recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ֆոտո արտ**, թվային պատկերավոր արվեստի տեսակ, որը միավորում է լուսանկարչությունն ու համակարգչային գրաֆիկան։ Ֆոտո արտի ձևավորումը սկսվել է ֆոտոկոլաժի հիմքի վրա, բայց ակտիվ զարգացումն ու տեխնիկայի կատարելագործումը հանգեցրել են ֆոտո արտի առանձնացմանը և նոր ստեղծագործական ուղղության առաջացմանը։ Ֆոտո արտի տարբերակիչ գծերն են նախնական նյութերի զգալի ձևափոխումն ու մշակումը, գեղապատկերությունը, կատարողականության բարդությունը, տեսողական էֆեկտները, ինչպես նաև կոմպոզիցիոն և ինֆորմատիվ ճկունությունը։ Ի սկզբանե «ֆոտո արտ» սահմանումը համատեքստում համապատասխան էր հնչում, երբ լուսանկարչությունը վերջինիս համար ծառայում էր որպես հիմք։ Ներկայումս տեխնիկական հնարքների բազմազանության շնորհիվ ֆոտո արտը լուսանկարչության և ռաստրային, ֆրակտալային, եռաչափ գրաֆիկայի համաձուլվածքն է։ Շատ հաճախ ֆոտո արտի աշխատանքները նմանակում են ավանդական գեղանկարչությանը, բայց դրանց հիմքում անպայման լուսանկարչությունն է։ Այսպիսով, ֆոտո արտը հեռու է լուսանկարչական կոլաժից և ունի ավելի պարզ ու մատչելի տիրապետում․ այն նաև լուսանկարչության և գեղանկարչության միջնորդն է։ Շերտերի համադրումը, ինչպես նաև դրան հաջորդող մշակումը իրականացվում է գրաֆիկական ծրագրերի միջոցով, օրինակ՝ Adobe Photoshop։ Ֆոտո արտի կիրառման գերիշխող ոլորտը ֆենթեզի, առեղծվածային, սյուրռեալիստական, առասպելական նկարազարդումն է, բայց ֆոտո արտի նկատմամբ աճող հետաքրքրության շնորհիվ այս ցուցակն արագորեն ընդլայնվում է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Исаева О.А.* Цифровая живопись как актуальное направление отечественного искусства // *Вестник Санкт-Петербургского государственного университета культуры и искусств* : журнал. — 2017. — № 1(30). — С. 173—177. — ISSN 2220-3044. Архивировано из первоисточника 5 Հուլիսի 2017.
2. ↑  «Фотоарт: технологии и волшебство». *Московский комсомолец* (ռուսերեն). 2016 թ․ հունիսի 6. Վերցված է 2017 թ․ ապրիլի 1-ին.
3. ↑  *Исаева О.А.* Культурное пространство России: Генезис и трансформация / под общ.ред.А.С.Тургаева; ред.-сост.А.Е.Хренов; М-во культуры РФ, С-Петерб. гос. ин-т культуры.. — Санкт-Петербург: Издательство СПбГИК, 2017. — С. 226—237. — ISBN 978-5-94708-235-7
Սալանգեն կոմունան Թրոմս ֆյուլքեի քարտեզին
**Սալանգեն** (նորվ.՝ Salangen), կոմունա Նորվեգիայի Թրոմս ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Շովեգան քաղաքն է։ Պաշտոնական լեզուների ընտրության ժամանակ 3 լեզուներից որևէ մեկը չի ընտրել, այսինքն՝ չեզոք է։ Զբաղեցնում է 457.89 կմ² տարածք։

Կուոմնան ստեղծվել է 1871 թվականի հունվարի 1-ին՝ առանձնանալով Իբեսթադ կոմունայից։ Անվանումը առաջացել է Սալանգեն ֆյորդի անվանումից։ Գործում է նորվեգական եկեղեցուն պատկանող եկեղեցի։

Սալանգենի զինանշանը
-------------------

Սալանգեն կոմունայի զինանշանը իրենից ներկայացնում է կապույտ գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա պատկերված է սպիտակ գույնի փոկ։

Բնակչություն
------------

Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Սալանգեն կոմունայում բնակվում է 2169 մարդ։ Կոմունայի բնակչության քանակը վերջին 60 տարում նվազում է գրանցել, սակայն վերջին 35 տարում հիմնականում պահպանվել է նույն մակարդակի վրա։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
*

Աղբյուրներ
----------

* Store norske leksikon. (նորվեգերեն)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կոմունայի վիճակագրական տվյալները վերցված Նորվեգիայի վիճվարչությունից: Արխիվացված 2011-05-14 Wayback Machine (նորվեգերեն)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Juvkam D.* Historisk oversikt over endringer i kommune- og fylkesinndelingen — Statistics Norway, 1999. — P. 80. — ISBN 82-537-4684-9 — ISSN 0806-2056
2. 1 2 3  Jukvam, Dag (1999). "Historisk oversikt over endringer i kommune- og fylkesinndelingen". (նորվեգերեն)
**Ադամյան փողոցի կառուցապատման հատված**, 19-րդ դարի ճարտարապետական միջավայր և պատմամշակութային հուշարձանների համալիր Արցախի Հանրապետության Շուշիի շրջանի Շուշի քաղաքում։ Տեղակայված է Շուշիի հյուսիս-արևելքում և ընդգրկում է Հովհաննես Ադամյան փողոցի հյուսիսային ամբողջ հատվածը։ Ներառված է՝ Շուշիի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։

Պատմամշակութային հուշարձանները
------------------------------

«Մարդինլի» մզկիթ, 19-րդ դար
Ադամյան փողոցի կառուցապատման հատվածը բաղկացած է 10 պատմաճարտարապետական շինություններից․

* №1 Բնակելի տուն (19-րդ դար)
* №3 Բնակելի տուն (19-րդ դար)
* №5 Բնակելի տուն (19-րդ դար) - եղել է ՀՅԴ բյուրոյի շենքը
* №5 Բնակելի տան դիմաց - Բնակելի տուն (19-րդ դար)
* №7 Թաղային աղոթարան («Մարդինլի» մզկիթ, 19-րդ դար)
* №9 Հասարակական շենք (19-րդ դար)
* №9 Բնակելի տան դիմաց - Իվան Թևոսյանի բնակելի տուն (19-րդ դար)
* Ադամյան և Տմբլաչի Խաչանի փողոցների խաչմերուկի արևելյան կողմում- Բնակելի տուն (19-րդ դար)
* Ադամյան և Թևանի փողոցների խաչմերուկ - Միրզաջան Մահտեսի Հակոբյանի բնակելի տուն (Մահտեսի Հակոբյանի տպարանի շենք)
* Տմբլաչի Խաչան և Ադամյան փողոցների խաչմերուկի արևմտյան կողմ - Քաղաքային բաղնիքի շենք

Վերականգնման փորձ
-----------------

2004 թվականին «Շուշի» բարեգործական հիմնադրամը, ելնելով Շուշի քաղաքի զարգացման իր հայեցակարգից, ինչպես և եվրոպական նմանատիպ քաղաքների վերակառուցման փորձից, մշակել էր քաղաքային մի հատվածի` Հովհաննես Ադամյանի անվան փողոցի 19-րդ դարի ճարտարապետական միջավայրի վերականգնման ծրագիրը։ Քաղաքի իշխանություններից ստանալով քաղաքի այդ հատվածի վերակառուցման իրավունքը, «Շուշի» հիմնադրամը պայմանագիր է կնքում իրավաբանական այն սուբյեկտների հետ, որոնք պատրաստ են վերականգնել տվյալ շենքը, նրա շինարարության ավարտից հետո ներդնել շահավետ բիզնես` ելնելով քաղաքի զբոսաշրջության զարգացման պահանջներից։

Փողոցի ամբողջական վերակառուցումը պետք է ավարտվեր 2008 թվականի աշնանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  «Շուշի հիմնադրամի ընթացիք ծրագիր». *shoushi.am*. Վերցված է 2024 թ․ մարտի 13-ին.
**Օնեգինյան տուն**, բանաստեղծական բարդ տան կառուցման կայուն ձև, որն ստեղծել է Ա. Ս. Պուշկինը իր «Եվգենի Օնեգին» չափածո վեպում (ամբողջ ստեղծագործությունը, փոքր բացառությամբ, գրված է այդ ձևով)։

Օնեգինյան տունը բաղկացած է 14 տողից՝ երեք քառատող և վերջում մեկ երկտող։ Առաջին քառատողն ունի խաչաձև հանգավորում (abab), երկրորդը՝ կից (ccdd), երրորդը՝ օղակաձև (effe) և եզրափակիչ տողերը հանգով կապվում են իրար (gg)։ Տողերն ունեն 9 կամ 8 վանկ, արական և իգական հանգերի անխախտ համակարգ։

> «Мой дядя самых честных правил,  
> 
> Когда не в шутку занемог,  
> 
> Он уважать себя заставил  
> 
> И лучше выдумать не мог.  
> 
> Его пример другим наука;  
> 
> Но, боже мой, какая скука  
> 
> С больным сидеть и день и ночь,  
> 
> Не отходя ни шагу прочь!  
> 
> Какое низкое коварство  
> 
> Полуживого забавлять,  
> 
> Ему подушки поправлять,  
> 
> Печально подносить лекарство,  
> 
> Вздыхать и думать про себя:  
> 
> Когда же чёрт возьмёт тебя?»
> 
>

Օնեգինյան տուն Պուշկինից հետո
-----------------------------

Օնեգինյան տան ձևին դիմել է նաև Լերմոնտովն իր «Տամբովի գանձապետուհին» պոեմում։ Հայ պոեզիայում այդպես է գրված Լ. Շանթի «Լեռան աղջիկը» (շեղումը պուշկինյան ձևից այն է, որ բոլոր տողերն ունեն 10-ական վանկ և միայն արական հանգեր)։

Լեռնե՛ր, վե՛հ լեռներ, ձե՛զ երգել կուզեմ  

Ոգևորության այս տենդերուս մեջ.  

Թող ձեր ճակատը միշտ բաց, միշտ վըսե՜մ  

Դառնա գործերո՛ւս իդեալն անշեջ։  

Դո՛ւ լեռան աղջիկ, երգել կուզեմ քեզ,   

Եվ թող երգիս հետ դուրս թափի կըրծքես  

Հոն երկա՜ր ատեն ծածկըված անհուշ  

Թըրթիռը սրտիս, հույզերս անուշ։  

Եվ, երնե՜կ, երգս ալ պարզ ըլլա, հստակ,  

Ինչպես ամեն բան լեռներուն վրա.  

Ինչպես աղբյուրը, որ դուրս կըծորա  

Մամռոտ ժայռերու զով խոռոչին տակ,   

Ինչպես լեռնային երկինքը վըճիտ,  

Ինչպես, լեռա՛ն կույս, թընդյունը լանջիդ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Էդ. Ջրբաշյան, Հ. Մախչանյան (1980). *Գրականագիտական բառարան*. Երևան: «Լույս». էջ 333.

Գրականություն
-------------

* А. С. Пушкин. «Евгений Онегин» Արխիվացված 2008-05-22 Wayback Machine
* М. Ю. Лермонтов. «Тамбовская казначейша»
* Вячеслав Иванов. «Младенчество» Արխիվացված 2008-12-01 Wayback Machine
* Vladimir Nabokov. «On Translating *Eugene Onegin*»
* М. Л. Гаспаров. Русские стихи 1890-х—1925-го годов в комментариях. — М: «Высшая школа», 1993. (Параграф «Онегинская строфа»)
**Օմո ազգային պարկ**, ազգային պարկ Եթովպիայում։ Տեղակայված է Հարավային Եթովպիայի ժողովուրդների տարածաշրջանում Օմոլոն գետի արևմտյան ափին։ Պարկն ընդգրկում է մոտ 4068 քառ. կմ տարածք։ Գտնվում է մայրաքաղաք Ադիս Աբեբայից 870 կիլոմետր հարավ-արևմուտք։ Չնայած վերջերս պարկի մոտ կառուցվել է օդանավակայան, սակայն այն այնքան էլ հասանելի չէ։ «Lonely Planet guide Ethiopia and Eritrea» ուղեցույցում Օմո ազգային պարկը նկարագրվում է որպես «Եթովպիայի ամենահեռավոր պարկ»։

1980 թվականին Օմո գետի ստորին հատվածները ճանաչվել են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության վայր, այն բանից հետո, երբ այստեղ հայտնաբերվել են գտածոներ, որոնք մոտավորապես 195000 տարեկան են։

Պարկը գրեթե ոչ մի զբոսաշրջային ենթակառուցվածք չունի և ճանապարհորդներին քիչ է աջակցություն տրվում։ Հաղորդվում է, որ 1999 թվականին Եթովպիայում ոչ մի զբոսաշրջային գործակալություն շրջագայություններ չեն իրականացրել պարկում։ Վալթա տեղեկատվական կենտրոնը 2006 թվականի հոկտեմբերի 3-ին հայտարարել է, որ 1 մլն ԱՄՆ դոլար տրամադրվել է ճանապարհների ու ռեկրեացիոն կենտրոնների, ինչպես նաև տարբեր հաղորդակցական հարմարությունների կառուցման նպատակով՝ ավելի շատ այցելու ներգրավելու համար։

Տեղաբնիկներ և Օմո պարկ
----------------------

Մուրսիներ, սուրմաներ և նյանգատոմ, դիզի ու մեյն էթնիկ խմբերը տեղահանման վտանգի տակ են, ինչպես նաև ունեն գյուղատնտեսական հողերի կրճատման խնդիր։ Այս ամենին հետևել է պարկի սահմանագծումը 2005 թվականին, և այն անցել է Աֆրիկայի ազգային պարկերի պահպանման ենթակայության տակ։ Այս գործընթացը սպառնում է Օմո ժողովրդին՝ դառնալ «ապօրինի զավթիչներ» իրենց իսկ սեփական հողում։

Զեկույցներ կան, որ այս ցեղային ժողովուրդները հարկադրված ստորագրել են պարկի պաշտոնյաների կողմից տրամադրված փաստաթղթեր, որոնք իրենց համար ընթեռնելի չեն եղել։

2008 թվականի հոկտեմբերին Աֆրիկյան պարկերի ցանցը հայտարարել է, որ ցանկանում է հրաժարվել Օմո ազգային պարկի կառավարումից։ Կազմակերպությունը անհանգստանում է տեղաբնիկների ավանդական կենսակերպի համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Matt Philips and Jean-Bernard Carillet, *Ethiopia and Eritrea*, third edition (n.p.: Lonely Planet, 2006), p. 211
2. ↑  African Parks Foundation
3. ↑  «"Why African Parks Network is pulling out of Ethiopia"». Արխիվացված է օրիգինալից 2021-02-12-ին. Վերցված է 2018-12-09-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: sh99014692 · VIAF: 315528604 · WorldCat VIAF: 315528604 |

 |
**Մադմուազել Դյուվալ** (ֆր.՝ Mlle Duval, 1718[…] - ոչ վաղ քան 1775 կամ 1775, Փարիզ, Ֆրանսիայի թագավորություն), ֆրանսիացի կլավեսինահար, երգչուհի և կոմպոզիտոր։

Կենսագրություն և ստեղծագործություն
----------------------------------

Մադմուազել Դյուվալի ծագման, կյանքի և կրթության մասին ոչ մի տեղեկություն չի պահպանվել, նույնիսկ նրա անունը հայտնի չէ։ Նրա մասին կցկտուր տեղեկությունները հանդիպում են իր ապրած դարաշրջանի փատաթղթերում։ Հնարավոր է, որ նա Փարիզի ազգային օպերայում եղել է երգչուհի և պարուհի։ Պահպանվել է 1736 թվականի անստորագիր նամակ, որում ասվում էր, որ Փարիզը «տաղանդավոր Դյուվալին» գիտեր «Լեգենդ» անվամբ, քանի որ նա եղել է ապօրինածին երեխա։

1736 թվականին, երբ նա դարձել է 18 տարեկան, կայացել է նրա կոմպոզիտորական դեբյուտը` «Հանճարներ, կամ Սիրո կերպարանքներ» (ֆր.՝ Les Génies, ou Les caractères de l'Amour) «հերոսական բալետն» ըստ Փլյորի դե Լիոնայի լիբրետոյի։ Ներկայացումից երևում է, որ օրիորդ Դյուվալի հովանավորն եղել է արքայազն Կարինիանոն։ Դյուվալի ստեղծագործությունը դարձել է կին կոմպոզիտորների երկրորդ օպերան, որը բեմադրվել է Փարիզի ազգային օպերայում (առաջինը եղել է 1694 թվականին, Էլիզաբեթ Ժակե դե լա Գերրի «Կեփալոս և Պրոկրիս» բալետը)։ Ըստ կարծիքի, որը հրապարակվել է Mercure de France-ում, օրիորդ Դյուվալն զարմացրել է հանրությանը նրանով, որ ամբողջ բալետի հետ միաժամանակ նվագել է կլավեսին, «նախերգանքից մինչև վերջին նոտա»։ Քննադատներից մեկը գրել է, որ նրա երաժշտությունն արժանի է Ժան Ֆիլիպ Ռամոյի «Նրբակիրթ Հնդկաստանի» հարմոնիային»։

Հետագայում Դյուվալը կանոնավոր կերպով հանդես է եկել Օպերայում երկու դերով. ըստ երևույթի, մոտավորապես 1770 թվականին նրա համար նշանակվել է դրամական նպաստ։ Վերջին անգամ նրա անունը հիշատակվել է 1775 թվականին, Օպերայի պարուհիների շարքում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Grove Music Online — OUP. — ISBN 978-1-56159-263-0
2. 1 2 3 4  muziekweb.nl
3. 1 2 3 4  Répertoire International des Sources Musicales — 1952.
4. 1 2  *Lajarte T. D.* Bibliothèque musicale du Théâtre de l'opéra : Catalogue historique, chronologique, anecdotique (ֆր.) — Paris: Librairie des Bibliophiles, 1876. — P. 265.

Գրականություն
-------------

* *Bertil H. Van Boer* Duval [or Duvall, Mademoiselle] // Historical Dictionary of Music of the Classical Period. — Scarecrow Press, 2012. — P. 173.
* *Mary F. McVicker* Mlle Duval // Women composers of classical music: 369 biographies from 1550 into the 20th century. — McFarland & Company, 2011. — P. 22—23. — ISBN 978-0-7864-4397-0
* *Jacqueline Letzter, Robert Adelson* Women writing opera: creativity and controversy in the age of the French Revolution. — University of California Press, 2001. — P. 17.

Արտաքին հղումներ
----------------

* James R. Anthony. «Duval, Mlle (first name unknown)». *Grove Music Online*.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | International Music Score Library Project · MusicBrainz |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1077657471 · LCCN: nr92006585 · VIAF: 129144782954780720654 · WorldCat VIAF: 129144782954780720654 |

 |
Մաթեմատիկայում **հաշվարկելի** (կամ **ռեկուրսիվ**) թիվ, որը որևէ ալգորիթմի միջոցով կարելի է հաշվարկել տրված ցանկացած ճշգրտությամբ (կոմպլեքս թվերի դեպքում պետք է հաշվարկելի լինի և՛ կեղծ, և՛ իրական մասը)։

Թիվը, որը չի հանդիսանում հաշվարկելի, կոչվում է անհաշվարկելի (անհաշվարկելի թվի օրինակ է Հաիթինի հաստատունը կանգ առնելու խնդրում)։

Ցանկաված հանրահաշվական թիվ (և, հետևաբար, ցանկացած ռացիոնալ թիվ, և առավել ևս ցանկացած ամբողջ թիվ) հաշվարկելի է։

Պարբերությունների օղակի ցանկացած տարր (որը ներառում է П թիվ և շատ ուրիշ տրանսցենդենտալ թվեր) հաշվարկելի է։ Ցանկացած հաշվարկելի թիվ թվաբանական է։

Բոլոր հաշվարկելի թվերի բազմությունը հաշվելի անվերջ է, իսկ բոլոր անհաշվարկելի թվերի բազմությունը անհաշվելի անվերջ է։ Բոլոր հաշվարկելի թվերի բազմությունը (ինչպես նաև բոլոր անհաշվարկելի թվերի բազմությունը) խիտ ենթաբազմություն է իրական և կոմպլեքս թվերի բազմություններում։

Գծային կարգ հաշվարկելի իրական թվերի բազմության վրա, իզոմորֆ կարգը ռացիոնալ թվերի բազմության վրա։

Սահմանում
---------

Իրական {\displaystyle x} թիվը կոչվում է հաշվարկելի, եթե գոյություն ունի ալգորիթմ, ինչը թույլ է տալիս յուրաքանչյուրին {\displaystyle n\in P} հաշվել երկուական կոտորակ ՝ վերջավոր թվով քայլերով {\displaystyle a={\frac {k}{2^{r}}},\ k\in \mathbb {Z} ,\ r\in \mathbb {N} }, այնպես որ {\displaystyle |x-a|<2^{-n}}.

Հատկություններ
--------------

* Հաշվարկելի թվերի գումարը, տարբերությունը և արտադրյալը հաշվարկելի են։
* հաշվարկելի ֆունկցիա ռացիոնալ թվերը պարտադիր չէ հաշվարկելի լինի (բայց միշտ հանդիսանում է 0′-հաշվարկելի)
* Գոյություն ունի ընտրություն հաշվարկվող ենթաբազմությունների միջև {\displaystyle S\subset P} և հաշվարկելի իրական թվեր {\displaystyle x\in [0,1]}։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  *Биркгоф Г. Барти Т.* Современная прикладная алгебра. — М. Мир, 1976. — с. 375, 376.
Լենինանականի տեքստիլ գործարանի շենքը
**Լենինականի բամբակեղենի արտադրական միավորում**, խորհրդային շրջանի թեթև արդյունաբերական ձեռնարկությունների համախումբ Լենինականում (այժմ՝ Գյումրի)։ Ստեղծվել է 1975 թվականին։ Ներառել է Լենինականի «Մայիսյան ապստամբության» անվան տեքստիլ կոմբինատը, Լենինականի տեքստիլ կոմբինատի մանվածքային արտադրամասում Արթիկի, Կիրովականի (այժմ՝ Վանաձոր), Ալավերդու մասնաճյուղերը։ Ունեցել է ուսումնա-արաադրական կոմբինատ։ Արտադրել է մանվածք և գործվածք։ 1980 թվականի դրությամբ արտադրանքն իրացվել է միութենական բոլոր հանրապետություններում։

Միավորման գլխամասային ձեռնարկությունը Լենինականի «Մայիսյան ապստամբության» անվան տեքստիլ կոմբինատը, որը հանդիսանում էր ՀԽՍՀ տեքստիլ արդյունաբերության առաջնեկը և ամենախոշոր ձեռնարկությունը։ Հիմնադրվել է 1924 թվականին Իվանովո-Վոգնեսենսկի նահանգի Վիչուգա քաղաքի տեքստիլագործների օգնությամբ։ Նույն տարում կոմբինատը տվել է առաջին արտադրանքը։ Կոմբինատի կազմավորման և ամրապնդման տարիներին (1920-30-ական թվականներ) այնտեղ են այցելել խորհրդային քաղաքական գործիչներ Վալերիան Կույբիշևը, Միխայիլ Կալինինը, Ալեքսանդր Մյասնիկյանը, Սերգո Օրջոնիկիձեն, Անաստաս Միկոյանը, Սարգիս Լուկաշինը, Աղասի Խանջյանը, Ս. Համբարձումյանը, Ասքանազ Մռավյանը։

1942 թվականին շահագործման է հանձնվել կոմբինատի ներկման ֆաբրիկան։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Լենինականի կոմբինատն արտադրել է շուրջ 20 000 տ մանվածք և 104 միլիոն մ գործվածք։ Պաշտպանական ֆոնդի օգտին կոմբինատը հավաքել է ավելի քան 7 միլիոն ռուբլի։ 2500 տեքստիլագործներ պարգևատրվել են «Հայրենական մեծ պատերազմում աշխատանքային արիության համար» և «Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալներով։ Կոմբինատի մանվածքային, գործվածքային, չթի, ներկման ֆաբրիկաները և այլ օժանդակ արտադրամասերը տարեկան թողարկել են ավելի քան 11 000 տ մանվածք և 81 միլիոն մ գործվածք (1977)։

Արտադրանքի շատ տեսակներ ստացել են որակի պետական նշան։ Կոմբինատի կոլեկտիվի օգնությամբ Խորհրդային Հայաստանի մի շարք քաղաքներում և շրջաններում հիմնվել են տեքստիլ ձեռնարկություններ։ Կոմբինատի կոլեկտիվը բազմիցս արժանացել է ԽՍՀՄ Մինիստրների խորհրդի, ՀԱՄԿԽ-ի, ՀԽՍՀ Մինիստրների խորհրդի ու ՀԱՄԽ-ի փոխանցիկ դրոշներին։ Հարյուրավոր առաջավոր համարվող աշխատակիցներ պարգևատրվել են շքանշաններով ու մեդալներով։ Մի քանիսն ընտրվել են ԽՍՀՄ և ՀՍՍՀ Գերագույն սովետների դեպուտատ, ջուլհակուհի Ա. Պետրոսյանը, հրահանգիչ-ենթավարպետ Գ. Տոնոյանը արժանացել են սոցիալիստական աշխատանքի հերոսի կոչման։ Ենթավարպետ Մ. Ստեփանյանը եղել է պետական մրցանակի դափնեկիր։ Կոմբինատում լույս էր տեսնում «Տեքստիլագործ» բազմատիրաժ թերթը։ Կոմբինատն ունեցել է իր մշակույթի պալատը, «Արագած» սպորտային ակումբը, մսուր-մանկապարտեզները, հանգստի պրոֆիլակտորիումը։ Կոմբինատը պարգևատրվել է «Աշխատանքային կարմիր դրոշի» (1966), «ժողովուրդների բարեկամության» (1974) շքանշաններով։

Հայաստանի անկախացումից հետո գործարանը դադարեց իր գործնեությունը։ Գործարանի մասնաշենքերի մի մասը վաճառվել է։ Գործարանի տարածքի մի մասում կառուցվել է Հանթսմանի թաղամասը։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։*  |
**Սեուլի Մայրաքաղաքային Տարածաշրջան** (ՍՄՏ), տարածաշրջան Հարավային Կորեայի հյուսիսարևմտյան մասում։ Հայտնի է նաև որպես *Սուդոգվոն* (հանգըլ՝ 수도권, հանջա՝ 首都圈, կոր․ նոր․ ռոմ․՝ Sudogwon ― [sʰudoɡwʌn]) կամ Գյոնգի տարածաշրջան (հանգըլ՝ 경기 지방, հանջա՝ 京畿地方, կոր․ նոր․ ռոմ․՝ Gyeonggi Jibang)։ Բաղկացած է 3 վարչական շրջաններից՝ Սեուլ, Ինչոն և Գյոնգիդո։

Բնակչությունը կազմում է 24,2 միլիոն (2015 թվականի տվյալներ) և համարվում է ագլոմերացիայով աշխարհում զբաղեցնում է 6-րդ հորիզոնականը։ Տարածաշրջանը ձևավորում է Հարավային Կորեայի մշակութային, առևտրական, ֆինանսական, արդյունաբերական և բնակելի կենտրոնը։

Սեուլը երկրի խոշորագույն քաղաքն է՝ 10.49 մլն․ բնակչությամբ, այնուհետև հետևում է Ինչոնը՝ 2.8 մլն․ բնակչությամբ։

Աշխարհագրություն
----------------

Տարածաշրջանը զբաղեցնում է Հանգան գետի հովտի համեմատաբար հարթ մասը։ Պարունակում է Կորեական թերակղզու բերրի հողի առավել մեծ մասը, չնայած, որ ներկայումս այդ հողերը հողագործության համար չեն օգտագործվում։ Գիմփո հարթավայրերը վարելահողի համար ազատ տարածություններից մեկն է, որն ընդգրկում է Կիմփո և Պուչոն քաղաքների մեծ մասը։

Ժողովրդագրություն
-----------------

Տարածաշրջանը զբաղեցնում է ամբողջ երկրի 12%-ը։ Ներկայումս այն մարդկանց կեսը, ովքեր տեղափոխվում են մի նահանգից մյուսը, տեղափոխվում են մայրաքաղաքային շրջան։ Ենթադրվում է, որ 2020 թվականին բնակչության ավելի քան 52%-ը (ավելի քան 25 520 000) կբնակվի մայրաքաղաքային տարածաշրջանում։

Ստորաբաժանումներ
----------------

Տե՛ս նաև՝ Հարավային Կորեայի վարչական բաժանում
Սեուլի մայրաքաղաքային տարածաշրջանը բաժանված է Հատուկ կարգավիճակ ունեցող Սեուլ քաղաքի, Մետրոպոլիտան Ինչոնի և Գյոնգի նահանգի։ Սեուլն ունի 25 գու (համայնքային շրջաններ, որոնք ունեն ինքնակառավարման կարգավիճակ), Ինչոնը՝ 8 գու և 2 գավառ, Գյոնգի նահանգը՝ 27 քաղաք և 4 ենթակայության գավառ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  Рю Босэн (류보선) (2005-08-23). "수도권 인구 편중현상 계속" (կորեերեն)։ Կորեական ազգային վիճակագրական ծառայություն։
3. ↑  Հունգ, Դոկ Յոնգ (홍용덕) (2005-06-01). "각종 분산 정책 불구 하고 수도권 은 '인구 블랙홀" (կորեերեն)։

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Հարավային Կորեա Հարավային Կորեայի վարչական բաժանում |
| --- |
|  |
| Հատուկ կարգավիճակով քաղաք | Սեուլ |  |
|  |
| Մետրոպոլիտ քաղաքներ | Ինչոն • Կվանգջու • Բուսան • Դեգու • Դեջոն • Ուլսան • Ջեջու |
|  |
| Հատուկ ինքնավար քաղաք | Սեջոնգ |
|  |
| Նահանգներ | Գանգվոն • Գյոնգի • Հարավային Գյոնգսանգ • Հյուսիսային Գյոնգսանգ • Հարավային Ջոլա • Հյուսիսային Ջոլա • Հարավային Չունգչոնգ • Հյուսիսային Չունգչոնգ • Ջեջու |

 |
Նես կոմունան Բուսկերուդ ֆյուլքեի քարտեզին
Բուսկերուդ ֆյուլքեն Նորվեգիայի քարտեզին
**Նես** (նորվ.՝ Nes), կոմունա Նորվեգիայի Բուսկերուդ ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Նեսբյուեն բնակավայրն է։ Պաշտոնական լեզուն բուկմոլն է։ Զբաղեցնում է 809.63 կմ² տարածք։ Որպես Նորվեգիայի ֆյուլքե՝ ստեղծվել է 1838 թվականի հունվարի 1-ին։

Նեսի զինանշանը
--------------

Նես կոմունայի զինանշանը հաստատվել է 1979 թվականի հունիսի 29-ին և իրենից ներկայացնում է կարմիր և դեղին գույնի վահան, ներքևի մասը սուր:Դրոշի վրա գույների դասավորվածությունը ներկայացնում է կոմունայի աշխարհագրական դիրքը (հրվանդանը և գետերը)։

Բնակչություն
------------

Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Նես կոմունայում բնակվում է 3459 մարդ։ Կոմունայի բնակչության քանակը վերջին 60 տարում հիմնականում պահպանվել է նույն մակարդակի վրա՝ դրական շեղումով։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Աղբյուրներ
----------

* Store norske leksikon.(նորվ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կոմունայի վիճակագրական տվյալները վերցված Նորվեգիայի վիճվարչությունից: Արխիվացված 2007-10-01 Wayback Machine(նորվ.)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Jukvam, Dag (1999). "Historisk oversikt over endringer i kommune- og fylkesinndelingen".(նորվ.)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: n95062507 · VIAF: 131509400 · WorldCat VIAF: 131509400 |

 |
Նեսոդեն կոմունան Ակերսհուս ֆյուլքեի քարտեզին
**Նեսոդեն** (նորվ.՝ Nesodden), կոմունա Նորվեգիայի Ակերսհուս ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Նեսոդենգեն քաղաքն է։ Պաշտոնական լեզուն բուկմոլն է։ Զբաղեցնում է 61.47 կմ² տարածք։

Նեսոդեն կոմունան ստեղծել է 1838 թվականի հունիսի 1-ին։ Նախկինում կոմունայի անվանումը գրվում էր "Nesoddi": Կոմունայի վարչական կենտրոնը, գտնվելով Օսլոյի մոտ, հանդիսանում է նաև որպես արվարձան։ Այստեղ է գտնվում 1175 թվականին կառուցված Նեսոդենի եկեղեցին։

Նեսոդենի զինանշանը
------------------

Նեսոդեն կոմունայի զինանշանը հաստատվել է 1986 թվականի դեկտեմբերի 12-ին և իրենից ներկայացնում է կապույտ գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա պատկերված է սպիտակ գույնի ուղղանկյուն, որը խորհրդանշում է կոմունայի աշխարհագրական դիրքը։ Այն գտնվում է թերակղզում։

Բնակչություն
------------

Համաձայն 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Նեսոդեն կոմունայում բնակվում է 16.868 մարդ։ Կոմունայի բնակչության քանակը վերջին 60 տարում մոտ կրկնակի աճ է գրանցել։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
*

Աղբյուրներ
----------

* Store norske leksikon. (նորվեգերեն)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կոմունայի վիճակագրական տվյալները վերցված Նորվեգիայի վիճվարչությունից: Արխիվացված 2007-09-30 Wayback Machine (նորվեգերեն)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Befolkningsstatistikk. Befolkningsendringer i Ullensaker. 1951. (նորվեգերեն)
Սուլդալ կոմունան Ռուգլան ֆյուլքեի քարտեզին
**Սուլդալ** (նորվ.՝ Suldal), կոմունա (համայնք) Նորվեգիայի Ռուգլան ֆյուլքեյում (մարզում)։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Սան քաղաքն է։ Պաշտոնական լեզուն համարվում է Նյունորսկը։ Զբաղեցնում է 1736,19 կմ² տարածք։

Սուլդալի զինանշանը
------------------

Սուլդալ կոմունայի զինանշանը իրենից ներկայացնում է կարմիր գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա՝ ձախ կողմի վերևի անկյունից թեքությամբ դեպի ներքև պատկերված են 3 գալարաձև դեղին գծեր։

Բնակչություն
------------

Համաձայն 2016 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Սուլդալ կոմունայում բնակվում է 3903 մարդ։ Վերջին 60 տարում բնակչության թվաքանակը գրանցել է և՛ աճ, և՛ նվազում։ 1980-ականներին կտրուկ աճել է, սակայն հետագայում արձանագրվել է նվազում։

Տնտեսություն
------------

Սուլդալ կոմունանյի տնտեսության հիմնական ուղղություններից է զբոսաշրջությունն ու ձկնաարդյունաբերությունը։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  07459: Alders- og kjønnsfordeling i kommuner, fylker og hele landets befolkning (K) 1986 - 2023 — Statistics Norway, 2023.
3. 1 2 3  Kristiania, Norge: W. C. Fabritius & sønners bogtrikkeri. p. 363.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կոմունայի վիճակագրական տվյալները վերցված Նորվեգիայի վիճվարչությունից: (նորվեգերեն)
**76-մմ զենիթային թնդանոթ** **1938 թվականի նմուշով,** խորհրդային զենիթային տրամաչափի թնդանոթ՝ 76,2մմ, որը արտադրվել է քիչ թվով Կոռոլյով քաղաքի հ․ 8 գործարանում և մշակվել է Մ. Լոգինովի կողմից 1938-1940 թվականներին։

Թնդանոթ 1931 թվականի նմուշով ունեցել է լավ ռմբաձգաբանություն, բայց զինվորականներին այն չգոհացրեց, քանի որ երկար ժամանակ էր պահանջվում այն մարտական դիրքի բերելու համար (մինչև 5 րոպե)։ Այդ պատճառով մշակվել է հրետասայլ՝ երկանիվ սայլակի փոխարեն մշակվել է նոր քառանիվ 3ՈՒ-8, որի վրա դրված էր թնդանոթի ճոճվող մասը։ Դա թույլ տվեց կրճատել նշված ժամանակը դարձնելով այն 1 րոպե 20 վայրկյան։ Նաև մեծացել է արագությունը մայրուղով ընթանալու ժամանակ 35 կմ/ժ դառնալով 50 կմ/ժ։

1939 թվականին ընդունված է եղել Կարմիր բանակի սպառազինության հիման վրա ստեղծված ավելի հզոր 85-մմ զենիթային թնդանոթ 52-Կ, որը փոխարինել է 1976 թվականի արտադրության 76-մմ զենիթային թնդանոթով։ 72,2-մմ զենիթային թնդանոթն օգտագործել են Հայրենական մեծ պատերազմի առաջին տարիներին, սակայն հետագայում փոխարինվել է 52-Կ։

Կալիբրի զենիթային թնդանոթները 76 և 85 մմ արտաքուստ շատ նման են։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Траубе П. Б.* Глава IV. 76,2-мм зенитная пушка обр. 1931 г. // Справочник офицера-зенитчика (книга 3) — Материальная часть зенитной артиллерии / ген.-майор артиллерии Прохоров П. М.. — М.: Воениздат МВС СССР, 1946. — С. 49. — 96 с.
**Էնտոմոֆագեր** (հունարեն entoma – միջատ և phagos – խժռող), մշակաբույսերի վնասակար միջատներ ոչնչացնող միջատներ։ Առավել տարածված Էնտոմոֆագերից են շատ թաղանթաթևավորներ՝ հեծյալները (տրիխոգրամներ, աֆելինուս, պսևդաֆիկուս), որոնք օգտագործվում են լվիճների, որդանների և այլ վնասատու միջատների դեմ պայքարելու համար, նաև որոշ մրջյուններ, որոնք ուտում են տերևները կրծող թրթուրներին, կարծրաթևավորները՝ զատկաբզեզները (օր.՝ ռոդոլիա), որոնք ոչնչացնում են ավստրալական ակոսիկավոր որդանին, բզեզ-ստաֆիլինները, որոնք ուտում են բանջարաբոստանային մշակաբույսերի վնասատուներին, թրթուրները ոչնչացնող որոշ գնայուկ բզեզներ, երկթևանի ները՝ ճանճեր-տախինները, որոնք կարգավորում են ոչմիայն գյւղատնտեսության համար վտանգավոր միջատների թվաքանակը, այլև որոշ անողնաշարավորների։ Էնտոմոֆագերից են նաև գիշատիչ մլուկները, տզերը։ Հայտնի են բակտերիաներ և վիրուսներ, որոնք ախտահարում են վնասատու միջատներին, նաև սնկերին։ Բնության մեջ կարևոր դերեն խաղում միջատակեր ողնաշարավորները՝ երկկենցաղները (գորտեր), շատ թռչուններ, նաև կաթնասուններ (ոզնիներ, գորշուկ, խլուրդներ և այլն)։ Ըստ մարդու օգտագործված Էնտոմոֆագերի տեսակների թվի՝ առաջին տեղում են միջատները. թաղանթաթևավորներ (մոտ 80), կարծրաթևավորներ (30), երկթևանիներ (10), կիսակարծրաթևավորներ (5), ցանցաթևավորներ (3)։ Տարբերում են միայնակ մակաբուծականություն (տիրոջ վրա մեկ Էնտոմոֆագերի զարգացումը), խմբային մակաբուծականություն (տիրոջ վրա միաժամանակ միքանի Էնտոմոֆագերի զարգացումը), գեր մակաբուծականություն (տիրոջ վրա բազմաթիվ Էնտոմոֆագերի զարգացումը), բազմապատիկ մակաբուծականություն (տիրոջ վրա տարբեր տեսակների Էնտոմոֆագերի զարգացումը), նաև առաջն. մակաբուծականություն (բուսակերների և գիշատիչների ախտահարումը), գերմակաբուծականություն (այլ մակաբույծների ախտահարումը) և կլեպտո մակաբուծականության (տիրոջը գտնելու և վարակելու համար այլ մակաբույծների օգտագործումը)։ Էնտոմոֆագ-միջատների մակաբուծականության յուրահատկությունը նրա տիրոջ մահաբեր վախճանն է, որոնման և տիրոջ ախտահարման փուլերի մեկուսացածությունը և այլն։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Գյուղատնտեսական հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում-Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
**Էլիզաբեթ Գիլբերթ** (անգլ.՝ Elizabeth Gilbert, հուլիսի 18, 1969(1969-07-18), Ուոթերբերի), ամերիկացի գրող, կենսագիր։

Կենսագրություն
--------------

Գիլբերթը ծնվել է Կաննեկտիկուտ նահանգի Ուոթերբերի քաղաքում։ Նրա հայրը՝ Ջոն Գիլբերթը, քիմիական ինժեներ էր, նրա մայրը՝ Կարոլը՝ տնային տնտեսուհի։ Նա շվեդական ծագում ունի Իր միակ քրոջ՝ վիպասան՝ Քեթրին Գիլբերտի հետ միասին, նա մեծացել է լիտչֆիլդյան մի ֆերմայում, որտեղ աճեցնում էին ամանորյա եղևնիներ։ Նրանց ընտանիքը ապրում էր գյուղում առանց հարևանների։ Նրանք չունեին հեռուստացույց, հետևաբար նրանք զբաղվում էին գիրք կարդալով և գրելով։

Գործունեություն
---------------

### Լրագրություն

Esquire հրապարակել է 1993 թվականին Գիլբերթի "Pilgrims"(Ուխտավորները) կարճ պատմությունը՝ վերնագրի տակ գրելով "The Debut of an American Writer"(Ամերիկացի գրողի սկիզբը)։ Նա առաջին չհրապարակված գրողն էր Esquire-ում՝ սկսած Նորման Մեյլերից։ Այս ամենը հանգեցրեց նրան, որ Գիլբերթը սկսեց համագործակցել ազգային ամսագրերի հետ, այդ թվում՝ SPIN, GQ (ամսագիր), The New York Times Magazine, Allure (ամսագիր), Real Simple, Travel + Leisure: Ինչպես նշվում էր նրա հուշերում՝ "Eat, Pray, Love" (Ուտել, Աղոթել, Սիրել) գիրքը նրան բերեց մեծ հռչակ և դարձավ թանկ վարձատրվող ազատ գրող։

### Գրքեր

Գիլբերթի առաջին գիրքը "Pilgrims" (Ուխտավորները) (1997 թ.) կարճ պատմությունների հավաքածու է, որը արժանացել է Փուշքարթ մրցանակին ։ Դրան հաջորդեց "Stern Men" (Լուրջ տղամարդիկ) նովելը (2000), այնուհետև "Eat, Pray, Love"(Ուտել, Աղոթել, Սիրել) գիրքը։

### Ուտել, աղոթել, սիրել

2006 թ․ Գիլբերթը տպագրեց Ուտել, աղոթել, սիրել գիրքը։ Այդ գրքում նա ներկայացնում է իր միամյա ճանապարհորդությունը Իտալիայում (Ուտել),
Հնդկաստանում (Աղոթել) և Ինդոնեզիայում (Սիրել), որտեղ նա փնտրում էր իր Եսը։ Գիրքը համարվում է best-seller (10 միլիոն օրինակի վաճառքով)։ Գրքի հիման վրա 2010 թվականին նկարահանվել է ֆիլմ Ջուլիա Ռոբերտսի մասնակցությամբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Internet Movie Database — 1990.
2. 1 2  Babelio (ֆր.) — 2007.
3. 1 2  Munzinger Personen (գերմ.)
4. ↑
5. ↑  Driscoll, Molly (2012 թ․ հունվարի 4). «6 moments that changed a life». Christian Science Monitor.
6. ↑  Almond, Steve (2013 թ․ սեպտեմբերի 18). «Eat, Pray, Love, Get Rich, Write a Novel No One Expects». The New York Times.
7. ↑  Charney, Noah (2013 թ․ հոկտեմբերի 2). «Elizabeth Gilbert: How I Write». The Daily Beast.
8. ↑  «Elizabeth Gilbert, Zacharis Award». Արխիվացված է օրիգինալից 2008 թ․ հունվարի 3-ին. Վերցված է 2008 թ․ դեկտեմբերի 13-ին.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք (անգլ.) · Թվիթթեր (անգլ.) · Թվիթթեր |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | ČSFD · Internet Movie Database |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Notable Names Database |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 8012527, 1453362517695 · BNE: XX4613954 · BNF: 156473874 · CiNii: DA1204709X · CONOR: 125776995 · GND: 124624839 · GTAA: 227394 · ICCU: MILV254145 · ISNI: 0000000115919624 · LCCN: n97043355 · NDL: 00724808 · NKC: xx0070438 · NLP: a0000002079840 · NTA: 16405717X · NUKAT: n2004030404 · SUDOC: 122100441 · VIAF: 7713013 · WorldCat VIAF: 7713013 |

 |

 |
Терраса Izumi Garden Tower
Ճապոնիայի առաջին արտաքին վերելակը՝ արտադրված Toshiba ընկերության կողմից
**Izumi Garden Tower** (ճապ.՝ 泉ガーデンタワー *Իձումի Գա. դեն տավա*), երկնաքեր՝ տեղակայված Ճապոնիայի Տոկիո քաղաքի Մինատո շրջանի Ռոպոնգի 1-6-1 թաղամասում։ Աշտարակում տեղակայված են բնակելի հարկաբաժիններ, հյուրանոց, ֆիտնես կենտրոն, օֆիսներ, խանութներ և ռեստորաններ։ Շինարարությունն ավարտելու պահին՝ 2002 թվականի հունիսի 30-ին, երկնաքերը Մինատո շրջանի ամենաբարձր շենքն էր, բայց արդեն 2003 թվականին իր բարձրությամբ զիջեց Roppongi Hills Mori Tower երկնաքերին։ Ստացավ շինարարության բնագավառի մրցանակ։ Izumi Garden Tower-ը կառուցվել է 1999 թվականի մարտի 16-ից մինչև 2002 թվականի հունիսի 30-ը, երկնաքերի բարձրությունը 216 մետր է, ունի 45 հարկ՝ գետնի վրա, և 2-ը՝ ստորգետնյա։ Այն ունի բացառիկ աստիճանակարգված ձև, ամբողջությամբ ապակեպատ վերելակ, որը գտնվում է շենքից դուրս։ Երկնաքերի ստորգետնյա հարկն անմիջականորեն կապված է Ռոպոնգի-Իտյոմո կայարանի, Նամբոկու մետրոյի գծի և Tokyo Metro-ի հետ։ Երնաքերի փոխարեն ենթադրվում էր ճապոնացի գրող Կաֆու Նագաիի տունը կառուցել, այդ իսկ պտաճառով երկնաքերի ներսում տեղադրեցին հուշատախտակ։

Տես նաև
-------

* Ճապոնիայի ամենաբարձր կառույցների ցանկ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Поскольку он был построен на наклонной земле, высота различна в зависимости от позиции измерения. Высота от средней поверхности земли составляет 201 м.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Официальный веб-сайт Արխիվացված 2018-08-25 Wayback Machine
* Карта Արխիվացված 2018-06-19 Wayback Machine
* Izumi Garden Արխիվացված 2005-06-10 Wayback Machine
* Izumi Garden Tower Արխիվացված 2010-01-21 Wayback Machine Sumitomo Realty & Development
* 
* 
* Izumi Garden Tower, Токио SkyscraperPage.com

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Ռոսարիո Կաստելյանոս** (իսպ.՝ Rosario Castellanos, Իսպաներեն արտասանություն՝ [roˈsaɾjo kasteˈʝanos], մայիսի 25, 1925(1925-05-25)[…], Մեխիկո, Մեքսիկայի Միացյալ Նահանգներ - օգոստոսի 7, 1974(1974-08-07)[…], Թել Ավիվ, Իսրայել), մեքսիկացի վիպասան, բանաստեղծ, էսսեիստ։

Կենսագրություն
--------------

Ռոսարիո Կաստելյանոսը ծնվել է Մեխիկոյում, մեծացել է Չիապաս նահանգի Կոմիտան քաղաքի մոտ գտնվող ընտանեկան ռանչոյում։ Եղել է ինտրովերտ անձնավորություն։

Ընտանիքի ճակատագիրը փոխվել է, երբ նախագահ Կարդենաս ի դել Ռիոն ընդունել է հողային ռեֆորմը և գյուղացիական ազատագրության քաղաքականությունը, որից հետո ընտանիքը զրկվել է հողատարածքներից։ Տասնհինգ տարեկան հասակում Կաստելյանոսը և նրա ծնողները տեղափոխվել են Մեխիկո, որտեղ 1948 թվականին ծնողները մահացել են, և Ռոսարիոն ինքն է հոգացել իր մասին։

Չնայած նրան, որ Ռոսարիոն եղել է ինտրովերտ անձնավորություն, նա միացել է Մեքսիկայի և Կենտրոնական Ամերիկայի մի խումբ մտավորականների, և սկսել է գրել։ Մեքսիկայի ազգային ինքնավար համալսարանում ուսանել է փիլիսոփայություն և գրականություն, հետագայում դասավանդել է նույն համալսարանում, այնուհետև միացել է Բնիկ ժողովուրդների զարգացման ազգային հանձնաժողովին, գրել է տիկնիկային ներկայացման սցենարներ, որոնք բեմադրվել են աղքատ շրջաններում՝ խթանելու գրագիտությունը։ Ճակատագրի հեգնանքով, ինստիտուտն ստեղծվել է նախագահ Կարդենասի կողմից, ով Ռոսարիոյի ծնողներից խլել էր նրանց հողերը։ Եղել է «Excélsior» մեքսիկական օրաթերթի սյունակագիր։ Բացի գրական աշխատանքներից, Կաստելյանոսն զբաղեցրել է նաև կառավարական պաշտոններ։ Մեքսիկայի գրականության ճանաչման գործում ունեցած ավանդի համար 1971 թվականին նշանակվել է Մեքսիկայի դեսպան Իսրայելում։

Մահացել է 1974 թվականի օգոստոսի 7-ին Թել Ավիվում, էլեկտրական վթարի դժբախտ պատահարից։ Շատերը կարծում են, որ դա ինքնասպանություն է եղել։

Հիշատակ
-------

Մեխիկոյի Կուախիկալպա դե Մորելոս շրջանի զբոսայգիներից մեկն անվանվել է Ռոսարիո Կաստելյանոսի պատվին։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2 3 4  Rosario Castellanos (իսպ.)
2. 1 2 3 4  *Echevarría R. G.* Encyclopædia Britannica
3. 1 2 3 4  Internet Speculative Fiction Database — 1995.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ռոսարիո Կաստելյանոսը կարդում է իր բանաստեղծություններից Rosario Castellanos at www.palabravirtual.com
* Ռոսարիո Կաստելյանոսի պոեզիայի երաժշտական տարբերակները (չաշխատող հղում)
* Ռոսարիո Կաստելյանոսի այգի

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ČSFD · Internet Movie Database · Internet Speculative Fiction Database · Find A Grave · WikiTree |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Բրոքհաուս · Մեծ նորվեգական |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 90135229 · BNC: a10640009 · BNE: XX880244 · BNF: 12079684k · CiNii: DA04851768 · GND: 118668749 · ISNI: 0000000110315362 · LCCN: n81099007 · NDL: 00897506 · NKC: ola2002159519 · NLA: 35026521 · NLP: a0000003148053 · NSK: 000193595 · NTA: 069683468 · NUKAT: n96003027 · PTBNP: 1787022 · SUDOC: 029100674 · VIAF: 97344364 · WorldCat VIAF: 97344364 |

 |

 |
**Էդաֆոն** (հին հունարեն՝ ἔδᾰφος, ἔδᾰφεος՝ հիմք,հող), հողում բնակվող բոլոր կենդանի օրգանիզմների ամբողջությունն է (վիրուսներ, բակտերիաներ,սնկեր, ջրիմուռներ, որդեր,հոդվածոտանիներ, բույսերի կենդանի արմատային համակարգ, կաթնասուններ և այլն)։

Դեր և նշանակություն
-------------------

Էդաֆոնի կազմում մեծ նշանակություն ունեն միկրոօրգանիզմները և բույսերի կենդանի արմատային համակարգերը, որոնց գործունեությունն ապահովում է օրգանական նյութերի շրջապտույտը, մոլեկուլային ազոտի ֆիքսումը, հողի բերրիության կուտակումը և հողում ընթացող շատ այլ գործընթացներ։

Տերմինը շրջանառության է դրվել գերմանացի կենսաբան Ռ. Ֆրանսեի կողմից՝ 1921թ-ին։ Էդաֆոնի կազում ընդգրկված օրգանիզմները պատկանում են տարբեր կարգաբանական խմբերին։ Ըստ կենսազանգվածի և տեսակային կազմի, միկրոօրգանիզմները և անողնաշարավորները գերազանցում են մնացած օրգանիզմներին։ Էդաֆոնն իր ազդեցությունն է ունենում հողի ֆիզիկական, քիմիական գործընթացների վրա, քանի որ դրա միջոցով հողում տեղի են ունենում օրգանական նյութերի սինթեզ և միևնույն ժամանակ տարրալուծում, հումիֆիկացում և այլն։

Էդաֆոնային գործոններ
--------------------

**Էդաֆիկ** կամ **էդաֆոնային գործոններ** (հուն․՝ edaphos – երկիր, հող), կենդանի օրգանիզմների կյանքի և տարածման վրա ազդող հողային պայմանները՝ ջրային, գազային և ջերմաստիճանային ռեժիմները, քիմիական կազմը և կառուցվածքը, որոնք պայմանավորված են գլխավորապես օրգանիզմների նյութերի առկայությամբ։ Հողաբնակ օրգանիզմները (հողային ֆաունա)՝ միկրո օրգանիզմները (մանրէներ, ջրիմուռներ, սնկեր), անողնաշարավորների տարբեր խմբերի ներկայացուցիչները, (նախակենդանիներ, որդեր, փափկամարմիններ, միջատներ և նրանց թրթուրներ), ողնաշարավորները հողագոյացման էական գործոններից են և կարևոր դեր ունեն հողի բերրիության ձևավորման մեջ։

Տես նաև
-------

* Էդատոպ

Գրականություն
-------------

* Шанда В. І. Євтушенко Е. О. Шанда Л. В. Ґрунт як система факторів і ресурсів екологічних ніш біологічних видів // Ґрунтознавство. 2010. Том 11, № 3-4 ISSN 1684-9094.
Ռիսա համայնքը Սյոր Թրյոնդելագ կոմսության քարտեզին
**Ռիսա** (նորվ.՝ Rissa), համայնք Նորվեգիայի Սյոր Թրյոնդելագ կոմսությունում։ Վարչական կենտրոնը Ռիսա քաղաքն է։ Պաշտոնական լեզուների ընտրության ժամանակ 3 լեզուներից որևէ մեկը չի ընտրել, այսինքն՝ չեզոք է։ Զբաղեցնում է 621.61 կմ² տարածք։

Համայնքը ստեղծվել է 1860 թվականին, երբ առանձնացել է Սթադսբյուգթ համայնքից։ Նախկին անվանումը եղել է Rissi, ինչը նշանակում է աղի ջրավազան՝ հավանաբար նկատի ունենալով մոտակա ֆյորդի շատ աղի ջրերը։ Տարածքում ակտիվ գործունեություն է իրականացնում Նորվեգական եկեղեցին։ Գործում են 6 եկեղեցիներ, որոնցից ամենահինը 1888 թվականին կառուցված Ռիսայի եկեղեցին է։

Ռիսայի զինանշանը
----------------

Ռիսա համայնքի զինանշանը հաստատվել է 1987 թվականիհունվարի 23-ին և իրենից ներկայացնում է կանաչ գույնի վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա պատկերված է թագուհու թագը։

Բնակչություն
------------

Համաձայն 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Ռիսա համայնքում բնակվում է 6,442 մարդ։ Վերջին 60 տարում բնակչության թվաքանակը հիմնականում պահպանվել է նույն մակարդակի վրա։

Աշխարհագրություն
----------------

Համայնքի տարածքում են գտնվում մի քանի փոքր լճեր։ Այստեղով են հոսում շուրջ մեկ տասնյակ մեծ գետեր, որոնք գյուղատնտեսության համար մեծ դեր են կատարում։ Տարածքը ունի հարուստ բուսական ու կենդանական աշխարհ։

Պատկերասրահ
-----------

* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Juvkam D.* Historisk oversikt over endringer i kommune- og fylkesinndelingen — Statistics Norway, 1999. — P. 65. — ISBN 82-537-4684-9 — ISSN 0806-2056
2. 1 2 3  Kristiania, Norge: W. C. Fabritius & sønners bogtrikkeri. (նորվ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ռիսա համայնքի վիճակագրական տվյալները վերցված Նորվեգիայի վիճվարչությունից: Արխիվացված 2011-05-14 Wayback Machine (նորվեգերեն)
**Ժողավածու** (3303), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3303 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1611 թվականին Սահակ սարկավագ, որդի Լուսիկի գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Յովսեփ Եզնկացին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19,8 x 15,5 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 433 թերթից։ Գրված է միասյուն, երկսյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 1 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ լատիներենով։ Կազմը՝ կաշեպատ տախտակ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 313բ, 415ա, ստացողի 417ա (1613 թվական), հետագայի՝ 435 ա (1648 թվական), 4բ (1885 թվական), կնիք՝ 2բ (Ղազար վարդապետ)։

Բովանդակություն
---------------

* Վարդ․ Արևելցւոյ Մեկնութիւն Հնգամատենին Մովսիսի
* Յովհ․ Երզնկացւոյ ճառ
* Մանունք

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հայկական ՍՍՌ Մինիստրների Սովետին առընթեր Մաշտոցի անվան հին ձեռագրերի ինստիտուտ «Մատենադարան», Ցուցակ ձեռագրաց Մաշտոցի անվան Մատենադարան, հ. Ա (խմբ. Լ. Խաչիկյան, Ա. Մնացականյան), Երևան, «Հայկական ՍՍՌ Գիտությունների Ակադեմիայի հրատարակչություն», 1965, էջ 983 — 1636 էջ։
**Ժողովածու** (3654), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3654 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1356 թվականին՝ Ղուկաս քահանա գրիչի կողմից Մակուում։ Ստացողը եղել է Թադևոս քահանան։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15․5x11․3 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 294 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորագրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը գրված է՝ մագաղաթի։ Կազմը՝ կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կարմիր մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ 267ա, 33ա, 161ա, 209ա, 244բ, 267բ, 294ա, 125ա, 162ա։

Բովանդակություն
---------------

* Ալբերտի Հավաքումն աստուածաբանականի ճշմարտութեան
* Գիրք յաղագս ծննդեան Քրիստոսի

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հայկական ՍՍՌ Մինիստրների Սովետին առընթեր Մաշտոցի անվան հին ձեռագրերի ինստիտուտ «Մատենադարան», Ցուցակ ձեռագրաց Մաշտոցի անվան Մատենադարան, հ. Ա (խմբ. Լ. Խաչիկյան, Ա. Մնացականյան), Երևան, «Հայկական ՍՍՌ Գիտությունների Ակադեմիայի հրատարակչություն», 1965, էջ 1057 — 1636 էջ։
**Վիռումաա** (էստ․՝ **Võrumaa** կամ *Võru maakond*), նահանգ Էստոնիայում, գտնվում է երկրի հարավարևելյան մասում։ Վարչական կենտրոնն է Վիռու քաղաքը։ Նահանգը կազմված է մեկ քաղաքից և 12 շրջաններից։

Այս տարածաշրջանը տարբեր ժամանակներում պատկանել է Լեհաստանին, Շվեդիային և Ռուսաստանին։ 1783 թվականին Եկատերինա II-ի հրամանով այստեղ ձևավորվել է նոր նահանգ, որը կոչվել է Վիրումաա, Վիրումիյզա կալվածքի անունով, իսկ հաջորդ տարվա ընթացքում հիմնադրվել է նահանգի մայրաքաղաքը։

Նահանգի հիմնական մասը գտնվում է Հաանյա բարձրավայրի տարածքում, որը երկրի ամենաբարձրադիր մասն է։ Այստեղ է գտնվում Խաանյա պարկը (17 հազ. հա), Կարուլա ազգային պարկը (10,3 հազ. հա) և Լուխասոո լանդշաֆտային արգելոցը (պահպանվող յուրօրինակ ճահճային զանգվածներ, 800 հա)։

Վիրումաա նահանգի տարածքում է գտնվում Էստոնիայի ամենահարավային կետը, Էստոնիայի և ամբողջ Մերձբալթիկայի ամենաբարձրադիր կետը (Սուուռ Մունամյագի սարը, 318 մ), ինչպես նաև երկրի ամենախորը լիճը՝ Ռիուգե-Սուուրյարվը (39 մ)։

Էստոներեն լեզվի տեղական բարբառը ունի հստակ տարբերություններ, և հետազոտողները այն առանձնացնում են, որպես առանձին Վիրուերեն լեզու։

Վարչական-տարածքային բաժանում
----------------------------

Նահանգի կազմի մեջ են մտնում 2 քաղաք և 12 շրջան։

**Քաղաքներ՝**

Վիռու
Անցլա
**Շրջաններ՝**

 Անցլա (էստ․՝ Antsla vald)
 Հաանյա (էստ․՝ Haanja vald)
 Լասվա (էստ․՝ Lasva vald)
 Մեռեմյաե (էստ․՝ Meremäe vald)
 Միսսո (էստ․՝ Misso vald)
 Մինիստե (էստ․՝ Mõniste vald)
 Ռիուգե (էստ․՝ Rõuge vald)
 Սիմեռպալու (էստ․՝ Sõmerpalu vald)
 Ուռվաստե (էստ․՝ Urvaste vald)
 Վառստու (էստ․՝ Varstu vald)
 Վասցելիինա (էստ․՝ Vastseliina vald)
 Վիռու (էստ․՝ Võru vald)
* ՌիուգեՌիուգե
* ՍիմեռպալուՍիմեռպալու
* ԼասվաԼասվա
* ՈւռվաստեՈւռվաստե
* ՎասցելիինաՎասցելիինա
* ՎիռուՎիռու
* Սուուռ ՄունամյագիՍուուռ Մունամյագի

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Eesti statistika 2012 | Էստոնիայի վիճակագրություն 2012(էստոներեն)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Էստոնիա Էստոնիայի Վիրումաա նահանգ |
| --- |
|  |
| Քաղաքներ | Վիռու | Անցլա |
|  |
| Շրջաններ | Անցլա | Հաանյա | Լասվա | Մեռեմյաե | Միսսո | Մինիստե | Ռիուգե | Սիմեռպալու | Ուռվաստե | Վառստու | Վասցելիինա | Վիռու |
|  |
| Էստոնիայի վարչական բաժանում |

 |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Էստոնիա Էստոնիայի վարչական բաժանում |
| --- |
|  |
| Վալգամաա | Վիլյանդիմաա | Վիրումաա | Իդա-Վիրումաա | Յիգևամաա | Լյաենե-Վիրումաա | Լյաենեմաա | Պիլվամաա | Պյարնումաա | Ռապլամաա | Սաարեմաա | Տարտումաա | Հարյումաա | Հիյումաա | Յարվամաա |
|  |
| Պորտալ:Էստոնիա |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LNB: 000060502 |

 |
Սթյուրֆյորդ կոմունան Թրոմս ֆյուլքեի քարտեզին
**Սթյուրֆյորդ** (նորվ.՝ Storfjord), կոմունա Նորվեգիայի Թրոմս ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Հաթթենք բնակավայր է։ Պաշտոնական լեզուների ընտրության ժամանակ 3 լեզուներից որևէ մեկը չի ընտրել, այսինքն՝ չեզոք է։ Զբաղեցնում է 1542.72 կմ² տարածք։

Սթյուրֆյորդ կոմունան ստեղծվել է 1929 թվականին, երբ այն առանձնացվեց Լյունգեն կոմունայից։ Անվանումը ստացել է Լյունգեն ֆյորդի անունից։

Սթյուրֆյորդի զինանշանը
----------------------

Սթյուրֆյորդ կոմունայի զինանշանը հաստատվել է1990 թվականի փետրվարի 9-ին և իրենից ներկայացնում է կարմիր գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա պատկերված է դեղին գույնի 3 մեխակ, որոնք խորհրդանշում են երեք երկրների՝ Նորվեգիայի, Ֆիլանդիայի և Շվեդիայի հատման կետը։

Բնակչություն
------------

Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Սթյուրֆյորդ կոմունայում բնակվում է 1893 մարդ։ Կոմունայի բնակչության քանակը վերջին 60 տարում հիմնականում պահպանվել է նույն մակարդակի վրա։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
*

Աղբյուրներ
----------

* Store norske leksikon. (նորվեգերեն)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կոմունայի վիճակագրական տվյալները վերցված Նորվեգիայի վիճվարչությունից: Արխիվացված 2011-05-14 Wayback Machine (նորվեգերեն)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Juvkam D.* Historisk oversikt over endringer i kommune- og fylkesinndelingen — Statistics Norway, 1999. — P. 81. — ISBN 82-537-4684-9 — ISSN 0806-2056
2. 1 2 3  Jukvam, Dag (1999). "Historisk oversikt over endringer i kommune- og fylkesinndelingen". (նորվեգերեն)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Թերզյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Գայանե Հարությունի Թերզյան** (հուլիսի 27, 1955(1955-07-27), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մայիսի 29, 2023(2023-05-29), Երևան, Հայաստան), հայ բանասեր, լրագրող, Հայաստանի ժուռնալիստների միության անդամ։

Կենսագրություն
--------------

Գայանե Թերզյանը ծնվել է 1955 թվականի հուլիսի 27-ին, Երևան քաղաքում։

1973-1978 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետում։ 1980-1992 թվականներին եղել է «Պիոներ կանչ», «Կանչ» թերթի բաժնի վարիչը, որից հետո՝ մինչև 1994 թվականը՝ «…21…» երիտասարդական-ուսանողական թերթի գլխավոր խմբագիրը։ 1994-1999 թվականներին ղեկավարել է «Գայանե» հրատարակչությունը։ 1998-2000 թվականներին Գայանե Թերզյանը եղել է «Երևանի մամուլի ակումբ» տեղեկագրի հայերեն տարբերակի խմբագիրը, 2006-2013 թվականներին դասախոսել է Երևանի Վ․ Բրյուսովի անվան պետական լեզվահասարակագիտական համալսարանի մանկավարժության և դասավանդման մեթոդաբանության ամբիոնում, իսկ 2013-2017 թվականներին՝ Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանում։ Գայանե Թերզյանը 1998 թվականից եղել է «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրի մանկավարժության դասախոս։

Գայանե Թերզյանը մահացել է 2023 թվականի մայիսի 29-ին։

Անդամակցություն
---------------

* Հայաստանի ժուռնալիստների միություն (1989)
* Երևանի մամուլի ակումբ (1995)
* Լրագրողների միջազգային ասոցիացիա (2005)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Գայանե Թերզյան
2. ↑  «Գայանե Թերզյան. Ժամանակին «Կանչը» «անդերսենյան մանուկի» դերն էր կատարում». *arevelk.am* (անգլերեն). Վերցված է 2023 թ․ մայիսի 29-ին.
3. ↑  ԹԵՐԶՅԱՆ Գայանե
4. ↑  Մահացել է լրագրող, կրթական գործիչ Գայանե Թերզյանը

Արտաքին հղումներ
----------------

* Զատիկը տոնեցին հայրենիքում