recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**«Այլևս երբեք»** (անգլ.՝ Nevermore), ֆրանսիացի պոստիմպրեսիոնիստ նկարիչ, քանդակագործ, կավագործ, արվեստի մեջ նոր նկարչական տեսակների՝ սինթետիզմի, պրիմիտիվիզմի հիմնադիր և նախակարապետ Պոլ Գոգենի նկարներից։ Հեղինակը կտավը վրձնել է 1897 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 83,7 × 139,1 սմ։ «Այլևս երբեք» ստեղծագործությունն այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Կուրտոյի արվեստի ինստիտուտում (Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն)։

Նկարագիր
--------

«Այլևս երբեք» ստեղծագործությունը համարվում է «մերկ պառկած» թեմայի տարատեսակություն։ Հոլանի տահիտուհի աղջիկը պառկած է փարթամ մահճակալին։ Թվում է, թե երիտասարդ աղջիկը լարված է ինչ-որ մեկի ներկայությունից։ Հետին պլանում Պոլ Գոգենը պատկերել է դռան որմնախոռոչ, որտեղ զետեղել է միմյանց հետ զրուցող երկու մարդկանց։ Նկարի վերին ահյակ անկյունում կա մի գրություն՝ «Nevermore»՝ «Այլևս երբեք», որի տակ նկարիչն իր ստորագրությունն է թողել։ Գրվածքներից աջ պատկերված է մի սև թռչուն, որն հիշեցնում է Էդգար Ալլան Պոյի «Ագռավը» բանաստեղծությունը.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Ինչ որ է՛ քո պիղծ անունը՝ ա՛յս լինի մեր բաժանումը,
Ե՛տ դարձիր դեպ քո անհունը, քո ափերը հեռավոր։
Չթողնե՛ս քո սև փետուրը, չե՛ս եղել երբեք իմ հյուրը․
Մի՛ խախտիր իմ մենությունը, թո՛ղ իմ տունը մենավոր—
Քո կտուցն հանի՛ր սրտիցս — թո՛ղ իմ դուռը մենավոր․․․»
Ագռավն ասաց — Այլևս երբեք։ |  |

«Այլևս երբեք» ստեղծագործությունը հաստատակամ է և արտասովոր՝ նկարված մռայլ գունային երանգներով։ Կտավն արտացոլում է ավելի շատ տագնապ, քան թե հեշտասիրություն։ Մահճակալին ընկողմանած կնոջը Պոլ Գոգենը պատկերել է անհանգիստ վիճակում։ Պարզ չէ, թե վերջինս ում է նայում՝ առգավի՞ն, թե՞ հարևան սենյակում գտնվող երկու զրուցակիցներին։

Նկարման ոճում առկա են թանձրախիտ վրձնահարվածները, վառ ու արտահայտիչ գույները, որոնք բնորոշ են էքսպրեսիոնիստներին։

Ռենտգենյան հետազոտության արդյունքում պարզվել է, որ «Nevermore» ստեղծագործությունը նկարվել է մեկ այլ նկարի վրա։

Տես նաև
-------

* Մեռածների ոգին չի ննջում (Գոգենի նկար)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3
2. ↑  "Fitxa del Courtauld Institute of Art". Արխիվացված է the original 2022 թ․ փետրվարի 14-ին. Retrieved 2017 թ․ ապրիլի 22. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  Carta de Paul Gauguin a Daniel de Monfreid, 14 de febrer de 1897, citada a *Paul Gauguin, la búsqueda del paraíso*, de Bernard Denvir, Odín Editores, Barcelona: 1994. ISBN 84-493-0081-9

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Պոլ Գոգեն |
| --- |
|  |
| Կտավներ | 
* Այլևս երբեք
* Դեղին Քրիստոս
* Ե՞րբ դու կամուսնանաս
* Իսկ դու խանդո՞ւմ ես
* Ծաղիկով կինը
* Կարող կինը
* Մենք աղոթում ենք քեզ, Մարիամ
* Մեռածների ոգին չի ննջում
* Մրգով կինը
* Որտեղի՞ց ենք մենք եկել։ Ովքե՞ր ենք մենք։ Ո՞ւր ենք գնում
* Չար ոգու զվարճանքը
* Տահիտցի կանայք լողափին
* Երկու քույր
* Տահիտական հովվերգություն
* Երկու այծով բնանկար

 |  |
|  |
| Առնչվող | 
* Կյանքի ծարավ (ֆիլմ, 1956)

 |

 |
**Ակիտա** կամ (ճապ.՝ 秋田犬), շան ցեղատեսակ։

Ցեղատեսակի պատմությունը
-----------------------

Ցեղատեսակն առաջացել է ճապոնական Հոնսյու կղզու հյուսիսում գտնվող համանուն Ակիտա պրեֆեկտուրայում։ Ինու՝ ճապոներեն նշանակում է շուն։ Հավանաբար այս ցեղատեսակի նախնիները եղել են չինական ծագումով շպիցները, որոնք խաչասերվել են մաստիֆների հետ։ Ակիտան շպիցանմանների խոշոր տեսակի շուն է։ Հեռավոր անցյալում ակիտաները օգտագործվել են որսորդության նպատակներով՝ հատկապես խոշոր գազանների, մասնավորապես արջի, վարազի, եղջերուի և այլն։ Այդպիսի որսաշներին անվանել են մատագի շներ

Հինավուրց ցեղատեսակ է։ Այդ են վկայում արխեոլոգիական հետազոտությունները, որոնց արդյունքում հայտնաբերվել են շպիցանման շների մնացորդներ, որոնք վերագրվում են մթա 2-րդ հազարամյակին։

VI դարում Ճապոնիայում հիմնվել են այս ցեղատեսակի սիրահարների ակումբներ, որտեղ կազմվել են շան բուծման, պահման և վարժեցման հրահանգներ։ XV դարում տրվել են նույնիսկ ցեղատեսակին բնորոշող գրքեր, որտեղ գրի էին առնում շան մականունը, ծագումը, գույնը և այլ տեղեկություններ։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ակիտաներին խաչասերում էին գերմանական հովվաշների հետ։ ԱՄՆ-ում ակիտայից ստացվել է մեծ ճապոնական շունը (Ամերիկյան ակիտա)։

Ընդհանուր բնութագիրը
--------------------

Ճապոնացիներն այս ցեղատեսակին անվանում են Ճապոնիայի գանձ։ Ակիտաները իրենց հիանալի են զգում ինչպես փողոցում, բակում, այնպես էլ քաղաքային բնակարաններում։ Հիանալի պահապան են, պահպանում են տունը և ընտանիքի անդամներին անծանոթներից։ Խելացի են, ուժեղ, մաքրասեր, ինքնավստահ, հավատարիմ։ Անկախ են և չվարժեցնելու դեպքում կարող են ագրեսիվ վարք դրսևորել այլ շների և կենդանիների նկատմամբ։ Հիանալիորեն հանդես են գալիս որպես հովվաշուն, որսորդական և մարտական որակներով։

Ըստ ստանդարտների՝ մնդավի բարձրությունը 64-75 սմ է (արու), 58-64 սմ (էգ), քաշը՝ 35-45 կգ (արու), 30-40 կգ (էգ)։ Գույնը շիկագույն՝ սպիտակի համադրությամբ, ամբողջովին սպիտակ և այլն։

Այս ցեղատեսակի ներկայացուցիչն է եղել լեգենդար Հաչիկո անունով շունը, որի պատվին կառուցվել է հուշարձան։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "FCI-Standard № 255" (PDF) (in անգլերեն). Federation Cynologique Internationale. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 7.
2. ↑  "Большая японская собака" (in ռուսերեն). Зooprice. 18.03.2005. Retrieved 2010 թ․ հոկտեմբերի 8.(չաշխատող հղում)
(չաշխատող հղում)
3. ↑  "Акита" (in անգլերեն). AKC. Արխիվացված է the original 2012 թ․ փետրվարի 22-ին. Retrieved 2010 թ․ հոկտեմբերի 8.
4. ↑  Хатико — легендарный пёс породы акита-ину, удостоенный памятника на родине породы — в Японии Archived 2009-09-24 at the Wayback Machine..(չաշխատող հղում)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Բրոքհաուս |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: sh85003065 · NDL: 001284718 · NKC: ph551253 |

 |

Արտաքին հղումներ
----------------

* Լուսանկարներ Akita Inu
**Արա Հայկի Արամյան** մարտի 11, 1956(1956-03-11), Չարենցավան, Ախտայի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ, քաղաքական գործիչ, Հայաստանի Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր,

Կենսագրություն
--------------

Արա Արամյանը ծնվել է 1956 թվականի մարտի 11-ին Չարենցավանում։ 1978 թվականին ավարտել է Երևանի Կարլ Մարքսի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտի մեխանիկական ֆակուլտետը։ Ստացել է ճարտարագետ-մեխանիկի որակավորումը։ 1978-1985 թվականներին Չարենցավանի «Նիիխիտ» գործարանում աշխատել է ճարտարագետ-տեխնոլոգ, մեխանիկական արտադրամասի վարպետ, առաջին արտադրամասի պետ, ոչ ստանդարտ սարքավորումների արտադրամասի պետ, գլխավոր մեխանիկ, իսկ 1985-1993 թվականներին` փոխտնօրեն։ 1993 թվականին նշանակվել է «Կայծ» գործարանի տնօրեն, իսկ 1996 թվականին՝ «Կայծ» ՓԲԸ նախագահ։ 2003 թվականին Ազգային Ժողովի պատգամավոր է ընտրվել համամասնական ընտրակարգով «Օրինաց երկիր» կուսակցությունից։ 2003-2004 թվականներին եղել է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքաշինության նախարար։ 2004-2006 թվականներին եղել է Ազգային Ժողովի նախագահի գլխավոր խորհրդական։ 2006-2012 թվականներին եղել է «Կայծ» ՓԲԸ խորհրդի նախագահ։ 2012 թվականի մայիսի 6-ին Ազգային Ժողովի պատգամավոր է ընտրվել համամասնական ընտրակարգով «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցությունից։

Անձնական կյանք
--------------

Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "National Assembly of Armenia | Official Web Site | parliament.am". *www.parliament.am*. Retrieved 2021 թ․ հունիսի 22.
2. ↑  Чаренцаван, Ара Айкович Арамян арм Արա Արամյան Армянский политик Дата рождения: 11 марта 1956Место рождения:; ССР, Армянская. "Арамян, Ара Айкович - это... Что такое Арамян, Ара Айкович?". *Словари и энциклопедии на Академике* (in ռուսերեն). Retrieved 2021 թ․ հունիսի 22.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ թվային անուններ: authors list (link) CS1 սպաս․ հավելյալ կետադրություն (link)
3. ↑  "Арамян, Ара Айкович - а. Ickowicz Ара Арамян армянский по". *Blog* (in ռուսերեն). Արխիվացված է the original 2021 թ․ հունիսի 24-ին. Retrieved 2021 թ․ հունիսի 22. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------
**«Դիանա և Կալիստո»** (իտալ.՝ Diana e Callisto), վենետիկյան նկարիչ Տիցիանի կտավը, որը ստեղծվել է 1556-1559 թվականներին։ Նկարը պատկերում է Կալիստոյի դիցաբանությունից մի հատված, երբ աստվածուհի Դիանան հայտնաբերում է, որ իր հավերժահարսը հղիացել է Յուպիտերից։ Նկարն ընդգրկված է եղել Ֆիլիպ II-ի Օռլեական հավաքածուում, ինչն իր ժամանակին համարվել է գեղանկարչության ամենախոշոր մասնավոր հավաքածուն։ Ներկայումս կտավը գտնվում է Էդինբուրգի Շոտլանդիայի ազգային պատկերասրահում։
Ավելի ուշ պատկերված մեկ այլ տարբերակ (մոտ․ 1566 թվական) գտնվում է Վիեննայի Արվեստի պատմության թանգարանում։

Պատմություն
-----------

«Դիանա և Կալիստո» կտավը հանդիսանում է Տիցիանի յոթ հանրահայտ ստեղծագործություններից մեկը։ Նրանցում պատկերված են Օվիդիուսի «Կերպարանափոխություններ» (*Metamorphoses*) պոեմից դիցաբանական տեսարաններ, որոնք նկարվել են Իսպանիայի թագավոր Ֆիլիպ II Հաբսբուրգի համար։ Մինչև 1704 թվականը կտավը մնացել է Իսպանիայում, որից հետո Ֆիլիպ V թագավորը նվիրաբերել է այն ֆրանսիացի դեսպանին։ Շուտով նկարը հայտնվում է օռլեական հերցոգ Ֆիլիպ II-ի հավաքածուում, որը Լյուդովիկոս XIV-ի զարմիկն էր և անչափահաս Լուի Ֆրանսիացու ռեգենտը։ Ֆրանսիական հեղափոխությունից հետո Ֆիլիպ II դուքսը հավաքածուն վաճառում է մի բրյուսելյան բանկիրի։

Հինգ տարի անց կոմսի մահվանից հետո նրա զարմիկ Գովերը ժառանգում է հավաքածուն։ Վերջինս իր լոնդոնյան տանը հավաքածուն դնում է համընդհանուր ցուցադրման։ Այդ ժամանակվանից ի վեր նկարը հասանելի է հանրությանը։ 1939 թվականի սեպտեմբերին, երբ սկսվում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը, հավաքածուն Լոնդոնից տեղափոխվում է Շոտլանդիա։ 1945 թվականից ի վեր 26 նկարից բաղկացած հավաքածուն (որոնցից 16-ը օռլեական հավաքածուից են), որը ստացել է «Սազերլենդյան փոխառություն» անվանումը, գտնվում է Էդինբուրգի Շոտլանդիայի ազգային պատկերասրահում։ Տիցիանի «Դիանա և Կալիստո» և «Դիանա և Ակտեոն» կտավները ոգեշնչել են բազմաթիվ նկարիչների, ներառյալ՝ Ուիլյամ Թըրներին ու Լյուսյեն Ֆրոյդին, ընդ որում՝ վերջինս այս երկու նկարները բնորոշել է որպես՝ «պարզապես ամենագեղեցիկ կտավներն աշխարհում»։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4
2. ↑
3. 1 2
4. ↑
5. ↑  Paul Hills, «Titian’s Fire: Pyrotechnics and Representations in Sixteenth-Century Venice», *Oxford Art Journal* 2007 30(2), pages 185—204
6. ↑  Freud, Lucian (2001 թ․ դեկտեմբերի 22). "Artists on art: Freud on Titian". *The Telegraph*. Արխիվացված է the original 2008 թ․ մայիսի 15-ին. Retrieved 2008 թ․ օգոստոսի 30.

Արտաքին հղումներ
----------------

* National Galleries of Scotland catalogue entry for *Diana and Callisto*
* Jones, Jonathan (2008 թ․ օգոստոսի 28). "The battle of the Titians". *The Guardian*. London. Retrieved 2008 թ․ օգոստոսի 30.
* Titian, *Diana and Callisto*, ColourLex

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | RKDimages |

 |
**Դադիանի պալատ**, մեգրելական Դադիանի տոհմի տիրակալների նստավայր վրացական Զուգդիդ քաղաքում։

Պատմություն
-----------

Իտալացի միսիոներ Արկանջելո Լամբերտին, որ այցելել է Վրաստան 17-րդ դարում, գրում էր, որ «իշխանն ունի ավելի քան 50 պալատ, որոնցից Զուգդիդի պալատը ամենագեղեցիկն է. այն կառուցված է շատ լավ քարից, դրա առանձնասենյակները զարդարված են պարսկական ոճով»։

Այժմ գոյություն ունեցող պալատը կառուցվել է 1873-78 թվականներին իշխանուհի Եկատերինա Դադիանիի համար։ Նախագծման ժամանակ ճարտարապետ Էդգար Ջ. Ռայսը հիմք է ընդունել Ալուպկայի Վորոնցովյան պալատը։ Երկրորդ պալատը կառուցվել է 1880-ական թվականներին իշխանուհու որդու՝ վերջին մեգրելական տիրակալի համար` Լեոնիդ Վասիլևի նախագծով։

Նիկոլայ Դադիանիի` գահից հրաժարվելուց հետո (1866 թվականին) նրա քույր Սալոմեն մոր հետ մեկնեց Փարիզ, որտեղ 1868 թվականի մայիսի 18-ին ամուսնացավ մարշալ Մյուրատի թոռան` արքայազն Աշիլ Մյուրատի հետ, որը Մեգրելիա բերեց բոնապարտիստների մի քանի մասունքներ, որոնց մեջ էր նաև Նապոլեոնի երեք հետմահու դիմակներից մեկը։ Այժմ այն ցուցադրված է պատմական թանգարանում, որը զբաղեցնոմ է պալատական համալիրի մի մասը։

Թանգարան
--------

Դադիանի պալատի դիմաց
Պալատի դիմացի զբոսայգին
Թանգարանը հիմնադրվել է Մեգրելիայի տիրակալ Դավիթ Դադիանիի նախաձեռնությամբ 1849 թվականին տիրակալի գանձարանի առարկաների և վրացական հնությունների հիման վրա։ Այսօր թանգարանում հավաքված են մինչև 41000 ցուցանմուշ՝ վրացական ազգային մշակույթի եզակի նմուշներ։ Դրանց մեջ են Տագիլոնյան գանձի իրերը (մ.թ.ա. 1-ին հազարամյակ), ոսկե անտիկ դիմակ, վրացական Թամար թագուհու մոր սրբապատկերը (12-րդ դար), պատմության հուշարձաններ, որոնք Վրաստան են հասել Կոստանդնուպոլսի անկումից հետո, միջին դարերի եվրոպական ռազմական զենքեր, արևմտա-եվրոպական վարպետների գեղանկարչության և գրաֆիկայի գործեր։

Պալատի շրջակայքում փռված է Զուգդիդի լայնածավալ բուսաբանական այգին, որը տնկել է Եվրոպայից կանչված այգեգործների օգնությամբ Սալոմեյի մայրը՝ Եկատերինա Ալեքսանդրովնա Ճավճավաձե-Դադիանին՝ Նինա Գրիբոյեդովայի հարազատ քույրը։ Պարտեզի մակերեսը կազմում է 26,4 հեկտար։

Սեփականության մասին հարցը
-------------------------

1990-ականների կեսերին մշտական բնակության համար Զուգդիդի տեղափոխվեց արքայազն Աշիլ Մյուրատի և իշխանուհի Սալոմեյի ծոռը՝ արքայազն Ալեն Մյուրատը, իր կնոջ՝ արքայադուստր Վերոնիկայի (ծննդյամբ՝ դե Շաբո-Տրամեկուր) և դստեր՝ Մաթիլդայի հետ միասին։ Նրանք հիմնեցին «Մյուրատները Վրաստանում» հիմնադրամը և փորձեցին Եվրոպական դատարանի միջոցով ստանալ Դադիանի իշխանների գույքը՝ ներառյալ պալատը։ Սակայն կա նաև վրացական «Դադիանի իշխանների պալատների փրկության» հիմնադրամ, որի ներկայացուցիչները նշում են, որ 1919 թվականին Դադիանիների ժառանգները պաշտոնապես հրաժարվել են պալատական համալիրի նկատմամբ իրենց իրավունքներից։

2007 թվականի մայիսի 26-ին Զուգդիդ այցելության ընթացքում Վրաստանի նախագահը հայտարարել է, որ աշխատանքներ են իրականացվելու Դադիանի իշխանների պալատը վերականգնելու համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  GeoNames — 2005.
2. ↑   АРКАНДЖЕЛО ЛАМБЕРТИ, "ОПИСАНИЕ КОЛХИДЫ ИЛИ МИНГРЕЛИИ"
3. ↑  "Dadiani Dynasty". Արխիվացված է the original 2011 թ․ հոկտեմբերի 18-ին. Retrieved 2015 թ․ հոկտեմբերի 4.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: n2006089357 · VIAF: 147964904 · WorldCat VIAF: 147964904 |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միմինո (այլ կիրառումներ)

**«Միմինո»**, արձանախումբ Թբիլիսի քաղաքում՝ նվիրված Գեորգի Դանելիայի «Միմինո» ֆիլմի հերոսներին և անձամբ ռեժիսորին։

Պատմություն
-----------

Արձանախմբի հեղինակ Զուրաբ Ծերեթելին այս հուշարձանը 4 տարի առաջ նախատեսել է կանգնեցվել Մոսկվայում՝ ֆիլմի 30-ամյակի առիթով, սակայն դա տեղի չի ունեցել։ «Միմինոյի» բրոնզյա հերոսները տեղափոխվել են Թբիլիսի։ «Միմինո» արձանախումբը գտնվում է Թբիլիսիի Հավլաբար թաղամասում՝ Թբիլիսիի հայկական պետական դրամատիկական թատրոնի շենքի մոտակայքում գտնվող պուրակում։

Հուշարձանի բացմանը մասնակցել են Վրաստանում Հայաստանի դեսպան Հովհաննես Մանուկյանը, խմբաքանդակի հեղինակ Զուրաբ Ծերեթելին, Վրաստանի ժողովրդական արտիստ Վախթանգ Կիկաբիձեն, Թբիլիսիի սակրեբուլոյի (քաղաքային խորհրդի) նախագահ Զաալ Սամադաշվիլին, Դիլիջանի քաղաքապետ Արմեն Սանթրոսյանը, Վրաստանի առաջին տիկին Սանդրա Ռուլոֆսը։

Հուշարձանախմբում պատկերված են ֆիլմի գլխավոր հերոսները՝ 

* Վախթանգ Կիկաբիձե (Վալիկո Միզանդարին)
* Ֆրունզիկ Մկրտչյան (Ռուբիկ Խաչիկյան)
* Եվգենի Լեոնով (Իվան Վոլոխով)
* Գեորգի Դանելիա (ֆիլմի ռեժիսոր)

Ֆիլմի հերոսներին նվիրված հուշարձան կա նաև Դիլիջանում։

Հեղինակ
-------

Քանդակագործ՝ Զուրաբ Ծերեթելի

Տես նաև
-------

* Միմինո (հուշարձան, Դիլիջան)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Թբիլիսիում տեղադրվեց «Միմինո» ֆիլմի հերոսների և ռեժիսորի հուշարձանը". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2018 թ․ նոյեմբերի 27. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Թբիլիսիում բացվել է «Միմինո»-ի հերոսների և ռեժիսորի հուշարձանը
3. ↑  Այսօր Թբիլիսիում տեղի է ունենալու «Միմինո» ֆիլմի հերոսների հուշարձանի բացումը
**Միշել Նաիմ Աուն** (արաբ․՝ ميشال عون‎‎, Արաբական արտասանությունը։ [miːʃaːl ʕa.uːn]) (սեպտեմբերի 30, 1933(1933-09-30), Հարեթ Հրեյք, Lebanese Republic under French mandate), Լիբանանի Նախագահ։ Նա նախագահ է ընտրվել 2016 թ. հոկտեմբերի 31-ին, Լիբանանի խորհրդարանի 46-րդ ընտրական նստաշրջանում։ Այն բանից հետո, երբ նախագահ Միշել Սուլեյմանը, իր լիազորությունների ավարտին, 2014 թվականի մայիսին, հեռացավ նախագահի պաշտոնից, Լիբանանը մնացել էր առանց ղեկավարի, ինչի արդյունքում Լիբանանը հայտնվել էր փակուղում՝ խորհրդարանը հետագա 29 ամիսների ընթացքում, 45 խորհրդարանական նստաշրջաններում անհրաժեշտ քվորում չի ապահովել և չի կարողացել ընտրել հաջորդ նախագահ։ 1984 թվականին Միշել Աուն նշանակվել է Լիբանանյան բանակի գեներալ։ 1988 թ. սեպտեմբերի 22-ից մինչ 1990 թվականի հոկտեմբերի 13-ը,  Աունը զբաղեցրել է վարչապետի պաշտոնը։ Հակասական որոշումը բերեց իշխանության համար պայքարող երկու մրցակից կառավարությունների ձևավորման, մեկը ' գեներալ Աունի, մյուսը՝ Սելիմ Հոսի գլխավորությամբ։ 1989 թվականի մարտի 14-ին Աունը "Ազատագրման պատերազմ" հայտարարեց Սիրիական բանակի դեմ։ 1990 թվականի հոկտեմբերի 13-ին, Սիրիական բանակը սպանելով հարյուրավոր զինվորներ և քաղաքացիական անձանց ներխուժեց Աունի հենակետերը ներառյալ Պրեզիդենտական պալատը։ Աունը փախավ Բեյրութի ֆրանսիական դեսպանատուն, հետագայում և ապաստան գտավ Ֆրանսիայում, որտեղ անցկացրեց 15 տարի՝ 1990 թվականից մինչև 2005 թվականը։ Նա Լիբանան վերադարձավ 2005 թվականի մայիսի 7-ին, երկրից սիրիական զորքերի դուրսբերումից տասնմեկ օր հետո։ 2006 թվականին, որպես ազատ հայրենասիրական շարժման ղեկավար, Աունը Հեսբուլահի հետ փոխըմբռնման հուշագիր ստորագրեց, հիմնելով խոշոր դաշինք, որն առ այսօր ուժի մեջ է։ Չնայած Բաշշար ալ-Ասադի հոր՝ Հաֆեզ ալ-Ասադի ռեժիմի հետ ունեցած արյունալի պատմության, Աունը 2009 թ. այցելեց Սիրիա։

Աունը Խորհրդարանի անդամ ընտրվեց, որտեղ նա գլխավորում էր Ազատ հայրենասիրական շարժումը և ավելի ընդարձակ Բարեփոխումների և Փոփոխությունների դաշինքը, որն ուներ ավելի լայն ներկայացուցչություն (27)՝ երկրորդ խոշոր դաշինքը Լիբանանի խորհրդարանում։ Նախագահական ընտրություններում նա ներկայացրեց իր թեկնածությունը։ Նրա մրցակիցներն էին Սամիր Ջաաջաան, Սուլեյման Ֆրագիհը և Հենրի Հիլուն։ Ընտրվելուց հետո նա երդում տվեց որպես Լիբանանի նախագահ՝ Միշել Սուլեյմանի հաջորդը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2016 թ․ նոյեմբերի 4-ին. Retrieved 2016 թ․ նոյեմբերի 3. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  "Profile: Michel Aoun". BBC News. 2005 թ․ հունիսի 13. Retrieved 2008 թ․ մայիսի 18.
4. ↑  Gambill, Gary C. (2003 թ․ մայիսի 13). "The Syrian Occupation of Lebanon". The Middle East Forum. Retrieved 2008 թ․ մայիսի 18.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Բրոքհաուս · Մեծ նորվեգական · Treccani |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 125240209 · GND: 119042843 · GTAA: 77954 · ISNI: 0000000069364276 · LCCN: n2006028505 · SUDOC: 034488863 · VIAF: 97057508 · WorldCat VIAF: 97057508 |

 |

 |
**Ֆաթիհ մզկիթ** կամ **Նվաճողի մզկիթ** (թուրքերեն՝ Fatih Camii), Ստամբուլի ամենամեծ և ամենահին մզկիթներից մեկը։ Գտնվում է քաղաքի եվրոպական հատվածում՝ Ֆաթիհ թաղամասում։

Կառուցվել է 1470 թվականին բյուզանդական Առաքյալների եկեղեցու փոխարեն։ Երկրաշարժի հետևանքով ամբողջությամբ կործանվել է 1766 թվականին։ Վերականգնվել է 1771 թվականին։ Գմբեթի տրամագիծը կազմում է 26 մետր։ Մզկիթի բակում կան գերեզմանատուն, դամբարան, որտեղ թաղված է Կոստանդնուպոլիսի նվաճող, օսմանյան սուլթան Մեհմեդ II Ֆաթիհը։ Դամբարանը համարվում է Ստամբուլի ամենահայտնի սրբավայրերից մեկն է։ Մզկիթի կազմում գործում է նաև մեդրեսե։

Պատմություն
-----------

Ֆաթիհ մզկիթը, որը կառուցվել է 1463-1470 թվականներին սուլթան Մեհմեդ II Ֆաթիհի հրամանով, ներկայացնում է ահռելի չափեր ունեցող կրոնահասարակական համալիր։ Այն կառուցվել է բյուզանդական Առաքյալների եկեղեցու վայրում։ Մզկիթը կառուցվել է Սինան Աթըքի նախագծով։ Ֆաթիհ մզկիթը առաջին մզկիթն է, որը կառուցվել է օսմանյան ավանդական ոճով։

Սկզբնական շրջանում համալիրը բաղկացած է եղել մզկիթից և հարակից ենթակառուցվածքներից։ Համալիրի կազմում մտել են 8 մեդրեսեներ, գրադարան, հիվանդանոց, որբանոց, իջևանատուն, շուկա, համամ, տարրական դպրոց և իմարեթ, որտեղ սնունդ է բաժանվել աղքատներին։ Այնուհետև ավելացվել են նաև թյուրբեներ։ Այդ ժամանակ մզկիթը զբաղեցրել է 325 քառ. մետր տարածք՝ ձգվելով Ֆեվզիփաշա փողոցի երկայնքով։

Մզկիթը մեծապես տուժել է 1509 թվականին տեղի ունեցած Կոստանդնուպոլսի երկրաշարժից, որից հետո վերականգնվել է, սակայն տուժել է նաև 1557 և 1754 թվականներին տեղի ունեցած երկրաշարժերի ժամանակ։ Մզկիթն ամբողջությամբ կործանվել է 1766 թվականի մայիսի 22-ին, որի ժամանակ գմբեթը և պատերը ամբողջությամբ փլուզվել էին։ Մզկիթի ներկայիս շենքը, որը կառուցվել է այլ նախագծով, կառուցվել է 1771 թվականին՝ Մուստաֆա III սուլթանի օրոք։ Ճարտարապետը եղել է Մեհմեդ Թահիր աղան։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Мечеть Фатих на stambul4you.ru". Արխիվացված է the original 2017 թ․ ապրիլի 21-ին. Retrieved 2017 թ․ մայիսի 3.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: no2019068621 · VIAF: 7230155769099727880006 · WorldCat VIAF: 7230155769099727880006 |

 |
**Հայաստանի Հանրապետության Քննչական կոմիտե, ՀՀ ՔԿ**, Հայաստանի Հանրապետության անկախ պետական մարմին է, որն ստեղծվել է ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից ընդունված օրենքի հիման վրա և լիազորված է իրականացնելու նախաքննություն՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով իր իրավասությանը վերապահված ենթադրյալ հանցագործությունների կապակցությամբ։

Քննչական կոմիտեի ինքնուրույնությունը երաշխավորված է «ՀՀ քննչական կոմիտեի մասին» ՀՀ օրենքով, որի համաձայն՝ նրա ծառայողների գործունեությանը միջամտելն անթույլատրելի է։ Քննիչի լիազորություններն ու պարտականությունները սահմանված են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով։ Քննիչը պետական պաշտոնատար անձ է, ով իր իրավասության սահմաններում քրեական գործով իրականացնում է նախաքննություն։

Հայաստանի Հանրապետության քննչական կոմիտեի ներկայիս ղեկավարը Արգիշտի Քյարամյանն է։

Կառուցվածք
----------

ՀՀ քննչական կոմիտեի համակարգը ներառում է քննչական կոմիտեի կենտրոնական մարմինը, զինվորական քննչական գլխավոր վարչությունը, Երևան քաղաքի քննչական վարչությունը, մարզային քննչական վարչությունները, ինչպես նաև քննչական կոմիտեի դեպարտամենտը։

Քննչական կոմիտեի կենտրոնական մարմնի ստորաբաժանումներն են՝

* կենտրոնական մարմնի գլխավոր վարչությունները, այդ թվում՝ զինվորական քննչական գլխավոր վարչությունը,
* վարչությունները
* բաժինները։

Զինվորական քննչական գլխավոր վարչության ստորաբաժանումներն են՝

* գլխավոր վարչության վարչությունները,
* բաժինները
* կայազորային քննչական բաժինները (բաժանմունքները)։

Երևան քաղաքի քննչական վարչության ստորաբաժանումներն են՝ Երևան քաղաքի վարչական շրջանների քննչական բաժինները։ Մարզային քննչական վարչությունների ստորաբաժանումներն են մարզային քննչական վարչությունների տարածքային բաժինները (բաժանմունքները)։ Քննչական կոմիտեի լիազորությունների լիարժեք և արդյունավետ իրականացումը և քաղաքացիական իրավահարաբերություններին նրա մասնակցությունը ապահովում է քննչական կոմիտեի դեպարտամենտը։

Ղեկավարություն
--------------

**Կոմիտեի նախագահ՝**

* Արգիշտի Քյարամյան

**Կոմիտեի նախագահի տեղակալ, զինվորական քննչական գլխավոր վարչության պետ**

* Արման Ասլանյան

**Կոմիտեի նախագահի տեղակալ, հատկապես կարևոր գործերի քննության գլխավոր վարչության պետ՝**

* Արթուր Մելիքյան

**Կոմիտեի նախագահի տեղակալներ՝**

* Արսեն Այվազյան
* Վիգեն Մեսրոպյան

Տես նաև
-------

* Ազգային անվտանգության ծառայություն

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հայաստանի Քննչական կոմիտեի պաշտոնական կայք Archived 2016-01-14 at the Wayback Machine.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6  "ՀՀ Քննչական կոմիտեի պաշտոնական կայք". Արխիվացված է the original 2015 թ․ դեկտեմբերի 1-ին. Retrieved 2016 թ․ հունվարի 5.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Հայաստան Հայաստանի իրավապահ մարմիններ |
| --- |
|  |
| Ներքին գործերի նախարարություն (Ոստիկանություն) • Ազգային անվտանգության ծառայություն • Հայաստանի քննչական կոմիտե •ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչություն |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Վարդանյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*
 Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ժիրայր Վարդանյան (այլ կիրառումներ)

**Ժիրայր Հմայակի Վարդանյան** (օգոստոսի 28, 1952(1952-08-28), Եղեգնաձոր, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բուսաբան, կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1990), պրոֆեսոր (2002)։ ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ (2010)։

Կենսագրություն
--------------

1975 թվականին ավարտել է Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտը։ 1983 թվականից եղել է ՀՀ ԳԱԱ Բուսաբանության ինստիտուտի ծառագիտության բաժնի վարիչը։

1998-2000 թվականներին Հայաստանի կենսաբազմազանության 1-րդ ազգային զեկույցի շրջանակներում եղել է Ազգային փորձագիտական խմբի ղեկավար, 2001 թվականին բնական պաշարների կառավարման և չքավորության նվազեցման տեղական փորձագետ, 2003-2004 թվականներին՝ Հայաստանի ազգային հզորությունների կարիքների ինքնագնահատում գլոբալ բնապահպանական կառավարման կենսաբազմազանության փորձագետ։ 1995-2006 թվականներին ՀՀ ԳԱԱ Բուսաբանության ինստիտուտի տնօրենի տեղակալ՝գիտության գծով, 2006 թվականից՝ ՀՀ ԳԱԱ Բուսաբանության ինստիտուտի տնօրեն։

ՀՀ Բնապահպանության նախարարության կոլեգիայի անդամ է, ԳԷՀ հետ համագործակցության հանձնաժողովի անդամ, ՀՀ ԳԱԱ Բուսաբանական ինստիտուտի Գիտական խորհրդի նախագահ։

Գիտական գործունեություն
-----------------------

Հեղինակ է շուրջ 100 գիտական հոդվածների, 5 մենագիր աշխատություններ։ Գիտական գործունեությունը վերաբերում է Հայաստանի անտառային դենդրոբազմազանության (դենդրոֆլորայի) ուսումնասիրությանը, դրա արժեքավոր և հազվագյուտ տեսակների ինտրոդուկցիայի, ինչպես նաև բուսաբանական այգիներում դենդրոհավաքածուների ստեղծմանը, բնական դենդրոպարկերի ստեղծման գիտական հիմունքների մշակմանը։

Անդամակցություն
---------------

* ԱՊՀ երկրների Բուսաբանական այգիների խորհրդի անդամ։
* Հայաստանի և Ռուսաստանի բուսաբանական ընկերությունների անդամ։
* ՀՀ Բնապահպանության նախարարության կոլեգիայի անդամ։
* ԳԷՀ-ի հետ համագործակցության հանձնաժողովի անդամ։
* ՀՊԱՀ-ում գործող 011 մասնագիտական խորհրդի անդամ։
* «Հայաստանի կենսաբանական հանդես» և „Takhtajania" գիտական հանդեսների, խմբագրական կոլեգիաների անդամ։

Մրցանակ
-------

* ՀՀ ԳԱԱ գովեստագիր (1985)
* ՀՀ ԳԱԱ Վաստակագիր (2008)

Երկեր
-----

* Ծառագիտություն։ Դասագիրք, Հայկական գյուղատնտեսական ակադեմիա, Երևան, ՀԳԱ, 2005։
* Անտառագիտական և կանաչապատման տերմինների հայերեն-ռուսերեն-անգլերեն բացատրական բառարան։ Երևան, ՀՀ ԳԱԱ Բուսաբանության ինստիտուտի հրատարակչություն, 2008 (համահեղինակ)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "ՀՀ ԳԱԱ Բուսաբանության ինստիտուտի գիտական խորհրդի կազմը". Արխիվացված է the original 2016 թ․ սեպտեմբերի 29-ին. Retrieved 2016 թ․ հունվարի 27. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Ժիրայր Հմայակի Վարդանյանի մասին ՀՀ ԳԱԱ կայքում
3. ↑  Հայաստանի ագրարային համալսարան, Ժիրայր Վարդանյան(չաշխատող հղում)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Թումանյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Թամար Հովհաննեսի Թումանյան** (մայիսի 10, 1907(1907-05-10), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 11, 1989(1989-11-11), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ճարտարապետ։ ՀԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1977)։ Հայաստանի ճարտարապետների միության անդամ (1935)։

Հովհաննես Թումանյանի դուստրը։

Կենսագրություն
--------------

Թամար Թումանյանը ծնվել է Թիֆլիսում 1907 թվականին, բանաստեղծ, արձակագիր Հովհաննես Թումանյանի ընտանիքում։ Նախնական կրթությունն ստացել է Թիֆլիսի Գայանյան օրիորդաց դպրոցում։ 1931 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1933 թվականից Ալեքսանդր Թամանյանի արվեստանոցում աշխատել է ճարտարապետ, 1945-1949 թվականներին եղել է Հայաստանի ճարտարապետների միության քարտուղար, 1947-1951 թվականներին՝ Հայաստանի ճարտարապետական ֆոնդի վարչության նախագահ, 1966-1989 թվականներին՝ Հովհաննես Թումանյանի տուն-թանգարանի տնօրեն, որտեղ ստեղծել է «Վերնատան» հուշասենյակը, «Լոռվա ձոր» համայնապատկերը, որի դիտումն ուղեկցվում է Արմեն Տիգրանյանի «Անուշ» օպերայով։

Ստեղծագործություններ
--------------------

Թամար Թումանյանի նախագծերով կառուցվել են շենքեր և շինություններ Երևանում և այլ քաղաքներում։

* Քանաքեռ ԳԷՍ-ի բնակելի շենք, Երևան
* №447 գործարանի բնակելի շենք, Երևան
* №447 գործարանի հանրակացարան, Երևան
* Օթերևութաբանական վարչության շենք, Երևան
* Հյուրանոց Սիսիանում

Մասնակցել է Երևանում կառավարության ընդունելությունների տան և Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի թատրոնի նախագծերի մշակման աշխատանքներին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Հովհաննես Թումանյանի թանգարան". *www.toumanian.am*. Արխիվացված է the original 2017 թ․ մայիսի 10-ին. Retrieved 2017 թ․ մայիսի 10. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Թամար Թումանյան". *urbanista.am*. Retrieved 2022 թ․ օգոստոսի 24.
3. ↑  "AV Production - Թամար Թումանյան". *avproduction.am*. Արխիվացված է the original 2023 թ․ փետրվարի 11-ին. Retrieved 2019 թ․ մայիսի 10. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**The WB Television Network** (սովորաբար կրճատվում է մինչև **The WB**), նախկին հեռուստատեսային ցանց ԱՄՆ-ում։ Ալիքը թողարկվել է 1995 թվականի հունվարի 11- ին և գոյատևել է տաս տարուց ավելի։ 2006 թվականի հունվարի 24- ին CBS Corporation - ի և Warner Bros. - ի սեփականատերերը հայտարարեցին, որ մտադիր են փակել անշահավետ The WB և UPN ալիքները և միացնել մեկ նոր The CW հեռուստացանցի մեջ, որը թողարկվել է նույն տարվա սեպտեմբերի 18- ին՝ 2 ալիքների հեռարձակման դադարեցումից հետո։ Սեփականատեր՝ Time Warner:

Պատմություն
-----------

Ալիքի բացման գաղափարը Warner Bros. - ի ղեկավարության գլխում ծագել է իննուսականների սկզբին, երբ երիտասարդ Fox ցանցը հասավ հաջողության ի շնորհիվ երիտասարդ լսարանի ուղղվծության, իսկ դրան զուգահեռ հոսքային սերիալների, ինչպես նաև «Մալիբուի փրկարարները» և «Աստղայի ճանապարհ։ Ֆաջորդ սերունդ» - ը մեծ հաջողություն ունեին աշխարհում։ 1993 թվականի նոյեմբերի 2 - ին Warner Bros. - ը հայտարարեց ալիքի բացման մասին և անկախ, մեռնող ընկերության՝ Tribune Broadcasting - ի սեփականատերը միացավ նախագծին։ Հաղորդումը սկսվել է 1995 թվականին, բայց հաջողության է հասել հաջորդ տարվա աշնանը՝ «7 - րդ երկինք» հեռուստասերիալի շնորհիվ։

1997 թվականին ալիքը թողարկեց «Բաֆֆի՝ վամպիրներ ոչնչացնող» հեռուստասերիալը, որը չդարձավ հիթ, բայց քննադատների կողմից արժանացավ լավ արձագանքի, որից հետո սկսվել է թողարկում երիտասարդ հանդիսատեսին ուղղված սերիալներ, ինչպիսիք են «Դոուսոնի դափնիներ» - ը, «Ֆելիսիթի» - ն, «Կախարդվածները», «Սմոլվիլի գաղտնիքը» արժանացել է վարկանիշային ռեկորդի ալիքի պատմության մեջ, ինչպես նաև քիչ հաջողված են «Այլմոլորակայինների քաղաք» - ը, «Լավագույնները» և «Հրեշտակը»։ Այնուամենայնիվ, առավել վարկանիշային դարձավ «7 - րդ երկինք» ընտանեկան դրաման, 1999 թվականին լսարանն աճեց մինչև 12,5 միլիոն։

2006 թվականի սկզբին սեփականատերերը հայտարերեցին ալիքի փակման և գլխավոր մրցակցի՝ UPN - ի հետ միանալու մասին, որպեսզի թողարկեն The CW - ն։ Այս իրադարձությունը հեռուստատեսային պատմության մեջ դարձավ առավել անհաջող որոշումներից մեկը, և The CW - ն պարբերաբար դառնում էր ոչ հայտնի ալիքը՝ 5 եթերային ցանցերի մեջ։ Ալիքների միավորման արդյունքում տեղական մասնաճյուղերի կեսը մնացին իրենց հույսին և միանալով ստեղծեցին անկախ MyNetworkTV ցանցը։ The WB - ի հեռարձակման վերջին օրը, եթեր դուրս եկավ մի ծրագիր՝ հին հիթերի աստղերի մասնակցությամբ, որը գրավեց վարկանիշի միայն մի կետ և այդ օրը հեռուստացույց դիտողների 2 տոկոսին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2017 թ․ սեպտեմբերի 6-ին. Retrieved 2016 թ․ դեկտեմբերի 16.
2. ↑
3. ↑
4. ↑

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: nr96006811 · VIAF: 152888202 · WorldCat VIAF: 152888202 |

 |
**Հյուսիսային Հոլիվուդ**  շրջան Լոս Անջելեսի քաղաքի Սան Ֆեռնանդո հովտում։ NoHo Arts District և Հեռուստատեսության արվեստի և գիտության ակադեմիան գտնվում է Հյուսիսային Հոլիվուդում։ Շրջանն ունի յոթ հանրային և ութ մասնավոր դպրոցներ։

Կա շրջանային այգի և հանգստի կենտրոն։ Թաղամասը կարևոր տրանսպորտային կենտրոն է, և դա նաև այն վայրն է, որտեղ շատ նշանավոր մարդիկ են ապրել և աշխատել։

Հյուսիսային Հոլիվուդը հիմնադրվել է 1887 թվականին Լանքերհիմի Հողային և Ջրային Ընկերության կողմից։ Այն կոչվել է «Տոլքա», 1896 թվականին վերանվանվել «Լանքերշիմ» և վերջապես «Հյուսիսային Հոլիվուդ» 1927 թվականին։

### 21րդ դար

 Բարձր հստակեցված գույքի զարգացում Հյուսիսային Հոլիվուդում
2000 թվականից համայնքը շատ փոփոխություններ է կրում և զարգանում, մեծ մասամբ `743 հա Հյուսիս Հոլիվուդի զարգացման շրջանի և NoHo Commons նախագծերի ձևավորման շնորհիվ։

2015 թվականին Հյուսիսային Հոլիվուդում գտնվող Լանքերշիմի Բուլվարդը, Սան Ֆեռնանդո հովտի CicLAvia- ի մասն էր, որը Լոս Անջելեսի Շրջանի Մետրոպոլիտեն Տրանսպորտային Մարմնի կողմից հովանավորվող միջոցառում էր, որտեղ հիմնական ճանապարհները ժամանակավորապես փակվում էին, և օգտագործվում էին հանգստի համար նախատեսված մարդկային տրանսպորտով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "NoHo Commons Third Phase Breaks Ground". Diamondwest.net. Արխիվացված է the original 2013 թ․ հուլիսի 31-ին. Retrieved 2013 թ․ մայիսի 10. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Valley CicLAvia Crowd Estimated At 100K". *CBS Los Angeles*. 2015 թ․ մարտի 23. Արխիվացված է the original 2015 թ․ մարտի 24-ին.
**Վազգեն Սարգսյան մեդալ**, Հայաստանի գերատեսչական պարգև։ Մեդալի Կանոնադրությունը գործում է 2002 թ. սեպտեմբերի 12-ից (ՀՀ ՊՆ 12.09.2002թ. N 757 հրաման)։

Մեդալով պարգևատրվողները
-----------------------

Հայաստանի զինված ուժերի «Վազգեն Սարգսյան» մեդալով պարգևատրվում են. ծառայողական պարտականությունները կատարելիս արիություն, խիզախություն և կազմակերպչական հմտություններ դրսևորած Հայաստանի զինված ուժերի սպաները և ենթասպաները, ժամկետային ծառայության ընթացքում հայրենիքի սահմանների պաշտպանության, զինծառայողների կյանքին սպառնացող վտանգը վերացնելու գործում անձնական խիզախություն ցուցաբերած զինծառայողները, Հայկական բանակի կայացման և ամրապնդման գործում զգալի ավանդ ունեցող անհատները։ 
Հայաստանի զինված ուժերի «Վազգեն Սարգսյան» մեդալը շնորհվում է Հայաստանի պաշտպանության նախարարի հրամանով։ 
Հայաստանի զինված ուժերի «Վազգեն Սարգսյան» մեդալով պարգևատրվածներին տրվում է այն կրելու վկայական։
Հայաստանի զինված ուժերի «Վազգեն Սարգսյան» մեդալով հետմահու պարգևատրում չի կատարվում։

Պարգևատրման միջնորդությունը
---------------------------

ՀՀ զինված ուժերի «Վազգեն Սարգսյան» մեդալով պարգևատրման ներկայացնում են. ՀՀ պաշտպանության նախարարի տեղակալները, ՀՀ ՊՆ և ԶՈՒ ԳՇ վարչությունների և առանձին բաժինների պետերը, պաշտպանության բանակի, բանակային զորամիավորումների, զորամասերի հրամանատարները, ՀՀ ԱԱԾ տնօրենը և Ոստիկանության պետը, ՀՀ կառավարությանն առընթեր արտակարգ իրավիճակների վարչության պետը, ՀՀ նախարարությունների, գերատեսչությունների, պետական, հասարակական կազմակերպությունների ղեկավարները։ Ներկայացումները հասցեագրվում են կառավարական պարգևներով պարգևատրման ՀՀ ՊՆ հանձնաժողովին։

Կրելու կարգը
------------

ՀՀ ՊՆ 02.04.2015թ. թիվ 323 հրամանի համաձայն՝ «Վազգեն Սարգսյան» մեդալը կրում են կրծքի ձախ կողմում՝ «Գարեգին Նժդեհ» մեդալից անմիջապես հետո։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Հայաստանի զինված ուժերի «Վազգեն Սարգսյան» մեդալ". Արխիվացված է the original 2020 թ․ փետրվարի 1-ին. Retrieved 2020 թ․ մայիսի 16.
2. ↑  ՀՀ ՊԵՏԱԿԱՆ ԵՎ ԳԵՐԱՏԵՍՉԱԿԱՆ ՊԱՐԳԵՎՆԵՐ

Արտաքին հղում
-------------

* ՀՀ Պաշտպանության նախարարության պաշտոնական կայք - ՀՀ պետական պարգևներ
**Հայրապետ Հայրապետյանի անվան թիվ 78 հիմնական դպրոց**, հանրակրթական դպրոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։ Դպրոցը կոչվում է մանկագիր, գրող Հայրապետ Հայրապետյանի անունով։

Պատմություն
-----------

Դպրոցը հիմնադրվել է 1958 թվականին։ 1962 թվականից դարձել է անգլիական թեքումով։ 1977 թվականին դպրոցը տեղափոխվել է նոր մասնաշենք։

Դպրոցում ուսուցումը իրականացվում է հայերենով։ Որպես օտար լեզու ուսուցանվում է ռուսերեն, անգլերեն (խորացված), ֆրանսերեն և պարսկերեն (նախասիրական պարապմունքների տեսքով՝ շաբաթը երեք ժամ)։ Դպրոցում գործում են երկլեզու դասարաններ, որտեղ բնագիտական առարկաները ուսուցանվում են ֆրանսերեն լեզվով։

Դպրոցը համագործակցում է ՀՀ արտաքին գործերի նախարարության, Իրանի Իսլամական հանրապետության դեսպանատան, Բրիտանական խորհրդի, Ֆրանսիական դեսպանատան, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների դեսպանատան, Սիրիայի դեսպանատան, «Եվրասիա» համալսարանի, Տուրիզմի հայկական ինստիտուտի, Երևանի պետական համալսարանի, Երևանի պետական մանկավարժական համալսարանի, Երևանի պետական լեզվահասարակագիտական համալսարանի հետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Երևանի քաղաքապետարանի ենթակայության դպրոցներ
2. ↑  "Հայրապետ Հայրապետյանի անվան թիվ 78 հիմնական դպրոց". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2015 թ․ դեկտեմբերի 1. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայքը
**Բրիգիտե Բիռլայն** (գերմ.՝ Brigitte Bierlein, հունիսի 25, 1949(1949-06-25), Վիեննա, Ավստրիայի բռնազավթումը դաշնակիցների կողմից), ավստրիացի իրավաբան, քաղաքական և պետական գործիչ։ 2019 թվականի հունիսի 3-ից զբաղեցնում է Ավստրիայի անցումային կառավարության կանցլերի պաշտոնը։

Կենսագրություն
--------------

Բիռլայնը ծնվել է 1949 թվականին Վիեննա քաղաքում։ Հենց այնտեղ էլ ավարտել է դպրոցը և ընդունվել Վիեննայի դաշնային 3-րդ գիմնազիա։ Այնուհետև ավարտել է Վիեննայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ 1971 թվականին իրավաբանական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան է ստացել։

Եղել է դատախազության գլխավոր փաստաբանը, 1990-2002 թվականներին եղել է կառավարության գլխավոր դատախազը, իսկ 2001-2003 թվականներին՝ Գործադիր խորհրդի և Դատախազների միջազգային ասոցիացիայի անդամ։

2003 թվականին Բիրլեյնը դարձել է Ավստրիայի Սահմանադրական դատարանի անդամ։ 2018 թվականի հունվարից դարձել է Սահմանադրական դատարանի նախագահ՝ դառնալով առաջին կինը, ով զբաղեցնում է այդ պաշտոնը։ 2019 թվականին նրան տրվեց մեկ այլ լիազորություն, այն է՝ ձևավորել և ղեկավարել Ավստրիայի կառավարությունը՝ մինչև 2019 թվականի սեպտեմբերին կայանալիք ընտրությունները։

Պետության ղեկավարի պաշտոնում
----------------------------

2019 թվականի հունիսի 3-ին Ավստրիայի խորհրդարանը հաստատեց Բիրլեյնի թեկնածությունը՝ Ավստրիայի կառավարության ղեկավարի պաշտոնում, և այդպիսով նա դարձավ առաջին կինն Ավստրիայում, ով զբաղեցնում է այդ պաշտոնը։

Անձնական կյանք
--------------

Բիրլեյնն ամուսնացած չէ և երեխաներ չունի։ Նրա զուգընկերն ինքնաբացարկ ներկայացրած դատավոր Էռնեստ Մաուրերն է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. 1 2 3 4  Wer ist Wer
3. 1 2  Munzinger Personen (գերմ.)
4. ↑  Переходное правительство Австрии принесло присягу *Риа Новости (3 июня 2017)*
5. ↑  Канцлером Австрии впервые стала женщина *Риа Новости (30 мая 2017)*
6. ↑  Erstmals eine Frau an der Spitze des Höchstgerichts
7. 1 2  Brigitte Bierlein: Paradejuristin wird erste Frau an VfGH-Spitze
8. ↑  "Der Mann an Bierleins Seite". Արխիվացված է the original 2019 թ․ հունիսի 2-ին. Retrieved 2019 թ․ հունիսի 7. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
9. ↑  Brigitte Bierlein: Die erste Frau im Kanzleramt

Արտաքին հղումներ
----------------

* Բրիգիտտե Բիրլեյն Archived 2018-05-14 at the Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Treccani |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1045329606 · ISNI: 0000000390026396 · NTA: 326553495 · VIAF: 305441866 · WorldCat VIAF: 305441866 |

 |
**Լուարայի հովիտ** (ֆր.՝ Vallée de la Loire), աշխարհագրական շրջան Ֆրանսիայում, Լուար գետի հոսանքով։ 

Վալանսե (դղյակ)
Հովիտը ներառված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։ Շրջանը հայտնի է իր խաղողի այգիներով և դղյակներով։

Լոշ դղյակ

Աշխարհագրություն
----------------

Լուարայի հովիտը հատում է Ֆրանսիան հարավ - արևելքից դեպի հյուսիս-արևմուտք, իսկ Օռլեանի շրջանում շրջվում է արևմուտք։ Մտնում է Լուարայի երկրի շրջանի կազմի մեջ։

Խաղողի այգիներ
--------------

Խաղողի այգիներն այդ տարածաշրջանում գոյություն են ունեցել Հռոմեական կայսրության ժամանակներից։

19-րդ դարի վերջում խաղողի այգիների մեծ մասը ոչնչացվել են ֆիլոքսերաների ներխուժումից։

Հովիտի խաղողի այգիներից մեկը

Դղյակներ
--------

Հիմնական հոդված՝ Լուարայի դղյակներ
Լուարայի հովիտը Ֆրանսիայում գտնվող հիմնական վայրն էր, որտեղ տեղավորվում էր թագավորի և պալատականների քաղաքամերձ աթոռանիստը։ Հովիտն ունի 60 շատո, որոնք բաց են այցելուների համար։ Դրանցից խոշորագույնները համարվում են պետական թանգարաններ, բայց որոշ դղյակներ մասնավոր սեփականություն են, այդ թվում Ամբուազը, որը ֆրանսիական պետությունը վերադարձրեց թագավորական ընտանիքին։ Դղյակները կենտրոնացված են գետի միջին հոսանքի շուրջ։ Դրանց մեծ մասը կառուցվել է դեռևս միջին դարերում, բայց վերակառուցվել է Վերածննդի դարաշրջանում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Val de Loire entre Sully-sur-Loire et Chalonnes
2. ↑  "Долина Луары: общая информация". Արխիվացված է the original 2012 թ․ մայիսի 13-ին. Retrieved 2017 թ․ փետրվարի 23.
3. ↑  "Долина Луары / Paris-Etoile Voyage". Արխիվացված է the original 2020 թ․ օգոստոսի 8-ին. Retrieved 2017 թ․ փետրվարի 23.

Գրականություն
-------------

* Տուրչին Վ. Ս. Լուարայի քաղաքներ և դղյակներ - Մ.: Արվեստ,1986. - 224 - (Աշխարհի քաղաքներ և թանգարաններ)։

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ · ՅուԹյուբ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ կատալոնական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 153199367 · NSK: 000207228 · SUDOC: 027447987 · VIAF: 316429669 · WorldCat VIAF: 316429669 |

 |
Ձկնորսի մատանին
**Ձկնորսի մատանին** (լատին․՝ anulus piscatoris, նաև կոչվում է *պապական մատանի, հայրապետական մատանի* և *սուրբ Պետրոսի մատանի)*, Հռոմի պապերի հանդերձանքի մի մասը տիարայի հետ միասին։

Պապական մատանին կոչված է հիշեցնելու այն մասին, որ պապը Պետրոս առաքյալի ժառանգորդն է, ով նաև ձկնորս էր։ Մատանու վրա Պետրոսը պատկերված է նավակից ձկնորսական ցանցերը նետելիս։ Խորհրդանշական իմաստը փոխվում է Քրիստոսի այն բառերով, որ իր աշակերտները կդառնան մարդկային հոգիների որսորդներ։

Մատանին առաջին անգամ հիշատակվել է Կղեմես IV-ի իր եղբորորդուն ուղղված նամակում (1265)։ Միջնադարյան ժամանակներից պահպանվում է ավանդույթը, ըստ որի պապի յուրաքանչյուր այցելու պետք է շուրթերով հպվի մատանուն՝ ի նշան նրա կամքին հնազանդության։ Մինչև 1842 թվականը մատանին օգտագործվել է նաև որպես կնիք պապական նամակների մասնավոր բնույթը հաստատելու համար։

Նորընտիր պապի համար պատրաստվում է նոր մատանի, որպես կանոն, ոսկե, որի վրա փորագրվում է նրա անունը։ Պապի մահվանից կամ հրաժարականից հետո կամերլենգոն այլ կարդինալների ներկայությամբ ոչնչացնում է մատանին՝ նոր պապի ընտրությունների շրջանում փաստաթղթերի կեղծումից խուսափելու նպատակով։

Նոր մատանի նոր քահանայապետին մատուցում է թագադրման կամ գահակալության ժամանակ Կարդինալների կոլեգիայի դեկանը։

Նորընտիր Ֆրանցիսկոս պապի խնդրանքով, տնտեսման նկատառումներից ելնելով, նրա մատանին պատրաստված է ոսկեզօծ արծաթից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Новый Папа Римский решил сэкономить на перстне рыбака". Взгляд.ру. Արխիվացված from the original on 2013 թ․ մարտի 21. Retrieved 2013 թ․ մարտի 20.

Արտաքին հղումներ
----------------

* *Maurice M. Hassett* Ring of the Fisherman // Catholic Encyclopedia (1913)

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Պապական արարողակարգեր, խորհրդանիշեր և ծիսակարգեր |
| --- |
|  |
| Առաքելական պալատ • Վատիկան • Պապական գերբ • Կոնկլավ • Թագադրում • Սուրբ Աթոռ • Գահակալեցում • Պապական Խաչ • Խույր • Մոցցետտա • Պալլիում • Պապամոբիլ • Պապական հանդերձանք և տարբերանշաններ • Ձկնորսի մատանի • Սուրբ Պետրոսի տաճար • Սուրբ Պետրոսի հրապարակ • Լատերանյան բազիլիկ • Սիքստինյան կապելլա • Տիարա • Ֆանոն • Կամաուրո • Habemus Papam • Sede Vacante • Sedia Gestatoria • Extra omnes | Vatican City: Coat of Arms |

 |
Բենքսիի աշխատանքը, որը պատկերում է դիակապտությունը
**Դիակապտություն** (դիակողոպտություն, դիակողոպուտ, դիագողություն, հինահարություն), ( ֆր.՝ maraudeur «կողոպտիչ», marauder «կողոպտել») զինվորական հանցագործություն, որի էությունը, համաձայն օրենսդրության, կայանում է կռվի դաշտում (այդ թվում ռմբակոծության ենթարկված կամ հրետակոծված շրջաններում) սպանված կամ վիրավոր զինծառայողների, կամ քաղաքացիական անձանց մոտ գտնվող իրերի գաղտնի կամ բացահայտ հափշտակությունը։

Դիակապտություն է համարվում նաև տարհանման ժամանակ վիրավոր անձանցից իրերի հափշտակությունը։ Միջազգային իրավունքի տեսանկյունից դիակապտությունն ավելի ընդգրկուն է, այն իր մեջ ներառում է նաև հակառակորդի բնակավայրի բնակիչների նկատմամբ իրականացված հափշտակությունը։ Դիակապտությունը հաճախ ուղեկցվում է բռնի գործողություններով։

Միջազգային իրավունքի համաձայն՝ դիակապտությունը դիտարկվում է որպես միջազգային բնույթի զինվորական հանցագործություն։

Զանգվածային լրատվամիջոցներով սխալմամբ դիակապտություն է անվանվում ոչ միայն ռազմական գործողությունների ժամանակ բնակիչների կողմից թողնված գույքի կողոպուտը, այլ նաև խաղաղ ժամանակ թողնված գույքի կողոպուտը՝ կապված տարերային աղետների հետ։

Պատիժը Հայաստանում
------------------

ՀՀ քրեական օրենգիրքի 383-րդ հոդվածի համաձայն քրեորեն պատժելի է համարում միայն մարտադաշտում սպանվածների կամ վիրավորների մոտ գտնվող իրերը հափշտակելը, որը պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երկուսից ութ տարի ժամկետով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Мародёрство // Военный энциклопедический словарь / А. П. Горкин. — Москва: Большая Российская Энциклопедия, Рипол Классик, 2001. — Т. 2. — С. 34. — ISBN 5-7905-0996-7
2. ↑  "Военные преступления международного характера". Глоссарий.ru. Արխիվացված է the original 2010 թ․ նոյեմբերի 28-ին. Retrieved 2010 թ․ նոյեմբերի 25.
3. ↑  "Угроза потопа: в Калифорнии после бегства людей началось мародерство".
4. ↑  Ի՞նչ է «դիակապտությունը» և ինչու՞ է այն քրեորեն պատժելի
*«Բաշիբուզուկ»* («ալբանացի»).  
Վասիլի Վերեշագինի պատկերը (1877—1878 թվականներ)*Բաշիբոզուկները* Բուլղարիայում, 1877 թվական
**Բաշիբոզուկներ**  (թուրքերեն՝ başıbozuk), անկանոն զինվորական ստորաբաժանումներ Օսմանյան կայսրությունում։

Ծագումնաբանություն
------------------

Համաձայն Մաքս Ֆեսմերի ռուսերեն ծագումնաբանական բառարանի «բաշիբոզուկ» բառը թուրքերենից բառացի թարգմանվում է որպես «անուղղելի գլխով», «անգլուխ» (*baş*` գլուխ, *bozuk*` փչացած)։ Համարժեք է հայերեն «գլխատող» բառին։

Հավաքագրում
-----------

*Բաշիբոզուկները* սովորաբար հավաքագրվում էին Օսմանյան կայսրությունում ապրող առավել արնախում ցեղերից, ովքեր բնակվում էին հատկապես Ալբանիայում և Փոքր Ասիայում։

Այդ զինվորներին կառավարության կողմից հատկացվում էր զենք և զինամթերք, սակայն նրանց չէր տրվում ֆինանսական փոխհատուցում։ *Բաշիբոզուկի* զենքը համարվում էր 3 մետրանոց սուրը։ Նրանք կարող էին ունենալ նաև ատրճանակ և դանակ։

Կիրառում
--------

Եվրոպական երկրների դեմ պայքարում *բաշիբոզուկները* գործում էին բավականին անկանոն։ Նրանց կազմակերպելը և կանոնակարգելը անհնարին գործընթաց էր։ Այս հարցը լուծելուն նույնիսկ չօգնեցին արտասահմանյան գեներալները, ովքեր հանձն էին առել այս գործը։ Դրանցից էին ֆրանսիացի գեներալ Յուսսուֆը և անգլիացի գեներալ Բիթսոնը։ Որպեսզի վերջ դրվի զինվորական հանցագործությանը և դաժանությանը երկրում, որոնք իրականացվում էին խաղաղ բնակչության նկատմամբ, թուրքական կանոնավոր բանակը մի քանի անգամ զինաթափեց բաշիբոզուկներին։ Այս անկանոն զորքերը հետագայում դարձան համիդիե գնդերի հիմքը։

Հեղինակություն
--------------

*Բաշիբոզուկ* անվանումը դարձել է այնպիսի մարդու հատկանիշ, ով առավել հայտնի է դարձել իր ծայրահեղ դաժանությամբ։ *Բաշիբոզուկների* բարբարոսական գործողությունները նկարագրվում են ռուս փիլիսոփա Վլադիմիր Սոլովյովի «Երեք զրույց պատերազմի, զարգացման և համաշխարհային պատմության ավարտի մասին» աշխատության մեջ, որը գրվել էր դոկումենտալ նյութի հիման վրա։

Տես նաև
-------

* Սերդյուկներ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "БАШИБУЗУК • Большая российская энциклопедия - электронная версия". *bigenc.ru*. Արխիվացված է the original 2019 թ․ մարտի 26-ին. Retrieved 2020 թ․ հունիսի 23.

Գրականություն
-------------

* "Башибузуки". *Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)*. Սանկտ Պետերբուրգ. 1890–1907.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Montgomery, Viscount Bernard (1968). *A History of Warfare*, The World Publishing Company. ISBN 978-0-688-01645-6.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրիտանիկա · Մեծ նորվեգական |

 |