recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Լուկա Կայոլի** (իտալ.՝ Luca Caioli, 1958, Միլան, Իտալիա), իտալացի սպորտային լրագրող, գրող, որն առավել հայտնի է դարձել հանրահայտ ֆուտբոլիստների վերաբերյալ իր կենսագրականներով։ Newmag հրատարակչությունը հայերեն է թարգմանել և հրատարակել Կայոլիի «Մեսսի. լեգենդ դարձած տղայի պատմությունը», «Նեյմար. «Պարի Սեն Ժերմենի» բրազիլացի գերաստղի անկասելի վերելքը» և «Ռոնալդու. կատարելության մոլուցք» գրքերը։

Կենսագրություն
--------------

Լուկա Կայոլին ծնվել է 1958 թվականին Միլանում։ Աշխատել է իտալական թերթերում, մասնավորապես, Il Manifesto-ում, L’Unità-ում, La Repubblica-ում և Gazzetta dello Sport սպորտային թերթում։ Աշխատել է նաև Euronews, իտալական RAI և բրիտանական Granada TV հեռուստաընկերությունների սպորտային նախագծերում։

2001 թվականին Լուկա Կայոլին տեղափոխվել է Մադրիդ, որտեղ եղել է իտալական Sky Tg24 հեռուստաընկերության Իսպանիայի թղթակիցը։ Որպես սպորտային մեկնաբան աշխատել է նաև իսպանական La Sexta, Cuatro, Onda Cero և Cadena Ser հեռուստաընկերություններում։ Իսպանական Marca սպորտային օրաթերթի սյունակագիրներից է։ Բացի այդ, համագործակցում է նաև Միլանում հրատարակվող Corriere della Sera օրաթերթի հետ։

Կայոլին ֆուտբոլիստների մասին կենսագրական գրքերի հեղինակ է, որոնք մեծամասնությունը Լա Լիգայում հանդես են եկել 2000-ական և 2010-ական թվականներին։ Այդ ֆուտբոլիստների թվում են Լիոնել Մեսսին, Ռոնալդինյոն, Զինեդին Զիդանը, Կրիշտիանու Ռոնալդուն, Նեյմարը, Ֆերնանդո Տոռեսը, Լուիս Սուարեսը, Կարիմ Բենզեման, Մարիո Բալոտելլին, Անտուան Գրիզմանը, մարզիչներ Վիսենտե դել Բոսկեն և Ռոբերտո Մանչինին։ Կայոլին նաև հեծանվորդ Լենս Արմսթրոնգի մասին պատմող «Լենս Արմսթրոնգի երկակի մարտահրավերը» գրքի հեղինակն է։ Կայոլիի գրքերը ունեն առևտրային հաջողություն և թարգմանվել են տարբեր լեզուներով, այդ թվում նաև հայերեն։ Newmag հրատարակչությունը հայերեն է թարգմանել և հրատարակել Կայոլիի «Մեսսի. լեգենդ դարձած տղայի պատմությունը», «Նեյմար. «Պարի Սեն Ժերմենի» բրազիլացի գերաստղի անկասելի վերելքը» և «Ռոնալդու. կատարելության մոլուցք» գրքերը։

Լուկա Կայոլին ամուսնացած է լրագրող Էլվիրա Կայոլիի հետ։ Նրանք ունեն երկու երեխա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  BNE authority file
2. ↑  Newmag։ «Լուկա Կայոլի»։ *Newmag Publishing House* (հայերեն)։ Newmag։ Վերցված է 2022-12-24  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Luca Caioli:Biography (անգլ.)
* El periodista Luca Caioli también da la talla con su primera novela (իսպ.)
* Luca Caioli, el biógrafo de los cracks del fútbol (իսպ.)
* werkstatt-verlag.de:Luca Caioli (գերմ.)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 12057302 · BNE: XX1788905 · BNF: 15562776m · CiNii: DA16823293 · GND: 139893342 · ISNI: 0000000116825398 · LCCN: no2005072693 · NKC: xx0133676 · NLA: 53312709 · NLG: 325264 · NTA: 326651918 · NUKAT: n2012063134 · SUDOC: 117879339 · VIAF: 87575417 · WorldCat VIAF: 87575417 |

 |

 |
**Ատելության խոսքի դեմ օրենսդրությունը Ֆրանսիայում** ներկայացված է ինչպես քաղաքացիական, այդպես էլ քրեական իրավունքի նորմերով։ Նման իրավակարգավորումները պաշտպանում են անհատներին և սոցիալական խմբերին զրպարտությունից և անպատվելուց՝ որևէ էթնիկ խմբին, երկրին, ռասային, կրոնին, սեռին, սեռական կողմնորոշման պատկանելու կամ չպատկանելու, գենդերային ինքնության կամ ֆիզիկական առանձնահատկություններ ունենալու կամ չունենալու հողի վրա՝ լինի այդ խոսքը փաստարկված կամ երևակայական։ Այդ օրենսդրությունը արգելում է որևէ մեկի նկատմամբ խտրականություն հրահրելուն, հոգեբանական կամ ֆիզիկական վնաս պատճառելուն ուղղված հաղորդակցության ցանկացած տեսակ՝ որևէ էթնիկ խմբին, երկրին, ռասային, կրոնին, սեռին, սեռական կողմնորոշման պատկանելու կամ չպատկանելու, գենդերային ինքնության կամ ֆիզիկական առանձնահատկություններ ունենալու կամ չունենալու հողի վրա՝ լինի այդ խոսքը փաստարկված կամ երևակայական։

Ընտրյալ գործեր
--------------

1984 թվականի առաջին ատյանի դատարանը արգելել է Ժակ Ռիշարի Ավե Մարիա (en) ֆիլմը գովազդող պաստառ։ Պաստառին պատկերված էր միայն իրանի հատվածում ծածկված երիտասարդ մի կին, որի ձեռքերը և ոտքերը կապված էին խաչին։ Որոշումը չի բողոքարկվել։

1985 թվականին երեք կազմակերպություններ դիմել են Փարիզի դատարան՝ պահանջելով արգելել Ժան Լյուկ Գոդարի Ողջունում եմ քեզ, Մարիա (en) ֆիլմը։ Ֆիլմում Մարիամի և Հովսեփի աստվածաշնչյան պատումը ներկայացվել է ժամանակակից դրությամբ։ Կազմակերպությունները հայտարարել են, որ ֆիլմը վիրավորում էր իրենք կրոնը։ Դատարանը հրաժարվել է արգելել ֆիլմը։

Տես նաև
-------

* Հանցագործություն ատելության հողի վրա

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Janssen Esther (2009)։ «Limits to expression on religion in France»։ *Agama & Religiusitas di Eropa, Journal of European Studies, Volume V - nr. 1, 2009, p. 22-45*։ Produced in cooperation between the University of Indonesia and the Delegation of the European Commission։ Արխիվացված է օրիգինալից 2010 թ․ փետրվարի 17-ին։ Վերցված է 2010 թ․ մայիսի 22  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Ատելության խոսքն ըստ երկրի |
| --- |
|  |
| 
* Ավստրալիա (en)
* Կանադա (en)
* Ֆրանսիա
* Հայաստան
* Հնդկաստան
* Լեհաստան
* Միացյալ Թագավորություն
* ԱՄՆ (en)

 |
|  |
| Տես նաև՝ Հանցագործություն ատելության հողի վրա |

 |
**Բերսաբե Հովսեփյան-Սնղչյան** (պարս.՝ برسابه هوسپیان, 1906, Սպահան, Իրան - 1999, ԱՄՆ), իրանահայ մանկավարժ։ Թեհրանում առաջին մանկապարտեզի հիմնադիրը։

Կենսագրություն
--------------

Բերսաբե Հովսեփյանը ծնվել է 1906 թվականին Չհարմալի Մամուկա գյուղում։ Մանուկ հասակում նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Թեհրան։ 1942 թվականին ավարտել է Թեհրանի Հայկազյան դպրոցը, այնուհետև դասավանդել է նույն դպրոցում, հետագայում` նաև Էնզելիի հայկական դպրոցում։

1930 թվականին Բերսաբեն Թեհրանում հիմնել է առաջին մանկապարտեզը, որը գործել է Իրանի մշակույթի նախարարության հավաստագրով, առարկաները դասավանդել են պարսկերենով։ 1954 թվականին մանկապարտեզին կից հիմնադրել է տարրական, 1959 թվականին՝ միջնակարգ դպրոցներ։

1949-1951 թվականներին մեկնել է Ժնև, սովորել տեղի մանկավարժական համալսարանի մանկապատանեկան հոգեբանության ֆակուլտետում։ Մանկավարժությանը զուգահեռ զբաղվել է հասարակական գործունեությամբ, 1968 թվականին եղել է Հայ կանանց միության հիմնադիրներից մեկը։

Պարգևներ
--------

* Իրանի կրթության և դաստիարակության նախարարության երկրորդ կարգի շքանշան։

Պատկերասրահ
-----------

* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Իրանում 100 առաջատար կանանցից 12-ը ազգությամբ հայ են. BBC»։ *www.civilnet.am* (հայերեն)։ Վերցված է 2017-06-17  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)
2. ↑  «Bersabé Kindergarten, First Iranian Kindergarten in Tehran, Persia, March 1939 کودکستان برسابه، اولین کودکستان ایرانی»։ *Flickr* (en-us)։ Վերցված է 2017-06-22
3. 1 2 3 4  Իրանահայոց հանրագիտարան։ Կազմող` Ժանետ Տ. Լազարյան։ Երևան, ՎՄՎ-Պրինտ, 2012։
**Ահաբեկչական գործողություն Թունիսում**, տեղի է ունեցել 2019 թվականի հունիսի 27-ին, երբ երկու մահապարտ ահաբեկիչներ ինքնապայթեցում են կատարել Թունիսի երկու շրջաններում, պայթյունի հետևանքով զոհվել է ոստիկանության սպա, վիրավորվել է 9 մարդ։ Նույն օրն ավելի ուշ հարձակման պատասխանատվությունը ստանձնել էր Իսլամական պետություն ծայրահեղական ահաբեկչական կազմակերպությունը։ Հարձակումը տեղի է ունեցել Թունիսի նախագահ Բեջի Քաիդ Էս Սեբսիի հոսպիտալացման օրը, որը գտնվում էր ծայրահեղ ծանր վիճակում։ Բացի այդ, հարձակումը տեղի է ունեցել Սուսի երկու հյուրանոցներում զանգվածային հրաձգության քառամյա տարելիցի հաջորդ օրը։ Հարձակումն այդպիսի երրորդ միջադեպն է եղել մեկ շաբաթում և տեղի է ունեցել տուրիստական սեզոնի ամենաթեժ պահին, երբ Թունիսը պատրաստվում էր աշնանային խորհրդարանական ընտրություններին։

Առաջին ինքնապայթեցումը տեղի է ունեցել Թունիսի Շառլ դը Գոլ փողոցում՝ Ֆրանսիայի դեսպանատան մոտ։ Հարձակման թիրախը ոստիկանական պարեկապահակետն էր. պայթյունը սպանել է մեկ սպայի և վիրավորել չորս հոգու, այդ թվում ևս մեկ սպայի և երեք քաղաքացիական անձանց։ Երկրորդ հարձակումը տեղի է ունեցել Թունիսի Ալ Կարջանի շրջանի ազգային գվարդիայի բազայի վրա։

Թունիսում Իսլամական պետության վերջին խոշոր ահաբեկչական հարձակումները, որոնք նախորդել էին հունիսի 27-ի հարձակումներին, տեղի են ունեցել 2015 թվականին (մարտին Բարդոյի ազգային թանգարանում ահաբեկչություն, հունիսին Սուսի զբոսաշրջային հանգստավայրի վրա հարձակում և նոյեմբերին նախագահական թիկնապահներով ավտոբուսի պայթյուն) և 2018 թվականին (մահապարտ-ահաբեկչի ինքնապայթեցման հետևանքով վիրավորվել են հանրապետության մայրաքաղաքի 15 խաղաղ բնակիչներ)։

Ահաբեկչությունից հետո՝ 2019 թվականի հուլիսի 5-ին, Թունիսի վարչապետ Յուսեֆ Շահեդը, վկայակոչելով անվտանգության նկատառումները, արգելել է նիկաբ կրել պետական հաստատություններում՝ արգելքի անհապաղ ուժի մեջ մտնելով։ Որոշումը, որի մասին հաղորդվել է պետական զանգվածային լրատվության միջոցներում, ընդունվել է երկրում անվտանգության բարձր միջոցառումների ռեժիմի ժամանակաշրջանում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Islamic State claims suicide attacks on police in Tunisian capital»։ *Reuters* (անգլերեն)։ 2019-06-27
2. ↑  «Tunisia's President Essebsi suffers 'severe health crisis'»։ *www.aljazeera.com* (անգլերեն)։ 2019-06-27
3. ↑  Aliriza Fadil, Walsh Declan (2019-06-27)։ «Suicide Bombers Attack Security Forces in Tunisia»։ *The New York Times* (անգլերեն)։ ISSN 0362-4331
4. 1 2  «Tunisia bans face veils in public institutions after bombing»։ *www.aljazeera.com* (անգլերեն)։ 2019-07-05
5. ↑  «Tunis suicide bombs kill police officer, injure at least 8»։ *www.euronews.com* (անգլերեն)։ 2019-06-27
6. ↑  «Twin suicide attacks rock central Tunis»։ *www.aljazeera.com* (անգլերեն)։ 2019-06-27
7. ↑  Siddique Haroon, Tran Mark (2015-03-18)։ «Tunisia terror attack: 19 dead after gunmen storm museum»։ *The Guardian* (անգլերեն)։ ISSN 0261-3077
8. ↑  «Woman blows herself up in Tunis»։ *BBC News* (անգլերեն)։ 2018-10-29
**Արա Երեցյան** (փետրվարի 23, 1918(1918-02-23), Կոստանդնուպոլիս - դեկտեմբերի 27, 2009(2009-12-27), Վիեննա, Ավստրիա), հայ բժիշկ, մարդասեր։ 1981 թվականին դարձել է առաջինն այն 20 հայերից, որոնց անուններն ընդգրկված են «Աշխարհի արդարակյացների» ցանկում։

Կենսագրություն
--------------

Արա Երեցյանը ծնվել է 1918 թվականին Կոստանդնուպոլսում, հայկական ընտանիքում։ Այնուհետև ընտանիքի հետ գաղթել է Հունգարիա։ Տանը նրան կոչել են Գեորգի։ 1930-ականների սկզբին Երեցյանը միացել է «Խաչված նետեր» (Arrow Cross) կուսակցության երիտասարդական շարժմանը, սակայն դուրս է եկել կուսակցության շարքերից, քանի որ հավանություն չէր տալիս կուսակցության դաժան քաղաքականությանը ընդդեմ հրեաների։
Սկսել է զբաղվել դերձակությամբ։ 1944 թվականին Երեցյանը նշանակվել է Բուդապեշտի 6-րդ շրջանի քաղաքացիական պաշտպանության հրամանատար։ «Խաչված նետերի» կառավարման ընթացքում նա օգտագործել է իր դիրքը՝ փրկելու շատ հրեաների։ Շվեդիայի դեսպանատան հովհանու ներքո՝ Զիխի Յենո փողոցի թիվ 1 շենքի նկուղային հարկում Ֆերենց Վյոլգյեսիի հետ Երեցյանը հիվանդանոց է բացել, որտեղ վիրավոր քաղաքացիներն ու զինվորները բուժվել են անվճար։ Կլինիկայում աշխատում և իրենց ընտանիքների հետ ապրում էին հրեա բժիշկներ, որոնց Երեցյանը կեղծ արիական փաստաթղթեր էր տրամադրել։ Օգտագործելով իր հին կապերը «Խաչված նետեր» կուսակցությունում՝ նա թույլտվություն և արտոնագիր էր ստանում, ինչպես նաև կեղծ փաստաթղթեր ու կնիքներ՝ «իր» կլինիկայի համար սարքավորումներ և նյութեր պատվիրելու նպատակով։ Նա կարողացել է փրկել 440 հրեայի, այդ թվում՝ 40 բժշկի։

1945 թվականի փետրվարի 13-ին, երբ Բուդապեշտը գրավվեց Խորհրդային բանակի կողմից, սկսեցին ձերբակալել նացիստներին և նրանց համագործակիցներին։ Քաղաքի ազատագրումից հետո Արա Երեցյանը նույնպես ձերբակալվեց և վեց ամիս անցկացրեց խորհրդային հետախուզական ծառայության կալանավայրում։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Այնտեղ նա հանդիպեց ծագումով հայ մի բանտապանի, որը նրան խորհուրդ տվեց ոչ մի խոստովանություն չստորագրել։ Այսպիսով, բազմաթիվ կտտանքների ենթարկվելուց հետո, նա վերջապես ազատ արձակվեց։- Արա Երեցյան կրտսեր |  |

1960-ականներին Երեցյանը հեռացել է Հունգարիայից և բնակություն հաստատել Վիեննայում։

Պարգևներ
--------

1981 թվականի փետրվարի 26-ին Յադ Վաշեմ թանգարան-ինստիտուտը ճանաչել է Արա Երեցյանին որպես «Աշխարհի արդարակյացներ»։

1982 թվականին Ավստրիայում Իսրայելի դեսպանն ու Հայ եկեղեցու եպիսկոպոսը Վիեննայի հայկական եկեղեցում տեղի ունեցած արարողության ժամանակ Արա Երեցյանին շնորհել են Յադ Վաշեմի հուշամեդալ։

Մահ
---

Արա Երեցյանը մահացել է 2010 թվականի հունվարի 1-ին՝ 92 տարեկան հասակում։

Տես նաև
-------

* Աշխարհի արդարակյացները Հայաստանում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Մարդասերները. Արա Երեցյան
2. ↑  «Праведники народов мира»։ *db.yadvashem.org*։ Վերցված է 2016-12-12
3. ↑  «Ара Ерецян - Праведник народов мира»։ Վերցված է 2016-12-12
4. ↑  «Արա Երեցյան»։ *www.friends-of-armenia.org*։ Վերցված է 2016-12-12 (չաշխատող հղում)
**Աղեգի գյուղատեղի** Լոռու մարզի Թումանյանի տարածաշրջանում։ Երկու թաղամասերից բաղկացած այս հայտնի գյուղատեղին գտնվում է Ջիլիզայից ուղիղ գծով 3,5 կմ հյուսիս-արևելք՝ հյուսիսահայաց անտառածածկ լեռնալանջի ստորոտին։ Միմյանցից շուրջ 0,4 կմ հեռավորության վրա գտնվող թաղամասերից յուրաքանչյուրն ունի իր առանձին եկեղեցին և գերեզմանոցը։ Թե՛ տնատեղերի քանակով (շուրջ 30) և թե՛ գերեզմանոցի ընդարձակությամբ և կանգուն եկեղեցով առանձնանում է գյուղատեղիի մեծ կամ արևելյան թաղամասը։ Այն ծովի մակարդակից ունի 970 մետր միջին բարձրություն։ Գյուղատեղիի տարածքում նկաելի են հազիվ նշմարվող շուրջ 30 տնատեղերի հետքեր՝ լցված հողով ու պատված փարթամ բուսականությամբ։

Եկեղեցին միանավ թաղածածկ հորինվածքով պարզ շինություն է՝ կառուցված անմշակ տեղական քարով, կրաշաղախով (արտաքին չափերն են՝ 8,0 × 4,8 մետր, որմերի հաստությունը՝ 82 սմ)։ Երկթեք ծածկի տակ առնված կիսաշրջանաձև թաղը կրող սրբատաշ թաղակիր կամարը ներքուստ հենված է մեկ զույգ ամբարձակավոր հենարանին։ Լուսավորությունն իրականացված է արևելյան և արևմտյան ճակատներից բացված դեպի ներս լայնացող մեկական լուսամուտով, որոնցից արևմտյանն ունի բաց գույնի միակտոր քարից կերտված պարզ շրջանակ։ Խորանում առկա են զույգ խորհրդարանններ։ Ունեցել է երկու մուտք՝ բացված հարավային և արևմտյան ճակատներից, բայց, ինչպես երևում է, այս վերջինը փակվել է շինարարության ավարտից հետո։

Խիտ թաղումներով գերեզմանոցը տարածված է եկեղեցուց շուրջ 100 մետր հյուսիս՝ բլրաճյուղի փոքրիկ բարձրության վրա և պարունակում է շուրջ 60 անմշակ սալատապաններ, ուղղանկյունաձև մշակված մի քանի տապանաքարեր, որոնց թվում կան նաև պատկերաքանդակվածներ։ Վերջիններից առանձնանում է մեկը, որի վրա ձեռքերը կրծքին խաչած մարդու ուրվաքանդակից զատ, առկա են նաև հեծյալի, կժի, դանակի, սազի քանդակներ։

Հնավայրում կան նաև պատվանդաններից թափուր՝ տեղահան 5-6 խաչքարեր և խաչքարաբեկորներ։ Պահպանված արձանագրությունները երկու խաչքարերի վրա են։

Աղեգի գյուղատեղիի փոքր կամ վերին թաղը գտնվում է նախորդից 0,5 կմ հարավ-արևմուտք՝ շուրջ 120 մետր բարձրության վրա։ Այստեղ նկատելի են նույն վիճակում գտնվող մոտ 20 տնատեղեր։ Այս թաղը ևս ունեցել է իր առանձին եկեղեցին, որը գրեթե կրկնում է գյուղատեղիի մեծ թաղում գտնվող եկեղեցու հորինվածքը (միակ տարբերությունն այն է, որ այստեղ մուտքը բացված է միայն արևմտյան ճակատից), սակայն ունի ավելի փոքր չափեր (6,35 ×4,45 մետր, որմի հաստությունը՝ 72 սմ)։

Խիտ թաղումներով գերեզմանոցը տարածվում է եկեղեցու ավերակից փոքր-ինչ հարավ-արևմուտք՝ ավելի բարձր դիրքում (ծովի մակարդակից 1012 մետր)։ Տեղում պահպանվել են շուրջ 30 անմշակ սալատապաններ և ԺԶ-ԺԷ (XVI-XVII) դարերին բնորոշ ոճական և գեղարվեստական հարդարանքով տեղահան մի քանի խաչքարեր։ Դրանցից մեկի վրա նշմարվում է թվակիր աձանագրության մնացորդ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Մհեր Վարդանյան. «Սահմանամերձ Ջիլիզայի պատմական անցյալը աշխարհին կներկայացնենք զբոսաշրջիկների միջոցով»»։ *Hetq.am* (հայերեն)։ Վերցված է 2020 թ․ մարտի 1  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)

Գրականություն
-------------

1. Ս. Կարապետյան, Ջիլիզայի պատմական հուշարձանները, էջ 9-15
**Արագած Ախոյան** (օգոստոսի 29, 1962(1962-08-29), Աղձք, Աշտարակի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քաղաքական գործիչ, մասնագիտությամբ՝ արվեստագետ։ Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր ԲՀԿ խմբակցությունից, ԲՀԿ անդամ։

Կենսագրություն
--------------

Արագած Ախոյանը ծնվել է 1962 թվականի օգոստոսի 29-ին Հայաստանի Հանրապետության Արագածոտնի մարզում գտնվող Ձորափ գյուղում։ 1982 թվականին ծառայության է անցել խորհրդային կարմիր բանակում։

Նախնական կրթություն ստանալուց հետո 1985 թվականին ավարտել է մայրաքաղաք Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը։ Իր աշխատանքային կարիերան սկսել է 1985 թվականին՝ «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում աշխատելով որպես հատային հրատարակչության խմբագիր։ 1992-1999 թվականներին Ռուսաստանի Դաշնությունում զբաղվել է շինարարական գործունեությամբ, որից հետո՝ 1999-2001 թվականներին «Էյչ-Էս-Բի-Սի բանկ Հայաստան» ՓԲԸ-ում աշխատել է որպես տնտեսական դեպարտամենտի պետ։

2001-2002 թվականներին հիմնադրել է սեփական շինարարական ընկերությունը, որը կոչվել է «Սպիտակ տնակ» ՍՊԸ։ Արագած Ախոյանը 2003-2004 թվականներին եղել է «Իտարկո Քոնսթրաքշըն» ՓԲԸ հիմնադիր տնօրենը։ Տնօրենի պաշտոնում հանդես է եկել նաև 2004-2010 թվականներին` «Հայկ Արշին» ընկերությունում։

Քաղաքական կարիերայի գլխավոր ձեռքբերումը եղել է այն, որ 2010 թվականի համամասնական ընտրությունների արդյունքում դարձել է ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավոր, որպես «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության անդամ։ 2011-2012 թվականներին եղել է Ազգային ժողովի եվրոպական ինտեգրման հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։

2012 թվականի մայիսի 6-ին հերթական անգամ ընտրվել է Ազգային ժողովի պատգամավոր։ Նա ընտրվել է համամասնական ընտրակարգով՝ «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցությունից։

Պարգևներ
--------

* ՀՀ մշակույթի նախարարության Ոսկե մեդալ, 2016

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2
3. ↑  «National Assembly of Armenia // Official Web Site - parliament.am»։ *www.parliament.am*։ Վերցված է 2017-01-08
4. ↑  Պատմության և մշակույթի հուշարձանների պահպանության և հանրահռչակման գործում ունեցած նշանակալի ավանդի համար ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավոր Արագած Ախոյանը պարգևատրվել է ՀՀ մշակույթի նախարարության Ոսկե մեդալով
**«Աքերմանի դաշտերում»** լեհ բանաստեղծ, ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ Ադամ Միցկևիչի «Аккерманские степи» սոնետի կրճատ թարգմանությունն է՝ Հովհաննես Թումանյանի կողմից։

Պատմություն
-----------

Ադամ Միցկևիչի «Սոնետներ» գիրքը լեհերեն առաջին անգամ տպագրվել է 1826 թվականին, Մոսկվայում։ Սոնետը հետագայում լույս է տեսել ռուսերեն թարգմանությամբ։ Գրքում ամփոփված են հեղինակի «Любовные сонеты» և «Крымские сонеты» շարքերը։ Վերջինիս մեջ է մտնում «Аккерманские степи»-ն։

Թարգմանության թվականը ստույգ հայտնի չէ։ Թումանյանը թարգմանության ընթացքում 6 տող բաց է թողել։

Ինքնագիրը չի պահպանվել։ Թարգմանությունն առաջին անգամ «Միցկևիչից» ենթավերնագրով տպագրվել է Թիֆլիսում լույս տեսնող «Տարազ» շաբաթաթերթի 1899 թվականի դեկտեմբերի 31, №50, 1140-րդ էջում։

Արտատպվում է «Տարազ» շաբաթաթերթից

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Аккерманские степи — Журнальный зал»։ *magazines.gorky.media*։ Վերցված է 2021 թ․ օգոստոսի 10
2. ↑  «Այս օրերը։ Դեկտեմբերի 24-ից 31-ը»։ *Բազմաբնույթ նյութեր* (անգլերեն)։ 2017 թ․ դեկտեմբերի 25։ Վերցված է 2021 թ․ օգոստոսի 10
3. ↑  Թումանյան Հովհաննես (1990)։ *Երկերի լիակատար ժողովածու*։ Երևան: Հայկական ՍՍՀ ԳԱ հրատարակչություն, երկրորդ հատոր։ էջ 593
**Արամ Բերբերյան-Դատև** (բուլղար․՝ Арам Берберян-Датев, դեկտեմբերի 3, 1926(1926-12-03), Վառնա, Բուլղարիա - ապրիլի 21, 2011(2011-04-21), Վառնա, Բուլղարիա), բուլղարահայ կոմպոզիտոր, դաշնակահար, դիրիժոր և մանկավարժ։

Կենսագրություն
--------------

Արամ Բերբերյան-Դատևի հուշատախտակը Վառնայում
Արամ Բերբերյան-Դատևը ծնվել է Վառնայում 1926 թվականի դեկտեմբերի 3-ին։ Սովորել է Բուլղարիայի ազգային երաժշտական ակադեմիայի դաշնամուրի և կոմպոզիցիայի բաժիններում (պրոֆեսոր Պանչո Վլադիգերովի արվեստանոց)։ Ակադեմիան ավարտել է 1956 թվականին։ Նվագակցել է բազմաթիվ երգիչների և նվագողների։ Ստեղծել է երաժշտական վոկալ խմբեր։ Բալետի դպրոցում կոնցերտմեյստեր է աշխատել։ Համգործակցել է Բուլղարիայի հայ համայնքի հետ։ 1951-1955 թվականներին Սոֆիայի «Երևան» երգչախմբի նվագակցողն ու դիրիժորի օգնականն է եղել։

Արամ Բերբերյան-Դատևը ղեկավարել է տարբեր երաժշտական երգչամբեր Շումենում, Վառնայում, Դոբրիչում, Սիլիստրայում, Պոպովոյում, Դևնյայում և այլ քաղաքներում։ Վառնայի, Դոբրիչի և Շումենի թատրոնների համար գրել է երաժշտություն։ Ստեղծել է պոպ-սիմֆոնիկ նվագախումբ։ 1970 թվականին վերադարձել է Վառնա և մինչև 1985 թվականը ղեկավարել է Մայակովսկու կենտրոնն ու Վառնայի հայկական համայնքը։ 1986-1988 թվականներին որպես երաժշտագետ ստեղծել և ղեկավարել է «Վառնա 86» կենտրոնը։ 1982 թվականից տեղափոխվել է Գերմանիա, որտեղ պրոֆեսորական կոչում է ստացել։

Հեղինակ է օպերետի, բալետի և վարիետեի ներկայացումների երաժշտության, կանտատի, օրատորիայի, վոկալ ցիկլերի և երգերի, գործիքային երաժշտության, մանկական մյուզիքլների և այլն։

Մահացել է 2011 թվականի ապրիլի 21-ին Վառնայում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4
2. 1 2 3 4  «Арам Берберян-Датев»։ ubc-bg.com։ Վերցված է 8 Հունվար 2019

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Discogs |

 |
**Niantic, Inc.**, ծրագրային ապահովություն մշակող ամերիկյան ընկերություն, որը գտնվում է Սան Ֆրանցիսկոյում։ Կազմակերպությունը առավոլ հայտնի է հեռախոսների համար ստեղծված խաղերով, որոնք ունեն հավելյալ իրականության տարրեր։ Դրանք են Pokemon Go, Ingress խաղերը։

Ընկերությունը, որը Google-ի ստարտափներից է, հիմնադրվել է 2010 թվականին Niantic Labs անվանմամբ, իսկ 2015 թվականին առանձնացել է։

Պատմություն
-----------

Ընկերությունն անվանվել է նավի անունով, որը ոսկու տենդի ժամանակ որոնողներին հաջողություն բերեց այն վայրում, որտեղ այժմ գտնվում է Սան Ֆրանցիսկոն։

Ընկերության առաջին ապրանքը Field Trip-ն էր` մի ծրագիր, որն օգտագործում է օգտատերի գտնվելու վայրը և աշխատում որպես ուղեկից դեպի շրջակայքի թաքցված հետաքրքիր իրերը։ Այնուհետև 2012 թվականի նոյեմբերին ընկերությունը թողարկեց Ingress-ը` Android օպերացիոն համակարգերի համար նախատեսված հավելված։ Խաղը ազատ հասանելի դարձավ 2013 թվականի հոկտեմբերին, իսկ iOS-ի համար տարբերակը հայտնվեց 2014 թվականին։

Niantic-ը անկախ կազմակերպություն դարձավ 2015 թվականի սեպտեմբերին այն բանից հետո, որ Google-ը հրապարակեց Alphabet Inc-ի վերակազմավորման մասին։

2015 թվականի սեպտոմբերին հայտարարվեց, որ Niantic-ը Nintedo-ի և The Pokemon Company-ի հետ համատեղ մշակում են Pokemon Go ծրագիրը։ Հաջորդ ամիս Niantic-ը հաղորդեց, որ Google-ը, Nintendo-ն և The Pkemon Company-ն ներդնում են 30 միլիոն դոլար ընկերության իր ապրանքների զարգացման համար։ 2016 թվականի փետրվարին ընկերությունը հաղորդեց, որ ստացել է ևս 5 միլիոն դոլար ներդրում։

2016 թվականի հուլիսի 6-ին Pokemon Go-ն թողարկվեց ԱՄՆ-ում, Ավստրալիայում և Նոր Զելանդիայում Android և iOS օպերացիոն համակարգերի համար։ Հուլիսի 13-ին խաղը հասանելի դարձավ Գերմանիայում, իսկ նույն օրվա երեկոյան` Մեծ Բրիտանիայում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  Markowitz Eric (December 20, 2012)։ «Exclusive: Inside the Mind of Google's Greatest Idea Man, John Hanke»։ *Inc.com*
3. ↑  Kessler Sarah։ «Can A Startup Live Inside Google? Niantic Labs, Creators Of Field Trip And "Ingress" Try»։ *Fast Company*։ Վերցված է May 22, 2013
4. ↑  *Pokémon GO Press Conference*։ *YouTube*։ September 10, 2015
5. ↑  «Niantic Inc. Raises $20 Million in Financing from The Pokémon Company, Google and Nintendo»։ *nianticlabs.com*։ Վերցված է July 7, 2016
6. ↑  McWhertor Michael (October 15, 2015)։ «Nintendo, Google and Pokémon Company invest $20M in Pokémon Go developer»։ *Polygon*։ Vox Media։ Վերցված է October 15, 2015
7. ↑  Nutt Christian։ «Pokémon Go dev Niantic Labs scores another $5 million in funding»։ *www.gamasutra.com*։ Վերցված է July 7, 2016

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
**Աքիլլեսն ու կրիան**, 2008 թվականի ճապոնական ֆիլմ, որի ռեժիսորը Տակեշի Կիտանոն է։

Աքիլլեսը և կրիան անվանումը վերաբերում է հույն փիլիսոփա Զենոն Էլեացու շարժման պարադոքսին։

Սյուժե
------

Կիտանոն մարմնավորում է Մաչիսուին, որը ծնվել է հարուստ ընտանիքում, բայց փոքր հասակում կորցրել է ծնողներին։ Երբ նրա հայրը՝ Ակիրա Նակաոն ինքնասպան է լինում բիզնեսի ձախողումից պատճառով, նրա խորթ մայրը՝ Մարիկո Ցուցուին ուղարկում Մաչիսուին հորաքրոջ և հորեղբոր հետ ապրելու, որոնք սակայն վատ են վերաբերվում իրեն և ուղարկում որբանոց։ Երիտասարդ Մաչիսուն՝ Յուրեի Յանագին, ընդունվում է արվեստի դպրոց և գտնում է իր ոճը դասընկերների մարտահրավերների շնորհիվ։ Մաչիսուն ընդունվում է աշխատանքի արվեստի դպրոցի վարձը վճարելու համար, և մտերմանում է բարեկամ և գործընկեր Սաչիկոյի հետ, որը կարծես թե հասկանում է իր արվեստի տեսլականը։ Նրանք ամուսնանում են և ունենում մեկ աղջիկ։ Ժամանակակից արվեստի հանդեպ ունեցած Մաչիսուի մոլուցքը զբաղեցնում է իր ամբողջ կյանքը, դարձնելով նրան անտարբեր շրջապատող ամեն ինչի, այդ թվում դստեր (Էրի Տոկունագայի) և կնոջ հանդեպ։ Նա փորձում է գոհացնել արվեստի քննադատներին՝ անտեսելով գումարի պակասությունը։ Հրդեհի պատճառով քիչ է մնում զոհվի։ Կորցնելով իր նախորդ աշխատանքները՝ նրա մոտ մնում է միայն կիսատ այրված տարա, որը ցանկանում է վաճառել 200 000 յենով։ Այս ամենն ավարտվում է այն բանով, որ կինն իրեն փողոցից տուն է բերում։ Նրանք զբոսնում են միասին, կարծես՝ վերջապես ազատվելով արվեստի հանդեպ ունեցած մոլուցքից։

Դերերում
--------

* Բետ Տակեշի Մաչիսուի դերում
* Կանակո Հիգուչի as Sachiko
* Յուրեյ Յանագի երիտասարդ Մաչիսուի դերում
* Կումիկո Ասո երիտասարդ Սաչիկոյի դերում
* Ակիրա Նակաո Մաշիսուի հոր դերում
* Մարիկո Ցիցուցի Մաչիսուի խորթ մոր դերում
* Ռեն Օսուգի Մաչիսուի հորեղբոր դերում
* Սուսումա Տերաժիմա Յակուզա կավատի դերում
* Էրի Տոկունագա Մաչիսուի աղջկա դերում
* Նաո Օմորի արվեստի գործերի առևտրականի դերում
* Մասատո Իբու արվեստի գործերի առևտրականի դերում

Հողարկում
---------

Ֆիլմի պրեմիերան տեղի են ունեցել 2008 թվականի օգոստոսի 28-ին Վենեցիայի ֆիլմերի 65-րդ փառատոնի ժամանակ։

Արձագանքներ
-----------

Մարկ Շիլինգը «Ճապոնական ժամանակ» ամսագրից ֆիլմը 5 աստղից գնահատել է 2։

Հավելյան ընթերցանություն
------------------------

* Berra John, ed. (2010)։ *Directory of World Cinema: Japan*։ Intellect Books։ էջեր 9–10։ ISBN 9781841503356

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. 1 2 3 4
3. ↑
4. ↑  Macnab Geoffrey (օգոստոսի 29, 2008)։ «Kitano's lost sense of direction – Film – guardian.co.uk»։ *The Guardian*
5. ↑  Schilling Mark (հոկտեմբերի 3, 2008)։ «'Achilles to Kame'»։ *The Japan Times*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database · Rotten Tomatoes |

 |
**Դերենիկ Դեմիրճյանի տուն-թանգարան**, հիմնադրվել է 1977 թվականին Երևանի այն բնակարանում, որտեղ 1929 թվականից մինչև իր մահն ապրել է նշանավոր գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ Դերենիկ Դեմիրճյանը (1877-1956)։ Հիմնադրվել է Հայաստանի մշակույթի նախարարության կողմից՝ որպես Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի մասնաճյուղ։

Ցուցադրություն
--------------

Թանգարանը զբաղվում է Դերենիկ Դեմիրճյանի ստեղծագործությունների մասսայականացմամբ, նրա անձնական և ստեղծագործական կյանքի մասին լիարժեք տեղեկությունների տրամադրմամբ։

Թանգարանն ունի 670 հիմնական և գրեթե նույնքան գիտաօժանդակ նյութեր, որոնք լավագույնս ներկայացնում են գրողի անցած բազմամյա ստեղծագործական ուղին։

Տուն-թանգարանը բաղկացած է հուշային երեք սենյակներից և մեկ ցուցասրահից։ Առաջին սենյակն ամփոփում է գրողի կյանքի և գործունեության վաղ շրջանը, երկրորդը նրա աշխատասենյակն է, իսկ երրորդ սենյակն ընդգրկում է նրա գրական-հասարակական գործունեության հասուն շրջանը։ Ցուցասրահում առավելապես ներկայացված են Դեմիրճյան-թատերագետն ու նրա երկերի բեմադրությունները։ Գրողի անձնական իրերի մեջ պահվում է նաև նրա ջութակը, որը ստրադիվարիուսյան դպրոցի եզակի նմուշ է։

Միջոցառումներ
-------------

Տուն-թանգարանի նյութերի հիման վրա ստեղծվել են հեռուստատեսային և ռադիոհաղորդումներ։ Այստեղ պարբերաբար կազմակերպվում են գրական-թատերական ցերեկույթներ, հանդիպումներ, գրքերի շնորհանդեսներ, քննարկումներ՝ նվիրված գրողի կյանքին ու ստեղծագործությանը, գրական արդի խնդիրներին ու երևույթներին, ընթերցումներ, դպրոցականների համար՝ թեմատիկ դասընթացներ, ինտերակտիվ ուսուցում «Պույ-պույ մկնիկը» հեքիաթի թեմայով, նկարների մրցույթներ և այլն։

Հասցե
-----

Թանգարանը գտնվում է Երևանի կենտրոնում՝ Աբովյան փողոց 29, բնակարան 4 հասցեում։

Պատկերասրահ
-----------

* Դերենիկ Դեմիրճյանի հուշակոթող (Երևան)Դերենիկ Դեմիրճյանի հուշակոթող (Երևան)
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Wiki Loves Monuments monuments database — 2017.
2. ↑  «Եղեգնյա գրչով. գրական Երևան | Դերենիկ Դեմիրճյան»։ *Журнал ЖАМ*։ Վերցված է 2018-01-27

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Դերենիկ Դեմիրճյանի տուն-թանգարան** կատեգորիայում։ |
**ԲՄԱ Արայ Էջմիածին**, հայկական կազմալուծված ֆուտբոլային ակումբ Արմավիրի մարզի Վաղարշապատ քաղաքից։

Պատմություն
-----------

Ակումբը հիմնադրվել է 1967 թվականին։ Մինչև անկախ Հայաստանի առաջնության ձևավորումը, չկար պրոֆեսիոնալ առաջնություն, որտեղ հանդես կգար ակումբը։ Միայն 1990 թվականին սկսեց ԽՍՀՄ երկրորդ լիգայի պրոֆեսիոնալ փուլը, որտեղ նրանք 7-րդ տեղում էին։

1992 թվականին թիմը ելույթ ունեցավ Հայաստանի Պրեմիեր լիգայում, որտեղ նրանք գրավեցին 10-րդ տեղը և հաջորդ տարվա համար ամրագրեցին իրենց տեղը բարձրագույն լիգայում։

Հայաստանի գավաթի խաղարկությունում թիմը դուրս եկավ քառորդ եզրափակիչ և 0:2 հաշվով հաղթեց Վան Երևանին: Այս արդյունքները լավագույնն են Հայաստանի առաջնության բարձրագույն լիգայում թիմի ելույթների պատմության մեջ։ Հետագա մրցաշրջանների վատ արդյունքները, որտեղ նրանք 13-րդ և 14-րդն էին, թիմին ուղարկեցին Առաջին լիգա, որտեղ նրանք շարունակեցին ելույթները։ 1995 թվականին ոչ պաշտոնական առաջնությունում թիմը զբաղեցնում է երրորդ տեղը և դառնում բրոնզե մեդալակիր։

Լիգայի ցուցանիշներ
------------------

| Տարի | Ակումբի անվանումը | Բաժին | Դիրք | Գ.Պ. | Վ | Դ | Լ | ԳՍ | Գ.Ա. | PTS |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1990 թ | Զվարթնոց Էջմիածին | Հայկական ԽՍՀ լիգա | 7 | 32 | 12 | 8 | 12 | 53 | 60 | 32 |
| 1991 թ | 11 | 38 | 14 | 4 | 20 | 59 | 76 | 32 |
| 1992 թ | Հայաստանի Բարձրագույն խմբի առաջնություն | 10 | 22 | 3 | 5 | 14 | 30 | 61 | 11 |
| 1993 թ | 13 | 28 | 6 | 4 | 18 | 42 | 78 | 16 |
| 1994 թ | ԲՄԱ Արայ Էջմիածին | 14 | 28 | 5 | 5 | 18 | 38 | 85 | 15 |
| 1995 թ | Հայաստանի առաջին լիգա | 3 | 14 | 8 | 1 | 5 | 35 | 9 | 25 |
| 1995/96թթ | 10 | 22 | 7 | 2 | 13 | 26 | 44 | 23 |
| 1996/97թթ | 10 | 22 | 6 | 7 | 9 | 24 | 28 | 25 |
| 1997 թ | 7 | 16 | 4 | 1 | 11 | 25 | 45 | 13 |
| 1998 – առ այսօր | ոչ մի մասնակցություն |

Գլխավոր մարզիչ
--------------

* {{{2}}} Բ. Եղիազարյան (1990)
* {{{2}}} Սամվել Այվազյան (1991)
* {{{2}}} Արկադի Անդրեասյան (1992–1993)
* {{{2}}} Աշոտ Մարտիրոսյան (1993)
* {{{2}}} Ռուդիկ Ավանեսյան (1993)
* {{{2}}} Ղևոնդ Պողոսյան (1994)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Armenia. Premier league»։ *RSSSF*։ RSSSF։ Վերցված է 2018 թ․ մարտի 16

Արտաքին հղումներ
----------------

* BMA-Arai at foot.dk Archived 2018-09-07 at the Wayback Machine. (in Danish)
* RSSSF Հայաստան (և ենթաէջեր տարեկան)
**«Ամառ»** (իտալ.՝ l'Estate), իտալացի նկարիչ Ջուզեպպե Արչիմբոլդոյի (իտալ.՝ Giuseppe Arcimboldo, 1527—1593) նկարը, որն ստեղծվել է 1573 թվականին։ Նկարվել է յուղաներկով կտավի վրա։ Գտնվում է Լուվրի թանգարանում։ Չափերը՝ 76 × 64 սմ։

Նակարագրություն
---------------

«Ամառը» «Տարվա եղանակներ» («Գարուն», «Ամառ», «Աշուն», «Ձմեռ») շարքի չորս նկարներից մեկն է։ Չորս դիմանկարները մարմնավորում են մարդկային կյանքի փուլերը՝ պատանեկություն, երիտասարդություն, հասունություն և ծերություն։  Ամառվա այլաբանական դիմանկարը խորհրդանշում է երիտասարդությունը։ Նկարի կոլորիտը տաք է կարմիր, նարնջագույն, վարդագույն և բաց դեղին մրգերի առատության շնորհիվ։ Նկարում պատկերված է ցորենի ծղոտից պատրաստված բլուզով մի կին։ Նրա դեմքը պատկերված է կիսադեով մութ ֆոնի վրա։ Բլուզը զարդարված է ցորենի հասկերով ու արտիճուկով։ Բլուզ ասեղնագործության մեջ նկարիչը գրել է իր անունը՝ «GIUSEPPE ARCIMBOLDO • F», որտեղ «F» նշանակում է իտա. *Fecit* - կատարել է։ Ուսի վրա գրված է տարեթիվը՝ 1573: Այսպես Արչիմբոլդոն նշել է հետագա իր պատճենները։ Կնոջ դեմքը, ինչպես տարօրինակ խճանկար, հավաքվել է բանջարեղենից և մրգերից։ Քթի փոխարեն կանաչ վարունգ է, այտերի փոխարեն՝ սերկևիլ, դեղձ և սխտոր, ականջի փոխարեն՝ եգիպտացորեն, կարմիր կեռասը և խաղողը վերածվել են շուրթերին, աչքը սև բալ է, հոնքի փոխարեն՝ հասունացած հասկ, իսկ սիսեռը պատկերում է ատամները։ Բարձր սանրվածքի մեջ կարելի է տեսնել սալոր, տանձ, սմբուկ, ծառերի տերևներ, ազնվամորու և մոշի հատապտուղներ։ Ծաղիկներով շրջանակը, ամենայն հավանականության, այլ նկարչի կողմից ավելացվել է XVII դարում։

Պատմություն
-----------

«Տարվա եղանակներ» նկարների շարքն ունեցել է անհավատալի ժողովրդականություն։ Կայսր Մաքսիմիլիան II-ի խնդրանքով ստեղծվել է մի քանի տարբերակ։ Յուրաքանչյուր աշխատանք մեկ անգամ չէ, որ կրկնվել է նկարչի ողջ կյանքի ընթացքում։ Հաբսբուրգների պալատում Արչիմբոլդոն ունեցել է պալատական ականավոր դիմանկարիչի համբավ։ Սակայն 1593 թվականին նկարչի մահից հետո նրա մասին երկար դարեր մոռացել են։ Միայն 20-րդ դարի 30-ական թվականներին Արչիմբոլդոյի ժողովրդականության նոր ալիք է սկսվել։ Իր փոխաբերական մտածողության շնորհիվ նա դարձել է ոգեշնչող 20-րդ դարի շատ սյուրռեալիստների համար։ Հատկապես նրա նկարները գնահատել է Սալվադոր Դալին իրենց արտասովոր ֆանտաստիկ և փոխաբերական բնույթի համար։ Նկարի տարբերակները գտնվում են Բավարիայի նկարների պետական հավաքածուում, Լուվրի թանգարանում, Դենվերի արվեստի թանգարանում։

Նկարներ «Տարվա եղանակներ» շարքից
--------------------------------

* Գարուն, 1573 թվական, ԼուվրԳարուն, 1573 թվական, Լուվր
* Աշուն, 1573 թվական, ԼուվրԱշուն, 1573 թվական, Լուվր
* Ձմեռ, 1573 թվական, ԼուվրՁմեռ, 1573 թվական, Լուվր

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4
2. 1 2  Joconde (ֆր.) — 1975.
3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  JocondeLab — 2014.
4. ↑  «Giuseppe ARCIMBOLDO. L'Été»։ Louvre։ Վերցված է 2019-10-08
5. ↑  «SUMMER»։ WUSTL DIGITAL GATEWAY IMAGE COLLECTIONS & EXHIBITIONS։ Վերցված է 2019-10-08
6. ↑  «Giuseppe ARCIMBOLDO. L'Automne»։ Louvre։ Վերցված է 2019-10-11
7. ↑  «В чём секрет картин Джузеппе Арчимбольдо, который вдохновлял Дали и других сюрреалистов XX века»։ Культурология.рф։ Վերցված է 2019-10-08
**«Արարատ գրական»**, կիսամսյա, որից հետո ամսագիր, Բեյրութի «Արարատ» օրաթերթի գրական հավելվածը։

Պատմություն
-----------

«Նոր սերունդ մշակութային շարժում» հնչակյան երիտասարդարդական միության պաշտոնաթերթն է եղել։ Լույս է տեսել 1956–1965 թվականին։

Խմբագիր՝ Հակոբ Նորունի (Նորաշխարհյան)։ Պաշտպանել է «արվեստը ժողովրդի համար» սկզբունքը։ Լույս է ընծայել չափածո և արձակ գործեր, գրաքննադատել հոդվածներ, լուրեր սփյուռքահայ, մասնավորապես՝ լիբանանահայ գրական կյանքից։

«Արարատ գրական» ամսագիրը սերտ կապեր է պահպանել Հայաստանի հետ, տպագրել խորհրդահայ հեղինակների ստեղծագործություններից։ Ունեցել է համաշխարհային գրականության բաժին, մեծ տեղ է հատկացրել արաբական գրականությանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Նորունի Հակոբ | armenianlanguage.am»։ *www.armenianlanguage-am.armin.am*։ Վերցված է 2023-07-03
2. ↑  «Նորունի Հակոբ Լևոնի — Hayazg»։ *am.hayazg.info*։ Վերցված է 2023-07-03

Արտաքին հղումներ
----------------

* Թերթի որոշ համարներ tert.nla.am կայքում

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Հայ գրատպություն և գրքարվեստ» հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում-Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
**Արարատցեմենտ**, Մուլտի Գրուպ կոնցեռնին պատկանող փակ բաժնետիրական ընկերություն Արարատի մարզի Արարատ քաղաքում։ Հայաստանում պորտլանդցեմենտ արտադրող երկու գործարաններից մեկն է։ Սեփականատերը Գագիկ Ծառուկյանն է։

Պատմություն
-----------

Ընկերությունը հիմնադրվել է 1927 թվականին, խորհրդային ժամանակաշրջանում։ Իր առաջին արտադրանքը տվել է 1933 թվականին։ Ընկերությունը մինչև 2002 թվականը աշխատել է որպես պետական գործարան։ 2002 թվականին գործարանը 200 հազար դոլարով ձեռք է բերել Բելգիայում գրանցված «Ռոբերտո» ընկերությունը, որից մի քանի ամիս անց սեփականատեր է դարձել «Մուլտի Գրուպ» կոնցեռնը։

Մասնավորեցումից հետո իրականացվել են լայնածավալ ներդրումներ և արդիականացում, ինչը թույլ է տվել գործարանում տեղադրել ժամանակակից տեխնոլոգիաներ։ Ավելի ուշ նրան տրվել է ISO-2001-2002 միջազգային հավաստագիր։

Արտադրանք
---------

Գործարանի արտադրանքը ներառում է արագ կարծրացող պորտլանդցեմենտ՝ առանց հավելումների, պորտլանդցեմենտ՝ հանքային հավելումներով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Գևորգյանը փաստ է ներկայացնում՝ վերստին պնդելով, որ Ծառուկյանը «ԱրարատՑեմենտը» ձեռք է բերել 200 հազար դոլարով»
2. ↑  «2002-ին 200․000 դոլարով «Արարատցեմենտ»-ը վաճառվել է «Ռոբերտո» ընկերությանը, որի հիմնադիրը օֆշորային ընկերություն է»։ *Հայկական Ժամանակ*։ 25/04/2019
3. ↑  «About Ararat Cement»։ Ararat cement official website։ Վերցված է 2009 թ․ օգոստոսի 24

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Արարատցեմենտ» ՖԲԸ-ի պաշտոնական կայք
* «Արարատցեմենտի» մասին ինֆորմացիա «Մուլտի Գրուպի» պաշտոնական կայքում
**Ամարիկե Սարդար** (Ամարիկ Դավրեշի Սարդարյան, փետրվարի 8, 1935(1935-02-08), Սիփան, Հայաստան - 2018), քուրդ գրող, արձակագիր, հրապարակախոս, թարգմանիչ, գրաքննադատ, հասարակական գործիչ։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (1992)։ Հայաստանի վաստակավոր լրագրող։

Կենսագրություն
--------------

Ամարիկե Սարդարը ծնվել է 1935 թվականի փետրվարի 8-ին, Արագածի շրջանի Սիփան գյուղում (այժմ՝ ՀՀ Արագածոտնի մարզ)։ Ավարտել է Խ. Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի պատմաբանասիրական ֆակուլտետը։ Աշխատել է հայպետռադիոյի քրդական հաղորդումների բաժնում։ Եղել է «Ռյա թազա» թերթի գլխավոր խմբագիր, Հայաստանի քուրդ մտավորականության խորհրդի վարչության նախագահ, Հայաստանի ժուռնալիստների միության անդամ (1965)։ Ստեղծագործել է քրդերեն։ Նրա որոշ պատմվածքներ տեղ են գտել քրդերեն լեզվի դասագրքերում։ Նրա պատմվածքները տպագրվել են քուրդ գրողների «Նոր գարուն» տարեգրքի բոլոր համարներում։ Սարդարը թարգմանել է հայ, ռուս, եվրոպացի գրողների պատմվածքներ, որոնք տպագրվել են «Ռյա թազա» թերթում։ 11 գրքի հեղինակ է։ Թողարկել է անձնական կայք քրդերեն ու ռուսերեն լեզուներով, Թուրքիայում քրդերեն են վերահրատարակվել են նրա առաջին երեք ժողովածուները։ Սարդարի պատմվածքները ներառվել են քրդերենի դասագրքերում, թարգմանվել են հայերեն, ռուսերեն, ֆրանսերեն, արաբերեն, պարսկերեն, թուրքերեն լեզուներով։ Նրա մասին գրել են Հայաստանի, Ռուսաստանի, Ֆրանսիայի, Թուրքիայի, Իրանի, Իրաքի թերթերը։

Մահացել է 2018 թվականի փետրվարին։

Անդամակցություն
---------------

* Հայաստանի ժուռնալիստների միության անդամ, 1965
* Հայաստանի գրողների միության անդամ, 1992
* Պեն-Քուրդ միջազգային ակումբի անդամ

Ստեղծագործություններ
--------------------

### Երկեր

* Կարոտ (հուշեր, քրդերեն), Երևան, 2014։
* Այդ գիշեր (պատմվածքեր, վիպակներ, ռուսերեն), Երևան, 2013
* Ընտրանի (քրդերեն), Երևան, 2011։
* Մինչև ե՞րբ (ռուսերեն), Երևան, 2007։
* Մոր ձեռքը, Երևան, 1974։

### Թարգմանություններ (հայերենից)

* Ավետիք Իսահակյան (Ժողովածու), Երևան, 1977։
* Հովհաննես Թումանյան, Հատընտիր, Երևան, 1970։
* Հրաչյա Քոչար, Կարոտ, Երևան, 1972։

Պարգևներ
--------

* Քեմբրիջի համալսարանի կենսագրությունների կենտրոնի «Աշխարհի առաջատար պրոֆեսիոնալի» կոչում, 2009
* ՀԽՍՀ վաստակավոր լրագրող, 1986
* ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության պատվոգիր

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Ամարիկե Սարդարի մասին ՀԳՄ կայքում
2. ↑  «ԱՄԱՐԻԿԵ ՍԱՐԴԱՐ | Գրական Թերթ» (հայերեն)։ Վերցված է 2020-02-15  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)

Գրականություն
-------------

* Սրբացած մասունքներ։ Ալբերտ Փարսադանյան։ 2006, 327 էջ:
**Արբորիա** կամ **Արբորեա** (սարդ.՝ Judicadu de Arbaree or *Rennu de Arbaree*, իտալ.՝ Giudicato di Arborea(Arborea) միջնադարյան յուդիկատ, որը գոյություն է ունեցել Սարդինիա կղզու արևմուտքում, X-XV դարերում։ Մայրաքաղաքը նախ եղել է ծովափնյա Տարան, հետագայում՝ ծովահեն արշավանքների դեպքում ամրացված Օրիստանոն։

10-րդ դարում Սարացների արշավանքների ավարտից ի վեր Արբորիայի դատավորները (յուդեքսները) Սարդինիայի արևմտյան ափը ղեկավարել են միանգամայն ինքնուրույն։ 1164 թվականին տեղական տիրակալ Բարիսո II-ը Ֆրեդերիկ Բարբարոսայից առատաձեռն կաշառքի դիմաց գնել է Սարդինիայի թագավորի տիտղոսը, բայց հաջորդ տարի կայսրը հետ է վերցրել այդ տիտղոսը։

Արբորեան հասավ իշխանության գագաթնակետին Մարիանո IV-ի օրոք (գահակալել է 1347-1376)՝ Մեծ մականունով։ Նա հաջողությամբ կռվել է արագոնացիների և գենոացիների դեմ՝ տարածելով արբորեացիների իշխանությունը գրեթե ամբողջ կղզու վրա։

Մարիանոյից հետո կղզին ղեկավարել է նրա դուստրը՝ Արբորեացի Էլեոնորան։ Նրա կողմից ընդունված Սարդինիայի սովորական իրավունքի հավաքածուն (de Logoux) ուժի մեջ է մնացել մինչև 1827 թվականը։

Դատական իշխանության հաջորդ կառավարիչը եղել է Էլեոնորայի թոռան զարմիկը՝ Գիյոմ II դե Լարան։ Նա սարդինացիների դիմադրությունը գլխավորել է դեպի Սիցիլիայի արքա Մարտին I-ի արշավանքը։ 1409 թվականին Սանլուրիի ճակատամարտում Գիյոմը պարտվել է։ Հաջորդ տարի արբորեացիների մայրաքաղաք Օրիստանոն ընկել է արագոնացիների հարձակման տակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Италия»։ *flagiaf.ru*։ Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 10

Գրականություն
-------------

* *Dizionario Biografico degli Italiani*. Rome, 1963 — Present.
* Nowé, Laura Sannia. *Dai «lumi» dalla patria Italiana: Cultura letteraria sarda*. Mucchi Editore: Modena, 1996.
* Day, John. *La Sardegna sotto la dominazione pisano-genovese dal secolo XI al secolo XIV*. UTET: Turin, 1987.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Арбореа // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб. 1890—1907.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ կատալոնական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4628859-4 · VIAF: 239649587 · WorldCat VIAF: 239649587 |

 |
Ջեյմի Դոջերս
**Ջեյմի Դոջերս**, բրիտանական թխվածքաբլիթ, լցոնվում է ելակի, ազնվամորու կամ այլ հատապտուղների ջեմով։ Ներկայացվել է 1960 թվականին, ներկայումս արտադրվում է «Burton's Biscuit Company» ընկերության կողմից։

2009 թվականին թխվածքաբլիթը Միացյալ Թագավորությունում ամենատարածված մանկական քաղցր թխվածքաբլիթի ապրանքանիծն էր, որի տարեկան վաճառքի 40%-ը կազմում էին մեծերը։

Պատմություն
-----------

Ջեյմի Դոջերսը՝ Լոնդոնի հյուրանոցի սկուտեղի վրա թեյի, դիետիկ թխվածքաբլիթների, ջեմի և տորթերի ուղեկցությամբ
Անվանվել է «The Beano» կոմիքսի Ռոջեր Դոջերի կերպարի անունով, «ջեյմի դոջերս»-ը արտադրվում է Միացյալ Թագավորությունում ավելի քան 60 տարի ի սկզբանե «Burton Foods»-ի կողմից։ 2011 թվականին ապրանքանիշը վերաթողարկվեց «Dodgers» ապրանքանիշի ներքո երկու նոր ապրանքատեսակներով՝ իրիս և շոկոլադ[*փա՞ստ*]։ Թխվածքաբլիթները հետագայում արտադրվում էին տարբեր համերով։

Դոջերսը լինցի տորթի տեսակ է, և աշխարհի որոշ հատվածներում ասոցացվում է Սուրբ Ծննդյան տոնի հետ։ Առևտրային օրինակներից մեկը «Pepperidge Farm»-ի լինցի տորթի սեզոնային ազնվամորու թխվածքաբլիթներն են, որոնք արտադրվում են Միացյալ Նահանգներում։ Նոր Զելանդիայում լինցի թխվածքաբլիթները կոչվում են «Shrusbury Cookies»։ Հավանաբար, «Shrusbury cookie» տերմինը վերաբերում է մեկ այլ ապրանքի։ Լինցի թխվածքաբլիթները վաճառվում են նաև որպես ազնվամորու փխրուն թխվածքաբլիթներ։

Գովազդ
------

2011 թվականին հեռուստատեսային վերաթողարկման արշավը «Grocer» ամսագրի կողմից արժանացել է «2011 թվականի լավագույն թխվածքաբլիթի գովազդ» մրցանակին։ «Burton» ընկերությունը «Choccie Dodgers»-ի նոր գովազդը գործարկել է 2012 թվականի ապրիլին՝ «Britain's Got Talent» մրցույթի ժամանակ, 4,5 միլիոն ֆունտ ստեռլինգ արժողությամբ արշավի շրջանակներում։

Նմանատիպ թխվածքաբլիթներ
-----------------------

Նոր Զելանդիայում «Griffin's»-ը վաճառում է «Shrusbury» թխվածքաբլիթ, որը նման է ջեյմի դոջերսին, որի վերին շերտում սրտաձև անցք կա։

Ժողովրդական մշակույթ
--------------------

Ջեյմի Դոջերսը մի քանի անգամ հայտնվեց «Դոկտոր Ով»-ում «տասնմեկերորդ բժշկի» դարաշրջանում։

2006 թվականին «Չքվի՛ր» անիմացիոն ֆիլմում Ռիտայի նավակը կոչվել է «Ջեյմի Դոջեր»։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Collingham Lizzie (2020 թ․ հոկտեմբերի 29)։ *The Biscuit: The History of a Very British Indulgence* (անգլերեն)։ Random House։ ISBN 978-1-4735-7346-8
2. ↑  «Burton's Foods launches new division for food service snack market»։ Caterer and Hotelkeeper։ 2009 թ․ նոյեմբերի 30։ Վերցված է 2013 թ․ հունվարի 18
3. 1 2  «Dodgers»։ Burton's Biscuit Co։ Վերցված է 2016 թ․ փետրվարի 24
4. ↑  «Top Campaigns of the Year: 31- 40»։ The Grocer։ 2011 թ․ դեկտեմբերի 17։ Վերցված է 2013 թ․ հունվարի 18
5. ↑  «Burton's Biscuit Company set to launch "music battle" ad for Choccie Dodgers»։ The Drum։ Վերցված է 2013 թ․ հունվարի 18
6. ↑  «Third sculpture on the Waiwhetu Sculpture Walk tastefully unveiled»։ *Stuff* (անգլերեն)։ 2016 թ․ նոյեմբերի 11։ Վերցված է 2021 թ․ օգոստոսի 31
7. ↑   (բրիտանական անգլերեն) *Doctor Who*, վերցված է 2023-04-01

Արտաքին հղումներ
----------------

* Burton's Foods official website
**Բոլոր սրբերի տաճար** (ռուս.՝ Храм Всех Святых), ուղղափառ տաճար Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանի Սինյավսկոյե գյուղում։ Միակ տաճարը Ռուսաստանի հարավում, որը քառակուսի հատույթում ունի զանգակատուն։ Ճանաչվել է ամբողջ Ռոստովի մարզի հնագույն տաճարներից։

Պատմություն
-----------

1793 թվականին Սինյավսկոյե գյուղում սկսվել է առաջին փայտե եկեղեցու շինարարությունը։ Հանուն Երեք Սրբերի (Բարսեղ Կեսարացի, Գրիգոր Նազիանզացի, Հովհան Ոսկեբերան) նոր տաճարի շինարարությունն ավարտվեց և այն օծվեց 1794 թվականին։ 1801 թվականի Կղերական տեղեկատուն այդ եկեղեցին նկարագրել է այսպես.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | *Հիմնադրվել է փայտե սյուների վրա, պատերը եղեգյա են՝ ծեփված կավով և ծածկված քրծենով։ Եկեղեցուն կից եղել է 108 ծխական բակ, նրանցում արական սեռի 323 և իգական սեռի 307 հոգի մալոռուս և 26 բակ՝ 117 արական սեռի և 98 հոգի իգական սեռի վելիկոռուս։*- Կղերական տեղեկատու, 1801 թվական |  |

1802 թվականին տաճարի խարխլվածության պատճառով տեղական իշխանությունները որոշեցին կառուցել նույն անունով նոր՝ քարե եկեղեցի։ 1806 թվականին տեղի ունեցավ նոր տաճարի հանդիսավոր օծումը։ 1863 թվականին Սինյավսկոյե խուտորում բացվեց եկեղեցական-ծխական ուսումնարան։

1917 թվականին տաճարը կողոպտվեց ու փակվեց։ Հետագա տարիներին այն զգալիորեն խարխլվեց։

Խորհրդային Միության փլուզումից հետո տաճարը վերադարձվել է Ռուս Ուղղափառ եկեղեցուն և կրկին օծվել է հանուն բոլոր Սրբերի։ 2006 թվականի մայիսի 18-ին նշվել է տաճարի 200-ամյակը։

Հոգևորականներ
-------------

Ինչպես փայտե, այնպես էլ նոր՝ քարե տաճարի առաջին քահանան եղել է մալոռուս հայր Յոհան Պոկոտիլովը։ Եկեղեցու ներկայիս հովիվն է ավագ երեց Նիկոլայ Վլադիմիրովիչ Բալաբանյանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Синявское|Церковь Всех Святых» (ռուսերեն)։ sobory.ru։ Վերցված է 2017-01-19
**Ալեքսեյ Սաքս** (էստ․՝ Aleksei Saks, մայիսի 20, 1982(1982-05-20), Տալլին, Էստոնական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), էստոնացի գեղասահորդ։ Ռեննիկ Դիանայի հետ չորս անգամ հաղթել են Էստոնիայի ազգային առաջնությունում։ Զույգը մասնակցել է Թուրինում անցկացված XX ձմեռային օլիմպիական խաղերում, որտեղ զբաղեցրել է 17-րդ տեղը։

Կենսագրություն
--------------

Իր կարիերայի սկզբում նա զբաղվել է մենասահքով` մարզիչ Իրինա Կոնոնովայի ղեկավարությամբ և երեք անգամ նվաճել է պատանիների միջև Էստոնիայի չեմպիոնի կոչումը։ Մեծահասակների միջև անցկացված մրցաշրջաններում 2000-2001 թթ. մրցաշրջանում հասավ միայն բրոնզե մեդալի, այդ պատճառով էլ 2001 թվականի կեսերին որոշեց անցնել զուգասահքի և մարզիչին խնդրեց զուգընկեր գտնել։ Զուգընկեր դարձավ Դիաննա Ռեննիկը, ով խորհրդային գեղասահորդներ Արդո և Յուլյա Ռեննիկների դուստրն է։ Հենց նրանք էլ դարձան զույգի մարզիչը, ով էլ մրցումներում սկսեց ներկայացնել Էստոնիան։

Միջազգային մակարդակում դեբյուտը տեղի ունեցավ մի քանի ամիս հետո` Եվրոպայի առաջնությունում։ Սաքսը և Ռենիկը հետագայում էլ աշխարհի և Եվրոպայ Եվրոպայի առաջնություններում ներկաայացնոոււմ էին Էստոնիան, որտեղ էլ տասնյակում զբաղեցրել են երկրորդ տեղը։ 2006 թվականին նրանք դարձան Ձմեռային օլիմպիական խաղերի մասնակից (առաջինը 1936 թվականին էստոնցիների ելույթից հետո), որտեղ էլ նրանք զբաղեցրին 17-րդ տեղը։

Սպորտային ձեռքբերումներ
-----------------------

* Մենասահք

| Իրադարձությոյւն | 1999-2000 | 2000-2001 |
| --- | --- | --- |
| Գեղասահքի պատանիների առաջնություն | 35 | 30 |
| Էստոնիայի առաջնություն | 4 | 3 |
| Junior Grand Prix Netherlands | 18 |  |
| Czech Skate | 16 |  |
| Junior Grand Prix Gdansk | 16 |  |

* Դիանա Ռեննիկի հետ

|  | 2001-02 | 2002-03 | 2003-04 | 2004-05 | 2005-06 | 2006-07 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ձմեռային օլիմպիական խաղեր |  |  |  |  | 17  |  |
| Գեղասահքի աշխարհի առաջնություն |  | 19  | 18  | 16  |  | 22 |
| Գեղասահքի Եվրոպայի առաջնություն | 17  | 13 | 12 | 11 | 12 | 14 |
| Գեղասահքի պատանիների առաջնություն | 13 | 15 |  |  |  |  |
| Գեղասահքի Էստոնիայի առաջնություն | 2 | 1 | 1 | 1 | 1 | 2 |
| Trophée de France |  |  |  |  | 10 |  |
| Cup of China|Кубок Китая |  |  |  | 9 |  |  |
| Мемориал Карла Шефера |  |  |  |  | 9 |  |
| Nebelhorn Trophy |  |  |  |  | 10 |  |
| Finlandia Trophy |  | 7 |  |  |  |  |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Էստոնական մարզական կենսագրական բառարան (эст.)
2. 1 2 3  Алексей Сакс и Диана Ренник
3. 1 2  Aleksei SAKS
4. 1 2  «После 70-летнего перерыва на Олимпиаде выступит эстонский дуэт фигуристов»։ *RUS Delfi*։ 1135593976։ Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 14

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ESBL · ISU · ISU · Olympic Channel |

 |