recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Սեռա Ժերալ ազգային պարկ** (պորտ.՝ Parque Nacional da Serra Geral), ազգային պարկ` տեղակայված Ռիու Գրանդի դու Սուլ և Սանտա Կատարինա նահանգներում, Բրազիլիա։

Տեղագրություն
-------------

Սեռա Ժերալ ազգային պարկը գտնվում է Ատլանտյան անտառ բիոմում։ Ընդգրկում է 17302 հա։ Պարկը ստեղծվել է 1992 թվականի մայիսի 21-ին 531 հրամանագրով և կառավարվում է Չիկո Մենդեսի Կենսաբազմազանության պահպանության ինստիտուտի կողմից։ Այն ներառում է հետևյալ մունիցիպալիտետներից որոշ հատվածներ՝ Կամբարա դու Սուլ, որը գտնվում է Ռիո Գրանդե դու Սուլ ու Ժասինտու Մաշադու նահանգներում, և Պրայա Գրանդի՝ Սանտա Կատարինայում։ Այն կազմված է Ապարադուս դա Սեռա ազգային պարկի հարևանությամբ գտնվող երկու առանձին հատվածներից։

Բնապահպանություն
----------------

Կամպոս Ժերայս բարձրավանդակն ունի ընդգծված տեղագրություն, որը ծովի մակերևույթից գտնվում է 900-1200 մետր բարձրության վրա։ Պարկն ընդգրկում է բարձրավանդակի հարավարևելյան մասը, այս նրա և ափամերձ հարթավայրի միջև ընկած հատվածը։ Ազգային պարկը ծովի մակարդակից գտնվում է 100-1112 մետր բարձրության վրա։ Տարեկան տեղումների միջին քանակը 1800 մմ է։ Ջերմաստիճանը տատանվում է 0-ից 36 °C, իսկ միջինը` 18 °C է։

Բուսականությունը ներառում է չոր մարգագետիններ, տորֆային դաշտեր, խառը խոնավ անտառներ, խիտ նախալեռնային և լեռնային խոնավ անտառներ, ինչպես նաև դաշտավայրային խոնավ անտառներ։ Պարկում կան բուսական աշխարհի շատ էնդեմիկ տեսակներ։

Պահպանություն
-------------

Պարկը դասվում է Բնության պահպանության միջազգային միության II կատեգորիային (ազգային պարկ)։ Նպատակն է՝ պահպանել բնական էկոհամակարգերը և նպաստել գիտական հետազոտությունների զարգացմանը, բնապահպանական կրթական գործունեության բարելավմանը, ինչպես նաև ապահովել բացօթյա հանգիստ ու էկոտուրիզմ։ Պարկում պաշտպանված տեսակներից են պուման (Puma concolor), օնցիլլան (Leopardus tigrinus), երկարապոչ կատուն (Leopardus wiedii), *Amazona vinacea*, Չակո արծիվը (Buteogallus coronatus) և *Mimagoniates rheocharis* ձկնատեսակը։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* Տիգրե Պրետո ջրվեժՏիգրե Պրետո ջրվեժ
* Իտայմբեզինյու կիրճԻտայմբեզինյու կիրճ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Parna de Serra Geral – Chico Mendes". Արխիվացված է the original 2019 թ․ մարտի 22-ին. Retrieved 2019 թ․ մարտի 29. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. 1 2 3 4  Unidade de Conservação ... MMA
3. ↑  Duke University ParksWatch: Serra Geral NP - Summary Archived 2016-03-03 at the Wayback Machine. retrieved 1 July 2011

Աղբյուրներ
----------

* (portuguese) *Parna de Serra Geral*, Chico Mendes Institute for Biodiversity Conservation, արխիվացված  օրիգինալից 2019-03-22-ին, վերցված է 2016-05-05
* (portuguese) *Unidade de Conservação: Parque Nacional da Serra Geral*, MMA: Ministério do Meio Ambiente, վերցված է 2016-05-05

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Սեռա Ժերալ ազգային պարկ** կատեգորիայում։ |
**Սասուն Մհերի Խաչատրյան** (նոյեմբերի 12, 1976(1976-11-12), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ իրավաբան, Հայաստանի Հանրապետության հատուկ քննչական ծառայության պետ, արդարադատության երրորդ դասի պետական խորհրդական։

Կրթություն
----------

1993 - 1998 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում։

1998 - 2000 թվականներին սովորել է ՀՀ ՆԳՆ բարձրագույն դպրոցի ասպիրանտուրայում։

Աշխատանքային գործունեություն
----------------------------

2000 թվականի մայիսին աշխատանքի է անցել ՀՀ դատախազության համակարգում՝ որպես Շենգավիթ համայնքի դատախազության քննիչ։

2013 - 2014 թվականներին եղել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների, 2014 - 2016 թվականներին՝ Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազ։ 2017 - 2018 թվականներին եղել է ՀՀ գլխավոր դատախազության հատկապես կարևոր գործերի քննության նկատմամբ հսկողության վարչության պետի տեղակալ։

2018 թվականի հունիսի 11-ին վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի առաջարկությամբ նախագահ Արմեն Սարգսյանը Սասուն Խաչատրյանին նշանակել է հատուկ քննչական ծառայության պետ։

Ամուսնացած է, ունի երկու դուստր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "ՀՔԾ պետ է նշանակվել Սասուն Խաչատրյանը". *www.azatutyun.am*. 2018 թ․ հունիսի 11.
2. ↑  "Հանրապետության նախագահի հրամանագրերը - Փաստաթղթեր - Հայաստանի Հանրապետության Նախագահ". *www.president.am*. Retrieved 2019 թ․ հուլիսի 5.
3. 1 2  "ՍԱՍՈՒՆ ՄՀԵՐԻ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ կենսագրությունը ՀՔԾ պաշտոնական կայքում". Արխիվացված է the original 2018 թ․ օգոստոսի 11-ին. Retrieved 2018 թ․ օգոստոսի 14.
4. ↑  "Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության աշխատակիցներին է ներկայացրել ծառայության նորանշանակ պետ Սասուն Խաչատրյանին". 2018 թ․ հունիսի 12. Արխիվացված է the original 2018 թ․ օգոստոսի 19-ին. Retrieved 2018 թ․ օգոստոսի 14.
**«Սեբաստիան Նայթի իսկական կյանքը»** (անգլ.՝ The Real Life of Sebastian Knight), Վլադիմիր Նաբոկովի առաջին վեպը անգլերենով։ Գրվել է 1938 թվականին դեկտեմբերին և 1939 թվականին հունվարին Փարիզում, առաջին անգամ տպագրվել է 1941 թվականին ԱՄՆ-ում։

Սյուժե
------

Պատմողը ռուս ներգաղթյալ ոմն Վ-ն է, որը գրում է գիրք վերջերս մահացած իր արյունակից եղբոր՝ անգլիացի գրող Սեբաստիան Նայտեի (անգլ.՝ Sebastian Knight) մասին։ Նկարագրվում է, թե ինչպես է պատմողը տեղեկություններ հավաքում Սեբաստիանի մասին՝ բացահայտելով նրա կյանքի, ստեղծագործության և սիրո մասին գաղտնիքները։

Վեպում գործողությունները զարգանում են շախմատային խաղի սկզբունքները. գլխավոր հերոսի ազգանունը (Knight) նշանակում է «շախմատի ձի», նրա ընկերուհու ազգանունը՝ Բիշոպ (Bishop, «շախմատի փիղ»), սիրեցիալի անունը՝ Լեսերֆ (նշանակում է «թագուհի»)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Michael H. Begnal. The Fledgling Fictionalist". Արխիվացված է the original 2009 թ․ ապրիլի 15-ին. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 9.
2. ↑  The Real Life of Sebastian Knight Study Guide. Summary and Analysis of Chapter 13-15
3. ↑  "Nabokov's Primer: letters and numbers in the real life of Sebastian Knight". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ հուլիսի 11. Retrieved 2012 թ․ հուլիսի 11.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4399560-3 · VIAF: 206861758 · WorldCat VIAF: 206861758 |

 |
**Բրյուսելի մետրոպոլիտեն** (ֆր.՝ Métro de Bruxelles, հոլ.՝ Brusselse metro), մետրոյի գծերի համակարգ Բելգիայի մայրաքաղաք Բրյուսելում։ Բացվել է 1976 թվականին։ Այն ունի 59 կայարան։ Ցանցերի ընդհանուր երկարությունը 39.9 կմ է։ Կայանների միջև միջին հեռավորությունը մոտավորապես 650 մ է։ Մետրոն շահագործվում է STIB / MIVB քաղաքային ընկերության կողմից։

Պատմություն
-----------

Բրյուսելի մետրոյի առաջին շինարարական ծրագրերը ստեղծվել են 1892 թվականին։ Այնուամենայնիվ, առաջին ստորգետնյա քաղաքային տրանսպորտային գիծը կառուցվել է միայն 1965-1969 թվականներին։ 1970 թվականին բացվել է առաջին ուղիղ գիծը Պորտ դը Նամյուրի և Մադուի կայարանների միջև։

Բրյուսելում մետրոյի պաշտոնական բացումը տեղի է ունեցել 1976 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, Բելգիայի թագավոր Բոդուենի մասնակցությամբ։ Սկզբում մետրոն բաղկացած է եղել 16 կայարաներից. մետրոյի առաջին գիծը տարածվեց դեպի արևելք, որտեղ բաժանվեց երկու ճյուղի` Թոմբերգ և Բոուլուի վերջնական կայարաններով։

1980-ական թվականներին համակարգն ակտիվորեն ընդլայնվեց։ 1988 թվականին ստեղծվեց մետրոյի երկրորդ գիծը, որը ժամանակին զգալիորեն ընդարձակվելով՝ պաշտոնապես դարձավ մետրոյի երկրորդ գիծը։ Մետրոյի համակարգը իր ներկայիս տեսքը ձեռք է բերել 2009 թվականին, երբ Դելակրուա կարարանից Հարավային կայարան գիծն ավելացնելու արդյունքում երկրորդ գիծը դարձավ օղակաձև։ Դրանից հետո նախկին երկու գծերը պաշտոնապես դարձան մետրոյի ներկայիս չորս երթուղիները։

### 2016 թվականի ահաբեկչություն

2016 թվականի մարտի 22-ին պայթյուններ տեղի ունեցան Բրյուսելի օդանավակայանում և մետրոպոլիտենի Մալբեկ կայարանում։ Մահապարտ-ահաբեկչի իրականացրած պայթյունի հետևանքով մետրոյում մահացել է 17 մարդ, 106 ուղևոր վիրավորվել են։ Պայթյունից հետո մետրոպոլիտենը փակ էր մինչև ապրիլի 13-ը։ Մալբեկ կայարանի աշխատանքը վերականգնվել է ապրիլի 25-ին։ Ահաբեկչական գործողության համար պատասխանատվությունն իր վրա է վերցրել «Իսլամական պետություն» կազմակերպությունը։

Գծեր և կայարաններ
-----------------

Մետրոյի «Rogier» կայարանի շարժակազմ
Բրյուսելի մետրոպոլիտենի ցանցը 2009 թվականի ապրիլի վերակազմավորումից հետո բաղկացած է 4 գծերից․

* **Գիծ 1**, քաղաքի կենտրոնի արևմուտքից դեպի արևելք։
* **Գիծ 2**, օղակ քաղաքի կենտրոնում։
* **Գիծ 5**, հարավ-արևմուտքից քաղաքի կենտրոնով դեպի հարավ-արևելք։
* **Գիծ 6**, օղակով (ամբողջությամբ 2-րդ գիծը) դեպի հյուսիս-արևմուտք։

3, 4 և 7 համարի գծերը պատկանում են տրամվային, որն ներառում է ստորգետնյա տրամվայը։ Այն կառուցվել է 1970-ական թվականներից մինչև 1990-ականները, սակայն ամբողջությամբ չի վերափոխվել մետրոպոլիտենի։

Ծառայություններ
---------------

1. ↑  "Activity Report 2011 - Figures & statistics '11" (PDF). STIB/MIVB. p. 08. Retrieved 2013 թ․ սեպտեմբերի 15.
2. ↑  "LIVE. Tientallen doden bij aanslagen in Brussel: "ISIS eist aanslagen op"" (in հոլանդերեն). nieuwsblad. 22.03.2016. Retrieved 2016 թ․ մարտի 22.
3. ↑  Метро Брюсселя возобновило свою работу после терактов — Новости Укринформ
4. ↑  Все станции брюссельского метро, за исключением «Мальбек», вновь открылись для пассажиров
5. ↑  "Բրյուսելի մետրոյում պայթյուն է տեղի ունեցել (տեսանյութ)". Արխիվացված է the original 2022 թ․ փետրվարի 11-ին. Retrieved 2018 թ․ հոկտեմբերի 13. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
Ամրոցը հարավից։ Նկարել է ռուս պատմաբան Վասիլի Պոտտոն
**Շահբուլաղի ամրոց** (ադրբ.՝ Şahbulaq qalası, «Շահի աղբյուր»), բերդ Արցախի Հանրապետության արևելքում, Խաչեն գետի ստորին հոսանքի շրջակայքում։ Կառուցվել է 1740–50-ական թվականներին Ղարաբաղյան Խանության հիմնադիր Փանահ Ալիի-խանի կողմից՝ հնագույն Տիգրանակերտ քաղաքի ավերակների վրա։

Ստուգաբանություն
----------------

Ամրոցի անունը ծագում է մոտակա հորդառատ Շահբուլաղ աղբյուրից, որը նշանակում է «Շահի աղբյուր»։ Ամրոցի մոտակայքը հայտնի է եղել Թառնագյուտ անվամբ (նաև՝ Թնգրնակերտ, Թառնագիւրտ, Տկռակերտ և այլն)։ Համաձայն մի ավանդության՝ Թառնագյուտ տեղանունը բաղկացած է «թառել» և «գյուտ» մասնիկներից, քանի որ Աղվանքի թագավոր Վաչագանը այստեղ մատուռ էր կառուցել և երկար ժամանակ ճգնել, այսինքն՝ տատրակի պես թառում էր այստեղ։ Սակայն հնագետ Համլետ Պետրոսյանի հավաստմամբ Թառնագյուտ տեղանունը Տիգրանակերտի աղավաղում է։

Պատմություն
-----------

Ըստ հայ հնագետների՝ ամրոցը կառուցվել է արցախյան Տիգրանակերտ քաղաքի ավերակների վրա։ Ավերակներից վերցված քարեր են օգտագործվել ամրոցի կառուցվածքի որոշ հատվածը շինելու համար։

Պարսից արքա Նադիր շահի սպանությունից հետո Հարավային Կովկասը բաժանվեց մի քանի խանությունների միջև։ 1748 թվականին Փանահ Ալին, առաջնորդ Ջևանշիր տոհմի, իրեն հռչակեց Ղարաբաղի խան։ Սզբնապես նա հաստատվել էր Բայաթ բերդում, բայց կարճ ժամանակ անց Փանահը հիմնեց Շահբուլաղ բերդը և սկսեց իր արշավանքները արցախյան մելիքների դեմ։ Շահբուլաղը նրան ծառայեց որպես հենակետ մինչև 1752 թ․, երբ Փանահ-խանը հաստատվեց մելիք Շահնազարի կողմից տրամադրված Շուշի ամրոցում։

Շուշիում հաստատվելուց հետո, Փանահ-խանը Շաբուլաղում պահում էր մոտ 3000-անոց հեծելազոր։

### Ամրոց

Ամրոցը սարքած է կրաքարից և չափաքարից։ Միայն բուն ամրոցն ու նրա հյուսիսարևմտյան ծայրամասում գտնվող մզկիթն են կանգուն մնացել։ Ամրոցն ուղղանկյուն հատակագիծ ունի։ Միջապատերը հզորացված են աշտարակներով։ Միջապատերը ու աշտարակները պարունակում են պաշտպանական հրակնատներ և մերլոններ։ Ամրոցի պարիսպը 7 մետր բարձր է, իսկ աշտարակները՝ 8,5 մետր։

### Մզկիթ

Ամրոցին կից մզկիթը գտնվում համալրի հյուսիսարևմտյան հատվածում։ Մզկիթը ունի քարե աղոթասրահ, քառակուսաձև գմբեթ և արևելք նայող ճակատով մի վերանդա։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Կարապետյան, Սամվել (1999). *Հայ մշակույթի հուշարձանները խորհրդային Ադրբեջանին բռնակցված շրջաններում* (PDF). Երևան: ՀՀ ԳԱԱ «Գիտություն» հրատ․. p. 226.
2. ↑  Հակոբյան, Թադևոս Խ.; Մելիք-Բախշյան, Ստեփան Տ․; Բարսեղյան, Հովհաննես Խ․ (2001). *Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան*. Vol. 3. Երևան: ԵՊՀ Հրատարակչություն. p. 414.
3. ↑  Պետրոսյան, Համլետ (2010). "Արցախի Տիգրանակերտ". *Տիգրան Մեծ*. Երևան. p. 380-387.
4. ↑  Арцахский Тигранакерт в письменных источниках
**Սաքարյա** (թուրքերեն՝ Sakarya, հաճախ նաև **Սանգարիուս**։ հուն․՝ Σαγγάριος, լատին․՝ Sangarius), գետ Թուրքիայի հյուսիսարևմտյան մասում, Փոքր Ասիա թերակղզում։ Թափվում է Սև ծովը։ Հիմնական վտակներն են Փորսուքը, Անկարան։ Վերջինիս ափին տեղակայված է մայրաքաղաք Անկարան։ Գետը նավարկելի չէ։ Գետի ափին է գտնվում Ադապազար քաղաքը։

Գետի վերին ափերը հոսում են պատմական Փռյուգիայով, իսկ գետաբերանի մոտ է գտնվում Բյութանիան։ Սաքարյա իր մեծությամբ Թուրքիայի երրորդ գետն է, իսկ երկարությունը կազմում է 824 կմ։ Ավազանի տարածքը կազմում է մոտ 65 հզ. կմ², իսկ ջրի միջին ծախսը՝ մոտ 200 մ3/վ։

Սաքարյայի ափերը մշակված են, չնայած որ պահպանվել են անտառների մնացորդներ, հատկապես ուռենիների, լաստենիների, թեղիների և հացենիների։ Գետի վրա կառուցվել է Սարըյար (գտնվում է Անկարայից 125 կիլոմետր հեռավորության վրա) և Գյոքչեկայա հիդրոէլեկտրակայանները։ Էկոլոգիական պատկերը գետի ոչ բավարար է։

Գետի հիմնական տեսարժան վայրը Բեշքյոփրու (թուրքերեն՝ Beşköprü) կամուրջն է, որը ունի 430 մետր երկարություն և կառուցվել է Հուստինիանոս Ա կայսեր հրամանով։

Նույն անունն է կրում նաև թուրքական մարզ, որի տարածքով է հիմնականում հոսում գետը։ Մարզի կենտրոնը Ադապազար քաղաքն է (նախկին անվանումը՝ Սաքարյա)։

Հնում Սանգարիուս գետը համարվում էր Գալաթիայի արևմտյան սահմանը։ Հույն-թուրքական II պատերազմի ժամանակ Սաքարյա գետի ոչ այնքան հեռու տեղի է ունեցել արյունալի ճակատամարտ թուրքական և հունական զորքերի միջև, որի հետևանքով թուրքերը ետ գրավեցին Փոքր Ասիայի ողջ տարածքը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ալեքսանդրի Անաբասիս, 1:29
2. ↑  "Թուրքիայի աշխարհագրություն". Արխիվացված է the original 2012 թ․ հունվարի 18-ին. Retrieved 2016 թ․ օգոստոսի 10.
3. ↑  АНАТОЛИЙСКАЯ ПАЛИТРА — 61
4. ↑  "Мертвая рыба в реках и озерах Турции — повод задуматься!". Արխիվացված է the original 2019 թ․ հունվարի 19-ին. Retrieved 2016 թ․ օգոստոսի 10.
5. ↑  Отдых на Мраморном и Чёрном морях Турции в провинции Сакарья (Sakarya)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Սաքարյա (Sakarya)(չաշխատող հղում)
* Սաքարյա (Սովետական մեծ հանրագիտարան)
* Սաքարյա *Կիրիլի և Մեթոդիոսի մեծ հանրագիտարան*

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Դասական հնությունների իրական բառարան · Մեծ կատալոնական · Treccani |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 7569751-8 · VIAF: 237039874 · WorldCat VIAF: 237039874 |

 |
**Սան Ֆրանսիսկու ազգային անտառ** (պորտ.՝ Floresta Nacional de São Francisco), ազգային անտառ Բրազիլիայի Ակրի նահանգում։

Տեղագրություն
-------------

Սան Ֆրանսիսկու ազգային անտառը գտնվում է Ակրի նահանգի Սենա Մադուրեյրա մունիցիպալիտետում։ Ունի 21147.67 հա տարածք։ Այն Ամազոն բիոմում է։ Անտառը հարում է Մակաո ազգային անտառին, որը գտնվում է հյուսիսում։ Համանուն գետը հոսում է անտառի հյուսիսային հատվածով։ Չիկո Մենդեսի արդյունահանող արգելոցը հարավային մասից տեղակայված է որոշակի հեռավորության վրա՝ Յակո գետի հակառակ կողմում։

Պատմություն
-----------

Սան Ֆրանսիսկու ազգային անտառը ստեղծվել է 2001 թվականի օգոստոսի 7-ին՝ դաշնային հրամանագրով։ Այն կառավարվում է Չիկո Մենդեսի Կենսաբազմազանության պահպանության ինստիտուտի կողմից (*ICMBio*)։ Այն դասվում է Բնության պահպանության միջազգային միության VI կատեգորիային (բնական ռեսուրսի կայուն օգտագործմամբ պահպանվող տարածք)։ Նպատակն է աջակցել անտառային ռեսուրսների կայուն բազմակի օգտագործմանը և գիտական հետազոտությունների իրականացմանը՝ շեշտը դնելով հայրենի անտառների կայուն շահագործման մեթոդների վրա։

Մակաոյի և Սան Ֆրանսիսկուի ազգային անտառների խորհրդատվական խորհուրդը ստեղծվել է 2002 թվականի հունվարի 17-ին։ 2008 թվականի օգոստոսի 17-ին *INCRA*-ն անտառը ճանաչեց որպես ագրոարդյունահանման ծրագիր 25 ընտանիքի համար։ 2010 թվականի դեկտեմբերի 1-ին *INCRA*-ն անտառը հանձնեց Չիկո Մենդեսի Կենսաբազմազանության պահպանության ինստիտուտին։ Կառավարման ծրագիրը հաստատվել է 2016 թվականի մայիսի 25-ին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Unidade de Conservação ... MMA
2. 1 2  "Flona de São Francisco – Chico Mendes". Արխիվացված է the original 2019 թ․ օգոստոսի 7-ին. Retrieved 2019 թ․ օգոստոսի 7. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. 1 2  FLONA de São Francisco – ISA

Աղբյուրներ
----------

* (պորտուգալերեն) *Flona de São Francisco*, Chico Mendes Institute for Biodiversity Conservation, արխիվացված  օրիգինալից 2016-08-27-ին, վերցված է 2016-06-21
* (պորտուգալերեն) *FLONA de São Francisco*, ISA:Instituto Socioambiental, վերցված է 2016-06-21
* (պորտուգալերեն) *Unidade de Conservação: Floresta Nacional de São Francisco*, MMA: Ministério do Meio Ambiente, վերցված է 2016-06-21
**Սարսանգի ջրամբար**, ջրամբար Արցախի Հանրապետության Մարտակերտի շրջանում՝ Մարտակերտ քաղաքից շուրջ 15 կմ հարավ-արևմուտք։ Կառուցվել է 1970 թվականին Թարթառ գետի միջին հոսանքում և շահագործման հանձնվել 1976 թվականին։ Ջրամբարի վրա կառուցվել է Սարսանգի ջրէկ-ը, որն ունի 110 մեգավատտ հզորություն։

Նկարագրություն
--------------

Արցախի Հանրապետության խոշորագույն ջրամբարն է, որը կառուցվել է 1970 թվականին և գտնվում է Ստեփանակերտից մոտ 60 կմ դեպի հյուսիս։ Ջրատարողությունը՝ շուրջ 600 մլն մ³ է, օգտակարը՝ 550 միլիոն մ³, իսկ 50 մլն մ³-ը մեռյալ է համարվում և չի թույլատվում օգտագործել ջրթողքը՝ 900 մ³/վ։ Պատվարը հողային է, բարձրությունը՝ 120 մ, երկարությունը՝ 550 մ, ստորին հատվածի լայնությունը՝ մոտ 500 մ։ Այդպիսի պատվարաններ աշխարհում շատ քիչ են։ Պատվարը կառուցվել է ավազակավային միջուկով՝ ճալաքարակոպճային գրունտներից։

Հանրապետության էլեկտրաէներգիայի պահանջարկի 60 %-ը ապահովում է Սարսանգի ջրամբարի վրա կառուցված ջրէկ-ը։ Այն Արցախում առաջինն է հզորությամբ։ Ամբարտակն ունի 730 մ բարձրություն և 550 մ լայնություն։ Ջրերն օգտագործվում են ոռոգման և էներգետիկ նպատակներով։ Ձմռանը չի սառցակալում։ Կա ձկնաբուծություն։ Շրջակայքը անտառածածկ է։

Ամբարտակը ծառայել է ոչ միայն էլեկտրաէներգիա ստանալու, այլ նաև դաշտերը ոռոգելու համար։ Ազատագրական պատերազմի ժամանակ Սարսանգի ջրամբարի շրջակայքում կատաղի մարտեր են տեղի ունեցել, որոնց ժամանակ կասեցվել է ադրբեջանական բանակի 1992 թվականի ամառային հարձակումը և Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության Զինված ուժերի կողմից վերականգնվել է Սարսանգի ջրամբարի նկատմամբ վերահսկողությունը։

2003 թվականից Սարսանգի ջրամբարին հարող տարածքում՝ Դրմբոն գյուղի մոտ, գործում է Դրմբոնի ոսկու արդյունահանման կոմբինատը։

Տես նաև
-------

* Սարսանգի հիդրոհանգույցի ազատագրում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ղազարյան Հ․ Ս․ Սարսանգի ջրամբարի կարևորությունը Արցախի ջրային ռեսուրսների կառավարման ոլորտում, Գիտական տեղեկագիր, №2, 2009
2. ↑  "Սարսանգի ջրամբարը". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2015 թ․ փետրվարի 5.

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Սարսանգի ջրամբար** կատեգորիայում։ |


|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական տարբերակը վերցված է* *Հայաստանի բնաշխարհ հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։*  |
**Գարեջրային որովայն** տղամարդկանց որովայնի ճարպակալման ընդհանուր անվանումն է, որն առաջանում է գարեջրի չարաշահման հետևանքով։

Գարեջրային որովայն

Տերմինի տարածումը
-----------------

Հետազոտողների մի խումբ (ոչ գիտական) և առողջ ապրելակերպով ապրողները գտնում են, որ գարեջուրը վտանգ է ներկայացնում առողջության համար։ Ռիսկերի շարքին են դասում այն փաստը, որ գարեջուրն ունի բարձր կալորիականություն և բերում է ենթադրյալ հորմոնալ ազդեցության, որն առաջանում է գարեջրում պարունակվող լուպուլուսի պատճառով։ Վարկածի կողմնակիցները պնդում են, որ հենց այս հանգամանքներն են առաջացնում որովայնի ճարպակալում։ «Գարեջրային որովայն» տերմինը և բերվող փաստարկներն առաջացնում են քարոզչություն՝ ընդդեմ գարեջրի իրացման և համարվում «գարեջրի առասպել»։Տղամարդու համար գարեջուր խմելու հետևանքներն այնքան էլ վարդագույն չեն, քանի որ այս ըմպելիքը խմելուց հետո տղամարդկանց մարմնում ավելանում է էստրոգենի (կանացի հորմոնի) պարունակությունը, որն առկա է լուպուլուսի մեջ․ այն նպաստում է ենթամաշկում ճարպի առաջացմանը, որի արդյունքում ձևավորվում է այսպես կոչված «գարեջրային որովայնը»։

Գիտական հետազոտությունները
--------------------------

Ընդհանուր առմամբ, գարեջուրն ունի ցածր կալորիականություն (թույլ տեսակների մոտ 40 կկալ / 100 մլ, ինչը զիջում է ըմպելիքներին, որոնց սովորաբար չեն կապում ճարպակալման հետ, օրինակ ՝ կաթը)։ Չափավոր սպառման դեպքում ածխաջրերի այդպիսի դեղաչափերը չեն կարող առաջացնել ճարպակալում։ Ֆիտոէստրոգենների հարցը բազմիցս բարձրացվել է տարբեր հետազոտողների կողմից, սակայն ճշգրիտ փաստեր չկան, որ այն չի բերում տեստոստերոնի և էստրոդիոլի ավելացմանն արյան շիճուկում։ Գարեջրային որովայնի խնդիրն ուսումնասիրվել է նաև քաղցկեղի և սննդի ուսումնասիրությամբ զբաղվող եվրոպական առաջադեմ կազմակերպության կողմից(EPIC)։ Ուսումնասիրությունների շրջանակներում հետազոտվել է 7876 տղամարդ և 12.749 կին։ Հետազոտությունները ցույց տվեցին, որ գարեջրի չարաշահման ժամանակ կարող է ավելանա մարդու քաշը (այդպիսի վտանգ ի հայտ եկավ հետազոտված տղամարդկանց 17 տոկոսի մոտ, ովքեր խմում էին օրական մեկ լիտրից ավել գարեջուր), սակայն գարեջրային որովայն չի առաջանում։ Քաշի ավելացման հիմնական պատճառն այն է, որ ոգելիչ խմիչքները բարձրացնում եմ մարդու ախորժակը և գիրացնում։

Տես նաև
-------

* Հարբեցողություն
* Գարեջրատուն
* Աշխարհի երկրների ցանկը ըստ մեկ անձի կողմից սպառվող ալկոհոլի ծավալի
* Գարեջուր

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Jim Anderson. "Beer Myths, and Don't Believe Everything You Hear".
2. ↑  "Влияние пива на организм человека". www.buildbody.org.ua. Արխիվացված է the original 2017 թ․ հունվարի 13-ին. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 12.
3. ↑  Нормы физиологических потребностей в энергии и пищевых веществах для различных групп населения Российской Федерации. // *Методические рекомендации*. — 2008. — № 2.3.1.2432-08.
4. ↑  *Hughes I, Woods HF* Phytoestrogens and Health // *Committee on Toxicity of Chemicals in Food, Consumer Products and the Environment*. — 2003. — С. 302.
5. ↑  *Schütze M, Schulz M, Steffen A, Bergmann MM, Kroke A, Lissner L, Boeing H.* Beer consumption and the 'beer belly': scientific basis or common belief? // *European Journal of Clinical Nutrition*. — 2009. — № 63.
**Սելֆիջե Ցյու** (ամուսնական անունը` **Selfixhe Broja**, գրական անունը` **Kolombja**, մարտի 31, 1918(1918-03-31), Գիրոկաստրա - օգոստոսի 22, 2003(2003-08-22), Տիրանա, Ալբանիա), ալբանացի գրող և առաջին ալբանական կին գրող, որը միշտ Ալբանիայում էր հրատարակել գրականությունը։ 1935 թվականի նոյեմբերի 28-ին, երբ նա 17 տարեկան էր, Սելֆիջե Ցյուն *Kolombja* անվան տակ*Populli* (Պոպուլի) թերթում հրատարակել է բանաստեղծություն։ Այնուհետև նա 1930-ական թվականների ժամանակաշրջանի ալբանական գրողների մի մասն է կազմում։

Կենսագրություն
--------------

Սելֆիջե Ցյուն ծնվել է 1918 թվականին Գիրոկաստրայի շրջանում, նա ընկերություն էր անում Մուսինե Կոկալարիի հետ, առաջին ալբանացի կինը, որը վեպ էր հրատարակել։ Նա սովորում էր Իտալիայի Ֆլորենցիա քաղաքում, երբ 1939 թվականին տեղի է ունեցել իտալացիները ներխուժումը Ալբանիա։ Այնուհետև նա վերադարձել է Ալբանիա իր ամուսնու` Քեմալ Բրոյայի հետ և նրա հետ բացեց Շկոդերի գրախանութը։ Նա միացել է Ալբանիայի կոմունիստական կուսակցության շարքերին Դրիտա Կոստուրիի և Նեջմիյե Հոջայի հետ միասին և 1942 թվականի փետրվարի 22-ի անօրինական հակաֆաշիստական ցույցի կազմակերպիչներից մեկն էր։ Դրա համար նա ձերբակալվել է և դատապարտվել մահապատժի, բայց հետո ավելի ուշ ազատ է արձակվել։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո, 1947-ին, նա բանտարկվել է, հետո աքսորվել կոմունիստական ռեժիմի կողմից։ Նրա ամուսինը, Քեմալ Բրոյան, հետևել է նրան աքսորավայր։ 1998 թվականին Ցյուն իր հուշերը, ինչպես նաև պոեզիան և այլ հրատարակություններ հրատարակել է *Tallazet e jetes* վերնագրված գրքում (անգլ.` Կյանքի քամիներ) գիրք։ Նա մահացել է 2003 թվականին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Jorgaqi, Nasho (2015 թ․ մարտի 8). "Nasho Jorgaqi: Zërat e parë femërorë të letërsisë shqipe". Shqiptarja. Արխիվացված է the original 2015 թ․ նոյեմբերի 17-ին. Retrieved 2015 թ․ նոյեմբերի 14.
2. ↑  *Fjalor enciklopedik shqiptar: N-Zh dhe një shtojcë*. Akademia e Shkencave e Shqipërisë. 2009. p. 2640.
3. ↑  Susan E. Pritchett Post (1998). *Women in Modern Albania: Firsthand Accounts of Culture and Conditions from Over 200 Interviews*. McFarland & Company. p. 109. ISBN 978-0-7864-0468-1.
4. ↑  Isufaj, Ermira (2013 թ․ մայիսի 20). "Kujtimet e komunistes se radheve te para". Retrieved 2015 թ․ նոյեմբերի 14.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000033872279 · LCCN: n99256781 · VIAF: 55947458 · WorldCat VIAF: 55947458 |

 |
**Բրուգիոզ** (**Brugiosis**),ֆիլարիատոզների խմբի նեմատոդոզ, բնութագրվում է ավշային համակարգի ախտահարմամբ։ Դասվում է մոռացված հիվանդությունների շարքին։

Պատճառագիտություն և համաճարակաբանություն
----------------------------------------

Հարուցիչն է *Brugia malayi* նեմատոդը (Brug, 1927)։ Արուի երկարությունը 22-25 մմ է, հաստությունը 0.09 մմ, պոչի ծայրը պարուրաձև ծռվում է։ Էգի երկարությունը հասնում է մինչև 60 մմ, հաստությունը մինչև 0.2 մմ։ Հայտնի են մակաբույծների երկու շտամներ՝ գիշերային պարբերականությամբ և գիշերային են;ապարբերականությամբ։

Հասուն ֆիլարիաները մակաբուծում են ավշային անոթներում, միկրոֆիլարիաները՝ արյան անոթներում։

Հիվանդությունը տարածված է Ասիայի երկրներում՝ Հնդկաստանում, Չինաստանում, Կորեայում, Վիետնամում, Ֆիլիպիններում, Մալայզիայում, Թաիլանդում, Ինդոնեզիայում։

B. malayi-ն փոխանցվում է *Mansonia*, *Aiansonia*, *Anopheles,* *Aedes, Gulex* ցեղի մոծակների կողմից։ Գիշերային պարբերականությամբ ներխուժման աղբյուր կարող է ծառայել միայն մարդը։

Ախտածագումնաբանություն
----------------------

Բրուգիա մալայիի կենսական ցիկլը
Գաղտնի շրջանը տևում է 2-3 ամիս։

Հիվանդության նախնական դրսևորման հիմնական ախտանշաններն են ընդհանուր գերզգայունությունը և տեղային ալերգիկ ռեակցիաները․ ջերմություն, ցան, մաշկային քոր, նյարդացավ, ավշային հանգույցների բորբոքում։ Հիվանդության ուշ շրջանում (2-ից 7 տարի) կարող է զարգանալ մաշկի ու ենթամաշկային հյուսվածքի այտուց։ Ավշային հանգույցները կտրուկ մեծանում են, որովայնի և աճուկի շրջանում ցավեր են առաջանում։ Հիվանդության վերջին փուլում կարող է զարգանալ ոտքերի կամ սեռական օրգանների փղախտ կոչվող հիվանդությունը, երբ ծնկից ներքև գտնվող օրգանները հասնում են հսկայական չափերի։

Բրուգիոզի առանձնահատկությունն այն է, որ հատիկավոր լիմֆանգիտը և լիմֆադենիտը զարգանում են ինչպես ստորին, այնպես էլ վերին վերջույթների վրա։

Հիվանդության օբստրուկտիվ փուլը բնութագրվում է տարբեր օրգանների, բայց հիմնականում ստորին վերջույթների փղախտի զարգացմամբ։ Սեռական օրգանները, ի տարբերություն վուխերերիոզի, ծայրաստիճան հազվադեպ են ախտահարվում։ Տուժած օրգանը այլանդակվում է, դեֆորմացվում և հսկայական չափերի է հասնում։ Առաջանում են ունենում տրոֆիկ խոցեր և մկանների ատրոֆիա։

Բուժում
-------

Նշանակվում է իվերմեկտին կամ դիէթիլկարբամազին, բայց վերջինիս չափաբաժինը ավելի քիչ է. 30-40 մգ / կգ ցիտրատի (կամ 15-20 մգ / կգ հիմքի) ընթացքի համար։

Տես նաև
-------

* Տրանսմիսիվ հիվանդություններ

Նշումներ
--------

1. ↑  Бругиоз — филяриоз(չաշխատող հղում)
2. ↑  Бругиоз(չաշխատող հղում)
3. ↑  БРУГИОЗ ЧЕЛОВЕКА
4. ↑  "Филяриатозы". Արխիվացված է the original 2021 թ․ հունիսի 26-ին. Retrieved 2021 թ․ հունիսի 26. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
5. ↑  "Бругиоз относится к филяриатозам". Արխիվացված է the original 2012 թ․ հուլիսի 8-ին. Retrieved 2021 թ․ հունիսի 26. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Շիրքու Քարիմ Լատիֆ Գուբարի** (անգլ.՝ Sherko Karim Lateef Gubari մայիսի 25, 1996(1996-05-25), Քիրքուք, Իրաքյան Քուրդիստան, Իրաք), իրաքցի ֆուտբոլիստ, «Գրասհոփեր» ակումբի հարձակվող և եզրային կիսապաշտպան։

Կարիերա
-------

### Ակումբային կարիերա

Իր հայրենի քաղաքի «Քիրքուք» ակումբի սան, այլ տեղեկություններով՝ սկսել է ֆուտբոլ խաղալ տեղի «Ատ-Տավրա» թիմում։

2011 թվականի դեկտեմբերին 15 տարեկան հասակում պայմանագիր է կնքել Բաղդադի «Աշ Շորտա» ակումբի հետ, որտեղ նրան երաշխավորել է Իրաքի պատանեկան հավաքականի մարզիչ Մուվաֆակ Հուսեյնը։ Հաջորդ մրցաշրջանում հարձակվողը նորամուտն է նշել «Աշ Շուրթի» մեծահասակների թիմում։ 2012 թվականի հունիսի 24-ին «Ալ Մինաա»-ի դեմ խաղում իր առաջին գոլն է խփել Իրաքի ֆուտբոլի առաջնությունում։ 2012 -2013 թվակաների մրցաշրջանում դարձել է երկրի չեմպիոն, 2013 -2014 թվականների մրցաշրջանում կրկին դարձել է երկրի չեմպիոն, իսկ 2014 թվականին մասնակցել է ԱՖԿ գավաթի խաղարկությանը։ 2012-2013 թվականների մրցաշրջանում դարձել է ԱՖԿ-ի գավաթակիր։ Այս շրջանում ֆուտբոլիստի նկատմամբ հետաքրքրություն են ցուցաբերել Ամստերդամի «Այաքսը», Մախաչկալայի «Անժին» և «Մոնակոն»։

2015 թվականին փետրվարին երեք տարվա պայմանագիր է կնքել շվեյցարական «Գրասհոպերի» հետ։ Շվեյցարիայի ֆուտբոլի առաջնությունում իր նորամուտն է նշել 2015 թվականի հուլիսի 17-ին «Թունա»-ի դեմ խաղում՝ փոխարինման դուրս գալով 81-րդ րոպեին։ Իր առաջին մրցաշրջանում Շվեյցարիայում մասնակցել է ընդամենը 11 հանդիպման, որոնց մեծամասնությունում դուրս է եկել փոխարինման, գոլեր չի խփել։

### Կարիերա հավաքականում

Հանդես է եկել Իրաքի կրտսեր տարիքի հավաքականներում։ 2013 թվականին օգնել է իր թիմին պատմության մեջ առաջին անգամ ընտրվել աշխարհի 17 տարեկանների առաջնությունում, որն անցկացվել է ԱՄԷ-ում։ Եզրափակիչ փուլում ֆուտբոլիստը մասնակցել է իր թիմի բոլոր երեք հանդիպումներին և գոլ խփել մեքսիկացիների դարպասը։ Իրաքի թիմն անհաջող է հանդես եկել մրցաշարում՝ տանուլ տալով բոլոր երեք խաղերը։ 2014 թվականին մասնակցել է Ասիայի 19 տարեկանների առաջնությանը, խաղադաշտ է դուրս եկել միայն մեկ անգամ․ Օմանի հետ խաղում դուրս է եկել փոխարինման և դարձել գոլի հեղինակ, իսկ նրա թիմը հաղթել է 6:0 հաշվով։

Ձեռքբերումներ
-------------

* Ֆուտբոլի առաջնություն Իրաքի չեմպիոն՝ 2012/13, 2013/14

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. 1 2  FBref.com(բազմ․)
3. ↑  SHERKO KARIM: THE NEXT STAR OF IRAQI FOOTBALL
4. ↑  "Monaco FC bids for Sherko Karim". Արխիվացված է the original 2015 թ․ հունիսի 11-ին. Retrieved 2021 թ․ հունիսի 10.
5. ↑  Матч Тун-Грассхоппер. soccerway.com
6. ↑  Матч Ирак-Оман. soccerway.com

Արտաքին հղումներ
----------------

* soccerway.com
* transfermarkt.com

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ESPNFC.com · FootballDatabase.eu · National Football Teams.com · Soccerway · Transfermarkt (խաղացող) · worldfootball.net (խաղացող) |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Հովակիմյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Գեորգի Գեորգիի Հովակիմյան** (սեպտեմբերի 12, 1952(1952-09-12), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասան։

Կենսագրություն
--------------

1958-1968 թվականներին սովորել է Թբիլիսիի թիվ 92 միջնակարգ դպրոցում, 1969-1971 թվականներին՝ Թբիլիսիի Ստեփան Շահումյանի անվան դրամատիկական թատրոնին կից ստուդիայում։ Ավարտելուց հետո մինչև 1973 թվականը ծառայել է Սովետական բանակում։ Վերադառնալուց հետո անցել է աշխատանքի Թբիլիսի Ստեփան Շահումյանի անվան պետական հայկական թատրոնում։1981 թվականին տեղափոխվել է Երևան, աշխատում Երևանի Հենրիկ Մալյանի անվան կինոդերասանի թատրոնում։ 1983-1993 թվականներին համատեղ աշխատել է «Եռանկյունի», Մհեր Մկրտչյանի անվան արտիստական, «Մետրո», 1995 թվականին՝ Փոսի, 2007-2010 թվականներին՝ Երևանի պետական կամերային երաժշտական թատրոններում։ Հյուրախաղերով հանդես է եկել մի շարք երկրներում։ Աշխատել է «Հայ TV», «Շանթ» և Հայաստանի հանրային հեռուստատեսություններում
։

Ներկայացումներ
--------------

* « Իմ անունը Արամ է»
* «Աստվածային կատակերգություն»
* «Դեկամերոն»
* «Կարոտ»
* «Պատմություններ գնացքում»
* «Ամուսնություն»

Ֆիլմեր
------

* «Սպիտակ ոսկոր»
* «По ком тюрьма плачет»
* «Աշուղ Քերիբ»
* «Ծովահենների կայսրությունը»
* «Дом дураков»
* «Մի նայիր հայելուն»
* «Վանա ծովուն արշալույսը»
* «Անպետքը»
* «Ջեմիկը» - Սերոժ Բենիամինի Ուշունց

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Գեորգի Հովակիմյանի կենսագրությունը AV Production կայքում". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 19.

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Ջեբկիրը». Գեորգի Հովակիմյան Archived 2015-08-19 at the Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | AV Production |

 |
**Սառա Անջարգոլյան**, մուլտիմեդիա լրագրող, փաստաբան։ Իմփաքթ Հաբ Երևանի համահիմնադիր և գործադիր տնօրեն (2016-2019)։ «Իմ քայլը» հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ։ Սփյուռքի գործերի գլխավոր հանձնակատարի գրասենյակի ղեկավար (2019):

Գործունեություն
---------------

Սառա Անջարգոլյանը ծնվել է Լոնդոնում։ Ավարտել է Կալիֆոռնիայի համալսարանի քաղաքագիտության ֆակուլտետը, իրավաբանի աստիճան է ստացել Կալիֆոռնիայի Բերկլիի համալսարանից (*Boalt Hall*): ԱՄՆ-ի արդարադատության նախարարությունում աշխատել է որպես իրավաբան։ Հայաստան առաջին անգամ ժամանել է 1994 թվականին՝ որպես սկաուտ, 2002 թվականին Հայաստան է մեկնել Ֆուլբրայթի կրթաթոշակով։ Ծրագրի ավարտից հետո վերադարձել է Լոս Անջելես և վեց տարի եղել Լոս Անջելեսի քաղաքային իրավաբանության քաղաքական խորհրդատու։ Դասավանդել է Հայաստանի ամերիկյան համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետում։ Իմփաքթ Հաբ Երևանի համահիմնադիրն է և ղեկավարել է այն։

2019 թվականին հունիսի 19-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է սփյուռքի գործերի գլխավոր հանձնակատարի գրասենյակի ղեկավար։

Ցուցահանդեսներ
--------------

2011 թվականին Երևանի Բյուրոկրատ գրախանությում կայացել է Սառա Անջարգոլյանի «Ինչպես ենք մենք ապրում» գրքի շնորհանդեսը. Սառան լուսանկարահանել է Աֆրիկան և Հայաստանը` փորձելով ներկայացնել երկու զուգահեռ աշխարհում տեղի ունեցող իրադարձությունները։

2011 թվականին «Ինչ սովորեցրեց զուլու ժողովուրդն ինձ լուսանկարչության և կյանքի մասին» (*What the Zulu People Taught Me About Photography and Life*) ելույթով հանդես է եկել «*TEDx* Երևան» համաժողովի ժամանակ։

2013 թվականին 10 կին լուսանկարիչների հետ ՆՓԱԿ-ում մասնակցել է «Մայր (այլ) Հայաստան» *(mOther Armenia*) խորագրով ցուցահանդեսին, որտեղ ներկայացրել է լուսանկարներ ոչ մարտական պայմաններում զոհված զինծառայողների ընտանիքների մասին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Սառա Անջարգոլյանը նշանակվել է սփյուռքի գործերի գլխավոր հանձնակատարի գրասենյակի ղեկավար". Արխիվացված է the original 2019 թ․ հունիսի 24-ին. Retrieved 2019 թ․ հունիսի 24. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. 1 2  "Վարչապետի որոշումներ - Հայաստանի Հանրապետության էլեկտրոնային կառավարում | e-gov". *www.e-gov.am*. Retrieved 2019 թ․ հունիսի 24.
3. ↑  "Repat Impact -Sara Anjargolian". *RepatArmenia* (in անգլերեն). 2017 թ․ հոկտեմբերի 11. Արխիվացված է the original 2019 թ․ հունիսի 24-ին. Retrieved 2019 թ․ հունիսի 24. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  "ԱՆՋԱՐԳՈԼՅԱՆ, ՍԱՐԱ | Հայ լուսանկարչական արվեստների հետազոտական շտեմարան". *www.lusarvest.org*. Retrieved 2019 թ․ հունիսի 24.
5. ↑  Սառա Անջարգոլյան, «Ինչպես ենք մենք ապրում»
6. ↑  TEDxYerevan - Sara Anjargolian - What the Zulu People Taught Me About Photography and Life
7. ↑  Մեկ այլ Հայաստանը կին լուսանկարիչների աչքերով(չաշխատող հղում)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
**Սամվել Նապոլեոնի Սիրականյան** (հուլիսի 19, 1961(1961-07-19), Գանձա, Վրաստան), հայազգի քիմիկոս, քիմիական գիտությունների դոկտոր (2015)։

Կենսագրություն
--------------

Սամվել Սիրականյանը ծնվել է 1961 թվականին, Վրաստանի Գանձա գյուղում։ 1978 թվականին ավարտել է Գանձայի թիվ 2 դպրոցը և ընդունվել Երևանի պետական համալսարանի քիմիայի ֆակուլտետը, որն էլ ավարտել է 1984 թվականին։ Որպես առաջատար գիտաշխատող 1985 թվականից աշխատանքի է անցել Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիային կից Նուրբ օրգանական քիմիայի ինստիտուտում։ Աշխատել է համակցված ալիցիկլո և տարացիկլո[c]պիրիդինների բնագավառում։ Սամվել Սիրականյան կողմից հայտնաբերվել են երկու նոր վերախմբավորումներ, կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների սինթեզի երեք նոր եղանակներ, մոտ 70 նոր տարացիկլիկ համակարգերի մոտ 5000 ածանցյալներ։ Սինթեզված միացություններից մի քանիսը ցուցաբերել են արտահայտված հակաուռուցքային, հակավիրուսային, կարդիոտոնիկ, հակացնցումային և այլ ակտիվություններ։

1990 թվականին ավարտել է ՀՀ գիտությունների ազգային ակադեմիան, 1991 թվականին պաշտպանել թեկնածուական թեզ։

Սամվել Սիրականյանը մոտ 130 գիտական աշխատության հեղինակ է։ 2017 թվականին Վրաստանում լույս է տեսել նրա հեղինակած "Исследования в области аннелированных пиридинов с целью изыскания биологически активных веществ" մենագրությունը։

2011 թվականից հանդիսանում է Վրաստանի քիմիկոսների ընկերության պատվավոր անդամ է։

Պարգևներ
--------

2011 թվականին «Գիտական համագործակցություն» միջազգային հիմնադրամի կողմից արժանացել է Ոսկե կրծքանշան։
Մոսկվայի Մոսկվայի Մ. Վ. Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի և «Գիտական համագործակցություն» միջազգային հիմնադրամի կողմից 2015 թվականին պարգևատրվել է Ա.Ն. Կոստի անվան Ոսկե մեդալով և դիպլոմով։ Սամվել Սիրականյանը 2018 թվականին արժանացել է ՀՀ նախագահի մրցանակի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Սամվել Սիրականյան". *boghossianprize.am* (in անգլերեն). Արխիվացված է the original 2021 թ․ օգոստոսի 26-ին. Retrieved 2021 թ․ օգոստոսի 26.
2. ↑  Հայ քիմիկոսներ, Ռոմիկ Հարությունյան, Սերգեյ Գրիգորյան, ԵՐԵՎԱՆԻ ՊԵՏԱԿԱՆ ՀԱՄԱԼՍԱՐԱՆ, էջ 255

Արտաքին հղումներ
----------------

* ՀԵՏԱԶՈՏՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ՀԱՄԱԿՑՎԱԾ ՊԻՐԻԴԻՆՆԵՐԻ ԲՆԱԳԱՎԱՌՈՒՄ՝ԿԵՆՍԱԲԱՆՈՐԵՆ ԱԿՏԻՎՄԻԱՑՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ՀԱՅՏՆԱԲԵՐԵԼՈՒ ՆՊԱՏԱԿՈՎ Archived 2021-08-26 at the Wayback Machine.
*
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գաբդուլլա Տուկայի հուշարձան (այլ կիրառումներ)

**Գաբդուլլա Տուկայի հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник Габдулле Тукаю, թաթ.՝ Габдулла Тукай һәйкәле), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է թաթար ժողովրդական բանաստեղծ, գրական քննադատ, հրապարակագիր, հասարակական գործիչ և թարգմանիչ Գաբդուլլա Տուկային (Թուքայ)։ Տեղադրվել է Նովոկուզնեցկայա փողոցի և Մալի Տատարսկի նրբանցքի հատման վայրում։

Պատմություն
-----------

Հուշարձանը տեղադրվել է Գաբդուլլա Տուկայի 125-ամյակին նվիրված միջոցառումների ծրագրի շրջանակներում։ Մոսկվայում Գաբդուլլա Տուկայի հուշարձանը տեղադրելու մասին հրամանը ստորագրվել է Մոսկվայի քաղաքային դումայի կողմից 2005 թվականի մարտին, երբ տոնվում էր Կազան քաղաքի հազարամյակը։ Այդ ժամանակ էլ ընտրվել է հուշարձանի տեղադրելու վայրը Թաթարական արվարձանում։ Սակայն այդ փուլում աշխատանքը կանգ է առել և վերսկսվել է միայն 6 տարի անց՝ 2011 թվականի մարտին, երբ Մոսկվայի քաղաքապետ Սերգեյ Սոբյանինը և Թաթարստանի Հանրապետության նախագահ Ռուստամ Միննիխանովը ստորագրեցին համաձայնագիր՝ Թաթարստանի Հանրապետության և Մոսկվայի միջև առևտրատնտեսական, գիտատեխնիկական և սոցիալ-մշակութային համագործակցության մասին։

Հուշարձանը պատրաստվել է սեղմ ժամկետներում՝ ապրիլի 4-25-ին, բազմաթիվ մարդկանց և կազմակերպությունների ներկայացուցիչների մասնակցությամբ։ Աշխատանքներն օր ու գիշեր վարել է ստորգետնյա աշխատանքների մասնագիտացված վարչությունը և ավարտել է հուշարձանի բացումից մեկ օր առաջ։

Նկարագրություն
--------------

Բրոնզե հուշարձանը պատկերում է գրանիտե պատվանդանի վրա նստած բանաստեղծին։ Զարդատախտակին արված է պարզ մակագրություն.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | ԹԱԹԱՐ ԲԱՆԱՍՏԵՂԾ ԳԱԲԴՈՒԼԼԱ ՏՈՒԿԱՅԻՆ |  |

Հուշարձանի հեղինակը Ռուսաստանի վաստակավոր նկարիչ Սալավատ Շչերբակովն է։ Հուշարձանը նվեր է Մոսկվային Թաթարստանի Հանրապետության կառավարության կողմից։

Բացում
------

2011 թվականի ապրիլի 26-ին կայացած բացման հանդիսավոր արարողությանը պաշտոնատար անձանցից մասնակցել են Թաթարստանի Հանրապետության Պետխորհրդի նախագահ Ֆարիդ Մուխամետշինը, Մոսկվայի դումայի նախագահ Վլադիմիր Պլատոնովը, Ռուսաստանի մուֆթիների խորհրդի նախագահ Ռավիլ Գայնուտդինը և այլք, ինչպես նաև Ռուսաստանի Դաշնության ավելի քան 10 սուբյեկտների ներկայացուցիչներ, դեսպաններ, ավելի քան 10 երկրների դեսպանությունների ներկայացուցիչներ և Մոսկվայում բնակվող մի քանի հարյուր թաթարներ։

Աղբյուրներ
----------

* "В Москве открыли памятник Габдулле Тукаю". Татар-информ. 2011 թ․ ապրիլի 26. Արխիվացված է the original 2015 թ․ սեպտեմբերի 24-ին. Retrieved 2013 թ․ հոկտեմբերի 27. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
* "В Москве пройдут Дни Габдуллы Тукая". Islam-News. 2011 թ․ ապրիլի 14. Retrieved 2013 թ․ հոկտեմբերի 27.
**Սամվել Սարգսի Շահմուրադյան** (փետրվարի 25, 1955(1955-02-25), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 11, 1992(1992-09-11), Վաղուհաս, Մարտակերտի շրջան, Ադրբեջան, (ԼՂՀ Մարտակերտի շրջան), թաղված է Երևանում), հասարակական-քաղաքական գործիչ, գրող, լրագրող, Արցախյան պատերազմի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Սամվել Շահմուրադյանը ծնվել է Երևանում։ 1980 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1972–1974 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ ԶՈՒ-ում։ 1980–1990 թվականներին՝ «Լիտերատուրնայա Արմենիա» ամսագրի գրական աշխատող։ 1990–1992 թվականներին՝ ՀՀ ԳԽ լրատվության հանձնաժողովի քարտուղար, «Արցախի կանչ» պատգամավորական խմբի համանախագահ։ 1990-1992 թվականներին եղել է Հայաստանի Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։

Արցախյան պատերազմ
-----------------

Սամվել Շահմուրադյանը Ղարաբաղյան շարժման և պատերազմի տարիներին (1988–1992) մամուլում հրապարակել է շարժումը լուսաբանող հրապարակախոսական հոդվածներ և ակնարկներ, ՀՀ ԳԽ նստաշրջաններում պաշտպանել արցախահայության արդարացի պահանջը, դատապարտել Սումգայիթի ցեղասպանությունը, իշխանությունների բռնությունները Ադրբեջանի հայաբնակ շրջաններում։ Բազմիցս եղել է մարտական գործողությունների թեժ կետերում։ «Արծիվ-մահապարտների» կազմում մասնակցել է Մարտակերտի շրջանի բնակավայրերի ազատագրական մարտերին, որտեղ և զոհվել է։

Պարգևներ և շքանշաններ
---------------------

1. Մխիթար Գոշ շքանշան, ԼՂՀ նախագահ 2003 թ.
2. Վազգեն Սարգսյան շքանշան, Արծիվ Մահապարտների Միություն 2007 թ.
3. Հայաստանի Երկրապահ Հուշամեդալ, ԵԿՄ 2007 թ.
4. ՀՀ Ժուռնալիստների Միության մրցանակ «Ոսկե Գրիչ»
5. Մարտական Խաչ 1-ին Աստիճանի Շքանշան, ՀՀ Նախագահ 1996 թ.
6. Արիության մեդալ, ԼՂՀ նախագահ 2014 թ.

Ստեղծագործություններ
--------------------

2005 թ. մարտի 1-ին Հայաստանի գրողների տանը տեղի ունեցավ գրող, լրագրող, հրապարակագիր, Արցախյան պատերազմի հերոս նահատակ Սամվել Շահմուրադյանի «Մեր քաղցր հողը» հոդվածների և էսսեների ժողովածուի շնորհանդեսը։ Սամվել Շահմուրադյանը հեղինակել է «Սումգայիթյան ողբերգություն ականատեսների վկայությամբ» գիրքը, որը լույս է տեսել ռուսերեն, անգլերեն, ֆրանսերեն և իտալերեն լեզուներով։

Գրականություն
-------------

* Մահապարտները (կազնող և խմբագրող՝ Գ. Ջանիկյան), Երևան, 2002։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՀԱՆՐԱԳԻՏԱՐԱՆ» հրատարակչություն
2. ↑  "Սամվել Շահմուրադյան". Արխիվացված է the original 2015 թ․ մայիսի 11-ին. Retrieved 2015 թ․ հոկտեմբերի 22. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հայաստանի Հանրային հեռուստաընկերություն Նվիրյալները - Սամվել Շահմուրադյան Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
* Հատուցման շեմին, «Գրական թերթ» Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
* Запланированный геноцид Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 26879, 24826 |

 |
**Սամվել Սիրեկանի Հովսեփյան** (*Ադմիրալ Սամո*, նոյեմբերի 28, 1958(1958-11-28) - նոյեմբերի 9, 2016(2016-11-09), Երևան, Հայաստան), հայ ռազմական գործիչ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից, ՀՀ ԱԱ ՀՄՍ վարչության պետի առաջին տեղակալ, «Ազատամարտիկների դաշինք»-ի խորհրդի անդամ, գնդապետ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1958 թվականի նոյեմբերի 28-ին։

Մարտական ուղի
-------------

1989 թվականին մասնակցել է ՀԱԲ-ի մարտական ջոկատների կազմավորմանը, սկզբում եղել է կամավորական ջոկատի հրամանատարի տեղակալ, ապա հրամանատար, իսկ հետագայում՝ «Արծիվ 24» մահապարտների գումարտակի հրամանատար։ Մարտական գործողությունների ժամանակ երկու անգամ ծանր վիրավորվել է։ Ակտիվորեն կազմակերպել և մասնակցել է ՀՀ սահմանամերձ շրջանների ինքնապաշտպանությանը և Արցախի համար մղված ազատագրական մարտական գործողություններին։

Եղել է՝ ՀՀ ԱԱ, ՀՄՍ վարչության պետի առաջին տեղակալ, ՀՀ ՊՆ թիկունքի գնդի հրամանատար, Բալահովիտի գնդի հրամանատար, ՀՀ ՊՆ չորրորդ բանակային կորպուսի հրամանատարի տեղակալ։

Մահ
---

Սամվել Հովսեփյանի առողջական վիճակը կտրուկ վատացել է քառօրյա պատերազմի սկսվելու օրերից, մոտ երկու ամիս առաջատար դիրքերում մնալուց հետո։ Պարզվել է, որ նրա թոքերի վրա ուռուցքներ են գոյացել։ Վիրահատության էր ենթարկվել Գերմանիայում։

Մահացել է 2016 թվականի նոյեմբերի 9-ին, երկարատև ու ծանր հիվանդության պատճառով։ Նոյեմբերի 12-ին հուղարկավորվել է Եռաբլուր պանթեոնում։

Պարգևներ
--------

Պարգևատրվել էր պետական և կառավարական բարձրագույն պարգևներով, շքանշաններով, մեդալներով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Մահացել է Ադմիրալ Սամոն՝ գնդապետ Սամվել Հովսեփյանը
2. 1 2 3 4 5 6  "Հաղթեց մարտի դաշտում, սակայն պարտվեց հիվանդությանը. Եռաբլուրում հրաժեշտ տվեցին Գնդապետ Սամվել Հովսեփյանին". Արխիվացված է the original 2018 թ․ մայիսի 9-ին. Retrieved 2018 թ․ նոյեմբերի 10. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հաղթեց մարտի դաշտում, սակայն պարտվեց հիվանդությանը. Եռաբլուրում հրաժեշտ տվեցին Գնդապետ Սամվել Հովսեփյանին Archived 2018-05-09 at the Wayback Machine.
* Մահացել է Ադմիրալ Սամոն՝ գնդապետ Սամվել Հովսեփյանը
**Բուխարևի գործվածքեղենի խանութ** (ռուս.՝ Мануфактурный магазин Бухарева), ճարտարապետական հուշարձան Սվերդլովսկի մարզի Կամենսկ-Ուրալսկի քաղաքում։

Ժողովրդական պատգամավորների Սվերդլովսկի շրջանային խորհրդի գործադիր կոմիտեի 1987 թվականի դեկտեմբերի 31-ի № 535 որոշմամբ շինությանը շնորհվել է տարածաշրջանային նշանակության ճարտարապետական հուշարձանի կարգավիճակ։

Ճարտարապետություն
-----------------

Շենքը կառուցվել է 19-րդ դարի երկրորդ կեսին քաղաքի պատմական կենտրոնի առևտրային թաղամասում, Լենինի փողոցում (նախկինում՝ Բոլշայա Մոսկովսկայա փողոց)։ Հյուրանոցի շենքի հետ միասին համարվում է առևտրի շենքերի համայնապատկերի մի մասը։

Որմնաքարե հիմքով աղյուսե միահարկ շենքի հիմնական մասը հարավային ճակատն է։ Տանիքը գալարավուն է` փայտե գերաններից։ Շենքի նախագիծն իրենից ներկայացնում է ձգված ուղղանկյուն հյուսիս-հարավ առանցքի վրա, փողոցին ուղղահայաց։ Ճակատամասի կազմը սիմետրիկ է։ Կենտրոնական առանցքն առանձնացնում և ապահովում է լայն դռնախորշը, իսկ պատի վերին մասում` փոքրիկ ձեղնահարկը։ Դռների երկու կողմերում կան երկու բարձր պատուհաններ, որոնց որմնախորշերը զարդարված են ցիլինդրավոր աղյուսե տարրերով։ Ստորին մասում բարձրաքանդակային քիվն է որմնասյուներով։ Այս պատկերով քիվի պրոֆիլը տարածվում է դեպի արևելյան ճակատ։ Արևելյան ճակատի կոմպոզիցիան ասիմետրիկ է, այն արտահայտված որմնասյունում բաժանվում է երկու անհավասար մասի։ Լենինի փողոցին մոտ գտնվող մասում դեկորի տարրերը նույն են, ինչ հարավային ճակատում։ Լենինի փողոցից հեռու` աջ կողմում դեկորի տարրերը պարզեցված են։ Հյուսիսային և արևմտյան ճակատները զուրկ են դեկորներից և որմնախորշերից։

Նախնական նախագծում շենքը ունեցել է երեք մուտք, մեկը փողոցի կողմից, երկուսը արևելյան ճակատից, ներկայումս մուտքերը տեղակայված են արևելյան և արևմտյան ճակատներից, բայց հյուսիսային ճակատից լրացուցիչ մուտք է բացված։ Լայնակի կտրվածով պատը ուղղանկյուն պլանը բաժանում է երկու անհավասար մասերի, որոնք իրար հետ միացվում են որմնախորշով։ 

Բուխարևի գործվածքեղենի խանութը համարվում է 19-րդ դարի «աղյուսային ոճի» առևտրական նշանակության համապարփակ կառույցի մոդել։ Շինության կառուցման ճշգրիտ տարեթիվը հայտնի չէ։ Ռեստավրացիոն աշխատանքներ չեն իրականացվել։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
*

Գրականություն
-------------

* Свод памятников истории и культуры Свердловской области / ред. В.Е.Звагельская. — Екатеринбург: Сократ, 2008. — Т. 2. — С. 648. — ISBN 978-5-88664-323-7
* Памятники архитектуры Каменска-Уральского / С. И. Гаврилова, Л. В. Зенкова, А. В. Кузнецова, А. Ю. Лесунова — Екатеринбург: Банк культурной информации, 2008. — 92 с.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Решение № 535 Исполнительного комитета Свердловского областного Совета народных депутатов от 31 декабря 1987 года" (in ռուսերեն). Արխիվացված է the original 2018 թ․ մայիսի 1-ին. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 30. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. 1 2 3 4  С. Гаврилова. "Формирование архитектурного облика Каменского Завода". *history-kamensk.ru* (in ռուսերեն). Каменск-Уральский. Страницы истории. Retrieved 2018 թ․ մայիսի 4.

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Բուխարևի գործվածքեղենի խանութ** կատեգորիայում։ |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սերաֆիմովիչի փողոց (այլ կիրառումներ)

**Սերաֆիմովիչի փողոց** (ռուս.՝ Улица Серафимовича), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Դոնեցկ քաղաքում։ Անվանվել է ռուս խորհրդային գրող Ալեքսանդր Սերաֆիմովիչի (1863-1949) պատվին։ Սկիզբ է առնում և ավարտվում Նեկրասովի փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 850 մետր է։

Նկարագրություն
--------------

Դոնեցկ քաղաքի Սերաֆիմովիչի փողոցը սկսվում է Նեկրասովի փողոցից, հատում Վոլգոգրադսկի նրբանցքը և ավարտվում նույն Նեկրասովի փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 850 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 51 շինություն։

Սերաֆիմովիչի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346332։

Փողոցն անվանվել է ռուս խորհրդային գրող Ալեքսանդր Սերաֆիմովիչ Սերաֆիմովիչի (1863-1949) պատվին։ Սերաֆիմովիչի իսկական ազգանունը Պոպով էր։ Որպես «Պրավդա» թերթի զինթղթակից նա եղել է 1918-1920 թվականների Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի ռազմաճակատներում։ Նրա «Երկաթե հեղեղ» (1924 թվական, հայերեն հրատարակվել է 1927 թվականին) վեպը խորհրդային գրականության դասական ստեղծագործություններից է, որի հիմքում Թամանյան բանակի հերոսական արշավանքն է (1918 թվական)։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին կրկին եղել է ռազմաճակատում, զբաղվել հրապարակախոսությամբ։ ԽՍՀՄ պետական (Ստալինյան) մրցանակի դափնեկիր է (1943 թվական)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, հ. 10, էջ 330".
2. ↑  "Сайт города Серафимович и о писателе А. С. Серафимовиче". Արխիվացված է the original 2012 թ․ հոկտեմբերի 20-ին. Retrieved 2019 թ․ սեպտեմբերի 26.

Աղբյուրներ
----------

* Улица Серафимовича в Донецке

Արտաքին հղումներ
----------------

* г. Донецк, Улица Серафимовича