recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Լևոն Եղիայի Արիսյան** (հունվարի 19 (փետրվարի 1), 1903, Վան, Վանի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - 1938), հայ պետական և կուսակցական գործիչ, փիլիսոփա, մանկավարժ։

Կենսագրություն
--------------

Լևոն Արիսյանը ծնվել է Վանում։ Նախնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրի հայկական «Երամյան» դպրոցում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին քույրերի հետ գաղթել է Երևան։ 1916 թվականին մեկնել է Կիսլովոդսկ՝ հորեղբոր մոտ ուսումը շարունակելու։ 1917 թվականին փոխադրվել է Թիֆլիս և ընդունվել գիմնազիա։ 1919 թվականին տեղափոխվել է Երևան, ավարտել արական գիմնազիան։ 1919 թվականին ընդգրկվել «Սպարտակ» կազմակերպության, 1920 թվականի փետրվարին՝ կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ 1921-1925 թվականներին սովորել և ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի հասարակական գիտությունների ֆակուլտետը, որից հետո աշխատել է ՀԿ(բ) կ Կենտկոմում որպես մամուլի մասնաճյուղի վարիչ։

1927 թվականին եղել է Երևանի պետական համալսարանի ուսումնական մասի պրոռեկտորը և դասավանդել է համալսարանում։ Համալսարանում մեկ տարի աշխատելուց հետո 1928 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի հասարակական գիտությունների գիտահետազոտական ինստիտուտի ռուսաստանյան ասոցացիայի ասպիրանտուրան։ 1933 թվականին հրավիրվել է Հայաստան և նշանակվել լուսավորության ժողովրդական կոմիսար։ 1934 թվականին եղել է ՀԿԿ Կենտկոմի պրոպագանդայի և ագիտացիայի բաժնի վարիչը։ 1936 թվականին նորից նշանակվել է լուսավորության ժողովրդական կոմիսար։ 1931 թվականին նրան շնորհվել է պրոֆեսորի գիտական կոչում։

Գիտական հետազոտությունները նվիրված են իմացաբանության հարցերին, գերմանացի նշանավոր փիլիսոփա Իմանուել Կանտի և նորկանտականների փիլիսոփայական հայացքների քննական վերլուծությանը։

1957 թվականին Երևանում ռուսերենով լույս է տեսել Լևոն Արիսյանի «Իմացության տեսության պատմությունից» մենագրությունը։

1962 թվականին Երևանում հիմնադրված թիվ 127 դպրոցը կոչվում է մեծ մտավորականի անունով։

Մահը
----

1938 թվականին, 35 տարեկանում անհիմն բռնադատվել է, գնդակահարվել։

Տես նաև
-------

* Լևոն Արիսյանի անվան թիվ 127 ավագ դպրոց

Երկեր
-----

* Из истории теории познания, Е. 1957.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974. — հատոր 2. — էջ 61.
2. 1 2 3 4 5 6 7  Հայկական համառոտ հանրագիտարան (հայ.) — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1990. — հատոր 1.
3. ↑  "Լևոն Արիսյանիի մասին ԵՊՀ կայքում". Արխիվացված է the original 2017 թ․ հունվարի 17-ին. Retrieved 2015 թ․ սեպտեմբերի 13. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  Լ. Ղարիբջանյան, Երևանի պետական համալսարան, Երևան, 1994, էջ 179։
5. ↑  Ասատուր Փաշայան, Հայ մշակույթի վաղամեռիկ գործիչներ, Ե. 2002, էջ 32։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 17565, 10603 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 2, էջ 61)։*  |
**Ռաժոն Պիեր Ռոնդո** (անգլ.՝ *Rajon Pierre Rondo*, փետրվարի 22, 1986(1986-02-22), Լուիսվիլ, Կենտուկի, ԱՄՆ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, խաղարկող։ Հանդես է գալիս Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) «Սակրամենտո Քինգս» ակումբում։

Ծնվել է Լուիզվիլում (Կենտակի նահանգ)։ Ավագ դպրոցի կարիերան անցկացրել է Իսթերն ավագ դպրոցում և Օուք Հիլի ակադեմիայում, որն ավարտելուց հետո կրթաթոշակային ծրագիր է ստացել Կենթակիի համալսարանում։ Համալսարանում անցկացնելով երկու տարի` Ռոնդոն մուտք է գործում NBA-ի 2006 թվականի դրաֆթ, որտեղ նրան ընտրում է «Ֆինիքս Սանսը» և դրաֆթային իրավունքների հիման վրա փոխանցում «Բոստոն Սելտիքսին»։

«Սելտիքսում» Ռոնդոն կատարում էր օգնական պահեստայինի դեր, մինչև որ 2007-08 մրցաշրջանի ժամանակահատվածում կարողանում է իր տեղը դրոշմել ակումբի մեկնարկային հնգյակում։ Նույն տարի Ռոնդոն հաղթում է NBA-ի գավաթը՝ աստղային բասկետբոլիստներ Քևին Գառնեթի, Փոլ Փիրսի և Ռեյ Ալենի թիմակցությամբ։

Առանձնակի հաջողությամբ է հանդես եկել 2009 թվականի արևելյան կոնֆերենցիայի կիսաեզրափակիչ խաղաշարերի ժամանակ։ Ռոնդոյի նշանակալի խաղային որակի շնորհիվ «Սելտիքսը» կարողանում է մրցակցությունից դուրս մղել նախորդ տարվա կոնֆերենցիայի չեմպիոն «Օռլանդո Մեջիքին»։ 2014 թվականին տեղափոխվել է «Դալաս Մավերիքս»։

Կարիերայի ընթացքում Ռոնդոն երեք անգամ ճանաչվել է աստղ (NBA All-Star), 1 անգամ ընտրվել է All-NBA և 4 անգամ All-Defensive խորհրդանշական հավաքականների անդամ։ 2009–10 մրցաշրջանի ավարտին գրավել է առաջին տեղը խլումների քանակով, իսկ 2011–12-ին՝ արդյունավետ փոխանցումներով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "«Բոստոն Սելտիքսի» առաջատարները". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 3-ին. Retrieved 2012 թ․ հոկտեմբերի 23.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք Archived 2011-11-22 at the Wayback Machine.(անգլ.)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Բոստոն Սելտիքս 2007–08 NBA չեմպիոն |
| --- |
|  |
| 0 Լեոն Փոու
• 5 Քևին Գառնեթ
• 9 Ռեյժոն Ռոնդո
• 11 Գլեն Դեյվիս
• 13 Գեյբ Փրուիթ
• 20 Ռեյ Ալեն
• 28 Սեմ Կասել
• 34 Փոլ Փիրս (գերեզրափակչի MVP)
• 41 Ջեյմս Փոզի
• 42 Թոնի Ալեն
• 43 Քենդրիկ Պերկինս
• 44 Բրայան Սկալաբրինի
• 50 Էդդի Հաուս
• 66 Սկոտ Պոլարդ
• 93 Փի Ջեյ Բրաուն
**Գլխավոր մարզիչ`** Դոք Ռիվերս
**Մարզչի օգնականներ`** Թոմ Թիբոդո
• Առնոլդ Հիլ
• Քևին Իստման
• Դեյվիդ Ֆիզդեյլ
• Քլիֆորդ Բեյ |

 |
**Թբիլիսիի Պետրոս Ադամյանի անվան պետական հայկական դրամատիկական թատրոն** (վրաց.՝ თბილისის პეტროს ადამიანის სახელობის სომხური დრამატული თეატრი), հայկական թատրոն Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիում, որ հիմնադրվել է 19-րդ դարի կեսին։ Առաջին ներկայացումը եղել է «Պատվի համար»-ը։ Թատրոնում աշխատում էին Վաղարշ Վաղարշյանը և Հովհաննես Բաղդասարյանը։

Պատմություն
-----------

1824 թվականից Թբիլիսիի Ներսիսյան դպրոցում հայերենով բեմադրվել են ներկայացումներ։ 1880-ականներին թատրոնի բարգավաճման գործում մեծ է եղել Պետրոս Ադամյանի դերը։ Թատրոնի հետագա գործունեությունը կապվում է Հակոբ Պարոնյանի և Ալեքսանդր Շիրվանզադեի ստեղծագործությունների հետ։ Թատրոնը հիմնվել է 1856 թվականին վիրահայ համայնքի ջանքերով։ Դերասանական խումբը ղեկավարել է Գևորգ Չմշկյանը։ Թատրոնի ձևավորման մեջ մեծ ավանդ է ունեցել Գաբրիել Սունդուկյանը, որի «Էլի մեկ զոհ» ու «Պեպո» պիեսները բեմադրվել են թատրոնում։ 1905-1907 թվականներին հայկական թատրոնը ստեղծագործական մեծ վերելք է ապրել։ 1910-ականներին դերասանական կազմի մեջ են եղել բեմի վարպետներ Հասմիկը, Ալիխանյանը, Պետրոս Ադամյանը, Օ. Գուլազյանը, Քնարիկը, Մ. Մանվելյանը, Արուս Ոսկանյանը, Վահրամ Փափազյանը։

1918-1920 թվականները թատրոնի համար եղել են ճգնաժամային։ 1921 թվականի մայիսի 1-ին թատերախումբը ստացել է պետական թատրոնի կարգավիճակ և կոչվում Ստեփան Շահումյանի անվան հայկական թատրոն։ Առաջին ներկայացումը եղել է «Պատվի համար»-ը։ Թատրոնում աշխատում էին Վաղարշ Վաղարշյանը և Հովհաննես Բաղդասարյանը։ 1936 թվականի մարտին թատրոնին հատկացվել է առանձին շենք Հավլաբարում։

1991 թվականին թատրոնը վերանվանվել է Թբիլիսիի Պետրոս Ադամյանի անվան պետական հայկական դրամատիկական թատրոնի։

Թատրոնում բեմադրված ներկայացումները
-----------------------------------

* Ալեքսանդր Շիրվանզադեի «Պատվի համար», «Նամուս», «Կործանվածը»
* Ֆրիդրիխ Շիլլերի «Ավազակները»
* Գ. Ալթունյանի «Արտաշես թագավորը և Սաթենիկը», «Սեր և խարդավանքը»
* Կարլ Գուցկովի «Ուրիել Ակոստա»
* Պաոլո Ջակոմետիի «Ոճրագործի ընտանիքը»
* Ալեքսանդր Սուխովո-Կոբիլինի «Կրեչինսկու հարսանիքը»

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Հայ սովետական թատրոնի պատմություն*. Երևան: ՀՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն. 1967.
2. ↑  "Պետրոս Ադամյանի անվան հայկական դրամատիկական թատրոն". Արխիվացված է the original 2016 թ․ հունիսի 15-ին. Retrieved 2015 թ․ հոկտեմբերի 1. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  *Հայ սովետական թատրոնի պատմություն*. Երևան: ՀՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն. 1967.

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Թբիլիսիի հայկական դրամատիկական թատրոն** կատեգորիայում։ |


|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 159)։*  |
**Հու Սի** (անգլ.՝ Who See), չեռնոգորական հիփ-հոփ դուետ, որը 2013 թվականի մայիսին Նինա Ժիժիչի հետ, «Igranka» երգով ներկայացրել է Չեռնոգորիան Եվրատեսիլ 2013 երգի մրցույթում։

Պատմություն
-----------

Խումբը ստեղծվել է 2002 թվականին Դեյան Դեդովիչի (չեռ.` *Dejan Dedović*) և Մարիո Ջորջևիչի (չեռն. *Mario Đorđević*) կողմից, ովքեր հանդես են գալիս «Dedduh» և «Noyz» կեղծանուններով։

Խումբը իր գործունեության ընթացքում հանդես է եկել մի շարք հայտնի սերբ և չեռնոգարացի ռեփերների բեք-վոկալ։ 2008 թվականին խումբը թողարկել է իր առաջին «Sviranje kupcu» անվանմամբ ալբոմը, որից հետո ելույթ է ունեցել «Refresh Festival 2008» հիթ-հոփ փառատոնում։

2012 թվականին խումբը «MTV Europe Music Awards 2012» մրցանակաբաշխությունում արժանացել է մրցանակի։

2013 թվականի մայիսին խումբը Նինա Ժիժիչի հետ, «Igranka» երգով ներկայացրել է Չեռնոգորիան Եվրատեսիլ 2013 երգի մրցույթում և կիսաեզրափակիչ փուլում զբաղեցրել է 12-րդ հորիզոնականը։

Ալբոմներ
--------

* *Sviranje kupcu* (2006)
* *Krš i drača* (2012)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  "MTV Europe Music Awards 2012 - Germany On Your Mind.com". Արխիվացված է the original 2015 թ․ սեպտեմբերի 28-ին. Retrieved 2013 թ․ ապրիլի 17. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  "D'Banj Wins Best African Act @ MTV Europe Music Awards 2012". Արխիվացված է the original 2013 թ․ ապրիլի 4-ին. Retrieved 2013 թ․ ապրիլի 17. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  Who See to represent Montenegro in Malmö

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Discogs · MusicBrainz |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 316391859 · WorldCat VIAF: 316391859 |

 |
**Նուտելան** (իտալ.՝ Nutella), պնդուկով շոկոլադե խյուսի ապրանքանիշ է, որը պատկանում է իտալական Ferrero ընկերությանը և վաճառվում է աշխարհի 75 երկրներում՝ այդ թվում և Հայաստանում։ Համաձայն ապրանքանիշի պաշտոնական տվյալների, Նուտելայի հիմնական բաղադրամասերն են շաքարը (քաշի 50%-ից ավելին) և բուսական յուղերը (մեծ մասամբ՝ արմավենու յուղը), որոնց հաջորդում են պնդուկը, պինդ կակաոն և ճարպազրկված կաթը։

Շատ երկրներում Նուտելան գովազդվում է որպես «պնդուկով կրեմ», սակայն մասնավորապես Իտալական օրենքներին համաձայն այն չի կարող ներկայացվել որպես այդպիսին, քանզի չի համապատասխանում պինդ կակաոյի նվազագույն պարունակության չափանիշներին։ Կրեմի կալորիականության մոտ կեսն ապահովվում է ճարպերի հաշվին (37 գրամանոց բաժնի 11 գրամը), և մոտ 40%-ը՝ շաքարի հաշվին (37 գրամից 20-ը)։

2011 թվականին ԱՄՆ-ի Կալիֆորնիա նահանգում սպառողական դասակարգային պահանջի (class action) հիման վրա դատավարություն էր սկսվել Նուտելան արտադրող Ferrero ըներկության նկատմամբ, որը համաձայնվել էր ծածկել բողոքները շուրջ $3 միլիոնի հասնող տույժերի հաշվին։ Դատավարության պատճառ էր հանդիսացել անազնիվ գովազդային քաղաքականությունը, որը ներկայացնում էր ապրանքատեսակը որպես առավել առողջարար, քան այն իրականում հանդիսանում է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  NUTELLA: Nutritional Information Panel
2. ↑  "Nutrition Facts and Analysis for Chocolate-flavored hazelnut spread". NutritionaData. Retrieved 2008 թ․ նոյեմբերի 9–ին.
3. ↑  "Ferrero sets aside $3 million for Nutella U.S. class action". Արխիվացված է the original 2012 թ․ հուլիսի 25-ին. Retrieved 2012 թ․ նոյեմբերի 21.
4. ↑  "Nutella health claims net $3.05 million settlement in class-action lawsuit". Արխիվացված է the original 2012 թ․ հոկտեմբերի 28-ին. Retrieved 2012 թ․ նոյեմբերի 21.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր · Թվիթթեր · Թվիթթեր |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4796923-4 · LCCN: sh2004006965 |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռաֆայել Հովհաննիսյան (այլ կիրառումներ)

**Ռաֆայել Հովհաննիսյան** (ապրիլի 2, 1968(1968-04-02), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ հեռուստահաղորդավար և հեռուստանախագծերի հեղինակ, Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերության և «Համահայկական աշխարհագրական ասոցիացիա»-ի համագործակցությամբ ստեղծված «Օտար, ամայի ճամփեքի վրա», «Մերոնք» և «Հայաստանի ճամփեքով» հեռուստանախագծերի հեղինակն ու վարողն է։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1968 թվականին Երևանում։ 1984-1989 թթ. սովորել է Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանում։ 1989-1991 թթ. աշխատել է Աշտարակի ատամնաբուժական պոլիկլինիկայում՝ որպես ատամնաբույժ։ 1991-1994 թթ. եղել է Երևանի բժշկական համալսարանի (ԵրԲԻ) «Ուրախների և հնարամիտների ակումբ»-ի (ՈՒՀԱ) անդամ, 1994-2005 թթ. աշխատել է «Շարմ հոլդինգ»-ում որպես պրոդյուսեր։ 2005 թվականից Համահայկական աշխարհագրական ասոցիացիայի նախագահն է։

Պարգևներ
--------

* Հայաստանի սփյուռքի նախարարության Հակոբ Մեղապարտ մեդալ, 2014
* Երևանի քաղաքապետի ոսկե մեդալ, 2016
* Հայաստանի Արտաքին գործերի նախարարության պատվո մեդալ, 2018

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Baghdasaryan, Aram. "AV Production - Ռաֆայել Հովհաննիսյան". *avproduction.am*. Արխիվացված է the original 2021 թ․ դեկտեմբերի 9-ին. Retrieved 2016 թ․ օգոստոսի 31. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "yerevan.am | ՔԱՂԱՔԱՊԵՏԻ ՈՐՈՇՈՒՄՆԵՐ". *www.yerevan.am*. Retrieved 2016 թ․ հոկտեմբերի 10.
3. ↑  Հայաստանի ԱԳ նախարարը Ռաֆայել Հովհաննիսյանին պարգևատրել է Պատվո մեդալով
**Էռնեստ (Երվանդ) Հերբերտ Դերվիշյան** (օգոստոսի 10, 1916(1916-08-10), Ռիչմոնդ, ԱՄՆ - մայիսի 20, 1984(1984-05-20), Ռիչմոնդ, ԱՄՆ), հայազգի ամերիկյան բանակի սպա, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ցուցաբերած արիության համար 1945 թվականին պարգևատրվել է ԱՄՆ Կոնգրեսի պատվո շքանշանով։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1916 թվականին ԱՄՆ Ռիչմոնդ քաղաքում։ Ստացել է Երվանդ անունը։ 1933 թվականին ավարտել է Ջոն Մարշալի անվան միջնակարգ դպրոցը։ 1937 թվականին հանձնելով Վիրջինիա նահանգի քննությունները ստանում է իրավագիտության բակալավրի աստիճան։ 1941 թվականի սեպտեմբերին իր ծննդավայրից մեկնում է բանակ և որպես շարքային ծառայության անցնում։ Վերապատրաստվել է Հարավային Կարոլինայում։ 1944 թվականին, Իտալիայում ֆաշիստների դեմ մարտերին մասնակցելիս, հետևակային 34-րդ դիվիզիայի տեխնիկական սերժանտ էր։

Հերոսական արարքը
----------------

1944 թվականի Մայիսի 23-ին Սիստեռնայի մոտ ամերիկյան ջոկատն ընկել է շրջապատման մեջ։ Ամբողջ ջոկատից ողջ է մնացել միայն Դերվիշյանը։ Անընդհատ դիրքը փոխելով և հրաձգություն վարելով նա փորձել է տպավորություն ստեղծել, թե ջոկատը մարտունակ է։ Երբ զինամթերքը սպառվել է, միայն ատրճանակով զինված Դերվիշյանը անցել է թշնամու դիրքերը, խլել մեկ գնդացիր և անակնկալի բերել հակառակորդի ջոկատին։ Արդյունքում՝ մեն-մենակ գերևարել է թշնամու 45 զինվորի, խլել երեք գնդացիր և տասը ատրճանակ։։

Գնահատականը
-----------

Պատերազմի ավարտից հետո էլ Էռնեստ Դերվիշյանը շարունակել է իր ծառայությունը Եվրոպական և խաղաղօվկիանոսյան տարբեր շրջաններում։ Զորացրվել է ավագ լեյտենանտի կոչումով (ըստ այլ տվյալների գնդապետի)։ Բացի Կոնգրեսի պատվո շքանշանից, Դերվիշյանը պարգևատրվել է մի շարք երկրների շքանշաններով՝ լեհական վտարանդի կառավարության կողմից՝ Պատվո մեդալով, Բրոնզե աստղով և իտալական հրամանատարության կողմից՝ Արծաթե խաչով, ռազմական արիության խաչով և այլն։ Զորացրվելով՝ Դերվիշյանը զբաղեցրել է ռազմական բարձր պաշտոններ՝ եղել է Ամերիկյան ազգային լեգեոնի փոխհրամանատար, ռազմական պետական կարևոր հարցերով խորհրդական։

ԱՄՆ ազգային հերոս Էռնեստ Դերվիշյանը մահացել է 1984 թվականին և թաղված է ծննդավայրի Վեստհեմփթն հիշատակի պուրակում։

Գրականություն
-------------

* Armenian General Benevolent Union. *Armenian-American Veterans of World War II.* New York: Armenian General Benevolent Union of America, 1951.(անգլ.)
* Tashjian, James H. *The Armenian American in World War II*. Boston: Harenik Association, 1952. (անգլ.)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Find A Grave — 1996.
2. ↑  Ernest H. Dervishian(չաշխատող հղում)
3. ↑  Ե. Խալեյան, «Սփյուռքահայության Մասնակցությունը ՀակաՖաշիստական Պայքարում, 1941-1945», Երևան, ԳԱ, 1970, էջ 160
4. ↑  Tashjian, James H. *The Armenian American in World War II*. Boston: Harenik Association, 1952, p. 70.
5. ↑  ["Է. Դերվիշյանի մասին, ԱՄՆ բանակի պատմությունից (անգլ.)". Արխիվացված է the original 2011 թ․ օգոստոսի 17-ին. Retrieved 2012 թ․ հունիսի 2. Է. Դերվիշյանի մասին, ԱՄՆ բանակի պատմությունից (անգլ.)]
6. ↑  Հայերը ամերիկյան բանակում. ԱՄՆ ազգային հերոս Էռնեստ Դերվիշյան
7. ↑  Ջոկատ-մարդը(չաշխատող հղում)
8. ↑  ԷՌՆԵՍՏ ԴԵՐՎԻՇՅԱՆ, anunner.com

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave |

 |
**Ժաքի Ներսեսյան** (Աբրահամ Ժակի Ներսիսյան, նոյեմբերի 16, 1950(1950-11-16), Սենտ Էտիեն), ֆրանսահայ դերասան։ Հայտնի դերերից է Աբգարը Անրի Վեռնոյի «Մայրիկ» ֆիլմում։

Կենսագրություն
--------------

Ժաքի Ներսեսյանը ծնվել է Սեն Էտյենում։ Մանկությունն անցել է Սեն Էտյենում։ Հայրը՝ Բարսեղը, հինգ եղբայրներից և քույրերից կրտսերն է եղել, ծնվել է Յոզղաթում 1912 թվականի հունվարի 1-ին։ Մայրը՝ սովորական ատաղձագործի դուստր Լյուսի Բարտևյանը, ծնվել է 1918 թվականի հուլիսի 15-ին՝ Գալիպոլիում` Անրի Վերնոյի հայրենիքում, մեծացել է Հունաստանում։ Փախչելով հունական քաղաքացիական պատերազմից (1945-1949)` Լյուսին, ծնողների հետ հասնում է Ֆրանսիա։ Բարսեղի հետ նրան ծանոթացնում է իր զարմիկներից մեկը։

Գործունեություն
---------------

Անգլիայում ավարտել է աստվածաբանության ֆակուլտետը՝ պաստոր դառնալու համար և օծում ստացել Սենտ-Էտիենում։ Աշխատել է որպես պաստոր։

Նկարահանվել է ավելի քան 60 ֆիլմում, աշխատել է աշխարհահռչակ այնպիսի ռեժիսորների հետ, ինչպիսիք են Կլոդ Շաբրոլը, Անրի Վերնոյը, Լյուկ Բեսոնը։ Խաղում է նաև թատրոնում։ «Ռենեսանս» թատրոնում խաղացել է մեկ թատերաշրջան և շրջագայության է մեկնել «Վերջին կանչը» ներկայացմամբ։ 2009 թվականին «Սպլենդիդ» թատրոնում խաղացել է Ժոզիան Բալասկոյի «Բոլորը սիրում են Ջուլիետին» բեմադրության մեջ։

* Աբգար՝ Անրի Վերնոյի «Մայրիկ»
* պրոֆեսոր Էսպերանդյո՝ Լյուկ Բեսոնի «Ադել Բլան-Սեկ»
* Մուսթաֆա՝ Իսմայել Ֆերուխի «Երկար ճամփորդություն»
* հրեա սեփարդ՝ Պիչիպոյի «Միսիոները, Շահերեզադան և գիշերային հաճույքները»
* Սի Կադուր՝ «Պատրանքների Ալժիր»

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ժաքի Ներսեսյան". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2015 թ․ նոյեմբերի 16. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Ժաքի Ներսեսյանի մասին shanttv.com կայքում

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ժաքի Ներսեսյան Archived 2012-04-07 at the Wayback Machine.
* Ժաքի Ներսեսյանի բլոգը
* Press-conference in Yerevan
* Աշխարհի հայերը - Ժակի Ներսիսյան Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · ČSFD · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | AV Production |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 10071694 · BNF: 140426329 · ISNI: 0000000003081740 · LCCN: no2017021907 · SUDOC: 130823295 · VIAF: 24802836 · WorldCat VIAF: 24802836 |

 |

 |
**Մայիս (Արամայիս) Բաբկենի Սարգսյան** (ծնվ. է մայիսի 17, 1947 թ. Կիրովական (ներկայումս՝ Վանաձոր)), հայ դերասան։ Հայաստանի Հանրապետության արվեստի վաստակավոր գործիչ (2009)։

Կենսագրություն
--------------

Սարգսյանը հաճախել է թիվ 10, այնուհետև՝ Դիլիջանի միջնակարգ, ապա՝ Վանաձորի թիվ 8 միջնակարգ դպրոց։

1966 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետի ժուռնալիստիկա բաժինը, սակայն երկու ամիս անց հեռացվել է՝ վատ վարքի պատճառով։ 1969-1971 թթ.-ին սովորել է Մոսկվայի օտար լեզուների ինստիտուտի հեռակա բաժնում։

Մայիս Սարգսյանի խաղացած առաջին դերը եղել է 4-րդ դասարանում, երբ բեմադրվում էր Թումանյանի «Անուշ» ստեղծագործությունը։ Խաղացել է Մոսիի դերը։

Վանաձորում 1963 թ-ին հիմնադրված պատանի հանդիսատեսի թատրոնում Մայիս Սարգսյանը խաղացել է բազում դերեր, այդ թվում նաև «Գիքորը»։

Մոսկվայի օտար լեզուների ինստիտուտում ուսանելիս միաժամանակ աշխատել է նաև լամպերի գործարանում։

1971 թվականին ընդունվել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտ, որտեղ նույն կուրսում սովորել է Արմեն Էլբակյանի, Թամար Հովհաննիսյանի, Հասմիկ Տեր-Կարապետյանի, Գրետա Մեջլումյանի, Գայանե Մկրտչյանի, Սիլվա Յուզբաշյանի և այլ նշանավոր արտիստների հետ։ Սովորելուն զուգընթաց, աշխատել է Հայէլեկտրոգործարանում։ Հետագայում, Գրետա Մեջլումյանի և Վրույր Հարությունյանի հետ, ստեղծել է «Բոհեմ» կամերային թատրոնը, որտեղ նաև խաղում է։ Վանաձորի Հովհաննես Աբելյանի անվան թատրոնի դերասան է։ Զուգահեռ աշխատում է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում, դոցենտ է։

Ֆիլմեր
------

* «Գնչու Ազա»
* «Անապատ»
* «Որտե՞ղ էիր, մարդ Աստծո»
* «Ծովահենների իշխանություն»
* «Անավարտ ղարաբաղյան օրագիր»
* «Հերոստրատ»
* «Շեմ»

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հայաստանի Հանրապետության պատվավոր կոչումներ շնորհելու մասին
2. ↑  "Մայիս Սարգսյանի կենսագրությունը avproduction կայքում". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 11.
**Նուրիկյան Բենիամին Ղազարի** (օգոստոսի 7, 1894(1894-08-07), Հյուսենիկ, Խարբերդի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - փետրվարի 6, 1988(1988-02-06), Նյու Ջերսի, ԱՄՆ), հայ գրող։

Կենսագրություն
--------------

Նախնական կրթությունն ստացել է Հյուսենիկի ծխական դպրոցում, ապա՝ Խարբերդի ազգային Կեդրոնական վարժարանում (1910-1913 թթ.)։ 1913 թվականի վերջերին մեկնել է ԱՄՆ։ 1920 թվականին ավարտել է Կոլումբիայի համալսարանի գրականության և պատմության ֆակուլտետը։ Ստացել է «Պսակավոր արվեստից» (1920 թ.) և «Մագիստրոս արվեստից» (1921 թ.) կոչումները։ Աշխատակցել է սփյուռքահայ պարբերականներին։ Եղել է «Նոր գիր» գրական հանդեսի հիմնադիրներից, 1939-1954 թվականներին՝ խմբագիրը։ Տպագրվել է 1910-ական թթ․ կեսերից։ Սկզբնական շրջանում հանդես է եկել որպես բանաստեղծ։ Հետագայում գրել է պատմվածքներ, ուղեգրություններ և այլն։ Տպագրվել է նաև Բ․ Հույսունի ծածկանունով։ Նուրիկյանի ստեղծագործությունների հիմնական նյութը հայրենի երկիրն է, հեռվում մնացած իր գյուղը, աշխատավոր մարդը՝ իր մռայլ ու դառն առօրյայով։ Հրատարակվել են Նուրիկյանի «Այգեկութք» (1937 թ.), «Պանդուխտ հոգիներ» (1958 թ.), «Կարոտ հայրենի» (1978 թ.) ժողովածուները, որոնցում հեղինակը ստեղծել է գունեղ ու տպավորիչ կերպարների մի ամբողջ շարք։ Նուրիկյանը կազմել ու խմբագրել է «Թլկատինցին և իր գործը» (1927 թ.) գիրքը։ 1969 թվականին եղել է Խորհրդային Հայաստանում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4
2. ↑  "avproduction.am կայքում". Արխիվացված է the original 2022 թ․ օգոստոսի 15-ին. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 12. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ստեղծագործությունների տեքստ | Հայ մատենագրութեան թուանշային գրադարան |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ · AV Production |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| ՀԳՀԳ: 17712 · BNF: 15819277r · ISNI: 0000000002679708 · LCCN: no2015138336 · NUKAT: n2017080046 · SUDOC: 228200423 · VIAF: 74184990 · WorldCat VIAF: 74184990 |

 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 407)։*  |
**Ասլան (Հասան) Ռաշիդովիչ Ուսոյան** (ռուս.՝ Аслан Рашидович Усоян, փետրվարի 28, 1937(1937-02-28), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 16, 2013(2013-01-16), Մոսկվա, Ռուսաստան), ազգությամբ եզդի, ռուսաստանյան քրեական հեղինակություն, օրենքով գող։ Առավել հայտնի էր **Դեդ Հասան** (ռուս.՝ Дед Хасан, թարգ.՝ *Հասան պապ*) մականվամբ։ Ռուսաստանյան ԶԼՄ-ները Ուսոյանին անվանում են խոշորագույն հանցագործական միության առաջնորդ։

Կենսագրություն
--------------

Ասլան Ուսոյանը ծնվել է 1937 թվականի փետրվարի 27-ին Թբիլիսիում՝ Վրացական ԽՍՀ։ 19 տարեկանում ոստիկանության աշխատողներին դիմադրելու համար դատապարտված է եղել 1 տարի և 6 ամիս ազատազրկման, սակայն 1956 թվականի հունվարի 10-ին Վրացական ԽՍՀ Գերագույն դատարանը վերաորակավորել է քրեական գործը, և Ուսոյանը դուրս է եկել ազատազրկման վայրից՝ «ժամկետի լրացման պատճառով»։

1959 թվականի հունվարի 15-ին Թբիլիսիի Ստալինյան շրջանային դատարանը կողոպուտի համար դատապարտել է Ասլան Ուսոյանին 5 տարի ազատազրկման, սակայն որոշ ժամանակ անց նա պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է։ 1966 թվականի դեկտեմբերի 28-ին Թբիլիսիի Օկտյաբրսկի շրջանի դատարանը սպեկուլյացիայի համար Ուսոյանին դատապարտել է 3 տարի ազատազրկման։ Ազատազրկման ընթացքում Ուսոյանը Դավիթ Շահումյանսկիի և Մեհրաչ «Ֆարտովի» կողմից օրենքով գող է «թագադրվել», իսկ 1968 թվականի հունիսի 24-ին նրան պայմանական վաղաժամկետ ազատել են Վրացական ԽՍՀ Ցուլուկիձեի շրջանի ժողդատարանի որոշմամբ։

Սպանվել է Մոսկվայում անհայտ դիպուկահարի արձակված գնդակից։

Տես նաև
-------

* Եզդիները Ռուսաստանում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Դեդ Հասանին սպանել են «Վալ» տեսակի ինքնաձիգից. դիակը խիստ հսկողության տակ է առնված (տեսանյութ)". Արխիվացված է the original 2013 թ․ հունվարի 18-ին. Retrieved 2013 թ․ հունվարի 16.
2. ↑  Սպանել են քրեական աշխարհի հայտնի ներկայացուցիչ Դեդ Հասանին
3. 1 2  "Դեդ Հասանի վերջին պատերազմը". Արխիվացված է the original 2011 թ․ սեպտեմբերի 4-ին. Retrieved 2012 թ․ փետրվարի 1.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ասլան Ուսոյանը Լենտապեդիայում
**Ռեցեսիվություն** (լատին․՝ *recessus* - նահանջ, հեռացում), երկու ալելային գեների փոխհարաբերության ձևերից, որի դեպքում դրանցից մեկը (ռեցեսիվը) ավելի թույլ է ազդում օրգանիզմի համապատասխան հատկանիշի արտահայտման վրա, քան մյուսը՝ դոմինանտը։

Ռեցեսիվություն հասկացողությունը տվել է Գ․ Մենդելը։ Լրիվ դոմինանտության ժամանակ գենի դոմինանտ ձևը ({\displaystyle A}) արտահայտվում է և հոմոզիգոտ ({\displaystyle AA}) և հետերոզիգոտ ({\displaystyle Aa}) վիճակում, իսկ ռեցեսիվը ({\displaystyle a})՝ միայն հոմոզիգոտ ({\displaystyle aa})։

Ռեցեսիվ հատկանիշի դրսևորման բնույթը
-----------------------------------

Ռեցեսիվ հատկանիշի դրսևորման բնույթը կարող է փոփոխվել արտաքին պայմանների ազդեցությամբ։ Մարդու նյութափոխանակության բնածին խախտումների նշանակալի մասը ժառանգվում են ռեցեսիվ տիպով, և հիվանդության կլինիկական պատկերն արտահայտվում է միայն հոմոզիգոտների մոտ (հետերոզիգոտների հիվանդությունը չի արտահայտվում դոմինանտ գենի գործունեության հետևանքով)։

Վնասակար ռեցեսիվ գեները կարող են հոմոզիգոտ վիճակի անցնել մոտ ազգակիցների խաչասերման (ինբրիդինգ) ժամանակ։ Դրա հետ մեկտեղ ռեցեսիվ մուտացիաները արժեքավոր նյութ են սելեկցիոն պրակտիկայում։

Տես նաև
-------

* Դոմինանտություն
* Հոմոզիգոտություն
* Հետերոզիգոտություն

Արտաքին հղումներ
----------------

* «OMIM Entry — \*612349 — PHENYLALANINE HYDROXYLASE; PAH». OMIM.org.
* "Cat Coat Color". Vgl.ucdavis.edu. doi:10.1111/j.1365-2052.2009. Արխիվացված է the original 2012 թ․ մայիսի 19-ին. Retrieved 2011 թ․ նոյեմբերի 2.
* Carr, Steven M. "Extensions to Mendelian Analysis". *Mun.ca*. Memorial University of Newfoundland. Արխիվացված է the original 2012 թ․ մայիսի 19-ին. Retrieved 2011 թ․ նոյեմբերի 2.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 9, էջ 651)։*  |
**Ալեքսանդր Առաքելի Թաքլչյան** (նոյեմբերի 13, 1938(1938-11-13), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - 2016), Երևանի պետական տիկնիկային թատրոնի դերասան, Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր արտիստ։

Կենսագրություն
--------------

Ալեքսանդր Թաքլչյանը ծնվել է 1938 թվականի նոյեմբերի 13-ին Երևանում։ Դպրոցական տարիքում Ալեքսանդրը կազմակերպում է թատերական խմբակ դպրոցում, այնուհետև 1956 թվականին՝ դպրոցն ավարտելուց հետո սկսում է աշխատել Գ․ Սունդուկյանի անվան թատրոնում, իսկ 1960 թվականից՝ Հեռուստատեսության դրամատիկական հաղորդումների խմբագրությունում։ 1962 թվականին Թաքլչյանը ընդունվում է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի դերասանական բաժինը։ Ուսանողական տարիներին ընկերների հետ ստեղծում է «Արշալույս» երիտասարդական թատրոնը, ապա 1967 թվականին ակտիվորեն մասնակցում Հայաստանի թատերական ընկերությանը կից թատրոն-ստուդիայի ստեղծմանը։

Թաքլչյանը երկար տարիներ աշխատել է Երևանի Հովհաննես Թումանյանի անվան պետական տիկնիկային թատրոնում` որպես դերասան։ 1995 թվականին նկարահանվել է Դմիտրի Կեսայանցի «Անիծվածները» ֆիլմում։

Պարգևներ
--------

* Հայաստանի մշակույթի նախարարության պատվոգիր (2008)։
* Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր արտիստ (2009)։

Դերերը կինոյում
---------------

| Տարեթիվ | Ֆիլմ | Դեր |
| --- | --- | --- |
| 1995 | Անիծվածները | Գոքոր |
| 1974 | Համագյուղացիները | դրվագ |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  "Սաշիկ Թաքլչյան". avproduction.am. Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 6-ին. Retrieved 2015 թ․ սեպտեմբերի 18 թ․. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  Հայաստանի Հանրապետության պատվավոր կոչումներ շնորհելու մասին

Արտաքին հղումներ
----------------

* "Таклчян Александр Аракелович". kino-teatr.ru. նոյեմբերի 17, 2014 թ․. Retrieved 2015 թ․ սեպտեմբերի 18 թ․.
**Արգենտինայի ֆուտբոլի ֆեդերացիա** (իսպ.՝ Afano al Fútbol Argentino), արգենտինական ֆուտբոլային կազմակերպություն։ Կազմակերպում և պատասխանատու է Արգենտինայի ֆուտբոլի առաջնության և երկրի հավաքականի համար։ Կենտրոնը գտնվում է Բուենոս Այրես քաղաքում։

Պատմություն
-----------

Արգենտինայի ֆուտբոլի ֆեդերացիան ստեղծվել է 1893 թվականի փետրվարի 21-ին Բուենոս Այրեսում Ալեքսանդր Վաթսոն Հաթոնի կողմից, ով համարվում է արգենտինական ֆուտբոլի «հայրը»։ Արգենտինայի ֆեդերացիան Հարավային Ամերիկայում ամենահինն է։ 1906 թվականին Ֆլորենսիո Մարտինես դե Օսը դարձավ ֆեդերացիայի առաջին նախագահը։

1912 թվականին Բուենոս Այրեսում գտնվող Gimnasia y Esgrima-ի նախագահ Ռիկարդո Ալդաոն խզեց կապերը ֆեդերացիայի հետ և հիմնեց իր սեփական լիգան՝ Արգենտինայի ֆուտբոլի ֆեդերացիան, որը զուգահեռ առաջնություն էր կազմակերպում։ Լիգան գործեց մինչև 1914 թվականը, այնուհետև 1915 թվականի մրցաշրջանում միավորվեց մյուս ֆեդերացիայի հետ։

Երկրորդ լիգան կազմավորվեց 1919 թվականին և կոչվեց *Asociacion Amateurs de Football*, որը կազմակերպում էր իր սեփական առաջնությունները մինչև 1926 թվականը, երբ միավորվեց պաշտոնական ֆեդերացիայի հետ։ Լիգայում էին հանդես գալիս մի շարք խոստումնալից թիմեր, որոնցից էին River Plate, Racing, Independiente և San Lorenzo, բացի Բոկա Խունիորսից, որը մնաց պաշտոնական ֆեդերացիայում։

Երբ 2 լիգաները 1927 թվականին միավորվեցին, ֆեդերացիան կրկին անվանվեց *Asociación Amateur Argentina de Football* մինչև 1931 թվականին սպորտի մասնագիտականացումը, երբ այն դարձավ Արգենտինայի ֆուտբոլի լիգա։ Վերջերս ստեղծված պրոֆեսիոնալ առաջնության առաջին խաղաշրջանը մեկնարկեց 1931 թվականի մայիսի 31-ին։

Չնայած այն հանգամանքին, որ ֆուտբոլը պրոֆեսիոնալ մարզաձև դարձավ Արգենտինայում, որոշ ակումբներ մնացին սիրողական և այսպիսով հիմնվեց նոր լիգա՝ *Asociación de Football Amateur y Profesionales*, որը զուգահեռ մրցաշրջան կազմակերպեց մինչև 1934 թվականը մինչև վերջինս 1934 թվականի նոյեմբերի 3-ին միացավ LAF-ի հետ՝ կազմելով *Asociación del Football Argentino*-ն, որն էլ գործում է մինչ օրս։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Causa Cuadernos: Suiza congeló US$ 5 millones vinculados a la corrupción kirchnerista
2. ↑  *Santoro D.* El mecanismo (իսպ.): La corrupción Kirchnerista: contratos energéticos, delatores y Odebrecht — 2018. — P. 163. — 352 p. — ISBN 978-950-49-6340-0
3. ↑  "La historia de una casa poderosa" Archived 2015-04-13 at the Wayback Machine. *Clarín*, 21 Feb 2003
4. ↑  "Campeones del Bicentenario" Archived 2015-04-16 at the Wayback Machine. *La Nación*, 2010-5-18
5. 1 2  "Orígenes de la Asociación" - AFA website
6. ↑  "Diario Ole - "Bodas de Brillante"". Արխիվացված է the original 2007 թ․ մարտի 10-ին. Retrieved 2015 թ․ սեպտեմբերի 14. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
7. ↑  *Historia del Fútbol Amateur en la Argentina*, by Jorge Iwanczuk. Published by Autores Editores (1992) - ISBN 9504343848

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
* Արգենտինան ՖԻՖԱ-ի կայքում Archived 2007-06-03 at the Wayback Machine.
|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Լառնակա միջազգային օդանավակայան***էջը Վիքիպահեստում |

**Լառնակա միջազգային օդանավակայան** (հուն․՝ Διεθνής Aερολιμένας Λάρνακας; թուրքերեն՝ Larnaka Uluslararası Havaalanı) (IATA: **LCA**, ICAO: **LCLK**), միջազգային օդանավակայան Լառնակայի հարավարևմտյան մասում։ Լառնակայի միջազգային օդանավակայանը Կիպրոսի գլխավոր միջազգային դարպասն է և հանդիսանում է երկրի երկու ամենամեծ կոմերցիոն օդանավակայաններից մեկը, մյուսը՝ Պաֆոսի միջազգային օդանավակայանն է։

Օդանավակայանն ունի մեկ հիմնական ուղևորատար տերմինալ։ Մեկնումները կարգավորվում են վերևի հարթակում, ժամանումները՝ ներքևի։ Գործում է նաև երկրորդ «VIP տերմինալը», որը օգտագործվում է պետության ղեկավարների այցերի, մասնավոր ընկերությունների և բեռների համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Passenger Traffic". *Hermes Airports*. Արխիվացված է the original 2017 թ․ նոյեմբերի 19-ին. Retrieved 2014 թ․ հոկտեմբերի 26.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Մանզանարես** (իսպ.՝ Río Manzanares), գետ Իսպանիայի կենտրոնում, Խարամա գետի վտակը։ Հոսում է Մադրիդ քաղաքով։

Ուղղություն
-----------

Մանսանարեսը սկիզբ է առնում Նավասեռադայի մոտ գտնվող Սիեռա դե Գուադառամա լեռնաշղթայից։ Գետի վերին ավազանը պաշտպանված է որպես *Parque Regional de la Cuenca Alta del Manzanares*, բնական արգելանոց, որը ճանաչվել է ՅՈՒՆԵՍԿՈյի կողմից որպես բիոսֆերայի արգելոց։ Մանսանարեսը իր ակունքից հոսում է հարավ արևելյան ուղղությամբ և անցնում է Մանսանարես էլ Ռեալ միջնադարյան ավանով և սնուցում է Սանտիլանա ջրամբարը, ինչև Մադրիդի կարևորագույն սնուցող ջրամբարն է։ Այնուհետև գետը ուղղություն է վերցնում դեպի հարավ և մտնում է Էլ Պարդո, ինչը Մադրիդի սկիզբն է։
Գետի հունը փոխվել է քաղաքի շինությունների հատվածներում։ 2009 թվականին նախագծվել է Մադրիդ քաղաքի բնակիչների համար ստեղծել լողափային և այլ զվարճանքի վայրեր գետի ափին։
Մանսանարեսը անցնում է քաղաքի արևմտյան հատվածով, հետագայում դառնում է բաժանարար գիծ քաղաքի հին կենտրոնի Կարաբանչել և Ուերա թաղամասերի համար։ Այնուհետև գետը անցնում է Ատլետիկո Մադրիդ ֆուտբոլային ակումբի մարզադաշտ Վիսենտե Կալդերոնի մոտով։ Գետը դուրս է գալիս քաղաքի հարավային մասից։ Այնուհետև գետը ուղղություն է վերցնում դեպի արևելք դեպի Պերալես դել Ռիո գյուղ և թափվում Խարամա գետ, ավարտելով 83 կմ ճանապարհորդությունը։

Պատմական կարևորություն
----------------------

Մանսանարես գետը չնայած իր փոքրության մեծ պատմական նշանակություն է ունեցել Մադրիդ քաղաքի համար։ Քաղաքը հիմնել են Իսպանիա ներխուժած արաբները և բերբերները գետի հովտում գտնվող միջնաբերդի մոտ իններորդ դարում։

Գետը պատկերվել է 18-րդ և 19-րդ դարի սկզբի նկարիչ Ֆրանցիսկո Գոյայի նկարներում։

Մանսանարեսը ծառայել է որպես պաշտպանական գոտի Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ընթացքում Մադրիդի պաշարման ժամանակ։ Ֆրանսիական կամուրջը բեկումնային կարևորություն է ունեցել իր մարտավարական դիրքի պատճառով։ Այստեղ ազգայնական զորքերը բազմիցս հետ են շպրտվել` չկարողանալով մուտք գործել քաղաքի կենտրոն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Guía práctica de La Pedriza.» *El País*.
2. ↑  "«La comarca de Madrid durante la Prehistoria.»". Արխիվացված է the original 2008 թ․ ապրիլի 9-ին. Retrieved 2016 թ․ դեկտեմբերի 9. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուս · Մեծ կատալոնական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNE: XX455310 · VIAF: 5890155919293539730004 · WorldCat VIAF: 5890155919293539730004 |

 |
**Օննո Թունջ** (ամբողջական անվանում՝ Հովհաննես Թունջբոյաջյան, թուրքերեն՝ Ohannes Tunçboyacı, դեկտեմբերի 20, 1948(1948-12-20), Շիշլի, Ստամբուլի մարզ, Թուրքիա - հունվարի 14, 1996(1996-01-14), Armutlu, Յալովայի մարզ, Թուրքիա), եղել է թուրքահայ առաջատար երաժիշտներից մեկը։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1948 թվականին Ստամբուլում։ Նվագել է բաս-կիթառի, կոնտրաբասի, դաշնամուրի և հարվածային գործիքների վրա։ Արտո Թունջբոյաջյանի ավագ եղբայր էր։ Վաղ տարիքուն երգում էր «Հարեուր մանգազ» եկեղեցական երգչախմբում։ Սերտ աշխատել է հայտնի թուրք երգչուհի Սեզեն Աքսուի հետ։ Շուրջ 175 երգերի հեղինակ է։ Նրա գրված «Sevince» երգով Հյուլքի Աքթունջի և Բագդան Բայդուրի կատարմամբ ներկայացվել է 1974 թվականի Եվրատեսիլ մրցույթին։ Ստամբուլի սիմֆոնիկ նվագախումբը կատարել է Թունջի «Su» սիմֆոնիան։

Վախճանը
-------

Օննո Թունջը մահացել է 1996 թվականի հունվարի 14-ին, երբ վատ եղանակի պատճառով ընկել է իր սեփական ինքնաթիռը։ Աղետը տեղի է ունեցել Յալովայի մարզի Արմութլու գյուղի մոտ։ Նրա հետ մահացել է նաև իր ընկեր Հասան Քանիքը։

2002 թվականին Յալովա քաղաքի կենտրոնում տեղադրվել է երաժշտի հիշատակին նվիրված հուշարձան։

Ընտանիք
-------

* Ջանան Աթեշ - նախկին կինը
* Սելին Թունջբոյաջյան - դուստրը
* Այդա Թունջբոյաջյան - դուստրը
* Արտո Թունջբոյաջյան - եղբայրը

Onno Tunç tribute
-----------------

2007 թ.-ին մի քանի ճանաչված թուրք երգիչների կողմից թողարկվեց "Onno Tunç Şarkıları" ("Օննո Թունջի երգերը") հավաքածուն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Թուրքիայում քաղաքապետարանն ամբողջովին քանդել է Արտո Թունջբոյաջյանի եղբոր հուշարձանը, News.am, 2012
2. ↑  Monument to Armenian musician Onno Tunc destroyed in Turkey, 2012
3. ↑  Onno Tunç anıtını yıktık çünkü... Sabah, 2012
4. ↑  "A tribute to Tunç on the anniversary of his death". *Zaman*. 2007 թ․ մայիսի 30. Արխիվացված է the original 2008 թ․ հունիսի 4-ին. Retrieved 2008 թ․ օգոստոսի 5–ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Muzikbrainz
* Biyografi.net - Onno Tunç
* Last.FM
**Զարեհ Ալբերտի Զարգարյան** (ապրիլի 4, 1989(1989-04-04), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ։ Հանդես է գալիս Հայաստանի բասկետբոլի ազգային հավաքականի կազմում։ Մասնակցել է 5-րդ համահայկական խաղերին` որպես Գլենդելի հայկական թիմի անդամ՝ գրավելով 3-րդ տեղը։

Հավաքականի կազմում Զարգարյանը մասնակցել է ՖԻԲԱ-ի 2016 թվականի Փոքր երկրների Եվրոպայի առաջնությանը՝ գրավելով առաջին տեղը։

Վաղ կյանքը
----------

Ծնվել է 1989 թվականի ապրիլի 4-ին՝ Լենինականում (այժմ՝ Գյումրի)` Ալբերտ և Ալվարդ Զարգարյանների ընտանիքում։ Ունի երկու քույր` Պաուլետ և Էդիտա անուններով։ Ընտանյոք հանդերձ տեղափոխվել է հայաբնակությամբ աչքի ընկնող Գլենդել քաղաք (Կալիֆորնիա նահանգ)։ Տեղափոխվելուց և հաստատվելուց հետո Զարգարյանը սկսում է լրջորեն զբաղվել բասկետբոլով։

Ավագ դպրոցի կարիերան
--------------------

Հաճախել է Հուվերի ավագ դպրոցը, որտեղ ելույթներ ունենալու տարիներին ընդգրկվել է «All-league 1-ին թիմ» և «All-area 1-ին թիմ» խորհրդանշական հավաքականներում, ինչպես նաև 3 անգամ արժանացել է հանդիպման ամենաարժեքավոր խաղացողի (MVP) կոչմանը։

Ավագ դպրոցի կարիերայի բարձրագույն ցուցանիշը եղել է 49 միավոր, 11 արդյունավետ փոխանցում, 5 բլոկ և 4 խլում։ Զարգարյանն ավարտում է Հուվերի ավագ դպրոցը 2007 թվականին։

Քոլեջային կարիերան
------------------

Դպրոցն ավարտելուց հետո Զարգարյանն ընդունվում է Գլենդելի քոլեջ, սակայն մեկ տարի անց լքում է այն և ընդունվում Սիտրուսի քոլեջ՝ որպեսզի կարողանա հանդես գալ այնպիսի թիմում, որն ի վիճակի կլինի պայքարելու նահանգային տիտղոսի համար։ Սիտրուսում հանդես գալու երկրորդ տարում Զարգարյանը միջինը խաղում է 15 րոպե՝ 4, 4 միավոր ցուցանիշով։ Թիմի կազմում Զարգարյանը նվաճում է Կալիֆորնիայի արևմտյան կոնֆերենցիայի հարավային դիվիզիայի տիտղոսը։

Համալսարանային կարիերան
-----------------------

Չնայած ունենալով 36, 7% նետման արդյունավետություն, Զարգարյանը ընդունվում է Դոմինգեզ հիլսի կալիֆորնիական համալսարանի բասկետբոլային թիմ, որն հանդես է գալիս Ուսանողական սպորտաձևերի ազգային ասոցիացիայի II դիվիզիայում (*NCAA Division II*)։ Մարզիչը Զարգարյանին համարում էր «հմուտ և ոչ ագահ բասկետբոլիստ` բարձր բասկետբոլային գիտելիքներով»։

Մասնակցությունը համահայկական խաղերում
-------------------------------------

Զարգարյանը 2011 թվականին հանդես է եկել 5-րդ համահայկական խաղերին՝ ներկայացնելով Գլենդելի բասկետբոլային թիմը, որն այդ տարի գրավեց 3-րդ տեղը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "«Նախկին «Տորո» Զարեհ Զարգարյանը ընտրվել է որպես Հայաստանի բասկետբոլի ազգային հավաքականի անդամ»". *«Դոմինգեզ Հիլս Տորոս»*. 2012 թ․ նոյեմբերի 12.
2. ↑  "Հայաստանի բասկետբոլիստները գահընկեց արեցին Անդորրային ու դարձան փոքր երկրների Եվրոպայի չեմպիոն". *armnoc.am*. 2016 թ․ հուլիսի 4. Retrieved 2016 թ․ հուլիսի 16.
3. ↑  2010-11 Տղամարդկանց բասկետբոլային հավաքականի կազմը
4. ↑  "«Տորնադոյից Տորո. Զարեհ Զարգարյանը վերադառնում է»". *«Գլենդել նյուզ պրես»*. 2011 թ․ հունվարի 30. Արխիվացված է the original 2013 թ․ դեկտեմբերի 18-ին. Retrieved 2013 թ․ հունվարի 1.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Eurobasket.com էջ(չաշխատող հղում)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | RealGM |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Արմենիապեդիա |

 |
**Օմեր Չելիք** (թուրքերեն՝ Ömer Çelik, հունիսի 15, 1968(1968-06-15), Ադանա, Թուրքիա), թուրք քաղաքական գործիչ և լրագրող։ 2013 թվականի հունվարի 24-ից մինչև 2015 թվականի օգոստոսի 28-ը եղել է Թուրքիայի մշակույթի և զբոսաշրջության նախարարը։

2016 թվականի մայիսի 24-ից զբաղեցնում է Թուրքիայի Հանրապետության ԵՄ ինտեգրման հարցերով նախարարի պաշտոնը։ Անդամակցում է պահպանողական հոսքի աջակենտրոն «Արդարություն և զարգացում կուսակցություն» կուսակցությանը։

Կենսագրություն
--------------

Օմեր Չելիքը ծնվել է 1968 թվականի հունիսի 15-ին Ադանայում՝ Զիյա և Դուդու Չելիքների ընտանիքում։ Գազի համալսարանի տնտեսագիտության և վարչարարության ֆակուլտետն ավարտելուց հետո Օմերը նույն համալսարանի սոցիալական գիտությունների բարձրագույն դպրոցում ստացել է քաղաքագիտության մագիստրոսի կոչում։

Ուսումն ավարտելուց հետո սկզբնական շրջանում աշխատել է, որպես լրագրող և քաղաքագետ։ Հենց այդ տարիներին էլ ապագա նախարարը միացել է «Արդարություն և զարգացում կուսակցություն» կուսակցությանը։ Իր քաղաքական գործունեությունը սկսել է 2002 թվականին, երբ ընտրվել է, որպես պատգամավոր Ադանայի ընտրատարածքից։ Այդ պաշտոնում վերընտրվել է ևս երկու անգամ՝ 2007 և 2011 թվականներին ևս։

2005 թվականից ծառայել է, որպես Թուրքիայի մեջլիսի արտաքին գործերի պատասխանատու փոխնախագահ։ Նա նաև Թուրքիայի և Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների միջև երկկողմ խորհրդարանական հարաբերությունների բարեկամական խմբի նախագահն է։

2013 թվականի հունվարի 24-ին նշանակվել է Թուրքիայի մշակույթի և զբոսաշրջության նախարար Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի կաբինետում։ Այդ պաշտոնում նա փոխարինել է Էրթուղրուլ Գյունային։ 2016 թվականի մայիսի 4-ից սկսել է պաշտոնավարել Թուրքիայի ԵՄ ինտեգրման հարցերով նախարարի պաշտոնում։

Անձնական կյանք
--------------

Օմեր Չելիքն ամուրի է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Yeni Kültür ve Turizm Bakanı Ömer Çelik oldu". *SabaHaber* (in թուրքերեն). 2013 թ․ հունվարի 25. Արխիվացված է the original 2013 թ․ դեկտեմբերի 27-ին. Retrieved 2013 թ․ հունվարի 27. `{{cite news}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Çamlıbel, Cansu (2012 թ․ նոյեմբերի 24). "Artık 'Ortadoğu altılısı' var". *Hürriyet* (in Turkish). Retrieved 2013 թ․ դեկտեմբերի 16.`{{cite news}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
**Ռոբերտ Սմբատի Ավոյան** (հոկտեմբերի 30, 1939(1939-10-30), Գորելովկա (Վրաստան) - հուլիսի 17, 2019(2019-07-17)), հայ ճարտարագետ, պետական գործիչ։ ՀԽՍՀ կապի նախարար (1988-1991)։

Կենսագրություն
--------------

Ռոբերտ Ավոյանը ծնվել է 1939 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, Գորելովկայում։ 1954 թվականին ավարտել է Գորելովկայի ռուսական միջնակարգ դպրոցը, 1965 թվականին՝ Օդեսայի կապի ինստիտուտը։ Նախ աշխատել է որպես ինժեներ, ապա եղել է Կամո քաղաքի ռադիոկայանի պետը։ 1974-1979 թվականներին եղել է Հայաստանի ռադիոկապի և հեռուստատեսության պետի տեղակալ, այնուհետև նշանակվել է Հայաստանի կապի նախարարի տեղակալ և պաշտոնավարել մինչև 1988 թվականը։ Նույն թվականի նոյեմբերից մինչև 1991 թվականի դեկտեմբեր եղել է Հայաստանի կապի նախարար (21.11.1988 - 05.12.1991): Որպես խորհրդատու աշխատել է Անկախ պետությունների համագործակցության ասոցիացիայում։

Մեծ է Ավոյանի ավանդը Հայաստանում կապի ոլորտի զարգացման գործում։ Հայաստանը ԽՍՀՄ տարածքում առաջին պետությունն է, որ Ավոյանի շնորհիվ ու ջանքերով ստացավ ԱՏ և Տ (AT & T) միջազգային կապի մուտքի հնարավորություն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Հայաստանի Հանրապետության Բարձր տեխնոլոգիական արդյունաբերության նախարարություն։ Նախկին նախարարներ". Արխիվացված է the original 2023 թ․ մարտի 26-ին. Retrieved 2023 թ․ հունվարի 9. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Մահացել է ՀՀ կապի նախկին նախարար Ռոբերտ Ավոյանը
**Զորյան ինստիտուտ**, ժամանակակից հայագիտական ուսումնասիրությունների և փաստագրման հիմնարկություն։ Միավորում է երկու շահույթ չհետապնդող հետազոտական ինստիտուտներ՝ Զորյանի ժամանակակից ուսումնասիրություններ և փաստագրման ինստիտուտը հիմնադրված 1982 թվականին Քեմբրիջում (Մասաչուսեթս նահանգ) և Կանադայի Զորյանի ինստիտուտը, հիմնադրված 1984 թվականին Տորոնտոյում։

Զորյան ինստիտուտը ղեկավարում է տնօրենների վարչությունը, որը հաստատում է գիտական նախագծերը, հետազոտությունների ուղղությունները, աշխատակիցների կազմը և բյուջեն։ Միջոցները գոյանում են հիմնականում սփյուռքի հայերի նվիրատվություններից։ 1985 թվականից հաստատությունն իր գրասենյակն ունի Լոս Անջելեսում։ Նույն թվականին զուգահեռ կենտրոն է հիմնվել նաև Տորոնտոյում (Կանադա, հիմնականում ուսումնասիրում է կանադահայ համայնքը), իսկ 1989 թվականին Փարիզում։ 
Զորյան ինստիտուտը զբաղվում է գիտահետազոտական կարևոր խնդիրներով, հայ ազգային-ազատագրական շարժումը Առաջին համաշխարհային պատերազմից առաջ, հայերի ցեղասպանությունը առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին, Հայաստան, հայկական սփյուռք։ Ինստիտուտն իրականացնում է երեք հիմնական գիտական նախագիծ՝ սփյուռքի ուսումնասիրություն, ցեղասպանության փաստագրում (հավաքում, կոմպյուտերացնում և հրապարակում է հայերի ցեղասպանությանը վերաբերվող բոլոր տեսակի փաստաթղթերն ու նյութերը (արխիվային տվյալներ, լուսանկարներ, վերապրողների հուշեր և այլն)), բաց համալսարան (անցկացվում են սեմինարներ, դասախոսություններ, կոնֆերանսներ հայերի և Հայաստանի վերաբերյալ)։

Ինստիտուտը գործնական կապեր ունի ԱՄՆ-ի (Հայագիտական ուսումնասիրությունների ընկերություն, Հայագիտական ուսմանց և հետազոտությունների համազգային ընկերություն և այլն), Եվրոպայի և Մերձավոր Արևելքի հայագիտական մի շարք կազմակերպությունների և գիտնականների, Հայաստանի ԳԱԱ պատմության, արևելագիտության, փիլիսոփայության և իրավունքի ինստիտուտների ու սփյուռքահայ համայնքների պատմության և մշակույթի բաժնի հետ։ 
Հաստատությունը մեծ աշխատանք է կատարում միջազգային ասպարեզում հայերի ցեղասպանությունը ճանաչել տալու գործում։ Ինստիտուտի հրատարակությունները իրականացվում են մատենաշարերով։ «Վերապրողների հիշողությունները» շարքից տպագրվել է չորս գիրք, «Ուսումնասիրություններ ցեղասպանության մասին» շարքից անգլերեն հրատարակվել են Լ. Էթմեքչյանի «Թոյնբին, թուրքերը և հայերը» (1985), Գ. Բարդակչյանի «Հիտլերը և հայկական ցեղասպանությունը» (1986) և այլ գործեր, 1988 թվականին լույս է ընծայվել «Ղարաբաղի գործը» փաստաթղթերի ժողովածուն։

Մինչև 1990 թվականը Զորյան ինստիտուտն հրատարակում էր նաև գիտատեղեկատվական երկու պարբերական «Զորյան բյուլետեն» (1984 թվականից) և «Զորյան նոթեր» (1986 թվականից)։ Ներկա դրությամբ հաստատությունը գործում է փոքրաթիվ կազմով։

2012 թ. ապրիլի 12-ին արժանացել է Հայոց ցեղասպանության ճանաչման գործում նշանակալի ավանդ ներդրած անձանց շնորհվող մրցանակի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Մեր մասին". Արխիվացված է the original 2013 թ․ դեկտեմբերի 8-ին. Retrieved 2012 թ․ Հուլիսի 17.
2. ↑  Հայոց ցեղասպանության ճանաչման գործում նշանակալի ավանդ ներդրած անձանց մրցանակ շնորհելու մասին

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբանական տարբերակը վերցված է* *«Հայկական հարց» հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։*  |