recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Բուժական և առողջարանային համալիր «Արկադիա»**, առողջարանային, բուժական և պրոֆիլակտիկ համալիր Ուկրանիայի Օդեսա նավահանգստային քաղաքում։

Պատմություն
-----------

Առողջարանը հիմնադրվել է 1946 թվականին Օդեսայում։ Այդ ժամանակ էլ սկսվեց առողջարանի ննջասենյակների և տնտեսական գործունեության մասնաշենքի շինարարությունը։

Արկադիան համարվել է Ուկրաինայի պատմական տարածք, նրա շրջակայքում է տեղակայված Ուկրաինայի մշակութային ժառանգության մի մեծ զանգված. 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին կառուցված շինություններից՝ Մավրոկորդատի ամառանոցը, Պարասկիևի ամառանոցը, կույրերի դպրոցը, ջրաբուժարանը, ճաշարանը, քաղաքային առողջարանը, 1891 թվականին կառուցված արտաքին պարիսպը (ճարտարապետ Պ. Վ. Քլեյն)։ Առողջարանի ամբողջ տարածքն իր հերթին զբոսայգի է, այգիների և ճարտարապետական կառույցների հուշարձան։

2008 թվականին առողջարանը դարձավ Ուկրաինայի պետական առողջարանային կենտրոն։

2014 թվականին ծավալված Ղրիմի դեպքերից հետո առողջարանում ժամանակավորապես բնակեցվեցին Ղրիմից Ուկրաինայի մայրցամաք տեղափոխված 73 զինծառայողների ընտանիքներ։ Հետագայում նրանք տեղափոխվեցին երկրի այլ տարածքներ։

2015 թվականին առողջարանի տարածքում մեծ հրդեհ բռնկվեց, որի արդյունքում միահարկ մասնաշենքն ամբողջովին այրվեց։

Համալիրի պետականորեն պահպանվող տարածքում բազմիցս հայտնաբերվել են անօրինական շինարարություններ։

Համալիրի տարրեր
---------------

Առողջարանի բուժական համալիրը ներառում է տուբերկուլյոզի և թոքային այլ հիվանդությունների, տեսողության օրգանների, ուրոլոգիական և գինեկոլոգիական հիվանդությունների բուժման մասնագիտացված բաժիններ։ Համալիրը կարող է ընդունել 210 մարդ` ուրոլոգիական-80, գինեկոլոգիական-80, ակնաբուժական-50։
Առողջարանն զբաղեցնում է 9.6 հա տարածք, որի մի մասը կանաչ տարածքն է, 7 ննջարանային մասնաշենքերը, բուժական և ախտորոշման մասնաշենքը, լաբորատորիան, վարչական մասնաշենքը, խոհանոցը, կաթսայատունը, գրադարանն ու կոմունալ ծառայությունների մասնաշենքերը։ Առողջարանն ունի նաև ակումբ՝ 400 անձի համար, ամառային կինոթատրոն, պարահրապարակ և բիլիարդի սենյակ ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Саркисьян К. С. Ставницер М. Ф. Улицы рассказывают / Художник В. А. Новорусский.. — Изд. 3-е, перераб. и доп. — Одесса: Маяк, 1972. — С. 62—65. — 248 с. — 50 000 экз. (в пер.)
2. 1 2  «Аркадия, специализированный санаторий». Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ օգոստոսի 4-ին. Վերցված է 2019 թ․ մարտի 14-ին.
3. 1 2  Санаторий «Аркадия» отпраздновал свой юбилей(չաշխատող հղում)
4. ↑  В Одессу приехали десятки семей военнослужащих – переселенцев из Крыма
5. ↑  В Одессе возник пожар на территории санатория «Аркадия»(չաշխատող հղում)
6. ↑  В САНАТОРИИ «АРКАДИЯ» ПОЯВИЛИСЬ УЗАКОНЕННЫЕ ОБЛАСТНЫМ ГАСК НАХАЛСТРОИ

Արտաքին հղումներ
----------------

* Համալիրը Facebook կայքում
* Պաշտոնական կայք
1066 թվականի Չիկայի աղոթագիրք
**Չիկա** (Զադար, 11-րդ դարի առաջին կես - Զադար, 1095 թվականից հետո; լատ.՝ *Chicca*; խորվ.՝ Čika), խորվաթ բենեդիկտյան միանձնուհի, Զադարի սուրբ Մարիամ բենեդիկտյան վանքի հիմնադիրը։ Նա նաև հայտնի է պատկերազարդված աղոթագրքի համար, որը հայտնի է որպես Չիկայի ժամերգության աղոթագիրք, Եվրոպայում անձնական օգտագործման համար ամենահին աղոթքագիրքը։

Կյանք
-----

Նա եղել է Դույամի և Վեկենեգայի դուստրը, նախորդող Մադիի եղբոր աղջիկը և Անդրիայի կինը։

Նա եղել է Մադիի վեհ ազնվական ընտանիքի անդամ։ 1066 թվականին իր ամուսնու մահից հետո նա հիմնադրել է Զադարի սբ. Մարիամի վանքը՝ իր ընտանիքի օգնությամբ։ Պետար Կրեշիմիր 4-րդ թագավորը դիմել է նրան որպես քրոջ, երբ նա վանքը տեղադրել է թագավորական պաշտպանության ներքո, չնայած նմանատիպ ծագումնաբանություն քննարկվում է։

Նա Վեկենեգայի մայրն է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Josip Bratulić i Stjepan Damjanović, Hrvatska pisana kultura, 1. svezak, 8. - 17. stoljeće, str. 54, 953-96657-3-6
2. ↑  «"Časoslov opatice Čike" prva rukopisna knjiga nastala u Hrvatskoj - Vijesti - Index.hr». index.hr. Վերցված է 2015 թ․ օգոստոսի 28-ին.
3. ↑  Stipišić, J. i M. Šamšalović, ur. Codex Diplomaticus Regni Croatiae, Dalmatiae et Slavoniae, sv. 1. Zagreb: Izdavački zavod Jugoslavenske akademije znanosti i umjetnosti, 1967. p. 102. (Dalje: CD I)
**Չիլիս**, հրաբուխ Կոլումբիայի և Էկվադորի սահմանին։ Այն ձգվում է 3 կիլոմետր (2 մղոն) հարավ-արևելքում՝ Սերո Նեգրո դե Մայասքուեր հրաբխից, և 2 գագաթները համարվում են նույն Չիլի-Սերո Նեգրո հրաբխային համալրի մի մասը։ Հրաբուխները Կումբալի հետ միասին անդեզիտ ժայռի տեսակ են։ Ժայթքումը , գրանցված Կոլումբիական պետական ինստիտուտի Ինգեոմինասի կողմից, հնարավոր է որ լիներ Էկվադորյան Ռեվենդատոր հրաբուխը, այլապես հրաբուխը չէր ժայթքել մոտավորապես 160000 տարի ։

Վերջին ակտիվություն
-------------------

2014 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Կոլումբիայի երկրաբանական ծառայությունը հաղորդել է, որ 5.8 բալանոց երկրաշարժը, ամենամեծը մինչ այդ օրը, տեղի է ունեցել Սերո Նեգրո դե Մայասքուեր և Չիլի հրաբուխների մոտակայքում, 10 կիլոմետրից պակաս խորության վրա։ Երկրաշարժը զգացվել է Պաստոյի հյուսիսում՝ Կոլումբիայում և Կիտոյի հարավում՝ Էկվադորում։

2014 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Կոլումբիայի երկրաբանական ծառայությունը բարձրացրեց հրաբխային համալրի զգոնությունը նարնջագույնի (4 մակարդակից 3-ը) նշելով, որ 18 ժամվա ընթացքում հայտնաբերվել է 4300 երկրաշարժի բնութագրմամբ սեյսմիկ խավար։ Հիպոկենտրոնները տեղակայված էին Չիլի հրաբխից 1-4 կմ հարավ-արևմուտք, 3-5 կմ խորության վրա, և տեղական մագնիտուդներ՝ 0.2-ի և 4.5-ի միջև։ Բնակիչները զգում էին իրադարձություններից 11-ը։

Հոկտեմբերի 22-ին զեկուցում նշվեց, որ 2014 թվականի հոկտեմբերի 21-ին արձանագրված երկրաշարժերի ընդհանուր քանակը հասել է 7177-ի, որը 2013 թվականի նոյեմբերին տեղադրված տեղական սեյսմիկ ցանցը մեկ օրվա ընթացքում գրանցել է երկրաշարժերի ամենամեծ թիվը։ Մի քանի ծովախորշեր են առաջացել տարածքում 2013 թվականի փետրվարից սկսած։ 2014 թվականի նոյեմբերի վերջի դրությամբ ավելի քան 132000 երկրաշարժ տեղի ունեցավ նեղ շրջանում։

Պատկերասրահ
-----------

* 20132013
* 20152015

Տես նաև
-------

* Էկվադորի հրաբուխներ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Plancha 447-447bis, 2003

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: sh2002005642 |

 |
Մզկիթ Սոֆիայում
Բուլղարիայի շրջաններում մուսուլմանների տոկոսը (2011)
**Իսլամը ժամանակակից Բուլղարիայի Հանրապետության տարածքում** ծխականների թվաքանակով երկրորդն է։ XIV-ից մինչև XIX դարի կեսը իսլամը զբաղեցրել է առաջատար տեղը երկրի կյանքի և մշակույթի մեջ, չնայած նրան, որ սլավոնական բնակչության մեծ մասը շարունակել է դավանել ուղղափառությանը, նույնիսկ Օսմանյան կայսրության հզորության գագաթնակետին։ Այնուամենայնիվ, տեղի բուլղարների, հույների և գնչուների զգալի մասը տարբեր պատճառներով ընդունել է իսլամ և ժամանակի ընթացքում լեզվամշակութային առումով մտերմացել է եկվոր թյուրքական նորաբնակների հետ։ Մուսուլմանները երկար ժամանակ կազմել են Բուլղարիայի քաղաքների հիմնական բնակչությունը, քանի որ միայն քաղաքի պատերից ներս նրանք իսկականից իրնեց զգում էին պաշտպանված հայդուկների խռովություններից։

Բուլղարացում
------------

XVIII դարի վերջից Բուլղարիայի գյուղական բնակչության աճի տեմպերի արագացումը աստիճանաբար փոխեց ժողովրդագրական հավասարակշռությունը քրիստոնյա բնակչության օգտին. քրիստոնյաները Բուլղարիայում գրեթե դարձել էին կրոնական փոքրամասնություն։ Ինքնիշխանություն ձեռք բերելուց հետո սկսվեց մուսուլմանների զանգվածային արտագաղթը։ Այդ պատճառով մուսուլմանների կոմպակտ բնակեցումը մնացել է երկրի միայն հյուսիս-արևելքում և հարավ-արևելքում՝ Թուրքիայի սահմանի մոտ։ Այդ ամենով, էթնիկ բուլղարացիների ծնելիության կտրուկ անկման պայմաններում, 20-րդ դարի 50-ական թվականներին երկրում նկատվել է մուսուլմանների թվաքանակի աճ։ Այնուամենայնիվ, 1989 թ. Բուլղարիայի, այսպես կոչված «վերածնունդ» գործընթացի քարոզարշավը կանխել է մի շարք իսլամադավանների՝ երկրից հեռանալը։ Սակայն մուսուլման մեծամասնությունը պահպանվում էր երկրի հարավ-արևելքում։ Երկրի մայրաքաղաքում՝ Սոֆիայում մուսուլմանները կազմում են փոքրամասնություն, սակայն այժմ գործում է 1567 թվականի կառուցած Բանյա Բաշի մզկիթը։ Շրջանային քաղաքներում մզկիթների թիվը զգալի մեծ է։

Թվաքանակ և էթնիկական կազմ
-------------------------

2001 թվականի մարդահամարի տվյալներով երկրում ապրում էր 966 978 մուսուլման (կամ երկրի բնակչության 12,3 %): Բուլղարիան դարձել է առաջին ԵՄ անդամ-պետությունը ավտոխտոն իսլամադավան բնակչության զգալի քանակությամբ։ Մուսուլմանի ընդհանուր թիվը Գերմանիայում և Ֆրանսիայում ավելի շատ է, սակայն նրանց բաժինը ավելի ցածր է (5 - 10 %): Բացի դրանից մուսուլմանները Բուլղարիայում կոմպակտ բնակվում են Բուլղարիայի տարածքում ավելի քան վեց հարյուրամյակ։

Մուսուլմաններ, որոնք համասեռ չեն լեզվով և ազգությամբ

* թուրքեր - 713 000;
* բուղար-մուսուլմաններ - 131 000;
* գնչու մուսուլմաններ - 103 000;
* այլ - 20 000:

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Мечеть Баня-Баши: описание, история, фото, точный адрес». *Тонкости туризма* (ռուսերեն). Վերցված է 2018 թ․ հուլիսի 10-ին.
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձան (այլ կիրառումներ)

**Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник Александру Пушкину), հուշարձան Ռուսաստանի Կարելիայի Հանրապետության Պետրոզավոդսկ քաղաքում։ Հեղինակն է քանդակագործ Գավրիիլ Շուլցը։ Արձանը տեղադրվել է 1966 թվականին։

Պատմություն
-----------

Ռուս մեծ բանաստեղծ Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինի հուշարձանը տեղադրվել է 1966 թվականին նրա անունը կրող փողոցի պուրակում, Կարելիայի Հանրապետության ազգային գրադարանի կողքին։ Հուշարձանի հեղինակն է Մոսկվայի գեղարվեստաարդյունաբերական բարձրագույն դպրոցի պրոֆեսոր, քանդակագործ Գավրիիլ Ալեքսանդրովիչ Շուլցը (1904-1984)։

Նկարագրություն
--------------

Հուշարձանը ձուլվել է բրոնզից Միտիշչիի գեղարվեստական ձուլման գործարանում։ Քանդակագործական հորինվածք է, որտեղ բանաստեղծը կանգնած է` հենվելով ոչ բարձր պատին, ձեռքերը խաչաձև ծալած կրծքին, ձախ ոտքի ծունկը փոքր-ինչ ծալած։ Պուշկինի հագին երկեզր սերթուկ է, գլուխը ծածկված չէ։

Քանդակը տեղադրված է ցածր ուղղանկյունաձև պատվանդանի վրա, որը երեսպատված է Ռիբորեցկի մոխրագույն գրանիտի բլոկներով։ Պատվանդանի վերին հատվածում փորագրված է` «Ա. Ս. Պուշկին»։ Հուշարձանի ճարտարապետական հատվածի հեղինակներն են ճարտարապետ Վ. Ի. Անտոխինը, Յ. Յ. Կարման, Ի. Ի. Ակսենտևը։

Քանդակի բարձրությունը 3 մետր է, պատվանդանինը` 0,9 մետր։

Ամեն տարի հունիսի 6-ին` Պուշկինի ծննդյան օրը, Կարելիայի Հանրապետության գրողների միությունը և Ազգային գրադարանը անցկացնում են պոեզիայի տոն։ Նրա տաղանդի պետրոզավոդսկցի երկրպագուները հավաքվում են բանաստեղծի հուշարձանի մոտի պուրակում։

Պատկերասրահ
-----------

* Հուշարձանի տեսքը կողքիցՀուշարձանի տեսքը կողքից
* Հուշարձանը մոտիկիցՀուշարձանը մոտիկից

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  «Памятник А.С.Пушкину». Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ դեկտեմբերի 19-ին. Վերցված է 2018 Դեկտեմբեր 20-ին.
**Եվգենի Վլադիմիրի Ալեքսեև** (ռուս.՝ Евге́ний Влади́мирович Алексе́ев, նոյեմբերի 28, 1985(1985-11-28), Պուշկին, Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս շախմատիստ, գրոսմայստեր (2002), 2006 թ. Ռուսաստանի չեմպիոն։ Ռուսաստանի գրոսմայստեր 2012 թ. փետրվարի 7-ից։

Կենսագրություն
--------------

Մինչև 14 տարեկանների Ռուսաստանի պատանիների չեմպիոն (1998 և 1999 թթ.)։

2000 թ. համաշխարհային մանկական շախմատային օլիմպիադայի հաղթող։

2001 թ. Ալեքսեևը երկրորդ տեղն է գրավում Սանկտ Պետերբուրգի առաջնությունում և հաղթում Թել Ավիվի մրցաշարում։ 2002 թ. նա հաղթում է Ալեքսադր Պետրովի հուշամրցաշարում և «Հոոգովեն օպենում» նույն թվականին ստանում է միջազգային գրոսմայստերի կոչում։

2006 թ. դեկտեմբերին Եվգենի Ալեքսեևը դառնում է Ռուսաստանի չեմպիոն։ Ռուսաստանի առաջնության գերեզրափակիչը կայացավ Մոսկվայում 2006 թ. դեկտեմբերի 3-ից 15-ը։ Եվգենի Ալեքսեևը և Դմիտրի Յակովենկոն վաստակեցին 7,5-ական միավոր։ Ռուսաստանի չեմպիոնին որոշելու համար նրանք արագ շախմատի երկու պարտիա խաղացին միմյանց հետ։ Առաջինն ավարտվեց ոչ-ոքի, իսկ երկրորդում հաղթեց Եվգենի Ալեքսեևը և դարձավ Ռուսաստանի չեմպիոն։

2007 թ. փետրվարին Եվգենի Ալեքսեևը 9 հնարավորից վաստակեց 7 միավոր և հաղթեց ավանդական «Աերոֆլոտ օպեն 2007» ներկայացուցչական մրցաշարում։ Հաղթելով այս մրցաշարում՝ Ալեքսեևը հնարավորություն ստացավ մասնակցելու Դորտմունդի գերմցաշարին (Sparkassen Chess Meeting 2007), որտեղ բաժանեց երկրորդից չորրորդ տեղերը։

2010 թ. հունվարի դրությամբ Ալեքսեևի գործակիցը 2703 էր, դա 10-րդ գործակիցն էր Ռուսաստանի շախմատիստների մեջ և 34-րդ աշխարհում։

Գործակցի փոփոխությունները
-------------------------

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  OlimpBase
2. ↑  «ՌԴ սպորտի նախարարի № 14-нг հրամանը». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 4-ին. Վերցված է 2015 թ․ մարտի 28-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Եվգենի Ալեքսեևի անձնական քարտը ՖԻԴԵ-ի կայքում (անգլ.)
* Եվգենի Ալեքսեևի պարտիաները (անգլ.)
* Եվգենի Ալեքսեևի անձնական քարտը 365chess.com կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | 365chess · Chess DB · Chess Games · Chess Tempo · ՌՇՖ · ՖԻԴԵ |

 |
Ներարկման ջրի սրվակ
**Ներարկման ջուր,** շատ բարձր որակի մաքուր ջուր։ Ստերիլ տարբերակը օգտագործվում է լուծույթներ պատրաստելու համար, որոնք հետագայում կօգտագործվեն ներարկման համար։ Մինչ օգտագործելը բոլոր անհրաժեշտ նյութերը հիմնականում պետք է ավելացված լինեն լուծույթը ավելի կամ պակաս իզոտոնիկ դարձնելու համար։ Օգտագործում են ներերակային, միջմկանային, ենթամաշկային ներարկումների ձևերով։ Ոչ ստերիլ ձևը կարող է օգտագործվել արդյունաբերությունում ստերիլիզացումով, որը տեղի է ունենում ավելի ուշ՝ արտադրության գործընթացում։

Եթե մաքուր ջուրը ներարկեն ներերակային առանց դարձնելու ավել կամ պակաս իզոտոնիկ, ապա տեղի կունենա էրիթոցիտների ոչնչացում։Սա կարող է առաջացնել երիկամային խնդիրներ ։ Իսկ մեծ քանակները կարող են առաջացնել հեղուկի գերքանակ։ Ներարկման ջուրը հիմանականում ստանում են թորման կամ պահեստային օսմոսի եղանակով։ Այն պետք է պարունակի ավելի քիչ մգ-ով տարրեր քան ջուրը 100 մլ-ում։ Կարելի է ավելացնել նաև բակտերիաների աճը կանգնեցնող նյութեր։

Այն համարվում է ԱՀԿ-ի կենսական դեղամիջոցներից մեկը։ Կենսական դեղամիջոցները համարվում են ամենից արդյունավետը և անվտանգը առողջության համակարգում։ Ներարկման ջուրը ազատ վաճառքի նյութ է։ Շուկայական գինը զարգացող երկրներում կազմում է $0.03–0.15 10մլ-ի համար։

Այլ անուններ
------------

Aqua ad iniectabilia կամ aqua ad injectionem։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «<1232> Water for Pharmaceutical Purposes» (PDF). *hmc.usp.org*. էջ 2. Արխիվացված է օրիգինալից (PDF) 2015 թ․ մարտի 11-ին. Վերցված է 2017 թ․ հունվարի 14-ին.
2. ↑  *WHO Model Formulary 2008* (PDF). World Health Organization. 2009. էջ 493. ISBN 9789241547659. Արխիվացված (PDF) օրիգինալից 2016 թ․ դեկտեմբերի 13-ին. Վերցված է 2017 թ․ հունվարի 8-ին.
3. 1 2 3 4  «Sterile Water for Injection - FDA prescribing information, side effects and uses». *www.drugs.com*. Արխիվացված օրիգինալից 2017 թ․ հունվարի 18-ին. Վերցված է 2017 թ․ հունվարի 14-ին.
4. 1 2  «Water for Injection - FDA prescribing information, side effects and uses». *www.drugs.com*. Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ հուլիսի 16-ին. Վերցված է 2017 թ․ հունվարի 14-ին.
5. 1 2 3 4  Ghosh, Tapash K.; Jasti, Bhaskara R. (2004). *Theory and Practice of Contemporary Pharmaceutics* (անգլերեն). CRC Press. էջ 396. ISBN 9780203644478. Արխիվացված օրիգինալից 2017 թ․ հունվարի 16-ին.
6. ↑  «WHO Model List of Essential Medicines (19th List)» (PDF). *World Health Organization*. April 2015. Արխիվացված (PDF) օրիգինալից 2016 թ․ դեկտեմբերի 13-ին. Վերցված է 2016 թ․ դեկտեմբերի 8-ին.
7. ↑  «Water for Injection». *International Drug Price Indicator Guide*. Վերցված է 2016 թ․ դեկտեմբերի 8-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Inspection Technical Guides Water for Pharmaceutical Use
**Էմի Քեթրին Բրոունինգ, Էմի Դուգդել, Էմի Քեթրին Դագդել** (անգլ.՝ Amy Katherine Browning; Amy Dugdale; Amy Katherine Dugdale, մարտի 31, 1881(1881-03-31), Bramingham, Luton, Բերդֆորդշիր, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - հունվարի 27, 1978(1978-01-27), Լեթչուերթ), բրիտանացի իմպրեսիոնիստ նկարիչ։

Կենսագրություն
--------------

Բրոունինգը ծնվել է 1881 թվականին Բերդֆորդշիրում՝ Լութոն քաղաքի մոտակայքում։ Նրա ծնողները՝ Քեթրին Լյուսին և Դեյ Բրոունինգը ունեին ութ երեխա, և ինքը երեխաներից երկրորդն էր։ Հայրը դատական կատարածու էր, սակայն որոշ ժամանակ անց դառնում է ագարակատեր։ 1899 թվականին ընդունվում է Արվեստի թագավորական քոլեջ, որը, սակայն, 1901 թվականին ստիպված է լինում լքել, քանի որ չամուսնացած ամենամեծ դուստրն էր, և մայրը հղի էր։

Նա որմնանկարիչ Գերալդ Մոիրայի սիրելի ուսանողն էր, երբ նրան հատկացված կրթաթոշակը Էմիին հնարավորություն տվեց վերադառնալ Թագավորական քոլեջ։ Մոիրան նրան վերատուն է ուղարկում՝ տղա նկարիչներին դասավանդելու համար։ Քոլեջը լքում է 1906 թվականին։ Շուտով ընկերանում է Սիլվիա Փենխուրթսի հետ, և նրանք միասին 1909 թվականին Կանանց սոցիալական-քաղաքական միությունում արվեստի ցուցահանդես են կազմակերպում։ Նրանք մնում են ընկերներ և շարունակում են գումար վաստակել Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ աղքատ մնացած ժողովրդի համար։ Սովորելուն զուգընթաց նա հաջողություններ ուներ իր նկարած նկարների շնորհիվ։ 1913 թվականին Ֆրանսիական կառավարությունը գնել է նրա «Վանդակավոր ստվեր» նկարը, որը արծաթե մեդալ է ստացել նույն թնվականին Փարիզյան սալոնում ցուցադրման ժամանակ։ Ֆրանսիացիները գնել են նաև նրա «Կարմիր շալ» նկարը։

Փարիզյան սալոնի վերագործելուց հետո Էմին վերադարձավ այստեղ և պարբերաբար ցուցադրելով իր ստեղծագործությունները՝ արժանացավ ոսկե մեդալի։ Բրոունինգը շարունակում էր իր նկարները պարբերաբար ցուցադրել Թագավորական ակադեմիայում և մի շարք այլ միջազգային վայրերում։ Իր նկարներում նրա ստորագրում էր «A.K.Browning»՝ գենդերային հիմքով խտրականությունից խուսափելու համար։

1952 թվականին մահանում է նրա ամուսինը՝ Թոմաս Քենթրելլ Դագդելը, և նա հրաժարվելով իր տնից բնակություն է հաստատում Չելսիի բնակարաններից մեկում։

Մահ և ժառանգություն
-------------------

Բրոուինգը մահացել է Լեթչուորթում։ Նրա նկարները պահպանվում են Բարոն Գերարդի թանգարանում, Բայեում, Լութոնի թանգարանում և Արվեստի պատկերասրահում, Ոուլվերհափթոնի թանագարանում և Արվեստի պատկերասրահում, Իփսուիչի թանգարանում և Արվեստի պատկերասրահում, Քելվինգրովի թանգարաբում և Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի հավաքածուներում։ Նրա դիմանկարները գտնվում են Լոնդոնի ազգային դիմանկարների պատկերասրահում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Oxford Dictionary of National Biography / C. Matthew — Oxford: OUP, 2004.
2. 1 2
3. ↑  Union List of Artist Names — 2008.
4. ↑  Amy Katherine Browning, AskArt, Retrieved 13 May 2017
5. 1 2 3 4 5  Joanna Dunham, ‘Browning , Amy Katherine (1881–1978)’, Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004 accessed 13 May 2017
6. ↑  «Amy Katherine Browning». National Portrait Gallery. Վերցված է 2017 թ․ մայիսի 13-ին.
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գարուն (այլ կիրառումներ)

**«Գարուն»** (իտալ.՝ la Primavera), իտալացի նկարիչ Ջուզեպպե Արչիմբոլդոյի (իտալ.՝ Giuseppe Arcimboldo, 1527-1593) նկարներից, ստեղծված 1573 թվականին։ Նկարված է կտավի վրա, յուղաներկով։ Այսօր ցուցադրվում է Լուվրի թանգարանում։ Չափեր` 76 х 64 սմ։

Նկարգրություն
-------------

«Գարունը» այլաբանական նկար է` Արչիմբոլդոյի «Տարվա եղանակները» շարքից։ Այն խորհրդանշում է երիտասարդությունը` երեք նմանատիպ նկարների հետ միասին («Ամառ», «Աշուն», «Ձմեռ»։ Գարնան կերպարը լիարժեք է դառնում ծաղիկներով և տերևներով։ Նկարն արվել է մուգ հագեցած ֆոնով, որը պատկերը դարձրել է առավել գեղեցիկ և լուսավոր։ Գարունը հանդերձներում ներկայացնում է այդ ժամանակի նորաձևությունը։ Չափազանց զարդարված հանդերձը` բարձր օձիքով` ձևավորված բազմազան տերևներով, հիրիկնիներով և վայրի հատապտուղներով։ Օձիքը նկարված է եղել գարնանային սպիտակ ծաղիկներով։ Մազերը հավաքված են բազմազան ծաղիկներից և նման է խճանկար փնջի։ Սանրվածքը պսակում է մեծ սպիտակ շուշանը` մաքրության խորհրդանիշը։ Նրա դեմքը կազմված է մանր սպիտակ և լուսավոր վարդագույն ծաղիկներից Այտերի և կզակի փոխարեն կարմիր վարդեր են։ Նրա շուրթերը արված են վառ ծաղկաթերթերից, քիթը և բերանը արված են չբացված շուշաններից, ականջը` կարմիր կամելիաներից։ Պատկերը ավարտում է ծաղկային հանդերձանքը։ Հավանաբար հարդարված շրջանակը ավելացվել է XVII դարում.

Պատմություն
-----------

Արչիմբոլդոն իր անսովոր ստեղծագործությունն արել է Մաքսիմալիան II-ի ժամանակ։ Նկարիչը այն որպես նվեր է ստեղծել Մաքսիմալիան II-ի համար։ Որպես գնահատանք վարպետին` Մաքսիմալիանը մասնակցում է 1571 թվականի փառատոնին Արչիմբոլդոյի ղեկավարությամբ»։

Նկարներ «Տարվա եղանակները» շարքից
---------------------------------

* Ամառ, 1573 թվական, ԼուվրԱմառ, 1573 թվական, Լուվր
* Ձմեռ, 1573 թվական, ԼուվրՁմեռ, 1573 թվական, Լուվր

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Giuseppe ARCIMBOLDO. Le Printemps». Louvre. Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 11-ին.(չաշխատող հղում)
2. ↑  ««Весна», Джузеппе Арчимбольдо — описание картины». Музеи мира. Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 11-ին.
3. ↑  «Секреты «Четырех сезонов» Джузеппе Арчимбольдо - феноменального художника XVI века, который объединил еду и искусство». Культурология.рф. Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 11-ին.
**Հարիեթ Մորիսոն Իրվին** (անգլ.՝ Harriet Irwin, ամբողջական անունը` **Հարիեթ Աբիգեյլ Մորիսոն Իրվին** (անգլ.՝ Harriet Abigail Morrison Irwin), 1828, Մեկլենբերգ շրջան, Հյուսիսային Կարոլինա, ԱՄՆ - 1897, Շառլոթ, Հյուսիսային Կարոլինա, ԱՄՆ), ինքնուս ճարտարապետ, ԱՄՆ-ում ճարտարապետական նորարարությունների համար վկայագիր ստացած առաջին կինը։

Կենսագրություն
--------------

Հարիեթ Մորիսոն Իրվինը ծնվել է 1828 թվականին ԱՄՆ Հյուսիսային Կարոլինայի Մեկլենբուրգ շրջանում Հյուսիսային Կարոլինայի կանանց Դեվիդսոն քոլեջի առաջին նախագահի ընտանիքում։ Նրա ղեկավարությամբ Հարիեթը ստացել է նախնական ընտանեկան կրթություն, այնուհետև ուսումը շարունակել է Սեյլեմի կանանց քոլեջում։ Քոլեջն ավարտելուց հետո այդ ժամանակաշրջանի շատ երիտասարդների նման Հարիեթը ճամփորդության է մեկնել Եվրոպա։ Ամուսնությունից հետո բնակություն է հաստատել Շառլոթ քաղաքում, որտեղ զբաղվել է տնային տնտեսությամբ։ Քանի որ նա չէր սիրում բնակարանի անկյուններում կուտակված աղբի մաքրման աշխատատար գործընթացը, այդ խնդիրը լուծելու համար Հարիեթը որոշում է փոփոխել սենյակների նախագծումը և առաջարկում է բնակարանի նոր դիզայն։ Չնայած Իրվինը ձևականորեն չուներ ճարտարապետական կրթություն, նա ինքնուրույն նախագծում և կառուցում է հեքսագոնալային բնակարան, որը չուներ սուր անկյուններ (մեղրահացի սկզբունքով)։

Իրվինը ԱՄՆ-ում առաջին կինն է, որ 1869 թվականի օգոստոսի 24-ին ստացել է ճարտարապետական նորամուծությունների վկայական։ Հետագայում նա նախագծել և կառուցել է երկու համանման շենքեր։ 1871 թվականին Հարիեթը գրում և հրատարակում է վեպ, ինչպես նաև պարբերական մամուլում հրապարակում է տարբեր թեմաներով հոդվածներ։ Հարիեթը եղել է ինը երեխաների մայր։ Մահացել է 1897 թվականին և թաղված է տեղի գերեզմանատանը։ Նրա գերեզմանը հեքսագոնալային տիպի է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Union List of Artist Names
2. ↑  Sarah Allaback (2008). The first American women architects. University of Illinois Press. ISBN 978-0-252-03321-6
3. ↑  Madeleine B. Stern (1994). We the women: career firsts of nineteenth-century America. University of Nebraska Press. ISBN 978-0-8032-9223-9

Արտաքին հղումներ
----------------

* Harriet Irwin

Աղբյուրներ
----------

* Kathy Neill Herran, They Married Confederate Officers, Warren Publishing, April 1998, ISBN 978-1-886057-24-1

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Notable Names Database |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: no2018118791 · VIAF: 96185909 · ULAN: 500072039 · WorldCat VIAF: 96185909 |

 |
**Ադրբեջանի Հանրապետության աշխատանքի և բնակչության սոցիալական պաշտպանության նախարարություն** (ադրբ.՝ Azərbaycan Respublikası Əmək və Əhalinin Sosial Müdafiəsi Nazirliyi) գործադիր իշխանության հանրապետական մարմին, որը մշակում ու իրականացնում է աշխատանքի և սոցիալական ապահովության բնագավառներում Ադրբեջանի Հանրապետության կառավարության քաղաքականությունը։ Նախարարությունը գործում է Ադրբեջանի Հանրապետության Սահմանադրության, օրենքների, իրավական այլ ակտերի և իր կանոնադրության հիման վրա ։

Պատմություն
-----------

Ադրբեջանի առաջին հանրապետության հիմնադրման ժամանակ 1918 թ. ստեղծվել է հանրային խնամատարության նախարարությունը, իսկ 1919 թվականին վերանվանվել է «Գյուղատնտեսության և աշխատանքի նախարարություն»։ Ադրբեջանի աշխատանքի նախարարության առաջին նախարար Էքբեր Աղա Շեյխուլիսլամովն եղել է։ Ադրբեջանի երկրորդ Հանրապետության աշխատանքի և բնակչության սոցիալական պաշտպանության նախարարությունը ստեղծվել է 1992 թվականին։ Ներկայումս Ֆինանսների նախարարության պարտականությունները և իրավունքները սահմանվում են «Ադրբեջանի Հանրապետությանաշխատանքի և բնակչության սոցիալական պաշտպանության նախարարության մասին» կանոնակարգի համաձայն, որը հաստատվել է Ադրբեջանի նախագահի 2011 թվականի փետրվարի 16-ի հրամանագրով։ Ադրբեջանի Հանրապետության աշխատանքի և բնակչության սոցիալական պաշտպանության նախարարությունը մշակում և իրականացնում է «Կառավարության կառուցվածքի և գործունեության մասին» Ադրբեջանի Հանրապետության օրենքով իրեն վերապահված գործունեության ոլորտում Ադրբեջանի Հանրապետության կառավարության քաղաքականությունը ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Ադրբեջանի Հանրապետության աշխատանքի և բնակչության սոցիալական պաշտպանության նախարարության մասին». Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ հուլիսի 29-ին. Վերցված է 2018 թ․ հոկտեմբերի 1-ին.
2. ↑  «Նախարարության պաշտոնական կայքէջը». Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ հոկտեմբերի 3-ին. Վերցված է 2018 թ․ հոկտեմբերի 1-ին.
**Ֆրիդրիխ Շտրոմեյեր** գերմ.՝ Friedrich Stromeyer, (օգոստոսի 2, 1776(1776-08-02), Գյոթինգեն, Բրաունշվայգ-Լյունեբուրգ, Սրբազան Հռոմեական կայսրություն - օգոստոսի 18, 1835(1835-08-18), Գյոթինգեն, Հաննովերի թագավորություն, Գերմանական միություն), գերմանացի քիմիկոս և դեղագործ, քիմիկոսներ Յոհան Ֆրիդրիխ Գմելինի և Լուի Նիկոլա Վոկելինի ամենահայտնի ուսանողներից մեկը։ Եղել է Գյոթինգենի գիտությունների ակադեմիայի անդամ (1806), Լոնդոնի թագավորական ընկերության արտասահմանյան անդամ (1827), Փարիզի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ (1823)։

Կենսագրություն
--------------

Ֆրիդրիխ Շտրոմեյերը ծնվել է 1776 թվականի օգոստոսի 2-ին Գերմանիայի Գյոթինգեն քաղաքում։ Բարձրագույն կրթություն է ստացել է Գյոթինգենի համալսարանում, որտեղ 1800 թվականին նրան շնորհվել է բժշկագիտության դոկտորի կոչում։

Համալսարանն վարտելուց հետո երկու տարի անցկացրել է Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզում, որտեղ սովորել է Բարձրագույն պոլիտեխնիկական դպրոցում։

1802 թվականից սկսել է դասավանդել Գյոթինգենի համալսարանում, իսկ 1805 թվականին նա դարձել է պրոֆեսոր և ղեկավարել քիմիայի և դեղագործության բաժինը։ Նա համատեղել է իր մանկավարժական աշխատանքը Հանովեր քաղաքի քաղաքային դեղատների գլխավոր տեսուչի պարտականությունների հետ։

Գիտնականի հիմնական գիտական հետազոտությունները կապված են միներալների ֆիզիկաքիմիական անալիզի հետ և անօրգանական քիմիայի բնագավառում այլ աշխատանքների հետ։

1817 թվականին Ֆրիդրիխ Շտրոմեյեը կատարեց իր կյանքի գլխավոր հայտնագործությունը, որով նրա անունը ընդմիշտ ընդգրկվել է քիմիայի պատմության մեջ։ Մագդեբուրգ քաղաքի դեղագործները ցինկի օքսիդը (ZnO) ուսումնասիրելիս կասկածել են դրա մեջ մկնդեղի կեղտերի առկայության մասին։ Քիմիկոսը մեկուսացրել է շագանակագույն օքսիդը, այնուհետև այն ջրածնով վերականգնել և ստացել արծաթասպիտակ մետաղ։ Նոր հայտնաբերված քիմիական էլեմենտը ստացել է կադմիում (Cd) անվանումը։

1826 թվականին Ֆրիդրիխ Շտրոմեյերը ընտրվել է Էդինբուրգի թագավորական ընկերության անդամ, հաջորդ տարի նա ընտրվել է Լոնդոնի թագավորական ընկերության օտարերկրյա անդամ։

Ֆրիդրիխ Շտրոմեյերը մահացել է Գյոթինգենում, 1835 թվականի օգոստոսի 18-ին 59 տարեկանում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Académie nationale de médecine (ֆր.)
2. 1 2 3 4 5 6 7
3. ↑  List of Royal Society Fellows 1660-2007 — Royal Society. — P. 342.
4. ↑  Gesellschaft Deutscher Chemiker – Inhaber des Friedrich-Stromeyer-Preises
5. ↑  Les membres du passé dont le nom commence par S(ֆր.)
6. ↑  «Краткий очерк истории химии. Фридрих Штромейер». Արխիվացված է օրիգինալից 2010 թ․ սեպտեմբերի 23-ին. Վերցված է 2011 թ․ դեկտեմբերի 5-ին.
7. ↑  *Волков, Владимир Акимович, Вонский Е. В. Кузнецова Г. И.* Выдающиеся химики мира (Москва; 1991)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Friedrich Stromeyer

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Mathematics Genealogy Project · WikiTree |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Բրոքհաուս · Մեծ նորվեգական |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 117345822 · ISNI: 0000000052512447 · LCCN: nr2001004114 · NTA: 283575840 · SUDOC: 140346015 · VIAF: 17997456 · WorldCat VIAF: 17997456 |

 |

 |
**Ավանդը** որոշակի կազմակերպությունում դրամական միջոցների (կամ դրան համարժեքներ) ներդրումն է։ Առավել հաճախ ավանդը ներդրվում է ֆինանսական հաստատություններում, օրինակ բանկում։

Ավանդը հանդիսանում է վարկ կամ փոխառություն այն կողմի (անձի կամ կազմակերպության) համար, որը այն ներգրավել է։ Այն կարող է հետ վերցվել (հանվել) ավանդի ժամկետի մեջ լինելու ընթացքում՝ կնքված պայմանագրի համաձայն, փոխանցվել որևէ այլ կողմի կամ երկարաձգվել։

Ավանդները սովորաբար հանդիսանում են բանկերի ֆինանսավորման հիմնական աղբյուր։

Տեսակներ
--------

### Ցպահանջ ավանդ

Ցպահանջ ավանդը ավանդի տեսակ է, որը կարող է հանվել կամ այլ կերպ դեբետագրվել կարճ ծանուցման ժամանակ։ Այն չունի ֆիքսված ժամկետ, ուստի ավանդ ներդնողը կարող է հետ կանչել ավանդը իրեն անհրաժեշտ պահի։ Գործարքային հաշիվները (հայտնի են որպես «ստուգիչ» կամ «ընթացիկ» հաշիվներ՝ կախված երկրից) կարող են օգտագործվել այլ կողմերին վճարման համար, այնինչ խնայողական հաշիվները սովորաբար վճարվում են միայն ավանդատուին կամ այլ բանկային հաշվին և կարող են սահմանափակումներ ունենալ դուրսբերման հաճախականության վրա։ .

### Ժամկետային ավանդ

Այն խնայողությունները, որոնք բանկում ավանդի տեսքով պահվում են որոշակի ֆիքսված ժամկետով կոչվում են ժամկետային ավանդ։

* Ժամկետային ավանդ, ունի ֆիքսված ժամկետ և ֆիքսված տոկոսադրույք։
	+ Ֆիքսված ավանդ Հնդկաստանում
	+ Ավանդի վկայագիր ԱՄՆ-ում և Կանադայում
* Օվերնայթ (Գիշերային վարկավորումը) կատարվում է կեսօրից մինչև հաջօրդ օրվա կեսօր, օգտագործվում է հատուկ դրույքաչափ՝ որպես երաշխիք կամ մասնակի վճարում։ Այս տեսակ ավանդով կատարվում է բաների կարճաժամկետ դեֆիցիտի ֆինանսավորում։

### Հատուկ ավանդ

Սովորաբար բանկում ավանդադրված ցանկացած գումար դառնում է բանկի սեփականությունը, որի դիմաց, հետագայում, բանկը պարտավոր է վերադարձնել նույն դրամական արժեքը, բայց ոչ նույն գումարը։ Սա ֆրակցիոն-պահուստային բանկային գործունեության հիմքն է, քանի որ բանկը կարող է իրեն պատկանող գումարը որպես փոխառություն տրամադրել՝ այն դեպքում, երբ ունի պարտավորություն ավանդատուների առաջ։ *Հատուկ ավանդն* այն ավանդն է, որը կատարվում է ավանդը բանկի ակտիվներից առանձին պահելու պայմանով, որպեսզի նույն ակտիվի վերադարձը հնարավոր լինի։ Պահատուփերում պահվող իրերը հատուկ ավանդների օրինակներ են։

Տես նաև
-------

* Ավանդային հաշիվ

Հղումներ
--------

1. ↑  term deposit, Investopedia, accessed 2012-05-14.
2. ↑  , Deposit your trust in Fixed Deposits, siliconindia.com
**Նիգերի** դրոշը 1959 թվականից ի վեր, Արևմտյան Աֆրիկայի Նիգերի Հանրապետության ազգային խորհրդանիշն է, Ֆրանսիայի պաշտոնական անկախությունից մեկ տարի առաջ։ Այն օգտագործում է նարնջագույն, սպիտակ և կանաչի ազգային գույները հավասար հորիզոնական խմբերի մեջ, կենտրոնում նարնջի շնչափող։ Դրոշը ձևավորում է Նիգերի Հանրապետության պաշտոնական ազգային խորհրդանիշներից մեկը, Նիգերի զենքը, Ազգային օրհներգը ("Լա Նիգերիա") և կարգախոսը (Եղբայրություն, աշխատանք, առաջադիմություն)։ Այս ձևը 1999 թվականի Նիգերի սահմանադրության առաջին մասի 1-ին հոդվածն է։ Դրոշը նման է Հնդկաստանի դրոշին, չնայած հարաբերակցությունը, նարնջի երանգը և կենտրոնում խորհրդանիշը տարբերվում են։

Իրավական սահմանում
------------------

Նիգերի դրոշը ընդունվել է 1959 թ. Նոյեմբերի 23-ին Ֆրանսիայի Արեւմտյան Աֆրիկայից անկախությունից առաջ Նիգերի գաղութի տարածքային ժողովի կողմից։ Դրոշը նախագծվել է 1958 թվականին։ Այն պահպանվել է 1960 թվականին անկախության ժամանակ և անփոփոխ է մնացել 1999 թ. Հինգերորդ Սահմանադրության միջոցով։

Սիմվոլիզմ
---------

Մի շարք աղբյուրներ նկարագրել են դրոշի խորհրդանշական մտադրությունը, թեև պաշտոնական աղբյուրները լռում են։ Ընդհանուր մեկնաբանությունն այն է, որ վերին նարնջագույն խումբը ներկայացնում է Սահարայ անապատի հյուսիսային շրջանները, կենտրոնի սպիտակ խումբը ներկայացնում է մաքրությունը և ստորին կանաչ խումբը ներկայացնում է հույս և հարավային Նիգերի բուսական շրջանները։ Կենտրոնում գտնվող նարնջագույն շրջանակը նշում է արևի կամ անկախության մասին։
Նիգերի դրոշը եռագույն է, ընդհանուր առմամբ Ֆրանսիայի նախկին կախյալության եւ գաղութների հետ։

Հարաբերակցություն
-----------------

Դրոշի ավանդական դրվագը անսովոր 6։ 7 հարաբերակցությամբ ունի անհայտ նշանակություն և չի օգտագործվում հետևողականորեն Նիգերիայի կառավարության տպագիր ծրագրերում։
**Սպարտակ Սեյրանի Մելիքյան** (հունվարի 2, 1968(1968-01-02), Հարցհանգիստ, Դաշկեսանի շրջան, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Հայաստանի Հանրապետության ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր։

Կենսագրություն
--------------

Սպարտակ Մելիքյանը ծնվել է 1968 թվականի հունվարի 2-ին Ադրբեջանի Հանրապետության Դաշքեսանի շրջանի Չովդառ գյուղում։ 1986-1988 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1996 թվականին ավարտել է ՌԴ Պրիմորիեի պետական գյուղատնտեսական ակադեմիան, 1997 թվականին՝ նույն ակադեմիայի տնտեսագիտական ֆակուլտետը, ստացել է անասնաբույժ-ինժեների և տնտեսագետի որակավորում։ 2006 թվականին ավարտել է Մոսկվայի նոր իրավաբանական ինստիտուտը, ստացել է իրավաբանի որակավորում։ 1992-1994 թվականներին աշխատել է «Արարատ» մասնավոր ձեռնարկությունում` որպես գլխավոր հաշվապահ, իսկ 1994-1995 թվականներին` Ուսսուրիյսկ քաղաքում «Սպարտակ» ՍՊԸ-ում գլխավոր տնօրեն։ 1995-1996 թվականներին «Անտարես» ԲԲԸ-ում աշխատել է գլխավոր տնօրեն, 1996-1998 թվականներին՝ Պրիմորիեի մթերային բարեգործական հիմնադրամի Ուսսուրիյսկի մասնաճյուղում` ղեկավար։ 1998-2002 թվականներին ղեկավարել է «Ուսսուրիյսկ ԳՈՒՄ» ԲԲԸ-ն։ 2002-2003 թվականներին աշխատել է «Զորավանի անասնահամալիր» ԲԲԸ-ում` որպես տնօրենների խորհրդի նախագահ։ 2003-2007 թվականներին զբաղվել է անհատ ձեռներեցությամբ։ 2007 թվականի մայիսի 12-ին Ազգային ժողովի պատգամավոր է ընտրվել համամասնական ընտրակարգով Հայաստանի Հանրապետական կուսակցությունից ։

Անձնական կյանք
--------------

Ամուսնացած է, ունի չորս երեխա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «National Assembly of Armenia | Official Web Site | parliament.am». *www.parliament.am*. Վերցված է 2021 թ․ հունվարի 6-ին.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Հայաստանի Ազգային ժողով · Հայաստանի Ազգային ժողով |

 |
Ուպերնավիկի տեղական ռադիոկայանը
**Գրենլանդիայի դանիական ինքնավարությունում** ըստ օրենքի կա միայն մեկ կապի մատակարար ծառայություն, որը TELE Greenland-ն է։ Այն տրամադրում է ինտերնետ, հեռախոս, ռադիո և մնացած բոլոր տեսակի հեռահաղորդակցություն .: Այս տեսակի մենաշնորհները տարածված են միայն Գրենլանդիայում։

Կապի գիծ
--------

* Ֆիքսված հեռախոսներ 23.500 (2008)
* Բջջային հեռախոսներ 50.000 (2008)

Ռադիո
-----

Գրենլանդիայում ռադիոն հայտնվել է 1978 թվականին, և այժմ կղզում գործում է ռադիոյի երկու ընկերություններ` Eutelsat և Intelsat: TELE Greenland ընկերությունը Գրենլանդիային ապահովում է ռադիոյի հեռարձակումով։ 2012 թվականից գրելանդացիներին է պատկանում շուրջ 30.000 ռադիոկայաններ։

Հեռուստատեսություն
------------------

Գրենլանդիայում կա մեկ պետական ալիք, ամերիկյան երեք հեռուստաընկերության և մի քանի փոքր ալիքներ։ 2002 թվականի դրությամբ երկիրն ունի մինչև 30.000 հեռուստացույց։ Վերոնշյալ ընկերությունը (Գրենլանդիայի ռադիոն) հեռարձակվում է միակ պետական հեռուստատեսային ալիքը։

Համացանց
--------

Գրենլանդիայում 52.000 մարդ կամ բնակչության 92.3%-ը օգտվում է համացանցից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Tele-Post: Kalaallit Nunaat Nunarsuup Qeqqani». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ հունվարի 15-ին. Վերցված է 2022 թ․ մայիսի 9-ին.
2. ↑  "Tele Greenland A/S. *International Telecommunication Union: Telecommunication Development Bureau.* 17 Dec 1997
3. ↑  «Greenland». *Internet World Stats: Usage and Population Statistics.* (retrieved 8 Nov 2009)

Արտաքին հղումներ
----------------

* TELE Greenland Archived 2016-01-15 at the Wayback Machine.
**Արիկ Գրիգորյան** (դեկտեմբերի 28, 1983(1983-12-28), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ռոք երաժիշտ, «Բամբիռ» ֆոլկ-ռոք խմբի ֆլեյտահար, կիթառահար և բեք-վոկալիստ։

Կենսագրություն
--------------

Արիկ Գրիգորյանը ծնվել է 1983 թ. դեկտեմբերի 28-ին, Լենինականում (այժմ՝ Գյումրի)։ 1993 թ.-ից «Բամբիռ» ռոք խմբի անդամ է։ Արիկ Գրիգորյանը իր կարիերան սկսել է շատ վաղ տարիքում՝ գրավելով Հայաստանի և արտերկրի բեմերը։ Այժմ, երբ արդեն հիմնադրել է երեք խումբ և հաստատվել որպես երաժիշտ, ուսուցիչ և երգչախմբի դիրիժոր, նա ձգտում է հայկական երաժշտության մեջ նոր նորարարությունների։

Կրթություն
----------

* 1991 թ.-ից սովորել է երաժշտական դպրոցի ֆլեյտայի դասարանում։ Ուսման ընթացքում դարձել է մի քանի հանրապետական մրցույթների մրցանակակիր։
* 2001-05 թթ. սովորել է Խ.Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանում` ստանալով երաժշտության դասատուի և երգչախմբի ղեկավարի մասնագիտություններ։

Կարիերա
-------

2005-07 թթ.-ին դասավանդել է Երևանի Հ. Դանիելյանի անվան արվեստի դպրոցում` որպես ֆլեյտայի դասատու և երգչախմբի ղեկավար։

2000 թ.-ից «Բամբիռ» խմբի հետ մասնակցել է բազմաթիվ փառատոների Հայաստանում և արտերկրում` ԱՄՆ, Վրաստան, Իրան, Թուրքիա, Լեհաստան, Ռուսաստան, Հունաստան, Իռլանդիա։

Երաժշտական գործունեություն
--------------------------

Վիշապ
-----

«Վիշապ», ժողովրդական մեղեդիներով, նոր գաղափարներով եւ նոր հնչողությամբ երաժշտական խումբ։ Այն հետազոտական նախագիծ է` բացահայտելու ժողովրդական և հոգևոր երաժշտությունը և ներկայացնելու այն տարբեր երաժիշտների հետ։  

### Պատմություն

«Վիշապ» անսամբլը ստեղծելու գաղափարի հիմքում տարբեր երաժիշտների հետ աշխատելն է, որոնք փորձով կփոխանակվեն ու արդյունքում հետաքրքիր մի նոր հնչողություն կստացվի։ Խումբն ակտիվ գործունեություն է ծավալում Հայաստանում և արտերկրում։

Լոս Անջելեսում Արիկ Գրիգորյանը եւ Արենի Աբգարյանը միասին սկսեցին աշխատել «Վիշապ» ծրագրի վրա, արդյունքում Արենիի տանը փոքրիկ համերգ տեղի ունեցավ։ Միացան նաև թավջութակահար Արտյոմ Մանուկյանը և հարվածային գործիքների երաժիշտ Վարդան Թուֆենքջյանը՝ դառնալով քառյակ։ Խմբի կազմը փոփոխվում է։ Հայաստանում, օրինակ, հարվածայինների վրա նվագում է Էդուարդ Հարությունյանը, ԱՄՆ-ում՝ Վարդան Թուֆենքջյանը, իսկ Փարիզում մեկ ուրիշը կլինի։

«Վիշապ» անվանումը բացատրվում է նրանով, որ վիշապը լինելով շատ ուժեղ կենդանի ունակ է պահպանել մշակույթը։

### Երգացանկ

Խմբի երգացանկը խիստ բազմազան է. այն ներառում է Միջնադարի հոգևոր և ժողովրդական երգեր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  «Բամբիռից մինչև Վիշապ». *Creative Armenia*. Creative Armenia. 2018 թ․ հունվարի 28.
3. ↑  ««Վիշապ»․ բոլորովին նոր հնչողություն». *CIVILNET*. 2019 թ․ հունվարի 1. Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ հուլիսի 24-ին.
4. ↑  «Ամեն մեկիս մեջ էլ քնած, արթնացող կամ արթնացած մի վիշապ կա». *PanArmenian*. 2016 թ․ նոյեմբերի 4.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Հանրային ռադիոյի արխիվ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | AV Production |

 |
**Յոթերորդ զոհը**, Ալեքսանդրա Մարինինայի դետեկտիվ վեպը, որը տպագրվել է 1999 թվականին։ Սկզբնական տպաքանակը կազմել է ավելի քան 250000 նմուշ։

Սյուժե
------

Նաստյա Կամենսկայայի և Տանյա Օբրազցովայի մասնակցությամբ հեռուստակոնֆերանսի ժամանակ հանդիսատեսի գլխավերևում բարձրացվում է սպառնալիքներ պարունակող մի պաստառ։ Սակայն պարզ չէ, թե կոնկրետ ում են ուղղված սպառնալիքները՝ Նաստյայի՞ն, թե՞ Տանյային։ Հաջորդ օրվանից քաղաքում հայտնվում են գաղտնազերծված մարդկանց դիակներ, և ճենապակե ձկան բերանը խցկված փոքրիկ մանկական տիկնիկը դառնում է այս սպանությունների անփոփոխ գործիքը։ Արդյունքում պարզվում է, որ մարդասպանը լիովին բարեկեցիկ մարդ է, գիտնական, ով ցանկանում է մահապատժի դատապարտվել իր հանցանքների համար։ Նրա համար դա «իդեալական» ինքնասպանություն է (այս մարդը 10 տարեկանում տեսել է մորը դաժանաբար սպանված և ամբողջ կյանքում մտածել է մահվան մասին)։ Գրքի վերջաբանում ընթերցողը իմանում է, որ երկիրը ընդունել է մորատորիում մահապատժի նկատմամբ, և հանցագործը դատապարտվում է երկարաժամկետ ազատազրկման։

Կարծիքներ և քննադատություն
--------------------------

«Նեզավիսիմայա գազետա» ամսագրի գրախոս Քսենիա Ռագոզինան մեկնաբանում է Դեյվիդ Ֆինչերի հայտնի «Յոթ» ֆիլմի հիշատակումը. «Ֆիլմի հերոսները գնացին գրադարան՝ հասկանալու մարդասպանի ուղարկած հաղորդագրությունների իմաստը։ Մենք սահմանափակվեցինք զրույցներով ու տեսաերիզներով։ Ռուս մարդասպանի կերպարը ավելի պարզ էր և, ի տարբերություն ամերիկյանի, միստիկ կերպար չէր։ Ֆիլմի փիլիսոփայությունը նույնպես ավելի պարզ էր»։
Իրինա Սավկինան, ով ուսումնասիրում է Նաստյա Կամենսկայայի կերպարի զարգացումը, նշում է, որ «վախերի և վնասվածքների, մեծանալու կամ ծերանալու փորձի միջոցով Նաստյան գտնում է իրեն ...և սա կարելի է մեկնաբանել որպես վերադարձ «կանացի էության» հայտնի սահմաններին.․․ նա դառնում է քնքուշ և կրքոտ կին («Երաժշտության ուրվականը»), մայր, տանտիրուհի և խոհարար»։
Ռուսական ամսագրի թղթակիցը նշում է արդիականության հետ կապը. «Օգոստոսյան ճգնաժամի արդյունքում Չիստյակովը Ինկոմբանկից ստացել է 42000 դոլար», ընդհանուր առմամբ, գիրքը համարում է «բավականին կանխատեսելի և նույնանման»։
Անդրեյ Ռոդիոնովը կարծում է, որ «Յոթերորդ զոհը» վեպը «անկասկած կարելի է համարել հաջողված»՝ ի տարբերություն Մարինինայի որոշ այլ վեպերի։

Էկրանավորում
------------

«Յոթերորդ զոհը» վեպը էկրանավորվել է ռեժիսոր Յուրի Մորոզի կողմից «Կամենսկայա» հեռուստասերիալի երրորդ եթերաշրջանում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Выбор Пушкина # 62. «Русский Журнал», 17 сентября 1999
2. ↑  *Ксения Рагозина* Восьмая жертва «Независимая газета», 16.12.1999
3. ↑  *Савкина И. Л.* Книги, всем понятные, или почему читают и исследуют массовую литературу? Уральский государственный педагогический университет, журнал «Филологический класс» Выпуск № 20 / 2008
4. ↑  Литературная небытовуха Каменская: смерть и немного лжи Archived 2017-02-14 at the Wayback Machine. «ФАС: Популярный сатирический журнал» 18.02.2001
5. ↑  *Оксана Фомина* Полковник Каменская ловит фаната Анжелики Варум! «Կոմսոմոլսկայա պրավդա», 25 сентября 2003
6. ↑  Нагиев поссорился с Яковлевой?  «Dni.ru», 29 ноября 2002
**Ալտիպլանո** ⟨իսպ.՝ altiplano, alto` բարձր և plano՝ հարտություն⟩՝ ընդարձակ սարահարթ Անդերում, ծածկված հրաբուխներով։ Հանդիսանում է Կենտրոնական Անդեր բարձրավանդակի ներքին արևմտյան ցածրադիր հատվածը և գրավում է Չիլիի, Բոլիվիաի, Պերուի և Արգենտինաի սահմանային տարածքները։ Ալտիպլանոի չոր հողը ծածկված է աղուտով՝ հսկայական աղի ավազաններով։ Այստեղ են գտնվում բազմաթիվ լճեր տարբեր ձևերի և չափսերի, որոնցից ամենախոշորը Տիտիկակա և Պոոպոն է։ Նրանք «ժառանգները» են մինչև 100 մետր խորությամբ մեծ ջրավազանների, որոնք մեկուկես միլիոն տարի առաջ ծածկում էին Ալտիպլանոի մեծ մասը։

Աշխարհագրական դիրքը
-------------------

Գտնվում է Բոլիվիայի տարածքում

Երկրաբանական կառուցվածք
-----------------------

Ձևավորվել է մոտ 10 միլիոն տարի առաջ։ Ուտուրունկու հրաբխի շրջանում հողը բարձրանում է տարին մեկ սանտիմետր արագությամբ։

Կլիմա
-----

Կլիման Ալտիպլանոյում բարձրլեռնային- արևադարձային է։

Պատմությունը
------------

10 հազար տարի առաջ այստեղ հայտնվել են մարդիկ, որոնք առաջինն են գնահատել կարտոֆիլի համային հատկությունները, որը ինչպես վայրի բույս աճում էր այստեղ մեծ քանակությամբ։ Հին ժամանակներում այդ հողերը մտնում էին ինկերի հզոր կայսրության կազմի մեջ։ Այստեղ էին զարգացել այմար և կեչուա հնդկացիների լեզուն և մշակույթը։ 1545 թվականին իսպանական գաղութատերերը սկսեցին ամայացնել տեղի հարուստ հանքավայրերը։ 1781 թվականին Լա Պաս բոլիվիական քաղաքում տեղի է ունեցել հդկացիների ապստամբությունը։ Ի պատիվ հաղթանակի 1783 թվականի հունվարի 24-ին քաղաքի նահանգապետ Սեբաստյան Սեգուրոլան հրամայել է վերականգնել հին տոնակատարություն - տոնավաճար Ալասիտասը։ Այսօր Ալտիպլանո սարահարթի ժողովուրդը տարբեր երրկրներից ամեն տարի նշում է տոնը, մեծարելով տիուանակայի լիության Եկեկո աստծուն, որը XVIII դարում օգնել է լապասցիներին կենդանի մնալ պաշարված քաղաքում։

1853 թվականին, կենսաբան Հյու Վեդելի արշավից հետո, ստեղծվել են ռեգիոնի առաջին քարտեզները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  В Центральных Андах обнаружено большое магматическое поднятие
2. ↑  Paulette Dear (30 января 2014). «Alasitas: Bolivia's festival of miniatures». *BBC*.
3. ↑  *Анна Левкова* Легенды аймара: Экеко - бог изобилия и счастья (рус.) // *AYMARA.SU* : перевод статьи.
4. ↑  Estefania, Rafael (27 января 2010). «Bolivia's popular fairs». *BBC News*.
5. ↑  *История Альтиплано (Geosfera.Info)*

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Լարուսի · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Մեծ նորվեգական · Universalis |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4085062-6 · NKC: ge593460 · VIAF: 247189999 · WorldCat VIAF: 247189999 |

 |
**Ծինթիեն** (չինարեն՝ 金田镇) քաղաք է Գուեիփինում, Գուանսի. Այն ներկա պահին ունի մոտ 9000 բնակչություն։ Այն 1851 թվականի Ծինթիեն ապստամբության վայրն էր, Տայպինյան ապստամբության սկիզբը։ Ծինթիենը նաև Ծինթիեն քաղաքի գյուղերից մեկի անունն է։ Քաղաքն ունի Հաքքա ժողովուրդի մեծ բնակչություն։

Քաղաքը արևելքում սահմանահատում է Ցյանկոու քաղաքիմ, հարավում՝ Նանմու քաղաքին, արևմուտքում՝ Ցիզին քաղաքին և Դունսին քաղաքին հյուսիսում։ Շրջանի տարածքը կազմում է 206,48 կմ2։ Ցին դինաստիայի վերջում և Չինաստանի Հանրապետության սկզբում այն ​​պատկանում էր Սուան Էրլիին, որը հետագայում քաղաքը կոչեց Դաքսուան։ 1984 թվականին այն վերանվանվեց Ծինթիեն քաղաք։ 2021 թվականի հոկտեմբերի դրությամբ Ծինթիեն քաղաքը իրավասություն ունի 1 համայնքի և 18 վարչական գյուղի նկատմամբ։ 2019 թվականին Ծինթիեն քաղաքում կար 3 արդյունաբերական ձեռնարկություն, այդ թվում՝ 1-ը նշված չափից բարձր, և 8 ընդհանուր խանութ կամ սուպերմարկետ՝ ավելի քան 50 քմ բիզնես տարածքով ։

1851 թվականի առաջին լուսնային ամսվա 11-րդ օրը, որը նաև Հոն Սյուցուենի ծննդյան օրն էր, Կայսեր պաշտամունքի միությունը հայտարարեց Ծինթիենի ապստամբություն սկիզբը՝ հռչակելով Թայպինգի Երկնային Թագավորության ձևավորումը ։

Վարչական բաժանում
-----------------

Ծինթիեն քաղաքը իրավասություն ունի հետևյալ ոլորտներում

Ծինթիեն համայնք, Լուոջյաո գյուղ, Գուդոն գյուղ, Ծիլին գյուղ, Կայկուն, Վուջին գյուղ, Դաքսյան գյուղ, Անչհոն գյուղ, Ծինթիեն գյուղ, Սինյան գյուղ, Հեյի գյուղ, Սինվան գյուղ, Կայվան գյուղ, Լի գյուղ, Չալին գյուղ, Լոնթանգ գյուղ, Մոլոն գյուղ Տյանցյան գյուղ և Սինվեյ գյուղ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Porter, Jonathan. *Imperial China, 1350–1900*. էջ 324.
2. ↑
3. ↑  Li Shi. *Military History of the Qing Dynasty*. DeepLogic. Վերցված է 2022 թ․ փետրվարի 12-ին.
**Ասատուր Քալաշյան** (օգոստոսի 2, 1991(1991-08-02), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բեմադրիչ, պարուսույց։

Կենսագրություն
--------------

Ասատուր Քալաշյանը ծնվել է 1991 թվականի օգոստոսի 2-ին, Երևանում քաղաքում։ Ամուսնացել է պարուհի, պարուսույց Աննա Քալաշյանի հետ ։

Միջնակարգ կրթությունը ստացել է 1998-2006 թվականներին՝ Երևանի Համբարձում Գալստյանի անվան թիվ 83 միջնակարգ դպրոցում։ 2006-2010 թվականներին ուսումը շարունակել է Երևանի պետական տեխնոլոգիական քոլեջում։ 1995-2005 թվականներին զուգահեռ սովորել է Երևանի Հովսեփ Շամամյանի անվան «Բարեկամություն» համույթում։ Որպես պարուսույց 2006-2011 թվականներին դասավանդել է նույն համույթում։ 2000-2005 թվականներին սովորել է Հայաստանի Պարի պետական անսամբլին կից ստուդիայում, իսկ 2004-2008 թվականներին՝ ավարտել է «Բարեկամություն» պետական համույթին կից ստուդիան։

2010 թվականից ուսումը շարունակել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի պարային ռեժիսուրա բաժնում։ Որպես պարուսույց 2011-2015 թվականներին աշխատել է Հովսեփ Շամամյանի անվան «Բարեկամություն» համույթում, որպես պարող 2007-2008 թվականներին հանդես է եկել «Բարեկամություն» պետական անսամբլում, իսկ 2010-2012 թվականներին՝ «Խորեոգրաֆիայի» պետական թատրոնում՝ որպես բալետմայստեր և «Մաուգլի» մյուզիքլի պարերի բեմադրիչ։

2007 թվականներին Արամ Մանուկյանի և Կարեն Խաչատրյանի հետ հիմնադրել է «Ինտեր Դանս» պարային համույթը, որի գեղարվեստական ղեկավարը հանդիսացել է նա։ 2014 թվականին հիմնել է «Քալաշյան» պարային դպրոցը և եղել դպրոցի գեղարվեստական ղեկավարը։ Հեղինակել է մի շարք պարային բեմադրություններ՝ «Սարաբանդա», «Մաուգլի», «Հիվանդասենյակ», «Լա Բոհեմ», «Քո սիրտը», հրեական, իսպանական, հունական, վրացական, մեքսիկական պարային համարներ և այլն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «AV Production - Ասատուր Քալաշյան». *avproduction.am*. Արխիվացված է օրիգինալից 2021 թ․ հուլիսի 11-ին. Վերցված է 2021 թ․ հուլիսի 4-ին.
2. ↑  «AV Production - Աննա Քալաշյան». *avproduction.am*. Արխիվացված է օրիգինալից 2021 թ․ հուլիսի 11-ին. Վերցված է 2021 թ․ հուլիսի 4-ին.
3. ↑  LLC, Ayb Solutions. «ԳՆԱՑԻՆ ՀԱՂԹԱՆԱԿ ԲԵՐԵԼՈՒ». *Hay Zinvor* (անգլերեն). Վերցված է 2021 թ․ հուլիսի 4-ին.
4. ↑  ««Քալաշյան» պարարվեստի դպրոցը «Անտունի» անդրանիկ հոլովակը նվիրել է հայ զինվորներին». *armenpress.am*. Վերցված է 2021 թ․ հուլիսի 4-ին.
5. ↑  ««ՔԱԼԱՇՅԱՆ» ՊԱՐԱՅԻՆ ՍՏՈՒԴԻԱ • ՀԱՅԱՍՏԱՆ (ԵՐԵՎԱՆ) • ՍՓՅՈՒՌ». *spyur.am*. Արխիվացված է օրիգինալից 2021 թ․ հուլիսի 9-ին. Վերցված է 2021 թ․ հուլիսի 4-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ասատուր Քալաշյան Կազմակերպության Էջերը Archived 2021-07-09 at the Wayback Machine.
* Քալաշյան պարային դպրոցը հիացրեց հանդիսատեսին
* Քալաշյան» պարարվեստի դպրոցը «Անտունի» անդրանիկ հոլովակը նվիրել է հայ զինվորներին
* Kalashyan dancing school - official
* ԿԱՅԱՑԱՎ ՔԱԼԱՇՅԱՆ ՊԱՐԱՅԻՆ ԴՊՐՈՑԻ ԱՅԲ ՄԵՆԱՀԱՄԵՐԳԸ
* Տեղի կունենա «Քալաշյան պրոֆեսիոնալ պարային դպրոցի» մենահամերգը
* INTER DANCE՝ արվեստ, ոչ մի շոուբիզնես