Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հովհաննես Հովհաննիսյան (այլ կիրառումներ)

**Հովհաննես Գրիշայի Հովհաննիսյան** (հոկտեմբերի 18, 1962(1962-10-18), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասան։ ՀՀ վաստակավոր արտիստ (2011):

Կենսագրություն
--------------

1980 թվականին ավարտել է տեղի Գեղամ Սարյանի անվան թիվ 24 միջնակարգ դպրոցը։ 1980-1982 թվականներին սովորել է Լենինականի թիվ 10 Գեղարվեստի ուսումնարանում և ստացել նկարիչ-մետաղադրվագողի մասնագիտություն։ 1980-1982 թվականներին զուգահեռ սովորել է նաև Լենինականի Ասքանազ Մռավյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնին կից Գրիգոր Մկրտչյանի ղեկավարած դերասանական ստուդիայում և ստացել դերասանի մասնագիտություն։ 1985-1989 թվականներին եղել է Կապանի Ալեքսանդր Շիրվանզադեի անվան պետական դրամատիկական թատրոնի դերասան։ 1989 թվականից Գյումրու Վարդան Աճեմյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնի դերասան, այնուհետև՝ ռեժիսոր։

1990-1995 թվականներին սովորել է Երևանի թատերական արվեստի պետական ինստիտուտում` ստանալով «դրամատիկական թատրոնի և կինոյի դերասան» մասնագիտություն, 2004-2006 թվականներին՝ ԵԹԿՊԻ-ի Գյումրու մասնաճյուղի ռեժիսուրայի բաժնում։ 1991-1995 թվականներին եղել է «Մենք» սատիրայի թատրոնի դերասան, 1992-1993 թվականներին՝ «Տեսիլք» նորարական թատրոնի դերասան, 1996-2001 թվականներին՝ Գյումրու «Շանթ» հեռուստաընկերությունում նկարահանվելով երգիծական մանրապատումներում, 1996-2003 թվականներին՝ Գյումրու Կարա-Մուրզայի անվան երաժշտական ուսումնարանում դասավանդել է արվեստի պատմություն և դերասանի վարպետություն, 2003-2010 թվականներին Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի Գյումրու մասնաճյուղի վոկալի ամբիոնում դասավանդել է դերասանի վարպետություն և ռիթմիկա։ 1998 թվականից ղեկավարում և դասավանդում է ԵԹԿՊԻ-ի Գյումրու մասնաճյուղի «Դերասանի վարպետություն և ռեժիսուրա» ամբիոնում։ 2004 թվականին մասնակցել է «Արմմոնո» մոնո-ներկայացումների երևանյան երկրորդ փառատոնին՝ «Մենախոսություն մինչև լուսաբաց» ներկայացումով, 2006 թվականից՝ «Արմմոնո» միջազգային շեքսպիրյան փառատոնին՝ «Շայլոկ» մոնո-ներկայացումով։ Հյուրախաղերով հանդես է եկել ԱՄՆ-ում, Բելգիայում, Հոլանդիայում, Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Իրանում, Սիրիայում, Ռուսաստանում և այլուր։

Դերեր
-----

* Սիսակյան՝ Նար-Դոսի «Սպանված աղավնի»
* Ռոմուլի Կալանտաձե՝ Նոդար Դումբաձեի «Ես, Տատիկը, Իլիկոն և Իլարյոնը»
* Կոմիտաս՝ Պարույր Սևակի «Եռաձայն Պատարագ»
* Վարդան՝ Ժորա Հարությունյանի «Բախտավոր մարդիկ»
* Մստո՝ Հրաչյա Քոչարի «Կարոտ»
* Աշոտ Տայեցի՝ Լևոն Շանթի «Շղթայվածը»
* Ֆլորինդո Արետուզի՝ Կ. Գոլդոնիի «Երկու տիրոջ ծառան»
* Սերգեյ՝ Ա. Արբուզովի «Իրկուտսկյան պատմություն»
* Ուստա Մկրտիչ՝ Մկրտիչ Արմենի «Հեղնար Աղբյուր»
* Ռոբերտ՝ Ա. Պապայան «Գնա մեռի, արի սիրեմ»
* Աքրիպաս աղա՝ Երվանդ Օտյանի «Խնդանք անցնինք»
* Պաղդասար՝ Հակոբ Պարոնյանի «Պաղդասար Աղբար»
* Հաբեթ Սերոբյան՝ Ժիրայր Անանյանի «Իմ տունը քո տունը չէ»
* Հրաչ՝ Վ. Մովսիսյանի «Փախուստ»
* տնօրեն՝ Ա. Կասոննայի «Ծառերը կանգնած են մահանում»
* Սահակ՝ Արտաշես Քալանթարյանի «Բումերանգ»
* Օյինբազով՝ Գաբրիել Սունդուկյանի «Փուղի զորութինը»
* Սիմոն՝ Ս. Խալաթյանի «Սիմոն թագավոր»
* Շայլոկ՝ Ուիլյամ Շեքսպիրի «Շայլոկ»
* Խոմուտով՝ Ա. Վամպիլովի «Գավառային անեկդոտներ»
* Սահակ Պարթև՝ Գ. Սարգսյանի «Մեսրոպ Մաշտոց»

Գյումրու Վարդան Աճեմյանի անվան դրամատիկական թատրոնում բեմադրել է մի շարք ներկայացումներ՝ 

* Ռ. Կաշաուսկասի «Երազանքների տունը»
* Ս. Խալաթյանի «Լիրբը»
* Վ. Փափազյանի «Ժայռը»
* Ա. Լինդգրենի «Մանչուկն ու Կարլսոնը»
* Ռիչարդսոնի «Մեծ անտառի զավակները»
* Հ. Հովհաննիսյանի «Իրատրոն-0102»
* Ուստինովի և Տոբակովի «Սպիտակաձյունիկը և յոթ թզուկները»
* Օ. Բոգաևի «Ճանապարհ դեպի ներքև»
* Չ. Դիքենսի «Դեյվիդ Կոոպերֆիլդ»
* Վ. Այգեկցու «Խելոքներն ու հիմարները»
* Գ. Սարգսյանի «Մեսրոպ Մաշտոց»
* «Հրեշը լուսնի վրա»

Ֆիլմեր
------

* «ПR2»
* «Տիկնիկ Ամալյայի համար»
* «Տերտերը»
* «Դաշնամուրը»
* «Իմ խաչը»

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հայաստանի Հանրապետության պատվավոր կոչումներ շնորհելու մասին
2. ↑  "Հովհաննես Հովհաննիսյանի կենսագրությունը avproduction.am կայքում". Արխիվացված է the original 2020 թ․ հոկտեմբերի 20-ին. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 20. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  Կարողանանք շարունակել մեր գեները (Հովհաննես Հովհաննիսյան)(չաշխատող հղում)

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Պետք է չկորցնել թատրոնի խորհրդավոր գաղտնիքը»
* «70-ից ավելի դերեր եմ ունեցել, ես իրենցով եմ ապրել, իրենցով շնչել… և շարունակում եմ նրանցով ապրել…». Հովհաննես Հովհաննիսյան Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.