recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Իրավաբանական ծառայությունների հատվածը Միացյալ Թագավորությունում կազմում է պետության տնտեսության զգալի մասը։ 2013 թվականին տրամադրված իրավական ծառայությունների ընդհանուր պրոդուկտի արժեքը կազմել է £22.6 միլիարդ ֆունտ ստերլինգ, կազմելով երկրի այդ տարվա համախառն ներքին արդյունքի 1.6%-ը, ինչպես նաև գերազանցելով այդ ցուցանիշը նախորդ տարիների համեմատ՝ 2001 թվականին այն կազմել է 10.6 միլիարդ։ 2013 թվականին տնտեսության ոլորտի այս հատվածում ներգրավված է եղել 316 հազար մարդ, որոնց 2/3 մասը գործել է Լոնդոնից դուրս, իսկ առևտրային հաշվեկշռի դրական սալդոն կազմել է £3.1 միլիարդ։ Միացյալ Թագավորությունը իրավաբանական ծառայությունների ամենամիջազգայնացված շուկան է։ Պետությունը ապահովում է օտարերկրյա իրավաբանական ընկերությունների գրեթե անսահմանափակ մուտքը տեղական շուկան, որի արդյունքում ավելի քան 200 արտասահմանյան ընկերություններ ունեն սեփական գրասենյակները Լոնդոնում և թագավորության այլ քաղաքներում։ Այդ օտարերկրյա իրավաբանական ընկերությունների կեսը ամերիկյան կազմակերպություններ են, իսկ մնացածը՝ հիմնականում Եվրոպայից, Ավստրալիայից և Կանադային։ Բացի այդ իրավաբանական ծառայությունների բրիտանական շուկան հանդես է գալիս հզոր դիրքերից անգլիական իրավունքի հանրաճանաչության շնորհիվ։ Աշխարհի 320 իրավասություններից 27%-ը կիրառում են անգլիական ընդհանուր իրավունքը։

Պատմություն
-----------

16-րդ դարի կեսի դրությամբ Միացյալ Թագավորությունում գոյություն ուներ իրավաբանական մասնագիտության երկու ճյուղ՝ բարիսթերներ (Շոտլանդիայում՝ ադվոկատներ) և սոլիսիթորներ։

Տես նաև
-------

* Իրավաբանական ծառայությունները Հայաստանում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Legal Services 2015" (PDF). TheCityUK. 2015 թ․ փետրվարի 20. Retrieved 2015 թ․ մարտի 11.(չաշխատող հղում)
2. ↑  "The Rule of Law and the Future of the Sector". 2014 թ․ հոկտեմբերի 14. Retrieved 2015 թ․ մարտի 10.
3. ↑  "English Common Law is the most widespread legal system in the world" (PDF). Sweet and Maxwell. 2008 թ․ նոյեմբերի 4. Retrieved 2015 թ․ մարտի 10.
4. ↑  "Our history". The Law Society. Արխիվացված է the original 2012 թ․ սեպտեմբերի 9-ին. Retrieved 2013 թ․ մարտի 31.

|  |
| --- |
| 
  **Իրավունք**   **Միացյալ Թագավորություն**
 |
Նարնջագույն գույնով պատկերված է Սիրիան, իսկ կանաչով՝ Իրաքը։
**Իրաք-սիրիական սահման**, պետական սահման, որն իրարից բաժանում է Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունը և Իրաքի Հանրապետությունը։ Երկու երկրներն իրարից բաժանող սահմանագիծը ձգվում է շուրջ 599 կիլոմետր (372 մղոն)՝ անցնելով Վերին Միջագետքով և Սիրիական անապատով։ 1920-23 թվականների Պոլ-Նյուքամբի համաձայնագրով սահմանվել է իրաք-սիրիական սահմանագիծը։ Մինչ այդ տեղանքի սահմանները որոշվել էին 1916 թվականի Սայքս-Պիկոյի համաձայնագրով։ 1932 թվականին Ազգերի լիգայի հատուկ հանձնաժողովի եզրակացության արդյունքում սահմանագիծն ստացել է իր ներկայիս տեսքը։

Սույն սահմանագիծը, մինչև 1958 թվականը, եղել է Սիրիական Հանրապետության (1946-1963 թթ․) և Իրաքի թագավորության, իսկ 1961 թվականից սկսած՝ Սիրիայի Արաբական Հանրապետության և Իրաքի Հանրապետության սահմանագիծը։

Սահմանն անցնում է Վերին Միջագետքով՝ սկսվելով Իրաք-Սիրիա-Թուրքիա սահմանից, որը գտնվում է Տիգրիս գետի հովտում։ Նախկինում գրեթե միանման սահմանագիծն իրարից տարանջատել է Օսմանյան կայսրության Մոսուլի և Դիարբեքիրի վիլայեթները։

Ռաբիա քաղաքի մոտ գտնվող անցակետը հատում է Ալ-Շադդադի-Մոսուլ ճանապարհը։

Սիրիայի Աբու Քամալ և Իրաքի Էլ Քայիմ քաղաքների միջև, Էլ Քայիմ անցակետից դեպի հյուսիս, սահմանը հատում է Եփրատ գետը։

Եփրատ գետից սկսած սահմանն անցնում է Սիրիական անապատով (նախկին Դեր Զորի սանջաք) դեպի Իրաք-Սիրիա-Հորդանան սահմանակետ։ Սահմանն անցնում է Իրաքի Էլ Վալեդ և Սիրիայի Էլ Թանֆ քաղաքների միջով։ Սահմանի երկու կողմերում գտնվում են պաղեստինյան փախստականների ճամբարները, որոնք կրում են, համապատասխանաբար, Էլ Վալեդ և Էլ Թանֆ անվանումները։

[[Սիրիայի քաղաքացիական պատերազմ]|Սիրիայի] և Իրաքի քաղաքացիական պատերազմների ընթացքում սահմանի երկայնքի մեծ մասն անցել է Իրաքի և Լևանտի իսլամական պետություն ահաբեկչական խմբավորման հսկողության տակ, չնայած, որ սահմանի հյուսիսային անցակետերը գտնվում էին քրդական հսկողության տակ, հատկապես Ռոջավայի և Իրաքյան Քուրդիստանի միջև ընկած անցակետերը։ Սեմալկա անցակետը գտնվում է Տիգրիս գետի վրա կառուցված կամրջի վրա, որը կառուցվել է Քուրդիստանի տարածքային կառավարության կողմից՝ Սիրիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ։ Անցակետը գտնվում է Սիրիա-Իրաք-Թուրքիա սահմանից 1 կիլոմետր դեպի հարավ՝ Իրաքի Ֆայս Քաբուր քաղաքից դեպի հյուսիս։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "CIA Factbook". Արխիվացված է the original 2018 թ․ դեկտեմբերի 24-ին. Retrieved 2019 թ․ նոյեմբերի 11.
2. ↑  International Boundary Study, No. 100 – May 15, 1970, Iraq – Syria Boundary Archived February 19, 2021, at the Wayback Machine.: "The boundary as it is today is based on the League of Nations Report of the Commission entrusted by the Council with the study of the Frontier between Syria and Iraq, Geneva, September 10, 1932."

Արտաքին հղումներ
----------------

* Kathy Gilsinan, The Many Ways to Map the Islamic 'State', *The Atlantic*, 27 August 2014.
**Նուշաբե Ալասգար կըզը Հումմաթովա (Ալասգերլի)** (ադրբ.՝ Nüşabə Ələsgər qızı Hümmətova (Nüşabə Ələsgərli), դեկտեմբերի 21, 1967(1967-12-21), Շաքի, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ադրբեջանցի երգիչուհի և դերասանուհի, արվեստի գիտությունների և փիլիսոփայության դոկտոր, Ադրբեջանի Հանրապետության վաստակավոր արտիստ (2015):

Կենսագրություն
--------------

Նուշաբե Ալասգերլին ծնվել է 1967 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Շեկիում։ Նրա հայրը Հումմատով Ալասգարը բժիշկ էր, մայրը Հումմատովա Սոլմազը ՝ ուսուցիչ։ Սովորել է միջնակարգ դպրոցում 1974-1984 թվականներին։

1976 թվականին նա ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Սումգայիթ։ Ուսումը շարունակել է Սումգայիթի թիվ 26 դպրոցում, միաժամանակ դաշնամուր է սովորել թիվ 3 երաժշտական դպրոցում։

1982 թվականին 8-րդ դասարանն ավարտելուց հետո ընդունվել է Սոլթան Հաջիբեկովի անվան երաժշտական քոլեջի երգչախմբի դիրիժորական բաժին։

1986 թվականին ավարտել է քոլեջը և նույն թվականին ընդունվել է Ուզեյիր Հաջիբեկովի անվան Ադրբեջանի պետական կոնսերվատորիայի երգչախմբային դիրիժորության ֆակուլտետ։ Դպրոցում, քոլջում և կոնսերվատորիայում նրա ուսուցիչը եղել է վաստակավոր արտիստ, դիրիժոր Ֆազիլ Ալիև։

Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։

Գործողություն
-------------

Նուշաբե Ալասգարլին սկսել է իր կարիերան Ադրբեջանի երգի-պարի պետական անսամբլում 1990 թվականին և այնտեղ աշխատել է երգչախմբում մինչև 1995 թվականը։

Գեղարվեստական ղեկավարներ եղել են ժողովրդական արտիստ, պրոֆեսոր Ռամիզ Միրիշլին և արվեստի վաստակավոր գործիչ, դիրիժոր Զիյա Բագիրովը։ Այս համույթում աշխատելիս ՝ թե՛ որպես երգչախմբի անդամ, թե՛ որպես մենակատար, նա համերգներով հանդես է եկել արտասահմանյան շատ երկրներում ՝ Թուրքիայում, Եգիպտոսում, Նորվեգիայում, Շվեդիայում, Դանիայում, Գերմանիայում։

Երգի և պարի անսամբլում աշխատելիս նա նաև սկսել է իր մենակատար կարիերան։ Նա առաջին անգամ համերգ է տվել Ադրբեջանի պետական ֆիլհարմոնիայի բեմում 1991 թվականին։ 1998 թվականին նա սկսել է աշխատել Ադրբեջանի հեռուստառադիոընկերությունում որպես մենակատար։

2011 թվականին նա սկսել է աշխատել որպես ուսուցիչ ՝ Ադրբեջանի մշակույթի և արվեստի պետական համալսարանում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  արվեստի գիտությունների և փիլիսոփայության դոկտոր
2. ↑  Azərbaycan Dövlət Mədəniyyət və İncəsənət Universitetinin əməkdaşlarına fəxri adların verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı
3. ↑  ""Bu gün Azərbaycan Respublikasının əməkdar artisti, müğənni, gözəl və mehriban xanım Nüşabə Ələsgərlinin doğum günüdür"". Արխիվացված է the original 2020 թ․ սեպտեմբերի 9-ին. Retrieved 2020 թ․ սեպտեմբերի 16. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  Նուշաբե Ալասգերլի
**Իրինա Միրոշնիկ** (ռուս.՝ Ирина Юрьевна Мирошник, մայիսի 4, 1971(1971-05-04), Պետրոզավոդսկ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս քաղաքական և հասարակական գործիչ, Պետրոզավոդի քաղաքային շրջանի ղեկավար (2016 թվականից)։

Կենսագրություն
--------------

1994 թվականի սեպտեմբերի 1-ից աշխատել է որպես ինֆորմատիկայի ուսուցիչ, ապա՝ Պետրոզավոդսկ քաղաքի Լոմոնոսովի գիմնազիայում ուսումնադաստիարակչական աշխատանքների գծով փոխտնօրեն։

2007 թվականի փետրվարի 1-ից աշխատել է Պետրոզավոդի քաղաքային շրջանի վարչակազմում, 2009 թվականի հոկտեմբերից՝ որպես կրթության, մշակույթի, երիտասարդության հարցերի, երիտասարդ ընտանիքի, ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի հարցերով կոմիտեի նախագահի տեղակալ՝ կրթության վարչության պետ։

2013 թվականի մայիսի 6-ին Պետրոզավոդի քաղաքային խորհրդում աշխատանքի է ընդունվել Պետրոզավոդի քաղաքային խորհրդի աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալի համայնքային ծառայության առաջատար պաշտոնում։

### Պետրոզավոդսկի քաղաքային շրջանի ղեկավար

2015 թվականի դեկտեմբերի 29-ին նշանակվել է Պետրոզավոդի քաղաքային օկրուգի ղեկավարի ժամանակավոր պաշտոնակատար։

2016 թվականի ապրիլի 19-ին Պետրոզավոդսկի քաղաքային խորհրդի պատգամավորների կողմից ընտրվել է Պետրոզավոդսկի քաղաքային օկրուգի ղեկավար, 2016 թվականի ապրիլի 20-ին ստանձնել է քաղաքապետի պաշտոնը։ Դարձել է հետխորհրդային պատմության մեջ Պետրոզավոդսկի առաջին քաղաքապետը, որը նշանակվում է քաղխորհրդի պատգամավորների կողմից, այլ ոչ թե համաժողովրդական կարգով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Решение Петрозаводского городского Совета от 29 декабря 2015 года № 27/44-692 «О назначении временно исполняющего обязанности Главы Петрозаводского городского округа»
2. ↑  "ФОТО и ВИДЕО: На Мирошник повесили церемониальную цепь". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մայիսի 8-ին. Retrieved 2020 թ․ ապրիլի 7. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  "СРОЧНО: Новым мэром Петрозаводска стала Ирина Мирошник". Արխիվացված է the original 2016 թ․ ապրիլի 21-ին. Retrieved 2020 թ․ ապրիլի 7. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պետրոզավոդսկի քաղաքային շրջանի ղեկավար Archived 2020-04-07 at the Wayback Machine.
**Նոեմի Սիմոնետո դե Պորտելա** (իսպ.՝ Noemí Simonetto de Portela, փետրվարի 1, 1926(1926-02-01), Բուենոս Այրես, Արգենտինա - փետրվարի 20, 2011(2011-02-20), Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի թեթևաթլետուհի, Լոնդոնի Օլիմպիական խաղերի (1948) արծաթե մեդալակիր երկարության ցատկերով, Հարավային Ամերիկայի 11-ակի չեմպիոն թեթևաթլետային ծրագրի տարբեր ձևերում։

Կենսագրություն
--------------

Նոեմի Պորտելան ծնվել է 1926 թվականի փետրվարի 1-ին Բուենոս Այրեսում։ 1941 թվականին 15 տարեկան հասակում Նոեմին մասնակցել է Հարավային Ամերիկայի առաջնությանը իր հայրենի քաղաքում՝ Բուենոս Այրեսում։ Միաժամանակ մասնակցելով երկու դիսցիպլինաներում՝ ցատկ բարձրություն (1,45 մ արդյունքով) և ցատկ երկարություն (4,96 մ), նա նվաճել է իր առաջին երկու բրոնզե պարգևները։ Բայց արդեն երկրորդ մեկնարկը այդ նույն մրցաշարում 4×400 էստաֆետի արդյունքները նրան բերեցին մայրցամաքի առաջնության առաջին ոսկե պարգևը։ Պորտելայի համար առավել հաջող եղավ Հարավային Ամերիկայի հաջորդ մրցաշարը Սանտյագոում, Չիլի. 100 մ վազքից, 4×100 էստաֆետից և երկարության ցատկերից հետո նա երեք անգամ բարձրացավ պատվո պատվանդանի վերին աստիճանին՝ այս արդյունքներին ավելացնելով բարձրության ցատկերի արդյունքներով ստացած բրոնզը։

Հարավային Ամերիկայի 1945 թվականի Մոնտեվիդեոի առաջնության ժամանակ Նոեմին նվաճեց երեք ոսկի. 80 մ վազք արգելքներով (11,7 վրկ), ցատկ երկարություն (5,44 մ) և կանանց էստաֆետ 4×100 (50,2 վրկ), երկու անգամ գրավեց երկրորդ տեղը. 100 մ վազքում (12,5 վրկ), ինչպես նաև ցատկ բարձրություն (1,50 մ)։ 1947 թվականին Ռիո դե Ժանեյրոի մայրցամաքային հաջորդ առաջնությունում Պորտելան բոլոր մասնակիցներից ամենահաջողը ելույթ ունեցավ. 4 ոսկե մեդալ՝ 100 մ տարածություն (11,5 վրկ), ցատկ երկարություն (5,40 մ) և էստաֆետ 4×100 (49,9 վրկ)։ Բարձրության ցատկերով մարզուհին 1,55 մ արդյունքով նվաճում է արծաթե մեդալ։ Այսպիսով, ելույթ ունենալով Հարավային Ամերիկայի չորս առաջնություններում, Նոեմին ընդհանուր հաշվով նվաճեց 11 ոսկի, 3 արծաթ և 5 բրոնզե մեդալ։

Լոնդոնի ամառային օլիմպիական խաղերի ժամանակ (1948) բարձրության ցատկերով արժանաcav արծաթե մեդալի՝ մինչև 2008 թվականն ընդհուպ մնալով օլիմպիական մեդալ նվաճած Արգենտինայի միակ ներկայացուցիչը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  World Athletics Database
2. ↑  Obituary
3. ↑  "Biography at sports-reference.com". Արխիվացված է the original 2020 թ․ ապրիլի 17-ին. Retrieved 2019 թ․ օգոստոսի 28. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Archived 2012-01-17 at the Wayback Machine.
* 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Olympic Channel · Tilastopaja · Track and Field Statistics · ՄՕԿ |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շանթ Սարգսյան (այլ կիրառումներ)

**Շանթ Վարոսի Սարգսյան** (հուլիսի 1, 1919(1919-07-01), Ալեքսանդրապոլ, Հայաստանի Առաջին Հանրապետություն - հոկտեմբերի 2, 2000(2000-10-02), Գյումրի, Հայաստան), հայ նկարիչ, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1978)։

Կենսագրություն
--------------

Շանթ Սարգսյանը ծնվել է 1919 թվականին Ալեքսանդրապոլում։ 1937 թվականին ավարտել է ԵԳԱՏ-ը, 1953 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1945-1978 թվականներին եղել է Գյումրիի գեղարվեստի դպրոցի տնօրեն, 1945-1977 թվականներին՝ Հայաստանի նկարիչների միության Գյումրիի մասնաճյուղի ղեկավար, 1978 թվականից՝ ՀԱՊ-ի մասնաճյուղի տնօրեն։

Ստեղծագործական ուղի
-------------------

Ստեղծել է բնանկարներ, թեմատիկ պատկերներ, դիմանկարներ, նատյուրմորտներ։

* «Ինքնանկար», 1937
* «Հին Լենինականը», 1943
* «Կոմպոզիտոր Նիկողայոս Տիգրանյան», 1949
* «Նոր թաղամաս Լենինականում», 1965
* «Մանածագործուհին», 1967
* «Մայրամուտ ձմռանը», 1977
* «Դիլիջան տանող ճանապարհը», 1978

Անհատական ցուցահանդեսներ
------------------------

Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Երևանում և Գյումրիում (1979)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007*.
2. ↑  "Շանթ Սարգսյան". Արխիվացված է the original 2022 թ․ հունվարի 23-ին. Retrieved 2022 թ․ հունվարի 23.
**Լաքշմի-Նարայանի տաճար** (հինդի՝ श्री लक्ष्मीनारायण मन्दिर), հինդուիստական տաճար, որը գտնվում է Նյու Դելիում՝ Հնդկաստանի մայրաքաղաքում։ Այն հայտնի է նաև **Բիրլա Մանդիր** անվանումով։ Այն իր անվանումը ստացել է ի պատիվ երջանկության աստվածուհի Լաքշմիի և Նարայանի, ով հանդիսանում է Վիշնու աստծո մարմնավորումներից մեկը։

Տաճարը հանդիսանում է Հնդկաստանի մայրաքաղաքի ամենավառ տեսարժանություններից մեկը, որն իր արտաքին տեսքով գրավում է ոչ միայն Դելի ժամանած զբոսաշրջիկներին, այլ նաև մեծ թվով ուխտավորների։ Տաճարը գտնվում է Մանդիր Մարգի փողոցի վրա՝ Դելիի մետրոյի կայարանից երկու կիլոմետր հեռավորության վրա։

Պատմություն
-----------

Տաճարի շինարարական աշխատանքները սկսվել են 1933 թվականին և ավարտվել 1939 թվականին։ Այն ստեղծվել է հնդկական Բիրլա արդյունաբերող բարերար ընտանիքի հովանավորությամբ։

Տաճարի բացման արարողությունը կատարվել է Հնդկաստանի նախագահ Մահաթմա Գանդիի կողմից, ով հետաքրքրված էր տաճարով դեռևս շինարարական աշխատանքների ընթացքում։

Դրանից հետո երկրի առաջնորդը հանդես եկավ հայտարարությամբ, որում նշեց, որ տաճարը ազատ կլինի բոլորի համար՝ անկախ դավանանքից և կաստային պատկանելությունից։

Եռահարկ տաճարը վառ-շողացող կարմիր գույնի է, իսկ վերի հատվածը սպիտակ է։ Այն կառուցվել է սպիտակ և վարդագույն մարմարից՝ Նագար ճարտարապետական ոճով։ Տաճարին բնորոշ է հյուսիսային և հյուսիսարևելյան Հինդուստանի մարմարային ճարտարապետական ոճով։ Կամարներին և տաճարի պատերին կան զարդաքանդակներ և հինդուիստական գրություններ։

Հինդուիստական սրբավայրը նվիրված է առատության և երջանկության աստվածուհուն՝ Լաքշմիին։ Տաճարն ամբողջովին զարդարված է որմնանկարներով և մարմարե քանդակներով։ Տաճարի ներսում ավելի փոքր չափի սրբավայրեր նվիրված են նաև հինդուիզմի և բուդդայականության տարբեր աստվածների։

Տես նաև
-------

* Բիբի-Կա-Մաքբարա

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Making history with brick and mortar". Hindustan Times. 2011 թ․ սեպտեմբերի 15. Արխիվացված է the original 2012 թ․ դեկտեմբերի 5-ին. Retrieved 2016 թ․ դեկտեմբերի 30. `{{cite news}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Լաքշմի-Նարայանի տաճար** կատեգորիայում։ |


|  |
| --- |
| 
  **Ճարտարապետություն**
 |
**Լեշուկովայի տուն** (ռուս.՝ Дом Лешуковой), շենք ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ Գտնվում է Կոմսոմոլսկի ճեմուղի, 37 հասցեում։

Պատմություն
-----------

1860-ական թվականներին տան սեփականատերն էր բարոն Կարլ Ռեյկինգը։ Տան հաջորդ սեփականատերն է եղել Հռոմի հպատակ Պյոտր դե Ռոսսին։ Նա և կինը` Տերեզա Նիկոլաևնան, դաստիարակել են 1873 թվականին ծնված Մարիա դստերը։ Ռոսսինների ընտանիքն ընկերություն էր անում վաճառական Բակլաժոգլոյի և նրա ընտանիքի հետ, եղել է նրանց երեխաների` Նիկոլայի և Մարիայի կնքավորները։ Պյոտր Ռոսսիի հայրը` Յակով Ռոսսին, եղել է Իտալիայի փոխհյուպատոսը, իսկ եղբայրը` Վիկտոր դե Ռոսսին 1872 թվականին նշանվել է ազովցի քաղքենի Ուլյանա Անդրեևնա Անդրոպովայի հետ։

1873-1880 թվականներին տունը պատկանել է քաղքենի Կոնստանտին Կուզմինովին։ 1880-ական թվականների կեսերին (այլ տվյալներով` 1890 թվականին) տունը դարձել է շտաբս-կապիտանի կին Վերա Սոլտանովայի սեփականությունը։ 1898-1906 թվականներին տունը պատկանել է ազնվական Ալեքսանդր Իվանովիչ Կորոբյինին։ 1915 թվականին տունը գտնվել է այրի Ելիզավետա Լեշուկովայի սեփականության տակ։

Նկարագրություն
--------------

Մեկհարկանի անկյունային տունը կառուցվել է ռուսական գավառական կլասիցիզմի ոճով` սվաղված պատերով։ Ատամնիկները գտնվում են պսակող քիվի վրա։ Կողքից, ցոկոլային հարկում, 4 պատուհան է, կենտրոնական ճակատի մակերեսով կամարաձև սեգմենտային մուտքով պատուհաններ են, որոնք զարդարված են բարձակների վրա զարդաքիվերով։ Դորիական խոյակներով ուղղանկյունաձև զույգ որմնասյուները տեղադրված են պատուհանագոգերի քիվերին, զարդարված են նախշերով։ Նրանք ճակատը բաժանում են տարբեր չափսերի երեք մասի։ Շքամուտքը ձուլածո հովանոցով է, տեղադրված է աջից` որմնասյուների միջև։ Նրա տակ առկա է ուղղանկյունաձև փոքր խորշերից կազմված զարդանախշ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Лешуковой дом//Энциклопедия Таганрога
2. ↑  "Дом 37. Исторический бульвар". Արխիվացված է the original 2017 թ․ մարտի 21-ին. Retrieved 2017 թ․ մարտի 30. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Շանդոր Տոտկա** (հուլիսի 27, 1994(1994-07-27), Mezőtúr, Յաս-Նադկուն-Սոլնոկ, Հունգարիա), հունգարացի թիավար (բայդարկա), 2010 թվականից հանդես է գալիս բայդարկաներով և կանոեներով թիավարության Հունգարիայի հավաքականում։ Օլիմպիական չեմպիոն, աշխարհի կրկնակի չեմպիոն, Եվրոպայի եռակի չեմպիոն, Բաքվում անցկացված Եվրոպական խաղերի բրոնզե մեդալակիր, Ռիո դե Ժանեյրոյի Ամառային օլիմպիական խաղերի մասնակից, ազգային և միջազգային նշանակության բազմաթիվ ռեգատների հաղթող։

Կենսագրություն
--------------

Շանդոր Տոտկան ծնվել է 1994 թվականի հուլիսի 27-ին Մեզյոտուր մեդյե յաս-Նադկուն-Սոլնոկ քաղաքում։ Թիավարությամբ ակտիվորեն զբաղվել սկսել է վաղ մանկությունից, առաջին անգամ աչքի է ընկել դեռ 2010 թվականին՝ հաղթելով Սինգապուրում անկացվող պատանեկան Օլիմպիական խաղերում։

Մեծահասակների միջազգային մակարդակում առաջին լուրջ հաջողությանը հասել է 2013 թվականի մրցաշրջանում, երբ մտել է Հունգարիայի ազգային հավաքականի հիմնական կազմում և մասնակցել Գերմանիայի Դույսբուրգ քաղաքում կայանացած աշխարհի առաջնությանը, որտեղ հունգարացիները 4×200 մետր փոխանցումալողում նվաճել են բրոնզե մեդալներ՝ զիջելով միայն Լեհաստանի և Ռուսաստանի թիմերին։

Միլանում անցկացված 2015 թվականի աշխարհի առաջնությունում Պետեր Մոլնարի հետ զուգախաղի ժամանակ բայդարկաներով 200 մրցատարածությունում առաջ է անցել և նվաճել ոսկե մեդալ։ Բացի այդ, հաջող է հանդես եկել Բաքվում կայացած առաջին Եվրոպական խաղերում, որտեղ նույն մրցաձևում նույն զուգընկերոջ հետ դարձել է բրոնզե մեդալակիր։ Հաջորդ մրցաշրջանում չորս տեղանոց անձնակազմի կազմում Մոսկվայում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում հաղթել է 500 մետր մրցատարածությունում։

Հաջող ելույթների շարքի շնորհիվ Շանդոր Տոտկան իրավունք է ստացել պաշտպանել երկրի պատիվը Ռիո դե Ժանեյրոյում 2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերում։ Մոլնարի հետ զույգով նա դուրս է եկել «Ա» գլխավոր եզրափակիչ և եզրագծին հասել չորրորդը։

2020 թվականի Օլիմպիական խաղերում նվաճել է ոսկե մեդալ 200 մ մրցատարածությունում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Sándor Tótka". Արխիվացված է the original 2018 թ․ օգոստոսի 27-ին. Retrieved 2018 թ․ օգոստոսի 26.
2. ↑  "Sandor Totka". *Rio2016.com*. Organizing Committee of the Olympic and Paralympic Games Rio 2016. Արխիվացված է the original 2016 թ․ օգոստոսի 26-ին. Retrieved 2016 թ․ օգոստոսի 18.
3. ↑  "Sándor Tótka". *Rio 2016*. Արխիվացված է the original 2016 թ․ օգոստոսի 26-ին. Retrieved 2016 թ․ օգոստոսի 18. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Շանդոր Տոտկա

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ICF · Olympic Channel · Red Bull · ՄՕԿ |

 |
**Նորվեգիայի Թագավորական դրամահատարան** (Den Kongelige Mynt), դրամահատարան, որը պատասխանատու է նորվեգական կրոնի մետաղադրամների արտադրության համար։ Հիմնադրված լինելով 1686 թվականին որպես *Kongsberg Silverworks*-ի մաս՝ դրամահատարանն անցել է Նորվեգիայի կենտրոնական բանկի ղեկավարության տակ 1962 թվականին, իսկ այնուհետև 2001 թվականին միավորվել է մասնավոր ընկերության մեջ, Նորվեգիայի Կենտրոնական բանկի հետ միասին՝ մնալով միակ սեփականատերը և բաժնետերը։ Ընկերությունը վերանվանվել է *Det Norske Myntverket* (Նորվեգական դրամահատարան)։ 2003 թվականին Կենտրոնական բանկը վաճառեց իր ողջ բաժնեմասը, 50 %-ը՝ *Samlerhuset AS*-ին և 50 %-ը` Ֆինլանդիայի դրամահատարանին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Det Norske Myntverkets historie" [The Norwegian Coins' History]. *myntverket.no* (in Norwegian). Արխիվացված է the original 2017 թ․ հուլիսի 4-ին. Retrieved 2017 թ․ հոկտեմբերի 5. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadurl=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
2. ↑  "Sale Of The Royal Norwegian Mint". *norges-bank.no*. Retrieved 2017 թ․ հոկտեմբերի 5.
**Նոննա Վասիլի Զոտովա** (հոկտեմբերի 1, 1954(1954-10-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հաղորդավար, դերասանուհի։

Կենսագրություն
--------------

Նոննա Զոտովան ծնվել է 1954 թվականին, Երևանում։ 1971 թվականին ավարտել է Երևանի թիվ 128 միջնակարգ դպրոցը։ 1972-1977 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի երաժշտական կոմեդիայի բաժնում։ 1977-2002 թվականներին աշխատել է Հայաստանի պետական հեռուստառադիոպետկոմում։ Կիմ Արզումանյանի հրավերով հայտնվել է հեռուստաթատրոնում նկարահանվել է բազմաթիվ հեռուստաներկայացումներում։ Վարել է «Հեքիաթն է կանչում» հաղորդաշարը, հեղինակել և վարել է «Հեքիաթների դաշտ» մանկական զվարճալի ծրագիրը։ Դասավանդել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում, Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական համալսարանի կուլտուրայի ֆակուլտետում, դասավանդում է Հեռուստատեսության և ռադիոյի ակադեմիայում։

Ներկայացումներ
--------------

* «Աստղերից իջած մարդը»
* Սիրարփի՝ «Մովսես ապերը»

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Նոննա Զոտովայի կենսագրությունը avproduction.am կայքում". Արխիվացված է the original 2018 թ․ հոկտեմբերի 20-ին. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 19. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  «Մովսես Ապերը»

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Մեր մեջ ասած», Նոնա Զոտովա Archived 2015-07-17 at the Wayback Machine.
**Նորվեգիայի գեղարվեստի ազգային ակադեմիա** (նորվ.՝ Statens kunstakademi), գեղարվեստի ակադեմիա Նորվեգիայում, որն առաջարկում է եռամյա բակալավրի և երկամյա մագիստրոսի աստիճանի ծրագրեր։

Պատմություն
-----------

Որպես ինքնուրույն ակադեմիա հիմանդրվել է 1909 թվականին։ Ակադեմիայի երեք պրոֆեսորներից է եղել նորվեգացի նկարիչ Քրիստիան Քրոհգը, ակադեմիայում են դասավանդել նկարիչ Հալֆդան Ստրյոմը, քանդակագործ Գունար Ուտսոնդը։

Ի սկզբանե ակադեմիայի դասերը կազմակերպվել են վարպետների ստուդիաներում։ 1919 թվականին ակադեմիան տեղափոխվել է Օսլոյի կենտրոնում գտնվող վաճառականների շենք, 1930 թվականին՝ Նկարիչների շենքի հետևի կողմում գտնվող հատուկ նկարչական գրասենյակ։ 1935-1940 թվականներին ակադեմիայում է աշխատել դանիացի նկարիչ, ճարտարապետ Գեորգ Յակոբսենը։ 1941 թվականին Քվիսլինգ ռեժիմի օրոք ակադեմիայում նոր կարգավորումներ իրականացան, ակադեմիայի պրոֆեսոր դարձավ Նորվեգիայի ազգային միասնություն կուսակցությունից Սյորեն Օնսագերը։

1990-ական թվականների կեսերին Ակադեմիան միացվել է նախկինում անկախ գործող Դիզայնի, արհեստների, բեմական արվեստի և օպերայի ակադեմիաներին և ձևավորվել է Օսլոյի գեղարվեստի ազգային ակադեմիան (Kunsthøgskole i Oslo), երկրի ամենամեծ գեղարվեստի քոլեջը։ Նախկին Kunstakademiet-ը KhiO կառավարման համակարգում դարձավ վիզուալ արվեստի ֆակուլտետ։

2010 թվականի օգոստոսին բոլոր դպրոցները միավորվել են Օսլոյի արևելյան հատվածում գտնվող նախկին առագաստային գործարանի նոր շենքում՝ ձևավորելով Եվրոպայի արվեստի ամենախոշոր ակադեմիաներից մեկը։ Kunstakademi ունի կիսաինքնավար կարգավիճակ, ստուդիաներ, ինչպես նաև սեփական ակադեմիական և ընդունելության ծրագրեր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Norwegian Centre for Research Data — 1971.
2. ↑  *Gunnar Utsond* (Store norske leksikon)
3. ↑  "*Søren Onsager* (Store norske leksikon)". Արխիվացված է the original 2013 թ․ փետրվարի 22-ին. Retrieved 2016 թ․ նոյեմբերի 16. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  *Kunsthøgskolen i Oslo* (Store norske leksikon)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Oslo National Academy of the Arts

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական |

 |
**Ներդրումային ընկերություն** (անգլ.՝ Investment company), ներդրումային նպատակներով արժեթղթերը պահպանող և կառավարող ընկերություն։ Ներդրումային ընկերությունները ներդնում են իրենց հաճախորդների գումարները, որոնք իրենց հերթին մասնակցում են շահույթին և վնասին։

Պատմություն
-----------

17-րդ դարում արդեն գործում էին այնպիսի ֆինանսական կազմակերպություններ (ակցեպտի տներ և վաճառականների բանկեր), որոնք կատարում էին ժամանակակից ներդրումային ընկերությունների որոշ գործառույթներ։ Այդ կազմակերպությունները կարևոր դեր են կատարել Աշխարհագրական մեծ հայտնագործությունների ժամանակաշրջանի առևտրային առաքելությունների ֆինանսավորման գործի մեջ։ 1774 թվականին դանիացի առևտրական և բրոքեր Ադրիան վան Քեթվիչը (Adriaan van Ketwich) ստեղծում է ներդրումային առաջին թրեսթերից մեկը։

19-րդ դարի վերջին ներդրումային թրեսթերը լայնորեն տարածվում են Միացյալ Թագավորությունում, իսկ 1920-ականներին ԱՄՆ-ում առաջանում են փակ տիպի առաջին ներդրումային ընկերությունները։ Ներդրումային ընկերությունները բավականին տարածվում են 20-րդ դարի առաջին քառյակում։ Այդպիսով, 1921-1926 թվականներին միայն ԱՄՆ-ում բացվել է 140 նոր ներդրումային ընկերություն։ Առաջանում է միայն արժեթղթերի սահմանված տեսակների և արդյունաբերության հստակ ճյուղերի հետ աշխատող նեղ մասնագիտացված ներդրումային ընկերությունների մեծ տեսականի։ Արդեն այդ ժամանակ ներդրումային ընկերությունները փոքր ներդրողների համար ներկայացվում էին որպես իրենց կապիտալի դիվերսիֆիկացիայի միջոց։

Հայաստան
--------

Համաձայն Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրության, ներդրումային ընկերություն է համարվում այն բաժնետիրական կամ սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունը, որն ունի «Արժեթղթերի շուկայի մասին» ՀՀ օրենքով և դրա հիման վրա ընդունված նորմատիվ իրավական ակտերով սահմանված կարգով ներդրումային ծառայությունների մատուցման լիցենզիա և որի գործունեությունը ներդրումային ծառայությունների մատուցումն է` առանձին կամ ոչ հիմնական ծառայությունների հետ մեկտեղ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  A Brief History of Investment Companies — Springer
2. ↑  "The History of Investing". Արխիվացված է the original 2015 թ․ հուլիսի 28-ին. Retrieved 2018 թ․ հունվարի 30.
3. ↑  "2015 Investment Company Fact Book". Արխիվացված է the original 2015 թ․ օգոստոսի 15-ին. Retrieved 2018 թ․ հունվարի 30.
4. 1 2 3  A Financial History of the United States: From Christopher Columbus to the Robber Barons (1492-1900)
5. ↑  Ներդրումային ընկերություններ
**Նյուֆաունդլենդ** (անգլ.՝ Newfoundland անգլերենից թարգմանաբար նշանակում է «**նոր գտնված երկիր**», ՄՀԱ՝ [nju:fənˈlænd]), կղզի Հյուսիսային Ամերիկայի հյուսիսարևելյան ափերի մոտ, կանադական Նյուֆաունդլենդ և Լաբրադոր նահանգի մասը։ Առանձնացնում է Սուրբ Լավրենտիոս ծոցը Ատլանտյան օվկիանոսից։

Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում էր 479 105 մարդ։ Խոշորագույն քաղաքը Սենթ Ջոնսն է (100 646 մարդ բնակչությամբ), որը գտնվում է կղզու հարավարևելյան հատվածում։

Աշխարհագրություն
----------------

Նյուֆաունդլենդի տեղագրական քարտեզը
Կղզու մակերեսը կազմում է 111 390 կմ², այն իր տարածքով 16-րդ տեղն է զբաղեցնում աշխարհում և 4-րդը՝ Կանադայում, ջրափնյա գծի երկարությունը կազմում է 9 656 կմ, գտնվում է ծովի մակարդակից 814 մ բարձրության վրա։ Ափերը հիմնականում ժայռոտ են։ Կան բազմաթիվ լճեր և ճահիճներ։ Գետերը կարճ են։
Կլիման չափավոր է։ Նյուֆաունդլենդ կղզում դիտվում են ծովի մակարդակի վրա ամենաշատ թվով մառախլապատ օրերը՝ տարեկան մոտ 120 օր։

Երկրաբանական կառուցվածք
-----------------------

Կղզու կազմավորման գործում մեծ դեր է ունեցել կալեդոնյան ծալքավորությունը։ Կառուցվածքա-երկրաբանական տեսանկյունից Նյուֆաունդլենդ կղզին համարվում է Ապալաչյան լեռնաշղթայի մասը։ Կղզու հիմքը կազմված է քեմբրիի և վաղ օրդովիկի ժամանակաշրջանների տերիգենա-կարբոնատային նստվածքներից։ Կղզու կենտրոնական մասում գտնվում են քեմբրիի և վաղ օրդովիկի ժամանակաշրջանի հզոր հրաբխա-նստվածքային (կղզային աղեղներ) ստվարաշերտը։

Պատմություն
-----------

Նյուֆաունդլենդ կղզում հայտնաբերվել են վիկինգների երկու բնակավայրեր։ Առաջինը գտնվում է Պուանթ Ռոզ հրվանդանից 480 կմ հեռավորության վրա, իսկ երկրորդը՝ հրվանդանի վրա։ Վիկինգների 11-րդ դարի առաջին բնակավայրի հնագիտական պեղումների վայրում, Լ'Անս-օ-Մեդոուսի շրջանում գտնվում է Կանադայի միակ պատմական հուշարձանն, որը 1978 թվականին ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում։

20-րդ դարում կղզուց ավելի քան 600 կմ դեպի հարավ-արևելք, 1912 թվականի ապրիլի 15-ի լույս 16-ի գիշերը խորտակվել է հայտնի «Տիտանիկ» շոգենավը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  GeoNames — 2005.
2. ↑  "Atlas of Canada – Rivers". Natural Resources Canada. 2004 թ․ հոկտեմբերի 26. Արխիվացված է the original 2006 թ․ մայիսի 20-ին. Retrieved 2007 թ․ ապրիլի 19.
3. ↑  "2006 Statistics Canada National Census". Statistics Canada. Արխիվացված from the original on 2013 թ․ հունիսի 24. Retrieved 2016 թ․ հունիսի 15.
4. ↑  "NL Government website: Areas". Retrieved 2007 թ․ օգոստոսի 26.
5. ↑  *Кравчук П. А.* Рекорды природы — Любешов: «Эрудит», 1993. — С. 216. ISBN 5-7707-2044-1

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Նոր · Catholic (1997—…) |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4075364-5 · NKC: ge134345 · VIAF: 134766632 · WorldCat VIAF: 134766632 |

 |
**Շահջահանպուր** (անգլ.՝ Shahjahanpur, հինդի՝ शाहजहाँपुर), քաղաք Հնդկաստանի հյուսիսում՝ Ուտար Պրադեշ նահանգում, համանուն շրջանի վարչական կենտրոնը։

Պատմություն
-----------

Քաղաքը հիմնադրվել է 1647 թվականին և անվանվել է ի պատիվ մոնղոլ կայսր Շահ Ջահանի։

Աշխարհագրություն
----------------

Քաղաքը գտնվում է Ուտար Պրադեշի կենտրոնական մասում՝ Դոհա և Խանաուտ գետերի գետամիջում, ծովի մակարդակից 143 մետր բարձրության վրա։ Շահջահանպուրը գտնվում է նահանգի վարչական կենտրոն Լուկաու քաղաքից մոտավորապես 140 կիլոմետր հյուսիս-արևմուտք և երկրի մայրաքաղաք Նյու Դելիից 265 կիլոմետր արևելք-հարավ-արևելք (ESE) հեռավորության վրա։

Ժողովրդագրություն
-----------------

2011 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով՝ քաղաքի բնակչությունը 327 975 մարդ էր, որից տղամարդիկ կազմում էին 52,8 %, կանայք՝ համապատասխանաբար 47,2%։ Մեծահասակների գրագիտության մակարդակը կազմում է 61,2 %։ Գրագիտության մակարդակը տղամարդկանց շրջանում կազմում է 64,7 %, կանանց շրջանում՝ 57,3 %: Բնակչության 11.2 %-ը մինչև 6 տարեկան երեխաներ են։ Քաղաքի բնակչության դինամիկան ըստ տարիների.

| 1991 | 2001 | 2011 |
| --- | --- | --- |
| 243 588 | 297 932 | 327 975 |

Տնտեսություն և տրանսպորտ
------------------------

Քաղաքը նշանակալի գյուղատնտեսական կենտրոն է։ Շահջահանպուրի շրջակայքում աճեցնում են բրինձ, ցորեն, շաքարեղեգ և գարի։ Քաղաքի տարածքում կան նաև քիմիական և շաքարի արդյունաբերության ձեռնարկություններ։ Զարգացած է գորգագործությունը։  
Բալիի և Հնդկաստանի այլ քաղաքների հետ հաղորդակցությունն իրականացվում է երկաթուղային և ճանապարհային տրանսպորտի միջոցով։ Մոտակա օդանավակայանը գտնվում է Բարելի քաղաքում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Shahjahanpur" (in անգլերեն). Britannica Online Encyclopedia. Արխիվացված է the original 2008 թ․ հունիսի 2-ին. Retrieved 2013 թ․ մայիսի 1.
2. 1 2  "Shahjahanpur, India Page" (in անգլերեն). Fallingrain Global Gazetteer. Արխիվացված է the original 2012 թ․ նոյեմբերի 2-ին. Retrieved 2013 թ․ ապրիլի 29.
3. ↑  "Shahjahanpur City Census 2011 data" (in անգլերեն). Data of Indian Population 2011 Census. Արխիվացված է the original 2013 թ․ մայիսի 29-ին. Retrieved 2013 թ․ մայիսի 1.
4. ↑  "Shāhjahānpur" (in անգլերեն). World Gazetteer. Արխիվացված from the original on 2013 թ․ մայիսի 2. Retrieved 2013 թ․ մայիսի 1.
5. ↑  "Shahjahanpur" (in անգլերեն). Census of India 2001. Արխիվացված օրիգինալից 2004 թ․ հունիսի 16. Retrieved 2013 թ․ մայիսի 1.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ bot: original URL status unknown (link)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրիտանիկա |

 |
**Լեոնարդո դա Վինչիի կիսանդրի**, գտնվում է Երևանի կենտրոնում՝ Երևանի ճարտարապետության և շինարարարության պետական համալսարանի բակում։ Տեղադրվել է 2011 թվականին։

Հեղինակ
-------

* Քանդակագործ՝ Դինո Դե Ռանիերի

Տվյալներ
--------

Կիսանդրու կոմպոզիցիան խորհրդանշական է՝ քանդակագործ Դինո Դե Ռանիերիի՝ իտալական մարմարից պատրաստած կիսանդրու պատվանդանը հայկական բազալտից է, ինչը վկայում է հայ-իտալական ճարտարապետական համագործակցության մասին։

Պատմություն
-----------

Լեոնարդո դա Վինչիի կիսանդրին տեղադրվել է Երևանի ճարտարապետության և շինարարության համալսարանի 90-ամյա հոբելյանի կապակցությամբ։ Կիսանդրին համալսարանին է նվիրաբերել Իտալիայի «Ռոմուալդո Դել Բիանկո» հիմնադրամը։

Բացման խոսք են ասել Երևանի ճարտարապետության և շինարարարության պետական համալսարանի ռեկտոր Հովհաննես Թոքմաջյանը, կրթության և գիտության նախարար Արմեն Աշոտյանը։

Պատկերասրահ
-----------

* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Երևանում բացվել է Լեոնարդո դա Վինչիի կիսանդրին". Արխիվացված է the original 2012 թ․ հունվարի 25-ին. Retrieved 2014 թ․ փետրվարի 25.
**Շահեն Հակոբի Շահինյան** (նոյեմբերի 5, 1963(1963-11-05), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ջութակահար, ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (2016), պրոֆեսոր (2011)։ Երևանի պետական կոնսերվատորիայի ռեկտորը 2011-2018 թվականներին։

Կենսագրություն
--------------

Շահեն Շահինյանը ծնվել է 1963 թվականի նոյեմբերի 5-ին Երևանում։ 1981 թվականին ավարտել է Երևանի Պ. Ի. Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոցը, 1987 թվականին՝ Երևանի պետական կոնսերվատորիան, իսկ 2002 թվականին՝ ասպիրանտուրան (երեքն էլ՝ Հ. Բոգդանյանի դասարան)։

1982-1988 թվականներին եղել է Երևանի պետական կոնսերվատորիայի օպերային ստուդիայի (1991-1992 թվականներին՝ տնօրեն), 1984-1985 թվականներին՝ Հայկական հեռուստատեսության և ռադիոյի նվագախմբի, 1985-1987 թվականներինին՝ Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի ջութակահար, 2005-2007 թվականներին՝ Ա. Խաչատրյանի անվան քառյակի 1-ին ջութակահար։

1991 թվականին սկսել է դասավանդել Երևանի պետական կոնսերվատորիայում (2003-2008 թվականներին եղել է նվագախմբային ֆակուլտետի դեկանի տեղակալ, 2008-2011 թվականներին՝ ուսումնական գծով պրոռեկտոր, 2011-2018 թվականներին՝ ռեկտոր)։

Շահեն Շահինյանի նախաձեռնությամբ Երևանի պետական կոնսերվատորիան 2012 թվականին անդամագրվել է Եվրոպական կոնսերվատորիաների ընկերակցությանը։ Նույն թվականին Եվրախորհրդարանի համաժողովում ներկայացրել է Հայաստանի պետական երիտասարդական նվագախումբը, որի օրինակով 2013 թվականին ստեղծվել է եվրոպական համանման նվագախումբ։

Որպես մենակատար՝ Շահեն Շահինյանը համերգներով հանդես է եկել Երևանի պետական կոնսերվատորիայի սիմֆոնիկ (2001, Երևան) և «Վերածնունդ» կամերային (2007, Դուբայ) նվագախմբերի, Լիսաբոնի պետական թատրոնում դաշնամուրային եռյակի (2001), «Արամ Խաչատրյան» լարային քառյակի (2006, Հայաստան) հետ։

Հեղինակել է մենանվագներ՝ ջութակի և ալտի համար, նոտաների ժողովածու (կազմող և մասնագիտական խմբագիր, 2004), փոխադրել է շարականներ և այլ երկեր։

2007 թվականին արժանացել է Խորվաթիայի երաժշտական ակադեմիայի պատվավոր պրոֆեսորի կոչման։

2008 թվականին Մինսկում և 2009 թվականին Երևանում կայացած ԱՊՀ երկրների «Դելֆյան խաղեր» միջազգային մրցույթում հանդես է եկել որպես ժյուրիի անդամ, իսկ Գյումրիում կայացած «Վերածնունդ» երիտասարդ կատարողների միջազգային մրցույթ-փառատոնում՝ ժյուրիի նախագահ։

2017 թվականին արժանացել է Հայաստանի արվեստի վաստակավոր գործչի կոչման։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Շահեն Շահինյան". Արխիվացված է the original 2023 թ․ փետրվարի 26-ին. Retrieved 2023 թ․ փետրվարի 8. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Հայ երաժշտության հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
**Լեդի Գոդիվա**, անգլիացի նկարիչ Ջոն Քոլիերի կտավը։ Քոլիերը ստեղծագործել է պրեռաֆայելիտական ոճով։ Լեդի Գոդիվային և նրա ձիով հանրահայտ շրջագայությունը պատկերող կտավը պահվում է Կովենտրիի Հերբերթ պատկերասրահում։ «Լեդի Գոդիվան» սոցիալական բարեփոխիչ Թոմաս Հենքոք Նանի սեփականությունն էր, որը նա ժառանգություն էր ստացել նախնիներից։ Երբ նա մահացավ 1937 թվականին, կտավը առաջարկվեց Լոնդոնի Հեմփսթեդ թաղամասի մետրոպոլիտին։
Վերջինս իր կտակում հստակեցրել էր, որ եթե իր մահվանից հետո Հեմփսթեդը հրաժարվի կտավից (հավանաբար՝ հարգանքից դրդված), այն հանձնեն Կովենտրի քաղաքին։

Լեգենդ
------

Ըստ լեգենդի, լեդի Գոդիվան Կովենտրիի դաժան տիրակալ լորդ Լեոֆրիկի գեղեցկուհի կինն էր, որը բազմիցս աղաչել էր ամուսնուն խղճալ քաղաքի բնակիչներին և կրճատել կեղեքիչ հարկերը։ Մի անգամ գինովցած լորդը խոստանում է կատարել կնոջ խնդրանքը, եթե նա մորեմերկ ձիավարի Կովենտրիի փողոցներում։ Դա, իհարկե, կատակ էր, սակայն ազնիվ և բարի Գոդիվան, որը հաստատակամորեն ձգտում էր թեթևացնել քաղաքի բնակչության անտանելի վիճակը, համաձայնում է կատարել ամուսնու պահանջը։ Հաջորդ օրը, երբ Գոդիվան ձիով անցնում էր քաղաքի փողոցներով, ամուր փակվում են Կովենտրիի բոլոր դռներն ու պատուհանները։ Քաղաքի բնակիչներն այդպիսով ցույց էին տալիս իրենց սերն ու հարգանքը սիրելի տիրուհու նկատմամբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Lady Godiva — Brooklyn Museum.
2. 1 2 3 4 5 6 7
3. ↑  Boyraz, Alp (2019 թ․ մարտի 19). "This is the Herbert Art Gallery that you've ignored". *Cov Campus*. Արխիվացված է the original 2019 թ․ մայիսի 17-ին. Retrieved 2019 թ․ մայիսի 17.
4. ↑  Patrick W. Montague-Smith "Letters: Godiva's family tree", *The Times*, 25 January 1983

Արտաքին հղումներ
----------------

* (անգլերեն) Կտավը «Հերբերթ» պատկերասրահի կայքէջում
* (անգլերեն) Վերլուծություն
* (անգլերեն) Կտավը Իլինոյս պատկերասրահում
* (Ֆրանսերեն) Կտավը Ինթելեգոյում
**Լիվիա Դրուզիլայի արձան** (իսպ.՝ Estatua sedente de Livia Drusilla), Հռոմեական կայսրության ժամանակաշրջանի 1-ին դարի քանդակ, որը գտնվում է Մադրիդի ազգային հնագիտական թանգարանում։

Պատմություն
-----------

Քանդակը հայտնաբերվել է 1860 թվականին, մարքիզ Խոսե դե Սալամանկայի ֆինանսավորմամբ Պեստումում կատարվող պեղումների ժամանակ։

Քանդակում պատկերված է Լիվիա Դրուզիլան (մ. թ. ա. 57 - 29 ), Հռոմի Օգոստոս կայսեր երրորդ կինը, Մարկո Լիվիո Կլաուդիանոյի դուստրը։

Քանդակն ունի 177 սմ բարձրություն, պատրաստված է սպիտակ մարմարից։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "LIVIA: PRINCEPS FEMINA". Արխիվացված է the original 2015 թ․ դեկտեմբերի 31-ին. Retrieved 2015 թ․ դեկտեմբերի 23.

Աղբյուրներ
----------

* Antonio García y Bellido: La Livia y el Tiberio de Paestum, en el Museo Arqueológico Nacional de Madrid, Archivo Español de Arqueología 19, nº 63, 1946, págs. 145-148, edición digital en cervantesvirtual.com

Արտաքին հղումներ
----------------

* Livia Drusilla


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Լիվիա Դրուզիլայի արձան***էջը Վիքիպահեստում |
**Լեդի Փինք**, երբեմն անվանում են պարզապես Փինք, իսկական անունը՝ Սանդրա Ֆաբարա (1965, Ամբատո, Էկվադոր): Անվանվելով «գրաֆիտիի առաջին կին նկարիչ» ՝ նա առաջին ակտիվ կանանցից մեկն էր 1980-ականներին Նյու Յորքի քաղաքային գրաֆիտիի ռահվիրաների շարքում։

Կենսագրություն
--------------

1964 թ.-ին Ամբատոյում (Էկվադոր) ծնված Սանդրա Ֆաբարան 1972 թ.-ին` 7 տարեկան հասակում մոր և քրոջ հետ տեղափոխվեց ԱՄՆ։ Փինկը մեծացել է Քուինսում և 1979 թ.-ից սկսել է իր կարիերան որպես գրաֆիտի նկարիչ։

1983 թվականից համագործակցում է նկարիչ Հոլձերի հետ։

1984 թ.-ին Մուրի արվեստի և դիզայնի քոլեջում ստեղծեց իր առաջին անհատական տեղադրումը ՝ «Գայթակղիչ կանայք»։ 1985-ին դադարել է նկարել Նյու Յորքի մետրոյում և նվիրվել է իրեն հանձնարարված որմնանկարների կատարմանը։

Այսօր Լեդի Փինքն իր որմնանկարչական ընկերությունը ղեկավարում է ամուսնու ՝ գրաֆիտի նկարիչ Սմիֆի հետ։

Լեդի Փինքի նկարները գտնվում են հետևյալ թանգարաններում ՝ Ամերիկյան արվեստի Ուիթնի թանգարան, Մետրոպոլիտեն թանգարան (Նյու Յորք), Բրուքլինի թանգարան, Գրոնինգենի թանգարան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Sandra Fabara
2. 1 2  Ամերիկյան արվեստի Ուիթնի թանգարան — 1931.
3. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2020 թ․ հոկտեմբերի 24-ին. Retrieved 2020 թ․ օգոստոսի 12. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 174235070 · ISNI: 0000000043836853 · LCCN: no2003103607 · SUDOC: 087786028 · VIAF: 43995692 · ULAN: 500335381 · WorldCat VIAF: 43995692 |

 |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Մարության ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Նորայր Յուրիի Մարության** (փետրվարի 1, 1966(1966-02-01) - հունվարի 19, 1993(1993-01-19)), լրագրող-ազատամարտիկ, Ղարաբաղյան պատերազմի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Նորայր Յուրիի Մարությանը ծնվել է 1966 թվականի փետրվարի 1-ին ԼՂՀ Մարտակերտի շրջանի Ներքին Հորաթաղ գյուղում, բուժաշխատողի ընտանիքում։ Հայրը՝ Յուրի Մարությանը, բուժաշխատող էր, մայրը՝ Ֆլորիդա Բաղդասարյանը, ուսուցչուհի։
1972-1980 թվականներին Նորայր Մարությանը նախնական կրթություն է ստացել տեղի միջնակարգ դպրոցում, 1980 թվականից տեղափոխվել է Մարտակերտի միջնակարգ դպրոց, որն էլ 1983 թվականին ավարտել է գերազանց գնահատականներով։
1984-1986 թվականներին Նորայր Մարությանը Չիտայում անցել է ծառայության։ Խորհրդային բանակում ծառայությունն ավարտելով վերադարձել է հայրենիք 1987 թվականին ընդունվել ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետի ժուռնալիստիկայի բաժինը։ 1992 թվականին ուսումը շարունակել է ԵՊՀ ժուռնալիստիկայի ամբիոնի ասպիրանտուրայում։

1992 թվականի օգոստոսից որպես լրագրող-ազատամարտիկ աշխատել է «Ազատամարտ» շաբաթաթերթում։ Լինելով շաբաթաթերթի արցախյան թղթակիցը մասնակցել է Արցախի ազատագրական պայքարին։

Նորայր Մարությանը 1993 թվականի հունվարի 17–ին Առաջաձորի պաշտպանության մարտերում Ջլոտ կոչվող տեղամասում ծանր վիրավորվում և երկու օր անց՝ հունվարի 19-ին, մահանում է։ Մարությանի աճյունն ամփոփված է Մասիս քաղաքի գերեզմանատանը։
ՀՀ նախագահի 2002 թվականի հրամանագրով Նորայր Մարությանը հետմահու պարգևատրվել է «Արիության» մեդալով, իսկ ԼՂՀ նախագահի 2003 թվականի հրամանագրով՝ «Մարտական ծառայության» մեդալով։

Մարտական ուղի
-------------

Նորայր Մարությանը մասնակցել է 1989-1993 թվականներին Արցախյան ազատագրական շարժմանը և մարտական գործողություններին։
1992 թվականին որպես «Ազատամարտ» շաբաթաթերթի Արցախյան հատուկ թղթակից գործուղվել է Արցախ, կատարել լրագրողի պարտականություններ և տարբեր ջոկատներում մասնակցել է ռազմական գործողություններին։

Նորայր Դանիելյանի գնդում մասնակցելով բազմաթիվ մարտերի՝ 1992 թվականի օգոստոսից 1993 թվականի hունվարի 17-ը եղել Մարտակերտի ռազմաճակատում։

Փոխգնդապետ Ժիրայր Սեֆիլյանի հրամանատարությամբ Նորայր Մարությանը 1992 թվականի սեպտեմբերին Առաջին վաշտի հետ մասնակցել է մարտական գործողություններին։

1992 թվականի հոկտեմբերից մինչև 1993 թվականի հունվարը Նորայր Մարությանը Աշոտ Ղուլյանի ջոկատում մասնակցել է Առաջաձորի պաշտպանությանը, որի մասին ներկայացրել է իր գրած հոդվածներում, հարցազրույցներում և «Ազատամարտ» շաբաթաթերթի էջերում։
Նորայր Մարությանի վերջին գրառումները մնացել են անավարտ, սակայն հետագայում տպագրվել են «Զինվոր» թերթում։
1993 թվականի հունվարի 17-ին Առաջաձորի պաշտպանության ժամանակ Ջլոտ կոչվող տեղամասում Նորայր Մարությանը ծանր վիրավորվելով երկու օր անց մահանում է։

ԵՊՀ ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետի լսարաններից մեկը 2006 թվականի սեպտեմբերին անվանակոչվել է Նորայր Մարությանի անունով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Նորայր Մարությանի էջը ԵՊՀ կայքում". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2014 թ․ սեպտեմբերի 3.
2. ↑  Նորայր Մարության. Նոր Աւարայրի Մատենագիրն ու Զինուորը, Երևան Էդիթ Պրինտ, 2006, էջ 247
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Ժամհարյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Նորայր Ռուբենի Ժամհարյան** (մայիսի 22, 1949(1949-05-22), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կոմպոզիտոր, բլուլահար, դուդուկահար, Հայաստանի մշակույթի վաստակավոր գործիչ։

Կենսագրություն
--------------

Նորայր Ժամհարյանը ծնվել է 1949 թվականին։ Շվի նվագել է 15 տարեկան հասակից։ Նվագել է Գուրգեն Հովումյանի ղեկավարած Պիոներների քաղաքային պալատի փողային նվագախմբում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Երևանի թեթև արդյունաբերության տեխնիկում և միանգամից հայտնվել տեխնիկումի ժողգործիքների անսամբլում։ Նվագախմբի ղեկավար Կարլեն Միրզոյանի միջնորդությամբ տեղափոխվել է Հայհամերգի նորաստեղծ անսամբլ, որի կազմում շրջագայել է բազմաթիվ երկրներով, այդ թվում Մավրիտանիա, Հնդկաստան ու Մադագասկար։ Հավասարապես տիրապետում է մի քանի գործիքների՝ շվի, դուդուկ, զուռնա, բլուլ։ 1981 թվականին ընդունվել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի ժողովրդական նվագարանների բաժին՝ Խաչատուր Ավետիսյանի դասարան։ Ուսումն ավարտելուց հետո դասավանդել է բլուլի կատարողական արվեստ։ Հետագայում դարձել է նորաստեղծ Հայաստանի պետական ժողովրդական գործիքների անսամբլի մենակատար։

Շրջագայել է աշխարհի 39 երկրներում, դարձել է համամիութենական երաժշտական մրցանակների եռակի դափնեկիր։ 1986 թվականից ղեկավարել է Ժողովրդական ստեղծագործության գիտամեթոդական կենտրոնում բացված «Կռունկ» պարային անսամբլի երաժշտական մասը։
1999-2013 թվականներին եղել է Հայաստանի Ազգային նվագարանների երաժշտական դպրոցի տնօրենը։ Դասավանդում է Երևանի Արմեն Տիգրանյանի անվան երաժշտական դպրոցում։

Գրել է բազմաթիվ երգեր Ֆլորա Մարտիրոսյանի, Սուսաննա Սաֆարյանի, Համլետ Գևորգյանի, Արման Հովհաննիսյանի և այլ երգիչների համար։ 1979 թվականին ձայնագրվել է նաև «Ձորի Միրոն» գեղարվեստական ֆիլմում։

Ընտանիք
-------

Շեփորահար Ռուբեն Ժամհարյանի որդին է։ Դուստրը երգիչ, պարուհի Թամարա Ժամհարյանն է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Հայաստանի Նախագահի հրամանագրերը - Փաստաթղթեր - Հայաստանի Նախագահ". *president.am*. Retrieved 2016 թ․ սեպտեմբերի 29.
2. ↑  "Նորայր Ժամհարյանի կենսագրությունը avproduction կայքում". Արխիվացված է the original 2020 թ․ սեպտեմբերի 20-ին. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 18. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  "Թամարա Ժամհարյան". *avproduction.am*. Արխիվացված է the original 2023 թ․ հունվարի 3-ին. Retrieved 2023 թ․ հունվարի 3. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Նորայր Ժամհարյանի երգերը Երգ Երգոցում
**Լեզվի բազմազանության ռեսուրսների ցանց** (անգլ.՝ Resource Network for Linguistic Diversity, RNLD), միջազգային ոչ առևտրային կազմակերպություն, որը ստեղծվել է Ավստրալիայի բնիկ լեզուների պահպանությունն ապահովելու համար։

Հիմնադրվել է 2004 թվականին ավստրալիացի լեզվաբաններ Մարգարետ Ֆլորիի և Նիկոլաս Տիբերգերի կողմից որպես ռեսուրսային կազմակերպություն, որի նպատակն է աջակցել լեզվական բազմազանությանը՝ օգտագործելով մի շարք կրթական ծրագրեր, հեշտացնել լեզվի պահպանման մասնագետների միջև փոխգործակցությունը և տարբեր ռեսուրսներով աջակցել վեբ-կայքին։ RNLD-ն գրանցված է Ավստրալիայի Վիկտորիա նահանգում, որպես ոչ հարկվող կազմակերպություն։ Rnld-ի գործունեությունը հիմնականում աջակցում է Ավստրալիայի կառավարության բնիկ լեզուների (ILS) աջակցության դրամաշնորհային ծրագրերին։

Առաքելություն
-------------

Լեզվական բազմազանության ռեսուրսային ցանցը սահմանում է իր առաքելությունը։
Դրական ներդրում ունենալ բնիկների համայնքների կենսունակության, առողջության, բարեկեցության և մշակութային ինքնատիպության մեջ՝ բնիկ ժողովուրդների լեզուների կայունության ապահովման միջոցով։

Ռեսուրսներ
----------

RNLD-ը տրամադրում է մի շարք ռեսուրսներ լեզվական փաստաթղթերի աջակցության և միջոցառումների իրականացման համար, ներառյալ լեզվաբանական հետազոտությունների ֆինանսավորման ազգային և միջազգային աղբյուրների մասին տեղեկատվությունը, հղումներ բլոգերին և ցանցերին, RNLD-ի փոստային ցանկի և այլ ռեսուրսներ լեզվական փաստաթղթերի վարման և միջոցառումների իրականացման համար, ինչպիսիք են ծրագրային ապահովման, տվյալների կառավարման, սարքավորումների, լեզվական նյութերի, լեզվի կենտրոնների, ուսումնական ծրագրերի և նախագծերի վերաբերյալ տեղեկատվությունը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "RNLD - About". Retrieved 2015 թ․ մարտի 29.
2. ↑  "Resource Network for Linguistic Diversity". Արխիվացված է the original 2016 թ․ ապրիլի 4-ին. Retrieved 2015 թ․ մարտի 29.
3. ↑  "Indigenous Languages Support recipients". Արխիվացված է the original 2015 թ․ մարտի 12-ին. Retrieved 2015 թ․ մարտի 29.
4. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2020 թ․ փետրվարի 17-ին. Retrieved 2020 թ․ փետրվարի 17.
5. ↑  "RNLD - National and International Funding opportunities for language work". Արխիվացված է the original 2019 թ․ դեկտեմբերի 31-ին. Retrieved 2015 թ․ մարտի 29.
6. ↑  "RNLD - Blogs and networks". Արխիվացված է the original 2020 թ․ հունվարի 5-ին. Retrieved 2015 թ․ մարտի 29.
7. ↑  "r-n-l-d A list aimed at supporting language recording and reintroduction for endangered languages". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2015 թ․ մարտի 29.
8. ↑  "Resources for language documentation and revitalisation". Retrieved 2015 թ․ մարտի 29.