**Էլիզաբեթ Լի Վուրցել** (անգլ.՝ Elizabeth Lee Wurtzel, հուլիսի 31, 1967(1967-07-31), Նյու Յորք, Նյու Յորք - հունվարի 7, 2020(2020-01-07), Նյու Յորք շրջան, Նյու Յորք), ամերիկացի գրող, լրագրող և իրավաբան, որը հայտնի է Prozac Nation-ի խոստովանական հուշագրությամբ, որը նա հրատարակել է 27 տարեկանում։ դեպրեսիա, կախվածություն, կարիերա և հարաբերություններ։ Վուրցելի աշխատանքը 1990-ական թվականներին առաջ բերեց խոստովանական գրականության և անձնական հուշերի ժանրի վերելք, և նա դիտվեց որպես X սերնդի ձայն։ Իր հետագա կյանքում Վուրցելը կարճ ժամանակով աշխատել է որպես փաստաբան մինչև կրծքի քաղցկեղից մահանալը։

Վաղ կյանք
---------

Վուրցելը մեծացել է Նյու Յորքի Վերին Վեսթ Սայդում գտնվող հրեական ընտանիքում և հաճախել Ռամազ դպրոց։ Նրա ծնողները՝ Լին Ուինթերսը և Դոնալդ Վուրցելը, ամուսնալուծվել են, երբ նա երիտասարդ էր, և Վուրցելը հիմնականում մեծացել է մոր կողմից, ով աշխատում էր հրատարակչության ոլորտում և որպես մեդիա խորհրդատու :The Cut-ում 2018 թվականի հոդվածում Վուրցելը գրել է, որ 2016 թվականին հայտնաբերել է, որ իր կենսաբանական հայրը լուսանկարիչ Բոբ Ադելմանն է, ով աշխատել է իր մոր հետ 1960-ականներին։

Ինչպես նկարագրված է Prozac Nation-ի իր հուշերում, Վուրցելի դեպրեսիան սկսվել է 10-ից 12 տարեկանում։ Վուրցելը խոստովանել է, որ ինքն իրեն կտրել է դեռահասության տարիներին և իր պատանեկության տարիներն անցկացրել էմոցիոնալ անհանգստության, նյութերի չարաշահման, վատ հարաբերությունների և այլ միջավայրում։ հաճախակի կռիվներ ընտանիքի անդամների հետ։ Ընտանեկան հարստությամբ օժտված ուսանողուհի Վուրցելը շարունակեց հաճախել Հարվարդի քոլեջ, որտեղ նա շարունակեց պայքարել դեպրեսիայի և թմրամիջոցների չարաշահման դեմ։

Կարիերա
-------

1980-ականների վերջին Հարվարդի բակալավրիատում սովորելու ընթացքում Վուրցելը գրել է The Harvard Crimson-ի համար և 1986 թվականին ստացել է Rolling Stone քոլեջի լրագրողական մրցանակը Լու Ռիդի մասին հոդվածի համար։ Նա նաև աշխատել է The Dallas Morning News-ում, սակայն աշխատանքից ազատվել է գրագողության մեջ մեղադրվելուց հետո։ Նա ստացել է բակալավրի ​​գրականության աստիճան Հարվարդից 1989 թվականին:Այնուհետև Վուրցելը տեղափոխվեց Նյու Յորքի Գրինվիչ Վիլիջ և աշխատեց որպես փոփ երաժշտության քննադատ The New Yorker-ում և New York Magazine-ում։ The New York Times-ի գրաքննադատ Քեն Թաքերը բնութագրել է իր ներդրումները նախկին հրատարակության մեջ որպես «ակամա ծիծաղելի»։ 1997-ին Դուայթ Գարները գրել է Salon.com-ում, որ իր սյունակը «այնքան խիստ արհամարհված էր, որ երբեմն ինձ թվում էի նրա միակ ընկերն աշխարհում»։

Prozac Nation
-------------

Wurtzel-ը հայտնի էր Prozac Nation (1994) իր ամենաշատ վաճառվող հուշագրությամբ, որը հրատարակվել էր 27 տարեկանում։ Գիրքը պատմում է նրա պայքարը դեպրեսիայի դեմ որպես քոլեջի բակալավրիատի ուսանողուհի և նրա վերջնական բուժումը Prozac դեղամիջոցով։ Միչիկո Կակուտանին The New York Times-ում գրել է. «Գայթակղիչ և կատակերգական, ինքնամփոփ և ինքնավստահ, Prozac Nation-ը տիրապետում է Ջոան Դիդիոնի էսսեների հում անկեղծությանը, Սիլվիա Պլաթի The Bell Jar-ի գրգռիչ զգացմունքային էքսիբիցիոնիզմին և զզվելի, մութ հումորին:« Բոբ Դիլանի երգից» թղթապանակը Նյու Յորք Թայմսի բեսթսելլերն էր։ Ֆիլմի ադապտացիան, որի գլխավոր դերակատարն էր Քրիստինա Ռիչին, տեղի ունեցավ Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնում 2001 թվականի սեպտեմբերի 8-ին։

Bitch
-----

Wurtzel-ի առաջին գիրքը Prozac Nation-ից հետո վերնագրվել է Bitch: In Praise of Difficult Women (1998): Գիրքը տարբեր կարծիքի է արժանացել Կարեն Լեհրմանի կողմից The New York Times-ում. Լեհրմանը գրել է, որ չնայած Bitch-ը «լի է հսկայական հակասություններով, տարօրինակ շեղումներով և անտրամաբանական պոռթկումներով, այն նաև կանանց թեմայով ավելի ազնիվ, խորաթափանց և սրամիտ գրքերից մեկն է, որը որոշ ժամանակ առաջ հայտնվել է»։

More, Now, Again
----------------

More, Now, Again (2001) Prozac Nation-ի հաջորդ հուշագրությունն էր և հիմնականում կենտրոնացած էր կոկաինից և Ռիտալինից նրա կախվածությունների վրա։ Գիրքը քննարկում է նրա թմրանյութերի պատճառով առաջացած մոլուցքը պինցետով որպես ինքնավնասման ձև, և պատմում է նրա վարքագիծը, ի դեմս այլ թեմաների, գրում է Bitch-ը։ Այն ընդհանուր առմամբ բացասական արձագանքներ է ստացել։ Salon-ի համար Պիտեր Կուրթը գրել է, որ Վուրցելը «պատկերացնում է, որ իր արտասանած յուրաքանչյուր բառ և գլխում հայտնված յուրաքանչյուր միտք լի է իմաստով և պատկերով։ Եվ այնուամենայնիվ, նրա նոր գիրքը ոչ մի տեղ չի գնում»։ Նա գիրքն անվանեց «դիֆունկցիոնալ», հեղինակին բնութագրեց որպես «չափահաս դեռահաս» և եզրակացրեց. «Կներեք, Էլիզաբեթ, հաջորդ անգամ մեռած արթնացեք, և հնարավոր է, որ ձեր ձեռքին գիրք լինի»:

The Guardian-ում Թոբի Յանգը գրել է, որ Վուրցելի անսահման ինքնասիրությունը բխում է յուրաքանչյուր նախադասությունից» և եզրակացրել. «Ինչ-որ իմաստով, ավելին, հիմա, կրկին այս ամբողջ ինքնամոլության ժանրի կրճատումն է և աբսուրդը. դա խոստովանական հուշեր է. մեկը, ով ոչինչ չունի խոստովանելու։ Վուրցելը հայտարարելու ոչինչ չունի, բացի իր պաշտամունքից։ Դրա համար ավելի լավ վերնագիր կլինի «Ես, ինքս, ես»։

«Ինչ խառնաշփոթ ծանրաբեռնվածություն է», - գրել է Փեյսի համալսարանի պրոֆեսոր Ջուդիթ Շլեզինգերը The Baltimore Sun-ում։ Շլեզինգերը գրել է, որ Վուրցելը կենտրոնացել է «իր արհամարհանքն այլ մարդկանց նկատմամբ, ներառյալ իր ընթերցողները, որոնցից ակնկալվում է, որ շրջեն նրա անփույթ պատմության մեջ, գնեն նրա մակերեսային ռացիոնալացումները և հանդուրժեն ինքն իրեն շնորհավորելու և իրավունք տալու իր անդադար տոնը»։

Իրավաբանական դպրոց
------------------

2004 թվականին Վուրցելը դիմեց Յեյլի իրավաբանական դպրոց։ Ավելի ուշ նա գրել է, որ երբեք մտադիր չի եղել փաստաբանի կարիերան շարունակել, այլ պարզապես ցանկացել է հաճախել իրավաբանական դպրոց։ Նա ընդունվել է Յեյլում, չնայած որ «Նրա միավորված LSAT 160 միավորը, ինչպես ինքն էր ասում, «բավականին վատ» էր... «Բավական է ասել, որ ես ընդունվել եմ այլ պատճառներով», - ասաց Վուրցելը։ «Իմ գրքերը, իմ ձեռքբերումները»։ Նա ամառային գործընկեր էր Wilmer Cutler Pickering Hale and Dorr-ում։ Նա ստացել է իր J.D. 2008-ին, բայց Նյու Յորքի նահանգային իրավաբանի քննությունը ձախողել է իր առաջին փորձից։

Իրավաբանական համայնքը քննադատում էր Վուրցելին հարցազրույցներում իրեն որպես փաստաբան պահելու համար, քանի որ նա այդ ժամանակ որևէ իրավասությունում փաստաբանական գործունեություն իրականացնելու արտոնագիր չուներ:.

 Wurtzel-ը հանձնել է 2010 թվականի փետրվարին Նյու Յորք նահանգի փաստաբանական քննությունը, և 2008-2012 թվականներին լրիվ դրույքով աշխատել է Նյու Յորքի Boies, Schiller & Flexner ընկերությունում։ Նա շարունակել է աշխատել ֆիրմայում որպես գործերի մենեջեր և հատուկ նախագծերում։ 2010 թվականի հուլիսին նա գրել է Բրենանի արդարադատության կենտրոնի բլոգում՝ առաջարկելով վերացնել փաստաբանական քննությունները։

Ստեղծագործական կարիերա
----------------------

Երբ պրակտիկանտ էր Dallas Morning News-ում, Wurtzel-ը հեռացվեց աշխատանքից, ըստ տեղեկությունների, գրագողության համար, թեև 2002 թվականին The New York Times-ի հարցազրույցում ենթադրվում էր, որ նա հորինել է մեջբերումներ մի հոդվածում, որը երբեք չի հրապարակվել։

Վուրցելը պարբերաբար գրում էր The Wall Street Journal-ի համար։

2008 թվականի սեպտեմբերի 21-ին, գրող Դեյվիդ Ֆոսթեր Ուոլեսի ինքնասպանությունից հետո, Վուրցելը Նյու Յորք ամսագրի համար հոդված գրեց նրա հետ անցկացրած ժամանակի մասին։ Նա խոստովանեց, որ «ես երբեք լավ չեմ ճանաչել Դեյվիդին»։

2009 թվականի հունվարին նա հոդված է գրել The Guardian-ի համար՝ պնդելով, որ Եվրոպայում հակազդեցության կատաղիությունը դրսևորվում է Իսրայելի գործողություններին 2008-2009 թվականներին Իսրայել-Գազա հակամարտությունում՝ համեմատելով Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետությունում մարդու իրավունքների ոտնահարման միջազգային արձագանքի հետ:, Դարֆուրը և արաբական երկրները առաջարկեցին հակասեմիտական ​​ստորգետնյա հոսանք, որը բորբոքեց վրդովմունքը։

2009 թվականին Վուրցելը հոդված է հրապարակել Elle ամսագրում ծերացման հետ կապված հասարակության ճնշումների մասին։ Զղջալով պատահական սեքսի և թմրանյութերի իր երիտասարդության համար, և գիտակցելով, որ ինքն այնքան էլ գեղեցիկ չէ, որքան նախկինում, նա մտածեց, որ «ով ասաց, որ երիտասարդությունը վատնվում է երիտասարդների վրա, իրականում դա սխալ է». Wurtzel-ի հրատարակիչը՝ Penguin-ը, դատի է տվել նրան 2012 թվականի սեպտեմբերին՝ փորձելով վերականգնել 100,000 դոլար կանխավճարը 2003 թվականին գրքի պայմանագրի համար «պատանիների համար նախատեսված գրքի համար, որը կօգնի նրանց հաղթահարել դեպրեսիան», որը Վուրցելը չկարողացավ ավարտել։ 100,000 դոլարից Penguin-ը 33,000 դոլար է տրամադրել Wurtzel-ին և փնտրել 7,500 դոլար տոկոս՝ պնդելով, որ վնաս է կրել Վուրցելի հաշվին։ Գործը կանխակալ վերաբերմունքով կարճվել է 2013թվականին։

2013-ի սկզբին Վուրցելը Նյու Յորքի ամսագրում հրապարակեց մի հոդված, որտեղ ողբում էր կյանքում իր կատարած ոչ ավանդական ընտրությունների մասին, ներառյալ հերոինի օգտագործումը և հրատարակչի շահութաբեր կանխավճարի մեծ մասի ծախսելը թանկարժեք Birkin պայուսակի վրա, ինչպես նաև չամուսնանալ, ընտանիք կազմել, գնել տուն, գումար խնայել կամ ներդրումներ կատարել կենսաթոշակի համար։ «Վերջապես ես հայտնվեցի, որ խոցելի էի Նյու Յորքի ամենավատ դեպքերի համար, քանի որ 44 տարեկանում իմ կյանքն այնքան էլ չէր տարբերվում 24 տարեկանից»,- գրել է նա։ Հոդվածը մեծ քննադատության է արժանացել։ Slate-ում Ամանդա Մարկոտը ստեղծագործությունն անվանել է Վուրցելի «վերջին բառի աղբանոցը» և նշել, որ այն «ինչքան երկար, այնքան էլ անհամապատասխան է»։

Գրելով The New Republic-ում, Նորին Մալոնն ասել է, որ «Վուրցելը ցանկանում է, որ մենք իմանանք, որ նա խառնաշփոթ է, և սիրով հրավիրում է մեզ ռետինե շրջադարձի»։ Սալոնի համար Պրաչի Գուպտան շարադրությունը բնութագրել է որպես «քմահաճ» և «ինքնազբաղված»:։The New Yorker-ում Մեգան Դաումը ստեղծագործությունն անվանել է «ինքնագովեստի, անսխալական, և, իր ամենասարսափելի պահերին, տպավորություն է թողնում, որ իր խմբագիրները կարող էին հորդորել իրեն, կամ ավելի վատ՝ օգտվելով այն բանից, ինչը երբեմն բավականին նման է։ Անկայուն հոգեբանական վիճակ՝ բլոգոսֆերային առավելագույն վրդովմունք ապահովելու համար»։ Ի հակադրություն, The New Yorker-ում Ջիա Տոլենտինոն ստեղծագործությունն անվանել է «իր երբևէ գրված լավագույն բաներից մեկը»։

2015 թվականի հունվարին Վուրցելը հրատարակեց կարճ գիրք՝ «Ստեղծագործություն» վերնագրով Thought Catalog-ի հրատարակչական տպագրության ներքո՝ TC Books: Այն հիմնված է այն թեզի վրա, որը նա գրել է մտավոր սեփականության իրավունքի մասին Յեյլի իրավաբանական դպրոցն ավարտելուց հետո։

Անձնական կյանք
--------------

2013 թվականի հոկտեմբերին Վուրցելը հանդիպեց լուսանկարների խմբագիր և վիպասան Ջեյմս Ֆրիդ կրտսերին՝ կախվածության թեմայով ընթերցանության ժամանակ։ Նրանք նշանվել են 2014 թվականի սեպտեմբերին և ամուսնացել 2015 թվականի մայիսին, երբ նա թերապիա էր անցնում։ Ավելի ուշ զույգը բաժանվեց, բայց մտերիմ մնաց։ Նրանք լրացրել են իրենց ամուսնալուծության փաստաթղթերը, բայց երբեք չեն ներկայացրել դրանք. նրանք դեռ ամուսնացած էին, երբ նա մահացավ։

The Cut-ում 2018 թվականի հոդվածում Վուրցելը գրել է, որ 2016 թվականին հայտնաբերել է, որ իր կենսաբանական հայրը լուսանկարիչ Բոբ Ադելմանն է, ով աշխատել է իր մոր հետ 1960-ականներին։ Արդյունքում նա իրեն անվանել է սրիկա։

### Հիվանդություն և մահ

2015-ի փետրվարին Վուրցելը հայտարարեց, որ ունի կրծքագեղձի քաղցկեղ, «ինչը, ինչպես շատ բաներ, որոնք տեղի են ունենում կանանց հետ, հիմնականում հետույքի ցավ է։ Բայց համեմատած 26 տարեկան լինելու և խենթ լինելու և ինչ-որ տղայի զանգի սպասելու հետ, դա այնքան էլ վատ չէ։ Եթե ես Ես կարող եմ հաղթահարել 39 բաժանումը 21 օրվա ընթացքում, ես կարող եմ հաղթահարել քաղցկեղը»։ Նա ասաց իր կրկնակի մաստէկտոմիայի և վերականգնման մասին. «Դա շատ զարմանալի է։ Նրանք երկուսն էլ անում են միաժամանակ։ Դուք մտնում եք կրծքագեղձի քաղցկեղով և դուրս եք գալիս մերկապարանոց կրծքերով»։

Վուրցելը մահացել է Մանհեթենում՝ լեպտոմենինգիալ հիվանդությունից՝ որպես կրծքագեղձի մետաստազային քաղցկեղի բարդացում 2020 թվականի հունվարի 7-ին, 52 տարեկանում։

Նրա անձնական իրերը երկու տարի անց վաճառվել են աճուրդում։

Մատենագրություն
---------------

* *Prozac Nation: Young and Depressed in America: A Memoir* (1994), 0704302489
* *Bitch: In Praise of Difficult Women* (1998), 0704381079
* *More, Now, Again: A Memoir of Addiction* (2001), 0743226003
* *The Secret of Life: Commonsense Advice for Uncommon Women* (2004) (previously published as *Radical Sanity* and *The Bitch Rules*), 0307417387
* *Creatocracy: How the Constitution Invented Hollywood* (2015), 1576877701

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Internet Movie Database — 1990.
2. 1 2  Store norske leksikon(նորվ.) — 1978. — ISSN 2464-1480
3. 1 2  The Guardian — UK: GMG, 1821. — ed. size: 161152 — ISSN 0261-3077
4. 1 2  Elizabeth Wurtzel, Writer and Prozac Nation Author, Dead at 52 — Pitchfork.
5. 1 2  Muere a los 54 años Elizabeth Wurtzel, autora de «Prozac Nation» (իսպ.) — 1903. — ISSN 1136-0143
6. 1 2  ABC (իսպ.) — 1903. — ISSN 1136-0143
7. 1 2  Williams, Alex (2020 թ․ հունվարի 9). «Elizabeth Wurtzel Finally Grew Up, Like the Rest of Gen X». *The New York Times*. Վերցված է 2020 թ․ հունվարի 10-ին.
8. 1 2  Smith, Harrison (2020 թ․ հունվարի 7). «Elizabeth Wurtzel, 'Prozac Nation' author who spurred a memoir boom, dies at 52». *The Washington Post*. Վերցված է 2020 թ․ հունվարի 10-ին.
9. 1 2  Genzlinger, Neil (2020 թ․ հունվարի 7). «Elizabeth Wurtzel, 'Prozac Nation' Author, Is Dead at 52». *The New York Times*. Վերցված է 2020 թ․ հունվարի 7-ին.
10. ↑  «From Prozac Nation to Yale Law School? Elizabeth Wurtzel's Unlikely Journey». *ABC News*. 2007 թ․ մարտի 22. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 8-ին.
11. 1 2  Wurtzel, Elizabeth (2018 թ․ դեկտեմբերի 26). «Neither of My Parents Was Exactly Who I Thought They Were». *The Cut*.
12. ↑  «Paid Notice: Deaths Zicht, Rhoda». *The New York Times*. 1999 թ․ օգոստոսի 21.
13. ↑  Morris, Bob (2015 թ․ մայիսի 31). «Elizabeth Wurtzel Finds Someone to Love Her». *The New York Times*. Վերցված է 2020 թ․ հունվարի 10-ին.
14. 1 2  Dickson, EJ (2020 թ․ հունվարի 7). «Elizabeth Wurtzel, Author of 'Prozac Nation', Dead at 52». *Rolling Stone*. Արխիվացված օրիգինալից 2020 թ․ հունվարի 8-ին. Վերցված է 2020 թ․ հունվարի 10-ին.
15. ↑  «For Better or for Wurtzel, Author and Lawyer Elizabeth Sanguine About Failing the Bar Exam». *The New York Observer*. 2008 թ․ նոյեմբերի 18. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 8-ին.
16. 1 2  «Elizabeth Wurtzel (author of Prozac Nation)». *Goodreads.com*. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 8-ին.
17. 1 2  «The Liars' Club: An Incomplete History of Untruths and Consequences». *The New York Observer*. 2006 թ․ մարտի 6. Վերցված է 2012 թ․ օգոստոսի 10-ին.
18. ↑  «Hypericum Buyers Club». *HBC protocols.com*. Արխիվացված է օրիգինալից 2010 թ․ նոյեմբերի 25-ին. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 8-ին.
19. ↑  Lehrman, Karen (1998 թ․ ապրիլի 19). «I Am Woman, Hear Me Whine». *The New York Times*. Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 12-ին.
20. ↑  Kurth, Peter (2002 թ․ հունվարի 23). «"More, Now, Again" by Elizabeth Wurtzel». *Salon*. Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 12-ին.
21. ↑  Young, Toby (2002 թ․ մարտի 3). «Elizabeth Wurtzel went shopping...». *The Guardian*. Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 12-ին.
22. ↑  Schlesinger, Judith (2001 թ․ դեկտեմբերի 30). «Wurtzel's 'More' -- limitless self-indulgence». *baltimoresun.com*. Վերցված է 2020 թ․ ապրիլի 27-ին.
23. ↑  Wurtzel, Elizabeth (2013 թ․ հունվարի 6). «Elizabeth Wurtzel Confronts Her One-Night Stand of a Life». *New York*.
24. ↑  Vinciguerra, Thomas (2007 թ․ հոկտեմբերի 28). «Coming Soon: 'Law School Nation'?». *The New York Times*. Վերցված է 2010 թ․ հոկտեմբերի 28-ին.
25. ↑  Archived at Ghostarchive and the Wayback Machine: Bloomberg Law (2015 թ․ հունիսի 10). «Elizabeth Wurtzel on Working at Boies Schiller» – via YouTube.
26. ↑  «Elizabeth Wurtzel: Can She Call Herself a 'Lawyer' Without Having Passed the Bar?». *Abovethelaw.com*. 2009 թ․ հուլիսի 27. Արխիվացված է օրիգինալից 2009 թ․ հուլիսի 30-ին. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 8-ին.
27. ↑  «Passing February 2010 (W-Z)». *The New York State Board of Law Examiners*. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 8-ին.
28. ↑  «Elizabeth Wurtzel Bids Bye-Bye to Boies Schiller». *Abovethelaw.com*. 2012 թ․ օգոստոսի 6. Վերցված է 2017 թ․ ապրիլի 18-ին.
29. ↑  «The Author of 'Prozac Nation' Hasn't Stopped Working for Superlawyer David Boies». *Bloomberg*. 2015 թ․ մայիսի 13.
30. ↑  Wurtzel, Elizabeth (2010 թ․ հուլիսի 1). «Testing, Testing... What Exactly Does the Bar Exam Test». *Brennan Law Center*. Արխիվացված է օրիգինալից 2010 թ․ հուլիսի 10-ին. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 1-ին.
31. ↑  Jones, Ashby (2010 թ․ հուլիսի 12). «Wurtzel on the Bar Exam: 'The First Thing That Has To Go'». *The Wall Street Journal*.
32. 1 2  Wurtzel, Elizabeth (2008 թ․ սեպտեմբերի 21). «Beyond the Trouble, More Trouble: Depression in the best of us». *New York*.
33. ↑  Wurtzel, Elizabeth (2009 թ․ ապրիլի 9). «Twelve Years Down the Drain». *The Wall Street Journal*. Վերցված է 2010 թ․ հուլիսի 8-ին.
34. ↑  Wurtzel, Elizabeth (2009 թ․ հունվարի 16). «Standing against a tide of hatred». *The Guardian*. London. Վերցված է 2010 թ․ մայիսի 1-ին.
35. 1 2  Flood, Alison (2012 թ․ սեպտեմբերի 27). «Penguin sues authors over 'failing to deliver books'». *The Guardian*. London, UK. Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 14-ին.
36. ↑  Wurtzel, Elizabeth (2009 թ․ մայիսի 5). «Failure to Launch: When Beauty Fades». *Elle*. Վերցված է 2011 թ․ փետրվարի 9-ին.
37. ↑  Marcotte, Amanda (2013 թ․ հունվարի 7). «Elizabeth Wurtzel Writes About Herself Again. Memoir Finally Hits Bottom». *Slate*. Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 12-ին.
38. ↑  Malone, Noreen (2013 թ․ հունվարի 7). «Elizabeth Wurtzel Doesn't Reveal Enough About Herself (No, Really!)». *The New Republic*. Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 12-ին.
39. ↑  Gupta, Prachi (2013 թ․ օգոստոսի 8). «Elizabeth Wurtzel is writing another confessional memoir». *Salon*. Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 12-ին.
40. ↑  «What Would Hannah Horvath Make of Elizabeth Wurtzel?». *The New Yorker*. 2013 թ․ հունվարի 11. Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 12-ին.
41. ↑  Tolentino, Jia. «The Chaotic, Beautiful Larks of Elizabeth Wurtzel». *The New Yorker*. Վերցված է 2020 թ․ ապրիլի 27-ին.
42. ↑  «Chris Lavergne and Mink Choi reflect on Thought Catalog books» (PDF). *thought.is*. Արխիվացված է օրիգինալից (PDF) 2014 թ․ նոյեմբերի 27-ին. Վերցված է 2014 թ․ նոյեմբերի 3-ին.
43. 1 2 3  «What's Wrong With Addiction Literature?». *The Awl*.
44. ↑  Wurtzel, Elizabeth (2014 թ․ սեպտեմբերի 20). «Elizabeth Wurtzel: Why I Will Be Wed». *The New York Times*. Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 12-ին.
45. 1 2  Wurtzel, Elizabeth (2020 թ․ հունվարի 11). «'I Believe in Love': Elizabeth Wurtzel's Final Year, In Her Own Words». *GEN* (անգլերեն). Վերցված է 2022 թ․ հոկտեմբերի 28-ին.
46. ↑  Wurtzel, Elizabeth (2015 թ․ փետրվարի 5). «And Now This: Author Elizabeth Wurtzel Reckons with Breast Cancer». *Vice*. Վերցված է 2017 թ․ հունիսի 12-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Everything I know I learned from Bob Dylan by Elizabeth Wurtzel
* 1998 interview with Elizabeth Wurtzel by Gerald Peary
* Sole Rock N Roll Survivor Արխիվացված 2007-10-17 Wayback Machine – Wurtzel's piece from *The Harvard Crimson* which won the 1987 Rolling Stone College Journalism Award
* A Conversation with Elizabeth Wurtzel, Author and First-Year Lawyer October 11, 2008 blog post from WSJ.com
* Green, Andrew (2020 թ․ ապրիլի 14). «Obituary Elizabeth Wurtzel». *The Lancet*. **395** (10231): 1188. doi:10.1016/s0140-6736(20)30726-1. ISSN 0140-6736.
* Էլիզաբեթ Վուրցել Internet Movie Database կայքում
* Էլիզաբեթ ՎուրցելԹվիթթերում
* Appearances on C-SPAN

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Էլիզաբեթ Վուրցել» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր (անգլ.) · Թվիթթեր |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database · WikiTree |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNF: 13168072s · CiNii: DA13175186 · CONOR: 79244643 · GND: 121008800 · ICCU: VIAV097716 · ISNI: 0000000110724676 · LCCN: n94065442 · NDL: 00843153 · NKC: xx0033455 · NTA: 127731601 · NUKAT: n97036767 · PTBNP: 1159352 · SUDOC: 035113391 · VIAF: 79139789 · WorldCat VIAF: 79139789 |

 |

 |