recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Պաստառին գրված է՝ Եթե փոխադրավարձը չիջնի, Ռիոն կկանգնի։
**Բողոքի ակցիաներ Բրազիլիայում**, սկսվել են 2013 թվականի հունիսին։ Մոտ 200 հազար մարդ է մասնակցել ցույցերին։

Պատճառները
----------

Բողոքի անմիջական պատճառ հանդիսացավ բնակչության դժգոհությունը հասարակական տրանսպորտի գների բարձրացումից։

Տոմսերի գնի ֆոնի վրա առաջ եկան բողոքներ պետական ծառայությունների ցածր մակարդակի, ոստիկանական բռնության և կոռումպացված կառավարության դեմ։ Դժգոհության առիթ էր նաև Բրազիլիայում անցկավող ֆուտբոլային կոնֆեդերացիայի Գավաթը։ Ժողովուրդը բողոքում էր, որ սպորտային միջոցառումների վրա ավելի շատ է ծախսվում, քան սոցիալական խնդիրների լուծման։

Գործողություններ
----------------

Անկարգությունները սկսել են Բրազիլիայի և Մեքսիկայի ֆուտբոլի հավաքականների խաղի ժամանակ, երբ ոստիկանությունը փակել էր ճանապարհը։ Ցուցարարները փորձել են գրավել Բրազիլիայի, Ռիո դե Ժանեյրոյի և Սան-Պաուլոյի ադմինիստրատիվ շենքերը։ Անկարգությունները տարածվել են Բրազիլիայով մեկ։ Ոստիկանությունը օգտագործել է արցունքաբեր գազ և ռետինե փամփուշտներ։ Տուժել են տասնյակ մարդիկ։ Կառավարությունը փոխադրամիջոցների գների հարցում գնացել է զիջումների։

Անվանում
--------

Բողոքի ակցիան մի քանի անվանում է ստացել։ Կոչել են «Քացախային հեղափոխություն», քանի որ ցուցարարները հետները քացախ էին բերում, որով հնարավոր է թուլացնել արցունքաբեր գազի ազդեցությունը։ Նաև կոչել են «20 տոկոսանոց հեղափոխություն», քանի որ փոխադրամիջոցների տոմսերը թանկացել էին 20 տոկոսով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Անկարգությունները Բրազիլիայում սկսել են փոխադրավճարի բարձրանալու պատճառով։". Российская газета. 08.06.2013. Retrieved 2013 թ․ հունիսի 21. (ռուս.)
2. ↑  "Уксусная революция". Expert Online. 19.06.2013. Արխիվացված է the original 2013 թ․ հունիսի 23-ին. Retrieved 2013 թ․ հունիսի 21. (ռուս.)
3. ↑  Բրազիլիան զանգվածային բողոքի ակցիա է անցկացնում աղքատության և ֆուտբոլի դեմ(չաշխատող հղում)
4. ↑  Քացախի հեղափոխություն Archived 2013-06-23 at the Wayback Machine. (ռուս.)
**Սերիդո էկոլոգիական կայան** (պորտ.՝ Estação Ecológica do Seridó), տաք, կիսաչոր էկոլոգիական կայան Բրազիլիայի Ռիու Գրանդի դու Նորտի նահանգում։

Տեղագրություն
-------------

Կայանը ստեղծվել է 1982 թվականի մայիսի 31-ին՝ պահպանելով Կաատինգա էկոհամակարգը՝ հյուսիսարևելյան ինտերիերին բնորոշ կիսաչոր կլիմայով և բուսականությամբ։ Այն Ռիու Գրանդի դու Նորտի նահանգի Սեռա Նեգրա դու Նորտի մունիցիպալիտետում է։ Սերիդո էկոլոգիական կայանն ընդգրկում է 1163 հա տարածք և գտնվում է Կայկո քաղաքին մոտ։ Դաշնային պահպանման միավորում է, որը ղեկավարվում է Չիկո Մենդեսի Կենսաբազմազանության պահպանության ինստիտուտի կողմից։

Շրջակա միջավայր
---------------

Կլիման տաք է և կիսաչոր։ Ջերմաստիճանը տատանվում է 20-32 °C, իսկ տարեկան տեղումների միջին քանակը 497 մմ է։ Միջին բարձրությունը 200 մետր է։ Բուսականությունը չոր, նոսր մացառ է` առանձնացված թփերով և 2 մետր բարձրությամբ ծառերով։ Համեմատաբար քիչ են կաթնասունները, որոնց մեջ կա աղվես, երկարապոչ կատու և արմադիլ։ Նկատվել է թռչնի 57 տեսակ։

Կարգավիճակ
----------

Էկոլոգիական կայանը «խիստ բնական արգելոց է», որը գտնվում է Բնության պահպանության միջազգային միության I կատեգորիայի ներքո։ Նպատակն է պահպանել բնությունը և աջակցել գիտական հետազոտություններին։ Որսագողությունը խնդիր է, քանի որ կան հարևան ագարակներից խոշոր եղջերավոր անասունների ներխուժումների դեպքեր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3
2. 1 2
3. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2016 թ․ օգոստոսի 17-ին. Retrieved 2021 թ․ ապրիլի 5.
4. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2020 թ․ օգոստոսի 7-ին. Retrieved 2021 թ․ ապրիլի 5.

Աղբյուրներ
----------

* (portuguese) *Esec do Seridó*, Chico Mendes Institute for Biodiversity Conservation, վերցված է 2016-04-23 (չաշխատող հղում)
* (portuguese) *Estação Ecológica do Seridó*, Ambiente Brasil, վերցված է 2016-04-17
* (portuguese) *Publicado livro com pesquisas sobre a caatinga na ESEC do Seridó*, Chico Mendes Institute for Biodiversity Conservation, 19 July 2011, վերցված է 2016-04-17 (չաշխատող հղում)
* (portuguese) *Unidade de Conservação: Estação Ecológica do Seridó*, MMA: Ministério do Meio Ambiente, վերցված է 2016-04-23
Бассейн реки Саут Наханни
**Սաութ Նահաննի**  (անգլ.՝ South Nahanni River), գետ Կանադայի հյուսիս-արևմուտքի Հյուսիսարևմտյան տարածքներում, Լիարդ գետի ձախ վտակ։

Աշխարհագրություն
----------------

Սկիզբ է առնում Սելուին լեռնաշղթայի Մակքենզի լեռան ճյուղավորումից և հոսում է հարավ-արևելք մինչև Լիարդ գետը թափվելը։ Համեմատաբար իր կարճ՝ 540 կիլոմետր ճանապարհին գետը գրեթե կորցնում է բարձրության կես կիլոմետր (475 մետր), անցնում է մի քանի լեռնաշղթաներով և ստեղծում է Հյուսիսային Ամերիկայի ամենագեղեցիկ ջրվեժներից մեկը՝ Վիրջինիա ջրվեժը։ Գետի վերին և ստորին հոսքերի մեծ մասը մտնում է Նահաննի ազգային այգու մեջ։ 1978 թվականին այգին ավելացվել է ՅՈՒՆԵՍԿՈ-յի Համաշխարհային մշակութային ժառանգության Կանադայի ցանկին։

Ջրագրություն
------------

Սաութ Նահաննի գետը բնութագրվում է ուժեղ եղանակային տատանումներով։ Ամենաշատ տատանումներ նկատվում են գարնանային ձնհալի ժամանակ հունիսի վարարումներով, որ լեռների լանջերին առաջացնում է ձյան հալոցք։ Հուլիսից մինչև սեպտեմբեր գետում նկատվում է ջրի բարձր մակարդակ, և այդ ժամանակաշրջանում ուժեղ անձրևների հետևանքով հնարավոր են նաև ջրհեղեղներ։ Աշուն-ձմեռ ժամանակաշրջանում գետում ջրի մակարդակը նվազագույնն է։ Սաութ Նահաննին ունի բազմաթիվ վտակներ, գետեր և հոսքեր, դրանց մի մասը ունի եղանակային բնավորություն։ Ստորգետնյա ջրերի ազդեցությունը ջրի հոսքր վրա ուսումնասիրված չէ։ Ազգային այգու սահմանների ներսում Նահաննի գետը ընդունում է իր գլխավոր վտակները՝ Ֆլաթ Ռիվեր և Ռեբբիթկեթթլ (Rabbitkettle River), որոնք նույնպես սկիզբ են առնում Սելուին լեռնաշղթայից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "The Canadian Heritage Rivers System". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 7.
2. ↑  "Схема реки Саут Наханни". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 7.
3. ↑  Canada Parks Nahanni National Park Reserve of Canada

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4394070-5 · LCCN: sh85125587 · NKC: ge118035 · VIAF: 246940766 · WorldCat VIAF: 246940766 |

 |
**«Բուլղարիայի 1300-ամյակի հուշարձան»** (բուլղար․՝ 1300 години България) կամ **Բուլղարական պետության հիմնադիրների հուշարձան** (բուլղար․՝ Паметник на създателите на Българската държава), հուշարձան Բուլղարիայի Շումեն համայնքում՝ սարահարթի վրա։ Կառուցվել է 1981 թվականին՝ նվիրված Բուլղարական առաջին կայսրության 1300-ամյակին։

Տվյալներ
--------

Կուբիզմի ոճով կառուցված հուշարձանը բետոնից է։ Այն նախագծել են բուլղարացի քանդակագործներ Կրում Դամյանովը և Իվան Սլավովը։ Հուշարձանին կարելի է հասնել Շումենից աստիճանասանղուղքով կամ ճանապարհով։ Հուշարձանը գտնվում է ծովի մակարդակից 450 մետր բարձրության վրա։ Այն տեսանելի է 30 կմ հեռավորության վրա։

Տեսանելի ութ բետոնի բլոկները կազմում են պարույր, որը խորհրդանշում է Բուլղարական պետության աստիճանական զարգացումն ու բարգավաճումը։ Հուշարձանի գաղափարն իրականացվել է կերպարների, բեկորե արձանագրությունների, ինչպես նաև խիստ ազդեցիկ խճանկարե աշխատանքի միջոցով։ Թագավորների ու հերոսների հսկա քարերի կերպարների անցյալի արձագանքները հավերժացել են սառցե բետոնում։

Հեղինակներ
----------

* Քանդակագործներ` Կրում Դամյանով, Իվան Սլավով
* Ճարտարապետներ՝ Գեորգի Գեշև, Վլադիսլավ Պասկալև, Բլագոյ Ատանասով

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Lonely Planet Bulgaria (2008) ISBN 978-1-74104-474-4 p.165
2. ↑  Rough Guide to Bulgaria (2008) ISBN 978-1-85828-068-4 p.258
3. ↑  Municipality of Shumen website
4. ↑  "Bulgarian State Monument". *Atlas Obscura*. Retrieved 2016 թ․ հուլիսի 8.
5. ↑  "Паметник "Създатели на Българската държава"". *www.cityinfo.bg*. Արխիվացված է the original 2016 թ․ ապրիլի 2-ին. Retrieved 2016 թ․ հուլիսի 8. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հուշարձանի կայքը

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Բուլղարիայի 1300-ամյակի հուշարձան (Շումեն)** կատեգորիայում։ |
**Նահատակաց եկեղեցի**, հայ ավետարանական եկեղեցի է, որը գտնվում է Սիրիայում, Հալեպի Սուլեյմանիե թաղամասում։

Պատմություն
-----------

Եկեղեցու ծագման պատմությունը սկսել է 1865 թվականին, երբ Թուրքիայի Այնթապ քաղաքում հայ ավետարանական Քայաջիկ եկեղեցու միաբանությունը որոշել է բաժանվել երկու խմբի։ Նրանք, ովքեր համաձայնել են տեղափոխվել, քաղաքի Հայիկ թաղամասում հիմնել են երկրորդ եկեղեցին։ Եկեղեցու առաջին հովիվն է եղել Կարա Գրիգոր Հարությունյանը, ով եկեղեցուն ծառայել է մինչև իր մահը՝ 1907 թվականը։ Եկեղեցում այդ տարիներին գործել է տարրական և միջնակարգ վարժարան, որ հիմնադիր բարերար Ատուր Նիզիբլյանի պատվին կոչվել է Նիզիբլյան վարժարան։ Մի քանի հոգևորականներ ստանձնել են եկեղեցու ղեկավարությունը մինչև 1921 թվականը, երբ քեմալական կառավարության ռասիստական քաղաքականության շրջանակներում Այնթաբի ողջ հայությունը հարկադրված հեռացվել է քաղաքից:։

1931թվականին նախկին Հայիկ թաղամասի եկեղեցու տասնյոթ անդամներ համախմբվել են և հիմնել Հալեպում Նահատակաց եկեղեցին։ Անունն ընտրվել է ի հիշատակ Օսմանյան վարչակարգի օրոք՝ 1914-1918 թվականներին, իրենց կյանքը կորցրած հայ նահատակների։ Եկեղեցու առաջին հովիվը եղել է է Հակոբ քահանայ Չաքմաքճյանը։ Միաբանությունը սկզբում հավաքվել է Սալիբեի քրիստոնեական թաղամասին մոտ գտնվող հին բակում, այնուհետև տեղափոխվել է վարձով շենք, որն այն ժամանակ հայտնի էր որպես Սուլեյմանիե փողոցում գտնվող Հայկական Կարմիր Խաչի շենք։ 1965 թվականին եկեղեցու վարչությունը որոշել է կալվածք գնել Սուլմանիե թաղամասում, որպեսզի կառուցի իր մշտական սրբավայրը։ Եկեղեցին իր հիմնադրման պահից մեծ դեր է խաղացել հայերի քրիստոնեական, բարոյական և ազգային կերպարի ձևավորման գործում։ Եկեղեցուն կից կա երիցատուն, գործում են «Լևոնեան» սրահը և կիրակնօրյա դպրոց։ Հալեպի հրթիռակոծությունների պատճառով որոշ չափով վնասվել է նաև Նահատակաց եկեղեցին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Հալեպի հայկական եկեղեցիները՝ առաքելական, կաթոլիկ, ավետարանական․ ֆոտոշարք". *CIVILNET*. 2022 թ․ հունվարի 31. Retrieved 2022 թ․ հուլիսի 4.
2. ↑  "Wayback Machine" (PDF). *web.archive.org*. Արխիվացված է the original (PDF) 2007 թ․ հունիսի 30-ին. Retrieved 2022 թ․ հուլիսի 4.
3. 1 2  "ՀԱՅԵՐԸ ՀԱԼԷՊԻ ՊԱՏՄՈՒԹԵԱՆ ՄԷՋ (Ը. ՄԱՍ)". *Hairenik Weekly Newspaper* (in ամերիկյան անգլերեն). 2017 թ․ դեկտեմբերի 15. Retrieved 2022 թ․ հուլիսի 4.
**Ջենդ** (նաև՝ **Ջանդ**, **Ջենտ**), քաղաք Սիրդարյայի ստորին հոսանքում, որը նկարագրվել է 11-րդ և 12-րդ դարերի աշխարհագրագետների կողմից որպես Թուրքեստանի մուսուլմանական խոշոր քաղաքներից մեկը։ Ներկայումս գտնվում է Ղազախստանի Կզըլ-Օրդայի մարզում։

Պատմություն
-----------

Ջենդ քաղաքը Մետաքսի ճանապարհի վրա գտնվող հիմնական քաղաքներից մեկն էր։ Այս ժամանակաշրջանում Արալյան ծովը հաճախ կոչվում է Ջենդի ծով։ Ջենդը եղել է օղուզների կենտրոնական քաղաքը և եղել է թյուրքական Սելջուկների դինաստիայի իշխանության սկզբնական կենտրոնը և դինաստիայի հիմնադրի՝ Սելջուկի հանգստարանը։

Խորեզմշահ Ալա ադ-Դին Ատսիզը 1128 թվականից հետո գրավում է քաղաքը, 1152 թվականին նա իր որդի Իլ-Արսլանին նշանակեց քաղաքի կառավարիչ, իսկ նա, իր հերթին, դառնալով խորեզմշահ, իր որդուն Թեքեշին դարձրեց Ջենդի կառավարիչ։

Ենթադրվում է, որ քաղաքը ավերվել է մոնղոլների կողմից Միջին Ասիայի գրավման ժամանակ։ Ըստ այլ աղբյուրների, մոնղոլների արշավանքների ժամանակ Ջոչի խանը քաղաքը թողել է անձեռնմխելի, քանի որ այն հանձնվել է նրան։

Չինգիզ խանի կայսրությունը ուլուսների բաժանվելուց հետո (13-րդ դարում) Ջենդը դառնում է խան Ջոչիի կենտրոնակայանը։

Այս հնաքաղաքը կոչվում է **Ժանկալա**, այն գտնվում է Ժանադարյայի աջ ափին, ներկայիս Ղազախստանի Հանրապետության Կզըլ-Օրդա քաղաքից 115 կմ դեպի արևմուտք։ Հնաքաղաքի տարածքը մոտ 40 հեկտար է, այն շրջապատված է բերդապարսպով։ 20-րդ դարում բազմաթիվ արշավներ են իրականացվել քաղաքը գտնելու համար։ 2012 թվականին ղազախ հնագետները հայտնաբերել են ավերակներ, որը նրանք անվանում են պատմական քաղաքի իրական գտնվելու վայրը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Wilhelm Barthold: *Turkestan - Down to the Mongol Invasion* (E. J. W. Gibb Memorial Series), London 1928. стр. 324.(անգլ.)
2. ↑  Тайна города Джент
3. ↑  "Совместная экспедиция Казахстанского археологического общества и «Археологической экспертизы» увенчалась успехом – археологи обнаружили месторасположение легендарного Джента". Արխիվացված է the original 2015 թ․ հունվարի 18-ին. Retrieved 2019 թ․ օգոստոսի 2.

Արտաքին հղումներ
----------------

* *Кульпин Э. С.* Человек и природа: Природа и общество на пороге метаморфоз. — М.. — С. 76. — ISBN 978-5-98420-070-7
**Նարինե Էդուարդի Աղաբալյան** (դեկտեմբերի 27, 1967(1967-12-27), Ստեփանակերտ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ լրագրող, պետական գործիչ, Արցախի Հանրապետության մշակույթի և երիտասարդության հարցերի նախարար (2009-2017)։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1967 թվականի դեկտեմբերի 27-ին, Ստեփանակերտ քաղաքում։ Ավարտել է Ստեփանակերտի թիվ 2 միջնակարգ դպրոցը։ 1986-1990 թվականներին սովորել և ավարտել է Արցախի պետական մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետը։

Լրագրողական գործունեություն
---------------------------

1988 թվականին հրավիրվել է աշխատելու Արցախի պետական հեռուստաընկերությունում՝ որպես հաղորդավար, 1995 թվականից անցել է խմբագրական աշխատանքի։ Արցախի հանրային հեռուստատեսությունում աշխատել է մինչև 2005 թվականը։ 2004-2009 թվականներին եղել Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերության թղթակիցը Արցախում։ 2005 թվականին հիմնադրել և մինչև 2009 թվականի հունիսի 15-ը տնօրինել է «Ծիր Կաթին» մասնավոր ստուդիան։ 2007-2008 թվականներին հրատարակել է «Արցախինֆո» շաբաթաթերթը։

Աշխատանքային գործունեություն
----------------------------

2009 թվականի հունիսի 15-ին Արցախի նախագահ Բակո Սահակյանի հրամանագրով նշանակվել է Արցախի մշակույթի և երիտասարդության հարցերի նախարար։ 2012 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Արցախի Նախագահի հրամանագրով վերանշանակվել է Արցախի մշակույթի և երիտասարդության հարցերի նախարարի պաշտոնում։

2009 թվականից Արցախի նախագահին առընթեր պետական պարգևների շնորհման հարցերի հանձնաժողովի անդամ։ 2013 թվականից ՀՀ սփյուռքի նախարարին կից ատյանի անդամ։

Պարգևներ
--------

* 2001 թվականին Արցախի Ազգային ժողովի կողմից ճանաչվել է «Տարվա լավագույն լրագրող»։
* 2008 թվականին Արցախի նախագահի №72 հրամանագրով պարգևատրվել է «Վաչագան Բարեպաշտ» մեդալով։

Ընտանիք
-------

Ունի մեկ երեխա։ Ամուսինը՝ Էդմոն Բարսեղյանը, զոհվել է Արցախյան ազատամարտում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16  "Նարինե Էդուարդի Աղաբալյան". *www.gov.nkr.am*. Արխիվացված է the original 2020 թ․ մայիսի 27-ին. Retrieved 2023 թ․ նոյեմբերի 4. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|dead-url=` (help)
2. 1 2  "Լեռնային Ղարաբաղում նոր նախարար է նշանակվել". *news.am*. Retrieved 2023 թ․ նոյեմբերի 4.
3. ↑  ԼՂՀ նախագահի 2008 թ. թիվ 72 հրամանագիր

Արտաքին հղումներ
----------------

* Նարինե Աղաբալյանի մասին ԼՂՀ կառավարության պաշտոնական կայքում Archived 2007-06-30 at the Wayback Machine.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Նախորդող**Լեռնիկ Հակոբյան | **Արցախի Մշակույթի և երիտասարդության հարցերի նախարար Նարինե Աղաբալյան**2009-2017 | **Հաջորդող**- |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սանտա Ռոսա (այլ կիրառումներ)

**Սանտա Ռոսա** (իսպ.՝ Santa Rosa), քաղաք Արգենտինայում Լա Պամպա մարզի վարչական կենտրոն։ Քաղաքը գտնվում է Լա Պամպա մարզի արևելքում։ Այն համարվում է՝ վարչական, մշակութային, կրթական և Լա Պամպա մարզի կարևոր հանգստի կենտրոն։

Առաջին անվանումը՝ Սանտա Ռոսա դել Տոայ համարվում է հին և պաշտոնական փաստաթղթերում չի օգտագործվում 1916 թվականի մայիսի 1֊ից։ Սակայն առօրյայում, գրականության և միջին մասսայականության ինֆորմացիայում այն դեռ հանդիպում է։

Պատմություն
-----------

Քաղաքը հիմնադրվել է 1892 թվականի ապրիլի 22, երբ Թոմաս֊Մեյսոն֊ի֊Թեյլորը ելույթ է ունեցել ապագա քաղաքային հրապարակում և դարձել է քաղաքի քաղաքապետը։ Ավելի ուշ եկան մի քանի ուրիշ ընտանիքներ, ովքեր բնակություն հաստատեցին Սանտա Ռոսայում։

10 կմ հեռավորության վրա 1894 թվականին հիմնադրվել է Տոայ քաղաքը։ Երկու բնակավայրերն ել պայքարում էին դառնալ Լա Պամպա մարզի վարչական կենտրոն և 1900 թվականի մարտի 29֊ին Սանտա Ռոսան հաղթել է քանի որ այնտեղ եղել է բարձր որակի խմելու ջուր։

1906 թվականին քաղաքում անցկացվել է երկաթուղի։

1914 թվականին Սանտա Ռոսայում բնակչության թիվը եղել է 5487 մարդ։

1940 թվականի սեպտեմբերի 1֊ին Սանտա Ռոսայում բացվեց օդանավակայան։

1956 թվականի հունիսի 9֊ին քաղաքը գրավեցին ապստամբները, ովքեր ցանկանում էին նախագահ Հուան Պերոնի պաշտոնի վերականգնումը։ Վերականգնումը եղել է հունիսի 10֊ին։

1973 թվականին քաղաքում հիմնադրվել է Լա Պամպայի ազգային համալսարանում։

Աշխարհագրական դիրք
------------------

Սանտա Ռոսան հիմնադրվել է Պամպասների արևմտյան մասում, երկու տարբեր միջավայրերում՝ հարթավայրի վերջում և պամպասների վովիտների հատման հարթությունների սկզբում։

### Կլիմա

Սանտա Ռոսայի կլիման բարեխառն է։ Հունվարի միջին ջերմաստիճանը +24 °C, առավելագույնը՝ +42 °C։ Հուլիսի միջին ջերմաստիճանը 7 °C, բայց կարող է դառնալ նաև -12 °C։ Տարեկան միջին ջերմաստիճանը՝ 15,4 °C, իսկ միջին տարեկան խոնավությունը՝ 68%։

Պատկերասրահ
-----------

|  |  |
| --- | --- |
| կենտրոնական հրապարակ | Սանտա Ռոսա եկեղեցին՝ վերականգնումից հետո |

|  |  |
| --- | --- |
| խաղատուն Սանտա Ռոսայում | Մունիցիպալային կառույց |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Alzamiento de Tanco y Valle. La trama de un alzamiento, Clarín". *Clarín (Իսպաներեն)*. Արխիվացված է the original 2008 թ․ հոկտեմբերի 24-ին. Retrieved 14-6-2011.`{{cite news}}`: CS1 սպաս․ հավելյալ կետադրություն (link)
2. ↑  "Santa Rosa, historia". *Interpatagonia (Իսպաներեն)*. Retrieved 14-6-2011.`{{cite news}}`: CS1 սպաս․ հավելյալ կետադրություն (link)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Սանտա Ռոսայի պաշտոնական կայքը Archived 2005-08-22 at the Wayback Machine.(իսպ.)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Մեծ կատալոնական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4798442-9 · LCCN: n85308489 · VIAF: 134942741 · WorldCat VIAF: 134942741 |

 |
19-րդ դարի կնոջ և տղամարդու զգեստներ Վրացա շրջանից
**Բուլղարական ազգային տարազ**, բուլղարական ազգային զգեստ, որն օգտագործվել է ավանդական փառատոների, պարի և այլ իրադարձությունների համար։

Պատմություն
-----------

Բուլղարական ազգային տարազի ամենահին ապացույցը 3500 տարուց ավելի է։ Բուլղարիայի ազգային տարազները հայտնվել են Բուլղարիայի ազգային վերածննդից մինչև 20-րդ դարի կեսերը։ Կանանց զգեստները բաղկացած են. գոգնոցից, շրջազգեստից, դարսերից, փեշից, բուլղարական զարդերից և այլն։ Տղամարդկանց զգեստները բաղկացած են. լայն բրիջից (կարճ տաբատ), գոտուց, բաճկոնից, վերնաշապկից և այլն։ Բուլղարիայի ազգային վերածննդի ժամանակ բուլղարացիները սկսեցին իրենք արտադրել իրենց բուլղարական ազգային տարազը։

Ազգային հագուստի տեսակներ
-------------------------

* Դոբրուջանսկա
* Սեվերնյաշկա
* Պիրինսկա
* Ռոդոպչանսկա
* Ստրանդյանսկա
* Թրակիյսկա
* Շոպսկա

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Bulgarian national garb
2. ↑  "bulgariatravel.org/" (PDF). Արխիվացված է the original (PDF) 2011 թ․ հոկտեմբերի 14-ին. Retrieved 2019 թ․ ապրիլի 30. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  Types of Bulgarian national garb
**Գալատովի փողոց** (ռուս.՝ Улица Галатова), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքի Սոցպոսյոլոկ և Կազաչի միկրոշրջաններում։ Անվանվել է Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, Խորհրդային Միության հերոս, Կրասնի Սուլինի շրջանի Զայցևկա խուտորում ծնված Ալեքսանդր Միրոնովիչ Գալատովի (1923-1944) պատվին։ Սկիզբ է առնում Ազատության փողոցից և ավարտվում Մետալիստների փողոցի հետ հատվելով։ Երկարությունը 2500 մետր է։

Նկարագրություն
--------------

Կրասնի Սուլին քաղաքի Գալատովի փողոցը գտնվում է Սոցպոսյոլոկ և Կազաչի միկրոշրջաններում։ Սոցպոսյոլոկը մասնավոր հատվածի տեղում սկսել է կառուցապատվել 1950-ական թվականներին։ Այն սկսվում է Ազատության փողոցից, հատում է Մոկրոուսովի փողոցը, Նովոչերկասկի նրբանցքը, Տիեզերագնացների նրբանցքը, Մատրոսովի փողոցը, Կոմունալնի նրբանցքը, 2-րդ Պերեեզդնի, Թամանյան նրբանցքները, Չելյուսկինցիների փողոցը, այստեղ ընդհատվում է և շարունակվում Չելյուսկինցիների նրբանցքի հետ խաչմերուկից, հատում Դեպովսկի, 1-ին Կարյերնի նրբանցքները, Բաքվի 26 կոմիսարների փողոցը և ավարտվում Մետալիստների փողոցի հետ հատվելով։ Զուգահեռ է Օկտյաբրսկայա և Կարբիշևի փողոցներին։ Փողոցի երկարությունը 2,5 կիլոմետր է։

Գալատովի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346357։

Փողոցն անվանվել է Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, Խորհրդային Միության հերոս Ալեքսանդր Միրոնովիչ Գալատովի (1923-1944) պատվին։ Նա ծնվել է Կրասնի Սուլինի շրջանի Զայցևկա խուտորում, 10 տարի ապրել է Կրասնի Սուլին քաղաքում, սովորել երկաթուղային դպրոցում։ 1942 թվականին զորակոչվել է Կարմիր բանակ, մասնակցել Ստալինգրադի պաշտպանությանը, ազատագրել հայրենի հողերը։ 1943 թվականին Բալիկո-Շչուչինկա գյուղի համար մարտում 5 օր հետ է մղել թշնամու հարձակումները։ Ոչնչացրել է թշնամու մեկ տանկ, 2 զրահամեքենա, վերացրել մի քանի գերմանացու։ ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության 1943 թվականի հոկտեմբերի 23-ի հրամանագրով արժանացել է ԽՍՀՄ հերոսի կոչման։ Զոհվել է 1944 թվականին։ Ալեքսանդր Գալատովի խորաքանդակը տեղադրված է «Հաղթանակ» հուշահամալիրում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Александр Галатов". Արխիվացված է the original 2021 թ․ մայիսի 7-ին. Retrieved 2019 թ․ ապրիլի 2. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Мемориал "Победа"

Աղբյուրներ
----------

* Улица Галатова в Красном Сулине
* Подробная карта Улица Галатова, город Красный Сулин со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты

Արտաքին հղումներ
----------------

* г. Красный Сулин, улица Галатова Archived 2019-04-02 at the Wayback Machine.
**Գաուրի** (ուրդու՝ غوری‎), պակիստանյան միջին հեռավորության բալիստիկ հրթիռ։ Համարվում է «Հատֆ-V» մոդիֆիակացված տեսակը, կարող է կրել միջուկային լիցք։ Ըստ պակիստանյան կողմի հայտարարության, գործողության հասանելիության շառավիղը 1300 կմ է։

2008 թվականի փետրվարի 1-ին Պակիստանը անցկացրեց նոր տեսակի հրթիռի հաջող փորձարկումները։ Հրթիռի գործադրման և վայր ընկման վայրը գաղտնիք է պահվում։ Գործադրմանը հետևել է երկրի նախագահ Պերվեզ Մուշարֆը, պակիստանյան բանակի գլխավոր հրամանատարը և մի շարք պաշտոնյաներ։

Շահագործում
-----------

Առաջին փորձնական «Գաուրի»-ի գործարկումը կատարվել է 1998 թվականի ապրիլի 6-ին Տիլայի վրա գտնվող Դժելամ քաղաքի զորավարժարանում, որը 76 կմ հարավ է մայրաքաղաք Իսլամաբադից։

Ասվում էր, որ հրթիռը ոչնչացրել է Բելուդիժստանի մոտակայքում գտնվող անապատի աննշան նշանակետը։ Ավելի ուշ որոշ աղբյուրներ հայտնում են, որ առաջին գործարկումը հաջող չէր եղել և հրթիռն այրվել է մթնոլորտի խիտ շերտերը մտնելիս։

Հաջորդական գործարկումները անցկացվել են 2010 թվականի դեկտեմբերին և 2012 թվականի նոյեմբերին։ Նոյեմբերի գործարկումը 2012 թվականի կատարված է եղել ռազմագիտական հրթիռային Ռազմական Մարտավարական Ուժերի Ղեկավարություն։ Փորձնական գործարկումը վերահսկվում էր նոր Կոմպլեքսով ռազմական ղեկավարության և ղեկավարման աջակցումը (SCCSS) և համարվում է, որ գործարկման նշանակետը եղել է SCCSS-ի փորձարկումը, այլ ոչ թե իհարկե հրթիռինը։

Տակտիկական-մեխանիկական բնութագրումներ
-------------------------------------

* Աստիճանների քանակը։ միաստիճանային
* Երկարությունը։ 15,90 մ
* Տրամագիծ։ 1,35 մ
* Զանգված։ 15850 կգ
* Հեռահարություն։ 1300 կմ
* Շարժիչային համակարգ։ հեղուկ

Օպերատորներ
-----------

* Պակիստան - մոտավորապես 30 միավոր Գաուրի և Գաուրի-2՝ 2018 թվականի դրությամբ։

Ծանոթագրություն
---------------

1. ↑  Ghauri (Hatf-5) - Pakistan Missile Special Weapons Delivery Systems
2. 1 2  "Pakistan Test-Fires Medium-Range Ballistic Missile | Defense News | defensenews.com". Արխիվացված է the original 2013 թ․ հուլիսի 19-ին. Retrieved 2020 թ․ փետրվարի 8. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  "Pak successfully test fires Ghauri Hataf-V". Արխիվացված է the original 2014 թ․ դեկտեմբերի 24-ին. Retrieved 2020 թ․ փետրվարի 8.

Արտաքին հղում
-------------

* Archived 2008-04-04 at the Wayback Machine.
* 
*
**Մեդվեդգրադ** (խորվ.՝ Medvedgrad), լավ ամրացված միջնադարյան ամրոց, որը գտնվում է Մեդվեդնիցա լեռնազանգվածի հարավային լանջերին, Խորվաթիայի մայրաքաղաք Զագրեբից ոչ հեռու։

Ամրոցը կառուցվել է Մալի Պլազուր բլրի գագաթին, որն ուներ ամրաշինական մի շարք առավելություններ։ Այս բլուրը Մեդվեդնիցա լեռնաշղթայի լեռնաճյուղն է, որը վեր է բարձրանում Զագրեբի վրա։ Պարզ օրերին քաղաքային ամրոցը տեսանելի է հեռվից, հատկապես նկատելի է նրա բարձր գլխավոր աշտարակը։ Գլխավոր աշտարակի ստորոտում գտնվում է *Oltar domovine* («Հայրենական զոհասեղան») հուշահամալիրը, որը նվիրված է 1991-1995 թվականներին անկախության համար պատերազմում զոհված խորվաթ զինվորներին։

Պատմություն
-----------

 Կաթոլիկական աղոթարան Մեդվեդգրադում
Մեդվեդգրադ ամրոցը կառուցվել է 13-րդ դարում Իննոկենտիոս IV Հռոմի պապի որոշմամբ, այն բանից հետո, երբ Բաթու խանի զորքերն ավերեցին Զագրեբ բնասահմանը, քանդեցին Հրադեց և Կապտոլ քաղաքները։

Մեդվեդգրադի դիտակետից, 500 մետր բարձրությունից, բացվում է գեղեցիկ տեսարան դեպի Զագրեբ։ Շինարարությունն իրականացվել է Զագրեբի եպիսկոպոս Ֆիլիպ Տյուրիեի կողմից 1249-1254 թվականներին։ Հետագայում Մեդվեդգրադն անցել է սլավոնական բաների տիրապետությանը (Ստեպան Շուբիչ և այլք)։

1590 թվականի երկրաշարժի ժամանակ ամրոցն ավերվել է և լքվել։

20-րդ դարում ամրոցը վերականգնվել է, և այժմ այնտեղ է գտնվում այն դիտակետը, որտեղից ավելի քան 500 մետր բարձրությունից բացվում է հիանալի համայնապատկեր դեպի Զագրեբ։

1472 թվականի մարտի 27-ին Մեդվեդգրադի ամրոցում մահացել է խորվաթ և հունգարացի հայտնի բանաստեղծ, սլավոնական բան Յանուս Պանոնիուսը (Իվան Չեշմիցկի)։

Պատկերասրահ
-----------

* Oltar domovine հուշահամալիրը («Հայրենական զոհասեղան») գլխավոր աշտարակի ստորոտում*Oltar domovine* հուշահամալիրը («Հայրենական զոհասեղան») գլխավոր աշտարակի ստորոտում
* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  GeoNames — 2005.
2. ↑  Zagreb Convention Bureau
3. ↑  "Contagious Middle Ages". *archive.is*. 2007 թ․ ապրիլի 20. Արխիվացված է the original 2007 թ․ ապրիլի 20-ին. Retrieved 2021 թ․ ապրիլի 30. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|dead-url=` (help)
4. 1 2 3  "Calaméo - Medvedgrad, Zagreb, Croatia". *webcache.googleusercontent.com*. Retrieved 2021 թ․ ապրիլի 30.
5. 1 2  "Замок Медведград: достопримечательности Хорватии". *vipgeo.ru*. Retrieved 2021 թ․ ապրիլի 30.
6. ↑  Milorad Živančević (1971). Živan Milisavac (ed.). *Jugoslovenski književni leksikon* [*Yugoslav Literary Lexicon*] (in սերբա-խորվաթերեն). Novi Sad (Socialist Autonomous Province of Vojvodina, Socialist Republic of Serbia): Matica srpska. p. 70.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Մեդվեդգրադի լուսանկարներ Archived 2008-12-09 at the Wayback Machine.
* Մեդվեդգրադ հին քաղաքը

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 241515223 · WorldCat VIAF: 241515223 |

 |
**Սառը թեյ**  (նաև սառույցով թեյ), թեյի տեսակ։ Որպես զովացուցիչ ըմպելիք, սառը թեյը մեծ ճանաչում ունի Ռուսաստանում, ԱՊՀ և Բալթյան երկրներում 2000 թվականից հետո։ Սպառվում է հիմնականում ամռանը, մերձարևադարձային և արևադարձային շրջաններում։

Պատմություն
-----------

Առաջին անգամ, երբ XIX դարում սառը թեյը հայտնվել է Ամերիկայի հարավում մեծ տարածում է ձեռք բերել, քանի որ այնտեղ մայիսից հոկտեմբեր ամիսների ընթացքում շոգ եղանակ է։ Մինչ այդ, արդեն Հնդկաստանից սև թեյ էր ներմուծվել Ամերիկա, բայց այն չի սպառվում եղանակային պայմաններից ելնելով։ Այսպիսով տաք թեյը սկսեց փոխարինվել սառը թեյով, որը հաճախ պատրաստվում է սառույցով կամ մի կտոր կիտրոնով։ Սառը թեյը դարձավ Հարավային Ամերիկայի ամենահայտնի ըմպելիքներից մեկը։ Լայն տարածում ունի նաև այլ երկրներում։

Փաթեթավորված սառը թեյ
---------------------

Շվեյցարիան հանդիսանում է փաթեթավորված սառը թեյի հայրենիքը։ Շվեյցարացի Մակս Շպրենգերը լինելով Ամերիկայում, հիացած էր սառը թեյի ծարավը հագեցնելու հատկությամբ և հայրենիք վերադառնալով՝ նոր գաղափար է առաջարկել ստեղծելու պատրաստի սառը թեյ շշերով։

Սառը թեյի տեսակներ
------------------

Սառը թեյը կարող է լինել սև, կանաչ, խառը գունավորմամբ։ Կարող է ունենալ տարբեր համային խառնուրդներ՝ ինչպես բնական, այնպես էլ արհեստական ծագմամբ։ Սառը թեյը կարելի է խմել ինչպես սովորական ջրով այնպես էլ սառույցով։ Սառը թեյը կարելի է պատրաստել նաև տնային պայմաններում։ Գոյություն ունի նաև սառը կառկադե, պատրաստված սուդանական վարդի տերևներից։ Սառը թեյը չի պարունակում գազեր, պարունակում է քիչ շաքարավազ և պարունակում է անտիօքսիդանտներ։

Սառը թեյի բաղադրատոմսերից
-------------------------

Սառը ջրին ավելացնել օղակաձև կտրատված կիտրոն, շաքարավազ ըստ ճաշակի, թեյի փաթեթները և թողնել արևոտ վայրում, թողնել մի քանի ժամ։ Պատրաստ լինելուց հետո ավելացնել սառույց։

Սառը թեյի տարածվածություն
-------------------------

* Ավստրիա Ավստրիա՝ հայտնի է Eistee անունով։ Rauch ընկերությունը համարվում է ամենահայտնի առտադրողներից
* Գերմանիա Գերմանիա՝ Nestea և Lipton տեսակներն ամենատարածված ապրանքանիշն է Գերմանիայում, հատկապես դեղձի և կիտրոնի համերով սառը թեյերը
* Հնդկաստան Հնդկաստան՝ այստեղ ևս լայն տարածում ունի։ Բազմաթիվ հյուրանոցների և ռեստորանների կերակրացանկի բաղադրիչ մասն է կազմում։ Հնդկաստանում առավել շատ օգտագործում են կիտրոնի համով թեյ, թեև դեղձի համովը նույնպես օգտագործում են։ Այստեղ սառը թեյի հայտնի ապրանքանիշերը Lipton և Nestlé ապրանքատեսակներն են։
* Պորտուգալիա Պորտուգալիա՝ սպառվում է 1990 թվականից։ Lipton Ice Tea, Nestea և Frutea ապրանքանիշերի արտադրանքն ամենասպառվողն է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "New words list December 2012". Oxford English Dictionary. Արխիվացված է the original 2013 թ․ ապրիլի 26-ին. Retrieved 2013 թ․ մարտի 14.
2. ↑  "Սառը թեյի պատրաստման եղանակ". Արխիվացված է the original 2015 թ․ ապրիլի 26-ին. Retrieved 2014 թ․ դեկտեմբերի 11.
**Հյուսիսային Մակեդոնիայի Սահմանադրություն** (մակեդոներեն՝ Устав на Република Македонија), Մակեդոնիայի Հանրապետության մայր օրենքների ժողովածուն, որը հանդիսանում է պետության իրավական համակարգի հիմքը։ Սահմանադրությունը Հյուսիսային Մակեդոնիայի Հանրապետության հիմնական և գլխավոր օրենքն է, որին պետք է համապատասխանեն մյուս բոլոր իրավական ակտերը։ Այն նաև արժեքաբանական-գաղափարական փաստաթուղթ է, որը սահմանում է հասարակության կազմակերպման հիմնարար սկզբունքները, որոնց գործնական կիրառմանը և ամրապնդմանը պետք է ձգտի պետությունը։

Հյուսիսային Մակեդոնիայի Հանրապետության Սահմանադրությունն ընդունվել է երկրի խորհրդարանի կողմից՝ 1991 թվականի նոյեմբերի 17-ին։ 2001 թվականին կատարվել են կարևորագույն սահմանադրական փոփոխություններ, որոնք ընդլայնել են ալբանացիների իրավունքները Հյուսիսային Մակեդոնիայի Հանրապետության տարածքում։

Քաղաքական տարրեր
----------------

Սահմանադրությունը Հյուսիսային Մակեդոնիայի Հանրապետության բարձրագույն օրենսդրական հիմքն է։ Որպես իրավական ակտ, այն կարգավորում է պետություն-քաղաքացի փոխհարաբերությունները՝ կարևորելով բոլոր քաղաքացիների իրավունքների հավասարությունը։ Սահմանադրության 1-ին հոդվածը մատնանշում է Հյուսիսային Մակեդոնիայի Հանրապետության տիպաբանական առանձնահատկությունները․

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Մակեդոնիայի Հանրապետությունն ինքնիշխան, անկախ, ժողովրդավարական և սոցիալական պետություն է։ Մակեդոնիայի Հանրապետության ինքնիշխանությունն անբաժանելի է, անքակտելի և անթույլատրելի- ՄնՀՀ Սահմանադրություն, հոդված 1 |  |

Այլ հոդվածներն օրինակ սահմանում են, որ Սկոպյեն երկրի մայրաքաղաքն է, իսկ կյուրեղյան այբուբենը՝ սլավոնական մակեդոներեն լեզվի պաշտոնական գիրը (հոդված 7)։ Սահմանադրության մյուս գլուխները վերաբերվում են քաղաքացիների ազատություններին և իրավունքներին, իշխանությանը և դատական համակարգի առանձնահատկություններին։

Ընդհանուր առմամբ՝ Հյուսիսային Մակեդոնիայի Հանրապետության սահմանադրությունը կազմված է 135 հոդվածներից։ Փոփոխության է ենթարկվել 32 անգամ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Մակեդոնիայի նՀՀ-ի սահմանադրության բնօրինակ տարբերակը՝ մակեդոներեն լեզվով (մակեդոներեն)
2. ↑  BBC լրահոս՝ նորություններ աշխարհից և Եվրոպայից // Մակեդոնիայի Հանրապետությունն ընդունել է նոր սահմանադրություն
3. ↑  BBC լրահոս՝ Մակեդոնիայում տեղի են ունեցել հերթական սահմանադրական փոփոխությունները։ ՆԱՏՕ-ի միջամտությամբ օժանդակվել են ալբանացիների իրավունքները երկրի տարածքում
4. ↑  "Մակեդոնիայի Հանրապետության սահմանադրության կառուցվածքը" (PDF). Retrieved 2018 թ․ մարտի 25. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameter: `|dead-url=` (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Մակեդոնիայի Հանրապետության սահմանադրություն
**Սերգեյ Սիմեոնի Մեսխի** (վրաց.՝ სერგეი მესხი, հոկտեմբերի 12 (24), 1845, Ռիոն (Ծղալտուբոյի շրջան), Վրացա-Իմերեթական նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 21 (օգոստոսի 2), 1883, Աբասթուման, Թիֆլիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն), վրացի գրական և հասարակական գործիչ

Կենսագրություն
--------------

Սեգեյ (Սերգո) Մեսխին ծնվել է ռուսական կայսրության Վրացա-իմերեթական կամ Քութայիսի նահանգի Ռիոնի գյուղում, բազմազավակ ընտանիքում (ունեցել է յոթ քույր ու եղբայր)։ Սովորել է Քութայիսի գիմնազիայում, այնուհետև ուսումը շարունակել Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանում, որի բնագիտական ֆակուլտետն ավարտել է 1867 թվականին։ Այդ տարիներին Պետերբուրգում սովորող վրացի այլ ուսանողների՝ Ակակի Ծերեթելու, Իլիա Ճավճավաձեի, Նիկո Նիկոլաձեի և ուրիշների հետ Սերգեյ Մեսխին հափշտակությամբ կարդացել է ռուս անվանի հեղափոխական-դեմոկրատ հրապարակագիրների՝ Վիսարիոն Բելինսկու, Նիկոլայ Չեռնիշևսկու, Նիկոլայ Դոբրոլյուբովի գրվածքները, մասնակցել առաջադեմ ուսանողության հասարակական-քաղաքական ելույթներին։

Բարձրագույն կրթություն ստացած՝ վերադարձել է հայրենիք, բնակություն հաստատել ու աշխատանքի անցել Թիֆլիսում:։ 1869—1881 թվականներին խմբագրել է Գեորգի Ծերեթելու կողմից 1866 թվականին հիմնադրված «Դրոեբա» («Ժամանակ») առաջադիմական թերթը։

Իր քաղաքական հայացքներով Սերգեյ Մեսխին մոտ է կանգնած եղել ռուս հեղափոխական դեմոկրատներին։

Վրաց անվանի դերասան և ռեժիսոր Կոնստանտին (Կոտե) Մեսխին (1857—1914) նրա կրտսեր եղբայրն է։

Գրականություն
-------------

Барамидзе А. Радиани Ш. Жгенти Б. История грузинской литературы, Тб. 1958.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Звезды грузинской сцены". Արխիվացված է the original 2018 թ․ հունիսի 12-ին. Retrieved 2019 թ․ մայիսի 9. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* [
* სერგეი მესხი(վրաց.)
* სერგეი მესხი(վրաց.)
**Գառնիկ Սեյրանյան** (օգոստոսի 31, 1959(1959-08-31), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ թատերագետ, բեմադրող ռեժիսոր։ 1997 թվականից անդամակցում է Հայաստանի թատերական գործիչների միությանը։

Կենսագրություն
--------------

Գառնիկ Սեյրանյանը ծնվել է 1959 թվականի օգոստոսի 31-ին, Երևանում։ Միջնակարգ կրթությունն ստացել է Երևանի Գայի անվան թիվ 129 դպրոցում։ 1977-1982 թվականներին սովորել է Էջմիածնի ակումբագրադարանային տեխնիկումի ռեժիսորական բաժնում։ 1978-1980 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։

1984-1989 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի ռեժիսուրայի բաժինը՝ ավարտելով Երվանդ Ղազանչյանի արվեստանոցը։ Աշխատել է հեռուստատեսության մանկական և երաժշտական խմբագրություններում։ Հեռուստաթատրոնում բեմադրել է Լուիջի Պիրանդելլոյի «Արտոնագիր» տրագիկոմեդիան, այնուհետ՝ Հովիկ Վարդումյանի «Անծանոթը» դրաման։ Ռադիոթատրոնում բեմադրել է Մուշեղ Իշխանի «Մեռնիլը որքան դժվար է» դրաման և Ջեյմս Բարրիի «Փիթեր Փեն» մանկական ներկայացումը։

Մոտ տասը տարի ղեկավարել է «Մետրո» թատրոնի «Նախաբեմ» թատերական ստուդիան։ 1994 թվականին աշխատել է «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրում՝ որպես թատրոն առարկայի ուսուցիչ։ 1996-1999 թվականներին Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում դասավանդել է դերասանի վարպետություն առարկան։ 2001 թվականին եղել է «Նռան հատիկ» մանկապատանեկական թատերական փառատոնի հիմնադիր-նախագահ, որին մասնակցել են նաև սփյուռքից ժամանած թատերախմբեր։

Հեղինակել և բեմադրել է 4 մենաներկայացում՝ «Աշխարհի գերին», «Երկյուղած լռություն», «Աշխարհը վերջանում է իմ մեջ» և «Ժամանակի վարագույրը»։ Բոլոր այս ներկայացումները մասնակցել են «Արմմոնո» միջազգային թատերական փառատոնին։

2005-2016 թվականներին աշխատել է Մհեր Մկրտչյանի անվան արտիստական թատրոնում՝ որպես բեմադրող ռեժիսոր։ Այնտեղ բեմադրել է Ֆրենսիս Վեբերի «Հյուրանոց երկուսի համար», Պալ Բեկեշի «Դուռը», Վիլյամ Սարոյանի «Հերսոտած մի գնա», «Քո կյանքի ժամերը», Ալեքսանդր Գալինի «Չեխական լուսանկար», «Ձախորդ Փանոսի կտակը» և այլ ներկայացումներ։ 2016 թվականին Պատանի հանդիսատեսի թատրոնում բեմադրել է «Մոռացված նոր տարին» ամանորյա ներկայացումը։

2008-2010 թվականներին Սիրիայի «Համազգային» կրթամշակութային միության կողմից հրավիրվել է Հալեպի «Զավարյան» թատերախումբ, որտեղ բեմադրել է Ժակ Հակոբյանի «Կռունկը կկանչէ» և Սամվել Խալաթյանի «Գիսաստղ Նազարը» պիեսները։ 2016-2017 թվականներին աշխատել է ԳԱԿ «Մետրո» թատրոնում՝ որպես գեղարվեստական ղեկավար։

2018 թվականին Երևանի պետական կամերային երաժշտական թատրոնում բեմադրել է «Զմրուխտե քաղաքի հրաշագործը» մանկական երաժշտական ներկայացումը, իսկ 2019 թվականին Երևանի պետական կամերիային թատրոնում բեմադրել է «Մանկության երկու դոլար» մենաներկայացումը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Sargssyan, Suren. "Պետք է փայփայել արվեստի մարդուն, գնահատել նրա աշխատանքը նրա ապրած ժամանակաշրջանում. Գ. Սեյրանյան". *orer.am*. Retrieved 2019 թ․ օգոստոսի 31.
2. ↑  "Հերսոտած մի գնա". *Ամսագիր.am* (in ամերիկյան անգլերեն). 2012 թ․ հունիսի 14. Արխիվացված է the original 2019 թ․ օգոստոսի 31-ին. Retrieved 2019 թ․ օգոստոսի 31.
3. ↑  Շահումյան, Անժելա (2012 թ․ հոկտեմբերի 13). "«Մեր հասարակության միջից պետք է վերացնել չարիքը». բեմադրիչ Գառնիկ Սեյրանյան". *Առցանց Առավոտ*. Retrieved 31․08․2019.
**Գավ անունով փիսիկը** (ռուս.՝ Котёнок по имени Гав), Լև Ատամանովի մուլտֆիլմերի շարք փոքրիկ փիսիկի և նրա առօրեայի մասին։ Մուլտֆիլմերի վերջին եզրափակիչ սերիան թողարկվել է ռեժիսորի մահից հետո։

Սցենարը գրվել է համանուն հեքիաթի հիման վրա, որի հեղինակը Գրիգորի Օստերն է։ Մուլտֆիլմը պատմում է Գավ անունով փիսիկի արկածների և նրա ընկեր Շարիկ անունով շնիկի մասին։ Գավը մշտապես հայտնվում է անախորժությունների մեջ, երբ տանից դուրս է գալիս։ Դա կապված է նրա անվան հետ։ Նա վստահ է, որ պետքա չխուսափել դժվարություններից, որովհետև բակի տարիքով կատուն իրեն ասել է․ «Քեզ միշտ տհաճություններ են սպասվում!»: Գավը գիտի՝ ինչպես ուտելիքը կիսել 2 մասի, կարողանում է գաղտնի լեզվով խոսել։ Տնային կատուների մասնագետի կարծիքով, Հաֆի արտաքինը ավելի շատ համապատասխանում է հին սիամական ցեղատեսակին։

Մուլտֆիլմի հիմնական գաղափարը ընկերություն սերմանելն է, մեծերի և փոքրերի փոխհարաբերությունների մասին է։

Պատմություն
-----------

Սկզբում Գավը եղել է նարնջագույն և սովորական փիսիկ, բայց վերջում մուլտիկպլիկատոր Լեոնիդ Շվարցմանը որոշել է, որ փիսիկը լինի ազնվացեղ՝ որպես նախատիպ վերցրել է սիամական կատվատեսակին։ Ֆելինոլոգների (Ֆելինոլոգիան զոոլոգիայի ճյուղերից է) կարծիքով, Գավն իր ներաշխարհով նման է *Thai cat* կատվի տեսակին։

* Գավ անունով փիսիկը (թողարկում 1) (1976)
* Գավ անունով փիսիկը (թողարկում 2) (1977)
* Գավ անունով փիսիկը (թողարկում 3) (1979)
* Գավ անունով փիսիկը (թողարկում 4) (1980)
* Գավ անունով փիսիկը (թողարկում 5) (1982)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  История котёнка по имени Гав
2. ↑  "Интервью со Шварцманом Леонидом Ароновичем". Արխիվացված է the original 2012 թ․ հունիսի 3-ին. Retrieved 2015 թ․ օգոստոսի 3. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Գրականություն
-------------

* Գրիգորի Օստեր։ Գավ անունով փիսիկը. -Մ.: ԱՍՏ, 2012.- 65 էջ- (Հեքիաթ մուլտֆիլմեր).- ISBN 5-17-028978-2, 978-5-271-42459-5. .
* Գրիգորի Օստեր. Գրիգորի Օստերի բոլոր հեքիաթները.-Մ.: ԱՍՏ, 2012.- 320 էջ- ISBN 978-5-17-023304-5, 978-5-271-40318-7.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database · Animator.ru |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սեդ Վոժ (այլ կիրառումներ)

**Սեդ Վոժ** (ռուս.՝ Сед-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Փոքր Կոդաչ գետի ձախ ափին՝ 13 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 16 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100112103000060320
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006032
* Ավազանի կոդը — 03.05.01.001
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Սեդ Վոժ". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ օգոստոսի 10. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 31.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
**Սերգեյ Իվանովիչ Բլեկ-Աբրամովիչ** (իսկական ազգանունը՝ **Աբրամովիչ**, հոկտեմբերի 10, 1895(1895-10-10), Սարատով, Ռուսական կայսրություն - 1942), ռուս գրող-ծովանկարիչ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է երկաթուղային ծառայողի ընտանիքում։ Ավարտել է Սանկտ-Պետերբուրգի ռեալական ուսումնարանը, սովորել է Սանկտ-Պետերբուրգի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի նավաշինության բաժնում։

1915 թվականին ստացել է միչմանի կոչում, ավարտելով գարդեմարինյան դասընթացները՝ միչմանի առաջին սպայական աստիճան է ստացել, ծառայել է «Ցեսարևիչ» («Քաղաքացի») գծանավի վրա՝ որպես նավի վերահսկիչ։ Մասնակցել է Մոոնզունդյան ճակատամարտին՝ լինելով գծանավի նավախելի 12-դյույմանոց զրահաշտարակի հրամանատարը։ Նավի կոմիտեի անդամ։

1918 թվականի մասնակցել է Բալթյան նավատորմի Սառցային արշավանքին։

1919 թվականին ծառայել է Վոլգա-Կասպյան ֆլոտիլիայում, մասնակցել է Ելաբուրգի և Պերմի առումներին։

1920 թվականից ծառայել է բալթյան նավատորմում, եղել է շարժիչային սակրավորների խմբի ղեկավար, «Ինժեներ-մեխանիկ Զվերև» կործանիչի հրամանատար, Բալթիկ ծովի ռազմածովային ուժերի հրամանատարության ֆլագմանի ավագ քարտուղար։

1922 թվականից գտնվել է Հեռավոր Արևելքում, եղել է «Սվերդլով» մոնիտորի (զրահանավ) հրամանատարը։

1927 թվականից եղել է «Ժելեզնյակով» կործանիչի հրամանատարը Բալթյան նավատորմում, 1928 թվականից ուղարկվել է պահեստազոր.։

Մեծ Հայրենական պատերազմի սկզբից մոբիլիզացվել է որպես 3-րդ կարգի կապիտան՝ զբաղեցնելով Բալթյան Կարմիր Նավատորմի «Կիրով» հածանավի բազմատիրաժ թերթի խմբագրի պաշտոնը։

1941 թվականի դեկտեմբերին ձերբակալվել է պարտվողական տրամադրություններ ունենալու մեղադրանքով (փորձել է հածանավը հանձնել թշնամուն, ընդդիմացել է Լենինգրադը հանձնելու դեպքում հածանավը պայթեցնելու հրամանատարության մտադրություններին), դատապարտվել է տաս տարվա ազատազրկման, մահացել է բանտում՝ դիզենտերիայից։

Գործունեություն
---------------

Գրել է ավելի քան 1000 ակնարկներ, 160 պատմվածքներ, մի քանի ռադիոպիեսներ՝ «Կարմիր նավաստի» թերթի համար, այդ թվում՝ «Ռուսները Միջերկրական ծովում», «Հյուսիս-ծովայինները», «Կապիտան-լեյտենանտ Լազոն»։ Նրա սցենարով նկարահանվել է «Նավաստիներ» ֆիլմը (1939)։ Յակուտիայում ջրագրական արշավախմբի անդամ է եղել, ականադիր «Ամուր» նավի վրա մասնակցել է ՊԱՔԱՄ-ի (Պաշտպանության, ավիացիոն և քիմիական շինությունների աջակցության միություն, ռուս.՝ ОСОАВИАХИМ ) ծովային սեկցիաների աշխատանքներին։

Նրա աշխատանքներից առավել հայտնի են «Ջրագրի գրառումներ» ճամփորդական ակնարկները (1934) և «Անտեսանելի ծովակալը» վեպը՝ Մոոնզունդյան ճակատամարտի մասին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Бунич И.* Трагедия на Балтике — СПб. 1997 — С. 363—364.
2. ↑  "Абрамович-Блэк". Արխիվացված է the original 2013 թ․ ապրիլի 29-ին. Retrieved 2017 թ․ մայիսի 22. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**«Նորք» հեռուստաընկերություն**, հայկական մասնավոր հեռուստաընկերություն։ Հիմնադրվել է 1996 թվականին՝ առանձնանալով Հայաստանի հեռուստատեսության երկրորդ ալիքից։ Փակվեց 1998 թ. վերջին և փոխարինվեց «Պրոմեթևս» մասնավոր հեռուստաընկերության (այժմ՝ Հայկական երկրորդ հեռուստաալիք)։

Պատմություն
-----------

### Հայկական հեռուստատեսության երկրորդ ծրագիր (1973-1991) և Հայաստանի հեռուստատեսության երկրորդ ալիք (1991-1996)

«Միացրեք հեռուստացույցի 11-րդ ալիքը»,-1973թ. «Եթերում է Երևանը» ծրագրերի շաբաթաթերթի 40-րդ համարն այս վերնագրով էր տեղեկացնում Հայաստանի հեռուստատեսության երկրորդ ծրագրի եթերամուտը։ Արդեն 1978-ից Հայաստանի հեռուստատեսության առաջին և երկրորդ ծրագրերի հաղորդումների մոտ 50 տոկոսը եթեր էր տրվում գունավոր պատկերով։

### «Նորք» հեռուստաընկերություն (1996-1998)

1996թ. Հայաստանի հեռուստատեսության երկրորդ ալիքն առանձնացավ և դարձավ ինքնուրույն ծրագիր։ «Նորք» հեռուստաընկերության տնօրեն նշանակվեց Ռոբերտ Մավիսակալյանը։ Կարճ ժամանակահատվածում «Նորք»-ը կարողացավ գրավել հեռուստադիտողների մեծ մասի ուշադրությունը։ Ստեղծվեցին վերլուծական-տեղեկատվական հաղորդաշարեր` «Լուրեր», «Ժամանակաչափ» և այլն։ Եթերում նոր խոսք բերեցին «Արտ 13» հեռուստաընկերության երիտասարդական-ժամանցային հաղորդումները` «Ուշ երեկոյան», «Էսքիզներ» և այլն։ Փակվեց 1998թ. վերջին և ստեղծագործական գրեթե ողջ խումբը տեղափոխվեց «Պրոմեթևս» մասնավոր հեռուստաընկերություն։

Ղեկավարներ
----------

### Հեռուստաընկերության տնօրեններ

* Ռոբերտ Մավիսակալյան (1996-1998)
* Սեյրան Շահսուվարյան (1998)

Տարբերանշաններ
--------------

* Հայկական հեռուստատեսության երկրորդ ծրագիրի տարբերանշանը (1990-1993, օգտագործվել է գլխագրերի ժամանակ)Հայկական հեռուստատեսության երկրորդ ծրագիրի տարբերանշանը (1990-1993, օգտագործվել է գլխագրերի ժամանակ)
* «Նորք» հեռուստաընկերության տարբերանշանը (1996-1998)«Նորք» հեռուստաընկերության տարբերանշանը (1996-1998)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Միացրեք հեռուստացույցի 11-րդ ալիքը". *web.archive.org*. 2012 թ․ հոկտեմբերի 5. Արխիվացված է the original 2012 թ․ հոկտեմբերի 5-ին. Retrieved 2020 թ․ մայիսի 14.
2. ↑  "Գունավոր պատկերի եթերամուտը". *web.archive.org*. 2012 թ․ հոկտեմբերի 5. Արխիվացված է the original 2012 թ․ հոկտեմբերի 5-ին. Retrieved 2020 թ․ մայիսի 14.
3. ↑  "Ստեղծվում է Տեղեկատվության նախարարությունը". *web.archive.org*. 2012 թ․ նոյեմբերի 2. Արխիվացված է the original 2012 թ․ նոյեմբերի 2-ին. Retrieved 2020 թ․ մայիսի 14.
**Սաքիթ Կուլամ օկլի Մամեդով** (ադրբ.՝ Sakit Qulam oğlu Məmmədov, օգոստոսի 5, 1958(1958-08-05), Neftchala, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ադրբեջանի ժողովրդական նկարիչ (2018), պրոֆեսոր (2018), ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի նկարիչների միության անդամ, Եվրոպական բնական գիտությունների ակադեմիայի պատվավոր պրոֆեսոր, Վատիկանի Գերբագիտության ակադեմիայի կոմս, Գեղանկարչության համաշխարհային ակադեմիայի իսկական անդամ, Ռուսաստանի կայսերական արվեստի ակադեմիայի պատվավոր անդամ, Հռոմեական ժամանակակից արվեստի ակադեմիայի պատվավոր անդամ, Արվեստների համաշխարհային ակադեմիայի իսկական անդամ, «Թուրքական աշխարհ» ակադեմիայի իսկական անդամ։

Կենսագրություն
--------------

Սաքիթ Մամեդովը ծնվել է 1958 թվականի օգոստոսի 5-ին Նեֆթչալա քաղաքում։ 1978 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Ադրբեջանի Ազիմ Ազիմզադեի անվան արվեստի պետական դպրոցը։ Նա ծառայել է բանակում 1978-1980 թվականներին։ Ս. Մամեդովը 1981 թվականին ընդունվել է Իլյա Ռեպինի անվան Լենինգրադի արվեստի ակադեմիայի նկարչական ֆակուլտետ։ Ավարտել է 1987 թվականին։ 1988 թվականից նա Ադրբեջանի նկարիչների միության անդամ է։

1983 թվականից տարբեր ցուցահանդեսների մասնակից Սաքիթ Մամեդովի աշխատանքները ցուցադրվում են աշխարհահռչակ պատկերասրահներում։ Նրա աշխատանքները ցուցադրված են Պուշկինի թանգարանում, Եվրախորհրդարանում, Ֆրանսիական օպերային պատկերասրահում, Դոլմաբահչե պալատի պատկերասրահներում ՝ Թուրքիայում, Իսպանիայի, Պորտուգալիայի, Իտալիայի, Հռոմի, Մեծ Բրիտանիայի, Միացյալ Նահանգների և աշխարհի այլ պատկերասրահներում։

Տիրապետում է ադրբեջաներեն, ռուսերեն և թուրքերեն լեզուներին։ Ամուսնացած է, ունի 3 երեխա և 3 թոռ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ադրբեջանի ժողովրդական նկարիչ
2. ↑  Սաքիթ Կուլամ օկլի Մամեդով
3. ↑  Sakit Mammadov
4. ↑  "Sərgilər". Արխիվացված է the original 2020 թ․ նոյեմբերի 26-ին. Retrieved 2021 թ․ ապրիլի 21. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բուր Յոլ (այլ կիրառումներ)

**Բուր Յոլ** (ռուս.՝ Бур-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Դենիսովկա գետի աջ ափին՝ 1695 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 15 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000074314
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007431
* Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Բուր Յոլ". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ օգոստոսի 20. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 6.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |