**Քրիստոֆեր Թոդդ Դոնահյու** (անգլ.՝ Christopher Todd Donahue; օգոստոսի 13, 1969(1969-08-13), Chambersburg, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ), ամերիկացի ռազմական գործիչ, ԱՄՆ բանակի գեներալ-մայոր, 82-րդ օդադեսանտային դիվիզիայի հրամանատար, 2020 թվականից։ Հայտնի է որպես վերջին ամերիկացի զինծառայող, որը լքել է Աֆղանստանը այդ երկրից ԱՄՆ զորքերի դուրսբերման ընթացքում։

Կենսագրություն
--------------

Քրիստոֆեր Թոդդ Դոնահյուն ծնվել է 1969 թվականի օգոստոսի 13-ին Չեմբերսբերգում՝ Ֆրանկլին կոմսությունում, Փենսիլվանիա։ Ավարտել է Չեմբերսբերգի ավագ միջնակարգ դպրոցը, որտեղ լավ սովորել և ֆուտբոլ է խաղացել։

1992 թվականին Վեստ Փոյնտում ԱՄՆ Ռազմական ակադեմիան ավարտելուց հետո երկրորդ լեյտենանտ Դոնահյուի կոչումով ընդունվել է զինվորական ծառայության ԱՄՆ-ի բանակում։ Հետևակում ծառայության ընթացքում նա վաշտի հրամանատարից մինչև բրիգադի հրամանատար անցել է հետևողական ճանապարհ։ Մասնավորապես, ծառայել է որպես դասակի հրամանատար Կորեայում և Ֆորտ-Պոլկ բազայում, Լուիզիանա նահանգ, իսկ այնուհետև՝ Ջորջիա նահանգի Ֆորտ-Բենինգ բազայի վրա գտնվող ռեյնջերների 75-րդ գումարտակի հրամանատար։ Կապիտան Դոնահյուի կոչումը բարձրացնելուց հետո եղել Է Պանամայի Ֆորտ Կոբբ բազայի վրա գտնվող 87-րդ հետևակային գնդի 5-րդ գումարտակի հրաձգային վաշտի հրամանատար, այնուհետև՝ օպերատիվ բաժանմունքի պետի օգնական, 75-րդ ռեյնջերների գումարտակի 2-րդ գումարտակի հրաձգային և շտաբային վաշտի հրամանատար։

Հետագայում Դոնահյուն տեղափոխվել է Վաշինգտոն, Կոլումբիայի շրջան, որտեղ աշխատել է որպես գեներալ-շտաբի պետերի միացյալ կոմիտեի նախագահի տեղակալի օգնական։ 2001 թվականին Նյու Յորքի համաշխարհային առևտրի կենտրոնի աշտարակների վրա ահաբեկիչների հարձակումից հետո, այն պատճառով, որ շտաբների պետերի միավորված կոմիտեի նախագահ գեներալ Հենրի Շելթոնը ԱՄՆ-ից դուրս էր գտնվում ինքնաթիռում և չէր կարողանում օպերատիվ կառավարել իրավիճակը, կոմիտեի ղեկավարությունն իր վրա էր վերցրել Ռիչարդ Մայերսը։ Դոնահյուն փաստացի երկրորդ մարդն է դարձել ամերիկյան ռազմական հիերարխիայում՝ գտնվելով Պենտագոնում և Մայերսի հետ միասին ապրելով երրորդ ահաբեկչական գրոհը՝ արդեն պաշտպանության նախարարության շենքի վրա, որից հետո պատերազմ է սկսվել Աֆղանստանում։

Հետագայում Դոնահյուն զբաղեցրել է օպերատիվ բաժանմունքի պետի օգնականի, օպերատիվ բաժանմունքի պետի և էսկադրոնի շտաբի պետի, զորքերի ընտրության և ուսուցման բաժանմունքի հրամանատարի, էսկադրոնի հրամանատարի, ԱՄՆ-ի բանակի հատուկ գործողությունների հրամանատարությանը աջակցող բրիգադի հրամանատարի տեղակալի պաշտոնները Ֆորտ Բրեգում, Հյուսիսային Կարոլինա նահանգում։ Այնուհետև նա ԱՄՆ-ի հատուկ գործողությունների համատեղ հրամանատարության օպերատիվ վարչության պետն էր, իսկ հետո՝ Կոլորադո նահանգի Ֆորտ Քարսոն բազայի 4-րդ հետևակային դիվիզիայի հրամանատարի տեղակալ (մանևրների գծով)։ Ոստիկանության մամուլի ծառայությունից հայտնում են, որ նա մարմնական վնասվածքներով տեղափոխվել է հիվանդանոց, նա կարող էր հրամանատարել հատուկ նշանակության ջոկատի 1-ին օպերատիվ ջոկատին, որն ավելի հայտնի էր որպես «Դելտա», և անձնական մասնակցություն էր ունենում Իրաքում և Աֆղանստանում ընթացող մարտերին։

Դոնահյուն ավարտել է հետևակային սպաների բազային և առաջադեմ դասընթացները, ռազմածովային քոլեջը, Հարվարդի համալսարանին կից ԱՄՆ բանակի ռազմական քոլեջի դասընթացը, ինչպես նաև ազգային պաշտպանական համալսարանը 17 գործուղումներ է կատարել Աֆղանստան, Իրաք, Սիրիա, Հյուսիսային Աֆրիկա և Արևելյան Եվրոպա այդ թվում մասնակցել է «Ատլանտյան վճռականություն» գործողությանը։ 2016 թվականին Դոնահյուն արժանացել է բրիգադի գեներալի կոչման՝ ստանալով իր առաջին մեկաստղանի կոչումը։ 2017 թվականին նշանակվել է ԱՄՆ-ի բանակի հետևակային դպրոցի պարետանտ Ֆորտ Բենինգ բազայի վրա, որտեղ ծառայել է մինչև 2018 թվականը՝ լինելով նաև զինվորական մահացության ֆունկցիոնալ խմբի ղեկավար։ Հետագայում եղել է Վաշինգտոնի շտաբերի պետերի միացյալ կոմիտեի հատուկ գործողությունների և ահաբեկչության դեմ պայքարի գծով տնօրենի տեղակալ (J-3), ինչպես նաև Աֆղանստանում հատուկ գործողությունների միացյալ նպատակային խմբի հրամանատար՝ մասնակցելով «ազատության պահապան» գործողությանը։

Գեներալ-մայոր Դոնահյուն մտնում Է Աֆղանստանից մեկնող վերջին ինքնաթիռի մեջ 2021 թվականի օգոստոսի 30-ին
2020 թվականին գեներալ-մայոր Դոնահյու կոչումով դարձել է 82-րդ օդադեսանտային դիվիզիայի հրամանատար՝ փոխարինելով գեներալ-մայորին Ջեյմս Մինգուսին։ 2021 թվականին ենթակաների հետ ուղարկվել է Աֆղանստան, որտեղ մասնակցել է երկրից ԱՄՆ-ի զորքերի դուրսբերմանը։ Քաբուլն ահաբեկիչների կողմից Դոնահյուի գրավումից հետո զորքերի օպերատիվ ղեկավարումն իրականացրել է ամերիկացիների վերահսկողության տակ գտնվող օդանավակայանի շրջանում, ինչը նրա համար 18-րդ մարտական գործողությունն Է դարձել։ Համոզվելով, որ բոլոր զինվորները տարհանվել են, Դոնահյուն ԱՄՆ դեսպան Ռոս Ուիլսոնի հետ երկրից հեռացել Է «Boeing C-17 Globemaster III» օդանավով, որը վերջինն է եղել Քաբուլի Համիդ Քարզայի անվան միջազգային օդանավակայանից։ Այսպիսով, Դոնահյուն դարձել է վերջին ամերիկացի զինծառայողը, որը լքել է Աֆղանստանը, ինչն այդպիսով վերջ է դրել ամերիկյան պատմության ամենաերկար պատերազմին, որը սկսվել է 2001 թվականին և շարունակվել 20 տարի։ Պատերազմի ավարտի խորհրդանիշ է դարձել ինքնաթիռի վայրէջքի պահին Դոնահյուին պատկերած լուսանկարը։

Մրցանակներ
----------

«Գերազանց ծառայության համար» մեդալ՝  կաղնու տերևների փնջով, «Պատվո լեգիոն» շքանշան՝ կաղնու տերևների երկու փնջերով, «բրոնզե աստղ» մեդալ՝ «V» լիտերայով և չորս կաղնու տերևներով, պաշտպանության նախարարության «գովելի ծառայության համար» մեդալ՝ կաղնու տերևների փնջով, միացյալ հրամանատարության Գովասանական մեդալ՝ կաղնու տերևների փնջով, բանակի Գովասանական մեդալ՝ կաղնու տերևների փնջով, հաջողության համար բանակային մեդալ «լավագույն ծառայության համար», ազգային պաշտպանության ծառայության համար մեդալ՝ մեկ բրոնզե ծառայության աստղով, «Իրաքյան արշավի համար» մեդալ՝ մեկ արծաթե և մեկ բրոնզե ծառայության աստղերով, «Աֆղանստանում արշավի համար» մեդալ՝ ծառայության երկու բրոնզե աստղերով, «Անսասան վճռականություն գործողության» մեդալ՝ ծառայության մեկ բրոնզե աստղով, «ահաբեկչության դեմ գլոբալ պատերազմի էքսպեդիցիոն զորքերում ծառայության համար» մեդալ, «զինված ուժերում ծառայության համար» մեդալ, «Կորեայի պաշտպանության համար» մեդալ, բանակային ծառայության ժապավեն, անվտանգության աջակցության միջազգային ուժերում ծառայության համար ՆԱՏՕ-ի մեդալ, Արտերկրում զինվորական ծառայության ժապավենը, 4 մրցանակակիր թվանշանով, բանակի ստորաբաժանման նախագահի շնորհակալությունը, միասնական պարգևը, Պարգև միավորի համար խիզախության, գովելի շնորհակալության միավորի, մրցանակ լավագույն միավորի, մարտական պատկերակը հետևակային, շ ռեյնջեր, նշան պարաշյուտիստ վարպետի, նշան ռազմական պարաշյուտիստ ազատ անկման, նշան օդային հարձակման, նշան պարաշյուտիստ Հոնդուրաս։

Անձնական կյանք
--------------

Ամուսնացած է Դևոն Դոնահյուի հետ, նրանք ունեն հինգ զավակ ՝ Ալաննան, Ամիրը, Զաքարին, Հեյլին և Ջոզեֆը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Yasmine Leung (31 августа 2021). «Who is General Chris Donahue, USA's poignant face of Afghan evacuation». HITC. Արխիվացված է օրիգինալից 2021-09-01-ին. Վերցված է 1 сентября 2021-ին.
2. 1 2  «Major General Chris Donahue of Franklin County is the last soldier to leave Afghanistan». WGAL[en]. 31 августа 2021. Վերցված է 1 сентября 2021-ին.
3. ↑  Ivey DeJesus (31 августа 2021). «Last soldier to leave Afghanistan is a central Pennsylvania native». The Patriot-News[en]. Վերցված է 1 сентября 2021-ին.
4. ↑  «Christopher Todd Donahue (1992)». West Point Association of Graduates. Վերցված է 1 сентября 2021-ին.
5. 1 2 3 4 5  «BG Chris Donahue». Association of the United States Army[en]. Վերցված է 1 сентября 2021-ին.
6. 1 2 3 4 5 6 7  Zach VanDyke (23 июля 2020). «Maj. Gen. Christopher Donahue, 82nd Airborne Division Commanding General». Армия США. Արխիվացված է օրիգինալից 2021 թ․ օգոստոսի 31-ին. Վերցված է 1 сентября 2021-ին.
7. 1 2 3 4  Davis Winkie (31 августа 2021). «Last soldier out of Afghanistan was this former Delta Force 2-star». Army Times[en]. Վերցված է 1 сентября 2021-ին.
8. 1 2  Jeff Schogol (31 августа 2021). «Why a 2-star general was the last American service member to leave Afghanistan». Task & Purpose[en]. Վերցված է 1 сентября 2021-ին.
9. 1 2 3  Alex Horton (31 августа 2021). «This U.S. soldier's boots were the last on the ground in Afghanistan». The Washington Post. Վերցված է 1 сентября 2021-ին.
10. 1 2  «Biographical data book, National Defense University Class 2019-1, 17 Sep — 19 Oct 2018» (PDF). Национальный оборонный университет[en]. Արխիվացված է օրիգինալից (PDF) 23 сентября 2020-ին. Վերցված է 1 сентября 2021-ին.
11. 1 2  Diandra J. Harrell (1 декабря 2016). «Donahue receives 1st star». Fort Carson Mountaineer[en]. Արխիվացված է օրիգինալից 2021 թ․ սեպտեմբերի 1-ին. Վերցված է 1 сентября 2021-ին.
12. ↑  Ben Wright (15 августа 2017). «Brig. Gen. Donahue is 57th chief of infantry at Fort Benning». Ledger-Enquirer[en]. Արխիվացված է օրիգինալից 6 марта 2020-ին. Վերցված է 1 сентября 2021-ին.
13. ↑  Sydney J. Freedberg Jr. (16 марта 2018). «Guns, Drones, & Augmented Reality: Army Seeks Infantry Revolution». Breaking Defense. Վերցված է 1 сентября 2021-ին.
14. ↑  Alexander Burnett, Mike Burns (10 июля 2020). «82nd Airborne Division Welcomes New Leaders in Fort Bragg Ceremony». Армия США. Վերցված է 1 сентября 2021-ին.
15. ↑  Joey Garrison, Ledyard King (30 августа 2021). «He was the last US soldier to leave Afghanistan after 20 years of occupation». USA Today. Վերցված է 1 сентября 2021-ին.
16. 1 2  Caroline Linton, David Martin, Eleanor Watson (31 августа 2021). «This is the last American soldier to leave Afghanistan». CBS News. Վերցված է 1 сентября 2021-ին.`{{cite web}}`: CS1 սպաս․ բազմաթիվ անուններ: authors list (link)
17. ↑  Tara Copp (30 августа 2021). «Inside the Final Hours at Kabul Airport». Defense One[en]. Վերցված է 1 сентября 2021-ին.
18. 1 2  Saeed Ahmed (30 августа 2021). «He Is The Last American Soldier To Leave Afghanistan». National Public Radio. Վերցված է 1 сентября 2021-ին.
19. ↑  «Последний американский военный покинул Афганистан. Фотография». Meduza. 31 августа 2021. Վերցված է 2 сентября 2021-ին.
20. ↑  «Последние американские военные улетели из аэропорта Кабула. Историческое фото». BBC Russian. 31 августа 2021. Վերցված է 2 сентября 2021-ին.
21. ↑  «До последнего генерала. Фотофакт: последние военные США и СССР в Афганистане». Коммерсантъ. 31 августа 2021. Վերցված է 2 сентября 2021-ին.
22. ↑  Major General Christopher Donahue. — Paraglide. — Fayetteville, NC : The 82d Airborne Division Association, 2020, лето. — Vol. 75, № 2. — С. 10. — 63 с.

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Кристофер Т. Донахью». Армия США. Արխիվացված է օրիգինալից 2021 թ․ օգոստոսի 31-ին. Վերցված է 2021 թ․ սեպտեմբերի 13-ին.(անգլ.)