**Վիվիանա Դուրանտե** (մայիսի 8, 1967(1967-05-08), Հռոմ, Իտալիա), իտալացի բալետի պարուհի, ով համարվում է վերջին ժամանակների դրամատիկական մեծ ներկայացումների բալերինաներից մեկը։ Եղել է «Թագավորական բալետ»-ի, Ամերիկյան թատրոնի բալետի, «Սկալա» և «Կ Բալետ»-ի թատրոնների գլխավոր պարուհի։ Նա Անգլիայի ազգային բալետի դպրոցի և «Վիվիանա Դուրանտե» թատերախմբի գեղարվեստական ղեկավարն է։

Վաղ կարիերա
-----------

Դուրանտեն ծնվել է Հռոմում և 6 տարեկանից զբաղվել է բալետով տեղի օպերայի թատրոնում։ Բալերինա Գալինա Սամսովայի կողմից նկատվելով՝ նա միացել է Լոնդոնի «Ռիչմոնդ» պարկի «Սպիտակ» տան բալետի դպրոցին։ Մեկ տարի անց նա նկարահանվել է «Ես իսկապես ուզում եմ պարել» վերնագրով հեռուստատեսային վավերագրական ֆիլմում։ 17 տարեկանում ավագ դպրոցն ավարտելուց անմիջապես հետո, նա միացել է «Թագավորական Բալետ» թատերախմբին։ Չնայած նրան, որ իրեն երբեք չէին սովորրեցրել Օդետի\Օդելայի կերպարը, երկու տարի անց ներկայացման ժամանակ խաղալով այդ կերպարը գրավել է բոլորի ուշադրությունը։ 21 տարեկանում դարձել է թատերախմբի ամենաերիտասարդ գլխավոր պարուհին, իսկ 1990 թվականին ամենաերիտասարդ արտիստը, ով շահեց «Իվնինգ Ստանդարտ» բալետի մրցանակը։

Թագավորական բալետ
-----------------

«Թագավորական բալետ» թատերախմբում Դուրանտեն կատարել է պարոն Քենեթ Մակմիլանի բալետների բոլոր հիմնական մասերը՝ «Մանոն», «Ռոմեո և Ջուլիետ», «Մայերլինգ», «Մյուս թմբկահարը», «Իմ եղբայրը», «Իմ քույրերը», «Ռեքվիեմ»,«Էլիտար սինկոպներ», «Գլորիա», «Արքայազն Պագոդան և Անաստասիան», որոնց համար նա արժանացել է Լոուրենս Օլիվիեի մրցանակի, պարոն Ֆրեդերիկ Աշթոնի «Մոխրոտը», «Փոքրիկ արքայադուստրը», «Ռապսոդիա», «Ունդինա», «Մեկ ամիս գյուղում», «Ամառային գիշերվա երազ», «Սիմֆոնիկ վարիացիաներ», «Պատիներ», «Ծննդյան ընծա», «Տեսարաններ բալետից», «Թայս պա-դե-դոխ» և դասական երգացանկից «Կարապի լիճ», «Շելկունչիկ», «Ժիզել», «Քնած գեղեցկուհին», «Բայադերկա», «Դոն Կիխոտ», «Եղնիկ», «Ռայմոնդա», «Դիանա և Ակտեոն», «Սիլվիա պա-դե-դոխ»։

Նա դերեր է խաղացել բազմաթիվ նոր բալետներում, այդ թվում ՝ Մակմիլանի «Հուդայի ծառը» և «Ձմեռային երազներ» բալետներում ՝ Անտոն Չեխովի «Երեք քույրեր» օպերայի հիման վրա։ Ուեյն Մաքգրեգորի «Ֆլեր դե պե» բալետում, Աշլի Փեյջի «Հետապնդում», «Դաշնամուր», «Տոհմածառեր», «Ապա անկենդան», «Ապա վայրի» և «Խաբեություն,սուտ, գողություն» բալետներում։ Ուիլ Տակետի «Ժամանակակից պատմություններ», Դեյվիդ Բինտլիի «Տապանաքարերը» և Ամեդեո Ամոդիոյի «Կաբիրիան» բալետներում։

1992 թվականին Դուրանտեն և իր գործընկեր Դարսի Բասելը դարձել են «Թագավորական բալետ» թատերախմբի «Երկու բալերինա» վավերագրական ֆիլմի գլխավոր հերոսները։ Հաջորդ տարի նրանք Նյու Յորքի «Քաղաքային բալետ» թատերախմբի կողմից հրավիրվել են «Բալանչինի» բալետային տոնակատարությանը, որը կայացել է Նյու Յորքի պետական թատորնում։

1995 թվականին նա Չայկովսկու «Քնած գեղեցկուհին» օպերայի իննսուն րոպեանոց տարբերակում խաղացել է գլխավոր դերում, որը ցուցադրվում էր Սուրբ Ծննդյան ընթացքում և հեռուստատեսությամբ հեռարձակվում էր «ՊԲՍ» հեռուստաալիքով։ 1998 թվականին Դուրանտեն վերադարձել է հռոմեական բեմ ՝ որպես հրավիրյալ արտիստ Պրոկովսկու «Չայկովսկու բալետը» բեմադրության մեջ, որը հրավիրված արտիստների բազմաթիվ միջազգային ներկայացումներից մեկն էր։

Դուրանտեն հայտնվել է «Cosmopolitan», «Harpers» և «Queen» ամսագրերի շապիկներին, ինչպես նաև ներկայացել է «Vogue», «Elle», «Hello» ամսագրերի հրատարակություններում։ Որպես մոդել համագործակցել է Կարլ Լագերֆելդի և Վալենտինո Գարավանիի հետ և նկարահանվել նրանց ֆոտոսեսիաներում։ Մասնակցել է Գատինոնի պոդիոմների նորաձևության ցուցադրությանը և նկարահանվել է «Տոյոտա» մեքնեայի գովազդում։

1999 թվականին Դուրանտեի և «Թագավորական բալետ»-ի միջև առաջացել են տարաձայնություններ, որից հետո նրա գործընկերը լքել է նրան և Դուրանտեն ցանկություն է հայտնել լքել «Թագավորական բալետ» թատերախումբը, այս լուրը տարածվելուց հետո, լրատվամիջոցները հրատարակում են տարբեր լուրեր կատարվածի վերաբերյալ։ Նա լքել է թատերախումբը 2001 թվականին, այն բանից հետո, երբ լրատվամիջոցները կատարվածը անվանեցին «տասներկուամյա շլացուցիչ կարիերա»։

Հետագա կարիերա
--------------

Դուրանտեն միացել է ամերիկյան բալետի թատրոնին՝ որպես գլխավոր պարուհի,1999 թվականի մրցաշրջանի համար, Նյու Յորքի «Մետրոպոլիտեն» օպերային թատրոնում։ Այնուհետև նա հանդես է եկել որպես հրավիրյալ արտիստ միջազգային խոշոր բալետային ընկերություններում, այդ թվում՝ Միլանի «Լա Սկալա», «Տոկիո բալետ» և Դրեզդենի «Զեմպերոպեր» օպերային թատրոններում։ 2003 թվականից մինչև 2012 թվականը եղել է Ճապոնիայի «Կ բալետ» թատերախմբի առաջատար բալերինան, որը հիմնադրել է «Թագավորական բալետ» թատերախմբի շրջանավարտ Տեցույա Կումակավան։ Նա նաև դերեր է կատարել դասական բալետներում ինչպիսիք են՝ Բինտլիի «Սիանո դե Բերժերակ», Ջորջ Բալանչինի «Ապոլլոն», «Կայսերական բալետ», «Ջութակի կոնցերտ», «ՈՒ՞մ է հետաքրքրում», «Սիմֆոնիա Ս», Ռուդոլֆ Նուրիևի «Լավրենտինա», Թեթլիի «Լա Ռոնդա», Ուվե Շոլցի «Կարմիրն ու սևը», Ռոլան Պետիի «Կոպելիա», «Կարմեն»,Դյուկ Էլինգտոնի «Բալետ» և Անդրե Պրոկովսկու «Աննա Կարենինա» բալետները։

Դուրանտեն Համոնդի դպրոցի և անգլիական «Նոր բալետ» թատրոնի հովանավորն է։ Նա «Լոզանի մրցանակ» մրցույթի, Պեկինի բալետի արտիստների մրցույթի և նման մրցույթների մշտական ժյուրի է։ 2010 թվականին Էդինբուրգի պարային բազայում տեղի է ունեցել Դուրանտեի խորեոգրաֆիկ աշխատանքի պրեմիերան, և նույն թվականին աշխատել է Ռիչարդ Էյրի հետ «Իրական, Խենթ, Խորը» ֆիլմի պարային ադապտացիայի վրա։

Դուրանտեն «Թագավորական բալետ» բալետի դպրոցի և Թրինիթի քոլեջի դիպլոմակիր է։ 2016 թվականին, որպես մարզիչ մշտապես վերադարձել է «Թագավորական բալետ» թատերախումբ։ 2017 թվականին հիմնադրել է «Վիվիանա Դուրանտե» ընկերությունը, որը իր նորամուտը նշել է Քենեթ Մակմիալնի հետ «քայլեր ժամանակի մեջ» «Barbican» կենտրոնում։ 2020 թվականին նույն վայրում կայացավ ընկերության «Isadora Now»-ի պրեմիերան։ Դուրանտեն 2018 թվականին գրել է Դորլինգ Քինդերսլիի «Բալետ, վերջնական պատկերազարդ պատմություն» գրքի հառաջաբանը։ 2019 թվականին նշանակվել է Անգլիայի ազգային բալետի դպրոցի պարարվեստի տնօրեն, իսկ 2020 թվականին՝ գեղարվեստական ղեկավար։

Քննադատական ակնարկներ
---------------------

Քննադատները Դուրանտեի անթերի տեխնիկայի և դերասանական ունակությունների համադրությունը նկարագրել են լատինական «կրքի» և բրիտանական «սառնասրտության» խառնուրդ։ «Անաստասիա» բալետը մեծ գնահատանքի արժանացավ, նրա «Մանոնը» մասնավորապես, ռուս պարող Իրեկ Մուհամեդովի հետ՝ Դես Գրյոխի դերում անվանվել է վերջնական մեկնաբանություն, և «Քնած գեղեցկուհին» ֆիլմում նրա կատարման ձայնագրությունը, թերևս, ամենաազդեցիկն է եղել։ Քննադատները նրան անվանել են «ամենադրամատիկ պարուհի» և «անգերազանցելի դերասանուհի»։

Անձնական կյանք
--------------

Ամուսնացել է 2009 թվականի հունիսին բրիտանացի հեղինակ և լրագրող Նիգել Քլիֆի հետ։ Նրանք ունեն մեկ տղա և ապրում են Լոնդոնում։

Պարգևներ և պատվավոր կոչումներ
-----------------------------

* Ճանաչվել է տարվա պարուհի Մեծ Բրիտանիայում, Ճապոնիայում, Իտալիայում և Չիլիում
* 1984 թվականին պարգևատրվել է «Լոզանի» մրցանակով
* 1989 թվականին պարգևատրվել է «*Time Out» մրցանակով*
* 1989 թվականին պարգևատրվել է «*Evening Standard» մրցանակով*
* 1991 թվականին պարգևատրվել է «Պոզիտանոյի» մրցանակով
* 1997 թվականին Հռոմում արվեստի բնագավառում պարգևատրվել է «Ջին Թանի» մրցանակով
* 1997 թվականին «Անաստասիա» ֆիլմի համար պարգևատրվել է «Լոուրենս Օլիվիեի» մրցանակով
* 2002 թվականին պարգևատրվել է «Պոզիտանո» մրցանակով
* 2003 թվականին պարգատրվել է «Վիգնալե պար» մրցանակով
* 2006 թվականին պարգևատրվել է «Բուսսի» մրցանակով
* 2007 թվականին պարգևատրվել է «Ապուլիա» մրցանակով
* 2018 թվականին պարգևատրվել է «Պարի գերազանցության» մրցանակով
* 2019 թվականին Ֆլորենցիայում պարգևատրվել է «Ֆաբբրինի» մրցանակով

Թատրոն
------

* 2008 թվականին Լոնդոնի Թագավորական ազգային թատրոնում խաղացել է Թոնի Հարիսոնի «Ֆրամ» պիեսում։
* 2007 թվականին Էդինբուրգի փառատոնին խաղացել է «Փախուստ Համլետից» պիեսում, որի ռեժիսորն էր Գիանպիերո Բորգիան։

Ֆիլմեր
------

* 1990 թվականին Թագավորական օպերայի թատրոնում նկարահանվել է «Չղջիկը» ֆիլմում։
* 1991 թվականին «Թագավորական բալետ» թատերախմբում նկարահանվել է «Ձմեռային երազներ» կարճամետրաժ ֆիլմում։
* 1993 թվականին «Նյու Յորք Սիթի բալետ»-ում նկարահանվել է «Ջորջ Բալանչինի տոնակատարությունը» ֆիլմում
* 1993 թվականին Թագավորական օպերայի թատրոնում նկարահանվել է «Գալահամերգ Չայկովսկու պատվին» ֆիլմում։
* 1994 թվականին «Թագավորական բալետ»-ում նկարահանվել է «Քնած գեղեցկուհին» ֆիլմում։
* 1994 թվականին «Թագավորական բալետ»-ում նկարահանվել է «Մայերլինգ» ֆիլմում։
* 2000 թվականին «Կ բալետ»-ում նկարահանվել է «Կարմեն» ֆիլմում։
* 2000 թվականին նկարահանվել է «Թագավորական օպերայի թատրոնի բացման տոնակատարությունը» ֆիլմում։
* 2002 թվականին «Կ բալետ»-ում նկարահանվել է «Ժիզել» ֆիլմում։
* 2002 թվականին նկարահանվել է «Ագոստոյի 27 լույսերը» ֆիլմում, որի ռեժիսորներ Անտոնիո Սերանոն։
* 2003 թվականին «Կ բալետ»-ում նկարահանվել է «Կարապի լիճ» ֆիլմում։
* 2003 թվականին «Կ բալետ»-ում նկարահանվել է «Քնած գեղեցկուհին» ֆիլմում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  Rogai Natasha (October–November 2016)։ «The Importance of Emotion»։ *Dance Journal/HK* **18** (5): 16
3. ↑  «Viviana Durante Becomes Artistic Director of English National Ballet School»։ *English National Ballet School*։ Վերցված է 2020 թ․ նոյեմբերի 17
4. ↑  Craine Debra։ «Viviana Durante: How Isadora Duncan drew me back to the stage»։ *The Times*։ Վերցված է 2019 թ․ դեկտեմբերի 31
5. ↑  «English National Ballet School - Staff»։ English National Ballet School։ Վերցված է 2020 թ․ հունիսի 25
6. ↑  «Olivier Awards with MasterCard – Official Site»։ *Officiallondontheatre.co.uk*։ Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 25
7. ↑  «Great Performances (1971– ) : The Sleeping Beauty»։ *IMDb.com*։ Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 25
8. ↑  British *Vogue*, October 1991.
9. ↑  Hattenstone Simon (1999 թ․ ապրիլի 19)։ «'I gave the Royal Ballet the best years of my life. And this is how they thank me' | Stage»։ *The Guardian*։ Վերցված է 2020 թ․ հունիսի 25
10. ↑  Alexander Stuart։ «Dalton's thrilling battle»։ *The Independent*։ Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 25 (չաշխատող հղում)
11. ↑  Brown Ismene (2000 թ․ մարտի 30)։ «Farewell for now, Viviana»։ *The Telegraph*։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ նոյեմբերի 12-ին։ Վերցված է 2020 թ․ հունիսի 25  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն); `|url-access=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
12. ↑  Rebecca King (2010 թ․ օգոստոսի 19)։ «Elegantly Tearful»։ The Skinny։ Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 25
13. ↑  David Benedict (2011 թ․ դեկտեմբերի 30)։ «Directors revived U.K. stage in 2011»։ *Variety*։ Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 25
14. ↑  «The Royal Ballet School celebrates Diploma of Dance Teaching 2014-16 Graduate success»։ *Royal Ballet School*։ Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 30
15. ↑  «Viviana Durante»։ *Royal Opera House*։ Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 30
16. ↑  «Kenneth MacMillan: Steps Back in Time»։ Barbican Centre։ Վերցված է 2020 թ․ հունիսի 25
17. ↑  «Isadora Now: Triple Bill»։ *Barbican*։ Վերցված է 2020 թ․ փետրվարի 25
18. ↑  «Ballet by DK»։ *Penguin Random House*։ Վերցված է 2018 թ․ հոկտեմբերի 9
19. ↑  «Staff»։ *English National Ballet School*։ Վերցված է 2022 թ․ փետրվարի 25
20. ↑  David Lister (1999 թ․ ապրիլի 12)։ «Does a prima ballerina bounce?»։ *The Independent*։ Վերցված է 2020 թ․ հունիսի 25
21. ↑  «Ballet.co RB Principals»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2002 թ․ մարտի 6-ին։ Վերցված է 2002 թ․ մարտի 6  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
22. ↑  «Press»։ *Viviana-durante.com*։ 2014 թ․ հունիսի 20։ Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 25
23. ↑  «Birthdays: Viviana Durante»։ *The Times*։ 2010 թ․ մայիսի 8։ Վերցված է 2020 թ․ հունիսի 25  `|url-access=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
24. ↑  Parry Jann (2016 թ․ նոյեմբերի 8)։ «Interview – Viviana Durante: Ballerina, mother, teacher and coach of MacMillan's Anastasia»։ *DanceTabs*։ Վերցված է 2019 թ․ դեկտեմբերի 22

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ICCU: LO1V327332 · ISNI: 000000036524720X · LCCN: n97844889 · VIAF: 290741979 · WorldCat VIAF: 290741979 |

 |