**Մակեդոնիայի Հանրապետության անդամակցությունը Հյուսիսատլանտյան դաշինքին (ՆԱՏՕ)**, ընթացակարգային վարույթ, որը ներկայումս գտնվում է բանակցային փուլում։ 2008 թվականին Ռումինիայի մայրաքաղաք Բուխարեստում տեղի ունեցած ՆԱՏՕ-ի գագաթնաժողովի ժամանակ Մակեդոնիայի Հանրապետությանն ուղղված անդամակցության հրավերն արգելափակվում է Հունաստանի ներկայացուցչության կողմից։ Արդյունքում դաշինքի անդամ երկրները ընդհանուր կոնսենսուսի եկան, որ Մակեդոնիան (այդ ժամանակ երկրի ազգային օրենսդրությունը ընդունում էր անվան այդ տարբերակը) կանդամակցի ՆԱՏՕ-ին միայն անվանման վերաբերյալ վեճի լուծումից հետ։ Որպես պատճառաբանություն, Հունաստանը ներկայացնում է այն հանգամանքը, որ հարևան երկրի անվանումը արտացոլում է իր կազմի մեծ միավորված և պատմականորեն ամրապնդված Մակեդոնիա երկրամասի վերաբերյալ վերջինիս հավակնությունները։ Նստաշրջանից հետո Հունաստանի Հանրապետությունը ՄԱԿ-ի Արդարադատության միջազգային դատարանում դատական գործ է հարուցում Մակեդոնիայի կառավարության դեմ՝ երկրի *«Մակեդոնիա»* անվանումը *«Մակեդոնիայի Նախկին Հարավսլավական Հանրապետություն»* (կամ համարժեք այլ տարբերակով) վերանվանելու պահանջով։ Սույն գործով դիմող կողմը՝ ի դեմս Հունաստանի կառավարության, իր դիմում-պահանջագրում հավելում է, որ անվան վերաբերյալ խնդրի հարթեցումից հետո պաշտոնական Աթենքը կվերանայի իր քաղաքական դիրքորոշումը Հյուսիսատլանտյան դաշինքին մակեդոնական պետության անդամակցության վերաբերյալ։ ՆԱՏՕ-ի սահմանադրության համաձայն՝ անդամ յուրաքանչյուր պետություն ունի նոր հրավիրված պետության անդամակցության հրավերն արգելափակելու բացառիկ իրավունք։ Այսպիսով, անվան վեճի վերաբերյալ դիտարկումը դաշինքի կողմից որակվում է որպես հիմնավոր պատճառ։ ԱՄՆ նախկին պետքարտուղար Հիլարի Քիլինթոնը նշել է, որ Մակեդոնիայի և Հունաստանի քաղաքական վեճի եզրը կերևա միայն այն ժամանակ, երբ երկու կողմերն էլ լինեն դաշինքի կազմում։ 2014 թվականին ՆԱՏՕ-ն իր ստեղծման 65 ամյակի կապակցությամբ հայտարարում է, որ այդ տարում կազմակերպությունը նոր անդամ երկրներ չի ունենա։ Որոշ վերլուծաբաններ՝ այդ թվում Խոսե Բենիտեսը, գտնում են, որ այդ անհեռանկարայնությունը մասամբ պայմանավորված է այդ տարում Ռուսաստանի Դաշնության կողմից Ղրիմի անեքսիայով (Ուկրաինայի Ղրիմ կղզու բռնազավթմամբ)։

ՆԱՏՕ-Մակեդոնիայի Հանրապետություն համագործակցություն
---------------------------------------------------

Գագաթնաժողովից հետո անցկացված հարցումը ցույց է տալիս, որ քաղաքացիների 82,5 %-ը դեմ է ՆԱՏՕ-ին անդամակցելու համար երկրի սահմանադրական անվանման փոփոխությանը։ Այնուամենայնիվ, երկրի ազգաբնակչության 82,2 %-ը կողմ է ՆԱՏՕ-ին Մակեդոնիայի անդամակցությանը։ Մակեդոնիայի Հանրապետությունը Հյուսիսատլանտյան դաշնիքի հետ բազմաթիվ համագործակցություններ է իրականացնում տարբեր ոլորտներում։ 1995 թվականին Մակեդոնիան միանում է «Համագործակցություն հանուն խաղաղության» ծրագրին, նույն տարում Ալբանիայի հետ միաժամանակ սկսում է անդամակցության գործընթացը։ 2001 թվականի օգոստոսի 12-ին Եվրամիության և ՆԱՏՕ-ի միջնորդական ջանքերի շնորհիվ Մակեդոնիայի կառավարության և ալբանական համայնքի ներկայացուցիչների միջև կնքվում է հաշտության համաձայնագիր, որով քաղաքացիական պատերազմն ավարտվում է։ 2001 թվականի օգոստոսին ՆԱՏՕ-ի խաղաղապահ ուժերը զորավիգ են լինում ալբանացի ապստամբներին և ազատագրական բանակին՝ պայքարելով իշխանական ուժերի դեմ։

Տես նաև
-------

* ՆԱՏՕ-ն և հակամարտությունը Հարավսլավիայում

Ծանոթագրություններ
------------------

1. ↑  Լունգեսկու, Օանա (2008 թ․ ապրիլի 2). "ՆԱՏՕ-ի կողմից Մակեդոնիայի նկատմամբ կիրառված վետոն լարում է իրադրությունը". *BBC News*. Արխիվացված է the original 2008 թ․ ապրիլի 8-ին. Retrieved 2008 թ․ մայիսի 12.
2. ↑  Մարուսիչ, Յակով (2009 թ․ մարտի 25). "Մակեդոնիան «հարգում է» Հունաստանի տարածքային ամբողջականությունն ու հույն ժողովրդի ազգային ինքնությունը". Արխիվացված from the original on 2009 թ․ մարտի 27. Retrieved 2009 թ․ ապրիլի 2.
3. ↑  "ՆԱՏՕ-ն բացառում է նոր պետությունների անդամակցությունը". *Fox news*. Retrieved 2014 թ․ հուլիսի 7.

Արտաքին հղումներ
----------------

* ՆԱՏՕ-Մակեդոնիա հարաբերությունների երանգները