recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Իշտալլոշ-Կյո** (**Իշտալլոշկո**,հունգ.՝ Istállós-kő),լեռՀունգարիայում, որը գտնվում է Հավեշ մեդյեի տարածքում։ Ծովի մակարդակից ունենալով 958,1 մ բարձրություն, սա երկրորդ բարձրության լեռն է Բյուկկի լեռնազանգվածում և իր բարձրությամբ վեցերորդը Հունգարիայում։ Մինչև 2014 թվականն այն համարվել է լեռնաշղթայի ամենաբարձր կետը, սակայն, ըստ վերջին հետազոտությունների, Սիլվաշե-Կե լեռան բարձրությունը կազմել է 960.715 մ, որը մի քիչ ավելի բարձր է։

Իշտալլոշ-Կյոյի քարանձավը
------------------------

Իշտալլոշ-Կյոյի քարանձավը
Իշտալլոշ-Կյոյի քարանձավի ուսումնասիրությամբ առաջին անգամ զբաղվել է պալ Ռոշկոն 1911 թվականին։ Քարանձավը հանդիսանում է կարևոր հնագիտական հուշարձան. այստեղից հանյտաբերվել են մինչև  30 000-40 000 տարեկան գտածոներ, ի թիվս որոնց քարանձավային արջի և Bison latifrons բիզոնի ոսկորներն են, աշխատանքի համար նախատեսված քարե, ոսկրե գործիքներ, ինչպես նաև քարեդարյա օջախ, որն այժմ ցուցադրվում է Հունգարիայի ազգային թանգարանում

Քարանձավում ավելի ուշ պեղումներ է կատարել Օտտոկար Կադիկը (1929) և Մարիա Մոտտլը (1938)։ 1947 թվականին լավ պատրաստված մանրամասն պեղումները գլխավորում էր Լասլո Վերտեշը։ Հնագիտական շերտավորումների և կենդանիների մնացորդների հիման վրա ուսումնասիրվել են քարանձավում հայտնաբերված երեք մշակութային շերտերի և տեխնիկական պոպուլյացիաների մարդկանց, ովքեր ապրել էին այստեղ՝ քարանձավում։ Քարանձավը պահպանվողի կարգավիճակ է ստացել 1944 թվականին և որպես բնության հատուկ պահպանվող հուշարձան՝ 1982 թվականին։

Վերջին պեղումները սկսվել են 2000 թվականին, և նրանց գլխավորել է Արպադ Ռինգերը։ Քարանձավի կարևորությունը համարվում է նրանում, որ այստեղից հայտնաբերվել է Սառցե դարաշրջանի մոտ 66 տարբեր մնացորդներ, ինչը նրան դարձնում է Եվրոպայի Օրինյակիի ֆաունայի շրջանում ամենահարուստ ֆաունան։ Քարանձավի միկրոֆաունայում նկարագրված են երեք նոր տեսակի կաթնասուններ և քսան նոր տեսակի թռչուններ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Új csúcsa van a Bükknek»։ Index։ 2014-02-05։ Վերցված է 2014-02-05
2. ↑  «Az istállós-kői ősemberbarlang»

Արտաքին հղումներ
----------------

* Az Istállós-kő իսկ környezetének térképe Archived 2013-09-21 at the Wayback Machine.
* Istállóskői ősemberbarlang Szilvásvárad

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Լիմբուրգերը** (անգլ.՝ *Limburger*) փափուկ պանիր է պաստերիզացված կաթից, որը տարբերվում է իր սուր հոտով և ինտենսիվ համով։

Ստեղծվել է Բելգիայում, սակայն լայն տարածում ունի նաև Ավստրիայում, Նիդերլանդներում ու Գերմանիայում։

Պանիրը կաթնագույն է, կեղևը ուտելի, փաթուկ և դեղնաշագանակագույն, երբեմն սպիտակ բորբոսի հետքերով։ Այն արտադրվում է *Brevibacterium linens* մանրէների շնորհիվ։ Հասունանում է երկու շաբաթից երեք ամսա ընթացքում։ Պատրաստվում է աղյուսների ձևով և կշռում է 200 կամ 500 գրամ։ Հասունացման սկզբում նրբաճաշակ համ ունի, որը ժամանակի ընթացքում շատ ուժեղ է դառնում։

Լիմբուրգերը ուտում են երիտասարդ կարտոֆիլով, սև հացով և սոխով։ Օգտագործում են հետևյալ խմիչքների հետ `գարեջուր, թունդ, չոր կարմիր գինի, խնձորի սիդր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Limburger Cheese, History of Limburger Cheese, Limburger Cheese Sandwich Recipem How To Make A Limburger Sandwich»։ Whatscookingamerica.net։ Վերցված է 2013 թ․ նոյեմբերի 14
2. ↑  Crump Marty (2009)։ *Sexy Orchids Make Lousy Lovers: & Other Unusual Relationships*։ University of Chicago Press։ էջ 160։ ISBN 9780226121871։ Վերցված է 2014 թ․ հոկտեմբերի 18
Թույլատրող **հասարակություն**, որը նաև կոչվում է թույլատրող մշակույթ, օգտագործվում է նկարագրելու մի հասարակություն, որտեղ սոցիալական նորմերը դառնում են ավելի ազատական՝ հատկապես սեռական ազատության հետ կապված։

Այս տերմինը հաճախ նվաստացուցիչ կերպով օգտագործվում է մշակութային պահպանողականների կողմից՝ քննադատելու այն, ինչ դիտվում է որպես ավանդական արժեքների անկում, ինչպես օրինակ՝ մինչամուսնական սեքսի ընդունումը, ամուսնալուծությունների մակարդակի աճը և ոչ ավանդական հարաբերությունների ընդունումը, ինչպիսիք են համատեղ կյանքը և համասեռամոլությունը։ Ա․Պ․ Հերբերտը համարվում էր ազդեցիկ պայմանավորված իր ամենաթողության գաղափարի՝ Անգլիայում ամուսնալուծության մասին օրենքների բարեփոխման շնորհիվ։ Այն հատկապես կիրառվել է սեքսուալ հեղափոխության ժամանակ՝ 1960-ական և 1970-ական թվականներին, երբ Արևմտյան մշակույթը դեմ էր դարաշրջանի հայացքների փոփոխությանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Alan Petigny, *The Permissive Society, America, 1941–1965* (University of Florida, 2009; 978-0-521-88896-7)
2. ↑  John Ayto (2006)։ *Movers and Shakers: A Chronology of Words that Shaped Our Age*։ Oxford University Press։ էջ 172։ ISBN 978-0-19-861452-4  `|url-access=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
3. ↑  «The Father of the Permissive Society»։ *History Today*։ 2009 թ․ հունիսի 6։ Վերցված է 2023 թ․ հունվարի 25
**Լինա Գերեն** (ֆր.՝ Lina Guérin, ապրիլի 16, 1991(1991-04-16), Փարիզ), ֆրանսիացի ռեգբիստուհին, որը հանդես է գալիս վինգի դիրքում, Ֆրանսիայի կանանց ռեգբի-15 և ռեգբի-7 հավաքականների խաղացող։ Հանդես է գալիս «Շիյի Մազարեն» ակումբում։

Կենսագրություն
--------------

Մայրը թունիսցի է։ Երիտասարդ տարիքում Լինան զբաղվել է թենիսով, հանդբոլով, ձիարշավով և թեթև ատլետիկայով, ապա անցել է ռեգբիի, որով զբաղվել է Էսուրյո լիցեյում (ֆր.՝ Lycée de l’Essouriau) Ալեն Ֆիորի և Քրիստոֆ Դելաայեի ղեկավարությամբ։ Սովորել է Փարիզ-Հարավ համալսարանում, որտեղ սովորել է արվեստի իրավունք և պատմություն։ Ավարտել է Թուլուզի բիզնես դպրոցը կառավարման մագիստրոսի աստիճանով։ Նորամուտը նշել է 2018 թվականին «Շիյի Մազարեն» (ֆր.՝ Rugby Club Chilly-Mazarin) ակումբի կազմում։

2015 թվականին հանդես է եկել Ֆրանսիայի կանանց հավաքականում Վեց ազգերի գավաթի խաղարկությունում։ Մեկ տարի անց ելույթ է ունեցել Ռիո դե Ժանեյրոյի Օլիմպիական խաղերում՝ մասնակցելով 5 հանդիպման և հավաքելով 5 միավոր (մեկ փորձ)։ 2018 թվականին դարձել է ռեգբիի աշխարհի առաջնության արծաթե մեդալակիր։ COVID-19 պանդեմիայի հետ կապված ընդմիջումից հետո Լինայի վերադարձը հավաքական տեղի է ունեցել 2021 թվականի փետրվարին Մադրիդում կայացած ռեգբի-7 միջազգային մրցաշարում։

2021 թվականին Դավիդ Կուրտեն Դինային ընդգրկել է Ֆրանսիայի հավաքականի հայտացուցակում՝ մասնակցելու Տոկիոյի Ամառային օլիմպիական խաղերին։ Խաղերում Լինան նվաճել է արծաթե մեդալ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  Guide de l'équipe de France olympique - JO 2016
3. 1 2 3 4  «Lina Guérin, la bourlingueuse» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի ռեգբիի ֆեդերացիա։ 2021-03-30։ Վերցված է 2021-07-29
4. ↑  Media guide Etape 4 du circuit mondial - Kitakyushu, les 22 et 23 avril 2017 (ֆր.)
5. ↑  «L'équipe féminine de France 7 pour les JO»։ www.rugbyrama.fr։ 2021-07-05։ Վերցված է 2021-07-05

Արտաքին հղումներ
----------------

* Լինա ԳերենԻնստագրամում
* Լինա ԳերենԹվիթթերում

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · LinkedIn · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | EspritBleu · Olympic Channel · ՄՕԿ |

 |
**«Դու կարո՞ղ ես գաղտնիք պահել»** (անգլ.՝ Can You Keep a Secret?), Սոֆի Քինսելլայի առաջին ոչ սերիական վեպը, որն առաջին անգամ լույս է ընծայել *Dial Press Trade Paperback* հրատարակչությունը (Մեծ Բրիտանիա) 2003 թվականին։ Գրքի գլխավոր հերոսուհին ընկնում է անախորժ դրության մեջ, երբ պարզվում է, որ իր նոր ղեկավարին հայտնի են իր բոլոր գաղտնիքները։ Խնդիրն այն է, որ նա ինքն է նրան պատմել ամեն ինչ՝ չիմանալով, թե ով է նա իրականում։

Սյուժե
------

Էմման գեղեցիկ ու երիտասարդ աղջիկ է Անգլիայից։ Նա կայուն, բայց ձանձրալի հարաբերությունների մեջ է «իդեալական» տղայի հետ, և ամեն կերպ ձգտում է բարձրանալ կարիերայի սանդուղքով բազմազգ կորպորացիայում, որի կենտրոնական գրասենյակը գտնվում է Լոնդոնում։ Ինքնաթիռով թռչելիս ընկնելով մրրկային շարժման մեջ՝ Էմման վախից իր գաղտնիքները պատմում է հարևան նստատեղին նստած գեղեցկատես անծանոթին։ Ի զարմանս իրեն՝ Էմման հասկանում է, որ անծանոթն այն ընկերության գլխավոր տնօրենն է, որտեղ ինքն աշխատում է։

Հրատարկությունների տարբերություններ
-----------------------------------

Վեպի ամերիկյան հրատարակությունը որոշակիորեն տարբերվում է բրիտանականից, օրինակ՝ գրքի սկզբով, երբ Էմման տղային օգնում է ընտրել խաղալիք ինքնաթիռում։ Այդ էպիզոդը բացակայում է ամերիկյան հրատարակությունում։ Դրանից հետո Էմման գնում է լոգարան՝ զուգահեռաբար զրուցելով իր ընկերուհի Լիսսայի հետ նրա ընկերոջ մասին։ Ավելի ուշ Լիսսան Էմմային պատմում է, որ հենց նոր լինելով ակումբում, տեսել է Էվան ՄաքԳրեգորին։ Բրիտանական հրատարակությունում ընկերուհու հետ զրուցելու ժամանակ Էմման ոչ թե գնում է լոգարան, այլ նշան է անում ձեռքին։ Դրանից բացի, ամերիկյան տարբերակում կա էպիզոդ, որում Էմման ու նրա ընկեր Քոննորն ուզում են, որ Էմմայի ղեկավարն իրենց տեսնի սիրով զբաղվելիս։ Բրիտանական հրատարակությունում, ընդհակառակը, նրանք փորձում են մնալ աննկատ։

Էկրանավորում
------------

Վեպի համանուն էկրանավորումը, որը թողարկվել է 2019 թվականի սեպտեմբերի 13-ին, նկարահանվել է Փիթեր Հաթչինսգի սցենարով։ Ռոմանտիկական կատակերգությունում գլխավոր դերերը կատարել են Ալեքսանդրա Դադդարիոն և Թայլեր Հեքլինը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Can You Keep a Secret? [Kindle Edition]»
2. ↑  «Can You Keep a Secret?»
3. ↑  D'Nuka Amanda (2019 թ․ հուլիսի 24)։ «Alexandra Daddario-Led Rom-Com ‘Can You Keep a Secret?’ Lands At Vertical Entertainment»։ *Deadline*։ Վերցված է 2019 թ․ հուլիսի 24
4. ↑  Hemmert By Kylie (2018 թ․ հուլիսի 24)։ «Alexandra Daddario to Lead Can You Keep a Secret Adaptation»։ *Coming Soon*։ Վերցված է 2018 թ․ հոկտեմբերի 15
5. ↑  D'Alessandro Anthony (2018 թ․ հուլիսի 24)։ «Alexandra Daddario To Star & Executive Produce NY Times Bestseller 'Can You Keep a Secret?'»։ *Deadline*։ Վերցված է 2018 թ․ հոկտեմբերի 15
**Իսլամ Ռամզանովիչ Մախաչև** (հոկտեմբերի 27, 1991(1991-10-27), Մախաչկալա, Դաղստանյան ԻԽՍՀ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խառը ոճի ռուս մարտիկ, հանդես է գալիս UFC-ի հովանու ներքո՝ թեթև քաշային կարգում։ Մարտական սամբոյի Ռուսաստանի չեմպիոն (2016), մարտական սամբոյի աշխարհի չեմպիոն (2016)։Մարզիչ`Խաբիբ Նուրմագամեդով

Գործունեութուն ընդհանուր մենամարտերում
--------------------------------------

### М-1 Global

Մախաչևը M-1 Global-ում իր նորամուտն է նշել Թենգիզ Կուչուայի դեմ 2011-ի փետրվարի 12-ին և առաջին ռաունդում հաղթել է նոկաուտով։ Երկրորդ մենամարտում Մախաչևը բախվել է Ֆրանսիայից Մանսուր Բառնաուի (Mansour Barnaoui) հետ, 2013 թվականի ապրիլի 9-ին M-1 Challenge 38-ում։ Նա հաղթել է մրցավարների միաձայն որոշմամբ։ Այնուհետև Մախաչևը հանդիպել է բրազիլացի մարտիկ, ջիու-ջիթսուի սև գոտու սեփականատեր Ռանդեր Ջունիորի հետ 2013 թվականի օգոստոսի 21-ին M-1 Challenge 41-ում և հաղթել մրցավարների միաձայն որոշմամբ։ Ինգուշեթիայի Հանրապետությունում՝ Թարգիմում, M-1 Challenge 49 մրցաշարի շրջանակներում, Իսլամ Մախարևը ձեռքի (արմունկի լծակի) ցավեցնող հնարքի օգնությամբ հաղթել է Յուրի Իվլևին։ M-1-ում պայմանագրով կայացած վերջին մենամարտում Իսլամ Մախաչևը Սանկտ Պետերբուրգում կայացած M-1 Challenge 52 մրցաշարում հանդիպել է Խորվաթիայից փորձառու մարտիկ Իվան Տրուշչեկին։  Իսլամը գերակշռում էր պայքարում և 3-րդ ռաունդում հակառակորդին ստիպել է հանձնվել խեղդող հնարքով։

### Ultimate Fighting Championship

2014 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Մախաչևը չորս մենամարտի պայմանագիր է կնքել UFC- ի հետ։ 2015 թվականի մայիսի 23-ին, Մախաչևը երկրորդ ռաունդում հաղթել է Լեո Կունցին UFC 187- ում խեղդող հնարքով։

2015 թվականի հոկտեմբերի 3-ին՝ UFC 192 - Cormier vs. Gustafsson մրցաշարում Մախաչևը հանդիպել է Ադրիան Մարտինսի հետ։ Արդեն առաջին ռաունդի երկրորդ րոպեին Մարտինսը աջ ձեռքով հարվածել է Մախաչևի ծնոտին և նոկաուտի ենթարկել նրան։ Այսպիսով, Մախաչևը կրել է իր կարիերայի առաջին և մինչ այժմ միակ պարտությունը։

2016 թվականի ապրիլին դոպինգի օգտագործման պատճառով հեռացվել էր մրցումներին մասնակցելուց։ Նույն տարվա հուլիսին Ամերիկյան հակադոպինգային գործակալությունը (USADA) պարզել էր, որ Մախաչևը փոքր քանակությամբ մելդոնիում էր օգտագործում սրտի առիթմիայի բուժման ժամանակ։

2019 թվականի սեպտեմբերի դրությամբ տարել է 6 անընդմեջ հաղթանակներ։

Տիտղոսներ և ձեռքբերումներ
-------------------------

### Ընդհանուր մենամարտեր

* **Ultimate Fighting Championship**
	+ «Երեկոյի մենամարտ» մրցանակի մրցանակակիր ընդեմ Արման Ծառուկյանի։

### Սամբո

* **Ռուսաստանի մարտական սամբոյի ֆեդերացիա**
	+ 2016 Ռուսաստանի մարտական սամբոյի առաջնություն (-74 կգ)01 1st
* **Սամբոյի միջազգային ֆերդերացիա**
	+ 2016 Աշխարհի մարտական սամբոյի առաջնություն (-74 կգ) 01 1st

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Rankings | UFC
2. ↑  «Отстраненный за допинг боец из Дагестана добился справедливости»։ islamnews.ru։ 2016-07-28։ Վերցված է 2016-07-28
3. ↑  «UFC St. Petersburg bonuses: Islam Makhachev's battle with Arman Tsarukyan takes 'Fight of the Night'» (անգլերեն)։ MMA Junkie։ 2019-04-20։ Վերցված է 2019-11-11

Արտաքին հղումներ
----------------

* Իսլամ Մախաչևը FightTime-ում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Sherdog · Internet Movie Database |

 |
**Թունիսի փողի թանգարան** (ֆր. Musée de la monnaie), դրամագիտական թանգարան, որը գտնվում է Թունիսի կենտրոնում։ Թանգարանի տարբեր մետաղադրամների, թղթադրամների, նկարների, լուսանկարների և փաստաթղթերի հավաքածուն թույլ է տալիս հետևել երկրի դրամական շրջանառության դարավոր պատմությանը։

Ընդհանուր տեղեկություն
----------------------

Թանգարանը բացվել է 2008 թվականի նոյեմբերի 15-ին՝ Թունիսի Կենտրոնական բանկի նոր շենքի արևելյան մասում՝ Մուհամեդ V պողոտայում, թանգարանի բացմանը նպաստել է կառավարության աջակցությունը և գիտնականների, պատմաբանների և դրամագետների համատեղ ջանքերը։ Մշտական և ժամանակավոր ցուցադրությունների համար հատկացված տարածքը կազմում է 600 մ²։ Բացի այդ, թանգարանում կա գրադարան, գիտահետազոտական կենտրոն, նվերների խանութ։ Թանգարանի տարածքը հագեցած է ժամանակակից կլիմայի կառավարման համակարգերով։ Վիրտուալ շրջագայությունների ծրագրերը հասանելի են այցելուներին արաբերեն, ֆրանսերեն և անգլերեն լեզուներով։

* 
* 
* 
* 
*

Հավաքածու
---------

Թանգարանի մշտական ցուցադրությունը բաղկացած է 43 ստենդներից, որոնք ներկայացնում են գրեթե 2000 իրեր, որոնք առավել հստակ արտացոլում են Թունիսի դրամական շրջանառության քսանհինգդարյա պատմությունը։ Ընդհանուր առմամբ, Թունիսի Կենտրոնական բանկի պահոցներում կան ավելի քան 5000 պատմական մասունքներ։ Դրանց մեծ մասը բանկին նվիրաբերել է պատմաբան Հասան Հոսնի Աբդելվահեբը՝ 1960 թվականին։

Թանգարանի հավաքածուն ընդգրկում է մի քանի պատմական ժամանակաշրջաններ, որոնք ազդել են Թունիսի դրամավարկային համակարգի զարգացման վրա։

Պունիկ շրջան՝ մ․թ․ա․ 814թ․ - մ․թ․ա․ 146թ․
Նումիդյան ժամանակաշրջան մ․թ․ա․ 208թ․ - մ․թ․ա․ 40թ․
Հռոմեական ժամանակաշրջան մ․թ․ա․ 146թ․- մ․թ․ 439 թ․
Բյուզանդական ժամանակաշրջան 439 թ․- 698 թ․
Արաբամուսուլմանական ժամանակաշրջանը 698թ․- 1574թ․
Ֆրանսիական պրոտեկտորատի ժամանակաշրջան 1705 թ․- 1957 թ․
Թունիսի Հանրապետության փողերը 1958 թ․ մինչև այսօր

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Музей денег в Тунисе, Тунис: фото достопримечательности»։ *Горящие туры в Египет, туры в Турцию, Грецию. Скидки. Поиск туров - Турскидки.ру* (ru-RU)։ 2016-11-29։ Վերցված է 2023-05-27

Արտաքին հղումներ
----------------

* Musée de la Monnaie, Tunis

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000122971842 · LCCN: n82006451 · VIAF: 154229599 · WorldCat VIAF: 154229599 |

 |
Eva-Maria Liimets (2021)
**Էվա-Մարիա Լիյմետս** (էստ․՝ Eva-Maria Liimets, մայիսի 31, 1974(1974-05-31), Տալլին, Էստոնական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), էստոնացի դիվանագետ և պետական գործիչ։ Էստոնիայի արտաքին գործերի գործող նախարարը 2021 թվականի հունվարի 26-ից։ Նախկինում Չեխիայում, Սլովենիայում և Խորվաթիայում (2017-2021) դեսպան։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1974 թվականի մայիսի 31-ին Տալլինում։

1996 թվականին ավարտել է Տարտուի համալսարանը Պետական կառավարում մասնագիտությամբ, իսկ 2005 թվականին՝ Էստոնիայի բիզնեսի դպրոցը՝ միջազգային բիզնեսի կառավարման ոլորտում մագիստրոսի աստիճանով։

Սկսել է աշխատել արտաքին գործերի նախարարությունում 1997 թվականին։ 1999-2003 թվականներին՝ տնտեսական դիվանագետ Հռոմում, 2003-2006 թվականներին՝ արտաքին գործերի նախարարության քաղաքական վարչության երկրորդ քարտուղար, 2006-2009 թվականներին՝ Վաշինգտոնում դեսպանության առաջին քարտուղար, ապա՝ փոխդեսպան։ 2009-2014 թվականներին՝ արտաքին գործերի նախարարության միջազգային կազմակերպությունների վարչության տնօրեն, 2014-2017 թվականներին՝ Նյու Յորքում գլխավոր հյուպատոս, 2017-2018 թվականներին՝ արտաքին գործերի նախարարության եվրոպական դեպարտամենտի խորհրդական, 2017-2021 թվականներին՝ Չեխիայում, Սլովենիայում և Խորվաթիայում Էստոնիայի դեսպան։

2021 թվականի հունվարի 26-ին ԱԳ նախարար է նշանակվել Կայա Կալասիի կառավարությունում։

Տիրապետում է անգլերեն, գերմաներեն, իտալերեն և ռուսերեն լեզուների։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4
2. 1 2  «Президент Эстонии утвердила новый состав правительства»։ ТАСС։ 2021-01-26։ Վերցված է 2021-01-27
**Լինչ Դևիդսոն** (անգլ.՝ Lynch Davidson, հունվարի 3, 1873(1873-01-03), Լուիզիանա, ԱՄՆ - հունվարի 27, 1952(1952-01-27), Հյուստոն), ամերիկացի քաղաքական գործիչ, Տեխասի 26-րդ փոխնահանգապետ (1921-1923)։

Կենսագրություն
--------------

Լինչ Դևիդսոնը ծնվել է 1873 թվականի հունվարի 3-ին Քոթայլում, Լուիզիանա նահանգ՝ Նիլ և Լաուրա (ի ծնե՝ Լինչ, *Lynch*) Դևիդսոնների ընտանիքում։ Նրա հայրը շոտլանդական ծագման էր, իսկ մայրը՝ իռլանդական։ Նրա ծնունդից հետո ընտանիքը տեղափոխվել է Տեխաս և բնակություն է հաստատել Գրոսբեկ քաղաքում։ Այդտեղ 1887 թվականին Լինչն ավարտել է դպրոցը։

Դպրոցն ավարտելուց հետո Դևիդսոնը որոշել է դառնալ փայտարդյունաբերող։ Նա փորձում էր սովորել այդ ոլորտի բոլոր կողմերը, և Մեքսիկայում հինգ տարի աշխատել է որպես առևտրային գործակալ։ Դրանից հետո որոշել է զբաղվել սեփական բիզնեսով և 1896 թվականին Լարեդոյում բացել փայտի սեփական պահեստ։

1897 թվականին Լինչ Դևիդսոնը տեղափոխվել է Հյուստոն և շարունակել է գործունեություն ծավալել անտառօգտագործման, փայտի մշակման և վաճառքի ուղղությամբ։ Վերջ ի վերջո 1921 թվականին այդ բոլոր ստորաբաժանումները միավորվել են *Lynch Davidson and Company* միասնական ընկերության մեջ։

Զուգահեռաբար Դևիդսոնը սկսել է զբաղվել քաղաքական գործունեությամբ։ 1918 թվականին ընտրվել է Տեխասի ներկայացուցիչների պալատ և 1919 թվականին սկսել է իր աշխատանքը Տեխասի օրենսդրական ժողովում։ Նույն տարի նրան նշանակել են Տեխասի սենատոր` ավարտին հասցնելու Ռ․ Մ․ Ջոնսթոունի չվերջացրած ժամկետը։ Դևիդսոնը աշխատել է Տեխասի սենատում 1920 թվականից մինչև 1921 թվականի սկիզբը։

1920 թվականին Դևիդսոնը որպես թեկնածու մասնակցել է Տեխասի փոխնահանգապետի ընտրություններին՝ Տեխասի ապագա նահանգապետ Փեթ Մորիս Նեֆի հետ միասին։ Նրանք հաղթանակ են տարել, և Դևիդսոնը աշխատել է փոխնահանագապետի պաշտոնում 1921 թվականի հունվարից մինչև 1923 թվականի հունվարը։

Դրանից հետո Դևիդսոնը վերադարձել է Հյուստոն և նորից սկսել է զբաղվել բիզնեսով։ Նա շարունակում էր գլխավորել *Lynch Davidson and Company*, որը դարձել էր ԱՄՆ-ի հարավ-արևմուտքի փայտամշակման գլխավոր ընկերություններից մեկը։ Նա նաև գլխավորում էր երկու բանկ (*Second National Bank* և *First Texas Joint Stock Land Bank*)։

Լինչ Դևիդսոնը մահացել է 1952 թվականի հունվարի 27-ին, Հյուստոնում՝ 79 տարեկան հասակում և հուղարկավորվել է Հոլիվուդի գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Lynch Davidson» (HTML)։ *Lieutenant Governors of Texas, 1846—present*։ Legislative Reference Library of Texas — www.lrl.state.tx.us։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ սեպտեմբերի 26-ին։ Վերցված է 01.07.2013
2. ↑  «Biography of Lynch Davidson (from American Lumberman magazine)» (HTML)։ www.ttarchive.com։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ հուլիսի 4-ին։ Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 1
3. 1 2 3 4 5 6  «Presiding Officers of the Texas Legislature (1846—2010)» (PDF)։ Texas Legislative Council — www.tlc.state.tx.us։ 2010։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ հունիսի 18-ին։ Վերցված է 2012 թ․ հունիսի 17
4. ↑  «Lynch Davidson» (HTML)։ www.findagrave.com։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ հուլիսի 4-ին։ Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 1

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave |

 |
**Եվգենի Դմիտրիևիչ Բելոենկո** (բելառուս․՝ Яўген Дзмітрыевіч Белаенка, նոյեմբերի 9, 1947(1947-11-09), Մուրմանսկ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 8, 2006(2006-12-08), Մինսկ, Բելառուս), վնասվածքաբանության, օրթոպեդիայի, արտրոլոգիայի և կենսաբժշկության բնագավառների բելառուս խորհրդային գիտնական, Բելառուսի ԳԱԱ ակադեմիկոս։

Կենսագրություն
--------------

Եվգենի Բելոենկոն ծնվել է 1947 թվականի նոյեմբերի 9-ին Մուրմանսկում՝ զինծառայողի ընտանիքում։ 1972 թվականին ավարտել է Մինսկի պետական բժշկական ինստիտուտը։ 1975 թվականից Բելոենկոն աշխատել է Բելառուսի վնասվածքաբանության և օրթոպեդիայի գիտահետազոտական ինստիտուտում՝ հասնելով մինչև նրա տնօրենի պաշտոնը։

Գիտական գործունեություն
-----------------------

Եվգենի Բելոենկոն ռևմաօրթոպեդիկ հիվանդությունների, կոտրվածքների, մարզական վնասվածքների ախտորոշման և վիրաբուժական բուժման բնագավառներում ավելի քան 200 գիտական աշխատության, 21 գյուտի, 2 մենագրության հեղինակ է։ Բացի այդ, հոդերի ամրությունը բարելավելու համար նա ստեղծել է նոր դեղամիջոցներ։ 1992 թվականին Բելոենկոն պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսությունը, իսկ 1998 թվականին նրան շնորհվել է Բելառուսի վաստակավոր բժշկի կոչում։ 2000 թվականին ընտրվել է Բելառուսի գիտությունների ազգային ակադեմիայի թղթակից անդամ, իսկ 2003 թվականին՝ ակադեմիկոս։

Մահացել է 2006 թվականի դեկտեմբերի 8-ին, թաղված է Մինսկի Արևելյան գերեզմանատանը։

Պարգևներ
--------

* Պ. Լ. Կապիցայի անվան «Գիտական գյուտի հեղինակ» արծաթե մեդալ
* «ԽՍՀՄ գյուտարար», «Առողջապահության գերազանցիկ» կրծքանշաններ
* Բելառուսի վաստակավոր բժիշկ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2 3
3. 1 2  «Евгений Дмитриевич белоенко (1947-2006)»։ *cyberleninka.ru*։ Վերցված է 2021 թ․ մարտի 24
4. 1 2 3  «Памяти ученого :: БЕЛОЕНКО Евгений Дмитриевич»։ *nasb.gov.by*։ Վերցված է 2021 թ․ մարտի 24

Արտաքին հղումներ
----------------

* Եվգենի Դմիտրիևիչ Բելոենկոն Բելառուսի Գիտությունների ազգային ակադեմիայի Յան Կոլասի անվան կենտրոնական գիտական գրադարանի «Բելառուսական գիտության պատմությունը դեմքերով» շտեմարանում
**Իսրայելի գեյերի, լեսբուհիների, բիսեքսուալների և տրանսգենդերների ասոցիացիա** (եբրայերեն՝ אגודת ההומואים, הלסביות, הביסקסואלים והטראנסקסואלים בישראל‎), ավելի հայտնի է որպես **Ագուդա** (եբրայերեն՝ האגודה‎), Իսրայելում գործող հասարակական կազմակերպություն, որի գործունեությունը ուղղված է ԼԳԲՏ անձանց՝ գեյերի, լեսբուհիների, բիսեքսուալների և տրանսգենդերների շահերի և իրավունքների պաշտպանությանը։ Հանդիսանում է Իսրայելի ամենաառաջին, ամենախոշոր և ամենաազդեցիկ ԼԳԲՏ կազմակերպությունը։

Հիմնադրվել է 1975 թվականին Գիլա Գոլդշտեյնի, Դան Լահմանի, Թեո Մայնցի և Յակով Պազիի կողմից։ Կազմակերպության կենտրոնական գրասենյակը գտնվում է Թել Ավիվի Նահմանի փողոցում՝ գեյ թաղամասի կենտրոնում։ Ունի մասնաճյուղեր Բեեր Շևայում, Կիրյաթ Շմոնայում և Էյլաթում։ Այժմ Ագուդայի մեջ է մտնում շուրջ 2500 ակտիվիստ։ Կազմակերպության ղեկավարն է Մայքլ Համելը։

Պատմություն
-----------

Ագուդան հիմնվել է 1975 թվականին Թել Ավիվում 11 գեյ տղամարդկանց և մեկ լեսբուհի կնոջ կողմից Հենց իրենք էլ կազմակերպել են Իսրայելի առաջին հպարտության շքերթը Իսրայելի թագավորների հրապարակում։ Ագուդայում գործում են նաև ԼԳԲՏ երիտասարդության խմբեր, որոնց թվում են լեսբուհիների Համոն Ալիզան, ինչպես նաև Ցահալ Բեթը՝ 18-22 տարեկանների ԼԳԲՏ երիտասարդների խմբավորումը։

2006 թվականից սկսած Իսրայելի քաղաքացիները կարող են Պաշտպանության բանակում ծառայելու փոխարեն կամավոր աշխատանք կատարել Ագուդայում՝ որպես այլընտրանքային ծառայություն։

Տես նաև
-------

* Հանրային տեղեկատվություն և գիտելիքի կարիք

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք Archived 2017-04-19 at the Wayback Machine. (եբրայերեն)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Zimmerman Bonnie (2000)։ *Lesbian Histories and Cultures*։ Taylor & Francis։ ISBN 0-8153-1920-7 :
2. ↑  Walzer Lee (2000)։ *Between Sodom and Eden: A Gay Journey Through Today's Changing Israel*։ New York: Columbia University Press։ ISBN 0-231-11394-3
3. ↑  Raz Noa (2006 թ․ փետրվարի 27)։ «Exempt from IDF? Volunteer for gay group»։ Վերցված է 2008 թ․ նոյեմբերի 12
**Արևելյան սուրճ** կամ **սուրճ թուրքական տարբերակով** (առավել հաճախ «թուրքական սուրճ»), սուրճ, որը պատրաստվում է աղացած սուրճի հատիկներից՝ ջազվեում կամ սրճեփում։ Ըստ նախընտրության կարող են ավելացնել շաքար։ Համընդհանուր սխալ կարծիք կա, թե սա սուրճի պատրաստման դասական տարբերակն է, սակայն դա ճիշտ չէ, քանի որ սա ուղղակի սուրճ պատրաստելու եղանակներից մեկն է։ Թուրքերը սուրճին անվանում են քահվե, որը արաբերենից փոխառություն է։

Թուրքական սուրճը մեծ տարածում ունի ամբողջ աշխարհում, սակայն առավել քան տարածված և կիրառելի է Միջին Արևելքում, Հյուսիսային Աֆրիկայում, Կովկասում, Բալկաններում և այլ վայրերում, որոնք ժամանակին Օսմանյան կայսրության մի մասն են կազմել։

«Արևելյան սուրճ» կամ «թուրքական սուրճ» բառակապակցությունները սուրճի պատրաստման այս տեսակի եվրոպական և ամերիկյան անվանումներն են։ Մերձավոր Արևելքում այն անվանում են ուղղակի սուրճ։ Մի շարք այլ երկրներում այն անվանում են այլ կերպ։ Արևելյան ազգերը սուրճի մրուրով նաև գուշակություններ են կատարում։ Թուրքերը գտնում են, որ սուրճը չի կարելի բաժակի մեջ լցնելուց հետո միանգամից խմել, անհրաժեշտ է թողնել, որ այն մի փոքր հովանա։ Շատ հաճախ Թուրքիայում սուրճին ավելացնում են աննշան քանակությամբ դարչին։ Բույրը էլի ավելի արտահայտիչ դարձնելու համար սուրճին ավելացնում են նաև աննշան քանակությամբ աղ։ Սկզբնական շրջանում թուրքերը սուրճը պատրաստել են ավազի վրա։ Սուրճի մեջ կարելի է շաքարի փոխարեն ավելացնել խտացրած կաթ կամ մեղր։ Օսմանյան կայսրությունում սուլթանին սուրճը մատուցում էին ընկույզի հետ միասին։ Թուրքիայում կա այսպիսի մի սովորույթ, եթե հարսանիքի հյուրերին չեն հյուրասիրում սուրճ, ապա հյուրը կարող է հեռանալ հարսանիքից, առանց տալու իր նվերը նորապսակներին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Representative List of the Intangible Cultural Heritage of Humanity, Liste représentative du patrimoine culturel immatériel de l’humanité, Lista Representativa del Patrimonio Cultural Inmaterial de la Humanidad
2. ↑  «Getting Your Buzz with Turkish coffee»։ *ricksteves.com*։ Վերցված է 2015 թ․ օգոստոսի 19
3. ↑  Brad Cohen։ «BBC - Travel - The complicated culture of Bosnian coffee»։ *bbc.com*։ Վերցված է 2015 թ․ օգոստոսի 19
**Եվգենի Իվանի Շևալովսկի** (ռուս.՝ Евгений Иванович Шеваловский, մարտի 26, 1949(1949-03-26), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ԽՍՀՄ-ի գեղասահորդ, 1973/74-1975/76 թվականների ԽՍՀՄ առաջնության արծաթե մրցանակակիր, 1975 և 1976 թվականների Եվրոպայի առաջնության, 1976 թվականի աշխարհի առաջնության զուգասահքի մասնակից։ ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ։ 1972 թվականին ավարտել է Ռուսաստանի ֆիզիկական կուլտուրայի, սպորտի, երիտասարդության և զբոսաշրջության պետական համալսարանը։

Հանդես է եկել Գորշկովա Նադեժդայի հետ։ Նրանց մարզում էր Ալեքսանդր Գորելիկը և Ստանիսլավ Ժուկը։ Զույգը երկու անգամ հաղթել է «Московские новости» թերթի մրցանակի համար մրցաշարում։

### Սպորտային ձեռքբերումներ

| Միջոցառումներ/Մրցաշրջաններ | 1972-73 | 1973-74 | 1974-75 | 1975-76 | 1976-77 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Աշխարհի չեմպիոնատներ |  |  |  | 6 |  |
| Եվրոպայի չեմպիոնատներ |  |  | 5 | 6 |  |
| ԽՍՀՄ չեմպիոնատներ | 4 | 2 | 2 | 2 |  |
| «Московские новости» թերթի մրցանակ |  |  | 1 | 1 | 2 |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Надежда Горшкова и Евгений Шеваловский: в тени признанных лидеров»։ *Sports.ru*։ Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 19

Արտաքին հղումներ
----------------

* Профиль на сайте В.Соловьёва

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | FSkate.ru |

 |
**Էրեն Էրդեմ** (թուրքերեն՝ Eren Erdem, օգոստոսի 14, 1986(1986-08-14), Ֆաթիհ, Ստամբուլ, Թուրքիա), թուրք քաղաքական գործիչ, Թուրքիայի խորհրդարանի պատգամավոր Ժողովրդահանրապետական կուսակցությունից։ Հայտնի է դարձել 2015 թվականի դեկտեմբերին` հրապարակելով փաստաթղթեր Իրաքի և Լևանտի իսլամական պետության գրոհայինների հետ թուրքական կառավարության կապի մասին։ Անկարայի դատախազությունը հետաքննություն է նախաձեռնել Էրեն Էրդեմի նկատմամբ՝ պետական դավաճանության մեղադրանքով։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1986 թվականի օգոստոսի 14-ին Ստամբուլի Ֆաթիհ թաղամասում։ Նախնական և միջնակարգ կրթություն է ստացել Ստամբուլում։ Գրել է ութ գիրք։

2015 թվականի հունիսին ընտրվել է Ազգային մեծ ժողովի անդամ Ժողովրդահանրապետական կուսակցությունից։ Նույն տարվա նոյեմբերին վերընտրվեց։ 2018 թվականի հունիսին կայացած հաջորդ խորհրդարանական ընտրություններում չի վերընտրվել, ինչի հետևանքով կորցրել է պատգամավորական անձեռնմխելիությունը և 2018 թվականի ամռանը ձերբակալվել է «ահաբեկչությանն օժանդակելու» մեղադրանքով։

### Անձնական կյանք

Ամուսնացած է, ունի մեկ երեխա։ Տիրապետում է անգլերեն լեզվին։

Տես նաև
-------

* Էնիս Բերբերոգլու

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4
2. ↑  «Biography»։ *www.haberler.com*։ Վերցված է 2016 թ․ օգոստոսի 22
3. ↑  В Турции задержали оппозиционного депутата
4. ↑  «Eren Erdem's official biography»։ *erenerdem.net*։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ սեպտեմբերի 1-ին։ Վերցված է 2016 թ․ օգոստոսի 22

Արտաքին հղումներ
----------------

* Турецкий политик, обвиняемый в госизмене, перечислил преступления правительства Эрдогана

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: no2012029601 · VIAF: 233026148 · WorldCat VIAF: 233026148 |

 |
**Դրագոբետե** (ռումիներեն՝ Dragobete), ռումինական բանահյուսության հերոս, Բաբա Դոկիայի որդին։

Դրագոբետեին նվիրված ավանդական տոնը Ռումինիայում և Մոլդովայում նշվում է փետրվարի 24-ին և Սուրբ Վալենտինի օրվա անալոգն է։ Հնում համարվել է, որ այդ օրն սկսվում է գարունը, արթնանում է բնությունը և թռչունները զույգ են կազմում, իսկ մարդիկ պետք է մասնակցեն համընդհանուր ուրախությանը։ Ըստ առասպելաբանական ավանդության՝ Դրագոբետեն ավելի շատ նման է Էրոսին կամ Կուպիդոնին, քան կաթոլիկական սուրբ Վալենտինին։ Այդ կերպարը փոխառվել է հին դակերից, որոնց մոտ այն եղել է կենդանիների հովանավորը։ Ռումինիայում վերածվել է սիրո հովանավորի։

Փետրվարի 24-ին Ռումինիայի գյուղերում սովորաբար կազմակերպվում է մեծ տոն։ Համարվում է, որ այդ տոնին մասնակցողը հաջորդ տարի ազատ կլինի հիվանդություններից, առաջին հերթին՝ տենդից, իսկ Դրագոբետեն տանտերերին կբերի առատություն այդ տարի։ Այդ օրը ասել են․ «Դրագոբետեն համբուրում է աղջիկներին» (ռումիներեն՝ Dragobetele sărută fetele)։

Պատանիներն ու աղջիկներն այդ օրը հանդիպել են եկեղեցու մոտ և գնացել անտառ՝ հավաքելու գարնանային առաջին ծաղիկները։ Ռումինիայի հարավում՝ Մեխեդինցի ժուդեցում, գոյություն է ունեցել հետևյալ սովորույթը։ Աղջիկներն անտառից վերադարձել են վազելով։ Նրան պետք է հետապնդեր նրան սիրող տղան։ Եթե նա հասնում էր աղջկան, իսկ նա էլ սիրահարված էր տղային, ապա աղջիկը պետք է համբուրեր տղային բոլորի աչքի առաջ։ Այդ ժամանակ նրանք համարվում էին նշանված։ Այդպիսով տոնի ժամանակ պարզվել է, թե ինչ հարսանիքներ են լինելու եկող աշնանը։

Տարեցներն այդ օրը նույնպես զբաղմունք են ունեցել․ նրանք կենդանիներ են զոհ մատուցել, որովհետև համարվել է, թե դրա շնորհիվ կավելանա հարսանիքների թիվը։ Որպեսզի ամբողջ տարին լինեն սիրված, կանայք պետք է դիպչեին ուրիշ գյուղի բնակիչ տղամարդու։ Աղջիկները երեկոյան հավաքել են ձյան վերջին մնացորդները, որ կոչել են «փերիների ձյուն»։ Այդ ձյան ջուրն օգտագործվել է տարվա ընթացքում որպես գեղեցկության պահպանման ու սիրային հմայությունների միջոց։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Драгобете в Молдавии» (румынский)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-02-09-ին։ Վերցված է 2010-02-24
2. ↑  В Румынии и Молдове отмечают день влюбленных "Драгобете"
**Եվգենի Վուչետիչի հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник Евгению Вучетичу), հուշարձան Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է խորհրդային մոնումենտալիստ քանդակագործ, ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ, ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի իսկական անդամ, Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս Եվգենի Վուչետիչին (1908-1974)։ Եվգենի Վուչետիչը կոթողային բազմաթիվ ստեղծագործությունների հեղինակ է (խորհրդային բանակի մարտիկների հուշահամալիրը Բեռլինի Տրեպտով զբոսայգում, Ստալինգրադի ճակատամարտի հերոսների «Մայր հայրենիքը կանչում է» հուշահամալիրը Մամաև կուրգանի վրա, Վոլգոգրադում, որն աշխարհի ամենաբարձր արձաններից մեկն է և ամենաբարձրը Ռուսաստանում ու Եվրոպայում, և այլն)։

Եվգենի Վուչետիչի հուշարձանը տեղադրվել է Տիմիրյազևի փողոցում գտնվող նրա տուն-արվեստանոցի մոտ։ Բացումը տեղի է ունեցել 1981 թվականի հոկտեմբերի 30-ին։ Այս հուշարձանը Մոսկվայում խորհրդային քանդակագործի առաջին հուշարձանն է։ Նախագծի հեղինակներն են բելառուս քանդակագործ, ԲԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ, ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի իսկական անդամ Զաիր Ազգուրը և ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ, Լենինյան և ԽՍՀՄ Պետական մրցանակների դափնեկիր ճարտարապետ Եվգենի Ստամոն։

*Հուշարձանի հասցեն՝* ք. Մոսկվա, Տիմիրյազևի փողոց, 29։

Նկարագրություն
--------------

Հուշարձանը նկարչի բրոնզե կիսանդրին է և նրան պատկերում է պարանոցին լայն ժապավենով բլուզով և ուսին գցած բաճկոնով։ Քանդակը տեղադրված է կարմիր գրանիտից պատրաստված պատվանդանի վրա։ Նրա վրա փակցված է բրոնզե հուշատախտակ հետևյալ մակագրությամբ. *«Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս, ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ քանդակագործ Եվգենի Վիկտորովիչ Վուչետիչ»*։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Фролкин, 1987, էջ 425
2. 1 2  Кожевников, 1976
3. ↑  Вострышев, 2009, էջ 97
4. ↑  Шокарев, Вострышев, 2009, էջ 424
5. ↑  Департамент культурного наследия города Москвы (2017)։ «Вучетич Е. В.»։ Узнай Москву։ Վերցված է 2018-06-20 (չաշխատող հղում)

Գրականություն
-------------

* *Вострышев М. И.* Москва: все культурные и исторические памятники. — М.: Алгоритм, Эксмо, 2009. — 512 с. — ISBN 978-5-699-31434-8
* *Кожевников Р.* Памятники и монументы Москвы. — М.: Московский рабочий, 1976. — 167 с.
* *Фролкин С. И.* Москва: краткий путеводитель. — М.: Московский рабочий, 1987. — 477 с.
* *Шокарев С. Ю. Вострышев М. И.* Москва. Все культурные и исторические памятники. — М.: Алгоритм, Эксмо, 2009. — 512 с. — ISBN 978-5-699-31434-8
**Լլոյդս բանկ կղկղանքաքար (**անգլ.՝ Lloyds Bank coprolite**),** մարդկային կղկղանքի բրածո նմուշ որը հայտնաբերել է Յորքի հնագիտական հիմնադրամը հյուսիսային Անգլիայի Յորվիկ (ներկայիս Յորք) վիկինգների բնակավայրում պեղումների ժամանակ։

Նկարագրություն
--------------

Կղկղանքաքարը հայտնաբերվել է 1972 թվականին Յորքի Պայվմենթ բնակավայրում գտնվող Լլոյդ բանկի մասնաճյուղի շինարարական աշխատանքների ժամանակ։ Այն 21-րդ դարասկզբին հայտնի բրածո մարդկային կղկղանքների ամենամեծ օրինակն է՝ 20 սմ երկարությամբ և 5 սմ լայնությամբ. Կղկղանքի վերլուծությունը ցույց է տվել, որ դրա արտադրողը հիմնականում մսով և հացով է գոյատևել, մինչդեռ մի քանի հարյուր մակաբույծ ձվերի առկայությունը վկայում է այն մասին, որ դրանք պատված են եղել աղիքային որդերով։ 1991 թվականին Էնդրյու Ջոնսը, Յորքի հնագիտական հիմնադրամի աշխատակից և պալեոսկատոլոգ, միջազգային նորություններում ապահովագրական նպատակների համար հայտարարել է ապրանքի գնահատումը. «Սա ամենահետաքրքիր արտաթորանքն է, որը ես երբևէ տեսել եմ, ...իր ձևով այն նույնքան անփոխարինելի է, որքան Թագի Զարդերը»։ Շերտերը, որոնք ծածկում էին կղկղանքաքարը, խոնավ էին և տորֆային։ Հնագետները տեղում գտել են նաև փայտանյութ, տեքստիլ և կաշի։

Ցուցադրություն
--------------

Նմուշը ցուցադրվել է Յորքի հնագիտական հիմնադրամի կողմից ղեկավարվող տեղեկատվական և կրթական Հնագիտական ռեսուրսների կենտրոնում։ 2003 թվականին այցելուների այցելության ժամանակ կղկղանքաքարը վնասվել է և բաժանվեց երեք մասի, Ջանքեր են գործադրվել այն վերակառուցելու համար։ 2008 թվականից այն ցուցադրվում է Յորվիքի Վիքկինգ կենտրոնում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  Brewer Kirstie (12 May 2016)։ «Paleoscatologists dig up stools 'as precious as the crown jewels'»։ *The Guardian* (Guardian News & Media Ltd)։ Վերցված է 26 April 2020
3. ↑  Horwitz Tony (9 September 1991)։ «Endangered Feces: Paleo-Scatologist Plumbs Old Privies --- It May Not Be the Lost Ark, But Then, Andrew Isn't Exactly Indiana Jones»։ *Wall Street Journal*։ էջ A1
4. ↑  «Coppergate Dig»։ *Jorvik Viking Centre* (անգլերեն)։ Վերցված է 26 April 2020
5. 1 2  Simon Jeffery (6 June 2003)։ «Museum's broken treasure not just any old shit»։ *The Guardian*։ Վերցված է 5 February 2013
**Դրոշակ** (դասական ուղղագրությամբ՝ **Դրօշակ**), պարբերական, ՀՀԴ կուսակցության պաշտոնաթերթ։ Առաջին երկու համարները լույս են տեսել 1891 թվականի մայիսին և սեպտեմբերին Թիֆլիսում, երրորդը՝ 1892 թվականին Ռումինիայում։ Այնուհետև խմբագրությունը տեղափոխվել է Ժնև, որտեղ «Դրոշակը» լույս է տեսել մինչև 1914 թվականը։ Խմբագրական աշխատանքները վարել են Ռոստոմը, Ս. Շխյանը, Հոնան Դավթյանը, Արշակ Վռամյանը. Քրիստափոր Միքայելյանը, Սիմոն Զավարյանը, Գարեգին Խաժակը, Միքայել Վարանդյանը, Էդվարդ Ակնունին, Ավետիս Ահարոնյանը և ուրիշներ։

1898 թվականին «Դրոշակի» խմբագրության շուրջ կազմավորվել է ՀՅԴ կուսակցության արևմտյան բյուրոն։ «Դրոշակը»` որպես ամսաթերթ, վերստին հրատարակվել է 1925-33 թվականիներն Փարիզում։ Խմբագիրներն էին Սիմոն Վրացյանը, Ա. Ջամամյանը։ 1969-85 թվականներին որպես ՀՀԴ բյուրոյի պաշտոնաթերթ հրատարակվել է Բեյրութում՝ «Ազդակ Շաբաթօրյակ-Դրոշակ» (խմբագիրներ՝ Բաբկեն Փափազյան և Սարգիս Զեյթլյան) անունով։ 1986-96 թթ․ հրապարակվել է Աթենքում։ 1999 թվականի փետրվարին պաշտոնապես գրանցվել է Հայաստանի Հանրապետությունում։ Ներկայիս «Դրոշակը» հրապարակվում է Երևանում՝ տպագիր և էլեկտրոնային տարբերակներով։ Ըստ վերջին համարի (մարտ 2021), ներկա գլխավոր խմբագիրն Արտաշես Շահբազյանն է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  «Բովանդակություն»։ *Դրօշակ*։ Մարտ 2021։ ISSN 2579-2954։ Վերցված է 2021-03-27

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Դրոշակի» կայք
* «Դրոշակը» Հայաստանի ազգային գրադարանի թվային արխիվում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ստեղծագործությունների տեքստ | ՀՇՀՀԳ: 7732 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբանական տարբերակը վերցված է* *«Հայկական հարց» հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։*  |
**Եվգենյա Միքայելի Ավետիսյան** (հուլիսի 15, 1923(1923-07-15), Ալեքսանդրապոլ, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 2011), հայ բուսաբան-փոշեհատիկաբան։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1988)։ ՀՀ-ում ծաղկափոշեբանության հիմնադիրներից։

Կենսագրություն
--------------

Եվգենյա Ավետիսյանը ծնվել է 1923 թվականի հուլիսի 15-ին, Լենինական քաղաքում (այժմ՝ Գյումրի), արհեստավորի ընտանիքում։ 1940 թվականին Եվգենյան ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի կենսաբանության ֆակուլտետ, որն ավարտում է 1945 թվականին։ 1944 թվականից աշխատել է ՀՀ գիտությունների ազգային ակադեմիայի բուսաբանության ինստիտուտում։ 1947 թվականից աշխատել է որպես կրտսեր գիտաշխատող, միաժամանակ եղել է ասպիրանտ։ 1950 թվականին ղեկավարել է Բուսաբանության ինստիտուտի բարձրագույն բույսերի համակարգվածության և աշխարհագրության ֆակուլտետի պալինոլոգիական հատվածը։ 1970-ական թվականներից ի վեր Եվգենյա Ավետիսյանն աշխատանքներ է տարել «Հայաստանի ծառերից և թփերից կաղնու ատլասը» ստեղծելու վրա, որն ընդգրկում է ավելի քան 200 տեսակ։ Բացի պալինոլոգիական հետազոտությունից, Եվգենյա Միխայլովնան եղել է նաև Հայաստանի բուսական աշխարհի փորձագետ։ Նա իրականացրել է մի շարք ընտանիքների մշակում շրջանի բուսական աշխարհի մենագրության համար (մասնավորապես, մեխակ, ձավարեղեն, հնդկացորեն, խորդենի)։

Եվգենյա Ավետիսյանը մահացել է 2011 թվականին, 89 տարեկանում։

Գործունեություն
---------------

Աշխատանքները վերաբերում են ծաղկավոր բույսերի ընտանիքների, ծաղկափոշու ձևաբանության լուսա և էլեկտրոնամանրադիտակային ուսումնասիրությանը։ Նրա ստացած ծաղկափոշու ձևաբանական տվյալները ներառված են «Հայաստանի ֆլորան» աշխատության բույսերի սեռային ախտորոշիչ հատկանիշների համախմբում։ Եվգենյա Ավետիսյանի (աշխատակիցների հետ) ստեղծած ծաղկափոշու հավաքածուն ընդգրկում է 14000 պատրաստուկ։ Արմեն Թախտաջյանի հետ մասնակցել է Հայաստանի ֆլորայի և բուսականության ուսումնասիրության աշխատանքներին, հեղինակ է բարձրակարգ բույսերի որոշ ընտանիքների տաքսոնոմական մշակման։

Պարգևներ
--------

* «Պատվո նշան» շքանշան (03/18/1976):

Երկեր
-----

* Аветисян Е. М. Морфология микроспор бурачниковых. — 1956. — № 10. — С. 7—66.
* Аветисян Е. М. К палиносистематике некоторых родов трибы Centaureinae семейства Asteraceae. — 1964. — № 14. — С. 31—48.
* Аветисян Е. М. Морфология пыльцы сем. Campanulaceae и близких к нему семейств (Sphenocleaceae, Lobeliaceae, Cyphiaceae) в связи с вопросами их систематики и филогении. — 1967. — № 16. — С. 5—41.

Գրականություն
-------------

* Айрапетян А. М. Евгения Михайловна Аветисян (к 80-летию со дня рождения) // Ботанический журнал. — 2004. — Т. 89, № 5. — С. 870—874.
* Айрапетян А. М. Памяти Евгении Михайловны Аветисян // Takhtajania. — 2013. — № 2. — С. 142

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «The memorial of Avetisyan Evgenya (Եվգենյա Ավետիսյան ) buried at Yerevan's Spandaryan cemetery»։ *hush.am* (անգլերեն)։ Վերցված է 2020-03-01
2. ↑  Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, էջ 141, Երևան, 2005

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 17437 · LCCN: n85826016 · VIAF: 28542930 · WorldCat VIAF: 28542930 |

 |
**Ժամ եկեղեցի**, հայկական եկեղեցի, գտնվում էր, Ադրբեջանի տարածքի Նախիջևանի ինքնավար հանրապետության Բադամլու գյուղում։ Եկեղեցին տեղակայված էր գյուղի հարավ–արևելյան մասում։

Պատմություն
-----------

Հիմնադրվել է 1195 թվականին և վերակառուցվել 16-18-րդ դարերում։

Ճարտարապետություն
-----------------

Ժամ եկեղեցին միանավ կառույց էր՝ աբսիդով, ավանդատներով, սրահով և արևմտյան ճակատի մուտքով, որի վրա կար հայերեն արձանագրություն։ Սկզբնապես եղել է թաղածածկ կառույց, սակայն վերակառուցումից հետո եկեղեցուն տրվել է հարթ տանիք։

Ավերում
-------

ԽՍՀՄ շրջանում եկեղեցին դեռևս ճարտարապետական կանգուն հուշարձան էր։ Ավերվել է 1997 թվականից մինչև 2009 թվականի օգոստոսի 26-ը ընկած ժամանակահատվածում, ինչպես փաստագրված է Caucasus Heritage Watch-ի կողմից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Khatchadourian Lori, Smith Adam T. Ghulyan Husik, Lindsay Ian (2022)։ *Silent Erasure: A Satellite Investigation of the Destruction of Armenian Heritage in Nakhchivan, Azerbaijan* (անգլերեն)։ Cornell Institute of Archaeology and Material Studies: Ithaca, NY։ էջեր 390–393։ Արխիվացված է օրիգինալից 24 September 2022-ին  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
2. 1 2 3  Ayvazyan, Argam. *Nakhijevani ISSH haykakan hushardzannery. Hamahavak tsutsak.* Yerevan: Hayastan, 1986, p. 143.
3. 1 2  Ayvazian, Argam. *The Historical Monuments of Nakhichevan.* Transl. Krikor H. Maksoudian. Detroit: Wayne State University Press, 1990, pp. 110–111.
**Իրավական ուժ**, տվյալ տարածքում և տվյալ պահին օրենքի կամ այլ իրավական փաստաթղթի կիրառելիությունը։ Նորմատիվ իրավական ակտերը իրավական ուժ ստանում են ուժի մեջ դրվելու օրվանից մինչև բեկանումը։

Որպես կանոն, պետական փաստաթղթերը իրավական ուժ են ունենում մեկ պետության տարածքում (բացառությամբ միջազգային մի շարք պայմանագրերի)։ Ներկայումս՝ Հայաստանի Հանրապետությունում բարձրագույն իրավական ուժն ունի սահմանադրությանը։

Փաստաթղթի ուժի մեջ մտնելու գործընթաց
------------------------------------

Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրությունը ուժի մեջ է մտել պաշտոնական հրապարակման օրվանից՝ հանրաքվեի արդյունքների հիման վրա։ Միևնույն իրավական փաստաթուղթը սահմանում է նաև, որ օրենքների մայր ժողովածուի մեջ կատարված փոփոխությունները պետք է համաձայնեցվեն ժողովրդաիշխան երկրի օրինաչափություններին՝ օրենսդիր մարմնի անմիջական համաձայնությամբ և վավերացմամբ։

Միջազգային պայմանագրերը ուժի մեջ են մտնում վավերացումից հետո։ ՀՀ սահմանադրության 170-րդ հոդվածի համապատասխան՝ Սահմանադրական դատարանի որոշումները և եզրակացությունները վերջնական են և ուժի մեջ են մտնում հրապարակման պահից։ Սահմանադրական դատարանն իր որոշմամբ կարող է սահմանել Սահմանադրությանը չհամապատասխանող նորմատիվ իրավական ակտի կամ դրա մի մասի իրավական ուժը կորցնելու ավելի ուշ ժամկետ։

Ուժի կորուստ
------------

Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանադրական դատարանի կողմից հակասահմանադրական ճանաչված բոլոր ակտերը և դրանց առանձին դրույթները անվավեր են։ Բացի այդ, օրենքները ուժը կորցրած են ճանաչվում որոշ օրենսդրական մարմինների կողմից։

Որոշ փաստաթղթեր (հատկապես միջազգային համաձայնագրերը) ուժի մեջ են մնում սահմանափակ ժամանակով և այդ ժամկետի ավարտին կորցնում են իրենց սահմանադրաիրավական կարգավիճակը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրություն»։ *www.arlis.am*։ Վերցված է 2017 թ․ սեպտեմբերի 17
**Լյուկ Լանգ Սքվեր** (անգլ.՝ Luke J. Lang Square), հանրային պարկ ԱՄՆ-ի Նյու Յորք քաղաքի Քուինս թաղամասերում։ Մակերեսը կազմում է 4 մ²։ Դրա հետ միասին՝ *Սերժանտ Ջոյս Կիլմերի եռանկյունին* հանդիսանում է Նյու Յորքի ամենափոքր պարկը: Սքվերն անվանվել է ի պատիվ Լյուկ Լանգի, ով զոհվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ:

Նկարագրություն
--------------

Լյուկ Լանգ ծնվել է մոտավորապես 1894 թվականին։ Նա ապրել Բլիկեր-սթրիթում, հարևան՝ Ռիջվուդ շրջանում և որպես տպագրող աշխատել է Մանհեթենի Դուեյն-սթրիթի հրատարակչությունում։ 1917 թվականի հունիսին Լանգը ինքնակապ մեկնում է ռազմաճակատ։ 1918 թվականին նա մահանում է. նրա մահվան հանգամանքները անհայտ են։

Տարածքը, որտեղ տեղակայված է սքվերը, մի ժամանակ պատկանել էր Alden Sampson & Son կազմակերպությանը։ 1916 թվականին այս տարածքը առգարվվել էր Նյու Յորքի իշխանությունների կողմից։ 17 տարի անց՝ 1933 թվականի ապրիլին, պարկը ստացել է իր ներկայիս անվանումը։ 1935—1936 թվականներին նրա շրջակա մայթը հարթվել է կապտավուն ավազաքարով և վեցանկյուն սալարկով։ Սքվերում կանգնեցվել է նաև դրոշաձող և դրվել են նստարաններ, ինչպես նաև տնկվել են երեք սրատերև թխկիներ։ Այժմ սքվերում առավելապես ներկայացված են ցանկապատի ձևով բուսականություն, թեև 2000 թվականին քաղաքապետարանը վերջինիս վերականգման համար հատկացրել էր 13 000 դոլար:

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Tatiana Schlossberg (2015-04-07)։ «New York Today: Striving for Success» (անգլերեն)։ The New York Times։ Վերցված է 2016-10-25
2. ↑  «New York City's 20 tiniest parks, mapped - Luke J. Lang Square» (անգլերեն)։ Curbed NY։ Վերցված է 2016-10-25
3. ↑  «Luke J. Lang Square Highlights» (անգլերեն)։ New York City Department of Parks & Recreation։ Վերցված է 2016-10-25
**Թագավորական բանակի և ռազմական պատմության բելգիական թանգարան** (ֆր.՝ Musée Royal de l'Armée, հոլ.՝ Koninklijk Legermuseum), ռազմա-պատմական թանգարան Բրյուսել քաղաքում։

Մեծ ռազմական թանգարանը տեղակայված է Բրյուսելի կենտրոնից որոշակի հեռավորության վրա՝ «Հիսունամյակի պուրակ» համալիրում։ Թանգարան մուտքը վճարովի է, արժեքը՝ 10€:

Աշխատում է առավոտյան ժամը 9-ից։

Պատմություն
-----------

1910 թվականի ցուցահանդեսի ժամանակ պատրաստվել էր Բելգիայի ռազմական պատմությանը նվիրված տաղավար, որը մեծ հետաքրքրություն առաջացրեց հանրության մոտ։ Այդ իսկ պատճառով մշտապես գործող թանգարան ունենալու միտք առաջացավ։ Սկզբում թանգարանը նախատեսվոմ էր կառուցել Կամբրե (*l'Abbaye de la Cambre*) վանքի տարածքում։ 1923 թվականին թանգարանը բացվեց Բրյուսելի «Հիսունամյակի պուրակ» համալիրում։

Հավաքածու
---------

Թանգարանում ներկայացված է զինտեխնիկայի մեծ հավաքածու, սառը և հրաձգային զենքեր, հրետանի, տանկեր, ռազմական մեքենաներ, ինքնաթիռներ (ներառյալ՝ Junkers Ju 52-ը), զինվորական համազգեստներ, հանդերձանքներ, ռազմական կենցաղավարության առարկաներ, ինչպես նաև միջնադարյան և ժամանակակից զենքների տարբեր տեսակներ։

Թանգարանի հավաքածուն աշխարհի ռազմա-պատմական հավաքածուների մեջ ամենախոշորներից մեկն է։ Թանգարանը 100 մետր երկարությամբ առանձին տաղավար ունի, որտեղ ներկայացված են ռազմական ինքնաթիռներ՝ աերոպլանների ամենաառաջին մոդելներից մինչև ժամանակակից ռեակտիվ ինքնաթիռներ, ինչպես նաև առկա է հատուկ տանկային բակ։

Բազմաթիվ ցուցադրանմուշներ նվիրված են գաղութային նվաճումների ժամանակաշրջանին. առաջին և երկրորդ համաշխարհային պատերազմներին։

Ռուսական հավաքածու
------------------

Ռուս կայսրեր Նիկոլայ I-ի, Ալեքսանդր II-ի և Ալեքսանդր III-ի համազագեստները:
Թանգարանում է գտնվում Ռուսական կայսրության զինված ուժերի բացառիկ հավաքածուն՝ համազգեստները, խորհրդանշանները, զենքերը, շքանշանները և մեդալները։ Թանգարանի ռուսական բաժանմունքը հիմնել է բելգիական բանակի մայոր, թանգարանի տնօրեն Լ. Լեկոնտը։ Թանգարանում ներկայացված են հավաքածուներ՝ նվիրված կազակական գնդի Լեյբ-գվարդիային։ Մեծ հավաքածում նվիրված է Առաջին համաշխարհային պատերազմին և նրանքւմ՝ Ռուսաստանի մասնակցությանը։ Ցուցադրանմուշների մեծ մասը թանգարանի հավաքածուի մեջ ներառվել է հեղափոխությունից հետո՝ բերվելով սպիտակգվարդիականներ էմիգրանտների կողմից։ Այդ կերպ են թանգարանին հանձնվել Սանկտ Պետերբուրգից արտահանված ռուս կայսրեր Նիկոլայ I-ի, Ալեքսանդր II-ի և Ալեքսանդր III-ի համազագեստները

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4
2. ↑  «Бельгийский музей армии, русская секция, 1973 | "ПАРИЖ и РУССКАЯ ФРАНЦИЯ" Franco-Russe гид-путеводитель: история, музеи, экскурсии»։ www.paris1814.com։ Վերցված է 2016 թ․ ապրիլի 24

Արտաքին հղումներ
----------------

* Թանգարանի պաշտոնական կայքը
* «Бельгийский музей армии, русская секция, 1973 | "ПАРИЖ и РУССКАЯ ФРАНЦИЯ" Franco-Russe гид-путеводитель: история, музеи, экскурсии»։ www.paris1814.com։ Վերցված է 2016 թ․ ապրիլի 24

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000122923234 · LCCN: n81079960 · SUDOC: 028888952 · VIAF: 140378710 · WorldCat VIAF: 140378710 |

 |