recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Վաճառական Կուդրինի տուն** (ռուս.՝ Дом купца Кудрина), ճարտարապետության հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ Կառուցվել է 19-րդ դարի առաջին քառորդում Շմիդտի փողոցի, 10 հասցեով։ Աղբյուրների մեծ մասում այն հիշատակվում է որպես Կուդրինների ընտանիքի սեփականություն, սակայն այլ աղբյուրներում նշվում է որպես Ռեմիների ընտանիքի անշարժ գույք։

Պատմություն
-----------

Երկար ժամանակ Տագանրոգի Շմիդտի փողոցի թիվ 10 տան սեփականատերը եղել է Կուդրինների ընտանիքը։ Տունը կառուցվել է 19-րդ դարի առաջին քառորդում ճարտարապետ Դյուպոն դը Լարյուի կողմից։ Սեփականատերը եղել է 2-րդ գիլդիայի վաճառական Յակով Կուդրինը, նրա կնոջ անունը եղել է Դոմինիկա Ավկսենտևնա։ 1830 թվականի դրությամբ հայտնի է, որ ընտանիքում դաստիարակվել է յոթ երեխա՝ 3 տղա և 4 աղջիկ։ Յակով Կուդրինի մահից հետո, 1830-ական թվականների վերջում, ընտանեկան գործերը սկսել է կառավարել նրա որդին՝ Գավրիիլը։ Ընտանիքը զբաղվել է մետաղական մանրամասների՝ երկաթեղենի վաճառքով։ Կուդրինների սեփականություն էին նաև փայտի պահեստներ։ Հետագայում Գավրիիլ Կուդրինը դարձավ վաճառականության ներկայացուցիչը առևտրային դատարանում։ Հայտնի է, որ որոշ ժամանակ անց Կուդրինների ընտանիքը թողել է իր գործը Տագանրոգում և տեղափոխվել Խարկով։ Բայց Գավրիիլի եղբայրներից մեկը՝ Անտոն Կուդրինը, Խարկովում ստանալով իրավաբանական կրթություն, վերադարձել է Տագանրոգ։ 1864 թվականին նա ամուսնացել է Քսավերիա Իոսիֆովնա Յաբլունովսկայայի հետ։ Նրանք ունեցել են Յակով անունով որդի։ Անտոն Յակովլևիչ Կուդրինը մահացել է 1901 թվականին։ Շմիդտի, 10 տան ժառանգներ են դարձել Նինա Կուդրինան և Ավգուստինա Պոպովան։ Հայտնի է, որ 1910 թվականին այս տանն ապրել է Առևտրային ուսումնարանի տնօրեն Եվգենի Միխայլովիչ Գարշինը։

1992 թվականին շինությունը ճանաչվել է տեղական նշանակության ճարտարապետության հուշարձան։ Վերջին տասնամյակներում այս տանը գործում է №18 «Կորաբլիկ» («Նավակ») մանկապարտեզը։

Նկարագրություն
--------------

Տագանրոգի Շմիդտի փողոցի թիվ 10 տունը կիսանկուղային տարածքով մեկհարկանի շինություն է։ Այն կառուցվել է վաղ կլասիցիզմի ոճով։ Ճակտոնը եռանկյունաձև է, ճարտարապետի մտահղացմամբ՝ այն հենվում է 2 սյուների և 2 կիսասյուների վրա, որոնք ստեղծվել են պարզեցված հոնիական-կորնթական ոճով։ Սյան բնին արված են ուղղահայաց ակոսներ՝ կանելյուրներ։ Մուտքի դուռը զարդարված է փոքր չափի քիվով՝ ճառագայթաձև ճակտոնով։ Ճակատի ձևավորումը նախկինում կարելի էր պայմանականորեն բաժանել երեք մասի։ Կենտրոնական մասն առանձնանում է վերնամասում ծեփվածքներով կիսասյուներով։ Ճակատի կողային մասերը երիզված են զույգ կիսասյուներով և ուղղանկյունաձև պատուհաններով։ Կիսանկուղային հարկն ունի պատուհաններ և խորշեր։ Շենքը վերակառուցելուց հետո որոշ ճարտարապետական մանրամասներ և տարրեր կորսվել են։

Պատկերասրահ
-----------

*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Гаврюшкин О. П. Г12 «По старой Греческой…» (Хроника обывательской жизни) — Т.: ООО «Издательство „Лукоморье"», 2012. — 514 с. — ISBN — 5-901565-15-0
2. ↑  "Жилой дом//Объект культурного наследия". Արխիվացված է the original 2017 թ․ մարտի 12-ին. Retrieved 2017 թ․ սեպտեմբերի 26.
3. ↑  "Дом 10 Шмидта улица". Արխիվացված է the original 2017 թ․ մարտի 12-ին. Retrieved 2017 թ․ սեպտեմբերի 26.
4. ↑   Archived 2017-10-17 at the Wayback Machine. Детский сад №18
Кораблик, ЮФУ
5. ↑  Энциклопедия Таганрога
**Ատտու** (անգլ.՝ Attu Island, ալեուտ.՝ Atan, *Ատան*), Մերձակա կղզիների խմբի արևմտյան և խոշորագույն կղզին, որը մտնում է Ալեուտյան կղզիների կղզեխմբի կազմի մեջ։ Վարչական առումով, ինչպես և բոլոր Ալեուտները, մտնում է ԱՄՆ Ալյասկայի նահանգի կազմի մեջ։

Աշխարհագրություն
----------------

Ատտաուն Ալյասկայի և ամբողջ Միացյալ Նահանգների ամենաարևմտյան կետն է։ Կղզուց մինչև Կամչատկա (Աֆրիկա հրվանդան) ամենակարճ հեռավորությունը 690 կմ է, մինչև Ալյասկայի մայրցամաքային մասը` 1534 կմ։ Ատտուն ունի մոտավորապես 66 կմ երկարություն և 28 կմ լայնություն, նրա տարածքը 892.795 կմ² է։

Պատմություն
-----------

Ըստ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարանի՝ Ատտու կղզին հայտնաբերել է Միխայիլ Վասիլևիչ Նեվոդչիկովը, որը այնտեղ հասել է 1745 թվականին «Եվդոկիմ» նավի վրա։ Սակայն, ըստ ավելի ժամանակակից հետազոտությունների, կղզին հայտնաբերել է («հստակեցրել է դիրքը») կապիտան-հրամանատար Ալեքսեյ Չիրիկովը, 1742 թվականին Վիտուս Բերինգի երկրորդ Կամչատկայի արշավախմբի ժամանակ։

1772 թվականին Պոտապ Կուզմիչ Զայկովը «Սուրբ Վլադիմիր» նավով անցել է Օխոտի ծովից դեպի Կամչատկա։ Նա ձմեռել է Վորովսկայա գետի գետաբերանին, հաջորդ տարի գետերը սառույցից բացելուց հետո նա գնացել է դեպի Կուրիլյան երկրորդ նեղուց, և նույն թվականի հուլիսին՝ Մեդնոյե և Ատու կղզիներին մոտենալուց հետո, Զայկովը նկարագրել է նրանց բնությունը, կլիման և աշխարհագրական դիրքը։

1942 թվականի հունիսին Ատտու կղզին, ինչպես հարևան Կիսկա կղզին, գրավվել է ճապոնացիների կողմից (տես Ատուի ճակատամարտը)։

Բնակչություն
------------

Կղզու միակ բնակավայրը Ատտու Ստեյշենն էր, որի բնակչությունը մինչև 2010 թվականը կազմում էր մոտ 20 մարդ։ Բոլորը ներգրավված էին LORAN հաղորդիչի պահպանման գործում։ 2010 թվականի օգոստոսին բնակավայրը ամբողջովին վերաբնակեցվել է LORAN-ի փակման պատճառով։

Երկրորդ աշխարհամարտից առաջ կղզու վրա (Չիչագովի ծոցում) կար «ռուսական անուններով և ազգանուններով» «մի քանի տասնյակ բնակիչ» ունեցող մի գյուղ, ինչպես նաև ուղղափառ եկեղեցի։ Եղել են նաև այլ փոքր բնակավայրեր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Bergsland, K.[en]* Aleut Dictionary. — Fairbanks: Alaska Native Language Center, 1994.
2. ↑  "Атту". *Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)*. Սանկտ Պետերբուրգ. 1890–1907.
3. ↑  *Чириков Алексей Ильич* հոդվածը Սովետական մեծ հանրագիտարանում
4. ↑  Зайков, Потап // Русский биографический словарь : в 25 томах. — СПб.—М. 1896—1918.
5. ↑  "Alaska Coast Guard says goodbye to its last LORAN station". *KUCB News* (in անգլերեն). 2010 թ․ օգոստոսի 27. Retrieved 2020 թ․ հունվարի 1. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
6. ↑  Элли Серёгина (2013 թ․ սեպտեմբերի 6). "Экспедиция "Алеутские острова" отправилась на остров Агату". *MediusInfo* (in ռուսերեն). Արխիվացված է the original 2013 թ․ նոյեմբերի 15-ին. Retrieved 2020 թ․ հունվարի 1. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Գրականություն
-------------

* Дивин В. А. Великий русский мореплаватель А. И. Чириков, М. 1953.
* Дивин В. А. Русские мореплаватели на Тихом океане в XVIII веке, М. 1971.
**Արա Առաքելյան** (հուլիսի 2, 1991(1991-07-02), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ սաքսոֆոնահար։

Կենսագրություն
--------------

Արա Առաքելյանը ծնվել է 1991 թվականի հուլիսի 2-ին, Երևան քաղաքում։ 6 տարեկանից կրթություն է ստացել Երևանի Սայաթ-Նովայի անվան երաժշտական դպրոցի դաշնամուրի, որից հետո՝ սաքսոֆոնի և կիթառի բաժիններում։

Արա Առաքելյանը 2007 թվականին ընդունվել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիա, այն ավարտելուց հետո սովորել է նույն կոնսերվատորիայի մագիստրատուրայում։

Եղել է Հայաստանի պատանի սաքսոֆոնահարների միության խորհրդի նախագահ, արժանացել է մի շարք հանրապետական և միջազգային մրցույթների և փառատոների դափնեկրի՝ 2005 թվականին տեղի ունեցած «Golden Note» փառատոնը, 2008 թվականին՝ Հայաստանի առաջին սաքսոֆոնահարների մրցույթը, 2009 թվականին տեղի ունեցած Կոմիտասի 100-ամյակին նվիրված «Ռենեսանս» միջազգային մրցույթ-փառատոնը և 2011 թվականին տեղի ունեցած «Ռենեսանս» 3-րդ միջազգային մրցույթ-փառատոնը։

Արա Առաքելյանը համագործակցել է Հայաստանի պետական ջազ նվագախմբի հետ, ելույթներով հանդես է եկել մի շարք ջազային ակումբներում, համերգային ծրագրեր է ունեցել Գերմանիայում, Շվեդիայում, Վրաստանում, Եգիպտոսում և այլ երկրներում, նա ներկայացրել է Հայաստանը 2011 թվականին «Կովկաս Ջազ» փառատոնում, Եղել է Երևանի Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մենակատար։

Արա Առաքելյանը 2012 թվականին Երևանի Կամերային երաժշտության տանը ելույթ է ունեցել լարային նվագախմբի հետ։ Թողարկել է 3 տեսասկավառակ։ 2013 թվականից որպես առաջին սաքսոֆոնահար աշխատանքի է անցել Կանադայի Տորոնտո քաղաքի «Sheraton Cadwell» ջազ նվագախմբում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "AV Production - Արա Առաքելյան". *avproduction.am*. Արխիվացված է the original 2021 թ․ հուլիսի 11-ին. Retrieved 2021 թ․ հուլիսի 3.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Arik Arakelyan - Bongo & B Entertainment (Saxophonist)
* Music Video
**Անտիլիբանանյան լեռնաշղթա** (արաբ․՝ جبال لبنان الشرقية‎‎, *Լյուբնան էշ Շարքիա* կամ արաբ․՝ الجبل الشرقي‎‎, *էշ Շարկի*), լեռնաշղթա, որը ձգվում է Լիբանանի և Սիրիայի միջև հարավ-արևմուտքից մինչև հյուսիս-արևելք։ Սիրիայի և Լիբանանի սահմանը հիմնականում անցնում է լեռնաշղթայի վերին գագաթով։ Լեռնաշղթայի հարավային ծայրն ավարտվում է Հերմոն լեռով, որը Գոլանի բարձունքների եզրագիծն է հանդիսանում։ Գոլանի բարձունքներն ունեն տարբեր երկրաբանական և աշխարհագրական էություն, բայց աշխարհաքաղաքականորեն դրանք հաճախ դիտարկվում են Հերմոն լեռան հարավային լանջերի հետ միասին, երկուսն էլ Իսրայելի կողմից վերահսկվող Գոլանի շրջանի մաս են կազմում։ Հունարենից անվանումը թարգմանվում է որպես «Լիբանանի դիմաց»։ Արևմուտքից գտնվում է Բեքաայի հովիտը (հյուսիսում) և ալ Հասբանի գետի հովիտը (հարավում)։ Այս հովիտները Անտիլիբանանյան լեռնաշղթան առանձնացնում են Կենտրոնական Լիբանանի լեռնաշղթայից։ Արևելքում` Սիրիայում ընկած է Արևելյան սարավանդը, որի վրա գտնվում է Դամասկոս քաղաքը։

Անտիլիբանանյան լեռնաշղթայի երկարությունը մոտավորապես 150 կմ է (93 մղոն)։ Դեպի հյուսիս այն տարածվում է սիրիական Հոմս քաղաքի գրեթե ամբողջ լայնությամբ։ Դեպի հարավ լեռնաշղթան հարում է ներքևում գտնվող Գոլանի բարձունքների սարավանդին, բայց ներառում է ամենաբարձր գագաթները, այն է` Հերմոն լեռը (արաբ.` *Jabal el-Shaykh*), 2,814 մետր, և Թալաաթ Մուսան՝ 2,669 մ։ Լիբանան-սիրիական սահմանին գտնվող այս գագաթները տարվա մեծ մասը ձյունածածկ են։

Լիբանանի և Սիրիայի միջև ապրանքների ապօրինի տեղափոխման կարևոր ուղին անցնում է Անտիլիբանանյան լեռնաշղթայով։

Տարածքը հայտնի է ծիրանենիներով և բալենիներով, ինչպես նաև իր քարհանքերով։

Տարածաշրջանում հայտնաբերվել և տարածաշրջանի անունով անվանվել են տարբեր էնդեմիկ բույսեր (ունեն լատինական հատուկ բուսաբանական անվանում), այդ թվում` *Euphorbia antilibanotica*, *Teucrium antilibanoticum*, *Valerianella antilibanotica* և *Iris antilibanotica*։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Արտասահմանյան երկրների աշխարհագրական անվանումների բառարան / խմբ․ Ա․ Մ․ Կոմիկով. — 3֊րդ հրատարակություն. — Մոսկվա: Նեդրա, 1986. — С. 22.
2. ↑  Инструкция по передаче на картах географических названий арабских стран. — М.: Наука, 1966. — С. 20.
3. ↑  Горная цепь между Ливаном и Сирией
4. 1 2  Bulos, Nabih (2017 թ․ հուլիսի 31). "Lebanon's Hezbollah group insists: We're not the 'menace' Trump says we are". *Los Angeles Times* (in ամերիկյան անգլերեն). ISSN 0458-3035. Retrieved 2017 թ․ սեպտեմբերի 23.
5. ↑  "Eastern Mediterranean Endemic Plants". terrestrial-biozones.net. Արխիվացված է the original 2017 թ․ հոկտեմբերի 12-ին. Retrieved 2016 թ․ մարտի 25. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
6. ↑  "Iris antilibanotica Dinsm. is an accepted name". theplantlist.org (The Plant List). Retrieved 2016 թ․ մարտի 25.

Արտաքին հղումներ
----------------

* "Антиливан". *Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)*. Սանկտ Պետերբուրգ. 1890–1907.
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անդրոնովկա (այլ կիրառումներ)

**Անդրոնովկա** (ռուս.՝ Андроновка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը գտնվում է Պեչորագետի ձախ ափին՝ 1043 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 13 կմ, ջրահավաք ավազանը՝ 45 կմ²։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը ստորին Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ - 03050100212103000062057
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) - 103006205
* Ավազանի կոդը - 03.05.01.002
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի - 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի - 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Անդրոնովկա". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ հուլիսի 18. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 7.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Սահակյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Վաղարշակ Համբարձումի Սահակյան** (սեպտեմբերի 15, 1906(1906-09-15), Փայաջուկ, Սալմաստի գավառ, Իրան - ապրիլի 24, 1978(1978-04-24), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային երգիչ։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1945)։

Կենսագրություն
--------------

Վաղարշակ Սահակյանի հուշատախտակը Երևանի Մաշտոցի պողոտայում
Ընդհանուր կրթությունը ստացել է Թիֆլիսում, ապա սովորել է Լենինականի երաժշտական ստուդիայում, աշակերտել Նիկողայոս Տիգրանյանին, Դանիել Ղազարյանին։ 1933 թվականից եղել է Հայֆիլհարմոնիայի մենակատար։ 1938 թվականից երգել է Սայաթ-Նովայի անվան հայկական գուսանական երգի անսամբլում (1942 թվականից՝ անսամբլի ղեկավար)։ Որպես երգիչ, հայ աշուղական երաժշտության ոճական տարբեր ուղղությունների գիտակ էր (կատարումն ուղեկցել է սազի նվագով)։ Ճանաչվել է Բաղդասար Դպիրի, Նաղաշ Հովնաթանի, Շիրինի, Միսկին-Բուրջիի, Սայաթ-Նովայի և, հատկապես, Ջիվանու արտասանական բնույթի երգերի կատարումով։

Պարգևներ
--------

Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի և «Պատվո նշան» շքանշաններով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Վաղարշակ Սահակյան | Music of Armenia". *musicofarmenia.com*. Արխիվացված է the original 2017 թ․ նոյեմբերի 4-ին. Retrieved 2019 թ․ փետրվարի 6. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Vagharshak Sahakian Archived 2019-02-02 at the Wayback Machine.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 10, էջ 138)։*  |
**«Արագիլ» ռեստորան**, չգործող կիսաքանդ ռեստորանային կառույց Երևանի Հաղթանակի զբոսայգու տարածքում։ Կառուցվել է 1960-ական թվականներին (այլ աղբյուրներում՝ 1957), ռեգիոնալ մոդեռնիզմի ոճով, ճարտարապետ՝ Ռաֆայել Իսրայելյան։ Ընդգրկված է Քանաքեռ-Զեյթունի պատմամշակութային հուշարձանների ցանկում։

Նկարագրություն
--------------

Շենքը կառուցվել է սպիտակ քարից։ Այն տեղակայված է Մոնումենտի բարձունքին։ Երբ «Արագիլ» ռեստորանի կառուցումը մոտեցել է ավարտին, պատվիրատու կազմակերպությունն ու ղեկավարները որոշել են փոխել անվանումը և այն կոչել «Մոսկվա»։ Ճարտարապետ Ռաֆայել Իսրայելյանը զրուցում է անդրդվելի պատվիրատուների հետ, և միայն կոմկուսի կենտկոմի առաջին քարտուղար Յակով Զարոբյանի միջամտությունից հետո ռեստորանը կրկին ստանում է «Արագիլ» անվանումը։

Բարձունքին կանգնած սպիտակ շինության արևելյան պատի վրա բուսանախշի վրա մեկ ոտքին կանգնած արագիլ է պատկերված, որը քանդակել է քարտաշ և ոսկերիչ վարպետ Հրաչ Ստեփանյանը։

* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Wiki Loves Monuments monuments database — 2017.
2. ↑  Հաղթանակ զբոսայգի կամ «Մոնումենտ»` կենդանի պատմություն
3. ↑  "Modern Arch - Հանրագիտարան". *armarch.net* (in անգլերեն). Retrieved 2018 թ․ օգոստոսի 3.
4. ↑  "Ռեստորան «Արագիլ»". Արխիվացված է the original 2016 թ․ նոյեմբերի 17-ին. Retrieved 2018 թ․ օգոստոսի 3.
5. ↑  "«Արագիլ» ռեստորանը Երևանում". Արխիվացված է the original 2018 թ․ օգոստոսի 8-ին. Retrieved 2018 թ․ օգոստոսի 3.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Արագիլ ռեստորան. Երևանի լքված սիմվոլներից մեկը
* «Արագիլ»
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Թոշիկյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Վահան Թոշիկյան** (1880, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - հունիսի 14, 1954(1954-06-14), Կարս, Կարսի մարզ (Թուրքիա), Թուրքիա), հայ խմբագիր-հրապարակախոս։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Կ. Պոլսում։ Դարասկզբից հանդես է եկել «Մանզումեի էֆքյար» պարբերականում հրապարակախոսական հոդվածներով։ Այնուհետև ավելի քան կես դար աշխատել է խմբագրական ասպարեզում։ Հրապարակախոսական բեղմնավոր գործունեություն է ծավալել օսմանյան սահմանադրությունից հետո, հանդիսանալով «Ժամանակ», «Վերջին լուր» թերթերի հիմնական աշխատակիցներից մեկը։ 1907-1909 թվականներին Զմյուռնիայում խմբագրել է «Արշալույս» և «Արձագանք» թերթերը։ Վերադառնալով Պոլիս, զինադադարից հետո, 1918-1922 թվականներին, աշխատակցել է «Ժամանակ» և «Վերջին լուր» թերթերին։ Իսկ երբ 1923 թվականին «Վերջին լուրը» դարձել է «Նոր լուր», ստանձնել է նրա խմբագրությունը և անխափան հրատարակել ավելի քան 30 տարի, մինչև մահը։ Իր խմբագրած և այլ պարբերականների էջերում տպագրել է հարյուրավոր հրապարակախոսական հոդվածներ ազգային, կրթական, եկեղեցական և այլ հարցերի մասին։ 1954 թվականին Թորոս Ազատյանի հետ միասին ուղևորվել է Էջմիածին, Գևորգ Զ Չորեքչյան կաթողիկոսի թաղմանը մասնակցելու, սակայն անակնկալ վախճանվել է Կարսի թուրքական հիվանդանոցում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  Գառնիկ Ստեփանյան (1973). *Կենսագրական բառարան, հատոր Ա*. Երևան: «Սովետական գրող». p. 367.
3. ↑  Խմբագրական (1954 թ․ օգոստոսի 31). "Վահան Թոշիկյան". *Էջմիածին. Պաշտօնական ամսագիր Հայրապետական Աթոռոյ Ս. Էջմիածնի*. **ԺԱ**: 58. Արխիվացված է the original 2019 թ․ ապրիլի 11-ին. Retrieved 2019 թ․ փետրվարի 14.
4. ↑  Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005
**Վահագն Խաչատրյան** (հուլիսի 29, 1977(1977-07-29), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կինոռեժիսոր։

Կենսագրություն
--------------

Վահագն Խաչատրյանը ծնվել է 1977 թվականի հուլիսի 29-ին, Երևանում։ Միջնակարգ կրթությունը ստացել է 1984-1994 թվականներին՝ Երևանի թիվ 172 միջնակարգ դպրոցում, որից հետո՝ 1994-1999 թվականներին ուսումը շարունակել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտի գեղարվեստական ֆիլմերի ռեժիսուրա ֆակուլտետում։

1996 թվականին հիմնադրել է Էսքիզ ստուդիա ընկերությունը, միաժամանակ հադիսացել է այդ ընկերության տնօրենը։ 2006-2011 թվականներին եղել է «Ինտերակտիվ Թիվի» ընկերության տնօրենը, հանդիսանալով հիմնադիր բաժնետեր։ «Ալա բալա նիցա», «Սուպեր մամա», «Սիրո գործակից» ֆիլմերի բեմադրող ռեժիսորն է։

2012 թվականին նշանակվել է «Ա-ԹԻՎԻ հեռուստաընկերության» գլխավոր տնօրեն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "ԿինոNEWS. Վահագն Խաչատրյան (կինոիրադարձություններ)". *www.1tv.am*. Retrieved 2021 թ․ հուլիսի 29.
2. ↑  "AV Production - Վահագն Խաչատրյան". *avproduction.am*. Արխիվացված է the original 2021 թ․ հուլիսի 29-ին. Retrieved 2021 թ․ հուլիսի 29. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Վահագն Խաչատրյան. Կինոն ազատ գոտի է
* Կինոռեժիսորներ Վահագն Խաչատրյանը և Գուժ Թադևոսյանը մրցանակների են արժանացել «ԱՊՀ երկրների երիտասարդ կինո» ֆորումում
* Գլխավոր մրցանակը բերվել է Հայաստան
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անտոն Չեխովի հուշարձան (այլ կիրառումներ)

**Անտոն Չեխովի հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник Антону Чехову), հուշարձան Ղրիմի Յալթա քաղաքի Յուրի Գագարինի անվան ծովամերձ զբոսայգու գլխավոր ծառուղու մոտ գտնվող ոչ մեծ հրապարակում։ Կանգնեցվել է 1953 թվականին ռուս մեծանուն գրող Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատվին։ Հեղինակներն են քանդակագործ Գեորգի Մոտովիլովը և ճարտարապետ Լեոնիդ Պոլյակովը (նախագծել է պատվանդանը)։

Հուշարձան
---------

1953 թվականի հուլիսի 15-ին, Անտոն Պավլովիչ Չեխովի մահվան 49-րդ տարելիցի օրը, Յալթա քաղաքի Յուրի Գագարինի անվան ծովամերձ զբոսայգու գլխավոր ծառուղու կենտրոնում բացվեց մեծ գրողի հուշարձանը։ Արարողությանը ներկա էին և ելույթ ունեցան գրողի քույրը՝ Մարիա Չեխովան, և կինը՝ Օլգա Կնիպպեր-Չեխովան։

Գրողը պատկերված է ժայռի վրա նստած, ոտքը ոտքին գցած, ձախ ձեռքին՝ նոթատետրով։ Նրա հայացքն ուղղված է ծովի անսահման հեռուները։ Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործ, ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր, պրոֆեսոր Գեորգի Մոտովիլովը և ճարտարապետ Լեոնիդ Պոլյակովը, որը նախագծել է հուշարձանի պատվանդանը։ Քանդակը տեղադրված է «Չեխովին» մակագրությամբ դիորիտե պատվանդանին։

Պատմություն
-----------

Անտոն Պավլովիչ Չեխովը Յալթա մշտական բնակության համար եկել է 1898 թվականին բժիշկների խորհրդով։ Աուտկա գյուղում (այժմ քաղաքի մաս է) տուն կառուցելու նպատակով նա գնել է հողակտոր և 1899 թվականին սկզբում բնակություն է հաստատել պատրաստի կողաշենքում, ապա, որոշ ժամանակ անց, երկհարկանի տանը։ Տունը նախագծել ու կառուցել էր ճարտարապետ Լ. Ն. Շապովալովը, որը նոր էր եկել Յալթա։

Մինչ այդ Անտոն Չեխովը երկու անգամ էր այցելել Յալթա՝ 1889 և 1894 թվականներին։

Անտոն Պավլովիչը որպես մշտական բնակիչ Յալթայում ապրել է միայն հինգ տարի։ Սակայն այդ կարճ ժամանակահատվածում գրողը ստեղծել է իր հիմնական աշխատությունները։ Կյանքի ստեղծագործական և անձնական բոլոր գլխավոր իրադարձությունները տեղի են ունեցել հենց «Յալթայի ժամանակաշրջանում»։

Չեխովի մեծ և բացառիկ բեղմնավոր հանրային-լուսավորչական գործունեությունը Յալթայի քաղաքացիները արժանիորեն են գնահատել՝ նրան անվանելով «քաղաքի ամենաառաջին քաղաքացին»։ Նրա հիշատակը անմահացվել է ոչ միայն հուշարձանի տեսքով. գրող, բժիշկ, քաղաքացի Անտոն Պավլովիչի անունով կոչվում են քաղաքի թատրոնը, փողոցներից մեկը, կենտրոնական գրադարանը, առողջարանը և հակատուբերկուլոզային դիսպանսերը։

Տես նաև
-------

* Անտոն Չեխովն ու շնիկով տիկինը

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  "Памятник А.П. Чехову". Արխիվացված է the original 2021 թ․ փետրվարի 7-ին. Retrieved 2019 Հունվար 18. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  "Памятник А. П. Чехову". Retrieved 2019 Հունվար 18.
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անիբ (այլ կիրառումներ)

**Անիբ** (ռուս.՝ Аныб), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը գտնվում է Պրուպտ գետի աջ ափին՝ 108 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 21 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ - 03020200112103000015708
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) - 103001570
* Ավազանի կոդը - 03.02.02.001
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի - 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի - 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Անիբ". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ հուլիսի 18. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 11.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · ГВР |

 |
**Վելդոր Կիրտայոլ** (ռուս.՝ Велдор-Кыртаёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վուկտիլ շրջան (Կոմի)ով Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Շուգոր գետի աջ ափին՝ 72 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 13 կմ։ Թափվում է Շուգոր գետի վրա տեղակայված հինգ մետրանոց ջրվեժ։ Գետը հոսում է բնակավայրերից հեռու։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչորսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000062552
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006255
* Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության։ Վելդոր Կիրտայոլ". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ հուլիսի 26. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 9.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
**Ավկսենտի Գորոդնյանսկի** (ռուս.՝ Авксе́нтий Миха́йлович Городня́нский, մարտի 1 (13), 1896, Bogucharsky Uyezd, Վորոնեժի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 27, 1942(1942-05-27), Խարկովի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«Հայրենական մեծ պատերազմ»*, 1941-1945) տարիներին Կարմիր բանակի գեներալ-լեյտենանտ, 13-րդ և 6-րդ բանակների հրամանատար։ Մահացել է 1942 թվականին ինքնասպանություն կատարելով` Խարկովի ճակատամարտի ընթացքում իր զորքերի շրջափակման և ջախջախման պատճառով։

Կենսագրություն
--------------

Ավկսենտի Միխայլովիչ Գորոդնյանսկին ծնվել է 1896 թվականի մարտի 13-ին Տալի գյուղում (ներկայումս Վորոնեժի մարզի Կանտեմիրովի շրջան). Ռուսական բանակում է 1915 թվականից։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակից է, ավագ ունտեր-սպա։ Կարմիր Բանակում է 1918 թվականից։ 1919 թվականից եղել է ԽՄԿԿ անդամ։ Քաղաքացիական պատերազմի մասնակից է, եղել է վաշտի և հրաձգային գնդի հրամանատար։ 1924 թվականին ավարտել է «Կրակային» դասընթացները։ 1938 թվականից եղել է 101-րդ հրաձգային դիվիզիայի հրամանատար։ ԽՍՀՄ Ժողովրդական Կոմիսարների Խորհրդի 1940 թվականի հունիսի 4-ի որոշմամբ Ավկսենտի Միխայլովիչին շնորհվում է գեներալ-մայորի զինվորական կոչում։ Գերմանա-խորհրդային պատերազմի սկզբում եղել է 129-րդ հրաձգային դիվիզիայի հրամանատար։ 1941 թվականի ամռանը դիվիզիան Գորոդնյանսկու հրամանատարությամբ Արևմտյան ռազմաճակատի կազմում մասնակցել է Սմոլենսկի ճակատամարտին։ 1941 թվականի օգոստոսի 31-ին նշանակվել է Բրյանսկի ռազմաճակատի 13-րդ բանակի հրամանատար, 1942 թվականի հունվարին` 6-րդ բանակի հրամանատար։ Խարկովի ճակատամարտի ընթացքում 6-րդ բանակը, գեներալ-լեյտենանտ Գորոդնյանսկու հրամանատարությամբ գործելով գլխավոր ուղղությամբ, ճեղքում է գերմանական զորքերի պաշտպանությունը և մի քանի օրվա մարտերի ընթացքում առաջ է շարժվում մինչև 50 կմ խորությամբ։ Սակայն շուտով Հարավ-Արևմտյան ռազմաճակատի հրամանատարության բացթողումների արդյունքում ռազմաճակատի հարվածային խմբավորումը ընկնում է շրջափակման մեջ և ոչնչացվում։ Տեսնելով իր շրջապատված զորքերի կործանումը` Ավկսենտի Միխայլովիչ Գորոդնյանսկին (1942 թվականի մայիսի 22-27) ինքնասպանություն է գործում։ Թաղված է գերմանացիների կողմից Խարկովի մարզի Պետրովսկի շրջանի Օրլինոյարսկ խուտորում։ Խարկովի մարզի ազատագրումից հետո հրամանատարի աճյունը վերաթաղվում է Խարկովի Պուշկինյան գերեզմանատանը։

Պարգևներ
--------

* Լենինի շքանշան
* «Բանվորա-Գյուղացիական Կարմիր Բանակի XX տարի» մեդալ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "ОБД Мемориал". Արխիվացված է the original 2009 թ․ սեպտեմբերի 26-ին. Retrieved 2017 թ․ ապրիլի 23. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Великая Отечественная. Командармы. Военный биографический словарь. — М.; Жуковский: Кучково поле, 2005. — ISBN 5-86090-113-5
* Сайт «60 лет Великой Победе»
* ОБД «Мемориал»
**Անիթա Մոեն** (նորվ.՝ Anita Moen, օգոստոսի 31, 1967(1967-08-31), Էլվերում, Հեդմարկ, Նորվեգիա), նորվեգացի դահուկավազորդ։

Կարիերա
-------

Նորվեգիայի հավաքականի կազմում հանդես է եկել 1987-2003 թվականներին։ Մասնակցել է երեք Ձմեռային օլիմպիական խաղերի, նվաճել 5 մեդալ, երեք արծաթե (4 x 5 կմ՝ 1994, 1998, 2002) և երկու բրոնզե մեդալ (15 կմ՝ 1998, անհատական սպրինտ՝ 2002)՝ 1994 թվականին Լիլեհամերում 4 х 5 կմ էստաֆետում նվաճել է արծաթե մեդալ, 1998 թվականին Նագանոյում՝ արծաթե մեդալ, 2002 թվականին՝ Սոլթ Լեյք Սիթիում՝ արծաթե և բրոնզե մեդլաներ 1,5 կմ ազատ ոճում։

Մոենն աշխարհի առաջնություններում նվաճել է 5 մեդալ՝ ունի 4 արծաթե (1995, 1997, 2001, 2003) և մեկ բրոնզե մեդալ (1993)։ Անհատական մրցումներում լավագույն արդյունքը ցուցաբերել է 1997 թվականին, 30 կմ մրցավազքում ավարտել է հինգերորդը։ Ընդհանուր հաշվարկով՝ Անիտա Մոենը 20 անգամ Աշխարհի գավաթի խաղարկության տարբեր փուլերում բարձրացել է պոդիում, այդ թվում `երեք անգամ` առաջին տեղ, յոթ անգամ՝ երկրորդ և տասը անգամ` երրորդ։ 1992-2002 թթ. իր կարիերայի ընթացքում Մոենը բոլոր մակարդակներում հաղթել է 18 մրցավազքերում։

2001 թվականին եղել է Tjejvasan դահուկավազքի միջոցառման հաղթող։

2002-2003 թթ. մրցաշրջանի վերջում Մոեն հայտարարել է իր սպորտային կարիերայի ավարտի մասին։

Օլիմպիական խաղեր
----------------

* 2 Արծաթ – 1994 թ. Լիլեհամեր 4 x 5 կմ
* 2 Արծաթ – 1998 թ. Նագանո 4 x 5 կմ
* 2 Արծաթ – 2002 թ. Սոլթ Լեյք Սիթի 4 x 5 կմ
* 3 Բրոնզ – third place 1998 թ. Նագանո 15 կմ
* 3 Բրոնզ – third place 2002 թ. Սոլթ Լեյք Սիթի, անհատական սպրինտ

Աշխարհի առաջնություններ
-----------------------

* 2 Արծաթ – 1995 թ. Ֆանդեր Բեյ 4 x 5 կմ
* 2 Արծաթ – 1997 թ. Թրոնհեյմ 4 x 5 կմ
* 2 Արծաթ – 2001 թ. Լահթի 4 x 5 կմ
* 2 Արծաթ – 2003 թ. Վալ դի Ֆիեմ 4 x 5 կմ
* 3 Բրոնզ – 1993 թ. Ֆալուն 4 x 5 կմ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Tjejvasan" (PDF) (in Swedish). Vasloppet. Արխիվացված է the original (PDF) 2014 թ․ նոյեմբերի 3-ին. Retrieved 2015 թ․ փետրվարի 1.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Athlete: MOEN Anita
Վեբլենի էֆեկտը «գին-պահանջարկ» կորերով։ p՝ գին, q՝ պահանջարկ։ Սովորական ապրանքների գների բարձրացումը նվազեցնում է պահանջարկը (կապույտ գիծ)։ Վեբլենի ապրանքները շարժվում են շագանակագույն կորով, ներքևի երկար սլաքը բնութագրում է էֆեկտի չափը:
**Վեբլենի էֆեկտ**, ցուցադրական սպառում, որը տեղի է ունենում, երբ սպառվում են ապրանքներ, որոնք մատչելի չեն սովորական սպառողների մեծամասնության համար իրենց բարձր գների պատճառով։ Նման սպառումը պայմանավորված է անհատի բացառիկությունը ցուցադրելու ձգտումով, որը կարող է իրեն թույլ տալ նման սպառումը։ Անվանվել է տնտեսագետ Թորստեյն Վեբլենի պատվին։

Երբ գնման շարժառիթը դառնում է ոչ թե ապրանքի կամ ծառայության սպառման օբյեկտիվ պահանջը, այլ ֆինանսական հնարավորությունները ցուցադրելու սուբյեկտիվ ցանկությունը, պահանջարկի օրենքի խախտում է նկատվում․ ապրանքի կամ ծառայության գնի բարձրացումը հանգեցնում է ոչ թե պահանջարկի իջեցման, այլ բարձրացման սպառողների որոշակի խմբի շրջանում։ Վեբլենի էֆեկտի ամենահասարակ օրինակներից մեկը թանկարժեք շամպայնն է։

Գների աճի դեպքում պահանջարկի նման աճը ցույց են տալիս Գիֆենյան ապրանքները, բայց դրանք վերաբերում են ամենօրյա էժան ապրանքներին։

Տես նաև
-------

* Սնոբի էֆեկտ
* Գիֆենյան ապրանք
* Թորստեյն Վեբլեն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Вечканов Г. С.* Экономическая теория: учебник для ВУЗов. — 3-е издание. — СПб.: Питер, 2011. — С. 97. — 512 с. — ISBN 978-5-459-00302-4
2. ↑  Veblen, T. B. (1899). *The Theory of the Leisure Class. An Economic Study of Institutions.* London: Macmillan Publishers.
3. ↑  John C. Wood (1993). *Thorstein Veblen: Critical Assessments*. Psychology Press. ISBN 978-0-415-07487-2.
4. ↑  "Price tag can change the way people experience wine, study shows". *news-service.stanford.edu*. 2008 թ․ հունվարի 15. Արխիվացված է the original 2020 թ․ հոկտեմբերի 5-ին. Retrieved 2020 թ․ ապրիլի 29.

Գրականություն
-------------

* Պահանջարկի պարադոքսներ // Большая российская энциклопедия : [в 35 т.] / гл. ред. Ю. С. Осипов. — М. : Большая российская энциклопедия, 2004—2017.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | Microsoft: 16215860 |

 |
**Արամ Արարատի Աղամյան** (6 օգոստոսի, 1964, Բաքու - 16 հունվարի, 1994, Աղդամի շրջան), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Արամ Աղամյանը ծնվել է 1964 թվականի օգոստոսի 6-ին Բաքու քաղաքում։ Ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցներից մեկը։ Զինվորական պարտադիր ծառայությունն անցել է Ալթայի երկրամասում։ Զորացրվելուց հետո աշխատել է որպես շինարար։ Ազատագրական պայքարի առաջին շրջանում հետախույզների ջոկատում էր, այնուհետև՝ Ասկերանի գնդում։ Մասնակցել է Դահրազի, Սառնաղբյուրի, Ավդալ-Գյուլափլուի, Շուշիի, Աղդամի, Մարտակերտի շրջանի մարտերին։ Զոհվել է 1994 թվականի հունվարի 16-ին Աղդամի շրջանում։ Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած էր, ունի երկու երեխա։ Հանգչում է Ստեփանակերտի քաղաքային գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Արամ Աղամյանը Արցախյան պատերազմի թանգարանի կայքում". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2014 թ․ փետրվարի 22. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Վարդանյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Վալերիկ Իշխանի Վարդանյան** *(ծածկանունը՝ **Շռամ***, մարտի 22, 1958(1958-03-22), Ծաղկաբեր, Սպիտակի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 14, 1994(1994-04-14), Արցախ), հայազգի հետախույզ-ազատամարտիկ, Արցախյան պատերազմի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1958 թ.-ի մարտի 22-ին ՀԽՍՀ Սպիտակի շրջանի Ծաղկաբեր գյուղում։
Վալերիկ Վարդանյանը նախնական կրթությունը ստացել է հարազատ Ծաղկաբեր գյուղի միջնակարգ դպրոցում, այնուհետև սովորել Երևանի շինարարական տեխնիկումում։ Ավարտելուց հետո աշխատել է որպես տաքսու վարորդ։

Նախնիները գաղթել են 1826-1828 թթ. Ռուս-պարսկական պատերազմին նախորդող տարիներին Մուշի գավառի Բուլանուխ գավառակի Թեղուտ գյուղից ու բնակություն հաստատել Արագածի ստորոտին և հարակից տարածքներում իրենց իսկ կողմից հիմնադրած բնակավայրերում։ Վալերիի հորական պապը եղել է Սրապիոնը, որի որդի Իշխանը իր տիկնոջ Վալիայի հետ ունեցել են 4 տղա ու 4 աղջիկ։

Ընտանիք
-------

Վալերիկ Վարդանյանը ամուսնացած էր և ունի 3 զավակ։ Ներկայումս կինը՝ Սիրանուշ Աշոտի Մամյանը, երկու զավակների՝ Արտյոմի և Անահիտի հետ բնակվում է Իսպանիայում, իսկ մյուս որդին՝ Արթուր Վարդանյանը՝ Սիրիական Արաբական Հանրապետության տարածքում գտնվող հայաբնակ Քեսաբ բնակավայրի ազատագրմանը մասնակցելուց հետո Երևանում ձերբակալվել է «ՀՀ տարածքում զինված խմբավորում ստեղծելու և ահաբեկչություն կազմակերպելու» մեղադրանքով։

Արցախյան ազատամարտ
------------------

Վալերիկ Վարդանյանը կամավոր մեկնել է արցախյան ռազմաճակատ, «Սպիտակ» կամավորական ջոկատի կազմում մասնակցել է Արծվաշենի, Մարտակերտ քաղաքի ու Մարտակերտի շրջանի այլ բնակավայրերի պաշտպանական ու ազատագրական մարտերին։ Ընդգրկվելով Ստեփանակերտի հետախուզական առաջին վաշտի կազմում՝ Վարելը գերազանց կատարել է հրամանատարության կողմից տրված բոլոր առաջադրանքները։ Նա 22 անգամ անցել է թշնամու թիկունք և վերադարձել՝ կատարելով հրամանը։

Զոհվել է 1994 թվականի ապրիլի 14-ին Արցախի Գյուլաջա գյուղում։ Հյուղարկավորվել է Երևանի Եռաբլուր զինվորական պանթեոնում։ Ետմահու պարգևատրվել է ՀՀ Արիության մեդալով և Արցախի Հանրապետության Մայրության կոմիտեի «Երախտագիտություն Արցախի քաջորդիներին» հուշամեդալով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  "«Արցախ կենտրոն» տեղեկատվական համակարգ - Արցախյան պատերազմի հերոսներ". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2015 թ․ նոյեմբերի 26.
2. 1 2 3 4 5  Արթուր Վարդանյանը օգոստոսին գնացել էր հայրական գյուղ, Ծաղկաբերում հորաքույր ունի:
3. 1 2  "Պատմության այս օրը - Վալերիկ Վարդանյան։". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մայիսի 20-ին. Retrieved 2020 թ․ հուլիսի 4.
4. ↑  Հուշ.ամ տվյալների բազա:
**Ավստրո-դանիական հարաբերություններ** (գերմ.՝ Beziehungen zwischen Österreich und Dänemark), դիվանագիտական հարաբերությունները երկու բարեկամ պետությունների՝ Դանիայի թագավորության և Ավստրիայի Հանրապետության միջև։

Դանիան Վիեննայում ունի դեսպանատուն, իսկ Ավստրիան՝ Կոպենհագենում։ Երկու երկրներն էլ Եվրոպայի Խորհրդի, Եվրոպական Միության, Տնտեսական համագործակցության և զարգացման կազմակերպության և Միավորված Ազգերի Կազմակերպության լիիրավ անդամներ են։ Դանիան անդամակցում է նաև Հյուսիսատլանտյան դաշինքին։

Երկու պետությունների միջև դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատվել են 1925 թվականի դեկտեմբերի 19-ին։

Պատմություն
-----------

Ավստրիան և Դանիան, որպես դաշնակից պետություններ պատերազմել են Շվեդիայի դեմ 1643-1645 և 1657-1660 թվականների պատերազմներում։

1927 թվականին Գերմանիայի մայրաքաղաք Բեռլինում երկու երկրների պաշտոնյաները համաձայնագիր են ստորագրել առ այն, որ Ավստրիայի և Դանիայի քաղաքացիները կարող են ազատ ելք ու մուտք կատարել միմյանց պետություններում։

Առաջին համաշխարհային պատերազմում Ավստրո-Հունգարիան և Դանիան տարբեր ռազմաքաղաքական խմբավորումներում էին։ Չնայած այս ամենի՝ երկու երկրները միմյանց դեմ չեն պատերազմել, քանի որ պատերազմի սկսելուց որոշ ժամանակ անց գերմանական բանակը հեշտությամբ կարողանում է գրավել Դանիան։

Տես նաև
-------

* Հայ-դանիական հարաբերություններ
* Հայ-ավստրիական հարաբերություններ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Austrian representatives in Denmark" (in German). Retrieved 2011 թ․ փետրվարի 12.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
2. ↑  "Danish embassy in Vienna, Austria". *Ministry of Foreign Affairs (Denmark)* (in Danish and German). Արխիվացված է the original 2011 թ․ հուլիսի 19-ին. Retrieved 2011 թ․ փետրվարի 12.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
3. ↑  "Bilateral relations between Austria and Denmark (Treaties)". *Federal Ministry for European and International Affairs (Austria)* (in German). Retrieved 2011 թ․ փետրվարի 12.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
4. ↑  Athanasius Kircher (1654 թ․ հունվարի 14). "Athanasius Kircher to King Frederik III of Denmark, from Rome, 14 January 1654". Արխիվացված է the original 2012 թ․ հուլիսի 11-ին. Retrieved 2012 թ․ մայիսի 6.
5. ↑  "Exchange of Notes constituting an Agreement relating to the Abolition of Passports Visas for the Nationals of the two States. Berlin, June 9, and Copenhagen, June 11, 1927" (PDF). *United Nations Treaty Series*. World Legal Information Institute. 1927 թ․ հունիսի 11. Retrieved 2012 թ․ մայիսի 6.
**Վազգեն Աբրահամյան** (հունիսի 28, 1970(1970-06-28), Եմիշճան, Մարտունու շրջան, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 28, 1993(1993-12-28)), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Վազգեն Աբրահամյանը ծնվել է 1970 թ. հունիսի 28-ին Մարտունու շրջանի Եմիշճան գյուղում։ Հայրենի գյուղի ութամյա դպրոցն ավարտելուց հետո ուսումը շարունակել է Մարտունի քաղաքի թիվ 125 պրոֆտեխուսումնարանում և ստացել տրակտորիստի մասնագիտություն։ Ծառայել է Խորհրդային բանակում։ Զորացրվելուց հետո աշխատել է հայրենի գյուղի կոլտնտեսությունում։

Ղարաբաղյան շարժմանը մասնակցել է 1991 թ-ից։ Մասնակցել է Մարտունու շրջանի հյուսիսարևելյան տարածքների պաշտպանական մարտերին։ Զոհվել է 1993 թ. դեկտեմբերի 28-ին Մարզիլու գյուղում։ Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած չէր։ Հանգչում է Եմիշճանի գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Վազգեն Աբրահամյանը Արցախյան պատերազմի թանգարանի կայքում". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2014 թ․ փետրվարի 17.
**Արամու Մուրու** (իսպ.՝ Aramu Muru), կամ **Հայու Մարկա** (կեչուա՝ Hayumarka), հայտնի է նաև **Աստվածների դարպասներ** անվանմամբ, ինկերի քաղաքակրթությունից մնացած Պերուի Չուկուիտո նահանգում գտնվող Խուլի քաղաքի հարևանությամբ՝ Տիտիկակա լճի մոտակայքում գտնվող պատմադիցաբանական նշանակություն ունեցող քարաժայռ։

Արամու Մուրուն ունի ժայռի մեջ փորագրված 7-մետրանոց քառակուսիի տեսք։ Առ այսօր չեն կատարվել որևէ լուրջ հնագիտական հետազոտություններ, որոնք թույլ կտալ պարզել, թե երբ են տեղացիները սկսել պաշտել այս վայրը, համարելով այն սրբազան։

Համաձայն ավանդության, Արամու Մուրու անունով քուրմը Դռան միջով մտել է Երկիր մոլորակի խորքը՝ այնտեղ Կորիկանչա անունով ոսկե սկավառակը թաքցնելու համար։

Այսօր Արամու Մուրու դուռը պարանորմալ ուխտագնացության ի առավել հայտնի ուղղություններից է։ Այն այցելում են նաև Մեծ Սպիտակ Եղբայրություն ուսմունքի հետևորդները։

Տես նաև
-------

* Մհերի դուռ

Արտաքին հղումներ
----------------

* Mitología andina: el portal de Aramu Muru y el disco solar de oro del Coricancha
* Redescubierta en Perú puerta estelar.
* Atlas Obscura: Aramu Muru
* The Stargate of Aramu Muru
* "Doorway of the Amaru Meru". *Labyrinthina*. Արխիվացված է the original 2019 թ․ հունիսի 12-ին. Retrieved 2019 թ․ հոկտեմբերի 27. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Անիտա Քիլլի** (նորվ.՝ Anita Killi, հունվարի 17, 1968(1968-01-17), Սթավանգեր, Ռուգլան, Նորվեգիա), նորվեգացի նկարիչ-մուլտիպլիկատոր, կինոռեժիսոր։

Կենսագրություն
--------------

Անիտա Քիլլին 1988-1990 թթ. Օսլոյում Նորվեգիայի արհեստագործական և արվեստի արդյունաբերության ակադեմիայում ուսանել է գրաֆիկական դիզայն և պատկերազարդում, 1990-1992 թթ. մուլտիպլիկացիա է ուսանել Վոլդա համալսարանի քոլեջում, 1996 թվականին՝ Նորվեգիայի արհեստագործական և արվեստի արդյունաբերության ակադեմիայում։ Սովորել է նաև Էստոնիայում։

Անիտա Քիլլին նկարել է մի շարք մրցանակակիր մուլտիպլիկացիոն ֆիլմեր, այդ թվում՝ «Փշե ցանկապատ» (2001 թ.), որը ճանաչվել է որպես նորվեգական կինոնկար, որը 2002 թվականին առավելագույն միջազգային մրցանակների է արժանացել։ Բացի անիմացիոն նկարահանումները, Քիլլին նկարել է անիմացիոն գովազդներ, վավերագրական և ինդուստրիալ ֆիլմեր։ 2009 թվականին ավարտել է «Զայրացած մարդը» անիմացիոն ֆիլմը, որը հիմնված է Գրո Դալեի և Սվայն Նիհուսի համանուն պատկերագրքի վրա և վերաբերում է ընտանեկան բռնությանը։ 2011 թվականի դրությամբ ֆիլմը ցուցադրվել է գրեթե հարյուր կինոփառատոների ժամանակ և արժանացել բազմաթիվ մրցանակների՝ Անիտա Քիլլին դարձնելով 2010 թվականի ամենաշատ մրցանակների արժանացած կինոգործիչը։

1995 թվականից Քիլլին Դովրեի ընտանեկան ագարակում ղեկավարում է Trollfilm AS անիմացիոն ստուդիան։ Նրա ֆիլմերի մեծ մասում օգտագործվող տեխնիկան անիմացիոն հատվածների և բազմակողմանի տեխնիկայի կադր անիմացիայի համադրություն է։

Քիլլին որպես ոգեշնչման աղբյուր հիշատակում է Յուրի Նորշտեյնին և Միքայել Դյուդոկ դը Վիտին։

Ընտրված ֆիլմագրություն
----------------------

* 1992: *Glassballen*, 4 րոպե (ռեժիսոր)
* 1994: *Sirkel*, 5 րոպե (նկարիչ-մուլտիպլիկատոր)
* 1996: *Lávrasiid Áigi* կամ *Solens datter* (*Արևի դուստր*), 12 րոպե (ռեժիսոր)
* 1997: *Langt, langt borte* (*Հեռու, հեռու*), 4 րոպե (նկարիչ-մուլտիպլիկատոր)
* 1999: *Kongen som ville ha mer enn en krone* (*Մեկից ավելի գահ ցանկացող թագավորը*)
* 2001: *Tornehekken* (*Փշոտ ցանկապատ*), 13 րոպե (ռեժիսոր)
* 2009: *Sinna mann* (*Զայրացած մարդ*), հիմնված ՝ *Sinna Mann* պատկերազարդի գրքի վրա

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Filmweb.no: *Anita Killi og Sinna Mann vant flest priser 2010* (in Norwegian)
2. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2016 թ․ օգոստոսի 5-ին. Retrieved 2018 թ․ մարտի 12. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Anita Killi at Trollfilm Archived 2016-03-21 at the Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · Դանիական ազգային ֆիլմագրություն · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BIBSYS: 99022614 · BNF: 16222331b · ISNI: 0000000103908899 · LCCN: no2016168748 · VIAF: 155290050 · WorldCat VIAF: 155290050 |

 |
**Վաճառական Կոսյակովի դաստակերտ** (ռուս.՝ Усадьба купца Косякова), Ռուսաստանի Դաշնության Սվերդլովսկի մարզի Կամենսկ-Ուրալսկի քաղաքի պատմական մասում։

Սվերդլովսկի մարզի կառավարության 2001 թվականի դեկտեմբերի 28-ի թիվ 859-PP որոշմամբ ունի տարածաշրջանային նշանակության ճարտարապետության հուշարձանի կարգավիճակ։

Պատմություն
-----------

Շինարարությունը վարել է կամենսկցի հացավաճառ Ի. Ս. Կոսյակովը։ Դաստակերտի կազմում փայտե բնակելի շենք էր, աղյուսե կրպակ և տնտեսական մի շարք շինություններ։ Հողամասի արևմտյան սահմանը ձևավորում էր վաճառական Վասիլևների խանութը, որը 19-րդ դարի վերջին վարձակալել էր վաճառական Մոլչանովը։

Ռուսական հեղափոխության ժամանակահատվածում Կոսյակովը լքել է բնակավայրը։ Դաստակերտն ազգայնացվել է, և այնտեղ աշխատել են տարբեր վարչական կազմակերպություններ։

Այսօրվա դրությամբ դաստակերտի շենքը զբաղեցնում են սպասարկման կենտրոնն ու ավտոարհեստանոցը։

Ճարտարապետություն
-----------------

Դաստակերտը գտնվում է Հին Կամենսկի պատմական թաղամասում, Լենինի (նախկին Բոլշայա Մոսկովսկայա) և Սվերդլովի փողոցների խաչմերուկում։ Թաղամասի կառուցվածքում դաստակերտը զբաղեցրել է անկյունային դիրք։ Բնակելի գերանաշեն մեկհարկանի շենքը կառուցված և ձգված է հյուսիս-հարավ առանցքով։ Հյուսիսային և արևելյան ճակատները դուրս են գալիս փողոց։ Ճակատները հավասարազոր են և միատեսակ լուծում ունեն։ Արևելյան ճակատն ունի լուսամուտային ութ առանցք։ Պատուհանները ճառագայթաձև են փայտե երեկալներով, զարդաքիվերը լրացված են փորագրազարդերով։ Քիվը ևս փայտե փորագրազարդերով է։ Հյուսիսային ճակատն ունի լուսամուտային հինգ առանցք։ Տան պատերը սվաղված են և ներկված։ Ցոկոլը երեսպատված է գրանիտե սալիկներով։ Բակի կողմից կցակառուցված է նախասենյակ։

Վերանորոգման աշխատանքները 20-րդ դարում շատ են ձևափոխել շենքի արտաքին տեսքը։

Կրպակը աղյուսե ոճով է, էկլեկտիկ երանգներով։ Գլխավոր ճակատը դուրս է գալիս Լենինի փողոց։ Դռնատեղերը երկրաչափական պատկերներով երեսկալներով է։ Շենքի անկյունները զարդարված են խորացումներով կրկնակի կիսասյուներ և եռանկյունաձև նախշեր ունեցող թիակներով։ Պրոֆիլային քիվը և ատտիկոսի գոտին ևս զարդարված են եռանկյունաձև նախշերով։ Ատտիկոսը բաժանված է երեք հատվածների, կենտրոնականն ավարտում է եռանկյունաձև ճակտոնը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Усадьба купца Косякова (г. Каменск-Уральский)". *semantic.uraic.ru* (in ռուսերեն). Семантическая библиотека. Retrieved 2018 թ․ մայիսի 28.
2. ↑  "Постановление Правительства Свердловской области № 859-ПП от 28 декабря 2001 года". *docs.cntd.ru*. Электронный фонд правовой и нормативно-технической документации. Արխիվացված է the original 2018 թ․ ապրիլի 13-ին. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 13. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. 1 2 3 4  "Усадьба Косякова". *k-ur.ru* (in ռուսերեն). Виртуальный Каменск. Retrieved 2018 թ․ մայիսի 28.

Գրականություն
-------------

* Свод памятников истории и культуры Свердловской области / ред. В.Е.Звагельская. — Екатеринбург: Сократ, 2008. — Т. 2. — С. 648. — ISBN 978-5-88664-323-7
* Памятники архитектуры Каменска-Уральского / С. И. Гаврилова, Л. В. Зенкова, А. В. Кузнецова, А. Ю. Лесунова — Екатеринбург: Банк культурной информации, 2008. — 92 с.
**Անխելես Բալբիանի Մորեա** (իսպ.՝ Ángeles Balbiani Morea, օգոստոսի 7, 1981(1981-08-07) կամ օգոստոսի 7, 1982(1982-08-07), Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի դերասանուհի և մոդել, առավել հայտնի է դարձել Ֆելիսիտաս Միտրե դերով «Խռովարար հոգի» հեռուստասերիալում։

Վաղ տարիներ
-----------

Անխելեը ծնվել է 1982 թվականի օգոստոսի 7-ին Բուենոս Այրեսում (Արգենտինա)։ Մոդել է աշխատել երեք տարի։ 2011 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Բալբիանին սովորել է Բուենոս Այրեսի Դրամատիկական արվեստի համալսարանում, երբ «Խռովարար հոգի» հեռուստասերիալում ձեռք բերեց առաջին դերը։

Հեռուստատեսական կարիերա
-----------------------

2002 թվականին Անխելեսը Կրիս Մորենի «Խռովարար հոգի» հեռուստասերիալում ստացավ առաջին դերը։ Այդ դերի շնորհիվ Բալբիանին դարձավ հանրաճանաչ դերասանուհի շատ երկրներում, որոնցից էին Արևելյան և Հարավային Եվրոպայի երկրները, ինչպես նաև Իսրայելը և Լատինական Ամերիկան։

«Խռովարար հոգի» հեռուստասերիալի մեկ էպիզոդում նա երգում էր Erreway խմբի «Inmortal» երգը։ Անխելեսը նաև եղել է պարուհի Erreway-ի համերգներում։

2004 թվականին Անխելեսը Կրիս Մորենի Ֆլորիսյենտա սերիալում խաղում էր Սոֆիայի դերը։ Հետո նա ընդմիջում կատարեց իր կարիերայում ամուսնության և ծննդաբերության համար։

Սեփական կյանք
-------------

Բալբիանի ծնողները բաճանվեցին, երբ նա ինը տարեկան էր, իսկ մայրը հետո ամուսնացավ այլ տղամարդու հետ։ Բալբիանին ունի ավագ քույր, ավագ եղբայր, և երկու կրտսեր եղբայր։

Անխելես Բալբիանին 2007 թվականի հունիսի 16-ին Բուենոս Այրեսում ամուսնացել է Ֆելիկս Մալյոնեի հետ։ 2007 թվականին զույգը ունեցավ տղա։

Բալբիանին ներկա ժամանակ ավարտում է ժուռնալիստիկայի ուսումը։

Ֆիլմագրություն
--------------

* Խռովարար հոգի (2002—2003), Ֆելիսիտաս Միտրե
* Ֆլորիսյենտա (2004), Սոֆիա

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Internet Movie Database — 1990.
2. 1 2  Official Fansite in Spain Archived 2009-01-27 at the Wayback Machine.
3. ↑  "Serbian forum about *Floricienta*". Արխիվացված է the original 2008 թ․ հոկտեմբերի 20-ին. Retrieved 2018 թ․ հուլիսի 9.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Անխելես Բալբիանի(չաշխատող հղում)
 TV.com-ում

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
Ավագ Երեքշաբթին (*Աւագ Գշ.*, հունարեն՝ Μεγάλη Τρίτη) Ավագ Շաբաթվա երեքշաբթին է։

Հայաստանեայց Առաքելական Եկեղեցի
-------------------------------

Ավագ երեքշաբթի Հայ Առաքելական Եկեղեցին հիշատակում է տասը կույսերի առակը (Մատթ. 25։1-13) և Վերջին Դատաստանի բացատրությունը, ինչպես նաև Ջրհեղեղը և մարդկության կրկին սկզբնավորումը։ Ավագ երեքշաբթին նաև հրեաների հարցումներին Քրիստոսի բացատրության ու փարիսեցիների հանդիմանության օրն է։ Նույն օրը Երուսաղեմի տաճարում լսվել է երկնային ձայնը, Տաճարի կործանման կանխատեսումը, Տաճարից Քրիստոսի վերջնականապես հեռանալը։

### Երեկոյան ժամերգություն

Ավագ երեքշաբթի, երեկոյան ժամերգության ընթացքում եկեղեցու ատյան են դուրս գալիս տասը մանուկներ։ Նրանցից հինգը ձեռքներին պահած ունենալով վառվող մոմեր, խորհրդանշում են իմաստուն կույսերին, իսկ մյուսը հինգը՝ հանգած մոմերով խորհրդանշում են հիմար կույսերին։ Օրվա ավետարանական պատգամն է. ՙԱրթուն կացեք, որովհետև չգիտեք Տիրոջ գալստյան և ձեր բարի կամ չար գործերի քննության ոչ օրը և ոչ էլ ժամը՚։
Ավագ երեքշաբթի ընթերցվում է Ավետարան ըստ Մարկոսի 12։13-44, Ծնունդների գիրք 6։9- 9.17, Առակների գիրք 9.1-10.6, Եսայի մարգարե 40.9-17, Ավետարան ըստ Մատթեոսի 24.1-26.2։

Այլ եկեղեցիներ
--------------

Արևելյան ուղղափառ, ինչպես նաև արևելյան կաթոլիկ եկեղեցին, ավագ երեքշաբթի հիշատակում է տասը կույսերի առակը։ Կաթոլիկ և բողոքական եկեղեցիներում ընթերցվում են հատվածներ Սաղմոսների գրքից (71։1-6,15,17), Եսայու գրքից (49։1-6), Հովհաննու ավետարանից(13։21-33,36-38), և Կորնթացիների Ա թղթից (1։18-31)։ Անգղիկան եկեղեցում կատարվում է մյուռոնօրհնեք։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ավագ երեքշաբթի հիշատակվում է «Տասը կույսերի» առակը
2. ↑  "ՄԵԾ ՊԱՀՔ". Արխիվացված է the original 2022 թ․ ապրիլի 12-ին. Retrieved 2012 թ․ ապրիլի 3.
3. ↑  "Ավագ երեքշաբթի. Օրվա խորհուրդը". Retrieved 2012 թ․ ապրիլի 3.
4. ↑  "Ավագ երեքշաբթի։ Տասը կույսերի առակի հիշատակության օր։". Retrieved 2012 թ․ ապրիլի 3.
5. ↑  "Meditations: Tuesday in Holy Week". Retrieved 2012 թ․ ապրիլի 3.(չաշխատող հղում)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Ավագ շաբաթ |
| --- |
|  |
| Ավագ Երկուշաբթի • Ավագ Երեքշաբթի • Ավագ Չորեքշաբթի • Ավագ Հինգշաբթի • Ավագ Ուրբաթ • Ավագ Շաբաթ |

 |