**Օլգա Նիկոլաևնա Կաբանովա** (ռուս.՝ О́льга Никола́евна Каба́нова, հոկտեմբերի 28, 1898(1898-10-28), Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 21, 1972(1972-08-21) կամ օգոստոսի 31, 1985(1985-08-31), Սան Ֆրանցիսկո, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), Առաջին համաշխարհային պատերազմի աշխարհամարտի կամավորական, հոժարակամ զինվոր։ Կրկնել է 1812 թվականի պատերազմի հերոսուհի, հեծելազորային օրիորդ Նադեժդա Դուրովայի սխրանքը՝ միանալով գործող բանակին։ Սուրբ Գեորգիևյան խաչի ասպետ է, հետագայում մասնակցել է Սպիտակգվարդիական շարժմանը։

Կենսագրություն
--------------

Օլգան ծնվել է 1898 թվականին, բժշկագիտության պրոֆեսոր Նիկոլայ Կաբանովի ընտանիքում։ Ընտանիքը եղել է քաղաքացիական ծառայող, նրա երկու եղբայրներն ու քույրերը նույնպես ոչ մի կապ չունեին զինվորական ծառայության հետ և բոլորը դարձան գիտնականներ։

Առաջին համաշխարհային պատերազմ
-----------------------------

Թաքցնելով իր սեռը՝ Օլեգ Կաբանովի անվան տակ, ինչպես հեծելազորային օրիորդ Նադեժդա Դուրովան, 16 տարեկան հասակում նա մտավ ռուսական բանակ ՝ որպես կամավոր, Մեծ պատերազմի սկզբում, չնայած իր ավագ եղբայր Ալեքսանդրը չէր գնացել ռազմաճակատ։ Ճակատամարտերից մեկում նա վիրավորվել է այտի մեջ թափանցող փամփուշտից, բայց, հրաժարվել էր հոսպիտալացումից և տարհանվել թիկունք, դաշտային հիվանդանոցում վիրահատվելուց հետո մնացել մարտական շարքերում։ Մարտական ծառայությունների համար պարգևատրվել է Գեորգիևյան խաչով։

Քաղաքացիական պատերազմ
---------------------

Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո նա միացավ Դոնի կամավորականների բանակին որպես հոժարակամ զինվոր, մարտնչեց Կարմիր բանակի դեմ, Ռուսաստանի հարավային զինված ուժերի կազմում, մինչև 1920 թվականի նոյեմբերին Վրանգելի ստորաբաժանումների Ղրիմից տարհանումը։

Արտագաղթ
--------

Վտարանդիության տարիներին նա բնակվում էր Հարավսլավիայի թագավորությունում և Օլեգի անվան տակ սովորում էր Բելգրադի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում։
Միայն 1920-ականների կեսերին պատահաբար բացահայտվեց նրա գաղտնիքը։ Որոշ ժամանակ անց՝ նա նորից հանդիպեց իր նախկին ծառայակից ընկերոջը` իր հրամանատար Նիլ Պավլովիչ Զավադսկու որդուն, Պ. Ն. Զավադսկուն և Բելգրադում ամուսնացավ նրա հետ։ Նրանք ունեցան երկու դուստր։ Բժշկական կրթություն ստանալուց հետո Օլգա Նիկոլաևնան աշխատել է որպես գյուղական բժիշկ։ Ընտանիքն ավելի ուշ գաղթեց Միացյալ Նահանգներ։

Օլգա Նիկոլաևնան վախճանվել է ԱՄՆ-ի Սան Ֆրանցիսկո քաղաքում, 1985 թվականի օգոստոսի 31-ին։ Նրա դուստրը՝ Օլգա Պավլովնա Զավադսկայան (երկրորդ ամուսին Կովանկոյից), որը ծնվել էր 1929 թվականի սեպտեմբերին և մահացել 2009 թվականի սեպտեմբերի 17-ին, ավելի քան քառորդ դար աշխատել է ԱՄՆ–ի ռուսական կադետների և վետերանների ասոցիացիայի քարտուղար, օգնել է ժամանակակից Ռուսաստանում կադետային կորպուսների վերականգնմանը և Ռուսաստանում Սուվորովյան ուսումնարանների զարգացմանը, քանի որ նրա պապը՝ Ն. Պ. Զավադսկին եղել է Կիևի Վլադիմիրյան կադետական կորպուսի դաստիարակ սպա, իսկ հայրը Պ. Ն. Զավադսկին սովորել է Սարաևոյի կադետական կորպուսում և հասարակության ակտիվ անդամներից էր։

Նշումներ
--------

1. ↑  Официальное и официозное название Первой мировой войны.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "California, Death Index, 1940-1997" (in անգլերեն). search.ancestry.com. Retrieved 2018 թ․ մայիսի 20.
2. ↑  КАБАНОВА Ольга Николаевна. Archived 2020-02-27 at the Wayback Machine. // Русские в Северной Америке. Биографический словарь / Под редакцией К. М. Александрова, А. В. Терещука. — Хэмден; Сан-Франциско; СПб. 2005. — 599 с. — ISBN 5-8465-0388-8
3. ↑  "Завадский Нил Павлович — Офицеры русской императорской армии" (in ռուսերեն). ria1914.info. Retrieved 2018 թ․ մայիսի 20.
4. ↑  "Завадский, Нил Павлович - Владимирский киевский кадетский корпус. 1851 10/XII 1901 : Ист. очерк - Search RSL" (in ռուսերեն). search.rsl.ru. Retrieved 2018 թ․ մայիսի 20.
5. ↑  "Скончалась О. П. Завадская. Дом русского зарубежья имени Александра Солженицына". Արխիվացված է the original 2018 թ․ մայիսի 21-ին. Retrieved 2020 թ․ փետրվարի 27.
6. ↑  Выступление генерал-майора Владимирова
7. ↑  Ольга Павловна Завадская. Письмо.

Աղբյուրներ
----------

* КАБАНОВА Ольга Николаевна. Русские в Северной Америке. Биографический словарь / Под редакцией К. М. Александрова, А. В. Терещука. — Хэмден (Коннектикут, США) — Сан-Франциско (США) — Санкт-Петербург (Россия), 2005—599 с. Archived 2020-02-27 at the Wayback Machine. ISBN 5-8465-0388-8
* Некролог // НВ [Наши вести (Нью-Йорк — Монтерей — Санта-Роса)]. 1997. № 448.
* И. Б. Иванов «Наши Вести», № 448/2749, сентябрь 1997.