recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ստեփան Մանուկի Շահպազ** (օգոստոսի 8, 1900(1900-08-08), Ադանա, Ադանայի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - *անհայտ*), հայ գրող, բանասեր։

Կենսագրություն
--------------

Նախնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրի Աբգարյան վարժարանում, միջնակարգը՝ Կոստանդնուպոլսում։ 1925 թ. ավարտել է Փարիզի համալսարանի իրավաբանության ֆակուլտետը։ 1926 թ. մեկնել է Ալեքսանդրիա, որտեղ աշխատել է որպես իրավաբան։ 1945 թ. ստեղծել է Ալեքսանդրիայի հայ ազգային խորհուրդը, եղել է նրա նախագահը։ 1947-1948 թվականներին եղել է Ալեքսանդրիայի ներգաղթի կոմիտեի նախագահը, Կահիրեի և Ալեքսանդրիայի միացյալ կոմիտեի փոխնախագահը։ Հրատարակվել են Շահպազի «Վարագույրին ետևը» (1946) և «Օրերուն հետ» (1970) վեպերը, «Մենք հայերս» (1959), «Գրիգոր Զոհրապ» (1959), «Եգիպտոսի հայերը» (1966, Ֆրանսիա) ուսումնասիրությունները, «Տողանցք» (1967) երգիծական պատկերների ժողովածուն, «Մեր երկիրը» (1971) հայաստանյան տպավորություններ) գիրքը։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 19372 · BNF: 128206497 · GND: 102867046X · ISNI: 0000000457267857 · VIAF: 52144647648253000035 · WorldCat VIAF: 52144647648253000035 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 428)։*  |
**Լամարկիզմ**, առաջին էվոլյուցիոն ամբողջական տեսությունը, որի հիմնական գաղափարները շարադրված են Ժ. Լամարկի «Կենդանաբանության փիլիսոփայություն» աշխատությունում։ Ըստ Լամարկիզմի, էվոլյուցիայի ընթացքում բնությունն ստեղծել է կառուցվածքային բարդացման աստիճաններ՝ գրադացիաներ։ Վերջիններս ընդունելով որպես բնության զարգացման հիմնական տենդենցների արտահայտություն՝ Լամարկը ձգտում էր այդ պրոցեսին տալ մատերիալիստական բացատրություն և օրգանիզմի կազմակերպվածության բարդացումը երբեմն կապում էր արտաքին միջավայրից թափանցող ֆլյուիդների հետ։ Էվոլյուցիայի մյուս գործոնը Լամարկը համարում էր արտաքին միջավայրի մշտական ազդեցությունը, որը տանում է գրադացիայի խանգարման և պայմանավորում շրջապատող միջավայրին օրգանիզմների հարմարվողականության ամբողջ բազմազանությունը։ Անտեսելով բնական ընտրության գործոնը՝ Լամարկը նույնացրեց փոփոխականություն և հարմարվողականություն հասկացությունները։ Էվոլյուցիոն պրոցեսները մեկնաբանելիս ընդունելով իրարից անկախ երկու գործոններ՝ դրանցից յուրաքանչյուրին նա պատասխանատու էր համարում որոշակի խումբ երևույթների համար։ Պարզից բարդն ընթացող պատմական զարգացումը բացատրում էր «ընդհանուր օրենքներով» (ներքին ձգտում), մասնավոր փոփոխությունները՝ գրադացիաների սահմաններում շեղումների «մասնավոր օրենքներով» (արտաքին միջավայրի ազդեցություն)։ Համաձայն այս ուսմունքի, միջավայրի յուրաքանչյուր փոփոխություն ազդում է օրգանիզմի որևէ օրգանի կառուցվածքի կամ ֆունկցիայի վրա և առաջացած բոլոր փոփոխությունները հարմարվողական բնույթ են կրում։ Լամարկիզմն ունի ընդհանուր կենսաբանական մեծ նշանակություն, սակայն այն չի համարվում հետևողական մատերիալիստական տեսություն։ Բնության հիմքում տեսնելով մատերիան՝ Լամարկը չնկատեց նրա ինքնաշարժման հատկությունը, ժխտեց տեսակների մահացումը, հետևապես նաև նրանց ռեալ գոյությունը։

Գրականություն
-------------

* Полянов, И.М.Ж.Б. Ламарк и учение об эволюци органического мира, М.1962

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 478)։*  |
**Կրասնովի փողոց** (ռուս.՝ Улица Краснова), փողոց Ղրիմի Յալթա քաղաքում։ Անվանվել է ճարտարապետ, ճարտարապետության ակադեմիկոս Նիկոլայ Պետրովիչ Կրասնովի պատվին, որի նախագծած շինություններից շատերը Յալթայի տեսարժան վայրերից են։

Պատմություն
-----------

Կրասնովի փողոցը գտնվում է Յալթայի կենտրոնում։ Այն չափազանց կարճ է. երկարությունը 200 մետրից քիչ պակաս է։ Փողոցը սկսվում է Լենինի անվան առափնյա փողոցից։ Փողոցը 1980-ական թվականների վերջին անվանակոչվել է Նիկոլայ Պետրովիչ Կրասնովի անունով՝ ճարտարապետի ծննդյան 125-ամյակի տոնակատարության ժամանակ։ Նա շատ բան է արել Յալթա բուժավայրը ստեղծելու համար՝ այնտեղ աշխատելով ավելի քան 30 տարի։

Նշանակալի շենքեր և շինություններ
--------------------------------

Կրասնովի փողոցում արևելյան ճակատով կանգնած է «Վիլլա Ելենա» հյուրանոցը։ 1877 թվականից մինչև 1907 թվականը ներկայիս «Վիլլա Ելենայի» տեղում «Դարսանա» ամառանոցն էր, որը 1907 թվականին գնում է սարատովցի վաճառական Իվան Վասիլևիչ Տիխոմիրովը։ Որոշ ժամանակ անց Տիխոմիրովը որոշում է ամբողջությամբ վերակառուցել շենքը։ Նախագիծը նա պատվիրում է յալթացի հայտնի ճարտարապետ Լև Նիկոլաևիչ Շապովալովին (1873-1957)։

Վիլլայի շինարարությունն ավարտվել է 1912 թվականի աշնանը։ Այդ պահին «Վիլլան» Յալթայի ամենաբարձր շենքն էր, ուներ սեփական այգի և վերելակ։ 1912-1918 թվականներին «Վիլլա Ելենան» հյուրընկալել է նշանավոր մարդկանց` որպես 1-ին կարգի հյուրանոց, որը ղեկավարում էր վաճառական Տիխոմիրովի կինը` Ելիզավետա Իվանովնան։

Խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո, 1920 թվականի աշնանը, «Վիլլա Ելենան» ազգայնացվեց։

Խորհրդային ​​իշխանության օրոք շենքն օգտագործվել է որպես առողջարան, իսկ ավելի ուշ` որպես առողջարանային պոլիկլինիկա։ 2000 թվականին սկսվել է շենքի հիմնանորոգումը։ Տարածքն ընդլայնվել է, խախտվել է ճարտարապետական ​​ոճը։ 2007 թվականին «Վիլլա Ելենան» վերաբացվել է որպես *Villa Elena Hotel & Residences*։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Տվյալ աշխարհագրական օբյեկտը տեղայակված է Ղրիմի թերակղզում, որի մեծ մասը տարածքային վեճի առարկա է Ռուսաստանի և Ուկրաինայի միջև։ Համաձայն Ռուսաստանի վարչատարածքային բաժանման՝ թերակղզում տեղակայված են ՌԴ Ղրիմի Հանրապետության սուբյեկտները և դաշնային նշանակություն ունեցող Սևաստոպոլ քաղաքը։ Համաձայն Ուկրաինայի վարչատարածքային բաժանման՝ Ղրիմում գտնվում են Ուկրաինայի կազմի մեջ մտնող Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետությունը և հատուկ կարգավիճակ ունեցող Սևաստոպոլ քաղաքը։
2. 1 2 3  «Улица Краснова»
3. 1 2 3 4  «Вилла «Елена»»
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Իսահակյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:*

**Աբաս Գևորգի Իսահակյան** (հուլիսի 16, 1900(1900-07-16), Իսահակյան, Ալեքսանդրապոլի գավառ, Երևանի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 6, 1977(1977-01-06), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային բանասեր։

Ծնվել է Ղազարապատում։ 1918 թվականին և 1920 թվականին կռվել է Շիրակ ներխուժած թուրքերի դեմ։ Ավարտել է Ալեքսանդրապոլի (այժմ՝ Լենինական) ռուսական միջնակարգ առևտրական դպրոցը, 1926 թվականին՝ Երևանի պետական համալսարանը։ Տպագրության է պատրաստել Ավետիք Իսահակյանի մի քանի ժողովածուներ, Ա․ Իսահակյանի «Հեքիաթ արևի տակ» ժողովածուի 1974 թվականի հրատարակությունը։ Մասնակցել է Երևանում Վարպետի տուն-թանգարանի ստեղծմանը։ Հայերեն և ռուսերեն հրատարակել է «Ավ. Իսահակյանի մասին» (1971) ժողովածուն, Ավ. Իսահակյանի «Մեր գրի անմահ փառքը» (Հ. Թումանյանի մասին, 1969) տպագիր և անտիպ հոդվածների, ասույթների գիրքը։ 1959 թվականին տողացի ռուսերենի է վերածել Աբու-Լալա Մահարի պոեմը և մի շարք այլ երկեր, որոնք այնուհետև թարգմանվել են ԽՍՀՄ ու աշխարհի շատ լեզուներով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — 1974. — հատոր 4. — էջ 390.
2. 1 2  կենսագրական բառարան


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | ՀԳՀԳ: 12956 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 390)։*  |
| Էստոնիայի պատմություն |
| --- |
|  |
| Հին Էստոնիա |
| Վիկինգների և միջին դարեր |
| Էստոնիայի դքսություն |
| Նոր Էստոնիա |

**Լռության դարաշրջան,** Էստոնիայի պատմության մեջ 1934-1938 կամ 1940 թթ․ ընկած ժամանակահատվածը։ Այս ժամանակաշրջանը սկսվել է 1934 թվականի պետական հեղաշրջումից հետո, որը իրագործեց նախարար Կոնստանտին Պատսը վետերանների միաության շարժումը կանխելու համար։ «Լռության դարաշրջան» տերմինը ներմուծվել է Կարել Էնպալուի կողմից, ով Էստոնիայի նախարարն էր 1938-39թթ․ և այդ ժամանակաշրջանում Էստոնիայի բռնապետ Պատսի հզոր աջակիցն էր։

Նկարագրություն
--------------

1934 թվականին Եվրոպայի թեժ մթնոլորտում, երբ Ադոլֆ Հիտլերը ավտորիտար հանրապետությունների համար դարձել էր ամբոխահաճո մարդ , Էստոնիայի էլիտան վետերանների միության նման խմբերի շարժումը համարում էր մեծ սպառնալիք։ Պատսը, օգտագործելով 1933 թվականին նոր ընդունված սահմանադրության իշխանությունը, մարտի 12-ին պատերազմական դրություն հայտարարեց։ Նա իր վստահելի աշխատակից Յոհան Լեիդոներին, ով Էստոնիայի անկախության պատերազմի հերոս էր, նշանակեց զինված ուժերի հրամանատար։

Վետերանների կազմակերպություններից շատերը փակվեցին, մոտ 400 անդամներ ձերբակալվեցին, և երկրում կազմակերպված քաղաքական ցանկացած գործունեության հայտարարվեց օրենքից դուրս։ Վետերանների միության բոլոր անդամներին հեռացրին իշխանության կառավարման տեղական օրգաններից, քաղաքացիական ծառայությունից և պաշտպանության լիգայից։ Այս գործողություններին հավանություն տվեց անհաջողակ խորհրդարանը։

Ինչևէ, երբ Պատսը հրաման արձակեց հետաձգել խորհդարանի և պետության գլխի ընտրությունները, որը, համաձայն նոր սահմանադրության, որոշված էր անցկացնել 1934 թվականի գարնանը, գոյություն ունեցող խորհրդարանի կողմից գումարված հատուկ նիստի ժամանակ ընդդիմություն առաջացավ, քանի որ սահմանադրությունը թույլ չէր տալիս հետաձգել ընտրությունները։ Դրան ի պատասխան, նա լիովին հետաձգեց նիստը և շարունակեց կառավարել, մինչև նոր սահմանադրության ընդունումը։ Այսպիսով, Պատսի՝ կառավարությունը իր ձեռքը վերցնելը փաստորեն և իրավաբանորեն հեղաշրջում էր, քանի որ 1934 թվականին գործող սահմանադրությամբ այս պրոցեսը անօրինական էր։

«Լռության դարաշրջան» տերմինը նկարագրում է Պատսի կառավարման շրջանում ընդդիմության լռեցումը։ Ինչևէ, սա նաև արտացոլում է այն, որ ժողովուրդը քաղաքական իրարանցման տասնամյակից հետո հանուն կարգուկանոնի ստիպված էր տանել քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքների ճնշումը։ Սակայն նրա օրենքը չափազանց խիստ չէր. գրեթե բոլորը, ովքեր բանտարկվել էին 1934 թվականին, 1938-ին ազատ արձակվեցին։ Երբ 1938 թվականին տեղի ունեցան ընտրությունները 1937 թվականին ընդունված սահմանադրության կարգով, ընդդիմությունից միայն կարողացել էին ընտրվել 26 անդամներ, այն դեպքում, երբ կառավարությունից ընտրվել էր 54 անդամ, որը ապացուցում է, որ էստոնացիների մեծ մասը համակերպվել էր լռության դարաշրջանի հետ։

Դարաշրջանը ավարտվեց 1938 թվականին ժողովրդավարության ազգային վերականգման հետ, կամ էլ 1940 թվականին երկրի խորհրդայնացման հետ մեկտեղ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Estonica*
2. ↑  Miljan, p. 196.
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հաղթանակի փողոց (այլ կիրառումներ)

**Հաղթանակի փողոց** (ռուս.՝ Улица Победы), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքում։ Նախկինում կոչվել է Ժդանովի փողոց, իսկ ավելի վաղ՝ Կոոոպերատիվնայա։ Անվանվել է Հայրենական մեծ պատերազմում տարած հաղթանակի պատվին։

Պատմություն
-----------

Փողոցն իր ներկայիս անունը ստացել 1990 թվականին՝ Հայրենական մեծ պատերազմում հաղթանակի 45-ամյակի տարում։ Մինչ այդ դա Ժդանովի փողոցն էր, իսկ ավելի վաղ՝ մինչև 20-րդ դարի 40-ական թվականները, Կոոոպերատիվնայա։ Այն սկսվում է Պրիդորոժնայա փողոցից և հասնում Պոչտովայա փողոց։ Երկարությունը 600 մ է։

Փողոցի կառուցապատումը սկսվել է 20-րդ դարի սկզբին։ Սկզբում այստեղ կառուցվել են Սուլինի մետալուրգիական գործարանի վարչակազմի, վաճառականների բնակելի տները և առևտրային շենքեր։ Փողոցն իր անունը ստացել է 13-րդ տանը գտնված Սուլինի առաջին կոոպերատիվի՝ «Սպառողների ընկերության» շնորհիվ։

Փողոցը սկսվում է հինգհարկանի L-աձև շենքով, որի առաջին հարկում մանկական պոլիկլինիկա է։

Հաջորդը Պիոներների տան (1936) հիման վրա ստեղծված արտադպրոցական միջոցառումների քաղաքային կենտրոնի շենքն է։ Շենքը կառուցվել է 20-րդ դարի սկզբին և 1950-ական թվականների վերջում զգալիորեն ընդլայնվել է, ավելացվել է երկրորդ հարկ։ Պատերազմից առաջ այնտեղ ապրել են բժիշկների ընտանիքներ։

Հաջորդ տունը կառուցվել է գլանման արտադրամասի պետի համար, 1920-ական և 1930-ական թվականներին այնտեղ տեղակայված էին հասարակական կազմակերպություններ։ Այժմ այս շենքում դեղատուն է։

1903 թվականին ներկայիս Լենինի փողոցի անկյունում կառուցվել է մեկհարկանի շենք. սկզբում այստեղ եղել է էժան խորտկարան և թեյարան, այնուհետև, մինչև պատերազմը, Պիոներների տուն և 1950 թվականին այստեղ կառուցվել է 15-բնակարանանոց շենք, որի առաջին հարկում խանութ էր։ Այնուհետև այստեղ գտնվել է Խնայբանկը, իսկ այժմ տարբեր կազմակերպություններ են։

Այնուհետև Հաղթանակի փողոցում մի շարք խանութներ են, որոնք մինչև 1917 թվականի հեղափոխությունը պատկանել են «Սպառողների ընկերությանը»։ Փողոցն ավարտվում է 1950-ական թվականներին կառուցված երկու 8-բնակարանանոց շենքով։ Փողոցի աջ կողմում առաջինը 1908 թվականին որպես բնակելի կառուցված հինավուրց շենքն է։ Խաչմերուկից այն կողմ 1951 թվականին կառուցված L-աձև երկհարկանի տուն է։

Հրապարակի հետ անկյունում կանգնած է 1960 թվականին կառուցված «Մոլոդյոժնի» համերգասրահի շենքը (1961-1998 թվականներին՝ առաջին լայնֆորմատ «Կոմսոմոլեց» կինոթատրոնը)։ Հարևանությամբ 1934 թվականին կառուցված Պետական բանկի շենքն է։ Այնուհետև պուրակն է, որը հիմնադրվել է 1930-ական թվականների կեսին և վերակառուցվել 1980-ական թվականներին։ Փողոցն ավարտվում է ավտոմատ հետախոսակայանի շենքով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  «Улица Победы»։ Վերցված է 2019 Մարտ 24

Գրականություն
-------------

* Горная, Л. Пройдусь по Гимназической, сверну на Ярославскую / Л.Горная // Красный бумер. – 2006. - №36.
* Мякинченко, В. Улица Победы / В.Мякинченко // Власть Советов. – 1991. – 19 ноября
* Подгорная, О. Главная площадь / О.Подгорная // Красносулинский вестник. – 2003. – 16 сентября.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Улица Победы в Красном Сулине
**«Այաքս Լասնամյաե»** (էստ․՝ *FC Ajax Lasnamäe*), էստոնական ֆուտբոլային ակումբ է։ Հիմնադրվել է Տալլին քաղաքում՝ 1993 թվականին։

Թիմի պատմություն
----------------

«Այաքս Լասնամյաէ» ֆուտբոլային ակումբը 1993 թվականին, 2003 թվականից 2005 թվականը ակումբի անունը եղել է «Այաքս Էստել Տալլին»։ 2006 թվականին առաջին անգամ մտել է Մեյստրիլիգա, Էստոնիայի բարձրագույն դիվիզիոնում, և զբաղեցրեց 8-րդ տեղը, որը դարձավ ակումբի ամենալավ արդյունքը ակումբի պատմության մեջ։ 2007 թվականին «Այաքս Լասնամյաէ»-ն զբաղեցրեց վերջին տեղը և թռել է Էսիլիգա։ Հետո ծախսեց 3 մրցաշրջան Էսիլիգայում, 2011 թվականին «Այաքսը» ստացավ իրավունք հանդես գալու լավագույն դիվիզիոնում, սակայն առաջնության արդյունքները ավարտվեց մի սարսափելի խփած և բաց թողնված գոլերի տարբերությամբ՝ 11-192։ Այս արդյունքով թիմը սահմանեց Մեյստրիլիգայի հակառեկորդ (1992 թ.ից սկսած)։ Առաջնության առաջին կեսում ակումբը բաց է թողել 66 գոլ, իսկ երկրորդում - 126 գոլ։

Նախորդ անունները
----------------

* 1993 — 2003 «Այաքս Լասնամյաէ»
* 2003 — 2005 «Այաքս Էստել Տալլին»
* 2005 — «Այաքս Լասնամյաէ»

Ակումբն Էստոնիայի առաջնություններում վերջին տարիներին
-----------------------------------------------------

| Թվական | Լիգա | Տեղ | Միավորներ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1998 | Երրորդ լիգա | 1 | 27 |
| 2000 | Երրորդ լիգա | 5 | 15 |
| 2001 | Երրորդ լիգա |  2 | 41 |
| 2002 | Երկրորդ լիգա |  1 | 60 |
| 2003 | Էսիլիգա | 4 | 44 |
| 2004 | Էսիլիգա | 6 | 32 |
| 2005 | Էսիլիգա |  3 | 77 |
| 2006 | Մեյստրիլիգա | 8 | 25 |
| 2007 | Մեյստրիլիգա |  10 | 5 |
| 2008 | Էսիլիգա | 9 | 33 |
| 2009 | Էսիլիգա | 4 | 64 |
| 2010 | Էսիլիգա |  3 | 69 |
| 2011 | Մեյստրիլիգա |  10 | 4 |
| 2012 | Երկրորդ լիգա | 11 | 31 |
| 2013 | Երկրորդ լիգա | 6 | 37 |
|

Հայտնի ֆուտբոլիստներ
--------------------

* Ռուսաստան Նիկիտա Անդրեև

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  2011 թվականի Էստոնիայի առաջնության ընդհանուր աղյուսակ

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ակումբի Պաշտոնական կայքը (ռուս.)
* Պրոֆիլը soccerway.com կայքում (ռուս.)
* Պրոֆիլը weltfussballarchiv.com կայքում(չաշխատող հղում)
 (անգլ.)
**Անդրադարձ փոխառություն**, փոխառության այն երևույթը, երբ փոխատու լեզվից անցած բառը՝ փոխառու լեզվից նորից վերադառնում է փոխատուին նույն կամ փոփոխված իմաստով։ Ուղին նշվում է A→B→A, որտեղ A-ն առաջին փոխատու լեզուն է։

Արդյունքում սովորաբար առաջանում են դուբլետներ, որտեղ վերափոխառված բառը գոյություն է ունենում սկզբնական բառի հետ, չնայած որոշ դեպքերում սկզբնական բառը հնարավոր է արդեն դուրս է եկել կիրառությունից։

Որոշ դեպքերում փոխառման գործընթացը կարող է ավելի բարդ լինել, բառերը մինչև սկզբնական լեզվին վերադառնալը կարող են անցնել մի լեզվից մյուսը։

Օրինակ՝ ֆրանսերենից անգլերեն անցած «boget» բառը՝ «փողի տոպրակ» նշանակությամբ, իմաստով և արտասանությամբ փոփոխվելով՝ նորից անցել է ֆրանսերենին և այլ լեզուներին՝ «բյուջե» նշանակությամբ։ Թյուրքական լեզուներից ռուսերենին անցած «карандаш»՝ «սև քար» բառը իմաստափոխվելով նորից վերադարձել է թյուրքական լեզուներ։

Վերափոխառված ձևույթներ
----------------------

Նույնատիպ գործընթաց է տեղի ունենում, երբ լեզվի նոր բառը ստեղծվում է որևէ լեզվի բաղադրիչի հիման վրա, ապա նորից վերադառնում բաղադրիչի փոխատու լեզվին կամ դրա ժամանակակից տարբերակին։ Արևմտյան լեզուներում այս գործընթացը հիմնականում է տեղի է ունենում հին հունարենից և լատիներենից փոխառված բաղադրիչների հետ, որոնք ռոմանիզացվելուց հետո կարող են վերադառնալ ժամանակակից հունարեն լեզու։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հ. Զ. Պետրոսյան, Ս. Ա. Գալստյան, Թ. Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան (խմբ. Էդ. Բ. Աղայան), Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի հրատարակչություն», 1975, էջ 12։
2. ↑  Chung Karen Steffen (2001)։ «Some Returned Loans: Japanese Loanwords in Taiwan Mandarin»։ in McAuley T. E։ *Language change in East Asia*։ Psychology Press։ էջեր 161–163
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ֆորխհայմ (այլ կիրառումներ)

**Ֆորխհայմ** (գերմ.՝ *Forchheim*), քաղաք Գերմանիայում, շրջանային կենտրոն, որը գտնվում է Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Մտնում է Ֆորխհայմ շրջանի տարածի մեջ։
Բնակչությունը 30396 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ)։ Տարածքը 44,46 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ *09 4 74 126*։

Պատմություն
-----------

 Գերմանիայի առաջին արքա Կոնրադ 1-ինի հուշարձանը
Մերովինգովների և Կարոլինգովների ժամանակաշրջանում այստեղ եղել է թագավորական պալատ։
Քաղաքի մասին առաջին հիշատակումները վերաբերում են 805 թվականին, երբ այն հիշատակվել է որպես կարևոր առևտրական կենտրոն՝ առևտրական ուղու վրա։ Այստեղ 856, 858, 872 և 874 թվականներին ապրել է Լյուդովիկ 2-րդ Գերմանացին, իսկ 878 և 880 թվերին՝ Լյուդովիկ III Կրտսերը։

887 թվականին այստեղ արքա է ընտրվել Առնուլֆ Կարինտացին, որն իր նստավայր է այցելել 889, 892 և 896 թվերին։ Այստեղ արքա է ընտրվել նաև Լյուդովիկ IV Մանուկը, որը եղել է այստեղ 900, 903, 904, 907, 908 և 910 թվականներին։

 Մարկպլաց՝ Ռատհաուզը և Սբ․ Մարտինի եկեղեցին
Քաղաքային պարիսպը
911 թվին Ֆորխհայմում ընտրվել է առաջին գերմանացի արքան՝ Կոնրադ I-ը, որն ապրել է հենց այստեղ 914 և 918 թվերին։

Օտտոն Մեծը այցելել է քաղաք 961 թվին, իսկ 976-ին՝ Օտտոն III-ը։

Հենրիխ II Սուրբ արքան միակն է, որը ընտրվել է որպես սուրբ և հենց նա էլ քաղաքը նվիրել է Բամբերգի եպիսկոպոսությանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 (գերմ.) — DESTATIS, 2023.

Արտաքին հղում
-------------

* Պաշտոնական կայքը

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (9-րդ) · Բրիտանիկա (11-րդ) · Մեծ կատալոնական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4017819-5 · LCCN: n80103762 · NKC: ge761201 · VIAF: 140719536 · WorldCat VIAF: 140719536 |

 |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Ֆորխհայմ շրջանի քաղաքներ և համայնքներ |
| --- |
|  |
| Դորմից • Էբերմանշթաթ • Էֆելթրիխ • Էգոլսհայմ • Էգլոֆշթայն • Ֆորխհայմ • Գյոսվայնշթայն • Գրեֆենբերգ • Հալերնդորֆ • Հաուզեն • Հերոլդսբախ • Հեցլես • Հիլթփոլթշթայն • Իգենսդորֆ • Քիրխեհրենբախ • Քլայնզենդելբախ • Քունրոյտ • Լանգենզենդելբախ • Լոյթենբախ • Բրանդի Նոյնկիրխեն • Օբերթրուբախ • Փինցբերգ • Փոքսդորֆ • Փրեցֆելդ • Ունթերլայնլայթեր • Վայլերսբախ • Ուայզենոե • Վիզենթաու • Վիզենթալ |  |

 |
Պատկեր:Московский вертолётный завод имени Миля. Конструкторское бюро (КБ МВЗ).jpgՄոսկվայի Միլի անվան ուղղաթիռային գործարան: Կոնստրուկտորական բյուրո:
**Մոսկվայի Մ.Լ. Միլի անվան ուղղաթիռային գործարան** (ռուս.՝ Московский вертолётный завод имени М. Л. Миля), ավիացիոն ձեռնարկություն, որը գտնվում է Մոսկվայի մարզի Լյուբերեցկի շրջանի Տոմիլինո քաղաքատիպ ավանում, զբաղվում է ուղղաթիռների հավաքմամբ և փորձնական շահագործմամբ։

Գործարանը ստեղծվել է գլխավոր կոնստրուկտոր Միխայիլ Միլի կողմից 1947 թվականին։

ներառում է փորձնական կոնստրուկտորական բյուրո, փորձնական արտադրություն,փորձարարա-հետազոտական համալիր և թռիչքա-փորձարարական բազա։ Մտնում է «Ռոստեխ» պետկորպորացիայի կազմի մեջ։

Անձինք
------

Մոսկվայի Մ. Լ. Միլի անվան ուղղաթիռային գործարանն իր անվանումը ստացել է ուղղաթիռների խորհրդային կոնստրուկտոր և գիտնական, տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1945), սոցիալիստական ​​աշխատանքի հերոս (1966), Լենինյան մրցանակի (1958) և ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի (1968) դափնեկիր Միխայիլ Միլի պատվին։

2000-2001 թվականները Միլի անվան ուղղաթիռային գործարանի կոմերցիոն տնօրենի հաստիքը զբաղեցնում էր Դենիս Մանտուրովը, որը այժմ Ռուսաստանի Դաշնության արդյունաբերության և առևտրի նախարարն է։

Մ. Լ. Միլի անվան ուղղաթիռային գործարանի հիմնական բաժնետերը «Օբորոնպրոմ» ԲԲԸ-ն է, որն ունի բաժնետոմսերի 80,71%-ը, իսկ 9,38%-ը պատկանում է Sikorsky ընկերությանը (ԱՄՆ)։

Արտադրանք
---------

Մոսկվայի Մ. Լ. Միլի անվան ուղղաթիռային գործարանում նախագծվել և հավաքվել է ուղղաթիռների ավելի քան 15 բազային մոդել, որոնք այժմ արտադրվում են ավելի քան 200 մոդիֆիկացիաներով։

Մի-8 ուղղաթիռի հուշարձանը Մոսկվայի ուղղաթիռային գործարանի տարածքում
* Մի-1
* Մի-2 թեթև բազմանպատակ
* Մի-4
* Մի-6 ծանր դեսանտատրանսպորտային
* Վ-7
* Մի-8 միջին բազմանպատակ (սերիան ներառում է Մի-171 ուղղաթիռը)
* Մի-10
* Մի-12 աշխարհի ամենածանր ուղղաթիռը
* Մի-14 բազմանպատակ ուղղաթիռ-ամֆիբիա
* Մի-24 տրանսպորտա-մարտական
* Մի-26 բազմանպատակ ծանր տրանսպորտային
* Մի-28Ն մարտական
* Մի-34 թեթև ուսումնամարզական
* Մի-38 միջին բազմանպատակ

Ֆիլատելիայում
-------------

* Ռուսաստանի փոստային նամականիշերը` «Մի» ուղղաթիռներ
* Մի-1Մի-1
* Մի-4Մի-4
* Մի-8Մի-8
* Մի-28Մի-28
* Մի-34Մի-34

Տես նաև
-------

* Միլ Մի-24
* Միլ Մի-38

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. 1 2  Годовой отчёт компании за 2010 год
**Էժեն Մյուլեր** (ֆր.՝ Eugène Muller, հուլիսի 31, 1826(1826-07-31), Վերնեզոն - նոյեմբերի 8, 1913(1913-11-08), Փարիզ, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի գրող։

Կենսագրություն
--------------

1868 թվականից աշխատել է Արսենալի ֆրանսիական գրադարանում, 1884-1905 թվականներին եղել է դրա պահապանը։

Մի շարք վեպերի և պատմվածքների հեղինակ է (այդ թվում և երեխաների համար), պարբերականներում տպագրվել է Հորեղբայր Անսելմ կեղծանունով (ֆր.՝ Oncle Anselme): Մյուլերի առաջին հաջողությունը կապված է եղել «Միոնետա» ստեղծագործության տպագրման հետ (Mionnette, 1858), հրատարակվել է «Ժորժ Սանդի ձևերով» ենթավերնագրով։ Այս գրքին հաջորդել են աղջիկների մասին այլ զգացմունքային պատմություններ՝ «Դրիետտա» (1866) և «Ռոբիզոնետտա» (Robinsonette: Histoire d'une petite orpheline, 1876), շատ այլ ստեղծագործություններ։

*Non-fiction* ​​ժանրում Մյուլլերի ամենամեծ ճանաչում ունեցող գրքերից են՝ «Հայտնի մարդկանց երիտասարդություն» (La jeunesse des hommes célèbres, 1867, գերմաներեն թարգմանությունը՝ 1901, ուկրաիներեն թարգմանություն՝ 1924), «Անտառ» (La Forêt, 1878, Թեոդորա Ռուսոյի և այլ նկարիչ-բարբիզոնների նկարազարդումներով)՝ մի շքեղ պատմություն աշխարհի անտառների մասին, ինչպես նաև «Փոքրիկ տրակտատ ֆրանսիական քաղաքավարության մասին» (Petit traité de la politesse française, 1861), բազմիցս վերահրատարակվել է մինչև 1925 թվականը։ Գրել է մի շարք հայտնի մարդկանց կենսագրություններ, երեխաների համար վերապատմել է Բեթհովենի, Հայդնի, Գալիլեյի, Հորացիոսի, Լոպե դե Վեգայի, Մոլիերի, Մոցարտի, Պագանինիի, Կոլումբոսի, Նապոլեոնի, Ռուբենսի, Ֆալկոնի կենսագրությունները։

Ֆրանսերեն է թարգմանել Քրիստափոր Կոլումբոսի որդի Ֆերնանդոյի գիրքը հոր մասին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
2. 1 2 3 4  *Pinson G. Thérenty M.* Médias 19 (ֆր.) — 2011. — ISSN 1927-0178
3. ↑  Base Léonore (ֆր.) — ministère de la Culture.
4. ↑  Эжен Мюллер
5. ↑  Робинзонетта


|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Գուտենբերգ նախագիծ |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNE: XX1374093 · BNF: 119171915 · GND: 141790431 · ICCU: LO1V090626 · ISNI: 0000000115789938 · LCCN: nr2002027822 · NTA: 073540978 · NUKAT: n02081044 · SUDOC: 027042235 · VIAF: 100203861 · WorldCat VIAF: 100203861 |

 |

 |
Սամարայի կենդանաբանական այգու ցուցանակը
**Սամարայի կենդանաբանական այգի** (ռուս.՝ Самарский зоопарк), կենդանաբանական այգի Սամարա քաղաքում։

Կենդանիներ
----------

Կենդանաբանական այգու կենդանիների թվում են՝ ամուրյան վագրը, հեռավորարևելյան ընձառյուծը, աֆրիկյան առյուծը, սև յագուարը, գորշ արջը, կապիկները, սիրամարգերը, արծիվները, ծովարծիվները, բվեճները, նեղոսյան կոկորդիլոսը, օձերի էկզոտիկ տեսակներ, պիրանաները և այլ հետաքրքիր կենդանիներ։

Պատմություն
-----------

Սամարայի կենդանաբանական այգու հիմնադրման ամսաթիվը համարվում է 1992 թվականի հունվարի 16-ը։ Կենդանաբանական այգու նախնական հավաքածուն բաղկացած էր «Տերեմոկ» (Վերնատնակ) կոոպերատիվին պատկանող կենդանիներից և իր կազմում ներառում էր 46 տեսակի 80 առանձնյակներ։ Կենդանաբանական այգու հիմնադիրն ու առաջին տնօրենն է եղել Ալեքսեյ Իվանովիչ Դեգտյարը։ Մինչև 1997 թվականի դեկտեմբեր Սամարայի կենդանաբանական այգին իրենից ներկայացնում էր տեղաշարժվող հավաքածու, ամռանը կենդանիները գտնվում էին Յուրի Գագարինի անվան զբոսայգում, ձմռանը՝ Ժիգուլևսկի այգիների ջերմոցներում։ Կենդանիներին կերակրելը, ինչպես նաև պահպանման պայմանները բավարար չէին։ Չնայած այն հանգամանքին, որ 1997 թվականին Սամարայի կենդանաբանական այգին ունեցավ մշտական վայր Ընդհատակյա գործիչների ձորակում (այժմ՝ Պոստնիկովի ձորակ), 0,23 հեկտար տարածքում կենդանիների պահպանման պայմանները չբարելավեցին։

2006 թվականին Սամարայի կենդանաբանական այգին անցավ մշակույթի նախարարության Սամարայի մարզի ենթակայության ներքո, և կենդանաբանական այգու ղեկավար դարձավ Օլեգ Վալենտինովիչ Շեպտալովը։ Այնուհետև կենդանաբանական այգում ամեն ինչ արմատապես փոխվեց. Սամարայի կենդանաբանական այգին այժմ դարձել է Սամարայի մարզի բնակիչների սիրված վայրերից (այցելուների թիվն ավելացել է 3,5 անգամ), կենդանիների պահպանման համար կառուցվել են նոր շենքեր՝ Էկոցուցասրահ, ակվատերիում, թռչնարաններ, մեծավանդակներ գիշատիչների, կղճակավորների համար, կահավորված երկու լճակներ թռչունների համար։ Կերակրումն իրականացվում է ըստ Մոսկվայի կենդանաբանական այգու օրաբաժնի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Самарский зоопарк

Արտաքին հղումներ
----------------

* Սամարայի կենդանաբանական այգի Archived 2010-04-16 at the Wayback Machine.
*Պոմպեի վերջին օրը (*1830—1833), Սանկտ Պետերբուրգ
**Պատմական գեղանկարչություն**, Վերածննդի դարաշրջանում սկիզբ առած գեղանկարչության ժանր, ներառում է ոչ միայն իրական իրադարձությունների սյուժեներ, այլ դիցաբանական, աստվածաշնչյան և ավետարանական նկարներ։ Պատկերում է առանձին ազգերի կամ ամբողջ մարդկության համար կարևոր անցյալի իրադարձությունները։ Շատ հաճախ սյուժե են հանդիսանում ոչ թե անցած իրադարձությունների իրական ներկայացումը, այլ դրանց կանխամտածված փառաբանումը պատմական միֆ ստեղծելու համար։

Զարգացման պատմություն
---------------------

### Ռուսաստանում

XIX դարի երկրորդ կեսը ռուսական կյանքը անցել է քննադատական ռեալիզմի՝ գեղարվեստական-ստեղծագործական մեթոդը ազգային֊դեմոկրատական կողմնորոշումով, ստվերի տակ։

Սկսած 1820֊ական թվականներից առաջանում է հետաքրքրություն և ռուսական հասարակության կյանքի ներկայի և անցյալի վերլուծություն։

Ռուս իրատեսները բացահայտում էին հասարակական հարաբերությունների բնույթը ոչ միայն սոցիալական հարաբերությունների ստեղծման միջոցով, այլ պատմական կտավների, որոնք ընդունվում էին որպես բանալի դեպի այժմեականություն։

1870-ական թվականներին որպես տարբերակող տարր հանդես եկավ պատմական նշանակություն ունեցող անձի դիմանկարը։ 1880-ական թվականներին՝ թագավոր Ալեքսանդր II֊ի սպանությունից հետո նարոդովոլեցների կողմից, կտավներ են թափանցում բռնության և պատժի տեսարաններ։ Ռուսական գեղանկարչության մեջ XIX-XX դարերի սահմաններում երևացին աշխարհը պեյզաժային տեսնելու գծեր(Ալեքսեյ Ալեքսանդրի Ֆյոդորով֊Դավիդովի տերմին)։

Պատկերասրահ
-----------

* «Սոկրատեսի մահը» (1787) Ժակ Լուի Դավիդ՝ Մետրոպոլիտեն թանգարան (Նյու Յորք ԱՄՆ«Սոկրատեսի մահը» (1787) Ժակ Լուի Դավիդ՝ Մետրոպոլիտեն թանգարան (Նյու Յորք ԱՄՆ
* «Վաշինգտոնը տեղափոխվում է Դելիվերի վրայով» (1851) Լոիցե,Էմանուել Լոիցե. Մետրոպոլիտեն թանգարան, Նյու Յորք«Վաշինգտոնը տեղափոխվում է Դելիվերի վրայով» (1851) Լոիցե,Էմանուել Լոիցե. Մետրոպոլիտեն թանգարան, Նյու Յորք
* «Մինինի կոչը Նիժնի Նովգորոդի բնակիչներին 1611 թվականին» (1861) Մ.Ի. Պեսկով. Սամարայի մարզային գեղարվեստի թանգարան.«Մինինի կոչը Նիժնի Նովգորոդի բնակիչներին 1611 թվականին» (1861) Մ.Ի. Պեսկով. Սամարայի մարզային գեղարվեստի թանգարան.
* «Զապոռոժեցները գրում են նամակ թուրքական սուլթանին» (1880-1891) Իլյա Ռեպին, Ռուսական պետական ​​թանգարան, Սանկտ Պետերբուրգ«Զապոռոժեցները գրում են նամակ թուրքական սուլթանին» (1880-1891) Իլյա Ռեպին, Ռուսական պետական ​​թանգարան, Սանկտ Պետերբուրգ
* «Ստրելեցյան մահապատժի առավոտը» (1881) Վ. Ի.Սուրիկով, Տրետյակովյան պատկերասրահ, Մոսկվա«Ստրելեցյան մահապատժի առավոտը» (1881) Վ. Ի.Սուրիկով, Տրետյակովյան պատկերասրահ, Մոսկվա
* «Վիկինգների փախուստը» (1906) Ֆերդինանտ Լիկե«Վիկինգների փախուստը» (1906) Ֆերդինանտ Լիկե

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Историческая картина в русской живописи / ред. Астахова Н. В.. — Белый город, 2005. — 583 с. — ISBN 5-7793-0898-5

Գրականություն
-------------

* «Историческая живопись»։ *Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)*։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
* Историческая картина в русской живописи / ред. Астахова Н. В.. — Белый город, 2005. — (Энциклопедия мирового искусства). — 3000 экз. — ISBN 5-7793-0898-5

Արտաքին հղումներ
----------------

* Историческая живопись на сайте dic.academic.ru
**Մաշոնկինների թատրոն-կրկես** (ռուս.՝ Театр-цирк Машонкиных), թատրոն Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքում 20-րդ դարի առաջին կեսին։

Պատմություն
-----------

19-րդ դարում Դոնի Ռոստովի կենտրոնում եղել է վաճառական Մաշոնկիններին պատկանող մի մեծ հողակտոր, որը սահմանափակվում էր Տագանրոգի պողոտայով (այժմ՝ Բուդյոննու պողոտա), Սեննյա փողոցով (այժմ՝ Մաքսիմ Գորկու փողոց) և Պոչտովի նրբանցքով (այժմ՝ Օստրովսկու նրբանցք)։ 1890-ական թվականների վերջին այնտեղ կառուցվեց փայտե կրկես-թատրոնը, ամառային թատրոնը և նույնանուն «Բուֆ» սրճարան-շանտանը։ Փայտե շենքն ուներ մի շարք թերություններ, որոնցից ամենակարևորը մեծ հրավտանգավորությունն էր, որը թույլ չէր տալիս կրկեսի այն ժամանակվա վարձակալ Մ. Ն. Զլոբինին շենքում տեղադրելու «ջեռուցման և էլեկտրական լուսավորության համար շոգեկաթսա»։

20-րդ դարի սկզբին փայտե շինությունը քանդվեց և նրա տեղում 1906 թվականի հոկտեմբերի 12-ին բացվեց Մաշոնկինի թատրոնը, որը գտնվում էր քարե շենքում և տեղավորում էր մինչև 1500 այցելու։ 1920 թվականին այս հաստատությունը սկսեց կոչվել «Մեծ թատրոն», իսկ Ասմոլովի թատրոնի հրդեհից հետո (այդ պահին այն ​​կոչվում էր Լունաչարսկու անունով), նրա թատերախումբը տեղափոխվեց այստեղ, և այն դարձավ Դոնի Ռոստովի գլխավոր թատրոնը։ 1931 թվականին առաստաղն իջեցվեց, դահլիճը վերանորոգվեց, թատրոնի բեմը մեքենայացվեց։ 1935 թվական հոկտեմբերի 1-ին «Մեծ թատրոնի» թատերախումբը տվեց իր վերջին բեմադրությունը՝ ներկայացնելով Ալեքսանդր Կոռնեյչուկի «Պլատոն Կրեչետ» պիեսը, որից հետո դերասանները տեղափոխվեցին նոր շենք, որն այժմ հայտնի է որպես Գորկու անվան դրամատիկական թատրոն։ 1935 թվականից մինչև Հայրենական մեծ պատերազմի սկիզբը «Մեծ թատրոնում» աշխատել է Ռոստովի երաժշտական ​​կոմեդիայի թատրոնը։ Պատերազմի ժամանակ վաճառական Մաշոնկինների հիմնած թատրոնի շենքն այրվել է և այլևս չի վերականգնվել։ 1958 թվականին Մաշոնկինների նախկին թատրոնի տեղում հայտնվել է Ռոստովի կրկեսի շենքը, որը գործում է մինչ օրս։

Հետաքրքրական է, որ իր լավագույն տարիներին Մաշոնկինների թատրոնը տեսել է այն ժամանակի այնպիսի հայտնի դերասանների, ինչպիսիք են Կոնստանտին Ստանիսլավսկին, Մեյերխոլդի թատերախումբը, Անաստասիա Վյալցևան, Նիկոլայ Խմելյովը, Օլգա Կնիպպեր-Չեխովան և շատ ուրիշներ։

Աղբյուրներ
----------

* *В. Сидоров.* Энциклопедия Старого Ростова и Нахичевани-на-Дону. Ростов-н/Д, 1993.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Театр-цирк купцов Машонкиных (1906-1942)
2. ↑  Театр Машонкиных

Արտաքին հղումներ
----------------

* Театр-Цирк Машонкиных, Ростов.
* Театр купчихи Пелагеи Дмитриевны Машонкиной Archived 2019-04-12 at the Wayback Machine.
* История театров Ростова-на-Дону
**Օտտո Բյոլեր** (գերմ.՝ Otto Böhler, նոյեմբերի 11, 1847(1847-11-11), Ֆրանկֆուրտ, Free City of Frankfurt, Գերմանական միություն - ապրիլի 5, 1913(1913-04-05), Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա), գերմանացի և ավստրիացի նկարիչ և ուրվանկարիչ, որը հայտնի է գերմանացի և ավստրիացի նկարիչներին պատկերող աշխատանքների շարքով։

Կենսագրություն
--------------

Վաճառականի ընտանիքի հինգերորդ զավակն է։ Նա իր մանկությունն ու պատանությունն անցկացրել է Մայնի Ֆրանկֆուրտում։ Ավարտել է Թյուբինհենի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետը։ 1870 թվականին ավագ եղբայրների` Ալբերտի (1845-1899) և Ֆրեդերիկի (1849-1914) տեղափոխվել է Վիեննա և եղբոր՝ Էմիլի (1842–1882) մահից հետո սկսել է մասնակցել ընտանեկան բիզնեսին։ Ալբերտը և Էմիլը հիմնել են պողպատի արդյունաբերություն։

Մանկուց գեղարվեստական ​​տաղանդ է ունեցել, այդ իսկ պատճառով նա ուսանել է գեղանկարիչ Վենցել Օտտոկար Նոլչի (1835-1908) մոտ։ Սակայն շուտով Օտտո Բյոլերն անցել է ուրվագծային արվեստին և շուտով դարձավ հայտնի ծաղրանկարիչ։
Լինելով երաժշտության երկրպագու, ծանոթ լինելով գերմանացի և ավստրիացի շատ կոմպոզիտորների, դիրիժորների և երաժիշտների հետ` նա իր ստեղծագործության համար երաժշտական ​​միջավայրում հարուստ ասպարեզ է գտել։ Բյոլերի ընկերների թվում էին օպերային երգիչներ և երգչուհիներ Ամալի Մատերնան, Գերման Վինկելմանը, Թեոդոր Ռայխման և Վիեննայի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի երաժիշտներ։ Նա Ռիխարդ Վագների երկրպագու էր։

1876 ​​թվականին, որպես մեկենաս մասնակցել է Բայրյոյտսկի առաջին փառատոնի անցկացմանը։

Թաղված է Վիեննայի Հիտցինգսկի գերեզմանատանը։

Գործունեություն
---------------

18-րդ և 19-րդ դարերում Ֆրանսիայում, Անգլիայում և Գերմանիայում ուրվագծային դիմանկարները տարածված և նորաձև էին։ Ուրվագծերի պատրաստելու սովորական ձևը սև թղթից դրանք մկրատով կտրելն էր։

Օտտո Բյոլերը ստեղծել է ոչ միայն գերմանացի և ավստրիացի, այլև` մշակույթի և արվեստի այլ համաշարհային ճանաչման այլ գործիչների ուրվագծային դիմանկարների և ծաղրանկարների մի ամբողջ պատկերասրահ։ Նրա ստեղծագործությունների օբյեկտներ են եղել Յոհան Սեբաստիան Բախը, Հանս ֆոն Բյուլովը, Յոհաննես Բրամսը, Անտոն Բրուքները, Ռիխարդ Վագները, Էդվարդ Գրիգը, Էդուարդ Շտրաուսը և ուրիշներ։

Պատկերասրահ
-----------

* Յոհաննես ԲրամսՅոհաննես Բրամս
* Հանս ֆոն ԲյուլովՀանս ֆոն Բյուլով
* Անտոն ԲրուքներԱնտոն Բրուքներ
* Էդվարդ ԳրիգԷդվարդ Գրիգ
* Գուստավ ՄալերԳուստավ Մալեր
* Էլիմ ֆոն ԶաուերԷլիմ ֆոն Զաուեր
* Էդուարդ ՇտրաուսԷդուարդ Շտրաուս
* Յոհան ՇտրաուսՅոհան Շտրաուս
* Ռիխարդ ՎագներՌիխարդ Վագներ
* Զիգրիդ ՎագներԶիգրիդ Վագներ
* Ֆրանց ՇուբերտՖրանց Շուբերտ
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  *Deutsche Nationalbibliothek* Record #130109533 // Gemeinsame Normdatei (գերմ.) — 2012—2016.
2. 1 2  RKDartists (նիդերլ.)
3. ↑  Otto Böhler

Արտաքին հղումներ
----------------

* Otto Böhler
* Böhler, Otto(անգլ.)
* Օտտո Բյոլերի աշխատանքները
* Օտտո Բյոլերի ծաղրանկարները


|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Discogs · MusicBrainz · RKDartists |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 130109533 · ISNI: 0000000117843061 · LCCN: no2023049153 · NKC: mub2018996355 · NTA: 067996256 · NUKAT: n2009136262 · SUDOC: 197286488 · VIAF: 162752287 · ULAN: 500103786 · WorldCat VIAF: 162752287 |

 |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Հակոբ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)

**Սուրբ Հակոբ եկեղեցի**, Հայ Առաքելական եկեղեցի Արագածոտնի մարզի Վարդենիս գյուղում։

Պատմություն
-----------

Սուրբ Հակոբ եկեղեցին գտնվում է Ապարանի Վարդենիս գյուղում (նախկինում` Գյուլլուջա, Քյուլլուջա)։ Հայաստանի ազգային արխիվում պահպանվում են գյուղի Ս. Հակոբ եկեղեցու 1853-1879 թթ. և 1901-1918 թթ. չափաբերական ծխամատյանները, որտեղ գրանցված են այդ թվականների ծնունդները, մկրտությունները, ամուսնությունները և մահերը։ Վարդենիս (Քյուլլուջա) գյուղի բնակիչների խնդրանքով 1844 թ. հունվարի 29-ին Ս. Գայանե եկեղեցում Հովհաննես Տեր-Մինասյանը ձեռնադրվել է քահանա։
Եկեղեցին վերաօծվել է 2012 թվականին։ Վերաօծումից հետո դարձել է գործող եկեղեցի և եկեղեցական արարողությունը Սուրբ Հակոբ եկեղեցում կատարում է Տեր Մուշե Վահանյանը։

1887 թ. տվյալներով գյուղի եկեղեցու քահանաներ են եղել Տեր Նիկողոսը և Տեր Համազասպը։

Եկեղեցու պատին կա արձանագրություն.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Հիշատակն արդարոց՝ օրհնությամբ եղիցի…

Վերակառուցվեց Սուրբ Հակոբ եկեղեցիս եւ շինեցավ Զանգակատունս ի հիշատակ մեծ հոր եւ մեծ մոր նրա Ջանիբեկի Հակոբյան եւ Մարիամի Ղարիբյան։ Օրհնեսցե Տեր զբարերարն Արթուր Ջանիբեկյան եւ զգերդաստանն նորա։ |  |

2012 թվականին եկեղեցու տարածքում «Պապենի Նարեկ» անվամբ սրբավայրի տեղում կառուցվել և նույն թվականի օգոստոսի 25-ին օծվել է «Սուրբ Նարեկ» մատուռը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  ՀԻՇԱՏԱԿՆ ԱՐԴԱՐՈՑ՝ ՕՐՀՆՈՒԹՅԱՄԲ ԵՂԻՑԻ…
3. ↑  Վարդենիսի Սուրբ Հակոբ եկեղեցու վերաօծման մեկամյակի պատարագը
4. ↑  Վարդենիսի Սուրբ Հակոբ եկեղեցու վերաօծման մեկամյակի պատարագը (տեսանյութ)(չաշխատող հղում)
**Կոռնաթի** (խորվ.՝ Kornati), ազգային պարկ Խորվաթիայում։ Տեղակայված է Կենտրոնական Դալմաթիայում՝ Ադրիատիկ ծովում գտնվող Կոռնաթի կղզեխմբում՝ Զադար, Շիբենիկ և Բիոգրադ նա Մորու քաղաքներից ոչ հեռու։

Ընդհանուր տեղեկություն
----------------------

Ազգային պարկը գրավում է կղզեխմբի մեծ մասը, այն չի ընդգրկում միայն կղզեխմբի հյուսիսային մասում գտնվող մի քանի կղզիներ։ Ազգային պարկի տարածքում ընդգրկված են 89 կղզիներ՝ 50 կմ² ընդհանուր մակերեսով և 238 կմ-ը գերազանցող ափագծով։ Ազգային պարկի ընդհանուր մակերեսը ծովային տարածքի հետ միասին կազմում է 220 կմ²։ Կոռնաթի կղզեխումբը յուրահատուկ է կղզիների խտությամբ, որոնց միջև ընկած նեղուցները երբեմն նման են ժայռերի միջև ընկած իսկական լաբիրինթոսի։

Փաշման և Դուգի Օտոկ հարևան կղզիներից կղզեխումբը տարանջատվում է նեղուցներով, Մուրտեր կղզուց՝ ծովածոցով, որը երբեմն կոչվում է Մուրտերի ծով։

Ազգային պարկի տարածքի երկու երրորդը գրավում է Կոռնաթ կղզին, որն կղզեխմբի ամենամեծ կղզին է և զբաղեցնում է 32,44 կմ² տարածք։ Այն ունի 25 կմ երկարություն և շուրջ 2,5 կմ լայնություն։

Կղզիներում մշտական ​​բնակիչներ չկան։

Ազգային պարկը հանրաճանաչ է առագաստանավորդների, սուզորդների ու վայրի բնության սիրահարների շրջանում։

Բուսական և կենդանական աշխարհ
----------------------------

Կղզեխմբի բուսական և կենդանական աշխարհը հարուստ են ինչպես ստորջրյա, այնպես էլ ցամաքային տեսակներով։ Չնայած կղզիների զգալի մասի կիսաանապատային տեսքին՝ այնտեղ առկա են բույսերի 537 տաքսոններ։ Կղզեխմբի հիմնական ծառերը սոճիներն ու ձիթապտուղներն են։

Բացի մի շարք կրծողներից, օձերից, մողեսներից, միջատներից, կղզու կենդանական աշխարհը ներկայացված է կզաքիսներով, սկյուռներով, ինչպես նաև թռչուններով, որոնցից ամենանշանակալիներն են բուերը, բազեները, ճուռակները, ձկնկուլները։

Կոռնաթիի ծովային հատվածը բաղկացած է խութերից, որոնք հարուստ են մարջանով, մարգարտյա խեցիներով և փափկամարմիններով։ Կղզիներին հարող ջրերը շատ հարուստ են ձկներով։

Հետաքրքիր վայրեր
----------------

* *Կորոններ* ` երկրաբանական երևույթ, ներկայացնում է ժայռեր, որոնք «աճում են» ուղղակիորեն ծովից։ Հասնում են մինչև 100 մետրի (ինչպես ստորջրյա, այնպես էլ վերջրյա հատվածները)։ Կորոնների վրա բարձրանալն արգելվում է։
* *Իլլիական բնակավայրերի մնացորդներ*, գտնվում է կղզեխմբի մի քանի կղզիներում։
* *Տուրետի բերդ*, գտնվում է Կոռնաթ կղզում։ Բյուզանդական դարաշրջանի ամենահին կառույցն է կղզեխմբում։ Թվագրվում է VI դարով։

Մեջբերումներ
------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Արարման վերջին օրն Աստված ցանկացավ պսակել իր գործը և արցունքներից, աստղերից ու շնչից ստեղծեց Կոռնաթին։- Ջորջ Բեռնարդ Շոու |  |

Տես նաև
-------

* Կոռնաթ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  OpenStreetMap(բազմ․) — 2004.
2. ↑  Duplančić Leder, T.; Ujević, T.; Čala, M. (2004): *Duljine obalne crte i površine otoka na hrvatskom dijelu Jadranskog mora određene s topografskih karata mjerila 1:25 000*, Geoadria, Vol. 9, No. 1, 5-32.
3. ↑  Jeanne Oliver (2005), *Croatia*, pg. 187, Lonely Planet Publications, 1-74059-487-8

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ազգային պարկի պաշտոնական կայքը (խորվ. անգլ. գերմ. իտալ.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | NKC: ge710036 · VIAF: 233877128 · WorldCat VIAF: 233877128 |

 |
**Եմելյան Պուգաչովի հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник Емельяну Пугачеву), խորաքանդակ Ռուսաստանի Հյուսիսային Օսիայի Հանրապետություն-Ալանիայի Մոզդոկ քաղաքում։ Նվիրված է Ռուսաստանի գյուղացիական պատերազմի առաջնորդ Եմելյան Պուգաչովին։ Տեղադրվել է 1985 թվականին քաղաքի Կոմերիտական զբոսայգում։

Պատմություն
-----------

Սկսված ռազմական գործողությունների պատճառով Մոզդոկի ամրապնդման հարց էր առաջացել։ 1770 թվականի սկզբին այն արդեն ստացել էր քաղաքի կարգավիճակ, իսկ ամռանը ստացել էր իր մշտական ​​պահակային բանակը՝ 40 բերդային թնդանոթ, դրագունների զորք և 100 կալմիկներ։ Անվտանգությունն ավելի ամրապնդելու համար Թերեքի երկայնքով բնակեցվել էին Վոլգայի կազակական զորքի կազակների 517 ընտանիքներ։ Նրանց ձևավորած հինգ ստանիցաները (Գալյուգաևսկայա, Իշչերսկայա, Նաուրսկայա, Մեկենսկայա և Կալինովսկայա) կազմել էին Մոզդոկի կազակական գունդը։

Կյանքը կազակական գյուղերում այդ ժամանակ դժվար էր և անհանգիստ։ Կազակները սահմանապահ ծառայություն էին իրականացնում, ապահովում էին փոստային կապն ամրոցների միջև, մասնակցում ռազմական արշավներին։ Այս ամենը բացասական ազդեցություն ուներ սովորական կազակների նյութական բարեկեցության վրա և, ի վերջո, Մոզդոկի գնդի կազակների շրջանում հանգեցրեց անկարգությունների։

Այսպիսի իրավիճակում ստանիցաներ մուտք գործեց Եմելյան Պուգաչովը։ Նա սկսեց ակտիվ հակակառավարական քարոզչություն։ Երեք ստանիցաների կազակները նրան ընտրեցին ատաման, և նա հանձն առավ մեկնելու Սանկտ Պետերբուրգ և նրանց բողոքը ներկայացնելու կայսրուհուն։ Կազակները համաձայնեցին։

Ճանապարհին Պուգաչովը մթերապաշար գնելու նպատակով մտավ Մոզդոկ։ 1772 թվականի փետրվարի 8-ին քաղաքից դուրս գալիս նրան բռնեցին տեղի կազակները և տեղափոխեցին Մոզդոկի գնդի ռազմական պարետ եսաուլ Ուստին Ագաֆոնովի մոտ։

Հարցաքննության ավարտին Պուգաչովն ուղարկվել է բերդի կալանատուն, որտեղ նա շղթայվել է։ Սակայն մի քանի օր անց՝ 1772 թվականի փետրվարի 13-14-ի գիշերը, նա փախել է Մոզդոկի կայազորի գումարտակի 1-ին ընկերության իրեն հսկող զինվոր Վենեդիկտ Լապտևի հետ։

Պուգաչովի փախուստի մասին հայտարարվել է բոլոր գյուղերում և բնակավայրերում, սակայն նրան չգտան։ Փախուստից հետո կազմակերպվեց «խռովարարին» ընտրածների հանդեպ հաշվեհարդար։ Նրանք բոլորը ձերբակալվեցին. ոմանք Մոզդոկում, ոմանք՝ իրենց գյուղերում և պատժվեցին։ Մեկ տարի անց Պուգաչովը հայտնվեց Յաիկի կազակների շրջանում որպես ժողովրդական ապստամբության հզոր առաջնորդ։

Հուշարձան
---------

1985 թվականի փետրվարին Մոզդոկ քաղաքի Կոմսոմոլսկի այգում տեղադրվեց Եմելյան Պուգաչովի հուշարձանը, որի հեղինակն է Հյուսիսային Օսիայի գեղարվեստի ֆոնդի քանդակագործ Նիկոլայ Իվանովիչ Նեստերենկոն։

Խորաքանդակը պատկերում է աջ ձեռքին թուր բռնած Եմելյան Պուգաչովին։ Հուշարձանին արված է հետևյալ մակագրությունը.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | 1771-1772 թվականներին Ե. Պուգաչովը եղել է Իշչերսկայա, Նաուրսկայա, Գալյուգաևսկայա ստանիցաների ատամանը։ 1772 թվականին ք. Մոզդոկում ձերբակալվել է և փախել Մոզդոկի կալանատնից։ |  |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7  «Пугачев в Моздоке»
չամչով և հունական ընկույզով կոզունախ
**Կոզունակ** (բուլղար․՝ Козунак, Великденски козунак), ռումինական, մոլդովական և բուլղարական ավանդական զատկական հաց, որի ռուսական անալոգը կուլիչն է, ուկրաինական և բելառուսականը՝ պասկան։ Բուլղարիայում կոզունակը սովորաբար պատրաստվում է Զատկի համար, իսկ Ռումինիայում և Մոդովայում՝ մեծ տոներին (Սուրբ ծնունդ, Զատիկ, Ամանոր)։

Հիմնական բաղադրիչներն են ալյուրը, կաթը, շաքարավազը, ձուն, կարագը, խմորիչը։

Ձևի տեսանկյունից այս տորթը կարող է լինել ուղղանկյուն կամ կլոր, պարզ կամ հյուսած, լցոնման տեսանկյունից՝ պարզ կամ լցոնված։

Լցոնման համար կարող են օգտագործվել ընկույզ, գետնընկույզ, խաշխաշի սերմեր, չամիչ, լոխում, լևուլոզ (չորացված), թարմ կաթնաշոռ (սա սովորաբար եփվում է Զատկի համար), կակաո, մարմելադ կամ այս բաղադրիչների համադրությունը, օրինակ՝ ընկույզ և խաշխաշի սերմեր, ընկույզ և կակաո, չամիչ մեղրով, քաղցր պանիր ​​և չամիչ և այլն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Istoria cozonacului", *Revista Flacăra*, December 10, 2010

Արտաքին հղումներ
----------------

* Բուլղարական «Կոզունակ», vicamilleri.com
* Վելիկդենսկի կոզունակ (Զատկի հաց), say7.info
* Կոզունակի բաղադրատոմսերի հավաքածու, kulinar.gbg.bg(բուլղ.)
* Бързо, лесно, вкусно — да направим козунак заедно, kambanka.wordpress.com(բուլղ.)
* *Rețeta Cozonac*, la culinare.tv(ռում.)
* *Rețete Cozonac*, la reteteculinare.ro(ռում.)

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Կոզունակ** կատեգորիայում։ |
**Ռոզինա Սկոպելիտի** (իտալ.՝ Rosanna Scopelliti, նոյեմբերի 12, 1983(1983-11-12), Հռոմ, Իտալիա), իտալացի քաղաքական գործիչ, «Նոր աջ կենտրոն» կուսակցությունից Իտալիայի պատգամավորների պալատի պատգամավոր, նախկինում` «Ազատության ժողովուրդ» կուսակցության պատգամավոր։

Կենսագրություն
--------------

Իտալացի քաղաքական գործիչ Անտոնիո Սկոպելիտիի դուստրը, որը սպանվել է 1991 թվականին «Նդրանգետա» մաֆիոզ խմբավորման կողմից։ Եղել է «Ազատության ժողովուրդ» կուսակցության անդամ, որպես դրա անդամ ընտրվել է պատգամավորների պալատ 2013 թվականի մարտի 19-ին՝ Կալաբրիայի 21-րդ ընտրատարածքի խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքներով։ 2013 թվականի նոյեմբերի 16-ին «Ազատության ժողովրդի» լուծարումից հետո միացել է Անջելինո Ալֆանոյի «Նոր աջ կենտրոն» կուսակցությանը։ 2013 թվականի մայիսի 7-ից մասնակցում է պաշտպանության 4-րդ հանձնաժողովի նիստերին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  L'addio al Pdl (in frantumi), rinasce Forza Italia
2. ↑  Camera dei Deputati: Composizione del gruppo NUOVO CENTRODESTRA
3. ↑  Berlusconi lancia Forza Italia E Alfano il Nuovo Centrodestra

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պրոֆիլը Իտալիայի պատգամավորների պալատի կայքում (իտալ.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |

 |
**Ֆրեյա Ալան** (անգլ.՝ Freya Allan, սեպտեմբերի 6, 2001(2001-09-06), Օքսֆորդշիր, Հարավարևելյան Անգլիա, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի դերասանուհի։ Առավել հայտնի է Նեթֆլիքս հեռուստաալիքի «Կախարդը» սերիալում արքայադուստր Ցիրիլա Ցինտրայի դերով։

Վաղ կյանք և կրթություն
----------------------

Ֆրեյա Ալանը ծնվել է Անգլիայի Օքսֆորդշիր քաղաքում և հաճախել է Օքսֆորդի Հեդինգթոնի դպրոց։ Ալանն իր դերասանական կրթությունը շարունակել է Բիքոնսֆիլդի կինոյի և հեռուստատեսության ազգային դպրոցում, Բիքինգեմշիր կոմսությունում, որտեղ դերասանական վարպետության ուսուցման շրջանակներում նկարահանվել է «Կապույտ թռչուն» և «Սուրբ Ծննդյան տոնածառ» կարճամետրաժ ֆիլմերում։ Ալանը ուսումը շարունակել է Բորնմութի արվեստի համալսարանում, որտեղ նա մարմնավորել է Լինդայի դերը «Կատաղի կապիտան» կարճամետրաժ ֆիլմում։

Կարիերա
-------

Ալանը խաղացել է երկրորդական դեր BBC-ի 2019 թվականին նկարահանված «Աշխարհների պատերազմը» դրամայի առաջին սերիայում։

Ներկա պահին Ալանը նկարահանվում է Նեթֆլիքս հեռուստաալիքի թողարկած «Կախարդը» սերիալում, Հենրի Քավիլի և Անյա Չալոտրայի հետ միասին։ Նա մարմնավորում է արքայադուստր Ցիրիի կերպարը։ Այն Լորեն Շմիդտի ստեղծած ֆանտաստիկ դրամատիկական սերիալն է, որը նկարահանվել է լեհ գրող Անջեյ Սապկովսկու «Կախարդը» գրքերի շարքի հիման վրա։ Սկզբում նա հրավիրվել է փոքրիկ դերի համար, սակայն հետագայում հրավիրվել էր որպես Ցիրիի դերակատար։ Ալանը սերիալի նկարահանումների մասնակցելու համար 8 ամիս ապրել է Հունգարիայի Բուդապեշտ քաղաքում։ Ալանը նկարահանվելու է «Կախարդը» հեռուստասերիալի երկրորդ եթերաշրջանում, որի նկարահանումները նախատեսված է 2020 թվականի սկզբին Լոնդոնում և հասանելի է լինելու 2021 թվականին։

Ֆիլմագրություն
--------------

| Տարեթիվ | Անվանում | Դեր | Նշումներ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2017 | *Կապույտ թռչուն* | Դենի | Կարճ դրվագ |
| 2017 | *Սուրբ Ծննդյան տոնածառ* | Սուրբ Ծննդյան աղջիկ | Կարճ դրվագ |
| 2017 | *Կատաղի ծարավ* | Լինդա | Կարճ դրվագ |
| 2018 | *Մահվան անապատում* | երիտասարդ Միներվա | 1 սերիա |
| 2019 | *Աշխարների պատերազմ* | Մերի | 1 սերիա |
| 2019-ներկա | *Կախարդը* | Ցիրիլա "Ցիրի" | Գլխավոր դեր |
|

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  MAK (польск.)
2. ↑  «Princess Cirilla of Cintra on Netflix's The Witcher: Who is the actress Freya Allan?»։ monstersandcritics.com։ 2019
3. ↑  «Who is The Witcher's Freya Allan?»։ unitedagents.co.uk։ 2019
4. ↑  «Why Ciri from the Witcher looks so familiar»։ looper.com։ 2019
5. ↑  «The Witcher's Anya Chalotra and Freya Allan on plot spoilers, body image and Henry Cavill»։ glamourmagazine.co.uk։ 2019
6. ↑  «'The Witcher' renewed for Season 2 at Netflix ahead of Network premiere»։ variety.com։ 2019

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ֆրեյա Ալան Internet Movie Database կայքում
* Ֆրեյա ԱլանԻնստագրամում

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | ČSFD · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ · Rotten Tomatoes |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1197085394 · VIAF: 8157159944978792929 · WorldCat VIAF: 8157159944978792929 |

 |