recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Պատանեկան սեր** (հայտնի է նաև **քրաշ** անվամբ), ոչ պաշտոնական եզրույթ, որը ցույց է տալիս ռոմանտիկ կամ պլատոնական սիրո զգացմունքները, որոնք հաճախ ի հայտ են գալիս մանուկ կամ պատանեկան հասակում։

Եզրույթը կարող է օգտագործվել նսեմացնող ձևով՝ ենթադրելով, որ սիրավեպը մակերեսային է և անցողիկ՝ համեմատած սիրո այլ ձևերի հետ։ Զիգմունդ Ֆրոյդը, սակայն, հեռու էր վաղ սիրո ուժը թերագնահատելուց՝ ճանաչելով «առաջին սիրո ամրության» հիմնավորությունը։

Բնութագիր
---------

Պատանեկան սերը սովորական փորձություն է հասունացման ընթացքում։ Կապվածության օբյեկտ կարող է լինել հասակակից, բայց այդ եզրույթը կարող է նաև նկարագրել երեխայի սերը հասուն անձի նկատմամբ։ Շատ հաճախ երեխայի հրապուրանքի օբյեկտը դառնում է ինչ-որ մեկը երկար տարիներ, օրինակ՝ ուսուցիչը, ընտանիքի ընկերը, դերասանը կամ երաժիշտը, որի մասին երեխան երազում է։

Քրաշը նկարագրվում է որպես նախադեռահասական փորձ, երբ երեխային տրվում է անհատականության զգացում, քանի որ նա զգում է անձնական զգացմունքներ իր ընտանիքի մաս չհանդիսացող մարդու նկատմամբ։

Գրականությունում
----------------

Ֆրենսիս Սքոթ Ֆիցջերալդը գրել է կարճ պատմություններ՝ «պատանեկան սիրո ինտուիտիվությունը գերադասելով հասուն, հիմնավորված կապվածությունից․.. այն էքստազի և հանգստի անիրական, անցանկալի խառնուրդ է»։

Տես նաև
-------

* Ընկերություն
* Սիրահարություն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ray E. Short (2004)։ *Sex, Love or Romance*։ էջ 16։ «Simple infatuation is also known as called a 'crush' or 'puppy love'. It commonly strikes those in the early teens or younger.»
2. ↑  Georgette Heyer (1974)։ *Bath Tangle*։ London։ էջեր 284, 183։ «calf-love...a sickly, sentimental dream which only a moonstruck fool could have created!»
3. ↑  Sigmund Freud, *On Sexuality* (PFL 7) p. 67
4. ↑  Short, p. 13
5. ↑  Short, p. 16
6. ↑  M. H. Ford, *Personal Power* (2004) p. 124
7. ↑  Ruth Prigozy, *The Cambridge Companion to F. Scott Fitzgerald* (Cambridge 2002) p. 38
**Նուպար Մաքսուտյան** (1898, Նիկոսիա, Նիկոսիայի շրջան, Կիպրոս - 1958), հայ բանասեր։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1898 թվականին Կիպրոսի Նիկոսիա քաղաքում։ Չիկագոյի համալսարանում ուսանել է իրավաբանություն, որից հետո վերադարձել է Կիպրոս և վարել տարբեր պաշտոններ։ Զուգահեռաբար զբաղվել է բանասիրական գործունեությամբ։

Թղթակցել է սփյուռքահայ բազմաթիվ պարբերականների՝ «Անահիտ», «Բազմավեպ», «Հայաստանի կոչնակ», «Կյանք և արվեստ», «Ամենուն տարեցույցը»։ Բացի հայկական թերթերից, թղթակցել է նաև անգլիական և հունական պարբերականների։ Գրել է հայ մշակույթի մասին պատմող հոդվածներ, բանասիրական երկեր։

Նուպար Մաքսուտյանի «Հայ գրականության պատմությունը», «Հայկական թագավորության պատմությունը» ծավալուն աշխատությունները տպագրվել են օտար մամուլում։

Նուպար Մաքսուտյանը նաև բանաստեղծությունների հեղինակ է, որոնք տպագրվել են սփյուռքահայ մամուլում։

Մահացել է 1958 թվականին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ստեփանյան Գառնիկ։ Կենսագրական բառարան. հայ մշակույթի գործիչներ, երեք հատորով։ հատոր Բ, Ժ-Մ։ Երևան։ Սովետական գրող։ 1981, էջ 169
**Կարեն Զորիկի Հովհաննիսյան** (հունիսի 6, 1974(1974-06-06), Ստեփանավան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), արցախցի քաղաքական գործիչ, Արցախի Հանրապետության Ազգային ժողովի պատգամավոր՝ Արցախի ««Արդարություն» կուսակցությունից։

Կենսագրություն
--------------

Կարեն Հովհաննիսյանը ծնվել է 1974 թվականի հունիսի 6-ին, Հայաստանի Լոռու մարզի Ստեփանավան քաղաքում։

Միջնակարգ կրթությունը ստացել է Արթիկ քաղաքի թիվ 2 միջնակարգ դպրոցում, որն ավարտել է 1990 թվականին։ 1996 թվականին ավարտել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը և նույն թվականին զորակոչվել ՀՀ Զինված ուժեր՝ ժամկետային զինծառայության։

1998 թվականին որպես պատմության ուուցիչ աշխատանքի է անցեկ Քաշաթաղի շրջանի Տիգրանավան գյուղի միջնակարգ դպրոցում, հետագայում նշանակվել է Այգեհովիտ գյուղի միջնակարգ դպրոցի տնօրեն։

2000 թվականին նշանակվել է Արցախի Հանրապետության ոստիկանության Քաշաթաղի շրջանային բաժնի անչափահասների բաժանմունքի ավագ տեսուչ։ 2006 թվականին՝ Արցախի Հանրապետության Ազգային անվտանգության ծառայության Քաշաթաղի շրջանային բաժնի օպերլիազոր։ Կարեն Հովհաննիսյանը վերապատրաստում է անցել ՀՀ ԱԱԾ ԳԹԿ-ում։

2012-2020 թվականներին զբաղեցրել է Արցախի Հանրապետության ՊՄՊՊԾ ՊՈԱԿ Քաշաթաղի շրջանային ծառայության պետի պաշտոնը։

2020 թվականի մարտի 31-ի խորհրդարանական ընտրություններում Արցախի «Արդարություն» կուսակցության համամասնական ցուցակով ընտրվել է ԱՀ Ազգային ժողովի 7-րդ գումարման պատգամավոր։

2022 թվականի հոկտեմբերի 4-ից Արցախի Հանրապետության Ազգային ժողովի անկախ պատգամավոր է։

Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ ԿԱՐԵՆ ԶՈՐԻԿԻ

Արտաքին հղումներ
----------------

* Արցախի ԱԺ նորընտիր պատգամավորները ստացել են վկայականները
«**Պարտիզանի մայրը**» (ռուս.՝ «Мать партизана»), խորհրդային գեղանկարիչ Սերգեյ Վասիլևիչ Գերասիմովի նկարը, որն ստեղծվել է 1943-1950 թվականներին։ Պահվում է Մոսկվայի Տրետյակովյան պատկերասրահում։ Նկարն իրավամբ նկարչի ամենաուժեղ ստեղծագործություններից մեկն է և ռազմական ժամանակի ողջ խորհրդային արվեստի ամենադրամատիկ աշխատանքներից մեկը։

Նկարագրություն
--------------

Հայրենական մեծ պատերազմի սկսվելու պահին Սերգեյ Վասիլևիչ Գերասիմովն արդեն բավական հայտնի նկարիչ էր, նրա կտավների մեծ մասը նվիրված էին ռուսական գյուղի կյանքին, բացառություն չէր նաև «Պարտիզանի մայրը» կտավը, որը բացահայտում է պատերազմի տարիներին շարքային խորհրդային մարդու հերոսության թեման։ Կենտրոնական մասում պատկերված, գլուխը հպարտորեն բարձր կանգնած է պարտիզանի մայրը։ Նկարիչն ասել է․ «Ես ուզում էի նրա կերպարում ցույց տալ բոլոր մայրերին, որոնք պատերազմի են ուղարկել իրենց որդիներին»։ Կնոջը չեն կարող վախեցնել գերմանացի զավթիչները։ Նրա թիկունքում հայրենի հողն է՝ պղծված թշնամիների կողմից և ողողված հարազատների արյամբ, սրբազան հայրենի հողը։ Ժողովրդական զայրույթի մեծ ուժը զգում են ֆաշիստները։ Ռուս կնոջ ֆոնին գերմանացի սպան խղճուկ է թվում։ Թեթև և ուժեղ նա կանգնած է ծխագույն հրդեհի ֆոնի վրա։ Նրա դեմքը պահպանում է մեծ տառապանքի դաժան կնիքը, բայց դա հպարտ, ուժեղ մարդու տառապանք է։  Ի հակադրություն մոր կերպարի՝ հանդես է գալիս հիտլերականի կերապարը՝ զուրկ վառ անհատական հատկանիշներից, առանձնանում են միայն ֆաշիստի ցածր ճակատը և ծանր կզակը, որոնք նրա կերպարին տալիս են որոշակի գազանային տեսք։ Մնացած կերպարները, ըստ հեղինակի մտահղացման, երկրորդական են և նկարված են միայն ընդհանուր գծերով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  *В. И. Гапеева, Э. В. Кузнецова.* Беседы о советских художниках. — Москва — Ленинград: Просвещение, 1964. — С. глава С. В. Герасимов (1885—1964) «Мать партизана».

Արտաքին հղումներ
----------------

* Նկարի ստեղծման պատմություն, նկարագրություն Archived 2020-08-09 at the Wayback Machine.
* Иллюстрация «Герасимов С. В. „Мать партизана"» в Большой Советской Энциклопедии
| **՞**Միմուլյուս վագրա-խոշորածաղիկ |
| --- |
|  |
|  |
| Գիտական դասակարգում |
| 

|
|  |
| Թագավորություն | Բույսեր |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ընտանիք | Խլածաղկազգիներ |
|
|
|
| Ցեղ | Միմուլյուս |
|
|
| Տեսակ | Միմուլյուս վագրա-խոշորածաղիկ |
|
|

 |
|  Լատիներեն անվանում |
| Mimulus tigrinus grandiflorus

 |
| 

| ԴասակարգումըՎիքիցեղերում | Պատկերների որոնումՎիքիպահեստում | 

 |
| --- | --- | --- |

 |


**Միմուլյուս վագրա-խոշորածաղիկ**, միամյա խոտաբույս է՝ մինչև 30 սմ բարձրությամբ, փխրուն ցողունով։ Խողովակավոր ծաղիկներն ունեն երկշուրթ ծռվածք։ Դրանք կազմած են միաձույլ 5—6 բաժակաթերթիկներից, որոնց գագաթները ազատ են 5 անհավասար չափի պսակաթերթիկներից։ Գույնը դեղին է՝ մուգ դարչնագույն, անհավասար, ձուլված կամ առանձին բծերով ծածկված։ Այստեղից էլ ստացել է իր «վագրային» անվանումը։ Հայրենիքը Հարավային Ամերիկան է։ Պատկանում է խլածաղկազգիների ընտանիքին։ Վաղ ծաղկող միամյաների թվին է պատկանում։ Ծաղկումը առատ է, հավասարաչափ և բավականին երկարատև (մինչև հոկտեմբեր)։ Սերմերը ցանում են ապրիլի սկզբին տաք կամ կիսատաք ջերմոցներում։ Բաց գրունտ են տեղափոխում մայիսի վերջերին (Արարատյան դաշտի պայմաններում՝ մայիսի առաջին տասնօրյակում)։ Աճման պայմանների նկատմամբ քչապահանջ բույս է։ Լավ է աճում խոնավ հողերում։ Առատորեն ծաղկում է ինչպես բաց, արևոտ վայրերում, այնպես էլ ստվերի տակ։ Խիստ յուրահատուկ, խայտաբղետ ծաղիկները առանձնապես աչքի չեն ընկնում վառ նրբերանգներով՝ միքսբորդերներում և ծաղկային օջախներում տնկելու համար։ Առանձնապես բարձր է գնահատվում միմուլյուսի բուրումնավետ տեսակը (միմուլյուս մուսկուսյան)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Լ․Վ․Հարությունյան,Քո շրջապատի ծաղիկները,Երևան,«Արևիկ»հրատարակչությու,1987
**Հաջի Մուհամեդ Չամկանի** (արաբ․՝ حاجی‌محمد چمکنی‎‎, 1919, Պագման, Աֆղանստանի թագավորություն - 2012, Քաբուլ, Աֆղանստանի Իսլամական Հանրապետություն (2004-2021)), Աֆղանստանի պետական գործիչ, խորհրդարանի ժողովրդական պալատի նախարար, սենատոր, Հեղափոխական խորհրդի նախագահի պաշտոնակատար, Ցեղերի բարձրագույն ջիրգայի կենտրոնային խորհրդի նախագահ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1947 թվականին, ծագումով աֆղան է` Պակտիա գավառից։ Նա փոքր հողատիրոջ որդի էր, նրա հայրն ուղիղ երկու հեկտար հող ուներ։ Հեղինակություն է վայելել աֆղանական ազգերի շրջանում, Զախիր Շահ թագավորի կառավարման ժամանակ եղել է ժողովրդական խորհրդարանի պալատի նախարար, հետո` սենատոր։ Համագործակցել է Բաբրակ Կարմալի ռեժիմի հետ, որը հիմնադրվել է Աֆղանստանում Խորհրդային բանակի օգնությամբ, բայց դրա հետ միաժամանակ Աֆղանստանի ժողովրդա-դեմոկրատական կազմակերպության (ԱԺԴԿ) անդամ չի եղել։ 

1986 թվականի հունվարից մինչև 1988 թվականի մայիսը եղել է Հեղափոխական խորհրդի (երկրի պետական կառավարման բարձրագույն օրգան) նախագահի տեղակալ։ 

1986-ից 1988 թվականները եղել է Բարձրագույն ցեղերի ջիրգայի կենտրոնական խորհրդի նախագահ (Աֆղանստանի ժողովրդայնության և ազգությունների նակարարությանը կից խորհրդատվական օրգան)։

1986 թվականի նոյեմբերից մինչև 1987 թվականի սեպտեմբեր, Բաբրակ Կարմալի` Հեղափոխական խորհրդի նախագահի պաշտոնից հրաժարվելուց հետո սկսել է կատարել նրա պարտականությունները։ Նաջիբուլայի` երկրի իրական առաջնորդ լինելու ժամանակ անվանական դեր է ունեցել. Նաջիբուլան ի վերջո պաշտոնապես ղեկավարել է Աֆղանստանը։

1987 թվականից Չամկանին դարձել է Աֆղանստանի ազգային հաշտեցման Բարձրագույն արտակարգ խորհրդի նախագահի տեղակալ։ Չամկանիի նշանակումը կապված էր աֆղանական ցեղերի` Աֆղանստանի ժողովրդա-դեմոկրատական կուսակցության հանդեպ հավատարմության ապահովելու ձգտմամբ, ինչպես նաև` նպատակ կար տպավորություն ստեղծել, թե իշխանությունն իրապես բաժանված է անկուսակցական քաղաքական գործիչների միջև։ Սակայն այս խնդիրները լուծել չի հաջողվել։ 

Երկիրը լքել է 1992 թվականին, երբ կաառվարության գլուխ են անցել մոջահեդները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2

Մատենագիտություն
----------------

* Աֆղանստան։ Կենսագրական հակիրրճ ուղեցույց, Մոսկվա, 2004 թվական։
Չորս միրգ, որոնք իսկական հատապտուղներ են։(Աջից ձախ)   
խաղող, մուշ, կարմիր կոկռոշ, կարմիր հաղարջ (top)
**Հատապտղային բույսեր**, վայրի և մշակովի բազմամյա բույսեր են (թփեր, կիսաթփեր, խոտաբույսեր), որոնցից ստացվում են ուտելի, հյութալի, չբացվող, բազմասերմ պտուղներ։ Հայաստանում մշակվում են ելակը, Լափռին, լտտենին, թթենին, բռինչը, Թանթրվենին, արոսենին, սնձենին, Ղողնոշը, սզնենին, ալոճենին, հաղարջենին, ժոխենին, մոշենին, մոռենին, մորենին, մշենին, մնձենին, կոկռոշենին։

Հայաստանում
-----------

Հայաստանի Վանաձորի, Լորու, Նոյեմբերյանի, Իջևանի, Դիլիջանի, Տավուշի, Կապանի անտառներում աճում են մորու, մոշենու, ելակի, հաղարջենու և կոկռոշենու տարբեր տեսակներ։ Բազմանում են վեգետատիվ բազմացում ճանապարհով։

Նշանակություն և կիրառում
------------------------

Հատապտուղները պարունակում են օրգանական թթուներ, հանքային աղեր, շաքարներ, վիտամիններ, բուրավետ նյութեր։ Օգտագործվում են թարմ և վերամշակված (խյուս, հյութ, ռուփ, ցքի, օշարակ, ժելե, մարմելադ, մուրաբա, մաթ, պաստեղ, աղանդերային գինի, լիկյոր), հրուշակեղենի և զովացուցիչ ջրերի արտադրություններում, իսկ որոշ տեսակներ՝ բժշկության մեջ։

Խոնավասեր են, ջերմության նկատմամբ պահանջկոտ չեն։ Բազմանում են վեգետատիվ ճանապարհով։ Բերքատվությունը համեմատաբար բարձր է։ Հայաստանում՝ Ստեփանավանի, Կիրովականի, Նոյեմբերյանի, Իջևանի, Դիլիջանի, Շամշադինի, Կապանի անտառներում աճում են մորու, մոշենու, ելակի, հաղարջենու և կոկռոշենու լավագույն տեսակներ։

Ամենատարածված հատապտուղ մշակաբույսեր
------------------------------------

Այստեղ ցուցադրված են մի քանի հատապտղային բույսեր։
* Մշակվող
	+ Ելակ
	+ Հաղարջ
	+ Ազնվամորի
	+ Փշահաղարջ
	+ Հապալաս
	+ Չիչխան
	+ Ցախկեռաս
	+ Մոշ
	+ Կոկռոշ
* Վայրի
	+ Մորի
	+ Հապալաս

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ягодные культуры // *Сельское хозяйство. Большой энциклопедический словарь*. — М: Большая российская энциклопедия, 1998. — С. 618. — ISBN 5-85270-263-3.

Գրականություն
-------------

* *Исачкин А. В.* Сортовой каталог ягодных культур России. — М: ООО «Издательство Астрель»: ООО «Издательство АСТ», 2003. — 413 с. — 50 000 экз. — ISBN 5-17-018485-9.
* Лесные ягоды в саду и огороде. Практическое пособие. — Ростов н/Д: изд-во «Проф-Пресс», 2001. — 192 с. — 10 000 экз. — ISBN 5-88475-443-4

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի նախնական տարբերակը կամ նրա մասը վերցված է* Հայկական համառոտ հանրագիտարանից*, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։*  |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 271)։*  |
**Միջազգային սլավոնական ալիքը** (ռուս.՝ **Международный Славянский Канал**, ուկրաիներեն՝ Міжнародний Слов'янський канал, անգլ.՝ Slavonic Channel International) ուկրաինական միջազգային հեռուստատաալիք։ Կոչված է տեղեկացնելու ողջ աշխարհի սլավոններին ու համաշխարհային հանրությանը սլավոնական ժողովուրդների կենսագործունեության տարբեր ասպեկտների, սլավոնական եզակի պատմության, հարուստ ավանդույթների, մշակույթի, ձեռքբերումների ու համաշխարհային քաղաքակրթության զարգացման մեջ սլավոնների էական ներդրման մասին։

Ընդհանուր տեղեկություններ
-------------------------

Միջազգային սլավոնական ալիքը ("International "Slavonic Channel") եթեր է հեռարձակվել 2008 թ. սեպտեմբերի 12-ին Ուկրաինայի տարածքից արբանյակային հեռարձակումով (Sirius-4 Satellite 5° East Frequency 12075 MHz (H) Symbol Rate։ 27,5 Msymb/s FEC 3/4 & Astra-2 Satellite 31,5° East Frequency 12090 MHz (H) Vertical Symbol Rate։ 27,5 Msymb/s FEC 9/10). SCI-ն աշխատում է շուրջօրյա և ընդգրկում իր հեռարձակմամբ 1 միլիարդ 202 միլիոն մարդ բնակչությամբ տարածք։ Հեռարձակումը (առաջին անգամ Ուկրաինայի տարածքից) իրականացվում է չորս ձայնային ուղիներով՝ ռուսերեն, ուկրաիներեն, անգլերեն և արդյունքն արտադրող երկրի լեզվով։ Հետագայում հեռարձակումը կիրականացվի միաժամանակ սլավոնական երկրների լեզուներով, ինչպես նաև ֆրանսերեն, գերմաներեն, իսպաներեն, պորտուգալերեն, արաբերեն ու չինարեն լեզուներով։ Հեռուստաալիքի թեմատիկան մշակութային-լուսավորական է։

Պատմություն`
------------

Անմիջական արբանյակային հեռարձակման առաջին փորձը նախկին ԽՍՀՄ-ի տարածքից դարձավ "Միջազգային "Սլավոնական ալիքի" փորձնական հեռարձակումն Ուկրաինայի տարածքից։ Փորձնական հեռարձակումը կայացավ 1994 թ. դեկտեմբերի 14-ից մինչև 1995 թ. մայիսի 15-ը։ Նախագծի հեղինակներն են Վլադիմիր Ալեքսանդրի Իվանենկոն և Վալերիա Վլադիմիրի Իվանենկոն։

Գրականություն`
--------------

Մասչենկո Ի.Գ. Հեռուստատեսությունն Ուկրաինայում։ Հատոր առաջին "Հեռուստատեսություն de facto"։ – Նիկոլաև, 1998 թ. – 341 էջ։

Հղումներ`
---------

* Հեռուստաալիքի կայքը Archived 2010-03-13 at the Wayback Machine.
**Պեստիցիդների հետ աշխատանքի անվտանգության տեխնիկա**, թունաքիմիկատների հետ աշխատելիս և դրանց հետ վարվելու և անհատական պաշտպանիչ միջոցներից օգտվելու սանիտարական կանոնների ու նորմերի համակարգ։

Պահպանություն
-------------

Պեստիցիդների պահեստավորումը տեղի է ունենում դարսակներում և դարակաշարերում։ Պեստիցիդները պահեստում պետք է պահել միայն գործարանային փաթեթավորմամբ։ Յուրաքանչյուր փաթեթավորված միավորի վրա պետք է լինեն տարայի պիտակ և կիրառման վերաբերյալ հրահանգ։ Պեստիցիդների չեզոքացման համար պահեստներն ապահովվում են ապաակտիվացնող միջոցներով՝ քլորակրով, կալցինացված սոդայով և այլն։ Արգելվում է պահեստներում առաջացած չվանասազերծված կամ ոչ բավարար վնասազերծված կեղտաջրերի բացթողումը կոյուղու գործող համակարգ և մակերևույթային ջրամբարներ։

Կիրառման եղանակ
---------------

Պեստիցիդների կիրառմամբ յուրաքանչյուր աշխատանք պետք է կատարել նախատեսված հատուկ մեքենաների և սարքավորումների միջոցով, առավոտյան և երեկոյան ժամերին, օդի համեմատաբար ցածր ջերմաստիճանի, արևի նվազ ճառագայթման և օդի նվազագույն հոսանքի պայմաններում, իսկ ամպամած եղանակին՝ նաև ցերեկային ժամերին։ Շրջակա միջավայրի աղտոտման կանխարգելումը և պատրաստուկի նպատակաուղղված հատկացումը ապահովվում է թռիչքի հնարավոր ցածր բարձրությամբ աշխատանքների իրականացմամբ։

Հողի մեջ (հատիկավորված, փոշի, լուծույթներ և խտացրած գազեր) ներմուծվում է միայն հատուկ սարքավորումների՝ ֆումիգատորների և ապլիկատորների միջոցով։

Ջերմատների գազավորումը՝ ֆումիգացումը, և հողի մշակումը պեստիցիդներով ամբողջ ջերմատնային համալիրում կատարվում է բերքահավաքից առաջ։ Պահպանման ժամկետը պետք է համապատասխանի թունաքիմիկատի տեսակին և նշանակմանը։
Ախտահանիչ միջոցառումներից հետո ջերմատներում աշխատանքը վերսկսվում է օդափոխիչ սարքերով, իսկ դրանց բացակայության դեպքում միջանցիկ օդափոխությամբ բաց պատուհաններով լիակատար գազազերծումից հետո։

Սերմերի ախտահանում
------------------

Սերմերի կենտրոնացված ախտահանումը դրանց մշակման կազմակերպություններում պետք է կատարել ամբողջապես մեքենայացված եղանակով։ Ախտահանման, փաթեթավորման և ախտահանված սերմերի պահպանման շինություններն անհրաժեշտ է ապահովել ներհոս արտաձիգ օդափոխությամբ։ Ախտահանված սերմերը պետք է պահպանել ամուր կտորից կարված պարկերում կամ անասնակերի տարողություններում և ցանել միայն շարքացաններով։

Թունաքիմիկատների կիրառումն արգելվում է ջրապաշտպան գոտիներում, բնության հատուկ պահպանվող տարածքներում, նաև մակական, սպորտային, բժշկական հիմնարկների, դպրոցների, հասարակական սննդի և սննդամթերքի առևտրի կազմակերպությունների տարածքներում, բնակչության հանգստի վայրերում, գետերի, լճերի և ջրամբարների, օդընդունիչ սարքավորումներին հարակից վայրերում։

Վաճառք
------

Պեստիցիդների վաճառքն իրականացվում է Հայաստանի պետական գրանցում ստացած պեստիցիդները ձեռք բերելու և իրացնելու իրավունք ունեցող թունաքիմիկատների մանրամեծածախ առևտրի լիցենգավորված ֆիզիկական և իրավաբանական անձանց կողմից։ Անչափահասներին վաճառքն արգելվում է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հ. Այվազյան, Գյուղատնտեսական հանրագիտարան, Ե. «Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, ՀՀ Գյուղատնտեսության նախարարություն, ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2015, էջ 127 — 1242 էջ, ISBN 9785897000418։
**Սկանդոլա բնական արգելոց**, գտնվում է Կորսիկա ֆրանսիական կղզու արևմտյան ափին, Կորսիկայի մարզային այգու տարածքում։ Արգելոցը հիմնադրվել է 1975 թվականին։ Պուրակը և արգելոցը ՄԱԿ-ի կողմից ճանաչվել են որպես «Բնության համաշխարհային ժառանգության վայր»։ 1983 թվականին ընդգրկվել է Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։

Տեղադրություն
-------------

Սկանդոլայի Արգելոցը գտնվում է Կորսիկայի արևմտյան ափին, Պունտա Մուչիլլինայի և Պունտա Ներայի միջև և ներառում է Քեյփ Ջիրոլաթան և Քեյփ Պորտոն։ Արգելոցն ընդգրկում է 19,19 քառ. կմ տարածք, որից 9,19 քառ. կմ հող է, իսկ 10 քառ. կմ-ը՝ ծով։

Ֆիզիկական առանձնահատկություններ
-------------------------------

Արգելոցն ունի երկու հատված՝ Էլփա Ներա խորշը և Սկանդոլայի թերակղզին։ Ճեղքված և թափանցիկ ժայռերում կան բազմաթիվ քարանձավներ, որոնց սահմանակցում են բազմաթիվ բեկորներով և գրեթե անմատչելի կղզյակներով խորշեր, ինչպիսին՝ Տուարան։ Ափը հայտնի է կարմիր ժայռերով, ավազե լողափերով և հրվանդաններով։

Կլիմա
-----

Այստեղ տարածված է Միջերկրածովյան կլիման՝ տաք, չոր ամառներով։

Պահպանություն
-------------

1930 թվականին ընդունվեց մի օրենք, որն արգելում էր Կորսիկայի տարածաշրջանային այգում ոչնչացնելը կամ փոփոխումը։ Սկանդոլայի բնական արգելոցը խիստ պաշտպանված է, որպեսզի տարածքը վերադառնա իր բնական վիճակին։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Nationally designated areas (CDDA)
2. ↑  Golfe de Porto : calanche de Piana, golfe de Girolata, réserve de Scandola - UNESCO World Heritage Centre

Արտաքին հղումներ
----------------

* UNESCO World Heritage Site profile
* UNEP-WCMC World Heritage Site datasheet  Archived 2009-01-14 at Archive-It
* Pictures and description on

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Սկանդոլա (արգելոց)** կատեգորիայում։ |
**Միրզա Ֆաթալի Ախունդովի տուն-թանգարան** (ադրբ.՝ Mirzə Fətəli Axundovun ev-muzeyi), ադրբեջանցի գրող, դրամատուրգ և լուսավորիչ Միրզա Ֆաթալի Ախունդովի (1812-1878) տուն-թանգարան, որը գտնվում է Ադրբեջանի Շեքի քաղաքում։ Միրզա Ֆաթալի Ախունդովը ծնվել է այս տանը, այստեղ է անցել Ախունդովի մանկությունն ու պատանեկությունը։

Պատմություն
-----------

Տունը կառուցվել է 1800 թվականին։ 1811 թվականին այն գնել է Միրզա Ֆաթալի Ախունդովի հայրը՝ Միրզա Մուհամեդ Թաղին։ Միրզա Ֆաթալի Ախունդովը ծնվել է այստեղ 1812 թվականին։ Երկու տարի անց Ախունդովի հայրը ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Թավրիզի մերձակայքում գտնվող Խամենե գյուղ։ Երբ Ախունդովը 13 տարեկան էր, նրա ծնողները բաժանվել են։

Այսպիսով, 1825 թվականին Ախունդովը և նրա ընտանիքը վերադարձել են Նուխի (Շաքիի անունը մինչև 1968 թվականը)։ Այդ ժամանակից Ախունդովի դաստիարակությամբ զբաղվել է նրա մոր հորեղբայրը` Ախունդ Հաջի Ալեսկերը։ 1833 թվականին Ախունդովը ընդունվել է Նուխիի պետական ուսումնարան, բայց մեկ տարի անց թողել է ուսումնարանը և 1834 թվականին տեղափոխվել Թբիլիսի։

1940 թվականին այստեղ հիմնադրվել է տուն-թանգարան։ 2012 թվականին, կապված Ախունդովի 200-ամյակի հետ, ավարտվել է թանգարանի շենքի հիմնանորոգումն ու վերակառուցումը։

Նկարագիր
--------

Միրզա Ֆաթալի Ախունդովի տուն-թանգարանը Ադրբեջանի ամենահին թանգարան-հուշահամալիրն է։ Այն ստեղծվել է 1940 թվականին։ Տուն-թանգարանը զբաղեցնում է երկու շենք։ Առաջինը, որում ծնվել է Ախունդովը, բաղկացած է երկու սենյակից։ Երկրորդ մասնաշենքը կառուցվել է ավելի ուշ։ Այստեղ ցուցադրվում են Ախունդովի անձնական իրերը՝ գրողի կյանքի և ստեղծագործական ուղու մասին պատմող առարկաներ։

Տունը, որտեղ ծնվել է Միրզա Ֆաթալի Ախունդովը, կառուցվել է արևելյան ոճով, ինչի մասին վկայում են ծխնելույզներն ու դարակները։ Տան դռները շատ ցածր են, ուստի տուն մտնելու և սենյակից սենյակ տեղափոխվելու համար հարկավոր է կռանալ։ Ինչպես ասում են թանգարանի էքսկուրսավարները, նման ձևով կառուցումը կատարվել է այն նպատակով, որ տուն մտնողը խոնարհվի տան տիրոջ առջև՝ դրանով իսկ հարգանք ցուցաբերելով նրա հանդեպ։ Բացի այդ, դռների և առաստաղի ցածր դիրքը ամռանը ապահովում էր զով ջերմաստիճան, իսկ ձմռանը տաք։ Մեկ այլ սենյակում ցուցադրվում են Ախունդովի մոր անձնական իրերը։

Պատկերասրահ
-----------

* Ախունդովի անձնական իրերը տուն-թանգարանի հարևան շենքում
* Ինքնաեռ և սպասքԻնքնաեռ և սպասք
* Թուր և այլ իրերԹուր և այլ իրեր
* ՊատեֆոնՊատեֆոն
* Սեղան և աթոռներ Ախունդովի Թբիլիսիի տանիցՍեղան և աթոռներ Ախունդովի Թբիլիսիի տանից

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6  Böyük dramaturqun ziyarətçisiz ev muzeyi(ադրբ.) // *Yeni Müsavat*. — 2013.
2. ↑  В Шеки будет открыт дом-музей Мирзы Фатали Ахундова
ՄՕԿ-ի դրոշ
**Միջազգային Օլիմպիական օր**, ՄՕԿ-ի որոշմամբ նշվում է ամեն տարի հունիսի 23-ին։

Միջազգային օլիմպիական կոմիտեն 1984 թվականի հունվարին, Սանկտ-Մորիցիում կայացած 42-րդ նստաշրջանում ընդունեց որոշում ամեն տարի հունիսի 23-ին տոնել Միջազգային Օլիմպիական օր։ Այդ տարեթիվն ընտրվեց նրա համար, որ 1894 թվականի հունիսի 23-ը համարվում է ՄՕԿ-ի ստեղծման հիշատակի օր։ Օլիմպիական շարժման վերածննդի խանդավառ ջատագով բարոն Պիեռ դը Կուբերտենը Փարիզում միջազգային մարմնակրթական վեհաժողովում հրապարակեց իր պատմական ելույթը, որից հետո վեհաժողովը 1896 թվականին որոշում ընդունեց առաջին Օլիմպիադան Հունաստանում անցկացնել, միևնույն ժամանակ Կուբերտենը գլխավորում էր ՄՕԿ-ը։

Էլին ամառային Օլիմպիական խաղերի միջոցառում
------------------------------------------

Հիմնական միջոցառումը հանդիսանում է մասսայական երկար տարածության վազքը, որն անցկացվում է հունիսի 23-ին Միջազգային Օլիմպիական օրվա կապակցությամբ կամ մոտակա հանգստյան օրերին։ ՄՕԿ-ը առաջարկել է Ազգային օլիմպիական կոմիտեներին կազմակերպել տարբեր մարզական միջոցառումներ, նախապատվությունը տալ վազքային ձևերին այնպես, որպեսզի հետաքրքրություն առաջանա բազմաթիվ մասնակիցների մոտ, այդպիսով տարածելով **«Սպորտը բոլորի համար»** օլիմպիական հայեցակարգը։

ՄՕԿ-ի Օլիմպիական խարտիայի մեջ գրված է.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Օլիմպիական շարժումը ունի իր նպատակը, սպորտի միջոցով երիտասարդներին դաստիարակելու փոխըմբռնման և բարեկամություն Էլինի ոգով, նպաստել` ստեղծելով ավելի լավ և ավելի խաղաղ աշխարհ։

 |  |

Տես նաև
-------

* Օլիմպիական խաղեր

Արտաքին հղումներ
----------------

* Международный Олимпийский день, на сайте МОК

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Календарь праздников

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Միջազգային Օլիմպիական օր** կատեգորիայում։ |
**Պապիկ Գրիգորի Մկրտչյան** (1901, Բռնակոթ, Զանգեզուրի գավառ, Ելիզավետպոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - 1937), խորհրդային շրջանի կուսակցական և պետական աշխատող, Անդրկովկասում և Հայաստանում խորհրդային ռեժիմի հաստատման աջակից, ԽՄԿԿ անդամ (1917)։

Սովորել է Էջմիածնի ճեմարանում և Մոսկվայի կարմիր պրոֆեսուրայի տնտեսագիտական բաժնում։ 1917 թվականին մեկնել է Բաքու, աշխատել տպարանում, ուր և ընդգրկվել է հեղափոխական գործունեության մեջ։ Բանվորների շրջանում մարքսիստական գրականություն և ագիտացիոն թռուցիկներ տարածելու համար ձերբակալվել է։ 1919 թվականին փախել է բանտից։ 1920 թվականին եղել է Նոր Բայազետի (այժմ՝ Գավառ) «Սպարտակ» երիտասարդական կոմունիստական կազմակերպության ստեղծողներից։ Ղեկավար մասնակցություն է ունեցել 1920 թվականի Մայիսյան խռովությանը, որի տապալումից հետո արտաքսվել է Հայաստանից։ Ռուսական 11-րդ կարմիր բանակի կողմից Հայաստանը գրավելուց և երկրում խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո հետո կուսակցական ղեկավար աշխատանք է տարել Դիլիջանի, Ախտայի (Հրազդան), Լոռի-Փամբակի (Վանաձոր) շրջանային-գավառային կոմիտեներում։ 1931 թվականին եղել է ՀամԿ(բ) կ Կենտկոմի քարտուղար։ 1933 թվականին նշանակվել է Ուկրաինայի Հարավ-արևմտյան երկաթուղու քաղբաժնի պետ։ Եղել է նաև ՀամԿ(բ) կ XIII— XV և XVII համագումարների պատգամավոր։ Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Joint resolution providing for the designation of the third week of July as ""Captive Nations Week"


|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 644)։*  |
**Հարավարևելյան շրջան** (մակեդոներեն՝ Југоисточен регион), Հյուսիսային Մակեդոնիայի Հանրապետության ութ ստատիստիկ շրջաններից մեկը, որը գտնվում է երկրի հարավարևմտյան հատվածում։ Վարչատարածքային միավորը արտաքին սահման ունի Մակեդոնիայի Հանրապետության երկու հարևանների՝ Հունաստանի և Բուլղարիայի հետ։

Աշխարհագրություն
----------------

Վարչատարածքային միավորը գտնվում է Հյուսիսային Մակեդոնիայի Հանրապետության հարավ-արևելքում։ Հյուսիսում սահմանակցում է Հյուսիսային Մակեդոնիայի Արևելյան, իսկ արևմուտքում՝ Վարդարյան շրջաններին։

Պելագոնիսկի շրջանը ամբողջ հարավում սահմանակից է Հունաստանին (Մակեդոնիայի երեք շրջաններից մեկն է, որ անմիջականորեն հարում է Հունաստանին), իսկ հարավարևմտյան մի փոքր հատվածում սահման ունի նաև Բուլղարիայի հետ։

Տարածքի չափով Հյուսիսային Մակեդոնիայի Հանրապետության խոշորագույն շրջանն է, որ զբաղեցնում է 2735 կմ² տարածք։ Շրջանը բաղկացած է 10 համայնքներից։ Շրջանի կազմում գտնվող խոշորագույն բնակավայրերից են Ստրումիցան և Գևգելիան։ Շրջանի վարչական կենտրոնը Բիտոլոն է։

Բնակչություն
------------

Ըստ 2002 թվականին Հյուսիսային Մակեդոնիայի Հանրապետությունում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ շրջանի բնակչությունը կազմում է 171 416 մարդ, իսկ բնակչության միջին խտությունը՝ 62,67  մարդ/կմ²։

1994 թվականից ի վեր բնակչությունը աճել է +3.13%-ով։ Բնակչության մեծամասնությունը դավանում է քրիստոնեություն։ Բազմազան է բնակչության էթնիկական կազմը՝

* մակեդոնացիներ` 154,957 մարդ
* թուրքեր`12,661 մարդ
* սերբեր` 1,194 մարդ
* այլ՝ 2,604 մարդ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Total resident population by single age and sex by regions, Census 2021
2. ↑  Մակեդոնիայի Հանրապետության 2002 թվականի մարդահամարի տվյալներ (մակեդ.) (անգլ.)
**«Հարճերի արաբական շուկա»** (ֆր.՝ Le Marché d'esclaves), ֆրանսիացի գեղանկարիչ և քանդակագործ, Հին աշխարհի պատմության, Արևելքի երկրներին և Վերածննդին նվիրված նկարների վարպետ Ժան Լեոն Ժերոմի նկարը՝ ստեղծված օրիենտալիզմի և ակադեմիզմի ուղղությամբ։ Յուղաներկով կտավը հեղինակը վրձնել է 1866 թվականին։ «Հարճերի արաբական շուկա» ստեղծագործության չափերն են՝ 84,8×63,5 սմ։ Նկարում պատկերված է արաբական շուկայում հարճերի վաճառքի տեսարանը։ Այսօր կտավը պահպանվում և ցուցադրվում է Միացյալ Նահանգների Մասաչուսեթսի Ստեռլինգ և Ֆրանսին Քլարքների արվեստի ինստիտուտում։

Պատմություն
-----------

1844 թվականին Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզում Ժան Լեոն Ժերոմը դառնում է Մարկ Գաբրիել Շառլ Գլեյերի աշակերտը (1806-1874 թվականներ)։ Աշակերտների թվում էին նաև Կլոդ Մոնեն, Օգյուստ Ռենուարը, Ֆրեդերիկ Բազիլն ու Ջեյմս Էբբոտ Մաք-Նեյլ Ուիսթլերը։

Գեղանկարչության ուսուցիչ Գաբրիել Շառլ Գլեյերի սերը Ֆիդիասի և Ռաֆայելի նկատմամբ այդ ժամանակ արդեն հետադիմական էին համարվում, սակայն նրա աշակերտները օգտագործում էին վերոնշյալ անձանց ստեղծած սյուժեները՝ նկարելով պատմական, աստվածաշնչյան և դիցաբանական տեսարաններ։

Ժան Լեոն Ժերոմը մի քանի անգամ այցելում է Մերձավոր Արևելք և շատ լավ գիտեր, որ Օսմանյան կայսրությունում թանզիմատի ժամանակաշրջանում պաշտոնապես սահմանափակված էր ստրկավաճառությունը, ինչպես նաև թուրքերի եվրոպական դաշնակիցների ճնշմամբ էր այդ սահմանափակումները։

Նկարագիր
--------

«Հարճերի արաբական շուկա» ստեղծագործության մեջ պատկերված է արաբական աշխարհի ստրուկների շուկա, մասնավորապես հարճերի։ Ժան Լեոն Ժերոմի նկարը նվիրված է արաբական ստրկավաճառությանը, որը կառուցված է սոցիալական յուրահատուկ թեմայի շրջանակներում։ Նկարչի արվեստանոցում ազատ ելումուտ ունեին կին բնորդուհիները։ Կտավում Ժերոմը ներկայացրել է տղամարդկանց գերիշխող դիրքը կնոջ մարմնի նկատմամբ։ «Հարճերի արաբական շուկա» կտավում ստրկավաճառ տղամարդկանց դիտելիս նկատվում է վայրենություն, դաժանություն, վարմունքների ստորություն, հեշտասիրություն։

Այս թեմայով կտավ ստեղծելու համար Ժան Լեոն Ժերոմի արվեստը որակեցին որպես խայտառակ։ Սակայն այն ունեցավ հակառակ ազդեցությունն ու օժանդակեց նկարչի էլ ավելի համբավավոր դառնալուն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  Lees Sarah, ed. (2012)։ *Nineteenth-Century European Paintings at the Sterling and Francine Clark Art Institute*։ էջեր 359–360

Գրականություն
-------------

* Шапи Казиев. *Повседневная жизнь восточного гарема* Москва, Молодая Гвардия, 2006.

Արտաքին հղումներ
----------------

* *The Slave Market* Archived 2016-05-22 at the Wayback Machine. at the Clark Art Institute's website

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Հարճերի արաբական շուկա (նկար)** կատեգորիայում։ |
**Միտիկե** (ռումիներեն՝ Mitică), գրական-գեղարվեստական հորինված կերպար, որը հանդես է գալիս ռումինացի գրող Յոն Լուկա Կարաջալեի որոշ ակնարկներում։ Կերպարի անունը Դումիտրու կամ Դիմիտրիե (Դմիտրի անվան ռումինական տարբերակը) անվան փոքրացուցիչ-փաղաքշական տարբերակն է։ Նա Կարաջալեի՝ 1901 թվականին լույս տեսած «Momente și schițe» ժողովածուի, ինչպես նաև ամբողջ ռումինական երգիծական գրականության ամենահայտնի կերպարներից մեկն է։ Միտիկեն տղամարդ է, որն ապրում է Բուխարեստում, և որի նախապատմությունը և կարգավիճակը միշտ չէ, որ հայտնի է։ Որպես կանոն՝ նա դիտվում է որպես միջին բուխարեստցու կամ առավել լայն՝ Ռումինիայի հարավային շրջանների՝ Վալախիայի և Մունթենիայի բնակչի այլաբանություն։

Կարաջալեն սատիրիկ համատեքստերում օգտագործել է Միտիկեին որպես կարծրատիպային կերպար։ Հեղինակը նրա կենսագրության քիչ տեղեկություններ է ներկայացրել, և դրանք հաճախ հակասական են։ Միտիկեի բնութագրական գծերից են ծաղրական պատասխաններ տալու և խրատական սուր արտահայտություններ անելու հակումը, ֆրանսականացված խոսքը, ինչպես նաև ժամանակն իզուր վատնելու սովորությունը, խնդրահարույց իրավիճակներից արագ ելք գտնելու կարողությունը։ Իր կատակներում նա պարբերաբար հիշատակում է Բուխարեստի պատմությունից տարբեր իրադարձություններ։ Լաչեի և Մաչեի պես, որոնք առկա են Կարաջալեի բելետրիստիկայում, կերպարը սովորաբար պատկերվել է որպես պետական ծառայող, որը հազիվ է ծայրը ծայրին հասցնում, բայց հաճելի էր իր շրջապատին։

Շնորհիվ իր ծաղրանկարային կերպարին՝ Միտիկեն շարունակել է իր «կյանքը» նաև Կարաջալեի ստեղծագործություններից դուրս։ Կերպարը խաղացել են մի շարք դերասաններ, մասնավորապես՝ Շտեֆան Յորդակը «Ինչու՞ է ղողանջում զանգը, Միտիկե՛» (1981) ֆիլմում.։ Ժամանակակից Ռումինիայում նրա անունը վերածվել է հասարակ անվան և հաճախ կիրառվում է հոգնակի թվով՝ «Միտիչ» ձևով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Florian Bichir, "Noii 'Mitici' şi provincia" Archived 2007-12-21 at the Wayback Machine. in *Evenimentul Zilei*, January 23, 2007(ռում.)
2. ↑  Doinel Tronaru, "'De ce trag clopotele, Mitică?' "- De frînghie, monşer! Archived 2008-05-13 at the Wayback Machine. at LiterNet (originally published in *România Liberă*, March 2, 2002)(ռում.)

Գրականություն
-------------

* Șerban Cioculescu, *Caragialiana*, Editura Eminescu, Bucharest, 1974, p. 115-117. OCLC 6890267
* George Călinescu, *Istoria literaturii române. Compendiu*, Editura Minerva, Bucharest, 1983, p. 181/
* Marius Chivu, «Lumea înainte și după Caragiale: Ioana Pârvulescu, *În Țara Miticilor. De şapte ori Caragiale*» Archived 2016-03-17 at the Wayback Machine. in *Dilema Veche*, 176/IV, June 2007.
* Florian Bichir, «Noii 'Mitici' şi provincia», in *Evenimentul Zilei*, January 23, 2007/
* Dan C. Mihăilescu, «Mitică prin Heidegger», in *Ziarul Financiar*, March 4, 2003
**Մշակութային շեշտադրում**, մշակույթի կարևորագույն հատկանիշ, որի վրա թեև հաճախ ազդել է լեզուն, ավելի առանձնահատուկ կերպով՝ բառապաշարը (Օթենհայմեր (անգլ.՝ Ottenheimer), 2006, էջ 266)։ Սա նշանակում է, այն բառապաշարը, որ մարդիկ գործածում են մշակույթի մեջ, ցույց է տալիս, թե ինչն է կարևոր մարդկանց այդ խմբի համար։ Եթե շատ բառեր կան նկարագրելու որոշակի թեմա առանձին մշակույթի մեջ, ապա լավ հնարավորություն է, որ ենթադրվում է այդ թեման կարևոր է այդ մշակույթի համար։

Նախադրյալ
---------

Մշակութային շեշտադրման գաղափարը առաջ է քաշվել Ֆրանց Բոասի (գերմ.՝ Franz Boas) աշխատությունից, որը համարվում է ամերիկյան մարդաբանության հիմնադիրներից մեկը (Օթենհայմեր, 2006, էջ 15)։ Ֆրանց Բոասը ստեղծել և ուսուցանել է հասկացություններ, ինչպես օրինակ՝ մշակութային հարաբերականություն և «*մշակութային ենթագիտակցություն*», որոնք թույլ են տվել մարդաբաններին, որոնք աշակերտել են նրանց, ինչպիսիք օրինակ՝ Էդուարդ Սափիրը (անգլ.՝ Edward Sapir) և Ռութ Բենեդիքթը (անգլ.՝ Ruth Benedict), շարունակել ուսումնասիրել և զարգացնել մտքեր լեզվի և մշակույթի վերաբերյալ (Հարթ (անգլ.՝ Hart), 2005, էջ 179)։

Գործածություն
-------------

Միակ ճանապարհը, որում մշակութային շեշտադրումը օրինակ է հանդիսանում, բնակչության զրույցներն են եղանակի մասին։ Օրինակ՝ մի վայրում, որտեղ ցուրտ է և շատ է ձյուն գալիս, ակնկալվում է մեծ բառապաշար ձյունը նկարագրելու համար։

Օրինակ՝ *ճերմակել, ձնաբուք, ձյունախառն անձրև, ձյունաթումբ, ձյունով լի, մաքուր ձյուն:*

Մի վայրում, որտեղ շոգ է, մեծ քանակությամբ համապատասխան տերմիններ է ակնկալվում, որ գործածվի։

Օրինակ՝ *չոր եղանակ, տոթ, խոնավ, շոգ եղանակ, անձրևային սեզոն, հեղձուկ:*

Նման երևույթների համար գործածվող փոխկապակցված տերմինների կենտրոնացումը ենթադրում է կարևորությունը առանձնացնելով դրանց մեջ։ Ավելին, եթե դուք այդ տարածքից կամ մշակույթից չեք, հնարավոր է չունենաք փորձառություն կամ չիմանաք տարբերությունը, օրինակ՝ շոգ եղանակի և խոնավ եղանակի միջև, երբ տարբերությունը կարող է ունենալ հսկայական կապ առանձին գործողության հետևանքի համար։

Տես նաև
-------

* Էսկիմո բառեր ձյան վերաբերյալ (անգլ.՝ Eskimo words for snow). հայտնի քաղաքային առասպել, որ մարդիկ կամ Էսկիմոն ունեն անսովոր մեծ քանակությամբ բառեր ձյան վերաբերյալ։
* Լեզվաբանական հարաբերականություն կամ «*Սափիր-Ուորֆ վարկած*» (անգլ.՝ Linguistic relativity, or "Sapir–Whorf hypothesis"). գաղափար, որ փոփոխվող մշակութային հասկացությունները և դասակարգումները տարբեր լեզուներին բնորոշ, ազդում են փորձված աշխարհի ճանաչողական դասակարգման վրա այնպես, որ տարբեր լեզուներով խոսողները մտածեն և վարվեն այլ կերպ դրա պատճառով։

Աղբյուրներ
----------

* Hart, W. B. (2005). Franz Boas and the roots of intercultural communication research. International and Intercultural Communication Annual, 28, 176-193.
* Ottenheimer, H. J. (2006). The anthropology of language: An introduction to linguistic anthropology. Belmont: Thomson Higher Education.

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Մշակութային շեշտադրում** կատեգորիայում։ |
**Էմանյուել Ֆրեմյե** (ֆր.՝ Emmanuel Frémiet, դեկտեմբերի 6, 1824(1824-12-06)[…], Մոնրուժ - սեպտեմբերի 10, 1910(1910-09-10)[…], Փարիզ, Ֆրանսիա), XIX դարի խոշորագույն քանդակագործ։ Աշխատել է նատուրալիզմի և նեոդասականության ավանդույթներում։

Կյանք ու գործունեություն
------------------------

Էմանյուել Ֆրեմյեն ծնվել է արվեստի հետ սերտորեն կապված միջին կարողության տեր ընտանիքում։ 13 տարեկան փոքրիկ Ֆրեմյեն ընդունվում է Փարիզի դեկորատիվ արվեստի դպրոց, որտեղ դասվանդում է նրա զարմուհի Սոֆիայի ամուսինը՝հայտնի քանդակագործ Ֆրանսուա Ռյուդը։ Էմանյուել Ֆրեմյեն Ֆրանսուա Ռույդի աշակերտն է եղել։

Էմանյուել Ֆրեմյենի առաջին աշխատանքը՝ Վիթի քանդակը, ցուցադրվեց Փարիզյան սալոնում (1845 թվական)։ Նա բազմաթիվ բրոնզե կենդանիների արձանիկների հեղինակ է, որոնց համար ստացել է տարբեր մրցանակներ և պարգևներ։ 1849 թվականին Ֆրեյմեն ստանում է առաջին պաշտոնական (պետական) պատվերը։ Պաշտոնական (պետական) պատվերից է նաև Փարիզի փողոցներն ու հրապարակները զարդարող արձանները։

Ժաննա դ'Արկի արձանը Փարիզում
1855-ից մինչև 1859 թվականները Էմանյուել Ֆրեմյեն աշխատել է կայսր Նապոլեոն III-ի պատվիրած ձիարձանների շարքի վրա։
1870 թվականին Ֆրանս-պրուսական պատերազմի ժամանակ քանդակագործը հեռանում է մայրաքաղաքից, և նրա տունը կողոպտվում է։ Պատերազմից հետո աշխատում է Գերմանիայում (Վերին Սիլեզիա) և հայրենիքում, ղեկավարում է Լուվրում քանդակագործության բաժինը, զբաղվում է մանկավարժական գործունեությամբ, կատարում է որոշ պատվերներ Փարիզի բնագիտության թանգարանի համար։ 1887 թվականին Փարիզի սալոնում ստացել է պատվավոր շքանշան «Կինը գորիլլայի հետ» քանդակի համար։

1892 թվականից Ֆրեմյեն Գեղեցիկ արվեստների ակադեմիայի անդամ էր և վերոհիշյալ թանգարանին կից գեղանկարչության բաժնի պրոֆեսոր։ Ներկայումս Ֆրեմյեի փոքր ծավալի քանդակները բարձր են գնահատվում մասնագետների և կոլեկցիոներների կողմից։

Նրա աշակերտներից է Պոլ Վեիլանդ Բարտլետը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  Base Léonore (ֆր.) — ministère de la Culture.
2. 1 2 3 4  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
3. 1 2 3 4  Emmanuel Frémiet (նիդերլ.)
4. ↑  Շվեդիայի Ազգային թանգարանի նկարիչների ցանկ — 2016.

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Фреми, Эмманюэль»։ *Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)*։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | RKDartists · Find A Grave · WikiTree |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուս · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Բրոքհաուսի և Եփրոնի փոքր · Մեծ նորվեգական · Universalis |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNE: XX1104782 · BNF: 12111525s · GND: 118958178 · ISNI: 0000 0000 6643 4152 · LCCN: nr91004828 · NLA: 60597545 · NTA: 175588953 · PTBNP: 1796414 · SUDOC: 029501040 · VIAF: 49256352 · ULAN: 500001346 · WorldCat VIAF: 49256352 |

 |

 |
**Սոջու** (հանգըլ՝ 소주, հանջա՝ 燒酒), ավանդական կորեական ալկոհոլային խմիչք, օղու տարատեսակ, սակայն էթիլսպիրտի առավել քիչ պարունակությամբ։
Սպիրտի ծավալային չափը կարող է կազմել 20 %-ից մինչև 45 % (առավել տարածված տարբերակը՝ 20 %)։
Պատրաստվում է հիմնականում քաղցր կարտոֆիլից կամ ցորենից։ Թափանցիկ հեղուկ է սպիրտին հատուկ բույրով, ըստ համի՝ քաղցր։

Կորեայի հիմնական ալկոհոլային խմիչքն է և համարվում է տեղի նշանակալի երևույթներից մեկը։ Հարավային Կորեայում գործում է սոջուի թանգարանը։

Պատմություն
-----------

Առաջին անգամ սոջուն հայտվել է 1300 թվականին Մոնղոլիայի՝ Կորեա ներխուժման ժամանակ։ Մոնղոլները իրենց հետ բերել էին դիստիլյացիայի տեխնոլոգիան, որոնք էլ, իրենց հերթին, վերցրել էին պարսիկներից Կենտրոնական Ասիա արշավանքների ժամանակ։

1965 թվականից մինչև 1991 թվականը բրնձի վրա կատարվող ծախսերը նվազեցնելու նապատակով Հարավային Կորեայի կառավարությունը արգելեց սոջուի ստեղծման ավանդական՝ մաքուր ցորենից պատրաստման տարբերակը։ Սոջուն սկսեցին պատրաստել էթիլ սպիրտի լուծմամբ և արոմատիզատորների ավելացամբ (ֆրուկտոզ և այլն)։ Սոջուի ապրանքանիշների մեծ մասը, որ թողարկվում են ներկայումս, հենց այդ կերպ են պատրաստվում։

Ներկայումս սոջուն գլխավոր ալկոհոլային խմիչքն է թե՛ Հարավային Կորեայում, թե՛ Հյուսիսային Կորեայում։ 2004 թվականին Հարավային Կորեայում գործածվել է ավելի քան 3 միլիարդ շիշ սոջու։ Բացի այդ՝ սոջուի բրենդներից մեկը՝ հարավկորեական Jinro-ն, համարվում է առաջատարը ալկոհոլային բրենդների շարքում աշխարհում վաճառքի ծավալների չափով։ 2008 թվականին վաճառվել է 75,99 միլիոն այդ խմիչքի քեյս։ Jinro ապրանքանիշի արտադրանքի ավելի քան 90 %-ը վաճառվում է Հարավային Կորեայում։

Պատրաստում
----------

### Մաքուր սոջու

Սոջուի պատրաստման հիմնական հումքը քաղցր կարտոֆիլն է և հատիկային մշակաբույսերը՝ բրինձն ու ցորենը։ Սոջուի պատրաստման տեխնիկական պարբերաշրջանը ներկառում է մի շարք փուլեր.

* առաջին փուլում հումքը մանրացնում են,
* երկրորդ փուլում մանրացված հումքը պահում են հատուկ տարաներում, որտեղ աստիճանաբար ավելացնում են էթիլ սպիրտ,
* երրորդ փուլը անմիջական սոջուի պատրաստման փուլն է։

Սոջուն ֆիլտրում են փայտածուխից, որը պատրաստում են որոշակի տարիքի և տեսակի բամբուկից։

### Կորեական էթիկետ

* Սոջուն լցնում են ոչ մեծ ապակե տարաների մեջ։ Հիմնականում խմում են՝ մսից կամ ձկանից պատրաստված ուտեստներ ճաշակելով։
* Սոջուն լցնում են երկու ձեռքով։ Ինքդ քեզ սոջու լցնելը համարվում է հիմարություն։
* Սոջուն խմում են ոչ մեծ կումերով։
* Սոջուի բաժակը հարկ է խմել մինչև վեջ, և միայն դրանից հետո լցնել կրկին։
* Առավել երիտասարդ կորեացիները սոջուն չեն խմում ավագների ներկայությամբ։ Միևնույն սեղանի մոտ նստելով՝ հարկ է թեքվել և միայն դրանից հետո մոտեցնել բաժակը։ Այլ վարքագիծը չհարգելու նշան է։

Տես նաև
-------

* Կորեական խոհանոց

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Millionaires Club 2009: Top 22 Regional brands

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ջինրո սոջու (անգլ.)
* Անդոնյան սոջու (կոր.)
* Սոջուի լուսանկարներ Archived 2010-11-29 at the Wayback Machine.
* Սոջուի թանգարան Archived 2007-10-11 at the Wayback Machine.
* Սոջուից պատրաստված կոկտեյլ
**Ջեֆրի Լ. Հարրիգյան** (անգլ.՝ Jeffrey L. Harrigian, ապրիլի 4, 1962(1962-04-04), Սպարկս, Ուոշո շրջան, Նևադա, ԱՄՆ), ամերիկացի ռազմական գործիչ հայկական ծագմամբ, բրիգադային գեներալ, ԱՄՆ ՌՕՈՒ Կենտրոնական հրամանատարության (en) ռազմաօդային ուժերի (ՌՕՈւ) հրամանատար։ 2019 թվականի մայիսին Հարիգյանը ստանձնել է ՆԱՏՕ-ի Միացյալ ՌՕՈւ-ի Բրիգադի Հրամանատարության ղեկավարի պաշտոնը։

Կենսագրություն
--------------

### Կրթություն

1981-1985 թվականներին սովորել և ավարտել է ԱՄՆ ռազմաօդային ակադեմիան (en) Կոլորադո Սպրինգսում, Կոլորադո, ստանալով քաղաքագիտության բակալավրի կոչում։

1994-1996 թվականներին սովորել և ավարտել է Էմբրի-Ռիդլ օդագնացության համալսարանը (en):

### Աշխատանքային գործունեություն

1985 թվականին ծառայության է անցել Միացյալ Նահանգների Զինված ուժեր։ 2010 թվականին նշանակվել է ԱՄՆ ՌՕՈՒ բրիգադային գեներալ։

2016 թվականի հուլիսին նշանակգել է բրիգադային գեներալ և ԱՄՆ ՌՕՈՒ Կենտրոնական հրամանատարության (en) ռազմաօդային ուժերի (ՌՕՈՒ) հրամանատար։ Իր աշխատանքի ընթացքում կազմակերպել և իրագործել է Իրաքում Իսլամական պետության դեմ հաղթական օդային կամպանիա:

Ծառայության ընթացքում հավաքել է ավելի քան 4,100 թռիչքային ժամ F-15 Eagle, F-22 Raptor, A/OA-37 Dragonfly ինքնաթիռներով, ինչպես նաև վարել MQ-1 Predator անօդաչու ինքնաթիռը։

Ծառայության կոչումների ժամանակացույց
------------------------------------

Գեներալ Ջեֆրի Լ. Հարիգյանը ելույթ է ունենում Ռամշտեյն ռազմաօդային բազայում (Գերմանիա), 2019 թվականի մայիսի 1-ին

Ծառայության առաջընթաց| տարբերանշան | աստիճան | թվական |
| --- | --- | --- |
|  | Գեներալ | մայիսի 1, 2019 |
|  | Գեներալ լեյտենանտ | հուլիսի 22, 2016 |
|  | Գեներալ մայոր | փետրվարի 7, 2014 |
|  | Բրիգադի գեներալ | նոյեմբերի 11, 2010 |
|  | Գնդապետ | փետրվարի 1, 2006 |
|  | Փոխգնդապետ | մայիսի 1, 2000 |
|  | Մայոր | հունվարի 1, 1997 |
|  | Կապիտան | մայիսի 29, 1989 |
|  | Առաջին լեյտենանտ | մայիսի 29, 1987 |
|  | Երկրորդ լեյտենանտ | մայիսի 29, 1985 |

Արտաքին հղումներ
----------------

* Vice commander departs Langley

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հայկական արմատներով ամերիկացին ղեկավարում է ԱՄՆ ՌՕՈւ կենտրոնական հրամանատարությունը
2. ↑  Ամերիկահայ գեներալը ՆԱՏՕ-ում բարձր պաշտոն է ստանձնել
3. 1 2  Կենսագրությունը militarytimes.com կայքում
4. ↑  How ISIS was defeated in Iraq (Hint: It’s thanks in part to air-ground teamwork), אתר חיל האוויר של ארצות הברית, 22 בדצמבר 2017

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Ջեֆրի Հարրիգյան** կատեգորիայում։ |
**Էդուար Անրի Ավրիլ** (ֆր.՝ Édouard-Henri Avril, սովորաբար ստորագրել է` **Պոլ Ավրիլ** (ֆր.` Paul Avril), մայիսի 21, 1849(1849-05-21), Ալժիր, Ֆրանսիական Ալժիր - հուլիսի 28, 1928(1928-07-28), Լե Ռեյնսի), ֆրանսիացի նկարիչ։ Հայտնի է էրոտիկ գրականության իր նկարազարդումներով։

Կենսագրություն
--------------

Էդուար Անրի Ավրիլը ծնվել է ժանդարմերիայի գնդապետ Ֆրանսուա-Ժոզեֆ Ավրիլի ընտանիքում։ Որպես ֆրանսիական բանակի հետևակային գնդի երկրորդ լեյտենանտ, մասնակցել է 1870 թվականի Ֆրանս-պրուսական պատերազմին, որից հետո, 1871 թվականին պարգևատրվել է Պատվավոր լեգեոնի շքանշանով։ 1872 թվականին, վնասվածք ստանալուց հետո անցել է թոշակի։

Ինքն իրեն նորովի դրսևորելու նպատակով, Փարիզի տարբեր սրահներում սկսել է արվեստ ուսումնասիրել։ 1874-1878 թվականներին Էդուարդ Հենրի Ավրիլը ուսանել է Փարիզի գեղեցիկ արվեստների դպրոցում։

Էրոտիկ բնույթի իր առաջին նկարազարդումները նա կատարել է Թեոֆիլ Գոթիեի «Ֆորտունիո» վեպի համար։ Հետագայում նկարազարդել է Գյուստավ Ֆլոբերի «Սալամբո», Ջոն Քլելանդի «Ֆաննի Հիլլ. Հաճույքներ պատճառող կնոջ նոթերը», Պիետրո Արետինոյի «Արետինոյի դիրքերը» և շատ այլ գրքեր, այդ թվում անանուն` որոնք տարածում էին գտնում ստորագրությունով։ Առավելապես ճանաչում են ձեռք բերել գերմանացի գիտնական Ֆրիդրիխ Կառլ Ֆորբերգի «De Figuris Veneris. Դասական էրոտիկայի տեղեկատու» գրքի նկարազարդումները։

Պոլ Ավրիլի նկարազարդումներից
----------------------------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
2. 1 2  Base Léonore (ֆր.) — ministère de la Culture.


|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Գուտենբերգ նախագիծ |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BAV: ADV12410852 · BNE: XX5629314 · BNF: 12126413x · CiNii: DA07196942 · GND: 1159635889 · ISNI: 0000 0000 8050 2596 · LCCN: no2019088290 · NLP: a0000002159641 · SUDOC: 029695244 · VIAF: 59117204 · WorldCat VIAF: 59117204 |

 |

 |
**«Մովսեսի որդու թլփատումը»**, Պիետրո Պերուջինոյի հեղինակած որմնանկարը, որը ստեղծվել է շուրջ 1482 թվականին։ Գտնվում է Հռոմի Սիքստինյան կապելլայում։

Պատմություն
-----------

1480 թվականին Պերուջինոն զբաղվել է Հռոմի Սուրբ Պետրոսի հին բազիլիկայի որմնանկարով։ Հռոմի Պապ Սիքստոս IV-ը գոհ է եղել նրա աշխատանքից և որոշել է նրան մասնակից դարձնել Վատիկանի պալատում նոր կապելլայի որմնանկարների ստեղծման աշխատանքներին։ Աշխատանքների մեծ ծավալի պատճառով հետագայում Պերուջինոյին միացել են Ֆլորենցիայից մի խումբ նկարիչներ, այդ թվում՝ Սանդրո Բոտիչելլին, Դոմենիկո Գիրլանդայոն և այլք։

Որպես օգնականներ Պերուջինոյի հետ Սիքստիյան կապելլայում աշխատել են Պինտուրիկիոն, Անդրեա դ'Ասիզին, Ռոկո Ցոպոն կամ, որ պակաս հավանական է, Լո Սպանյան կամ Բարտոմեո դելլա Գատտան, բայց դետալների՝ նրանց պատկանելու հարցը վիճելի է։

Նկարագրություն
--------------

Որմնանկարի հատված
Որմնանկարը բացում է Մովսեսի պատմությունը և գտնվում է զոհասեղանի ձախ կողմում՝ «Քրիստոսի մկրտության» դիմաց, որը նույնպես Պերուջինոյի աշխատանքն է։

Կենտրոնում պատկերված է Մովսեսը (հագած է դեղին և կանաչ հագուստ, ինչպես շարքի մյուս որմնանկարներում) այն պահին, երբ հրեշտակը նրան պատվիրում է կատարել իր որդի Եղիազարի թլպատումը՝ ի նշան Յահվեի և հրեաների միջև միության կնքման։ Որմնանկարի՝ «Քրիստոսի մկրտության» դիմաց գտնվելը պատահական չէ․ Օգոստինոս Երանելի, այլ վաղ քրիստոնեական հեղինակների հետ միասին, մկրտությունը դիտարկում է որպես ինչ-որ «հոգևոր թլփատության» տեսակ։ Արարողությունը պատկերված է աջից, ներկաների մեջ է գտնվում Մովսեսի կինը՝ Սեպֆորան։

Հետին պլանում Մովսեսն ու Սեպֆորան հրաժեշտ են տալիս Հոֆորին Եգիպտոս մեկնելուց առաջ։ Ֆոնային լանդշաֆտի տարրերը ներառում են բարակ ծառերով ծածկված բլուրներ(այդ թվում, արմավեի՝ հոգու նկատմամբ մարմնի հաղթանակի քրիստոնեական խորհրդանիշ)։ Մի զույգ թռչունների ներկայացնում են բնության նորացման ցիկլի ակնարկ։ Որմնանկարի ձախ եզրին հետին պլանում պատկերված է հովիվների մի խումբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Todini,, Filippo* La pittura umbra: dal Duecento al primo Cinquecento. — Longanesi, 1989. — ISBN 9788830409194
2. ↑  *Origen* Book 10 // Commentary on the Gospel of John. — CUA Press, 2010. — ISBN 9780813211800

Աղբյուր
-------

* *Garibaldi,, Vittoria* Perugino // I protagonisti dell'arte italiana. Pittori del Rinascimento. — Scala Group, 2004. — ISBN 9788881170999