recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Վարդաքարի ջրամբար**, *Հոռոմի ջրամբար*, ջրամբար Հայաստանի Շիրակի մարզում՝ Կարկաչան գետի վրա՝ Վարդաքար գյուղի մոտ՝ 1600 մ բարձրության վրա։ Շահագործման է հանձնվել 1968 թվականին, վերակառուցվել 1974 թվականին։ Մակերեսը 0,86 կմ² է, միջին խորությունը 15,5 մ, ջրատարողությունը՝ 5 միլիոն մ³, օգտակարը՝ 4,7 միլիոն մ³։ Պատվարը հողային է՝ ավագակավային երեսապատումով, երկարությունը՝ 594 մ, առավելագույն բարձրությունը՝ 16,5 մ։ Ջուրը բաց է թողնվում մետաղե խողովակաշարի միջոցով (ջրթողքը՝ 0,65 մ³/վ)։ Աղետային ջրերը (39 մ³/վ) հեռացվում են խրամատային ջրընդունիչի և արագահոսի միջոցով։ Ոռոգում է Լուսակերտ, Սարատակ, Հովտաշեն, Վարդաքար գյուղերի հողատարածքները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հայաստանի Հանրապետության Ֆիզիկաաշխարհագրական օբյեկտների համառոտ տեղեկատու-բառարան, Երևան, «Գեոդեզիայի և քարտեզագրության կենտրոն ՊՈԱԿ», 2007, էջ 118 — 150 էջ։


|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական տարբերակը վերցված է* *Հայաստանի բնաշխարհ հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։*  |
| **՞**Ջրային սնկեր |
| --- |
| Սնկների բազմազանությունըՍնկների բազմազանությունը  |
|  |
| Գիտական դասակարգում |
| 

|
|  |
| Թագավորություն | Սնկեր |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ցեղ | **Ջրային սնկեր** |
|
|
|
|
|

 |
|  Լատիներեն անվանում |
| Chytridiomycetes, Oomycetes, Hyphomycetes

 |
| 

| ԴասակարգումըՎիքիցեղերում | Պատկերների որոնումՎիքիպահեստում | 

 |
| --- | --- | --- |

 |


**Ջրային սնկեր** , էկոլոգիական խումբ, որն ընդգրկում է տեսակներ սնկերի բոլոր դասերից։ Ավելի բնորոշ ներկայացուցիչները պատկանում են խիտրիդիոմիցետներին (*Chytridiomycetes*), օօմիցետներին (*Oomycetes*) և հիֆոմիցետներին (*Hyphomycetes*)։

Բնակվում են ջրավազանների ջրերի շերտերում, գրունտներում և ջրում խորասուզված հիմնանյութերի վրա։

Կան 

* առաջնային՝
	+ բլաստոկլադիայիններ (*Blastocladiales*),
	+ մոնոբլեֆարիդայիններ (*Monoblepharidales*),
	+ սապրոլեգնայիններ (*Saprolegniales*),
* երկրորդային՝
	+ հիֆոմիցետայիններ (*Hyphomycetales*) ջրային սնկեր, վերջինները ցամաքից անցել են ջրային միջավայր։

Էկոլոգիա
--------

Ջրային սնկեր հանդիպում են քաղցրահամ և ծովային ջրերում, որպես սապրոտրոֆներ՝ օրգանական մնացորդների, որպես մակաբույծներ՝ ջրիմուռների, ձկների, ձկնկիթների, միջատների և այլ ջրային օրգանիզմների վրա։

Հիֆոմիցետների համար առավել բարենպաստ միջավայր են անտառային տարածքների արագահոս, լավ աերացվող առվակներում թափված տերևները։

Բազմացում
---------

Վեգետատիվ մարմինը փոփոխվում է տարբեր անհատների մոտ՝ պարզագույն պլազմոիդայինից մինչև լավ զարգացած միցելիումը։ 

Անսեռ բազմացում
Մեծամասնության անսեռ բազմացումն իրականացվում է մեկ (բլաստոկլադիայիններ) կամ երկմտրականի (սապրոլեգնայիններ) զոոսպորներով։ Հիֆոմիցետներին բնորոշ է սիգմաձև եռա- կամ քառաճառագայթ կառուցվածքի կոնիդիումների ձևավորումը։ 

Սեռական բազմացում
Սեռական պրոցեսը խիտրիդիայինների մոտ իզո- կամ հետերոգամ է, օօմիցետների մոտ՝ օօգամ՝ օօսպորների ձևավորմամբ։ Ջրային հիֆոմիցետները միայն արհեստական աճեցման դեպքում են հազվադեպ ձևավորում սեռական պայուսակավոր փուլը։

Նշանակություն
-------------

Ջրային սնկերը ջրային միջավայրը մաքրում են օրգանական մնացորդներից և համարվում են ջրի աղտոտվածության աստիճանի ցուցիչներ։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական տարբերակը վերցված է* *Հայաստանի բնաշխարհ հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։*  |
**Ջրային Ռեսուրսների Համապարփակ Կառավարում, ՋՌՀԿ** (անգլ.` *Integrated Water Resources Management*, *IWRM*), համաշխարհային ջրային ռեսուրսների կառավարման միջոցառումների համակարգ։ «Գլոբալ ջրային համագործակցության» (ԳՋՀ) կողմից սահմանվել է որպես «գործընթաց, որը նպաստում է ջրի, հողի և հարակից ռեսուրսների համակարգված զարգացմանը և կառավարմանը` անաչառորեն մեծացնելով տնտեսական և սոցիալական բարեկեցությունը՝ առանց կենսական անհրաժեշտության էկոհամակարգերի կայունության փոխզիջման»։

ՋՌՀԿ զարգացումը մասնավորապես առաջարկվել է 1992 թվականին անցկացված Ջրի և շրջակա միջավայրի միջազգային գիտաժողովի ժամանակ նախարարների վերջնական հաշվետվությունում (այս կոչված՝ դուբլինյան սկզբունքեր)։ Գաղափարի նպատակն է ջրային ռեսուրսների բարելավված կառավարման համար առանցքային համարվող գործառությունների փոփոխումը։ Այժմյան բնորոշմամբ, ՋՌՀԿ-ն առաջնորդվում է երեք սկզբունքներով, որոնք միասին հանդես են գալիս համընդհանուր շրջանակներում։

* Սոցիալական ծախսերի արդյունավետ բաշխում. Բոլոր օգտագործողների համար (մասնավորապես մեկուսացված և անապահով խմբեր) մարդկային բարեկեցություն ապահովելու համար անհրաժեշտ բավարար քանակի և որակի ջրի հավասարաչափ հասանելիության ապահովում։
* Տնտեսական արդյունավետություն. հասանելի ֆինանսական և ջրային ռեսուրսների միջոցով առավելագույն քանակի օգտագործողներին առավելագույն չափի օգտակարության ապահովում։
* Էկոլոգիական կայունություն. Ջրային էկոհամակարգերի ճանաչումը որպես օգտագործող կողմ և վերջիններիս բնական գործունեությունը հաստատող պատշաճ տեղաբաշխման ապահովումը։

ՋՌՀԿ կիրառությունները կախված են համատեքստից, գործառնական մակարդակում կարևոր հիմնախնդիր է համաձայնեցված սկզբունքները տանել ստույգ գործողությունների հարթակ։

Արտաքին հղումներ
----------------

* ՋՌՀԿ ցուցումները գետավազանային կառավարման ոլորտում (ՅՈՒՆԵՍԿՈ, 2008)
* Հայաստանի Հանրապետության օրենքը ջրի ազգային քաղաքակականության հիմնադրույթների մասին
**Վարդգես Լևոնի Գուլիկյան** (մայիսի 6, 1942(1942-05-06), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - 2017), հայ նկարիչ, գեղանկարիչ։

Կենսագրություն
--------------

1961 թվականին ավարտել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանի գեղանկարի բաժինը, 1968 թվականին՝ Երևանի Պետական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի գեղանկարի բաժինը։

1982 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է, 1997 թվականից՝ Նկարիչների միջազգային միության անդամ (ՅՈՒՆԵՍԿՕ )։

1962-1963 թվականներին աշխատել է Ստանիսլավսկու անվան ռուսական դրամատիկական թատրոնում՝ որպես բեմի նկարիչ, 1968-1970 թվականներին՝ Համո Բեկնազարյանի անվան «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում՝ որպես ֆիլմի նկարիչ, 1970-1979 թվականներին՝ նախագծային ինստիտուտում՝ որպես ավագ ճարտարապետ, 1979-1990 թվականներին՝ Երևանի քաղխորհրդի նախագծային ինստիտուտում՝ որպես բաժնի վարիչ, 1990 թվականից՝ Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի գեղարվեստական կրթության ֆակուլտետում, կերպարվեստի ամբիոնի պրոֆեսոր է։

1987 թվականին Մոսկվայում ԺՏՆՑ ծաղկի տաղավարի ձևավորման համար արժանացել է Ոսկե մեդալի։ 2013 թվականին դարձել է Համաշխարհային կոնգրեսի, Ռուսաստանի հայերի միության, Հայաստանի սփյուռքի նախարարության, Հայաստանի նկարիչների միության կողմից հայտարարված կերպարվեստի լավագույն ստեղծագործությունների մրցանակաբաշխության դափնեկիր։

Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Հոլանդիայում (1990), Լեհաստանում (1992), Երևանում (1994)։ Գործերից պահվում են Հայաստանի նկարիչների միության և Հայաստանի մշակույթի նախարարության ֆոնդերում։

Ստեղծագործություններ
--------------------

Ստեղծել է թանձր գունային գամմայով բնապատկերներ՝ 

* «Աշուն», 1970։
* «Կեսօր. Սովետաշեն», 1983։
* «Արա լեռը կեսօրին», 1987։
* «Տեսարան Կոնդից», 1991։
* «Բնանկար», 1994։

Նատյուրմորտներ՝ 

* «Նատյուրմորտ ձմերուկով», 1992։
* «Նատյուրմորտ ձկներով», 1995, 2000։

Կոմպոզիցիաներ՝ 

* «Տրնդեզ», 1980։
* «Ծաղկի տոն», 1987։
* «Նվագախումբ», 1994։
* «Պայքար», 1994։
* «Դանթեի հանդիպումը Բեատրիչեի հետ», 2001։
* «Երաժիշտը», 2003։

Դիմանկարներ՝ 

* «Թոռնիկս՝ Լևոնիկը», 1998։
* «Դիանայի դիմանկարը», 2002։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  *Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005*

Արտաքին հղումներ
----------------

* Դոցենտ նկարիչ... Վարդգես Գուլիկյան (լուսանկարներ)
**Պուշկինի լեռնանցք**, *Բեզոբդալի լեռնանցք, Բզովդալի լեռնանցք, Դվալի լեռնանցք*, լեռնանցք Հայաստանի Լոռու մարզում, Բազումի լեռնաշղթայի արևելյան մասում՝ 2038 մ բարձրության վրա։ 1963 թ. շահագործման է հանձնվել հեռուստատեսային աշտարակը օդերևութաբանական կայանով։ Այն ունի 181,0 մ բարձրություն։ Պուշկինի լեռնանցքի և նրա տակ կառուցված ավտոխճուղային թունելը (երկարությունը՝ 1830 մ) շահագործման հանձնվեց 1971 թ. նոյեմբերի 30-ին և Փամբակի հովիտը կապում է Լոռու դաշտին։ 2002 թ. շահագործման հանձնվեց Հայաստանում առաջին հողմաէլեկտրակայան, այն ունի ընդհանուր 2,4 մեգավատտ հզորություն։

Անվանում
--------

Կոչվել է ռուս բանաստեղծ Ալեքսանդր Պուշկինի անունով, որը 1829 թվականին էրզրում ճանապարհորդելիս այստեղ հանդիպել է ռուս գրող, դիվանագետ Ալեքսանդր Գրիբոյեդովի աճյունը սայլով Իրանից Թբիլիսի տեղափոխողներին։ Հանդիպման վայրում կառուցված է աղբյուր-հուշարձան։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հայաստանի Հանրապետության Ֆիզիկաաշխարհագրական օբյեկտների համառոտ տեղեկատու-բառարան, Երևան, «Գեոդեզիայի և քարտեզագրության կենտրոն ՊՈԱԿ», 2007, էջ 101 — 150 էջ։
2. ↑  Հակոբյան Թ. Խ. Մելիք-Բախշյան Ստ. Տ. Բարսեղյան Հ. Խ. Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան, հ. 4 [Ն-Վ] (խմբ. Մանուկյան Լ. Գ.), Երևան, «Երևանի Համալսարանի Հրատարակչություն», 1986, էջ 370 — 804 էջ։


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական տարբերակը վերցված է* *Հայաստանի բնաշխարհ հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։*  |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վլադիմիր Սմիռնով (այլ կիրառումներ)

**Վլադիմիր Իվանովիչ Սմիռնով** (ռուս.՝ Владимир Иванович Смирнов, հունվարի 31 (փետրվարի 13), 1910 կամ 1910, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 16, 1988(1988-06-16) կամ 1988, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային երկրաբան, ԽՍՀՄ Գիտությունների Ակադեմիայի ակադեմիկոս 1962 թվականից, ԽՄԿԿ անդամ 1940 թվականից։

1934 թվականին ավարտել է Մոսկվայի երկրաբանահետախուզական ինստիտուտը։ 1934-1941 թվականներին և 1944-1949 թվականներին աշխատել է Մոսկվայի երկրաբանահետախուզական ինստիտուտում 1946 թվականից՝ պրոֆեսոր։ 1941-1944 թվականներին՝ Միջին Ասիայի Խայդարկանի սնդիկի կոմբինատի գլխավոր երկրաբան, 1946-1949 թվականներին՝ Օգտակար հանածոների պաշարների համամիութենական հանձնաժողովի նախագահ, ԽՍՀՄ երկրաբանության մինիստրի տեղակալ 1946-1951 թվականներին։ Սմիռնովի հիմնական աշխատությունները վերաբերում են մետաղային հանքավայրերի երկրաբանության ուսումնասիրմանը, օգտակար հանածոների քանակական գնահատմանը, ԽՍՀՄ-ում մետաղային հանքավայրերի առաջացման ու տեղաբաշխման օրինաչափություններին։ Մշակել է սնդիկի, ծարիրի, կապարի, ցինկի, ուրանի մետաղածնության պրոբլեմները, օգտակար հանածոների հանքավայրերի դասակարգումը և այլն։ 1964 թվականից՝ ԽՍՀՄ Գիտությունների Ակադեմիայի հանքառաջացման գիտական խորհրդի նախագահ, 1968՝ թվականից «Մետաղային հանքավայրերի երկրաբանություն» ամսագրի գլխավոր խմբագիր։ 1969-1975 թվականներին՝ ԽՍՀՄ Գիտությունների Ակադեմիայի երկրաբանության, երկրաֆիզիկայի և երկրաքիմիայի բաժանմունքի ակադեմիկոս-քարտուղար և նախագահության անդամ։ Արժանացել է Լենինյան մրցանակի 1972 թվականին։ Պարգևատրվել է Լենինի 2, Հոկտեմբերյան հեղափոխության, Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշաններով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Handbook of Mineralogy — Mineralogical Society of America.
2. 1 2  Смирнов Владимир Иванович (геолог) // Большая советская энциклопедия (ռուս.): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
3. 1 2 3


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Երկրի հերոսներ |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ ռուսական |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 124782744 · ISNI: 0000 0000 8012 701X · LCCN: n80102241 · NKC: mzk2008469258 · NTA: 291156193 · NUKAT: n96402712 · SUDOC: 083706208 · VIAF: 108498412 · WorldCat VIAF: 108498412 |

 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 10, էջ 459)։*  |
**Արյունաբանության և Ուռուցքաբանության Հայկական Ասոցիացիա** (կրճատ՝ ԱՈՒՀԱ, անգլ.՝ Armenian Association of Hematology and Oncology, կրճատ՝ AAHO) արյունաբանների և ուռուցքաբանների մասնագիտական կազմակերպություն, որի նպատակն է զարգացնել արյունաբանությունը, ուռուցքաբանությունը, ինչպես նաև բժշկագիտության հարակից ճյուղերը Հայաստանում։ Հիմնադրվել է 2012 թվականին՝ ք. Երևանում։

ԱՈՒՀԱ նախագահն է բ.գ.թ. դոց. Սամվել Հովհաննեսի Դանիելյանը, ով նաև հանդիսանում է ԵՊԲՀ Ուռուցքաբանության ամբիոնի վարիչը և «Մուրացան» ՀՀ Քիմիաթերապիայի Կլինիկայի ղեկավարը։ Ասոցիացիան ունի Ղեկավար Խորհուրդ և Պատվավոր Խորհուրդ։

Գործում է նաև ասոցիացիայի պաշտոնական անգլիալեզու պարբերականը՝ Արյան և Քաղցկեղի Գաղտնիքները (անգլ՝ Blood and Cancer Secrets Journal, կրճատ՝ BCS Journal)։

2014 թ-ին ԱՈՒՀԱ-ի կողմից սահմանվել է Հաննս Ֆունկի անվան ամենամյան մրցանակ, ի պատիվ գերմանացի հայտնի լրագրող և բարերար Հաննս Ֆունկի, ով տարիներ շարունակ աջակցել է Հայաստանում մանկական արյան քաղցկեղի նորագույն բուժումների ներդրմանը։ Մրցանակը հանձնվում է Հայաստանի արյունաբանության և ուռուցքաբանության բնագավառում նշանակալի ավանդ ունեցող անհատներին։

2015 թ-ին ասոցիացիայի կողմից հիմնադրվել է նաև Մանկական Արյունաբանության և Ուռուցքաբանության Հայկական Խումբը (անգլ.՝ Armenian Pediatric Hematology and Oncology Group), և Հայաստանի Երիտասարդ Ուռուցքաբանների Խումբը (անգլ.՝ Young Oncologists Group of Armenia)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  Արյունաբանության և Ուռուցքաբանության Հայկական Ասոցիացիայի պաշտոնական կայք
2. 1 2  ՀՀ Առողջապահության Նախարարության պաշտոնական կայք
3. ↑  Ամերիկայի Կլինիկական Ուռուցքաբանության Միության և ԱՈՒՀԱ առաջին համատեղ կոնֆերանսը Հայաստանում
4. ↑  ԵՊԲՀ Մուրացան Հիվանդանոցային Համալիր, Քիմիաթերապիայի կլինիկա(չաշխատող հղում)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հաննս Ֆունկ - հայ մանուկների մեծ բարեկամը. Ապագա Բժիշկ, նոյեմբեր 2013, N 15-16 (1291-1292), էջ 7(չաշխատող հղում)
**Ընտանեկան կոնֆլիկտների** հիմքում ընկած է ամուսինների նպատակնների և հետաքրքրությունների օբյեկտիվ տարբերությունները, որը հարաբերություններում ընդունվում է որպես հակադրություն։
Սոցիալ-հոգեբանական հետազոտությունները հնարավորություն են տալիս առանձնացնել ընտանեկան կյանքում առաջացող կոնֆլիկտների 4 տեսակ.

1. Ներանձնային- պետք է նշել, որ այն մարդը, որն ունի ներքին կոնֆլիկտներ, հաճախ սխալ է գնահատում շրջապատի մարդկանց և տեղի ունեցող իրադարձությունը։ Արդյունքում տեղի է ունենում հոգեբանական ճնշում և հնարավոր է ներանձնային կոնֆլիկտը վերափոխվի միջանձնային կոնֆլիկտի։

2. Միջանձնային-կոնֆլիկտը ծագում է 2 կամ ավելի մարդկանց միջև։ Միջանձնային կոնֆլիկտն առաջանում է մարդկանց համատեղ աշխատանքի ժամանակ և ծագում հակադրությունների լուծման ժամանակ։ Նման կոնֆլիկտի լուծումը կախված է մարդկանց զարգացման մակարդակից։

3. Անհատական-խմբային կոնֆլիկտը առաջանում է այն ժամանակ, երբ անհատաի նպատակը, վարքը չի համապատասխանում խմբի նորմերին։

4. Միջխմբային կոնֆլիկտ-այս դեպքում կարող է տեղի ունենալ բախում տարբեր խմբերի նպատակների, վարքի միջև։ Կոնֆլիկտային գործունեության հիրմքում ընկած են՝

**ա)** գործունեության բնույթը (հարձակվողական, պաշտպանողական, չեզոք)

**բ)** ակտիվության կոնֆլիկտներ (սիրո կորուստ, կապվածություն, կոպտություն, խանդը, կյանքին տարբեր հայացքներով նայելը)

**գ)** ներքին կոնֆլիկտ (դավաճանություն, մեկ այլ մարդու հանդեպ նոր զգացում)։
Ընտանեկան կյանքը մի ամբողջ գիտություն է, որը շատ բարդ է և անըդհատ զարգացող, քանի որ երկու ճակատագրեր միացել են և դարձել ընդհանուր երկու աշխարհներ։ Անհրաժեշտ է ապրել ընդհանուր հոգսերով, հաջողություններով։

Ընտանիքի յուրահատկություններից մեկն այն է, որ մի քանի մարդ ամենասերտ փոխհարաբերությունների մեջ են լինում երկարատև ժամանակահատվածում, մի քանի տասնյակ տարիների ընթացքում։ Նման ինտենսիվ փոխազդեցության համակարգում դժվար է գոյակցել առանց վեճերի, կոնֆլիկտների, և ճգնաժամերի։ Ընտանիք կազմելուց հետո սկսվում է ամուսնական առօրյան իր հոգսերով, ամուսինների միջև կարող են առաջանալ նաև հակասություններ, կոնֆլիկտներ, որոնք առաջ են բերում ներընտանեկան անբարենպաստ փոխհարաբերություններ։ Այդ կոնֆլիկտները կարող են վերաբերվել ամուսնական կյանքի տարբեր կողմերին, դրամի, հետաքրքրություններին, բարեկամներին, ազգականներին, երեխաներին և այլն։
Ներընտանեկան անբարենպաստ փոխհարաբերությունների առաջացման հիմնական և ավելի հաճախ հանդիպող պատճառներից մեկը կոնֆլիկտներն են ընտանիքի անդամների միջև։ Ընտանիքի անդամների միջև միշտ առկա է պայքար հանուն իշխանության, հանուն որոշումներ կայացնելու իրավունքի։ Օրինակ, ծնողի և երեխայի միջև որոշակի պայքար է առաջանում, թե տարբեր խնդիրների շուրջ ով է վճիռ կայացնելու։ Միջամուսնական կոնֆլիկտների առաջացումն ավելի հավանական է դառնում հետևյալ պայմանների առկայության դեպքում կամ հետևյալ պատճառներով.

1. սեփական ես-ի նշանակալիության, կարևորության պահանջմունքի, չբավարարվածության, ամուսիններից մեկի սոցիալական դիրքի ցածրացում,

2. դրական հույզերի, պահանջմունքի, չբավարարվածության, քնքշանքի հասկանալու և փոխըմբռնման բացակայության և այլն,

3. ցածր կրթամակարդակ

4. աշխատանքի բացակայություն և ֆինանսական դժվարություններ

5. կախվածություն ծնողների ընտանիքներից։

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ընտանեկան կոնֆլիկտներ
* Խուսափում
**Լիբանանահայ կերպարվեստ**, Լիբանանում է անցել նկարիչ Հարություն Կալենցի ստեղծագործության առաջին շրջանը (1946 թվականին հայրենադարձել է), նա օժտված էր բացառիկ գեղանկարչական ճաշակով, իրականությունը բացարձակապես գույներով ընկալելու վարպետությամբ։ Հարություն Կալենցի, ինչպես և 0. Ավետիսյանի, Գառզուի, Ժանսեմի, Շարթի ցուցահանդեսները Բեյրութում նպաստել են տեղի գեղարվեստական կյանքի աշխուժացմանը։ 1950-ական թվականներից լիբանանահայ մշակույթը բուռն վերելք է ապրել։ Ճանաչված նկարիչներից է նաև Պոլ (Պողոս) Կիրակոսյանը, որն ստեղծել է դիմանկարներ, բնանկարներ, թեմատիկ-կոմպոզիցիոն պատկերներ, որտեղ արտացոլել է նաև հայության աստանդական կյանքն ու կենցաղը («Դեր Ձոր», «Գաղթ», «Կարպետագործը» և այլն)։ Նրա գործերին բնորոշ են հյութեղ երփնագիրը, գույնի նուրբ զգացողությունը, գծանկարի մեղմությունը։ Արժանացել է մի շարք միջազգային և ՀՆՄ Մարտիրոս Սարյանի անվան (1981) մրցանակների։ Լիբանանահայ միջին և երիտասարդ սերնդի գեղանկարիչների արվեստները մոտ են երազային, թախծոտ բովանդակությամբ, սակայն առանձնանում են Եվրոպական արդի արվեստից սերող գունագծային որոշակի ինքնատիպությամբ, որը բնորոշ է Կյուվտերի (Ջոն Կյուվտերելյան), Կյուվի (Ժորժ Կյուրվերջինյան), Հարություն Թորոսյանի, Լյուսի Թյությունճյանի, Գրիգոր Նորիկյանի, Րաֆֆի Թոքաթլյանի, Հրայր Տիարպեքիրյանի, Ժակլին Օհանյանի ու Սերգեյ Մանուկյանի պատկերներին։ Միջին սերնդի քանդակագործներից հայտնի են Զավեն Խտշյանը (Եղեռնի զոհերին նվիրված հուշարձան, Բիկֆայա գյուղաքաղաք) և Վարուժան Մարտիրոսյանը։ ճանաչված ծաղրանկարիչ Տիրան Աճեմյանի գծանկարները տպագրվել են հայկական, ֆրանսիական և արաբական մամուլում։ Լուսանկարչության բնագավառում հայտնի է Վարուժան Սեթյանը։ Արվեստաբան Սեդա Պարսումյան-Տատոյանը 1984 թվականին հրատարակել է լիբանանահայ նկարչությունը վերլուծող պատկերազարդ աշխատություն։ Բեյրութի մի շարք հեղինակավոր պատկերասրահներ («Վարուժան Արթ Սենթր», «Նոազ Արի», «Ռոշան») պատկանում են հայերին։

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։*  |
**Ամստերդամի Հայկական կամուրջ** (հոլ.՝ Armeensebrug), Ամստերդամի 1700 կամուրջներից 293 համարանիշը կրող կամուրջ, որը 2014 թվականի մայիսի 15-ից անվանվել է Հայկական կամուրջ։

Պատմություն
-----------

17-րդ դարում հայ վաճառականներն ու Ամստերդամի հայ բնակիչներն այս կամրջով են անցուդարձ արել, այցելել Ամստերդամի Սուրբ Հոգի հայկական եկեղեցի։

Կամուրջը հայկական անվանելու նախաձեռնությունը պատկանում է Նիկոլայ Ռոմաշուկ Հայրապետյանին, ով հոլանդական արխիվներից «հայկական հետքն» ապացուցող փաստաթղթեր հավաքագրելով՝ կարողացել է պաշտոնապես ստանալ կամուրջը հայկական անվանելու թույլտվությունը
:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Ես բազմաթիվ ապացույցներ ներկայացրի Ամսթերտամի քաղաքապետարանին նախ այն պատճառով, որպեսզի ապացուցեմ, որ «ARMEENSEBRUG» անունը, պատվաբեր է նաև հոլանդացիների համար։ Նաև արդարացի է, քանի, որ հայ ժողովուրդը իրոք արժանիքներ ունի։ Դրա վկայությունները բազմաթիվ են. հայերը մեծ դեր ունեն Նիդերլանդների ոսկեդարի (17-րդ դար) բարգավաճմանը, երկրորդ համաշխարհային պատերազմին հայ զինվորներու ցուցադրած վէրաբերմունքը հօգուտ Նիդերլանդական բանակի և այլը։- Նիկոլայ Ռոմաշուկ Հայրապետյան |  |

Կամրջի հանդիսավոր անվանակոչման և «ARMEENSEBRUG» հուշատախտակի տեղադրման արարողությանը մասնակցել են Նիդերլանդների թագավորությունում ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան Ձյունիկ Աղաջանյանը, Սուրբ Հոգի եկեղեցու առաջնորդ Տեր Տարոն Թադևոսյանը, Ամստերդամի քաղաքային պլանավորման ղեկավար Ռոբ Կատին, Փողոցների անվնակոչման գլխավոր քարտուղար Հանս Թոմասոնը, Նիկոլայ Ռոմաշուկ Հայրապետյանը, ՀԸԲՄ, Արարատ, Աբովյան կազմակերպությունների ներկայացուցիչներ։

«ARMEENSEBRUG» անվանումը կներառվի նաև Ամստերդամի քարտեզում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Նիկոլայ Ռոմաշուկ-Հայրապետյան. «Այս երկար տարիներու շատ դժվարին և շատ հոգնեցուցիչ բայց հաջողությամբ պսակված աշխատանքս, նվիրում եմ, Հայոց Ցեղասպանության Անմեղ Զոհերու 100 Ամյա Տարելիցին»
2. ↑  A Bridge Named "Armenian" in Amsterdam(չաշխատող հղում)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Armeensebrug, brug 293 in de Keizerstraat over de Krom Boomssloot
Կարելի է առանձնացնել ընտանիքի երեք պատմական տիպեր՝ *հայրիշխանական* (ավանդական), *երեխայակենտրոն* (ժամանակակից), *ամուսնական* (հետժամանակակից)։ Այս ձևերը ներկայումս գործում են զուգահեռ, սակայն ունեն առաջացման խիստ արտահայտված պատմական հաջորդականություն։

Ընտանիքի հայրիշխանական տիպ
--------------------------

Ընտանիքի այս տիպը հիմնվում է երկու հիմնական սկզբունքների՝ ուժեղ արտահայտված սեռատարիքային ենթակայության և ընտանիքի կենսական ցիկլի բոլոր փուլերում անձնային ընտրողականության բացակայության վրա։ Կառուցված է դոմինանտող հարաբերությունների հիմքի վրա՝ ամուսնու ավտորիտար իշխանության, ամուսնուց կնոջ կախվածության և ծնողներից երեխաների կախվածության վրա։ Տիրում է ծնողների բացարձակ իշխանություն և դաստիարակության ավտորիտար համակարգ։ Տղամարդու ձեռքերում են կետրոնացած տնտեսական ռեսուրսները, և նա է ընդունում հիմնական որոշումները։ Ընտանիքի ցանկացած անդամի հեղինակությունը կախված է նրա սեռրց և տարիքից։

Ընտանիքի երեխայակենտրոն տիպ
---------------------------

Ընտանիքի այս տիպը բնութագրվում է ամուսութան՝ սիրո վրա հիմնված լինելով, ամուսինների հարաբերական համահավասարությամբ, ինչպես ամուսինների, այնպես էլ ծնող-երեխա փոխհարաբերություններում դոմինանտում են սերն ու ջերմությունը։ Փոխհասկացումը և վստահությունը դառնում են ամուսինների հարաբերությունների հիմքը։ Երեխաների դաստիարակությունը ընտանիքի կյանքի գլխավոր իմաստն է։ Այստեղից ձևավորվում է ընտանիքի պլանավորման ֆենոմենը, ինչի արդյունքում վերարտադրողական շրջանը սահմանափակվում 5–10 տարով և երեխաների մեկ կամ երկու ծնունդով։ Ծնվում է սպասված երեխան, որը դառնում է ծնողական սիրո օբյեկտ։ Ընտանիքի երեխայակենտրոն տիպում ընտանիքի բոլոր անդամները նշանակություն են տալիս ապահովվածությանը, դաստիարակությանը, կրթությանը, երեխաների ֆիզիկական և հոգեկան առողջությանը։ Ընտանիքի անդամների գործողությունները ուղղված են երեխաների բարեկեցությանը, մասնավորապես ամուսնության պահպանում հանուն երեխաների։ Գոլոդը իր հետազոտություններում նշում է, որ երեխայակենտրոն ընտանիքը՝ կախված երեխա-ծնող հարաբերությունների բնույթից, կարող է ներկայացված լինել երեք տարբերակներով.

* Ավտորիտար,
* Ամբիվալենտ,
* Կվազիավտոնոմ(երեխայակենտրոնությունից անցում դեպի երեխայի ավտոնոմ զարգացման)

Ընտանիքի ամուսնական տիպ
-----------------------

Վերջին տասնամյակում դիտվում է մոնոգամ ընտանիքների ևս մեկ տիպի ձևավորում, որը կոչվում է ամուսնական տիպ։ Այս տիպի առաջացման հիմնական պատճառ կարելի է համարել կնոջ սոցիալական և տնտեսական դերի բարձրացումը, երեխաների ավտոնոմության մեծացումը և գլխավորը՝ ընտանեկան կյանքի նորմերի փոփոխությունը։ Ամուսինները հրաժարվում են ենթարկել իրենց բոլոր հետաքրքրությունները երեխաների հետաքրքրություններին։ Նկատվում է նաև ամուսինների ավտոնոմության միտում, քանի որ նրանցից յուրաքանչյուրի շփման շրջանակը դուրս է գալիս միայն ընտանեկանից։ Ընդ որում ամուսնական ընտանիքում տիրում են էգալիտար հարաբերություններ կնոջ և ամուսնու միջև։ Այս տիպի ընտանիքում կարևորը կնոջ և ամուսնու հարաբերություններն են, որի ընթացքում ձևավորվում են ընտանեկան արժեքները, որոնք հետագայում երեխա-ծնող հարաբերությունների հիմք են դառնում։

Գրականություն
-------------

* Карабанова О.А. Психология семейных отношений и основы семейного консультирования։ Учебное пособие. — М.։ Гардарики, 2005. — 320 с.
**«Աշտիշատի ժողովը»**, ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ Էդուարդ Իսաբեկյանի 1966 թվականին ստեղծած կտավը, որն ունի 85 սմ բարձրություն, 78 սմ լայնություն, նյութը՝ կտավ յուղաներկ։

Պատմություն
-----------

Ըստ էության այս աշխատանքում խոսքը վերաբերում է Արտաշատի ժողովին։ Նկարիչը կտավը վերնագրել է «Աշտիշատի ժողովը» և ոչ թե «Արտաշատի ժողովը», քանի որ Աշտիշատը խորհրդանշում է հեթանոս Հայաստանը, իսկ Եզնիկը՝ հեթանոս փիլիսոփայության գիտակը, հեթանոս (հույն) փիլիսոփայությունը կապում էր աստվածաբանության հետ։

Նկարագրություն
--------------

«Աշտիշատի ժողովը» կտավի կոմպոզիցիոն լուծումը հիշեցնում է «Պատասխան Հազկերտին» (1960) կտավը։ Ինչպես և այնտեղ, կենտրոնում բազմել է Վարդան Մամիկոնյանը։ «Աշտիշատի ժողովի» առավելությունը նրա կոմպոզիցիոն ամբողջականությունն է, որ արտահայտված է ներկաների «ուղղվածությամբ» դեպի կենտրոն։

Հավատարիմ իր ներկապնակին՝ նկարիչը պատկերել է հայկական միջավայրի մասին հուշող սրահի հզոր կամարներ, որոնք հանգչում են խավարում կորած թակաղաղի (աբակայի) վրա։
Գլխավոր կերպարներն են Եզնիկ Կողբացին, որ կարդում է Մովպետաց Մովպետ Միհրներսեհին ուղղված պատասխան թուղթը և ավելի բարձր տեղում գահին բազմած Վարդան Մամիկոնյանը։
Կենտրոնում Եզնիկն աչքի է ընկնում ոչ միայն դիրքով, մյուսներից տարբերվող պորտրետայնությամբ, այլև մուգ կապույտ պատմուճանով։ Եզնիկը, ով պատկերված է ձախ կողմում, ներկայացված է լուսաստվերային խոշոր ընդհանրացումներով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Աշտիշատի ժողովը. 1966, կտավ, յուղաներկ, 78×85 (ԸՍ)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Էդուարդ Իսաբեկյանի պաշտոնական կայքը

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Էդուարդ Իսաբեկյանի նկարներ |
| --- |
|  |
| 
* Բնանկար: Մախինջաուրի
* Ավարայրի ճակատամարտը
* Պատանի Դավիթ
* Պատասխան Հազկերտին
* Աշտիշատի ժողովը
* Վարդանանք
* Դուրս տաճարից
* Ձեր կենացը
* Ակսել Բակունց
* Իգդիրի երևելիները. Թաղում Իգդիրում
* Իգդիրյան նախաճաշ
* Աբովյանը Արարատի բարձունքներում
* Ակադեմիկոս Գամսախուրդիայի դիմանկարը
* Դավիթ Բեկ
* Դերենիկ Դեմիրճյանի դիմանկարը
* Երեկոն այգում
* Ծերունու առավոտը
* Ծովինար
* Հաղպատի գյուղացիների ապստամբությունը
* Հարսանյաց երթ Կողբից Իգդիր
* Հորովել
* Մոր դիմանկար
* Մայրս և ես
* Անհանգիստ ձիեր (նկարաշար)
* Արտավազդի կործանումը (կտավ)
* Սայաթ-Նովա
* Անդորր. Բնության գրկում
* Տանյա
* Նավզիկե
* Գիշերային Աշտարակ
* Վրացի ծերուկը
* Հեռացողը
* Գնչուհին թութակով
* Առևանգումներ
* Բնորդուհին (Արվեստանոցում)
* Ոտքդ զգույշ դիր հողին
* Բանջարանոցում
* Այդ տղաները
* Չվերադարձան
* Մթնշաղ
* Ինքնանկար
* Տաճկահայաստանում

 |  |

 |
**Մաևիցա**, ոչ բարձր լեռնաշղթա և պատմական տարածք Բոսնիայի և Հերցեգովինայի հյուսիս-արևելքում։ Սահմանակցում է Պասավինա և Սեմբերիա շրջաններին հյուսիսում և Սպրեչ գետի հովտում՝ հարավից։

Ամենաբարձր կետը Ստոլիցե լեռն է (916 մ)՝ Տուզլա քաղաքից 16 կմ արևելք։ Այդ գագթին նախկինում տեղակայված է եղել հեռուստատեսային ալեհավաք (ավերվել է 1995 թվականին ՆԱՏՕ-ի ռմբակոծության ժամանակ)։ Մի քանի այլ լեռներ գտնվում են 800-ից 900 մ բարձրության վրա։ Լեռնաշղթան հիմնականում գտնվում է Բոսնիայում և Հերցեգովինայում և մասամբ Սերբիայի Հանրապետությունում։ Մաեվիցա լեռնաշղթայի մեծ մասը ծածկված է անտառներով։

Հիմնական լեռնաշղթան ձգում է հյուսիս-առևմուտքից հարավ-արևելք(Սրեբրենիկից Զվորնիկի ուղղությամբ)։ Լեռնաշղթայի գագաթները՝ Օկրեսնիցա (815 մ), Օպակովիցա (690 մ), Ստուբլիչ(721 մ), Տաբակովե-Ստրանե(572 մ), Կիցել (673 մ), Գավրանիչ (720 մ), Գրեդա (803 մ), Մեդժեդնիկ (842 մ), Բուսյա (845 մ), Դրագանովաց (779 մ), Կոնից (903 մ), Ստոլիցե (916 մ), Մալա-Ելիցա (879 մ), Վելիկա-Ելիցա (878 մ)։ Արևմուտքում և արևելքում լեռնաշղթայի լեռնային մասն անցնում է և ձգվում դեպի Դրինա և Տինա գետերի հովիտներ։ Կազմված է հիմնականում Էոցենից, Օլիգոցենից, Միոցենից և Պլիոցենից։ Տրիասովյան, Յուրայի և Մելովյան ժամանակաշրջանները և Մագմայական ապարները հանդիպում են ավելի ուշ։ Մաեվիցա լեռնաշղթայի անմիջական հարևանությամբ տարածվում են ածխային և նավթային հանքավարեր։ Լեռնաշղթայով անցնում է ջրբաժան Սավա, Դրինա և Սպրեչա գետերի միջև։

Բանահյուսություն
----------------

Մաեվիցայի լեռներում ապրող սերբերն ունեին իրենց սովորույթները։ Օրինակ, երբ մոտենում էին կակտաբեր ամպերը, նրանք տան առաջ դնում էին փոքր սեղան, վրան քիչ քանակությամբ աղով լցված կավե խեցաման և խաչաձև կրակխառնիչ։ Նրանք համարում էին, որ այդ առարկաները կարող են քշել ամպերը։ Տեղի բնակչությունն ուներ նաև սովորություն՝ գուշակելու բերքը. եզի աջ շչակի վրա դրվում էր ժապավեն և եզն այդ ժապավենը ինչքան հեռու նետեր իրենից, այդքան ավելի շատ կլիներ բերքը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  *Губкин И. М. Киселев С. П.* Мировые нефтяные месторождения. М. — Л. 1934
3. ↑  Славянский и балканский фольклор. Изд-во «Наука», 1981
4. ↑  Славяноведение. Наука, 1994. C. 53

Արտաքին հղումներ
----------------

* Priboj — Majevica

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: sh85079959 · VIAF: 246278647 · WorldCat VIAF: 246278647 |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աշտիշատի եկեղեցական ժողովներ
**435 թվականի Աշտիշատի եկեղեցական ժողով**, Աշտիշատ ավանում հավաքված երկրորդ եկեղեցական ժողովը, որը տեղի է ունեցել 435 թվականին։

Երրորդ ժողովը գումարվել է Սահակ Ա Պարթև կաթողիկոսի և Մեսրոպ Մաշտոցի նախաձեռնությամբ՝ Եփեսոսի Գ տիեզերական ժողովի (431 թ.) որոշումները պաշտոնապես ընդունելու, ինչպես նաև Հայոց մարզպանությունում տարածվող նեստորականության հետ կապված մի շարք խնդիրներ լուծելու համար։ Ըստ Կորյունի, Սահակ Ա Պարթևի և Մեսրոպ Մաշտոցի աշակերտները Եփեսոսից իրենց հետ բերել են ժողովի որոշումներն ու կանոնները, Աստվածաշնչի հայերեն թարգմանության օրինակը և ներկայացրել ժողովին։ Ժողովը նախ ընդունել է Եփեսոսի Գ տիեզերական ժողովի դավանական որոշումներն ու վեց կանոնները, ապա զբաղվել նեստորականության խնդրով։ Եփեսոսի ժողովում բանադրված նեստորականները, Բյուզանդական կայսրությունում հալածվելով, ամրապնդվել էին Սասանյան Պարսկաստանում, որտեղ շուտով նեստորականությունը հռչակվել է Պարսից եկեղեցու պաշտոնական դավանանք։ Նեստորի կողմնակիցները եռանդուն գործունեություն են ծավալել նաև Հայոց մարզպանությունում նեստորականության հիմնադիր հայրեր համարվող Դիոդորոս Տարսոնացու և Թեոդորոս Մոպսուեստացու գրվածքները թարգմանել են հայերեն, ասորերեն, պարսկերեն և տարածել։ Մալաթիայի Ակակիոս և Եդեսիայի Ռաբուլաս եպիսկոպոսները գրով զգուշացրել են Հայոց կաթողիկոսին, եպիսկոպոսներին ու նախարարներին չընդունել հերձվածող և ﻿նեստորական վարդապետության ուսուցիչ Մոպսուեստացու գրքերը։ Մինչդեռ Կիլիկիայի եպիսկոպոսներն ամբաստանել են Ակակիոսին և Ռաբուլասին՝ նրանց այդ վարվելակերպը համարելով ոչ ճշմարիտ և անձնական վրեժխնդրությունից մղվող արարք։ 435 թ.-ի ժողովը որոշել է դիմել Կ․ Պոլսի Պրոկղ պատրիարքին և կաթողիկոսի թղթով ու Մոպսուեստացու գրվածքներով նրա մոտ ուղարկել երեցներ Ղևոնդին ու Աբելին՝ կամենալով պարզել ճշմարտությունը։ Պրոկղը նույն թվին Անտիոքի Հովհաննես պատրիարքի նամակի հետ ուղարկել է նեստորական վարդապետությունը դատապարտող և եփեսոսյան դավանությունը պաշտպանող իր պատասխան թուղթը, որն էլ ընդունել են հայերը։
Աշտիշատի 435 թ.-ի ժողովը մեծ նշանակություն է ունեցել Հայաստանում նեստորականությունը պաշտոնապես մերժելու և կյուրեղ-եփեսոսյան դավանության դիրքերի վրա կանգնելու գործում։

Գրականություն
-------------

* Գիրք թղթոց, Երուսաղեմ, 1994։
* Փավստոս Բուզանդ, Պատմություն Հայոց, Ե․, 1987։
* Մովսես Խորենացի, Պատմություն Հայոց, Ե․, 1997։
* Կորյուն, Վարք Մեսրոպ Մաշտոցի, Ե․, 1994։
* Ադոնց Ն․, Մաշտոց և նրա աշակերտները․ ըստ օտար աղբյուրների, Վնն․, 1925։
* Տեր-Մինասյան Ե․, Պատմա-բանասիրական հետազոտություններ, Ե․, 1971, էջ 331–345։


|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատված վերցված է*  *Քրիստոնյա Հայաստան հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո:*  |
**Աշխարհի վերջ** (իսպ.՝ Fin), 2012 թվականի իսպանական ֆիլմ, ռեժիսորը Խորխե Տորեգրոսին է։ Ֆիլմը ստեղծվել է Դավիիդ Մոնտեագուդոյի «Վերջ» վեպի հիման վրա։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել Տորոնտոյի 37֊րդ միջազգային կինոփառատոնում։ Ֆիլմը ունի 16+ տարիքային սահմանափակում։

Կարգախոս ՝ «Ոչ ոք չի մնա»։

Դիպաշար
-------

Հին ընկերների մի խումբ հանգստյան օրերին հավաքվում են մի ամառանոցում, ավելի ուշ պարզվում է, որ իրենց հավաքել է «Մարգարե» մականունով շիզոֆրենիկ ընկերը, որը, սակայն, չի գալիս այդ հանդիպմանը։ Ընկերները երկար ժամանակ չէին տեսնվել, և թվում էր, որ ամեն ինչ նույն է մնացել։ Սակայն պարզվեց, որ անցյալը իրենց հանգիստ չէր տալու։

Ասուպի ընկելու վայրում տարօրինակ երևույթ է տեղի է ունենում, որը կտրում է արտաքին աշխարհի հետ կապը՝ հոսանքազրկվում է ամեն ինչ, արգելափակվում են ավտոմեքենաների դռները, ժամացույցները կանգ են առնում։ Աստղերը մարում են։ Ընկերները որոշում են առավոտյան հարևաններից պարզել, թե ինչ է կատարվում։ Առավոտյան պարզվում է, որ ընկերներից մեկը՝ Ռաֆան, անհետացել է՝ թողնելով բոլոր իրերը։ Հարևանները տանը չեն։ Ընկերները որոշում են հետ վերադառնալ քաղաք։ Քաղաք կարողանում են հասնել ընդամենը երեքը։ Նրանցից մեկը, տեսնելով, թե ինչպես է անհետանում աղջիկը, խելագարվում է և գնում առյուծի մոտ։ Առյուծից փրկվելու համար Եվան և Ֆելիքսը նստում են նավակը և անհետանում մառախուղում։

Դերերում
--------

* Կլարա Լագո՝ *Եվա*
* Միքել Ֆերնանդես՝ *Սերխիո*
* Անտոնիո Գարիդո՝ *Ռաֆա*
* Դանիել Գրաո՝ *Ֆելիքս*
* Էուխենիո Միրա՝ *Անխել*
* Բլանկա Ռոմերո՝ *Կովա*
* Կարմեն Ռուիս՝ *Կապա*
* Անրես Վելեկսո՝ *Յուգո*
* Մարիբել Վերդու՝ *Մարիբել*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. 1 2 3 4 5
3. 1 2 3 4 5 6
4. ↑
5. 1 2 3 4 5 6 7 8 9
6. 1 2 3 4 5

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք Archived 2012-10-28 at the Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | AlloCiné · ČSFD · FilmAffinity · FilmAffinity · Internet Movie Database |

 |
**WWE կիսածանրքաշային չեմպիոնատ** (անգլ.՝ WWE Cruiserweight Championship), պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտի (ռեստլինգ) նախկին չեմպիոնական տիտղոս «WWE» կազմակերպության կիսածանրքաշային դիվիզիոնում։ Հանրությանը ներկայացվել է 2016 թվականի սեպտեմբերի 14-ին՝ «Cruiserweight Classic» հաղորդաշարի անդրանիկ եթերաշրջանի ավարտին։

Տվյալ տիտղոսի համար պայքարող մարզիկների քաշը չպետք է գերազանցեր 93 կգ-ը։

Առնչություն չի ունեցել նախկինում գործածված նույնանուն չեմպիոնական տիտղոսի հետ, որն իր հերթին ստեղծվել էր «World Championship Wrestling» (WCW) կազմակերպությունում և գործածությունից հանվել 2007 թվականին։

Գործածությունից հանվել է 2022 թվականի հունվարի 4-ին, միավորվելով NXT հյուսիսամերիկյան չեմպիոնական տիտղոսի հետ։

Գործածվել է գլխավորապես պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտի հանդիպումներում, որոնցում մասնակիցները կատարում են նախապես մշակված սցենարներ և ուղղակիորեն չեն մրցակցում միմյանց հետ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «WWE կիսածանրքաշային չեմպիոնատ»։ WWE.com

Արտաքին հղումներ
----------------

* WWE կիսածանրքաշային տիտղոսի պատմությունը(անգլ.)
Ենթակոնյուկտիվիտային հեմատոմա
**Արյունազեղում**, արյունատար անոթներից դուրս հոսած արյան կուտակումը օրգաններում, հյուսվածքներում և մարմնի խոռոչներում։ Արյունազեղման պատճառ կարող են լինել արյան անոթների վնասվածքները, նրանց պատերի կարծրացումը կամ թափանցելիության մեծացումը, նյարդակարգավորման խանգարումները, ինչպես նաև զանազան ախտածին պրոցեսներ (ուռուցքներ, բորբոքումներ)։ Փոքր ծավալի արյունազեղումն աստիճանաբար մակարդվում և առանց բարդությունների ներծծվում է, մինչդեռ ավելի մեծը վերաճում է շարակցական հյուսվածքի, որտեղ կարող են աղեր կուտակվել։ Այդ հյուսվածքը երբեմն թարախակալվում է։ Մարմնի՝ առավել կարևոր որոշ օրգաններում (գլխուղեղ, ողնուղեղ) արյունազեղումը կարող է մահվան պատճառ դառնալ։

Պատճառ
------

Արյունազեղում առաջանում է արյան անոթի վնասման ժամանակ՝ ներքին արյունահոսության և արյան մակարդելիության խանգարման հետևանքով։ Արյունազեղում կարող է նկատվել անոթի վնասվածքի, պատռվածքի, անոթի պատի ախտահարման (օրինակ՝ աթերոսկլերոզի դեպքում), թափանցելիության բարձրացման ժամանակ։

Հետևանքներ
----------

Արյունազեղում շրջանում արյունը կարող է ներծծվել հյուսվածքների մեջ կամ կուտակվել սահմանափակ հատվածում և առաջացնել արյունային ուռուցք։ Հյուսվածքների մեջ լցված արյունն առաջացնում է բորբոքային հակազդեցություն, ճնշում դրանք սնող մանր արյունատար անոթները, զգացող նյարդային վերջույթները և ցավ պատճառում։ Մաշկի, ենթամաշկային բջջանքի արյունով ծծեցումը կարող է առաջացնել արյան ենթազեղում։

Փոքր արյունազեգումը լրիվ ներծծվում է, ավելի մեծերը ժամանակի ընթացքում աճում են միայն շարակցական հյուսվածքի, երբեմն՝ կրային աղերի նստվածքի հետ։

Վտանգ
-----

Արյունազեղման վտանգավորության աստիճանը պայմանավորված է հիմնականում դրա տեղադրությամբ։ Այսպես՝ գլխուղեղի հյուսվածքի նույնիսկ չնչին արյունազեղումը անհամեմատ ավելի վտանգավոր է, քան մկանների կամ հոդախոռոչների տարածուն արյունազեղում։

Խոռոչային արյունահոսություն
---------------------------

Որևէ խոռոչի մեջ գոյացած բավականին մեծ արյունազեղումը կոչվում է խոռոչային արյունահոսություն։ Նման դեպքերում կյանքին վտանգ սպառնացող խանգարումները կարող են պայմանավորված լինել արյան մեծ կորստով (որովայնի խոռոչի արյունազեղում), շնչառության խանգարմամբ (կրծքամզի խոռոչի արյունազեղում), գլխուղեղի ճնշմամբ (ներգանգային արյունազեղում)։

Բուժում
-------

Բուժումը որոշվում է արյունազեղման տեղադրությամբ, բնույթով, ինչպես նաև արյունազեղում առաջացնող պատճառով։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | Microsoft: 2779617729 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 2, էջ 102)։*  |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբանական տարբերակը վերցված է* *Հանրամատչելի բժշկական հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։*  |
**Արյունահավաք** (հեմատոմա) (հունարեն՝ ατμα-արյուն և հունարեն՝ ωμα-ուռուցք), արյունահոսության հետևանքով արյան սահմանափակ կուտակում հյուսվածքներում, որտեղ առաջանում են արյունով լցված խոռոչներ։ Արյունային ուռուցքի պատճառ են անոթների պատռվածքները, հաճախ՝ հարվածները կամ արյան մակարդելիության փոփոխությունները։

Առաջանում է արյունատար անոթների վնասման հետևանքով, մաշկի և շրջոսկրի տակ, մկաններում, հոդախորշերում, լորձաթաղանթներում, ներքին օրգաններում և այլն։ Փափուկ հյուսվածքներում սալջարդի հետևանքով առաջանում է ոչ մեծ մակերեսային, ցավոտ արյունային ուռուցք՝ արյան ենթազեղումով, որը հաճախ կարելի է կանխել՝ սալջարդի ժամանակ ճիշտ առաջին օգնություն ցույց տալով։ Ժամանակին բուժելիս արյունային ուռուցքը սովորաբար անցնում է անհետևանք։ Տարածուն (օրինակ՝ միջմկանային) արյունային ուռուցքի դեպքում հիվանդը պետք է բուժվի բժշկի հսկողությամբ։

Կենսական կարևոր օրգանների (գլխուղեղ, լյարդ և այլն) սալջարդի դեպքում անհրաժեշտ է անհապաղ դիմել բժշկի, քանի որ կարող են առաջանալ կյանքի համար խիստ վտանգավոր արյունային ուռուցքներ։

Տես նաև
-------

* Արյունազեղում

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբանական տարբերակը վերցված է* *Հանրամատչելի բժշկական հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։*  |


|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 2, էջ 102)։*  |
**Ռոզկա շան մասին**, 2009 թվականին «Պիլոտ» ստուդիայում ստեղծված ռուսական նկարված մուլտֆիլմ։ Ռեժիսոր Անդրեյ Սոկոլովը այն ստեղծել է պոմորյան ժողովրդական հեքիաթների հիման վրա։

Մուլտֆիլմը «Գունագեղ քարերի սարը» մուլտսերիալի մաս է։ Մուլտֆիլմի սկզբում «Մենք ապրում ենք Ռուսաստանում՝ Արխանգելսկում» պլաստիլինե գրադրվագն է։

Սյուժե
------

Մի օր կալվածատերը գնում էր նոր սայլակառքով՝ իր հետ տանելով մի շուն։ Բայց շնիկին դուր չի գալիս ճանապարհորդությունը և նա կալվածատիրոջ բաճկոնը կեղտոտում է։ Կալվածատերը նրան դուրս է շպրտում փողոց։ Այդ ժամանակ ճանապարհով քայլում էր մի տղամարդ, նա շանը վերցնում է, տանում տուն և անունը դնում Ռոզկա։ Շնիկը փոքրիկ էր, բայց արագ վազում էր, շատ բարձր հաչում, ոչ ոքից չէր վախենում, իսկ եթե հանկարծ ատամներով բռնում էր մեկին, ապա պոկել չէր լինում։ Ռոզկան առանց հոգնելու որսում էր նապաստակներ։ Մի անգամ նապաստակի հետևից այնպես է ընկնում, որ վերջինս մեծ գայլաձկան բերանն է ընկնում։ Տղամարդը բռնում է գայլաձկանը և Ռոզկային գովում։ Ռոզկան գայլաձկանը պահպանում էր և կատուներին քշում նրա մոտից։ Տղամարդը գայլաձկանը տակառի մեջ աղ է դնում և սայլով քաղաք տանում։ Իսկ Ռոզկան ճանապարհին այնքան բարձր է հաչում, որ բոլոր կենդանիներին վախեցնում է։ Նապաստակի հոտ առնելով՝ վազում է նրա հետևից և հանդիպում է գայլերին։ Նրանցից փախչելով՝ շունը մտնում է պառկած կոճղի մեջ, որի ամբողջ միջուկը քայքայվել էր։ Գայլը նրա հետևից փորձում է մտնել, բայց խրվում մնում է։ Իսկ Ռոզկան դուրս է թռչում և նրա պոչից կախ ընկնում։ Վազում է գայլը կոճղը գլխին և Ռոզկան՝ պոչին։ Տղամարդը գայլին կրակում է և նրա մորթուց իրեն վերարկու, իսկ Ռոզկայի համար վերարկուի վրա գրպանիկ է կարում։ Ձմռան մի օր տղամարդը գնում է ճանապարհով, և գողը ձեռքը մտցնում է նրա գրպանը։ Ռոզկան բռնում է նրա ձեռքը և երկար բաց չի թողնում։ Այդ ժամանակ մոտերքով անցնող կալվածատերը ուզում է գայլի մորթուց վերարկուն խլել տղամարդուց։ Սակայն շունը կպչում է նրա տաբատին և պատառ-պատառ անում այն։ Կալվածատերը, վախենալով Ռոզկայից, ստիպված հեռանում է։

Փառատոններ և պարգևներ
---------------------

* 2009 թվականին XVIII սլավոնական ուղղափառ ժողովուրդների «Ոսկե դյուցազուն» միջազգային կինոփառատոնին «ամենաուրախ ֆիլմի համար» արժանացել է դիպլոմի։
* 2010 թվականին Նեում քաղաքում (Բոսնիա և Հերցեգովինա) ՆԱՖՓ -ում (Նեումի անիմացիոն ֆիլմերի փառատոն) ստացել է պարգև լավագույն 2D (նկարված) ֆիլմի համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Победители фестиваля «Золотой витязь» в Липецке.31.05.2009
2. ↑  Призы фестиваля в Неуме.11.07.2010

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Про собаку Розку» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
* «Про собаку Розку» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
**Աբդ ալ-Ազիզ** (մոտ 630, Դվին, Հայկական մարզպանություն, Սասանյան Պարսկաստան - *անհայտ*), Արմինիայի արաբ ոստիկան (706-709)՝ Վալիդ խալիֆայի օրոք։ Նախորդի՝ Աբդուլլահի վայրագությունները մեղմելու նպատակով ետ կանչեց 703 թվականի ապստամբությունից հետո Հայաստանից հեռացած Սմբատ Բյուրատյան Բագրատունուն և հայ նախարարներին։ Վերադարձրեց նրանց կալվածքները։ Վերաշինեց Դվինի պարիսպները։

Դվինի գրավումը
--------------

Աբդլազիզը ծնվել է մոտ 630 թվականին Դվին քաղաքում։ 642 թվականին, երբ նա 12 տարեկան էր, արաբները պաշարում են Դվինը, բայց չեն կարողանում այն գրավել։ Աբդլազիզը գիշերն անց, պարսպի նեղ անցքերից վերև մագլցելով պահակներին բղավում է թե քաղաքը գրավված է։ Պահակները փախչում են, իսկ արաբները գրավում են Դվինը։ Տարիներ անց՝ 706-709 թվականներին Աբլազիզը դառնում է Հայաստանի ոստիկան և բարեհաճ գտնվում հայերի հանդեպ։ Նա նորոգում և ավելի է ամրացնում Դվինի պարիսպները, ասելով թե ինքն է եղել դրանց կործանման պատճառը, ինքն էլ շինում է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Հայկական սովետական հանրագիտարան (հայ.) / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — 1974. — հատոր 1. — էջ 19.
2. ↑  «Հայոց Պատմություն», Միքայել Չամչյան, Հատոր Բ, էջ 381, 402
3. ↑  «Հայոց անձնանունների բառարան», Հրաչյա Աճառյան, Երևան, 1944, Հատոր 1, Ցուցակ 1, Էջ 12

Աղբյուրներ
----------

* «Հայոց անձնանունների բառարան», Հրաչյա Աճառյան, Երևան, 1944, Հատոր 1, Ցուցակ 1, Էջ 12
* «Հայոց Պատմություն», Միքայել Չամչյան, Հատոր Բ, էջ 381, 402

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 1, էջ 19)։*  |
**Վասիլչիկովների դաստակերտ** (ռուս.՝ Усадьба Васильчиковых), XVIII դարի ճարտարապետության հուշարձան Մոսկվայում։ Հասցեն` Բոլշայա Նիկիտսկայա փողոց, տուն 46/17, շինություն 1։

Պատմություն
-----------

Շենքը կառուցվել է XVIII դարի վերջին - XIX դարի սկզբին։ Նրա հիմքում ընկած է 1812 թվականի Մոսկվայի հրդեհի ժամանակ այրված տունը, որը ստեղծվել էր 1781 թվականին փոխգնդապետ Պյոտր Իվանովիչ Բիբիկովի կողմից։ Առանձնատան առաջին վերակառուցման ժամանակ, 1860-1870-ական թվականներին, փոխվել է կիսահարկի կամարաձև պատուհանը, կառուցվել է թուջե պատշգամբ, գլխավոր ճակատը զարդարվել է աղքատիկ ռելիեֆով։ Շենքի կառուցման ժամանակներից անփոփոխ տեսքով պահպանվել են գլխավոր նախասրահը և վերնասրահով օվալաձև դահլիճը։

Կողաշենքերը կառուցվել են տարբեր ժամանակներում. արևելյանը` մոտավորապես XVIII դարի 80-ական թվականներին, արևմտյանը` XIX դարի ամենասկզբին։ Ճակատների նկարագիրը վերաբերում է դաստակերտի առաջին վերակառուցման ժամանակներին։ Երկհարկանի սրահները, որոնք ունեն քարե ստորին և փայտե վերին հարկեր, կառուցվել են 1834 թվականին։ Հետաքրքիր են դորիական կիսասյուներով նրանց ճակատները։

1800-1859 թվականներին ճարտարապետական կառույցի սեփականատերը եղել է իշխան Բ. Մ. Չերկասկին, որը 1845-1855 թվականներին տունը վարձակալությամբ է հանձնել Վասիլչիկով իշխաններին, որոնց հյուրընկալվում էին Մոսկվայի այն ժամանակվա հայտնի դեմքերը։

1881 թվականին դաստակերտն անցել է բանկիր, առևտրային խորհրդական, հրեական հասարակական գործիչ Լազար Սոլոմոնովիչ Պոլյակովի տիրապետությանը։ Նա շենքն օգտագործել է որպես եկամտաբեր տուն։

Դաստակերտի գլխավոր տանը սկսած 1903 թվականից գործել է Կիրիենա Ալելեկովայի օրիորդաց վարժարանը։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո շենքում տեղակայվել է էիվ 48 դպրոցը։ 1920-ական թվականներին դպրոցի տնօրեն է նշանակվել գրող Միխայիլ Բուլգակովի քույրը, որը 1924 թվականին դպրոցում ապաստան է տվել եղբորը։

Ներկայումս այստեղ է գտնվում Մոսկվայի երաժիշտների միությունը, ինչպես նաև բազմաթիվ այլ կազմակերպություններ։ Վասիլչիկովների դաստակերտը մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտ է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Постановление Совета Министров РСФСР № 1327 от 30.08.1960
2. 1 2 3 4 5 6  Усадьба Васильчиковых — Знаменитые и известные исторические здания и дома Москвы.
3. ↑  ДЕПАРТАМЕНТ КУЛЬТУРНОГО НАСЛЕДИЯ ГОРОДА МОСКВЫ — Усадьба, XIX в.

Աղբյուրներ
----------

* Усадьба Васильчиковых — Знаменитые и известные исторические здания и дома Москвы Archived 2017-07-02 at the Wayback Machine.
* ДЕПАРТАМЕНТ КУЛЬТУРНОГО НАСЛЕДИЯ ГОРОДА МОСКВЫ — Усадьба, XIX в.(չաշխատող հղում)
«Կարբոն» էջը վերահղված է այստեղ։ Այլ կիրառումների համար այցելիր Կարբոն (այլ կիրառումներ)։
ածխապլաստիկ թիթեղ
**Ածխապլաստիկ** կամ կարբոն (անգլ.՝ carbon` ածխածին ) կամ կարբոնոպլաստիկ, ածխածնի մանրաթել պոլիմերային բաղադրանյութ է, որն իրենից ներկայացնում է միահյուսված ածխածնի մանրաթելեր՝ կազմակերպած պոլիմերային (օրինակ, էպօքսիդային) խեժերի մատրիցով։ Կարբոնի խտությունը կազմում է 1450 կգ / մ³-ից մինչև 2000 կգ / մ³:
Կարբոնային նյութերը բնութագրվում են մեծ ամրությամբ, կոշտությամբ և թեթև քաշով, հաճախ լինում են պողպատից ամուր, բայց շատ ավելի թեթև։ Ըստ իր հատկանիշների այն գերազանցում է բարձրորակ պողպատը, օրինակ՝ քրոմ-նիկելի համաձուլվածքով պողպատը 25ХГСA (ռուսական ստանդարտ)։
Բարձր արժեքի պատճառով խնայողության դեպքում այս նյութը օգտագործվում է որպես ամրապնդող լրացում հիմնական շինանյութի մեջ։

Հիմնական տեղեկություններ
------------------------

Նյութի հիմնական բաղադրիչը ածխածնի մանրաթելն է։ Այդպիսի թելերը շատ բարակ են՝ մոտ 0,005-0,010 մմ տրամագծով, կոտրելն այն շատ հեշտ է, բայց պատառոտել՝ դժվար։ Թելերից հյուսում են գործվածքներ։ Նրանք կարող են ունենալ տարբեր հյուսվածքի ձև՝ եղևնաձև, խսիրաձև և այլն։

Նույնիսկ ավելի մեծ ամրություն տալու համար ածխածնի թելից հյուսվածքը տեղադրում են շերտերով, ամեն անգամ փոխելով հյուսվածքի ուղղությունը։ Շերտերն ամրացվում են էպօքսիդային խեժերով։

Կիրառում
--------

Ածխապլաստիկները լայնորեն օգտագործվում է թեթև, բայց ամուր մասերի արտադրության համար՝ մետաղներ փոխարինելով բազմաթիվ ապրանքների մեջ՝ տիեզերանավի մասերից մինչև կառթեր, այդ թվում `

* հրթիռային և տիեզերական տեխնոլոգիաներում;
* ինքնաթիռների և ուղղաթիռների արտադրության մեջ;
* նավաշինության մեջ;
* ավտոմեքենաների մասերում;
* գիտության և հետազոտությունների ասպարեզում;
* մարզային սարքավորումներում;
* բժշկական սարքավորումներում;
* պրոթեզավորման մեջ;
* ձկնորսություն սարքավորումներում;
* մասնագիտական ֆոտո և տեսախցիկներում;
* կենցաղային տեխնիկայում;
* մոդելավորման մեջ;
* երաժշտական գործիքներում;
* ասեղնագործության գործիքներում

և այլն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑   = "Ածխապլաստիկը ավտոմոբիլային արդյունաբերության մեջ՝ առավելություններ և թերություններ"