recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ա. Պ. Գայդարի անվան մշակույթի և հանգստի այգի** (ռուս.՝ Парк культуры и отдыха (ПКиО) имени Гайдара), Արզամաս քաղաքի կենտրոնում գտնվող մեծ այգի։

Նկարագրություն
--------------

Այգին գտնվում է Լենինյան պողոտայի, Կալինինի, Ժուկովսկու և Պարկովայայի փողոցների միջև։ Արզամասի կենտրոնում գտնվող գեղեցիկ քաղաքային այգի է։ Երեսուն հեկտար տարածքում ձգվում է կանաչ գոտի ասֆալտապատ ճանապարհներով, կա լճակ, «Փոքրիկ երկիր» մանկական խաղահրապարակ, ատրակցիոններ, շախմատային ակումբ, հուշային գոտի և մի քանի հուշարձաններ։

Այգու հիմնական տեսարժանությունը դենդրարիումն է, որը զբաղեցնում է այգու տարածքի մեկ երրորդ մասը՝ հիմնադրված 1949 թվականին Անտառային տեխնիկումի կողմից կրթական և փորձարարական նպատակներով։ Նշված դենդրարիում գոտու ավելի քան հարյուր տեսակի ծառեր և թփեր են բերվում Ասիայից, Արևմտյան Եվրոպայից, Ավստրալիայից և Հյուսիսային Ամերիկայից։ Դենդրոլոգիական բուսականությունն աճում, ծաղկում է և էկզոտիկ բույսերից շատերը պտուղներ են տալիս։

Պատմություն
-----------

Արզամասի դենդրարիումը
Նախկինում ներկայիս այգու տարածքում եղել է քաղաքի ամենաբարձր հատվածի համար նախատեսված Վսեխսվյատսկոե գերեզմանոցը, եկեղեցին այստեղ կառուցվել է 1796-1797 թթ. բարեպաշտ վաճառական Սերգեյ Իվանովիչ Կուրակինի միջոցներով։

1952 թվականի գարնանը Արզամաս քաղաքի քաղաքային գործադիր կոմիտեի հրամանով ստեղծվեց նոր կազմակերպություն` Արզամասի հանգստի և մշակույթի քաղաքային գոտի։ Ծրագրի զարգացմամբ զբաղվել են նախագծային ինստիտուտի աշխատակիցներ Գ. Վլասովը և Ա. Բաժանովը։

1959 թվականի հունիսի 14-ին կայացել է քաղաքային երգի փառատոնը։ Քաղաքի պատմության, Ա. Պ. Գայդարի և նրա ստեղծագործության նկատմամբ հետաքրքրությունից ելնելով՝ որոշվել է այգին կոչել գրողի անունով և տեղադրել նրա հուշարձանը։ 1960 թվականի հունիսի 19-ին տեղի ունեցավ հուշարձանի բացման արարողությունը, որի հեղինակն է մոսկվացի քանդակագործ Յուրի Ստրուչկովը։ Այդ օրից այգին պաշտոնապես հայտնի դարձավ որպես Ա. Պ. Գայդարի անվան։

Հանգստի գոտու ամենահայտնի վայրը մանկական խաղահրապարակն է։

Այգում գործում են բազմաթիվ ատրակցիոններ։

Մրցանակներ
----------

Արզամասի այգին բազմիցս պարգևատրվել է ԺՏՆՑ մեդալներով երկրում լավագույն զբոսայգիների մրցույթ դիտարկման ժամանակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Парк культуры и отдыха им. А.П. Гайдара описание и фото. Россия - Приволжье: Арзамас». www.votpusk.ru. Վերցված է 2016 թ․ սեպտեմբերի 28-ին.
2. ↑  *Николай Щегольков* Устроение кладбищ в Арзамасе. — 1911.
3. ↑  «Парк культуры и отдыха им А.П. Гайдара г.Арзамаса». www.arzamas-park.ru. Վերցված է 2016 թ․ սեպտեմբերի 28-ին.
4. ↑  «Арзамас Гид — Парк Культуры и Отдыха им. А.П.Гайдара, МУ». arzamasgid.ru. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ հոկտեմբերի 2-ին. Վերցված է 2016 թ․ սեպտեմբերի 28-ին.
**Չախլեու** (ռումիներեն՝ Ceahlău), լեռնազանգված Ռումինիայում։ Տեղակայված է Արևելյան Կարպատներում՝ Ռումինիայի Մոլդովա շրջանի Նյամց կոմսությունում։ Չախլեուի կազմում են գտնվում Տոակա (1907 մ) և Օկոլաշուլ Մարե (1904 մ) բարձունքները։ Չախլեուն շրջապատված է արևելքից Բիստրիցա գետով ու Բիկազ լճով, հարավից՝ Բիկազ գետով։

Չախլեուն լեռնագնացության սիրված վայր է Ռումինիայում։ Այնտեղ կառուցված են յոթ ուղիներ լեռնագնացների ու զբոսաշրջիկների համար։

Հետաքրքիր փաստեր
----------------

Գոյություն ունի «Տրայան ու Դոկիա» առասպել։ Համաձայն առասպելի՝ Դոկիան եղել է դակերի թագավոր Դեցեբալի դուստրը։ Երբ հռոմեական կայսր Տրայանը գրավում է Դակիան, Դոկիան թաքնվում է Չախլեու սորբ լեռան վրա, որպեսզի խուսափի կայսեր հետ բռնի ամուսնությունից։ Նա հագնում է հովվուհու շորեր և պահում ոչխարներ, սակայն սառչում է ցրտից։ Մարիամ Աստվածածինը, ըստ առասպելի մի տարբերակի, աղջկան իր հոտի հետ վերածում է քարերի, այլ տարբերակի համաձայն՝ Դոկիան դառնում է առու, ոչխարները՝ ծաղիկներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ փետրվարի 17-ին. Վերցված է 2015 թ․ մայիսի 13-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Չախլեուի ազգային պարկի պաշտոնական կայք
* Չախլեուի ազգային պարկի մասին Ռումինիայի զբոսաշրջության պաշտոնական կայքում Archived 2011-09-09 at the Wayback Machine.
* Ceahlău on Visit Neamt page
* Լուսանկարներ
* Website with information about the Carpathians Mountains
* Չախլեու լեռնազանգվածի լուսանկարներ
**Կուբա լիբրե**, ալկոհոլային խմիչք, որը պատրաստում են ռոմից, լայմից և կոլայից։ Աշխարհի ամենահայտնի կոկտելներից մեկն է։

Պաշտոնական բաղադրատոմսը հետևյալն է
----------------------------------

* 5 մլ սպիտակ ռոմ
* 12 մլ կոլա
* 1 մլ լայմի թարմ հյութ
* 100 մլ կոկա-կոլա
* 40 գ սառույց

Բարձր բաժակի մեջ (անգլ.՝ highball) լցնել սառույց, կարելի է նաև ցածր բաժակով, այնուհետև լցնել կուբայական ռոմը, կիտրոնի հյութը, կոկա-կոլան և խառնել ամբողջը։ Պատրաստի խմիչքի մեջ դնել կիտրոնի կեղևից պատրաստված պարույր։ Մատուցել գդալի ու ձողիկի հետ։

Պատրաստման եղանակ
-----------------

Պատրաստումը բավականին պարզ է, նախնական փորձ չի պահանջում։ Հայտնի է նաև որպես «ռոմ կոլայով»։ ալկոհոլային առաջին բաղադրիչը ռոմն է։ Կուբա լիբրեն («Ազատ Կուբա») (անգլ.՝ longdrink) («երկար խմիչք»), մատուցվում է (անգլ.՝ on the rocks) սառույցի վրա լցված։

### Պատրաստման տարբերակներ

Գոյություն ունեն դասական Կուբա լիբրեի պատրաստման մի քանի տարբերակներ։ Տարբերակներից մեկը կոչվում է «Կարիբյան ճգնաժամ»։ Այս տարբերակի կոկտեյլի պատրաստման համար օգտագործվում է անգլ.՝  Bacardi 151ˋ 75.5% ալկոհոլային պարունակությամբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Spirits: Long live the Cuba Libre - The Washington Post
2. ↑
3. ↑   Կուբա Լիբրե
4. ↑  «Вариации Куба Либре». Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ մարտի 16-ին. Վերցված է 2014 թ․ նոյեմբերի 21-ին.
**Ատլանտյան խորհուրդ**, **ԱԽ** (անգլ.՝ Atlantic Council), միջազգային հարաբերություններում մասնագիտացված ամերիկյան վերլուծական կենտրոն։ 1961 թվականին ՆԱՏՕ-ին առընթեր հիմնադրված կենտրոն լինելով, Ատլանտյան խորհուրդը միջազգային քաղաքակական, տնտեսական և մտավոր առաջնորդների ֆորում է։ Ատլանտյան խորհրդի կառավարման տակ է գտնվում միջազգային անվտանգությանն ու համաշխարհային տնտեսական բարեկեցությանն առնչվող 10 տարածաշրջանային կենտրոններ և գործառութային ծրագրեր։ ԱԽ կենտրոնակայանը գտնվում է ԱՄՆ Կոլումբիայի շրջանի Վաշինգտոն քաղաքում։ Ատլանտյան խորհուրդը Ատլանտյան պայմանագրի ասոցիացիայի անդամ է։ Կենտրոնի նախագահն է Ռուսաստանում ԱՄՆ դեսպան Ջոն Հանթսմանը։

Պատմություն
-----------

Ատլանտյան խորհուրդը հիմնադրվել է 1961 թվականին Միացյալ Նահանգների և Արևմտյան Եվրոպայի համագործակցության խրախուսման նպատակով։ Այդ ժամանակաշրջանում, Խորհուրդը, գլխավորապես, զբաղվել է տնտեսական հարցերով, մասնավորապես՝ ՆԱՏՕ-ի անդամ երկրների առևտրաշրջանառության ավելացմամբ։ Բացի այդ, նշված ժամանակաշրջանում կազմակերպությունը դարձել է Ատլանտյան դաշինքի երկրների բիզնեսմենների և քաղաքական գործիչների ոչ ֆորմալ հանդիպումների հարթակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Small, Melvin (1998 թ․ հունիսի 1). «The Atlantic Council--The Early Years» (PDF). NATO. Վերցված է 2018 թ․ հոկտեմբերի 2-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
* Atlantic Council of the United States records, 1950-1986 at the Hoover Institution Archives.
**Տուրսին Աբուով** (ղազ.՝ Тұрсын Әбуов, հունիսի 6, 1936(1936-06-06), Ile District, Ալմաթի շրջան, Ղազախստանի ինքնավար սոցիալիստական խորհրդային հանրապետություն, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային ղազախ նկարիչ։ Ղազախստանի արվեստի վաստակավոր գործիչ (1998 թվական)։

Կենսագրություն
--------------

Տուրսին Աբուովը ծնվել է Ալմաթիի մարզի Իլիյան շրջանի Թալդիբուլակ աուլում։ Ավարտել է Ալմաթիի Ն. Գոգոլի անվան գեղարվեստական ուսումնարանը (ներկայում՝ Ալմաթիի Օ․ Թանսիկբաևի դեկորատիվ-կիրառական արվեստի քոլեջ), 1976 թվականին՝ Ղազախստանի Աբայի անվան մանկավարժական ինստիտուտը։ Նրա կինը՝ Գուլնար Սատիբաևան է, զբաղվել է տնային տնտեսությամբ։ Նրանք ունեն երկու դուստր` Սաուլեն (1962 թվական) ու Այժանը (1971 թվական) և երկու որդի` Բախիտժանը (1963 թվական) և Սերիկը (1968 թվական)։

Արվեստ
------

Տուրսին Աբուովի նկարներին հատուկ է կոմպոզիցիայի բարդությունը, գույնների պայծառությունը և ազգային կոլորիտը։ «Խոպանի մասին», «Ղազախստան 70-ամյակի առթիվ», Շ. Բիգելդինովի, Շ․ Կուդայբերդի, Կ. Ազերբաևի և մյուսների դիմանկարները։ Աբուովի գեղարվեստական ստեղծագործությունը պահվում են Ղազախստանի պետական թանգարանում, Ղազախստանի նախագահի աթոռանիստում, ինչպես նաև Ռուսաստանում, ԱՄՆում, Գերմանիայում և այլ երկրներում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Žetísu : ėnciklopedija. — Almaty: "Arys" Baspasy, 2004. — 702 Seiten, [24] Blätter с. — ISBN 9965171343, 9789965171345

Գրականություն
-------------

* Абуов, Турсын // Казахстан. Национальная энциклопедия. — Алматы: Қазақ энциклопедиясы, 2004. — Т. I. — ISBN 9965-9389-9-7.
**ԱՄՆ նախագահական ընտրություններ 2008** չորս տարին մեկ տեղի ունեցող 56-րդ նախագահական ընտրություններն էին։ Այն տեղի ունեցավ 2008 թվականի նոյեմբերի 4-ին։ Դեմոկրատական կուսակցության թեկնածու սենատոր Բարաք Օբաման և սենատոր Ժոզեֆ Բայդենը հաղթեցին Հանրապետական կուսակցության թեկնածու Ջոն Մաքքեյնին և նահանգապետ Սառա Պալինին։

Գործող նախագահ Ջորջ Ու. Բուշը իրավունք չուներ ընտրվել երրորդ անգամ, համաձայն ԱՄՆ սահմանադրության քսաներկուերորդ հոդվածի։ Մաքքեյնը դարձավ հանրապետականների թեկնածուն 2008 թվականի մարտին, իսկ դեմոկրատական թեկնածուի համար պայքարը թեժ էր Բարաք Օբամայի և Հիլարի Քլինթոնի միջև և թեկնածուի անունը հայտնի դարձավ միայն հունիսի վերջին։ Նախընտրական պայքարը սկզբից կենտրոնացավ Իրաքի պատերազմի վրա, չնայած որ Բուշը այլևս թեկնածու չէր, այնուամենայնիվ բոլորը սկսեցին մատնանշել նրա սխալնրը, ինչպես նաև Համաշխարհային ֆինանսական ճգնաժամը, որը բռնկվեց 2008 թվականի սեպտեմբերին։

Օբաման համուզիչ հաղթանակ տարավ Ջոն Մաքքեյնի նկատմամբ և դարձավ առաջին աֆրոամերիկացին, ով դարձավ ԱՄՆ նախագահ։ Չնայած Հիլարի Քլինտոնը չկարողացավ դառնալ դեմոկրատական թեկնածու, այնուամենայնից նա դարձավ առաջին կինը, ով այդքան մոտ էր նախագահի թեկնածու դառնալուն։

Ընտրությունները նշանավորվեցին նաև նրանով, որ սկսած 1952 թվականից առաջին անգամ թեկնածուները նախկինում չէին եղել փոխնախագահի կամ նախագահի թեկնածու կամ հավակնորդ։ Օբամայի հավաքած 69,5 միլիոն ձայնը ամենաշատն էին պատմության մեջ։ Ընտրությանը մասնակցեց մոտ 131 միլիոն մարդ, որը կազմում էր ընտրողների քանակի 43%-ը, ինչը ամենաբարձր ցուցանիշն էր ԱՄՆ պատմության մեջ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ դեկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2016 թ․ փետրվարի 29-ին.
2. ↑  «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2009 թ․ ապրիլի 30-ին. Վերցված է 2016 թ․ փետրվարի 29-ին.
3. ↑  Sullivan, Ronald (1972 թ․ հունիսի 7). «Dakotan Beats Humphrey By a Big Margin in Jersey». *The New York Times*. էջ 1.
4. ↑  «Sanford Is Withdrawing From N.J.». *The Times-News*. Hendersonville, North Carolina. Associated Press. 1972 թ․ մայիսի 13. էջ 12.
5. ↑  «U.S. and World Population Clock». *U.S. Census Bureau*. Վերցված է 2015 թ․ փետրվարի 10-ին.
6. ↑  «2008 Presidential General Election Results». *U.S. Election Atlas*. Վերցված է 2015 թ․ փետրվարի 10-ին.
**Օսմանջիկ**, քաղաք (գյուղ) պատմական Փոքր Հայքում Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Օսմանջիկի գավառակում։ Գտնվում էր Ամասիա քաղաքից հյուսիս-արևելք

Պատմություն
-----------

Հանդիսանում էր գավառակի կենտրոն և գայմագամի նստավայր։ Ենթադրվում է, որ քաղաքը համապատասխանում է հին Պիմոլիսա քաղաքին։

Բնակչություն
------------

1912 թվականին ուներ 4000 բնակիչ։

Պատմամշակութային կառույցներ
---------------------------

Քաղաքի հնագույն մասը շինված է գետի աջ աջի սեպաձև ժայռի ստորոտին։ Այդ ծայռը հնում բերդ է եղել։ Պահպանվել են բերդի, աշտարակների և պարսպի մնացորդները։ Ժայռաբլրի արևելյան կողմում կան վիմափոր մի քանի գերեզմաններ։ Քաղաքի հնությունները բյուզանդական շրջանի կառույցների մնացորդներ են։

Տես նաև
-------

* Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Սեբաստիայի նահանգի Ամասիայի գավառ». Վերցված է 2015 ապրիլի 14-ին.
2. ↑  «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», հտ 5, էջ 487

Աղբյուրներ
----------

* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ. Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
* Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Օսմանջիկի գավառակ |
| --- |
|  |
| Քաղաքներ | Օսմանջիկ |
|  |
| Պորտալ:Արևմտյան Հայաստան |

 |
«Երվանդ Երկանյան 70» հոբելյանական համերգ
«Խաղաղություն աշխարհին» երգչախմբային միջազգային փառատոնի Ոսկե մրցանակ
**«ԱՐԱՐ երգչախումբ» միջազգային ասոցիացիա**, միջազգային փառատոնի ոսկե մեդալակիր, երգչախումբ՝ հիմնադրված 2012 թվականի հոկտեմբերի 16-ին։ Ակտիվ գործունեություն է ծավալում Հայաստանում և արտերկրում։ Մասնակցում է միջազգային փառատոնների, մեծ նշանակություն ունեցող պետական ծրագրերի և բարեգործական համերգների։ Երգչախմբի հիմնադիրն ու գեղարվեստական ղեկավարն է խմբավար Գոռ Մելքումյանը։

Գործունեություն
---------------

Հիմնադրվել է 2012 թ. Երևանում Գոռ Մելքումյանի կողմից։ Երգչախումբը հանդես է գալիս իգական, ինչպես նաև երկսեռ կազմերով։ Երգչախմբի երգացանկն ընդգրկում է բազմաոճ ստեղծագործություններ, որոնք կատարվում են ավելի քան տասն օտար լեզուներով։ Երգչախումբը համագործակցում է hայ և օտարազգի ժամանակակից կոմպոզիտորների հետ, hանդես է գալիս ինքնուրույն համերգային գործունեությամբ և միևնույն ժամանակ համագործակցում բազում կազմակերպությունների և անհատների հետ։

2013 թ. թողարկել է իր առաջին ձայնասկավառակը։ Երգչախմբի խմբերգերը նաև տեղ են գտել "Treasures of Music: Armenia" ձայնասկավառակում` թողարկված 2017 թվականին։ 2018 թվականից մասնակցում է երգչախմբային արվեստի միջազգային օրվան նվիրված համերգներին։

Երգչախմբի էապես կարևոր նախագծերից է փիլիսոփա-երաժիշտներին նվիրված համերգ-դասախոսությունները, որի մեկնարկը տրվեց 2021 թ. Հայաստանում առաջին անգամ կայացած «Ֆրիդրիխ Նիցշեն՝ մարմնավորյալ երաժշտություն» նախագծով։

2021 թ. ԱՐԱՐ երգչախումբը արժանացել է «Խաղաղություն աշխարհին» երգչախմբային միջազգային փառատոնի (World Peace Choral Festival) 2021) «Ոսկե մրցանակ»-ին (Gold Award)։ Տարիների ընթացքում երգչախումբը ձևավորել է իր ինքնուրույն փիլիսոփայությունը, որտեղ ստեղծագործությունների ընտրությունը, մեկնաբանումները և բարձրորակ ունկնդրի ձևավորումը առաջնային կարևորության խնդիրներն են։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ««ԱՐԱՐ ԵՐԳՉԱԽՈՒՄԲ» ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ ԱՍՈՑԻԱՑԻԱ ՀԿ | ՀՀ իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստր».
2. ↑  Cultural; Cultural. «Ֆրիդրիխ Նիցշե՝ փիլիսոփա, ում տարերքը երաժշտությունն է եղել. բացառիկ համերգ՝ Երևանում». *cultural.am* (armenian). Վերցված է 2022 թ․ հունվարի 29-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
3. ↑  «HOME - world peace». *www.wpcf.at*. Արխիվացված է օրիգինալից 2022 թ․ հունվարի 29-ին. Վերցված է 2022 թ․ հունվարի 29-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* ԱՐԱՐ երգչախմբի տասնամյակը 2022 թվականին
* Հայաստանի Հանրային Ռադիո․ «ԱՐԱՐ»-ը՝ բարձր երաժշտության արարման ճանապարհին․ «Հատվող եթեր»
* «Մեր ազգի պատմությունը մեր մշակույթի պատմությունն է՝ իր բոլոր դրսևորումներով»
**Փյունիկյան գիր**, մարդկության պատմության հնչյունական գրի առաջին վկայված համակարգերից մեկը։ Ի հայտ է եկել մոտավորապես մ.թ.ա. 15-րդ դարում և դարձել է ժամանակակից շատ այբուբենների, ինչպես նաև մի շարք այլ գրային համակարգերի նախահայրը։

Օգտագործելով համահունչ սկզբունքը, բառերը գրելու համար օգտագործվում էին միայն բաղաձայն տառերը, իսկ ձայնավորները նշանակությունը մնում էր ընթերցողի ըմբռնողությանը։

Պատմություն
-----------

Օգտագործել են փյունիկեցիները, կարթագենցիները, ինչպես նաև հին հրեաները և մաովցիները։ Հուշարձանները՝ մ․թ․ա․ 2-րդ կեսից մինչև մ․թ․ 4-րդ դարում։

Առաջացում
---------

Փյունիկյան գիրը, ուգարիտական և հին արաբական այբուբենների հետ միաժամանակ ծագել է հավանաբար պատկերային բնույթի հին քանական վանկային կամ հնչյունական գրից։

Փյունիկյան գրի գրույթների թիվը նախնական գրի համեմատության կրճատվել է։ Այս գրից են ծագել համարյա բոլոր տառահնչյունական համակարգերը՝ սամարական, արամեական (իսկ սրանից՝ հրեական, նաբատական, արաբական և Առաջավոր Ասիայի այլ այբուբեններ, ներառյալ՝ անուղղակի ձևով, հայերեն և վրացերեն, ինչպես նաև սողդիական, ույղուրական և մոնղոլական) գրերը։

Վաղ շրջանի փյունիկյան գրերի՝ հուշարձաններով չվկայված տարբերակներից են սերում փռյուգիական և հունական այբուբենները (իսկ վերջինից՝ լատինական, կիրիլիցան և այլն), ինչպես նաև բրահմին և սրանից ծագած՝ Հնդկաստանի, Հարավարևելյան Ասիայի, Տիբեթի գրային համակարգերը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Финикийское письмо». *www.rbardalzo.narod.ru*. Վերցված է 2015 թ․ նոյեմբերի 14-ին.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։*  |
**Silicon Power Computer & Communications Incorporated** (կարճ տարբերակը՝ **Silicon Power և SP**), թայվանական ընկերություն, որ զբաղվում է հիշողության քարտերի, USB կրիչների, կոշտ սկավառակների, DRAM մոդուլների, հիշողության քարտերի ընթերցիչների և այլ համակարգչային սարքավորումների արտադրությամբ։

Ընկերությունը հիմնադրվել է 2003 թվականին միջզգային բիզների, գլոբալ մարկեթինգի և ֆլեշ հիշողության տվյալների մասնգետների կողմից։ Silicon Power-ը զբաղվում է թվային հիշողություն ունեցող ինչպես սապռողական, այնպես էլ պրոֆեսսիոնալ մակարդակի սարքերի մշակմամբ։

Ընկերությունը գրասենյակներ ունի՝ Ճապոնիայում, Նիդերլանդններում, Բալկանիայիում, Ռուսաստանում, Չինաստանում, Հնդկաստանում և ԱՄՆ-ում։

2012 թվականին Silicon Power-ը փոխեցի իր կարգավիճակը մասնավորից դառնալով հանրային՝ OTC Taiwan Exchange (TWO)։

2010 թվականին Common Wealth Magazine-ի կողմից անցկացված հարցումների արդյունքում Silicon Power-ը զբաեցրեց 11-րդ տեղը, Թայվանում 1000 ամենաարագ զարգացող բիզնեսսների շարքում։

* Silicon Power Touch T02Silicon Power Touch T02
* SSD 60 ГбSSD 60 Гб
* USB լարUSB լար
* USB-կրիչ 8 ГбUSB-կրիչ 8 Гб
* Հիշողության քարտՀիշողության քարտ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «SILICON POWER COMPUTER & COMMUN (4973.TWO) Stock Price, Quote, History & News». Արխիվացված օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 4-ին. Վերցված է 2020 թ․ փետրվարի 24-ին.
2. ↑  SILICON POWER, the Fastest Power to Perform in 2010 COMPUTEX
**Չնքուշ**, գյուղ, գյուղաքաղաք, ավան, քաղաք Արևմտյան Հայաստանում, Չնքուշի գավառակում։ Գտնվում էր Եփրատ գետի ձախ ափին` ապառաժոտ լեռան լանջին։

Հանդիսանում էր Չնքուշի գավառակի կենտրոնը։

Պատմություն
-----------

Տեղի հայությունը համառ դիմադրություն են ցույց տվել 1895 և 1915 թվականների կոտորածի ժամանակ։ Հայերը դիմադրում էին լեռներում և կարողացան փրկվել վերահաս մահից։ Իսկ քաղաքում մնացած 5700 հայերը քշվեցին Տիտան կոչվող կիրճը և իրենց մահը գտան անդունդում։

Հայրենադարձ չնքուշցիների մի մասը բնակվել է Երևան քաղաքի փողոցներից մեկում, որը ստացել է Չնքուշ անունը։

Բնակչություն
------------

XX դարի սկզբին ուներ մոտ 14 000 հայ բնակիչ։

Տնտեսություն
------------

Բնակչության հիմնական զբաղմունքը այգեգործություն, անասնապահություն, արհեստներն ու առևտուրն էր։ Արհեստավորական ապրանքի մի մասը վաճառվում էր Դիարբեքիրում, Խարբերդում և Մալաթիայում։

Օգտակար հանածոներ
-----------------

Հնագույն ժամանակներից ի վեր շահագործվել են տեղի երկաթահանքերը։

Պատմամշակութային կառույցներ
---------------------------

Չնքուշն ուներ **Ս. Կարապետ**, **Ս. Պողոս** և **Ավետարանական** եկեղեցիներ։

Կրթություն
----------

3 եկեղեցիներին կից գործում էին դպրոցներ։ Բացի այդ կար ընդհանուր երկսեռ վարժարան։

Անվանի մարդիկ
-------------

Չքնուշում են ծնվել.

* Պավլոս Բորոյան (1905 -?) - դերասան
* Գ. Գևորգյան (1894 - 1972) - խմբագիր
* Լ. Դատեմյան (1894 - 1926) - խմբագիր

Տես նաև
-------

* Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Դիարբեքիրի նահանգի Չնքուշի գավառակ». Վերցված է 2015 ապրիլի 14-ին.
2. ↑  «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», հտ 4, էջ 262

Աղբյուրներ
----------

* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ. Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
* Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Արտաքին հղումներ
----------------

* Houshamadyan. «Խաղեր. Վէգով խաղեր». *Houshamadyan*. Վերցված է 2024 թ․ հունվարի 2-ին.

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Չնքուշի գավառակ |
| --- |
|  |
| Քաղաքներ | Չնքուշ |
|  |
| Պորտալ:Արևմտյան Հայաստան |

 |
**ԱՄՆ-ում Հնդկաստանի դեսպանություն**, Հնդկաստանի Հանրապետության դիվանագիտական ներկայացուցչությունը ԱՄՆ-ում։ Դեսպանատունը տեղակայված է Վաշինգտոնում գտնվող տանը, որը կառուցվել է 1901 թվականին Մորիս Մուրայի կողմից։ Միացյալ Նահանգներում Հնդկաստանի դեսպանը համարվում է Հարշ Վարդհան Շրինգլան։

Հնդկաստանը նաև գլխավոր հյուպատոսություններ ունի Միացյալ Նահանգների այլ քաղաքներում՝ Ատլանտայում, Չիկագոյում, Հյուստոնում, Նյու Յորքումն Սան Ֆրանցիսկոյում և Սիեթլում, որոնք ենթակվում են Վաշինգտոնում Հնդկաստանի դեսպանությանը։

Դեսպանատան շենք
---------------

Դեսպանությունը կազմված է երկու հարևան կառույցներից, որոնցից առաջինը կառուցվել է 1885 թվականին, իսկ 1907 թվականին ավելացվել է ևս չորս հարկ։ Երկրորդ կառույցը, որը կոչվում է Դիպյուի տուն, կառուցվել է 1901 թվականին։ Դա, հավանաբար, արտասահմանում գտնվող Հնդկաստանի կառավարությանը պատկանող հնագույն գույքն է։

Դիպյուի տունը կառուցված է գրանիտից և կրաքարից, կառուցվել է Մորիս Մյուրեի կողմից 18-րդ դարի ֆրանսիական ճարտարապետության ոճով։ Տան հայտնի բնակիչներից են ամերիկացի սենատոր Փիթեր Ջերին (1914-1915), ֆինանսների նախարարի տեղակալ Օգդեն Միլսը (1928) և Մեյ Պալմեր Դիպյուն՝ ԱՄՆ-ի սենատոր Չոնսի Դիպյուի այրի կինը։ 1940 թվականին Մեյ Դիպյուի մահից հետո նրա ազգակիցը վարձակալել է տունը մի քանի վարձակալների, որոնցից է եղել նաև Բրիտանական գնման գործակալությունը։ Հնդկաստանի կառավարությունը տունը ձեռք է բերել 1946 թվականին և միացրել այն հարևան կառույցի հետ։

Տես նաև
-------

* Հնդկաստանի դիվանագիտական ներկայացուցչությունների ցանկ
* Հնդկաստանի արտաքին հարաբերություններ
* Հնդիկներն ԱՄՆ-ում
* Ամերիկա-հնդկական հարաբերություններ
* Հնդկաստանում ԱՄՆ-ի դեսպանություն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  «Indian Consulates in U.S.». Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ փետրվարի 24-ին. Վերցված է 2016 թ․ մարտի 8-ին.
3. ↑  «Brief history of the Chancery building». Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հուլիսի 9-ին. Վերցված է 2012 թ․ հուլիսի 24-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Վիքիքարտեզ (անգլ.)
* ԱՄՆ-ում Հնդկաստանի դեսպանության պաշտոնական կայք (անգլ.)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 000000040439019X |

 |
**Աբբեի դը Սիտո** (ֆր.՝ Abbaye de Citeaux), ֆրանսիական կիսափափուկ պանիր՝ պատրաստած կովի կաթից։

Պանրատեսակը հայտնի է նաև *Տրապ դը Սիտո* (ֆր.՝ Trappe de Cîteaux) անունով։ Ռեբլոշոն պանրի շարքին է պատկանում։

Պատմություն
-----------

Պանիրը սկսել են արտադրել 1925 թվականից Սուրբ Նիկողայոս աբբայությունում։ Ամեն տարի մոնբելյար ցեղատեսակի 70 կովերի կաթից արտադրվում է շուրջ 60 տոննա Աբբեի դը Սիտո պանրատեսակից։ Արտադրանքի մեծ մասն իրացվում է տեղական շուկայում։

Պատրաստում
----------

Աբբեի դը Սիտո պանիրը պատրաստելու համար օգտագործվում է մոնբելյար ցեղատեսակի կովի չպաստերիզացված կաթ։ Պանիրը հասունանում է հընթացս երկու ամիսների։ Այդ ընթացքում պանիրը կանոնավոր կերպով լվանում են և շուռ տալիս։

Նկարագիր
--------

Պանրի գլուխն ունի սկավառակի տեսք, որի տրամագիծը 18 սանտիմետր է, բարձրությունը՝ 3,5-ից 4 սմ։ Պանրի ընդհանուր զանգվածը կազմում է 700 գրամ։ Աբբեի դը Սիտո պանրի գլուխը պատված է վարդագույն-նարնջագույն երանգով հարթ կեղևով, որն ունի սպիտակ փափուկ փառ։ Կեղևի տակ գտնվում է թեթևակի մամլած, միատարր, փայլուն սերուցքային միջուկը, որն ունի փղոսկրի գույն։ Այդ միջուկը կարող է լինել թեթակի ծորուն։ Պանրի ամբողջ զանգվածում կան տարածված ոչ մեծ աչքեր։

Այս պանիրն աչքի է ընկնում նկուղային թեթև պանրահոտով, յուղոտ կրեմաձև կառուցվածքով, վառ քաղցրահամ մրգային համով։ Հրամցնում են երիտասարդ սառեցված Բոժոլե (ֆր.՝ Beaujolais) և Բուրգունդյան (ֆր.՝ Bourgogne) գինիներով, որոնք ունեն մրգային փնջի և խաղողի բուրմունք։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Аббеи де Сито» (ռուսերեն). «Сыры Франции». Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ հունվարի 20-ին. Վերցված է 2016 թ․ դեկտեմբերի 19-ին.
2. 1 2  Французские сыры: иллюстрированная энциклопедия, 2003, էջ 18
3. 1 2 3  Джульет Харбатт, 2012, էջ 30
4. 1 2  «Аббе де Сито» (ռուսերեն). fromages-france.com. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ հոկտեմբերի 19-ին. Վերցված է 2016 թ․ դեկտեմբերի 19-ին.

Գրականություն
-------------

* Կաղապար:Книга:Французские сыры: иллюстрированная энциклопедия
* *Джульет Харбатт* Лучшие сыры мира. — М.: Издательство «BBPG», 2012. — 352 с. — ISBN 978-5-93679-168-0

Արտաքին հղումներ
----------------

* Abbaye Notre-Dame de Cîteaux

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Աբբեի դը Սիտո** կատեգորիայում։ |
**Աբդուլլահ իբն ալ-Մութազ** (նոյեմբերի 1, 861(0861-11-01), Սամարրա, Սալադինի նահանգ, Իրաք - դեկտեմբերի 29, 908(0908-12-29) կամ դեկտեմբերի 17, 908, Բաղդադ) արաբ բանաստեղծ և բանասեր 9ից 10-րդ դարերում։

Կենսագրություն
--------------

Իբն ալ-Մութազը ծնվել է 861 թվականին։ Նա դաստիարակվել է դատարանում, ստացել բազմակողմանի կրթություն։ Իբն ալ-Մութազը խալիֆա Ալ-Մութազի որդին էր, որը գահընկեց արվեց գահից և մահացավ բանտում։

Իբն ալ-Մութազը որոշ ժամանակ անցկացրեց իր զարմիկի՝ խալիֆ ալ-Մութադիդի արքունիքում, որին նա մեծարում էր որպես իմաստուն կառավարիչ, որը դադարեցրեց երկրում տիրող անախորժություններն ու ապստամբությունները և ամրապնդեց Աբբասյանների իշխանությունը։ 902 թվականին հաջորդ խալիֆի՝ Ալի ալ-Մուկտաֆիի միանալով, Իբն ալ-Մութազը լքեց արքունիքը, բայց ալ-Մուկտաֆիի մահվան հետևանքով անհանգստությունների ժամանակ նա ներգրավվեց դինաստիկ պայքարի մեջ և մեկ օր (908 դեկտեմբերի 17) գրավվեց խալիֆայի գահը։ Սակայն հաջորդ օրը նրան գահընկեց արեց դատարանի պահակախումբը ՝ իր իսկ եղբորորդու գլխավորությամբ, և մի քանի օր անց մահապատժի ենթարկվեց։ Մահացել է 908 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Բաղդադում։

Ստեղծագործություններ
--------------------

Իբն ալ-Մութազը շուտ սկսեց բանաստեղծություններ կազմել և ուսումնասիրել բանաստեղծական արվեստի տեսությունը։ Նրա սիրած ժանրերն էին սիրային երգերը (գազելներ), բնության նկարագրությունը։

Իբն ալ-Մութազը հին արաբական պոեզիայի իսկական գիտակ էր՝ անընդհատ զարգացնելով իր ավանդական պատկերները, որոնք կանոնական դարձան միջնադարում։ Միևնույն ժամանակ, նա ուշադրություն դարձրեց 8ից 9-րդ դարերի բանաստեղծների կողմից արաբական պոեզիայում ներդրված նոր ոճին։

Իբն ալ-Մութացայի վերափոխման եղանակն անթերի է ճաշակով և շնորհքով, և նրա լեզուն օժտված է ամենահարուստ երևակայությամբ։ Այս բանաստեղծի աշխատանքը համարվել է նրա ժամանակակիցների կողմից և մինչ օրս մնում է արաբական պոեզիայի գագաթնակետերից մեկը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
2. ↑  «ИБН АЛЬ-МУТАЗЗ • Большая российская энциклопедия - электронная версия». *bigenc.ru*. Արխիվացված է օրիգինալից 2021 թ․ փետրվարի 28-ին. Վերցված է 2021 թ․ հունվարի 1-ին.
3. ↑  «Абдуллах ибн Аль-Мутазз». *www.livelib.ru*. Վերցված է 2021 թ․ հունվարի 1-ին.

Գրականություն
-------------

* И. Ю. Крачковский, «Книга о вине Ибн ал-Му’тазза», Известия Академии наук СССР. VI серия, 21:7 (1927), C. 1163—1170

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 145764504 · GND: 11899929X · ISNI: 0000000116183188 · LCCN: n79072686 · NTA: 074109804 · NUKAT: n2017049118 · LIBRIS: 191211 · SUDOC: 060733454 · VIAF: 34701692 · WorldCat VIAF: 34701692 |

 |

 |
**Միացյալ նահանգների նախագահի և փոխնախագահի ընտրությունները** անուղղակի ընտրություններ են որի ժամանակ ԱՄՆ-ի քաղաքացիները, որոնք գրանցված ընտրողներ են ԱՄՆ 50 նահանգներից մեկում կամ Վաշինգտոն ԿՇ-ում, քվեարկում են այս պաշտոնյաների օգտին, սակայն Ընտրողների կոլեգայի միջոցով։ Այս ընտրողները հետագայում ներկայացնում են ուղղակի ընտրողներին, հայտնի որպես ընտրիչներ և ընտրում են նախագահին ուand for փոխնախագահին։ Թեկնածուն ով ստանում է ընտրիչների ձայների բացարձակ մեծամասնությունը (նվազագույնը 270 ձայն 538-ից) ստանում է պաշտոնավարելու իրավունք։ Եթե թեկնածուներից ոչ ոք չի հավաքում մեծամասնության ձայները, նախագահ ընտրվում է Ներկայացուցիչների պալատի կողմից, եթե փոխնախագահը չի հավաքում մեծամասնության ձայները, նա ընտրվում է Սենատի կողմից։

Ընտրողների կոլեգիան և նրա գործառույթները կարգավորվում են ԱՄՆ Սահմանադրության երկրորդ հոդվածով և քսաներորդ փոփոխությամբ։ Ըստ օրենքի, յուրաքանչյուր նահանգ ստանում է այնքան ընտրիչների քանակ, որքան նրա սենատորների և ներակայացուցիչների պալատի պատգամավորների թիվն է։

Նախագահական ընտրություններն անցկացվում են չորս տարին մեկ անգամ և անցկացվում է ընտրությունների օրը, որը 1945 թվականից նոյեմբերի մեկին հաջորդող առաջին հինգշաբթին է։ Այս ամսաթիվը համընկնում է տարբեր այլ դաշնային, նահանգային և տեղական մարմինների ընդհանուր ընտրությունների հետ։ Քանի որ տեղական ինքնակառավարման մարմինները պատասխանատու են ընտրությունների կառավարման համար, այս բոլոր ընտրությունները կազմակերպվում են մեկ քվեաթերթիկով։ Ընտրական կոլեգիայի ընտրողները այնուհետև պաշտոնապես իրենց ընտրական ձայները տալիս են դեկտեմբերի 12-ից հետո առաջին երկուշաբթի օրը իրենց նահանգի մայրաքաղաքում։ Կոնգրեսն այնուհետև հաստատում է արդյունքները հունվարի սկզբին և նախագահական ժամկետը սկսվում է Երդմնակալության օրը, որը սահմանված է Քսաներորդ ուղղումով հունվարի 20-ին։

Նախընտրական գործընթացը և թեկնածուների առաջադրման ժամկետը սահմանադրությամբ սահմանված չեն, սակայն ժամանակի ընթացքում զարգացում է ապրել կուսակցությունների կողմից։ Թեկնածուների որոշումը սովորաբար տեղի է ունենում հունվարից հունիս նոյեմբերից առաջ, մինչդեռ թեկնածուների գրանցումը տեղի է ունենում ամռանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Կաղապար:UnitedStatesCode
2. ↑  Caldwell, Leigh Ann (2015 թ․ նոյեմբերի 4). «A Viewer's Guide to the Next Year in Presidential Politics». NBC News. Վերցված է 2015 թ․ նոյեմբերի 8-ին.
3. ↑  Cohen, Andrew (2012 թ․ հոկտեմբերի 29). «Could a Hurricane Like Sandy Postpone the Presidential Election?». *The Atlantic*. Վերցված է 2015 թ․ նոյեմբերի 8-ին.
**ԱՄՆ նահանգ** (անգլ.՝ U.S. state), վարչաքաղաքական միավորների 50 բաղադրիչներից մեկը, որի ինքնիշխանությունը բաժանվում է Միացյալ Նահանգների դաշնային կառավարության հետ։ Ամերիկյան նահանգի և ԱՄՆ դաշնային կառավարության միջև ինքնիշխանության բաժանման պատճառով ամերիկացին միաժամանակ հանդիսանում է ինչպես Դաշնային Հանրապետության, այնպես էլ նրա բնակության նահանգի քաղաքացի։ Թույլտվություն չի պահանջվում պետությունների միջև կամավոր շարժման համար, մինչդեռ մեկ պետությունից Հանցագործների հանձնումը պահանջում է ճիշտ ընթացակարգ (երբեմն խնդրահարույց)։ Ավելին, ԱՄՆ Սահմանադրության համաձայն, յուրաքանչյուր նահանգի քաղաքացիներին տրվում է այլ նահանգների քաղաքացիների բոլոր արտոնություններն ու առավելությունները։ Չորս նահանգներ «*նահանգի*» փոխարեն օգտագործում են «*համագործակցություն* (ԱՄՆ)» տերմինը՝ իրենց ամբողջական պաշտոնական անուններում։

ԱՄՆ նահանգի ցանկ
----------------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Այդահո |  |
| Այովա |  |
| Ալաբամա (նահանգ) |  |
| Ալյասկա (նահանգ) |  |
| Արիզոնա |  |
| Արկանզաս (նահանգ) |  |
| Վայոմինգ |  |
| Վաշինգտոն (նահանգ) |  |
| Վերմոնտ |  |
| Վիրջինիա |  |
|

 | 

|  |  |
| --- | --- |
| Վիսկոնսին |  |
| Հավայի |  |
| Դելավեր |  |
| Ջորջիա |  |
| Արևմտյան Վիրջինիա |  |
| Իլինոյս |  |
| Ինդիանա |  |
| Կալիֆոռնիա |  |
| Կանզաս |  |
| Կենտուկի |  |
|

 | 

|  |  |
| --- | --- |
| Կոլորադո |  |
| Կոնեկտիկուտ |  |
| Լուիզիանա |  |
| Մասաչուսեթս |  |
| Մինեսոտա |  |
| Միսսիսիպի |  |
| Միսսուրի |  |
| Միչիգան |  |
| Մոնտանա |  |
| Մեն |  |
|

 | 

|  |  |
| --- | --- |
| Մերիլենդ |  |
| Նեբրասկա |  |
| Նևադա |  |
| Նյու Հեմփշիր |  |
| Նյու Ջերսի |  |
| Նյու Յորք (նահանգ) |  |
| Նյու Մեքսիկո |  |
| Օհայո |  |
| Օկլահոմա |  |
| Օրեգոն |  |
|

 | 

|  |  |
| --- | --- |
| Փենսիլվանիա |  |
| Ռոդ Այլենդ |  |
| Հյուսիսային Դակոտա |  |
| Հյուսիսային Կարոլինա |  |
| Թենեսի |  |
| Տեխաս |  |
| Ֆլորիդա |  |
| Հարավային Դակոտա |  |
| Հարավային Կարոլինա |  |
| Յուտա |  |
|

 |

Տես նաև
-------

* ԱՄՆ-ի վարչական բաժանում

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Information about All States». *UCB*. Արխիվացված է օրիգինալից 2009 թ․ հուլիսի 24-ին.
**Աբադիանիա**  (պորտ.՝ Abadiânia), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Էնտորնու դու Դիստրիտու Ֆեդերալի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 18 698 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 1 044,159 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 12.1 մարդ/կմ²։
Քաղաքը հիմնադրվել է 1953 թվականին։

Պատմություն
-----------

Թեև Աբադիանիան 1953 թվականից է եղել որպես շրջկենտրոն, սակայն միայն 1960-ական թվականներին է ներկայիս տեղում հայտնվել, քանի որ բնակչությունը գոհ չէր մուտքի պայմաններից, և հետզհետե նրանք սկսեցին կառուցել իրենց տները մայրուղու երկայնքով՝ 18 կմ այն հեռավորության վրա, որտեղ գտնվում է ժամանակակից քաղաքը։

Կրթություն և առողջություն
-------------------------

Նորածինների մահացության մակարդակը ՝ 1000 կենդանի ծնվածի 22.36 (2000 թվական)
Գրագիտության մակարդակ ՝ 84.1 (2000 թվական)
Հիվանդանոցներ. բացակայում է (2007 թվականի փետրվար)
Դպրոցներ՝18 հատ դպրոց` 36369 աշակերտով (2006 թվական)

Մարդկային զարգացման 2000 թվականի ինդեքսի համաձայն, Աբադիանիան ստացել է 0.723 գնահատական, ինչը նրան թույլ է տվել զբաղեցնել 165 հորիզոնականը (242 շրջաններից) պետական վարկանիշային աղյուսյակում և 2569 հորիզոնականը՝ ազգային վարկանիշային աղյուսակում (5507 համայնքներից)։

Տնտեսություն
------------

Գյուղատնտեսական արտադրություն (եգիպտացորեն, բրինձ, լոբի, անասնապահություն)։ Քաղաքն ունի երկու նորակառույց գործարան։

2006 թվականի գյուղատնտեսության տվյալներ

* Ֆերմերներ՝ 1150
* Ընդհանուր մակերեսը` 85292 հա։
* Բազմամյա տնկիների զբաղեցրած տարածք՝ 5901 հա։
* Մշտադալար տնկիների զբաղեցրած տարածք՝ 5703 հա։
* Արոտավայրերի տարածք՝ 51 990 հա։
* Անտառ և անտառային տարածք՝ 17255 հա։
* Խոշոր եղջերավոր անասուն՝ 41665 հատ

Հիմնական տուրիստական տեսարժան վայրերը երկու ջրվեժներն են ՝ Cachoeira do Ribeirão Curralinho և Cachoeira Pedregulho ՝ Կորումբա գետը և կրոնական տոները։

Վիճակագրություն
---------------

* Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 44.574.814,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
* Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 3.632,24 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
* Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,726 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  IBGE 2020
2. ↑  Sepin Histórico dos Municípios Archived 2007-01-15 at the Wayback Machine.
3. ↑  Sepin Perfil dos Municípios Archived 2007-01-15 at the Wayback Machine.
4. ↑  «IDH-M 2000». Արխիվացված է օրիգինալից 2006 թ․ մայիսի 19-ին. Վերցված է 2020 թ․ հունվարի 24-ին.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Վարդան (Յոհաննիս) Միսակի Աղաջանյան** (հուն․՝ Ιωάννης Αγκατζανιαν, մարտի 21, 1971(1971-03-21), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և հունական Հունահռոմեական ոճի ըմբշամարտիկ, Եվրոպայի չեմպիոն (1995), 1996 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի մասնակից։ ԽՍՀՄ սպորտի միջազգային մակարդակի վարպետ է (1989)։

Կենսագրություն
--------------

Վարդան Աղաջանյանը ծնվել է 1971 թվականի մարտի 21-ին Երևանում։ Հունահռոմեական ոճի ըմբշամարտով սկսել է զբաղվել 10 տարեկան հասակում Ռոբերտ Ասրիյանի ղեկավարությամբ։ Հետագայում նրա հետ աշխատել է նաև Ռոբերտ Ներսիսյանը։ 1988 թվականին դարձել է մինչև 18 տարեկանների աշխարհի չեմպիոն։

1993 թվականին մեկնել է Հունաստան և հետագայում հանդես եկել այդ երկրի կողմից՝ Յոհաննիս Աղաջանյան անվամբ։ 1994 և 1996 թվականներին դարձել է Եվրոպայի առաջնությունների մրցանակակիր՝ երկու անգամն էլ զիջելով միայն հայտնի ռուս ըմբշամարտիկ Զաֆար Գուլիևին։ 1995 թվականին, եզրափակիչ փուլում հաղթելով Գուլիևին, վաստակել է Եվրոպայի չեմպիոնի տիտղոսը։ 1996 թվականին մասնակցել է Ատլանտայում կայացած Օլիմպիական խաղերին՝ զբաղեցնելով 8-րդ տեղը։

1997 թվականին Ըմբշամարտի միջազգային ֆեդերացիան որոշում կայացրեց կրճատել քաշային կարգերի քանակը և լուծարել ամենաթեթև կարգերը։ Ամենաթեթև քաշի շատ մարզիկների նման Աղաջանյանը ևս ստիպված եղավ ավարտել իր սպորտային կարիերան։ Սպորտից հեռանալուց հետո Հունաստանում և Հայաստանում զբաղվում է ձեռնարկատիրական գործունեությամբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Sports-Reference.com
2. ↑  «Արխիվացված պատճենը» (անգլերեն). Sports-Reference.com. Արխիվացված է օրիգինալից 2009 թ․ հունվարի 6-ին. Վերցված է 24 kwietnia 2015-ին. `{{cite web}}`: More than one of `|accessdate=` and `|access-date=` specified (օգնություն)
3. ↑  Որոշ աղբյուրներում ծննդյան օրը սխալմամբ նշվում է մայիսի 21-ը։
4. ↑  Agadjanian, Vardan (URS)(անգլ.)
5. ↑  «Ioannis Agatzanián» en IAT.uni-leipzig.de (անգլերեն).
6. ↑  «Ioannis Agatzanián» Archived 2012-12-14 at the Wayback Machine. en Sports-Reference.com (SR/Olympic Sports) (անգլերեն).

Արտաքին հղումներ
----------------

* Вардан Агаджанян – օլիմպիական վիճակագրությունը *Sports-Reference.com* կայքում (անգլ.)
* ΤΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ «WHO IS WHO» ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ OLYMPIANS(հուն.)
* Ioannis Agatzanian at The-Sports.org
* «Varntan Ioannis Angakatzanian». Sports-Reference.com. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ դեկտեմբերի 14-ին. Վերցված է 2012 թ․ նոյեմբերի 14-ին.
**Աբբա Պանտալևոն**, եթովպական ուղղափառ եկեղեցու վանք, Եթովպիայի Տիգրայ շրջանի Աքսում քաղաքի մոտ գտնվող նախաքրիստոնեական բնակավայրի տեղում։

Պատմություն
-----------

Աբբա Պանտալևոն վանքը, եթովպական ավանդույթի համաձայն, հիմնադրել է աբբա (հայր) Պանտալևոնը։ Նա «Ինը մեծարգո» վանականներից մեկն էր, որը 5-րդ դարի վերջին և 6-րդ դարի սկզբին Բյուզանդիայից ժամանեց Եթովպիա և, ըստ տեղական եկեղեցական ավանդույթի, որոշիչ դեր խաղաց երկրում քրիստոնեության տարածման գործում։
Եթովպական ավանդույթի համաձայն՝ Պանտալևոնը և Զա Միքայել Արագավին սերում են «հռոմեական ազնվականների» ընտանիքից։ 451 թվականի Քաղկեդոնի ժողովի որոշումների հետ համաձայնության չգալու պատճառով, նրանք գնացին Աքսում և Ալամեդայի թագավորության 5-րդ տարում հասան թագավորական արքունիք։ Պանտալևոնը Սալադոբայի որդին էր, որը նույնացվում է Ուսանասի հետ։ Քրիստոնեությունը շտկելու կամ բարելավելու համար՝ աբբա (հայր) Պանտալևոնի գլխավորությամբ «ինը սրբազաններ» ժամանեցին Աքսում։ Այդ ինը սրբազանները արքունիքում ապրել են 12 տարի։ Էլլա Ացբեկիի (Քալեբ) հոր՝ Թազենայի կառավարման 6-րդ տարում «ինը սրբերը» բաժանվեցին՝ հիմնելով վանքեր Եթովպիայի տարբեր շրջաններում։ Պանտալևոնը խուց է կառուցել Բեթ-Կաթին բլրի վրա՝ Աքսումի մոտ, ժամանակակից Տիգրայի շրջանի տարածքում։ Պանտելևոնին այցելել է Քալեբ թագավորը, նախքան նրա արշավը իմյարացիների թագավոր Ցու Նուվասի դեմ։ Քալեբ թագավորի այցելության ժամանակ Պանտալևոնը քարանձավում անցկացրել էր 45 տարի։ Հաղթանակից և գահից հրաժարվելուց հետո Քալեբը դարձավ վանական և ծառայեց Պանտալևոնի հետ։

* Աբբա Պանտալևոնի վանք
* Ծիսական խաչերով քահանաԾիսական խաչերով քահանա
* Ինը սրբերի պատկերակԻնը սրբերի պատկերակ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  Берзина, Куббель, 1990, էջ 247
4. ↑  Берзина, Куббель, 1990, էջ 229
5. ↑
6. ↑  9785895720240
7. ↑  «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ դեկտեմբերի 15-ին. Վերցված է 2022 թ․ ապրիլի 28-ին.

Գրականություն
-------------

* История Африки в древних и средневековых источниках : хрестоматия / Ун-т дружбы народов им. Патриса Лумумбы ; сост. С. Я. Берзина и Л. Е. Куббель ; под ред. О. К. Дрейера. — 2-е изд. испр. и доп.. — М.: Наука, 1990. — 471 с. — ISBN 5-02-016578-6
Ամասիայի բնակավայրը
**Ամասիայի հաշտության պայմանագիր,** (թուրքերեն`Amasya barış antlaşması, պարսկերեն` پیمان صلح آماسیا) հաշտության պայմանագիր է կնքված թուրք-պարսկական 1514-1555 թվականների պատերազմից հետո։ Պայմանագիրը ստորագրվել է Փոքր Հայքյի Ամասիա բնակավայրում 1555 թվականին։ Ըստ Ամասիայի պայմանագրի՝ Հայաստանը երրորդ անգամ բաժանվեց Օսմանյան Թուրքիայի և Սեֆյան Պարսկաստանի միջև։ Այս բաժանմամբ Օսմանյան տերությանը անցան Փոքր Հայքը, Բարձր Հայքը, Աղձնիքը, Տուրուբերանը, Ծոփքը և մի շարք այլ բնակավայրեր։ Պարսկաստանին մնացին Այրարատը, Գուգարքը, Արցախը, Ուտիքը, Վասպուրականը և Սյունիքը։ Հայաստանում մոտ 20 տարի հաստատվեց հարաբերական խաղաղ վիճակ։ 1578 թվականին, օգտագործելով Պարսկաստանում սկիզբ առած գահակալական կռիվները, թուրքերը խախտեցին Ամասիայի պայմանագիրը և նախահարձակ եղան Պարսկաստանի վրա։ Չըդըր լճի մոտակայքում կնքվեց պայմանագիր, որով Հայաստանը, Թավրիզի և Անտրպատականի հետ միասին կցվեց Օսմանյան կայսրությանը։

Տես նաև
-------

* Հայաստանի երրորդ բաժանում

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ամասիայի պայմանագիր
* Հայոց պատմություն 11-րդ դասարան

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Հայաստանի տարածքային էվոլյուցիա |
| --- |
|  |
| Հայաստանի բաժանումներ | 

|  |  |
| --- | --- |
| Առաջին | (387) |
|  |
| Երկրորդ | (591) |
|  |
| Երրորդ | 
* Ամասիայի պայմանագիր (1555)

 |
|  |
| Չորրորդ | 
* Զուհաբի պայմանագիր (1639)

 |

 |
|  |
| Այլ | Վիլսոնյան Հայաստան |

 |
**Թաբուկ** (արաբ․՝ تبوك‎‎), քաղաք Սաուդյան Արաբիայի հյուսիս-արևելքում, համանուն վարչական շրջանի վարչական կենտրոնը։ Ունի միջազգային օդանավակայան։

Պատմություն
-----------

630 թվականի հոկտեմբերին սկսվեց Թաբուկի անարյուն կռիվը, որում արաբական զորքերը մարգարե Մուհամմադի գլխավորությամբ առանց կռվի հաղթեցին Բյուզանդական բանակին։

Քաղաքի տեսարժան վայրերը ներառում են մզկիթ, 1655 թվականի թուրքական ամրոց և Հիջազի երկաթուղային կայարանի շենքը։

Ժամանակակից Թաբուկը դինամիկ փոփոխությունների է ենթարկվում, իրականացվում են տարբեր տնտեսական ծրագրեր, քաղաքը լայն տարածում ունի գյուղատնտեսության՝ հատկապես ծաղիկներ մշակմամբ։ Քաղաքի շուրջը կառուցվում են կաթնամթերքի և թռչնաբուծական տնտեսություններ։ Արևմտյան ոճով կառուցված սուպերմարկետները գտնվում են արևելյան (ավանդական) շուկաների հարևանությամբ։

Աշխարհագրություն և կլիմա
------------------------

Գտնվում է Հորդանան գետի սահմաններից ոչ հեռու, ծովի մակարդակից 772 մետր բարձր։ Հեռավորությունը Ակաբայի ծովածոցից 166 կիլոմետր է (ուղիղ)։

Կլիման չոր ցամաքային է, տաք ամառներով և մեղմ ձմեռներով։ Ամռանը ջերմաստիճանը տատանվում է +27°-ից մինչև +46°С, ձմռանը ՝ +4°-ից մինչև +18°С: Երբեմն կարող է ձմռանը ջերմաստիճանը իջնել մինչև -6 °С: Տեղումները հիմնականում թափվում են են ձմռանը՝ նոյեմբեր-մարտ ամիսներին և կազմում են 50-150 մմ։ Այստեղ ձյուն հազվադեպ է գալիս՝ 3-4 տարին մեկ։

Բնակչություն
------------

Ըստ 2010 թվականի գնահատականի՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում էր 534 893 մարդ, ըստ 2004 թվականի մարդահամարի՝ 441 351 մարդ, իսկ 1992 թվականի տվյալներով՝ 226.384 մարդ։

Պատկերասրահ
-----------

* Արքայազն Սուլթան բեն Աբդուլ–Ազիզի մզկիթը ԹաբուկումԱրքայազն Սուլթան բեն Աբդուլ–Ազիզի մզկիթը Թաբուկում
* Թաբուկի երկաթուղային ճանապարհը, երկաթգծի հետ մեկտեղԹաբուկի երկաթուղային ճանապարհը, երկաթգծի հետ մեկտեղ
* Հորիզոնական ուղղությունՀորիզոնական ուղղություն
* Ձյունը ԹաբուկումՁյունը Թաբուկում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Tabuk, Saudi Arabia Page» (անգլերեն). Fallingrain Global Gazetteer. Վերցված է 2014 թ․ հունվարի 18-ին.
2. ↑  Saudi Arabia: largest cities and towns and statistics of their population World Gazetteer (անգլ.)(գերմ.)(ֆր.)(իսպ.)

Արտաքին հղումներ
----------------
**Խիլմա Մադերա** (իսպ.՝ Jilma Madera, սեպտեմբերի 18, 1915(1915-09-18), Pinar del Río Province, Կուբա - փետրվարի 21, 2000(2000-02-21), Հավանա, Կուբա), կուբացի հայտնի կին քանդակագործ։ Նրա առավել հայտնի երկու աշխատանքներն են Հիսուս Քրիստոսի արձանը Հավանայում և Խոսե Մարտիի կիսանդրին Պիկո Տուրկինոյում։

Կենսագրություն
--------------

Հիսուս Քրիստոսի արձանը Հավանայում
Գեղանկարչություն և քանդակագործություն ուսանել է Հավանայի Գեղեցիկ արվեստների «Սան Ալեխանդրո» ազգային դպրոցում, Խուան Խոսե Սիկրեի ղեկավարությամբ։

Մադերայի ամենահիշարժան ստեղծագործությունը Հիսուս Քրիստոսի 320 տոննա կշռող և 20 մետր բարձրությամբ արձանն է, որը նա ստեղծել է Կուբայի բռնակալ Ֆուլխենսիո Բատիստայի կնոջ՝ Մարթայի պատվերով։ Արձանը պատրաստված է Կարրարայի սպիտակ մարմարից։ Կազմված է 67 մասից, որոնք բերվել են Իտալիայից, որտեղ քանդակվել է արձանը և օրհնվել Հռոմի Պիոս XII պապի կողմից։ Արձանի բացումը տեղի է ունեցել 1958 թվականի դեկտեմբերի 24-ին՝ Բատիստայի իշխանության տապալումից մի քանի օր առաջ։ Իշխանության եկած Ֆիդել Կաստրոն որոշել է պահպանել արձանը՝ ասելով. «Նա եկել է ինձ հետ։ Հավանայի Քրիստոսը կլինի հեղափոխության պահապանը և ինձ հաջողություն կբերի»։

«Բարեկամության ձեռքեր» քանդակը Երևանում
Իտալիայում աշխատելու ժամանակ Մադերան Կարրարայի քաղաքապետ Ֆիլիպո Մարտինելիի խնդրանքով ի պատիվ Օտավիե դել Ամիկոյի, որի ջանքերով ապագա արձանի համար Կարրարայում գտնվել և մշակվել են մարմարի հսկա բեկորները, կերտել է արձանի ձեռքերի կրկնօրինակը, որոնք հետագայում քաղաքապետը, ի նշան բարեկամության, նվիրել է Երևանին։ Հասնելով Երևան, քանդակագործ Արա Հարությունյանի միջամտությամբ ձեռքերը նոր հորինվածք ստացան և տեղադրվեցին Երևանի Օղակաձև զբոսայգում՝ «Բարեկամության ձեռքեր» անվամբ։ Հանդիսավոր բացումը տեղի ունեցավ 1965 թվականին։

Մադերան մի քանի ցուցահանդես է ունեցել Նյու Յորքում, նրա աշխատանքները տեղադրված են Կուբայի մայրաքաղաք Հավանայում, տարբեր ցուցասրահներում և թանգարաններում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Բարեկամության ձեռքեր». Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ հոկտեմբերի 9-ին. Վերցված է 2014 թ․ սեպտեմբերի 20-ին.
Աբխազիայի դեսպանատունը Մոսկվայում
**Աբխազիայի դիվանագիտական ներկայացուցչությունները**, բարձրագույն դիվանագիտական ներկայացուցչություններ են այլ երկրների տարածքում։ 2008 թ-ից սկսած Աբխազիան` որպես անկախ պետություն ճանաչել են ՄԱԿ-ի անդամ 7 երկրներ` Ռուսաստանը, Վենեսուելան, Տուվալուն, Կիրիբատին, Նիկարագուան, Վանուատուն և Նաուրուն։ Աբխազիան ունի երկու դեսպանատուն՝ Մոսկվայում և Կարակասում։

Եվրոպա
------

* Ռուսաստան Մոսկվա, Ռուսաստան

Ամերիկա
-------

* Վենեսուելա Կարակաս, Վենեսուելա (դեսպանատուն սկսած 2010 թ-ի օգոստոսի 12-ից)

Բացի դրանից ոչ-պաշտոնական ներկայացուցչություններ ունի Բուլղարիայում, Գերմանիայում, Իտալիայում, Թուրքիայում, Հունաստանում, Սիրիայում, Մերձդնեստրում, Ֆիջիի, Սան Մարինոյում, Մեծ Բրիտանիայում, Հյուսիսային Կորեայում և Չիլիում։ 2013 թ-ին սպասվում է հյուպատոսարանի բացում նաև Հայաստանում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Послы иностранных государств, вручившие верительные грамоты Президенту России. *Presidential Press and Information Office* (ռուսերեն). 2009 թ․ հունվարի 16. Արխիվացված է օրիգինալից 2010 թ․ դեկտեմբերի 24-ին. Վերցված է 2009 թ․ մարտի 7-ին.
**Սոկրատ Ալեքսեևիչ Գալուտաշվիլի** (վրաց.՝ გალუსტაშვილი სოკრატ, **Գալուստյան, Գալստյան**,հոկտեմբերի 15, 1920(1920-10-15), Գորիի մունիցիպալիտետ, Վրաստանի Դեմոկրատական Հանրապետություն - մարտի 29, 1981(1981-03-29), Գորի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացահայ զինվորական, ավագ սերժանտ, Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, Խորհրդային Միության հերոս։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1920 թվականին Վրաստանի Շիդա Քարթլիի մարզի Գորիի շրջանի Ուպլիսցիխե գյուղում։ Հայրական կողմի ծնողներից մեկը եղել է հայ։

1940 թվականին Գորիի շրջանի զինկոմիսարիատից զորակոչվել է Կարմիր բանակի շարքերը։ 1941 թվականի օգոստոսին դասընթացներ անցնելուց հետո մեկնել է ռազմաճակատ։ Եղել է գնդացրորդ, մասնակցել է Ստալինգրադի և Դնեպրի ճակատամարտերին, 1943 թվականին՝ Մելիտոպոլի ազատագրման մարտերին։ 1944 թվականի մարտի 14-ին 8-րդ գվարդիական առանձին գնդացրային-հրետանային գումարտակի կազմում մասնակցել է Բելոզյորկայի շրջանի մարտերին։ 1944 թվականի մարտի 16-ին հիտլերականները փորձել են վերադարձնել կորցրած դիրքերը, բայց նրանց պլանը հաջողությամբ չպսակվեց. Սոկրատը գնդացիրով հետ մղել հակառակորդի հարձակումը՝ պաշտպանելով 2 օր առաջ գրաված դիրքը՝ ոչնչացնելով հակառակորդի մոտ 100 զինվոր։

ԽՍՀՄ Գերագույն Խորհրդի նախագահության 1944 թվականի հունիսի 3-ի հրամանով՝ մարտական առաջադրանքների օրինակելի կատարման և միաժամանակ ցուցաբերած արիության ու հերոսության համար շարքային Գալուստաշվիլիին շնորհվել է Խորհրդային Միության հերոսի կոչում՝ Լենինի շքանշան և Ոսկե աստղ մեդալ։

1945 թվականի ապրիլին զորացրվել է` խորհրդային զորքերի հարձակման ժամանակ ստացած վերքերի պատճառով։

Մահացել է 1981 թվականի մարտի 29-ին Գորի քաղաքում։

Պարգևներ
--------

* Ոսկե աստղ (մեդալ, ԽՍՀՄ) (3.06.1944)
* Լենինի շքանշան (3.06.1944)
* Կարմիր աստղի շքանշան (11.11.1943)
* Մեդալ «1941-1945թթ. Հայրենական պատերազմում Գերմանիայի հանդեպ տարած հաղթանակի համար»
* այլ մեդալներ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Герои Советского Союза, 1987, стр. 309
2. ↑  Амирханян М. Д. Армяне — Герои Советского Союза. Ер. 2005. — 202 с.: ISBN 99930-4-342-7.
3. ↑  «Галусташвили Сократ Алексеевич». *victorymuseum.ru*. Վերցված է 2020 թ․ սեպտեմբերի 10-ին.(չաշխատող հղում)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից հայ հերոսներ