**«Սերաֆիտան»** (ֆր.՝ Séraphîta), Օնորե դը Բալզակի վեպը։ 1834 թվականին Փարիզի Revue de Paris-ում տպագրված տեքստը անցել է յոթ հրատարակություն՝ առաջինը՝ Վերդետի կողմից 1835 թվականին, նույն հատորով, ինչ Les Proscrits-ը և Louis Lambert-ը, և վերջինը (Furne պատկերազարդ հրատարակություն) 1846 թվականին, որտեղ վեպը հայտնվում է Մարդկային կատակերգության փիլիսոփայական ուսումնասիրություններում:

Համառոտ
-------

Նորվեգական ամրոցում, որը գտնվում է fjord Stromfjord-ի մոտ, Սերաֆիտուսը՝ տարօրինակ և մելամաղձոտ էակ, կարծես սարսափելի գաղտնիք է թաքցնում։ Նա սիրում է Միննային և սիրված է նրա կողմից, ով նրա մեջ տղամարդ է տեսնում ։ Բայց Սերաֆիտուսին սիրում է նաև Վիլֆրիդը, ով նրան համարում է կին՝ Սերաֆիտային։

Իրականում, Սերաֆիտուս-Սերաֆիտան կատարյալ անդրոգեն է, որը ծնվել է Սվեդենբորգի վարդապետությամբ ձեռք բերված ծնողներից, որը նպատակ ունի գերազանցել մարդկային վիճակը և որի կատարյալ օրինակն է Սերաֆիտուս-Սերաֆիտան: Անչափ բազմագիտակ, սովորական մահկանացուներին գերազանցող մտավոր կարողություններով օժտված, նա վարում է միայնակ և մտածող կյանք: Բայց այս գրեթե երկնային էակը երազում է կատարյալ սեր զգալու մասին, որը բաղկացած է երկու հակառակ սեռի էակների համատեղ սիրելուց:

Վերջապես, Միննայի և Վիլֆրիդի վախեցած աչքերի առաջ «կատարյալ էակը» վերածվում է հրեշտակի և բարձրանում երկինք:

Թեմա
----

Ստեղծագործությունը խորանում է ֆանտաստիկ, նույնիսկ գերբնական ժանրի մեջ, որին Բալզակը միշտ հաջողությամբ է վերաբերվել: Երկսեռության թեման, որին նա անդրադառնում է այստեղ, մեզ հետ է բերում մարդկային կատարելության մասին հնագույն առասպելը, երկսեռությունը  լինելով «կատարյալ էակ»: Երկսեռության այս թեման հիշատակվել է մի քանի կերպարներում :

Այս պատմվածքով Բալզակը նպատակ ունի սասանել «անտարբեր կամ անհավատ ժողովրդի» կրոնական անտարբերությունը։ Դասը, որ ի հայտ է գալիս, սա է:

Մարդը պետք է Աստծուն հակվի անդադար կատարելագործման միջոցով՝ թե՛ ֆիզիկական, թե՛ հոգևոր, ինչը նրա օրգանիզմը կբերի աստվածային էության հետ մտերմիկ կապի։ Դա անելու համար նա միայն պետք է զարգացնի իր ներքին կյանքը. կամաց-կամաց միտքը կհաղթի մարմնին: […] Հրեշտակը զարգացած մարդ է […] Հիսուս Քրիստոսն ավարտեց այս էվոլյուցիան»:

Սերաֆիտան գերբնական փաստերը բացատրում է ռացիոնալ կերպով՝ դրանք ներկայացնելով որպես փաստեր, որոնց պատճառները փախչում են մեզանից: Մեկ այլ տեղ Բալզակը ներկայացնում է հրաշագործ բուժումները՝ որպես մագնիսականության արդյունքում առաջացած ֆիզիոլոգիական երևույթներ:

Խմբագրական պատմություն
----------------------

Վեպը զգալի հասարակական հաջողություն է ունեցել, ինչի մասին վկայում են  հրատարակությունների քանակը։

Հետնորդներ և էկրանավորումներ
----------------------------

2010-2011 թվականներին Ուրիել Զոհարը բեմադրել է «Սերաֆիտան» Օնորե դը Բալզակի վեպի իր ադապտացիայով, որը ներկայացվել է Փարիզում Բարբարա Հեմանի հետ, Theatre de l'île Saint-Louis-ում, Բրյուսելում, Հունաստանում և Կոնգոյի Հանրապետությունում; 2012 թվականին Փարիզի Բալզակի տանը, Հունաստանում, Շվեյցարիայում, Հայֆայում, Ստամբուլում և Փարիզի Darius Milhaud թատրոնում:

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Mircea Eliade, *Méphistophélès et l’androgyne*, P..
2. ↑  Voir la section « Les doubles » dans *La Comédie humaine*
3. 1 2  Cité par Կաղապար:Harvsp.
4. 1 2  Կաղապար:Harvsp.
5. ↑  Jacqueline Ordas, « Quand Séraphîta nous entraîne… », *Le Courrier balzacien*, Կաղապար:Numéro, Paris, 2012, P..