recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Կակաչով չորաբլիթներԿակաչով չորաբլիթներ
**Չորաբլիթ**, **օղաբլիթ**, խմորից (որպես կանոն՝ քաղցր ցորենի) պատրաստված չոր, շրջանաձև ուտեստ։ Այս հրուշակեղենը մեծ տարածում ունի բելառուսական, լեհական, ռուսական և ուկրաինական խոհանոցներում։ Չորաբլիթի տեսակ է հանդիսանում օղաբլիթը։ Արևելյան սլավոնների մոտ թեյի հետ մատուցվող ամենատարածված ակրատներից է։

Նախկինում չորաբլիթները սովորաբար շարում էին առասանակի տեսքով և այդպես վաճառում, սակայն մեր օրերում ամենուր վաճառվում են փաթեթավորված չորաբլիթներ։ Մինչև 1950 թվականը օղաբլիթների կտրտումն ու պատրաստումը ձեռքով էր արվում, ավելի ուշ ներդրվեց հատուկ սարքավորում, որի միջոցով ձևավորվում էին օղաբլիթները։

Հավանաբար «չորաբլիթ» անվանումը նշանակում է չորացրած մթերք, որն իրենից ներկայացնում է ձմռան պաշար։

Պատրաստում
----------

Չորաբլիթի խմորի համար անհրաժեշտ բաղադրիչներն են՝ ալյուրը, ձուն, աղը և ջուրը, ինչպես նաև համային հավելումները՝ կախված տվյալ բաղադրատոմսից։ Խմորը պատրաստելուց հետո՝ այն կտրում են բարակ շերտերով, որոնցից յուրաքանչյուրը պետք է ունենա 0,5 սմ հաստություն։ Շերտերից յուրաքանչյուրին շրջանի ձև են տալիս և գցում եռացող ջրի մեջ։ 4-5 րոպե անց շրջանաձև խմորները բարձրանում են ջրի երես, դրանք հանում են եռացող ջրից, ապա տեղափոխում են ջեռոց, որպեսզի թխվեն։ Հրուշակեղենը չորանում է թխվելու ընթացքում, ընդ որում՝ չորաբլիթներն ավելի ուժեղ չորացման են ենթարկվում. պատրաստի օղաբլիթում ջրի առկայությունը կազմում է 14—17 %, չորաբլիթում՝ 8,5—12 %: Չորաբլիթի տրամագիծը կազմում է 4-12 սմ (սովորաբար օղաբլիթները չորաբլիթներից ավելի խոշոր են լինում)։ Պատրաստման ընթացքում չորաբլիթներին կարելի է ավելացնել նաև կակաչ կամ քունջութ, ավելի հազվադեպ՝ վանիլ կամ ընկույզի ալյուր։

Տես նաև
-------

* Բրեցել
* Փքաբլիթ
* Հրուշակեղեն
* Հացաբուլկեղեն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. 1 2  *Смирнов В.* Товароведение продовольственных товаров. — Гос. изд-во торговой лит-ры. — 1954. — С. 226. — 688 с.
3. ↑  «Товарный словарь: Бараночные изделия»։ Музей торговли։ Վերցված է 2014-10-07
4. ↑  Сушки // Баранки, бублики и сушки — Домашний хлеб
5. ↑  Рецепты бубликов и сушек
6. ↑  *И.М. Скирухин, М.Н. Волгарев* Химический состав пищевых продуктов. — 2-е. — М.: ВО "Агропромиздат", 1987. — Т. 1. — С. 32—35. — 224 с. — ISBN 9785458391078

Արտաքին հղումներ
----------------

* Վանիլային չորաբլիթ
* Տնային պատրաստման չորաբլիթի բաղադրատոմս
**Չորրորդ ռայխ**, ոչ որոշակի տերմին, որն օգտագործվում է քաղաքական ուղղություն նշելու համար։ Այն դիտվում է իբրև Երրորդ Ռայխի ժառանգորդ։

Տերմինի պատմություն
-------------------

Չորրորդ ռայխ անվանումը հայտնվել է 1960-ականներին՝ կապված այն բանի հետ, որ կանցլեր Կուրտ Կիզինգերը նախկինում աշխատել է Երրորդ Ռայխի պրոպագանդայի նախարարությունում, նաև Արևմտյան Գերմանիայի մի շարք անվանի քաղաքական գործիչների, որոնք նախկինում կապված են եղել Երրորդ Ռայխի հետ։ Ըստ նրանց հակառակորդ քաղաքական գործիների՝ նրանք վարում էին նացիոնալ-սոցիալիզմի վերականգնման քաղաքականություն։

Գերմանիա
--------

Նեոնացիզմի տեսակետից՝ Չորրորդ ռայխը համարվում է Երրորդ Ռայխի անմիջական շարունակությունը գաղափարական ծրագրերում։ Այն ձգտում է վերականգնել նացիոնալ-սոցիալիզմի իշխանությունը Գերմանիայում՝ դարձնելով այն միջուկային տերություն և վերականգնել Գերմանիայի՝ 1937 թվականի սահմանները՝ սպառնալով միջուկային զենքի կիրառմամբ։

Եվրոպական միություն
-------------------

Այս կոնցեպցիայի համաձայն՝ Չորրորդ ռայխը համարվում է գերմանացիների նախկին կայսրությունների տրամաբանական շարունակությունը. Սրբազան Հռոմեական կայսրություն, Գերմանական կայսրություն և Նացիստական Գերմանիա, որոնք ունեցել են բավականաչափ լիազորություն՝ սահմանել ողջ Եվրոպայի քաղաքականությունը։

Այս կոնտեքսում եվրոսկեպտիկները, հիմնականում, Մեծ Բրիտանիայում, երկարատև ճգնաժամի հետ կապված օգտագործում են «Չորրորդ ռայխ» արտահայտությունը՝ քննադատելով Եվրոպական Միությունը, որի դոմինանտ պետությունն այժմ համարվում է Գերմանիան։ Այսպես բրիտանացի լրագրող Սայմոն Հեֆֆերը գրել է այդ մասին 2011 թվականին.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Հիտլերին չհաջողվեց ռազմական ճանապարհով գրավել Եվրոպան, այնինչ ժամանակակից գերմանացիները կարողացան անել դա՝ առևտրի և ֆինանսական դրության միջոցով։ Բարի գալուստ Չորրորդ ռայխ։ |  |

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Schmidt, Michael *The New Reich—Violent Extremism in Germany and Beyond* 1993
2. ↑  Heffer Simon (օգոստոսի 17, 2011)։ «Rise of the Fourth Reich, how Germany is using the financial crisis to conquer Europe»։ *Daily Mail*։ Վերցված է օգոստոսի 28, 2013
3. ↑  Bennett Asa (հուլիսի 2, 2014)։ «Nigel Farage Rails At EU 'Naked Militarism' In Spectacular Euro Parliament Rant»։ *The Huffington Post*։ Վերցված է հունվարի 11, 2016
4. ↑  *Have I Got News For You*, Season 43 Episode 9.
5. ↑  Rise of the Fourth Reich // *Daily Mail*
6. ↑  Heffer Simon (17 August 2011)։ «Rise of the Fourth Reich, how Germany is using the financial crisis to conquer Europe»։ Daily Mail։ Վերցված է 28 August 2013

Գրականություն
-------------

* Infield, Glenn *Secrets of the SS* (Stein and Day, New York, 1981) ISBN 0-8128-2790-2
* Schultz, Sigrid *Germany Will Try It Again* (Reynal & Hitchcock, New York, 1944)
* Tetens, T.H. *The New Germany and the Old Nazis* (Random House, New York, 1961) LCN 61-7240
* Wechsberg, Joseph *The Murderers Among Us: The Simon Wiesenthal Memoirs* (Mc Graw Hill, New York, 1967) LCN 67-13204
**Ջորջ Ջեքի Դոնիկյան** (դեկտեմբերի 15, 1951(1951-12-15), Սիդնեյ, Ավստրալիա), ավստրալիացի ռադիո- և հեռուստատեսային նորությունների նախկին հաղորդավար։ Աշխատել է *SBS*-ում, *Nine Network*-ում և *Network 10*-ում

Վաղ կյանք
---------

Դոնիկյանը ծնվել և մեծացել է Նոր Հարավային Ուելս նահանգի Սիդնեյի Քինգսֆորդ արվարձանում։ Նրա հայրը հայկական ծագումով հայ է եղել, որը Աթենքից Ավստրալիա էր եկել։ Նա մանկուց խոսել է հունարեն, հայերեն և թուրքերեն, սակայն անգլերեն չի իմացել մինչև 7 տարեկանը։ Չնայած որ նրա հայրը ցանկանում էր, որ իր որդին դառնա բժիշկ կամ փաստաբան, Դոնիկյանը իր կոչումը գտել էր սպորտում, հատկապես՝ ֆուտբոլում։ 16 տարեկանում իր ցուցաբերած հիանալի ֆուտբոլային հմտությունների շնորհիվ նա գրավել էր Յոզեֆ Վենգլոշի ուշադրությունը, որը Ավստրալիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի մարզիչն էր։ Սակայն նրա սպորտային կարիերան ավարտվել էր այն ժամանակ, երբ նա մարզումների ժամանակ ծանրություն բարձրացնելիս հոդախախտ էր արել իր ուսը։

Ռադիոհաղորդավարի կարիերա
------------------------

Իր ռադիոհաղորդավարի կարիերան Դոնիկյանը սկսել է որպես Հյուսիսային Քվինսլենդի *4AM* ռադիոկայանի հաղորդավար, այնուհետև տեղափոխվել է Վուլոնգոնգ՝ *2WL*-ի հաղորդավար։ Ըստ Դոնիկյանի՝ իր ռադիոհաղորդավարի կարիերայի ընթացքում նրան խնդրել են, որ իրեն անվանեն «Դոնեկան», քանի որ նրա ազգանունը անչափ դժվար է արտասանել և նույնիսկ հիշել այն, ավելի «ընդունելի» կլինի «Դոնեկան»-ը։ 1979 թվականին նա գնացել է *2WS*, որից հետո նա հաղորդավար է եղել Ադելաիդայի *FIVEaa*-ում, իսկ 2004 թվականի Մելբուռնի կոմերցիոն ռադիոյի համար լուսաբանել է Աթենքում անցկացվող ամառային օլիմպիական խաղերը։

Հեռուստատեսային կարիերա
-----------------------

Դոնիկյանի հեռուստատեսային կարիերան սկսվել է 1980 թվականին, երբ պատահական հանդիպում էր ունեցել Բրյուս Գինգելի հետ, որը իր բազմամշակութային *I.M.B.C* հեռուստահաղորդման համար ընտրել էր Դոնիկյանին, որը մեկնարկել է 1980 թվականին Մելբուռնում և Սիդնեյում։ Նա եղել է նաև *SBS World News*-ում *Nine Network*-ի և *Ten News*-ի համար լուրերի ընթերցող։

1988 թվականին Դոնիկյանը առաջին անգամ եղել է *Ethnic Business Awards* մրցանակաբաշխությանը, որը կարևորում է գաղթականների ունեցած հաջողությունները։

1991 թվականին նա միայնակ ներկայացրել է *Ten News*-ը, սակայն մեկ տարի անց նրան է միացել Նիկի Դուայերը։ *Network Ten*-ից հեռացել է 2011 թվականի սեպտեմբերին և այժմ «ազատ գործակալ» է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Where Are They Now?: George Donikian»։ *Drive with Michael Smyth* (Australian Broadcasting Corporation)։ 891 ABC Adelaide։ 10 February 2013։ Արխիվացված է օրիգինալից 8 May 2013-ին։ Վերցված է 26 September 2014  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
2. 1 2  Courtis Brian (14 June 1984)։ «'Irish' boy finally makes good»։ *The Age*։ Վերցված է 26 September 2014
3. ↑  «Ethnic Business Awards»։ Ethnic Business Awards։ Արխիվացված է օրիգինալից 3 December 2020-ին։ Վերցված է 28 October 2020  `|url-status=` պարամետրը գոյություն չունի (օգնություն)
4. ↑  «George Donikian farewells Channel 10»։ *The Advertiser* (News Limited)։ 24 September 2011։ Վերցված է 26 September 2014

Արտաքին հղումներ
----------------

* Profile at Network Ten
* Ջորջ ԴոնիկյանԹվիթթերում
**Չռնի Վըրխ աստղադիտարան** (սլովեն.՝ **Observatorij Črni Vrh**, ՄԱՄ կոդը՝ 106), աստղադիտարան Սլովենիայի Իդրիա քաղաքի մոտ գտնվող Չռնի Վըրխ գյուղում։ Այսօրվա աստղադիտարանի շենքը կառուցվել է 1985 թվականին, և գտնվում է ծովի մարևույթից 730 մ բարձրության վրա։ Շինարարության մեծ մասը կատարել են կամավորներ։

Պարբերական աստղագիտական դիտարկումներ սկսել են կատարվել 1975 թվականից սկսած, փոքր աստղադիտարանում ինքնաշեն գործիքներով։ Այս աստղադիտարանը գտնվում էր այսօրվա մասնաշենքից 4 կմ հեռավորության վրա։ Այն ժամանակ են կատարվել Վեստի գիսաստղի այդ տարվա առաջին լուսանկարները։ Աստղադիտարանը գտնվում է ջերմաստիճանային ինվերսիայի սահմանից բավականին վեր, ինչը ապահովում է ավելի շատ քանակով մաքուր երկնքով գիշերներ։

Աստղադիտարանում գործում է գիսաստղերի և աստերոիդների որոնման PIKA ծրագիրը (սլեվեներեն հապավում)։ 2003 թվականի մարտից սկսած այս ծչագիրը սկսեց օգտագործել նոր 60 սմ f/3,3 Կիչոկի աստղադիտակը, որի վրա տեղադրված է 1024 × 1024 ԼԿՍ խցիկ։ Աստղադիտակի ֆինանսավորման մի մասը ապահովվել է Մոլորակային միության կողմից 2000 և 2010 թվականներին։ Վերջին գրանտը տրվել է ԼԿՍ խցիկի սառեցնող սարքի գնման համար, որը մեծապես բարելավել է դիտարկումների որակը։ Նոր խցիկը սկսել է աշխատել 2011 թվականի հոկտեմբերից։

Լյուբլյանայի համալսարանի ֆիզիկայի և աստղագիտության բաժնի գիտնականները այս աստղադիտարանում կատարել են հետազոտություններ 1994-ից 2009 թվականները, օգտագործելով 36 սմ աստղադիտակ։

On 18 August 2008 թվականի օգոստոսի 18-ին այս աստղադիտարանում սիրող աստղագետ Ստանիսլավ Մատիչիչը հայտնաբերեց C/2008 Q1 (Մատիչիչ) գիսաստղը, որը այս աստղադիտարանում, ինչպես նաև Սլովենիայում հայտնաբերված առաջին գիսաստղն էր։ 2010 թվականի ապրիլի 16-ին ուսանող Յան Վալեսը հայտնաբերեց P/2010 H2 (Վալես) պարբերական գիսաստղը։ Ընդամենը 15 ժամ դրանից առաջ երկնքի միևնույն հատվածը դիտարկած Կատալինա ծրագրի գիտնականները չէին նկատել այն։

Աստղադիտակներ
-------------

* 19 սմ ավտոմատ գիսաստղերի լուսանակարման աստղադիտակ
* 36 սմ AIT լուսանկարման համակարգ (չի օգտագործվում)
* 60 սմ Կիչոկի աստղադիտակ

Հետազոտող թիմ
-------------

* Աստղադիտարանում աշխատող թիմը

Հայտնաբերումներ
---------------

Փոքր մոլորակների կենտրոնի տվյալներով Չռնի Վըրխ աստղադիտարանում հայտնաբերվել է 423 աստերոիդ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Observatorij Črni Vrh opazil še neodkrit komet» [Črni Vrh Observatory Spotting an Undiscovered Comet] (Slovenian)։ 24ur.com։ 2010 թ․ ապրիլի 19
2. ↑  MPEC 2010-H12: COMET P/2010 H2
3. ↑  «Minor Planet Discoverers (by number)»։ *Minor Planet Center*։ 2017 թ․ հունվարի 12։ Վերցված է 2017 թ․ մարտի 7

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
* Առավել թարմ հայտնաբերումներ
**Յոնդո կամուրջ** (կորեերեն՝ 영도대교 *Յոնդո-տեգյո* նաև կորեերեն՝ 영도다리 *Յոնդո-տարի*),Բուսանի Յոնդոգու և Չունգու քաղաք-մետրոպոլիտ շրջանները իրար միացնող բացովի կամուրջ, Կորեայի Հանրապետություն։ Սա երկրում առաջին և միակ բացովի կամուրջն է և Բուսանի խորհրդանիշներից մեկը։ 2006 թվականի նոյեմբերին ընդգրկվել է Բուսանի մշակութային հարստությունների ցանկում։

Պատմություն
-----------

Կամուրջը կառուցվել է 1931-1934 թվականներին՝ Ճապոնական ռազմակալման ժամանակաշրջանում և փոխարինել է նախկինում գոյություն ունեցող լաստանցմանը։Ինտենսիվ նավագնացության պատճառով կամուրջը դարձել է բացովի։ 1935 թվականի փետրվարին կամրջի վրա կառուցել են տրամվայի գիծ, որը գործել է մինչև 1967 թվականը։ 1966 թվականին մեխանիզմների մաշվածության և ջրատար խողովակների տեղադրման պատճառով կամուրջը դադարեց բացվել։

Սկզբնապես այն անվանվել է Բուսանի կամուրջ, սակայն 1980 թվականին նոր կամրջի բացվելուց հետո, պաշտոնական անվանումը փոխվեց Յոնդո-տեգյո։

2009-2013 թվականներին կամուրջը վերակառուցվել է։ Կամուրջը ընդլայնվել է մինչև 25,3 մետր, երթևեկելի մասի մակարդակը մի փոքր բարձրացվել է կամրջի ներքևի գաբարիտի մեծացման համար։ Ընդ որում կամրջի արտաքին տեսքը պահպանվել է։ Վերանորոգվել են ճաղաշարերը և լապտերները։ Աշխատանքները, որոնց արժեքը կազմել է 110 մլրդ. վոն, ֆինանսավորել է *Lotte* գործարարական ընկերությունը։ Կամրջի բացումը կայացել է 2013 թվականի նոյեմբերի 27-ին։

Կառուցվածք
----------

Կամուրջը իննաչքանի է, բացվող և պողպատից։ Առկա բացվածքները հեծանի են և առանց կտրվածքի։ 31,3 մետր երկարությամբ բացվածքը ծածկված է միաթևանի աչքավոր ետ քաշվող և բացվող համակարգով (Շերցերի համակարգ)։ Թևի բացման առավելագույն նախագծային անկյունը կազմում է 75º։ Բացվածքի քաշը 590 տոննա է։ Հիմքերը միաձույլ երկաթբետոնից են։ Կամրջի ընդհանուր երկարությունը 214,8 մետր է, լայնությունը՝ 25,3 մետր։

Կամուրջը նախատեսված է ավտոմեքենաների և հետիոտնների շարժման համար։ Երթևեկելի մասը ընդգրկում է իր մեջ ավտոմեքենաների երթևեկելի 6 գիծ։ Մայթերը երթևեկելի հատվածից առանձնացված են մետաղյա ցանկապատով։ Վանդակապատերի մետաղյա ցանկապատը հիմքերում ավարտվում է քարե պարապետներով։ Հիմքերին հարմարեցված են դեպի առափ տանող աստիճաններ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «부산 영도대교 옛모습 되찾는다» (կորեերեն)։ 2007 թ․ նոյեմբերի 22։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ դեկտեմբերի 3-ին
2. 1 2  오유경 (2013 թ․ նոյեմբերի 26)։ «롯데그룹이 복원한 부산 영도다리, 27일 개통» (կորեերեն)։ Yonhap
3. ↑  Yeongdo Bridge // Structurae(անգլ.)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Yeongdo Bridge // Structurae(անգլ.)
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ջրամբար (այլ կիրառումներ)
**Ջրամբար**, արհեստականորեն ստեղծված ջրածավալ, ծառայում է ժողովրդական տնտեսության կարիքների համար օգտագործվող ջուրը կուտակելու և պահելու համար։ Ջրամբարը գոյանում է գետի վրա դիմհարային պատվարներ կառուցելով։ Բոլոր ջրամբարների համար բնորոշ են պատվարի ուղղությամբ խորությունների աճը, դանդաղ ջրափոխանակությունն ու հոսանքի արագությունը և հիդրոլոգիական ռեժիմի այլ առանձնահատկություններ։ Ջրամբարները ջրային ռեսուրսների բազմակողմանի օգտագործման հիմքն են։ Տարբերում են օրական, շաբաթական, սեզոնային և տարեկան կարգավորման ջրամբարներ։ Ըստ եզրաձևի ջրափոխանակության ինտենսիվության, հետևաբար և հիդրոլոգիական ռեժիմի՝ ջրամբարները լինում են լճային և գետային։ Ջրամբարներում տարբերում են՝ նորմալ դիմհարային մակարդակ (ՆԴՄ)՝ ամենաբարձր դիմհարային մակարդակը, որը պատվարը կարող է պահպանել երկար ժամանակ, բարձրացված դիմհարային մակարդակ (ԲԴՄ)՝ ամենաբարձր դիմհարային մակարդակը, որը կարելի է պահպանել կարճ ժամանակ (վարարումը բաց թողնելու ժամանակամիջոցում), մեռյալ ծավալի մակարդակ (ՄԾՄ)՝ նորմալ շահագործման պայմաններում թույլատրելի նվազագույն մակարդակ։ Ջրամբարի բնութագրական մակարդակները և ծավալները ԽՍՀՄ-ում շահագործվում և նախապատրաստական փուլում են գտնվում մոտ 1000 ջրամբար։ Արտասահմանում ամենամեծ թվով Ջրամբարներ կան ԱՄՆ-ում, Հնդկաստանում, Բրազիլիայում, Իսպանիայում, Մեքսիկայում, Կանադայում և այլն։

Հայաստանի տարածքում գործում են մի շարք ջրամբարներ՝ Ապարանի, Կեչուտի, Մանթաշի և այլ ջրամբարներ), որոնք հիմնականում ծառայում են ոռոգման և էներգետիկական նպատակների համար։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Հայաստանի ջրամբարներ (հեղ. hetq.am) – Google Իմ քարտեզները»։ *Google My Maps*։ Վերցված է 2018-03-14

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Բրիտանիկա · Ժամանակակից Ուկրաինայի · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 4127590-1 · NDL: 00573740 · NKC: ph139014 |

 |

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։*  |
**Պայթյուն Բի-բի-սի հեռուստակենտրոնում**, տեղի է ունեցել 2001 թվականի մարտի 4-ին, ժամը 00:30-ին Լոնդոնում։ Իռլանդական հանրապետական բանակի գրոհայինները ռումբ են տեղադրել Բի-բի-սի հեռուստակենտրոնի տարածքում, որը գտնվում է Արևմտյան Լոնդոնի Վուդ-Լեյն շրջանի Ուայթ Սիթիում։ Պայթյունի հետևանքով տուժել է մեկ մարդ։

2001 թվականի մարտի 3-ին Լոնդոնի Էդմոնտոն շրջանում կարմիր տաքսի է առևանգվել, որտեղ առևանգողները 10-12 ֆունտ տրոտիլային համարժեքով ռումբ են տեղադրել։ Մեքենան տեղադրվել է Բի-բի-սի հեռուստակենտրոնի մուտքի մի քանի բակերում ժամը 23:00-ին: Ոստիկանները փորձել են ռումբը վնասազերծել կառավարվող ռոբոտի օգնությամբ, սակայն վնասազերծման փորձը հանգեցրել է պայթյունի։ Նախնական տվյալներով՝ հեռուստակենտրոնի անձնակազմին հաջողվել է տարհանել. պայթյունից մեկ ժամ առաջ լիակատար պատրաստության են բերվել Լոնդոնի բոլոր հիվանդանոցների անձնակազմերը։ Պայթյունի հետևանքով տուժել Է Լոնդոնի մետրոպոլիտենի միայն մեկ աշխատակից, ում աչքին են ընկել ապակու բեկորները։ Չնայած այն բանին, որ պայթյունը որոտացել է կեսգիշերից հետո, որոշ աղբյուրներում հաղորդվում էր, որ այն որոտացել Է մինչև կեսգիշեր (այսինքն՝ 3-ին, այլ ոչ թե մարտի 4-ին)։ Հսկիչ տեսախցիկները ֆիքսել են պայթյունի պահը և դրա հետևանքները՝ պատուհաններից կոտրված ապակու տեսքով։

Պայթյունների պատասխանատվությունն իր վրա է վերցրել Իսկական ԻՀԲ-ն. նա էլ շարունակել է պայթյունների շարքը՝ նույն թվականի օգոստոսի 3-ին Իլինգում ահաբեկչություն կազմակերպելով, իսկ նոյեմբերի 3-ին Բիրմինգհեմում ահաբեկչության փորձ է ձեռնարկել։ Նոյեմբերին բոլոր երեք ահաբեկչական հարձակումների մեղադրանքով երեք մարդ է ձերբակալվել՝ Նոել Մագուայրը և եղբայրներ Ռոբերտ և Էյդեն Հալմերը։ 2003 թվականի ապրիլի 8-ին Օլդ Բեյլի քաղաքում տեղի է ունեցել դատական նիստ. դատարանի առջև են կանգնել նաև Ջեյմս Մակքորմակը (Լաութ կոմսություն, Իռլանդիայի Հանրապետություն) և Ջոն Հանանը (Նյութաունբաթլեր, Ֆերմանի կոմսություն, Իռլանդիայի Հանրապետություն)։ Հալմ եղբայրները դատապարտվել են 20 տարվա ազատազրկման, Մագուայրը՝ որպես ամենավտանգավոր հանցակիցներից մեկը, դատապարտվել է 22 տարվա ազատազրկման, Մակքորմակը՝ 22 տարվա ազատազրկման (որպես ահաբեկչության գլխավոր կազմակերպիչ), իսկ Հանանը, որը ամենաերիտասարդն էր բոլորից (17 տարեկան), դատապարտվել է 16 տարվա ազատազրկման։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Bomb blast outside BBC»։ BBC News Online։ 2001 թ․ մարտի 4
2. ↑  «BBC bomb prompts terror warning»։ BBC News Online։ 2001 թ․ մարտի 5
3. ↑  «Bomb blast outside BBC»։ BBC News Online։ 2001 թ․ մարտի 4
4. ↑  «In pictures: BBC bomb blast»։ BBC News Online։ 2001 թ․ մարտի 4
5. ↑  «Real IRA team convicted of plotting BBC bomb blast»։ *The Independent* (London)։ 2003 թ․ ապրիլի 8
6. ↑  «Real IRA bombers jailed»։ BBC News Online։ 2003 թ․ ապրիլի 9
**Յուն Աթլե Գորդեր** (նորվ.՝ *Jon Atle Gaarder*, նոյեմբերի 27, 1934(1934-11-27), Årnes, Ակերսհուս, Նորվեգիա - մարտի 14, 2020(2020-03-14)), դիվանագետ, Նորվեգիայի նախկին դեսպանը Սաուդյան Արաբիայում, Հնդկաստանում, Հարավսլավիայում, Լիտվայում։

Կենսագրություն
--------------

Յուն Աթլե Գորդերը ծնվել է Օրնես քաղաքում, Նես կոմունա, Ակերսհուս նահանգ։ Մանկությունն անցել է Սկարնես քաղաքում, Սյոր Օդալ կոմունա, Հեդմարկ նահանգ։ Սովորել է Նորվեգիայի ռազմական ակադեմիայում և մինչև 1962 թվականին դիվանագիտական ծառայությանն անցնելը եղել է գործող սպա։ Գլխավորել է նորվեգական պատգամավորությունը ՆԱՏՕ-ի խորհրդում 1975-1979 թվականներին։ 1984 թվականին նշանակվել է Նորվեգիայի դեսպանը Սաուդյան Արաբիայում, նաև ներկայացրել է Նորվեգիան Արաբական Միացյալ Էմիրություններում, Եմենում և Օմանում։ 1990 թվականին նշանակվել է Հնդկաստանում դեսպան, լրացուցիչ ներկայացուցչությամբ՝ Շրի Լանկայում, Բանգլադեշում, Բութանում, Նեպալում և Մալդիվներում։ 1994-1996 թվականներին եղել է Հարավսլավիայում դեսպան, լրացուցիչ ներկայացուցչությամբ՝ Բուլղարիայում, Մակեդոնիայում և Ալբանիայում։ 1999-2001 թվականներին նա եղել է Նորվեգիայի դեսպանը Լիտվայում։

Յուն Աթլե Գորդերը «Սուրբ Օլաֆի միաբանության» մեծ խաչի ասպետ էր։ Բնակվել է Ֆոլում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  *"75 år 27. november: Ambassadør Jon Atle Gaarder" (in Norwegian). Norwegian News Agency. 11 November 2009.* .
2. ↑  «Peter Nicolay Ræder – Store norske leksikon»։ Store norske leksikon։ Վերցված է 2016 թ․ մարտի 9

Արտաքին հղումներ
----------------

* Նորվեգիայի արտգործնախարարության պաշտոնական կայք (նորվ.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Բառարաններ և հանրագիտարաններ | Մեծ նորվեգական |

 |
**Ջրհորի մոտ։ Շոգ օր**, հայ մեծ նկարիչ Մարտիրոս Սարյանի 1908 թվականին ստեղծված աշխատանքը, որը գտնվում է Սարյանի տուն-թանգարանում։

Նկարագրություն
--------------

«Ջրհորի մոտ։ Շոգ օր» աշխատանքը թանգարանի ֆոնդ է մուտքագրվել 1974 թվականին։ Ձեռք է բերվել Սարյանի մինչհեղափոխական շրջանի հարուստ հավաքածու ունեցող Հ. Հարությունյանի ընտանիքից։

Սարյանը նկարել է ծառեր իր ողջ կյանքի ընթացքում։ Դրանք, կարծես, դարերի միջով մեզ են հասցնում դրախտի կենտրոնում Մեծ Արարչի ձեռքով տնկած Կենաց ծառի հզոր սոսափյունը։ «Ջրհորի մոտ։ Շոգ օր» նկարում կոմպոզիցիայի կենտրոնում տեղադրված ծառը մարմնավորում է աշխարհի առանցքի գաղափարը, և բոլոր կենդանի էակները, նրանց թվում նաև մարդը գտնվում են նրա շուրջը։ Զգացվում է ծառի բնի ուժն ու հզորությունը։ Այն դեպի վեր է տանում սաղարթը սնող երկրի ուժերը։ Կիզիչ կեսօրին ծառի տակ տարածվում է կապույտ ստվերը, ստեղծելով հանգստության և թարմության օազիս։ Արևի այրող ճառագայթներից ապաստան գտնելու համար այստեղ են շտապում մարդիկ ու կենդանիները։ Ծառի տակ կա մի ջրհոր, որի մոտ նստել է կապտավուն ստվերին համարյա ձուլված փերին։

Նկարի ողջ ներկապնակը հագեցած է արևով, գունային լուծումները կառուցված են դեղինի և կապույտի հակադրումներով։ Յուրաքանչյուր վրձնախաղը կատարված է եռանդուն, կտրուկ շարժումով, ինչը հաղորդում է աշխատանքին մեծ արտահայտչականություն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «ՄԱՐՏԻՐՈՍ ՍԱՐՅԱՆԻ ՏՈՒՆ-ԹԱՆԳԱՐԱՆ»։ *www.sarian.am* (en-gb)։ Վերցված է 2017-03-12
2. ↑  *Том 45. Мартирос Сарьян - Магазин - Комсомольская правда* (ռուսերեն)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * դ
* ք
* խ
Մարտիրոս Սարյանի նկարներ |
| --- |
|  |
| 
* Գիշերային բնանկար: Եգիպտոս
* Դեպի աղբյուր
* Եգիպտական դիմակներ
* Եղիշե Չարենցի դիմանկարը
* Երևանյան բակ գարնանը
* Ինքնադիմանկար
* Ինքնադիմանկար
* Ինքնադիմանկար: Երեք հասակ
* Ծովափին: Սֆինքս
* Կոստանդնուպոլսի շները
* Հեքիաթ
* Պարսկաստան
* Ջրհորի մոտ, շոգ օր
* Փյունիկյան արմավենի: Եգիպտոս
* Քայլող կինը
* VII դարի Կարմրավոր եկեղեցին: Աշտարակ
* Զանգվի կամուրջը

 |

 |
**Պիեռ Գյուֆրուա** (ֆր.՝ Pierre Guffroy, ապրիլի 22, 1926(1926-04-22), Փարիզի 14-րդ շրջան, Փարիզ - սեպտեմբերի 27, 2010(2010-09-27), Շալոն սյուռ Սոն, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի բեմադրող-նկարիչ։ «Տեսս» ֆիլմում բեմադրող նկարիչի աշխատանքի համար արժանացել է Օսկար մրցանակի, ինչպես նաև «Սեզար» կինոմրցանակի` երեք անվանակարգերում։

Կենսագրություն
--------------

Պիեռ Գյուֆրուան ծնվել է 1926 թվականի ապրիլի 22-ին, Փարիզում։ Քանդակագործություն է սովորել Փարիզի Գեղեցիկ արվեստների ազգային բարձրագույն դպրոցում, սովորել է Դեկորատիվ և կիրառական արվեստի ազգային դպրոցում, իսկ 1951-1953 թվականներին` Կինոյի առաջադեմ հետազոտությունների համալսարանում։

Կինոմատոգրաֆիայում իր կարիերան Գյուֆրուան սկսել է 1957 թվականին որպես դեկորատորի օգնական, այնուհետև աշխատել է որպես արտ-տնօրեն տարբեր երկրների շատ հայտնի ռեժիսորների, մասնավորապես` Մարսել Կամյուի, Ժան Կոկտոյի, Ժան Լյուկ Գոդարի, Ռենե Կլեմանի, Ֆրանսուա Տրյուֆոյի, Լուիս Բունյուելի և ուրիշների հետ։ 1967 թվականին նա առաջադրվել է ամերիկյան Կինոարվեստի և գիտության ակադեմիայի մրցանակի` «Արդյո՞ք Փարիզն այրվում է» կինոֆիլմում իր աշխատանքի համար։ 1981 թվականին Պիեռ Գյուֆրուան ստացել է Օսկար մրցանակ` Ռոման Պոլանսկու «Տեսս» ֆիլմում իր աշխատանքի` բեմադրող նկարիչի համար։ Նա նաև հինգ անգամ առաջադրվել է և երեք անգամ ստացել է «Սեզար» Ֆրանսիայի ազգային կինոմրցանակ։

1992 թվականին ռեժիսոր Պիեռ Սալլին իր «Դեկորացիայից այն կողմ» վավերագրական ֆիլմը նվիրել է Պիեռ Գյուֆրուային։ Պիեռ Գյուֆրուան վախճանվել է 2010 թվականին, Շալոն սյուր Սոն քաղաքում, 84 տարեկան հասակում։ Թաղված է Բանյոյի գերեզմանատանը, ավելի ուշ վերահուղարկավորվել է Շապեզի համայնքում (Սոն է Լուար կոմունա)։

Մրցանակներ
----------

* 1981 թվականին արժանացել է Օսկար մրցանակի` Լավագույն բեմադրող նկարիչ անվանակարգում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Internet Movie Database — 1990.
2. 1 2  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
3. 1 2  *Delarge J.* Le Delarge (ֆր.) — Paris: Gründ, Jean-Pierre Delarge, 2001. — ISBN 978-2-7000-3055-6
4. 1 2
5. ↑  César des Meilleurs décors на сайті *AlloCiné*. Дата доступу 27.02.2017
6. ↑  Résumé на сайті *cinema.encyclopedie.films.bifi.fr*
7. ↑  «Le décorateur de cinéma Pierre Guffroy n'est plus»։ *lematin.ch* (ֆրանսերեն)։ Վերցված է սեպտեմբերի 29, 2009

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · ČSFD · Filmportal · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ · Find A Grave |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNE: XX4985911 · BNF: 14023685q · GND: 1027384242 · ISNI: 0000000081200231 · LCCN: no2003089250 · NKC: xx0176165 · SUDOC: 058576614 · VIAF: 41535367 · WorldCat VIAF: 41535367 |

 |

 |
**Նիկոլայ Վիսոցկու տուն** (ռուս.՝ Дом Николая Высоцкого), Նիկոլայ Վիսոցկու նախկին տուն Մոսկվայի Նովայա Բասմաննայա փողոցում։ Ճարտարապետության դաշնային նշանակության հուշարձան է։

Պատմություն
-----------

Ներկայիս շենքի տեղում 18-րդ դարի 70-ական թվականներին կանգնած էր կոմս Լյուդովիկ դը Ժիլիին պատկանող քարե հիմքով փայտե շինությունը։ Արդեն հինգ տարի անց քարե դարձան նաև պատերը։ 1784 թվականին այն գնեց կայսրուհի Եկատերինա II-ի ֆլիգել-ադյուտանտ Նիկոլայ Վիսոցկին։ Նա վերակառուցեց շենքը կլասիցիզմի ոճով. տան շինարարությունն իրականացվել է 1785-1790 թվականներին։ Այն ժամանակ այստեղ փողոցի կողմից հայտնվել են վեց սյունով սյունասրահը՝ եզրերից լայն սանդղաբազուկներով, երկրորդ հարկի պատշգամբները՝ կոփածո եզրակալումով, արևելյան մասի շքասանդուղքը, որտեղ գտնվել է պարահանդեսներ անցկացնելու մեծ դահլիճը։ Կյանքի օրոք Նիկոլայ Պետրովիչը կազմակերպում էր բարձրաշխարհիկ երեկույթներ և պարահանդեսներ։

Հետաքրքրական էր լուծվել երկու մասնաշենքերը միավորելու խնդիրը։ Դրանցից մեկը ձգվում էր Նովայա Բասմաննայայի երկայնքով (թիվ 13), իսկ երկրորդը՝ Բասմաննայա նրբանցքի կարմիր գծով (թիվ 2)։ Այստեղ ճարտարապետ Մատվեյ Կազակովը կառուցել էր հատած ռոտոնդա, որն ամբողջ համակառույցին հաղորդում էր հանդիսավորություն ու հարմարավետություն։ Ի թիվս այլ բաների, այնտեղ կար եռաթերթիկ ծաղկի տեսքով բազմոցասենյակ, որի պատերը անջատված էին փայտով, իսկ բակի կողմի եռակի պատուհանից բացվում էր հեռավոր Սոկոլնիչյե դաշտավայրի գեղեցիկ տեսարանը։

Շենքը ճանապարհի երթևեկելի մասից բաժանվում էր միմյանց շղթաներով միացված սյունակների շարքով։

19-րդ դարի կեսին, Նիկոլայ Պետրովիչի մահից հետո, շենքը փոխել է կարգավիճակը և դարձել եկամտաբեր տուն։ Շենքը բաժանվել է առանձին բնակարանների, իսկ հետագայում նրան ավելացվել է լրացուցիչ՝ երրորդ հարկ։ Շենքի հետագա ճակատագրի մասին տեղեկություններ ընդհուպ մինչև արդի ժամանակները առկա չեն։

2012 թվականին շենքն ապօրինի վերանորոգել են, ինչի հետևանքով զգալիորեն տուժել է նրա պատմական տեսքը. կոտրվել են երեսկալները, կոպտատաշ քարով շարվածքը, վնասվել է ճակատի սվաղային շերտը։ Ներկայումս շինության տարածքները վարձակալությամբ տրվում են գրասենյակներին։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Постановление Совета Министров РСФСР № 624 от 04.12.1974
2. 1 2 3  «В Москве строители разрушают дом Высоцкого»։ Вести.RU։ 2012-10-30։ Վերցված է 2017-08-26
3. 1 2 3 4 5  «Новая Басманная 13/2 – Дом генерала Высоцкого»
4. ↑  *Жихарев С.П.* Записки современника. — Москва: Захаров, 2004. — С. 560. — ISBN 5-8159-0417-1
5. ↑  «"Архнадзор" обеспокоился судьбой дома Высоцкого на Новой Басманной»։ Lenta.ru։ 2012-10-31։ Վերցված է 2017-08-24
**Պապուա Նոր Գվինեայի դրոշը** Պապուա Նոր Գվինեայի պետական խորհրդանիշերից է։ Ընդունվել է 1971 թվականի հուլիսի 1-ին։ Դրոշի վրա ուրվագծվում է Paradisaea raggiana թռչնի պատկերը։ Դրոշի դիզայնը ընդունվել է 1971թ մրցույթում։ Հաղթող դիզայները Սուսան Կակինե Հուհումեն է եղել, ով 15-րդ անգամ էր հաղթում։

Սև և կարմիր գույները Պապուա Նոր Գվինեայի ցեղերում ավանդական գույներ են եղել հնուց ի վեր։ Սև սպիտակ կարմիր գույները գերմանական կայսրության դրոշի գույներն էին։ Վերջինս գաղութացրել էր Նոր Գվինեան 1918թ-ից առաջ։ Դրախտի թռչունը նույնպես պատկերվել է զինանշանի վրա։

Մինչ անկախությունը, ավստրալիական կառավարումը առաջադրեց հորիզոնական եռագույնը կապույտ, դեղին և կանաչ երիզներով դրախտի թռչնով և հարավային խաչով հանդերձ։ Այն ձևավորվել էր Հալ Հոլմանի կողմից։ Սակայն դա բացասապես ընդունվեց իր արտաքինի պատճառով, այդ իսկ պատճառով փոխարինվեց Սուսան Կակինեի առաջարկած տարբերակով։ Կապույտը ասոցացվում էր Նոր Գվինեայի ծովի և կղզիների հետ, Հարավային խաչը՝ ուղեցույց էր ճանապարհորդների համար, ոսկեգույնը ներկայցնում էր ափեզրերը, հանքային հարստությունը և միասնությունը։ Կանաչը խորհրդանշում էր անտառները, լեռնաշղթաները՝ Paradisaea raggiana թռչնի հետ միասնություն կազմելով։

Հարավային խաչը խորհրդանշում է Հարավային կիսագնդում գտնվելը և տեսանելի է Պապուա Նոր Գվինեայից։

Կառավարության դրոշ
------------------

Պապուա Նոր Գվիենայի կառավարչի դրոշը

Պապուա Նոր Գվինեայի պատմական դրոշները
-------------------------------------

* Գերմանական Նոր Գվինեայի դրոշը, 1844-1914թթԳերմանական Նոր Գվինեայի դրոշը, 1844-1914թթ
* Գերմանական Նոր Գվինեայի 1914թ-ին առաջադրված, սակայն չընդունված դրոշըԳերմանական Նոր Գվինեայի 1914թ-ին առաջադրված, սակայն չընդունված դրոշը
* Պապուայի տարածքի դրոշը 1906-1949թթ Պապուայի տարածքի դրոշը 1906-1949թթ
* Նոր Գվինեայի տարածքի դրոշը 1906-1949թթՆոր Գվինեայի տարածքի դրոշը 1906-1949թթ
* Պապուա Նոր Գվինեայի տարածքում գտնվող ավստրալիական դրոշ, 1949–1965թթ Պապուա Նոր Գվինեայի տարածքում գտնվող ավստրալիական դրոշ, 1949–1965թթ
* Դրոշը օգտագործվել է սպորտային միջոցառումների ժամանակ Պապուա Նոր Գվինեայում 1965–1970թթ Դրոշը օգտագործվել է սպորտային միջոցառումների ժամանակ Պապուա Նոր Գվինեայում 1965–1970թթ
* 1970-1971թթ Պապուա Նոր Գվինեայի առաջադրված դրոշը 1970-1971թթ Պապուա Նոր Գվինեայի առաջադրված դրոշը
* Պապուա Նոր Գվինեայի դրոշը 1971–1975թթ Պապուա Նոր Գվինեայի դրոշը 1971–1975թթ
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  www.pngbd.com
2. ↑  Littler Geoff։ «The Papua New Guinea Crest and Flag»։ *PNGAA*։ Վերցված է February 20, 2016
3. ↑  «Papua and New Guinea 1970–1971 (Australia) Australian Trust Territory of Papua and New Guinea»։ *FOTW Flags of the World*։ Վերցված է February 20, 2016
**Նիկոլայ Օստրովսկու հուշարձան** (ռուս.՝ Памятник Николаю Островскому), խորհրդային ռուս գրող Նիկոլայ Օստրովսկուն նվիրված հուշարձան։ Գտնվում է Ռուսաստանի Կրասնոդարի երկրամասի Սոչիի Կենտրոնական շրջանի Կուրորտային պողոտայի պուրակում։ Գրողի ստեղծագործական գործունեությունը կապված է եղել Սոչիի հետ։

Պատմություն
-----------

Մինչև 1870-ական թթ. հուշարձանի տեղադրման վայրում եղել է Սոչիի ամրոցի գերեզմանոցը։ Հուշարձանը տեղադրվել է գրողի 75-ամյակի կապակցությամբ 1979 թվականին՝ լենինգրադցի քանդակագործներ Վ. Է. Գորևսկու, Ս. Ա. Կուբասովի և ճարտարապետ Վ. Բ. Բուխաևի նախագծով։ Բրոնզե հուշարձանը տեղադրված է գրանիտե պատվանդանի վրա, ունի 10 մետր բարձրություն։

Հուշարձանը հետևի կողմից

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Памятник Николаю Островскому
2. ↑  «Памятник Н.А. Островскому - Памятники Сочи, адрес, сайт»։ *101Hotels.ru* (ru-RU)։ Վերցված է 2018-04-12
3. ↑  «Достопримечательность Памятник Николаю Островскому в Сочи по адресу Курортный проспект»։ *localway.ru*։ Վերցված է 2018-04-12 (չաշխատող հղում)

Արտաքին հղումներ
----------------

* К доске! Памятник Николаю Островскому в Сочи
**Ռահուլ Գանդի** (հինդի՝ राहुल गांधी, անգլ.՝ Rahul Gandhi, հունիսի 19, 1970(1970-06-19), Նյու Դելի, Հնդկաստան), հնդիկ պետական և քաղաքական գործիչ, 2017 թվականի դեկտեմբերից մինչև 2019 թվականի օգոստոսի 10-ը եղել է Հնդկական ազգային կոնգրեսի նախագահ, 2004 թվականից Հնդկաստանի խորհրդարանի ստորին պալատի՝ Լոկ սաբհայի պատգամավոր։ Քաղաքական Ներու-Գանդի դինաստիայի հինգերորդ սերնդի ներկայացուցիչ։

Կենսագրություն
--------------

### Ընտանիք և վաղ տարիներ

Ռահուլ Գանդին ծնվել է 1970 թվականի հունիսի 19-ին Նյու Դելիում՝ Ռաջիվ Գանդիի և Սոնյա Գանդիի ընտանիքում։ Նրա տատը եղել է Հնդկաստանի վարչապետը՝ Ինդիրա Գանդին։ 1984 թվականին նրա սպանությունից հետո, Ռաջիվ Գանդին գլխավորել է Հնդկական ազգային կոնգրեսը և կառավարությունը։ 1991 թվականին Ռաջիվ Գանդին սպանվել է ՏԻԱՎ կազմակերպության ահաբեկիչների կողմից, որից հետո նրա կինը հեռացել է ակտիվ քաղաքական կյանքից։ Ռահուլը կրթություն է ստացել Միացյալ Նահանգների մասնավոր դպրոցում, ավարտել է Քեմբրիջի համալսարանի Թրինիթի քոլեջը։

### Քաղաքական կարիերա

1990-ական թվականներին վերջին Սոնյա Գանդին վերադարձել է քաղաքականություն և 2004 թվականին Հնդկական ազգային կոնգրեսին խորհրդարանական ընտրություններում հաղթանակ է բերել։ Այդ ընտրություններում Ռահուլ Գանդին Ուտար Պրադեշ նահանգից ընտրվել է խորհրդարան՝ հաղթելով Կոնգրեսի գլխավոր ընդդիմական կուսակցության՝ Բհարատիա ջանատա փարթիի հակառակորդին։ Այդ բանից հետո Ռահուլը Հնդկական ազգային կոնգրեսի պաշտոնակարգությունում զբաղեցրել է տարբեր պաշտոններ, ինչպես նաև գլխավորել է Կոնգրեսի երիտասարդական բաժանմունքը։ 2017 թվականին Ռահուլ Գանդին ընտրվել է Հնդկական ազգային կոնգրեսի նախագահ, և այդ պաշտոնը զբաղեցրել է մինչև 2019 until 23 March 2023 թվականի օգոստոսի 13-ը։ Այժմ համարվում է խորհրդարանի ստորին պալատի պատգամավոր և Վայանադի խորհրդարանի անդամ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. 1 2
3. 1 2  Munzinger Personen (գերմ.)
4. ↑
5. ↑  «India elections: Good day – bad day»։ BBC News։ հունիսի 2, 2004։ Վերցված է մայիսի 22, 2010

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
* Էջը Archived 2019-04-21 at the Wayback Machine. Հնդկական ազգային կոնգրեսի կայքում
* Կենսագրական էջը Լոկ սաբհայի, Հնդկաստանի խորհրդարանի էջում

| Կուսակցությունից զբաղեցրած քաղաքական պաշտոններ |
| --- |
| Նախորդող:**Սոնյա Գանդի** |  **Հնդկական ազգային կոնգրեսինախագահ** 2017-2019 | **Գործող պաշտոնակատար** |
| Lok Sabha |
| Նախորդող:**Սոնյա Գանդի** |  **Ամետիի խորհրդարանիանդամ** 2004-2019 | Հաջորդող:**Smriti Irani** |
| Նախորդող:**Մ. Ի. Շավանաս** |  **Վայանադի խորհրդարանիանդամ** 2019-ներկա | **Գործող պաշտոնակատար** |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք · Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | Internet Movie Database |
|  |
| 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| GND: 133737314 · GTAA: 100798 · ISNI: 0000000114620874 · LCCN: n2006172695 · NKC: js20060217005 · NLP: a0000003535491 · VIAF: 84246298 · WorldCat VIAF: 84246298 |

 |

 |
**Պասանգ Լհամու Շերպա** նեպալ.՝ पासाङ ल्हामु शेर्पा, դեկտեմբերի 10, 1961(1961-12-10), Lukla, Սոլուկհումբու, Koshi Province, Նեպալ - ապրիլի 22, 1993(1993-04-22), Էվերեստ), նեպալցի կին լեռնագնաց, ով համարվում է աշխարհի ամենաբարձր լեռնագագաթը՝ Էվերեստը նվաճած առաջին կինը։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է լեռնագնացների ընտանիքում և պատանեկան տարիքից վարժվել լեռներ մագլցելուն։ Հաջողությամբ նվաճել է մի շարք դժվարամատչելի ու բարձր լեռնագագաթներ՝ Մոնբլանը, Չո Օյուլը, Յալապիկը, Պիսանգ Հիմալը և այլն։ Երեք անգամ փորձել է բարձրանալ Էվերեստ, բայց այդ փորձերն անհաջող ավարտ են ունեցել։ Չորրորդ փորձն իրականացրել է 1993 թվականի ապրիլի 22-ին՝ ընտրելով Հարավարևելյան լեռնաշղթայի հարավային երթուղին։

Առավոտյան եղանակը պարզ էր ու պայծառ և այդպիսին մնաց նաև մինչև 8,848 մետրանոց գագաթին հասնելը։ Բայց ուղեկցող շերպերից մեկը՝ Էվերեստը մինչ այդ հինգ անգամ նվաճած Սոնամ Չերինգը, լրջորեն հիվանդացել էր, և չնայած Պասանգ Լհամուի գործադրած ջանքերին, նրա կյանքը փրկել չհաջողվեց։ Վայրէջքի ժամանակ, ինչպես սովորաբար լինում է լեռներում, եղանակը կտրուկ փոխվեց, ու մոլեգին փոթորիկը խլեց խիզախ կին լեռնագնացի կյանքը։ Հետագայում լիտվացի լեռնագնաց Վլադաս Վիտկաուսկասի օգնությամբ կարողացան իջեցնել նրա դիակը։

Պասանգ Լհամուն հետմահու բարձր պատիվների արժանացավ ինչպես իր հայրենիքում, այնպես էլ աշխարհի այլ լեռնագնացների շրջանում։ Նրա հուղարկավորության օրը հայտարարվեց ազգային սգի օր։ Նա առաջին կինն էր, ում Նեպալի թագավորը պարգևատրեց այդ երկրի բարձրագույն պետական պարգևով՝ «*Nepal Tara*» («*Նեպալի աստղ*») շքանշանով, նրա անունը ներառվեց ազգային հերոսների ցուցակում։ Մայրաքաղաք Կատմանդուում կանգնեցվեց Պասանգ Լհամուի բարձր հուշարձանը, Նեպալի կառավարության որոշմամբ Մահալանգուր լենաշղթայի Ջասամբա Հիմալ լեռնագագաթը (7,315 մ) կոչվեց նրա անունով, գյուղատնտեսության նախարարությունը նրա անունով կոչեց ցորենի նորաստեղծ տեսակներից մեկը, Նեպալի արևելքում՝ Ջհապա շրջանի Դհուլաբարի քաղաքում բացվեց նրան նվիրված հուշաթանգարան, Տրիշուլի-Դունչե 117 կիլոմետրանոց ավտոմայրուղուն, ինչպես նաև մի շարք հիվանդանոցների, դպրոցների շնորհվեց խիզախ կին լեռնագնացի անունը, թողարկվեց նրա պատկերը կրող նամականիշ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Pasang Lhamu Sherpa: Inspiring the next generation of Nepali»։ *ECS NEPAL* (անգլերեն)։ Վերցված է 2019-09-02

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պասանգ Լհամու Շերպա
* Պասանգ Լհամու հիմնադրամ
* Համառոտ կենսագրություն՝ լուսանկարով

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | LCCN: n2014208330 · VIAF: 312787271 · WorldCat VIAF: 312787271 |

 |
**Պլաստիկ պայթուցիկ նյութերի մակնշման մասին կոնվենցիա** (անգլ.՝ Convention on the Marking of Plastic Explosives for the Purpose of Detection), բազմակողմ միջազգային համաձայնագիր, որն ուղղված է միջազգային ահաբեկչությանը՝ ստորագրող պետությունների տարածք չնշված պայթուցիկ նյութերի ներմուծումը կամ դրանց տարածքից դուրս բերումը կանխելու միջոցով։ Համաձայն Կոնվենցիայի դրույթների՝ ստորագրող պետությունները պարտավորվում են արդյունաբերական եղանակով արտադրվող պայթուցիկ նյութերում ավելացնել հատուկ ցնդող մակնշող բաղադրիչներ, որոնք հեշտացնում են դրանց հայտնաբերումը։

Կոնվենցիան ահաբեկչության դեմ պայքարի 13 հիմնական կոնվենցիաներից մեկն է։

Կոնվենցիան ընդունվել է 1991 թվականի փետրվարի 12-ից մինչև մարտի 1-ը Մոնրեալում քաղաքացիական ավիացիայի միջազգային կազմակերպության կողմից անցկացված օդային իրավունքի միջազգային խորհրդաժողովում և ուժի մեջ է մտել 1998 թվականի հունիսի 21-ին, երբ այն վավերացվել է 35 պետությունների կողմից։

Կոնվենցիան ԽՍՀՄ-ի կողմից ստորագրվել է 1991 թվականի մարտի 1-ին և ուժի մեջ է մտել Ռուսաստանի Դաշնության տարածքում դրա վավերացումից և Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի կողմից Ռուսաստանի Դաշնության 2007 թվականի հուլիսի 24-ի N 201 Դաշնային օրենքի ստորագրումից հետո՝ դառնալով Ռուսաստանի Դաշնության կողմից վավերացված 13 միջազգային հակաահաբեկչական պայմանագրերից վերջինը։

2014 թվականի վերջի դրությամբ կոնվենցիան վավերացվել է 150 պետությունների կողմից (որոնցից 149-ը՝ ՄԱԿ-ի անդամ երկրներ են)։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Международные соглашения по борьбе с терроризмом»։ Վերցված է 2014 թ․ դեկտեմբերի 27
2. ↑  «Федеральный закон Российской Федерации от 24 июля 2007 г. N 201-ФЗ»։ Российская газета։ 31.07.2007։ Վերցված է 2014 թ․ դեկտեմբերի 27
3. ↑  «В связи с подписанием Президентом Российской Федерации Федерального закона "О ратификации Конвенции о маркировке пластических взрывчатых веществ в целях их обнаружения".»։ Постоянное представительство Российской Федерации при международных организациях в Вене։ 30.07.2007։ Վերցված է 2014 թ․ դեկտեմբերի 27
4. ↑  «Список государств-подписантов на веб-сайте ИКАО»։ Վերցված է 2014 թ․ դեկտեմբերի 27
**Չատ Կոբջիտտի** (թաի.՝ ชาติ กอบจิตติ, հունիսի 25, 1954(1954-06-25), Սամուտ Սակխոն, Թաիլանդ), թայլանդացի գրող։ Մի քանի հայտնի վեպերի և կարճ պատմությունների հեղինակ է։

Կարիերա
-------

Չատ Կոբջիտտին ծնվել է 1954 թվականին՝ Սամուտ Սակխոն գավառում։ 1969 թվականին՝ 15 տարեկան հասակում, հրատարակում է առաջին պատմվածքը, որը կոչվում է «Նակրիան Նակլենգ» (Դպրոցական խուլիգաններ)։ Առաջին բանաստեղծությունն է «Կհամպհիպակսա» (Դատապարտություն), որը նրան հայտնի է դարձրել։ «Կհամպհիպակսա»-ն համարվել է որպես տարվա գիրք և ստացել է առաջին Հարավարևելյան Ասիայի գրականության մրցանակ։ Այն լույս է տեսել անգլերեն լեզվով։ Գրքի հիման վրա նկարահանվել է «Այ Ֆակ» լիամետրաժ ֆիլմը (2004 թվական)։
1994 թվականին «Ժամանակ» վեպը արժանացել է բարձր գնահատականի քննադատների կողմից։ Վեպի համար նա երկրորդ անգամ արժանացել է Հարավարևելյան Ասիայի գրականության մրցանակին։ «Գրականության» անվանակարգում 2004 թվականին ճանաչվել է Թաիլանդի ժողովրդական արտիստ։ «Սովորական պատմություն» և «Ելք չկա» վեպերը նույնպես համարվում են հեղինակի ակնառու գործերից։
Չատ Կոբջիտտին հանդես է եկել դասախոսությամբ Թայլանդի մի քանի դպրոցներում և համալսարաններում։ Իր ամբողջ կյանքը նվիրել է գրականությանը։ Հաճախ նշում է, որ պատրաստ է օգնել տաղանդավոր երիտասարդներին գտնել իրենց ճանապարհը՝ զարգանալ ճիշտ ուղությամբ։ Հիմնել է Սամնակպհիմ Հեն հրատարակչությունը (Howling Books)։ Չատ Կոբջիտտինի աշխատանքները թարգմանվել են անգլերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն, ճապոներեն, չինարեն և մալայերեն լեզուներով։

«Դատապարտություն» վեպը
----------------------

Վեպի գլխավոր հերոսը Ֆակ անունով երիտասարդ տղա է։ Իրադարձությունները տեղի են ունենում մի փոքր գյուղում, որտեղ մարդիկ միմյանց ճանաչում են։ Նախկինում Ֆակը երազում էր անցկացնել իր ամբողջ կյանքը վանականության մեջ։ Սակայն Ֆակի տարեց հայրը վատառողջ էր, նրան անհրաժեշտ էր ֆերմայում օգնական։ Նա ստիպված էր թողնել հոգևոր ծառայությունը որպեսզի օգնի իր տարեց հորը։ Աշխատանքի է անցում գավառական տաճարի դպրոցում՝ որպես հավաքարար։ Հոր մահից հետո ամուսնանում է խորթ մոր հետ։ Փորձելով նրան պաշտպանել թշնամական հասարակությունից, դառնում է հարևանների կողմից նախապաշարմունքների և թյուրըմբռման զոհ։ Նա հանգստություն է գտնում խմիչքի մեջ, որի միջոցով մոռանում է խնդիրները։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  Internet Speculative Fiction Database — 1995.
2. ↑
3. ↑  «Chart Korbjitti»։ *goodreads*
4. ↑  «1982 S.E.A. Write Awards»։ *web.archive*։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-07-19-ին
5. ↑  «1994 S.E.A. Write Awards»։ *web.archive*։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-07-19-ին
6. ↑  *Корнев В. И.* Литература Таиланда. Краткий очерк. — Москва: Наука, 1971.
7. ↑  «คำพิพากษา by ชาติ กอบจิตติ»։ *goodreads*
**Նիկոլաու դուշ Ռեիշ Լոբատու** (պորտ.՝ Nicolau dos Reis Lobato, մայիսի 24, 1946(1946-05-24), Bazartete administrative post, Liquiçá Municipality, Արևելյան Թիմոր - դեկտեմբերի 31, 1978(1978-12-31), Մինդելու (Կաբո Վերդե), São Vicente, Barlavento Islands, Կաբո Վերդե), Արևելյան Թիմորի անկախության մարտիկ, նախագահի պաշտոնակատար (1977-1978) Ինդոնեզիայի կողմից օկուպացիայի ժամանակ։

Կենսագրություն
--------------

Սկզբում սովորել է ճեմարանում, սակայն հրաժարվել է հոգևոր կրթությունից, տեղափոխվել է բժիշկ Ֆրանսիշկու Մաչադուի վարժարան Դիլիում, որտեղ սովորել է փիլիսոփայություն, քաղաքագիտություն, կառավարում և պորտուգալերեն։ Այնուհետև ծառայել է պորտուգալական բանակում։ 1968 թվականին, ավարտելով այն, աշխատել է Արևելյան Թիմորի գյուղատնտեսության հարցերով հանձնաժողովում, այնուհետև ֆինանսական ծառայությունում, որտեղ պատասխանատու էր պետծառայողների ֆինանսավորման համար։

1974 թվականին դարձել է Արևելյան Թիմորի անկախության հեղափոխական ճակատ կուսակցության (ՖՐԵՏԻԼԻՆ) հիմնադիրներից մեկը՝ դառնալով նրա փոխնախագահ։ 1975 թվականին նշանակալի դեր է խաղացել Պորտուգալիայից ապագաղութացման և Արևելյան Թիմորի անկախության հռչակման գործընթացում։ 1975 թվականի նոյեմբերին նշանակվել է երկրի առաջին վարչապետ։ Սակայն դրանից 9 օր անց ինդոնեզական զորքերը գրավել են Արևելյան Թիմորը։

Լոբատոն դարձել է Դիմադրության շարժման առաջնորդներից մեկը։ 1976 թվականին նա նշանակվել է ՖՐԵՏԻԼԻՆ զինված ուժերի հրամանատար, 1977 թվականին՝ կուսակցության նախագահ։ 1977-1978 թվականներին եղել է Արևելյան Թիմորի նախագահը։ 1978 թվականի դեկտեմբերին ինդոնեզական բանակը ոչնչացրել է ՖՐԵՏԻԼԻՆԻ մարտիկների մինչև 80 տոկոսը, Լոբատոյի ջոկատը շրջապատման մեջ է ընկել, և ինքը՝ «Իմ վերջին փամփուշտը իմ հաղթանակն է» բառերով ինքնասպան է եղել, որպեսզի գերի չընկնի օկուպանտներին։ Ըստ այլ աղբյուրների՝ սպանվել է ինդոնեզացիների կողմից։

ՆերկայումԼոբատոն իր հայրենիքում համարվում է անկախության համար ամենանշանակալի մարտիկը, նրա պատվին անվանվել է Դիլիի նոր միջազգային օդանավակայանը և Արևելյան Թիմորի զինված ուժերի վարժական կենտրոնը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  «Body of Timor-Leste's first prime minister still missing after 41 years»։ *Tempo Timor*։ 31 December 2019։ Վերցված է 11 September 2020
2. ↑  East Timor's latest attempt to find the body of its first prime minister Nicolau dos Reis Lobato *ABC News*, 21 February 2018. Retrieved 24 February 2018.

Աղբյուրներ
----------

* timorleste.livejournal.com (անգլ.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1173134182 · VIAF: 3495154501903239210001 · WorldCat VIAF: 3495154501903239210001 |

 |
**Պոլինա Բոգուսևիչ** (հուլիսի 4, 2003(2003-07-04), Մոսկվա, Ռուսաստան), ռուս երգչուհի, որը «Крылья» երգով (թարգմ.՝ «Թևեր») դարձել է Մանկական Եվրատեսիլ 2017 երգի մրցույթի հաղթող։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 2003 թվականի հուլիսի 4-ին Մոսկվայում։ Մայրը Յուլիա Բոգուսևիչն է։ Լինելով ռուս, պատանի երգչուհին խոսում է իր կորեական արմատների մասին։ Նրա տատիկը (Նատալիա Բոգուսևիչը) ծնունդով Օմսկից է, որտեղ ապրել է Իրինա Շաֆրանսկայի քույրը։ Պոլինան սովորում է Մոսկվայի թիվ 1586 դպրոցում (Մոսկվա քաղաքի «Դպրոց № 1586» Պետական բյուջետային հանրակրթական հաստատություն) և հայտնի երաժիշտ Իգոր Կրուտոյի ակադեմիայում։

### 2012

Նա մասնակցել է Մակեդոնիայի միջազգային արվեստի փառատոնին և դարձել դափնեկիր։

Նա հանդես է եկել «Պատուհան դեպի Փարիզ» («Окно в Париж» ) և «Երաժշտության դպրոց» («Школа музыки») հեռուստատեսային նախագծերում։

### 2013

2013 թվականից մինչև 2015 թվականը հանդես է եկել Սերգեյ Ժիլինի «Ֆոնոգրաֆ-Սիմֆո-Ջազ» և «Ջազ Բենդ Ֆոնոգրաֆ» նվագախմբի հետ։

### 2014

Մասնակցել է ռուսական «Մանուկների ձայնը» երաժշտական նախագծի առաջին եթերաշրջանին։ Հանդես էր գալիս Դիմա Բիլանի թիմում։ Դուրս մնաց մենամարտ փուլի ժամանակ։

Նույն տարում նա մասնակցել է «Տարվա երգ 2014», «2014 թվականի ամանորյա երգ», «2014 թվականի մանկական երգ» հեռուստատեսային նախագծերին։

Նա նաև հանդես է եկել «Մանկական Նոր ալիք 2014»-ում, և ստացել II աստիճանի դափնեկրի կոչում։

Բացի այդ, 2014 թվականին «Մանկական ռադիոյի» կողմից ստացել է հատուկ մրցանակ «Ռուսերեն լավագույն կատարում» անվանակարգում։

### 2015

Մասնակցել է Իտալիայի Սան Ռեմոյի մանկական և պատանեկան վոկալ մրցույթին, ստանալով 1-ին աստիճանի դիպլոմի դափնեկրի կոչում։

### 2017

2017 թվականի հունիսի 3-ին հաղթել է Ռուսաստանի «Մանկական Եվրատեսիլ» մրցույթի ազգային ընտրության եզրափակիչ փուլում։

Նոյեմբերի 26-ին Թբիլիսիում կայացած «Եվրատեսիլ 2017» երգի մրցույթում Պոլինան ստացավ ընդհանուր 188 միավոր և ճանաչվեց հաղթող։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  «Победителем конкурса «Детское Евровидение - 2017» стала россиянка Полина Богусевич»։ ТАСС։ 2017 թ․ նոյեմբերի 26։ Վերցված է 2017 թ․ նոյեմբերի 26
2. ↑  Детское Евровидение 2017 Россия Полина Богусевич pre-party в Москве
3. 1 2  Полина Богусевич: биография
4. ↑  Наши ученики — наша гордость! Наши поздравления Полине Богусевич! Archived 2017-11-29 at the Wayback Machine.. Государственное бюджетное общеобразовательное учреждение города Москвы «Школа № 1586». 1586.mskobr.ru
5. 1 2 3 4 5 6  «Кто такая Полина Богусевич, которая представит РФ на детском «Евровидении»?»։ Аргументы и Факты
6. ↑  Полина Богусевич. vokrug.tv
7. ↑  Россиянка Полина Богусевич стала лучшей на международном конкурсе «Детское Евровидение». 1tv.ru

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պոլինա Բոգուսևիչ. tass.ru

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | ՎԿ |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ · Last.fm |

 |
**Պավել Ալեքսեյի Սուկոսյան** (ռուս.՝ Павел Алексеевич Сукосян, հունվարի 14, 1962(1962-01-14), Կրասնոդար, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուսաստանցի հայազգի հանդբոլիստ և մարզիչ, սպորտի վաստակավոր վարպետ, օլիմպիական չեմպիոն (2000)։

Կենսագրություն
--------------

Պավել Սուկոսյանը Կրասնոդար քաղաքի Օլիմպիական հերթափոխի մանկապատանեկան մասնագիտացված մարզական դպրոցի (СДЮСШОР) սան է։ Առաջին մարզիչը եղել է Յուրի Գրիգորևիչ Զայցևը։

1980 թվականին ծառայության է անցել խորհրդային բանակում, որտեղ սկսել է խաղալ Տիրասպոլի մարզական ակումբի կազմում։ Այնտեղ նրան նկատել են և հրավիրել Մոսկվայի ԲԿՄԱ, որտեղ սկսել է խաղալ 1982 թվականից։

Պավել Սուկոսյանը խաղացել է նաև ռուսաստանյան «Ստեպան Ռազին», «Պերմսկիե մեդվեդի» ակումբներում, ինչպես նաև գերմանական «Վերատալ» և «Կրանաու» ակումբներում։

2007-2013 թվականներին նա շարունակել է իր խաղային կարիերան «Սունգուլ» ակումբում, ինչը նրան դարձրել է պրոֆեսիոնալ հանդբոլի համաշխարհային ռեկորդակիր (ելույթներն ավարտելու պահին նա 50 տարեկան էր)։ 2017 թվականին նա թարմացրել է այդ ցուցանիշը՝ կրկին խաղահրապարակ դուրս գալով արդեն 55 տարեկանում։ Նա պաշտպանել է Ռուսաստանի Սուպերլիգայում հանդես եկող УОР №2 թիմի դարպասը։

Ռուսաստանի ազգային հավաքականի կազմում ընդգրկվել է 1992 թվականին։ 2000 թվականին Սիդնեյում կայացած Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն է։ Մասնակցել է նաև 1996 թվականի Օլիմպիական խաղերին, որտեղ թիմը զբաղեցրել է 5-րդ տեղը։

Աշխարհի 1993 և 1997 թվականների չեմպիոն է, 1999 թվականի աշխարհի առաջնության արծաթե մեդալակիր։ Եվրոպայի 1996 թվականի չեմպիոն, Եվրոպայի 1994 և 2000 թվականների առաջնությունների արծաթե մեդալակիր։ ԽՍՀՄ 1987 թվականի չեմպիոն, Ռուսաստանի 1994 և 1995 թվականների չեմպիոն։

1993 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ֆիզիկական կուլտուրայի պետական ակադեմիան։

Վերջին տարիներին մարզչական աշխատանք է կատարում Կրասնոդարի «Կուբան» ակումբի կանանց թիմում։

Ընտանիք
-------

Ամուսնացած է Նատալյայի հետ, նրանք ունեն երկու զավակ։ Որդին՝ Անտոնը (ծնվ. 1984), աշխատում է Մոսկվայի մետրոպոլիտենում, դուստրը՝ Պոլինան (ծնվ. 1994), ապրում է Վրաստանում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5 6  «СУКОСЯН Павел Алексеевич | Российские спортсмены и специалисты | Спортивная Россия»։ *infosport.ru* (ռուսերեն)։ Վերցված է 2021-03-20
2. 1 2 3  «Полный кавалер. Павел Сукосян: «Вот в голову мне бросать никогда не стоило»»։ *Sports.ru*։ Վերցված է 2021-03-20
3. ↑  России Федерация гандбола։ «Олимпийский чемпион, ставший вратарем УОР №2, Павел Сукосян: «И в 55 лет не утратил страсть к гандболу»»։ *rushandball.ru* (ռուսերեն)։ Վերցված է 2021-03-20
4. ↑  Автор-составитель В. Л. Штейнбах. (2006)։ *Сукосян Павел Алексеевич // Большая олимпийская энциклопедия: В 2 т.*։ М.: Олимпия Пресс։ ISBN 5-94299-089-1
5. 1 2  «Сукосян Павел Алексеевич»։ *Гандбольный клуб "ЛАДА" (Тольятти)* (անգլերեն)։ 2018-04-08։ Վերցված է 2021-03-20

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | Եվրոհանդբոլ |

 |