**Ելենա Բորիսովնա Միզուլինա** (ռուս.՝ Елена Борисовна Мизулина, դեկտեմբերի 9, 1954(1954-12-09), Բույ, Կոստրոմայի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս պետական և քաղաքական գործիչ։ 2015 թվականի սեպտեմբերի 23-ից Օմսկի շրջանի գործադիր իշխանության ներկայացուցիչ։ Իրավագիտության դոկտոր (1992), պրոֆեսոր, Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր իրավաբան։

ՌԴ Պետական դումայի 6-րդ գումարման պատգամավոր «Արդար Ռուսաստան» կուսակցությունից, Պետդումայի ընտանիքի, կանանց և երեխաների հարցերով հանձնաժողովի նախագահ։ 2-րդ, 3-րդ և 5-րդ գումարումների Պետդումայի պատգամավոր։

Եղել է տարբեր քաղաքական կուսակցությունների՝ «ԽԱՊԿ», «Յաբլոկո», «Աջ ուժերի միություն» և «Արդար Ռուսաստան» անդամ։

Հայտնի է որպես ռեզոնանսային նախաձեռնությունների և օրինագծերի հեղինակ և համահեղինակ, որոնք ոչ միանշանակ հասարակական արձագանք են առաջացրել և հաճախ ուղեկցվել են սկանդալներով։ Դրանց թվում են «գեյ-քարոզչությունը», ամուսնալուծությունների և ռուս որբերի օտարերկրյա որդեգրողների դեմ պայքարը։

Կենսագրություն
--------------

### Կրթություն

Ծնվել է 1954 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Կոստրոմայի մարզի Բուի քաղաքում։ Նրա հայրը՝ Բորիս Միխայլովիչ Դմիտրիևը զինծառայող էր։

Դպրոցում նա երազում էր ընդունվել Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտ նախապատրաստվելով «դիվանագետի գործունեության», բայց 1972 թվականին ընդունվել է Յարոսլավլի պետական համալսարանի պատմության և իրավագիտության ֆակուլտետ։ Նա նույն խմբում էր սովորում ապագա ամուսնու՝ Միխայիլ Միզուլինի հետ, չորս տարի սովորելուց հետո ամուսնացել է նրա հետ։ 1977 թվականին ավարտել է համալսարանը՝ ստանալով իրավաբանի որակավորում։

1977 թվականից մինչև 1984 թվականը աշխատել է նախ որպես խորհրդատու, ապա՝ 1984 թվականից մինչև 1985 թվականը՝ եղել է Յարոսլավլի շրջանային դատարանում ավագ խորհրդատու։ Միևնույն ժամանակ, նա հեռակա ուսում է ստացել Յարոսլավլի պետական համալսարանի ասպիրանտուրայում, 1983 թվականին պաշտպանել է իր թեկնածուական ատենախոսությունը՝ «Քրեական դատավարության վերահսկողության ստուգման բնույթը (Յարոսլավլի շրջանի դատարանի նյութերի հիման վրա)» իրավաբանական գիտությունների թեկնածուի աստիճանի համար։

1987 թվականին Միզուլինան ստացել է ազգային պատմության բաժնի պետի պաշտոնը, գլխավորել է բաժինը մինչև 1990 թվականը։

1992 թվականին, Ռուսաստանի Գիտությունների ակադեմիայի պետական և իրավունքի ինստիտուտում, պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսությունը «Քրեական գործընթաց. պետական ինքնակարգավորման սահմանը» թեմայով։ 1992 թվականից մինչև 1995 թվականը եղել է՝ Յարոսլավլի պետական համալսարանի պրոֆեսոր։

### «Յաբլոկո» և «Աջ ուժերի միություն»

Միզուլինան 1997 թվականին
1993 թվականին «Ռուսաստանի ընտրություն» դաշինքից ընտրվել է ՌԴ ԴԺ Դաշնության խորհրդի առաջին կազմում, որտեղ եղել է սահմանադրական օրենսդրության և դատաիրավական հարցերի հանձնաժողովի նախագահի տեղակալ, կանոնակարգի և խորհրդարանական ընթացակարգերի հանձնաժողովի անդամ։ 1995 թվականին ընդգրկվել է «Յաբլոկո» միավորման և «Բարեփոխումներ-նոր կուրս» շարժման մեջ։ 1995 թվականից ի վեր նա ղեկավարում էր Յարոսլավլի տարածաշրջանային «Հավասարակշռություն» հասարակական կազմակերպությունը։

1995 թվականի դեկտեմբերին Միզուլինան ընտրվել է 2-րդ գումարման Պետական դումայի պատգամավոր, 1996 թվականի հունվարին վաղաժամկետ վայր է դրել Դաշնության խորհրդի պատգամավորի լիազորությունները։ Երկրորդ գումարման Պետդումայում նա եղել է «Յաբլոկո» խմբակցության անդամ, եղել է օրենսդրության և դատական բարեփոխումների հանձնաժողովի նախագահի տեղակալ, պետականաշինության և քաղաքացիների սահմանադրական իրավունքների հարցերով ենթահանձնաժողովի նախագահի տեղակալ։

1999 թվականի դեկտեմբերին «Յաբլոկոից» ընտրվել է 3-րդ գումարման Պետական դումայի պատգամավոր։ 2000 թվականին հուլիսին գլխավորել է «Յարոսլավլի ժողովրդավարական ուժերի միությունը», որում ընդգրկվել են «Յաբլոկոյի» և «Աջ ուժերի միության» ներկայացուցիչները։ 2001 թվականի փետրվարին նա հայտարարել է, որ չի պատրաստվում հաստատել իր անդամակցությունը «Յաբլոկոյում»։ Նույն թվականի հունիսին նա միացել է «Աջ ուժերի միությանը»։ Միզուլինը իր հեռացումը «Յաբլոկոյից» բացատրել է նրանով, որ ինքը «անձամբ ամաչում է լինել մի կուսակցության կազմում, որը ընտրություններում միայն 5 % ձայն է հավաքել»։ «Դա ինձ համար բարոյական խնդիր է»- ասել է նա։

2004 թվականի փետրվարին Միզուլինան աշխատել է Պետդումայի ներկայացուցչի կողմից Սահմանադրական դատարանում։ Ինքը՝ Միզուլինան, չի բացառել հավանականությունը, որ նա այդ նշանակումը ստացել է ընտրություններում «Աջ ուժերի միության» տապալման պատճառով։ Որպես Պետդումայի ներկայացուցիչ Սահմանադրական դատարանում, 2005 թվականին պաշտպանել Է Ռուսաստանի նահանգապետի ուղղակի ընտրությունները չեղյալ հայտարարելու մասին որոշման իրավաչափությունը։ Սահմանադրական դատարանում իր աշխատանքը համատեղել է Պետդումայի աշխատակազմի իրավական վարչության պետի տեղակալի պարտականությունների կատարման հետ։ 2005 թվականին ավարտել է Ռուսաստանի Դաշնության նախագահին առընթեր պետական կառավարման ակադեմիան։

### «Արդար Ռուսաստան»

Միզուլինան հարցազրույց է տալիս, 2012 թվականի հունիսին:
2007 թվականի սեպտեմբերի 23-ին «Արդար Ռուսաստան. Հայրենիք/կյանք» կուսակցության նախընտրական համագումարը հաստատել է հինգերորդ գումարման Պետդումայի ընտրությունների թեկնածուների ցուցակը։ Ելենա Միզուլինան առաջին համարն էր Օմսկի № 60 տարածաշրջանային խմբում։ 2007 թվականի դեկտեմբերյան ընտրություններում «Արդար Ռուսաստան»-ը հավաքել է ձայների 7.74%-ը և ստացել է 38 մանդատ։ Մանդատ է ստացել նաև Միզուլինան։ Պետդումայի հինգերորդ գումարումում նա միացել է «Արդար Ռուսաստան» խմբակցությանը։ 2008 թվականի հունվարին նա դարձել է Պետդումայի ընտանիքի, կանանց և երեխաների հարցերով կոմիտեի նախագահ։ Միևնույն ժամանակ, «Արդար Ռուսաստանը» ի սկզբանե առաջադրել է այս պաշտոնի համար Սվետլանա Գորյաչևային, ինչը դժգոհություն է առաջացրել, Միզուլինան ղեկավարել է հանձնաժողովը որպես փոխզիջումային գործիչ։

2011 թվականի սեպտեմբերի 24-ին «Արդար Ռուսաստան» համագումարը հաստատել է Պետդումայի վեցերորդ գումարման վեցերորդ գումարման թեկնածուների ցուցակը։ Ելենա Միզուլինան առաջին համարն էր Օմսկի № 52 տարածաշրջանային խմբում։ Ընտրություններում «Արդար Ռուսաստանը» Օմսկի մարզում հավաքել է ձայների 16,45 % -ը, իսկ երկրում ընդհանուր առմամբ 13,25 %-ը և ստացել է 38 մանդատ։ Մանդատ է ստացել նաև Միզուլինան։

2015 թվականի հուլիսին Օմսկի մարզի նահանգապետի ժամանակավոր պաշտոնակատար Վիկտոր Նազարովը, գրանցվելով որպես Օմսկի մարզի նահանգապետի թեկնածու, ընտրական հանձնաժողով է ներկայացրել Դաշնության խորհրդի երեք թեկնածուներից բաղկացած ցուցակը, որոնց թվում եղել է նաև Ելենա Միզուլինան։ Նազարովը հաղթել է ընտրություններում և 2015 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Ելենա Միզուլինը ստանձնել է Դաշնության խորհրդի անդամի՝ Օմսկի շրջանի նահանգապետի լիազորությունները։ Պետդումայի պատգամավորի մանդատը փոխանցվել է Ալեքսանդր Կրավցովին։

2017 թվականի հունվարի 23-ին «Արդար Ռուսաստան» կուսակցության տարածքային բաժանմունք դիմում է ներկայացրել կուսակցությունից դուրս գալու մասին։ Հնարավոր պատճառներից են եղել ԶԼՄ-ների և «Արդար Ռուսաստանի» առանձին անդամների դժգոհությունը կուսակցության Օմսկի բաժանմունքի ղեկավար Վլադիմիր Գուսելետովի նկատմամբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "«Дождь»: Жители Омской области хотят отставки депутата Мизулиной". Росбалт. 17.8.2013. Retrieved 2013 թ․ օգոստոսի 25.
2. ↑  "Собчак сообщила, что её допросят по делу об оскорблении Мизулиной". РИА Новости. 05.08.2013. Retrieved 2013 թ․ օգոստոսի 25.
3. ↑  "Мизулина снова оказалась в центре скандала с несуществующей цитатой о православных девушках". news.rambler.ru. 12.7.2013. Retrieved 2013 թ․ օգոստոսի 25.
4. ↑  "Неизвестный подвиг, «Золотое кольцо», 31.01.2003". Արխիվացված է the original 2019 թ․ մարտի 6-ին. Retrieved 2020 թ․ հունիսի 13. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
5. ↑  "«Я сразу уйду из политики, если моя деятельность будет мешать семье»". Яблоко. 1997. Retrieved 2013 թ․ հուլիսի 23.
6. ↑  Наталья Щербаненко (30.7.2001). "Неполитическая кухня Елены Мизулиной". Профиль. Retrieved 2013 թ․ հուլիսի 22.(չաշխատող հղում)
7. 1 2  Мария Позднякова (24.1.2002). "Елену Мизулину заняться политикой уговорил муж". АиФ. Retrieved 2013 թ․ հուլիսի 23.
8. 1 2 3  "Мизулина Елена Борисовна. Биографическая справка". РИА Новости. 30.06.2010. Retrieved 2013 թ․ հուլիսի 19.
9. 1 2 3 4 5 6  "Мизулина Елена Борисовна". Яблоко. Retrieved 2013 թ․ հուլիսի 19.
10. 1 2  "Елена Борисовна Мизулина". Юридическая Россия. 24.10.2006. Արխիվացված է the original 2014 թ․ մարտի 23-ին. Retrieved 2013 թ․ հուլիսի 19. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
11. ↑  "Кафедра отечественной истории". Ярославский государственный педагогический университет имени К. Д. Ушинского. Retrieved 2013 թ․ հուլիսի 22.
12. ↑  "Мизулина Елена Борисовна". НИИ социальный систем МГУ им. Ломоносова. Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 3-ին. Retrieved 2013 թ․ հուլիսի 22.
13. ↑  "Лицом к лицу". Радио "Свобода". 27.01.2001. Retrieved 2013 թ․ հուլիսի 22.
14. ↑  "Депутаты Совета Федерации I созыва". «Федеральное Собраниe: Совет Федерации, Государственная Дума». - Справочник. - М. ИЭГ "Панорама", Фонд развития парламентаризма в России, 1994-1996. Электронная версия. 2000. Retrieved 2013 թ․ հուլիսի 22.
15. ↑  "В Ярославле «Яблоко» объединилось с правыми". Независимая газета. 03.07.2000. Retrieved 2013 թ․ հուլիսի 23.
16. ↑  Ольга Тропкина (28.02.2001). "Мизулина покидает «Яблоко»". Независимая газета. Retrieved 2013 թ․ հուլիսի 23.
17. ↑  "Мизулина принята в состав СПС". Коммерсантъ. 14.6.2001. Retrieved 2013 թ․ հուլիսի 22.
18. ↑  Михаил Овчаров (24.02.2001). "«Яблоко» теряет последний шанс". Независимая газета. Retrieved 2013 թ․ հուլիսի 23.
19. ↑  Юлия Чернухина, Виктория Чарочкина, Екатерина Винокурова. (19 ноября 2012). "Время хамелеонов. Портреты оппортунистов" (in ռուսերեն). The New Times. Արխիվացված է the original 2012 թ․ դեկտեմբերի 7-ին. Retrieved 2012 թ․ նոյեմբերի 29.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ բազմաթիվ անուններ: authors list (link)
20. ↑  Сюзанна Фаризова. "«Союз правых сил» представит депутатов в Конституционном суде". 14.02.2004. Retrieved 2013 թ․ հուլիսի 22.
21. ↑  Григорий Белонучкин (декабрь 2005). "Дело о губернаторах". Панорама, № 56. Retrieved 2013 թ․ հուլիսի 22.
22. ↑  "Елена Мизулина назначена постоянным представителем Госдумы в Конституционном суде". Росбалт. 13.2.2004. Retrieved 2013 թ․ հուլիսի 24.
23. ↑  Дмитрий Камышев (28.01.2008). "Думократический процесс". Коммерсантъ-власть. Retrieved 2013 թ․ հուլիսի 22.
24. ↑  Елена Мизулина может перейти в Совет Федерации. 16 июля 2015
25. ↑  Мизулина официально назначена сенатором от Омской области. 23.09.2015
26. ↑  Кресло Мизулиной в Госдуме займет омский депутат-«физкультурник». 14 октября 2015
27. ↑  "Мизулина решила покинуть «Справедливую Россию»". Интерфакс. 2017 թ․ հունվարի 23. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 23.
28. ↑  *Анна Байдакова*. «Когда такие фигуры бегут, у партии проблемы» Archived 2017-02-02 at the Wayback Machine. Новая газета, № 8 от 27 января 2017

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Տելեգրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Declarator.org · Rodovid |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 105169776X · LCCN: n2013003635 · VIAF: 294968366 · WorldCat VIAF: 294968366 |

 |