Յակով Նիկոլաևիչ Գորբով (Ֆր.՝ Jacques Gorbof, Օգոստոսի 21, 1896 թվական, Մոսկվա, Ռուսաստանի կայսրություն—սեպտեմբերի 8, 1981 թվական, Փարիզ, Ֆրանսիա) ռուս գրող, բանաստեղծ, գրականագետ, խմբագիր։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Մոսկվայում հանրային կրթության խանդավառ և թարգմանիչ Նիկոլայ Միխայլովիչ Գորբովի և Սոֆիա Նիկոլաևնա Գորբովայի (Նե Մասլովա) ընտանիքում, ովքեր թողել են հիանալի ընտանեկան հիշողություններ։ Ընտանիքը երկար ժամանակ ապրում էր Խամովնիկիում՝ Վլասեևսկի նրբանցքում։ Մանկուց նա ծանոթ է Անաստասիա Ցվետաևային, ով համառոտակի նշեց նրան։ 

Համալսարանում սովորելը ընդհատվել էր Առաջին համաշխարհային պատերազմի բռնկումով։ Պետերբուրգում նա ավարտել է Նիկոլաևի հեծելազորային դպրոցը։ Իր եղբայրների՝ Սերգեյի (1893-1915) և Միխայիլի (1898-1961) հետ միասին նա միացավ բանակին։ Յակովը ծառայում էր ավտոմոբիլային ուժերում, կրտսեր եղբայր՝ Միխայիլը ձիասպորտի հրետանու մեջ։ Ավագ եղբայրը՝ Սերգեյը մահացավ 1915 թ.-ին։ Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ Յակովը և Միխայիլը ծառայեցին կամավորական բանակում։

Ղրիմում սպիտակ պահակների պարտությունից հետո ընտանիքը գաղթել է Գերմանիա, այնուհետև հաստատվել Ֆրանսիայում։ Լիլում, որտեղ սկզբում բնակվում էր Յակովը իր կնոջ՝ Վերա Իզնարի (1896−1977) հետ, ով իր հետ Ռուսաստանից էր եկել, նա և իր եղբայր Միքայելը մասնակցեցին Ուղղափառ եկեղեցու հիմնադրմանը։ Այնուհետև եղբայրներն ավարտեցին Մուլհաուսի Բարձրագույն տեքստիլ դպրոցը, ավելի ուշ Յակովը կամավոր եղավ Կաթոլիկ ինստիտուտում։ Նա աշխատել է որպես վարորդ, մինչդեռ գրել է պոեզիա և արձակ, բայց երկար ժամանակ չի տպագրվել։ Նա միացավ ֆրանսիական բանակին որպես կամավոր, 1940-ին գնաց ռազմաճակատի, վիրավորվեց։ Վերքի բուժվելուց հետո նա սկցեց զբաղվել այգեգործությամբ և սկսեց գրել։ Նա ապրում էր Լուրմարինում և Փարիզում։ 1950-ականներին հանդիպել է բանաստեղծուհի Իրինա Օդեևցևային, 1978-ին նա ամուսնացել է նրա հետ։

Մահացավ 1981-ի սեպտեմբերին։ Նա թաղվել է Փարիզում՝ Չելլի կոմունայի գերեզմանատանը իր առաջին կնոջ կողքին։

Ստեղծագործություն
-----------------

1944-ին Լիոնում (Revue «Conluences») տպագրվեցին Յակովի բանաստեղծությունները, 1947-ին լույս տեսավ Les chemins de IEnfer (Դժոխքի ճանապարհները) առաջին վեպը, 1951-ին`Le second avènement (Երկրորդ արկածային), 1955 թ. -«M-me Sophie» (Մադամ Սոֆին, ռուս. թարգմանվել է Ի. Օդեևցևա), 1958-ին`«Ne parlons plus du passé»պատմվածքների ժողովածուներ, որը ռուսերեն է թարգմանել հեղինակի կողմից։ Նա աշխատել է ֆրանսիական լավագույն ամսագրերում, ներառյալ Les Nouvelles littéraires-ում։ Նրա բոլոր վեպերը լավ են ընդունվել քննադատների կողմից, և Les condamnés (Դատապարտված) վեպը 1954 թվականին ստացել է չորս ժյուրիի մրցանակ։ 1961 թվականից «Վոզրոժդենիյե» ամսագրի խմբագիրն էր, և լույս տեսավ ռուսերեն՝ «Բոլոր հարաբերությունները» (1964) վեպը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  По некоторым источникам, в Пушкине под Москвой.
2. ↑  *С. Н. Горбова. Мои воспоминания*. Ливны, 1885. Архив А. А. Лодкина
3. ↑  *С. Н. Горбова. Мои Воспоминания*. Пассау, 1924; *Погром в центральной России*, Ялта, 1919. Архив Марины Горбовой
4. ↑  Документально пока не подтверждено.
5. ↑  Воспоминания их сестры Марии Бари (Горбовой). Архив их племянницы Марины Горбовой, франц.
6. ↑  *Михаил Горбов. Война*. «Звезда», 2003 г. № 11.
7. ↑  *Яков Горбов: письма к Вере*. Архив Марины Горбовой.
8. ↑  Был сержантом 2-го сводного полка иностранных добровольцев.
9. ↑  В июне 1940 г. госпитализирован в По (Пиренеи).
10. ↑  *Одоевцева И. В.* *На берегах Сены*. — М.: Художественная литература, 1989. — 333 с. — ISBN 5-280-01310-2

Արտաքին հղումներ
----------------

* И. Одоевцева «На берегах Сены» (воспоминания)
* Биография на www.livelib.ru
* Marina Gorboff. Les écrits de la famille Gorboff : avant et après l’exil
* Marina Gorboff. Jacques Gorbof, lettres à Vera

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000356676467 · NKC: js2013789317 · SUDOC: 129557420 · VIAF: 190813414, 305384522 · WorldCat VIAF: 190813414, 305384522 |

 |