Ռյոմերի արևելյան ճակատը և Արդարադատության շատրվանը
**Ռյոմեր** (գերմ.՝ Römer, baraci` հռոմեացի), հնագույն քաղաքապետարանը Մայնի Ֆրանկֆուրտում։ Արդեն ավելի քան 600 տարի աստիճանաձև ճակտոնով շենքը հանդիսանում է քաղաքի խորհրդանիշը։ Շինության անվանումն առաջացել է նախկին երեք առանձին շինություններից երկրորդի անունից, որն անվանել են «Տուն հռոմեացու մոտ» (գերմ.՝ Haus zu Römer):

Կենտրոնական շինության անվանման ծագումը բացահայտված չէ` չնայած այն բանին, որ պատմական հետազոտությունների ընթացքում բազմազան, հաճախ իրար հակասող վարկածներ են առաջ քաշվել։ Ամեն դեպքում, «Ռյոմեր» անվանումով արդեն շատ հարյուրամյակներ մատնանշում են քաղաքապետարանի շենքերի համալիրը Մայնի Ֆրանկֆուրտում։

Հովսեփ II-ի թագադրման արարողությունը Ռյոմերի Կայսերական սրահում
14-րդ դարում քաղաքային կառավարմանն անհրաժեշտ էր շինություն։ Այդ նպատակով 1405 թվականի մարտի 11-ին քաղաքային իշխանությունները 800 գուլդենով գնում են քաղաքի կենտրոնում գտնվող երկու բնակելի շենքեր, որոնք կոչվում էին «Տուն հռոմեացու մոտ» և «Տուն ոսկե կարապի մոտ»` բնակիչներին ցմահ տարեկան 65 գուլդեն վճարելով վարձակալության համար։ Վերանորոգման արդյունքում շենքում հայտնվում են Կայսերական մեծ դահլիճը և կայսրի ընտրությունների համար նախատեսված հատուկ սենյակը` զարդարված զինանշանը պատկերող ֆրեսկոներով և ազնվականների դիմանկարներով։ Ժամանակի հետ քաղաքային իշխանությունները երկու շինություններին ավելացնում են մոտակա այլ շենքեր ևս։

Կառլոս IV կայսրի կնիքով Ֆրանկֆուրտը օրենքով հռչակվում է Հռոմեական Սրբազան կայսրության կայսրերի ընտրության վայր։ Ռյոմերը մի քանի հարյուրամյակ` սկսած միջնադարից մինչև Հռոմեական Սրբազան կայսրության փլուզումը 1806 թվականին, եղել է գերմանական արքաների ու կայսրերի թագադրման վայր` իր արժանի տեղը գրավելով Գերմանիայի պատմության մեջ։ Ֆրանկֆուրտյան քաղաքապետարանում հաճախ հավաքվել է և կայսրության բարձրագույն օրենսդիր մարմինը` Ռայխստագը։ Շենքն օգտագործվել է նաև ֆրանկֆուրտյան տոնավաճառի կարիքների համար։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Ռյոմերը վնասվել է` վերանորոգման ենթարկվելով հետպատերազմյան շրջանում։ Չնայած քաղաքապետարանի ներկայիս շենքի հարդարանքին` Ռյոմերը գոթական առավել նշանավոր շինություններից է։

Գրականություն
-------------

* Architekten- & Ingenieur-Verein (Hrsg.): *Frankfurt am Main und seine Bauten*. Selbstverlag des Vereins, Frankfurt am Main 1886, стр. 28-33, 58 & 59, 65 & 67
* Otto Donner-von-Richter: *Die Maler-Familie Fyoll und der Römerbau*. In: *Archiv für Frankfurts Geschichte und Kunst*. K. Th. Völckers Verlag, Frankfurt am Main 1896
* Georg Hartmann, Fried Lübbecke: *Alt-Frankfurt. Ein Vermächtnis*. Verlag Sauer und Auvermann, Glashütten 1971
* Gustav Ide: *Der Führer durch den Römer*. Leo Heß, Frankfurt am Main 1938
* Hermann Meinert, Theo Derlam: *Das Frankfurter Rathaus. Seine Geschichte und sein Wiederaufbau*. Verlag Waldemar Kramer, Frankfurt am Main 1952
* Hans Pehl: *Kaiser und Könige im Römer. Das Frankfurter Rathaus und seine Umgebung*. Verlag Josef Knecht, Frankfurt 1980, ISBN 3-7820-0455-8
* Walter Sage: *Das Bürgerhaus in Frankfurt a. M. bis zum Ende des Dreißigjährigen Krieges*. Wasmuth, Tübingen 1959, стр. 27 & 28, 93 — 99, 104
* Hermann Traut: *Der Römer und die neuen Rathausbauten zu Frankfurt a. M.*. 3. Auflage. Römerverlag, Frankfurt am Main 1924
* Carl Wolff, Rudolf Jung: *Die Baudenkmäler von Frankfurt am Main — том 2, Weltliche Bauten*. Selbstverlag/Völcker, Frankfurt am Main 1898, стр. 131—258
* Werner Wolf-Holzäpfel: *Der Architekt Max Meckel (1847—1910)*. Kunstverlag Josef Fink, Lindenberg 2000, стр. 129—146

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ֆրանկֆուրտի տեսարան` Ռյոմերի պատկերով Արխիվացված 2008-09-26 Wayback Machine

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ռյոմեր (Մայնի Ֆրանկֆուրտ)» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4205267-1 · VIAF: 264020571 · WorldCat VIAF: 264020571 |

 |