recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ջոհն Հենկոկի ստորագրությունը, ում անունը ներկայումս ԱՄՆ֊ում դարձել է ստորագրություն հասկացության հոմանիշ։
**Ստորագրություն**, որևէ անձի անվան, մականվան, նշանների ձեռագիր պատկերումն է, որի միջոցով տվյալ անձը հաստատում է ինքնությունը։ Ստորագրությունները բազմազան են և յուրահատուկ։ Լավ ստորագրությունը դժվար կեղծվող է, հեղինակի կողմից կրկնապատկման ենթակա, ճանաչելի և արագ գրվող։

Տարբեր երկրներում ստորագրության իրավական բնորոշումն ու հեղինակային իրավունքով պաշտպանվածության աստիճանները տարբերվում են։ Օրինակ Մեծ Բրիտանիայում և ԱՄՆ֊ում ստորագրության տեսքը կարող է պաշտպանված լինել հեղինակային իրավունքով, բայց ոչ ստորագրությունը կազմող բաղադրիչները։ Համացանցի ի հայտ գալով, ստորագրություն հասկացությունը մտավ նաև թվային դաշտ։ Օրինակ առցանց հանրագիտարան Վիքիպեդիայում գրանցված մասնակիցները քննարկման էջերում ստորագրում են իրենց կեղծանուններով։ Հայտնի անձանց ստորագրությունները (ինքնագիր) արժեքավոր են և կազմում են հավաքածուներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «John Hancock»։ *Merriam-Webster*։ Վերցված է 2014 թ․ օգոստոսի 2
2. ↑  Spilsbury Sallie (2000)։ *Media Law*։ Cavendish Publishing։ էջ p. 439։ ISBN 1-85941-530-X։ «An individual's signature may be protected under law as an artistic work. If so, the unauthorised reproduction of the signature will infringe copyright. The name itself will *not* be protected by copyright; it is the *appearance* of the signature which is protected.»
3. ↑  "Copyright Basics Archived 2015-02-02 at the Wayback Machine.", United States Copyright Office. Վերցված է Մարտի 15֊ին, 2011 թ.
4. ↑  Spilsbury Sallie (2000)։ *Media Law*։ Cavendish Publishing։ էջ 439։ ISBN 1-85941-530-X։ «An individual's signature may be protected under law as an artistic work. If so, the unauthorised reproduction of the signature will infringe copyright. The name itself will *not* be protected by copyright; it is the *appearance* of the signature which is protected.»

|  |  |
| --- | --- |
|  | Ստորագրություն Վիքիպահեստում |
**«Սասունցի Դավիթ» կամավորական ջոկատ**։ Կազմավորվել է 1990 թվականին Երևանում՝ մայրաքաղաքի տարբեր շրջանների և Դավթաշեն թաղամասի կամավորականներից (հիմնադիր՝ Աշոտ Մանուկյան)։ 1990 թվականի հունվարին Ազատության հրապարակից հայրենիքի սահմանները պաշտպանելու մղումով Աշոտ Մանուկյանը դավթաշենցիներին կոչ արեց երեկոյան հավաքվել և մարտական ջոկատ կազմելու հարց քննարկել։ Ձևավորվում է 11 անձից բաղկացած կազմ կոմիտե, որի նախագահ է ընտրվում Հ. Հովսեփյանը։ Կազմ կոմիտեն իր առջև խնդիր է դնում ապահովել ժողովրդի ինքնապաշտպանությունը, նպաստել ազգի քաղաքական, տնտեսական և հոգևոր զարգացմանը։ Առկա իրավիճակում որպես առաջնային խնդիր սահմանամերձ շրջաններում ապրող բնակչության պաշտպանությունն էր։ Կազմակերպության ներսում ստեղծվում է կամավորական ջոկատ որի հրամանատար է ընտրվում Աշոտ Մանուկյանը, իսկ շտաբի պետ` Սամվել Գևորգյանը։ Կամավորական այս ջոկատը Աշոտ Մանուկյանի առաջարկով և կազմ կոմիտեի հավանությամբ կոչվում է Սասունցի Դավիթ։ Ընդամենը երեք օր անց դավիթաշենցի կամավորականներից կազմված «Սասունցի Դավիթ» ջոկատը շտապեց օգնության հասնել նախ Երասխավանում, ապա Նոյեմբերյանում, Գորիսում, Մեղրիում, Իջևանում ու արցախյան ճակատում թշնամու հետ կատաղի մարտեր մղող հայորդիներին։ 1991 թվականից ազատամարտիկների մի խումբ առանձնանալով «Սասունցի Դավթից»՝ կազմավորել է «Սասնա Ծռեր» կամավորական ջոկատը։ Հետագայում ջոկատը համալրվել է Արթիկի, Ճամբարակի, Մեղրիի ազատամարտիկներով։ Ունեցել է զինանշան, դրոշ, շտաբ, ռազմական և հրամանատարական խորհուրդներ։ 1990-1994 թվականներին մասնակցել է Հայաստանի սահմանամերձ և Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի, Մարտակերտի, Հադրութի, Մարտունու, Շուշիի, Քարվաճառի, Աղդամի, Ֆիզուլիի (Հորադիզ) շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Առանձնապես աչքի է ընկել Բերձորի, Մարտակերտի և Շուշիի մարտական գործողությունների ժամանակ։ Աշոտ Մանուկյանի կիսանդրին տեղադրված է Երևանի Դավիթաշեն համայնքի № 93 դպրոցի բակում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Աշոտ Մանուկյան՝ Սասունցի Դավիթ ջոկատի Հիմնադիր»
2. ↑  ««Սասունցի Դավիթ» ջոկատի լեգենդար հրամանատար Աշոտ Մանուկյանն այսօր կդառնար 60 տարեկան (Տեսանյութ)»։ *nt.am*։ Վերցված է 2020-02-24

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Ղարաբաղյան ազատագրական պատերազմ (1988—1994) հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո ։*  |
**Սևակ Ամրոյան** (հուլիսի 10, 1990(1990-07-10), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ երգիչ, որն իր գործունեությունը ծավալում է ժողովրդական երգի ասպարեզում։ «Ժողովրդական երգիչ» նախագծի առաջին եթերաշրջանի հաղթողն է։

Կենսագրություն
--------------

Սևակ Ամրոյանը ծնվել է Երևանում։ 2007 թվականին ավարտել է Կոտայքի մարզի Պռոշյան ավանի միջնակարգ դպրոցը։ Դպրոցի հետ համատեղել է ուսումը Երևանի Ջիվանու անվան աշուղական դպրոցում։ 2008-2012 թվականներին սովորել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի ժողովրդական երգեցողության բաժնում, իսկ 2013-2015 թվականներին՝ նույն բաժնի մագիստրատուրայում։

2007 թվականին մասնակցել է «Շանթ» հեռուստաընկերության «Ժողովրդական երգիչ 1» նախագծին և հաղթել։

2014 թվականին Մհերի հետ թողարկել է Արա Գևորգյանի «Ադանա» երգը և տեսահոլովակը՝ նվիրված Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակին։ Համերգային շրջագայություններով եղել է բազմաթիվ երկրներում, այդ թվում՝ Ռուսաստանում, ԱՄՆ-ում, Անգլիայում, Կիպրոսում, Արաբական Միացյալ Էմիրություններում, Իրանում, Արգենտինայում, Ուրուգվայում, Բրազիլիայում և այլն։

Զուգերգերով ներկայացել է հայ երգարվեստի շատ ներկայացուցիչների հետ։

Նկարահանել է մի շարք տեսահոլովակներ, իսկ 2016 թվականին թողարկել է «Էլ ետդարձ չկա» առաջին ձայնասկավառակը։

Սկավառակագրություն
------------------

* Էլ ետդարձ չկա (2016)
* Եարխուշտա (2020)
* Սարվոր ախպեր (2022)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Ժողովրդական երգիչ 1» նախագծի հաղթող է ճանաչվել ՍԵՎԱԿ ԱՄՐՈՅԱՆԸ
2. ↑  «Պրեմիերա. Մհեր և Սևակ Ամրոյան «Ադանա»»։ *hraparak.am*։ Վերցված է 2016-06-03
3. ↑  Սևակ Ամրոյանը՝ AV production կայքում(չաշխատող հղում)
4. ↑  «Սևակ Ամրոյանի ձայնասկավառակի շնորհանդեսը և տեսահոլովակի պրեմիերան»։ *asekose.am*։ Վերցված է 2016-06-03


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | MusicBrainz |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | AV Production |

 |
**Սարգիս Կարոյի Բալթայան** (Սարգիս Բալթայան Կրտսեր) (1976, Պլովդիվ, Բուլղարիա), հայազգի դաշնակահար, Կարո Բալթայանի որդին, Արուսյակ Բալթայանի եղբայրը։

Կենսագրություն
--------------

Սարգիս Բալթայան Կրտսերը ծնվել է 1976 թվականին, Բուլղարիայի Պլովդիվ քաղաքում։ Պապը՝ Սարգիս Բալթայանը և հայրը՝ Կարո Բալթայանը, նույնպես եղել են երաժիշտ։

Սարգիս Բալթայան Կրտսերն ավարտել է Ատելայտի (ԱՄՆ) երաժշտական քոլեջը։ Քրոջ՝ Արուսյակի հետ 1999 թվականին հրավիրվել է Լոս Անջելես՝ հանդես գալու միջազգային գալա համերգում, 2000 թվականին Լաս Վեգաս՝ դաշնամուրի մանկավարժության համաշխարհային կոնվենցիային։

«Դոբրին Պետհով» երաժշտական բարձրագույն դպրոցում շահել է կրթաթոշակ՝ Կալիֆոռնիայի Հարավային համալսարանում սովորելու համար։

2002-2006 թվականին եղել է պրոֆեսոր Ջ. Փերիի օգնական-դասախոս, 2005-2008 թվականին՝ Կալիֆոռնիայի պետական համալսարանի դաշնամուրի ֆակուլտետի անդամ, որից հետո՝ Ալաբամայի համալսարանի (ք. Հանդսվիլ) երաժշտության դոցենտ։

Եղել է «Դաշնամուրի վիրտուոզներ» (1987, Չեխոսլովակիա), USC դաշնամուր համերգ-մրցույթի և այլ միջազգային մրցույթների դափնեկիր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Гаро Балтаян | Вестник "ДУМА"»։ *duma.bg*։ Վերցված է 2023 թ․ հունվարի 26

Արտաքին հղումներ
----------------

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Հայ երաժշտության հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
1 - HANS, 2 - ամրացնող պաշտպանիչ գոտի, 3 - սաղավարտի ամրակապ, 4 - գլխի կողային պաշտպանական համակարգ
**Պարանոցի և գլխի պաշտպանության համակարգ** (անգլ.՝ Head And Neck Support device, HANS), հատուկ տեխնիկական սարք է, որն օգտագործվում է ավտոարշավների ժամանակ, ինչը զգալիորեն նվազեցնում է վթարների և պատահարների ժամանակ պարանոցի ծանրաբեռնվածությունը և վնասը։ Ուժեղ արգելակման ժամանակ, հարվածի պահին պարանոցը սարքի շնորհիվ զգալիորեն ավելի քիչ է ծանրաբեռնվում, քան առանց սարքի և ավտոարշավորդը լուրջ վնասվածք չի ստանում (մինչ սարքի օգտագործելը մրցարշավորդները հարվածի պահին գլխի արագ առաջ թեքվելու պատճառով կարող էին գանգի կոտրվածքի ծանր վնասվածքներ ստանալ, կամ ամբողջական կանգառից հետո մեծ արագությամբ հետ վերադառնար)։

2005, 2006 և 2007 թվականների WTCC չեմպիոն Էնդի Պրիաուլսը HANS սարքով
Սարքը մշակվել է 1987 թվականին Միչիգանի պետական համալսարանի (ԱՄՆ) կիրառական կենսամեխանիկայի պրոֆեսոր Ռոբերտ Հաբարդի (1944-2019) կողմից։

Սարքն օգտագործվում է NASCAR և Ֆորմուլա 1 մրցաշարերում 2003 թվականից ի վեր, իսկ 2008 թվականից՝ FIA վերահսկողության տակ գտնվող բոլոր մշցարշավներում պետք է օգտագործեին գլխի և պարանոցի պաշտպանության միջոցներ։

Գլխի կողային պաշտպանական համակարգը, Halo սարքը, սաղավարտի և անվտանգության պաշտպանիչ շերտի հետ մեկ տեղ կազմում է HANS գլխի պաշտպանության ամբողջական համակարգը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «HANS inventor Robert Hubbard dies»։ Motorsport Network։ 2019 թ․ փետրվարի 6։ Վերցված է 2019 թ․ փետրվարի 6
2. ↑  «Schroth Safety Products»։ *www.schroth.com*

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
* նկարագրությունը Formula1.com կայքում Archived 2015-06-06 at the Wayback Machine.
*
**Սևանա լճի օր**, տոն` նվիրված Սևանա լճի պահպանությանը։ Սահմանվել է 1999 թվականին՝ Հայաստանի Հանրապետության բնապահպանության նախարարության (ներկայիս Շրջակա միջավայրի նախարարություն) կողմից ընդունված որոշումով։ Նշվում է յուրաքանչյուր տարվա օգոստոսի վերջին կիրակին։ Այդ օրվա հետ են կապված մի շարք միջոցառումներ, որոնք ընդգրկված են Սևանա լճի պաշտպանությանն ուղղված ծրագրում և իրականացվում են Հայաստանի Հանրապետության շրջակա միջավայրի նախարարության կողմից։

Պատմություն
-----------

Տոնի էությունը կայանում է նրանում, որ Սևանա լիճը աշխարհում երկրորդն է իր տեսակի մեջ, որն ունի եզակի բուսական և կենդանական աշխարհ ու բնության անգնահատելի հուշարձաններ։ Այդ օրը Շրջակա միջավայրի նախարարությունից մարդկանց հորդորում են միասին պահպանել Սևանը և իրազեկում, որ Սևանա լիճն ուղղակի հանգստավայր չէ, այլ էկոհամակարգ է, որն ունի յուրաքանչյուրի հոգածության կարիքը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6  «Այսօր Սևանա լճի օրն է»։ *armradio.am*։ 2023-06-27։ Վերցված է 2023-06-28
2. 1 2 3 4 5 6  «Այսօր Սևանա լճի օրն է»։ *news.am*։ 2023-06-27։ Վերցված է 2023-06-28
**Սարգիս Գևորգի Դարչինյան** (սեպտեմբերի 5, 1947(1947-09-05), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 2, 2013(2013-10-02), Թբիլիսի, Վրաստան), հայ հուշարձանագետ, արխիվագետ, լուսանկարիչ, թիֆլիսագետ։ Զբաղվել է ներկայիս Վրաստանի տարածքում, այդ թվում նաև՝ Տփղիսում (Թբիլիսիում), պահպանված և ոչնչացված հայկական ժառանգության հաշվառմամբ և ուսումնասիրությամբ։

Կենսագրություն
--------------

Սարգիս Դարչինյանը ծնվել է 1947 թվականին, Թբիլիսիում։ 1966 թվականին, դպրոցն ավարտելուն զուգահեռ, ավարտել է պրոֆեսիոնալ տեխնիկական ուսումնարանի քանդակագործ-մոդելավորողի դասընթացները։ 1967 թվականին ոսկերչական գործարանում աշխատել է որպես նկարիչ-փորագրող։

Լուսանկարչությամբ տարվել է Ալեքսանդր Արությունովի հետ ծանոթանալուց հետո, երբ վերջինիս մոտոցիկլետով շրջել են Կովկասում և լուսանկարել, չափագրել ու հավաքագրել հայկական հուշարձաններ։ Սարգիս Դարչինյանն անցկացրել է Թբիլիսիի հայապատկան 12 հազար մասնավոր տների լիարժեք հետազոտություն, երկու հայաբնակ թաղամասերի՝ Սոլոլակի և Հավլաբարի պատմության, ճարտարապետության ուսումնասիրություն։ Մասնագիտությամբ ոսկերիչ էր։ Ստեղծել է գիտականորեն հիմնավորված, փաստարկներով հագեցած ու լուսանկարներով ապացուցված բազմաբնույթ արխիվ։

Մահացել է 2013 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Թբիլիսիում։ Նրա աճյունը հոկտեբեմրի 5-ին ամփոփվել է Թբիլիսիի հայ գրողների և հասարակական գործիչների Խոջիվանք պանթեոնում։

Ստեղծագործություններ
--------------------

* Թիֆլիս հայկական Ճեպանկարներ / Ս. Դարչինյան; Խմբ.՝ Ս. Երիցյան, Ռ. Նահատակյան, Երևան։ Էդիթ Պրինտ, 2013։

Տես նաև
-------

* Սարգիս Դարչինյանի հիշատակին նվիրված փաստավավերագրական կարճամետրաժ ֆիլմ:

Գրականություն
-------------

* Քոչար, Վահան։ Հայ լուսանկարիչներ, հեղինակային հրատարակություն, 2007, էջ 255։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հրաժեշտ արխիվագետ Սարգիս Դարչինյանին
2. ↑  «ԴԱՐՉԻՆՅԱՆ, ՍԱՐԳԻՍ | Հայ լուսանկարչական արվեստների հետազոտական շտեմարան»։ *www.lusarvest.org*։ Վերցված է 2019-01-13
3. ↑  «The memorial of Darchinyan Sargis (Սարգիս Դարչինյան ) buried at Tbilisi's Armenian Pantheon cemetery»։ *hush.am* (անգլերեն)։ Վերցված է 2019-01-13
4. ↑  Դարչինյան Սարգիս (2013)։ Երիցյան Սերգո Սարգսի, Նահատակյան Ռուբեն, eds.։ *Թիֆլիս հայկական Ճեպանկարներ*։ Երևան: Էդիթ Պրինտ։ ISBN 9789939527390
**Ջոզեֆ Քեննեթ Սսեբագալա** (անգլ.՝ **Joseph Kenneth Ssebaggala** or "Joseph S KEN", 1983), ուգանդացի կինոռեժիսոր և սցենարիստ։ Ռեժիսորական արվեստ սկսել է սովորել 2008 թվականից։ 2011 թվականին ընդգրկված է եղել Դուրբանի միջազգային կինոփառատոնի տաղանդների կամպուսում։ Հիմնել է *Zenken Films* կինոընկերությունը, որտեղ հանդես գալով որպես ռեժիսոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր՝ նկարահանել է իր առաջին գեղարվեստական ֆիլմերը՝ *Master on Duty*-ն և *That Small Piece*-ը։ «Տնային կալանք» («*House Arrest*») կինոնկարի համար Ուգանդայի 2015 թվականի կինոփառատոնում մրցանակի է արժանացել «Լավագույն ռեժիսոր» անվանակարգում։ Այդ և *Call 112* ֆիլմերը երեք անվանակարգում մրցանակների են առաջադրվել «*Աֆրիկացի կինոդիտողների ընտրություն*» անվանումը կրող մրցանակաբաշխությունում (*Africa Magic Viewers' Choice Awards* (AMVCA): Այդպիսով՝ Ջոզեֆ Քեննեթ Սսեբագալան դարձել է նման հաջողությունների հասած ուգանդացի առաջին կինոգործիչը։

Ֆիլմագրություն
--------------

* Master on Duty (2009)
* Akataka/That Small Piece (2011)
* Reform (2014)
* Call 112 (2015)
* House Arrest (2015)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «JOSEph S KEN»։ *IFFR*։ Վերցված է 2015-10-08
2. ↑  «WINNERS OF THE 2015 UGANDA FILM FESTIVAL»։ *www.ucc.co.ug*։ Վերցված է 2015-10-08 (չաշխատող հղում)
3. ↑  «‘House Arrest’ wins Uganda film of the year award»։ *The Insider Uganda*։ Արխիվացված է օրիգինալից 22 December 2015-ին։ Վերցված է 2015-10-08  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
4. ↑  Izuzu Chidumga։ «AMVCA 2016 Nominees: Genevieve Nnaji, Nse Ikpe-Etim, Adesua Etomi, Belinda Effah battle for "Best Actress in a Drama"» (en-US)։ Վերցված է 2017-11-23

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ջոզեֆ Քեննեթ Սսեբագալա Internet Movie Database կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
**Պարկավոր առյուծ** (լատին․՝ Thylacoleo carnifex), գիշատիչ պարկավորների վերացած տեսակ։ Պարկավոր առյուծ, հայտնաբերված մնացորդները, որը գտել են պլեյստոցենի հողային շերտում, եղել են Ավստրալիայի խոշոր գիշատիչ կաթնասուններ իրենց ժամանակաշրջանում։ Վերջին տեղեկություններով, ելնելով քարանձավի մեջ գտնված պարկավոր առյուծի նկարի, վերջին պարկավոր առյուծները ապրել են միաժամանակ Ավստրալիայի տեղաբնակների հետ 1 600 000 - 46 000 տարի առաջ։

| **՞**Պարկավոր առյուծ |
| --- |
| ThylacoleoՊարկավոր առյուծի հարձակումը Դիպրոմոդոնի Վրա. Վերակառուցում.  |
|  |
| Գիտական դասակարգում |
| 

|
|  |
| Թագավորություն | Կենդանիներ |
|
|
|
|
|
| Տիպ | Թիկնալարավորներ |
| Ենթատիպ | Ողնաշարավորներ |
|
|
|
|
| Դաս | [Կաթնասուններ]] |
|
| Ինֆրադաս | Պարկավորներ |
|
| Կարգ | Երկկտրիչ պարկավորներ |
|
|
|
| Ընտանիք | Պարկավոր առյուծներ |
|
|
|
| Ցեղ | Պարկավոր առյուծներ |
|
|
| Տեսակ | **Պարկավոր առյուծ** |
|
|

 |
|  Լատիներեն անվանում |
| Thylacoleo carnifex  Owen, 1859

 |
| 

| ԴասակարգումըՎիքիցեղերում | Պատկերների որոնումՎիքիպահեստում | 

 |
| --- | --- | --- |

 |

Նկարագրություն
--------------

Պարկավոր առյուծի գանգ
Պարկավոր առյուծը կարող էր հասնել մոտ մեկ ու կես մետր երկարության, իսկ բարձրությունը բաշից 70 սմ է (կմախքի ամենակարևոր մասը՝ ողնաշարն է)։ Կենդանու քաշը հասնում էր մոտ 110 կգ, սակայն հայտնաբերված գանգոսկրը թույլ է տալիս խոսել այն մասին, որ գոյություն են ունեցել պարկավոր առյուծներ, որոնց քաշը հասել է 150 կգ։ Պարկավոր առյուծը եղել է չափազանց ամուր կառուցվածքով գիշատիչ, որի մկանային համակարգը լավ զարգացած էր, ինչի պատճառով՝ չնայած փոքր չափերին, ունենեցել է մեծ զանգված։

Առանձնահատուկ լավ էր զարգացած գոտկատեղի հատվածը՝ հաստ ոսկրերով և վառ արտահայտված մկանային համկարգով։ Գոտկատեղի մեջ տեղում գտնվում էր կանոնավոր աճող ելուստ, որին կպել էր ուժեղ մկանային համակարգը, թույլ տալով կենդանուն հարձակվել և պահել ճանկերով մեծ և լավ պաշտմանված որսը։ Արմունկների ոսկրերի համեմատությունը ցույց է տվել, որ պարկավոր առյուծի օրգանները կառուցվածքով տարբերվում են այժմյան ապրող գիշատիչ կաթնասունների կառուցվածքից։ Պարզվեց, որ պարկավոր առյուծը կարող էր մեծ տարածությամբ «շպրտել» իր առջևի վերջույթները։ Դա, և ցցված մեծ մատը օգնում էին գիշատիչին բռնել և սպանել մեծ զոհերին ճանկերով, այլ ոչ թե ատամներով։ Զոհը մասնատվում էր արմատային ատամներով։ Առյուծը հաշված վայրկյաններում զոհին սպանում էր։ Նրան նույնպես պետք էր կիսել տարածքը այլ խոշոր գիշատիչների հետ՝ պարկավոր գայլի, մեծամողեսների, մեգալանյաների և կվինկանաների հետ։

Ծանոթագրություն
---------------

1. ↑  Thylacoleo (panel 1) Archived 2007-04-02 at the Wayback Machine. at Western Australian Museum
2. ↑  «Стало известно, как сумчатый | Блог стопхам» (en-US)։ stophams.com։ Վերցված է 2017 թ․ հուլիսի 1 (չաշխատող հղում)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Thylacoleo — Australia’s Marsupial Lion
* Thylacoleo Imagery
* Элементы — новости науки: Изменения климата не были причиной массового вымирания австралийских животных
* Австралийцы видели сумчатого льва — Прошлое: Наука / infox.ru

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Տաքսոնոմիա | EOL · GBIF · iNaturalist · IRMNG |

 |
**«ՎԵՈՆ Արմենիա» ՓԲԸ** (անգլ.՝ VEON Armenia CJSC), Հայաստանի խոշորագույն հեռահաղորդակցության ընկերությունն է։ «ՎԵՈՆ Արմենիա» ՓԲԸ-ն (Բիլայն ապրանքանիշ) հանդիսանում է «ՎԵՈՆ» ընկերությունների խմբի մի մասը, որը հանդիսանում է աշխարհի խոշորագույն ինտեգրված օպերատորներից մեկը։ «ՎԵՈՆ» ընկերության գլխամասը գտնվում Ամստերդամ քաղաքում, Նիդերլանդներ։

«ՎԵՈՆ»-ը ծառայություններ է մատուցում ամբողջ աշխարհում` շուրջ 739 միլիոն ընդհանուր բնակչությամբ տարածքներում։ «ՎԵՈՆ» խմբի ընկերությունները ծառայություններ են մատուցում «Beeline», «Киевстар», «Wind», «Mobilink», «Banglalink», և «Djezzy» ապրանքանիշերի ներքո։ 2014 թվականի հունիսի 30-ի դրությամբ ընկերության բաժանորդների թիվը կազմում էր 220 միլիոն։

«ՎԵՈՆ Արմենիա»-ն Բիլայն ապրանքանիշի ներքո 2008 թվականից Հայաստանի ողջ տարածքում մատուցում է GSM 900/1800, 3G (UMTS) և 4G (LTE), ստանդարտ շարժական կապի, ամրակցված հեռախոսակապի ծառայություններ, ինչպես նաև ապահովում է ինտերնետ հասանելիություն CDMA, ADSL և FTTB տեխնոլոգիաներով։

2020 թվականին հայ գործարարներ Հայկ և Ալեքսանդր Եսայանների հիմնադրած «ԹԻՄ» ՍՊԸ-ն (այժմ «ԹԻՄ» ՓԲԸ) ձեռք է բերել «ՎԵՈՆ Արմենիա» ՓԲԸ-ի 100% բաժնետոմսերը, որից հետո «ՎԵՈՆ Արմենիա»-ն դադարեցնում է իր գործունեությունը Հայաստանում։

Տես նաև
-------

* Հայաստանի ինտերնետ պրովայդերների ցուցակ

Արտաքին հղումներ
----------------

* ԱրմենՏելի պաշտոնական կայքը

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ««Թիմ Տելեկոմ Արմենիա»-ն գնեց Բիլայնը»։ *infocom.am* (անգլերեն)։ Վերցված է 2022 թ․ նոյեմբերի 11
«**Սենը Ռուանում**» (ֆր.՝ La Seine à Rouen), ֆրանսիացի գեղանկարիչ, ֆրանսիական իմպրեսիոնիզմի հիմնադիրներից և ամենակարկառուն ներկայացուցիչներից Կլոդ Մոնեի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1872 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 54 × 65,5 սմ։

Այսօր «Սենը Ռուանում» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Էրմիտաժում (Սանկտ Պետեբուրգ, Ռուսաստանի Դաշնություն)։

Նկարագիր
--------

Նկարում Կլոդ Մոնեն պատկերել է Սեն գետը։ Գետի վրա կառանված առագաստանավեր են, որոնց առագաստներն իջեցված են։ Առաջին պլանում երևում են գետափի ծառերը, որոնց ճյուղերը մի քիչ ստվերածածկ են անում տարածքը՝ ի հակադրություն մյուս ափի, որտեղ գետափը վառ արևային լույսով է պատկերված։

Պատմություն
-----------

«Սենը Ռուանում» ստեղծագործությունը Մոնեն նկարել է 1872 թվականին, երբ եղբոր՝ Լեոնի հրավերով մեկնում է Ռուան, որ մասնակցի Ռուանի մունիցիպալ ցուցահանդեսին։ Ուղևորությունը հեղինակի համար շատ բարեհաջող էր. Մոնեն այստեղ նկարեց մի քանի բնանկար և սկսեց հաճախակի այցելել, որ նորից նկարներ վրձնի։

Նկարը երկար ժամանակ մնացել է հեղինակի արվեստանոցում։ Այն առաջին անգամ հանրությանը ցուցադրվել է 1909 թվականի փետրվարին Դրուո հյուրանոցում։ Հետո այն գնվել է ֆրանկֆուրտցի առևտրական Հուգո Նատանի կողմից։ Վերավաճառվել է գերմանացի հայտնի կոլեկցիոներ Օտտո Կրեբսին։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նկարը հափշտակվել է խորհրդային զորքի կողմից և ուղարկվել ԽՍՀՄ՝ որպես ռազմատուգանք։ Երկար ժամանակ պահվել է Էրմիտաժի պահոցներում։ «Սենը Ռուանում» ստեղծագործությունն առաջին անգամ Էրմիտաժում ցուցադրվել է 1995 թվականին՝ ռազմավարի ցուցահանդեսի շրջանակներում։ 2001 թվականից մշտական ցուցադրության է ներկայացված Էրմիտաժում, իսկ 2014 թվականի վերջերից ցայսօր այն ներկայացված է Սերգեյ Շչուկինի և Մորոզով եղբայրների հիշատակի սրահում՝ Գլխավոր շտաբի շենքում (սրահ 403)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6
2. ↑  Pinquié Julia։ «La Seine à Rouen, Claude MONET, 1872»։ *GéoSeine* (fr-FR)։ Վերցված է 2020-06-10
3. ↑  Государственный Эрмитаж. — Клод Моне «Сена в Руане»
4. ↑  «Claude Monet. The Seine at Rouen (La Seine à Rouen).»։ *www.freeart.com*։ Վերցված է 2020-06-10
5. ↑  «La Seine à Rouen - Claude MONET»։ *www.copistes.com*։ Վերցված է 2020-06-10
6. ↑  Костеневич А. Неведомые шедевры. Французская живопись XIX—XX веков из частных собраний Германии. — Нью-Йорк; Санкт-Петербург: Издательство «Харри Н. Абрамс», 1995. — С. 132—135.
7. ↑  Государственный Эрмитаж. — Здание Главного Штаба. — Зал Клода Моне.

Գրականություն
-------------

* Albert Kostenevitch, *Catalogue de l'exposition de la peinture française des XIXe et XXe siècles [à l'Ermitage] issue des collections privées d'Allemagne*, ministère de la Culture de la Fédération de Russie, musée de l'Ermitage, Saint-Pétersbourg, 1995, traduction en allemand chez Kindler, Munich, 1995

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Սենը Ռուանում» ստեղծագործությունը

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Սենը Ռուանում** կատեգորիայում։ |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Առաքելյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Առաքելյան Սոկրատ Վաղարշակի** (նոյեմբերի 9, 1917(1917-11-09), Բայազետ, Էրզրումի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - 1993), խորհրդային կուսակցական և պետական աշխատող։ ԽՄԿԿ անդամ՝ 1938 թվականից։

1942 թվականին ավարտել է Երևանի Կ. Մարքսի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտի քիմիկա-տեխնոլոգիական ֆակուլտետը։ 1953 թվականից աշխատել է որպես ՀԿԿ Կիրովականի քաղկոմի քարտուղար, 1957-1960 թվականներին՝ ՀԿԿ Կենտկոմի կուսօրգանների բաժնի վարիչ, 1960-1969 թվականներին՝ ՀԱՄԽ-ի նախագահ։ 1969 թվականից ՀԽՍՀ սննդի արդյունաբերության մինիստրն է եղել։ Ընտրվել է ՀԿԿ Կենտկոմի անդամ և նրա բյուրոյի անդամության թեկնածու, ԽՍՀՄ 6-րդ գումարման և ՀԽՍՀ 4-8-րդ գումարումների Գերագույն խորհուրդների պատգամավոր, ԽՄԿԿ XX-XXIII համագումարների պատգամավոր։ Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։

Սոկրատ Առաքելյանը մահացել է 1993 թվականին։ Թաղված է Երևանի Թոխմախ գերեզմանոցում։

Ընտանիք
-------

Սոկրատ Առաքելյանն ամուսնացել է Ռոզա Առաքելյանի հետ (1924-1994)։ Ունեցել է երեք որդի և մեկ դուստր՝ Արմեն Սոկրատի Առաքելյան (1954-1986), Ռաֆայել Սոկրատի Առաքելյան (1946 թ.), Ռոբերտ Սոկրատի Առաքելյան (1947 թ.), Նարինե Սոկրատի Առաքելյան (1960 - 2013 թ)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974. — հատոր 1. — էջ 536.
2. ↑  «The memorial of Araqelyan Sokrat (Սոկրատ Առաքելյան Վաղարշակի) buried at Yerevan's Tokhmakh cemetery»։ *hush.am* (անգլերեն)։ Վերցված է 2021-08-03

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | hush.am |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 1, էջ 536)։*  |
Սենթ Լուիս լճի համայնապատկեր
**Սենթ Լուիս լիճ**, գտնվում է Կանադայի Քվեբեկ նահանգի հարավ-արևմտյան մասում, Սենթ Լավրենտիոս և Օտտավա գետերի խառնարանում։

Այստեղով է անցնում Սենթ Լորենս ջրային ուղին։ Սենթ Լուիս լիճն առաջանում է Օշլագա կղզեխմբում՝ Սենթ Լորենս գետի ընդլայնումից, այն Օտտավա գետի միջոցով սնուցվում է նաև Սենտ-Ան-դե-Բելվյուի Դյու Մոնտան լճի, Բեաուհորնոյս և Սոուլանգես ջրանցքների, Սուրբ Լուիս և Չատեգվայ գետերի միջոցով։

Լիճը հյուսիսից և արևելքից սահմանակից է Մոնտրեալ կղզով , Բիուհորնոյս, Ռուսիլիոն և Վաուդրեիլ-Սոլանգես վարչական տարածքներով։ Բիուհորնոյս քաղաքն իր հզոր դամբարաններով տեղակայված է հարավային մասում։

Վեստ կղզու ափը գլխավորապես կառուցված է մասնավոր տներով, բայց ներառում է մի քանի այգիներ և այնպիսի ակումբներ, ինչպիսիք են Փոինթ-Կլեր Մակույկը և Փոինթ-Կլեր Զբոսանավը։ Հոսանքով դեպի վեր Սենթ Ֆրանսիս լիճն է, իսկ ներքև՝ Սենթ Պիեռ լիճը։ Նրա հոսքը վայրկյանում կազմում է 8400 քմ(300,000ք ֆուտ/վ)։

Լճում ապրում են ձկան շատ տեսակներ, ներառյալ՝ դեղին պերճ։

Լճի անունն առաջին անգամ հիշատակվել է 1611 թվականին, Սամուել Շամպլեյնի փոքրիկ քարտեզում։ Նույն թվականին, Շամպլեյնը հայտարարեց, որ այժմյան Լաչին Ռապիդս կոչվող հատվածում Լուիս անունով մի երիտասարդ է խեղդվել և 1870 թվականին Շառլ Օնոր Լավերդիեռը հայտնեց, որ ռեպիդները և ավելի ուշ նաև լիճը անվանվել են ի պատիվ խեղդված երիտասարդի։ 1656 թվականին Ջեսվիթը հատելով «Լակ Սենթ Լուիսը» հաշվելով նկարագրում է այն։

2014 թվականին կազմվեց Բիքոնսֆիլդի արվարձաններից պարարտանյութերով աղտոտվածության և Փոինթ Կլեռի արդյունաբերական կայքից պոլիքլորացված բիֆենիլի հոսքերի մասին զեկույց։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Environment Canada - fluvial lakes of the St. Lawrence Archived 2014-07-08 at the Wayback Machine.
2. ↑  «Lac Saint-Louis»։ Commission de toponymie։ Վերցված է 2014 թ․ հունիսի 25
3. ↑  «Beaconsfield residents had no idea backyard creek was polluted with fecal coliform»։ *www.cbc.ca*։ Վերցված է 2016 թ․ ապրիլի 9
4. ↑  «Pointe-Claire pays $435,000 cleanup bill at PCB site on Hymus»։ *Montreal Gazette* (en-US)։ Վերցված է 2016 թ․ ապրիլի 9

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · GeoNames |

 |
**Սելաֆիել հրեշտակապետ**, (եբրայերեն՝ שאלתיאל‎), հրեշտակապետերից մեկն էր, ով անընդհատ աղոթում էր Աստծուն մարդկանց փրկության և առողջության համար, ինչպես նաև դրդում էր մարդկանց աղոթելու։ Սելաֆիել անունը եբրայերեն թարգմանած նշանակում է «Աղոթք Աստծուն», «Աղոթագիրք Աստծո», «Աղոթքի դրդող»։ Աստվածաշնչում (այդ թվում` Ավետարանում) այս հրեշտակապետը չի հանդիպում։ Սելաֆիել հրեշտակապետի մասին տեղեկացվում է Եզդրի (Եզրասի) ոչ կանոնական երրորդ գրքում։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Եվ եղավ, երկրորդ գիշերը ինձ մոտ եկավ Սելաֆիել ժողովրդի առաջնորդը, (3 Եզդ 15:16) |  |

Կաթոլիկ վանական Ամադեուս Պորտուգալացու «Հայտնությունից» տեղեկանում ենք, որ XV դարում Սելաֆիելի պաշտամունքը լայն տարածում է ստացել, իսկ 745 թվականին Հռոմի մայր տաճարի որոշման հիման վրա ընդհանրապես դադարեցվել է։ Ենթադրվում է, որ Սելաֆիել հրեշտակապետը հայտնվել է Հագարին անապատում, երբ նա խոր վշտի մեջ աղոթելիս է եղել։ Հրեշտակապետը ասել է նրան.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | ...որ Տերը լսեց նրա տառապանքը... (Ծննդ.16:11) |  |

Պատկերագրություն
----------------

Սրբապատկերներում Սուրբ Սելաֆիել հրեշտակապետը պատկերվում է հասարակ աղոթողի կերպարով` աչքերը խոնարհած և ձեռքերը կրծքին խաչած, ինչպես լինում է այն մարդկանց մոտ, ովքեր հավատով աղոթում են։ Երբեմն նրան պատկերում են ծնրադրած աղոթելիս։ Աղոթքը համարվում է նրա հիմնական հատկանիշը.:

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «The heavenly host and our modern life»։ Holy-transfiguration.org։ Վերցված է 2011 թ․ դեկտեմբերի 5
2. ↑  «The rational heavenly powers»։ Holy-transfiguration.org։ Վերցված է 2011 թ․ դեկտեմբերի 5
**Սուլուխ կամուրջ**, կամուրջ Արածանի գետի վրա, Մուշ - Խնուս ճանապարհին, Սուլուխ գյուղի մոտ։ Այն կառուցվել է 867 թվականին Սուլուխ անունով մի հայի կողմից։ Կամուրջն ունի 190 մետր երկարություն և կառուցված է 12 կամարների վրա։

1907 թվականի մայիսի 27-ին Սուլուխ կամրջի մոտ է զոհվել հայ ազգային ազատագրական շարժման հերոս, ֆիդայի, ՀՅԴ անդամ Գևորգ Չաուշը։

Գևորգ Չաուշի նահատակման վայրը
Սուլուխի կամուրջ
Տարիներ շարունակ հայերը, ինչպես Արևմտյան Հայաստանից, այնպես էլ Հայաստանից և Սփյուռքից, այցելելով Մուշ, պարտադիր կերպով իրենց հարգանքի տուրքն էին մատուցում հերոսին՝ այցելելով նրա նահատակման վայր՝ Սուլուխ կամուրջ, ինչը դուր չէր գալիս Թուրքիայի ղեկավարությանը, և 1996 թվականին թուրքերը պայթեցրին Սուլուխ կամուրջը։

Սուլուխ կամրջի վերակառուցված հատվածը
Կամրջի երեք կամարը ամբողջությամբ փլվեց, և կամուրջը դարձավ անանցանելի։

Մուշ քաղաքի հայ համայնքը միանգամից արձագանքեց այս ոճրագործությանը։ Արմեն Գալստյանի գլխավորությամբ Մուշի հայերը մի քանի անգամ նամակով դիմեցին Եվրոխորհրդին, և վերջապես 2009 թվականին Սուլուխ կամրջի փլված երեք կամարը վերակառուցվեց։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Sulukh Bridge in Mush»։ *360stories.com* (անգլերեն)։ Վերցված է 2021-07-12

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Սուլուխի կամուրջ** կատեգորիայում։ |
**Ջուլիան Սարգիս Բիզանտին** (անգլ.՝ Julian Sarkis Byzantine, հունիսի 11, 1945(1945-06-11), Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանահայ դասական կիթառահար, որը ելույթ է ունեցել ամբողջ աշխարհում, մասնավորապես Քարնեգի հոլում, Թագավորական փառատոնային դահլիճում, Եղիսաբեթ թագուհու դահլիճում, Ուիգմոր հոլում, Սիդնեյի օպերային թատրոնում։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Լոնդոնում, Կառլ Բիզանտինի և Մեյվիս Բեսսի Հարիսի ընտանիքում։ ծագումով հայ է։ 21 տարեկանում նա նշանակվել է Երաժշտության թագավորական քոլեջի պրոֆեսոր (հաջորդել է Ջոն Ուիլյամսին), որը տվյալ պահին այդ պաշտոնին արժանացած ամենաերիտասարդ անձնավորությունն էր։ Այժմ նա ապրում է Ավստրալիայում, որտեղ դասական կիթառի ուսուցման ղեկավար է Գրիֆիթ համալսարանի Քուինսլենդ կոնսերվատորիայում։

Ջուլիան Բիզանտինն աշխարհի ամենահայտնի դասական կիթառահարներից է։ Նա ելույթներ է ունեցել 76 երկրների ամենահեղինակավոր երաժշտական սրահներում։ Նրան մամուլում հաճախ են հիշատակում իր արտիստիզմի, անհատական ոճի և վիրտուոզության համար։

Ջուլիան Բիզանտինը համերգներով ելույթներ է ունեցել Եվրոպայի, Ասիայի, Ավստրալիայի և Նոր Զելանդիայի խոշոր նվագախմբերի հետ, ներառյալ Թագավորական ֆիլհարմոնիկ նվագախումբը, Շոտլանդական կամերային նվագախումբը, Բիրմինգհեմի սիմֆոնիկ նվագախումբը և BBC-ի սիմֆոնիկ նվագախումբը։ Նա լայն ժողովրդականություն է ձեռք բերել Բրիտանական խորհրդի լայնածավալ միջազգային համերգային շրջագայությունների, ինչպես նաև ռադիո- և հեռուստատեսային ելույթների միջոցով ամբողջ աշխարհում։ Իր կարիերայի սկզբում կիթառի ասպարեզում նրա հայտնի դառնալը լայնորեն վերագրվում է եզակի հեռուստատեսային վավերագրական ֆիլմին, որին նա հրավիրել էր ներկայացնելու Էյտոր Վիլլա-Լոբոսի կյանքն ու կիթառային երաժշտությունը։ Մեծ Բրիտանիայի առաջատար հեռուստատեսային ցանցերից մեկի՝ *Thames Television*-ի մեծ ճանաչում ձեռք բերած այս ֆիլմը հեռարձակվել է աշխարհի շատ երկրներում։

Ժամանակակից երաժշտության ոլորտում Ջուլիան Բիզանտինը համագործակցել է այնպիսի նշանավոր կոմպոզիտորների հետ, ինչպիսիք են Պիեռ Բուլեզը, Փիթեր Մաքսվել Դեյվիսը և Փիթեր Սքալթորփը։

Նախասիրություններ
-----------------

Ջուլիան Բիզանտինը չինական ճենապակու հավաքորդ է, հնագիտության, թենիսի սիրահար։

Աշխատություններ
---------------

* 6 Pieces by Albeniz for Guitar, 1984, Guitar Technique Rationalised, 2002, musician solo recordings, (albums) 4 EM1-United Kingdom, Meridian Records. Performed as a soloist with orchestras in 20 countries including Royal Philharmonic Orchestra (խմբագիր)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Julian Sarkis Byzantine. Classical guitarist
2. ↑  Page, Tim (27 January 1986)։ «Concert: Julian Byzantine.»։ *The New York Times*։ Վերցված է Retrieved 27 December 2009
3. 1 2  Julian Sarkis Byzantine. Classical guitarist
4. 1 2 3 4  «Julian Byzantine - A Short Biography»։ Bach Cantatas։ Վերցված է 12 November 2013

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Discogs · Internet Movie Database · MusicBrainz |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Արմենիապեդիա |

 |
**Պեկե**(իսպ.՝ Peque), քաղաք և մունիցիպալիտետ Հյուսիսարևմտյան Կոլումբիայում՝ Անտոքիայի դեպարտամենտում։ Այն Արևմտյան Անտոքիայի ենթաշրջանային մաս է։

Պատմություն
-----------

Բնակավայրը, որից քաղաքը հետագայում աճել է, հիմնադրվել է 1868 թվականի հունվարի 3-ին։ Պեկեի քաղաքապետարանը 1915 թվականին բաժանվել է առանձին վարչական միավորի։

Աշխարհագրական դիրք
------------------

Քաղաքը գտնվում է դեպարտամենտի հյուսիսարևմտյան մասում, Արևմտյան Կորդիլերայի լեռնաշխարհում, Կաուկա գետից արևմուտք, դեպարտամենտի վարչական կենտրոն Մեդելյինից մոտավորապես 87 կմ հյուսիս-հյուսիս-արևմուտք (NNW): Բացարձակ բարձրությունը ծովի մակարդակից 1447 մետր է։

Պեկեի մունիցիպալիտետը սահմանակից է հյուսիսում և հյուսիս-արևելքում ՝ Իտուանգոյի մունիցիպալիտետին, արևելքում ՝ Սաբանալարգայի մունիցիպալիտետին, հարավում ՝ Բուրիտիկա և Քանյասգորդաս մունիցիպալիտետին, հարավ-արևմուտքում ՝ Ուրամիտայի մունիցիպալիտետին, արևմուտքում ՝ Դաբիբիային։ Մունիցիպալիտետի տարածքը 392 կմ² է։

Բնակչություն
------------

Ըստ Կոլումբիայի վիճակագրության ազգային վարչակազմի, 2012 թվականին քաղաքի և քաղաքապետարանի համակցված բնակչությունը կազմել է 10.536 մարդ։ Քաղաքապետարանի բնակչության դինամիկան ըստ տարիների.

Բնակչության չափը 2005 թվականի մարդահամարի տվյալներով, տղամարդիկ կազմել են Պեկեի բնակչության 52.7% -ը, կանայք` համապատասխանաբար 47.3%: Ռասայականորեն, սպիտակամորթներն ու մետիսները կազմել են քաղաքի բնակչության 99.9% -ը. սևամորթներ, մուլատները՝ 0,1%: Գրագիտության մակարդակը ողջ բնակչության համար կազմել է 70.2%:

Տնտեսություն
------------

Պեկեի տնտեսությունը հիմնված է գյուղատնտեսական արտադրության, հանքարդյունաբերության և փայտանյութի մթերման վրա։

Քաղաքային և քաղաքային ձեռնարկությունների ընդհանուր թվի 54,7% -ը առևտրային ձեռնարկություններ են, 36,5% -ը ՝ սպասարկման ձեռնարկություններ, 5.1% -ը ՝ արդյունաբերական ձեռնարկություններ, 3,7% -ը տնտեսության այլ ոլորտների ձեռնարկություններ են։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Peque, Colombia Page» (անգլերեն)։ Fallingrain Global Gazetteer։ Վերցված է 2014-03-15
2. ↑  «Municipalities of Colombia» (անգլերեն)։ Statoids.com։ Վերցված է 2014-03-15

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
Պենրոուզի եռանկյուն (գունավոր)
**Պենրոուզի եռանկյուն**, անհնարին պատկերներից մեկը, հայտնի է նաև *անհնարին եռանկյուն* անվամբ։

Պատմություն
-----------

Բացահայտվել է 1935 թվականին շվեդ նկարիչ Օսկար Ռեուտերսվարդի կողմից, որն այն պատկերել էր խորանարդների հավաքածուի տեսքով։ 1980 թվականին անհնարին եռանկյունու այդ տարբերակը տպագրվեց շվեդական նամականիշների վրա։

Այս պատկերը լայն ճանաչում ստացավ 1958 թվականին, երբ անգլիացի մաթեմատիկոս Ռոջեր Պենրոուզը բրիտանական հոգեբանական ամսագրում հոդված հրատարակեց անհնարին պատկերների մասին։ Այս հոդվածում անհնարին եռանկյունը պատկերված էր ավելի ընդհանուր ձևով` ուղիղ անկյուններով միացած երեք չորսուի տեսքով։ Այդ հոդվածի ազդեցության տակ 1961 թվականին հոլանդացի նկարիչ Մաուրից Էշերը ստեղծեց իր հայտնի վիմագրություններից մեկը` «Ջրվեժ»։

Պենրոուզի եռանկյան 3D տպագրություն

Քանդակներ
---------

1999 թվականին Ավստրալիայի Պերթ քաղաքում կանգնեցվել է անհնարին եռանկյան 13 մետրանոց ալյումինե քանդակը։

* Անհնարին եռանկյան քանդակը, Պերթ, ԱվստրալիաԱնհնարին եռանկյան քանդակը, Պերթ, Ավստրալիա
* Նույն քանդակը երեք ռակուրսներովՆույն քանդակը երեք ռակուրսներով
* Քանդակ` ենթադրյալ եռանկյուն, Գերմանիայի տեխնիկական թանգարանՔանդակ` ենթադրյալ եռանկյուն, Գերմանիայի տեխնիկական թանգարան
* Այդ նույն քանդակն այլ դիրքից դիտելիսԱյդ նույն քանդակն այլ դիրքից դիտելիս

Այլ պատկերներ
-------------

Կան նաև այլ պատկերներ, որոնք անհնարին պատկերների շարքին են դասվում։ Դրանք ներառում են սատանայի պատառաքաղը, պարող փիղը և անհնարին կամարը։

Չնայած հնարավոր է կառուցել Պենրոուզի եռանկյան նմանօրինակները բազմանկյունների հիման վրա, սակայն դրանց վիզուալ էֆեկտներն այդքան տպավորիչ չեն լինի։ Կողմերի քանակի ավելացման հետևանքով պատկերը կթվա ծռված կամ պտտված։

* ԽորանարդԽորանարդ
* ՀնգանկյունՀնգանկյուն
* ՎեցանկյունՎեցանկյուն
* ՈւթանկյունՈւթանկյուն
* ԱստղԱստղ
* ՀեքսոգրամՀեքսոգրամ

Տես նաև
-------

* Անհնարին պատկեր

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Pappas, T. "The Impossible Tribar." The Joy of Mathematics. San Carlos, CA: Wide World Publ./Tetra, p. 13, 1989.
2. ↑  Adamovic Jan։ «BrainDen.com - Impossible Objects»։ *BrainDen.com*։ Վերցված է 2016 թ․ փետրվարի 9
**Սուվորովի տնակ** (ռուս.՝ Домик Суворова), երկհարկանի շենք, որը գտնվում է Ռոստովի մարզիԱկսայ քաղաքում։ Սուվորովի տնակը թանգարան է և համարվում է տեղական նշանակության տեսարժանություն, քանի որ 1783-1784 թվականների ձմռանը այստեղ է բնակվել ռուս մեծանուն զորահրամանատար Ալեքսանդր Վասիլևիչ Սուվորովը։

Հասցեն` Ռոստովի մարզ, քաղաք Ակսայ, Գուլաևի փողոց, 110։

Պատմություն
-----------

Տեղացի բարեկեցիկ կազակ Ռուդուխայի տունը, որը պահպանվել է XVII դարի սկզբից և որը կարելի է համարել Ակսայ քաղաքի ամենահին շինությունը, 1773-1774 թվականներին դարձավ ռուս անվանի զորահրամանատար Ալեքսանդր Վասիլևիչ Սուվորովի ձմեռային կացարանը։

1948 թվականին Ակսայի ռազմապատմական թանգարանը բացվեց որպես դպրոցական թանգարան։ Թանգարանի կայացման գործին մասնակցել են հայտնի մանկական բանաստեղծ Սամուիլ Մարշակը և գրող Ալեքսանդր Սկրիպովը։

1979 թվականը կարելի է համարել թանգարանի հիմնադրման տարի։ Ներկայումս թանգարանին պատկանում է 7 շենք` XVII - XX դարերի պատմության և մշակույթի հուշարձաններ, որոնք կապված են Ակսայում Ռուսաստանի բազմաթիվ ականավոր գործիչների գտնվելու հետ։ Թանգարանային համալիրի տարածքը ավելի քան 180 հեկտար է, որտեղ մինչ օրս պահպանվել է ավելի քան 100 հնադարյան հուշարձան։ Թանգարանի կազմում են 112 հեկտար մակերեսով արգելոցային տարածքը և երեք պահպանվող գոտիներ` Ռատնոյե բնասահմանավայրը Պայծառակերպության եկեղեցու և գերեզմանոցի հետ, Մոնաստիրսկոյե բնասահմանավայրը և Աննայի ամրոցը։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Домик А.В. Суворова в Аксае, Ростовская область | ДомОтдыха.ru»։ www.domotdiha.ru։ Վերցված է 2017-04-14
2. ↑  «Домик Суворова - Правительство Ростовской области» (ռուսերեն)։ www.donland.ru։ Վերցված է 2017-04-14
3. ↑  «Достопримечательности Аксайского района» (ռուսերեն)։ www.aksayland.ru։ Վերցված է 2017-04-14
**Սերգեյ Գրիգորի Սեինյան** (նոյեմբերի 29, 1947(1947-11-29), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 21, 2020(2020-04-21)), օրթոպեդ, ուռուցքաբան։ ՀՀ բանակի բժշկական ծառայության պահեստի փոխգնդապետ (1999)։ Բժշկական գիտությունների թեկնածու (1997)։

Ընդհանուր գործունեությունը
--------------------------

Ավարտել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտը (1972), Ադրբեջանի երկաթգծի հիվանդանոցի ինտերնատուրան (1972)։ 1973-99-ին աշխատել է Մինջևանի (այժմ՝ Միջնավան՝ ԼՂՀ Քաշաթաղի շրջանում), Սպիտակի կենտրոնական շրջանային հիվանդանոցներում (նաև՝ շրջանային պոլիկլինիկայի գլխավոր բժիշկ), Երևանի օրթոպեդիայի և վնասվածքաբանության ինստիտուտում, 1999-ից՝ Երևանի ուռուցքաբանության գիտական կենտրոնի գլխավոր բժիշկ, 2000 թվականից. միաժամանակ՝ բուժական և ընդհանուր հարցերով փոխտնօրեն։

1990 թվականին և 1991-92-ին կամավոր մեկնել է ՀՀ Արարատի (Երասխ), ԼՂՀ Շահումյանի շրջաններ և Ստեփանակերտ, բժշկական խմբի հետ (ղեկավար) հիվանդանոցներում վիրահատել է հարյուրավոր ազատամարտիկների և խաղաղ բնակիչների, զբաղվել տաժանման աշխատանքներով։

1991 թվականից մասնագիտական օգնություն է ցույց տալիս Ստեփանակերտի հակաուռուցքային դիսպանսերի և զինվորական կենտրոնական կլինիկական հրապիտալի բժիշկներին։

Աշխատությունները վերաբերում են հենաշարժիչ ապարատի չարորակ և բարորակ ուռուցքների բուժման խնդիրներին։

Որդին՝ Ալեքսանդր Սեինյանը, նույնպես ուռուցքաբան-օրթոպեդ է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  LLC Helix Consulting։ «Կյանքից հեռացել է անվանի բժիշկ Սերգեյ Գրիգորիի Սեինյանը»։ *www.panorama.am* (անգլերեն)։ Վերցված է 2020-05-26
2. ↑  Ալեքսանդր Սեինյան

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Ղարաբաղյան ազատագրական պատերազմ (1988—1994) հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո ։*  |
**Պետրոս I-ի հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник Петру I), ռուսական կայսր Պետրոս I-ին նվիրված հուշարձան, որը գտնվում է Ռուսաստանի Կրասնոդարի երկրամասի Սոչի քաղաքի Կենտրոնական շրջանում։

Պատմություն
-----------

Հուշարձանի տեղադրման գաղափարը պատկանում է Սոչիի նախկին քաղաքապետ Վիկտոր Կոլոդյաժնիին։ Հուշարձանը բացվել է 2008 թվականի մայիսի 1-ին՝ նավամատույցի հրապարակում։ 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Ռուսական նավատորմի ստեղծման գաղափարը պատկանում է Պետրոս I-ին։ Սոչիի ծովափը Ռուսաստանի ամենահարավային ֆորպոստն է։ Հետևաբար, բարեփոխիչ կայսեր հուշարձանը գտնվում է նավահանգստի դիմաց։- Վյաչեսլավ Զվոնով, հուշարձանի հեղինակներից մեկը |  |

Նկարագրություն
--------------

Բրոնզե հուշարձանի բարձրությունը 5,5 մետր է պատվանդանի հետ (ֆիգուրի բարձրությունը՝ 3,4 մետր)։ Ձուլվել է Մինսկի (Բելառուս) գործարանում։ Քաշը 5 տոննա է։ Նախագիծը հովանավորել է Է. Կագոսյանը։

Հուշարձանի հեղինակներն են Սոչիից քանդակագործներ, Ռուսաստանի ճարտարապետների միության անդամներ Ալեքսանդր Բուտաևը և Վյաչեսլավ Զվոնովը։ Նրանք հուշարձանի վրա աշխատել են չորս ամիս։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «В Сочи открыт памятник Петру I»։ 2008 թ․ մայիսի 1։ Վերցված է 2018 թ․ ապրիլի 12
2. ↑  «В Сочи открыли памятник Петру I»։ *Interfax.ru* (ru-RU)։ 2008 թ․ մայիսի 1։ Վերցված է 2018 թ․ ապրիլի 12

Արտաքին հղումներ
----------------

* Памятник Петру I в Сочи Archived 2016-12-18 at the Wayback Machine.
**Սենթ Օգաստին** (անգլ.՝ St. Augustine, իսպաներեն անվանումը՝ **Սան Ագուստին**, իսպ.՝ San Agustín), ներկայումս գոյություն ունեցող ԱՄՆ քաղաքներից ամենահինը, Ֆլորիդա նահանգի հյուսիսարևելյան մասի ատլանտյան ափին գտնվող Սենթ Ջոնս շրջանի վարչական կենտրոնը։

Գտնվում է Ջեքսոնվիլից 61 կմ հարավ։ Սենթ Օգաստինից սկսվում է «միջատլանտյան ջրային ուղին»։

Բնակչությունը կազմում է 12 975 մարդ (2010)։

Պատմություն
-----------

1513 թվականին, այն վայրում, որտեղ այժմ տեղակայված է քաղաքը, հավերժական երիտասարդության աղբյուրի որոնման համար վայրէջք է կատարել Կոլումբոսի ուղեկից Խուան Պոնսե դե Լեոն։ Նա այդ հողատարածքն անվանակոչեց Ֆլորիդա և հայտարարեց, որ այն պատկանում է իսպանական թագին։ 1564 թվականին Սենթ Ջոնսի գետաբերանը գրավել է ֆրանսիացիների ուշադրությունը, որոնք այստեղ հիմնադրել են Քարոլեն ամրոցը։ Հաջորդ տարի մրցակիցներին դուրս մղելու համար այդ շրջաններ է ուղարկվել իսպանացի ծովակալ Պեդրո Մենենդես դե Ավիլեսը։ Սրբ. Ավգուստինի օրը ժամանելով նշանակված վայր՝ Մենենդեսն ավերել է ֆրանսիական գաղութը և դրա տեղում հիմնադրել Սրբ․ Ավգուստինի (Սան Ագուստին) ամրոցը։

Իսպանացիների և անգլիացիների միջև մրցակցության սրմամբ առաջիններն ամրացրին Սան Ագուստինը կառուցելով Սրբ. Մարկ զանգվածային մռայլ բերդը (1672 թվական)։ Այժմ այն համազգային նշանակության հուշարձան է՝ ամենահին քարե ամրոցն ամերիկյան տարածքում։ Սան Ագուստինի վրա կատարված անգլիացիների բազմաթիվ հարձակումների թվում հատկապես հայտնի են 16-րդ դարում Ֆրենսիս Դրեյքի կատարած կողոպուտը և Ջորջիա գաղութի հիմնադիր Ջեյմս Օգլտորպի կողմից Սան Ագուստինի պաշարումը։ 1763 թվականին անգլիացիները վերջապես գրավեցին Սրբ․ Մարկի ամրոցը և պահեցին այն 20 տարի։ Ամերիկյան անկախության պատերազմի ժամանակ ամբողջ Ամերիկայից այստեղ էին հավաքվել Գևորգ թագավորի կողմնակիցները։ 1819 թվականին Սան Ագուստինը, անգլիական արտասանությամբ՝ Սենթ Օգաստինը, անցավ ԱՄՆ տիրապետությանը, և ամրոցը վերածվեց սեմինոլ գերիներին պահելու բանտ, այստեղ է նաև բանտարկվել նրանց առաջնորդ Օցեոլան։

Ներկայումս քաղաքն ապրում է զբոսաշրջության հաշվին։ Գաղութային ճարտարապետության հուշարձանները մասամբ վերականգնվել են, մի մասն էլ վերակառուցվել են այնպես, ինչպես հնում էր։ Ի թիվս այլ տեսարժան վայրերի առանձնանում է կաթոլիկ եկեղեցին (1793-1797 թվականներ), «ամենահին տունը», «ամենահին դպրոցը», 1824 թվականի փարոսը և 1893 թվականին հիմնադրված ալիգատորների ֆերման։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  2020 թվականի ԱՄՆ մարդահամար / United States Census Bureau
2. ↑  «Saint Augustine (Florida, United States)» (անգլերեն)

Գրականություն
-------------

* Marley, David F. (2005), «United States: St. Augustine», *Historic Cities of the Americas*, **2**, Santa Barbara, California: ABC-CLIO, p. 627+, ISBN 978-1-57607-027-7

Արտաքին հղումներ
----------------

* «The St. Augustine Record» (անգլերեն)։ Վերցված է 2014-07-20  `|description=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
* *Corbett, Theodore G.* Migration to a Spanish Imperial Frontier in the Seventeenth and Eighteenth Centuries: St. Augustine(անգլ.) // *The Hispanic American Historical Review[en]* : journal. — 1974. — Т. 54. — № 3. — С. 414—430. — doi:10.2307/2512931
* Castillo de San Marcos official website, U.S. National Park Service(անգլ.)
**Սուրբ Գրիգոր եկեղեցի,** հայկական ավերված եկեղեցի, որը գտնվում էր Ադրբեջանի կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Ազնաբերդ (Քենգերլիի շրջան) գյուղում։ Եկեղեցին գտնվում էր գյուղի կենտրոնական մասում։

Պատմություն
-----------

Եկեղեցին հիմնադրվել է 12-13-րդ դարում, վերակառուցվել է 16-րդ դարի երկրորդ կեսին։

Ճարտարապետություն
-----------------

Սուրբ Գրիգորը հորինվածքով բազիլիկ ոճով եկեղեցի էր, որը բաղկացած էր նավից և երկու սրահներից, հնգանկյուն աբսիդից և երկու գմբեթից։ Դռները արևմտյան և հարավային ճակատներում էին։ Հարավային ու արևմտյան ճակատներին եղել են հայերեն արձանագրություններ։ 1979 թվականի դրությամբ տանիքի մի մասը փլուզված էր, պատերին եղել են ճաքեր։

Ոչնչացում
---------

Եկեղեցին դեռևս կ է կանգուն էր խորհրդային շրջանում (1980-ական թվականներ)։ Սակայն, այն ամբողջությամբ ավերվել է 2001 թվականի օգոստոսի 30-ից մինչև 2011 թվականի հուլիսի 15-ն ընկած ժամանակահատվածում։ Այդ մասին փաստում է Caucasus Heritage Watch-ի հետաքննությունը։

Տես նաև
-------

* Սուրբ Թովմա վանք (Ազնաբերդ)
* Սուրբ Հովհաննես եկեղեցի (Ազնաբերդ)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Khatchadourian Lori, Smith Adam T. Ghulyan Husik, Lindsay Ian (2022)։ *Silent Erasure: A Satellite Investigation of the Destruction of Armenian Heritage in Nakhchivan, Azerbaijan* (անգլերեն)։ Cornell Institute of Archaeology and Material Studies: Ithaca, NY։ էջեր 346–349։ Արխիվացված է օրիգինալից 24 September 2022-ին
2. 1 2  Ayvazian, Argam. *The Historical Monuments of Nakhichevan.* Transl. Krikor H. Maksoudian. Detroit: Wayne State University Press, 1990, p. 99.
3. 1 2  Ayvazyan, Argam. *Nakhijevani ISSH haykakan hushardzannery. Hamahavak tsutsak.* Yerevan: Hayastan, 1986, p. 118.
**Սերգո Չախոյան** (դեկտեմբերի 9, 1969(1969-12-09), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ծանրամարտիկ։

Կենսագրություն
--------------

Սերգո Չախոյանը ծնվել է Լենինականում։ Նա Հայաստանի բազմակի չեմպիոն և ռեկորդակիր է։ Նվաճեց երկամարտում արծաթե մեդալ 1994 ծանրամարտի աշխարհի առաջնություն։ Չախոյանը աշխարհի ռեկորդ է սահմանել պոկում վարժությունում 175.5 կգ 83կգ քաշային կարգում։ Նա դարձավ Հայաստանի երկրորդ ծանրորդը, Իսրայել Միլիտոսյանից հետո, աշխարհի ռեկորդ սահմանելով։ Չախոյանը մասնակցում է 1995թ. աշխարհի առաջնությանը և պոկում վարժությունում արժանանում բրոնզե մեդալի։ Մասնակցեց Ատլանտայի 1996 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերին։ Պոկում վարժությունում արժանանում է արծաթե մեդալի։ Երկամարտում զբաղեցրեց վեցերորդ հորիզոնականը։

1997թից սկսեց հանդես գալ Ավստրալիայի դրոշի ներքո։ Նա Ավստրալիայի քառակի և Ավստրալիա և Օվկիանիայի բազմակի չեմպիոն և ռեկորդակիր է։ 1999թ. մասնակցում է աշխարհի առաջնությանը և զբաղեցրել երկամարտում 10-րդ հորիզոնականը։ Չախոյանը երկամարտով կրկին զբաղեցրեց 6-րդ հորիզոնականը Սիդնեյի 2000 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերում։ Պոկում վարժությունում սահմանում է Ավստրալիայի ռեկորդ՝ 175 կգ և արժանանում բրոնզե մեդալի։ Նա նվաճել է 3 ոսկե մեդալ 2001 Goodwill խաղերում Բրիսբեյնում և այդ Բարի Կամքի խաղերում 2 աշխարհի և մեկ Ավստրալիայի ռեկորդներ սահմանեց։ Պոկում վարժությունում աշխարհի ռեկորդ՝ 181.5 կգ, հրում վարժություն Ավստրալիայի ռեկորդ՝ 210 կգ և երկամարտ աշխարհի ռեկորդ՝ 391.5 կգ։ 2003թ. ոչ պաշտոնապես մասնակցում է Ռուսաստանի առաջնությանը։ Պոկում վարժությունում սահմանում է աշխարհի ռեկորդ՝ 182.5 կգ, երկամարտում նույնպես սահմանում է աշխարհի ռեկորդ 392.5 կգ։ երկամարտում և հրում վարժությունում նվաճեց բրոնզե մեդալ 2003 թվականի Ծանրամարտի աշխարհի առաջնությունում ։ Պոկում վարժությունում նվաճեց ոսկե մեդալ։

Չախոնյանը 2004 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերում պոկում վարժությունում առաջին մոտեցումով բարձրացրեցնելիս 175.0 կգը կտրեց մկանը։ Երկրորդ մոտեցումով բարձրացնում է 175 կգը և զբաղեցնում 4 հորիզոնականը։ Նա փորձել է հրում վարժությունում բարձրացնել 207.5 կգ, որով կնվաճեր Օլիմպիական ոսկե մեդալը։ Այնուամենայնիվ նա ի վիճակի չէր բարձրացնել ծանրաձողը և դուրս մնաց պայքարից ստանալով 0։

2005թ. դառնում է Ավստրալիա և Օվկիանիայի խաղերի չեմպիոն։ Մարզումների ժամանակ հիվանդացել է և օգտագործել ասպիրին, ինչի համար էլ թույլ չեն տվել մասնակցելու 2005թ Քաթարում տեղի ունեցած աշխարհի առաջնությանը։ 2007 թվականին նրա մոտ հայտնաբերվեց դոպինգ՝ բենզիլ-պիպելզին և նա որակազրկվում է:.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Gyumri»։ Cultural Caucasus։ Վերցված է հունվարի 28, 2013 (չաշխատող հղում)
2. ↑  «Ex-world champion Chakhoyan banned»։ CNN։ Վերցված է հունվարի 28, 2013

Արտաքին հղումներ
----------------

* Sports-Reference.com Archived 2012-10-22 at the Wayback Machine.
* Sergo Chakhoyan at Lift Up

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | IAT · IWRP · Olympic Channel · Ավստրալիայի օլիմպիական կոմիտե |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Արմենիապեդիա |

 |