recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
«**Գնչուների միջազգային օր**», միջազգային տոն, որն ամեն տարի՝ ապրիլի 8-ին, նշվում է ամբողջ աշխարհի գնչուների կողմից։

Պատմություն և տոնակատարություն
------------------------------

«Գնչու»-ն մոտ 80 էթնիկ խմբի հավաքական անունն է, որոնք միավորված են ծագման ընդհանրությամբ և «գնչուների օրենքի» ընդունմամբ։ Բոլոր այս էթնիկ խմբերը յուրահատուկ մշակութային ժառանգության կրողներն են, որի պահպանման համար 1971 թվականի ապրիլի 8-ին Լոնդոնում տեղի է ունեցել Առաջին համաշխարհային գնչուական կոնգրեսը, որին ներկա էին աշխարհի երեսուն պետություններից գնչու պատվիրակներ։

Նույն թվականին անգլիական մայրաքաղաքում ստեղծվել է Գնչուների միջազգային միությունը։ Գնչուների առաջին համաշխարհային կոնգրեսի կարևոր արդյունքներից էր գնչուներին՝ որպես միասնական տարածք չունեցող ազգի ճանաչումը և գնչուական ազգային խորհրդանիշների՝ դրոշի և օրհներգի ընդունումը։

Գնչուների առաջին համաշխարհային Կոնգրեսի մեկնարկի օրը, ազգի ինքնորոշման օրը, գնչուական դրոշի և հիմնի օրը, ըտս էության, կարելի է նշել ապրիլի 8-ին, սակայն Գնչուների միջազգային միությունը որոշել է միավորել այդ բոլոր անվանումները մեկ օրվա մեջ՝ «Գնչուների օր»։ Այս օրն է ծնվել նաև Անաստասիա Բուրակը` գնչու հայտնի շանսոնյեն։

«Գնչուների միջազգային օրը» իրադարձություն է ոչ միայն գնչուների համար, այլ նաև գնչուական մշակույթի երկրպագուների համար, քանի որ այդ օրն ամբողջ աշխարհում անցկացվում են տարբեր տեսակի համերգներ, շնորհանդեսներ, փառատոններ, որտեղ բոլոր ցանկացողները կարող են ծանոթանալա գնչուական ժողովրդի ինքնատիպ ֆոլկլորին։

Որոշ գնչուներ սովորույթ ունեն «Գնչուների օրը»՝ երեկոյան որոշված ժամին, փողոցով տանել վառած մոմ։

Տես նաև
-------

* Գնչուների դրոշ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Международный день цыган". Calend.ru. Retrieved 2020 թ․ հունվարի 13.
2. ↑  Международный день цыган — Праздник Международный день цыган // ЛІГА:Досье
3. ↑  "В Оперном театре сегодня отпраздновали международный день цыган". Արխիվացված է the original 2015 թ․ ապրիլի 2-ին. Retrieved 2020 թ․ ապրիլի 8. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  Unise.Ru | Санкт-Петербург | В Петербурге отметят международный день цыган(չաշխատող հղում)
5. ↑  "Фестиваль цыганского искусства посвящён Международному Дню цыган". Արխիվացված է the original 2015 թ․ ապրիլի 2-ին. Retrieved 2020 թ․ ապրիլի 8. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Գնչուների միջազգային օր
**Դանաբլյու** (դան․՝ Danablu)` կապույտ պանրի տեսակ` բորբոսով, որը պատրաստվում է Դանիայում : Միջազգային անվանումն է ` **Danish Blue**: Նման է Ռոկֆորի, սակայն արտադրվում է կովի կաթից։

Պատմություն
-----------

Կապույտ պանիրներն արտադրվում են Դանիայում արդեն մի քանի հարյուր տարի։ Դանաբլյու` կապույտ բորբոսով դանիական պանրի արտադրությունը սկսել է Մարիուս Բոելը Ֆյուն կղզում 1915 թվականին։ 1927 թվականին կապույտ պանրի արտադրմոն համար օգտագործվող կաթը ստանդարտացվել է։ Այդ պահից կապույտ բորբոսով պանիրների արտադրությունը մեծացավ, և այսօր դանաբլյուն հայտնի է ամբողջ աշխարհում։ 1922 թվականին դանաբլյուն գրանցվեց Եվրոպական Խորհրդի կողմից որպես պաշտպանված աշխարհագրական ծագում ունեցող պանիր, ինչը հաստատված է «PGI» (Protected Geographical Indication) նշանի շնորհմամբ։ Դա նշանակում է, որ պանիրն արտադրվում է միայն Դանիայում, որ նա օրենսդրականորեն պաշտպանված է այլ երկրներում արտադրվելուց։

Արտադրություն
-------------

Դանաբլյուի արտադրությունը բավականին աշխատատար գործընթաց է։ Կապույտ բորբոսի մշակաբույսի աճը պահանջում է մեծ քանակով թթվածին, ուստի պանրի մեջ պետք է անել շատ դատարկություններ (ճաքեր)` բորբոսի զարգացման համար։ Պանիրը ծակում են հատուկ հարմարանքով` երկար պողպատե ասեղներով, որոնք իրենցից հետո թողնում են շատ օդային խոռոճներ։ Դրանից հետո պանիրը հանգիստ են թողնում, որպեսզի բորբոսը կարողանա «շնչել»։ Բորբոսը զարգանում է գլխի կենտրոնից դեպի մակերես։ Պահանջվում է մոտ մեկ ամիս, որպեսզի բորբոսը սկսում է երևալ պանրի մակերեսին։ Նախքան պանիրը լքում է պանրի գործարանը, նրա մակերեսը լվանում են ու չորացնում։ Վերջապես, պանիրը կտրտում են պետկական չափի կտորների (եթե դա անհրաժեշտ է) և փաթեթավորում փայլաթիթեղի մեջ։ 
Ձյունաճերմակ պանիրը վառ հակադրություն է կազմում կապույտ բորբոսի հետ` հավասարաչափ ցրված ամբողջ կտրվածքով, ինչի համար Դանիայում այն անվանում են նաև մարմարե։

Տեսակներ
--------

Կապույտ բորբոսով պանիրների հիմնական ծավալն արտադրվում է կովի կաթից։ Առկա են նաև տարբերակներ` պատրաստված ոչխարի կաթից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  "Archived copy". Արխիվացված է the original 2014 թ․ օգոստոսի 25-ին. Retrieved 2014 թ․ հոկտեմբերի 19.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ արխիվը պատճենվել է որպես վերնագիր (link)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Мировая энциклопедия продуктов
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Սահակյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*
 Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռուբեն Սահակյան (այլ կիրառումներ)

**Ռուբեն Հովհաննեսի Սահակյան** (օգոստոսի 6, 1937(1937-08-06), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ճարտարապետ, շինարար։

Ճարտարապետ Ալեքսանդր Սահակյանի եղբայրը։

Կենսագրություն
--------------

Ռուբեն Սահակյանը ծնվել է 1937 թվականի օգոստոսի 6-ին, Լենինականում։ Նա ճարտարապետ-շինարար Ալեքսանդր Սահակյանի եղբայրն է։ Ռուբենը 1961 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիուտը։ Իր և եղբոր աշխատությունները վերաբերում են հարկերի և ծածկերի բարձրացման մեթոդով շենքերի և կառույցների շինարարության պրոբլեմներին։ Եղբոր հետ գիտականորեն հիմնավորել և գործնականում ապացուցել են հարկերի և ծածկերի բարձրացման մեթոդով բարձրահարկ շենքերի կառուցման արդյունավետությունը։ Նրանք ստեղծել այդ մեթոդի ճարտարապետական-կոնստրուկտիվ և տեխնոլոգիական նոր միասնական համակարգ։

60-ից ավելի գյուտերի հեղինակ են։ 1965 թվականին դարձել է ԽՍՀՄ ճարտարապետների և Հայաստանի ճարտարապետների միության անդամ։ 1971 թվականից տեխնիկական գիտությունների թեկնածու է։ 1978 թվականից ՀԽՍՀ վաստակավոր գյուտարար է։ 1978 թվականին Երևանում ստեղծվել է Համամիութենական նախագծային տեխնոլոգիական ինստիուտ։ Այնտեղ մշակված աշխատանքների արագ ներդրման համար 1983 թվականին ստեղծվել է «Բարձրշին» մասնագիտացված տրեստ։ Նրանց հարկերի և ծածկերի բարձրացման մեթոդը լայնորեն կիրառվել է Խորհհրդային Միության տարբեր քաղաքներում։ Այդ մեթոդով Երևանում կառուցվել է 24 հազար բնակչի համար նախատեսված օրինակելի-ցուցադրական շրջան (16 և 25 հարկանի բնակելի շենքեր, դպրոցական համալիրներ, պոլիկլինիկա, մանկապարտեզներ, բազմահարկ ավտոտնակ-կայանատեղեր)։

Մրցանակներ և կոչումներ
----------------------

* 1971 թվականին ստացել է տեխնիկական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։
* 1974 թվականին արժանացել է ՀԽՍՀ պետական մրցանակի։
* «Պատվո նշան» շքանշան։
* Ժողովուրդների բարեկամության շքանշան։
* 1978 թվականին արժանացել է Հայաստանի վաստակավոր գյուտարարի կոչման։
* 1984 թվականին արժանացել է ԽՍՀՄ Նախարարների խորհրդի մրցանակի։

Տես նաև
-------

Սահակյան եղբայրներ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "AV Production - Ռուբեն Սահակյան". *avproduction.am*. Արխիվացված է the original 2020 թ․ դեկտեմբերի 4-ին. Retrieved 2019 թ․ օգոստոսի 6. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Члены союза". *uaa.am*. Արխիվացված է the original 2019 թ․ օգոստոսի 6-ին. Retrieved 2019 թ․ օգոստոսի 6. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 10, էջ 139)։*  |
**Դ. Ն. Մամին-Սիբիրյակի գրական-հուշային թանգարան** (ռուս.՝ Литературно-мемориальный музей Д. Н. Мамина-Сибиряка), ռուս գրող Դմիտրի Նարկիսովիչ Մամին-Սիբիրյակին նվիրված թանգարան Ռուսաստանի Եկատերինբուրգ քաղաքում։

Պատմություն
-----------

Պուշկինի փողոցի 27 շենքը (նախկինում՝ Սոբորնայա, Պուշկինսկայա փողոց), որտեղ գտնվում է թանգարանը, կառուցվել է 1840-1860-ական թվականներին։ 1885 թվականին Դմիտրի Մամին-Սիբիրյակը այս տունը գնել է «Պրիվալովների միլիոնները» և «Լեռնային բույն» վեպերի հոնորարով։ Այստեղ ապրել են գրողի մայրը՝ Աննա Սեմյոնովնան, քույրը՝ Ելիզավետա Նարկիսովնա Մամինը (ամուսնությունից հետո՝ Ուդինցևա) և մեծ եղբայրը՝ Նիկոլայը։ Դմիտրի Նարկիսովիչն ապրում էր հարևանությամբ, կնոջ՝ Մարիա Ալեքսեևայի տանը և հաճախ այցելում էր այս տուն։

1914 թվականին՝ Դմիտրի Նարկիսովիչի մահից հետո, տունը պատկանել է նրա դստերը` Ալյոնուշկային։ Իր կտակում վերջինս տունը հանձնել է Եկատերինբուրգ քաղաքին։ 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Թախանձագին խնդրում եմ այս քաղաքում, հնարավորության դեպքում այս տանը, ստեղծել Մամին-Սիբիրյակի թանգարան։ |  |

Մինչև 1919 թվականն այս տանն ապրել է բանաստեղծի քույրը։ 1926 թվականին Անտոն Չեխովը և նրա ժամանակաշրջանը միության անդամների կողմից ստեղծած գրողի հիշատակը հավերժացնող հանձնաժողովը, որը գործում է Մոսկվայի Ռումյանցև թանգարանին կից, որոշեց այս տանը թանգարան բացել։ 1940 թվականից թանգարանի ստեղծման աշխատանքներն ընդհատվեցին պատերազմի պատճառով և շարունակվեցին պատերազմի ավարտից հետո։ Թանգարանը բացվել է 1946 թվականի մայիսի 1-ին։

Թանգարանն առաջինն էր, որ միացավ Ուրալի գրողների միացյալ թանգարանին։

Ցուցադրություն
--------------

Դմիտրի Նարկիսովիչ Մամին-Սիբիրյակի կյանքի մասին պատմող ցուցադրությունները ներկայացված են տան ութ սենյակներում։ Այստեղ կան Դմիտրի Նարկիսովիչի անհատական իրեր, լուսանկարներ և կյանքի ընթացքում հրատարակված գրքեր, Մամինների ընտանիքի անդամների անձնական իրեր, նամակներ, ձեռագրեր, գրքեր, կահույք, ռուս գրողների և հրատարակիչների դիմանկարներ, գրքերի պատկերազարդումներ։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Литературный Квартал. Объединённый музей писателей Урала
2. ↑  "Сайт Объединённого музея писателей Урала. История Литературно-мемориального дома-музея Д. Н. Мамина-Сибиряка". Արխիվացված է the original 2011 թ․ հոկտեմբերի 20-ին. Retrieved 2018 թ․ հունիսի 22. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  Литературно-мемориальный дом-музей Д. Н. Мамина-Сибиряка
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մաքսիմ Գորկու փողոց (այլ կիրառումներ)

**Գորկու փողոց** (ռուս.՝ Улица Горького), փողոց Ղրիմի Յալթա քաղաքում։ Անվանվել է պրոլետարական հայտնի գրող Ալեքսեյ Մաքսիմովիչ Գորկու (1868-1936) պատվին։ Սկիզբ է առնում Կրասնոարմեյսկայա փողոցից և ավարտվում Բլյուխերի փողոցի և Ուկրաինական փողոցի հանգույցում։ Երկարությունը 1 կիլոմետր է։

Նկարագրություն
--------------

Յալթա քաղաքի Գորկու փողոցը սկսվում է Կրասնոարմեյսկայա փողոցից և ավարտվում Բլյուխերի փողոցի և Ուկրաինական փողոցի հանգույցում։ Փողոցում կա համարակալված 35 շինություն։ Երկարությունը 1 կիլոմետր է։

Գորկու փողոցի փոստային դասիչն է՝ 298604։

Փողոցն անվանվել է ռուս խորհրդային գրող, սոցիալիստական ռեալիզմ գրական ուղղության հիմնադիր և քաղաքական ակտիվիստ, ԽՍՀՄ գրողների միությունը ստեղծելու նախաձեռնող և նրա վարչության առաջին նախագահ Ալեքսեյ Մաքսիմովիչ Գորկու (Պեշկով, 1868-1936) պատվին։ Գորկին հինգ անգամ ներկայացվել է գրականության Նոբելյան մրցանակի (1918, 1923, երկու անգամ՝ 1928, 1933 թվականներին)։ «Գորկի» (բառացիորեն՝ *դառը*) կեղծանունով առաջին անգամ հանդես է եկել 1892 թվականին, երբ Թիֆլիսի «Կավկազ» (Կովկաս) թերթում տպագրվել է նրա առաջին պատմվածքը` «Մակար Չուդրան»։ Այդ անունն արտացոլում էր նրա աճող զայրույթը ռուսաստանյան կյանքից և դառը ճշմարտությունն ասելու վճռականությունը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Տվյալ աշխարհագրական օբյեկտը տեղայակված է Ղրիմի թերակղզում, որի մեծ մասը տարածքային վեճի առարկա է Ռուսաստանի և Ուկրաինայի միջև։ Համաձայն Ռուսաստանի վարչատարածքային բաժանման՝ թերակղզում տեղակայված են ՌԴ Ղրիմի Հանրապետության սուբյեկտները և դաշնային նշանակություն ունեցող Սևաստոպոլ քաղաքը։ Համաձայն Ուկրաինայի վարչատարածքային բաժանման՝ Ղրիմում գտնվում են Ուկրաինայի կազմի մեջ մտնող Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետությունը և հատուկ կարգավիճակ ունեցող Սևաստոպոլ քաղաքը։
2. ↑  "Союз писателей". Արխիվացված է the original 2019 թ․ ապրիլի 2-ին. Retrieved 2019 Ապրիլ 2.
3. ↑  *Татьяна Марченко* Русские писатели и Нобелевская Премия (1901-1955): (1901-1955). — Böhlau Verlag Köln Weimar, 2007. — 640 с. — ISBN 9783412140069
4. ↑  "Биография Максима Горького".

Աղբյուրներ
----------

* Улица Горького в Ялте
* Подробная карта улица Горького, город Ялта со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карта

Արտաքին հղումներ
----------------

* г. Ялта, улица Горького Archived 2019-04-18 at the Wayback Machine.
**Ռոբերվալ** (ֆր.՝ Roberval), քաղաք Կանադայի Քվեբեկ նահանգում՝ Սագենեյ տարածաշրջանում (գետ Սեն Ժան)։ 2014 թվականին քաղաքում ապրել է 10 022 մարդ։ Քույր քաղաք՝ Բուտարե՝ Ռուանդա։

Աշխարհագրական դիրքը
-------------------

Քաղաքի դիրքը Լե Դոմեն դյու Ռուայում
Ռոբերվալը գտնվում է Սեն Ժան գետի հարավարևմտյան ափին։
Քաղաքը Լյե դոմեն Դյու Ռուայի վարչական կենտրոնն է։ Ռոբերվալը Սեն Ժեն գետի երրորդ ամենամեծ քաղաքն է Ալմայից հետո

Պատմություն
-----------

Ռոբերվալ քաղաքի քաղաքապետարանը
Հյուրանոց Շատո Ռոբերվալ (1895), կառուցվել է 1888 թվականին, վառվել՝ 1908 թվականին
Ռոբերվալը անվանվել է Նոր Ֆրանսիայի թագավորի առաջին գեներալ-լեյտենանտ Ժան-Ֆրանսուա դե Ռոբերվալի (1500-1560) անունով։ Տարածքը, որտեղ գտնվում է քաղաքը, ձեռք է բերվել Թոմաս Ժամի կողմից 1855 թվականին։ Բնակավայրը հիմնադրվել է 1859 թվականին։ Քաղաքի աճը կապված է եղել անտառային արդյունաբերության զարգացման հետ։ 1888 թվականին Քվեբեկ-Սեն-Ժակ լճի երկաթուղային ընկերությունը Ռոբերվալում երկաթուղի է անցկացրել։ 1903 թվականին բնակավայրը դարձել է քաղաք։ 1976 թվականին Ռոբերվալը միավորվել է Սեն-Ժան-դե-Բրեբեֆի հետ։

Քաղաքը Սուրբ Ժան լճի նավիգացիոն և առողջարանային կենտրոնն է եղել։

Բնակչություն
------------

2011 թվականի մարդահամարի համաձայն՝ Ռոբերվալում բնակվում էր 10 227 մարդ։ Միջին տարիքը 48.3 տարին է։ Քաղաքի բնակչության 13,3% -ը 14 տարեկանից ցածր երեխաներ են, 6,2% -ը՝ 15-19 տարեկան, 20,0% -ը՝ 20-39 տարեկան, 32,0% -ը՝ 40-59 տարեկան, 28,4% -ը՝ 65 տարեկանից բարձր մարդիկ։

15տարեկանից բարձր 8865 բնակչից 3040 գտնվել են պաշտոնական ամուսնության մեջ, 1890-ը՝ քաղաքացիական ամուսնության, 2475–ը երբեք ամուսնացած չի եղել։ Ռոբերվալում կա 2830 տնային տնտեսություն և 1470 ընտանիք, ընտանիքում միջին թիվը 2,7 մարդ է, տնային տնտեսությունում՝ 2,1: Բնակչության 98,9% -ի մոտ միակ մայրենի լեզուն ֆրանսերենն է, բնակչության միայն 0,3% -ն է անգլերենը ճանաչել որպես միակ մայրենի լեզու։

2011 թվականին 58,7% -ը՝ քաղաքի բնակչության ավելի քան 25 տարեկանից բարձրը ստացել է բարձրագույն կրթություն (59,6% ազգային մակարդակ), Ընդ որում, 18,2% -ը ունեցել է համալսարանական դիպլոմ կամ աստիճան, 19,7% -ը՝ քոլեջի դիպլոմ և 20,8%-ը՝ առևտրային վկայական։ 2010 թվականին հարկերի վճարումից հետո ընտանիքի միջին եկամուտը կազմել է 58 097 դոլար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. 1 2  Marc St-Hilaire. "Roberval". The Canadian Encyclopedia. Retrieved 2016 թ․ մարտի 21.
3. ↑  "Roberval - Historique et information". Ville de Roberval. Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2016 թ․ մարտի 21.
4. ↑  "Roberval". comission de toponymie Québec. Retrieved 2016 թ․ մարտի 21.
5. ↑  "Roberval, Quebec". Statistics Canada. Retrieved 2016 թ․ մարտի 21.
6. ↑  "Roberval, Ville". Statistics Canada. Retrieved 2016 թ․ մարտի 21.
**Ռուբեն Հայկազի Հովնաթանյան** (հունվարի 1, 1940(1940-01-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 5, 1999(1999-02-05), Երևան, Հայաստան), հայ նկարիչ։

Կենսագրություն
--------------

1964 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ Ուսանողական տարիներից մասնակցել է հանրապետական և համամիութենական ցուցահանդեսների, ավելի ուշ՝ միջազգային ցուցահանդեսների՝ Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում, Պորտուգալիայում, Հունաստանում, Ռուսաստանում։ Ստեղծագործությունները պահվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Երևանի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Հայաստանի և արտերկրի բազմաթիվ մասնավոր հավաքածուներում։

Ստեղծագործական ուղի
-------------------

1970-1982 թվականներին Հ. Հակոբյանի, Մ. Գյուրջյանի, Գ. Սմբատյանի և այլոց հետ աշխատել է խճանկարային մոնումենտալ կոմպոզիցիաների վրա՝ Ջերմուկում, Ստեփանավանում, Գյումրիում, Սևանում 1992 թվականից ստեղծագործություններում հայտնվում են աստվածաշնչյան սյուժեներ՝ «Խորհրդավոր ընթրիք», «Ողբ առ Քրիստոս» «Ավետում» և այլն։ Ստեղծագործել է թեմատիկ հորինվածքի, դիմանկարի և բնանկարի ժանրերում։

* «Պատուհան», 1965-1979 թվականներ, շարք
* «Կեսօր», 1973 թվական

1988 թվականի երկրաշարժից հետո ստեղծել է հետևյալ կտավները՝

* «Ողբ», 1992 թվական
* «Խորհրդավոր ընթրիք», 1995 թվական
* «Ավետում», 1997 թվական

Հովնաթանյանի կերպարները բնորոշվում են մաքրության, արթնացումի, ցայգալույսի փոխհարաբերությամբ.

* «Հարդարվելիս», շարք, 1980-1989 թվականներ

Անհատական ցուցահանդեսներ
------------------------

1997 թվականին անհատական ցուցահանդես է ունեցել Լոս Անջելեսում։

Պարգևներ
--------

1976 թվականին պարգևատրվել է ՀԼԿԵՄ պետական մրցանակով՝ «Հավերժական միություն», «Իմ քաղաքի շինարարները», «Կոլեգաներ», «Հաղթանակի օրը» աշխատանքների համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007*.
2. ↑  "Ռուբեն Հովնաթանյան". Արխիվացված է the original 2022 թ․ մարտի 8-ին. Retrieved 2022 թ․ մարտի 8. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  Ռուբեն Հովնաթանյանի ստեղծագործությունները ՀԱՊ-ում
4. ↑  "Ռուբեն Հովնաթանյանի կենսագրությունը Երևանի ժամանակակից արվեստի թանգարանի կայքում". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2014 թ․ դեկտեմբերի 7. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Ռուբեն Մինասի Ասատրյան** (հոկտեմբերի 31, 1959(1959-10-31), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դիրիժոր։ ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (2012):

Կենսագրություն
--------------

Ռուբեն Ասատրյանը ծնվել է 1959 թվականին, Երևանում։ 1986 թվականին ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի ջութակի, 1991 թվականին՝ օպերային–սիմֆոնիկ դիրիժորության դասարանները։ Դիրիժորության վարպետության դասընթացներ է անցել Մոսկվայի կոնսերվատորիայում։ Ուսանողական տարիներին կազմակերպել է բազմաթիվ անսամբլներ՝ հանդես գալով որպես ջութակահար և դիրիժոր։ 1981 թվականին հիմնել է «Վերածնունդ»` Renaissance, անսամբլը, որը հետագայում դարձել է կամերային նվագախումբ` տարածելով դասական և ժամանակակից երաժշտությունը։ 1994 թվականին վերակազմավորել է Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի մենակատարների անսամբլը՝ կազմակերպելով համերգներ՝ դասական, ժամանակակից և հատկապես հայ կոմպոզիտորների գործերի ընդգրկմամբ։ Այս նվագախումբը նկատելի դեր է խաղացել հայ ժամանակակից երաժշտության տարածման գործում։ 2006 թվականին վերականգնել է Renaissance-ը՝ համալրելով այն Հայաստանի բարձրակարգ երաժիշտներով։ Թողարկել է լազերային ձայնասկավառակներ, որոնցում ընդգրկված են Ավետ Տերտերյանի, Ա. Զաքարյանի, Ա. Եղիկյանի և այլ ժամանակակից կոմպոզիտորների ստեղծագործություններ։ 2003 թվականին ղեկավարել է Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի համերգը Դուբայում։ Հյուրախաղերով հանդես է եկել Եվրոպայում, Մերձավոր Արևելքում, Ռուսաստանում, ԱՄՆ-ում։ 2008 թվականին բեմադրել է Ավետ Տերտերյանի «Երկրաշարժ» օպերան Երևանի Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում, Պրոկոֆևի «Ռոմեո և Ջուլիետ», Շուշիում՝ Տերտերյանի «Կրակե օղակ» բեմադրությունները Դասավանդում է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում, կոնսերվատորիայի Կոնստանտին Սարաջյանի անվան սիմֆոնիկ նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավարն ու գլխավոր դիրիժորն է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հայաստանի Հանրապետության պատվավոր կոչումներ շնորհելու մասին
2. ↑  «Պահպանել է պետք եղածը, հետո առաջ տանել»
3. ↑  Ռուբեն Ասատրյանի կենսագրությունը avproduction.am կայքում(չաշխատող հղում)
4. ↑  "Ruben Asatryan". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 25-ին. Retrieved 2015 թ․ հոկտեմբերի 31. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ռուբեն Ասատրյան
* Հեռուստահաղորդում Ռուբեն Ասատրյանի մասին

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | MusicBrainz |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | AV Production |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: n2009053931 · VIAF: 96753962 · WorldCat VIAF: 96753962 |

 |
**«Գրական հանրագիտարան»** (ռուս.՝ Литературная энциклопедия), հանրագիտարան, որը հրատարակվել ԽՍՀՄ-ում 1929 թվականից, պարբերականը ընդհատվեց 1939 թվականին 11-րդ հատորի լույս տեսնելուց հետո (վերջին հոդվածը՝ Ֆորտեգուերի)։ Հետագայում չվերահրատարակվեց՝ էլեկտրոնային տարբերակով տեղադրված է «Հիմնարար էլեկտրոնային գրադարաններ» կայքում։

Ընդամենը հանրագիտարանում տեղադրված է ավելի քան 5 հազար հոդված, այդ թվում՝ ազգային լեզուների, գրականությանը, արվեստին, ազգային գրականագետների, գրական դպրոցների, հոսանքների, ուղղությունների, մասին, մանրամասն նկարագրված են գրական հասկացությունները և այլն։

Հրատարակության պատմություն
--------------------------

Հանրագիտարանը լույս է տեսել հրատարակչություններում․

* Կոմունիստական ակադեմիայի հրատարակչություն (1-5 հատոր)
* Սովետական հանրագիտարան (6-9 հատոր)
* Գեղարվեստական գրականություն (10-11 հատոր)

| № հատորներ | Հոդվածներ | Հրատարակության տարի |
| --- | --- | --- |
| 1 | Աբայ-Բիվալով | 1930 |
| 2 | Բիլինի-Գրիբոյեդով | 1929 |
| 3 | Գրիգորովիչ-Դյալսկի | 1930 |
| 4 | Ավետարան-Իշկի | 1930 |
| 5 | Կանի-Կյուխելբեկեր | 1931 |
| 6 | Լա Բարտ-Մարքս | 1932 |
| 7 | Մարլինսկի-գերմանական գրականություն | 1934 |
| 8 | Գերմաներեն-Պլուտարխ | 1934 |
| 9 | Պնին-Ռոման | 1935 |
| 10 | Ռոմանով «Սովրեմեննիկ» (Նիկոլայ Նեկրասովի և Ավդոտյա Պանաևայի ամսագիրը) | 1937 |
| 11 | Ոտանավորներ-Ֆորտեգուերի | 1939 |
| 12 | Ֆորտունատ-Յաշվիլի | — |

Գրական հանրագիտարանի 10-րդ հատորը տպագրության համար նախապատրաստվել է 1937 թվականին, սակայն չի շրջանցվել կուսակցական գրաքննության կողմից (ենթադրություն կա, որ «Ռուս գրականություն» հոդվածը լայնածավալ դժգոհություն առաջացրել)։

2005 թվականին Էլեկտրոնային ավանդական բառարանների հրատարակչության կողմից Բառարանների գրադարան շարքում լույս է տեսել CD-ROM Գրական հանրագիտարանների 12 հատորը։ Ինչպես պնդում են հրատարակիչները, 10-րդ և 12-րդ հատորները, որոնք «մասամբ պահպանվել են արխիվներում, մասամբ որպես ձեռագիր նյութեր» վերականգնվել են։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "CD Литературная энциклопедия в 12 тт". Արխիվացված է the original 2008 թ․ մայիսի 31-ին. Retrieved 2019 թ․ հունվարի 28. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Литературная энциклопедия на сайте ФЭБ

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | РГБ: 002683295 |

 |
**Դալմատինյան կղզիներ** (խորվ.՝ Dalmatinski otoka), թվով 1246 կղզիներ, որոնք պատկանում են Խորվաթիային և գտնվում են Ադրիատիկ ծովում։ Ընդհանուր մակերեսը կազմում է 3260 կմ2, բնակչությունը 121 606 մարդ՝ 2001 թվականի տվյալներով։

Աշխարհագրություն
----------------

Կղզեխումբը ձևավորվել է Բալկանյան թերակղզու արևմտյան ափի իջեցման և Դինարյան բարձրավանդակի մասնակի ջրածածկման հետևանքով, որոնց հետևանքով ձևավորվել են նաև գեղատեսիլ ծովածոցերն ու նեղուցներն։ Կղզիները հարուստ են կրաքարով, ինչպես նաև կրաստով։ Կղզեխմբի լանդշաֆտում կան բազմաթիվ բլուրներ և իջվածքներ։ Ամենաբարձր կետը 778 մետրն է (Բրաչ կղզի)։ Բուսական աշխարհը բնութագրվում է միջերկրածովյան թփերով։

Կղզեխմբի տարածքում կան երեք ազգային պարկեր՝ Բրիուներ, Կորնատներ և Մլետ։

Կղզեխմբի խոշոր կղզիներն են (50 կմ2֊ուց ավել մակերեսով)․

* Քրք
* Ցրես
* Բրաչ
* Խվար
* Պագ
* Կորչուլա
* Դուգի֊Օտոկ
* Մլետ
* Ռաբ
* Վիս
* Լոշին
* Փաշման
* Շոլտա
* Ուգլյան

Տնտեսություն
------------

Կղզեխմբի բնակելի խմբերին բնակչությունը զբաղվում է այգեգործությամբ և գինեգործությամբ։ Կան ցիտրուսային մրգերի և ձիթապտղի այգիներ։ Զարգացած է տուրիզմը։ Այստեղ ստեղծված են մի քանի ծովային առողջարաններ։

Տես նաև
-------

* Խորվաթիայի կղզիների ցանկ
* Խորվաթիայի բնակելի կղզիների ցանկ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Duplančić Leder, T.; Ujević, T.; Čala, M. (2004): *Duljine obalne crte i površine otoka na hrvatskom dijelu Jadranskog mora određene s topografskih karata mjerila 1:25 000*, Geoadria, Vol. 9, No. 1, 5-32". Արխիվացված է the original 2012 թ․ հուլիսի 2-ին. Retrieved 2015 թ․ հունիսի 29. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Центральное бюро статистики Хорватии
**Գուրամ Դոլենջաշվիլի** (վրաց.՝ გურამ დოლენჯაშვილი, մարտի 9, 1943(1943-03-09), Քութայիս, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), սովետ և վրացի նկարիչ, գծագրող։ Վրաստանի վաստակով նկարիչ։ Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի պատվավոր ակադեմիկոս։

Կենսագրություն
--------------

1968 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի գեղարվեստի ակադեմիայի գրաֆիկայի արվեստ բաժինը։ Սովորել է վարպետ Լադո Գրիգոլիայի մոտ։ Նա նկարակալի հետ միասին եղել է Կամչատկայում, Չուկոտկայում, Սախալինում, Սախա-Յակուտիայի Հանրապետությունում, Դաղստանում։

Համամիութենական, հանրապետական, մարզային, անձնական և միջազգային ցուցահանդեսների անդամ է, որոնք անցկացվել են Ավստրալիայում, Ավստրիայում, Անգլիայում, Արգենտինայում, Բելգիայում, Բուլղարիայում, Հունգարիայում, Վիետնամում, Արևելյան Գերմանիայում, Հնդկաստանում, Իրաքում, Կիպրոսում, Կուբայում, Մեքսիկայում, Մոնղոլիայում, Նիդեռլանդներում, Նիկարագուայում, Լեհաստանում, Ռումինիայում, ԱՄՆ-ում, Գերմանիայում, Ֆրանսիայում, Չեխոսլովակիայում, Շվեդիայում, Շվեյցարիայում, Հարավսլավիայում, Ճապոնիայում։

1990-ական թվականներին Գուրամը ստիպված եղավ թողնել Քութայիսը և գնալ Մոսկվա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Заглавная страница -> О Гураме
2. ↑  Vsemdobra\_528 — ГРАФИКА ГУРАМА ДОЛЕНДЖАШВИЛИ
3. ↑  "Гурам Доленджашвили << Картинная галерея || Роза, бабочка и кошка || скачать мангу бесплатно || скачать яой || manga yaoi". Արխիվացված է the original 2009 թ․ օգոստոսի 6-ին. Retrieved 2015 թ․ հոկտեմբերի 2. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պատկերասրահ
* Գուրամ Դոլենջաշվիլիի ձեռքին պատկանող նկարները Archived 2010-02-11 at the Wayback Machine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 122500697X · ISNI: 0000000367572508 · LCCN: n2012008817 · VIAF: 232243738 · WorldCat VIAF: 232243738 |

 |
**Ռոմինա Յանկելևիչ** (իսպ.՝ Romina Yankelevich, ), առավել հայտնի է որպես **Ռոմինա Յան** (իսպ.՝ Romina Yan), արգենտինացի դերասանուհի, սցենարիստ, երգչուհի և պարուհի։

Կենսագրություն
--------------

Ռոմինա Յանկելևիչը ծնվել է 1974 թվականի սեպտեմբերի 5–ին Բուենոս Այրեսում (Արգենտինա) ՝ պրոդյուսեր Գուստավ Յանկելևիչի և դերասանուհի ու սցենարիստ Քրիս Մորենայի ընտանիքում։ Ծնողները բաժանվել են 1995 թվականին։ Ռոմինան ունեցել է կրտսեր եղբայր՝ Թոմաս Յանկելևիչ՝ ռեժիսոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր։

Ռոմինան կինոյում սկսել է նկարահանվել 1990–ական թվականների սկզբին և մինչև իր մահը՝ 2010 թվականը, նկարահանվել է 12 ֆիլմում և սերիալում։ 2005 թվականին Յանկելևիչը սկսել է սցենարիստի կարիերան։

Կինոմատոգրաֆիական գործունեությունից բացի, Ռոմինան նաև եղել է երգչուհի և պարուհի։

1998–2010 թվականներին (մինչ մահը) Ռոմինան եղել է ամուսնացած պրոդյուսեր Դարիո Ջորդանոյի հետ, որից ունեցել է երեք որդի՝ Ֆրանկո Ջորդանո, Վալենտին Ջորդանո և Ազուլ Ջորդանո։ Մահացել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 28–ին սրտամկանի ինֆարկտից Սան Իսիդրոում (Բուենոս Այրեսի արվարձան, Արգենտինա) իր 36 ամյակից քիչ անց։ 2011 թվականի դեկտեմբին Սան Կարլոս դե Բոլիվար հիվանդանոցում բացվել է դերասանուհու անվան մանկաբուժության համալիր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Internet Movie Database — 1990.
2. 1 2 3 4 5  cinenacional.com (իսպ.) — 2001.
3. ↑
4. ↑  Romina Yan — Biography
5. ↑  "Actress Romina Yan dies of heart attack". Արխիվացված է the original 2010 թ․ հոկտեմբերի 4-ին. Retrieved 2011 թ․ հոկտեմբերի 8. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
6. ↑  "Tinelli inauguró el Pabellón Romina Yan con la familia Yankelevich en Bolivar" (in անգլերեն). Exitoina. 2011 թ․ դեկտեմբերի 3.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ромина Ян (անգլ.) *Internet Movie Database* կայքում
**Ռոմիկ Սուրենի Հարությունյան** (դեկտեմբերի 19, 1945(1945-12-19), Տաթև, Գորիսի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), քիմիկոս, քիմիական գիտությունների դոկտոր (1996)։

Կենսագրություն
--------------

1964-1965 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի քիմիայի ֆակուլտետում։ 1972 թվականին եղել է ֆիզիկական քիմիայի ամբիոնի լաբորատորիայի վարիչ, 1972-1981 թվականներին՝ ֆիզիկական քիմիայի ամբիոնում ավագ լաբորանտ, 1981-1987 թվականներին՝ կրտսեր գիտաշխատող պոլիմերման պրոցեսների կինետիկայի պրոբլեմային լաբորատորիայում, 1987-1988 թվականներին՝ պոլիմերման պրոցեսների կինետիկայի պրոբլեմային լաբորատորիայի գիտաշխատող, 1988-1992 թվականներին՝ ավագ գիտաշխատող, 1992-2006 թվականներին՝ ավագ գիտաշխատող ֆիզիկական քիմիայի ամբիոնում գործող քիմիական և կենսաբանական համակարգերի ֆիզիկաքիմիական հետազոտություններով զբաղվող գիտահետազոտական լաբորատորիայում, 2005-2007 թվականներին՝ ֆիզիկական և կոլոիդ քիմիայի ամբիոնի դոցենտ։ 2007 թվականից ԵՊՀ անօրգանական քիմիայի ամբիոնի վարիչ։ ԵՊՀ քիմիայի ֆակուլտետի խորհրդի անդամ։ «Գիտական տեղեկագիր, ԵՊՀ» գիտական հանդեսի խմբագրական խորհրդի անդամ։

Գործունեություն
---------------

Աշխատանքները վերաբերում են էմուլսիաներում ընթացող օքսիդացման և պոլիմերման գործընթացների կինետիկական օրինաչափությունների ու մեխանիզմի բացահայտմանը, ինչպես նաև մակերևութային ակտիվ նյութերի լուծույթների կոլոիդաքիմիական հատկություններին և քիմիական ռեակցիաներում դրանց դերի ուսումնասիրությանը։

Անդամակցություն
---------------

* «Գիտական տեղեկագիր, ԵՊՀ» գիտական հանդեսի խմբագրական խորհրդի անդամ
* ՀՀ քիմիական ընկերության խորհրդի անդամ

Պարգևներ
--------

* ԵՊՀ ոսկեզօծ հուշամեդալ
* ԵՊՀ արծաթե հուշամեդալ

Գրքեր
-----

* Գ. Գ. Պետրոսյան, Հ. Ա. Բեգլարյան, Ռ. Ս. Հարությունյան, «Սիլիկատների և ցեոլիտների քիմիա» դասընթացի լաբորատոր աշխատանքներ | Ուս. ձեռնարկ։ ԵՊՀ հրատ.: 2016թ․, 60 էջ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "ԵՊՀ, Ռոմիկ Սուրենի Հարությունյան". Արխիվացված է the original 2018 թ․ հունվարի 2-ին. Retrieved 2018 թ․ հունվարի 13. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005*.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 29271, 10328 |

 |
**Դայնաների պահարան**, (լատիշ․՝ **Dainu skapis**), պահարան, որտեղ ամփոփված է լատվիացի բանահյուսագետ Կրիշյանիս Բարոնի հավաքած լատիշական ժողովրդական երգերի՝ դայնաների քարտադարանը։ Պահարանի բարձրությունը 160 սմ է, լայնությունը՝ 66 սմ, խորությունը՝ 42 սմ։ Պատրաստվել է 1880 թվականին Մոսկվայում, իր իսկ՝ Բարոնի նախագծի համաձայն (դրա անհրաժեշտությունն առաջացել էր այն բանից հետո, երբ արդեն անհնար էր դարձել հավաքածուն պահել ծխախոտի թղթի տուփի մեջ)։

Պահարանը կազմված է երկու մասից, երկուսում էլ 35-ական արկղ կա, դրանցից յուրաքանչյուրում՝ 20 բաժանմունք, ամեն մեկում՝ թղթի՝ 3×11 սմ չափս ունեցող 150-200 թերթիկ։ Պահարանի ներքևի մասում արխիվային նյութեր՝ նամակներ, անվանացանկեր պարունակող երեք մեծ արկղ է դրված։ Պահարանում ընդհանուր առմամբ պահվում է 268 815 թերթիկ, որոնց վրա գրառված են 4-8 տողանոց դայնաներ, ինչպես նաև՝ այլ տեքստեր, օրինակ՝ հանելուկներ, ասացվածքներ։

Կ. Բարոնի մահվանից հետո պահարանը պահվել է Ռիգայում՝ նրա հարազատների մոտ։ 1941 թվականին այն տեղափոխվել է լատվիական բանահյուսության պահուստարան, 1946-ին՝ Լատվիական ԽՍՀ գիտությունների նորաստեղծ ակադեմիայի գրականության, բանահյուսության և արվեստի ինստիտուտ, 1998-ին՝ լատվիական համալսարանի գրականության, բանահյուսության և արվեստի ինստիտուտ, 2014-ին՝ Լատվիայի ազգային գրադարան։

1997 թվականին սկսվել է պահարանում պահվող քարտադարանի դայնաների թվայնացումը։ 2002 թվականից դրանք ամբողջ ծավալով հասանելի են դարձել համացանցում՝ համապատասխան պաշտոնական կայքում։

2001 թվականին դայնաների պահարանը ճանաչվել է համաշխարհային նշանակություն ունեցող արժեք և ընդգրկվել ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի «Աշխարհի հիշողություն» ծրագրի գրանցամատյանում։

Տես նաև
-------

* Կրիշյանիս Բարոն
* Դայնա

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "«100 символов культуры»: латышские дайны" (in ռուսերեն). rus.lsm.lv. Retrieved 2019 թ․ սեպտեմբերի 15.
2. 1 2  Latvijas enciklopēdija. Том 2-й. — Рига: Valērija Belokoņa izdevniecība.
3. ↑  "«Несгораемый шкаф» для дайн" (in ռուսերեն). www.grani.lv. Retrieved 2019 թ․ սեպտեմբերի 15.
4. ↑  "Dainu skapis |". *www.atmina.unesco.lv*. Արխիվացված է the original 2020 թ․ փետրվարի 22-ին. Retrieved 2016 թ․ դեկտեմբերի 10. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
5. ↑  "Literatūra / Diena". *www.diena.lv*. Retrieved 2016 թ․ դեկտեմբերի 10.
6. ↑  "Где хранят «оральный хомут» вашей бабушки и почему ее поговорки — ценность для всей Латвии". *rus.lsm.lv* (in ռուսերեն). Латвийские общественные медиа. 2019 թ․ փետրվարի 23. Retrieved 2021 թ․ հունվարի 18.
7. ↑  "Par Dainu skapi : Dainu Skapis. Latvju dainas, tautasdziesmas, dziesmas". *www.dainuskapis.lv*. Retrieved 2016 թ․ դեկտեմբերի 10.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայքէջը՝ |
**Ռիո-Սալադո** (իսպ.՝ Río Salado - «աղի գետ»), գետ Հարավային Ամերիկայում, Պարանա գետի աջ վտակը։ Այն հոսում է Արգենտինայի Սալտայի, Սանտիագո Դել Էստերոյի և Սանտա Ֆե նահանգների տարածքներով։ Ունի 1300 կմ երկարություն, ավազանի տարածքը մոտ 160 հազար քառ. կմ է։ Վերին վտակում այն կոչվում է **Գուաչինաս**, ներքևում` Ջուրամիտոն կամ **Ռիո-դե-Պասախ**։

Գետը սկիզբ է առնում Կենտրոնական Անդերի արևելյան լանջից։ Վերին հատվածում այն ունի լեռնային բնույթ. դուրս գալով Գրան Չակոյի հարթավայրից այն բաժանվում է մի քանի վտակի։ Ռիո-Սալադոյի միակ խոշոր վտակը Օրկոնես գետն է (*Horcones*): Այն թափվում է Պարանա գետ։ Գետի մոտակայքում է Տոստադո բնակավայրը։

Գետը հիմնականում սնվում է անձրևներով, հատկապես հորդառատ է լինում նոյեմբերից մինչև մարտը։ Ներկայումս գետը նավարկելի է։ Մայիսից մինչև սեպտեմբեր գետը ցամաքում է, երբեմն նույնիսկ չորանում` ձևավորելով ջրվեժների և աղի լճերի համակարգ. այստեղից էլ առաջացել է նրա անվանումը։

Սալտայի մոտ գտնվող գետի վերին հոսանքում կառուցվել է Կաբրա-Կորալ ջրամբարը։

2003 թվականի ապրիլի 28-ին Ռիո-Սալադոն կտրուկ հորդացավ` մի քանի ժամվա ընթացքում լցնելով Սանտա Ֆե քաղաքի մեկ երրորդը։ Փորձագետների կարծիքով, պատճառը եղել են անսովոր ծանր նստվածքները (ամսվա վերջին շաբաթվա ընթացքում 300-400 մմ)։ Արգենտինայում այս առաջին խոշոր ջրհեղեղը ավելի քան 40 հազար մարդու թողեց անօթևան։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Roque Pedace. "Argentina - The Salado River has taken everything away" (in անգլերեն). Friends of the Earth International. Արխիվացված է the original 2012 թ․ ապրիլի 14-ին. Retrieved 2010 թ․ հունվարի 8.
2. ↑  *Romina C. Giampieri, Pablo A. Tassi, Leticia B. Rodriguez, and Carlos A. Vionnet* NUMERICAL SIMULATION OF THE EXTRAORDINARY FLOOD OF THE SALADO RIVER, SANTA FE // *Mecánica Computacional*. — 2003. — Т. XXII.
| **՞**Գուլդի վարան |
| --- |
|   |
|  |
| Գիտական դասակարգում |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Վերնաթագավորություն | Էուկարիոտներ |
| Թագավորություն | Կենդանիներ |
|
|
|
|
|
| Տիպ | Քորդավորներ |
| Ենթատիպ | Ողնաշարավորներ |
|
|
|
|
| Դաս | Սողուններ |
|
|
|
| Կարգ | Մողեսներ |
|
|
|
| Ընտանիք | Վարանանմաններ |
|
|
|
| Ցեղ | Վարաններ |
|
|
| Տեսակ | **Գուլդի վարան** |
|
|

 |
|  Լատիներեն անվանում |
| Varanus gouldii
*Gray*, 1838 |
|  Հատուկ պահպանություն |
| 
Քիչ մտահոգող տեսակIUCN 3.1 *Least Concern* : ??? |
|  Արեալ |
| պատկեր |
|   Տարածվածություն |
| 

| ԴասակարգումըՎիքիցեղերում | ՊատկերներՎիքիպահեստում | 

 |
| --- | --- | --- |

 |


**Գուլդի վարան**, կամ **ավազային վարան** (լատին․՝ Varanus gouldii), վարանների ցեղի ներկայացուցիչ է, ունի երկու ենթատեսակներ։

Նկարագրությունը
---------------

Ընդհանուր երկարությունը հասնում է 1.4-1.8 մ, քաշը 6 կգ։ Գունավորումով և կազմվածքով շատ նման է արգուսյան վարանին (Varanus panoptes horni)։ Գլուխը դուրս ընկած, կարճ և սեղմված է կողքերից։ Մարմինը ցիլինդրանման, երկարեցված է։ Վերջույթները լավ զարգացած են, ունեն հզոր և երկար ճանկեր։ Գունավորումը դեղնաշագանակագույն է, մուգ գիծն անցնում է աչքերի մեջտեղով։ Մեջքին ունի դեղին բծերի խումբ, իսկ պոչին նեղ գունատ գծեր, պոչի վերջին երրորդ մասը զուրկ է գծերից։ Լեզուն երկճյուղ է, ինչպես օձերինը։

Կենսակերպը
----------

Բնակվում է անտառուտներում և մարգագետիններում։ Փորում է բավականին երկար և լայն բներ, որտեղ թաքնվում է ավազային փոթորիկների և տոթի ժամանակ։ Ակտիվ է ցերեկային ժամերին։ Սնվում է մեծ միջատներով, մանր մողեսներով, կրծողներով և օձերով։ Թշնամիները շատ չեն, սակայն այս վարանի միսն ավտրալացի տեղաբնիկներն օգտագործում են սննդի մեջ։ Նրանք որսի նպատակով այրում են մարգագետինները։

Շարժելով իր երկճյուղ լեզուն՝ վարանը կարողանում է հոտառության միջոցով հայտնաբերել իր զոհին։

Ինչպես բոլոր վարանները, Գուլդի վարանը նույնպես ձվածին է։ Էգը ձվադրում է տերմիտաբներում, դնում է մինչև 10 ձու։ 6 ամիս անց ծնվում է սերունդը։

Տարածվածություն
---------------

Ավստրալիայի Էնդեմիկ։

Ենթատեսակներ
------------

* Varanus gouldii gouldii
* Varanus gouldii flavirufus

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Thompson (1995), p. 111" (PDF). Արխիվացված է the original (PDF) 2011 թ․ փետրվարի 21-ին. Retrieved 2011 թ․ փետրվարի 21.
2. ↑  Ученые доказали пользу устраиваемых австралийскими аборигенами пожаров

Գրականություն
-------------

* Cogger,H.G. 2000. Reptiles and Amphibians of Australia, 6th ed. Ralph Curtis Publishing, Sanibel Island, 808 pp.
* Словник-довідник із зоології. - К. 2002.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Տաքսոնոմիա | EOL · GBIF · iNaturalist · NCBI · IRMNG · ITIS TSN |

 |
**Սըր Ռիչարդ Սայքս** (անգլ.՝ Sir Richard Sykes, օգոստոսի 7, 1942(1942-08-07), Յորքշիր, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), *ENRC*-ի նախագահի տեղակալն ու ավագ անկախ տնօրենը։ Նա նաև *ENRC* վարձատրությունների կոմիտեի նախագահն է։ Սըր Ռիչարդը ներկայումս զբաղեցնում է *The UK Stem Cell* հիմնադրամի նախագահի ու *Lonza AG*-ի տնօրենի պաշտոնները։

Սըր Ռիչարդը նաև Թագավորական Հասարակության խորհրդի անդամն ու Բնական պատմության թանգարանի (Լոնդոնում) և Թագավորական Բուսաբանական այգիների (Լոնդոնի արևմուտքում) խնամակալն է։ Նա եղել է *GlaxoSmithKline* միավորության ղեկավարն ու Մեծ Բրիտանիայի գիտության զարգացման միության նախագահը։ Նա հայտնի է դարձել Ռանիտիդին (*Zantac*) դեղորայքի ներմուծման համար, երբ զբաղեցնում էր *GlaxoSmithKline*-ի ղեկավարի պաշտոնը։

Կենսագրություն
--------------

Սըր Ռիչարդ Սայքսը ստացել է մանրէական բիոքիմիայի գիտությունների թեկնածուի կոչում Բրիստոլի համալսարանում։ Նա նաև մի շարք համալսարանների (Մադրիդում, Քրանֆիլդում, Բրունելոյում, Էդինբուրգում և այլն) պատվավոր անդամ է։

1994 թվականին նրան շնորհել են ազնվական կոչում (դրա համար էլ նա կրում է Սըր տիտղոսը) դեղագործական ոլորտում լավ աշխատանքի համար։ 1999 թվականին Սըր Ռիչարդը ստացել է *«Singapore National Day Public Service Star Award»* մրցանակը Սինգապուրի տնտեսության ոլորտում արժանիքների համար։

1997 թվականից մինչև 2008 թվականը նա *Rio Tinto PL*C ընկերակցության ավագ տնօրենն էր։ Սըր Ռիչարդն ունի ավելի քան 30 տարվա աշխատանքային փորձ բիոտեխնոլոգիաների ու դեղագործական ոլորտներում։ 1995-2000 թվականներին նա աշխատել է *GlaxoWellcome*-ի նախագահի ու գլխավոր տնօրենի պաշտոնին, իսկ հետո *GlaxoSmithKline*-ի նախագահի պաշտոնին մինչև 2002 թվականը։ 2000-ից մինչև 2008 թվականները Սայքսը Լոնդոնի Կայսերական քոլեջի (*Imperial College London*) համալսարանի ռեկտորն էր։ 2008 թվականի դեկտեմբերից մինչև 2010 թվականի հուլիս սըր Ռիչարդն առողջապահության Ազգային ծառայության Լոնդոնի ստորաբաժանման նախագահն էր (*NHS London*)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  SNAC — 2010.
2. ↑  "Биография Сэра Ричарда Сайкса (*Английский*)". Արխիվացված է the original 2014 թ․ մայիսի 8-ին. Retrieved 2019 թ․ հունիսի 13. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  "Руководство ENRC". Արխիվացված է the original 2011 թ․ ապրիլի 18-ին. Retrieved 2011 թ․ փետրվարի 15. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* ENRC պաշտոնական վեբ-կայք

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Scopus |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000046026039 · LCCN: no98109042 · SUDOC: 113597738 · VIAF: 29154814 · WorldCat VIAF: 29154814 |

 |
**Ռոման Անդրեևիչ Վլասով** (ռուս.՝ Роман Андреевич Власов, հոկտեմբերի 6, 1990(1990-10-06), Նովոսիբիրսկ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս հունահռոմեական ոճի ըմբշամարտիկ։ Օլիմպիական խաղերի կրկնակի չեմպպիոն է (2012, 2016):

Ռոման Վլասովը 2011 և 2015 թվականներին դարձել է Աշխարհի չեմպիոն։ Ինչպես նաև 2012 և 2013 թվականների Եվրոպայի չեմպիոն։

Ռուսաստանի կառավարության կողմից ստացել է Ռուսաստանի սպորտի վարպետի կոչում։

Կենսագրություն
--------------

Ռոման Վլասովը ծնվել է 1990 թվականի հոկտեմբերի 6-ին՝ Նովոսիբիրսկում։ Եղբայրը՝ Արտյոմը նույնպես հունահռոմեական ոճի ըմբշամարտիկ է, ով դարձել է Աշխարհի կրկնակաի չեմպիոն։

Ռոմանը սկսել է զբաղվել ըմշամարտով 1997 թվականից՝ 6 տարեկան հասակում։ Նրա առաջին մարզիչը եղել է Վիկտոր Կուզենցովան։

2007-2013 թվականների ընթացքում սովորել է Նովոսիբիրսկի Գյուղատնտեսական համալսարանում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Власов: в ходе схватки впервые потерял сознание". Արխիվացված է the original 2016 թ․ օգոստոսի 19-ին. Retrieved 2016 թ․ օգոստոսի 29.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Федерация спортивной борьбы России: Власов Р. А. Archived 2021-03-01 at the Wayback Machine.
* bio on fila-wrestling.com Archived 2012-03-31 at the Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | ՎԿ |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Olympic Channel · Միասնական պայքարի աշխարհ · ՄՕԿ |

 |
**«Գրեմուչի»** (ռուս.՝ «Гремучий родник»), աղբյուր, բնության տեղական նշանակության հուշարձան։ Գտնվում է Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքի Երկաթուղային շրջանում, արևմտյան բնակելի զանգվածում։

Նկարագրություն
--------------

«Գրեմուչի» աղբյուրն անվանում են Գրեմուչի (Քչքչան) աղբյուր, պարզապես Գրեմուչկա կամ Դոնի Աստվածածնի սրբապատկերի Սուրբ աղբյուր։ Համաձայն առասպելի՝ այն «Քչքչան» է անվանել Պետրոս I-ը, երբ անցնելիս լսել է աղբյուրի ջրերի ուժեղ աղմուկը։ Աղբյուրը գտնվում է Սուրբ Սերաֆիմ Սարովսկու տաճարի մոտ, նրա հրաշագործ ուժը կապում են Դոնի Աստվածածնի սրբապատկերի հետ։ Աղբյուրից հետո սկսվում է երկաթուղին։

Առաջին անգամ «Գրեմուչի» աղբյուրը նկարագրել է հայտնի երկրաբան և հնէաբան պրոֆեսոր Վլադիմիր Վլադիմիրովիչ Բոգաչովը 1919 թվականին հրատարակված Ռոստովի շրջակայքի երկրաբանական ուղեցույցում։ Նախկինում աղբյուրն իսկապես քչքչացել է ամբողջ շրջակայքով։ Այն թափվել է բավական մեծ բարձրությունից հսկայական ճնշման տակ։ Թափվող ջրի աղմուկը լսելի է եղել նրան մոտենալուց շատ առաջ։

1990-ական թվականներին «Գրեմուչի» աղբյուրը սրբագործվել է և օծվել։ Եկեղեցին այստեղ մեծ սպիտակ խաչ է տեղադրել։ Կառուցվել է ուղեսյուն, իսկ ջուրը մտցվել է խողովակների մեջ։ Աղբյուրի մոտ կառուցվել են երկու լողավազան և աստիճաններ, տեղադրվել են նստարաններ։ Լողավազանները խոր չեն։ Մեկը փոքր է, մանկական, խորությունը մեկ մետրից պակաս է։ Մյուսը մեծահասակների համար է՝ փոքր-ինչ մեծ ու խոր։ Լողալ նրանց մեջ չի հաջողվի, բայց սուզվել հնարավոր է։ Լողավազանից դուրս գալիս ջուրը հոսում ոչ մեծ գեղեցիկ ջրվեժի տեսքով։ Ջուրը զուլալ է, թափանցիկ և համարվում է բուժիչ։

Աղբյուրն ունի ջրի ուժեղ ճնշում և ձմռանը չի սառչում։ Աղբյուրի ջուրը պարզ է ու սառը, նրա ջերմաստիճանը կլոր տարի 10 աստիճան է։ Աղբյուրը ժողովրդականություն է վայելում բնակչության շրջանում, նրա ջուրն օգտագործվում է խմելու և լողանալու համար։ Գրեմուչկայում լողանում են նույնիսկ Ջրօրհնեքի սառնամանիքներին։ Իսկ Ջրօրհնեքի ժամանակ աղբյուրից հավաքած ջուրը չի փչանում ամբողջ տարի։ Աղբյուրը խնամված է, կահավորված հանդերձարաններով և ոչ մեծ ավտոկայանատեղով։

Անցուղի
-------

Աղբյուրին կարելի է հասնել ոտքով Ստաչկայի պողոտայից։ Մոտակայքում գտնվում են երկաթուղային ուղիները և Ռոստով-Բերեգ կայարանը։ Պրիվոկզալնայա և Ամբուլատորնայա փողոցներում տեղադրված են աղբյուրի ցուցանակները։

Պատկերասրահ
-----------

* «Գրեմուչի» աղբյուրն աշնանը«Գրեմուչի» աղբյուրն աշնանը
* «Գրեմուչի» աղբյուրը«Գրեմուչի» աղբյուրը
* «Գրեմուչի» աղբյուրն աշնանը«Գրեմուչի» աղբյուրն աշնանը

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Родник Гремучий
2. ↑  "Родник Гремучий в Ростове-на-Дону". Արխիվացված է the original 2017 թ․ ապրիլի 4-ին. Retrieved 2018 թ․ նոյեմբերի 30. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. 1 2 3 4 5  "Родники Ростова: Гремучий источник".
4. ↑  Святой источник Донской иконы Божией Матери в Ростовской области

Արտաքին հղումներ
----------------

* Гремучий источник
* Гремучка Ростов
* Родник «Гремучий» Archived 2019-03-30 at the Wayback Machine.
* Родники Ростова-на-Дону
* Родники Ростова: Гремучий источник
**Ռոսս գավառի բանտ** (անգլ.՝ Ross Correctional Institution), միջին մակարդակի հսկողությամբ պետական բանտ, որ գտնվում է Սայոտո գետի արևմտյան ափին, Չիլիկոտե քաղաքից ոչ այնքան հեռու, Օհայո նահանգում։

Նկարագրություն
--------------

Բանտը գտնվում է Չիլիկոտե ուղղիչ հիմնարկի և Հոուպվելի ազգային մշակութային պատմական պարկի մոտ։ Բացվել է 1987 թվականին. այդ ժամանակ կար 2037 կալանավոր։ Հիմնարկը զբաղեցնում է 1707 ակր մակերես, բանտարկյալների հսկողությանմբ զբաղված են ավելի քան 350 անվտանգության աշխատակիցներ։ 2016 թվականի հունվարի 6-ի տվյալներով հիմնարկում գտնվում է 2085 բանտարկյալ։ Բանտարկյալներ մոտ 56%-ը աֆրոամերիկացիներ են, 43%-ը՝ սպիտակամորթներ, իսկ 0.01%-ը՝ այլք։ Հաշվարկված է, որ յուրաքանչյուր բանտարկյալի ծախսերը միջին հաշվով կազմում է ամերիկական 51.77 դոլար։

Ռոսս գավառի ուղղիչ հիմնարկը բանտարկյալներին տրամադրում է առաջնային, երկրորդային և երրորդային բժշկական օգնություն։ Ինտենսիվ թերապիան պահպանում է Ֆրիզեր առողջապահական կենտրոնը և Ֆրանկլինի Բժշկական կենտրոնը։ Օհայո նահանգի համալսարանի բժշկական կենտրոնը նույնպես աշխատում է հիմնարկի հետ արտակարգ իրավիճակների և երկարաժամկետ հոսպիտալացման գծով։ Բանտարկյալների անձնական հաշվից գանձվում է լրացուցիչ վճար 3 դոլարի չափով։ 1995 թվականին հիմնարկում ներմուծվել է հեռահաղորդակցությունը, ինչը օգնել է բարելավել կապը առաջնային բուժօգնության բժիշկների և բանտարկյալների միջև։ Հեռահաղորդակցության օգնությամբ անցկացվել է ավելի քան 19 000 խորհրդատվություն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Correctional Institution Inspection Committee (2007 թ․ հունվարի 26). "Correctional Institution Inspection Committee Report: On-Site Visit at the Chillicothe Correctional Institution" (PDF). Correctional Institution Inspection Committee. p. 5. Արխիվացված է the original (PDF) 2008 թ․ դեկտեմբերի 31-ին. Retrieved 2008 թ․ հուլիսի 24.
2. ↑  "Ross Correctional Institution". *www.drc.ohio.gov*. Արխիվացված է the original 2016 թ․ փետրվարի 5-ին. Retrieved 2016 թ․ փետրվարի 5.
3. ↑  "Bureau of Medical Services". *www.drc.ohio.gov*. Արխիվացված է the original 2016 թ․ փետրվարի 20-ին. Retrieved 2016 թ․ փետրվարի 5.
**Ռիխարդ Շորր** (գերմ.՝ Richard Reinhard Emil Schorr, օգոստոսի 20, 1867(1867-08-20), Կասել, Հեսսեն, Գերմանիա - սեպտեմբերի 21, 1951(1951-09-21), Բադ Գաշտայն, Sankt Johann im Pongau District, Զալցբուրգ, Ավստրիա), գերմանացի աստղագետ, աշխատել է Համբուրգի աստղադիտարանում։

1889 թ.-ից 1891 թվականն աշխատել է Կիլ քաղաքի աստղադիտարանի «Աստղագիտության նորություններ» (Astronomische Nachrichten) ամսագրի խմբագրի օգնական։ 1892 թվականից աշխատել է Համբուրգի աստղադիտարանում, սկզբում որպես դիտարկող, իսկ 1900 թվականից Գեորգ Ռյումկերի մահից հետո որպես աստղադիտարանի տնօրեն։ Շորրի աշխատանքի առաջին տարիներին հիմնական խնդիրն է եղել Համբուրգի Բերգդորֆ թաղամասում աստղադիտարանի նոր մասնաշենքի կառուցումը, որ բացվել է 1912 թվականին։

Շորրի հիմնական աշխատությունները վերաբերվում են աստղաչափությանը, աստղերի հետազոտություններին և Արեգակի խավարումների դիտարկումներին։ 1905 թ.-ից 1928 թվականը նա կազմակերպել է 8 արշավախմբեր աշխարհի տարբեր մասերում խավարումների դիտարկումներ անցկացնելու համար, որոնցից 7-ին անձամբ մասնակցել է։

Շորրը եղել է մի շարք աստղային կատալոգների կազմման նախաձեռնողը, որոնցից ամենահայտնին է Աստղագիտագան միության կատալոգը (Astronomische Gesellschaft Katalog, AGK2), որի կազմման աշխատանքները շարունակվել են 1913 թ.-ից 1920 թվականը։ Այս ընթացքում Շորրը հայտնաբերել է 30 նոր աստերոիդ և մեկ նոր գիսաստղ՝ D/1918 W1 (Շորր)։

Շորրը համագործակցել է հայտնի օպտիկ Բերնխարդ Շմիդտի հետ, ում նա հատկացրել էր հատուկ տարածք աստղադիտարանում աշխատանքների համար։ Շմիդտը կառուցել է մի քանի աստղադիտակներ այս աստղադիտարանի համար, իսկ 1930 թվականին նախագծել է Շմիդտի խցիկը, աստղադիտակ միակ աբերացիայով, զարմանալի որակով։ Շորրը առաջարկել է Շմիդտին կառուցել առաջին այսպիսի աստղադիտակ Համբուրգի աստղադիտարանում։

Գերմանիայում ֆաշիստների իշխանության գալուց հետո Շորրը հեռացավ Համբուրգի աստղադիտարանի տնօրենի պաշտոնից, և կարողացավ ֆաշիստների կամքին հակառակ այս պաշտոնում թողնել Օտտո Հեկմանին։

Շորրի պատվին են անվանվել խառնարան Լուսնի վրա և (1235) Շորիա աստերոիդը։ Իսկ իր կողմից հայտնաբերված (725) Ամանդա աստերոիդը անվանվել է նրա կնոջ պատվին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2  Բրոքհաուզի հանրագիտարան (գերմ.) / Hrsg.: Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus, Wissen Media Verlag
3. ↑  Mathematics Genealogy Project — 1997.
4. ↑  ["Պոտսդամի աստղաֆիզիկական ինստիտուտ (գերմ.)". Արխիվացված է the original 2011 թ․ մայիսի 19-ին. Retrieved 2015 թ․ սեպտեմբերի 17. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help) Պոտսդամի աստղաֆիզիկական ինստիտուտ (գերմ.)]

Արտաքին հղումներ
----------------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Mathematics Genealogy Project · Zentralblatt MATH database · Scopus |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուս |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 1065263 · CiNii: DA12397400 · GND: 116923008 · ISNI: 0000000120283464 · NKC: xx0134537 · NTA: 094866635 · NUKAT: n2014052391 · SUDOC: 080168108 · VIAF: 72157990 · WorldCat VIAF: 72157990 |

 |

 |