**Էմմա Բոնինոն** (իտալ.՝ Emma Bonino, մարտի 9, 1948(1948-03-09), Բրա, Կունեո, Պիեմոնտ, Իտալիա), իտալացի պետական և քաղաքական գործիչ։ Իտալիայի արտաքին գործերի նախարար 2013 թվականի ապրիլից 2014 թվականի փետրվար։

Կենսագրություն
--------------

Ավարտել է ժամանակակից լեզուների և գրականության ֆակուլտետը Միլանյան Բոկոնի համալսարանում 1972 թվականին։ 1975 թվականին հիմնել է Տեղեկատվական կենտրոն ստերիլիզացման և աբորտների հարցերով (Centro informazione sulla sterilizzazione e l ' aborto), 1976 թվականին ընտրվել է Իտալիայի պատգամավորների Պալատ Արմատական կուսակցության ցուցակով և գլխավորել կուսակցական խմբակցությունը, ինչպես նաև մտել է կուսակցության ղեկավարություն։ 1979 թվականին ընտրվել է Եվրոպական խորհրդարանի և հետագայում մի քանի անգամ վերընտրվել է, մնալով պատգամավոր մինչև 2006 թվականը։ Արմատական կուսակցության հակաազգային արմատական կուսակցության վերափոխումից հետո՝ 1989 թվականին դարձել է նրա նախագահը և մնացել է այդ պաշտոնում մինչև 1993 թվականը։

Երկար տարիներ Բոնինոն համագործակցել է Արմատական կուսակցության ականավոր գործիչ Մարկո Պանելայի հետ, որի հետ 1970-ական թվականներից մասնակցել է ընտրական քարոզարշավներին։ 1994 թվականին Պանելիի ցուցակը ստացել է Եվրոպական խորհրդարանի ընտրություններում հավաքել է 2,1 տոկոս ձայն ապահովելով 2 պատգամավորական տեղեր։ 1996 թվականին ցուցակը նոր անվանումով՝ Պանելա-Զգաբրի, Իտալիայի խորհրդարանական ընտրություններում հավաքում է միայն 1.9% ձայն, իսկ նոր եվրոպական ընտրություններում՝ 1999 թվականին նա գնաց արդեն որպես Բոնինոի ցանկ, հավաքելով Իտալիայում 8,5 տոկոսը, ինչը ապահովել է տարեկան 7 տեղ Եվրախորհրդարանում։

1995 թվականից 1999 թվականներին եղել է եվրահանձնակատար ձկնորսության, մարդասիրական օգնության և սպառողների պաշտպանության հարցերով (1997 թվականին իր իրավասության մեջ է մտնում սպառողների առողջության պաշտպանության և պարենային անվտանգության խնդիրները)։ 1997 թվականին Եվրամիության պատվիրակության կազմում այցելել է Աֆղանստանի մայրաքաղաք Քաբուլ, որը այն ժամանակ գտնվում էր Թիլիբան շարժման հսկողության տակ, այցելել է հիվանդանոցներ կանանց վիճակին ծանոթանալու համար։ 1997 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Բոնինոն և պատվիրակության մյուս 18 անդամներ, այդ թվում CNN-ի թղթակից Քրիստիան Ամանպուրը, երեք ժամ անց ձերբակալվել են թալիբների պարեկների կողմից, բայց հետո ներողություն հայցելով ազատ են արձակվել։

2001 թվականին Բոնինոն և Պանելլան դարձան Իտալական արմատականների նոր ազատատենչ կուսակցության առաջատար անադամ, 2005 թվականին այդ կառույցը մտավ նոր կրթություն մեջ՝ Վարդը ափի մեջ, որը 2006 թվականին կոալիցիա է կազմել, իսկ 2007 թվականին դադարեցրել է գոյությունը, որից հետո Պանելան և Բոնինոն վերականգնեցին իրենց նախկին կուսակցությունը Իտալական արմատականներ։

Աշխատել է կառավարության երկրորդ Պրոդում որպես եվրոպական գործերի և միջազգային առևտրի նախարար 2006 թվականից 2008 թվականներին։

2008 թվականին ընտրվել է Իտալիայի Սենատում, որտեղ, մնալով արմատական մտավ Դեմոկրատական կուսակցության շարքերը. Դարձել է ոչ կառավարական կազմակերպությունների կազմակերպիչներից մեկը։ Չկա խաղաղություն առանց արդարության (Non c ' è Pace Senza Giustizia), որը կազմակերպում է միջազգային արշավ ընդդեմ կանանց թլպատման, և "ձեռքերդ հեռու Կայէնից" (Nessuno Tocchi Caino), որը դեմ է մահապատժին, խոշտանգումներին. Հոգաբարձուների խորհրդի անդամ է Եվրոպական խորհրդի միջազգային հարաբերություններում. 2008-2013 թվականներին եղել է
Սենատի փոխնախագահ։

2013-2014 թվականներին զբաղեցրել է Լետտայի կառավարության արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնը։ Նոր պաշտոնում պահպանել է հավատարմությունը նախկին համոզմունքներին, հատուկ ուշադրություն դարձնելով, մարդու իրավունքների և միջազգային արդարության սկզբունքերին։ Եվրոտաղանդիզմի քաղաքականությանը նույնպես տեղ էր տալիս ավելի քան միայն անվտանգության ապահովման միջոցներին։ Այդուհանդերձ, Ագն-ի Բյուդջեն այդ տարիներին կազմել է պետական ծախսերի մոտ 0,2%-ը՝ միջոցների սղության պատճառով փակվում էին հյուպատոսությունները և աշխատակազմը կրճատվում էր։ Խնայված միջոցների հաշվին բացվում է իտալական դեսպանատների նոր շենքերը Թուրքմենստանում, Վիետնամում և մի քանի այլ պետություններում։ Եթե Մեծ Բրիտանիայի ներդրումները Սիրիայում կազմել են շուրջ 150 մլն ԱՄՆ դոլար, ապա Իտալիայի ներդրումները 38 մլն, ինչը նվազեցնում է իր քաղաքական նշանակությունը այս տարածաշրջանում։ Ֆինանսական խնդիրներ անդրադարձել են նաև տնտեսական մրցունակության համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. 1 2  Munzinger Personen (գերմ.)
3. ↑  "Emma Bonino". *Argomenti* (in իտալերեն). il Sole 24 ORE. Retrieved 2016 թ․ մայիսի 19.
4. ↑  *Vittorio Bufacchi, Simon Burgess* Italy since 1989: Events and Interpretations. — Springer, 2016. — P. XVII. — ISBN 9780230596030
5. 1 2  "Bonino, Emma". *Enciclopedie on line* (in իտալերեն). Treccani. Retrieved 2016 թ․ մայիսի 19.
6. ↑  "Paura per Emma Bonino. Tre ore in mano ai Taliban" (in իտալերեն). la Repubblica. 1997 թ․ սեպտեմբերի 30. Retrieved 2016 թ․ մայիսի 20.
7. ↑  *André Krouwel* Party Transformations in European Democracies. — SUNY Press, 2012. — P. 323. — ISBN 9781438444819
8. ↑  "Radicali: da oggi quattro giorni congresso nazionale a Padova" (in իտալերեն). Agenzia giornalistica Italia. 2007 թ․ նոյեմբերի 1. Retrieved 2016 թ․ մայիսի 21.
9. ↑  Marco Plutino (2015 թ․ հուլիսի 6). "L'ultima battaglia dei radicali italiani" (in իտալերեն). Huffington Post. Retrieved 2016 թ․ մայիսի 21.
10. ↑  "Emma Bonino" (in իտալերեն). Huffington Post. Արխիվացված է the original 2016 թ․ հունիսի 11-ին. Retrieved 2016 թ․ մայիսի 19. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Եվրախորհրդարան |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Treccani |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 98076291 · BNF: 15015035x · CONOR: 196120163 · GND: 123090903 · GTAA: 84050 · ICCU: TO0V068779 · ISNI: 0000000114368410 · LCCN: nr97006671 · NSK: 000635292 · NTA: 18549465X · NUKAT: n2011148258 · SUDOC: 050170031 · VIAF: 3370751 · WorldCat VIAF: 3370751 |

 |

 |