recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
کتابی نوشته هربرت لیونل آدولفوس هارت
***مفهوم قانون*** (به انگلیسی: The Concept of Law)، کتابی است نوشته فیلسوف حقوق هربرت لیونل آدولفوس هارت که در سال 1961 منتشر شده و مشهورترین اثر هارت است. *مفهوم قانون،* نظریه پوزیتیویسم حقوقی هارت را ارائه می‌کند. این دیدگاه که قوانین، قوانینی هستند که توسط انسان‌ها ساخته می‌شوند و هیچ ارتباط ذاتی یا ضروری بین قانون و اخلاق در چارچوب فلسفه تحلیلی وجود ندارد. هارت به‌دنبال ارائه نظریه‌ای از جامعه‌شناسی توصیفی و فقه تحلیلی بود. این کتاب به تعدادی از موضوعات فقهی سنتی از جمله ماهیت حقوق، قواعد بودن قوانین و رابطه حقوق و اخلاق می‌پردازد. هارت با قرار دادن قانون در یک بافت اجتماعی به این‌ها پاسخ می‌دهد و در عین حال توانایی تحلیل دقیق اصطلاحات حقوقی را که در واقع «فقه انگلیسی را از خواب خوش بیدار می‌کند» را ترک می‌کند.

کتاب هارت «یکی از تأثیرگذارترین متون فلسفه حقوق تحلیلی» و همچنین «موفق‌ترین اثر قضایی تحلیلی که تا به حال در جهان حقوق رایج ظاهر شده‌است» باقی مانده‌است. به گفته نیکولا لیسی، *مفهوم قانون* «۴۰ سال پس از انتشار آن همچنان مرجع اصلی آموزش فقه تحلیلی است و در کنار *نظریه ناب قانون* کلسن و *نظریه عمومی قانون و دولت*، نکته‌هایی برای تحقیق فقهی در سنت تحلیلی» دارد.

سایر فیلسوفان فقهی
------------------

* جان آستین
* رونالد دورکین
* دانکن کندی
* جان فینیس
* جرمی بنتام
* ماکس وبر
* هانس کلسن
* کارل اشمیت

جستارهای وابسته
---------------

* متون فلسفی جهان

منابع
-----

1. ↑  "مفهوم قانون هربرت لیونل آدولفوس هارت".
2. ↑  لیسی, نیکولا (2006). *زندگی هربرت لیونل آدولفوس هارت*. آکسفورد: انتشارات دانشگاه آکسفورد. pp. ۲۲۵. doi:10.1093/acprof:oso/9780199202775.003.0010. ISBN 978-0-19-920277-5.
3. ↑  پستما, جرالد (۲۰۱۱). انریکو پاتارو (ed.). *فلسفه حقوقی در قرن بیستم: دنیای حقوق مشترک*. رساله فلسفه حقوق و فقه عمومی. Vol. ۱۱. اسپرینگر. pp. ۲۶۱.
4. ↑  مارشال, ریچارد (2012-07-06). "جستجوی بی‌پایان حقیقت: ریچارد مارشال با آندری مارمور مصاحبه می‌کند". 3:AM Magazine. Archived from the original on 8 June 2019. Retrieved 19 September 2013.
5. ↑  سیمپسون, آ. دبلیو. برایان (۲۰۱۱). *تأملاتی در» مفهوم قانون»*. انتشارات دانشگاه آکسفورد. pp. ۱. ISBN 978-0-19-969332-0.
6. ↑  لیسی, نیکولا (2006). *زندگی هربرت لیونل آدولفوس هارت*. آکسفورد: انتشارات دانشگاه آکسفورد. pp. ۲۲۴. doi:10.1093/acprof:oso/9780199202775.003.0010. ISBN 978-0-19-920277-5.
نگاره‌ای مربوط به سدهٔ شانزدهم میلادی از شمعون حسمونی
**شمعون حسمونی** ملقب به **تأسیس** (Thassis) (مرگ ۱۳۴ پیش از میلاد) دومین پسر ماتاتیاس مکابی و از اعضای دودمان حسمونی بود.

زندگی
-----

ماتاتیاس آنگاه که در بستر مرگ بود، مستشاری یهودیه را به شمعون سپرد. او بر نیکانور تاخت، ولی از او شکست خورد. آنگاه که یهودا مکابی مرد، شمعون و برادرش یوناتان مکابی وی را در آرامگاه خانوادگیشان در مودیعین-مکابیم-ریعوت به خاک‌سپردند. سپس شمعون مبدل به دست راست یوناتان در نبرد با سلوکیان گردید. در زمان فرمانروایی تروفون، یوناتان در نقطهٔ اوج قدرت بود. او در این زمان (۱۴۵-۱۴۳ پیش از میلاد) شمعون را فرمانده نظامی سواحل اسرائیل نمود. در ۱۴۳ پیش از میلاد، یوناتان به دست تروفون اسیر شد. در این زمان شمعون عهده‌دار فرمانروایی حسمونی گردید. او استحکامات یهودیه را تقویت نمود و در ضمن کوشید تا آزادی برادر را از تروفون بخرد، ولی در این کار ناکام بود و یوناتان به دست تروفون کشته شد. شمعون سپس در درگیری داخلی میان سلوکیان، از دیمتریوس دوم در به دست آوردن تاج و تخت سلوکی پشتیبانی نمود. با پیروزی دیمتریوس او از ادعایش بر یهودیه صرف نظر کرد. بدین‌سان در ۱۴۲ پیش از میلاد یهودیه به استقلال دست یافت. از اقدامات دیگر شمعون گشودن گزر و یهودی‌سازی آن بود. پس از این زمان یهودیه مدتی را در صلح گذراند. او همچنین روابط یهودیه را با اسپارت و روم نوسازی نمود.

از ۱۴۰ پیش از میلاد جایگاه شمعون مورد تأیید یهود قرارگرفت. از آن پس مقامات یهودیه، از جمله فرماندهان نظامی، فرمانداران و کاهنان اعظم از میان فرزندان شمعون برگزیده می‌شدند و اینگونه دودمان حسمونی شکل گرفت.

در زمان آنتیوخوس هفتم، دوباره استقلال یهودیه در معرض تهدید قرار گرفت. آنتیوخوس سرداری به نام کندبایوس را در رأش لشکری برای چیرگی بر یهودیه گسیل‌داشت، ولی این لشکر به دست پسران شمعون در هم شکسته شد. اندکی پس از این رویداد، شمعون هنگامی که به سفری در اریحا رفته‌بود، به دست دامادش بطلمیوس پسر ابوبوس کشته‌شد. این قتل با توطئهٔ سلوکیان انجام‌پذیرفت. پس از او پسرش هورکانوس جانشین پدر شد.

ریشهٔ لقب تاسی
--------------

دربارهٔ ریشهٔ لقب او -تأسیس- اختلاف نظر است. پاره‌ای آن را برگرفته از واژه‌هایی عبری چون *تُسِس* (به عبری: תֹּ וֵסס) -به معنای *نیرومند*- یا *توشیش* (به عبری: תָּׁשוּשׁ) -به معنای *سُست*- انگاشته‌اند. گروه دیگری آن را دگرگون‌شدهٔ نام‌های عبری و سوری *آسی* و *تارسی* دانسته‌اند.

منابع
-----

* راپاپرت، اوریل، دانشنامهٔ جودائیکا، جلد ۱۸، درآیهٔ *SIMEON THE HASMONEAN*
**کسب‌وکارهای بزرگ ،** (به انگلیسی :Big business یا Large Business ) ، به معنای فعالیت های تجاری در مقیاس بزرگ و تحت کنترل شرکت های عظیم است.اصطلاح کسب وکار بزرگ ممکن است به فعالیت هایی مثل معاملات بزرگ و یا انجام کارها و پروژه های بزرگ بازرگانی اطلاق شود.

شرکت های ایالات متحده امریکا که به عنوان کسب و کار های بزرگ دسته بندی می شوند شامل والمارت، مایکروسافت، اپل، جنرال الکتریک، ورایزون، گوگل، جنرال موتورز، آمازون، تسلا و تویوتا است.
شرکت اپل تا ژوئن 2021 مالک بیش از 2.1 تریلیون دلار بود. مایکروسافت در همان زمان دارای تقریباً 1.8 تریلیون دلار بود. تسلا تا ژوئن 2021 حدود 641 میلیارد دلار داشت. بزرگترین سازمان های بازرگانی انگلستان HSBC، Barclays، Unilever و BP (قبل از سال 1998 بریتیش پترولیوم نامیده می شد) هستند .

تاریخچه کسب و کار های بزرگ
--------------------------

بر اساس فرهنگ لغت انگلیسی آکسفورد، کلمه کسب و کار بزرگ برای اولین بار در کتاب فردریک کلمسون هاو به نام "شهر:امید دموکراسی" در سال 1905 ذکر شد.
خودروسازی در اواخر قرن نوزدهم شروع به کار کرد. آنها پس از تولید بنزین در مقیاس انبوه در اوایل قرن بیستم بسیار سریع رشد کردند.
فناوری جدید رایانه ها در سال های پس از جنگ جهانی دوم در سراسر جهان گسترش یافت و کسب‌وکارهای بزرگ بر پایه فناوری رایانه از قبیل : مایکروسافت، اپل، اینتل، آی‌بی‌ام و سامسونگ شکل گرفتند.

انتقادات از کسب‌وکارهای بزرگ
----------------------------

تلاش هایی برای بررسی تأثیرات «بزرگ بودن» کسب‌وکارها بر کارگران، مصرف کنندگان و سرمایه گذاران در حال انجام است. اثرات آن بر قیمت ها و رقابت نیز بررسی می شود.

کسب‌وکارهای بزرگ معمولا به دلیل سوء استفاده از کارکنان خود، استثمار کارگران، فساد سیاسی، جنایت یقه سفیدها و رسوایی های شرکتی مورد اتهام و انتقاد شدید قرار دارند.شرکت‌های بازرگانی عظیم می‌توانند منجر به نفوذ بر دولت در زمینه‌هایی مانند سیاست مالیاتی، سیاست بازرگانی ، سیاست محیطی، سیاست خارجی و سیاست کار از طریق لابی شود. در سال 2005، اکثریت آمریکایی ها معتقد بودند که کسب‌وکارهای بزرگ "قدرت زیادی در واشنگتن" دارند.

جستار های وابسته
----------------

* کسب‌وکار
* کسب‌وکارهای کوچک
* سازمانهای بازرگانی
* بازرگانی
* تجارت
* شرکت
* اقتصاد

منابع
-----

ویکی پدیا انگلیسی


1. ↑  "Big business". *Simple English Wikipedia, the free encyclopedia* (به انگلیسی). 2022-07-11.
**سهره مغولی** نام علمی آن (Rhodopechys mongolicus) است و ۱۴ سانتی‌متر طول دارد وکوهستان‌نشین است. شبیه سهره صورتی بوده، و سهره بالغ، به واسطه سفیدی بزرگ روی بال‌ها وپاهای قهوه‌ای مایل به زردش مشخص می‌شود. پرنده نر دارای لکه کوچک گلی رنگی روی دمگاه است (سطح گلی رنگ روی دمگاه سهره صورتی بزرگ‌تر است) ورنگ گلی صورتی روی گلو متغیر بوده و در سینه و پهلوها نیز اثر همین رنگ دیده می‌شود. در قاعده پرهای بزرگش رنگ قرمز گلی نیز دیده می‌شود (که در سهره معمولی، گلی خاکستری بدون سفیدی است). در پرهای دم سفیدی و در نوار ابرویی رنگ گلی دیده می‌شود. پرنده ماده تولید مثل کننده، رنگ پریده تر وپهلوها مانند پرنده نر، صورتی است. در پر وبال تازه در پاییز، هردوجنس شبیه هم و مانند پرنده ماده تولید مثل ککنده‌اند. پرنده جوان شبیه پرنده ماده‌است اما در پر وبالش رنگ شنی قهوه‌ای دیده می‌شود وزیر تنه فاقد رنگ صورتی است. در پرنده نابالغ، عمدتاً رگه‌های سفید وسیاهی در دُم دیده می‌شود. این پرنده در مناطق کوهستانی، در ارتفاع ۲۷۰۰ متر به بالا، بیابان‌های خشک وبکر وسنگی، نیمه بیابانی وشیب‌های سنگی کوهستان به سر برده ولا به لای صخره‌ها وزیر بوته‌ها آشیانه می‌سازد. در ایران، بومی ونسبتاً فراوان است.

منابع
-----

* *پرورش، نگهداری وبیماری‌های فنچ*، تألیف دکتر احسان مقدس، انتشارات نیلوبرگ، تهران، اردیبهشت ۱۳۸۸
مشترک‌المنافع لهستان-لیتوانی در ۱۵۶۹ میلادی
**اتحاد لوبلین** (به لهستانی:unia lubelska؛لیتوانیایی:Liublino unija) پیمانی بود که به موجب آن، پادشاهی لهستان و دوک‌نشین بزرگ لیتوانی با هم ادغام شده و تبدیل به مشترک‌المنافع لهستان-لیتوانی شدند. این پیمان در ۱ ژوئیه ۱۵۶۹ میلادی در لوبلین ، شهری در لهستان ، امضاء شد. با امضای این پیمان ، پادشاهی لهستان از حکومتی موروثی به سلطنتی انتخابی (یعنی اشراف شاه بعدی را انتخاب می کردند) تبدیل شد.

همچنین ، سنا و پارلمانی مخصوص برای کشور تعیین شد تا شاه را در امر اداره مناطق یاری کند. یکی از دلایل مهم این پیمان ، یاری رساندن به دوک‌نشین بزرگ لیتوانی بود که اینک درگیر جنگی بزرگ با روسیه تزاری شده و موقعیتش در خطر افتاده بود.

بسیاری از مورخان معتقدند که این پیمان باعث ضعف موقعیت لهستان در منطقه گردید ؛ زیرا ، از سویی دیگر موجبات اشراف‌سالاری را پدید آورد که با قدرت مطلقه پادشاهی مخالفت می‌ورزید و عاملی شد برای تجزیه لهستان در ۲۰۰ سال بعد. مورخان لهستانی این اتحاد را باعث شکوفایی لهستان در آن زمان و تمرکز قدرت در این کشور می دانند ؛ در حالی که ، مورخان لیتوانیایی معتقدند که این پیمان باعث سلطه لهستان بر لیتوانی شد.

منابع
-----

* Union of Lublin
**داوید لوسونچی** (به انگلیسی: David Losonczi) یک کشتی‌گیر فرنگی‌کار اهل کشور مجارستان است.

از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال نقره قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۳ و مدال برنز قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۲ اشاره کرد.

فعالیت حرفه‌ای
--------------

### قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۲

لوسونچی در وزن ۸۷ کیلوگرم کشتی فرنگی قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۲ بلگراد شرکت کرد، او در مسابقه های اول تا سوم نیکو اوجوج از رومانی، کیم جین-هیوک ازکره جنوبی و نورسلطان تورسینوف از قزاقستان را شکست داد اما در نیمه نهایی به زوراب داتوناشویلی از صربستان باخت و به دیدار رده‌بندی رفت. وی در دیدار رده‌بندی الکس بیوربرگ کسیدیس از سوئد را شکست داد و مدال برنز را بدست آورد.

### قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۳

لوسونچی در وزن ۸۷ کیلوگرم کشتی فرنگی قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۳ بلگراد شرکت کرد، او در این مسابقات آزات سالیدینوف از تاجیکستان، اسلام عباس‌اف از آذربایجان، کریل ماسکوویچ از بلاروس و سمن نوویکوف از بلغارستان را شکست داد و به فینال رسید. وی در دیدار نهایی به علی چنگیز از ترکیه باخت و به مدال نقره رسید. 

در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۳، اتحادیه جهانی کشتی تشخیص داد که داور یک اشتباه جدی مرتکب شده است که نتیجه این مسابقه را تغییر داده است. بنابراین، اتحادیه جهانی کشتی هر دو کشتی گیر را به عنوان برنده مسابقه اعلام کرد و به داوید لوسونچی مدال طلا داد.

منابع
-----

* داوید لوسونچی در اتحادیه جهانی کشتی (انگلیسی)ویرایش در ویکی‌داده

1. ↑  «دیتا بانک».
ترسیم یک حامل بندزنی خودکار نواری و تعاریف قسمت‌های مختلف مجموعه TAB.
**بندزنی خودکار نواری** (به انگلیسی: Tape-automated bonding) (TAB) فرآیندی است که تراشه‌های نیم‌رسانای لخت (دای‌ها) را مانند مدارهای مجتمع روی یک بُرد مدار انعطاف‌پذیر (FPC) با پیوست‌کردن آن‌ها به رساناهای ظریف در یک حامل فیلم پلی‌آمید یا پلی‌اِمید (مانند نام‌های تجاری Kapton یا UPILEX) قرار می‌دهد. این اف‌پی‌سی با دای(ها) (بندزنی سَری داخلی TAB, ILB) را می‌توان بر روی سیستم یا برد ماژول نصب کرد یا در داخل یک بسته (به انگلیسی: package) مونتاژ کرد (بندزنی سَری بیرونی TAB, OLB). به‌طور معمول اف‌پی‌سی شامل یک تا سه لایه رسانشی است و تمام ورودی‌ها و خروجی‌های دای نیم‌رسانا در طول بندزنی TAB به‌طور همزمان متصل می‌شوند. بندزنی خودکار نواری یکی از روش‌های مورد نیاز برای دستیابی به مونتاژ تراشه-بر-خم‌شو (COF) است و یکی از اولین روش‌های پردازش پیچ‌درپیچ (همچنین R2R، حلقه-به-حلقه نیز نامیده می‌شود) در تولید الکترونیک است.

منابع
-----

1. ↑  "Lecture: Interconnection in IC assembly" (PDF).
2. ↑  Greig, W. J. (2007). *Integrated Circuit Packaging, Assembly and Interconnections*. Springer. p. 129-142. ISBN 0-387-28153-3.
3. ↑  Lau, J. H. (1982). *Handbook of Tape Automated Bonding 645 p*. Springer. ISBN 978-0-442-00427-9.

پیوند به بیرون
--------------

* اصول TAB
* توضیحات TAB
* بندزنی خودکار نواری چیست، YouTube
* بندزنی سیمی، TAB و اصول اولیه تراشه برگردان
یک وسیلهٔ **بهره‌برداری منبع درجا** «ISRU» برای آزمایش واکنش جابجایی آب-گاز (NASA KSC)
**بهره‌برداری منبع درجا** (انگلیسی: In situ resource utilization) یا «(ISRU)» در اکتشافات فضایی، استفاده از منابع درجا روشی است برای جمع‌آوری، پردازش، ذخیره‌سازی و استفاده از موادی که در دیگر اجرام آسمانی؛ (ماه، مریخ، سیارک‌ها و غیره) یافت شده یا تولید شده‌اند و جایگزین موادی می‌شوند که در غیر این صورت لازم است که از زمین آورده می‌شوند.

*بهره‌برداری منبع درون‌جا* می‌تواند مواد لازم برای پشتیبانی از زندگی، پیشرانه‌ها، مواد ساختمانی و انرژی را برای محموله‌های فضاپیما یا خدمهٔ اکتشاف‌های فضایی فراهم کند. در حال حاضر برای فضاپیماها و مأموریت‌های سطح سیاره رباتیک بسیار معمول است که از تابش خورشیدی موجود به صورت صفحه‌های خورشیدی استفاده می‌کنند. استفاده از ISRU برای تولید مواد هنوز در مأموریت فضایی اجرا نشده‌است؛ هرچند که چندین آزمایش میدانی در اواخر دههٔ ۲۰۰۰ شیوه‌های مختلفی در مورد استفاده از منابع محلی ماه را در محیط مربوط آزمودند.

مدت زیادی است که ایدهٔ «ISRU» به عنوان راهی برای کاهش جرم و هزینهٔ معماری اکتشاف‌های فضایی در نظر گرفته می‌شود، به این معنی که ممکن است شیوه‌ای برای کاهش شدید میزان محموله‌ای باشد که نیاز است از زمین به منظور اکتشاف یک جسم فضایی پرتاب شود. به گفتهٔ ناسا، «بهره‌برداری منبع درجا امکان عملی شدن اکتشاف فرازمینی و عملیات را با به حداقل رساندن مواد حمل شده از زمین، فراهم می‌کند.»

منابع
-----

1. ↑  Sacksteder, Kurt R.; Sanders, Gerald B. (January 2007). *In-situ resource utilization for lunar and mars exploration*. *AIAA Aerospace Sciences Meeting and Exhibit*. Vol. AIAA 2007-345. doi:10.2514/6.2007-345. ISBN 978-1-62410-012-3.
2. ↑  Sanders, Gerald B.; Larson, William E. (2011-01-04). "Integration of In-Situ Resource Utilization into lunar/Mars exploration through field analogs". *Advances in Space Research*. **47** (1): 20–29. Bibcode:2011AdSpR..47...20S. doi:10.1016/j.asr.2010.08.020. hdl:2060/20100021362.
3. ↑  "بهره‌برداری منبع درون‌جا". مرکز تحقیقات ایمز ناسا. Archived from the original on 8 September 2018. Retrieved 2007-01-14.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «In situ resource utilization». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۶ مارس ۲۰۲۱.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ بهره‌برداری منبع درجا موجود است. |
**سیک نیزار خوزی** یا **سسک نیزار بصره** (نام علمی: *Acrocephalus griseldis*) یک سسک از سردهٔ *سسک‌های نیزار* است. این یک زادآور بومی در جنوب غرب ایران، شرق و جنوب عراق، کویت و اسرائیل در بسترهای گسترده پاپیروس و نیزار است. به آسانی با سسک نیزار بزرگ اشتباه گرفته می‌شود، اما کمی کوچکتر است، زیرتنه سفیدتر است و نوک باریک‌تر، بلندتر و نوک تیزتر دارد. در شرق آفریقا زمستان را می‌گذرد. این یک گونه سرگردان بسیار نادر در اروپا است. ندای آن یک «چار» خشن است، عمیق‌تر از صدای یک سسک نیزار است.

در پوشش گیاهی آبزی درون یا پیرامون آب‌های کم‌عمق، شیرین یا شور، ساکن یا جاری، عمدتاً در نیزارهای انبوه یافت می‌شود. هنگام مهاجرت یا زمستان‌گذرانی در بیشه‌ها و بوته‌زارها یافت می‌شود.

در سال ۲۰۰۷، این گونه به عنوان یک پرنده زادآور در شمال اسرائیل کشف شد.

به دلیل زهکشی تالاب‌های میان‌رودان در دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ و پیامد آن تقریباً نابودی زیستگاه بومی آن، سسک نیزار خوزی (بصره) یک گونه در خطر انقراض به‌شمار می‌رود.

منابع
-----

1. ↑  BirdLife International (2017). "*Acrocephalus griseldis*". *IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN. **2017**: e.T22714757A118739069. doi:10.2305/IUCN.UK.2017-3.RLTS.T22714757A118739069.en. Retrieved 11 November 2021.
2. ↑  Basra Reed Warblers Breeding in Israel
3. ↑  Jabbar, M. T. , & Jingxuan, Z. (2013).
***خواب تلخ*** فیلمی به کارگردانی و نویسندگی محسن امیریوسفی ساختهٔ سال ۱۳۸۲ است. این فیلم در تاریخ ۲ آذر ۱۳۹۴ در سینماهای ایران اکران شد. *خواب تلخ* از نظر ساختار روایی در سینمای ایران، فیلمی متفاوت و آوانگارد است و امیریوسفی در آن با رویکردی طنزآمیز به شکاف مدرنیته و سنت در جامعهٔ ایران پرداخته‌است.

*خواب تلخ* حضور موفقی در جشنواره‌های جهانی داشت و مورد توجه منتقدان بین‌المللی قرار گرفت. این فیلم نخستین بار در سال ۲۰۰۴ در بخش دو هفتهٔ کارگردان‌های جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد و علاوه بر دریافت جایزهٔ نگاه جوان این بخش، نامزد دریافت دوربین طلایی کن هم شد. *خواب تلخ* سپس در بیش از چهل جشنوارهٔ بین‌المللی به نمایش درآمد و برنده جوایزی چون جایزه اسکندر طلایی جشنواره تسالونیکی و جایزه فیپرشی (فدراسیون بین‌المللی منتقدین) شد. با این حال، به رغم موفقیت‌های جهانی اش موفق به دریافت پروانهٔ نمایش از وزارت ارشاد نشد و تا قبل از سال ۱۳۹۴، جز در برخی محافل سینمایی به صورت عمومی به نمایش درنیامد.

داستان
------

*خواب تلخ* داستان مرده شور پیری به نام اسفندیار در شهر قدیمی سده (خمینی‌شهر فعلی) است که با عزرائیل مواجه می‌شود. بیشتر ماجراهای این فیلم که در ۱۹ اپیزود روایت می‌شود، در گورستانی قدیمی و کهنه در شهر سده که بیش از هشتصد سال عمر دارد اتفاق می‌افتد. همهٔ آدم‌های فیلم از اسفندیار گرفته تا قبرکن، مرده‌شور زن و مردی که لباس مرده‌ها را می‌سوزانند، نابازیگرند و در نقش واقعی خود ظاهر شده‌اند.

بازیگران
--------

* عباس اسفندیاری :آقا اسفندیار، مرده شور
* محسن رحیمی:پسر لباس سوزان
* دلبر قصری:دلبرخانوم، مرده شور زنان
* یداله انوری:آقا یدالله، قبرکن
* اصغر کاظمی:قبر فروش

منابع
-----

1. 1 2  «اکران 'خواب تلخ' پس از ۱۲ سال توقیف در ایران». بی‌بی‌سی فارسی. ۱۴ آذر ۱۳۹۴.
2. ↑  «خواب تلخ». هنر و تجربه. دریافت‌شده در ۷ دی ۱۳۹۴.

* «خواب تلخ». سوره‌سینما. دریافت‌شده در ۳۰ اوت ۲۰۱۳.
* «لیست کامل عوامل فیلم خواب تلخ». سوره‌سینما. دریافت‌شده در ۳۰ اوت ۲۰۱۳.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به ***خواب تلخ*** در ویکی‌گفتاورد موجود است. |

* *خواب تلخ* در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
* *خواب تلخ* در بانک جامع اطلاعات سينماى ايران

| * ن
* ب
* و
فیلم‌های محسن امیریوسفی |
| --- |
| 
* *خواب تلخ* (۱۳۸۲)
* *آتشکار* (۱۳۸۶)
* *آشغال‌های دوست‌داشتنی* (۱۳۹۱)

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد فیلم است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
Calidris minuta
**تلیلهٔ کوچک** (نام علمی: *Calidris minuta*) پرندهٔ آبچر کوچکی از خانوادهٔ آبچلیکیان است که در مناطق سردسیری از اروپا و آسیا که به شمالگان نزدیک است زندگی می‌کند. این پرنده مهاجر است و زمستان‌ها را پس از پیمودن فواصل طولانی در آفریقا یا جنوب آسیا می‌گذراند. تلیلهٔ کوچک همچنین به‌صورت پرندهٔ عبوری در آمریکای شمالی و استرالیا نیز مشاهده شده است.

تلیلهٔ کوچک یکی از پرندگانی است که زیر پوشش توافقنامهٔ حفاظت از پرندگان آبزی مهاجر آفریقایی-اوراسیایی قرار دارند.

مشخصات
------

تلیلهٔ کوچک دارای جثه‌ای کوچک، منقار و پاهایی تیره و حرکاتی سریعتر است که آن را از دیگر تلیله‌ها متمایز می‌سازد. پرندهٔ بالغ به هنگام جفتگیری دارای پرهایی به رنگ نارنجی کم‌رنگ در ناحیهٔ سینه، گلویی سفیدرنگ و علامت V شکل سفیدرنگی در پشت می‌شود. پرندگان جوان دارای نوارهای کم‌رنگی در ناحیهٔ تاج سرشان بوده و سینه‌ای صورتی‌رنگ دارند. به دلیل نوع رنگ‌بندی پرها در زمستان تشخیص پرنده دشوار است.

این پرنده از بی‌مهرگان کوچکی تغذیه می‌کند که در لابلای گل و لای یافت می‌شوند و آنها را با منقارش شکار می‌کند.

جمعیت این پرنده وابسته به جمعیت موش‌های قطبی است چرا که در سال‌هایی که تعداد موش‌های قطبی کاهش می‌یابد پرندگان بزرگتری همچون جغد برفی به شکار تلیله‌های کوچک دست می‌زنند.

نگارخانه
--------

* 
* 
* 
* 
* 
* Museum specimenMuseum specimen

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Little Stint». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۱ مه ۲۰۱۱.
***زنبورهای نوارآبی*** Amegilla یک سرده بزرگ از زنبورهای تبار *Anthophorini* است. این سرده در سراسر جهان وجود دارد، اما تعداد بسیار کمی از آن در بالای 45 درجه شمالی زندگی می‌کنند.  *آمگیلا* با بیوم‌های خشک و زیرخشک، ماتورال‌ها ، استپ‌ها ، بیابان‌های فرعی و بیابان‌ها همراه است. 

*زنبورهای نوارآبی* به طور کلی زنبورهای با اندازه متوسط تا بسیار بزرگ با شکل ستبر هستند. بدن و پاها مودار و زبان و خرطوم بلند است.  همه گونه‌های *زنبورهای نوارآبی* برای ساختن لانه گودی می‌سازند،  از این رو معمولاً به آنها **«زنبورهای حفار»** می‌گویند. چندین گونه دارای نوارهای فلزی آبی روی شکم هستند و به آنها "**زنبورهای نوارآبی** "می‌گویند.

همه *زنبورهای نوارآبی* گونه‌های منفرد هستند. آنها پروازهای بسیار سریع و چابکی دارند و به همین دلیل، گرفتن برخی از گونه‌ها تقریبا ناممکن است. ماده‌ها در گرده‌افشانی ارتعاشی ماهر هستند و برخی از گونه‌ها ارزش ثابت یا بالقوه‌ای به عنوان گرده‌افشان گوجه‌فرنگی‌های گلخانه‌ای دارند.

منابع
-----


1. ↑  "Atlas Hymenoptera". *www.atlashymenoptera.net*. Retrieved 22 May 2020.
2. 1 2
3. ↑  Hogendoorn, K; Gross, CL; Sedgley, M; Keller, MA (2006). "Increased Tomato Yield Through Pollination by Native Australian Amegilla chlorocyanea (Hymenoptera: Anthophoridae)". *Journal of Economic Entomology*. **99** (3): 828–833. doi:10.1093/jee/99.3.828. PMID 16813318 – via Oxford Academic.
قبایل **صَنهاجه** یکی از بزرگ‌ترین مجموعه قبیله‌های بربر (آمازیغ) در شمال آفریقا است. آنان از طرفداران فاطمیان بودند. مجموعه‌های بزرگ دیگر از قبایل منطقه عبارت‌اند از زناته و مصموده.

پیشینه
------

زیستگاه اصلی قبایل صنهاجه شمال صحرای بزرگ آفریقا بوده‌است و پس از رسیدن اسلام به منطقه، این قبایل در سودان و تا رودخانه سنگال و نیجر گسترش یافتند. از سدهٔ نهم به اینسو، مردم صنهاجه زیستگاه خود را به کوهستان اطلس میانی، کوهستان ریف و کرانه‌های اقیانوس اطلس در مراکش گسترش دادند.

بخشی از صنهاجه در خاور الجزایر (کُتامه) نشیمن گزیدند و نقش مهمی در برآمدن فاطمیان داشتند.
دودمان‌های صنهاجی همچون زیریان و حمادیان تا سدهٔ ۱۲ میلادی در شمال آفریقا فرمانروایی کردند. 

در زمان حمله عرب، صنهاجیان تازه راه گذر از صحرا و رسیدن به سرزمین سیاهان را پیدا کرده‌بودند. صنهاجه سفرهای صحراگذر خود را از وادی درعه آغاز کردند. آن‌ها سنگ نمک صحرای مرکزی را در کناره‌های رود سنگال با گرد طلا مبادله می‌کردند.

صنهاجه در شتررانی به مهارت کامل رسیدند. شتر بومی آفریقا نیست و نخستین بار ایرانیان آن را در سدهٔ ششم پ.م. با خود به مصر آوردند. صنهاجه نخستین مردم آفریقا بودند که از شتر استفاده کامل کردند.

شاخه‌ای از صنهاجه که در بخش مرکزی صحرا سکنی گزیدند طوارق نام دارند. دو جاده صحراگذر موجود، از منطقه طوارق می‌گذرد.

منابع
-----

* مک ایودی، کالین، اطلس تاریخی آفریقا، ترجمه فریدون فاطمی، تهران ۱۳۶۵، صص۶۴–۶۶.

1. 1 2  Nelson, Harold D. (1985). *Morocco, a country study*. Area handbook series. Washington, D.C.: The American University. p. 14.
2. ↑  African Foreign Policy and Diplomacy from Antiquity to the 21st Century, Volume 1: Pg 92
3. ↑  An Atlas of African History by J. D. Fage: Pg 11
4. ↑  Nelson 15-16
5. ↑  مک ایودی، کالین، اطلس تاریخی آفریقا، ترجمه فریدون فاطمی، تهران ۱۳۶۵، صص۶۴.
6. ↑
7. ↑  "Sanhaja tribe", Library of Congress

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| کتابخانه‌های ملی | 
* فرانسه (داده‌ها)

 |
| سایر | 
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**توران شادپور** (زاده ۲۸ اسفند ۱۳۳۰ خورشیدی در میانه و درگذشته ۲۸ اردیبهشت ۱۳۸۶) ورزشکار دو و میدانی اهل ایران است. وی رکورددار رشته‌های پرش طول، دوی ۱۰۰ متر، ۲۰۰ متر و ۴۰۰ متر در ایران بوده است. 

وی موفق شد در آبان‌ماه ۱۳۵۲ با ثبت رکورد ۵.۵۱ متر، برای نخستین بار صاحب رکورد پرش طول زنان ایران شود. وی در مسابقات انتخابی مسابقات قهرمانی آسیا سئول ۱۹۷۷ در اردیبهشت ۱۳۵۶، رکورد جاودانه ۶.۱۴ سانتی‌متر پرش طول را در ورزشگاه آزادی تهران برپا ساخت که برای حداقل ۳۸ سال بهترین رکورد در ایران بوده است.

در جریان ۳۵مین دوره مسابقات دو و میدانی قهرمانی ایران در مرداد ماه ۱۳۵۶، توران در چهار ماده پرش طول، ۱۰۰، ۲۰۰ و ۴۰۰ متر به قهرمانی ایران رسید. وی با ثبت رکوردهای ۱۰۰ و ۲۰۰ متر، رکورد های زهرا حسینی را پاک نمود تا نخستین ورزشکاری  باشد که صاحب سه رکورد همزمان (به همراه رکورد پرش طول) دو و میدانی در ایران باشد. رکوردهای ۱۰۰، ۲۰۰ و ۴۰۰ متر وی در سال ۱۳۸۶ توسط مریم طوسی شکسته شد.

وی پس از پایان دوران ورزشی، نایب رئیس فدراسیون دو و میدانی در امور بانوان شد و در سال ۱۳۸۶ سن ۵۶ سالگی به دلیل سرطان در گذشت.

شکستن رکورد پرش طول وی با ۶.۱۴ تبدیل به یه حسرت برای پرندگان طول شده بود که در نهایت در سال ۱۳۹۹ در مسابقه جایزه بزرگ پس از ۴۳ سال توسط ریحانه مبینی با ۶.۱۷ شکسته شد و وی سال بعد نیز توانست این رکورد را به ۶.۴۰ برساند

منابع
-----

1. ↑  Welle (www.dw.com)، Deutsche. «زنان و رشته دو و میدانی پیش از انقلاب اسلامی ایران | DW | 24.12.2016». *DW.COM*. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۰-۱۹.
2. ↑  «توران شادپور». *takhtejamshidcup.com*. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰۱۹-۱۰-۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۰-۱۹.
3. ↑  «مریم طوسی:حجاب اسلامی و ایران را با پول عوض نکردم/ خانم شادپور دوست نداشت رکوردش شکسته شود». *خبرآنلاین*. ۲۰۱۲-۰۳-۲۶. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰۱۹-۱۰-۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۰-۱۹.
4. ↑  «نایب رئیس فدراسیون دوومیدانی درگذشت». *خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان | Mehr News Agency*. ۲۰۰۷-۰۵-۱۸. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰۱۹-۱۰-۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۰-۱۹.
5. ↑  «« آخرين دور توران شادپور در امجديه » نايب‌رييس فدراسيون دووميداني درگذشت». *ایسنا*. ۲۰۰۷-۰۵-۱۸. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۰-۱۹.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد پیرامون دونده است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
فرا مائورو (حدود 1400-1464) نقشه کش ایتالیایی (ونیزی) اهل جمهوری ونیز بود که در حدود ۱۴۵۰ میلادی دقیق ترین نقشه جهان تا آن زمان، نقشه فرا مائورو را ایجاد کرد. نقشه او برای اولین بار به سبک مسلمانان بصورت شمالی-جنوبی ترسیم شد. او برای اولین بار اقیانوس هند را یک محیط باز نشان داد و افریقا را بشکل یک قاره جدا کننده اقیانوس هند از اقیانوس آرام نشان داد و دماغه امید نیک را دماغه دیاب نامید. این نقشه توسط کاشفان پرتقالی قرن شانزدهم میلادی از جمله واسکو داگاما برای یافتن مسیر دریایی به هند استفاده شد که به استعمار هند نیز انجامید.

منابع او برای ایجاد نقشه خود یکی گفته های تجار ونیزی و مسلمان بود که به شهر او تردد میکردند. دیگر نوشته های مارکوپولو و نیکولو دی کونتی بود.

مائورو راهب صومعه کامالدوزی سنت مایکل، واقع در جزیره مورانو در تالاب ونیزی بود. آنجا بود که کارگاه نقشه کشی داشت. و توسط شاهزاده هنری ناوبر استخدام شد.

نقشه فرا مایورو

منابع
-----



1. ↑  Falchetta، *Fra Mauro's World Map*، ۵۹۲.
2. ↑  *Charles Raymond Beazley (1911). "Conti, Nicolo de'". In Chisholm, Hugh (ed.) Encyclopædia Britannica. 7. (11th ed.). Cambridge University Press*.
3. ↑  Almagià, discussing the copy of another map by Fra Mauro, in the Vatican Library: Roberto Almagià, *Monumenta cartographica vaticana*, (Rome 1944) I:32–40; Heinrich Winter, "The Fra Mauro Portolan Chart in the Vatican" *Imago Mundi* **16** (1962), pp. 17–28.
**پنی استاک یا سهام کم‌قیمت** سهام مشترک شرکت‌های دولتی کوچک هستند که کمتر از یک دلار برای هر سهم معامله می‌شوند.  کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده (SEC) از اصطلاح "پنی استاک" برای اشاره به یک اوراق بهادار استفاده می کند، که یک ابزار مالی است که نشان دهنده ارزش مالی معین است که توسط شرکت های دولتی کوچک منتشر شده است که کمتر از 5 دلار در هر سهم معامله می‌شود. پنی‌استاک در خارج از بورس قیمت گذاری می شودند و اینگونه نیست در سالن‌های معاملاتی قیمت گذاری بشوند. در سال 1934، زمانی که دولت ایالات متحده قانون بورس اوراق بهادار را تصویب کرد تا کلیه معاملات اوراق بهادار را بین طرفینی که "ناشر اصلی نیستند" تنظیم کند،  در سال 1934، زمانی که دولت ایالات متحده قانون تبادل اوراق بهادار را برای تنظیم هرگونه معاملات اوراق بهادار بین طرف‌هایی که "صادرکننده اصلی نیستند" تصویب کرد، SEC در آن زمان اعلام کرد که اوراق بهادار سهام که با قیمت کمتر از 5 دلار در هر سهم معامله می‌شوند، نمی‌توانند در هیچ بورس سهام ملی یا شاخصی فهرست شوند.

1. ↑  *Penny stock definition oxford Dictionary*, archived from the original on May 12, 2021
2. ↑  "Securities Exchange Act of 1934". *LII / Legal Information Institute* (به انگلیسی). Retrieved June 3, 2020.
برای دیگر کاربردها، یلوه خالدار آمریکایی را ببینید.

**یلوه خالدار** (به انگلیسی: Spotted crake) (نام علمی: *Porzana porzana*) یک پرنده آبی کوچک از خانواده یلوگان است. نام علمی از اصطلاحات ونیزی برای یلوه‌های کوچک گرفته شده است. 

زیستگاه زادآوری یلوه خالدار، باتلاق‌ها و بسترهای جگنی در سراسر اروپای معتدل تا غرب آسیا است. آنها در یک مکان خشک در پوشش گیاهی مرداب آشیانه می‌سازند و 6 تا 15 تخم می‌گذارند. این گونه مهاجر است و در آفریقا و پاکستان زمستان‌گذرانی می‌کند.

این پرندگان با نوک خود در گل یا آب کم عمق کاوش می‌کنند و همچنین از طریق دیدن غذا را می‌گیرند. آنها عمدتاً حشرات و آبزیان را می‌خورند.

یلوه‌های خالدار در فصل زادآوری بسیار پنهانکار هستند و بیشتر شنیده می‌شوند تا دیده شوند. آنها پرنده‌های پر سر و صدا هستند، با یک صدای شلاق مانند*، ندای هوویت، هویت متمایز* دارند. دیدن آنها در زمان مهاجرت آسانتر است.

یلوه خالدار یکی از گونه‌هایی است که *موافقت‌نامه حفاظت از پرندگان آبی مهاجر آفریقا-اوراسیا* ( AEWA ) در مورد آن اعمال می‌شود. جمعیت اروپای غربی در دهه‌های اخیر کاهش یافته است و این گونه در حال حاضر یک پرنده زادآور بسیار نادر در بریتانیای کبیر است.

نگارخانه
--------

* تخم مرغ در موزه ویسبادن، آلمانتخم مرغ در موزه ویسبادن، آلمان
* نابالغنابالغ
* بالغبالغ
* در هنردر هنر
* شناسه مرکبشناسه مرکب

منابع
-----

1. ↑  BirdLife International (2016). "*Porzana porzana*". *IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN. **2016**: e.T22692676A86160125. doi:10.2305/IUCN.UK.2016-3.RLTS.T22692676A86160125.en. Retrieved 12 November 2021.
حکاکی قسمتی از زندان بوکاردو توسط ان.کالکات در سال ۱۷۷۰، بر فراز نورث گیت قدیمی آکسفورد.
**زندان بوکاردو** در آکسفورد انگلستان تا سال ۱۷۷۱ وجود داشت. منشا آن قرون وسطایی بود و معروف ترین زندانی ها آن شهدای پروتستان آکسفورد ( توماس کرانمر ، هیو لاتیمر و نیکلاس ریدلی ) در سال ۱۵۵۵ بودند  زندانی های دیگر مثل تعدادی کویکر بودند، همانند الیزابت فلچر، یکی از نخستین واعظان دوست هایی که به آکسفورد آمد. 

در حومه کلیسای سنت مایکل در دروازه شمالی واقع شده بود. این زندان در واقع شامل اتاق‌هایی در یک برج دیده‌بانی در دروازه شمالی آکسفورد بود، این برج به رابرت دیولی ، نورمن قرن ۱۱ نسبت داده می‌شد، گرچه اینگونه می گویند که در حقیقت یک ساخت ساکسون از قرن ۱۱ می باشد. ۱۰۰۰–۵۰; خود دروازه نیز دروازه بوکاردو نام برده می شد.  اتاق ها بالای دروازه بود و جعبه ای در کلیسا برای کمک های نیکوکاری به زندانی ها وجود داشت.

تاریخ
-----

 درب سلولی از زندان بوکاردو که توماس کرانمر پیش از اعدامش در سال ۱۵۵۶در آن محافظت می شد. یکی از شهدای آکسفورد حال در برج ناقوس ساکسون سنت مایکل در کلیسای دروازه شمالی ، آکسفورد، که در روبروی محل زندان واقع شده قرار دارد، محافظت می شود.
جان پودرهام ، که در هنگام سلطنت ادوارد دوم انگلستان ادعا می نمود که پادشاه واقعی می باشد، پیش از به دار آویختن در ان محل در سال ۱۳۱۸ یا کمی قبل از آن زندانی شد.  این زندان در سال ۱۷۷۱ برای یک طرح ساخت جاده، به دنبال قانون پارلمان در سال ۱۷۷۰، و به نام جزعی از پیشرفت مجدد شهر در آکسفورد زیرمدیریت جان گوین تخریب گردید.

نام
---

 نمودار ون نمایش مدوس بوکاردو
*بوکاردو* همچنین نوشته هایی برای یک قیاس سنتی در منطق مکتبی می باشد. یک مثال:

برخی از گربه ها فاقد دم هستند.  

  کل گربه ها پستاندار هستند.  

  بعضی از پستانداران فاقد دم هستند.

ریشه‌شناسی عوام وار برای این اسم وجود دارد: از آنجا که بوکاردو جزعی از سخت‌ترین شکل های قیاس معتبر برای دانش‌آموزان می باشد، گفته می‌شود که اسم زندانی می باشدکه فرار از آن سخت بود. یکی از اتاق های زندان نیوگیت نیز *بوکاردو* نام داشت. مقاله ای که در سال ۱۸۳۵ به انجمن شجره شناسی و هرالدیک دانشگاه آکسفورد تحویل داده شد نشان می دهد که این اسم"برگرفته از آنگلوساکسون ، *بوکورد* ، کتابخانه یا آرشیو" می باشد. همچنین می گوید که «احتمال دارد» که «زندان دانشگاهی اسم وی را به منطق وام داده است».

منابع
-----

1. 1 2  "Oxford City Wall". *Oxford History*. Retrieved 11 January 2019.
2. ↑  . `{{cite web}}`: Missing or empty `|title=` (help)
3. ↑  For example, in John Foxe's *Acts and Monuments*.
4. ↑  "Archived copy". Archived from the original on 2010-01-07. Retrieved 2010-02-20.`{{cite web}}`: نگهداری یادکرد:عنوان آرشیو به جای عنوان (link)
5. ↑  *Oxford Dictionary of National Biography*
***مانیفستی برای ارزیابی مجدد از سینولوژی و بازسازی فرهنگ چینی*** (چینی 為中國文化敬告世界人士宣言؛ به انگلیسی: A Manifesto for a Re-appraisal of Sinology and Reconstruction of Chinese Culture*)،* همچنین با عنوان «*مانیفستی به مردم جهان از طرف فرهنگ چینی*» ترجمه شده‌است.) مقاله‌ای است که در سال ۱۹۵۸، در چین و تایوان منتشر شد. نویسندگان جمعی این مقاله شامل کارسون چانگ (ژانگ جونمی)، تانگ چون-آی (تانگ جونی)، مو سونگ سان (مو زونگسان) و هسو فو کوان (زو فوگوان)، از دانشمندان «نئوکنفوسیوسیسم» و دانشجویان برجسته شیونگ شیلی بودند.

اهداف
-----

این مقاله اولین بار در مجلات *نقد دموکراتیک* و *رنسانس ملی* منتشر شد. هدف آن آموزش مردمان غربی با روش‌های قدردانی از فرهنگ چینی بود. مانیفست نقطه شروع مهمی برای نئوکنفوسیوسیسم بود و درحالی‌که اهمیت آن نسبت به ایدئولوژی مورد بحث است، انسجام مقاله منجر به هویت مشترک و احیای اندیشه کنفوسیوس شد. بسیاری از دیدگاه‌های فردی این چهار محقق متفاوت بود، اما این مقاله یک «اعتقاد مشترک» از سوءتفاهم‌های مرتبط با فرهنگ چینی که توسط تاریخ و اندیشه‌های غربی روایت می‌شود، صادر کرد. در رد غربی‌سازی، این مقاله «مجازاتی برای ارزش‌های فرهنگی چینی در صحنه جهانی می‌طلبد». این مقاله روشی جدید و مناسب را برای پیگیری مطالعه سینولوژی بیان می‌کند و فرهنگ چینی را از دیدگاه تجربه به‌جای دیدگاه آکادمیک توضیح می‌دهد. در خلاصه سرینا چان، مانیفست از «گفتمان ملی‌گرایانه فرهنگی پسااستعماری برای برابری فرهنگی بین چین و غرب در بحبوحه تداوم تسلط فرهنگی اروپا-آمریکایی حمایت می‌کند… این سند برای حرکت دادن گفتمان ملی‌گرایانه فرهنگی هان چینی به یک عرصه جهانی، تصوری برای رقابت ایدئولوژیک بین فرهنگ چین و غرب عمل کرد.»

جستارهای وابسته
---------------

* متون فلسفی جهان

پانویس
------

1. ↑  ماکهام، جان. *کنفوسیوسیسم جدید: یک بررسی انتقادی*. نیویورک: پالگریو مک‌میلان، 2003. چاپ.
2. ↑  سونگ سان، مو، کارسون چانگ، تانگ چون آی و هسو فو کوان. مانیفست برای ارزیابی مجدد سنت‌شناسی و بازسازی فرهنگ چینی. در کارسون چانگ، *توسعه اندیشه نئوکنفوسیوسی*، ج. 2 (نیویورک: همکاران بوکمن، 1962). چاپ. چاپ مجدد نسخه اصلی چینی به‌شرح زیر موجود است: مو، زونگسان، ژانگ جونمای، ژو، فوگوان، و تانگ جون‌یی (1989). 為中國文化敬告世界人士宣言 [مانیفستی به مردم جهان از طرف فرهنگ چینی]. در فنگ، زوشنگ 封祖盛 (ویرایش)، 当代新儒家. پکن: سانلیان شدیان، 1-52.
3. ↑  مانیفست. 456.
4. ↑  مانیفست.
5. ↑  چان، ان. سرینا. *اندیشه مو زونگسان*. جلد 4. بوستون: بریل، 2011. چاپ. 278

منابع
-----

* «*مانیفست برای ارزیابی مجدد از سینولوژی و بازسازی فرهنگ چینی*»، در تئودور؛ لوفرانو، ریچارد (2000). *منابع سنت چینی* جلد 2. انتشارات دانشگاه کلمبیا pp. 550–555. شابک 978-0-231-11271-0.
**رومی رین** (به انگلیسی: Romi Rain)( زاده ۱۲ ژانویه ۱۹۸۸ بوستون ، ماساچوست) یک بازیگر پورنوگرافی و مدل اروتیک آمریکایی است.

زندگی نامه
----------

رومی رین در ژانویه ۱۹۸۸ در بوستون به دنیا آمد. او در نوجوانی چندین شغل به عنوان پیشخدمت داشت. در هجده سالگی به لس آنجلس نقل مکان کرد و در آنجا به عنوان یک مدل اروتیک برای نشریاتی مانند *Lowrider* و وب‌سایت‌های لباس زیر زنانه و بیکینی شروع به کار کرد. در ۱۹ سالگی، او به مدت سه سال به عنوان یک رقصنده عجیب و غریب و بورلسک در کلوپ های مختلف شهر اجرا کرد.

او فعالیت خود را در صنعت فیلم بزرگسالان را در سال ۲۰۱۲ و در سن ۲۴ سالگی آغاز کرد. او یکی از پرطرفدارترین ستاره های پورن در این صنعت می باشد که در محصولات استودیوهایی مانند بنگ بروز ، ایول اینجل ، برزرز و ناتی امریکا حضور داشته است.

در سال ۲۰۱۶، او در کنار ابیگیل مک ، نیکی بنز ، مونیک الکساندر و آنا فاکس در فیلم *Ghostbusters XXX Parody* که به عنوان نقیصه پورنو فیلم شکارچیان روح توسط برزرز تهیه شده بود، شرکت کرد.

او در سال ۲۰۱۸ برنده جایزه بهترین هنرمند زن سال در جوایز ایکس بیز شد.

او تا به امروز در بیش از ۷۲۰ فیلم حضور داشته است.
**آلبرت روستی** (انگلیسی: Albert Rösti) (زاده ۸ اوت ۱۹۶۷) یک کارآفرین، مقام و سیاستمدار سوئیسی است که از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰ ریاست حزب مردم سوئیس (SVP/UDC) را بر عهده داشته‌است. او از سال ۲۰۱۱ به عنوان عضو شورای ملی کانتون برن خدمت کرده‌است. روستی در یوتندورف در نزدیکی تون ساکن است. در ۷ دسامبر ۲۰۲۲، وی به عضویت شورای فدرال انتخاب شد.

زندگی‌نامه
----------

آلبرت روستی در کاندرشتگ، برن بزرگ شد و در موسسه فناوری فدرال زوریخ در رشته کشاورزی تحصیل کرد. او در سال ۲۰۰۲ برای تحصیل در دانشگاه روچستر به عنوان کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی فارغ‌التحصیل شد.

روستی در سال ۱۹۹۸ وارد وزارت امور اقتصادی برن شد و از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳ به عنوان معاون دبیرکل و از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ به عنوان دبیرکل خدمت کرد. او سپس مدیر تولیدکنندگان شیر سوئیس شد. از سال ۲۰۱۳ او مالک و مدیر شرکت مشاوره تجاری و سیاسی *روستی GmbH* است.

از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۴، روستی رئیس سرویس اطلاعات کشاورزی (LID) بود. در ماه مه ۲۰۱۴. او به عنوان رئیس *سازمان اقدام برای سیاست انرژی معقول سوئیس* (AVES) انتخاب شد. در مه ۲۰۱۵، روستی جایگزین کاسپار بادر به عنوان رئیس *سوئیس اویل*، انجمن سوئیس تاجران سوخت شد.

منابع
-----

1. ↑  Zeller, René (January 10, 2016). "Sanft, aber mit Stacheln". Neue Zürcher Zeitung. Retrieved April 26, 2016.
2. ↑  "Albert Rösti Wird Präsident der Traditionellen AKW-Lobby". Neue Zürcher Zeitung. May 20, 2014. Retrieved April 26, 2016.
3. ↑  Präsidium بایگانی‌شده در ۱ اوت ۲۰۲۱ توسط Wayback Machine, Swiss Oil (page visited on 2 March 2017).

پیوند به بیرون
--------------

* مدخل بیوگرافی در سایت پارلمان فدرال (به آلمانی)
* صفحه اصلی شخصی (به آلمانی)



|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد سوئیس است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
«بالرین» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، بالرین (ابهام‌زدایی) را ببینید.
اولگا پرئوبراژنسکایا (سمت راست) و پیرینا لنیانی (چپ) لباسهای عنوان مدورا و گلناره، به ترتیب، برای صحنه «*Le jardin animé*» از احیای نهایی ماریوس پتیپا از *Le Corsaire* برای باله امپریال. خیابان پترزبورگ، ۱۸۹۹. لنیانی اولین بالرین بود که تاکنون رسماً با عنوان *prima ballerina assoluta*، بالاترین رتبه برای زنان شناخته شد.
**رقصنده باله** یا **بالرین** (به ایتالیایی: ballerina) فردی است که هنر باله کلاسیک را تمرین می‌کند. هم زنان و هم مردان می‌توانند باله تمرین کنند. با این حال، رقصندگان سلسله مراتب و نقش‌های جنسیتی سخت دارند. آنها برای تبدیل شدن به بخشی از شرکت‌های حرفه ای به سالها آموزش گسترده و تکنیک مناسب تکیه می‌کنند. رقصندگان باله به دلیل تکنیک خواستار باله در معرض خطر آسیب زیادی قرار دارد. پاهای بالرین مستعد شکستگی و آسیب‌های دیگر نیز هست. فرود نادرست و از پرش و رقص در کفش پیست ممکن است خطر شکستگی استخوان و مشکلات مچ پا را افزایش دهد. تاندونیت در بالرین‌ها بسیار شایع است زیرا کار پوینت روی مچ پا آنها شدید است. فرود نادرست از پرش نیز ممکن است منجر به پاره شدن تاندون‌ها شود، در نتیجه عضله از استخوان جدا می‌شود.

جستارهای وابسته
---------------

* زنان در رقص

منابع
-----

1. ↑  Jonas, Gerald (1998). *Dancing: the Pleasure, Power, and Art of Movement*. San Val. p. 130. ISBN 978-0-613-63703-9.

پیوند به بیرون
--------------

 پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به Ballet dancers در ویکی‌انبار
**پل سرزمینی** یا پل خشکی، به اتصال موقت دو قاره یا دو پهنه از خشکی گفته می‌شود که در گذشته رخ داده و وسیله رفت‌وآمد جانوران دوران‌های گذشته را فراهم می‌کرده است.

پل‌های سرزمینی گاه بر اثر پایین رفتن سطح آب دریاها سر از آب درمی‌آورند و گاه بالا رفتن سطح یک قطعه از زمین به خاطر فعالیت‌های تکتونیکی باعث ایجاد پلی از خشکی می‌شود.

در واپسین دوره یخبندان، در حدود ۲۰ هزار سال پیش، سطح آب دریاها به پایین‌ترین سطح رسید و این باعث شد تا در بسیاری نقاط پل‌هایی از خشکی به‌وجود بیایند. معروف‌ترین پل سرزمینی این دوره، پل سرزمینی برینگ است که بین آلاسکا و سیبری به‌وجود آمد و باعث شد تا نخستین انسان‌ها بتوانند با گذر از آن پا به قاره آمریکا گذاشته و تمدن‌های سرخ‌پوستان را به‌وجود بیاورند. در همان زمان بریتانیای کبیر هم با ایرلند و قاره اصلی اروپا متصل شده‌بود.

امروزه نیز می‌توان برخی از قطعات خشکی را به عنوان پل سرزمینی در نظر گرفت که از آن جمله است: شبه‌جزیره سینا که آفریقا و آسیا را پیوند می‌دهد و باریکه خاکی پاناما که آمریکای شمالی و جنوبی را وصل می‌کند.

نسلی که نوع بشر از آن تکامل یافته احتمالاً موفق شدند از آفریقا از طریق پل خشکی سینا به دیگر نقاط کره زمین برسند.

باریکه خاکی پاناما نمونه‌ای است از پل‌های سرزمینی که بر اثر بالا رفتن زمین پدید آمده‌اند. صفحه تکتونیکی زیر اقیانوس معروف به صفحه کوکوس که در غرب آمریکای مرکزی و جنوبی قرار گرفته با فشار به زیر صفحه آمریکای شمالی رانده شده و قوسی از جزایر متعدد را پدید آورد که بعدها تبدیل به یک پل سرزمینی شدند.

* پل سرزمینی برینگ
* ۲۰ هزار سال پیش - پلی از خشکی به‌جای تنگه برینگ قرار داشت۲۰ هزار سال پیش - پلی از خشکی به‌جای تنگه برینگ قرار داشت
* ۱۰ هزار سال پیش - آب شدن پهنه‌های یخی۱۰ هزار سال پیش - آب شدن پهنه‌های یخی
* شکل امروزیشکل امروزی

جستارهای وابسته
---------------

* افزایش سطح آب دریاها

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Land bridge». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۶ مه ۲۰۱۵.
تجارت «الماس‌های خونین» در جنگ داخلی سیرالئون توسط گروه‌های شورشی برای خرید سلاح به منظور ادامه جنگ، به بهای جان صدها هزار نفر تمام شد.
«**الماس‌های خونین**» یا «**سنگ‌های کثیف**» اصطلاحی است در رابطه با تجارت الماس که به آن دسته از الماس‌هایی که در مناطق جنگی و در اردوگاه‌های کار اجباری استخراج و صیقل‌نخورده به فروش می‌رسند، گفته می‌شود. سود حاصل از فروش این الماس‌ها معمولاً توسط جنگ‌سالاران برای تأمین نیازهای مالی گروه‌های شورشی و به منظور خرید اسلحه و تأمین نیاز تسلیحاتی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

تحریم خرید الماس‌های خونین
--------------------------

بسیاری از شرکت‌های معتبر پخش‌کننده سنگ‌های قیمتی و هم‌چنین سازنده جواهرات، تأکید می‌کنند که الماس‌های ارائه‌شده توسط آن‌ها، شامل «الماس‌های خونین» نمی‌شود. برای نمونه شرکت دِ بیرز، به عنوان بزرگ‌ترین استخراج‌کننده و پخش‌کننده الماس در سراسر جهان هم‌واره مدعی‌ست که تمامی الماس‌های استخراج‌شده توسط آن شرکت کاملاً قانونی و با توجه به تمامی دستورالعمل‌ها و استانداردهای بین‌الملی به دست می‌آید. در سال ۱۹۹۸ میلادی، تصویب قطعنامه ۱۱۷۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد، موضوع الماس‌های خونین و رابطهٔ آن با بودجه جنگ را تأیید نمود. گزارش فاولر در سال ۲۰۰۰ میلادی به‌طور مؤثر نشان داد که چگونه یونیتا، برای ادامهٔ فعالیت‌های جنگی خود به مقولهٔ استخراج الماس‌های خونین وابسته است که همین موضوع، ارتباط مستقیمی با تصویب قطعنامه ۱۲۹۵ شورای امنیت در ماه مه همان سال داشت. طبق این قطعنامه، کشورهای واقع در جنوب آفریقا طی نشست کیمبرلی واقع در آفریقای جنوبی به ارائه راهکاری برای متوقف نمودن تجارت الماس‌های خونین پرداختند. چنین راهکاری به مشتریان بازار الماس این اطمینان را می‌داد که الماس‌های ارائه‌شده توسط کشورهای موصوف، ارتباطی با الماس‌های خونین و خشونت ندارد.

در فرهنگ عامه
-------------

موضوع الماس‌های خونین، دست‌مایه فیلم سینمایی آمریکایی به نام «*الماس خونین*»، محصول سال ۲۰۰۶ میلادی، به کارگردانی ادوارد زوئیک و با بازی لئوناردو دی‌کاپریو و جنیفر کانلی بود.

پانویس
------

* سیرالئون
* جنگ داخلی سیرالئون
* جبهه متحد انقلابی
* الماس خونین (فیلم)

منابع
-----

1. ↑  متهم «الماس‌های خونین» در دادگاه جنایات جنگی لاهه، دویچه وله فارسی
2. ↑  در دادگاه چارلز تیلور، نائومی کمبل دریافت «سنگ‌های کثیف» را تأیید کرد، بی‌بی‌سی فارسی
3. ↑  Diamonds Move From Blood to Sweat and Tears, The New York TImes
4. ↑  De Beers S.A. Britannica Encyclopedia
5. ↑  Diamonds Are Forever in Botswana, The New York Times
6. ↑  Robert Fowler (2000-03-10). "Final Report of the UN Panel of Experts ("The "Fowler Report")". Global Policy Forum. Retrieved 2010-03-20.
7. ↑  "Resolution 1295 (2000)" (PDF).
8. ↑  Diamonds and the Devil, Amid the Anguish of Africa, The New York Times
**تانیتا تیکارام** (به انگلیسی: Tanita Tikaram) (زادهٔ ۱۲ آگوست ۱۹۶۹ در مونستر آلمان) خواننده و ترانه‌سرای فولک/پاپ انگلیسی است. او بیشتر با آثاری هم‌چون «انحرافی در هشیاری من» و «عادت خوب» که هردو متعلق به اولین آلبوم او با نام قلب باستانی هستند شناخته‌شده‌است. تانیتا خواهر کوچک رامون تیکارام هنرپیشه‌است. از ویژگی‌های متمایز "تانیتا" می‌توان به صدای نیرومند و اشعار شاعرانه و تا حدی مبهم او اشاره کرد.

درباره
------

پدر تانیتا که افسر ارتش انگلستان بود اصالت هندی/فیجیایی داشت و مادرش مالزیایی تبار بود. خانوادهٔ تانیتا به‌خاطر شغل پدرش معمولاً در حال نقل و انتقال بودند و زمانی که او ۱۲ساله بود به انگلستان نقل‌مکان کردند. تانیتا از سنین نوجوانی ترانه‌سرایی را آغاز کرد و اولین اجرای‌اش را در ۱۷ سالگی و در کلوپی در شهر لندن برگزار کرد که کمی پیش‌تر نمونهٔ کارهای‌اش را برای آن‌ها فرستاده بود. پس از آن‌که تانیتا در تلویزیون هم برنامه اجرا کرد موفق شد با کمپانی برادران وارنر قراردادی امضا کند و اولین آلبوم‌اش را در ۱۹ سالگی و با لیبل آن‌ها منتشر کرد. آلبوم قلب باستانی که در سال ۱۹۸۸ روانهٔ بازار شد به سرعت محبوب شد و در پی آن تانیتا به برگزاری یک تور جهانی پرداخت. آلبوم بعدی تانیتا که با نام *The Sweet Keeper* در سال ۱۹۹۰ منتشر شد موقعیت او را به‌عنوان یک هنرمند مستعد تثبیت کرد، آن‌چنان که دو آلبوم نه‌چندان موفق ‎(۱۹۹۱)‎ *Everybody's Angel* و ‎(۱۹۹۲)‎ *Eleven Kinds of Loneliness* هم چندان به اعتبارش خدشه‌ای وارد نکردند.

آلبوم‌ها
--------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | **نام آلبوم** | **سال انتشار** |
| 1 | Ancient Hear | ۱۹۸۸ |
| 2 | The Sweet Keeper | ۱۹۹۰ |
| 3 | Everybody's Angel | ۱۹۹۱ |
| 4 | Eleven Kinds of Loneliness | ۱۹۹۲ |
| 5 | Lovers in the City | ۱۹۹۵ |
| 6 | The Cappuccino Songs | ۱۹۹۸ |
| 7 | Sentimental | ۲۰۰۵ |
| 8 | Closer to the People Read | 2016 |

پانویس
------

1. ↑  "Tanita Tikaram" (به انگلیسی). وب‌گاه IMDB. Retrieved 9 November 2009.
2. ↑  Steve Huey. "Tanita Tikaram" (به انگلیسی). وب‌گاه Allmusic. Retrieved 9 November 2009.
3. ↑  "Tanita Tikaram" (به انگلیسی). وب‌گاه Napster. Retrieved 9 November 2009.[*پیوند مرده*]
4. ↑  "Tanita Tikaram" (به انگلیسی). وب‌گاه artistdirect.com. Retrieved 9 November 2009.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Tanita Tikaram». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۹ نوامبر ۲۰۰۹.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* جمهوری چک
* هلند
* لهستان

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* هنرمند موزیک‌برینز
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |
**پیمان‌های نیمیخن** (*Traités de Paix de Nimègue*)، به مجموعه عهدنامه‌های که در شهر نیمیخن در هلند از سال ۱۶۷۸ تا ۱۶۷۹ نوشته و امضا شد. این معاهده به درگیری‌های بین فرانسه، جمهوری هلند، پادشاهی دانمارک و امپراتوری مقدس روم در قرن ۱۷ به‌طور موقت پایان داد.

مفاد معاهده
-----------

صفحه عنوان معاهده بین سوئد و امپراتوری مقدس روم.
جنگ فرانسه و هلند با معاهده‌ای به پایان رسید که به فرانسه کنترل منطقه فرانش-کنته را داد. فرانسه همچنین قلمروهای بیشتری از هلند اسپانیا را به دست آورد و به مناطقی که بر اساس معاهده ۱۶۵۹ معاهده پیرنه و ۱۶۶۸ صلح آکس لاشاپل ضمیمه شده بود، اضافه کرد. اینها شامل شهر سن-اومر به همراه بخش شمال غربی باقی مانده از امپراتوری سابق کنت‌نشین آرتوس بود؛ سرزمین‌های کاسل، ایری-سو-لا-لیس و ایپر در جنوب غربی فلاندر؛ اسقف‌نشین کامبری و شهرهای والنسین و موبوژ در جنوب شهرستان هاینو بود.

به نوبه خود، پادشاه فرانسه لوئی چهاردهم شهر اشغالی ماستریخت و شاهزاده‌نشین اورانژ را به سهامدار هلندی ویلیام سوم واگذار کرد. نیروهای فرانسوی از چندین سرزمین اشغالی در شمال فلاندر و هاینو عقب‌نشینی کردند.

امپراتور لئوپولد یکم قلعه تصرف شده فیلیپسبپورگ را حفظ کرد، اما مجبور شد تصرف شهرهای فرایبورگ (تا سال ۱۶۹۷) و کل (Kehl) (تا سال ۱۶۹۸) در ساحل راست راین توسط فرانسه را بپذیرد.

**این معاهدات منجر به صلح پایدار نشد.**

منابع
-----

1. ↑  Horne, Alistair (2004). *La Belle France*. Vintage. p. 164. ISBN 978-1-4000-3487-1.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Treaties of Nijmegen». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳۱ اوت ۲۰۱۸.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ پیمان‌های نیمیخن موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت (از طریق ویاف)

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* فرانسه (داده‌ها)
* کاتالونیا
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا

 |
| سایر | 
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |
**دیا خان** (Deeyah Khan) (زاده ۷ اوت ۱۹۷۷ در اسلو، نروژ)، کارگردان، تولیدکننده موسیقی، آهنگساز و فعال حقوق بشر اهل نروژ است. او از تبار پنجابی/پشتون است.

فیلم «باناز، داستان یک عشق» که به کارگردانی و تهیه‌کنندگی دیا خان ساخته شد در جایزه امی سال ۲۰۱۳ و چند جایزه دیگر را برد. موضوع این فیلم زندگی و مرگ «باناز محمود»، زن کردتبار تبعه بریتانیا است که خانواده او در سال ۲۰۰۶ میلادی به خاطر مسئله ناموس قصد جان او را کرده و به سفارش خانواده‌اش به قتل رسید.

دیا خان آلبوم‌های موسیقی چندی به بازار آورده که از آن جمله است: زن نوردیک، زن ایرانی، و پژواک‌های سِند. آلبوم زن ایرانی. مجموعه‌ای است از آوازهای چندین هنرمند زن ایرانی. وی از همکاران تهیه آلبوم «بشنو از ممنوعه‌ها» (Listen To The Banned) است که مجموعه‌ای است موسیقی‌های ممنوع‌شده در خاورمیانه، آفریقا، و آسیا.

دیا به خاطر فعالیت‌های خود در پشتیبانی از آزادی بیان چندین جایزه، ازجمله جایزه اوسیتزکی سال ۲۰۱۲ را دریافت کرده‌است.

منابع
-----

1. ↑  "10 Music Artistes Who Support The Cause To End Violence Against Women activist". www.thepixelproject.net. Retrieved 2012-02-13.
2. ↑  Norskpen. بازدید: ژانویه ۲۰۱۳.

* Wikipedia contributors, "Deeyah," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed January 12, 2014).
هرم جمعیت
**جمعیت‌شناسی مالزی** (انگلیسی: Demographics of Malaysia) بیانگر گروه‌های قومی چدگانه‌ای است که در کشور وجود دارند. بر طبق سرشماری سال ۲۰۱۰، جمعیت مالزی، که افراد غیرشهروند را هم دربرگرفته است، بالغ بر ۲۸٬۳۳۴٬۰۰۰ نفر بود که باعث شد مالزی رتبه چهل و دومین کشور پرجمعیت دنیا را در آن سال کسب کند. از این تعداد جمعیت، ۵٫۷۲ میلیون نفر متعلق به مالزی شرقی بودند و ۲۲٫۵ میلیون نفر در شبه‌جزیره مالزی زندگی می‌کردند. با در نظر گرفتن اینکه ۷۹ درصد از شهروندان در شبه‌جزیره مالزی، با مساحتی بالغ بر ۱۳۱٬۵۹۸ کیلومترمربع (۵۰٫۸۱۰٫۲۷ مایل مربع)، متمرکز شده‌اند که تنها ۴۰ درصد از کل مساحت مالزی را شکل داده‌است، توزیع جمعیت ناهمگون به نظر می‌رسد.

در سال ۲۰۱۷، نرخ رشد جمعیت مالزی ۱٫۹۴ درصد بود. طبق آخرین برآورد سرشماری سال ۲۰۱۰، نرخ باروری ۳ گروه بزرگ جمعیتی در مالزی برابر با ۲٫۴ فرزند برای هر زن در گروه جمعیتی مالایی/بومی پوترا، ۱٫۴ فرزند برای هر زن در گروه چینی‌ها و ۱٫۸ درصد برای هر زن در گروه هندی‌ها می‌باشد. نرخ زادوولد مالایی‌ها، ۴۰ درصد بیشتر از گروه جمعیتی مالزی‌های هندی‌تبار و ۵۶ درصد بیشتر از گروه مالزی‌های چینی‌تبار بود.

پانویس
------

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Demographics of Malaysia». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۴ نوامبر ۲۰۲۳.

منابع
-----

1. ↑  "2010 Population and Housing Census of Malaysia" (PDF). Department of Statistics, Malaysia. p. 11. Archived from the original (PDF) on 5 February 2013.
2. ↑  Population, Household and Living Quarters (2010) بایگانی‌شده در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine, *Department of Statistics, Malaysia*.
3. ↑  "Current Population Estimates, Malaysia, 2014 – 2016". *Department of Statistics, Malaysia*. Archived from the original on 12 August 2016.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ جمعیت‌شناسی مالزی موجود است. |