recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**«Արդուկով կինը»** (ֆր.՝ La repasseuse), իսպանացի ու ֆրանսիացի նկարիչ Պաբլո Պիկասոյի նկարներից՝ նկարված 1904-ին՝ երկնագույն շրջանի վերջում։ Ցուցադրվում է Նյու Յորքի Սողոմոն Գուգենհայմի թանգարանում։ Չափը ' 116,2 x 73 սմ։

Պատմություն և նկարագրություն
----------------------------

Բատո Լավուար 1901 թվական
«Արդուկով կինը» կտավը գրվել է այն ժամանակ, երբ Պիկասոն ընդամենը 22 տարեկան էր։ Նա վերջնականապես տեղափոխվում է Փարիզ և բնակություն հաստատում Բատո Լավուար քաղաքում գտնվող Ռավինյան փողոցում։ Չնայած շենքում էլեկտրականության բացակայությանը՝ նկարիչը գերադասում էր աշխատել գիշերը։ Նա նավթի լամպ է գնում և մինչև 1909 թվականը աշխատանքների մեծ մասը ստեղծում իր գլխավերևում կախված լամպի լույսի ներքո։ Ապրելով աղքատության մեջ՝ Պիկասոն հաճախ չի կարողանում իրեն թույլ տալ նավթ գնել։ Այդ ժամանակ նա մոմ է գնում և աշխատում մոմի լույսի տակ։

Նկարի վրա պատկերված է մի երիտասարդ կին, որը թեքված է է սեղանի վրա և սպիտակեղեն է արդուկում։ Մազերն ընկել են դեմքի վրա, և նա շատ հոգնած տեսք ունի։ Կինը ջանասիրաբար արդուկում է կտորը՝ համակերպվելով իր առօրյա գոյության հետ։ Նրա դեմքի և մարմնի ուրվագծերի արհեստական երկարությունը հիշեցնում են Էլ Գրեկոյի նկարների ոճը, որով Պիկասոն չէր դադարում հիանալ։ Կնոջ կերպարը ներկված է գորշ երանգներով, ինչը դիտողի մոտ խղճահարություն է առաջացնում նրա հանդեպ։

Նկարի համար բնորդ է ծառայել Մարգոն։ Նա Մոնմարտրում գտնվող «Ճարպիկ նապաստակ» կաբարեի սեփականատիրոջ դուստրն էր, որտեղ հաճախ հավաքվում էին Պիկասոն ու իր ընկերները։ Հետագայում Մարգոն դարձել է Պիկասոյի ևս մի քանի նկարի բնորդուհին։

1913 թվականին Մյունխենի Թանհաուզերի «Ժամանակակից արվեստի պատկերասրահում» ներկայացվել է Պաբլո Պիկասոյի աշխատանքների առաջին խոշոր հետահայաց ցուցահանդեսը, որում տեղ է գտել «Արդուկով կինը» կտավը։

Ջասթին Թաննհաուզերը նկարն իր ողջ հավաքածուի հետ նվիրում է Գուգենհայմի թանգարանին։ 1978 թվականին նկարը վերջնականապես մտնում է հիմնադրամի մշտական հավաքածուի մեջ։

«Արդուկով կինը» կտավի տակ երևացող պատկերը:
1989 թվականին ռենտգենյան հետազոտությունը ցույց է տվել, որ ներկի շերտի տակ կա ևս մեկ պատկեր։ Պիկասոն հաճախ է իր հին աշխատանքները խնայել, քանի որ այդ ժամանակ նրա նկարները հազվադեպ են վաճառվել, և նա ապրել է աղքատության մեջ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3
2. ↑  *Stevens M.* Jewish Heirs Sue Guggenheim Over Ownership of a Prized Picasso // *The New York Times* / J. Kahn — Manhattan, NYC: New York Times Company, A. G. Sulzberger, 2023. — ISSN 0362-4331; 1553-8095; 1542-667X
3. ↑  Picasso: Forty Years of His Art / A. H. Barr — MoMA, Art Institute of Chicago, 1939.
4. ↑  «Pablo Picasso. Woman Ironing (La repasseuse)»։ GUGGENHEIM։ Վերցված է 2019-12-14
5. ↑  Penrose, Roland. Picasso: : His Life and Work. Berkeley: University of California Press, 1981. Print.
6. 1 2  «Woman Ironing»։ Pablopicasso.net։ Վերցված է 2019-12-14
7. 1 2  «Thannhauser Collection»։ GUGGENHEIM։ Վերցված է 2019-12-14
**«Ոսկե ձկնիկի պատմությունը»** (ֆր.՝ Histoire d'un poisson rouge), ռեժիսոր Էդմոն Սեշանի կարճամետրաժ ֆիլմը, որը նկարահանվել է Ժակ Իվ Կուստոյի *Les Requins associés* ստուդիայի մասնակցությամբ։

Ֆիլմն ընթանում է երաժշտության ուղեկցությամբ, սակայն առանց երկխոսությունների, թույլ է տալիս մտածել այն մասին, թե ինչ ուժեղ են մեր նախապաշարմունքները։ Ֆիլմում պատմվում է ճապոնացի տղայի մասին, որն ապրում է Փարիզում և որի հարաբերությունները չեն ստացվում համադասարանցիների հետ։ Մի անգամ կառնավալի ժամանակ տղան ոսկե ձկնիկ է շահում։ Նա ձկնիկին բերում է տուն, գցում ջրով լցված տարայի մեջ և տեղադրում վանդակի մոտ, որտեղ տնային դեղձանիկն էր։ Երբ տանը ոչ ոք չի լինում, ձկնիկը և դեղձանիկը խաղում են։ Մի անգամ տղան գնում է, լուսամուտից ներս է մտնում կատուն, որը լուրջ վտանգ էր ներկայացնում փոքրի ձկնիկի համար։ Այդ ժամանակ ձկնիկը դուրս է թռչում թասից և ընկնում հատակին։ Կատուն հարձակվում է ձկան վրա։ Դիտողը մտածում է, որ կատուն հիմա կուտի ձկանը, սակայն կատուն բռնում է ձկանը ատամներով և վերադարձնում թասի մեջ՝ փրկելով նրա կյանքը։ Այդ ժամանակ տղան վերադառնում է։

Նկարահանող խումբ և տեխնիկական բնութագրիչներ
-------------------------------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Բեմադրություն | Էդմոն Սեշան |
| Պրոդյուսեր | Ժակ Իվ Կուստո,
*Les Requins associés* ստուդիա |
| Սցենարի հեղինակ | Ռոժե Մոգ |
| Օպերատոր | Պիեռ Գուպի |
| Մոնտաժող | Ժորժ Ալեպե |
| Տարածում | *Columbia Pictures* |
| Թողարկման ամսաթիվ | 1959 թվականի 
հոկտեմբերի 12 |
| Ժանր | կարճամետրաժ |
| Տևողություն | 19 րոպե |
| Երկիր | Ֆրանսիա |
| Լուսագրերի լեզու | ֆրանսերեն (երկխոսություն չկա) |

Ճանաչում
--------

Ֆիլմը 1959 թվականին արժանացել է Կաննի կինոփառատոնի ժյուրիի հատուկ մրցանակի, ինչպես նաև Ամերիկյան կինոակադեմիայի («Օսկար») մրցանակ՝ որպես 1960 թվականի «Լավագույն կարճամետրաժ ֆիլմ»։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  «Histoire d'un poisson pouge» (ֆրանսերեն)։ Festival de Cannes։ Վերցված է 2016-03-08
3. ↑  «The 32nd Academy Awards (1960) Winners & Nominees» (անգլերեն)։ The Academy of Motion Picture Arts and Sciences։ 1960-04-04։ Վերցված է 2016-03-08

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · AlloCiné · ČSFD · FilmAffinity · Internet Movie Database |

 |
**Ամերիկացիներ** (անգլ.՝ Americans), Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների բնակիչների ինքնանվանում։ Կազմում է երկրի բնակչության մեծամասնությունը։ Ապրում են նաև ԱՄՆ-ից կախում ունեցող երկրներում։ Որպես արդյունք, ամերիկացիների ազգությունն ասոցացվում է ոչ թե էթնոսի, այլ քաղաքացիության և/կամ հպատակության հետ։

2015 թվականի մարդահամարի տվյալներով ամերիկացիների թիվը կազմում է 320 925 485 մարդ

Ազգի կորիզ
----------

Ազգի կորիզը կազմել էին 17-րդ դարի սկզբից Հյուսիսային Ամերիկայում վերաբնակված անգլիացիները, շոտլանդացիները, իռլանդացիները, հոլանդացիները, դանիացիները, ֆրանսիացիները, իսպանացիները և այլք։

Ազգի ձևավորում
--------------

Ամերիկյան ազգի ձևավորմանը մասնակցել են նաև հնդկացիները և աֆրիկացիները։ Այն հիմնականում կազմավորվել էր մինչև անկախության պատերազմը (1775-1783) և նրա ընթացքում։

19-րդ դարի վերջին ուժեղացավ Արևմտյան, Արևելյան և Հարավային Եվրոպայից, ինչպես նաև Ասիայից վերաբնակիչների հոսքը դեպի ԱՄՆ, որը երկրի բնակչությունը էթնիկական տեսակետից դարձրեց էլ ավելի բազմազան։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում ավելանում է վերաբնակիչների թիվը Լատինական Ամերիկայի երկրնրից (մասնավորապես՝ Մեքսիկայից)։

Ամերիկացիները համեմատաբար երիտասարդ ազգ են։ Էթնիկական համախմբումը դեռ չի ավարտվել։ Ամերիկացիների մեջ մտնող ազգային շատ խմբեր (լեհեր, իտալացիներ, հայեր և ուրիշներ) պահպանել են ազգային որոշ ավանդույթներ, նաև լեզուև։

Լեզու
-----

Ամերիկացիները խոսում են անգլերեն, որը և ԱՄՆ-ի պետական լեզուն է։ Ամերիկյան անգլերենը բառապաշարով ու արտասանությամբ տարբերվում է բրիտանականից։ Պաշտոնական պետական կրոն երկրում չկա։

Կրոն
----

Ամերիկացիների մեծամասնությունը (70,6 %) դավանում է քրիստոնեություն։ Քրիստոնյա բնակչության մեծ մասը 46,5 %-ը հարում են բողոքական եկեղեցուն, զգալի թիվ են կազմում կաթոլիկները և հուդայական կրոնի հետևորդները։

ԱՄՆ-ում կրոնական պատկանելությունը (2014)| Պատկանելություն | % Ամերիկայի բնակչություն |
| --- | --- |
| Քրիստոնյա | **70.6**  | 70.6  |
| Բողոքականներ | **46.5**  | 46.5  |
| Սև եկեղեցականներ | **6.5**  | 6.5  |
| Կաթոլիկություն | **20.8**  | 20.8  |
| Մորմոններ | **1.6**  | 1.6  |
| Եհովայի վկաներ | **0.8**  | 0.8  |
| Ուղղափառություն | **0.5**  | 0.5  |
| Տարբեր Քրիստոնյաներ | **0.4**  | 0.4  |
| Ոչ քրիստոնեական դավանանքներ | **5.9**  | 5.9  |
| Հրեաներ | **1.9**  | 1.9  |
| Մուսուլմաններ | **0.9**  | 0.9  |
| Բուդդայականություն | **0.7**  | 0.7  |
| Հինդուիստ | **0.7**  | 0.7  |
| Այլ դավանանք ունեցողներ | **1.8**  | 1.8  |
| Անկրոնականներ | **22.8**  | 22.8  |
| - | **15.8**  | 15.8  |
| Ագնոստիցիզմ | **4.0**  | 4  |
| Աթեիստ | **3.1**  | 3.1  |
| - | **0.6**  | 0.6  |
| **Ընդհանուր** | **100**  | 100  |

Տես նաև
-------

* ԱՄՆ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «America's Changing Religious Landscape»։ The Pew Forum։ 2015 թ․ մայիսի 12։ Վերցված է 2015 թ․ մայիսի 12

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4212950-3, 4317595-8 · LCCN: sh85004432 · LNB: 000204147 · NKC: ph117327, ph255095 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 1, էջ 316)։*  |
**Արզամասի պատմա-գեղարվեստական թանգարան** (ռուս.՝ Арзамасский историко-художественный музей), Արզամասի և Արզամասկի շրջանի պատմության և մշակույթի թանգարան։ Գտնվում է քաղաքի պատմական կենտրոնում, Տաճարի հրապարակում, Կիրովի և Վլադիմիրի փողոցների խաչմերուկի մոտ։

Պատմություն
-----------

1954 թվականին Արզամասը դարձել է մարզային քաղաք և անհրաժեշտություն է առաջացել բացելու գավառագիտական թանգարան։ Ուստի 1956 թվականի հոկտեմբերի 15-ին որորշվել է Իլյինկայա եկեղեցու նախկին շենքը հատկացնել նոր թանգարանին։ 1957 թվականի հուլիսի 1-ին թանգարանի տնօրեն է նշանակվել Ի. Գ. Կորաբլևը։ Թանգարանն ուներ երեք աշխատակից` տնօրեն, տնտեսվար և հաշվապահ։ 2001 թվականին թանգարանի տնօրեն է դարձել Ն. Վ. Ռազինը, որը նախկինում աշխատել է որպես ֆոնդերի գլխավոր պահառու։ Ներկայիս աշխատակազմում ընդգրկված են 15 աշխատակից, այդ թվում`6 գիտաշխատող, հաշվապահ, տնտեսական գծով տնօրենի տեղակալ և տեխնիկական անձնակազմ։

Հավաքածու
---------

Թանգարանի հիմնական հավաքածուն կազմում է 29995 միավոր և 1059 միավոր օժանդակ ֆոնդերում՝ հնագիտություն, գործվածքների հավաքածու, ճենապակի, դրամագիտություն, հին տպագիր գրքերի հավաքածու, սրբապատկերներ, Արզամասի արհեստագործ վարպետների հավաքածու, նկարչություն, գրաֆիկա և այլն։

Թանգարանի շենք
--------------

Թանգարանի նախկին շենքը`Իլյինկայա եկեղեցին, 18-րդ դարի ճարտարապետական հուշարձան է։ Իլյինկայա եկեղեցու շենքի առանձնահատկությունը կառույցի տեսակի մեջ է («ութը չորսի վրա») և հնության (հիմնվել է 1746 թվականին)։ Այս քարե եկեղեցին ունի մի քանի հարկաշարք։ Կառուցված է ռուսական բարոկկոյի ոճով։

2013 թվականի հունվարի 1-ից սկսվել է թանգարանի նոր պատմությունը, քանի որ տեղափոխվել է 20-րդ դարի սկզբին կառուցված նոր շենք։ Տունը պատկանել է տիտղոսակիր խորհրդատու, դեղագործ Ալեքսանդր Ալեքսեևիչ Մոսկվինին։ Այս շենքում 1919-1920 թվականներին գտնվել է Արզամասի քաղաքային երիտասարդական միությունը, որի աշխատանքներում ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Արկադի Գայդարը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «МУК Арзамасский историко-художественный музей (ИНН:5243018087)»։ www.list-org.com։ Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 1
2. 1 2  «Историко-художественный музей г. Арзамаса Нижегородской области»։ www.museum.ru։ Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 1
3. ↑  «Арзамасская область - Арзамасцы.РФ»։ www.newarzamas.ru։ Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 1
4. ↑  «ИСТОРИКО-ХУДОЖЕСТВЕННЫЙ МУЗЕЙ Г. АРЗАМАСА»
5. 1 2  «Из истории Арзамасского историко-художественного музея»։ odinnadz.blogspot.com։ Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 1
6. ↑  «Wikimapia - Let's describe the whole world!»։ wikimapia.org։ Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 1
**Բլումոնթ,** գյուղական բնակավայր Ավստրալիայի Թասմանիա նահանգի Հյուսիս-արևելյան տեղական ինքնակառավարման մարմնի Դորսեթ վարչական շրջանում։ Բնակավայրը մոտ 13 կմ արևմուտք է Սքոթսդեյլ քաղաքից։ 2016 թվականի մարդահամարի տվյալներով գյուղի բնակչությունը 31 մարդ է։

Պատմություն
-----------

Բլումոնթը բնակավայրի կարգավիճակ է ստացել 1964 թվականին։

Լոնսեսթոնից դեպի Սքոթսդեյլ Հյուսիս-Արևելյան երկաթուղին բացվել է 1899 թվականին, որի կայարաններից էր Բլումոնթը։ Այս կայարանն օգտագործվում էր շրջակա տարածքից հավաքված փայտանյութը բեռնելու համար։

Աշխարհագրություն
----------------

Բնակավայրի հյուսիս-արևելյան սահմանով է հոսում Բրիդ գետը։

Ճանապարհային ենթակառուցվածքներ
------------------------------

**B81 երթուղին** (Golconda Road) անցնում է հարավ-արևմուտքից արևելք։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Blumont // *QuickStats* — ABS.
2. 1 2  «Placenames Tasmania – Blumont»։ Placenames Tasmania։ Վերցված է 2020 թ․ սեպտեմբերի 13։ «Select "Search", enter **5191P**, click "Search", select row, map is displayed, click "Details"»
3. ↑  «The North East Railway»։ Our Tasmania։ Վերցված է 2020 թ․ դեկտեմբերի 22
4. ↑  «Where in Tasmania? A-K Page 19»։ Dennison Publications։ July 2003։ Վերցված է 2020 թ․ դեկտեմբերի 14
5. ↑  «Tasmanian Road Route Codes»։ Department of Primary Industries, Parks, Water & Environment։ May 2017։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ օգոստոսի 1-ին։ Վերցված է 2020 թ․ սեպտեմբերի 13
**Ալեքսանդրա Կամենշչիկ** (ռումիներեն՝ Alexandra Camenșcic, օգոստոսի 28, 1988(1988-08-28), Criuleni, Մոլդովա), մոլդովացի դահուկորդուհի և բիաթլոնիստուհի, 2010 և 2014 թվականների Ձմեռային օլիմպիական խաղերի մասնակից։

Դահուկորդուհու կարիերա
----------------------

Աշխարհի գավաթի առաջնությունում Կամենշչիկը երբեք հանդես չի եկել, մի քանի անգամ մեկնարկել է սկսած Ալպիական գավաթում, Բալկանյան գավաթում և Սլավոնական գավաթում, նրանցում լավագույն արդյունքը հանդիսանում է 6-րդ տեղը Բալկանյան գավաթի 10 կմ մրցավազքի մրցաշարի շրջանակներում։

2010 թվականի Վանկուվերի Օլիմպիական խաղերում նա ազատ ոճի 10 կմ մրցավազքում զբաղեցրել է 70-րդ տեղը։

Իր կարիերայի ընթացքում նա մասնակցել է աշխարհի երկու առաջնություններին, իսկ լավագույն արդյունքը Լիբերեցի 2009 թվականի աշխարհի առաջնությունում գրաված 84-րդ տեղն է։

Բիաթլոնիստուհու կարիերա
-----------------------

Մասնակցել է աշխարհի չորս առաջնությունների, իսկ լավագույն արդյունքը՝ 86-րդ տեղն է անհատական մրցավազքի 2009 թվականի առաջնությունում։ Մեկնարկել է աշխարհի գավաթի մի շարք մրցաշարերի մրցավազքերում, սակայն նրանցից ոչ մեկում չի բարձրացել 81-րդ հորիզոնականից վերև և չի նվաճել գավաթային միավորներ։

Սոչիում կայացած օլիմպիական խաղերի մրցավազքում 84 տեղից զբաղեցրել է 84-րդ տեղը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «CAMENSCIC Alexandra - Athlete Information»։ *www.fis-ski.com*։ Վերցված է 2020 թ․ հուլիսի 18

Արտաքին հղումներ
----------------

* -վիճակագրություն *FIS* կայքում
* Александра Каменщик – օլիմպիական վիճակագրությունը *Sports-Reference.com* կայքում (անգլ.)
* -վիճակագրություն *IBU* կայքում։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | FIS (դահուկներով մրցավազք) · IBU · Olympic Channel |

 |
**Ալեքսանդր Մորիսոն Քարմայքլ** (անգլ.՝ Alexander Morrison Carmichael), ավելի հայտնի է որպես **Ալիստեր Քարմայքլ** (անգլ.՝ Alistair Carmichael, հուլիսի 15, 1965(1965-07-15), Islay), բրիտանացի քաղաքական գործիչ, Շոտլանդիայի հարցերով նախարար Դևիդ Քեմերոնի առաջին կաբինետում (2013-ից 2015 թվականներին)։

Կենսագրություն
--------------

Ավարտել է Այլեյեի միջնակարգ դպրոցը, որոշ ժամանակ հյուրանոցում մենեջեր է աշխատել, արդեն 14 տարեկանում անդամակցել է լիբերալ դեմոկրատների կուսակցությանը։ Ստացել է իրավաբանական կրթություն Աբերդինի համալսարանում և հետագայում նշանակվել է հանկարծակի մահվան դեպքերի հետաքննիչ։

2001 թվականին ընտրվել է Օրկնեյան և Շետլանդյան կղզիներից Համայնքների պալատ՝ խորհրդարանում դառնալով առաջին լիբերալ դեմոկրատները, որոնց երկու անմիջական նախորդները ընտրատարածքում եղել են նրա կուսակիցները՝ Լիբերալ կուսակցության նախկին առաջնորդ Ջո Գրիմոնդը և Ջիմ Ուոլեսը։ Ներկայացնում էր լիբերալ դեմոկրատների դիրքորոշումը Հյուսիսային Իռլանդիայի նկատմամբ քաղաքականության վերաբերյալ։

2010-ից 2013 թվականներին եղել է Համայնքների պալատում լիբերալ դեմոկրատների գլխավոր խորհրդարանական կազմակերպչի տեղակալ և արքունիքի հաշվապահ։

2013 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Շոտլանդիայի գործերի նախարար Մայքլ Մուրը իր պաշտոնը թողեց Քեմերոնի առաջին աշխատասենյակում, և նրան փոխարինեց Քարմայքլը։

2014 թվականի հուլիսի 15-ին Դևիդ Քեմերոնը զանգվածային վերադասավորումներ է կատարել աշխատասենյակում, Բայց Քարմայքլը պահպանել է պաշտոնը։

2014 թվականի հուլիսի 15-ին Դևիդ Քեմերոնը զանգվածային վերադասավորումներ է կատարել աշխատասենյակում, բայց Քարմայքլը պահպանել է պաշտոնը։

2017 թվականին հրաժարվել է կուսակցությունում առաջնորդության համար պայքարից և զբաղեցրել համայնքների պալատում գլխավոր խորհրդարանական կազմակերպչի պաշտոնը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Companies House — 1988.
2. ↑  Louise Andrew (2013-10-07)։ «Profile: Alistair Carmichael» (անգլերեն)։ BBC News։ Վերցված է 2018-01-28
3. ↑  «Alistair Carmichael» (անգլերեն)։ BBC News։ 2002-10-17։ Վերցված է 2018-01-28
4. ↑  «The Rt Hon Alistair Carmichael» (անգլերեն)։ UK Government։ Վերցված է 2018-01-28
5. ↑  «Michael Moore replaced as Scottish Secretary by Alistair Carmichael in Cabinet reshuffle»։ *Scotland* (անգլերեն)։ The Herald։ 2013-10-07։ Վերցված է 2015-05-19
6. ↑  «Cabinet: David Cameron's new line-up» (անգլերեն)։ BBC News։ 2014-07-15։ Վերցված է 2018-01-28
7. ↑  «Cabinet reshuffle: Amber Rudd and Sajid Javid promoted» (անգլերեն)։ BBC News։ 2015-05-11։ Վերցված է 2018-01-26
8. ↑  «Lib Dem leadership: Runners and riders» (անգլերեն)։ BBC News։ 2017-07-03։ Վերցված է 2018-01-28

Արտաքին հղումներ
----------------

* «Rt Hon Alistair Carmichael MP» (անգլերեն)։ UK Parliament։ Վերցված է 2018-01-27

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |

 |
**Իվան Դիմով** (բուլղար․՝ Иван Димов, դեկտեմբերի 4, 2002(2002-12-04), Սոֆիա, Բուլղարիա) բուլղարացի ծանրորդ, 2022 թվականի Եվրոպայի չեմպիոն, 2023 թվականի Եվրոպայի առաջնության և 2021 թվականի Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության մրցանակակիր։

Կենսագրություն
--------------

Իվան Դիմովը ծնվել է 2002 թվականին։ 2018 թվականին մասնակցել է Իտալիայում տեղի ունեցած Եվրոպայի պատանիների առաջնությանը և մինչև 50 կգ քաշային կարգում նվաճել արծաթե մեդալ։ 2021 թվականին Ֆինլանդիայում տեղի ունեցած Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությունում մինչև 67 կգ քաշային կարգում նվաճել է բուլղարացի ծանրորդը նվաճել է բրոնզե մեդալ՝ ցույց տալով երկու վարժությունների արդյունքում 291 կգ։

2022 թվականի մայիս-հունիս ամիսներին Տիրանայում տեղի ունեցած Եվրոպայի առաջնությունում մինչև 61 կգ քաշային կարգում Իվան Դիմովն 286 կգ արդյունքով գրավել է տեղը՝ իր կարիերայում առաջին անգամ դառնալով Եվրոպայի չեմպիոն։

Երևանում տեղի ունեցած Եվրոպայի 2023 թվականի առաջնությունում, Իվանը մինչև 61 կգ քաշային կարգում երկու վարժությունների արդյունքում 277 կգ արդյունքով նվաճել է բրոնզե մեդալ։

Նվաճումներ
----------

Եվրոպայի ծանրամարտի առաջնություն։

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Արդյունք** | **Քաշ** | **Թվակա** | **Մրցաշարի վայր** | **Պոկում** | **Հրում** | **Հրում** |
| 1 Ոսկի | մինչև 61 կգ | 2022 | Տիրանա, Ալբանիա | 135,0 | 151,0 | 286,0 |
| 3 Բրոնզ | մինչև 61 կգ | 2023 | Երևան, Հայաստան | 127,0 | 150,0 | 277,0 |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  ewfed.net։ «ewfed Results»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2021 թ․ հոկտեմբերի 4-ին։ Վերցված է 2021 թ․ սեպտեմբերի 27  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
**Արխիպ Աբագինսկի**, (ռուս.՝ Архип Георгиевич Кудрин-Абагинский, հունվարի 7 (20), 1907, Abaga, Օլյոկմինսկի ուլուս, Յակուտիայի Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՌԽՖՍՀ - սեպտեմբերի 22, 1960(1960-09-22), Յակուտսկ, ԽՍՀՄ), խորհրդային յակուտ բանաստեղծ և թարգմանիչ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է Յակուտսկի շրջանի Աբագա գյուղում, գյուղացու ընտանիքում։ Դասավանդել է գյուղական դպրոցում, աշխատել է «Երիտասարդ բոլշևիկ» («Эдэр большевик») և «Պատրաստ եղիր» («Будь готов!») երիտասարդական թերթերում, ինչպես նաև` Յակուտիայի գրահրատարակչությունում և ռադիոհեռարձակման խորհրդում։ 1930-1932 թվականներին սովորել է Իրկուտսկի մանկավարժական ինստիտուտում, որտեղ ընտրվել է Արևելյան Սիբիրի գրողների միության անդամ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի (*«Հայրենական մեծ պատերազմ»*, 1941-1945) գործողությունների տարիներին մասնակցել է Կայսերական Ճապոնիայի դեմ մարտերին։ Պարգևատրվել է մեդալներով։ Բանաստեղծի անունով է կոչվել Օլյոկմինսկի ուլուսի Աբագա գյուղի միջնակարգ դպրոցը։ Բացվել է գրողի տուն–թանգարանը։

Ստեղծագործություն
-----------------

Գրել սկսել է 1923 թվականից, առաջին՝ «Բանաստեղծություններ և երգեր» ժողովածուն հրատարակվել է 1927 թվականին։ Աբագինսկու հիմնական ստեղծագործությունները խորհրդային հասարակության և պետության զարգացման գործում Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության դերի մասին է․ դրանք են՝ «Կոմունիզմ` լայն ճանապարհով», «Հարազատ կուսակցություն», «Հաղթանակած հերոս ժողովուրդ» ստեղծագործությունների շարքերը։ Առաջին անգամ յակուտական պոեզիայի մեջ մտցրել է շեշտային բանաստեղծությունը։ Նրա շատ բանաստեղծություններ դարձել են ժողովրդական երգեր։ Բանաստեղծի կարևորագույն ստեղծագործություններից են «Շանհայ» (1933) և «Ես ժողովրդի որդին եմ» (1938) պոեմները, որոնցից առաջինը նվիրված է Չինաստանի ժողովրդի՝ անկախության համար պայքարին, իսկ երկրորդը՝ սոցիալիստական հայրենիքի պաշտպանությանը։ Պատերազմի տարիներն հրատարակել է «Արևմուտք» և «Արևելելք» բանաստեղծությունների շարքերը։ Յակուտերեն է թարգմանել շատ ռուս և խորհրդային գրողների՝ Պուշկինի, Տուրգենևի, Գորկու, Չուկովսկու, ստեղծագործությունները։

Գրքեր
-----

* Талыллыбыт айымньылар. - Յակուտսկայ, 1958։
* Избранное. - Յակուտսկ, 1953,  153 էջ։
* Якутию пою. - Մագադան, 1957, 127 էջ։
* Под северным небом. - Մոսկվա, 1959։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  «Архип Георгиевич Кудрин»։ Якутский Государственный Литературный Музей им. П. А. Ойунского։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-06-22-ին։ Վերցված է 2011-06-22
2. ↑  Кудрин Архип Георгиевич // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.
3. ↑  «Краткая литературная энциклопедия», т.1, М. 1962

Արտաքին հղումներ
----------------

* Մատենագրություն Archived 2011-06-22 at WebCite
* Հիշողություններ Աբագինսկու հետ հանդիպումներից

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 1356154260813024480005 · WorldCat VIAF: 1356154260813024480005 |

 |
**Արկադի Թամազյան** () հայ պետական և քաղաքական գործիչ, Ալավերդու համայնքապետ (2022-2023), Ախթալայի համայնքապետ (2017-2022) և Ճոճկանի համայնքապետ (2012-2017), «Ապրելու Երկիր» կուսակցության քաղաքական խորհրդի անդամ։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1978 թվականի ապրիլի 1-ին։ 1984-1995 թվականներին սովորել և ավարտել է Ճոճկանի միջնակարգ դպրոցը։ 1995-1999 թվականներին սովորել և ավարտել է Երևանի «Միջազգային անկախ բնապահպանական և քաղաքագիտական համալսարանը»։ 1996-1998 թվականներին ծառայել է Հայաստանի զինված ուժերում։

2012 թվականի սեպտեմբերի 9-ի «Տեղական ինքնակառավարման մարմինների» ընտրություններում ընտրվել և 2016 թվականին վերընտրվել է Լոռու մարզի Ճոճկան համայնքի ղեկավար։ 2017-2022 թվականներին եղել է Ախթալայի համայնքապետ։ 2022 թվականի սեպտեմբերի 25-ի «Տեղական ինքնակառավարման մարմինների» համամասնական ընտրակարգով ընտրություններում ընտրվել է Լոռու մարզի Ալավերդի համայնքի ղեկավար։ 2022 թվականի նոյեմբերի 15-ին ստանձնել է Ալավերդի համայնքի ղեկավարի լիազորությունները։ 2023 թվականի ապրիլի 22-ին ընտրվել է «Ապրելու Երկիր» կուսակցության քաղաքական խորհրդի անդամ։

Ամուսնացած է, ունի երկու որդի։

44-օրյա պատերազմ
----------------

Հիմնական հոդված՝ 44-օրյա պատերազմ
2020 թվականի հոկտեմբերի 24-ից կամավոր ընդգրկվել է զորահավաքային միջոցառումներին և մասնակցել 44-օրյա պատերազմին՝ ղեկավարելով Լոռու մարզի կամավորական առաջին վաշտը որպես վաշտի հրամանատար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  ««Ապրելու երկիր» կուսակցությունը կմասնակցի Ալավերդի համայնքում տեղի ունենալիք ավագանու ընտրություններին»։ *news.am*։ 2022-08-20։ Վերցված է 2023-12-06
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  «Արկադի Թամազյան»։ *apreluyerkir.am*։ 2022-04-26։ Վերցված է 2023-12-06
**Այդին Ալի օղլի Ալիև** (մայիսի 28, 1957(1957-05-28), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), մաքսային ծառայության գեներալ-գնդապետ, Ադրբեջանի Պետական մաքսային կոմիտեի նախագահ (2006—2018):

Կենսագրություն
--------------

Այդին Ալի օղլի Ալիևը ծնվել է 1957 թվականի մայիսի 28-ին Բաքվում։ 1979 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Բաքվի պետական համալսարանի իրավաբանության ֆակուլտետը։ Հետագայում սկսել է դասավանդել նույն համալսարանում։ 1980–1992 թվականներին եղել է ավագ խորհրդատու, նախարարի օգնական, կադրային բաժնի պետի օգնական, Ադրբեջանի Հանրապետության արբիտրաժանյին խորհրդի դատավոր, Ադրբեջանի Բարձրագույն դատարանի վարչության պետ:1992-ից 1999 թվականներին աշխատել է Ադրբեջանի մաքսային պետական կոմիտեում որպես տեսուչ, ապա բաժնի պետ, գլխավոր խորհրդատու և գլխավոր վարչության պետ։

Քաղաքական կարիերա
-----------------

1999 թվականին Ալիևը զբաղեցրել է Մաքսային կոմիտեի առաջին տեղակալի պաշտոնը։ 2006 թվականի փետրվարի 6-ին նա Մաքսային կոմիտեի նախագահի պաշտոնում փոխարինել է Քյամալեդդին Հեյդարովին, ով նշանկվել էր Արտակարգ իրավիճակների նախարար։ Նրա ղեկավարման ընթացքում մաքսակետերը վերանորոգվել են։

Անձնական կյանք
--------------

Ալիևը ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. 1 2 3  «Azərbaycan Respublikası Dövlət Gömrük Komitəsinin sədri, gömrük xidməti general-leytenantı»։ Վերցված է 2010-11-29
3. ↑  «Kəmaləddin Heydərov Azərbaycanın fövqəladə hallar naziri, Aydın Əliyev isə dövlət gömrük komitəsinin sədri təyin edilib»։ Voice of America։ 2006-02-06։ Վերցված է 2010-11-29
4. ↑  «Dövlət Gömrük Komitəsinin sədri Aydın Əliyev: "Azərbaycanda gömrük tariflərinin artırılması məsələsi müzakirə edilmir"»։ Azeri Press Agency։ 2010-07-06։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-10-07-ին։ Վերցված է 2010-11-29
5. ↑  «Aydın Əliyev: "Avtomobillərin ölkəyə gətirilməsinə məhdudiyyət qoyulmalıdır"»։ ANS։ 2009-11-12։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-07-07-ին։ Վերցված է 2010-11-29
**Բոբ Բուլոք** (անգլ.՝ Bob Bullock), ամբողջական անունը՝ **Ռոբերտ Դուգլաս Բուլոք ավագ** (անգլ.՝ Robert Douglas Bullock, Sr. հուլիսի 10, 1929(1929-07-10), Hillsboro, Տեխաս, ԱՄՆ - հունիսի 18, 1999(1999-06-18), Օստին, ԱՄՆ), ամերիկացի քաղաքական գործիչ, Տեխասի 38-րդ փոխնահանգապետ (1991-1999), Տեխաս նահանգի քարտուղար (1971-1973)։

Կենսագրություն
--------------

Բոբ Բուլոքը ծնվել է 1929 թվականի հուլիսի 10-ին Հիլսբորոյում, Հիլ շրջան, Տեխաս։ Հիլսբորոյում ավարտել է դպրոցը և Հիլսբորոյի կրտսեր քոլեջը։

1951-ից 1954 թվականներին Բուլոքը ծառայել է ԱՄՆ ռազմաօդային ուժերում և մասնակցել է Կորեական պատերազմին։ Տեխաս վերադառնալուց հետո Բուլոքը սովորել է Լաբբոկի Տեխասի տեխնոլոգիական համալսարանում և ստացել է արվեստների բակալավրի աստիճան (*B.A.*)։ Նաև սովորել է Բեյլորի համալսարանի իրավունքի դպրոցում և 1958 թվականին ստացել է *Juris Doctor* առաջին իրավաբանական աստիճանը։

1956 թվականին Բուլոքն ընտրվել է Տեխասի ներկայացուցիչների պալատ և այնտեղ աշխատել է 1957-ից 1959 թվականներին։ Դրանից հետո որոշ ժամանակ զբաղվել է իրավաբանական գործունեությամբ, ինչպես նաև` մասնակցել է տարբերի կոմիտեների և հանձնաժողովների աշխատանքներին։

1971 թվականին Տեխասի նահանգապետ Փրեսթոն Սմիթը Բուլոքին նշանակել է Տեխասի նահանգի քարտուղար, և այդ պաշտոնում նա աշխատել է մինչև 1973 թվականը։

1975-ից 1991 թվականներին Բուլոքն աշխատել է Տեխաս նահանգի վերահսկիչ։

1990 թվականին Բուլոքը որպես թեկնածու մասնակցել է Տեխասի նահանգապետի ընտրություններին և հաղթանակ է տարել Տեխասի ապագա նահանագապետ Էն Ռիչարդսի հետ։ Բուլոքը Տեխասի փոխնահանգապետի պաշտոնում աշխատել է երկու չորսամյա ժամկետ՝ 1991 թվականի հունվարից մինչև 1999 թվասկանի հունվարը։

Բոբ Բուլոքը մահացել է 1999 թվականի հունիսի 18-ին Օսթինում և հուղարկավորվել է Տեխաս նահանգի գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Bob Bullock» (HTML)։ *Lieutenant Governors of Texas, 1846-present*։ Legislative Reference Library of Texas - www.lrl.state.tx.us։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-09-26-ին։ Վերցված է 13.07.2013
2. 1 2 3  Carolene English։ «Bullock, Robert Douglas (Bob)» (HTML)։ *Handbook of Texas Online*։ Texas State Historical Association։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-07-13-ին։ Վերցված է 2013-07-13
3. 1 2 3  «Presiding Officers of the Texas Legislature (1846-2010)» (PDF)։ Texas Legislative Council - www.tlc.state.tx.us։ 2010։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-06-18-ին։ Վերցված է 2013-07-13
4. ↑  «Bob Bullock» (HTML)։ Texas State Cemetery, www.cemetery.state.tx.us։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-09-03-ին։ Վերցված է 2013-07-13
Կամչատկական արևքուրիկ
**Կամչատկական Արևքուրիկ**, բազմամյա խոտ, Արևքուրիկների ցեղ, Արևքուրիկազգիների ընտանիք։ Տարածված է Ռուսաստանում՝ Կամչատկա, Սախալին,Կուրիլյան կղզիներ և Ճապոնիայում՝ Հոկայդո և Հոնսյու։

Բուսաբանական նկարագիր
---------------------

Մերկ բազմամյա խոտի բարձրությունը 10-35 սմ է։ Արմատը բարակ է, փայտային, ավելի ճյուղավորված։ Կոթը բազմաթիվ, ուղիղ, երբեմն ոլորուն, հարթ, կլորացված, շագանակագույն կամ կարմրավուն է։ Տերևները նստած ձևով, զույգ խաչաձև, օվալաձև, երկարավուն-ձվաձև կամ ուղղակի ձվաձև, 1.4-3.5 սմ երկարությամբ եւ 0.7-1.6 սմ լայնությամբ, բութ, ներքեւում մուգ գույնով, ամուր եզրերով։ Տերևների մակերեսի և եզրերի վրա սև կետավոր խցուկներ կան։ Ծաղիկները քիչ են, երբեմն լիովին միայնակ։

Ծաղկաբույլը հուրան է՝ 3-5 սմ երկարությամբ և 2-4 սմ լայնությամբ։ Ծաղկակոթը ավելի կարճ է, քան տերևները և ծաղկատերևները։ Ծաղկատերևները երկարավուն կամ օվալաձև-երկարավուն են, 6-7 մմ երկարությամբ, եզրերում սև կետավոր խցուկներ ունի։ Բաժակը խորը առանձնացված է։ Բաժակաթերթը ամբողջությամբ կարմրավուն է, երկարավուն կամ օվալաձև-երկարավուն ձևի, 6 մմ երկարությամբ և 2,5 մմ լայնությամբ։ Պսակաթերթը ոսկեգույն ծաղիկներով, 1-1,2 սմ երկաությամբ և 4,5 մմ լայնությամբ երկարավուն, մի քիչ բութ սև կետիկներով 1։ Առէջները բազմաթիվ են, ծալված 3 փնջերով։ Սերմնարանը լայն է, օվալաձև, 3-3,5 մմ երկարությամբ, բաց շագանակագույն։ Նման է երեք ազատ սյուների։ Սերմնատուփը օվալաձև է, երկարավուն, 7 մմ երկարությամբ և 2,5-3 մմ լայնությամբ, շագանակագույն է։ Սերմը փոքր է, 0,5 մմ երկարությամբ, գլանաձև է, չեչոտ, փայլուն, հիմնականում դարչնագույն մակերեսով։

Ծաղկում է հուլիսին։ Պտուղ է տալիս օգոստոսին։ Տեսակը նկարագրված է Կամչատկայից։

Բնապահպանություն և կիրառություն
-------------------------------

Կամչատկական Արևքուրիկն աճում է անտառներում, ծովափին մոտ գտնվող տունդրայում, մարգագետնային հարթավայրերում, գետերի և տաք աղբյուրների մոտ։ Դեկորատիվ ծառ է, մարդիկ տնկում են ալպյան և լեռնային այգիներում։ Հյուսիսի բնիկ բնակիչները փոքր կտորները օգտագործում են սննդի համար, իսկ տերևները և խոտը թեյ են եփում։

Դասակարգում
-----------

Կամչատկական Արևքուրիկը մտնում է Արևքուրիկազգիների ընտանիքի Արևքուրիկ ցեղի մեջ։

Ծանոթագրություն
---------------

1. ↑  Романов И. В. Шамаев А. С. (2019)։ «О ЗАДАЧЕ ГРАНИЧНОГО УПРАВЛЕНИЯ ДЛЯ СИСТЕМЫ, ОПИСЫВАЕМОЙ ДВУМЕРНЫМ ВОЛНОВЫМ УРАВНЕНИЕМ»։ *Известия Российской академии наук. Теория и системы управления* (1): 109–116։ ISSN 0002-3388։ doi:10.1134/s000233881901013x
2. ↑  «Рисунок 1 на англ.»։ *dx.doi.org*։ Վերցված է 2020-02-23
3. ↑  «Regional averages of mean species abundance, 1820-2000»։ *dx.doi.org*։ 2014-10-02։ Վերցված է 2020-02-23
4. ↑  Christenhusz Maarten J. M. Fay Michael F. Chase Mark W. (2017)։ *Plants of the World*։ University of Chicago Press։ ISBN 978-0-226-52292-0
5. 1 2  *Зверобой камчатский*: информация на сайте Olig.ru
6. ↑  Gustafsson M. H. G. (2007)։ *Flowering Plants · Eudicots*։ Berlin, Heidelberg: Springer Berlin Heidelberg։ էջեր 57–60։ ISBN 978-3-540-31050-1

Գրականություն
-------------

* *Шишкин Б. К. Бобров Е. Г.* Род 895 Зверобой — Hypericum L. // Флора СССР : в 30 т. / начато при рук. и под гл. ред. В. Л. Комарова. — М. ; Л. : Изд-во АН СССР, 1949. — Т. 15 / ред. тома Б. К. Шишкин, Е. Г. Бобров. — С. 237—238. — 742 с. — 4000 экз.
Այծենուց պատրաստված մագաղաթ
**Այծենի**, այծից ստացվող կաշի։ Որպես կաշվի արդյունաբերության հումք, շատ ավելի բարձր են գնահատվում, քան ոչխարներների և մյուս երեսացու կենդանիների կաշիները։ Այծենիներից ստացված քրոմային դաբաղված շեվրոն շատ ավելի ճկուն, դիմացկուն և գեղեցիկ արտաքինով երեսացու է կանանց, իսկ առանձին դեպքերում՝ տղամարդկանց և երեխաների կոշիկների համար, քան այլ տեսակի երեսացուները։ Լայն օգտագործում ունի գորգագործության մեջ։

Այծենուց ստացված կաշվի ամրությունն ու ճկունությունը բացցատրվում է դրա հյուսվածքային կառուցվածքի առանձնահատկությամբ, վերնամաշկի բարակությամբ, մաշկահիմքի պտկիկային ցանցային շերտերի համեմատական հաստությամբ և մի շարք այլ առանձնահատկություններով։ Համեմատած ոչխարենու հետ՝ այծենու ճարպագեղձերը քիչ են, ինչի շնորհիվ պատրաստի կաշին ավելի խիտ է, ամուր և դիմացկուն։

Այծենու մորթու կոլագենային խրձերը համեմատաբար ավելի ամուր են, փոքր-ինչ ավելի մեծ թեքման անկյունով, քան ոչխարենին, ինչը դրա ամրության հատկանիշներից մեկն է։ Այծենուց ստացված կաշվի երեսը ոչխարենու համեմատ կոշտ է, սակայն ավելի դիմացկուն, կաշվենանխշն ունի խոշոր հատիկային կառուցվածք, որը կախված է հասակային փոփոխության հետ։

Հռոմեական դիցաբանության մեջ Լուպերկալիայի տոնախմբության ժամանակ քահանաները կրում էին այծենիներ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «LacusCurtius՝ հռոմեական կրոն (Սմիթի բառարան 1975)»։ «Penelope.uchicago.edu»։ 2003 թ․ փետրվարի 14։ Վերցված է 2013 թ․ նոյեմբերի 21–ին

Գրականություն
-------------

* Յուրի Մարմարյան, Ս. Մարգարյան (2010). *«Կաշվի և մորթու քիմիա և տեխնոլոգիա»*, *մաս առաջին*, Երևան, «ՀՊԱՀ»,
Արկտիկական խորհուրդ     անդամներ     դիտորդներ
**Արկտիկական խորհուրդ**, միջազգային խորհուրդ, որը ստեղծվել է 1996 թ-ին՝ Ֆինլանդիայի նախաձեռնությամբ՝ Արկտիկայի բնության պահպանության համար։

Պատմություն
-----------

1996 թ-ի սեպտեմբերի 19-ին ստեղծվեց Արկտիկական կոմիտեն, որը ներառեց Արկտիկային հարող երկրներին (Դանիա, Կանադա, Նորվեգիա, Շվեդիա, Ֆինլանդիա, ԱՄՆ, Ռուսաստան, Իսլանդիա) և Եվրոպական խորհրդարանը։ Ներկայումս Արկտիկական կոմիտեն ակտիվ մասնակցում է Արկտիկական խորհրդի աշխատանքներին՝ որպես դիտորդ կազմակերպություն։

2011 թ-ի մայիսի 14-ին Արկտիկական խորհրդի նստաշրջաններից մեկը տեղի ունեցավ Նուուկում, Գրենլանդիայում։ Այնտեղ խորհրդի անդամ բոլոր 8 երկրները ստորագրեցին «Ավիացիոն և ծովային փնտրման և օգնության» մասին հուշագիր։

Ծրագրվում է, որ հաջորդ նստաշրջաններից մեկում կստորագրվի Արկտիկայում նավթի արտահանման կրճատումների վերաբերյալ հուշագիր։

Մասնակիցներ
-----------

* {{{2}}}Դանիա
* {{{2}}}Իսլանդիա
* Կանադա
* {{{2}}}Նորվեգիա
* Ռուսաստան
* ԱՄՆ-ի դրոշըԱՄՆ
* Ֆինլանդիա
* {{{2}}}Շվեդիա

Դիտորդ երկրներ
--------------

* Միացյալ Թագավորություն Միացյալ Թագավորություն
* {{{2}}}Գերմանիա
* {{{2}}}Իսպանիա
* {{{2}}}Իտալիա (ժամանակավոր կարգավիճակ, մինչ նախարարների հաջորդ խորհրդաժողովը)
* {{{2}}}Չինաստան (ժամանակավոր կարգավիճակ, մինչ նախարարների հաջորդ խորհրդաժողովը)
* Հարավային Կորեա (ժամանակավոր կարգավիճակ, մինչ նախարարների հաջորդ խորհրդաժողովը)
* Նիդերլանդներ
* Լեհաստան
* {{{2}}}Ֆրանսիա
* Ճապոնիա
* {{{2}}}Հնդկաստան
* Սինգապուր

Միջազգային դիտորդ կազմակերպություններ
-------------------------------------

* Բնության պահպանության համաշխարհային միություն
* Արկտիկական երկրների խորհրդարանական ասոցիացիա
* Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտե
* ՄԱԿ-ի շրջակա միջավայրի ծրագիր
* ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագիր
* Հյուսիսային խորհուրդ
* Հյուսիսային համաժողով

Ոչ կառավարական դիտորդ- կազմակերպություններ
------------------------------------------

* Վայրի բնության համաշխարհային ֆոնդի արկտիկական ծրագիր
* Արկտիկայի համալսարան

Նախագահություն
--------------

1996—1998 թթ նախագահ երկիր — Կանադա,

1998—2000 թթ նախագահ երկիր — ԱՄՆ,

2000—2002 թթ նախագահ երկիր — Ֆինլանդիա

2002—2004 թթ նախագահ երկիր — Իսլանդիա

2004—2006 թթ նախագահ երկիր — Ռուսաստան,

2006—2008 թթ նախագահ երկիր — Նորվեգիա,

2009—2011 թթ նախագահ երկիր — Դանիա,

2011—2013 թթ նախագահ երկիր — Շվեդիա.

2013—2015 թթ նախագահ երկիր — Կանադա (2013 թ-ին նախագահությունը ընդունել է Կանադան արդեն երկրորդ անգամ),

2015—2017 թթ նախագահ երկիր — ԱՄՆ,

2017—2019 թթ նախագահ երկիր — Ֆինլանդիա,

2019—2021 թթ նախագահ երկիր — Իսլանդիա,

2021—2023 թթ նախագահ երկիր — Ռուսաստան

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Արկտիկական խորհուրդ
2. ↑  Arctic Parliamentarians (անգլ.)
3. ↑  Программа ООН по окружающей среде (ռուս.)
4. ↑  Northern Forum (անգլ.)
5. ↑  Швеция приняла председательство в Арктическом совете(չաշխատող հղում)
 // Интернет-агентство *BarentsObserver.com*. — 16 мая 2011.
6. ↑  «Приоритетной темой срока председательства Финляндии в Арктическом совете станет образование»։ YLE։ Վերցված է 2017 թ․ մայիսի 11

Արտաքին հղումներ
----------------

* Արկտիկական խորհրդի(անգլ.)
**Ակաբայի դղյակ** կամ **Ակաբայի մամլուքյան ամրոց** (արաբ․՝ قلعة العقبة‎‎), պաշտպանական ամրություն՝ ամրոց, որը գտնվում է Հորդանանի թագավորության Ակաբա նավահանգստային քաղաքում։

Համարվում է Ակաբայի գլխավոր տեսարժան վայրերից մեկը։ Ակաբայի ամրոցի հարևանությամբ գտնվում է Հորդանանի դրոշակաձող, որի վրա պատկերված է Օսմանյան Թուրքիայի դեմ կազմակերպված Արաբական մեծ հեղափոխության խորհրդանշական դրոշը։

Ակաբայի ամրոցին կից գործում է նաև Աքաբայի հնագիտական թանգարանը և Մեքքայի շերիֆ և էմիր, Հեջազի թագավոր Ալ-Հուսեյն իբն Ալի ալ-Հաշիմիի ամառային նստավայրը։

Պատմություն
-----------

Ակաբայի ամրոցը կառուցվել է խաչակիրների կողմից՝ Խաչակրաց արշավանքների շրջանում։ 14-րդ դարում այն լրջորեն վերակառուցվել է Եգիպտոսի մամլուքյան կառավարիչների կողմից։

1587 թվականին Ակաբայի ամրոցը վերակառուցվել է Սալադ ալ-Դինի կառավարման տարիներին։ Ամրոցի մուտքի պատերի մոտ մեզ են հասել արձանագրություններ և փորագրություններ՝ արաբերեն լեզվով։

Ակաբայի ամրոցի պատերին կան նաև արձանագրություններ Ղուրանից։ 16-րդ դարում Աքաբա քաղաքը և գրեթե ամբողջ Արաբական թերակղզին գրավվել է 1299 թվականից պատմության թատերաբեմում հայտնված Օսմանյան կայսրության կողմից։ Օսմանյան կայսրության տիրապետության տարիներին քաղաքի կարգավիճակը կտրուկ անկում ապրեց և Ակաբան վերածվեց ձկնորսական նշանակության փոքրիկ գյուղի։

Այս կարգավիճակում Ակաբան մնաց 400 տարի։ Մանդատային կարգավիճակի հանձնումից հետո ամրոցը վերակառուցվեց՝ Մեծ Բրիտանիայի հովանավորությամբ։

Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին գնալով թուլացավ թուրքական տիրապետությունը քաղաքում։ Ակաբայի ամրոցը վնասվեց պատերազմի ընթացքում, սակայն այս թվականները նշանավորվեցին նրանով, որ քաղաքը աստիճանաբար անցավ արաբական տիրապետության տակ։

Ակաբայի ամրոցը ծառայել է, որպես կարևոր ռազմական կայանք և հենակետ Արաբական հեղափոխության տարիներին։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
*

Տես նաև
-------

* Սալահ ալ-Դինի բերդ
* Ակաբա

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Լոուրենս Արաբացի. Ակաբայի ամրոցի տեղագրություն, Հորդանան»։ *www.pbs.org*։ Վերցված է 2016 թ․ հոկտեմբերի 13
2. ↑  B.O.C. Բիզնես-խորհրդատու։ «Հորդանան՝ զբոսաշրջային օբյեկտներ Հարավային Ամմանում՝ Ակաբայում»։ *www.kinghussein.gov.jo*։ Վերցված է 2016 թ․ հոկտեմբերի 13

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Ակաբայի ամրոց** կատեգորիայում։ |
**Բայեսյան ցանցը** (անգլ.՝ Bayesian network), Բայեսի ցանցը կամ հավանական հավասարակշռված ուղղորդված ոչ ցիկլային գրաֆիկական մոդելը հավանական հավանական գրաֆիկական մոդել է (վիճակագրական մոդելի մի տեսակ), որը ներկայացնում է փոփոխականների և նրանց պայմանական կախվածությունը ուղղորդված ոչ ցիկլային գրաֆիկով (DAG ): Օրինակ, Բայեսյան ցանցը կարող է ներկայացնել հիվանդությունների և ախտանիշների հավանական փոխհարաբերությունները։ Հաշվի առնելով ախտանիշները, ցանցը կարող է օգտագործվել տարբեր հիվանդությունների առկայության հավանականությունը հաշվարկելու համար:Արդյունավետ ալգորիթմները կարող են կատարել խելամիտ մտահանգում և ուսուցանել Բայեսյան ցանցերում։ Բայեսյան ցանցերը, որոնք փոփոխականների մոդելային հաջորդականություններ են (օրինակ, խոսքի ազդանշանները կամ սպիտակուցային հաջորդականությունները) կոչվում են դինամիկ Բայեսյան ցանցեր։ Բայեսյան ցանցերի ընդհանրությունները, որոնք կարող են ներկայացնել և լուծել որոշակի խնդիրների անորոշություն, կոչվում են ազդեցության դիագրամներ։

Մտահանգում և ուսուցում
----------------------

Բայեսյան ցանցերը իրականացնում են երկու հիմնական մտահանգում.

1. Չդիտարկված փոփոխականների ներխուժում
2. Պարամետրային ուսուցում

Բայեսյան ցանցի և Նեյրոնային ցանցի տարբերությունները
---------------------------------------------------

* Տեսական հիմնավորում
* Վերահսկելի ուսուցում

Ի տարբերություն Բայեսյան ցանցերի Նեյրոնային ցանցերը սահմանափակ են վերահսկելի ուսուցման տեսանկյունից։

* Տվյալների մարզման համար պահանջվող քանակ
* Տվյալների նախապատրաստում

Ի տարբերություն Նեյրոնային ցանցերի,Բայեսյան ցանցերը աշխատում են մաքսիմիզացիայի և ակնկալիքի ալգորիթմների շնորհիվ։

* Տվյալների փոփոխման հարմարվողականություն

Նեյրոնային ցանցերում պետք է հիմնել վերահսկող համակարգ, իսկ Բայեսյան ցանցերի դեպքում ուղղակի ներմուծում ենք նոր տվյալները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  *Judea Pearl.* Causality: Models, Reasoning, and Inference. — 2-nd Edition. — Cambridge University Press, 2009. — 464 p. — ISBN 9780521895606
2. ↑  «Wikipedia»։ *wikipedia.org*։ Վերցված է 2018-10-30
3. ↑  «Carnegie Mellon School of Computer Science»։ *Carnegie Mellon School of Computer Science* (անգլերեն)։ Վերցված է 2018-10-30
4. ↑  «Introduction to Bayesian networks»։ *www.bayesserver.com* (անգլերեն)։ Վերցված է 2018-11-04
**Գևորգ Գրիգորյանի (Ջիոտտո) արվեստանոց-թանգարանը** հիմնադրվել է 1977 թվականին Երևանում մի խումբ արվեստագետների և ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ Գևորգ Գրիգորյանի (Ջիոտտո, 1897-1976 թվականներ) այրու՝ Դիանա Ուկլեբայի նախաձեռնությամբ։ 1979 թվականից համարվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահի մասնաճյուղերից մեկը։

Պատմություն
-----------

Արվեստանոց-թանգարանում ներկայացված են նկարչի ստեղծագործական ժառանգությունը, հուշաձեռագրային նյութեր, անձնական իրեր։
Գևորգ Գրիգորյանի գեղարվեստական մտածողությունը ձևավորվել է Թիֆլիսում։ Գևորգ Գրիգորյանը ստեղծել է հոգեբանական դիմանկարներ, զուսպ նատյուրմորտներ, տարաբնույթ հորինվածքներ։ Նկարել է մտերիմներին, բարեկամներին, մի ամբողջ շարք են կազմում տարբեր տարիներին վրձնած կնոջ՝ նկարչուհի և բանաստեղծուհի Դիանայի պատկերները, որոնք միմյանցից տարբերվում են գունային լուծումներով, կառուցվածքով, լի են քնքշանքով ու սիրով։

Թեմատիկ հորինվածքներում Գևորգ Գրիգորյանը կրկին անդրադառնում է իր մանկության տարիների Թիֆլիսին՝ վերարտադրելով ժամանակին բնորոշ մթնոլորտը, կենցաղն ու բարքերը։ Առանձնակի հետաքրքրություն են ներկայացնում Գևորգ Գրիգորյանի նատյուրմորտները։ Նկարչի վրձինը վարպետորեն կերտում է հիմնականում թեք հարթությունների վրա տեղադրված պարզունակ կենցաղային առարկաներ, մրգեր, ծաղիկներ։

Արվեստանոց-թանգարանի սրահներից մեկում ներկայացված են Դիանա Ուկլեբայի մի քանի կտավները, իսկ առաջին հարկում՝ «թիֆլիսյան դպրոցի» անվանի նկարիչների ստեղծագործությունները։

Միջացառումներ
-------------

Ջոտտոյի արվեստանոց-թանգարանը հայ և վրաց ժողովուրդների բարեկամության մշակութային մի կենտրոն է, որտեղ կազմակերպվում են Վրաստանի նկարիչների ցուցահանդեսներ, մշակութային կապերին վերաբերող միջոցառումներ, կազմակերպվում են նաև դասախոսություններ։

Հասցե
-----

Ցուցասրահը գտնվում է Երևանի Մաշտոցի պողոտայի 45ա հասցեում։

Պատկերասրահ
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Wiki Loves Monuments monuments database — 2017.
2. ↑  Գևորգ Գրիգորյանի (Ջոտտո) արվեստանոց-թանգարան
3. ↑  «Պտոյտներ Հայաստանի Մշակոյթի Գանձարաններուն Մէջ – ԻԳ – Թախծոտ Գոյներու Քնարերգուն Գէորգ Գրիգորեանի (Ճոտտոյի) Արուեստանոց-Թանգարան - ՌԱԿ ՄԱՄՈՒԼ | Պաշտօնական Կայք Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան»։ *ՌԱԿ ՄԱՄՈՒԼ | Պաշտօնական Կայք Ռամկավար Ազատական Կուսակցութեան* (հայերեն)։ 2018 թ․ հունվարի 9։ Վերցված է 2018 թ․ հունվարի 19  CS1 սպաս․ հայերենը նշված է (link)
**Անատոլ Ֆրանսի դիմանկարը**, Էդգար Շահինի հոգեբանական դիմանկարներից է, որը պատկանում է մեծ մարդասեր Անատոլ Ֆրանսին։

Մտահղացում
----------

Գրողի հետ ունեցած մոտ փոխհարաբերությունը նպաստել էր, որ Շահինը լավ ճանաչի նրան խոր ծերության տարիներին։ Նա նրան լավ գիտեր որպես առաջադիմական գրողի, որն իր վեպերով մերկացնում էր կապիտալիստական կեղծ դեմոկրատիան, նրա քաղաքական անսկզբունքայնությունը, կղերականության հետադիմական գործունեությունը։ Շահինին հայտնի էին նաև Ա.Ֆրանսի մարդասիրական նկրտումները հայկական եղեռնի կապակցությամբ, երբ նա ի լուր աշխարհի հանդես էր եկել` դատապարտելով թուրքական իշխանությունների բարբարոսությունները։

Նկարագրություն
--------------

Ծերունի գրողի հայացքը խորն է, իմաստուն, արտահայտությունը` բարի, մարդկային, ազնիվ բարեմասնություններով օժտված։ Սակայն ծերունական խաղաղ արտահայտության (հավանաբար չիրականացված մտահղացումների հետ կապված) ետևում կա ինչ-որ մտահոգություն։

Անատոլ Ֆրանսը պատկերված է դիմացից։ Նա կրում է ցածր գդակ։ Նրա լայն ճակատը և մինչև կուրծքը իջած սպիտակ մորուքը պատկառելի տեսք են տալիս նրա դեմքին։

Նյութ
-----

Անատոլ Ֆրանսի դիմանկարը կատարված է չոր ասեղի տեխնիկայով, ինչպես Պոլ Վերլենինը, բայց դրանց մեջ տարբերություն կա, որը պայմանավորված է յուրաքանչյուրի ֆիզիկական տվյալներով։ Վերլենը գրաֆիկական է, Ֆրանսը` փափուկ գեղանկարչական։

Արձագանքներ
-----------

Հայտնի է, որ Անատոլ Ֆրանսը իր դիմանկարից գոհ է մնացել և մի օրինակի վրա հետևյալ մակագրությունն է արել. «Առ Էդգար Շահին` շնորհակալ ըլլալով իրեն, որ զիս այսքան շնորհքով ու բարյացակամությամբ պատկերացուց և հիացումս հայտնելով իր այսքան խորունկ տաղանդին համար»։

Մալուլի հաղորդումով` Ֆրանսի դիմանկարը գնահատման է արժանացել Ֆրանսիայում, Անգլիայում, Գերմանիայում, Ամերիկայում Ռուսաստանում` հրատարակվելով գծեր։

«Հայերը արվեստի մեջ» հոդվածում Ս.Գ. Կարա-Մուրզան Շահինի մասին գրել է. «Զարմանալի է պորտրետային նմանությունը որսալու Շահինի կարողությունը։ Նկարի կատարելությամբ Շահինը կարողանում է բացահայտել մոդելի ներքին, հոգեբանական դեմքը։ Անատոլ Ֆրանսի պորտրեն, որ կատարել է Շահինը, ֆրանսիացիների կողմից իրավամբ համարվում է պորտրետային արվեստի գլուխգործոց»։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Շահին Էդգար Պետրոսի | Էդգար Շահինի դիմանկարը (ինվենտար համար` 16231) - Database - Collection - National Gallery of Armenia»։ *www.gallery.am*։ Վերցված է 2019 թ․ ապրիլի 24
2. ↑  Եղիշե Մարտկյան, Հայկական կերպարվեստի պատմություն, Երևան, 1987
**Արմեն Դիվանյան** (օգոստոսի 24, 1958(1958-08-24) - սեպտեմբերի 1, 2013(2013-09-01)), հայ կոմպոզիտոր։

Կենսագրություն
--------------

Արմեն Դիվանյանը ծնվել է 1958 թվականին, Երևանում։ Նվագել է դաշնամուր, կիթառ, ջութակ, հանդես է եկել տարբեր վոկալ գործիքային խմբերում։ 1981 թվականին հիմնադրել և ղեկավարել է «Առվակ» վոկալ-գործիքային մանկական անսամբլը, որը հետագայում դարձել է «Հայհամերգի» կոլեկտիվը։ 1996 թվականին հրավիրվել է ղեկավարելու Հայաստանի Ազգային ռադիոյի պետական «Արևիկ» մանկապատանեկան անսամբլը։ 2001 թվականից խումբն առանձնացել է Հանրային Ռադիոյից և Դիվանյանը շարունակել է ղեկավարել խումբը մասնավոր հիմունքներով։ 2004-2009 թվականներին անսամբլի հետ հյուրախաղերով եղել է Լիբանանում, ԱՄՆ-ում, Կիպրոսում, Բուլղարիայում, Ռուսաստանում, 2007 թվականին՝ Նիդերլանդների Ռոտերդամ քաղաքում նրա սաներն առաջին անգամ ներկայացրել են Հայաստանը «Մանկական Եվրատեսիլ» երգի մրցույթում։ 2009 թվականից խումբը վերանվանել է «Արևներ»։ 1999-2010 թվականներին թողարկել և հրատարակել է նոտաների ժողովածուներ, մանկական երգերի ձայնասկավառակներ և տեսասկավառակներ։ Հեղինակել է գործիքային պիեսներ, թավջութակի սոնատ, տարբեր ներկայացումների համար գրած երաժշտություն, «Գուլիվերի ճանապարհորդությունը» ներկայացման համար գրած երաժշտությունը, ինչպես նաև կամերային և էստրադային մի շարք երգեր։ Համագործակցել է Հայաստանի լավագույն կոմպոզիտորների, սկսնակ երգահանների, մի շարք գործիքավորողների, հնչյունային ռեժիսորների հետ։

Պարգևներ
--------

* ՀՀ մշակույթի նախարարության պատվոգիր, 2007

Մահը
----

Մահացել է Երևանում՝ սրտի կաթվածից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Մահացել է «Արևներ» մանկապատանեկան խմբի հիմնադիր Արմեն Դիվանյանը
2. 1 2  «Մահացել է կոմպոզիտոր Արմեն Դիվանյանը»։ Վերցված է 2017-08-14
3. ↑  Baghdasaryan Aram։ «AV Production - Արմեն Դիվանյան»։ *avproduction.am*։ Վերցված է 2017-08-14 (չաշխատող հղում)
**Ալֆոնսո** (անգլերեն՝ Alfonso, նոյեմբերի 24, 1273, Բայոնա - օգոստոսի 19, 1284, Վինձոր ամրոց, Միացյալ Թագավորություն), նաև անվանում էին **Ալֆոնս**, Չեսթերի կոմս, Անգլիայի թագի ժառանգորդ, ով երբեք չդարձավ թագավոր։

Ալֆոնսոն Անգլիայի թագավոր Էդուարդ I-ի և Էլեանոր Կաստիլիացու իններորդ զավակն էր։ Նա ծնվել է Գասկոնի Բայոննա քաղաքում, որը պատկանում էր նրա մորեղբայր Կաստիլիայի թագավոր Ալֆոնսո X-ին, մինչև նրա ծնողներն ամուսնացան 1254 թվականին։ Ալֆոնսոյին անվանել են մորեբոր պատվին։ Անգամ Էլեանոր թագուհին խնդրել է իր եղբորը գալ Գասկոն և դառնալ երիտարդ արքայազնի կնքահայրը։

Ալֆոնսոյի ավագ եղբայր Հովհաննեսը մահացել է 1271 թվականին, մյուս ավագ եղբայր Հենրին՝ 1274 թվականին, ինչից հետո նա մնաց զույգի միակ որդին թագուհու կյանքի վերջին ամիսներին։ Քանի որ նրա ծնողները շատ էին ճանապարհորդում, Ալֆոնսոն հաճախ էր մենակ մնում։ Այնուամենայնիվ Էլեանոր թագուհին ձգտում էր մասնակցել նրա դաստիարակությանը, անգամ նրա խոհարարը իսպանացի էր։
Տասը տարեկանում Ալֆոնսոն նշանադրվեց Մարգարետի հետ, ով Հոլանդիայի կոմս Ֆլորիս V-ի դուստրն էր։ Տեղի էր ունենում ճոխ հարսանյաց արարողության նախապատրաստում, երբ նա հիվանդացավ և հարսանյաց արարողությունից մի քանի ամիս առաջ մահացավ։

Ալֆոնսոյի մահից շատ չանցած ծնվեց նրա կրտսեր եղբայր Էդուարդը, ով դարձավ գահի ժառանգորդ։ Ալֆոնսոն հուղարկավորվեց Վեստմինստերյան աբբայությունում, չնայած նրա գերեզմանի ստույգ վայրը հայտնի չէ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  Bent Margaret (2016)։ *Magister Jacobus de Ispania, Author of the Speculum Musicae*։ Routledge։ էջեր 84, 135։ ISBN 978-1317102731 – via Google Books
2. ↑  «On This Day: Death of Alphonso, Earl of Chester – History Blog»։ *www.creativehistorian.co.uk*։ 2015-08-19։ Վերցված է 2 August 2017

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | The Peerage · Find A Grave · WikiTree · WeRelate · Rodovid |

 |
**Ահաբեկչական գործողություն Փեշավարում**, 2023 թվականի հունվարի 30-ին մահապարտի կատարած ահաբեկչություն Պակիստանի Փեշավար քաղաքի շիա մզկիթում երկուշաբթի կեսօրվա աղոթքի ժամանակ։ Առնվազն 100 մարդ զոհվել է ավելի քան 220 մարդ վիրավորվել։

Նախապատմություն
---------------

20-րդ դարի վերջին և 21-րդ դարի սկզբին հյուսիսարևմտյան Պակիստանը հաճախ ենթարկվել է իսլամիստների հարձակմանը։ 2004 թվականին նրանց հարձակումները վերաճել են ապստամբության։ Փեշավարը նախկինում ենթարկվել է ահաբեկչական հարձակումների, այդ թվում շիա մզկիթներում՝ 2013, 2015 և 2022 թվականներին։

Իրադարձթւթյուն
--------------

Պայթուցիկ սարքը գործի է դրել առաջին շարքում նստած մահապարտ-ահաբեկիչը։ Քանդվել է մզկիթի պատի մի մասը և փլատակների տակ թողնելով հավատացյալների մի մասին։

Ծանր վիճակում գտնվող 10 վիրավորներ տեղափոխվել են Փեշավարի «Լեդի Ռիդինգ»«» հիվանդանոց

Պատասխանատվություն
------------------

Ոչ մի խմբավորում չի ստանձնել հարձակման պատասխանատվությունը, սակայն ենթադրվում է, որ այն կարող է իրականացրած լինեն պակիստանի թալիբները։

Տես նաև
-------

* Ահաբեկչություն Փեշավարում (2022)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Взрыв в мечети во время молитвы в Пешаваре: часть здания обрушилась, десятки людей ранены, много жертв
2. ↑  Death toll from blast in Pakistan mosque rises to at least 100 as country faces ‘national security crisis’
3. ↑  Теракт в Пакистане: взрыв в мечети в Пешаваре унес жизни 17 человек (видео)
4. ↑  «Pakistan mosque bombing: Dozens dead and injured as suicide bomber hits mosque full of police»։ *www.cbsnews.com* (en-US)։ Վերցված է 2023-01-30