recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Անն-Գրեթե Սթրյոմ-Էրիքսեն** (նորվ.՝ Anne-Grete Strøm-Erichsen, հոկտեմբերի 21, 1949(1949-10-21), Բերգեն, Նորվեգիա), նորվեգացի քաղաքական գործիչ Լեյբորիստական կուսակցությունից։ 2012-2013 թվականներին եղել է Պաշտպանության նախարարը։

Կրթություն և աշխատանք
---------------------

Սթրյոմ-Էրիքսենը 1974 թվականին սովորել է Բերգենի համալսարանի ՏՏ ճարտարագիտության բաժնում։ Այնուհետև նա մինչև 1981 թվականը ԱՄՆ-ում սովորել է Հարավային Դակոտայի հանքարդյունաբերության և ինժեներության դպրոցում, մինչև 1984 թվականը աշխատել է Բերգենի համալսարանի ՏՏ համակարգերի վրա։ Նա մինչև 1988 թվականը եղել է Siemens Nixdorf Informationssysteme ընկերության ավագ խորհրդական, 1991-1995 թվականներին՝ BDC AS ընկերության։

Քաղաքական գործունեություն
-------------------------

Անն-Գրեթե Սթրյոմ-Էրիքսեն եղել է Բերգենի քաղաքապետ 1999-2000 թվականներին, քաղաքի խորհրդում տեղ է զբաղեցրել 2000-2003 թվականներին։ Լինելով քաղաքապետ՝ նա եղել է Աշխարհի ժառանգություն քաղաքների կազմակերպության նախագահ 1999-2001 թվականներին։ Նա 1997-1999 թվականներին նաև եղել է կուսակցության տեղի բաժնի ղեկավարը, ինչպես նաև եղել է Լեյբորիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի անդամ 2002-2007 թվականներին։

Նա ընտրվել է Նորվեգիայի պառլամենտում Հորդալանի կողմից 2005 թվականին։ 2005 թվականին նա նշանակվել է Պաշտպանություն նախարար Կարմիր-կանաչ կոալիցիայի կառավարության ղեկավար Ենս Սթոլթենբերգի կողմից։ Նրա տեղը պառլամենտում զբաղեցրել է Դագ Օլե Տայգենը։ 2009 թվականի Նորվեգիայի պառլամենտական ընտրությունների ժամանակ նա նշանակվել է Առողջապայության և խնամքի ծառայությունների նախարար, մինչև կրկին զբաղեցրել է Պաշտպանության նախարարի պաշտոնը 2012 թվականին։

Սթրյոմ-Էրիքսենը չի վերընտրվել է 2013 թվականի Նորվեգիայի պառլամենտական ընտրությունների ժամանակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5
2. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2018 թ․ ապրիլի 7-ին. Retrieved 2018 թ․ մարտի 27. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. 1 2 3  NTB: Kan få ny jobb BA.no, September 21, 2012
4. ↑  NTB: Ut av sentralstyret Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine. BT, February 22, 2012
5. ↑  Kjetil Løset: Sp-topp trekker seg fra Stortinget (in Norwegian) TV2, June 25, 2012. Retrieved December 9, 2012.

Արտաքին հղումներ
----------------

* "Anne-Grete Strøm-Erichsen" (in Norwegian)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 5153470943845082934 · WorldCat VIAF: 5153470943845082934 |

 |
**Անխաշ խմոր**, առանց խմորիչի խմոր։ Օգտագործվում է մակարոնեղեն, առանց թթխմորի բլիթներ (օրինակ՝ լավաշի), խինկալու խճողակը ծածկող խմոր, չեբուրեկ և այլն պատրաստելիս։

Պատմություն
-----------

Մեր օրերում խմորի ամենահայտնի տեսակներից մեկը անխաշ խմորն է, որը նաև ամենահինն է համարվում։ Անխաշ խմորի պատրաստման ամենապարզ տարբերակը բաղկացած է ալյուրից և ջրից։ Այս տարբերակով անխաշ խմորն առաջին անգամ հայտնվել է Հին Եգիպտոսում, մ.թ.ա. ավելի քան 3 հազար տարի առաջ, ինչից հետո մեծ տարածում է ստացել։ Առանց խմորիչի խմորից պատրաստում են հացաբուլկեղենի տարբեր տեսակներ (հիմնականում՝ հնարավոր բոլոր բլիթները)։ Հետագայում, սակայն, անխաշ խմորն սկսում է դուրս մղվել, որին փոխարինում է խմորիչով պատրաստված խմորը։

Խմոր
----

Գոյություն ունի անխաշ խմորի երկու տարատեսակ՝ սովորական և ամոքահունց։

Սովորական անխաշ խմորը բաղկացած է ցորենի ալյուրից, բուսական յուղից, կերակրի աղից և ջրից։ Ալյուրն անցկացվում է ալյուրամաղով, այնուհետև ավելացվում է ջուր, բուսական յուղ և աղ։ հետո խմորը հունցում են այնքան, որպեսզի ստացվի համասեռ զանգված։ Պատրաստի խմորը բաժանում են մի քանի մասի, որոշ ժամանակ թողնում են, որպեսզի խմորը հանգստանա, իսկ հետո գրտնակում են։

Ամոքահունց անխաշ խմորի բաղադրիչներն են՝ ցորենի ալյուրը, կարագը, ձուն, կաթը (կամ սերուցքը), թթվասերը, շաքարավազը, աղը և սոդան։ Հալած յուղի մեջ ավելացնում են կաթ, թթվասեր, ձու, շաքարավազ և աղ, խառնում են և ավելացնում սոդայով խառնած ալյուր։

Տես նաև
-------

* Խմոր
* Շերտավոր խմոր

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Առանց խմորիչի խմոր
2. ↑  "История видов теста". Արխիվացված է the original 2013 թ․ հոկտեմբերի 17-ին. Retrieved 2019 թ․ մարտի 4. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  *Л. П. Ляховская*. Секреты домашнего кондитера. Москва, Экономика, 1993

Արտաքին հղումներ
----------------

* Пресное тесто в *Большой энциклопедии кулинарного искусства* В. В. Похлёбкина
**Վերին Սյոյյու** (ռուս.՝ Верхняя Сёйю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը գտնվում է Սեբիս գետի ձախ ափին՝ 146 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 37 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000077704
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007770
* Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Վերին Սյոյյու". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ հուլիսի 26. Retrieved 2015 թ․ հունիսի 23.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Աբաև ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Վիկտոր Մագոմետովիչ Աբաև** (ռուս.՝ Виктор Магометович Абаев, դեկտեմբերի 11, 1935(1935-12-11), Վոլգոգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 2007), սովետ ռուս գեղանկարիչ։ Կաբարդա-Բալկարիայի ժողովրդական նկարիչ։ Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր նկարիչ։

Կենսագրություն
--------------

Վիկտոր Մագոմետովիչ Աբաևը ծնվել է 1935 թվականին, Ռուսաստանի Ստալինգրադ քաղաքում (այժմյան Վոլգոգրադ)։ 1950-1956 թթ. սովորել է Սվերդլովսկի գեղարվեստի դպրոցում (նախկին Եկատերինբուրգում գտնվող Ի. Դ. Շադրայի անվան գեղարվեստի դպրոցում)։ Ավարտելուց հետո ուսումը շարունակում է Թբիլիսիի գեղարվեստի պետական ակադեմիայում, որն ավարտել է 1962 թվականին։

1960-ական թվականներին իր ամուր տեղը զբաղեցրեց Կաբարդա-Բալկարիայի մշակույթում, որի համար համարվում է Կաբարդա-Բալկարիայի ժողովրդական նկարիչ։

Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միության և 1974 թվականից Ռուսաստանի նկարիչների միության անդամ։ 1992-2005 թվականներին Կաբարդա-Բալկարիայի նկարիչների միության նախագահ, 2000 թվականից Ռուսաստանի նկարիչների միության քարտուղար։

1962 թվականից անդամ է ռուսական համամիութենական, հանրապետական, տարածաշրջանային ցուցահանդեսների, իսկ 1985 թվականից արտասահմանյան ցուցահանդեսների անդամ։ Ունեցել է իր անհատական ցուցահանդեսները։

* 1985 և 1996 թվականներին Նալչիկ քաղաքում է ունեցել իր անհատական ցուցահանդեսը
* 1986 թվականին Վլադիկավկազ քաղաքում է ունեցել ցուցահանդես։

Ստեղծագործություններ
--------------------

Վիկտոր Աբաևի ստեղծագործություններում բնութագրվում է ազգային, համամարդկային բարոյականության խնդիրները։

Ընտրյալ նկարներ
---------------

* «Լեռների բանաստեղծներ» (1969),
* «Հարսանիք» (1973),
* «Ընտանիք» (1983),
* «մանկություն» (1973),
* «Մայրություն» (1980),
* «Պարտիզանի հուղարկավորությունը» (1982),
* «Խաղափորձ։ Յուրի Տեմիրկանով» (1986),
* «Ճարտարապետ Ս. Կոնենցով» (1986)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Տեղեկություններ artkavkaz.ru կայքում
2. ↑  "Կրթություն". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2016 թ․ հունվարի 2.
3. ↑  "Իր ամուր դիրքի մասին". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2016 թ․ հունվարի 2.
4. ↑  "Ռուսաստանի նկարիչների միության քարտուղարի պաշտոնը". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2016 թ․ հունվարի 2.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Վիկտոր Մագոմետովիչ Աբաև
* Վիկտոր Մագոմետովիչ Աբաև Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
**Վիկինգ բանկ** (անգլ.՝ Commercial Bank «Viking» Stock Company, «Vikingbank»; Commerzbank «Wiking» AG, «Wikingbank»), Ռուսաստանում ստեղծված առաջին առևտրային բանկը։ Այն ունի ռուբլիով և արտարժույթով բանկային գործառությունների իրականացան հիմնական արտոնագիր։

Անվանում
--------

«Վիկինգ» բանկը ստեղծվել է «Արտոնագիր» կոոպերատիվ բանկի հիման վրա, որը ԽՍՀՄ Պետական բանկից թիվ 2 բանկային գոծունեության արտոնագիրը ստացել է 1988 թվականի օգոստոսի 26-ին։ ԽՍՀՄ Պետական բանկի թիվ 1 արտոնագիրը ստացել է «Սոյուզ» բանկը (Չիմկենտ, Ղազախստանի Հանրապետությունուն)։ Այսպիսով, «Արտոնագիր» բանկը Ռուսաստանի ժամանակակից պատմության մեջ առաջին առևտրային բանկն է։

1991 թվականին «Արտոնագիր» բանկը վերափոխվել է բաժնետիրական ընկերության, 1994 թվականին վերանվանվել է «Վիկինգբանկ»։ Բանկն իր անունը ստացել է օտարերկրյա գործընկերներից (1988 թվականին հիմնադրվել է «Վիկինգ» սովետա-շվեդական համատեղ ձեռնարկությունը), որը հետագայում թողել է բանկային բիզնեսը Ռուսաստանում։ 1997 թվականին բանկի անունը փոխվել է լակոնիկ «Վիկինգի»։

Ֆինանսական գործունեություն
--------------------------

2019 թվականի դրությամբ բանկի ակտիվները հասնում էին 1,8 միլիարդ ռուբլու։ Այն փոքր բանկ է, որի գործունեությունը կենտրոնացած է Սանկտ Պետերբուրգում։ Հաճախորդների շրջանակը ներկայացված է Սանկտ Պետերբուրգի, Լենինգրադի մարզի և Կարելիայի արդյունաբերական ձեռնարկությունների սահմաններում։ Բանկի գործունեությունը ֆինանսավորվում է սեփական միջոցներից և իրավաբանական անձանց փոխառու միջոցներից։ Բանկն ընդգրկված է Ավանդների ապահովագրության համակարգում։

Սեփականատեր
-----------

Ըստ Ռուսաստանի բանկի՝ «Վիկինգ» բանկը մի խումբ իրավաբանական անձանց միջոցով վերահսկվում է Սանկտ Պետերբուրգի գործարար Ալեքսեյ Ուստաևի կողմից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "История банка". АО "КАБ"Викинг". 2017. Արխիվացված է the original 2017 թ․ հունիսի 27-ին. Retrieved 2020 թ․ հոկտեմբերի 25.
2. ↑  "Финансовые результаты банка". АО "КАБ "Викинг". 2020. Արխիվացված է the original 2020 թ․ հոկտեմբերի 26-ին. Retrieved 2020 թ․ հոկտեմբերի 25.
3. ↑  "Список лиц, под контролем либо значительным влиянием которых находится банк". Банк России. 2020.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Բանկի պաշտոնական էջ Archived 2020-10-27 at the Wayback Machine.
* Բանկի մասին տեղեկատվություն Ռուսաստանի Բանկի կայքում
А տառը շրջանի մեջА-ն փանք ոճի մեջՇրջանագծի մեջ ներառված А տառն այսօր անարխիայի ամենատարածված նշաններից է։ Այդ մոնոգրամը բաղկացած է մեծատառ «А»-ից, որը շրջապատված է մեծատառ «O»-ով։ «А»-ն առաջացել է բազմաթիվ եվրոպական լեզուներում անարխիա և անարխիզմ բառերի սկզբնատառից, որը նույն տեսքն ունի ինչպես լատիներենում, այնպես էլ կյուրեղագրում։ «О» տառը նշանակում է «կարգ» (ֆր.՝ ordre)։ Միասին դրանք նշանակում են «Անարխիան կարգուկանոնի մայրն է», որը Պրուդոնի հանրաճանաչ արտահայտությունն է։

Այդ նշանագրի Unicode-ի կոդը՝ (Ⓐ) — U+24B6։

Անարխիստական սև խաչ
-------------------

Անարխիստական սև խաչ
«Անարխիստական սև խաչ» կազմակերպության գլխավոր խնդիրը բոլոր բանտերի լիկվիդացումն է։ Այն առաջին անգամ առաջացել է Ցարական Ռուսաստանում որպես կազմակերպություն, որն աջակցում է քաղաքական բանտարկյալներին։ Նրանց խորհրդանիշը սև խաչն է, որը պսակված է սեղմված բռունցքով, խորհրդանշով, որը նույնպես կապված է անարխիզմի հետ և նշանակում է իշխանության ժխտում։ Բռունցքը նաև նշանակում է միություն, քանի որ «թույլ մատները, միանալով, առաջացնում են ամուր բռունք»։

Սև կատու
--------

Սև (նաև վայրի), կորացված մեջքով և դուրս ցցված եղունգներով կատուն, սերտ կապված է անարխիզմի, հատկապես՝ անարխոսինդիկալիզմի հետ։ Խորհրդանիշի դիզայնը մշակել է Ռալֆ Չապլինը, որը կարևոր դեր էր խաղում «Աշխարհի արդյունաբերական աշխատավորներ» (*Industrial Workers of the World — IWW*) կազմակերպությունում։

Փայտե կոշիկ
-----------

Փայտե կոշիկ
Փայտե կոշիկը օգտագործվել է անարխիստների կողմից որպես խոհրդանիշ 19-րդ և 20 դարասկզբին։ Այժմ խորհրդանիշը գրեթե մոռացված է։ «Սաբոտաժ» բառը հավանաբար առաջացել է ֆրանսիական կոշիկի *սաբո* անվանումից։ Այդպես է կոչվել հոլանդական արհմմիութենական գործիչների մարտավարությունը։ Նրանք շպրտում էին փայտե կոշիկները գործարանային հաստոցների մեխանիզմի մեջ՝ խաթարելով դրանց աշխատանքը։

Դրոշներ
-------

Անարխիստական կազմակերպությունների դրոշները, որպես կանոն, կամ սև են, կամ էլ հավասարապես բաժանված են սևով և այլ գույնով՝ նշելով անարխիզմի այս կամ այն ուղղության պատկանելիությունը։ Ավելի հաճախ դրոշը բաժանված է հորիզոնական գծով երկու մասի, որից մեկը սև է, իսկ մյուսը կարմիր, կանաչ և այլն։

### Սև դրոշ

Սև անարխիստական դրոշ[1]Սև գույնը ասոցացվում է անարխիզմի հետ 1880 թվականից։ Շատ անարխիստական խմբավորումների անունը պարունակում է «սև» բառը։

Սև դրոշը օգտագործվում է նաև ծովահենների կողմից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Anarchopediani. "Bandiera Nera". *Anarchopedia italiana* (in իտալերեն). Արխիվացված from the original on 2015 թ․ մայիսի 2. Retrieved 2018 թ․ հուլիսի 24.
2. ↑  Per Bylund. "The Classical Symbol of Anarchism". *anarchism.net* (in անգլերեն). Արխիվացված from the original on 2005 թ․ ապրիլի 14. Retrieved 2018 թ․ հուլիսի 24.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Symbols of Anarchism on Anarchism.net
* Կարմիր-սև դրոշ
* The Symbols of Anarchy on infoshop.org
Անկյունահղկիչ
**Անկյունահղկիչն** արագ պտտվող սկավառակով ձեռքի էլեկտրական սարք է, որն օգտագործվում է կտրելու, հղկելու և սրելու համար։ Պտտասկավառակն աշխատում է ուղղահայաց շարժանվով, այդտեղից էլ գործիքի անվանումը։

Աշխատողներն անկյունահղկիչով աշխատելիս
Անկյունահղկիչները կարող են աշխատել հոսանքով, մարտկոցով, հեղուկ վառելիքով կամ սեղմված օդով։

Անկյունահղկիչի տարբեր նշանակության հղկասկավառակներ

Պատմությունը և անվանումը
------------------------

Անկյունահղկիչը ներկայացվել է 1954 թ.՝ Մուռի Շթայնհայմ քաղաքում գործող գերմանական *Ackermann & Schmitt* (Աքերման և Շմիթ) ընկերության կողմից։ Ընկերությունը 1996 թվականից կոչվում է Flex-Elektrowerkzeuge (Ֆլեքս Էլեկտրագործիքներ), որի Ֆլեքս մակնշման անվանումը գերմաներենում օգտագործվում է որպես անկյունահղկիչի ապելատիվ։ Գերմաներենում գործիքի անվանումն է *Winkelschleifer*, ինչը բառացի նշանակում է անկյունահղկիչ։

Խոսակցական հայերենում սարքը հաճախ անվանում են խոսակցական ռուսերենից փոխառյալ *բալգարկա* (болгарка - բուլղարուհի) բառով։ Այս տարբերակը ծագել է 1960-70-ականներին ԽՍՀՄ-ում, ուր ներթափանցած առաջին անկյունահղկիչներն արտադրված էին բուլղարական Լովեչ քաղաքում գտնվող *Спарки Елтос* (Սպարկի Էլտոս) ընկերությունում, այդտեղից էլ՝ անվանումը։

Կիրառությունը
-------------

Անկյունահղկիչը կիրառվում է շինանյութի ավելցուկը հեռացնելու նպատակով։ Սարքն ունի տարբեր նշանակության պտտասկավառակներ՝ կտրող (մետաղ, քար, փայտ կտրելու), պտտվող հղկասկավառակներ, հղկաքարեր ևն։ Անկյունահղկիչն աշխատում է կտրելու ընթացքում առանցքակալից եկող հզորացմամբ, ի տարբերություն էլեկտրաշաղափի, որի ուժեղացումն առանցքային է։

Անվտանգության կանոնները
-----------------------

Աշխատելու ընթացքում անկյունահղկիչը մշակվող նյութի կտորները ոլորաձև շպրտում է, բացի այդ՝ սկավառակները ևս կարող են ջարդվել աշխատանքի ընթացքում, այդ իսկ պատճառով խորհուրդ է տրվում աշխատանքի ընթացքում կրել պաշտպանիչ ակնոց։ Անկյունահղկիչի աշխատանքի ժամանակ դրա արձակած ձայնը կարող է հասնել 91-103 դԲ-ի, այնպես որ խորհուրդ է տրվում կրել նաև պաշտպանիչ ականջակալներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Արխիվացված պատճենը" (PDF). Արխիվացված է the original (PDF) 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2016 թ․ հունվարի 19.
Անկյունահղկիչների տեսակներն ու կիրառման առանձնահատկությունները
**Վերին Կամենկա** (ռուս.՝ Верхняя Каменка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունում և Նենեցյան ինքնավար օկրուգում։ Գետի գետաբերանը գտնվում է Սուլա գետի ձախ ափով 241 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը՝ 42 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկա-Պեչորայի ավազանային շրջանին Պեչորան Ուստ-Ցիլմայի հիդրոլոգիական կետից մինչև գետաբերան, գետի ջրերի կառավարման գլխավոր կենտրոնը՝ Պեչորա, Ուեստ-Լաբինսկ քաղաքից մինչև Կրասնոդարի ջրմուղ կայան, առանց Բելայա և Պշիշ գետերի։ Գետի գետային ավազանն է Պեչորա.։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000082905
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103008290
* Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 08
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Государственный водный реестр РФ: Верхняя Каменка". Արխիվացված է the original 2012 թ․ հուլիսի 25-ին. Retrieved 2015 թ․ օգոստոսի 17. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
**Անգլիական վարդեր․ սեր և ընկերություն** (անգլ.՝ The English Roses — Too Good to be True), Անգլիական վարդեր մանկական գրքի հատված, որ գրել է Մադոննան։

2005 թվականի հունիսինհայտնի դարձավ, որ Մադոննան սկսել է աշխատել «Անգլիական վարդեր»-ի հատորի վրա, քանի որ կարդացողները շարունակություն էին պահանջում։ Անգլալեզու տարբերակը լույս է տեսել 2006 թվականի հունվարի 10-ին։ Գիրքը նախատեսված է 6 տարեկանն անց երեխաների համար։ Նշվում է, որ հերոսները և հենց պատմությունը բավականին լուրջ են և դրանց մոտիվները կարող են պահանջել մեծահասակների բացատրությունը։

Դիպաշար
-------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Ամեն ինչ սկսվեց նախանձից։ Նեդարին Շեքսպիրն անվանեց կանաչաչյա կախարդ։ |  |

Նախոր գրքի հինգ հերոսներ ունեն անգլական վարդեր մականունը՝ ընկերուհիներ Նիլկոլը, Էմիը, Շառլոտը, Գրեյսը և Բինան։ Նրանց ընկերությունը թվում է անքանելի։ Նրանք ամեն ինչ անում են միասին՝ պարում են, դասերն են պատրաստում, չմուշկներ են քշում, ուրախանում են պիկնիկների ժամանակ, երեկույթներ են կազմակերպում։ Ամեն ինչ փոխվում է դասարանում նոր աշակերտի ավելացումով. դա իսպանացի տղա Դոմինիկ դե լա Գվարդիան էր։ Պայքար է սկսվում գեղեցիկ արտասահմանցու ուշադրության համար։ Սակայն ամենամյա աշնանային երեկույթի ժամանակ ընկերությունը փրկում է ուսուցչուհի Ֆլաֆերնատերը։

Նկարազարդում
------------

Այս հատորը հանդիսանում է անգլական վարդեր շարքի 14 գրքերից միակ գիրքը, որ չի ձևավորել Ջեֆրի Ֆուլվիմարին՝ Էնդի Ուորհոլի աշակերտը։ Նկարազարդումը իրականացրել է Սթեյսի Փեթերսոնը։

Գիրքը լույս է տեսել 2006 թվականի հոկտեմբերին և թարգմանվել է եվրոպական լեզուների մեծամասնությամբ՝ ստանալով միջին գնահատականներ ընթերցասերների Goodreads պրոտալում։

Սերիա
-----

2007 թվականին անգլիական վարդեր սերիան շարունակվեց մեկ այլ ձևաչափով։ Հաջորդ 3 տարիների ընթացքում լույս տեսան ևս 12 գրքեր դպրոցականների համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "գրքերի շարքը (անգլերեն)". Արխիվացված է the original 2015 թ․ օգոստոսի 23-ին. Retrieved 2015 թ․ օգոստոսի 20. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Մադոննան՝ մանկական գրող". Արխիվացված է the original 2014 թ․ մայիսի 19-ին. Retrieved 2015 թ․ օգոստոսի 20. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  ԲիԲՍին գրքի մասին
4. ↑  Գրքի մասին WorldCat-ում
5. ↑  goodreads
**Աննա Ֆիշեր** (անգլ.՝ Anna Fisher, 1873, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - 1942[…], Քոլդ Բրուք, Հերկայմեր շրջան, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի նկարչուհի (ջրաներկ, յուղաներկ), ինչպես նաև մանկավարժ։

Կենսագրություն
--------------

Աննա Ֆիշերը ծնվել է 1873 թվականին Նյու Յորք նահանգի Քոլդ Բրուք քաղաքում, Ջոն և Ռեյչել Ֆիշերների ընտանիքում։

Սովորել է Նյու Յորքի Բրուքլինի Պրատտի ինստիտուտի գեղարվեստի դպրոցում, որն ավարտել է 1900 թվականին։ Դրանից հետո քառասուն տարի դասավանդել է այդ նույն բուհում։ Մանկավարժական գործունեությունը թողնելուց հետո իր եղբայր Ֆրենկի և քրոջ՝ Քրիստինայի հետ ապրել է Քոլդ Բրուք քաղաքում։

Աննա Ֆիշերը եղել է Ջրանկարիչների ամերիկյան միության, Դիզայնի ազգային ակադեմիայի, Նյու Յորքի նկարիչների միության (*New York Society of Painters*), Ազգային գեղարվեստական ակումբի և Կին նկարիչների ազգային ասոցացիայի անդամ։ Նրա աշխատանքների ցուցահանդեսները 1904-1942 թվականներին ամեն տարի ներկայացվել են Դիզայնի ազգային ակադեմիայի ցուցադրությունների ժամանակ։

Նկարչուհին ամուսնացած չի եղել։ Մահացել է 1942 թվականի մարտի 18-ին։ Թաղվել է *Prospect Cemetery* գերեզմանատան համանուն վայրում.։ Նույն թվականին Պրատտի ինստիտուտն անցկացրել է Աննա Ֆիշերին նվիրված հուշային ցուցահանդես։

Նրա աշխատանքները գտնվում են Պրատտի ինստիտուտի գեղարվեստի դպրոցի, Բրուքլինի թանգարանի, Դիզայնի ազգային ակադեմիայի և Ազգային գեղարվեստական ակումբի հավաքածուներում։

* Աննա Ֆիշերի որոշ աշխատանքներ
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Union List of Artist Names
2. 1 2 3 4  Artnet — 1998.
3. 1 2  Artcyclopedia
4. 1 2  Benezit Dictionary of Artists — OUP, 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7
5. ↑  Dearinger, David B. (2004). *Paintings & Sculpture at the Nat. Academy of Design, Vol. 1: 1826-1925, Volume 1*. New York, NY [u.a.]: Hudson Hills Press. p. 190. ISBN 1555950299. Արխիվացված է the original 2021 թ․ դեկտեմբերի 14-ին. Retrieved 2023 թ․ ապրիլի 6. `{{cite book}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
6. ↑  "Anna S. Fisher Fine Arts, Alumna and Faculty". *Pratt 125*. Pratt Institute. Արխիվացված է the original 2018 թ․ մարտի 3-ին. Retrieved 2018 թ․ մարտի 2.
7. 1 2  "Anna S. Fisher". Արխիվացված է the original 2021 թ․ դեկտեմբերի 14-ին. Retrieved 2021 թ․ դեկտեմբերի 14. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Աննա Ս. Ֆիշեր

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Broadway Database |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 310519438 · ULAN: 500335147 · WorldCat VIAF: 310519438 |

 |
**Աննամ** (վիետ․՝ An Nam, չինարեն՝ 安南, «անխռով հարավ») նաև Աննամի պրոտեկտորատ - տարածքի անվանումը վիետնամական չէ, որը գրավում է ներկայիս Վիետնամական Հանրապետության հյուսիսային մասը՝ Չինական գաղութացման ժամանակահատվածում («Աննամ Դոխոֆու» (վիետ․՝ đô hộ phủ ), 679—757 и 766—866), իսկ ամենանեղ կենտրոնական մասը ներկայիս Վիետնամական Հանրապետության՝ 1874—1949 թվականներին Հնդկաչինի ֆրանսիական գաղութացման ժամանակահատվածում։

Անվանունը գործածվում էր սկզբում չինական, իսկ հետո գերազանցապես եվրոպական (առաջին հերթին ֆրանսիական) գաղութատիրական գրականությունում։ Հյուսիսային Վիետնամի տարածքի ներկայիս վիետնամական անվանումը Բակբո է, իսկ Կենտրոնական Վիետնամինը՝ Չունգբո։

Պատմություն
-----------

### Չինական պրոտեկտորատ

Աննամ դոխոֆու Տան կայսրության հարավում մոտ 700 թվական
602 թվականին ողջ Չինաստանը համախմբած Սույ կայսրությունը պատերազմ սկսեց վիետնամական՝ Վանսուան պետության դեմ։ 603 թվականին վիետնամական զորքերը ջախջախվեցին, Վանսուանը ստիպված էր ընդունել Սույի իշխանությունը։ Չինացիների կողմից օկուպացված Վանսուանի տարածքները անվանվեցին Զյաոտի, հետո Զյաոտյաու, իսկ 679 թվականից սկսված՝ Աննամ Դոխոֆու (չինարեն՝ 安南都护府 «անխռով հարավ փոխարքայություն», անգլ.՝ Protectorate General to Pacify the South)։

Ֆրանսիական պրոտեկտորատ
----------------------

Աննամի պրոտեկտորատ Հնդկաչինի միության կազմում
1874 թվականին հռչակված էր ֆրանսիական «Աննամի պրոտեկտորատ», ինչը թույլ էր տալիս նրան, ինչպես և հյուսիսվիետնամական ֆրանսիական պրոտեկտորատին՝ Տոնկինին, պահպանել մարիոնետային կառավարություն, որով Նգուենի դինաստիան կառավարում էր ֆրանսիական ադմինիստրատորների հսկեղության տակ։ Մինչդեռ Աննամը մեկուսացված էր սկզբում ընդարձակ Կոխինկխինա մարզից, որը այդ տարածաշրջանի կրճատումից հետո ստացավ ֆրանսիական Կոխունկխինա գաղութի կարգավիճակ, գրավում էր Սյգոն և Մեկոնգայի դելտան՝ դեպի հարավ։ Ֆրանսիական Աննամի մայրաքաղաքը դարձավ Խյու քաղաքը։

#### Ֆրանսիական Աննամի Նգուեն դինաստիայի կայսրերը

* Դոնգ Կխան (1885—1888)
* Տխան Տխայ (1888—1907)
* Զուի Տան (1907—1916)
* Կխայ Դին (1916—1925)

### Հարավային Վիետնամ

Վիետնամի նոր բաժանումից հետո 20-րդ դարի երկրորդ կեսին Հարավային Վիետնամն իր մեջ ընդգրկեց նախկին ֆրանսիական Կեխինխինի ամբողջ տարածքը, ինչպես նաև նախկին ֆրանսիական Աննամի հարավի երրորդ մասը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Организация управления на окраинах китайской империи на примере вьетских земель крайнего Юга. Деопик Д. В. 1970" (PDF). Արխիվացված է the original (PDF) 2013 թ․ հոկտեմբերի 14-ին. Retrieved 2016 թ․ հունվարի 27.
**Ահարոն Ավնի** (եբրայերեն՝ אהרן אבני‎, նոյեմբերի 27, 1906(1906-11-27), Դնեպր, Ռուսական կայսրություն - մարտի 23, 1951(1951-03-23), Թել Ավիվ, Իսրայել), իսրայելցի քանդակագործ, ճարտարապետ։

Կենսագրություն
--------------

Ահարոն Ավնին ծնվել է 1906 թվականին Դնեպրոպետրովսկ քաղաքում, ինժեների ընտանիքում։ Սովորել է հրեական գիմնազիայում։ Ապա 1923-ից 1925 թվականը սովորել է Մոսկվայի գեղանկարչության ակադեմիայում։ «Հեհալուց» շարժման մասնակից։

1925 թվականից 1928 թվականը սովորել է Բեցալել գեղարվեստական ակադեմիայում։ 1930-ական թվականների սկզբներին իսրեյելացի նկարիչ Ավիգդոր Ստամացկու հետ սովորել է Փարիզի Գրանդ Շոմեր ակադեմիայում։ Աշխատել է Յաֆֆայի քաղաքական մունիցիպալիտետում։

1936 թվականին բացել է գեղարվեստական Գիստադուրա Յաֆֆա ստուդիան (Թել Ավիվ) և ղեկավարել է այդ ուսումնական հաստատությունը մինչև կյանքի վերջ։ Այդ այդ ստուդիան գեղանկարչության և քանդակագործության ինստիտուտ է, որը կրում է նկարիչ անունը։ Նրա աշակերտներից է եղել Ցիոնա Տագերը և Նահում Հութմանը։

1948 թվականին հիմանդրել է կերպարվեստի դասախոսությունների քոլեջ, որտեղ դասավանդել է ճարտարապետություն և մաթեմատիկա։

Մրցանակներ
----------

Գիստադրուտայի և Դիզենգոֆի մրցանակների մրցանակակիր է (1935, 1937-38)Լ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Тарбут.ru :: Куда пойти учиться". Արխիվացված է the original 2009 թ․ նոյեմբերի 2-ին. Retrieved 2016 թ․ փետրվարի 20. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* 
* Archived 2010-05-08 at the Wayback Machine.
* 
* Ռուսական հրեկան հանրագիտարան
* 
* Archived 2009-04-23 at the Wayback Machine.
* Archived 2008-07-20 at the Wayback Machine. (2004)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | RKDartists |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 174295502 · ISNI: 0000000021498283 · LCCN: n80076335 · VIAF: 52987922 · ULAN: 500482788 · WorldCat VIAF: 52987922 |

 |
**Ահլիման Թափդըգ օկլի Ամիրասլանով** (ադրբ.՝ Əhliman Tapdıq oğlu Əmiraslanov, նոյեմբերի 17, 1947(1947-11-17), Սոթք, Բասարգեչարի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ադրբեջանի Գիտությունների ազգային ակադեմիայի բժշկական գիտությունների ամբիոնի ակադեմիկոս-քարտուղար (2007 թ.), ԽՍՀՄ պետական մրցանակի (1986 թ.), Ադրբեջանի Հանրապետության «Փառքի շքանշանի» (2000 թ.) և Ադրբեջանի Հանրաետության «Պատվո շքանշանի» (2017) դափնեկիր, Ադրբեջանի Հանրապետության գիտության վաստակավոր գործիչ (1991), Ադրբեջանական ԽՍՀ Գերագույն Խորհրդի (1990) և Ադրբեջանի Միլլի Մեջլիսի IV (2010), V (2015) և VI (2020) գումարումների պատգամավոր, Ադրբեջանի բժշկական համալսարանի ռեկտոր (1992–2015), ԱԲՈՒ ուռուցքաբանության բաժանմունքի վարիչ, Ադրբեջանի Հանրապետության նախագահին կից Գիտելիքի հիմնադրամի անդամ, Ադրբեջանի Հանրապետության Միլի Մեջլիսի առողջապահական Կոմիտեի նախագահ, «Նոր Ադրբեջան» կուսակցության անդամ։

Կենսագրություն
--------------

Ահլիման Ամիրասլանովը ծնվել է 1947 թվականի նոյեմբերի 17-ին Բասարկեկչարի շրջանի Սոթք գյուղում `մտավորական ընտանիքում։ 1965 թվականին Սոթք գյուղի միջնակարգ դպրոցը ոսկե մեդալով ավարտելուց հետո ընդունվել է նույն թվականին Ն.Նարիմանովի անվան Ադրբեջանի պետական բժշկական ինստիտուտի բժշկական ֆակուլտետ։

1969 թվականին, ուսանող լինելով, նա իր կարիերան սկսել է Բաքվի կլինիկական ուռուցքաբանական հիվանդանոցում `որպես բուժեղբայր։

1971 թվականին ինստիտուտը գերազանց ավարտելուց հետո նա աշխատել է որպես բժիշկ և Բաքվի ուռուցքաբանական հիվանդանոցի վիրաբուժության բաժանմունքի վարիչ 1971-1974 թվականներին։

1974-1977 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ բժշկական գիտությունների ակադեմիայի ուռուցքաբանության համամիութենական գիտական կենտրոնի ասպիրանտ։ 1977-1984 թվականներին աշխատել է Մոսկվայում (ասպիրանտուրան ավարտելուց հետո) ԽՍՀՄ բժշկական գիտությունների ակադեմիայի ուռուցքաբանության բաժնի որպես կրտսեր գիտաշխատող և ավագ գիտաշխատող։ 1989 թվականին ընտրվել է նույն բաժնի պրոֆեսոր։

1992-2015 թվականներին նա աշխատել է որպես Ադրբեջանի բժշկական համալսարանի ռեկտոր։ Նա «Նոր Ադրբեջան» կուսակցության անդամ է։ 1993 թվականի մարտի 23-ին ընտրվել է Ադրբեջանի բժշկական համալսարանի ուռուցքաբանության բաժնի վարիչ։ 2007 թվականից նա համալսարանի ուռուցքաբանական կլինիկայի տնօրենն է։

2007 թվականին ընտրվել է Ադրբեջանի Գիտությունների ազգային ակադեմիայի կենսաբանական գիտությունների ամբիոնի ակադեմիկոս-գիտական քարտուղար։ Նա Միլի Մեջլիսի Առողջապահական Կոմիտեի նախագահն է։

2016 թվականի հունիսի 29-ին ընտրվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի «Գիտության և տեխնոլոգիայի էթիկա» Ադրբեջանի ազգային կոմիտեի նախագահ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ə.T.Əmiraslanovun "Şərəf"ordeni ilə təltif edilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı
2. ↑  "AZƏRBAYCAN TİBB UNİVERSİTETİNİN ONKOLOGİYA KAFEDRASI". ATU-nun rəsmi saytı
3. ↑  Azərbaycan Respublikasının Prezidenti yanında Bilik Fondunun Himayəçilik Şurası üzvlərinin təyin edilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı
4. ↑  Milli Məclisinin Səhiyyə komitəsinin sədri
5. ↑  AKADEMİK ƏHLİMAN ƏMİRASLANOV POLŞA TİBB ELMLƏRİ AKADEMİYASININ BÖYÜK QIZIL MEDALINA LAYİQ GÖRÜLMÜŞDÜR
6. ↑  science.gov.az
7. ↑  BİOQRAFİK MƏLUMAT
8. ↑  "Əhliman Əmiraslanov". Արխիվացված է the original 2020 թ․ դեկտեմբերի 1-ին. Retrieved 2020 թ․ դեկտեմբերի 24.
**Վենետիկի հանձնաժողով** Եվրոպայի Խորհրդի խորհրդատվական մարմին, որը կազմված է սահմանադրական իրավունքի ոլորտում անկախ փորձագետներից։ Այն ստեղծվել է 1990 թվականին, Բեռլինի պատի փլուզումից հետո, երբ խիստ կարիք կար օգնելու Կենտրոնական և Արևելյան Եվրոպայի երկրներին սահմանադրական բարեփոխումների մեջ։ Հանձնաժողովի պաշտոնական անվանումն է **Իրավունքի միջոցով ժողովրդավարության Եվրոպական հանձնաժողով**, բայց քանի որ հանձնաժողովի հանդիպումները տեղի են ունենում Իտալիայի Վենետիկ քաղաքում, որտեղ նստաշրջանները գումարվում են տարեկան չորս անգամ, այն անգամ հաճախ անվանում են Վենետիկի հանձնաժողով։

Անդամ երկրներ
-------------

     Անդամ      Կապված անդամ      Դիտորդ      Հատուկ գործընկերային կարգավիճակ
Սկսելով 18 անդամ երկրից, շուտով Եվրոպայի Խորհրդի բոլոր երկրները միացան Վենետիկի հանձնաժողովին և 2002 թվականից ոչ եվրոպական երկրներ նույնպես կարող են դառնալ հանձնաժողովի անդամ։ 2014 թվականի հուլիսի 13-ի դրությամբ հանձնաժողովն ուներ 60 անդամ երկիր, որից 47 Եվրոխորհրդի անդամ երկրներ և 13 այլ երկրներ։ Բելառուսը կապված անդամ է և կան հինգ դիտորդներ։ Պաղեստինյան ազգային վարչությունը և Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունն ունեն հատուկ համագործակցության կարգավիճակ, որը նման է դիտորդի կարգավիճակին։ ԵՄ-ի, ԵԱՀԿ-ի և ՍԻՄԱ-ի (Սահմանադրական իրավունքի միջազգային ասոցացիա / Association internationale de droit constitutionnel) ներկայացուցիչները մասնակցում են հանձնաժողովի հերթական նստաշրջաններին։

Անդամ են
--------

Անդամներն են ավագ գիտական աստիճանով անձինք, հատկապես սահմանադրական կամ միջազգային իրավունքի ոլորտում, սահմանադրական դատարանների դատավորները կամ խորհրդարանների անդամները։ Ներկա և նախկին անդամների մեջ եղել են անվանի գիտնականներ և դատավորներ։

Նախագահ
-------

Հանձնաժողովի ներկայիս նախագահն է նախկին գլխավոր քարտուղար Ջաննի Բուքիքիոն իսկ նրա նախորդ Ժան Էրիկ Հելգեսենը, ով Օսլոյի համալսարանի պրոֆեսոր է, ընտրվել է փոխնախագահ։

Վենետիկի հանձնաժողովի հիմնական գործառույթն է սահմանադրությունների նախագծերի և դրանց փոփոխությունների մասին կարծիք հայտնելը, սակայն հանձնաժողովը նաև ուշադրություն է դարձնում սահմանադրական օրենքների վրա, ինչպիսիք են ընտրական կամ փոքրամասնությունների մասին օրենքները։

Կարծիքի համար դիմում են անդամ երկրները, Եվրախորհրդի մարմինները, Եվրոպական կամ միջազգային կազմակերպությունները, կամ հանձնաժողովի աշխատանքներին մասնակից մարմինները։ Հանձնաժողովի կարծիքները որոշիչ չեն, սակայն գրեթե միշտ հաշվի են առնվում անդամ երկրների կողմից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *(unspecified title)* — P. 15.
2. ↑  "Kosovo becomes 60th member of Venice Commission of Council of Europe". Voice of Russia. 2014 թ․ հունիսի 13. Արխիվացված է the original 2014 թ․ հունիսի 16-ին. Retrieved 2014 թ․ հունիսի 13.
3. ↑  "Members of the Venice Commission". *www.venice.coe.int*. Council of Europe. Retrieved 2015 թ․ դեկտեմբերի 10.
4. ↑
5. ↑   Archived September 3, 2011, at the Wayback Machine.
6. ↑   Archived October 13, 2011, at the Wayback Machine.
7. ↑  "Gianni Buquicchio". *www.venice.coe.int*. Council of Europe. Retrieved 2015 թ․ դեկտեմբերի 10.
8. ↑   Archived January 3, 2007, at the Wayback Machine.

Արտաքին հղումներ
----------------

* 
*
**Անմահության ծառուղի** (ռուս.՝ Аллея Бессмертия), հիշատակի ծառուղիՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի թիվ 34 դպրոցի մոտի պուրակում։ Ծառուղում հավաքված է նախկին ԽՍՀՄ հերոս քաղաքներից, զինվորական փառքի քաղաքներից և պատմական այլ վայրերից բերված հողը։ Ծառուղին հիշատակի հանդիսությունների և ծաղիկներ տեղադրելու վայր է։

Պատմություն
-----------

Անմահության ծառուղին հիմնադրվել է 1969 թվականին Դուբկի պուրակում` Բալթյան նավատորմի վետերանների և ՀամԼԿԵՄ կոմիտեի № 1 շինտրեստի նախաձեռնությամբ։ Բերվել է հողով չորս սափոր Պետրուշինոյի բալկայից, որտեղ ֆաշիստները մահապատժի էին ենթարկել շուրջ 10 հազար հոգու (հիմնականում` տագանրոգցիների), Կրասնի Դեսանտից, Սամբեկի բարձունքներից և Կրասնոդոնից։ Ծառուղին կազմվել է տնկված երիտասարդ ծառերով։

Հետագա տարիներին անմահության ծառուղի բերվեց հող հերոս քաղաքներից, Աստղային ավանից (Յուրի Գագարինի հուշարձանի մոտից), հերոսական այլ վայրերից։ Հողով պատիճներն ուղեկցվում էին համապատասխան գրառումներով։

1985 թվականի գարնանը որոշվեց անմահության պուրակը տեղափոխել № 34 դպրոցի մոտ։ Այնտեղ տեղադրվեց հուշասյուն, որի վրա գրված է.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | *Այստեղ հիմնադրվել է հերոս քաղաքների և այլ լեգենդար վայրերի սրբազան հողը ի հիշատակ Հայրենական մեծ պատերազմում խորհրդային ժողովրդի սխրանքի։* |  |

Հուշասյան կողքին թաղված են անմահության ծառուղու նախկին վայրից հավաքված հողով հատուկ պատիճները։

Հետագա տարիներին հուշասյունը չէր վերանորոգվում և արագորեն խարխլվում էր, ծառուղին էլ գտնվում էր բարձիթողի վիճակում։ Սակայն 2007 թվականի օգոստոսին հուշահամալիրը վերանորոգվեց, բարեկարգված ծառուղում տեղադրվեց 5-տոննանոց քար` հետևյալ գրությամբ հուշաքարով.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Անմահության ծառուղի։ Այս ծառուղում շագանակենիների տակ պահվում է Մոսկվա, Լենինգրադ, Վոլգոգրադ, Սևաստոպոլ, Օդեսա, Կիև հերոս քաղաքների, հերոսական Բրեստ ամրոցի և զինվորական փառքի այլ վայրերի հողը։ Ժողովրդի սխրագործությունը Հայրենական մեծ պատերազմում անմա՛հ է։ Վերականգնված է 2007 թվականին։ |  |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Коммунисты Таганрога возложили цветы на Аллее Бессмертия". Коммунистическая Партия Российской Федерации Ростовская Область. Retrieved 2017 թ․ մարտի 5.
2. ↑  Тимошенко, 2003, էջ 136
3. ↑  "Аллея Бессмертия" (in ռուսերեն). Исторический Таганрог. Արխիվացված է the original 2017 թ․ մարտի 6-ին. Retrieved 2017 թ․ մարտի 5. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Գրականություն
-------------

* *В. И. Тимошенко* Энциклопедия Таганрога. — Ростов-на-Дону: РостИздат, 2003. — 526 с.
**Անդրանիկ Վանիկի Սարգսյան** (դեկտեմբերի 17, 1972(1972-12-17), Ստեփանակերտ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), արցախցի քաղաքական գործիչ, Արցախի Հանրապետության 5-րդ գումարման Ազգային ժողովի պատգամավոր։

Կենսագրություն
--------------

Անդրանիկ Սարգսյանը ծնվել է 1972 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Ստեփանակերտ քաղաքում։ 1989 թվականին ավարտել է Հրազդան քաղաքի թիվ 11 միջնակարգ դպրոցը։ 2008 թվականին ավարտել է Արցախի պետական համալսարանի տնտեսաիրավագիտական ֆակուլտետը։

Ղարաբաղյան շարժման ակտիվ մասնակից է, կամավորագրվել է Արցախի ինքնապաշտպանությանը՝ շարքային, դասակի հրամանատար, վաշտի հրամանատար։

1992-1997 թվականներին ծառայել է Արցախի Հանրապետության Պաշտպանության բանակում, եղել է Արցախի Հանրապետության Պաշտպանության բանակի Կենտրոնական պաշտպանական շրջանի հետախուզության պետ։ Ազատամարտի երկրորդ կարգի հաշմանդամ է։

1998-2003 թվականներին եղել է թանկարժեք քարերի մշակման արտադրության տնօրեն։

2007 թվականին ընտրվել է «Արցախի ազատամարտիկների միություն» հասարակական կազմակերպության Ստեփանակերտի տարածքային միավորման խորհրդի նախագահ։ Միության վարչության անդամ է։

2005 թվականի հունիսի 19-ի խորհրդարանական ընտրություններում ընտրվել է Արցախի Հանրապետության չորրորդ գումարման Ազգային ժողովի պատգամավոր՝ համամասնական ընտրակարգով, Արցախի ժողովրդավարական կուսակցության ընտրացուցակով։ Եղել է Արցախի Հանրապետության Ազգային ժողովի պաշտպանության, անվտանգության և օրինապահպանության հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահի տեղակալ։

2010 թվականի մայիսի 23-ի խորհրդարանական ընտրություններում թիվ 3 ընտրատարածքից ընտրվել է Արցախի Հանրապետության հինգերորդ գումարման Ազգային ժողովի պատգամավոր։

2010 թվականի հունիսի 10-ին ընտրվել է Արցախի Հանրապետության Ազգային ժողովի պաշտպանության, անվտանգության և օրինապահպանության հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահի տեղակալ։ Եղել է Արցախի Հանրապետության Ազգային ժողովի «Ժողովրդավարություն» խմբակցության անդամ։

Սպորտի վարպետի թեկնածու է։

Անկուսակցական է։

Ամուսնացած է, ունի երեք զավակ։

Պարգևներ
--------

* «Մարտական Խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշան (ԼՂՀ նախագահի թիվ 0375-1 հրամանագիր 25.07.1994 թվական)
* «Շուշիի ազատագրման համար» մեդալ (ԼՂՀ նախագահի թիվ 304 հրամանագիր 08.05.2002 թվական)

Տես նաև
-------

Արցախի 5-րդ գումարման Ազգային ժողովի ընտրություններ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Սարգսյան Անդրանիկ Վանիկի". *www.nankr.am*. Retrieved 2023 թ․ օգոստոսի 23.
2. ↑  "Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության Նախագահի պաշտոնական կայք". *president.nkr.am*. Արխիվացված է the original 2023 թ․ օգոստոսի 23-ին. Retrieved 2023 թ․ օգոստոսի 23.
3. ↑  "19 հունիսի 2005թ. | ԼՂՀ Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողով" (in ռուսերեն). Retrieved 2023 թ․ օգոստոսի 23.
4. ↑  "Լեռնային Ղարաբաղում մեկնարկել են խորհրդարանական ընտրությունները". *news.am*. 2023 թ․ օգոստոսի 23. Retrieved 2023 թ․ օգոստոսի 23.
5. ↑  "23 մայիսի 2010թ. | ԼՂՀ Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողով" (in ռուսերեն). Retrieved 2023 թ․ օգոստոսի 23.

Արտաքին հղումներ
----------------

* ՊԱՏԳԱՄԱՎՈՐՆԵՐ
**Ահմեդ Շահաբուդին** (բենգալերեն՝ শাহাবুদ্দিন আহমেদ, փետրվարի 1, 1930(1930-02-01), Kendua Upazila, Netrokona District, Dhaka Division, Բենգալյան նախագահություն, Բրիտանական Հնդկաստան, Բրիտանական կայսրություն - մարտի 19, 2022(2022-03-19), Դաքքա, Բանգլադեշ), քաղաքական և պետական գործիչ Բանգլադեշից։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Նետրոկոն շրջանում (այժմ` Բանգլադեշ), ավարտել է Դաքքայի համալսարանը` էկոնոմիկայի միջազգային հարաբերությունների բակալավրի աստիճանով։ 1990 թվականին զբաղեցրել է Բանգլադեշի Բարձրագույն խորհրդի նախագահի պաշտոնը 1990 թվականի դեկտեմբերի 6-ին, նախագահ Հուսեյն Էրշադի հրաժարական տալուց հետո նա դարձել է երկրի նախագահ (դրա նախորդ օրը նա նշանակվել էր փոխնախագահ)։ Բանգլադեշի քաղաքական կազմակերպության առաջնորդները պայմանավորվածություն են ձեռք բերել, որ Ահմեդ Շահաբուդինը պետք է ղեկավարի ժամանակավոր կառավարությունը` մինչև նախագահի ազատ ընտրություններ կազմակերպվելը։ Նախագահի պաշտոնում Ահմեդ Շահաբուդինը ձերբակալել է նախկին նախագահ Էրշադիին, որը բանտարկված է եղել 1991-1996 թվականներին։

1991 թվականի սեպտեմբերին Բանգլադեշում անց է կացվել սահմանադրական հանրաքվե, որի ժամանակ որոշվել է, որ երկիրը պետք է նախագահական ձևից անցնի խորհրդարանական ձևին, այդ իսկ պատճառով երկրի նախագահ Աբդուր Ռախման Բիսվասն արդեն ընտրվել է Բանգլադեշի խորհրդարանի կողմից, իսկ Ահմեդ Շահաբուդինը պաշտոնից հեռացել է 1991 թվականի հոկտեմբերի 10-ին` վերադառնալով Բարձրագույն խորհրդի նախագահի պաշտոնին, որը կատարել է մինչև 1995 թվականին հրաժարական տալը։

Ընտանիք
-------

Ամուսնացած է Անովար Բեգումի հետ, նրանք ունեն երկու որդի և երեք դուստր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Former president Shahabuddin passes away
2. ↑  "THE BANGABHABAN : The President House of Bangladesh". Արխիվացված է the original 2014 թ․ սեպտեմբերի 27-ին. Retrieved 2012 թ․ հուլիսի 27. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  Nohlen, D, Grotz, F & Hartmann, C (2001) *Elections in Asia: A data handbook, Volume I*, p534 ISBN 019924958X

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 119202344 · GTAA: 75879 · VIAF: 22946058 · WorldCat VIAF: 22946058 |

 |
**Ահմեդ Քայա**(հոկտեմբերի 28, 1957(1957-10-28), Մալաթիա, Թուրքիա - նոյեմբերի 16, 2000(2000-11-16), Փարիզ), թուրք պոետ, երգիչ և հասարակական գործիչ, որը հայտնի է դարձել 1980-ից 1990 թվականներին։

Կենսագրություն
--------------

Ահմեդ Քայան ընտանիքի հինգերորդ երեխան էր։ Նրա հայրը քուրդ էր, որը Ադիյամանից գաղթել էր Մալաթիա, իսկ մայրը Էրզրումի թրքուհի էր։ Հայրը պետական կարի ֆաբրիկայի աշխատող էր։ Ահմեդը տարրական դպրոցը ավարտել է Մալաթիայում։ Մի վավերագրական ֆիլմում նա ասում է, որ երաժշտությանը ծանոթացել է այն բանից հետո երբ նրա հայրը իր ծնննդյան օրը սազ է նվիրել։ Դպրոցից ազատ ժամանակ աշխատում էր խանութում, որտեղ վաճառում էին սկավառակներ և ձայներիզներ։ Ֆինանսական վատ վիճակի պատճառով նրա ընտանիքը ստիպված է եղել տեղափոխվել Ստամբուլ, և Ահմեդը ստիպված է եղել թողնել դպրոցը։ Ստամբուլում Քայան որոշ ժամանակ աշխատել է որպես տաքսիստ։

1985 թվականին լույս է տեսել նրա թուրքերեն՝ «Ağlama Bebeğim» ալբոմը։ 1990-ական թվականներին Քայան եղել է Թուրքիայի ամենահայտնի երգիչներից մեկը։ Ընդ որում նա չի թաքցրել իր քաղաքական հայացքները, ակտիվորեն պաշտպանելով «քրդական հարցի» ընդդիմության տեսակետը։ Գերմանիայում իր համերգներից մեկի ժամանակ նա ելույթ է ունեցել Քրդստանի աշխատավորական կուսակցության դրոշի տակ և աջակցել է դրա առաջնորդ Աբդուլլահ Օջալանին։ Երաժշտական մրցանակաբաշխության արարողության ժամանակ, Քայան հայտարարեց քրդերենով ալբոմ թողարկելու մտադրության մասին, այն դեպքում երբ, Թուրքիայում քրդերեն երգեր կատարելն արգելված էր։

1999 թվականին սկանդալների և դատական հետապնդման պատճառով (նրան Թուրքիայում անջատողականության համար դատապարտել էին երեք տարի և 9 ամիս ազատազրկման), Քայան մեկնեց Փարիզ։ Եվրոպայում նա համերգներ տվեց, նոր երգեր գրեց, հայտնվեց հեռուստատեսությունում։ 2000 թվականի նոյեմբերի 16-ին Ահմեդ Քայան մահացավ սրտի կաթվածից՝ 44 տարեկան հասակում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Официальный сайт Ахмета Кая". Արխիվացված է the original 2010 թ․ հունվարի 26-ին. Retrieved 2019 թ․ նոյեմբերի 6.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Официальный сайт Ахмета Кая Archived 2010-01-26 at the Wayback Machine.
* Биография и творчество турецкого певца Ахмета Кая
**Անսահման սեր** (թուրքերեն՝ Sonsuz Aşk), թուրքական սիրային մելոդրամա, որի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2017 թվականի մարտի 24-ին Ստամբուլում։ Գլխավոր դերերում հանդես են գալիս Ֆահրիյե Էվջենը և Մուրատ Յըլդըրըմը։ Ֆիլմը նկարահանել է «Taff Pictures»-ը։ Ֆիլմի ռեժիսորն է Ահմեդ Քաթըքսըզ, սցենարիստը՝ Դենիզ Աքչայ Քաթըքսըզ, իսկ երգերի հեղինակը հայտնի կոմպոզիտոր Թոյգար Իշըքլըն։

Սցենար
------

Զեյնեփը մաքրուհի է, ով աշխատում է հայտնի բժիշկ Ջանի տանը։ Տանը վարձը վճարած չլինելու պատճառով, նա ստիպված էր մնալ իր գործատուի տանը, քանի դեռ նա գտնվում էր գործուղման։ Սակայն պատահաբար հայտնվում է Ջանը և տեսնում Զեյնեփին։ Ջանը ասում է Զեյնեփին, որ կների նրան, եթե մեկ երեկո լինի իր ուղեկցուհին՝ հիվանդանոցի տարեդարձին նվիրված երեկոյի ժամանակ։ Արդյունքում սկսվում է սիրո մի մեծ պատմություն։ Սակայն Զեյնեփը գաղտնիք ունի, որ փորձում է թաքցնել Ջանից։

Դերասանական կազմ
----------------

* Ֆահրիյե Էվջեն- Զեյնեփ
* Մուրատ Յըլդըրըմ- Ջան
* Ֆաթիհ Ալ- Թուֆան
* Ֆիլիզ Ահմեդ- Բադե
* Դիդեմ Ինսելել- Գյուլգյուն
* Էգե Այդան- Համդի
* Զեյնեփ Օզդեր- Բերրին
* Նազլը Փընար Քայա- Էլիֆ
* Ֆարթի Դողան- Ջանի վարորդ
* Դերյան Բիլգիներ- Սելմա, Ջանի օգնական

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Internet Movie Database — 1990.
2. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2017 թ․ մայիսի 18-ին. Retrieved 2017 թ․ սեպտեմբերի 5.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Sinemalar.com'da Sonsuz Aşk

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AlloCiné · ČSFD · Internet Movie Database |

 |
**Վեհիկ Ջալալի Տեր-Գրիգորյան** (ապրիլի 29, 1902(1902-04-29), Ախալքալաք, Թիֆլիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 9, 1965(1965-03-09), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային նկարիչ։

Կենսագրություն
--------------

Վեհիկ Տեր-Գրիգորյանը ծնվել է Ախալցխայում։ 1930 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի գեղարվեստի ակադեմիան, աշակերտել Եղիշե Թադևոսյանին և Ե․ Լանսերեին։ Աշխատել է դիմանկարի («Ինքնանկարի», 1945, «Սայաթ-Նովա», 1962, Բայրոնի դիմանկարը 1965), նատյուրմորտի (1944), թեմատիկ պատկերի («Կովկասյան պար», 1945), բոլորը՝ Հայաստանի պետական պատկերասրահ) ասպարեզում։ Ստեղծագործություններում ներկայացրել է կովկասյան կենսակերպը՝ քնարականությամբ պատկերելով հեզաճկուն կանանց։ Տեր-Գրիգորյանի գործերում ցայտուն կերպով արտահայտվել է նկարչուհու նրբազգաց գեղարվեստական ձևամտածողությունը։ Հաստ քսվածքով գույների (հիմնականում՝ շագանակագույն) զուսպ համադրությունները, ռոմանտիկ շունչը նրա աշխատանքներում պահպանել են հին վարպետների նկարչության որոշ առանձնահատկություններ։ Ստեղծել է դիմանկարներ, նատյուրմորտներ, կոմպոզիցիոն տեսարաններ, գրաֆիկական գործեր ու էքսլիբրիսներ։ 1945 թվականին տեղափոխվել է Երևան։ 1945-1960 թվականներին Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում դասավանդել է գծանկար։

Վեհիկ Տեր-Գրիգորյանի գեղանկարչական ու գրաֆիկական աշխատանքներից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահի հավաքածուում` «Սայաթ-Նովա» (1942), «Կովկասյան պար» (1945), «Մտորում» (1940), «Ինքնադիմանկար գլխարկով» (1947), «Բերրիություն» (1944), «Կինը վարդագույն զգեստով» (1945) և այլն։ Ուշագրավ են նաև Տեր-Գրիգորյանի գրաֆիկական թերթերը, որոնք «Սասունցի Դավիթ» էպոսի (1947), հեքիաթների ջրաներկ նկարազարդումներ են ու կոմպոզիցիոն գործեր։

Ցուցահանդեսներ
--------------

1935 թվականից մասնակցել է Թիֆլիսում, Երևանում, Մոսկվայում կազմակերպված հանրապետական և միութենական ցուցահանդեսների։ 1965 թվականին Երևանում բացվել է նրա հետմահու անհատական ցուցահանդեսը։

Կատալոգ
-------

Վեհիկ Տեր-Գրիգորյան։ Ստեղծագործությունների ցուցահանդեսի կատալոգ-հրավիրատոմս։ Երևան։ Պոլիգրաֆկոմբինատ, Ա.թ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Շտեմարան - Հավաքածու - Հայաստանի ազգային պատկերասրահ". *www.gallery.am*. Retrieved 2019 թ․ ապրիլի 29.
2. ↑  "AV Production - Վեհիկ Տեր-Գրիգորյան". *avproduction.am*. Արխիվացված է the original 2022 թ․ մարտի 8-ին. Retrieved 2019 թ․ ապրիլի 29. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  Հայաստանի պետական պատկերասրահ (ed.). *Վեհիկ Տեր-Գրիգորյան։ Ստեղծագործությունների ցուցահանդեսի կատալոգ-հրավիրատոմս = Веик Тер-Григорян*. Երևան: Պոլիգրաֆկոմբինատ.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 11, էջ 666)։*  |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Համբարձումյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Անդրեաս Մարտինի Համբարձումյան** (փետրվարի 20, 1954(1954-02-20), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ էնդոսկոպիստ, ճառագայթաբան, ուռուցքաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1992), պրոֆեսոր (1995)։

Կենսագրություն
--------------

1977 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1981 թվականից եղել է Երևանի Ուռուցքաբանության գիտական կենտրոնի ընդերադիտման և գերձայնային ախտորոշման բաժանմունքի վարիչ, 1982 թվականից՝ ընդերադիտման կենտրոնի ղեկավար, 1995 թվականից՝ Երևանի պետական բժշկական համալսարանի ուռուցքաբանության, ճառագայթաբանության ամբիոնի վարիչ, 2000 թվականից՝ ՀՀ ուսուցողական ուլտրաձայնային կենտրոնի տնօրեն։

1997 թվականից հանդիսանում է ստամոքսաղիքաբանների ամերիկյան ընկերակցության անդամ, 1997 թվականից՝ Գերձայնային ախտորոշման ամերիկյան ընկերակցության անդամ, 1997 թվականից՝ Կլինիկական ուռուցքաբանների ամերիկյան ընկերակցության, 1997 թվականից՝ Կլինիկական ուռուցքաբանների եվրոպական ընկերակցության անդամ։

Ստեղծագործություններ և ճանաչում
-------------------------------

Աշխատանքները վերաբերում են հակաքաղցկեղային պայքարի, ստամոքսաղիքային համակարգի, շնչուղիների, միզասեռական օրգանների ընդերադիտման, գերձայնային ախտորոշման հարցերին։

2015 թվականին արժանացել է «Տարվա ճառագայթաբան» մրցանակին։

Երկեր
-----

* Էնդոսկոպիայի ձեռնարկ, 1984։
* Գերձայնային ախտորոշում, ատլաս, 1998։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005*.
2. ↑  "Անդրեաս Մարտինի Անդրեասյան". Արխիվացված է the original 2016 թ․ նոյեմբերի 28-ին. Retrieved 2016 թ․ փետրվարի 20. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  «Տարվա լավագույն բժիշկ և տարվա լավագույն բուժհիմնարկ 2015 » /Անդրիաս Համբարձումյան

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հարցազրույց Անդրեաս Համբարձումյանի հետ

Վիքիդարանի պատկերանիշըՎիքիդարանի պատկերանիշը Վիքիդարանում կան նյութեր այս թեմայով՝  
**Անդրեաս Համբարձումյան**

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 11921 |

 |