**Ավստրիական ժողովրդական կուսակցություն** (գերմ.՝ Österreichische Volkspartei (ÖVP)), քրիստոնեա-դեմոկրատական, պահպանողական ավստրիական քաղաքական կուսակցություն։

Հիմնադրվել է 1945 թվականին և այդ ժամանակից ի վեր հանդիսանում է Ավստրիայի քաղաքական կյանքի հիմնական դերակատարներից մեկը։ Իր գաղափարախոսությամբ և ընտրազանգվածի ժողովրդագրական բնութագրով Գերմանիայի քրիստոնեա-դեմոկրատական դաշինք կուսակցության համանման ուժն է։

Ավստրիական ժողովրդական կուսակցությունը հաղթել է 2017 թվականի ընտրություններում` ունենալով ամենամեծ թվով տեղերը։ Եթե նրան հաջողվի գլխավորել հաջորդ կառավարությունը, ապա նրա նախագահ Սեբաստիան Կուրզն Ավստրիայի պատմության մեջ կդառնա ամենաերիտասարդ կանցլերը։

Գաղափարախոսություն
------------------

* Դասական պահպանողական կուսակցություն է, հանդես է գալիս ավանդույթների պահպանման և հասարակական կյանքի կայունության համար։
* Հանդես է գալիս անձնական նախաձեռնողականության կողմնակից, որը համարում է տնտեսական զարգացման ու բարգավաճման հիմնական շարժիչ։
* Հավատարիմ է բարոյականության մասին կաթոլիկական ավանդական պատկերացումներին։
* Հակասոցիալիզմի կողմնակից է։
* Տնտեսական նեոլիբերալիզմի կողմնակից է, այսինքն հանդես է գալիս հասարակական հատվածի կրճատման, տնտեսության ապակարգավորման, սոցիալական ծրագրերի կրճատման համար։
* Կողմնակից է եվրոպական ինտեգրմանը։

Ընտրազանգված
------------

Հեղինակություն է վայելում հիմնականում ծառայողների (այդ թվում` քաղծառայողների մեծ մասի), խոշոր ձեռնարկատերերի և ֆերմերների շրջանում։

Ավստրիայի արդյունաբերության ոլորտի աշխատողները հիմնականում սատարում են Ավստրիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությանը և Ազատության կուսակցությանը։ Ընդհանուր առմամբ, Ավստրիական ժողովրդական կուսակցության (ԱԺԿ) ընտրազանգվածը կազմում են համեմատաբար կրթված և ապահով մարդիկ։ Կուսակցությունը հեղինակություն է վայելում նաև երիտասարդ ընտրողների շրջանում։

Պատմություն
-----------

Ավստրիական ժողովրդական կուսակցությունը համարվում է Քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցության ժառանգորդը, որը հիմնադրվել է 1893 թվականին։ Լինելով այդ կուսակցության ժառանգորդը` այն գաղափարախոսական տեսանկյունից նման է Գերմանիայի Քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցությանը, քանի որ նրանք երկուսն էլ գործել են որպես աջ կենտրոնական քաղաքական ուժեր։

Իր ներկայիս տեսքով այն ստեղծվել է Ավստրիայի ինքնուրույնության վերականգնումից անմիջապես հետո` 1945 թվականին։ Այդ ժամանակից ի վեր այն միշտ ներկայացված է եղել Ավստրիայի խորհրդարանի երկու պալատներում էլ։ Տեղերի քանակով կուսակցությունը խորհրդարանում միշտ եղել է առաջինը կամ երկրորդը, այդ պատճառով էլ գլխավորել է Ավստրիայի ֆեդերալ կաբինետների մեծամասնությունը կամ առնվազն համագործակիցն է եղել։

Տարածքների առումով կուսակցությունը մշտապես վերահսկել է խոր հավատով գյուղական բնակչությանը, որը կենտրոնացած է Ստորին Ավստրիայում, Վերին Ավստրիայում, Զալցբուրգում, Շտիրիայում, Տիրոլում և Ֆորարլբերգում։ Իրականում կուսակցությունը կարող էր ամբողջությամբ գերիշխել Ավստրիայի քաղաքական կյանքում, եթե համեմատաբար խիտ բնակեցված Վիեննայի շրջանը չաջակցեր Ավստրիայի սոցիալ-դեոկրատական կուսակցությանը։

1999 թվականի խորհրդարանական ընտրություններից հետո 2000 թվականին ձևավորվում է կոալիցիոն կառավարություն` աջ պոպուլիստ Յորգա Հայդերի գլխավորած Ավստրիական ազատության կուսակցության հետ։ Այդ որոշումը Եվրոպայում բուռն քննարկումների ալիք է բարձրացնում, և Եվրամիության երկրները նույնիսկ մի քանի ամիս շարունակ դիվանագիտական սանկցիաներ են կիրառում Ավստրիայի ֆեդերալ կառավարության նկատմամբ։

Խորհրդարանական հաջորդ ընտրություններում, որ կայացել է 2002 թվականի նոյեմբերին, կուսակցությունը ֆեդերալ կանցլեր Վոլֆգանգ Շյուսելի ղեկավարությամբ հասել է լիակատար հաղթանակի` հավաքելով ձայների 42.27 %-ը։ Ավստրիական ազատության կուսակցության ղեկավար Յորգա Հայդերը, ով 1999 թվականին ստացել էր ավելի շատ ձայն, քան Ավստրիական ժողովրդական կուսակցությունը, այս անգամ ստացել էր ձայների 10.16 %-ը միայն։ Ամեն դեպքում, կոալիցիան պահպանվել է։ 2005 թվականի ապրիլին Յորգ Հայերը և կուսակցության հայտնի գործիչները լքել են կուսակցությունը` ստեղծելով նոր կուսակցություն` «Միավորում Ավստրիայի ապագայի համար»։ Այս նոր կուսակցությունը Ավստրիայի կոալիցիոն կուսակցությունում դարձել է նրանց կրտսեր գործընկերը` փոխարինելով Ավստրիական ազատության կուսակցությանը։

Ավստրիայի ժողովրդական կուսակցության ղեկավարներ
----------------------------------------------

* Լեոպոլդ Ֆիգլ (1945—1953)
* Յուլիուս Ռաաբ (1953—1961)
* Ալֆոնս Գորբախ (1961—1964)
* Յոզեֆ Կլաուս (1964—1970)
* Գերման Վիխտալմ (1970—1972)
* Կարլ Շլյայնցեր (1972—1975)
* Յոզեֆ Տաուս (1975—1979)
* Ալոիզ Մոկ (1979—1989)
* Յոզեֆ Ռիգլեր (1989—1991)
* Էրհարդ Բուզեկ (1991—1995)
* Վոլֆգանգ Շյուսել (1995—2007)
* Վիլհելմ Մոլտերեր (2007—2008)
* Յոզեֆ Պրյոլ (2008—2011)
* Միխայել Շպինդելեգեր (2011—2014)
* Ռայնհոլդ Միտերլեներ (2014—2017)
* Սեբաստիան Կուրց (սկսած 2017 թվականից)

ԱԺԿ-ի` Ավստրիայի ֆեդերալ կանցլերներ
-----------------------------------

* Լեոպոլդ Ֆիգլ (1945—1953)
* Յուլիուս Ռաաբ (1953—1961)
* Ալֆոնս Գորբախ (1961—1964)
* Յոզեֆ Կլաուս (1964—1970)
* Վոլֆգանգ Շյուսել (2000—2007)

Կազմակերպություններ
-------------------

ԱԺԿ-ն բաղկացած է նահանգային կուսակցություններից (landespartei), դրանք իրենց հերթին` շրջանային հատվածներից (bezirkspartei), իսկ շրջանային հատվածներն էլ` տեղական բաժանմունքներից (ortspartei):

Կուսակցության բարձրագույն մարմինը ֆեդերալ համագումարն է (bundesparteitag), ֆեդերալ համագումարների միջակայքում` ֆեդերալ կոմիտեն (bundesparteiausschuss), ֆեդերալ կոմիտեների միջև բարձրագույն մարմինը ֆեդերալ կառավարումն է (bundesparteivorstand), գործադիր մարմինը` ֆեդերալ պրեզեդիումն է (bundesparteipräsidium), պաշտոնատար բարձրագույն դեմքը ֆեդերալ նախագահն է (bundesparteiobmann): Պաշտոնատար այլ անձինք են ֆեդերալ նախագահի տեղակալները (stellvertreter des bundesparteiobmannes), ֆեդերալ ֆինանսային խորհրդատուն (bundesfinanzreferent), ֆեդերալ տնօրենը (bundesparteigeschäftsführer): Բարձրագույն վերահսկող մարմինը ֆեդերալ կուսակցական դատարանն է (bundesparteigericht), բարձրագույն ռևիզիոն մարմինը` ֆեդերալ կուսակցական վերահսկող կոմիտեն (bundesparteikontrollausschuss):

### Նահանգային կաւոսակցություններ

Նահանգային կուսակցությունները համապատասխանում են նահանգներին։

Նահանգային կուսակցության բարձրագույն մարմինը նահանգային համագումարն է (landesparteitag), նահանգային համագումարների միջակայքում` նահանգային խորհուրդը (landesparteirat), նահանգային խորհուրդների միջև` նահանգային կառավարումը (landesparteivorstand): Նահանգային կուսակցության օրենսդիր մարմինը նահանգային պրեզիդիումն է (landesparteipräsidium),բարձրագույն ղեկավար անձը` նահանգային նախագահը (landesparteiobmann): Պաշտոնատար այլ անձինք են նահանգային նախագահի տեղակալները (stellvertreter des landesparteiobmannes), նահանգային ֆինանսական խորհրդատուն (landesfinanzreferent), նահանգային տնօրենը (landesparteigeschäftsführer): Նահանգային կուսակցության վերահսկող մարմինը նահանգային կուսակցական դատարաննն է (landesparteigericht), նահանգային կուսակցության ռևիզիոն մարմինը` նահանգային կուսակցության վերահսկող կոմիտեն (landesparteikontrollausschuss):

### Շրջանային կուսակցություններ

Շրջանային կուսակցությունները համապատասխանում են շրջաներին, կարգավիճակ ունեցող քաղաքներին և Վիեննայի քաղաքային շրջաններին։

Շրջանային կուսակցության բարձրագույն մարմինը շրջանային համագումարն է (bezirksparteitag), շրջանային համագումարների միջակայքում` շրջանային խորհուրդը (bezirksparteirat), շրջանային խորհուրդների միջև` շրջանային ղեկավարումը (bezirksparteivorstand): Շրջանային կուսակցության գործադիր մարմինը շրջանային պրեզեդիումն է (bezirksparteipräsidium), բարձրագույն պաշտոնատար անձը` շրջանային նախագահը (bezirksparteiobmann), շրջանային նախագահի տեղակալները (stellvertreter des bezirksparteiobmannes), շրջանային ֆինանսական խորհրդատուն (bezirksfinanzreferent): Շրջանային կուսակցության վերահսկող բարձրագույն մարմինը շրջանային կուսակցական դատարանն է (bezirksparteigericht), ռևիզիոն մարմինը` շրջանային կուսակցական վերահսկող կոմիտեն (bezirksparteikontrollausschuss):

### Տեղական կուսակցություններ

Տեղական կուսակցությունները համապատասխանում են քաղաքներին, քաղաքային օկրուգներին, համայնքներին և Վիեննայի մասերին։

Տեղական կուսակցության բարձրագույն մարմինը տեղական ընդհանուր հավաքն է (ortsparteitag), տեղական ընդհանուր հավաքների միջև` տեղական կառավարումը (ortsparteivorstand): Տեղական կուսակցության գործադիր մարմինը տեղական պրեզիդիումն է (ortsparteipräsidium), բարձրագույն պաշտոնատար անձը` տեղական նախագահը (ortsparteiobmann): Պաշտոնատար այլ անձինք են տեղի նախագահի տեղակալները (stellvertreter des ortsparteiobmannes), տեղական ֆինանսական խորհրդատուն (ortsfinanzreferent):

### Շարժումներ ու միություններ

* «Երիտասարդ ժողովրդական կուսակցություն» (*Junge Volkspartei*, *JVP*), մինչև 1971 թվականը` Ավստրիական երիտասարդական շարժում (*Österreichische Jugendbewegung*)
* «Ավստրիական կանանց շարժում» (*Österreichische Frauenbewegung*, *ÖVP-Frauen*)
* «Ավստրիական տնտեսական միություն» (*Österreichischer Wirtschaftsbund*, *ÖWB*)
* «Ավստրիական գյուղացիական միություն» (*Österreichischer Bauernbund*)
* «Թոշակառուների ավստրիական միություն» (*Österreichischer Seniorenbund*)
* «Աշխատավորների ու ծառայողների ավստրիական միություն» (*Österreichischer Arbeitnehmerinnen- und Arbeitnehmerbund*, *ÖAAB*), նրա շրջանային խոշոր միավորումները կարող են ունենալ արտադրական խմբեր (*betriebsgruppe*) ձեռնարկություններում
* «СՈւսանողական միություն» (*Schülerunion*)
* «Ակադեմիական միություն» (*Österreichischer Akademikerbund*, *ÖAkB*)
* «Արհմիությունների քրիստոնեկան անդամների ֆրակցիա» (*Fraktion Christlicher Gewerkschafterinnen und Gewerkschafter*, *FCG*)
* Նահանգային ու շրջանային ֆեդերացիաների շրջանային ներկայացուցիչների համակարգ (*Gemeindevertreterverband der Volkspartei*)

Ցանկացած շարժում կամ միավորում բաղկացած է նահանգային կազմակերպություններից (landesorganisation), նահանգային կազմակերպությունները` շրջանային կազմակերպություններից (bezirksorganisation), շրջանային խոշոր կազմակերպությունները` կարող են ունենալ տեղական խմբեր (ortsgruppe):

Շարժման կամ միավորման բարձրագույն մարմինը ֆեդերալ համագումարն է (bundestag), ֆեդերալ համագումարների միջակայքում` ֆեդերալ համաժողովը (bundeskonferenz), ֆեդերալ համաժողովների միջև` ֆեդերալ կառավարումը (bundesvorstand): Շարժման բարձրագույն գործադիր մարմինը ֆեդերալ ղեկավարությունն է (bundesleitung), պաշտոնատար բարձրագույն մարմինը` ֆեդերալ նախագահը (bundesobmann): Շարժման պաշտոնատար այլ անձինք են ֆեդերալ նախագահի տեղակալները (stellvertreter des bundesobmannes), ֆեդերալ ֆինանսական խորհրդատուն (bundesfinanzreferent), ֆեդերալ տնօրենը (bundesgeschäftsführer), ֆեդերալ ֆինանսային վերահսկողը (bundesfinanzprüfer): Բարձրագույն վերահսկիչ մարմինը ֆեդերալ արբիտրաժային դատարան է (bundesschiedsgericht):

### Շարժումների ու միությունների նահանգային կազմակերպություններ

Նահանգային կազմակերպությունները համապատասխանում են նահանգներին։

Շարժումների ու միությունների նահանգային կազմակերպությունների բարձրագույն մարմինը նահանգային ընդհանուր հավաքն է` նահանգային համաժողովը (landestag), նահանգային ընդհանուր հավաքների միջակայքում` նահանգային համագումարը (landeskoneferenz), նահանգային համագումարների միջև` նահանգային կառավարումը (landesvorstand): Շարժումների ու միությունների նահանգային կազմակերպությունների գործադիր մարմինը նահանգային ղեկավարությունն է (landesleitung), բարձրագույն պաշտոնատար անձը` նահանգային նախագահը (landesobmann): Շարժումների ու միությունների նահանգային կազմակերպությունների պաշտոնատար այլ անձինք են նահանգային նախագահի տեղակալները (stellvertreter des landesobmannes), նահանգային տնօրենը (landesgeschäftsführer), նահանգային ֆինանսական խորհրդատուն (landesfinanzreferent), նահանգային ֆինանսական հսկիչը (landesfinanzprüfer): Շարժումների ու միությունների նահանգային կազմակերպությունների վերահսկող մարմինը նահանգային արբիտրաժային դատարանն է (landesschiedsgericht):

### Շարժումների ու միությունների շրջանային կազմակերպություններ

Շրջանային կուսակցությունները համապատասխանում են շրջաներին, կարգավիճակ ունեցող քաղաքներին։

Շարժումների ու միությունների շրջանային կազմակերպությունների բարձրագույն մարմինը շրջանային ընդհանուր հավաքն է կամ շրջանային համագումարը (bezirkstag), շրջանային հավաքների միջակայքում` շրջանային համաժողովը (bezirkskonferenz) ,շրջանային համաժողովների միջակայքում` շրջանային ղեկավարումը (bezirksvorstand): Շարժումների ու միությունների շրջանային կազմակերպությունների գործադիր մարմինը շրջանային ղեկավարությունն է (bezirksleitung), բարձրագույն պաշտոնատար անձը` շրջանային նախագահը (bezirksobmann): Շարժումների ու միությունների շրջանային կազմակերպությունների պաշտոնատար այլ անձինք են շրջանային նախագահների տեղակալները (stellvertreter des bezirksobmannes), շրջանային ֆինանսական խորհրդատուն (bezirksfinanzreferent), շրջանային ֆինանսական հսկիչը (bezirksfinanzprüfer):

### Տեղական խմբեր

Տեղական կուսակցությունները համապատասխանում են քաղաքներին, քաղաքային օկրուգներին, համայնքներին կամ առանձին նահանգներում` առանձին գյուղերի։

Շարժումների ու միությունների տեղական կազմակերպությունների բարձրագույն մարմինը տեղական ընդհանուր հավաքն է (ortstag), տեղական ընդհանուր հավաքների միջակայքում` տեղական համաժողովները (ortskonferenz), տեղական համաժողովների միջև` տեղական խմբի ղեկավարումը (ortsvorstand): Շարժումների ու միությունների տեղական կազմակերպությունների գործադիր բարձրագույն մարմինը տեղական խմբի նախագահն է (ortsobmann): Պաշտոնատար այլ անձինք են տեղական նախագահի տեղակալները (stellvertreter des ortsobmannes), տեղական ֆինանսական խորհրդատուն (ortsfinanzreferent), տեղական ֆինանսական հսկիչը (ortsfinanzprüfer):

Ընտրությունների արդյունքներ
---------------------------

### Ազգային խորհուրդ

Ավստրիայի ազգային խորհուրդ| Ընտրության տարին | # Ընդհանուր ձայներ |  % Հավաքած ձայներ | # Տեղերի քանակ | Կառավարություն |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1945 | 1,602,227 (**1-ին**) | 49.8% | 85 (**1-ին**) |  |
| 1949 | 1,846,581 (**1-ին**) | 44.0% | 77 (**1-ին**) |  |
| 1953 | 1,781,777 (2-րդ) | 41.3% | 74 (**1-ին**) |  |
| 1956 | 1,999,986 (**1-ին**) | 46.0% | 82 (**1-ին**) |  |
| 1959 | 1,928,043 (2-րդ) | 44.2% | 79 (**1-ին**) |  |
| 1962 | 2,024,501 (**1-ին**) | 45.4% | 81 (**1-ին**) |  |
| 1966 | 2,191,109 (**1-ին**) | 48.3% | 85 (**1-ին**) |  |
| 1970 | 2,051,012 (2-րդ) | 44.7% | 78 (2-րդ) | in opposition |
| 1971 | 1,964,713 (2-րդ) | 43.1% | 80 (2-րդ) | in opposition |
| 1975 | 1,981,291 (2-րդ) | 42.9% | 80 (2-րդ) | in opposition |
| 1979 | 1,981,739 (2-րդ) | 41.9% | 77 (2-րդ) | in opposition |
| 1983 | 2,097,808 (2-րդ) | 43.2% | 81 (2-րդ) | in opposition |
| 1986 | 2,003,663 (2-րդ) | 41.3% | 77 (2-րդ) |  |
| 1990 | 1,508,600 (2-րդ) | 32.1% | 60 (2-րդ) |  |
| 1994 | 1,281,846 (2-րդ) | 27.7% | 52 (2-րդ) |  |
| 1995 | 1,370,510 (2-րդ) | 28.3% | 52 (2-րդ) |  |
| 1999 | 1,243,672 (3-րդ) | 26.9% | 52 (2nd) |  |
| 2002 | 2,076,833 (**1-ին**) | 42.3% | 79 (**1-ին**) |  |
| 2006 | 1,616,493 (2-րդ) | 34.3% | 66 (2-րդ) |  |
| 2008 | 1,269,656 (2-րդ) | 26.0% | 51 (2-րդ) |  |
| 2013 | 1,125,876 (2-րդ) | 24.0% | 47 (2-րդ) |  |
| 2017 | 1,341,930 (**1-ին**) | 31.4% | 62 (**1-ին**) | TBD |

### Նախագահ

| Ընտրություն | Թեկնածու | Առաջին փուլի արդյունքներ | Երկրորդ փուլի արդյունքներ |
| --- | --- | --- | --- |
| Ձայներ | %Ձայներ | Result | Ձայներ | %Ձայներ | Արդյունքներ |
| 1951 | Heinrich Gleißner | 1,725,451 | 40.1% | Հաջորդ փուլ | 2,006,322 | 47.9% | Պարտություն |
| 1957 | Wolfgang Denk | 2,159,604 | 48.9% | Պարտություն |   |
| 1963 | Julius Raab | 1,814,125 | 40.6% | Պարտություն |   |
| 1965 | Alfons Gorbach | 2,324,436 | 49.3% | Պարտություն |   |
| 1971 | Kurt Waldheim | 2,224,809 | 47.2% | Պարտություն |   |
| 1974 | Alois Lugger | 2,238,470 | 48.3% | Պարտություն |   |
| 1980 | Rudolf Kirchschläger | 3,538,748 | 79.9% |  |   |
| 1986 | Kurt Waldheim | 2,343,463 | 49.6% | Հաջորդ փուլ | 2,464,787 | 53.9% |  |
| 1992 | Thomas Klestil | 1,728,234 | 37.2% | Հաջորդ փուլ | 2,528,006 | 56.9% |  |
| 1998 | Thomas Klestil | 2,644,034 | 63.4% |  |   |
| 2004 | Benita Ferrero-Waldner | 1,969,326 | 47.6% | Պարտություն |   |
| 2010 | No candidate |
| 2016 | Andreas Khol | 475,767 | 11.1% | 5-րդ տեղ |   |

### Եվրոպական խորհրդարան

European Parliament| Ընտրության տարի | # Ընդհանուր ձայներ |  % Հավաքած ձայներ | # Տեղերի քանակ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1996 | 1,124,921 (**1-ին**) | 29.7% | 7 |
| 1999 | 859,175 (2-րդ) | 30.7% | 7 |
| 2004 | 817,716 (2-րդ) | 32.7% | 6 |
| 2009 | 858,921 (**1-ին**) | 30.0% | 6 |
| 2014 | 761,896 (**1-ին**) | 27.0% | 5 |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  Gary Marks; Carole Wilson (1999). "National Parties and the Contestation of Europe". In T. Banchoff; Mitchell P. Smith. Legitimacy and the European Union. Taylor & Francis. p. 126. ISBN 978-0-415-18188-4. Retrieved 26 August 2012.
3. ↑  André Krouwel (2012). Party Transformations in European Democracies. SUNY Press. p. 291. ISBN 978-1-4384-4483-3. Retrieved 14 February 2013.
4. ↑  Ari-Veikko Anttiroiko; Matti Mälkiä, eds. (2007). Encyclopedia of Digital Government. Idea Group Inc (IGI). p. 390. ISBN 978-1-59140-790-4. Retrieved 19 July 2013.
5. ↑  Edgar Grande; Martin Dolezal; Marc Helbling; Dominic Höglinger (2012). Political Conflict in Western Europe. Cambridge University Press. p. 52. ISBN 978-1-107-02438-0. Retrieved 19 July 2013.
6. ↑  Terri E. Givens (2005). Voting Radical Right in Western Europe. Cambridge University Press. p. 23. ISBN 978-1-139-44670-9. Retrieved 19 July 2013.
7. ↑  "Austria election results: Far-right set to enter government as conservatives top poll". The Independent. 16 October 2017.
8. ↑  Sarah Elise Wiliarty (2010). The CDU and the Politics of Gender in Germany: Bringing Women to the Party. Cambridge University Press. p. 221. ISBN 978-0-521-76582-4. Retrieved 26 August 2012.

Գրականություն
-------------

* Binder, Dieter A. (2004). Michael Gehler; Wolfram Kaiser (eds.). *'Rescuing the Christian Occident': The People's Party in Austria*. Routledge. էջեր 121–134. ISBN 0-7146-5662-3. `{{cite book}}`: `|work=` ignored (օգնություն)
* Fallend, Franz (2004). Steven Van Hecke; Emmanuel Gerard (eds.). *The Rejuvenation of an 'Old Party'? Christian Democracy in Austria*. Leuven University Press. էջեր 79–104. ISBN 90-5867-377-4. `{{cite book}}`: `|work=` ignored (օգնություն)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Ավստրիայի ժողովրդական կուսակցության պաշտոնական կայք
* Ավստրիայի ժողովրդական կուսակցություն

|  |  |
| --- | --- |
|  | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ավստրիական ժողովրդական կուսակցություն» հոդվածին։ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Լարուսի |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 1013073-1 · ISNI: 0000000121794055 · LCCN: n50059601 · NKC: kn20030625007 · SUDOC: 029661625 · VIAF: 146562697 · WorldCat VIAF: 146562697 |

 |

 |