recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Նախաճաշ Կանադայի Քվեբեկ քաղաքի B&B-ում
Bed and breakfast հաստատության սենյակ Ֆորարլբերգում, Ավստրիա
**Bed and breakfast** (հայերեն` *Մահճակալ և նախաճաշ*, կրճատ` **B&B** կամ **BnB**), փոքր հաստատություն, որն առաջարկում է գիշերակաց և նախաճաշ։ Սրանք հիմնականում մասնավոր տներ են և սովորաբար ունեն չորսից տասնմեկ սենյակ, միջինը` վեց սենյակ։ B&B-ում սովորաբար տանտերն ապրում է նույն տանը։

*Bed and breakfast* արտահայտությունը օգտագործվում է նաև սպասարկման մակարդակը նկարագրելու համար, որը ներառված է հյուրանոցի սենյակի գնի մեջ, ի հակադրություն պարզապես սենյակի կամ պանսիոնի։

Ակնարկ
------

Սովորաբար հյուրերին տրամադրվում են առանձին սենյակներ` առանձին լոգարաններով, կամ`սենեկաշարք, որն ընդգրկում է նաև մի քանի լոգարան։ Որոշ տներ ունեն առանձին ննջարաններ` լոգարանի հետ, որոնք տրամադրվում են տարբեր հյուրերի։ Նախաճաշը կարող է մատուցվել ննջարանում, ճաշարանում կամ էլ` տանտիրոջ խոհանոցում։

B&B-ները և and հյուրատները հաճախ դիտարկվում են որպես եկամտի կողմնակի աղբյուր։ Տանտերերն հաճախ իրենք են պատրաստում նախաճաշն ու մաքրում սենյակները, սակայն որոշ դեպքերում նրանք մարդիկ են վարձում` այդ աշխատանքը կատարելու համար։ Մասնագիտական աշխատակազմի կողմից կառավարվող B&B-ներն անհամեմատ ավելի քիչ են (ի տարբերություն պանդոկների և հյուրանոցների), սակայն կարող են գոյություն ունենալ, հատկապես, եթե նույն սեփականատերը մի քանի հաստատություններ ունի։

Գոյություն ունեն լողացող B&B-ներ. դրանք նավակներ են, որոնց վրա առաջարկվում է նաև նախաճաշի ծառայություն։ Որոշ համայնքներում նավերի համար փարոսի լույս վառ պահող պահակների սենյակները վեր են ածվել B&B-ների այն բանից հետո, երբ փարոսները ավտոմատ են դարձել կամ գործածությունից հանվել են։

Տես նաև
-------

* Airbnb

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «The B&B Industry»։ innkeeping.org։ Արխիվացված է օրիգինալից 5 September 2015-ին։ Վերցված է 4 September 2015  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 12199953q · LCCN: sh85012760 · Microsoft: 2778525767 |

 |
**Bugatti Divo**, սպորտային ավտոմեքենա Bugatti ավտոարտադրողից։ Ավտոմեքենան կոչվել է ի պատիվ ավտոմրցարշավորդ Ալբերտ Դիվոյի, որը մասնակցել է մրցարշավների *Bugatti* թիմի կազմում 1920-ական թվականներին և երկու անգամ հաղթել *Targa Florio* մրցարշավում։

Ավտոմեքենան ոգեշնչվել է *Bugatti Type 57SC Atlantic*-ից, դիզայնի հայեցակարգը վերցված է *Bugatti Vision Gran Turismo*-ից, մեքենայի հիմնական նշանակությունը բարձր արդյունքներն են ավտոմրցաշավարանում։ Մեքենայի արտաժայթքման համակարգը փոխվել է, առկա են քառակազմ արտաժայթքման խողովակներ։ Հետևի ֆիքսված հակաթևի լայնությունը 1,8 մետր է, ինչը 23 %-ով ավելի լայն է, քան *Veyron*-ի հակաթևի համապատասխան ցուցանիշը (որի մոտ այն տեղաշարժվող է)։ 

Bugatti-ում նախտեսվել է արտադրել 40 ավտոմեքենա, որոնք արտադրվել են ընկերության հիմնական ֆաբրիկայում։ Բոլոր 40 ավտոմեքենաները վաճառվել են նախապատվերով Bugatti Chiron-ի սեփականատերերին դեռ ազատ վաճառքի սկվելուց առաջ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Westbrook Justin T.։ «The 2019 Bugatti Divo Is the 236 MPH $5.8 Million Enthusiast's Bugatti»։ *Jalopnik* (անգլերեն)։ Վերցված է 2018 թ․ հոկտեմբերի 19
2. ↑  Im Jimmy (2018 թ․ սեպտեմբերի 10)։ «This new $5.8 million Bugatti hypercar sold out in 1 day — check it out»։ *CNBC*։ Վերցված է 2018 թ․ սեպտեմբերի 11
3. ↑  Jack Rix (2018 թ․ օգոստոսի 24)։ «Meet the €5m, 236mph Bugatti Divo» (անգլերեն)։ Top Gear։ Վերցված է 2019 թ․ մայիսի 22
**«Անտարես»**, հայկական հրատարակչության, տպարանի, գովազդային գործակալության համալիր ընկերություն։

Պատմություն
-----------

«Անտարես» հոլդինգը հիմնադրվել է 1992 թվականին Երևանում։ Հիմնադիր-տնօրեն է Արմեն Մարտիրոսյանը, գլխավոր խմբագիրը՝ Արքմենիկ Նիկողոսյանը։

Ընկերությունը հրատարակում է գեղարվեստական, գիտական, մանկական, դպրոցական, թարգմանչական գրքեր, բուկլետներ, ամսագրեր, թերթեր, «Գրանիշ» գրական հանդեսը, «Գրեթերթ» երիտասարդական պարբերականը, «Դատական իշխանություն» գիտամեթոդական ամսագիրը։

«Անտարես» մեդիա հոլդինգը հրատարակում է «Պարտադիր ընթերցանություն», «Ինչո՞ւ և ինչպե՞ս», «Աղմուկ հանած գրքեր», «Արգելված գրքեր», «XXI», «XX դարի արձակ», «Նոբելյան մրցանակակիրներ» և այլ մատենաշարեր։ Մեդիա հոլդինգն արժանացել է գրքի հայերեն և միջազգային ցուցահանդես-տոնավաճառների մի շարք մրցանակների։

Հրատարակչությունը նաև կազմակերպում է գրական մրցանակաբաշխություն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Արմենիա Sputnik (20211009T2235+0400)։ «Հայաստանում նոր դասագրքեր են ստեղծվել, որոնք նաև «խոսում են» աշակերտների հետ»։ *Sputnik Արմենիա* (ամհարերեն)։ Վերցված է 2023-05-14

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
* «Անտարես» մեդիա հոլդինգի հաղթողները հայտնի են
* ՄՐՑԱՆԱԿՆԵՐ՝ ԱՊՀ «ԳՐՔԱՐՎԵՍՏ» ՄՐՑՈՒՅԹԻՑ

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Հայ գրատպություն և գրքարվեստ» հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում-Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
**Անտարկտիկայի մեդալ**, Նորվեգիայի պետական պարգև։

Պատմություն
-----------

Անտարկտիկայի մեդալը ըստ աստիճանակարգի հավասարեցվում է Հայրենիքին մատուցված ծառայությունների համար մեդալին, որի հետ ունի արտաքին նմանություն՝ բացառությամբ ժապավենին ամրացված արծաթե սալիկի, որի վրա գրված է «АНТАРКТИКА»: Մեդալը հաստատվել է Օլաֆ V թագավորի կողմից 1960 թ.-ի փետրվարի 3-ին։ Այս մեդալի ստեղծման նպատակն էր Անտարկտիկայից վերադարձած 37 գիտնականներին պարգևատրելը, որոնք այնտեղ գիտական աշխատանքներ են իրականացրել 1956-1960 թթ.-ին։

Նկարագրություն
--------------

Մեդալը շրջանաձև է և պատրաստված արծաթից։ Վերին հատվածում պատկերված է թագավորական զինանշանը։ Դիմային հատվածում պատկերված է Օլաֆ V թագավորը, որի շուրջ գրված է «OLAV • V • NORGES • KONGE • ALT • FOR • NORGE •»: Մեդալի հակառակ կողմի կենտրոնում դուբի 4 տերևներից պատրաստված դափնեպսակի կենտրոնում պատկերված է խաչ։ Մեդալի եզրին գրված է «KONGENS FORTJENSTMEDALJE» (*Հայրենիքին մատուցված ծառայությունների համար*)։ Մեդալի կենտրոնում նշված է պարգևատրվողի անունը և պարգևատրման ամսաթիվը։ Մեդալի ժապավենը մետաքսից է, կարմիր գույնի, կենտրոնում դեղին գույնի գծով։ Լենտին ամրացված է արծաթե սալիկ, որի վրա գրված է «ANTARKTIS»:

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Norwegian Decorations»։ *Monarchy Today*։ The Royal House of Norway։ Վերցված է ապրիլի 28, 2015
2. ↑  *Norges statskalender for året 1961*, Oslo H. Aschehoug & Co (W. Nygaard), 1961, sp- 1799–1800.
3. ↑  Henriksen Hans-Martin։ «- 1 - DEN NORSKE ANTARKTISEKSPEDISJON 1956-60 NORWAY STATION / FIMBUL»։ էջ 12։ Վերցված է ապրիլի 28, 2015

Աղբյուրներ
----------

* Antarktismedaljen.(չաշխատող հղում)
 (նորվեգերեն)
* Kingdom of Norway: Antarctic Medal. (նորվեգերեն)
**Ազգասեր արարատյան**, տասնօրյա, ապա կիսամսյա պարբերական, «Ազգասեր»–ի շարունակությունը։ Խմբագրել և հրատարակել է Մ. Թաղիադյանը Կալկաթայում, 1848–1852 թվականներին։ Նշանաբանն էր՝ «Մաքուր խղճմտանքն առնէ զմարդ երջանիկ», «Աստված և աշխատանք»։ Շարունակել է «Ազգասեր»–ի գաղափարական ավանդները։ Նյութերի զգալի մասը (հրապարակախոսական հոդվածներ, տեսություններ, հետազոտություններ, տեղեկատու լուրեր, չափածո ստեղծագործություններ, թարգմանություններ) գրել է խմբագիր–հրատարակիչը։ Ուշագրավ են ապագայի մասին մտորումները, չափածո մի շարք գործեր, պատմական վավերագրեր, գաղութահայ կյանքի ընթացիկ լուրերը, Թոմաս Խոջամալյանի «Պատմութիւն հնդկաց» գրքի 2-րդ մասը։ «Ազգասեր արարատյան»–ի հրատարակությունը դադարեցվել է բաժանորդների (ընդամենը 19) և աջակցողների թվի նվազման պատճառով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Վիեննայի մենաստանի մամուլի շտեմարան- ԱԶԳԱՍԷՐ ԱՐԱՐԱՏԵԱՆ»։ Վերցված է 2022-12-12
2. ↑  «Համահայկական թվանշային գրադարան»

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ազգասէր Արարատեան (Կալկաթա), 1849, Հատոր Ա, 18

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 1, էջ 111)։*  |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Ստեղծագործությունների տեքստ | ՀՇՀՀԳ: 6713 |

 |
**California Dreamin’ (երգ),** The Mamas & the Papas-ի երգը՝ թողարկված 1965 թվականին։ Ըստ *Rolling Stone-*ի՝ «Բոլոր ժամանակների 500 երգերի» 89-րդ հորիզոնականում է։ Այս կոմպոզիցիայի հիման վրա շատ քավեր տարբերակներ են կատարվել։

Պատմությունը
------------

Երգը գրվել է 1963 թվականին Նյու-Յորքում, երբ խմբի անդամները բնակվում էին այնտեղ։ Այդ ժամանակ Ջոն Ֆիլիպսը աշխատում էր «Bravo» կենտրոնում վավերագրական լրագրության ուղղությամբ։ Ջոն Ֆիլիպսի երազանքն էր այսպիսի երգ ստեղծելու և դրա համար հրավիրեց Միշելին։ Այդ ժամանակ Ֆիլիպսները եղել են երաժշտական The New Journeymen-ի անդամներ, որը հետագայում կոչվել է The Mamas & the Papas:

Այլ կատարումներ
---------------

1978 թվականին դիսկո տարբերակն է ներկայացրել իտալական մի Colorado նախագիծը, որը հետագայում հայտնի է դարձել եվրոպական ակումբներում և ստացել Բրիտանական հիթ- շքերթի 45-րդ հորիզոնականը։ Իսկ Ամերիկայում քավր տարբերակը ներկայացրել է DJ Sammy-ին։

1986 թվականին The Beach Boys խումբը ներկայացրեց երգի իր տարբերակը, որ ԱՄՆ-ում ունեցավ 57-րդ հորիզոնականը, իսկ Կանադայում՝ 40-րդ։

2004 թվականին Royal Gigolos-ը հիացրեց բոլորին իր տարբերակով։

2009 թվականին «Мумий Тролль» խումբը երգը ներառեց Comrade Ambassador ալբոմի մեջէ կատարելով այն ռուսերեն լեզվով։ Ռուսերեն լեզվով երգն ավելի նման է անգլերեն բնօրինակին։ Ալբոմի թողարկումը նվիրված էր խմբի շրջագայությանը Հյուսիսային Ամերիկայի քաղաքներում։

Սիան երգի իր տարբերակը գրեց «Разлом Сан-Андреас» ֆիլմի համար։ Այն լույս է տեսել 2015 թվականի մայիսին և հնչել է ֆիլմի սաունդրեքին Այս կատարումը ստացել է Մեծ Բրիտանիայի սինգլների հիթ-շքերթի 92-րդ հորիզոնականը, *Scottish* Singles Chart-ում 44-րդ։

Տես նաև
-------

* San Francisco (Be Sure to Wear Flowers in Your Hair)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  ISWC-Net
2. ↑  Rolling Stone : The RS 500 Greatest Songs of All Time
3. ↑  Colorado (2) — California Dreaming / Space Lady Love at Discogs
4. ↑  COLORADO | Artist | Official Charts
5. ↑  eurohittop40.ru: Royal Gigolos — California Dreamin'
6. ↑  Comrade Ambassador by Mumiy Troll
7. ↑  «Sia | The Official Charts Company»։ *Official Charts Company*։ Վերցված է մայիսի 24, 2015

Արտաքին հղումներ
----------------

* California Dreamin' — The Mamas & The Papas
**Ազդանշանային երաժշտություն**, կիրառական նշանակության երաժշտություն. օգտագործվում է հին ժամանակներից՝ բնակչությանը տեղեկություններ հաղորդելու կամ նրանց գործողություններն ուղղորդելու համար։ Կատարվում են փողային (շեփոր, հեծելափող, հրետանափող, հետևակափող, նավատորմափողակ) և հարվածային (տարբեր տրամաչափերի թմբուկներ, լիտավրներ) երաժշտական գործիքներով։ Ընդգրկում է որսորդական, հովվական, զինվորական, արարողական, սպորտային և այլ ազդանշաններ։

Ազդանշանային երաժշտությունը լայնորեն օգտագործվում է զորավարժությունների, զինվորական արարողակարգերի ժամանակ և կենցաղում։ Ազդանշանային երաժշտությունը նպաստել է զորահանդեսային և զորասյունային քայլերգերի ձևավորմանը։

Պատմություն
-----------

Արքայազնի օրը Նիդերլանդներում (2014 թվական)․ միջոցառումն ուղեկցվում է ազդանշանային երաժշտությամբ
Ազդանշանային երաժշտությունը միջնադարյան Եվրոպայի հասարակական կյանքում քաղաքային երաժիշտների առանձնաշնորհն էր, հետագայում ժամերը փոխվելու մասին քաղաքացիներին տեղեկացնելու նրանց պարտականությունը փոխարինվեց աշտարակի ժամացույցի երաժշտությամբ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «СИГНАЛЬНАЯ МУЗЫКА • Большая российская энциклопедия - электронная версия»։ *old.bigenc.ru*։ Վերցված է 2023-05-12

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Հայ երաժշտության հանրագիտարանից», որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աիդա Ավետիսյան (այլ կիրառումներ)

*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Ավետիսյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*
**Աիդա Կոնստանտինի Ավետիսյան** (ապրիլի 7, 1932(1932-04-07), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 2017), հայ կոմպոզիտոր։ ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (2014)։ Հայաստանի կոմպոզիտորների միության անդամ (1957)։

Կենսագրություն
--------------

Աիդա Ավետիսյանը ծնվել է 1932 թվականին Երևանում։ Ավարտել է Երևանի Պյոտր Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոցի դաշնամուրային և ստեղծագործական բաժինները, 1955 թվականին՝ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի կոմպոզիցիայի և դաշնամուրային բաժինները։ 1955 թվականին Էջմիածնի երաժշտական դպրոցում եղել է դաշնակահար-մանկավարժ, 1956 թվականից Վանաձորի Մ. Թավրիզյանի անվան երաժշտական ուսումնարանի ստեղծագործական դասարանում դասավանդել է տեսական առարկաներ, վոկալ, 1965-1966 թվականներին՝ Վանաձորի Շարա Տալյանի անվան երաժշտական դպրոցի տնօրեն, 1978-1988 թվականներին՝ Սպիտակի երաժշտական դպրոցի կոնսուլտանտ, միաժամանակ՝ Կիրովականի երաժշտական ուսումնարանի դաշնամուրային բաժնի վարիչ, 2005-2008 թվականներին՝ Վանաձորի Հովհաննես Թումանյանի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտի պետական քննությունների հանձնաժողովի նախագահ։

Հեղինակ է սիմֆոնիկ, կամերային, գործիքային, երգչախմբային, վոկալ ստեղծագործությունների։

Անդամակցություն
---------------

* Հայաստանի կոմպոզիտորների միության անդամ, 1957
* ԽՍՀՄ և Հայաստանի Երաժշտական ֆոնդի անդամ, 1975
* Համաքաղաքային փառատոների, մրցույթների ժյուրիի մշտական անդամ

Պարգևներ
--------

* Լենինի անվան Հոբելյանական մեդալ, 1970
* «Աշխատանքի վետերան», 1988
* Հայաստանի արվեստի վաստակավոր գործիչ, 2014

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  Baghdasaryan Aram։ «AV Production - Աիդա Ավետիսյան»։ *avproduction.am*։ Վերցված է 2017 թ․ ապրիլի 7 (չաշխատող հղում)
3. ↑  «Ավետիսյան Աիդա | ՀԿՄ»։ *composers.am*։ Վերցված է 2017 թ․ ապրիլի 7
**Անտոնիո Սենի** (իտալ.՝ Antonio Segni, փետրվարի 2, 1891(1891-02-02), Սասսարի, Սարդինիա, Իտալիա - դեկտեմբերի 1, 1972(1972-12-01)[…], Հռոմ, Իտալիա), իտալացի պետական գործիչ և քաղաքական գործիչ, 1962-1964 թվականներին Իտալիայի նախագահ, ցմահ սենատոր։

Լինելով կենտրոնամետ Քրիստոնեական ժողովրդավարության անդամ՝ Սենիին Իտալիայի հետպատերազմյան շրջանում զբաղեցրել է բազմաթիվ նշանավոր պաշտոններ՝ զբաղեցնելով արտաքին գործերի, ներքին գործերի, պաշտպանության, գյուղատնտեսության նախարարի պաշտոնները։ Եղել է առաջին Սարդինացին, ով երբևէ դարձել է պետության և կառավարության ղեկավար։ Բացի այդ, հանրապետության պատմության մեջ երկրորդ ամենակարճ ղեկավարած նախագահն է և առաջինը, որը հրաժարական է տվել հիվանդության պատճառով։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1891 թվականի փետրվարի 2-ին Սասսարի քաղաքում։ Ստացել է իրավաբանի կրթություն։ Եղել է Քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցության հիմնադիրներից մեկը, պատկանել է նրա աջ թևին։

1944-1946 թվականներին ծառայել է որպես փոխնախարար, իսկ 1946-1951 թվականներին՝ Իտալիայի գյուղատնտեսության նախարար։ Սենին եղել է Իտալիայում գյուղացիական շարժման նախաձեռնած ագրարային բարեփոխումների հեղինակներից մեկը։ 1955 թվականի հուլիսից մինչև 1957 թվականի մայիս և 1959 թվականի փետրվարից մինչև 1960 թվականի փետրվար՝ եղել է վարչապետ։ 1960-1962 թվականներին՝ արտաքին գործերի նախարար։ 1962 թվականի մայիսի 6-ին քվեարկության 9-րդ փուլում ընտրվել է որպես Իտալիայի նախագահ։

1962 թվականի մայիսի 11-ից մինչև 1964 թվականի դեկտեմբերի 6-ը՝ եղել է Իտալիայի Հանրապետության նախագահը։

Պաշտպանել է Իտալիայի և ՆԱՏՕ-ի միջև քաղաքական և ռազմական կապերի ամրապնդումը և թերահավատորեն է վերաբերվել սոցիալիստների հետ ձախակենտրոն դաշինքներին։ Թոշակի Է անցել հիվանդության պատճառով։

1964 թվականի դեկտեմբերի 6-ից՝ ցմահ սենատոր է։

Մահացել է 1972 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Հռոմում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Բրոքհաուզի հանրագիտարան (գերմ.) / Hrsg.: Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus, Wissen Media Verlag
2. 1 2  Munzinger Personen (գերմ.)
3. 1 2 3 4 5 6  Сеньи Антонио // Большая советская энциклопедия (ռուս.): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
4. 1 2
5. ↑  «Francesco Cossiga - 1992»։ *Panorama* (իտալերեն)։ 2014 թ․ նոյեմբերի 28։ Վերցված է 2020 թ․ սեպտեմբերի 6
6. ↑  Официальный сайт президента Италии(իտալ.)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Discogs · Find A Grave |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Բրոքհաուս · Իտալացիների կենսագրական բառարան · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Treccani |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BAV: ADV12643942 · CiNii: DA15046060 · CONOR: 300411747 · GND: 118796038 · GTAA: 152472 · ICCU: RAVV065151 · ISNI: 0000000081628983 · LCCN: nr2001029818 · NUKAT: n2003046833 · SUDOC: 079042988 · VIAF: 89382842 · WorldCat VIAF: 89382842 |

 |

 |
**9 to 5 and Odd Jobs**, Դոլի Պարտոնի 23-րդ ստուդիական ալբոմը։ Ալբոմը ձայնագրվել է 1980 թվականին։ Ալբոմը ձայնագրվել է RCA Records լեյբլում։ Ալբոմը այլևս չի վաճառվում։

Ստեղծագործությունների ցանկը
---------------------------

№ Անվանում Հեղինակ Տևողություն

1. «9 to 5» Dolly Parton 2։45

2. «Hush-a-bye Hard Times» Parton 3։48

3. «The House of the Rising Sun» Traditional, arr. Parton and Mike Post 4։02

4. «Deportee (Plane Wreck at Los Gatos)» Woody Guthrie, Martin Hoffman 4։41

5. «Sing for the Common Man» Frieda Parton, Mark Andersen 3։47

6. «Working Girl» Parton 3։17

7. «Detroit City» Danny Dill, Mel Tillis 3։35

8. «But You Know I Love You» Mike Settle 3։17

9. «Dark as a Dungeon» Merle Travis 3։25

10. «Poor Folks' Town» Parton 2։57

Վարկանիշային աղյուսակ
---------------------

| Աղյուսակ (1980) | ԱմենաբարձՀորիզոնական |
| --- | --- |
| Canadian *RPM* Country Albums | 3 |
| Canadian *RPM* Top Albums | 15 |
| U.S. *Billboard* Top Country Albums | 1 |
| U.S. *Billboard* 200 | 11 |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «RPM Country Albums for March 7, 1981»։ *RPM*։ Վերցված է հունիսի 30, 2011
2. ↑  «RPM Top Albums for April 4, 1981»։ *RPM*։ Վերցված է հունիսի 30, 2011
3. 1 2  *9 to 5 and Odd Jobs* charts AllMusic կայքում

Արտաքին հղումներ
----------------

* 9 To 5 (And Odd Jobs)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Discogs · MusicBrainz |

 |
**Անտոնիո Տայանի** (իտալ.՝ Antonio Tajani, օգոստոսի 4, 1953(1953-08-04), Հռոմ, Իտալիա), իտալացի քաղաքական գործիչ, տրանսպորտի կոմիսար (2008-2010), արդյունաբերության և ձեռնարկատիրության հարցերով կոմիսար (փետրվարի 9, 2010 - հոկտեմբերի 31, 2014)։ Եվրոպական կոմիտեի փոխնախագահներից մեկը։

2017 թվականի հունվարի 17-ից Եվրախորհրդարանի նախագահն է։

Կենսագրություն
--------------

Ավարտել է Հռոմի Լա Սապիենցա համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, աշխատել մամուլում և ռադիոյում։

Երիտասարդ տարիքում Երիտասարդական միապետական ճակատի՝ «Իտալական միապետության միություն» (Unione monarchica italiana) երիտասարդական կազմակերպության փոխնախագահն էր։ Ծառայել է Հակաօդային պաշտպանությունում որպես սպա։ Ավելի ուշ որպես լրագրող է աշխատել Il Settimanale-ում և il Giornale-ում, ինչպես նաև հաղորդավար՝ Giornale Radio Rai-ում և հատուկ թղթակից մի քանի երկրներում՝ ներառյալ Լիբանանում, ԽՍՀՄ-ում և Սոմալիում։

1993 թվականի հունիսի 29-ին Չեզարե Պրեվիտիի, Ջուլիանո Ուրբանիի, Անտոնիո Մարտինոյի և Մարչելո ԴելՈւտրիի հետ մասնակցել է իրավաբանների և այլ անձանց հավաքին, որոնք կապված էին Սիլվիո Բերլուսկոնի Ֆինինվեսթ ընկերության հետ և որոնք սկիզբ դրեցին «Առա՜ջ, Իտալիա՛։ Ասոցիացիա՝ հանուն լավ կառավարության» (Forza Italia! Associazione per il buon governo) խմբին, որը հետագայում դարձավ «Առա՜ջ, Իտալիա՛» կուսակցություն։

1994 թվականին ընտրվել է Եվրախորհրդարանի պատգամավոր, Եվրախորհրդարանում եղել «Առա՜ջ, Իտալիա՛» կուսակցության նախագահ, ինչպես նաև մի շարք կոմիտեների և պատվիրակությունների անդամ։ 2008 թվականի մայիսին փոխարինել է Ֆրանկո Ֆրատինիին Եվրոպական կոմիտեում Իտալիայի ներկայացուցչի պաշտոնում, որը նշանակվել էր որպես Իտալիայի արտաքին գործերի նախարար։ Նրա՝ տրանսպորտի կոմիսարի պաշտոնում նշանակելուն կողմ արտահայտվեց Եվրախորհրդարանի 507 պատգամավոր, իսկ դեմ՝ 53։ 2010 թվականի փետրվարի 9-ին Եվրոպական կոմիտեի նորացված կազմում ստացել է արդյունաբերության և ձեռնարկատիրության հարցերով կոմիսարի պաշտոն, ինչպես նաև պահպանել կոմիտեի փոխնախագահի պաշտոնը։ 2014 թվականին վերադարձել է Եվրախորհրդարանում իր պատգամավորական աշխատանքին, երբ զբաղեցրեց փոխնախագահի պաշտոնը։ 2014 թվականից նաև «Առա՜ջ, Իտալիա՛» վերածնված կուսակցության գործադիր կոմիտեի անդամն է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Բրոքհաուզի հանրագիտարան (գերմ.) / Hrsg.: Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus, Wissen Media Verlag
2. 1 2  Munzinger Personen (գերմ.)
3. 1 2  Դավոս 2014 մասնակիցների ցանկ
4. ↑  Antonio Tajani elected new President of the European Parliament(անգլ.)
5. ↑  «Tajani, chi è il nuovo presidente del Parlamento europeo» (իտալերեն)։ RAI։ 2017 թ․ հունվարի 17։ Վերցված է 2017 թ․ հունվարի 18
6. ↑  «Antonio Tajani»։ *Argomenti* (իտալերեն)։ il Sole 24 Ore։ 2016 թ․ հուլիսի 28։ Վերցված է 2017 թ․ հունվարի 18
7. ↑  Carlo Tecce (2017 թ․ հունվարի 14)։ «Tajani presidente del Parlamento europeo: l’ex portavoce di Berlusconi eletto dopo il "signor Schulz"» (իտալերեն)։ RAI։ Վերցված է 2017 թ․ հունվարի 18
8. ↑  Sergio Apruzzese (2011)։ «I cattolici e il consenso politico dopo la fine della Democrazia cristiana»։ *Cristiani d'Italia* (իտալերեն)։ Treccani։ Վերցված է 2016 թ․ հունիսի 23

Արտաքին հղումներ
----------------

* Անտոնիո Տայանին Եվրախորհրդարանի կայքում(չաշխատող հղում)
 (անգլ.)
* Անտոնիո Տայանին Եվրոպական կոմիտեի կայքում (անգլ.)
**All by Myself**, ամերիկացի երգիչ և երաժիշտ Էրիկ Կարմենի երգը, առաջին սինգլը՝ Eric Carmen (1975 թվական) դեբյուտային սոլո ալբոմից։

ԱՄՆ-ում առանձին սինգլը թողարկվել է նույն 1975 թվականի դեկտեմբերին։

Billboard Hot 100 (ամերիկյան "Բիլբորդ" ամսագիր) հիթ-շքերթում եղել է 2-րդ հորիզոնականում, Cash Box Top 100 Singles (ամերիկյան "Քեշբոքս" ամսագիր) հիթ-շքերթում ՝ 1-ին։ Կանադայում ունեցել է և 3-րդ հորիզոնական, իսկ Մեծ Բրիտանիայում ՝ 12-րդ։

Կուպլետների մեղեդին հիմնված է Սերգեյ Ռախմանինովի 2-րդ դաշնամուրային կոնցերտի երկրորդ մասի (Adagio sostenuto) վրա, կրկներգի մեղեդին փոխառված է մեկ այլ գրված երգից ՝ "Let' s Pretend" (թողարկվել է 1972 թվականին Raspberries խմբի կողմից, որի մասնակից է եղել Կարմենը)։

Երբ Կարմենը ստուդիայում գրել ու ձայնագրել էր երգը, նա մտածում էր, որ Ռախմանինովի երաժշտությունը հանրության շրջանում մեծ արձագանք է ստանալու։ Բայց այն բանից հետո, երբ ալբոմը թողարկվեց, նա ստացավ Ռախմանինովի հաջորդների ուղերձը և իմացավ, որ նրա պակերացումները իրական չեն։ այդպես չէ։ Ի վերջո, կողմերը համաձայնության եկան, ըստ որի Ռախմանինովի ժառանգները ( անգլ.՝ Rachmaninoff estate) ստացել են "All by Myself" և "Never Gonna Fall In Love Again" երգերից 12-ական տոկոս։

1996 թվականին իր տարբերակը թողարկեց որպես Սելին Դիոնը, որը մտավ Falling into You ալբոմի մեջ։ Նրա կատարմամբ երգը նույնպես դարձել է միջազգային հիթ ՝ ԱՄՆ-ում հասնելով 4-րդ հորիզոնականի (Billboard Hot 100-ում), Մեծ Բրիտանիայում 6-րդ (UK Singles Chart-ում), 7-րդ տեղը Կանադայում (RPM ամսագրի Top 100 Singles-ում) և 5-րդ տեղը Ֆրանսիայում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  MusicBrainz — MetaBrainz Foundation, 2000.
2. ↑  «All By Myself by Eric Carmen Songfacts»։ *Songfacts*։ Վերցված է 2017 թ․ ապրիլի 28

Արտաքին հղումներ
----------------

* «All by Myself» на сайте Songfacts
* Երգի տեքստը MetroLyrics կայքում
**ELBO** կամ **Hellenic Vehicle Industry** (հունարեն՝ Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων Α.Β.Ε.; ΕΛΒΟ), հունական բազմապրոֆիլ ավտոարտադրող ընկերություն, թողարկում է ավտոմեքենաներ, ավտոբուսներ ինչպես իր արտադրության, այնպես էր արևմտաեվրոպական տարբեր ընկերությունների արտոնագրով, թողարկում է նաև ռազմական մեքենաներ և տանկեր։ Հիմնադրվել է 1972 թվականին Սալոնիկ քաղաքում։

Ավտոբուսների արտադրության նպատակաուղղվածությունը Հունաստանում տրանսպորտային միջոցների խնդիրները լուծելն է, հիմնականում դրանք համեմատաբար պարզ մեքենաներ են նախատեսված ինչպես մարդաշատ կամ մեծ քաղաքներում, այպես էլ փոքր քաղաքներում շահագործման համար։

Ընկերության արտադրանքները մտնում են Հունաստանի բանակի կազմի մեջ։ Ընկերության արտադրանքներից է Կենտավրոս հետևակի մարտական մեքենան։

2019 թվականին Հունաստանի կառավարությունը հայտարարեց միջազգային մրցույթ՝ Hellenic Vehicle Industry-ի բաժնեմասը վաճառելու համար։ 2020 թվականին ընկերությունը վաճառվեց իսրայելական համատեղ կոնցեռն ընկերությանը, որը ներառում է Plasan Sasa Ltd-ն, Naska Industries – SK Group-ը և նաև հույն գործարար Արիստիդիս Գլինիսը։ Աղբյուրների համաձայն, հայտարարվել է, որ իսրայելական կոնցեռնը համարվում է ամենաբարձր գնորդը ELBO-ի ակտիվների վաճառքի հրապարակային մրցույթում, և իսրայելական ընկերությունը պարտավորվել է 95-ից մինչև 135 միլիոն եվրո ներդնել ELBO-ում առաջիկա հինգ տարիների ընթացքում։

Գնման գործընթացը ավարտվել է 2021 թվականի փետրվարի 14-ին, իսրայելական կոնցեռնը ստանձնել է ELBO մեքենաների արտադրության վերահսկողությունը։

Պատկերներ
---------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Greece launches new tender to sell Hellenic Vehicle Industry»։ Athens-Macedonian News Agency։ 2019 թ․ փետրվարի 14։ Վերցված է 2020 թ․ սեպտեմբերի 25
2. ↑  «Greek Army to acquire 10,000 new Greek-made armoured vehicles»։ Thema Newsroom։ 2020 թ․ սեպտեմբերի 25։ Վերցված է 2020 թ․ սեպտեմբերի 25
3. ↑  Boguslavsky Eyal (2021 թ․ հուլիսի 5)։ «Entire purchase of Greece's ELVO military vehicle company was conducted through Zoom, SK executives say»։ Israel Defense։ Վերցված է 2021 թ․ հուլիսի 8

Արտաքին հղումներ
----------------

* պաշտոնական կայք
**Անցունակ զինվոր**, շախմատում զինվոր, որի ուղղաձիգում չկան հակառակորդի զինվորներ, իսկ հարևան ուղղաձիգներում կա՛մ չկան հակառակորդի զինվորներ, կա՛մ դրանք չեն հարվածում այն դաշտերը, որոնցով զինվորը պետք է անցնի և հասնի փոխարկման դաշտ։

Գծապատկեր 1-ում անցունակ զինվորներ են սպիտակների b5, c4, և e5 և սևերի d4 զինվորները։

**Գծապատկեր 1**

Որքան անցունակ զինվորը մոտենում է փոխարկման դաշտին, այնքան այն իրենից մեծ վտանգ է ներկայացնում։

Գծապատկեր 2-ում սպիտակների անցունակ զինվորը հասել է 6-րդ հորիզոնական, սակայն սպիտակների արքան փակել է նրա շարժվելու ճանապարհը։ Այստեղ սպիտակները Թg8+ քայլով հրապուրում են սևերի արքային, այնուհետև զինվորը շարժում առաջ՝ *1․Թg8+, Աxg8, 2.h7+, Աf8, 3.h8=Թ+, Աe7, 4. Թd8+, Աe6, 5.Թd6#*։

Գծապատկեր 3-ում քայլը սևերինը լինելու դեպքում խաղը կավարտվեր ոչ-ոքի՝ 1․․․g6 քայլով։ Սակայն այստեղ քայլը սպիտակներինն է, նրանք զոհաբերում են երկու զինվոր և արդյունքում ստանում՝ 1. g6, fxg6 ( 1...hxg6 2.f6, gxf6 3.h6) 2. h6. gxh6 3. f6 հաղթանակ։

**Գծապատկեր 2**

**Գծապատկեր 3**

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Проходная пешка. Часть 1»։ *chessrussian.ru*։ Վերցված է 2020 թ․ դեկտեմբերի 13
2. ↑  Global AIST։ «7 հիմնական զինվորային դիրք, որ անհրաժեշտ է իմանալ»։ *chessschool.am* (հայերեն)։ Վերցված է 2020 թ․ դեկտեմբերի 12  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)

Գրականություն
-------------

* Golombek, Harry (1977), Golombek's Encyclopedia of Chess, Crown Publishing, ISBN 0-517-53146-1
* Hooper, David; Whyld, Kenneth (1992), The Oxford Companion to Chess (second տպ.), Oxford University Press, ISBN 0-19-866164-9
* Levenfish, Grigory; Smyslov, Vasily (1971), Rook endings, Batsford, ISBN 0-7134-0449-3
* Müller, Karsten; Pajeken, Wolfgang (2008), How to Play Chess Endings, Gambit Publications, ISBN 978-1-904600-
* Robert Hübner: Abfall Nr. 26: Verbundene Freibauern I, ChessBase Magazin 1995, Heft 47 Seite 34–44, Heft 48 Seite 39–50, Heft 49 Seite 19–28.
**Ալբերտո Ֆեռնանդես** (իսպ.՝ Alberto Fernández Muñoz, հունիսի 16, 1983(1983-06-16), Մադրիդ, Իսպանիա), իսպանացի հրաձիգ, 2020 թվականի օլիմպիական չեմպիոնը (խառը թիմեր), աշխարհի եռակի չեմպիոն (2010, 2013, 2018) ու Եվրոպայի չեմպիոն, Պեկինի, Լոնդոնի և Ռիո դե Ժանեյրոյի Օլիպիական խաղերի մասնակից։

Կարիերա
-------

Ալբերտո Ֆեռնանդեսը մարզական կարիերան սկսել է 1998 թվականին։ Երկար ժամանակ մեծ հաջողություններ չի ունեցել միջազգային ասպարեզում, մինչև 2006 թվականին դարձել է ստենդային հրաձգության Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։

2007 թվականին Կորեայում անցկացված աշխարհի գավաթի էտապում դարձել է երկրորդը՝ նվաճելով իր կարիերայում առաջին գավաթային տիտղոսը։ Մեկ տարի անց ելույթ է ունեցել Պեկինի Օլիմպիական խաղերում։ Այնտեղ իսպանացին անհաջող է հանդես եկել. որակավորման փուլում նա խփել է 125 թիրախներից միայն 106-ը և վերջին տեղը կիսել Բոլիվիայի և Ֆիլիպինների մարզիկների հետ։

2010 թվականին Ֆեռնանդեսը դարձել է Եվրոպայի չեմպիոն, իսկ ավելի ուշ հաղթել է նաև աշխարհի առաջնությունում՝ գերազանցելով փորձառու ռուս հրաձիգ Ալեքսեյ Ալիպովին։ 2011 թվականին Սիդնեյում առաջին գավաթային հաղթանակն է տարել իր կարիերայում։

Իր երկրորդ Օլիմպիական խաղերում Ֆեռնանդեսը դարձյալ անհաջող է հանդես եկել։ Որակավորման փուլում նա թույլ է տվել 9 վրիպում և գրավել 25-րդ հորիզոնականը։

Լիմայում և Լոնատոյում կայացած աշխարհի առաջնություններում իսպանացին զբաղեցրել է չորրորդ տեղը։ 2016 թվականի սկզբին մի քանի անընդմեջ հաղթանակներ է տարել, այդ թվում՝ Ռիո դե Ժանեյրոյի նախաօլիմպիական փուլում, որը կայացել է խաղերի մեկնարկից չորս ամիս առաջ։

2020 թվականի Օլիմպիական խաղերում նվաճել է ոսկե մեդալ (խառի թիմեր)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Alberto Fernandez»։ London 2012։ Արխիվացված է օրիգինալից 6 September 2012-ին։ Վերցված է 9 September 2012  `|df=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն); `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
2. ↑  «Alberto Fernández se proclama campeón del mundo en la modalidad de foso olímpico». Europa Press, 3 de agosto de 2010.
3. ↑  «España se cuelga el oro en Lima». Europa Press, 26 de septiembre de 2013.
4. ↑  «Alberto Fernández, campeón del mundo de foso olímpico». *Marca*, 3 de septiembre de 2018.
5. ↑  «Men's Trap Qualification»։ London 2012։ Արխիվացված է օրիգինալից 4 December 2012-ին։ Վերցված է 9 September 2012  `|df=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն); `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
6. ↑  «Alberto Fernández Bio, Stats, and Results»։ *Olympics at Sports-Reference.com*։ Արխիվացված է օրիգինալից 18 April 2020-ին։ Վերցված է 13 June 2015  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | ISSF · Olympic Channel |

 |
**Angry Birds Star Wars 2**, համակարգչային խաղ սենսորային սարքավորումների համար ֆիննական Rovio մշակողից, «Angry Birds» խաղերի շարքի մաս։ Խաղը նվիրված և ստեղծված է «Աստղային պատերազմներ» ֆիլմի մոտիվներով, համարվում է մեկ տարի առաջ թողարկված «Angry Birds Star Wars»-ի շարունակությունը։

Նկարագրություն
--------------

«Angry Birds Star Wars II»-ն ունի 8 էպիզոդ․ «Ներխուժում Նաբու» (Նաբու մոլորակը թռչունների կողմի համար,Դաշնություն նավը՝ խոզերի համար), «Փախուստ Տատուն» (երկու կողմերի համար էլ մոլորակը Տատուն է, բայց տարբեր տեղանքներում), «Պայքար Նաբուի համար» (երկու կողմերի համար էլ մոլորակը Նաբուն է, բայց տարբեր տեղանքներում), «Կլոնների ապստամբություն» (Կորուսանտ մոլորակը թռչունների կողմի համար, Կամինո մոլորակը խոզերի կողմի համար), «Խոզապուխտի վրեժը» (Ջեոնոզիս մոլորակը թռչունների կողմի համար, Մուստաֆար մոլորակը խոզերի կողմի համար), «Պարգևների գլուխ», որի գործողությունները տեղի են ունենում Նաբուում գտնվող գունգանների ստորջրյա քաղաքի մոտ, «Ղեկավարիր քո ճակատագիրը և ապստամբները» (երկու կողմերի համար էլ մոլորակը Լոտալն է, բայց տարբեր տեղանքներում)։

Այս խաղում թռչուններն ու խոզերը խաղում են «Աստղային պատերազմներ» եռերգության հերոսների դերերը։ Բնօրինակ եռերգության և «Star Wars Rebels» հեռուստաշոուի կերպարները նույնպես հայտնվում են թռչունների/խոզերի տեսքով։ Կերպարների անունները ևս փոփոխվում են թռչունների և խոզերի պատկերմանը համապատասխան (օրինակ, Բոբա Ֆեթը դառնում է Բոբա Ֆաթ)։

Արձագանք
--------

| **Գնահատականներ** |
| --- |
| **Այլալեզու հրատարակություններ** |
| **Հրատարակություն** | **Գնահատական** |
| *TouchArcade* | 5/5 stars |
| Игры@Mail.Ru | 7/10 |
| **Որոշ գնահատականների վրա հիմնված վարկանիշ** |
| **Ագրեգատոր** | **Վարկանիշ** |
| Metacritic | 77/100 |

Metacritic-ով խաղը 24 արձագանքի հիման վրա ստացել է 100-ից 77 բալ։ *StopGame* կայքը խաղը գնահատել է 10 բալից 7,6։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ESRB rating database
2. ↑  Обзор Angry Birds Star Wars II
3. ↑  Hodapp Eli (2013-09-18)։ «‘Angry Birds Star Wars II’ Review – We Joined the Pork Side and So Should You»։ *TouchArcade*։ Վերցված է 2018-08-08
4. ↑  «Angry Birds Star Wars 2»։ Игры Mail.ru։ Վերցված է 2021-06-27
5. ↑  «Angry Birds Star Wars II»։ Metacritic։ Վերցված է 2013-09-20
6. ↑  Angry Birds Star Wars 2: Обзор

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Giant Bomb · MobyGames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 16999881m |

 |
**Աշոտ Գուրգենի Սարիբեկյան** (մայիսի 6, 1932(1932-05-06), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 15, 2020(2020-07-15), Երևան, Հայաստան), Իժևսկի «Զենիթ» թիմի խորհրդային ֆուտբոլիստ, Ֆիզկուլտուրայի ինստիտուտի թիմերի կազմում ֆուտբոլի ԽՍՀՄ չեմպիոն, ՀԽՍՀ ֆուտբոլի վաստակավոր մարզիչ, Արարատի վարպետների թիմի մարզիչ, ՀԽՍՀ-ում մանկա-պատանեկան ֆուտբոլի հիմնադիրներից։ Եղել է այնպիսի հայտնի ֆուտբոլիստների մարզիչ, ինչպիսիք են՝ Սուրեն Մարտիրոսյանը, Խորեն Հովհաննիսյանը, Աշոտ Խաչատրյանը։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1932 թվականի մայիսի 6-ին, Թբիլիսիում։ Հայրը՝ Գուրգեն Սահակի Սարիբեկյանը մահացել է 1942 թվականին Ստալինգրադի ճակատամարտում, երբ Աշոտը 10 տարեկան էր։ Երեք երեխաներին մեծացրել է մայրը՝ Արշանուշ Սամսոնի Սարիբեկյանը։ 1948 թվականին Աշոտը տեղափոխվել է Երևան՝ շարունակելու ֆուտբոլային կարիերան։ 1948-1951 թվականներին սովորել է Մռավյանի անվան դպրոցում, որն ավարտելուց հետո ընդունվել է Երևանի ֆիզիկական կուլտուրայի ինստիտուտ։ 1955-1957 թվականներին եղել է Իժևսկի «Զենիթ» թիմի կիսապաշտպան։ 1958 թվականին Հայաստանի ֆիզկուլտուրայի ինստիտուտի ազգային հավաքականի կազմում դարձել է ԽՍՀՄ չեմպիոն։ Մարզչական գործունեությունը սկսել է 1959 թվականին ֆուտբոլի մանկապատանեկան մարզադպրոցում, որը ղեկավարել է 1978-1981 թվականներին։ 1981 թվականին դարձել է Երևանի Արարատ ֆուտբոլային թիմի մարզիչ։ Այդտեղ մեկ տարի աշխատելուց հետո 1982 թվականին դարձել է Էդվարդ Գրիգորյանի անվան մանկապատանեկան ֆուտբոլի մարզադպրոցի փոխտնօրեն։ 1984 թվականին նրա գլխավորությամբ Հայաստանի երիտասարդական հավաքականը դարձել է ԽՍՀՄ չեմպիոն։

Մահացել է 2020 թվականի հուլիսի 15-ին, Երևանում։

Պարգևներ
--------

1976 թվականին Սարիբեկյանին շնորհվել է ՀԽՍՀ վաստակավոր մարզչի կոչում։

Պատկերասրահ
-----------

* Ֆուտբոլի Հայաստանի երիտասարդական հավաքականն իր մարզիչ Աշոտ Սարիբեկյանի հետ 1885-1986 թվականներինՖուտբոլի Հայաստանի երիտասարդական հավաքականն իր մարզիչ Աշոտ Սարիբեկյանի հետ 1885-1986 թվականներին
* ԽՍՀՄ երիտասարդական առաջնության չեմպիոնների հանդիպում, 1984ԽՍՀՄ երիտասարդական առաջնության չեմպիոնների հանդիպում, 1984

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Կյանքից հեռացել է վաստակավոր մարզիչ Աշոտ Գուրգենի Սարիբեկյանը
2. ↑  «Կյանքից հեռացել է հայկական ֆուտբոլի նշանակալից դեմքերից մեկը՝ Խորհրդային Հայաստանի վաստակավոր մարզիչ Աշոտ Սարիբեկյանը. ՖՈՏՈՌԵՊՈՐՏԱԺ»։ *shamshyan.com* (հայերեն)։ Վերցված է 2023-08-22  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)
3. ↑  ՄԱՄՈՒԼ․ամ։ «Կյանքից հեռացել է վաստակավոր մարզիչ Աշոտ Սարիբեկյանը (լուսանկար)»։ *ՄԱՄՈՒԼ․ամ* (հայերեն)։ Վերցված է 2023-08-22  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | FootballFacts.ru |

 |
**Avast Software**, չեխական ընկերություն, որը զբաղծաված է տեղեկատվական անվտանգույթյան ոլորտի համար ծրարեր ստեղծելով։ Հիմնադրվել է 1991 թվականի ապրիլի 21-ին։

Պատմություն
-----------

ALWIL Software իր աշխատանքը սկսել է դեռևս 1988 թվականին, սակայն պաշտոնապես գրանցվել է 1991 թվականի ապրիլի 21-ին։ Սկզբնական շրջանում ընկերությունում աշխատել է 5—6 հոգի։ Վաղ էտապներում ընկերույունը բացի հակավիրուսային ծրագրերի, աշխատել է նաև համակարգերի պահուստավորման համար նախատեսված ծրագրերի վրա։ Ընկերության կողմից թողարկված և հաջողությամբ պսակված նախագծերից մեկը՝ SUP-ն է, որը օգտագործվել է Չեխական փոստի և Փարիզի մետրոպոլիտենի կողմից։ Ընկերության մասագետները շուտով կենտրոնացան մի ծրագրի վրա, որը կրում էր «Anti-virus – Advanced Set»։ Հետագայում այս անվանումը կրճատվեց դառնալով՝ «avast!» և 1995 թվականից սկսած կենտրոնացավ հակավիրուսային ծրագրերի մշակման վրա։

Ավելի ուշ Avast-ը դարձավ ամենահայտնի հակավիրուսներից մեկը ողջ աշխարհում, (զբաղեցնում է 8-րդ տեղը TopTenReviews-ում և հավաքել է 2,5 աստղ ConsumerAffairs-ում՝ 59 դրական ակնարկներ 63 բացասականի դեմ) և համարվում է ընկերության գլխավոր ապրանքներից մեկը։ Սրա հետ կապված 2010 թվականի հունիսին ընկերությունը անվանափոխվեց դառանլով AVAST Software։ 2016 թվականի հուլիսի յոթին AVAST Software հայտարարեց, որ պատրաստվում գնել AVG Technologies ընկերությունը 1,3 միլլիարդ դոլլարով։

Ներկա պահին ընկերությունում աշխատում են հարյուրավոր մասնագետներ։ Avast! հակավիրուսային ծրագրից օգտնվում են ավելի քան 200 միլլիոն օգտագեր ողջ աշխարհում։ Եթե ընկերության գործունեության սկզբնական ծրագերը հասանելի էին միայն չեխերենով, ապա այլժ այն հասանելի է 40 լեզվով։

Տես նաև
-------

* Avast!

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Administrativní registr ekonomických subjektů
2. ↑
3. ↑  The Unicorn List — 2016.
4. 1 2 3  տարեկան հաշվետվություն
5. 1 2 3
6. ↑  Самый популярный антивирус в мире
7. ↑  «Avast приобретает AVG» (ռուսերեն)։ OSZone։ Վերցված է 2016-07-11

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
* Ռուսալեզու կայք
**Epic Records**, ամերիկյան ձայնագրման լեյբլ, որը պատկանում է Sony Music Entertainment-ին։

Պատմություն
-----------

Epic-ը սկզբնապես թողարկվել է ջազային և դասական երաժշտության լեյբլ 1953 թվականին Columbia Records ընկերության կողմից։ Վառ դեղին, սև և կապույտ տարբերանշանը ճանաչված առևտրային մակնիշ է դարձել շատ ջազային և դասական թողարկումների համար։ Նրանց թվին են դասվում այնպիսի կատարողներ, ինչպիսիք են Բեռլինի ֆիլհարմոնիկ նվագախումբը, Ջիլիարդ լարային քառյակը, Անտալ Դորատին, որ ղեկավարում է Հագյուի ֆիլհարմոնիան, և Ջորջ Սելը, որը ղեկավարում է Քլիվլենդի նվագախումբը։

10 տարի անց Epic-ը հասել է առաջին ոսկե ձայնագրությանը և սկսել է աշխատել մեծ թափ հավաքող ռոքնռոլ, R&B և քանթրի երաժշտության հետ։

1970-ական թավակններին լեյբլի հաջողությունը մեծացել է՝ շնորհիվ այնպիսի երաժիշտների հետ պայմանագրերի կնքման, ինչպիսիք են ABBA-ն (միայն Մեծ Բրիտանիայի տարածքում), Sailor-ը, The Clash-ը, Sly & the Family Stone-ը, Boston-ը, REO Speedwagon-ը, Ջոնի Նեշ-ը, Heart-ը (դուստր լեյբլում՝ Portrait Records), The Isley Brothers-ը, Էդգար Ուինթերը և Չարլի Ռիչը։

70-ականների և 80-ականների սկզբի հաջողության համար լեյբլը պարտական էր Ռոն Ալեքսենբուրգին, Ջիմ Թիրելին, Բրյուս Հարիսին, Ջիմ Չեյրնին, Իրա Շերմանին։

1980-ական և 1990-ական թվականներին Epic-ն աշխատել է այնպիսի աստղերի հետ, ինչպիսիք են Միթ Լոուֆը, The Jacksons-ը, Մայքլ Ջեքսոնը, Culture Club, Dead or Alive-ը, Electric Light Orchestra-ը, Korn-ը, Ozzy Osbourne-ը, Շադեն, Լյութեր Վանդրոսը, Գլորիա Էստեֆանը, Ջորջ Մայքլը և Սինդի Լաուփերը (Portrait Records լեյբլի միջոցով)։

Epic Records-ը Sony Music Entertainment ընկերության մասն է։ Sony-ն ձեռք է բերել բոլոր այն լեյբլները, որոնք պատկանում էին Columbia-ին 1988 թվականին։

Legacy Recordings-ը շարունակում է թողարկել դասական և լեգենդար ձայնասկավառակներ։

Դուստր լեյբլներ
---------------

Epic Records-ի նախկին և ներկա լեյբլները.

* 550 Music (չի գործում)
* MJJ Music (չի գործում)
* Epic Street՝ ստեղծվել է հիփ հոփ ժանրում ստեղծագործողների համար։
* Daylight Records
* Beluga Heights՝ ստեղծվել է պրոդյուսեր Ջոնաթան «J.R.» Ռոթեմի կողմից։
* DC Flag Records
* Glowworm Records
* Hidden Beach Records՝ մասնագիտանում է R&B և սոուլ ոճերի մեջ։
* Okeh Records՝ նախատեսված է Okeh լեյբլի վերաթողարկման համար։
* Portrait Records (չի գործում)
* Ruthless Records (չի գործում), հիփ հոփ լեյբլ, որը ձևավորվել է 1987 թվականին, և Eazy-E և Ջերի Հելեր
* Work Records (չի գործում), հայտնի է նաև «WORK» և «The WORK Group» անվանումներով։ Առավել վաղ ղեկավարվել է որպես Chaos Recordings:

Epic Records--ի ղեկավարություն
------------------------------

* Չարլի Ուոլք՝ Epic Records-ի նախագահ
* Նիկ Ռաֆայել՝ Epic-ի բրիտանական ստորաբաժանման ղեկավար
* Ջո Չարինգթոն՝ Epic-ի բրիտանական ստորաբաժանման ղեկավար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Billboard - Google Books*։ Books.google.com։ 1953 թ․ սեպտեմբերի 19։ Վերցված է 2011 թ․ դեկտեմբերի 23
2. ↑  Billboard - Google Books. Books.google.com (1953-09-19). Retrieved on 2013-07-16.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Epic Records
* Sony Music, Epic մայր կազմակերպություն
* Epic Records Myspace-ում Archived 2007-06-22 at the Wayback Machine.
**Ալեն Գոմիս** (ֆր.՝ **Alain Gomis**, մարտի 6, 1972(1972-03-06), Փարիզ, Փարիզի շրջան), սենեգալյան ծագումով ֆրանսիացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ, կինոպրոդյուսեր, որ արժանացել է միջազգային մի շարք կինոփառատոների մրցանակների և պրոֆեսիոմալ այլ պարգևների։ 2017 թվականին նրա նկարահանած «Երջանկություն» (*Félicité*) ֆիլմը Բեռլինի միջազգային 67-րդ կինոփառատոնում շահել է ժյուրիի մեծ մրցանակը՝ «*Արծաթե արջ*»-ը, դարձել է նաև սենեգալյան առաջին կինոնկարը, որը ներկայացվել է ամերիկյան կինոակադեմիայի «Օսկար» մրցանակի «*Լավագույն օտարալեզու ֆիլմ*» անվանակարգում և տեղ զբաղեցրել կինոակադեմիայի 90-րդ մրցանակաբաշխության կարճ ցանկում՝ *shortlist*-ում։ Ալեն Գոմիսի ֆիլմերից ևս մեկը՝ 2001 թվականին նկարահանած «*As a Man*» («*Որպես մարդ*») կինոնկարը Լոկառնոյի միջազգային կինոփառատոնում պարգևատրվել է «*Արծաթե ընձառյուծ*» մրցանակով։

Կենսագրություն
--------------

Ալեն Գոմիսը ծնվել է 1972 թվականի մարտի 6-ին, Ֆրանսիայի մայրաքաղաքում՝ Փարիզում, որտեղ էլ անց է կացրել իր մանկությունը։ Նրա հայրը ազգությամբ սենեգալցի է, մայրը՝ ֆրանսուհի։ Ալենը դպրոցական կրթություն ստանալուց հետո ուսումը շարունակել է նշանավոր Սորբոնի համալսարանում, որտեղ արվեստի պատմություն է ուսումնասիրել։ Համալսարանն ավարտել է մագիստրոսի աստիճանով։

Նրա ռեժիսորական դեբյուրը եղել է «*As a Man*» («*Որպես մարդ*») կինոնկարը, որը Լոկառնոյի միջազգային կինոփառատոնում արժանացել է «*Արծաթե ընձառյուծ*» մրցանակի։

Հատընտիր ֆիլմագրություն
-----------------------

* *Tourbillons* (1999) (Short)
* *As a Man* (2001)
* *Petite Lumière* (2003) (Short)
* *Andalucia* (2007)
* *Today* (2012)
* *Félicité* (2017)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  filmportal.de — 2005.
2. ↑  «Alain Gomis»։ *Allocine*։ Վերցված է 15 December 2017
3. ↑  «Alain Gomis on Félicité and feeling like an immigrant everywhere»։ *Financial Times*։ Վերցված է 15 December 2017
4. ↑  Kilday Gregg (5 October 2017)։ «Oscars: 92 Films Submitted in Foreign-Language Category»։ *The Hollywood Reporter*։ Վերցված է 5 October 2017
5. ↑  Pond Steve (14 December 2017)։ «Oscars Foreign Language Shortlist Includes 'The Square,' 'A Fantastic Woman'»։ *The Wrap*։ Վերցված է 14 December 2017

Արտաքին հղումներ
----------------

* Alain Gomis Internet Movie Database կայքում

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · ČSFD · Filmportal · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNE: XX5051253 · BNF: 141021208 · GND: 112181851X · ISNI: 0000000118074057 · NTA: 325806209 · SUDOC: 121849767 · VIAF: 169024816 · WorldCat VIAF: 169024816 |

 |

 |
**Ազնվամորու հյութ**, ազնվամորուց պատրաստված հեղուկ, որը հաճախ օգտագործվում է կամ որպես կոկտեյլ այլ հեղուկների հետ խառնած, ինչպես նարնջի հյութը, կամ էլ առանց որևէ այլ հեղուկի հետ խառնելու։ Ոչ ոգելից ըմպելիքները, որոնք խառնում են ազնվամորու հյութին, հատկապես ներառում են բուվրաժը, որը շոտլանդական ազնվամորուց պատրաստված արտադրանք է։ Բուվրաժն սկսել է օգտագործվել 1988 թվականի «Ռոյալ Հայլենդ» ցուցադրման ժամանակ։ Այն պարունակում էր ջուր և նախատեսված էր փոքր-ինչ քաղցր լինել, սակայն մրգային պարունակությունը ավելի մեծ քանակությամբ էր, քան մրցակցային արտադրանքներում։

Ազնվամորու հյութ
Թարմ ազնվամորիներ
Ազնվամորու հյութը նաև օգտագործվում է ֆրեշ պատրաստելու համար։ Այլ հատապտուղներ, օրինակ՝ հապալասը, սովորաբար ավելացվում են կամ ամբողջությամբ, կամ մանրացված, կամ էլ հյութի ձևով։

Դրա օգտագործման այլ օրինակներից են՝ որպես կոկտեյլի մաս, որպես խառը ալկոհոլային խմիչք, որոնք մատուցվում են բարերում և ռեստորաններում, և որպես ազնվամորու դոնդող պատրաստելու գլխավոր բաղադրիչ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Pollock David (9 March 2011)։ *Bouvrage: a distinctive soft drink, made from Scottish raspberries*։ *The List (magazine)|The List*։ Վերցված է 16 August 2015
2. ↑  Carroll Hannah (2015 թ․ հուլիսի 24)։ «From OC to Lewes, sip on summer's hottest cocktails»։ delmarvaNOW.com։ Վերցված է 2015 թ․ օգոստոսի 14
**Ապակի** (հոլ.՝ Glas), 1958 թվականի գունավոր վավերագրական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Բերտ Հանստրան։ Հոլանդական առաջին ֆիլմն է, որ արժանացել է «Օսկարի»։ Ընդհանուր առմամբ արժանացել է շուրջ 20 մրցանակի։ Համարվում է ամենաազդեցիկ ֆիլմերից մեկը կինեմատոգրաֆի պատմության մեջ, դասավանդվում է բելգիական, հոլանդական ու ամերիկյան կինոակադեմիաներում։

Ստեղծման պատմություն
--------------------

Ֆիլմի ստեղծման համար հիմք է ծառայել «Զրույց ապակու մասին» 25 րոպե տևողությամբ գովազդային-ուսուցողական հոլովակը, որ 1958 թվականին նկարահանվել է ապակի արտադրող գործարանի պատվերով։ Շշի կոնվեյերում տեղի ունեցած անսարքության հետ կապված միջադեպը, որին ականատես է եղել Բերտ Հաստրան, նրան հուշել է սյուժեն, և նա ֆինանսավորման համար դիմել է կառավարությանը։

Սյուժե
------

Ֆիլմը պատմում է ապակի փչող բանվորների աշխատանքի մասին։ Հաստրան ֆիլմի ժամրը բնութագրել է որպես «փորձարարական կինոպոեմ», իսկ ապակի փչողների շարժումները համեմատել է պարի հետ, որ կատարվում է Պիմ Յակոբսկի ջազային քառյակի նվագակցությամբ։ Տեմպի արագացումը հիմնականում կապված է այդ ժամանակի կինոմոնտաժի խորհրդային մոտնաժի հետ։

Հումորային ոճն առկա է կոնվեյերի տեսարաններում, որտեղ տեխնիկական խախտման պատճառով շշերը կոտրվում են մեկը մյուսի հետևից, մինչև միջամտում է մարդը՝ ինդուստրացման ու ավանդույթի միջև կոնֆլիկտի ալեգորիան։

Քննադատական արձագանքներ
-----------------------

Ուշադրության արժանացնելով ֆիլմի սահմանափակ ձևաչափը՝ քննադատները բարձր են գնահատել այն։ «Հանստրայի հաճույքը պարզ երևում է կադրերի եռանդուն ու զվարճալի այդ սիմֆոնիայի յուրաքանչյուր կերպարում»,– գրել է հոլանդական թերթը։

Մրցանակներ
----------

* «Օսկար» *լավագույն կարճամետրաժ ֆիլմ* անվանակարգում (1960)
* BAFTA մրցանակ *լավագույն վավերագրական ֆիլմ* անվանակարգում (1959)
* «Արծաթե արջ» *հատուկ մրցանակ* կատեգորիայում (1958)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  «The 32nd Academy Awards (1960) Nominees and Winners»։ *oscars.org*։ Արխիվացված է օրիգինալից հուլիսի 6, 2011-ին։ Վերցված է 2011-08-21  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
3. ↑  «Glass»։ *The New York Times*։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-11-02-ին։ Վերցված է 2008-05-26  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
4. ↑  Bert Haanstra. Full Biography. New York Times

Գրականություն
-------------

* The cinema of the Low Countries.Ernst Mathijs. 2004. Wallfower Press. ISBN 1-904764-00-2.

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Ապակի»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում 8,0` 10 աստղից

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ČSFD · FilmAffinity · Filmportal · Internet Movie Database |

 |
**Ալեքսանդր Բելոյ** (ռուս.՝ Алекса́ндр Серге́евич Бело́й, հոկտեմբերի 6, 1882(1882-10-06), Պոլտավա, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 9, 1938(1938-05-09), Կոմունարկայի կրակահրապարակ), խորհրդային ռուս զորահրամանատար, ռազմական պատմաբան, բրիգադայի հրամանատար։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Պոլտավայում, կրթություն է ստացել Պետրովսկի Պոլտավյան կադետական կորպուսում։ 1903 թվականին ավարտել է Միխայիլովյան հրետանային ուսումնարանը, ստացել պոդպորուչիկի կոչում և ծառայության անցել 9-րդ հրետանային բրիգադում։ Հետագայում ծառայել է լեյբ-գվարդիայի 2-րդ հրետանային բրիգադում, 1906 թվականի օգոստոսի 10-ին ստացել պորուչիկի կոչում։ 1909 թվականին ավարտում է Գլխավոր շտաբի նիկոլաևի ակադեմիան առաջին կարգով։ 1909 թվականի ապրիլի 30-ին ստանում է կապիտանի կոչում, վաշտի հրամանատարական ցենզը անցնում է Իզմայլովյան գնդի լեյբ գվարդիայում (27.10.1909-08.11.1911): 1911 թվականի նոյեմբերի 26-ից Վիլենյան ռազմական օկրուգի շտաբի ավագ համհարզի օգնականն էր (2 տարի 8 ամիս)։ Եղել է Գլխավոր շտաբի գլխավոր վարչության բաժանմունքի պետի օգնականի պաշտոնակատար (4 ամիս), 2-րդ հեծելազորային կորպուսի շտաբի ավագ համհարզ (3 ամիս), 49-րդ հետևակային դիվիզիայի շտաբի ավագ համհարզ (1 ամիս)։

1915 թվականի հունիսի 15-ին ստանում է փոխգնդապետի կոչում և նշանակվում է Հարավարևմտյան ռազմաճակատի շտաբի զորաբնակավորման վարչության բաժնի պետի օգնական։ 1916 թվականի սեպտեմբերի 21-ից, 2-րդ հրաձգային դիվիզիայի շտաբի պետի պաշտոնակատարն էր։ 1916 թվականի դեկտեմբերի 6-ին ստանում է գնդապետի կոչում և նշանակվում Գլխավոր շտաբի գլխավոր վարչության գործավար։

Կամավոր մտնում է Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակ։ 1918 թվականի նոյեմբերի 5-ից մինչև 1919 թվականի հունվարի 31-ը եղել է 4-րդ բանակի շտաբի պետը։ 1920 թվականին 3-րդ բանակի հրամանատարն էր։ 1921 թվականի փետրվարի 11-ից մինչև 1921 թվականի մարտի 25-ը 4-րդ բանակի հրամանատարն էր։ 1919 թվականի հուլիսի 15-ին և 1920 թվականի օգոստոսի 7-ին ընդգրկվել է Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի Գլխավոր շտաբի ցուցակներում։ 1922 թվականի հոկտեմբերի 19-ից ГУВУЗ-ի շտաբի պետն էր։ Հետագայում Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի Գլխավոր շտաբի Ակադեմիայի ռազմա-պատմական ֆակուլտետի ավագ ղեկավարն էր, դասախոս, դոցենտ և կոմբրիգ։ Բնակվել է Մոսկվայում Բ. Սադովայա շենք 6 բնակարան 12 հասցեում։ Ձերբակալվել է 1938 թվականի մարտի 17-ին։ 1938 թվականի 3-ին առաջին կարգով (գնդակահարություն), դատապարտման ենթակա անձանց ցուցակները, որոնցում ընդգրկված էր Բելոյը ստորագրված էին Ստալինի, Մոլոտովի և Վորոշիլովի կողմից։ 1938 թվականի մայիսի 9-ին դատապարտվել է ԽՍՀՄ գերագույն դատարանի ռազմական կոլեգիայի կողմից հակահեղափոխական, տեռորիստական կազմակերպությունում մասնակցության մեղադրանքով։ Գնդակահարվել է նույն օրը «Կոմունարկա» հրաձգարանում, որտեղ էլ թաղված է։

Արդարացվել է ԽՍՀՄ Գլխավոր շտաբի գլխավոր վարչության 1959 թվականի նոյեմբերի 24-ի որոշմամբ։

Պարգևներ
--------

Սուրբ Ստանիսլավի 3-րդ աստիճանի շքանշան

Աշխատություններ
---------------

* Галицийская битва, М.-Л. 1929;
* Выход из окружения 19-го армейского корпуса у Томашова в 1914 г. М. 1937.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Мемориал: расстрельные списки Коммунарки»։ Общество «Мемориал»։ Վերցված է 2015-03-18

Արտաքին հղումներ
----------------

* Белой, Александр Сергеевич на сайте «Русская армия в Великой войне»