recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Գագիկ Հովսեփի Ավետյան** (նոյեմբերի 9, 1960(1960-11-09), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ պետական և քաղաքական գործիչ, Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1960 թ. նոյեմբերի 9-ին Երևանում։ 1990 թ. ավարտել է Տյումենի պետական համալսարանը։ Պատմաբան։
1980-1982 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1979-1983 թվականներին աշխատել է Երևանի «Էլեկտրոն» գործարանում օպերատոր-ֆրեզերագործ։ 1983-1990 թվականներին եղել է Նիժնեվարտովսկի շինարարական միավորումում հյուսն, ԼԿԵՄ կոմիտեի քարտուղար։ 1991-2003 թվականներին զբաղվել է անհատ ձեռներեցությամբ։ 2000-2003 թվականներին կուսակցական աշխատանք է կատարել «Օրինաց երկիր» կուսակցությունում։

Քաղաքական գործունեություն
-------------------------

2003 թվականի մայիսի 25-ին ԱԺ պատգամավոր է ընտրվել ՕԵԿ համամասնական ընտրացուցակով։ ԱԺ սոցիալական, առողջապահության և բնության պահպանության հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ ՕԵ խմբակցության անդամ։ ՕԵԿ անդամ։ 2007 թվականից Ավետյանը այլևս չի զբաղվում քաղաքականությամբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  «National Assembly of Armenia | Official Web Site | parliament.am». *www.parliament.am*. Վերցված է 2020 թ․ դեկտեմբերի 20-ին.
3. ↑  «Аветян Гагик Овсепович — Энциклопедия фонда «Хайазг»». *ru.hayazg.info*. Վերցված է 2021 թ․ հունվարի 11-ին.
4. ↑  «Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական ընտրական հանձնաժողով». *www.elections.am*. Արխիվացված է օրիգինալից 2021 թ․ հունվարի 13-ին. Վերցված է 2021 թ․ հունվարի 11-ին.
5. ↑  «Երբ իշխանությունը նաև բիզնես է». *Armtimes.com*. Վերցված է 2021 թ․ հունվարի 11-ին.
6. ↑  «ՕԵԿ-ից հեռանում են կուսակցության փոխնախագահնե՞րը». *www.aravot.am* (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2021 թ․ հունվարի 11-ին.
**Յուրի Պողոսի Սարգսյան** (փետրվարի 22, 1922(1922-02-22), Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - դեկտեմբերի 8, 2004(2004-12-08), Կրասնոդար, Ռուսաստան), ծանրամարտի խորհրդային մարզիչ։ ԽՍՀՄ վաստակավոր մարզիչ (1979)։ Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով։

Կենսագրություն
--------------

Յուրի Սարգսյանը ծնվել է 1922 թվականի փետրվարի 22-ին Կոստանդնուպոլսում (այժմ՝ Ստամբուլ)։ Մեծացել է Թբիլիսիում։ 1942 թվականից մասնակցել է Հայրենական Մեծ պատերազմին, պարգևատրվել «Արիության համար» և «Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալներով։

1960 թվականին տեղափոխվել է Կրասնոդար, որտեղ մինչև 1991 թվականը մարզչական գործունեություն է ծավալել «Սպարտակ» մարզական ընկերության ծանրամարտի մարզադպրոցում։ 1966-1968 թվականներին աշխատել է ապագա օլիմպիական չեմպիոն Մուխարբիյ Կիրժինովի հետ։ Հետագայում պատրաստել է այնպիսի հայտնի մարզիկների, ինչպիսիք են աշխարհի կրկնակի չեմպիոն Սերգեյ Առաքելովը և Եվրոպայի կրկնակի չեմպիոն Վլադիմիր Կուզնեցովը։ 1982 թվականին ԽՍՀՄ Մարզկոմիտեի կողմից ճանաչվել է ծանրամարտի «Տարվա լավագույն մարզիչ»։

Մահացել է 2004 թվականի դեկտեմբերի 8-ին Կրասնոդարում։ Թաղված է Սլավոնական գերեզմանատանը։ Կրասնոդարի երկրամասում ամեն տարի անցկացվում են Յուրի Սարգսյանի հիշատակին նվիրված ծանրամարտի մանկապատանեկան մրցումներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Память народа». Արխիվացված օրիգինալից 2017 թ․ հոկտեմբերի 23-ին. Վերցված է 2017 թ․ հոկտեմբերի 22-ին.
2. ↑  ««Железное» счастье Мухарбия Киржинова». Արխիվացված օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 7-ին. Վերցված է 2015 թ․ հունիսի 15-ին.
3. ↑  «В поисках силы богатырской». Արխիվացված օրիգինալից 2015 թ․ հունիսի 12-ին. Վերցված է 2015 թ․ հունիսի 15-ին.
4. ↑  Масленица в Горячем ключе закончилась тяжелыми «блинами» (2014)(չաշխատող հղում)
5. ↑  «Анапские тяжелоатлеты завоевали медали краевого первенства (2015)». Արխիվացված օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 4-ին. Վերցված է 2015 թ․ հունիսի 15-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* *Банников А.М.* 100 выдающихся спортсменов и тренеров Кубани и Адыгеи. – Краснодар: Традиция, 2011. – 176 с.
**Մարիուշ Կազանա** (լեհ.՝ Mariusz Kazana, օգոստոսի 5, 1960(1960-08-05), Բըդգոշչ, Լեհաստան - ապրիլի 10, 2010(2010-04-10), Սմոլենսկ, Ռուսաստան), լեհ քաղաքական գործիչ, դիվանագետ։

Կենսագրություն
--------------

Ավարտել է Վարշավայի համալսարանի իրավագիտության բաժինը։ 1988 թվականից աշխատել է Լեհաստանի արտաքին գործերի նախարարությունում։

1989-1992 թվականներին եղել է Արտաքին գործերի նախարարության եվրոպական դեպարտամենտի ավագ խորհրդականի պաշտոնում։

1992-1996 թվականներին աշխատել է Փարիզում Լեհաստանի դեսպանատան առաջին քարտուղարի պաշտոնում։

Այնուհետև 1996-1999 թվականներին եղել է Արևմտյան Եվրոպայի ԱԳՆ դեպարտամենտի նախարարի խորհրդական։

1999-2003 թվականներին նորից աշխատել է Փարիզում՝ նախարարի պաշտոնում։

2003-2005 թվականներին ղեկավարել է Լեհաստանի ԱԳՆ Եվրոպական միության դեպարտամենտի համատեղ արտաքին քաղաքականության և անվտանգության բաժինը։

2005-2006 թվականներին եղել է արտաքին քաղաքականության ռազմավարության և պլանավորման դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։

2006 դարձել է առաջին բյուրոյի արտաքին ծառայության գլխավոր գործադիր տնօրեն։

2008 թվականի փետրվարի 11-ին նշանակվել է ԱԳՆ դիվանագիտական արարողակարգի տնօրեն։

Մահացել է 2010 թվականի ապրիլի 10-ին Սմոլենսկի մոտ նախագահական ինքնաթիռի ավիավթարից։ Փորձագետները պարզել են, որ Մարիուշ Կազանան աղետից առաջ եղել է օդաչուների խցիկում և նրանց հետ խոսել է վայրէջքի մասին։

2010 թվականի ապրիլի 20-ին հուղարկավորվել է Վարշավայի Պովոնզկի զինվորական գերեզմանատանը։

Տիրապետել է ֆրանսերենի և անգլերենի։ Ունեցել է լեհ-ֆրանսիական հարաբերությունների թեմատիկայի վերաբերյալ հրապարակումներ։

Ամուսնացած է եղել, ունեցել է չափահաս դուստր։

Մրցանակներ
----------

* Լեհաստանի Վերածննդի շքանշանի սպայական խաչ (2010 թվական, հետմահու)։
* Լեհաստանի ԱԳՆ Պատվո նշան «Bene Merito» (2010 թվական, հետմահու)։
* Պորտուգալիայի պատվո շքանշանի Մեծ խաչի ասպետ(2008)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Список пассажиров разбившегося самолета
2. ↑  Вторым посторонним лицом в кабине Ту-154 был Мариуш Казана
3. ↑  Pochowano kolejne ofiary Archived 2010-04-23 at the Wayback Machine.(լեհ.)
4. ↑  Официальное сообщение о награждении Archived 2013-10-24 at the Wayback Machine.(լեհ.)
5. ↑  Некролог на сайте МИД Польши(լեհ.)
6. ↑  Указ о награждении(պորտ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Биография на сайте Газеты выборчей(լեհ.)
* Биография на сайте Фондa имя Мариушa Казаны(լեհ.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 141077409 · ISNI: 0000000117470015 · LCCN: n98044860 · NUKAT: n97029835 · VIAF: 16540224 · WorldCat VIAF: 16540224 |

 |
**Անատոլի Կոկուշ** (ուկրաիներեն՝ Анатолій Акимович Кокуш, 1951, Կերչ, Ղրիմի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի կինոճարտարագետ, գործարար և գյուտարար։ 2005 թվականին ամերիկյան կինոակադեմիայի երկու «Օսկար» մրցանակի է արժանացել *Գիտական և ճարտարագիտական մրցանակ* (Scientific and Engineering Award) անվանակարգում։ Մրցանակներից մեկը շնորհվել է Russian Arm կոչվող գիրո-կայունացված կինոխցիկի ու օպերատորական կայունացված Flight Head համակարգի մշակման համար, երկրորդը՝ շարժանկարային խցիկների Cascade շարքի գաղափարը հղանալու և իրագործելու համար։ Անվանի ճարտարագետ-գյուտարարը երկու անգամ արժանացել է նաև բավարական կինոակադեմիայի Cinec Award մրցանակի (2010 թ. և 2018 թ.), բացի այդ, խրախուսվել է Ուկրաինայի այն ժամանակվա առաջին տիկնոջ՝ Կատերինա Յուշչենկոյի կողմից՝ ուկրաինական և համաշխարհային կինոյի զարգացման ասպարեզում ներդրած նշանակալի ավանդի համար։

Կոկուշը 1974 թվականին ավարտել է Լենինգրադի (ներկայիս Սանկտ Պետերբուրգի) կինոճարտարագետների ինստիտուտը, որպես ճարտարագետ-կոնստրուկտոր աշխատանքի անցել Կիևի Ալեքսանդր Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայում։ 1986 թվականին նա Ուկրաինայի մայրաքաղաք Կիևում հիմնել է իր սեփական ֆիրման՝ կինո-հեռուստատեսային «Ֆիլմոտեխնիկ» ընկերությունը, որը ժամանակի ընթացքում Cascade շարժական ամբարձիչներ, Flight Head համակարգեր և Russian arm կինոխցիկներ է ապահովել բազմաթիվ հանրահայտ ու բարձրեկամտաբեր ֆիլմերի համար։ Դրանց թվում են հոլիվուդյան հանրահայտ *Տիտանիկ*, *Աշխարհների պատերազմը*, *Կազանովա*, *Հերոսը]]* կինոնկարները, ռուսական, ուկրաինական մի ամբողջ շարք բլոկբաստերներ։

Հոլիվուդի ամերիկացի կինոգործիչների կողմից նախկինում կատակով "Russian Arm" և "U-crane" անվանված օպերատորական շարժական նկարահանող սարքերը ներկայումս կոչվում են *Autorobot*։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Academy Awards 2006 – IMDb
2. ↑  Oscar-winning cinematographer revolutionizes film industry Article from Kyiv Post
3. ↑  The International Kyiv Film Festival nominee page 2007 Archived 26 July 2013 at the Wayback Machine. (uk)
4. ↑  «Filmotechnic's 'Russian Arm' Takes Its Name From History». *SHOOTonline* (անգլերեն). Վերցված է 2023 թ․ փետրվարի 2-ին.
5. ↑  «U-CRANE». *AIRWOLF FILMS* (անգլերեն).
6. ↑  «Ukrainian-made 'Russian Arm' camera system gets new name: 'U-Crane'». *ABC7 Los Angeles* (անգլերեն). 2022 թ․ մարտի 18. Վերցված է 2023 թ․ փետրվարի 2-ին.
7. ↑  «List of credits on official website». Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ փետրվարի 15-ին. Վերցված է 2023 թ․ մարտի 19-ին.
8. ↑  Ефект Кокуша ("The effect of Kokush") Archived 10 March 2007 at the Wayback Machine. Ukrainian newspaper *Day* (uk)
9. ↑  «RUSSIAN-ARM-6». *Filmotechnic USA* (անգլերեն). Վերցված է 2023 թ․ փետրվարի 2-ին.
10. ↑  Paikova, Valeria (2021 թ․ ապրիլի 7). «How the 'Russian Arm' took the movie industry by storm». *Russia Beyond*. Վերցված է 2023 թ․ փետրվարի 1-ին.
11. ↑  Maddaus, Gene (2022 թ․ մարտի 17). «The 'Russian Arm' — Made in Ukraine — Gets a Name Change». *Variety*. Վերցված է 2023 թ․ փետրվարի 2-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Official website of Filmotechnic
* «Кокуш U.Crane» (in Ukrainian)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
Գլիկոգենի կտրվածքի սխեմատիկ երկչափ պատկերը։ Գլիկոգենի կենտրոնական սպիտակուցը շրջապատված է գլյուկոզի ճյուղերով։ Ամբողջ գլոբուլյար սպիտակուցը կարող է կազմված լինել շուրջ 30,000 գլյուկոզի տարրերից
**Գլիկոգեն**, կենդանական օսլա, մարդու, կենդանիների և սնկերի հիմնական էներգետիկ պահեստային շաքար։ Մարդու մոտ գլիկոգենն առաջին հերթին կուտակվում է լյարդի բջիջներում։ Սննդից հետո գլիկոգենը կազմում է հեպատոցիտների զանգվածի 8%-ը (100–120 գ մեծահասակի մոտ)։

Հայտնաբերել է ֆրանսիացի ֆիզիոլոգ Կլոդ Բեռնարը (1857 թվականին)։ Մեծ քանակությամբ պարունակվում է կենդանիների լյարդում (1—20%), ավելի պակաս՝ մկաններում ու որոշ սնկերում և բակտերիաներում։ Գլիգոկենը հոմոբազմաշաքար է, կազմված a-D գլյուկոզի 6—20 հազարանոց մնացորդներից։ Սինթեզվում է լյարդում, մկաններում և այլ օրգաններում արյան գլյուկոզից հատուկ ֆերմենտների, կոֆերմենտների մասնակցությամբ, ճեղքվում է a ամիլազով կամ ֆոսֆորիլազով նա գոյացնում է գլյուկոզ ու գլյուկոզ-ֆոսֆատ։ Արյան շաքարի կայուն մակարդակը (80— 120 Վգ %) ապահովում եկ հիմնականում լյարդի գլիկոգեն սինթեզող ու քայքայող ֆերմենտները։ Վերջիններիս ակտիվությունը կարգավորվում է կենտրոնական նյարդային և ներզատիչ համակարգերի միջոցով։ Ադրենալինը և գլյուկագոնը ակտիվացնում են գլիկոգոկենի ճեղքումը, իսկ ինսուլինը՝ սինթեզը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  William D. McArdle, Frank I. Katch, Victor L. Katch (2006). *Exercise physiology: energy, nutrition, and human performance* (6 ed.). Lippincott Williams & Wilkins. էջ 12. ISBN 978-0-7817-4990-9.`{{cite book}}`: CS1 սպաս․ բազմաթիվ անուններ: authors list (link)
2. ↑  Sadava; և այլք: (2011). *Life* (9th, International ed.). W. H. Freeman. ISBN 9781429254311. `{{cite book}}`: Explicit use of et al. in: `|last=` (օգնություն)
3. ↑  Campbell, Neil A. (2006). *Biology: Exploring Life*. Boston, Massachusetts: Pearson Prentice Hall. ISBN 0-13-250882-6. `{{cite book}}`: Unknown parameter `|coauthors=` ignored (`|author=` suggested) (օգնություն)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Foundational Model of Anatomy · KEGG · UNII |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Ժամանակակից Ուկրաինայի · Մեծ կատալոնական · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Մեծ սովետական (1 հրտ.) · MESH ID · Treccani |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 12434358v · GND: 4157732-2 · LCCN: sh85055397 · Microsoft: 2777499176 · NDL: 00562647 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 93)։*  |
Բոհեմիան (կարմիր), Մորավիան (դեղին) և Ավստրիական Սիլեզիան (նարնջագույն) 1892 թվականին
**Չեխական հողեր** (չեխ․՝ České země), Բոհեմիայի, Մորավիայի և Չեխական Սիլեզիայի տարածքների համակցության նշման համար կիրառվող օժանդակ եզր։ Այսօր այդ երեք պատմական տարածքները կազմում են Չեխիայի Հանրապետությունը։ Ի սկզբանե Չեխական հողերը բնակեցեն եղել բոյերի կելտական ցեղի կողմից, հետագայում այստեղ տարբեր գերմանական ցեղեր են հաստատվել՝ մարկոմանները, կվադերը, լանգոբարդերը (լոմբարդները) և այլք մինչև VII դարիս սկիզբը, երբ այստեղ վերջապես հաստատվեցին սլավոնները։ Գերմանացիները կրկին հաստատվում են Չեխական հողերում և ապրում էին սլավոնների հետ սկսած XIII դարում տեղի ունեցած Բոհեմիայի թագավորների հրավիրումից հետո (բայց Պրահայում նրանք ապրում էին նույնիսկ XII դարի սկզբից)։

Տարբեր ժողովուրդներ «Չեխական հողեր» եզրի տակ տարբեր բան էին հասկանում։ Որոշ աղբյուրներ այդ եզրի տակ ի նկատի ունեին Բոհեմիայի թագավորության վերահսկման տակ գտնվող հողերը, այսինք Բոհեմյան Թագի հողերը, որոնց մեջ էին մտնում Լուժիցան (1292 - 1635 թթ. գտնվում էր Պրահայի տիրապետության ներքո, այժմ Գերմանիայում է) և Սիլեզիայի մի մասը (1327 - 1742 թթ. գտնվում էր Պրահայի տիրապետության տակ)։

Այլ աղբյուրներ տվյալ եզրի տակ ենթադրում են միայն հիմնական չեխական տարածքները՝ Բոհեմիան, Մորավիան և նախկին Ավստրիական Սիլեզիան։

Սկսած XVIII դարից աղբյուրների մեծամասնությունը «Չեխական հողեր» եզրի տակ հասկանում է համեմատաբար նույն բանը՝ ժամանակակից Չեխիայի Հանրապետության տարածքը։

Տես նաև
-------

* Բոհեմիայի թագավորություն

Գրականություն
-------------

* Pánek, Jaroslav (2009). *A History of the Czech lands*. Prague: Karolinum. ISBN 978-80-246-1645-2. `{{cite book}}`: Unknown parameter `|coauthors=` ignored (`|author=` suggested) (օգնություն)

|  |
| --- |
| 
  **Չեխիա**
 |
**Նաթանիել Բենթլի** (1735 - 1809), որը առավել հայտնի է որպես **Կեղտոտ Դիկ**, 18-րդ և 19-րդ դարերի վաճառական է եղել, որն ունեցել է շինանյութի խանութ-պահեստ Լոնդոնում։ Նա, հավանաբար հիմք է ծառայել Չարլզ Դիքենսի «Մեծ հույսեր» վեպի հերոսուհի միսս Հավիշեմի համար, այն բանից հետո, երբ հրաժարվել է լվացվել իր հարսանիքի օրը հարսնացուի մահից հետո։

Լոնդոնի Սիթիի Բիշոփսգեյթ Ուիդաութում (անգլ.՝ Bishopsgate Without) գտնվող Կեղտոտ Դիկին պատկանող գինետունը, հետագայում անվանվել է նրա անունով։

Պատմություն
-----------

Բենթլին իր պատանեկության տարիներին պճնամոլ է եղել՝ ստացել է «Լիդենհոլ փողոցի գեղեցիկ» մականունը (անգլ.՝ the Beau of Leadenhall Street), սակայն հարսանիքի օրը իր հարսնացուի մահից հետո նա հրաժարվել է լվացվել և հետևել իրեն, ողջ կյանքը ապրել է խեղճ վիճակում։ Նրա տունն ու պահեստ-խանութն այնքան է կեղտոտվել, որ նա հայտնի է դարձել կեղտի պատճառով։ Նրա խանութին նամակները հասցեագրել են «Կեղտոտ պահեստ, Լոնդոն»։ Կեղտոտ Դիկը 1804 թվականին դադարել է առևտրով զբաղվել։ Մահացաել է Հադինգթոնում մոտավորապես 1809 թվականին և թաղվել է Օբորնի ծխական եկեղեցում։ Ավելի ուշ նրա խանութ-պահեստը քանդվել են։

Կեղտոտ Դիկի փաբը Բիշոպսգեյթում գոյություն ունի ավելի քան 200 տարի:

Գինետուն
--------

Ժամանակին Բենթլիին պատկանող գինետունը գտնվել է Բիշոփսգեյթ փողոցի արևելյան հատվածում՝ Բիշոփսգեյթ Ուիթին տարածքում։ Հետագայում այն փոխել է իր նախկին՝ «Հին Երուսաղեմ» անունը «Կեղտոտ Դիկի» և վերստեղծվել Բենթլիի պահեստ-խանութի նախկին տեսքն ու մթնոլորտը։

Նախկին նկուղային բարի մի մասը՝ սարդոստայնը և սատկած կատուները այժմ ցուցադրվում են ապակե ցուցափեղկի տակ։ Գինետան հաջողակ սեփականատերերը կապիտալիզացրել են լեգենդը։ 19-րդ դարի վերջում նրա սեփականատերը՝ William Barker's (D.D.) Ltd. ընկերությունը գինետունը գովազդելու համար տպել է հուշաթերթիկներ և գովազդային նյութեր։ 1980-ականներին գինետունը ստիպված ենթարկվել է խորը մաքրման, որպեսզի համապատասխանի առողջության և անվտանգության կանոնակարգին։ Գինետունն այժմ պատկանում է Young's ընկերությանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  
«48 hours in Dickensian London - UK, Travel - The Independent». *www.independent.co.uk*. 2002 թ․ հունվարի 12. Արխիվացված է օրիգինալից 2009 թ․ դեկտեմբերի 27-ին. Վերցված է 2009 թ․ հուլիսի 21-ին.
2. ↑  
«JSTOR: Nineteenth-Century Fiction, Vol. 9, No. 4 (March 1955), pp. 301-307». **9**: 301–307. JSTOR 3044395. `{{cite journal}}`: Cite journal requires `|journal=` (օգնություն)
3. ↑  Steves, Rick; Openshaw, Gene (2007 թ․ նոյեմբերի 28). *Rick Steves' London - Google Books*. ISBN 9781566918626. Վերցված է 2009 թ․ հուլիսի 21-ին.(չաշխատող հղում)
4. 1 2  Brewer's dictionary of Phrase and Fable
5. ↑  
Hume, Ivor Noel (2001 թ․ հունիսի 15). *A Guide to Artifacts of Colonial America - Google Books*. ISBN 0812217713. Վերցված է 2009 թ․ հուլիսի 21-ին.
6. ↑  Dictionary of National Biography, 1885-1900, Volume 04
Bentley, Nathaniel by Arthur Henry Grant
7. ↑  *Forever Young's*, Helen Osborn, Young & Co's Brewery, 2004, 978-0-9518167-3-8

Արտաքին հղումներ
----------------

* Կեղտոտ Դիկ գինետունը (անգլ.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Օքսֆորդի կենսագրական · Dictionary of National Biography |

 |
**Ֆելիքս Տեր-Մարտիրոսով** կամ **Տեր-Մարտիրոսյան** (1939, Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 28, 2014(2014-10-28), Երևան, Հայաստան), հայ հնագետ, պատմաբան, Հին Հայաստանի արվեստի գիտակ։

Կենսագրություն
--------------

Ֆելիքս Տեր-Մարտիրոսովը ծնվել է 1939 թվականին Թբիլիսիում, հայաշատ Սոլոլակ թաղամասում, որտեղ էլ հաճախել է միջնակարգ ռուսական դպրոց։ 14-15 տարեկան հասակում, նա ծանոթացել է վրացի հնագետ Ի․ Գզելիշվիլու հետ և ամառային արձակուրդներին մասնակցել է նրա ղեկավարած պեղումներին, որոնք էլ պատանու մեջ մեծ հետաքրքրություն են առաջացրել դեպի հնագիտությունը։ Գզելիշվիլին, նկատելով Ֆելիքսի ընդունակություններն ու հակումները, խորհուրդ է տվել ուսումը շարունակել Մոսկվայում։ 1958 թվականին ավարտելով դպրոցը՝ զորակոչվել է բանակ։

1961-1966 թվականներին սովորել և գերազանց ավարտել է Մոսկվայի Մ. Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետի հնագիտության բաժինը։ Ուսանողական տարիներին մասնակցել է մի շարք հնագիտական պեղումների։ Դիպլոմային աշխատանքը նվիրված է եղել Գառնու հեթանոսական տաճարին։

1966 թվականին տեղափոխվել է Հայաստան և աշխատանքի անցել ՀԽՍՀ ԳԱ հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտում որպես կրտսեր գիտաշխատող, հետագայում՝ 1985 թվականից ավագ, իսկ 1995 թվականից առաջատար գիտաշխատող։ 1966-1970 թվականներին Ֆելիքս Տեր-Մարտիրոսովը հնարավորություն է ունեցել մասնակցել Գառնիի հնագիտական արշավախմբի պեղումներին ակադեմիկոս Բաբկեն Առաքելյանի ղեկավարությամբ։ 1970-1975 թվականներին նա մասնակցել է նաև Ալեքսանդր Սահինյանի կողմից իրականացվող Գառնիի տաճարի վերականգման աշխատանքներին։

Հնագետը ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Արմավիրի և Արտաշատի, Ներքին Սասնաշենի, Դիտակի, Տաճարաբակի հնագիտական արշավախմբերին։ 1984 թվականին Տեր-Մարտիրոսովը պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսությունը՝ «Հելլենիստական Հայաստանի խեցեղենը որպես պատմական աղբյուր» թեմայով՝ ստանալով պատմական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ 1985 թվականին Ֆելիքս Տեր-Մարտիրոսովը պեղումներ և ուսումնասիրություններ է կատարել վաղ միջնադարյան Երերույքի բազիլիկի տարածքում, իսկ 2005-2014 թվականներին ղեկավարել է Երվանդաշատի արշավախումբը։

1983-2006 թվականներին դասավանդել է Հայաստանի Գեղարվեստի ակադեմիայում և արժանացել բուհի պատվավոր պրոֆեսորի կոչման։ 1997-2014 թվականներին եղել է ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի հայ արվեստի պատմության և տեսության ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի ամբիոնի դոցենտ։

Գիտնականը երեք մենագրությունների և շուրջ 100 գիտական հոդվածների հեղինակ է, մասնակցել է յոթ տասնյակից ավել հանրապետական և միջազգային գիտաժողովների։ Ֆելիքս Տեր-Մարտիրոսովը հրատարակել է «Գառնիի ամրոցի տաճարը՝ հերեոն, վկայարան» (1995), «Հայոց թագավորության կազմավորումը պատմական տվյալների և պատմական հիշողության համատեքստում» (1995) և «Արջուկը և հայկական դիցաբանության մյուս կերպարները» (1996) մենագրությունները։

Ֆելիքս Տեր-Մարտիրոսովը վախճանվել է 2014 թվականին Երևանում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  Լիլիթ Միքայելյան (2015). *Կոչումով հնագետ*. Երևան: ԵՊՀ հրատարակչություն. էջեր 8–11.
2. 1 2 3 4  «ՖԵԼԻՔՍ ԻՎԱՆԻ ՏԵՐ-ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ». *ysu.am* (անգլերեն). Վերցված է 2022 թ․ հուլիսի 21-ին.
**Գեղամ Հակոբի Ղարախանյան** (օգոստոսի 2, 1935(1935-08-02), Չինարի, Շամշադինի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 10, 2014(2014-04-10)), իրավաբան, իրավաբանական գիտությունների դոկտոր, Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի քաղաքացիական իրավունքի ամբիոնի պրոֆեսոր, Հայաստանի Արդարադատության նախարարության Արդարադատության աշխատողների կատարելագործման ինստիտուտի քաղաքացիական իրավունքի ամբիոնի վարիչ, Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի դեկանի տեղակալ (1978-85 և 1991-95թթ.), Երևանի պետական համալսարանի պրոֆեսոր, Ռուսաստանի Դաշնության հումանիտար գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ։

Կենսագրություն
--------------

Գեղամ Ղարախանյանը ծնվել է Տավուշի մարզի Չինարի գյուղում, 1935 թվականի օգոստոսի 2-ին։ Նախնական կրթությունը ստացել է Չինարիի դպրոցում, միջնակարգը՝ Այգեձորի, որն ավարտել է 1953 թվականին և ընդունվել Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ 1958 թվականին գերազանյում դիպլոմով ավարտել է համալսարանը և աշխատանքի է անցել նույն ֆակուլտետում։ Հետագայում ուսումը շարունակել է Երևանի պետակա համալսարանի ասպիրանտուրայում։

1969 թվականին պաշտպանել է ատենախոսություն և ստացել իրավաքանական գիտությունների թեկնածուի գիտակա աստիճան։ 1972 թվականին ստացել է դոցենտի գիտական կոչում։ 1992 թվականից եղել է Երևանի համալսարանի քաղաքացիական իրավունքի ամբիո պրոֆեսոր։

Գեղամ Ղարախանյանը երկար տարիներ եղել է Հայաստանի Հանրապետույթան Գերագույն Դատարանի և Հանրապետության Արդարադատության նախարարության գիտա֊կոնսուլտատիվ խորհուրդների անդամ, մոտ երեսուն տարի՝ իրավաբանական ֆակուլտետի գիտական խորհրդի անդամ։
Գործող օրենսդրության թեմաների շրջանակներում մոտ քսան տարի հանդես է եկել ռադիոյով ու հեռուստատեսությամբ։

Մի շարք գրքերի և աշխատությունների հեղինակ է։

2003 թվականին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով Գեղամ Ղարախանյանին շնորհվել է ՀՀ վաստակավոր իրավաբանի պատվավոր կոչում, 2010 թվականին նա պարգևատրվել է ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության, ԵՊՀ, Ֆրիտյոֆ Նանսեն ոսկե հուշամեդալներով, այլ պարգևներով։

Գեղամ Ղարախանյանը մահացել է 2014 թվականի ապրիլի 10֊ին, Երևան քաղաքում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Գեղամ Ղարախանյան - Բարձրագույն որակավորման կոմիտե
2. ↑  ԱԺ մշտական հանձնաժողովի նիստում
3. ↑  LLC, Helix Consulting. «Մահացել է ՀՀ վաստակավոր իրավաբան Գեղամ Հակոբի Ղարախանյանը». *www.pastinfo.am*. Վերցված է 2022 թ․ հուլիսի 14-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Գեղամ Ղարախանյան
* Հայաստանի ընտանեկան իրավունք
* Գեղամ Հակոբի Ղարախանյան։ Կենսամատենագիտություն
* Ալիմենտային պարտավորություններ / Գ.Հ. Ղարախանյան
* Ամուսնությունը և ամուսնալուծությունը աշխարհի օրենքների հայելիում ։ Իրավաբանական խճանկար / Գ.Հ. Ղարախանյան ; Հայաստանի իրավագետների և քաղաքագետների միություն
**Ջերոմ Ֆլին** (անգլ.՝ Jerome Flynn, մարտի 16, 1963(1963-03-16), Բրոմլի, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի դերասան։ Առավել հայտնի է դարձել, նկարահանվելով ITV հեռուստաընկերության «Զինվոր, զինվոր» մինի սերիալում, որտեղ մարմնավորել է թագավորական ֆուզիլերներից մեկի դերը։ Բացի այդ, նկարահանվել է նաև Գահերի խաղը հեռուստասերիալում, որտեղ մարմնավորել է վարձկան Բրոնի դերը։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Քենթ կոմսության Բրոմլի գյուղում եգիչ և դերասան Էրիկ Ֆլինի և արվեստի ուսուցչուհի Ֆերն Ֆլինի ընտանիքում։ Ունի եղբայր՝ Դենիել Ֆլինը, ով նույնպես դերասան է։ Հոր երկրորդ ամուսնությունից ունի եղբայր և երկու քույր՝ երաժիշտ Ջոնի Ֆլինը, Քերրի Ֆլինը և Լիլի Ֆլինը։

Ջերոմը ներկայումս բնակվում է Ուելսի Փեմբրուկշիր կոմսությունում։ Բուսակեր է։

Կարիերա
-------

1986 թվականին նկարահանվել է «Այրվող Լոնդոնը» հեռուստասերիալի պիլոտային սերիայում, որտեղ մարմնավորել է հրշեջ Քեննի «Ռեմբո» Բեյնսի դերը։ 1992 թվականին մարմնավորել է սերժանտ դետեկտիվ Էդդի Հարգրիվզի դերը՝ ոստիկանական «Տողերի արանքում» հեռուստասերիալում։ Ֆլինը եղել է «Ռոբսոն և Ջերոմ» դուետի մասնակիցներից մեկը, ով կատարել է «Unchained Melody», «I Believe» և «What Becomes of the Brokenhearted» երգերի քավըր տարբերակները, որոնք 1995 և 1996 թվականներին եղել են բրիտանական հիթ շքերթների գագաթնակետին։ 2007 թվականին Ֆլինը՝ որպես ռեժիսոր, նկարահանել է «Ռուդի պատմություններ» ֆիլմը, որտեղ մարմնավորել է նաև գլխավոր դերերից մեկը։ Ֆիլմը բաղկացած է Ջերոմ Ռուդի մասին պատմող մի քանի պատմություններից, որի դերը մարմնավորել է հենց Ֆլինը։ Ֆիլմը ցուցադրվել է Փեմբրուկշիրի շրջանի մի քանի անկախ կինոթատրոններում։ 2010 թվականի հուլիսին հայտարարվեց, որ Ֆլինը կմարմնավորի վարձկան Բրոնի դերը՝ «Գահերի խաղը» հեռուստասերիալում, որը նկարահանվել է Ջորջ Մարթինի «Սառույցի և կրակի երգ» գրքի հիման վրա։ Հեռուստասերիալը ցուցադրվում է HBO-ի եթերում։ Հեռուստասերիալը ցուցադրվում է 2011 թվականից։

Դերասանը «Tommy Zoom» հեռուստաշոուում ձայնակցել է Դենիելի շանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Internet Movie Database — 1990.
2. ↑  High Profile Alumni — Central School of Speech and Drama.
3. ↑  Swann, Yvonne (2009 թ․ օգոստոսի 15). «Me an My School Photo». *Daily Mail - Weekend magazine*. `{{cite journal}}`: Unknown parameter `|coauthors=` ignored (`|author=` suggested) (օգնություն)
4. ↑  Game of Thrones cast gets local additions BBC News. Northern Ireland. 20.07.10
5. ↑  Джордж Мартин From HBO Not a Blog. 16.07.10

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · ČSFD · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ · MusicBrainz |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| CONOR: 156033379 · GND: 134954130 · ISNI: 0000000114425286 · LCCN: nb99166978 · NKC: xx0246034 · NUKAT: n2017004640 · SUDOC: 26189966X · VIAF: 41341329 · WorldCat VIAF: 41341329 |

 |

 |
**Ռադիոյի օր**, կապի և ռադիոտեխնիկայի ոլորտի մասնագիտական տոնական օր, որը տոնվում էր 1945 թվականի մայիսի 7-ին ԽՍՀՄ-ում, իսկ այժմ հետխորհրդային մի շարք երկրներում, նաև Հայաստանում։

Ռադիոյի ստեղծման պատմությունից
------------------------------

Ռադիոազդանշաններն առաջին անգամ հաղորդվել են 1895 թվականին՝ 1,5 կմ հեռավորության վրա։ Հաղորդումն իրականացրել է իտալացի գյուտարար Գուլելմո Մարկոնին։ Այդ նույն թվականի մայիսի 7-ին ռուս գյուտարար Ալեքսանդր Պոպովը Սանկտ Պետերբուրգում ցուցադրել է իր հնարած ռադիոընդունիչը՝ ռադիոհաղորդագրություն է ուղարկել ռուսական նավատորմից Կռոնշտադ։ 1901 թվականին՝ Մարկոնին Ատլանտյան օվկիանոսի վրայով հաղորդագրություն ուղարկեց Կոռնուելից (Անգլիա) Նյուֆաունդլենդ (Կանադա)։ 1920 թվականին ամերիկյան մի ռադիոկայան առաջինն է սկսել կանոնավոր ռադիոհաղորդումները, իսկ 1950-ական թվականներին գործածության մեջ հայտնվել են առաջին դյուրակիր ռադիոընդունիչները։

Տոնակատարության ավանդույթը ԽՍՀՄ-ում
-----------------------------------

Առաջին անգամ Ռադիոյի օրը տոնական նշվել է ԽՍՀՄ-ում 1925 թվականին, իսկ 1945 թվականից այն նշվում է ամեն տարի։ Տոնակատարության օր ընտրվել է Ալեքսանդր Պոպովի առաջին ռադիոհաղորդագրություն ուղարկելու օրը՝ մայիսի 7-ը։

Ռադիոյի միջազգային օր
---------------------

2010 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Իսպանիան Էսպանիոլա դե լա ռադիո ակադեմիայի (իսպ.՝ Academia Española de la Radio) հարցումից հետո ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կատարողական կոմիտեին առաջարկել է ընդունել «Ռադիոյի միջազգային օր»։ 2011 թվականի սեպտեմբերի 29-ին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կատարողական կոմիտեն առաջարկել է ՄԱԿ-ին ընդունել «Ռադիոյի միջազգային օր»-ը։ Միջազգային ռադիոյի օրվա համար ընտրվել է փետրվարի 13-ը՝ ՄԱԿ-ի ռադիոյի մեկնարկելու օրը։

Տոնակատարությունը Մալազիայում
-----------------------------

Մալազիայում Ռադիոյի օրը տոնում են սկսած 2009 թվականից ամեն տարվա սեպտեմբերի 9-ին։ Որոշումը կայացրել է Մալազիայի կոմերցիոն ռադիոն (անգլ.՝ Commercial Radio Malaysia (CRM))։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Մայիսի 7-ը Ռադիոյի օրն է
2. ↑  «Դպրոցական Մեծ Հանրագիտարան, Գիրք I». Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ նոյեմբերի 5-ին. Վերցված է 2015 թ․ մայիսի 7-ին.
3. ↑  Էսպանիոլա դե լա ռադիո ակադեմիայի կայքը (իսպ.)
4. ↑  Proclamation of a world radio day (անգլ.)
5. ↑  День радио пройдёт 13 февраля. (ռուս.)
**Էստաս Տոնե** (ուկրաիներեն՝ Станіслав Тонне, ապրիլի 24, 1975(1975-04-24), Զապորոժիե, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վիրտուոզ կիթառահար, երաժիշտ։ Նա հանդես է եկել այնպիսի միջազգային փառատոներում, ինչպիսիք են «Buskers Festival Stadtspektakel» (Լանդսհուտ, Գերմանիա), «Aufgetischt Festival» (Սանկտ Գալեն, Շվեյցարիա), «No Mind Festival 2013» (Շվեյցարիա), «5th International Summer Music Festival 2013», «Venue for Revival, Culture and Personal Development» (Պիրգոս, Հունաստան), «International Summer Concerts 2013» (Հունաստան), «Gara Vasara Festival 2013» (Ռիգա, Լատվիա) և այլն։

Կենսագրություն
--------------

Ստանիսլավ Տոնեն ծնվել է 1975 թվականի ապրիլի 24-ին ՈՒՍՍՀ-ի Զապորոժյե քաղաքում։ Երաժշտությաեմբ սկսել է զբաղվել ութ տարեկանից, այդ ժամանակ էլ սկսել է կիթառ նվագել։ Սերը համաշխարհային երաժշտության նկատմամբ ձևավորել է Կիթառի ուսուցիչը։ 90-ականն թվականներին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Իսրայել, որտեղ շուրջ տաս տարի երաժշտությամբ չի զբաղվել։ Մի քանի տարի նա ճանապարհորդել է տարբեր երկրներով։ Ամեն ինչ փոխվել է, երբ 2002 թվականի սեպտեմբերին Նյու Յորքում նրան կիթառ են նվիրել։ Այդ ժամանակից սկսած նա ճանապարհորդել է աշխարհով՝ փողոցային համերգներ տալով, ինչպես նաև ելույթներ ունենալով փառատոնների ժամանակ։ Նա իրեն անվանում է ժամանակակից տրուբադուր։ Նվագելով վիրտուոզ ջութակահար Մայքլ Շուլմանի հետ՝ Տոնեն ելույթներ է ունեցել Նյու Յորքում։ 2002 թվականից համերգներով շրջագայել է աշխարհով մեկ։ Ելույթներ է ունեցել ԱՄՆ-ում, Մեքսիկայում, Իսրայելում, Հնդկաստանում, ինչպես նաև եվրոպական շատ երկրներում։

Ալբոմներ
--------

Մի շարք ալբոմների հեղինակ է.

* 2002 - Black and White World
* 2004 - Dragon of Delight
* 2008 - 13 Songs of Truth
* 2009 - Bohemian Skies
* 2011 - Place of the Gods
* 2012 - Live in Odeon (2011)
* 2012 - The Inside Movie
* 2013 - Internal Flight
* 2014 - The Song of the Butterfly
* 2016 - Rebirth of a Thought - Between Fire & Water
* 2016 - Cosmic Fairytale - Dimensions
* 2016 - Elemental (Who Am I?!)
* 2016 - Cuban Rhapsody
* 2016 - Divine Smile
* 2016 - When Words are Wind
* 2016 - Mother of Souls
* 2018 - Live in ULM – Outer ◦ Inner

Արտաքին հղումներ
----------------

* Official page
* Տեսանյութը ՅուԹյուբում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Estas Tonne. Sonicbids, LLC (անգլ.)
2. ↑  «Music in the words of Estas Tonne. Emaho Magazine». Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ սեպտեմբերի 23-ին. Վերցված է 2016 թ․ հունիսի 24-ին.
3. ↑  Festival — Know Thyself. Archived 2016-08-07 at the Wayback Machine.
4. ↑  Everness Fesztivál, 2014. július 2-6. Balatonakarattya Archived 2016-09-19 at the Wayback Machine.
5. ↑  A szeretet az új fesztiváldrog
6. ↑  «Fények, ha találkoznak». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 4-ին. Վերցված է 2016 թ․ հունիսի 24-ին.
7. ↑  THE WISDOM OF THE ELDERS
8. ↑  «ЭСТАС ТОННЕ -ГИТАРИСТ ДОРОГ МИРА». Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ հուլիսի 2-ին. Վերցված է 2020 թ․ հունիսի 23-ին.
9. ↑  Путник с гитарой Эстас Тонне
10. 1 2  Эстас Тонне / Estas Tonne (гитарист)
11. ↑  [http -//estastonne.com/sound-journeys/ Sound Journe’s]
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Իշխանյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Ժոզեֆ Եղիայի Իշխանյան** (փետրվարի 19, 1931(1931-02-19), Բեյրութ, Լիբանան - մարտի 29, 2016(2016-03-29)), լիբանանահայ երաժիշտ, կիթառահար, կոմպոզիտոր, մանկավարժ, պրոֆեսոր (1990-ից), Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի պատվավոր պրոֆեսոր (2002)։

Կենսագրություն
--------------

Ժոզեֆ Իշխանյանը ծնվել է 1931 թվականի փետրվարի 19-ին, Բեյրութ քաղաքում։ 1949 թվականից կիթառ է նվագել Վրույր Մազմանյանի հետ։ Հետագայում Իշխանյանին Իսպանիայի կառավարության կողմից տրվել է կրթաթոշակ։

1963 թվականին ավարտել է Մադրիդի թագավորական կոնսերվատորիան, որից հետո ուսումը շարունակել Իտալիայի «Academia Chigiana»-ում (Իտալիա)։ 1970 թվականից դասավանդել է Բեյրութի կոնսերվատորիայում, եղել է տեղի կիթառի դասարանի հիմնադիրը, դասական կիթառի առաջին տարածողներից մեկը Մերձավոր Արևելքում։

Ժոզեֆ Իշխանյանը մենահամերգներով հանդես է եկել Եվրոպայի և Մերձավոր Արևելքի երկրներում։ 2002 թվականին անգամ մենահամերգով հանդես է եկել Հայաստանում, վարպետության։ դասեր է անցկացրել Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում։

Հեղինակ է «Կիթառի ուսուցման արդի մեթոդներ» (1999) ձեռնարկի, «Երաժշտական տերմինների բառարան»-ի (արաբերեն և ֆրանսերեն, 2000)։

2003 թվականին Իսպանիայի կրթության նախարարությունը Ժոզեֆ Իշխանյանին շնորհել է «Քաղաքացիական արժանիքների շքանշան», իսկ 2011 թվականին՝ Կաթոլիկ Իզաբելայի շքանշան՝ Իսպանիային արտասահմանում մատուցած ծառայությունների համար։

Ժոզեֆ Իշխանյանը մահացել է 2016 թվականի մարտի 29-ին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  [Maestro Joseph Ichkhanian (1931-2016) ]
2. ↑  Maestro Joseph Ichkhanian
3. ↑  Առաջին մենահամերգը հայրենիքում
4. ↑  Remembering Joseph Ichkhanian, Major Middle-Eastern Guitarist, 1931–2016 NEWS STORIES

Արտաքին հղումներ
----------------

* Joseph Ichkhanian
* Maestro Joseph Ichkhanian Memorial Montage

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Հայ երաժշտության հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
**«Մարիան ու ես»** (իսպ.՝ María y yo), Միգելյա Գայարդոյի գրաֆիկական վեպը, որը հրատարակվել է 2007 թվականին։ Նրա աղջկա անունն է Մարիա Գայարդո, ում մասին պատմվում է, նույնպես նշված է գրքի շապիկի վրա որպես համահեղինակ։

Սյուժե
------

Կոմիքսը պատմում է արձակուրդների մասին, որն անցկացրել է Միգելյա Գայարդոն աղջկա՝ Մարիայի հետ Գրան-Կանարիում։ Մարիան ունի աուտիզմ, իսկ Գայարդոն պատմում է այն մասին, թե ինչպես է կյանքը նման մարդու կողքին։

Ոճ
--

Ինչպես պնդում էր հեղինակը՝ նրան ոգեշնչել են *«The ride together»* Պաուլ Կարասիկը և Ջուդի Կարասիկը և «Իմ անուն է Յուլիա» գիրքը։

Գնահատականներ և մրցանակաբաշխություններ
--------------------------------------

«Մարիան ու ես» գիրքը 2008 թվականին ստացել է Կատալոնյան ազգային առաջին մրցանակը կոմիքսի համար և եղել է Իսպանիայի ազգային մրցանակաբաշխության ֆինալիստը (պարտվել է «*Կնճիռներ*» պատմվածքին)։ Գայարդոն ինքն է մասնակցել աշխատանքի առաջխաղացմանը 2009 թվականի մայիսին, որը կոմիքսի ձևով գտավ արտացոլում Պակո Ռոկի հետ միասնական «*Emotional World Tour»* աշխատանքում։

Մադրիդի Կոմպլուտենսե համալսարանի հոգեբանության ֆակուլտետը գնել է ստեղծագործության մեծ թվաքանակով օրինակներ, ճանաչելով աուտիզմի ուսումնասիրման համար դրա կարևորությունը։

2010 թվականին թողարկվել է կոմիքսի հիման վրա նկարահանված նույնանուն վավերագրական ֆիլմը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  T. P. / P. H. R. (05/07/2008). *Gallardo, Premio Nacional de Catalunya de Cómic Archived 2014-10-06 at the Wayback Machine.*, «(Իսպաներեն)».
2. 1 2  (Իսպաներեն) (2008). *Entrevista a Miguel Gallardo Archived 2011-10-10 at the Wayback Machine.*.
3. ↑  Terrasa, Rodrigo (18/11/2008). *El dibujante valenciano Paco Roca obtiene el Premio Nacional de Cómic por 'Arrugas'*, «El Mundo».
4. ↑  González, Lucía (17/05/2009). *El mundo del cómic, entre bambalinas*, «El Mundo».
5. ↑  Pedro Vallín (2010-05). «'María y yo' lleva su ternura sin aspavientos a la gran pantalla». *La vanguardia*. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ մարտի 8-ին. Վերցված է 2011 թ․ ապրիլի 25-ին. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|editorial=` ignored (օգնություն)
**Ալ-Մանսուրա** (արաբ․՝ المنصورة‎‎), քաղաքատիպ ավան Սիրիայի Արաբական Հանրապետության Ալ-Ռակկայի մարզում, Ալ-Սաուրայի գավառում։ Հանդիսանում է համանուն շրջանի վարչական կենտրոնը։

Աշխարհագրություն
----------------

Քաղաքը գտնվում է երկրը կենտրոնականմասում, Եփրատ գետի աջ ափին Ալ-Ռակկա քաղաքից 30 կմ դեպի արևմուտք։ Մոտակա բնակավայրեր են արևմուտքում՝ Իբադ և Ալ-Սաֆսա, հյուսիսում՝ Ալ-Համամ և Ալ-Ֆաիյդ, արևելքում՝ Հաուրա և Դահլ հարավում՝ Հունայդի և Աբու Ջադդի։ Տեղակայված է ծովի մակարդակից 252 մետր բարձրության վրա։

Բնակչություն
------------

Ոչ պաշտոնական տվյալներով քաղաքի բնակչությունն կազմում է 50.000 մարդ, համանուն շրջաննի բնակչությունը՝ իր 48 բնակավայրերով, կազմում է 58,727 մարդ։ Բնակչության մեծամասնություն զբաղվում է գյուղատնտեսության հատկապես բամաբակի, ձավարեղենի և պտղատու ծառերի աճեցմաբ։ Քաղաքն հարուստ է պատմամշակութային վայրերով հնագիտական տարածքներով։

Տրանսպորտ
---------

Ամենամոտ քաղաքացիական օդանավակայանը Հալեպի միջազգային օդանավակայանն է (Aleppo International Airport), որը գտնվում է Հալեպ քաղաքում։ Քաղաքը գտնվում է Հալեպ Ալ-Ռակկա ավտոմայրուղու մոտ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ֆիզիկաաշխարահգրական տվյալներ
2. ↑  Սիրիայի մարդահամար, 2004
Չշփոթել Աքիլլես հոդվածի հետ։

**Աքիլլես** (հին հունարեն՝ Ἀχιλλᾶς), Եգիպտոսի փարավոն Պտղոմեոս XIII Թեոս Ֆիլոպատորի խնամակալներից մեկը և փարավոնի զորքերի հրամանատարը, երբ մ․թ․ա․ 48 թվականին Պոմպեոսը ափ իջավ Եգիպտոսում։ Ըստ Կեսարի նկարագրության՝ նա արտակարգ քաջ մարդ էր, և հենց նա ու Լուցիոս Սեպտիմիոսն են սպանել Պոմպեոսին։ Դա տեղի է ունեցել ներքինի Պոտինի և Թեոդոտ Քիոսցու առաջարկությամբ։

Աքիլլեսը հետագայում միանում է Պոտինին և սկսում նրա հետ միասին դիմադրություն ցույց տալ Կեսարին։ Նրա հրամանատարությանն է հանձնվում Պոտինի ամբողջ բանակը՝ թվով 20 հազար հետևակ և 2 հազար հեծյալ։ Կեսարը, որը գտնվում էր Ալեքսանդրիայում, չուներ բավարար զորքեր, որպեսզի դուրս գար նրա դեմ բացահայտ առճակատման, ինչի պատճառով էլ դեսպաններ է ուղարկում նրա մոտ և փորձում խնդիրը բանակցություններով լուծել։ Այնուամենայիվ, Աքիլլեսը սպանում է ուղարկված դեսպաններին՝ հօդս ցնդեցնելով հաշտության ցանկացած հույս։ Հետո նա երթով մտնում է Ալեքսանդրիա և գրավում քաղաքի մեծ մասը (Ալեքսանդրիայի պաշարում)։ Միևնույն ժամանակ Արսինոյան՝ Պտղոմեոսի կրտսեր քույրը, փախչում է Կեսարի մոտից և միանում Աքիլլեսին։ Այնուամենայնիվ, նրանց միջև անհամաձայնություն և վեճ է առաջանում, ինչի արդյունքում Արսինոյայի հրամանով Հանիմեդը մահապատժի է ենթարկում Աքիլլեսին, ինչից հետո վերջինս նրա փոխարեն նշանավում է զորքերի հրամանատար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հուլիոս Կեսար, *Նոթեր քաղաքացիական պատերազմի մասին* iii. 104
2. ↑  Livy, *Epit.* 104
3. ↑  Դիոն Կասսիոս xlii. 4
4. ↑  Smith, William (1867), «Achillas», in Smith, William (ed.), *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, vol. 1, Boston, MA, էջ 9, Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ դեկտեմբերի 3-ին, Վերցված է 2020 թ․ հունիսի 26-ին`{{citation}}`: CS1 սպաս․ location missing publisher (link)
5. ↑  Հուլիոս Կեսար, *Նոթեր քաղաքացիական պատերազմի մասին* iii. 108—112
6. ↑  *B. Alex.* 4
7. ↑  Դիոն Կասսիոս xlii. 36—40
8. ↑  Lucan x. 519— 523
**Ռիո Ռոնուրո էկոլոգիական կայան** (պորտ.՝ Estação Ecológica do Rio Ronuro), էկոլոգիական կայան Բրազիլիայի Մատու Գրոսու նահանգում։ Պաշտպանում է հյուսիսում գտնվող Ամազոնի խոնավ անտառի ու հարավում գտնվող Սերրադոյի կիսամշտադալար անտառի շփման տարածքը։ 1998 թվականին ստեղծվելուց հետո այն կրճատվել է չափերով և տուժել է զգալի անտառահատումներից։

Պատմություն
-----------

Ռիո Ռոնուրո էկոլոգիական կայանը ստեղծվել է 1998 թվականի ապրիլի 23-ին Մատու Գրոսու նահանգի կողմից` շրջակա միջավայրը պաշտպանելու համար՝ մոտ 131, 795 հա տարածքով, Նովա Ուբիրատան մունիցիպալիտետում։ Շինգու ազգային պարկը միավորման հյուսիս-արևելքում է։ 2005 թվականի ապրիլի 20-ին նահանգի օրենսդիր ժողովը տարածքը կրճատեց մինչև 102,000 հա։ Խորհրդատվական խորհուրդը ձևավորվել է 2010 թվականի ապրիլի 12-ին։ Պահպանման միավորումն աջակցություն է ստանում «Ամազոնի շրջանի պահպանվող տարածքներ» ծրագրի կողմից։

Շրջակա միջավայր
---------------

Ռիո Ռոնուրո էկոլոգիական կայանը գտնվում է Շինգու գետի ավազանում և ցամաքեցվում է Սանտու Կրիստիու, Հինտերնամ, Ֆոն Դեն Շտայնեն և Ռոնուրո գետերով։ Գտնվում է Ամազոն բիոմում։ Միավորումը գտնվում է հասարակածային կլիմայական գոտում՝ ձմռանը չորային եղանակով։ Միջին ջերմաստիճանը 25 °C-ից բարձր է։ Տարեկան տեղումների միջին քանակը 2000 մմ է։ Լանդշաֆտը համեմատաբար հարթ է։ Էկոլոգիական կայանը կլինի առաջարկվող Հարավային Ամազոնի Էկոտոնների էկոլոգիական միջանցքում։

Էկոլոգիական կայանի 38%-ը ծածկված է առաջնային գոյացություններով, իսկ 62%-ը՝ հասուն անտառներով, ներառյալ հյուսիսում գտնվող Ամազոնի բաց ենթլեռնային խոնավ անտառները, հարավում՝ սեզոնային կիսամշտադալար Սերրադո անտառը և այս բիոմների միջև շփման գոտին։ Միավորումում հայտնաբերված տեսակներից են՝ հսկա ջրասամույրը (*Pteronura brasiliensis*), սև կոկորդիլոսը (*Melanosuchus niger*), բաշավոր գայլը (*Chrysocyon brachyurus*), պուման (*Puma concolor*), յագուարը (*Panthera onca*), հսկա մրջնակերը (*Myrmecophaga tridactyla*) և աժդահա արմադիլը (*Priodontes maximus*)։

Մարտահրավերներ
--------------

Միավորմանը սպառնում են ապօրինի ծառահատումները, գյուղատնտեսության համար հողերի մաքրումը, անխտիր որսը և հրդեհները։ 2002 թվականի դրությամբ միավորման 15 %-ը անտառահատվել էր։ 2005 թվականին այն աճել է մինչև 20 %։ 2014 թվականին Մատու Գրոսույի, Ռոնդոնիայի և Պարայի տասը պահպանվող տարածքների ուսումնասիրությունը, որոնց չափերը կրճատվել էին ստեղծման օրվանից, ներառյալ Ռիո Ռոնուրոյի էկոլոգիական կայանը, եզրակացրեց, որ տարածքի կրճատումն առաջացրել է անտառահատման գործընթացի արագացում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3
2. ↑  (չաշխատող հղում)
3. ↑

Աղբյուրներ
----------

* *ESEC Rio Ronuro*, ISA: Instituto Socioambiental, Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 25-ին
* Giovana Girardi (2014 թ․ փետրվարի 27), «Reduzir area sobre protecao amplia desmatamento, diz estudo», *Estadao* (Portuguese), Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 25-ին`{{citation}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
* Roberta dos Santos; Laurent Micol; Gustavo Irgang; Jane Vasconcellos (2006 թ․ սեպտեմբեր), *O desmatamento nas Unidades de Conservação em Mato Grosso* (PDF) (Portuguese), Alta Floresta e Cuiabá: Instituto Centro de Vida - ICV, Արխիվացված է օրիգինալից (PDF) 2016 թ․ սեպտեմբերի 24-ին, Վերցված է 2016 թ․ մայիսի 25-ին`{{citation}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
**Սվետլանա Անտոնովսկա** (**Светлана Антоновска**, ապրիլի 6, 1952(1952-04-06), Բելգրադ, Հարավսլավիայի Դաշնային Ժողովրդական Հանրապետություն - հոկտեմբերի 7, 2016(2016-10-07), Սկոպիե, Հյուսիսային Մակեդոնիա), մակեդոնացի հասարակագետ (սոցիոլոգ) և վիճակագրագետ, ով լայն ճանաչում ու համբավ է ձեռք բերել որպես Հյուսիսային Մակեդոնիայի Հանրապետությունում ժամանակակից վիճակագրական գիտության հիմնադիր։ Նա 1991 թվականին հիմնադրել և հիմնադրման օրից մինչև 2001 թվականը ղեկավարել է այդ երկրի վիճակագրական ծառայության գրասենյակը, զգալի ջանքեր է գործադրել նրա գործունեությունը բնականոն հունի մեջ դնելու, միջազգային վիճակագրական մի շարք խոշոր կազմակերպությունների հետ սերտ կապեր հաստատելու և պահպանելու համար։ Սվետլանա Անտոնովսկան մեծ ավանդ է ներդրել Հյուսիսային Մակեդոնիայի Հանրապետությունում առաջին մարդահամարը պատշաճ մակարդակով կազմակերպելու աշխատանքներում։

Կենսագրություն
--------------

Սվետլանան ավարտել է Վ. Ա. Ստեկլովի անվան մաթեմատիկայի ինստիտուտի կիրառական մաթեմատիկայի ֆակուլտետը։ Սովորել է նաև Սկոպիեի համալսարանի բնական գիտությունների ու մաթեմատիկայի ֆակուլտետում, որտեղ նրան շնորհվել է հատուկ՝ *Միխայլո Պետրովիչ*ի անվան դիպլոմ (դա Հարավսլավիայի Դաշնային Սոցիալիստական Հանրապետությունում համարվում էր բարձրագույն ուսումնական հաստատությունն ավարտողին տրվող ամենաբարձր գնահատականը)։

Հետագայում՝ արդեն աշխատանքային գործունեության համար ևս Անտոնովսկան բազմաթիվ պարգևների է արժանացել։ 1996 թվականին պարգևատրվել է «*Արծաթե աստղ՝ վաստակի համար*» շքանշանով, 1999-ին՝ ամերիկյան կենսագրական ինստիտուտի կողմից՝ Հազարամյակի ոսկե մեդալով՝ միջազգային վիճակագրագիտության բնագավառում ներդրած գնահատելի ավանդի համար։

2001 թվականին Սվետլանա Անտոնովսկայի անունը ներառվել է «*21-րդ դարի 500 ստեղծարարների*» ցանկում, այդ նույն տարում նա ճանաչվել է «*Տարվա կին գործիչ*», արժանացել է նաև աշխարհի առաջատար ինտելեկտուալներին շնորհվող մեդալի...

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Czech National Name Authority Database as Linked Data, Báze národních jmenných autorit v podobě propojených dat
2. 1 2 3  Չեխիայի ազգային գրադարանի կատալոգ
3. ↑  «Почина Светлана Антоновска,основоположник на современата статистика во самостојна Македонија» [Svetlana Antonovska, founder of contemporary statistics in independent Macedonia, passed away], *Ohrid News* (Macedonian), 2016 թ․ հոկտեմբերի 7`{{citation}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
4. ↑  «Почина Светлана Антоновска, прв директор на ДЗС» [Svetlana Antonovska, the first director of the SSO, died], *Večer* (Macedonian), 2016 թ․ հոկտեմբերի 7, Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ հունվարի 1-ին, Վերցված է 2020 թ․ մայիսի 19-ին`{{citation}}`: CS1 սպաս․ չճանաչված լեզու (link)
5. ↑  Іван Антоновський, Світлана Антоновська - Македонська сталева леді, Іван Антоновський, Скоп'є, 2018, с. 3 -18.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1175442526 · ISNI: 0000000421444778 · LCCN: no2019027734 · NKC: js20191033155 · VIAF: 159032488 · WorldCat VIAF: 159032488 |

 |
**Սեյտի Մորիմուրա** (ճապ.՝ 森村誠, հունվարի 2, 1933(1933-01-02), Kumagaya, Osato District, Սայտամա, Ճապոնիա - հուլիսի 24, 2023(2023-07-24), Տոկիո, Ճապոնիա), ճապոնացի գրող։ Սեյտի Մորիմուրան ծնվել է Սայտամա նահանգի Կումագայա քաղաքում։ Ավարտել է Աոյամայի Մետրոպոլիտեն համալսարանը։

Գրական ճանաչում է ձեռք բերել 1969 թվականին, երբ նրա «Մեռած տարածությունը բարձրության վրա» վեպը շահեց Էդոգավա Ռամպոյի մրցանակը տարվա լավագույն դետեկտիվի համար։ Նրա շատ ստեղծագործությունները օգտագործվել են հեռուստատեսության և կինոնկարների համար։ Մորիմուրայի ստեղծագործությունների ճնշող մեծամասնությունը հասարակական-քաղաքական գործողություններով լի դետեկտիվ վեպերն են, օրինակ ՝ « Թավշե Արջուկը» (1975)։

«Սատանայի շատակերությունը» (1981)
---------------------------------

Խորհրդային Միությունում նա հայտնի դարձավ «Սատանայի խոհանոց» վավերագրական գրքի տպագրությունից հետո (М.: Прогресс, 1983. Оригинал: Morimura S. Akuma no Hoshoku (悪魔の飽食), անգլ.՝ The Devil's Gluttony).

Սեյտի Մորիմուրայի այս գիրքը ճապոնական զինված ուժերի հատուկ նշանակության ջոկատների մասին է. «ջոկատ 731», որում 1940-ական թվականների սկզբից մինչև 1945 թվականի օգոստոսը մշակվել, արտադրվել և օգտագործվել են մանրէաբանական զենքեր։ Այդ նպատակով ջոկատը բազմաթիվ փորձեր է իրականացրել կենդանի մարդկանց վրա։

«Մահվան արկղեր» (1981)
----------------------

Փորձելով բացահայտել քրեական հանցագործությունը, լրագրող Հիրանոն թափանցում է հանցագործ աշխարհ. որտեղ կոռուպցիա էր տիրում բարձր խավում, ռազմական և քաղաքական առաջնորդների գաղտնի մեքենայություններ էին, ձգտելով հակառակ կանոնադրությանը Ճապոնիայի ինքնապաշտպանական ուժերը վերազինել նորագույն ռազմական սարքավորումներով, միջուկային և մանրէաբանական զենքերով։

Հրապարակումներ Ռուսաստանում
---------------------------

* «Թավշե արջուկ» (1979)
* «Սատանայի շատակերությունը» (1983)
* «Մահվան արկղեր» (1984)
* «Գազանի փորձարկումներ» (1989)
* «Ձնե լուսատտիկ» (1990)
* «Կոմանդո» (1993)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «The Devil's Feast...». *Boston Globe*. 1982 թ․ ապրիլի 20. Վերցված է 2010 թ․ դեկտեմբերի 7-ին.
2. ↑  «Japanese public reliving war». *Pittsburgh Post-Gazette*. 1982 թ․ մարտի 15. Վերցված է 2010 թ․ դեկտեմբերի 7-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* [lib.ru|]
* С. Моримура «Սատանայի խոհանոց», М. Прогресс, 1983. գրքի տեքստը «Ռազմական գրականություն» նախագծում։

Գրականություն
-------------

* Бавин Сергей Зарубежный детектив XX века (в русских переводах). Популярная библиографическая энциклопедия. М. 1991. С.117-120.
**Գլենդա Բեյլի** (անգլ.՝ Glenda Adrianne Bailey, նոյեմբերի 16, 1958(1958-11-16), Դերբիշիր, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), Harper's Bazaar-ի գլխավոր խմբագիրն է։ Այն նորաձևությանը նվիրված ամսագիր է, որը տպագրվում է Hearst Corporation-ի կողմից։ Պաշտոնը զբաղեցնում է 2001 թվականի մայիսից սկսած։

Վաղ տարիներ
-----------

Բեյլին ծնվել է Դերբիշիրում, Անգլիա։ Լոնդոնում Քինգստոնի համալսարանում ավարտելուց հետո ստացել է նորաձևության դիզայնի աստիճան։ Մինչ հրատարակչության գործունեությանն անցնելը, նա 1983 թվականին արտադրեց հավաքածու Գուիսի Սլավերիոյի համար Իտալիայում։

Գործունեություն
---------------

Բեյլին 1986 թվականին աշխատում էր որպես խմբագիր *Honey* ամսագրում։ Նա ստեղծել է եռամսյակային նորաձևության ամսագիր *FOLIO*-ն։

1988 թվականին նա նշանակվեց Մերի Քլեր ամսագրի բրիտանական հրատարակչության առաջին խմբագիր։ Մերի Քլերը Բեիլիին արժանացրեց երեք «Տարվա նորձևության խմբագիր», հինգ «Տարվա ամսագիր» և երկու «Amnesty International» մրցանակների։ 1995 թվականի օգոստոսին նշանակվեց միջազգային խմբագրական խորհրդատու Մերի Քլերի բոլոր 26 հրատարակչություններում։

1996 թվականի հունվարից սկսած աշխատեց որպես Մերի Քլերի ամերիկյան հրատարակչության գլխավոր խմբագիր, մինչև 2001 թվականը, երբ դարձավ *Harper's Bazaar*-ի գլխավոր խմբագիրը։

Պարգևներ
--------

2008 թվականին Բեիլին պարգևատրվել է Բրիտանական կայսրության շքանշանով՝ նորաձևությանը և ժուրնալիստիկային ծառայելու համար։

2012 թվականին արժանացել է «Արվեստի և գրականության պարգև»-ի Ֆրանսիայի կառավարության կողմից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Weekend birthdays». *The Guardian (London)*. 2013 թ․ հոկտեմբերի 16. էջ 60.
2. 1 2  Day, Elizabeth (2011 թ․ սեպտեմբերի 11). «Glenda Bailey: the Bazaar vision of a fashion queen». *The Guardian (London)*. Վերցված է 2013 թ․ մարտի 27-ին.
3. ↑  «Harper Bazaar Names New Ed-in-Chief». Fashion Windows. Արխիվացված է օրիգինալից 2002 թ․ ապրիլի 21-ին. Վերցված է 2017 թ․ հունվարի 29-ին.
4. ↑  «Glenda Bailey Biography». Hearst Corporation. Արխիվացված է օրիգինալից 2007 թ․ հոկտեմբերի 6-ին.
5. ↑  «Glenda Bailey honored with the Chevalier des Arts in Paris». *Harper's Bazaar*. 2012 թ․ նոյեմբեր. Վերցված է 2012 թ․ սեպտեմբերի 22-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Harper's Bazaar website

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: no2010186972 · NTA: 401228525 · NUKAT: n2016200923 · SUDOC: 252345819 · VIAF: 315533960 · WorldCat VIAF: 315533960 |

 |