի թողարկումից հետո կորեական ազգայնականության մոտ բողոքի ալիք բարձրացավ նրանք հաշվի են առել այն, որ Փաքը համագործակցում էր ճապոնական գաղութային իշխանությունների հետ, արժանի չէ, որ նրա պատվին նկարահանվեր ֆիլմ։

Ճապոնիայի Ատամի քաղաքի Բայեն-մատի շրջանում կանգնեցվել է Փաք Քյոն Վոնի հուշարձանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Name Kyung-Won". *The Meaning Of The Name* (in ամերիկյան անգլերեն). Retrieved 2019 թ․ հուլիսի 19.
2. ↑  "映画『青燕』、韓国初の女性飛行士めぐり論争 | Chosun Online エンタメコリア | 朝鮮日報". *web.archive.org*. 2007 թ․ սեպտեմբերի 30. Արխիվացված է the original 2007 թ․ սեպտեմբերի 30-ին. Retrieved 2019 թ․ հուլիսի 19. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|dead-url=` (help)
3. ↑  "Japan Beyond Stereotypes Weblog". *weblog.naruhodo.com*. Retrieved 2019 թ․ հուլիսի 19.
4. ↑  Limited, Alamy. "Stock Photo - Park Kyung-won, Korean Aviatrix". *Alamy* (in անգլերեն). Retrieved 2019 թ․ հուլիսի 19.
5. ↑  Purnama, Marcella (2011 թ․ սեպտեմբերի 30). "Blue Swallow (2005)". *marcella purnama* (in անգլերեն). Retrieved 2019 թ․ հուլիսի 19.

Արտաքին հղումներ
----------------

* won&hl=en&sa=X&ei=g0EXVNPiL46pyATe04GgAw&redir\_esc=y#v=onepage&q=park%20gyeong-won&f=false Women in Korean History
**Ռոստովների տուն** (ռուս.՝ Дом Ростовых), շենք-տեսարժանություն Մոսկվայում։

Աշխարհագրական դիրք
------------------

Ռոստովների տունը գտնվում է Կենտրոնական վարչական շրջան, Պովարսկայա փողոց, շենք 52/55, շինություն 1 հասցեով (Պրեսնենսկի շրջան)

Պատմություն
-----------

Տունը կառուցվել է 1756 թվականին։ Այն գտնվել է Ի. Ի. Վորոնցով-Վելյամինովի տիրապետության տակ Բոլշայա Նիկիտսկայա փողոցում։ 1770-ական թվականներին տարածքին տիրացել է Դոլգորուկովը։ Նրա օրոք սահմաններն ընդլայնվել են մինչև Պովարսկայա փողոց։ Կառուցվել են նաև նոր մասնաշենքեր։ 1790-ական թվականներին գլխավոր շենքին կցակառուցվել են նոր շինություններ և նրան տրվել է կլասիցիզմի ոճ։
։

1812 թվականին շենքը զբաղեցրել են ֆրանսիացիները։ Հրդեհի ժամանակ շենքը չի տուժել։ 1853 թվականին բարոն Միխայիլ Լվովիչ Բոդեն ձեռք է բերել կալվածքը։ 1876 թվականին բարոն Բոդեն իր ազգանվանն ավելացրեցլ է մոր ազգանունը` Կոլիչևա, քանի որ նա այդ ազգանվան վերջին կրողն էր։ Բարոն Բոդե-Կոլիչևը տանը հաղորդել է նոր հորինվածք։ 1859 թվականին շինությանը կցակառուցվել է Սուրբ Փիլիպոս եկեղեցին։ 1866 թվականին այստեղ պսակադրվել են Ի. Ս. Ակսակովը և Ա. Ֆ. Տյուտչևան։ Բարոնը, որը հետաքրքրվում էր պատմությամբ և հնագիտությամբ, հետագայում շենքում ստեղծեց թանգարան։ Ցուցասրահներից մեկում ներկայացված էր Բոդե-Կոլիչևների ընտանիքի տոհմածառը։ 1888 թվականին բարոնը մահացավ, և տան սեփականատեր դարձավ նրա դուստրը` Նատալյան։

1915 թվականին Նատալյա Միխայլովնան մահացավ, և տարածքն անցավ նրա ավագ դստերը` Ելենա Ֆեոդորվնա Սոլոգուբին։

1934 թվականից շենքում գործում էր ԽՍՀՄ գրողների միությունը։ 1936 թվականին շենքի մոտ տեղադրվել է Ցվետնոյ բուլվարից տեղափոխված «Միտք» քանդակը (հեղինակ` Ս. Դ. Մերկուրով), որը 1955 թվականին տեղադրվել է քանդակագործի գերեզմանին։ 1992 թվականից շենքը զբաղեցնում է Գրողական միությունների միջազգային խմբակցությունը։

Ճարտարապետություն
-----------------

Սկզբնապես, 1756 թվականին, տունը անկյունային որմնասյուներով շենք էր, չափսերը փոքր էին։ 1770-ական թվականներին, Դոլգորուկովների օրոք, կառուցվել է երկու միմյանց համաչափ ծառայողական մասնաշենք։ 1790-ական թվականներին տանը կցակառուցվել է միջնահարկ, ավելացվել է երկու սյունավոր նախամուտք։ Այդ պատճառով շենքը պատկանում է կլասիցիզմի ոճին։

Բարոն Բոդեն-Կոլիչևի օրոք շենքը ձեռք է բերել փակ հորինվածք։ Տունը սկսել է կատարել թանգարանի գործառույթ, իսկ ցուցասրահներից մեկում բարոնը տեղադրել է իր ընտանիքի տոհմածառը։

Հայտնի մարդիկ
-------------

Տարբեր ժամանակներում այստեղ հյուրընկալվել են անվանի մարդիկ` Նինա Ճավճավաձեն, Լև Տոլստոյը։

Լև Տոլստոյը հաճախ էր լինում այստեղ Միխայիլ Լվովիչ Բոդեի օրոք։ Հետազոտողների կարծիքով` այս տունն է եղել «Պատերազմ և խաղաղություն» վեպում Ռոստովների տան նախատիպը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Постановление Совета Министров РСФСР № 1327 от 30.08.1960
2. ↑  "Городская усадьба Сологуба" (in ռուսերեն). Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2015 թ․ ապրիլի 20.
3. 1 2 3 4 5 6 7  "Дом Ростовых" (in ռուսերեն). Retrieved 2015 թ․ ապրիլի 20.
**Գրիգորի Գեորգիի Օկոև** (նոյեմբերի 13, 1929(1929-11-13), Բարանա, Հայաստան - դեկտեմբերի 24, 2000(2000-12-24), Երևան, Հայաստան), հայ բժիշկ։

Բժիշկ-էնդոկրինոլոգ Մերի Աբովյանի ամուսինն է, բժիշկներ Գեորգի և Սերգեյ Օկոևների հայրը։

Կենսագրություն
--------------

Գրիգորի Գեորգիի Օկոևը ծնվել է 1929 թվականի նոյեմբերի 13-ին Երևանում՝ բժիշկների ընտանիքում։ 
1948 թվականին ավարտել է Ձերժինսկու անվան դպրոցը, 1954 թվականին՝ Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտի բուժական ֆակուլտետը՝ ստանալով մանկաբարձ-գինեկոլոգի մասնագիտություն։ 1955 թվականից եղել է Կողբի հիվանդանոցի գլխավոր բժիշկը և միաժամանակ կատարել է Նոյեմբերյանի շրջանի մանկաբարձ-գինեկոլոգի պարտականությունները։ 1957 թվականին տեղափոխվել է Երևան և ընդունվել Մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի գիտահետազոտական ինստիտուտ որպես կրտսեր գիտական աշխատող։ 1959 թվականից աշխատել է Հայաստանի Առողջապահության նախարարության երեխաների և մայրերի բժշկա-կանխարգելիչ օգնության վարչության պետի տեղակալի պաշտոնում՝ համատեղելով գիտական աշխատանքը Մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի գիտահետազոտական ինստիտուտում։ 1965-1973 թվականներին եղել է Հայաստանի Առողջապահության նախարարության երեխաների և մայրերի բժշկա-կանխարգելիչ օգնության վարչության պետ, միաժամանակ աշխատելով Մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի գիտահետազոտական ինստիտուտում՝ որպես էլեկտրոֆիզիոլոգիայի լաբորատորիայի վարիչ։ 1969 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսությունը, 1971 թվականին ստացել է ավագ գիտաշխատող գիտական կոչում՝ «Մանկաբարձություն և գինեկոլոգիա» մասնագիտությամբ։
1973-1989 թվականներին եղել է Մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի գիտահետազոտական ինստիտուտի տնօրեն, ղեկավարել է ծննդօգնության խորհուրդը,
1992-1993 թվականներին՝ ՀՀ Առողջապահության նախարարության «Առողջապահության ազգային ինստիտուտի» գործադիր տնօրեն։ Հանդիսացել է Մանկաբարձ-գինեկոլոգների Համամիութենական միության նախագահության խորհրդի անդամ։ Բազմիցս մասնակցել է մանկաբարձ-գինեկոլոգների Համաշխարհային և Համաեվրոպական կոնգրեսների։

Պարգևներ
--------

* «Աշխատանքային կարմիր դրոշի» շքանշան
* «Ժողովուրդների բարեկամության» շքանշան
* «Առողջապահության գերազանցիկ» պատվո նշան
* «Անձնվեր աշխատանքի համար» հոբելյանական մեդալ
* Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր բժիշկ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Այսօր կլրանար Գրիգորի Օկոևի 85-ամյակը". Արխիվացված է the original 2015 թ․ փետրվարի 19-ին. Retrieved 2014 թ․ դեկտեմբերի 1.
2. ↑  Հավերժացող հիշատակ. Գրիգորի Օկոև
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մաքսիմ Գորկու փողոց (այլ կիրառումներ)

**Գորկու փողոց** (ռուս.՝ Улица Горького), փողոց Ղրիմի Ալուշտա քաղաքում։ Անվանվել է պրոլետարական հայտնի գրող Ալեքսեյ Մաքսիմովիչ Գորկու պատվին։ Սկիզբ է առնում Լենինի և առափնյա փողոցների շրջանաձև հանգույցից և ավարտվում Օկտյաբրսկայա և Սիմֆերոպոլի փողոցների և Յալթայի խճուղու հանգույցում՝ ավտոկայանի մոտակայքում։ Երկարությունը 1100 մետր է։

Նկարագրություն
--------------

Ալուշտա քաղաքի Գորկու փողոցը գտնվում է հանգստավայրի կենտրոնական մասում։ Այն սկիզբ է առնում Սև ծովի ափից և ավարտվում Ալուշտայի ավտոկայանի մոտակայքում։ Փողոցով երթևեկում է հասարակական տրանսպորտը, այնտեղ կա նաև տրոլեյբուսային կայան։ Փողոցը տանում է ուղիղ դեպի ծովափ և շատ գեղեցիկ է, քանի որ ճանապարհային շրջանաձև հանգույցի մոտ զարդարված է «Ծովաձիուկ» քանդակով և շատրվանով։ Բանուկ փողոց է, որտեղ հանդիպում են հետաքրքրաշարժ տեսարժանություններ՝ ակվարիումը, «Փոքրապատկեր Ղրիմը» զբոսայգին և կինոթատրոնը։

Գորկու փողոցը հատվում է Բագլիկովի, Սարանչովի, Շկոլնայա փողոցների և Գվարդեյսկի նրբանցքի հետ։ Փողոցում կա համարակալված 110 շինություն։ Երկարությունը 1,1 կիլոմետր է։

Գորկու փողոցի փոստային դասիչն է՝ 298500։

Փողոցն անվանվել է ռուս խորհրդային գրող, սոցիալիստական ռեալիզմ գրական ուղղության հիմնադիր և քաղաքական ակտիվիստ, ԽՍՀՄ գրողների միությունը ստեղծելու նախաձեռնող և նրա վարչության առաջին նախագահ Ալեքսեյ Մաքսիմովիչ Գորկու (1868-1936) պատվին։ Գորկին հինգ անգամ ներկայացվել է գրականության Նոբելյան մրցանակի (1918, 1923, երկու անգամ՝ 1928, 1933 թվականներին)։

Պատկերասրահ
-----------

* «Փոքրապատկեր Ղրիմը» զբոսայգու ցուցանմուշներից մեկը՝ Սիմֆերոպոլի կարաիմական կենասայի մանրակերտը«Փոքրապատկեր Ղրիմը» զբոսայգու ցուցանմուշներից մեկը՝ Սիմֆերոպոլի կարաիմական կենասայի մանրակերտը
* ակվարիումըակվարիումը

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Տվյալ աշխարհագրական օբյեկտը տեղայակված է Ղրիմի թերակղզում, որի մեծ մասը տարածքային վեճի առարկա է Ռուսաստանի և Ուկրաինայի միջև։ Համաձայն Ռուսաստանի վարչատարածքային բաժանման՝ թերակղզում տեղակայված են ՌԴ Ղրիմի Հանրապետության սուբյեկտները և դաշնային նշանակություն ունեցող Սևաստոպոլ քաղաքը։ Համաձայն Ուկրաինայի վարչատարածքային բաժանման՝ Ղրիմում գտնվում են Ուկրաինայի կազմի մեջ մտնող Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետությունը և հատուկ կարգավիճակ ունեցող Սևաստոպոլ քաղաքը։
2. ↑  "Главные улицы Алушты".
3. ↑  "Союз писателей". Արխիվացված է the original 2019 թ․ ապրիլի 2-ին. Retrieved 2019 Ապրիլ 2. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  *Татьяна Марченко* Русские писатели и Нобелевская Премия (1901-1955): (1901-1955). — Böhlau Verlag Köln Weimar, 2007. — 640 с. — ISBN 9783412140069

Աղբյուրներ
----------

* Улица Горького в Алуште
* Подробная карта Улица Горького, город Алушта со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты

Արտաքին հղումներ
----------------

* г. Алушта, улица Горького Archived 2019-04-09 at the Wayback Machine.
**Փոխանցելի ռուբլի**, կոլեկտիվ արժույթ, փոխադարձ տնտեսական աջակցության խորհրդի անդամ երկրների բազմակողմ հաշվարկների կազմակերպման համար արժեքի չափիչ, վճարման և կուտակման միջոց։ Հաստատվել է Սոցիալիստական երկրների տնտեսական համագործակցության անդամ երկրների միջազգային կարգավորումների մասին համաձայնագրով 1963 թվականի հոկտեմբերի 22-ին։

CMEA երկրները 1964 թվականի հունվարի 1-ից օգտագործել են փոխանցելի ռուբլին որպես միջազգային դրամական միավոր։ Չի ունեցել կոնկրետ առարկայական ձև, օրինակ՝ թղթադրամներ կամ գանձապետական թղթադրամներ, օգտագործվել է միայն մասնակից երկրների միջև անկանխիկ վճարումների համար. գոյություն է ունեցել միայն Տնտեսական համագործակցության միջազգային բանկի (IBEC), Միջազգային ներդրումային բանկի (IIB) կամ մասնակից երկրների բանկերի հատուկ հաշիվներում մուտքերի տեսքով։

Նրա պաշտոնական ոսկու պարունակությունը կազմել է 0,987412 գրամ մաքուր ոսկի։ Ոչ սոցիալիստական տնտեսական տարածքում այն ոչ մի դեր չի խաղացել փոխարկելիության բացակայության պատճառով, այն չի փոխարկվել կապիտալիստական երկրների ազգային արժույթների և ինչպես նաև ոսկու հետ։ Կարող էր փոխանակվել միայն խորհրդի անդամ երկրների ազգային արժույթներով։

Արևելյան բլոկի երկրների արժույթների և փոխանցելի ռուբլու փոխարժեքները ֆիքսված էին։ Փոխարժեքը 1976-ից 1980 թվականներին սահմանվել է հետևյալ կերպ` 1 փոխանցելի ռուբլի = 5 մարկ/արժեքի ամսաթվի համարժեք, իսկ 1981-1989 թվականներին՝ 1 փոխանցելի ռուբլի = 4,67 մարկ/արժեքի ամսաթվի համարժեք։

Տնտեսական համագործակցության միջազգային բանկի 25-ամյակի առթիվ 1980-ական թվականներին թողարկվել է հուշադրամ՝ «Փոխանցելի ռուբլի»։

Փոխանցելի ռուբլով գործառնությունները դադարեցվել են 1987 թվականին։

Տես նաև
-------

* Քլիրինգային ռուբլի
* Փոխառության հատուկ իրավունքներ
* Եվրոպական արժութային միավոր

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Переводный рубль // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.
2. ↑  "Переводный рубль". Արխիվացված է the original 2014 թ․ ապրիլի 8-ին. Retrieved 2023 թ․ մայիսի 6.
3. ↑ . Die Zahlungsbilanz der Deutschen Demokratischen Republik 1975–1989. S. 25

Արտաքին հղումներ
----------------

* Клиринг — интервью В. Ю. Катасонова газете «Завтра» reosh.ru 2015

Աղբյուրներ
----------

* Kai Renken, Werner Jenke: *Wirtschaftskriminalität im Einigungsprozess.* In: *Aus Politik und Zeitgeschichte.* 51 (2001), H. 32/33, ISSN 0479-611X, S. 23–29. (online; PDF; 60 kB)
* Leonid I. Zedilin: *Sowjetunion, DDR und RGW in der Ära Gorbatschow.* In: *Berichte des Bundesinstituts für Ostwissenschaftliche und Internationale Studien.* 34/1995. (online)
**Գոհարինե Ղահրամանի Մելքումյան** (1905, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - 1971, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ երգչուհի, ռեժիսոր։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1956)։

Կենսագրություն
--------------

Գահորինե Մելքումյանը ծնվել է 1905 թվականին Թիֆլիսում։ 1922 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի կոնսերվատորիան։ 1922-1936 թվականներին եղել է Մոսկվայի Կ. Ս. Ստանիսլավսկու անվան օպերային թատրոնի (սովորել է նաև ռեժիսորական արվեստ), 1936 թվականից՝ Երևանի օպերայի և բալետի թատրոնի մեներգչուհի (Տոսկա՝ Ջ. Պուչչինիի «Տոսկա», Դաշա՝ Ի. Ի. Ձերժինսկու «Խաղաղ Դոն», Նատաշա՝ Ա. Ս. Դարգոմիժսկու «Ջրահարսը», Արևիկ՝ Հ. Ստեփանյանի «Լուսաբացին» և այլն)։ 1941-1971 թվականներին՝ ռեժիսոր։ Բեմադրել է Կ. Զաքարյանի «Մարջան» (1941), Զ. Փալիաշվիլու «Դաիսի» (1943), Ջ. Պուչչինիի «Բոհեմ» (1946), «Տոսկա» (1948), «Չիո-Չիո սան» (1950), Ա. Գ. Ռուբինշտեյնի «Դևը» (1946), Ա. Տիգրանյանի «Դավիթ Բեկ», Կ. Սեն-Սանսի «Սամսոն և Դալիլա» (երկուսն էլ՝ 1950), Է. Նապրավնիկի «Դուբրովսկի» (1951), Բ. Սմետանայի «Վաճառված հարսնացուն» (1953), Գ. Դոնիցետտիի «Դոն Պասկուալե» (1954), Պ. Ի. Չայկովսկու «Եվգենի Օնեգին» (1955), Ջ. Վերդիի «Տրուբադուր» (1957), «Տրավիատա» (1958), Յ. Գևորգյանի «Խարույկ» (1959) օպերաները։ Դասավանդել է Երևանի պետական կոնսերվատորիայում, վարել օպերային դասարանը։

1939 թվականին արժանացել է ԽՍՀՄ Աշխատանքային արիության համար մեդալի, 1956 թվականին՝ Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստի կոչման։

Գոհարինե Մելքումյանը մահացել է 1971 թվականին Երևանում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Գոհարինե Մելքումյան". Արխիվացված է the original 2023 թ․ հունվարի 26-ին. Retrieved 2023 թ․ հունվարի 27.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Հայ երաժշտության հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
**Քովինգթոն** (անգլ.՝ Covington), քաղաք, գտնվում է Քենթո կոմսությունում (Կենտուկի նահանգ, ԱՄՆ) ըստ 2010 թվականի տվյալների՝ բնակչության թիվը կազմել է 40640 մարդ։

Աշխարհագրություն
----------------

Ըստ Միացյալ Նահանգների մարդահամարի բյուրոյի՝ Քովինգթոն քաղաքի տարածքը կազմում է 35,48 կմ², որից 33,93 քառ․կիլոմետրը զբաղեցնում է ցամաքը և 1,29 քառ,կիլոմետր՝ ջուրը։ Շրջանի ջրային պաշարների մակերեսը կազմում է նրա ընդհանուր տարածքի 3,64%-ը։

Քաղաքը գտնվում է ծովի մակարդակից 155 մետր բարձրության վրա։

Ժողովրդագրություն
-----------------

2000 թվականի մարդահամարի տվյալներով քաղաքում բնակվել է 43370 մարդ, 10132 ընտանիք, քաղաքն ունեցել է 18257 տնտեսություն և 20448 բնակելի շենք։ Բնակչության միջին խտությունը կազմել է մոտ 1274,4 մարդ մեկ քառակուսի կիլոմետրի վրա։ Քաղաքի ռասայական կազմը բաշխվել է հետևյալ կերպ․87,05 % սպիտակամորթներ, 0,24 % բնիկ ամերիկացիներ, 0,34 %, ասիացիներ, 0,03 %խաղաղօվկիանոսյան կղզիներից հաստատվածներ, 1,57 % խառը ռասաների ներկայացուցիչներ, 0,63%-ը՝ այլ ազգությունների։ Իսպանախոսները կազմել են քաղաքի բնակիչների մեծամասնությունը։

18257 տնային տնտեսություններից 28.8%-ը դաստիարակել է մինչև 18 տարեկան երեխաներ, 34,3%-ը եղել են համատեղ ապրող ամուսնական զույգեր, ընտանիքների 16,5%-ում՝ կանայք,ապրել են միայնակ, 44,5%-ը ընտանիք չի ունեցել, 13,4 % եղել են 65 և ավելի տարեկան միայնակ տարեցներ։

Քաղաքում մեկ տնային տնտեսության միջին եկամուտը կազմել է 30,735 ԱՄՆ դոլար, իսկ մեկ ընտանիքի միջին եկամուտը կազմել է 38307 դոլլար։ Միևնույն ժամանակ, տղամարդկանց տարեկան միջին եկամուտը կազմել է 31,238 ԱՄՆ դոլար, իսկ կանանց տարեկան միջին եկամուտը՝ 24,48 դոլլար։ Քաղաքի մեկ շնչին բաժին ընկնող եկամուտը կազմել է տարեկան 16841 դոլար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  2020 թվականի ԱՄՆ մարդահամար / United States Census Bureau
2. ↑  Archived 2008-05-21 at the Wayback Machine. "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2012 թ․ փետրվարի 26-ին. Retrieved 2021 թ․ նոյեմբերի 23. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|dead-url=` (help) Сайт Бюро переписи США
**Գոյտակազիս ազգային անտառ** (պորտ.՝ Floresta Nacional de Goytacazes), ազգային անտառ Բրազիլիայի Էսպիրիտու Սանտու նահանգում։

Տեղագրություն
-------------

Գոյտակազիս ազգային անտառը գտնվում է Էսպիրիտու Սանտու նահանգի Լինյարիս մունիցիպալիտետում։ Ունի 1424 հա տարածք։ Գտնվում է Ռիու Դոսի գետի հարավային կողմում՝ Լինյարիս քաղաքի դիմաց։ Անտառը և նրա բուֆերային գոտին Ատլանտյան անտառ բիոմում են՝ Հոլոցենի վերջին ծովային անկումից հետո բերուկային հողի վրա, ինչը նրան տալիս է եզակի հատկություններ։ Անտառով է անցնում էլեկտրահաղորդման գիծը, պահպանման համար մուտքի ուղիները և Ալաեսսե Ֆիորոտ քաղաքային ճանապարհը։ Վտանգավոր է որսորդությունը և բուսական ռեսուրսների ապօրինի արդյունահանումը, տնային կենդանիների հարձակումն ու բույսերի և կենդանիների տեսակների ներմուծումը։

Պատմություն
-----------

Գոյտակազիս ազգային անտառը ստեղծվել է 2002 թվականի նոյեմբերի 28-ի դաշնային հրամանագրով՝ բնական ռեսուրսների բազմակի օգտագործման կառավարումը խթանելու, ջրային ռեսուրսների և կենսաբազմազանության պահպանման և պաշտպանության, դեգրադացված տարածքները վերականգնելու, ինչպես նաև էկոլոգիական կրթությանը աջակցելու նպատակներով։ Նախկինում ուներ մոտավորապես 1350 հա տարածք։ Այն դարձել է Կենտրոնական Ատլանտյան անտառ էկոլոգիական միջանցքի մի մասը, որը ստեղծվել է 2002 թվականին։ Դասվում է Բնության պահպանության միջազգային միության VI կատեգորիային (բնական ռեսուրսի կայուն օգտագործմամբ պահպանվող տարածք)։ Ազգային անտառն այժմ գտնվում է Չիկո Մենդեսի Կենսաբազմազանության պահպանության ինստիտուտի ղեկավարության ներքո։

Անտառ ստեղծելու հրամանագիրը փոխարինվեց 2012 թվականի հունիսի 5-ի նոր հրամանագրով, որը ընդարձակեց տարածքը՝ հասցնելով 1,423.96 հա-ի։ Կառավարման ծրագիրը հրապարակվել է 2013 թվականի հունվարին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Արգելոցների համաշխարհային տվյալների շտեմարան — 1981.
2. 1 2  Rousseff & Vieira Teixeira 2012
3. 1 2  Lorensi 2013(չաշխատող հղում)
4. ↑  "Lorensi 2013" (PDF). Արխիվացված է the original (PDF) 2016 թ․ հոկտեմբերի 24-ին. Retrieved 2020 թ․ հոկտեմբերի 15. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
5. ↑  "Lorensi 2013" (PDF). Արխիվացված է the original (PDF) 2016 թ․ հոկտեմբերի 24-ին. Retrieved 2020 թ․ հոկտեմբերի 15. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
6. ↑  Cardoso & Carvalho 2002
7. ↑  Flona de Goytacazes – ICMBio(չաշխատող հղում)

Աղբյուրներ
----------

* Cardoso, Fernando Henrique; Carvalho, José Carlos (28 November 2002) (portuguese), *Decreto de 28 de Novembro de 2002*, վերցված է 2016-10-23
* (portuguese) *Flona de Goytacazes*, ICMBio: Chico Mendes Institute for Biodiversity Conservation, արխիվացված  օրիգինալից 2016-10-24-ին, վերցված է 2016-10-23
* Lorensi, Cirineu Jorge (January 2013) (portuguese), *Plano de Manejo da Floresta Nacional de Goytacazes*, **I - Diagnóstico**, Vitória: Instituto Chico Mendes de Conservação da Biodiversidade, արխիվացված  օրիգինալից 2016-10-24-ին, վերցված է 2016-10-23
* Rousseff, Dilma; Vieira Teixeira, Izabella Mônica (5 June 2012) (portuguese), *Decreto de 5 de Junho de 2012*, վերցված է 2016-10-23
* (portuguese) *Unidade de Conservação: Floresta Nacional de Goytacazes*, MMA: Ministério do Meio Ambiente, վերցված է 2016-10-23
Քառակուսի արմատ
**Քառակուսի արմատի օր**, ոչ պետական տոն, որը նշվում է մեկ հարյուրամյակի ընթացքում 9 անգամ։ Օր, երբ և՛ ամսաթիվը, և՛ ամսվա հերթական համարը հանդիսանում են տարեթվի վերջին երկու թվանշանների քառակուսի արմատ (օրինակ՝ 2004 թվականի փետրվարի 2՝ *02/02/04*)։

Տոնի պատմությունը և արդիականությունը
------------------------------------

Առաջին անգամ տոնը նշվել է 1981 թվականի սեպտեմբերի 9-ին (09/09/81)։ Տոնի հիմնադիրը ԱՄՆ Կալիֆորնիայի նահանգի Ռեդֆուդ Սիթի քաղաքի բնակիչ, դպրոցի ուսուցիչ Ռոն Գորդոնն է (*Ron Gordon*)։ 2009 թվականի դրությամբ Գորդոնը շարունակում է հրապարակել հոդվածներ իր մտածած տոնի մասին՝ 2009 թվականի մարտի 2֊ից սկսած ակտիվ համագործակցելով «Oakland Tribune» թերթի հետ։ Նրա աղջիկը Ֆեյսբուքի էջում բացել է այս տոնի երկրպագուների խումբ, որտեղ յուրաքանչյուրը կարող է ներկայացնել տոնը նշելու իր տարբերակը։

Տոնական սեղանի գլխավոր ուտեստը եփած արմատապտուղներն են և մաթեմատիկական քառակուսի արմատի նշանի տեսքով թխվածքը։

Ժամանակագրություն
-----------------

Մաթեմատիկական օբյեկտիվության պատճառով այս տոնը նշվում է մեկ հարյուրամյակի ընթացքում ընդամենը 9 անգամ (յոթ անգամ՝ հարյուրամյակի առաջին կեսին և երկու անգամ՝ երկրորդ կեսին), և մշտապես միևնույն օրերին։

| համար | ամսաթիվ | ամիս | տարեթիվ | օրինաչափություն |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 01 | հունվար | хх01 թիվ | 01/01/01 |
| 2 | 02 | փետրվար | хх04 թիվ | 02/02/04 |
| 3 | 03 | մարտ | хх09 թիվ | 03/03/09 |
| 4 | 04 | ապրիլ | хх16 թիվ | 04/04/16 |
| 5 | 05 | մայիս  | хх25 թիվ | 05/05/25 |
| 6 | 06 | հունիս | хх36 թիվ | 06/06/36 |
| 7 | 07 | հուլիս | хх49 թիվ | 07/07/49 |
| 8 | 08 | օգոստոս | хх64 թիվ | 08/08/64 |
| 9 | 09 | սեպտեմբեր | хх81 թիվ | 09/09/81 |

Այս դեպքում հետաքրքիր է նկատել, որ տոների միջև ընկած ժամանակահատվածը ըստ տարեթվերի կազմում է կենտ թվերի շարունակական հաջորդականություն՝ 3, 5, 7 և այլն։

Հետաքրքիր դեպքեր
----------------

* 2001 թվականի հունվարի 1 ֊ տոնը համընկավ նոր հարյուրամյակի սկզբի հետ։
* 2004 թվականի փետրվարի 2 - տոնը համընկավ արջամկան օրվա հետ։
* 2009 թվականի մարտի 3 - տոնահանդեսի կազմակերպիչ Ռոն Գորդոնը կազմակերպեց հատուկ մրցույթ, որի մրցանակը 339 $ էր։
* 2016 թվականի ապրիլի 4 - տոնը համընկավ համացանցի օրվա հետ։

Տես նաև․․․
----------

* Պի թվի օր

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Wong, Nicole C. (2004 թ․ փետրվարի 2). "A day getting to the root". *The Mercury News*. Արխիվացված է the original 2004 թ․ օգոստոսի 18-ին. Retrieved 2010 թ․ հունիսի 22.
2. ↑  Հոդված «Have a rootin' tootin' Square Root Day», հեղինակ՝ Անժելա Հիլ
3. 1 2 3  Ամերիկացի մաթեմատիկները նշում են Քառակուսի արմատի օրը
4. ↑  Քառակուսի արմատի օր Archived 2017-08-10 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գրյազնուխա (այլ կիրառումներ)

**Գրյազնուխա**  գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում, Ալթայի շրջանում։ Գետի գետաբերանը գտնվում է Զոլոտուխա գետի աջ ափից 42 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 26 կիլոմետր է։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազան շրջանին, գետի ջրերի կառավարման գլխավոր կենտրոնը՝ Ալեյը մինչև Գիլյովսկու հիդրոհանգույցը և գետաբերանը։ Գետի գետային ենթաավազանը՝ (Վերին) Օբը մինչև Տոմի թափվելը։ Գետի գետային ավազանն է (Վերին) Օբը մինչև Իրտիշի թափվելը։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 13010200212115200000409
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 115200040
* Ավազանի կոդը — 13.01.02.002
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 15
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 2

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Государственный водный реестр РФ: Грязнуха". Արխիվացված է the original 2012 թ․ հուլիսի 16-ին. Retrieved 2014 թ․ դեկտեմբերի 9.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · ГВР |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռուիլա (այլ կիրառումներ)

**Ռուիլա** (էստ․՝ Ruila järv), լիճ Էստոնիայի Կեռնու շրջանի Մինուստե գյուղում՝ գլխավոր ճանապարհի հարևանությամբ։ Լճից սկիզբ են առնում գետակներ, որոնք թափվում են Վազալեմա գետ։
Լճի մակերեսը 0,356 կմ² է, երկարությունը՝ 900 մ, լայնությունը՝ 360 մ, ջրափնյա գծի երկարությունը՝ 6801 մ, առավելագույն խորությունը՝ 2 մ, միջին խորությունը՝ 1 մ։ Լիճը ունի նաև մի քանի փոքր կղզիներ, որոնք զբաղեցնում են 0,018 կմ² տարածք։ Լճում ջրի փոփոխությունը կատարվում է տարվա մեջ 8 անգամ։
Լիճը ունի աղքատ բուսականություն. այստեղ աճում են ընդամենը մակրոֆիտների 11 տեսակ։ Ձկնատեսակներից առկա են գետակի թառ, տեգ, ոսկեգույն կարաս և այլն։

Արտաքին հղումներ
----------------

* "Ruila järv" (in էստոներեն). Keskkonnaregistri avalik teenus. Արխիվացված from the original on 2012 թ․ նոյեմբերի 23. Retrieved 2012 թ․ նոյեմբերի 11–ին.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Ruila järv" (in էստոներեն). Keskkonnaregistri avalik teenus. Արխիվացված from the original on 2012 թ․ նոյեմբերի 23. Retrieved 2012 թ․ նոյեմբերի 11–ին.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Քենսիկո գերեզմանոց** (անգլ.՝ Kensico Cemetery), տեղակայված է Նյու Յորքից 50 կմ հյուսիս, Վալհալլա քաղաքում (Վեսթչեսթերի շրջանում, Նյու Յորք նահանգում)։ Քենսիկոն հիմնադրվել է 1889 թվականին, երբ Նյու Յորքի գերեզմանոցները խիստ ծանրաբեռնված էին։ Սկզբում տարածքը զբաղեցնում էր 250 ակր (1,0 կմ²), հետագայում ընդլայնվել է` դառնալով 600 ակր (2,4 կմ²)։ 1905 թվականին տարածքը փոքրացել է (1,9 կմ²), 1912 թվականին տարածքի մի մասը տրամադրվել հարևանությամբ գտնվող Երկնային դարպասներ գերեզմանոցին։
XX դարում շատ մշակութային գործիչներ, այդ թվում Սերգեյ Ռախմանինովը, թաղված են այստեղ։ Գերեզմանոցի տարածքում առանձնացված է հատուկ տարածք` Ամերիկյան դերասանների հիմնադրամի անդամների և Վոդևիլների ազգային ասոցիացիայի անդամների համար, որոնցից մի քանիսը մահացել են կատարյալ աղքատության մեջ։
Տարածքը «Շարոնի այգի» (76 ակր (31 հա)), որն ստեղծվել է 1953 թվականին, առանձնացված է հրեա հանգուցյալների համար։ Այստեղ է թաղված ամերիկացի հայտնի երգիչ, կոմիկ, վոդևիլ ժանրի աստղ Լյու Դոքստադերը։

Պատկերասրահ
-----------

* ԳերեզմանաթումբԳերեզմանաթումբ
* Եգիպտական սֆինքսանման շիրիմԵգիպտական սֆինքսանման շիրիմ
* The Kane Lodge գունդThe Kane Lodge գունդ
* Փինքնի բուրգՓինքնի բուրգ
* Mecca տաճարMecca տաճար
* Ֆինես Լունսբերիի շիրիմըՖինես Լունսբերիի շիրիմը
* Այեր արձանԱյեր արձան
* Լու Գերիգի գերեզմանըԼու Գերիգի գերեզմանը
* Նյու Յորքի Ֆրայրս ակումբի հուշարձանՆյու Յորքի Ֆրայրս ակումբի հուշարձան
* Ջ. Գորդոն Էդվարդսի շիրիմը մինարեի հետՋ. Գորդոն Էդվարդսի շիրիմը մինարեի հետ
* Շարոն այգու մուտքըՇարոն այգու մուտքը
* Կանոններ և կարգավորումներԿանոններ և կարգավորումներ
* Հետաքրքիր վերգետնյա շիրիմՀետաքրքիր վերգետնյա շիրիմ
* Դանիել հուշարձանԴանիել հուշարձան
* Դատավոր Ջոն Ֆիթչի հուշարձանըԴատավոր Ջոն Ֆիթչի հուշարձանը
* Ամոս Սուլկա դամբարանԱմոս Սուլկա դամբարան
* Գերեզմանոց Մետրոյի հյուսիսային գծի վրաԳերեզմանոց Մետրոյի հյուսիսային գծի վրա
* Հետաքրքիր խաչՀետաքրքիր խաչ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Lew Dockstader, Minstrel, Is Dead. Famous Comedian Succumbs to a Bone Tumor at His Daughter's Home at 68". *New York Times*. 1924 թ․ հոկտեմբերի 27. Retrieved 2015 թ․ փետրվարի 2.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Գերեզմանի կայք
* Kensico Cemetery at Find A Grave
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գրյազնուխա (այլ կիրառումներ)

**Գրյազնուխա**, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ադըղեայի Հանրապետությունով, Կրասնոդարի երկրամասով։ Գետաբերանը գտնվում է Ուլկա գետի աջ ափից 35 *կմ* հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 12 *կմ*, ջրհավաք ավազանը 84 *կմ²*։

Ջրային գրանցամատյան
-------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Կուբանի ավազանային շրջանին, գետի գետային ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կուբանն է։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ - **06020000912108100004231**
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) - **108100423**
* Ավազանի կոդը - **06.02.00.009**
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի - **08**
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի - **1**

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության։ Գրյազնուխա". Արխիվացված է the original 2012 թ․ հուլիսի 20-ին. Retrieved 2014 թ․ հուլիսի 31.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · ГВР |

 |
**Սուրբ Աստվածածին աթոռանիստ մայր տաճար,** կամ հայտնի որպես **Սուրբ Աստվածածին Հայրապետական եկեղեցի** (թուրքերեն՝ Aziz Meryem Ana Patriklik Kilisesi), Հայ առաքելական եկեղեցի Թուրքիայի Ստամբուլ քաղաքի Ֆաթիհ պատմական կենտտրոնի Գում Գափու թաղամասում։ Այն Պոլսո հայոց պատրիարքության եկեղեցին է, որն իր գրասենյակներն ունի հենց նույն փողոցի եկեղեցու դիմաց։

Պատմություն
-----------

Մայր տաճարի կառուցման ստույգ թվականը հայտնի չէ։ Այն նախապես կառուցվել է որպես բյուզանդական եկեղեցի։ Այն Ստամբուլի մեծագույն եկեղեցին է։ Եկեղեցին պոլսահայոց աթոռանիստ մայր տաճար է դարձել 1641 թվականին։ 1645-ին եկեղեցին հրդեհվել է և վերակառուցվել է նույն թվականին։ 1718 թվականին եկեղեցին և պատրիարքարանը կրկին հրդեհվեց։ Մեկ տարի հետո այն կրկին վերակառուցվեց։ Հաջորդ հրդեհը եկեղեցուն վնասներ է հասցրել 1762 թվականին։ Եկեղեցին և պատրիարքարանն ամենաշատը վնասվել են 1826 թվականի հրդեհի հետևանքով։

1834 թվականին եկեղեցու հարևանությամբ բացվեց Հարություն Պեզճյանի անունը կրող վարժարանը (Պեզճեան մայր վարժարան)։

Մայր Եկեղեցին մասնակի վերանորոգվել է 1847 թվականին, իսկ 1870-ին Մկրտիչ Վանեցի Խրիմյան Պատրիարքի (Հայրիկ) ջանքերով ավագ դռան առջև կառուցվել է քարաշեն զանգակատունը, որ 1999 թվականի երկրաշարժի ժամանակ վնասվեց։ Պատմության ընթացքում զանազան հրդեհներ կրած եկեղեցին վերջին անգամ վերանորոգվել է 1902 և 1985 թվականներին։ Կից կար նաև դպրոց։

Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին ընդառաջ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու պատին հայատյաց գրառումներ էին հայտնվել՝ «1915-ը՝ օրհնյալ տարի»։

Տես նաև
-------

* Հայերը Թուրքիայում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Surp Asdvadzadzin Patriklik Kilisesi - 1. Bölge (Eski İstanbul)" (in թուրքերեն). Türkiye Ermenileri Parikliği. Retrieved 2019 թ․ մարտի 17.
2. ↑  "Ս. Աստուածածին Աթոռանիստ Մայր Տաճար | Ա.Վիճակ (Հին Քաղաք) | Türkiye Ermenileri Patrikliği |". *www.turkiyeermenileripatrikligi.org*. Retrieved 2023 թ․ փետրվարի 5.
3. ↑  "Ստամբուլի Սուրբ Աստվածածին հայկական եկեղեցու պատին հայատյաց գրառում են կատարել". *armenpress.am*. Retrieved 2024-02-29.
**Ռուզաննա Պավելի Լիսիցյան** (մայիսի 9, 1945(1945-05-09), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հայ, խորհրդային և ռուսական երգչուհի (սոպրանո), երաժշտական մանկավարժ։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստուհի (1987), Ռուսաստանի վաստակավոր արտիստուհի (1997), պրոֆեսոր։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Դագմարա (մեծանուն երգչուհի Զարուհի Դոլուխանյանի քրոջ) և Պավել Լիսիցյանների ընտանիքում։ Ավարտել է Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիային կից Կենտրոնական երաժշտական դպրոցի տավիղի բաժինը։ 1965 թ. ավարտել է Մ. Իպոլիտով-Իվանովի անվան երաժշտական ուսումնարանի վոկալի բաժինը, 1969 թվականին՝ Գնեսինների անվան երաժշտական-մանկավարժական ինստիտուտը (Ն. Վերբովայի դասարանը)։

1965-1973 թվականներին երգել է հնագույն երաժշտության «Մադրիգալ» համույթում, այնուհետև երկար տարիներ քրոջ՝ Կարինե Լիսիցյանի հետ կատարել է կամերային ժանրի ստեղծագործություններ՝ լինելով Մոսկվայի պետական ակադեմիական ֆիլհարմոնիայի մենակատար։ Նրանց վոկալ երկյակը մեծ ճանաչում էր ձեռք բերել Խորհրդային Միությունում, հյուրախաղերով ելույթ է ունեցել աշխարհի շատ երկրներում։ Երկյակը տարբերվում էր երգացանկի մշտական համալրումով. 1990-ական թվականների սկզբում նրանց երգացանկում կար տարբեր դարաշրջանների, ոճերի և ժանրերի ավելի քան 500 ստեղծագործություն, որոնք կատարվում են բնօրինակի լեզվով։

1996-2002 թթ. Ռուզաննա Լիսիցյանը դասավանդել է Երգչախմբային արվեստի ակադեմիայում և Գնեսինների անվան պետական երաժշտական ուսումնարանում։ 2002 թվականից նա Ռուսաստանի Գնեսինների անվան երաժշտության ակադեմիայի մենակատարային ակադեմիական երգեցողության ամբիոնի դոցենտ է, հետագայում՝ պրոֆեսոր։ Նրա առավել հայտնի աշակերտներից են Մեծ թատրոնի մեներգչուհի Աննա Ագլատովան և Գելիկոն-Օպերայի մեներգչուհի Ելենա Միխայլենկոն։

Ռուզաննա Լիսիցյանը ռուսաստանյան մի շարք երաժշտական մրցույթների ժյուրիի անդամ է։ Քրոջ՝ Կարինեի և եղբոր՝ Ռուբենի հետ հիմնել է Պավել Լիսիցյանի անվան բարեգործական հիմնադրամ, որը կազմակերպում է բազմաթիվ համերգներ, վարպետության դասեր, ստեղծագործական սեմինարներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Վոկալի մանկավարժներ. Ռուզաննա Լիսիցյան". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2014 թ․ ապրիլի 5. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Ռուզաննա Լիսիցյանը Ելենա Օբրազցովայի մշակութային կենտրոնի կայքում(չաշխատող հղում)
3. ↑  Отчёт о проведении курсов повышения квалификации в г. Альметьевске 9-10 апреля 2010(չաշխատող հղում)
4. ↑  "Ելենա Միխալենկո". Արխիվացված է the original 2014 թ․ հունիսի 15-ին. Retrieved 2014 թ․ ապրիլի 5. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
5. ↑  "Կարինե և Ռուզաննա Լիսիցյանները Իրինա Արխիպովայի հիմնադրամի կայքում". Արխիվացված է the original 2018 թ․ մայիսի 31-ին. Retrieved 2014 թ․ ապրիլի 5. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Հանրային ռադիոյի արխիվ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | AV Production |

 |
Նոր Զելանդիայում գտնվող Տարանակի հրաբուխը համարվում է երկրաշարժների և հրաբուխների աստված Ռուաումոկո խորհրդանշական մարմնավորումներից մեկը:
**Ռուաումոկո** (Ruaumoko կամ Ruamoko), մաորի դիցաբանության մեջ երկրաշարժի և հրաբուխների աստված։

Պատմություն
-----------

Ռուաումոկոն երկնքի աստված Ռանգիի և երկրի աստված Պապայի կրտսեր որդին է։ Նա երբեք էլ չծնվեց և մնաց մոր արգանդում։ Նրա շարժումներն ու ցնցումները մոր գրկում, ըստ դիցաբանության, ստեղծում են երկրաշարժեր և հրաբխային ժայթքումներ։ Այդ երկրաշարժներն էլ իրենց հերթին, ըստ լեգենդի, հանգեցնում են տարվա եղանակների հերթափոխին։

Ռուաումոկոյի մասին այլ առասպելներ կան։ Ըստ դրանցից մեկի, նա կտրվել է մայր հողից և ընկել է ստորերկրյա հոգիների աշխարհ։ Նա համարվում է գիշերվա և մահվան աստվածուհի Հինե նուի տե պոյի երկրորդ ամուսինը, ով փախել է իր առաջին ամուսնուց՝ անտառների և թռչունների աստված Տենեից, պարզելով, որ նա միաժամանակ հանդիսանում էր նաև նրա հայրը։

Ռուաումոկոյի պատին են դրել նորզելանդացի գիտնականների ապագայի հրաբխային ժայթքումների նախագծի անվանումը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "New Zealand Earthquake Commission". Արխիվացված է the original 2011 թ․ փետրվարի 13-ին. Retrieved 2016 թ․ օգոստոսի 28.
2. ↑  Best, Elsdon. 1907. Maori Forest Lore: being some Account of Native Forest Lore and Woodcraft, as also of many Myths, Rites, Customs, and Superstitions connected with the Flora and Fauna of the Tuhoe or Ure-wera District.—Part I. *Transactions and Proceedings of the New Zealand Institute*. Vol. 20, Art. XV, pp. 185—254.
3. ↑  Biggs, 1966
4. ↑  "Exercise Ruaumoko". Արխիվացված է the original 2012 թ․ հունվարի 11-ին. Retrieved 2016 թ․ օգոստոսի 28.

Գրականություն
-------------

* *Biggs, B.G.* Maori Myths and Traditions / A.H. McLintock. — *Encyclopaedia of New Zealand*. — Wellington: Government Printer, 1966.
* *Grey G.* Polynesian Mythology. — Christchurch: Whitcombe and Tombs, 1956.
* *Grey G.* Nga Mahi a Nga Tupuna. — 4-ое издание. — Wellington: Reed, 1971.
* *Tregear E.R.* Maori-Polynesian Comparative Dictionary. — Lambton Quay: Lyon and Blair, 1891.
**Գոչագ Մուհարրեմ օկլի Ասգերով** (ադրբ.՝ Əsgərov Qoçaq Məhərrəm oğlu, դեկտեմբերի 27, 1978(1978-12-27), Qoçəhmədli, Ֆիզուլիի շրջան, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ադրբեջանցի երգիչ և դաշնակահար, Ադրբեջանի վաստակավոր արտիստ (2018):

Կենսագրություն
--------------

Գոչագ Ասգարովը ծնվել է 1978 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ՝Ֆիզուլիի շրջանի Գոչահմեդլի գյուղում։ 1998 թվականին Գոչագ Ասգերովն ընդունվել է Բաքվի երաժշտական ակադեմիայի մուղամի վոկալ դասարան։ 2004 - 2008 թվականներին սովորել է երաժշտություն և վոկալ Ադրբեջանի ազգային կոնսերվատորիայում։ Նա մասնակցել է Մուգամի ազգային հեռուստատեսության առաջին մրցույթին 2006 թվականին և եղել է նրա հաղթողներից մեկը։ 2007 թվականին նրան հրավիրել են ելույթ ունենալ Լոնդոնի հայտնի «Բրունեյի պատկերասրահ»ի բեմում։ Դա նրա միջազգային դեբյուտն էր, ինչպես նաև նրա առաջին մենահամերգը։ Նույն թվականին, առաջին անգամ, BBC Radio 3-ը նրան ներկայացրել է իր ունկնդիրներին ՝ իր «World Routes» ծրագրի միջոցով։ 2009 թվականին BBC Radio 3-ը նրան հրավիրել է ելույթ ունենալ «WOMAD» փառատոնում։

2018 թվականիի մայիսի 27-ին նրան շնորհվել է Ադրբեջանի վաստակավոր արտիստի պատվավոր կոչում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Eelco Schilder (2013).Gochag Askarov "Sacred World of Azerbaijani Mugham"
2. ↑  Gochag Askarov
3. ↑  "BBC embraces magical mugham". Արխիվացված է the original 2016 թ․ սեպտեմբերի 23-ին. Retrieved 2020 թ․ օգոստոսի 20.
4. ↑  Azərbaycan Respublikasının mədəniyyət xadimlərinə fəxri adların verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Apple Music · Ինստագրամ · Spotify · ՅուԹյուբ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | MusicBrainz |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 16754765q · GND: 1247017753 · ISNI: 0000000433658853 · SUDOC: 182448932 · VIAF: 308186225 · WorldCat VIAF: 308186225 |

 |