recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Կառլ Լուց** (*Լուտց*, գերմ.՝ Carl Lutz, մարտի 30, 1895(1895-03-30), Walzenhausen - փետրվարի 12, 1975(1975-02-12), Բեռն, Շվեյցարիա), շվեյցարացի դիվանագետ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Բուդապեշտում փոխդեսպան։

Աշխարհի արդարակյաց է։ Շվեյցարացի դիվանագետ, Հունգարիայի Բուդապեշտում փոխդեսպան 1942 թվականից մինչև պատերազմի ավարտը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին փրկել է ավելի քան 62 000 հրեայի՝ նրանց տալով պահպանության վկայագրեր և ստեղծելով «անվտանգության տներ»։ Այսպես, իշխանություններից ստանալով 8 000 վկայագրեր, որոնք թույլ էին տալիս մահվան ճամբարներ չուղարկել համապատասխան թվով հրեաների, որոնք մտադիր էին իբր մեկնել Պաղեստին, նա զգալիորեն ավելացրել է փրկած մարդկանց թիվը՝ կրկնօրինակելով անունները և վկայական տալով ոչ թե մեկ մարդու, այլ մի ամբողջ ընտանիքի։

Կենսագրություն
--------------

Լուցի հուշարձանը Բուդապեշտում
Ծնվել է 1895 թվականի մարտի 30-ին Շվեյցարիայում։ Տասնութ տարեկանում արտագաղթել է ԱՄՆ։ Սովորել է Սենտրալ Ուեսլեյեն քոլեջում (անգլ.՝ Central Wesleyan College) (Ուոերտոն, Միսսուրի)։ 1920 թվականին սկսել է աշխատել Վաշինգտոնում Շվեյցարիայի դեսպանատանը։ Այնուհետև կրթությունը շարունակել է Ջորջ Վաշինգտոնի համալսարանում՝ ստանալով բակալավրի աստիճան 1924 թվականին։ Աշխատել է Ֆիլադելֆիայում Շվեյցարիայի հյուպատոսություններում և Սենտ Լուիսում 1926-34 թվականներին։ Այնուհետև շվեյցարական կառավարության կողմից նշանակվել է Պաղեստինի Յաֆո քաղաքում Շվեյցարիայի գլխավոր հյուպատոսության փոխդեսպան։

1942 թվականին նրան նշանակել են Բուդապեշտում Շվեյցարիայի փոխդեսպան։ Կառլ Լուցն աջակցել է հրեական ծագումով հունգարացի քաղաքացիների մոտ 10 հազար երեխաների արտագաղթին։

Նրա անունով փողոցներ են կոչվել Հայֆայում և Բեռնում։ Հայֆայում Կառլ Լուցի փողոցը գտնվում է քաղաքի հյուսիսային մասում՝ ծովից ոչ հեռու։ Բեռնում *Carl-Lutz-Weg* գտնվում է քաղաքի արևելքում և կապում է Բալմերշտրասեին և Վելտիստրասեին Շոսխալդում (գերմ.՝ Schosshalde) փողոցները։

1999 թվականին Շվեյցարիայում թողարկվել է Կ. Լուցին նվիրված փոստային նամականիշերի շարք։

Արժանիքների ճանաչում
--------------------

Դիվանագիտական աշխատանքի ժամանակ իրեն լիազորությունները չարաշահելու մեջ մեղադրելու փորձից հետո 1958 թվականին բացահայտվել է նրա սխրանքը։ Իսրայելը Հայֆայում նրա պատվին անվանվել է փողոց, իսկ Յադ Վաշեմը նրան ճանաչել է որպես աշխարհի արդարակյաց։ Դա տեղի է ունեցել 1965 թվականին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Munzinger Personen (գերմ.)
2. 1 2 3 4  The Righteous Among the Nations Database
3. 1 2  *Deutsche Nationalbibliothek* Record #118831585 // Gemeinsame Normdatei (գերմ.) — 2012—2016.
4. ↑  *Braham, Randolph L.; Scott Miller* The Nazis' Last Victims: The Holocaust in Hungary. — Wayne State University Press[en], 1998. — С. 143—144. — ISBN 0814330959
5. ↑  Tschuy, Theo. Dangerous Diplomacy: The Story of Carl Lutz, Rescuer of 62,000 Hungarian Jews. 2000. Grand Rapids:Eerdmans. ISBN 0802839053
6. ↑  "Photo Page". Արխիվացված է the original 2012 թ․ հունվարի 24-ին. Retrieved 2020 թ․ օգոստոսի 24.
7. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2020 թ․ օգոստոսի 24.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կառլ Լուցի փողոց (անգլ.՝ Charles Lutz Street) Հայֆայի քարտեզի վրա
**Միտրոֆան Տուրսկու կիսանդրի** (ռուս.՝ Бюст Митрофана Турского), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է ռուս անտառաբույծ Միտրոֆան Կուզմիչ Տուրսկուն։ Տեղադրվել է 1912 թվականին Պետրովյան գյուղատնտեսական ակադեմիայի տարածքում։ Հուշարձանի հեղինակն է քանդակագործ Պ. Վ. Ձյուբանովը։ Կոթողն ունի մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ։

Պատմություն
-----------

Միտրոֆան Կուզմիչ Տուրսկին (1840-1899 թվականներին) եղել է հայտնի անտառաբույծ և Պետրովյան գյուղատնտեսական ակադեմիայի պրոֆեսոր։ 20-րդ դարի սկզբին ակադեմիայի դասախոսները որոշել են հավերժացնել նրա հիշատակը։ Հուշարձանը տեղադրելու համար կազմակերպվել է դրամահավաք, որին մասնակցել է շուրջ 4 հազար մարդ։ Անցկացվել է մրցույթ, որին մասնակցել է 11 նախագիծ։ Նրանցից հաղթել է ակադեմիայի ուսանող քանդակագործ Պ. Վ. Ձյուբանովի նախագիծը։ Հուշարձանը հանդիսավորությամբ բացվել է 1912 թվականի հուլիսի 29-ին։ Այն տեղադրվել է ակադեմիայի անտառային կաբինետի մերձակա պուրակում։

Նկարագրություն
--------------

Միտրոֆան Տուրսկու կիսանդրին տեղադրված է գրանիտե բարձր պատվանդանի վրա։ Պրոֆեսորը պատկերված է ամբիոնի մոտ։ Նա կարծես նայում է դեպի մեծ լսարանը։ Նրա աջ ձեռքի տակ գիրք է։

Քառանիստ պատվանդանի ներքևի մասում արված է բրոնզե հարթաքանդակ, որը պատկերում է, թե ինչպես են տարեց գյուղացին և տղան փոքր սոճի տնկում։ Դրանից վերև պատվանդանի վրա գրված է՝ «Մ. Կ. Տուրսկուն 1840-1899»։ Պատվանդանի հետնամասում գրված է՝ «Անտառային ասպարեզում փառապանծ սերմնացանին. անտառային Ռուսաստան»։

Պատկերասրահ
-----------

* ԿիսանդրինԿիսանդրին
* ՀարթաքանդակըՀարթաքանդակը

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Бюст М.К.Турского, 1912 г. ск. М.И.Дзюбанов, бронза, гранит". Департамент культурного наследия Москвы. Արխիվացված է the original 2017 թ․ մարտի 16-ին. Retrieved 2017 թ․ մարտի 15. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Известия Тимирязевской сельскохозяйственной академии, Выпуски 1-3. — М.: Изд-во "Колос", 1990. — С. 185.
3. 1 2  *К. Г. Сокол* Монументальные памятники Российской империи: каталог. — М.: Вагриус Плюс, 2006. — С. 340.
4. ↑  *А. В. Канторович* По Тимирязевской академии. — М.: Гос. изд-во культурно-просветительной лит-ры, 1956. — С. 259.
Կարմիր բանան Գվատեմալայի շուկայում
Կարմիր բանանի երկայնական և խաչվող հատվածները
**Կարմիր բանան** բանանի տեսակներից մեկն է, որն ունի կարմրավուն-մանուշակագույն կեղև։ Որոշ դեպքերում ավելի փոքր են և հաստ, քան սովորական դեղին բանանը, իսկ որոշ դեպքերում՝ շատ ավելի մեծ։ Հասած ժամանակ հում կարմիր բանանի պտուղը փափուկ է և բաց վարդագույն գույն ունի։ Այս պտուղն ավելի փափուկ ու քաղցր է, քան սովորական դեղին բանանը, որոշ տեսակներ ունենում են ազնվամորու թեթև բույր։ Մեծ քանակությամբ կարմիր բանան արտադրողների կողմից արտահանվում է Արևելյան Աֆրիկա, Ասիա, Հարավային Ամերիկա և Արաբական Միացյալ Էմիրություններ։ Դրանք հատկապես մեծ պահանջարկ ունեն Կենտրոնական Ամերիկայում, բայց վաճառվում են ամբողջ աշխարհում։

Նկարագրություն
--------------

Հասուն կարմիր բանանի մի փունջ
Կարմիր բանանը հասած ժամանակ ունենում է մուգ կարմիր կամ շագանակագույն կեղև։ Պտղի ուտելու լավագույն ժամանակն է, երբ այն անթափանց և մի փոքր փափուկ։ Այս տեսակը ներառում է ավելի շատ բետա կարոտին և վիտամին C, քան դեղին բանանը։ Այն պարունակում է նաև կալիում և երկաթ։ Որքան ավելի կարմիր է պտուղը, այնքան շատ է կարոտինը և բարձր է վիտամին C- ի մակարդակը Ինչպես դեղին բանանները, կարմիր բանանները հասունանում են սենյակային ջերմաստիճանում մի քանի օրում և լավագույնս պահվում են սենյակային ջերմաստիճանում։

Համեմատած ամենատարածված բանանի՝ դեղին բանանի հետ, դրանք ավելի փոքր են, ունեն շատ ավելի հաստ կեղև, ավելի մեղմ համ ունեն, բայց նրանց պահպանման ժամկետն ավելի երկար է, քան դեղին բանաններինը։
Կարմիր բանանը դեղին բանանից 50 տոկոսով ավելի թանկ է, քանի որ այն շատ ավելի քիչ է մատակարարվում։

Օգտագործում
-----------

Կարմիր բանանն օգտագործվում է նույն կերպ, ինչպես դեղին բանանը՝ ուտելուց առաջ պտուղը կլպելով։ Դրանք հիմնական հում են ուտում, ամբողջական կամ կտրտած, ավելացվում են աղանդերին կամ աղցաններին, բայց երբեմն կարող են նաև թխվել, տապակվել կամ չորացվել։ Կարմիր բանանները նույնպես սովորաբար վաճառվում են չոր վիճակում, խանութներում։

Կարմիր բանանն ավելի շատ բետա կարոտին և վիտամին C ունի, քան դեղին բանանի տեսակները։ Բոլոր բանանները պարունակում են շաքարի երեք բնական աղբյուր՝ սախարոզ, լևուլոզ և գլյուկոզա։

Առաջին բանանը, որը շուկայում հայտնվել է Տորոնտոյում (1870-ականներին և 1880-ականներին), կարմիր բանանն էր։ Կարմիր բանանը առկա է Միացյալ Նահանգների մասնագիտացված շուկաներում և ավելի մեծ սուպերմարկետներում։

Հիվանդություններ
----------------

* Պանամայի հիվանդություն

Տես նաև
-------

* Բանան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Red Bananas Fruit Profile". Chiquita Bananas. Արխիվացված է the original 2016 թ․ հունվարի 18-ին. Retrieved 2020 թ․ ապրիլի 21.
2. ↑  John V McAree (1953) The Cabbagetown Store (Toronto: Ryerson Press) p. 19.
3. ↑  Encanto Farms: Red Dacca

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | Microsoft: 2779445469 |

 |
**Կարո Սերգեյի Շեխոյան** (սեպտեմբերի 13, 1923(1923-09-13), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մայիսի 8, 2004(2004-05-08), Մոսկվա, Ռուսաստան), հայ ճարտարապետ, ՌԽՖՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ (1980), ՌԴ ճարտարապետության և շինարարական գիտությունների թղթակից անդամ (1994), ՄՃԱ պրոֆեսոր (1998), թղթակից անդամ (1999 ), Մոսկվա քաղաքի պատվավոր շինարար (1999)։

Կենսագրություն
--------------

1953 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ճարտարապետության ինստիտուտը։ Աշխատել է «Մոսպրոեկտ-1» ինստիտուտում, 1969 թվականից՝ ճարտարապետա-նախագծային արվեստանոցի, 1986 թվականից՝ «Մոսպրոմպրոեկտի» ճարտարապետական արվեստանոցի («Շեխոյանի արվեստանոց») ղեկավար։ Հեղինակային խմբերի կազմում նախագծել է մի շարք խոշոր կառույցներ և քաղաքաշինական համալիրներ Մոսկվայի տարբեր շրջաններում («Կրիստալ» գործարանը, Հոկտեմբերի 50-ամյակի անվան համամիութենական հեռուստակենտրոնը, բազմաթիվ շենքերով Կինոհամերգային դահլիճը, հյուրանոցներ և այլն), պիոներների պալատ Հանոյում, [[Սպիտակի երկրաշարժ|1988 թվականի Սպիտակի երկրաշարժ]]ից տուժած Շիրակամուտի վերականգնման և բնակելի տների նախագիծ, Կիևում՝ Ռուսաստանի և Ուկրաինայի միավորման 300-ամյակի հաղթակամար, հուշարձաններ, մահարձաններ և այլն։

Մրցանակներ
----------

* ՌԽՖՍՀ պետական մրցանակ (1973 թ.)
* ԽՍՀՍ Նախարարների խորհրդի (1980 թ.) մրցանակ
* Ճարտարապետության համաշխարհային Բիենալեի դիպլոմ (1985 թ.)
* Ռուսաստանի վաստակավոր ճարտարապետ (1980 թ.)
* ՌԴ Պետական մրցանակ, (2001 թ.)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007*.
2. ↑  "Կարո Շեխոյանի կենսագրությունը avproduction.am կայքում". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2021 թ․ մարտի 6.
**Կարույարվ** (էստ․՝ Karujärv, «Արջի լիճ»), լիճ Էստոնիայում, գտնվում է Սաարեմաա կղզու արևմտյան մասում, Լյաենե Սաարե շրջանումː

Նկարագիր
--------

Կարույարվ լիճը տեղակայված է Կյարլ ավանից մոտ 4,5 կմ դեպի հյուսիսː Կարույարվ լճի հյուսիսային ափին է գնտվում Դեեվո ավանը, արևելյան ափին տեղակայված են քեմփինգները (ավտոտուրիստների ճամբար) ː Հյուսիս-արևելյան ափով անցնում է ավտոճանապարհ, որտեղից անցնում են 2304, 2310 և 2314 երթուղիների ավտոբուսները։

Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 32 մ ː Լճում կան հինգ փոքրիկ կզղիներ ː Լճի մակերեսը կազմում է 345,6 հա (կզվիների հետ միասին 349,9 հա)ː Ափի երկարությունը 12,276 կմ է ː Լճի երկարությունը կազմում է 2,8 մ, լայնությունը՝ 2,2 կմ։ Ամենամեծ խորությունը 6 մ է։ Լճի ափերը հիմնականում ծածկված են խիտ անտառներով։ Հատակը ավազոտ է, ճամբարների տարածքում կա նաև ավազոտ լողափեր։

Լիճն առատ է խեցգետիններով։ Ձկներից այստեղ հանդիպում է՝ պերկես, գայլաձուկ, յազ, կարմրալողաթևիկ, լին, սիգ, բիչոկ գետաձկնիկ։

Պատմություն
-----------

Կարույարվների կղզին ձևավորվել է մոտ 8 հզար տարի առաջ, առանձնանալով ծովից, և համարվում է Սաարեմաա կղզու ամենահին կզղին։ Սովետական ժամանակաշրջանում «Կյարլի» կոլտնտեսությունը այստեղ ստեղծես քեմփինգները։ ԽՍՀՄ-ի ժամանակ այստեղ տեղակայված էին ռազմաօդային ուժերի հրաձգարանները։ Այդ պատաճառով էլ լճում պարբերաբար գտնում են չպայթած ավիառումբեր։ Այսպիսով 2009-ից մնչև 2017 թվականը լճից հանվել է մոտ 50 ռումբ։

Առասպելներ
----------

«Կարույարվ» անվանումը թարգմանաբար նշանակում է «Արջի լիճ»։ Գոյություն ունի առսպել, որ այն առաջացել է այն ճամանակ, երբ իրար հետ վիճել են յոթ արջեր։ Նրանց բաժանելու համար, բնության ուժերը արջերին ջրել են անձրևով, ինչից էլ առաջացել է լիճը։ Իսկ քանի, որ արջերը գնացել են տարբեր ուղղություններով, լիճն ունի յոթ ծովախորշ։

Մշակույթ
--------

Կուրյարվ լիճին է նվիրված էստոնացի գրող Հակոբ Մյանդմետսի «Լիճ» պատմվածքը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Топографическая карта Эстонской ССР
2. 1 2 3  "В озере Каруярв нашли четыре авиабомбы". ru.sputnik-news.ee. 2017 թ․ փետրվարի 11. Արխիվացված է the original 2018 թ․ հունիսի 19-ին. Retrieved 2017 թ․ ապրիլի 6.
3. ↑  keskkonnainfo.ee (стр. 19) Archived 2016-03-09 at the Wayback Machine.(էստոներեն)
4. 1 2 3 4  Проозес Э. Сааремаа, Тал. 1990. С. 87
5. ↑  Миллер В. Сааремаа, Тал. 1973. С. 77

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Յակով Սվերդլովի հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник Якову Свердлову), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Եկատերինբուրգ քաղաքում, որը նվիրված է կոմունիստական կուսակցության և Խորհրդային Միության պետական գործիչ Յակով Միխայլովիչ Սվերդլովին։ Գտնվում է Փարիզյան կոմունայի հրապարակում՝ Լենինի պողոտայի մեջտեղում՝ Ուրալի դաշնային համալսարանի և օպերայի ու բալետի թատրոնի միջև։ Քաղաքի առավել ճանաչվող խորհրդանիշերից է։

Պատմություն
-----------

1923 թվականի գարնանը կուսակցության և խորհրդային ակտիվի նիստում առաջարկություն է արվել ի նշան հարգանքի տեղադրել Համառուսաստանյան կենտրոնական գործադիր կոմիտեի առաջին նախագահ Յակով Սվերդլովի հուշարձանը։ Ըստ մտահղացման՝ բոլշևիկ հեղափոխականը պետք է պատկերվեր «հռետորի տեսքով, որը խստաշունչ Ուրալի բանվորական զանգվածին կոչ է անում համառ պայքարի և ապստամբության», իսկ պատվանդանը պետք է «խորհրդանշեր Ուրալի վայրի բնությունը»։ Քաղաքացիների շրջանում հայտարարվել էր հուշարձանի լավագույն նախագծի մրցույթ, սակայն այն չէր տվել դրական արդյունքներ, և աշխատանքը հանձնարարվել էր լենինգրադցի քանդակագործ Մատվեյ Խառլամովին։ Հուշարձանը ստեղծելու համար հավաքվել է գրեթե 200 հազար ռուբլի ժողովրական փող։

Հուշարձանը բացվել է 1927 թվականի հուլիսի 15-ին՝ Եկատերինբուրգը Կոլչակի զորքերից ազատագրելու ութերորդ տարեդարձի օրը։

Նկարագրություն
--------------

Քանդակի բարձրությունը 3,93 մետր է, տեղադրված է գրանիտե պատվանդանի վրա, որի բարձրությունը 5,2 մետր է։

Ամբողջ հասակով քանդակը պատկերում է գլուխը բաց և շարժման դինամիկայի մեջ աջ ձեռքը մի կողմ տարած Յակով Սվերդլովին։ Հենց այս դիրքն էր բնորոշ բոլշևիկ հեղափոխականին նրա հրապարակային ելույթների ժամանակ։ Դեմքը կատարվել է դիմանկարային նմանության հատկանիշներով։ Քանդակը ներկված է սև։

Պատվանդանը կոպիտ մշակված գրանիտի մի կտոր է, որի ճակատին փորագրված է հետևյալ մակագրությունը. 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Յակով Միխայլովիչ Սվերդլովին (ընկեր Անդրեյին). ուրալցի բանվորներ։ |  |

Հուշարձանը ֆիլատելիայում
------------------------

Հուշարձանը պատկերված է ԽՍՀՄ 1948 թվականի 30 կոպեկ և 1 ռուբլի արժողությամբ փոստային նամականիշերին (երկուական տարբերակով` ատամնիկներով և առանց), որոնք թողարկվել են Սվերդլովսկ քաղաքի (այժմ ՝ Եկատերինբուրգ) հիմնադրման 225-ամյակի առթիվ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Памятник Я. М. Свердлову, Екатеринбург". 2ГИС. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 8.
2. 1 2 3  Васильев, Владимир (2015 թ․ հուլիսի 15). "В Свердловске появился лучший в области памятник советской эпохи". *Областная газета*. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 9.
3. 1 2  Свод памятников истории и культуры Свердловской области / под ред. Звагельской В. Е. — Екатеринбург: ИД «Сократ», 2007. — Т. 1. Екатеринбург. — С. 516—517. — 536 с. — 7000 экз. — ISBN 978-5-88664-313-3
4. ↑  "1339—1341. 225-летие Свердловска. 3 марки". *markimira.ru*. Արխիվացված է the original 2018 թ․ ապրիլի 9-ին. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 9. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
5. ↑  "1342—1344. 225-летие Свердловска. 3 марки". *markimira.ru*. Արխիվացված է the original 2018 թ․ ապրիլի 9-ին. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 9. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Կառլոս Մարիա դե Ալվեար**  (իսպ.՝ Carlos María de Alvear, հոկտեմբերի 25, 1789(1789-10-25), Santo Ângelo, Ռիու Գրանդի դու Սուլ, Բրազիլիա, Պորտուգալական կայսրություն, Պորտուգալիայի թագավորություն - նոյեմբերի 3, 1852(1852-11-03), Վաշինգտոն, Կոլումբիայի շրջան, ԱՄՆ), արգենտինացի զիվորական և քաղաքական գործիչ, գեներալ։ 1815 թվականի Լա Պլատայի միացյալ գավառների ռազմաօդային ղեկավար։

Կենսագրություն
--------------

Ալվեարը կրութություն է ստացել Բուենոս Այրեսում և Անգլիայում։ 1806-1811 թվականներին ծառայել է Իսպանիայի թագավորական բանակում, մասնակցություն է ունեցել Նապոլեոնի դեմ պատերազմում։ 1812 թվականին Ալվեարը Խոսե Սան Մարտինի հետ միասին վերառնում է Բուենոս Այրես, որտեղ մեծ դեր էր խաղում արգենտինական ժողովրդի անկախության համար մղվող պատերազմում։ 1813 թվականին եղել է Լա Պլատայի միացյալ գավառների նախագահ և մշակում է երկրի սահմանադրություն։ 1814 թվականին գլխավորում է Բուենոս Այրեսի հայրենասերների ճակատը, որոնք հարկադրված էին Մոնտեվիդեոյում անձնատուր լինեին իսպանացի ռոյալիստներին։

1815 թվականին հունվարի 9-ին Ալվեարը զբաղեցնում է Լա Պլատայի միացյալ գավառների օդային ուժերի ղեկավարի պաշտոնը։ Կառլոս Մարիա դե Ալվարեսի նոր կառավարություն ձևավորելու ձգտումը վերջինիս բերում է ձախողման։

Ալվեարը շուտով փախուստի է դիմում Արգենտինայից և 1821 թվականի համաներումից հետո միայն վերադառնում հայրենիք։ Դրանից հետո զբաղեցնում է ԱՄՆ-ի դեսպանի (1824 և 1838) պաշտոնը, ռազմական և ռազմածովային ուժերի նախարարի պաշտոնը։ 1826-1828 թվականներին ղեկավարել է արգենտինական զորքերը արգենտինա-բրազիլական պատերազմում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Diccionario biográfico español (իսպ.) — Real Academia de la Historia, 2011.
2. ↑  Ione S. Wright and Lisa M. Nekhom, *Historical Dictionary of Argentina* (1978) pp 31–32
3. ↑  "Archived copy". Արխիվացված է the original 2013 թ․ սեպտեմբերի 22-ին. Retrieved 2013 թ․ ապրիլի 2. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadurl=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)CS1 սպաս․ արխիվը պատճենվել է որպես վերնագիր (link)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Սովետական պատմական հանրագիտարանում
**Մոշե Ավիվ աշտարակ** (եբրայերեն՝ מגדל משה אביב‎), 235 մետր բարձրությամբ երկնաքեր Իսրայելի Թել Ավիվի մարզի Ռամատ Գան քաղաքի հյուսիսում՝ տեղակայված Բուրսա (Իսրայելի ադամանդի բորսա) կոչվող սահմանագծված տարածքի Ժաբոտինսկ փողոցում (No. 7): 68 հարկանի շենքը հայտնի է որպես քաղաքային դարպաս (եբրայերեն՝ שער העיר‎): Իսրայելի երկրորդ ամենաբարձր շենքն է Թել Ավիվի 238 մետր բարձրությամբ Ազրիելի Սարոնա աշտարակից հետո։

Պատմություն
-----------

Շենքը նախագծել են ճարտարապետներ Ամնոն Նիվը և Ամնոն Շվարցը։ Կառույցն անվանվել է Մոշե Ավիվ ի հիշատակ շինարարական ընկերության սեփականատիրոջ, որը մահացել է 2001 թվականի հոկտեմբերին, նախքան կառույցի ավարտը։

Կառուցում
---------

Քաղաքային դարպասի նախագծման համար ոգեշնչման աղբյուր է եղել Ֆրանկֆուրտի հայտնի Վեստենդշտրասե 1 (Westendstraße 1) երկնաքերը։ Աշտարակի շինարարությունը սկսվել է 1998 թվականին և ավարտվել է 2003 թվականին, երբ աշտարակը բռնկվել է։ Շինարարության ժամանակահատվածը չափազանց կարճ էր, ամսական հինգ հարկ, մեկ հերթափոխով աշխատող 40 աշխատակցով, ամսական օգտագործվում էր 3000 մ3 բետոն, տիպային հարկն ունի 42 պատուհան։ Շինարարության ընդհանուր արժեքը կազմել է 133 միլիոն ԱՄՆ դոլար։ Աշտարակը զբաղեցնում է 180000 մ2 տարածք։ Շենքը հայտնվել է հեռուստատեսային գովազդում`Mifal HaPayis ազգային վիճակախաղի համար նախքան այն ավարտին հասցնելը՝ 2002 թվականի դեկտեմբերին։ Կառույցի ավարտման պահին այն եղել է Իսրայելում ամենաթանկ շենքը։

Կիրառում
--------

Մոշե Ավիվի աշտարակը բազմաբնույթ օգտագործման կառույց է։ Վերևի 11 հարկերը բաղկացած են 17000 մ2 տարածք զբաղեցնող 98 բնակարաններից։ Դրանից ներքև աշտարակի մեծ մասը՝ 63000 մ2, գրասենյակային տարածք է։ Բնակիչների և օֆիսային տարածքների համար գործում են առանձին նախասրահներ և վերելակներ։ Ներքևի 1200 մ2 հատվածը զբաղեցնում են առևտրային տարածքները։ Բնակիչների, գրասենյակային վարձակալների և այցելուների համար երրորդ հարկում սինագոգ կա։ Տանիքում հատված կա արտակարգ իրավիճաներում ուղղաթիռների իջեցման համար։ Աշտարակում գործում է բացառիկ ֆիթնես ակումբ և լողավազան, որը գտնվում է աշտարակի ավտոկանգառի հավելյալ մասի տանիքում։

2004 թվականի սեպտեմբերի 27-ին, կառույցը մասնակցել է կրծքագեղձի քաղցկեղի համար իրականացվող վարդագույն լուսավորության քարոզարշավին և շենքն ամբողջությամբ լուսավորվել է պայծառ վարդագույն լույսով։

Պատկերասրահ
-----------

* Աշտարակի տեսքն արևմուտքիցԱշտարակի տեսքն արևմուտքից
* Ռամատ Գանը և աշտարակն աջ կողմումՌամատ Գանը և աշտարակն աջ կողմում
* Աշտարակը գիշերըԱշտարակը գիշերը
* Մոշե Ավիվ աշտարակՄոշե Ավիվ աշտարակ
*

Տես նաև
-------

* Իսրայելի երկնաքերեր
* Աշխարհի ամենաբարձր շենքերի ցանկ
* Իսրայելի ճարտարապետություն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "City Gate Ramat Gan". *Emporis.com*. Retrieved 2011 թ․ հոկտեմբերի 31.
2. ↑  "CTBUH tall building database - City Gate Tower". CTBUH. Արխիվացված է the original 2013 թ․ ապրիլի 14-ին. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 9. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  It's new, it's revolutionary and it's very, very tall

Արտաքին հղումներ
----------------

Պաշտոնական կայք

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Մոշե Ավիվ (երկնաքեր)** կատեգորիայում։ |
**Մեդեյնա** կամ **Մեդեյնե** (անունը ծագել է *medis* (ծառ) և medė (անտառ) բառերից, հաճախ շփոթվում է Ժվորունեի կամ Ժվորունայի հետ (գալիս է *žvėris* (գազան) բառից), անտառների, ծառերի և կենդանիների աստվածուհի, լիտվական դիցաբանության գլխավոր աստվածություններից մեկը։ Համապատասխանում է լատվիական դիցարանի Մեցա Մատե աստվածությանը։ Սրբազան կենդանին նապաստակն է։

Ամենավաղ հիշատակությունը պահպանվել է 13-րդ դարից Հիպատևյան ձեռագրում, որտեղ նկարագրված են 1252 թվականի իրադարձությունները։ Անունն առկա է Մինդովգ արքայի պաշտած հեթանոսական աստվածների թվարկման մեջ։ Ձեռագրում հիշատակված է Մեդեյնան և անանուն նապաստակ աստվածուհին։ Կան կարծիքներ, որ Մեդեյնան հենց նապաստակ աստվածուհու անունն է, որոշ մասնագետներ էլ կարծում են, որ դրանք երկու առանձին աստվածություններ են։

Հովհաննես Մալալասի ժամանակագրության մեջ (1261 թվական) Մեդեյնայի փոխարեն հիշատակված են Ժվորունան և ևս երեք այլ աստվածություններ։ 15-րդ դարի լեհ պատմագիր Յան Դլուգոշը համեմատել է Մեդեյնային հռոմեական Դիանայի հետ։ Նրան հիշատակել են նաև Միկալոյուս Դաուկշան, Յան Լասիցկին, Բիխովցի ժամանակագրությունում։

Որպես դիցարանի աստվածուհի՝ Մեդեյնան իրենից ռազմական հետաքրքրություն է ներկայացրել զինվորների համար և ավելի ուշ փոխարինվել է Ժեմինայով, որը երկրի աստվածությունն էր և գյուղացիների համար ուներ գյուղատնտեսական նշանակություն։

Ալգիրդաս Յուլիուս Գրեյմասի կարծիքով՝ Մեդեյնան պատկերվել է միայնակ, զգացմունքային, գեղեցիկ, սակայն ամուսնանալ չցանկացող աղջիկ, որսորդուհի կամ գայլուհի (Վիլկմերգե՝ երիտասարդ գայլուհի)։ Համաձայն հեղինակի՝ Մեդեյնան կարող էր լինել և՛ աստվածային, և՛ դիվային գծերով։ Նրա պաշտամունքը չէր օգնում որսորդներին, բայց պաշտպանում էր անտառը։

Համարվում է, որ որոշ սրբազան քարեր, որոնք կոչվել են «նապաստակի ներբաններ», եղել են Մեդեյնայի պաշտամունքի վայրերը։

Քրիստոնեացումից հետո Լիտվայում Մեդեյնայի պաշտամունքն աստիճանաբար մարել է, նրա կարգավիճակը համեմատվել է անտառների ոգի Լաումայի հետ։

Մեդեյնան համեմատության եզրեր ունի նաև հունական Արտեմիսի և հռոմեական Դիանայի հետ, այդ իսկ պատճառով երբեմն կոչվել է նաև Դիանա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Gimbutas, Marija; Miriam Robbins Dexter (2001). *The Living Goddesses*. University of California Press. p. 210. ISBN 0-520-22915-0.
2. 1 2  Zinkus, Jonas; և այլք:, eds. (1985–1988). "Medeina". *Tarybų Lietuvos enciklopedija* (in լիտվերեն). Vol. III. Vilnius: Vyriausioji enciklopedijų redakcija. p. 32. Կաղապար:LCC.
3. ↑  Bojtár, Endre (1999). *Foreword to the Past: A Cultural History of the Baltic People*. CEU Press. p. 309. ISBN 963-9116-42-4.
4. ↑  Norbertas Vėlius. Baltų religijos ir mitologijos šaltiniai. I t. — Mokslo ir enciklopedijų leidykla, 1996.
5. ↑  Beresnevičius, Gintaras. "Lithuanian Religion and Mythology". *Anthology of Lithuanian Ethnoculture*. Արխիվացված է the original 2010 թ․ դեկտեմբերի 3-ին.
6. 1 2  Vaitkevičius, Vykintas (2003). "New outlook for Žvėrūna-Medeina". *Lietuvos archeologija*. **24**. ISSN 0207-8694. Արխիվացված է the original 2011 թ․ մարտի 13-ին.
7. ↑  New outlook for Žvėrūna-Medeina Archived 2011-03-13 at the Wayback Machine.
8. ↑  Medeina. Tarybų Lietuvos enciklopedija, T. 3 (Masaitis-Simno). V.: Vyriausioji enciklopedijų redakcija, 1987. 32 psl.
9. ↑  "The Living Goddesses - Marija Gimbutas - Google Książki".
Երրորդ Ռայխում տարածված է եղել կուսակցության քաղաքական հակառակորդների հանդեպ ցուցադրական կենգուրուի դատ անցկացնելը
**Կենգուրուի դատ** (անգլ.՝ kangaroo court), անգլերեն արտահայտություն, որը նշանակում է անօրինական, անարդար դատավարություն, ինքնադատաստան, դատարանի բեմադրում, արդարադատության ծաղրերգություն։ Այս արտահայտությունը հաճախ կիրառվում է դատարանի նկատմամբ, որը, ձևականորեն պահպանելով ընթացակարգը, արագ և նախապես պատրաստված դատավճիռ է կայացնում։

Պատմություն
-----------

Պատմականորեն տերմինը ծագել է Կալիֆոռնիայում (ԱՄՆ) «ոսկե տենդի» ժամանակ և առաջին անգամ թվագրվել է 1853 թվականին։ Ըստ երևույթին` դա նշանակում էր, որ դատական ընթացակարգը շատ արագ է ընթանում՝ ցատկելով կենգուրուի նման։

Կիրառություն
------------

«Կենգուրուի դատի» օրինակներ կան շատ երկրներում։ Օրինակ` Իրաքում 1958 թվականին՝ գնդապետ Աբդուլ-Քերիմ Քասեմի օրոք, դատավարությունը սովորաբար տևում էր 15 րոպե և վերջանում մահվան դատավճռով։

«Կենգուրուի դատը» բնութագրում է նաև Ռասելի միջազգային տրիբունալը՝ Վիետնամում կատարված պատերազմական հանցագործությունների քննության համար։

Ռուսաստանում համանման արտահայտություն է «Շեմյակի դատարանը», իսկ 21-րդ դարում՝ «Բասմանի արդարությունը»։ Նման դատարանի օրինակ կարող է ծառայել նաև 1936-1938 թվականներին ԽՍՀՄ-ում տարածված, այսպես կոչված, «Եռյակի» պրակտիկան, որի դեպքում որոշումները հաճախ ընդունվում էին հեռակա կարգով՝ փաստաթղթերի նվազագույն քանակով կամ առանց փաստաթղթերի, ցուցակների։

Արվեստում
---------

Հորինված տիեզերքում Աստղային ուղին կարդասիական քաղաքակրթության դատական համակարգը կառուցված է «Կենգուրուի դատի» վրա. բոլոր դատավճիռները հայտնի են նախապես, իսկ դատարանը միայն դրա կայացման ձևն է։

Միացյալ Նահանգների Ջորջիա նահանգի իրական դատական նիստի (Ռիկի և Մորտիի կատարմամբ՝ բառ առ բառ) մուլտիկացված Էկրանավորման մեջ Ռիկը, որին մեղադրում են բանտապահի սպանության մեջ, հայտարարում է, որ «Կենգուրիի դատն» է ընթանում, ինչին դատավոր Մորտին ծաղրում է. «Կենգուրիի դատ․․․ մենք Ավստալիայում չենք»

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Kangaroo court
2. ↑  «kangaroo court» dictionary.com
3. ↑  "Хусейну грозит «суд кенгуру»". Արխիվացված է the original 2014 թ․ հունվարի 9-ին. Retrieved 2020 թ․ փետրվարի 19.
4. ↑  "Israel slammed at Russell Tribunal". Արխիվացված է the original 2011 թ․ նոյեմբերի 10-ին. Retrieved 2014 թ․ հունվարի 9.
5. ↑  Jens David Ohlin "A Meta-Theory of International Criminal Procedure" - 14 UCLA J. INT'L L. & FOREIGN AFF. 77 (2009) р.101

Գրականություն
-------------

* Э. Бланкенбург, Х. Шепел. «Мобилизация Европейского Суда». Пер. с англ. И. А. Мейер под науч. ред. Л. В. Бойцовой.//Европейские правовые культуры. № 1 (1). Москва: Юрист, 2002 год. — Стр. 113—150

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կենգուրուի դատը multitran բառարանում(ռուս.)
* Президент радио «Свободная Европа» назвал суд над Носиром Зокировым «судом кенгуру» Archived 2008-09-04 at the Wayback Machine. 31.08.2005
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարլ Մարքսի փողոց (այլ կիրառումներ)

**Կարլ Մարքսի փողոց** (ռուս.՝ Улица Карла Маркса), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքում։ Նախկինում կոչվել է Ցերկովնայա։ Խորհրդային տարիներին անվանակոչվել է գերմանացի փիլիսոփա, տնտեսագետ, հասարակագետ, գրող, պոետ, քաղաքական լրագրող, սոցիոլոգ և հասարակական գործիչ Կարլ Մարքսի անունով։

Պատմություն
-----------

Կրասնի Սուլին քաղաքի Կարլ Մարքսի փողոցը մինչև 20-րդ դարի 30-ական թվականները կոչվում էր Ցերկովնայա (Եկեղեցական)։ Դա պայմանավորված է նրանով, որ փողոցի սկզբնամասում, «Օգոնյոկ» մանկապարտեզի տարածքում, տեղակայված էր Ալեքսանդր Նևսկու տաճարը։ 1900 թվականին կառուցված եկեղեցուց մնացել են միայն լուսանկարներ։ Իտալացի վարպետների կատարած գծագրերը չեն պահպանվել։ Եկեղեցին, որը կառուցվել է իտալացի ճարտարապետի ղեկավարույամբ, շատ գեղեցիկ էր և շքեղ։ Զանգակատան զանգն ազդարարում էր յուրաքանչյուր ժամի սկիզբը։ Ցերկովնայա և Դմիտրիի փողոցների խաչմերուկում եղել է քահանայի տունը, իսկ երեկոյան դպրոցի շենքում գործել է ծխական դպրոց, որի ղեկավարն ու ուսուցիչը եղել է քահանա Ս. Պոլյակովը։ 1911 թվականին այնտեղ սովորել է 88 աղջիկ։

Ծիսակատարությունները շարունակվել են նաև 1917 թվականից հետո՝ մինչև 1920-ական թվականները։ Այնուհետև տաճարը փակվել է։ Տաճարն աստիճանաբար խարխլվել է և մասնակիորեն ավերվել։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին եկեղեցու շենքի վրա ռումբ է ընկել և պայթել։ Խորհրդային զորքերի կողմից բնակավայրն ազատագրելուց հետո տաճարը թալանվել է և շուտով ապամոնտաժվել։

Ներկայում Կրասնի Սուլին քաղաքի թիվ 4 դպրոցի տարածքում գտնվում են հին տաճարից մնացած շինությունները։ Քաղաքում ժամանակավոր տաճարում վերաբացվել է Սուրբ իշխան Ալեքսանդր Նևսկու անվան ուղղափառ ծուխը, գործում է կիրակնօրյա դպրոց, կատարվում են եկեղեցու վերականգնման աշխատանքներ։

Մարքսի փողոցի չպահպանված շենքերից են քաղաքային առաջին ռադիոհանգույցի շենքը, որը բացվել է 1928 թվականին։ Այժմ այս վայրում գտնվում է ճարտարապետաշինարարական բյուրոն։ Այնուհետև այս փողոցում էին 20-րդ դարի սկզբին կառուցված գործարանի աշխատակիցների և բանվորների բնակելի տները, որոնցից ինը դեռ պահպանվում են։

Մարքսի փողոցն ավարտվում է Գնիլուշա գետի մոտ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  "Улица Карла Маркса". Retrieved 2019 Մարտ 23.
2. ↑  Церковь Александра Невского
3. ↑  Александро-Невский храм
4. ↑  "В Красном Сулине начнется реставрация храма Святого Благоверного князя Александра Невского". Արխիվացված է the original 2017 թ․ սեպտեմբերի 12-ին. Retrieved 2021 թ․ դեկտեմբերի 24.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Улица Карла Маркса в Красном Сулине
**Մեքսիկայի ազգային ինքնավար համալսարանի կենտրոնական գրադարան**, (իսպ.՝ Biblioteca Central de la Universidad Nacional Autónoma de México (UNAM)), Մեքսիկայի ազգային ինքնավար համալսարանի գլխավոր համալսարանական տարածքի կենտրոնական գրադարանը, որն ունի Մեքսիկայի ամենամեծ հավաքածուներից մեկը։ 2007 թվականին այն ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կողմից ճանաչվել է համաշխարհային ժառանգության արժեք։

Պատմություն
-----------

Գրադարանը բացվել է 1956 թվականի ապրիլի 5-ին, Մեխիկոյի կենտրոնից տեղափոխվելուց հետո։ Գրադարանի շենքի արտաքին տեսքը զարդարում են Խուան Օ՛Գորմանի ստեղծած որմնանկարները։

Գրադարանի հավաքածուն կազմում է շուրջ 400000 գիրք։

Գրադարանում գործում է փոխառության, առցանց որոնման և թվային նյութերը բեռնելու համակարգը, որը հասանելի է համալսարանի բոլոր ուսանողների և դասախոսական կազմի համար։

Որմնանկարներ
------------

Որմնանկարներ ստեղծելու գաղափարը պատկանում է Խուան Օ՛Գորմանին, ով այդ մասին իրազեկում է համալսարանական տարածքի մենեջեր Կառլոս Լազոյին։ Լազոն հավանություն էտալիս նախագծին, քանի որ հազարավոր գունային սալիկներից նման մասշտաբների որմնանկարներ չէին եղել։

Գունային համադրություններով սալիկներ բերվեցին երկրի տարբեր կողմերից։

* Հյուսիսային պատ՝ «Նախաիսպանական անցյալ»

Այս որմնանկարում պատկերված է մեքսիկական մշակույթի հնամենի անցյալը, ներկայացվում է Մեխիկո քաղաքը ի սկզբանե։ Այստեղ պատկերված է գետ, որը ներառում է քաղաքի կենտրոնը և եզրերին սիմվոլներ են, որոնք խորհրդանշում են շրջակա համայնքներն ու տարածքները։

Կենտրոնի Տենոչտիտլան պատկերը ներկայացնում է Մեխիկո քաղաքի հիմնադրման լեգենդը, համաձայն որի տեղացիները կարծում են գտել են իրենց քաղաքն այն վայրում, որտեղ նրանք գտնում են կակտուսի վրա կանգնած և օձին ուտող արծվին։

* Հարավային պատ՝ «Գաղութային անցյալ»
* Արևելյան պատ՝ «Ժամանակակից աշխարհ»
* Արևմտյան պատ՝ «Համալսարանը և ժամանակակից Մեքսիկան»

Տես նաև
-------

* ՄԱԻՀ-Մեքսիկայի ազգային ինքնավար համալսարան
* Ժամանակակից արվեստի համալսարանական թանգարան (ՄԱԻՀ)

Գրականություն
-------------

* "Representación histórica de la cultura". Biblioteca Central, DGB, 2004
* Prior, Jorge. "Juan O'Gorman y la Biblioteca" Archived 2016-03-07 at the Wayback Machine. "Campus central de Ciudad Universitaria (UNAM) es Patrimonio Mundial", Producciones Volcán y TEVEUNAM, 2005
* Fernández de Zamora, Rosa María. "La historia de las bibliotecas en México, un tema olvidado". Gaceta UNAM, no. 4236, 2010
* "Biblioteca Central, 45 años al servicio de la comunidad". Biblioteca Universitaria, enero/junio, volumen 4, número 01

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Modernizarse y lograr recursos: retos de la Biblioteca Central
2. ↑  "Biblioteca Central". Արխիվացված է the original 2008 թ․ հունիսի 12-ին. Retrieved 2015 թ․ նոյեմբերի 5. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայքը Archived 2008-06-12 at the Wayback Machine.


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Կենտրոնական գրադարան (ՄԱԻՀ)***էջը Վիքիպահեստում |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Առաքելյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Միշա Առաքելյան** (8 հունվարի, 1955, Զարդարաշեն, Մարտունու շրջան - 16 ապրիլի, 1993, Ղաջար, Մարտունու շրջան), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Միշա Առաքելյանը ծնվել է 1955 թ. հունվարի 8-ին Մարտունու շրջանի Զարդարաշեն գյուղում։ Ութամյա կրթություն ստանալուց հետո հարևան Թաղավարդ գյուղում ավարտել է միջնակարգ դպրոցը։ Զինվորական ծառայությունն անցել է Լվով քաղաքում։ Զորացրվելուց հետո աշխատանքի է ընդունվել Ստեփանակերտի մեքենահավաքակայանում որպես ավտովարորդ, այնուհետև տեղափոխվել է Ստեփանակերտի կոնդենսատորների գործարան։ Կամավորագրվել է Մարտունու գնդում, մասնակցել շրջանի գյուղերի պաշտպանական ու ազատագրական մարտերին։ Զոհվել է 1993 թ. ապրիլի 16-ին Մարտունու շրջանի Ղաջար գյուղում։ Հետմահու պարգևատրվել է ՀՀ Արիության մեդալով։ Ամուսնացած էր, ունի երեք երեխա։ Հանգչում է Մարտունու շրջանի Զարդանաշեն գյուղի գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Միշա Առաքելյանը Արցախյան պատերազմի թանգարանի կայքում". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2014 թ․ մարտի 9.
**Միշ Վան Շոր** (ռուս.՝ Миш-Вань-Шор), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Սերչեյու գետի աջ ափից 6 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 14 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000073829
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007382
* Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության։ Միշ Վան Շոր". Արխիվացված է the original 2012 թ․ հուլիսի 26-ին. Retrieved 2015 թ․ դեկտեմբերի 3.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
**Մարտին Գաբրիելի Բերբերյան** (մայիսի 22, 1980(1980-05-22), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ազատ ոճի ըմբիշ, Հայաստանի բազմակի չեմպիոն, Եվրոպայի չեմպիոն (2004), աշխարհի առաջնության մրցանակակիր (2005), Հայաստանի միջազգային կարգի սպորտի վարպետ (1998)։

Կենսագրություն
--------------

Մարտին Բերբերյանն ազատ ոճի ըմբշամարտով սկսել է զբաղվել 1987 թվականից՝ Սամվել Մարգարյանի ղեկավարությամբ։ 1997 թվականին դարձել է աշխարհի պատանեկան առաջնության բրոնզե մեդալակիր, 1998 թվականին՝ այդ տարիքային խմբի Եվրոպայի չեմպիոն։ 1999 թվականից հանդես է եկել Հայաստանի ազգային հավաքականի կազմում։ 2004 թվականին ստացել է Եվրոպայի չեմպիոնի տիտղոս։ Քանի որ 2004 թվականի Եվրոպայի առաջնությունն անցվացվել էր Անկարայում, և մրցությունը Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակի օրն էր, Մարտին Բերբերյանի այդ հաղթանակը Հայաստանում հասարակական մեծ ճանաչում ձեռք բերեց։ Ըմբիշի՝ Երևան վերադառնալուց անմիջապես հետո Հայաստանի ազգային օլիմպիական կոմիտեի նախագահ Գագիկ Ծառուկյանը նրան հանձնեց ավտոմեքենայի բանալիներ։

2005 թվականին Մարտին Բերբերյանը, տեղափոխվելով ավելի ծանր քաշային կարգ, դարձել է աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր, որից հետո 2 տարի դադարեցրել է իր ելույթները, որը կապված էր նրա ամուսնության և ԱՄՆ տեղափոխվելու հետ։ 2008 թվականին վերադարձել է սպորտ, որպեսզի մասնակցի Պեկինի Օլիմպիական խաղերին։ Նախընտրական մրցություններից մեկի ժամանակ նա վաստակեց Օլիմպիական խաղերին մասնակցելու իրավունք, որոնցում, սակայն, անհաջողություն կրեց։ Դրանից հետո Մարտին Բերբերյանը որոշեց ավարտել իր մարզական կարիերան։

2008 թվականից Լոս-Անջելեսի «International Sports Union» ակումբում աշխատում է որպես ըմբշամարտի գլխավոր մարզիչ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ["Մարտին Բերբերյան, ազատ ոճի ըմբշամարտ (հայ.)". Արխիվացված է the original 2011 թ․ հուլիսի 20-ին. Retrieved 2015 թ․ մարտի 18. Մարտին Բերբերյան, ազատ ոճի ըմբշամարտ (հայ.)]
2. ↑  "Армянские мелодии на борцовских коврах Москвы". Արխիվացված է the original 2013 թ․ հոկտեմբերի 5-ին. Retrieved 2015 թ․ մարտի 18.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Archived 2012-01-10 at the Wayback Machine.
* Archived 2012-11-10 at the Wayback Machine.
* Պրոֆիլը «International Sports Union» ակումբի կայքում(անգլ.)
**Կեսարիանի վանք** (հուն․՝ Μονή Καισαριανής), միջնադարյան վանք և ճարտարապետական հուշարձան Հունաստանում՝ մայրաքաղաք Աթենքից 6 կմ արևմուտք։ Վանքը գտնվում է Իմիթոս լեռան ստորոտին՝ անտառային տեղանքում։

Կեսարիանի վանքի հարևանությամբ գտնվում է յուրահատուկ աղբյուր։ Հնում հավատում էին, որ աղբյուրի ջուրը բուժում է անպտղությունը։

Պատմություն
-----------

5-6-րդ դարի ներկայիս եկեղեցու տեղում 11-րդ դարում կառուցվել է վանք։ Կրոնական կառույցը ըստ ավանդության կառուցվել է ինչ որ Կեսարի կողմից։ Հենց հիմնադրի անունից էլ վերցված է վանքի ներկայիս անվանումը։

Այն բանից հետո, երբ 1205 թվականին Աթենքը գրավվել է խաչակիրների կողմից, վանքը շարունակել է պահպանել իր արտոնությունները։ Կեսարի վանքը առավել հայտնի է եղել ուշ միջնադարում, երբ այստեղ ծառայում էին այնպիսի իմաստասերներ, ինչպիսիք են օրինակ Հեմիստ Պլիֆոնը և այլն։ 1456 թվականին Հունաստանում իհայտ եկան թուրքերը։ Վանքի պատմության թուրքական շրջանում այն ոչ միայն չի ավերվել, այլ նաև շարունակել է գոյություն ունենալ մեծ շուքով։

Վանքը առավել հայտնի է իր հարակից Սուրբ Աստվածածնի տաճարով, որը կառուցվել է 11-12-րդ դարերի դարասկզբին։ Եկեղեցու գավիթը կառուցվել է 17-րդ դարում։

Տաճարի ներսի որմնանկարները կատարվել են 18-րդ դարում։ Ներկայումս հանդիսանում է թանգարան։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  "Կեսարիանի վանքի նկարագիր". Արխիվացված է the original 2021 թ․ մայիսի 18-ին. Retrieved 2016 թ․ սեպտեմբերի 2. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  "Տեղեկություններ Կեսարիանի վանքի մասին". Արխիվացված է the original 2016 թ․ սեպտեմբերի 16-ին. Retrieved 2016 թ․ սեպտեմբերի 2. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Աթենյան վանքեր և վանական համալիրներ
* Կեսարիանի վանք և տաճար Archived 2021-05-18 at the Wayback Machine.
* Հիմունքային տեղեկություններ Կեսարիանի վանքի մասին

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Կեսարիանի վանք** կատեգորիայում։ |
Միննեապոլիսի օդային անցումներից մեկը
**Միննեապոլիսի օդային անցումների համակարգ** (անգլ.՝ Minneapolis Skyway System), Միննեապոլիսի կենտրոնի (en) 80 թաղամասերը ամբողջությամբ իրար կապող 18 կմ (11 մղոն) երկարությամբ փոխկապակցված հետիոտնային ծածկած օդային անցումների (en) համակարգ, որը թույլ է տալիս մարդկանց ողջ տարվա ընթացում տեղաշարժվել հարմար կլիմայով։ Հանդիսանում է աշխարհի ամենաերկար չընդհատվող համակարգը։ Անցումները չունեն բացման և փակման միասնական ժամանակ և հանդիսանում են տարբեր իրավաբանական և ֆիզիկական անձնաց սեփականություն՝ կցված լինելով տվյալ շենքին։ 18 կիլոմետանոց օդային անցումների համակարգը համեմատելի է Հյուսթոնի թունելային համակարգի (en), կանադական Տորոնտոյի PATH ստորգետնյա հետիոտնային թունելների (en), Մոնրեալի ստորգետնյա քաղաքի (en), Կալգարիի 18 կիլոմետրանոց +15 (en) համակարգի և Էդմոնտոնի հետիոտնային անցումների համակարգի (en) հետ։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Downtown Minneapolis - Hotels and Skyways, Minneapolis CVB 2016
* Downtown Minneapolis Skyway Guide interactive map. Skyway My Way, 2012.
* Downtown Skyways Map Archived 2011-09-28 at the Wayback Machine. (PDF). Minneapolis Dept. of Public Works, 2009.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Skyways". Meet Minneapolis. Արխիվացված է the original 2007 թ․ մարտի 6-ին. Retrieved 2007 թ․ մարտի 21. (Link defect)
2. 1 2  James, Clara. "Minneapolis Skyway System". About.com. Արխիվացված է the original 2013 թ․ նոյեմբերի 5-ին. Retrieved 2013 թ․ օգոստոսի 17.
3. ↑  Ralph Blumenthal, It’s Lonesome in This Old Town, Until You Go Underground, *The New York Times*, August 21, 2007,
**Կերենի տուն** (ռուս.՝ Дом Керена), պատմության, մշակույթի և ճարտարապետության տեղական նշանակության հուշարձան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ Կառուցվել է XIX դարում, Շմիդտի փողոց, 12 հասցեով։

Պատմություն
-----------

Ճարտարապետ Դյուպոն դը Լարյուի նախագծով տունը կլասիցիզմի ոճով կառուցվել է XIX դարի սկզբին` Շմիդտի, 12 հասցեով։ Ավելի քան երկուհարյուրամյա պատմության ընթացքում առանձնատունը փոխել է շատ սեփականատերերի և իր նշանակությունը։ 1810 թվականին շենքը դարձել է Պավել Դարոյի սեփականությունը, որը, պահպանված տվյալների համաձայն, մշտական հիմունքներով բնակվել է այլ քաղաքում։ 1890-1906 թվականներին անշարժ գույքը եղել է իտալահպատակ Իվան Ռուֆֆոյի սեփականությունը, իսկ 1915 թվականից պատկանել է արդեն բելգիահպատակ Վիկտոր Վիլհելմ Կերենին։ Այնուհետև այս տանը որոշ ժամանակ բնակվել է Բելգիայի հյուպատոսը։

1992 թվականին օբյեկտը ճանաչվել է պատմության և մշակույթի տեղական նշանակության ճարտարապետական հուշարձան։

Նկարագրություն
--------------

Տունը մեկհարկանի է, նախագծվել է հացահատիկ պահելու համար նախատեսված նկուղով։ Տան ճակատը բաժանված է երեք մասի, որոնք միմյանցից տարբերվում են ճարտարապետական հնարքներով։ Չորս կիսասյուներն ընդգծում են ճակատի կենտրոնական մասը, նրանք պահում են քիվով ճակտոնը, որը զարդարում են ատամնիկները։ Ընդհանուր տանող քիվը գտնվում է կողային պատուհանների վերևում, իսկ կենտրոնական պատուհանները ձևավորված են լողաթավոր զարդերով։ Տան շքամուտքը գտնվել է ոչ թե կենտրոնում, այլ ձախից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Энциклопедия Таганрога
2. 1 2  "Жилой дом//Объекты культурного наследия". Արխիվացված է the original 2017 թ․ մարտի 12-ին. Retrieved 2017 թ․ մարտի 25. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Կաստորիա (լիճ)**, *Օրեստիաս* (հուն․՝ Λίμνη Καστορίας կամ Λίμνη Ορεστιάδα), լիճ Հունաստանում, որը գտնվում է արևմտյան Մակեդոնիայի Կաստորիայի (Հունաստան) հատվածում։ Լիճն իր անունն ստացել է լեռնային նիմփաների՝ օրեադների անունից։

Աշխարհագրություն
----------------

Լիճը գտնվում է ծովի մակարդակից 625-630 մետր բարձրության վրա։ Լճի արևմտյան մասում կա թերակղզի, որի վրա գտնվում է Կաստորիա քաղաքը։

Լճի տարածքը կազմում է 28 կմ², ծավալը մոտ 100 մլն մ³, իսկ խորությունը հասնում է 9-10 մետրի։ Լճի մեջ թափվում են 9 փոքր գետեր։ Ենթադրվում է, որ լիճը ձևավորվել է մոտ 10 միլիոն տարի առաջ՝ միոցենում։

Արևմուտքից Կաստորիա թերակղզին լիճը բաժանում է երկու մասի`մեծ հյուսիսային և փոքր հարավային։

Կենդանական և բուսական աշխարհ
----------------------------

Լճի մեջ կան տարբեր տեսակի ձկներ ու կուղբեր, որից լիճը ստացել է իր անվանումը՝ Կաստորիա։ Լճի մոտակայքում բնակվում են այնպիսի թռչուններ, որոնք կերակրվում են լճի ձկներով (կվակվա, շիկակարմիր տառեղ, մոխրագույն տառեղ, սպիտակ արագիլ, գետային ջրածիծառ, կարապ, հավալուսն, )։

Պատմական նշանակություն
----------------------

Լճի ափին է գտնվում 11-րդ դարի Մավրիոտիսի եկեղեցին, որը համարվում է հունական ուղղափառության հուշարձաններից մեկը։

Կաստորիա այցելող զբոսաշրջիկները անպայման շրջայց են կատարում լճի ափերով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Արտասահմանյան երկրների աշխարհագրական անվանումների բառարան / խմբ․ Ա․ Մ․ Կոմիկով. — 3֊րդ հրատարակություն. — Մոսկվա: Նեդրա, 1986. — С. 155.
2. ↑  Топокарты Генштаба
3. ↑  "Нимфы · Боги и божества Греции · Энциклопедия античной мифологии". Արխիվացված է the original 2007 թ․ սեպտեմբերի 11-ին. Retrieved 2017 թ․ նոյեմբերի 27. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  "Турагентство «Green Apple»". Արխիվացված է the original 2007 թ․ սեպտեմբերի 30-ին. Retrieved 2017 թ․ նոյեմբերի 27. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կաստորիա (լիճ)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Մոն դը Կա** (ֆր.՝ Mont des Cats), կովի կաթից պատրաստված ֆրանսիական եփած մամլված պանիր։

Պատմություն
-----------

Պանիրը հնարվել է 1816 թվականին Վրատ Սպենսենյա աբբայության վանականների կողմից Մայեն դեպարտամենտում։ Պանիրն արտադրվել է 1890 թվականից։

Պատրաստում
----------

Մոն դը Կա պանիրը հասունանում է խոնավ նկուղներում 2 ամիս շարունակ։ Հասունացման գործընթացի ժամանակ պանիրը լվանում են աղաջրով, որը պարունակում է «Bíxa orellána» ծաղկի սերմերի բնական երանգը, ինչի շնորհիվ պանիրը ստանում է նարնջագույն գույն։

Տարեկան արտադրվում է 220 տոննա Մոն դը Կա։

Նկարագրություն
--------------

Պանրի գլուխը, որը պատված է ոսկեգույն կեղևով, ունի շրջանաձև տեսք։ Դրա տրամագիծը 20 սմ է, հաստությունը 4-5 սմ, քաշը մոտավորապես 1,8 կգ է։ Յուղայնությունը՝ 40–45 % է։
Կիսակարծր նարնջագույն միջուկն ունի փոքր անցքեր։ Պանիրն ունի նուրբ համ։

Մոն դը Կա պանիրը լավագույնս համապատասխանում է չոր սպիտակ մշկընկույզի գինիների կամ սպիտակ Graves–ների հետ։

Պանիրն օգտագործում են նաև առավոտյան սուրճի հետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  "Словарь сыров. Мон-де-Ка" (in ռուսերեն). Արխիվացված from the original on 2012 թ․ ապրիլի 21. Retrieved 2011 թ․ օգոստոսի 19.
2. 1 2 3 4 5 6  "Мон-де-Ка на сайте Гастроном.ру" (in ռուսերեն). Արխիվացված from the original on 2012 թ․ ապրիլի 21. Retrieved 2011 թ․ օգոստոսի 19.
3. ↑
4. ↑

Արտաքին հղումներ
----------------

* Liste des fromages du Nord-Pas-de-Calais
* Jean Froc, *Balade au pays des fromages*, éditions Quae, 2007 978-2759200177
* *Tout fromage* de Jean-Charles Karmann, éditions Minerva, 2007 978-2830709445
* site de l'abbaye du Mont des Cats
**Միմի Կոդհելի** (ալբ․՝ Mimi Kodheli, սեպտեմբերի 11, 1964(1964-09-11), Տիրանա, Ալբանիա), Ալբանիայի պաշտպանության նախարար (2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ից)։ Այս պաշտոնը զբաղեցնող առաջին կին նախարարն է։

Կենսագրություն
--------------

Միմի Կոդհելին ծնվել է 1964 թվականին, Ալբանիայում։ 1986 թվականին ավարտել է Տիրանայի համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետը, մագիստրոսի աստիճան ստացել է Նեբրասկայի Լինկոլն համալսարանի հանրային կառավարում ֆակուլտետից, 2000 թվականից համագործակցելով Տիրանայի համալսարանի հետ։ Դոկտորի կոչում ձեռք է բերել Վերոնայի համալսարանի (Իտալիա) տնտեսագիտական ֆակուլտետում։

Քաղաքական գործունեությունն սկսել է 2002 թվականին՝ նշանակվելով Տիրանայի փոխքաղաքապետ։ 2005 թվականին նշանակվել է Տիրանա համայնքի ոստիկանապետ, 2009 թվականին ընտրվել է խորհրդարանի անդամ՝ օրենսդիր մարմնում զբաղեցնելով տնտեսա-ֆինանսական հանձնաժողովի փոխնախագահի պաշտոնը։ 2007 թվականից սոցիալիստական կուսակցության անդամ է։ Աշխատել է նաև այլ ոլորտներում, ինչպիսիք են, միջազգային շուկաներ, պարտատոմսեր և ակտիվներ, աշխատանքի ներդրումային շուկաներ։ Մասնակցել է ԱՄՆ Պետ դեպարտամենտի կազմակերպած «Կանայք քաղաքականության մեջ» և անվտանգության ուսումնառության Մարշալ եվրոպական կենտրոնի ծրագրերին։

Տիրապետում է անգլերենի, իտալերենի, ֆրանսերենի և իսպաներենի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Women Given Unprecedented Role In Albania Cabinet". *Eurasia Review*. 2013 թ․ օգոստոսի 1. Արխիվացված է the original 2013 թ․ հոկտեմբերի 2-ին. Retrieved 2015 թ․ մարտի 21. `{{cite news}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Միմի Կոդհելի, Ալբանիայի պաշտպանության նախարար Archived 2016-03-07 at the Wayback Machine.
* Ալբանիայի նախարարների խորհրդի պաշտոնական կայքը Archived 2015-03-16 at the Wayback Machine.
**Մուրադ Արամի Գուլոյան** (փետրվարի 27, 1956(1956-02-27), Առինջ, Աբովյանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր։

Կենսագրություն
--------------

Մուրադ Գուլոյանը ծնվել է 1956 թվականի փետրվարի 27-ին Աբովյանի շրջանի Առինջ գյուղում։ 1982 թվականին ավարտել է Երևանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտը, 1985 թվականին՝ Մոսկվայի կոոպերատիվ ինստիտուտը և ստացել ապրանքագետի որակավորում։ 1975-1977 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։

1985-1992 թվականներին աշխատել է Աբովյանի շրջկոոպում ավագ ապրանքագետ, առևտրի բաժնի պետ, առևտրի կենտրոնի տնօրեն։ 1993 թվականին եղել է «Կոտայք» ասոցիացիայի նախագահ, 2002 թվականին՝ «Միլտա» ՍՊԸ նախագահ։

2003-2007 թվականներին եղել է Ազգային ժողովի պատգամավոր (համամասնական ընտրակարգ, ՀՀԿ), Ազգային ժողովի սոցիալական, առողջապահության և բնության պահպանության հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ, ՀՀԿ խմբակցության անդամ։ 2007-2012 թվականներին համամասնական ընտրակարգով Ազգային ժողովի պատգամավոր է ընտրվել Բարգավաճ Հայաստան կուսակցությունից, եղել է Ազգային ժողովի ֆինանսավարկային և բյուջետային հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ, Բարգավաճ Հայաստան կուսակցության խմբակցության անդամ։

2012 թվականի մայիսի 6-ին Ազգային ժողովի պատգամավոր է ընտրվել թիվ 27 ընտրատարածքից։

Ամուսնացած է, ունի մեկ որդի՝ ՀՀ պետական և քաղաքական գործիչ Կարապետ Գուլոյանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Մուրադ Արամի Գուլոյան". Արխիվացված է the original 2021 թ․ հունվարի 26-ին. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Մուրադ Արամի Գուլոյան – Deputat" (in անգլերեն). Արխիվացված է the original 2021 թ․ հունվարի 26-ին. Retrieved 2020 թ․ դեկտեմբերի 22. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  "Կոտայքի նորանշանակ մարզպետի անձնական և բիզնես կապերը վարչապետի ընտանիքի հետ". *Hetq.am*. Retrieved 2020 թ․ դեկտեմբերի 22.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Գուլոյան Մուրադ Արամի Archived 2021-01-19 at the Wayback Machine.
* Гулоян Мурад Арамович