recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Արմեն Սերգեյի Մնացականյան** (հոկտեմբերի 7, 1918(1918-10-07), Նամանգան, Ֆերգանայի մարզ, Turkestan Autonomous Soviet Socialist Republic, Խորհրդային Ռուսաստան - 1991, Մոսկվա), հեռակառավարման ռադիոտեխնիկայի բնագավառի հայ գիտնական։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1955), պրոֆեսոր (1957):

Կենսագրություն
--------------

Արմեն Մնացականյանը ծնվել է 1918 թվականի հոկտեմբերի 7-ին, Նամանգան (Ուզբեկստան) քաղաքում։ 1941 թվականին ավարտել է Տաշքենդի միջինասիական ինդուստրիալ ինստիտուտը։ 1953 թվականից աշխատել է Մոսկվայի Ճշգրիտ սարքերի գիտահետազոտական ինստիտուտի ռազմական ձեռնարկությունում։ 1960-1987 թվականներին եղել է գլխավոր կոնստրուկտոր, 1955-1987 թվականներին միաժամանակ դասախոսել է Մոսկվայի ռադիոտեխնիկայի, էլեկտրոնիկայի և ավտոմատիկայի ինստիտուտում։

Աշխատանքները վերաբերում են ռեակտիվ սարքերի (ծովային, ավիացիոն, ցամաքային), ինքնաթիռ-թիրախների, կործանիչ ինքնաթիռների, տիեզերական ապարատների հեռակառավարման ռադիոտեխնիկական համակարգերին։ Մշակել է Երկրի արհեստական արբանյակներից տեղեկությունների ընդունման, մշակման և բաշխման համակարգեր, ստեղծել տիեզերանավերի, տիեզերական կայանների միակցման, ռիեզերքում ապարատների ինքնաշխատ հավաքման ռադիոտեխնիկական համակարգեր։ Մասնակցել է ԽՍՀՄ-ում հակաարբանյակային զենքի ստեղծմանը։

Մահ
---

Մահացել է 1991 թվականին Մոսկվայում։ Թաղված է Մոսկվայի Նովոդևիչյան գերեզմանատան կոլումբարիումում (9-րդ հատվածի հակառակ կողմում գտնվող կոլումբարիումի պատի հատվածում)։

Պարգևներ
--------

* Լենինյան մրցանակ (1967)
* ԽՍՀՄ Պետական մրցանակ (1978)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007, էջ 153-154։
2. ↑  Саркисян А.Е. Армяне – военные учёные, конструкторы, производственники и испытатели XX века. Ер. 1988 С. 82-88 (стр. 1-2)
3. ↑  «Новодевичье кладбище. Мнацаканян Армен Сергеевич (1918-1991)»։ *nd.m-necropol.ru*։ Վերցված է 2019-03-31

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |

 |
**Ալբերտ Վազգենի Պողոսով** (փետրվարի 9, 1952(1952-02-09), Դուշանբե, Տաջիկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ հոգեբույժ, թմրաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1992), պրոֆեսոր (1994):

Կենսագրություն
--------------

Ալբերտ Պողոսովը ծնվել է Դուշանբեում։ 1976 թվականին ավարտել է Դուշանբեի բժշկական ինստիտուտը։ 1977-1999 թվականներին աշխատել է Դուշանբեում, 1981-1999 թվականներին՝ Դուշանբեի բժշկական ինստիտուտի հոգեբուժության ամբիոնում։ 1993-1994 թվականներին եղել է Տաջիկական ԽՍՀ առողջապահության նախարարության գիտության, ծրագրավորման և տեխնիկայի բաժնի պետ, 1994 թվականից՝ Կուրսկի (ՌԴ) բժշկական համալսարանի հոգեբուժության և թմրաբանության ամբիոնի պրոֆեսոր։ 1998 թվականից ՌԴ բնական ԳԱ թղթակից անդամ, 1994 թվականից՝ հոգեբույժների և թմրաբանների Կուրսկի մարզային գիտական ընկերության վարչության անդամ։

Աշխատանքները վերաբերում են ալկոհոլամոլության, ափիոնային թմրամոլության, ինհալացիոն թունամոլության կլինիկային, ախտածագմանը, բուժմանը, թմրաբանական ծառայության կազմակերպմանը, տագնապային և հետհոգեվնասվածքային գերհույզային խանգարումների ռիսկի գործոնի, կլինիկայի և բուժման խնդիրներին։

235 գիտական աշխատանքների, գիտական-մեթոդական և ուսումնական հրատարակությունների, այդ թվում`գրքերի, ամսագրային հոդվածների, ձեռնարկների, գործնական առողջապահության մեթոդական հանձնարարականների, 2 գյուտերի, 15 նորարարական առաջարկությունների հեղինակ է։

Պարգևներ
--------

* ԽՍՀՄ առողջապահության գերազանցիկ, 1981

Երկեր
-----

* Наркомания, Душанбе, 1987 (համահեղինակ).
* Опийные наркомании, Москва, 1998 (համահեղինակ).
* Патохимия опийных наркомании, Курск, 2001.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007*
2. ↑  «Альберт Вазгенович Погосов к 60-летию со дня рождения»։ *Социальная и клиническая психиатрия* **22** (1)։ 2012-01-01։ ISSN 0869-4893
3. ↑  «Погосов Альберт Вазгенович»։ *publ.lib.ru*։ Վերցված է 2016-11-11
4. ↑  «Погосов Альберт Вазгенович - Известные ученые»։ *www.famous-scientists.ru*։ Վերցված է 2016-11-11
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Ալավերդյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Ալեքսանդր Գրիգորի Ալավերդյան** (հունիսի 6, 1923(1923-06-06), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ախտաբան-անատոմ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1970), պրոֆեսոր (1970)։

Կենսագրություն
--------------

Ալեքսանդր Ալավերդյանը ծնվել է 1923 թվականի հունիսի 6-ին, Երևանում։ 1949 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ Սովորել է Մոսկվայի N 1 Սեչենովի անվան բժշկական ինստիտուտում, պրոֆեսորներ Ա. Ի. Աբրիկոսովի և Ա. Ի. Ստրուկովի մոտ։ 1952-1962 թվականներին Ալավերդյանը ղեկավարել է Հանրապետական կլինիկական հիվանդանոցի ախտաբանաանատոմիայի բաժանմունքը, հանդիսացել է հանրապետության ախտաբանական անատոմիայի դպրոցի հիմնադիրներից, եղել ՀԽՍՀ առողջապահության նախարարության գլխավոր պաթոլոգո-անատոմը։ 1962 թվականին Ալավերդյանի նախաձեռնությամբ ստեղծվել է ՀԽՍՀ ախտաբանաանատոմիական կենտրոնը։ 1962 թվականից եղել է Առողջապահության ազգային ինստիտուտի ախտաբանաանատոմիայի և դատական բժշկության ամբիոնի վարիչ, 1968 թվականից՝ Ախտաբանաանատոմների ՀՀ ընկերակցության նախագահ։ 1993 թվականից Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտում սահմանված է Ալեքսանդր Ալավերդյանի անվան կրթաթոշակ։

Աշխատանքները վերաբերում են նյարդային, սիրտանոթային, շնչառական համակարգերի ախտաբանության հարցերին, մարդու օրգանիզմի վրա քիմիական արտադրական գործոնների վնասակար ադեցության ուսումնասիրությանը։ Ալավերդյանի ղեկավարությամբ պատրաստվել և պաշտպանության է ներկայացվել 40-ից ավելի թեկնածուական և դոկտորական ատենախոսություններ։

Անդամակցություն
---------------

* Ախտաբանաանատոմների համամիութենական ընկերակցության նախագահության անդամ (1963-1991)։
* Ախտաբանաանատոմների ՌԴ ընկերակցության անդամ (1994)։
* Էկոլոգիայի միջազգային ԳԱ անդամ (1998)։
* ՀՀ վիրաբուժության ԳԱ անդամ (1999)։

Պարգևներ
--------

* Մխիթար Հերացու մեդալ (2003)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Ով ով է. հայեր (հայ.) / Հ. Այվազյան — Երևան: Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 2005. — հատոր 1. — էջ 43.
3. ↑  «ՄԵՐ ԼԵԳԵՆԴՆԵՐԸ | Առողջապահության ազգային ինստիուտ»։ *nih.am*։ Վերցված է 2019 թ․ հունիսի 3
4. 1 2  Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005, էջ 43։
5. ↑  «Koha online catalog › Entry»։ *haygirk.nla.am*։ Վերցված է 2019 թ․ հունիսի 3

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 11167 |

 |
**Արմենիա** (իսպ.՝ Armenia), քաղաք և մունիցիպալիտետ Կոլումբիայի արևմուտքում՝ Անտոկիա դեպարտամենտի տարածքում։ Ընդգրկված է Արևմտյան Անտոկիա ենթագավառի կազմում։

Պատմություն
-----------

Նախքան իսպանացիների ժամանումը ներկայիս մունիցիպալիտետի տարածքում բնակվել են հնդկացիական Nutabes ցեղի ներկայացուցիչներ։ Բնակավայրը, որը հետագայում վերածվել է քաղաքի, հիմնադրվել է 1868 թվականի հունիսի 28-ին։ Արմենիա մունիցիպալիտետը՝ որպես առանձին վարչական միավոր, ստեղծվել է 1894 թվականին։

Աշխարհագրական դիրք
------------------

Արմենիա մունիցիպալիտետ
Քաղաքը տեղակայված է դեպարտամենտի հարավարևմտյան կողմում՝ Կենտրոնական Կորդիլերների լեռնային տեղանքում՝ Կաուկա գետից արևելք։ Այն գտնվում է դեպարտամենտի վարչական կենտրոն Մեդելյինից մոտավորապես 22 կմ դեպի արևմուտք-հարավ-արևմուտք (WSW)։ Ծովի մակարդակից բացարձակ բարձրությունը կազմում է 1497 մ։

Արմենիա մունիցիպալիտետը սահմանակից է հյուսիսում Անսա և Էբեխիկո, հյուսիս-արևելքում և արևելքում՝ Էլիկոնիա, հարաև-արևելքում՝ Անխելոպոլիս, հարավում՝ Տիտիրիբի, արևմուտքում՝ Կոնկորդիա և Բետուլիա մունիցիպալիտետների հետ։ Արմենիա մունիցիպալիտետի տարածքը կազմում է 110 կմ²։

Բնակչություն
------------

Ըստ Կոլումբիայի վիճակագրության վարչական ազգային դեպարտամենտի տվյալների՝ քաղաքի և մունիցիպալիտետի ընդհանուր բնակչությունը 2012 թվականին կազմել է 4484 մարդ։

Բնակչության թվաքանակը| 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 5196 | 5086 | 4975 | 4878 | 4775 | 4673 | 4578 | 4484 |

Ըստ 2005 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Արմենիայի բնակչության 50 %-ը կազմել են տղամարդիկ, 50 %-ը՝ կանայք։ Ռասայական տեսանկյունից սպիտակամորթներն ու մետիսները կազմել են քաղաքի բնակչության 96,1 %-ը, սևամորթները, մուլատներն ու ռայսալները՝ 3,9 %։ Ամբողջ բնակչության շրջանում գրագիտության մակարդակը կազմել է 76,6 %։

Տնտեսություն
------------

Արմենիայի տնտեսության հիմքը կազմում է գյուղատնտեսությունը։ Մունիցիպալիտետի տարածքում աճեցվում է սուրճ, եգիպտացորեն, բանան, արմավաշուշան, մրգեր և տարբեր բանջարեղեններ։։

Քաղաքային ու մինիցիպալիտետի ձեռնարկությունների ընդհանուր թվի 56,4 %-ը կազմում են առևտրի ոլորտի կազմակերպությունները, 40,6 %-ը՝ սպասարկման ոլորտի ձեռնարկությունները, 3 %՝ արդյունաբերական ձեռնարկությունները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Armenia, Colombia Page» (անգլերեն)։ Fallingrain Global Gazetteer։ Վերցված է 2014-02-15
2. ↑  «Municipalities of Colombia» (անգլերեն)։ Statoids.com։ Վերցված է 2014-02-15
3. ↑  «Proyecciones de Población departamentales y municipales por área 2005 - 2020» (իսպաներեն)։ Departamento Administrativo Nacional de Estadística։ Վերցված է 2014-02-15
4. 1 2  «Censo General 2005. Perfil Armenia - Antioquia» (իսպաներեն)։ Departamento Administrativo Nacional de Estadistica։ Վերցված է 2014-02-15

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդր Մելիք-Փաշայան (այլ կիրառումներ)

**Ալեքսանդր Ալբերտի Մելիք-Փաշայան** (հունվարի 1, 1938(1938-01-01), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ զինվորական բժիշկ, հոգեբույժ, առողջապահության կազմակերպիչ։ Բժշկական ծառայության գնդապետ։

Կենսագրություն
--------------

Ալեքսանդր Մելիք-Փաշայանը ծնվել է 1938 թվականին Լենինականում (այժմ՝ Գյումրի), մաթեմատիկոսների ընտանիքում։ 1945-1955 թվականներին սովորել է Երևանի Ստեփան Լիսիցյանի անվան թիվ 34 դպրոցում, 1955-1961 թվականներին՝ Լենինգրադի ռազմա-բժշկական ակադեմիայում։ 1955-1980 թվականներին որպես զինվորական բժիշկ ծառայել է Խորհրդային Միության զինվորական նավատորմում, 12 տարի եղել է ատոմային սուզանավերի ռազմածովային բժիշկ (Կամչատկա, Խաղաղ օվկիանոս)։ 1980-1991 թվականներին եղել է Երևանի քաղխորհրդի առողջապահության վարչության հրահանգիչ, ՀՀ առողջապահության նախարարության Պլանային-ֆինանսական վարչության գլխավոր տնտեսագետ, այնուհետև՝ վարչության պետ, 1991 թվականից՝ «Նորք» հոգեբուժական առողջության հանրապետական կենտրոնի տնօրեն։ 1991 թվականին վերապատրաստման դասընթացների է մասնակցել Մոսկվայի Վ. Սերբսկու անվան դատական հոգեբուժության գիտահետազոտական ինստիտուտում։

1953-1954 թվականներին եղել է Հայաստանի շախմատի չեմպիոն, ունի վարպետության թեկնածուի կոչում։ 1994 թվականից «Յունեսկոյի» մագիստոս է, բարձրագույն կատեգորիայի առողջապահության կազմակերպիչ։

Ընտանիք
-------

Ամուսնացած է, ունի 6 երեխա։

Անդամակցություն
---------------

* «Ազգային Միաբանություն կուսակցության» նախագահության անդամ
* Ազնվականների միության անդամ, 1994

Պարգևներ
--------

* «Աշխատանքի վետերան» մեդալ, 1980
* «Առողջապահության գերազանցիկ» կրծքանշան, 1982
* Զինվորական կառավարական պարգևներ
* ՀՀ ԳԽ նախագահության պատվոգրեր
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Administrator։ «ԱԼԵՔՍԱՆԴՐ ԱԼԲԵՐՏԻ ՄԵԼԻՔ-ՓԱՇԱՅԱՆ»։ *www.amiab.am*։ Վերցված է 2016-11-27

Աղբյուրներ
----------

* Հարություն Մինասյան, 100 հայ հոգեբույժներ, Գիրք Ա, Երևան, 2002։
**Բելլինի** կոկտեյլը Prosecco-ի փրփրուն գինու և դեղձի պյուրեի կամ նեկտարի խառնուրդ է։ Այս կոկտեյլը ստեղծվել է Վենետիկում, Իտալիա։

Պատմություն
-----------

Բելլինին ստեղծվել է 1934-1948 թվականների միջև, Իտալիայի Վենետիկի Հարրի հիմնադիր Ջուզեպպե Չիպրիանիի կողմից։ Նա խմիչքն անվանեց Բելլինի, քանի որ ուներ յուրահատուկ վարդագույն գույն, որը նրան հիշեցնում էր 15-րդ դարի վենետիկյան նկարիչ Ջովաննի Բելլինիի կողմից գեղանկարչության մեջ կատարված մի սրբագիր տագայի մասին։

Խմիչքը սկսեց Հարրի բարում որպես սեզոնային առանձնահատկություն դառնալ Էռնեստ Հեմինգուեյի, Սինքլեր Լյուիսի և Օրսոն Ուելսի սիրված ըմպելիքը։ Ավելի ուշ այն հայտնի դարձավ նաև նյույորքյան բարերում, որը տարածվեց իր գործընկերոջ կողմից։ Հետո ձեռնարկատիրական ֆրանսիացի գործարարը ստեղծեց բիզնես, թարմ սպիտակ դեղձի պյուրե երկու վայրերում առաքելու համար, իսկ հետո այն դարձավ ամբողջ տարվա սիրված խմիչք։

Բելլինին IBA պաշտոնական կոկտեյլներից է։

Նրանք նաև առաջարկում են Puccini, դեղձի պյուրեն փոխարինելով նույնչափ մանդարինի հյութով, Rossini, որը պատրաստում են ելակի մածուկով կամ Tintoretto-ով, որը պատրաստում են նռան հյութով։

Նախապատրաստում և սպասարկում
---------------------------

Բելլինին բաղկացած է սպիտակ դեղձի պյուրեից և իտալական փրփրուն գինուց՝ Prosecco-ից։ Գինու մեջ թարմ դեղձերը մարինացվում են իտալական եղանակով։ Օրիգինալ բաղադրատոմսը պատրաստում են մի քիչ ազնվամորու կամ բալի հյութով, որը տալիս է խմիչքին վարդագույն փայլ։ Շնորհիվ սպիտակ դեղձի և *Prosecco*-ի սահմանափակ մատչելիության, կան նաև որոշ տատանումներ։

Կալիֆոռնիան արտադրում է սպիտակ դեղձ, որը լավ է աշխատում, և դեղին դեղձերը կամ դեղձի նեկտարը կարող է փոխարինվել նրանով, հատկապես եթե դեղձերը դուրս են սեզոնից, և որի համը կլինի շատ նուրբ։ Այլ մրգերը կամ նույնիսկ բուրավետ լիկյորներ (օրինակ դեղձեր, շնապարներ) երբեմն փոխարինում են դեղձի պյուրեին։ Cipriani-ների ընտանիքը արտադրում է Բելլինիի անվանական կոկտեյլները Հարրիի բար ռեստորանների համար։ Այլ շողշողող գինիները նույնպես օգտագործվում են Prosecco-ի փոխարեն, սակայն ֆրանսիական հարուստ բուրավետ շամպայնը չի զուգակցվում Բելլինիին մրգային համով և փայլով։ Ոչ ալկոհոլային տարբերակի համար գինու փոխարեն օգտագործվում է փրփրուն հյութ կամ սելտրեր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  «3000 Drinks > Bellini»։ ThatsTheSpirit.com։ n.d.։ Արխիվացված է օրիգինալից July 23, 2012-ին։ Վերցված է February 5, 2007
2. ↑  Jo' Pratt. Food – Recipes – Bellini cocktail. Undated. bbc.co.uk. Retrieved February 5, 2007.
3. 1 2  Bellini Cocktail Recipe Archived 2009-08-04 at the Wayback Machine.. Undated. GourmetSleuth.com. Retrieved February 5, 2007.
4. 1 2  Sicard, Cheri. Featured Cocktail – Bellini Archived February 18, 2007, at the Wayback Machine.. Undated. Fabulous Foods. Retrieved February 5, 2007.
5. ↑  Featured Recipe: Peach Bellini Cocktail or Mocktail. Undated. *Freshipes*. California Tree Fruit Agreement. Retrieved February 5, 2007.
6. ↑  «Civilization in a Glass.»։ *NewYorkFirst.com*։ Արխիվացված է օրիգինալից April 19, 2010-ին։ Վերցված է հունիսի 27, 2017
7. ↑  Chiarello, Michael. Bellini Cocktail Archived 2007-01-26 at the Wayback Machine. from the "Lazy Breakfast in Bed" episode of *Easy Entertaining with Michael Chiarello*. Scripps Networks, Inc. Retrieved February 5, 2007.
**Ալեքսանդր Բերեզովսկի** (ռուս.՝ Александр Иванович Березовский, դեկտեմբերի 1, 1867(1867-12-01), Չեռնիգովի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 15, 1940(1940-10-15), Բեռլին, Նացիստական Գերմանիա), Ռուսական կայսերական բանակի զորահրամանատար, գեներալ- լեյտենանտ, Առաջին համաշխարհային պատերազմի հերոս, սպիտակգվարդիական։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Չերնիգովի նահանգում։ Ավարտել է Պետրովի Պոլտավայի կադետական կորպուսը (1886) և Միխայլովսկի հրետանային ուսումնարանը (1889), որտեղից ստանալով պոդպորուչիկի կոչում` գործուղվել է 33-րդ հրետանային բրիգադա։

Կոչումները` պորուչիկ (1891), շտաբս-կապիտան (1896), կապիտան (1898), փոխգնդապետ (1901), գնդապետ (1905), գեներալ-մայոր (որպես պարգև, 1914), գեներալ-լեյտենանտ (որպես պարգև, 1917)։

1896 թվականին ավարտել է Գլխավոր շտաբի Նիկոլաևյան ակադեմիան 1-ին կարգով։ Ակադեմիայից հետո ծառայել է Կիևյան ռազմական օկրուգում` 9-րդ հեծելազորային դիվիզիայի և 12-րդ բանակային կորպուսի շտաբներում։ 1902 թվականից եղել է Կազանի ռազմական օկրուգի շտաբի ավագ համհարզ, 1908 թվականից` 14-րդ հետևակային դիվիզիայի շտաբի պետ։ 1910 թվականի հոկտեմբերի 24-ին նշանակվել է 57-րդ Մոդլինյան հետևակային գնդի հրամանատար, որի հետ էլ դիմավորել է Առաջին համաշխարհային պատերազմը։ 1914 թվականի հոկտեմբերին պարգևատրվել է Գեորգիևյան զենքով և ստացել գեներալ-մայորի կոչում։ Պարգևատվել է 1914 թվականի օգոստոսի 26-ից 30-ը Գրոդսկի տակ մղվող մարտերի համար, երբ Բերեզովսկին որպես 57-րդ Մոդլինյան հետևակային գնդի հրամանատար, ետ է մղում թշնամու գերազանցող ուժերի գրոհը, որը ձգտում էր ճեղքել դեպի Լվով տանող գլխավոր ճանապարհը։ Մայիսին նշանակվել է 10-րդ բանակային կորպուսի շտաբի պետ, 1917 թվականի վերջին եղել 31-րդ բանակային կորպուսի հրամանատար, 1918 թվականին ստանձնել 3-րդ Ուկրաինական կորպուսի հրամանատարությունը նրա ձևավորման փուլում։ 1918 թվականի հոկտեմբերին փախել է Ղրիմ, գտնվելով գեներալ Բորովսկու Կամավորական բանակի Ղրիմ-Ազովյան շտաբում, որից հետո մեկնել է Ռուսաստանի հարավի զինված ուժերի գլխավոր հրամանատարի շտաբ, գտնվել է նրա տրամադրության տակ` կատարելով զանազան պատասխանատու հանձնարարություններ։

Էմիգրացիա
---------

1920 թվականի նոյեմբերին Վրանգելի բանակի Ղրիմից էվակուացիայի ժամանակ, Բերեզովսկին մեկնում է Կոստանդնուպոլիս։ Շուտով տեղափոխվում է Բեռլին և այնտեղ զբաղեցնում Գլխավոր շտաբի ռուս սպաների ընկերության բեռլինյան բաժնի նախագահի պաշտոնը։ 1938 թվականի 2-րդ կեսին նշանակվում է Գերմանիայում ռուս զինվորականների միության 3-րդ բաժնի պետ և Միավորման պետի տեղակալ։

Մահացել է 1940 թվականի հոկտեմբերի 15-ին, թաղված է Բեռլինի Տեգել գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Клюндер Александр։ «БЕРЕЗОВСКИЙ Александр Иванович | Кладбище Тегель»։ *pogost-tegel.info*։ Վերցված է 2017 թ․ հուլիսի 18
2. ↑  «Русская армия в Великой войне: Картотека проекта: Березовский Александр Иванович»։ *www.grwar.ru*։ Վերցված է 2017 թ․ հուլիսի 18

Գրականություն
-------------

* Я. Тынченко. Украинские Вооружённые Силы. К: Темпора, 2009. С. 246.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Хронос — Александр Иванович Березовский
* Сайт историка Сергея Владимировича Волкова. Белое движение в России: организационная структура. Гетманская армия.
* Сайт Надо знать. Archived 2014-01-16 at the Wayback Machine.
**Ալեքսանդր Ուվարովի տուն** (ռուս.՝ Дом Александра Уварова), տեսարժանություն Մոսկվայում։ Մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտ է։ Գրանցման համար՝ 7733619000. «Տուն, 1793-1802 թվականներ, ճարտարապետ՝ Մ. Ֆ. Կազակով»։

Հասցե՝ Կենտրոնական վարչական շրջան, Բասմաննի շրջան, Բոլշոյ Սպասոգլինիշչևսկի նրբանցք, տուն 4։

Պատմություն
-----------

Առանձնատունը կառուցվել է մոսկվացի գինեվաճառ Ալեքսանդր Ուվարովի պատվերով 1793 կամ 1802 թվականին, նրա մեջ են մտել 1760-ական թվականների ապարանքները։ Որոշ պատմաբաններ կարծում են, որ ճարտարապետը Մատվեյ Կազակովն է։ Տանը գտնվում էին բնակելի սենյակներ, գինու արկղեր և պահեստներ։

1786 թվականի մարտին «Մոսկովսկիե վեդոմոստի» թերթը տպագրել է հետևյալ հայտարարությունը
.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Մոսկվացի անվանի քաղաքացի Ալեքսանդր Ուվարովի տանը, նրա խմելու մառանում, վաճառվում է նոր բերված ամենալավ վեստինդական ռոմ, անկերի գինը` 21 ռուբ. դույլը` 7 ռուբ. Էրմիտաժ շատո-մարգո, անգլիական գարեջուր և պորտեր, գինեօղիներ և ֆրանսիական լիկյոր ու կոնյակ։ |  |

1807 թվականին սանկտպետերբուրգցի վաճառական Ի. Վ. Կուսկովը դաստակերտը ձեռք է բերել Ուվարովից 65 հազար ռուբլով։ 1820 թվականին Կուսկովն այն վաճառել է Ուսաչովների հարուստ ընտանիքին։ 1832 թվականին վերջինները շենքը նվիրել են Կայսերական մարդասիրական ընկերությանը հետևյալ պատրվակով.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Աստվածահաճո կազմակերպությանը` երկու սեռի տառապյալ անձանց տեղավորելու համար։ |  |

Ընկերությունը բնակարանները հանձնել է վարձակալությամբ։

XXI դարում այստեղ գտնվում է Դատական փորձաքննության դաշնային կենտրոնը։

2016 թվականին անցկացվել է տան համալիր վերականգնում և նրա հարմարեցումը ժամանակակից պայմաններում օգտագործելու համար։

Ճարտարապետություն
-----------------

Ճարտարապետը Մ. Ֆ. Կազակովն է (չհաստատված տվյալներով)։ Տունը կառուցված է կլասիցիզմի ոճով. շենքի ճակատը պատկերազադված է նկարներով, առաջին հարկը շարված է կոպտատաշ քարով և հոնիական սյուներով, առկա է 4 որմնասյուն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Постановление Совета Министров РСФСР № 1327 от 30.08.1960
2. 1 2 3 4 5  «Дом А.Уварова (Москва)» (ռուսերեն)։ Վերցված է 2015 թ․ մայիսի 29
3. ↑  «Дом А.Я. Уварова» (ռուսերեն)։ Վերցված է 2015 թ․ մայիսի 29
4. ↑  «Дом купца А.Я,Уварова» (ռուսերեն)։ Վերցված է 2015 թ․ մայիսի 29

Արտաքին հղումներ
----------------

* Страница в реестре объектов культурного наследия Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine..
**«Արշալոյս Արարատեան»**, քաղաքական, հասարակական, բանասիրական և առևտրային թերթ։ Լույս է տեսել 1840-87 թթ. (ընդհատվել է 1882 թ.-ի հունիսից 1883 թ.-ի հունիսը) Զմյուռնիայում։ Խմբագիրներ՝ Սարգիս Պալապանյան, Ղուկաս Պալտազարյան, Հայրապետ Սավալանյան, Նշան Միրզա, Հարություն Սվաճյան։

Ունեցել է ներքին տեսությունների, արտաքին, առևտրային, ազգային և լուրերի բաժիններ, տպագրել է բանասիրական նյութեր, ուսումնական և բարոյախոսական հոդվածներ, վեպեր, գրական այլ ստեղծագործություններ, գրախոսականներ։ Արժեքավոր են ազգային բաժնի նյութերը, հայկական գաղթավայրերի վերաբերյալ հոդվածներն ու բազմազան լուրերը, սկզբնաղբյուրի նշանակություն ձեռք բերած որոշ հրապարակումներ (Խաչատուր Աբովյանի «Աշխարհիկ բարբառ երեւանցի հայոց», 1850, № 360, Գաբրիել Պատկանյանի ուշ շրջանի բանաստեղծություններն ու պոեմները և այլն)։ Լեզուն աշխարհաբար էր։

Թերթը լայնորեն տարածվել է Կովկասում և հայկական գաղթավայրերում։ Ընդհատվել է 1886 թվականին, երբ թուրքական կառավարությունը բանտարկել է Հ. Սվաճյանին։ Ծանր հիվանդ վիճակում բանտից ազատված խմբագիրը վերսկսել է թերթի լույսընծայումը, սակայն շուտով, նրա մահից հետո, դադարել է լույս տեսնելուց։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974. — հատոր 2. — էջ 104—105.
2. ↑  «Վիեննայի մենաստանի մամուլի շտեմարան- ԱՐՇԱԼՈՅՍ ԱՐԱՐԱՏԵԱՆ»։ Վերցված է 2022 թ․ դեկտեմբերի 16
3. ↑  «Համահայկական թվանշային գրադարան»
4. ↑  Հայ գրատպություն և գրքարվեստ. հանրագիտարան, Ե. 2015, էջ 169։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ստեղծագործությունների տեքստ | ՀՇՀՀԳ: 6697 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 2, էջ 104)։*  |
**Ալեքսանդր Սուրենի Կանայան** (հունիսի 21, 1945(1945-06-21), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 5, 2014(2014-04-05), Երևան, Հայաստան), կլինիկական ախտաբան, պաթոհիստոլոգ, պաթոմորֆոլոգ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1985), պրոֆեսոր (1991)։ Եղել է Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի անատոմիայի ամբիոնի վարիչ, ախտաբանաանատոմիական ամբիոնի պրոֆեսոր, կլինիկական ախտաբանության մասնագիտացման ղեկավար, կլինիկական ախտաբանության լաբորատորիայի ղեկավար։ 2003 թվականին Հայաստանում առաջինն է ներդրել և կիրառել ժամանակակից՝ իմունոհիստոքիմիա մեթոդը։

Կենսագրություն
--------------

Ալեքսանդր Կանայանը ծնվել է 1945 թվականի հունիսի 21-ին Երևանում։ 1968 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1974-1988 թվականներին եղել է Երևանի բժիշկների կատարելագործման ինստիտուտի կոլեգիայի անդամ, 1988-1993 թվականներին՝ Երևանի բժշկական ինստիտուտի նորմալ անատոմիայի ամբիոնի վարիչ, 1993-1996 թվականներին՝ Երևանի պետական բժշկական համալսարանի պրոֆեսոր, 1996-2014 թվականներին՝ Երևանի պետական բժշկական համալսարանի համալսարանական կլինիկական ախտաբանության բաժանմունքի ղեկավար։

Կանայանը 100-ից ավելի գիտական աշխատությունների հեղինակ է, տպագրվել է աշխարհի տարբեր պարբերականներում։ Աշխատանքները վերաբերում են ստամոքսային գեղձերի բորբոքման ախտաբանական անատոմիային, ախտածնության խնդիրներին և բուժմանը։

Մահ
---

Ալեքսանդր Կանայանը մահացել է 2014 թվականի ապրիլի 5-ին, Երևանում։

Երկեր
-----

* Ենթաստամոքսային գեղձի բորբոքման ախտաբանական անատոմիան և ախտածնությունը, 1985։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4
2. ↑  ««Ամբողջ Եվրոպայում Ալեքսանդր Կանայանի կարծիքի հետ հաշվի էին նստում»»
3. ↑  Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005, էջ 535։
4. ↑  «Մահացել է ԵՊԲՀ անատոմիայի ամբիոնի վարիչ Ալեքսանդր Կանայանը»։ *armenpress.am* (հայերեն)։ Վերցված է 2019-07-13  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |

 |
**Սասակի Կոջիրո** (ճապ.՝ 佐々木 小次郎, 1584, Բիջեն, Սանյեդո, Ճապոնիա - ապրիլի 14, 1612, Սիմոնոսեկի, Յամագուտի, Ճապոնիա), սամուրայ, որը ապրել է Ճապոնիայում Էդոյի ժամանակաշրջանում։ Գանրյու սուսերամարտի ոճի հիմնադիրն է և այդ անվան շնորհիվ էլ ստացել է իր մականունը։ Ըստ լեգենդի՝ մենամարտում պարտվել է հայտնի սամուրայ Միյամոտո Մուսաշիին։ Հայտնի է նաև որպես Գանրյու Կոջիրո։

Կենսագրություն
--------------

Սասակի Կոջիրոն ծնվել է Բիջեն նահանգի Տագավա շրջանի Ֆուկուդա կալվածքում (ներկայիս Սոեդա թաղամաս, Տագավա շրջան, Ֆուկուոկա պրեֆեկտուրա)։ Նա սովորել է կատանայով և կարճ թրերով (վակիձասի) մենամարտելու արվեստը Տոդա Սեյգենի մոտ կամ Կանեմակի Ջիզայից մոտ, ստույգ հայտնի չէ, թե ով էր նրա ուսուցիչը։ Նրա սիրելի զենքը եղել է նոդատին, որի անվանումն էր «Չորացման Ձող»՝ 90 սմ երկարությամբ, որը ստեղծել էր Բիջեն քաղաքի վարպետը՝ Նագամիցուն։

Մենամարտ
--------

1612 թվականին կղզում տեղի ունեցավ հանրահայտ մենամարտը Սասակի Կոջիրոյի և Միյամոտո Մուսաշիի միջև։ Կղզին այս մենամարտից հետո ստացավ Գանրյուջիմա անվանումը։ Կռվի ընթացքին վերաբերող վարկածները շատ են. հայտնի է, որ երկուսն էլ մակույկներով են մեկնել ամայի կղզի, ուստի Մուսաշին մի քանի ժամ ուշացել էր պայմանավորված ժամանակից։ Վարկածները տարբերվում են իրենց մանրամասներով։ Սակայն ճապոնական ավանդույթին համաձայն կղզին անվանակոչվել է ոչ թե պարտվողի, այլև հաղթողի անունով, ինչը չի համապատասխանում կղզու այժմյան անվանմանը։ Ամեն դեպքում, գրեթե բոլոր հեղինակները գրում են, որ Մուսաշին հաղթել է այդ մենամարտում։ Բայց ինքը՝ Մուսաշին, Կոջիրոյին ճանաչեց որպես մեծագույն սուսերամարտիկ՝ նրան անվանելով «Առաջինը արևի տակ» (ճապ.՝ 最初に太陽の下で)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  日本人名大辞典+Plus,デジタル大辞泉プラス 精選版 日本国語大辞典,デジタル大辞泉,改訂新版 世界大百科事典,日本大百科全書(ニッポニカ),ブリタニカ国際大百科事典 小項目事典,デジタル版։ «佐々木小次郎(ささきこじろう)とは？ 意味や使い方»։ *コトバンク* (ճապոներեն)։ Վերցված է 2024-01-26
**Ալի Քոնջա** (թուրքերեն՝ Ali Haydar Konca, փետրվարի 1, 1950(1950-02-01), Գյումգյում, Varto District, Մուշի մարզ, Թուրքիա), թուրք քաղաքական գործիչ։

Կենսագրություն
--------------

Ավարտել է Անկարայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, 1972 թվականին քննություն է հանձնել կայմակամի համար։ Մինչև 1980 թվականի պետական հեղաշրջումը աշխատել է Թուրքիայի մի շարք շրջանների կայմակամայում։ Հեղաշրջումից երկու ամիս անց կրկին այդ պաշտոնը զբաղեցրել է Հասսի, Չյունգյուշի և Սյուրմենի շրջաններում։ Այնուհետև աշխատել է որպես իրավական հարցերով մենեջեր նահանգապետ Իլ Կոջաելիի մոտ։ Հեռանալուց հետո աշխատել է որպես իրավաբան։

1989 թվականին Քոնջան ընտրվել է Սոցիալ-դեմոկրատական ժողովրդական կուսակցության քաղաքային խորհրդի անդամ։ Որոշ ժամանակ անց ինքնակամ լքել է պաշտոնը և կուսակցությունից դուրս եկել 2015 թվականի հունիսին Քոնջան ընտրվել է Ժողովուրդների դեմոկրատական կուսակցությունից Ազգային մեծ ժողովի անդամ։ 2015 թվականի նոյեմբերին նույնպես առաջադրվել է խորհրդարանում, սակայն չի ընտրվել։

2015 թվականի օգոստոսի 28-ին Քոնջան նշանակվել է ԵՄ հարցերով նախարար։ Սեպտեմբերի 22-ին Ալի Քոնջան և զարգացման նախարար Մուսլյում Դողանը հրաժարական են տվել նախարարների պաշտոնից։ Հրաժարական տալուց հետո Դողանի և Քոնջայի հրավիրած մամուլի ասուլիսում նրանք հայտարարել են, որ հեռացել են կառավարությունում տարաձայնությունների պատճառով, ինչպես նաև, նրանց խոսքով, այդ պահին իշխող «Արդարություն և զարգացում» կուսակցությունն անտեսում է ժողովրդի ժողովրդավարական կամքը և պատերազմ է հրահրում երկրի հարավ-արևելքում։ Բացի այդ, Դողանը և Քոնջան դատապարտել են «Արդարություն և զարգացում» կուսակցությանը և նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանին մեղադրել են Սահմանադրությունը խախտելու մեջ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Ali Haydar Konca kimdir? - Güncel Haberler»։ sabah.com.tr։ Վերցված է 2015-08-28
2. ↑  «Ali Haydar Konca Haberleri ve Ali Haydar Konca Gelişmeleri- Milliyet»։ milliyet.com.tr։ Վերցված է 2015-08-28
3. ↑  «KOCAELİ SEÇİM SONUÇLARI - 2015 GENEL SEÇİM SONUÇLARI»։ secim.haberler.com։ Վերցված է 2015-08-28
4. ↑  «Kocaeli’de yurt dışı oyları HDP’ye 1 milletvekili getirdi - Hürriyet Gündem»։ hurriyet.com.tr։ Վերցված է 2015-08-28
5. ↑  HDP’li bakanlar Müslüm Doğan ve Ali Haydar Konca istifa etti… İşte gerekçesi… — Gündem Haberleri
6. ↑  HDP’li bakanlar istifa etti | NTV
7. ↑  HDP’li 2 bakan istifa etti — Güncel Haberler

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |

 |
**Աստղերն իմ վկաներն են** (թուրքերեն՝ Yıldızlar Şahidim), թուրքական հեռուստասերիալ, որը ցուցադրվել է 2017 թվականի հունվարի 27-ին փետրվարի 17-ը Star TV հեռուստաընկերության եթերում։ Գլխավոր դերերում հանդես են եկել Օզգե Գյուրելը և Բերք Ջանքաթը։ Հեռուստասերիալի պրոդյուսերը Ալի Գյունդօղդուն է։

Սցենար
------

Հազիրանը երիտասարդ աղջիկ է, ով երազում է դառնալ երգչուհի։ Մի անգամ համերգի ժամանակ նա ծանոթանում է հայտնի երգիչ Արասի հետ։ Նրանք առաջին հայացքից սիրահարվում են։ Սակայն նրանց բաժանում են ոչ միայն սոցիալական կարգավիճակը, այլև Արասի հայրը ու մայրը։ Ֆիքրեթը և Զեյնոն նույնպես շոու բիզնեսի ներկայացուցիչներ են։ Զեյնոն նույնպես եղել է երգչուհի, սակայն այնպես է ստացվել, որ 15 տարի առաջ թողել է որդուն և ամուսնուն։ Նա ցանկանում է վրեժ լուծել ամուսնուց, ով դարձել էր հայտնի պրոդյուսերական կենտրոնի տնօրեն։ Նա որոշում է Հազիրանին դարձնել հայտնի երգչուհի և պատերազմել Ֆիքրեթի հետ։ Սակայն ամեն ինչ հեշտ չէ, քանի որ Ֆիքրեթը և Զեյնոն դեռ սիրում են իրար։ Դրան զուգընթաց սկսվում է նաև Արասի և Հազիրանի սիրո պատմությունը։

Դերասանական կազմ
----------------

* Հազիրան - Օզգե Գյուրել
* Արաս - Բերք Ջանքաթ
* Զեյնեփ (Զեյնո) - Ջանան Էրգյուդեր
* Ֆիքրեթ (Ֆիքո) - Մեսութ Աքուսթա

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Yıldızlar Şahidim Full HD izle | Star TV»։ *startv.com.tr* (թուրքերեն)։ Վերցված է 2017-09-15
2. ↑  «Звезды - мои свидетели / Yildizlar sahidim Все серии (2017) смотреть онлайн турецкий сериал на русском языке»։ Վերցված է 2017-09-15
**Ալիսա Փանիկյան** (բուլղար․՝ Алис Паникян, մայիսի 23, 1985(1985-05-23), Սոֆիա, Բուլղարիա), հայազգի բուլղար-կանադացի լրագրող, հեռուսատահաղորդավար, մոդել, գեղեցկության մրցույթի տիտղոսակիր, «Կանադայի Միսս Տիեզերք 2006»։

Կենսագրություն
--------------

Ալիսա Փանիկյանը ծնվել է Սոֆիայում։ 5 տարեկան հասակում ծնողների հետ արտագաղթել է Կանադա։ Նյու-Յորքի համալսարանում ուսանել է լրագրություն, անգլերեն և հաղորդակցություն։ Բնակվում է Տորոնտոյում, աշխատում է որպես լրագրող և հեռուստահաղորդավար։ 2003 թվականին ավարտել է Տորոնտոյի William Lyon Mackenzie քոլեջ-ինստիտուտը։ Ալիսան գրում է կարճ պատմվածքներ, զբաղվում է վոլեյբոլով և յոգայով։
Նախքան «Կանադայի Միսս Տիեզերք» դառնալը, Ալիսան Կանադան ներկայացրել է 2006 թվականին Կոլումբիայում անցկացվող Reinado Internacional del Café կամ International Queen of Coffee pageant դիմակահանդեսում, որտեղ դարձել է առաջին կանադացի հաղթողը։
1 մետր 83 սմ հասակով Ալիսան Կանադայի պատմության մեջ ոչ միայն ամենաբարձրահասակ ազգային տիտղոսակիրն է, այլ նաև արժանացել է համաշխարհային մամուլի ուշադրությանը՝ որպես ամենաուժեղ թեկնածուներից մեկը, ով կհաջորդեր կրկին կանադացի Միսս Տիեզերք Նատալիա Գլեբովային։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  One Studio։ «Գեղեցիկ, նուրբ հայուհի Ալիսա Պանիկյան (Photo)»։ Վերցված է 2016 թ․ դեկտեմբերի 22 (չաշխատող հղում)
2. ↑   Archived 2006-07-06 at the Wayback Machine. Official website bio

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
* Հարցազրույց Ալիսայի հետ
* , Fashion model directory
* 


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Նախորդող**Նատալի Գլեբովա | **Կանադայի Միսս ՏիեզերքԱլիսա Փանիկյան**2006 | **Հաջորդող**Ինգա Սկայա |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Նախորդող**Էմիլի Քիս | **Միսս ԿանադաԱլիսա Փանիկյան**2007 | **Հաջորդող** |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Արմենիապեդիա |

 |
Թանգարանը ցուցադրում է Կլոդելի *Վալսի* մի քանի ձևեր*, 1889-1905*
**Կամիլ Կլոդելի թանգարան** (ֆր.՝ Musée Camille Claudel), ֆրանսիական ազգային թանգարան, որտեղ ցուցադրվում է քանդակագործ Կամիլ Կլոդելի արվեստը։ Այն ցուցադրում է Կլոդելի` գոյություն ունեցող աշխատանքերի մոտավորապես կեսը։ Կլոդելի թանգարանը բացվել է 2017 թվականին, նրա` պատանեկան տարիներին ապրած տանը, Նոժան սյուր Սենում, Փարիզից 100 կմ (62 մղոն) դեպի հարավ-արևելք։

2003 թվականին հայտարարվել է Կլոդելի` Նոժան սյուր Սենիում գտնվող տունը թանգարանի վերածելու մասին, և թանգարանն սկսել է բանակցել Կլոդելի ընտանիքի հետ` նրա աշխատանքները գնելու համար։ Դրանք ներառում են Կլոդելի 70 գործ, ներառյալ նրա ուսուցչի՝ Օգյուստ Ռոդենի կիսանդրին։ Ռոդինը և Կլոդելը ընկերակիցներ և սիրահարներ էին, երբեմն` նաև մրցակիցներ։

Կլոդելի քանդակներից շատերը կարելի է տեսնել նաև Փարիզի Ռոդենի թանգարանում, որտեղ կա Կլոդելի աշխատանքներին և Ռոդենի հետ ունեցած նրա կապին նվիրված սենյակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Ministry of Culture* Fréquentation des Musées de France — Ministry of Culture.
2. ↑  «Musée Camille Claudel -»։ *www.museecamilleclaudel.fr*
3. ↑  Alberge Dalya (2017-02-25)։ «Overshadowed by Rodin, but his lover wins acclaim at last»։ *The Guardian* (London)։ Վերցված է մարտի 2, 2017
4. ↑  C. Maïlys (դեկտեմբերի 29, 2016)։ «Musée Camille Claudel : ouverture en mars 2017 à Nogent-sur-Seine»։ Sortira Paris։ Վերցված է հունվարի 23, 2017
5. ↑  Webster Paul (2003-03-23)։ «Fame at last for Rodin's lost muse»։ *The Guardian* (London)։ Վերցված է մարտի 3, 2017

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: no2017146256 · SUDOC: 204218195 · VIAF: 2148150032982811180006 · WorldCat VIAF: 2148150032982811180006 |

 |
Ամառը կղզում
**Ավասիմա** (ճապ.՝ 粟島, あわしま), ճապոնական կղզի, գտնվում է Ճապոնական ծովի արևելյան հատվածում։ Հանդիսանում է Նիիգաթա պրեֆեկտուրայի մի մասը։ Վարչականորեն այն պատկանում է Ավասիմաուրա գյուղին, որն էլ զբաղեցնում է կղզու ամբողջ մակերեսը։

2008 թվականի հունվարի 1-ին կղզու մակերեսը կազմում էր 9.68կմ², բնակչությունը՝ 412 մարդ, բնակչության միջին խտությունը՝ 41.785 մարդ/կմ²։

Կղզու ամենաբարձր կետը Կոսիբա լեռն է ճապ.՝ 小柴山), որի բարձրությունը 265.3 մետր է։

Բնակչությունը տեղակայված է կղզու արևելքում Ութիուրայի(ճապ.՝ 内浦) շրջանում և արևմուտքում՝ Կամատանիի(ճապ.՝ 釜谷) շրջանում։

Կղզում աճում են կաղնի, սոճի, սղոցի, լիաններ, հնդկեղեգ։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Авасимаура»։ *Mapio.net* (ռուսերեն)։ Վերցված է 2019-01-06
2. ↑  Попов К. А. (2013)։ *Идзумо-фудоки* (ռուսերեն)։ Рипол Классик։ ISBN 9785458424349

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 315125951 · WorldCat VIAF: 315125951 |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Վարդանյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*
 Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արտակ Վարդանյան (այլ կիրառումներ)

**Արտակ Ալբերտի Վարդանյան** (նոյեմբերի 24, 1966(1966-11-24), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ տնտեսագետ, պետական և քաղաքական գործիչ։ ՀՀ տրանսպորտի և կապի նախարար (1998-1999)։

Կենսագրություն
--------------

Արտակ Վարդանյանը ծնվել է 1966 թվականի նոյեմբերի 24-ին, Երևանում։ 1983-1988 թվականներին սովորել է Մոսկվայի պետական համալսարանում՝ ստանալով տնտեսագետի որակավորում։ 1988-1989 թվականներին Երևանի պետական համալսարանում եղել է լաբորանտ, հետագայում դասավանդել է նույն համալսարանում։ 1989-1990 թվականներին եղել է Հայաստանի առևտրաարդյունաբերական պալատի գլխավոր մասնագետ, 1990-1993 թվականներին՝ «Հայարդշին» արտադրական միավորման բաժնի վարիչ։ 1993-1998 թվականներին աշխատել է բելառուսա-շվեյցարական «Բջջային հաղորդակցություններ» ձեռնարկության ղեկավար մարմնում, իսկ ավելի ուշ` որպես տնօրեն (Մինսկ)։ 1998-1999 թվականներին եղել է Հայաստանի փոստի և հեռահաղորդակցության նախարար, 1999 թվականից եղել է ԱՊՀ տնտեսական խորհրդին առընթեր տնտեսական հարցերի հանձնաժողովի Հայաստանի լիազոր ներկայացուցիչը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «ՀՀ ԲԱՐՁՐ ՏԵԽՆՈԼՈԳԻԱԿԱՆ ԱՐԴՅՈՒՆԱԲԵՐՈՒԹՅԱՆ ՆԱԽԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆ, MINISTRY OF HIGH-TECH INDUSTRY OF THE REPUBLIC OF ARMENIA,МИНИСТЕРСТВО ВЫСОКОТЕХНОЛОГИЧЕСКОЙ ПРОМЫШЛЕННОСТИ РЕСПУБЛИКИ АРМЕНИЯ»։ *Նախկին նախարարներ | hti.am* (անգլերեն)։ Վերցված է 2021-08-29 (չաշխատող հղում)
2. ↑  «Варданян Артак Альбертович — Энциклопедия фонда «Хайазг»»։ *ru.hayazg.info*։ Վերցված է 2021-08-29
**Ավետ Հենզելի Նազինյան** (օգոստոսի 31, 1967(1967-08-31), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նյարդախտաբան, նյարդաֆիզիոլոգ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (2003),
պրոֆեսոր (2005):

Կենսագրություն
--------------

Ավետ Նազինյանը ծնվել է Երևանում։ 1992 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։
1997-1999 թվականներին աշխատել է «Նաիրի» բժշկաառողջարարական միավորման «Անոթանյարդաբանություն» ԳՀ կենտրոնի ֆունկցիոնալ ախտորոշման բաժանմունքում, 1999 թվականից՝ Մոսկվայի Ի. Սեչենովի անվան բժշկական ակադեմիայի նյարդային հիվանդությունների կլինիկայի և էլեկտրանյարդաֆիզիոլոգիայի միջկլինիկական լաբորատորիայում, 2005 թվականից՝ նյարդաանոթաբանության և գերձայնային դոպլերագրության ամբիոնի պրոֆեսոր և դասընթացների ղեկավար։

Մոսկվայի կենտրոնական վարչական շրջանի ընդհանուր նյարդաբանության և դոպլերագրության գծով խորհրդական, ՀՀ-ում «Ռուսաստանյան դոպլերագրական ակումբ» ընկերակցության ներկայացուցչության ղեկավար։ ՌԴ բնական ԳԱ անդամ է, Կենսագործունեության անվտանգության և էկոլոգիայի միջազգային ակադեմիայի անդամ։

Աշխատանքները վերաբերում են գլխուղեղի և ողնուղեղի անոթային հիվանդությունների տարբերակիչ ախտորոշման, գլխուղեղի իշեմիկ հիվանդության ժամանակակից հարկլինիկական հետազոտման համալիր եղանակներին (ներառյալ նյարդերի տեսանելիացումն ու գերձայնային դոպլերագրությունը)՝ համատեղ գլխուղեղի արտա- և ներգանգային անոթների հետազոտմամբ և գլխուղեղային անոթների խցանման դետեկտավորման մոնիտորինգով։ Ուսումնական ձեռնարկների համահեղինակ է։

Երկեր
-----

* Աորտայի աղեղի ճյուղերի, գլխի խոշոր զարկերակների և ծայրամասային անոթների գերձայնային դոպլերագրություն, դասագիրք, 2002 (ռուսերեն)։
* Ишемические нарушения мозгового кровообращения. Доплерография и транскраниальный эмболодетектирующий мониторинг, М. 2001.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  Admin։ «Նյարդաբանության ամբիոն»։ *www.ysmu.am*։ Վերցված է 2016 թ․ օգոստոսի 31 (չաշխատող հղում)
3. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Հայազգ |

 |
**Հարություն Հազարյան** (1887, Կեսարիա, Թուրքիա - 1981, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), հայազգի մշակութային գործիչ, արվեստի գործերի նմուշահավաք։

Կենսագրություն
--------------

Հարություն Հազարյանը ծնվել է Թուրքիայի Կեսարիա քաղաքում 1887 թվականին (մեկ այլ աղբյոււրի համաձայն՝ 1881 թվականին):

1917 թվականին առևտրական գործով մեկնել է Ամերիկա, ապրել է Նյու Յորքում, որտեղ էլ զբաղվել է արվեստի գործեր հավաքելով։ Տարիների ընթացքում հավաքել է հայ և օտար նկարիչների գործերի, հին դրամների, իրերի, ձեռագրերի մեծ ու արժեքավոր հավաքածու։ Հավաքածուի մեջ են մտնում 15-16-րդ դարերի իտալացի ականավոր հայտնի արվեստագետների, ֆրանսիական դասական նկարիչների գործեր, հախճապակու նմուշներ, Տիգրան Մեծի և կիլիկյան հայ թագավորների դրամներ, Այվազովսկու, Փանոս Թերլեմեզյանի և ուրիշ հայ նկարիչների աշխատանքներ։

Այդ նմուշներից Հարություն Հազարյանը ուղարկել կամ անձամբ է տարել է և նվիրել Հայաստանի ազգային պատկերասրահին, Մատենադարանին։ Մատենադարանին է նվիրել հայ և օտար լեզուներով 30 ձեռագիր, հնատիպ գրքեր, էջմիածնին՝ մի քանի տասնյակ իրեր, Հայաստանի ազգային պատկերասրահին՝ Վանո Խոջաբեկյանին 35 մատիտանկար և այլ աշխատանքներ։

Հարություն Հազարյանի կատարած նվիրատվությունը քանակի և որակի առումով ամենահարուստն է Մատենադարանի նվիրատվությունների պատմության մեջ։

Հարություն Հազարյանը մահացել է 1981 թվականին Նյու Յորքում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ստեփանյան Գառնիկ։ Կենսագրական բառարան. հայ մշակույթի գործիչներ, երեք հատորով։ հատոր Բ, Ժ-Մ։ Երևան։ Սովետական գրող։ 1981, էջ 134
2. ↑  տե՛ս Տէր-Վարդանեան Գ. Օննիկ Եգանեան աշխատութիւններ, Մաշտոցեան Մատենադարանի Ձեռագրական Հաւաքածուները, Մասն Բ, Երեւան, 2014, էջ 11, 287-294
3. ↑  «Պատմական ակնարկ»։ *ՄԱՏԵՆԱԴԱՐԱՆ* (հայերեն)։ 2020-08-18։ Վերցված է 2021-08-28  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)
4. ↑  Տէր-Վարդանեան Գ. նշվ. աշխ. էջ 11-12։
5. ↑  «ՄԻՋՆԱԴԱՐԱԳԻՏՈՒԹՅՈՒՆԸ ՆՎԻՐՅԱԼՆԵՐԻ ԲՆԱԳԱՎԱՌ Է / Աելիտա ԴՈԼՈՒԽԱՆՅԱՆ»։ *Գրական Թերթ* (hy-AM)։ 2015-03-27։ Վերցված է 2021-08-28

Արտաքին աղբյուրներ
------------------

* «ՄԵՐՁԱՎՈՐ ԵՎ ՄԻՋԻՆ ԱՐԵՎԵԼՔԻ ԵՐԿՐՆԵՐ ԵՎ ԺՈՂՈՎՈՒՐԴՆԵՐ» (ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԳԻՏՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ԱԶԳԱՅԻՆ ԱԿԱԴԵՄԻԱ) (էջ 256)
* Մատենադարանը լույս է ընծայում իր վաստակավորների ժառանգության արժեքավոր միավորները
**Ալֆրեդո Բիոնդա** (իտալ.՝ Alfredo Biondi, հունիսի 29, 1928(1928-06-29), Պիզա, Տոսկանա, Իտալիա - հունիսի 24, 2020(2020-06-24), Ջենովա, Իտալիա), իտալացի քաղաքական գործիչ և փաստաբան։

Կենսագրություն
--------------

Ալֆրեդո Բիոնդան ծնվել է 1928 թվականի հունիսի 29-ին Պիզայում։ 1985-1986 թվականներին եղել է Իտալիայի լիբերարների կուսակցության քարտուղարը, իսկ հետագայում զբաղեցնում է այդ կուսակցության նախագահի պաշտոնը։ 1968 թվականի հունիսից մինչև 1972 թվականի մայիսը համալրում է Իտալիայի պատգամավորական խորհրդի շարքերը։ Այդ պաշտոնում վերընտրվում է 1983 թվականի հունիսից մինչև 2006 թվականի ապրիլը։ 2006 թվականի ապրիլին դառնում է Իտալիայի վարչապետ։

1994 թվականին Իտալական լիբերարների կուսակցության վերջին նախագահի՝ Ռաֆայել Կոստայի, հետ հիմնադրում է «Կենտրոնի համագործակցությունը», որը նոր ձևավորվող «Առա՛ջ, Իտալիա՛» կուսակցության փոքր խմբակցություն էր։ 1994 թվականին դառնում է Սիլվիո Բերլուսկոնիի նորաստեղծ կառավարության արդարադատության նախարարը (80-ական թվականներին նա նաև աշխատել է որպես բնության նախարար)։

Բիոնդին 2004 թվականի սկզբից դառնում է «Առա՛ջ, Իտալիա՛» կուսակցության նախագահը։

Վերջերս դատարանում հանդես է եկել որպես «Ջենովա» ֆուտբոլային ակումբի փաստաբան։ Նա մանկուց եղել է այդ ակումբի սիրահարը։

2014 թվականի փետրվարին նա, նախկին նախարար Ռենատո Ալտիսիմոի, նախկին նախարար Կառլո Սկոնյամիլոյի և ուրիշների հետ միասին նա դարձավ «Լիբերարներ» (I liberali) կուսակցության համահիմնադիրների մեկը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4
2. 1 2
3. ↑  «Politica, Il nuovo partito Liberale sarà guidato da Altissimo, Biondi e Scognamiglio» (իտալերեն)։ L'Impronta։ 2014-02-22։ Վերցված է 2015-06-11

Արտաքին հղումներ
----------------

* Openpolis.it
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Էլոյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Ավետիք Էլոյան** (1975, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ճարտարապետ։ Ամերիկյան ճարտարապետների ինստիտուտի անդամ (2017)։

Կենսագրություն
--------------

Ավետիք Էլոյանը ծնվել է 1975 թվականին Երևանում։ 1992-1998 թվականներին սովորել է Երևանի ճարտարապետաշինարարական ինստիտուտի Ճարտարապետության և քաղաքաշինության ֆակուլտետում։ «Մարսելի պատմական կենտրոնի վերակառուցման նախագիծ» ծրագրի շրջանակում 1997 թվականին ստաժավորում է անցել Ֆրանսիայում։ 1998 թվականին վերապատրաստվել է Հնդկաստանում Նյու Դելի մարդկային տարաբնակեցման ղեկավարման ինստիտուտում, որտեղ ուսումնասիրել է քաղաքաշինության ղեկավարման հիմնախնդիրները։ 1998-2000 թվականներին սովորել է Մոսկվայի քաղաքաշինության գիտահետազոտական ինստիտուտում։ 2001 թվականին Երևանի պետական Ճարտարապետաշինարարական համալսարանում պաշտպանել է թեկնածուական թեզ` ստանալով ճարտարապետական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։ 2016 թվականին Կալիֆորնիայի ճարտարապետների պալատի կողմից ստացել է ճարտարապետական և քաղաքաշինական նախագծման արտոնագիր։ 2001-2002 թվականներին եղել է «Պողոսյան Հրաչ ճարտարապետական արվեստանոցի» ճարտարապետ, 2002-2006 թվականներին՝ Բար Հարբոր քաղաքի «Ռոք Քայվանո արքիթեքթս» արվեստանոցի ճարտարապետ, 2006-2008 թվականներին՝ Չիկագոյի «Պապաջորջ-Հայմս փարթներս» նախագծային արվեստանոցի ճարտարապետ, 2008- 2012 թվականներին՝ Սան Ֆրանցիսկոյի «Մաքդոնալդ արքիթեքթս» ճարտարապետական արվեստանոցի նախագծերի ղեկավար։

2012-2018 թվականներին ԱՄՆ-ում հիմնադրել և ղեկավարել է «Էլոյան արքիթեքթս» ճարտարապետական արվեստանոցը։ Նախագծել է մի շարք կառույցներ Լոս Անջելեսում, Չիկագոյում, Սան Ֆրանցիսկոյում, Մոսկվայում և այլն։

Նշանակալի կառույցներ
--------------------

* «Սան Ֆրանցիսկո Բեյ բրիջ» կամրջի (San Francisco Bay Bridge) մատույցներ
* «Պորտլանդ Միլուոկե» (Portland Milwaukie Light Rail Bridge) կամուրջ
* Չիկագոյում «Ալտա Քեյ» բազմահարկ բնակելի շենք
* Բնակելի շենքի նախագիծ Բերքլիում
* Բազմաֆունկցիոնալ շենքի նախագիծ Սան Ֆրանցիսկոյում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Քաղաքաշինության պետական կոմիտեն կղեկավարի Ավետիք Էլոյանը»։ *mediamax.am* (անգլերեն)։ Վերցված է 2018-06-15
2. ↑  «Ավետիք Էլոյան. Այսօր կարող ենք խուսափել վաղվա միջակությունից»։ *mediamax.am* (անգլերեն)։ Վերցված է 2018-06-15
**Ախտանշանային բուժում** (անգլ.՝ Symptomatic treatment), ամոքիչ խնամք, ամոքիչ բուժում կամ պալիատիվ բուժում, հիվանդության ախտանիշների բուժումն է, որը չի ազդում հիվանդության պատճառական գործոնի վրա։ Սովորաբար այն հիվանդության նշանների ու ախտանիշների վերացմանն ուղղված միջամտությունների խումբ է, որի նպատակն է ապահովել հիվանդի հարմարավետությունը և բարեկեցությունը, ինչպես նաև կարող է կանխել լուրջ բարդությունների զարգացումը։ Շատ հիվանդությունների դեպքում, երբ հայտնի է պատճառական գործոնը (օրինակ՝ վիրուսային հիվանդությունների մեծամասնության դեպքում, ինչպիսիք են Գրիպի վիրուսը և Ռիֆտ հովտի տենդը), ախտանշանային բուժումը համարվում է ներկայումս հասանելի միակ լուծումը։ Այնպիսի վիճակների դեպքում, ինչպիսիք են քաղցկեղը, հոդաբորբը, նեյրոպաթիան, ջլերի ախտահարումը և վնասվածքը, ախտանշանային բուժումը կարող է օգտակար լինել բուժումները տարբերակելիս, որոնք օժանդակ/պալիատիվ են և չեն կարող փոխել հիմնական հիվանդության բնական ընթացքը (հիվանդությունը ձևափոխող բուժում)։

Օրինակներ
---------

Ախտանշանային բուժման օրինակներ են՝

* Ցավազրկող դեղամիջոցներ (անալգետիկներ)․ նվազեցնում են ցավը։
* Հակաբորբոքային ագենտներ․ հոդաբորբերի ժամանակ նվազեցնում են բորբոքումը։
* Հակահազային դեղեր․ հազի դեմ կիրառվող դեղամիջոցներ են։
* Հակահիստամինային դեղեր․ կիրառվում են ալերգիաների դեպքում։
* Ջերմիջոցնողներ, կիրառում են ջերմության բարձրացման դեպքում։
* Հոգնաներ․ կիրառվում են փորկապության դեպքում։
* Դեղորայքի անցանկալի կողմնակի էֆեկտների նվազեցմանն ուղղված բուժում

Կիրառում
--------

Երբ հիվանդության էթիոլոգիան (պատճառը) հայտնի է, սկսում են հատուկ թիրախային բուժում, բայց ընդհանուր առմամբ այն զուգորդում են ախտանշանային բուժման հետ։

Ախտանշանային բուժում միշտ չէ, որ խորհուրդ է տրվում կիրառել և փաստ է, որ այն կարող է վտանգավոր լինել, քանի որ կարող է քողարկել հիվանդության հիմքում ընկած պատճառական գործոնը՝ բերելով դրա անտեսմանը կամ բուժման հետաձգմանը։ Օրինակներ՝

* 15 և ավել օրեր շարունակվող ոչ շատ բարձր տենդը երբեմն ակտերիեմիայի միակ ախտանիշն է լինում ստաֆիլակոկային վարակի ժամանակ։ Ախտանշանային բուժմամբ նրա ընկճումը քողարկում է հիվանդության արդյունավետ ախտորոշումը և հակաբիոտիկներով բուժումը։ Հետևանքները կարող են ծանր լինել․ ռևմատիկ տենդ, նեֆրիտ, էնդոկարդիտ և այլն։
* Քրոնիկ գլխացավը կարող է պայմանավորված լինել մարմնակազմական նախատրամադրվածությամբ կամ լինել գլխուղեղի ուռուցքի կամ գլխուղեղի անևրիզմայի հետևանք։

Ի վերջո,ախտանշանային բուժումը զերծ չէ կողմնակի ազդեցություններից և կարող է պատճառ հանդիսանալ յաթրոգեն հետևանքների (այսինքն՝ հիմնական բուժման հետևանքով առաջացած անցանկալի հետևանքների), ինչպիսիք են ալերգիկ ռեակցիաները, ստամոքսի արյունահոսությունը, կենտրոնական նյարդային համակարգի խանգարումները (սրտխառնոց, գլխապտույտ և այլն)։

Տես նաև
-------

* Պալիատիվ օգնություն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «NCI Dictionary of Cancer Terms»։ *National Cancer Institute* (անգլերեն)։ 2011 թ․ փետրվարի 2։ Վերցված է 2020 թ․ մարտի 24
**Արքայադուստրը և մարդակերը** (ռուս.՝ Принцесса и Людоед), կարճամետրաժ նկարված մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է Էդուարդ Նազարովի կողմից՝ ըստ Հենրիխ Սապգիրի բանաստեղծության։

«Ուրախ կարուսել» № 9 մուլտիպլիկացիոն ալմանախի երեք սյուժեներից երրորդն է։

Սյուժե
------

Բանաստեղծության հիմքում ընկած է «սարսափելի» և «հիանալի» ածականների փոփոխությունը։ Առաջին մասում արքայադուստրը սարսափելի եղանակի ժամանակ ընկնում է սարսափելի գետնափոր տուն, սակայն մարդակերը հրաժարվում է նրան ուտել` իր սարսափելի ախորժակի պատճառով։ Երկրորդ մասում հակառակը` իրեն սարսափելի պահող արքայադուստրն ընկնում է հիանալի գետնափոր տուն։ Մարդակերը, չնայած որ հիանալի ախորժակ ուներ, հրաժարվում է ուտել արքայադստերը` վերջինիս սարսափելի տեսքի պատճառով։ Մուլտֆիլմի վերջում հարց է տրվում. «Իսկ միգուցե ամեն ինչ հակառա՞կն է եղել»։

Նկարահանող խումբ
----------------

* Սցենարի հեղինակներ` Հենրիխ Սապգիր, Էդուարդ Նազարով
* Կոմպոզիտոր և կատարող` Ալեքսանդր Գրադսկի
* Բեմադրող նկարիչ` Վլադիմիր Պալչիկով
* Նկարչի օգնական` Դմիտրի Կուլիկով
* Ռեժիսոր` Էդուարդ Նազարով

Պատմություն
-----------

Այդ ժամանակ երգի կատարող Ալեքսանդր Գրադսկին խնդիրներ ուներ իշխանության ներկայացուցիչների հետ, և ֆիլմն արգելվում է ամենավերջին պահին. ռեժիսորն անձամբ բոլորին հրավիրել էր հեռուստացույցի մոտ` իններերդ «Ուրախ կարուսել»-ի պրեմիերան դիտելու, սակայն «Արքայադուստրը և մարդակերը» մուլտֆիլմի փոխարեն ցուցադրվում է Լեոնիդ Նոսիրևի «Անտոշկա» մուլտֆիլմը` առաջին թողարկմամբ։ Այդ տեսքով մուլտֆիլմը պահպանվել է ութ տարի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Сергей Капков (2004-09-13)։ «Эдуард Назаров: «Поначалу Винни-Пух выглядел, как взбесившийся одуванчик»»։ *Animator.ru*։ «Газета»։ Վերցված է 2017-12-18  `|description=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Принцесса и Людоед» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database · Animator.ru |

 |