*Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Իսահակյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։*

**Գառնիկ Դրաստամատի Իսահակյան** (1908, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - 1983), հայ մանկավարժ, լրագրող, տնտեսագետ։ Փոխգնդապետ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«Հայրենական մեծ պատերազմ»*, 1941-1945) մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Գառնիկ Իսահակյանը ծնվել է 1908 թվականին Թբիլիսի քաղաքում։ Ավարտել է տեղի 76-րդ հայկական դպրոցը, 1926 թվականին ուսումը շարունակել է Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետում, որն ավարտելուց հետո ընդունվել է Թբիլիսիի Անդրկովկասի պետպլանին կից ասպիրանտուրան, երեք տարի անց՝ 1933 թվականին անցել է կուսակցական աշխատանքի ՀԿԿ Կենտկոմում, միևնույն ժամանակ դասախոսել է Երևանի պետական համալսարանում։ 1939-1941 թվականներին եղել է պետպլանի բաժնի վարիչ։

Պատերազմի առաջին օրվանից կամավոր մեկնել է ճակատ, ծառայել 409-րդ հայկական հրաձգային դիվիզիայի 675-րդ գնդում, որպես կուսկազմակերպության քարտուղար, մարտնչել է թշնամու դեմ Հյուսիսային Կովկասի քաղաքների և գյուղերի ազատագրման համար։ 1943 թվականի մարտին Իսահակյանը նշանակվել է 409-րդ դիվիզիայի հայերեն նոր լույս տեսնող «Խորհրդային ռազմիկ» թերթի խմբագիր, որը եղել է Հարավ-արևմտյան, ապա 2-րդ ուկրաինական ռազմաճակատի օրգանը։ 1944 թվականին Թամանում և Ղրիմում Սևծովյան բանակի մարտերում ցուցաբերած խիզախության համար պարգևատրվել է մի շարք շքանշաններով, մարտական մեդալներով և գլխավոր հրամանատարության շնորհակալագրերով։

Պատերազմի ավարտից հետո փոխգնդապետ Իսահակյանը դասավանդել է ռազմագիտություն։ Աշխատանքին զուգահեռ 1952 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն։

1955 թվականին Իսահակյանը զորացրվել է բանակից և նշանակվել «Հայաստանի ժողովրդական տնտեսություն» ամսագրի գլխավոր խմբագիր։ 1955-1960 թվականներին աշխատել է Հայկական ԽՍՀ ԳԱ տնտեսագիտության ինստիտուտում, իսկ մահից առաջ դասախոսել է Երևանի պետական համալսարանում։

Գառնիկ Իսահակյանը մահացել է 1983 թվականին։

Պարգևներ
--------

* Կարմիր աստղի շքանշան
* Կարմիր դրոշի շքանշան

Երկեր
-----

* Սովետական Հայաստանը հետպատերազմյան հնգամյակում։ Դասախոսական սղագրություն։ Քաղաքական և գիտական գիտելիքների ընկերություն Հայկական ԽՍՀ, Երևան, ՀԽՍՀ ԳԱ հրատարակություն, 1950։
* Սովետական Հայաստան։ Համառոտ պատմա-տնտեսական ակնարկ։ Երևան, Հայպետհրատ, 1958 (համահեղինակ)։
* Արդյունաբերության հիմնական ֆոնդերը և նրանց օգտագործման բարելավումը։ Երևան, Հայաստան, 1966։
* Աշխատանքի արտադրողականությունը և նրա բարձրացման ուղիները։ Երևան, Հայաստան, 1967 (համահեղինակ)։
* Խիզախ բազեն։ Երևան, Հայաստան, 1989 (համահեղինակ)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  Մուսաները չլռեցին։ Հայաստանի մշակույթի գործիչները 1941-1945 թթ. հայրենական մեծ պատերազմում, զոհված հայ արվեստագետներ։ Գիրք I. - Եր.: Խորհրդային գրող, 1989 թ. 392 էջ:
2. ↑  Իսահակյան, Գառնիկ Դրաստամատի (1950). *Սովետական Հայաստանը հետպատերազմյան հնգամյակում։ Դասախոս. սղագր*. Քաղաքական և գիտական գիտելիքների ընկերություն Հայկական ՍՍՌ. Երևան: ՀՍՍՌ ԳԱ հրատ.
3. ↑  Իսահակյան, Գառնիկ Դրաստամատի (1958). Ղուկասյան, Գ (ed.). *Սովետական Հայաստան։ Համառոտ պատմա-տնտեսական ակնարկ*. Երևան: Հայպետհրատ.
4. ↑  Իսահակյան, Գառնիկ Դրաստամատի (1966). *Արդյունաբերության հիմնական ֆոնդերը և նրանց օգտագործման բարելավումը*. Տնտեսագիտական գրադարան. Երևան: Հայաստան.
5. ↑  Իսահակյան, Գառնիկ Դրաստամատի (1967). Համբարձումյան, Հ Հ (ed.). *Աշխատանքի արտադրողականությունը և նրա բարձրացման ուղիները*. Երևան: Հայաստան.
6. ↑  Իսահակյան, Գառնիկ Դրաստամատի (1989). *Խիզախ բազեն*. Հայաստան. ISBN 978-5-540-00152-6.