recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ստիլթոն**, (անգլ.՝ Stilton cheese), անգլիական պանիր։

Տեսակներ
--------

Արտադրվում են «Ստիլթոնի» երկու տեսակ` հայտնի կապույտ «Ստիլթոնը» (պատկանում է Կապույտ պանիրներին) և ավելի քիչ հայտնի սպիտակ «Ստիլթոնը»։ «Ստիլթոնին» շնորհվել է **Protected designation of origin (PDO)** եվրոպական սերտիֆիկատ, ուստի միայն այն պանիրը, որը պատրաստված է Դերբիշիր, Լեստերշիր և Նոթթինգեմշիր կոմսություններում և պատասխանում է ստանդարտի խիստ պահանջներին, կարող է կոչվել «Ստիլթոն»։ Ճակատագրի հեգնանքով` Ստիլթոն գյուղում, որից առաջացել է այս պանրի անվանումը, այդ պանրի արտադրությունն արգելված է, քանի որ այս գյուղը գտնվում է Քեմբրիջշիր կոմսությունում։

Պահանջներ
---------

«Ստիլթոնին» ներկայացված հիմնական պահանջները այսպիսին են`

* պանիրը պետք է պատրաստված լինի նշված կոմսություններում` տեղական պաստերիզացված կաթից։
* պանիրը պետք է լինի գլանաձև։
* հասունացման ընթացքում նրա վրա պետք է կեղև առաջանա։
* պատրաստման ընթացքում պանիրը չպետք է ենթարկվի ճնշմանը։
* պանիրը պետք է ունենա բարակ կապույտ երակներ` ճառագայթաձև ուղղված կենտրոնից։
* պանիրը պետք է ունենա բնորոշ համ։

«Ստիլթոնի» կապույտ երակները` ինչպես նաև նրա նրբաճաշակ համը, կապված են պանրի մեջ Penicillium roqueforti պենիցիլային մանրէի առկայության հետ։

Սովորաբար ճարպի պարունակությունը «Ստիլթոնի» մեջ կազմում է 35 %, իսկ սպիտակուցինը` 32 %:

Պատմություն
-----------

Իր հայտնի լինելու համար «Ստիլթոնը» պարտական է Քուփեր Թորնհիլին։ Նա Ստիլթոն գյուղի Մեծ Հյուսիսային Ճանանապարհին գտնվող «Զանգակ» պանդոկի տերն էր։ 1730 թվականին Թորնհիլն ուղանցաբար եղել է Լեսթերշիրում, որտեղ փոքրիկ ագարակում համտեսել է զարմանալիորեն համեղ կապույտ պանիր։ Թորնհիլն այնքան հավանեց պանիրը, որ անմիջապես գնեց այս պանրի տարածման բացառիկ իրավունքը։ Շուտով «Զանգակ» պանդոկին մոտեցավ պանրով բեռնված քառանիվ սայլակ։ Այդ ժամանակներին Լոնդոնից Էդինբուրգ և հակառակ ուղղությամբ մեկնող դիլիժանսները կանգ էին առնում Ստիլթոնում` հանգստանալու, այնպես որ կապույտ «Ստիլթոնի» մասին լեգենդները շատ արագ տարածվեցին ամբողջ Անգլիայով մեկ։

Օգտագործում
-----------

«Ստիլթոնը» հաճախ մատուցում են նեխուրի հետ, ավելացնում են բանջարեղենային տրորած ապուրների մեջ` հատկապես բրոկկոլիի և նեխուրի հետ։ Օգտագործվում է տարբեր կրեկերների, թխվածքաբլիթների և հացի նրբընտիր տեսակների հետ բուտերբրոդներում։ Ըստ անգլիական ավանդույթի` «Ստիլթոնի» հետ խմում են պորտվեյն։ «Ստիլթոնը» ընդունված է մատուցել Ծննդյան ճաշկերույթի ժամանակ։ Ստիլթոն պանիրը շատ նմանություններ ունի Շրոպշիր Բլյու պանրի տեսակի հետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Trott Robert E (հունվարի 12, 1994)։ «Product Specification»։ *Agricultural and Rural Development DOOR*։ European Commission։ Վերցված է հունվարի 24, 2016

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ассоциация производителей «Стилтона»
* Золотой «Стилтон»(չաշխատող հղում)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | Microsoft: 2909457575 |

 |
**Ռուբեն Ալբերտո Բելտրան Գեռերո** (իսպ.՝ Rubén Beltrán Guerrero, նոյեմբերի 25, 1953(1953-11-25), Մեխիկո, Մեքսիկայի Միացյալ Նահանգներ), մեքսիկացի քաղաքական գործիչ, դիվանագետ, իրավաբան։

Կենսագրություն
--------------

Ռուբեն Բելտրանը ծնվել է Մեխիկոյում։ Ավարտել է Իբերոամերիկյան համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ Դիվանագիտական ծառայության է անցել 1981 թվականից։ 2005 թվականից դարձել է դեսպան։ Մեքսիկայի Միացյալ Նահանգների արտաքին գործերի նախարարությունում Բելտրանը զբաղեցրել է մի շարք պաշտոններ. 2010-2012 թվականներին աշխատել է որպես Լատինական Ամերիկայի և Կարիբյան կղզիների նախարարի տեղակալ, 1997-1999 թվականներին՝ Մեքսիկայի քաղաքացիների օժանդակության, պաշտպանության վարչության գլխավոր տնօրեն, 1993-1994 թվականներին՝ իրավական հարցերով գլխավոր տնօրեն, 1991-1992 թվականներին՝ Կենտրոնական Ամերիկայի հետ համագործակցության Մեքսիկայի հանձնաժողովի տեխնիկական քարտուղար։ 2007-2010 թվականներին Նյու Յորքում գլխավորել է Մեքսիական հյուպատոսությունը, 2001-2003 թվականներին՝ Արիզոնա նահանգի Ֆինիքս քաղաքի հյուպատոսությունը։

2013 թվականի հունվարի 14-ին ստանձնել է ՌԴ-ում Մեքսիակայի Միացյալ Նահանգների դեսպանի պաշտոնը (նստավայրը՝ Մոսկվա)։ 2013 թվականին Հայաստանի Հանրապետությունում Մեքսիկայի Միացյալ Նահանգների դեսպան Ռուբեն Ալբերտո Բելտրան Գեռերոն ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանին է հանձնել իր հավատարմագրերը։ Պաշտոնավարել է մինչև 2016 թվականի մայիս։ 2016 թվականի հունիսի 21-ին նշանակվել է Չիլիում Մեքսիակայի Միացյալ Նահանգների դեսպան։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Посол Рубен Бельтран
2. ↑  Նախագահ Սերժ Սարգսյանին հավատարմագրերն է հանձնել Հայաստանում Մեքսիկայի նորանշանակ դեսպանը
3. ↑  «El Embajador Rubén Beltrán asume funciones como Embajador de México en Chile.»։ *embamex.sre.gob.mx* (es-es)։ Վերցված է 2017-07-04

Արտաքին հղումներ
----------------

* Новым послом Мексики в России стал Рубен Альберто Бельтран Герреро
* Посол Мексиканских Соединенных Штатов Рубен Альберто Бельтран Герреро: «Для меня Россия – это великая история, искусство, сила и красота!»
**Սովիետվեյվ** (անգլ.՝ *Sovietwave*, թարգ․՝ «Խորհրդային ալիք» [*Советская Волна*]), սինթվեյվ երաժշտության ենթաժանր, որը սկզբնավորվել և զարգացել է հետխորհրդային երկրներում, հատկապես Ռուսաստանում։ Բնութագրվում է Խորհրդային Միության հետ կապված թեմատիկայով և Խորհրդային Միության նոստալգիայի երևույթի դրսևորումներից է։

Ժամանակակից երաժշտության մեջ խորհրդային նոստալգիայի տարրերն առաջին անգամ սկսեցին բերվել 2000-ականներին, երբ տրանս երաժշտությունը ժողովրդականության գագաթնակետին էր։ Ռուսական «ՊՊԿ» (ППК) խումբն իր ստեղծագործությունների հիմքում օգտագործում էր խորհրդային էլեկտրոնային երաժշտության մեղեդիներ։ Սովիետվեյվի ներկայիս ոճը ձևավորվել է 2010-ականների կեսին։ Սովիետվեյվի ժանրում ստեղծագործողների հիմնական ոգեշնչումը 1980-ականների Սովետական Միության հետ կապված էմոցիաներն ու ասոցացումներն են։

Լեհաստանի Յան Կոխանովսկիի համալսարանի պրոֆեսոր Լյուդմիլա Շևչենկոն ժանրի մասին խոսելիս նշում է, որ այն «նոստալգիկ առասպելի» դրսևորումներից մեկն է, «վառ, զգայական և աշխույժ» առասպելական պատկեր, որը վերածվում է մոտ անցյալի.։

Սովիետվեյվը հետխորհրդային երկրների մեծ մասում տարածում գտավ 2010-ականների երկրորդ կեսից հետո։

Կապված է սինթվեյվի համաշխարհային ճանաչման, ինչպես նաև նախկին միութենական հանրապետություններում և սոցիալիստական ճամբարում 1980-ականների խորհրդային մշակույթի հանդեպ առկա նոստալգիայի հետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «MUSTELIDE - "В Mustelide мне безумно нравится быть одной" - Звуки.Ру»։ *Zvuki.ru* (անգլերեն)։ Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 28
2. ↑  "Russia's musical new wave embraces Soviet chic: Nostalgic young musicians seek connection to culture of the past", *The Guardian*
3. ↑  Szewczenko Ludmiła (2019 թ․ օգոստոսի 8)։ «Ностальгия в системе базовых оппозиций „добро" и „зло" в автодокументальных произведениях Людмилы Улицкой „Детство 45–53: а завтра будет счастье" и Светланы Алексиевич „Время секонд хэнд"»։ *Studia Rossica Posnaniensia* (ռուսերեն) **0** (44 t1): 53–62։ ISSN 0081-6884
4. ↑  Краснощеков Владимир Александрович (2017 թ․ սեպտեմբերի 22)։ «Евродиско в России: из мейнстрима в андеграунд»։ *Обсерватория культуры* (ռուսերեն)։ Վերցված է 2019 թ․ նոյեմբերի 10

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Советская волна» ինտերնետային շուրջօրյա ռադիոկայան
**Ջեյմս Քրոֆորդ Էնջել** (անգլ.՝ James Crawford Angel, օգոստոսի 1, 1899(1899-08-01), Սպրինգֆիլդ, Միսսուրի, ԱՄՆ - դեկտեմբերի 8, 1956(1956-12-08), Պանամա, Պանամա), ամերիկացի, ճանապարհորդ, օդաչու։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1899 թվականի օգոստոսի 1-ին, Միսուրի նահանգի Սփրինգֆիլդ քաղաքում։ 15 տարեկանում փախչել է տնից և մեկնել Կանադա։ Այնտեղ նրան հաջողվում է աշխատանքի անցնել Թագավորական օդային ուժերում։ Կարճ ժամանակ անց նա ինքնաթիռի ղեկին օդ բարձրացավ։

Հայտնի է, որ 1933-1937 թվականներին նրա կատարած թռիչքների շնորհիվ սկսեցին ուշադրություն դարձնել Վենեսուելայի դժվարամատչելի տարածքում գտնվող ջրվեժին, որը, պարզվում է, աշխարհի ամենաբարձր ջրվեժն է։ Այս ջրվեժը անվանվել է Անխել՝ (իսպանական բառ է, իսպ.՝ Angel «Անխել») ի պատիվ օդաչուի։ Էնջելը 1933 թվականի նոյեմբերի 16-ի թռիչքի ժամանակ պատահականորեն հայտնաբերեց ջրվեժը (նա զբաղվում էր լեռների տեսանելի մակերևույթին գտնվող հանքաքարերի որոնումով)։ Հետաքրքրված լինելով ջրվեժով` Էնջելը փնտրեց ապացույցներ դրա մասին՝ գրված վենեսուելացի ճանապարհորդ և հետազոտող Ֆելիքս Կարդոնա Պուիգի կողմից։ 1937 թվականի մարտին վերադարձավ Վենեսուելա և Կարդոնայի հետ կրկին թռավ ջրվեժի վրայով։ Վերջապես, 1937 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Էնջելը փորձեց վայրէջք կատարել ջրվեժի բարձունքին, որի հետևանքով ինքնաթիռի անիվները խրվեցին ցեխի մեջ, և ինքնաթիռը վնասվեց (ինքնաթիռը բարձունքում մնաց մինչև 1970 թվականը, երբ վենեսուելական իշխանությունները ապամոնտաժեցին նրա մնացորդները և ուղղաթիռով տեղափոխեցին այն Կարակաս)։ Էնջեյլը, նրա կինը և երկու ուղեկիցները 11 օրվա ընթացքում հասան քաղաքակիրթ վայրեր։ Լրատվամիջոցները հետաքրքրվեցին այդ ճանապարհորդությամբ, և ջրվեժն անվանվեց օդաչուի անունով։

Ջեյմս Քրոֆորդ Էնջելը մահացել է Պանամայի մայրաքաղաքում՝ 1956 թվականի դեկտեմբերի 8-ին։ Համաձայն վկայության՝ նրա դիակը կիզել են, իսկ մոխիրը շաղ տվել նրա անվան ջրվեժի վրա։

* ԱնխելԱնխել
* Ջեյմս  Էնջելի ինքնաթիռը, որով նա  հասել է  ԱնխելՋեյմս Էնջելի ինքնաթիռը, որով նա հասել է Անխել

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  GeneaStar
2. ↑  «Джимми Энджел: история открытия водопада Анхель»։ *Исследовательские экспедиции. В экспедицию! Проект "Исследовательские Экспедиции" - это планирование, разработка, организация и сопровождение исследовательских экспедиций.* (en-US)։ Վերցված է 2019-07-04
3. ↑  sozero (2018-08-26)։ «В погоне за мечтой»։ *sozero*։ Վերցված է 2019-07-05

Արտաքին հղումներ
----------------

* Самый высокий водопад в мире Анхель

Աղբյուրներ
----------

* Кравчук П. А. Рекорды природы. — Л.: Эрудит, 1993. — 216 с. — 60 000 экз. — ISBN 5-7707-2044-1.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 123129788 · ISNI: 0000000114894840 · LCCN: n00036574 · VIAF: 30436943 · WorldCat VIAF: 30436943 |

 |
**Սունդե** (Կոր․ 순대), Կորեական խոհանոցի ուտեստ, ստացվում է կովերի կամ խոզերի աղիքները եռացնելու կամ շոգեխաշելու միջոցով, որոնք նախապես լցոնվում են տարբեր բաղադրիչներով։ Սունդեն այսպիսի տեսքով, սև պուդինգի մի տեսակ է, և ինչպես ասվում է՝ հնարավոր է ուտել շատ երկար ժամանակ։ Սունդեյի պատրաստման բաղադրատոմսը հնարավոր է գտնել Չոսոնի խոհարարական գրքերում, որոնք հրապարակվել են XIX դարում։ Ինչպես նաև, սունդեն կարող է պատրաստվել ծովամթերքից, օրինակ՝ կաղամարից կամ մինտայայից.։

Սունդայի ամենատարածված հիմքը խոզի աղիքներն են, որը լցոնված է տեղական լապշայով, գարով և խոզի արյունով, չնայած միջուկի դերում կարող են լինել նաև պերիլլայի տերևները, կանաչ սոխը, ֆերմենտավորված սոյայի սոուսը (տվենջան), կպչուն բրինձը, կիմչին և սոյան։ Ուտեստը համարվում է հայտնի փողոցային ուտեստ ինչպես Հյուսիսային, այնպես էլ Հարավային Կորեայում։ Սեուլի շրջաններից մեկում կա տեղանք, որի ոչ պաշտոնական անվանումը «սունդեյի քաղաք» է, որտեղ գտնվում են շատ ռեստորաններ, մասնագիտացված հենց այդ ուտեստի պատրաստման մեջ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Sundae (순대)» (կորեերեն)։ EncyKorea։ Վերցված է 2008 թ․ հունիսի 1
2. ↑  Goldberg, Lina «Asia’s 10 greatest street food cities» Archived 2012-03-25 at the Wayback Machine. *CNN Go*. 23 March 2012
3. ↑  Sundae town, Seoul News, 2009-09-09. Retrieved 2010-06-27.
**Ի. Ա. Սուպրունովի առանձնատուն** (ռուս.՝ Особняк И. А. Супрунова),շենք Դոնի Ռոստովում, որը գտնվում է Պուշկինի փողոցում (շենք №79): Առանձնատունը կառուցվել է XX դարի սկզբին և պատկանել է ռոստովցի հացահատիկի արդյունաբերող և ձիաբույծ Իվան Ալեքսանդրովիչ Սուպրունովին։ Շենքն ունի մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ։

Պատմություն
-----------

Սուպրունովի առանձնատունը կառուցվել է XX դարի սկզբին։ Այս տան շինարարության հետ կապված է քաղաքային լեգենդ։ Իբր Սուպրունովը Իտալիա կատարած այցի ընթացքում որոշել է զբոսնել Նեապոլի փողոցներով (մեկ այլ վարկածով՝ Ջենովայի)։ Վաճառականին այնքան է գրավել մի նրբաճաշակ առանձնատուն, որ նա որոշել է ամեն գնով գնել այն և տեղափոխել Ռոստով։ Վաճառականն այս առաջարկով դիմել է տան սեփականատիրոջը, որը սկզբում հրաժարվել է, բայց Սուպրունովը նրան այնքան մեծ գումար է առաջարկել, որ նա համաձայնել է։ Առանձնատունը քանդվել է, տեղավորվել բեռնանավի վրա և տեղափոխվել Դոնի Ռոստով։ Այնտեղ առանձնատունը վերականգնվել է, նրա հավաքմանը Սուպրունովը հետևել է անձամբ։ Սակայն կարծիք կա, որ առանձնատան իտալական ծագման մասին լուրերը տարածել է հենց Սուպրունովը` իր բիզնեսին ուշադրություն գրավելու նպատակով։ Մեկ այլ վարկածի համաձայն, որը գրառված է Սուպրունովի դստեր խոսքերից, տունը կառուցվել է տեղական շինանյութով` 1910 թվականի Բրյուսելի համաշխարհային ցուցահանդեսից վաճառականի բերած նախագծով։

Առանձնատունը երեսպատված էր մարմարով և մայոլիկայով։ Լուսամուտատեղերն ունեցել են կիսաշրջանաձև ավարտ, կենտրոնական մուտքը ձևավորված էր մարմարե պորտալով։ Տան դիմաց եղել է նախապարտեզ, իսկ հետևում` երկնագույն մայոլիկայով երեսպատված լողավազանով պարտեզ։ Պուշկինի փողոցի երկայնքով տեղադրված է եղել բարձր ցոկոլով և կռածո ցանցավանդակով ցանկապատ։ Հարկային փաստաթղթերում շենքը գնահատվել է 17 հազար ռուբլի։ Առանձնատանը Իվան Սուպրունովն ապրել է իր ընտանիքի հետ։

Խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո առանձնատունն ազգայնացվեց, իսկ Սուպրունովը ձերբակալվեց և անհետ կորավ։ Նրա նախկին տանը սկսեցին գործել մանկամսուր և երեխաների ընդունման կետ։

Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ առանձնատունը լրջորեն ավերվեց. կորսվեցին մարմարե երեսպատվածքը, տանիքը և եզրապատերը։ 1950-ական թվականների առաջին կեսին տունը վերակառուցվել է կեղծ դասական ոճով և որպես բնակելի տուն հանձնվել Հյուսիսկովկասյան երկաթուղու աշխատակիցներին։ Սկզբնական դեկորից պահպանվել է ցոկոլային հարկի մուգ մարմարից երեսպատվածքը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6  *Волошинова Л. Ф.* Пушкинская улица. — Ростов-на-Дону: «Донской издательский дом», 2000. — С. 33—39. — (Серия "Судьбы улиц, площадей, зодчих"). — ISBN 5-87688-250-X
2. ↑  Мария Бондаренко (2008-04-21)։ «Жив еще Ростов купеческий»։ Независимая газета։ Վերցված է 2013-10-18
3. ↑  «Ростов-на-Дону (объекты культурного наследия регионального значения)»։ Официальный портал Правительства Ростовской области։ Վերցված է 2013-09-23
4. 1 2 3 4  «Развенчание мифа»։ Деловой Ростов։ Վերցված է 2013-11-04 (չաշխատող հղում)
5. ↑  Сергей Кисин (2010-06-15)։ «Осколки прекрасного»։ rostov-dom.info։ Վերցված է 2013-11-04
Ռույ լեռան գագաթը (1706 մ), Բուլղարիա:
**Ռույ**, լեռ Արևմտյան Բուլղարիայում և Հարավարևելյան Սերբիայում` Կրայիշտե պատմաաշխարհագրական մարզում։ Ռույ-Վերիլա լեռնաշղթայի մասն է։ Հյուսիսից սամհանափակում է Տրինյան գոգահովիտը։ Վասիլ Միկովի համաձայն՝ լեռան անվանումը ծագում է դրախտածառի լատինական անվանումից (*Rhus cotinus*), որը լայն տարածված էր այդ տեղերում։

Լեռը տեղակայված է Ռույ-Վերիլա լեռնաշղթայի ամենարևմտյան հատվածում՝ Սերբիայի հետ սահմանին։ Հյուսիս-արևմուտքից հարավ-արևելք նրա երկրարությունը կազմում է մոտավորապես 12 կմ, իսկ լայնությունը՝ մինչև 10 կմ։ Ընդհանուր առմամբ՝ լեռան մակերեսը կազմում է մոտավորապես 86 կմ2։ Հյուսիս-արևելքում, արևելքում և հարավ-արևելքում այն հասնում է մինչև Երմա գետի հովիտ, իսկ հարավում նրա սուր լանջերը իջնում են Տրինյան գոգահովիտ։ Հյուսիսում Սերբիայում նա տարածվում է մինչև Բլատանիցա գետի հովիտ (Երմա գետի ձախ վտակ), իսկ հարավում 1243 մ բարձրության վրա թամբով կապված է Միլոսլավսկա լեռնաշղթայի հետ։

Ռույը բլոկային տեսակի տիպիկ լեռ է՝ բեկումներից առաջացած սուր լանջերով սահմանափակված։ Լեռան հարթ գագաթը տեղակայված է 1600-1700 մ բարձրության վրա։ Ամենաբարձր կետը հարավային հատվածում գտնվող Ռույ համանուն գագաթն է (1705,6 մ)՝ բուլղար-սերբական սահմանին։

Ռույը կազմված է պրոտերոզոյյան գնեյսներից, թերթաքարերից և ամֆիբոլիտներից, ինչպես նաև պալեոզոյյան գրանիտներից և գրանոդիորիտներից։ Կան անագե-երկաթաքարի և պղնձաքարի հանքավայրեր։ Հողերը գորշ և անտառային բաց շագանակագույն են։ Բուսականությունը ներկայացված է լայնատերև անտառներով՝ հաճարենի, կաղնի, բոխի, իսկ գագաթին կան ընդարձակ մարգագետիններ։

Լեռան հարավային ստորոտին, բուլղարական տարածքում տեղակայված են Տրան քաղաքը և 3 գյուղ՝ Զաբել, Զելենիգրադ և Տուրոկովցի։ Լեռան հյուսիսային լանջին, բուլղարական տարածքում տեղակայված են 3 գյուղ՝ Վուչի Դել, Ռակիտա և Յասենով դել։

Լեռան հարավային ստորոտին անցնում է № 63 երկրորդ կարգի յոթ կիլոմետրանոց ճանապարհ՝ Պերնիկ - Բրեզնիկ - Տրան - Ստրեզիմիրովցի։

Ռույի գագաթի մոտակայքում կառուցված է Ռույ տնակը, իսկ Երմի գետի փախ ափին, Լոմնիցա գյուղի մոտակայքում, գտնվում է Տրանի վանքը։ Լեռան արևելյան մասում գտնվում է գեղատեսիլ Տրանի կիրճը, որում հոսում է Երմա գետը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Լեռան աշխարհագրական դիրքը
2. ↑  «Planina Ruj» (Serbian)։ Վերցված է 2010-10-21

Գրականություն
-------------

* Мичев, Н и Ц. Михайлов, И. Вапцаров и Св. Кираджиев, Географски речник на България, София 1980 г. стр. 418.  Archived 2017-07-30 at the Wayback Machine.
* Николов, В. Йорданова, М. Планините в България, София, 1997, стр.80-83.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Peakbagger.com

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
**«Ջեյքոբին պաշտպանելով»** (անգլ.՝ Defending Jacob), կրիմինալ դրամա ժանրի ամերիկյան հեռուստասերիալ, Ուիլյամ Լենդեյի համանուն վեպի հիման վրա, պրոդյուսերավորումը կատարել է Apple TV+ հեռուստաընկերությունը։ Պրոյեկտը մշակել են սցենարիտ Մարկ Բոմբեկը և ռեժիսոր Մորտեն Թիլդումը։ Գլխավոր դերակատարներն են Քրիս Էվանսը, Միշել Դոքերին, Ջեյդեն Մարտելը, Չերի Ջոնսը, Պաբլո Շրայբերը, Բեթի Գաբրիելը, Պուրնա Ջագանաթան, Սակինա ջաֆրին և Ջեյ. Քեյ. Սիմոնսը։ Մինի սերիալի առաջին երեք էպիզոդների պրեմիերան կայացել է 2020 թվականի ապրիլի 24-ին։ Եզրափակիչ սերիան թողարկվել է մայիսի 29-ին։

Հեռուստասերիալը քննադատների կողմից ստացել է հիմնականում դրական արձագանքներ, որոնք գովել են անմիանշանակությունը, էմոցիոնալույունը և Քրիս Էվանսի, Միշել Դոքերի և Ջեյդեն Մարտելի դերասանական խաղը, բայց մասնագետները քննադատել են հեռուստասերիալի ձգձգվողականությունը և ավարտը։

Սյուժե
------

Ամերիկյան ընտանիքը հանկարծակիորեն հայտնվում է հասարակության ուշադրության կենտրոնում այն բանից հետո, երբ նրանց 14-ամյա որդուն մեղադրում են համադասարանցու սպանության մեջ։

Դերասանական կազմ
----------------

### Գլխավոր դերերում

| Դերասան | Դեր |
| --- | --- |
| Քրիս Էվանս | Էնդի Բարբեր  Էնդի Բարբեր  |
| Միշել Դոքերի | Լորի Բարբեր  Լորի Բարբեր  |
| Ջեյդեն Մարտել | Ջեյքոբ բարբեր  Ջեյքոբ բարբեր  |
| չէրի Ջոնս | Ջոաննա Քյլայն իրավաբան Ջոաննա Քյլայն  |
| Պաբլո Շրայբեր | Նիլ Լոջուդիս դատախազ Նիլ Լոջուդիս  |
| Բեթի Գեբրիել | Պաուլա Դաֆֆի  Պաուլա Դաֆֆի  |
| սակինա Ջաֆրի | Լին Քենավան  Լին Քենավան  |

Արձագանքներ
-----------

Rotten Tomatoes ագրեգատոր կայքում հեռուստասերիալի «թարմության վարկանիշը» կազմել է 73 %, որն ստեղծվել է քննադատների 60 արձագանքների հիման վրա և ունի միջինում 6,68/10 գնահատական։ Մասնագետների կոնսենսուսի համաձայն՝ «Չնայած Միշել Դոքերի և Քրիս Էվանսի արտահայտիչ դերասանական խաղին, հեռուստասերիալը շատ երկար է ձգձգում վեպի սյուժեն, քանի որ բազմաթիվ մելոդրամատիկ շեղումները քայքայում են էմոցիոնալ լարումը»։ Հեռուստադիտողները հակառակ կերպով շատ լավ են ընդունել հեռուստասերալը և հեռուստադիտողների շրջանում թարմության վարկանիշը կազմել է 89 %, որն ստեղծվել է 387 հեռուստադիտողի կարծիքի հիման վրա և ստացել է միջին գնահատական՝ 4,29/5։

IMDb կայքում հեռուստասերիալը ստացել է 8/10 գնահատական на основе более 17 тыс. отзывов.

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Turchiano Danielle (2020-01-19)։ «Сервис «Apple TV+» анонсировал даты премьер проектов «Невероятные истории», «Защищая Джейкоба» и др.»։ Վերցված է 2020-01-19
2. 1 2  «Defending Jacob: Miniseries»։ *Rotten Tomatoes*։ Վերցված է May 4, 2020
3. 1 2  «Defending Jacob: Miniseries»։ *IMDb*։ Վերցված է May 4, 2020
4. ↑  Andreeva Nellie (September 20, 2018)։ «Chris Evans To Star In 'Defending Jacob' Apple Limited Series From Mark Bomback & Morten Tyldum»։ *Deadline Hollywood*։ Վերցված է September 20, 2018

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · FilmAffinity · Internet Movie Database · Metacritic · Rotten Tomatoes |

 |
**Սոնյա Գարմերս** (հոլ.՝ Sonia Garmers, հունվարի 9, 1933(1933-01-09), Կյուրասաո, Curaçao and Dependencies, Նիդերլանդների Թագավորություն), գրող Կյուրասաոյից։

Կարիերա
-------

Գարմերսը գրել է շատ գրքեր պապիամենտուով և հոլանդերենով։

Գարմերսը տպագրել է իր առաջին գիրքը պապիամենտուով 1995 թվականին։ Նրա առաջին հոլանդերեն գիրքը՝ «Սիրելի թագուհի, ես ուղարկում եմ իմ սիրելի աղջկան» (հոլ.՝ Lieve koningin, hierbij stuur ik U mijn dochter), տպագրվել է 1976 թվականին։ Գիրքը հասցեագրված էր Նիդերլանդների թագուհի Յուլիանային, որով Գարմերսը տեղեկացնում էր իր չորս աղջիկներին Նիդերլանդներում սովորելու ուղարկելու մասին։ Թագուհի Յուլիանան նույնպես ստացել է գրքի օրինակը։

Գարմերսն առաջին անգամ հանդիպել է Միեփ Դիեքմանին 1958 թվականին։ Դիեքմանը սկսել է պարապել Գարմերսի հետ և ի թիվս այլ բաների, սովորեցրել է նրան, թե ինչպես կարելի է լավագույնս կազմել գիրքը։ Դիեքմանը պարապում էր Գարմերսի հետ, երբ նա գրում էր իր առաջին հոլանդերեն գիրքը։

1973 թվականին նա տպագրել է բանաստեղծութիունների հավաքածու` Նիդիա Էկուրիի և Միլա Փալմի հետ համագործակցությամբ։

1981 թվականին նա հաղթել է Nienke van Hichtum-prijs մրցանակը` իր Orkaan en Mayra գրքի համար։ Այս գիրքը շարունակությունն է իր առաջին հոլանդերեն մանկական գրքի, որը տպագրվել է 1977 և թվականին նկարազարդվել է Thé Tjong-Khing-ի կողմից։

1983 թվականին նա ստացել է Cola Debrotprijs մրցանակը` գրականության մեջ իր ունեցած ներդրումների համար։

Մրցանակներ
----------

* 1981` Nienke van Hichtum-prijs, *Orkaan en Mayra*
* 1983` Cola Debrotprijs

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3
2. 1 2 3 4 5  van den Hoven Peter։ «Sonia Garmers» (Dutch)։ Lexicon van de jeugdliteratuur (1982 - 2014) - Digital Library for Dutch Literature։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ ապրիլի 25-ին։ Վերցված է 2019 թ․ ապրիլի 25
3. 1 2  «'En toen kwam Miep' - Over het coachen - Sonia Garmers» (Dutch)։ Digital Library for Dutch Literature։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ ապրիլի 25-ին։ Վերցված է 2019 թ․ ապրիլի 25

Արտաքին հղումներ
----------------

* Sonia Garmers (նիդեր.), Digital Library for Dutch Literature
* Sonia Garmers (նիդեր.), jeugdliteratuur.org

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 1048643190 · ISNI: 0000000028555201 · LCCN: n86027592 · NKC: xx0025070 · NTA: 069125163 · VIAF: 26079058 · WorldCat VIAF: 26079058 |

 |

 |
«**ՎՄՎ պրինտ**», գրահրատարակչական համալիր։

Պատմություն
-----------

Հիմնադրվել է 2001 թվականին Երևանում։ Հիմնադիր-տնօրենը Վահրամ Մնացականյանն է։

Տպագրում է մանկապատանեկան գեղարվեստական գրքեր, տեղեկատվական, հանրագիտարանային գրականություն, ուսումնամեթոդական ձեռնարկներ և այլն (ավելի քան 100 անուն)։

Լույս են տեսել Գագիկ Արծրունու «Դիցարան հայոց» (2003) հանրագիտական բառարանը և «Առաջինը» (2004) հանրագիտարանային տեղեկատուն, Ալբերտ Փարսադանյանի «Հայը. կենսագրություն մեկ տողով» (2004), Վաչագան Ա. Սարգսյանի «Հանելուկներ», «Երգող այբուբեն», «Զվարթ տրամաբանություն», «Արմանք զարմանք այբբենական ընթերցարան», «Մաթեմատիկական հետաքրքրաշարժ խնդիրներ և առաջադրանքներ», «Նկարազարդ դարձվածաբանական բառարան», Ս. Ավագյանի «Նշանավոր հայուհիներ» (2006), Վահան և Վիլեն Սահակյանների «Հայ և համաշխարհային նշանավոր դեմքեր» (2006), «Հայոց բնաշխարհ» (Պատկերազարդ ուղեցույց ալբոմ՝ հայերեն, ռուսերեն, անգլերեն, 2007), Է. Զոհրաբյանի և Հ. Միրզոյանի «Գորիսի հանրագիտարանը» (2008), Մ. Ադամյանի «Հայրենի բնաշխարհի ցոլանքը» (հայերեն, ռուսերեն, անգլերեն, 2009), Վանիկ Սանթրյանի «Էդվարդ Միրզոյան...» (2013) և «Դուդուկի կանչը...» (2014) գրքերը և այլն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ՎՄՎ պրինտ – հրատարակած գրքեր
2. ↑  «Վաչագան Սարգսյան»։ *Gir.am Օնլայն գրախանութ* (ամհարերեն)։ Վերցված է 2023 թ․ հունիսի 4

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  «Հայ գրատպություն և գրքարվեստ» հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում-Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ |
**Սուտյեսկի ազգային պարկ** (սերբ.՝ Национални парк Сутјеска), հին ազգային պարկ Սերբական Հանրապետությունում։ Այն ստեղծվել է 1962 թվականին և զբաղեցնում է 17250 հեկտար տարածք։ Նրան մոտ քաղաք է Ֆոչան։ Այս ազգային պարկի տարածքում է գտնվում Եվրոպայի մեկը այն չորս մնացուկային անտառներից Պերուչիցան։ Այստեղ է գտնվում Սերբական Հանրապետության ամենաբարձր լեռը՝ Մագլիչը (գտնվում է ծովի մակարդակից 2386 մետր բարձրության վրա)։ Սուտյեսկ ազգային պարկը մտնում է Եվրոպայի ազգային պարկի՝ EOROPARC–ի դաշնության մեջ։

1943թ. այս շրջանում եղել է Սուտյեսկի հայտնի ապստամբությունը կամ գերմանական 5-րդ հարձակումը։ Այն համարվում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ծանր կռիվներից Հարավսլավիայի տարածքում։ Ի հիշատակ դրա 1971 թվականին Տյենտիշտեյում կանգնեցվել է արձան զոհվածների հիշատակին, որը մտնում է «Հերոսների արահետ» հուշահամալիրի մեջ։

Բուսականություն
---------------

Ազգային պարկի 66%-ը զբաղեցնում են խիտ անտառները։ Այստեղ կան մարգագետիններ և լեռնային բարձրություններ։ Անտառները հատկապես լայնորեն ներկայացված են պարկի հյուսիս-արևմտյան հատվածում՝ լեռների լանջերին։ Միևնույն ժամանակ այլ շրջաններում լեռնային հատվածները զառիթափ են։ Լեռնային բարձրությունները գտնվում են սարահարթից սկսած՝ ծովի մակարդակից 1600 մետր բարձրության վրա։ Պարկի ամբողջ տարածքում աճում են 2600 բույսերի և 100 սնկերի տեսակներ։ Բնության մնացած հարստությունը ներկայացնում է Պերուչիցայի մնացուկային անտառը, որտեղ աճում է բուկի և սև սոճի, որոնց տարիքը հասնում է ավելի քան 300-ի։

Կենդանական աշխարհ
-----------------

Սուտյեսկի կենդանական աշխարհը հարուստ է և բազմատեսակ։ Այս ազգային պարկում ապրում են արջեր, գայլեր, վարազներ, վայրի այծեր, կզաքիսներ, քարայծներ և այլ կենդանիներ։ Այստեղ նաև ապրում են համարյա 300 տեսակ թռչուններ, ընդ որում 61-ը բույն են դնում այնտեղ։

Պատկերասրահ
-----------

* «Սուտյեսկա» հյուրանոց«Սուտյեսկա» հյուրանոց
* Տրնովաչսկի լիճՏրնովաչսկի լիճ
* Ազգային պարկ 1987 թվականԱզգային պարկ 1987 թվական

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Brunner Robert, Council of Europe. Committee for the Activities of the Council of Europe in the field of Biological and Landscape Diversity (January 2002)։ *Identification of the most important transboundary protected areas in Central and Eastern Europe*։ Council of Europe։ էջեր 18–։ ISBN 978-92-871-4991-6։ Վերցված է 2011 թ․ հուլիսի 19

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | SUDOC: 032902506 · VIAF: 188349657 · WorldCat VIAF: 188349657 |

 |
**Ջիլալի Աբդի** (նոյեմբերի 25, 1943(1943-11-25), Սիդի Բել Աբաս, Ալժիր - փետրվարի 2, 2022(2022-02-02)), ալժիրցի ֆուտբոլիստ, որը խաղացել է «Ուսմ Բել Աբես» ակումբում և Ալժիրի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում։

Կենսագրություն
--------------

1967-1969 թվականներին Ջիլալի Աբիդը վեց հանդիպում է անցկացրել Ալժիրի ազգային հավաքականի կազմում և դարձել մեկ գոլի հեղինակ։ Ազգային հավաքականի կազմում իր առաջին խաղն անցկացրել է 1967 թվականի ապրիլի 9-ին, Բուրկինա Ֆասոյի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դեմ (3:1 հաղթանակ)։ 1968 թվականին նա ազգային հավաքականի հետ մասնակցել է Աֆրիկայի ազգերի գավաթին, որտեղ Ալժիրը միայն մեկ հաղթանակ է տարել Ուգանդայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի նկատմամբ և երրորդ տեղով դուրս մնացել խմբից։ Իր վերջին հանդիպումն անցկացրել է 1969 թվականի մարտի 23-ին, Մարոկկոյի դեմ (պարտվել է 1:0 հաշվով)։

Ակումբային մակարդակում նա իր ողջ կարիերան անցկացրել է «Ուսմ Բել Աբես» ակումբում, որտեղ նա խաղացել է 14 մրցաշրջան։ 1990-1992 թվականներին նա եղել է այդ ակումբի գլխավոր մարզիչ։ 1991 Ալժիրի գավաթի խաղում նրա թիմը դարձել է հաղթող։

Ջիլալի Աբդին մահացել է 2022 թվականի փետրվարի 2-ին 78 տարեկան հասակում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  وفاة عبدي جيلالي اللاعب السابق للمنتخب الوطني واتحاد بلعباس — Algeria Press Service, 2022.
2. ↑  hmong.wiki։ «Джилали Абди»։ *hmong.ru* (ռուսերեն)։ Վերցված է 2022-02-22
3. ↑  «African Nations Cup 1968 - Final Tournament Details»։ *RSSSF*։ Վերցված է 2 May 2021
4. ↑  Fiche de Djilali Abdi sur *dzfootball.free.fr*
5. ↑  «Décès d'Abdi Djilali ancien joueur de la sélection algérienne et ...»։ *Algeria Press Service*

Արտաքին հղումներ
----------------

* Djilali Abdi

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | National Football Teams.com · Transfermarkt (խաղացող) · Transfermarkt (մարզիչ) |

 |
**Սուրբ Աստվածածին**, 19-րդ դարում կառուցված հայ առաքելական եկեղեցի Արցախի Հանրապետության Ասկերանի շրջանի Շոշ գյուղի հյուսիս-արևմտյան եզրամասում։ Եկեղեցու շուրջը տարածվում է հին ու նոր գերեզմանոցը։

Հորինվածք
---------

Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու մուտքը, 2017 թվական
Սուրբ Աստվածածինը հորինվածքով ուղղանկյուն հատակագծով միանավ սրահ է։ Այն կառուցված է փոքր ու միջին չափերի սպիտակավուն, անմշակ ու կիսամշակ կրաքարով։ Սրբատաշ են միայն մուտքի, լուսամուտների եզրաքարերը և պատերի անկյունաքարերը։ Մուտքը հարավային կողմից է։ Եկեղեցին ունի ցածրիկ բեմ և երկու ավանդատուն։ Պատերին ագուցված են փոքրիկ խաչքարեր և տապանաքարեր, որոնք թվագրվում են 17-18-րդ դարերին։

Շքամուտքի վերնամասի արձանագրությունը.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Յիշատակ կառուցեց ս[ու]րբ/ եկեղեցիս շուշվեցի Բաղ/դասար ս[ա]ր[կաւա]գն Աբարեանց/ ու իր ընկեր Առուսդամ Գափ/իեան Խառադեա[ն]ց. 1918 թ./, որ (է) ցորնի փո[ւ]թ էր 20 ր[ուբլի]։ |  |

Ավագ խորանի աջակողմյան արձանագրությունը.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Յիշատակ կառու/ցեց եկեղեցիս շուշ/վեցի Բաղտասարը, հոգւ[ո]ցն փրկութեան/՝ իր և իր կին Մարգա/րիտի Աբարեանց, 1915 թ. |  |

Պատմություն
-----------

Եկեղեցու մասին պատմական տեղեկությունները բացակայում են։

Վիճակ
-----

Խորհրդային տարիներին օտագործվել է տնտեսական նպատակներով։ Արցախյան պատերազմների ժամանակ եկեղեցին չի տուժել։ Վերանորոգման աշխատանքներն ավարտվել են 2022 թվականին։ Վերանորոգման ժամանակ, նախկին, չպահպանաած զանգակատան փոխարեն հավելվել է նորը։

2023 թվականին Ադրբեջանի կողմից Արցախում իրականացված էթնիկ զտումներից հետո Շոշ գյուղը հայաթափվել է և հայտնի չէ եկեղեցու ներկայիս վիճակի մասին։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Արցախի Շոշ գյուղի եկեղեցին բարեկարգվում է, օծվել է եկեղեցու խաչը

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Շոշի սբ․ Աստվածածին եկեղեցին»։ *Monument Watch* (հայերեն)։ 2022-09-24։ Վերցված է 2023-11-02  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)
2. ↑  «Ասկերանի շրջանի Շոշ համայնքում վերանորոգվում է Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին»։ *oragir.news* (հայերեն)։ Վերցված է 2023-11-02  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)
**ՍԾՏՀ-ում Հայաստանի մշտական ներկայացուցչությունը**, հանդիսանում է Հայաստանի դիվանագիտական առաքելությունը Սևծովյան տնտեսական համագործակցության կազմակերպությունում (ՍԾՏՀ)։ Ընկերությունը հիմնված է Ստամբուլում, Թուրքիա։

Պատմություն
-----------

Հայաստանը հանդիսանում է ՍԾՏՀ հիմնադիր անդամ, որը ստեղծվել է 1992 թվականի հունիսին։ ՍԾՏՀ-ում Հայաստանի մշտական ներկայացուցչությունը հիմնադրվել է 2001 թվականի օգոստոսին՝ նպատակ ունենալով հետագայում նպաստել Հայաստանի, ՍԾՏՀ-ի և նրա անդամների միջև հարաբերություններին և տնտեսական գործընկերությանը։ Առաքելության հիմնական նպատակներն են տարածաշրջանային տնտեսական համագործակցության ամրապնդումը, ՍԾՏՀ անդամ պետությունների և քարտուղարության հետ ավելի սերտ կապերի զարգացումը, ինչպես նաև Սևծովյան ողջ տարածաշրջանում տնտեսական աճի, զբոսաշրջության և ենթակառուցվածքային նախագծերի խթանումը։

Առաքելությունը պարբերաբար կազմակերպում է միջոցառումներ, համաժողովներ և հանդիպումներ Հայաստանի պաշտոնյաների և ՍԾՏՀ տարբեր ներկայացուցիչների, պատվիրակների և աշխատանքային խմբերի հետ։

Գործունեություն
---------------

2022 թվականի հունիսի 9-ին մշտական ներկայացուցչությունը Ջեմալ Ռեշիթ Ռեյի համերգասրահում անցկացրեց համերգ՝ նվիրված ներկայացուցչության բացման 20-ամյակին, որին ելույթ է ունեցել Կոմիտասի անվան պետական լարային քառյակ։ Գլխավոր քարտուղար Լազարո Կոմանեսկուն շնորհակալություն է հայտնել Հայաստանին ՍԾՏՀ կազմակերպության ակտիվ անդամ լինելու համար։

Մշտական ներկայացուցիչ
---------------------

2024 թվականի հունվարի դրությամբ դեսպան Նաիրի Պետրոսյանը ՍԾՏՀ-ում Հայաստանի մշտական ներկայացուցիչն է։

Տես նաև
-------

* Հայաստանի դիվանագիտական ներկայացուցչությունների ցանկ
* Հայաստանի արտաքին քաղաքականություն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Armenia Sends Envoy To Turkey As Black Sea Representative»։ *«Ազատ Եվրոպա/Ազատություն» ռադիոկայան*
2. ↑  «The organization of BSEC»։ *bsec.mfa.am*
3. ↑  «Armenian Chairmanship-in-Office of BSEC»։ *bsec.mfa.am*
4. ↑  «Armenia’s View of the Organization of the Black Sea Economic Cooperation / T.C. Dışişleri Bakanlığı»։ *www.mfa.gov.tr*
5. ↑  «"Travelinsights" innovative touristic tool presented at the headquarters of the BSEC Organization | ARMENPRESS Armenian News Agency»։ *armenpress.am*
6. ↑  «Armenia-BSEC Side Event at WCIT 2019 in Yerevan»։ *Hetq.am*
7. ↑  «20th anniversary of the establishment of the Armenian Permanent Mission to BSEC - BSEC - Black Sea Economic Cooperation»։ *www.bsec-organization.org*
8. ↑  «Celebrating the 30th BSEC Anniversary:BSEC-URTA participated in the event organized by the Permanent Mission of Armenia to BSEC – Bsec-Urta»
9. ↑  BeeOnCode։ «Նաիրի Պետրոսյանը նշանակվել է ՍԾՏՀ-ում Հայաստանի ներկայացուցիչ»։ *yerkir.am* (ամհարերեն)։ Վերցված է 2024 թ․ հունվարի 25

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
* ՍԾՏՀ-ում Հայաստանի մշտական ներկայացուցչությունը ֆեյսբուքում
**Ջոել Հայկալի,** նամիբիացի ռեժիսոր, պրոդյուսեր և սցենարիստ։ Իր առաջին գեղարվեստական կինոնկարը՝ «Իմ հայրիկի որդին», թողարկել է 2011 թվականին։ Նկարահանել է նաև մի քանի կարճամետրաժ կինոնկարներ, այդ թվում՝ «Տարբերություններ» (2008), «Աֆրիկացի կովբոյը» (2011) և «Փորձիր» (2012)։ Վերոնշյալ կարճամետրաժ կինոնկարներն էկրանավորվել են Սվակոպմունդ քաղաքում գտնվող Ալյանս Ֆրանսեզ (ֆր.՝ Alliance Française) ընկերությունում։ Հայկալին Նամիբիայի կինոհանձնաժողովի նախագահն է։

Կարիերա
-------

Հայկալին իր կարիերան սկսել է 2000 թվականին և Joe Vision Production անունով պրոդյուսերական ընկերություն ունի։ 2007 թվականին մասնակցել է Պանաֆրիկյան կինոփառատոնին, որպեսզի կապեր ստեղծի իր և մյուս նամիբիացի կինոռեժիսորների անունից։ Իր առաջին գեղարվեստական կինոնկարը՝ «Իմ հայրիկի որդին», թողարկվել է 2010 թվականին։ Երկխոսությունները ներկայացված են օշիվամբո, աֆրիկաանս և անգլերեն լեզուներով։ Դերակատարների թվում էին Պանդուլենի Հայլունդուն, Պատրիք Հայնգհոնոն և Սենգա Բրոքերհոֆը։ ԱֆրիքԱվենիր և Ֆրանկո-նամիբիան մշակութային կենտրոնի (FNCC) համատեղ ջանքերով է էկրանավորվել կինոնկարը 2015 թվականի սեպտեմբերին։ Ըստ Variety պարբերականի մի հոդվածի՝ Հայկալին 2018 թվականի փետրվարին Բեռլինալե Աֆրիկայի համաժողովում խոսել է ու հետաքրքրվածություն արտահայտել նամիբիական արդյունաբերությունը արտասահմանցի գործընկերների հավաքական ջանքերով զարգացնելու հարցով։ Նրա նախագահած Նամիբիայի կինոհանձնաժողովը հավանության է արժանացրել Հարավային Աֆրիկա-Նամիբիա-Գերմանիա համաարտադրության «Վերելդենդցի աղջիկը» վերնագրին։

Կինոնկարների ընտրանի
--------------------

* *Այսօրվա աշխարհը*
* *Տարբերություններ* (2008)
* *Աֆրիկացի կովբոյը* (2011)
* *Իմ հայրիկի որդին* (2011)
* *Փորձիր* (2012)
* *Անտեսանելիները* (2018)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Clarice Theys (2012 թ․ նոյեմբերի 9)։ «Namibia: Joël Haikali's Short Films Screening in Swakopmund»։ *allAfrica*։ New Era։ Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 10
2. ↑  «Namibians Can Benefit from American Film Festival»։ New Era։ 2007 թ․ մարտի 9։ Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 12
3. 1 2 3  «AFRICAVENIR PRESENTS MY FATHER'S SON BY JOEL HAIKALI»։ Namibia Economist։ 2015 թ․ սեպտեմբերի 4։ Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 10
4. 1 2  Christopher Vourlias (2018 թ․ փետրվարի 20)։ «Stage 5, Die Gesellschaft Partner for 'The Girl from Wereldend'»։ Variety։ Վերցված է 2019 թ․ հոկտեմբերի 10

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |

 |
**Խորհուրդների տուն** (ռուս.՝ Дом Советов), վարչական շենք Կիրովսկի շրջանի Դոնի Ռոստով քաղաքի կենտրոնում, Ռոստովի մարզի վարչակազմի նստավայրը։ Շենքը կառուցված է խորհրդային կոնստրուկտիվիզմի ոճով, նախագծվել և կառուցվել է 1930-ական թվականների սկզբին։ Հայրենական մեծ պատերազմի սկզբում անհնար է եղել ավարտել Սովետների տան շինարարական աշխատանքները։ Վերանորոգման և վերականգնման աշխատանքները կատարվել են միայն 1950-ական թվականներին, իսկ շենքի ճակատային հատվածն ավարտվել է միայն 1968 թվականին։ Ռոստովի սովետների տան ընդհանուր ծավալը կազմում է 370 հազար խորանարդ մետր, և այն համարվում է Հյուսիսային Կովկասի խոշորագույն շենքերից մեկը և Ռուսաստանի հարավում գտնվող ամենամեծ վարչական կառույցը։

Նկարագրություն
--------------

Սովետների տունը գտնվում է Ռոստովի պատմական կենտրոնում՝ Սովետների հրապարակում։ Բնօրինակ նախագծում նախատեսված է եղել 1000 սենյակ, կոնֆերանսների դահլիճ, ճաշարաններ, փոստային բաժանմունք, վարսավիրանոց, բուֆետներ, տպարան և այլ ծառայություններ։ Շենքն իրենից ներկայացնում էր 5-8 հարկանի սեկցիաներ՝ միաձուլված անցումներով, ներքին բակերով։ Շենքի գլխին պետք է լիներ գլանաձև կորպուսը՝ կոնֆերանս դահլիճով, ինչը չեն կարողացել ավարտին հասցնել, իսկ կառուցված հատվածը օկուպացիայի ժամանակ վնասվել է։ Հետպատերազմյան վերակառուցման ընթացքում ութհարկանի շենքը մասամբ կորցրել է իր նախնական պլանավորված տեսքը։ Ճակատային հատվածը կորցրել է երիզավոր ապակեպատումը, այն միայն պատվել է աղյուսով, պատերին արվել են ռելիեֆներ, հիմնական մուտքի որմնասյան մոտ տեղադրվել է հսկայական պորտալը։ Շենքի ճակատային հատվածի նոր տարբերակի հեղինակներն էին ճարտարապետներ Վլադիմիր Գրիգորը և Վլադիմիր Սիմոնովիչը։

Պատմություն
-----------

Ռոստովի սովետների տան նախագիծը կազմվել է 1929-1934 թթ. ճարտարապետ Իլյա Գոլոսովի կողմից։ Դոնի Ռոստովում նոր շինարարության նախագծերի մրցույթում Ի. Գոլոսովի նախագիծը երկրորդ տեղն է զբաղեցրել։ Վարչական շենքի համար ընտրված վայրում մինչև 1930 թվականը եղել է Ալեքսանդր Նևսկու տաճարը։ 1935 թվականին դրվել է կառույցի հիմնաքարը։ Մոնտաժումը կատարվել է թույլ տեմպերով։ Շինարարությունը, հիմնականում, ավարտվել է 1941 թվականին։ Մինչև Հայրենական մեծ պատերազմի սկիզբը հարդարման աշխատանքները չեն ավարտվել, չնայած որ մասնաշենքն արդեն շահագործվել է։ Հետպատերազմյան շրջանում, հաշվի առնելով միջոցների բացակայությունը, ԽՍՀՄ պաշտպանության նախարարությունն առաջարկել է, որ Սովետների տունը վերակառուցվի գերմանացի ռազմագերիների ուժերով՝ պայմանով, որ վերակառուցվող տարածքի 80%-ը պետք է օտարվի։ Քաղաքային իշխանությունը ստիպված էր համաձայնվել, և այժմ, Ռոստովի ամենահեղինակավոր շրջանում այսպես կոչված ժամացույցի գործարանն է։ Տարածքային վարչակազմը զբաղեցնում է միայն Սովետների տան շենքի վերջին երկու թևերը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Советский конструктивизм» (ռուսերեն)։ Rostov-Region։ Վերցված է 2017 թ․ փետրվարի 17
2. ↑  Максим Штаханов։ «Архитектура Ростова-на-Дону советского периода» (ռուսերեն)։ Վերցված է 2017 թ․ փետրվարի 17
3. ↑  Вера Волошинова։ «Ростов-на-Дону: Дом Советов» (ռուսերեն)։ Portalus։ Վերցված է 2017 թ․ փետրվարի 17
**Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի,** հայկական առաքելական վանքային համալիր Արցախի Մարտունու շրջանի Ծովատեղ գյուղում։

Պատմություն
-----------

Սբ․ Աստվածածին եկեղեցու հարավային պատին, շքամուտքից վերև պահպանված արձանագրության համաձայն՝ եկեղեցին վերանորոգվել է 1895 թվականին․ «Ի յիշատակ հանկուցեալ հօր՝/ Մարգարէ բեկ Մելիք Փաշա[յեան]ցի/, Սուրբ Ա[ստուա]ծածնայ եկեղեցոյս/ թիթեղեայ ծածկոցն, կաթ/ողկէն կաւիթ դուռն, պատ/ուհաններն նորոգել դու[ե]ց/ իւր ծախսովն Ներսես բէկ/Մելիք Փաշայեանց․ 1895»։ Համաձայն իր ծավալա-տարածական լուծումների և հարավային շքամուտքի քանդակային հարդարանքի՝ եկեղեցին 19-րդ դարի կառույց է։

Կառույցի ճարտարապետություն
--------------------------

Եկեղեցին ուղղանկյուն հատակագծով միանավ սրահ է՝ արևելյան կողմում կիսաշրջանաձև խորանով, որի հյուսիսային և հարավային պատերին կան երկու պատուհաններ։ Հյուսիսային պատին պահպանվել է մկրտության ավազանը։

Արտաքուստ երկթեք տանիքը պատված է մետաղյա թիթեղով։ Ներքուստ թաղակապ ծածկը հենվում է աղոթասրահի երկայնական պատերի որմնամույթերից սկզբնավորվող կամարների վրա։ Միակ սրբատաշ ու քանդակազարդ շքամուտքը բացվում է հարավից։ Եկեղեցին լուսավորվում է  արևելյան, արևմտյան և հարավային կողմերում բացվող թվով չորս լուսամուտներով։ Ներսում, պատերին տեսանելի են փորագրված խաչեր և վերօգտագործված բազմաթիվ խաչքարեր։ Կառույցի արևմտյան պատի ստորին հիմնային հատվածում պատի մեջ ագուցված են 12-13-րդ դարերի երեք պատկերաքանդակ խաչքարեր։ Հուշարձանի տարածքում պահպանվել են նաև տարբեր ժամանակաշրջանների այլ խաչքարեր,որոնցից մեկը, համաձայն արձանագրության, կանգնեցվել է 1311 թվականին։

Եկեղեցու երկարությունն է 16,7 մետր,  լայնությունը 6,5 մետր և բարձրությունը 5,5 մետր։

Եկեղեցին խորհրդային տարիներին օգտագործվել է տնտեսական նպատակներով։

Վիճակը պատերազմից առաջ, ընթացքում և հետո
----------------------------------------

Արցախյան 44-օրյա պատերազմի ժամանակ եկեղեցին չի վնասվել։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Ծովատեղի սբ. Աստվածածին եկեղեցին»։ *Monument Watch* (հայերեն)։ Վերցված է 2023-03-26  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)
**Ուիլյամ Ռովելլի** (ֆր.՝ William Rovelli, առավել տարածված է՝ Վիլլի Ռովելլի) (մարտ 1975, Կլյուզ, Ֆրանսիա), իտալական ծագմամբ ֆրանսիացի վերլուծաբան, դերասան և կոմիկ հեռուստահաղորդավար։ Ներկայումս նկարահանվում է Ֆորտ Բոյար հեռուստախաղում, որտեղ մարմնավորում է գիժ խոհարար Վիլլի Ռովելլի դերը։ Հասակը կազմում է 164 սանտիմետր։

Կենսագրություն
--------------

Ուիլյամը ծնվել է 1980 թվականի մարտի 18-ին Կլյուզում։ 17 տարեկանում տեղափոխվել է Փարիզ։ Մանկուց եղել է տաղանդավոր երեխա, այդ իսկ պատճառով 13 տարեկանում ավարտել է համալսարանը՝ դառնալով Ֆրանսիայի ամենաերիտասարդ շրջանավարտը։ 1998 թվականի մարտի 8-ին իր առաջնախաղն է ունեցել ֆրանսիական հեռուստատեսությունում՝ մասնակցելով «Ձեր ծափահարությունների ներքո» հեռուստաշոուին։ Նույն տարվանից դարձել է ռադիոհաղորդավար՝ NRJ ռադիոընկերությունում։ Մինչև 2005 թվականը, որպես վերլուծաբան, աշխատել է «Խելագար թագավորը» հեռուստաշոուում։ 2007- 2008 թվականներին աշխատել է Canal+ հեռուստաընկերությունում, որտեղ աշխատել է «Հատուկ թողարկում» հաղորդաշարում։ 2012 թվականի հուլիսի 28-ին մասնակցել է Ֆորտ Բոյար հեռուստախաղին, որտեղ եղել է թիմի ավագ։ Նրա խաղը հավանել է Յան Լե Գակը և առաջարկել նրան մարմնավորել խելագար խոհարարի դերը, ով առաջարկում է խաղացողներին փորձել էկզոտիկ մթերքներ, որոնք ունեն զզվելի համ։ Յանը առաջարկել է նրան որևէ անվաբում մտածել, սակայն Ռովելլին նշել է, որ ցանկանում է իր անունը ավելի հայտնի դարձնել, որին Հայր Ֆուրան (Յան Լե Գակ) համաձայնվել է։ Այսպես հայտնվել է նոր փորձություն՝ Վիլլի Ռովելլիի ռեստորանը, որը օգտագործվում է 2013 թվականին եթերաշրջանից մինչ օրս։ Հեռուստախաղը հայտնի է ոչ միայն Ֆրանսիայում, այլ նաև աշխարհի մի շարք երկրներում ևս, այդ թվում նաև Հայաստանում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Média Prisma։ «Willy Rovelli - La biographie de Willy Rovelli avec Gala.fr»։ *Gala.fr* (ֆրանսերեն)։ Վերցված է 2017-09-22

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ռովելլի կենսագրություն Archived 2016-10-12 at the Wayback Machine.
* Подробная биография.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 16738468g · VIAF: 306261691 · WorldCat VIAF: 306261691 |

 |
**Սորեկ**, արգելոց Իսրայելում։

Սորեկ ստալակտիտային քարանձավը հայտնաբերվել է 1968 թվականի մայիսին Հար Թուվ լեռան քարհանքում, որտեղ շինարարական խճաքար էր արդյունահանվում։ Ապարի հերթական պայթյունի ընթացքում փոքրիկ փոս է բացվել ստալակտիտային քարանձավի մեջ, որը մինչ այդ ելք չուներ մակերևույթ։ 1975 թվականին քարանձավին տրվել է արգելոցի կարգավիճակ։

Սորեկ քարանձավը գտնվում է Բեյթ Շեմեշի շրջանում՝ Հուդայի լեռների արևմտյան լանջին, Սորեկ գետից հարավ, Երուսաղեմից 10-15 րոպե հետիոտնային հեռավորության վրա։ Քարանձավի մուտքը գտնվում է ծովի մակարդակից 385 մ բարձրության վրա։

Արգելոցի տարածքը 180 դունամ (1800 ար) է։ Քարանձավի տարածքը կազմում է մոտ 4800 մ², ծավալը՝ մոտ 25 հազար մ³։ Նրա առավելագույն երկարությունը 91 մետր է, լայնությունը` մինչև 80 մետր, առաստաղի առավելագույն բարձրությունը` 15 մետր (միջինը 5,5 մետր)։ Օդի ջերմաստիճանն այստեղ կայուն է, 22 °C ջերմաստիճան, խոնավությունը տատանվում է 92 % -ից մինչև 100 %։

Արգելոցը, որտեղ գտնվում է քարանձավը, կրում է Ավշալոմ անունը ի հիշատակ Ավշալոմ Շոհամի՝ զինվորի, որը զոհվել է «ուժերը հյուծելու համար պատերազմում»։ Քարանձավը սահմանակից է Հուդայի լեռներ ազգային պարկին և Սորեկ գետի արգելոցին։ Իսրայելի շրջակա միջավայրի պահպանության միության ճամփորդական բրոշյուրը խորհուրդ է տալիս այցելել արգելոց նոյեմբերից մայիս ամիսներն ընկած ժամանակահատվածում, երբ Ավշալոմի արգելոցի բուսականությունը կազմող արհեստական տնկված սոճիների հետ մեկտեղ ծաղկում են թփուտերը, որպեսզի հնարավոր լինի համատեղել այցը քարանձավ և շրջագայությունը շրջակայքում։

Պատկերասրահ
-----------

* Տեսարան քարանձավի մուտքիցՏեսարան քարանձավի մուտքից
* Ելք քարանձավիցԵլք քարանձավից
* Քարանձավի ներսըՔարանձավի ներսը
* ԷքսկուրսիաԷքսկուրսիա
* «Ռոմեո և Ջուլիետա»«Ռոմեո և Ջուլիետա»
* Ոչ սովորական ձևի ստալագմիտՈչ սովորական ձևի ստալագմիտ
* Կտրված սալակտիտԿտրված սալակտիտ
* ՍտալակտիտներՍտալակտիտներ
* ԾալքերԾալքեր
* ԾալքերԾալքեր
* ՍտալագնատՍտալագնատ
* Քարացած հոսքի տեսքով գոյացություններՔարացած հոսքի տեսքով գոյացություններ
* Սորեկի քարանձավՍորեկի քարանձավ

Տես նաև
-------

* Ռոշ հա Նիկրա

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  GEOnet Names Server — 2018.
2. ↑  «List of National Parks and Nature Reserves» (Hebrew)։ Israel Nature and Parks Authority։ Արխիվացված է օրիգինալից 2009 թ․ հոկտեմբերի 7-ին։ Վերցված է 2010 թ․ սեպտեմբերի 27  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Брошюра Общества охраны окружающей среды Израиля
* Сталактитовая пещера Сорек в Израиле Archived 2016-11-04 at the Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 316601999 · WorldCat VIAF: 316601999 |

 |
**Սագիրովի առանձնատուն** (ռուս.՝ Особняк Сагирова), շենք Դոնի Ռոստովում, որը գտնվում է Ազատության հրապարակում։ Կառուցվել է 1890-ական թվականներին Նոր Նախիջևան քաղաքի կենտրոնական հրապարակում (այժմ` Դոնի Ռոստովի Պրոլետարսկի շրջանի կազմում)։ Շենքն ունի մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ։

Պատմություն
-----------

Շենքի նախագծի մշակումը վերագրվում է Նոր Նախիջևանի ճարտարապետ Նիկոլայ Դուրբախին։ Առանձնատանն ապրել է հացարդյունաբերող Ա. Ս. Սագիրովը։ 1906 թվականին շենքը ձեռք է բերել Ա. Շելգունովան։ 1910-ական թվականների սկզբին առանձնատունը վարձակալել է գործարար Բ. Ա. Կամերշտեյնը, որն այնտեղ բացել է «Էլդորադո» կինոթատրոնը` առաջիններից մեկը քաղաքում։

1921 թվականին կինոթատրոնը վերանվանվեց ի պատիվ 3-րդ ինտերնացիոնալի։ Երեք տարի անց այն վերանվանվեց «Կազինո»։ 1920-ական թվականների վերջերին կինոթատրոնը ստացավ «Սպարտակ» անվանումը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո առանձնատունը զրկվեց մուտքի վրայի ծածկից և ծեփակերտ զարդանախշի մի մասից։ Կինոթատրոնում սարքավորումները փոխելու ժամանակ փոփոխվեց շենքի հատակագիծը, հայտնվեց նոր մուտք։

1999 թվականին քաղաքի հոբելյանի առթիվ կատարվեց վերանորոգում` ճարտարապետ Գ. Շևչենկոյի ղեկավարությամբ։ Ճարտարապետ և վերականգնող Լյուբով Վոլոշինովան նշել է այդ վերանորոգման վատ որակը. «Ցոկոլը երեսպատել են փոքր չափսերի ցեմենտե սալիկներով, փոփոխվել է նախնական գունային գամման, կառուցվել են ժամանակակից մետաղական ծածկեր»։

Ճարտարապետություն
-----------------

Մեկուկես հարկանի առանձնատան գլխավոր ճակատը նայում է Ազատության հրապարակին։ Արևելքում տանը հարում է Քեչեկյանի առանձնատունը։ Սագիրովի տան ձևավորման մեջ միավորված են կլասիցիզմի և բարոկկոյի տարրերը։ Առանձնանում է եռանկյունաձև ճակտոններով ավարտվող կողային ելուստավորումը։ Ճակատի կենտրոնական մասում հինգ ուղղանկյուն պատուհաններ են, որոնք զարդարված են դեկորատիվ երեսկալներով։ Ճակատն ավարտվում է քիվով, որի վրա նախկինում տեղադրված են եղել ծեփակերտ դեկորատիվ ծաղկամաններ։

Ի սկզբանե առանձնատան հարավային մասում գտնվել են նախասրահը և կենտրոնական դահլիճը, իսկ հյուսիսայինում` հյուրասենյակը և ննջասենյակը։ Ցոկոլային հարկը զբաղեցրել են օժանդակ տարածքները։ Կենտրոնական դահլիճը տեսողական բաժանված էր հենասյուներով, որոնց մեկ զույգը զարդարված էր կարիատիդներով, իսկ մյուսը` ատլանտներով։ Պատերը զարդարված էին քիվերով և դեկորատիվ ծոփորներով, առաստաղին տեղակայված էր երեք ծեփակերտ առաստաղազարդ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6  *Волошинова Л. Ф.* Бульварная площадь. — Ростов-на-Дону: Донской издательский дом, 2001. — С. 111—117. — (Серия "Судьбы улиц, площадей, зодчих"). — ISBN 5-87-688-202-X
2. ↑  «Ростов-на-Дону (объекты культурного наследия регионального значения)»։ Официальный портал Правительства Ростовской области։ Վերցված է 2013-11-09