**«Հեկտորը Պարիսին կոչում է կռվի»**, ավստրիացի նկարչուհի Անգելիկա Քաուֆմանի նկարը, որը գտնվում է Պետական Էմիտաժի հավաքածուում։

Առաջին պլանում պատկերված է բազկաթոռում նստած Պարիսը, նրա ոտքի մոտ աղեղ է դրված։ Պարիսի աջ կողմում կանգնած է Հեղինեն, նրա հետ են սպասուհիները։ Ձախ կողմում կանգնած է զինավառ Հեկտորը՝ ձեռքին նիզակ, և ցույց է տալիս կամարի կողմը, որը երևում է հետին պլանում (Ն. Նիկուլինի կարծիքով՝ կամարը խորհրդանշում է Տրոյայի Սկեսական դարպասներ, որոնք տանում էին դեպի ճակատամարտի դաշտը)։ Մեջտեղից ձախ գտնվում է դժվարընթեռնելի գրությունը և ամսաթիվ՝ *Angelica Kaufmann pinx. Anno 1775*։ Ներքևի աջ մասում կարմիր ներկով դրված է 2894 համարը. այդ թվերը համապատասխանում են Էրմիտաժի 1797 թվականի ձեռագիր գրացուցակում նկարի համարին։

Նկարում պատկերված է Հոմերոսի «Իլիականի» դրվագը (VI, 313—369). աքայացիները պաշարում են Տրոյան, իսկ արքայազն Պարիսը գտնվում է իր տանը և հանգիստ զբաղվում զենքի ու զրահի պատրաստությամբ։ Նրա մոտ եկած Հեկտորը հանդիմանում է նրան, որ քաղաքի պաշտպանության փոխարեն զբաղված է աննպատակ գործերով.

> Այնտեղ մըտավ Արամազդի սիրելագույն Հեկտորը քաջ,   
> 
> Ձեռքին բըռնած ուներ նիզակ մի տասնըմեկ կանգունաչափ,   
> 
> Որի պըղինձ սըլաքը սուր փայլփլում էր ոսկի օղով։   
> 
> Գըտավ Հեկտորն Ալեքսանդրին նըստած այնտեղ, իր սենյակում   
> 
> Փայլուն զենքերն իր զըննելիս՝ ասպար, աղեղ, լանջապանակ.   
> 
> Իսկ Հեղինեն արգիուհի նաժիշտների միջև նըստած   
> 
> Պատվերներ էր տալիս նըրանց զարմանազան ձեռագործի  
> 
> Խեթ նայելով եղբոր վըրա՝ հանդիմանեց Հեկտորն այսպես.   
> 
> «Թըշվառակա՛ն, այստեղ հանգիստ նըստած ես դու, մինչդեռ այնտեղ   
> 
> Կոտորվում են բազում մարդիկ քո պատճառով ծագած կըռվում։   
> 
> Ինքըդ պիտի կըշտամբեիր, թե տեսնեիր մեկ ուրիշի   
> 
> Հեռու քաշված արյունահեղ պատերազմից, վեր կաց շուտով,   
> 
> Քանի դեռ հուրն ամենակուլ չի լափել մեր ոստանը մեծ»։
> 
> 

Նկարի վաղ պատմությունը հայտնի չէ, Էրմիտաժ է բերվել 1782 և 1797 թվականների միջակայքում։ 1782 թվականին նկարը գտնվել է Լոնդոնի Կաուֆմանի արվեստանոցում, որտեղ Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի կրթաթոշակառու Գ. Սկորոդումովը նրանից կատարել է փորագրություն, ընդ որում նա փորագրությունն անվանել է «Ուլիսեսը բացահայտում է Աքիլլեսին, որը Լիկոմեդեսի տանը զգեստափոխվել էր կնոջ»։ 1797 թվականին նկարը համարակալվել է Էրմիտաժի գրացուցակներում։ 19-րդ դարի սկզբին այն գտնվել է Գատչինայի մեծ ամրոցում, իսկ 1926 թվականին այն վերադարձվել է Էրմիտաժ, սակայն շուտով փոխանցվել է Գեղարվեստի ակադեմիա, որտեղից էլ իր հերթին տեղափոխվել է Գեղարվեստատեխնիկական բարձրագույն ինստիտուտ։ 1930 թվականին այն կրկին տարվել է Էրմիտաժ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8
2. 1 2  Никулин, 1996, էջ 335
3. ↑  Հոմերոս, Մեսրոպյան Ս Խ, Ռադցիգ Ս, Սադոյան Լիպարիտ Արտեմի (1987)։ Համբարձումյան Ս, ed.։ *Իլիական*։ Ուսանողի գրադարան։ Երևանի պետական համալսարան։ Երևան: Երևանի համալսարանի հրատ  `|translator-first=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն); `|translator-last=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
4. ↑  Живопись в Риме, 2011, էջ 102
5. ↑  Государственный Эрмитаж. — Кауфман, Ангелика. «Гектор призывает Париса на битву».

Գրականություն
-------------

* Живопись и скульптура в Риме во второй половине XVIII в.: каталог выставки / Государственный Эрмитаж. — СПб.: Изд-вл Гос. Эрмитажа, 2011. — 240 с. — ISBN 978-5-93572-424-5
* *Никулин Н. Н.* Немецкая и австрийская живопись XV—XVIII веков. Эрмитаж. — СПб.: Искусство-СПБ, 1996.