recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Վելզերներ** (գերմ.՝ Welser), աուգսբուրգյան և նյուրնբերգյան պատրիկների և խոշոր առևտրականների տոհմ։ Աուգսբուրգ կայսերական քաղաքում Վելզերների տոհմը հիշատակվել է դեռևս 1246 թվականից։ Վելզերների աուգսբուրգյան առանձնատունը քաղաքի տեսարժան վայրերից մեկն է։

Վելզերների առևտրային ընկերությունն Աուգսբուրում բացվել է 1420 թվականին և հանրաճանաչություն ձեռք բերել արծաթի, բամբակի և վելվետի (թավշանման կտոր) առևտրի շնորհիվ։

Հաջորդ հարյուրամյակում Վելզերները մանուֆակտուրաների սեփականատեր են եվրոպական տարբեր քաղաքներում, այդ թվում՝ Անտվերպենում, Լիոնում, Մադրիդում, Նյուրնբերգում, Սևիլիայում, Լիսաբոնում, Վենետիկում, Հռոմում և Սանտո-Դոմինգոյում։ Առևտրի միջոցով վաստակած իրենց հսկայական կարողությամբ Վելզերները ֆինանսավորել են Եվրոպայի տարբեր միապետերի, իսկ Կարլ V Հաբսբուրգը նրանց ազնվականի կոչում է շնորհել։

Անտոն Վելզերը 16-րդ դարի սկզբին սիրային կապի մեջ է եղել Աննա Լամինիտի հետ,որը նրան որդի է պարգևել։ Բանկիրը երկար ժամանակ նրան վճարել է երեխայի ապրուստի համար, չկասկածելով որ նա վաղուց է մահացել։

Բարտոլոմեո Վելզերը, բանկիր Ֆուգգերամի հետ կայսերը՝ որպես փոխատվություն, տվել են 12 տոննա ոսկի, որի դիմաց, որպես գրավ ստացել է Վենեսուելա տարածքը։ Նոր հողերի գաղութացման համար նա ուղարկել է Նիկոլայ Ֆեդերմանին։ 20 տարի հետո իսպանական գաղութային իշխանությունների բռնությունները զրկել են Վելզերներին Ամերիկայի իրենց տարածքներից, իսկ ինքը՝ Բարտոլոմեոն, գլխատվել է։

Նրա զարմիկը բեղմնավոր գրող, Գալիլեի և այլ գիտնականների հովանավոր Մարկն էր, իսկ զարմուհին՝ Ֆիլիպիննան, գաղտնի ամուսնացել է էրցհերցոգ Ֆերդինանդ Ավստրիացու հետ (Կառլոս 5-րդի զարմիկի հետ)

Նրանց երեխաները կրել են Բուրգաու կոմսի տիտղոսը։

Գրականություն
-------------

* Պաչկալով Ա.Վ. Ֆինանսային արքայատոհմեր։ գլոբալիզմի ճարտարապետներ-Մ. Կոնցեպտուալ, 2019. — 320 с. — ISBN 978-5-907172-32-6

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  F. Roth: "Welser." In: *Allgemeine Deutsche Biographie* (ADB). Vol. 41, Duncker & Humblot, Leipzig 1896, pp. 682–692.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Venezuela

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Վելզերներ** կատեգորիայում։ |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Վելզերներ» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրիտանիկա · Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Բրոքհաուսի և Եփրոնի փոքր · Մեծ սովետական (1 հրտ.) · Allgemeine Deutsche Biographie · Universalis |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 11876666X · LCCN: sh85146062 · NKC: jx20060324047 · VIAF: 290395614 · WorldCat VIAF: 290395614 |

 |
**Խորհրդարանի պալատ** (ռումիներեն՝ Palatul Parlamentului), ճարտարապետական հայտնի հուշարձան Ռումինիայի մայրաքաղաք Բուխարեստում։ Կառուցվել է Ռումինիայի սոցիալիստական հանրապետության ժամանակշրջանում։ Պալատը Եվրոպայի խոշորագույն վարչական շենքն է, խորհրդարանի ամենամեծ շենքը (մակերեսը՝ 350,000 մ², ծավալը՝ 2,550,000 մ³), ինչպես նաև վարչական ամենածանր շենքը ողջ աշխարհում։

Անվանում
--------

Սկզբում պալատը կոչվել է *Ժողովրդի տուն* (ռումիներեն՝ Casa Poporului) կամ *Հանրապետության տուն* (ռումիներեն՝ Casa Republicii), սակայն հետկոմունիստական շրջանում ավանակոչվել է Խորհրդարանի պալատ։ Չնայած դրան՝ շատերն այն ներկայումս էլ շենքն անվանում են հին անունով։

Նկարագրություն
--------------

Պալատն ունի 270 մ երկարություն, 240 մ լայնություն։ Բարձրությունը 86 մ է։ Պալատի ստորգետնյա մասն ունի 92 մ խորություն։ Խորհրդարանի պալատն ունի 1,100 սենյակներ, 12 հարկ։ Ստորգետնյա չորս մակարդակները պատրատ են և արդեն օգտագործվում են, իսկ չորս մակարդակները կառուցման փուլում են և ավարտվածության տարբեր աստիճաններ ունեն։ Շինարարության համար ծախսվել է մոտ 1 միլիոն մ³ մարմար (480 ջահ, 1,409 առաստաղի լամպ և հայելիներ), 700,000 տոննա պողպատ և բրոնզ դռների, պատուհանների ու խոյակների համար։ Օգտագործվել է 900,000 մ³ փայտ մանրահատակի ու պատերի փայտյա հարթակների համար, 200,000 մ² բրդյա գորգ՝ տարբեր չափերի ու ձևերի։ Պալատ են բերվել տարբեր հաստոցներ, որպեսզի մեծ չափերի որոշ գորգեր հենց տեղում գործվեն։

Շինարարություն
--------------

Պալատը կառուցվել է Սպիրիում (լատին․՝ Spirium, բառացի՝ շնչել) բլրի վրա, որը շենքի կառուցման նպատակով մի փոքր փորվել է։ Շինարարությունը սկսվել է 1984 թվականի հունիսի 25-ին Նիկոլաե Չաուշեսկուի ղեկավարությամբ։ Շինության գլխավոր ճարտարապետ է նշանակվել Անկա Պետրեսկուն․ նրա ղեկավարությամբ են գործել 700 ճարտարապետներից բաղկացած խումբը և մոտ 20,000 շինարարներ։ Շինությունն ի սկզբանե նախատեսված է եղել որպես պետական հիմնական ինստիտուտների շտաբ-բնակարան։ Պալատը հիմնականում կառուցվել է ռումինական արտադրության նյութերով։ Շինարարության ընթացքում մարմարի պահանջարկն այնքան է մեծացել, որ երկրում նույնիսկ տապանաքարերը սկսել են պատրաստել այլ նյութերից։ Պալատի շինարարության պատճառով ոչնչացվել է քաղաքի պատմական կենտրոնի մեկ հինգերորդ հատվածը, ոչնչացվել են մի քանի եկեղեցիներ․ սա բողոքի ալիքի պատճառ է հանդիսացել։ Շինարարությունը գրեթե ավարտվել է 1989 թվականին, երբ մահապատժի է ենթարկվել Չաուշեսկուն։ Պալատի շինարարական որոշ աշխատանքներ մինչ օրս էլ անավարտ են մնացել․ փաստացի այն ամբողջությամբ չի ավարտվել։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  «Largest administrative building». World Records Academy. էջ 1. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ մայիսի 15-ին. Վերցված է 2013 թ․ ապրիլի 11-ին.
3. ↑  Anmelden

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Խորհրդարանի պալատ» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 7727349-7 · LCCN: sh2015000475 |

 |
**Լորշ**, քաղաք Գերմանիայի Հեսսեն նահանգում։ Ենթակա է Դարմշտադտ վարչական շրջանին։ Ներառված է Բերգշտրասե շրջանի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 13 041 մարդ (31 դեկտեմբերի 2010 թ.): Ընդգրկում է 25.24 կմ քառ․ տարածք։

Լորշի կայսերական աբբայություն
-----------------------------

Քաղաքը հայտնի է մասնավորապես, Kloster Lorsch վանքի շնորհիվ, որը հիմնադրվել է 764 թվականին։ 1991 թվականին Լորշի վանքը ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում որպես Բենեդիկտյան միաբանություն և Ալտենմյունստեր վանք։ Նրա մասն են կազմում Կարոլինգյան դարպասները (գերմ.՝ Karolingische Torhalle), որը Կարոլինգների ժամանակահաշրջանի ամբողջովին պահպանված միակ շինությունն է։

Տնտեսություն
------------

«TrekStor» GmbH & Co.KG ընկերությունը հիմնադրվել է 2001 թվականին Լորշում, և նրա գլխավոր գրասենյակը գտնվում է այստեղ։

Քաղաքապետ
---------

1993-ից 2011 թվականը Լորշի քաղաքապետը Կլաուս Ջաջերն է։ Նա վերընտրվել է 1999 թվականի փետրվարի 7-ին` 85,2% ձայնով, իսկ 2005 թվականի փետրվարի 13-ին` 70,6%։ 2011 թվականից Լորշի քաղաքապետը Քրիստիան Շենունգն է։

Թանգարան
--------

Լորշի կենտրոնում գտնվում է Museumszentrum Lorsch թանգարանը իր վանական պատմության և բանահյուսության բաժիններով, ինչպես նաև ծխախոտի թանգարանով։

Լորշում հինգշաբթի օրն անցկացվում է շքերթ, որը տեղաբնակներն անվանում են Fastnacht։

Պատկերասրահ
-----------

* Wattenheimer BrückeWattenheimer Brücke
* Կարոլինգյան դարպասներԿարոլինգյան դարպասներ
* Լորշի երկաթուղային կայարանԼորշի երկաթուղային կայարան
* Լորշի վանքԼորշի վանք

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 31.12.2022 (գերմ.) — DESTATIS, 2023.
2. ↑  GeoNames — 2005.
3. ↑  «Bevölkerung der hessischen Gemeinden am 31. Dezember 2010». Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հունվարի 18-ին. Վերցված է 2017 թ․ օգոստոսի 1-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* World Heritage Site *Kloster Lorsch* website Արխիվացված 2016-05-31 Wayback Machine
* Լորշի պաշտոնական կայք (գերմ.)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Լորշ» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4036359-4 · LCCN: n79074238 · NKC: ge230813 · VIAF: 131336730 · WorldCat VIAF: 131336730 |

 |
**Վարենա** (լիտ.՝ Varėna, լեհ.՝ Orany), քաղաք Լիտվիայի հարավում, վարչական կենտրոնը գտնվում է Վարենսկիի շրջանում։

Քաղաքի անունը առաջացել է մոտակայքում գտնվող գետի անունից։

Աշխարհագրություն
----------------

Գտնվում է Վարենա գետից 81 կմ հեռավորության վրա։

Բնակչություն
------------

Քաղաքում բնակվում է 10.106 մարդ։

Զինանշան
--------

Վարենայի զինանշանը սահմանվել է 1969 թվականին Հանրապետական հանձնաժողովի կողմից։ 1970 թվականին, ինչպես և մյուս լատվիական քաղաքների զինանշանները ԿԵՆՏԿՈՄԻ երկրորդ քարտուղար Վ. Ի. Խարազովի ղեկավարությամբ վերականգնվել է 1994 թվականին։

Պատմություն
-----------

Քաղաքը առաջին անգամ հիշատակվում է 1413, 1483 թվականներին Վիտովտա Մեծի գրավոր հուշարձանների շարքում։ 1862 թվականին կառուցվել է 4 կմ երկարությամբ Սանկտ-Պետերբուրգ — Վարշավա երկաթուղին և այս վայրը կոչվել է Երկրորդ Օրան։
1946 թվականին Վարենան ստացել է քաղաքի կարգավիճակ, իսկ 1950 թվականին ` շրջանային կենտրոնի։ 1980 թվականին հին և երկրորդ Վարենան միավորվել են մեկ վարչական միավորի մեջ։

Հայտնի մարդիկ
-------------

1875 սեպտեմբերի 10 (22) Վարենայում է ծնվել լիտվացի հայտնի նկարիչ և կոմպոզիտոր Միկալոյուս Կոնստանտինաս Չյուռլյոնիսը, ինչպես նաև ժամանակակից լիտվացի նկարիչ Ռոմաս Ժմույդզինավիչյուսը։

Տրանսպորտ
---------

### Երկաթուղային ճանապարհ

Վարենայում գործում է Լյանտվարիս-Մարցինկոնիս երկաթուղային գիծը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Географический энциклопедический словарь: географические названия / Под ред. А. Ф. Трёшникова. — 2-е изд. доп.. — М.: Советская энциклопедия, 1989. — С. 93. — 592 с. — ISBN 5-85270-057-6

Արտաքին հղումներ
----------------

* Варенский район, официальная страница Արխիվացված 2005-04-12 Wayback Machine

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Վարենա» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames · GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4785274-4 · VIAF: 243209290 · WorldCat VIAF: 243209290 |

 |
**Բոխնյայի աղի հանք** (սկսած 13-րդ դարից մինչ 1772 թվականը կազմել է Կրակովյան ժուպայի մաս), հանք Լեհաստանի հարավում, հնագույն աղի հանքերից մեկն է աշխարհում ու Եվրոպայում և ամենահինը Լեհաստանում։ Գտնվում է Լեհաստանի Փոքր Լեհաստան վոեվոդության Բոխնյա քաղաքի տարածքում։ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ է, Փոքր Լեհաստան վոեվոդւթյան մշակութային հուշարձան։

Պատմություն
-----------

Հանքը հիմնվել է 1248 թվականին, երբ այստեղ հայտնաբերվել են քարաղի պաշարներ և, ինչպես համարվում է, այդ շրջանում աղի պաշարներ գտնելուց 2000 կամ նույնիսկ 3500 տարի հետո (այդ ժամանակ այն ստանում էին գոլորշիացման միջոցով)։ Հիմնվելուց հետո հանքը դարձել է Թագավորական աղային ընկերության մաս։

1368 թվականին աղի հանքերի մասին Կազիմիր Մեծի կողմից հրապարակած կանոնադրությունից հետո սկսվել է աղի արտահանումը Ռուսաստան և Հունգարիա։ 14-րդ դարում հանքում աշխատողների թիվը եղել է 120-ից մինչև 150, 15-16-րդ դարերում՝ մինչև 500։ 1772 թվականին Ռեչ Պոսպոլիտայի առաջին բաժանումից հետո հանքը հայտնվել է Ավստրիական կայսրության կազմում, և 17-րդ դարում սկսված նրա անկումը 1785 թվականին փոխարինվել է նոր ծաղկմամբ, երբ իրականացվել է հանքի կապիտալ վերանորոգում։ 1794 թվականին այստեղ բացվել է աղի նոր հանքատեղ։ Մինչ 1918 թվականը հանքը գտնվել է ավստրիացիների վերահսկողության ներքո, որից հետո նորից հայտնվել է Լեհաստանի կազմի մեջ։

Աղի արդյունահանումը հանքում շարունակվել է մինչև 1964 թիվը, որից հետո այն փակվել է։ 1981 թվականի դեկտեմբերի 11-ին աղի հանքը ներառվել է Փոքր Լեհաստան վոյեվոդության պահպանվող հուշարձանների գրանցամատյանում (№ А-238): 2000 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Լեհաստանի նախագահ Ալեքսանդր Կվասնևսկին աղի հանքը հայտարարել է ազգային պատմության հուշարձան, իսկ 2013 թվականին այն ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում այն բանից հետո, երբ միավորվելով դարձել է մեկ օբյեկտ Վելիչկայի աղի հանքի հետ, որը գտնվում էր նրանից 20 կմ դեպի արևմուտք։

Ծանոթագրություն
---------------

1. ↑  Narodowy Insty tut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych — województwo małopolskie
2. ↑  Wieliczka and Bochnia Royal Salt Mines (extension to the Wieliczka Salt Mine). *UNESCO World Heritage Centre*, 03/07/2013.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական էջ (լեհ.)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Բոխնյայի աղի հանք» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | NUKAT: n99070844 · VIAF: 311414271 · WorldCat VIAF: 311414271 |

 |
**Բյուկկ** (հունգ.՝ Bükki Nemzeti Park), ազգային պարկ Հունգարիայում, Հյուսիսային Ալֆյոլդում, Բորշոդ-Աբաույ-Զեմպլեն մարզի տարածքում։ Կոչվել է Բյուկկ լեռնաշղթայի պատվին, որի լանջերին այն տեղակայված է։

Բյուկկ ազգային պարկի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 431,3 կմ², որից մոտ 38 կմ²-ն գտնվում է հատուկ պահպանության ներքո։ 1976 թվականին հիմնադրված Բյուկկը երկրի երրորդ ազգային պարկն է ստեղծման ժամանակի առումով։ Պարկի սահմանը գործնականում հարում է Հունգարիայի մեծությամբ երրորդ քաղաք Միշկոլցին, պարկի հարավ-արևմուտքում գտնվում է Էգեր քաղաքը։

Բյուկկի բլուրները, որոնց վրա տեղակայված է պարկը, հիմնականում կազմված են կրաքարից։ Բլուրներում բարձր զարգացած են կարստային երևույթները, կան բազմաթիվ քարանձավներ, ջերմային աղբյուրներ։ Որոշ աղբյուրների ջերմաստիճանը հասնում է 28 °C-ի։ Որոշ քարանձավներում հայտնաբերվել են նախապատմական մարդկանց հետքեր, Շուբալյուկի քարանձավում՝ նեանդերթալցիների կմախքի մնացորդներ։

Բլուրների լանջերի ստորին հատվածներում մեծ թվով պտղատու և խաղողի այգիներ են տեղակայված, իսկ գագաթները ծածկված են կաղնու և հաճարենու անտառներով։

2007 թվականին պարկի տարածքում կազմավորվել է այսպես կոչված «Վատիկանի անտառ»-ը։ Անվանումն առաջացել է նրանից, որ այդ տարածքի անտառվերականգնումը հովանավորվորվել է Վատիկանի կողմից՝ որպես ջերմոցային էֆեկտի դեմ պայքարում նրա ներդրման մաս։ «Ինչ-որ առումով կարծես անտառ ենք որդեգրել։ Որքան շատ ծառեր աճեն, այնքան քիչ ածխաթթու գազ կլինի մթնոլորտում», - ասել է մշակույթի գծով պապական խորհրդի քարտուղար Խոսե Սանչես դե Տոկա Ալամեդան։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  История Венгрии : В 3 т. / Ред. коллегия: В. П. Шушарин (отв. ред.) [и др.]. — М.: Наука, 1971. — Т. 1. — С. 10. — 643 с.
2. ↑  *Т. М. Исламов, А. И. Пушкаш, В. П. Шушарин* Краткая история Венгрии : С древнейших времен до наших дней / Отв. ред. Т. М. Исламов; [АН СССР, Ин-т славяноведения и балканистики]. — М.: Наука, 1991. — С. 9. — 606 с. — ISBN 5-02-009913-9
3. ↑  «Vatican signs up for a carbon offset forest». Արխիվացված է օրիգինալից 2008 թ․ հուլիսի 5-ին. Վերցված է 2008 թ․ հուլիսի 5-ին.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
* Description of geology, fauna and flora
* Bukk Mountains Britannica.com

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Բյուկկ» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4833811-4 · VIAF: 236587975 · WorldCat VIAF: 236587975 |

 |
**Բերգենի հանրային գրադարան** (նորվ.՝ Bergen Offentlige Bibliotek), հանրային գրադարան Բերգենում, Նորվեգիա։ Հիմնադրվել է 1872 թվականին։ Նորվեգիայի երկրորդ խոշորագույն հանրային գրադարանն է։ Ի լրումն Բերգենի կենտրոնում գտնվող հիմնական շենքի, Բերգենի հանրային գրադարանն ունի վեց մասնաճյուղեր և գրադարանային ծառայություն Բերգենի երկու բանտերում։

Պատմություն
-----------

Գլխավոր սրահի ինտերիերը
Միջնադարում Բերգենը և Տրոնհեյմը Նորվեգիայում գրականության հիմնական կենտրոններն էին, որտեղ վանքերն ու եկեղեցիներն ունեին մեծ թվով գրքեր ու գրադարաններ։ Բերգենի սուրբ Մարիամ եկեղեցին ուներ հանրությանը հասանելի գրքերի մեծ հավաքածու։ 1766 թվականին առաջնորդական փոխանորդ Դավիթ Շչյոնֆելդթը եկեղեցու հավաքածուն համալրել է մեծ քանակությամբ գրքերով, գումար է հատկացրել հավաքածուի համար, և եկեղեցին կառուցել է առանձին շինություն գրադարանի համար։ Գրադարանն ամեն օր բաց էր լինում երկու ժամ։ 1876 թվականին եկեղեցու հավաքածուն հանձնվել է Բերգենի հանրային գրադարանին, որտեղ այն պահվել է Բերգենի համալսարանի գրադարանում մոտ մեկ դար անց։

1869 թվականին համալսարանի գրադարանավար Պոլ Բոտեն Հանսենը 12000 կտորից բաղկացած իր հավաքածուն հանել է վաճառքի։ Նոր հիմնադրված մի ընկերակցություն որոշել է Բոտեն Հանսենի հավաքածուի հիման վրա Բերգենում ստեղծել հանրային գրադարան։ 1871 թվականին հավաքածուն գնելուց հետո ընկերակցությունը Բերգենի քաղաքապետարանին առաջարկել է ստանձնել գործող գրադարանի ծախսերը։ Գրադարանի առաջին շենքը գտնվել է Torgallmenningen-ում՝ նախկին գարեջրատան շենքում։ Այս շենքը, սակայն, շատ փոքր էր, և գրադարանը տեղափոխվեց Վոգեն ծովածոցի նավահանգստի մսի շուկայի տարածք։ 1910 թվականին Արնե Քիլդալը դարձել է գլխավոր գրադարանավար։

Ներկայիս նեոդասական ոճով կառուցված շենքը նախագծել է ճարտարապետ Օլաֆ Նորդհանգեն։ 1906 թվականին նա շահել է շենքը կառուցելու մրցույթը, 1917 թվականին ավարտել է շենքի կառուցումը։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
*

Աղբյուրներ
----------

* Om biblioteket
* Gunnar Hagen Hartvedt (1994). «Bergen offentlige bibliotek». *Bergen Byleksikon*.

Գրականություն
-------------

* Flaten, Trine Kolderup; Gregersen, Gudrun (1995). *Veier til viten: Bergen offentlige bibliotek fra fortid til fremtid*. Bergen: Bergen off. bibliotek. ISBN 82-91290-02-4.
* Hjellvik, Jenny (1985). *The Bergen public library, Norway 1917-1974: an historical overview*. Denton, Texas: Texas woman's university.
* Rieber-Mohn, Hjørdis (1974). *" - alle Bergenseres aandelige Løftning - ": Bergen offentlige bibliotek gjennom 100 år: 1874-1974*. Bergen: Bergen off. bibliotek.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Bergen Offentlige Bibliotek - Nettbiblioteket
* Information in English

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Բերգենի հանրային գրադարան» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000121774679 · LCCN: n82124024 · SUDOC: 067089194 · VIAF: 145259117 · WorldCat VIAF: 145259117 |

 |
**Բեչարոֆի լիճ** (անգլ.՝ *Becharof Lake*, ռուսական գրականության մեջ գործածվում է *Բոչարովի լիճ* (ռուս.՝ *Озеро Бочарова*) անվանաձևը), լիճ ԱՄՆ-ի Ալյասկա նահանգի հյուսիսարևմտյան մասում, Էգիջիք քաղաքից 37 կիլոմետր դեպի հարավ-արևելք։ Ալյասկա թերակղզում մեծությամբ երկրորդն է (զիջում է միայն Իլյամնային), Միացյալ Նահանգներում՝ տասնչորսերորդը (ջրի ծավալով՝ ութերորդը)։

Լիճն ունի 56 կիլոմետր երկարություն, 24 կիլոմետր լայնություն (համապատասխանաբար՝ 35 և 15 մղոն): Հայելու մակերեսը շուրջ 1165 կմ² է (450 քառակուսի մղոն): Լիճն են թափվում մի շարք գետեր, որոնցից ամենաերկարն ու ջրառատը Քեջուլիքն է։

Դմիտրի Բոչարովը արշվախմբի կազմում 1791 թվականին հետազոտել է Ալյասկա թերակղզու հյուսիսային ափի 500 կիլոմետրանոց մի հատված, Էգիջիք գետով բարձրացել վեր, հայտնաբերել լիճը, որը հետագայում կոչվել է նրա անունով։ 1791 թվականի ամռանը նա ուսումնասիրել է լճի ծայր արևելյան հատվածը, գտել այնտեղից նավերը Խաղաղ օվկիանոսի հյուսիսային ափ քարշակով տեղափոխելու ուղին, վերադարձել Քոդիաք և իր հայտնագործությունների մասին զեկուցել արշավախմբի ղեկավար Բարանովին։

1980 թվականից լիճը համարվում է Բեչարոֆի ազգային պարկի «սիրտը»։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Alaska Peninsula and Becharof, National Wildlife Refuges. — U.S. Fish & Wildlife Service, 2003. — 36 с.
2. ↑  Министерство внутренних дел США, Национальный атлас США..
3. 1 2  *W. R. Smith, A. A. Baker* The Cold Bay - Chignik district(անգլ.) // *Mineral resources of Alaska*. — 1922. — С. 155-156.
4. ↑  Black, Lydia T. (2004). *Russians in Alaska: 1732–1867*. University of Alaska Press. էջ 113. ISBN 1889963054.
5. ↑  Chevigny, Hector (1942). *Lord of Alaska – The Story of Baranov and the Russian Adventure*. Portland OR: Binfords & Mort. էջ 46. ASIN B00EYBFJG6.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Becharof National Wildlife Refuge Արխիվացված 2009-05-08 Wayback Machine (englisch)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Բեչարոֆի լիճ» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ կատալոնական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: sh2001000203 · VIAF: 315528765 · WorldCat VIAF: 315528765 |

 |
Լոնդոնյան «Վարունգը» անվանում են բիո-թեքի հռչակագիր, ճարտ.` Նորման Ֆոսթեր
**Բիոնիկ ճարտարապետություն** կամ **Բիո-թեք**, ժամանակակից նեոօրգանիկ ճարտարապետական ոճ, որտեղ կառույցի արտահայտչականությունն արտահայտվում է բնական ձևերի փոխկապակցվածությամբ։ Հաճախ այն հակադրվում է հայ-թեք ոճին։

Նկարագրություն
--------------

Բիոնիկայի տարրերը բնորոշ են 1920-ական թվականների գերմանական էքսպրեսիոնիզմին և 1960-ական թվականների ստրուկտուրալիզմին։ Ինչպես էքսպրեսիոնիստներն էին ընդունում, բնական ձևերի ուղղակի պատճենումը դրական արդյունքների չի հանգեցնում, քանի որ ճարտարապետական կառույցում ի հայտ են գալիս ոչ ֆունկցիոնալ տարածություններ։ Բիոուրբանիստիկայի դրույթը ենթադրում է բնական ձևերի կիրառումը ճարտարապետության մեջ (բույսերի, բնական լանդշաֆտի տարրերի միջոցով)։

Ճարտարապետական այս ոճը գտնվում է զարգացման ակտիվ փուլում, ինչի արդյունքում տեսական ու հետազոտական բաղադրիչները գերիշխում են քաղաքաշինական պրակտիկայում։ Ճարտարապետական բիոնիկայի գլխավոր հակասությունը ավանդական ուղղանկյուն նախագծման հետ է, երբ շինության կառուցողական սխեման հակադրվում է թեք և ինքնատիպ ֆրակտալ ձևերին։ Բիո-թեքի հիմնական խնդիրներից է այս հակասությանը գեղագիտական ու տնտեսական արդարացված լուծումներ տալը։

Բիո-թեքի ճարտարապետներ
----------------------

* Գրեգ Լինն
* Ֆրայ Օտտո
* Բեյթս Սմարթ
* Նիկոլաս Գրիմշոու
* Սանտիագո Կալատրավա
* Կեն Յանգ
* Մայքլ Սորկին
* Նորման Ֆոսթեր

Պատկերասրահ
-----------

* Մեծ Բրիտանիայի ազգային տիեզերական կենտրոն (ճարտ.` Նիկոլաս Գրիմշոու)Մեծ Բրիտանիայի ազգային տիեզերական կենտրոն (ճարտ.` Նիկոլաս Գրիմշոու)
* Արվեստների և գիտության քաղաք, Վալենսիա, Իսպանիա (ճարտ.` Սանտիագո Կալատրավա)Արվեստների և գիտության քաղաք, Վալենսիա, Իսպանիա (ճարտ.` Սանտիագո Կալատրավա)
* Միլուոկիի գեղարվեստի թանգարան (ճարտ.` Սանտիագո Կալատրավա)Միլուոկիի գեղարվեստի թանգարան (ճարտ.` Սանտիագո Կալատրավա)
* Ազգային մարզադաշտ, Պեկին (ճարտ.` Herzog & de Meuron Architekten ընկերություն)Ազգային մարզադաշտ, Պեկին (ճարտ.` *Herzog & de Meuron Architekten* ընկերություն)

Գրականություն
-------------

* *Williams, Hugh Aldersey.* Zoomorphic: New Animal Architecture. — Collins Design, 2003. — P. 176. — ISBN 1856693406

Արտաքին հղումներ
----------------

* *Յու. Ս. Լեբեդև* Ճարտարապետական բիոնիկա. — М.: Ստրոյիզդատ, 1990. — 269 с.
* *Չարլզ Ջենքս* Նոր ուղղություն ճարտարապետության մեջ // International 5 նախագիծ
* Био-сити — Ճարտարապետների ֆուտուրիստական ճարտարապետական նախագիծ, Ս. Վ. Ռաստարգուև և Մ. Ն. Կուդրյաշովա
* Zoomorphic(անգլ.) — Վիկտորիայի և Ալբերտի թանգարանի ցուցադրության էջ

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4112673-7 |

 |
**Բելառուսի Հանրապետության ազգային բանկ** (բելառուս․՝ Нацыянальны банк Рэспублiкi Беларусь), Բելառուսի կենտրոնական բանկը՝ տեղակայված Մինսկում։

Իր գործունեության մեջ բանկն անկախ է, հաշվետու է միայն Բելառուսի Հանրապետության նախագահին, որը հաստատում է բանկի կանոնադրությունը, խորհրդարանի համաձայնությամբ նշանակում է բանկի նախագահին և խորհրդի անդամներին։

Պատմություն
-----------

1921 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Բեռառուսի ԽՍՀ ժողովրդական կոմիսարների խորհրդի որոշմամբ Բելառուսի ԽՍՀ Ֆինանսների կոմիսարիատին կից ստեղծվել է ՌՍՖՍՌ պետական բանկի Բելառուսի գրասենյակը, որն իր գործունեությունն սկսել է 1922 թվականի հունվարի 3-ին։ Մեկ տարի անց, ԽՍՀՄ պետբանկի հաստատումից անմիջապես հետո բանկն ընդգրկվել է Խորհրդային բանկային համակարգում։ Բանկը վերակազմավորվել է 1959 և 1987 թվականներին։

Բելառուսում անկախ բանկային համակարգի և ազգային բանկի պատմությունն սկսվել է Խորհրդային Միության փլուզումից հետո երկրի անկախության ձեռքբերման հետ մեկտեղ։ 1990 թվականի դեկտեմբերին Բելառուսական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունն ընդունվել է «Բեռառուսի ԽՍՀ ազգային բանկի» և «Բելառուսի ԽՍՀ-ում Բանկերի և բանկային գործունեության մասին» օրենքները, որոնք ուժի մեջ են մտել 1991 թվականի հունվարի 1-ին։ Բելառուսի տարածքում բոլոր բանկային հաստատությունները հայտարարվեցին պետության սեփականություն և ԽՍՀՄ պետական բանկի բելառուսական հանրապետական բանկի հենքի վրա ստեղծվեց Ազգային բանկը։ 1991 թվականի ապրիլի 1-ին ավարտվեց Ազգային բանկի ձևավորումը։

### Ազգային բանկի խորհրդի նախագահներ

* Նիկոլայ Օմելյանովիչ (1986-1991)
* Ստանիսլավ Բոգդանկևիչ (1991-1995)
* Թամարա Վիննիկովա (1996-1997)
* Գենադի Ալեյնիկով (1997-1998)
* Պյոտր Պրոկոպովիչ (1998-2011)
* Նադեժդա Երմակովա (2011-2014)
* Պավել Կալլաուր (2014)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Национальный банк Республики Беларусь, Музей денег
2. ↑  Информация о банке НБ РБ

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
* Виртуальный тур (18.10.2014 - День открытых дверей) Արխիվացված 2015-01-01 Wayback Machine

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Բելառուսի Հանրապետության ազգային բանկ» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | ISNI: 0000000101042294 · LCCN: no95019236 · VIAF: 150393360 · WorldCat VIAF: 150393360 |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ֆոչա (այլ կիրառումներ)

**Ֆոչա** (բոս․՝ Foča, սերբ.՝ Фоча / Foča, խորվ.՝ Foča), քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայի արևելքում, Դրինա գետի ափին։ 1994-2004 թվականներին քաղաքը կոչվել է Սրբինյե (Srbinje/Србиње): Ֆոչայի շրջանի վարչական կենտրոնն է։

Աշխարհագրություն
----------------

Ժամացույցով հին աշտարակ Ֆոչեում
Ֆոչան գտնվում է Չեռնոգորիայի և Սերբիայի սահմանին` ժայռոտ Հերցեգովինայի և անտառապատ Բոսնիայի սահմանագծին` Դրինա գետի ակունքի մոտ։ Ֆոչայի հարևանությամբ են գտնվում Բոսնիա և Հերցեգովինայի ամենաբարձր կետը` Մագլիչ լեռը (2386 մ), Բոսնիա և Հերցեգովինայի միակ և Եվրոպայում խոշորագույն կուսական անտառը` Պերուչիցան։ Այն մտնում է Սուտեսկա ազգային պարկի տարածքի մեջ։ Այստեղ են գտնվում նաև երկրի ամենագեղեցիկ ջրվեժը և Տարա գետի կիրճը, որ խորությամբ ամենամեծն է Եվրոպայում և երկրորդը աշխարհում ԱՄՆ-ի նշանավոր Մեծ կիրճից հետո։

Անվանում և քաղաքականություն
---------------------------

Միջնադարում քաղաքը հիշատակվել է հետևյալ անուններով *Choçe, Coçça, Choza, Coçe, Chozza, Coza, Chotza, Hoča, Hotča*: Այսպես, 1444 թվականի հուլիսին այն հիշատակվում է *Խոտչե*, իսկ 1467 թվականի օգոստոսին` *Խոտչա* անունով։ Ենթադրում են, որ այս անունները առաջացել են *Խոտկո* անունից, որ ծագում է հին սլավոներեն *hotjeti* բառից։ 1992 թվականի ապրիլին, երբ քաղաքը գրավեցին բոսնիական սերբերը, սկսվեցին էթնիկ զտումներ, որոնք ավարտվեցին 1994 թվականի հունվարին քաղաքի անվանափոխությամբ. քաղաքը ստացավ *Սրբինյե* անունը։ Սակայն Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սահմանադրական դատարանը այդ որոշումը համարեց ոչ օրինական, և 2004 թվականի փետրվարին քաղաքը վերստացավ հին անվանումը։

Բնակչություն
------------

**1971 թվական**

* Բոսնիացիներ - 4.309 (46.54 %)
* Սերբեր - 4.148 (44.80 %)
* Խորվաթներ - 152 (1.64 %)
* Հարավսլովեններ - (0.54 %)
* Այլ - 598 (6.45 %)
* Ընդամենը - 9.257 (100 %)

**1971 թվական**

* Բոսնիացիներ - 5.526 (38.54 %)
* Սերբեր - 7.901 (55.11 %)
* Խորվաթներ - 74 (0.51 %)
* Հարավսլովեններ - 312 (2.17 %)
* Այլ - 522 (3.64 %)
* Ընդամենը - 14.335 (100 %)

**2013 թվական**

* Քաղաքի բնակչությունը 2013 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 12.334 մարդ, Ֆոչա համայնքինը` 19.811 մարդ։

Կրթություն
----------

Քաղաքում գործում է Արևելյան Սարաևոյի համալսարանի բժշկության ֆակուլտետը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  «Попис становништва, домаћинстава и станова у Босни и Херцеговини 2013 на територији Републике Српске — Прелиминарни резултати, Републички завод за статистику, Бања Лука, 2013» (PDF). Արխիվացված է օրիգինալից (PDF) 2014 թ․ հունվարի 24-ին. Վերցված է 2017 թ․ ապրիլի 1-ին.
3. ↑  Univerzitet u Istočnom Sarajevu. Fakulteti.(բոսն.)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ֆոչա» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրոքհաուսի և Եփրոնի |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4537929-4 · LCCN: n84069825 · NKC: ge592540 · VIAF: 159494423 · WorldCat VIAF: 159494423 |

 |
**Ֆուժինե** (խորվ.՝ Fužine), գյուղ Խորվաթիայի հյուսիսային հատվածում, վարչականորեն՝ Պրիմորսկո Գորանսկա ժուպանությունում։

Գտնվելով Ադրիատիկ ծովի ափին՝ Ֆուժինեն, ինչպես նաև հյուսիսային Խորվաթիայի մյուս բնակավայրերը գրավիչ են դառնում երկիր ժամանած զբոսաշրջիկների համար։

Աշխարհագրություն
----------------

Ֆուժինե գյուղը տեղակայված է Խորվաթիայի հյուսիսում։ Ադրիատիկ ծովը մեծ ազդեցություն ունի բնակավայրի կլիմայի ձևավորման գործում։ Մերձակա շրջաններում ակնառու է տաք օդային հոսանքների ազդեցությունը։

Բարձրադիր լեռները գյուղում գրեթե բացակայում են։ Զբաղեցնում է ընդհանուր հաշվով 86 կմ² տարածք։

Բնակչություն
------------

Ըստ 2001 թվականին Խորվաթիայի Հանրապետությունում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ բնակավայրի բնակչությունը կազմում է 1855 մարդ։

Գյուղի հիմնական բնակիչները խորվաթներն են, որոնք մեծ մասամբ դավանում են քրիստոնեություն։ Գյուղի պաշտոնական լեզուն խորվաթերենն է, որը հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի սլավոնական լեզվախմբին պատկանող լեզու է։

Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է սպասարկման ոլորտի աշխատանքներով։

Տես նաև
-------

* Պրիմորսկո Գորանսկա
* Զբոսաշրջությունը Խորվաթիայում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Ֆուժինե, Խորվաթիայի Հանրապետություն – Տուրեր, էկսկուրսիաներ և լուսանկարներ». *croatia.tury.ru* (ռուսերեն). Վերցված է 2017 թ․ մարտի 22-ին.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ֆուժինե» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | NKC: ge760413 · VIAF: 245863573 · WorldCat VIAF: 245863573 |

 |

|  |
| --- |
| 
  **Խորվաթիա**   **Եվրոպա**   **Աշխարհագրություն**
 |
**Նեա Էպիդավրոս** (հուն․՝ Νέα Επίδαυρος), գյուղ Հունաստանի հարավ-արևելքում՝ Պելոպոնես թերակղզու վրա։ Վարչականորեն մտնում է Պելոպոնես պերիֆերիայի Արգոլիդա տարածաշրջանային միավորի կազմի մեջ։

Աշխարհագրություն
----------------

Նեա Էպադիվրոս գյուղական բնակավայրը գտնվում է Բալկանյան թերակղզու վրա՝ Պելոպոնեսի արևելքում։ Տեղակայված է Արգոլիդա նոմոսի վարչական կենտրոն Նաֆպլիոնից 40 կմ դեպի արևելք։

Ծովի մակարդակից հարաբերական բարձրությունը կազմում է 50 մետր, հետևաբար՝ ռելիեֆը հիմնականում ցածրալեռնային է։

Բնակչություն
------------

Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Նեա Էպիդավրոսի բնակչությունը կազմում է 896 մարդ։ Հիմնական բնակիչները հույներն են, որոնք խոսում են հունարենով։

Բնակչությունը դավանում է հույն ուղղափառություն։ 1991 թվականից ի վեր բնակչությունը նվազման միտում ունի։

| Մարդահամար | Բնակչություն | Համայնք |
| --- | --- | --- |
| 1991 | 1,116 |  |
| 2001 | 1,127 | 1,231 |
| 2011 | 896 | 987 |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Հունաստանի ազգային վիճակագրական ծառայութուն

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Նեա Էպիդավրոս» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: nr96019780 · VIAF: 143521788 · WorldCat VIAF: 143521788 |

 |

|  |
| --- |
| 
  **Հունաստան**   **Աշխարհագրություն**
 |
**Լոլա Ֆաբիանա Պոնսե** (իսպ.՝ Paola Fabiana Ponce, հայտնի է որպես Լոլա Պոնսե (իսպ.՝ Paola Ponce, հունիսի 25, 1982(1982-06-25), Capitán Bermúdez, Սան Լորենսո, Սանտա Ֆե նահանգ, Արգենտինա), արգենտինացի երգչուհի, դերասանուհի և մոդել։

Կենսագրություն
--------------

Լոլա Պոնսեն ծնվել է 1977 թվականի հունիսի 25-ին երաժիշտների ընտանիքում։ Մասնակցել է բազմաթիվ մանկական մրցումների։ 1998 թվականին խաղացել է «Chiquititas» հեռուստասերիալում։ Ընդունվել է Բուենոս Այրեսի համալսարան, բայց կրթությունը թողել է երաժշտական կարիերայի պատճառով։

2001 թվականին թողարկվել է նրա առաջին ալբոմը՝ «Inalcanzable»-ը։ 2002 թվականին կատարել է Էսմերալդայի դերը իտալական հայտնի «Նոտր-Դամ դե Պարի» մյուզիքլում։ 2004 թվականին լույս է տեսել նրա անգլալեզու «Fearless» ալբոմը։

2008 թվականին Լոլա Պոնսեն թողարկեց իր երրորդ՝ «Il diario di Lola» ալբոմը։ Այն ներառում է իսպաներեն, իտալերեն և անգլերեն լեզուներով երգեր։ Լոլա Պոնսե և Ջո Դի Տոննո դուետը դարձել են «Սան Ռեմո» երաժշտական փառատոնի հաղթող՝ «Կոլպո դի Ֆուլմին» երգով։

2010 թվականին մասնակցել է «Պարեր աստղերի հետ» հեռուստասերիալին (Bailando 2010 ruen)։ Նույն թվականին թողարկվել է «Լոլա» երգերի հավաքածուն։

Անձնական կյանք
--------------

Պոնսեն հինգ տարի շարունակ (2005-2010 թվականներին) հանդիպել է իտալացի փաստաբան Մանուել Մալենոտտիի հետ։ Այժմ նա հանդիպում է Ահարոն Դիասի հետ։ Զույգը սկսեց հանդիպել «Էլ Թալիշման» հեռուստասերիալի նկարահանումներից հետո։ 2013 թվականի փետրվարի 27-ին զույգն ունեցավ դուստր՝ Էրին Դիասը։ 2014 թվականի օգոստոսի 16-ին ծնվեց նրանց երկրորդ դուստրը` Ռեժինա Դիասը։

Սկավառակագրություն
------------------

* Inalcanzable, 2001
* Fearless, 2004
* Il diario di Lola, 2008
* Lola, 2010

Արտաքին հղումներ
----------------

* Լոլա Պոնսե Internet Movie Database կայքում
* Լոլա Պոնսե MusicBrainz կայքում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Internet Movie Database — 1990.
2. ↑  «Lola Ponce fue recibida por la presidente». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 4-ին. Վերցված է 2018 թ․ օգոստոսի 16-ին.
3. ↑  La bella cantante actuará el sábado en el colegio Guatemala Արխիվացված 2014-11-29 Wayback Machine
4. ↑  «Así celebraron Lola Ponce y Aarón Díaz el primer año de Regina».

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Լոլա Պոնսե» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Յանդեքս երաժշտություն |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Allmusic · ČSFD · Discogs · Internet Movie Database · MusicBrainz |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 135517842 · ICCU: MODV259138 · VIAF: 80237615 · WorldCat VIAF: 80237615 |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տուզլա (այլ կիրառումներ)

**Տուզլա միջազգային օդանավակայան** (բոս․՝ **Međunarodni Aerodrom Tuzla**) (IATA: **TZL**, ICAO: **LQTZ**), օդանավակայան Բոսնիա և Հերցեգովինայի Տուզլա քաղաքի հարևանությամբ։ Կարող է ընդունել քաղաքացիական առևտրական ինքնաթիռներ 06:00-ից մինչև 20:00 և ընդհանուր նշանակության ավիացիայի ու կորպորատիվ ավիացիայի ինքնաթիռներ 06:00-ից մինչև 17:00։

Հանդիսանում է խոշոր օդանավակայան, և ազգային ավիափոխադրող չունի։

Պատմություն
-----------

Տուզլա միջազգային օդանավակայանը նախկին Հարավսլավիայի խոշորագույն ռազմային օդանավակայաններից մեկն էր։ 1992 թվականին օդանավակայանը իրենց հսկողության տակ են վերցրել ՄԱԿ-ի խաղաղարական ուժերը, իսկ 1996 թվականից այն Բոսնիա և Հերցեգովինայում խաղաղարական SFOR ստորաբաժանման գլխավոր օդանավակայանն է։ 1998 թվականին Տուզլա կանտոնը Տուզլայում բացել է քաղաքացիական օդանավակայան։ Տուզլա միջազգային օդանավակայանը բացվել է 1998 թվականի հոկտեմբերի 10-ին՝ որպես քաղաքացիական օդանավակայան, բայց այդ ու ամենայնիվ Տուզլայի ավիաբազան շարունակում է գործել։

Ավիաընկերություններ և նշանակություններ
--------------------------------------

### Կանոնավոր թռիչքներ

| Ավիաընկերություն | Նպատակակետ  |
| --- | --- |
| B&H Airlines | **Սեզոնային**՝ Անթալիա, Հուրգադա |

Աշխատանքի գրաֆիկ
----------------

Երկուշաբթի՝ 03:30 - 23:30

Երեքշաբթի՝ 03:30 - 23:30

Չորեքշաբթի՝ 03:30 - 23:30

Հինգշաբթի՝ 03:30 - 23:30

Ուրբաթ՝ 03:30 - 23:30

Շաբաթ՝ 03:30 - 23:30

Կիրակի՝ 03:30 - 23:30

Վիճակագրություն
---------------

Ուղևորաշրջանառություն

| **Տարի/ամիս** | Հունվար | Փետրվար | Մարտ | Ապրիլ | Մայիս | Հունիս | Հուլիս | Օգոստոս | Սեպտեմբեր | Հոկտեմբեր | Նոյեմբեր | Դեկտեմբեր | Ընդամենը |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|
| 2011 | 0 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | **0** |
| 2010 | - | - | - | - | - | - | - | - | 38 | 47 | 827 | - | **5438** |
|

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Статистика по аэропортам Боснии и Герцеговины:Тузла

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Տուզլա (օդանավակայան)» հոդվածին։ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |

 |
Առափնյա լեռնաշղթաներ.
Կլամատ լեռներ
**Առափնյա լեռնաշղթաներ**՝ լեռնաշղթաներ ծայր արևմուտքում, ձգված Հյուսիսային Ամերիկայի առափնյա շրջաններով, Ալյասկայից մինչև Կենտրոնական Մեքսիկա։ Առափնյա լեռնաշղթաները հանդիսանում են Կոորդիլերների լեռնային համակարգի մասը։ Լեռնաշղթաները ձգվում են Խաղաղ օվկիանոսի ափով 7240 կիլոմետր ԱՄՆ-ով, 1600 կիլոմետր Կանադայով և 1300 կիլոմետր Մեքսիկայով։ Լեռնաշղթաները կազմված են 8 հիմնական մասերից՝ հյուսիս հարավ։ Առափնյա լեռնաշղթան (Բրիտանական Կոլումբիա ), Վանկուվեր կղզու և Շառլոտա Թագուհու կղզիների լեռները, Կասկադյան լեռները (բաժանված Հյուսիսային, Միջին և Հարավային), Օլիմպիկ լեռները, Վաշինգտոնի և Օրեգոնի Առափնյա լեռնաշղթաները, Կլամատ լեռները, Կալիֆոռնիայի Առափնյա լեռնաշղթաները, Լայնակի լեռնաշղթան։ Հաճախ Առափնյա լեռնաշղթայի կազմի մեջ են մտնում նաև Սիերա - Նևադա լեռները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2

Արտաքին հղումներ
----------------

* Береговые хребты (англ.). Информационная система географических названий (США), Геологическая служба США. Дата обращения: 5 ноября 2012.
* Peakware.com

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Առափնյա լեռնաշղթաներ» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4489350-4 · LCCN: sh85027427 · NKC: ge130818 · VIAF: 245825241 · WorldCat VIAF: 245825241 |

 |
**Բարբարա Եպպե** (գերմ.՝ Barbara Jeppe, մայիսի 21, 1921(1921-05-21), Փիլգրիմս Ռեսթ, Thaba Chweu Local Municipality, Էհլանզենի, Մպումալանգա, ՀԱՀ - հունիսի 20, 1999(1999-06-20), Յոհաննեսբուրգ, ՀԱՀ), բույսեր նկարող հարավաֆրիկացի նկարչուհի, պատկերազարդող։

Կենսագրություն
--------------

Հարավաֆրիկյան Ehretia rigida, 1972
Բարբարա Եպպեն ծնվել է 1921 թվականին Փիլգրիմս Ռեսթ քաղաքում, հողային վերահսկիչ Վիկտոր Բրերետոնի և Գլեյդիս Էվանսի ընտանիքում։ Վաղ տարիքից մայրը Բարբարային ծանոթացրել է վայրի ծաղիկների աշխարհի հետ։

Ամուսնացել է հոգեբույժ Կառլ Լուիս Եպպեի հետ։ Զույգն ունեցել է չորս երեխա՝ Լեյ, Մարի, Կառլ և Դեյվիդ։ Ամուսնությունից 20 տարի անց Բարբարան պատկերազարդել է իր առաջին գիրքը՝ Trees and Shrubs of the Witwatersrand (Ուիթվաթերսթենդ համալսարանի տպագրություն) որով մուտք է գործել բուսաբանական արվեստի աշխարհ։

Քեյփում ապրելու տարիներին պատկերազարդել և գրել է տեքստեր ՔԵյփի սոխուկների վերաբերյալ գրքերի համար։ Սոխուկների հանդեպ հակումը պատճառ դարձավ Արևմտյան Քեյփի գարնանային և ձմեռային ծաղկող սոխուկների հրապարակման համար (Oxford University Press): Պիետ Վորսթերի հետ համագործակցությամբ հրապարակվելիք Amaryllidaceae-ի հետ կապված աշխատանքների նկարազարդումներն ավարտին է հասցրել նրա դուստրը՝ Լեյ Վոյթը։ Բացի բուսաբանական նկարները, Բարբարա Եպպեն մեծ հակում է ունեցել դեպի թիթեռները և բազմաթիվ նկարազարդումներ է արել ընկերների և ընտանիքի համար։ Երբեմն ստեղծել է բնապատկերներ։

Մահացել է 78 տարեկան հասակում, Յոհաննեսբուրգում թոքաբորբից։

Մրցանակներ
----------

1990 թվականին Հարավային Աֆրիկայի Բուսաբանական ընկերության կողմից պարգևատրվել է երկու ոսկե մեդալով Հարավային Աֆրիկայում բուսաբանական պատկերազարդումների համար, 1991 թվականին արծաթե մեդալ է ստացել Տրանսավաալի այգեգործական ընկերության կողմից։

Պատկերազարդած գրքեր
-------------------

* *Trees and Shrubs of the Witwatersrand* (Witwatersrand University Press) 0-85494-236-X
* *South African Aloes* (Purnell, 1974)
* *Natal Wild Flowers* (Purnell, 1975) 0-360-00203-X
* *Effective Weed Control in Maize and Grain Shorghum* (Ciba-Geigy, 1975)
* *Namaqualand* (Purnell, 1976)
* *Acacias, a Field Guide to the Identification of the Species of Southern Africa* - Lynette Davidson (Centaur, 1981) 0-620-05609-6
* *South Africa is My Garden* (Delta Books, 1984) 0-908387-48-2
* *Cycads of South Africa* - Cynthia Giddy (Struik, 1984) 0-86977-195-7
* *Weeds of Crops and Gardens in Southern Africa (Ciba-Geigy, 1985)*
* *Spring and Winter Flowering Bulbs of the Cape* - Graham Duncan (Oxford University Press, Cape Town, 1989)
* *Irises* (Umdaus Press, 1999) 1-919766-11-1

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Leigh Voigt (1943)
2. ↑  Barbara Jeppe (1921-1999)
3. ↑  BARBARA JOAN JEPPE (1921-1999): BOTANICAL ARTIST EXTRAORDINAIRE

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Բարբարա Եպպե» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 1218191406 · ISNI: 0000000084615432 · LCCN: n82111171 · NTA: 132766353 · NUKAT: n2016057333 · SUDOC: 253155592 · VIAF: 108706186 · WorldCat VIAF: 108706186 |

 |

 |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չկալովի փողոց (այլ կիրառումներ)

**Չկալովի փողոց** (ռուս.՝ Улица Чкалова), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքի Գոռնյացկի և Հոկտեմբերի 50-ամյակի անվան միկրոշրջաններում։ Անվանվել է խորհրդային օդաչու, Խորհրդային Միության հերոս (24․7․1936), բրիգադի հրամանատար Վալերի Չկալովի (1904-1938) պատվին։ Սկիզբ է առնում Ավտոմոբիլիստների փողոցից և ավարտվում Սմոլենսկի ու Մատրոսովի փողոցների հանգույցում։ Երկարությունը 2000 մետր է։

Նկարագրություն
--------------

Կրասնի Սուլին քաղաքի Չկալովի փողոցը գտնվում է Գոռնյացկի և Հոկտեմբերի 50-ամյակի անվան միկրոշրջաններում։ Այն սկսվում է Ավտոմոբիլիստների փողոցից, հատում է Սեդովի, Սերաֆիմովիչի, Գլինկայի, Տոլստոյի, Պավլովի, Ռիլեևի, Ֆուրմանովի փողոցները, երկու անգամ՝ Չայկովսկու անցուղին, Սվետլայա փողոցը, Սոսնովի նրբանցքը, Մոկրոուսովի փողոցը, Օսինովի և Տիեզերագնացների նրբանցքները և ավարտվում Սմոլենսկի ու Մատրոսովի փողոցների հանգույցում։ Փողոցի երկարությունը 2000 մետր է։

Չկալովի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346356։

Փողոցն անվանվել է խորհրդային օդաչու, Խորհրդային Միության հերոս (24․7․1936), բրիգադի հրամանատար Վալերի Չկալովի (1904-1938) պատվին։ 1936 թվականի հուլիսի 20–22-ին Վալերի Չկալովը օդաչուներ Գ․ Բայդուկովի և Ա․ Բելյակովի հետ անվայրէջք թռիչք է կատարել Մոսկվայից Կամչատկայի Պետրոպավլովսկ և ապա՝ Ուդ կղզի (9374 կմ՝ 56 ժամ 20 րոպեում), իսկ 1937 թվականի հունիսի 18–20-ին՝ նույն անձնակազմով Մոսկվայից Վանկուվեր (Վաշինգտոն նահանգ, ԱՄՆ) Հյուսիսային բևեռի վրայով (8504 կմ՝ 63 ժամ 16 րոպեում)։ Զոհվել է նոր կործանիչի փորձարկման ժամանակ։ Թաղված է Մոսկվայում, Կրեմլի պատի տակ։

Նշանակալի օբյեկտներ
-------------------

Չկալովի և Ֆուրմանովի փողոցներով պարփակված հատվածում տեղակայված է Կրասնի Սուլինի և Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի կենտրոնական շրջանային հիվանդանոցը (հասցեն՝ Ֆուրմանովի փողոց, 32)։

Չկալովի, 13 հասցեով գործում է Կրասնի Սուլինի արդյունաբերական տեխնոլոգիաների քոլեջը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, «Չկալով» բառահոդված».
2. ↑  «Муниципальное бюджетное учреждение здравоохранения "Районная больница" г. Красного Сулина и Красносулинского района Ростовской области». Արխիվացված է օրիգինալից 2016-10-26-ին. Վերցված է 2019-03-29-ին.
3. ↑  «Государственное бюджетное профессиональное образовательное учреждение Ростовской области «Красносулинский колледж промышленных технологий»».

Աղբյուրներ
----------

* Улица Чкалова в Красном Сулине
* Подробная карта Улица Чкалова, город Красный Сулин со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты
**Սեպտեմվրի** (բուլղար․՝ Септември), քաղաք Բուլղարիայի հարավային հատվածում՝ Պազարջիկի մարզում։

Քաղաքի անվանումը բառացիորեն բուլղարերենից թարգմանաբար նշանակում է *սեպտեմբերին*։ Քաղաքը գտնվում է Վերին Թրակիայի դաշտավայրի արևմուտքում՝ մարզկենտրոն Պազարջիկից 19 կմ (կամ 12 մղոն) հեռավորության վրա։

Հանդիսանում է նույնանուն շրջանի վարչական կենտրոնը։ 2009 թվականի դեկտեմբերի տվյալներով քաղաքը ունի 8,422 մարդ բնակչություն։

Պատմություն
-----------

Հին ժամանակներում քաղաքը պատկանել է նախ և առաջ հին հույներին և ապա՝ հռոմեացիներին։ Հռոմեական կայսրության թուլացումից հետո այն անցել է վերջինիս իրավահաջորդ հանդիսացող Բյուզանդական կայսրությանը։

14-րդ դարում քաղաքը և ամբողջ Բուլղարիան հայտնվել է Օսմանյան կայսրության տիրապետության տակ։ Օսմանյան կայսրության տիրապետության ժամանակահատվածում 15-րդ դարում քաղաքը վերակառուցվել է և վերանվանվել ի պատիվ Սառա խայն բեյի։

Դրան հաջորդած ժամանակաշրջաններում Սեպտեմվրին վերածվեց տիպիկ երկաթուղային քաղաքի։ Այն կարևոր նշանակություն ուներ ոչ միայն Բուլղարիայում, այլ նաև ամբողջ Բալկանյան տարածաշրջանում։

Տես նաև
-------

* Բուլղարիայի քաղաքների ցանկ
* Դոբրոնիշտե

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Բուլղարիայի ազգային վիճակագրական ընկերություն Արխիվացված 2010-11-13 Wayback Machine, 2009 թվականի մարդահամարի տվյալներ

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Սեպտեմվրի» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | BNF: 16530840x · LCCN: n88204490 · NKC: ge612779 · VIAF: 145528221 · WorldCat VIAF: 145528221 |

 |

|  |
| --- |
| 
  **Բուլղարիա**   **Եվրոպա**   **Աշխարհագրություն**
 |
**«Բայան»** (ռուս.՝ Баян), ռուս նկարիչ-գեղանկարիչ, ճարտարապետ, պատմական և ժողովրդական բանահյուսության գեղանկարչության վարպետ Վիկտոր Վասնեցովի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1910 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 303 × 408 սմ։

Այսօր «Բայան» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Ռուսական պետական թանգարանում (Սանկտ Պետերբուրգ, ՌԴ)։

Նկարագիր
--------

«Բայան» ստեղծագործությունում հեղինակը պատկերել է ռուս ռազմիկների խմբի։ Այդ զորականները նստած են բարձր բլրի նեղ գագաթին և լսում են կույր տավղահարի երգը։ Աջ կողմում երևում են այլ ռազմիկների գլուխներ, որոնք կանգնած են լանջին։ Դատելով տավղահարի գզգզված մազերից՝ ուժգին քամի է փչում։ Հետին պլանում՝ աջից երևում է անտառը, իսկ ձախից՝ գետը, որտեղից բացվում է լայնարձակ տարածություն։ Բլրի վրա կախվել են ամպրոպային ամպեր։

Պատմություն
-----------

Այս ստեղծագործությունը Վասնեցովը նկարել է 1910 թվականին։ Այստեղ հեղինակն ավարտում է իր արվեստի բիլինային թեման։ Հայտնի է, որ նկարի գուսանի կերպարը ստեղծելիս հեղինակը «Ասք Իգորի ճակատամարտի մասին» ստեղծագործությունից։

«Բայան» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Ռուսական պետական թանգարանում (Սանկտ Պետերբուրգ)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Картина «Баян», Виктора Васнецова — описание
2. ↑  Баян
**Լիլլի Բեխեր** (գերմ.՝ Lilly Becher, հունվարի 27, 1901(1901-01-27), Նյուրնբերգ, Միջին Ֆրանկոնիա, Բավարիա, Գերմանական կայսրություն - սեպտեմբերի 20, 1978(1978-09-20), Արևելյան Բեռլին), գերմանացի գրող և լրագրող։

Յոհաննես Ռոբերտ Բեխերի կինը։

Կենսագրություն
--------------

Լիլլի Բեխերը սովորել է Մյունխենի գիմնազիայում, այնուհետև լեզուներ է ուսումնասիրել Հայդելբերգի համալսարանում։ 1919 թվականին անդամակցել է Գերմանիայի կոմունիստական կուսակցությանը։ Աշխատել է Մյունխենի հրատարակչություններում և Բեռլինի *Die Rote Fahne* թերթում։ 1922-1923 թվականներին Բեռլինի Նյուքյոլն շրջանում ղեկավարել է *KKE* կանանց մասնաճյուղը։ 1924-1926 թվականներին ղեկավարել է իր կողմից հիմնադրված *Die Arbeiterin* կանանց ամսագիրը և աշխատել է *Neuer Deutscher Verlag* հրատարակչությունում` որպես սրբագրիչ և խմբագիր։ 1932-1933 թվականներին զբաղեցրել է *Arbeiter Illustrierte Zeitung* թերթի գլխավոր խմբագրի պաշտոնը։ 1933-1934 թվականներին ապրել է Վիեննայում, այնուհետև մինչև 1936 թվականն աշխատել է Փարիզի «*Editions du Carrefour*» հրատարակչությունում, որտեղ հանդիպել է իր ապագա ամուսնուն՝ Յոհաննես Բեխերին։ 1936 թվականին Լիլլի Բեխերը հրապարակել է Ազգային սոցիալիստների կողմից հրեաների հետապնդման մասին առաջին փաստաթղթերը՝ «Դեղին բիծ» խորագրի ներքո։ Մինչև 1945 թվականը Լիլլի Բեխերը բնակվել է Մոսկվայում և աշխատել որպես պետական հրատարակչատան թարգմանիչ, ինչպես նաև «Ինոստրաննայա լիտերատուրա» ամսագրում, Մոսկովյան ռադիոյում և «Ազատ Գերմանիա» ազգային կոմիտեում։ Վերադառնալով Գերմանիա` ընդունվել է Գերմանիայի Սոցիալիստական Միավորված կուսակցության շարքերը։ 1945-1950 թվականներին զբաղեցրել է *Neue Berliner Illustrierte*-ի գլխավոր խմբագրի պաշտոնը։ 1958 թվականին ամուսնու մահից հետո ղեկավարել է Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայի նրա անունը կրող արխիվը։

Երկեր
-----

* *Rote Signale. Gedichte und Lieder* (Hrsg).; Berlin 1931
* *Der gelbe Fleck* (Hrsg.); 1936
* L. Becher, G. Prokop։ *Johannes R. Becher. Bildchronik seines Lebens*; Berlin 1963

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  *Deutsche Nationalbibliothek* Record #116099607 // Gemeinsame Normdatei (գերմ.) — 2012—2016.
2. ↑  Redaktion Rudolf Olden, Hrsg.: Comité des Delegations Juives, Paris 1934.

Գրականություն
-------------

* Bernd-Rainer Barth։ Becher, Lilly. In։ Wer war wer in der DDR? 5. Ausgabe. Band 1, Ch. Links, Berlin 2010, ISBN 978-3-86153-561-4.
* *Korpus (Becher), Lilly*

Արտաքին հղումներ
----------------

* Literatur von und über Lilly Becher im Katalog der Deutschen Nationalbibliothek
* Lilly-Becher-Archiv im Archiv der Akademie der Künste, Berlin

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Լիլլի Բեխեր» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 116099607 · ISNI: 000000001043791X · LCCN: no2018019036 · NKC: mub2014844534 · NLP: a0000002453224 · NTA: 131068482 · NUKAT: n2011141455 · SUDOC: 079305792 · VIAF: 64749404 · WorldCat VIAF: 64749404 |

 |

 |