recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Խաչ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)
**Սուրբ Խաչ եկեղեցի**, Հայ Առաքելական եկեղեցի, գտնվում է Վրաստանի Ախալքալաքի շրջանի Ախալքալաք քաղաքից ուղիղ գծով 9 կմ արևմուտք, հայաբնակ Գումբուրդո գյուղում, կառուցվել է 21-րդ դարում։

Գումբուրդոի Սուրբ Խաչ եկեղեցի կառուցվել է 2011 թվականին, Խաչատուր և Սայաթ Սահարյանների բարերարությամբ։

Եկեղեցին պատկանում է խաչաձև-գմբեթավոր տիպին, կառուցված է հայկական կարմիր տուֆից, նրա չափսերն են (6 x 9.5) մետր։

Պատերի և տանիքի միացման տեղերում տեղադրված են քիվեր։ Եկեղեցու մուտք գտնվում է արևմտյան կողմում, իսկ մուտքի վերևի մասում կա հայերեն արձանագրություն։

Եկեղեցին ունի վեցասյուն զանգակատուն, որը գտնվում է տանիքին արևմտյան մասում, իսկ եկեղեցու գմբեթը ութանիստ է, ունի 4 պատուհաններ։ Եկեղեցու խորանը գտնվում է արևելյան մասում, իսկ հյուսիսային մասում մկրտության ավազանն է։

2017 թվականի ապրիլի 22-ին եկեղեցին օծվեց, ձեռամբ Վիրահայոց թեմի առաջնորդ Գերաշնորհ Տեր Վազգեն եպիսկոպոս Միրզախանյանի և մասնակցությամբ Սամցխե-Ջավախքի և Ծալկայի ընդհանուր առաջնորդական փոխանորդ հոգեշնորհ Տեր Բաբգէն վարդապետ Սալբիյանի։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ջավախքում օծվել է նորակառույց Սուրբ խաչ եկեղեցին

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Aleks\_El\_Dia. «ԳՈՒՄԲՈՒՐԴՈ - ՍՈՒՐԲ ԽԱՉ ԵԿԵԵՂԵՑԻ». *armenianchurch.ge*. Վերցված է 2021 թ․ օգոստոսի 4-ին. `{{cite web}}`: Missing `|author1=` (օգնություն)
2. ↑  «Ախալքալաքի Գումբուրդո հայաբնակ գյուղում օծվել է «Սուրբ խաչ» եկեղեցին». *«Ազատ Եվրոպա/Ազատություն» ռադիոկայան*. Վերցված է 2021 թ․ օգոստոսի 4-ին.
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Խաչ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)
**Սուրբ Խաչ եկեղեցի**, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, գտնվում է Վրաստանի Սամցխե-Ջավախեթի մարզի Ախալքալաքի մունիցիպալիտետի Խանդո գյուղում, կառուցվել է 19-րդ դարում, 1856 թվականին։

Ըստ Վրաստանի հայոց թեմ և Իմերեթի թեմի 1839-1840 թվականների արխիվների կան հիշատակումներ այս եկեղեցու մասին։

1866 թվականին եկեղեցին եղել է փայտաշեն կառույց, իսկ 1885 թվականին՝ քրաշեն։ Եկեղեցու հարակից՝ հարավային կողմում կա գերեզմանատուն։

Ճարտարապետություն
-----------------

Սուրբ Խաչ եկեղեցին բազիլիկ կառույց է, որը կառուցմած է տուֆ տեսակի քարից, նրա չափերն են՝ 11.63 x 17.69 մետր։

Ունի մեկ մուտք, հարավային կողմում, մուտքի վերևի մասում կա արձանագրություն։

Շինարարության կապակցանյութ օգտագործվել է կիրը։

Եկեղեցին ունի նաև զանգակատուն, որը գտնվում է արևմտյան մասում՝ տանիքին։ Եկեղեցու խորանը գտնվում է արևելյան կաղմում։

1839-1870-ական թվականներին եկեղեցու հոգևոր կազմն է եղել՝ քահանա Տեր Վարդան Տեր-Ստեփանյանցը, դպիրներ Թորոս Կյուրեղյանը և Հարություն Խաչատրյանը, իսկ 1880-ական թվականներին՝ քահանա Խաչատուր Տեր-Վարդանյանը։

2006 թվականին եկեղեցին կիսավեր վիճակում էր, սակայն ծնունդով Խանդո գյուղից Արկադի և Համբարձում Թորոսյանների հովանավորչությամբ եկեղեցին վերակառուցվում է։

Եկեղեցին վերաօծվում է 2009 թվականի մայիսի 8-ին, Վիրահայոց թեմի առաջնորդ Տ. Վազգեն եպիսկոպոս Միրզախանյանի ձեռամբ և Սամցխե-Ջավախքի և Ծալկայի ընդհանուր առաջնորդական փոխանորդի և հոգևոր դասի մասնակցությամբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Aleks\_El\_Dia. «ԽԱՆԴՈ - ՍՈՒՐԲ ԽԱՉ ԵԿԵՂԵՑԻ». *armenianchurch.ge*. Վերցված է 2021 թ․ օգոստոսի 7-ին. `{{cite web}}`: Missing `|author1=` (օգնություն)
**Էնն Օ'Հարա Մաքքորմիք** (մայիսի 16, 1880(1880-05-16), Ուեյքֆիլդ, Արևմտյան Յորքշիր, Միացյալ Թագավորություն - մայիսի 29, 1954(1954-05-29), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), անգլիական ծագմամբ ամերիկացի լրագրող։ Նյու Յորք Թայմս (NYT) ամսագրի արտասահմանյան թղթակից։ NYT-ի խմբագրական խորհրդի առաջին կին անդամ։ Լրագրության ոլորտում Պուլիցերյան մրցանակի առաջին կին դափնեկիր։

Կյանքի վաղ շրջան
----------------

Ծնվել է 1880 թվականի մայիսի 16-ին Անգլիայի Ուեսթ Յորքշիր նահանգի Ուեյքֆիլդ քաղաքում՝ Թոմաս և Թերեզա Բեատրիսների ընտանիքում։ Ընտանիքը տեղափոխվել է ԱՄՆ՝ երեք քույրերից ամենամեծը՝ Էննի ծնվելուց հետո։ Նրանք սկզբում ապրում էին Մասաչուսեթսում, իսկ ավելի ուշ տեղափոխվեցին Կոլումբուս, Օհայո, որտեղ Էնը մեծացավ և չսովորեց։ Նրա հայրը բախվել է ֆինանսական խնդիրների և լքել ընտանիքը։ Նրա մայրը աշխատում էր չոր ապրանքների խանութում այնտեղ էլ վաճառում էր իր Songs at Twilight գիրքը։ 1898 թվականին նա ավարտել է Սուրբ Մարիայի ակադեմիան Կոլումբուսում։ Իր մայրիկի հետ աշխատել է Catholic University Bulletin շաբաթաթերթում։

Կարիերա
-------

1921 թվականին Մաքքորմիքը նամակ է գրել Քար Վան Անդային, *The New York Times-ը* կառավարող խմբագրին և հարցրել է, թե արդյոք կարող է նրան նամակագրություն ուղարկել արտասահմանից։ NYT-ն ընդունեց առաջարկը և հրապարակեց Մաքքորմիքի բազմաթիվ հոդվածներ, ներառյալ նրա վերլուծությունները իտալական ֆաշիզմի զարգացման և Բենիտո Մուսոլինիի ազդեցության ավելացման վերաբերյալ։ 1922 թվականին Մաքքորմիքը դարձավ NYT-ի մշտական թղթակից։ 1936 թվականին Մաքքորմիքը դարձավ NYT-ի խմբագրական խորհրդի առաջին կին անդամը։ 1937 թվականին Մաքքորմիքը դարձավ առաջին կինը, ով Պուլիտցերյան մրցանակ ստացավ լրագրության ոլորտում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Life Story: Anne O'Hare McCormick, 1882-1954 — New-York Historical Society.
2. 1 2 3 4 5 6  Library of Congress Authorities — Library of Congress.
3. ↑
4. 1 2
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. 1 2  Notable American women : the modern period : a biographical dictionary. — Cambridge, Mass.: Belknap Press of Harvard University Press, 1980. — С. 439. — xxii, 773 pages с. — ISBN 0-674-62732-6, 978-0-674-62732-1, 0-674-62733-4, 978-0-674-62733-8
10. ↑  Редакторы Британской энциклопедии. "Anne Elizabeth O'Hare McCormick | American journalist". *Британская энциклопедия* (in անգլերեն). Արխիվացված from the original on 2023 թ․ փետրվարի 18. Retrieved 2023 թ․ փետրվարի 18.
11. ↑  Lee Boomer. "Life Story: Anne O'Hare McCormick, 1882-1954". *Нью-Йоркское историческое общество* (in անգլերեն). Արխիվացված from the original on 2023 թ․ փետրվարի 18. Retrieved 2023 թ․ փետրվարի 18.
**Միջնադարյան ժայռափոր դամբարան**, նորահայտ պատմամշակութային հուշարձան Արագածոտնի մարզի Օհանավան գյուղի տարածքում, Քասախի կիրճում։ Հայտնաբերվել է 2024 թվականի փետրվարին բնակիչներից մեկի կողմից սեփական տարածքում հողային աշխատանքներ կատարելու ժամանակ։

Պատմություն
-----------

Միջնադարյան ժայռափոր դամբարանը հայտնաբերվել է բնակիչներից մեկի կողմից սեփական տարածքում հողային աշխատանքներ կատարելու ժամանակ։ «Պատմամշակութային արգելոց-թանգարանների և պատմական միջավայրի պահպանության ծառայություն» ՊՈԱԿ-ի Արագածոտնի մարզային ծառայության կողմից դեպքն արձանագրվել և հողային աշխատանքները դադարեցվել են։ Քննարկվել են աշխատանքների ընթացքում հայտնաբերված հնագիտական առարկաները պետությանը հանձնելու և հրատապ հնագիտական պեղումների անհրաժեշտությունը։ Առաջիկայում նոր հայտնաբերված հուշարձանը կվկայագրվի և կստանա նաև նորահայտ հուշարձանի կարգավիճակ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6  "Օհանավանում հայտնաբերվել է միջնադարյան ժայռափոր դամբարան". *escs.am*. 2024 թ․ փետրվարի 15. Վերցված է 2024 թ․ փետրվարի 14-ին.
2. 1 2 3 4 5 6  "ՄԻՋՆԱԴԱՐՅԱՆ ԺԱՅՌԱՓՈՐ ԴԱՄԲԱՐԱՆ Է ՀԱՅՏՆԱԲԵՐՎԵԼ ՕՀԱՆԱՎԱՆՈՒՄ". *hushardzan.am*. 2024 թ․ փետրվարի 15. Վերցված է 2024 թ․ փետրվարի 14-ին.
Նավայո ծովածոցը Զակինթոս կղզում
**Նավայո ծովածոց** (հուն․՝ Ναυάγιο, հունարենից թարգմանաբար՝ «նավաբեկություն»), լողափ Հոնիական ծովի ափին՝ Հունաստանի Զակինթոս կղզու հյուսիս-արևմուտքում։ Մինչև 1980-ական թվականները, Նավայոն կոչվել է *«Սուրբ Գևորգի լողափ»*՝ ծովածոցի շրջակայքում՝ շուրջ մեկ կիլոմետր հեռավորության վրա, գտնվող Սուրբ Գևորգի վանքի պատվին։ Հունարեն «Նավայո» բառը թարգմանաբար նշանակում է «նավաբեկություն», քանզի լողաափն իր անվանումը ստացել է Զակինթոսի ափերի մոտ տեղի ունեցած աղետալի վթարից հետո։ 1980 թվականին Հունաստանի ծովային ոստիկանությունը սկսել է հետապնդել երկրի ծովային տարածքում հայտնված մաքսանենգ նավին։ Այն Թուրքիայից շարժվում էր Իտալիա և անօրինական կերպով տեղափոխում էր ծխախոտ և ալկոհոլ։

Նկատելով իրենց ուղղությամբ շարժվող ոստիկանությանը՝ թուրքական արտադրության առևտրային նավը շրջադարձ է կատարում և մխրծվում ծանծաղուտի մեջ։ Չդիմանալով ալիքների ալեկոծություններին՝ նավը ծանծաղուտով խորտակվում է։ Մի քանի տարի անց Զակինթոսի ափերի մոտ բռնկված հուժկու փոթորիկը խորտակված նավի դասալիք դարձած մնացորդները բերում է ափ։ Ժանգոտած նավը հասնում է ափամերձ հատված և մխրճվում ավազների մեջ։ Կարճ ժամանակ անց նավաբեկության ենթարկված նավի ժանգոտած մնացորդները դառնում է լողափի «մարգարիտ»-ը։ Հազարավոր զբոսաշրջիկներ ժամանում են Զակինթոս և լուսանկարահանվում կղզու այցեքարտը դարձած շոգենավի հետ։ Դրանից հետո ծովածոցն ու լողափը անվանվում է «Նավայո»։ Լողափը բոլոր կողմերից շրջապատված է 45-ից մինչև 225 մետր բարձրությամբ սպիտակ բարձրադիր ժայռերով։ Դա նշանակում է, որ լողափ հասնելու միակ ճանապարհը ծովային նավարկությունն է, քանզի Նավայո տանող ցամաքային ճանապարհներ չկան։ Վերջին աղետալի դեպքը Նավայոյում տեղի է ունեցել 2012 թվականի հունիսին, երբ բրիտանացի պարաշյուտիստը կնքում է իր մահկանացուն։

Տես նաև
-------

* Զակինթոս ազգային պարկ
* Զակինթոս

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Նավաբեկության ծովափը՝ Զակինթոս *travelzakynthos.com* կայքում(հուն.)
2. ↑  Զակինթոս, Նավայո Archived 2017-02-13 at the Wayback Machine. (անգլ.) *certs-it.com* կայքում
3. ↑  Զակինթոս կղզում գտնվող Նավայո ծովածոցը (անգլ.) կայքը՝ *xtremespots.com*
4. ↑  Հունաստանի ափերի մոտ մահացել է բրիտանացի պարաշյուտիստը (անգլ.) կայք՝ *telegraph.co.uk*, հուլիսի 11, 2012

Արտաքին հղումներ
----------------

* Արդյո՞ք սա աշխարհի լավագույն լողափն է․ Նավայո, Զակինթոս Archived 2017-11-04 at the Wayback Machine. *heatheronhertravels.com* կայքում
* Նավայո ծովափեը Զակինթոսում holaplaya.com կայքում(ռուս.)

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Նավայո** կատեգորիայում։ |


|  |
| --- |
| 
  **Հունաստան**   **Եվրոպա**   **Կղզի**
 |
|  |
| --- |
| **Լալեմանցիա** |
|  |

**Լալեմանցիա** (լատին․՝ Lallemantia), **ղաշխակտավատ**, խուլեղինջազգիների ընտանիքի միամյա խոտաբույսերի ցեղ, ձիթատու մշակաբույս։

Նկարագրություն
--------------

Հայտնի է 6 տեսակ, որոնք աճում են Աիսայում։ Մշակության մեջ է լալեմանցիական իբերիականը (լատին․՝ iberica), որը վաղուց ի վեր մշակվել է Փոքր Ասիայում և Հայաստանում։ Լալեմանցիան երաշտադիմացկուն է, պահանջկոտ չէ ջերմության և խոնավության նկատմամբ։ Լավագույնը սևահողերն են։ Հայաստանում մշակում են փոքր տարածքներում։

Սերմերը պարունակում են 35–38 արագ չորացող, հիմնականում՝ տեխնիկական յուղ, քուսպն օգտագործում են որպես կեր։ Ցանքաշ շրջանառության մեջ ցանում են աշնանացան և հեռաշարացան մշակաբույսերից հետո։ Պարարտացման չափաքանակներն են 45-ական կգ/հա N, P2O5 և K2O։ Ցանում են վաղ գարնանը սովորական շարային և լայնաշարային եղանակներով (միջշարացանային հեռավորությունը՝ 45 սմ)։ Ցանքի չափաքանակները՝ համապատասխանաբար՝ 18–20 և 8–10 կգ/հա, խորությունը՝ 2–3 սմ։ Բերքահավաքը միափուլ է։ Միջին բերքատվությունը 8-10 ց/հա է։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Գյուղատնտեսական հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում-Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
**Նիկոլաե (Նիկոլայ) Բոտգրոս** (ռումիներեն՝ Nicolae Botgros, հունվարի 25, 1953(1953-01-25) կամ 1953, Badicul Moldovenesc, Cahul District, Մոլդովական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), մոլդովացի երաժիշտ և կոմպոզիտոր, Մոլդավիայի պետական ֆիլհարմոնիայի «Լեուտարի» ժողովրդական երաժշտության անսամբլի գեղարվեստական ղեկավար։ Մոլդովական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1988)։

Կենսագրություն
--------------

Նիկոլաե Բոտգրոսը ծնվել է 1953 թվականի հունվարի 25-ին Մոլդովական ԽՍՀ Կագուլի շրջանի Բադիկուլ Մոլդովենեսկ գյուղում (ներկայում՝ Մոլդովայի Հանրապետություն՝ երաժիշտների ընտանիքում. նրա հայրը եղել է ջութակահար, երկու եղբայրները նույնպես փոքր տարիքից նվագել են տարբեր երաժշտական գործիքներ։

Նիկոլաե Բոտգրոսը երաժշտություն է սովորել է Սորոկիի մշակութային-լուսավորական ուսումնարանում, իսկ 1990 թվականին ավարտել է ուսումը Քիշնևի կոնսերվատորիայում (ջութակահար և դիրիժոր)։

1970-ական թվականների սկզբին Նիկոլաե Բոտգրոսն աշխատել է «Չոկիրլիա» նվագախմբում։ 1973-1974 թվականներին որպես ջութակահար աշխատել է «Մուգուրել» նվագախմբում, իսկ 1974-1978 թվականներին՝ «Ժոկ» անսամբլում։ 1978 թվականից Նիկոլաե Բոտգրոսը գլխավորում է «Լեուտարի» անսամբլը, որ կազմակերպվել էր «Մուգուրել» ժողովրդական անսամբլի հիման վրա։ Ելույթ է ունեցել ԽՍՀՄ տարբեր քաղաքներում ու արտասահմանում՝ Եվրոպայում ու Ամերիկայում։ «Լեուտարի» անսամբլն արժանացել է բազմաթիվ մեդալների ու դիպլոմների։

Նիկոլաե Բոտգրոսն ամուսնացած է Լիդիա Բեժենարուի հետ։

Պարգևներ
--------

* Մոլդովական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1988)
* 2000 թվականին պարգևատրվել է Մոլդովայի Հանրապետության շքանշանով

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Չեխիայի ազգային գրադարանի կատալոգ
2. ↑  Ботгрос Hиколае
3. ↑  Nicolae Botgros, biografie Archived 2016-08-19 at the Wayback Machine. (մոլդովերեն)
4. ↑  Նիկոլաև Բոտգրոսի կենսագրությունը

Արտաքին հղումներ
----------------

* Նիկոլաե Բոտգրոս
* Nicolae Botgros - Dirijorul orchestrei "Lautarii" din Chisinau (ռում.)
* Nicolae Botgros: Graţie feciorului meu şi nurorii, în acest an voi pleca la mare (մոլդովերեն)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Discogs · MusicBrainz |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1187984345 · ISNI: 0000000032508782 · LCCN: n93114176 · NKC: jo20211123833 · VIAF: 9064512 · WorldCat VIAF: 9064512 |

 |
**Վ. Լ. Ռոմանովի անվան Մարիական ազգագրական թանգարան** (ռուս.՝ Марийский этнографический музей им. В. И. Романова), թանգարանային համալիր բաց երկնքի տակ։ Թանգարանը գտնվում է Կոզմոդեմյանսկ քաղաքում, մտնում է Կոզմոդեմյանսկի թանգարանային համալիրի մեջ։ Համարվում է Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության օբյեկտ (1200000391)։

Պատմություն
-----------

Մինչհեղափոխական Մարիական Պովոլժեի գյուղացիական տնտեսությունների կողմից օգտագործվող աշխատանքի հնագույն գործիքների և կենցաղային առարկաների նմուշները պահպանելու և հետագա սերունդներին ներկայացնելու նպատակով՝ կոլտնտեսությունների շրջանային լիազորների խորհրդի ժողովը 1977 թվականի սեպտեմբերի 2-ին որոշեց Գորնոմարիյսկի շրջանի կոլտնտեսությունների, խորհրդային տնտեսությունների և քաղաքի ձեռնարկությունների միջոցներով և ուժերով Կոզմոդեմյանսկ քաղաքում ստեղծել շրջանային երկրագործական թանգարան։ Գորնոմարիյսկի ժողովրդական պատգամավորների շրջանային խորհրդի գործադիր կոմիտեի 1979 թվականի փետրվարի 27-ի որոշմամբ Կոզմոդեմյանսկում սկսվեց բաց երկնքի տակ ազգագրական թանգարանի շինարարությունը, որի աշխատանքներին զգալի օժանդակություն ցուցաբերեց կուսակցության շրջկոմի առաջին քարտուղար Վ. Ի Ռոմանովը։ Թանգարանը բացվեց 1983 թվականի ամռանը, որը զուգադիպեց Կոզմոդեմյանսկի 400-ամյակի միջոցառումների հետ։ Թանգարանը դարձավ ճարտարապետական հուշարձանների, հողագործական և կենցաղային գործիքների և մշակութային արժեք ներկայացնող առարկաների հիմնական պահոցը։ Թանգարանի կազմակերպիչները ձգտում էին վերստեղծել Գորնոմարիյսկի շրջանի բնակչության կենցաղի և ճարտարապետության բնօրինակ մանրամասները։

Ցուցադրություններ
-----------------

Թանգարանի տարածքը կազմում է ավելի քան 5 հեկտար։ Թանգարանի տարածքում կառուցված են ավելի քան 60 տարբեր շինություններ և օբյեկտներ, հավաքված են 7000-ից ավելի աշխատանքի և կենցաղային նշանակության գործիքների և առարկաների ցուցանմուշներ, որոնք իրենցից պատմական արժեք են ներկայացնում։

Տես նաև
-------

* Կոզմոդեմյանսկ
* Կոզմոդեմյանսկի թանգարանային համալիր

Գրականություն
-------------

Романов М. П. Этнографический музей под открытым небом в Козьмодемьянске - Йошкар-Ола: Марийское книжное издательство, 1994. - 30000 экз. - ISBN 5-7590-0049-7.

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Марийский этнографический музей имени В.И. Романова". *www.culture.ru*. Վերցված է 2019 թ․ մարտի 4-ին.
2. ↑  "Марий Эл, Горномарийский район, музей, история, марийцы, история села, горные марийцы, икона, колхоз, мельница, история марийского края, Козьмодемьянск, Волга, марийский музей, марийский быт, марийские праздники, достопримечательности Марий Эл, Романов, Ильф и Петров, Васюки, Остап Бендер, культура мари, марийские ремесла, марийская одежда". *komanda-k.ru* (ռուսերեն). 2017 թ․ ապրիլի 7. Վերցված է 2019 թ․ մարտի 4-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* "Этнографический музей под открытым небом". *www.museum.ru*. Վերցված է 2019 թ․ մարտի 4-ին.

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Մարիական ազգագրական թանգարան** կատեգորիայում։ |
**Կոմիկ, հումորիստ**(от գերմ.՝ Komiker, Komikus, լատին․՝ cōmicus, հին հունարեն՝ κωμικόςт ), դերասան, ով կատարում է կատակերգական դերեր։

Ամպլուա
-------

Ամպլուայի սահմանները ստույգ պարզ չեն։ Կոմիկի դերում կարող են հանդես գալ յուրաքանչյուր անձ, այսպես ասած «ծիծաղելի» կերպարները։ Վալերի Բեբուտովի, Վսևոլոդ Մայերխոլդի, Ակսյոնովի ամպլուայի աղյուսակներում կոմիկ բառի փոխարեն օգտագործվել է «Ծաղրածու, խեղկատակ, հիմար, էքսցենտրիկ» անվանումները։ Կոմիկների համար անհրաժեշտ տվայլներից են գրոտեսկի (ծիծաղաշարժ), ինչպես նաև ակրոբատիկայի և էկվիլիբրիսիկայի ունակությունները։

Կոմիկները ի տարբերություն դերասանների հաճախ լինում են տգեղ, կարող են ունենալ անհամաչափ կազմվածք, կամ ունենան թերություններով դեմք (օրինակ շլություն)։ Այսպիսով արտաքին տեսքի որոշակի թերությունները համարվում են կոմիկի համար արժեքավոր։

Այս ամպլուայի դերը աճել է փողոցային թատրոններում, որտեղ կոմիկները հայտնվել են։ Վերածննդի սկզբնական շրջանում հասարակ ժողովրդական հումորին ավելացվում էր փիլիսոփայական ենթատեքստեր (հայտնվում էր այսպես կոչված իմաստուն խեղկատակ), երգիծական կերպարները հայտնվում էին նաև ողբերգություններում (օրինակ՝ խեղկատակի դերը «Լիր արքա» ողբերգությունում)։

Կոմիկն ու տրագիկը թատրոնում
---------------------------

Կուպցովը նկարագրել է Օստրովսկու «բարձր» տրագիկի ամպլուայի և «ցածր»՝ կոմիկի հակադրությունը (այդ թատերական տերմինները դուրս բերելով ֆր.՝ l’acteur premier tragique и ֆր.՝ l’acteur premier comique-ից)։ Ըստ իր կարծիքի՝ «Անտառ» կատակերգությունում Օստրովսկին նկարագրել է նվազագույն թատերախմբի հնարավորությունները։

Կրկեսում
--------

Համաձայն Բարինովի՝ կոմիկները կրկեսում ծառայում են կրկեսային համարների արդյունքում առաջացած զգացմունքային լարվածության նվազեցման համար։

Այլ արժեքներ
------------

Խոսակցական — մարդ, ով սիրում է կատակել կամ ուղղակի ծիծաղելի է։

Հնացած — Կատակերգության հեղինակ

Տես նաև
-------

* Կատակերգություն
* Հումոր
* Ծաղրածու

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *М. Р. Фасмер* комик // Этимологический словарь русского языка. — Прогресс. — М. 1964—1973. в словаре Фасмера.
2. ↑  *Шабалина, Татьяна* Комик в энциклопедии «Кругосвет»
3. ↑  Баринов В. А.. Катарсис в условиях выражения наивности в цирке. Философия и общество. Выпуск № 4(64)/2011.

Արտաքին հղումներ
----------------

* *Родина Т. М.* Комик // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.
* *Аксенов И. А. Бебутов В. М. Мейерхольд В. Э.* «Амплуа актера»; М. 1922
* Комик в энциклопедии «Кругосвет».
* О. Н. Купцова. А. Н. Островский и театральная система амплуа (комедия «Лес») Archived 2014-07-14 at the Wayback Machine.. // Вестник Удмуртского университета. История и филология. Вып. 1. Ижевск, 2008. C. 3-12. (название статьи цит. по автору; по ссылке — КОМЕДИЯ А. Н. ОСТРОВСКОГО «ЛЕС»: ОПЫТ ИСТОРИКО-ТЕАТРАЛЬНОГО КОММЕНТАРИЯ).

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուսի և Եփրոնի փոքր · Կրուգոսվետ |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4164760-9 · NKC: ph1190980, ph1215205 |

 |
IRAS 19340+2016
**IRA S 19340+2016** - աստղաառաջացնող շրջան է, որը գտնվում է Աղվեսի համաստեղությունում, Երկրից գտնվում է 11 հազար լուսային տարի հեռավորության վրա։

Բնութագիր
---------

IRA S 19340+2016-ում տեղի է ունենում պրոտոմոլորակային սկավառակով աստղերի առաջացում։ Այդ աստղերի շուրջը ժամանակի ընթացքում կառաջանան մոլորակներ։ Աստղաառաջացման տվյալ շրջանը թաքնված է աստղային փոշու տակ, սայակն այն կարելի է տեսնել ինֆրակարմիր դիապազոնում։ Առաջին անգամ աստղաառաջացման շրջանը հայտնագործել է աստղադիտակ IRAS-ը, 1983 թվականին։ «Սպիտցեր» աստղադիտակի արած նկարներում կապույտ գույնը դա 3,5 միլիմետր երկարությամբ ճառագայթմանը, կապույտը - ութ միկրոմետր, իսկ կարմիրը - 24 միկրոմետր։ Կանաչ գույնը ցույց է տալիս օրգանական մոլեկուլների առկայությունը, կարմիրը - օրգանական փոշու մասնիկների։ IRA S 19340+2016 մոտ գտնվում է այլ աստղաառաջացման շրջան ՝ IRAS 19343+2026 «Աստղային Ճանապարհ» սերիալի Աստղաթիռի հետ նմանության պատճառով այն կոչվել է NCC-1701, ի պատիվ սերիալի առաջին սերիայի 50-ամյակին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Jun-ichi Nakashima, Shuji Deguchi (2003 թ․ հունվարի 30). "SiO Maser Survey of Cold IRAS Sources" (անգլերեն). Arxiv.org. Վերցված է 2016 թ․ սեպտեմբերի 10-ին.
2. ↑  "Image: 'Enterprise' nebulae seen by Spitzer" (անգլերեն). Phys.org. 2016 թ․ սեպտեմբերի 9. Վերցված է 2016 թ․ սեպտեմբերի 10-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* IRAS 19340+2016 в базе данных SIMBAD. Проверено 10 сентября 2016.
* "'Enterprise' Nebulae Seen by Spitzer" (անգլերեն). Пресс-релиз JPL. 2016 թ․ սեպտեմբերի 8. Վերցված է 2016 թ․ սեպտեմբերի 10-ին.
**Բարբարա Ջո Ալեն** (անգլ.՝ Barbara Jo Allen, հայտնի է նաև **Վերա Վեյգ** (անգլ.՝ Vera Vague) սեպտեմբերի 2, 1906(1906-09-02), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - սեպտեմբերի 14, 1974(1974-09-14), Սանտա Բարբարա, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկյան դերասանուհի։

Իր դերասանական ունակությունները նկատվել է դեռ դպրոցական ներկայացումների ժամանակ։ Դպրոցն ավարտելուց հետո նա տեղափոխվել է Փարիզ, որտեղ սովորել է Սորբոնում։ Ուսումնառության տարիներին նա սկսել է լավ տիրապետել ֆրանսերենին, գերմաներենին, իսպաներենին և իտալերենին։ Ծնողների մահից հետո նա վերադարձել է ԱՄՆ, որտեղ մորեղբոր մոտ ապրել է Լոս Անջելեսում։

1937 թվականին Ջո Ալենը նորամուտը նշում է «NBC» ռադիոյում, ապա Վերա Վեյգ կերպարային անունով հանդես է գալիս մի շարք ռադիոհաղորդումներում։ Այդ կերպարը այնքան հաջող և հայտնի է դառնում, որ Վերա Վոգը դառում է նրա կեղծանունը։ 1938 թվականին մեկնարկում է նրա կինոկարիերան, և հաջորդ տարիներին նա նկարահանվում է մի շարք ֆիլմերում, որոնցից են «Կանայք» (1939), «Ռանչոյի մեղեդիները» (1940), «Նախագիծ սկանդալի համար» (1941) և «Մոգավկ» (1956): Բացի դրանից դերասանուհին մասնակցել է «Քնած գեղեցկուհին» (1959) և «Թուրը քարի մեջ» (1963) մուլտֆիլմերի հնչյունավորմանը։

Վերա Վեյգը երեք անգամ ամուսնացած է եղել։ Առաջին ամուսնուց՝ դերասան Բարտոն Յարբորոյից, որից բաժանվել է 1931 թվականին, երեխա է ունեցել։ 1931-1932 թվականներին նա ամուսնացել է Չարլզ Կրոսբիի հետ, իսկ 1943 թվականին ամուսնացել է պրոդյուսեր Նորման Մորելիի հետ, որից ևս մեկ երեխա է ունեցել։ Ամուսնու հետ ապրել է Սանտա Բարբարայում, որտեղ մահացել է 1974 թվականին՝ 68 տարեկանում։ Դերասանուհին Հոլիվուդի փառքի ծառուղում երկու աստղ է ստացել կինոյում և ռադիոյում ունեցած ավանդի համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Internet Speculative Fiction Database — 1995.
2. ↑  "Smart Girl Makes Career of Being Rattlebrained". The Indiana Gazette. 1942 թ․ հունիսի 27. p. 11. Վերցված է 2015 թ․ օգոստոսի 21-ին – via Newspapers.com. հրապարակում բաց հնարավորություն
3. ↑  IMDb: Barbara Jo Allen
4. ↑  Glickman, David (1941 թ․ մայիսի 5). "Screenland Culls New Talent From Radio" (PDF). *Broadcasting*. Վերցված է 2015 թ․ օգոստոսի 21-ին.(չաշխատող հղում)
5. ↑  Shreve Jr. Ivan G. Thrilling Days of Yesteryear, February 3, 2008.
6. ↑  Grunwald, Edgar A. Ed. (1938). *Variety Radio Directory 1938–1939*. Variety, Inc. P. 1227

Արտաքին հղումներ
----------------

* Բարբարա Ջո Ալեն (անգլ.) *Internet Movie Database* կայքում

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · Discogs · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ · MusicBrainz · Internet Speculative Fiction Database · Find A Grave · WikiTree |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Notable Names Database |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: n78080691 · VIAF: 35719155 · WorldCat VIAF: 35719155 |

 |
**Անգլիական այգու ռոտոնդաներ**, կառուցվել է 1912 թվականին, ճարտարապետ՝ Բ․ Մեհրաբյան։

Տեղագրություն
-------------

Գտնվում է Երևանի Անգլիական այգու հարավ–արևմտյան սահմանին և ձգվում է Մալականների փողոցի երկայնքով։

Նկարագիր
--------

Շինությունը բնութագրում է ազատ նախագծման սկզբունքը, չնայած որոշակի պարբերաբար կրկնվող ծավալապլանավորման լուծումների։ Կոպմոզիցիայի պլանը կանխատեսում է երկու ֆունկցիոնալ կոմպոնենտներ՝ քառակուսի պատը և այգու կողմ ուղղված բազմանկյուն ռոտոնդան իրար միացնող առանցքը։ Շքամուտքով մինյանց միացված պատերը ձևավորում են կոմպոզիցիայի կառուցվածքի սիմետրիկ կորիզը, որին կիսաշրջանաձև միանում են մյուս բաղադրիչները՝ տեսադաշտում ընդգծելով ռոտոնդայի ճակատամասը։ Ռոտանդան, որն իրենից ներկայացնում է կառույցի հանգուցային էլեմենտը, տարածական կոմպոզիցիայում ուշադրությունը իր վրա է կենտրոնացնում հատված կամարի և հղկված սյուների դեկորացիաներով, երկար թեքված ճաղաշարքով և նախշավոր, եռանկյուն վերնաճակատ մուտքով։ Կոմպոզիցիայում նրա ճարտարապետական նշանակությունը մեծացնում են ծավալների պարզությունն ու երիզված լինելը։

Տես նաև
-------

* Անգլիական այգի (Երևան)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Гаспарян, Мариетта (2008). *Архитектура Еревана XIX- Начала XX века*. Ереван: Ушардзан. p. 157. ISBN 978-99930-865-6-7.
**Մարմոտան Մոնե թանգարան**, (ֆր.՝ Musée Marmottan Monet), գեղարվեստի թանգարան Փարիզի 16-րդ շրջանում։ Հավաքածուն ընդգրկում է իմպրեսիոնիստների և պոստիմպրեսիոնիստների մոտ 300 կտավ։ Թանգարանում ներկայացված են Կլոդ Մոնեի, Բերտա Մորիզոյի, Էդգար Դեգայի, Էդուարդ Մանեի, Ալֆրեդ Սիսլեյի, Կամիլ Պիսսարոյի, Պոլ Գոգենի, Պոլ Սինյակի, Օգյուստ Ռենուարի գործերը։ Բացի դրանից՝ թանգարանում պահվում են նկարազարդ ձեռագիր մատյաններ, Նապոլեոնի շրջանի արվեստի գործեր, իտալական և ֆլամանդական գեղանկարչությունը ներկայացնող կտավներ։

Մետրոյի մոտակա կայարանը Լյա Մյուետն է։

Պատմություն
-----------

Նախկինում թանգարանի շենքը եղել է հերցոգ Վալմի որսորդական տնակը Բուլոնյան անտառի եզրին։ Տնակը 1882 թվականին ձեռք է բերել Ժյուլ Մարմոտանը՝ հետագայում ժառանգություն թողնելով որդուն։ Պոլ Մարմոտանը, ով շատ հետաքրքրված էր Նապոլեոնի շրջանի արվեստով, մեծացնում է հոր հավաքածուն՝ այն համալրելով նկարներով և կահույքով։ Մարմոտանը արվեստի գործերը և տունը ժառանգություն է թողել Ժյուլիան ակադեմիային, որն էլ 1934 թվականին այն դարձրել է թանգարան։

Սկզբնական շրջանում հավաքածուն ներկայացնում էր Ֆրանսիայի առաջին կայսրության շրջանի գործեր, բայց շուտով փոխում է ուղղվածությունը՝ շնորհիվ երկու խոշոր նվիրատվությունների։ 1957 թվականին Վիկտոր Դոնոպ դե Մոնչին թանգարանին նվիրում է իր հոր՝ իմպրեսիոնիստների կողմնակից դոկտոր Ժորժ դե Բելիոյի հավաքածուն, որը բաղկացած էր իմպրեսիոնիստների աշխատանքներից։ 1966 թվականին Կլոդ Մոնեի երկրորդ որդին՝ Միշել Մոնեն, թանգարանին է նվիրում իր հոր աշխատանքները։ Այդպիսով՝ Մոնեի աշխատանքների՝ աշխարհում ամենամեծ հավաքածուն գնվում է Մարմոտան Մոնե թանգարանում։

Պատկերասրահ
-----------

* Կլոդ Մոնե, Տպավորություն. Ծագող արև Կլոդ Մոնե, Տպավորություն. Ծագող արև
* Կլոդ Մոնե, «Տրուվիլ ծովափին» Կլոդ Մոնե, «Տրուվիլ ծովափին»
* Կլոդ Մոնե, «Ռուանի տաճար» Կլոդ Մոնե, «Ռուանի տաճար»
* Բերտա Մորիզո, «Վարդագույն տուղտավարդեր» Բերտա Մորիզո, «Վարդագույն տուղտավարդեր»
* Կլոդ Մոնե, «Ջրաշուշաններ» Կլոդ Մոնե, «Ջրաշուշաններ»
* Կլոդ Մոնե, «Արևի ազդեցություն» Կլոդ Մոնե, «Արևի ազդեցություն»

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  "Jules and Paul Marmottan" Musée Marmottan. Retrieved 20 February 2010.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Թանգարանի պաշտոնական կայք

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 90707070 · BNE: XX193490 · BNF: 11877534h · CiNii: DA04686060 · GND: 1017937-9 · ICCU: UBOV560964 · ISNI: 0000000121820970 · LCCN: n50061832 · NKC: kn20131021003 · NUKAT: n2006030014 · SUDOC: 026548658 · VIAF: 149466652 · ULAN: 500310013 · WorldCat VIAF: 149466652 |

 |

 |
**Բիլբեյս** (արաբ․՝ بلبيس‎‎), քաղաք Եգիպտոսում։ Գտնվում է Նեղոսի դելտայի հարավարևելյան մասում։ Էշ-Շարկիա նահանգի մեծությամբ երկրորդ քաղաքն է։

Պատմություն
-----------

Բիլբեյսը առաջին քաղաքներից մեկն է, որ գրավել է արաբական բանակը Եգիպտոսի նվաճման ժամանակ։ Որոշ տվյալներով՝ Բիլբեյս քաղաքում կառուցվել է Աֆրիկյան մայրցամաքի առաջին մզկիթը՝ Սադատ Կուրեյշը։ Քաղաքը կարևոր դեր է խաղացել Ֆաթիմյանների վեզիրության վերահսկողության համար պայքարում։ 1164 թվականին Ասադ ադ-Դին Շիրկուխն իր երիտասարդ եղբորորդի Սալահ ալ-Դինի հետ քաղաքում հետ է մղել Շավարի և Ամորի I-ի համատեղ ուժերը երեք ամսվա ընթացքում։ Այնուհետև 1168 թվականին քաղաք է հարձակվել Ամորիի բանակը և կազմակերպել կոտորած։ Արյունոտ վայրագությունները եգիպտացի ղպտիների մոտ առաջացնում են վրդովմունք, ովքեր տեսել էին խաչակրաց արշավանքները, բայց տուժել են ոչ պակաս, քան Բիլբեյս քաղաքի մուսուլման բնակչությունը։ Ղպտիները դադարել են աջակցել խաչակիրներին։

1798 թվականին քաղաքի ամրաշինական կառույցները վերացվել են Նապոլեոնի հրամանով։

Այսօր Բիլբեյս քաղաքում գտնվում է Եգիպտոսի ВВС ակադեմիայի համալիրը։

Շրջան
-----

Բիլբեյս շրջանն ունի 549 701 բնակիչ (2002) և զբաղեցնում է 1230 կմ² տարածք։ Շրջանը ներառում է 8 գյուղական համայնքներ, որոնք ներառում են 48 գյուղեր և 381 մանր բնակավայրեր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  Морисон С. Крестоносцы / Пер. с франц. - М.: Издательство "Весь Мир", 2003. - 176 с. - С.55

Արտաքին հղումներ
----------------

* Gibb, Sir Hamilton (2006). *The Life of Saladin*. Oxford University Press. ISBN 978-0-86356-928-9.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրիտանիկա · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Մեծ սովետական (1 հրտ.) |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 148151430 · WorldCat VIAF: 148151430 |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Եգիպտոս Եգիպտոսի քաղաքներ |
| --- |
|  |
| Մայրաքաղաք՝ **Կահիրե** |
|  |
| Քաղաքներ | Աբու Քեբիր  • Ալեքսանդրիա  • Ասուան  • Ասյութ  • Ահմիմ  • Բենի Սուեյֆ  • Բենհա  • Բիլբեյս  • Գիզա  • Գիրգա • Դամանհուր  • Դիսուկ  • Դումյաթ  • Զակազիկ  • Իսմայիլիա  • **Կահիրե**  • Կալյուբ  • Կաֆր էդ Դավար  • Կաֆր էշ Շեյհ  • Կենա| Լուքսոր • Մալավի  • Մերսա Մատրուհ  • Միտ Համր  • Պորտ Սաիդ • Սոհագ  • Սուեզ • Տանտա  • Ֆայում  • Խուրգադա • Շիբին էլ Քոմ  • Շուբրա էլ Հեյմա  • Էդֆու  • Էլ Արիշ  • Էլ Մանսուրա  • ՖայուԷլ Մահալա էլ Կուբրա  • Էլ Մինյա | Եգիպտոսի զինանշանը |
|  |
| Պորտալ:Եգիպտոս |

 |
**Մեղվապահության թանգարան** (լեհ.՝ Muzeum Pszczelarstwa ), ամբողջական անունը` **Ռիշարդ Կոստեցկու անվան մեղվապահության թանգարան** (լեհ.՝ Muzeum Pszczelarstwa im. prof. Ryszarda Kosteckiego), թանգարան է բաց երկնքի տակ, որը գտնվում է Լեհաստանում, Մեծ լեհական վոևոդության Սվաժենձ քաղաքում։ Թանգարանը Շրենյավա գյուղում գտնվող Գյուղատնտեսության և սննդի արտադրության ազգային թանգարանի մասնաճյուղն է։ Թանգարանը գտնվում է Սվաժենձի արևմտյան մասում, Պոզնանսկայա 35 հասցեում, համար 92 ճանապարհի և համար 3 երկաթուղային ճանապարհի միջև։ Թանգարանը ներկայացնում է ցուցանմուշներ կապված մեղվապահության, փչակային մեղվապահության և շերամապահության պատմության հետ։ Թանգարանը այգու և վերականգնված առանձնատան հետ համարվում է Մեծ լեհական վոևոդության մշակութային հուշարձան։

Պատմություն
-----------

Թանգարանը հիմնադրվել է 1963 թվականին, Պետական անասնաբուժական ինստիտուտի մեղուների հիվանդությունների ֆակուլտետի կողմից, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ավերված առանձնատանը, որը գտնվում էր Նովա Վես քաղաքային շրջանի տարածքի զբոսայգում։ Թանգարանի հիմնադրման մեջ կարևոր դեր է ունեցել պրոֆեսոր Ռիշարդ Կոստեցկին։ Թանգարանի ստեղծմանը մասնակցել են Մեղուների հիվանդությունների բաժնի ֆակուլտետի ղեկավար Ստանիսլավ Կիրկորովը և պրոֆեսոր Մարիան Էլինսկին։

1966 թվականի հունվարին թանգարանը մտել է Շրենյավայի Գյուղատնտեսության և սննդի արդյունաբերության ազգային թանգարանի կազմի մեջ։ 2002 թվականին թանգարանն անվանակոչվել է Ռիշարդ Կոստեցկու անունով։

1987 թվականի մարտի 30-ին թանգարանի շենքը, վերանորոգված առանձնատունը և զբոսայգին ընդգրկվել են Մեծ լեհական վոևոդության հուշարձանների ռեեստրի կազմի մեջ։

Թանգարանի գործունեություն
-------------------------

Թանգարանի տարածքում ներկայացվել է 230 օրինակ փեթակների հավաքածու, որոնք ցուցադրում են մեղապահության պատմությունը Լեհաստանում։ Ցուցաանմուշների մեջ առանձնացվում են հատուկ ձևավորված և տարբեր նյութերից պատրաստված փեթակներ, որոնք իրենցից ներկայացնում են ժողովրդական արվեստ։ Ամենահին փեթակը թվագրվում է 1474 թվականին։ Որոշ փեթակներում ապրում են մեղուներ։

1999 թվականին թանգարանի շենքում բացվել է ցուցահանդես, որը ներկայացրել է ցուցանմուշներ միջատների օգտակարության մասին, մեղվապահության և շերամապահության առարկաներ։ Դրանից հետո շենքի տարածքում տնկվել են մեղրատու բույսեր։

Պատկերասրահ
-----------

* Կերպարային փչակԿերպարային փչակ
* Կերպարային փչակներԿերպարային փչակներ
* Կերպարային փչակԿերպարային փչակ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych - województwo wielkopolskie(չաշխատող հղում)

Գրականություն
-------------

* Muzea Wielkopolski. Poznań: Kwartet, 2004, s. 217—218. ISBN 83-917016-5-4.
* Marian Jeliński. Skansen pszczelarski w Swarzędzu. «Acta Scansenologica». T. 1, s. 244—246, 1980. Sanok: KAW na zlecenie Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku.
* Województwa wielkopolskie i lubuskie. Warszawa: Demart, 2009, s. 85, seria: Polska niezwykła. ISBN 978-83-7427-475-3.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Թանգարանի պաշտոնական կայքը (լեհ.)
**Մետաղագործների ռազմական փառքի թանգարան** (ռուս.՝  Музей боевой славы металлургов), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին տագիլցիների մասնակցությանն ու Մեծ հաղթանակին նվիրված փոքր թանգարան Նիժնի Տագիլ քաղաքում։ Գտնվում է Նիժնի Տագիլի Տագիլստրոյևսկի շրջանում՝ Մետաղագործների փողոցի 1/1 հասցեում։ Թանգարանը «Նիժնի Տագիլի մետաղագործական կոմբինատ» թանգարան-ցուցահանդեսային կենտրոնի հետ միասին համարվում է «Եվրազ Նիժնի Տագիլի մետաղագործական կոմբինատ» թանգարանային-ցուցահանդեսային կենտրոնի մաս։

Նկարագրություն
--------------

Թանգարանը գտնվում է «Զինվոր-մետաղագործների հուշահամալիր» պիլոնի ներսում, որը գտնվում է Մետաղագործների մարտական փառքի հրապարակում՝ Մետաղագործների մշակույթի պալատի տարածքում՝ մուտքը՝ Մետաղագործների փողոցից։ Թանգարանի շենքը կառուցվել է խորհրդային մոնումենտալիզմի ոճով և իրենից ներկայացնում է մեծ զանգվածային ուղղանկյուն աշտարակ, որի պատերը բոլոր կողմերից պատված են թուջե հուշատախտակներով, որոնց վրա գրված են զոհված զինվորներ-մետաղագործների անունները։ Շենքի անկյուններում կան սաղավարտներով խորհրդային զինվորների թուջե խորաքանդակներ։ Անկյունների յուրաքանչյուր խորաքանդակը կշռում է 15 տոննա։

Թանգարանի մոտ կան հուշահամալիր շենքեր, որոնք իրենց մեջ են ներառում, այդ թվում և թանգարանի շենքը, կոթողը, պատերազմում զոհված մետաղագործների հիշատակի հավերժական կրակը, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի երկու թնդանոթների հուշարձաններ։ Թանգարանն այս կառույցների հետ միասին համարվում է Մետաղագործների ռազմական փառքի համալիրի մի մասը։

Թանգարանի մուտքը դուրս է գալիս հրապարակի ստորին թատերահարկ, որտեղ հիմնական թատերահարկում թանգարանային շենքի կողմերում կան երկու մեծ աստիճանահարթակներ։ Հրապարակի ներքին և վերին հարթակների ծառուղին տանում է դեպի Նիժնի Տագիլի մետաղագործական կոմբինատի մշակույթի տուն։

Պատմություն
-----------

Ֆաշիստական Գերմանիայի դեմ Հայրենական պատերազմի հաղթանակի պատվին թանգարան ստեղծելու գաղափարն առաջ է եկել Մեծ հաղթանակի 20-ամյակի տոնակատարությանը (1965) Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վետերանների հանդիպման ժամանակ։ Գաղափարին իրենց աջակցությունն են բերել կուսակցության, արհմիության, կոմերիտմիության անդամները։

Թանգարանը կառուցվել է Նիժնի Տագիլի մետաղագործական կոմբինատի աշխատակիցների կողմից։ Հատկանշական է, որ շինարարության համար օգտագործված բոլոր շինանյութերը (մարմարից մինչև չուգուն) արտադրվել են Նիժնի Տագիլում։

1971 թվականին թանգարանի կառուցումն ավարտվել է և այն բացվել է։

Ցուցադրություն
--------------

Թանգարանում ներկայացված են զենքեր, համազգեստ, զինվորների և թիկունքի աշխատողների կենցաղային իրեր, պատերազմի տարիներին Նիժնի Տագիլյի գործարանների արտադրանքների նմուշներ։ Պատերի վրա պատերազմի հերոսների բազմաթիվ լուսանկարներ են, բազմաթիվ արխիվային տվյալներ (հիմնականում այդ տարիների փաստաթղթեր և նամակներ)։

Թանգարանի ցուցադրությունը բաժանված է երեք մասի։

Թանգարան այցելում են ամբողջական դասարաններով և այնտեղ բաց դասեր անցկացնում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «История Нижнего Тагила: 20 век». *historyntagil.ru*. Վերցված է 2018 թ․ ապրիլի 20-ին.
2. ↑  «Заводы Нижнего Тагила». *historyntagil.ru*. Վերցված է 2018 թ․ ապրիլի 20-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Музей боевой славы металлургов Archived 2017-07-31 at the Wayback Machine.
**Սուդա** (հուն․՝ Σούδα), հունական կղզի, որը գտնվում է Սուդա ծովախորշի մուտքի մոտ՝ Կրետե կղզու հյուսիսարևմտյան ափին։

Պատմություն
-----------

Տեսարան Սուդայից
Սուդա կղզին ռազմավարական դիրք է զբաղեցնում բնական նավահանգիստ Սուդա նավախորշի մուտքի մոտ։ Վենետիկցիները XVI դարում կղզում կառուցել են ամրոց։
Այն բանից հետո, երբ 1669 թվականին Կրետե կղզին գրավվել է Օսմանյան կայսրությունը կողմից, վենետիկցիները պահպանել են (Գռամվուս և Սպինալոնգա կղզի) հսկողությունը կղզու վրա ևս 46 տարի, մինչ նրա՝ 1715 թվականի հանձնումը։ Այս երեք ամրոցները պաշտպանում էին Վենետիկի առևտրային ուղիները, ինչպես նաև ծառայում էին որպես ռազմավարական բազա թուրքերի հետ նոր պատերազմի դեպքում ։

Ժամանակակից դիրք
----------------

Ներկայումս Սուդանի ծովածոցի ջրային տարածքը հանդիսանում է ՆԱՏՈ-յի գործող բազա։ Զբոսաշրջիկներին կղզու, ինչպես նաև ողջ ծովածոցի ջրային տարածք այցելությունները արգելվում է։ Կղզու վրա պահպանվել են XVI դարի Վենետիկյան ամրոցի փլատակները։

Երաժշտական մրցույթ Սիրենների և Մուսաների միջև
---------------------------------------------

Կղզյակի հյուսիսարևմտյան մասում՝ փոքր հեռավորության վրա, կա մեկ այլ շրջանաձև կղզի, որը միջնադարյան վենիտիկյան քարտեզի վրա նշված էր որպես Նապաստակի կղզի (ներկայումս հայտնի որպես Նիսի և Լեոն)։ Կղզիների անվանումը գալիս է հին հունական՝ Սիրենների և Մուսաների միջև երաժշտական մրցույթի մասին եղած առասպելից։ Այս մասին գրել է Ստեփանոս Բյուզանդացին․ Մուսաները պոկել են իրենց մրցակիցների թևերի փետուրները, Սիրենները դարձել են սպիտակ և ընկել Ափթերա ծովը, որտեղ նրանք փոխվել են կղզիների, որոնք կոչվել են Լեֆկայ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Hellenic Statistical Authority databases (հուն.)
2. ↑  *Detorakis, Theocharis Ε.* Turkish rule in Crete // Crete, History and Civilization / Nikolaos M. Panagiotakis (ed.). — Heraklion, 1988. — P. 343.
3. ↑  Caroline M. Galt, "A marble fragment at Mount Holyoke College from the Cretan city of Aptera", *Art and Archaeology* **6** (1920:150).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**Միկոյան եղբայրների տուն-թանգարան**, հիմնադրվել է 1971 թվականին՝ հավերժացնելու Անաստաս և Արտեմ (Անուշավան) Միկոյանների հայրենիքի հանդեպ ունեցած ծառայությունները։

Պատմություն
-----------



Հուշահամալիրը և թանգարանը բացվել են 1982 թվականի հունիսի 17-ին։ Թանգարանի բացման օրը Մոսկվայից թանգարան են բերվել ամենաազդեցիկ երկու ցուցադրանմուշները՝ ՄԻԳ ինքնաթիռը և Արտեմ Միկոյանի ծառայողական մեքենան։ Տուն-թանգարանը տարիների ընթացքում հարստացվել է նաև այլ ցուցադրանմուշներով։

Թանգարանը հիմնադրել է Միկոյանների հորեղբոր աղջիկը՝ Նուշիկ Միկոյանը։

2017 թվականին թանգարանը նորոգվել է «Looking forward» հիմնադրամի ֆինանսավորմամբ։

Ցուցադրություն
--------------

Թանգարանում ցուցադրված են Միկոյանների ընտանիքի անձնական իրերը, նրանց աշխատանքային գործունեության մասին պատմող վավերագրական նյութերը։ Թանգարանի բակում են գտնվում Արտեմ (քանդակագործ` Սուրեն Նազարյան, ճարտարապետ՝ Սարգիս Գուրզադյան) և Անաստաս Միկոյանների հուշարձանները, ՄիԳ ինքնաթիռը։

Թանգարանy պայմանականորեն բաժանված է երկու մասի, որոնցից մեկում ներկայացվում է Արտեմ, մյուսում` Անաստաս Միկոյանների կյանքն ու գործունեությունը։

#### Գրադարան

Թանգարանում կա բազմալեզու գրադարան, որը վերաբերում է եղբայրների գործունեությանը։ Այցելուները կարող են տեղում նստել ու օգտվել գրադարանից։ Թեմատիկ գրքեր պատվիրվել են տարբեր երկրներից։ Կան նաև արխիվային փաստաթղթեր։

Հասցե
-----

Թանգարանը Լոռու մարզի Սանահին գյուղում։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  LLC, Helix Consulting. «Միկոյանների տուն-թանգարան Սանահինում. այցելության պարտադիր վայր` պատմությամբ ու ավիացիայով հետաքրքրվողների համար (Լուսանկարներ) - Այսօր` թարմ լուրեր Հայաստանից». *www.aysor.am* (անգլերեն). Վերցված է 2024 թ․ փետրվարի 23-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Միկոյան եղբայների տուն-թանգարանը հիմնանորոգումից հետո ներկայանում է ժամանակակից ցուցադրությամբ
Արցախի Հանրապետության քարտեզը, որտեղ մուգ շագանակագույնով պատկերված են Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո գտնվող տարածքները, իսկ մարմնագույնով՝ Արցախի վերահսկողության ներքո գտնվող տարածքները 2021 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ
**Հաղորտի**, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Մարտունու շրջանում։ Տեղաբաշխված է հանրապետության հարավարևելյան հատվածում։ Մարտունի շրջկենտրոնից գտնվում է 22 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 42 կմ հեռավորության վրա։

Աշխարհագրություն
----------------

Համայնքը լեռնային է, ունի 1255,0 հա տարածք, որից 681,76 հա գյուղատնտեսական նշանակություն, 529,93 հա անտառային հողեր։ Հաղորտի համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Վարանդա գետի վտակը։ Համայնքի տարածքում առկա են թվով 8 աղբյուրներ` «Ներքե ջուր», «Յերե ջուր», «Կճեճ», «Քարտաշ», «Ճրվաջուր», «Քթեղ», «Մոշ» և «Ջավադեն աղբյուր»։

Բնակչություն
------------

Հաղորտի համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 215 մարդ, կա 40 տնտեսություն։

Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| Տարի | 2008 | 2009 | 2010 |
| Բնակիչ | 217 | 189 | 178 |
|

Տնտեսություն
------------

Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։

Պատմամշակութային հուշարձաններ
-----------------------------

Կան պատմամշակութային հուշարձաններ՝ Սբ. Աստվածածին եկեղեցի (1751 թ.), հաշվառված է 4 հուշարձան։

Հասարարակական կառույցներ
------------------------

2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, մշակույթի տուն, բուժկետ, միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում են 21 աշակերտներ։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հակոբ Ղահրամանյան, ՏԵՂԵԿԱՏՈւ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերի, Երևան, Ճարտարագետ, 2015 թ.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ԼՂՀ բնակչություն Archived 2011-03-02 at the Wayback Machine. - էջ 13
2. ↑  Արցախի տարածքները համարվում են օկուպացված Ադրբեջանի կողմից. ԱՀ ԱԺ հայտարարությունը, *(արխիվացված 05․04․2021թ․)*
3. ↑  «Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետություն. Բնակչություն ըստ համայնքների». Վերցված է 2021 Մայիսի 1-ին.
4. ↑  Ղահրամանյան, Հակոբ (2015). *Տեղեկաատու Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերի*. Երևան. էջ 241.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
ԼՂՀ Մարտունու շրջան |
| --- |
|  |
| Վարչական կենտրոն՝ **Մարտունի** |
|  |
| Գյուղեր | Աշան • Ավդուռ • Բերդաշեն • Գիշի • Եմիշճան • Զարդանաշեն • Թաղավարդ • Խերխան • Խնուշինակ • Ծովատեղ • Կաղարծի • Կավահան • Կարմիր Շուկա • Կաքավաձոր • Կոլխոզաշեն • Հաղորտի • Հացի • Հերհեր • Ճարտար • Մաճկալաշեն • Մյուրիշեն • Մուշկապատ • Մսմնա • Ննգի • Նորշեն • Շեխեր • Պառավաթումբ • Ջիվանի • Սարգսաշեն • Սխտորաշեն • Սոս • Սպիտակաշեն • Վազգենաշեն • Վարանդա • Վերին Ճարտար • Քաջավան • Քարահունջ • Քերթ | Հադրութի շրջանը ԼՂՀ քարտեզին |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիա (այլ կիրառումներ)

**Անտվերպենի Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիա** (հոլ.՝ Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen), Բելգիայի Անտվերպեն քաղաքում գործող եվրոպայի արվեստի ամենահին ակադեմիաներից մեկը։ Հիմնադրվել է 1663 թվականին Էրցհերցոգ Լեոպոլդ Վիլհելմի պալատական նկարիչ Դավիդ Կրտսեր Տենիրսի կողմից։ Տենիրսը եղել է Սուրբ Ղուկասի գիլդիայի վարպետ և միջնորդել է Իսպանիայի Ֆիլիպ IV թագավորին Անտվերպենում գեղարվեստի թագավորական ակադեմիա ստեղծելու համար։

19-րդ դար
---------

Գեղարվեստի ակադեմիան ձևավորվել է որպես միջազգայնորեն ընդունված գեղարվեստի, ճարտարապետւթյան և դիզայնի ինստիտուտ։ 19-րդ դարից սկսած ակադեմիայում սովորել են իռլանդացի, գերմանացի, հոլանդացի, լեհ արվեստագետները։ Գուստավ Ուապերսի (1803-1874) ղեկավարությամբ և Հենդրիկ Կոնսիանսի աջակցությամբ ակադեմիայում էական բարեփոխումներ իրականացվեցին։ Ակադեմիայի ցուցասրահում կազմակերպվեց կարևոր հավաքածուների ցուցադրությունը։ 1890 թվականին ակադեմիան դարձավ Գեղարվեստի թագավորական թանգարան (հոլանդերեն՝ Koninklijk Museum voor Schone Kunsten) և տեղափոխվեց Անտվերպենի ներկայիս տարածք։ 1880 թվականին Անտվերպենի ակադեմիա ընդունվեց խոստումնալից նկարիչ Հենրի վան դե Վելդը, ով դարձավ 20-րդ դարի առաջատար ճարտարապետներից ու դիզայներներից մեկը։ 1885 և 1886 թվականներին՝ մինչև Ֆրանսիա մեկնելը, Անտվերպենի համալսարանում Վինսենթ վան Գոգը գեղանկարչության դասեր է առել։ 1885 թվականին Լեոպոլդ II թագավորի հանձնարարությամբ ստեղծվում է Անտվերպենի գեղարվեստի ազգային բարձրագույն ինստիտուտը (Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten) որպես հետբուհական ծրագիր՝ հիմնված Փարիզի գեղարվեստի դպրոցի վրա։

Հայտնի շրջանավարտներ
--------------------

* Լոուրենս Ալմա-Թադեմա
* Ուիլյամս Սիվեր Ադամս
* Յան վան Բեերս
* Ուիլհելմ Բուշ
* Ջորջ Էդմուն Բաթլեր
* Ժան Կոքս
* Ջոն Դունկան
* Պիտեր Ֆրանցիսկուս Դիրկս
* Ֆրանսուա Անդրե Դյուրլե
* Յան Ֆաբր
* Դավիդ Ֆոգի
* Ֆրանս Գեերտս
* Հյուգո Հեյրման
* Ֆլորիս Ջեսպերս
* Նիկեզ դե Կեյզեր
* Ժոզզեֆ Լամբո
* Էվերտ Լառոկ
* Ուիլյամ Լոքսդեյլ
* Ֆորդ Մեդոքս Բրաուն
* Գուստավ Մեցգեր
* Ջեֆ ՆիսԼյուկ Տեյմանս
* Ռոդերիկ Օ՛քոնոր
* Ուոլտերն Օսբորն
* Պանամարենկո
* Հենրի վան դե Վելդ
* Վինսենթ վան Գոգ
* Դրիս վան Նոտեն
* Պիտ Վերհարտ
* Միշել Մարի Շառլ Վերա

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  200e verjaardag van de Akademie, p.171

Արտաքին հղումներ
----------------

* Artesis.be Archived 2013-10-01 at the Wayback Machine. եղարվեստի թագավորական ակադմեիայի պաշտոնական կայքը (հոլանդերեն)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNE: XX162230 · GND: 16289334-6 · ISNI: 0000000121077689 · LCCN: n80131768 · Microsoft: 110195332 · NKC: xx0110860 · VIAF: 125914871 · WorldCat VIAF: 125914871 |

 |

 |
**Ավգիյ**, **Ավգեյ**, **Ավգեաս** (հին հունարեն՝ Αὐγέᾱς, Αὐγείᾱς- փայլուն), Հունական դիցաբանությունից էպեյեների ցեղի արքա Էլիդայում, արևի աստծո Հելիոսի և Գիռմինայի որդին։ Ուներ բազմաթիվ նախիրներ, որոնց համար անասնաֆերմաներում կառուցվում էին հսկայական ախոռներ (այսպես կոչված՝ «Ավգեյան ախոռներ», որոնցում իրականում պահվում էին նախևառաջ ցուլեր և այծեր)։ Հիշատակված է «Իլիական» վիպերգում Նեստորի պատմությունում (XI 701)։
Հելիոսի որդին (Պոսեյդոնի կամ Ֆոռբանտի), կամ Հելիոսի և Նավսիդամի, կամ էլ որդին Էլեյի, Պոսեյդոնի թոռը։

Իրականացրել է Օլիմպիական խաղեր, արգոնավորդ։

Հերակլի վեցերորդ սխրագործություն
--------------------------------

Ավանդույթի համաձայն՝ գոմաղբը տարիներով չէր տարհանվում այդտեղից։ Ավգիայի անասնաֆերմայի մաքրումը մեկ օրում դարձել է Հերակլի սխրագործություններից մեկը։ Հերակլը երկու հակառակ կողմերից կոտրեց պատը, որը շրջապատում էր անասնաֆերման, և տարավ այնտեղ Ալֆե եւ Փենիա գետերի ջրերը։ Պայմանի համաձայն՝ նա պետք է ստանար Ավգեասից պարգևատրում՝ իր ախոռի տասներորդ մասը, բայց Ավգեասը չտվեց խոստացածը։ Հերակլի պահանջները պաշտպանում էր Ավգեասի որդին՝ Ֆիլեյը, ով այդ պատճառով աքսորվել է հոր կողմից։ Ավելի ուշ Հերակլը պատերազմ սկսեց Ավգեասի հետ, որը այդքան էլ հաջող չէր Հերակլի համար, քանի որ Ավգեասի կողմից կռվում էին իր եղբայր Ակտոռի Մոլիոնիդներ սիամական երկվորյակներ որդիները, որոնք շատ հզոր և հմուտ զինվորներ էին։ Ավելի ուշ Հերակլը դավաճանում և սպանում է նրանց։ Հերակլի հաջորդ հարձակումը Էլիդայի վրա ավարտվեց Հերակլի կողմից Ավգեասի և իր որդիների սպանությամբ, բացի Ֆիլեայից․ վերջինս ժառանգեց Ավգեասի թագավորությունը Հերակլի համաձայնությամբ։

«Ավգեյան ախոռներ» արտահայտությունը դարձել է թևավոր խոսք և նշանակում է ուժեղ խառնաշփոթ, կիսատ գործեր։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Мифы народов мира. М. 1991-92. В 2 т. Т.1. С.25
2. ↑  Павсаний. Описание Эллады V 1, 10
3. ↑  Аполлоний Родосский. Аргонавтика I 170; Феокрит. Идиллии XXV 54
4. ↑  Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека II 5, 5
5. ↑  Гигин. Мифы 14 (с.29)
6. ↑  Павсаний. Описание Эллады V 1, 9
7. ↑  Павсаний. Описание Эллады V 8, 3
8. ↑  Аполлоний Родосский. Аргонавтика I 170—173; Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека I 9, 16; Гигин. Мифы 14 (с.29)
9. ↑  Диодор Сицилийский. Историческая библиотека IV 13, 3
10. ↑  Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека II 7, 2; 7, 8