recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**«Դլե Յաման»,** նաև **«Դելե Յաման»**, հայերեն ժողովրդական երգ ողբերգական սիրո մասին, որը ներկա պահին առնչվում է Հայոց ցեղասպանության հետ։ Երգը կատարվում է սիրահարներից մեկի անունից (քանի որ հայոց լեզվում չկա քերականական սեռի կատեգորիա, հայտնի չէ, թե հատկապես ում մասին է խոսքը. այդ հանգամանքը նրան պիտանի է դարձնում ինչպես տղամարդկանց, այնպես էլ կանանց համար)։

Պատմություն
-----------

«Դլե Յաման» երգն առաջին անգամ ձայնագրել է Կոմիտասը Հայաստանում իր ճանապարհորդության ժամանակ։ Նրան է պատկանում դաշնամուրի համար երգի գործիքավորումը։ Հաճախ «Դլե Յաման» երգը համարում են հեղինակային և անվանում «Կոմիտասի երգ»։ Նաև կարծիք է տարածվել, որ «Դլե Յաման» երգը գրվել է Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։

Հետագայում այն դարձել է հայկական ամենահայտնի ժողովրդական երգերից մեկը։ Այն կատարել են երգչուհիներ Լուսինե Զաքարյանը, Ֆլորա Մարտիրոսյանը, Նունե Եսայանը, Իզաբել Բայրաքդարյանը, Էլեն Սեգարան, Զառան, երգիչ Պատրիկ Ֆիորին, ինչպես նաև երաժիշտ Ջիվան Գասպարյանը՝ դուդուկի վարպետը։ Երգը հաճախ է կատարվում դուդուկի նվագակցությամբ։

Անվանում
--------

Կան «Դլե Յաման» անվանման նշանակությունը բացատրող զանազան տարբերակներ։ Համաձայն Միացյալ Նահանգներում ապրող հայ գրող Չարլզ Կարապետ Գասպարյանի տարբերակի՝ *dle*-ն «քրդերեն» *dil* բառի խեղաթյուրումն է, որը նշանակում է «իմ սիրտը», իսկ *yaman*-ը՝ *aman* (վշտախառն լաց)։ Այսպիսով, «Դլե Յաման» անունը կարող է թարգմանվել որպես «իմ վշտահար սիրտը»**։**

Մշակույթում
-----------

Սոնա Նիկողոսյանի (մեցցո սոպրանո) և Լևոն Մինասյանի (դուդուկ) կատարմամբ երգը հնչում է Հայոց ցեղասպանությանը նվիրված «Մայրիկ» (1991) ֆիլմում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  Venturini, Serge. «Dle Yaman ou le deuil inaccompli». *Éditions Harmattan* (ֆրանսերեն).
2. ↑  «Shant Bajac releases first single "Dle Yaman"». *The Armenian Weekly* (անգլերեն). 03.07.2020.
3. ↑  «Сохранили мы светлую суть: К 240-летию прихода армян из Крыма на Дон». *ЧеченИнфо* (ռուսերեն). 15.11.2019. Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ հոկտեմբերի 31-ին. Վերցված է 2020 թ․ հոկտեմբերի 27-ին.
4. ↑  «10 лучших композиций на дудуке». *Barev Today* (ռուսերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 2020-10-31-ին. Վերցված է 2020-10-27-ին.
5. ↑  «Interview with a Diasporan Armenian Writer: Charles Garabed Kasbarian». *Assyrian Information Management* (անգլերեն). 17.04.2014.
6. ↑  «Jean-Claude Petit ‎– Mayrig (Bande Originale Du Film)». *Discogs* (անգլերեն).
**Ռիչարդ Ֆրեդերիկ Բերնշտեյն** (անգլ.՝ Richard Frederick Bernstein, հոկտեմբերի 31, 1939(1939-10-31), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - հոկտեմբերի 18, 2002(2002-10-18), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի նկարիչ, դիզայներ, լուսանկարիչ, ձևավորող, որն աշխատում է փոփ արտ ոճում։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1939 թվականին Նյու Յորքում։ Ավարտել է Պրատտի ինստիտուտը, ավելի ուշ սովորել է Կոլումբիայի համալսարանում, որտեղ ստացել է գեղարվեստի մագիստրոսի աստիճան։

Բերնշտեյնի առաջին ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել Փարիզի «Iris Clert» պատկերասրահում։ Նրա աշխատանքները նաև ներկայացվել են Լոնդոնի «Axiom» պատկերասրահում, Վենետիկի «Barozzi» պատկերասրահում, Ամստերդամի պատկերասրահում և Նյու Յորքի «Nancy Hoffman» պատկերասրահում։ Ներկայումս նրա աշխատանքները գտնվում են մի քանի թանգարանային հավաքածուներում, այդ թվում՝ Վաշինգտոնի Կորկորան արվեստի պատկերասրահում, Ամստերդամի Սթեյդլիկ թանգարանում, Մետրոպոլիտեն թանգարանում և Ժամանակակից արվեստի թանգարանում։

Երկար ժամանակ եղել է Էնդի Ուորհոլի *Interview* ամսագրի շապիկի դիզայները։ Ուորհոլը հիանում էր Բերնշտեյնի աշխատանքներով, նաև եղել է նրա լավ ընկերը։

Բերնշտեյնը աշխատում էր նաև որպես ալբոմների շապիկների ձևավորող։ Նրա ամենահայտնի աշխատանքը Գրեյս Ջոնսի ձայնասկավառակի շապիկը։

Ավելի քան քառասուն տարի ապրել է «Չելսի» հյուրանոցում։ Մահացել է 2002 թվականին Նյու Յորքում ՄԻԱՎ-ից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Richard Bernstein Art - Pop Art Genius in the Warhol Factory». *richardbernsteinart.com*. Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ նոյեմբերի 7-ին. Վերցված է 2017 թ․ ապրիլի 1-ին.
2. ↑  «Richard Bernstein, 62; Created Covers for Interview Magazine». *The New York Times*. 2002 թ․ նոյեմբերի 2. Վերցված է 2017 թ․ ապրիլի 1-ին.
3. ↑  «Paper Pursuits: fashion and design print collectibles -- Vintage Vogue, Harpers Bazaar, Couturier Patterns, Fashion Ads and Books». *paperpursuits.com*. Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ հոկտեմբերի 29-ին. Վերցված է 2017 թ․ ապրիլի 1-ին.
4. ↑  DiGiacomo, Frank (2002 թ․ նոյեմբերի 4). «Richard Bernstein, 1939–2002». *Observer*. observer.com. Վերցված է 2017 թ․ ապրիլի 1-ին.

Գրականություն
-------------

*Ричард Бернштейн, Андре Леон Телли* Megastar. — Нью-Йорк: Indigo Books, 1984. — P. 95. — ISBN 9780394623054

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | RKDartists |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 138177953 · ICCU: RMRV025042 · ISNI: 0000000066862544 · LCCN: n81148571 · VIAF: 21015748 · ULAN: 500025740 · WorldCat VIAF: 21015748 |

 |

 |
**Դեղատների գլխավոր վարչության շենք**, տեղական նշանակության պատմամշակութային շենք Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում՝ Պուշկինի փողոցում։ Կառուցվել է 1880-ական թվականներին։

Պատմություն
-----------

Շենքը կառուցվել է 1880-ականներին Երևանի այն ժամանակ Թարխանովսկայա փողոցում՝ Սուրբ Զորավոր եկեղեցու հարևանությամբ։ Այդ տարիներին Ռուսական կայսրության բոլոր նահանգներում պայքար էր մղվում տարբեր համաճարակների դեմ։ Կարճ ժամանակ անց որոշվում է նահանգների վարչական կենտրոններում ստեղծել համաճարակային կայաններ ու դեղերի պահեստներ։

Ճարտարապետ Գուրեցկու նախագծով կառուցված շենքը 20-րդ դարի սկզբին տրամադրվում է Երևանի քաղաքային գործադիր մարմնի (ուպռավայի) բժշկական հարցերով զբաղվող հանձնաժողովին։ Շենքում գործել է նաև Երևանի առաջին դեղատներից մեկը։ Հայաստանի առաջին հանրապետության տարիներին շենքում էր գործում Հայաստանի կառավարության Հանրային խնամատարության նախարարությանը կից բժշկասանիտարական բաժինը։

Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո 1920 թ. դեկտեմբերի 22-ի հատուկ դեկրետով կազմավորվեց Հայաստանի առողջապահության ժողկոմիսարիատը, որը գործեց այս շենքում մինչև 1936 թ.։

1936 թվականից հետո շենքում է գործել առողջապահության նախարարության Հայբուժպետառն ու դրա պահեստը։

Իսկ 1942 թ. շենքում տեղակայված է եղել Երևանի Քիմդեղագործարանը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին գործարանի ողջ արտադրանքը՝ դեղերն ու բժշկական պարագաները ուղարկվել են ռազմաճակատ։

Հետպատերազմյան տարիներին այս շենքում է եղել Հայաստանի դեղատների գլխավոր վարչությունը, որը գործում է մինչև այսօր։

1980-ականներին շենքում է գործել Հայ դեղագործության թանգարանը, որը, սակայն, 4 տարի անց լուծարվել է։

Շենքը երկար տարիներ ծառայել է Դեղատների գլխավոր վարչությանը, որին կից եղել է դեղատուն։ Այսօր էլ շենքում գործում է Արֆարմացիա դեղագործական ընկերությունը և դեղատունը։

2016 թ. շենքը վերականգնվեց Ուիգմոր քլինիք ընկերության կողմից։ Նախատեսվում է այնտեղ հիմնել կլինիկա։ Վերանորոգումից հետո շենքն ունենալու է երկու մուտք (մեկը Պուշկինի, մյուսը՝ Ղազար Փարպեցու փողոցի կողմից) և կայանատեղի՝ շենքի հետնամասում։

Շենքը
-----

Շենքը երկհարկանի է, կառուցված է սև տուֆից։ Ունի ներքևից դեպի վեր ձգվող, դասական ոճով կառուցված խոյակներ։ Լուսամուտների վերին մասերը զարդարված են շենքի երկայնքով ձգվող բազմաշերտ քիվերով։

Նախկինում ունեցել է միայն մեկ մուտք՝ Պուշկինի փողոցի կողմից։ Ղազար Փարպեցու փողոցի կողմի մուտքն ավելացվել է հետագայում։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Դեղատների գլխավոր վարչության շենք. ավելի քան 130 տարի ծառայելով առողջապահությանը». Արխիվացված է օրիգինալից 2023-10-26-ին. Վերցված է 2023-10-26-ին.
**Կլարա Գոնսալես** (իսպ.՝ Clara Gonzalez, սեպտեմբերի 11, 1901(1901-09-11), Ռեմեդիոս, Remedios District, Չիրիկի, Պանամա - փետրվարի 10, 1990(1990-02-10), Պանամա, Պանամա), առաջին պանամացի կինն է, որը 1922 թվականին ստացել է իրավագիտության բակալավրի աստիճան։ Գոնսալեսը ստեղծել է Ազգային ֆեմինիստական կուսակցությունը, պայքարել է կանանց ընտրական իրավունքի համար՝ ստեղծելով դպրոց, որտեղ կանայք ուսանել են քաղաքական պատասխանատվություն։ Նա առաջին լատինաամերիկացի կինն է, որն իրավունքի դոկտորի աստիճան է ստացել։ Ծառայել է Սահմանադիր ժողովում, որն ի վերջո 1946 թվականին կանանց իրավունքներ շնորհեց։ Գոնսալեսն առաջին պանամացի կինն է, որը եղել է անչափահասների դատարանի դատավոր։ Նա աջակցել է անչափահասների մասին օրենսգրքի մշակմանը և հիմնադրել Chapala Junior Renewable Reformatory-ին։

Կենսագրություն
--------------

Կլարա Գոնսալեսի (ձախից) և Դորիս Սթիվենսի լուսանկարը, 1928
Կլարա Գոնսալես Կարիլյոն ծնվել է 1898 թվականի սեպտեմբերի 11-ին Պանամայի Չիրիկի նահանգի Ռեմեդիոս քաղաքում, իսպանացի ներգաղթյալների՝ Դեյվիդ Գոնսալեսի և Բասիլիա Կարիլյո Սանչեսի ընտանիքում։ Մանուկ հասակում ընտանիքի հետ ապրել է Կոստա Ռիկայում, որտեղ նրանց աքսորել էին 1900-1904 թվականներին։ 1918 թվականին Escuela Normal-ից ստացել է ուսուցչի որակավորում և 1919 թվականին ընդունվել է Իրավունքի ազգային դպրոց (Escuela Nacional de Derecho): Իրավաբանական դպրոցում ուսանելու տարիներին դասավանդել է Մանուել Խոսե Ուրտադո դպրոցում։ 1922 թվականին Գոնսալեսը դարձել է առաջին կինը, ով ստացել է իրավունքի բակալավրի աստիճան, սակայն նրան արգելել են պրատիկ գործունեությամբ զբաղվել։ Նրա ավարտական թեզիսի թեման է եղել «La Mujer ante el Derecho Panameño» (Կանայք պանամական օրենքում)՝ կանանց իրավական կարգավիճակի առաջին ուսումնասիրություններից մեկը և հիմք դարձավ Սահմանադրության փոփոխության համար։ Նախագահ Բելիսարիո Պորրասի վարչակազմը ստացավ բազմաթիվ դիմումներ Սահմանադրության փոփոխության վերաբերյալ, որը վերջապես կատարվեց 1925 թվականին՝ թույլատրելով Գոնսալեսին պրակտիկ զբաղվելու օրենքով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Կոնգրեսի գրադարան — 1800.
2. 1 2  Library of Congress Authorities — Library of Congress.
3. 1 2 3  «Clara González Carrillo de Behringer». *En Caribe* (Spanish). Dominican Republic: Enciclopedia de Historia y Cultura del Caribe. Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ ապրիլի 6-ին. Վերցված է 2015 թ․ օգոստոսի 17-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
4. 1 2  Moreno, Célia. «Clara González de Behringer». *Unidade Acadêmica de Engenharia Civil* (Portuguese). Campina Grande, Paraíba, Brasil: Universidade Federal de Campina Grande. Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ ապրիլի 21-ին. Վերցված է 2015 թ․ օգոստոսի 17-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Biografía de Clara González - Editora Panamá America

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 15511781x · GND: 143792377 · ISNI: 0000000066629507 · LCCN: no2008113065 · VIAF: 54453909 · WorldCat VIAF: 54453909 |

 |
**Կառլես Ռիբա** (կատ.՝ Carles Riba i Bracons, սեպտեմբերի 23, 1893(1893-09-23), Բարսելոնա, Իսպանիա - հուլիսի 12, 1959(1959-07-12)[…], Բարսելոնա, Իսպանիա), կատալոնացի բանաստեղծ և թարգմանիչ, կատալոնական ազգային գրականության դասական։

Կենսագրություն
--------------

Սովորել է իրավունք, փիլիսոփայություն և գրականություն Բարսելոնայի համալսարանում։ Ստացել է նաև հելենիստի (անտիկ հունական գրականության և լեզվի մասնագետ) որակավորում։ 1916 թվականին ամուսնացել է Կլեմենտինա Արդերիուի հետ։ Աշխատել է որպես ուսուցիչ, լրագրող և թարգմանիչ։ 1922 թվականին ժամանել է Մյունխեն, որտեղ սովորել է լեզվաբանություն՝ Կառլ Ֆոսլերի ղեկավարությամբ։ Ճանապարհորդել է Հունաստանով և Իտալիայով։ Օգնել է Պումպեու Ֆաբրային՝ «Կատալոներեն ընդհանուր բառարանի» խմբագրման գործընթացում։

Ավելի ուշ աշխատել է «Բեռնատ Մեջեի ֆոնդում», դասավանդել է հունարեն Բարսելոնայի անկախ համալսարանում։ 1939 թվականին ֆրանկիստների հաղթանակից հետո, Կառլես Ռիբան տեղափոխվել է Ֆրանսիա, սակայն 1943 թվականին կնոջ հետ միասին վերադարձել է հայրենիք։ Աշխատել է հունական թարգմանությունների վրա։

Թարգմանչական գործունեություն
----------------------------

Կառլես Ռիբան մեծ ներդրում է ունեցել կատալոնական գրականության և կատալոներենի տարածման գործընթացում։ Կատալոներեն է թարգմանել Հոմերոսի, Պլուտարքոսի, Էսքիլեսի, Սոֆոկլեսի, Եվրիպիդես, Քսենոփոնի, Կոռնելիուս Նեպոսի, Վերգիլիոսի, Տիտոս Մակկիոս Պլավտոսի, Աուսոնիոսի աշխատությունները, ինչպես նաև Հին Կտակարանի գրքերը (Երգ երգոց, Հռութի գիրքը)։ Նաև թարգմանել է Ժոզեֆ Բեդիեի «Տրիստանը և Իզոլդան» վեպը, Ջովաննի Բոկաչչոյի «Դեկամերոն» նովելների հավաքածուն, Բենվենուտո Չելինիի ինքնակենսագրությունը, Գրիմ եղբայրների հեքիաթները, Ֆրիդրիխ Հյոլդերլինի, Էրնստ Թեոդոր Ամադեուս Հոֆմանի, Նիկոլայ Գոգոլի, Գոտֆրիդ Կելլերի, Էդգար Ալլան Պոյի, Ռայներ Մարիա Ռիլկեի, Ֆրանց Կաֆկայի, Կոնստանտինոս Կավաֆիսի, Ժան Կոկտոյի և ուրիշների աշխատությունները։

Ծանոթագրություններ
------------------

* Տեսաձայնային նյութեր Վիքիպահեստում

1. 1 2 3 4  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
2. 1 2 3 4  Բրոքհաուզի հանրագիտարան (գերմ.) / Hrsg.: Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus, Wissen Media Verlag
3. 1 2  Diccionario biográfico español (իսպ.) — Real Academia de la Historia, 2011.
4. 1 2  Gran Enciclopèdia Catalana (կատ.) — Grup Enciclopèdia, 1968.
5. ↑

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | MusicBrainz · Գուտենբերգ նախագիծ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուս · Մեծ կատալոնական · Universalis |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BAV: ADV12436975 · BIBSYS: 90361192 · BNC: a10230312 · BNE: XX1109560 · BNF: 11887381p · CiNii: DA02248812 · CONOR: 12395619 · GND: 118803395 · ICCU: MILV093424 · ISNI: 0000000121317750 · LCCN: n79071386 · NKC: js20091103013 · NLA: 35713869 · NLP: a0000002821535 · NTA: 071087583 · NUKAT: n2005003309 · SUDOC: 026669153 · VIAF: 49220425 · WorldCat VIAF: 49220425 |

 |

 |
**Ժողովածու** (1566), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1566 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1381 (ուղղելի՝ 1357 թ․) թվականին Ատոմ գրիչի կողմից Մաղարդավանքում։ Կազմող՝ Գրիգոր, Հովհաննես։ Ստացողը եղել է Սիմեոնը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15,8×12,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 381 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը՝ կաշեպատ տախտակ դրոշազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 334ա, հետագայի՝ 335ա (1358 թվական), կազմողի՝ 335բ (1496 թվական), 381ա (1674 թվական)։

Բովանդակություն
---------------

* Գր․ Նարեկացւոյ Մատեան ողբերգութեան։
* Վարք Գր․ Նարեկացւոյ։
* Լուծմունք Աստուածաշունչ գրոց (թերի)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հայկական ՍՍՌ Մինիստրների Սովետին առընթեր Մաշտոցի անվան հին ձեռագրերի ինստիտուտ «Մատենադարան», Ցուցակ ձեռագրաց Մաշտոցի անվան Մատենադարան, հ. Ա (խմբ. Լ. Խաչիկյան, Ա. Մնացականյան), Երևան, «Հայկական ՍՍՌ Գիտությունների Ակադեմիայի հրատարակչություն», 1965, էջ 583 — 1636 էջ։
**Ժողովածու** (1797), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1797 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում Հովհաննես երեց գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20×13 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 281 թերթից։ Գրված է միասյուն բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 4 էջ, գրված է մագաղաթի վրա՝ բոլորագիծ երկաթագրով, խաղերով (Օրհնութիւն Երից մանկանց, 1217 թվականին գրիչ՝ Մարգարայ, ստացող՝ Տեր Գրիգոր)։ Կազմը՝ կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կանաչ մետաքս։ Հիշատակարան գրչի՝ 236ա։

Բովանդակություն
---------------

* Կիւրղի Գիրք պարապմանց, Խօսք յԱստուածածին։
* Թէոդ. Անկիւրացւոյ Ճառ ծննդեան։
* Գր. Մագիստրոսի Առ Աբրեհիմ ամիրայի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հայկական ՍՍՌ Մինիստրների Սովետին առընթեր Մաշտոցի անվան հին ձեռագրերի ինստիտուտ «Մատենադարան», Ցուցակ ձեռագրաց Մաշտոցի անվան Մատենադարան, հ. Ա (խմբ. Լ. Խաչիկյան, Ա. Մնացականյան), Երևան, «Հայկական ՍՍՌ Գիտությունների Ակադեմիայի հրատարակչություն», 1965, էջ 643 — 1636 էջ։
**Ժողովածու** (1886), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1886 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 14-րդ դարում, Անտ(ոն) գրիչի կողմից։ Ծաղկող՝ Ալինախ։ Ստացողը եղել է Հովհաննես սարկավագը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 24,5×16,2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 232 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է մագաղաթի վրա, բոլորագիծ երկաթագրով (Ավետարան)։ Կազմը՝ կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ սպիտակ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 95տ, 104տ, 121ա, 173տ և այլն, ծաղկողի՝ 124բ, հետագայի՝ 99բ (17-րդ դար)ref>Հայկական ՍՍՌ Մինիստրների Սովետին առընթեր Մաշտոցի անվան հին ձեռագրերի ինստիտուտ «Մատենադարան», Ցուցակ ձեռագրաց Մաշտոցի անվան Մատենադարան, հ. Ա (խմբ. Լ. Խաչիկյան, Ա. Մնացականյան), Երևան, «Հայկական ՍՍՌ Գիտությունների Ակադեմիայի հրատարակչություն», 1965, էջ 665 — 1636 էջ։</ref>։

Բովանդակություն
---------------

* Յովհ․ Մամիկոնեան Պատմութիւն Տարօնոյ։
* Մեսրոպայ Վայոցձորեցւոյ Պատմութիւն Մեծին Ներսիսի։
* Ոսկեբերանի ճառք։
* Ի Մեկնութիենէն Ղուկասու։
* Վկայաբանութիւն քառասնիցն։
* Պետ․ Սիւնեցւոյ Ի գովեստ Մարիամու։
* Մասն Վկայաբանութեան Գրիգորի։
* Եղիշէի Պատմութիւն Վարդանայ և Հայոց պատերազմին։
**«Գորտը»**, Գրիմ եղբայրների հեքիաթը, որը հայերեն է թարգմանել Հովհաննես Թումանյանը՝ 1914-1915 թվականերին։

Պատմություն
-----------

«Գորտը» հեքիաթը գերմանական ժողովրդական հեքիաթ է, որը Հովհաննես Թումանյանը թարգմանել է հայերեն՝ այն դարձնելով ազգային։

Սյուժե
------

Մի թագավոր է լինում, ունենում է մի քանի աղջիկ։ Ամենագեղեցիկը՝ փոքրն էր։ Մի օր փոքր աղջիկը  դրսում խաղալու ժամանակ իր ոսկե գնդակը չի կարողանում բռնել, և այն ընկնում է ջրհորը։ Սկսում է լաց լինել, քանի որ չէր կարող հանել այնտեղից։ Մեկ էլ մի գորտ սկսում է մարդու նման խոսել և հարցնում է աղջկան, թե ինչու է լաց լինում։ Աղջիկը ցույց է տալիս ջրհորը, որտեղ  ընկել էր գնդակը։ Գորտը խոստանում է աղջկան, որ այն կվերադարձնի նրան, բայց դրա դիմաց ինչ֊որ բան պետք է անի աղջիկը։ Աղջիկը խոստանում է իր զարդերը։ Բայց դրանք պետք չէին գորտին։ Գորտը ասում է, որ միայն մի դեպքում կվերադարձնի գնդակը, երբ աղջիկը իր անբաժան ընկերը դառնա՝ միասին սեղան նստեն, միասին ուտեն նույն ափսեից։ Աղջիկը խոստանում է, և գորտը, լսելով խոստումը, սուզվում է ջրի տակ և գնդակը վերադարձնում աղջկան։ Աղջիկը, վերցնելով այն, վազում է դեպի տուն, մոռանալով անգամ գորտի մասին։ Հաջորդ օրը թագավորն իր ընտանիքով ճաշում էր։ Այդ պահին դռան ետևից լսվում է գորտի ձայնը, ով կանչում է աղջկան։ Թագավորը բարկանում է աղջկա վրա և հրամայում կատարել տված խոստումները։ Աղջիկը գորտին իր հետ մի ափսեից կերակրում է, հետո տանում իր մաքուր անկողին և, լացելով ու զզվելով, պառկեցնում ճերմակ անկողնու մեջ։ Այդ պահին գորտի կաշին պատռվում է, և ներսից դուրս է գալիս մի գեղեցիկ երիտասարդ։ Երիտասարդը պատմում է, որ ինքն էլ թագավորի որդի է և մի չար կախարդ իրեն դարձրել էր գորտ։ Աղջիկը վերացրեց երիտասարդի կախարդանքը։ Նրանք այդ ամենը հայտնում են թագավորին։ Թագավորն ամուսնացնում է նրանց, մեծ հարսանիք են անում։ Նրանց համար պատրաստել էին կառք, որի մոտ կանգնած էր երիտասարդի հավատարիմ ծառան՝ Օհանը։ Հարսանիքից հետո նրա ուղեկցությամբ կառքով ճանապարհ են ընկնում դեպի երիտասարդի հայրենիք։

Կերպարներ
---------

* Թագավորը
* Փոքր աղջիկը
* Գորտը (երիտասարդը)
* Օհանը

Թումանյանը՝ թարգմանիչ
---------------------

Հովհաննես Թումանյան
Նա հեքիաթներ գրում էր թե՛ մեծերի, թե՛ փոքրերի համար։ Եղել են բազմաթիվ քննադատողներ, բայց նրա հեքիաթները գնահատվել, սիրվել և ընդունվել են բոլորի կողմից։

Հովհաննես Թումանյանը թարգմանել է տարբեր ազգերի, այդ թվում՝ ռուսական, գերմանական, իռլանդական, իտալական, արաբական, հնդկական, ճապոնական և այլ հեքիաթներ։ Նա նախապես ծանոթացել է այդ թարգմանություններին, որոնք տպագրվում էին հայերեն՝ մանկական ժողովածուներում։ Հայ թարգմանական հեքիաթի զարգացման գործում անժխտելի է «Հասկեր» մանկական ամսագրի խմբագրակազմի, նրան աշխատակցող գրող-մտավորականների ջանքերը, որոնք հայ մանուկի սեղանին էին դնում ամենատարբեր ժողովուրդների հեքիաթների նմուշները։

Թումանյանը շատ խիստ էր վերաբերվում թարգմանական գործին և դրա մասին ասել է՝

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Բանաստեղծության՝ նույնիսկ լավ թարգմանության համար ասված է, թե նա մի վարդ է, որ ապակու տակ է դրված։ Այսինքն թե՝ ձևը կտեսնես, բայց բուրմունքը չես զգալ։- Հովհաննես Թումանյան |  |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Թումանյան, Հովհաննես (1978 թվական). *Հեքիաթներ*. Երևան.: «Սովետական գրող».
2. ↑  «Թումանյան» (PDF).
3. ↑  Եզիազարյան, Անի. «Հայերեն թարգմանված հեքիաթների նմուշները Հովհաննես Թումանյանի անձնական գրադարանում» (PDF).
**Ժողովածու** 1538, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1538 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1625 թվականին Եսայի սարկավագ (նաև՝ վարդապետ) գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Եսայի սարկավագ (նաև՝ վարդապետ)։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15,5X10,7սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 321 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի Ներսես Շնորհալի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ բոլորագիծ երկաթագիրով։ Կազմը՝ կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 105ա, 194ա, 240ա, 316բ, հետագայի՝ 1ա (17-րդ․ դ․):

Բովանդակություն
---------------

* Չափարերականք (Ներս․ Շնորհալի, Աւետիք Աւգոստին, Ստ․ Օրբելեան, Կարապետ վրդ․, Առ․ Սիւնեցի, անանունք)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հայկական ՍՍՌ Մինիստրների Սովետին առընթեր Մաշտոցի անվան հին ձեռագրերի ինստիտուտ «Մատենադարան», Ցուցակ ձեռագրաց Մաշտոցի անվան Մատենադարան, հ. Ա (խմբ. Լ. Խաչիկյան, Ա. Մնացականյան), Երևան, «Հայկական ՍՍՌ Գիտությունների Ակադեմիայի հրատարակչություն», 1965, էջ էջը 577 — 1636 էջ։
Ակ Օրդա
**Ակ Օրդա** (ղազ.՝ Ақорда), Ղազախստանի Հանրապետության Նախագահի նստավայր։ Գտնվում է Ղազախստանի մայրաքաղաք Աստանայում, Իշիմ գետի ձախ ափին, Բայթերեք հուշարձանից երեք հարյուր մետր հեռավորության վրա։ Շինության ընդհանուր մակերեսը կազմում է 36 720 մ2։ Նախագահական նստավայրի պաշտոնական ներկայացումը տեղի է ունեցել 2004 թվականի դեկտեմբերի 24-ին։ Նստավայրի մոտ են գտնվում երկրի խորհրդարանը, կառավարություն, գերագույն դատարանը, նախարարությունների տունը։ Ակ Օրդա նստավայրը պատկերված է 10 000 տենգեանոց թղթադրամի վրա։

Ղազախստանի նախագահի նստավայրի կառուցումը Աստանայի նոր վարչական կենտրոնի տարածքում սկսվել է 2001 թվականի սեպտեմբերին։ Շենքը կառուցված է միաքար բետոնից։ Կառույցի բարձրությունը սրաձողով կազմում է 80 մ։ Ճակատի երեսպատվածքը կատարված է 20-40 սմ հաստուտթյամբ իտալական մարմարից։ Շենքը կազմված է հինգ վերերկրյա հարկերից (առաջին հարկի բարձրություն կազմում է 10 մ, մյուսների՝ 5 մ) և երկու ստորերկրյա։

Ստորերկրյա հարկերում են գտնվում տեխնիկական ծառայությունները, խոհանոցը և ճաշարանը և գարաժը։

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Նախագահի նստավայրը». ՂՀ Նախագահի պաշտոնական կայք. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հունվարի 8-ին. Վերցված է 2014 թ․ դեկտեմբերի 18-ին.
* «Տեսաշրջագայություն Ակ Օրդայով» (ռուսերեն). ՂՀ Նախագահի պաշտոնական կայք. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ նոյեմբերի 20-ին. Վերցված է 2014 թ․ դեկտեմբերի 18-ին.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Տելեգրամ · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ · ՅուԹյուբ |

 |
**«Elaiza»**, գերմանական ֆոլկ խումբ, որը ներկայացրել է Գերմանիան Եվրատեսիլ 2014 երգի մրցույթում «Is It Right» երգով։

Խմբի ստեղծման պատմությունը
--------------------------

1992 թվականին Էլժբետա Շտայնմեցը, ով ծնվել էր Ուկրաինայում, հոր մահից հետո ութ տարեկան հասակում մեկնում է Պոլշա։ 16 տարեկանում նա ապրում է Սաարլանդում և սկսում է աշխատել Բեռլինում` Valicon Studio վոկալ ստուդիայում։ Ստուդիայում ձայնագրման ժամանակ Էլժբետան ծանոթանում է ակորդեոնահար Իվոն Գրյունվալդի հետ, որը ծնվել էր Սակսոնիա-Անհալտում, իսկ հետո եկել էր սովորելու Բեռլինում։ Շնապսի համտեսման ժամանակ նրանք տեսնում են նստարանի վրա Նատալի Պլյոգերի նկարը կոնտրաբասով։ Աղջիկները ծանոթանում են Նատալիի հետ, որը ժամանել էր Հյուսիսային Ֆրիզիայից։ Նրանք սկսում են նվագել, աշխատել և 2013 թվականին ստեղծում են «Elaiza» խումբը։

* Էլժբետա ՇտայնմեցըԷլժբետա Շտայնմեցը
* Իվոն ԳրյունվալդըԻվոն Գրյունվալդը
* Նատալի ՊլյոգերըՆատալի Պլյոգերը

Խմբի ոճը
--------

Խմբի ոճը իրենից ներկայացնում է ավանդական և ժամանակակից երաժշտության հիբրիդ, տարբեր ժանրերում։ Համատեղում են հյուսիսային Եվրոպայի ֆոլկլորը և ժամանակակից փոփ երաժշտությունը։ Իրենք «Elaiza» խմբի երաժիշտները իրենց ոճը համարում են, որպես նեոֆոլկլոր։

Խմբի կազմը
----------

* Էլջբետա Շտայնմեց - վոկալ
* Իվոն Գրյունվալդ - ակորդեոն
* Նատալի Պլյոգեր - կոնտրաբաս
* Էլաիզան Եվրատեսիլում
* Էլաիզան Կոպենհագենում Արխիվացված 2014-03-14 Wayback Machine

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ · SoundCloud |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Allmusic · Discogs · MusicBrainz · Rate Your Music |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1050225244 · VIAF: 308196000 · WorldCat VIAF: 308196000 |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Աղասյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Արթուր Աղասյան** (հունիսի 24, 1987(1987-06-24), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ֆուտբոլիստ, հանդես է գալիս հարձակվողի դիրքում։

Կարիերա
-------

Երկու մրցաշրջան հանդես է եկել Հայաստանի առաջին առաջնությունում, «Փյունիկ 2-ի» կազմում, մրցաշրջաններում դարձել է 31 գոլի հեղինակ։ 2005 մրցաշրջանում «Փյունիկի» կազմում նույնպես դարձել է 2 գոլի հեղինակ, իսկ նրա թիմը դարձել է առաջնության հաղթող։ 2006 թվականին «Փյունիկը» Արթուրի հետ միասին մասնակցեց ԱՊՀ երկրների առաջնությանը, Արթուրը 2 խաղում դարձել է 1 գոլի հեղինակ, իսկ Հայաստանի առաջնությունում, «Ուլիսի» կազմում, դարձել է 1 գոլի հեղինակ։

Երկու մրցաշրջան հանդես է եկել Կալիֆոռնիայի «Վենտուրա Կաունտի Ֆյուժի» ֆուտբոլային ակումբում։ Մասնակցել է USL Premier Development League-յին։ 2009 թվականին «Վենտուրա Կաունտի Ֆյուժի»-ի կազմում դարձել է առաջնության հաղթող։ Հետագայում փորձաշրջան է անցել ամերիկյան «Չուվաս ԱՄՆ» ֆուտբոլային ակումբում։ 2011 մրցաշրջանում «Ռեալ Սոլտ Լեյք» ֆուտբոլային ակումբի կազմում խաղացել է 4 խաղ։ 2012 թվականին, լինելով կալիֆոռնիական «Կալ» ֆուտբոլային ակումբի խաղացող, մասնակցեց սիրողական մի առաջնության, որտեղ 4 խաղերում դարձավ 3 գոլի հեղինակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
2. 1 2  FBref.com(բազմ․)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պրոֆիլը *transfermarkt.com* կայքում(անգլ.)
* Профиль на Footballdatabase.eu (անգլ.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | FootballDatabase.eu · MLS · Soccerway · Transfermarkt (խաղացող) · worldfootball.net (խաղացող) |

 |
**Էլևատոր** հացահատիկի (լատիներեն elevator– բարձրացնող), ընդունման, կշռման, չորացման, մաքրման և բեռնման ու բեռնաթափման սարքավորումներով համալրված հացահատիկի մեծ զանգվածների պահպանման կառույց, մեքենայացված աշտարակային տիպի հացահատիկապահեստարան։ Ըստ նշանակության՝ տարբերում են՝ հացահատիկի ընդունման Էլևատոր (15–100 հազար տոննա տարողությամբ), որը տնտյուններից ընդունում է հացահատիկ, մաքրում խառնուկներից, չորացնում, պահում, բեռնում և ուղարկում է սպառողներին, արտադրող Էլևատոր (10–15 հազար տոննա), որը կառուցում են աղացներին, համակցված կերերի գործարաններին կից, փոխ բեռնման և նավահանգստային Էլևատոր (50–
250 հազար տոննա), որը կառուցում են հացահատիկը մի տեսակի փոխադրա միջոցից մյուսին փոխբեռնող՝ խոշոր երկաթուղային կայարաններում, ծովովային և գետային նավահանգիստներում։ Էլևատոր հաճախ կատարում է միքանի գործողություններ. օր.՝արտադրող Էլևատոր կարող է հացահատիկն ընդունել երկաթուղային փոխադրա միջոցից, պահել, ուղարկել ձեռնարկություն և կատարել հացահատիկա ընդունման գործողություններ։ Էլևատորի տեխնոլոգիան և փոխադրամիջոցային հիմն. սարքավորումները տեղադրվում են աշխատանք. շինությունում (հացահատիկաչորացուցիչները հաճախ տեղա կայում են Էլևատորի կամ սիլոսի մասնաշենքի մոտ)։ Հացահատիկը պահում են միաձույլ կամ հավաքովի երկաթբետոնե (30 մ և ավելի բարձրությամբ, 6–9 մ տրամագծով) կլոր, հազվադեպ՝ քառակուսի (3x3 մ չափերով) տարողություններում։ Էլևատոր համալրվում է նաև հացահատիկաչորացուցիչ ագրեգատներով։ Ընդունման բունկերներից հացահատիկը շերեփավոր փոխակրիչներով (նորիաներով) բարձրացվում է շինության վերնամասը, մաքրվում է խառնուկներից, չորացվում և տարվում է դեպի հացահատիկը հորերի (աշտարակների) մեջ լցնող, դրանց վերևում տեղադրված փոխադրիչները։ Հորերից (աշտարակներից) հացահատիկի զանգվածը փոխադրիչների վրա բեռնաթափվում է այդ հորերի (աշտարակների) հատակին գտնվող ձագարներով համալրված ճեղքերից։ Հորերի միմասը համալրված է հացահատիկի վարակազերծման և ակտիվ օդափոխության սարքավորումներով։ Հացահատիկի զանգվածի ջերմաստիճանը վերահսկվում է տարբեր մակարդակներում դրված ջերմաստիճանացույցներով։ Ժամանակակից Էլևատորներում մեքենաներն ու մեխանիզմները կառավարվում են կենտրոնական կարգավար. վահանակից։ Խոշոր Էլևատորներում օգտագործվում են համակարգիչներ, որոնք հնարավորություն են տալիս կառավարել հացահատիկի բեռնումն ու բեռնաթափումը, հետևել մեխանիզմների աշխատանքին։ Չոր, մաքրված հացահատիկը պահպանելու համար Էլևատորներում օգտագործվում են 1–18 մ տրամագծով և 12 մ բարձրությամբ պողպատե և 5,7 մ տրամագծով ու 10,8 մ բարձրությամբ ալյումինե տարողություններ։ Կան մինչև 40 մ տրամագծով և մինչև 16 մ բարձրությամբ տարողություններ։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Գյուղատնտեսական հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում-Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
**Թիմոթի Էսմոնդ Մայերս** (անգլ.՝ Timothy Esmonde Myers, սեպտեմբերի 17, 1990(1990-09-17), Օքլենդ, Նոր Զելանդիա), նորզելանդացի ֆուտբոլիստ, Նոր Զելանդիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի և «Թրի Քինգս Յունայթեդ» ակումբի պաշտպան։ Մասնակցել է Լոնդոնի օլիպիական խաղերին։ Խաղում է պաշտպանության կենտրոնական կամ ձախ եզրային գոտում։

Ակումբային կարերիա
------------------

Մայերսը «Ուիթակերե Յունայթեդ» ակումբի սան է։ 2009 թվականի նոյեմբերի 1-ին «Քենթերբեր Յունայթեդ» ակումբի դեմ խաղում իր նորամուտն է նշել Նոր Զելանդիայի ֆուտբոլի առաջնությունում։ 2010 թվականի հունվարի 23-ին «Յանգխարտ Մանավատու» ակումբի դեմ խաղում Թիմն իր առաջին գոլն է խփել «Ուիթակիրե Յունայթեդ» ակումբի կազմում։ Մայերսն իր թիմում հինգ անգամ դարձել է Նոր Զելանդիայի չեմպիոն։ 2015 թվականին Թիմը տեղափոխվել է «Տիմ Վելինգթոն» ակումբ։ Փետրվարի 8-ին «Քենթերբերի Յունայթեդ» ակումբի դեմ խաղում իր նորամուտն է նշել իր նոր թիմում։ Մարտի 29-ին «Խոկս-Բեյ Յունայթեդ» ակումբի դեմ խաղում Մայերսն իր առաջին գոլն է խփել «Տիմ Վելինգթոն» ակումբի կազմում։

2015 թվականի ամառվանից Մայերսը հանդես է գալիս «Թրի Քինգս Յունայթեդ» ակումբում։

Միջազգային կարիերա
------------------

2007 թվականին Նոր Զելանդիայի ֆուտբոլի պատանեկական հավաքականի կազմում Մայերսը մասնակցել է Հարավայի Կորեայում կայացած աշխարհի պատանեկան առաջնությանը։

Նոր Զելանդիայի հավաքականում իր նորամուտը Մայերսը նշել է 2012 թվականի հուլիսի 4-ին, Պապուա Նոր Գվինեայի հավաքականի դեմ խաղում, Օվկիանիայի ֆուտբոլային կոնֆեդերացիայի գավաթի խաղարկությունում։ Մրցաշարի ընթացքում նա խաղացել է նաև մրցաշարը հյուրնկալող Սողոմոնի կղզիների հավաքականի դեմ։ Հավաքականի կազմում Մայերսը նվաճել է բրոնզե մեդալներ։

Նույն թվականին Մայերսը օլիմպիական հավաքականի կազմում հաղթահարել է ընտրական մրցաշարը և մեկնել է Լոնդոն` մասնակցելու օլիպիական խաղերին։ Մրցաշարում նա մասնակցել է Բրազիլիայի հավաքականի դեմ խաղին։

Ձեռքբերումներ
-------------

Նոր Զելանդիա **«Ուիթակիրե Յունայթեդ»**

* 1 Նոր Զելանդիայի ֆուտբոլային առաջնություն-2007/08
* 1 Նոր Զելանդիայի ֆուտբոլային առաջնություն-2009/10
* 1 Նոր Զելանդիայի ֆուտբոլային առաջնություն-2010/11
* 1 Նոր Զելանդիայի ֆուտբոլային առաջնություն-2011/12
* 1 Նոր Զելանդիայի ֆուտբոլային առաջնություն-2012/13
* 1 ASB Phoenix Challenge - 2010
* 1 ASB Charity Cup - 2012

**Միջազգային**

Նոր Զելանդիա **Նոր Զելանդիա**

* 3 Օվկիանիայի կոնֆեդերացիայի գավաթ - 2012|2012

Նոր Զելանդիա **Նոր Զելանդիա (Մ-20)**

* 3 Օվկիանիայի ֆուտբոլի կոնֆեդերացիայի երիտասարդական առաջնություն - 2008

Նոր Զելանդիա **Նոր Զելանդիա (Մ-17)**

* 1 Օվկիանիայի ֆուտբոլի կոնֆեդերացիայի պատանեկան առաջնություն - 2007

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ֆուտբոլիստի էջը *soccerway.com* կայքում(անգլ.)
* Վիճակագրությունը *National Football Teams* կայքում(անգլ.)

* Թիմոթի Էսմոնդ Մայերս – օլիմպիական վիճակագրությունը *Sports-Reference.com* կայքում (անգլ.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | FootballDatabase.eu · National Football Teams.com · Soccerway · Transfermarkt (խաղացող) · Նոր Զելանդիայի օլիմպիական կոմիտե · ՖԻՖԱ |

 |
Piet Oudolf այգի
**Պարտեզապուրակային արվեստ**, պարտեզներ, պուրակներ և այլ կանաչապատ տարածքներ ստեղծելու արվեստ, որի խնդիրն է լանդշաֆտի կոմպոզիցիոն կազմակերպումը, բնության և գեղագիտական (ճարտարապետական, քանդակի, գեղանկարի) տարրերի ներդաշնակ ամբողջացումը։ Պարտեզապուրակային արվեստն ընդգրկում է պարտեզների և պուրակների հատակագծումը, ճարտարապետական կառույցներին, ջրավազաններին, հրապարակներին, քանդակներին ներդաշնակ զանազան կլիմայական և հողային պայմանների համար գեղազարդիչ բույսերի ընտրությունը, տեղաբաշխումը և խմբավորումը, ծաղկանոցների ձևավորումը, բույսերի տնկումը, խնամքը և այլն։

Պարտեզապուրակային արվեստի հորինվածքն ունի 2 հիմնական սկզբունքներ՝ *կանոնավոր* (բնորոշ է երկրաչափական կառուցվածքը) և *բնապատկերային* (կոմպոզիցիոն տարրերի ազատ, գեղանկարչական տեղադրում)։

Պարտեզապուրակային արվեստը Հայաստանում
-------------------------------------

Հայաստանում պարտեզապուրակային արվեստը սկզբնավորվել է դեռևս վաղ անցյալում, միջնադարում իշխան, տներն ու ավագանին ունեցել են իրենց ապարանքների պարտեզներն ու ծաղկանոցները։ Հայկական քաղաքների կանաչապատ տարածությունները, որպես կանոն, եղել են պտղատու այգիները (Վանի Այգեստանը, հին Երևանի Դալմայի այգին, եջմիածնի, Աշտարակի այգիները և այլն)։ Երևանի առաջին հասարակական պարտեզը եղել է Անգլիական այգին (միակը մինչև 1920)։ Նոր Երևանի առաջին (1924) և հաջորդ բոլոր գլխավոր հատակագծերում հատուկ ուշադրություն է դարձվել կանաչապատմանը. Պարտեզապուրակային արվեստի արդի սկզբունքներով ստեղծվել են Հաղթանակի, Օղակաձև, Ծիծեռնակաբերդի զբոսայգիները, Օպերայի և բալետի թատրոնի, Շահումյանի պուրակները, Գլխավոր պողոտան, Հրագդանի կիրճի, Մալաթիա թաղամասի, Ջրաշխարհի հանգստի գոտիները և այլն։

Պարտեզապուրակային արվեստի գործեր են ստեղծվել նաև Հայաստանի մյուս քաղաքներում, 1970-ականներից կիրառվում են նաև բույսերի ձևավոր խուզման հնարքները (կանաչ քանդակներ)՝ «ձիերի», «ջայլամների», «ընձուղտների» և այլ կենդանիների «կերպարանքներով»։

Տես նաև
-------

* Կանաչապատում

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական տարբերակը վերցված է* *Հայաստանի բնաշխարհ հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։*  |
**Ժողովածու** (2459), Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2459 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1659 թվականին/թվականներին Գրիգոր Հռոմկլայեցի, Աստուածատուր սարկավագ գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Խոճայ Յովանէս։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 14X9.5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 243 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիր։ Ունի՝ 14,15 տող։ Կազմը՝ կաշեպատ տախտակ, աստառը՝ զարդահյուս կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 55ա, 65բ, 218բ, 233բ, հետագայի՝ 1ա (1659 թ․ ), 66բ (1660 թ․), 74բ (1663-1668 թթ․ ), б6ա (1668 թ․) ref>Հայկական ՍՍՌ Մինիստրների Սովետին առընթեր Մաշտոցի անվան հին ձեռագրերի ինստիտուտ «Մատենադարան», Ցուցակ ձեռագրաց Մաշտոցի անվան Մատենադարան, հ. Ա (խմբ. Լ. Խաչիկյան, Ա. Մնացականյան), Երևան, «Հայկական ՍՍՌ Գիտությունների Ակադեմիայի հրատարակչություն», 1965, էջ էջը805 — 1636 էջ։</ref>։

Բովանդակություն
---------------

* Պատմութիւն Ադամայ։
* Ճառք, քարոզք (Հովհաննես Մաննդակունի, Եփրեմ, Գրիգոր անանուն )
* Երազահան։
* Ի ժամագրոց։
* Տաղք (Սրիկ Կոստանդ, Առաքել Բաղիշեցի, Ազարիա Ջուղայեցի, Խաչատուր Կեչառեցի, Յոհաննէս )։
* Վարդանայ Առակք։
* Յակոբ Նետրարենցի պատմութիւն Մարխասայ և Կոսպարայ։
* Յոհհանես Երզնկացւոյ Խրատք։

P Արտագրել առանձին կետերով։
**Ժողովածու** (3007), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3007 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1772 թվականին Գաբրիել Սեբաստացի գրիչի կողմից Ադանայում։ Ստացողը եղել է Գաբրիել Սեբաստացին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21,8x16 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 208 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիրով։ Կազմը՝ կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ նախագաղափար՝ 147ա (1198 թ․), 147բ (1653 թ․), գրչի՝ 148ա, հետագայի՝ 3ա (1874 թ․), կնիք՝ 3ա (1874 թ․, Հովհ․ Գրիգորյան)։

Բովանդակություն
---------------

* Մխ․ Գոշի Մեկնութիւն Երեմիայի։
* Մեսրոպայ Գանձակեցւոյ Մեկնութիւնք Հնգից առածիցն։
* Վասն բաժանման Դաւթի։
* Պատճառաց գրոցն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հայկական ՍՍՌ Մինիստրների Սովետին առընթեր Մաշտոցի անվան հին ձեռագրերի ինստիտուտ «Մատենադարան», Ցուցակ ձեռագրաց Մաշտոցի անվան Մատենադարան, հ. Ա (խմբ. Լ. Խաչիկյան, Ա. Մնացականյան), Երևան, «Հայկական ՍՍՌ Գիտությունների Ակադեմիայի հրատարակչություն», 1965, էջ 920 — 1636 էջ։
**Պերճ Թյուրաբյան** (փետրվարի 7, 1950(1950-02-07), Եգիպտոս), բանասեր, թարգմանիչ, գրադարանագետ, երաժիշտ։

Կենսագրություն
--------------

Պերճ Թյուրաբյանը ծնվել է Եգիպտոսում 1950 թվականին։ Սովորել է Կահիրեի Մխիթարյան վարժարանում, ապա ֆրանսիական քոլեջում։ 1965 թվականին ներգաղթել է Հայաստան։ Սովորել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական բաժնում։ ԵՊՀ-ում դասավանդել է ֆրանսերեն լեզու և գրականություն։ 1960-ական թվականներին Թյուրաբյանը Հայաստանում սկիզբ առած հեղինակային երգի ներկայացուցիչներից էր։ 1987 թվականին աշխատել է Նյու Յորքի Կոլումբիայի համալսարանի գրադարանում, որտեղ շարունակել է ուսումը և ստացել է գրադարանագիտության մագիստրոսի կոչում։ Այնուհետև աշխատանքի է անցել Նյու Յորքի Հանրային գրադարանում։

Հեղինակային համերգներ է ունեցել Երևանում, Միացյալ Նահանգների, Կանադայի մի շարք քաղաքներում և Փարիզում։

Ֆրանսերենից հայերեն է թարգմանել Շառլ Ազնավուրի երգերը։ 2010 թվականին Երևանում լույս է տեսել «Ազնավուրը՝ հայերեն» ձայներիզը, որի մեջ ընդգրկված են Շառլ Ազնավուրի 13 երգերի հայերեն տարբերակները։ Թարգմանել ու կատարել է հայտնի ֆրանսիացի շանսոնյեների՝ Ժակ Բրելի, Լեո Ֆերեի, Ժորժ Բրասենսի ու Շառլ Ազնավուրի երգերը։

Գիրք-ձայնապնակներ
-----------------

* «Ինչ որ տեղ և մի օր» (իր խոսքերով և երաժշտությամբ)
* «Չարենցը երգերում»
* «Հայերեն» (արևմտահայ և արևելահայ)
* «Անունդ» (Վահան Թեքեյանի բանաստեղծություններով)
* «Թռչնահոգի» (պոլսահայ բանաստեղծներ՝ Զարեհ Խրախունու և Զահրատի խոսքերով)

Թարգմանություններ
-----------------

* Ազնավուր Շառլ։ Դարի երգիչը․- Երևան։ Արեգ, 2018․- 216 էջ։
* Ֆրանսիական պոեզիա.- Երևան։ Երևանի համալս. հրատ. 1984.- 480 էջ.- (Ուսանողի գրադարան)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հար­ցազ­րույց Պերճ Թյու­րա­բյա­նի հետ, "Ազատ Արցախ", 2020
2. ↑  Շառլ Ազնավուրը հայերեն, թարգմանություն՝ Պերճ Թյուրաբյան
3. ↑  Շառլ Ազնավուրի երգերը հնչելու են հայերեն լեզվով

Արտաքին հղումներ
----------------

* Արևմտահայ բանաստեղծները՝ Պերճ Թյուրաբյանի երգերում

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Դանիելյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Սերգեյ Դանիելի Դանիելյան** (նոյեմբերի 8, 1964(1964-11-08), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասան, հաղորդավար։ Հիմնականում հանդես է գալիս հումորային ժանրում։ Զբաղվում է քաղաքական երգիծանքով, «Քաղաքացիական ակտիվ քայլ» (ՔԱՔ) կուսակցության համահիմնադիրը։

Կենսագրություն
--------------

Սերգեյ Դանիելյանը ծնվել է 1964 թվականի նոյեմբերի 8-ին Երևան քաղաքում։ Սովորել է Երևանի Վ. Բրյուսովի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտի պատմագիտական բաժնում։ Այնուհետև ուսումը շարունակել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի ռեժիսորական ֆակուլտետում։ 1982-1985 թվականներին ծառայել է Խորհրդային բանակում։

Գործունեություն
---------------

1994 թվականից որպես դերասան աշխատել է Կ. Ստանիսլավսկու անվան ռուսական պետական դրամատիկական թատրոնում, ապա Փոսի թատրոնում։ 1995 թվականից աշխատել է Երևանի «Գոյ» թատրոն-լաբորատորիայում՝ նախ որպես բեմի բանվոր, ապա դերասան։ Նույն թվականից աշխատել է «Ար» հեռուստաընկերությունում՝ որպես հաղորդավար, հումորիստ։ 1998 թվականին ռեժիսոր Միքայել Վաթինյանի հետ հիմնել է «ԻՕ» էքսպերիմենտալ մնջախաղի թատրոնը, որտեղ հեղինակել է մի շարք ներկայացումներ։ 2005 թվականից աշխատում է Երևանի պետական կամերային երաժշտական թատրոնում՝ որպես դերասան։

### Խաղացած դերեր

Սերգեյ Դանիելյանը խաղացել է դրամատիկական և մնջախաղային բազմաթիվ դերեր։ Նրա խաղացած ներկայացումներից են՝ Միշել դե Գերդերդորիդ «Ռնգեղջյուր», Վիլյամ Սարոյան «Օպերա-օպերա», Մոլիեր «Դոն Ժուան», Ժան Անույ «Նվագախումբ» և այլն։ Հանդես է եկել նաև մոնոներկայացումներում, այդ թվում՝ «Ճամպրուկ», «Սերյոժիկ», «Շարքային Դանիելյան», «Խանգարող հանգամանք» և այլն։

2006 թվականից համագործակցել է «Շանթ» հեռուստաընկերության հետ մի շարք նախագծերի շրջանակներում՝ «Իմ անունն է», «Պարահանդես», «Առավոտը Շանթում» (Անահիտ Կիրակոսյանի և Անի Ահարոնյանի հետ), «Ջեմիկը», «Վերվարածները», «Բանակում», «Անուղելիները» և այլն, նկարահանվել է նաև «Երևան ջան», «Հրաժեշտ», «Lovember», «Մայակ», «Իբրև սկիզբ», «В Россию за любовю», «Վճար», «Սկոչ և վիսկի» ֆիլմերում։

### Քաղաքական գործունեություն

2016 թվականին Սերգեյ Դանիելյանը լրագրող Արման Սուլեյմանյանի հետ համատեղ ստեղծել է «Քաղաքացիական ակտիվ քայլ» (ՔԱՔ) կուսակցությունը։ Դրա նպատակն է մասնակցել ՀՀ-ում տեղի ունեցող բոլոր ընտրություններին։ Կուսակցության գործունեությունը տարածվում է Հայաստանի ամբողջ տարածքով։

Մրցանակներ
----------

2004 թվականին «Իոցարտ» մոնոներկայացման համար Սերբիայի Մոնոներկայացումների և մնջախաղի փառատոնի ժամանակ արժանացել է Գրան Պրի մրցանակի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ օգոստոսի 3-ին. Վերցված է 2019 թ․ նոյեմբերի 8-ին.
2. 1 2
**Ժողովածու** (3504), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3500 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1676-ից 1692 թվականներին Վարդան եպիսկոպոս Ստեփանոս (Ա), Յովհաննէս (Բ) գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Վարդան Գրիչը։ Գրված է Մագաղաթի վրա, որը ունի 17,5X13 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 316 թերթից։ Ունի կիսախորան լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը՝ աստառ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 109ր, 142ր, 165ա, 169ր, 176ր, 182ր, 206ա, 228բ, 229ա և այլուր (19-րդ դար)։

Բովանդակություն
---------------

Դիոն․ Թրակաղւոյ Արուեստ քերականութեան։ Յովհ․ Ծործորեցւոյ Տեսութիւն քերականի։ Յովհ․ Երզնկացւոյ Սահմանք քերականութեան։ Սիմ․ Ջուղայեցւոյ Քերականութիւն։ Յորդորակք վարդարապետաց։ Վարդանայ գրչի Ոտանաւորք, Թուղթ առ ժողովուրդսԿաֆայու։ Օրհնութիւնք։ Վասն չորից Աթոռոցն։ Տաղք, Գովք (Ներս․ Լամբրոնացի, Ներս․ Շնորհալի, Առ Սիւնեցի, Յակոբ եպս․ Վարդան, Յովհ․ Երզնկացի, Զաքարիա Գնունեանց, Երեմիա Քէօմիւրճեան, Առ․ Բաղիշեցի, անանունք, նաև՝ Հայատառ Թուրքերեն)։ Մեղեդիր․ Ներս, Շնորհալւոյ Յաղագս ազգականութեան։ Յակ․ Ղրիմեցւոյ Յաղագս ազդականութեան, Մեկնութիւն տոմարի, Յաղագս տոմարական մակցութեան։ Մտնունք (Յաղագս արտաքին գրոցն, շարական քաղելոյ)։ Գովք Ս․ Նշան և Ս․ Խաչ Վանուց Կաֆայու, Ս․ Աստուածածնի (Մարտիրոս երէց․ Ստեփանոս գրիչ, Վարգան գրիչ, Զաքարիա վրդ․ Յովհաննէս վրդ․)։ Պատճէնք տոմարաց Եբրայեղւոյ, Ասորթւոց, Յունաց, Հռոմայեցւոց և Հայոց։ Բարձրութիւնք երկնի և երկրի։ Դարագլուխք։ Ամիսք արարացւոց և այլոց։ Կարգ Կաթողիկոսաց Հայոց։ Ղուկ․ Կեղեցւոյ Պատճէն Հռոմայեցւոց տոմարի (չափ․)։ Ան․ Շիրակացւոյ Վասն չափ կշռոց։ Վահանայ Վասն դրոց տարեաց (չափ․)։ Վարդ․ Կաֆայոցւոյ Տոմար (չափ․)։ Ան․ Շիրակացւոյ Վասն չափ կշռոց։ Վահանայ Վասն գրոց տարեաց (չափ․)։ Վարդ Կաֆայեցւոյ Տոմար (չափ․)։ Բանք աստղաբաշխականք։ Աո․ Սիւնեցւոյ Վասն ԺԲ կենդանակերպից, Անուանք Աստուածաշումչ գրոց։ Ստ․ Երիցու Յաղաշս ընթացից արեգական։ Հեթում թագաւորի Բան տոմարական (չափ․)։ Գր․ Նարեկացւոյ Ողբ վարդապետաց Վախճանելոց։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հայկական ՍՍՌ Մինիստրների Սովետին առընթեր Մաշտոցի անվան հին ձեռագրերի ինստիտուտ «Մատենադարան», Ցուցակ ձեռագրաց Մաշտոցի անվան Մատենադարան, հ. Ա (խմբ. Լ. Խաչիկյան, Ա. Մնացականյան), Երևան, «Հայկական ՍՍՌ Գիտությունների Ակադեմիայի հրատարակչություն», 1965, էջ էջը — 1636 էջ։
**Նանկին**, 2007 թվականի արտադրության փաստագրական ֆիլմ, որը պատմում է Ճապոնա-չինական պատերազմի ընթացքում Նանկինում տեղի ունեցած ջարդերի մասին։ Նկարահանվել է Այրիս Չանի «Նանկինի բռնաբարումը» գրքի մոտիվով։

Սյուժե
------

1937 թվականի ձմռանը, Նանկինի գրավումից հետո, չինական զորքերը քաղաքում կատարում են մասայկան կոտորած։ Եվրոպայի և ԱՄՆ-ի քաղաքացիների խմբերը, պատահական գտնվելով այստեղ, փորձում են ամեն կերպ փրկել տեղի բնակչությանը։

Ֆիլմում մեջբերվում է Ջոն Ռաբեյի, Ռոբերտ Ուիլսոնի և Մինի Վոտրինի կատարած ձայնագրությունները։

Ֆիլմում ներառված են նաև կոտորածն ապրած մարդկանց, կոտորածին մասնակից չինական զինվորների խոստովանությունների պատմությունները։

Դերերում
--------

* Միշել Կրուսիկ — *Յանգ Շու Լինգ*

Ստեղծում
--------

Ֆիլմը ստեղծվել և ֆինանսավորվել է *AOL*-ի փոխնախագահ Տեդ Լեոնսիսի կողմից։ 2005 թվականի Սուրբ ծննդյան տոների արձակուրդների ժամանակ Լոնսիսը կարդացել է Այրիս Չանի «Նանկինի բռնաբարումը» գիրքը և ներշնչվելով վերջինիս տպավորություններով, որոշում է ստեղծել ֆիլմ, որը կպատմի Նանկինի կոտորածների մասին։

Քննադատություն
--------------

Ֆիլմը քննադատությունների կողմից ստացել է դրական արձագանք։ 2007 թվականի հունվարին այն ցուցադրվել է «Սանդենս» կինոփառատոնում։ 2008 թվականին «Նանկին» ֆիլմը արժանացել է Պիբոդիի մրցանակին։ Չինացի ազգայնական ռեժիսոր Սոտորու Միդզուսիման ֆիլմը անվանել է «գիտակցության վերահսկման չինական պլան» և նկարահանել է իր ֆիլմը՝ «Ճշմարտությունը Նանկինի մասին»։ Լեոնսիսը Միդզուսիմայի կարծիքն այսպես մեկնաբանեց. «Մեր ֆիլմը չի համարվում հակաչինական, այն հակապատերազմական ֆիլմ է։

2007 թվականի հուլիսին ֆիլմը ցուցադրվել է Պեկինում։

2007 թվականին նոյեմբերի 19-ին ֆիլմը ընդգրկվել է լավագույն 15 ֆիլմերի ցանկի մեջ, որոնք առաջադրվել են Օսկար մրցանակ ստանալու համար «լավագույն փաստագրական ֆիլմ» անվանակարգում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  «2007 Sundance Film Festival Announces Jury and Audience Awards» (PDF). *festival.sundance.org*. Արխիվացված է օրիգինալից (PDF) 2007 թ․ փետրվարի 26-ին. Վերցված է 2007 թ․ հունվարի 28-ին.
4. ↑  68th Annual Peabody Awards, May 2009.
5. ↑  «日本右翼拍《南京真相》欲盖弥彰 不得人心» (չինարեն). Xinhua News Agency. 2007 թ․ փետրվարի 1. Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ դեկտեմբերի 25-ին. Վերցված է 2012 թ․ ապրիլի 18-ին.
6. ↑  Hongo, Jun (2007 թ․ հունվարի 25). «Filmmaker to paint Nanjing slaughter as just myth». The Japan Times.
7. ↑  Leonsis, Ted (2007 թ․ հունվարի 25). «An Anti-War Film».(չաշխատող հղում)
8. ↑  «Beijing launch for massacre film». BBC News. 2007 թ․ հուլիսի 4. Վերցված է 2007 թ․ հուլիսի 5-ին.
9. ↑  «Shortlist for docu Oscar unveiled». The Hollywood Reporter. 2007 թ․ նոյեմբերի 20. Արխիվացված է օրիգինալից 2008 թ․ մայիսի 2-ին. Վերցված է 2007 թ․ դեկտեմբերի 21-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · Box Office Mojo · ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database · Metacritic · Rotten Tomatoes · AFI լիամետրաժ ֆիլմերի կատալոգ |

 |
**Ժողովածու** (4007), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4007 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1707 թվականին։ Ստացողը եղել է Եատի Ջուղայեցին։ Գրված է թերթի վրա, որը ունի 21X15 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 309 թերթից։ Գրված է Երկսյունով, Նոտրգիրով։ Ունի կիսախորան լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Հիշատակարաններ՝ 291բ հետագայի՝2ա (1707 թ․), հետագայի՝ 2ա (1836 թ․):

Բովանդակություն
---------------

Դր․ Տաթևացւոյ Քարոզ։ Ներս․ Շնորհարոյ Մեկնութիւնք Խորանաց, ՄԱտթէոսի, Յեկեղեցական պատմութենէ, Մեկնութիւն բանից ի Սահմանաց իմաստասիրութեան Դաւթի։ Ոսկեբերանի Մեկնութիւն Մատթէոսի։ Ամենայն չար տանջելի։ Արիստոտէլի Յաղագս առաքինութեանց։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հայկական ՍՍՌ Մինիստրների Սովետին առընթեր Մաշտոցի անվան հին ձեռագրերի ինստիտուտ «Մատենադարան», Ցուցակ ձեռագրաց Մաշտոցի անվան Մատենադարան, հ. Ա (խմբ. Լ. Խաչիկյան, Ա. Մնացականյան), Երևան, «Հայկական ՍՍՌ Գիտությունների Ակադեմիայի հրատարակչություն», 1965, էջ էջը — 1636 էջ։