recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Մադրիդի աշտարակ** (իսպ.՝ Torre de Madrid), Մադրիդի ամենաբարձր շենքերից մեկը։ Շենքը ունի 142 մետր բարձրություն, 36 հարկ և կառուցվել է 1954-1957 թվականներին։ Այն նախագծվել է ճարտարապետներ Խուլիան և Խոսե Մարիա Օտամենդի Մակիմբառենաների կողմից՝ Մետրոպոլիտենի հանձնարարությամբ։

Շենքը գտնվում է Իսպանիայի հրապարակում, որը հանդիսանում է հրապարակի և քաղաքի խորհրդանշական շենքը։ Ունի գրասենյակներ և բնակարաններ։ Արևմտյան Եվրոպայում ամենաբարձր գրասենյակային շենքն էր մինչև 1967 թվականը, երբ աշտարակին գերազանցեց Բրյուսելում 150 մետր բարձրություն ունեցող Հարավային աշտարակը։ Աշտարակը հայտնվել է 1960-ականն թվականներին թողարկված բազմաթիվ իսպանական ֆիլմերում։ 

Աշտարակը համարվում էր աշխարհում ամենաբարձրահասակ միաձույլ շենքը, և մինչև Torrespaña-յի շինարարությունը, Մադրիդի ամենաբարձր շենքն էր։ Առաջատար ճարտարապետները նաև նախատեսում էին, որ շենքը կունենա 500 խանութներ, խոշոր պատկերասրահներ, հյուրանոց, նույնիսկ կինոթատրոն։ Ավելին, աշտարակը հագեցած էր ժամանակի ամենաարագ մոդելի տասներկու վերելակներով, թույլատրելով օգտվողներին մեկ վայրկյանում 3.5 մետր ճանապարհ գնալ։ Աշխատանքները ավարտվել են 1957 թվականի հոկտեմբերի 15-ին։

Մադրիդի աշտարակը հիմնադրվել է Իսպանիայի հրապարակում՝ մայրաքաղաքի սրտում՝ Գրան Վիա փողոցի վերջնամասում։ Միևնույն հրապարակում գտնվող Իսպանիայի 117 մետրանոց շենքի հետ մեկտեղ աշտարակները հետաքրքիր ճարտարապետական հավաքույթ են կազմում։ Երկուսն էլ պաշարված են մայրաքաղաքի քաղաքապետարանի կողմից։

Աշտարակը ընդգրկում է Գրան Վիա երկնաքերի տարածքի մի մասը՝ ի հակադրություն քաղաքի 100 մետր բարձրությամբ երկնաքերերի մեծ մասի, աշտարակը գտնվում է *AZCA*ի ֆինանսական թաղամասում, Տետուանի հարևանությամբ։

Տվյալներ
--------

* Բարձրությունը` 142 մ
* Հարկերի քանակը՝ 37
* Մադրիդի բարձրության դիրքը. 13-րդ (2007 թ. Մայիս)
* Բարձրության կարգը` ըստ ամսաթվի։
* 1982 թ․՝ 1-ին տեղ
* 1987 թ․՝ 2-րդ տեղ
* 1988 թ ․՝ 3-րդ տեղ
* 1992 թ ․՝ 5-րդ տեղ
* 2002 թ․՝ 7-րդ տեղ
* 2004 թ․՝ 8-րդ տեղ
* 2006 թ․՝ 9-րդ տեղ
* 2007 թ․՝ 13-րդ տեղ

25 տարիների ընթացքում առաջին տեղից իջել է 13-րդ տեղը։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
*

ԶԼՄ-ներում
----------

Շենքը պատկերված է 1984 թվականի The Hit ֆիլմում։ Ֆիլմի մի մասը նկարահանվում է վերջին հարկերում և բնակարանում գտնվող պատշգամբում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Torre de Madrid - The Skyscraper Center»։ *www.skyscrapercenter.com*։ Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 28

Արտաքին հղումներ
----------------

* (անգլերեն) Torre de Madrid sur Emporis
* (անգլերեն) Torre de Madrid sur Skyscraperpage

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Մադրիդի աշտարակ** կատեգորիայում։ |
**Նոյն իջնում է Արարատից**, Հովհաննես Այվազովսկու 1889 թվականին նկարած երփնագիրը։ Պատկերված է Հին կտակարանից հատված, երբ Նոյը Համաշխարհային ջրհեղեղից հետո իջնում է Արարատ սարից։ Սարից նրա հետ իջնում են նրա որդիները, իր կինը, որդիների կանայք և բազմաթիվ կենդանիներ, որոնք փրկվել էին Նոյի կառուցած տապանի շնորհիվ։

Սյուժե
------

Սյուժեն Աստվածաշնչյան պատմություն է։ Նոյն իր ժամանակի միակ արդար և աստվածապաշտ մարդն էր։ Այդ պատճառով, երբ Աստված վճռեց ջրհեղեղով պատժել մարդկանց, Նոյին պատվիրեց մի տապան շինել և վերցնելով իր ընտանիքը, ինչպես նաև բոլոր տեսակի կենդանիներից՝ մտնել նրա մեջ՝ աշխարհակործան պատուհասից փրկվելու համար։ Երբ ջուրն սկսում է կամաց-կամաց հետ քաշվել, Նոյի տապանը հանգրվանում է Արարատ լեռան վրա։ Ջրհեղեղի դադարից հետո Նոյը զոհասեղան է պատրաստում Արարատ լեռան վրա և գոհության պատարագ-ողջակեզ մատուցում Աստծուն, և դրանից հետո իր ընտանիքի և կենդանիների հետ իջնում Արարատից։ Այս իջնելու պահն է պատկերել Հովհաննես Այվազովսկին։

Կոմպոզիցիա
----------

Հովհաննես Այվազովսկին Մեծ ջրհեղեղից հետո կտավում ճնշող դատարկություն է պատկերել, որի ֆոնին վեհությամբ բարձրանում է
Արարատ լեռը։ Սարից իջնող մարդկանց փոքր ֆիգուրներն ու Արարատի մեծությունը կարծես հաստատում են բիբլիական անխուսափելիությունը։ Մարդկանց խումբը շարքով դեպի ձախ է գնում, նրանցից անջատ հայրապետական խումբը թեքվել է աջ։

Ցուցադրություն
--------------

Նկարը առաջին անգամ ցուցադրվել է Փարիզում, հետո Այվազովսկին այն նվիրել է Նոր Նախիջևանի դպրոցին։ 1921 թվականին՝ քաղաքացիական պատերազմի տարիներին, Մարտիրոս Սարյանը այն բերել է Երևան։ Այժմ նա ցուցադրվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «TURNER – AIVAZOVSKY An Auspicious Encounter»։ norkhosq.ne։ Վերցված է 2016 թ․ սեպտեմբերի 10
2. ↑  *Хачатрян Ш. Г.* Айвазовский известный и неизвестный. — ISBN 5-89850-030-8
3. ↑  «Հայաստանի Ազգային պատկերասրահի Հայկական հավաքածու»

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Հովհաննես Այվազովսկի |
| --- |
|  |
| Նկարներ |  Իններորդ ալիք (1850)  • Թեոդոսիա․ Լուսնկա գիշեր  (1852)  • Նոյն իջնում է Արարատից (1889)  • Երկու թուրքական նավերի հարձակումը «Մերկուրի» բրիգի վրա (1892)  • Լեանդրի աշտարակի տեսարանը Կոստանդնուպոլսում (1848)  • Ծիածան (1873)  • Սև ծով (1881)  • Լուսնկա գիշերը Բոսֆորում (1884)  • Ծովերի ցասումը (1886)  • Սևծովյան նավատորմի զորատես 1849 թվականին (1886)  • Պուշկինը Սև ծովի ափին (1887)  • Բայրոնի այցը Մխիթարյաններին Սուրբ Ղազար կղզում (1899) |  |
|  |
| Թանգարաններ |  Այվազովսկու պատկերասրահ  |
|  |
| Այլ | Հովհաննես Այվազովսկին  Վիքիքաղվածքում  ·  Վիքիպահեստում  ·  Վիքիլուրերում |

 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ՀԱՊ |

 |
Նկար 1
**Ներքնաձիգ**, երկրաչափության մեջ ուղղանկյուն եռանկյան ամենամեծ, ուղիղ անկյան դիմացի կողմը։ Ուղղանկյուն եռանկյան ներքնաձգի երկարությունը կարելի է հաշվել Պյութագորասի թեորեմի օգնությամբ։ Ըստ որի՝ ուղղանկյուն եռանկյան ներքնաձգի քառակուսին հավասար է էջերի քառակուսիների գումարին։

Ներքնաձգի հաշվարկում
--------------------

Ինչպես ասվեց, ներքնաձիգը կարելի է հաշվել Պյութագորասի թեորեմի օգնությամբ հետևյալ բանաձևով

{\displaystyle c={\sqrt {a^{2}+b^{2}}}}, որտեղ c-ն ներգնաձիգի երկարությունն է, իսկ a և b թվերը կողմերի երկարությունները։ Այս հավասարումը կարելի է ստանալ նաև կոսինուսների թեորեմից

{\displaystyle c^{2}=a^{2}+b^{2}-2ab\cos 90^{\circ }=a^{2}+b^{2}\implies c={\sqrt {a^{2}+b^{2}}}}

Եռանկյունաչափական ֆունկցիաներ
-----------------------------

Նկար 2
Բոլոր տարրական երկրաչափության դասագրքերում մինչ օրս սուր անկյան եռանկյունաչափական ֆունկցիան հաշվվում է որպես ուղղանկյուն եռանկյան կողմերի հարաբերությունը։

Դիցուք {\displaystyle OAB}-ն ուղղանկյուն եռանկյուն է {\displaystyle \alpha } անկյունով (տես Նկ. 3)։ Այդ դեպքում՝

* {\displaystyle \alpha } անկյան սինուսը կոչվում է {\displaystyle {\frac {AB}{OB}}} հարաբերությունը (դիմացի էջի հարաբերությունը ներքնաձիգին)։
* {\displaystyle \alpha } անկյան կոսինուսը կոչվում է {\displaystyle {\frac {OA}{OB}}} հարաբերությունը (կից էջի հարաբերությունը ներքնաձիգին)։
* {\displaystyle \alpha } անկյան տանգենս կոչվում է {\displaystyle {\frac {AB}{OA}}} հարաբերությունը (դիմացի էջի հարաբերությունը կից էջին)։
* {\displaystyle \alpha } անկյան կոտանգենս կոչվում է {\displaystyle {\frac {OA}{AB}}} հարաբերությունը (կից էջի հարաբերությունը դիմացի էջին)։
* {\displaystyle \alpha } անկյան սեկանս կոչվում է {\displaystyle {\frac {OB}{OA}}} հարաբերությունը (ներքնաձիգի հարաբերությունը կից էջին)։
* 

անկյան կոսեկանս կոչվում է

հարաբերությունը (ներքնաձիգի հարաբերությունը դիմացի էջին)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Weisstein Eric W.։ «Hypotenuse»։ *mathworld.wolfram.com* (անգլերեն)։ Վերցված է 2020-06-09
2. ↑  Protter, Murray H.; Morrey, Charles B. Jr. (1970), *College Calculus with Analytic Geometry* (2nd տպ.), Reading: Addison-Wesley, pp. APP-2, APP-3
**Միշլին Օստերմայեր** (ֆր.՝ Micheline Ostermeyer, դեկտեմբերի 23, 1922(1922-12-23)[…], Rang-du-Fliers - հոկտեմբերի 17, 2001(2001-10-17)[…], Bois-Guillaume), ֆրանսիացի թեթևատլետ, օլիմպիական խաղերի կրկնակի չեմպիոն, դաշնակահարուհի։

Կենսագրություն
--------------

Օստերմեյերը ծնվել է 1922 թվականի դեկտեմբերի 23-ին Ֆրանսիայի հյուսիսում գտնվող Բերկ կոմունայում։ 14 տարեկանում ընդունվել Է Փարիզի կոնսերվատորիան։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց հետո Օստերմեյերը մեկնել է Թունիս։ Այնտեղ նա սկսել է զբաղվել թեթև ատլետիկայով, հանդես է եկել տեղի և միջազգային մրցումներում։ Պատերազմից հետո Միշլենը վերադարձել է կոնսերվատորիա, երաժշտությամբ զբաղվելը համատեղել է սպորտի հետ։ Օսլոյում կայացած 1946 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում նա դարձել է արծաթե մեդալակիր։ Լոնդոնի 1948 թվականի ամառային Օլիմպիական խաղերի մեկնարկից երեք ամիս առաջ Օստերմայերը բարձր գնահատականներով ավարտել է կոնսերվատորիան։

1948 թվականի օլիմպիական խաղերի ժամանակ՝ սկավառակ նետելուց
1948 թվականի Օլիմպիական խաղերում Օստերմեյերը հանդես է եկել միանգամից երեք մարզաձևերում և նվաճել երկու ոսկե և մեկ բրոնզե մեդալ։

Ազգային մրցումներում Օստերմեյերը հաղթել է վեց տարբեր մարզաձևում, այդ թվում բազմամարտում։ Եվրոպայի 1950 թվականի առաջնությունում նա դարձել է բրոնզե մեդալակիր։ 1950-ականների սկզբին Միշլինը որոշում է կայացրել ավարտել ելույթները։ Առաջին հերթին, նա չդիմացավ միջազգային մրցումներում խորհրդային մարզիկների հետ մրցակցությանը, երկրորդ հերթին՝ նրա մեջքի շրջանում ցավեր են սկսվել։

Սպորտից հեռանալուց հետո Օստերմեյերն իրեն լիովին նվիրել է երաժշտությանը։ Նա 15 տարի շրջել է Եվրոպայում, Հյուսիսային Աֆրիկայում և Մերձավոր Արևելքում։ 1980-ականների սկզբին զբաղվել է մանկավարժական գործունեությամբ։ Վերջնականապես թոշակի է անցել Օստերմեյերը 1990-ականներին, հաճախ համերգներ է տվել և մասնակցել ֆրանսիացի նշանավոր մարզիկների մեծարման միջոցառումներին։

Միշլին Օստերմեյերը մահացել է 2001 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Ռուանում, երկարատև հիվանդությունից հետո։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
2. 1 2 3 4  Encyclopædia Britannica
3. 1 2 3 4  Roglo — 1997. — ed. size: 9000000

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Micheline Ostermeyer» (անգլերեն)։ The Telegraph։ 2001-10-26։ Վերցված է 2016-01-07

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Olympic Channel · Tilastopaja · Track and Field Statistics · World Athletics · ՄՕԿ · MusicBrainz · WikiTree |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Munzinger · Universalis |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 125153654 · GND: 119499924 · ISNI: 0000000078628165 · LCCN: n97021419 · NLP: a0000003228754 · SUDOC: 03439365X · VIAF: 47573195 · WorldCat VIAF: 47573195 |

 |

 |
Էլի Ջեքսոնը Լա Ռուից

**Մազափունջ** (անգլ.՝ quif), սանրվածք, որը համատեղում է 1950-ական թվականների պոմպադուր սանրվածքը, 1950-ական թվականների հարթ սանրվածքը։ Այն առաջացել է որպես հետպատերազմյան արձագանք տղամարդկանց կարճ և խիստ սանրվածքներին։ Սանրվածքը բրիտանական Teddy Boy շարժման հիմնական բաղադրիչն էր, սակայն 1980-ական թվականների սկզբին կրկին հայտնի դարձավ Եվրոպայում և 1990-ական թվականներին վերածնվեց։

Ծագում
------

Անգլերեն "quiff" («մազափունջ») բառի ստուգաբանությունը անորոշ է, դրա ծագման համար եղել են մի քանի առաջարկներ։ Այն կարող է պայմանավորված լինել ֆրանսերեն *coiffe* բառով, որը կարող է նշանակել կա՛մ սանրվածք, կա՛մ այն, ինչը, որ ասպետները կրում էին իրենց գլխին և սաղավարտների տակից։ Նրա ծագման մեկ այլ հավանական վարկած է հոլանդերեն *kuif* բառը, որը նշանակում է «գագաթ»։

Ոճեր
----

Ժամանակակից մազափունջը երկար մազերն է գլխի առջևի մասում, որոնք իջնում են հետևի մասում ավելի կարճ մազերի մեջ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Averill Farah։ «Top 6: Timeless Hairstyles»։ *UK.AskMen.com*։ Ziff Davis։ էջ 5։ Վերցված է 2014 թ․ հոկտեմբերի 11
Ռեմբրանդ վան Ռեյն
**Նիդերլանդերում** ապրում էին այնպիսի խոշորագույն փիլիսոփաներ, ինչպիսիք էին Էրազմ Ռոտերդամցին և Սպինոզան։ Այստեղ ստեղծվել են Դեկարտի հիմնական աշխատանքները։ Գիտնական Քրիստիան Հյուգենսը հայտնաբերել է Սատուրնի արբանյակ ՝ Տիտանը և ստեղծել ճոճանակի ժամացույցը։

Նիդերլանդները սովորաբար կապում են դելտուսի հողմաղացների, տիկնիկների, փայտե կոշիկների և Դելֆտի խեցեղենի հետ։

Նկարչություն և գրաֆիկա
----------------------

Էրազմ Ռոտերդամցի
Նիդերլանդներում աշխատել են շատ հայտնի նկարիչներ։ 17-րդ դարում այստեղ ապրում էին այնպիսի մեծ վարպետներ, ինչպիսիք էին Ռեմբրանդ վան Ռեյնը, Յան Վերմեերը, Յան Ստենը և ուրիշներ։ 19-րդ և 20-րդ դարերում հայտնի դարձան նկարիչներ Վինսենթ վան Գոգը և Պիտ Մոնդրիանը։ Գրաֆիկական նկարիչ Մաուրիս Կորնելիս Էշերը հայտնի է որպես օպտիկական պատրանքի վարպետ։ Վիլհելմ դե Կունինգը կրթություն է ստացել, իսկ հետագայում դարձել է հայտնի ամերիկյան նկարիչ։ Հան վան Մեգերենը հայտնի դարձավ իր կեղծիքների շնորհիվ, որոնք ընդունում էին հեռուստադիտողները, քննադատները և փորձագետները՝ Վերմաների նկարների համար։ 20-րդ դարի կեսին հայտնվել է «կախարդական ռեալիզմի» դպրոցը, որի խոշորագույն ներկայացուցիչներն էին Կարել Ուիլինքն ու Փեյկ Քոչն։

Դիտել Carambeí Historical Park- ի գործարանը եւ տունը հոլանդական ճարտարապետության ձախ կողմում

Գրականություն
-------------

Ռենե Դեկարտ
Նիդերլանդների «Ոսկե դարը» նաև հանգեցրեց գրականության ծաղկման։ Գլխավոր գրողներն էին Յոս վան դան Վոնդելն ու Պիտեր Կորնելիս Հոֆտը։ 19-րդ դարում Մուլտատուլին գրեց հոլանդական գաղութներում ՝ բնիկների վատ վերաբերմունքի մասին։ 20-րդ դարի կարևոր գրողներն էին Հարրի Մուլիշը, Յան Ուոլքերսը, Սիմոն Վեստջակը, Ջերարդ Ռևնը, Վ. Հերմանս և Սեյս Նոտեբոմբ։ Աննա Ֆրանկը գրել է հայտնի «Աննա Ֆրանկի օրագիր»-ը, որը հրապարակվել է իր մահվանից հետո՝ ֆաշիստական համակենտրոնացման ճամբարում և թարգմանվել է հոլանդերենից՝ աշխարհի բոլոր հիմնական լեզուներով։

Տես նաև
-------

* Ամստերդամի ծաղկի շուկա
* Թագավորի օր

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Рембрандт - картины, рисунки и гравюры (всего 772) - WikiArt.org»։ *www.wikiart.org*։ Վերցված է 2018 թ․ սեպտեմբերի 22
2. ↑  «Johannes Vermeer | Biography, Art, & Facts»։ *Encyclopedia Britannica* (անգլերեն)։ Վերցված է 2018 թ․ սեպտեմբերի 22
3. ↑  «Jan Steen - 131 paintings - WikiArt.org»։ *www.wikiart.org*։ Վերցված է 2018 թ․ սեպտեմբերի 22
4. ↑  «Vincent van Gogh | Biography, Art, & Facts»։ *Encyclopedia Britannica* (անգլերեն)։ Վերցված է 2018 թ․ սեպտեմբերի 22
5. ↑  «Piet Mondrian | Dutch painter»։ *Encyclopedia Britannica* (անգլերեն)։ Վերցված է 2018 թ․ սեպտեմբերի 22
**Այնու լեզու** (այնու՝ アイヌ・イタㇰ *Aynu=itak, մարդիկ*; ճապոներեն՝ アイヌ語 *Ainu-go)*, Ճապոնիայի Հոկայդո կղզում, մասամբ նաև շրջակա վայրերում ապրող այնու ժողովրդի լեզուն։ Որևէ լեզվաընտանիքի մեջ չի մտնում։ Հաշվի առնելով կամ աշխարհագրական դիրքը, կամ առանձին հատկանիշները՝ հատկացնում են հիպերբորյան (պալեո-ասիական), որոշները նաև՝ մալայա-պոլինեզյան լեզուների շարքին։

Մինչև 20-րդ դարը այնու լեզուն տարածված էր նաև հարավային Սախալինում և Կուրիլյան կղզիներում։ Գոյություն ունեին առնվազն այնու լեզվի 19 բարբառներ, որից պահպանվել է միայն Հոկայդոյի տարբերակը։ Սախալինի խոսողներից վերջինները մահացել են 1994 թ.-ին։ Հոկայդոյի այնու լեզուն վտանգված է, փորձեր են արվում այն վերակենդանացնելու համար։

Խոսողներ
--------

Պիրկա Կոտան թանգարարանը, Սապորոյում այնու լեզվի և մշակույթի կենտրոնը:
Ըստ լեզուների դասակարգման համակարգի՝ այնուն համարվում է վտանգված կամ կրիտիկական վիճակում գտնվող լեզու։ 2016 թվականին *Ethnologue*-ը դասակարգել է այնուն 8բ կատեգորիայի տակ՝ «համարյա մեռած»։ Այն վտանգված էր դեռ 60-ականներից առաջ։ Ճապոնիայում ապրող մոտ 15000 էթնիկ այնու ժողովուրդը խոսում է միայն ճապոներեն։ 1980-ականներին Նիբուտանի քաղաքում դեռ ապրում էին այս լեզվի մոտ 100 լեզվակիրներ, որոնցից միայն 50-ն էին օգտագործում այն առօրյա խոսքում։

Այսօր, այնուի լեզվակիրների թիվը մոտ 10 է, որոնց տարիքը առնվազն 80 է։ Խոսողների մեծ մասն ապրում է հարավարևմտյան Հոկայդոյում։

Վերակենդանացում
---------------

Հիմնականում Հոկայդոյում գոյություն ունի այնու լեզուն վերականգնելու ակտիվ շարժում։ Այնուի բանավոր գրականությունը գրի է առնվել մյուս սերունդների, ինչպես նաև հետագայում լեզուն ուսուցանելու համար։ 1987 թվականից սկսած, Հոկայդոյի այնուի միությունը սկսել է այնուի լեզվի դասեր տալ՝ օգտագործելով ուսուցման նյութեր, այդ թվում և դասագիրք։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ethnologue — 25, 19 — Dallas, Texas: SIL International, 2022. — ISSN 1946-9675
2. ↑  D. Bradley, "Languages of Mainland South-East Asia," in O. Miyaoka, O. Sakiyama, and M. E. Krauss (eds), *The vanishing languages of the Pacific Rim*, Oxford: Oxford University Press (2007), pp. 301–336. .
3. ↑  Հ. Զ. Պետրոսյան, Ս. Ա. Գալստյան, Թ. Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան (խմբ. Էդ. Բ. Աղայան), Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի հրատարակչություն», 1975, էջ 11։
4. ↑  Lewis, M. Paul, Gary F. Simons, and Charles D. Fennig (eds.). 2016. *Ethnologue: Languages of the World, Nineteenth edition.* Dallas, Texas: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com.
5. 1 2 3  *Vanishing Languages of the Pacific Rim*։ Oxford, GB: OUP Oxford։ 2007-01-01։ էջեր 377–382։ ISBN 9780191532894

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Կրուգոսվետ · Մեծ կատալոնական |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNE: XX541210 · BNF: 119812307 · GND: 4134147-8 · LCCN: sh85002564 · NDL: 00560108 · SUDOC: 027860957 |

 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 1, էջ 348)։*  |
**«Մանյունյա»** (ռուս.՝ Манюня), ռուսաստանաբնակ հայազգի գրող Նարինե Աբգարյանի գիրքը, որը հրատարակվել է 2010 թվականին, «Աստրել» հրատարակչության կողմից։ 2 տարվա ընթացքում գրքի 200․000-ից ավելի օրինակ է վաճառվել։ Գիրքը թարգմանվել է 9 լեզվով, այդ թվում նաև հայերեն՝ Newmag հրատարակչության կողմից։ «Մանյունյան» հայերեն է թարգմանել լրագրող, թարգմանիչ Նարինե Գիժլարյանը, որը, ինչպես և գրողը, ծնունդով Բերդ քաղաքից է։ 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Ես բազմաթիվ նամակներ եմ ստանում և՛ Ղազախստանից, և՛ Լատվիայից, և՛ Ուկրաինայից և՛ մյուս հետխորհրդային երկրներից, և բոլոր գրողներն ասում են, որ դա հայկական գիրք չէ, դա մեր մանկության մասին գիրք է։ Մենք ունեցել ենք անցյալ, և դա մեզ բոլորիս կապում է։- Նարինե Աբգարյան |  |

Հայերեն գրքի շնորհանդեսը տեղի է ունեցել 2017 թվականի նոյեմբերի 11-ին Երևանի պետական կամերային թատրոնում։

Գիրքը բեմականացվել է «Սամարտ» պատանի հանդիսատեսի թատրոնում։ Հեղինակն այդ գրքով *դարձել է Ռուսաստանի ազգային գրական մրցանակի՝ «Տարվա ձեռագրի» դափնեկիր «Լեզու» անվանակարգում*։

Սյուժե
------

«Մանյունյան» պատմություն է մի ամբողջ սերնդի՝ Բերդում ծնված երկու ընկերուհիների՝ Նարինեի ու Մանյունյայի, մանկության մասին, որտեղ առանցքային անձերից մեկը խիստ ու բարի Տան է՝ Մանյունյայի տատիկը, ինչպես նաև հանդիպում ենք շարունակ շիլաշփոթ իրավիճակներում հայտնվող բազմաթիվ ազգականների։ Պատմությունն առավելապես հասցեագրված է չափահաս մանուկներին, պատմում է այն հերոսական մարդկանց մասին, որոնց հաջողվել է մեծանալ առանց նորարարական տեխնիկայի։

Հեղինակը վեպում ներկայացնում է մանկության բոլոր զգացմունքները, հաղթանակների ուրախությունը և երիտասարդ օրերի հիասթափությունների դառնությունը։

Գրքի հայերեն թարգմանությունը կարդալուց հետո Նարինե Աբգարյանը նշել է․ 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | «Հիանալի թարգմանություն է, ես այդպես հայերեն չէի կարող գրել։ Երբ կարդացի, ծիծաղում էի. պատկերացրեք` ինչպիսի հիմարություն, հեղինակն իր գիրքը կարդա և ծիծաղի։ Բայց ես ծիծաղում էի, հատկապես, երբ գրքի երկրորդական հերոսները տեղ-տեղ բարբառով էին խոսում։ Ռուսերեն, ցավոք, ես դա չէի կարող փոխանցել։ Հոգիս ուրախանում է, երբ կարդում եմ «Մանյունյան» հայերեն»։ |  |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  info@f-s.am FutureSystems։ «Մանյունյա»։ *Newmag Publishing House*։ Վերցված է 2022 թ․ նոյեմբերի 27
2. ↑  Театр юного зрителя «Самарт»
3. ↑  «Նարինե Աբգարյանի «Մանյունյա» գիրքը թարգմանվել է հայերեն»։ *www.panorama.am*։ Վերցված է 2019 թ․ մայիսի 3

Արտաքին հղումներ
----------------

* Նարինե Աբգարյան. «Մանյունյա»-ն հայերեն կարդալիս շատ եմ ծիծաղել
* Նարինե Աբգարյանի «Մանյունյա»-ի հայերեն տարբերակը հանձնվեց ընթերցասերների դատին
**Մոսկվայի վաճառականների ընկերության շենք** (ռուս.՝ Дом Московского купеческого общества), շենք-տեսարժանություն Մոսկվայում (Ռուսաստան)։ Հասցեն՝ Սոլյանկա փողոց, տուն 1, շինություն 1։

Մոսկվայի վաճառականների ընկերության շենքը մշակութային ժառանգության օբյեկտ է (գրանցման համար՝ 7737287000)։

Պատմություն
-----------

Այս վայրում XVII դարում գտնվում էր Աղի ձկնանոցը։ Այնտեղ նկուղներում պահվում էր աղ։

XX դարում ձկնանոցը քանդվել է, և այդ տարածքում կառուցվել է Մոսկվայի վաճառականների ընկերության շենքը։

1912 թվականին ավարտվել է շինարարության առաջին կեսը։

1913 թվականին բակում կավե սափորի մեջ հայտնաբերվել է գանձ (13 ֆունտ 81 մսխալ. դա մոտավորապես Իվան IV-ի, Ֆեոդոր Իվանովիչի, Բորիս Ֆեոդորովիչի ժամանակների 9 հազար կոպեկ է)։ Գանձը զննել է Հնագիտական հանձնաժողովը և վերադարձրել գտնողին։

1915 թվականին տան կոմպոզիցիան ամբողջությամբ ավարտվել է։ Այն բնակելի է մինչ օրս։

Ճարտարապետություն
-----------------

Աղի ձկնաբակը կառուցված էր փակ կարեի տեսքով և շրջապատված էր քարե պարսպով։

Մոսկվայի վաճառականների ընկերության շենքի ճարտարապետներն են Վլադիմիր Շերվուդը, Իվան Գերմանը և Ա. Սերգեևը։ Տունը 6-հարկանի մասնաշենքերի համակառույց է։ Երկու մակարդակի նկուղները կատարում են պահեստի գործառույթ։ Նախատեսված է օդափոխություն, առաջին հարկում խանութ է, մնացած հարկերը բնակելի են։

Կառուցված է նեոկլասիցիզմի ոճով։ Լայնակի մասնաշենքի ճակտոնը զարդարված է երկու համաչափ խորաքանդակներով, որոնք պատկերում են ձեռքին ծաղկեպսակով Փառքի այլաբանությունը։

Շենքը զանգվածային մշակույթում
-----------------------------

Մոսկվայի վաճառականների ընկերության շենքում հաճախ նկարահանվում են կինոնկարներ։ Մասնավորապես, այստեղ նկարահանվել են այնպիսի ֆիլմերի դրվագներ, ինչպիսին են «Եղբայրը», «Փշոտ ուղիով դեպի աստղերը»։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Приказ Департамента культурного наследия города Москвы № 601 от 29.07.2016
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12  «Дом Московского купеческого общества» (ռուսերեն)։ Վերցված է 2015-04-11
Ոստիկանության աշխատակիցներ Նիկոլա Հյուզը և Ֆիոնա Բոունը սպանվել են 2012 թվականի սեպտեմբերի 18-ին Մանչեստրի (Անգլիա) արվարձանում՝ Դեյլ Կրեգանի կողմից, որը մինչ այդ սպանել էր Մարկ Շորթին և նրա հորը՝ Դևիդին (սպանությունը տեղի է ունեցել նույն թվականի օգոստոսի 10-ին)։

Սպանություն
-----------

Հանցագործությունը տեղի է ունեցել Մանչեստր Հաթերսլիի արվարձանում։ Մոտ 10:30-ի սահմաններում ոստիկանություն է զանգահարել անհայտ մի տղամարդ և հայտնել կողոպուտի մասին՝ նշելով հասցեն։ Դեպքի վայր են մեկնել ոստիկանության երկու աշխատակիցներ՝ Ֆիոնա Բոնը (32 տարեկան) և Նիկոլա Հյուզը (26 տարեկան)։ Առաջինը ոստիկանությունում աշխատել է 5 տարի, իսկ երկրորդը՝ 3 տարի։

Ոստիկանները մոտեցել են անհրաժեշտ տան դռանը։ Նրանց ընդառաջել է տղամարդը և գնդակահարել երկու ոստիկաններին։ Կատարվել է առնվազն 10 կրակոց և նռնակի պայթյուն։ Մարդասպանն օգտագործել է կիսաավտոմատ զենք և ձեռքի նռնակ։

Սպանությունն աննախադեպ է դարձել բրիտանական ոստիկանության պատմության մեջ։ Հյուզը և Բոունը զինված չեն եղել (բրիտանացի ոստիկանները, որպես կանոն, իրենց հետ հրազեն չեն կրում)։ Հասարակության մեջ բարձրացել է ոստիկանների զինաթափության ճշտության հարցը։ Այնուամենայնիվ, հարցումների համաձայն՝ ոստիկանների մեծ մասը (82 %) դեմ է պարտադիր զենք կրելուն։ Մանչեստրյան շրջանի ոստիկանության պետ սըր Փիթեր Ֆեյխին այսպես է մեկնաբանել իրավիճակը․

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Մենք ջերմորեն հավատում ենք ոստիկանության բրիտանական գործելաոճին, որի դեպքում նրա աշխատակիցները զենք չեն կրում։ Ցավոք, մենք Ամերիկայի և այլ երկրների օրինակով տեսնում ենք, որ ոստիկանական ատրճանակի առկայությունը չի նշանակում, որ նրան չեն գնդակահարելու։ |  |

2013 թվականին Դեյլ Կրեգանը մեղավոր էր ճանաչվել Մարկ Շորթի, Դևիդ Շորթի, Նիկոլա Հյուզի և Ֆիոնա Բոունի սպանության մեջ և դատապարտվել ցմահ ազատազրկման։

Տես նաև
-------

* Ոստիկանների սպանություն Դնեպրում (2016)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Дейл Креган доставлен в суд под многочисленной охраной тяжеловооружённых полицейских
2. ↑  Беспрецедентное убийство женщин-полицейских потрясло Британию
3. ↑  Почему полицейские в Великобритании не носят оружие
4. ↑  «Dale Cregan admits father and son murders in Manchester»։ *BBC News*։ 2013 թ․ մայիսի 22։ Վերցված է 2013 թ․ մայիսի 22

Արտաքին հղումներ
----------------

* Британец признался в убийстве двух женщин-полицейских
Եռանկյունի գալակտիկայում NGC 604 անվամբ հայտնի ավելի քան 200 նորաստեղծ աստղեր
**Միջաստղային ամպը** մեր և մյուս գալակտիկաներում գազի կուտակումներիվ առաջացած պլազմայի և փոշու ընդհանուր անվանումն է։ Այլ կերպ ասած, միջաստղային ամպն ունի ավելի մեծ խտություն, քան միջաստղային միջավայրի միջին խտությունն է։

Տեսարան
Միգամածության արտացոլումը IRAS 10082-5647 աստղադիտակով
Ռադիոհեռադիտակները կարող են ըստ քարտեզի՝ նշված կետից զննել հաճախությունները, ինչպես նաև գրանցել յուրաքանչյուր տեսակի մոլեկուլների ինտենսիվությունը։ Բարձր հաճախականությունները ցույց են տալիս ամպում առկա մոլեկուլների ու ատոմների մեծ քանակությունը։

### Միջաստղային ամպերում հայտնաբերված քիմիական նյութեր

Երկար ժամանակ գիտնականներն ու աստղաբանները կարծում էին, որ միջաստղային ամպերի մեջ քիմիական ռեակցիաների տեմպերը շատ դանդաղ են, և ամպերի ցածր ջերմաստիճանի և խտության պատճառով մինիմալ քանակությամբ քիմիական նյութեր են առաջանում։ Այնուամենայնիվ, սպեկտրներում նկատվել են օրգանական այնպիսի մոլեկուլներ, ինչպիսիք են ֆորմալդեհիդը, մեթանոլը և վինիլային սպիրտը, որոնք գիտնականներն ամենևին չէին սպասի գտնել այս պայմաններում։ Նման նյութերի ստեղծման համար անհրաժեշտ ռեակցիաները գիտնականներին ծանոթ են միայն երկրի վրա հիմնված լաբորատորիաներում` շատ ավելի բարձր ջերմաստիճանի և ճնշման պայմաններում։ Այն փաստը, որ դրանք հայտնաբերվել են, ցույց է տալիս, որ միջաստղային ամպերում այս քիմիական ռեակցիաները տեղի են ունենում ավելի արագ, քան ենթադրվում է, հավանաբար գազի փուլային ռեակցիաներում, որոնք անծանոթ են օրգանական քիմիային։ Այս ռեակցիաներն ուսումնասիրվում են CRESU գիտափորձերի շրջանակներում։ Բարձր արագությամբ միջաստղային ամպերը պայմանականորեն անվանում են HVC, ինչպես նաև HVC 127-41-330:

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Project Leader Dr. Lochner (November 2009)։ «Spectra and What Scientists Can Learn From Them»։ Goddard Space Flight Center, NASA։ Վերցված է 2010 թ․ փետրվարի 12
2. ↑  Charles Blue (October 2001)։ «Scientists Toast the Discovery of Vinyl Alcohol in Interstellar Space»։ National Radio Astronomy Observatory։ Վերցված է 2010 թ․ փետրվարի 9

Արտաքին հղումներ
----------------

* High Velocity Cloud — The Swinburne Astronomy Online (SAO) encyclopedia
**Մանցիպացիա** (լատին․՝ manus *«ձեռք»* և լատին․՝ capere *«վերցնել»*), հռոմեական իրավունքի մեջ եղել է հանդիսավոր բանավոր պայմանագիր, ըստ որի՝ որոշ առարկաների՝ մասնավորապես *res mancipi* տեսակին պատկանողների սեփականության իրավունքը փոխանցվում էր մեկից մյուսին։ Մանցիպացիան նաև կտակների կազմման, երեխաներին ծնողների իրավասությունից ազատելու և որդեգրելու իրավական ընթացակարգ էր։ *Res mancipi* էին համարվում վաղ գյուղատնտեսական հասարակության համար կարևոր ապրանքները, ինչպիսիք են հողը, հողի իրավունքը, ձիերը, անասունները և ստրուկները։ Հռոմի քաղաքացիների համար նման ապրանքների հանդեպ սեփականության իրավունքը կոչվում էր կվիրիտյան իրավունք։ Մանցիպացիան գոյություն է ունեցել դեռևս 12 աղյուսակներից առաջ։ Այն օգտագործումից դուրս է եկել Հռոմեական կայսրության ժամանակաշրջանում և ի վերջո արգելվել է Հուստինիանոսի օրենսգրքով։

Ընթացակարգ
----------

Այն անձը, ում անցնում էր գույքը, ձեռքը դնում էր գույքի վրա և արտասանում․

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Ես հաստատում եմ, որ այս իրն ինձ պատկանում է կվիրիտների իրավունքով։ |  |

Այս գործընթացին պիտի ներկա գտնեին 5 վկաներ, և այն պիտի կատարվեր կշեռքով և պղնձով հանդիսավոր կերպով։ Այս ձևականությունները նպաստում էին, որ տվյալ գործարքը հիշվի, եթե հետագայում որևէ վեճ առաջանա գույքի սեփականության իրավունքի հետ կապված։

Տես նաև
-------

* Նեքսում
* Հռոմեական իրավունք

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Forsythe, Gary, "*Ubi tu gaius, ego gaia.* New Light on an Old Roman Legal Saw," in *Historia*, 45.2 (1996), p. 241.
2. ↑  Արշակյան Արշավիր (2003)։ *«Արտասահմանյան երկրների պետության և իրավունքի պատմություն»*։ Երևան: «Նաիրի» հրատարակչություն։ էջ 74
3. ↑  De Zulueta Francis (1946)։ *The Institutes of Gaius*։ OUP։ ISBN 0 19 825112 2
4. ↑  «The Institutes of Gaius»։ thelatinlibrary.com։ Վերցված է 2012 թ․ մարտի 23

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Բրոքհաուսի և Եփրոնի փոքր · Մեծ կատալոնական · Մեծ սովետական (1 հրտ.) |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: sh85136903 |

 |
**Նիկո (Նիկոլայ Նիկոլաևիչ) Կեցխովելի** (վրաց.՝ ნიკოლოზ (ნიკო) ნიკოლოზის ძე კეცხოველი, դեկտեմբերի 26, 1897(1897-12-26), Տկղվիավի, Թիֆլիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 26, 1982(1982-12-26), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային վրացի բուսաբան, գրող և հասարակական գործիչ, Վրացական ԽՍՀ Գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս, Վրացական ԽՍՀ գիտությունների վաստակավոր գործիչ, Վրացական ԽՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիր։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1897 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Թիֆլիսի նահանգի Գորեայի գավառի Տկվիավի գյուղում։ 1918 թվականին վերջացրել է Թիֆլիսի վրացական գիմնազիան, որից հետո ընդունվել է Թիֆլիսի պետական համալսարանի մաթեմատիկա-բնագիտական ֆակուլտետը, որտեղ սովորել է մինչև 1926 թվականը։

Առաջին գիտական աշխատանքները նվիրված են եղել մոլախոտային բույսերին։ Հետո զբաղվել է բուսաբաշխականությամբ, աշխարհագրությամբ, պատմական և համակարգված հետազոտություններով։

1923 թվականին պրեպարատոր է աշխատել Թիֆլիսի համալսարանի բուսաբանական ամբիոնում, հետո ստացել է օգնականի պաշտոն։ 1932 թվականին դարձել է ամբիոնի կառավարիչ, հետո ղեկավարել է Թիֆլիսի համալսարանի բուսաբանական ամբիոնը, Վրացական կենդանաբուծական անասնաբուժական գիտահետազոտական ինստիտուտի բուսաբանության ամբիոնը, Թիֆլիսի պետական համալսարանի կենսաբանության ֆակուլտետը։ 1934 թվականին նա եղել է Վրացական Գիտությունների ակադեմիայի ինստիտուտի բուսաբանական բաժանմունքի տնօրենը։

Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1937 թ.), 1938 թվականին դարձել է ԹՊՀ պրոֆեսոր։

1941 թվականին Վրացական ԽՍՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիայի հիմնադրումից հետո ընտրվել է նրա գործող անդամ, 1943-1945 թվականներին հանդես է եկել որպես նրա փոխնախագահ։ 1945 թվականին եղել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի ռեկտորը։ 1963 թվականին եղել է բուսաբանական ինստիտուտի տնօրենը։

1980 թվականին ստացել է Թբիլիսի պատվավոր քաղաքացու կոչում։

Մահացել է 1982 թվականին։

Որոշ գիտական աշխատանքներ
------------------------

* Վրաստանի բուսաբանական հիմնական տեսակները, Թբիլիսի, 1935 թ.
* Վրացական բուսաբաշխական քարտեզը, Թբիլիսի, 1936 թ.
* Վրացական բուսական գոտիները, Թբիլիսի, 1957 թ.

Որոշ տեսակներ, որոնք անվանակոչվել են Կեցխովելիի պատվին
------------------------------------------------------

* Barbarea ketzkhovelii Mardal. 1977 [≡ Barbamine ketzkhovelii (Mardal.) A.P.Khokhr. 1997]
* Dianthus ketzkhovelii Makaschv. 1947
* Pyrus ketzkhovelii Kuth. 1947
* Scorzonera ketzkhovelii Sosn. ex Grossh. & Sosn. 1938
* Tragopogon ketzkhovelii Kuth. 1951

Գրականություն
-------------

* *Нахуцришвили Г. Ш. Чанишвили Ш. Ш. Гагнидзе Р. И.* Памяти Николая Николаевича Кецховели // *Ботанический журнал*. — 1985. — Т. 70. — № 2. — С. 283—284.

Արտաքին հղումներ
----------------

* «ნიკო კეცხოველი» (վրացերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2015-05-13-ին։ Վերցված է 2015-05-13

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 1089393865 · ISNI: 0000000079838535 · LCCN: n85175390 · NUKAT: n2014053106 · SUDOC: 191794473 · VIAF: 113145304391778571859 · WorldCat VIAF: 113145304391778571859 |

 |

 |
**Նոր Հայաստան**, անկախ հայալեզու ազգային, հասարակական-քաղաքական օրաթերթ, որը լույս է տեսել Կալիֆոռնիայի նահանգի Գլենդել հայաշատ քաղաքում՝ վահան Վահանյանի (Ճանսեզյան) կողմից։

Օրաթերթի առաջին լույսընծայումը եղել է 1992 թվականի հունվարի 15-ին։

Թերթեր հրատարակելու հաճախականությունը տատանվողական է, սակայն սովորաբար երեքշաբթթից մինչև ուրբաթ միջին հաշվով լույս է տեսնում օրական 12-16 էջ։ Այն հրատարակում է և՛ արևելահայերենով, և՛ արևմտահայերենով գրված հոդվածներ, սակայն երկու դեպքում էլ օգտագործում է հայերենի դասական ուղղագրությունը։ Չնայած բոլոր լրատվական նորությունները հայերեն են, գովազդը կարող է ցուցադրվել ինչպես հայերեն, այնպես էլ անգլերեն։

Օգտագործելով «Ամէնուն օրաթերթը» օրաթերթի կարգախոսը և իրեն ընդունելով որպես միակ հայկական անկախ օրաթերթ՝ այն չի հավակնում ոչ մի հայկական կամ սփյուռքահայ քաղաքական կուսակցության։

Օրաթերթը անվճար է և օրական բաժանվում է միջինը 8000 օրինակ։

Տես նաև
-------

* Հայերն ԱՄՆ-ում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Yaghupian Erwin (2010 թ․ նոյեմբերի 10)։ «Հանդիպում "Նոր Հայաստան" օրաթերթի խմբագիր՝ Վահան Վահանեանի հետ *(Meeting with "New Armenia"'s editor Vahan Vahanian)*» (հայերեն)։ *Orakarg* Glendale periodical։ Վերցված է 2012 թ․ նոյեմբերի 29  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)
**Մուբահ** (արաբ․՝ مباح‎‎), շարիաթում թույլատրելի գործողությունների մաս, որոնց իրականացումը չի նախատեսված, բայց նաև չի արգելվում։ Լավ նպատակներով կատարված մուբահը դառնում է աստվածահաճո արարք (հալալ), իսկ վատ նպատակովը՝ մեղսալից։ Շարիաթի հինգ կանոնակարգերից մեկն է։

Սահմանում
---------

Մուբահը իրենից ներկայացնում է արարքների և գործողությունների կատեգորիա, որոնք շարիաթում դիտվում են որպես չեզոք, անհրաժեշտ և կարիք չունեն որևէ գնահատականի։ Մուբահի մասին հարցը մեկնաբանվում է իսլամական օրենքի (ֆիքհա) աքհամ բաժնում։ Այս կամ այն իրավական դպրոցից (մազհաբ) կախված՝ միևնույն արարքը կարող է մտնել մուբահի կատեգորիայի մեջ կամ հանվել այնտեղից։ Ժամանակակից իսլամադավան հասարակության մեջ մուբահի խնդիրների արդիականությունը կապված է հասարակական կյանքում և կենցաղում նոր երևույթների ընկալման կամ մերժման հետ։ Իսլամական հասարակության մեջ արտիստական և գեղարվեստական գործունեության, հատկապես գեղանկարչության և երաժշտության հետ կապված հարցերի շուրջ քննարկումները վաղուց են ընթանում։ Բացի այդ, շատ բարդ է սահմանել «շքեղության առարկաներ» կատեգորիան․ ներմուծված ապրանքներ, որոնց արտադրության մեջ օգտագործվել են արգելված մթերքներ (խոզի միս և այլն), հագնվելու եվրոպական ձևեր, ժամանցի ուղիներ և այլն։ Մուբահի հարցերը լուծելու համար մեծ նշանակություն ունի իսլամական իրավունքի ռացիոնալիստական աղբյուրների ներգրավումը (իսթիհսա), իսթիսլահ և այլն)։

Մուբահի տեսակներ
----------------

Մուբահն իր մեջ ներառում է․

* սննդի ընդունում, սնվել
* քուն
* կանանց՝ ոսկե և արծաթե զարդերի կրում
* կարդալը և դաստիարակչական նշանակությամբ բանաստեղծությունների ընթերցումը
* մարտական գործողությունների ժամանակ հակառակորդին ապատեղեկացնելը
* ճշմարտացի խոսքերով զվարճալի պատմությունների պատմելը
* երկու, երեք կամ չորս կանանց հետ ամուսնանալը
* ապրանքի պահումը մինչև դրա գնի բարձրացումը
* անշունչ առարկաների պատկերումը (ծաղիկներ, լեռներ և այլն)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Encyclopaedia of Islam, 1960—2005
2. ↑  Ислам: ЭС, 1991
3. ↑  Али-заде, А. А. 2007
4. ↑  mamont4

Գրականություն
-------------

* *Боголюбов А. С.* Мубах // Իսլամ. հանրագիտարանային բառարան / отв. ред. С. М. Прозоров. — М.: Наука, 1991. — С. 167-168.

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Մուբահ»։ mamont4.chat.ru։ Վերցված է 2014 թ․ հունվարի 6
Պանինի տունը և հնադավանական Աստվածածնի տաճարը
**Նիկոլայ Պանինի բնակելի տուն** (ռուս.՝ Жилой дом Николая Панина), շենք Դոնի Ռոստովում, որը կառուցվել է 1910 թվականին` մոդեռն ոճով։

Գտնվում է Ուլյանովսկայա փողոցում (շենք №39)։

Պատմություն
-----------

Շենքը կառուցվել է ճարտարապետ Եվգենի Գուլինի նախագծով` վաճառական Նիկոլայ Պանինի միջոցներով։ Կազմում է միասնական ճարտարապետական համալիր կողքին գտնվող հնադավանական Աստվածածնի տաճարի հետ։ Պանինի տանը գործել է հնադավանական անկելանոց (այլ տվյալներով` հոգևորականության տուն)։ Նիկոլայ Պանինը եղել է բեգլոպոպովցի հնադավանների համայնքի երեցփոխ (այժմ` Ռուսական հնադավան ուղղափառ եկեղեցի), և շենքը մահից հետո կտակել է տաճարին։

1920-ական թվականներին, խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո, շենքն ազգայնացվել է։

Ռոստովի մարզի վարչակազմի ղեկավարի 1998 թվականի հոկտեմբերի 9-ի թիվ 411 որոշմամբ Նիկոլայ Պանինի բնակելի տունը վերցված է պետական պահպանության ներքո որպես մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ։

Ճարտարապետություն
-----------------

Նիկոլայ Պանինի բնակելի տունը գտնվում է Ուլյանովսկայա փողոցում` հնադավանական Աստվածածնի տաճարի ավագ խորանի դիմաց։ Երկհարկանի շենքի հատակագիծն ուղղանկյունաձև է։ Գլխավոր ճակատն ընդգծված է ատտիկոսներով եզրային ելուստավորմամբ։ Շենքի հարավարևելյան անկյունը պսակված է ասեղնասայրով գմբեթով։ Շինության ճարտարապետագեղարվեստական նկարագիրը ձևավորում է սվաղային դեկորը։ Շենքի ամբողջ բարձրությամբ տեղադրված լիզենները (հարթ որմնասյուներ) իրականացնում էն ճակատի ուղղահայաց բաժանում։ Առաջին հարկի պատուհաններն ուղղանկյուն են, իսկ երկրորդինը` կիսաշրջանաձև։ Լուսամուտատեղերը զարդարված են երկրաչափական ներդիրներով։ Երկրորդ հարկի լուսամուտագոգային խորշերը կոպտատաշ քարից են, իսկ պատուհանների վերևի խորշերն ունեն բարդ կառուցվածք։ Երկփեղկ դռնով շքամուտքը գտնվում է ճակատի աջ մասում։

Պատկերասրահ
-----------

* Աստվածածնի տաճարը (հեռվում Պանինի բնակելի տան գմբեթն է)Աստվածածնի տաճարը (հեռվում Պանինի բնակելի տան գմբեթն է)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  *Есаулов Г. В. Черницына В. А.* Архитектурная летопись Ростова-на-Дону. — 2-е изд.. — Ростов-на-Дону, 2002. — С. 137—138. — ISBN 5-8456-0489-3
2. 1 2 3  *Малаховский Е. И.* Храмы и культовые сооружения Ростова-на-Дону. — Ростов-на-Дону: Издательство «NB», 2006. — С. 29. — ISBN 5-98155-014-7
3. 1 2  «История старообрядческой Общины в Ростове-на-Дону»։ izdrevle.ru։ Վերցված է 2013-09-30
4. ↑  «Ростов-на-Дону (объекты культурного наследия регионального значения)»։ Официальный портал Правительства Ростовской области։ Վերցված է 2013-09-28
**Մասաչուսեթս նահանգը** Ատլանտյան օվկիանոսի ծովափին է, որը Մասաչուսեթսի Համագործակցության կենտրոնական ափամերձ հատվածի մաս է կազմում։

Նկարագիր
--------

Ծովածոցը հյուսիսից Քեյփ Էննից տարածվում է դեպի հարավ մոտ 42 մղոն հեռավորության վրա (68 կմ) գտնվող Պլայմաութ նահանգը։ Նրա հյուսիսային և հարավային ափերը թեքվում են դեպի Բոստոն նավահանգստի մուտքը, որտեղ դրանք իրարից գտնվում են մոտ հինգ մղոն հեռավորության վրա։ Եռանկյունի հիմքից մինչև Բոստոնի նավահանգիստը խորությունը կազմում է մոտ 21 մղոն (34 կմ)։ Գետի արևմտյան մասը գտնվում է Բոստոն քաղաքում։

Մասաչուսեթս նահանգի հյուսիսային ափը քարքարոտ և անկանոն է, բայց հարավային ափը ցածր է, ճահճոտ և ավազոտ։ Ափերի երկայնքով կան մի շարք հրվանդաններ, իսկ ափերից դուրս` կղզիներ, հատկապես Բոստոնի նավահանգստի մուտքի մոտ։ Հիմնական մուտքերը հետևյալն են. հյուսիսային ափին՝ Գլյուստերի նավահանգիստը, Նահանթ ծոցը, Սալեմ Հարբորը, Մարբլհեդ նավահանգիստը և Լին նավահանգիստը, իսկ արևմուտքում՝ Բոստոնի նավահանգիստը, Դորչեստերի և Քվինսի ծոցերը (երկուսն էլ ժամանակին հանդիսացել են Արտաքին Բոստոնի նավահանգստի մի մասը), իսկ հարավային ափին՝ Հինգհամ ծոցը։ Մասաչուսեթս նահանգը ինքնին Մայն ծոցի մի մասն է, որը տարածվում է Նովա Շոտլանդիայի հարավից մինչև Քեյփ Քոդ ծոցը։ Քեյփ Քոդ ծոցը երբեմն համարվում է Մասաչուսեթս նահանգի մաս։ Այս բացատրության ներքո «Մասաչուսեթս ծոց» անվանումը նշում է օվկիանոսի ամբողջ ուղղանկյուն տարածքը Քեյփ Էննի և Քեյփ Քոդի միջև։

Մասաչուսեթսի ծոցի ղեկավարում
----------------------------

Մասաչուսեթս նահանգի ծովափնյա խորքում գտնվող ջրի հեռացման վայրն օգտագործվել է օվկիանոսի աղբահանության համար՝ զինամթերքին, ցրված նյութերին, քարե և շինարարական բեկորներին և խորտակված անոթներին տնօրինելու համար։ 1919–1970-ական թվականների միջև ընկած ժամանակահատվածում թափվեցին քիմիական պատերազմի զինամթերքներ, իսկ Երկրորդ աշխարհամարտից հետո հարյուր հազարավոր տոննա ավելցուկային հրետանի և զինամթերք, որոնք ափին զինամթերքների մեծամասնությունն են կազմում։ Նրանց մեծ մասը իներտ «UXO»-ն է, բայց երբեմն նրանք ապրում են։ Ձկնորսները ականակիրներ են բերել Մասաչուսեթս նահանգի Փրովինսթաուն քաղաք։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Massachusetts Bay Disposal Site Maps, Open-File Report 98-344»։ U.S. Geological Survey։ 1998։ Վերցված է 31 July 2015
2. ↑  Edgar B. Herwick III (29 July 2015)։ «Explosive Beach Objects-- Just Another Example Of Massachusetts' Charm»։ *WGBH news* (PBS)։ Վերցված է 31 July 2015

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Massachusetts Bay»։ *Collier's New Encyclopedia*։ 1921

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Մեծ կատալոնական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: sh89002518 · SUDOC: 027490556 · VIAF: 316432330 · WorldCat VIAF: 316432330 |

 |
**Մակեդոնիայի Հանրապետության անվան փոփոխության հանրաքվե** (մակեդոներեն՝ Референдум во Македонија), Մակեդոնիայի անվան հիմնախնդրի լուծմանը, երկրի եվրոինտեգրմանն ու Հյուսիսատլանտյան դաշինքին անդամակցությանն ուղղված հանրաքվե Մակեդոնիայի Հանրապետությունում, որը տեղի է ունեցել 2018 թվականի սեպտեմբերի 30-ին։ Հանրաքվեի անցկացումը հաջորդել է նույն տարվա հունիսին կնքված հունա-մակեդոնական պայմանագրին։ Նախատեսվում էր քվեարկության արդյունքում լուծել Մակեդոնիայի անվան 27-ամյա տարաձայությունը՝ ճանապարհ բացելով դեպի Եվրոպական միություն և ՆԱՏՕ։ Հանրաքվեի նախօրեին երկրի կառավարությունը հասարակության լայն շրջանակների համար անցկացնում է մեդա արշավ, սակայն բնակչության ճնշող մասը դեմ էր անվանափոխությանը։ Սահմանադրական հիմնավորմամբ առաջարկությունը վերջնականապես ձախողվում է, քանզի ձայների ընդհանուր թվաքանակը չէր գերազանցում քվեարկության իրավունք ունեցող քաղաքացիների 50%-ի թվաքանակին։ Այնուամենայնիվ, քվեարկության արդյունքները դեռևս պետք է հաստատվեն Մակեդոնիայի Հանրապետության բարձրագույն օրենսդիրի կողմից՝ համապատասխան իրավաքաղաքական հիմնավորմամբ։

Նախապատմություն
---------------

Հիմնական հոդված՝ Մակեդոնիայի անվան վիճարկում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Македония: парламент определился с датой референдума»։ *euronews* (ռուսերեն)։ 2018 թ․ հուլիսի 30։ Վերցված է 2018 թ․ օգոստոսի 15
**Նիկոլայ Սերգեևիչ Ստրոև** (ռուս.՝ Николай Сергеевич Стро́ев, հունվարի 7 (20), 1912, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 27, 1997(1997-10-27), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային գիտնական, պետական գործիչ։ Սոցիալիստական աշխատանքի կրկնակի հերոս, Ստալինյան մրցանակի երրորդ աստիճանի դափնեկիր։

Կենսագրություն
--------------

Նիկոլայ Ստրոևը ծնվել է 1912 թվականին Մոսկվայում։ 1937 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ավիացիայի ինստիտուտը։ 1935-1936 թվականներին աշխատել է Ն. Ն. Պոլիկարպովի «Հատուկ կոնստրուկտորական բյուրոյում», 1936-1941 թվականներին՝ Պրոֆեսոր Նիկոլայ Ժուկովսկու անվան կենտրոնական աերոհիդրոդինամիկայի ինստիտուտում, 1941-1966 թվականներին՝ Մ. Մ. Գրոմովի անվան թռիչքային հետազոտությունների ինստիտուտում (1954-1966 թվականներին՝ ինստիտուտի տնօրեն)։ Ավիացիոն արդյունաբերության նախարարի 1956 թվականի մայիսի 12-ի թիվ 283 հրամանով հաստատվել է ԽՍՀՄ ավիացիոն արդյունաբերության նախարարության թռիչքային թեստերի մեթոդական խորհրդում։ 1955-1961 թվականներին դասավանդել է Մոսկվայի ավիացիայի ինստիտուտում (1961 թվականից՝ պրոֆեսոր), տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1958)։ 1966 թվականից զբաղեցրել է պատասխանատու պաշտոններ պետական համակարգում, 1966 -1977 թվականներին եղել է փոխնախագահ, 1977-1987 թվականներին՝ ԽՍՀՄ նախարարների խորհրդի ռազմատեխնիկական խնդիրների հարցերով հանձնաժողովի նախագահի առաջին տեղակալ, Գրոոմի անվան թռիչքային հետազոտությունների ինստիտուտի ղեկավար, ԽՍՀՄ ռազմա-արդյունաբերական խորհրդի նախագահի առաջին տեղակալ։

Նիկոլայ Ստրոևը մեծ ներդրում է կատարել ավիացիոն տեխնոլոգիաների զարգացման, թռիչքների փորձարկման մեթոդների մշակման և դաշտային պայմաններում գերձայնային ինքնաթիռների աերոդինամիկական բնութագրերի ուսումնասիրման համար։

Մահացել է 1997 թվականի հոկտեմբերի 27-ին։ Թաղված է Մոսկվայի Նովոդևիչյան գերեզմանատանը (տարածք № 1):

Պարգևներ և մրցանակներ
---------------------

* Լենինի չորս շքանշան
* Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշան
* Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշան
* Աշխատանքային կարմիր դրոշի երկու շքանշան
* Կարմիր աստղի շքանշան
* Մեդալներ
* Ստալինի երկրորդ աստիճանի մրցանակ (1949)՝ աերոդինամիկ հետազոտության նոր մեթոդի ստեղծման համար

Հիշատակ
-------

Մոսկվայի Չապաևյան զբոսայգում տեղադրվել է Նիկոլայ Ստրոևի բրոնզե կիսանդրին (քանդակագործ՝ Իուլիան Ռուկավիշնիկով, ճարտարապետ՝ Գլեբ Մակարևիչ)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Распоряжение Мосгорнаследия от 21.01.2013 N 19 Об утверждении предмета охраны объекта культурного наследия (произведения садово-паркового искусства) регионального значения «Чапаевский парк площадью 6,0 га»»։ consultant.ru։ Վերցված է 2014-05-31

Արտաքին հղումներ
----------------

 Նիկոլայ Ստրոև «Երկրի հերոսներ» կայքում

* Биография на сайте «Словари и энциклопедии на Академике»
* Памятник на могиле Строева

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Երկրի հերոսներ · Find A Grave |

 |
**Միքայել Գաբրիելի Խանոյան** (ռուս.՝ Микаэ́л Ханоя́н Габриэ́лович, 1927 - 1984), Երևանի կոնյակի գործարանի գլխավոր տնօրենը 1972 թվականից մինչև կյանքի վերջ՝ 1984 թվականը։ Դրանից առաջ ղեկավարել է Հոկտեմբերյանի (այսօր՝ Արմավիր) կոնյակի գործարանը, որը կառուցվել է նրա գլխավորությամբ։

Գործունեություն
---------------

Խանոյանի օրոք ստեղծվել են «Անի» (1977), «Վասպուրական» (1980) կոնյակները, ներդրվել են նոր շշեր (0,75 լ) և նոր պիտակներ, կառուցվել է ցայսօր գործող համտեսի սրահը։

1970-ական թվականներին Երևանի, Հոկտեմբերյանի, Բուրաստանի, Այգեստանի կոնյակի գործարաները միավորվեցին «Արարատ» արտադրական միավորման մեջ, որը նույնպես ղեկավարում էր Միքայել Խանոյանը։ Միավորման նպատակն էր գործարանը բերել լրիվ ցիկլի՝ սպիրտի արտադրությունից, հնեցումից մինչև կուպաժավորում և շշալցում, որպեսզի բարձրացվեր պատրաստի արտադրանքի որակական ցուցանիշները։

1975 թվականին Խանոյանը ստորագրել է պայմանագիր ամերիկյան «ՊեպսիԿո» ընկերության հետ։ Նպատակը ԱՄՆ-ի շուկայում հայկական կոնյակի ներկայացումն էր, ինչպես նաև պեպսի կոլայի արտադրությունը ԽՍՀՄ տարածքում կազմակերպելու սարքավորումների ձեռքբերումը։ Հատուկ Ամերիկայի շուկայի համար ստեղծվեց «ԱՐԱՐԱՏ վեց աստղ» կոնյակը։

Հիշատակ
-------

Միքայել Խանոյանի հիշատակին Երևանի կոնյակի գործարանի տարածքում տեղադրվել է կիսանդրի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ереванский коньячный завод - живая история
2. ↑  «Երեւանի կոնյակի գործարան` կենդանի պատմություն»։ *mediamax.am* (անգլերեն)։ Վերցված է 2019-02-21
**Նիկոլաս Խոսե Պոսե** (իսպ.՝ Nicolás José Posse, փետրվարի 4, 1966(1966-02-04), Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի քաղաքական գործիչ և արդյունաբերական ինժեներ, ով 2023 թվականից զբաղեցրել է երկրի կառավարության ղեկավարի պաշտոնը՝ նախագահ Խավիեր Միլեյի օրոք։ Մինչ քաղաքականություն մտնելը 2000 թվականին Պոսեն ղեկավար պաշտոն է զբաղեցրել Aeropuertos Argentina-ում։ Պոսեն կարևոր ռազմավարական դեր է խաղացել Խավիեր Միլեյի 2023 թվականի նախագահական արշավում։

Կարիերա մասնավոր հատվածում
--------------------------

Պոսեն սովորել է Բուենոս Այրեսի տեխնոլոգիական ինստիտուտում, որն ավարտել է 1989 թվականին, ավարտել է նաև Քեմբրիջի համալսարանը։

Պոսեն իր կարիերան սկսել է Մոլինոս Ռիո դե լա Պլատայում և այնուհետև դարձել Aeropuertos Argentina-ում Duty Free Sales-ի գլխավոր տնօրեն 2000 թվականից։ 2009 թվականից 2017 թվականներին Պոսեն նաև աշխատել է որպես ծրագրի ղեկավար Ակոնկագուայի կենսաօվկիանոսային միջանցք նախագծի համար, որը Ատլանտյան և Խաղաղ օվկիանոսները միացնելու նախաձեռնություն էր բարձր տեխնոլոգիական երկաթուղային միջանցքով։ Այս նախագծի ընթացքում նա հանդիպել է Խավիեր Միլեյին։

Քաղաքական կարիերա
-----------------

2023 թվականի հուլիսից՝ նախագահական ընտրությունների շրջանակներում, Պոսեն չվճարվող արձակուրդ է վերցրել՝ ամբողջությամբ նվիրվելով «Ազատությունը գալիս է» կուսակցության թեկնածու Խավիեր Միլեյի նախագահական արշավին։ Ազատական ​​քարոզարշավի ընթացքում Պոսեն գլխավորել է La Libertad Avanza-ի տեխնիկական թիմերը։ Միլեյի ընտրություններում հաղթանակից հետո ստորաբաժանումը համակարգեց անցումային գործընթացը և մասնակցեց նորընտիր նախագահ Միլեյի և հեռացող նախագահ Ալբերտո Ֆեռնանդեսի առաջին հանդիպմանը Կինտա դե Օլիվոսում՝ քննարկելու հրամանատարության փոխանցման հարցը։

### Արգենտինայի կաբինետի ղեկավար

2023 թվականի դեկտեմբերի 10-ից նա պաշտոնավարում է որպես Արգենտինայի Նախարարների կաբինետի ղեկավար։

Անձնական կյանք
--------------

Պոսեն ամուսնացած է և ունի մեկ երեխա։

Պոսեն լեռնագնաց է, մի քանի անգամ բարձրացել է Ակոնկագուա և մասնակցել մարաթոնների։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Un hombre de Eurnekian podría ser el jefe de gabinete de Milei: de quién se trata
2. ↑  Javier Milei ya tiene más de la mitad del Gabinete, pero faltan los cargos más importantes
3. 1 2  «Explainer: Who's Who in Javier Milei's Cabinet? | AS/COA»։ *www.as-coa.org* (անգլերեն)։ 2023 թ․ դեկտեմբերի 11։ Վերցված է 2023 թ․ դեկտեմբերի 20
4. 1 2 3  «Nicolás Posse | El silencioso ingeniero del nuevo gobierno que conoció a Milei en "Siberia"»։ *LA NACION* (իսպաներեն)։ 2023 թ․ նոյեմբերի 26։ Վերցված է 2023 թ․ դեկտեմբերի 20
5. 1 2  «Quién es Nicolás Posse, el futuro jefe de Gabinete de Javier Milei | Ingeniero y estratega de la campaña del libertario»։ *PAGINA12* (իսպաներեն)։ 2023 թ․ նոյեմբերի 20։ Վերցված է 2023 թ․ դեկտեմբերի 20