recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Մոլոդյոժնենսկոյե գյուղական բնակավայր** (ուկրաիներեն՝ Молодіжненське сільське поселення, Ղրիմի թաթարերեն՝ Молодёжное кой юрту), մունիցիպալ կազմավորում Ռուսաստանի Ղրիմի Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանի կազմում։

Աշխարհագրություն
----------------

Բնակավայրը գտնվում է շրջանի կենտրոնում՝ Ղրիմի նախալեռների անտառատափաստանային գոտում, Սալգիր գետի միջին հոսանքի երկայնքով։ Հյուսիսից սահմանակից է Պերվոմայսկուն, արևմուտքից՝ Ուկրոմնովսկուն, արևելքից՝ Ուրոժայնովսկուն, հարավից և հարավ-արևմուտքից՝ Սիմֆերոպոլի քաղաքային շրջանի հողերին։

Տարածքի մակերեսը կազմում է 42,05 կմ² ։

Փոխադրումն իրականացվում է 35A-002 «Խերսոնի շրջանի սահման - Սիմֆերոպոլ - Ալուշտա - Յալթա» և 35N-195 տարածաշրջանային մայրուղիներով Ուկրաինայի հետ սահմանից - Սիմֆերոպոլից մինչև Ուրոժայնոյե (ըստ ուկրաինական դասակարգման - միջազգային մայրուղի M-18 և տարածաշրջանային Ս. -0-11356) և երկաթուղային հարթակով 1457 կմ։

Բնակչություն
------------

2001 թվականին բնակվել է 7361 մարդ, 2014 թվականին՝ 8612, 2015՝ 8643 մարդ, 2016 թվականին՝ 8762 մարդ, 2017 թվականին՝ 8838 մարդ, 2018 թվականին՝ 8985 մարդ, 2019 թվականին՝ 8970 թվականին, 2020 թվականին՝ 9003 մարդ, 2021 թվականին՝ 10452։ Ընդհանուր առմամբ մեզ հասանելի տվյալներով բնակչությունն աճում է, միայն 2019 թվականին նկատվել է բնակչության նվազում։

Բնակավայրը ներառում է 1 քաղաքատիպ բնակավայր և 1 գյուղ։

Աշխատանքային ժողովրդական պատգամավորների Ղրիմի շրջանային խորհրդի 1972 թվականի փետրվարի 7-ի թիվ 69 որոշմամբ ստեղծվել է Մոլոդյոժնյենսկի բնակավայրի խորհուրդը՝ այն առանձնացնելով Միրնովսկի գյուղական խորհուրդից և Սոլնեչնոյե գյուղը Ուրոժայնովսկի գյուղական խորհուրդից։ 2014 թվականի մարտի 21-ից մտնում է Ռուսաստանի Դաշնության Ղրիմի Հանրապետության կազմի մեջ։

2014 թվականի հունիսի 4-ի «Ղրիմի Հանրապետությունում մունիցիպալ կազմավորումների սահմաններ սահմանելու և մունիցիպալ կազմավորումների կարգավիճակի մասին» օրենքով վարչական միավորի տարածքը հայտարարվել է գյուղական բնակավայրի կարգավիճակ ունեցող մունիցիպալ կազմավորում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  *(unspecified title)*
2. ↑  «Общая площадь земель муниципального образования». Федеральная служба государственной статистики. Արխիվացված օրիգինալից 2017 թ․ սեպտեմբերի 8-ին. Վերցված է 2017 թ․ օգոստոսի 30-ին.

Գրականություն
-------------

* Молодёжненский поссовет // Города и села Украины. Автономная Республика Крым. Город Севастополь. Историко-краеведческие очерки. — Слава Севастополя, 2009.
* Административно-территориальные преобразования в Крыму. 1783—1998 гг. Справочник / Под ред. Г. Н. Гржибовской. — Симферополь: Таврия-Плюс, 1999. — 464 с. — ISBN 966-7503-22-4
* *Под редакцией П. Т. Тронько.* История городов и сёл Украинской ССР. Том 12, Крым. Молодёжное. — Киев: Главная редакция УСЭ. 1974. — С. 470. — 623 с.
* «Молодёжненское сельское поселение». Cовет министров Республики Крым. Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ օգոստոսի 29-ին. Վերցված է 2017 թ․ օգոստոսի 29-ին.
**ՏոտոԳեյմինգ** (TotoGaming), օնլայն և օֆլայն խաղային ծառայությունների լիցենզավորված օպերատոր, որի գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Երևանում։ Ընկերությունն խաղադրույքների համար նախատեսված ծառայություններ է ներկայացնում սպորտում և կազինոյում։

Պատմություն
-----------

ՏոտոԳեյմինգը հիմնադրվել է 2004 թվականի հունիսի 10-ին՝ գործարկելով սպորտային խաղադրույքների հարթակը։ Հետագայում ընկերությունն ընդլայնել է իր խաղային բիզնեսը՝ ներդնելով նոր պրոդուկտներ։ Այս ընթացքում ընկերությունն ունեցել է մի քանի ռեբրենդինգներ։ Վերջին TotoGaming ռեբրենդինգը կայացել է 2023 թվականի հունիսի 17-ին։

Ընկերությունը համագործակցում է ֆուտբոլիստ Դավիթ Մանոյանի և հունահռոմեական ոճի ըմբիշ Միհրան Հարությունյանի հետ, որոնք հանդիսանում են ընկերության դեսպանները[*փա՞ստ*]։

Գործունեություն
---------------

Ի սկզբանե ընկերությունը սկսել է իր գործունեությունը 15 սպասարկման կենտրոններից։ Ներկայումս ունի 12 սպասարկման կենտրոններից բաղկացած ցանց Երևանում և Հայաստանի տարբեր մարզերում։

Ընկերության հիմնական պրոդուկտն է Սպորտ բաժինը, որից սկսվել է TotoGaming-ը։

Սպորտի և Կազինոյի բջջային տարբերակները TotoGaming-ը թողարկել է 2015 թվականին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  STAR, 5 (2023 թ․ հունիսի 13). «TotoGaming launches rebrand with spectacular cosmic show – 5 Star iGaming Media Launches». *5 Star iGaming Media* (բրիտանական անգլերեն). Վերցված է 2023 թ․ հուլիսի 20-ին. `{{cite web}}`: `|first=` has numeric name (օգնություն)
2. ↑  Miller, George (2023 թ․ հունիսի 13). «The rebranding of TotoGaming commenced with a spectacular cosmic show» (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2023 թ․ հուլիսի 20-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պրակտիկայի ծրագիր TotoGaming- ի և BetArchitect ՍՊԸ-ի հետ
* Պաշտոնական կայք
**Հնչույթաբանություն**, լեզվաբանության բաժին, որն ուսումնասիրում է հնչյունների և հնչյունական միջոցների (շեշտ, հնչերանգ և այլն) գործառությունը և դերը լեզվի մեջ։ Ի տարբերություն հնչյունաբանության, որն ուսումնասիրում է հնչյունների նյութական կողմը, հնչույթաբանությունն ուսումնասիրում է դրանց գործառությունը լեզվի մեջ։ Իբրև առանձին գիտաճյուղ ձևավորվել է XX դ. 30-ական թթ. հատկապես Պրահայի լեզվաբանական խմբակի ջանքերով և Ն. Տրուբեցկոյի «Հնչույթաբանության հիմունքները» աշխատությամբ։ Տարբերակում են հնչույթաբանության երեք դպրոց՝ Պրահայի, Կոպենհագենի, ամերիկյան։ Պրահայի կամ ֆունկցիոնալ ուղղության համաձայն՝ հնչույթի ըմբռնման հիմքում ընկած է հակադրության գաղափարը։ Հնչույթների հիմնական և կարևորագույն ֆունկցիան լեզվական իմաստների (բառային կամ քերականական) տարբերակումն է, որն իրականանում է հակադրական զույգերի միջոցով. օրինակ՝ սեր-սար, բառ-տառ և այլն։ Ամերիկյան նկարագրական լեզվաբանությունը չի զբաղվում հնչույթի տեսական հարցերով, այլ ուշադրությունը կենտրոնացնում է դրանց բացահայտման ու նկարագրության վրա, որի համար օգտագործում է այսպես կոչված «բաշխական մեթոդը»։ Վերջինիս համաձայն՝ հնչույթների ինքնուրույնությունը որոշվում է տեքստում միանման դիրքերում հանդես գալով, տեր, դեր, կեր, գեր, սեր, ծեր, մեր, բեր բառերի բաղաձայն հնչյունները գտնվում են միանման դիրքում, հետևաբար տարբեր հնչույթներ են։ Դրան հակառակ, եթե երկու նման հնչյուններ հանդես են գալիս տեքստում իրար բացառող դիրքերում, ապա դրանք ինքնուրույն հնչույթներ չեն, այլ դիրքային տարբերակներ։ Օրինակ, ատյան, մատյան բառերի քմայնացած **տ** հանդես է գալիս միայն այդ դիրքում, հետևաբար այն **տ**-ի դիրքային տարբերակն է։ Կոպենհագենի դպրոցի ներկայացուցիչները գտնում են, որ կարևորը ոչ թե լեզվական միավորների նյութական կողմն է, այլ նրանց հարաբերությունը և ֆունկցիան։ Այսպես, լեզուն կարող է իրականանալ որպես բանավոր և գրավոր խոսք, վերածվել հեռախոսային ագդակների կամ Մորզեի այբուբենի, սակայն լեզվի հիմնական կառուցվածքը մնում է անփոփոխ։ Դիտելով լեզուն որպես նշանների համակարգ, այս ուղղության ներկայացուցիչները հնչույթները համարում են նշանները տարբերակող ֆիգուրներ (ցուցիչներ)։ XX դ. 70-ական թթ. սկսեց զարգանալ սերող հնչույթաբանությունը, որպես ընդհանուր սերող քերականության բաժին։ Ի տարբերություն նախորդ հնչույթաբանական դպրոցների, որոնցում հնչույթաբանության նվազագույն միավոր է ընդունվում հնչույթը, այստեղ որպես այդպիսին դիտվում է տարբերակիչ հատկանիշը։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 497)։*  |
Հուսյանների և կաթոլիկ խաչակիրների ճակատամարտը
**Հուսյան հեղափոխական շարժում**, **Հուսյան պատերազմներ**, **Բոհեմյան պատերազմներ** (1419-1437 թվականներին), չեխ Ժողովրդի պայքարը կաթոլիկ եկեղեցու, ֆեոդալական շահագործման և գերմանական բռնատիրության դեմ։ Ֆրիդրիխ էնգելսի բնութագրմամբ «...գերմանական ազնվականության և գերմանական կայսեր գերագույն իշխանության դեմ չեխական ազգային գյուղացիական պատերազմ, որը կրել է կրոնական երանգ»։ Ծագել է ճորտ գյուղացիության և ազնվականության, արհեստավորների և քաղաքայիև պատրիկության միջև դասակարգային հակադրության, ինչպես նաև Չեխիայում գերմանական գաղութացման ուժեղացման պատճառով։ Ուներ հակակաթոլիկական բնույթ, ուղղված էր եկեղեցական հողատիրության աճման (եկեղեցին տիրում էր հողերի 3/4 մասին), հոգևորականների կաշառակերության և սանձարձակության։ ժողովրդական հուզումները տարերայնորեն սկսվեցին Յան Հուսի մահապատժից (1415 թվականին) անմիջապես հետո։ Ապստամբ գյուղացիները սկսեցին խմբվել Տաբոր, Օրեբ, Բերանեկ լեռներում՝ իրենց անվանելով հուսյաններ։ 1419 թվականի հուլիսի 30-ին Յան Ժելիվսկու գլխավորությամբ Պրահայում բռնկած ապստամբությամբ Չեխիայում համատարած զինված պայքար սկսվեց ժողովրդական զանգվածների և ֆեոդալա-կաթոլիկական ուժերի միջև։ Հռոմի պապը և Սիգիզմունդ I կայսրը խաչակրաց հինգ արշավանք (1420 և 1422 թվականների ձմեռ, 1422 թվականիի աշուն, 1427 և 1431 թվականներին) կազմակերպեցին հուսյանների դեմ, սակայն ժողովրդական բանակը, Յան Ժիժկայի (նրա մահից հետո՝ Պրոկոպ Մեծի) գլխավորությամբ ջարդելով թշնամուն, 08.02.1427 թվականին և 1429 թվականին անցավ հակահարձակման, մտավ Ավստրիա, Սաքսոնիա, Բավարիա, Հունգարիա, իսկ 1433 թվականին հասավ մինչև Բալթիկ ծովի ափերը։ Սակայն պայքարի ծավալման հետ խորացավ հակասությունը հուսյանների երկու թևերի՝ չափավորների (բյուրգերություն, շլյախտա, հարուստ արհեստավորներ, մանր ազնվականներ) և արմատական հեղափոխականների (ճորտ գյուղացիություն, քաղաքային չքավորություն) միջև։ Չափավորները (կոչվում էին կալիքսականներ, լատիներեն calix — թաս բառից, քանի որ նրանց հիմնական պահանջներից մեկն աշխարհականների հաղորդությունն էր ոչ միայն հացով, այլև գինով) ցանկանում էին պայքարը սահմանափակել էժան եկեղեցու հաստատմամբ, իսկ արմատական հեղափոխականները (կոչվում էին տաբորականներ, տես Տաբոր) պայքարում էին մասնավոր սեփականության և շահագործման վերացման համար։ Չափավորները, 1434 թվականի Բազելի եկեղեցական ժողովում ֆեոդալա-կաթոլիկական ճամբարից ստանալով զավթած եկեղեցական հողերին տիրելու և հացով ու գինով հաղորդվելու իրավունք, նույն թվականի մայիսի 30-ին ռեակցիայի ուժերի հետ Լիպանի մոտ ջարդեցին տաբորականների բանակը։ 1437 թվականին նվաճվեց տաբորականների վերջին՝ Սիոն ամրոցը։ Չնայած պարտությանը, Հյուսիսային Հեղափոխական Շարժման ուժեղ հարված հասցրեց կաթոլիկ եկեղեցուն, նախադրյալներ ստեղծեց համաեվրոպական Ռեֆորմացիայի համար։ 

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 682)։*  |
**Ադրիանա Բուդևսկա** (բուլղար․՝ Адриана Будевска, դեկտեմբերի 13, 1878(1878-12-13), Դոբրիչ - դեկտեմբերի 9, 1955(1955-12-09), Սոֆիա, Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետություն), բուլղարացի դերասանուհի, Բուլղարիայում պրոֆեսիոնալ թատրոնի հիմնադիրներից։ Բուլղարիայի ժողովրդական արտիստ (1953)։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Դոբրիչում։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտել է Վառնայում։ 1895 թվականին մասնակցել է մրցույթի, որտեղ Իվան Վազովը և պրոֆեսոր Իվան Շիշմանովը բարձր են գնահատել նրա դերասանական տաղանդը, և 17-ամյա Ադրիանան Լուսավորության նախարարությունից ստանալով կրթաթոշակ՝ մեկնել է ուսանելու Մոսկվայի Փոքր թատրոնի թատերական ուսումնարանում։ 1899 թվականին ուսումն ավարտելով՝ վերադարձել է Սոֆիա և առաջին դերով հանդես է եկել Սոֆիայի «Արցունքներ և ծիծաղ» (1904 թվականից՝ ազգային թատրոն) դրամատիկ թատրոնում։

1904 թվականին մի խումբ դերասանների հետ, ովքեր դժգոհ էին ազգային թատրոնում տիրող իրավիճակից, Վառնայում հիմնադրում են «Ազատ թատրոն», որտեղ բեմադրում էին Գորկու, Տոլստոյի, Ալեքսանդր Օստրովսկու, Իբսենի ստեղծագործություններից։ 1906 թվականին թատրոնը փակվում է և դերասանները վերադառնում են Ազգային թատրոն, որտեղ Ադրիանան աշխատում է մինչև 1926 թվականը։ Ամուսնու՝ Խրիստո Գանչևի հետ միասին համարվում են պրոֆեսիոնալ բուլղարական թատրոնի հիմնադիրներից։

1926 թվականին քաղաքական հետապնդումների պատճառով 10 տարի հեռանում է թատերական ասպարեզից, իսկ 1937 թվականին ստիպված է լինում որդու հետ մեկնել Հարավային Ամերիկա։ 1948 թվականին Արգենտինայից վերադառնում է հայրենիք։ Նույն թվականի փետրվարի 20-ին մեծ շուքով նշվում է նրա 70-ամյակը։

Մահացել է 1955 թվականին Սոֆիայում։

Հիշատակ
-------

Բուրգասի դրամատիկ թատրոնը կոչվում է Ադրիանա Բուդևսկայի անունով։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2 3  Большая российская энциклопедия (ռուս.) — М.: Большая российская энциклопедия, 2004.
2. 1 2 3 4 5 6  Будевская Адриана // Большая советская энциклопедия (ռուս.): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Адриана Будевска - судьба звезды

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000496002288 · LCCN: n2019040450 · VIAF: 6323151778228618130001 · WorldCat VIAF: 6323151778228618130001 |

 |
Չեխիայի Բռնո քաղաքի թատրոնը
Չեխիայի թատրոնի զարգացման ակունքները հին հեթանոսական ցեղերի ծեսերն են, ավելի ուշ՝ գեղջկական տոնակատարությունները։ Առաջին դպրոցական դրաման Կիրմեզերի «Չեխական կատակերգություն հարուստ Լազարի մասին» ստեղծագործությունն էր (գրվել և խաղացվել է չեխերեն)։ Ճիզվիտների դպրոցական թատրոնին հակադրվել է ժողովրդական սիրողական թատրոնը։ Չեխիայի թատրոնի զարգացման նոր փուլը կապված է ազգային ազատագրական շարժման վերելքին։ Չեխ լուսավորիչները վերականգնել են ազգային ավանդույթները, ինքնատիպություն հաղորդել ազգային դրամատուրգիային, դաստիարակել դերասաններ։ 1737 թվականին Պրահայում կառուցվել է թատրոնի շենք։ 1783 թվականին բացվել է Նոստիցկի թատրոնը (1797 թվականից՝ Դասային), ուր, գերմաներենից բացի, տրվել են նաև չեխերեն ներկայացումներ (1824-1834 թվականներին՝ կանոնավոր կերպով)։ Թատերարվեստում ռոմանտիկական ուղղության ներկայացուցիչն էր դերասան, դրամատուրգ և թատերական գործիչ Կոլարը։ 1845 թվականին կազմակերպվել է Չեխական ազգային թատրոն ստեղծելու ընկերություն։

1862-1883 թվականներին Պրահայում գործել է ժամանակավոր թատրոնը՝ օպերային և դրամատիկական թատերախմբերով, ներառելով լավագույն դերասաններին (Շիմանովսկի, Սկլենարժովա-Մալա, Կոլար, Մոշնա և ուրիշներ)։ 1883 թվականին ժողովրդի հավաքած դրամով Պրահայում կառուցվել է Ազգային թատրոնը, որն ունեցել է դրամատիկական, օպերային և բալետային խմբեր։ 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին երևան եկած բազմաթիվ գեղարվեստական հոսանքներից առաջատարը բեմական ռեալիզմն էր, որին նպաստել են Կվապիլովան, Վոյանը, Մոշնան, Գյուբներովան և ուրիշներ։ Ազգային թատրոնը սերտ կապեր է հաստատել բանվորական կոլեկտիվների հետ, ստեղծվել է Բանվորական թատերական ինքնագործունեության միությունը (1911)։ Չեխական թատրոնի զարգացումը բուրժուական Չեխոսլովակիայի հանրապետությունում արտացոլել է դասակարգային սուր պայքարի բոլոր փուլերը։ Չեխոսլովակիայի կոմկուսի հիմնադրումը (1921) նպաստել է սոցիալիստական գաղափարների ներթափանցմանը թատերական գործիչների միջավայր, սլավոնական թատրոնի հետ կապերի ուժեղացմանը։ Մեծ նշանակություն է ունեցել Ֆուչիկի, Մայերովայի, Կոնրադի, Նեեդլիի և այլոց գործունեությունը։ Ազգային թատրոնում բեմադրվել են՝ Չապեկի «Միջատների կյանքից» (1922, 1926, 1932), «Սպիտակ հիվանդություն» (1937), «Մայրը» (1938) և այլն։ Ստեղծվել են պրոֆեսիոնալ հեղափոխական նոր թատրոններ։ Բեմադրվել են նաև սովետական դրամատուրգների գործերը։ Չեխոսլովակիան ֆաշիստ, օկուպանտներից ազատագրվելուց (1945) հետո չեխ․ թատրոնը դարձել է սոցիալիստական մշակույթի շինարարության ակտիվ մասնակից։ Կառավարությունը վերացրել է մասնավոր թատրոնները, ընդունել «Օրենք թատրոնի մասին» (1948)։ 1940-1950-ական թվականներին ստեղծվել են նոր թատրոններ, 1960-1970-ական թվականներին՝ փորձարարական կոլեկտիվներ՝ Փոքր ձևերի թատրոններ։ Ռեժիսուրայի զարգացմանը նպաստել են Պալոուշը, Սոկոլովսկին, Կաչերը, Շերհաուֆերը և ուրիշներ։ Առաջատար դերասաններից են՝ Զաբորսկին, Ռուժեկը, Օ․ Շիմաչեկը, Վ․ Շմերալը։

Տես նաև
-------

(տես նաև Չեխոսլովակիա, Թատրոն բաժինը)։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 695)։*  |
**Գալինուս** (պարսկական աղբյուրներում՝ **Գլինոշ**. թարգմանաբար նշանակում է *հավերժական կյանք*), 7-րդ դարի հայ իշխան, ով եղել է Սասանյան Իրանի կարևոր դեմքերից։ Նա Խոսրով Բ-ին հսկող պահակախմբի հրամանատարն էր վերջինիս բանտարկության ժամանակ։ Հետագայում եղել է սասանյան զորքի հրամանատարներից մեկը արաբների հարձակմանը դիմադրելու ժամանակ։

Նախապատմություն և ինքնություն
-----------------------------

*Գալինուս* անունը դրա բնօրինակ հունարեն Գալեն-ի արաբական ձևն է։  Ըստ Պուրշարիատիի՝ ամենայն հավանականությամբ, Գալինուս-ը ոչ թե անձնանուն էր, այլ տիտղոսի անվանում։ Նա  Սասանյան պատմության մեջ դերակատարում ունեցած հայ ազնվականներից էր  և, թերևս, կարող է լինել նույն անձը, ինչ Մուշեղ III Մամիկոնյանը կամ Գրիգոր Սյունին, ովքեր երկուսն էլ 7-րդ դարի սկզբին ծառայել են Սասանյաններին։

Կենսագրություն
--------------

 Սասանյան Միջագետքի և դրա հարակից տարածքների քարտեզը
Գալինուսն առաջին անգամ հիշատակվում է որպես Խոսրով II-ին հսկող պահակախմբի հրամանատար՝ վերջինիս բանտարկության  ժամանակ, որը տեղի է ունեցել 628 թվականին Խոսրովի որդու՝ Քավադ Երկրորդի կարգադրությամբ։ Կասկարի ճակատամարտում կրած պարտությունից հետո Գալինուսը 60 000-անոց զորքով Հազկերտ III- ի կողմից ուղարկվել է կայսրության բոլոր բանակների գլխավոր հրամանատար Ռոստոմ Ֆարոխզադի հետ ջախջախելու ներխուժող արաբական զորքերը ալ-Քադիսիայի ճակատամարտում։ Գալինուսը ղեկավարում էր բանակի աջ կենտրոնը։[*փա՞ստ*]</link>Այդ ճակատամարտում Ռոստոմի զոհվելուց և մյուս հրամանատարների ետ քաշվելուց հետո Գալինուսը ղեկավարել է սասանյան բանակի մնացորդները։[*Հղում աղբյուրներին*] Նա հաջողել է իր հսկողության տակ վերցնել կամուրջը և կարողացել է սասանյան բանակի մեծ մասը ապահով կերպով անցկացնել կամրջով։[*Հղում աղբյուրներին*] Սակայն ալ-Քադիսիայի ճակատամարտում ինքն էլ է զոհվել։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Al-Tabari, 1985–2007, v. 5: p. 49 (note #953)
2. 1 2 3 4  Pourshariati, 2008
3. ↑  Parvaneh Pourshariati, 216.
4. ↑  The origins of the Islamic state By Abu Al-Abbas Ahmad Bin Jab Al-Baladhuri, Philip Khûri Ḥitti
5. ↑  The Sāsānids, the Byzantines, the Lakhmids, and Yemen By Ṭabarī, Clifford Edmund Bosworth
6. ↑  Parvaneh Pourshariati, 157.

Աղբյուրներ
----------

* Al-Tabari, Abu Ja'far Muhammad ibn Jarir (1985–2007). Ehsan Yar-Shater (ed.). *The History of Al-Ṭabarī*. Vol. 40 vols. Albany, NY: State University of New York Press.
* Pourshariati, Parvaneh (2008). *Decline and Fall of the Sasanian Empire: The Sasanian-Parthian Confederacy and the Arab Conquest of Iran*. London and New York: I.B. Tauris. ISBN 978-1-84511-645-3.
**Անկյունային չափս** (երբեմն նաև տեսողական անկյուն), ուղիղ գծերի միջև անկյուն, որը կապում է դիտարկվող օբյեկտի տրամագծի ծայրակետերը դիտորդի աչքին։

Երկրաչափությունում
------------------

Եթե ​​d երկարությամբ հատվածը ուղղահայաց է դիտակետին և գտնվում է դիտորդից D հեռավորության վրա, ապա այս հատվածի անկյունային չափի ճշգրիտ բանաձևը հետևյալն է. {\displaystyle 2\arctan {\operatorname {d} \over \operatorname {2D} }}: Եթե մարմնի չափը (d) փոքր է դիտորդից հեռավորության (D) նկատմամբ, ապա անկյունային չափը (ռադիաններով) որոշվում է {\displaystyle {d \over D}} հարաբերակցությամբ, որովհետև {\displaystyle \tan \alpha \approx \alpha } փոքր անկյունների համար։ Երբ մարմինը հեռանում է դիտորդից (D-ը մեծանում է), մարմնի անկյունային չափերը նվազում են։ Անկյունային չափս հասկացությունը շատ կարևոր է երկրաչափական օպտիկայի և հատկապես տեսողության օրգանի՝ աչքի համար։ Աչքը կարողանում է ճշգրիտ գրանցել առարկայի անկյունային չափը։ Նրա իրական, գծային չափը որոշվում է ուղեղի կողմից՝ գնահատելով օբյեկտի հեռավորությունը և համեմատելով այլ, արդեն հայտնի մարմինների հետ։

Ըստ երկրաչափության՝ աչքից իր տրամագծից 57 անգամ մեծ հեռավորության վրա գտնվող առարկան դիտողին պետք է հայտնվի գրեթե 1° անկյան տակ։

Աստղագիտությունում
------------------

Երկրից երևացող աստղագիտական ​​օբյեկտի անկյունային չափը սովորաբար կոչվում է անկյունային տրամագիծ կամ ակնհայտ տրամագիծ։ Բոլոր առարկաների հեռավորության պատճառով մոլորակների և աստղերի անկյունային տրամագիծը շատ փոքր է և չափվում է րոպեներով (′) և վայրկյաններով (″): 
Օրինակ, Լուսնի միջին տեսանելի տրամագիծը 31′05" է (լուսնային ուղեծրի էլիպտիկության պատճառով անկյունային չափը տատանվում է 29′20″-ից մինչև 33′32″), կարելի է նաև ասել {\displaystyle \thickapprox 0,5^{\circ }}: Արեգակի միջին տեսանելի տրամագիծը 31′59" է (փոփոխվում է 31′31″-ից մինչև 32′36″)։ Աստղերի տեսանելի տրամագիծը չափազանց փոքր է և միայն մի քանիսն են հասնում վայրկյանի մի քանի հարյուրերորդականին։

Տես նաև
-------

• Արեգակ

• Լուսին

• Աչք

• Տանգենս

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  А, Климишин И. (1980). *Астрономия наших дней* (ռուսերեն). Рипол Классик. ISBN 978-5-458-27659-7.
**Դավիթ Շաքարյան** (փետրվարի 27, 1914(1914-02-27) - սեպտեմբերի 11, 1984(1984-09-11), Փիթսբուրգ, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ), ամերիկահայ գործարար։ Նա եղել է *GNC* ընկերության հիմնադիրը և ղեկավարը։

Վաղ կյանք
---------

Դավիթ Շաքարյանը ծնվել է 1914 թվականի փետրվարի 27-ին։ Նրա ծնողները հայեր են եղել, որոնք ունեցել են սեփական խանութ, որտեղ վաճառել են «յոգուրտ, թան և բուլղարական կաթ»։ Նա ունեցել է եղբայր՝ Բարթ Շաքարյան։

Կարիերա
-------

1960-ական թվականներին Շաքարյանը իր փոքրիկ սննդի խանութից ստացել է *GNC* ընկերությունը, որը իրենից ներկայացնում է խանութների ցանց։ Այն վաճառում է վիտամիններ և ֆիտնես ապրանքներ։ Շաքարյանը եղել է ընկերության ղեկավարը և գլխավոր գործադիր տնօրենը։ 1984 թվականի դրությամբ նա հիմնել է 1200 խանութ ԱՄՆ-ում և արտադրել է 2000 ապրանք։ 2018 թվականի նոյեմբերին ընկերությունը հայտարարել է, որ երեք տարվա ընթացքում փակելու է մինչև 900 խանութ։ 2019 թվականի հուլիսին հայտարարվել է, որ նախատեսվում է փակել ընկերության 1400 մանրածախ խանութներ։ 2021 թվականին հայտարարվել *GNC-*ի *Walmart* ընկերության հետ համագործակցության մասին։

Շաքարյանը գլխավորել է *Bonita Bay*-ի կառուցումը, որը Ֆլորիդայի Բոնիտա Սփրինգս քաղաքում գտնվող 2400 ակր տարածք է՝ 1,1 միլիարդ արժողությամբ։

Անձնական կյանք և մահ
--------------------

1941 թվականի հունիսի 16-ին Շաքարյանը ամուսնացել է Լոիս Վինտոնի հետ։ Նրանք ունեցել են երկու դուստր։

1969 թվականին Շաքարյանը սրտի կաթված է վերապրել։ Նա բնակվել է Փիթսբուրգում գտնվող *Gateway Towers* երկնաքերում և ունեցել է մեկ այլ սեփականություն Ֆլորիդայի Մարկո Այլենդում։

Շաքարյանը մահացել է 1984 թվականի սեպտեմբերի 11-ին։ Մահվան պատճառը քաղցկեղն է եղել։ Ամուսնու մահվանից հետո, Լոիսը երկու անգամ ամուսնացել է և մահացել 2002 թվականին։

Վեճ կտակի համար
---------------

1985 թվականին՝ Շաքարյանի մահվանից մեկ տարի անց, նրա եղբայրը, որը նաև *GNC*-ի փոխնախագահն է եղել, և Հարի Դաումը կտակի համար դատարան են դիմել։ Նրանք պնդում էին վերանայել կտակը, քանի որ այդ ժամանակ Շաքարյանը «մտավորապես գիտակից չի եղել՝ հասկանալու համար իր ունեցվածքի իրական չափը և բնույթը»։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «David Shakarian: United States Social Security Death Index». *FamilySearch*. Վերցված է 2017 թ․ հոկտեմբերի 28-ին.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  «FOUNDER OF FOOD CHAIN DIES». *The New York Times*. 1984 թ․ սեպտեմբերի 13. Վերցված է 2017 թ․ հոկտեմբերի 27-ին.
3. ↑  «#284 GNC». *Forbes.com*. Վերցված է 2019 թ․ նոյեմբերի 7-ին.
4. ↑  «GNC plans to close up to 900 stores with a focus on mall locations». *USA TODAY* (անգլերեն). Վերցված է 2019 թ․ հուլիսի 23-ին.
5. ↑  «GNC, Walmart in 'exclusive' tie-up in stores and online». *Retail Dive* (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2022 թ․ հուլիսի 20-ին.
6. 1 2  Christie, Rick (1984 թ․ սեպտեմբերի 12). «David Shakarian dead; developer of Bonita Bay, health food leader». *News-Press*. Fort Myers, Florida. էջ 11. Վերցված է 2017 թ․ հոկտեմբերի 27-ին – via Newspapers.com.
7. ↑  «Pennsylvania, County Marriages, 1885-1950». *Family Search*. Վերցված է 2017 թ․ հոկտեմբերի 28-ին.
8. 1 2 3  Piechowiak, Cynthia (1985 թ․ հունիսի 26). «GNC founder's estate contested by 2 here». *The Pittsburgh Press*. էջեր 1, 13. Վերցված է 2017 թ․ հոկտեմբերի 27-ին – via Newspapers.com.
9. ↑  «Lois Shakarian Blackburn». *Legacy.com*. Վերցված է 2017 թ․ հոկտեմբերի 28-ին.
**Ֆարհադ Էդհեմ օկլի Մոլլազադե** (ադրբ.՝ Fərhad Ədhəm oğlu Mollazadə, սեպտեմբերի 12, 1958(1958-09-12), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ադրբեջանցի ճարտարապետ, 2000 թվականից Ադրբեջանի ճարտարապետների միության փոխնախագահ։ 2007 թվականից նա Ադրբեջանի ճարտարապետների միության խորհրդի քարտուղարն է։ Նա ստացել է «Ադրբեջանի Հանրապետության վաստակավոր ճարտարապետ» պատվավոր կոչում ՝ Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի 2016 թվականի նոյեմբերի 25-ի հրամանով։

Կենսագրություն
--------------

Ֆարհադ Մոլլազադեն ծնվել է 1958 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Բաքու քաղաքում։ Ֆարհադ Մոլլազադեն, ով 1980 թվականին ավարտել է Ադրբեջանի քաղաքացիական ինժեներների ինստիտուտը, հետագայում աշխատել է «Դենիզնեֆտեգազի պետական նախագծի» ինստիտուտում։ 1987 թվականին նա դարձել է Ադրբեջանի Գիտությունների Ակադեմիայի ճարտարապետության և արվեստի ինստիտուտի ասպիրանտ։ 1989 թվականին դարձել է ճարտարապետների միության անդամ։

1990 թվականից աշխատել է որպես ճարտարապետության և արվեստի ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող։ Իր գործունեության ընթացքում եղել է ավելի քան 40 գիտական աշխատությունների և 12 նախագծերի հեղինակ։ Նա բազմիցս շահել է ազգային և միջազգային մրցույթներ։

Մինչև 2004 թվականը նա աշխատել է ԱԳԱԱ ճարտարապետության և արվեստի ինստիտուտում։ Մինչև 2020 թվականի հուլիսի 3-ը նա աշխատել է Արտաքին գործերի նախարարությունում։

Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի 2016 թվականի նոյեմբերի 25-ի թիվ 2426 հրամանով Ֆարհադ Մոլազադեն ստացել է «Ադրբեջանի Հանրապետության վաստակավոր ճարտարապետ» պատվավոր կոչում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ֆարհադ Մոլլազադե
2. ↑  Sənətşünaslıq və memarlıq problemləri üzrə elmi şuranın tərkibi
3. ↑  Rənglərin və formaların dolğun kompozisiyası
4. ↑  science.gov
**Եգոր Խանզադյանի բնակելի տուն**, շենք-հուշարձան Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում՝ Աբովյան 3/1 հասցեում։ Ներառված է Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում՝ որպես տեղական նշանակության հուշարձան։

Պատմություն
-----------

19-րդ դարի երկրորդ կեսից Երևանում սկսեցին կառուցել եկամտաբեր տներ։ Դրանք սովորաբար երկհարկանի կամ եռահարկ շինություններ էին, որոնց առաջին հարկում գործում էր խանութ կամ արտադրամաս, իսկ մյուս մասում տեղակայված էր սեփականատիրոջ առանձնատունը։ Երևանում եկամտաբեր տներ սովորաբար ունեին քաղաքի ունևոր խավի ներկայացուցիչները։ Հենց այդպիսի սկզբունքով է կառուցված վաճառական Եգոր Խանզադյանի եկամտաբեր տունը։

Շենքի շինարարությունը սկսվել է 1896 թ.՝ այդ ժամանակ Երևանի դիմագիծը կերտող ճարտարապետներ Վասիլի Միրզոյանի և Բորիս Մեհրաբյանի նախագծով։ 1905 թ. Բորիս Մեհրաբյանի նախագծով Պուշկինի (Թարխանովսկայա) և Սադովայա (հետագայում՝ Հին Երևանցու) փողոցների կողմից ավելացվեցին շինության երկու նոր թևերը։

1920-ականներին իշխանության եկած բոլշևիկները խլեցին Եգոր Խանզադյանի տունը, իսկ նրան մի փոքր սենյակ տրամադրեցին։

Շենքի առաջին հարկում տեղակայված է եղել Եգոր Խանզադյանի «Սաքսոնական» կոչվող կտորեղենի ու գալանտերեայի հայտնի խանութը, որը գործել է դեռևս 1877 թվականից։ Հետաքրքրական է 20-րդ դարասկզբին երևանյան մամուլում տպագրված հետևյալ բովանդակությամբ գովազդը.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | *Ե. Ս. Խանզադովի (Խանզադյանի) Սաքսոնական խանութ Երևանում. ֆիրման գործում է 1877 թվականից։ Ռուսական և արտասահմանյան ապրանքների մեծածախ և մանրածախ առևտուր։ Ցանկացած ժամանակ՝ սեզոնային նորությունների լիակատար ընտրություն։ Շաբաթ օրերին՝ մնացորդների (կտորեղենի) վաճառք։ Վաճառքը՝ ֆիքսված գներով։ Դրամարկղում՝ հատուկ զեղչեր։* |  |

Շենքը
-----

Շենքը երկհարկանի է՝ կառուցված սև տուֆից։ Շենքի ճարտարապետությունը լակոնիկ է և զուսպ՝ առանց արտաքին զարդանաքանդակների։ Շենքն ունի 4 պատշգամբ, երկուսը նայում են Աբովյան փողոցին, մեկը՝ Պուշկինի փողոցին, իսկ մյուսը՝ ԱՕԿՍ-ի շենքին (նախկինում նայել է Հին Երևանցու փողոցին)։ Շենքի հետնամասում եղել է գողտրիկ երևանյան բակ՝ փայտյա աստիճաններով, երկար պատշգամբով և փոքր այգիով։

Շենքն ունեցել է չորս բնակարան՝ երկուսն առաջին, իսկ մյուս երկուսը՝ երկրորդ հարկում։ Սենյակների ընդհանուր թիվը, առանց նախամուտքի ու խոհանոցի, 16-ն է։ Ճարտարապետական տեսանկյունից շենքը հետաքրքրական է ավանդական տարրերի և նոր ժամանակին բնորոշ ճարտարապետական և գեղարվեստական նորարար ձևերի համադրությամբ։

Այսօր էլ շենքում գործում են հագուստեղենի, կարպետի և հուշանվերների խանութներ։ Շենքում 10 տարուց ավելի է, ինչ գործում է Ռաֆայել հագուստի խանութը։ Դրա կողքին 90-ականների վերջերից շենքի առաջին հարկում է գործել Լիլիթ հագուստի խանութը, որը, սակայն, տեղափոխվեց այլ վայր։

Եգոր Խանզադյանի բնակելի տանն են նկարահանվել «Նվագախմբի տղաները» ֆիլմից որոշ հատվածներ։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
*

Տես նաև
-------

* Կենտրոն վարչական շրջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Երևան)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Wiki Loves Monuments monuments database — 2017.
2. ↑  «Խանզադյանի 121-ամյա տունը Աբովյան փողոցում և նրա վերջին բնակիչները». Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ մայիսի 18-ին. Վերցված է 2017 թ․ մայիսի 21-ին.
**Ալմա Աթայի հռչակագիր** կամ **Ալմա Աթայի համաձայնագիր**, հռչակագիր ԱՊՀ նպատակների և սկզբունքների, դրա հիմքերի մասին։ Հռչակագիրը վերահաստատել է Բելովեժյան համաձայնագիրը՝ նշելով, որ ԱՊՀ կազմավորման հետ ԽՍՀՄ-ը դադարում է գոյություն ունենալ։

1991 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Ալմա Աթայում կայացել է նախագահների հանդիպման ժամանակ (ավելի ուշ նման հանդիպումներ տեղի են ունեցել ԱՊՀ պետությունների ղեկավարների խորհրդի նիստերի տեսքով)։ Արդյունքում ԱՊՀ-ին բացի Բելառուսից, Ռուսաստանից և Ուկրաինայից միացել են ևս 8 հանրապետություններ, որոնք են Ադրբեջանը (1993 թվականի սեպտեմբերի 24), Հայաստանը, Ղազախստանը, Ղրղզստանը, Մոլդովան, Տաջիկստանը, Թուրքմենստանը, Ուզբեկստանը։

Վրաստանը ԱՊՀ-ին միացել է 1993 թվականի դեկտեմբերին։ Բալթյան երկրները (Լատվիա, Լիտվա և Էստոնիա) հրաժարվել են ստորագրել ինչպես Ալմա Աթայի, այնպես էլ Բելովեժյան համաձայնագիրը։

Իրավաբանորեն ստորագրվել է՝ հակասելով «ԽՍՀՄ օրենք 03.04.1990 № 1409-I»-ի և ԽՍՀՄ պահպանման մասին համամիութենական հանրաքվեի արդյունքներին։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  *Леонид Млечин*. «КГБ. Председатели органов госбезопасности. Рассекреченные судьбы». // books.google.ru

Արտաքին հղումներ
----------------

* The Alma-Ata Protocols (Russian language). Archive of Egor Gaidar
* The Alma-Ata Protocols (Russian language)
* English translation
**Աշտիշատի եկեղեցական ժողովներ**, եկեղեցական ժողովներ, որոնք գումարվել են IV–V դարերում, Մեծ Հայքի Տարոն գավառի Աշտիշատ ավանում, դավանական, եկեղեցականոնական խնդիրների քննարկման համար։ Փավստոս Բուզանդի վկայությամբ, Աշտիշատը եկեղեցական ժողովների գլխավոր վայրն էր IV դարում։

Առաջին ժողով
------------

Ներսես Ա Մեծ կաթողիկոսը Կեսարիայում օծվելուց հետո հրամայել է բոլոր եպիսկոպոսներին հավաքվել Աշտիշատում, ինքն էլ գնացել է այնտեղ։ Որոշվում է կառուցել վանքեր, դպրոցներ, հիվանդանոցներ, իջևանատներ, աղքատանոցներ։Ժողովի սահմանած կանոնը հայոց թագավորին ու մեծամեծներին պատվիրում էր գթասիրտ լինել իրենց ծառաների և ստորադրյալների նկատմամբ, սիրել նրանց՝ որպես իրենց ընտանիքի անդամների, անօրինաբար և չափազանց մեծ հարկերով չնեղել հասարակ ժողովրդին։ Ծառաներին էլ պատվիրում էր հնազանդ ու հավատարիմ մնալ իրենց տերերին։ Աշտիշատի կանոններով արգելվում են հեթանոսական շատ սովորույթներ՝ բազմակնությունը, մահացածների վրա անվայելուչ լացը, հարբեցողությունը, անչափահասների ամուսնությունը, արյունակցական կապերի մեջ գտնվողների ամուսնությունը և այլն։

Երկրորդ ժողով
-------------

Հիմնական հոդված՝ Աշտիշատի եկեղեցական ժողով (356)
Երկրորդ ժողովը գումարվել է 356-ին, Ներսես Ա Մեծ կաթողիկոսի նախաձեռնությամբ, եպիսկոպոսների և ավագ իշխանների մասնակցությամբ, Հայոց Արշակ Բ թագավորի (350–368) օրոք։ Ժողովը եղել է կանոնադիր, սահմանել կանոնական որոշումներ։ Որոշ չափով սահմանափակել է ժողովրդից գանձվող հարկերը, ամրապնդել եկեղեցու տնտեսական և քաղաքական ազդեցությունը։

Երրորդ ժողով
------------

{{հիմնական|Աշտիշատի եկեղեցական ժողով (435)
Երրորդ ժողովը գումարվել է [435]-ին, [Սահակ Ա Պարթև] կաթողիկոսի և [Մեսրոպ Մաշտոց]ի նախաձեռնությամբ՝ [Եփեսոսի Գ տիեզերական ժողով]ի (431) որոշումները պաշտոնապես ընդունելու, ինչպես նաև [Հայաստան]ում տարածվող [նեստորականություն[նեստորականության] հետ կապված մի շարք խնդիրներ լուծելու համար։ Ըստ [Կորյուն]ի, Սահակ Ա Պարթևի և Մեսրոպ Մաշտոցի աշակերտները [Եփեսոս]ից իրենց հետ բերել են ժողովի որոշումներն ու կանոնները, [Աստվածաշունչ|Աստվածաշնչի] [հայերեն] թարգմանության օրինակը և ներկայացրել ժողովին։

Գրականություն
-------------

* Գիրք թղթոց, Երուսաղեմ, 1994։
* Փավստոս Բուզանդ, Պատմություն Հայոց, Ե․, 1987։
* Մովսես Խորենացի, Պատմություն Հայոց, Ե․, 1997։
* Կորյուն, Վարք Մեսրոպ Մաշտոցի, Ե․, 1994։
* Ադոնց Ն․, Մաշտոց և նրա աշակերտները․ ըստ օտար աղբյուրների, Վնն․, 1925։
* Տեր-Մինասյան Ե․, Պատմա-բանասիրական հետազոտություններ, Ե․, 1971, էջ 331–345։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  *Քրիստոնյա Հայաստան հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո:*  |
**Ներծծում**, բջջային տարրերի միջով տարբեր նյութերի անցումը արյան և ավիշի մեջ։ Տեղի է ունենում կենդանի օրգանիզմի մարսողական համակարգում (հիմնականում աղիքներում), ինչպես նաև թոքերի, արգանդի, միզապարկի խոռոչներում, մաշկի մակերևույթից և այլն։ Սննդանյութերի մեծ մասը մարսողական օրգաններում ենթարկվում է ֆերմենտային ճեղքման, քայքայվում պարզ միացությունների, որոնք ընդունակ են անցնելու լորձաթաղանթի էպիթելային բջիջների շերտով։ Ներծծումը բարդ ֆիզիոլոգիական պրոցես է, որի դեպքում նյութերը շարժվում են ինչպես ֆիզիկական պրոցեսների (դիֆուզիա, օսմոս), այնպես էլ ակտիվ տեղաշարժման խտության և էլեկտրաքիմիական գրադիենտների շնորհիվ։ Էներգիայի ծախսումով ածխաջրերը ներծծվում են միաշաքարների, սպիտակուցները՝ ամինաթթուների, ճարպերը՝ ճարպաթթուների ձևով։ Ջուրը, աղերը, վիտամինները և մի շարք այլ նյութեր ներծծվում են առանց նախնական փոփոխության ենթարկվելու։ Ստամոքսում հիմնականում տեղի է ունենում միաշաքարների, աղերի, ջրի և ալկոհոլի դանդաղ ներծծում։ 12-մատանյա աղիքում ներծծվում է սննդանյութի մոտ 8 տոկոսը, իսկ հիմնական մասը՝ բարակ աղիքներում, որոնց ընդհանուր մակերեսը մարդու համար մոտ 5 մ² է։ Ներծծում կատարվում է աղիքների թավիկներով և էպիթելայիև բջիջների միկրոթավիկներով. մասնակցում են նաև ներբջջային կառուցվածքները (Գոլջիի համալիր, միտոքոնդրիումներ, էնդոպլազմային ցանց և այլն)։ Ետներծծում է տեղի ունենում ներզատիչ և արտազատիչ օրգաններում, օրինակ՝ միզագոյացման ժամանակ ջրի ներծծումը երիկամային խողովակիկներով։ Ներծծումը կարգավորվում է նյարդային և հումորալ-հորմոնային մեխանիզմներով։ Նյութերը արյան կամ ավիշի մեջ անցնելով հասնում են բոլոր օրգաններին ու հյուսվածքներին և օգտագործվում էներգետիկ և պլաստիկ պրոցեսների համար։ Ներծծման խանգարումը մեծ մասամբ կապված է ներծծմանը նպաստող ֆերմենտների բացակայության հետ, առանձին դեպքերում այն կարող է ունենալ ժառանգական բնույթ։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 246)։*  |
**Ներկարարական աշխատանքներ**, շենքերի, կառույցների, կոնստրուկցիաների մակերևույթների ներկապատում՝ դրանց ծառայության ժամկետը երկարացնելու, հողմահարումից ու քայքայումից պաշտպանելու, շինություններում սանիտարահիգիենիկ նպաստավոր պայմաններ ստեղծելու և գեղեցիկ տեսք տալու համար։ Ներկարարական աշխատանքները կատարվում են տարբեր ներկատեսակներով, որոնք, սովորաբար, բաղկացած են գունանյութից և կապակցող հեղուկ բաղադրիչից։ Գունանյութերը լինում են բնական և արհեստական, կապակցող բաղադրիչը կազմված է ջրային և ոչ ջրային լուծույթներից և կապակցանյութից։ Ջրային լուծույթներում իբրև կապակցանյութ օգտագործվում են կենդանական, բուսական և հանքային ծագում ունեցող սոսինձներ, իսկ ոչ ջրայիններում՝ բուսական ներկաձեթեր կամ հանքային յուղեր ու լաքեր։ Կապակցանյութի տեսակը որոշում է ներկապատման անվանումը (սոսնձային, յուղային, սինթետիկ) և նրա օգտագործման բնագավառը։

Ըստ կատարման տեխնոլոգիայի տարբերում են երեք դասի ներկարարական աշխատանքները՝ պարզ, բարելավված և բարձր որակի։ Ներկարարական աշխատանքի դասը որոշվում է նախագծում։ Շենքերի ներսում պարզ ջրաներկման աշխատանքները կատարվում են հետնյալ հերթականությամբ, ներկվող մակերևույթի մաքրում, կոկում, ներկաստառում և ներկում։ Պարզ յուղաներկման դեպքում կատարում են հետևյալ պրոցեսները, մակերևույթի մաքրում, ճեղքերի լցում, ներկաձեթում, անհարթությունների մասնակի քսում, քսված մակերևույթների հղկում, առաջին ներկում, երկրորդ ներկում։ Բարելավված և բարձր որակի ներկապատման պրոցեսներն ավելի բազմատեսակ են և ընդգրկում են տասից ավելի աշխատատեսակ, այդ թվում բազմակի խծուծում, ներկաստառում, հղկում և այլն։ Շինարարական տեխնիկայի զարգացմանը զուգընթաց կատարվում է նաև ներկարարական աշխատանքի հիմնական պրոցեսների մեքենայացում, արտադրվում են բազմատեսակ հատուկ սարքեր և ապարատներ, որոնց միջոցով այդ աշխատանքները զգալիորեն ինդուստրացվում են։ Ներկարարական աշխատանքները բավական աշխատատար են․ քաղաքացիական և բնակարանային շինարարությունում դրանց կատարման համար ծախսվում է ամբողջ աշխատանքի 10-12%, այն դեպքում, երբ դրանք կազմում են շինարարության արժեքի ընդամենը 3-3,5%։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 248)։*  |
Բազմաճյուղ կանթեղ եկեղեցում։ Տոլյատի։
Բյուրեղապակյա ջահ Հռոմում։
Սկոլկովոյի նորարարական կենտրոնի պատկերասրահի ջահ։
**Ջահ** (ֆր.՝ lustre, լատին․՝ lustro — *«լուսավորում եմ»*), առաստաղից կախվող լուսատու, որը նախատեսված է տարածքում անստվեր լուսավորություն ապահովելու համար (ի տարբերություն կետային լույսի աղբյուրների)։ Ջահերի չափսերը (առանձին կետային աղբյուրների միջև եղած տարածությունը) և լույսի կետային աղբյուրների քանակը որոշում են տարածքի հավասարաչափ լուսավորումը։ Սկզբում որպես լույսի աղբյուր օգտագործվել են մոմերը, այսօր հաճախ հանդիպում են էլեկտրալամպեր, լյումինեսցենտային լամպեր և լուսադիոդային լամպեր։

Տեղադրման տարբերակներ
---------------------

Կախում են առաստաղից, և, որպես կանոն, բաղկացած են մի քանի էլեկտրական լամպից, ջահերի ամրանները սովորաբար դեկորատիվ ձև են ունենում, ջահերն ունենում են նաև տարբեր էլեմենտներ, որոնք տարածում են լույսը։

Ջահերն առանձնանում են նաև կոմուտացիայով․ կարող են միանալ ինչպես բոլոր լամպերը միաժամանակ, այնպես էլ տարբեր հաջորդականությամբ։

Ժամանակակից շատ ջահեր զինված են հեռակառավարման վահանակներով, ինչը թույլ է տալիս հոսանքափոխել ջահի աշխատանքի ռեժիմը։

Էլեկտրական ջահը կարող է ունենալ արտաքին լուսակարգավորիչ, ինչպես նաև ներկառուցված նեոնային լամպեր։

Ուղղափառ եկեղեցիներում կենտրոնական ջահն անվանում են բազմաճյուղ կանթեղ (հունարեն ՝ բազմալույս բառից)։

Աշխարհի ամենամեծ ջահը վառվել է 2010 թվականի հունիսի 26-ի երեկոյան՝ Դոհայում (Կատար)։ Ջահը կշռել է 18 տոննա։ Օգտագործվել է 165000 լուսադիոդ, որոնք աշխատել են էլեկտրականությամբ։ Ջահի երկարությունը 38,5 մետր էր, բարձրությունը՝ 16 մետր, լայնությունը՝ 12 մետր։ Ալյումինե կաղապարը զարդարված էր բյուրեղապակիով։

Մինչ այդ ամենամեծ ջահը համարվել է Օմանի գլխավոր մզկիթի ջահը՝ 8 մետր տրամագծով, բարձրությունը՝ 14 մետր, կշռել է 8500 կգ, ուներ 1114 լամպ։

Լույսի աղբյուրներ
-----------------

Ջահի միացման եղանակներ
Ջահի մեջ որպես լույսի աղբյուր կարող են օգտագործվել․

* Էլեկտրալամպեր
* հալոգենային լամպեր
* լյումինեսցենտային լամպեր
* լուսադիոդային լամպեր

Ֆուկցիաներ
----------

* Լուսավորում
* Գործնական նպատակներ
* Էսթետիկա և գեղագիտություն

Գրականության մեջ
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| Կապուտաչյա հայրենիք
Թեկուզ չվառվեց տոնական բույլով
Ջահը վերևի, ջահը հազարաչ.
Թեկուզ չբացվեց վարագույրը մով
Եվ ոչ մի ծնծղա անուշ չզնգաց.․․

*Եղիշե Չարենց* |

 |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  largest Chandelier Արխիվացված 2010-07-12 Wayback Machine(անգլ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Люстра — Словарь изобразительного искусства

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ջահ» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Giant Bomb |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրիտանիկա · Վ. Դալի |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 11988140z · GND: 4165808-5 · LCCN: sh85022496 · LNB: 000309545 · Microsoft: 2781235026 · NKC: ph422359 |

 |

 |
**«Զինվորի որդին»** (ռուս.՝ «Солдатский сын»), խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Նիկոլայ Լեբեդևը 1933 թվականին։

Թողարկվել է 1933 թվականի մարտի 24-ին։ Այլ կերպ կոչվել է նաև՝ «Բոլշևիկի մանկությունը» (ռուս.՝ «Детство большевика»).

Սյուժե
------

Ֆիլմը պատմում է 20-րդ դարի սկզբին Ռուսաստանում տեղի ունեցած հեղափոխական պայքարին բանվորաների երեխաների մասնակցության մասին։

Զինվորի որդի Նիկոլկան կյանքում բազմաթիվ դժվարություններ ունի։ Տղային հեռացնում են դպրոցից այն բանի համար, որ նա «աստվածանարգ» հարց է տալիս։ Տղան ստիպված է աշխատել որպես բեռնակիր գործարանում։ Նրա ընկերը, ում վարպետը զվարճության համար խմեցրել է, ընկնում է վագոնետի տակ և մահանում։

Գործարանում գործադուլի սպառնալիք է առաջանում։ Տղան ականատես է դառնում աշխատանքային հուզումների, ոստիկանության կողմից բանվորների ծեծի տեսարանների։ Ոստիկանությունը ճնշում է աշխատողների բողոքը։ Նիկոլկան վիրավորվում է։ Նրան տանում են տուն՝ հոր մոտ։

Հայտնվում է ոստիկանությունը։ Կազակական սպան ծեծում է Նիկոլկային։ Բարկության պոռթկման պահին Նիկոլայի հայրն սպանում է սպային։

Դերերում
--------

* Կոլյա Աֆինոգենով – *Նիկոլկա*
* Տոլյա Կուդրյավցև – *Տոլյա Վյուն, Նիկոլայի եղբայրը*
* Վերա Բեսեդովա – *Դարյա, նրանց մայրը*
* Միխայիլ Բոլշակով – *ավագ*
* Սերգեյ Պոնաչևնի – *փականագործ Ալեքսեև*
* Ալեքսանդր Յուրկով – *սպա*
* Ի. Վիսոցկի – *կառավարիչ*

Գնահատականներ
-------------

Կինոգետ Կիրա Պարամոնովան գրել է, որ «ռեժիսորը գտնում է շատ ճիշտ գեղարվեստական լուծումներ հերոսական թեմայի համար, որը կարևորագույնն է մանկական կինոյի համար»։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Советские художественные фильмы, 1961, էջ 470
2. ↑  Парамонова, 1978, էջ 84

Գրականություն
-------------

* Солдатский сын // Советские художественные фильмы. Аннотированный каталог. Немые фильмы (1918—1935) / Сост. Н.А.Глаголева, М.Х. Зак, А.В. Мачерет и др .; под ред. А. В. Мачерета. — М.: Искусство, 1961. — Т. 1. — С. 470. — 528 с.
* *Парамонова К.* Николай Лебедев // 20 режиссёрских биографий // Сборник / Сост. Р. Д. Черненко. — М.: Искусство, 1978. — С. 82—98. — 408 с. — (Мастера советского кино).

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Զինվորի որդին» ֆիլմը *filmpro.ru* կայքում
**Կարեն Էնն Բրեդլի** (անգլ.՝ Karen Anne Bradley, ի ծնե՝ **Հովարթ** (անգլ.՝ Howarth, մարտի 12, 1970(1970-03-12), Նյուքասլ անդեր Լայմ, Սթաֆորդշիր, Սթեֆորդշիր, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի պահպանողական քաղաքական գործիչ, 2010 թվականից Միացյալ Թագավորության համայնքների պալատի անդամ, 2018-2019 թվականներին Հյուսիսային Իռլանդիայի հարցերով նախարար։

2016-2018 թվականներին Թերեզա Մեյի առաջին և երկրորդ աշխատակազմերում եղել է մշակույթի, ԶԼՄ-ի և սպորտի նախարար։

Կենսագրություն
--------------

Բրեդլին մաթեմատիկայի բակալավրի աստիճան է ստացել Լոնդոնի կայսերական քոլեջում։

1991 թվականից հարկային մենեջեր է աշխատել *Deloitte* ընկերությունների ցանցում, յոթ տարի անց *KPMG*-ում դարձել է հարկային ավագ մենեջեր։ 2004 թվականին դարձել է պետական գանձարանի և տնտեսական հարցերով ինքնազբաղված խորհրդատու։ 2007 թվականին վերադարձել Է KPMG:

2005 թվականին Պահպանողական կուսակցության աջակցությամբ Մանչեսթեր Ուիթինգթոնի ընտրատարածքից իր թեկնածությունն է առաջադրել 2005 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում, սակայն պարտություն է կրել։ 2010 թվականի մայիսի 6-ի ընտրություններում Սթաֆորդշիր Մուրլենդս ընտրատարածքից ընտրվել է Համայնքների պալատում։ 2012 թվականին նշանակվել է խորհրդարանական կազմակերպչի օգնական, 2013 թվականին բարձրացել է մինչև խորհրդարանական կազմակերպչի (Գանձարանի լորդ-կոմիսար)։ 2014 թվականին ներքին գործերի նախարարությունում դարձել է ժամանակակից ստրկության և կազմակերպված հանցավորության դեմ պայքարի կրտսեր նախարար։

2016 թվականի հուլիսի 14-ին նախկին ներքին գործերի նախարար Թերեզա Մեյի աշխատակազմում նշանակվել է մշակույթի, ԶԼՄ-ի և սպորտի նախարար։

2018 թվականի հունվարի 8-ին զանգվածային վերադասավորումների ընթացքում Մեյի երկրորդ աշխատակազմում նշանակվել է Հյուսիսային Իռլանդիայի գործերով նախարար։

Անձնական կյանք
--------------

Ամուսնացած է Նիլ Բրեդլիի հետ, ամուսիններն ունեն երկու որդի՝ Մեթյու և Թոմաս անուններով։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. ↑  Companies House — 1988.
2. ↑  «Karen Bradley MP». *Democracy Live* (անգլերեն). BBC. Վերցված է 2016 թ․ հուլիսի 29-ին.
3. ↑  Dan Bloom, Stephen Jones (2016 թ․ հուլիսի 14). «Who is in Theresa May's new Cabinet? Full line-up after Tory Prime Minister's bombshell reshuffle» (անգլերեն). Mirror. Վերցված է 2016 թ․ հուլիսի 14-ին.
4. ↑  «Cabinet reshuffle: Justine Greening resigns from government» (անգլերեն). BBC News. 2018 թ․ հունվարի 9. Վերցված է 2018 թ․ հունվարի 9-ին.
5. ↑  «Karen Bradley» (անգլերեն). conservatives.com. 2016 թ․ հուլիսի 29. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ օգոստոսի 6-ին. Վերցված է 2016 թ․ հուլիսի 29-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Официальный сайт(անգլ.)
* «Karen Bradley» (անգլերեն). They Work for You. Վերցված է 2016 թ․ հուլիսի 29-ին.
* «The Rt Hon Karen Bradley MP» (անգլերեն). UK government. Վերցված է 2016 թ․ հուլիսի 29-ին.
* «Rt Hon Karen Bradley MP» (անգլերեն). UK Parliament. Վերցված է 2016 թ․ հուլիսի 29-ին.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |

 |
**Ֆերդի Թայֆուր** (ռուս.՝ Тайфур, Ферди, նոյեմբերի 15, 1945(1945-11-15), Ադանա, Թուրքիա), թուրք երգիչ, դերասան և կոմպոզիտոր։ Թուրքիայի պատմության մեջ արաբեսկների ամենահայտնի և հաջողված կատարողներից մեկը։ Փառքի գագաթնակետին նրա ժողովրդականությունը համեմատելի է այնպիսի աստղերի հետ, ինչպիսիք են Զեքի Մյուրենը, Բարըշ Մանչոն և Աժդա Փեքանը։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1945 թվականի նոյեմբերի 15-ին, Ադանայում։ Ապագա երգչի հայրը՝ Ջումալի Բեյը, որդուն անվանել է այն ժամանակ հնչյունավորման հայտնի դերասան Ֆերդի Թայֆուրի պատվին։ Երգչի ուսումը դպրոցում ընդհատվել է հոր սպանության պատճառով, ինչը նրան ստիպել է փոքր տարիքից աշխատել, ինչպես նաև` ֆերմայում օգնել խորթ հորը։ Երբեմն նաև երգում էր հարսանիքների ժամանակ։

Թայֆուրը որոշել է զբաղվել երաժշտական կարիերայով այն բանից հետո, երբ երկրորդ տեղն է զբաղեցրել երգի մրցույթում, որի մասին հայտարարությունը պատահաբար կարդացել է թերթում։ Դրանից հետո Թայֆուրը, հակառակ խորթ հոր կամքին, մեկնել է Ստամբուլ, որտեղ աշխատել է` նվագելով սազ։ Իր առաջին «Yapıştı Canıma Bir Kara Sevda» ալբոմը նա թողարկել է 22 տարեկանում։ Այս և մի շարք հետագա ալբոմներ այնքան էլ մեծ հաջողություն չեն ունեցել, ուստի Թայֆուրը ստիպված է եղել վերադառնալ Ադանա և տրակտորավար աշխատել։

Միայն 1970 թվականին թողարկված թվով յոթերորդ «Kaderimsin» ալբոմը Թայֆուրին ճանաչում է բերել։ Դրանից հետո նա սկսել է թողարկել տարեկան երկու ալբոմ, որոնցից յուրաքանչյուրում եղել է երկու երգ։ 1976 թվականին Թայֆուրը թողարկել է իր ամենահայտնի` «Çeşme» (Շատրվան) ալբոմը։ Նույն թվականին սկսվել է Թայֆուրի դերասանական կարիերան. նա նկարահանվել է «Çeşme» (Շատրվան) ֆիլմում։ 1976-89 թվականներին Թայֆուրը նկարահանվել է 34 կինոնկարներում և բոլորում երգեր է կատարել։ 2000 թվականից հետո սկսել է նկարահանվել նաև հեռուստասերիալներում։

Դարձել է «Golden Record Awards»-ի 9 մրցանակների դափնեկիր։

### Անձնական կյանք

1974 թվականին ամուսնացել է Զելիխա Թուրան Բայբուրթի հետ, նրանք ունեցել են երեք երեխա։ 1976 թվականին ամուսնացել է երկրորդ անգամ, նրա նոր կինը դարձել է Նեջլա Նազիրը, որի հետ ծանոթացել էր «Çeşme» (Շատրվան) ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2  ČSFD (չեխերեն) — 2001.
2. 1 2 3 4 5 6  Ferdi Tayfur: The most popular grief
Դրակար Բայոյի գոբելենի վրա
**Դրակար** (նորվ.՝ Drakkar, հին սկանդինավյան *Drage* - վիշապ և *Kar* - նավ բառերից, բառացի նավ-վիշապ, վիշապանավ), վիկինգների երկար և նեղ, փայտյա, բարձր և կոր նավաքթով ու նավախելով նավ։

Նկարագրություն
--------------

Դրակարների չափերը տատանվում էին 35-ից 60 մետր։ Նավաքթին ամրացվում էր վիշապի գլխաքանդակ՝ այստեղից էլ նավի անունը, սակայն ամեն մի վիշապի գլխաքանդակով նավ դրակար չէր՝ նավաքթի վիշապը հաստատում էր նավատիրոջ բարձր դիրքը։ Նավակողերը զարդարվում էին վահաններով։ Բարեկամներին մոտենալիս նավաքթից հեռաքցնում էին վիշապի գլուխը՝ ըստ հյուսիսի հավատքի այն կարող էր վախեցնել և ջղայնացնել բարի ոգիներին։ Եթե դրակարը մոտենում էր ափին խաղաղ նկատառումներով, ապա առաջնորդը վիշապի գլխի վրա պարզում էր ներսը սպիտակ ներկած վահան։ Նավը ղեկավարվում էր թիակներով և հասարակ առագաստով։ Մեծ նավերը ունեին մինչև 35 զույգ թիակ (օրինակ՝ Օլաֆ Տրյուգվասոն արքայի համար 999/1000 թվականի ձմռանը կառուցած նավը), և զարգացնում էին 10-ից 12 հանգույց արագություն։ Դրակարները բազմաֆունկցիոնալ նավեր էին, օգտագործվում էին ռազմական արշավների, բեռնափոխադրման և հեռավոր նավարկությունների համար։ Դրակարներով են հայտնաբերվել Իսլանդիան, Գրենլանդիան և Հյուսիսային Ամերիկան։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Օ. Դանկիր Թիա-առագաստանավային տորմիղի պատմություն». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ հունիսի 17-ին. Վերցված է 2011 թ․ հունվարի 14-ին.
2. ↑  Peter Sawyer (ed.), The Oxford Illustrated History of the Vikings (Նյու Յորք, 1997), 182. (անգլ.)

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Վիկինգների նավերը** կատեգորիայում։ |