recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Անթրոպոլոգիայի ազգային թանգարան**, (իսպ.՝ Museo Nacional de Antropología), Մեքսիկայի և Լատինական Ամերիկայի կարևորագույն և ամենաշատ այցելուներ ունեցող թանգարաններից մեկն է։ Գտնվում է Չապուլտեպեկ զբոսայգում՝ Պասեո դե լա Ռեֆորմա պողոտայի և Մահաթմա Գանդի փողոցների մոտ։ Թանգարանն ունի էական հնագիտական և մարդաբանական արժեքներ Մեքսիկայի նախակոլումբյան ժառանգությունից, ինչպիսիք են քարե արևը (կամ ացտեկների քարե օրացույցը) և 16-րդ դարի ացտեկական Xochipilli արձանը։

Ճարտարապետություն
-----------------

Շենքը նախագծվել է 1964 թվականին Պեդրո Ռամիրես Վասկեսի, Ջորջ Կամպուզանոյի և Ռաֆայել Միխարեսի կողմից։ Շենքն ունի գեղեցիկ ճարտարապետական լուծում ցուցասրահներով, բակի լճակով, ընդարձակ տարածքում բարձրացող մեկ սյունի վրա հենված հովանոցով, որը հայտնի է որպես "el paraguas" (իսպաներեն՝ հովանոց), որի շուրջ տարածվում է արհեստական կասկադը։ Սրահները կապված են զբոսայգիներով, որոնցից շատերն ունեն բացօթյա ցուցադրություն։ Թանգարանն ունի ցուցադրությունների 23 սենյակներ և զբաղեցնում է 79.700 քառակուսի մետր տարածք (գրեթե 8 հա)։

Սրահների թեմատիկան
------------------

* Անթրոպոլոգիայի (մարդաբանության) ներածություն
* Ամերիկայի բնակեցում
* Մեքսիկական բարձրավանդակը մինչկլասիցիզմյան դարաշրջան
* Թեոթիհուական
* Տոլտեկներ
* Ացտեկներ
* Օախակա
* Մեքսիկական ծոցի ափը
* Մայաներ
* Հյուսիսային ժողովուրդների մշակույթը
* Արևմտյան ժողովուրդների մշակույթը

Անվանում
--------

Պատմության ազգային թանգարանը (Museo Nacional de Historia), որը տեղակայված է Չապուլտեպեկ ամրոցի տարածքում, ուսումնասիրում և Նոր Իսպանիայի տարածաշրջանը և ժամանակակից Մեքսիկան մինչև 20-րդ դար, և այս կառույցը չպետք է շփոթել Անթրոպոլոգիայի ազգային թանգարանի հետ։

Այնուամենայնիվ, երկու թանգարանները կառավարող վարչական մարմինը Մարդաբանության և պատմության ազգային ինստիտուտն է (Instituto Nacional de Antropología e Historia)։

Ցուցադրությունների պատկերասրահ
------------------------------

* 
* Մայաների սենյակՄայաների սենյակ
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  archINFORM (գերմ.) — 1994.
2. ↑  "Terra, Diana Magaloni, nueva directora del Museo Nacional de Antropología e Historia - Museos - Arte y Cultura". Արխիվացված է the original 2017 թ․ հուլիսի 3-ին. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 24. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայքը
* INAH կայքը

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 12203907d · GND: 1031422-2 · ISNI: 0000000121749676 · NKC: ko2003164883, ko2003164885 · SUDOC: 03066831X · VIAF: 139462066, 150703443 · WorldCat VIAF: 139462066, 150703443 |

 |

 |
**Ալոնիսոսի ազգային ծովային պարկ** (հուն․՝ Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου Βορείων Σποράδων, ΕΘΠΑΒΣ), ազգային պարկ է, որը տեղակայված է Հունաստանի արևելյան առափնյա հատվածի երկայնքով։ Հանդիսանում է Եվրոպայի ամենամեծ պահպանվող ծովային տարածքը և զբաղեցնում է 2 260 քառ․կմ տարածք։

Ազգային պարկի կազմի մեջ են մտնում՝ Ալոնիսոս (64 քառ․ կմ) կղզին, ինչպես նաև 6 ոչ մեծ կղզիներ։ Դրանք են Պերիստերան (14 կմ²), Կիրա-Պանայան (25 կմ²), Յուրան (11 կմ²), Պսատուրան (0,76 կմ²), Պիպերոնին (4,2 կմ²) և Սկանդզուրան (6,2 км²), ինչպես նաև նրա կզմում են 22 անմարդաբնակ կղզիներ։ Պարկը գտնվում է Հյուսիսային Սպորադիայում։ Ձևավորվել է 1992 թվականի մայիսի 16-ի նախագահական հրամանով, որպեսզի պահպանվեն սպիտակափորավոր փոկերը (*Monachus monachus*)։

Պատմություն
-----------

Գերմանացի կենսաբան և կենդանիների վերաբերյալ վավերագրական ֆիլմեր ստեղծող Թոմաս Շուլց-Վեսթրումը, հունական կղզիներում իր գտնվելու ընթացքում և 1976 թվականին մի շարք հետազոտություններից հետո, նշեց էկոլոգիական և բիոլոգիական արժեքները տարածքի, և առաջ քաշեց պահպանվող գոտու ստեղծման հարցը։ Վեց տարի անց Ալոնիսոս կղզու ձկնորսների հետ խորհրդակցությունից հետո, նրանք համաձայնվեցին շրջանում պարկի ստեղծման ծրագրի հետ և պատրաստակամություն հայտնեցին այն պաշտպանել։ 1986 թվականին Մագնեսիայի պրեֆեկտուրայի գրասենյակը հրապարակեց առաջին հրամանագիրը՝ տարածքը պաշտպանելու վերաբերյալ, որին հաջորդեց շրջակա միջավայրի, գյուղատնտեսության և առևտրի նախարարությունների որոշումները։

Աշխարհագրություն
----------------

Կղզու վրա գերակայում են կրաքարային ժայռերը։ Դրանք հիմնականում բնութագրվում են որպես կտրուկ ժայռոտ լանջեր, որոնք իջնում են դեպի քարանձավներ և ծով, որոնք կարևոր բնակվելու միջավայր են հանդիսանում փոկերի համար։ 
Կլիման բնութագրվում է որպես Միջերկրածովային։ Ձմռան ընթացքում տեղումները չափավոր են, իսկ ամառները բնութագրվում են երկար չոր եղանակներով։ Միջին տարեկան ջերմաստիճանը՝ 17 °C է, իսկ միջին տեղումները` 515 մմ։ Օգոստոսի ընթացքում մելտեմիան է, որը միջինից շատ ուժեղ հյուսիսային քամի է, և այն փչում ու թարմացնում է օդը և առաջացնում է ծովում զգալի անհանգստություններ։

Ֆաունա
------

2003 թվականին պարկի շրջանակներում, տարբեր հաշվարկներով 40-ից մինչև 250 սպիտակափոր փոկեր էին բնակվում։ Արգելոցի ջրերում ապրում է ավելի քան 300 տեսակ ձուկ, իսկ կետաձևերից սպիտակակող դելֆինը (*Delphinus delphis*), շերտավոր դելֆինը (*Stenella coeruleoalba*), սովորական գրինդան (*Globicephala melas*), կաշալոտը (*Physeter macrocephalus*) և բավական հազվադեպ -- խոյադելֆինը (*Orcinus orca*)։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Marine Parks and zoos" (in անգլերեն). Արխիվացված է the original 2014 թ․ դեկտեմբերի 5-ին. Retrieved 25 марта 2016.
2. ↑  (հուն.) Important moments in the history of the Alonnisos Marine Park Archived 2011-07-21 at the Wayback Machine.
3. 1 2  *Bob Gibbons* Greece. — Oxford University Press, 2003. — С. 191-194. — 316 с. — (Travellers' nature guides). — ISBN 0198504373
4. ↑  *Brian Garrod, Julie C. Wilson* Marine Ecotourism: Issues and Experiences. — Channel View Publications, 2003. — С. 216. — 266 с. — (Aspects of tourism). — ISBN 1873150415
**Անհետ կորած անգերեզման զինվորների հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник без вести пропавшим солдатам без могил), Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայի տեսարժան վայրերից մեկը, որը 1995 թվականին տեղադրվել է Պոկլոննայա լեռան վրա Հաղթանակի զբոսայգում։

Հեղինակն է ուկրաինացի քանդակագործ Վալենտին Զնոբան (1929-2006)։

Պատմություն
-----------

Անհետ կորած անգերեզման զինվորների հուշարձանը հանդիսավորությամբ բացվել է 1995 թվականին Հայրենական մեծ պատերազմում տարած հաղթանակի 50-ամյակի առթիվ։ Հորինվածքը տեղադրվել է Հաղթանակի զբոսայգում գտնվող տանկիստների ծառուղում արհեստական փոքր բլրի վրա՝ Սուրբ Գևորգ եկեղեցու գլխավոր մուտքի անմիջական հարևանությամբ։ Հուշարձանը նվեր է ուկրաինական ժողովրդից։

Քանդակի պատճենը տեղադրված է նաև Կիևում՝ Ազգային թանգարանից ոչ հեռու։ Հուշարձանի հիմքի մոտ միշտ կենդանի ծաղիկներ են։

Այլոց թվում հուշարձանը նվիրված է նաև հետևյալ զինվորներին.

* Դուխովչենկո Վիկտոր Վասիլևիչ (21.03.1954 - 27.04.1985)
* Զվերկովիչ Ալեքսանդր Անատոլևիչ (24.12.1964 - 27.04.1985)
* Կորշենկո Սերգեյ Վասիլևիչ (26.06.1964 - 27.04.1985)
* Պիլիպեց Վիկտոր Նիկոլաևիչ (10.08.1963 - 03.02.1982)
* Շևչենկո Նիկոլայ Իվանովիչ (13.10.1956 - 27.04.1985)

Նկարագրություն
--------------

Անհետ կորած անգերեզման զինվորների հուշարձանը պատկերում է վիրավորված զինվորի, որի դեմքը թաքցված է, ինչը շատ խորհրդանշական է։ Հուշակոթողում չեն նկատվում նուրբ մանրամասներ, սակայն հստակ տեսանելի են զինվորական հանդերձանքի տարրեր։ Բրոնզե քանդակը տեղադրված է գրանիտե երկարավուն պատվանդանի վրա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Памятник пропавшим без вести солдатам без могил". msmap.ru. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 31.
2. ↑  "Памятник «Пропавшим без вести солдатам без могил» на Поклонной горе (Москва)". Чёрный тюльпан. Արխիվացված է the original 2015 թ․ փետրվարի 4-ին. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 31.
3. ↑  "Памятник пропавшим без вести солдатам". ГИД. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 31.
**Այշե Էրզան** (թուրքերեն՝ Ayşe Erzan, 1949, Անկարա, Թուրքիա), թուրք տեսական ֆիզիկոս։ Թուրքիայի գիտությունների ակադեմիայի իսկական անդամ։

Կենսագրություն
--------------

Այշե Էրզանը ծնվել է 1949 թվականին Անկարայում։ Միջնակարգ կրթությունը ստացել է Ստամբուլում, այնուհետև սովորել ԱՄՆ-ի Բրին Մար քոլեջում, 1970 թվականին ստացել բակալավրի աստիճան, 1976 թվականին Սթոնի Բրուքի համալսարանից ստացել է ֆիզիկայի դոկտորի աստիճան։

Անկարա վերադառնալով՝ Միջինարևելյան տեխնիկական համալսարանում եղել է ֆիզիկայի ամբիոնի անդամ, 1977 թվականին միացել է Ստամբուլի տեխնիկական համալսարանին։ Այդ ժամանակահատվածում նաև ներգրավված է եղել խաղաղության և կանանց շարժումների մեջ։ 1980 թվականին Թուրքիայում պետական հեղաշրջումից հետո հեռացել է երկրից։ 1981-1990 թվականներին աշխատել և դասավանդել է տարբեր գիտահետազոտական ինստիտուտներում ու համալսարաններում։ 1981-1982 թվականներին աշխատել է Ժնևի համալսարանի տեսական ֆիզիկայի ամբիոնում, 1982-1985 թվականներին՝ Պորտուգալիայում եղել է Պորտոյի համալսարանի այցելու դոցենտ, 1985-1987 թվականներին Մարբուրգի համալսարանի տեսական ֆիզիկայի ամբիոնում Ալեքսանդր ֆոն Հումբոլդ հիմնադրամի կրթաթոշակառու, 1987-1990 թվականներին կարճ ժամանակահատված Տրիեստի Տեսական ֆիզիկայի միջազգային կենտրոնում եղել է հետազոտող գիտնական, նախքան 1990 թվականին Ստամբուլի տեխնիկական համալսարան վերադառնալը։ Հետազոտական աշխատանքները շարունակում է Ֆեզա Գուրսեի ինստիտուտում։

Էրզանը 1995 թվականին դարձել է Թուրքիայի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ, 1997 թվականին՝ իսկական անդամ։ Նույն տարում արժանացել է TÜBİTAK-ի (Թուրքիայի գիտական և տեխնոլոգիական հետազոտական խորհուրդ) գիտական մրցանակի, 2003 թվականին՝ «Կանայք գիտության բնագավառում» Լ՛Օրել-ՅՈՒՆԵՍԿՕ մրցանակի, 2009 թվականին՝ Ռամալ մրցանակի։ Գիտությունների համաշխարհային ակադեմիայի անդամ է, *Journal of Statistical Physics* և *European Physical Journal B* խմբագրական խորհրդի անդամ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. 1 2  Hizlan, Doğan (2003 թ․ մարտի 9). "Fizikçi". *Hürriyet* (in Turkish).`{{cite news}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
5. ↑  "Ayşe Erzan". Palestine Academy for Science & Technology. Արխիվացված է the original 2015 թ․ դեկտեմբերի 8-ին. Retrieved 2015 թ․ նոյեմբերի 10. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
6. 1 2 3  Hahn-Koenig, Monica Anke. "Alumnae Profiles: Ayse Erzan, 'outstanding' scientist". Bryn Mawr Alumnae Bulletin. Արխիվացված է the original 2017 թ․ հոկտեմբերի 19-ին. Retrieved 2015 թ․ նոյեմբերի 10. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
7. ↑  "Rammal Award 2009". EuroScience. 2010 թ․ հուլիսի 10. Արխիվացված է the original 2015 թ․ դեկտեմբերի 8-ին. Retrieved 2018 թ․ մարտի 22. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ayşe Erzan at Istanbul Technical University
**Բոլոր սրբերի տաճար** (ռուս.՝ Храм Всех Святых, Բոլոր Սրբերի եկեղեցի), ուղղափառ եկեղեցի Եկատերինբուրգի Միխայլովսկոե գերեզմանատանը։

Պատմություն
-----------

Եկեղեցին հիմնադրվել է 1886 թվականի հունիսի 8-ին, օծվել 1890 թվականի հունիսի 17-ին Եկատերինբուրգի եպիսկոպոս Պոլիկարպ Իրբիտսկու կողմից։ Եկեղեցին կառուցվել է տեղացի առևտրականներ Ալեքսանդր Վոլկովի, Ֆյոդոր Միխայլովի և այլոց հանգանակությունների հաշվին։ Ֆեոդոր Միխայլովի պատվին հասարակ ժողովուրդը գերեզմանոցը կոչեց Միխայլովյան։

1918 թվականին եկեղեցին խիստ տուժեց հրդեհից։ Վերականգնումը տևեց երկու տարի, որի ընթացքում տաճարը գեղազարդվեց հետաքրքիր որմնանկարներով։ Այդ աշխատանքները իրականացվեցին Վիկտոր Վասնեցովի ղեկավարությամբ։. 

1941 թվականի մարտին եկեղեցին փակվեց և կրկին վերադարձվեց հավատացյալներին միայն 1944 թվականի հուլիսին։ Հետպատերազմյան տարիներին եկեղեցին նորից նկարազարդվեց, նրան վերադարձվեց Սուրբ Երրորդության տաճարի պահպանված, փորագրված սրբապատկերները։

1961 թվականի օգոստոսի 25-ին Սվերդլովսկի մարզգործկոմի որոշմամբ եկեղեցու համայնքը հանվեց հաշվառումից և միացվեց Մայր տաճարի համայնքին։ Եկեղեցին փակվեց ներքին հարդարանքը սրբապատկերներն ու նկարները թալանվեցին, իսկ զոհասեղանը խեղաթյուրվեց։ 1965 թվականից եկեղեցու շենքում տեղակայվեց սգո ծառայության ծաղկի սրահը։ 

Եկեղեցու վերածնունդը սկսվեց 1990 թվականից, երբ Սվերդլովսկի և Կուրգանի արքեպիսկոպոս Մելխիսեդեկի կողմից օծվեց Բոլոր Սրբերի անունով վերականգնված եկեղեցու զոհասեղանը։

1997 թվականին եկեղեցուն կից ստեղծվեց գթության բաժին, որն իր գործունեությունը սկսեց եկեղեցու հարակից տարածքում գտնվող հարմարեցված ավտոտնակից։ Մինչև այժմ բաժինը աջակցություն և օժանդակություն է ցուցաբերում բոլոր կարիքավոր և անապահով ընտանիքների երեխաներին, դատապարտյալներին և մանկատներին։

Այժմեականություն
----------------

1990 թվականից սկսած զգալիորեն վերափոխվել է ոչ միայն եկեղեցին, այլև հարակից բակային տարածքը։ Կառուցվեց Միքայել Հրեշտակապետի անվամբ Մկրտության տաճար, զանգակատուն սուրբ նահատակներ Գուրիայի, Սամոնի և Ավիվի անվամբ, կազմակերպվեց հոգևոր կենտրոն գթության բաժնով, եկեղեցական ծխական դպրոց և գրադարան։ 

Եկեղեցում կան երկու բավականին պաշտելի կերպարներ, Անձեռակերտ Փրկչի և Աստվածամոր, որոնք կոչվում են «Ամոքիր իմ տխրությունը»։

2011 թվականի մարտի 16-ին լրացավ Բոլոր սրբերի ծխական մանկական կիրակնօրյա դպրոցի 20-ամյակը։ 2011 թվականի տվյալներով դպրոցում սովորել է հարյուր հիսուն երեխա սկսած յոթ տարեկանից, դասավանդել են 15 մանկավարժներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "История Храма". Արխիվացված է the original 2007 թ․ նոյեմբերի 6-ին. Retrieved 2018 թ․ հունիսի 11. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Православная Газета. 12 лет исполнилось отделу милосердия Всехсвятского храма". Արխիվացված է the original 2013 թ․ հոկտեմբերի 5-ին. Retrieved 2018 թ․ հունիսի 11. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  Православная Газета. 20 лет со дня образования отмечает детская воскресная школа екатеринбургского Всехсвятского прихода
**Վերդենի ճակատամարտի հուշամեդալ** (ֆր.՝ Médaille commémorative de la bataille de Verdun, այլ աղբյուրներում օգտագործվում է նաև «Վերդենի համար» անվանումը)․ ոչ պաշտոնական շքանշան, որը սահմանվել է 1916 թվականի նոյեմբերի 20-ին Ֆրանսիայի Վերդեն քաղաքի քաղաքային խորհրդի կողմից՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի Վերդենի ճակատամարտի մասնակիցներին պարգևատրելու համար։ Ոչ պաշտոնական մեդալ է։ Այս շքանշանը կրելու իրավունք ունեն միայն ֆրանսիական կամ դաշնակից բանակների այն վետերանները, որոնք 1914 թվականի հուլիսի 31-ից մինչև 1918 թվականի նոյեմբերի 11-ը ծառայել են ռազմաճակատի Վերդենի հատվածում՝ Արգոնի անտառի և Սեն-Միյելի միջև, ենթարկվել են թնդանոթային ռմբակոծման (բացառությամբ օդային ռմբակոծության ենթարկվածների)։

Վերդենի քաղաքային խորհրդի նույն որոշմամբ ստեղծվել է «Ոսկե գիրք», որը գտնվում է քաղաքային խորհրդի շենքում, և որում գրանցվել են այս մեդալով բոլոր պարգևատրվածները։

Չնայած իր ոչ պաշտոնական կարգավիճակին, Վերդենի ճակատամարտի հուշամեդալը Ֆրանսիայի ամենապատվավոր ռազմական պարգևներից մեկն է համարվում։

* Մեդալի դարձերեսըՄեդալի դարձերեսը
* Մեդալով պարգեվատրվելու դիպլոմՄեդալով պարգեվատրվելու դիպլոմ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Игорь Гусев* Ордена и медали. — Москва: АСТ, 2020. — 192 с. — ISBN 978-5-17-114817-1 (ռուս.)
2. 1 2  "La médaille de Verdun". *Site de la Communauté de Verdun et de la Ville de Verdun* (in ֆրանսերեն). Արխիվացված from the original on 2022 թ․ ապրիլի 13. Retrieved 2022 թ․ ապրիլի 12.
3. ↑  Nouvelles recherches sur la Grande Guerre / Jacques Maillard (éditeur). — 2022. — 187 p. — ISBN 978-2-37397-073-9 (ֆր.)
**Վիքթորիաս Ուեյ** (անգլ.՝ Victoria's Way), մեդիտացիայի համար նախատեսված այգի է Իռլանդիայի Ուիքլոու կոմսության Ռաունսվուդ բնակավայրի մոտակայքում։ Մասնավոր սեփականություն է։ Հայտնի է տարածքում գտնվող գրանիտե արձաններով։ 9 հա տարածքում լանդշաֆտը ձևավորված է փոքր լճերով և անտառածածկ թավուտներով։ Մուտքին փակցված հուշատախտակին գրված է, որ այգին նվիրվում է գաղտնավերլուծող Ալան Թյուրինգին։

Այգին ամռան ամիսներին բաց է հանրության համար։ Մեծահասակների մուտքը վճարովի է։

Արձանները
---------

Վիքթորիաս Ուեյի մուտքը
Արձանների մեծ մասը սև գրանիտից է։ Նրանց բարձրությունը տատանվում է 1,5 -4,9 մետրի սահմաներում։ Այգին սկսվում է քանդակված թունելով, որն ունի ատամնավոր հեշտոցի տեսք։

Ութ արձան նվիրված են Գանեշա աստծուն։ Պատկերված է փիղ աստվածը պարելիս, կարդալիս և երաժշտական գործիքներ նվագելիս. Գանեշայի բոլոր արձանները քանդակվել են Թամիլ Նադուում և Հնդկաստանում։ Յուրաքանչյուր արձանի վրա վրա մեկ տարի հինգ քանդակագործ է աշխատել

Այլ արձաններից են Մեծ պիթոնի տեսքով նստարանը, երկինք ցույց տվող մատը, Բուդդայի, Շիվայի, Եվայի և այլոց արձանները։

Շատ արձաններ պարունակում են ժամանակակից կյանքի փոքր տարրեր։ Օրինակ՝ Guinness գարեջրի ամանը Գանեշայի կողքը կամ բջջային հեռախոսը սովյալ Բուդդայի մեջքին

Սեփականություն
--------------

Այգին հիմնել և Պահում է Վիկտոր Լանգհելդը, ով ծնվել է 1940 թվականին Բեռլինում։ Նա ապրել է Թայլանդում, Ճապոնիայում, Շրի Լանկայում և շփվել տարբեր կրոնական համայնքների հետ։ Ստացած ժառանգությունը, մինչև Իռլանդիա գալն ու արձանների այգին գալը, նրան թույլ է տվել ճանապարհորդել Ասիայի հոգևոր վայրերով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Victoria's Way, Spiritual Sculpture Park Archived 2008-09-21 at the Wayback Machine.[*dead link*]
2. ↑  "The Irish Ganesh Exhibition, @ Victoria's Way, Roundwood, Co Wicklow". Արխիվացված է the original 2014 թ․ նոյեմբերի 22-ին. Retrieved 2015 թ․ դեկտեմբերի 26.
3. ↑  David Kenny's Erindipity(չաշխատող հղում)
[*dead link*]
4. ↑  Wicklow Daily Photo: Indian Sculpture Park VI
5. ↑  Victor, of Victoria's Way Archived 2010-01-24 at the Wayback Machine.[*dead link*]

Արտաքին հղումներ
----------------

* Official Homepage of Victoria's Way Archived 2015-12-19 at the Wayback Machine.
* Victor and his magical garden -- The Irish Independent, 2 June 2004
* Interview with Victor Langheld
**Անիտա Ռաչվելիշվիլի** (վրաց.՝ ანიტა რაჭველიშვილი, հունիսի 28, 1984(1984-06-28), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի օպերային երգչուհի, մեցցո-սոպրանո։

Կենսագրություն
--------------

Անիտա Ռաչվելիշվիլին ծնվել է 1984 թվականին, Թբիլիսիում։ Նախ սովորել է դաշնամուր նվագել, ապա ընդունվել է Թբիլիսիի պետական կոնսերվատորիա, սովորել երգեցողության բաժնում։ Առաջին անգամ բեմ է դուրս եկել ուսանողական տարիներին՝ հանդես գալով Թբիլիսիի օպերայի և բալետի թատրոնում, որտեղ Ռիգոլետտո օպերայում կատարել է Մադալենայի դերը։ Հետագայում ուսումը շարունակել է Լա Սկալա թատրոնի ակադեմիայում և թատրոնի երաժշտական ղեկավար Դանիել Բարենբոյմը նրան ընտրել է թատրոնում հանդես գալու Կարմենի նոր արտադրությունում գլխավոր դերերգով։ 2009 թվականին Կարմենի նոր արտադրությունը տենոր Յոնաս Կաուֆմանի հետ հեռարձակվել է ամբողջ աշխարհում և Անիտա Ռաչվելիշվիլիին միջազգային ճանաչում բերել։ Կարմենի դերերգով հանդես է եկել առաջատար օպերային թատրոններում՝ Լոնդոնի թագավորական օպերային թատրոնում, Կանադական օպերային ընկերությունում, Մետրոպոլիտեն օպերայում։ Առաջատար օպերային թատրոնների դերերգերից են Օրփեոս՝ Օրփեոս և Էվրիդիկե, Դալիլա՝ Սամսոն և Դալիլա, Դուլսինե՝ Դոն Կիխոտ, Կոնժակովնա՝ Իշխան Իգոր։ 2016 թվականին Փարիզի օպերային թատրոնում Աիդա օպերայում կատարել է Ամներիսի դերերգը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Anita Rachvelishvili". *Anita Rachvelishvili, official website*. Արխիվացված է the original 2017 թ․ դեկտեմբերի 10-ին. Retrieved 2017 թ․ դեկտեմբերի 11. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Zaconni, Daniela (2009 թ․ նոյեմբերի 27). "*Carmen*: 'Una che s'innamora'". *Corriere della Sera*. Retrieved 2017 թ․ փետրվարի 2.
3. ↑  Vincent, Michael (2016 թ․ ապրիլի 13). "Love spits fire in COC's Carmen". *The Star*. Retrieved 2017 թ․ փետրվարի 2.
4. ↑  Guillemin, Vincent. "Deux reines pour Verdi". *Les concerts d'Altamusica*. Retrieved 2017 թ․ փետրվարի 2.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Deezer |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Allmusic · ČSFD · Discogs · MusicBrainz |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 16634033k · CiNii: DA17590361 · GND: 139928979 · ISNI: 0000000382599813 · LCCN: no2012122437 · NTA: 35120895X · SUDOC: 244029563 · VIAF: 266179462 · WorldCat VIAF: 266179462 |

 |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վոլոդյա Աբրահամյան (այլ կիրառումներ)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Աբրահամյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Վոլոդյա Աբրահամյան** (հունվարի 1, 1956(1956-01-01), Վանք, Մարտակերտի շրջան, ԼՂԻՄ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 10, 1993(1993-04-10), Ճանկաթաղ, Մարտակերտի շրջան, Արցախ), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Վոլոդյա Աբրահամյանը ծնվել է 1956 թ. հունվարի 1-ին Մարտակերտի շրջանի Վանք գյուղում։ Ավարտել է գյուղի միջնակարգ դպրոցը, ուսումը շարունակել Երևանի ռադիոէլեկտրոնային տեխնիկումում։ Ծառայել է Խորհրդային բանակի շարքերում։ Զորացրվելուց հետո Ստեփանակերտում աշխատել է որպես շինարար։ Այնուհետև տեղափոխվել է հայրենի գյուղ ու անդամագրվել ֆիդայական շարժմանը, իսկ կանոնավոր բանակի ստեղծումից հետո՝ ԿՊՇ-ի թիվ 3 մոտոհրաձգային գումարտակի կազմում որպես ականաձիգ մասնակցել ռազմագործողություններին։ Զոհվել է 1993 թ. ապրիլի 10-ին Մարտակերտի շրջանի Ճանկաթաղ գյուղի համար մղված մարտում։ Հետմահու պարգևատրվել է ՀՀ «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած էր, ունի երեք երեխա։ Հանգչում է հայրենի Վանք գյուղի գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Վոլոդյա Աբրահամյանը Արցախյան պատերազմի թանգարանի կայքում". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2014 թ․ փետրվարի 18. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վերնիսաժ (այլ կիրառումներ)

**Վերնիսաժ** (ֆր.՝ vernissage), բացօթյա տոնավաճառ Երևանի կենտրոնում, Բյուզանդ-Խանջյան փողոցների հատման հատվածում։

Պատմություն
-----------

Վերնիսաժը ձևավորվել է 1980-ական թվականների կեսերին Երևանում՝ Մարտիրոս Սարյանի անվան այգու տարածքում, որտեղ հիմնականում նկարներ են ցուցադրվել։ Ժամանակի ընթացքում Վերնիսաժը բաժանվել է 2 մասի՝ նկարիչների մի մասը մնացել է Մարտիրոս Սարյանի այգում, մյուս արվեստագետների ու արհեստավորների համար տեղ է հատկացվել Հանրապետության Հրապարակին կից այգում։

Վերնիսաժում վաճառվում են հայ արվեստագետների ձեռքի աշխատանքները, արվեստի նմուշներ, կիրառական արվեստի նմուշներ, հուշանվերներ, ոսկերչական իրեր, գորգեր, նկարներ Հայաստանի լանդշաֆտների պատկերմամբ, ազգային երաժշտական գործիքներ, տիկնիկներ, քարե, փայտե, կավե, մետաղե, խեցեղենի նմուշներ, հնաոճ իրեր, նաև խորհրդային տարիների հետաքրքիր իրեր՝ գրքեր, կենցաղային պարագաներ։

2016 թվականին Երևանի քաղաքապետրանը Վերնիսաժում իրականացնում է նորոգման, արդիականացման և բարեկարգման ծրագիր։

Պատկերասրահ
-----------

* Վերնիսաժի վերանորոգված տաղավարներըՎերնիսաժի վերանորոգված տաղավարները
* 
* Գորգեր ՎերնիսաժումԳորգեր Վերնիսաժում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Վերնիսաժ` հին վայր, նոր տեսք. Երևանի զբոսաշրջիկների սիրված վայրը ենթարկվում է քաղաքապետարանի բարեփոխումներին - Ակնարկներ | ArmeniaNow.com". *www.armenianow.com*. Արխիվացված է the original 2011 թ․ հուլիսի 14-ին. Retrieved 2016 թ․ օգոստոսի 15. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Վերնիսաժ՝ հին վայր, նոր շունչ ու թարմ տեսք - Հրապարակ
3. ↑  Վերնիսաժի բացումը մայիսի 12-ին

Արտաքին հղումներ
----------------

* Երևան քաղաքում տոնավաճառ (Վերնիսաժ) կազմակերպելու կարգ, ՀՀ Երևան քաղաքի ավագանու N 504-Ն որոշում

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Վերնիսաժ (Երևան)** կատեգորիայում։ |
**«Անթեղ»** (թուրքերեն՝ Kor), թուրք ռեժիսոր Զեքի Դեմիրքուբուզի 11-րդ ֆիլմը, որը ցուցադրվել է Գոլդեն Թյուլիփ միջազգային մրցույթում, 2016 թվականին՝ Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնի Ժամանակակից համաշխարհային կինոյի բաժնում, 2017 թվականին՝ Ոսկե ծիրան կինոփառատոնում։

Ֆիլմի նկարահանումները սկսվել են 2015 թվականի փետրվարին Ստամբուլի տարբեր թաղամասերում, մասնավորապես Էյուփում և Գյուզելտեպում։

Սյուժե
------

Երբ Ռումինիայում ձերբակալում են Էմինեի ամուսնուն՝ Ջեմալին, նա վիրահատության կարիք ունեցող իրենց երեխայի հետ միայնակ է մնում։ Էմինեն որպես ասեղնագործուհի աշխատանքի է անցնում կարի արհեստանոցում, որտեղ հանդիպում է ամուսնու նախկին տնօրեն Զիյային։ Զիյան չի կարողանում անտարբեր մնալ՝ իմանալով, թե ինչ զրկանքների մեջ է այն կինը, որին ժամանակին համակրում էր։ Երբ Ջեմալն ամիսներ անց վերադառնում է, տեսնում է, որ կինն աշխատանքի է անցել կարի արհեստանոցում, իսկ երեխան առողջ է։ Նա պատահաբար տեսնում է հիվանդանոցի վճարման հաշիվը և տեղեկանում, որ Զիյան է վճարել վիրահատության համար, ինչը Էմինեն թաքցրել էր։

Դերերում
--------

* Ասլըհան Գյուրբյուզ
* Ջաներ Ջինդորուք
* Թաներ Բիրսել
* Իշթար Գյոքսևեն
* Չաղլար Չորումլու
* Դոլունայ Սոյսերթ

Նկարահանող խումբ
----------------

* Պրոդյուսեր (ներ)՝ Բաշաք Էմրե, Ահմեթ Բոյաջիօղլու
* Ռեժիսոր՝ Զեքի Դեմիրքուբուզ
* Սցենարի հեղինակ (ներ)՝ Զեքի Դեմիրքուբուզ
* Օպերատոր՝ Սերջան Սերթ
* Հնչյունային ձևավորող՝ Գյուրքան Օզքայա
* Մոնտաժող՝ Զեքի Դեմիրքուբուզ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Toronto unveils City To City, World Cinema, Masters line-ups". *ScreenDaily*. Retrieved 2016 թ․ օգոստոսի 22.
2. ↑  "Անթեղ". *www.gaiff.am*. Արխիվացված է the original 2017 թ․ հուլիսի 8-ին. Retrieved 2017 թ․ հուլիսի 10.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · ČSFD · FilmAffinity · Filmportal · Internet Movie Database · Rotten Tomatoes |

 |
**«Վիրավոր բանվորը»**, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ Ջիոտտոյի` Գևորգ Գրիգորյանի 1933 թվականին ստեղծած կտավը։ Ցուցադրվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահի մասնաճյուղ Գևորգ Գրիգորյանի (Ջիոտտո) արվեստանոց-թանգարանում։

Նկարագրություն
--------------

«Վիրավոր բանվորը» նկարը համարվում է 1930-ական թվականների խորհրդային գեղանկարչության հետաքրքիր նմուշներից մեկը։ Օտար և հայ հեղինակներից ոչ ոք ուշադրություն չի դարձրել այս հորինվածքին, որովհետև այն նկարված է ազատ, դասական հեռանկարչության կանոնների նկատելի խախտումով և քննադատական խոսք է ուղղված խորհրդային ռեժիմին։ Կտավում երկու խորհրդային ոստիկաններ գործարանից կամ ֆաբրիկայից տանում են (շտապ հեռացնում են) աշխատանքի վայրում վիրավորված բանվորին։ 1930-ական թվականներին խորհրդային բանվորը պետք է պողպատի նման պինդ և ամուր լիներ, իսկ այս մեկը համարձակվել է վիրավորվել և նրանով զբաղված են ոչ թե բուժակներն ու բժիշկները, այլ ոստիկանության ներկայացուցիչները, որոնց կեղծ մորուքները նկարված են համապատասխան մարդկանց (պետանվտանգության մարմիններին) շփոթեցնելու, բովանդակությունից շեղելու համար։

Տես նաև
-------

* Գևորգ Գրիգորյանի (Ջիոտտո) արվեստանոց-թանգարան
* Հայաստանի ազգային պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "AV Production - Գևորգ Գրիգորյան". *avproduction.am*. Արխիվացված է the original 2023 թ․ մարտի 29-ին. Retrieved 2017 թ․ հուլիսի 8.
2. ↑  Գրիգորյան Գևորգ Ստեփանի
3. ↑  «Վիրավոր բանվորը» կտավը ՀԱՊ մասնաճյուղ Գևորգ Գրիգորյանի (Ջիոտտո) արվեստանոց-թանգարանում

Արտաքին հղումներ
----------------

* Գևորգ Գրիգորյանի (Ջոտտո) արվեստանոց-թանգարան
Անկարգությունների 6-րդ օրը Ֆերգյուսոնում։
**Անկարգություններ Ֆերգյուսոնում** (անգլ.՝ Ferguson unrest), 2014 թվականի օգոստոսի 9-ին սկսած ցույցեր և անկարգություններ ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի Ֆերգյուսոն քաղաքում։

Պատճառ
------

Պատճառ է հանդիսացել 18-ամյա անզեն սևամորթի՝ Մայքլ Բրաունի սպանությունը։ Նրան գնդակահարել է 28-ամյա սպիտակամորթ ոստիկան Դարել Ուիլսոնը ձերբակալության փորձի ժամանակ։ Ցուցարարների մեծամասնությունը քաղաքի աֆրոամերիկյան համայնքից էին։ Անկարգությունները սկսեցին Թվիթթերում և սոցիալական այլ ցանցերում հայտնված այն հայտարարությունից, թե Բրաունը սպանվել է չնայած ձեռքերը վեր բարձրացրած լինելուն։ Կարծիք էր հայտնվել, թե սպանությունը կատարվել է ռասայական հողի վրա։

Ցույցեր և անկարգություններ
--------------------------

Կրքերը մի քանի օրից հանդարտվել էին, բայց 2014 թվականի նոյեմբերի 24-ից հետո, երբ դատարանը հրաժարվեց Դարել Ուիլսոնին մեղադրանք առաջադրել ապացույցների բացակայության պատճառով, սկսվեց անկարկությունների նոր ալիք։ Այս անգամ բողոքի ցույցեր անցան նաև ԱՄՆ այլ քաղաքներում։ Ցուցարարներից մոտ 200 հոգի ձերբակալվել է։ Խաղաղ ցույցերի հետ մեկտեղ տեղի են ունեցել խանութների թալան, շենքերի և օբյեկտների հրդեհում։ Կառավարությունը ստիպված պարետային ժամ է մտցրել և ներգրավել զինվորական միավորումներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Անկարգություններ Ֆերգյուսոնում (ռուս.)
2. ↑  Keating, Dan; Rivero, Cristina; Tan, Shelly (2013 թ․ մայիսի 21). "A breakdown of the arrests in Ferguson". *Վաշինգտոն Փոստ*. Retrieved 2014 թ․ օգոստոսի 22. (անգլ.)
3. ↑  Staff Reports. "More than 50 arrested at Ferguson police station on 'Moral Monday,' other events elsewhere". *stltoday.com*. Արխիվացված է the original 2019 թ․ դեկտեմբերի 10-ին. Retrieved 2014 թ․ նոյեմբերի 25. (անգլ.)
4. ↑  Gibbons-Neff, Thomas (2014 թ․ օգոստոսի 14). "Military veterans see deeply flawed police response in Ferguson". *Վաշինգտոն Փոստ*. Retrieved 2014 թ․ օգոստոսի 24.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ url-status (link)
5. ↑  Alcindor, Yamiche; Bello, Marisol (2014 թ․ օգոստոսի 19). "Police in Ferguson ignite debate about military tactics". *USA Today*. Retrieved 2014 թ․ օգոստոսի 23.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ url-status (link)
6. ↑  Davey, Monica, and Julie Bosman (2014 թ․ նոյեմբերի 24). "Protests Flare After Ferguson Police Officer Is Not Indicted". *Նյու Յորք Թայմս*.`{{cite news}}`: CS1 սպաս․ բազմաթիվ անուններ: authors list (link)
7. ↑  Ավելի քան 2000 զինվորական ուղարկվել են Ֆերգյուսոն (ռուս.)
**Վերաապահովագրում**, ապահովագրական ընկերությունների միջև տնտեսական ապահովագրական հարաբերությունների համակարգ, որի դեպքում ապահովագրական ընկերությունն իր կողմից ապահովագրված ռիսկերն ամբողջությամբ կամ դրանց մի մասը փոխանցում է մեկ այլ ապահովագրական ընկերության։ Վերաապահովագրություն սովորաբար կատարվում է այն ժամանակ, երբ առանձին ապահովագրական ընկերությունը չի կարողանում կատարել ապահովադիրների հանդեպ իր պարտավորությունները, երբ տեղի են ունենում խոշորածավալ վնասներ (օրինակ, օդանավի վթար, մրրիկներ, ջրհեղեղներ, երկրաշարժեր և այլն)։ Վերաապահովագրության ժամանակ վնասների փոխհատուցմանը մասնակցում են վերաապահովագրական ընկերությունները։

Վերապահովագրության ժամանակ տեղի է ունենում ապահովագրված ռիսկի երկրորդային տեղաբաշխում, որն իրենից ներկայացնում է միևնույն ապահովագրական ռիսկի նոր ապահովագրություն։ Վերաապահովագրության պայմանագիր կնքած ապահովագրողները մնում են պատասխանատու ապահովադիրների հանդեպ ապահովագրության պայմանագրով սահմանված ամբողջ ապահովագրական պատասխանատվության չափով։

Ռիսկի փոխանցումը մի ապահովագրողից մյուսին կատարվում է վերաապահովագրության պայմանագրով։ Վերաապահովագրության պայմանագրի նկատմամբ ընդհանրապես կիրառվում են ձեռնարկատիրական ռիսկի ապահովագրության կանոնները։

Վերաապահովագրական ռիսկի փոխանցման գործընթացը կոչվում է վերաապահովագրական ցեսիա (*cession*)։

Միջազգային պրակտիկայում վերաապահովագրվողին անվանում են ցեդենտ (*cedent*), իսկ վերաապահովագրողին՝ ցեսիոներ։ Վերաապահովագրողի վերաապահովագրության ընդունած ռիսկն ամբողջությամբ կամ մասնակի մեկ այլ վերաապահովագրողի փոխանցելու գործընթացն անվանվում է ռետրոցեսիա, իսկ առաջին վերաապահովագրողը կոչվում է ռետրոցենտ, երկրորդ վերաապահովագրողը՝ ռետրոցեսիոներ։

Վերաապահովագրողներ
------------------

| Վերաապահովագրող | 2012 թ. բրուտտո պարգևավճարներ (մլն ԱՄՆ դոլար) |
| --- | --- |
| Munich Re | $37 251 |
| Swiss Re | $31 723 |
| Hannover Re | $18 208 |
| Lloyd's of London | $15 785 |
| Berkshire Hathaway /General Re | $15 059 |
| SCOR | $12 576 |
| Reinsurance Group of America | $8 233 |
| China Reinsurance Group | $6 708 |
| Korean Reinsurance Company | $5,113 |
| PartnerRe | $4 712 |
| Everest Re | $4 311 |
| Transatlantic Re | $3 577 |
| London Reinsurance Group | $3 319 |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Թոփ 50 վերաապահովագրողները". «Ինշուրանս նետվորքինգ նյուզ». Արխիվացված է the original 2015 թ․ ապրիլի 3-ին. Retrieved 2013 թ․ օգոստոսի 23–ին.

Գրականություն
-------------

* Կիրակոսյան, Կարեն (2011). *«Ապահովագրական գործ»*, Երևան, «Կռունկ», ISBN 978-9939-9008-7-2
Վլադիմիր Պուտինի մասնակցությամբ ֆուտբոլի Աշխարհի առաջնության 2018 թվականի նախնական վիճակահանությունը
**Վիճակահանություն**, որևէ հարցի լուծման կարգ վիճակի միջոցով՝ պայմանական առարկայի, որը պատահաբար ընտրվում է բազմաթիվ նմանատիպ առարկաներից։

Ներկայում տերմինն օգտագործվում է հիմնականում սպորտում, որտեղ վիճակահանության միջոցով որոշվում են որոշակի մրցումների մասնակիցներ։ Առավել հայտնի են ֆուտբոլային վիճակահանությունները, որտեղ որպես վիճակախաղ հանդես են գալիս թափանցիկ տարայի մեջ խառնվող գնդակները։ Վիճակահանությունը կարող է տեղի ունենալ նախապես պայմանավորված պայմանների համաձայն, որոնք սահմանափակում են մի շարք տարբերակներ («վարկանիշային» վիճակահանություն՝ նախնական բաշխման դեպքում), կարող է լինել «կույր» («կույր» վիճակ)։

Պատմության մեջ
--------------

19-րդ դարում Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարանը տվել է վիճակահանության հետևյալ մեկնաբանությունը. «*Վիճակահանությունը համընդհանուր ընդունված (Ռուսաստանում և Արևմտյան Եվրոպայի աշխարհամասում) միջոց է որոշելու, թե տարեկան զորակոչի ենթակա զինծառայությունից ով պետք է անցնի ակտիվ ծառայության*»։

Ֆուտբոլում
----------

Ֆուտբոլային խաղից առաջ մետաղադրամ նետելը
Ֆուտբոլի խոշորագույն առաջնությունների վիճակահանությունն անցկացնում է ՈՒԵՖԱ-ն։ Ընթացակարգը իրենից ներկայացնում է զամբյուղներում ակումբները խորհրդանշող գնդակների խառնում։

Յուրաքանչյուր խաղից առաջ այս կամ այն թիմին հատկացված ֆուտբոլային դաշտի կեսը որոշելու, ինչպես նաև առաջին հարվածի իրավունքն ընտրելու համար կատարվում է մետաղադրամի նետում։

### Խաբեության հնարավորություններ

Գոյություն ունեն վիճակահանության գնդակների հետ կապված խարդախության տարբեր եղանակներ (տարբերակներ) (խոշոր արարողությունների ժամանակ գործնականում օգտագործումը չի ճանաչվել կամ ապացուցվել), որոնք օգտագործվում են վիճակահանության գործընթացում ՝ ցանկալի արդյունքներ ստանալու համար՝ տաքացրած (կամ սառեցրած) գնդակներ, մագնիսներ գնդակների մեջ, գնդակների թրթռում։

Քաղաքականության մեջ
-------------------

Իսպանիայում ընտրությունների օրը ընտրատեղամասերը ղեկավարվում են ընտրական խորհուրդների կողմից, որոնք բաղկացած են վիճակահանությամբ ընտրված քաղաքացիներից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Жеребьевка". *Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)*. Սանկտ Պետերբուրգ. 1890–1907.
2. ↑  Жеребьевка ЕВРО-2016: все что нужно знать — ЕВРО — Новости — UEFA.com
3. ↑  "Алексей Сорокин заявил, что все было честно". Արխիվացված from the original on 2017 թ․ դեկտեմբերի 7. Retrieved 2019 թ․ նոյեմբերի 19.
4. ↑  Маркетти: «Нагревать или охлаждать шарики для жеребьевки невозможно»
5. ↑  "Блаттер высказался о своих словах о подогретых шарах на жеребьевках УЕФА". Արխիվացված from the original on 2019 թ․ սեպտեմբերի 14. Retrieved 2019 թ․ նոյեմբերի 19.
6. ↑  "AS: Шары при жеребьевке были подогреты". Արխիվացված from the original on 2018 թ․ օգոստոսի 9. Retrieved 2019 թ․ նոյեմբերի 19.
7. ↑  "Холодная Москва, горячие шары? 8 громких скандалов футбольных жеребьевок". Արխիվացված from the original on 2017 թ․ դեկտեմբերի 3. Retrieved 2019 թ․ նոյեմբերի 19.
8. ↑  Вибрирующие шары, странные движения Инфантино и Роберто Карлоса — УЕФА постоянно обвиняют в нечестных жеребьевках
**Ախուլգո**, լեռ Դաղստանում, Ունցուկուլսկի շրջանում, Անդյան Կոյսու գետի ափին։ Ախուլգո լեռան հետ համանուն պատմական աուլները (Ախուլգո Նոր և Հին) ներկայումս չունեն մշտական բնակչություն։ Լեռան միջով անցնում է թունել (Մախաչկալա-Բոտլիխ ավտոճանապարհ)։

Ավարերենից Ախուլգո բառը (АхІул гохI) բառացի թարգմանվում է որպես «Կանչի լեռ»։

Պատմություն
-----------

1838-1839 թվականներին լեռը և երկու ամրացված աուլ նրա գագաթին (Ախուլգո Հին և Նոր) ծառայեցին որպես մայրաքաղաք լեռնականների առաջնորդ Շամիլի համար։

1839-ի հունիսի 13-ից օգոստոսի 22-ը Ախուլգո ամրոցում լեռնականները Շամիլի գլխավորությամբ դիմակայեցին ռուսական զորքերի պաշարմանը։ Միայն օգոստոսի 22-ին ռուսական զորքերը արյունահեղության միջոցով տիրացան Ախուլգո լեռանը։

Պատմական գնահատականներ
----------------------

Ժամանակակից դաղեստանցի հեղինակ Շապի Կազիևը իր «Իմամ Շամիլ» գրքում նկարագրում է Ախուլգո լեռան պայքարը ոչ միայն որպես Կովկասի լեռնականների տղամարդկության օրինակ, ովքեր ապստամբել էին, այլև ցույց տալու համար ռուսական զենքի ուժը։

> «Ախուլգոն պաշտպանողների արիությունն աննկարագրելի էր։ Շամիլի ընկեր և զինակից Ալիբեկ Խուզանսկին, երբ թնդանոթային ռումբը փշրում է նրա աջ ուսը և նրա ձեռքը կախվում է միայն ջլերից, խնդրում էր ընկերներին կտրել այն, որպեսզի չխանգարի պայքարել»։ 
> 
> 

> «Պակաս ապշեցուցիչ չէր ռուս զինվորների քաջությունը։ Նրանք պաշարում էին Ախուլգոն իրար ուսի կանգնած, բարձրանալով պարաններով և գլխապտույտ բարձրության վրա աստիճաններով, մյուրիդների կրակի և քարերի կույտերի տակ։ Ցավոք պատմությունը այդ հուսահատ քաջերին դարձրեց ոչ թե բարեկամ, այլ թշնամի»։
> 
>

Իլյուստրացիա
------------

* Ախուլգո աուլի պաշարման ծրագիրըԱխուլգո աուլի պաշարման ծրագիրը
* Ախուլգո աուլի գրոհը (Ֆրանց Ռուբո, 1888).Ախուլգո աուլի գրոհը (Ֆրանց Ռուբո, 1888).

Կերպարը գրականության և արվեստի մեջ
----------------------------------

* 1880-1890 թվականներին, Մյունխենում նկարիչ Ռուբո Ֆրանցը նկարել է «Ախուլգո աուլի պաշարումը» պատկերը։ Այնուհետև նա նկարել է նաև «Սևաստոպոլի պաշտպանությունը» և «Բորոդինյան պայքար» նկարները։ «Ախուլգո աուլի պաշարումը» պատկերի հատվածներ պահպանվել են և այժմ գտնվում են Մախաչկալա քաղաքի թանգարանում։
* Շապի Կազիևը «Ախուլգո» անվանումով վեպ է գրել. Ахульго. Роман. — Махачкала: Эпоха, 2008. — ISBN 978-598390-047-9

Հետաքրքիր փաստեր
----------------

1839 թվականի Ախուլգոյի ամրոցի պաշարմանը մասնակցել է Նիկոլայ Մարտինովը, ով սպանել է հռչակավոր ռուս պոետ Միխայիլ Լերմոնտովին.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Ибрагимов М.-Н.А.* Муса Балаханский. — Махачкала, 2009. — С. 83. — 298 с. — ISBN 978-5-904017-16-3
2. 1 2 3  "Штурм Ахульго | Журнал «Воздушно-космическая оборона»". webmail.vko.ru. Retrieved 2015 թ․ հոկտեմբերի 30.
3. ↑  *Казиев Шапи* Имам Шамиль. — Москва: Молодая Гвардия, 2001. — 378 с.
4. ↑  "Дагестанский Музей Изобразительных Искусств » Панорама Рубо". www.dmii.ru. Արխիվացված է the original 2016 թ․ փետրվարի 9-ին. Retrieved 2015 թ․ հոկտեմբերի 30. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Վիկտոր Տալալիխինի հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник Виктору Талалихину), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է խորհրդային օդաչու, կրտսեր լեյտենանտ, Խորհրդային Միության հերոս (1941)Վիկտոր Վասիլևիչ Տալալիխինին։ Տեղադրվել է 2001 թվականին քաղաքի Տագանսկի շրջանում՝ Տալալիխինի և Մալայա Կալիտնիկովսկայա փողոցների հատման վայրում։

Պատմություն
-----------

Հուշարձանը տեղադրելու նախաձեռնողները եղել են Մոսկվայի Տագանսկի շրջանի բնակիչները։ 2001 թվականի հունիսի 19-ին Մոսկվայի կառավարությունն ընդունեց թիվ 546-ՊՊ «Մոսկվայի ճակատամարտի 60-ամյակի տոնակատարության հիմնական միջոցառումները նախապատրաստելու և անցկացնելու ծրագրի իրականացման ընթացքի մասին» որոշումը, որով նախատեսվում էր նախագծել հուշարձանը, ձուլել բրոնզից, բարեկարգել տարածքը և կազմակերպել հուշարձանի բացման հանդիսավոր միջոցառումներ։ Ծրագրի բյուջեն 3 մլն ռուբլի էր։ 2001 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Վիկտոր Տալալիխինի հուշարձանը բացվեց։

Նկարագրություն
--------------

Հուշարձանը պատրաստվել է բրոնզից և տեղադրվել գրանիտե պատվանդանի վրա։ Այն պատկերում է օդաչուին, որը կանգնած է ամբողջ հասակով, նա այն ժամանակների օդաչուական անձնակազմի հանդերձանքով է։ Պատվանդանի վրա ոսկեգույն տառերով գրված է.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | ՄՈՍԿՎԱՅԻ ԱՆՎԱԽ ՊԱՇՏՊԱՆ
ԽՈՐՀՐԴԱՅԻՆ ՄԻՈՒԹՅԱՆ ՀԵՐՈՍ
ՕԴԱՉՈՒ
ՎԻԿՏՈՐ ՎԱՍԻԼԵՎԻՉ 
ՏԱԼԱԼԻԽԻՆԻՆ
1918-1941 |  |

Քանդակի հեղինակներն են քանդակագործ Ա. Վ. Բալաշովը և ճարտարապետներ Ի. Ն. Վոսկրեսենսկին և Ի. Ա. Վոսկրեսենսկայան, որոնց անունները փորագրված են պատվանդանի հետնամասում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Распоряжение Правительства Москвы от 25.10.2001 N 256-РП о сооружении в Москве памятника В.В. Талалихину". bestpravo.com. Retrieved 2014 թ․ մարտի 16.(չաշխատող հղում)

Աղբյուրներ
----------

* "Памятник летчику-испытателю В. В. Талалихину". mosgid.ru. Retrieved 2014 թ․ մարտի 16.
* "Памятник военному летчику Талалихину в Москве". Достопримечательности Москвы. Retrieved 2014 թ․ մարտի 16.
* Интерфакс (2001 թ․ հոկտեմբերի 26). "В Москве установят памятник легендарному летчику Талалихину". commercialreality. Արխիվացված է the original 2014 թ․ մարտի 16-ին. Retrieved 2014 թ․ մարտի 16. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Սահակյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Անահիտ Արամայիսի Սահակյան** (ծննդյան անունը՝ **Հրածին Սահակյան**, փետրվարի 8, 1963(1963-02-08), Հովիտ, Ախուրյանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ երգչուհի։

Կենսագրություն
--------------

Անահիտ Սահակյանը ծնվել է 1963 թվականի փետրվարի 8-ին, Ախուրյանի շրջանի Հովիտ գյուղում։ 1981 թվականին ավարտել է Ախուրյանի թիվ 1 միջնակարգ դպրոցը և երաժշտական դպրոցի դաշնամուրային բաժինը։ Գյումրիի Լ. Մադոյանի անվան ժողովրդական գործիքների անսամբլում եղել է երգչուհի։ 1981-1984 թվականներին սովորել է Գյումրիի Ք. Կարա-Մուրզայի անվան երաժշտական ուսումնարանի դաշնամուրային բաժնում, 1989-1994 թվականներին` Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի ժողովրդական երգի բաժնում (Հովհաննես Բադալյանի դասարան)։ 2006 թվականին ավարտել է կոնսերվատորիայի ասպիրանտուրան` ժողովրդական երգեցողություն մասնագիտությամբ։ 1995-1996 թվականներին եղել է ՀՀ ազգային ռադիոյի Արամ Մերանգուլյանի անվան ժողովրդական գործիքների անսամբլի երգչուհի, 1996-1998 թվականներին՝ Կոմիտասի անվան կամերային երաժշտության տան մենակատար։

1996 թվականին կոմպոզիտոր Գևորգ Մանասյանի հետ ստեղծել է «Վարպետներ» համույթը, որի շրջանակներում ժողովրդական և դասական գործիքների համադրությամբ և համերգային ծրագրերով հանդես է եկել բազմաթիվ բեմերում։ 2000 թվականին Կոմիտասի անվան կամերային երաժշտության տանը հանդես է եկել «Երգն է կյանքիս ուղեկիցը» մենահամերգով։ 2006 թվականին «Երգիս թևերով» համերգային ծրագիրը նվիրել է Գյումրի քաղաքի վերածննդին։

2017 թվականին արժանացել է ՀՀ «Մովսես Խորենացի» մեդալի։

Ձայնասկավառակներ
----------------

* «Այս մեկն էլ ներիր»
* «Սիրված երգերի շարք»
* «Սրտիս ձայնը»
* «Սիրո մեղեդի»

Պարգևներ
--------

* «Գյումրվա վարպետ» ոսկե կրծքանշան
* Մովսես Խորենացու մեդալ, 2017

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Անահիտ Սահակյանի կենսագրությունը avproduction կայքում". Արխիվացված է the original 2022 թ․ օգոստոսի 12-ին. Retrieved 2020 թ․ մայիսի 14. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Անահիտ Սահակյան և Վարպետներ Համույթ mp3 Download free, Play online". *mp3bam365.online* (in անգլերեն). Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 8.(չաշխատող հղում)
3. 1 2  "ՀՀ Նախագահի հրամանագրերը - Փաստաթղթեր - Հայաստանի Հանրապետության Նախագահ". *նախագահ.հայ*. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 8.
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Սիմոնյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Անահիտ Սիմոնյան** (հունիսի 23, 1987(1987-06-23), Սուրգուտ, Խանտի-Մանսիական Ինքնավար Շրջան, Տյումենի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ փոփ երգչուհի։

Կենսագրություն
--------------

Հաճախել է Սուրգուտի թիվ 1 միջնակարգ դպրոցը։ Ուսման հետ զուգընթաց 7 տարի հաճախել է «Էներգետիկ» մշակույթի տան «Ջեմ» վոկալ ստուդիա։ Ելույթներ է ունեցել Նեֆտեկումսկի, Սուրգուտի, Խանտի-Մանսիյսկի բազմաթիվ երաժշտական մրցույթներին։

Երաժշտական գործունեություն
--------------------------

2004 թվականից տեղափոխվել է Երևան և ընդունվել Հայաստանի Երգի պետական թատրոն։

Երաժշտական կարիերան սկսել է 2006 թվականից, երբ թողարկել է իր առաջին՝ «Իմ Հայաստան» տեսահոլովակը։ Անահիտը մասնակցել է Նեֆտեկումսկի, Սուրգուտի, Խանտի-Մանսիյսկի բազմաթիվ երաժշտական մրցույթների։ 2011 թվականին թողարկել է առաջին՝ «Աստա Լա Վիստա» ձայնասկավառակը։ Համագործակցություններ է ունեցել Մանե Հակոբյանի, Ռիչարդ Մադլենյանի, Հայկոյի և այլ երգահանների հետ։

2007 թվականին ընդունվել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիան, իսկ 2009 թվականին մասնակցել է Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերության «Երկու աստղ» երաժշտական նախագծին, ապա՝ Արցախում անցկացված «Ընծա» համահայկական երաժշտական մրցույթին և զբաղեցրել 1-ին տեղը։

Մրցանակներ
----------

| **Տարի** | **Մրցանակ** | **Անվանակարգ** | **Քաղաք** | **Արդյունք** |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2003 | Ընծա |  | Ստեփանակերտ, Արցախ | Հաղթանակ |
|

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Mediamax. "Անահիտ Սիմոնյան". *bravo.am*. Retrieved 2017 թ․ մարտի 25.
2. ↑  Baghdasaryan, Aram. "AV Production - Անահիտ Սիմոնյան". *avproduction.am*. Արխիվացված է the original 2021 թ․ սեպտեմբերի 16-ին. Retrieved 2017 թ․ մարտի 25. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
Ծովածոցի իսրայելյան ափը
**Ակաբայի ծովածոց** (արաբ․՝ خليج العقبة‎‎, եբրայերեն՝ מפרץ אילת‎), ծովածոց Կարմիր ծովի հյուսիսում, որ Սինայի թերակղզին առանձնացնում է Արաբականից։ Մակերեսը կազմում է 239 կմ²։

Ծովածոցն ունի երկարավուն ձև. երկարությունը 175 կմ է, լայնությունը՝ 29 կմ։ Աշխարհագրական առումով այն կազմում է Արևելաաֆրիկյան մեծ բեկվածքի մասը։ Ծովածոցը Կարմիր ծովին միացված է Տիրան նեղուցով, որտեղ գտնվում են մի շարք փոքր կղզիներ։ Ծովածոցի արևմտյան ափը (Սինայի թերակղզին) պատկանում է Եգիպտոսին, արևելյան ափը՝ Սաուդյան Արաբիային։

Ծոցի հյուսիսային ծայրամասում ափի մի փոքր մասը պատկանում է Իսրայելին և Հորդանանին. այնտեղ գտնվում են իսրայելական Էյլաթ նավահանգիստը (այդ պատճառով Իսրայելում տարածված է *Էյլաթի ծովածոց* անունը, եբրայերեն՝ מפרץ אילת‎) և Հորդանանի Ակաբա նավահանգիստը, որի անունը կրում է ծովածոցը։ Հորդանանի համար այն երկրի միակ ելքն է դեպի ծով, Իսրայելի համար՝ Կարմիր ծով մուտքի հնարավորությունը։ Վերջին տարիներին Ակաբա-Էյլաթ շրջանը ձեռք է բերել առողջարանային տարածքի կարևորություն։ Դրա հարևանությամբ գտնվում է Եգիպտոսի տարածքում տեղակայված Տաբա հանգստավայրը՝ եգիպտական ռիվիերայի սկիզբը։ Ծովածոցի հյուսիսային մասում միանգամից կարելի է տեսնել չորս պետության տարածքներ։

Զբոսաշրջիկներին գրավում են մաքուր ծովային ջուրը և ծովածոցի հարուստ ստորջրյա կենդանական աշխարհը։

Պատմություն
-----------

Իսրայելական նավերի դեմ Եգիպտոսի ծովային շրջափակումը ծոցի հարավային մասում հանգեցրել է 1967 թվականի Վեցօրյա պատերազմին։

Զբոսաշրջություն
---------------

Ակաբա ծովածոցն աշխարհի ամենահայտնի դայվինգի վայրերից մեկն է։ Ծովածոցի 11 կմ երկարությամբ իսրայելական հատվածում տարեկան կատարվում է շուրջ 250,000 սուզում, և դայվինգն ապահովում է այս տարածաշրջանի բոլոր եկամուտների 10 %-ը։ Նախքան Արաբական գարունը Եգիպտոսում ժողովրդականություն է վայելել Թաբայի մերձակայքում գտնվող Փարավոնի կղզին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  JewishVirtualLibrary.org: "«Egypt reinstates blockade»". *www.jewishvirtuallibrary.org*. Retrieved 2019 թ․ փետրվարի 6. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Artificial Reefs and Dive Tourism in Eilat, Israel Dan Wilhelmsson, Marcus C. Öhman , Henrik Ståhl and Yechiam Shlesinger Ambio, Vol. 27, No. 8, Building Capacity for Coastal Management (Dec. 1998), pp. 764—766 Published by: Allen Press on behalf of Royal Swedish Academy of Sciences". *www.jstor.org*. Արխիվացված է the original 2016 թ․ մայիսի 27-ին. Retrieved 2019 թ․ փետրվարի 6. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  "Остров фараонов". *egtravel.ru* (in ռուսերեն). Արխիվացված է the original 2012 թ․ հունվարի 26-ին. Retrieved 2012 թ․ հունվարի 26. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրիտանիկա · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Մեծ սովետական (1 հրտ.) · Universalis |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4000866-6 · LCCN: sh85006208 · SUDOC: 175750092 · VIAF: 248499846 · WorldCat VIAF: 248499846 |

 |