recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Լուվրի բուրգ** (ֆր.՝ Pyramide du Louvre), Լուվրի գլխավոր մուտքը, Փարիզի խորհրդանիշերից մեկը։ Կառուցվել է 1985-1989 թվականներին չինական ծագումով ամերիկացի ականավոր ճարտարապետ Յույ Մին Փեյի նախագծով։

Պատմություն
-----------

Ֆրանսիական մեծ հեղափոխությունից 200 տարի անց Ֆրանսիայի նախագահ Ֆրանսուա Միտտերանն առաջարկել է «Մեծ Լուվրի» նախագիծը։ Նախագահն ուզում էր արքայական պալատը դարձնել աշխարհի ամենամեծ թանգարանը։ Նա առաջարկում էր նաև 9 կմ-ով ընդլայնել Փարիզի պատմական առանցքը, որն անցնում էր Ելիսեյան դաշտերով։ Ներկայումս այսպես կոչված «Հաղթական ճանապարհը» սկսվում է Լուվրից` բուրգին առընթեր Նապոլեոնի հրապարակից և Լյուդովիկոս 14-րդի արձանից, անցնում է Կարուզել հրապարակի Հաղթական կամարով, Շառլ դը Գոլի հրապարակի Հաղթական կամարով և ավարտվում Դեֆանսի Մեծ կամարի մոտ։

Շինարարության ավարտից հետո բուրգը դարձավ Լուվրի գլխավոր մուտքը։ Մեծ բուրգի կողքին կան ևս երեք ավելի փոքր բուրգեր, որոնք միայն գեղագիտական դեր ունեն։ Բուրգն ամբողջովին կառուցված է ապակու շերտերից` ապահովելով գերազանց լուսավորություն ստորգետնյա միջանցքում, որտեղ գտնվում են դրամարկղերը, տեղեկատու կետերը և թանգարանի երեք թևերի մուտքերը։ Մեծ բուրգի շուրջ գործում են շատրվաններ։

Սկզբնական շրջանում ապակյա բուրգը խիստ քննադատության է ենթարկվել։ Սակայն այն հանգամանքի շնորհիվ, որ բուրգն ընդհանրապես չի աղավաղում արքայական շքեղ պալատը, կառուցումից քիչ անց լավ ընդունելության է արժանացել։ Լուսավորման համակարգը մշակել է ամերիկացի լուսային դիզայներ Կլոդ Էնգլը` բուրգի ներսույթում տրամագծով հալոգեն լամպեր տեղադրելով։ 15 տարի անց Լուվրի ղեկավարությունը, պահպանելով Էնգլի դիզայներական լուծումը, նախկին լամպերը փոխարինել է մետաղահալոգեններով, որոնք ավելի ուժեղ լուսավորություն են տալիս ` ծախսելով ավելի քիչ էներգիա։ Այդ եղանակով բուրգին առավել ժամանակակից «սառը» լուսավորություն է տրվել։

Թվեր և փաստեր
-------------

* Բուրգը բաղկացած է ապակու` շեղանկյան տեսքով 603 և եռանկյան տեսքով 70 կտորներից, որոնք ունեն 21 մմ լայնություն։
* Բուրգի բարձրությունը 21.65 մ է, կողմի հիմքի երկարությունը` 65 մ, անկյան թեքությունը` 52°:
* Բուրգի զանգվածը 180 տ է։
* Լուվրի բուրգի նախատիպը Քեոփսի բուրգն է։

Հիշատակումներ գրականության մեջ
------------------------------

* Դեն Բրաունի «Դա Վինչիի ծածկագիրը» գրքում հիշատակված է Լուվրի բուրգը։ Գրքում հիշատակված է նաև Փարիզի մեկ այլ` Շրջված բուրգը, որի տակ, վեպի հորինվածքի համաձայն, թաղված է Մարիամ Մագդաղենացին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Иллюминатор — журнал световых решений, номер 2(22)-2006 — Онлайн версия(չաշխատող հղում)
2. ↑  "Данные о пирамиде". Արխիվացված է the original 2002 թ․ հունվարի 12-ին. Retrieved 2016 թ․ հոկտեմբերի 20. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Բուրգի նախագիծը Յույ Մին Փեյի կայքում
* Ապակե բուրգի լուսանկարներ

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 12119366r · GND: 4292642-7 |

 |
**Critics' Choice Movie Awards** (հապավում՝ CCMA թարգմանաբար՝ «Քննադատների ընտրության կինոմրցանակ» ), ամենամյա կինոմրցանակ, որով պարգևատրում են սկսած 1996 թվականից։ Մրցանակաբաշխությունն անց է կացվում հունվարին, այդ պատճառով այն համարվում է «պատրաստություն» Օսկար կինոմրցանակի մրցանակաբաշխությանը, որն անց է կացվում փետրվարին։ CCMA-ը համարվում է ԱՄՆ-ի ամենահայտնի կինոմրցանակներից մեկը.

Պատմություն
-----------

1995 թվականի դեկտեմբերին կինոքննադատներ Ջոի Բեռլինն ու Ռոդ Լուրյեն որոշեցին կազմակերպել հոլիվուդյան մրցանակաբաշխության նոր փառատոն։ Ինչպես բացատրեց Բեռլինը՝ այդ գաղափարը նրանց մոտ ծագեց այն փաստից, որ կինոաշխարհում հսկայական աշխատանք են կատարում ռադիոյում և հեռուստաընկերություններում աշխատող լրագրողները, քանի որ նրանք ամեն շաբաթ մասնակցում են տարբեր մամլո կոնֆերանսների և լուրեր են հասցնում մեծ քանակով հանդիսատեսի և ունկնդիրների՝ հաճախ նույնիսկ չլինելով Ազգային կինոքննադատների որևէ կազմակերպության, ԱՄՆ-ի կամ HFPA ազգային կինոքննադատների խորհրդի անդամ։ Իր խոսքերով՝ նրանք հույս էին դրել հեռուստատեսության վրա և իրենց շոուն պատկերացնում էին որպես «Ոսկե գլոբուս» փառատոնի մրցակից։ Իսկ Լուրյեն հիշեցրեց Ֆրանսուա Տրյուֆոյի ֆրանսիական ֆիլմի մասին, որտեղ արտահայտել է «կինոարտադրության ուրախությունը և հոգու տխրությունը », ինչպես նաև հույսը՝ քվեարկության ժամանակ նման մոտեցման համար։

Առաջին փառատոնի կազմակերպչական աշխատանքները տևեցին մոտ երեք շաբաթ։ Բեռլինը և Լուրյեն ուղղակի դիմեցին իրենց կոլեգաներին, որոնց հետ հաճախ էին շփվում։ Կոլեգանները աջակցեցին տվյալ նախաձեռնությանը և շուտով համախմբվեց 44 մասնակից։ Հաջորդ քայլը ստուդիաններին և մամլոգործակալներին դիմելն էր, որոնց աջակցությամբ առաջին իսկ տարում հաջողվեց կազմակերպել մրցանակների 17 կատեգորիաներ։ Տասնչորս հաղթողները անձամբ ներկայացան՝ վերցնելու իրենց մրցանակները։ Առաջին փառատոնը անց է կացվել 1996 թվականին Sofitel հյուրանոցում, որտեղ Փոլ Սորվինոն իր դստեր Միրեին մրցանակ հանձնեց «Մեծն Աֆրոդիտեն» ֆիլմի համար, դրան հաջորդեցին մի շարք մրցանակներ և նոմինացիաներ տարբեր կինոմրցանակների համար։

Թարգմանություն
--------------

2012 թվականին հայտնի դարձավ, որ The CW հեռուստակապը 18-րդ փառատոնի մրցանակների շնորհման արարողությունը թարգմանելու իրավունք է ձեռք բերել։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Critics' Choice Movie Awards 2012" (in ռուսերեն). Elle. 2012 թ․ հունվարի 13. Արխիվացված է the original 2013 թ․ դեկտեմբերի 25-ին. Retrieved 2013 թ․ դեկտեմբերի 24. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. 1 2 3  Cynthia Wisehart (2005 թ․ հունվարի 5). "10 Years of Critics' Choice Awards. A Brief History of an Industry Upstart" (in անգլերեն). digitalcontentproducer.com. Retrieved 2014 թ․ մայիսի 8.
3. ↑  Zorianna Kit (2012 թ․ հունվարի 4). "Critics Choice Movie Awards: a Star Studded Kick-off to the 2012 Awards Season" (in անգլերեն). The Huffington Post. Retrieved 2013 թ․ նոյեմբերի 18.
4. ↑  Jon Weisman (2012 թ․ հոկտեմբերի 22). "CW grabs Critics Choice Movie Awards" (in անգլերեն). Variety. Retrieved 2013 թ․ դեկտեմբերի 8.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Critics' Choice Awards на сайте IMDb (անգլ.)
***La Vie en rose*** («Կյանքը վարդագույնով», «Կյանքը վարդագույն ակնոցներով»), կատալոնացի Լուի Գուլիելմիի կողմից գրված երաժշտությամբ երգը, որը դարձավ ֆրանսիացի երգչուհի Էդիթ Պիաֆի այցեքարտը, ով 1945 թվականին գրել է երգի բառերը։ Առաջին անգամ կատարել է 1946 թվականին։

Բացի Պիաֆից, երգը կատարեցին Մառլեն Դիտրիխը, Միրեյ Մատյոն, Պատրիսիա Կաասը, Գրեյս Ջոնսը, Դոննա Սամմերը, Իգի Փոփը, Դին Մարտինը, Սառա Մոնտյելը, Լեդի Գագան, Մադոննան և այլ հայտնի երգիչներ ու երգչուհիներ։ Լուի Արմսթրոնգի կատարմամբ գործիքային տարբերակը դարձավ ջազային ստանդարտ։

Այս երգը հնչել է բազմաթիվ ֆիլմերում, որոնցից են՝ «Վախ բեմից» (1950), «Սաբրինա» (1954), «Կասաբլանկա՝ լրտեսների բուն» (1963)։ 1998 թվականին երգը մտավ «Գրեմմի մրցանակի փառքի դահլիճ»։

Երգի բառերը դարձել են Էդիթ Պիաֆի մասին կենսգրական ֆիլմի վերնագիրը՝ «Կյանքը վարդագույնով» (2007), որում Պիաֆի դերը խաղալու համար դերասանուհի Մարիոն Քոտիարը ստացավ «Օսկար» մրցանակ։

Ինչպես նաև «Ինչպես հանդիպեցի ձեր մայրիկին» սերիալում այս երգը երգում է Թրեյսի Մակկոնելը (Քրիսթին Միլիոտի)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  SACEM repertory
2. ↑  "Edith Piaf". *web.france.com*. Արխիվացված է the original 2010 թ․ ապրիլի 25-ին. Retrieved 2012 թ․ փետրվարի 15. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  "Marion Cotillard winning Best Actress". *www.youtube.com*. Retrieved 2012 թ․ փետրվարի 17.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Էդիթ Պիաֆի տարբերակը
* Լուի Արմսթրոնգի տարբերակը

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | MusicBrainz |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 147259888 · LCCN: no2008009811 · VIAF: 2309151304649949460002 · WorldCat VIAF: 2309151304649949460002 |

 |
**«Հիշեք ամեն ինչ»** (անգլ.՝ Unforgettable) ամերիկյան փաստագրական սերիալը նկարահանվել է Ջ. Ռոբերտ Լենոնի *The Rememberer* պատմվածքի մոտիվներով։ Սերիալի պրեմիերան կայացավ 2011 թվականի սեպտեմբերի 20-ին CBS-ի կողմից։
Քերրի Ուելսը (Poppy Montgomery) Նյու Յորքի դետեկտիվ է, որն ունի հիպերթեմիզիա։ Այսինքն հիվանդություն է, որը հնարավորություն է տալիս ամեն ինչ հիշել։ 
Սերիանն սկսվում է հետևյալ կերպ. որ Քերրին ծերանոցում աշխատում է որպես կամավոր, որտեղ նա բոլոր ծերերի հետ միաժանամակ հոգ է տանում իր մոր համար։ Սակայն մայրը չի հիշում Քերրիին։ Նա, ընդհանուր առմամբ, մոռանում է ամեն ինչ շատ արագ։ Մի ժամանակ աղջիկը Էյլլի հետ աշխատել է Syracuse ոստիկանությունում, սակայն երկար ժամանակ չեն կարողացել բացահայտել Քերրիի քրոջ` Ռեյչելի սպանության գործը։ Երբ գործը փակվեց, Քերրին, մեղադրելով իրեն և Էյլին, դադարեցրեց իր աշխատանքը ոստիկանությունում։ Հարևանի սպանությունից հետո աղջիկը վիճում է իր նախկին ընկեր Էյլ Բերնսի հետ, ով Ուելսին ընդունել էր աշխատանքի Նյու Յորքի ոստիկանությունում` որպես քրեական բաժնի խորհրդատու։
Երկրորդ եթերաշրջանում Քերրին և Էյլը տեղափոխվում են ծանր հանցագործությունների բաժին։
Պոպի Մոնթգոմերին առաջին եթերաշրջանի մասին պատմում է հետևյալը` «Ես Քերրի Ուելսն եմ։ Աշխարհում շատ քիչ մարդիկ են ունակ հիշել ամեն ինչ։ Ես նրանցից մեկն եմ։ Ընտրեք իմ կյանքի ցանկացած օր և ես կպատմեմ ձեզ, թե ինչ եմ տեսել կամ լսել այդ օրը. դեմքեր, զրույցներ, ապացույցներ (որը շատ կարևոր է, երբ դուք ոստիկան եք)։ Եթե ես առաջին անգամ բաց թողեցի մի բան, ապա կարող եմ վերադառնալ իմ հիշողություն և նորից նայել այնտեղ։ Իմ կյանքն անմոռանալի է ... »: Առաջին եթերաշրջանի ընթացքում հետաքննվում էր Քերրիի ավագ քրոջ` Ռեյչելի սպանության գործը։ 
Սա միակ դեպքն է, երբ Miss Wells- ի հիշողությունը դավաճանում է։ Նա աղոտ հիշում է պառկած մի աղջկա, որի գլխավերևում լողում է տղամարդու ուրվագիծ ... ու վերջ։

Դերերում
--------

Հիմնական կազմը| Դերասան | Գործող անձ | Եթերաշրջան |
| --- | --- | --- |
| 1 | 2 | 3 | 4 |
| Պոպի Մոնտգոմերի | Քերրի Ուելս |  |
| Դիլան Ուոլշ | Էյլ Բերնս |  |
| Կեվին Ռանկին | Ռո Սանդերս |  |  |
| Մայքլ Գեստոն | Մայկ Կոստելո |  |  |
| Դայյա Վայդյա | Նինա Ինարա |  |  |
| Ջեյն Կուրտին | Ջուան Վեբստեր |  |  |
| Դալաս Ռոբերտս | Էլիոտ Դելսոն |  |  | **Հյուր** |
| Տոնի Սայպռես | Շերի Ռոլինզ Մյուրեյ |  |  |  |
| Ջեյմս Խիրոյուկի Լիաո | Ջեյ Լի |  |  |
| Լա Լա Էնտոնի | Դելինա Մայկլզ |  |  |
| Է.Խ. Բանիլյա | «Դեննի» Պադիլյա |  |  |
| Կետի նաջիմ | Սանդրա Ռուսո |  |  |
|

### Դրվագներում

* Բրիթ Լովեր — *Տանյա Սիտկովսկի, ՏՏ մասնագետ, որն աշխատում է խմբի հետ.*
* Օմար Մետուոլի — *Ադամ Գիլրոյ, շրջանային փաստաբանի օգնական, ով չգիտեր Քերրիի հիպերտիմիայի մասին:Երբեմն օգնում էր խմբին*
* Դիանա Դանագան — *Էլիս Ուելս, Քերրիի մայրը, տառապում է Ալցհայմերի հիվանդությունով*

* 
* 
* 
*

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք(անգլ.)
* «Հիշեք ամեն ինչ»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Fernsehserien.de (գերմ.)
2. ↑  "CBS Announces Fall 2011 Premiere Dates". Արխիվացված է the original 2011 թ․ հուլիսի 1-ին. Retrieved 2019 թ․ հունիսի 29. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Բերձորյան միջադեպ** (***Ռեյդային ստուգումներ***), 2015 թ.-ի հունվարի 31-ին Գորիս-Ստեփանակերտ ավտոճանապարհի Տեղ գյուղի հատվածում տեղի ունեցած բախում ոստիկանության և Նախախորհրդարան կազմակերպության ներկայացուցիչների միջը։ Վերջինները Երևանից Ստեփանակերտ էին մեկնում բնակչության շրջանում քարոզչական հանդիպում անցկացնելու համար։ Արցախի Հանրապետության ոստիկանության, դիմակավորված հատուկ ջոկատայինների ու քաղաքացիական հագուստով անձանց կողմից հարձակման ենթարկվեցին «100-ամյակն առանց ռեժիմի» նախաձեռնության շուրջ 150 անդամները։ Բռնությունների ենթարկվեցին Արցախյան ազատամարտի մասնակից ազատամարտիկներ, այդ թվում՝ Պավլիկ Մանուկյանը, Ժիրայր Սեֆիլյանը, ՀՀ զինված ուժերի պահեստազորի գնդապետ Վարուժան Ավետիսյանը, Հայաստանի ազատագրության հայ գաղտնի բանակի բացահայտված անդամ Ալեք Ենիգոմշյանը, մշակույթի գործիչներ, այդ թվում՝ կոմպոզիտոր Վարդան Հակոբյանը, նրանց ընտանիքի անդամներ, այդ թվում՝ կանայք և անչափահաս երեխաներ, Հայաստանի Հանրապետության այլ քաղաքացիներ, հայկական սփյուռքից եկած երիտասարդներ։ Վերջիններիս հասցվեց ֆիզիկական և նյութական զգալի վնաս։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Հավատա՞մ, թե չէ՝ որ ինձ ծեծում ես". Արխիվացված է the original 2015 թ․ հուլիսի 25-ին. Retrieved 2016 թ․ հունվարի 31.
2. ↑  Բերձորի ջարդի ականատեսի պատմածը. «Կարծես հրաման էին ստացել՝ ոչ մեկին անվնաս չթողնել»:
3. ↑  "Բերձորի ծեծը հակառակորդի վերջի սկիզբն է։". Արխիվացված է the original 2015 թ․ սեպտեմբերի 23-ին. Retrieved 2016 թ․ հունվարի 31.
Հուշանվերների օրինակներ՝ արձանիկներ, շենքերի նմուշօրինակներ, ձնե գնդեր
**Հուշանվեր** (ֆր.՝ souvenir «հուշ, հիշողություն»), առարկա, որը նախատեսված է որևէ բան հիշելու համար, օրինակ՝ զբոսաշրջիկների ուխտագնացության վայրի, թանգարանի մասին և այլն։

Հուշանվերներն իրենց մեջ կրում են այն վայրի կոլորիտը, որտեղ դրանք արտադրվել են և որտեղից ձեռք են բերվել։ Դա կարող է լինել քաղաքի խորհրդանիշ, պատմական վայրի նկար, մշակույթի օբյեկտ։ Կարող են լինել առարկաներ, որոնց միջոցով հռչակ է ձեռք բերում տեղական արտադրությունը. փափուկ խաղալիք, տուլայական ինքնաեռ և այլն։

Հուշանվերները հաճախ վաճառվում են մասնագիտացված խանութներում և վրաններում։ Լինում են ինչպես ծայրահեղ անորակ, գեղարվեստական ոչ մի արժեք չներկայացնող հուշանվերներ (տարբեր նկարներով ափսեներ, սառնարանների վրա փակցնելու համար նախատեսված մագնիսներ, կախազարդեր), այնպես էլ որակյալ նմուշօրինակներ, մշակութային առարկաներ (նկարներ՝ մշակութային հուշարձանների պատկերներով, գեղջկատիկնիկներ (միմյանց մեջ հագնող փայտե տիկնիկներ՝ գեղջկուհու նկարով),ձեռքի աշխատանքներ)։ Կան հուշանվերների տեսակներ, որոնք չի կարելի պետությունից դուրս տանել։

Վերջին տարիներին Ռուսաստանում ի հայտ է եկել «կորպորատիվ հուշանվեր» կամ «բիզնես հուշանվեր» հասկացությունը, այսինքն՝ նվերներ, որոնք հոբելյանական առիթներին կամ տոն օրերին կազմակերպության ղեկավարության կողմից մատուցվում են կազմակերպության աշխատակիցներին։ Այդպիսի նվերների շարքում մեծ հռչակ են վայելում ապակու ծավալ ունեցող եռաչափ գրաֆիկական պատկերով բյուրեղները։ Ինչպես ծավալային նկար պատրաստելու եղանակը, այնպես էլ հուշանվերային արտադրությունն ստացել են լազերային գրաֆիկա անվանումը։ Ապակու բյուրեղի վրա լազերային ճառագայթով խարագրվում են ծավալուն անվանումներ, ֆիրմաների լոգոներ, եռաչափ պատկերներ, կազմակերպության արտադրությունը խորհրդանշող կամ կազմակերպության շենքի ծավալուն պատկեր։

Հուշանվերների բիզնեսի արտադրությունը հանդիսանում է զբոսաշրջային բիզնեսի բաղադրատարրերից մեկը և տարածված է ողջ աշխարհում։

Հուշանվեր ափսեներ
-----------------

Հուշանվեր ափսեներ, որոնք նախատեսված են Մարեժադա տոնի համար, որը յուրաքանչյուր տարի հոկտեմբերին տոնում են Բրազիլիայի Իտաժայի քաղաքում։

* Բրազիլիայի Իտաժայի քաղաքում Մարաժեդա տոնի առթիվ պատրաստված հուշանվեր ափսեԲրազիլիայի Իտաժայի քաղաքում Մարաժեդա տոնի առթիվ պատրաստված հուշանվեր ափսե
* Բրազիլիայի Իտաժայի քաղաքում Մարաժեդա տոնի առթիվ պատրաստված հուշանվեր ափսեԲրազիլիայի Իտաժայի քաղաքում Մարաժեդա տոնի առթիվ պատրաստված հուշանվեր ափսե

Օմիյագե
-------

Օմիյագե (ճապ.՝ お土産 նվեր, որը ճապոնական ավանդույթի համաձայն՝ բերում են ճանապարհորդությունից՝ հարազատների, ծանոթների ու կոլեգաների համար)։ Սովորաբար դա ուտելիք է լինում, որը փաթեթավորում են որպես նվեր, և հանդիսանում է տեղական յուրահատկություն։ Օմիյագեով խանութներ կարելի է գտնել զբոսաշրջային յուրաքանչյուր տեղանքում, թերևս հարկ է նշել, որ հաճախ նման խանութներն զբաղեցնում են մի քանի փողոց։

Տես նաև
-------

* Հուշարձան
* Զբոսաշրջություն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Японский толковый словарь Yahoo Kotobank". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2018 թ․ հուլիսի 5.
**Թատերական հրապարակ** (ռուս.՝ Театральная площадь), Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքի գլխավոր հրապարակը։ Գտնվում է Պրոլետարսկի շրջանում։ Քաղաքի բոլոր նշանակալի իրադարձությունները` Քաղաքի օրերը, համերգները, շքերթները, հրավառությունները անցկացվում են այս հրապարակում։

Նկարագրություն
--------------

Հրապարակում են գտնվում Հյուսիսկովկասյան երկաթուղու գլխավոր վարչությունը, Ռոստովի Մաքսիմ Գորկու անվան դրամայի ակադեմիական թատրոնը, մի շարք հայտնի ընկերությունների (օրինակ, Ստելլա-բանկի) գրասենյակները։

Թատրոնի շենքը կառուցված է խորհրդային կոնստրուկտիվիզմի ոճով և ունի տրակտորի տեսք։

Հյուսիսկովկասյան երկաթուղու գլխավոր վարչության շենքը (նախկին Վլադիկավկազի երկաթուղու վարչություն) XX դարի հասարակական ճարտարապետության հուշարձան է։ Այն կառուցված է մոդեռն ոճի ռացիոնալիստական ուղղության ավանդույթներով։

Հրապարակում են նաև Հայրենական մեծ պատերազմում տարած հաղթանակի 40-ամյակի առթիվ տեղադրված «Գերմանաֆաշիստական զավթիչներից Դոնի Ռոստով քաղաքն ազատագրող զինվորներին» հուշարձանը։ Դա վրան-թիկնոցը հագին հունական Նիկե աստվածուհու ոճավորված ոսկեզօծ պատկերով 72 մետր բարձրությամբ ստելա է։

Թատրոնի հարևանությամբ է գտնվում շատրվանների խումբը, քանդակային կոմպոզիցիայի հեղինակն է Եվգենի Վուչետիչը։ Շատրվանը կենտրոնում պատվանդանի վրա չորս ատլանտներով արձանախմբով քառակուսի ավազան է։ Ատլանտները պահում են դեպի վեր ցայտող շիթերով գավաթը։ Խումբը շրջապատված է պատվանդանների վրա գորտերով և կրիաներով, որոնց բերաններից ցայտում են հորիզոնական շիթեր։ Քաղաքային լեգենդը վկայում է, որ երիտասարդ քանդակագործն այդ երկկենցաղների մռութներին տվել է քաղաքի որոշ պաշտոնյաների դիմագծեր։ Քանդակները պատրաստված են բետոնից։

Հրապարակի նոր տեսարժանիքը 2016 թվականին կառուցված «Մեկ երկինք» պտտվող անիվն է։ Հարմարավետ խցիկով կարելի է բարձրանալ մինչև 65 մետր և վերևից դիտել քաղաքի թաղամասերն ու Դոն գետի շրջակայքը։ Անիվը բարձրությամբ երկրորդն է Ռուսաստանում։

Պատկերասրահ
-----------

* Հյուսիսկովկասյան երկաթուղու գլխավոր վարչության շենքըՀյուսիսկովկասյան երկաթուղու գլխավոր վարչության շենքը
* «Գերմանաֆաշիստական զավթիչներից Դոնի Ռոստով քաղաքն ազատագրող զինվորներին» հուշարձանը«Գերմանաֆաշիստական զավթիչներից Դոնի Ռոստով քաղաքն ազատագրող զինվորներին» հուշարձանը
* Գորկու անվան թատրոնըԳորկու անվան թատրոնը
* ՇատրվանըՇատրվանը
* Շատրվանը և «Մեկ երկինք» պտտվող անիվըՇատրվանը և «Մեկ երկինք» պտտվող անիվը

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Площади Ростова-на-Дону։ Театральная площадь". Retrieved 2017 Փետրվար 13.
2. 1 2 3 4 5  "Театральная площадь". Արխիվացված է the original 2012 թ․ նոյեմբերի 3-ին. Retrieved 2017 Փետրվար 13. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Ավետյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Վարշամ Ավետյան** (փետրվարի 2, 1927(1927-02-02), Շնող, Բորչալուի գավառ, Վրացական Սոցիալիստական Խորհրդային Հանրապետություն, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 8, 2012(2012-08-08), Երևան, Հայաստան), պատմաբան, հնագետ, մանկավարժ, գիտնական, ԳՊՀ պրոֆեսոր։ ԳՊՀ պատմագիտական, հնագիտական թանգարանի հիմնադիր տնօրեն։

Կենսագրություն
--------------

Վարշամ Վահանի Ավետյանը ծնվել է 1927 թվականի փետրվարի 2֊ին Լոռու մարզի Շնող գյուղում։ 1947֊1948 թվականներին նա Ալավերդու խորհրդի գործադիր կոմիտեի առևտրիբաժնի ավագ տեսուչն էր։ 1950-1953 թվականներին՝ խորհրդային տարիներին ծառայել է Թամանյան դիվիզիայի 400-րդ գնդում։ 1958 թվականին դարձել է Լճաշեն գյուղի միջնակարգ դպրոցի տնօրեն։ 1960-1967 թվականներին ընտրվել է Սևանի խորհրդի գործկոմի, իսկ 1967-1972 թվականներին քաղխորհրդի գործկոմի պատգամավոր։

1970 թվականին պաշտպանել է «Սևանի ավազանի ուշ բրոնզեդարյան տնտեսության հիմնական ձևերը» թեմայով թեկնածուական թեզը։ 1959-1972 թվականներին մասնակցել է Սևանի ավազանի հնագիտական աշխատանքներին։ 1975-1986 թվականներին առաջնորդել է Լճաշենի հնագիտական արշավախումբը։ 1968-1972 թվականներին Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի նախապատրաստական դասընթացների վարիչ էր, աշխատել է ԽՍՀՄ և Հայոց պատմության ամբիոններում։ 1972 թվականից դասավանդել է հայոց պատմություն, հնագիտություն, հայրենագիտություն, դրամագիտություն և արխիվագիտություն առարկաները։ Երկար տարիներ դասավանդել է Գավառի պետական համալսարանում։

Ավետյանը իր ջանքերի և կատարած պաղումների շնորհիվ ստեղծել է Լճաշենի, Շնողի, Երևանի Վահան Թոթովենցի անվան թիվ 57 միջնակարգ դպրոցի հայրենագիտական, Սևանի երկրագիտական, Խաչատուր Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական և Գավառի պետական համալսարանների պատմագիտական և հնագիտական թանգարանները։

Կրթություն
----------

Նա սովորել է Թեղուտի, ապա Շնող գյուղի դպրոցում։ 1943 թվականին ավարտել է Ալավերդու Միքայել Նալբանդյանի անվան միջնակարգ դպրոցը։ 1946 թ.֊ին ընդունվել է Երևանի էներգետիկ քոլեջ։ 1953֊1958 թվականներին սովորել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի պատմալեզվագրական ֆակուլտետում։

Աշխատություններ
---------------

Հեղինակել է շուրջ 100 գիտական աշխատանքներ, այդ թվում` 12 մենագրություններ, 80-ից ավել հրապարակախոսական հոդվածներ, ձեռնարկներ և ուղեցույցեր։

Մահ
---

Վարշամ Ավետյանը մահացել է 2012 թվականի օգոստոսի 28֊ին։ Նրա հուղարկավորությունը տեղի է ունեցել Ավանի գերեզմանատանը։

Պարգևներ
--------

Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին անձնվիրաբար աշխատանքի համար պարգևատրվել է «Աշխատանքային արիության» մեդալով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Վաստակաշատ գիտնականն ու մանկավարժը". Արխիվացված է the original 2018 թ․ մարտի 17-ին. Retrieved 2018 թ․ մարտի 9.
2. 1 2  Մահացել է պրոֆեսոր Ավետյանը(չաշխատող հղում)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 130112852 · VIAF: 4324745 · WorldCat VIAF: 4324745 |

 |
Նորվեգական աստվածաշունչը՝ *Bibelen*-ը
**Քրիստոնեությունը Նորվեգիայում**, երկրի ամենատարածված կրոնը։

Pew Research Center-ի հետազոտական կենտրոնի տվյալների համաձայն, 2010 թվականին Նորվեգիայում ապրում էին 4,21 միլիոն քրիստոնյաներ, որոնք կազմել են երկրի բնակչության 86,2 %-ը։ 2010 թվականին «Աշխարհի կրոններ» հանրագիտարանում Ջ. Ք. Մելտոնը գնահատում է քրիստոնյաների թիվը երկրում 91,4 % (4,37 միլիոն հավատացյալներ)։

Երկրում քրիստոնեության խոշորագույն ուղղությունը բողոքականությունն է։ 2000 թվականին Նորվեգիայում գործել է 2,7 հազար քրիստոնեական եկեղեցիները և պաշտամունքի վայրերից, որոնք պատկանում են 70 տարբեր քրիստոնեական դենոմինացիաներին։

Բացի նորվեգացիներից, քրիստոնյա են նաև երկրում բնակվող լեհերի, սաամների, շվեդների, գերմանացիների, լիտվացիների, դանիացիների, ռուսների, սերբերի, ֆինների և այլ ազգերի մեծամասնությունը։

Նորվեգիայի Քրիստոնեական խորհուրդը ստեղծվել է 1992 թվականին և միավորում է կաթոլիկներին, ուղղափառներին և բողոքականներին։ Նորվեգիայի եկեղեցին Եկեղեցիների Համաշխարհային Խորհրդի անդամ է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Global Christianity" (in անգլերեն). The Pew Forum on Religion & Public Life. 2011 թ․ դեկտեմբերի 19. Արխիվացված է the original 2013 թ․ մայիսի 22-ին. Retrieved 2013 թ․ մայիսի 13.
2. ↑  "Christian Population as Percentages of Total Population by Country" (in անգլերեն). The Pew Research Center's Religion and Public Life Project. 12-19-2011. Արխիվացված է the original 2018 թ․ դեկտեմբերի 24-ին. Retrieved 2014 թ․ դեկտեմբերի 25.
3. ↑  *J. Gordon Melton* Norway // Religions of the World: A Comprehensive Encyclopedia of Beliefs and Practices / J. Gordon Melton, Martin Baumann. — Oxford, England: ABC CLIO, 2010. — С. 2122. — 3200 с. — ISBN 1-57607-223-1
4. ↑  *Patrick Johnstone, Jason Mandryk* Norway // Operation World 2001. — London: Paternoster Publishing, 2001. — 798 p. — (Operation World Series). — ISBN 1-8507-8357-8

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Քրիստոնեությունը Նորվեգիայում** կատեգորիայում։ |
Ձեռքի մեխանիկական ժամացույցի բալանսային մեխանիզմ
**Մեխանիկական ժամացույց**, ժամացույցների տեսակ, որոնք օգտագործում են էներգիայի կշռաքարային կամ զսպանակային աղբյուրը։ Որպես տատանողական համակարգ կիրառվում է ճոճանակավոր կամ բալանսային կարգավորիչը։ Վարպետները, ովքեր արտադրում կամ վերանորոգում են ժամացույցները, կոչվում են ժամագործներ։ Արվեստում մեխանիկական ժամացույցը համարվում է ժամանակի խորհրդանիշ։

Մեխանիկական ժամացույցները ընթացքի ճշգրտությամբ զիջում են էլեկտրոնային և կվարցային ժամացույցներին։ Այդ պատճառով ներկայումս մեխանիկական ժամացույցները անփոխարինելի գործիքից վերածվում են հեղինակության խորհրդանիշի։Ամենաճշգրիտ մեխանիկական ժամացույցը պատրաստվել է 1955 թ. Կոպենհագենի քաղաքապետարանի համար։ Ժամացույցի սխալը 300 տարում կարող է կազմել ընդամենը 0,5 վայրկյան։

Պատմություն
-----------

Առաջին մեխանիկական ժամացույցի նախատիպը կարելի է համարել Անտիկիթերայի սարքը, որը հնագետների կողմից հայտնաբերվել է 20-րդ դարի սկզբին խորտակված անթիկ առևտրային նավի բեկորների թվում և թվագրվում է մ.թ.ա. 2-րդ դարին։

Անկերային մեխանիզմով առաջին մեխանիկական ժամացույցները արտադրվել են չինական Թան դինաստիայի ժամանակներում մ.թ. 725 թվականին Ի Սին և Լյան Լինցզան վարպետների կողմից։ Չինաստանից ժամացույցի արտադրման գաղտնիքը, հավանաբար, հայտնվել է արաբների մոտ։

Առաջին ճոճանակային ժամացույցները հայտնագործվել են Գերմանիայում մոտ 1000 թվականին աբբատ Գերբերտի՝ ապագա պապ Սիլվեստեր II-ի կողմից, սակայն լայն տարածում չեն ստացել։ Առաջին աշտարակի ժամացույցները Արևմտյան Եվրոպայում կառուցվել են 1288 թվականին Վեսթմինսթերում անգլիացի վարպետների կողմից։

Ներկա դրությամբ Եվրոպայի ամենահին աշտարակի ժամացույցները գտնվում են Գրոդնոյում, Բելառուսում։ Դրանք աշխատող վիճակում են գտնվում ավելի քան 500 տարի անընդմեջ։

Մեխանիկական ժամացույցների կառուցվածքը
-------------------------------------

Մեխանիկական ժամացույցները բաղկացած են մի քանի հիմնական մասերից՝

* Էներգիայի աղբյուր՝ լարված զսպանակը կամ բարձրացված կշռաքարը։
* Ձգանի մեխանիզմ՝ սարք, որը շարունակական պտտվող շարժումը փոխակերպում է տատանվող կամ վերադարձվող առաջընթաց շարժմանը։ Ձգանի մեխանիզմը որոշում է ժամացույցի ընթացքի ճշգրտությունը։
* Տատանողական համակարգ՝ ճոճանակ կամ կարգավորիչ լծակ (հավասարակշռություն)։
* Ոլորում մեխանիզմ և սլաքները տեղափոխող մեխանիզմ։
* Ժանանվակային համակարգ, որը միացնում է զսպանակը և ձգանի մեխանիզմը՝ անգրենաժ։
* Ժամացույցի թվահարթակը սլաքներով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ամենահին քաղաքային ժամացույցները գտնվում են Գրոդնոյում". Արխիվացված է the original 2015 թ․ հունիսի 23-ին. Retrieved 2016 թ․ փետրվարի 6.
| Թվային համակարգեր |
| --- |
|  |
| Հնդարաբական թվային համակարգ |
| 
 • Արևմտյան արաբական
 • Արևելյան արաբական
 • Հնդկական
(Բենգալյան
 • Գուրմուխի
 • Սինհալա
 • Թամիլական)
 • Բալիական
 • Բիրմայական
 • Ձոնգխա
 • Ջավայական
 • Քհմերական
 • Լաոսական
 • Մոնղոլական
 • Թայլանդական |
| 
Արևելյան Ասիա |
|  • Չինական* • Սուժոու

 • Հոքիեն
 • Ճապոնական
 • Կորեական
 • Վիետնամական
 • *Հաշվողական փայտիկներ* |
| 
Այբբենական |
|  • Աբջադիա
 • Արյաբհաթա
 • Կյուրեղյան
 • Գեեզ
 • Հայկական
 • Հռոմեական
 • Հրեական
 • Հունական
 • Վրացական |
| 
Նախկին |
|  • Էգեյան
 • Ատտիկայի
 • Բաբելոնյան
 • Բրահմայական
 • Եգիպտական
 • Էտրուսկյան
 • Ինուիտ
 • Խարոսթի
 • Մայաների
 • Կիպու
 • *Նախապատմական* |
| դիրքային համակարգեր ըստ հիմքի |
|  • 2
 • 3
 • 4
 • 5
 • 6
 • 8
 • 10
 • 12
 • 16
 • 20
 • 60 |
| * դ
* ք
* խ
 |

**Հաշվարկման հունական համակարգ**, հաշվարկման ոչ դիրքային համակարգ է, որտեղ թվերի գրառումը կատարվում է տառերի միջոցով՝ օգտագործելով հունական դասական այբուբենի տառերը, ինչպես նաև մինչդասական ժամանակաշրջանի մի քանի տառ (ϛ (ստիգմա), ϟ (կոպա) и ϡ (սամպի))։

Հաշվարկման այս համակարգը փոխարինեց հին հունական հաշվարկման համակարգին, որը կիրառվում էր Հունաստանում մեր թվարկությունից առաջ երրորդ դարում։

Տառերի հերթականության պահպանման անհրաժեշտությունը թվերի արժեքների պահպանման համար հանգեցրեց հունական այբուբենի համեմատաբար վաղ կայունացմանը (մեր թվարկությունից առաջ չորրորդ դար)։

Տառերի և թվերի համապատասխանության աղյուսակ
------------------------------------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 1 α | 10 ι | 100 ρ |
| 2 β | 20 κ | 200 σ |
| 3 γ | 30 λ | 300 τ |
| 4 δ | 40 μ | 400 υ |
| 5 ε | 50 ν | 500 φ |
| 6 ϝ կամ ϛ | 60 ξ | 600 χ |
| 7 ζ | 70 ο | 700 ψ |
| 8 η | 80 π | 800 ω |
| 9 θ | 90 ϟ | 900 ϡ |

Նկարագրություն
--------------

Հաշվարկման հունական համակարգը տասնորդական է։ Նրա միավորները (1-9)նշանակված են հունական այբուբենի առաջին հինգ տառերով՝ ալֆայից տետա։ Տասնավորներին (10-90) համապատասխանում է հաջորդ հիգ տառերը՝ յոտայից կոպա։ Հարյուրավորներին (100-900) համապատասխանում են հաջորդ հինգ ռոից մինչ սամպի տառերը։

Կիրառում
--------

Հաշվարկման այս համակարգը թույլ է տալիս ներկայացնել միայն 1֊ից 999 թվանշանները։

Օրինակ․

* 45 — **με**
* 632 — **χλβ**
* 970 — **ϡο**

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Edkins, Jo (2006). "Classical Greek Numbers". Արխիվացված է the original 2013 թ․ մայիսի 10-ին. Retrieved 2013 թ․ ապրիլի 29.
Բուրգազադայի նավահանգիստը
**Բուրգազ** (Բուրգազադա, թուրքերեն՝ Burgazada կամ **Անտիգոնի** (հուն․՝ Αντιγόνη), Իշխանաց կղզիների մեծությամբ երրորդ կղզին, որը գտնվում է Մարմարա ծովում։ Վարչատարածքային առումով պատկանում է Ստամբուլի նահանգին։ 2008 թվականի տվյալներով կղզու բնակչությունը կազմում է 1500 մարդ։

Աշխարհագրություն
----------------

Վարչատարածքային առումով պատկանում է Ստամբուլի նահանգին և Իշխանաց կղզիներին։ Իրենից ներկայացնում է թմբային կղզի՝ 2 կիլոմետր ընդհանուր լայնությամբ։ Տարածքը կազմում է 1,5 կմ²։ Կղզու վրա արգելված է ավտոմեքենաների շարժը, բացառությամբ ծառայողական մեքենաների (ոստիկանություն, շտապ օգնություն), այդ իսկ պատճառով կղզու միակ փոխադրամիջոցը կառքն է։ Կղզի կարելի է հասնել Ստամբուլից՝ նավի միջոցով։ Կղզու ամենաբարձր կետը Քրիստոսի պիկն է, որն ունի 170 մետր բարձրություն։

Պատմություն
-----------

Ալեքսանդր Մակեդոնացու դիադոքոս Դեմետրիոս I-ը կղզու վրա կառուցել է նավահանգիստ և անվանել այն Անտիգոնի՝ ի պատիվ իր հոր Անտիգոն I Միաչքանու, ով ժամանակին եղել է Մակեդոնացու զորավարներից մեկը։ Թուրքերը գրավելով կղզին՝ այն անվանեցին Բուրգազադա կամ Բուրգազ, որը թուրքերեն նշանակում է ֆորտ (ծովային ռազմական ամրոց)։

Տեսարժան վայրեր
---------------

Կղզու վրա է գտնվում Այա Յանի վանքը, որը կառուցվել է 876 թվականին։ Վանքը մի քանի անգամ փլուզվել է։ Վերջին անգամ վերակառուցվել է 1896 թվականին։ Այստեղ են գտնվում նաև Քրիստոսի վանքը, Սբ. Գևորգի հոսպիտալը, Այազա սուրբ աղբյուրը։ Բուրգազադայի հանգստյան տունը համարվում է Ստամբուլի ամենահին հանգստյան տներից մեկը, որը կառուցվել է 1928 թվականին։ Կղզու միակ մզկիթը կառուցվել է 1953 թվականին՝ Կոստանդնուպոլսի անկման 500-ամյակի կապակցությամբ։

Բուրգազադայում է ապրել թուրք հայտնի գրող և բանաստեղծ Սաիթ Ֆաիք Աբասըյանըքը, որի ստեղծագործությունների մեծ մասի գործողությունները տեղի են ունենում հենց կղզում։ Ներկայումս գրողի տանը գործում է թանգարան։ Կղզու բոլոր ռեստորաններում կանգնեցված է գրողի արձանը՝ ռաքըն ձեռքին։ Գրողի պատվին է անվանված նավահանգստի դիմաց գտնվող հրապարակը։

Ստամբուլի առաջին մասնավոր կենդանաբանական այգին կառուցվել է Բուրգազադայում։

Բնապահպանություն
----------------

2003 թվականին անտառային հրդեհնեից հետո այրվել է կղզու անտառային զանգվածի մեծ մասը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  GEOnet Names Server — 2018.
2. 1 2 3 4  "Сайт Стамбула". Արխիվացված է the original 2014 թ․ հոկտեմբերի 7-ին. Retrieved 2017 թ․ փետրվարի 5.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: sh97008400 · VIAF: 315137706 · WorldCat VIAF: 315137706 |

 |
Խաղաղօվկիանոսյան հրե օղակ
**Խաղաղօվկիանոսյան հրաբուխների հրե օղակ** (Խաղաղօվկիանոսյան հրե օղակ, Խաղաղօվկիանոսյան օղակ, Խաղաղօվկիանոսյան հրե գոտի), տեղանք Խաղաղ օվկիանոսի շուրջը, որտեղ գտնվում են բազմաթիվ գործող հրաբուխներ և հաճախ պատահող երկրաշարժեր։ Ընդհանուր հաշվով այս գոտում կան Երկրի վրա հայտնի 540 հրաբուխներից 328 ցամաքային գործող հրաբուխները :

Խաղաղ օվկիանոսի արևմտյան ափին՝ հրաբխային ցանցը Կամչատկայի թերակղզուց ձգվում է Կուրիլյան կղզիներ, Ճապոնական և Ֆիլիպինյան կղզիներով, Նոր Գվինեա, Սողոմոնյան կղզիների և Նոր Զելանդիայի կղզիներով՝ դեպի Անտարկտիդա։ Օղակի արևելյան մասն ընդգրկում է Անտարկտիդայի հյուսիսարևելյան հրաբուխները, Հրո երկրի կղզիները, Անդերը, Կորդիլերները և Ալեուտյան կղզիները։

Աշխարհի տեկտոնական սալերը
Համաշխարհային երկրաշարժեր (1900–2013): EQs M7.0+ (խորությունը՝ 0–69կմ): Գործող հրաբուխներ
Խաղաղ օվկիանոսի տարածքում կան օվկիանոսի լիտոսֆերայի տարածման (աճի) մի քանի գոտիներ, որոնց հիմնական մասը Խաղաղ օվկիանոսի արևելյան գոտին է (ներառում է ստորջրյա լիթոսֆերային սալեր Կոկոսը և Նասկան)։ Օվկիանոսի ծայրամասի երկայնքով տեղի է ունենում սալերի բաժանում շրջապատող մայրցամաքների տակ։ Յուրաքանչյուր բաժանման գոտում ձգվում է հրաբուխների մի շղթա, և նրանք միասին կազմում են Խաղաղօվկիանոսյան օղակը։ Այնուամենայնիվ, այս օղակը թերի է, այն ընդհատվում է այնտեղ, որտեղ գոյություն չունի բաժանում` Նոր Զելանդիայից և Անտարկտիդայի ափերի երկայնքով։ Բացի այդ, չկա ոչ բաժանում, ոչ հրաբխայնություն Հյուսիսային Ամերիկայի ափերի երկու հատվածներում. թերակղզի և նահանգ Կալիֆոռնիայի (ավելի քան 2000 կմ) և Վանկուվեր կղզուց հյուսիս (գրեթե 1500 կմ) տարածքներում։

Խաղաղօվկիանոսյան հրե օղակում են տեղի ունեցել համաշխարհային երկրաշարժերի 90 %-ը և նրանցից ամենաուժեղների 80 %-ը։ Հաջորդն իր հզորությամբ սեյսմիկ գոտին (5-6 % երկրաշարժեր և 17 % աշխարհի ամենաուժեղ երկրաշարժեր) Ալպ-հիմալայան գեոսինկլինալն է, որը սկսվում է մոտավորապես Ճավայից և Սումատրայից, անցնում է Հիմալայներով, Միջերկրական ծովով և ավարտվում է Ատլանտյան օվկիանոսում։ Միջինատլանտյան լեռնաշղթան երկրաշարժերի երրորդ ուժեղագույն գոտին է։

Տես նաև
-------

* Ալեուտյան իջվածք
* Բոնինյան իջվածք
* Կուրիլո-Կամչատկական իջվածք
* Մարիանյան իջվածք
* Պերուա-Չիլիական իջվածք
* Ճապոնական իջվածք
* Զոնդյան փողրակ
* Աշխարհի հրաբուխների ցանկ
* Ալպիդյան գոտի

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ring of Fire – Pacific Ring of Fire". Geography.about.com. 2010 թ․ հունիսի 14. Արխիվացված է the original 2010 թ․ դեկտեմբերի 4-ին. Retrieved 2010 թ․ նոյեմբերի 1.
2. ↑  "Earthquakes FAQ". U.S. Geological Survey. Արխիվացված է the original 2006 թ․ հունվարի 17-ին.
3. ↑  "Earthquakes Visual Glossary". U.S. Geological Survey.
4. ↑  "Ring of Fire". USGS. 2012 թ․ հուլիսի 24. Retrieved 2013 թ․ հունիսի 13.
5. ↑  "Where do earthquakes occur?". USGS. 2013 թ․ մայիսի 13. Արխիվացված է the original 2014 թ․ օգոստոսի 5-ին. Retrieved 2013 թ․ հունիսի 13.

Գրականություն
-------------

* Ժամանակակից աշխարհագրական անվանումների բառարան, Եկատերինբուրգ, 2006։
**Թունջելի** (թուրքերեն՝ Tunceli, քրդ.՝  Dersim, զազակի՝ Desim), Թունջելիի հին անվանումը՝ զազակի՝ Mamekiye), քաղաք Թուրքիայում, Թունջելիի մարզկենտրոն։ Տեղակայված է Փոքր Ասիայի արևելյան հատվածում։ Թունջելիի նախկին անվանումը եղել է **Մամիկի** (հայերեն Մամիկոն բառից), այնուհետև **Քալան**։

Աշխարհագրություն
----------------

Թունջելին տեղակայված է Մունզուր և Փյուլումլուր գետերի միախառնումից դեպի հյուսիս։ Քաղաքը կառուցվել է Մունզուրի դաշտում, որը հայտնի է իր բնության հրաշալիքներով։ Քաղաքը շրջափակված է բարձր լեռներով։ 2011 թվականի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը կազմում է 32 815 մարդ։ Թունջելիի մարզը Թուրքիայի ամենաքիչ բնակեցված մարզերից է։

Պատմություն
-----------

Օսմանյան կայսրության ժամանակաշրջանում Թունջելին (այն ժամանակ կոչվել է Քալան) եղել է Դերսիմի գավառի մի մասը։ 1847 թվականին Դերսիմը դարձել է սանջաք։ Վերջինս վարչական պատմական միավոր, որը ավելի փոքր էր, քան գավառը։ Սանջաքի կենտրոնը եղել է Խոզաթ գյուղաքաղաքը։ Հանրապետության ժամանակաշրջանում Թունջելիի մարզը ձևավորվել է 1935 թվականին։ 1946 թվականին Քալանը վերանվանվել է Թունջելի և դարձել մարզկենտրոն։

Տնտեսություն
------------

Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է անասնապահությամբ։ Ցորենը հիմնական գյուղատնտեսական արտադրանքն է, որով զբաղվում են շրջանում։ Շրջանը հարուստ է նաև քրոմե աղով և մարմարով։ Սակայն հիմնականում արտադրվում է միայն աղ։ Գործում են քիչ քանակությամբ գործարաններ, որոնք թողարկում են գյուղատնտեսական արտադրանք։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Tahir Sezen, *Osmanlı Yer Adları (Alfabetik Sırayla)*, T.C. Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü, Yayın Nu 21, Ankara, p. 265.
2. ↑  "Turkish statistical Institute". Արխիվացված է the original 2014 թ․ հոկտեմբերի 12-ին. Retrieved 2016 թ․ նոյեմբերի 5.
3. ↑  ["Tunceli governor's page on history(թուրքերեն)". Արխիվացված է the original 2013 թ․ սեպտեմբերի 28-ին. Retrieved 2016 թ․ նոյեմբերի 5. Tunceli governor's page on history(թուրքերեն)]
4. ↑  Tunceli governor's page on Economy (թուրքերեն)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: n85022144 · VIAF: 126727825 · WorldCat VIAF: 126727825 |

 |
**Լոլիկի թանգարան** (իտալ.՝ Museo del pomodoro), թանգարան իտալական Կոլեքսիո քաղաքում, նվիրված է Պարմա գավառում լոլիկի արտադրությանն ու վերամշակմանը։ Թանգարանը բացվել է 2010 թվականին «Լոլիկները Պարմայում. պատմություն, ձեռնարկատիրություն և համ». գիտական կոնֆերանսի ընթացքում։

Թանգարանի շենքը
---------------

Թանգարանի շենքի մասին առաջին փաստաթղթերը վերաբերվում են 1187 թվականին, երբ հին պահեստը տրամադրվել էր Սուրբ Պավլի բենեդիկյան կանանց վանքին։ Վանքի տարածքում այն մնացել է մինչև 1810 թվականը։ Տարո գետի հովիտը, որտեղ տեղակայված է շինությունը, 12-14-րդ դարերի ընթացքում ստրատեգիական դեր էր խաղում. այնտեղով անցել է Վիա Ֆրանչիգենա ճանապարհը, որը կապում էր Հռոմն ու Ֆրանսիան։ Իր բարենպաստ դիրքի պատճառով շենքը օգտագործվում էր ռազմական նպատակներով։ Մինչև 1960-ական թվականները շենքում տեղակայված էր լոլիկի պահածոյացման ֆաբրիկա։ Պատմական շենքերի ամբողջությունը 1998 թվականին անցել է հանրային սեփականության, 1999 թվականին, որպես Տարո գետի շրջանային այգու մաս վերակառուցվել է։

Էքսպոզիցիա
----------

Թանգարանի էքսպոզիցիան կազմված է յոթ թեմատիկ բաժիններից.

* Լոլիկի պատմություն
* Պարմայում լոլիկի վերամշակման զարգացում
* Վերամշակման տեխնոլոգիաներ
* Պատրաստի արտադրանք և փաթեթավորում
* Արդյունաբերական արտադրություն
* Հիմնական մասնագիտությունները ֆաբրիկայում
* Լոլիկը համաշխարհային մշակույթում

Թանգարանի ցուցադրանմուշներ են հանդիսանում ջերմոցները, բերքահավաքման մեքենաները, գործիքները, այն ամենը ինչ անհրաժեշտ է լոլիկի մշակման, հավաքման, պահպանման և վերամշակման համար։ Թանգարանը իր տրամադրության տակ ունի փաստաթղթերի մեծ հավաքածու, գովազդային պաստառներ, նկարներ, գրքեր, որոնք նվիրված են լոլիկին։ Բացի այդ թանգարանում ժողովված են լոլիկից պատրաստվող ուտեստների մեծ քանակությամբ բաղադրատոմսեր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  GeoNames — 2005.
2. 1 2 3 4  Indagine sui musei e le istituzioni similari — 2022.
3. ↑  dati.beniculturali.it — 2014.
4. ↑  *Italian National Institute of Statistics* Indagine sui musei e le istituzioni similari — 2021.
5. 1 2  Indagine sui musei e le istituzioni similari — 2020.
6. ↑  Indagine sui musei e le istituzioni similari — 2023.
7. ↑  *Italian National Institute of Statistics*  — 2017.
8. ↑  "Parco Taro | La Corte di Giarola | La Corte di Giarola". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 6-ին. Retrieved 2017 թ․ սեպտեմբերի 21. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Oro rosso, nasce il museo il pomodoro è protagonista
**Մելքոնյան կրթական հաստատություն**, հիմնադրվել է 1926 Կիպրոսում, որպես մանկատուն 7 ապաստան է տրամադրել Հայոց ցեղասպանության հազարավոր զոհերին։ Դպրոցի պատմական շենքը գտնվում է Կիպրոսի Հանրապետության պաշտպանության տակ որպես ազգային արժեք։ Մելքոնյան դպրոցի հազարավոր շրջանավարտներ առաջատարներ են դարձել տարբեր ոլորտներում և իրենց ավանդն են ներդնում մշակույթի, կրթության, գիտության, լեզվի ու ազգային ինքնության ոլորտներում։ «Մելքոնյան» դպրոցը հազարավոր ուսանողներ և ուսուցիչներ է տվել, որոնք այժմ բարի կամքի դեսպաններ են և նպաստում են Կիպրոսի ժողովրդի օրինական պայքարին այս ձգձգված խնդրի արդարացի լուծման համար։

Պատմություն
-----------

Մելքոնյան վարժարանի հիմնադիրներն են Գրիգոր և Կարապետ Մելքոնյան եղբայրները։ Վարժարանը բաղկացած էր մի քանի մասնաշենքերից` դպրոցական շենքեր, աշակերտների և ուսուցիչների համար նախատեսված շենքեր, ճաշարան։ Այս դպրոցում են դաստիարակվել 40 երկրից ժամանած բազում աշակերտներ։ 
Հատկանշական է դպրոցի բազմաբնույթ գործունեությունը` պարախումբ, երգչախումբ, թատերախումբ, սկաուտական ակումբ, փողերախումբ և այլն։ 
Ցավոք, 2014 թվականի մարտի 16-ին Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միությունը որոշ պատճառներով որոշում կայացրեց փակելու դպրոցը։ 
Հայաստանից ևս մի շարք շնորհալի աշակերտներ իրենց ուսումն են ստացել Մելքոնյան կրթական հաստատությունում` գրանցելով բարձր արդյունքներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Կրթական հաստատությունը՝ Կիպրոսում". Արխիվացված է the original 2009 թ․ մայիսի 28-ին. Retrieved 2016 թ․ հունիսի 18.
**Մարիա Գաբրիելա Իսլեր** (իսպ.՝ María Gabriela Isler, (ապրիլի 21, 1988(1988-04-21), Վալենսիա, Վենեսուելա),վենեսուելացի մոդել, «Միսս Տիեզերք 2013» միջազգային գեղեցկության մրցույթի հաղթող։ Իսլերը դարձել է յոթերորդ վենեսուելացին, որը հաղթել է «Միսս Տիեզերք» գեղեցկության մրցույթում (ըստ այս ցուցանիշի՝ վենեսուելացիները երկրորդ տեղն են զբաղեցնում ամերիկուհիներից հետո՝ ութ թագով)։

Անձնական կյանք
--------------

Գաբրիելա Իսլերը կաթոլիկ է։ Ծնվել է Վենեսուելայի Վալենսիա քաղաքում, բայց մանկուց ապրել և սովորել է Մարաքայում։ Ունի բակալավրի աստիճան կառավարման և շուկայավարման ոլորտում։ Գաբրիելա Իսլերը աշխատում է հեռուստատեսությունում, սիրում է ֆլամենկո։

Գաբրիելա Իսլերի պապը ծագումով շվեյցարական Լոզան քաղաքից է։ 50 տարի առաջ տեղափոխվել է Կարակաս և ամուսնացել գերմանուհու հետ։

Մասնակցություն գեղեցկության մրցույթներին
----------------------------------------

2012 թվականի օգոստոսի 30-ին Վենեսուելայի մայրաքաղաք Կարակասում կայացած «Միսս Վենեսուելա 2012» մրցույթի ժամանակ Գաբրիելա Իսլերը ներկայացրել է Գուարիկո նահանգը։ Նա հաղթել է և իրավունք ստացել երկիրը ներկայացնելու «Միսս Տիեզերք 2013» մրցույթում։

2013 թվականի նոյեմբերի 9-ին Մոսկվայի «Crocus City Hall»-ում տեղի ունեցավ «Միսս Տիեզերք 2013» գեղեցկության մրցույթը։ Գաբրիելա Իսլերը հաղթել է՝ դառնալով Վենեսուելայի յոթերորդ ներկայացուցիչը, որն արժանացել է այդ տիտղոսին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "«Мисс Вселенной-2013» стала представительница Венесуэлы Габриэла Ислер". РИА Новости.
2. ↑  "Титул «Мисс Вселенная-2013» завоевала Габриэла Ислер из Венесуэлы". gazeta.ru. Retrieved 2013 թ․ նոյեմբերի 9.
3. ↑  "Die Schweizer Familie der neuen Miss Venezuela" (in գերմաներեն). blick.ch. 2012 թ․ սեպտեմբերի 3. Արխիվացված է the original 2013 թ․ նոյեմբերի 10-ին. Retrieved 2013 թ․ նոյեմբերի 11. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Մարիա Գաբրիելա Իսլերի տեսադարանը
* Միսս Տիեզերք, պաշտոնական կայք


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Նախորդող՝**Օլիվիա Կալպո** | **Միսս Տիեզերք**2013 | Հաջորդող՝**Պաուլինա Վեգա** |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1154712966 · VIAF: 8368152200803814400000 · WorldCat VIAF: 8368152200803814400000 |

 |
Պանսեքսուալների դրոշը և խորհրդանիշը
**Պանսեքսուալություն** (հին հունարեն՝ πάν-՝ «ամեն ինչ» և լատին․՝ sexus՝ «սեռ» բառերից), տերմին, որը կիրառվում է նշանակելու մարդկանց հանդեպ ռոմանտիկ և սեքսուալ հակումը՝ անկախ կենսաբանական սեռից և գենդերային ինքնությունից։

Պանսեքսուալ մարդկանց կարող են գրավել ոչ միայն ցիսգենդեր կամ տրանսգենդեր կանայք կամ տղամարդիկ, այլև ոչ-բինար գենդերային ինքնություն ունեցող և ինտերսեքս մարդիկ։ Կողակից ընտրելու ժամանակ նրանց համար սեռը բացարձակապես դեր չի խաղում։ Պանսեքսուալները տարբերակում են իրենց բիսեքսուալներից, քանի որ պանսեքսուալները «գենդերային առումով կույր են» զուգընկերոջ սեռի հետ կապված։

Պանսեքսուալություն և բիսեքսուալություն
--------------------------------------

Ի տարբերություն «բիսեքսուալություն» տերմինի՝ «պանսեքսուալություն» տերմինը ավելի լայն հասկացություն է նշանակում և ընդգծում է ոչ թե երկակի հակում, այլ դրա անկախ լինելը սեռական պայմանականությունից։

Պատճառները, թե ինչու անհատները, որոնք ըստ էության պանսեքսուալ են, չեն նույնականացնում իրենց պանսեքսուալության հետ, ինչը հավանաբար կապված է տերմինի ոչ տարածվածության և բացասական կոննոտացիայի հետ։ Ֆինլանդիայում երիտասարդների շրջանում տերմինի տարածման համար ֆինն գրող Մագդալենա Հայը գրել է «Երրորդ քույրը» ֆենթզի վեպը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "the definition of omnisexual". Dictionary.com. Retrieved 2016 թ․ դեկտեմբերի 17.
2. ↑  "Oxford dictionaries". Արխիվացված է the original 2015 թ․ փետրվարի 10-ին. Retrieved 2020 թ․ հունվարի 31.
3. ↑  Sex and society
4. ↑  Haritaworn, Jin, Chin-ju Lin, and Christian Klesse. «Poly/Logue: A Critical Introduction to Polyamory.» *Sexualities* 9.5 (2006): 515-29(անգլ.)
5. ↑  "Финская писательница написала книгу о пансексуальности для подростков". YLE. 2018 թ․ հունիսի 30. Retrieved 2019 թ․ հունվարի 16.
**Լատվիայի բանկ**, Լատվիայի կենտրոնական բանկ։ Բանկի գլխամասը գտնվում է Ռիգայում՝ Քրիշյանա Բալդեմարա փողոցի ա հասցեյում։

Բանկը, ազգային օրենսդրության համաձայն, իրականացնում է ֆինանսական կարգավորիչի հիմնական գործառույթները։ Բանկը պատասխանատու է ազգային արժույթի կայունության պահպանման համար, իրականացրել է լատվիական դրամական միավորի հարցը։ Բանկի գործունեության վերահսկումը իրականացնում Լատվիայի խորհրդարանը։

Պատմություն
-----------

Լատվիայի բանկը հիմնադրվել է 1922 թվականի սեպտեմբերի 7֊ին որպես երկրի կենտրոնական բանկ։ Լատվիայի ԽՍՀՄ֊ին միանալուց հետո, 1940 թվականաի հոկտեմբերի10֊ին բանկը լուծարվեց, նրա գործառույթները կատարում էր ԽՍՀՄ պետական բանկի Լատվիայի հանրապետական գրասենյակը։ Ֆաշիստական օկուպացիայի տարիներին Լատվիայի բանկը վերսկսել է իր աշխատանքը, սակայն չի զբաղվել ազգային արժույթի հարցով։

1990 թվականի մարտի 2֊ին Լատվիայի ՍՍՀ Գերագույն խորհուրդը ընդունեց բանկերի մասին օրենք, որի համաձայն ստեղծվել է հանրապետական կենտրոնակն բանկը։ Այնուամենայնիվ, ազգային բանկի գործառույթները ամբողջությամբ սկսվեց կիրառվել 1991 թվականի աշնանը Լատվիայի անկախության հռչակումից հետո։ Լատվիայի բանկը ընդգրկել է ԽՍՀՄ պետական բանկի հանրապետական բանկը (ստեղծվել է 1987 թվականին՝ Պետական բանկի ազգային մասնաճյուղի հիման վրա)։

2004 թվականի մայիսի 1֊ին Լատվիայի Եվրամիությանը անդամակցելու կապակցությումբ Լատվիայի բանկը մտել է կենտրոնական բանկերի եվրոպական համակարգ։

Սեփականատերեր և կառավարում
--------------------------

Բնակի սեփականատերը լատվիական պետությունն է։

Նախագահը Իլմար Ռիմշևիչն է։ Ընտրվել է 2001 թվականի դեկտեմբերի 20֊ին, նախկինում եղել է պատգամավոր։

Գործունեություն
---------------

Բացի Ռիգայոմ գտնվող կենտրոնական բանկից Լատվիան ունի նաև 3 մասնաճյուղ՝ Դաուգավպիլսում, Ռեզեկնեյում, Լիեպայայում։

### Կարողության ցուցանիշներ

Բանկի ակտիվները 2008 թվականի դեկտեմբերի 31֊ի դրությամբ կազմել են 3,41 միլիարդ լատվիական դրամ (2007 թվականի դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ 2.85 միլիարդ լատվիական դրամ)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Latvijas Banka — GLEIF.
2. ↑  "Objectives of the Bank of Latvia". Արխիվացված է the original 2009 թ․ ապրիլի 14-ին. Retrieved 2018 թ․ հունվարի 4. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. 1 2  History of the Bank of Latvia Archived 2011-08-18 at the Wayback Machine.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Բանկի պաշտոնական կայք (անգլերեն)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | BIBSYS: 2057546 · ISNI: 0000000113495928 · LCCN: no94007626 · Microsoft: 2831913 · VIAF: 151560864 · WorldCat VIAF: 151560864 |

 |
**Հին վեհարան**, Հին կաթողիկոսարանը, Մայր Աթոռի ամենաուրույն թանգարաններից է։ Այն կառուցվել է Ղազար Ջահկեցի կաթողիկոսի օրոք և իբրև գործող վեհարան է ծառայել 20 կաթողիկոսների։

Պատմություն
-----------

Նոր Հայրապետական նստավայրը կառուցվել է 1910 թվականին, սակայն այն բռնագրավվել է խորհրդային իշխանությունների կողմից, և մինչև 1962 թվականը հին շենքն իբրև կաթողիկոսարան է գործել։

Շենքի վերականգնողական աշխատանքները վերսկսեցին 1968 և 1971 թվականներին, և այն վերածվեց կաթողիկոսական թանգարանի։ Թանգարանը նվիրված է 1738 - 1962 թվականներին գահակալած բոլոր կաթողիկոսներին՝ Խրիմյան Հայրիկ, Գևորգ Դ, Ե, Զ, Ներսես Աշտարակեցի և Վազգեն Ա հայրապետներին։

Հին Վեհարանի երկրորդ հարկում է գտնվում ընդունարանը, գահասրահը, որ կոչվում է նաև Ծաղկյա դահլիճ, կաթողիկոսի պաշտոնական գրասենյակը, կաթողիկոսական բնակարանը, սեղանատունը և այլ օժանդակ սենյակներ։ Ծաղկյա գահասրահը հատկապես ուշագրավ է առաստաղի և պատերի զարդագրություններով (18-րդ դար), որոնց հեղինակները Հովնաթանյան նկարիչներն են։

Ցուցադրություն
--------------

Պահպանելով Հին Վեհարանի ձևավորումն ու կահավորանքը՝ թանգարանում ցուցադրվում են մեր մեծագործ Կաթողիկոսների անձնական իրեր՝ նրանց կյանքին ու գործունեությանը նվիրված փաստաթղթեր, լուսանկարներ։

Այժմ թանգարանը բաց չէ հանրության առջև, քանի որ ցուցադրության համար նախատեսված իրերն ու փաստաթղթերն անհրաժեշտ է պահել համապատասխան պայմաններում։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հին վեհարան, թանգարանի ներքնամասը
**Ալլա Անատոլիի Միքայելյան** (օրիորդական ազգանունը՝ **Կապչիկաևա**, դեկտեմբերի 19, 1969(1969-12-19), Karakoksha, Չոյսկի շրջան, Gorno-Altai Autonomous Oblast, Ալթայի երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային դահուկորդուհի, մարզիչ։ 1998 թվականի Ձմեռային օլիմպիական խաղերի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Ալլա Անատոլևնան դահուկավազքով զբաղվել սկսել է տսնմեկ տարեկանից։ Իր կարիերայի հիմնական հաջողություններին հասել է պատանեկան տարիքում։ 1988 թվականի ԽՍՀՄ առաջնությունում նվաճել է բրոնզե մեդալ Պրոֆմիության թիմի կազմում։

1995 թվականին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Հայաստան, ինչից հետո համաձայնել է վերսկսել կարիերան և ներկայացնել երկիրը 1998 թվականին Նագանոյում անցկացվող Օլիմպիական խաղերում, որտեղ եղել է հավաքականի դրոշակակիրը խաղերի բացման արարողության ժամանակ։ Օլիմպիական խաղերի ժամանակ իր միակ մրցավազքում (30 կմ ազատ ոճով) զբաղեցրել է վերջին՝ 58-րդ տեղը։

Ամուսնու՝ Արթուր Միքայելյանի հետ զբաղվել է մարզչական գործունեությամբ, նրանց «ենթակաների» թվում եղել են Օլիմպիական խաղերի մասնակիցներ, ինչպիսիք են նրանց որդիներ Սերգեյը (1992) և Միքայելը (1999), ինչպես նաև Արթուր Եգոյանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  *Мкртчян В.* Лыжное семейство Микаелян (ռուս.) // *Голос Армении* / под ред. *(not translated to ru)* — 2018.
2. ↑  "Alla Mikayelyan Olympic Results". Արխիվացված է the original 2020 թ․ ապրիլի 18-ին. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 20.
3. 1 2  Мкртчян В. Лыжное семейство Микаелян // Голос Армении — 2018.
4. ↑  Григорян А. Лыжный ход Сергея Микаеляна // Ноев Ковчег — 2013. — вып. 5 (211).
5. ↑  Օլիմպիական Արթուր Եղոյան. Բոլորիս ակնկալիքը հաջող և լավ մասնակցությունն է Սոչիում