**Ինքնադիմանկար Շառլոտ Բերենդի հետ և մի բաժակ շամպայնով** (գերմ.՝ Selbstporträt mit Charlotte Berend und Sektglas), գերմանացի նկարիչ Լովիս Կորինտի 98,5 × 108,5 սանտիմետր չափերով երփնագիրը, որը նա ստեղծել է 1902 թվականին։ Դա նկարչի կրկնակի ինքնադիմանկարն է ապագա կնոջ հետ։ Նկարը գտնվում է մասնավոր հավաքածուում։

Համատեքստ
---------

Շառլոտ Բերենդը (1880-1967) եղել է Կորնթոսի առաջին աշակերտը Բեռլինի նրա մասնավոր նկարչական դպրոցում 1901 թվականին, այնտեղ հաստատվելուց անմիջապես հետո, Մյունխենի ոչ ծաղկուն շրջանից հետո։ Չնայած քսաներկու տարվա տարիքային տարբերությանը, նրանք շուտով սիրահարվել են և ամուսնացել 1903 թվականին։ 1902 թվականից սկսած Կորինտը հաճախ է նկարել՝ ի վերջո նրան ավելի հայտնի դարձնելով որպես մոդել և «կին», քան որպես նկարչուհի։ Դա չի փոխել այն փաստը, որ Շառլոտը մեծ ազդեցություն է ունեցել ամուսնու և նրա հետագա աշխատանքի վրա։ Նա ապացուցել է, որ կարող է առաջնորդել իր ամուսնու տատանումները զգայականության և մելամաղձության միջև և չնայած իր էությանը բավարարվածություն է գտել որոշակի կենցաղային երջանկության մեջ։

Նկարագիր
--------

«Ինքնադիմանկար Շառլոտ Բերենդի հետ և մի բաժակ շամպայնով» նկարում Կորինտը պատկերել է իրեն՝ Շառլոտն իր գրկում։ Աջ ձեռքով ամուր բռնել է նրա կիսամերկ մարմինը։ Նրա ձեռքով գրկել է կնոջ աջ կուրծքը, մատները տարածված են՝ մերկացնելով նրա պտուկը։ Հպարտությամբ ու լկտիությամբ նա դիտողին ցույց է տալիս իր ապագա կնոջ կանացի գեղեցկությունը։ Շառլոտը հստակ դիրքավորված է կենտրոնում, նա նստած է նկարչի ծնկին, ձախ ձեռքով հենվել է նրա ձախ ուսին, իսկ աջ ձեռքը հենված է ազդրերի շուրջը իջած զգեստին։ Նա մերկ է մինչև գոտկատեղ, ամբողջությամբ լուսավորված է, և իր բաց հայացքով գրավում է դիտողի ուշադրությունը, Կորնինտը ստվերում է։ Նրանք երկուսն էլ նայում են դիտողին՝ Շառլոտի հայացքը ինչ-որ չափով ամաչկոտ է։ Ձախ ձեռքում նա ծաղիկ է պահում, որը խորհրդանշում է նրա երիտասարդությունն ու անմեղությունը։

Ֆոնը սենյակի պատն է, որը հարակից պատի հետ կազմում է սենյակի անկյունը։ Անկյունում կլոր սեղան է ծածկված սպիտակ սփռոցով։ Դրա վրա կա կարմիր շամպայնի շիշ, երկու դատարկ շամպայնի բաժակ են դրված, ինչպես նաև մի քանի ծաղիկներ բարձր ծաղկամանի մեջ, իսկ առջևի եզրին խնձորով և խաղողով լցված մրգային ափսե։ Կորինտը բարձրացրել է բաժակը և կարծես թե կենաց է առաջարկում։

Նկարը ստորագրված է վերևի ձախ դաշտում և թվագրված է 1902 թվականի հոկտեմբերին նկարի վերին աջ եզրում։

### Կարծիքներ

Կորինտը և Բերենդը, լուսանկար 1902 թ.
«Ինքնադիմանկար Շառլոտ Բերենդի հետ և մի բաժակ շամպայնով» նկարը տարբեր ձևով է մեկնաբանվում։ Որոշ քննադատներ դիմանկարը համարում են սադրիչ։ Ենթադրվում է, որ դա կարող է կապված լինել Մյունխներ Սեզեսիոն էր ներկայացրած Կորինտի Սալոմեի կիսամերկ դիմանկարի մերժման հետ։ Նա չափազանց վրդովվել է դրանից և անմիջապես մեկնեց Բեռլին, որտեղ շատ արագ հաջողության է հասել։

Մյուս քննադատները հիմնականում մատնանշում են այն մտերմությունը, որը հաղորդում է աշխատանքը։ Կենացը կարող է դիտվել նաև որպես նրանց միության կնիք։ Անդրադարձ է արվում նաև այն ձևին, որով Կորինտը ներկայացնում է իր Շառլոտին, գրեթե այնպես, կարծես այն իր անձնական սեփականությունն է։ Ժամանակակից աչքերով սա կարող է դիտվել որպես անբարյացականություն կանանց նկատմամբ։ Այս առումով հատկանշական է, որ Բերենդի՝ որպես նկարչի դերը միշտ եղել է ամուսնու կարիերայի ստվերում։

### Ոճ և մեթոդ

Անկախ մեկնաբանությունից՝ ստեղծագործությունը ցույց է տալիս Կորինտի ինքնաբուխ, արտահայտիչ, իմպրեսիոնիզմի ազդեցությամբ ոճը՝ ներկված բազմերանգ, բայց խլացված բնական երանգներով, ներդաշնակ կոմպոզիցիայով։ Բերենդը, իր կենսագրական գրքում գրել է, որ կրկնակի դիմանկարը ահռելի արագությամբ է նկարվել։ Սա հաստատվում է եռանդուն, հաճախ կոպիտ վրձնահարվածներով և անավարտ ֆոնով։ 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Երբ նա սկսեց նկարել, ինձ թվաց, որ ես երբեք նրան այսպես չեմ ճանաչել։ ․․․երբ աշխատում էր բղավեց. «Ինչքան ուրախացնում է ինձ… Միայն տեսե՛ք, նկարն ինքն իրեն նկարվում է։ Եկեք, եկեք մի փոքր ընդմիջենք։ Ես գինի կխմեմ, դուք նույնպես»։. .. Նա ծիծաղեց։ «Ողջույն, իմ Պետերմանխեն, և հիմա վերադարձիր աշխատանքի։ |  |

Հղում Ռեմբրանդտին
-----------------

Ռեմբրանդ վան Ռայն. Ինքնադիմանկար Սասկիայի հետ , մոտ 1635 թ
«Ինքնադիմանկար Շառլոտ Բերենդի հետ և մի բաժակ շամպայնով» նկարի համար Լովիս Կորինտը որպես մոդել ընտրել է Ռեմբրանդտի «Ինքնադիմանկար Սասկիայի հետ» նկարը, որը, ըստ Բիթ Ուիսի, «շատ հստակ ճանաչելի է»։  Սաբինա Ֆեհլեմանը, Վուպերտալի Ֆոն դեր Հայդտի թանգարանի նախկին տնօրենը, նկարի համար օրինակ է ճանաչում Պիտեր Պաուլ Ռուբենսին։  Ռեմբրանդտի ինքնադիմանկարը ստեղծվել է մոտ 1635 թվականին, Ռեմբրանդն իրեն պատկերել է իր կնոջ՝ Սասկիա վան Ույլենբուրգի հետ մի տեսարանում, որտեղ կինը նստած է նրա գրկում, և նա կենաց է առաջարկում դիտողին, մինչդեռ նրա ձեռքը հենված է կնոջ ազդրի վրա։

Գրականություն
-------------

* Anna Benthues, Rolf Schneider
* y otros: *Las 100 mujeres más bellas de la pintura*. Rebo, Lisse, 2007, págs. 88-89. ISBN 9789036620239

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  **(not translated to mul)** Marburger Jahrbuch für Kunstwissenschaft(բազմ․) // **(untranslated)** — 2014. — Vol. 41, 2014. — P. 236. — ISSN 0342-121X
2. ↑  Cf. Anna Benthues, Rolf Schneider e.a. blz. 88-89.
3. 1 2  Zie o.a. *Lovis Corinth: Selbstbildnisse mit Frauen*.
4. 1 2  *Selbstporträt mit seiner Frau und Sektglas.* In: Charlotte Berend-Corinth: *Lovis Corinth. Werkverzeichnis.* Neu bearbeitet von Béatrice Hernad. Bruckmann Verlag, München 1992, ISBN 3-7654-2566-4, S. 88
5. ↑  *Georg Biermann: Lovis Corinth. Verlag von Velhagen und Klasing, Bielefeld und Leipzig 1913, S. 62*.
6. ↑  *Gert von der Osten: Lovis Corinth. Bruckmann, München 1955, S. 95–96*.
7. 1 2  Cf. Anna Benthues, Rolf Schneider e.a. blz. 88. Zie ook Het schilderij op Hoocher.com.
8. ↑  Margret Greiner: *Charlotte Berend-Corinth und Lovis Corinth: Ich will mir selbst gehören.* Verlag Herder, 2016; o. S. (Google Books).
9. ↑  Horst Uhr: *Lovis Corinth.* University of California Press, Berkeley 1990 (Digitalisat); S. 139–140.
10. ↑  Beat Wyss: *Das Selbstporträt als Historie, der moderne Rembrandt.* In: Ulrike Lorenz, Marie-Amelie Prinzessin zu Salm-Salm,Hans-Werner Schmidt (Hrsg.): *Lovis Corinth und die Geburt der Moderne.* Kerber, Bielefeld/Leipzig 2008, ISBN 978-3-86678-177-1, S. 312–319 (Bezug auf S. 315).
11. ↑  Sabine Fehlemann: *Lovis Corinth – Die Ausstellung.* In: Sabine Fehlemann (Hrsg.): *Lovis Corinth. Ausstellung im Von der Heydt-Museum Wuppertal, 1. August bis 19. September 1999,* S. 31–32.
12. ↑  «SKD | Online Collection». *skd-online-collection.skd.museum*. Վերցված է 2023 թ․ դեկտեմբերի 23-ին.