**Վլադիմիր Ադլերբերգ** (ռուս.՝ Граф Влади́мир Васи́льевич А́длерберг, հունիսի 26, 1872(1872-06-26), Գատչինա, Ցարսկոսելսկիյ ուեզդ, Սանկտ Պետերբուրգի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 20, 1944(1944-06-20), Փարիզ), ռուս գնդապետ, ռուս-ճապոնական պատերազմի հերոս։

Պետրոգրադի նահանգապետ Ալեքսանդր Ադլերբերգի եղբայրը։

Կենսագրություն
--------------

Կոլեգիական խորհրդական կոմս Վասիլի Վլադիմիրովիչ Ադլերբերգի (1827-1905) որդին Եկատերինա Գուստավնովնա Կնորրինգի (1837-1909) հետ ամուսնությունից։ Հետևազորի գեներալ, կոմս Վլադիմիր Ֆյոդորովիչ Ադլերբերգի թոռը։

1892 թվականին ավարտել է Պաժերի կորպուսը, ստացել կորնետի աստիճան և ծառայել Նորին մեծության Ուլանյան լեյբ-գվարդիական գնդում։ Կոչումները` պորուչիկ (1896), շտաբս-ռոտմիստր (1901), եսաուլ (1904), փոխգնդապետ (1904), գնդապետ (գերազանցության համար, 1912)։
1898-1901 թվականներին գտնվել է պահեստազորում։ Այնուհետև ծառայել է ռազմական նախարարությունում հատուկ հանձնարարությունների գծով օբեր-սպա։

Մասնակցել է Ռուս-ճապոնական պատերազմին, ծառայել է գլխավոր հրամանատարության համհարզ Հեռավոր Արևելքում (1904-1905), 1-ին Մանջուրական բանակի հրամանատարի համհարզ (1905), պարգևատրվել է Գեորգիևյան զենքով։

1906 թվականին գործուղվել է Ռազմական նախարարության գրասենյակ, հաջորդ տարվանից հաշվառված է եղել Ռազմական նախարարությունում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմում եղել է Կուբանյան զորքերի 3-րդ Կուբանյան գնդի հրամանատարը (1916 թվականից)։
Հեղափոխությունից հետո արտագաղթել է Ֆրանսիա, ապրել Փարիզում, 1920-ական թվականներին երկրորդ կնոջ հետ հիմնել է «Ադլերբերգ» սպիտակեղենի ռուսական տունը։ 1943 թվականից եղել է կայսր Նիկոլայ 2-րդի հիշատակի ջատագովների Միության անդամ։

Մահացել է 1944 թվականին Փարիզում, թաղված է Սենտ-Ժենեվեվ-դե-Բուա գերեզմանոցում։

Ընտանիք
-------

Եվգենիա Նիկոլաևնա, 1-ին կինը
Առաջին կինը (1899 թվականից)` Եվգենիա Նիկոլաևնա Ադլերբերգի (1873-1916) ազգականուհին, գեներալ Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչ Ադլերբերգի դուստրը, Եվգենիա Ալեքսանդրովնա Գալի հետ ամուսնությունից։ 1891 թվականից եղել է պալատական ազնվական օրիորդ, առաջին ամուսնությունը կայացել է (1894 թվական) Պյոտր Գավրիլովիչ Գարդենինի հետ, որից ամուսնալուծվել է 1897 թվականին։ 1910-ական թվականներին կոմսուհի Ադլերբերգը միայնակ ապրել է Միլանում, որտեղ վարել է «անկանոն կենսակերպ»։ Ամուսնությունը անժառանգ է եղել։  

Երկրորդ կինը` Լյուբով Վլադիմիրովնա Եգորովան (1890-1963), դերձակ էր և մոդելյոր։ Էմիգրացիայում ապրել է Ֆրանսիայում, որտեղ աշխատել է դերձակ ֆրանսիական սպիտակեղենի տանը և մշակել մետաքսի նմուշ-օրինակներ։ Եղել է տուբերկուլյոզով հիվանդների օգնության ընկերակցության վարչության անդամ։ «Ադլերբերգ» տան փակվելուց հետո դարձել է միանձնուհի, կարել է պարեգոտներ ռուս վանականների համար։ 1943 թվականից եղել է կայսր Նիկոլայ 2-րդի հիշատակի ջատագովների Միության անդամ։ Թաղված է Սենտ-Ժենեվեվ-դե-Բուա գերեզմանոցում։

Պարգևներ
--------

* Սուրբ Աննայի 3-րդ աստիճանի շքանշան սրերով և ժապավենով (1904)
* Սուրբ Ստանիսլավի 2-րդ աստիճանի շքանշան սրերով (1904)
* Սուրբ Աննայի 4-րդ աստիճանի շքանշան (1904)
* Սուրբ Աննայի 2-րդ աստիճանի շքանշան սրերով (1905)
* Գեորգիևյան զենք (16.02.1907)
* Սուրբ Վլադիմիրի 4-րդ աստիճանի շքանշան սրերով և ժապավենով (1915)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Русская армия в Великой войне: Картотека проекта: Адлерберг Владимир Васильевич»։ *www.grwar.ru*։ Վերցված է 2017-05-17
2. ↑  «Владимир Васильевич Адлерберг р. 26 июнь 1872 ум. 20 июль 1944 - Родовод»։ *ru.rodovid.org* (ռուսերեն)։ Վերցված է 2017-05-17

Արտաքին հղումներ
----------------

* граф Адлерберг Владимир Васильевич Archived 2016-04-01 at the Wayback Machine.
* Российское зарубежье во Франции 1919-2000. Л. Мнухин, М. Авриль, В. Лосская. Москва. Наука; Дом-музей Марины Цветаевой. 2008 Archived 2018-03-15 at the Wayback Machine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave · Rodovid |

 |