recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Կոստրոմայի մարզային տիկնիկային թատրոն**, տիկնիկային թատրոն Կոստրոմայում

Կառույց
-------

Թատրոնի շենքը գտնվում է քաղաքի կենտրոնում, մեծ ալյուրային առևտրային շուկաների մոտ, Շեմիլովկա փողոցում։ Այն կառուցվել է 1896 թվականին Կոստրոմայի նահանգի ազգային քոլլեջի տեսուչի նախաձեռնությամբ, ճարտարապետ Ի.Վ. Բրյուխովի նախագծով։ Ի սկզբանե այնտեղ գտնվում էր Ալեքսանդր Օստրովսկու ընթերցարանը։

Այդ շենքը հանդես է եկել Էլդար Ռյազանովայի և Նիկիտա Միխալկովայի ֆիլմերի նկարահանման ժամանակ, որպես երկաթուղային կայարան։

Պատմություն
-----------

1920-ական թվականներին թատրոնի շենքը աշխատել է որպես Կոստրոմսկի դրամատիկական ստուդիա Ա.Դ. Պոպովի ղեկավարությամբ, իսկ ավելի ուշ բարենորոգվեց մանկական թատրոնի։ Այդ թատրոնում Ալեքսեյ Պապովը ստեղծել է մի շարք ստեղծագործական ներկայացումներ հետևելով Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի գործելավոճի։ «Ջրհեղեղ», Յու.-Խ. Բերգերա, «Ծղրիդը վառարանի վրա» Չ. Դիքենս, «Երեկո՝ նվիրված Փարիզի Կոմունային»։

Թատրոնի բացման օրը համարվում է 1936 թվականի նոյեմբերի 8-ը։ Հենց այդ օրը ցուցադրվել է «Աղվես-քույրիկ» ներկայացումը։ Այս բեմադրությանը մասնակցում էին միայն վեց մարդիկ, ովքեր տիկնիկային ներկայացումներ բեմադրման փորձ չունեին։

Թատրոնի գոյության առաջին տարիներին, ինքը չուներ սեփական շենք, ներկայացումները բեմադրվում էին պիոնների տանը, որտեղ հատկացվել էր մի սենյակ, հետագայում նրանք զբաղեցրել են ուսուցչի տունը։ Միայն 1946 թվականին թիկնիկային թատրոնը ձեռք բերեց իր սեփական տարածքը, և մինչ այսօր նրանք այդ տարածքում են։

Իր գոյության երկար տարիների ընթացքում տեղի են ունեցել շատ ներկայացումներ, որոնց մակարդակը մի քիչ աճել է համեմատելով առաջին ներկայացումների հետ ինչպես տիկնկիկների կառավարման վարպետության այնպես էլ, թատրոնի բեմի կահավորման հետ։

Ներկայումս թատերախմբում աշխատում են 17 դերասաններ։ 2010 թվականին բեմականացվել է 452 ներկայացում, որին ներկա են եղել 47.8 հազար հանդիսատես։ 2011 թվականին Ա. Պ. Չեխովի «Արջը» ստեղծագործության հիման վրա բեմականացված ներկայացումը դարձավ թատերական մրցանակի դափնեկիր և «Ոսկե դիմակ» փառատոնին «Տիկնիկային թատրոնի լավագույն ներկայացումը»

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "История здания на сайте театра". Արխիվացված է the original 2012 թ․ փետրվարի 10-ին. Retrieved 2017 թ․ օգոստոսի 22.
2. ↑  Большая советская энциклопедия. Гл. ред. А. М. Прохоров, 3-е изд. Т. 20. Плата — Проб. 1975. 608 стр. илл.; 21 л. илл. и карт.
3. ↑  Спекталь «Медведь» на сайте фестиваля «Золотая маска»

Արտաքին հղումներ
----------------

* թատրոնի կայքը
* թատրոնի պատմությունը
**Կոստինի ձիթագործարան** (ռուս.՝ Маслобойный завод Костина), ձեռնարկություն, որը XIX դարի վերջում - XX դարի սկզբում գտնվել է Դոնի Ռոստովի Սուվորովի, 25 հասցեում։ Գործարանը եղել է վաճառական Եֆիմ Յակովլևիչ Կոստինի սեփականությունը։

Պատմություն
-----------

XIX դարի վերջում - XX դարի սկզբում Դոնի Ռոստովի Սուվորովի, 25-ի շենքն ունեցել է այլ հասցե՝ Մալայա Սադովայա, 33։ Նրա առաջին հայտնի սեփականատերը եղել է վաճառական Պախոմովը։ 1880-ական թվականներին այդ տարածքը վարձակալել է վաճառական Կոստինը և 1887 թվականին այնտեղ հիմնել հրուշակեղենի գործարան։ 1895 թվականին նա դիմել է քաղաքային դումա՝ խնդրելով թույլտվություն իր վարձակալած տարածքում ձիթագործարան հիմնելու համար։

1897 թվականի նոյեմբերին նրա խնդրանքը բավարարվեց այն պայմանով, որ ձեռնարկության ազդեցությունը շրջակա միջավայրի վրա լինի նվազագույն։ 1912 թվականի դեկտեմբերին գործարանի աշխատանքի մասին տեղեկություն հայտնվեց «Պրիազովսկի կրայ» թերթի էջերում։ Այնտեղ ծանուցվում էր, որ ձիթագործարանի աշխատանքը, այնուամենայնիվ, բացասաբար է ազդում շրջակա միջավայրի վրա։ Դա հատուկ հանձնաժողովի հետաքննության համար առիթ հանդիսացավ։ Հանձնաժողովը հանգեց այն եզրակացության, որ գործարանի օգտագործած տեխնոլոգիաներն ու միջոցները, այնուամենայնիվ, աղտոտում են քաղաքը։

Թեև սեփականատերը Կոստինն էր, բայց տունը պատկանում էր Պախոմովների ժառանգներին, որոնք հետագայում այն վաճառեցին Կոստին ամուսիններին։ Վաճառական Կոստինի կինը Դոմնա Իվանովնան էր, նա էլ արևածաղկի ձեթ արտադրող ձեռնարկության համասեփականատերն էր։ Գործարանում աշխատում էր 23 մարդ։ Ղեկավարն էր Ստեպան Եֆիմովիչ Կոստինը՝ վաճառականի որդին։ Ձեռնարկության արտադրանքը մեծ պահանջարկ էր վայելում քաղաքում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Կոստինի գործարանը ձեթը վաճառում էր ավելի էժան, քան այլ արտադրողներ։ Որոշակի հանգամանքներում այն դարձել էր ժամանակավոր մենաշնորհատեր և մտցրել էր վաճառքի պայմաններ՝ 800 գրամ ձեթից ոչ ավելի՝ Ռոստովի քաղաքացիությունը հաստատող փաստաթուղթ ներկայացնելու դեպքում։ Բացի ձեռնարկատիրական գործունեությունից, Եֆիմ Կոստինը եղել է քաղաքային դումայի իրավասու, այդ պաշտոնում նրան վերընտրել են։ Վաճառական Կոստինի սեփականությունն էին նաև մի կրպակ Հին շուկայում, որտեղ վաճառվում էին կարամել և օղաբլիթներ, և եկամտաբեր տունը, որը պահպանվել է մինչև մեր օրերը։

1917 թվականից հետո գործարանը դարձավ Սվիրսկիների սեփականությունը, այնուհետև ձեռնարկությունն ազգայնացվեց և դարձավ ձեթի № 8 գործարան։ Այն վարձակալեց Դոնի «Դոնսնաբտորգ» բաժնետիրական ընկերությունը։ Գործարանը գոյություն է ունեցել մինչև XX դարի երկրորդ կեսը։ XXI դարում այդ շենքում հյուրանոց է։

Նկարագրություն
--------------

Շենքի սկզբնական ճակատը չի պահպանվել։ Մնացել են միայն որոշ տարրեր, մասնավորապես՝ 2-րդ հարկի պատուհանների բացվածքներում։

Տես նաև
-------

* Կոստինի եկամտաբեր տուն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  "Маслобойный завод суеверного купца//Хроники Ростова". Արխիվացված է the original 2017 թ․ հունվարի 16-ին. Retrieved 2017 թ․ փետրվարի 26.
2. ↑  Энциклопедия старого Ростова и Нахичевани-на-Дону: Герович-Коцебу. Дополнения, с.48
3. ↑  "Дом суеверного купца". Արխիվացված է the original 2017 թ․ փետրվարի 11-ին. Retrieved 2017 թ․ փետրվարի 26.
**Հոմեր Ռուբենի Վանյան** (նոյեմբերի 8, 1938(1938-11-08), Կոճողոտ, Մարտակերտի շրջան, ԼՂԻՄ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 12, 2018(2018-04-12), Ստեփանակերտ), բանասեր, թարգմանիչ, լրագրող, ԽՍՀՄ (1991), ԼՂԻՄ (1991) և Արցախի ժուռնալիստների միությունների անդամ։

Կենսագրություն
--------------

Ավարտել է Ադրբեջանի Վ. Ի. Լենինի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտի պատմաբանասիրական ֆակուլտետը և ստացել պատմության, հայոց լեզվի և գրականության ուսուցչի որակավորում (1963)։

Աշխատել է Մարտակերտի ՄՏԿ-ում (1956-1958), Մարտակերտի շրջանի Գյուլաթաղ, Կուսապատ և Մարաղա գյուղերի դպրոցներում՝ որպես հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչ (1963-1964), Ասկերանի շրջանի Սզնեք գյուղի 8-ամյա դպրոցում (1964-1965), ԼՂԻՄ պատմաերկրագիտական թանգարանի գիտաշխատող, ավագ գիտաշխատող (1965-1967), ԼՂԻՄ ռադիոհաղորդումների պետական կոմիտեում` որպես ռադիոհաղորդավար, խմբագիր, ավագ խմբագիր (1967-1988), գրական-գեղարվեստական հեռուստահաղորդումների, տեղեկատվության խմբագրության խմբագիր (1988-1995), ադրբեջաներեն ռադիոհաղորդումների ստեղծագործական միավորումում՝ որպես խմբագիր (1997-1998), «Մարտիկ» թերթի խմբագրությունում՝ որպես թարգմանիչ, խմբագրի տեղակալ, թղթակից, սրբագրիչ (1993-2006)։

Գրականություն
-------------

1. Լրագրողական հանրագիտակ, Ստեփանակերտ, Արցախի ժուռնալիստների միություն, 2012 (էջ 261-262)։
2. Արցախցի անվանի գործիչներ։ Գիրք II (Մարտակերտի շրջան), Ստեփանակերտ, Արցախի գիտական կենտրոն, «Դիզակ պլյուս» հրատ. տպ-ն, 2021 (էջ 231)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հոմեր Վանյան(չաշխատող հղում)
2. ↑  Պետրոսյան, Մուրադ Ա (2012). *Գնա մեռիր, արի սիրեմ։ Մեր ժամանակի մասին 1988-1997։ Հոգեբանական ակնարկներ*. Մարդիկ, իրադարձություններ, խոհեր. Translated by Վանյան, Հոմեր. Ստեփանակերտ: «Պոլիգրաֆ» ՓԲԸ.
3. ↑  "Լրագրողական հանրագիտակ". Retrieved 2018 թ․ հուլիսի 9.
4. ↑  "Լրագրողական հանրագիտակ, 2012 (էջ 261-262)" (PDF). Արխիվացված է the original (PDF) 2017 թ․ հունիսի 26-ին. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 18. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Կոստանաևի եկամտաբեր տուն** (ռուս.՝ Доходный дом Костанаева), շենք Դոնի Ռոստովի Բոլշայա Սադովայա փողոցում (շենք №66/37)։ Եկամտաբեր տունը կառուցվել է XIX դարի վերջում։ Շենքն ունի մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ։

Պատմություն
-----------

Կոստանաևի եկամտաբեր տունը գտնվում է Բոլշայա Սադովայա փողոցի և Սեմաշկոյի նրբանցքի անկյունում (որոշ աղբյուրներում այս շենքը նշվում է որպես Ա. Ա. Լեոնիդովի եկամտաբեր տուն)։ Կառուցման ճշգրիտ թվականը պարզված չէ, սակայն ճարտարապետական ոճի վերլուծության համաձայն` այն կառուցվել է XIX դարի վերջին քառորդում։ Շենքերի նման տեսակը բնորոշ է այն ժամանակվա Ռոստովին. երկհարկանի տուն խանութներով առաջին հարկում և բնակելի տարածքներով երկրորդում։ Կոստանաևի տան արևմտյան պատին հարում է Յաբլոկովների առևտրի տունը։

Նախքան խորհրդային իշխանության գալը եկամտաբեր տունը պատկանել է Կոստանաևների ընտանիքի ներկայացուցիչներին` Սերգեյին, Մատվեյին, Կիրիլին, Գրիգորիին և Էմանուիլին։ Շենքի առաջին հարկը վարձակալում էին տարբեր առևտրային հաստատություններ` «Գավրիլով Ա. Ս. և որդիներ» առևտրային տան արդուզարդի խանութը, «Վ. և Ն. Բլանդով եղբայրների» մթերային խանութը, Դմ. Սմիռնովի ոսկյա և արծաթյա իրերի խանութը։ 1914 թվականից շենքում գործում էր «Բերեժնովա Գ. Վ. և ընկ.» առևտրի տունը։

1920-ական թվականներին շենքի առաջին հարկը զբաղեցնում էր «Ալազան» ընկերակցության խանութը։ Ապա այնտեղ սկսեց գործել Քաղկոոպառի թիվ 8 խանութը, ինչպես նաև սկավառակների և գրամոֆոնների խանութը։ 1959 թվականի տվյալներով՝ առաջին հարկում գործել են Քաղկոոպառի թիվ 8 խանութը, Քաղկոոպառի թիվ 69 «Խաղալիք» խանութը, ժամացույցների վերանորոգման և զարդեղենի ու փորագրման արհեստանոցներ։ 1990-ական թվականներին այնտեղ գործել են «Բուրատինո» խանութը և արտարժույթի փոխանակման կետ։

Ռոստովի մարզի վարչակազմի ղեկավարի 1998 թվականի հոկտեմբերի 9-ի թիվ 411 որոշմամբ Կոստանաևի եկամտաբեր տունը վերցված է պետական պահպանության տակ որպես մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  "Ростов-на-Дону (объекты культурного наследия регионального значения)". Официальный портал Правительства Ростовской области. Retrieved 2013 թ․ օգոստոսի 28.
2. 1 2 3 4 5  *Есаулов Г. В. Черницына В. А.* Архитектурная летопись Ростова-на-Дону. — Ростов-на-Дону, 1999. — С. 104—105. — ISBN 5-8456-0433-8
3. ↑  "Роль здания доходного дома в жизни города". grants.rsu.ru. Արխիվացված է the original 2004 թ․ նոյեմբերի 7-ին. Retrieved 2013 թ․ օգոստոսի 29.
**Հոլոքոստի և Ցեղասպանության զոհերի հուշարձան**, գտնվում է Երևանի Օղակաձև զբոսայգում` Տերյան և Մոսկովյան փողոցների հատման վայրում։ Տեղադրվել է 2006 թվականի հոկտեմբերի 27-ին։

Պատմություն
-----------

Հուշարձանը նվիրված է Հոլոքոստի և Ցեղասպանության զոհերի հիշատակին։

Հուշարձանի բացմանը ներկա են գտնվել Հայաստանի հրեական համայնքի նախագահ և հուշարձանի ստեղծման նախաձեռնող Ռիմա Վարժապետյանը, Հայաստանի Հանրապետության կառավարության անդամներ, օտարերկրյա դեսպանատների, ԶԼՄ-ների ներկայացուցիչներ, Հայաստանի ազգությունների միության ներկայացուցիչներ, հրեական համայնքի անդամներ, ելույթ են ունեցել ՀՀ նախագահի խորհրդական Սերգո Երիցյանը, Կրոնի և Ազգային փոքրամասնությունների հարցերում Նախագահի խորհրդատու Հրանուշ Խառատյանը, Հայաստանի հրեաների համայնքի հոգաբարձուների խորհրդի նախագահ, բարերար, Հայաստանում բազմաթիվ ծրագրերի հովանավոր, «Արարատից Սիոն» գրքի հեղինակ Ալեքսանդր Պորյադոչնին, Հայաստանի հանրապետական կուսակցության ներկայացուցիչ Գագիկ Մելիքյանը, ԱՀՀ-ի ներկայացուցիչ Արփի Վարդանյանը, Հայաստանում ԵԱՀԿ–ի ներկայացուցիչ Ժանետ Կլեցերը։

Հեղինակ
-------

* Քանդակագործ՝ Ռուբեն Արուտչյան

Տվյալներ
--------

Հուշարձանի կազմի մեջ մտնում են երկու բազալտե սյուներ, որոնք խորհրդանշում են երկու հինավուրց ազգերի՝ հայերի և հրեաների ճակատագրերի նմանությունը։ Սյուները իրենցից երկու եռանկյուն պրիզմաներ են ներկայացնում, որոնց հատվածները իրար վրա տեղադրելիս վեցանկյուն աստղի պատկեր է ստեղծվում։ Հուշարձանի վրա հայերենով գրված է. «ԱՊՐԵԼ ՉՄՈՌԱՆԱԼ. ՀԱՅ ԵՎ ՀՐԵԱ ԺՈՂՈՎՈԻՐԴՆԵՐԻ ԵՂԵՌՆԻ ԶՈՀԵՐԻ ՀԻՇԱՏԱԿԻՆ»։ Եբրայերենով գրված է. «להיות או לשכוח לזכר קורבנות השואה» (ԼԻՆԵԼ ԹԵ ՄՈՌԱՆԱԼ. Հոլոքոստի զոհերի հիշատակին)։
Հուշարձանի անավարտ գլխամասը խորհրդանշում է ընդհատված, կործանված կյանքերի գաղափարը։ Ստեղծագործության կենտրոնում բրոնզե մոմ է տեղադրված, որը երեկոյան ժամերին կլուսավորի հուշարձանը և կհիշեցնի մարդկանց, որ ո´չ Հոլոքոստը և ո´չ Ցեղասպանությունն ապագայում չպետք է կրկնվեն։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Հոլոքոստի և Ցեղասպանության զոհերի հուշարձան". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2015 թ․ հունվարի 29. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Երևանում բացվել է Ցեղասպանության և Հոլոքոստի զոհերի հիշատակին նվիրված հուշարձան

Արտաքին հղումներ
----------------

* Sarkisian Issues Statement on "International Holocaust Remembrance Day"
«**Հոգիների գիրքը**» անգլիական Iron Maiden ծանր մետալ խմբի 16-րդ ալբումն է։ Այն թողարկվել է 2015 թվականի սեպտեմբերի 4-ին։ Այն խմբի առաջին կրկնակի ալբումն է և այդ պատճառով ամենաերկար տևողությունն ունի՝ 92 րոպե։

«Հոգիների գիրքը» ձայնագրվել է Փարիզում, 2014 թվականի սեպտեմբերից մինչև դեկտեմբեր։ Նույն տեղում նրանք 2000 թվականին ձայնագրել էին «Brave New World» ալբումը։

«Հոգիների գիրքը» ունեցել է քննադատական և կոմերցիոն մեծ հաջողություն։

Ետնաշերտ
--------

Խմբի 16-րդ ալբոմը ձայնագրելու մտադրությունը առաջացել է իրենց վոկալիստ Բրյուս Դիքինսոնի մոտ 2013 թ. սեպտեմբերին։ Նա ակնկալում էր այն թողարկել 2015 թ.:
Ալբոմը ձայնագրվել է 2014 թ. դեկտեմբերին Փարիզում «Guillaume Tell Studios»-ում՝ պրոդյուսեր Քեվին Շիրլիի կողմից։ Նույն տեղում 2000 թվականին ձայնագրվել էր նաև իրենց «Brave New World»-ը։

Ալբոմի ձևավորումը ստեղծվել է Մարկ Ուիլքինսոնի կողմից, ում «Iron Maiden»-ի համար ստեղծված նախկին աշխատանքերն էին «Live at Donington», «Best of the ՛B՛ Sides», «The Wicker Man» և «Out of the Silent Planet» երգերի նկարազարդումները։

Խմբի բասիստ Սթիվ Հարիսը պատմում է, որ ետնաշերտը, որտեղ պատկերված է իրենց հիմնական կերպարը՝ Էդդին, հիմնված է մայաների քաղաքակրթության վրա, ովքեր «հավատում էին, որ հոգիները ապրում են նաև մահից հետո»։

«Հոգիների գիրքը» ալբոմի միջազգային շրջագայությունը սկսեց 2016 թվականի փետրվարից։ Խումբը համերգներ ունեցավ Հյուսիսային Ամերիկայի, Հարավային Ամերիկայի, Ասիայի, Ավստրալիայի, Աֆրիկայի, Եվրոպայի սահմաններում՝ 35 երկրներում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Tez, Mehmet (2013 թ․ հուլիսի 26). "Bir Bruce Dickinson röportajı: "Iron Maiden'ın farklı dİn ve kültürlerden İnsanları bİrleştİren yanını sevİyorum"". *Hafif Müzik* (in Turkish). Արխիվացված է the original 2016 թ․ հոկտեմբերի 7-ին. Retrieved 2015 թ․ փետրվարի 27. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
2. ↑  Ferguson, Neil (2015 թ․ հուլիսի 28). "Iron Maiden's Janick Gers Talks New Album, Tour Plans". *Glide Magazine*. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 29.
3. ↑  "Mark Wilkinson: Iron Maiden art". the-masque.com. Արխիվացված է the original 2005 թ․ մայիսի 24-ին. Retrieved 2012 թ․ մայիսի 9.
4. ↑  Garney, George (2015 թ․ հուլիսի 4). "The Beast Within". *Kerrang!* (1575): 16–21.
**Կեսի Սուրբ Մինաս վանք**, հայկական վանք Արևմտյան Հայաստանում։ Այն անգմբեթ, սյուներով բազիլիկ է՝ բնորոշ 19-րդ դարի հայկական եկեղեցիներին։ Վանքը գտնվում է Կարին քաղաքից 9 կմ արևմուտք տեղադրված Կես գյուղում։

Պատմություն
-----------

1915 թվականից մեկ տասնամյակ առաջ Կես գյուղն ուներ 1,103 հայ և 170 մուսուլման բնակիչ։ Գյուղն ուներ նաև դպրոց, որտեղ սովորում էին 100 աշակերտ։ Կեսում գտնվող Սուրբ Մինաս վանքը կառուցվել էր 1790 թվականին։ Սակայն դատելով վանքի պատի մեջ ներկառուցված խաչքարից, որի վրա փորագրված էր 1740, կարելի է եզրակացնել, որ 1790 թվականին կառուցված վանքը փոխարինել էր ավելի հին շինության։

Չնայած ներկայումս վանքը վատ վիճակում է, այն դեռևս կանգուն է։ Սակայն շրջակայքում իրականացվող շինարարությունը կարող է բերել վանքի վերջնական ավերման։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ֆր.՝ Les Arméniens dans l'Empire Ottoman à la veille du Génocide, Raymond H. Kévorkian, Paul B. Paboujian, Փարիզ, 1992
2. ↑  անգլ.՝ Armenian Architecture: A Documented Photo-Archival Collection on Microfich, V. L. Parsegian, հատոր 5, Zug, Շվեյցարիա, 1980
**Կրասնոդարի Ե. Դ. Ֆելիցինի անվան պետական պատմա-հնագիտական թանգարան-արգելոց** (ռուս.՝ Краснодарский государственный историко-археологический музей-заповедник имени Е. Д. Фелицына), հիմնադրվել է 1879 թվականին։

Պատմություն
-----------

1991 թվականից արգելոց-թանգարանը կրում է իր հիմնադրի Եվգենի Դիմիտրևիչ Ֆելիցինի անունը։ Ռուսաստանի նախագահի հրամանագրով այն ընդգրկվել է դաշնային նշանակության օբյեկտների ցանկի մեջ։ Ընդհանուր առմամբ Կրասնոդարի պետական պատմա-հնագիտական թանգարան-արգելոցի ֆոնդերում պահվում են 428400 ցուցանմուշներ։

1879 թվականին Կուբանի մարզային վիճակագրական կոմիտեի քարտուղար Եվգենի Ֆելցինը հիմնում է ազգագրական և բնապատմական թանգարան, որը պաշտոնական կարգավիճակ է ստանում 1908 թվականի հուլիսի 12-ին։ 1917 թվականին ազգագրական և բնապատմական թանգարանի ֆոնդերը կազմում էին ավելի քան 11 000 միավոր։

1918 թվականի վերջին ծագում է Կենտրոնական մարզային թանգարանի ստեղծման գաղափարը։ Նոր Կուբան-Սևծովյան մարզային թանգարանի ստեղծման համար հիմք է ծառայում նախկին թանգարանն ավելի քան 13000 միավոր հավաքածուով։ 1924 թվականից Կրասնոդարի թանգարանը ստանում է գիտական կարգավիճակ։

1930-ական թվականների կեսերից թանգարանը կոչվում է Կրասնոդարի գավառագիտական թանգարան, որի ֆոնդերը կազմում էին 40000 միավոր։ Հավաքածուն համալրում էին հնագիտական և հնէաբանական արշավախմբերը։

Հայրենական մեծ պատերազմի ընթացքում թանգարանը հիմնականում զբաղվել է Կուբանի բնական և հումքային ռեսուրսների պաշարների հայտնաբերման ուսումնասիրությամբ։ Գերմանական օկուպացիայի տարիներին թանգարանի գործունեության մասին շատ քիչ տվյալներ են հայտնի։

Քաղաքի ազատագրումից հետո թանգարանը շարունակում էր աշխատել։ 1961 թվականի հուլիսից թանգարանը տեղափոխվում է Գիմնազիական 67 հասցեում գտնվող Բոգոռուսկովների նախկին առանձնատուն։ 70-ական թվականների երկրորդ կեսից վերածնվում է ազգագրության նկատմամբ ունեցած հետաքրքրությունը։

1977 թվականին Կրասնոդարի երկրամասի Անապայի և Տեմրյուկի գավառագիտական թանգարանների , ինչպես նաև երկրամասի այլ թանգարանների բազայի վրա ստեղծվում է Կրասնոդարի պետական պատմահնագիտական թանգարան արգելոցը։ Բացվում են նոր ցուցահանդեսներ, համալրվում է թանգարանի հավաքածուն, կատարվում են զգալի գիտա-լուսավորչական աշխատանքներ։

Մասնաճյուղեր
------------

* Անապայի
	+ Անապայի հնագիտական թանգարան
* Տամանսկի
* Տեմրյուկի
* Տիմաշևսկի
	+ Տիմաշևսկի Ստեպանովների ընտանքի թանգարան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Анапский филиал
2. ↑  "Таманский филиал". Արխիվացված է the original 2018 թ․ փետրվարի 26-ին. Retrieved 2018 թ․ ապրիլի 14. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  Темрюкский филиал
4. ↑  Тимашевский филиал

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
**Defraggler**, անվճար ծրագիր, որը իրենից ներկայացնում է հզոր և օգտագործման մեջ պարզ գործիք կոշտ սկավառակի դեֆրագմենտացիայի համար։ Ծրագիրը ստեղծվել է բրիտանական Piriform Limited և գրվել է C++ ծրագրային լեզվով։

Բնութագիր
---------

Ծրագիրը կարող է ամբողջությամբ վերամշակել առանձին ֆայլեր, ֆայլերի խմբեր կամ ամբողջական սկավառակներ։ Ծրագիրը ապահովում է NTFS, FAT32 և exFAT ֆայլային ֆորմատները։

Հնարավորություններ
------------------

* Այն ազատում է տեղ սկավառակի վրա հետագա դեֆրագմենտացիայի համար։
* Արագ դիֆրագմենտացիա
* Սկավառակի ազատ տարածքի դեֆրագմենտացիա
* Ինքնավար դեֆրագմենտացիայի պլանավորում
* Բազմալեզում միջերես;

Դյուրակիր տարբերակներ
---------------------

Defraggler Portable, մասնագիտացված հատուկ տարբերակ, որը նախատեսված է շարժական հիշողության կրիչներից աշխատելու համար՝ ինչպիսին են օրինակ՝ USB կրիչը, Memory Stick և այլն։

Համակարգի պահանջներ
-------------------

Ծրագիրը աշխատում է Microsoft Windows օպերացիոն համակարգերի վրա՝ Windows XP, Windows Vista, Windows 7, Windows 8, Windows 10։

Տես նաև
-------

* PageDefrag
* UltraDefrag

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Defraggler — Builds

Արտաքին հղումներ
----------------

* Defraggler-ի պաշտոնական կայք (անգլ.)
* Piriform-ի պաշտոնական կայք (անգլ.)
* Սերգեյ Սվետլիչնիյ. "Առաջին անհրաժեշտության 25 ծրագրեր". Домашний ПК. Արխիվացված է the original 2012 թ․ մարտի 14-ին. Retrieved 2010 թ․ փետրվարի 16. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|datepublished=` ignored (help); Unknown parameter `|deadurl=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոս Վոժ (այլ կիրառումներ)

**Կոս Վոժ** (ռուս.՝ Кос-Вож (приток Ваполы)), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վապոլ գետի աջ ափից 15 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 15 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000014183
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001418
* Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության։ Կոս Վոժ". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ հուլիսի 18. Retrieved 2015 թ․ դեկտեմբերի 3.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
**Ամալիենբորգ հրապարակ, Կոպենհագեն** (դան․՝ Amalienborg Plads), դանիացի նկարիչ Վիլհելմ Համասոյի 1896 թվականին ստեղծած կտավը, որը գտնվում է Դանիայի ազգային պատկերասրահում։

Կտավն ունի 136,5 սմ բարձրություն, 136,5 սմ լայնություն, նյութը՝ կտավ յուղաներկ։

Նկարագրություն
--------------

Կտավում պատկերված է Կոպենհագենի Ամալիենբորգ մշուշապատ հրապարակը և 1768 թվականին ֆրանսիացի քանդակագործ Ժակ Սելիի կերտած Ֆրեդերիկ V-ի բրոնզաձույլ, արևի լույսով ողողված ձիարձանը։ Հուշարձանը կառուցելու համար պահանջվել է 14 տարի, իսկ արժեքը կազմվել է ավելին քան Ամալիենբորգի չորս արքունի շենքերը, որոնք շրջապատում են արձանին, թերևս սա է պատճառը, որ նկարիչը որոշել է արձանը պատկերել արևի լույսով ողողված։ Կտավում մարդկային կյանքի հետքի բացակայությունը բնորոշ է Համասոյի աշխատանքներին, միաժամանակ ընդգծելով թեմայի մոնումենտալ արժեքը։ Խեղաթյուրված ճարտարապետական գծերը նկարին հաղորդում են տարածական զգացում, և ձիավորը, կարծես, վարգով իջնում է նկարից՝ իր հետևում թողնելու ծավալային պալատները։ «trompe l'oeil» էֆեկտի շնորհիվ կտավն ավելի երկար է երևում, սակայն իրականում պատկերված է քառակուսի չափերով։

Համասոյի այս շրջանի այլ գործերից են՝ 

* «Հին շենքեր և Դանիական արևելահնդկական ընկերությունը», 1902«Հին շենքեր և Դանիական արևելահնդկական ընկերությունը», 1902
* Դանիական արևելահնդկական ընկերության շենքերը Էնի փողոցից, 1902Դանիական արևելահնդկական ընկերության շենքերը Էնի փողոցից, 1902
* Բրիտանական թանգարան, 1906Բրիտանական թանգարան, 1906
* Կոպենհագենի թագավորական պալատի եկեղեցին, 1910Կոպենհագենի թագավորական պալատի եկեղեցին, 1910

Տես նաև
-------

Ամալիենբորգ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6
2. 1 2
3. ↑  "Vilhelm Hammershøi: Amalienborg Plads - Statens Museum for Kunst". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մայիսի 9-ին. Retrieved 2016 թ․ ապրիլի 28. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կտավը Europeana կայքում
**Ֆազալ Իլահի Չոուդհուրի** (ուրդու՝ فضل الہی چوہدری‎, հունվարի 1, 1904(1904-01-01), Kharian, Փանջաբ, Բրիտանական Հնդկաստան - հունիսի 2, 1982(1982-06-02), Լահոր, Պակիստան), պակիստանցի պետական գործիչ, եղել է Պակիստանի նախագահը (1973-1978 թվական)։

Կենսագրություն
--------------

Տարրական կրթություն է ստացել իր հայրենի քաղաքում, դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Ալիգարհի համալսարան։ 1925 թվականին քաղաքագիտության մագիստրոս է ստացել, իսկ 1927 թվականին գիտական աստիճան է ստացել Փենջաբի համալսարանում` իրավունքի ոլորտում։ Համալսարանն ավարտելուց հետո նա վերադարձել է Գուջրաթ, որտեղ միության խորհուրդ է ընտրվել։

1942 թվականին միացել է Մուսուլմանական լիգային։ 1945 թվականին դարձել է Գուջրաթի Մուսուլմանական լիգայի նախագահը։ Նա կարևոր դեր է խաղացել Մուսուլմանական լիգայի գաղափարների տարածման գործում իր քաղաքի բնակչության շրջապատում։

Պակիստանի անկախացումից հետո Ֆազալը դարձել է հանրապետության խորհրդարանի քարտուղարը։ Ավելի ուշ նա կրթության և առողջապահության ոլորտում նախարար է նշանակվել։ 1951 թվականին ընտրվել է Փենջաբի ազգային ասամբլեայի անդամ։ 1956 թվականին ընտրություններում ընտրվել է որպես Պակիստանի ազգային ասամբլեայի խոսնակ, այդ պաշտոնին է մնացել մինչև 1958 թվականը։

1970 թվականին Պակիստանի ժողովրդական կուսակցությունից ընտրվել է Ազգային ասամբլեայի անդամ և ավելի ուշ հաստատվել է որպես դրա խոսնակ։ 1973 թվականին սահմանադրության ընդունումից հետո դարձել է Պակիստանի նախագահը։ 1977 թվականի հուլիսի 5-ին երկրում իշխանության են եկել զինվորականները, իսկ 1978 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Ֆազալ Իլահին հրաժարվել է պետության ղեկավարի պաշտոնից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  "Fazal Ilahi Chaudhry" (in անգլերեն). Արխիվացված է the original 2013 թ․ փետրվարի 4-ին. Retrieved 2010 թ․ հոկտեմբերի 23. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1229461868 · VIAF: 6045161634385410850001 · WorldCat VIAF: 6045161634385410850001 |

 |
**Կոնստանտինոս Կարիակոս Արիստիաս** (անգլ.՝ Κωνσταντίνος Κυριάκος Αριστίας, ռումիներեն՝ Costache Aristia, 1800, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - ապրիլի 18, 1880(1880-04-18), Բուխարեստ, Ռումինիա), հույն և ռումինացի առաջին պրոֆեսիոնալ դերասանը, ռումինական թատրոնի հիմնադիրը, ռումինացի թարգմանիչ և գրող, 19-րդ դարի հունական և ռումինական հեղափոխական։

Կենսագրություն
--------------

Արիստասը ծնվել է 1800 թվականին Կոստանդնուպոլսում հունական ընտանիքում։ Ըստ ռումինական աղբյուների նա ծնվել է Բուխարեստում։ Դպրոցը ավարտել է Բուխարեստում։

1817 թվականին գոսպոդար Վալախա Քարաջիի դուստրը՝ Ռալլուն, Բուխարեստում հիմնել է հունական թատրոն։ Ֆիլիքի Էթերիա գաղտնի կազմակերպության հույն հեղափոխականներն ի դեմս թատրոնի աջակցություն տեսան և անուղղակիորեն ազդում էին դրա խաղացանկի վրա։

Արիստիասը, լինելով ուսանող, խաղաց գլխավոր դերը Վոլտերի Բրուտոս բեմադրության մեջ։ Ոգեշնչված լինելով Լուսավորականության գաղափարներով և Հունաստանն Օսմանյան լծից ազատագրելու գաղափարով՝ Արիստասը միացավ Ֆիլիքի Էթերիա կազմակերպությանը։ Հունական հեղափոխության սկսման հետ մեկտեղ մերձդանուբյան իշխանությունների տարածքում, 1821 թվականի փետրվարին, Արիստիասը միացավ Ալեքսանդր Իպսիլատիի ապստամբներին և մտավ «Հունական ուսանողության սրբազան կորպուս»։ Դրագաշանիի ճակատամարտում Արիստիասը կորպուսի դրոշակակիրն էր և մարտից հետո ողջ մնացած սակավաթիվ մարտիկներից մեկը։

Էթերիստների պարտությունից հետո Արիստիասը ստիպված էր լքել Վալախիան։ Ռալլու Քարաջայի հաշվին մեկնեց Ֆրանսիա՝ սովորելու թատերական արվեստ Ֆրանսուա Ժոզեֆ Տալմայի մոտ։

1825 թվականին մասնակցել է Հոնիական ակադեմիայի կազմակերպած ներկայացմանը հունական Կերկիրա կղզում, որը նախկինում գտնվում էր բրիտանական իշխանության տակ։ 1827 թվականին Արիստիասը վերադարձավ Բուխարեստ։ Այստեղ նա տալիս էր հունարենի և ֆրանսերենի դասեր Սբ․ Սավվա քոլեջում։ 1833 թվականին նա հիմնեց ֆիլհարմոնիային կից դրամատիկական թատրոն, որտեղ էլ հենց դասավանդել է։ Դրանով նա հիմք դրեց ռումինական պրոֆեսիոնալ կադրային թատրոնին։

1840 թվականին Արիստիասը մեկնեց Աթենք, որպեսզի հիմնի թատերական դպրոց և կյանք տա հունական նոր թատրոնին։ Ստանալով արքա Օտտոնի մերժողական պատասխանը՝ Արիստիասը վերադարձավ Բուխարեստ։

Կոնստանտին Արիստիասը մահացավ 1880 թվականին Բուխարեստում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  [Δημήτρης Φωτιάδης, Η Επανάσταση του 21, ΜΕΛΙΣΣΑ 1971, τομ Ά, σελ.271]
2. ↑  «Ο Ελληνισμός της Ρουμανίας τον 19ο αιώνα. Η περίπτωση του Βουκουρεστίου», Thessaloniki 2007, S. 28
3. ↑  Enciclopedia României
4. ↑  [Δημήτρης Φωτιάδης, Η Επανάσταση του 21, ΜΕΛΙΣΣΑ 1971, τομ Ά, σελ.271-272]
5. ↑  "Artikel auf culture.ana-mpa: Griechisches Theater in der zweiten Hälfte des 19. Jahrhunderts (griechisch)". Արխիվացված է the original 2012 թ․ մարտի 21-ին. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 8.
6. ↑  [Δημήτρης Φωτιάδης, Η Επανάσταση του 21, ΜΕΛΙΣΣΑ 1971, τομ Ά, σελ.272]

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: no2011050421 · NLG: 15133 · VIAF: 170353802 · WorldCat VIAF: 170353802 |

 |
**Կոնստանտին Տրենյովի տուն** (ռուս.՝ Дом Тренёва), Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կոնստանտինովսկ քաղաքում գտնվող մեկ ու կես հարկանի տուն։ Կառուցվել է 1895 թվականին։ Այս տանը 1914-1916 թվականներին ապրել և ստեղծագործել է խորհրդային արձակագիր և դրամատուրգ, Ստալինյան մրցանակի առաջին աստիճանի դափնեկիր Կոնստանտին Անդրեևիչ Տրենյովը (1876-1945 թթ.):

Հասցե`347250, Ռոստովի մարզ, Կոնստանտինովսկ, Տրենյովի նրբանցք 9։

Պատմություն
-----------

Կոնստանտինովսկ քաղաքի Տրենյովի 9 հասցեում կա երկհարկանի աղյուսե տուն։ Այս տանը 1914-1916 թվականներին ապրել է խորհրդային արձակագիր, դրամատուրգ, Ստալինյան մրցանակի առաջին աստիճանի դափնեկիր Կոնստանտին Տրենյովը։ Նա ծնվել է Խարկովի նահանգի Վոլչանսկոե ուեզդի Ռոմաշովո խուտորում (այժմ՝ Բակշեևկա, Խարկովի մարզ, Վոլչանսկի շրջան) գյուղացի ընտանիքում Անդրեյ Կիրիլովիչ Տրենյովի ընտանիքում։ Տրենյովների ընտանիքը Խարկովի նահանգից տեղափոխվել է Դոնի զորքի մարզ, որտեղ ապրել են Միլլերովո երկաթգծի կայարանի հարևանությամբ գտնվող Մոկրայա Ժուրավկա խուտորում (այժմ՝ Տրենևկա խուտոր, Միլլերովսկի շրջան, Ռոստովի մարզ)։

Ամուսնանալուց հետո երիտասարդ զույգը 1914-1916 թվականներին ապրել է Կոնստանտինովսկում եկեղեցու վանահոր տանը։ Կոնստանտին Անդրեևիչը այդ տարիներին դասավանդել է եկեղեցու ծխական դպրոցում։ Այս տանը նա գրել է «Ծննդյան տոներ», «Ստանիցայում», «Հավերժական սեր», «Հանդարտ ջրերում», «Հայրենի անկյունում» պատմվածքները։ Իր առաջին ժողովածուն` «Տիրակալը» և այլ գրքեր Տրենյովը նվիրել է քաղաքային գրադարանին։ Հայրենական պատերազմի ընթացքում գրադարանի վրա ռումբ է ընկել և այրել գրադարանի բոլոր գրքերը։

Նկարագրություն
--------------

Նիկոլաևսկի տաճարի վանահոր՝ Իոհան Սոկոլսկու երկհարկանի աղյուսե առանձնատունը կլոր պատուհանների զարդաքիվերով կառուցվել է 1895 թվականին և տարածաշրջանային տեսչության 31.12.2002 թ. № 124 հրամանով հաշվառված է պատմության հուշարձանների մեջ։ Տան պատին 1977 թվականի հոկտեմբերի 23-ին՝ Տրենյովի 100-ամյակի կապակցությամբ, շրջանային գործադիր կոմիտեի 1977 թվականի հոկտեմբերի 12-ի № 311 որոշմամբ տեղադրվել է սպիտակ մարմարից պատրաստված հուշատախտակ։ Հուշատախտակի վրա գրված է. «Այս տանը 1914 թվականից մինչև 1916 թվական ապրել և աշխատել է ականավոր գրող և դրամատուրգ Կ. Ա. Տրենյովը»։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Дом Тренёва". Արխիվացված է the original 2018 թ․ նոյեմբերի 26-ին. Retrieved 2018 թ․ հունիսի 28. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  "БИБЛИОТЕКА В ИСТОРИИ ГОРОДА". Արխիվացված է the original 2018 թ․ հունվարի 1-ին. Retrieved 2018 թ․ հունիսի 28. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Иванова Л. А. Тренёвы и Тренёвка // *Донской временник. Год 2006-й*: краеведческий альманах / Донская государственная публичная библиотека. Ростов-на-Дону, 2005.
Բարեբեր մահիկ. հենց դրան է հղում արևմտյան և մերձավորարևելյան գիտնականների մեծամասնությունը՝ խոսելով քաղաքակրթության բնօրրանի մասին
**Քաղաքակրթության բնօրրան**, քաղաքակրթության առաջացման հավանական վայր։

Սովորաբար այս տերմինը կիրառում են Էնեոլիթի դարաշրջանի նկատմամբ, որը ծագել է Մերձավոր Արևելքում․ դա մասնավորապես Ուբեյդի դարաշրջանի և Նաքադի մշակույթներն են, որոնք սկիզբ են դրել շումերական և հին եգիպտական քաղաքակրթություններին համապատասխանաբար։ Բարեբեր մահիկի (Միջագետք և Լևանտ), Հայաստանի, Իրանական լեռնաշխարհի, (հին էլամ և Արատտա), Կենտրոնական Անատոլիայի և Արևելյան Անատոլիայի տարածքները ընդհանուր առմամբ համարվում են քաղաքակրթության առաջին բնօրրանը։

Բացի այդ, այս տերմինը օգտագործվում է որոշ այլ ասիական մշակույթների համար, որոնք գտնվում են խոշոր գետերի հովիտներում, ինչպիսիք են Ինդոս գետը (Հարապպայի քաղաքակրթություն) Հնդկական ենթացամաքում և Հուանհեն (Շան դինաստիա)՝ Չինաստանում, ինչպես նաև հնագույն մշակույթները քաղաքակրթության այլ վաղ օջախներում՝ Հունաստանում (Կիկլադյան քաղաքակրթություն, մինոսյան քաղաքակրթություն), Պերուում (Նորտե-Չիկոյի մշակույթը Կարալ քաղաքի հետ) և Մեզոամերիկայում (օլմեկյան քաղաքակրթություն)։

«Քաղաքակրթության բնօրրանի» շուրջ շահարկումները բնորոշ են «կորած քաղաքակրթությունների և մայրցամաքների» մասին կեղծ պատմական և էզոթերիկ գրականությանը՝ երբեմն երանգավորված ազգայնական գույներով (այդպիսիք էն հռչակվել Թայվանը, Արկայիմը, Տրիպոլին և այլն)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *The Near East: Archaeology in the «Cradle of Civilization»*, Charles Keith Maisels, Routledge 1993 ISBN 0415047420
2. ↑  "Indus River Valley Civilizations". history-world.org. Արխիվացված է the original 2012 թ․ հունիսի 9-ին. Retrieved 2008 թ․ հունիսի 10.
3. ↑  "Ancient China: The Yellow River Culture". www.wsu.edu. Արխիվացված է the original 1999 թ․ նոյեմբերի 17-ին. Retrieved 2008 թ․ հունիսի 10. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | Microsoft: 72071435 |

 |
**Փոքր Լուսավորչի վանք**, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, գտնվում է Արևմտյան Հայաստանի Երզնկա քաղաքից մոտ 25 կմ դէպի հարավ-արևելք հեռավորության վրա Մերճանա լեռների ստորոտին։

Վանքը հայտնի է նաև Չարչարանաց (Տատասկի) Փոքր Լուսավորչի վանք կամ Մերճանա վանք։ Այս վանքը Հայոց ցեղասպանության նախօրեին ամենամեծ և ամենահին վանքերից մեկն էր։

Վանական համալիրի գլխավոր եկեղեցին պարզ կառույց էր, հին ճարտարապետական ոճով կառուցված՝ քարաշեն շինություն։ Վանքը ներառում էր նաև փոքրիկ մատուռ՝ «Սուրբ Լուսավորչի բանտ» անունով։ Եկեղեցում պահվում էր Գրիգոր Լուսավորչի արծաթապատ և ոսկեզոծ աջը, նաև սրբազան անոթներ, մագաղաթե մատեաններ և այլն։
Քանի որ, կար վտանգ որ քրդական ավազակախմբերը կարող են պաշարել վանքը, այդ իսկ պատճառով վանքի հարստությունը պահվում էր հատուկ թաքստոցներում և դուրս էր բերվում միայն հատուկ արարողությունների ժամանակ։

Մեղուցիկը,Ղարաթուշը, Ագրակը և Ճանճիկենը վանքի թեմական գյուղերն էին, բայց 19-րդ դարի վերջերին դարձել էին քրդաբնակ։ Վանական համալիրը նաև ուներ վանականների համար նախատեսված տուն-կացարաններ, խոհանոց, ճաշարան, մառան և գյուղատնտեսական շինություններ։ Վանքը ուներ բավականին մեծ վարելահող և մարգագետիններ։ Վանքի տարածքը պարիսպապատ էր, հյուսիսային կողմում առկա էր 2 դիտակետ, որի շնորհիվ դիտարկում էին քուրդ ավազակային խմբերի մոտեցումը։

Վանքի առողջ օդը, սառնահամ ջուրը և դրախտային տեսքը այն դարձել էր ուխտագնացների սիրելի վայրերից մեկը։ Վանքը՝ որպես ընտանեկան հանգստի տեղ ընտրել էին անգամ որոշ թուրք պաշտենյաներ։

1870-1895 թվականներին Փոքր Լուսավորչի վանքի վանահայրն էր Տեր Ղևոնդ քահանայ Տեր-Պողոսեյանը։ Նա լինելով, գործունյան և բանիմաց անձնավորություն, կարողացավ վանքապատկան տնտեսութունը հասցնել որոշակի բարեկեցիկ վիճակի։

1880-ական թվականներին, Փոքր Լուսավորչի վանքը Երզնկայի գավառի միակ վանքն էր որ ուներ արդյունաբեր և ինքնաբավ տնտեսություն։

Տեր Ղևոնդ քահանայ Տեր-Պողոսեյանը օգտագործելով իր ունեցած կապերը, կարողանում էր տնօիրնել վանքապատկան կալուածքներին և հաջողությամբ դիմադրել համայնքաի կողմից հոգաբարձության հաստատելու բոլոր փորձերին։

Վանքը ծաղկուն շրջանի վերջը տրվում է Համիդյան ջարդերի ժամանակ։

1895 թվականի հոկտեմբեր ամսին վանքը ենթարկվում է քրդական ցեղախմբերի հարձակմանը, այդ ժամանակ սպանվում է Տեր Ղևոնդ քահանայ Տեր-Պողոսեյանը, քանի որ հերոսական դիմադրություն է ցույց տալիս ավազակներին։ Նրան սպանելուց հետո վանքը կողոպտում են։ Հետագայում վանքը շարունակում է տնօրիննել Տեր Ղևոնդ քահանայ Տեր-Պողոսեյանի ընտանիքը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Երզնկայի շրջանի եկեղեցիները և վանքերը". *web.archive.org*. 2020 թ․ փետրվարի 21. Արխիվացված է the original 2020 թ․ փետրվարի 21-ին. Retrieved 2021 թ․ հունիսի 23.
Լողափը Հիդրոպարկում (2008 թ. հուլիս)
**Հիդրոպարկ** (ուկրաիներեն՝ Гідропарк), զբոսայգի, որը գտնվում է Վենետիկյան և Դոլոբեցյան կղզիների վրա, Դնեպրի և Ռուսանովի նեղուցի միջև, Կիևում։ Հիդրոպարկը գտնվում է նախկին Պրեդմոստնի սլոբոդայի տեղում, որը ոչնչացվել էր 1943 թվականին Կիևի օկուպացիայի ժամանակ։ Ստեղծվել է 1965-1968 թվականներին, որպես ջրային-զվարճալիքների համալիր բազմաթիվ լողափներով, ջրային ատրակցիոնններով, նավակայաններով։ Զբոսայգու մակերեսը կազմում է 365 հա։ Նախագծի ճարտարապետներն էին Վ. Լ. Սուվորովը և Ի. Պ. Շպարան։

Ամռանը Հիդրոպարկը կարող է ընդունել միաժամանակ մինչև 75 հազար մարդ, իսկ օրվա ընթացքում «Հիդրոպարկ» մետրոյի կայարանով անցնում է մինչև 250 հազար մարդ։

Վենետիկյան կամուրջը Հիդրոպարկում
Կղզիները իրար են միացվում Վենետիկյան կամուրջով, որի երկարությունն է 144 մ (կառուցվել է 1966 թ.), Դնեպրի աջ ափի հետ միանում է Մետրո կամուրջով, իսկ ձախ ափի հետ Ռուսանովի մետրոյի կամուրջով։ Զբոսայգում է գտնվում «Հիդրոպարկ» մետրոյի Սվյատոշինսկո-Բրովարսկի գծի կայարանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Հիդրոպարկը կիևցիների ամենասիրած հանգստի վայրն է". Արխիվացված է the original 2013 թ․ ապրիլի 3-ին. Retrieved 2013 թ․ մարտի 18. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Տեսարան դեպի Հիդրոպարկ (Wikimapia)
* Կիևյան Հիդրոպարկի մասին կայք
* Տեսարան դեպի կիևյան Հիդրոպարկ Յանդեքս.Պանորամա ծառայությունում։


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Ժամանակակից Ուկրաինայի |

 |
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Պետրոսյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Սերգեյ Արսենի Պետրոսյան** (հունիսի 7, 1988(1988-06-07), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 24, 2017(2017-07-24), Գորյաչի Կլյուչ, Կրասնոդարի երկրամաս, Ռուսաստան), հայկական ծագմամբ ռուսաստանաբնակ ծանրամարտիկ, Եվրոպայի երկակի չեմպիոն։ Ռուսաստանի միջազգային կարգի սպորտի վարպետ (2009)։ Հանդես է եկել ԲԿՄԱ-ի կազմում։

Կենսագրություն
--------------

Սերգեյ Պետրոսյանը ծնվել է 1988 թվականի հունիսի 7-ին Բաքվում, սակայն 1989 թվականին ղարաբաղա-ադրբեջանական հակամարտության պատճառով նրա ընտանիքն ստիպված է եղել տեղափոխվել Գորյաչի Կլյուչ (Կրասնոդարի երկրամաս)։ Սերգեյ Պետրոսյանը ծանրամարտով զբաղվել սկսել է 1998 թվականին Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ Սերգեյ Պոյրազյանի գլխավորությամբ։ 2005 թվականին դարձել է Եվրոպայի պատանեկան առաջնության չեմպիոն, իսկ 2006 թվականին նվաճել է արծաթե մեդալ աշխարհի պատանեկան առաջնությունում։ 2007 թվականից ընդգրկվել է Ռուսաստանի ազգային հավաքականի կազմում։ Նույն թվականին հաղթել է Ստրասբուրգում անցկացվող Եվրոպայի առաջնությունում, իսկ մեկ տարի անց կրկնել է այդ հաջողությունը Լինյանոյում անցկացվող Եվրոպայի առաջնությունում։ Չի մասնակցել Պեկինում անցկացված Օլիմպիական խաղերին, որովհետև Ռուսաստանի հավաքականի մարզչական շտաբը ոչ մի մարզիկի չի ներկայացրել մինչև 62 կգ քաշային կարգում։

Սերգեյ Պետրոյսանը զոհվել է․ նրա մարմինը հայտնաբերվել է գետում 2017 թվականի հուլիսի 24-ին Գորյաչի Կլյուչ քաղաքի մոտ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Սերգեյ Պետրոսյանը Спортивная Россия կայքում
2. ↑  "Двукратный чемпион Европы по тяжёлой атлетике утонул в реке на Кубани". interfax.ru. 27.7.2017. Retrieved 2017 թ․ հուլիսի 27.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Սերգեյ Պետրոսյանի էջը CSKA.ru կայքում Archived 2007-11-07 at the Wayback Machine.
* Սերգեյ Պետրոսյանի էջը Chidlovski.net կայքում (անգլ.)
* Интервью Сергея Петросяна «Независимой спортивной газете» (2007 год)
* Интервью тренера С. Петросяна Сергея Пойразяна Archived 2008-06-20 at the Wayback Machine.
**Կոնկիստադոր** (իսպ.՝ conquistador, թարգմանաբար՝ նվաճող), 15, 16-րդ դարերում Ամերիկա մայրցամաքը նվաճող իսպանացի և պորտուգալացի գաղութարարաներին տրված անվանում։ Կոնկիստադորների առաջնորդներին անվանում էին ադելանտադո։ Մինչև 19-րդ դարը իսպանացի և պորտուգալացի կոնկիստադորները տիրում էին Լատինական և Կենտրոնական Ամերիկային ամբողջությամբ։ 1822 թվականին Բրազիլիան անկախացավ Պորտուգալիայից։ Այս ամենը շոկային իրավիճակ ստեղծեց ամբողջ Պիրենեյան թերակղզու զավթիչների համար, քանի որ Բրազիլիայից անկախացումը կարող էր ազգային ազատագրական մտքեր ստեղծել Լատինոամերիկյան մյուս երկրների մոտ։

Նվաճում
-------

Քրիստափոր Կոլումբոսը առաջին անգամ մուտք է գործում Ամերիկա 1492 թվականին:
Պորտուգալիան ճանապարհ հիմնեց դեպի Չինաստան 16-րդ դարի սկզբին` նավեր ուղարկելով Աֆրիկայի հարավային ափերով և հիմնեց մեծ քանակությամբ էնկլավներ իր ճանապարհին։ 1492 թվականին Նոր աշխարհի հայտնագործությունից Քրիստափոր Կոլումբոսի կողմից և առաջին շուրջերկրյա ճանապարհորդություններից հետո Խուան Սեբաստիան Էլկանոյի և Ֆեռնան Մագելանի կողմից 1521 թվականին (երկու ճանապարհորդությունները կազմակերպել է Իսպանայի Կաստիլյան թագը), ճանապարհ հիմնվեց Եվրոպայից դեպի հայտնագործված տարածքներ։

Մարդկությունը սկսեց կապվել ամբողջ աշխարհի հետ առաջին անգամ։ Հին աշխարհի հիվանդությունները տարածվեցին ամբողջ աշխարհով, ներառյալ բնական ծաղիկը, գրիպը և տիֆը։ 
16-րդ դարում մոտ 240.000 Եվրոպացի մուտք գործեց ամերիկյան նավահանգիստներ։ 16-րդ դարի վերջի դրությամբ արծաթի ներկրումը Ամերիկայից հասնում էր Իսպանիայի բյուջեի մեկ հինգերորդին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Martinez VP, Bellomo C, San Juan J, Pinna D, Forlenza R, Elder M, Padula PJ (2005). "Person-to-person transmission of Andes virus". *Emerging Infect. Dis*. **11**: 1848–53. doi:10.3201/eid1112.050501. PMC 3367635. PMID 16485469.
2. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2012 թ․ մարտի 18-ին. Retrieved 2017 թ․ ապրիլի 28. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  "CDC Yellow Fever". Retrieved 2010 թ․ մարտի 13.
4. ↑  "The Columbian Mosaic in Colonial America" by James Axtell Archived 17 May 2008 at the Wayback Machine.
5. ↑  *The Spanish Colonial System, 1550–1800. Population Development Archived 4 February 2009 at the Wayback Machine.*
6. ↑  *Conquest in the Americas*. Արխիվացված է the original 2009 թ․ հոկտեմբերի 31-ին. Retrieved 2017 թ․ ապրիլի 28. `{{cite encyclopedia}}`: Unknown parameter `|deadurl=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Բրոքհաուսի և Եփրոնի փոքր · Կրուգոսվետ · Treccani · Universalis |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4165054-2 · LCCN: sh85004256 |

 |
Կրակենի ծով (Տիտան (արբանյակ))Կրակենի ծով (Տիտան (արբանյակ))Կրակենի ծովը Տիտանի հյուսիսային բևեռային շրջանի ռադիոքարտեզի վրա (գույները պայմանական են)
Կրակենի ծովն ամբողջությամբ
**Կրակենի ծով** (լատին․՝ Kraken Mare), խոշորագույն ածխաջրածնային ծովն է Սատուրնի արբանյակ Տիտանի վրա։ Այն ամենախոշոր հեղուկ պարունակող աշխարհագրական օբյեկտն է Տիտանի վրա, 2008 թվականին անվանվել Կրակեն ծովային հրեշի անունով։

Նկարագրություն
--------------

Գտնվում է հյուսիսային կիսագնդում, կենտրոնի կոորդինատներն են — 68° հս․. լ. 50° ավ. ե.﻿ / ﻿68° с. ш. 50° в. д.﻿ / 68; 50 Ծովը հայտնաբերվել է 2007 թվականին Կասսինի զոնդի միջոցով և մեկ տարի անց անվանվել է Կրակենի` առասպելական ծովային հրեշի պատվին։ Սպեկտրոմետրիայի միջոցով հաստատվել է, որ Կրակենի ծովը ածխաջրածնային նյութերից է կազմված։

Ծովի երկարությունը 1170 կմ է, մակերեսը` մոտ 400 000 կմ² — մի քիչ ավել, քան Կասպից ծովը Երկրի վրա։ Թրեվայզ նեղուցի միջոցով այն հաղորդակցվում է Լիգեայի ծովի հետ։ Ծովի հյուսիսային մասում գտնվում է Մայդա կղզին։
2014 թվականին ռադիոլոկացիայի միջոցով հետազոտվել է ծովի հատակը, որի ժամանակ գետաբերանի մասում ֆիքսել է 20-35մ խորություն, իսկ հետո՝ 200 կմ հեռավորությամբ տարածության վրա ռադիոլոկացիոն արձագանք չի գրանցվել, ինչը վկայում է կամ 200 մետրից ավել խորությունների մասին այդ հատվածում (ինչն անուղղակիորեն հաստատվում է կտրուկ ափերի առկայությամբ), կամ ծովի հեղուկի կողմից կլանող մեծ հատկության առկայությամբ (ավելի մեծ, քան Լիգեայի ծովում)։

Տիտանի հետազոտման նոր պլանավորվող առաքելության շրջանակներում (Titan Saturn System Mission) իջեցվող լողացող զոնդի միջոցով հստակեցվելու է Կրակենի ծովի ճշգրիտ քիմիական կազմը և ճշտվելու է նրա խորությունը։

«Կասսինի» զոնդի ռադարային նկարները
----------------------------------

* Գետեր ծովի հյուսիսային մասում։ 2007 թվականի հեկտեմբերի 4Գետեր ծովի հյուսիսային մասում։ 2007 թվականի հեկտեմբերի 4
* Կղզի ծովի արևելյան մասում։ 2007 թվականի մայիսի 12Կղզի ծովի արևելյան մասում։ 2007 թվականի մայիսի 12
* Ծովի հյուսիսային մասը։ Ավելի ներքև և կենտրոնից աջ՝ Մայդա կղզին է։ 2007 թվականի փետրվարի 22Ծովի հյուսիսային մասը։ Ավելի ներքև և կենտրոնից աջ՝ Մայդա կղզին է։ 2007 թվականի փետրվարի 22

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Kraken Mare". *Gazetteer of Planetary Nomenclature*. USGS Astrogeology Science Center. Retrieved 2012 թ․ մարտի 16.
2. ↑  Kraken Mare - Gazetteer of Planetary Nomenclature
3. ↑  "Titan's Northern Polar Clouds". NASA JPL. 2011 թ․ մարտի 17. Text summary. Արխիվացված է the original 2015 թ․ սեպտեմբերի 6-ին. Retrieved 2016 թ․ հունվարի 23.
4. ↑  Կասսինի-Հյույգենս։ նկարներ (անգլ.)
5. ↑  Lorenz, R. D. (2014). *The Throat of Kraken : Tidal Dissipation and Mixing Timescales in Titan’s Largest Sea* (PDF). 45th Lunar and Planetary Science Conference (2014). The Woodlands, Texas. p. 1476. Retrieved 2014 թ․ հունիսի 9.
6. ↑  Cassini Reveals Depths of Titan's Lakes & Seas(չաշխատող հղում)
 (անգլ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

1. Տիտանի հյուսիսային բևեռային շրջանի քարտեզ *Gazetteer of Planetary Nomenclature* թերթի կայքում (անգլ.)
2. Տիտանի լճերը(անգլ.)
**Հիզեր Ուիլսոն** (անգլ.՝ Heather Ann Wilson, դեկտեմբերի 30, 1960(1960-12-30), Քին (Նյու Հեմփշիր), Նյու Հեմփշիր, ԱՄՆ), ամերիկացի քաղաքական գործիչ։

Կենսագրություն
--------------

Ավարտել է ԱՄՆ-ի ռազմաօդային ուժերի ակադեմիան (1982), Օքսֆորդի համալսարանում պաշտպանել Է «Միջազգային իրավունքը և ուժի կիրառումը ազգային-ազատագրական շարժումներով» (անգլ.՝ International Law and the Use of Force by National Liberation Movements) թեզը, որի համար արժանացել է Փոլ Ռեյթերի (1988) մրցանակին։ ԱՄՆ Ազգային անվտանգության խորհրդի Եվրոպայում պաշտպանական քաղաքականության և սպառազինությունների վերահսկման բաժնի տնօրեն։ 1991 թվականին, հեռանալով պետական ծառայությունից, հիմնադրել է Keystone International ընկերությունը՝ ԱՄՆ-ի և Ռուսաստանի միջև գործարար գործընկերության զարգացման գծով։

1998 թվականին ընտրվել է ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատ Նյու Մեքսիկոյի նահանգի 1-ին շրջանից, վերընտրվել 2000, 2004 և 2006 թվականներին։ 2008 թվականին հրաժարվեց 5-րդ ժամկետով վերընտրվելուց և հայտարարեց թոշակի անցնող սենատոր Փիթ Դոմենիչիի տեղի համար Սենատի ընտրություններին մասնակցելու մասին, սակայն Հանրապետական փրայմերիզը տանուլ տվեց 2-րդ շրջանը ներկայացնող կոնգրեսական Սթիվ Փիրսին։

2017 թվականի հունվարի 23-ին ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը հայտարարել էր Ուիլսոնին ռազմաօդային ուժերի նախարարի պաշտոնում առաջադրելու մտադրության մասին։ Մայիսի 8-ին ԱՄՆ Սենատը 76 կողմ, 22 դեմ ձայների հարաբերակցությամբ հաստատել է այն։ 2017 թվականի մայիսի 16-ին երդվել է որպես ՌՕՈՒ նախարար (քարտուղար)։ 2019 թվականի մարտին հայտնի դարձավ, որ նա 2019 թվականի մայիսի 31-ին կհեռանա զբաղեցրած պաշտոնից՝ Էլ Պասոյում Տեխասի համալսարանը ղեկավարելու համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3
2. ↑  "President Donald J. Trump Intends to Nominate Heather Wilson as Secretary of the Air Force". *whitehouse.gov* (in անգլերեն). 2017 թ․ հունվարի 23. Արխիվացված է the original 2017 թ․ հունվարի 24-ին. Retrieved 2017 թ․ հունվարի 23.
3. ↑  U.S. Senate. "U.S. Senate Roll Call Votes 115th Congress - 1st Session" (in անգլերեն). senate.gov. Retrieved 2017 թ․ մայիսի 26.
4. ↑  "Heather Wilson sworn in as Air Force secretary during emotional ceremony" (in անգլերեն). Washington Examiner. 2017 թ․ մայիսի 16. Retrieved 2019 թ․ փետրվարի 21.
5. ↑  "Глава американских ВВС уйдет в отставку. Она могла стать первой женщиной во главе Пентагона" (in ռուսերեն). 2019 թ․ մարտի 9. Retrieved 2019 թ․ մարտի 10.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Notable Names Database |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000080964109 · LCCN: n87927836 · SUDOC: 03196964X · VIAF: 17289710 · WorldCat VIAF: 17289710 |

 |
Քաղաքի շրջակայքում գտնվող բուրգը
**Հերմել** (արաբ․՝ الهرمل‎‎‎‎), քաղաք Լիբանանի հյուսիս-արևելքում, Բեկաայի մարզում։ Հանդիսանում է Հերմելի շրջանի վարչկենտրոնը։

Աշխարհագրություն
----------------

Քաղաքը գտնվում է մարզի հյուսիսային մասում, համանուն դաշտավայրի տարածքում, Օրոնտ գետի ձախ ափին, մարզի վարչկենտրոն Զահլե քաղաքից մոտավորապես 73, իսկ մայրաքաղաք Բեյրութից 95 կմ հյուսիս-արևելք։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 696 մ։

Բնակչություն
------------

2013 թվականի մարդահամարի տվյալներով՝ բնակչությունը կազմել է 24 678 մարդ։

Տեսարժան վայրեր
---------------

Քաղաքի շրջակայքում գտնվում է բուրգ, որը կառուցվել է Քրիստոսից առաջ 1-ին կամ 2-րդ դարերում։ Հերմելի մոտակայքում գտնվում է նաև հուշարձանների շարք, որը վերաբերվում է Հովվական նեոլիթի շրջանին։

Քաղաքացիական պատերազմ Սիրիայում
-------------------------------

2013 թվականի մայիսի 28-ին քաղաքի ուղղությամբ կրակեցին ահաբեկիչները, որոնք այդ ժամանակ տեղակայվել էին սիրիական Էլ Կուսայր քաղաքում։ Քաղաքը երեք անգամ ենթարկվեց ռմբակոծության, ինչի հետևանքով երեք խաղաղ մարդիկ վնասվածքներ ստացան։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "El Hermel, Lebanon Page" (in անգլերեն). Fallingrain Global Gazetteer. Արխիվացված է the original 2013 թ․ հունիսի 28-ին. Retrieved 2013 թ․ հունիսի 21.
2. ↑  "Lebanon: largest cities and towns and statistics of their population" (in անգլերեն). World Gazetteer. Արխիվացված է the original 2013 թ․ հունիսի 28-ին. Retrieved 2013 թ․ հունիսի 22.
3. ↑  "Սիրիական խռովարարները կրակել են Հերմել քաղաքի ուղղությամբ". ԻՏԱՐ ՏԱՍՍ. 2013 թ․ մայիսի 28.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4278414-1 · LCCN: n89146526 · VIAF: 140841716 · WorldCat VIAF: 140841716 |

 |