Կոսմոնավտով պողոտայի թիվ 66 տունը, որտեղ կատարվել է սպանությունը:**Կարինա Բուդուչյանի սպանությունը**, որը հայտնի է նաև որպես «մարդակեր գոթերի գործ» կամ «գոթական մարդակերների դեպքը», հունվարի 19-ի լույս 20-ի գիշերը Սանկտ Պետերբուրգի Մոսկովսկի թաղամասում կատարված 16-ամյա աշակերտուհու դաժան սպանությունը։ Քննիչների տվյալներով՝ աղջկան լոգարանում խեղդել են 19-ամյա Մաքսիմ Գլավատսկիխը և նրա ընկերը՝ 19-ամյա Յուրի Մոժնովը, ովքեր գործել են համատեղ և համաձայնեցված՝ նրա նկատմամբ թշնամանքի հիման վրա։ Սպանությունը կատարելուց հետո Գլավացկիխն ու Մոժնովը մասնատել են Կարինայի դիակը և ցրել նրա աճյունը ողջ տարածքում։

Այս դեպքը լայն հասարակական արձագանք գտավ և ակտիվորեն քննարկվել է մամուլում, քանի որ, ըստ քննիչների, երկու հանցագործներն էլ զոհի դիակը մասնատելուց հետո նրա աճյունի մի մասն օգտագործել են որպես սնունդ։ Գլավացկիխը և Մոժնովը պատկանել են երիտասարդական ենթամշակույթներին՝ «գոթեր» և «էմո», ինչի արդյունքում սպանությունը սկզբում համարվում էր ծիսական, սակայն հետագայում դրա ապացույցներ չեն հայտնաբերվել։

Սպանության հանգամանքներ
-----------------------

16-ամյա Կարինա Բուդուչյանը մահվան պահին եղել է Սանկտ Պետերբուրգի դպրոցի 11-րդ դասարանի աշակերտուհի։ Աղջիկը հաջողությամբ սովորել է, իսկ ազատ ժամանակ կես դրույքով աշխատել է որպես թռուցիկ պատրաստող։ Չնայած այն հանգամանքին, որ մահացածի ծնողներն ու համադասարանցիները հերքում էին Բուդուչյանի ոչ պաշտոնական երիտասարդական շարժումներին պատկանելու հավանականությունը, քննությունը պարզել է, որ դա այդպես չէ։ 2008 թվականի ամառային ամիսներից սկսած՝ Կարինան սկսել է շատ ժամանակ անցկացնել տարբեր երիտասարդական ենթամշակույթների ներկայացուցիչների շրջանում։ Նույն թվականի աշնանը աղջիկը ներկա է եղել համերգներից մեկին, որտեղ ծանոթացել է ծնունդով Սոսնովի Բոր քաղաքից 19-ամյա Մաքսիմ Գլավատսկիխի հետ, ում նկատմամբ նախկինում քրեական գործեր են հարուցվել հարազատին սպանելու սպառնալիքի և կենդանիների նկատմամբ դաժան վերաբերմունքի համար, սակայն երկու դեպքն էլ կարճվել է, նա բուժում է ստացել Սկվորցով-Ստեփանով հոգեբուժարանում՝ հոգեկան խանգարում ախտորոշմամբ։

Սանկտ Պետերբուրգ տեղափոխվելուց հետո Գլավացկիխը, լինելով իր սեփական երաժշտական ​​խմբի վոկալիստն ու ֆրոնտմենը, որոշակի համբավ է ձեռք բերել Սանկտ Պետերբուրգի նեղ, կոնկրետ շրջանակներում «Շերի» մականունով երիտասարդական տարբեր շարժումների ներկայացուցիչների շրջանում։ Իր ցնցող արտաքինի, խարիզմայի և այլ տարատեսակ էքսցենտրիկ չարաճճիությունների շնորհիվ եղել է Գլավացկիխը հայտնի աղջիկների շրջանում և ունեցել է բազմաթիվ երկրպագուներ։ Ինտիմ հարաբերությունների մեջ է մտել երկրպագուներից մի քանիսի հետ։ Նույն թվականի աշնանը Գլավացկիխը Յուրի Մոժնովի հետ բնակարան է վարձել Կոսմոնավտով պողոտայում՝ Սանկտ Պետերբուրգի Մոսկովսկի թաղամասում։ Մոժնովը, որը ծնունդով Կրոնշտադտից է, նույնպես բախվել է քրեական արդարադատության համակարգին։ 2005 թվականին դատապարտվել է ավազակային հարձակման համար, սակայն ազատվել է պայմանական պատիժով՝ 3 տարի փորձաշրջանով։

Կարինա Բուդուչյանը, Գլավացկիի հետ ծանոթանալուց հետո, դարձավ նրա աշխատանքի ջերմ երկրպագուն և սկսեց բուռն համակրանքի նշաններ ցույց տալ նրան։ 2009 թվականի հունվարի 19-ին Կարինա Բուդուչյանը դասերից հետո եկել է տուն և շուտով մեկնել աշխատանքի։ Երեկոյան Կարինա Բուդուչյանը զանգահարել է մորը և տանը համակարգիչ չլինելու պատրվակով խնդրել է գիշերել ընկերուհու մոտ։ Քանի որ Կարինան չափազանց լուրջ էր վերաբերվում իր ուսմանը, մորը համոզվել է դպրոցական զեկույց պատրաստելու կարևորության մեջ և թույլտվություն ստացել։ 20-ի առավոտյան աղջիկը տուն չի վերադարձել։

Սպանություն
-----------

2009 թվականի հունվարի 19-ի երեկոյան Կոսմոնավտով պողոտայի բնակարանում, որը Գլավացկիխը վարձել էր, եղել են Գլավատսկիխը, Մոժնովը, բնակարանի սեփականատեր Եկատերինա Զինովևան և ևս երկու հյուրեր, ովքեր միասին ալկոհոլ են խմել։ Գլավատսկիխը Բուդուչյանի հետ հեռախոսազրույցի ժամանակ հրավիրել է աղջկան գալ իր բնակարան՝ ալկոհոլ խմելու և սեռական հարաբերություն ունենալու համար, որից հետո հյուրերին խնդրել է լքել բնակարանը։ Բուդուչյանի բնակարան ժամանելուց հետո 2009 թվականի հունվարի 19-ի ժամը 23:07-ից մինչև 2009 թվականի հունվարի 20-ի ժամը 07:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, ըստ քննիչների, Գլավատսկիխը և Մոժնովը, ելնելով նրա նկատմամբ անձնական թշնամանքից, պայմանավորվել են սպանել Կարինային, որը նրանք գործել են միասին և հետևողական։

Երբ Բուդուչյանը լոգարանում մենակ է մնացել Գլավատսկիխի հետ, Գլավատսկիխը Մոժնովին նախապես պայմանավորված ազդանշան է տվել՝ երեք անգամ փռշտացել է, որից հետո Մոժնովը, մտնելով լոգարան, բռնությամբ Բուդուչյանի գլուխը պահել է ջրի տակ, իսկ Գլավացկին բռնությամբ պահել է նրա ձեռքերն ու ոտքերը՝ անհնարին դարձնելով դիմադրելը։ Սպանությունը կատարելով՝ Գլավատսկիխն ու Մոժնովը, նույնպես համատեղ գործելով, մասնատել են հանգուցյալի դիակը, որից հետո կերել են մահացածի մարմնի ֆիլե մասերը և նրա ներքին օրգանների մի մասը։ Աղջկա մնացորդները հետագայում մասամբ փաթեթավորվել է հանցագործների կողմից և նետվել տարածք՝ տարբեր աղբավայրերում և դատարկ տարածքներում։

Սպանությունից հետո Գլավատսկիխը և Մոժնովը գողացել են Բուդուչյանի ունեցվածքը հետագա վաճառքի համար՝ Sony Ericsson Z 550i բջջային հեռախոս, Canon Power Shot A 460 տեսախցիկ, Samsung MP3 նվագարկիչ, ականջակալներ, 2 մոխրագույն մետաղական շղթաներ, երկարաճիտ կոշիկներ, գոտի, կիսաշրջազգեստ, ջինսե տաբատ, վերնաշապիկ, ժիլետ, երկարաթև բաճկոն, ակնոց և 21 149 ռուբլի։

Կարինա Բուդուչյանի աճյունի տեղային մոտավոր հայտնաբերումը Օրջոնիկիձե փողոցի թիվ 21 հասցեում գտնվող տան մոտ:
Աղջկա անհետանալուց հետո Կարինայի մայրը՝ Նադեժդա Բուդուչյանը, դստեր անհետացման մասին հաղորդում է ներկայացրել ոստիկանություն։ Կարինա Բուդուչյանի որոնողական աշխատանքները տեւել են մոտ երկու շաբաթ, այդ ընթացքում իրավապահներն ակտիվորեն ստուգել են մահացածների բոլոր շփումները։ Հունվարի 31-ին Մոսկովսկի թաղամասի ազատ տարածքում (Օրջոնիկիձե և Լենսովետա փողոցների մոտ) հայտնաբերվել են պայուսակներ՝ մահացած աղջկա մարմնի մասերով և մաշկի բեկորներով։ Մի քանի օր անց այս վայրից ոչ հեռու՝ Ալթայի փողոցում, գտել են նրա գլուխը։ Այն եղել է պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ, որը մնացել է աղբամանների արանքում։

Հետաքննության ընթացքում Սոսնովի Բոր քաղաքի տարածքում սպանության կասկածանքով ձերբակալվել է Մաքսիմ Գլավատսկիխը, իսկ Կրոնշտադտի տարածքում ՝ Յուրի Մոժնովը։ Փետրվարի 3-ին Ռուսաստանի Դաշնության ՍԻՄ-ի մամուլի ծառայությունը հրապարակեց նրանց անունները, ինչպես նաև կասկածյալների և սպանվածների հավատարմությունը երիտասարդական շարժումներին, ինչը հասարակության հատուկ հետաքրքրությունն էր հաղորդում արտառոց գործին։ Ձերբակալությունից հետո կասկածյալները խոստովանել են, որ սպանություն են կատարել եւ մարդակերություն են գործել ՝ պատճառաբանելով քաղցի զգացումը, ինչի մասին փետրվարի 3-ին պատմել է ՌԴ ՍԻՄ-ի Սանկտ Պետերբուրգի քննչական վարչության ղեկավար Անդրեյ Լավրենկոն ՝ աշակերտուհու սպանությանը նվիրված ճեպազրույցի ժամանակ. Այս տեղեկատվության հրապարակումից հետո Բուդուչյանի սպանության գործը հասարակական լայն արձագանք է առաջացրել։

Դատավարություն
--------------

Դատավարությունը բացվել է 2010 թվականի մարտի 25-ին։ Բոլոր տուժողներին ու վկաներին հարցաքննելուց հետո ապրիլի 15-ին հաջորդ դատական ​​նիստին մեղադրյալները ցուցմունք են տվել։ Երկու հանցագործներն էլ փոխել են ձերբակալությունից հետո տված նախնական ցուցմունքները և միմյանց մեղադրել Բուդուչյանի սպանության մեջ։

Գլավատսկիխը հրաժարվել է իրեն մեղավոր ճանաչել նրա սպանության մեջ։ Խստովանել է, որ 2009 թվականի հունվարի 19-ի երեկոյան Կարինա Բուդուչյանին իսկապես հրավիրել է իր բնակարան, որտեղ նրա ներկայանալուց անմիջապես հետո ինտիմ կապի մեջ է մտել նրա հետ լոգարանում։ Այն բանից հետո, երբ Մոժնովը ներխուժել է լոգարան, նա լքել է լոգարանը և գնացել ծխելու, իսկ Մոժնովը կրկին մտել է լոգարան, որը Գլավատսկիխի վարկածով աղջկան վախեցնելու նպատակով պատահաբար խեղդել է նրան։ Ընկերոջ վարքի շարժառիթը և սպանության դրդապատճառը, ըստ Գլավատսկիխի, Մոժնովի խանդն էր, քանի որ Գլավատսկիխը շատ ազատ ժամանակ է անցկացրել երկրպագուների հասարակության մեջ, որոնք նպաստ Նատել են Նալյա անունով իր նախկին ընկերուհու հետ հարաբերությունների խզմանը։ Գլավատսկիխը խոստովանել է իր մեղքը սպանության մեղսակցության մեջ՝ ասելով, որ օգնել է Մոժնովին դիակը մասնատել, բայց հրաժարվել է ընդունել մարդակերության փաստը՝ ասելով, որ Դուդուչյանի սպանության հաջորդ օրը Մոժնովի պատրաստած միսը իրականում Մոժնովը ձեռք է բերել տան մոտակա մթերային խանութից։

Յուրի Մոժնովն իր հերթին նույնպես հրաժարվել է իրեն մեղավոր ճանաչել Բուդուչյանի սպանության մեջ։ Նա ստիպված խոստովանել, է որ 2008 թվականի աշնանը Մաքսիմ Գլավատսկիխին հանդիպելուց հետո ընկել է նրա հմայքի տակ և սկսել է իր ազատ ժամանակի մինչև 75 տոկոսը անցկացնել նրա հետ, ծառայել է որպես իր թիկնապահ, ապրել նրա հետ և զբաղվել տնային տնտեսությամբ։ Մոժնովը խոստովանել է, որ աղջկա սպանության գիշերը իրականում գտել է Գլավատսկիխին և Բուդուչյանին զուգարանում սեքսով զբաղվելիս, սակայն կատաղած Գլավացկին նրան դուրս է հանել այնտեղից, որից հետո այլևս չի փորձել գնալ այնտեղ։ Ըստ նրա ցուցմունքի՝ սպանության անմիջական հեղինակը եղել է Գլավատսկիխը, որը Բուդուչյանին ջրահեղձ անելուց հետո դուրս է եկել լոգարանից և պատմել կատարվածի մասին։ Մոժնովի ներկայացման մեջ հետևել է, որ հենց նա է առաջարկել դիակը մասնատելու գաղափարը, սակայն հայտարարել է, որ դիակը կտրատելիս գլխավոր դերը խաղացել է Գլավատսկիխը, որը մարմնի կրծքավանդակի վրա գծել է պենտագրամ և նրա հետագա գործողություններն ուղեկցել են Սատանային ուղղված կոչերով։ Նաև հրաժարվել է ընդունել մարդակերության փաստը՝ հաստատելով Գլավացկիների վկայությունն այն մասին, որ հաջորդ օրը իր պատրաստած միսն իրականում գնել է իր կողմից խանութից։

Հետագա դատական ​​նիստերում, ամբաստանյալների ցուցմունքները վարկաբեկելու նպատակով, երդվյալ ատենակալներին ցուցադրվել են Գլավատսկիխի և Մոժնովի առաջին հարցաքննությունների արձանագրությունները՝ նրանց ձերբակալությունից անմիջապես հետո՝ 2009 թվականի հունվարի վերջին, և ցուցադրվեցին այդ հարցաքննությունների տեսագրությունները, որոնցում նրանք որպես սպանության դրդապատճառ մատնանշել են Կարինա Բուդուչյանի նկատմամբ անձնական թշնամանքը՝ Գլավատսկիխի նկատմամբ համակրանք դրսևորելու նրա չափից դուրս և անհիմն պնդման պատճառով։ Նաև այս նախնական հայտարարություններում երկուսն էլ խոստովանում են, որ կերել են սպանված աղջկա մարմնի մասերը։ Կարինայի աճյունի հայտնաբերման տեսագրությունը նույնպես ցուցադրվել է դատավորին, սակայն հուզական ցնցումներից խուսափելու համար հեռարձակումն իրականացվել է անջատված պատկերով, հեռարձակվել է միայն քննչական գործողությունների ձայնային հաջորդականությունը։

2010 թվականի մայիսին Մաքսիմ Գլավատսկիխը և Յուրի Մոժնովը մեղավոր են ճանաչվել Կարինա Բուդուչյանի սպանության մեջ և ստացել համապատասխանաբար 19 և 18 տարվա ազատազրկում։ Դատավճռի հրապարակման ժամանակ Գլավատսկիխի ընկերներից մի քանիսը շեղված վարքագիծ են դրսևորել և բացասաբար են արտահայտվել սպանված աղջկա մասին, ինչի արդյունքում աղջիկներից մեկին դուրս են բերել դատարանի դահլիճից։ Սպանված աշակերտուհու հարազատները դժգոհ էին դատավճռից՝ համարելով, որ մարդասպաններն արժանի են մահապատժի։

Արձագանք
--------

Սպանությունից հետո, լրատվամիջոցներում հետաքննության և դատավարության ընթացքում մի շարք երիտասարդական ենթամշակույթներ, ինչպիսիք են «գոթերը», դասակարգվեցին որպես կործանարար երիտասարդության ոչ պաշտոնական միավորումներ՝ կոչ անելով դեռահասներին և երիտասարդներին ոչնչացման, սպանության և ավտոագրեսիայի։ ինչը հարուցեց մի շարք հասարակական կազմակերպությունների քննադատությունը։

Հեռուստաալիքներից մեկի ռեպորտաժի ժամանակ Սանկտ Պետերբուրգի անչափահասների անտեսման և թմրամոլության կանխարգելման կենտրոնի երիտասարդական ենթամշակույթների վերլուծության բաժնի վարիչ Վլադիմիր Գուշչինը ասել է հետևյալը՝

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Խոստացված 7 րոպեի փոխարեն մեկուկես րոպե տվեցին։ Հաղորդման հեղինակները ինչ-որ անհեթեթություն են հնչեցրել գոթերի մասին (որի մասին դատախազությունը ոչինչ չի ասել) և փորձել են թափանցիկ կերպով ակնարկել հանդիսատեսին, որ մի քանի հազար գոթերից, որոնք կան Սանկտ Պետերբուրգում, այժմ կարելի է ակնկալել նման սպանություններ դիակ ուտելով ։ Մարդասպանները մսագործ էին և ծաղկավաճառ, պառկած էին հոգեբուժարանում և կարծես նստած էին ։ Հիմա հեռուստահաղորդման հեղինակների անմեղսունակության նույն մակարդակով կարելի է հայտարարել, որ աղջկան սպանել են մսագործները, ծաղկավաճառները, կալանավորները... նրանցից ամենասարսափելին, հավանաբար, ծաղկավաճառներն են, քանի որ շատերի համար այդ բառը անհասկանալի է։ Ինձ նման բան չասացին, քանի որ դա հակասում էր հաղորդման հեղինակների տրամադրվածությանը ։ |  |

Հետագա իրադարձություններ
------------------------

Դատավարությունից հետո Յուրի Մոժնովին տեղափոխել են խիստ անվտանգության ուղղիչ գաղութ, որը գտնվում է Արխանգելսկի մարզի Կորյաժմա քաղաքում՝ կրելու իր քրեական պատիժը։ Ավելի քան 9 տարի անազատության մեջ մնալով՝ 2019 թվականի սեպտեմբերին նա գաղութ-բնակավայր տեղափոխվելու խնդրանք է ներկայացրել, սակայն նրան մերժել են, քանի որ առանձնապես ծանր մեղադրանքներով դատապարտվածները պետք է կրեն պատժի առնվազն երկու երրորդը, որպեսզի. տեղափոխվել գաղութ-բնակավայր։ Մեկ ամիս անց՝ նույն թվականի հոկտեմբերին, վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել՝ պահանջելով վերանայել պատժաչափը և կրճատել ազատազրկման ժամկետը՝ գողության համար իրական քրեական պատիժը (չորս տարի) փոխարինելով հարկադիր աշխատանքով։ Տվյալ դեպքում նա կարող էր դիմել պայմանական վաղաժամկետ ազատման համար, սակայն նա նույնպես մերժվել է իր կատարած արարքների հասարակական վտանգավորության պատճառով։

Նրա հանցակից Մաքսիմ Գլավացկիխը պատիժը կրել է Մուրմանսկի մարզում գտնվող թիվ 17 ուղղիչ գաղութում։ Բանտում գտնվելիս ամուսնացել է և գաղութի վարչակազմի աջակցությամբ մասնակցել սիրողական ներկայացումների՝ ստեղծելով երաժշտական ​​խումբ, որի գլխավորությամբ տարբեր միջոցառումների ժամանակ կատարել է հայտնի երգերի քավեր տարբերակներ։ 2017 թվականի մարտի 24-ի լույս 25-ի գիշերը Գլավացկիխը կախված է հայտնաբերվել հիմնարկի տարածքում գտնվող շենքերից մեկում։ Քննության ընթացքում նրա մարմնի վրա բռնի մահվան հետքեր չեն հայտնաբերվել, ինչի հետևանքով միջադեպը որակվել է որպես ինքնասպանություն։

2018 թվականին նկարահանվել է «Շերիի գործը» վավերագրական ֆիլմը։ Ֆիլմը կասկածի տակ է դնում հետաքննության պաշտոնական վարկածը։ Ֆիլմը երկու մրցանակ է ստացել Artdocfest կինոփառատոնում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Чеботарёв, Алексей (2010 թ․ մարտի 25). ««Людоедам грозит пожизненный срок»». НТВ. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ հոկտեմբերի 29-ին. Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 28-ին.
2. ↑  ««Дело „готов-каннибалов" ушло в суд»». Москва: Интерфакс. 2010 թ․ փետրվարի 11. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ ապրիլի 28-ին. Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 28-ին.
3. ↑  «Пусть говорят». Первый канал. 2010 թ․ ապրիլի 27. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ հուլիսի 30-ին. Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 28-ին. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|subtitle=` ignored (օգնություն)
4. ↑  «Под Мурманском покончил с собой петербургский гот-каннибал, осуждённый за убийство школьницы». Newsru.com. 2017 թ․ մարտի 29. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ հունիսի 7-ին. Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 28-ին.
5. 1 2  «Приговор от 05.05.2010». Санкт-Петербургский городской суд. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ հոկտեմբերի 23-ին. Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 28-ին.
6. ↑  «Школьницу съели психически неформальные». Московский комсомолец. 2009 թ․ փետրվարի 8. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ հոկտեմբերի 29-ին. Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 28-ին.
7. ↑  «Девушку съели любитель цветов и разнорабочий». Росбалт. 2009 թ․ փետրվարի 3. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ հուլիսի 17-ին. Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 28-ին.
8. ↑  «За пределами разума». Lenta.ru. 2009 թ․ փետրվարի 3. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ օգոստոսի 16-ին. Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 28-ին. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|subtitle=` ignored (օգնություն)
9. ↑  «Подозреваемым в людоедстве грозит пожизненное заключение». GAZETA.SPb. 2009 թ․ փետրվարի 6. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ հոկտեմբերի 26-ին. Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 28-ին.
10. ↑  Самойлов, Александр (2010 թ․ մարտի 29). «Каннибалы как мы». Новая газета. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ հոկտեմբերի 22-ին. Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 28-ին.
11. ↑  Самойлов, Александр (2010 թ․ ապրիլի 15). «О чем рассказали каннибалы». Новая газета. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ հոկտեմբերի 22-ին. Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 28-ին.
12. ↑  «Законы у нас совсем не людоедские». Московский комсомолец. 2010 թ․ մայիսի 5. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ հունիսի 15-ին. Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 28-ին. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|subtitle=` ignored (օգնություն)
13. ↑  «ОГЛАШЕН ПРИГОВОР ЧЛЕНАМ НЕФОРМАЛЬНЫХ МОЛОДЕЖНЫХ ОБЪЕДИНЕНИЙ «ГОТЫ» И «ЭМО», ХЛАДНОКРОВНО УБИВШИМ 16-ЛЕТНЮЮ ДЕВУШКУ». Прокуратура Санкт-Петербурга. 2010 թ․ մայիսի 5. Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 28-ին.(չաշխատող հղում)
14. ↑  Маракулин, Дмитрий (2010 թ․ մայիսի 6). «Готический каннибализм потянул на 37 лет». Коммерсантъ. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ հոկտեմբերի 29-ին. Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 28-ին. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|subtitle=` ignored (օգնություն)
15. ↑  ««Дело каннибалов»: Шокирующие подробности дела о «съеденной школьнице» (фото, видео)». GAZETA.SPb. 2009 թ․ փետրվարի 4. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ հոկտեմբերի 26-ին. Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 28-ին.
16. ↑  «Людоед рвётся на свободу. Петербуржцу, съевшему за ужином девушку, надоело сидеть в колонии». Фонтанка.ру. 2020 թ․ հունվարի 15. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ սեպտեմբերի 24-ին. Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 28-ին.
17. ↑  «Гот-людоед Максим Главатских успел жениться и собрать свою рок-группу в колонии». Life. 2017 թ․ մարտի 29. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ հոկտեմբերի 27-ին. Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 28-ին.
18. ↑  Костров, Виктор (2017 թ․ մարտի 29). «В мурманской колонии умер 28-летний людоед из Петербурга Максим Главатских». Московский комсомолец. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ հոկտեմբերի 29-ին. Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 28-ին.
19. ↑  «Каннибал из Петербурга совершил самоубийство в мурманской колонии». Аргументы и факты. 2017 թ․ մարտի 29. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ հուլիսի 27-ին. Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 28-ին.
20. ↑  Баженова, Таня (2018). «Дело Шери». *Artdoc.Media*. Արխիվացված օրիգինալից 2021 թ․ ապրիլի 11-ին. Վերցված է 2021 թ․ ապրիլի 28-ին.