recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Պեր Հեգգե** (նորվ.՝ Per Egil Hegge, մարտի 6, 1940(1940-03-06), Տրոնհեյմ, Սյոր Տրյոնդելագ - հոկտեմբերի 12, 2023(2023-10-12)[…]), նորվեգացի լրագրող։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Նորվեգիայի իր մեծությամբ 3-րդ քաղաքում՝ Տրոնհեյմում ուսուցիչների ընտանիքում։ 1941 թ.-ին ընտանիքը տեղափոխվել է Ինդերհոյ.

Զինվորական ծառայությունը անցկացրել է Նորվեգիայի զինված ուժերի էլիտար ստորաբաժանումում՝ սովորելով ռուսերեն։ Լրագրողի կարիերան սկսել է Նորվեգիայի հեռագրային գրասենյակում, այնուհետև՝ 1962 թ.-ին աշխատանքի է անցել Aftenposten թերթում՝ աշխատելով այնտեղ մինչև իր կարյերայի ավարտը։ 1963-1965 թթ.-ներին Լոնդոնի թերթերից մեկում աշխատել է որպես թղթակից, այնուհետև աշխատել է Նորվեգիայում։ 1968 թ.-ին արժանացել է Narvesen Prize մրցանակի։

1969-1971 թթ.-ներին եղել է Aftenposten թերթի մոսկովյան թղթակիցը։ 1971 թ.-ին արտաքսվել է ԽՍՀՄ-ից, որի պատճառներից մեկն էլ այն էր, որ նա եղել է առաջին լրագրողը, ով հարցազրույց է վերցրել Ալեքսանդր Սոլժենիցինից այն բանից հետո, երբ նա 1970 թ.-ին արժանացել է Նոբելյան մրցանակի։

1971-1979 թվականներին աշխատել է Նորվեգիայում։ 1977-1981թվականներին եղել է թերթի թղթակիցը Վաշինգտոնում։ Այդ ժամանակ նա բաժնի խմբագիր էր։ 1984-1988 թվականներին աշխատել է մշակութային բաժնի ղեկավար։ Թոշակի է անցել 2005 թ.-ին։

1985 - 1988 թվականներին Հեգգեն ղեկավարել է PEN International ակումբի նորվեգական մասնախյուղը։ Մի քանի գրքերի հեղինակ է։ Իր գրքերի հիմնական թեմատիկան է միջազգային հարաբերությունները։ Վերջին տարիներին մի քանի գրքեր է գրել նորվեգերենի ճիշտ կիրառմանը։ Գրել է նաև Օտտո Սվերդրուպի (1996), Ֆրիտյոֆ Նանսենի (2002) և Նորվեգիայի Հարոլդ V թագավորի (2006) կենսագրությունները։ Նրա գրած Նանսենի կենսագրությունը 2007 թ.-ին թարգմանվել է հայերեն։ Հեգգենը հայտնի է նաև որպես դասախոս։

2003 թ.-ին պարգևատրվել է Սուրբ Օլաֆի շքանշանով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Aftenposten, Aftenposten(նորվ.) — Schibsted Norge, 1985. — ISSN 0804-3116; 0807-2027
2. 1 2  *Solheim E. K.* Aftenposten: Per Egil Hegge (83) er død(նորվ.) — Norge: Schibsted, 2023. — ISSN 0806-0894
3. 1 2  *Stanghelle H.* Per Egil Hegge – den suverene(նորվ.) — Schibsted Norge, 2023. — ISSN 0804-3116; 0807-2027
4. 1 2  *(unspecified title)*
5. 1 2
6. ↑
7. ↑
8. ↑  Seniorforum med Per Egil Hegge Archived 2012-05-06 at the Wayback Machine. Stjørdalsnytt, 30 April, 2012 (նորվեգերեն)
9. ↑  Nord ikke sør!, Aftenposten (30 September 1985). (նորվեգերեն)
10. ↑  Seniorforum med Per Egil Hegge Stjørdalsnytt, 30 April, 2012.
11. ↑  Bonde, Arne, "Per Egil Hegge", in Helle, Knut, Norsk biografisk leksikon, Oslo: Kunnskapsforlaget. (նորվեգերեն)
12. ↑  Henriksen, Petter, ed. (2007), "Per Egil Hegge", Store norske leksikon, Oslo: Kunnskapsforlaget.
13. ↑  "Հրատարակությունների ցուցակը BIBSYS-ում։". Արխիվացված է the original 2012 թ․ փետրվարի 29-ին. Retrieved 2016 թ․ նոյեմբերի 14.
14. ↑  Per Egil Hegge ble ridder av St. Olavs Orden (17 October 2003), էջ. 32. (անգլերեն)
**Էլզա Լաուլա Ռենբերգ** (շվեդ.՝ Elsa Laula Renberg, նոյեմբերի 29, 1877(1877-11-29), Storseleby - հուլիսի 22, 1931(1931-07-22), Brønnøy Municipality, Նուռլան, Նորվեգիա), սաամի հասարակական և քաղաքական գործիչ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1877 թվականի նոյեմբերի 29-ին եղջերվաբույծներ Լարս Թոմասոն Լաուլի և Քրիստինա Ժոզեֆինա Լարսդոթերի ընտանիքում։ Մեծացել է Դիկանես ավանի մոտակա տարածքում։ Ստոկհոլմում մանկաբարձուհու մասնագիտացում ստանալուց հետո վերադարձել է հայրենի ավան։

1908 թվականին ամուսնացել է եղջերվաբույծ Թոմաս Ռենբերգի հետ, որի հետ տեղափոխվել է Նորվեգիայի Նուռլան կոմսության Վեֆսն կոմունա։ Ունեցել են վեց երեխա։

Գործունեություն
---------------

1904 թվականին գրել և հրատարակել է «Infor lif eller död? Sanningsord i de Lappska förhållandena» (հայերեն՝ «Մենք բախվում ենք կյանքի՞, թե՞ մահվան. Ճշմարտության խոսքերը սաամական իրավիճակի մասին») շվեդերեն պարսավագիրը, ինչը նրան դարձրել է սաամի առաջին կինը, որը հրատարակել է սեփական ստեղծագործությունը։ Երկում շոշափվել են սաամների համար արդիական կրթական, ձայնի իրավունքի, հողի տիրապետման հարցերը, ինչն արթնացրել է սաամական բնակչության քաղաքական և սոցիալական ակտիվությունը։

Էլզա Լաուլա Ռենբերգը նախաձեռնել է մեծ սաամական հանդիպում, որը տեղի է ունեցել Թրոնհեյմում 1917 թվականի փետրվարի 6-ին։ Այդ օրը ներկայումս նշվում է Սաամների միջազգային օրը։

Սաամի 19-րդ խորհրդաժողովը մեկնարկել է Էլզա Լաուլա Ռենբերգի ծննդյան օրը Սաամի դրոշի օր դարձնելու առաջարկով և հարց է ուղղվել սաամների ազգային խորհրդանիշների հարցերով զբաղվող կոմիտեին։ 2015 թվականի հունիսին կոմիտեն վերանայել է այդ հարցը (§18)` վճռելով. *«Կոմիտեն որոշել է Սաամի խորհրդարանական խորհրդին և Սաամների միությանն առաջարկել Էլզա Լաուլա Ռենբերգի ծննդյան օրը նշանակել Սաամների դրոշի պաշտոնական օր։ Այդ կապակցությամբ կոմիտեն հարց կպատրաստի, որպեսզի որոշման առաջարկը ներկայացվի Սաամների միությանը և Սաամի խորհրդարանական խորհրդին»։* 2017 թվականի փետրվարի 11-ին գումարված Սաամի 21-րդ խորհրդաժողովում ընդունվել է որոշում, ըստ որի` Էլզա Լաուլա Ռենբերգի ծննդյան օրը` նոյեմբերի 29-ը, կնշվի Սաամների դրոշի պաշտոնական օրը։ 2017 թվականից սկսած` այդ օրը պետք է բարձրացվեն սաամի դրոշներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Seurujärvi-Kari, Irja* Ale jaskkot eatnigiella : alkuperäiskansaliikkeen ja saamen kielen merkitys saamelaisten identiteetille (Ph.D.). — University of Helsinki, 2012.
2. ↑  "День рождения Эльзы Лаулы Ренберг как национальный День саамского флага". Sámiráđđi. Արխիվացված է the original 2017 թ․ ապրիլի 6-ին. Retrieved 2017 թ․ ապրիլի 3. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 6001339 · GND: 1110923031 · ISNI: 0000000400335935 · LCCN: n2016044866 · LIBRIS: 70204 · VIAF: 227162867 · WorldCat VIAF: 227162867 |

 |

 |
**Պետրոս I-ի հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник Петру I), կայսր Պետրոս I-ի հուշարձանը Նիժնի Նովգորոդ քաղաքում։ Հուշարձանը տեղադրվել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 24-ին՝ Նիժնի Նովգորոդի Կրեմլի Զաչատևսկի աշտարակի դիմաց։ Հուշարձանի հեղինակներն են նիժնինովգորոդցի քանդակագործ Ալեքսեյ Շչիտովը և ճարտարապետ Սերգեյ Շորոխովը։

Նկարագրություն
--------------

Պետրոս I-ի հուշարձանն իրենից ներկայացնում է իրական չափերի ահեղ կայսեր կանգնած կերպարը։ Արձանի բարձրությունը 3,7 մետր է։ Այն ամբողջությամբ ձուլվել է բրոնզից, պատվանդանը՝ գրանիտից և բետոնից է՝ 3 մետր բարձրությամբ։ Հուշարձանի ընդհանուր բարձրությունը 6,7 մետր է։

Արքանի դիրքը հեռավոր կերպով հիշեցնում է Արխանգելսկում տեղադրված հայտնի հուշարձանը և պատկերված է հինգհարյուր ռուբլիանոց թղթադրամի վրա։ Սակայն, ավելի մանրակրկիտ զննությամբ երևում է, որ այդպես չէ։ Պետրոս I-ը կանգնած է աջ ոտքը առաջ դրած։ Կարծես նա առաջ է ընթանում, հեռուն նայելով։ Աջ ձեռքում որոշումն է.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Նիժնի Նովգորոդի մարզը պետք է առանձնահատուկ լինի։ |  |

Միապետի գոտու վրա ամրացված է գավազանը, իսկ ձախ ձեռքը հետևում է պահել։ Պետրոս I-ը կանգնած է դեմքով դեպի Վոլգա գետը՝ հայացքը հառած Վոլժյան տարածքներին և Բոր քաղաքին, իսկ հետևում Կրեմլն է։

Պատմություն
-----------

Պետրոս I-ը երկու անգամ այցելել է Նիժնի Նովգորոդ։ Առաջին անգամ նա կանգ առավ քաղաքում 1695 թվականին դեպի Ազով ուղաևորության ճանապարհին։ Տունը, որտեղ կայսրը կանգ է առել հետագայում անվանել է «Պետրոսի I-ի տնակ»։ 1714 թվականինին Պետրոս I-ը ստորագրել է Նիժնի Նովգորոդի նահանգի ստեղծման մասին հրամանագիր։ Երկրորդ անգամ այցելել է 1722 թվականին Պարսկաստանի դեմ արշավի ժամանակ։ Նա պատվիրել է կառուցել նավաշինարան՝ նոր տեսակի նավեր կառուցելու համար։ Մայիսի 30-ին կայսրը քաղաքում տոնել է իր 50-ամյակը։

### Հուշարձանի բացում

Նիժնի Նովգորոդի մարզի ղեկավար Վալերի Շանցևը որոշել է Կրեմլի Զաչատևսկի աշտարակի դիմաց կանգնեցնել կայսրի բրոնզե հուշարձանը։ Այսպիսով, նա որոշել է քաղաքի բնակիչներին ցույց տալ, թե ինչ ներդրում ունի Պետրոսի I-ը Նիժնի Նովգորոդի զարգացման գործում։ Շանցևը հուշարձանի բացումը կատարել է Նիժնի Նովգորոդի մարզի 300-ամյա հոբելյանի օրը։ Իր բլոգում նահանգապետը գրել է՝

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Պետրոս I-ի հուշարձանը վեհասքանչ է, համահունչ կայսրի հետ։ |  |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Нижегородцы поставят памятник Петру I на берегу Волги
2. ↑  "Памятник Петру I откроют у Зачатьевской башни в Нижнем Новгороде". Արխիվացված է the original 2014 թ․ սեպտեմբերի 26-ին. Retrieved 2018 թ․ մարտի 29. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  Монумент Петру I получился величественным, под стать императору, - Валерий Шанцев
4. ↑  Памятник Петру I
**Պետրովսկի երկաթուղային կամուրջը** (ուկրաիներեն՝ Петрі́вський залізни́чний міст) միացնում է Կիևի Դնեպր գետի ափերը։ Անվան ընտրությունը պայմանավորված է նրանով, որ 1920 - 1937 թվականներին ներկայիս Պոդոլսկի շրջանը կոչվել է *Պետրովյան՞* (կամ Պետրովկա)՝ ի պատիվ Գ. Ի. Պետրովսկու։ Այն կազում է Կիևի կամուրջների հյուսիսային կիսաօղակի մի մասը։

Պատմություն
-----------

Կամուրջը կառուցվել է 1916-1917 թվականներին՝ որպես *Կայսրուհի Մարիա Ֆեոդորովնայի* կամ *Մարիինսկու* անունով կամուրջ, բացման արարողությունը կատարվել է 1917 թվականի հունվարին։ 
Հայրենական մեծ պատերազմի ընթացքում այն երկու անգամ ավերվել է (1941 և 1943 թվականներին)։ Վերականգնվել է 1945 թվականին։

Փաստեր
------

Կամուրջն ունի միայն մեկ երկաթուղի։
Երկաթուղու էլեկտրական հոսանքը սնուցվում է այլընտրանքային` 25,000 վոլտ լարման հոսանքով։ 
Ջրի մակարդակն ամենաբարձրը եղել է 1970 թվականին, այսօր էլ պահպանվում են ջրի մակարդակի հետքերը։

* Պետրովսկու երկաթուղային կամրջի պիլոն, 1970 ջրանիշՊետրովսկու երկաթուղային կամրջի պիլոն, 1970 ջրանիշ
* EPL9T էլեկտրական գնացքը Կիևի քաղաքային գնացքի երթուղով անցնում է Պետրովսկու երկաթուղային կամրջովEPL9T էլեկտրական գնացքը Կիևի քաղաքային գնացքի երթուղով անցնում է Պետրովսկու երկաթուղային կամրջով

Համայնապատկեր
-------------

* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  см. Административно-территориальное деление Киева
2. ↑  "Газета «Магистраль», 18.10.2014". Արխիվացված է the original 2015 թ․ նոյեմբերի 23-ին. Retrieved 2015 թ․ նոյեմբերի 22. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Մկրտումյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Էսթերա Մկրտումյան** (ապրիլի 21, 1976(1976-04-21), Երևան, Հայկական ԽՍՀ), Արգենտինայում, Ուրուգվայում, Չիլիում և Պերուում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան։

Կենսագրություն
--------------

Էսթերա Մկրտումյանը ծնվել է 1976 թվականի ապրիլի 21-ին Երևանում։ 1993 թվականին ընդունվել է Երևանի Պետական համալսարանի Ռոմանագերմանական բանասիրության ֆակուլտետ, որն ավարտել է 1998 թվականին։

Աշխատանքային գործունեություն
----------------------------

Աշխատանքային գործունեությունն սկսել է 1999 թվականին՝ զբաղեցնելով ՀՀ ԱԺ արտաքին հարաբերությունների վարչության առաջատար մասնագետի պաշտոնը։ 2002-2012 թվականներին եղել է ՀՀ ԱԺ արտաքին հարաբերությունների վարչության գլխավոր մասնագետը։ 2003-2013 թվականներին Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովում զբաղեցրել է ՀՀ Ազգային ժողովի պատվիրակության և Հայաստան-Իսպանիա, Հայաստան-Պորտուգալիա ՀՀ ԱԺ պատգամավորական բարեկամության խմբերի քարտուղարի պաշտոնները։ 2012-2013 թվականներին աշխատել է ՀՀ ԱԺ արտաքին հարաբերությունների վարչությունում որպես Եվրաինտեգրման և միջխորհրդարանական հարաբերությունների բաժնի վարիչ։

2013-2017 թվականներին զբաղեցրել է Արգենտինայի Հանրապետությունում Հայաստանի Հանրապետության դեսպանության խորհրդականի, հյուպատոսի պաշտոնը։ ՀՀ նախագահի` 2017 թվականի փետրվարի 11-ի հրամանագրով նշանակվել է Արգենտինայի Հանրապետությունում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան, այնուհետև նույն թվականի սեպտեմբերի 13-ի հրամանով՝ համատեղության կարգով նաև դեսպան Ուրուգվայի Արևելյան Հանրապետությունում, Չիլիի Հանրապետությունում և Պերուի Հանրապետությունում։

Մրցանակներ և պարգևներ
---------------------

* «Մխիթար Գոշ» մեդալ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "ՀՀ Նախագահի հրամանագրով Էսթերա Մկրտումյանը դեսպան է նշանակվել Ուրուգվայում, Չիլիում և Պերուում". *armenpress.am*. Retrieved 2018 թ․ մարտի 17.
2. 1 2  "Էսթերա Մկրտումյան․ կենսագրական տվյալներ" (PDF). *www.mfa.am*. Արխիվացված է the original (PDF) 2017 թ․ փետրվարի 15-ին. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. ↑  "Էսթերա Մկրտումյանը՝ Արգենտինայում Հայաստանի դեսպան". *«Ազատ Եվրոպա/Ազատություն» ռադիոկայան*. Retrieved 2018 թ․ մարտի 17.
4. ↑  "Էսթերա Մկրտումյանը՝ դեսպան ևս երեք երկրում". *www.panorama.am* (in անգլերեն). Retrieved 2018 թ․ մարտի 17.
**Քրիստիան Հենրիխ Ֆրիդրիխ Պետերս** (անգլ.՝ Christian Heinrich Friedrich Peters, սեպտեմբերի 19, 1813(1813-09-19), Կոլդենբյուտել, Nordfriesland district, Շլեզվիգ-Հոլշտայն, Գերմանիա - հուլիսի 18, 1890(1890-07-18), Քլինթոն, Օնեյդա շրջան, Նյու Յորք, ԱՄՆ), գերմանա-ամերիկացի աստղագետ, եղել է աստերոիդների առաջին հետազոտողներից մեկը, հայտնաբերել է նրանցից 48-ը, ինչպես նաև մի քանի միգամածություններ և գալակտիկաներ։ Ղեկավարել է Լիչֆիլդի աստղադիտարանը։

Պետերսը սովորել է Գումբոլդտի անվան Բեռլինյան համալսարանում, որտեղ մաթեմատիկայի և աստղագիտության դասախոսությունները վարում էր Յոհան Էնկեն։ 23 տարեկանում Պետերսը ստացավ փիլիսոփայության դոկտորի կոչում։ Կրթությունը շարունակեց մեծ մաթեմատիկոս Կարլ Գաուսի մոտ, ով հայտնի էր աստղագիտության ոլորտում շնորհիվ նրա, որ սեփական մշակման մեթոդով հաշվարկել էր առաջին հայտնաբերած աստերոիդի՝ Սերեսի, շարժման հետագիծը։

Ուսման ավարտից հետո Պետերսը ուղևորվում է Իտալիա, որպեսզի կատարի մի շարք հետազոտական աշխատանքներ և հետո ընդունվի Սիցիլիայում նոր կառուցված աստղադիտարան որպես օգնական։ Սակայն անհանգիստ քաղաքական իրավիճակը Իտալիայում ներքաշում է Պետերսին Իտալիայի անկախության համար մղվող ապստամբական պայքարի մեջ։ 1849 թ. թագավորական զորքերը գրավում են կղզին, ինչի արդյունքում Պետերսը ստիպված է լինում փախչել Ֆրանսիա։ Որոշ ժամանակ անց նա ուղևորվում է Կոնստանտինոպոլիս։ Սակայն այստեղ ևս նա չի կարողանում շարունակել իր գիտական գործունեությունը, քանի-որ շուտով սկսում է Ղրիմյան պատերազմը։

1854 թ. ամերիկյան դեսպանի օգնությամբ Պետերսին հաջողվում է տեղափոխվել ԱՄՆ, որտեղ նա անմիջապես վերսկսում է իր հետազոտողական աշխատանքը։ Արդեն հինգ տարի անց նա զբաղեցնում էր աստղագիտության պրոֆեսորի պաշտոնը Համիլտոնյան քոլեջում Քլինտոն քաղաքում և ղեկավարում էր Լիչֆիլդի աստղադիտարանը։ Այն ժամանակ աստղադիտարանում էր գտնվում այն ժամանակվա ԱՄՆ-ում գտնվող ամենամեծ ռեֆրակտոր աստղադիտակներից մեկը՝ 13 ½ դյույմ։ Այս աստղադիտակի միջոցով էլ Պետերսը կատարել է իր հայտնագործությունների մեծ մասը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6  *Rothenberg M.* Peters, Christian Heinrich Friedrich (1813-1890), astronomer // *American National Biography Online* / S. Ware — [New York]: Oxford University Press, 2017. — ISSN 1470-6229 — doi:10.1093/ANB/9780198606697.ARTICLE.1301303

Արտաքին հղումներ
----------------

"Կենսագրություն". Ազգային ակադեմիայի հրատարակություն. Արխիվացված from the original on 2012 թ․ ապրիլի 8. Retrieved 2012 թ․ հոկտեմբերի 11. (անգլ.)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Find A Grave |
|  |
| Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրոքհաուսի և Եփրոնի · Բրոքհաուսի և Եփրոնի փոքր · American National Biography |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BIBSYS: 3118448 · BNE: XX1396735 · GND: 116108193 · ISNI: 000000008417004X · LCCN: no2003080461 · NTA: 261612360 · NUKAT: n2018090124 · SUDOC: 139584420 · VIAF: 122168944 · WorldCat VIAF: 122168944 |

 |

 |
**Զոլտան Բալոգ** (հունգ.՝ Zoltán Balog, հունվարի 7, 1958(1958-01-07), Օզդ, Բորշոդ-Աբաույ-Զեմպլեն, Հունգարիա), հունգարացի քաղաքական գործիչ և կալվինիստ, 2012 թվականից Հունգարիայի մարդկային ռեսուրսների նախարար։

Կենսագրություն
--------------

Զոլտան Բալոգը, սոցիալիստական Հունգարիայում առաջիններից մեկը, կրթություն է ստացել բողոքական աստվածաբանության ոլորտում։ 1980 թվականի և 1983 թվականի միջև ընկած ժամանակահատվածում նա սովորել է Արևելյան Բեռլինում և Հալլե-Վիտենբերգի Մարտին Լյութերի անվան համալսարանում։ 1983 թվականից մինչև 1987 թվականը նա աշխատել է որպես ծխական քահանա հունգարական Մագլոդայում, այնուհետև շարունակել է աստվածաբանական կրթությունը գերմանական Տյուբինգենում։ 1989 թվականին Եկեղեցիների համաշխարհային խորհուրդը նրան անվանել է Արևելյան Գերմանիայից Հունգարիայից փախստականների հովիվների թվում. նա աշխատել է Բուդապեշտի ճամբարներից մեկում։

1989-1991 թվականներին Բալոգը Նոր Կտակարանի դասախոս էր Բուդապեշտի Կարոլի Գասպարի անվան համալսարանում, իսկ այնուհետև 1996 թվականին դարձել է կրոնի ուսուցիչ։ Բացի այդ, 1991-1994 թվականներին նա պաշտոնապես եղել է «Ֆիդես՝ Հունգարական քաղաքացիական միություն» կուսակցության խորհրդատուն եկեղեցական գործերում։ 1998-2002 թվականներին նա եղել է նաև Հունգարիայի վարչապետ Վիկտոր Օրբանի խորհրդականը, իսկ 2002-2003 թվականներին եղել է Հունգարիայի նախագահի գործի կառավարման սոցիալական քաղաքականության պատասխանատուն։

Հունգարիայի խորհրդարանական ընտրություններում, որը տեղի է ունեցել 2006 թվականին, անկուսակցական Բալոգը մանդատ է ստացել երկրի խորհրդարանում։ Այդ մանդատը նա կրկին ստացել է նաև 2010 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում։ Ընտրություններից հետո նա դարձել է Օրբանի երկրորդ կառավարությունում պետական կառավարման և արդարադատության նախարարության սոցիալական ինտեգրման հարցերով պետական քարտուղար։ 2012 թվականի մայիսին, երբ ազգային ռեսուրսների նախարար Միկլոշ Ռեթհեին հրաժարական տվեց, նրան փոխարինեց Զոլտան Բալոգինը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Curriculum vitae of Zoltán Balog". *Government - Ministry of Human Capacities*. www.kormany.hu. Արխիվացված է the original 2017 թ․ ապրիլի 7-ին. Retrieved 2017 թ․ ապրիլի 8. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Bäßler, Rüdiger. "Zoltan Bàlog beim Bezirksparteitag: Ein ungarischer Minister im Schaufenster der CDU". *stuttgarter-zeitung.de* (in գերմաներեն). Retrieved 2017 թ․ ապրիլի 8.
3. ↑  SPIEGEL ONLINE, Hamburg Germany. "Ungarn: Deutsches Verdienstkreuz für umstrittenen Minister - SPIEGEL ONLINE - Politik". SPIEGEL ONLINE. Retrieved 2017 թ․ մայիսի 3.
4. 1 2  Human Rights Practices, 2010, էջ 1385

Գրականություն
-------------

* Hungary // Country Reports on Human Rights Practices for 2008 / US Department of State. — Government Printing Office, 2010. — Т. 1. — С. 1385. — ISBN 9780160875151

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| CONOR: 257248867 · GND: 173031315 · ISNI: 000000007856611X · LCCN: n97021955 · NLP: a0000003412273 · NSZL: 000000002594 · NUKAT: n2018044903 · VIAF: 35173765 · WorldCat VIAF: 35173765 |

 |

 |
Պլաոշնիկ
Սուրբ Պանտելեիմոնի եկեղեցի
Քրիստոնեական բազիլիկ
Կնքավազանի մնացորդներ
**Պլաոշնիկ** (կամ կարճ՝ **Պլաոշ** (մակեդոներեն՝ Плаошник, Плаош), Օխրիդ հնագույն քաղաքի պատմական կենտրոն, այժմ՝ հնագիտական պեղումների վայր, խոշոր հոգևոր, մշակութային և զբոսաշրջային կենտրոն։ Գտնվում է Օխրիդյան լճի արևելյան ափին, Սամուիլյան ամրոցից 250 մետր բարձրության վրա։

Պատմություն
-----------

Դեռ 893 թվականին այս վայրում կառուցվել էր սուրբ Կլիմենտ Օխրիդեցու տաճարը, և այդ կառույցը համարվում էր ամենահներից մեկը քաղաքի տարածքում։ Տաճարը դարձավ խոշորագույն մշակութային և կրթական կենտրոնը շրջանում, քանի որ նրանում գործում էր հռչակավոր Օխրիդի գրադպրոցը, որտեղ ուսուցման համար օգտագործվում էր նորաստեղծ սլավոնական այբուբենը՝ Կիրիլիցան։ Դպրոցը նշանակալի ազդեցություն թողեց սլավոնական գրի և գրականության ձևավորման վրա, այնտեղ սովորեցին մի քանի հազար աշակերտներ։ Սուրբ Կլիմենտը թաղվեց տաճարից ոչ հեռու իր ձեռքով սարքած դամբարանում։ Այնուամենայնիվ Օսմանյան կայսրության տիրապետության ժամանակ կառույցները բազմաթիվ անգամ թալանվեցին և ավերվեցին, շատ կրոններ և մշակութային արժեքներ կորսվեցին, Կլիմենտ Օխրիդեցու տաճարը ամբողջությամբ վերացվեց, իսկ նրա հիման վրա կառուցվեց մզկիթ։

Վերականգնողական աշխատանքներ
---------------------------

Վանքային համալիրի վերածնունդը սկսվեց ընդամենը 2000 թվականի դեկտեմբերին։ Այդ նպատակով մշակվեցին մասշտաբային նախագծեր, որոնց իրականացման համար զբաղվում էին մի քանի հարյուր որակավորված մասնակգետներ ամբողջ երկրից։ Ունեցած հին գծագրերի միջոցով 2002 թվականի օգոստոսին նրանց հաջողվեց եկեղեցին վերականգնել իր սկզբնական տեսքով՝ ընդհուպ մինչև ինտերիերը։ Նոր վանքը անվանեցին սուրբ Պանտելեիմոնի հիշատակին, արդյունքում այստեղ վերադարձան որոշ արժեքավոր մասունքներ, մասնավորապես այստեղ պահվում է սուրբ Կլրիմենտի մարմարե սարկոֆագը, 11-12-րդ դարերի գեղարվեստը, այն ժամանակվա հին հատակի հատվածներ։ Նշանակալի է, որ ճարտարապետների կողմից պատրաստվեց ապակե հատակ, որի միջով այցելուները կարող են դիտել ներքևում գտնվող ավելի հին վանքի փլատակները։

Ժամանակի հետ վերականգնվեց և Օխրիդի գրադպրոցը, նոր կառույցը ստացավ Սլավոնական համալսարան անվանումը։ Համալսարանն ընդգրկում է մեծ գրադարան՝ հին ձեռագրերի և գրքերի պահպանման համար, ինչպես նաև պատկերասրահ՝ 800-ից ավելի սրբապատկերներով։ Հնագիտական պեղումների արդյունքում հետազոտողները հայտնաբերեցին բազիլիկի հիմքեր, կնքավազաններ, 5-6-րդ դարերի նախշերով խճանկարային հատակներ, մարդիկ և կենդանիներ պատկերող զարդաքանդակներ։ Ղեկավարությունը պլանավորում է հետագայում շարունակել Պլաոշնիկի վերականգնումը և հնարավորինս նրա բոլոր օբյեկտները հասցնել ամբողջական վերականգնման։

Հղումներ
--------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Պլաոշնիկ Վիքիպահեստում |

* Culture – Republic of Macedonia Archived 2012-06-30 at Archive.is Archaeology – Depot with Venetian Silver Coins Excavated, *Večer*, 10 October 2007

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Плаошник, описание, история, фото, точный адрес
2. ↑  "*Ohrid – "Plaosnik" will look the same as in the time of St. Kliment*". Արխիվացված է the original 2011 թ․ հուլիսի 27-ին. Retrieved 2016 թ․ ապրիլի 21.
3. ↑  Journey to Macedonia Archived 2012-06-30 at Archive.is Part II: St. Clement of Ohrid, *Fr Samuel*, December, 2006
4. ↑  *Institute of Conservation and Restoration and Museum – Ohrid; Plaoshnik, Then and now* -Brochure No. 6
**Էլիզաբեթ Նեյի անվան թանգարան** (անգլ.՝ Elisabet Ney Museum), թանգարան ԱՄՆ Տեխաս նահանգի Օստին քաղաքում։ Տեղակայված է քանդակագործ Էլիզաբեթ Նեյի նախկին ստուդիայում և նվիրված է նրա կյանքին և գործունեությանը։ Թանգարանում ցուցադրվում են Նեյի ստեղծած դիմաքանդակներն ու կիսանդրիները և անձնական հուշերի մշտական հավաքածուն։

Պատմություն
-----------

Նեյն իր ստուդիան անվանել է *Ֆորմոսա*։ Կառույցն ընդլայնվել է 1902 թվականին։ Այն Տեխասում կառուցված ամենահին ստուդիաներից է։ 1907 թվականին Նեյի մահից հետո Էլլա և Յոզեֆ Բ. Դիբրելը գնել են ստուդիան՝ որպես Նեյի հիշատակի արվեստի կենտրոն պահպանելու համար։ Օստին քաղաքի խանությունները 1941 թվականին ստանձնեցին կառույցի սեփականությունը։ Այն կառավարվում է Օստինի զբոսայգիների և հանգստյան վարչության կողմից։ Բացի տեղական և պետական պատմական նշանակալի վայր լինելուց, 1972 թվականի նոյեմբերի 29-ին այն ընդգրկվել է ԱՄՆ-ի պատմական վայրերի ազգային գրանցամատյանում։

Կիսանդրիների ցուցադրություն թանգարանում
1980 թվականի հուլիսից մինչև 1982 թվականի նոյեմբեր ընկած ժամանակահատվածում թանգարանը փակվել է և վերանորոգման և կլիմայի կառավարման համակարգ տեղադրելու համար։ Մեկ այլ հիմնանորոգում իրականացվել է «Պահպանենք Ամերիկայի գանձերը» ծրագրի դրամաշնորհով։

Հավաքածու
---------

Թանգարանն ունի Նեյի ստեղծագործությունների բնօրինակների և կրկնօրինակների հավաքածու, ինչպես նաև ներառում է նրա անձնական իրերի և գործիքների մեծ մասը։ Ցուցադրված են եվրոպացի գործիչների ավելի քան հիսուն քանդակներ և մեդալիոններ, այդ թվում՝ Լյուդվիգ II Բավարիացու, Օտտո ֆոն Բիսմարկի, Ջուզեպպե Գարիբալդիի, Արթուր Շոպենհաուերի դիմաքանդակները, ինչպես նաև ամերիկյան ժամանակաշրջանում ստեղծված Ուիլյամ Ջեննինգս Բրայանի, Սեմ Հյուսթոնի, Սթիվեն Ֆ. Օստինի, Ալբերտ Սիդնի Ջոնսթոնի, Շեքսպիրի Լեդի Մակբեթի քանդակները։

Պատկերասրահ
-----------

* Արթուր ՇոպենհաուերԱրթուր Շոպենհաուեր
* Էդմունդ ՄոնտգոմերիԷդմունդ Մոնտգոմերի
* Ֆրիդրիխ ՖյոլերՖրիդրիխ Ֆյոլեր
* Ջուզեպպե ԳարիբալդիՋուզեպպե Գարիբալդի
* Յուստուս ֆոն ԼիբիխՅուստուս ֆոն Լիբիխ
* Լյուդվիգ IIԼյուդվիգ II
* Օտտո ֆոն ԲիսմարկՕտտո ֆոն Բիսմարկ
* Սեմ ՀյուսթոնՍեմ Հյուսթոն
* ԻնքնադիմաքանդակԻնքնադիմաքանդակ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  archINFORM (գերմ.) — 1994.
2. 1 2 3  Texas Historic Sites Atlas
3. ↑  "Elisabet Ney Museum". *Handbook of Texas Online*
4. ↑  ""Austin landmark to undergo major restoration". *News 8 Austin*. Aug. 17, 2009". Արխիվացված է the original 2012 թ․ սեպտեմբերի 6-ին. Retrieved 2018 թ․ փետրվարի 2. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
5. ↑  "Elisabet Ney Museum". *City of Austin*. 2015 թ․ ապրիլի 9. Արխիվացված է the original 2018 թ․ հունվարի 10-ին. Retrieved 2017 թ․ հոկտեմբերի 2. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Museum website
* Elisabet Ney Historical Marker

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: nr97033719 · VIAF: 129467599 · WorldCat VIAF: 129467599 |

 |
**Էսկոպետառա,** կիթառ է, որ շինվել է ձևափոխված հրացանից, որ գործածվել է իբրև խաղաղության խորհրդանիշ։ Կիթառի անունը բարդ բառ է կազմված իսպաներեն բառերից՝ *էսկոպետա* (*escopeta*՝ որսորդական հրացան) և *կիթառա* (*guitarra*՝ կիթառ)։

Էսկոպետառաները հնարել է կոլոմբիացի խաղաղության ակտիվիստ Սեզար Լոպես 2003 թ. հավագույթի մը ատեն, Էլ Նոգալ ռմբակոծումից ետք Բոգոտայում։ Նա գաղաբարը ունեցել է երբ տեսնել է զինվոր մը որ բռնել էր իր հրացանը կիթառի նման։ Առաջին էսկոպետառան շինվել է 2003 թ.՝ Վինչեստեր հրացանից և Ստրատոկաստեր էլեկտրական կիթառից։

Սեզար Լոպես սկիզբը շինել է հինգ հատ էսկոպետառա որոնց չորս հատը նվիրել է կոլոմբիացի երաժիշտի՝ Հուանես, արգենտինացի երաժիշտացի՝ Ֆիտո Պաես, ՄԱԿ-ի և Բոգոտա քաղաքի կառավարության։ Մի հատն ել հետը պահել է բայց վերջը ծախել է 17,000 ԱՄՆ դոլարի աճուրդի մը ականների դեմ։

2006 թվականին, Լոպես ստացել է 12 ավելադիր ԱԿ-47 Կոլոմբիայի խաղաղության լիազորից, որպեսզի երբ հրացանները կիթառի դարձնի, նրանք բաժնի նշանավոր երաժիշտների՝ Շակիրայի, Կառլոս Սանտանայի և Փոլ Մաքքարթնիի պես ու նաև քաղաքական անձերի Դալայ Լամայի պես։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  (անգլերեն) Torrone, Phillip (2006 թ․ մարտի 11). "Guitar made from AK-47 - The Escopetarra". MAKE: Technology on Your Time. Արխիվացված է the original 2007 թ․ հունվարի 25-ին. Retrieved 2007 թ․ հունվարի 31.
2. ↑  (անգլերեն) Colombian musicians organise online, BBC News, Հունիսի 1, 2006
3. ↑  (անգլերեն) Making music out of menace: A Colombian musician has fashioned guitars out of rifles to help spread a message of peace. *Miami Herald*, Մարտի 7, 2006
**Պյատումբոյ** (ռուս.՝ Пятумбой), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով, Նենեցյան ինքնավար օկրուգով։ Գետաբերանը գտնվում է Սուխայա գետի ձախ ափին՝ 29 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 27 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000084657
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103008466
* Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Պյատումբոյ Յու". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ օգոստոսի 10. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 30.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР · ГВР |

 |
**Զոի Սմիթ** (անգլ.՝ Zoe Smith, ապրիլի 26, 1994(1994-04-26), Գրինվիչ, Գրինվիչ, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի ծանրորդուհի, Եվրոպայի առաջնությունների մրցանակակիր, 2011 թվականի աշխարհի երիտասարդական առաջնության արծաթե մեդալակիր, 2012 և 2020 թվականների ամառային օլիմպիական խաղերի մասնակից։

Կարիերա
-------

2011 թվականին դարձել է պատանիների աշխարհի փոխչեմպիոն։ Հանդես է եկել մինչև 63 կգ քաշային կարգում՝ երկամարտի 201 կգ արդյունքով։

Մասնակցել է 2012 թվականի ամառային Օլիմպիական խաղերի ծանրամարտի մրցումներին։ Հանդես է եկել մինչև 58 կգ քաշային կարգում, զբաղեցրել է վերջնական 10-րդ տեղը՝ 211 կգ երկու վարժությունների հանրագումարով։

2014 թվականին Թել Ավիվում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում մինչև 58 կգ քաշային կարգում նվաճել է իր առաջին բրոնզե մեդալը՝ երկու վարժությունների արդյունքում վերջնական արդյունքը սահմանելով 204 կգ։

2015 թվականի աշխարհի առաջնությունում զբաղեցրել է 9-րդ տեղը։

2016 թվականին Նորվեգիայում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում զբաղեցրել Է ամփոփիչ չորրորդ տեղը՝ երկու վարժությունների արդյունքում սահմանելով 215 կգ արդյունք։

2018 թվականին Աշխաբադում կայացած աշխարհի առաջնությունում մինչև 64 կգ քաշային կարգում նա զբաղեցրել Է ամփոփիչ 17-րդ տեղը, ծանրաձողի քաշը երկու վարժությունների հանրագումարով հավասար էր 215 կգ-ի։

2019 թվականի Բաթումում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում բրիտանացի մարզուհին երկու վարժությունների արդյունքում երկրորդ անգամ դարձել է բրոնզե մեդալակիր՝ հասցնելով գրանցել 224 կգ արդյունք։ Նա հրում վարժությունում նվաճել է փոքր արծաթե մեդալ (128 կգ)։

2023 թվականին Երևանում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում մինչև 64 կգ քաշային կարգում նա նվաճել է բրոնզե մեդալ՝ 214 կգ արդյունքով՝ երկու վարժությունների արդյունքում։ Հրում վարժությունում նա նվաճել է փոքր ոսկե մեդալ։

Ձեռքբերումներ
-------------

Եվրոպայի ծանրամարտի առաջնություն

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Արդյունք** | **Քաշ** | **Թվական** | **Մրցաշարի վայր** | **Պոկում** | **Հրում** | **Ընդհանուր քաշ** |
| 3 Բրոնզ | մինչև 58 կգ | 2014 | Թել Ավիվ, Իսրայել | 90,0 | 114,0 | 204,0 |
| 3 Բրոնզ | մինչև 64 կգ | 2019 | Բաթում, Վրաստան | 96,0 | 128,0 | 228,0 |
| 3 Բրոնզ | մինչև 64 կգ | 2023 | Երևան, Հայաստան | 93,0 | 121,0 | 214,0 |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Болгарин Андреев выиграл золото ЧЕ по тяжёлой атлетике в весе до 73 кг" (in ռուսերեն). www.championat.com. Արխիվացված է the original 2019 թ․ ապրիլի 10-ին. Retrieved 2019 թ․ ապրիլի 10. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* + Зои Смит на сайте IWF

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | IWF · IWF · IWRP · Olympic Channel · Բրիտանական օլիմպիական ասոցիացիա · Համագործակցության խաղեր · ՄՕԿ · MusicBrainz |

 |
**Էկզոտարիում**, էկզոտիկ կենդանիների կենտրոն Երևանում։

Պատմություն
-----------

Կենտրոնն իր տեսակի մեջ միակն է ողջ ԱՊՀ-ի տարածքում։ Հիմնադրվել է 2005 թվականին Կարեն Մարտիրոսյանի կողմից։ Էկզոտարիումում ներկայացված են Մարտիրոսյանի սեփական, 27 տարվա հավաքածուի կենդանիները, շուրջ 16 տեսակի թռչուններ, 100-ից ավելի տեսակի սողուններ՝ օձեր, մողեսներ, կրիաներ։

Բացի էկզոտիկ կենդանիների ցուցադրությունից, կենտրոնը կազմակերպում է ուսուցողական, անասնաբուժական և կենդանիների հետ կապված այլ ծառայություններ։ Համագործակցում է մանկավարժական ինստիտուտի հետ, անցկացնում դասընթացներ, հյուրընկալում տարբեր դպրոցների աշակերտների։

Տվյալներ
--------

Կենտրոնը գտնվում է Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 80/1 շենքում։ «Էկզոտարիում»-ի մուտքի արժեքը մինչև 2 տարեկան անվճար, մինչև 12 տարեկան՝ 600 դրամ, մեծերի համար՝ 1000 դրամ։ Թե տեղի բնակիչները և թե զբոսաշրջիկները սիրով այցելում են և միշտ գոհունակությամբ են հեռանում։ Կարելի է մոտիկից շփվել կենդանիների հետ, նկարվել։ Անվտանգությունն ապահովված է, սակայն կան կենդանիներ, որոնց հետ շփումն արգելվում է, քանի որ դրանք թունավոր են։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* Բծավոր գենետաԲծավոր գենետա
* 
* Բվի աչք թիթեռԲվի աչք թիթեռ
* Բվի աչք թիթեռԲվի աչք թիթեռ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Ապագա կենսաբանները՝ բնության հետախույզներ(չաշխատող հղում)
2. ↑  "Էկզոտարիում` միակը ողջ ԱՊՀ տարածքում". Արխիվացված է the original 2015 թ․ հունվարի 30-ին. Retrieved 2015 թ․ փետրվարի 20.
3. ↑  "Կայարանի տապանը". Արխիվացված է the original 2014 թ․ մարտի 30-ին. Retrieved 2015 թ․ փետրվարի 20.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Հարցազրույց Էկզոտարիումի տնօրեն Կարեն Մարտիրոսյանի հետ
**Էստադիո Էլ Մադրիգալ** (իսպ.՝ El estadio de fútbol de El Madrigal), ֆուտբոլային մարզադաշտ Իսպանիայի Վիլյառեալ քաղաքում։ Վիլյառեալ ՖԱ-ի տնային դաշտն է։ Այն հիմնականում օգտագործվում է ֆուտբոլային խաղերի համար, սակայն այստեղ տեղի են ունենում այլ սպորտային և մշակութային իրադարձություններ։

25000 տեղանոց մարզադաշտը բացվել է 1923 թվականին։ Մարզադաշտի միջին հաճախելիությունը կազմում է 17 000 մարդ, որը բավականին լավ ցուցանիշ է՝ հաշվի առնելով այն փաստը, որ քաղաքն ունի 50 000 բնակիչ։

Պատմություն
-----------

Մարզադաշտը բացվել է 1923 թվականի հունիսի 17-ին «Սերվանտես» և «Կաստելիոն» ֆուտբոլային ակումբների միջև կազմակերպված խաղով։ Բացման ժամանակ կրում էր *Կամպո դել Վիլյառեալ* անունը, իսկ ներկայիս անունը ստացել է 2 տարի հետո՝ միաժամանակ ստանալով Feudo Amarillo մականունը։

Մարզադաշտն առաջին անգամ վերակառուցվել է 1952 թվականի ամռանը։ Դաշտի չափսերը համապատասխանեցվեցին ստանդարտներին՝ դառնալով 95×65-ից 105×65։ 1960-ական թվականներին մարզադաշտի տրիբունան ծածկեցին։ 1971/1972 խաղաշրջանում աշխատանքներն ավարտվեցին։ 1988 թվականին մարզադաշտը կրկին վերակառուցեցին, այն ստացավ ներկայիս տեսքը և բացվեց «Վիլյառեալ» և մադրիդյան «Ատլետիկո» ֆուտբոլային ակումբների խաղով։

Ակումբի 75-ամյակի առթիվ մարզադաշտը հերթական անգամ վերակառուցվեց։ Հարավային տրիբունայում տեղակայվեց vip օթյակ, հյուսիսային տրիբունայում կատարվեցին հարդարման աշխատանքներ։ Մարզադաշտի մոտ տեղադրված է դեղին սուզանավի արձան՝ ի պատիվ «Վիլյառեալի» մականանվան։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  "lfp.es". Արխիվացված է the original 2014 թ․ հուլիսի 19-ին. Retrieved 2015 թ․ հոկտեմբերի 24. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Մադրիգալի մասին Վիլյառեալ ՖԱ-ի պաշտոնական կայքում Archived 2007-02-05 at the Wayback Machine. (իսպ.)
* Լուսանկարներ և ինֆորմացիա Մադրիգալի մասին SubmarinoAmarillo.net կայքում (իսպ.)
**Զանգվածային սպանություն Բագայում**,Նիգերիայի հյուսիս-արևելքում, Բոռնո նահանգի Բագա քաղաքում 2015 թվականի հունվարի 3-ից մինչև 7-ը հինգ օրվա ընթացքում «Բոկո հարամ» իսլամիստական ահաբեկչական կազմակերպության կողմից իրականացրած զանգվածային սպանությունների շարք, ըստ որոշ տվյալների, որոնք շարունակվում են մինչ օրս։ Amnesty International-ի հունվարի 9-ի հայտարարության համաձայն, «Բոկո հարամը», որը վերահսկողություն է սահմանել Բագայի և երկրի հյուսիս-արևելքի այլ քաղաքների նկատմամբ, պատասխանատու է 2000-ից ավելի մարդկանց, այդ թվում՝ երեխաների և տարեցների մահվան համար։

2015 թվականի հունվարի 3-ին «Բոկո հարամ» զինված ջոկատները գրավել էին Նիգերիայի բանակի ռազմակայանը Բագա քաղաքի մոտ, «Multinational Joint Task Force» կազմակերպության նախկին կենտրոնակայանը, որտեղ տեղակայված էին զորքեր Չադից, Նիգերից և Նիգերիայից, որից հետո, ըստ հաղորդումների, ձեռնամուխ են եղել լայնածավալ և ոչ ընտրովի զանգվածային սպանությունների, որոնք իբր ավարտվել են հունվարի 7-ին։ Ավելի ուշ հաղորդագրությունները սահմանում են սպանություններից կորուստները որպես «ծանր», սակայն զոհերի ճշգրիտ թիվը տվյալ պահին որոշված չէ։ Տեղի պաշտոնյաները հղում են արել տեղի բնակիչների ցուցմունքներին, որոնք կարողացել են փախչել գրոհայիններից, նշում են, որ 2000-ից ավելի մարդ է սպանվել կամ անհետ կորել, մինչդեռ մեկ այլ զեկույցում նշվում է, որ կոտորածների ժամանակ զոհվել է առնվազն 100 մարդ։

Նիգերիական կառավարության որոշ պաշտոնյաներ, սակայն, հերքում են տեղի պաշտոնյաների և միջազգային ԶԼՄ-ների զոհերի թվի մասին տվյալները՝ պնդելով, որ իրականում դրանք այնքան էլ շատ չեն, կամ էլ պնդում են, որ կոտորածներն ընդհանրապես չեն եղել, և Նիգերիայի զորքերը հետ են մղել «Բոկո հարամի» գրոհայինների հարձակումը։

Ըստ հաղորդումների՝ Բագա և առնվազն 16 այլ քաղաքներ և ավաններ, ըստ էության, ավերվել են, ավելի քան 30 500 մարդ ստիպված է եղել լքել իրենց տները և փախչել, շատ մարդիկ փորձել են հատել սահմանը՝ փախչելու համար, սակայն շատերը խեղդվել են Չադի լճում կամ հայտնվել են այս լճի կղզիներում։ Որոշ տվյալներով՝ սպանությունների շարքը Բոռնո նահանգի տարածքի 70%-ի վրա «Բոկո հարամ»-ի վերահսկողության հաստատման հետևանք է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  周虹汶(譯) (2015 թ․ հունվարի 11). "博科聖地殺兩千人 倖存者踩屍逃難". *自由時報*. Retrieved 2015 թ․ հունվարի 11.
2. 1 2  "Boko Haram destroys at least 16 villages in NE Nigeria: officials". *Business Insider*. Agence France-Presse. 2015 թ․ հունվարի 8. Արխիվացված է the original 2018 թ․ ապրիլի 1-ին. Retrieved 2015 թ․ հունվարի 8.
3. 1 2  "Boko Haram crisis: Nigeria's Baga town hit by new assault". *BBC World News*. British Broadcasting Corporation. 2015 թ․ հունվարի 8. Retrieved 2015 թ․ հունվարի 8.
4. ↑  Smith, Alexander (2015 թ․ հունվարի 8). "Boko Haram Torches Nigerian Town of Baga; 2,000 Missing: Senator". *NBC News*. National Broadcasting Company. Retrieved 2015 թ․ հունվարի 8.
5. 1 2  "Boko Haram kills dozens in fresh raids in Nigerian town". Thomson Reuters. Reuters. 2015 թ․ հունվարի 8. Արխիվացված է the original 2015 թ․ հուլիսի 8-ին. Retrieved 2015 թ․ հունվարի 8.
6. ↑  Olanrewaju, Timothy (2015 թ․ հունվարի 9). "One week after Boko Haram attack, corpses litter Baga". *The Sun (Nigeria)*. Retrieved 2015 թ․ հունվարի 9.
**Զանգվածային սպանություն Բալաշիխայում**, միջադեպ, որը տեղի է ունեցել 2007 թվականի ապրիլի 23-ին, Կրուպսկայա փողոցում։ Մարդասպանը՝ 31-ամյա Ալեքսանդր Լյովինը, գնդակահարել է 4 մարդու։

Հարձակում
---------

Կեսօրվա ժամը 12-ին Կրուպսկայա փողոցի թիվ 8 տանն է մոտեցել մի տղամարդ՝ գործած գլխարկով։ Մտնելով շքամուտք՝ նա մոտեցել է բնակարաններից մեկին և սեղմել է դռան զանգը։ Դուռը բացել է տանտիրուհին՝ 49-ամյա Նինա Կուզնեցովան։ Դրա հետ մեկտեղ տղամարդը հանել է ինքնաշեն ատրճանակը, որին միացված է եղել հանպատրաստից խլացուցիչ։ Տեսնելով զենքը՝ կինը փորձել է փախչել, սակայն մարդասպանը կրակել է նրա գլխին և սպանել տեղում։ Դրանից հետո սկսել է իջնել աստիճաններով, բայց բախվել է 30-ամյա Վալիդա Խալիլովայի հետ։ Հանցագործը նրան ևս սպանել է մեկ կրակոցով և ցած է նետվել։ Ներքևի հարկերում աստիճանների վրա է հայտնվել 43-ամյա Սերգեյ Գաշկոն։ Մարդասպանը կրակել է նրա գլխին և փախել է։ Հենց ելքի մոտ նա բախվել է 70-ամյա թոշակառու Լիդիա Վասիլևային և սպանել նրան։ Դրանից հետո նա դիմել է փախուստի։

Հետաքննություն
--------------

Փոքր քաղաքի համար այս իրադարձությունը շոկային է եղել։ Հանցագործության բացահայտմանն են միացել ոստիկանության բոլոր ուժերը։ Մուտքում տեղադրված է եղել տեսահսկման համակարգ, որը նկարել է մարդասպանի դեմքը։ Նրա նկարը հրապարակվել է թերթերում։ Արդեն մայիսի 4-ին հանցագործը ձերբակալվել է։ Պարզվել է, որ նա Բալաշիխայի 31-ամյա բնակիչ Ալեքսանդր Լյովինն է, նախկինում ձերբակալված է եղել։ Պարզվել է, որ նա պատվեր է ստացել, սակայն հարևան մի քանի տների նույն հատակագծման պատճառով շփոթել է հասցեն և սխալ մարդու է սպանել։ Մյուս զոհերն սպանվել են որպես անհարկի վկաներ։ Նա դատարանում փորձել է արդարանալ, սակայն 2008 թվականի հունիսի 5-ին դատապարտվել է ցմահ ազատազրկման։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Подмосковные сыщики пытаются понять мотивы расстрела четырех человек в Балашихе". Արխիվացված է the original 2014 թ․ հունվարի 12-ին. Retrieved 2020 թ․ օգոստոսի 22.
2. ↑  Убийцу определила видеокамера
3. ↑  Предъявлено обвинение подозреваемому в убийстве 4 человек в подмосковной Балашихе
4. ↑  Киллера, который ошибся адресом, посадили пожизненно
Երևանի հիմնադրման մասին սեպագիր արձանագրությունը
**Էրեբունի-Երևան հիմնադրման սեպագիր արձանագրություն**, արձանագրություն Էրեբունի ամրոցի կառուցման մասին։ Կառուցվել է Արգիշտի Ա արքայի կողմից և անվանվել Էրեբունի (Էրբունի)։ Սեպագիր արձանագրության բնօրինակը գտնվում է Էրեբունի պատմահնագիտական արգելոց-թանգարանում։

Արձանագրության պատմությունը
---------------------------

Երևանի հարավ-արևելյան ծայրամասում` Նոր-Արեշ և Վարդաշեն թաղամասերի միջև տեղակայված Արին-Բերդ բլրի վրա է գտնվում Էրեբունի քաղաք-ամրոցը։ Այն կառուցվել է Ք. Ա. 782 թ. ուրարտական տերության հզորագույն արքներից մեկի` Արգիշտի Ա-ի (Ք.Ա. մոտ. 786- 765/764 թթ.) կողմից, ով, համաձայն Խորխորյան արձանագրության, Հայկական լեռնաշխարհի արևմտյան մասում գտնվող Խաթե և Ծուփանի երկրներից այստեղ է վերաբնակեցրել 6600 զինվորների։ 19-րդ դարի վերջերին հնագետ Ալեքսեյ Իվանովսկին Երևանի բնակիչ Պ. Տեր-Ավետիքյանից ձեռք է բերում նրա Նորքի տան բակից գտնված մի բազալտե սեպագիր արձանագրություն, որն էլ վերծանվում և հրատարակվում է Միխայիլ Նիկոլսկու կողմից։

Ա. Իվանովսկին այսեղ կատարում է մասնակի պեղումներ, որից հետո երկար ժամանակ բլուրը մնում է չուսումնասիրված։ Էրեբունի ամրոցի կանոնավոր պեղումները սկսվեցին 1950թ.` Կ. Հովհաննիսյանի ղեկավարությամբ։ Հենց առաջին իսկ տարում հայտնաբերված սեպագիր արձանագրությունից պարզ դարձավ, որ այս ամրոցը կառուցվել է Արգիշտի Ա արքայի կողմից և անվանվել Էրեբունի (Էրբունի)։ Էրեբունի անվան ծագման մասին մասնագիտական գրականության մեջ կան տարբեր կարծիքներ։ Դրանց համաձայն՝ էրեբունի նշանակում է «հաղթանակ», «գրավում»։ Կան նաև կարծիքներ, թե Էրեբունի նշանակում է «ազատների» քաղաք։

Արձանագրության բովանդակությունը
-------------------------------

(1) Խալդիին՝ տիրոջը, այս տունը   

(2) Արգիշտին Մենուայի որդին  

(3) կառուցեց (նաև) բերդ հոյակապ.  

(4) դրեցի Էր(ե)բունի անունը,  

(5) Բիայնի երկրների փառքի համար,  

(6) թշնամիներին ի սարսափ։  

(7) Խալդյան մեծությամբ  

(8)Արգիշթին Մինուայի որդին  

(9) թագավոր (է) հզոր, թագավորը՝ Բիայնիլի երկրների  

(10)տերը՝ Տուշպա քաղաքի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Administrator. "Էրեբունի քաղաքատեղի". *erebuni.am*. Արխիվացված է the original 2018 թ․ հունիսի 6-ին. Retrieved 2018 թ․ հունիսի 7.
2. ↑  «Էրեբունի» պատմահնագիտական արգելոց - թանգարան, Կատալոգ, Երևան 2017թ.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 
Վանի թագավորություն

|  |  |
| --- | --- |
| Էրեբունի-Երևան հիմնադրման սեպագիր արձանագրություն (Ուրարտու)Էրեբունի-Երևան հիմնադրման սեպագիր արձանագրություն (Ուրարտու)Թեյշեբաինի
Ռուսախինիլի
**Տուշպա**
Արգիշտիխինիլի
Էրեբունի
Մենուախինիլի
Ուլխու
Մուսասիր
Վանալիճ
Ուրմիալիճ
Սևանալիճ | Տնտեսություն | Արվեստ | Ճարտարապետություն | Դիցարան
 |

 

 |
**Էրկին Գադիրլի** (ադրբ.՝ Erkin Qədirli, մայիսի 13, 1972(1972-05-13), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի հասարակական և քաղաքական գործիչ, Ադրբեջանական Հանրապետության Ազգային Ժողովի 6-րդ գումարման պատգամավոր ընդդիմադիր ազատական Հանրապետական այլընտրանք կուսակցությունից։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է նվել է 1972 թվականի մայիսի 13-ին Գանձակում, Ադրբեջանական ԽՍՀ։ 1994-2006 թվականներին դասախոսել է Բաքվի պետական համալսարանի իրավունքի և միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետում։ Տարբեր ժամանակահատվածներում աշխատել է զանազան միջազգային կազմակերպություններում, ինչպիսիք են Կարմիր խաչը, Կարմիր կիսալուսինը, ՄԱԿ-ը, Եվրոպայի Խորհուրդը, ԵԱՀԿ-ն, ինչպես նաև մասնակցել է տարբեր ազգային և միջազգային նախագծերի և աշխատանքային խմբերի։

1998 թվականին եղել է Հռոմում միջազգային քրեական դատարանի հիմնադրման կապակցությամբ ՄԱԿ-ի դիվանագիտական ժողովի ադրբեջանական պատվիրակության անդամ։ Գերմանիայում հրատարակած Միջազգային քրեական դատարանի Հռոմի ստատուտի 1998 մեկնաբանության հեղինակ է։ 2008 թվականի դեկտմեբերի 25-ին հիմնադրված Հանրապետական այլընտրանք կուսակցության համահիմնադիրներից է։

Տես նաև
-------

* Ադրբեջանական Հանրապետության Ազգային Ժողովի 6-րդ գումարման պատգամավորների ցանկ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. ↑  "Erkin Qədirli başqanlıqdan ad günündə çıxarılıb". *lent.az*. lent.az. Retrieved 9 fevral 2020.(չաշխատող հղում)
3. ↑  "Erkin Gadirli: I fully support widening and deepening of relations between Azerbaijan and EU". *commonspace.eu*. commonspace.eu. Արխիվացված է the original 2020 թ․ դեկտեմբերի 30-ին. Retrieved 9 fevral 2020. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Էֆավիրենց/լամիվուդին/տենոֆովիր** (**EFV/3TC/TDF**), վաճառվող **Telura** անվան տակ, հակառետրովիրուսային դեղերի վիքսված դեղաչափերի կոմբինացիա՝ ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ բուժման համար։ Այն պարունակում է էֆավիրենց, լամիվուդին և տենոֆովիր։ 2010 թվականի տվյալներով այն զարգացող երկրներում առաջին շարքի դեղամիջոց է։ Այն օգտագործվում է պերօրալ։

Կողմնակի ազդեցությունները ներառում են հոդացավերը, գլխացավը, դեպրեսիան, քնի խանգարումը և քորը։ Ծանր կողմնակի ազդեցություններից են դեպրեսիան, փսիխոզը, օստեոներկոզը։ Էպիլեպսիա ունեցած մարդկանց մոտ այն կարող է ցնցումների հաճախականությունը մեծացնել։ Մեծ ուշադրություն պետք է դարձնել երիկամային խնդիրների դեպքում։ Հղիության դեպքում կիրառության անվտանգ լինելը պարզ չէ։

Այն ԱՀԿ դեղերի ցուցակում է որպես առողջապահական համակարգում անհրաժեշտ ամենաարդյունավետ և անվտանգ դեղերից մեկը։ 2011 թվականի տվյալներով մեկ տարվա օգտագործման արժեքը 154$ էր։ Այս դեղը նախնական հաստատում ստացել է ԱՄՆ-ում 2014 թվականին։ Այդ դեղի հասանելիությունը և կարևորությունը աջակցվում է Medecins Sans Frontieres-ի կողմից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  "WHO Model List of Essential Medicines Application" (PDF). *WHO*. Retrieved 2017 թ․ հունիսի 29.
2. ↑  "Telura" (PDF). *Mylan.in*. 2014. Արխիվացված է the original (PDF) 2017 թ․ դեկտեմբերի 14-ին. Retrieved 2017 թ․ դեկտեմբերի 13.
3. ↑  "WHO Model List of Essential Medicines (20th List)" (PDF). *World Health Organization*. March 2017. Retrieved 2017 թ․ հունիսի 29.
4. ↑  "HIV/AIDS History of Approvals - HIV/AIDS Historical Time Line 2010 - 2015". *FDA* (in անգլերեն). Արխիվացված է the original 2017 թ․ դեկտեմբերի 1-ին. Retrieved 2017 թ․ դեկտեմբերի 13.
5. ↑  "Efavirenz/lamivudine/tenofovir disoproxil fumarate fixed-dose combination tablets (600/300/300 mg FDC)" (PDF). *WHO*. p. 17.
**Պեշմա** (ռուս.՝ Пешма), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բաշկորտոստան հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Լեժաի աջ ափին՝167 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։

Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ
-----------------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։

Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչությանe='МПР России'>"Государственный водный реестр РФ: Пешма". Արխիվացված է the original 2012 թ․ օգոստոսի 20-ին. Retrieved 2015 թ․ մայիսի 5.</ref>.

* *Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը* - **03020100312103000006639**
* *Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը* - **103000663**
* *Ավազանի կոդը* - **03.02.01.003**
* *Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը* - **03**
* *Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների* - **0**

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |

Արտաքին հղումներ
----------------

* ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
**Էմիլ Վերնոն**, (ֆր.՝ Paul Émile Vernon) մարտի 14, 1872(1872-03-14), Բլուա - հունվարի 31, 1920(1920-01-31), Բլուա, հիասքանչ դարաշրջանի ֆրանսիացի նկարիչ։

Կենսագրություն
--------------

Էմիլ Վերնոնը ծնվել է 1872 թվականին Ֆրանսիայի Բուլա քաղաքում։ Գեղանկարչություն է սովորել տվյալ ժանրի նկարիչ, քանդակագործ Օգյուստ Ժոզեֆ Տրյուֆեմայի և հայտնի ակադեմիստ Ուիլյամ Բուգրոյի արհեստանոցում։ Հետո շարունակել է նկարչական կրթությունը Տուր քաղաքի ինստիտուտի կերպարվեստի բաժնում։ Մասնագիտացել է առավելապես դիմանկարչության և ժանրային պատկերների բնագավառում։

Առանձնապես հայտնի են նրա երիտասարդ աղջիկների և երեխաների նկարները, նկարել է նաև բնապատկերներ և ծաղկային նատյուրմորտներ։ 1898 թվականին Վերնոնը մասնակցել է Տուրում կայացած կերպարվեստի ցուցահանդեսին։ Նույն թվականին իր աշխատանքներն է ներկայացրել Փարիզյան սալոնում և շարունակել է դա մինչև 1913 թվականը։

1899 թվականին նկարիչը զբաղվել է Նյևր քաղաքի դը Շատելիե թատրոնի բեմի վարագույրի և գմբեթի ձևավորմամբ։ 1904 թվականին Վերնոնը մեկնել է Լոնդոն։ Նույն թվականին Վերնոնը ներկայացրել է մի քանի ծաղկային նատյուրմորտներ՝ արվեստների Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի ցուցահանդեսում։

1910–ական թվականներին Վերնոնն աշխատել է Լոնդոնում և Փարիզում։ Ներկայումս նրա բազմաթիվ աշխատանքներ գտնվում են մասնավոր հավաքածուներում և հայտնի են դարձել ԱՄՆ֊ի, Կանադայի և Ճապոնիայի կոլեկցիոներների շնորհիվ։ Վերնոնի նկարներից մեկը կախված է Տուրա քաղաքի քաղաքապետարանում։

Էմիլ Վերնոնը մահացել է 1920 թվականին՝ 47 տարեկանում։

Պատկերասրահ
-----------

* Bella come il mattino*Bella come il mattino*
* Il dolce sguardo*Il dolce sguardo*
* Ragazza con le rose*Ragazza con le rose*
* La primavera*La primavera*
* Giovanetta tra i fiori*Giovanetta tra i fiori*
* Una rosa d'estate*Una rosa d'estate*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Flowers, Анастасия Георгенсон Silk (2014 թ․ փետրվարի 9). "Эмиль Вернон - живопись для вдохновения!". *Ярмарка Мастеров* (in ռուսերեն). Retrieved 2018 թ․ հոկտեմբերի 30.
2. ↑  Alina\_Mix. "Художник Эмиль Вернон. Обсуждение на LiveInternet - Российский Сервис Онлайн-Дневников". *alinamix.com* (in ռուսերեն). Արխիվացված է the original 2018 թ․ հոկտեմբերի 19-ին. Retrieved 2018 թ․ հոկտեմբերի 30.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Загадочный художник Эмиль Вернон

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 95747722 · ULAN: 500010972 · WorldCat VIAF: 95747722 |

 |