recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Բոբբի Քրիստինա Բրաուն** (անգլ.՝ Bobbi Kristina Brown, մարտի 4, 1993(1993-03-04), Լիվինգսթոն, Էսեքս շրջան, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ - հուլիսի 26, 2015(2015-07-26), Դուլուֆ, Գվինեթ շրջան, Ջորջիա, ԱՄՆ), ամերիկացի երգչուհի։

Ամերիկացի երգչուհի Ուիթնի Հյուսթոնի ու R&B-կատարող Բոբբի Բրաունի աղջիկն ու ժառանգորդուհին։

Կենսագրություն
--------------

Բոբբի Քրիստինա «Քրիսսի» Բրաունը ծնվել է 1993 թվականի մարտի 4-ին Լիվինգսթոնում, Ուիթնի Հյուսթոնի և Բոբբի Բրաունի ընտանիքում։ Բրաունների ընտանիքի անդամներն են` Սիսսի Հյուսթոնը (Ուիթնիի մայրը), Դայոն Ուորվիկը (Ուիթնիի զարմիկը), մորեղբայր Գարի Գարլանդան (Ուիթնիի ավագ եղբայրը)։

Քրիստինա Բրաունը, ըստ ԶԼՄ-ների վկայության, ունեցել է ծանր մանկություն։ Դրա հիմնական պատճառը ծնողների թմրանյութերի նկատմամբ կախվածությունից առաջացած սկանդալներն էին։ Քրիստինան առաջին անգամ բեմում հրապարակային հայտնվեց 1994 թվականին, երբ Ուիթնին հաղթել էր «American Music Awords» մրցույթում և Քրիստինային իր հետ բարձրացրել էր բեմ։

Անձնական կյանք
--------------

2014 թվականի հոկտեմբերին Քրիստինան հայտարարեց իր և Նիկ Գորդոնի կապի մասին, որին նախկինում կոչում էր «մեծ եղբայր»։ Նրանց հարսանիքը տեղի է ունեցել 2015 թվականի հունվարի 9-ին։

Դեպրեսիա և մահ
--------------

Ուիթնի Հյուսթոնը մահացել է 2012 թվականի փետրվարի 11-ին, հյուրանոցային համարում։ Դրանից հետո Քրիստինա Բրաունի համար եղել է ծանր ժամանակաշրջան։ Աղջիկը նյարդերի խանգարմամբ առաջին անգամ չէր հիվանդանոցում։ Հարազատները վախենում էին, որ մոր ողբերգական ճակատագիրը և թմրանյութ օգտագործելը կարող է կրկնվել աղջկա մոտ։ 2015 թվականի հունվարի 31-ին Քրիստինան հայտնաբերվում է լոգարանում, անգիտակից վիճակում, նա պառկած էր, գլխով ջրի մեջ։ Դրանից հետո նա ընկնում է կոմայի մեջ։ 2015 թվականի փետրվարի 11-ին բժիշկները ցանկանում են անջատել կենսաապահովման սարքը։ Քրիստինա Բրաունը տեղափոխվում է հյուրանոց և 2015 թվականի հուլիսի 27-ի գիշերը մահանում է։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4  Internet Movie Database — 1990.
2. 1 2 3 4  Discogs — 2000.
3. ↑
4. ↑
5. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2017 թ․ հունիսի 17-ին. Retrieved 2017 թ․ հունիսի 18. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
6. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2015 թ․ հուլիսի 16-ին. Retrieved 2017 թ․ հունիսի 18. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ · Spotify |
|  |
| Թեմատիկ կայքեր | AllMovie · Allmusic · ČSFD · Discogs · Internet Movie Database · ԿինոՊոիսկ · MusicBrainz · Find A Grave · WikiTree |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | GND: 1143738403 · ISNI: 0000000071529105 · LCCN: n2009066155 · VIAF: 101399680 · WorldCat VIAF: 101399680 |

 |
**Սինգապուրյան սատանայի անիվ Flyer** (անգլ.՝ Singapore Flyer)  հսկայական կարուսել է, գտնվում է Սինգապուրում, կառուցվել է 2005—2008 թվականներին։ Բարձրությունը համարժեք է 55 հարկանի շենքի բարձրության և կազմում է 165 մ, որը 5  մետրով ավել է «Նանչանի աստղից» և 30 մետրով՝ «Լոնդոնի աչքից»։ Մինչև 2014 թվականի մարտ ամիսը եղել է աշխարհի ամենաբարձր սատանայի անիվը, 2 մետրով զիջում է Լաս Վեգասի համանուն կարուսելին։

Սատանայի անիվը տեղակայված է Ծովային կենտրոնի հարավարևելյան հատվածի մելիորացված հողերի շրջանում։ Անիվի տրամագիծը կազմում է 150 մետր, անիվը կառուցված է եռահարկ շենքի վրա, որտեղ գործում են խանութներ, սրճարաններ, ռեստորաններ, կարուսելի բարձրությունից լայն տեսարան է բացվում քաղաքի և շրջակա տարածքների վրա՝ մոտ 45 կմ շառավղով, երևում են նաև ինդոնեզական կղզիներ Բաթամն ու Բինթանը, ինչպես նաև Ջոհորը (Մալազիա)։

Վերջին խցիկը անիվի վրա տեղադրվել է 2007 թվականի հոկտեմբերի 2-ին։ Անիվը սկսել է պտտվել 2008 թվականի փետրվարի 11-ին և հանրության համար պաշտոնապես բացվել է 2008 թվականի մարտի 1-ին։ Բացման օրից հետո առաջին երեք օրերին տոմսի գինը կազմել է 8888 սինգապուրյան դոլար (համարժեք է ԱՄՆ 6271 դոլարին՝ այդ ժամանակվա կուրսով) չինական մշակույթում այդ թիվը բարեհաջող թիվ է համարվում։ Անիվի պատվավոր բացումը տեղի է ունեցել 2008 թվականի ապրիլի 15-ին։

Օդափոխիչներով կահավորված 28 խցիկներից յուրաքանչյուրը կարող է տեղավորել 28 ուղևոր։ Անիվի լրիվ պտույտը տևում է 28 րոպե։ Սկզբում անիվը պտտվել է ժամացույցի սլաքի հակառակ ուղղությամբ, սակայն պտույտի ուղղությունը փոխվել է 2008 թվականի օգոստոսի 4-ից՝ ֆենշու մասնագետների խորհրդով։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Сингапурское колесо обозрения (Singapore Flyer) — Уникальный Сингапур" (in ռուսերեն). Retrieved 2019 թ․ օգոստոսի 3.
2. ↑  "Сингапурское колесо обозрения Флайер (Singapore Flyer, 新加坡摩天观景轮)". *Яндекс Дзен | Платформа для авторов, издателей и брендов* (in ռուսերեն). Retrieved 2019 թ․ օգոստոսի 3.
3. ↑  Наталия, GuideSingapore- (2017 թ․ փետրվարի 20). "Колесо обозрения в Сингапуре Singapore Flyer: часы работы, как добраться, стоимость билетов". *GuideSingapore.ru* (in ռուսերեն). Արխիվացված է the original 2019 թ․ օգոստոսի 3-ին. Retrieved 2019 թ․ օգոստոսի 3.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Official website
* Interactive 360° VR of the Singapore Flyer
* Biggest wheel set to turn in Singapore
* Singapore Flyer may open to public earlier than scheduled(չաշխատող հղում)
* Singapore Flyer on track for completion by early 2008(չաշխատող հղում)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Ֆեյսբուք |
|  |
| Ֆոտո, վիդեո և աուդիո | Ինստագրամ |

 |
**Բեսո (Բեսարիոն) Սոլոմանաշվիլի** (վրաց.՝ ბესო სოლომანაშვილი, 1964, օգոստոսի 14), վրացի կինոռեժիսոր։

Կենսագրություն
--------------

Բեսո Սոլոմանաշվիլին ծնվել է 1964 թվականին։ 1986 թվականին ավարտել է Վրաստանի պետական պոլիտեխնիկական ինստիտուտը, միաժամանակ ուսանել վավերագրական կինոռեժիսուրայի ուսումնարանում։ Ավարտել է Վրաստանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի խաղարկային կինոյի ռեժիսուրայի բաժինը (Գիորգի Շենգելայայի արվեստանոց)։ 1993-1994 թվականներին՝ Աբխազիայի պատերազմի ժամանակ, եղել է Գիորգի Խայնդրավայի «Երազանքների գերեզմանոց» խաղարկային-վավերագրական ֆիլմի ռեժիսորի ասիստենտը, 1998-2000 թվականներին՝ Վրաստանի հեռուստաֆիլմերի ընկերության ռեժիսոր։ 2010 թվականից «Իմեդի» հեռուստաընկերության գլխավոր ռեժիսորն է։

1998-2011 թվականներին հրապարակել է «Մաքսանենգները», «Զամորա», «Լոնդոն-Զուզումբո» պատմվածքների ժողովածուները։ 2008 թվականին դարձել է «Սոլոսոլո» ընկերության համահիմնադիր։ Սցենարիստ Իրակլի Սոլոմանաշվիլու հետ աշխատում է սցենարների վրա և թողարկում վավերագրական ու խաղարկային ֆիլմեր։

2014 թվականին Պայթուցիչ ֆիլմը ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Կորիզ» ծրագրում։

Ֆիլմեր
------

* Վերնիսաժ (1995 թ.)
* Արյունոտ սցենար (1996 թ.)
* Փորձենք միասին (1998 թ.)
* Հայրիկ, միգուցե մնամ բանակում (2001 թ.)
* Իշխան Մաճաբելի. ամերիկյան օծանելիք (2008 թ.)
* Տունդարձ (2009 թ.)
* Պայթուցիչ (2013 թ.)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Բեսո Սոլոմանաշվիլի". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2015 թ․ հոկտեմբերի 28.
2. ↑  "«Պայթուցիչը» ֆիլմը «Ոսկե Ծիրան»ի «Կորիզ» ծրագրում". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 4-ին. Retrieved 2015 թ․ հոկտեմբերի 28.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Բեսո Սոլոմանաշվիլի Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սոլ (այլ կիրառումներ)

**Սոլ** (ռուս.՝ Соль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պրուպտա գետի աջ ափին՝ 46 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 11 կմ։

Ջրագրության տվյալներ
--------------------

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։

Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

* Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000015944
* Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001594
* Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
* Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
* Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2  "Պետական ջրային տվյալների գրանցում ըստ Ռուսաստանի Դաշնության:Սոլ". Արխիվացված from the original on 2012 թ․ օգոստոսի 10. Retrieved 2015 թ․ օգոստոսի 3.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | ГВР |

 |
**Բոլոր սրբերի եկեղեցի** (լեհ.՝ Kościół Wszystkich Świętych), կաթոլիկ եկեղեցի, որը գտնվում է Լեհաստանի Ենթակարպատյան վոևոդության Բժոզուվսկի պովյատի Յասենիցա-Ռոսելնա գմինայի Բլիզնե գյուղում։ 15-րդ դարի փայտե գոթիկայի ճարտարապետական հուշարձան, որ ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում և «Փայտե ճարտարապետության ճանապարհ» տուրիստական ուղում։

Բլիզնեի միջնադարյան փայտե ճարտարապետության եզակի համալիրը բաղկացած է եկեղեցուց և քահանայի տնից, որը գտնվում են Պառնաս բլրի վրա՝ շրջապատված դարավոր ծառերով։

Պատմություն
-----------

Բլիզնե գյուղում Բոլոր սրբերի ծխական եկեղեցու շինարարությունը վերագրվում է 15-րդ դարի կեսերին։ Տաճարը կառուցվել է ուշ փայտե գոթական ոճով, և բացի իր ուղղակի նշանակությունից, այն կատարել է պաշտպանական կառույցի գործառույթներ։ Առաջին անգամ հիշատակվել է 1470 թվականին։

XVII դարում եկեղեցին շրջապատվել է էր պաշտպանողական պատնեշներով։ Նույն դարի առաջին կեսին կառուցվել են զանգակատունը և քահանայի տունը։

19-րդ դարի սկզբին քանդվել են եկեղեցին շրջապատող սոբոտիները։

1964-1980 թվականներին շենքն ամբողջությամբ վերականգնվել է։

Ճարտարապետություն
-----------------

Բոլոր սրբերի եկեղեցին ամբողջությամբ կառուցվել է եղևնու տաշած գերաններից՝ առանց մեխի օգտագործման։ Արևմուտքից նրան հարում է զանգակատունը։ Եկեղեցու տանիքը ծածկված է կղմինդրով։ Եկեղեցու շուրջն ընկած տարածքը աղյուսե մատուռներով փայտե ցանկապատով։

Եկեղեցին կազմված է սանդղամուտքից, գավիթից, գլխավոր և երկու հարակից սրահներից։ Հարուստ ձևավորմամբ ինտերիերը հատուկ է առաջին հերթին 1550, 1649 և 1700 թվականներին որմնանկարներով, 16-րդ և 17-րդ դարերի նկարներով, ինչպես նաև լավ պահպանված հարթաքանդակով և 14-րդ դարի քանդակների հավաքածուով։

1604 թվականի փայտե ամբիոնը կառուցված է ուշ ռենեսանսի ոճով։ Երկու կողմնակի սրահները կառուցվել են 17-րդ դարում բարոկկո ոճով։ Ձախակողմյան սրահում գտնվում է Աստվածամոր հրաշագործ արձանը, որը պահպանվել է 16-րդ դարի ուշ գոթիկայի ոճի տրիպտիխից։

Եկեղեցու մոտ գտնվում է քահանայի փայտե տունը, որն առաջին անգամ հիշատակվել է 1699 թվականին։ Ներկայում այնտեղ գտնվում է թեմական թանգարանը, որտեղ ներկայացված են եկեղեցական արվեստի արժեքավոր նմուշներ։ Շենքի տանիքը պատված է ծղոտով։

ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ
--------------------------------------------

2003 թվականին Լեհաստանի հարավում գտնվող մի շարք այլ փայտե եկեղեցիների հետ միասին Բլիզնեի Բոլոր սրբերի եկեղեցին ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։

Ծանոթագրություն
---------------

1. ↑  register of objects of cultural heritage in Poland
2. ↑  "UNESCO w Polsce: Kościół w Bliznem". Արխիվացված է the original 2012 թ․ օգոստոսի 20-ին. Retrieved 2013 թ․ հունվարի 19. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Բոլոր սրբերի եկեղեցի Բլիզնեում Archived 2020-06-09 at the Wayback Machine.
* Բլիզնեի Բոլոր սրբերի եկեղեցին Blizne.wiara.org.pl կայքում
* Եկեղեցու պատմությունն ու լուսանկարները (Polska — Podkarpackie — Blizne) (լեհ.)
**Սլուչենկոյի տուն** (ռուս.՝ Дом Слученко), տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ Գտնվում է Անտոն Գլուշկոյի նրբանցք, 8 հասցեում։ Ճանաչվել է ճարտարապետական հուշարձան։

Պատմություն
-----------

1840-ական թվականներին Վարվացի ազգանունով քաղաքացին այն հողակտորում, որի ժամանակակից հասցեն Անտոն Գլուշկոյի նրբանցք, 6 և 8 է, կառուցել է մեկուկեսհարկանի տուն։

1873-1880 թվականներին տունը հողամասով եղել է վաճառականուհի Աննա Դիկիակիի սեփականությունը, իսկ 1890 թվականին տունն արդեն պատկանում էր I գիլդիայի վաճառական Տիմոֆեյ Լեոնտևիչ Սլուչենկոյին։ 1885 թվականին նա քաղաքային տարրական ուսումնարաններին հետևող հանձնաժողովի անդամ էր, 1890 թվականին (այլ տվյալներով` 1892 թվականին) նա ընտրվել է Քաղաքային դումայի իրավասու։ Որոշ ժամանակ նա աշխատել է Դ. Գ. Կանդոյանակիի գրասենյակում և որպես ծառայող ստացել 3000 ռուբլի։ Նրա կինը Սոֆյա Յակովլևնան էր։ Նրանք ունեին չորս որդի` Իվան, Պավել, Գեորգի և Ալեքսանդր։

Որդին` Իվանը, որը նույնպես դարձել էր I գիլդիայի վաճառական, ընկերություն էր անում ազատ նկարիչ Վալերիան Մոլլի հետ։ Վաճառական Սլուչենկոները Տագանրոգում ունեին շոգեալրաղաց։ 1898 թվականին տունը դարձավ վաճառականի ժառանգների սեփականությունը։ 1906-1915 թվականներին տնատիրությունը պատկանել է Իվան, Ալեքսեյ և Ալեքսանդր Սլուչենկոներին, ինչպես նաև Ասպազիա Գեորգիևնա Սլուչենկոյին։

1920-ական թվականներին շենքի բակում գտնվում էր Ժողտնտխորի «Սեդլո» պետական ֆաբրիկան։

Համաձայն 18.11.1992 թվականի թիվ 301 որոշման` տունը համարվում է մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ։

Նկարագրություն
--------------

Հինգ պատուհաններով մեկևկեսհարկանի տունը կառուցվել է բարձր հիմքերի վրա։ Տան դարպասում եղել են կիսասյուներ։

Պատկերասրահ
-----------

* 
*

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3 4 5  Энциклопедия Таганрога, Ростов-на-Дону, Росиздат, 2003
2. ↑  "Объект культурного наследия". Արխիվացված է the original 2017 թ․ մարտի 17-ին. Retrieved 2017 թ․ մարտի 30. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
3. 1 2 3 4 5  "Дома 6 и 8". Արխիվացված է the original 2017 թ․ մարտի 17-ին. Retrieved 2017 թ․ մարտի 30. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**Բոլոր ազգերի դարպաս** կամ **Քսերքսեսի դարպաս**, պալատ Իրանի հնադարյան քաղաք Պերսեպոլիսի ավերակներում։ Բոլոր ազգերի աստիճանները և Բոլոր ազգերի դարպասը կառուցվել է Աքեմենյան տերության թագավոր Քսերքսես I-ի (մ.թ.ա. 486-465) հրամանով, որը Պերսեպոլիսի հիմնադիր Դարեհ Մեծին հաջորդող թագավորն էր։

Կառույց
-------

Շինությունը կազմված է մեկ մեծ սենյակից, որի կտուրը երևի թե կազմված է եղել զանգաձև հիմքերով չորս սյուներից։ Ներքին պատերին զուգահեռ կառուցված էր նաև արտաքինը, որն ավարտվում էր մուտքի մոտ։ Պատերից յուրաքանչյուրը՝ արևելքում, արևմուտքում և հարավում ունեն շատ մեծ մուտք։ Արևմտյան և արևելյան մուտքի մոտ կանգնեցրած էին երկու ասորական լամասուներ, այս հսկայական արձանների վրա կան եռանկյունաձև գրություններ, որոնք փաստում են, որ Քսերքսեսն է կառուցել դարպասները։ Հարավային մուտքը բացվում էր Ապադանայում և երեքից ամենալայնն էր։ Դռների անկյուններում գտնված սարքերը խոսում են այն մասին, որ մուտքերն ունեցել են երկփեղկ դռներ, որոնք ենթադրաբար կառուցված են եղել փայտից և ծածկված եղել զարդանախշված մետաղի շերտից։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2
2. 1 2 3
3. ↑  "Gate of All Nations". Արխիվացված է the original 2014 թ․ մարտի 7-ին. Retrieved 2016 թ․ հոկտեմբերի 2. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սև արծիվ (այլ կիրառումներ)
**Սև արծիվ** (բասկ.՝ Arrano Beltza), հին բասկյան և նավառայան խորհրդանշան, որը պատկերվում է դեղին ֆոնի վրա։ Այժմ դեղին ֆոնին սև արծիվի խորհրդանշանը օգտագործում են բասկ ազգայնականները որպես Բասկերի Երկրի՝ Euskal Herria-ի խորհրդանշան։

Պատմություն
-----------

Ի սկզբանե Սև արծիվը Նավառայի թագավոր Սանչո Է-ի կնիքն էր, սակայն հետագայում այն սկսեցին վերագրել Նավառայի Սանչո Գ թագավորին, ով իր իշխանությունը տարածեց Արագոնում և Կաստիլիայում, ընդգրկելով բասկյան մշակույթի և լեզվի տարածման բոլոր հողերը։ Բասկ ազգայնականների կարծիքով, Սանչո Գ-ի թագավորումը իրենից բոլոր բասկախոս հողերի միավորման նախադեպ է։ Իսպանացիների կարծիքով, Սանչո Գ-ի իշխումը միասնական Իսպանիայի ստեղծման առաջին փորձերից մեկն է։

Օգտագործումը բասկ ազգայնականների կողմից
---------------------------------------

Սև արծիվը հիմնականում օգտագործվում աբերցալեների (en)՝ հայրենասերների (հիմնականում՝ ձախ ազգայնականների) կողմից, որոնք այն համարում են Բասկոնիայի հնագույն խորհրդանիշ, սակայն երբեմն Սև արծիվը օգտագործում են ինչպես ձախ, այդպես էլ աջ ազգայնականները։

Սև արծիվը զանգվածային մշակույթում
---------------------------------

«Arrano Beltza» (Սև արծիվ) է կոչվում է Միքել Լաբոայի երգերից մեկը։ Հետագայում այն վերաերգվել է Negu Gorriak ռոք-խմբի կողմից։

Տես նաև
-------

* Բասկյան ազգայնականություն

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Javier Martínez de Aguirre y Aldaz, "El Signo del Águila en los Documentos de Sancho VII el Fuerte, Rey de Navarra (1194-1234)", Anales De La Real Academia Matritense De Heráldica y Genealogía, vol. 8, pt. 1, pp. 557-574.
2. ↑  "Ongi Etorri Auñamendi Entziklopediara". Auñamendi Entziklopedia.(անգլ.)
3. ↑  "La Ertzaintza deja que el «cara al sol» suene en Donostia y acalla la protesta". GARA.net. Արխիվացված է the original 2009 թ․ սեպտեմբերի 3-ին. Retrieved 2015 թ․ մարտի 18. `{{cite news}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)(անգլ.)(Ստուգված է 15 հունվարի 2012)
**Բիշեր Ալ-Հասաունա** (արաբ. **بشر الخصاونة**, հունվարի 27, 1969(1969-01-27)), հորդանանցի պետական գործիչ և դիվանագետ։ 2020 թվականի օգոստոսի 12-ից Հորդանանի վարչապետ և պաշտպանության նախարար։ Իրավաբանական գիտությունների դոկտոր։ Նախկինում՝ Եգիպտոսի, Քենիայի, Եթովպիայի և Ֆրանսիայի դեսպան, արտաքին գործերի նախարար (2016-ից 2017), Արդարադատության նախարար (2017-ից 2018), Թագավորի քարտուղար (2019-ից 2020)։

Կենսագրություն
--------------

Ծնվել է 1969 թվականի հունվարի 27-ին Հորդանանում։ Հայրը՝ Հանի ալ-Հասաունին, իրավաբան էր, Բաաս կուսակցության առաջնորներից մեկը, նախկին վարչապետ Իրակա Սադդամա Հուսեյնի ընկերն ու 1962-1963 թվականներին Կահիրեի համալսարանի «կուրսընկերն» էր, նախկինում նաև տեղեկատվության նախարար և Հորդանանի դեսպան էր նախկին ԽՍՀՄ և Ռումինիայի հանրապետություններում։

Ավարտել է Հորդանանի համալսարանի Իրավաբանական ֆակուլտետը։ Ուսումը շարունակել է Լոնդոնի համալսարանի Արևելյան և աֆրիկյան ուսումնասիրությունների դպրոցում, ստացել է միջազգային հարաբերությունների, դիվանագիտության և տնտեսագիտության մագիստրոսի կոչում։ Ապա ստացել է Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոցում դոկտորի աստիճան և պետական կառավարման դիպլոմ Հարվարդի համալսարանի Ջոն Ֆ. Քեննեդիի անվան դպրոցում։

1991 թվականին սկսեց աշխատել արտաքին գործերի նախարարությունում որպես կցորդ։ 1992-1995 թվականներին աշխատել է որպես երրորդ քարտուղար-կցորդ Մեծ Բրիտանիայի դեսպանատանը, 1995-1996 թվականներին՝ եվրոպական միջերկրածովային հարաբերությունների արտաքին գործերի նախարարությունների ղեկավարման բաժնում, 1998-2000 թվականներին՝ զանգվածային լրատվամիջոցների վարչության տնօրեն, արտաքին գործերի նախարարության պաշտոնական ներկայացուցիչ մարդու իրավունքների գծով, նաև Եգիպտոսի դեսպանատան երկրորդ քարտուղար, 2003-2004 թվականներին՝ Հորդանանի ՄԱԿ-ի համագործագցության ներկայացուցիչ, 2005-2012 թվականներին՝ նախարարության տարբեր ստորաբաժանումների ղեկավար, 2012-2016 թվականներին՝ Երգիպտոսի, Քենիայի և Եթովպիայի դեսպան, նույն ժամանակահատվածում արաբական Լիգայի պետությունների մշտական ներկայացուցիչ, 2018-2019 թվականներին՝ Ֆրանսիայի դեսպանատանը ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի մշտական ներկայացուցիչ։

2019 թվականին նշանակվել է Աբդալլա II արքայի կողմից հաղորդակցության և համակարգման հարցերի վերաբերյալ խորհրդական, 2020 թվականի օգոստոսին՝ քաղաքական հարցերի քարտուղար։

2016-2017 թվականներին՝ արտաքին գործերի նախարար էր Հանի ալ-Մուլկի կաբինետում, 2017-2018 թվականներին՝ արդարադատության նախարար։ 2020 թվականին Օմար Ռազազի կաբինետում հոկտեմբերի 4-ի հրաժարականից հետո Աբդալլա II-ի կողմից 2020 թվականի հոկտեմբերի 8-ին նշանակվել է վարչապետ։

Ամուսնացած է դերասանուհի Ռանե Սուլթանի հետ, ունի երեք երեխա։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. 1 2
3. ↑
4. ↑  "Хасаун, Бишер, аль-". ТАСС. Արխիվացված է the original 2021 թ․ հուլիսի 30-ին. Retrieved 2020 թ․ դեկտեմբերի 15.
5. ↑  "Хусейн обещает пожертвовать жизнью ради блага народа Ирака и Палестины". ՌԻԱ Նովոստի. 2005 թ․ օգոստոսի 22. Retrieved 2020 թ․ դեկտեմբերի 15.
**Կոլովոզ** (ալբ․՝ Kollovozi), գյուղ հյուսիսարևելյան Ալբանիայում։ Ընդգրկված է Կուկասի գավառի Շիշտևաց համայնքի կազմում։ Տեղակայված է Գորա պատմական նահանգի՝ Ալբանիային պատկանող տարածքում, որի բնակչության հիմնական մասը կազմում են հարավսլավոնական էթնիկական խմբերի մուսալմանացված ներկայացուցիչները՝ գորացիները։ Մինչ 20-րդ դարի սկիզբը Կոլովոզում ևս բնակվում է գորացիներ, սակայն ներկայումս նրա բնակչության մեծամասնությունը կազմում են ալբանացիները։

Կոլովոզ գյուղին առավել մոտ տեղակայված բնակավայրերից են գորական Օրեշեկ և ալբանական Շտրեզե ու Տոպոյան գյուղերը։ Օրեշեկը տեղակայված է Կոլովոզի հյուսիսարևելյան, Շտրեզեն՝ հարավային, իսկ Տոպոյանը՝ հարավարևելյան կողմում։

Պատմություն
-----------

1916 թվականին դեպի Մակեդոնիա ու Պոմորավյե կատարած գիտարշավի ժամանակ Կոլովոզ է այցելել բուլղարացի լեզվաբան Ստեֆան Մլադենովը։ Նա նշում է, որ Կոլովոզի բնակիչների մոտ դեռ պահպանվում են գորաական բարբառները (ավագ սերնդի մոտ), սակայն բնակչության մեծ մասը հիմնականում խոսում է ալբաներեն. նախապես գորաական եղած գյուղը, Ստեֆան Մլադենովի կարծիքով, արդեն դարձել էր ալբանական։

Ալբանիայում բուլղարական եկեղեցական դպրոցների գլխավոր համակարգող-կազմակերպիչ Սրեբրեն Պոպետրովի՝ 1930 թվականին կազմված զեկույցի համաձայն՝ Կոլովոզ գյուղում կար շուրջ 40 տուն։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Kollovoz, Albania Page" (in անգլերեն). Falling Rain Genomics. 1996—2010.
2. 1 2  *Младенов С.* Пътешествие из Македония и Поморавия // Научна експедиция в Македония и Поморавието 1916. — София: Военноиздателски комплекс «Св. Георги Победоносец», Университетско издателство «Св. Климент Охридски», 1993. — P. 184.
3. ↑  *Поппетров С.* Поверителен рапорт №54(բուլղ.). — Տիրանա
**Սիմանկասի ամրոց** (իսպ.՝ Castillo de Simancas), պաշտպանական կառույց Իսպանիայի Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար միության Վալյադոլիդ նահանգի Սիմանկաս քաղաքում։ Քաղաքը տեղակայված է Վալյադոլիդից 10 կմ դեպի հարավ-արևմուտք և հայտնի է նրանով, որ 10-րդ դարի վերջին այնտեղ եղել է ռազմական մեծամասշտաբ ընդհարում, որի ժամանակ Կաստիլիայի, Լեոնի ու Նավառայի միացյալ զորքերը ջախջախել են մավրերի բանակը՝ արաբներին ստիպելով նահանջել դեպի հարավ։

1540 թվականից Սիմանկասի ամրոցում տեղակայված է Իսպանիայի Գլխավոր արխիվը։

Պատմություն
-----------

15-րդ դարում Իսպանիայի թագավորը Սիմանկասում՝ իսլամական շրջանի հին ամրաշինական կառույցի տեղում, կառուցել է ամրոց։

Ամրոցը, որ ունի բազմաթիվ բաստիոններ ու ատամնաշարավոր աշտարակներ, կառուցվել է բաց գույնի քարից։ Տանիքը կառուցված է մուգ գույնի շինանյութից և իր գույնով հակադրվում է հիմնական կառույցին։ Ամրոցի գլխավոր աշտարակը, որ ունի բարձր գմբեթ, կառուցված է բարոկկոյի ոճով։ Ամրոցի պատերը, հրակնատները, խրամները, մուտքը և երկու կամուրջները կառուցվել են միջնադարում՝ 15-րդ դարում։ Այդ ժամանակ է կառուցվել նաև մատուռը։ Ամրոցը վերակառուցվել է 16-րդ, 17-րդ և 18-րդ դարերում։

Կառլոս I թագավորի օրոք ամրոցը վերածվել է բանտի, որտեղ պահվել են կալանավորները։ Ներկայում պահպանվում է նաև տանջանքների սենյակը։

1540 թվականին ամրոցի աշտարակներից մեկում Կառլ V թագավորի հրամանով տեղակայվել է արխիվը, որտեղ պահվում էին Իսպանիայի թագավորության հիմնական փաստաթղթերը։ Ֆելիպե II թագավորի օրոք ողջ ամրոցն սկսում է օգտագործվել փաստաթղթերի պահպանության համար։ Այդ նպատակով ամրոցում կատարվում են որոշակի փոփոխություններ, և այն հարմարեցվում է Գլխավոր արխիվի պահանջներին։ Փաստաթղթերի պահպանության համար նշանակվում է արխիվիստ, որը պատասխանատու էր փաստաթղթերի բոլոր թղթերի պատշաճ պահպանության համար։

Թագավորության գլխավոր արխիվը պատմական փաստաթղթերի հավաքածու է, որոնց թվում կան թեմական ծախսերի մատյաններ, քաղաքային ցուցակագրություններ, հողային ցուցակագրություններ, քաղաքի կառավարության հրամաններ, առանձնաշնորհումների վերաբերյալ թղթեր և այլն։ Ներկայում արխիվը Եվրոպայի ամենակարևոր արխիվներից մեկն է. այնտեղ պահվում է շուրջ 35 միլիոն (այլ տվյալներով՝ 33 միլիոն) տարբեր փաստաթղթեր, որոնցից շուրջ 400 հազարը Սուրբ ինկվիզիցիայի գործերին վերաբերող թղթեր են։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. 1 2 3  "Замок Симанкас: фото, описание". *votpusk.ru*. Retrieved 18 սեպտեմբերի, 2016. (ռուս.)
2. ↑  Christopher Markiewicz and Nir Shafir, ed. (2014). "Archivo General de Simancas". *Hazine: a Guide to Researching the Middle East and Beyond*.
3. ↑  "Historia del Archivo". Արխիվացված է the original 2007 թ․ օգոստոսի 8-ին. Retrieved 2016 թ․ սեպտեմբերի 18. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

* Página web del Archivo - Ministerio de Cultura

Մեդիա ֆայլեր

|  |  |
| --- | --- |
| Վիիքպահեստ | Վիքիպահեստ նախագծում կարող եք այս նյութի վերաբերյալ հավելյալ պատկերազարդում գտնել **Սիմանկասի ամրոց** կատեգորիայում։ |
**Բողոքի ցույցեր Զիմբաբվեում (2019)**, բողոքի զանգվածային ցույցեր Զիմբաբվեում, որոնք սկսել են 2019 թվականի հունվարի 14-ին, երբ նախագահ Էմմերսոն Մնանգագվայի կառավարությունը վառելիքի գինը բարձրացրեց 130%-ով։ Հազարավոր զիմբաբվեցիներ բողոքում էին գների բարձրացման, աղքատության մակարդակի ավելացման, տնտեսության վատ վիճակի և կենսամակարդակի իջեցման դեմ։ Կառավարությունը ցույցերին արձագանքեց համակարգված գործողություններով, որոնք հանգեցրին հարյուրավոր ձերբակալությունների և բազմաթիվ զոհերի։ Երեք օր անց, հունվարի 17-ին գործարանները վերաբացվեցին և ցույցերը դադարեցին։

Նախապատմություն
---------------

2017 թվականին կառավարությունը ձևավորելուց հետո Մնանգագվան փորձելով բարելավել երկրի ֆինանսական և տնտեսական վիճակը` ձեռնարկել է մի շարք կոշտ տնտեսվարման քայլեր տնտեսության վերականգնման համար։ 2018 թվականի հոկտեմբերին արտարժույթի պակասը հանգեցրեց խոշոր ձեռնարկությունների փակմանը և ներկրված ապրանքների, ներառյալ վառելիքի պակասին, ինչի հետևանքով էլ սկսեցին գործադուլներ։

2019 թվականի հունվարի 12-ին Էմմերսոն Մնանգագվայի կառավարությունը Զիմբաբվեի էներգետիկայի կառավարման գործակալության միջոցով հայտարարեց, որ երկրում կեսգիշերից հետո վառելիքի գինը կթանկանա մոտ երկու անգամ։ Դիզելային վառելիքի գինը 1 լիտրի համար բարձրացավ 1,38 ԱՄՆ դոլարով` հասնելով 3,11 դոլար, իսկ բենզինի գինը բարձրացավ 1,43 դոլարով` դառնալով 3,31 դոլար, ինչը նշանակում է, որ վառելիքի գինը բարձրացավ ընդհանուր 130%-ով։ Այդ ժամանակ վառելիքի գինն ամենաբարձրն էր նաև աշխարհում։ Մնանգագվան հայտարարեց, որ գների բարձրացումը անհրաժեշտ է վառելիքի պակասի և ապօրինի առևտրի կրճատման համար։ Զիմբաբվեի արհմիությունների կոնգրեսը կոչ արեց եռօրյա գործադուլ անցկացնել գների բարձրացման դեմ։

Տես նաև
-------

* Ռազմական հեղաշրջում Զիմբաբվեում (2017)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "'Eight killed and 200 detained in Zimbabwe crackdown on fuel price protests' – Amnesty International". Արխիվացված է the original 2019 թ․ հունվարի 16-ին. Retrieved 2019 թ․ հունվարի 21. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. 1 2  Zimbabwe military quells fuel price protests; several deaths
3. ↑  UPDATE 2-Zimbabwe doctors treat 68 for gunshot wounds, police arrest hundreds
4. ↑  Zimbabwe police arrest 600 in harsh crackdown on protests
5. ↑  "Զիմբաբվեում բողոքի ակցիաների ժամանակ ավելի քան 170 մարդ վիրավորվել է".
6. ↑  "LATEST: Zimbabwe groups say at least 12 killed in unrest". Արխիվացված է the original 2019 թ․ հունվարի 19-ին. Retrieved 2019 թ․ հունվարի 21. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
7. ↑  Mnangagwa plans major policy shift
8. ↑  Shops shut doors as Zimbabwe financial crisis deepens
9. ↑  Fuel price shock! Zim's petrol price to more than double
10. ↑  Letter from Africa: Despair, anger and anxiety in Zimbabwe's fuel queues
11. ↑  "Protests follow massive Zimbabwe fuel price hike". Արխիվացված է the original 2019 թ․ հունվարի 16-ին. Retrieved 2019 թ․ հունվարի 21. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
**ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ**, պատվավոր կոչում, որը սահմանվել է 1931 թվականի հոկտեմբերի 23-ին։ Շնորհվում էր Հայկական ԽՍՀ-ի գերագույն խորհրդի նախագահության կողմից` արվեստի ականավոր գործիչներին, ովքեր իրենց զգալի ներդրումն են ունեցել թատրոնի, կինոյի և երաժշտության բնագավառում։

Պատմությունը
------------

Հայկական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստի կոչումը առաջին անգամ շնորհվել է 1923 թվականին՝ դերասան Իսահակ Ալիխանյանին։ Որպես կանոն, կոչումը շնորհվում էր «Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ» կամ «Հայկական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ» պատվավոր կոչումները շնորհելուց` ոչ պակաս, քան հինգ տարի հետո։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստին հաջորդող առավել բարձրագույն աստիճանի կոչումը` ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստի պատվավոր կոչումն էր։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստի կրծքանշանը շրջանաձև էր, որի կենտրոնում պատկերված էր Հայկական ԽՍՀ-ի զինանշանը, իսկ վերևի հատվածում գրված էր «ՀՍՍՀ ժողովրդական արտիստ» արտահայտությունը։

Ընդհանուր առմամբ մրցանակը հանձնվել է 198 արվեստի գործիչների։ Վերջին անգամ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստի կոչումը շնորհվել է 1990 թվականին՝ կինոռեժիսոր Սերգեյ Փարաջանովին։

ԽՍՀՄ փլուզումից հետո ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստի կոչումը փոխարինվեց «Հայաստանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստ» կոչումով։ Դրա հետ մեկտեղ պահպանվեցին այն իրավունքներն ու պարտականությունները, որոնք նախատեսված էին պարգևների մասին նախկին ԽՍՀՄ և ՀԽՍՀ օրենսդրությամբ։

Տես նաև
-------

* ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստների ցանկ

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Читать "Большая Советская Энциклопедия (ЗВ)" - Большая Советская Энциклопедия "БСЭ" - Страница 7 - ЛитЛайф". litlife.club. Retrieved 2016 թ․ հուլիսի 15.
«**Երկու աստղ**», հայկական երաժշտական ժամանցային շոու, որը ստեղծվել է Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերության կողմից։ 2007-2010 թվականների Երկու աստղ երգի մրցույթներում։

2007 թվականի մարտի 24-ին ավարտվել է առաջին եթերաշրջանը, որի արդյունքում որպես Երկու աստղ մրցույթում Հայաստանի ներկայացուցիչ է ընտրվել Շպռոտը և Արամ MP3-ն։ Երկրորդ եթերաշրջանը տեղի է ունեցել 2007 թվականի հոկտեմբերի 12-ին, ընտրել են Արամեն և Հրաչուհի Ութմազյանը։ Սակայն 2008 թվականի հունվարի 18-ին շոուն չի երկարաձգվել երրորդ եթերաշրջանով, և Սոնա Շահգելդյանը և Աշոտ Լյուդվիգովիչը ընտրվել է ներքին կարգով։ 2009 թվականի հունվարի 25-ին հեռուստաընկերությունը հայտարարել է, որ «Երկու աստղ» հեռուստաշոուն պաշտոնապես վերադառնալու է 2009 թվականին հոկտեմբերի 25-ին։

Հաղորդավարներ
-------------

* Հրանտ Թոխատյան (2007)
* Շուշան Պետրոսյան (2007, 2009)
* Ֆելիքս Խաչատրյան (2007-2009)
* Էմմի (2008)
* Աշոտ Լյուդվիգովիչ (2009)
* Մամիկոն Սիմոնյան (2009-2010)
* Կարինա Դանելյան (2009-2011)

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Արխիվացված պատճենը". Արխիվացված է the original 2008 թ․ հոկտեմբերի 24-ին. Retrieved 2023 թ․ ապրիլի 28.
**Սլավիցա Ջուկիչ-Դեյանովիչ** (սերբ.՝ Славица Ђукић-Дејановић, հուլիսի 4, 1951(1951-07-04), Rača, Սերբիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), սերբ քաղաքական գործիչ, Սերբիայի խորհրդարանի նախագահ, Սերբիայի նախագահի պաշտոնակատար։

Կենսագրություն
--------------

1976 թվականին ավարտեց Բելգրադի բժշկական ֆակուլտետը` «նյարդահոգեբուժություն» մասնագիտությամբ, 1986 թվականին ստացավ դոկտորական աստիճան։

1990 թվականից` Սոցիալիստական կուսակցության հիմնադրման պահից ի վեր համարվում է դրա անդամ։

2000 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2001 թվականի հունվար զբաղեցնում էր այսպես կոչված Սերբիայի անցումային կառավարության Ընտանիքի հարցերով նախարարի պաշտոնը, բազմիցս ընտրվել էր Հարավսլավիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետության և Սերբիայի Հանրապետության խորհրդարանների պատգամավոր։

2012 թվականի ապրիլի 5-ից, նախագահ Բորիս Տադիչի հրաժարականից հետո, դարձավ պետության ղեկավարի պաշտոնակատար։

2012 թվականի հուլիսի 27-ից մինչև 2014 թվականի ապրիլի 27-ը Իվիցա Դաչիչի կառավարությունում զբաղեցնում էր Առողջապահության նախարարի պաշտոնը։

2014 թվականի ապրիլի 16-ից մինչև 2016 թվականի հունիսի 3-ը եղել է Ազգային ժողովի պատգամավոր, Առողջապահության և ընտանիքի հարցերով հանձնաժողովի (խորհրդի) նախագահ, միաժամանակ, 2014 թվականի օգոստոսից մինչև 2016 թվականի օգոստոսը, Սերբիայի հոգեկան հիվանդությունների ամենամեծ կլինիկայի տնօրեն, 2016 թվականի օգոստոսի 11-ից` Սերբիայի կառավարությունում առանց պորտֆելի նախարար, որը պատասխանատու է ժողովրդագրության և բնակչության քաղաքականության համար։

Սերբիայի խորհրդարանի պատգամավոր է, Առողջության և ընտանիքի կոմիտեի (խորհրդի) նախագահ։

Անձնական կյանք
--------------

Ամուսնացած է։ Ունի որդի, թոռ և թոռնուհի։ Ապրում է Կրագուևացում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Президент Сербии официально ушёл в отставку". РБК. 4 апреля 2012. Արխիվացված է the original 2012 թ․ ապրիլի 6-ին. Retrieved 2012 թ․ ապրիլի 4. `{{cite news}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)
2. ↑  Председница Народне скупштине расписала председничке изборе (սերբ.)

Աղբյուրներ
----------

* Պաշտոնական կենսագրություն

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Սոցիալական ցանցերում | Թվիթթեր |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | CONOR: 258193251 · LCCN: n2020003972 · VIAF: 305739686 · WorldCat VIAF: 305739686 |

 |
**Իգոր Իգորեվիչ Եժկով** (հունիսի 4, 1953(1953-06-04) - մայիսի 1, 2011(2011-05-01), Ասունսյոն, Պարագվայ), ռուս դիվանագետ, Պարագվայի Հանրապետությունում, Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան (2008 թվական դեկտեմբերի 22 - 2011 թվական մայիսի 1)։

Կենսագրություն
--------------

1975 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ Միջազգային հարաբերությունների Մոսկվայի պետական համալսարանը։ Տիրապետել է իսպաներեն, անգլերեն և ֆրանսերեն լեզուներին։

ԱԳՆ համակարգում է 1975 թվականից։ Աշխատել է կենտրոնական աշխատակազմի տարբեր պաշտոններում և ներկայացուցչություններում։ 2003-2008 թվականներին եղել է Ռուսաստանի ԱԳՆ լատինաամերիկյան դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։

2008 թվականի դեկտեմբերի 22-ին, Իգոր Եժովը, Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի թիվ 1804 հրամանագրով, նշանակվել է Պարագվայի Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։ Եժովը դարձել է Պարագվայում ՌԴ առաջին դեսպանը, այնտեղ Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանատան բացումից հետո (մինչ այդ՝ այդ երկրների միջև դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատումից հետո 16 տարվա ընթացքում, Պարագվայում Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանների պարտականությունները համատեղության կարգով կատարում էին Արգենտինայում գտնվող դեսպանները)։

2011 թվականի մայիսի 1-ին Իգոր Եժովը հանկարծամահ եղավ։ Նրա մահվան կապակցությամբ Պարագվայի կառավարությունը ցավակցություն է հայտնել։

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Պարագվայը հիշում և գնահատում է Ռուսաստանի առաջին դեսպանի աշխատանքը մեր ժողովուրդների միջև հարաբերությունների մերձեցման և ամրապնդման գործում- Պարագվայի Հանրապետության ԱԳՆ |  |

Եժովի մահից հետո, նախքան նոր դեսպանի նշանակումը, Պարագվայում Ռուսաստանի դեսպանատան խորհրդական դեսպան է նշանակվել Սերգեյ Յուրեվիչ Ռեշիկովը։

Դիվանագիտական աստիճան
---------------------

2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպան։

Մրցանակներ
----------

* Ռուսաստանի ԱԳՆ պատվավոր աշխատակից

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Послы РФ в странах Американского региона". Արխիվացված է the original 2011 թ․ սեպտեմբերի 4-ին. Retrieved 2020 թ․ օգոստոսի 22.
2. ↑  МИД России «О кончине Ежова И. И.»
3. ↑  Президент РФ назначил И. И. Ежова послом России в Парагвае.(չաշխատող հղում)
4. ↑  Указ Президента РФ от 22.12.2008 N 1804 «О назначении Ежова И. И. Чрезвычайным и Полномочным Послом Российской Федерации в Республике Парагвай».
5. ↑  В Парагвае умер посол России Игорь Ежов.
**Կորիզաբանություն** կամ կարիոլոգիա (լատ. «կարիո» և «լոգոս» բառերից)։ Բջջաբանության բաժին է, ուսումնասիրում է բջջի կորիզի կազմությունն ու ֆունկցիան օպտիկական և էլեկտրոնային միկրոսկոպիայի, բջջաքիմիայի, իզոտոպային ինդիկատորների մեթոդներով։ Կորիզաբանությունը որպես գիտություն ծագել է 19-րդ դարի վերջերին և 20-րդ դարի սկզբներին, երբ վերջնականապես պարզվեց բջջի կորիզի առաջնակարգ դերը ժառանգականության մեջ։ Կորիզաբանության հիմնական նվաճումներից են՝ բջջային կառուցվածքների վարքագծի և միկրոսկոպիական կազմության պարզաբանումը ինչպես ինտերֆազում, այնպես էլ բջջի կորիզի բաժանման որևէ ձևի ժամանակ (ամիտոզ, միտոզ, մեյոզ) և ամենից առաջ քրոմոսոմների վերարտադրման կառուցվածքն ու օրինաչափությունները։ Գենետիկայի և կորիզաբանության հիման վրա առաջացավ ցիտոգենետիկան։ Կորիզաբանության ժամանակակից խնդիրը քրոմոսոմների և քրոմոսոմային ենթամիավորների կառուցվածքի ուսումնասիրությունն է։

Գրականություն
-------------

* "5-րդ հատոր". *Հայկական սովետական հանրագիտարան*. 1979 թ. `{{cite book}}`: Cite has empty unknown parameter: `|1=` (help)

|  |
| --- |
| *Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 657)։*  |
**Սլավիկ Արշավիրի Առուստամյան** (28 սեպտեմբերի, 1961, Սարուշեն, Ասկերանի շրջան - 1992, Երևան), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։

Կենսագրություն
--------------

Սլավիկ Առուստամյանը ծնվել է 1961 թ. սեպտեմբերի 28-ին Ասկերանի շրջանի Սարուշեն գյուղում։ Ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը։ 1979-81 թթ. ծառայել է Խորհրդային բանակում՝ տանկային զորամասում։ Զորացրվելուց հետո գյուղում աշխատել է որպես վարսավիր։ Արցախի ազատագրական պայքարի առաջին կամավորականներից էր։ Գյուղի դասակում ջոկի հրամանատար էր։ Մասնակցել է Ամարասի հովտի պաշտպանությանը։ Հետևակի մարտական մեքենայի մեխանիկ-վարորդ էր։ 1992 թ. հունիսի 20-ին վիրավորվել է Խանաբադի պաշտպանական մարտում և մահացել Երևանի հիվանդանոցում։ Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Արիության համար» և «Շուշիի ազատագրման համար» մեդալներով։ Ամուսնացած էր, ունի երեք երեխա։ Հանգչում է Սարուշենի գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Սլավիկ Առուստամյանը Արցախյան պատերազմի թանգարանի կայքում". Արխիվացված է the original 2016 թ․ մարտի 5-ին. Retrieved 2014 թ․ մարտի 12.
**Բիրկիրկարա** (մալթ.՝ Birkirkara, ընդունված է նաև *B’Kara* կարճ գրությունը), քաղաք Մալթայի հարավ-արևելքում։ Բնակչությունը՝ 22,247 մարդ (2014)։

Աշխարհագրություն
----------------

Քաղաքում կան 4 ինքնավար ծխական համայնք՝ Սուրբ Հեղինե, Սուրբ Հովսեփ, Կարմել Աստվածամայր և Սուրբ Մարիամ։ Այստեղ նաև գտնվում է Մալթայի լավագույն քոլեջներից մեկը՝ Սուրբ Ալոյզիուսի քոլեջը։

Պատմություն
-----------

Բիրկիրկարայի տեսարժան վայրերի թվում պետք է նշել հին կայարանը (երկաթգիծ ապամոնտաժվել է 1931 թվականին), որը ներկայումս վերածվել է հանրային այգու։ Չնայած նրան, որ Բիրկիրկարան դարձել է Մալթայի առևտրական կենտրոնը, այն պահպանում է ճարտարապետական հմայնքն ու բնակելի հատվածի կենցաղը։

Հայտնի ծնունդներ
----------------

Այստեղ է ծնվել նախկին նախագահ Էդվարդ Ֆենեկ Ադամին, ընդդիմության առաջնորդ Ալֆրեդ Սանտը, ինչպես նաև Մալթայի առաջին նախագահ Անտոնի Մամոն։

Խորհրդանիշներ
-------------

Զինանշանի վրայի կարգախոսը «In hoc signo vinces»-ն է, իսկ քաղաքի գերբի վրա պատկերված է սպիտակ խաչ, որից ներքև վեր է խոյանում թագ։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Estimated Population by Locality 31st March, 2014". Government of Malta. 2014 թ․ մայիսի 16. Արխիվացված from the original on 2015 թ․ հունիսի 21. Retrieved 2015 թ․ հուլիսի 18.
**Կունդայի մշակույթ**, Մեզոլիթյան մշակույթ Ք.ա. VIII-V հազարամյակներ, տարածված է Մերձբալթյան արևելյան շրջանում՝ Լեհաստանից մինչև Լենինգրադի մարզ և Ֆինլանդիայից հարավ։ Անվանվել է Էստոնիայի Կունդա քաղաքի պատվին։

Զարգացել է սվիդերսկյան մշակույթի հիման վրա։ Կունդայի մշակույթի Պուլլի բնակավայրը համարվում է տարածքում ամենաառաջին մարդու ներկայության վայրը, որը հիմա պատականում է Էստոնիային։ Բելառուսի տարածքում հայտնի են երեք բնակավայրեր, երկուսը՝ Պոլոցկի շրջանում և մեկը՝ Վերխնեդվինսկում։

Մշակույթի ներկայացուցիչները հաճախ գործիքներ ու զենքեր պատրաստելու համար օգտագործում էին եղջյուրներ և ոսկորներ, ինչը պայմանավորված էր տարածաշրջանում կայծքարի հազվագյուտ հանքավայրերով։ Մահացածներին հուղարկավորում էին ուղղաձիգ դիրքով միայնակ կամ խմբերով (երբեմն մի քանի հարկերով), դիակները հաճախ թաղում էին կավաքարերի մեջ և նրանց կողքին դնում էին աշխատանքային գործիքներ։

Կունդայի մշակույթի Զվեյինեկիի ներկայացուցչի մոտ (Լատվիյա), ով ապրում էր մոտավորապես 8.3 հազար տարի, հայտնաբերված է միտոքոնդրիալ U5a1c հապլոխումբ.: Լիտվայի Spiginas4 նմուշն ունի միտոքոնդրիալ U4a2 հապլոխումբ։

Տես նաև
-------

* Պուլի բնակավայր

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "УЧЕБНЫЕ МАТЕРИАЛЫ ИСТОРИЧЕСКОГО ФАКУЛЬТЕТА СПБГУ". 2004 թ․ հունվարի 13. Արխիվացված է the original 2004 թ․ հունվարի 13-ին. Retrieved 2018 թ․ սեպտեմբերի 20.
2. ↑  *Eppie R. Jones* et al. The Neolithic Transition in the Baltic Was Not Driven by Admixture with Early European Farmers, Current Biology, Published Online: February 02, 2017
3. ↑  *Alissa Mittnik* et al. The Genetic History of Northern Europe, 03.03.2017
**Բերլի հաուս** (*Burghley House*)՝ Անգլիայի ամենավիթխարի աթոռանիստը, որը պահպանվել է Եղիսաբեթ 1-ին թագուհու ժամանակաշրջանից և արտացոլում է այդ դարաշրջանի ճարտարապետական ճաշակը։ Տեղակայված է Լինկոլնշիրի և Քեմբրիջշիրի սահմանին, Ստամֆորդի ծայրամասում, Պիտերբորդոյից հյուսիս-արևելք։

Բերլի հաուսը կառուցվել է 1555-1587-ական թվականներին, բարոն Բերլիի համար, որի տիտղոսը կրում էր թագուհու առաջին նախարարը՝ Ուիլյամ Սեսիլը (1520-1598-ական թվականներ)։ Մինչև օրս այդ տարածքը պատկանում է նրա ժառանգներին, ովքեր ի սկզբանե կրում էին կոմսի տիտղոս, այնուհետև մարքիզ Էքսետերների տիտղոս։

Ճարտարապետական առումով պալատը սահմաններ է նշում ուշ գոթական և ռենեսանսի միջև։ Այն շատ ընդհանրություններ ունի ֆրանսիական վերածննդի հուշարձանների հետ, հատկապես Շամբոր դղյակի, որն էլ ամենայն հավանականությամբ հանդիսացել է պալատի նախատիպը։ Բերլի հաուսի ինտերիերը ձևավորվել է Ռիչմոնդյան պալատի օրինակով, որը ներկայումս գոյություն չունի։

18-րդ դարում Լանսելոտ Բրաունը այգի է տնկել Բերլի հաուսի շուրջը։ Էքսետերի 6-րդ մարկիզ Դևիդ Սեսիլը, լինելով ձիերի եռամարտի Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն, 1961 թվականին սկիզբ է դրել այստեղ այդ սպորտաձևի մրցումների անցկացմանը, որը համարվում է աշխարհի ամենահեղինակավոր սպորտաձևերից մեկը։

Բերլի հաուսը և նրա ինտերիերը կարելի է տեսնել «Դա Վինչիի ծածկագիրը» (2006), «Հպարտություն և նախապաշարմունք» (2006), «Ոսկեդար» (2007): Ութ մասնավոր կալվածքների հետ այն ընդգրկված է «Անգլիայի տուն-գանձարանների» ցանկում։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Burghley or Burleigh". Collins Dictionary. n.d. Retrieved 2014 թ․ սեպտեմբերի 23.
2. ↑  Turner, Roger (1999). *Capability Brown and the Eighteenth Century English Landscape* (2nd ed.). Chichester: Phillimore. pp. 110–112.
3. ↑  Alford, Stephen (2008). *Burghley: William Cecil at the Court of Elizabeth I*.
4. 1 2  Leatham, Lady Victoria (1992). *Burghley:The life of a great house*. Herbert Press Ltd. ISBN 978-1-871569-47-6.
5. ↑  "Charity commission summary for charity 258489 *Burghley House Preservation Trust Limited*". Արխիվացված է the original 2010 թ․ սեպտեմբերի 15-ին. Retrieved 2017 թ․ հուլիսի 18.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Բերլի հաուսի կայքէջը

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   Թեմատիկ կայքեր | GeoNames |
|  |
| Չափորոշչային վերահսկողություն | VIAF: 246944725 · WorldCat VIAF: 246944725 |

 |
**Բլագա Ալեքսովա** (մակեդոներեն՝ Блага Алексова, հունվարի 24, 1922(1922-01-24), Տետովո, Tetovo Municipality, Հյուսիսային Մակեդոնիա - հուլիսի 12, 2007(2007-07-12), Սկոպիե, Հյուսիսային Մակեդոնիա), մակեդոնացի գիտնական, ակադեմիկոս։ Համարվում է Հյուսիսային Մակեդոնիայի առաջին կին-հնագետը։

Կենսագրություն
--------------

Բլագա Ալեքսովան ծնվել է 1922 թվականի հունվարի 24-ին Տետովոյում (այն ժամանակ՝ Հարավսլավիայի Թագավորություն)։ Ավարտել է Սկոպյեի սուրբ Կյուրեղի և Մեթոդիոսի անվան համալսարանի գեղարվեստի ֆակուլտետը։ Դոկտորական աստիճանը պաշտպանել է Լյուբլյանայի համալսարանում։ Շնորհիվ հետևողական ուսումնասիրությունների՝ նա Վարդարյան Մակեդոնիայում հայտնաբերել է բազմաթիվ պատմական հուշարձաններ (հիմնականում սրբավայրեր)։

1975—1983 թվականներին նա աշխատել է Արվեստի պատմության ինստիտուտում՝ որպես միջնադարի և վաղբյուզանդական հնագիտության պրոֆեսոր։ Այդ ժամանակ Բլագան հիմնականում զբաղվել է միջնադարյան պատմական հուշարձանների, խեցեղենի, սովորույթների և ավանդույթների ուսումնասիրությամբ։ Բացահայտել և ուսումնասիրել է հնագույն Ստոբի քաղաքի եպիսկոպոսական հին բազիլիկան (շենքի տիպ, որի ներսը երկայնակի բաժանված է երկու սյունաշարով)։ Հնագիտական աշխատանքներ է կատարել է Բարգալա, Դեմիր Կապիա, Կրուպիշչե, Ստրումիցա, Պոլոգ, Օխրիդ, Պրեսպա, Դոյրան, Օրիզարի, Ստոբի, Ռոդոլիշչե և այլ քաղաքներում և գյուղերում։

Ղեկավարել է միջազգային հետազոտական նախագծեր Բարգալայում և Ստոբիում։ Մասնակցել է բազմաթիվ գիտական հանդիպումների Հյուսիսային Մակեդոնիայում, ԱՄՆ-ում, Ավստրիայում, Միացյալ Թագավորությունում, Ռուսաստանում, Ռումինիայում, Թուրքիայում, Բուլղարիայում, Իտալիայում, Խորվաթիայում, Սերբիայում, Հունաստանում, Ալբանիայում։

Եղել է Մակեդոնիայի գիտությունների և արվեստի ակադեմիայի անդամ (1997)։ Հետագայում դարձել է Սկոպյեի սուրբ Կյուրեղի և Մեթոդիոսի անվան համալսարանի պրոֆեսոր, հրատարակել է բազմաթիվ հետազոտություններ Մակեդոնիայում և արտերկրում։

Բլագա Ալեքսովան մահացել է 2007 թվականի հուլիսի 12-ին Սկոպյեում։

Մատենագրություն
---------------

* *Prosek – Demir Kapija: Slovenska nekropola i slovenske nekropole u Makedoniji*, Բելգրադ – Սկոպյե, 1966,
* *Епископијата на Брегалница*, Պրիլեպ, 1989,
* *Loca Sanctorum Macedoniae: култот на мартирите во Македонија од IV до VI век*, 384 էջ, ISBN 9989-48-009-5, Սկոպյե, 1995։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑
2. ↑  CONOR.Sl
3. ↑  *Македонская энциклопедия, т. I*. Скопье: МАНУ. 2009. ISBN 978-608-203-024-1.
4. 1 2  "Македонско археолошко научно друштво". www.mand.org.mk. Արխիվացված է the original 2016 թ․ ապրիլի 6-ին. Retrieved 2019 թ․ մարտի 27. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|dead-url=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

Արտաքին հղումներ
----------------

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⛭  | 

|  Չափորոշչային վերահսկողություն |
| --- |
|  |
| BNE: XX4950334 · BNF: 127880843 · CONOR: 11986275 · GND: 141767871 · ISNI: 000000011701671X · LCCN: no92012601 · NKC: js2010576021 · NTA: 17673824X · NUKAT: n02082335 · SUDOC: 135473128 · VIAF: 121298361 · WorldCat VIAF: 121298361 |

 |

 |
**Սիեռա Լեոնեի բանկ**, Սիեռա Լեոնեի կենտրոնական բանկ։ Այն թողարկում է երկրի արժույթը, հայտնի որպես լեոնե։ Բանկը ձևավորում և իրականացնում է դրամավարկային քաղաքականությունը, ներառյալ արտարժույթը։

Կազմակերպություն և գործունեություն
----------------------------------

Սիեռա Լեոնեի բանկի ներկայիս ղեկավարը դոկտոր Պատրիկ Սայիդու Կոնտեն է, ով նշանակվել է նախագահ Էռնեստ Բայ Կորոմայի կողմից և պաշտոնը ստանձնել 2017 թվականին Խորհրդարանի կողմից հաստատվելուց հետո։ Նա հաջորդեց դոկտոր Կելֆալա Մարային։

Բանկի գլխամասային գրասենյակը գտնվում է Ֆրիթաուն քաղաքի Կենտրոնական բիզնես թաղամասում, Սիակա Սթեվենս փողոցում։

Բանկը զբաղվում է ֆինանսական ներգրավման խթանման քաղաքականությամբ և հանդիսանում է Ֆինանսական ընդգրկման Դաշինքի անդամ։ 2012 թվականի դեկտեմբերի 20-ին անդամակցության ինստիտուտը հայտարարեց հատուկ ուղերձի մասին հետագայում Սիեռա Լեոնեում ֆինանսական արտաքսման վերացման ուղղությամբ։

Պատմություն
-----------

Նոր երկրի համար անկախ տնտեսություն ստեղծելու նպատակով կառավարությունը մշակեց օրենսդրություն՝ կենտրոնական բանկ և նոր արժույթ ստեղծելու համար։ Oրենսդրությունն ընդունվեց 1963 թվականի մարտի 27-ին, իսկ բանկը սկսեց գործել 1964 թվականի օգոստոսի 4-ին։ Այդ նույն ժամանակ, լեոնեն հայտարարվեց որպես նոր արժույթ, որն օգտագործեց արժույթի տասնորդական համակարգը։

Տես նաև
-------

* Սիեռա Լեոնեի բանկային գործունեությունը
* Սիեռա Լեոնեի տնտեսությունը

**Գլխավոր:**

* Աֆրիկայի կենտրոնական բանկերը և արժույթները

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "Archived copy". Արխիվացված է the original 2012 թ․ փետրվարի 20-ին. Retrieved 2012 թ․ փետրվարի 17. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadurl=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)CS1 սպաս․ արխիվը պատճենվել է որպես վերնագիր (link)
2. ↑  "Bank of Sierra Leone makes specific commitments to Maya Declaration". *AFI Global - Bringing smart policies to life*.

Արտաքին հղումներ
----------------

* Պաշտոնական կայք
* Bank of Sierra Leone on the Sierra Leone Encyclopedia 2006 Archived 2019-11-11 at the Wayback Machine.
**Սիրվե փարոս** (էստ․՝ Sõrve tuletorn), Էստոնիայի հնագույն փարոսներից մեկը։ Փարոսը 1646 թվականին կառուցել է դարբին Էբերտ-Դելինգսհաուզենը։ Ներկայիս շինությունը կառուցվել է 1960 թվականին։

Պատմություն
-----------

Փարոսը նախապես կառուցված էր փայտից և գտնվում էր ծովի մակարդակից 34, 7մ բարձրության վրա։ Տեղի սխալ ընտրության պատճառով փարոսը կարող էր խորտակվել, այդ պատճառով էլ այն քանդվեց ու տեղափոխվեց ավելի անվտանգ տեղ։

1807 թ. փայտե շինությունը փոխարինեցին քարով, իսկ փարոսի բարձրությունն ավելացրին մինչև 35 մ։

1850 թ. փարոսի բարձրությունը դարձվեց 36, 5 մ, իսկ փարոսի կողքին պասարկող անձնակազմի համար կառուցվեցին փայտե տնակներ։

1918 թ. պատերազմական գործողությունների ընթացքում փարոսը որոշակի ավերածությունների ենթարկվեց, սակայն շուտով ամբողջովին վերականգնվեց։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում փարոսը վնասվեց ու վերակառուցվեց միայն 1949 թ.։

1960 թ. քարե շինությունը փոխարինվեց երկաթբետոնե կառույցով, ինչի արդյունքում փարոսի բարձրությունը (ծովի մակարդակից) հասավ 48 մ-ի։

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  "ԽՍՀՄ. Սիրվե փարոս". Արխիվացված է the original 2013 թ․ օգոստոսի 17-ին. Retrieved 2013 թ․ դեկտեմբերի 23.
2. ↑  "Սիրվե փարոս". Արխիվացված է the original 2014 թ․ հունիսի 16-ին. Retrieved 2013 թ․ դեկտեմբերի 23.