recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ռամսգեյթ** (անգլ.՝ Ramsgate), քաղաք Մեծ Բրիտանիայում՝ Անգլիայի Քենտ կոմսության Թանետ շրջանում։

Աշխարհագրություն
----------------

Նավահանգստային քաղաք Ռամսգեյթը գտնվում է Քենտ կոմսության արևելյան մասում` Հյուսիսային ծովի ափին։ Ռամսգեյթի ու բելգիական Օստենդե նավահանգստի միջև հաստատված է լաստանավային հաղորդակցություն։ Ծովեզրով ձգվում են մանրավազ լողափերը։ Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 37.967 մարդ (2001 թվականի տվյալներով)։ Քաղաքի տնտեսության հիմքը կազմում են ձկնորսությունն ու զբոսաշրջությունը։

Պատմություն
-----------

Համաձայն ավանդույթի` Ռամսգիտը հիմնվել է 5-րդ դարում այդտեղ հաստատված անգլո-սաքսոնական առաջնորդներ Հենգիստի և Հորսայի կողմից։ 597 թվականին Հռոմից ժամանեց քրիստոնյա քարոզիչ Սբ. Օգոստինոսը։ Դեռ միջնադարում Ռամսգեյթը մտել է 5 նավահանգիստների (Cinque Ports) միության մեջ։ 1749 թվականին սկսվել է մեծ վերակառուցում ու նավակայանի և Ռամսգիտ նավահանգստի վերականգնում, որը տևել է 100 տարի (ավարտվել է 1851 թվականին)։ Մեծ ռազմական դեր է խաղացել նապոլեոնյան պատերազմների ու 1940 թվականի Դյունկերկյան էվակուացիայի ժամանակ։

Ռամսգիտում շատ տարիներ ապրել է հայտնի հրեա ֆիլանտրոպ Մոզես Մոնտեֆիորեն։

Քույր քաղաքներ
--------------

* Ֆրանսիա Ֆրանսիա, Կոնֆլան Սենտ Օնորին
* Բելգիա Բելգիա, Շիմե
* Դանիա Դանիա, Ֆրեդերիկսուն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2001 թ․ հուլիսի 29-ին. Retrieved 2017 թ․ փետրվարի 24.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · GeoNames · Open Directory Project |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրիտանիկա · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Հրեական Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 7672952-7 · LCCN: n85375981 · NKC: ge985083 · VIAF: 179392317 · WorldCat VIAF: 179392317 |

 |
**Ռոբեր Քոփթաշ** (թուրքերեն՝ Rober Koptaş, օգոստոսի 10, 1977(1977-08-10) կամ 1977, Ստամբուլ, Թուրքիա), հայազգի պատմաբան, լրագրող, թուրք-հայկական Ակոս թերթի գլխավոր խմբագիր (2010-ից)։

Ինչպես թերթի նախորդ գլխավոր խմբագրին՝ Հրանտ Դինքին, այդպես էլ Քոփթաշին թուրք ծայրահեղականները բազմաթիվ անգամ մահով են սպառնացել։

Կենսագրություն
--------------

Քոփթաշի ընտանիքը մայրական կողմից ծագում է Քասթամոնուի մարզից, ում հաջողվել է փրկվել 1915 թվականի Մեծ Եղեռնից տեղի նահանգապետի շնորհիվ, ով փորձում էր դադարեցնել ցեղասպանությունը։ Հայրական ընտանիքը ծագում է Սեբաստիայից, ում հաջողվել է փրկվել Մեծ Եղեռնի ժամանակ այն բանի համար, որ հացագործ են եղել և այդպիսով գտնվում էին պաշտպանության տակ։ Ռոբերի հայրը իրեն ի սկզբանե տվել *Մուրատ* անունը, քանի որ *Ռոբեր* ոչ մուսուլմանական անունով հետագայում կարող էին խնդիրներ առաջանալ թուրքական բանակում ծառայելիս։

Քոփթաշը հայերեն է սովորել միայն դպրոցում, քանի որ մայրենին էր թուրքերենը։ Նա իր հայկական ծագման մասին իմացել է 12 կամ 13 տարեկան հասակում։ Քոփթաշը ատենախոսություն է գրել 1908 և 1915 թվականներին Օսմանյան կայսրությունում հայերի քաղաքական գործունեության մասին։

Քոփթաշը խմբագիր է աշխատում Կոստանդնուպոլսի Aras Publishing հրատարակչությունում։ Նա քննադատում է պաշտոնյաների, քաղաքական գործիչների և լրագրողների մշտական ստորացնող հայտարարությունները հայերի վերաբերյալ։

Ռոբեր Քոփթաշը թուրքական կառավարությունից պահանջում է Հայոց Ցեղասպանության ճանաչումը պետության կողմից։

Ընտանիք
-------

Նախկին կինը՝ Դելալ Դինք (Հրանտ Դինքի դուստրը)։ Ունի դուստր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  "der Armenier Rober Koptas manchmal Murat heißt". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2021 թ․ դեկտեմբերի 27. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. 1 2 3 4  Der Bruckenbauer
3. ↑  Bir dugunun hikayesi
**Դիլմա**, Շրի Լանկայի թեյի ապրանքանիշ, որը վաճառվում է միջազգային մակարդակում։ Ընկերությունը հիմնադրվել է 1988 թվականին Մերիլի Ջ Ֆեռնանդոյի կողմից։ Դիլմա անունն ընտրվել է` համատեղելով Ֆերնանդոյի որդիների Դիլմա և Մալիկ անունները։ Այն հասանելի է ավելի քան 100 երկրներում, այդ թվում՝ Էստոնիաում, Միացյալ Թագավորությունում, Թուրքիայում, Լիտվայում, Մալայզիայում, Սինգապուրում, Պակիստանում, Լեհաստանում, Ռուսաստանում, Հունգարիայում, Կանադայում, Չիլիում, Հարավային Աֆրիկայում, Ավստրալիայում, Հնդկաստանում, Ինդոնեզիայում, Ճապոնիայում, Միացյալ Նահանգներում, Սաուդյան Արաբիա, Շվեյցարիա, Թայվան և Նոր Զելանդիա։ 2009 թվականին համարվում էր, որ Դիլման աշխարհում վեցերորդ խոշորագույն թեյի ապրանքանիշն էր։

Պատմություն
-----------

Ընկերության հիմնադիր Մերրիլ Ջ. Ֆերնանդոն ծնվել է 1930 թվականին Նեգոմբոյի մոտակայքում գտնվող Պալանսենա գյուղում։ Նա տեղափոխվեց Կոլոմբո, որտեղ դարձավ Ցեյլոնյան թեյի համտեսողներից մեկը ՝ մարզվելով Լոնդոնի Մինսինգ Լեյն փողոցում։

1974 թվականին Ֆերնանդոն գնեց իր առաջին մի քանի թեյի կալվածքները՝ փորձելու իր ուժերը Շրի Լանկայի թեյ արտադրությունում, իսկ 1981 թվականին հիմնադրեց «Ceylon Tea Services Limited»։

1985 թվականին Մերիլի Ֆեռնանդոնն համոզեց ավստրալիական Քոլիս սուպերմարկետների մանրածախ վաճառողին` իր թեյի ապրանքանիշը` Դիլման, համալրելու համար։ Նա խոսեց Քոլիս- ի գնորդի հետ իր թեյը համալրելու մասին և, ի վերջո, շահեց նրան։ 1988 թվականին Մելբուռն Քոլիս խանութներից մեկը սկսեց դարակաշարեր պատրաստել Դիլմայի իր դարակներում։ Ի վերջո, այն տարածվեց Վիկտորիայի Քոլիսի 35 այլ խանութներում, այնուհետև Վուլվորդսը սկսեց վաճառել նաև ապրանքը։ Ավելի ուշ Դիլման թեյն արտահանեց Նոր Զելանդիա, որտեղ ներկայումս ամենավաճառվող ապրանքանիշն է, ինչպես նաև Եվրոպա և Հյուսիսային Ամերիկա։ Այսօր Ավստրալիան կազմում է Դիլմայի համաշխարհային տարեկան մանրածախ վաճառքի 10 տոկոսը։ 2009 թվականի սեպտեմբերին «Ceylon Tea Services»-ը,որը Դիլմայի մայր ընկերությունն է, վաստակել է 5,2 միլիոն ԱՄՆ դոլար 19,7 միլիոն ԱՄՆ դոլարի շրջանառությունից, որը 1,3 միլիոն ԱՄՆ դոլարով ավել էր, նախորդ տարվա ցուցանիշից (18,6 միլիոն ԱՄՆ դոլարի շրջանառություն)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Dilmah 2018/2019 Annual Report" (PDF). Dilmah Plc. Retrieved 2019 թ․ հուլիսի 25.
2. 1 2  Bajaj, Vikas (2010 թ․ հունվարի 8). "A Sri Lankan Underdog Battles Global Tea Giants". *The New York Times*. Retrieved 2017 թ․ հոկտեմբերի 12.
3. ↑  Khona, Minnal (2013 թ․ հունիսի 6). "People: The Dilmah story". India Link. Արխիվացված է the original 2017 թ․ հոկտեմբերի 12-ին. Retrieved 2017 թ․ հոկտեմբերի 12. `{{cite news}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  "Dilmah founder draws on 25 years of tea business". BRW. Արխիվացված է the original 2013 թ․ հուլիսի 6-ին. Retrieved 2013 թ․ հուլիսի 8.
**Դուդերգոֆի բարձունքներ** (ռուս.՝ Дудергофские высоты, ֆիններեն՝  Tuutarin mäet), բնության հուշարձան Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզում, Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքի մոտ։ Սառցե դարաշրջանի ծագման բլուրների շղթա է, որի մի մասը՝ Կիրխգոֆը և Ընկույզի լեռը, գտնվում են Լոմոնոսովի շրջանում, իսկ Ագռավի լեռը՝ Սանկտ Պետերբուրգի հարավ–արևմուտքում։

XVIII դարում Ագռավի և Ընկույզի լեռները չէին տարբերակվում և համարվում էին մեկ՝ Դուդորովի լեռ։

Երկու ամենաբարձր կետերն են՝ Ընկույզի լեռը (ծովի մակերևույթից 176 մ բարձրություն), նրանից հյուսիս Ագռավի լեռը (147 մ), և արևելքում՝ Կիրխգոֆը (170 մ).

Դուդերգոֆի բարձունքներում կառուցվել է Մոժայսկի բնակավայրը, իսկ Ագռավի և Ընկույզի լեռները իրարից անջատվում են Սովետական փողոցով։ Սակայն լեռների բլուրների գագաթները համարվում են վերահսկվող գոտի։ Երբեմն այդ անունները փոխում են իրենց տեղերով։ Դուդերգոֆի բարձունքներից արևմուտք՝ Մոժայսկի բնակավայրից հարավ, Կավելախտա գյուղն է, իսկ հյուսիսում՝ Պիկկոլովոն։

Բարձունքները պատված են Քեմբրի դարաշրջանի կավով, որի մակերևույթին Օրդովիկի և Չորրորդային դարաշրջանի մնացորդներ են։ Արևմուտքում Տայսկի դարաշրջանի մորենային շերտեր են։ Մորենը Իժորա գետի հովտում հասնում է մեծ բարձրությունների։

Դուդերգոֆի բարձունքները անտառապատ են, հանդիպում են թխկի, հացենի, կաղնի, կնձենի, լորենի, սոճի, վայրի ընկուզենի, արոսի, շամբուկ և եղևնի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Դուդերգոֆ
2. ↑  Ագռավի լեռ
3. ↑  Բալթյան երկաթուղով Սանկտ Պետերբուրգից մինչև Գատչինո
4. ↑  "Դուդերգոֆի բարձունքներ բնության հուշարձան". Արխիվացված է the original 2012 թ․ մարտի 20-ին. Retrieved 2014 թ․ հունիսի 5. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
5. ↑  "Հատուկ վերահսկվող բնության հուշարձանների քարտեզ". Արխիվացված է the original 2009 թ․ հունվարի 16-ին. Retrieved 2014 թ․ հունիսի 5. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Դուդերգոֆի բարձունքներ
* Դուդերգոֆի բարձունքների առաջացումը

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուսի և Եփրոնի |

 |
**Դորբանտավանքի Սբ. Աստվածածին եկեղեցի,** գտնվում է Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Ստեփանավանի տարածաշրջանի Սվերդլով գյուղից մոտ 3 կմ դեպի հյուսիս արևելք, Սվերդլով - Պրիվոլնոյե ավտոճանապարհից ոչ այնքան հեռու` քիչ թեքություն ունեցող բաց տարածքում։

Ընդհանուր տեղեկություններ
-------------------------

Ճարտարապետական և կառուցողական հատկանիշների, ինչպես նաև դեկորատիվ հարդարանքի մանրամասերի ուսումնասիրությունից ելնելով՝ հուշարձանը սերտորեն առնչվում է հայկական ճարտարապետության վաղմիջնադարյան հուշարձանների հետ և Գուգարքի ճարտարապետական դպրոցի ինքնատիպ ու արժեքավոր ստեղծագործություններից է։ Այն վերագրվում է VI դարին։ Խաչաձև եռախորան եկեղեցի է, որ հորինվածքով մեծապես առանձնանում է նմանատիպ մյուս հուշարձաններից (Պեմզաշեն, Հնեվանք, Թալին և այլն)։

Ճարտարապետական մանրամասներ
--------------------------

Եկեղեցին կանգուն վիճակում է։ Չեն պահպանվել գմբեթի թաղը, վեղարը, հարավային թևի գմբեթարդը, քիվերի մեծ մասը, տանիքների ծածկասալերը։ Պատերում կան փլված տեղեր, վտանգավոր ճեղքեր, պակասող քարեր։ Պատերը շարված են դեղնականաչավուն ֆելզիտի խոշոր սրբատաշ քարերով, իսկ խորանների անկյունները, գմբեթակիր կամարները, թմբուկը և գմբեթի թաղը` ավելի ամուր սև տուֆաքարով։ Գմբեթատակ մասը քառակուսու փոխարեն ուղղանկյուն է, իսկ գմբեթաթաղը` ձվածիր։ Ունի շեշտված ձգվածություն արևելք-արևմուտք ուղղությամբ։ Արևմտյան և արևելյան թևերը համարյա կրկնակի երկար են մյուսներից։ Եկեղեցին առանձնհատուկ է նաև մուտքերի տեղադրությամբ, արևելյան խաչաթև հորինվածքով։

Հատկագծում արևելյան, հարավային և հյուսիսային խաչաթևերը ներքուստ կիսաշրջանաձև են և ավարտվում են գմբեթարդով, իսկ արևմտյանը ուղղանկյուն է, կիսագլանաձև թաղով ծածկված ։ Նախախորանն ունի մեծ խորություն, մոտ 3 մետր։ Ութանիստ գմբեթը հենվում է կիսաշրձանագծային կամարների վրա։

Եկեղեցու 2 մուտքն էլ հարավային են։ Հիմնական մուտքը տեղադրած է խաչաթևի առանցքով։ Այն ուղղանկյուն բացվածք է, վերին մասով եզերված է որմնակամարով։ Մյուս մուտքն ունի կամարակապ վերնամաս և տեղադրված է արևմտյան թևի հարավարևմտյան անկյանը մոտ։ Ավագ խորանն ունի ցածր բեմ։ Խորանին երկու կողմից կից են ցածր առաստաղով մեկական ուղղանկյուն ավանդատներ։

Քիվի պահպանված առանձին քարերից երևում է, որ դրանք հարդարված են եղել պայտաձև կամարիկներով։ Պատուհանները պսակված են միմյանցից տարբեր պարզ տրամատի եզրակալներով։ Ուշագրավ է հարավային ճակատի արևմտյան պատուհանի եզրակալը` մշակված պայտաձև կամարիկների և երկշարք ատամիկների զուգակցմամբ,ինչպես և Օձունի կոթող-մահարձանի քիվում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ս. ԱՍՏՎԱԾԱԾԻՆ ԵԿԵՂԵՑԻ (ԴՈՐԲԱՆՏԱՎԱՆՔ) | Պատմամշակութային արգելոց-թանգարանների և պատմական միջավայրի պահպանության ծառայության". *hushardzan.am* (in ամհարերեն). Արխիվացված է the original 2017 թ․ մայիսի 26-ին. Retrieved 2017 թ․ ապրիլի 26. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Շախկյան, Գառնիկ (1986). *Լոռի, Պատմության քարակերտ էջերը*. Երևան "Հայաստան".

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 440)։*  |
Մետաղական դակիչ
Զյոննեկեն ֆիրմայի պատմական դակիչԺամանակակից դակիչ
**Դակիչ**, մեխանիկական սարք է նախատեսված թղթի վրա անցքեր բացելու համար։ Սովորաբար դակիչը երկու կլոր անցք է բացում թղթի վրա՝ փաստաթղթերն արագակարում պահպանելու համար, սակայն արտադրվում են նաև դակիչներ, որոնք մեկ անցք են բացում։

Ստեղծման պատմություն
--------------------

Դակիչի ստեղծողն է գերմանացի Ֆրիդրիխ Զյոննեկենը Բոննից, նա է առաջինը, ով 1886 թվականի նոյեմբերի 14-ին դիմում գրեց արտոնագիր ստանալու համար։

Կառուցվածքը և աշխատանքի սկզբունքը
---------------------------------

Կառուցված է երկու կլոր ձողով դանակներից (անհարթ ձևերի եզրերը սահուն կտրող), որոնք ձեռքի սեղմումով իջեցվում են թղթի մակերևույթին։ Դանակի տակ բացվածք կա, որտեղ կուտակվում են կտրտված թղթի կտորները։

Դանակներն ամրացված են բռնակին, որը ծառայում է որպես լծակ (դանակները մոտ են պտտման առանցքին)։ Բռնակի տակ գտնվում է զսպանակը, որը թուղթը կտրելուց հետո սարքը բերում է նախնական դիրքին։

Տարատեսակներ
------------

* Գոյություն ունեն մեկ դանակով դակիչներ, որոնք թույլ են տալիս անցքեր բացել ցանկացած հեռավորության վրա։
* Ստեղծվել են դակիչներ ձևավոր անցքեր բացելու համար։ Եվրոպայում հայտնի ձևավոր անցքեր անող դակիչների արտադրողն է հանդիսանում բելգիական «Atoma» ընկերությունը, որն իր բիզնեսն սկսել է 1946 թվականին։ Ավելի ուշ նրա հետևորդները հանդիսացան հյուսիս-ամերիկյան Levenger (Circa արտադրանքով) և Rollabind ընկերությունները։
* Դակիչ, որը ստանդարտ թղթի վրա միանգամից անում է 11 անցք։ Այն թույլ է տալիս առանց զսպանակի և արագակարի գրքույկից հանել և նրա վրա ավելացնել թերթեր՝ շնորհիվ բացվածքի բարդ ձևի։

Հետաքրքիր փաստեր
----------------

ՍՍՀՄ-ի ժամանակներում աշխատող վարորդները հիշում են ոստիկանության աշխատողների կողմից զգուշացման կտրոնների վրա կատարվող անցքերը, որոնցով նշվում էին երթևեկության կանոնների լուրջ խախտումները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2007 թ․ սեպտեմբերի 29-ին. Retrieved 2016 թ․ հուլիսի 30.
2. ↑  Poppelsdorfer Heimatsammlung Stöcker
**Դիլեք թերակղզու և Մեծ Մենդերես գետի հովտի ազգային պարկ** (թուրքերեն՝ Dilek Yarımadası-Büyük Menderes Deltası Millî Parkı), ազգային պարկի կարգավիճակ ունեցող արգելավայր, որը գտնվում է Թուրքիայի արևտմտյան հատվածում։ Ազգային պարկը գտնվում է Այդընի մարզում Քուշադասը քաղաքի մոտ։ 1966 թվականի մայիսի 19-ին Դիլեք թերակղզու տարածքը, որն ունի 10 985 հեկտար տարածք, ստացել է կարգավիճակ, իսկ 1994 թվականին կարգավիճակ է ստացել ադեն Մեծ Մենդերես գետի հովիտը։

Կենսաբազմազանություն
--------------------

Ազգային պարկը ունի բուսական և կենդանական հարուստ աշխարհ։ Պարկի տարածքը պահպանվում է Ռամսարի համաժողովի, Կենսաբանական բազմազանության կոնվենցիայի և Բարսելոնայի կոնվենցիայի շրջանակներում։

### Ֆլորա

Կլիմայական և ջերմային զանազանության պատճառով, պարկում ներկայացված են ոչ միայն էգեյան ֆլորան, այլ նաև Թուրքիայի մերձափնյա շրջաններին՝ Միջերկրածովյան տարածաշրջանին, Մարմարածովյան տարածաշրջանին և Սևծովյան տարածաշրջանին բնորոշ բնություն։ Բույսերի ավելի քան 800 տեսակներ են հանդիպում պարկում, որոնցից 6-ը էնդեմիկ են, իսկ 30-ը աբորիգեն տեսակի։ Բուսականության գերակշռող տեսակը համարվում է Մաքվիսը։ Պարկում ամենատարածված ծառերից են տանձենին (*Pyrus elaeagnifolia*), Սոճի էլդարյանը (*Pinus brutia*) և աղտոր դաբաղայինը (*Rhus coriaria*)։

### Ֆաունա

Դիլեք թերակղզու անտառի ծառերից մեկը
Վայրի վարազները (*Sus scrofa*), որոնք բնակվում են պարկում, կարող են հանդիպել լողափերում, որտեղ սնվում են զբոսաշրջիկների թողած թափոններով։ Թերակղզու անտառներում հանդիպում են շրջանին բնորոշ կենդանատեսակներ, հատկապես սովորական շնագայլ (*Canis aureus*) և սովորական լուսան (*Lynx lynx*), ինչպես նաև հազվադեպ հանդիպող կարակալ (*Caracal caracal*)։

Պարկում հանդիպում են թռչունների 250 տեսակներ, հատկապես փոքր ձկնկուլ (*Microcarbo pygmeus*), տափաստանային հողմավոր բազե (*Falco naumanni*), ծովային քարադր (Charadrius alexandrinus), սպիտակապոչ արծիվ (*Haliaeetus albicilla*) և գանգրափետուր հավալուսն (*Pelecanus crispus*)։ Պարկի ծովային ֆաունան տիպիկ է Էգեյան ծովի ֆաունային։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  GEOnet Names Server — 2018.
2. 1 2 3 4 5 6  "Milli Park". *Ekodosd* (in Turkish). Retrieved 2016 թ․ ապրիլի 12.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
3. ↑  "Dilek Yarımadası Milli Parkı". *T.C Kuşadası Kaymakamlığı* (in Turkish). Արխիվացված է the original 2015 թ․ հուլիսի 10-ին. Retrieved 2016 թ․ ապրիլի 12.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
4. 1 2  "Dilek Peninsula (Kusadasi) National Park". *National Parks of Turkey*. Retrieved 2016 թ․ ապրիլի 12.
5. ↑  "Dilek Peninsula National Park". *Turkey from the Inside*. Արխիվացված է the original 2015 թ․ հուլիսի 10-ին. Retrieved 2016 թ․ ապրիլի 12.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Ռաիսա Օլեգովնա Օդինցովա** (ռուս.՝ Раиса Олеговна Одинцова,հուլիսի 1, 1993(1993-07-01), Կրասնոդարի երկրամաս, Ռուսաստան), ռուս ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։

Կենսագրություն
--------------

Նա սկսել է զբաղվել ֆուտբոլով Սլավյանս նա Կուբանիում մարզիչ Ալեքսանդր Նիկոլաևիչ Վորոնկովի մոտ (հայտնի է որպես Միրանչուկի եղբայրների մարզիչ)։ Այնուհետև տեղափոխվել է «Կուբանոչկա» (Կրասնոդար) երիտասարդական թիմ, որտեղ մարզվել է Տատյանա Զայցևայի գլխավորությամբ։

16 տարեկանից հանդես է եկել «Կուբանոչկայի» հիմնական կազմում։ Ռուսաստանի Բարձրագույն խմբի առաջնության մեկնարկային խաղը խաղացել է 2010 թվականի ապրիլի 17-ին «Իզմայլովոյի» դեմ՝ մեկնարկային կազմում հանդես գալով առաջին 83 րոպեներին։ Իր առաջին գոլը խփել է 2010 թվականի հունիսի 13-ին «Ռյազան-ՎԴՎ» ակումբի դարպասին։ Իր առաջին մրցաշրջանում եղել է մեկնարկային կազմի խաղացող, սակայն հաջորդ տարի դարձել է փոխարինման խաղացող, իսկ 2012/13 մրցաշրջանում միայն երեք անգամ է փոխարինման դուրս եկել հանդիպումների վերջնամասում։ Ընդամենը երեք մրցաշրջաններում «Կուբանոչկայի» կազմում խաղացել է 47 հանդիպում և խփել մեկ գոլ։ 2013 թվականի աշնանային առաջնությունում հանդես է եկել «Դոնչանկայում» (Ազով), մասնակցել է իր ակումբի բոլոր 14 հանդիպումներին։

2010 թվականի կեսերին խաղացել է երկրորդ դիվիզիոնի «Մագնոլիա» ակումբում (Նովոտիտարովսկայա)։

Որոշ ընդմիջումից հետո միացել է Մոսկվայի «Սպարտա-Սվիբլովո» թիմին, 2017 թվականին հանդես է եկել Առաջին դիվիզիոնում և դարձել մրցաշարի հաղթող, սակայն հետո ֆինանսական պատճառներով թիմը նվազել է դասարանում, 2018-2019 թվականներին խաղացել է երկրորդ դիվիզիոնում։ 2018 թվականին մարզուհին դարձել է իր ակումբի միակ գոլի հեղինակը Մոսկվայի ԲԿՄԱ-ի դեմ Ռուսաստանի Գավաթի 1/8 եզրափակիչի խաղում, որում բանակայինները տարել են իրենց ամենամեծ հաղթանակը (11:1)։ «Սպարտայի» կազմում մարզուհին մասնակցել է նաև լողափնյա ֆուտբոլի Ռուսաստանի առաջնության խաղերին։

Հանդես եմ եկել Ռուսաստանի պատանեկան և երիտասարդական հավաքականներում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Березуцкие с Комбаровыми и рядом с Миранчуками не стояли»
2. ↑  KUBANOCHKA VS. IZMAILOVO 0 — 3
3. ↑  KUBANOCHKA VS. RYAZAN 2 — 1
4. ↑  ПЕРВЕНСТВО РОССИИ СРЕДИ ЖЕНСКИХ КОМАНД ВТОРОГО ДИВИЗИОНА. 2015 ГОД. «МАГНОЛИЯ» (НОВОТИТАРОВСКАЯ)
5. ↑  Раиса Одинцова
6. ↑  "ЦСКА одержал крупнейшую в своей истории победу и вышел в четвертьфинал Кубка России". Արխիվացված է the original 2019 թ․ օգոստոսի 24-ին. Retrieved 2020 թ․ մարտի 7. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
7. ↑  Одинцова Раиса Олеговна

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ֆուտբոլիստի էջը *soccerway.com* կայքում(անգլ.)
* Профиль на сайте РФС
**Ռազմիկ Արոյան** (հոկտեմբերի 15, 1947(1947-10-15), Թեհրան, Իրան - սեպտեմբերի 8, 2010(2010-09-08), Երևան, Հայաստան), հայ դերասան։

Կենսագրություն
--------------

Ռազմիկ Արոյանը ծնվել է Իրանի Թեհրան քաղաքում։ Նախադպրոցական տարիքում հաճախել է Թեհրանում ԽՍՀՄ դեսպանատան թատերական խմբակ։ 1967 թվականին տեղափոխվել է Հայաստան, ընդունվել Երևանի Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնին կից գործող Աճեմյանի դպրոց-ստուդիա։ Աչքի է ընկել դերասանական ձիրքով, եղել է Աճեմյանի սիրված ուսանողը։ Ավարտելուց հետո, երկար տարիներ աշխատել է նույն թատրոնում։ Այնուհետև աշխատել է «Նորք» երիտասարդական թատրոնում։ Մարմնավորրել է բազմաթիվ կերպարներ։ Խաղացել է Գորկու «Հատակում» (Սատին), Սունդուկյանի «Պեպոյում» մարմնավորել է Կակուլիի կերպարը՝ Բաբկեն Ներսիսյանի և Խորեն Աբրահամյանի հետ։ Նկարահանվել է շուրջ 30 գեղարվեստական և կարճամետրաժ հայկական ֆիլմերում։ Նրան հատկապես մեծ համբավ է բերել «Թթենի» կարճամետրաժ ֆիլմը։ Մի քանի տարի ապրել է ծերանոցում, բոլորից լքված։ Մահացել է Երևանում, թոքերի քաղցկեղից։

### Դերեր ֆիլմերում

* «Թթենի»
* «Կոմիսար Մհերի արկածները»
* «Յոթ սարից այն կողմ»
* «Արևիկ»
* «Ճերմակ անուրջներ»
* «Մխիթար Սպարապետ»
* «Լիրիկական երթ»
* «Քարեր»
* «Ձորի Միրոն»
* «Որտե՞ղ էիր, մարդ աստծո»
* «Կիսանդրի»
* «Կարծր ապար»

### Կինոալմանախ

* «Բումերանգ»

### Հեռուստասերիալներ

* «Ճակատագրի գերիները»
* «Որոգայթ»
* «Դժբախտ երջանկություն»

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Մահացել է «Թթենու Սամսոնը»` սիրված դերասան Ռազմիկ Արոյանը". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2015 թ․ հունիսի 5. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "Ռազմիկ Արոյանի կենսագրությունը zarkfoundation.com կայքում".
3. ↑  63 տարեկան հասակում կյանքից հեռացել է սիրված դերասան Ռազմիկ Արոյանը
4. ↑  Ռազմիկ Արոյանի մասին imdb.com կայքում
**Ռաֆիկ Մահմուդ օկլի Մեհտիև** (ադրբ.՝ Mehdiyev Rafiq Mahmud oğlu, հունիսի 10, 1933(1933-06-10), Շահբուզ, Նախիջևանի Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 28, 2009(2009-11-28), Բաքու, Ադրբեջան), Ադրբեջանի ժողովրդական նկարիչ (գրաֆիկական), պրոֆեսոր, Ադրբեջանի գեղարվեստական միության գրաֆիկայի բաժնի նախագահ։

Կենսագրություն
--------------

Ռաֆիկ Մեհտիևը ծնվել է 1933 թվականի հունիսի 10-ին Նախիջևվանի Շահբուզի շրջանում։ Միջնակարգ կրթությունը նա ստացել է Բաքվի թիվ 31 դպրոցում։ 1948-1953 թվականներին սովորել է Ազիմ Ազիմզադեի անվան արվեստի քոլեջում։ 1953-1958 թվականներին սովորել է Սուրիկովի անվան Մոսկվայի արվեստի պետական ինստիտուտի գրաֆիկական ֆակուլտետում։

Իր կարիերան սկսել է որպես ուսուցիչ Ա.Ազիմզադեի անվան արվեստի քոլեջում ( 1962)։ Այնուհետև նա աշխատել է Մ.Ալիևի անվան Արվեստի պետական ինստիտուտում որպես դեկան, Ադրբեջանի արվեստի պետական ակադեմիայում ՛ որպես ուսուցիչ։

Նրան շնորհվել է 1980 թվականին վաստակավոր արտիստի կոչում, 1988 թվականին ՝ դոցենտ, իսկ 1992 թվականին ՝ պրոֆեսոր և ժողովրդական նկարիչ։ Ռաֆիկ Մեհդիևը բազմիցս ընտրվել է Ադրբեջանական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։

Նկարիչը մահացել է 2009 թվականին Բաքվում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Ռաֆիկ Մահմուդ օկլի Մեհտիև". Արխիվացված է the original 2022 թ․ հունվարի 27-ին. Retrieved 2021 թ․ մարտի 31. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Rafiq Mehdiyev
3. ↑  Xalq rəssamı Rafiq Mehdiyev
4. ↑  Ə.Əzimzadə adına Azərbaycan Dövlət Rəssamlıq Məktəbinin müəllimlərinə respublika fəxri adları verilməsi haqqında Azərbaycan SSR Ali Soveti Rəyasət Heyətinin 18 dekabr 1980-ci il tarixli Fərmanı
5. ↑  Ռաֆիկ Մեհտիևի մասին
**Ռազմավարական և ազգային հետազոտությունների հայկական կենտրոն, ՌԱՀՀԿ** (անգլ.՝ The Armenian Center for National and International Studies, ACNIS), Հայաստանի Հանրապետությունում գործող վերլուծական-փորձագիտական հաստատություն։ Այժմ կենտրոնի տնօրենն է քաղաքագետ Մանվել Սարգսյանը։

Ինչպես նշում են որոշ աղբյուրներ, «ՌԱՀՀԿ-ն տարիների ընթացքում ձեռք է բերել ազգային և միջազգային քաղաքականության հարցերի լայն շրջանակը փորձագիտական վերլուծության ենթարկող առաջնային աղբյուրի նշանակալի համբավ»։

Նպատակներ
---------

Կենտրոնը իրականացնում է բազմագիտակարգ, արհեստավարժ հետազոտություններ ու վերլուծություններ, ձգտում է բարձրացնել համազգային դիսկուրսի մակարդակը և ընդլայնել քաղաքականության կայացման գործընթացում քաղաքացիական ներգրավվածությունը՝ խթանելով առավել համապարփակ հանրային գիտելիքները։

Պատմություն
-----------

Կենտրոնը հիմնադրել է 1994 թվականին ՀՀ առաջին արտգործնախարար Րաֆֆի Կ. Հովհաննիսյանը։ Ինչպես նշված է Կենտրոնի պաշտոնական կայքում, «Կենտրոնը հետխորհրդային տիրույթում հանդես է գալիս որպես երկրաքաղաքական ստեղծագործական մտածողություն ձևավորող և միջազգային միջավայրի համապարփակ ընկալմանը նպաստող ուժ»։ Բացի այդ, համաձայն պաշտոնական տեղեկատվության, «վերջին շրջանում Կենտրոնն առաջնահերթ տեղ է հատկացնում տարածաշրջանային անվտանգության ու համագործակցության, քաղաքացիական կրթության, պետության և ազգի համար վճռորոշ՝ ներքին ու արտաքին քաղաքականությունների կիրառական հետազոտությանը»։

### Ղեկավարություն

* Հրաչ Հակոբյան,
* 2009 փետրվար-2011 մարտ, Ռիչարդ Կիրակոսյան։
* 2011 թվականից, Մանվել Սարգսյան։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  ՌԱՀՀԿ տնօրենը փոխվեց
2. 1 2  ՌԱՀՀԿ-ը հրապարակեց 2016 թվականն ամփոփող իր ավանդական տարեգիրքը
3. 1 2  "«Մեր մասին» բաժինը ՌԱՀՀԿ պաշտոնական կայքում". Արխիվացված է the original 2017 թ․ մայիսի 17-ին. Retrieved 2017 թ․ հունիսի 7. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
**Ռաֆիկ Ֆարզի օղլի Բաբաև** (ադրբ.՝ Rafiq Fərzi oğlu Babayev, մարտի 31, 1936(1936-03-31), Բաքու, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 19, 1994(1994-03-19), Բաքու, Ադրբեջան), ադրբեջանցի կոմպոզիտոր, Ֆիլմի երաժշտությունների հեղինակ, հասարակական գործիչ, Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստ (1993 թ.),

Կենսագրություն
--------------

Ադրբեջանցի ջազի կորիֆեյներից մեկը Ռաֆիկ Բաբաևը ծնվել է 1937 թվականի մարտի 31-ին Բաքվում մեծ երաժշտական ընտանիքում։ Այս ընտանիքի չորս երեխաները, հետագայում դարձան պրոֆեսիոնալ երաժիշտներ։ Առաջին երաժշտական կրթությունը Ռաֆիկ Բաբաևը ստացել է հատուկ երաժշտական դպրոցում (1943—1950): Այնուհետև նա մտավ Ասաֆ Զեյնալլու անվան Բաքվի երաժշտական դպրոցի դաշնամուրային դասարան (1950—1954): Նա ընդունվել է Կոնսերվատորիա, շարունակելու իր կրթությունը։

Գործունեություն
---------------

Ռաֆիկ Բաբաևը, 1959 թվականին Կոնսերվատորիայի ավարտից հետո, ստեղծեց ջազային խումբ և սկսեց աշխատել որպես այդ խմբի ղեկավար։ Երբ Ռաշիդ Բեհբութովը ստեղծեց երգի թատրոնը 1967 թվականին, Ռաֆիկ Բաբաևը սկսեց աշխատել որպես թատրոնի երաժշտական տնօրեն։ Ռաֆիկ Բաբաևը մասնակցել է որոշ ջազային փառատոնների։ 1991 թ-ին Ռաֆիկ Բաբաևը կազմակերպել է «Յանգի» ջազային նվագախումբը և ստեղծել ձայնագրման ստուդիա։ Նա մահացել է 1994 թվականի մարտի 19-ին։

Կոչումներ ու պարգևներ
---------------------

* Ադրբեջանի ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1978)
* Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստ (1993 թ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Մշակութային թերթ
* RAFIQ BABAYEV REMEMBERED (DEDICATED TO THE 75TH ANNIVERSARY OF HIS BIRTH)

### Վիդեո

* Рафик Бабаев Прощай
* Rafiq Babayev - Azerbaijan
* Ռաֆիկ Բաբաև

Տես նաև
-------

* Աղաբաջի Ռզաևա
* Աֆրասիաբ Բադալբեկլի
* Հաջի Խանմամեդով
* Ջովդեթ Հաջիև
* Ռաուֆ Հաջիև

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Бабаев, Рафик Фарзи оглы
2. ↑  "Ռաֆիկ Բաբաև". Արխիվացված է the original 2019 թ․ հունվարի 17-ին. Retrieved 2021 թ․ մայիսի 19.
Ջիրո դ'Իտալիա 2009 մրցուղին
**Ջիրո դ'Իտալիա 2009** (իտալ.՝ Giro d'Italia 2009), թվով 92-րդ սուպեր բազմօրյա խճուղային հեծանվավազքի մրցաշար Իտալիայի ճանապարհներով, որի հարյուրամյակը անցկացրել են 2009 թվականի մայիսի 9-ից 31֊ը։ Քսաներկու թիմ, որոնք ներառում էին 198 հեծանվորդ, մրցեցին 21 մրցափուլով։ Մրցումները սկսվեցին Վենետիկում և ավարտվեցին Հռոմում։

Պելոտոնը եզակի մրցուղով հաղթահարել է պատմական քաղաքներ և համայնքներ, որոնք կարևոր դեր են խաղացել իտալական հեծանվասպորտի զարգացման գործում։ Չնայած որոշ հանրահայտ վերելքների բացակայությանը, հածանվավազքի երկրորդ և երրորդ շաբաթները իրենց վերելքներով և լեռնային փուլերով բավականին ծանր էին։ Տասներորդ և տասնվեցերորդ փուլերը համարվում էին թագավորական և ներառում էին շարունակական վերելքներ։ Իններորդ փուլի ժամանակ, որը քննադատվում էր Միլանում, հեծանվորդները իրագործեցին բողոքի ակցիա՝ դժգոհություն առաջացնելով կազմակերպիչների և երկրպագուների մոտ։ Այս փուլի ամբողջ ընթացքում, բացառությամբ եզրափակիչ սպրինտում, գրեթե պայքար չի եղել, արագությունը շատ ցածր է եղել։ Այդ կերպ մասնակիցները փորձել են ուշադրություն գրավել, որպեսզի կազմակերպիչները ապահովեն իրենց անվտանգությունը մրցումների ժամանակ։

Մրցաշարը հաղթել է ռուսաստանցի Դեսինս Մենշովը, ով իր առաջատարությունը վերցրեց տասներկուերորդ առաձնացված փուլում և պահպանեց այդ առավելությունը երրորդ շաբաթվա բոլոր լեռնային փուլերի ժամանակ։ Նա հետ մղեց իրեն ամենամոտ հետապնդողի՝ իտալացի Դանիլո դի Լուկայի հարձակումները, որը նրան զիջեց 41 վայրկյանով և ստացավ մանուշակագույն շապիկ միավորային դասակարգմամբ։ Լեռնագնած հեծանվորդներից հաղթեց իտալացի Ստեֆանո Գարցելլին, իսկ ամենալավ երիտասարդ հեծանվորդ ճանաչվեց բելգիացի Քևին Սելդրայրեսը։ Բժշկական հետազոտություններից մեկի ժամանակ պարզվել է, որ դի Լուկան և նրա հայրենակից Ֆրանկո Պելլիցոտին՝ փուլերից մեկի հաղթողը, օգտագործել են արգելված նյութեր։ Նրանց որակազրկել են և զրոյացրել Ջիրոյի բոլոր արդյունքները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Stages" (in իտալերեն). La Gazzetta dello Sport. Արխիվացված է the original 2009 թ․ փետրվարի 18-ին. Retrieved 2015 թ․ օգոստոսի 29. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadurl=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Gallagher B. (2009 թ․ մայիսի 31). "Denis Menchov wins Giro d'Italia". *The Daily Telegraph* (in անգլերեն). London. Արխիվացված է the original 2009 թ․ հունիսի 6-ին. Retrieved 2015 թ․ օգոստոսի 29. `{{cite news}}`: Unknown parameter `|deadurl=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  Cyclingnews (2009 թ․ հուլիսի 22). "Di Luca positive for CERA in Giro". *Cycling News* (in անգլերեն). Future Publishing Limited. Արխիվացված է the original 2014 թ․ հունիսի 23-ին. Retrieved 2015 թ․ օգոստոսի 29. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadurl=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
4. ↑  "Franco Pellizotti found guilty of doping". *ESPN.com* (in անգլերեն). ESPN Internet Ventures. Associated Press. 2015 թ․ օգոստոսի 29. Արխիվացված է the original 2014 թ․ հունիսի 23-ին. Retrieved 2011 թ․ մարտի 12. `{{cite news}}`: Unknown parameter `|deadurl=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դուբնա (այլ կիրառումներ)

**Դուբնա**, գետ Ռուսաստանի Դաշնության Վլադիմիրյան, Մոսկովյան, մասնակի՝ Տվերյան տարածաշրջաններում, Վոլգայի աջ վտակը։

Դուբնան սկիզբ է առնում Վլադիմիրյան տարածաշրջանից՝ Կորելի և Զեզեվիտովո գյուղերի միջակայքից, Ալեքսանդրով քաղաքի մոտակայքից, Կլինսկո-Դմիտրովսկյան լեռնաշղթային լանջերից։ Գետը թափվում է Վոլգայի մեջ Դուբնա քաղաքի արևելյան հատվածում՝ Իվանովսկյան պատնեշից 8 կմ ներքև։

Գետի վրա գտնվում է նույնանուն քաղաքը, Վերբիլկի բանավանը, Բրիկովի Գորի, Բերեզինո գյուղերը, Ռատկովո և Մուխանովո ավանները։

Ջրաբանություն
-------------

Երկարությունը՝ 167 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 5350 կմ²։

Դուբնան սկզբնապես հոսում է հիմնականում արևմուտք։ Մոսկվայի մարզում՝ Ֆիլիսովո գյուղի շրջակայքում, թեքվում է դեպի հյուսիս, Սուլատի հետ միաձուկվելով՝ դեպի հարավ-արևմուտք։ Վերբիլոկից 6 կմ վեր փոխում է ընդհանուր ուղղությունը դեպի հյուսիս-արևմուտք։ Միջին հոսանքում հանդիպում են երկար ուղղաձիգ հատվածներ։ Ափերը հիմնականում ցածրադիր և ճահճոտ են։ Նավարկելի է Բերեժոկ գյուղից 15 կմ հեռավորությունից մինչև գետաբերանը։

Հիմնական վտակներն են՝ ձախից՝ Կունյան, Կուբժան, Վելյան, Սեստրան (ամենամեծը), Ռասսոլովկան, աջից՝ Սուլատը։

Ջրային ռեեստրի տվյալներ
-----------------------

Ըստ Ռուսաստանի պետական ջրային ռեեստրի տվյալների՝ գետը պատկանում է Վերինվոլգյան ավազանին, գետի ջրատնտեսական հատվածը՝ Վոլգան Իվանովսկյան հիդրոհանգույցից մինչև Ուգլիչսկյան հիդրոհանգույցն է (Ուգլիչսկյան ջրամբար), գետի ենթաավազանը ձգվում է Վերին Վոլգայից մինչև Կույբիշևյան ջրամբարը (առանց Օկայի ավազանի)։

Ջրային ռեսուրսների դաշնային գործակալության կողմից պատրաստված Ռուսաստանի Դաշնության տարածքի ջրատնտեսության շրջայնացման աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի տվյալների՝

* Պետական ջրային ռեեստրում ջրային օբյեկտի ծածկագիրը՝ 08010100812110000003066
* Ջրաբանական ուսումնասիրության (ՋՈՒ) ծածկագիրը՝ 110000306
* Ավազանի ծածկագիրը՝ 08.01.01.008
* ՋՈւ հատորի համարը՝ 10
* ՋՈւ թողարկումը՝ 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  "Государственный водный реестр: Дубна". Արխիվացված է the original 2012 թ․ փետրվարի 11-ին. Retrieved 2016 թ․ նոյեմբերի 26. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · ГВР |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուսի և Եփրոնի |

 |
**Դենիս Պետրով** (ռուս.՝ Петров Денис Алексеевич, մարտի 3, 1968(1968-03-03), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս գեղասահորդ, ով հանդես է եկել զուգասահքում Ելենա Բեչկեի հետ, ում հետ էլ 1992 թվականին Ալբերվիլում կայացած օլիմպիադայում դարձել է արծաթե մրցանակակիր (Համատեղ թիմի դրոշի ներքո)։ ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1992):

Բացի այդ՝ այս զույգը 1989 թվականի Աշխարհի առաջնության բրոնզե մրցանակակիր էր, ինչպես նաև Եվրոպայի առաջնությունների (1991 և 1992 թվականներ) կրկնակի արծաթե մրցանակակիրներ։

Մարզվել են Թամարա Մոսկվինայի ղեկավարությամբ։

1992 թվականի Օլիմպիական խաղերից հետո նրանք հեռացան սիրողական սպորտից և շրջագայել են ԱՄՆ-ում՝ «Stars on Ice» մրցաշրջանով, ինչպես նաև մասնակցել են պրոֆեսիոնալների միջև կայացած աշխարհի առաջնություններին, ինչն էլ հաղթել են 1996 թվականին։

Դենիս Պետրովը և Ելենա Բեչկեն ամուսնացած են եղել 1990 թվականից մինչև 1995 թվականը։ Ամուսնալուծությունից հետո շարունակել են հանդես գալ որպես պարազույգ մինչև 2000 թվականը։

2005 թվականի հուլիսին Դենիս Պետրովն ամուսնացել է չին գեղասահորդուհի Չեն Լուի հետ։ Նրանք ունեն երկու երեխա՝ որդի Նիկիտան և դուստր Անաստասիան։ Ընտանիքն ապրում է Չինաստանում՝ Շենժեն քաղաքում, որտեղ Չեն Լուն ղեկավարում է Գեղասահքի ակադեմիան։

2007 թվականին Չեն Լուն և Դենիս Պետրովը աջակցեցին 2014 թվականին Սոչիում կայանալիք Ձմեռային օլիպիական խաղերի հայտը։ Աջակցելու ծրագրի շրջանակներում նրանք ժամանել են Ռուսաստան և վարպետության դաս են անցկացրել երիտասարդ գեղասահորդների համար։

### Սպորտային ձեռքբերումներ

* Բեչկեի հետ

| Մրցումներ | 1988 | 1989 | 1990 | 1991 | 1992 | 1993 | 1994 | 1995 | 1996 | 1997 | 1998 | 1999 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ձմեռային օլիմպիական խաղեր |  |  |  |  | 2 |  |  |  |  |  |  |  |
| Գեղասահքի աշխարհի առաջնություն |  | 3 |  | 4 | 4 |  |  |  |  |  |  |  |
| Գեղասահքի Եվրոպայի առաջնություն |  |  |  | 2 | 2 |  |  |  |  |  |  |  |
| Գեղասահքի ԽՍՀՄ առաջնություն |  |  | 4 |  | 1 |  |  |  |  |  |  |  |
| Trophée Lalique | 1 |  | 1 | 3 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| NHK Trophy | 2 |  | 1 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| Բարի կամքի խաղեր |  |  | 3 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| Պրոֆեսիոնալների միջև աշխարհի առաջնություններ |  |  |  |  | 2 | 2 | 2 | 2 | 1 |  |  | 2 |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Свадьба китайской «бабочки на льду» и российского «ледового принца»". Արխիվացված է the original 2009 թ․ նոյեմբերի 27-ին. Retrieved 2019 թ․ օգոստոսի 20. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**«Ռմբակոծություններից զոհված մոսկվացիների հիշատակին»** (ռուս.՝ «Москвичам, погибшим при бомбёжках», նախկին անվանումը՝ **«Ռուսական ձմեռ»**, ռուս.՝ «Русская зима»), Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայի տեսարժան վայրերից մեկը, որը 1960 թվականին տեղադրվել է Խավսկայա փողոցում։

Պատմություն
-----------

1941 թվականի աշնանը ֆաշիստական ինքնաթիռների առջև խնդիր էր դրվել ոչնչացնելու Մոսկվա քաղաքի ռազմավարական կարևոր որոշ օբյեկտներ՝ Շուխովի աշտարակը և Գնդառանցքակալների գործարանը։ Գործողությունն իրականացնելիս արկերից մեկն ընկավ Խավսկայա փողոցի շրջանում, որտեղ այդ ժամանակ ընթանում էր ռմբապաստարանների շինարարություն։ Ռումբի ընկնելու վայրի անմիջական հարևանությամբ գտնվող բոլոր անձինք զոհվեցին, իսկ առաջացած ռմբաձագարը դարձավ յուրօրինակ եղբայրական գերեզման, քանի որ զոհվածների մարմինները ուժեղ հարվածից չէին պահպանվել։

1958 թվականին ուկրաինացի քանդակագործ, ճարտարապետ, վերականգնող և Ուկրաինայի արվեստի վաստակավոր գործիչ Լև Դավիդովիչ Մուրավինը ստեղծեց գրանիտե հորինվածք, որը սկզբնապես կոչվում էր «Ռուսական ձմեռ»։ Հետագայում քանդակը վերանվանվեց, ինչի մասին վկայում է 2009 թվականին նրա պատվանդանի վրա փակցված ցուցանակը. «Ռմբակոծություններից զոհված մոսկվացիների հիշատակին»։ Նոր անվանումը կապված է Ուկրաինայի որոշման հետ, որով հուշարձանը ներկայացվում է որպես նվեր Մոսկվային՝ ի հիշատակ Հայրենական մեծ պատերազմի իրադարձությունների։ Նաև համարվում է, որ հուշարձանը պատերազմում զոհված մայրերի ու երեխաների խորհրդանիշն է։

Հուշարձանը տեղադրվել է 1960 թվականին ռմբաձագարի տեղում ստեղծված պուրակում։ Բազմահարկ բնակելի շենքերի շինարարության ժամանակ քանդակը ժամանակավորապես տարհանվել է, իսկ աշխատանքների ավարտից հետո կրկին վերադարձվել։

Նկարագրություն
--------------

«Ռուսական ձմեռ» կամ «Ռմբակոծություններից զոհված մոսկվացիների հիշատակին» գրանիտե հորինվածքը պատկերում է փոքրիկ երեխան գրկին նստած մորը։ Նրանք ձմեռային տաք հագուստներով են, ինչն էլ, ամենայն հավանականությամբ, հուշարձանի սկզբնական անվանման պատճառ է հանդիսացել։ Տարիներ առաջ քանդակը դարձել է վանդալության զոհ. մոր դեմքն այլանդակվել էր։ Հետագայում այն վերականգնվել է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Памятник москвичам, погибшим при бомбежках". Путеводитель Intomoscow.ru. 2014 թ․ հոկտեմբերի 1. Արխիվացված է the original 2022 թ․ հունիսի 22-ին. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 26. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. 1 2  Москвичам, погибшим при бомбежках. Скульптура на Хавской улице.(չաշխատող հղում)
3. ↑  Александра Маянцева (2011 թ․ նոյեմբերի 7). "Малышам и мамам, погибшим в прифронтовой Москве, посвящается…". Комсомольская правда. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 26.
**Ռազիի-Բոնդարենկոյի տուն** (ռուս.՝ Дом Рази-Бондаренко), շենք Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի Պետրոսի փողոց, 84 հասցեում։ Նրա առավել հայտնի սեփականատերեր տարբեր ժամանակներում եղել են Նադեժդա Ռազին և Սեմյոն Միխայլովիչ Բոնդարենկոն։

Պատմություն
-----------

19-րդ դարի երրորդ քառորդում վաճառական Ռազին ձեռք է բերել հողամաս, որը հետագայում դարձավ Բոլշոյ Բիրժևոյ նրբանցքի անկյունը։ Մոտակայքում կառուցվեց մեկհարկանի տուն, որը եղել է նրա կնոջ՝ Նադեժդա Ռազիի (օրիորդական ազգանունը՝ Կոբզարևա) սեփականությունը։ Շենքը նրան պատկանել է 1873 թվականից։ Այդ վայրում ժամանակի ընթացքում հայտնվել է երկու շենք։ Անկյունայինում գտնվել է «Զվյոզդոչկա» ռեստորանը, որը պատկանել է քաղքենի Դմիտրի Անտոնովիչ Կրեմենիցկուն։ Մոտակայքում գործել է Գեպֆերտի հյուրանոցը, որի սեփականությունն էր նաև հրուշակեղենի քաղաքում լավագույն կոոպերատիվ կրպակը։ Այնուհետև տանը սկսել է գործել տարրական ուսումնարանների ուսուցիչ Ս. Ս. Բելոկովսկու գրախանութը, որն աշխատել է շատ կարճ, ապա դարձել է Ա. Ա. Վաշինենկոյի սեփականություն։ 1880-ական թվականներին այստեղ հայտնվել է տպարան։ Նադեժնա Ռազիին տունը պատկանել է մինչև 1906 թվականը։ Հայտնի է, որ 1908 թվականին նրա ժառանգները և Մ. Ա. Պոպոնդոպուլոյի ժառանգները Պետրոսի փողոցի զույգ կողմում աղյուսե կցակառույց և կրպակ կառուցելու խնդրագիր են ներկայացրել։

1913 թվականին (այլ տվյալներով՝ 1915 թվականին) շինություններով հողամասի տեր է դարձել Սեմյոն Միխայլովիչ Բոնդարենկոն։ Մինչ այդ նա, ըստ փողոցների հին համարակալման, եղել է Ալեքսանդրի, 50 և Միխայլովյան, 41 տների սեփականատերը։ Սեմյոն Բոնդարենկոյի հայրը եղել է վաճառական, իսկ ինքը՝ Սեմյոն Միխայլովիչը, իր գործունեությունն սկսել է ձկների խոշոր խմբաքանակների ձեռքբերումից և վերավաճառքից։

Սեմյոն Բոնդարենկոն քաղաքում հայտնի էր շնորհիվ իր կինոթատրոնի, որը բացել էր Մեչնիկովի նրբանցքում 1914 թվականի հունվարին։ Ճակատին եղել է «Սեմյոն Բոնդարենկոյի կինոթատրոն» գրությունը, որը կազմելու համար օգտագործվել են էլեկտրական լամպեր։ 1916 թվականի ապրիլից Բոնդարենկոն անձամբ զբաղվել է թատրոնի զարգացմամբ, հետևել է, որ ֆիլմերը ցուցադրվեն «առանց թարթելու»։ Դրան նա հասել է հին տեխնիկան նորով՝ Պատեի գործարանի թողարկածով փոխարինելու շնորհիվ։

1918 թվականի մարտին կինոթատրոնն ազգայնացվել է և վերանվանվել է «Պալաս»։ 1919 թվականին այնտեղ բացվել է գեղարվեստական մանրապատումների «Խճանկար» թատրոնը։ 1920 թվականից այն արդեն սկսել է կոչվել «Ռուսական մեծ հեղափոխության անվան պետական երկրորդ թատրոն»։ 1925 թվականից կոչվել է «Մեծ համր»։ 1930-ական թվականներին ստացել է ժամանակակից անվանումը՝ «Ռոտ Ֆրոնտ»։ Այն հայտնի է նրանով, որ քաղաքում առաջին հնչուն կինոթատրոնն է, իսկ 1957 թվականի հուլիսից դարձել է լայնաֆորմատ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Рази Бондаренко дом//Энциклопедия Таганрога, Ростов-на-Дону, Росиздат, 2003
2. 1 2 3 4  "Дом 84, Петровская улица". Արխիվացված է the original 2017 թ․ մարտի 16-ին. Retrieved 2017 թ․ հոկտեմբերի 11. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**«Դինամո»**, ֆուտբոլի մարզադաշտ Ռուսաստանի Դաշնությունում՝ Բաշկորտոստանի մայրաքաղաք Ուֆայում։

Պատմություն
-----------

Մարզադաշտը կառուցվել է նախկին Ուշակովյան զբոսայգու տարածքում։ Բացումը տեղի է ունեցել 1934 թվականի մայիսի 6-ին։ Խորհրդային տարիներին մարզադաշտի անվանումը հաճախակի փոփոխվել է․ հիմնականում եղել են դժվար արտաբերվող հապավումներ, ինչպես, օրինակ, *БОСФК*, *БСПС* կամ *ГСФК*։

2007 թվականին մարզադաշտը վերակառուցվել է Բաշկորտոստանի թիվ 3 շինարարական տրեստի կողմից։

2009—2015 թվականներին «Դինամոն» եղել է «Ուֆա» ֆուտբոլային ակումբի, նախկինում՝ խորհրդային տարիներին՝ ԽՍՀՄ ֆուտբոլի առաջին խմբի առաջնությունում հանդես եկած «Նեֆտյանիկ» թիմի այսպես կոչված՝ տնային մարզադաշտը։

Բնութագիր
---------

Մարզադաշտը նախատեսված է 4500 հանդիսատեսի համար։ 100մx69մ չափսերով ֆուտբոլային դաշտը արհեստական ծածկով է, բայց չունի արհեստական տաքացման համակարգ։ Նստատեղերի փոքրաթիվությունը նկատի առնելով՝ կարել է ասել, որ Ռուսաստանի ֆուտբոլի բարձրագույն խմբում՝ Պրեմիեր լիգայում հանդես եկող թիմերի մարզադաշտերի մեջ ամենափոքրն է և, իհարկե, այլևս չի բավարարում մեկ միլիոնից ավել բնակչություն ունեցող Ուֆա քաղաքի բազմահազար ֆուտբոլասերներին։

Մարզադաշտի ենթակառուցվածքների մեջ, ֆուտբոլի դաշտի հետ մեկտեղ, մտնում են թեթևաթլետիկական վազքուղյակները (400 մ), թենիսի խաղահրապարակները, լողավազանը, հրաձգարանները,հյուրանոցը, ինչպես նաև 1000 նստատեղով մարզասրահը, որտեղ անց են կացվում Ռուսաստանի վոլեյբոլի առաջնության մրցախաղերը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Чем нас встретит новый стадион «Динамо»". Արխիվացված է the original 2012 թ․ մայիսի 8-ին. Retrieved 2019 թ․ մարտի 26. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "На «Динамо» будет новый газон". Արխիվացված է the original 2012 թ․ հունիսի 24-ին. Retrieved 2012 թ․ սեպտեմբերի 10. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Archived 2016-04-06 at the Wayback Machine.
* «Ուֆա» ֆուտբոլային ակումբի պաշտոնական կայքը
* «Ուֆա» ֆուտբոլային ակումբի երկրպագուների կայք Archived 2012-09-08 at the Wayback Machine.
* «Ուֆա» ֆուտբոլային ակումբի երկրպագուների ֆոռում Archived 2020-08-05 at the Wayback Machine.
**Դանզասներ**, հայ խորհրդային դերասաններ։

Իզաբելլա Դանզաս
---------------

**Իզաբելլա Գրիգորի Դանզաս** (իսկական ազգանունը՝ Կոզոդյան, դեկտեմբերի 3 (16), 1903, Նոր Նախիջևան - սեպտեմբերի 6, 1994, Երևան)։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստուհի (1950)։ Հայկ Դանզասի կինը։ 1929 թվականին ավարտել է Դոնի Ռոստովի երաժշտական տեխնիկումը։ Բեմական գործունեությունն սկսել է 1926 թվականից՝ Դոնի Ռոստովում։

Խաղացել է Թբիլիսիի, Բաքվի, Կրասնոդարի, Երևանի, Լենինականի թատրոններում՝ դրամատիկական և օպերետային ներկայացումներում։ 1942 թվականից աշխատում է Երևանի երաժշտական կոմեդիայի թատրոնում։ Դերերից են՝ Էլիզա (Շոուի «Պիգմալիոն», 1935), Նատաշա (Շիրվանզադեի «Մորգանի խնամին», 1948), Ուստիան (Ա․ Այվազյանի «Քաջ Նազար», ըստ Դ․ Դեմիրճյանի, 1948), Միրաբելլա (Շտրաուսի «Գնչուների բարոն», 1952), Կատարինա, Բեատրիչե (Շեքսպիրի «Անսանձի սանձահարումը», 1958, «Մեծ աղմուկ ոչնչից», 1960)։ Դանզասին հատուկ է կոմեդիական-օպերետային ժանրի նուրբ զգացողությունը, բեմական փայլն ու գրավչությունը։ Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով։

Հայկ Դանզաս
-----------

**Հայկ Քրիստափորի Դանզաս** (իսկական ազգանունը՝ Բինայան, մայիսի 10 մայիսի 22, 1899, Նոր Նախիջնան - մարտի 22, 1977, Երևան)։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1950)։ Սովորել է ծննդավայրի հայկական հոգևոր սեմինարիայում, ապա Խարկովի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում։ Մասնագիտական կրթությունն ստացել է Դոնի Ռոստովում, ՄԽԱՏ-ի դերասան Ա․ Պ․ Իյառլամովի «Դրամատիկական դասընթացներում»։

Բեմական գործունեությունն սկսել է 1919 թվականին՝ տեղի ռուսական թատրոնում։ 1920 թվականից որպես ռեժիսոր, դրամատիկական և օպերետային դերասան հանդես է եկել Դոնի Ռոստովի, Թբիլիսիի, Բաքվի, Կրասնոդարի, Լենինականի հայկական թատրոններում։ Եղել է Ռոստովի հայկական սովետական առաջին երաժշտական կոմեդիայի թատրոնի (1922), Երևանի (1942) նույնատիպ թատրոնի հիմնադիրներից։ 1942 թվականից աշխատել է Երևանի երաժշտական կոմեդիայի թատրոնում։ Դերերից են՝ Բոնի (Կալմանի «Սիլվա», 1925, 1933, 1939, 1942), Ֆլորիդոր (Էրվեի «Մադմուազել Նիտուշ», 1933), Ալֆրեդ (Շոուի «Պիգմալիոն», 1935), Նազար (Ա․ Այվազյանի «Քաջ Նազար», ըստ Դ․ Դեմիրճյանի, 1948), Ստեֆան Շտրաուսի «Գնչուների բարոն», 1952), Չոկան (Կոտոյանի «Սիրո հովիտը», 1956)։ Բեմադրել է Կալմանի «Սիլվա» (1923, 1933), «Մարիցա» (1925, 1933, 1943), Լեհարի «Կենսուրախ այրին» (1933) օպերետները, Սունդուկյանի «Խսաթաբալա»-ն (1937)։ Դանզասը վարպետորեն տիրապետում էր օպերետային ժանրի արտահայտչամիջոցներին, վերամարմնավորման արվեստին։

Ի․ և Հ․ Դանզասների արվեստը նպաստել է Սովետական Հայաստանում օպերետային ժանրի կատարողական ավանդույթների հաստատմանը։

Գրականություն
-------------

* Սարգսյան Ս․ Տ․, Սիրելի անուններ, Ե․, 1967։ Լալայանց Տ․, Դանզասներ, Ե․, 1973։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Օպերատային ժանրի անփոխարինելի զույգ, Իզաբելլա և Հայկ Դանզասներ". Արխիվացված է the original 2015 թ․ հունիսի 11-ին. Retrieved 2015 թ․ մայիսի 10.

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 275)։*  |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռիտիվ Վոժ (այլ կիրառումներ)

**Ռիտիվ Վոժ** (ռուս.՝ Рытыв-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Հարավային Մալվա գետի աջ ափին՝ 113 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 14 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000014374
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001437
* Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Ռիտիվ Վոժ". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ օգոստոսի 10. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 31.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
**Դինարա Ալիևա** (ադրբ.՝ Dinarə Əliyeva, դեկտեմբերի 17, 1980(1980-12-17), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ադրբեջանի օպերային երգչուհի (սոպրանո), Ադրբեջանի ժողովրդական արտիստ (2018)։

Կենսագրություն
--------------

Դինարա Ալիևան ծնվել է 1980 թվականին Բաքու քաղաքում։ 1998 թվականին ավարտել է Բյուլբուլի անվան երաժշտական դպրոցը։ 2004 թվականին ավարտել է Բաքվի երաժշտական ակադեմիան՝ ստանալով մագիստրոսի կոչում։ Երաժշտական ակադեմիայում ստացել է հետբուհական կրթություն։ Դեռևս 1998 թվականին, Բուլբուլի անվան դպրոցում սովորելիս, Դ. Ալիևան մասնակցել է միջնակարգ հատուկ երաժշտական դպրոցների վոկալիստների VII հանրապետական մրցույթին և դարձել մրցույթի դափնեկիր։ 2002-2005 թվականներին եղել է Ադրբեջանի օպերայի և բալետի պետական թատրոնի մենակատար։ 2005 թվականին Դ. Ալիևան մասնակցել է վոկալիստների III միջազգային մրցույթին և գրավել երրորդ տեղը։

Դինարա Ալիևան եղել է 2007 թվականին Մարիա Կալասի փառատոնի դափնեկիր, իսկ2009 թվականին՝ Ելենա Օբրազցովայի երգի միջազգային մրցույթի։ 2010 թվականին Ալիևան հաղթել է Պլասիդո Դոմինգո երգի մրցույթում։

2010 թվականի սեպտեմբերի 17-ին նրան շնորհվել է Ադրբեջանի վաստակավոր արտիստի պատվավոր կոչում։

2018 թվականի մայիսի 27-ին նրան շնորհվել է Ադրբեջանի ժողովրդական արտիստի պատվավոր կոչում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Official website
2. ↑  "Դինարա Ալիևա". Արխիվացված է the original 2021 թ․ փետրվարի 19-ին. Retrieved 2021 թ․ սեպտեմբերի 13. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  Կենսագրություն
4. ↑  «ԱՀ Նախագահի հրամանագիր ՝ Ադրբեջանի Հանրապետության մշակույթի գործիչներին պատվավոր կոչումներ շնորհելու մասին»
5. ↑  «ԱՀ Նախագահի հրամանագիր ՝ Ադրբեջանի Հանրապետության մշակույթի գործիչներին պատվավոր կոչումներ շնորհելու մասին» president.az