recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Դալթոնի օրենք
**Դալթոնի օրենքներ**, ֆիզիկական օրինաչափություններ, որոնք ենթարկվում են քիմիապես իրար հետ չփոխազդող գազերի խառնուրդի հատկությունները։ Օրենքների ձևակերպումը Դալտոնը սկսել է 19-րդ դար սկզբին։

1. Գազերի խառնուրդի լրիվ ճնշումը հավասար է բաղադրիչների պարցիալ ճնշումների գումարին (սահմանել է Զ. Դալթոնը, 1801 թվականին)։
2. Հաստատուն ջերմաստիճանում գազային խառնուրդի յուրաքանչյուր բաղադրիչի լուծելիությունը հեղուկում համեմատական է հեղուկի վրա այդ բաղադրիչի պարցիալ ճնշմանը (սահմանել է Զ․ Դալթոնը, 1803 թվականին)։ Վերջինս Հենրիի օրենքի մասնավոր դեպքն է։ Դալթոնի օրենները մեկնաբանվում են իդեալական գազերի կինետիկ տեսությամբ։ Կրիտիկականից հեռու ջերմաստիճանների և ճնշումների դեպքում Դալթոնի օրենքները որոշ մոտավորությամբ կիրառելի են նաև իրական գազերի համար։

Օրենքների ձևակերպում
--------------------

> 
> Իզոթերմ պայմաններում բոլոր գազերի ծավալները իրար հավասար են, հետևաբար, ըստ Բոյլ-Մարիոտի օրենքի յուրաքանչյուր գազի ճնշումը պետք է փոխվի այնպես, որ տեղի ունենա հետևյալը.
> 
> 
> 

{\displaystyle P=\sum \_{i=1}^{n}{p\_{i}}=p\_{1}+p\_{2}+\cdots +p\_{n}}
N=N1+N2+$
որտեղ Ni-ն i–րդ տեսակի գազի մոլեկուլների թիվն է։ Համաձայն իդեալական գազի վիճակի հավասարման՝

pV=NkBT= N1kBT+N2kBT+$
Եթե V ծավալը զբաղեցրած լիներ միայն i-րդ տեսակի գազը, ապա նրա գործադրած ճնշումը կորոշվեր

p1V=N1kBT
բանաձևով, որի համաձայն՝

pi=Ni/VkB T
pi–ն անվանում են i-րդ տեսակի գազի մասնական ճնշում։ Բանաձևերից հետևում է, որ

p=p1+p2+$
այսինքն՝ իդեալական գազերի խառնուրդում ճնշումը հավասար է խառնուրդի գազերի մասնական ճնշումների համար։

Չոր, այսինքն՝ ջրի գոլորշիներ չպարունակող օդի բաղադրության 78%–ը (ըստ ծավալի)ազոտն է, 21%–ը՝ թթվածինը, մնացածը՝ արգոնը և այլ գազեր։ Եթե օդի ճնշումը 1 մթն է, ապա ազոտի մասնական ճնշումը 0,78 մթն է, իսկ թթվածինը՝ 0,21 մթն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Дальтона законы.* Статья в физической энциклопедии.

Գրականություն
-------------

* Ֆիզիկա 11–րդ դասարանի դասագիրք

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 263)։*  |
Ռազմիկի մեջքին նախշի պատկերումը: Պատկեր Ստուրա-Համարյան քարի վրա: Ռազմիկի վերևում պատկերված է Օդինի խորհրդանիշը` վալկնուտը
«Արյունոտ արծիվ» (շվեդերեն՝ blodörn, նորվ.՝ blodørn, դան․՝ blodørn),  վիկինգների ժամանակաշրջանի լեգենդար մահապատիժ, որը կայանում էր հետևյալ կերպ. դատապարտվածի մեջքից ջարդում էին կողերը, թևերի նման տարածում էին դրանք և թոքերը դուրս էին հանում։ Տվյալ դեպքում վաղաժամ մահվան պատճառ պետք է հանդիսանար վնասվածքային շոկը կամ պնևմոտորաքսը։

Պատմաբանների մեծ մասը կասկածի տակ է դնում նման մահապատժի գոյության փաստը կամ էլ այն համարում էր թշնամիների դիակների նկատմամբ ծիսական ծաղր։ «Արյունոտ արծվի» մասին հաղորդագրությունները որոշ դեպքերում համարվում են քրիստոնյա պատմիչների հակահեթանոսական քարոզչություն կամ ուշ ժամանակաշրջանի սկալդերի վառ երևակայության արդյունք։

Հակառակորդի մեջքին «արյունոտ արծվի» կերտումը հիշատակվում է «Օլաֆ Թրյուգվասոնի մասին մեծ սագայում», «Օրկնեական յարլերի մասին սագայում», ինչպես նաև Իվար Անոսկորի և նրա եղբայրների վրեժի մասին Էլա II-ից` իրենց հայր Ռագնար Լոդբրոկի մահվան համար։ Այդ կարճ հիշատակումներից դժվար է պատկերացում կազմել տվյալ մահապատժի բնույթի մասին։

Ուշ քրիստոնեական պատմիչների մոտ «արյունոտ արծիվ» վերաճեց չարագուշակ մանրամասնություններով և սկսեց որպես բարբարոս դաժանության օրինակ բերվել։ Օրինակ` Սաքսոն Գրամատիկուսը իր «Դաների գործերի» (լատ.՝ Gesta Danorum)  9-րդ գրքում հայտնում է, որ Էլայի մահապատժի ժամանակ նրա մեջքին աղ էին լցնում։

Որպես Օդինին թշնամիներ զոհաբերելու նման ծեսի գոյության հաստատում բերվում է Գոթլանդի հուշաքարերից մեկի` Ստուրա-Համարյան քարի վրայի ոչ այնքան հստակ պատկերը։

Գրականություն
-------------

* Roberta Frank. «Viking Atrocity and Skaldic Verse: The Rite of the Blood-Eagle». *The English Historical Review*. Vol. 99, No. 391, Apr. 1984.
Հունվարի 9-ի առավոտյան (անհայտ նկարիչ)
**«Արյունոտ կիրակի»** (1905 թվականի հունվարի 9-ը), ցարական կառավարության կողմից՝ Պետերբուրգի բանվորների (140 հազարից ավելի) խաղաղ երթի մասսայական գնդակահարության օրը։ Երթը նախապատրաստել էր «Սանկտ-Պետերբուրգի ռուսական ֆաբրիկա-գործարանային բանվորների ժողով» միապետական կազմակերպությունը՝ քահանա Գեորգի Գապոնի գլխավորությամբ։ Բանվորները շարժվեցին դեպի Ձմեռային պալատ՝ ցարին խնդրագիր հանձնելու։ Խնդրագիրը բանվորական ժողովներում քննարկելիս՝ բոլշևիկները բացատրեցին, որ միայն հեղափոխական պայքարով պրոլետարիատը կարող է ձեռք բերել իր իրավունքները։ Ցարի հրամանով զորքերը գնդակոծեցին անզեն բանվորներին, սպանվեց ավելի քան հազար, վիրավորվեց երկու հազար մարդ։

Արյունալի դատաստանը ոտքի հանեց երկրի աշխատավորությանը։ Պետերբուրգում, Մոսկվայում, Ռիգայում, Բաքվում, Թիֆլիսում և այլ խոշոր քաղաքներում տեղի ունեցան գործադուլներ՝ «Կորչի՛ ինքնակալությունը» լոզունգով։ Հունվարյան գործադուլներին մասնակցեց 440 հազար մարդ։ «Արյունոտ կիրակի»-ի լուրը գործադուլային ալիք բարձրացրեց նաև Հայաստանում՝ Երևանում, Ալեքսանդրապոլում, Ալավերդում։ Հունվարի 9-ի իրադարձությունները դարձան Ռուսաստանում 1905-1907 թվականների հեղափոխության սկիզբը (Ռուսական հեղափոխություն (1905-1907))։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 2, էջ 104)։*  |
**Լևաշովների տուն** (ռուս.՝ Дом Левашовых), պատմական շենք Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում (Պոկրովկա փողոց, տուն 1/13/6, շինություն 2)։ Կառուցվել է 18-րդ դարի ապարանքի հիման վրա։ Լևաշովների տունն ունի մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ (գրանցման համար՝ 7736666000)։

Պատմություն
-----------

1740-ական թվականներին իշխանուհի Մ. Ս. Գոլիցինան Պոկրովկայում կառուցում է տուն։ Այդ տունը 1798 թվականին գնում են ռուս ազնվական և կոմսական Լևաշովներ ցեղի ներկայացուցիչները։ 1839 թվականից սկսած տան սեփականատերերն են եղել վաճառական Կարզինկինները, որոնք այնտեղ տեղակայել են պատկերասրահ։ 1914 թվականին կալվածաքը գնում է հարստացած գյուղացի Ի. Ն. Շինկովը։ Լևաշովների տան տեղում նա ցանկանում էր կառուցել եկամտաբեր տուն, սակայն այդ ծրագրին խանգարում են Առաջին համաշխարհային պատերազմն ու Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը։

1913 թվականին Պոկրովկայի կարմիր գծով Լևաշովների տան դիմացի այգու տեղում կառուցվել է մեկհարկանի թեյի խանութ, որը ծածկել է դեպի փողոցն ուղղված գլխավոր ճակատը։

Լևաշովների տանը որոշ ժամանակ ապրել է Ալեքսանդր Իվանովիչ Գերցենը։

Ճարտարապետություն
-----------------

Կիսավերնահարկով երկհարկանի քարե առանձնատունը կառուցվել է կլասիցիզմի ոճով։ Պոկրովկային նայող նրա գլխավոր ճակատը զարդարված է կամար-որմնախորշերով, որոնցում տեղադրված են առաջին հարկի պատուհանները։ Առաջին հարկի կենտրոնական ելունը զարդարված է դորիական օրդերի չորս որմնասյունով։ Էկլեկտիզմի դարաշրջանում դասական համեստ դեկորը փոքր-ինչ վերափոխվել է։ Մասամբ պահպանվել է տան նախասրահի և երկրորդ հարկի կլոր դահլիճի դրվագումը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Постановление Совета Министров РСФСР № 624 от 04.12.1974
2. 1 2  Москва: Архитектурный путеводитель / И. Л. Бусева-Давыдова, М. В. Нащокина, М. И. Астафьева-Длугач. — М.: Стройиздат, 1997. — С. 164. — 412 с. — ISBN 5-274-01624-3
3. ↑  «Жилой дом»։ Վերցված է 2019 Մարտ 7
4. 1 2 3  Моя маленькая Москва : знаменитые немцы в российской столице : путеводитель / авт.-сост. Н. Б. Леонова. — Москва : МСНК-пресс, 2014. — С. 63. — ISBN 978-5-98355-109-1
**Պոտական մեղադրող**, անձ, որը պետության անունից դատարանում պաշտպանում է մեղադրանքը։ Մեղադրանքի պաշտպանությունը օրենքի ճշգրիտ և միատեսակ կատարման նկատմամբ պետական հսկողության ձևերից է։

Պարտականություններ
------------------

Պետական մեղադրողը մասնակցում է ապացույցների հետազոտմանը, եզրակացություններ է տալիս դատական քննության ընթացքում ծագող հարցերով, հանդես է գալիս հայտարարություններով կամ կատարում միջնորդություն, մեղադրանքի հիմնավորվածության, օրենքի կիրառման, պատժամիջոցի ու չափի, այլ հարցերի վերաբերյալ հայտնում իր նկատառումները։

Դատաքննությունն ավարտվելուց հետո, դատական վիճաբանությունների փուլում, պետական մեղադրողն իր ճառում վերլուծում է գործի բոլոր հանգամանքները՝ զգալի տեղ հատկացնելով հանցագործությունների պատճառների ու դրանց կատարմանը նպաստող պայմանների պարզաբանմանը, դրանց վերացման ուղղությամբ անհրաժեշտ միջոցառումների իրականացման հարցերին։

Եթե պետական մեղադրողը համոզվում է, որ դատաքննության տվյալներով չի հաստատվում ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը, պարտավոր է հրաժարվել՝ դատարանին ներկայացնելով շարժառիթները։ Սակայն մեղադրանքից պետական մեղադրողի հրաժարումը դատարանին չի ազատում գործի քննությունը շարունակելու և ամբաստանյալի մեղավորության հարցը ըստ էության լուծելու պարտականությունից։

Տարբեր երկրներում
-----------------

Կապիտալիստական պետություններում պետական մեղադրանքը պաշտպանում են քրեական գործեր քննող տարբեր պաշտոնյաներ։

ԱՄՆ գերագույն դատարանում կարևորագույն գործերով պետական մեղադրանքը պաշտպանում է *գլխավոր աթոռնին* (State's Attorney – արդարադատության նախարարության ղեկավարը, գլխավոր դատախազը), մյուս ֆեդերալ դատարաններում՝*աթոռնին* (attorney – փաստաբան, պետական մեղադրողի կամ պաշտպանի պարտականություններ կատարող պաշտոնատար անձ)։

Մեծ Բրիտանիայում պետության շահերը շոշափող գործերով պետական մեղադրանքը պաշտպանում է *հանրային հետապնդման դիրեկտորը*, ինչպես նաև այլ պաշտոնատար անձինք։

Ֆրանսիայում, Շվեյցարիայում, Գերմանիայում, Բելգիայում, Մեքսիկայում, Վենեսուելայում և այլ երկրներում պետական մեղադրանքը պաշտպանում է դատախազը։

ԽՍՀՄ-ում և սոցիալիստական մյուս երկրներում որպես պետական մեղադրող դատարանում հանդես են եկել *դատախազը, նրա տեղակալներն ու օգնականները։*

Տես նաև
-------

* Դատախազ
* Դատախազություն
* Ռուսաստանի Դաշնության դատախազություն

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 9, էջ 245)։*  |
**«Ավետում»** (իտալերեն՝ Annunciazione), աստվածաշնչյան սյուժեով նկար, որը վրձնել է Վերածննդի իտալացի նկարիչ Լեոնարդո դա Վինչին։ «Ավետումը» ստեղծվել է 1472-1475 թվականներին երիտասարդ Լեոնարդոյի կողմից, ով այդ ժամանակ աշխատում էր իր ուսուցչի՝ Անդրեա դել Վերոկկիոյի արվեստանոցում։ 1867 թվականից մինչև մեր օրերը այս ստեղծագործությունը պահպանվում է Ուֆֆիցի թանգարանում։

«Ավետման» սյուժեում ընկած է աստվածաշնչյան այն հատվածը, երբ Գաբրիել Հրեշտակապետը Կույս Մարիամին ավետում է այն մասին, որ շուտով սուրբ հոգուց հղիանալու է և ծնելու է Հիսուս Քրիստոսին:

Նկարագիր
--------

Լեոնարդո դա Վինչիի ստեղծագործության ֆոնին կենտրոնում հայտնվում է Մոնտե Սան Մարտինոն Կոմո լճի, ենթադրվում է, որ նկարն արվել է Լիերնա փոքրիկ գյուղում, Fiumelate-ի մոտ։

Ստեղծագործությունը պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ նաև ավանդական ու հստակ։ Առաջին պլանում նկարիչը պատկարել է ծնկաչոք հրեշտակապետին՝ Գաբրիելին՝ ձախ ձեռքին սպիտակ շուշան (Կույս Մարիամի անարատության խորհրդանիշը)։ Աջ ձեռամբ Գաբրիել Հրեշտակապետը օրհնում է իր տան մեջ նստած նստած Մարիամին։ Հրեշտակի զգեստի քղանցքը տարածված է խոտերից և ծաղիկներից կազմված գորգի վրա, որը պատկերված է խիստ պայմանական։ Մարիամ Աստվածածնին նկարիչը, որպես կանոն ու ավանդույթ, պատկերել է Աստվածաշնչով, որը դրված է Մարիամի առջև գտնվող սպիտակ, ճոխ, դրվագազարդ գրակալի վրա։

Հորիզոնական մեծածավալ ստեղծագործությունը թույլ է տալիս, որ հետին պլանում նկարիչը ցուցադրի լայն բնապատկեր։ Այստեղ տեղ են գտել ծառերի ուրվագծեր, դեպի հեռուն գնացող գետ, որի վրա նավարկում են նավերը։ Կան նաև նավահանգստային քաղաքի աշտարակներ, պարիսպներ՝ շրջապատված թույլ երկնագույն ծխի շերտի մեջ գտնվող լեռնագագաթներով։

Նկարի հատվածներ
---------------

* Գաբրիել ՀրեշտակապետԳաբրիել Հրեշտակապետ
* Մարիամ ԱստվածածինՄարիամ Աստվածածին
* Աստվածաշունչը և Մարիամ Աստվածածնի ձեռքը Աստվածաշունչը և Մարիամ Աստվածածնի ձեռքը
* Հետին պլանի բնապատկերը՝ պարզորոշ երևացող նավահանգստով, նավերով ու լեռնագագաթներով Հետին պլանի բնապատկերը՝ պարզորոշ երևացող նավահանգստով, նավերով ու լեռնագագաթներով
* Մարմարիոնե գրակալի ռելիեֆային քանդակները Մարմարիոնե գրակալի ռելիեֆային քանդակները

Տե՛ս նաև
--------

* Ավետում (Ռոսսետտիի նկար)
* Ավետում (Վան Էյքի նկար)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7
2. 1 2
3. 1 2  Leonardo da Vinci: The Annunciation // *ArtChive.com,*. — 2009.

Գրականություն
-------------

* *AA.VV.* Galleria degli Uffizi. — Roma, 2003. — (I Grandi Musei del Mondo).
* *Milena Magnano* Leonardo. — Milano: Mondadori Arte, 2007. — (I Geni dell’arte). — ISBN 978-88-370-6432-7
* *Gloria Fossi* Uffizi. — Firenze: Giunti, 2004. — ISBN 88-09-03675-1

Արտաքին հղումներ
----------------

* *Leonardo da Vinci: anatomical drawings from the Royal Library, Windsor Castle*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 123561252 · GND: 4415837-3 |

 |
**Մարոնիա** (հուն․՝ Μαρώνεια), գյուղական համայնք ժամանակակից Հունաստանում։ Գտնվում է Մակեդոնիայից արևելք, հունական Թրակիայի տարածքում, Կոմոտինի քաղաքից 34 կմ դեպի հարավ-արևելք, և մտնում է Ռոդոպի նոմոսի կազմի մեջ։ Ժամանակակից Մարոնիայի տարածքում գտնվում էր համանուն խոշոր հին հունական բնակավայր, որը հայտնի է մ.թ.ա. 5-րդ դարից։

Պատմություն
-----------

Հին թատրոնի ավերակները
Ժամանակակից Մարոնիայի տարածքում բնակավայրը հայտնի է մ.թ.ա. 5-րդ դարից, սակայն բնակավայրից ոչ հեռու հնագիտական պեղումները վկայում են այն մասին, որ այդ տեղանքը բնակեցված է եղել ավելի շուտ՝ մոտավորապես 3000 տարի առաջ։ Ըստ լեգենդի բնակավայրը հիմնվել է Դիոնիսոսի որդի Մարոնիի կողմից։ Պլինիոս Ավագը հայտնում է, որ բնակավայրը պատկերացրածից ավելի հին է։ Մարոնիայի վայրում գտնվել է հին աֆրիկյան բնակավայր, որը կոչվում էր **Օրտագուր** (Ortagures):

Մ.թ.ա. մոտ 200 թվականին քաղաքն երկարատև պաշարումից հետո Մակեդոնիայի Երկրորդ ճակատամարտի ժամանակ գրոհով վերցվել է Ֆիլիպ V Մակեդոնացու կողմից, որն իր զայրույթը թափել է Մարոնիայի անհնազանդ ժողովրդի վրա՝ ոչնչացնելով չափահաս բնակչության մեծ մասը։

Հռոմեական Հանրապետությունը արդյունքում հաղթելով դաժան և ուխտադրուժ Ֆիլիպ թագավորին, Մարոնիային շնորհել է ազատ քաղաքի կարգավիճակ։

Հին ժամանակներից ի վեր Մարոնիայի բնակիչների հիմնական զբաղմունքը գինեգործությունն էր։ Հռոմեական տիրապետության ժամանակաշրջանում Մարոնիայի գինիները հայտնի էին ամբողջ կայսրությունում։ Ըստ որոշ տարեգիրների, դրանք օժտված էին յուրահատուկ համով և քաղցր բույրով։ Մետաղադրամները, որոնք հայտնաբերվել են հին բնակավայրի տարածքում հնագիտական պեղումների ժամանակ, հաստատում են պատմաբանների հաղորդագրությունները՝ մետաղադրամների վրա պատկերված են խաղողի ողկույզներ և, ըստ երևույթին, Դիոնիսոսը, որին պաշտում էին Մարոնիայի բնակիչները։

Հնագիտական պեղումներ Մարոնիայի տարածքում
----------------------------------------

50 տարիների ընթացքում ժամանակակից Մարոնիայի տարածքում անցկացվում են մասշտաբային հնագիտական պեղումներ, որոնք լույս են սփռում ոչ միայն բնակավայրի պատմության, այլ նաև ամբողջ տարածաշրջանի պատմության վրա։ Ավելի ուշ, հնագիտական պեղումները հանգեցրեցին մի ամբողջ հնագիտական արգելոցի ստեղծմանը, որտեղ հայտնաբերվել են հնադարյան բնակավայրի պատերը, անտիկ թատրոն, Դիոնիսոսի պաշտամունքի սրբատեղի, խճանկարի բեկորներ, ինչպես նաև հռոմեական կայսր Հադրիանոսի ժամանակաշրջանի հաղթակամար և բյուզանդական տաճարների մնացորդներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  08en(չաշխատող հղում)
2. ↑  Euripides, *Cyclops*, v. 100, 141
3. ↑  Pliny, iv. 11. s. 18
4. ↑  Livy, xxxi. 16; xxxix. 24; Polybius, xxii. 6, 13, xxiii. 11, 13
5. ↑  Polybius, xxx. 3
6. ↑  Nonnus, i. 12, xvii. 6, xix. 11
7. ↑  Homer, *Odyssey*, ix. 209; Pliny, xiv. 4. s. 6


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Catholic (1997—…) |

 |
Հրդեհաշեջ փողրակ
**Փողրակ**, ճկուն, մեջը դատարկ խողովակ, որը նախատեսված է մեկ վայրից մյուսը հեղուկների կամ գազերի փոխադրման համար։ Փողրակը ծռվող խողովակից տարբերվում է նրանով, որ վերջինս կոշտ է և ծռելուց հետո պահպանում է իր տեսքը։ Փողրակները սովորաբար գլանաձև են, այսինքն կտրվածքը կլոր է։

Փողրակները ըստ հատկանիշների տարբերվում են ըստ չափսի, տրամագծի, քաշի, ճնշման դիմացկունության, ճկունության աստիճանի, արտադրության նյութի, քիմիական համատեղելիության և այլն։

Փողրակները արտադրվում են մեկ կամ մի քանի նյութերի համակցությունից, սովորաբար՝ նեյլոնից,պոլիէթիլենից, PVC-ից, սինթետիկ կամ բնական ռետինից, կախված միջավայրի ու ճնշման պահանջներից։  Վերջին տարիներին փողրակները արտադրում են նաև հատուկ պոլիէթիլենից (LDPE և նամանավանդ LLDPE), օգտագործվում է նաև տեֆլոն,չժանգոտվող պողպատ ու այլ մետաղներ։

Ուժեղացված ռետինե փողրակներ
---------------------------

ՈՒժեղացված փողրակների շարք, որոնք կարող են դիմանալ մինչև 10 բար ճնշման
Բարձր ճնշմանն ավելի լավ դիմադրելու համար փողրակները կարող են ուժեղացված լինել մանրաթելերով կամ պողպատյա լարերով։ ՈՒժեղացնելու սովորական մեթոդներից է հյուսելը, պարուրելը, գործելը և գործվածքով փաթաթելը։ Փողրակի ուժեղացումը մեծացնում է ճնշման նկատմամբ դիմադրությունը, բայց քչացնում է ճկունությունը։
**Յանկելևիչի տուն** (ռուս.՝ Дом Янкелевича), երկհարկանի շենք Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի Պետրոսի փողոցում։ Մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ է (հրաման թիվ 124, 31.12.2002)։

Հասցեն` ք. Տագանրոգ, Պետրոսի փողոց, տուն 32։

Պատմություն
-----------

Տագանրոգ քաղաքի Պետրոսի փողոց, 32 հասցեի տունը գտնվում է Նեկրասովի նրբանցքի խաչմերուկում։ Այն կառուցվել է 19-րդ դարի վերջին քառորդում։ Դա եղել է ոչ մեծ, երկար, աղյուսե մեկհարկանի տուն, որը գնահատվել է մոտ 400 ռուբլի։

19-րդ դարի վերջին քառորդի վերջում տունն ուներ երեք այրիացած սեփականատեր` ավագ խորհրդականի այրի Ալեքսանդրա Գիրեն, կոլեգիական խորհրդականի այրի Եկատերինա Օբիդեննայան և գեներալ-մայորի այրի Ռինդինան։ Բոլոր երեք այրիները ազգակցական կապերով կապված էին ռուս քանդակագործ-մոնումենտալիստ Իվան Պետրովիչ Մարտոսի եղբորորդու հետ։

Տան սեփականատերն էր առևտրային դատարանի նախագահ Մարտոսը։ Տանը կից կար մեծ պարտեզ։ Այնտեղ տանտիրուհիները ծաղիկներ էին աճեցնում և խնամում։ Պարտեզի դռնակը դուրս էր գալիս Հունական փողոց։ 1825 թվականին այստեղ եղել են Ալեքսանդր I կայսրը և նրա կինը` Ելիզավետա Ալեքսեևնան։

1891 թվականի հոկտեմբերին, 20 օրվա տարբերությամբ, մահացել են Ալեքսանդրա Դավիդովնա Գիրեն, այնուհետև` Եկատերինա Պետրովնա Օբիդեննայան։ Առաջին ապրել է 90, երկրորդը` 89 տարի։

Նրանց մահից հետո տանն ապրել են վաճառական Յակով Յանկելևիչն ու պետական պաշտոնյա Նիկոլայ Տալալաևը։ Վերջինը տանը կից կառուցել է ևս մեկ տուն, որն ստացել 6ա համարը։ 20-րդ դարի սկզբին մեկհարկանի տան տեղում վաճառական Շայա-Բեր-Լեյբ Սիմոնովիչը կառուցել նոր` երկհարկանի տուն, որն արդեն գնահատվել է 14 հազար ռուբլի։

Երկհարկանի տան վերջին սեփականատերերը 1910-1925 թվականներին եղել են պալատական խորհրդական Յակով Սոտնիկովի դուստրերը` Սոֆյան և Վերան։

1912 թվականին Յանկելևիչի տանը գործել է Մ. Օլշվանգի «Փոխադարձ իրացում» խանութը։ Մի օր սեփականատիրոջն այցելել են ոստիկանները և խուզարկել տունը։ Նրանք այնտեղ փնտրել են այլ խանութներից գողացված նյութեր։ Օլշվանգը որոշ ժամանակով ձերբակալվել է։ 1912 թվականին տանը գործել է նաև Տագանրոգի առևտրային նավահանգստի վարչությունը։ Հարևան տանն ապրել է նավահանգստի պետ, պալատական խորհրդական Ա. Պ. Սեմենյուտան։

1918 թվականին, Տագանրոգի գերմանական օկուպացիայի ժամանակ, այստեղ աշխատել է դոկտոր Դ. Զիմոնտի բժշկական կաբինետը։ Զիմոնտը վիրաբուժական հիվանդությունների, ականջի, կոկորդի, քթի հիվանդությունների մասնագետ էր։ Տանը հիվանդներին էր ընդունում նաև բժիշկ, ներքին և մանկական հիվանդությունների մասնագետ Ալեքսանդր Նիկոլաևիչ Կանը։

Ճարտարապետություն
-----------------

Կարմիր աղյուսից կառուցված տան ուղղանկյունաձև պատուհանները զարդարում են քիվերն ու զարդաքիվերը։ Երկրորդ հարկի անկյունում և եզրերին շենքն ունի երկար պատշգամբներ։ Շքամուտքը գտնվում է շենքի անկյունում։

Խորհրդային իշխանության տարիներին շենքն ազգայնացվել է։ Ներկայումս սա բնակելի շենք է, առաջին հարկում գործում է գեղեցկության սրահ։ Տունը մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ է։

Գրականություն
-------------

* Гаврюшкин О. П. Вдоль по Питерской (хроника обывательской жизни). Таганрог, 2000.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Таганрог, ул. Петровская, 32 Archived 2020-11-01 at the Wayback Machine.
Կակտուսի ծաղիկը և նրա առէջները՝ ծաղկափոշով
**Փոշեհատիկաբանության բնագավառ**, այստեղ հետազոտություններն սկսվել են 1945 թ-ին ԵՊՀ-ում (Ա. Թախտաջյան, Ա. Յացենկո-Խմելևսկի, Թ. Ծատուրյան), ապա՝ Բուսաբանության ինստիտուտումում (Ե. Ավետիսյան, Վ. Աղաբաբյան, Ա. Հայրապետյան)։ U. Թախտաջյանը, ընդհանրացնելով կուտակված տվյալները, ներկայացրել է ծածկասերմ բույսերի փոշեհատիկների հիմնական տիպերը և դրանց էվոլյուցիոն զարգացման ուղիները։ Բուսաբանության ինստիտուտի փոշեհատիկաբանության կենտրոնում ստեղծվել է փոշեհատիկների պատրաստուկների հարուստ հավաքածու (պալինոտեկա), որն ընդգրկում է ավելի քան 14 հազար նմուշ։ Փոշեհատիկաբանության հիմնական ուղղություններն են ծածկասերմ բույսերի փոշեհատիկների ձևաբանությունը, փոշեհատիկաբանությունը, ինչպես նաև էվոլյուցիոն փոշեհատիկաբանությունը։

Բույսերի անատոմիայի բնագավառում առաջին ուսումնասիրությունները կատարել է Հ. Բեդելյանը, ապա՝ Ա. Թախտաջյանը և Ա. Յացենկո-Խմելևսկին, որոնց հետազոտություններով Հայաստանում դրվել է բնափայտի անատոմային ուսումնասիրությունների հիմքը։ Ա. Յացենկո-Խմելևսկին հրատարակել է «Կովկասի բնափայտերը» (ռուսերեն) երկհատորը։

Ա. Թախտաջյանի և Ա. Յացենկո-Խմելևսկու ստեղծած բուսանատոմների հայկական դպրոցի ներկայացուցիչներ Վ. Փալանջյանը, Բ. Տեր-Աբրահամյանը, Ն. Մելիքյանը, Մ. Գզիրյանը շարունակել են շրջակա միջավայրի գործոնների հետ բնափայտի կառուցվածքային փոխազդեցության, Վ. Ավետիսյանը, է. Գաբրիելյանը, Ա. Մելիքյանը, Ն. Խանջյանը, Լ. Մուրադյանը, Կ. Թամանյանը, Մ. Հովհաննիսյանը, Գ. Օգանեզովան՝ կարգաբանության և ֆիլոգեևիայի նպատակներով՝ բույսերի վեգետատիվ ու գեներատիվ օրգանների անատոմային կառուցվածքների ուսումնասիրությունները։ Համեմատական անատոմիայի եղանակի կիրառմամբ ստացված տվյալներն ամփոփել է Գ. Օգանեզովան՝ իր «Շուշանազգիների սերմերի կառուցվածքը և համակարգը» (2008) մենագրության մեջ։ Հայաստանի բուսանատոմների աշխատանքներն ու ստացած տվյալներն ընդգրկվել են «Սերմերի համեմատական անատոմիա» (1985-2010, խմբավար՝ Ա. Թախտաջյան, ռուսումնական) բազմահատոր տեղեկատու հրատյան մեջ։
**Oրատորիա**, հոգևոր ժանր XVII դարում։ Օրատորիայի ակունքները սկիզբ են առել XII-VIII դարերի երաժշտությամբ զուգակցվող հոգևոր ներկայացումներից։ Որպես երաժշտական ժանր այն զարգացավ Իտալիայում` հոգևոր տեքստերը դրամատիկորեն ընթերցելու և դրանք երաժշտական ձևափոխումների երնթարկելու հետևանքով։

Իտալիայում օրատորիան երկու տեսակի բաժանվեց` իտալերենով և լատիներենով երգվող օրատորիաներ, ըստ այդմ՝ Իտալական և Լատինական օրատորիաներ։

XVII դարում Հռոմում եկեղեցական գործիչ Ֆիլիպ Ներին իր տանը և եկեղեցուն կից աղոթային դահլիճում՝ օրատորիայում, սկսեց կազմակերպել հավատացյալների հավաքներ, որոնց ընթացքում Աստվածաշնչից ընթերցվում էին հատվածներ, հնչում էին բարոյական խրատներ, կատարվում էին հոգևոր երգեր։ Որպեսզի հոգևոր խորհուրդները, քարոզները շատ ավելի հեշտությամբ ընկալվեն հասարակ ժողովրդի կողմից, Ներին թույլ տվեց, որ քարոզների ու աստվածաշնչյան ընթերցումների ընթացքում կատարվեն նաև ժողովրդական ծագում ունեցող կենցաղային երգերը, ժողովրդական ծագում ունեցող հոգևոր հիմները՝ լաուդները կամ հոգևոր նոր տեքստերով գրված աշխարհիկ երգերի կատարումները։ Հետագայում լաուդների, աստվածաշնչյան պատմությունը մեկնաբանող քարոզների ու դրանցից հետո ասվող խրատական հետևությունների միաձուլումից ձևավորվեց երաժշտական ժանր, որ ստացավ «օրատորիա» անվանումը։

Օրատորիա ժանրի առաջին օրինակների թվին է պատկանում Պալեստրինայի դպրոցի ներկայացուցիչ, կոմպոզիտոր Ջիովանի Ֆրանչեսկո Աներոյի «Հոգևոր հարմոնիկ թատրոնը» երկխոսությունների ժողովածուն։

Աներոյից հետո շարունակվեց հոգևոր երկխոսությունների հետագա դրամատիզացիան։ Նրանցում աստիճանաբար հաստատվեց մոնոդիկ նոր ոճը։ Իսկ ժանրին հատուկ երկխոսությունը վերածվեց մի ընդգրկուն սյուժեի, ծավալուն պատմության։ Ընդ որում՝ պատմիչի խոսքը՝ լատ.՝ tesno-ն սկզբում կատարում էր երգչախումբը, իսկ հետո այն ներկայացվեց որպես ռեչիտացիայի, ասերգի միջոցով, և հոգևոր այդ պատմությունն աստիճանաբար սկսեց վերածվել հոգևոր դրամայի։ Դրամաները ստացան կոնցերտային բնույթ և հնչում էին իտալերեն լեզվով, և օրատորիայի այս տեսակը ստացավ Իտալական օրատորիա անվանումը։

Զուգահեռաբար զարգացավ նաև Լատինական օրատորիան։ Հռոմի Սան-Մարչելո եկեղեցում, Ներիի հավաքույթների հետ միաժամանակ, հոգևոր և աշխարհիկ արիստոկրատիայի շրջանակներում սկսվեցին աղթային հավաքներ, որոնց ընթացքում պրոֆեսիոնալ երաժիշտները լատիներենով էին կատարում ժամերգությունները։ Ըստ էության՝ դրանք պոլիֆոնիկ մոտետներ էին։ Այդ միաբանության համար երաժշտություն գրեցին Օրլանդո Լասսոն, Պալեստրինան, Կավալիերին։

Պոլիֆոնիկ մոտետից աստիճանաբար ձևավորվեց Լատինական օրատորիան։

XVII դարի երկրորդ կեսին Իտալական օրատորիան, հասարակության կողմից լինելով ավելի հասկանալի, պրակտիկայից դուրս մղեց Լատինական օրատորիան։

Վիքիբառարան

|  |  |
| --- | --- |
|  | Ընթերցե՛ք **«օրատորիա»** բառի բացատրությունը Հայերեն Վիքիբառարանում։ |
**Պապուհի Հովհաննա** - լեգենդար անձնավորություն, կին, ով զբաղեցրեց Հռոմի պապի աթոռը Հովհաննես VIII անվան տակ` Լևոն IV-հետո (մահացել է 855թ.ին) և Բենեդիկտոս III-ից առաջ (մահացել է 885 թ.ին)։ Հովհաննես VIII անունը ` որպես Հռոմի պապ հետագայում ` 872—882 թթ-ին կրել է իրական պապը։

Ըստ լեգենդի Յովաննան ծնվել է Կառլոս Մեծ- մահվան օրը Մայնցում եղել է անգլիական միսիոների աղջիկ։ 12 տարեկանում Ֆուլդիի վանքում հանդիպել է մի հոգևորականի և գնացել է նրա հետ Աֆոն` զգեստափոխվել և հագել է տղամարդու շորեր։ Շարունակական ճանապարհորդություններից հետո բնակվել է Հռոմում, որտեղ սկզբում եղել է կուրիի նոտար, այնուհետև կարդինալ և վերջապես հետագայում դարձավ Հռոմի պապ, բայց որոշ ժամանակ անց ծննդաբերում է և միանգամից մահանում(ըստ որոշ տվյալների սպանվում է հոգևորականների կողմից)։ Լեգենդի կոմղնակիցները պնդում են, որ այս դեպքից հետո նորընտիր պապին` սկսած Լևոն X-ից անցկանում են սեռի ճանաչման ընթացակարգ` հատուկ աթոռի օգնությամբ, հայտնի ինչպես Sella Stercoraria (լատ. «գոմաղբի աթոռ»), ընթացակարգում ներառված է եղել նաև հետևյալ միտքը` Mas nobis dominus est! (լատ. «Մեր պարոնը տղամարդ է»)։

Իսկությունը կին պապերի մասին հաստատում է, որ այն կրկնվել է նաև XII դարում, այն առաջին անգամ վիճարկվել է XV դարում։ XVI դարի սկզբին պատմաբանները արդեն չէին էլ կասկածում,որ պատմությունը կեղծ է։ Ենթադրաբար լեգենդը ծնվել է ծաղրելու պոռնոկրատիան, որի ժամանակ կային կանայք պապական պալատում` սկսած Հովհաննես Х-ից մինչև Հովհաննես ХII(919—963): Այսպիսի տեղեկություններ կան նաև Ալեքսանդր VI Բորդժիա պապի (1492—1503) կառավարման ժամանակահատվածի վերաբերյալ, ով կուրիի գանձապահ նշանակեց իր սիրուհուն` Ջուլիա Ֆարնեզեին, իսկ նրա եղբայրը` Ալեքսանդրո Ֆարնեզեն, ով չուներ հոգևոր աստիճան քիչ հետո` 1493 թվականի սեպտեմբերի 20-ից` 25 տարեկանում ստացավ կուրիի գանձապահ-կարդինալի պաշտոնը` միաժամանակ զբաղցնելով միանգամից երեք թեմերի եպիսկոպոսի պաշտոնը։ Այս կարդինալը հետագայում ` երկու պապերից հետո զբաղեցրեց Հռոմի պապի աթոռը Պողոս III անվան տակ։

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրիտանիկա (օնլայն) · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Բրոքհաուսի և Եփրոնի փոքր · Մեծ կատալոնական · Ուղղափառ · Catholic (1997—…) · Universalis |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 11944772f · GND: 11871242X · LCCN: n2014021597 · NLP: A10038280 · SUDOC: 027396428 · VIAF: 77110670 · WorldCat VIAF: 77110670 |

 |

 |
**«Բիզնեսը բիզնեսի համար» («B2B»)** (անգլ.՝ «business to business», հայերեն՝ **«Բիզնեսը բիզնեսի համար»**, կրճատ արտասանվում է «բի թու բի»), միջազգային տերմին, որը սահմանում է ըստ փոխազդող սուբյեկտների տեսակների դասակարգված տեղեկատվական և տնտեսական փոխազդեցության ձևերը։ Տվյալ դեպքում դրանք իրավաբանական անձինք են, որոնք աշխատում են ոչ թե վերջնական սպառողի, այլ՝ իրավաբանական անձանց (ընկերությունների) հետ, այսինքն այլ բիզնեսների համար։

Նկարագրությունը
---------------

Արևմտյան երկրներում «В2В» տերմինի տակ հաճախ հասկանում են ընկերությունների ցանկացած գործունեություն, որն ուղղված է այլ ընկերություններին հարակից ծառայությունների մատուցմանը, լրացուցիչ սարքավորումների, այլ ապրանքների արտադրության համար նախատեսված ապրանքների (արտադրության միջոցներ), պրոֆեսիոնալ օգտագործման ապրանքների մատակարարմանը։ Գործունեության այդպիսի ոլորտը ուղղված է շահույթի ստացմանը ծառայությունների մատուցումից կամ ապրանքների վաճառքից, որտեղ «օբյեկտ» են հանդիսանում ծառայությունները կամ ապրանքները, իսկ «սուբյեկտ»՝ կազմակերպությունները, որոնք փախազդում են շուկայական դաշտում։ Որպես ծառայությունների և ապրանքների «վաճառող» և «գնորդ» հանդես են գալիս իրավաբանական անձինք և անհատ ձեռնարկատերերը;

«B2B» տերմինին հակադրվում է «FMCG» տերմինը (անգլ.՝ «Fast moving consumer goods»), այսինքն այնպիսի բիզնեսը, որն ուղղված է վերջնական սպառողին։ Օրինակ, եթե բանակցություններ են ընթանում այնպիսի ընկերության հետ, որն արտադրում է ամենօրյա սպառման ապրանքներ, ապա դա «FMCG» ոլորտն է, չնայած նրան, որ ընկերությունը հանդիսանում է իրավաբանական անձ։

«B2B» գործարքների ծավալն ավելի մեծ է, քան «B2C» գործարքներինը։

Տարանջատում են ուղղահայաց B2B և հորիզոնական B2B մոդելներ. առաջինի դեպքում շուկան ներկայացնում են *տվյալ* ճյուղի արժեշղթայում հաջորդող դիրքեր զբաղեցնող կամ տվյալ ճյուղի երկայնական կտրվածքով ներկայացված բիզնես հաճախորդները (օրինակ՝ մի կատեգորիայի ապրանքների մեծածախ առևտուր, դիստրիբուցիա ու մանրածախ առևտուր), իսկ երկրորդի դեպքում շուկան ներկայացնում են *առանց* ճյուղային սահմանափակման, այսինքն տնտեսության լայնական կտրվածքով ներկայացված բիզնես հաճախորդները (օրինակ՝ գրասենյակային պիտույթներ ու սարքավորումներ կամ մասնագիտական ծառայություններ)։

Տես նաև
-------

* Բիզնես մոդել
* B2C
* G2B
* B2G

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Бизнес для бизнеса (В2В). «Записки маркетолога» // marketch.ru
2. ↑  *Sandhusen Richard.*
3. ↑  *Shelly Gary.*
4. ↑  *Garbade Michael.*
**Գիտական միությունների միջազգային խորհուրդ (ԳՄՄԽ)**, (International Council of Scientific Unions-ICSU), միջազգային գիտական ոչ կառավարական կազմակերպություն, որը միավորում է ճշգրիտ և բնական գիտությունների միջազգային գիտական միություններ և տարբեր երկիր|երկրների ազգային գիտական հաստատություններ (գիտությունների ակադեմիաներ, գիտահետազոտական կենտրոններ և այլն)։ ՅՈԻՆԵՍԿՕ-ում ունի խորհրդակցական ստատուս։

Հիմնադրվել է 1899 թվականին, որպես ակադեմիաների միջազգային ասոցիացիա՝ խիստ սահմանափակ թվով անդամներով։ Ներկա անվանումը կրում է 1931 թվականից։ ԳՄՄԽ կազմում կան շուրջ 31 միջազգային գիտական միություններ և 141 երկրների գիտությունների ակադեմիաներ, գիտահետազոտական խորհուրդներ ու կենտրոններ։

Հիմնական խնդիրներն են․ գիտական հետազոտությունների խրախուսում, միջազգային գիտական միությունների գործունեության կոորդինացում և համաշխարհային բնույթի գիտական բազմաճյուղ ծրագրերով հետազոտությունների կազմակերպում։ Վերջին բնագավառում կարևոր արդյունքներ են ստացվել ԳՄՄԽ-ի կազմակերպած «Միջազգային երկրաֆիզիկական տարի», «Հանգիստ Արեգակի միջազգային տարի», «Ակտիվ Արեգակի միջազգային տարի» ծրագրերի իրականացման շնորհիվ։ Զգալի հաջողություններ ունեն նաև տիեզերական հետազոտությունների, շրջակա միջավայրի ուսումնասիրման, միջազգային կենսաբանական, համաշխարհային օվկիանոսի ու Անտարկտիկայի հետազոտության ծրագրերը։ ԳՄՄԽ բարձրագույն օրգանը գլխավոր ասամբլեան է (հրավիրվում է 2 տարին մեկ), գործադիր օրգաններն են գլխավոր կոմիտեն և գործադիր բյուրոն։ ԳՄՄԽ քարտուղարությունը, որը վարում է ընթացիկ գործերը, գտնվում է Փարիզում։

ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիան ԳՄՄԽ անդամ է եղել 1955 թվականից։ Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիան Գիտական միությունների միջազգային խորհրդի անդամ է 1992 թվականից։
Վիկտոր Համբարձումյանն ընտրվել է ԳՄՄԽ գլխավոր կոմիտեի անդամ (1966, Բոմբեյ), նախագահ (1968, Փարիզ և 1978 Մադրիդ)։ Այդ կապակցությամբ ԳՄՄԽ տարեկան նստաշրջանը տեղի է ունեցել Երևանում (1969)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Գիտական միությունների միջազգային խորհրդի անդամներ Archived 2015-06-03 at the Wayback Machine.(անգլ.)
2. ↑  Գիտական միությունների միջազգային խորհրդի պաշտոնական կայք Archived 2015-09-22 at the Wayback Machine.(անգլ.)


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (օնլայն) · Մեծ կատալոնական |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 90144354 · BNC: a1010513x · BNE: XX130053 · BNF: 11872445p · GND: 1008678-X · ISNI: 0000 0001 2109 2061 · LCCN: n81066137 · Microsoft: 20545308 · NDL: 00778251 · NKC: kn20010711057, kn20010711025, kn20010711042 · NLA: 35229845 · NUKAT: n99072443 · PTBNP: 534263 · LIBRIS: 249137 · SUDOC: 114242348 · VIAF: 126719172, 124075719 · WorldCat VIAF: 126719172, 124075719 |

 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 576)։*  |
**Սարլոսի գայլաշուն** (հոլ.՝ Saarlooswolfhond), ծառայողական շների ցեղատեսակ, որ բուծվել են Լանդեր Սարլոսի կողմից՝ գերմանական հովվաշան և գայլի խաչասերումից։

Ցեղատեսակի պատմությունը
-----------------------

Առաջին սերունդը «*Ֆլեր*» գայլից և գերմանական հովվաշնից ստացել են 1925 թվականին։ Բուծումը շարունակելու համար ընտրեցին ավելի առողջ և դիմացկուն շների։ 1962 թվականին օգտագործվել է գայլի միջնակարգ արյուն և կրկին ընտրել են ամենադիմացկուններին։ Ընտրվել են միայն 8 ամսական շներ, երբ իրենց մոտ ձևավորվում է որոշակի բնավորությունը։ Այս փորձում գրանցվեցին առաջընթացներ։

1969 թվականին, Սարլոսի մահից հետո, նրա կինը և աղջիկը շարունակեցին փորձերը։ Վեց տարի աշխատանքներից հետո նրանք ցուցադրեցին նոր ցեղատեսակին, որը 1981 թվականին անվանվեց Սարլոսի գայլաշունը։

Սարլոսի գայլաշանը օգտագործել են տարբեր ծայրահեղ իրավիճակներում[*փա՞ստ*]։

Բնավորություն
-------------

Սարլոսի գայլաշները չեն կարող ապրել իրենց տերերի հետ առանց որևէ վերապատրաստման։ Այդ շները, ինչպես նաև գայլերը, իրենց հեռու են պահում մարդկանցից և կենդանիներից։ Նրանք առանց պատճառի չեն հարձակվում մարդկանց վրա, հարձակվում են միայն վախից։ Գայլաշները կարող են միանգամից փոխել իրենց պահվածքը՝ կախված իրավիճակից։ Գայլաշները չեն հաչում, երբեմն ոռնում են գայլերի պես։

Ստանդարտ ցեղատեսակը
-------------------

* Շարժումներ՝ ինչպես գայլերինը՝ թեթև, կարճ,
* Հասակ և քաշ՝ հասակը՝ 65-75 սմ ոստ՝ 60-70 սմ քաշ՝ 36-42 կգ,
* Գլուխ՝ գայլի գլխի նման,
* Աչքեր՝ միջին, դեղին գույն,
* Ականջներ՝ կանգնած,
* Պարանոց՝ չոր, ուժեղ,
* Իրան՝ կարծ, մեջքը ուղիղ և պինդ,
* Պոչ՝ ներքև ձգված։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Племенная база данных породы «Волчья собака Сарлоса» Archived 2016-03-13 at the Wayback Machine.
* Archived 2016-01-26 at the Wayback Machine.
**Աղորիք**, հացահատիկ, և այլ հատիկներ աղալու հարմարանք։

Պատմություն
-----------

Հայտնի է հին ժամանակներից (վաղ նեոլիթ) և անցել է կատարելագործման մի շարք փուլեր։ Նախնական ձևը կազմված է եղել անողորկ երկու աղացաքարից՝

* վերինը՝ ավելի փոքր, ուռուցիկ մակերեսով, շրջանաձև (աշխատեցրել են մեկ ձեռքով) կամ ձվաձև, մակույկաձև (աշխատեցրել են երկու ձեռքով), \*ներքևինը ունեցել է ավելի մեծ, լայն ու երկարավուն, գոգավոր մակերես։

Ցորենը լցրել են ներքևի քարի վրա և վերինը հետ ու առաջ շարժելով մանրացրել։ Հետագայում ստեղծվել է երկանքը՝ բաղկացած զույգ տափակ, բոլորակ, տաշած քարերից։

Վերին աղացաքարը պտտեցվում էր ձեռքով։ Ավելի ուշ աղացաքարը պտտեցնելու համար սկսեցին օգտագործել ջրի ուժը, հայտնագործվեց ջրաղացը։ Մ. թ. ա. 6-րդ հազարամյակում աղորիք օգտագործել են Առաջավոր Ասիայում։ Մոտ X դարում երևան եկավ հողմաղացը, իսկ XVIII դարի՝ շոգաղացը։

Ներկայումս աղորիքի տարբեր ձևերին փոխարինել են կատարելագործված ալրաղացային սարքեր ու մեքենաներ։

Միջնադարյան Հայաստանում
-----------------------

Միջնադարյան Հայաստանում, համաձայն վիմական և մատենագրական տվյալների, հնուց ի վեր գործել են ջրաղացներ։ X-XIII դարերում վիմական արձանագրություններում բազմաթիվ հիշատակություններ կան վանքերին, եկեղեցիներին մեկ կամ երկու ակ ջրաղացների նվիրաբերության մասին։

Զաքարյան Իվանե աթաբեկը և իր կինը՝ Խոշաքը, 1231 թվականին Վերին Շիրակի ջրաղացներից ստացվող հարկը շնորհում են Շիրակավանին։ Դոփյան տոհմի իշխան Հասանի կինը՝ Մամքանը, 1310-ական թվականներին Գեղարքունիքի Բրդի այրք գյուղի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցուն է ընծայել մեկ ջրաղաց և կալվածներ։

Արագածոտն գավառի տեր Վաչուտյան Վաչեի եղբայր Սմբատ իշխանը (XIII դարի սկիզբ) մահանալով, իր կնոջը՝ Զմրուխտին է թողել միակ ջրաղացը, որը Զմրուխտն ընծայել է Հոռոմոսի վանքին։

Վիքիբառարան

|  |  |
| --- | --- |
|  | Ընթերցե՛ք **«աղորիք»** բառի բացատրությունը Հայերեն Վիքիբառարանում։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (օնլայն) · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | Microsoft: 2777163940 · NKC: ph254896 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 1, էջ 260)։*  |
**Ընտանիքի հոգեբանություն,** հոգեբանության բաժին է, որն ուսումնասիրելով էվոլյուցիան ու բնույթը ամուսնության և ընտանեկան հարաբերությունների, նրանց առաջացման յուրահատկությունները, ձևավորումը, կայունացումն ու քայքայումը, նկարագրելով ընտանեկան և ամուսնական հատկանիշների, ընտանիքի անդամների սոցիալ-հոգեբանական և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները միմյանց հետ։

1960-1970-ական թվականներին՝ ամուսնությունն ու ընտանիքը հետազոտությունների առարկա դարձան մասնագետների, այդ թվում նաև հոգեբանների կողմից։ Սկզբում ընտանիքը ուսումնասիրվել է հոգեկան հիվանդությունների հետ կապված կանխարգելումը կամ ընտանիքի դաստիարակության թերությունները։ Ավելի ուշ, ընտանիքի հոգեբանության տեսողական դաշտում աչքի ընկան այնպիսի գիտության բնագավառներ ինչպիսիք են՝ պատմությունը և էվոլյուցիայի ամուսնության ձևը, ընտանեկան կյանքի ցիկլը, ամուսինների փոխհարաբերությունները, ծնողների և երեխաների փոխհարաբերությունները, ընտանիքի և հասարակության փոխհարաբերությունները և այլն։

Ընտանեկան հոգեբանության տիրույթում է գտնվում ընտանիքում՝ սեռական հարաբերությունների հարցը։

**ԱՐԴԻ ԲՋՋԱՅԻՆ ԸՆՏԱՆԻՔԻ ՁԵՎԱՎՈՐՄԱՆ ԵՎ ԶԱՐԳԱՑՄԱՆ ՓՈՒԼԵՐԸ**

*§ 1. Ընտանիքի զարգացման խնդիրը*

Արդի ընտանիքիների առաջացումը և հետագա գոյատևումը հետազոտողներն անվանում են «զարգացում» և ապա՝ փորձում առանձնացնել դրա որոշակի փուլեր։ Վիճելի համարելով ընտանիքի զարգացման անլուծելի խնդրի մասին տարբեր փուլերում առանձնացվող տեսակետը՝ գտնում ենք, որ այն լուրջ վերանայման կարիք ունի և այդ նպատակով առաջադրում ենք մի շարք դրույթներ.

Վերնագրի տեքստ[խմբագրել կոդը]
-----------------------------

**1.** Ընտանիքն իր գոյության ընթացքում անցնում է փոփոխությունների մի երկարատև գործընթաց, որը կարելի է բաժանել փուլերի (կամ շրջանների)։ Դիտարկելով բջջային ընտանիքի կյանքի ուղին՝ ստեղծվելու պահից մինչև նրա վերացումը(երբ ամուսինները մահանում են), կարելի է տեսնել փոփոխությունների մի ամբողջ շղթա։

**2.** Ամեն մի փոփոխություն չէ, որ կարելի է զարգացում համարել։ Որոշ փոփոխություններ, անկասկած, ունեն զարգացման բնույթ, բայց կան նաև ընտանիքի կենսագործունեության այնպիսի փուլեր, որոնք կամ լրիվ հետընթաց (ռեգրեսիվ) բնույթ ունեն, կամ էլ պարունակում են քայքայման, հետաճի տարրեր։

**3.** Յուրաքանչյուր ընտանիք ունի ինչպես առաջադիմական զարգացման, այնպես էլ հետընթացի, քայքայման և ճգնաժամերի փուլեր։ Այդպիսին է իրականությունը, որը և պետք է արտացոլվի ընտանիքի հոգեբանության գիտական տեսության մեջ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Семейная психология — Шнайдер Л. Б.

Գրականություն
-------------

* Шнейдер, Лидия Бернгардовна. Семейная психология. — М.: Деловая книга, 1999. — 3000 экз.
* Սեդրակ Ա. Սեդրակյան, Ընտանիքի հոգեբանություն Երևան 2010։
* Ադիբեկյան Ա. Հայ ընտանիքի բջջայնացման հեռանկարները, Հայ ընտանիքի ներկան և ապագան, Թեզիսներ գիտաժողովի զեկուցումների, Երևան 1994
* Ամիրյան Ս. Խոհեր ընտանիքի էվոլյուցիան, Iհ. Երևան, 1967, IIh. Երևան, 1972։
**Տաշքենդյան համաձայնագիր**, ստորագրվել է 1992 թվականի մայիսի 5-ին, Տաշքենդում՝ ՌԴ, ՀՀ, ԱՀ, Վրաստանի այլ հանրապետությունների միջև։ Ըստ համաձայնագփ՝ ՀՀ-ի, ԱՀ-ի և Վրաստանի համար սահմանվել են սպառազինության համահավասար չափաբաժիններ. Անդրկովկասի յուրաքանչյուր հանրապետություն պետք է ստանար մինչև 220 տանկ, 285 հրետանային կայանք, 110 մարտական ինքնաթիռ և 50 հարվածային ուղղաթիռ։ Սպառազինության նման բաշխումը ԱՀ չի ընդունել և համաձայնագիրը չեղյալ հայտարարելու յուրահատուկ ձև է ընտրել՝ իր սեփականությունը հայտարարելով Ադրբեջանի տարածքում տեղակայված անդրկովկասյան զորամիավորումների ռազմական ինքնաթիռներն ու ուղղաթիռները, զինամթերքի պահեստները։ Ըստ հավաստի աղբյուրների՝ միայն ծանր զինտեխնիկան (տանկ, զրահապատ մեքենա, հրետանի) իր թվաքանակով գերազանցում էր Հայաստանին 15%-ով, Վրաստանին՝ 27%-ով։ Ադրբեջանում տեղակայված 4-րդ բանակի տրամադրության տակ կար 1310, Հայաստանում 7-րդ բանակն ուներ 1107, իսկ 31-րդ բանակային կորպուսը Վրաստանում՝ 995 միավոր ծանր հրետանի։ Տարատեսակ զինամթերքի քանակի առումով Ադրբեջանը գերազանցում էր Հայաստանին և Վրաստանին միասին վերցրած։ Ադրբեջանի տարածքում առկա էր մեկ ռազմավարական, երկու օկրուգային և երեք դիվիզիոնային զինապահեստներ (յուրաքանչյուրում՝ 150-200 վագոն), որոնց ընդհանուր տարողությունը կազմում էր հազարավոր վագոններ։ Ռազմական նման ներուժի առկայությունը, մասնավորապես ՀՀ-ի նկատմամբ գերազանցությունը, ԱՀ ղեկավարությանը վստահություն էր ներշնչել Ղարաբաղյան հիմնախնդիրը բացառապես ռազմական միջոցներով լուծելու համար։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Ղարաբաղյան ազատագրական պատերազմ (1988—1994) հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո ։*  |
**Մարիա Հաուկաս Սթորենգ** (նորվ.՝ Maria Haukaas Mittet, օգոստոսի 3, 1979(1979-08-03), Ֆինսնես, Թրոմս), նորվեգացի երգչուհի։ 2008 թվականին Hold On Be Strong երգով ներկայացրել է Նորվեգիան Եվրատեսիլ 2008 երգի մրցույթում և զբաղեցրել է 5-րդ հորիզոնականը։

2004 թվականին Մարիան մասնակցել է նորվեգական *Idol* մրցույթին։

Կենսագրություն
--------------

Մարիան ծնվել է Ֆիննսնես քաղաքում, 1979 թվականի օգոստոսի 3-ին։ Նրա ծնվելուց մի քանի ամիս անց, նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Սենյա։ Երգչուհին առաջին անգամ ելույթ է ունեցել տասնմեկ տարեկան հասակում, Օսլոյում 1991 թվականին, «Bryggeteateret» բեմում։ Այնուհետև Մարիան ստացել է «Էննի» մյուզիքլի գլխավոր դերերից մեկը։ Հետագայում երիտասարդ կատարողը բազմիցս հանդես է եկել տարբեր մյուզիքլներում, ելույթ  ունենալով ողջ Նորվեգիայում։

24 տարեկան հասակում  մասնակցել է նորվեգական երաժշտական «Idol 2004» մրցույթին, բայց եզրափակչում զբաղեցրել է վեցերորդ տեղը։ Մրցույթի ավարտից հետո մասնակիցների հետ մասնակցել  է «Idol Tour 2004», հայտնվել է լավագույնների առաջին տասնյակում։

Երգչուհու առաջին ալբոմը թողարկվել  է  2005 թվականին, և նորվեգական չարթերու զբաղեցրել է 13-րդ տեղը։ «Breathing» սինգլը Նորվեգիայում դարձել  է «ոսկե»։  Դրանից հետո երգչուհին սկսում է շրջագայություն, իր ալբոմի շնորհիվ։

Երկրորդ ալբոմը՝  «Hold On Be Strong», թողարկվել է 2008 թվականի ապրիլի 28-ին։ Ալբոմի վերնագիրը գրել է Մերոյ Քրեյգը, այն հաղթել է «Melodi Grand Prix 2008»-ում։ Նաև կոմպոզիցիան առաջինն է դարձել «Norwegian iTunes Store»-ում, ըստ բեռնուների թվի։

Եվրատեսիլում երգչուհին հավաքել է բավարար միավորներ, որպեսզի մասնակցի եզրափակիչ փուլին։ Եզրափակչում (մայիսի 24) նրա ելույթը հաջող է անցել, բայց զբաղեցրել է հինգերորդ տեղը։ Հետագայում երգչուհին դարձել է առաջատար «Melodi Grand Prix 2009»-ում, իսկ արդեն 2010 թվականին կրկին մասնակցել է Եվրատեսիլի ընտրական փուլին, բայց եզրափակել է չորրորդը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Internet Movie Database — 1990.
2. ↑  NRK.no — Artistar
3. ↑  Nyheter Archived 2011-07-17 at the Wayback Machine.
4. ↑  Eurovision Song Contest — Dusseldorf 2011 | News — First seven artist names revealed in Norway
5. ↑  Urfremføring av VM-sangen på NRK 8. januar : Oslo Ski-VM 2011

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք Archived 2011-07-14 at the Wayback Machine.
* Մարիա Հաուկաս Սթորենգ  Ֆեյսբուքում
* Պաշտոնաան ֆան կայք Archived 2008-05-18 at the Wayback Machine.
* Մարիա Հաուկաս Սթորենգ Թվիթթերում
* Maria Haukaas Storeng feat. Måns Zelmerlöw «Precious To Me» ՅուԹյուբում
**Սերգեև-Ցենսկու փողոց** (ռուս.՝ Улица Сергеева-Ценского), փողոց Ղրիմի Ալուշտա քաղաքի Պրոֆեսորական անկյուն միկրոշրջանում։ Անվանվել է ռուս խորհրդային գրող Սերգեյ Նիկոլաևիչ Սերգեև-Ցենսկու (1875-1958) պատվին։ Սկիզբ է առնում Յալթայի խճուղին Պոպովսկայա բալկա միկրոշրջանի հետ կապող ճանապարհից և ավարտվում Օկտյաբրսկայա և Առափնյա փողոցների հանգույցում։ Երկարությունը 1800 մետր է։

Նկարագրություն
--------------

Ալուշտա քաղաքի Սերգեև-Ցենսկու փողոցը սկսվում է Յալթայի խճուղին Պոպովսկայա բալկա միկրոշրջանի հետ կապող ճանապարհից, հատում Չատիրդագսկայա փողոցը, Դեկաբրիստների ծառուղին և ավարտվում Օկտյաբրսկայա և Առափնյա փողոցների հանգույցում։ Մեծ մասամբ գտնվում է Պրոֆեսորական անկյուն միկրոշրջանում։ Փողոցում կա համարակալված 43 շինություն։ Երկարությունը 1800 մետր է։

Սերգեև-Ցենսկու փողոցի փոստային դասիչն է՝ 298500։

Փողոցն անվանվել է ռուս խորհրդային գրող, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս Սերգեյ Նիկոլաևիչ Սերգեև-Ցենսկու (Սերգեև, 1875-1958) պատվին։ 1903 թվականից նա ապրել է Ղրիմում։ Գրողի գլխավոր ստեղծագործությունը «Ռուսաստանի կերպարանափոխումը» բազմահատոր անավարտ էպոպեան է, որն ընդգրկում է 12 վեպ, 3 վիպակ և 2 էտյուդ (գրվել է 45 տարում)։ Մեծ ժողովրդականություն է ստացել Սերգեև-Ցենսկու «Սևաստոպոլյան պաշտպանություն» էպոպեան (1937-1939, ԽՍՀՄ Պետական մրցանակ), որտեղ ստեղծված են 1853-1956 թվականների Ղրիմի պատերազմում Սևաստոպոլի հերոս պաշտպանների կերպարներ։ Սերգեև-Ցենսկու երկերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Պարգևատրվել է Լենինի և երեք այլ շքանշաններով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Տվյալ աշխարհագրական օբյեկտը տեղայակված է Ղրիմի թերակղզում, որի մեծ մասը տարածքային վեճի առարկա է Ռուսաստանի և Ուկրաինայի միջև։ Համաձայն Ռուսաստանի վարչատարածքային բաժանման՝ թերակղզում տեղակայված են ՌԴ Ղրիմի Հանրապետության սուբյեկտները և դաշնային նշանակություն ունեցող Սևաստոպոլ քաղաքը։ Համաձայն Ուկրաինայի վարչատարածքային բաժանման՝ Ղրիմում գտնվում են Ուկրաինայի կազմի մեջ մտնող Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետությունը և հատուկ կարգավիճակ ունեցող Սևաստոպոլ քաղաքը։
2. ↑  «Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, հ. 10, էջ 335»

Աղբյուրներ
----------

* Улица Сергеева-Ценского в Алуште
* Улица Сергеева-Ценского на карте Алушты

Արտաքին հղումներ
----------------

* г. Алушта, Улица Сергеева-Ценского Archived 2019-04-14 at the Wayback Machine.
**Բորսայի շենք** (ռուս.՝ Здание биржи), բորսայի շենք Կիտայ-գորոդում, 19-րդ դարի ճարտարապետական հուշարձան։ 1873-1875 թվականներին կառուցել է ճարտարապետ Ալեքսանդր Կամինսկին ուշ էկլեկտիկ ճարտարապետության ոճով 1830-ական թվականներին կառուցված շինության (ճարտարապետ՝ Միխայիլ Բիկովսկի) տեղում, Մոսկվայի բորսայի համար։ 1990-ական թվականներից շենքը զբաղեցնում է Ռուսաստանի առևտրաարդյունաբերական պալատը։ Շինության նշանակության հետ է կապված Իլյինկի հարակից հրապարակի անունը։

Նախապատմություն
---------------

Մոսկվայի առևտրականների ավանդական, տարերային «բորսան» գտնվում էր Կիտայ-գորոդի ՀԻն հյուրատան բակում (Խրուստալնի նրբանցք)։ 1828 թվականին առևտրականները դիմել են գեներալ-գուբերնատոր, իշխան Դմիտրի Գոլիցինին Մոսկվայում բորսա ստեղծելու առաջարկով։ Բորսան բացվեց տասնմեկ տարի անց, 1839 թվականի նոյեմբերի 8-ին։

Տեսքը նախքան 1870-ական թվականների բարեփոխումները
Տեսարան Բորսայի հրապարակի կողմից, 1880-ական թթ. լուսանկար
Շինարարության համար Մոսկվայի առևտրականները գնեցին Իլյինկայի և Ռիբնի նրբանցքի անկյունում գտնվող տարածքը, որտեղ մի ժամանակ գտնվում էր Դմիտրի Սոլունսկու եկեղեցին, որը վերացել է 18-րդ դարում։ Կես միլիոն ռուբլի արժողությամբ (մասնակիորեն ֆինանսավորվել է Նիկոլայ I-ի կողմից) բորսայի առաջին շենքը 1836-1839 թվականներին կառուցել է Ճարտարապետ Միխայիլ Բիկովսկին «վերածննդի» էկլեկտիկ ոճով։ Շենքի երկու կողմերում գտնվող երկկողմանի մուտքերի միջև Բիկովսկին տեղադրել է բարակ մետաղական բեկորներով տերաս։ Երկար տարիներ այստեղ, օդային հատվածում են հավաքվել բորսային մակլերները և չեն ցանկացել մուտք գործել հիմնական բորսային սրահ ինչ-ինչ պատճառներով։

Շինություն
----------

1866 թվականին բորսայի շենքը վերակառուցելու համար ձեռք է բերվել Ռիբնի նրբանցքի հարակից տարածքը։ Նոր շենքը կառուցվել է 1873-1875 թվականներին Ալեքսանդր Կամինսկու նախագծի համաձայն։ Շինության համար ապամոնտաժվել է Վերափոխման եկեղեցին, որն այն ժամանակ կոչվում էր Պյատնիցկայա (քանի որ նախկինում այստեղ եղել է Պարասկևա Պյատնիցա անունով եկեղեցի)։

Նոր շենքը ձեռք է բերել դասական դիմանկար Իլինկիի կողմից և երկհարկանի նեո-վերածննդի ոճի կողային ճակատ Ռիբնի նրբանցքի կողմից։ Այն նախատեսված էր մինչև 1150 մարդու միաժամանակյա ընդունելության համար։ 1925 թվականին ճարտարապետ Իվան Կուզնեցովի նախագծով կառուցվել է ևս մեկ հարկ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Указ Президента Российской Федерации № 176 от 20.02.1995
2. ↑  Автор барельефа — Опекушин, Александр Михайлович.

Աղբյուրներ
----------

* История Русского искусства. Т. 9. кн. 2. - М. 1965. - С. 326, 328
* Вострышев М. И. Шокарев С. Ю. Вся Москва от А до Я. - М.: Алгоритм : Книжная экспедиция Упр. делами Президента РФ, 2011. - 1062 с. - С. 65
**Միլենա Լետիսիա Ռուկա** (անգլ.՝ Milena Leticia Roucka, հոկտեմբերի 25, 1979(1979-10-25), Վանկուվեր, Մետրո Վանկուվեր, Բրիտանական Կոլումբիա, Կանադա), չեխական և կոստառիկյան արմատներով կանադացի պրոֆեսիոնալ ըմբշուհի, պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտի վալետ, նախկին մանեկենուհի։ Հանդես է գալիս «WWE» կազմակերպությունում՝ **Ռոզա Մենդես** ռինգային և հեռուստատեսային անվամբ։

2011-2013 թվականներին ներկայացել է որպես WWE թիմային վարկածով չեմպիոններ Պրիմոյի և Էպիկոյի ռինգային մենեջերը։ Նկարահանվում է «E!» ժամանցային հեռուստաալիքով ցուցադրվող «Total Divas» իրական շոուում։ Կատարել է նաև հնչյունավորումներ «Need for Speed: Most Wanted» համակարգչային խաղում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ««Florida Championship Wrestling» (2008)»։ Online World of Wrestling։ Վերցված է 2008 թ․ մայիսի 25
2. ↑  Internet Movie Database — 1990.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք Archived 2015-02-12 at the Wayback Machine.(անգլ.)
* Էջը WWE.com կայքում(անգլ.)
* Էջը IMDb կայքում(անգլ.)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |