recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Երևանի պետական համալսարանի կենտրոնական մասնաշենք։
**ԵՊՀ հրատարակչություն**, հիմնվել է 1927 թվականի մարտի 31-ին (1964-1968 թվականներին կոչվել է «Միտք», մինչև 2007 թվականը՝ Երևանի համալսարանի հրատարակչություն)։ Մինչ այդ, 1922 թվականից համալսարանը խմորատիպ եղանակով հրատարակվել է մայրենի լեզվով ուսումնական ձեռնարկներ, առանձին աշխատություններ։

Հրատարակություններ
------------------

Հրատարակչության հիմնադրումից հետո լույս են տեսել գիտական ախատություններ, բուհական դասագրքեր, բառարաններ, մեթոդական նյութեր Հրաչյա Աճառյանի, Մանուկ Աբեղյանի, Լեոյի, Արսեն Տերտերյանի, Գրիգոր Ղափանցյանի, Մկրտիչ Մկրյանի, Էդուարդ Աղայանի, Գևորգ Ջահուկյանի, Էդվարդ Ջրբաշյանը, Գուրգեն Սևակի, Լյուբա Միրզոյանի, Վահան Սաղաթելյանի և ուրիշների աշխատությունները։

Հրատարակչությունը տարեկան թողարկում է ավելի քան 100 անուն գիրք՝ շուրջ 1000 հրատ․ մամուլ ընդհանուր ծավալով (1987)։ Մինչև 1987 թվականը հրատարակվել է 2500 անուն գիրք՝ 30 հազար հրատ․ մամուլ ծավալով, 1.5 մլն ընդհանուր տպաքանակով։

1970-ական թվականներին հիմք է դրվել մատենաշարային հրատարակությունների («Հայագիտական հետազոտություններ», «Ուսանողական գրադարան», քրեստոմատիաներ, «Չարենցյան ընթերցանումներ և այլն)։ Հիշարժան են նաև «Նոր բառագիրք Հայկազեան լեզուի» երկհատորյակի, Ա․ Մեյնի «Հայագիտական ուսումնասիրությունների», Ա․ Խուդաբաշխյանի «Ռուս-հայերեն բառարանի», Հրաչյա Աճառյանի «Արմատական բառարանի», հայ մատենագիրների ու պատմիչների երկերի հրատարակությունները։

Երևանի համալսարանի հրատարակչությունը հրատարակում է նաև «Բանբեր Երևանի համալսարանի», «Գիտական տեղեկագիր», «Երևանի համալսարան» հանդեսները, «Հայոց լեզու և գրականություն», «Ռուսաց լեզու և գրականության հարցեր», «Օտար լեզուներ և արտասահմանյան գրականություն», «Կիրառական մաթեմատիկա», «Մեխանիկա» և միջբուհական գիտական ժողովածուներ։

ԵՊՀ հրատարակչությունը ղեկավարել են Հանրապետության մտավորականներ Վսևոլոդ Սկաբյոլկինը (1957), Արմեն Հակոբյանը (1957-1964), Արամայիս Ասրյանը (1964-1976), Գառնիկ Անանյանը (1976-1985), Բաբկեն Հարությունյանը (1986-1988), Սարգիս Փանոսյանը (1988-1994), Դավիթ Գասպարյանը (1994-1998), Պերճ Ստեփանյանը (1998-2014)։

Այժմ «ԵՊՀ հրատարկչությունը» ղեկավարում է բանասիրական գիտությունների թեկնածու Կարեն Գրիգորյանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ՀՀ խմբ․ հանձնաժողով՝ Կ․ Ս․ Խուդավերդյան (գլխ․ խմբ) և ուրիշ, Հայկական համառոտ հանրագիտարան, հ. 2 (ՀՀ գլխ․ խմբ․), Երևան, «Հայկական հանրագիտարանի գլխավոր խմբագրություն», 1995, էջ 139 — 768 էջ. — 10000 հատ, ISBN 5-89700-003-5։
2. ↑  «Մեր մասին»։ *publishing.ysu.am*։ Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 1

Տես նաև
-------

* Պաշտոնական կայք
**Արմեն Սարգսյան** (մայիսի 8, 1986(1986-05-08), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասան, ռեժիսոր։

Կենսագրություն
--------------

Արմեն Սարգսյանը ծնվել է 1986 թ.-ի մայիսի 8-ին Երևան քաղաքում։ 2003 թ.-ին դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի դրամատիկական թատրոնի ռեժիսուրա բաժին։ Ուսմանը զուգահեռ` 2006 թ.-ից մինչև 2011 թվականը եղել է Դրամատիկական թատրոնի դերասան։

2006 թ.-ին առաջարկ է ստացել նկարահանվել Ալբերտ Մկրտչյանի «Տխուր փողոցի լուսաբացը» գեղարվեստական ֆիլմում՝ Արմենի դերում։ 2008 թ.-ին համագործակցում է Տաթևիկ Ղափլանյանի հետ և վերջինիս բեմադրած «Իմ անուշ տղա» ներկայացման մեջ մարմնավորում Ճուտոյի դերը։ 2011-2013 թթ.-ին դասավանդում է «Բում-բումիկ» մանկապատանեկան ստուդիայում։ Ստուդիայում աշխատած տարիներին բեմադրում է «Ամանորյա ժպիտ», «Լինում է չի լինում» և «Ձյունանուշի առևանգումը»։ 2011 թ.-ին մեկնում է Նորվեգիա և այնտեղ մասնակցում տեղի «Ստելլա Պոլարիս» թատրոնի «Երբ մահացածները կենդանանում են» ներկայացմանը, այս թատրոնի հետ կրկին համագործակցում է 2015 թ.-ին։ 2012 թ.-ին Արմենը իր ընկերների հետ միասին հիմնադրում է ԷՊՍԻԴՈՆ թատերախումբը՝ դառնալով թատերախմբի գեղարվեստական ղեկավարը։

2017 թ.-ից հանդիսանում է քաղաք Աբովյանի դրամատիկական թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարը։

Դերեր Հրաչյա Ղափլանյանի անվան դրամատիկական թատրոնում
----------------------------------------------------

* «Մեծ լռություն» (Վարդան)
* «Անվերջ վերադարձ» (Ա քաղաքացի)
* «Մաքսիմալիստ» (Սաշո)
* «Չեզոք գոտի» (գյուղացի տղա)
* «Ավտոբուս» (սիրահար տղա)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Baghdasaryan Aram։ «AV Production - Արմեն Սարգսյան»։ *avproduction.am*։ Վերցված է 2018 թ․ հունվարի 3 (չաշխատող հղում)
2. ↑  ««Արտակարգ տարի էր». «Էպսիդոն» թատերախումբը տարին սկսել է հյուրախաղերով (լուսանկար)»։ *ՄԱՄՈՒԼ.am*։ Վերցված է 2018 թ․ հունվարի 3
3. ↑  «Ինչպես է ինքնուրույն «նավարկում» «Էպսիդոն» թատերախումբը»
**Արևելյան թաղամաս** (հունգ.՝ Nyócker!, կրճատ՝ «8-րդ թաղամաս»), 2004 թվականի հունգարական մուլտֆիլմ։ Ռեժիսորը Արոն Գաուդերն է։ Մուլտֆիլմի հունգարական անվանումը Բուդապեշտի ութերորդ շրջանի՝ «nyolcadik kerület»-ի խոսակցական կրճատ անվանումն է։ Այն հայտնի է նաև Յոժեֆվարոշ անվանումով։ Այս թաղամասում էլ տեղի են ունենում մուլտֆիլմի հիմնական գործողությունները։

Մուլտֆիլմը ցուցադրվել է Հելսինկիի, Տորոնտոյի, Կոպենհագենի, Զագրեբի, Վարշավայի, Վանկուվերի, Սան Պաուլոյի կինոփառատոններում։

Անիմացիաների տեխնիկան բավականին յուրօրինակ է. նախապես արվել է դերասանների տարբեր զգացմունքներն արտահայտող շուրջ 350 լուսանկար, այնուհետև այդ լուսանկարներն օգտագործվել են մուլտֆիլմի հերոսների գլուխների պատկերներում, իսկ մարմինները մնացել են նկարված։

Սյուժե
------

Ֆիլմում պատկերված են տարբեր էթնիկ խմբերի՝ հունգարացիների, գնչուների, չինացիների և արաբների փոխհարաբերությունները, նրանց համաձայնությունն ու կոնֆլիկտները երգիծական տեսանկյունից։ Սյուժեի հիմքում ընկած է ժամանակի միջով մի խումբ դեռահասների ճամփորդության ֆանտաստիկ պատմությունը, ովքեր Բուդապեշտի՝ իրենց ներկայիս թաղամասի տարածքում ստեղծում են նավթի խոշոր հանքավայր։ Մուլտֆիլմում ներկայացվում է նաև գնչու պատանու և հունգարացի աղջկա սիրո պատմությունը։

Պարգևներ
--------

* Մրցանակ լավագույն լիամետրաժ ֆիլմի համար Անսիի անիմացիոն ֆիլմերի միջազգային փառատոնում (2005)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Internet Movie Database — 1990.
2. 1 2 3  Freebase տվյալների վերբեռնում — Google.
3. ↑  Nyócker! (2004) - Trivia at IMDB
4. ↑  Nyócker - Szereplők (karakterek) Archived 2 October 2011 at the Wayback Machine.
5. ↑  Palmarès 2005, fiche film

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Website in English: News, story, cast, hint, trailer, film stills»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2007-05-25-ին
* Պաշտոնական կայք
* Մուլտֆիլմի պաշտոնական էջը Myspace կայքում

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | MySpace |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database · Rotten Tomatoes |

 |
**«Գիշերային լողորդը»** (անգլ.՝ Nachtschwimmer), շվեյցարացի գրող և լրագրող Հանսյորգ Շերթենլայբի (Hansjörg Schertenleib) գերմաներեն վեպը, որն առաջին անգամ հրատարակվել է 2002 թվականին, իսկ 2012 թվականին լույս է տեսել լրամշակված տարբերակը։ Առաջին տարբերակի համեմատությամբ փոխվել է վերնագիրը, ընտրվել է այլ հրատարակիչ, փոփոխվել է պատմությունը, որոշ երկրորդական կերպարներ հանվել են։

Հայերեն տպագրվել է 2017 թվականին «Զանգակ» հրատարակչությունում Շվեյցարիայի դեսպանատան հետ համագործակցությամբ։ Շերթենլայբի գրքերը թարգմանվել են 16 լեզուներով։ «Գիշերային լողորդը» առաջինը գերմաներենից հայերեն է թարգմանել է Լիանա Սաֆարյանը։ Վեպի թարգմանությունը 2017 թվականի սեպտեմբերի ամենավաճառված գրքերից է եղել Հայաստանում։

Դիպաշար
-------

Հանսյորգ Շերթենլայբի «Գիշերային լողորդը» վեպը դեռահաս սերնդի մասին է, տարանցիկ ժամանակների հետաքրքիր հյուսվածք՝ առաջին սիրո, կարոտի, գաղտնիքների, վախերի, հույզերի ու ատելությունների, ինքնակայացման, ծնողների ու միջավայրի դեմ ընդդիմության մի բարդ ճանապարհի մասին։ Վեցօրյա ոդիսականի մեջ բացվում է պատանի հերոսի կենսագրությունը՝ սիրուն ու հաստատման հասնելու ճանապարհը լցնելով գեղեցկության, նվիրումի արժևորումով, պայքարելու կամքով։

Կերպարներ
---------

* Փաթրիկ՝ շվեյցարացի պատանի,
* Ֆիոնա՝ իռլանդացի պարմանուհի, որի հետ Փաթրիկը շփվել է համացանցով,
* Ալեքս՝ Փաթրիկի եղբայրը, ջրահեղձ է եղել մանուկ հասակում,
* Մոյրա՝ Ֆիոնայի մայրը, ամուսինը լքել է նրան,
* Էնթոնի «Թոնի»՝ Ֆիոնայի մորեղբայրը,
* Կոնոր՝ Ֆիոնայի եղբայրը,
* Դարա, Դանա՝ Ֆիոնայի երկվորյակ քույրերը
* Սուինի՝ հոգևորական, որի հետ Փաթրիկը ծանոթանում է օդանավում,
* Քեթլին՝ Փաթրիկի կնքամայրը,
* Բեռնհարդ՝ Քեթլինի ամուսինը,
* Ռոնան՝ Ֆիոնայի նախկին ընկերը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ««Գիշերային լողորդի» միայնությունն ու սերը»։ *mediamax.am*։ Վերցված է 2021-02-07
2. ↑  Գիշերային լողորդը
3. ↑  «Երևանյան բեսթսելեր 4/81. Հանսյորգ Շերթենլայբի «Գիշերային լողորդը» գիրքը մտել է ամենավաճառվածների ցանկ»։ *armenpress.am*։ Վերցված է 2021-02-07

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հանսյորգ Շերթենլայբ․ «Գիշերային լողորդը» (շարունակությունը՝ գրքում)
* Հայերեն հրատարակման շնորհանդես «Զանգակում»
**Արմենակ Լևոնի Ստեփանյան** (հուլիսի 15, 1900(1900-07-15), Գանձակ, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 14, 1974(1974-12-14), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հայ քանդակագործ։

Կենսագրական
-----------

Ծնվել է 1900 թվականին Ելիզավետպոլ (Գանձակ) քաղաքում։ 1925 թվականին ավարտել է ՎԽՈՒՏԵՄԱՍ-ը (Մոսկվայի բարձրագույն գեղարվեստական տեխնիկական արվեստանոց)։ Ապրել և ստեղծագործել է Մոսկվայում։

Հայ քանդակագործ Սուրեն Ստեփանյանի և կոմպոզիտոր Հարո Ստեփանյանի եղբայրն է։

Ստեղծագործություններ
--------------------

Աշխատել է դեկորատիվ քանդակագործության (հատկապես՝ պարտեզա-պուրակային) բնագավառում։

Ստեփանյանի «Լողորդուհի», «Գնդակով պատանին», «Մարզուհին», «Վազորդը» և այլ աշխատանքներ բազմացվել և տեղադրվել են Մոսկվայի, Լենինգրադի, Երևանի, Բաքվի, Ռոստովի մարզահրապարակներում, մետրոներում, այգիներում։

1941-1945 թվականներին ապրել և ստեղծագործել է Երևանում։ Այս շրջանում հիմնականում ստեղծել է Հայրենական մեծ պատերազմին նվիրված աշխատանքներ («Հանուն հայրենիքի», մոնումենտի Էսքիզ, գիպս, «Ֆաշիզմի զոհը», գիպս)։

1945 թվականին Լենինականի համար ստեղծել է Սերգո Օրջոնիկիձեի (բրոնզ, բազալտ) հուշարձանը։ Պատերազմից հետո վերադարձել է Մոսկվա, ստեղծել դիմաքանդակներ, նմուշներ խեցեգործական արտադրության համար։

Ստեփանյանի մեկ տասնյակից ավելի գործեր գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում («Երեխային լողացնող մայրը», 1928 թվական, մայոլիկա, «Մայրություն», 1940 թվական, թրծակավ, «Մեսրոպ Մաշտոց», 1966 թվական, թրծակավ)։

1934 թվականից մասնակցել է հանրապետական և միութենական ցուցահանդեսների։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974. — հատոր 11. — էջ 128.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Ով ով է. հայեր (հայ.) / Հ. Այվազյան — Երևան: Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 2005. — հատոր 1. — էջ 492.
3. ↑  век МАСЛОВКА - художники, картины, биографии, фотографии. Живопись, рисунок, скульптура. 20-й։ «МАСЛОВКА - художники, картины, биографии, фотографии. Живопись, рисунок, скульптура. 20-й век : СТЕПАНЯН А. Л. STEPANIAN Armenak»։ *maslovka.info*։ Վերցված է 2016-11-29
**«Արևելյան մամուլ»**, գրական-քաղաքական պարբերական։ Հրատարակվել է Զմյուռնիայում, 1871-1909 թթ. և 1919-1922 թթ.։ 1871-1893 թթ.-ին՝ ամսագիր. 1894-1902 թթ.-ին՝ կիսամսյա հանդես, 1903-1909 թթ-ին՝ շաբաթաթերթ, 1919-1922 թթ.-ին օրաթերթ։

Խմբագիրներ՝ Մատթեոս Մամուրյան (1871-1901 թթ.), Հրանտ Մամուրյան (1901-1909 թթ. 1919-1922 թթ.)։

Թերթը ունեցել է ժողովրդավարական ուղղություն, պաշտպանել է Օսմանյան կայսրության կազմում արևմտահայերի ինքնավարության գաղափարը։ 1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ և հետո «Արևելյան մամուլ»-ը կողմնորոշվել է դեպի Անգլիան՝ նրանից ակնկալելով բարենորոգումների անցկացում արևմտյան Հայաստանում։ 1878 թվականի Բեռլինի կոնգրեսից հետո քննադատել է Կ. Պոլսի պատրիարք Ներսես Վարժապետյանին՝ նրա գործունեության մեջ չտեսնելով ազգային քաղաքականության սկզբունքները։

1870-1880-ական թթ. վաղաժամ է համարել ազատագրական պայքարը՝ գտնելով, որ դրան պետք է նախորդի տնտեսական, ազգային, մշակութային զարգացման մի տևական ժամանակաշրջան։ 1880 թվականից հրաժարվել է արտաքին քաղաքական որևէ կողմնորոշումից և հիմնականում ապավինել հայության ազգային միասնության շնորհիվ ինքնորոշման հասնելու գաղափարին։ «Արևելյան մամուլ»-ի հրապարակախոսության մեջ իրական կողմերով ներկայացված է Հայաստանի բնակչության կեղեքումը թուրք և քուրդ հարստահարիչների կողմից։ 1908 թ.-ի երիտթուրքական հեղաշրջումից հետո հանդես է եկել երիտթուրքերի ջարդարար քաղաքականության դեմ և հայ ժողովրդի փրկությունը տեսել զինված ինքնապաշտպանության մեջ։ 1919-1922 թվականներին լայնորեն անդրադարձել է հույն-թուրքական պատերազմին, Կիլիկյան Հայաստանի իրադարձություններին, հայկական հարցի վիճակին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1974. — հատոր 2. — էջ 36.
2. ↑  «Վիեննայի մենաստանի մամուլի շտեմարան- ԱՐԵՒԵԼԵԱՆ ՄԱՄՈՒԼ 1908թ.»։ Վերցված է 2022-12-15
3. ↑  «Վիեննայի մենաստանի մամուլի շտեմարան- ԱՐԵՒԵԼԵԱՆ ՄԱՄՈՒԼ 1919-1922թթ.»։ Վերցված է 2022-12-15
4. ↑  «Վիեննայի մենաստանի մամուլի շտեմարան- ԱՐԵՒԵԼԵԱՆ ՄԱՄՈՒԼ 1871-1909թթ.»։ Վերցված է 2022-12-15
5. ↑  «Վիեննայի մենաստանի մամուլի շտեմարան- ԱՐԵՒԵԼԵԱՆ ՄԱՄՈՒԼ 1919-1922թթ.»։ Վերցված է 2022-12-15
6. ↑  «Համահայկական թվանշային գրադարան»

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ստեղծագործությունների տեքստ | ՀՇՀՀԳ: 6721 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 2, էջ 36)։*  |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբանական տարբերակը վերցված է* *«Հայկական հարց» հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։*  |
**Բարձրաշխարհիկ հասարակություն** (թուրքերեն՝ Yüksek Sosyete), թուրքական հեռուստասերիալ, որը ցուցադրվել է Star TV հեռուստաընկերության եթերում։ Առաջին սերիան հեռարձակվել է 2016 թվականի հուլիսի 16-ին։ Հեռուստասերիալի ռեժիսորը Մեթին Բալեքօղլուն է, իսկ պրոդյուսերը՝ Բուրաք Սաղյաշարը։ Գլխավոր դերերում հանդես են գալիս Հազար Էրգյուչլուն, Էնգին Օզթյուրքը, Մերիչ Արալը և Օզան Դոլունայը։

Սյուժե
------

Սա պատմություն է երկու երիտասարդների մասին, որոնք պատկանում են տարբեր աշխարհների։ Նրանք փնտրում են իրենց դերը կյանքում։ Քերեմը բանվոր ընտանիքի միակ ժառանգն էր, ով մեծացել է բավականին խիստ և սուղ պայմաններում։ Ջանսուն նրանցից է, ում մասին ասում են, որ ապրել է բամբակի մեջ։ Չնայած, որ ապրում է հարուստ ընտանիքում, Ջանսուն երջանիկ չէ։ Եվ սեփական ես-ի փնտրտուքների ճանապարհին այս զույգը հանդիպում է իրար և սիրահարվում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Yüksek Sosyete Full HD izle | Star TV»։ *startv.com.tr* (թուրքերեն)։ Վերցված է 2020-08-01

Արտաքին հղումներ
----------------

* startv.com.tr/video/dizi/yuksek-sosyete
**Եզակի թիվ**, գոյականի թիվն է, որը ցույց է տալիս մեկ առարկա, օրինակ՝ ծով, աստղ, երազ։

Գոյականի թիվ
------------

Գոյականի թիվը ցույց է տալիս առարկաների քանակ։
Գոյականներն ունեն երկու թիվ՝ եզակի և հոգնակի։ 
Եզակին ցույց է տալիս մեկ առարկա, օրինակ՝ գիրք, աթոռ, գրիչ, գետ։

### Անեզական գոյականներ

Կան գոյականներ, որոնք չունեն եզակի թիվ․ դրանք միշտ հանդես են գալիս հոգնակի թվով։ Օրինակ՝ Ալպեր, Հիմալայներ, Ֆիլիպիններ, Վարդանանք։

Անեզական են նաև բույսերի, կենդանիների, քիմիական նյութերի դասերն ու կարգերը ցույց տվող գոյականները։ Օրինակ՝ կակտուսազգիներ, սագազգիներ, հոդվածոտանիներ։

### Անհոգնական գոյականներ

Կան գոյականներ, որոնք չունեն հոգնակի թիվ և հանդես են գալիս եզակի թվով։ Օրինակ՝ գինի, սեր, քամի, ուսանողություն, ոսկեղեն։
Անհոգնական հասարակ գոյականները կարող են գործածվել հոգնակի թվով, եթե՝ 

* նշանակում են նյութի տարբեր տեսակներ, ինչպես՝ *Ջերմուկի հանքային **ջրերը** հայտնի են ողջ տարածաշրջանում։*
* երևույթը տևական է, կրկնվում է, կամ բառը նշում է մեծ քանակ, ինչպես՝ ***Անձրևների** պատճառով գետերը վարարել են։*

Ամսանունները ևս անհոգնական գոյականներ են։

Տես նաև
-------

* Հոգնակի թիվ
* Անհոգնական գոյականներ
* Թվի քերականական կարգ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Հայոց լեզու 7, էջ 21։ Հ.Բարսեղյան, Փ.Մեյթիխանյան, Երևան, Աստղիկ գրատուն, 2011 | FlipHTML5»։ *fliphtml5.com*։ Վերցված է 2020 թ․ օգոստոսի 26

Արտաքին հղումներ
----------------

* Գոյականի թիվը
* Գոյականի թիվ - ներածություն, «Քան» ակադեմիա

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4198388-9 |

 |
**Բարրի Մաբբոտ** (անգլ.՝ James Barrie Mabbott, նոյեմբերի 19, 1960(1960-11-19), Carterton, Վելինգթոն, Նոր Զելանդիա), նորզելանդացի թիավար, ով 1980-ականներին հանդես է եկել Նոր Զելանդիայի ակադեմիական թիավարության հավաքականի կազմում։ Լոս Անջելեսում կայացած ամառային օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր է, աշխարհի չեմպիոն, Համերաշխության խաղերի արծաթե և բրոնզե մեդալակիր, ազգային նշանակության բազմաթիվ ռեգատաների հաղթող և մեդալակիր։ Հայտնի է նաև որպես սպորտային գործիչ։

Կենսագրություն
--------------

Բարրի Մաբբոտը ծնվել է 1960 թվականի նոյեմբերի 19-ին, Նոր Զելանդիայի Կարտերտոն քաղաքում։

Ադակեմիական թիավարությամբ սկսել է զբաղվել, երբ սովորում էր Westlake Boys High School ավագ դպրոցում (Օքլենդ), իսկ այնուհետև մարզվել է North Shore Rowing Club ակումբում։

Դիտարկվել է որպես 1980 թվականին Մոսկվայում կայացած Ամառային օլիմպիական խաղերի մասնակցության թեկնածու, որտեղ նա պետք է մասնակցեր երկբերան թիավարման քառյակների ծրագրին, սակայն Նոր Զելանդիան, արևմտյան մի շարք այլ երկրների հետ միասին, քաղաքական պատճառներով բոյկոտել է խաղերը։

1982 թվականին Մաբբոտը դարձել է նորզելանդական ազգային հավաքականի անդամ` որպես միայկան թիավար և մասնակցել է Լյուցերնի համաշխարհային մրցույթին` այստեղ որակավորվելով միայն B եզրափակչում և մրցույթի արդյունքներով զբաղեցնելով 11-րդ տեղը։

1983 թվականին մասնակցել է Դույսբուրգի աշխարհի առաջնությանը, որտեղ երկբերան թիավարման ությնակի մրցույթում շահել է ոսկե մեդալ։

Մի շարք հաջող ելույթների շնորհիվ իրավունք է ստացել երկիրը ներկայացնել Լոս Անջելեսում կայացած 1984 թվականի Օլիմպիական խաղերում։ Չորստեղանի խմբի կազմում, որի մեջ էին նաև թիավարողներ Քևին Լոտոնը, Դոն Սայմոնը, Ռոս Թոնգը և ղեկավար Բրետ Հոլիստերը, նա եզրափակիչ փուլում գրավել է երրորդ տեղը` զիջելով Մեծ Բրիտանիայի և ԱՄՆ-ի թիմերին` այդպիսով նվաճելով օլիմպիական բրոնզե մեդալ։

Լոս Անջելեսի Օլիմպիական խաղերից հետո Մաբբոտը որոշ ժամանակ մնացել է Նոր Զելանդիայի ակադեմիական թիավարության հավաքականի հետ և շարունակել է մասնակցել միջազգային խոշորագույն ռեգատաների։ Այսպիսով, 1986 թվականին նա ելույթ է ունեցել Էդինբուրգի Համերաշխության խաղերում, որտեղ դարձել է արծաթե մեդալակիր երկբերան թիավարման զույգերի և բրոնզե մեդալակիր` ութնյակների մրցույթում։ Նաև այս մրցաշրջանում նա մասնակցել է Նոթինգհեմում կայացած աշխարհի առաջնությանը, սակայն այստեղ չի կարողացել հայտնվել մրցանակակիրների շարքում` ութնյակի մեջ հայտնվելով յոթերորդ տեղում։

Ավելի ուշ նա սկսել է աշխատել շինարարական բիզնեսում։ Իրեն դրսևորել է նաև որպես մարզական գործիչ` լինելով Նոր Զելանդիայի Թիավարման ֆեդերացիայի հանձնակատարը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Barrie Mabbott
2. 1 2 3  Barrie Mabbott
3. ↑  Барри Мабботт (անգլ.) — страница на сайте Международного олимпийского комитета
4. ↑  Барри Мабботт – օլիմպիական վիճակագրությունը *Sports-Reference.com* կայքում (անգլ.)
5. ↑  BARRIE MABBOTT
6. ↑  «Barrie Mabbott»։ New Zealand Olympic Committee։ Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 7

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | FISA · Olympic Channel · Համագործակցության խաղեր · ՄՕԿ · Նոր Զելանդիայի օլիմպիական կոմիտե |

 |
**Ելենա Արշակյան** (հուլիսի 2, 1984(1984-07-02), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ռեժիսոր։

Կենսագրություն
--------------

Ելենա Ժիրայրի Արշակյանը ծնվել է 1984 թվականի հուլիսի 2-ին Երևանում։

Միջնակարգ ընդհանուր կրթություն ստացել է Երևանի Սիամանթոյի անվան թիվ 162 դպրոցում։ 
2001-2007 թթ սովորել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի ռեժիսուրա բաժնում՝ ՀՀ ժողովրդական արտիստ Հրաչյա Գասպարյանի արվեստանոցում։

2004 թ.-ից աշխատել է Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերությունում՝ որպես ժամանցային հաղորդումների սցենարի հեղինակ։

2007 թ.-ին «Նոր ալիք» ժամանցային և երաժշտական հեռուստաալիքը ներկայացնում է «Ինտերֆեյս» հաղորդումը, որի համահեղինակն ու հաղորդավարը Ելենան էր։

2014 թ. Հանրային հեռուստաընկերությունը եթեր է հեռարձակել «Մեր գյուղը» 16 մասից կազմված հեռուստասերիալը, որը պատմում է գյուղի առօրյա խնդիրների, հոգսերի և մարդկային փոխհարաբերությունների մասին։ Սերիալի հերոսները մեր կողքին ապրող պարզ և հասարակ մարդիկ են։ Հեռուստասերիալում իրենց մասնակցությունն են ունեցել ՀՀ վաստակավոր արտիստներ Դավիթ Հակոբյանը, Արա Դեղտրիկյանը, Վրույր Հարությունյանը, Ջուլիետա Ստեփանյանը, սիրված և ճանաչված դերասանուհի Սոֆիկ Սարգսյանը։ Հեռուստասերիալի ստեղծագործական կազմը շուտով հանդիսատեսի դատին է հանձնում նաև «Մեր գյուղը» գեղարվեստական ֆիլմը, որը ներկայացվում է «Ոսկե ծիրան», «Կին» և Կանադայի «Նուռ» միջազգային կինոփառատոներին։ Վերջինիս ժամանակ ֆիլմն արժանանում է երկու մրցանակի՝ «Տարվա լավագույն ֆիլմ» և «Հանդիսատեսի համակրանք»։

Ամուսնացած է, ունի մեկ դուստր։

Ֆիլմագրություն
--------------

| Թվական | Անվանում |
| --- | --- |
| 2008 | «Որբերը» |
| 2010-2012 | «Աննա» |
| 2012-2013 | «Գեներալի աղջիկը» |
| 2013 | «Չիկագո-Ծաղկաձոր Տրանզիտ» |
| 2013 | «Քույրը» |
| 2013 | «Մեր գյուղը» |
| 2014 | «ԱԻՆ 911» |
| 2015 | «Անավարտ թռիչք» |
| 2016-2018 | «Կայարան» |
| 2017 | «Եթե գտնեմ քեզ» |
| 2017 | «Դեպի վայրէջք» |
| 2017 | «Հետհաշվարկ» |
| 2018 | «Կարմիր բլուր» |
| 2018 | «Հարճը» |
| 2019 | «Մոր խոստումը» |
| 2019 | «Պատվից առավել» |
| 2019 | «Դեբեդի գաղտնիքը» |
| 2020 | «Սիրուն Սոնա» |
| 2020 | «Շիրազի Վարդը» |
| 2020-2021 | «Ախթամար» |
| 2020 | «Հերոսական նովելներ» |
| 2021 | «Ծաղիկներ ձյան տակ» |
| 2021 | «Օջախի երգը» |
| 2021 | «Նունիկը» |
| 2021-2022 | «Մեր թաղի տղերքը» |
| 2022 | «Ամեն տարի գարնանը» |
| 2022 | «Լքված ամրոցի պահապանները» |
| 2022-2023 | «30 արծաթ» |
| 2022-2023 | «Ագապի» |
| 2023 | «Երեք նամակ Բելլայից» |
| 2023 | «Սև արկղ» |
| 2023 | «Լեռները կհիշեն» |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Baghdasaryan Aram։ «AV Production - Ելենա Արշակյան»։ *avproduction.am*։ Վերցված է 2016-07-02 (չաշխատող հղում)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ԿինոՊոիսկ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | AV Production |

 |
**Արմենուհի Հովսեփի Քոթանյան** (հունիսի 21, 1960, Թալին, Հայստան), հայ բժիշկ-հիգիենիստ, բժշկական գիտությունների դոկտոր (2016), պրոֆեսոր։ Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի Հիգիենայի և էկոլոգիայի ամբիոնի դասախոս։

Կենսագրություն
--------------

Արմենուհի Քոթանյանը ծնվել է 1960 թվականի հունիսի 21-ին Թալին քաղաքում։ 1978-1984 թվականներին սովորել և ավարտել է ԵՊԲՀ սան-հիգիենիկ ֆակուլտետը։

1994-1997թթ.` ԵՊԲՀ հիգիենայի և էկոլոգիայի ամբիոնի ասպիրանտ,

1997-2005թթ.` ԵՊԲՀ հիգիենայի և էկոլոգիայի ամբիոնի ասիստենտ,

2005թ. առ այսօր` ԵՊԲՀ հիգիենայի և էկոլոգիայի ամբիոնի դոցենտ։

1998 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն՝ «Արարատյան դաշտի եղանակակլիմայական պայմանների հիգիենիկ առանձնահատկությունները և մեթեոպատիկ ռեակցիաների գնահատումը սիրտ-անոթային հիվանդությունների օրինակով» թեմայով՝ ստանալով բժշկական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։

2016 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն՝ «ՀՀ տարածքում միջավայրային բնական գործոնների բժշկաէկոլոգիական հիմնահարցերը» թեմայով՝ ստանալով բժշկական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան։

Մասնագիտական գործունեություն
----------------------------

2008թ.- մինչ այսօր «Հանրային առողջություն և առողջապահության կազմակերպում» փորձագիտական հանձնաժողովի անդամ,

2009թ.- մինչ այսօր մասնագիտական քննական որակավորման հանձնաժողովի անդամ,

2011թ- մինչ այսօր - «Կանխարգելիչ բժշկություն հայկական ասոցացիա» ՀԿ-ի անդամ,

2011թ - մինչ այսօր «Կանխարգելիչ բժշկություն՚» ցիկլային մեթոդական հանձնաժողովի անդամ,

2017թ. - մինչ այսօր ԵՊԲՀ «Առողջապահության կազմակերպում» - 045 մասնագիտական խորհրդի նախագահի տեղակալ,

Մասնակցել է համալսարանական և հանրապետական բազմաթիվ գիտաժողովների։

Աշխատանքները վերաբերում են կլիմայի, խմելու ջրի, իոնիզացնող և ռադիոակտիվ ճառագայթների, սննդի հիգիենայի նորմավորման հարցերին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Supreme Certifying Committee»։ *bok.am* (հայերեն)։ Վերցված է 2023-11-25  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)
2. ↑  «Հիգիենայի և էկոլոգիայի ամբիոն»։ *old.ysmu.am*։ Վերցված է 2023-11-25
3. ↑  «Supreme Certifying Committee»։ *bok.am* (հայերեն)։ 1998-06-09։ Վերցված է 2023-11-25  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)
4. ↑  «Supreme Certifying Committee»։ *bok.am* (հայերեն)։ 2015-06-09։ Վերցված է 2023-11-25  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)
**Ելենա Գնեսինայի հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник Елене Гнесиной), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է խորհրդային դաշնակահարուհի և մանկավարժ, ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Ելենա Գնեսինային։ Հուշարձանը տեղադրվել է 2004 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Գնեսինների անվան ռուսական երաժշտական ակադեմիայի համերգասրահի դիմաց Արբատ թաղամասում (Մալի Ռժևսկի նրբանցքի կողմից)։

Պատմություն
-----------

Ելենա Ֆաբիանովնա Գնեսինայի հուշարձանը բացվել է 2004 թվականի սեպտեմբերի 22-ին։ Նրա հեղինակներն են քանդակագործներ Ալեքսանդր Նիկալաևիչ Բուրգանովը և նրա որդին` Իգոր Ալեքսանդրովիչ Բուրգանովը, իսկ ճարտարապետը` Եվգենի Ռոզանովը։ Նրանք ստեղծել են քանդակագործական հորինվածք դաշնամուր նվագող երիտասարդ Ելենա Գնեսինայի տեսքով։ Ընդ որում` դաշնամուրի կափարիչի փոխարեն թռչունների թևեր են։ Քանդակը պատրաստված է բրոնզից, ունի 3,5 մետր բարձրություն և տեղադրված է սև մարմարից պատրաստված պատվանդանին, որի վրա գրված է.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Ելենա Ֆաբիանովնա Գնեսինային։ |  |

Հուշարձանի բացումը հարմարեցվել է Ելենա Գնեսինայի 130-ամյակին և ինստիտուտի (այժմ ՝ ակադեմիա) հիմնադրման 60-ամյակին։ 

Ելենա Գնեսինան Մոսկվայի Գնեսինների անվան ռուսական երաժշտական ակադեմիայի և Երաժշտական-մանկավարժական համալսարանի հիմնադիրներից է և տնօրենը։ Նրա աշակերտներից են եղել Արամ Խաչատրյանը և Առնո Բաբաջանյանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  «Памятник Гнесиной в Москве в Малом Ржевском переулке»
2. 1 2 3  «Памятник Елене Гнесиной»
3. ↑  ««Ելենա Գնեսինա» հոդվածը «Հայկական սովետական հանրագիտարանում», հ. 3, էջ 139»

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Памятник Елене Гнесиной в Москве»։ Памятники и фонтаны։ Վերցված է 2014-08-05
* «Памятник пианистке и педагогу Е. Ф. Гнесиной»։ MosGid.ru։ Վերցված է 2014-08-05
* «Памятник Елене Гнесиной»։ Country Moscow. Всё о Москве։ Վերցված է 2014-08-05
**Արջենտինա Մենիս** (ռումիներեն՝ Argentina Menis, հուլիսի 19, 1948(1948-07-19), Cernele, Կրայովա, Ռումինիա - մարտի 3, 2023(2023-03-03)), ռումինացի թեթևատլետ, սկավառականետորդուհի, 1972 թվականի Մյունխենի ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր։

Կենսագրություն
--------------

Արջենտինա Մենիսը ծնվել է 1948 թվականին, Դոլջ շրջանի Չերնելե գյուղում։ Ավագ դպրոցում սովորելու տարիներին սկսել է նետել սկավառակ։ 1967 թվականին ընդգրկվել է Բուխարեստի «Դինամոյի» կազմում և ինն անգամ դարձել երկրի չեմպիոն։

1971 թվականին Հելսինկիում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում Արջենտինա Մենիսը զբաղեցրել է 4-րդ տեղը։ 1972 թվականի Օլիմպիական խաղերի ժամանակ նա զիջել է միայն խորհրդային ռեկորդակիր Ֆաինա Մելնիկին և նվաճել արծաթե մեդալ։

Օլիմպիական խաղերից երկու շաբաթ անց Արջենտինա Մենիսը նոր համաշխարհային ռեկորդ է սահմանել Կոնստանցայում՝ 67,32 մ նետումով։ Նրա ռեկորդը պահպանվել է մոտ մեկ տարի։

1973 թվականին ուսանողական մարզական խաղերին մարզուհին նվաճել է արծաթե մեդալ։ Մեկ տարի անց՝ 1974 թվականին նա դարձել է Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալակիր՝ սկավառակ նետելով 64 մ 62 սմ։ 1976 թվականին մասնակցել է Մոնրեալի օլիմպիական խաղերին, որտեղ զբաղեցրել է 6-րդը, իսկ 1978 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում՝ 9-րդ տեղը։

2000 թվականին պարգևատրվել է «Հավատարիմ ծառայություն» առաջին աստիճանի ազգային մեդալով, իսկ 2004 թվականին ստացել է Մարզական վաստակի առաջին աստիճանի շքանշան։

Արջենտինա Մենիսը մահացել է 2023 թվականի մարտի 3-ին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  World Athletics Database
2. 1 2  Olympedia — 2006.
3. 1 2  ARGENTINA MENIS
4. 1 2  VICECAMPIOANA OLIMPICĂ ARGENTINA MENIS A ÎNCETAT DIN VIAȚĂ!
5. 1 2  O nouă veste tristă lovește sportul românesc!
6. ↑  (գերմ.) ROMANIAN CHAMPIONSHIPS, gbrathletics.com, 2007
7. ↑  DECRET nr. 563 din 1 decembrie 2000, MONITORUL OFICIAL nr. 668 din 16 decembrie 2000
8. ↑  Decretul nr. 1071/2004 privind conferirea Ordinului și Medaliei Meritul Sportiv, Monitorul Oficial, Partea I nr. 1176 din 13 decembrie 2004
9. ↑  «Olympedia – Argentina Menis»։ *www.olympedia.org*։ Վերցված է 2023 թ․ մարտի 3

Արտաքին հղումներ
----------------

* ARGENTINA MENIS

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Olympic Channel · TheSports.org · Tilastopaja · Track and Field Statistics · World Athletics · ՄՕԿ |

 |
Գիրք նվիրելու օրն ընտրված է՝ ի պատիվ Հովհաննես Թումանյանի ծննդյան օրվա։
**Գիրք նվիրելու օր**, Հայաստանում և Արցախում 2008 թվականից նշվող նախաձեռնություն։ Օրը նշվում է յուրաքանչյուր տարի՝ փետրվարի 19-ին՝ ամենայն հայոց բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի ծննդյան օրը։ Տարեցտարի տոնն ավելի մեծ ժողովրդականություն է ձեռք բերում՝ մեծ արձագանք գտնելով հանրության շրջանում և ստանալով համազգային բնույթ։

Պատմություն
-----------

Փետրվարի 19-ը՝ որպես գիրք նվիրելու օր, սահմանվել է Հայաստանի գրողների միության նախկին նախագահ Լևոն Անանյանի նախաձեռնությամբ և Հայաստանի կառավարության որոշմամբ։ Տոնի առթիվ անցկացվում են գրական միջոցառումներ, հանրային ընթերցումներ, գրական երեկոներ, հանդիպումներ հայտնի գրողների հետ, ինչպես նաև պետական պատվերով և աջակցությամբ հրատարակված ու չվաճառված գրքերը բաշխում են մարզային և համայնքային գրադարանների միջև։

Բանաստեղծ Էդվարդ Միլիտոնյանն ընդգծել է, որ պատահական չէ գիրք նվիրելու օրը Հովհաննես Թումանյանի ծննդյան օրվա հետ կապելը։ Նրա խոսքերով՝ 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Անդրկովկասում չկար գրողների միություն, սակայն Թումանյանը ստեղծել էր «Վերնատունը», որն ինքնին գրողների միություն էր։ |  |

Խորհուրդ
--------

Տոնի նպատակն է ընթերցանության և գրքի նկատմամբ սերը ժառանգել նոր սերունդներին, նրանց հաղորդակից դարձնել գրականությանն ու հոգևոր-մշակութային արժեքներին։ Օրվա տոնական ավանդույթներից է մտերիմ մարդուն որևէ հետաքրքիր գիրք նվիրելը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Փետրվարի 19-ը Հայաստանում գիրք նվիրելու օրն է
2. 1 2  «Գիրք նվիրելու խորհուրդը»։ *library.anau.am*։ Վերցված է 2020-02-19
3. ↑  Հայաստանում նշվում է Գիրք նվիրելու օրը
4. ↑  «Թումանյանի ծննդյան օրը՝ Հայաստանում Գիրք նվիրելու տոն»

Արտաքին հղումներ
----------------

* Գիրք նվիրելու օրը՝ ինքնաբուխ տոն
* Հովհ. Թումանյանի ծննդյան օրը նշվում է որպես գիրք նվիրելու օր
* Փետրվարի 19-ը նշվում է որպես գիրք նվիրելու օր
* Փետրվարի 19-ը հանրապետությունում նշվում է որպես գիրք նվիրելու օր
**Արջնագռավ** (թուրքերեն՝ Kuzgun), թուրքական հեռուստասերիալ, որը ցուցադրվել է թուրքական Star TV հեռուստաալիքով։ Հեռուստասերիալի առաջին սերիան ցուցադրվել է 2019 թվականի փետրվարի 13-ին։ Գլխավոր դերերում հանդես են գալիս Բարըշ Արդուչը, Բուրջու Բիրիջիքը, Սեթթար Թանրըյողենը, Հաթիջե Ասլանը, Լևենթ Յուլգենը, Ջաներ Շահինը, Ահսեն Էրօղլուն և Այթեք Շայանը։ Հեռուստասերիալի սցենարիստներն են Բուրջու Գյորգյուն Թոփթաշը և Օզլեմ Յըլմազը։ Ռեժիսորը Բահադիր Ինջեն է։

Սյուժե
------

Հեռուստասերիալը պատմում է Քուզգյունի և Դիլայի սիրո պատմության մասին։ Նրանց հայրերը եղել են ոստիկաններ, աշխատել են միասին, իսկ Դիլան և Քուզգյունը դեռ մանուկ տարիքից սիրել են իրար։ Մի անգամ Դիլայի հայրը որոշում է անցնել հանցագործ տարրերի կողմը և դավաճանում է իր գործընկերոջը։ Յուսուֆ Ջեբեջին մահանում է դավաճանի պիտակով, իսկ նրա որդին և կինը նոր անուններով ստիպված լքում են Թուրքիան և տեղափոխվում այլ երկիր։ Քսան տարի անց Քուզգյունը վերադառնում է հայրենի քաղաք՝ Ստամբուլ։ Նա ցանկանում է առնել հոր վրեժը և մաքրել նրա անունը։ Նրա և Դիլայի ճակատագրերը նորից խաչվում են, բայց ամեն ինչ շատ բարդ է, քանի որ Քուզգյունը վերադարձել է վրեժ լուծելու համար։

Դերասանական կազմ
----------------

| Դերասան | Դեր | Սերիա | Ծանոթագրություն |
| --- | --- | --- | --- |
| Բարըշ Արդուչ | Քուզգյուն Ջեբեջի/Ադըվար | 1-21 |  |
| Բուրջու Բիրիջիք | Դիլա Բիլգին/Ջեբեջի | 1-21 |  |
| Սեթթար Թանրըյողեն | Դերվիշ Ջևհերի/Բեհրամ Ադըվար | 1-21 |  |
| Հաթիջե Ասլան | Մերյեմ Ջեբեջի | 1-21 |  |
| Լևենթ Յուլգեն | Ռըֆաթ Բիլգին | 1-21 |  |
| Ահմեթ Վարլը | Բորա | 3-21 |  |
| Ջաներ Շահին | Քարթալ Ջեբեջի | 1-21 |  |
| Ահսեն Էրօղլու | Քումրու Ջեբեջի | 1-21 |  |
| Այթեք Շայան | Ալի Բիլգին | 1-21 |  |
| Իփեք Էրդեմ | Շերմին Բիլգին | 1-21 |  |
|

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Ворон / Kuzgun Все серии (2019) смотреть онлайн турецкий сериал на русском языке»։ *1plus1tv.ru*։ Վերցված է 2019-06-07
**Բաքվի Հեյդար Ալիևի անվան միջազգային օդանավակայան** (ադրբ.՝ Heydər Əliyev beynəlxalq hava limanı), Ադրբեջանական Հանրապետության վեց միջազգային օդանավակայաններից խոշորագույնը, որն ավելի վաղ կոչվել է *«Բինա միջազգային օդանավակայան»*։ 2004 թվականի մարտի 10-ին օդանավակայանը վերանվանվել է ի պատիվ Ադրբեջանի ազգային առաջնորդ և երրորդ նախագահ Հեյդար Ալիևի պատվին։ Օդանավակայանի ինքնաթիռները պատկանում են Ադրբեջանի ազգային ավիափոխադրող կազմակերպությանը՝ «Ադրբեջանական ավիաուղիներ»-ին։

Օդանավակայանի ծառայությունների դիմաց վճարելու ժամանակ պլաստիկ քարտերից բացի կանխիկ ընդունվում է նաև ադրբեջանական մանաթ, ամերիկյան դոլար, եվրո և ռուսական ռուբլի։

Օդանավակայանը համապատասխանում է միջազգային չափանիշներին։ Բարենպաստ աշխարհագրական դիրքի շնորհիվ այն դարձել է տարածաշրջանի լավագույն օդանավակայաններից մեկը[*փա՞ստ*], որը տարանցիկ չվերթներ է իրականացնում արևելք-արևմուտք և հյուսիս-հարավ ուղղություններով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Международный Аэропорт Гейдар Алиев»։ *www.airport.az* (ռուսերեն)։ Վերցված է 2018 թ․ հունվարի 7

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Գլեդիս Փայլ** (անգլ.՝ Gladys Shield Pyle, հոկտեմբերի 4, 1890(1890-10-04), Հուրոն, Հարավային Դակոթա, ԱՄՆ - մարտի 14, 1989(1989-03-14), Հուրոն, Հարավային Դակոթա, ԱՄՆ), ամերիկացի քաղաքական գործիչ, Հարավային Դակոտայի պետական քարտուղար (1927-1931), ԱՄՆ սենատոր Հարավային Դակոտայից (1938-1939)։

Կենսագրություն
--------------

### Վաղ տարիներ

Գլեդիսը ծնվել Է Ջոնի և Մեմի Փայլի ընտանիքում, եղել է նրանց չորս երեխաներից ամենափոքրը։ Նրա հայրը իրավաբան էր, նախկինում զբաղեցնում էր Հարավային Դակոտայի գլխավոր դատախազի պաշտոնը, մայրը քաղաքացիական ակտիվիստ էր և սուֆրաժիստ։

Ջոն Փայլը մահացել է 1902 թվականին որովայնային տիֆից։ Նրա մահից հետո ընտանիքը ստիպված էր աշխատել։

Գլեդիսն այցելել է համալսարանին կից Հյուսոնյան քոլեջ, որն ավարտել է 1911 թվականին։

Փայլը դասավանդում էր Միլլերի, Ուեսինգթոնի և Հուրոնի հանրակրթական դպրոցներում 1912 թվականից մինչև 1920 թվականը։

### Քաղաքական կարիերա

1923 թվականին Գլեդիսը դարձավ առաջին կինը, որը ծառայում էր նահանգի Ներկայացուցիչների պալատում։ Նա 1923-1927 թվականներին եղել է Հարավային Դակոտայի Ներկայացուցիչների պալատի անդամ։ 1927 թվականին դարձել Է Հարավային Դակոտայի պետական քարտուղար և մինչև 1931 թվականը մնացել է պաշտոնում։

1930 թվականին առաջադրել է իր թեկնածությունը հանրապետական կուսակցության նահանգապետի պաշտոնում, սակայն պարտվել է փրայմերիզը։

#### ԱՄՆ սենատոր

1936 թվականի դեկտեմբերին մահացել է Հարավային Դակոտայից սենատոր Պիտեր Նորբեկը, ինչի պատճառով նահանգի նահանգապետը ստիպված է եղել նրա փոխարեն փոխարինող նշանակել։ Նրա ընտրությունը կանգ է առել դեմոկրատ Հերբերտ Հիչկոկի վրա։ Հիչքոքը պարտվել է իր կուսակցության փրայմերիզը՝ իր ժամկետը շարունակելու համար, իսկ հիմնական ընտրություններում հաղթել է հանրապետական Ջոն Գառնին։

### Սենատից հետո

1939 թվականի հունվարին Սենատից հեռանալով՝ Փայլը վերադարձավ ապահովագրական բիզնեսին, զբաղվում էր գյուղատնտեսությամբ։ Ավելի ուշ նա դարձել Է Հարավային Դակոտա նահանգի բարեգործության և ուղղիչ հաստատությունների խորհրդի անդամ 1943-1957 թվականներին և 1950-1986 թվականներին հյուսիս-արևմուտքում կյանքի ապահովագրության գործակալ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Find A Grave — 1996.
2. 1 2 3 4 5  «PYLE, Gladys | US House of Representatives: History, Art & Archives» (անգլերեն)։ history.house.gov։ Վերցված է 2019-01-06
3. ↑  A. column by Gov Dennis Daugaard։ «Celebrating A Milestone For Democracy» (անգլերեն)։ Capital Journal։ Վերցված է 2019-01-06
4. ↑  «Mamie Shields Pyle -» (անգլերեն)։ Plaza of Heroines։ Վերցված է 2019-01-06
5. 1 2  *Suzanne O'Dea Schenken, Suzanne O'Dea* From Suffrage to the Senate: An Encyclopedia of American Women in Politics. — ABC-CLIO, 1999. — 1007 с. — ISBN 9780874369601
6. ↑  Brian Gevik։ «Personalities: Gladys Pyle - A Woman of "Firsts" in Politics and Government» (անգլերեն)։ listen.sdpb.org։ Վերցված է 2019-01-06
7. ↑  «The Key West citizen. (Key West, Fla.) 1879-current, November 22, 1938, Image 3»։ 1938-11-22։ էջեր PAGE THREE։ Վերցված է 2019-01-06

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave · WikiTree |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: n85377145 · VIAF: 43304920 · WorldCat VIAF: 43304920 |

 |
**Բրազիլական ոսկու տենդ**, ոսկու տենդ Բրազիլիայի պորտուգալական գաղութում՝ 1700-ական թվականներին։

Վիլա Ռիկա
Օրու Պրետոյի գլխավոր հրապարակ — Praça Tiradentes

Պատմություն
-----------

Տենդը սկսվել է Ուրո Պրետո շրջանում՝ բանդեյրանտների («հնդիկ որսորդներ») ոսկու մեծ հանքավայրի հայտնաբերմամբ՝ Մինաս Ժերայսի տարածքի լեռներում։ Բանդեյրանյան արշավախմբերը կամ բանդեյրաները չէին կազմակերպվում իշխանությունների կողմից, դրանց մասնակիցները ինքնուրույն ապահովում էին իրենց՝ անհրաժեշտ ամեն ինչով։ Սկզբում բանդեյրանտները զբաղվում էին հնդկացիներին ստրկացնելու գործով, և երբ 1660-ականներին Պորտուգալիայի կառավարությունը պարգև նշանակեց Բրազիլիայում ոսկու և արծաթի հանքավայրերի հետազոտման համար, նրանք դա արեցին հնդկացիներին ստրկացնելու հետ միասին, հետագայում ամբողջովին անցան ոսկու, արծաթի, ադամանդների և այլ օգտակար բրածոների որոնմանը։ Բանդեյրանցները հավաքվել են փոքր խմբերով և ուսումնասիրել Բրազիլիայի ներքին շրջանները։ Խմբերը բաղկացած էին աբորիգեններից և եվրոպական ծագում ունեցող մարդկանցից, վերջիններս որդեգրեցին աբորիգենների կենսակերպը, ինչը նրանց թույլ տվեց գոյատևել արևադարձային անտառների պայմաններում։ Վիլա Ռիկա (Հարուստ քաղաք) ոսկի փորող բնակավայրը դարձավ ոսկու տենդի կենտրոնը։ 1712 թվականին Վիլա Ռիկան ստացավ քաղաքի կարգավիճակ, իսկ 1720 թվականին դարձավ Մինաս Ժերայսի մայրաքաղաքը։ 1823 թվականին Վիլա Ռիկան ստացավ կայսերական Ուրո Պրետո քաղաքի (Սև ոսկի) կարգավիճակ։

Արդյունքներ
-----------

Բրազիլական ոսկու տենդը դարձավ ամենամեծ և ամենաերկար ոսկու տենդը, որին մասնակցում էին ավելի քան 400 հազար որոնողներ Պորտուգալիայից և կես միլիոն ստրուկներ Աֆրիկայից՝ 17-րդ դարի 90-ականներից մինչև 19-րդ դարի 20-ական թվականները։ Շատ մարդիկ լքեցին Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան ափի շաքարեղեգ պլանտացիաներն ու քաղաքները և տեղափոխվեցին Ուրո Պրետո։ 1725 թվականին Բրազիլիայի բնակչության կեսն ապրում էր հարավ-արևելքում։ Ոսկու տենդը մեծ նշանակություն ունեցավ Բրազիլիայի տնտեսության համար և հանգեցրեց կապիտալի այնպիսի զգալի հոսքի դեպի հարավարևելյան գաղութներ, որ Պորտուգալիայի կառավարությունը 1763 թվականին Բրազիլիայի մայրաքաղաքը տեղափոխեց Սալվադորից (հյուսիս-արևելքում) Ռիո դե Ժանեյրո։ Ընդհանուր առմամբ, 1700-1800 թվականներին այստեղ արդյունահանվել է 1000 տոննա ոսկի և 3 միլիոն կարատ ադամանդ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Ouro Preto.» Колумбийская энциклопедия, шестое издание, 2008. Encyclopedia.com. 27 Apr. 2009
2. ↑  «Historic Town of Ouro Preto»։ ЮНЕСКО։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հուլիսի 9-ին։ Վերցված է 2010 թ․ դեկտեմբերի 20
**Բրազիլիայի հայկական տպագրություն**, Սան Պաուլոյում տարբեր տարիների տպագրվել են շուրջ 15 անուն հայկական պարբերակններ, որոնք, սակայն, կարճատև կյանք են ունեցել։

Պատմություն
-----------

Առաջինը Հնչակյան ուսանողական միության պաշտոնաթերթ «Կայծ» ազգայնական, գրական, գեղարվեստական ամսագիրն է։ Լույս է տեսել 1933-1937 թվականներին, որի խմբագիրն էր Երվանդ Կարմրակը (Երվանդ Մխիթարյան)։

Հետագա տարիներին հրատարակվել են «Վերելք» (1946-1947), «Հայաստանի ձայն» (1947-1950), «Հայաստան» (1965-1967), «Սիփան» (1983-1987), «Նոր Անի», «Տրիբունա Արմենիա» (պորտուգալերեն) պարբերականները։

Ներկայում լույս են տեսնում «Իրիս» («Ծիածան», Սան Պաուլո, 2-3 ամիսը մեկ լույս է ընծայում Հայկական բարեգործական ընդհանուր միության Սան Պաուլոյի մասնաճյուղը, որի վարչության նախագահը Գրիգոր Մանուկյանն է), «Մասիս» (Ռիո դե Ժանեյրո, հրատարակիչ՝ Արա Նևրուզ), «Լրատու» (հայերեն, պորտուգալերեն) պարբերականները։ 1995 թվականից վերահրատարակվում է բրազիլահայ թեմի «Սիփան» (Սան Պաուլո) երկամսյա պաշտոնաթերթը
(հայերեն, պորտուգալերեն, խմբագիր՝ Տաթև արքեպիսկոպոս Ղարիբյան)։

Բրազիլական պարբերականներում հաճախ տպագրվում են լրագրող Մաքս Պարոնյանի նյութերը, իսկ քաղաքական բնույթի հրապարակումներով հայտնի է Ֆեռնանդո Գասպարյանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  «Բրազիլիայում Հայաստանի դեսպանություն։ Համայնքի մասին»։ *brazil.mfa.am* (հայերեն)։ Վերցված է 2023 թ․ մայիսի 22  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Հայ գրատպություն և գրքարվեստ» հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում-Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
**Բեթել եկեղեցի**, Սիրիայի Հալեպ քաղաքում գտնվող Հայ ավետարանական եկեղեցի։ Հիմնվել է 1922 թվականին։ Սիրիայի Հայ ավետարանչական եկեղեցու Համայնքապետի նստավայրն է։

Պատմություն
-----------

Մեծ Եղեռնից և հատկապես Կիլիկիայի վերջնական դատարկվելուց հետո, բազմաթիվ տարագիր հայեր հաստատվել են Հալեպի Ճապրիե, Համիտիե և Սուլեյմանիե շրջաններում։ Կազմավորված գաղթօջախում 1922 թվականից ձևավորվել է Հայ ավետարանչական եկեղեցու համայնք։ Համիտիեում Ամերիկյան Պորտ միսիոներականների նախաձեռնությամբ կրոնական ու կրթական նպատակներով տախտակաշեն մի կառույց է ստեղծվել։ Եկեղեցու անունը ընտրվել է Բեթել, ինչը եբրայերենից թարգմանաբար նշանակում է «Աստծո տուն»։ Ստեղծման պահին Բեթել եկեղեցու այցելուների մեծամասնությունը Մարաշի Հայ Ավետարանական եկեղեցիների պատկանող տարագիրներ են եղել, այդ իսկ պատճառով Բեթելը գաղթականության առաջին օրերին Քեմբի Բեթէլ եկեղեցի է կոչվել։ 1932 թվականին եկեղեցի հաճախողների թիվը հասել է 1600 հոգու։ 1932-1934 թվականներին Բեթէլ Եկեղեցու հովիվ է նշանակվել Ներսես Սարյանըորի ջանքերի շնորհիվ Հալեպի Ճապրիե թաղամասի բարձրունքում հող են գնել և 1934 թվականին կատարել Բեթել եկեղեցու նոր շինության հիմնարկեքը։ Նոր եկեղեցին կառուցվել է Մարաշի Հայ ավետարանական առաջին եկեղեցու նմանությամբ։

1923 թվականին Բեթել եկեղեցուն կից բացվել է կրթական ու մշակութային կենտրոն, նոյնանուն՝ Բեթել երկրորդական վարժարանը։ 2016 թվականի հոկտեմբերի 10-ին իսլամիստ ահաբեկչական խմբավորումը հրթիռակոծել է վարժարանը։ Պատերազմի ժամանակ տուժել է նաև եկեղեցու տանիքը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «ԸՆԹԱՑՔ ԱՌԻՆ ՀԱՅ ԱՒԵՏԱՐԱՆԱԿԱՆ ԲԵԹԷԼ ԵԿԵՂԵՑՒՈՅ ՎԵՐԱՆՈՐՈԳՄԱՆ ԱՇԽԱՏԱՆՔՆԵՐԸ – Գանձասար»։ Վերցված է 2022 թ․ հուլիսի 8
2. 1 2  «ՀԱՅԵՐԸ ՀԱԼԷՊԻ ՊԱՏՄՈՒԹԵԱՆ ՄԷՋ (Ը. ՄԱՍ)»։ *Hairenik Weekly Newspaper* (en-US)։ 2017 թ․ դեկտեմբերի 15։ Վերցված է 2022 թ․ հուլիսի 8
3. ↑  «Բեթել»։ *www.churchofjesuschrist.org* (հայերեն)։ Վերցված է 2022 թ․ հուլիսի 8  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)
4. ↑  «Հրթիռակոծուած Է Հալէպի Հայ Աւետարանական Բեթէլ Երկրորդական Վարժարանը – Aztag Daily – Ազդակ Օրաթերթ (Armenian Daily Newspaper based in Lebanon)»։ *www.aztagdaily.com*։ Վերցված է 2022 թ․ հուլիսի 8
**Աֆրիկյան միության դրոշ**, Աֆրիկյան միության խորհրդանիշը։ Ընդունվել է 2010 թվականի հունվարի 31-ին Ադիս Աբեբայում պետության ղեկավարների և կառավարության Ասամբելայի 14-րդ նստաշրջանում։

Դրոշը կանաչ գույնի ուղղանկյուն պաստառ է, որի կենտրոնում տեղակայված է Աֆրիկա մայրցամաքի կանաչ ուրվապատկերը՝ 53 սպիտակ շողացող ճառագայթներով՝ շրջապատված 53 ոսկեգույն հնգաթև աստղերով։

Խորհրդանիշների նշանակություն
----------------------------

* Կանաչ գույնը խորհրդանշում է աֆրիկյան հույսերը և միասնության ձգտումը։
* Ոսկեգույնը խորհրդանշում է աֆրիկյան հարստությունը և պայծառ ապագան։
* Սպիտակ գույնը ներկայացնում է Աֆրիկայի՝ ամբողջ աշխարհում իրական ընկերներ ունենալու ցանկության մաքրությունը։
* 53 աստղերը խորհրդանշում են Աֆրիկյան միության անդամ բոլոր պետությունները (2011 թվականի հուլիսին Հարավային Սուդանը դարձավ միության 54-րդ անդամը, Մարոկկոյի անդամակցությունը վերականգնվեց 2017 թվականի փետրվարին)։

Նախորդ դրոշ
-----------

Աֆրիկյան միություն կազմակերպության դրոշը 1970-2010 թվականներին
Աֆրիկյան միություն կազմակերպության առաջին դրոշը ուղղանկյուն պաստառ էր՝ կազմված հինգ հորիզոնական շերտից։ Վերին և ստորին շերտերը կանաչ էին և կենտրոնական սպիտակ շերտից առանձնանում էին երկու նեղ, ոսկեգույն շերտով։ Դրոշի կենտրոնում տեղակայված էր Աֆրիկյան Միության խորհրդանիշը։ Դրոշն ընդունվել է 1970 թվականին։

Գույների խորհուրդը հետևյալն էր. կանաչը խորհրդանշում էր աֆրիկյան հույսերը և միասնության ձգտումը, ոսկեգույնը նշանակում էր Աֆրիկայի հարստությունն և պայծառ ապագան, սպիտակը ներկայացնում էր Աֆրիկայի՝ ամբողջ աշխարհում իրական ընկերներ ունենալու ցանկության մաքրությունը, իսկ կարմիրը խորհրդանշում էր աֆրիկյան համերաշխությունն և Աֆրիկայի ազատագրման համար թափված արյունը։

2002 թվականին Աֆրիկյան Միություն կազմակերպությունը ձևափոխվեց Աֆրիկյան միության։ 2003 թվականին հայտարարվեց մրցույթ նոր խորհրդանիշի և դրոշի մշակման համար։
Սակայն Աֆրիկյան միության Ասամբլեան 2004 թվականին Ադիս-Աբեբայում կայացած նիստում որոշեց պահպանել Աֆրիկյան Միություն կազմակերպության նախկին խորհրդանիշը։ Նոր դրոշը մշակվեց 2010 թվականին և ավելի հստակ խորհրդանշեց միասնության գաղափարը՝ շնորհիվ Աֆրիկայի ուրվապատկերի մեծ չափի և մայրցամաքի բոլոր պետությունները խորհրդանշող աստղերի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «8th African Union Gender Pre-Summit on 2016 African Year of Human Rights, with Particular Focus on the Rights of Women 17 – 21 January 2016 – African Union»։ *www.au.int*
2. ↑  «Western Sahara welcomes Morocco's African Union membership»։ հունվարի 31, 2017 – via www.bbc.co.uk
3. ↑  Kelley Peter (February 18, 2010)։ «HFS staffer Yadesa Bojia celebrated for designing striking new African Union flag»։ University of Washington

Արտաքին հղումներ
----------------

* Աֆրիկյան միության խորհրդանիշներ
**Բելգիական վաֆլի** (անգլ.՝ Belgian waffle), Հյուսիսային Ամերիկայում վաֆլիի տեսակ է` ավելի թեթև ծեփով, ավելի մեծ խորանարդներով, և ավելի խորը փոսիկներով, քան ամերիկական վաֆլիները։ Բելգիական վաֆլիները սկզբնապես խմորիչով էին խմորված, բայց այժմ հաճախ օգտագործում են փխրեցուցիչ։ Դրանք հաճախ օգտագործում են որպես նախաճաշ. լրացումները կարող են լինել հարած սերուցքով, հրուշակագործների շաքարով, փափուկ մրգերով և շոկոլադե սփրեդով, օշարակով, ինչպես նաև` կարագով կամ մարգարինով։ Դրանք նաև կարող են մատուցվել վանիլային պաղպաղակով կամ թարմ մրգով (օրինակ` ելակներով)` որպես աղանդեր։ Բուն Բելգիայում կան վաֆլիի տարբեր տեսակներ, այդ թվում` Բրյուսելի վաֆլի և Լիեժի վաֆլի։

Պատմություն
-----------

Սկզբնապես օգտագործվել է 1958 թվականին, Բրյուսելում, Expo 58-ում, Բելգիական վաֆլիները ներկայացվել են Հյուսիսային Ամերիկայում բելգիացի Վալտեր Քլեյմանի կողմից, 21-րդ դար ցուցահանդեսում, Սիեթլում, 1962 թվականին, և մատուցվել են հարած կրեմով և ելակներով։ Վաֆլիները հետագայում մասսայականացվել են Միացյալ նահանգներում, 1964 թվականի Նյու Յորքի համաշխարհային ցուցահանդեսի ժամանակ, Նյու Յորք քաղաքում, Քուինսի Ողողվող մարգագետիններ այգում։ Այս վաֆլիները ներկայացվել են Բելգիայի Բրյուսել քաղաքից Մորիս Վերմերշի կողմից։ Մեծապես հիմնված լինելով Բրյուսելի վաֆլիների պարզեցված բաղադրատոմսի վրա` Վերմերշը որոշել է փոխել անունը` անվանելով այն Բել-Գեմ վաֆլի` նկատելով, որ շատ ամերիկացիներ չեն կարող ճիշտ տեղորոշել Բրյուսելը որպես Բելգիայի մայրաքաղաք։ Այս վաֆլիները մատուցվում էին հարած կրեմով և ելակներով, և դրանք վաճառվում էին մեկ դոլարով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Belgian Waffles»։ *CooksInfo.com*։ Վերցված է 2009-03-19
2. ↑  «There's Something for All at Seattle's Fair»։ *Spokane Daily Chronicle*։ April 24, 1962։ էջ 2 – via Google News Archive
3. ↑  Roberts Sam (2008-07-27)։ «A Fair, a Law and the Urban Walker»։ *The New York Times*։ Արխիվացված է օրիգինալից November 13, 2013-ին։ Վերցված է 2009-03-19  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
4. ↑  «His waffles made memories at the Queens World's Fair»։ *Newsday*։ 1989-08-22
5. ↑  Kraig Bruce (2013)։ «Waffles»։ *The Oxford Encyclopedia of Food and Drink in America*։ էջ 554։ ISBN 9780199734962։ Վերցված է 2014-02-10 – via Google Books