recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Եվնաքեր կոմունան Օպլանդ ֆյուլքեի քարտեզին
**Եվնաքեր** (նորվ.՝ Jevnaker), կոմունա Նորվեգիայի Օպլանդ ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Եվնաքեր քաղաքն է։ Պաշտոնական լեզուն բուկմոլն է։ Զբաղեցնում է 223.99 կմ² տարածք։ Որպես Նորվեգիայի ֆյուլքե՝ ստեղծվել է 1838 թվականի հունվարի 1-ին։

Եվնաքերի զինանշանը
------------------

Եվնաքեր կոմունայի զինանշանը հաստատվել է 1983 թվականի հունիսի 23-ին և իրենից ներկայացնում է կարմիր գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա պատկերված են երեք սպիտակ գույնի բաժակներ։ Բաժակները խորհրդանշում են կոմունայի տարածքում ավանդաբար սերնդեսերունդ փոխանցվող ապակի պատրաստելու գործը։ Կարմիր գույնը խորհրդանշում է տաք, նոր եփած ապակին։

Բնակչություն
------------

Համաձայն 2009 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Եվնաքեր կոմունայում բնակվում է 6256 մարդ։ Կոմունայի բնակչության քանակը վերջին 60 տարում աճ է գրանցել։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Աղբյուրներ
----------

* Store norske leksikon.(նորվ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կոմունայի վիճակագրական տվյալները վերցված Նորվեգիայի վիճվարչությունից: Արխիվացված 2007-10-01 Wayback Machine(նորվ.)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. 1 2 3  Jukvam, Dag (1999). "Historisk oversikt over endringer i kommune- og fylkesinndelingen".(նորվ.)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 124088260 · WorldCat VIAF: 124088260 |

 |
**Բոսկարդին Մարիա Բերտիլա** (իտալ.՝ Maria Bertilla Boscardin, հոկտեմբերի 6, 1888(1888-10-06), Բրենդոլա, Վիչենցա, Վենետո, Իտալիա - հոկտեմբերի 20, 1922(1922-10-20), Տրևիզո, Վենետո, Իտալիա), Հռոմի կաթոլիկ եղեղեցու վանականուհի և բուժքույր։ Հայտնի է դարձել Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին օդային հարձակումներից զոհվածների և հիվանդ երեխաների հետ աշխատանքի շնորհիվ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Իտալիայի Վենետո մարզի Բրենդոլա կոմունայում՝ հասարակ գյուղացու ընտանիքում որպես **Աննա Ֆրանչեսկա Բեսկարդին**։ Սովորել է տարրական դպրոցում, միաժամանակ աշխատել հարևանների տանը։ 12 տարեկանում միացել է «Մարիայի Դուստրեր» կաթոլիկ շարժմանը The parish priest gave her a catechism as a gift. They found it in the pocket of her habit, when she died, at 34 years old.։ 15 տարեկանում որոշել է նվիրվել Աստծուն ծառայելուն։ 1904 թվականին մտել է կուսանոց, որտեղ նրան տարել էր հայրը։ Վանքում ստացել է Մարիա Բերտիլա անունը։

Վանականության առաջին տարվա ավարտին միաբանության ղեկավարությունը Մարիա Բերտիլային ուղարկել է Տրեվիզոյի քաղաքային հիվանդանոցում աշխատելու որպես ամանեղեն լվացող, սակայն խոհանոցում իր հիմնական աշխատանքից հետո խնամում էր դիֆթերիայով տառապող երեխաներին։ Օդային հարձակումների ժամանակ նաև խնամում էր վիրավորներին։ 1918 թվականին նրան ուղարկել են Կոմոյի նահանգ՝ զինվորական հոսպիտալ։

20 տարի շարունակ Մարիա Բերտիլան կատարում էր իր բուժքույրական գործունեությունը՝ ապաքինվածների և բժիշկների մոտ թողնելով բարի հիշողություն։

1922 թվականի սկզբին բժիշկներ ախտորոշել են քաղցկեղ և մահացել է 1922 թվականի հոտեմբերի 16-ին։

Սրբացում
--------

1961 թվականին սրբացվել է Հռոմի Պապ Հովհաննես XXIII-ի կողմից։ Հիշատակի օր՝ հոկտեմբերի 16։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  GCatholic.org — 1997.
2. 1 2 3 4  *Schäfer J.* Ökumenisches Heiligenlexikon — 1998.
3. 1 2 3  Sicari, Antonio, *Ritratti Di Santi* Արխիվացված 2015-04-02 Wayback Machine
4. ↑  «St. Patrick Catholic Church: Saint of the Day, October 20». Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ նոյեմբերի 5-ին. Վերցված է 2020 թ․ օգոստոսի 30-ին.

Աղբյուր
-------

* Антонио Сикари, Портреты святых, т. III—IV, изд. «Христианская Россия», Милан — Москва, 1998, стр. 309—326

Արտաքին հղումներ
----------------

* Läs mer om denna pionjär
* Österberg, Carin et al. *Svenska kvinnor: föregångare, nyskapare*. Lund։ Signum 1990. (ISBN 91-87896-03-6)
* 
* St. Maria Bertilla Boscardin

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1129264297 · ISNI: 0000000358422233 · SUDOC: 030933986 · VIAF: 207986863 · WorldCat VIAF: 207986863 |

 |
**Արթուր Ղարիբի Հովհաննիսյան** (մայիսի 26, 1990(1990-05-26), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կուսակցական, քաղաքական գործիչ, Քաղաքացիական պայմանագիր կուսակցության անդամ, Հայաստանի 7-րդ («Իմ քայլը» դաշինքից) և 8-րդ («ՔՊ» կուսակցությունից) գումարումների Ազգային ժողովի պատգամավոր, ՀՀ Ազգային ժողովի «Քաղաքացիական պայմանագիր» խմբակցության քարտուղար։

Կենսագրություն
--------------

Արթուր Հովհաննիսյանը ծնվել է 1990 թ. մայիսի 26-ին Երևանում։ 2008-2010 թթ. ծառայել է Հայաստանի զինված ուժերում։

### Կրթություն

2007-2008 թվականներին սովորել է Մոնթե Մելքոնյանի անվան համալսարանի լրագրության ֆակուլտետում։ 2016 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի լրագրության ֆակուլտետը։

Աշխատանքային գործունեությունը
-----------------------------

2012-2013 թվականներին աշխատել է Ա1+ հեռուստաընկերության լրագրող։ 2013-2015 թվականներին զբաղվել է անհատ ձեռներեցությամբ։ 2015-2016 թվականներին եղել է Հ3 հեռուստաընկերության լրագրող։

2016-2017 թվականներին «Առաջին լրատվական» կայքի լրագրող, լրատվական թողարկումների մեկնաբան, տեսանկարահանման բաժնի պրոդյուսեր, 2017-2018 թվականներին եղել է Para.tv առցանց հեռուստաընկերության գլխավոր պրոդյուսեր։ 2018-2019 թվականներին եղել է Հայաստանի վարչապետի աշխատակազմի հանրային կապերի և տեղեկատվության կենտրոն ՊՈԱԿ-ի տնօրենի առաջին տեղակալ։

Քաղաքական գործունեություն
-------------------------

Հունիսի 10, 2019 - օգոստոսի 2, 2021թթ. եղել է ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավոր «Իմ քայլը» կուսակցությունների դաշինքի համապետական ընտրական ցուցակով։ ՀՀ ԱԺ մարդու իրավունքների պաշտպանության և հանրային հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։

2021 թ. հունիսի 20-ին ՀՀ ԱԺ 8-րդ գումարման պատգամավոր է ընտրվել «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության համապետական ընտրական ցուցակով։ ՀՀ ԱԺ մարդու իրավունքների պաշտպանության և հանրային հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։

Ընտանիք
-------

Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «National Assembly of Armenia | Official Web Site | parliament.am». *www.parliament.am*. Վերցված է 2023 թ․ փետրվարի 7-ին.
2. ↑  «A1Plus». *A1Plus*. Վերցված է 2023 թ․ փետրվարի 8-ին.
3. ↑  Technologies, Peyotto. «1in.am». *1in.am*. Վերցված է 2023 թ․ փետրվարի 8-ին.
4. ↑  LLC, Helix Consulting. «Աշխատակազմ - Վարչապետի աշխատակազմ - Հայաստանի Կառավարություն». *www.gov.am* (անգլերեն). Վերցված է 2023 թ․ փետրվարի 8-ին.
5. ↑  «National Assembly of Armenia | Official Web Site | parliament.am». *www.parliament.am*. Վերցված է 2023 թ․ փետրվարի 7-ին.
**Զադար** (խորվ.՝ Zadarska županija), ժուպանություն, որը գտնվում է Խորվաթիայի կենտրոնական հատվածում՝ Բալկանյան թերակղզու վրա։

Վարչական կենտրոնը նույնանուն Զադար քաղաքն է՝ ավելի քան 72,000 մարդ բնակչությամբ։

Զադարի ժուպանությունը գտնվում է կենտրոնական Խորվաթիայում՝ Ադրիատիկ ծովի ափին՝ Բոսնիա և Հերցեգովինայի հետ ցամաքային սահմանի մոտ։

Աշխարհագրություն
----------------

Զադարը տարածքով հինգերորդ ամենախոշոր վարչա-տարածքային միավորն է Խորվաթիայում (զբաղեցնում է 3646 կմ² տարածք)։

Ափամերձ գոտիներում և կղզիներում կլիման միջերկրածովային է և ամբողջ տարին տաք է։ Բացի հիմնական ցամաքից, Զադարի երկրամասի կազմի մեջ են մտնում նաև ավելի քան 300 կղզիներ, որոնք միավորվում են Զադարյան կղզեխմբի կազմի մեջ։

Ցամաքային տարածքներում սահմանամեձ գոտիներում կլիման չորային և լեռնային է։

Այն բնութագրվում է չոր և տաք ամառներով։ Տարվա ամենատաք ամիսը հուլիսն է, իսկ ամենացուրտը՝ հունվարը։ Միջին ամառային ջերմաստիճանը կազմում է 25x °C սնդիկի սյուն։ Բնութագրական են մեղմ ձմեռները՝ առատ տեղումներով։

Բնակչություն
------------

Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Զադարի բնակչությունը կազմում է 170 017 մարդ։

Բնակչության ճնշող մեծամասնությունը խորվաթներն են, որոնք կազմում են ամբողջ ժուպանիայի բնակչության 93,30 %-ը։

Մյուս խոշոր ազգային փոքրամասնություններն են սերբերը, իտալացիները, բոսնիացիները և ալբանացիները։

Տես նաև
-------

* Խորվաթիայի վարչական բաժանում
* Զադար

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Խորվաթիայի Հանրապետության վարչա-տարածքային բաժանում, Զադարի երկրամաս, Խորվաթիա

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Խորվաթիա Խորվաթիայի վարչական բաժանում |
| --- |
|  |
| Մայրցամաքային Խորվաթիա | 
* Բյելովարսկո Բիլոգորսկա
* Բրոդսկո Պոսավսկա
* Վարաժդինսկա
* Վիրովիտիչկո Պոդրավսկա
* Վուկովարսկո Սրիեմսկա
* Մայրաքաղաք Զագրեբ
* Զագրեբաչկա
* Կառլովաչկա
* Կրապինսկո Զագորսկա
* Մեջիմուրսկա
* Մեջիմուրսկա
* Պոժեշկո Սլավոնսկա
* Օսյեչկո Բարանսկա
* Սիսաչկո Մոսլավաչկա

 |  |
|  |
| Ադրիատիկ Խորվաթիա | 
* Դուբրովնիկ Ներետվա
* Զադար
* Իստրիա
* Լիչկո Սենսկա
* Պրիմորսկո Գորանսկա
* Սպլիտսկո Դալմատինսկա
* Շիբենիկ Կնին

 |
|  |
|  Խորվաթիա |

 |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 11972592n · NKC: ge783477 |

 |
**Զանգելանի շրջանը** Նրա վարչական կենտրոնը Կովսական (Զանգելան) քաղաքն է։ Մինչև խորհրդայնացումը մտել էր Հայաստանի Կապանի շրջանի մեջ։ Սահմանակից է Հայաստանի հանրապետությանը արևելքից և Իրանին հարավից և արևմուտքից։

1993 թ․ աշնանը հայկական զինված ուժերը զբաղեցրել են Զանգելանի շրջանը։ Վարչական միավորը դադարել է գոյություն ունենալուց՝ դառնալով Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանի մասը՝ նախկին ադրբեջանական Լաչինի ու Կուբաթլուի հետ։ Արցախի Հանրապետության վարչական բաժանման համաձայն՝ ԼՂՀ–ում վերացվել են այդ կարգի ադրբեջանական վարչական միավորները։

Շահումյանի շրջան (Գյուլիստան՝ նախկին Շահումյանի և Քարվաճառի շրջաններ), Մարտակերտի շրջան (Ջրաբերդ՝ նախկին Մարտակերտի շրջան), Ասկերանի շրջան (Խաչեն՝ նախկին Ասկերանի և Աղդամի շրջաններ), Մարտունու շրջան (Վարանդա՝ նախկին Մարտունու շրջան և Աղդամի շրջանի մի մասը), Հադրութի շրջան (Դիզակ՝ նախկին Հադրութի և Ջեբրաիլի շրջաններ, Ֆիզուլիի շրջանի ազատագրված հատվածը), Քաշաթաղի շրջան (նախկին Լաչինի, Կուբաթլուի և Զանգելանի շրջաններ) և առանձին Շուշիի շրջան ու քաղաք Ստեփանակերտ։

2020 թ. հոկտտեմբերի 20-ն Ադրբեջանի Զինված ուժերը զբաղեցրել են շրջանը։

Տես
---

* Զանգելանի շրջան (Ադրբեջան)
* Քաշաթաղի շրջան

Աղբյուրներ
----------



|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Ադրբեջան Ադրբեջանի վարչական բաժանում |
| --- |
|  |
| Ադրբեջանի շրջաններ | 
* Ապշերոնի
* Աղդաշի
* Աղջաբեդիի
* Հաջիկաբուլի
* Աղստաֆայի
* Աստարայի
* Աղսուի
* Բարդայի
* Բեյլագանի
* Բելոկանիի
* Բիլյասուվարի
* Գաբալայի
* Գյոքչայի
* Գորանբոյի
* Գյոյգյոլի
* Գոբուտանի
* Դաշքեսանի
* Ջալիլաբադի
* Դիվիչիի
* Եվլախի
* Զաքաթալայի
* Զարդոբի
* Իմիշլիի
* Իսմայիլլիի
* Ղազախի
* Կախիի
* Գետաբեկի
* Ղուբաթլիի
* Կուսարիի
* Քելբաջարի
* Քյուրդամիրի
* Լենքորանի շրջան
* Լենքորանի
* Մասալիի
* Նեֆթեչալայի
* Վարդաշենի
* Սաաթլիի
* Սաբիրաբադի
* Սալյանի
* Սամուխի
* Սիազանի
* Թավուզի
* Ուջարիի
* Խաչմասի
* Խըզիի
* Շամքորի
* Շաքիի
* Շամախիի
* Յարդըմլուի

 |
|  |
| Շրջաններ, որոնք դե-ֆակտո  մտնում են Արցախի կազմի մեջ | 
* *Աղդամի շրջան*
* *Ջաբրայիլի*
* *Խոջավենդի*
* *Տերտերի*
* *Շուշիի*
* *Լաչինի*
* *Խոջալուի*
* *Ֆիզուլիի*

 |
|  |
| Նախիջևանի ԻՀ | 
* Բաբեկի
* Ջուղայի
* Քենգերլիի
* Որդուարի
* Սանդրուքի
* Շահբուզի
* Շարուրի

 |
|  |
| Պորտալ:Ադրբեջան |

 |
**Վահան Քերոբյան** (հոկտեմբերի 1, 1976, Երևան, Հայաստան), հայ քաղաքական գործիչ, գործարար, մաթեմատիկոս։ Հայաստանի Հանրապետության էկոնոմիկայի նախկին նախարար (2020, նոյեմբերի 26-2024, փետրվարի 14)։ Հակակոռուպցիոն դատարանի որոշմամբ գտնվում է երկամսյա տնային կալանքի տակ։

Կենսագրություն
--------------

1993-1998 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի Մաթեմատիկայի ֆակուլտետում և ստացել մաթեմատիկոսի որակավորում։

1996-1997 թթ- «Արմինկո» ՍՊԸ` համակարգչային համակարգերի ինժեներ

1997-1998 թթ- ՀՀ կառավարությանն առընթեր տեղեկատվության և գրահրատարակչության վարչություն, ցանցային տեղեկատվության բաժնի գլխավոր մասնագետ

1998 թ.- «Հայաստան» համահայկական հիմնադրամի գործադիր վարչություն` համակարգչային բաժնի գլխավոր մասնագետ

1998-1999 թթ.-՝ «Տրաստբանկ» ՓԲԸ` տեխնոլոգիաների զարգացման և վերլուծության բաժնի մասնագետ

1999-2004 թթ.- «Էյչ Էս Բի Սի բանկ Հայաստան»` առևտրավարկային վարչության մասնագետ, ավագ մասնագետ, վարիչ

2005-2006 թթ.- «Վալլետա» ՍՊԸ` «Սթար» պրոյեկտի մենեջեր

2006-2012 թթ.- «Սթար Դիվայդ» ՓԲԸ` գործադիր տնօրեն

2012-2020 թթ.- «Menu Group – Menu Group UK Ltd»` հիմնադիր, տնօրեն

2019 թ.-ից Արդյունաբերողների և գործարարների միության անդամ է, 2020 թ.-ից՝ «Մանթաշով» բիզնես-ակումբի անդամ, 2020 թ.-ից՝ Տնօրենների հայկական ասոցիացիայի անդամ։ Զինապարտ է, շարքային։

Քաղաքական գործունեություն
-------------------------

2020 թ. նոյեմբերի 26-2024 թ. փետրվարի 14-ը՝ ՀՀ էկոնոմիկայի նախարար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Հանրապետության նախագահի հրամանագրերը - Փաստաթղթեր - Հայաստանի Հանրապետության Նախագահ». *www.president.am*. Վերցված է 2020 թ․ դեկտեմբերի 29-ին.
2. ↑  «Վահան Քերոբյանը կմնա տնային կալանքում». *Armtimes.com*. Վերցված է 2024 թ․ փետրվարի 16-ին.
3. ↑  LLC, Helix Consulting. «Կառավարություն - Կազմ - Հայաստանի Հանրապետության Կառավարություն». *www.gov.am* (անգլերեն). Վերցված է 2020 թ․ դեկտեմբերի 29-ին.
**Քոնրըդ Ֆիլիպ Կոթթըք** (հոկտեմբերի 6, 1942(1942-10-06), Ատլանտա), ամերիկացի մարդաբան։ Կոթթըքը ներկայումս մարդաբանության պատվավոր պրոֆեսոր է (էմերիտուս) Միչիգանի համալսարանում, որտեղ դասավանդում է 1968 թվականից։

Կենսագրություն
--------------

Կոթթըքը ստացել է ասպիրանտի աստիճան (Ph.D.) Կոլումբիայի համալսարանից, և լայնածավալ հետազոտություններ է կատարել Բրազիլիայում և Մադագասկարում՝ այցելելով տեղի հասարակություններ և նրանց մասին գրքեր գրելով։

Այնուհետև, նա գրել է մի քանի դասագրքեր, այդ թվում՝ *«Պատուհան մարդկության մասին. մարդաբանության համառոտ ներածություն* ». *Մադագասկար. Հասարակություն և պատմություն* և *Մարդաբանություն. Մարդկային բազմազանության ուսումնասիրություն* և *մշակութային մարդաբանություն*, որոնք հաճախ օգտագործվում են Միացյալ Նահանգների բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում և ավագ դպրոցներում։ Նա կարծում է, որ ամերիկյան տարբեր լեգենդներ և պատմություններ, ինչպիսիք են *«Աստղային ճանապարհը»*, *«Աստղային պատերազմները* » և « Գոհաբանության օրվա» պատմությունը, վերածվում են դիցաբանության, որը մի օր կարող է համեմատելի լինել հունական, հռոմեական կամ այլ պատմությունների հետ, որոնք այսօր համարվում են առասպելներ։

Կոթթըքն իր աշխատանքի համար արժանացել է մի քանի պարգևների։ Այս մրցանակների թվում են Միչիգանի համալսարանի գրականության, գիտությունների և արվեստի քոլեջի կողմից 1992 թվականին դասավանդման գերազանցության մրցանակը, և 1999 թվականին Մարդաբանության բակալավրիատի ուսուցման գերազանցության համար Ամերիկյան մարդաբանական ասոցիացիայի (AAA)/Մեյֆիլդի մրցանակը։ 2008 թվականին ընտրվել է ԳԱԱ անդամ Համաձայն Open Syllabus Project-ի, Կոթթըքը մարդաբանության դասընթացների քոլեջի ուսումնական պլանների ամենահաճախ հիշատակվող հեղինակն է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  SNAC — 2010.
2. ↑  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
3. ↑  U-M anthropologist elected to National Academy of Sciences. *University of Michigan News Service.* May 1, 2008.
4. ↑  «Open Syllabus: Explorer».(չաշխատող հղում)
**Համշեն**, գավառակ Օսմանյան կայսրության Տրապիզոնի վիլայեթում։ Գտնվում էր Սև ծովը թափվող Ֆորթունա գետի ավազանում, ծովի հարավ-արևելյան առափնյա տարածքում։ Կենտրոնը Համշեն քաղաքն է։

Աշխարհագրություն
----------------

Հարավ-արևելքից սահմանակից էր Խոտորջրի գավառակին, արևելյան և հյուսիսային կողմերից շրջապատված էր Պարխարյան լեռներով ու Լազիստանի գավառով, արևմուտքից՝ Պոնտական լեռներով։ Համշենն ունի բարձրաբերձ լեռներ ու խոր ձորեր, անտառապատ է ու ջրառատ։ Գավառը բնականից բաժանված է երկու մասի՝ Բաշ Համշենի և Խոփա Համշենի։

Պատմություն
-----------

Հնագույն ժամանակներից այստեղ ապրել են հայեր։ Տարածքը վարչականորեն մտնում էր Մեծ Հայքի Տայք աշխարհի Խաղտիք գավառի մեջ։ VIII-IX դարերում Համշենը մի փոքրիկ հայկական իշխանություն էր, որը 789-790 թվականներին հիմնել էին Համամ և նրա հայր Շապուհ Ամատունի իշխանները։ Հետագայում ինքնավար իշխանությունը դադարեց գոյություն ունենալուց, բայց գավառը մնաց զուտ հայաբնակ և ներքին ինքնավարությամբ օժտված շրջան։

XVII դարի վերջում թուրքերը մտան Համշեն և ավերիցենի այն, իսկ բնակիչներին հարկադրեցին ընդունել մուսուլմանություն։ 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ մեծ կոտորած եղավ գավառակում և համշենցիների ամբողջական զանգվածներ գաղթեցին Կովկաս և հաստատվեցին Սև ծովի արևելյան առափնյա շրջաններում՝ Սուխումում, Սոչիում, Մացեստայում, Ադլերում, Նոր Աֆոնում, Գագրայում և այլուր։ Գաղթած համշեցիների թիվը հասել է ավեի քան 60 000 մարդու։

Բնակչություն
------------

XVII դարում Համշենն ուներ 10 000 տուն բնակիչ։ Համշենցիները խոսում էին իրենց խրթին ու դժվար հասկանալի բարբառով։

Տնտեսություն
------------

Բնակիչների հիմնական զբաղմունքը հացահատիկների, ծխախոտի մշակությունն էր, անասնապահություն, արհեստներն ու առևտուրն է։

Տես նաև
-------

* Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», հտ 3, էջ 327

Աղբյուրներ
----------

* «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ. Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Տրապիզոնի վիլայեթ |
| --- |
|  |
| Գյումուշխանեի գավառ | Արդասա • Գյումուշխանե • Կելկիթ • Շեյրան |
|  |
| Լազիստանի գավառ | Աթինա • Խոփա Համշեն • Համշեն • Ռիզե |
|  |
| Ջանիկի գավառ | Բաֆրա • Թերմե • Չարշամբա • Ջանիկ • Ունիե • Ֆաթսա |
|  |
| Տրապիզոնի գավառ | Աղճապատ • Կերասուն • Կյուրելե • Մաչկա • Սյուրմենե • Վագֆը Քեպիր • Տրապիզոն • Տիրեբոլու • Օրդու • Օֆ |
|  |
| Պորտալ:Արևմտյան Հայաստան |

 |
|  |
| --- |
| **Շինշիլա նապաստակներ** |
|  |

**Շինշիլա նապաստակները** նապաստակի երեք ցեղատեսակների խաչասերման արդյունք են, որոնք բուծվել են վերարկուների արտադրության համար։ Չնայած իրենց անվանը, նրանք ազգակից չեն և չեն կարող խաչասերվել շինշիլաների հետ, որոնք կրծողների դասին են պատկանում։ Ճագարները լագոմորֆներ են։ Մուտացիան նոսրացրել է մազերի դեղին պիգմենտը և դարձել գրեթե սպիտակ՝ այս կերպ փոխելով վայրի նապաստակի (ագուտիի) մորթու գույնը շինշիլայի։

Գոյություն ունի շինշիլլա նապաստակի երեք ցեղատեսակ, որոնք ճանաչվել են «Ճագարաբույծների ամերիկյան ասոցիացիայի» կողմից։

Ստանդարտ շինշիլա
----------------

Ստանդարտ շինշիլան շինշիլայի բնօրինակ տարբերակն է, որի վրա մշակվում են ավելի մեծ տարբերակները։ Այն ունի փոքր մարմին։

Ամերիկյան շինշիլա
-----------------

Ամերիկյան շինշիլան կամ «ծանր քաշային շինշիլան» ավելի մեծ է, քան ստանդարտ շինչիլան, այն ունի կոմերցիոն մարմնի տեսակ, բայց նույն մորթին։ Մեծ չափերի համար բուծված ստանդարտ շինշիլաներից խաչասերեցին այս ցեղատեսակը։ Շինշիլա նապաստակները ստեղծվել են Ֆրանսիայում։ Նրանք ԱՄՆ են բերվել 1919 թվականին։ Ամերիկյան շինշիլա նապաստակը, որը բուծվել է որպես մսի և մորթու համար, կարող է պահվել որպես պինդ, դիմացկուն ընտանի կենդանի։ Ամերիկյան շինշիլա նապաստակները կանոնավոր խնամք չեն պահանջում։ Հասուն ամերիկյան շինշիլա նապաստակները տարբեր քաշ ունեն կախված սեռից։ Այս կարճահասակ նապաստակները միջին երկարության մարմնին ունեն՝ մի փոքր կորությամբ սկսած պարանոցի ծայրից և մինչև պոչամաս։ Նրանց ականջները ուղիղ են։ «Կատարելության ստանդարտի» համար բուծման ժամանակ առաջմային է մորթու որակը։ Ամերիկյան շինշիլան վեցերորդ կարգի խաչասերում է։ Ամերիկյան շինշիլա նապաստակը բուծվել է խոշոր ստանդարտ շինշիլա նապաստակից՝ ավելի մսեղ նապաստակ ստանալու համար։ Նրանք սկզբում կոչվում էին «Ծանր քաշային շինշիլլա նապաստակներ»։

Կրտսեր և միջին աստիճանի ամերիկյան շինշիլա նապաստակները կարող են ցուցադրվել իրենցից բարձր տարիքային դասակարգմամբ, եթե նրանք ավելորդ քաշ ունեն։ Ամերիկյան շինշիլա նապաստակը ներառված է «The Livestock Conservancy»-ում որպես միակ «կրիտիկական վտանգված» նապաստակն այս պահին։

Ամերիկյան շինշիլա նապաստակները արագ բուծվող կենդանիներ են։

Հսկա շինշիլա
------------

Հսկա շինշիլա
Հսկա շինշիլան, շինշիլայի և ֆլամանդական հսկա ցեղատեսակների խաչասերման արդյունք է. դրանց հայրենիքը ԱՄՆ-ն է։ Այս ցեղատեսակի նաստակների միսն է հիմնականում օգտագործվում է։

Արտաքին հղումներ
----------------

* The Giant Chinchilla Rabbit Association
* North Dakota State University Agriculture
* American Chinchilla Rabbit Breed History
* Breeds of Rabbits
* Facts about chinchillas
* American Chinchilla Rabbits

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Chinchilla Rabbit – Get to Know the 3 Types of Chinchilla Rabbits». Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ փետրվարի 7-ին. Վերցված է 2015 թ․ հունվարի 28-ին.
2. ↑  «Standard Chinchilla Rabbit Information and History». Վերցված է 2022 թ․ նոյեմբերի 21-ին.
3. ↑  «American Chinchilla (USA)». Վերցված է 2022 թ․ նոյեմբերի 21-ին.
4. ↑  «The Conservation Priority List (CPL)». Վերցված է 2022 թ․ նոյեմբերի 21-ին.
5. ↑  «The Million Dollar Rabbit». Վերցված է 2022 թ․ նոյեմբերի 21-ին.
**Արդա Արսենյան Էքմեքչի**, լիբանանահայ գիտնական։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Երուսաղեմում 1951 թվականին և մինչև 1968 թվականն ապրել է Հորդանանում։ Լիբանանի քաղաքացիություն ունի և ներկայումս բնակվում է Բեյրութում։ Հնագիտության մագիստրոսի աստիճան է ստացել Բեյրութի Ամերիկյան համալսարանից (AUB) և նույն բնագավառի դոկտորական աստիճան՝ Փարիզի I-Պանթեոն- Սորբոն համալսարանից։ Նա երկու տասնամյակ Բեյրութի Ամերիկյան համալսարանում դասավանդել է հնագիտություն, հնագույն կրոններ, քաղաքակրթությունների և մշակույթի պատմություն, այնուհետև պաշտոնավարել է Հայկազյան համալսարանում, որտեղ 1998 թվականից աշխատում է որպես արվեստների և գիտությունների ֆակուլտետի դեկան։ Արսենյան Էքմեքչին եղել է նաև Ընտրական բարեփոխումների ազգային հանձնաժողովի անդամ (Բուտրոսի հանձնաժողով, 2006թ.), Լիբանանի ընտրությունների վերահսկիչ հանձնաժողովի անդամ (2009, 2018 թթ.):

Նրա հետազոտական հետաքրքրությունները ներառում են ընտրական բարեփոխումները, նախապատմական Հայաստանը և Ուրարտուի թագավորությունը։ Նա ուսումնասիրություններ է կատարում նաև Հայոց ցեղասպանության պատմության և գենդերային հարցերի շուրջ՝ գլխավորապես կենտրոնանալով կրթության վրա։

Հրապարակումներ
--------------

* Towards Golgotha, The Memoirs of Hagop Arsenian, a Genocide Survivor. (HUP 2011, 2015)./Դեպի Գողգոթա, Ցեղասպանությունից փրկված Հակոբ Արսենյանի հուշերը. (HUP 2011, 2015):
	+ Confessionalism and Electoral Reform in Lebanon (The Aspen Institute, հուլիս 2012)
* *Les relationship archéologiques entre les cités Urartéennes et les états du Nord de la Syrie entre le VIIIe et le VIe siècle [avant] [Jésus]-[Քրիստոս], 1994- Փարիզ I - Պանթեոն - Սորբոն*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Sfeir, Myriam (2003). «Arda Arsenian Ekmekji: An Armenian-Lebanese Academician Recounts». *Al-Raida Journal*: 71–73. doi:10.32380/alrj.v0i0.429. ISSN 0259-9953. Վերցված է 2018 թ․ նոյեմբերի 22-ին.
2. ↑  «Haigazian Academics». Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ հոկտեմբերի 24-ին. Վերցված է 2018 թ․ նոյեմբերի 22-ին.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1038611210 · ISNI: 0000000370534780 · LCCN: no2012072399 · SUDOC: 199566127 · VIAF: 249820741 · WorldCat VIAF: 249820741 |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ծաղրանկար (այլ կիրառումներ)
**Ծաղրանկար**, հասարակական-քաղաքական, սոցիալական, կենցաղային թեմայով երգիծական կամ հումորիստական պատկեր, գեղարվեստական տիպայնացման եղանակ։

Մարդկանց կամ տարբեր երևույթներ ծաղրելու, դիմակազերծելու, քննադատելու նպատակով ծաղրանկարիչը դիմում է գրոտեսկի, շարժի։ Ծաղրանկարները լայն առումով այն պատկերներն են, ուր գիտակցաբար ստեղծվում է կատակերգական էֆեկտ, զուգակցվում են իրականն ու երևակայականը, չափազանցվում կամ սրվում են մարդու մարմնի, դեմքի, հագուստի, վարքագծի տիպական գծերը, օգտագործվում անսպասելի զուգորդումներ ու նմանեցումներ։ Ծաղրանկարը մեծ ընդգրկում ունի և կարող է համեմատվել թատերական բուֆոնադի, գրական բուռլեսկի ու էպիգրամի հետ։ Նեղ առումով ծաղրանկարը կերպարվեստի առանձնահատուկ ժանր է (հիմնականում օգտագործում է գրաֆիկայի, մասամբ՝ գեղանկարչության և քանդակագործության միջոցները), երգիծանքի պատկերման հիմնական եղանակ և ունի սոցիալ-քննադատական հստակ գաղափարների նպատակաուղղվածություն։ Կարևոր դեր է խաղում նաև հարակից խոսքը։

Ծաղրանկարը հայտնի է հնագույն, միջնադարի և Վերածննդի արվեստներից։ Սովորաբար ծաղրանկարը վերելք է ապրում հասարակական մեծ ընդհարումների և ժողովրդական զանգվածների ակտիվության շրջանում, երբ դեմոկրատական ուժերը այն ծառայեցնում են որպես պայքարի միջոց։

Ծաղրանկարի զարգացմանը նպաստել են Ուիլյամ Հոգարթը, Ֆ. Դոյան, Ջ. Դիլրեյը, Օ. Դոմիեն, Պ. Գավառնին։ XX դարի ծաղրանկարչության վրա մեծապես ազդել է Ֆրանս Մազերելի քաղաքական գրաֆիկան։ 

Հետպատերազմյան շրջանի հայտնի ծաղրանկարիչներ են Ժան Էֆֆելը (Ֆրանսիա), Հերլուֆ Բիդստրուպը (Դանիա)։ Խորհրդային տարիներին հայ կերպարվեստի ավագ (Լ. Դենչ, Մ. Բաղդասարյան, Շ. Հովհաննիսյան, Ս. Արուտչյան, Վ. Աճեմյան), միջին (Վ. Պոդպոմոգով, Գ. Յարալյան) և երիտասարդ (Վ. Աբրոյան, Հ. Տեր-Ղազարյան) սերնդի ծաղրանկարիչները ստեղծել են հասարակական-քաղաքական և կենցաղային թեմաներով ուշագրավ ստեղծագործություններ։ Միջազգային համբավի են արժանացել սփյուռքահայ արվեստագետներ Ա. Սարուխանը (Եգիպտոս), Չիկ Տամատյանը (Ռումինիա) և Տ. Աճեմյանը (Լիբանան)։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 113)։*  |
**Նունե Հայրապետյան**(նոյեմբերի 23, 1951(1951-11-23), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), իտալաբնակ հայ երաժիշտ, դաշնակահարուհի, երաժշտության ուսուցիչ, երաժշտության գիտությունների թեկնածու։

Կենսագրություն
--------------

Նունե Հայրապետյանը ծնվել է Հայաստանում, երաժիշտների ընտանիքում և ճանաչվել նախկին Խորհրդային Միության մշակութային ասպարեզի հայտնի արտիստներից մեկը։ Իր երաժշտական կարիերան սկսել է 8 տարեկանում, իսկ 11 տարեկանում նվագախմբի հետ արդեն նվագել է Մենդելսոնի դաշնամուրի կոնցերտը։ Այնուհետև նա ընդունվել է երիտասարդ տաղանդների կրթությամբ զբաղվող Մոսկվայի Կենտրոնական հատուկ դպրոց, իսկ ասպիրանտուրան շարունակել է Մոսկվայի Չայկովսկու անվան կոնսերվատորիայում։ 1972 թվականին Նունե Հայրապետյանը արժանացել է Խորհրդային Միության միակ ազգային մրցույթի՝ «Մինսկի դաշնամուրային մրցույթի» երկրորդ մրցանակին։ Մրցույթից հետո նա ունեցել է համերգային գործունեություն և նվագել Խորհրդային Միության մի շարք հանրապետություններում։ 1972-1988 թվականներին նա տարեկան միջինը 40 մենահամերգ է տվել և նվագել խորհրդային հանրապետությունների ամենահայտնի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբերի և ամենահայտնի դիրիժորների հետ։ 1974 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Մոսկվայի կոնսերվատորիան՝ ռուս կոնցերտմայստեր Յակով Ֆլիերի դասարանը։ 1978 թվականին պաշտպանել է դոկտորական թեզ։

1988 թվականին Նունե Հայրապետյանը հաստատվել է Իտալիայում։ 1991 թվականից մինչև 2003 թվականը նա պարբերաբար հրավիրվել է «Società dei Concerti» հեղինակավոր կազմակերպության կողմից նվագելու Միլանի կոնսերվատորիայում տեղի ունեցած համերգներին։ 1995 թվականին Նունեն Մստիսլավ Ռոստրոպովիչի և այլ նշանավոր արտիստների հետ հրավիրվել է մասնակցելու Լյուբլյանայի 43-րդ միջազգային փառատոնին, որտեղ նա նվագել է բացման համերգին։

1991 թվականին Միլանի կոնսերվատորիայում հանդես է եկել «Պատմական իրադարձություն» հատուկ համերգով. մոր, քրոջ և դստեր հետ նվագել է Բախի կոնցերտներ 3 և 4 դաշնամուրների և նվագախմբի համար։

Նունե Հայրապետյանի նվագացանկի մեջ ընդգրկվել են Մոցարտի, Բրամսի, Սկրյաբինի, Ռախմանինովի, Պրոկոֆևի ստեղծագործությունները։

Մանկավարժական գործունեություն
-----------------------------

1978 թվականից Նունե Հայրապետյանը նաև զբաղվել է մանկավարժական գործունեությամբ։ 1977 թվականին Մոսկվայի մանկավարժական ինստիտուտում ստացել է մանկավարժի որակավորում, աշխատել է Երևանում, 1983 թվականին ստացել է երաժշտության ուսուցչի «Բարձր որակավորում»։

1988 թվականից Իտալիայում նա դասավանդում է իտալացի և արտասահմանցի դաշնակահարների։ Նրա ուսանողների մեծ մասն հայտնի է որպես բարձր գնահատված կատարողներ և հաղթել են մի քանի ազգային և միջազգային մրցույթներում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Il Giorno" Milano, Huit mains sur deux pianos.
2. ↑  La Notte: «Pianist Nune Hayrapetyan has bewitched the audience».
3. ↑  La Provincia: «Nune Hayrapetyan’s personality subjugated the audience».
4. ↑  La Repubblica: «Nune Hayrapetyan at the piano: a real Christmas star».
5. ↑  Il Corriere della Sera: «The Russian soul vibrates in everyone, thanks to the sound of Nune Hayrapetyan»

Արտաքին հղումներ
----------------

* Nune Hairapetian
**Էմմա Նահապետյան** (հունիսի 18, 1946(1946-06-18), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 8, 2022(2022-03-08), Երևան, Հայաստան), հայ բալետի արտիստ, պարուսույց, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ։

Կենսագրություն
--------------

Էմմա Նահապետյանը ծնվել է Երևանում, 1946 թվականի հունիսի 18-ին։

Միջնակարգ կրթությունը ստացել է Երևանի Մռավյանի անվան թիվ 25 միջնակարգ դպրոցը, դրան զուգահեռ սովորել է նաև Սայաթ-Նովայի անվան երաժշտական դպրոցի Եվա Ներսեսյանի ղեկավարած դաշնամուրի բաժնում։ 1958 թվականին ընդունվել է Երևանի պարարվեստի ուսումնարանի դասական պարի բաժնի էքսպերիմենտալ դասարան, որտեղ դասավանդել է պետերբուրգցի պարուսույց Դինա Նիկոլաևնա Գացինան:

1962 թվականին վերապատրաստվել է Երևանի Ա.Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում և որպես բալետի պարուհի զբաղված է եղել խաղացանկի բազմաթիվ ներկայացումներում:

1964 թվականին ավարտել է պարարվեստի ուսումնարանը և ընդունվել օպերային թատրոն, հանդես է եկել մի շարք բալետներում հանդես է եկել մենապարերով։

1970-1972 թվականներին մանկավարժական վերապատրաստում է ստացել Մոսկվայի պարարվեստի ակադեմիայում՝ Ալլա Լենինայի, Նինա Տոլստայայի և Եվգենի Ֆարմանյանցի դասարաններում։

1985 թվականից որպես մանկավարժ-փորձավար աշխատանքի է անցել է Երևանի Ա. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում։

Հյուրախաղեր է ունեցել ԱՄՆ-ում, Ֆրանսիայում, Իսպանիայում, Գերմանիայում, Ռուսաստանում, Թուրքիայում, Ալժիրում, Թունիսում, Եգիպտոսում և մի շարք երկրներում:

Էմմա Նահապետյանը մահացել է Երևանում, 2022 թվականի մարտի 8-ին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Valone, James. «САМЫЕ КРАСИВЫЕ ИЗВЕСТНЫЕ АРМЯНСКИЕ ТАНЦОВЩИЦЫ MOST FAMOUS ARMENIAN DANCER TOP 17». *james-valone.livejournal.com* (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2024 թ․ մարտի 9-ին.
2. ↑   Հայաստանի օպերայի և բալետի թատրոնը Արամ Խաչատրյանի «Գայանե» բալետային ներկայացմամբ մեկնարկում է 89-րդ թատերաշրջանը
3. ↑  «Մահացել է բալետի փորձավար Էմմա Նահապետյանը». *ankakh.com* (անգլերեն). Վերցված է 2024 թ․ մարտի 9-ին.
4. ↑  Էմմա Նահապետյան

Արտաքին հղումներ
----------------

* The rising star of the ballet
Էստրե Տուտեն կոմունան Օպլանդ ֆյուլքեի քարտեզին
**Էստրե Տուտեն** (նորվ.՝ Østre Toten), կոմունա Նորվեգիայի Օպլանդ ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Լենա քաղաքն է։ Պաշտոնական լեզուն բուկմոլն է։ Զբաղեցնում է 561.76 կմ² տարածք։ Որպես Նորվեգիայի ֆյուլքե՝ ստեղծվել է 1838 թվականի հունվարի 1-ին։

Էստրե Տուտենի զինանշանը
-----------------------

Էստրե Տուտեն կոմունայի զինանշանը հաստատվել է 1987 թվականի մարտի 27-ին և իրենից ներկայացնում է կանաչ գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա պատկերված է կարտոֆիլի թուփ։ Կանաչ գույնը խորհրդանշում է գյուղատնտեսությունը, իսկ կարտոֆիլի թուփը հիշեցնում է, որ կոմունայի գյուղատնտեսական հիմնական մշակաբույսը կարտոֆիլն է։

Բնակչություն
------------

Համաձայն 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Էստրե Տուտեն կոմունայում բնակվում է 14459 մարդ։ Կոմունայի բնակչության քանակը վերջին 60 տարում հիմնականում պահպանվել է նույն մակարդակի վրա՝ աճի միտում ունենալով։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. 1 2 3  Jukvam, Dag (1999). "Historisk oversikt over endringer i kommune- og fylkesinndelingen".(նորվ.)

Աղբյուրներ
----------

* Store norske leksikon.(նորվ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կոմունայի վիճակագրական տվյալները վերցված Նորվեգիայի վիճվարչությունից: Արխիվացված 2009-08-15 Wayback Machine(նորվ.)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000417797554 |

 |
**Մաքս Էբի** (1948), շվեյցարացի-կանադացի ողնաշարի վիրաբույժ։

Մասնագիտական գործունեություն
----------------------------

Պրոֆեսոր Էբին Բեռնի համալսարանի Ողնաշարի բաժնի հիմնադիրն ու նախկին ղեկավարն է, որը Շվեյցարիայում առաջին ակադեմիական ողնաշարաբանական բաժինն է: Նա եղել է օրթոպեդիկ վիրաբուժության ամբիոնի վարիչ Կանադայի Մոնրեալի ՄաքԳիլ համալսարանում և ՄաքԳիլ համալսարանի Առողջության կենտրոնի գլխավոր օրթոպեդիկ վիրաբույժ:

### Ակադեմիական գործունեություն

1991 թվականին նա համահիմնել է *European Spine Journal-ը (Ողնաշարի եվրոպական հանդես)*, որտեղ 23 տարի աշխատել է որպես գլխավոր խմբագիր և այսօր շարունակում է աշխատել որպես համացանցային ուսուցման խմբագրի տեղակալ: Նա ներկայումս համակարգող խմբագիր է eccElearning-ում՝ ողնաշարի վիրաբուժության առցանց կրթական ծրագիր:

Պրոֆ. Էբին հեղինակել կամ համահեղինակել է ավելի քան 250 հոդված, գրախոսություն, գրքերի գլուխներ և խմբագրականներ:

### Մարդասիրական գործունեություն

Պրոֆեսոր Էբին զգալի ժամանակ և միջոցներ է տրամադրում մարդասիրական աշխատանքին այնպիսի երկրներում, ինչպիսիք են Պակիստանը և Հայաստանը: Նա ներգրավված է եղել 2006 թվականին Պակիստանում տեղի ունեցած երկրաշարժի անդամալույծ տուժածների փրկարարական կազմակերպությանը։ Այնուհետև նա օգնել է կառուցել Պակիստանում ողնաշարի առաջին ազգային բաժանմունքը Ռավալպինդիի Ազգային զինված ուժերի բժշկական դպրոցում: Երևանի Ուիգմոր Կանանց և Երեխաների Հիվանդանոցում նրա աշխատանքը կենտրոնացած է հիմնականում երեխաների մոտ ողնաշարի դեֆորմացիաների և գոյացությունների վրա, ինչը նրան դրդել է հետազոտություն ստեղծել բնածին սկոլիոզի էթիոլոգիայի վերաբերյալ:

### Պարգևներ

Պրոֆեսոր Էբին ստացել է AO հիմնադրամի Նորարարության մրցանակ և Կյանքի ընթացքում նվաճումների մրցանակա, ինչպես նաև Ուսումնասիրությունների միջազգային միության՝ Ողնաշարի գոտկային շրջանի նվաճումների մրցանակ:

2003 թվականին արժանացել է Ֆրանսիայի պատվավոր դոկտոր կոչմանը:

### Անդամակցություններ

Մաքս Էբին Եվրոպայի ողնաշարի միության նախկին նախագահն է և Եվրոպական գիտությունների ակադեմիայի անդամ:

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  VIAF ID
2. 1 2 3  Gunzburg, Robert (2016 թ․ մայիս). «Max Aebi, MD». *SPINE*. **41** (10): 832–834. doi:10.1097/BRS.0000000000001572. ISSN 0362-2436. PMID 27010994. S2CID 43853881.
3. ↑  «Prof Max Aebi — Spine Surgery Faculty — eccElerning». *eccElearning*. Վերցված է 2018 թ․ սեպտեմբերի 28-ին.
4. ↑  «ISSLS Wiltse Lifetime Achievement Award». *www.issls.org*. Վերցված է 2018 թ․ հոկտեմբերի 11-ին.
**Ղարաքյոփակթափա բլուր**, հնավայր Արցախի Հանրապետության Հադրութի շրջանի Վարանդա քաղաքում։

Անուն
-----

Հնավայրի բնօրինակ անունը հայտնի չէ։ Ադրբեջանցներն այն անվանում են Ղարաքյոփակթափա։

Տեղադրություն և նկարագրություն
------------------------------

Հնավայր-բլուրը գտնվում է Վարանդա քաղաքի հյուսիսային եզրին։ Բլուրն ունի շուրջ 50 մ բարձրություն։

Պատմություն
-----------

Բլուրը որպես հնավայր հնագետների ուշադրությունն է գրավել 20-րդ դարի սկզբներին։ 1964 թվականից սկսած բլրի տարածքում կատարվել են պեղումներ։ Հայտնաբերված նյութերը, որ թվագրվում են մ.թ.ա. 4-ից 3-րդ հազարամյակներով։ Հնավայրն իրենից ներկայացնում է Հայկական Լեռնաշխարհի հնագիտական շերտի անբաժան մաս։

Նշումներ
--------

1. ↑  Ըստ Ադրբեջանի Հանրապետության վարչատարածքային բաժանման՝ քաղաքը գտնվում է Ադրբեջանի Ֆիզուլու շրջանում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  Սամվել Կարապետյան, «Հայ մշակույթի հուշարձանները Խորհրդային Ադրբեջանին բռնակցված շրջաններում», Երևան, 1999 թվական:
2. ↑  А. А. Ивановский, По Закавказью, МАК, VI, Москва 1911.(ռուս.)
3. ↑  Г. С. Исмаилов, Гаракепек тепе-древний памятник материальной культуры Азербайджана, "Известия АН Азерб. ССР", 1969, N 1․(ռուս.)
4. ↑  «Էլմ վե հայաթ», Բաքու, 1988, N 2, էջ 20-21:(ադրբ.)
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արտակ Ալեքսանյան (այլ կիրառումներ)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Ալեքսանյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Արտակ Ավետիքի Ալեքսանյան** (հունվարի 25, 1978(1978-01-25), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ լրագրող և հաղորդավար, «Բանաձև» ընկերության հիմնադիր, Արմնյուզ լրատվական հեռուստաալիքի գործադիր տնօրեն (2012-2015), Արմենիա հեռուստաընկերության լրատվական դեպարտամենտի ղեկավար։

Կենսագրություն
--------------

Արտակ Ալեքսանյանը ծնվել է 1978 թվականի հունվարի 25-ին Երևանում։ 1998 թվականին ավարտել է Հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը։ 2005 թվականին քաղաքագիտության և միջազգային հարաբերություններ է ուսումնասիրել Հայաստանի ամերիկյան համալսարանում, այնուհետև ԱՄՆ Յուտայի համալսարանում ստացել հաղորդակցության մագիստրոսի աստիճանի։

Սովորելու տարիներին սյունակագիր է եղել «168 ժամ» պարբերականին, լուսաբանել է ԱՄՆ-ի և ամերիկահայ համայնքի կյանքը։

Աշխատանքային գործունեություն
----------------------------

Լրագրողական գործունեությունը սկսել է Հայաստանի Հանրային հեռուստատեսությունում` որպես «Նորք» հեռուստաալիքի «Լուրեր» լրատվական ծառայության թղթակից։

1999-2000 թվականներին որպես լրագրղ աշխատել է «Պրոմեթևս» հեռուստաընկերության «Լրաբեր» ծրագրում" 2002-2003 թվականներին եղել է «Ինտերնյուզ» կազմակերպության հայաստանյան գրասենյակի էլեկտրոնային հրատարակության գլխավոր խմբագիր։ Մասնակցել է միջազգային աշխատանքային մի շարք հանդիպումների և վարպետության դասերի լրագրողական հետաքննության, բախումների կարգավորման, ընտրությունների դիտարկման բնագավառներում։ Բազմաթիվ հոդվածների և հրապարակումների հեղինակ է։

2000-2011 թվականներին եղել է Հայաստանի Հանրային հեռուստաընկերության «Հայլուր» լրատվական ծրագրի մեկնաբան, թոք-շոուների հաղորդավար, ապա՝ լրատվական ծառայության գործադիր պրոդյուսեր։ Հիմնել է փաստագրական ֆիլմերի, հեռուստածրագրերի և շոուների արտադրության «Բանաձև» ընկերությունը, որը իրականացրել է «Հատուկ ռեպորտաժ», «Ականատես» «Ինտերակտիվ», «Բրիֆինգ » և այլ նախագծեր։

2011-2015 թվականներին ղեկավարել է «Արմնյուզ» հեռուստաընկերությունը։

2015-2023 թվականներին ղեկավարել է «Արմենիա» հեռուստաընկերության լրատվական դեպարտամենտը։

2011 թվականին հիմնել է է Newmag ընկերությունը։ Մինչև 2017 թվականը ընկերությունը հրատարակել է համանուն ամսագիրը։ 2018 թվականից Newmag-ը դարձել է հրատարակչություն։ 

### Մրցանակներ

Արտակ Ալեքսանյանն արժանացել է մի շարք մրցանակների, այդ թվում՝ Երևանի մամուլի ակումբի «Լավագույն հեռուստալրագրող», ԵԱՀԿ գրասենյակի «Բնապահպանական հիմնախնդիրներ լուսաբանող լավագույն հեռուստալրագրող», Բրիտանական խորհրդի Հարավային Կովկասի լավագույն մեդիադեմք մրցանակի։

2017 թվականին արժանացել է Մովսես Խորենացու մեդալի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ա. Ա. ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆԻՆ ՄՈՎՍԵՍ ԽՈՐԵՆԱՑՈՒ ՄԵԴԱԼՈՎ ՊԱՐԳԵՎԱՏՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ
2. ↑  Արտակ Ալեքսանյանի հարցազրույցը Մեդիամաքսին
3. ↑  «ՀՀ Նախագահի հրամանագրերը - Փաստաթղթեր - Հայաստանի Հանրապետության Նախագահ». *նախագահ.հայ*. Վերցված է 2017 թ․ դեկտեմբերի 31-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Արտակ Ալեքսանյանի հոդվածները Արխիվացված 2013-06-27 Wayback Machine Հայկական ժամանակ պարբերականում
* Բլոգը Արխիվացված 2011-09-17 Wayback Machine Բանաձև.com կայքում
|  |
| --- |
| **Ազազու օշինդրանման** |
| Ազազու օշինդրանմանԱզազու օշինդրանման |
|
| **Դասակարգում** |
| **Թագավորություն** | Բույսեր (Plantae) |
| **Ենթատիպ** | Սերմնավոր բույսեր (Spermatophytes) |
| **Կարգ** | Աստղածաղկավորներ (Asterales) |
| **Ընտանիք** | Աստղածաղկազգիներ (Asteraceae) |
| **Ենթաընտանիք** | Աստղածաղկայիններ (Asteroideae) |
| **Տրիբա** | *Inuleae* |
| **Ցեղ** | Ազազու *(Carpesium)* |
| **Տեսակ** | **Ազազու օշինդրանման** *(C. abrotanoides)* |
|
| **Միջազգային անվանում** |
| ***Carpesium abrotanoides***L. 1753 |

**Ազազու օշինդրանման** (լատին․՝ Carpesium abrotanoides), բարդածաղկավորների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։

Նկարագրություն
--------------

Հզոր, խիտ, մազոտ արմատով բազմամյա խոտաբույս է։ Ցողունի բարձրությունը հասնում է 50-80 սմ-ի։ Բույսի ճյուղերը երկար են՝ ճիպոտանման, մինչև վեր տերևակալած։ Տերևները երկարավուն են, անհավասար, կարճ սղոցաատամնավոր եզրերով։ Զամբյուղները մանր են, ձվաձև, երկարավուն։ Եզրի ծաղիկները դժգույն դեղին են՝ թելանման պսակով։

Տարածվածություն
---------------

Հայաստանում հայտնի է միայն Երևանի ֆլորիստիկական շրջանում, Լուկաշին գյուղի շրջակայքում։ Հանդիպում է նաև Նախակովկասում, Արևմտյան և Կենտրոնական Անդրկովկասում, Թալիշում, Եվրոպայում, միջերկրածովյան ավազանի երկրներում, Կենտրոնական և Արևելյան Ասիայում։

Էկոլոգիա
--------

Աճում է ստորին լեռնային գոտում` ծովի մակարդակից 700-800 մ բարձրությունների վրա, առուների ափերին, խոնավ ձորակներում, խոնավ տեղերում։ Ծաղկում է հունիս-հուլիս ամիսներին, պտղաբերում՝ հուլիս-օգոստոս ամիսներին։

Պահպանություն
-------------

Վտանգված տեսակ է։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը՝ 10կմ-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ նաև CITES-ի Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։

Պահպանության գործողություններ չեն իրականացվում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  *Հայաստանի Կարմիր գիրք*. Երևան: Հայաստանի բնապահպանության նախարարություն. 2010. ISBN 978-99941-2-420-6.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | UNII |
|  |
| Տաքսոնոմիա | EOL · GBIF · iNaturalist · NCBI · WoRMS |

 |
**Նիկոս Կունդուրոս** (հունարեն՝ Νίκος Κούνδουρος, դեկտեմբերի 15, 1926(1926-12-15), Աթենք, Հունաստան - փետրվարի 22, 2017(2017-02-22), Աթենք, Հունաստան), հույն կինոռեժիսոր, սցենարիստ, պրոդյուսեր, նկարիչ և մոնտաժոր։

Կենսագրություն
--------------

Նիկոս Կունդուրոսը ծնվել է 1926 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Կրետեում։ Միջնակարգ կրթությունն ավարտելուց հետո ընդունվել է Աթենքի գեղարվեստի դպրոց, որտեղ սովորել է կերպարվեստ և քանդակագործություն։ Հունաստանի ազատագրական պատերազմի տարիներին անդամակցել է ազգային ազատագրական բանակի «ԷԼԱՍ» զինվորական կազմակերպությանը։ Իր ձախակողմյան դիրքորոշման պատճառով Նիկոսը նորընտիր դիկտատուրային կառավարության կողմից աքսորվում է Մակրոնիսոս կղզի։

Աքսորից վերադառնալուց որոշ ժամանակ անց՝ 28 տարեկան հասակում, Նիկոսն իր առաջին քայլերն է անուն կինոմատոգրաֆիայի ասպարեզում։ Այս ոլորտում նա իր նորամուտը նշում է «Մաղիկի պոլիս» ֆիլմով, որտեղ նա միավորում է նեոնեալիզմ ազդեցությունն իր գեղարվեստական տեսակետի հետ։

Նիկոս Կունդուրոսն առավել հայտնի է որպես «Օ դրակոս» բարդ, նորարարական ֆիլմի հեղինակ։ Այդ ֆիլմը մեծ հեղինակություն է բերել հեղինակին Հունաստանում և Եվրոպայում՝ արժանանալով հունական և միջազգային բազմաթիվ կինոփառատոնների կարևոր մրցանակների։ Նրա 1963 թվականին լույս տեսած «Երիտասարդ Ափրոդիտեները» ֆիլմը Բեռլինի միջազգային կինոփառատոնում արժանացել է արծաթե մրցանակի՝ լավագույն ռեժիսորական աշխատանքի համար։ Նիկոս Կունդուրոսը եղել է Մոսկվայի 14-րդ միջազգային կինոփառատոնի ժյուրիի անդամ։

Տես նաև
-------

* Յորղոս Լանտիմոս

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Discogs — 2000.
2. 1 2 3  Νίκος Κούνδουρος: Ο τελευταίος μεγάλος Έλληνας σκηνοθέτης ξετυλίγει σαν ταινία την ιστορία της 86χρονης ζωής του — Phileleftheros, 2013.
3. 1 2  Le cinéaste grec Nikos Koundouros est mort
4. ↑  Նոր շրջանի հունական արտադրության ֆիլմերը greekreporter.com, 3 May 2011.
5. ↑  «Բեռլին 1963։ Հաղթող անվանակարգեր». *berlinale.de*. Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ օգոստոսի 30-ին. Վերցված է 2010 թ․ փետրվարի 14-ին.
6. ↑  «Ֆիլմերի միջազգային 14-րդ փառատոն, Մոսկվա, Ռուսաստանի Դաշնություն». *MIFF*. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ մարտի 16-ին. Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 8-ին.

|  |
| --- |
| 
  **Հունաստան**   **Կենսագրություն**   **Կինո**
 |
**Մարջորի Քարրիքցի** (նաև **Մարգարեթ**, մոտ 1256, Դամֆրիս ընդ Գալոուեյ, Շոտլանդիա - ոչ ուշ քան նոյեմբերի 9, 1292 կամ 1292), Քարրիքի կոմսուհի Շոտլանդիայում 1256 թվականից մինչև1292 թվականը։

Ռոբերտ Բրյուսի մայր։

Ամուսնություններ
----------------

Քարրիքի կոմս Նիալի ու Մարգարեթ Ստյուարտի դուստրն ու ժառանգորդուհին էր, ինչպես նաև ծնյալ Քարրիքի կոմսուհին։ Նրա առաջին ամուսինը Կիլքոնքուհարցի Ադամն էր, որը մահացել էր 1271 թվականի Խաչակրաց ութերորդ արշավանքի ժամանակ։ Կա նաև պատմություն այն մասին, որ մի օր մի գեղեցիկ երիտասարդ եկել էր նրան հայտնելու սուրբ երկրում իր ամուսնու մահվան մասին։ Դա Անանդեյլի 6-րդ լորդ Ռոբերտ դե Բրյուսն էր, որը եղել էր Կիլքոնքուհարցի Ադամի զինակիցը։ Մարջորին այնքան է տարվել նրանով, որ գերի է պահել այնքան ժամանակ, մինչև նա համաձայնել է ամուսնանալ իր հետ1271 թվականին Թուրնբերիի ամրոցում։ Ամուսնության բերումով դարձել է Քարրիքի կոմս։ Նրանց երեխաներն էին․

1. Քրիստինա Բրյուս
2. Ռոբերտ Բրյուս
3. Իզաբել Բրյուս (1272–1358), ամուսնացել է Նորվեգիայի թագավոր Էրիկ II-ի հետ
4. Նիալ կամ Նայջել Բրյուս, մահապատժի է ենթարկվել 1306 թվականին Բերվիք-ըփոն-Թվիդում, Նորթումբերլանդիա, Անգլիա
5. Էդվարդ Բրյուս
6. Սըր Թոմաս Բրյուս, մահապատժի է ենթարկվել 1307 թվականին
7. Ալեքսանդր Բրյուս, մահապատժի է ենթարկվել 1307 թվականին
8. Մերի Բրյուս, ամուսնացել է
	1. սըր Նիալ Քեմփբելի հետ
	2. սըր Ալեքսանդր Ֆրեյզերի հետ Թարֆրեյզեր ու Քովիից
9. Մաթիլդա Բրյուս, ամուսնացել է Ռոսի կոմս Աոդհի հետ։

Բարրոուն կարծում է, թե Ուիլյամ դե Քարլայլի հետ ամուսնացած Մարգարեթ Բրյուսը նրանց դուստրը չէր։ Կա պատմություն այն մասին, որ Մորեյի 1-ին կոմս Թոմաս Ռանդոլֆը Ադամի հետ Մարջորիի ամուսնությունից ծնված դստեր որդին էր։ Սակայն սա հավանաբար ճիշտ չէ․ գուցե դա առաջ է քաշվել որպես բացատրություն, թե ինչու էր Թոմաս Ռանդոլֆը ներկայացվում որպես Ռոբերտ Բրյուսի զարմիկ։ Կիլքոնքուհարցի Ադամի ցանկացած դուստր կժառանգեր գելական տիտղոսն այնպես, ինչպես Մարջորին՝ չորս կամ հինգ քույրերից ավագն էր ժառանգել իր հոր մահից հետո։ Կա վկայություն, որ պատմությանն անհայտ մի «ավագ դուստր» ամուսնացել է Մառերի կոմսերից մեկի ընտանիքում, սկիզբ տալով կոմսի որդի Գարթնեյթի հետ Քրիստինայի արդեն չեղյալ համարված առաջին ամուսնությանը։

Մարջորին մահացել է մինչև 1292 թվականի նոյեմբերը, իսկ մինչև այդ ժամանակ նրա ամուսինը Քարրիքը փոխանցել էր իրենց ավագ որդի Ռոբերտին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2  Dictionary of Women Worldwide: 25,000 Women Through the Ages / A. Commire, D. Klezmer — Detroit: Gale, Yorkin Publications, 2006. — 2572 p. — ISBN 978-0-7876-7585-1
3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  *Lundy D. R.* The Peerage
4. ↑  Kindred Britain
5. ↑  *Pas L. v.* Genealogics — 2003.

Աղբյուրներ
----------

* Scott, Ronald McNair. *Robert the Bruce: King of Scots*
**Խավիծ**, ցորենի ալյուրից պատրաստված ուտեստի տեսակ՝ թանձր ու քաղցր շիլա։ Հաճախ օգտագործում են նոր ծննդաբերած կանանց ուժերի վերականգնման համար։ Ունի ինչպես ռացիոնալ, այնպես էլ սրբազան երևույթի ընկալում, քանի որ հայերի երկրագործական մշակույթի մեջ ավանդաբար պահպանվել է հացահատիկային կուլտուրաների սրբագործ և սերնդաճի ազդեցության նկատմամբ հավատ։

Պատրաստման եղանակ
-----------------

Ցորենի ալյուրը բովում են յուղով, մինչև ստանում է բաց դեղնավուն գույն։ Ալյուրին խառնելով ավելացնում են տաք շաքարի օշարակ և շարունակում են խառնել, եփել մինչև թանձրանում է։ Դրանից հետո լցնում են թարմ սերուցք և հասցնում եռման աստիճանի։ Մատուցելիս երբեմն թեթև դարչին են ցանում շիլայի վրա, նռով և պոպոքով զարդարում են։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Хавиц — армянская полезная каша». *Армянский музей Москвы и культуры наций* (կանադական անգլերեն). 2019 թ․ նոյեմբերի 30. Վերցված է 2023 թ․ օգոստոսի 14-ին.
2. ↑  *www.arlis.am*. Վերցված է 2023 թ․ օգոստոսի 14-ին. `{{cite web}}`: Missing or empty `|title=` (օգնություն)
3. 1 2  Հարությունյան, Արփի (2021 թ․ նոյեմբերի 18). «Խավիծ․ ի՞նչ բաղադրիչներ են պետք և ինչպե՞ս պատրաստել». *impoqrik.am*. Վերցված է 2023 թ․ օգոստոսի 14-ին.
**Դավիթ Գաբունիա** (վրաց.՝ დავით გაბუნია, ապրիլի 12, 1982(1982-04-12), Փոթի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի թարգմանիչ, դրամատուրգ և հեղինակ։ Երկու տարի անընդմեջ (2013-14) արժանացել է Վրաստանի նշանավոր «Դուրուջի» թատերական մրցանակին որպես տարվա լավագույն պիեսի հեղինակ, ինչպես նաև 2014-ին «ՍԱԲԱ» գրական մրցանակի՝ «լավագույն դրամա» անվանակարգում։ Շուրջ չորս տասնյակ պիեսների հեղինակ է, որոնցից շատերը բեմադրվել են թե՛ վրացական, թե՛ միջազգային հեղինակավոր թատերական հարթակներում։ Գաբունիան նաև ճանաչված գրական թարգմանիչ է․ Շեքսպիրի, Սթրինբերգի, Իբսենի և այլ դասականների գործերից զատ թարգմանել է ժամանակակից անգլիական, շվեդական, գերմանական դրամատուրգիայի նշանային գործեր, ինչպես նաև Ջոան Ռոուլինգի «Հարրի Փոթեր» շարքից երկու գիրք։ Դասավանդում է դրամատուրգիայի տեսություն և ստեղծագրություն Թբիլիսիի Իլիայի պետական համալսարանում և Թագավորական թաղամասի թատրոնում, որի գլխավոր դրամատուրգն է 2009-ից։ Նրա դեբյուտային վեպը՝ «Քայքայում» (დაშლა), լույս է տեսել 2017 թվականին։ Այն դարձավ բեսթսելլեր Վրաստանում։

Անձնական կյանք
--------------

Գաբունիան ծնվել է Փոթիում, որն այդ ժամանակ Վրաստանի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության մաս էր կազմում։ 2003 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի պետական համալսարանը՝ ստանալով անգլերեն լեզվի և գրականության որակավորում։ Գաբունիան բացահայտ գեյ է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «ინტერვიუ დავით გაბუნიასთან» [Interview with David Gabunia]. *ნეტგაზეთი (Netgazeti)* (վրացերեն). Վերցված է 2019 թ․ հունիսի 17-ին.
2. ↑  *Georgia between Europe and Stalin* (YouTube video) (անգլերեն). Deutsche Welle. 2019 թ․ ապրիլի 13.
3. ↑  «Դավիթ Գաբունիա/Քայքայում».
4. ↑  Gabunia, Davitʿ (2013). *პიესები / დავით გაბუნია* (վրացերեն). ISBN 9789941114465.
5. ↑  «Georgia on the Move». *Deutsche Welle*. 2019 թ․ ապրիլի 12. Արխիվացված է օրիգինալից 2021 թ․ հուլիսի 11-ին. Վերցված է 2020 թ․ հոկտեմբերի 2-ին.