recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Նայն Մայլ** (Կրեոլ ճամայկերեն՝ Nain Mailz) թաղամաս Ջամայկայի Սենթ Էն Փարիշում, Բրաունս Թաունից մի քանի մղոն հարավ։ Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր մոտ 300 մարդ։ 1945 թվականի փետրվարի 6-ին այնտեղ է ծնվել ռեգգի երաժիշտ Բոբ Մառլին։ Հետագայում նրան թաղեցին այնտեղ։ Մարլիի տունը գտնվում է գյուղում, ինչպես նաև նրա դամբարանը, որտեղ նրա մարմինը գտնվում է մոր՝ Սեդելա Բուկերի հետ միասին։

Բոբ Մարլիի դամբարան
-------------------

Մուտքը դեպի Բոբ Մառլիի զբոսայգի, Նայն Մայլ, Ճամայկա
Բոբ Մառլիի թանգարանը զբոսաշրջության վայր է, որը գտնվում է Նայն Մայլում, որը կառավարվում է Մարլիի ընտանիքի անդամների կողմից։ Այն ունի բազմաթիվ պատմական արտեֆակտներ, այդ թվում՝ կիթառներ, մրցանակներ և լուսանկարներ։ Նայն Մայլն այն վայրն է, որտեղ սկսվեց Բոբ Մարռիի երաժշտական կարիերան և ազդեց նաև նրա շատ երգերի վրա։

Կա ռաստա գույնի «ժայռային բարձ», որի վրա Մարլին դրել էր գլուխը, երբ ոգեշնչում էր փնտրում։ Նրա մարմինը թաղված է կիթառի հետ միասին 2,5 մետր երկարություն ունեցող երկարավուն մարմարե դամբարանում եթովպական ավանդական ձևավորման փոքրիկ եկեղեցու ներսում։ Թանգարանում կա երկու դամբարան։ Առաջինը Մառլիի մոր՝ Սեդելա Բուկերիի, որը հայտնի է որպես Մամա Մառլի։ Երկրորդը պարունակում է հենց Մառլիի մնացորդները։

 Բոբ Նառլի եկեղեցի և դամբարան Նայն Մայլ, Ճամայկա

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Bob Marley birth village - Nine Mile (Jamaica)»։ Jamaicans.com։ Վերցված է 2012 թ․ մարտի 1
2. ↑  «Nine Mile Museum in Jamaica, Jamaica»։ Lonely Planet։ 1945 թ․ փետրվարի 6։ Վերցված է 2012 թ․ մարտի 1

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կարիբյան կղզիներ - Ճամայկա - Բոբ Մարլիի թանգարան, Ջուդիթ Բեյքեր - Travelwriters UK :
* Բոբ Մարլիի ծննդյան գյուղ - Նայն Մայլ (Ջամայկա)։
**Յակով Ֆիլատովի եկամտաբեր տուն** (ռուս.՝ Доходный дом Якова Филатова), ճարտարապետության հուշարձան, որը գտնվում է Մոսկվա քաղաքում (Ռուսաստան)։

Պատմություն
-----------

Հողամասում տեղակայված են տարբեր ժամանակներում կանգնեցված երկու տներ։ Ձախ մասը, որը քառահարկ շենք է, կառուցվել և վերնակառուցվել է ճարտարապետ Էռնստ-Ռիխարդ Նիռնզեեի նախագծով 1904 թվականին։ Աջից գտնվող ճարտարապետական շինությունը կառուցվել է 1907-1909 թվականներին ճարտարապետներ Վալենտին Դուբովսկոյի և Ն. Ա. Արխիպովի նախագծով։ Այն տարբեր, ձևով և ուրվագծերով միմյանց չնմանվող ավարտներով ծավալների համատեղում է։ Շենքի ճակատները կատարված են մոդեռնոճով։ Ճարտարապետության տեսանկյունից հետաքրքրություն են ներկայացնում ինքնատիպ ռելիեֆային նախշերով, հինգերորդ հարկի պատուհանների վերևի կերամիկական ծոփորը, ինչպես նաև անկյունային աշտարակիկի վրայի զանգանման վրանը, որն արտաքնապես հիշեցնում է գլխիվայր շրջված ըմպանակ, այդ իսկ պատճառով շինությունը հայտնի է որպես «Տուն ըմպանակի տակ»։ Առանձնատան այս ոչ պաշտոնական անվան հետ է զուգորդվում մոսկովյանմի լեգենդ, որը պատմում է, որ վաճառական Յակով Միխայլովիչ Ֆիլատովը տառապել է ալկոհոլային կախվածությունից, ինչի պատճառով գրեթե զրկվել է իր ունեցվածքից, բայց, բարեբախտաբար, ժամանակին հետ է կանգնել։ Այդ իրադարձության խորհրդանիշն էլ ծառայում է շրջված ըմպանակը շենքի տանիքում։ Վերակառուցումներից մեկի ժամանակ գմբեթը փոխարինվել է նորով, որը պակաս էսթետիկ է։

Մինչև Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը երկու շենքերի սեփականատերը եղել է վաճառական Յակով Միխայլովիչ Ֆիլատովը, որն ունեցել է ջրմուղի և էլեկտրատեխնիկական պարագաների պահեստ։

ԽՍՀՄ-ի տարիներին շենքում տեղակայված էին կոմունալ բնակարաններ, որոնցից մեկը 1990-ական թվականներին ձեռք է բերել պատկերասրահագետ, հրապարակախոս, արտ-մենեջեր,Պերմի ժամանակակից արվեստի թանգարանի (PERMM) նախկին տնօրեն Մարատ Գելմանը։

Մինչև մեր օրերը եկամտաբեր տունը գրեթե ամբողջությամբ պահպանել է իր սկզբնական տեսքը, այն դեռևս բնակելի է։ Շենքը մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության հայտնաբերված օբյեկտներից մեկն է։

Պատկերասրահ
-----------

* Շենքի տեսքը հեռվիցՇենքի տեսքը հեռվից
* «Շրջված ըմպանակը»«Շրջված ըմպանակը»
* «Շրջված ըմպանակը» խոշոր պլանով«Շրջված ըմպանակը» խոշոր պլանով

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Решения Москомнаследия о рассмотрении заключения государственной историко-культурной экспертизы № (неизвестен, в базах стоят адреса) от 30.08.2010
2. ↑  *М. В. Нащокина* Московский модерн. — 2-е изд. — М.: Жираф, 2005. — С. 489. — 560 с. — 2500 экз. — ISBN 5-89832-042-3

Աղբյուրներ
----------

* Дедушкин, Алексей։ «Доходный дом Я. М. Филатова»։ Узнай Москву։ Վերցված է 2015-05-31
* ««Дом под рюмкой» - доходный дом купца Я. М. Филатова (Москва)»։ Wikimapia։ Վերցված է 2015-05-31
**Մարդու իրավունքների համաշխարհային գիտաժողով**, կազմակերպվել է ՄԱԿ-ի կողմից Վիեննայում, Ավստրիա, 1993 թվականի հունիսի 14-ից 25-ը։ Դա սառը պատերազմի ավարտից հետո կազմակերպված մարդու իրավունքների առաջին գիտաժողովն էր։ Գիտաժողովի հիմնական արդյունքը Վիեննայի հռչակագիրը և գործողությունների ծրագիրն էին։

Նախապատմություն
---------------

Չնայած ՄԱԿ-ը վաղուց ակտիվորեն զբաղվում էր մարդու իրավունքների ոլորտում, Վիեննայի գիտաժողովը միայն երկրորդ համաշխարհային գիտաժողովն էր, որը կենտրոնացել էր բացառապես մարդու իրավունքների վրա, առաջինը 1968 թվականի ապրիլ-մայիս ամիսներին Թեհրանում (Իրան) անցկացված Մարդու իրավունքների միջազգային գիտաժողովն էր Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագրի քսանամյակի առթիվ։

Վիեննայի գիտաժողովը անցկացվել է այն ժամանակաշրջանում, երբ համաշխարհային գիտաժողովները հանրաճանաչ էին. 1992 թվականի հունիսին Բրազիլիայի Ռիո դե Ժանեյրո քաղաքում անց էր կացվել ՄԱԿ-ի շրջակա միջավայրի և զարգացման կոնֆերանսը, իսկ դրանից ոչ շատ հետո հաջորդել է Եգիպտոսի Կահիրե քաղաքում բնակչության և զարգացման միջազգային համաժողովը 1994 թվականի սեպտեմբերին։ Դրանից հետո տեղի են ունեցել ավելի շատ կոնֆերանսներ, այդ թվում՝ 1995 թվականի մարտին Դանիայի Կոպենհագեն քաղաքում սոցիալական զարգացման համաշխարհային գագաթաժողովը և 1995 թվականի սեպտեմբերին Չինաստանի Պեկին քաղաքում կանանց չորրորդ համաժողովը։ Նման համաժողովները դիտվել են որպես գլոբալ մասնակցությունը խթանելու միջոց, խորհրդատվություն և քաղաքականության ձևավորում և դիտարկվում է որպես միջազգային հասարակության ուղղության վրա ազդելու հավանական նոր նշանակություն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Norchi Charles (2004)։ «Human Rights: A Global Common Interest»։ in Krasno, Jean E.։ *The United Nations: Confronting the Challenges of a Global Society*։ Lynne Rienner Publishers։ էջ 87։ ISBN 1-58826-280-4
2. ↑  «Timeline: Human Rights Conventions»։ Al Jazeera։ Վերցված է 2009 թ․ մարտի 22
3. ↑  Boyle, Kevin. Stock-Taking on Human Rights: The World Conference on Human Rights, Vienna 1993 // Politics and Human Rights / Beetham, David. — Wiley-Blackwell, 1995. — P. 79. — ISBN 0-631-19666-8.
4. ↑  «Proclamation of Tehran, Final Act of the International Conference on Human Rights, Teheran, 22 April to 13 May 1968»։ U.N. Doc. A/CONF. 32/41 at 3 (1968) via University of Minnesota Human Rights Library։ Վերցված է 2009 թ․ մարտի 22

Արտաքին հղումներ
----------------

* World Conference on Human Rights at United Nations website
* A speech given by His Holiness the Dalai Lama to the United Nations World Conference on Human Rights, Vienna, Austria, June 1993. Archived 2012-05-05 at the Wayback Machine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4383421-8 · VIAF: 261815129 · WorldCat VIAF: 261815129 |

 |
**Շալիկո Հովակիմի Բադանյան** (հոկտեմբերի 24, 1932(1932-10-24), Մերենիա, Ախալքալաքի շրջան, Սամցխե-Ջավախեթի մարզ, Վրացական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 19, 2003(2003-01-19), Երևան, Հայաստան), հայ քիմիկոս։ Քիմիական գիտությունների դոկտոր (1971), պրոֆեսոր (1979), ակադեմիկոս (1996)։

Կենսագրություն
--------------

Շալիկո Բադանյանի հուշատախտակը Երևանի Կասյան 8 հասցեում
Շալիկո Բադանյանը ծնվել է Ախալքալաքում։ 1956 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1968-2003 թվականներին եղել է ՀՀ ԳԱԱ օրգանական քիմիայի ինստիտուտի չհագեցած միացությունների լաբորատորիայի վարիչ, 1970-2003 թվականներին եղել է ՀՀ ԳԱԱ նախագահության կոորդինացիոն խորհրդի նախագահ, հայկական քիմիական ընկերության նախագահ, 1988-2002 թվականներին՝ տնօրեն, 2002-2003 թվականներին՝ տնօրենի խորհրդատու։ 1972-2002 թվականներին դասավանդել է Երևանի պետական համալսարանում։

Աշխատանքները վերաբերում են ալիլային և պրոպարգիլային համակարգերի ուսումնասիրմանը։ Հայտնաբերել է դրանց անոմալ տեղակալման և դիմերման նոր ռեակցիաներ, ինչպես նաև Ca2+իոնի օրգանական ռեակցիաների ուղղությունը շրջելու հատկությունը։ Մշակել է ֆերոմոնների, հորմոնների, իզոպրենոիդների և պերմետրինների սինթեզի եղանակներ։ Նշված նյութերն օգտագործվում են գյուղատնտեսական մշակաբույսերի պաշտպանության համար։ Իրականացրել է մարդու և շրջակա միջավայրի համար անվնաս բնական ցածրմոլեկուլային կենսակարգավորիչների սինթեզի նոր մեթոդների մշակում։

Մի քանի անգամ արժանացել է «Տարվա մարդ» կոչմանը։

Աշխատություններ
---------------

* Тезисы докладов VII всесоюзной конференции по химии ацетилена, Ереван, Б.г. 234 с.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974. — հատոր 2. — էջ 205.
2. ↑  «ՀՀ գիտությունների ազգային ակադեմիայի իսկական անդամներ»։ Վերցված է 2023-07-11
3. ↑  «ՀՀ ԳԱԱ հիմնարար գիտական գրադարանի էլ․ քարտարան- Շալիկո Բադանյան»։ Վերցված է 2023-07-11

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 2, էջ 205)։*  |
**Յակուպիցա** (մակեդոներեն՝ Јакупица (օգնություն • ինֆո), ալբ․՝ Jakupicë) or **Mokra** (մակեդոներեն՝ Мокра, ալբ․՝ Mokër), լեռնաշղթա Հյուսիսային Մակեդոնիայի կենտրոնական մսաում։ Ամենաբարձր լեռը **Սոլունսկա գլավա**ն է, որը ծովի մակերևույթից բարձր է 2540 մ։ Մյուս բարձր գագաթներն են՝ Կարաջիչը (ալբ․՝ Karaxhicë, 2,473 մ), Պոպովո Բրդոն (2,380 մ), Օստար Բրեգը (2,365 մ), Ուբավան (ալբ․՝ Ubavë, 2,353 մ), Օստար Վրվը (2,275 մ) և Դաուտիցան (2,178 մ)։

Լեռնաշղթայի համայնապատկեր մակեդոնական Դոլնո Սոնյե գյուղից

Հակիրճ տեղեկատվություն
----------------------

Մակերևույթը կտրատված է բազմաթիվ լեռնային արագահոս գետերով, որոնցից ամենամեծի ու ամենահորդառատի՝ Բաբուինայի վրա դիտարժան ջրվեժներ էլ կան։ Լեռնալանջերը պատված են կաղնու, թխկու, կեչու, ընկուզենու և փշատերև ծառերի անտառներով։ Նկատվում են դիլուվիալ ժամանակների սառցադաշտերի ակնհայտ հետքեր։ Մի ամբողջ շարք հիմնարկություններ ու կազմակերպություններ առաջարկություններ են ներկայացրել այդ տարածաշրջանն ու Շար լեռները ազգային պարկի վերածելու վերաբերյալ։

Յակուպիցային հեշտությամբ կարելի է մոտենալ Հյուսիսային Մակեդոնիայի մայրաքաղաք Սկոպյեից, Վելես քաղաքից, սարերի ստորոտներին կամ լանջերին գտնվող գյուղերից։

Պարզ եղանակին լեռնաշղթայի ամենաբարձր գագաթից՝ Սոլունսկա գլավայից կարելի է դիտել հունական Սալոնիկ քաղաքը (այստեղից էլ՝ սարի *Սոլունսկի գլավա* անվանումը, որ թարգմանաբար նշանակում է Սալոնիկի գլուխ)։

Տես նաև
-------

Յակուպիցայի սառցադաշտ

Պատկերասրահ
-----------

* Սառցադաշտային լճակներՍառցադաշտային լճակներ
* Սոլունսկա գլավա գագաթը*Սոլունսկա գլավա* գագաթը
* Նեժիլովո զառիթափը (2,000-2,200 մ)Սոլունսկա գլավայի լանջին,Նեժիլովո զառիթափը (2,000-2,200 մ)*Սոլունսկա գլավա*յի լանջին,

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Bulletin Scientifique: Sciences humaines*։ Le Conseil։ 1969։ էջ 215։ Վերցված է ապրիլի 6, 2013։ «massif of Mokra Planina (Jakupica)»

Արտաքին հղումներ
----------------

* Mount Jakupica on Youtube

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ կատալոնական |

 |
**Մարեկ Մարիան Բելկա,** լեհ տնտեսագետ և պետական գործիչ։

Կենսագրություն
--------------

Սովորել է Լոձի համալսարանում, որն ավարտել է 1972 թվականին, իսկ հետագայում ուսումը շարունակել է Կոլումբիայի համալսարանում, Չիկագոյի համալսարանում և Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոցում։ Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետության օրոք եղել է Լեհ ուսանողների ասոցիացիայի, Լեհ սոցիալիստական երիտասարդության միության ղեկավարը և Լոձի համալսարանի Լեհաստանի միացյալ աշխատավորների կուսակցության համալսարանական կոմիտեի քարտուղարը։ Պրոֆեսոր։

1990-1996 թվականներին Լեհաստանի ֆինանսների նախարարության խորհրդատուն էր։ 1997 թվականին Վլոձիմեժ Ցիմոշևիչի կառավարությունում եղել է Լեհաստանի ֆինանսների նախարարը։ 1997-2001 թվականներին եղել է Ալբանիայի վարչապետի օգնականը։ 2001-2002 թվականներին կրկին եղել է Լեհաստանի ֆինանսների նախարարը Լեշեկ Միլլերի կառավարությունում։ 2002-2003 թվականներին «Ջեյ Փի Մորգան Չեյս ընդ կո.» ամերիկյան անդրազգային դրամագործական և ֆինանսային հոլդինգային ընկերությունում աշխատել է որպես խորհրդատու-կոնսուլտանտ։ 2003-2004 թվականներին եղել է Իրաքի ժամանակավոր վարչակազմի պատասխանատու աշխատակից։

2004-2005 թվականներին եղել է Լեհաստանի վարչապետը։ Մարեկ Բելկիի թեկնածությունը Սեյմում քաղաքական գործչի եվրոպամետ դիրքորոշման պատճառով բերեց կատաղի դիմադրության, և երբ նախագահ Ալեքսանդր Կվասնևսկին առաջին անգամ հանձնարարեց նրան կառավարություն ձևավորել, միայն երրորդ փորձի ժամանակ էր, որ խորհրդարանը հաստատեց նրան այս պաշտոնում։ 2005 թվականին նա միացել է լիբերալ Դեմոկրատական կուսակցությանը՝ «demokraci.pl»-ին, սակայն չի ընտրվել։

2006-2008 թվականնեին եղել է Միավորված ազգերի կազմակերպության Եվրոպական տնտեսական հանձնաժողովի գործադիր քարտուղարը։ 2007 թվականին Մարեկ Բելկին Լեհաստանի կառավարության կողմից առաջադրվել է Արժույթի միջազգային հիմնադրամի գործադիր քարտուղարի պաշտոնում, սակայն չի ստացել համապատասխան աջակցություն։

2008 թվականից ԱՄՀ եվրոպական դեպարտամենտի տնօրենն է։

2010-2016 թվականներին զբաղեցնում էր Լեհաստանի Ազգային բանկի նախագահի պաշտոնը։

2019 թվականին նա ընտրվել է Եվրոպական խորհրդարանի պատգամավոր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Polish Science
2. ↑  Բրոքհաուզի հանրագիտարան (գերմ.) / Hrsg.: Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus, Wissen Media Verlag
3. ↑  Munzinger Personen (գերմ.)
4. 1 2  United Nations. Senior Management Group. Marek Belka, Executive Secretary of the United Nations Economic Commission for Europe Archived 2009-02-05 at the Wayback Machine.
5. ↑  George Blazyca "Poland into the new millennium", Edward Elgar Publishing, 2001 ISBN 978-1-84064-639-9
6. ↑  «Home | Marek BELKA | MEPs | European Parliament» (անգլերեն)։ www.europarl.europa.eu։ Վերցված է 2019-08-06
Ինքնանկար
**Շալվա Քոքոձե** (վրաց.՝ შალვა ქიქოძე, մայիսի 27, 1894(1894-05-27), Bakhvi, Օզուրգեթի գավառ, Քութայիսի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 7, 1921(1921-11-07), Ֆրայբուրգ իմ Բրայսգաու, Վայմարյան Հանրապետություն, նոյեմբերի 7, Ֆրայբուրգ իմ Բրայսգաու, Գերմանիա), վրացի գեղանկարիչ և դիզայներ։ Փարիզի դպրոցի սան։

Կենսագրություն
--------------

1916 թվականին սովորել է ազնվականների համար նախատեսված գիմնազիայում։ 1914 թվականին Շալվան մեկնում է Ռուսական կայսրության մայրաքաղաք Մոսկվա և ընդունվում Մոսկվայի պետական համալսարան։ Նա սովորում է համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետում։

1916 թվականից նա սկսել է ուսումնասիրել Մոսկվա քաղաքի գեղանկարչությունը, քանդակագործությունը և ճարտարապետությունը, սկայան Ռուսաստանում հեղափոխության գլուխ բարձրացնելու պատճառով նա վերադառնում է Վրաստան` 1918 թվականին։

1916 թվականից սկսած նա եղել է Վրաստանի արվեստագետների Հասարակական կազմակերպության անդամ։ Ակտիվորեն մասնակցել է հասարակության կողմից կազմակերպված ցուցահանդեսներին։

1918 թվականին նա Թիֆլիսում աշխատել է Գեորգի Ջաբադարիի անվան թատրոն-ստուդիայում` որպես դիզայներ և գեղազարդիչ։

Ստանալով Վրաստանի արվեստագետների ֆինանսական աջակցությունը, Շալվան իր ուսումը շարունակում է Եվրոպայում։ 1919 թվականին նա նկարիչներ Դավիթ Կակաբաձեի և Լադո Գուդիաշվիլիի հետ մեկնել է Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզ։

1921 թվականին բուժում ստանալու նպատակով Շալվան գնում է Գերմանիա և նոյեմբերի 7-ին մահանում Ֆրայբուրգ իմ Բրայսգաու քաղաքում։ Նա այժմ թաղված է Գերմանիայում։

Նշանավոր գործեր
---------------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Շալվա Քոքոձե***էջը Վիքիպահեստում |


1. 1 2  საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი (վրաց.) — 2001.
2. ↑  «Կենսագրական տվյալներ»։ Վերցված է 15 Հոկտեմբեր 2015
3. ↑  «Շալվա Քոքոձեի նշանավոր ստեղծագործությունները»։ Վերցված է 15 Հոկտեմբեր 2015
4. ↑  «Կենսագրական տվյալներ. ուսումը և գործունեություն»։ Վերցված է 15 Հոկտեմբեր 2015
5. ↑  «Շալվա Քոքոձեի ստեղծագործությունների մեկնաբանությունը»։ Վերցված է 15 Հոկտեմբեր 2015
**Նաջմեդդին Հուսեյն օղլի Սադիխով** (մայիսի 24, 1956(1956-05-24), Դերբենդ, Դաղստանյան ԻԽՍՀ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանական և սովետական պետական ու ռազմական գործիչ։ Ադրբեջանի պաշտպանության նախարարի առաջին տեղակալ՝ Զինված Ուժերի Գլխավոր Շտաբի պետ։

Կենսագրություն
--------------

Նաջմեդդին Հուսեյն օղլի Սադիխովը ծնվել է 1956 թվականին Դերբենդ քաղաքում։ Նրա ընտանիքը այստեղ է տեղափոխվել Դերբենտսկի շրջանի Բելիջի քաղաքից։ Կան փաստեր, որ նա ազգությամբ լեզգի է։

1979 թվականին ավարտել է Բաքվի բարձրագույն հրամանատարական դպրոցը։

1979—1992 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ Զինված ուժերում որպես դասակի, այնուհետև գումարտակի հրամանատար, որից հետո եղել է գնդի հրամանատարի տեղակալ։

1985—1988 թվականներին ուսումը շարունակել է Մոսկվայի Մ. Վ. Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիայում։

1992 թվականից ծառայում է Ադրբեջանի զինված ուժերում եղել է բրիգադի, այնուհետև բանակային կորպուսի հրամանատար, որից հետո դաշտային հրամանատարական վարչության պետ։

1993 թվականի նոյեմբերի 2-ին Ադրբեջանի նախագահ Հեյդար Ալիևի հրամանով նշանակվել է Ադրբեջանի պաշտպանության նախարարի առաջին տեղակալ՝ Զինված Ուժերի Գլխավոր Շտաբի պետ։

Ազգային անվտանգության քաղաքականության հանձնաժողովի անդամ, որը պատրաստում և մշակում է փաստաթղթեր Ադրբեջանի Հանրապետության ազգային անվտանգության, արտաքին քաղաքականության ռազմավարության և ռազմական դոկտրինի վերաբերյալ։ Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի 2005 թվականի № 858 հրամանով Նաջմեդդին Սադիխովին շնորհվել է գեներալ-գնդապետի կոչում։

Շքանշաններ
----------

* Պատվո շքանշան (Ադրբեջան)՝ 04.04.1995
* Դաղստանի ազգային հերոս՝ 08.07.2011

Անձնական կյանք
--------------

Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա։

Տես նաև
-------

* Ադրբեջանի զինված ուժեր

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Azərbaycan Respublikasi Müdafiə Nazirliyi: Müdafiə Nazirliyi: Rəhbərlik haqqında avtobioqrafik məlumatlar (ադրբ.)
2. ↑  Müdafiə Nazirliyindəki qarşıdurma açıq müstəviyə keçdi Archived 2013-10-31 at the Wayback Machine. (ադրբ.)
3. ↑  "Heydər Əliyev hərbçiləri vəzifəyə təyin edərkən, onun milli mənsubiyyətinə baxmırdı" Archived 2013-03-07 at the Wayback Machine. (ադրբ.)
4. ↑  «Azərbaycan Respublikasının milli təhlükəsizlik siyasəti sahəsində İşçi Qrupunun yaradılması haqqında AZƏRBAYCAN RESPUBLİKASI PREZİDENTİNİN SƏRƏNCAMI»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ հունիսի 20-ին։ Վերցված է 2011 թ․ հունվարի 4  (ադրբ.)
5. ↑  «Azərbaycan Respublikası Silahlı Qüvvələrinin hərbi qulluqçularına ali hərbi rütbələrin verilməsi haqqında AZƏRBAYCAN RESPUBLİKASI PREZİDENTİNİN SƏRƏNCAMI»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ հունիսի 20-ին։ Վերցված է 2020 թ․ հունիսի 20  (ադրբ.)
6. ↑  Nəcməddin Sadıqov Dağıstanın Milli qəhrəmanı oldu Archived 2012-12-28 at the Wayback Machine. (ադրբ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Nəcməddin Sadıkov kimin əmisi oğludur? - ŞOK İDDİA Archived 2020-06-18 at the Wayback Machine. (ադրբ.)
**Յան Կունեն** (ֆր.՝ an KounenJ, մայիսի 2, 1964(1964-05-02), Ուտրեխտ, Ուտրեխտ, Նիդերլանդներ), ֆրանսիացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ, օպերատոր, դերասան, պրոդյուսեր, քլիփմեյքեր։

Կենսագրություն
--------------

Ավարտելով Նիսի դեկորատիվ արվեստի դպրոցը, որտեղ էլ նկարահանել է իր առաջին կարճամետրաժները, որպես օպերատորի օգնական և ռեժիսոր աշխատել է մի շարք տեսաֆիլմերի և վավերագրական ժապավենների վրա։ 1989-ին ուշադրություն է գրավել «Ժիզել Կերոզեն» ֆիլմով, որն Ավորիազի ֆանտաստիկ կինոյի փառատոնում Մեծ մրցանակի է արժանացել որպես լավագույն կարճամետրաժ։ 1990-ականների սկզբին արդյունավետորեն աշխատել է գովազդի ոլորտում և նկարահանել մեծ ճանաչում գտած ևս երկու կարճամետրաժ` «Vibroboy»-ը և «Վերջին Կարմիր գլխարկը»` Էմանյուել Բեարի մասնակցությամբ։

1996-ին ասպարեզ է հանել իր առաջին խաղարկային ֆիլմը` յուրահատուկ ու դաժան «Դոբերմանը»` Վենսան Կասելի գլխավոր դերակատարմամբ։ Ապա ճանապարհորդել է Մեքսիկայում և Պերուում` խորանալով այս երկրների տեղական մշակույթի մեջ։ 2004-ին վերադարձել է մեծ էկրան «Բլուբերի» պսիխոդելիկ վեսթերնով, որը Ժան-Միշել Շառլյեի և Ժան Մոբյուս Ժիրոյի հայտնի կոմիքսի էկրանացումն է` դարձյալ Վենսան Կասելի գլխավոր դերակատարմամբ։ Կենտրոնական Ամերիկայի ավանդական բժշկության ուսումնասիրությունը նույն տարի շարունակել է «Այլ աշխարհներ» վավերագրական ֆիլմով։ Այնուհետև մուտք է գործել մի նոր աշխարհ իր «99 ֆրանկ» կատակերգությամբ, որը կծու երգիծանք է գովազդի աշխարհի մասին, ըստ Ֆրեդերիկ Բեգբեդերի բեսթսելերի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  BD Gest' (ֆր.)
2. 1 2  *Deutsche Nationalbibliothek* Record #130556904 // Gemeinsame Normdatei (գերմ.) — 2012—2016.
3. ↑  AlloCine։ «Jan Kounen»։ *AlloCiné* (ֆրանսերեն)։ Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 19
4. ↑   (անգլերեն) *Dobermann (1997)*, վերցված է 2020-07-19

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · Allmusic · AlloCiné · ČSFD · Դանիական ազգային ֆիլմագրություն · Filmportal · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNE: XX1367010 · BNF: 14038034k · GND: 130556904 · ISNI: 0000000077290799 · LCCN: no2008078223 · NKC: osd2013776439 · NTA: 189088435 · NUKAT: n2013148453 · SUDOC: 069959889 · VIAF: 14582019 · WorldCat VIAF: 14582019 |

 |

 |
**Յան Ուլսոն** (շվեդ.՝ Jan Olsson, մարտի 18, 1944(1944-03-18), Kungshamn, Gothenburg and Bohus County, Շվեդիա - մայիսի 17, 2023(2023-05-17)), շվեդ ֆուտբոլիստ, «ԳԱԻՍ», «Շտուտգարտ», «Էրգրյուտ» ակումբների և Շվեդիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան։ 1970 թվականին նա դարձել է Շվեդիայի լավագույն ֆուտբոլիստ։ Ֆուտբոլային կարիերայի ավարտից հետո դարձել է ֆուտբոլի մարզիչ։

Կենսագրություն
--------------

Մեծահասակների ֆուտբոլում նա իր դեբյուտը նշել է 1965 թվականին՝ «ԳԱԻՍ» ակումբի թիմում, որում անցկացրել է չորս մրցաշրջան։ Այդ թիմում իր խաղով նա գրավել է գերմանական «Շտուտգարտի» մարզչական շտաբի ներկայացուցիչների ուշադրությունը, որին միացել է 1969 թվականին։ Հաջորդ երկու մրցաշրջանները նա եղել է «Շտուտգարտ» ակումբի հիմնական ֆուտբոլիստ։ Պրոֆեսիոնալ խաղային կարիերան ավարտել է «ԳԱԻՍ» ակումբում։ Նա ակումբ է վերադարձել 1971 թվականին և մինչև 1974 թվականը հանդես եկել այնտեղ։

Ազգային հավաքականում
--------------------

Շվեդիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում նա իր նորամուտը նշել է 1967 թվականին։ Յոթ տարվա ընթացքում ազգային հավաքականում անցկացրել է 23 հանդիպում և դարձել 1 գոլի հեղինակ։ Հավաքականի կազմում Յան Ուլսոնը մասնակցել է 1970 թվականին Մեքսիկայում կայացած աշխարհի առաջնությանը։

Մարզչական կարիերա
-----------------

Մարզչական կարիերան Յան Ուլսոնը սկսել է ավելի ուշ՝ 1994 թվականին։ Նա մեկ մրցաշրջան գլխավորել է «Այնտրախտ Բրաունշվայգ» ակումբի մարզչական շտաբը։

Յան Ուլսոնը մահացել է 2023 թվականի մայիսի 19-ին, 79 տարեկանում.։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  FBref.com(բազմ․)
2. 1 2  Jan Olsson har gått ur tiden (շվեդերեն) — Gais, 2023.
3. 1 2  Gaisikonen Jan Olsson död – blev 79 år gammal
4. ↑  GAIS-ikonen Jan Olsson död
5. ↑  «Här är alla tidigare vinnare av Guldbollen»։ *www.aftonbladet.se* (շվեդերեն)։ Վերցված է 2022-12-22
6. ↑  Pearson Sebastian։ «Jan Olsson död - blev 79 år»։ *Fotbollskanalen*։ Վերցված է 19 May 2023

Արտաքին հղումներ
----------------

* JAN OLSSON
* General Information about the player Jan Olsson

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | eu-football.info (խաղացող) · FootballDatabase.eu · Fussballdaten.de · National Football Teams.com · svenskfotboll.se · Transfermarkt (խաղացող) · Transfermarkt (մարզիչ) |

 |
**Նավուֆեյ** (եբրայերեն՝ נבות‎, հին հունարեն՝ Ναβουθαι), Աստվածաշնչյան կերպար, Իսրայելի Հեզաբել թագուհու իշխանավորների զրպարտության զոհ։

Աստվածաշնչյան պատմությունը
--------------------------

Եղիա մարգարեի մարգարերությունը Հեզաբելի այգում
Նավուֆեյին է պատկանել Ահաբ թագավորի պալատի կողքին գտնվող խաղողի այգին։ Ահաբ թագավորը ցանկացել է վերցնել նրա այգին, սակայն Նավուֆեյը հրաժարվել է այգին տրամադրել իրեն։ Որից հետո Հեզաբել թագուհին հիմնել է մի անարդար դատարան, որում վարկաբեկել է Նավուֆեյին՝ պաշտոնապես մեղադրելով սրբապղծության մեջ և մահապատժի ենթարկվել քարկոծությամբ։ Թագավորին հայտնվել է Եղիա մարգարեն և ամբողջ թագավորական գերդաստանին անիծել։ Ահաբն իր մեջ ուժ է գտել զղջալու համար, և այդ ժամանակ Եղիա մարգարեն Աստծուց մարգարեություն է ստացել, որ Ահաբի սերունդը կկործանվի միայն նրա մահից հետո։

Իոգը սպանել է Իորամին՝ Ահաբի որդուն, ապա հրամայել է դիակը նետել Նամուֆեյին պատկանող տարածքը՝ ի նշան նրա, որ այդպիսով ի կատար է ածվում Աստծո մարգարեությունը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Навуфей - это... Что такое Навуфей?»։ *Словари и энциклопедии на Академике* (ռուսերեն)։ Վերցված է 2017-12-16
2. ↑  «Навуфей - это... Что такое Навуфей?»։ *Словари и энциклопедии на Академике* (ռուսերեն)։ Վերցված է 2017-12-16
3. ↑

Արտաքին հղումներ
----------------

* *Ռինիկեր, Ֆրիտց, Մաիր, Հերհարդ* Նավուֆեյ // Աստվածաշնչյան հանրագիտարան. — Christliche Verlagsbuchhandlung Paderborn, 1999. — 1226 с.
* Նավուֆեյ- Աստվածաշնչյան հանրագիտարան. 2005.
* Աստվածաշնչյան հանրագիտարան
* Աստվածաշնչյան հանրագիտարան(չաշխատող հղում)
* Նավուֆեյ

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Աստվածաշնչյան · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Հրեական Բրոքհաուսի և Եփրոնի |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 118586122 · VIAF: 27863716 · WorldCat VIAF: 27863716 |

 |
**Մեծ Անտիլյան կղզիներ** (անգլ.՝ Greater Antilles, ֆր.՝ Grandes Antilles, իսպ.՝ Antillas Mayores), Կարիբյան ծովի մի քանի խոշոր կղզիներ, որոնք մտնում են Վեստ Ինդիա անունով հայտի կղզեխմբի մեջ։ Վեստ Ինդիայի կղզիներն իրենց տեղակայվածությամբ և չափերով բաժանված են Բահամյան կղզիների, Փոքր Անտիլյան կղզիների և Մեծ Անտիլյան կղզիների։ Վերջին երկու խմբերը միասին համարվում են Անտիլյան կղզիների կղզեխմբեր։

Աշխարհագրություն
----------------

Մեծ Անտիլյան կղզիների մեջ մտնում են Կուբա կղզին, Ճամայկան, Հայիթին և Պուերտո Ռիկո կղզին։

Մեծ Անտիլյան կղզիներ

| Կղզի | Մակերես,կմ² | Բնակչություն,մարդ (2009) | Խտություն,մարդ/կմ² | Երկիր |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Կուբա | 7005110860000000000♠110 860 | 7007112426210000000♠11 242 621 | 101,41 | Կուբա Կուբա |
| Հայիթի | 7004764800000000000♠76 480 | 7007198900000000000♠19 890 000 | 260,07 | Դոմինիկյան Հանրապետություն Դոմինիկյան Հանրապետություն և Հայիթի Հայիթի |
| Ճամայկա | 7004109910000000000♠10 991 | 7006273552000000000♠2 735 520 | 248,89 | Ճամայկա Ճամայկա |
| Կայմանյան կղզիներ | 7002264000000000000♠264 | 7004548780000000000♠54 878 | 207,87 | Կայմանյան կղզիներ Կայմանյան կղզիներ (Մեծ Բրիտանիա) |
| Պուերտո Ռիկո | 7003910400000000000♠9104 | 7006399425900000000♠3 994 259 | 438,74 | Պուերտո Ռիկո Պուերտո Ռիկո (ԱՄՆ) |
| Ընդհանուր | 7005207435000000000♠207 435 | 7007378624000000000♠37 862 400 | 182,53 |  |
|

Ի տարբերություն Փոքր Անտիլյան կղզիների, Մեծ Անտիլյան կղզիներն ունեն մայրցամաքային ծագում, մինչդեռ առաջինները հիմնականում ունեն հրաբխային կամ կորալային ծագում։

Կղզիների ամենաբարձր կետերն են՝ *Սիերա Մաեստրա* (2375 մ) և *Սիերա դել Կոբրե* (2119 մ) Կուբայում և *Կապույտ լեռներ* (2370 մ) Ճամայկայում։

Կարիբյան ծովի կղզիների ամենաբարձր գագաթներն են՝ Պիկո Դուարտե (Pico Duarte) Հայիթիում, Դոմինիկյան Հանրապետությունում (3087 մ)։

Պատմություն
-----------

Իրենց լեզվով, ավանդույթներով Մեծ Անտիլյան կղզիները դիտվում են որպես Լատինական Ամերիկայի մի մասը։ Կղզիները հայտնագործվել են Քրիստափոր Կոլումբոսի կողմից 1492 թվականին։

Մեծ Անտիլյան կղզիները միշտ ունեցել են ռազմավարական նշանակություն որպես դարպասներ դեպի Ամերիկա և այն ժամանակներում, երբ ռազմածովային ուժերը որոշիչ էին համարվում պետության ռազմավարության մեջ, դրանք ռազմադաշտ էին հանդիսանում մի քանի կայսերական տիրությունների համար, մասնավորապես Իսպանիայի, Ֆրանսիայի և Մեծ Բրիտանիայի։

Տես նաև
-------

* Վեստ Ինդիա
* Փոքր Անտիլյան կղզիներ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Greater Antilles»։ *Encyclopaedia Britannica*։ Վերցված է 2015 թ․ մայիսի 28

Արտաքին հղումներ
----------------

* Rogonzinski, Jan. *A Brief History of the Caribbean.* New York: Facts on File, 1992.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4086816-3 · LCCN: sh89006892 · NKC: xx0081498 · VIAF: 237262212 · WorldCat VIAF: 237262212 |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ուբին (գետ)

Սինգապուրի քարտեզի մի հատված, որտեղ պատկերված է Ուբին կղզին, 1945 թ.
**Ուբին** կղզի կամ **Պուլաու Ուբին** (չինարեն՝ 乌敏岛 կամ թամիլերեն՝ ՝ உபின் தீவு, մալայերեն՝ Pulau Ubin, անգլ.՝ Pulau Ubin), փոքր կղզի Սինգապուր քաղաք-պետությունում։ Մալայերեն՝ «գրանիտե կղզի»։ Ֆիզիկա-աշխարհագրական տեսակետից գտնվում է Հարավ-Արևելյան Ասիայի Մալայան կղզեխմբի մեջ։ Տարածքը՝ 10,19 քառ. կմ։ Ուբինից դեպի հարավ-արևմուտք Սինգապուրն է, դեպի արևելք՝ Տեկոնգ կղզին։ Կղզին թռչունների միջազգային կարևորության արգելանոց է։

Առասպելը
--------

Ըստ պահպանված առասպելի՝ Ուբին կղզին առաջացել է, երբ երեք կենդանիներ՝ գորտը, խոզը և փիղը մրցության մեջ են մտել՝ ցանկանալով Սինգապուրից հասնել Ջոհորի ափը։ Այն կենդանին, որը չկարողանար հասնել, պիտի քար դառնար։ Բոլոր երեքն էլ անցան բազում դժվարությունների միջոցով և, այնուամենայնիվ, չկարողացան հասնել Ջոհորի ափերին։ Այդ իսկ պատճառով փիղն ու խոզը քարացան՝ վերածվելով Ուբին կղզու, իսկ գորտը դարձավ Սեկուդու կղզին, որը մալայերենից թարգմանված «գորտի կղզի» է նշանակում։

Պատմություն
-----------

Ուբին կղզին առաջին անգամ քարտեզի վրա է հայտնվել 1828 թվականի Սինգապուր կղզու սխեմա-գծագրում՝ *Պուլո Օբին* (Pulo Obin) անունով, իսկ ապա՝ Ֆրանկլինի և Ֆիլիպ Ջեքսոնի քարտեզում՝ որպես *Պո. Ուբին* (Po. Ubin)։

### Քարհանքները

Այն ժամանակից ի վեր, ինչ բրիտանացիները հիմնեցին Սինգապուրը, Ուբին կղզին հայտնի է եղել իր գրանիտով։ Բրիտանացիներն արդյունահանված գրանիտն օգտագործում էին Սինգապուրի նշանավոր շենքերի, Սինգապուր-Ջոհար ծովային ճանապարհ-կամրջի, և ծովային փարոսների շինարարության համար։

1970-ականներին գրանիտի քարհանքները դադարեցին շահագործվել, փակվեցին և դրանք մշակող տեղացի բնակչությունը սկսեց լքել կղզին։

Պատկերասրահ
-----------

* Տեղացիների տնակներն Ուբին կղզումՏեղացիների տնակներն Ուբին կղզում
* Տուն Ուբին կղզու հյուսիսումՏուն Ուբին կղզու հյուսիսում
* Մի տեսարան Ուբին կղզուց. քարհանքՄի տեսարան Ուբին կղզուց. քարհանք
* «Անթրակոկերոս ալբիրոստրիս» թռչնատեսակը վերահաստատվում է Ուբին կղզում«Անթրակոկերոս ալբիրոստրիս» թռչնատեսակը վերահաստատվում է Ուբին կղզում
* Զբոսաշրջիկներն Ուբին կղզումԶբոսաշրջիկներն Ուբին կղզում
* Բումբոթ նավերն Ուբին կղզումԲումբոթ նավերն Ուբին կղզում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  GEOnet Names Server — 2018.
2. ↑  «Ubin–Khatib»։ *Important Bird Areas factsheet*։ BirdLife International։ 2014։ Վերցված է 2014 թ․ մարտի 18
3. ↑  «Legends of Pulau Ubin»։ *Wild Singapore*։ Վերցված է 2007 թ․ օգոստոսի 19
4. ↑  Chua Ee Kiam (2000). *Pulau Ubin – Ours to Treasure*. p. 39. Simply Green, Singapore. ISBN 981-04-3088-4

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4708741-9 · LCCN: sh96008086 · VIAF: 248739686 · WorldCat VIAF: 248739686 |

 |
**Չհվե Յոնջուն** (կորեերեն՝ 최연준, անգլ.՝ Choi Yeon Jun, սեպտեմբերի 13, 1999(1999-09-13), Սոնգնամ, Գյոնգի, Հարավային Կորեա, առավել հայտնի է որպես **Յոնջուն**), հարավկորեացի երգիչ, ռեփեր և պարող։ Հանդիսանում է հարավկորեական TXT բոյ բենդի անդամը։

Կենսագրություն
--------------

### Վաղ կյանք

Ծնվել է 1999 թվականի սեպտեմբերի 13-ին Հարավային Կորեայի Գյոնգիի նահանգի Սոննամ քաղաքում։ 2014 թվականին դարձել է Cube Entertainment լեյբլի թրեյնի, սակայն, լսումներից հետո կատարելով BTS բոյ բենդի «Boy in Luv» երգը, տեղափոխվում է Big Hit Entertainment լեյբլ։

### 2019-ներկա։ Դեբյուտը TXT-ում

Հիմնական հոդված՝ TXT (խումբ)
2019 թվականի հունվարի 10-ին Big Hit Entertainment-ը Յոնջունի մասնակցությամբ հոլովակ է հրապարակել՝ այդ կերպ ներկայացնելով լեյբլի նոր բոյ բենդի առաջին անդամին։ Յոնջունը դեբյուտ է կատարել TXT բոյ բենդում 2019 թվականի մարտի 4-ին՝ «Crown» երգով և «The Dream Chapter: Star» մինի ալբոմով։

Մասնակցել է 2020 թվականին թողարկված «The Dream Chapter: Eternity» մինի ալբոմի «Fairy of Shampoo» և «Maze in the Mirror» երգերի ստեղծմանը, 2021 թվականի «The Chaos Chapter: Free» ստուդիական ալբոմի «What If I Had Been That Puma», «No Rules» և «Frost» երգերի ստեղծմանը և «The Chaos Chapter: Fight or Escape» վերաթողարկված ալբոմի «Loser=Lover» և «MOA Diary (Dubaddu Wari Wari)» երգերի ստեղծմանը։

2021 թվականի հուլիսի 16-ին ներկայացրել է «Watermelon Sugar» և «Blow» երգերի պարային քավերները՝ Studio Choom-ի «Ամսվա արտիստ» նախագծի շրջանակներում։

Սկավառակագրություն
------------------

Հիմնական հոդված՝ TXT (խումբ) § TXT խմբի սկավառակագրություն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3
2. ↑  «[SBS Star] TXT YEONJUN Talks About His Big Hit Ent. Audition Experience»։ *SBS NEWS* (անգլերեն)։ 2019-03-07։ Վերցված է 2020-08-28
3. ↑  «The Next K-Pop Act Most Likely to Cause Mass Hysteria Is...»։ *PAPER* (անգլերեն)։ 2019-01-10։ Վերցված է 2020-08-28
4. ↑  «TOMORROW X TOGETHER Announces First Album 'The Dream Chapter: STAR'»։ *Billboard*։ 2019-02-07։ Վերցված է 2020-08-28
5. ↑  «Tomorrow X Together – 'The Dream Chapter: Eternity' review»։ *NME Music News, Reviews, Videos, Galleries, Tickets and Blogs | NME.COM* (անգլերեն)։ 2020-05-19։ Վերցված է 2020-08-28
**Մեծ անկում. ինչպես են քայքայվում ինստիտուտներն ու կործանվում տնտեսությունները** (անգլ.՝ The Great Degeneration: How Institutions Decay and Economies Die), բրիտանացի պատմաբան Նիլ Ֆերգյուսոնի գիրքը, որն առաջին անգամ հրատարակվել է 2013 թվականին։ Գրքում հեղինակը պնդում է, որ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո, Արևմտյան Եվրոպայի և Հյուսիսային Ամերիկայի տնտեսական և քաղաքական գերակայությունն արագորեն մարում է։ Նա այն կարծիքին է, որ Արևմուտքն անկում է ապրում։

Ֆերգյուսոնի պնդմամբ՝ «ինստիտուցիոնալ հիվանդությունն» է, որ սպառնում է Արևմուտքի 500-ամյա զարգացմանը։ Financial Times-ի գրաքննադատ Սեմյուել Բրիտանը նշել է, որ գիրքն ապահովում է «ինֆորմատիվ և հաճելի ընթերցանություն»։

Գիրքը 2020 թվականին Newmag հրատարակչության կողմից թարգմանվել և լույս է տեսել հայերեն։

Նկարագրություն
--------------

Գրքում հեղինակը փորձում է հասկանալ, թե ինչու են հարուստ երկրներն անկում ապրում։ Նրա կարծիքով՝ դրա նախանշաններն այսօր ամենուր են. տնտեսական աճի դանդաղում, կործանարար պարտքեր, աճող անհավասարություն, ծերացող բնակչություն, հակասոցիալական վարք։ Գրքում Նիլ Ֆերգյուսոնը առաջ է քաշում այն միտքը, որ արևմտյան ինստիտուտներ այսօր քայքայվում են։

Ֆերգյուսոնն այն կարծիքին է, որ արևմտյան ժողովրդավարությունն այսօր խզել է սերունդների միջև եղած համաձայնությունը, քանի որ հաջորդ սերունդներին մարդկությունը թողնում է պարտքի մեծ բեռ։ Ըստ նրա՝ շուկաների բնականոն զարգացումը խեղվում է չափազանց բարդ կարգավորումների պատճառով, եղած խնդիրները լուծելու փոխարեն դրանք ի հայտ են բերում նորերը։ Բացի այդ, Ֆերգյուսոնը պնդում է, որ իրավունքի գերակայությունը վերաճում է իրավաբանների գերիշխանության ու քաղաքացիական հասարակությունը դարձել է ոչ քաղաքացիական, մարդիկ էլ ծուլաբար ակնկալում են, որ իրենց բոլոր խնդիրները պետք է լուծի պետությունը։

Արևմուտքի՝ երբեմնի գերիշխող քաղաքակրթության հետընթացը կանգնեցնելու համար Ֆերգյուսոնը զգուշացնում է՝ պետք է հերոսական առաջնորդություն և արմատական բարեփոխում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «The Great Degeneration: How Institutions Decay and Economies Die»։ Times Higher Education։ Վերցված է 23 April 2015
2. ↑  «The Great Degeneration: How Institutions Decay and Economies Die»։ The Independent Institute։ Վերցված է 23 April 2015
3. ↑  Brittan, Samuel (11 November 2012)։ «A call to the west in its last-chance saloon»։ Financial Times։ Վերցված է 23 April 2015
4. 1 2  info@f-s.am FutureSystems։ «Մեծ անկում»։ *Newmag Publishing House* (հայերեն)։ Վերցված է 2022-11-29  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)
**Մեծ աշտարակ**  (իտալ.՝ La grande torre), իտալացի նկարիչ Ջորջո դե Կիրիկոյի կտավ, նկարվել է 1921 թվականին։

Այս նկարը հանդիսանում է «Հավերժության նոստալջի» կոմպոզիցիայի ավելի մեծ ձևաչափով կրկնօրինակը, որը նկարչի կողմից նկարվել է 1913 թվականին։ Նրանում, ինչպես նաև իր մյուս աշխատանքների մեջ, Ջորջո դե Կիրիկոն հանդիսատեսին ծանոթացնում է պատկերների և խորհրդանիշների մետաֆիզիկական աշխարհի հետ։ Նկարում պատկերված է բարձր աշտարակ, որը երեկոյան արևով լուսավորված՝ կանգնած է մեծ ավազաթմբի վրա։ Աշտարակի հետևում տափաստանային բնանկար է` նարնջագույն-շագանակագույն ավազաթմբերով, ցախանոցների նման փոքր տներով, նոսր բուսականությամբ։ Առաջին պլանում պատկերված են երկու՝ աշտարակի համեմատությամբ փոքրիկ և աննշան մարդիկ։ Այս ամենի վրա տարածվում է ծանր ու ճնշող երկինքը, որի գույնը աշտարակի գագաթին սահուն կերպով անցնում է դեղնականաչավունից-թունդ կապույտի։ Նկարում պատկերված բնանկարը պահ է, որ առաջացնում է կանգնած ժամանակի տպավորություն, ինչը բնորոշ է մետաֆիզիկոսների աշխատանքներին։

1992 թվականին նկարը ձեռք է բերվել Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի նախարարության կողմից Ժամանակակից արվեստի պետական կենտրոնի համար։ Ժամանակակից արվեստի պետական կենտրոնը այն նվիրել է Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարանին նրա 80-ամյակի կապակցությամբ։

Տես նաև
-------

* Առեղծվածը և փողոցի գաղտնիքը
* Մետաֆիզիկական նկարչություն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  «Большая башня»։ *Итальянская живопись VIII-XX веков из собрания ГМИИ им. А. С. Пушкина*։ ГМИИ им. А. С. Пушкина։ Վերցված է 2016-05-19

Գրականություն
-------------

* Государственный музей изобразительных искусств имени А. С. Пушкина. Галерея искусства стран Европы и Америки XIX—XX веков. — М.: Красная площадь, 2007. — С. 226. — ISBN 978-5-900743-34-9
**Մարիա Պոնյոն**, ի ծնե՝ **Ռեննեթ** (ֆր.՝ Maria Pognon, փետրվարի 15, 1844(1844-02-15), Օնֆլյոր - ապրիլի 17, 1925(1925-04-17) կամ ապրիլի 15, 1925(1925-04-15), Սիդնեյ, Ավստրալիա) ֆրանսիացի լրագրող, խմբագիր, ֆեմինիստ, սուֆրաժիստ, պացիֆիստ և մասոն, որին հիշատակել են 19-րդ դարի վերջում՝ որպես կանանց իրավունքների ակտիվիստ իր հաջողություններով։ 1892-1903 թվականներին նա եղել է *Ligue Française pour le Droit des Femmes*-ի նախագահ, ինչպես նաև՝ պացիֆիստական *Société française pour l'arbitrage entre* ասոցիացիայի անդամ։ Որպես մասոն՝ եղել է *Loge du Droit humain*-ի (Մարդու իրավունքների օթյակի) 17 հիմնադիրներից մեկը, որը բաց է եղել և՛ տղամարդկանց, և՛ կանանց համար։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Օնֆլերում 1844 թվականի փետրվարի 15-ին, Մարիա Ռեննեթը եղել է մասոնի թեկնածու Ժուլիեն Ռեննեթի դուստրը։ Մեծացած լինելով բարեկեցիկ ընտանիքում՝ 1873 թվականին ամուսնացել է ճարտարապետ Ռայմոնդ Պոնյոնի հետ, որից ունեցել է որդի և դուստր։ Նրա ամուսինը մահացել է 1876 թվականին տիֆից։ 1880 թվականին տեղափոխվել է Փարիզ, որտեղ ղեկավարել է բարձրակարգ պանսիոնատ։

1889 թվականին, Կանանց իրավունքների կոնգրեսին մասնակցելուց հետո, Պոնյոնը դարձել է կանանց շարժման մոլի անդամ։ 1892 թվականից առաջատար գործիչ է եղել Ֆրանսիայի կանանց իրավունքների լիգայում (*Ligue Française pour le Droit des Femmes*)՝ երկու տարի անց դառնալով նախագահ և մնալով այդ պաշտոնում մինչև 1903 թվականը։ Նա ապացուցել է, որ արդյունավետ առաջնորդ և հրապարակախոս է՝ կազմակերպելով և նախագահելով Միջազգային Ֆեմինիստական Կոնգրեսը (*Congrès Feministe International*) Փարիզում և՛ 1882 ու 1896 թվականներին, և՛ Մարգարիտ Դյուրանի հետ միասին, 1900 թվականին Կանանց կարգավիճակի և իրավունքների միջազգային կոնգրեսը (*Congrès international de la condition et des droits des femmes*), նաև անցկացվել է Փարիզում։ 1901 թվականին նա մեկն է եղել այն վեց կանանցից, որոնք ստեղծել են Ֆրանսիացի կանանց ազգային խորհուրդը (*Conseil National des Femmes Françaises*):

Պոնյոնը նաև սրաթափանց գրող է եղել՝ 1897-1900 թվականներին մոտ 70 հոդվածներ գրելով կանանց *La Fronde* ամսագրում։ 1893 թվականին նա մեկն է եղել այն 17 կանանցից, որոնք հիմնել են *Droit Humain* մասոնական օթյակը, որը բաց է եղել ինչպես տղամարդկանց, այնպես էլ կանանց համար։

1905 թվականին, հանկարծակի փողի պակաս ունենալով, նա և նրա դուստր Մաթիլդան միացել են որդուն Նոր Կալեդոնիայում։ Երկու տարի անց դստեր հետ տեղափոխվել է Սիդնեյ, Ավստրալիա, որտեղ ակտիվ գործունեություն է ծավալել տեղի կանանց կազմակերպություններում։

Մահացել է 1925 թվականի ապրիլի 17-ին Սիդնեյի *Double Bay* արվարձանում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Library of Congress Authorities — Library of Congress.
2. 1 2 3 4 5  Offen, Karen (2018 թ․ սեպտեմբերի 1)։ «Dominique Segalen, Maria Pognon, une frondeuse à la tribune et Dominique Segalen, Genèse et fondation de l'Ordre Maçonnique Mixte International. Le Droit Humain» (French)։ clio։ Վերցված է 2019 թ․ հունվարի 23
3. ↑  Epstein, Anne R. (2011)։ «Gender and the rise of the female expert during the Belle Époque» (French)։ Histoire@Politique 2011/2 (n°14)։ էջեր 84–96։ Վերցված է 2019 թ․ հունվարի 23
4. 1 2  «Maria Pognon (1844-1925): nom d'alliance» (French)։ BNF։ Վերցված է 2019 թ․ հունվարի 27
**Նարինե Կարաքաշյան** (հունիսի 30, 1971(1971-06-30)) հայ շախմատիստուհի, որը կրում է շախմատի միջազգային վարպետի (WIM) կոչում։ Նա նաև հոգեբան է։

Կարիերա
-------

Կարաքաշյանը Հայաստանի հավաքականի կազմում մասնակցել է շախմատի 30-րդ օլիմպիադային։ Նա նաև ներկայացրել է Հայկական ԽՍՀ 1991 թվականի Խորհրդային Միության կանանց թիմային 2-րդ առաջնությունում։

Անձնական կյանք
--------------

Նրա մայրը Նոնա Կարաքաշյանն է, որը նույնպես շախմատիստուհի էր և ՖԻԴԵ-ի միջազգային մրցավարի կոչմանն արժանացած առաջին հայ կինը։ Թե՛ մայրը և թե՛ դուստրը 1992 թվականին Ֆիլիպինների մայրաքաղաք Մանիլայում կայացած ՖԻԴԵ-ի նույն կոնգրեսում արժանացել են շախմատի միջազգային տիտղոսների (համապատասխանաբար՝ IA և WIM)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  OlimpBase
2. ↑  «Dr. Narine Karakashian, PHD»։ HealthGrades։ Վերցված է 12 June 2013
3. ↑  «30th Chess Olympiad (women): Manila 1992»։ OlimpBase։ Վերցված է 12 June 2013
4. ↑  «2nd Soviet Women's Team Chess Championship: Azov 1991»։ OlimpBase։ Վերցված է 12 June 2013

Արտաքին հղումներ
----------------

* Նարինե Կարաքաշյան շախմատիստի էջն ու խաղերը Chessgames.com կայքում
* Narine Karakashian at Redhotpawn.com
**Մեծ պատերազմ** (իտալ.՝ La grande guerra), իտալական ֆիլմ, որ նկարահանվել է 1959 թվականին ռեժիսոր Մարիո Մոնիչելիի կողմից։ Այս ֆիլմը Մոնիչելիի նախորդ` «Չարագործները ինչպես միշտ մնացին անհայտ» ֆիլմի հետ իտալական կոմեդիայի մակարդակը բարձրացրին նոր մակարդակի` սկզբնավորելով «իտալական կոմեդիա» ուղղությունը։ Ֆիլմում ներկայացվում են երկու խաբեբաների (նրանց դերերը կատարում են Ալբերտո Սորդին և Վիտորիո Գասմանը) կյանքն Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Ռեժիսորն անմիջականորեն ներկայացրել է պատերազմական ժամանակների պատկերը` արյունահեղություն, պատերազմային կենցաղ, ապաշնորհ ղեկավարում։ Մինչև ֆիլմի դուրս գալը նրա հարցը քննարկվել է իտալական խորհրդարանում. շատերը դեմ էին, որ ֆիլմը էկրան բարձրանա, քանի որ ֆիլմում արտացոլված էր երկու համաշխարհային պատերազմներում Իտալիայի ունեցած անմիանշանակ դերը։ Սակայն ֆիլմի օգտին արտահայտվեց պաշտպանության նախարար Ջուլիո Անդրեոտին, և ֆիլմը բարձրացավ էկրան։

1960 թվականին Մեծ պատերազմը ներկայացվել է Օսկարի որպես օտար լեզվով լավագույն ֆիլմ։ 1959 թվականին ֆիլմը շահել է Վենետիկի կինոփառատոնի գլխավոր մրցանակը` «Ոսկե առյուծը»։ Ազգային մակարդակում ֆիլմն արժանացել է Դավիդ դե Դոնաթելո մրցանակաբաշխության երկու մրցանակի`լավագույն դերասանի (Գասման և Սորդի) և լավագույն բեմադրող նկարչի (Մարիո Գարբուլյա) անվանակարգերում։

Սյուժե
------

Երկու խաբեբաներ` Ջովանի Բուսական Միլանից և Օրեստե Յակովաչին Հռոմից, Առաջին համաշխարհային պատերազմում հայտնվում են իտալական բանակի նորակոչիկների շարքում։ Չնայած նրանք տարբերվում են բնավորությամբ, սակայն նրանց միավորում է գաղափարների բացակայությունը, պատերազմի սարսափներից փախչելու ցանկությունը։ Ընկերները, հաղթահարելով ամեն կարգի ծուղակներ, փորձում են խուսափել աշխատանքից, ռազմական պարտքի կատարումից, մինչդեռ նրանց ընկերները կռվում են պատերազմի դաշտում։ Պատահաբար նրանք հայտնվում են ավստրիական կողմում, որտեղ նրանց լրտեսի տեղ են ընդունում։ Գաղտնի տեղեկություն չտրամադրելու դեպքում ընկերներին սպառնում են մահապատժով։ Սակայն հենց այդ ժամանակ խաբեբաներին տիրում է հայրենասիրության զգացումը. նրանք գերադասում են հերոսական մահը հայրենիքին դավաճանելուց։

Դերերում
--------

* Ալբերտո Սորդի - Օրեստե Յակովաչի
* Վիտտորիո Գասման - Ջովանի Բուսակա
* Սիլվանա Մանգանո - Կոստանտինա
* Ֆոլկո Լուլի - Բորդին
* Բերնար Բլիե - կապիտան Կաստելի
* Ռոմոլո Վալի - սերժանտ Գալինա
* Լիվիո Լորենցոն - սերժանտ Բարիֆերի
* Ակիլե Կոմպանյոնի - կապելան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2
3. 1 2  Internet Movie Database — 1990.
4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23
5. 1 2 3 4 5
6. 1 2 3 4 5 6 7
7. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18
8. 1 2 3 4 5  ČSFD (չեխերեն) — 2001.
9. ↑  *Hipkins, Danielle.* Directory of World Cinema: Italy / Bayman, Louis.. — Intellect Ltd, 2011. — P. 121-123. — ISBN 978-1841504001
10. ↑  «The 32nd Academy Awards (1960) - Winners & Nominees» (անգլերեն)։ Oscars.org։ Վերցված է 2015-12-16

Արտաքին հղումներ
----------------

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database · Rotten Tomatoes · AFI լիամետրաժ ֆիլմերի կատալոգ |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: n79077394 |

 |
**Մարիամ Արմենի Մկրտչյան** (2004 կամ փետրվարի 27, 2004(2004-02-27), Երևան, Հայաստան), հայ շախմատիստուհի, կանանց միջազգային վարպետ, Հայաստանի կանանց չեմպիոն (2022), շախմատի աղջիկների մինչև 18 տարեկանների աշխարհի և Եվրոպայի չեմպիոն (2022), Հայաստանի շախմատի կանանց հավաքականի անդամ։

Կենսագրություն
--------------

2023 թվական, մրցաշար Անգլիայում
Մարիամ Մկրտչյանը ծնվել է 2004 թվականի փետրվարի 27֊ին, Երևանում։ Շախմատով սկսել է զբաղվել 8 տարեկանից, առաջին մարզիչը եղել է շախմատի ուսուցիչը՝ Սևակ Բաղդասարյանը։ Նրա գլխավորությամբ Մարիամը 2014 թվականին դարձել է մինչև 10 տարեկանների Եվրոպայի փոխչեմպիոն։ Մարիամի մարզիչներն են եղել նաև Արարատ Սանթրյանը, Արտաշես Մինասյանը, Վահե Բաղդասարյանը, Զավեն Անդրիասյանը։

2022 թվականի հունվարին Մարիամ Մկրտչյանը դարձել է շախմատի Հայաստանի կանանց 77-րդ առաջնության չեմպիոն և ընդգրկվել Հայաստանի շախմատի կանանց հավաքականի կազմում։

2022 թվականի սեպտեմբերին Ռումինիայի Մամայա քաղաքում տեղի ունեցած շախմատի աղջիկների մինչև 18 տարեկանների աշխարհի առաջնությունում հայազգի շախմատիստուհին ժամանակից շուտ դարձել է շախմատի մինչև 18 տարեկանների աշխարհի չեմպիոն։ Այդ առաջնությունում նա ցույց է տվել բացարձակ արդյունք՝ 11 խաղափուլում տանելով 11 հաղթանակ և անհատական վարկանիշն ավելացնելով 58,4 կետով։

2022 թվականի նոյեմբերին Անթալիայում տեղի ունեցած Եվրոպայի պատանեկան առաջնության նախավերջին՝ 8-րդ տուրում, Մարիամ Մկրտչյանը հաղթանակի է հասել իռլանդացի Տրիշա Կանյամարալայի նկատմամբ և ժամանակից շուտ նվաճել Եվրոպայի մինչև 18 տարեկանների չեմպիոնի տիտղոսը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  *FIDE* FIDE Standard Ratings as of 31 July 2021 — 2021.
2. ↑  *FIDE* FIDE Standard Ratings as of 29 February 2020 — 2020.
3. ↑  *FIDE* FIDE Standard Ratings as of 31 March 2020 — 2020.
4. ↑  ratings.fide.com
5. ↑  «Մ-18 ԱԱ․ Մարիամ Մկրտչյանը հաղթեց ադրբեջանցի մրցակցին եւ միանձնյա առաջատարն է | NEWS.am Sport - Ամենը՝ սպորտի մասին»։ *sport.news.am*։ Վերցված է 2022 թ․ սեպտեմբերի 15
6. ↑  Շախմատի օլիմպիադա. Հայաստանի կանանց հավաքականը հաղթեց Խորվաթիային
7. ↑  Զավեն Անդրիասյան. «Համաշխարհային օլիմպիադայում մրցանակակիր դառնալն իրատեսական է»
8. ↑  Մարիամ Մկրտչյանը՝ շախմատի Հայաստանի կանանց առաջնության հաղթող
9. ↑  Մարիամ Մկրտչյանը ժամանակից շուտ դարձավ շախմատի մինչև 18 տարեկանների աշխարհի չեմպիոն
10. ↑  «Chess-Results Server Chess-results.com - World Youth Chess Championships 2022 - Girls 18»։ *chess-results.com*։ Վերցված է 2022 թ․ սեպտեմբերի 15
11. ↑  World Youth Chess Championships 2022 - Girls 18. Mkrtchyan Mariam.
12. ↑  Մարիամ Մկրտչյանը դարձել է շախմատի Եվրոպայի Մ18 տարեկանների չեմպիոն

Արտաքին հղումներ
----------------

* Մարիամ Մկրտչյանի անձնական քարտը ՖԻԴԵ-ի կայքում (անգլ.)
* WIM Mariam Mkrtchyan
* Մարիամ Մկրտչյանի պարտիաները chessgames.com կայքում
**«Մեղու»**, բանասիրական, գրական, գիտական, տնտեսական և երգիծական կիսամսյա հանդես։ Լույս է տեսել 1856-1865, 1870-1874 թվականներին, Կոստանդնուպոլսում։ Խմբագիրներ՝ Հարություն Սվաճյան (1856-1862, 1870-1872), Հ․ Հովվյանց, Ա․ Մուրադյան, Արմենակ Հայկունի (1863-1865), Հակոբ Պարոնյան (1872-1874)։ Համարվել է իր ժամանակի առաջադիմական պարբերականներից։ Պայքարել է հայ հոսանքների, կղերապահպանողական գաղափարախոսության, հոգևոր դասի, հայ մեծահարուստների և սուլթանական կառավարության դեմ։ Սվաճյանի խմբագրության տարիներին լայն տեղ է հատկացրել Միքայել Նալբանդյանի սոցիալ-քաղաքական հայեցակետին, տպագրել նրա բանաստեղծությունները, ճառերը, հատվածներ «Կոմս Էմմանուելի հիշատակարանից»։ Ներկայացրել է նմուշներ արևմտահայ արձակից, Սայաթ-Նովայի, Ազբար Ադամի և այլ աշուղների երգերը, Հարություն Սվաճյանի, Գ․ Օտյանի երգիծական գործերն ու թատերախոսականները, կատարել արտատպումներ Գամառ-Քաթիպայից։ Բազմաթիվ հոդվածներ նվիրված են հայոց լեզվին, գրականությանը։ Պարոնյանի խմբագրության տարիների թերթը համարվել է երգիծաբանի գրական ժառանգության անքակտելի մասը։ Այստեղ են լույս տեսել նրա աֆորիզմները («Թե որ», «Ապտակք», «Ասկե անկե» և այլ խորագրերով), քաղաքական քրոնիկների շարքը, պատմվածքներ, ակնարկներ, որոնցում քննադատվել են եվրոպական դիվանագիտության խաղերը Հայկական հարցի շուրջ, սուլթանական կառավարության հակաժողովրդական քաղաքականությունը, հայ կղերի և լիբերալ խավի հաշտվողական գործելակերպը, հայ կենցաղին խորթ եվրոպական նորամուծությունները։ «Մեղու»-ում են տպագրվել նաև Հակոբ Պարոնյանի հայատառ թուրքական գործերից շատերը («Ալաֆրանկա», «Պարահանդես», «Պարի դաս» և այլն)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Վիեննայի մենաստանի մամուլի շտեմարան- ՄԵՂՈՒ»։ Վերցված է 2023 թ․ հունվարի 13
2. ↑  «Համահայկական թվանշային գրադարան»

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 452)։*  |