recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
مرکز عملیاتی امنیت ملی در سال ۲۰۱۲
**مرکز عملیاتی امنیت ملی** (به انگلیسی: National Security Operations Center) با سرواژه **NSOC** با نام دیگر **اداره K** (به انگلیسی: Directorate K) بخشی از آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا است که مسئول عملیات کنونی، و کانونی برای ارائه گزارش‌های حساس به زمان (فوری) شنود الکترونیک، برای "سامانه شنود الکترونیک ایالات متحده آمریکا" است. این، یکی از دو مرکز مراقبت است. مرکز دیگر، مرکز **عملیات فنی ملی** (به انگلیسی: National Technical Operations Center) با نام دیگر **اداره V** (به انگلیسی: Directorate V) است که تهدیدها را ارزیابی می‌کند.

کارکردها
--------

مرکز عملیاتی امنیت ملی، یک مرکز ۲۴ساعته و ۷روز هفته‌ای است که کار آگاهی کامل از وضعیت شنود الکترونیک و تضمین اطلاعات خارجی در آژانس امنیت ملی/سرویس امنیت مرکزی را انجام می‌دهد، شناخت نیازهای اطلاعاتی امنیت ملی را حفظ می‌کند، و بر رویدادهای فاش شده در جهان، نظارت می‌کند.

مرکز عملیاتی امنیت ملی در سال ۱۹۸۵

تاریخچه
-------

در سال ۱۹۶۹ (میلادی) هواپیمای گشت لاکهید ئی‌سی-۱۲۱ وارنینگ استار نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در دریای ژاپن، ساقط شد. در ساعت‌های بعد، مدیران آژانس امنیت ملی، به سرعت از دفتری به دفتر دیگر می‌رفتند تا اطلاعات لازم برای ارائه یک واکنش هماهنگ به آژانس و رئیسان کشور را گردآوری کنند. این سانحه، نیاز به یک دفتر مراقبت ویژه برای واکنش به رویدادهای غیرمنتظره در جهان را نشان داد.

دستیار تولید اداره‌کننده آژانس امنیت ملی در آن هنگام، جان ای. موریسون به اداره‌کننده آژانس امنیت ملی پیشنهاد ایجاد یک مرکز ملی جداگانه مراقبت شنود الکترونیک ملی را داد.

پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ کار مرکز عملیاتی امنیت ملی از یک مرکز مراقبت به مرکز عملیاتی کنونی، گسترش یافت.

نامگذاری
--------

مرکز عملیاتی امنیت ملی در سال ۱۹۶۸ (میلادی) با نام "مرکز مراقبت شنود الکترونیک ملی" آغاز به کار کرد و در سال ۱۹۷۳ (میلادی) به "مرکز عملیات شنود الکترونیک ملی" تغییر نام داد. نام کنونی این مرکز با نام "مرکز عملیاتی امنیت ملی" به معنی "مرکز قدرت آژانس امنیت ملی" در سال ۱۹۹۶ (میلادی) به آن داده شد.

پانویس
------

1. ↑  Cryptologic Spectrum: "The National SIGINT Operations Center", Summer 1979 - Vol. 9, No. 3 بایگانی‌شده در مه ۲۷, ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine
2. ↑  National Intelligence - a consumer's guide (PDF) 2009, p. 34.
3. ↑  "Maj Gen John E. Morrison, Jr. USAF > National Security Agency | Central Security Service > Article View". *nsa.gov*. Archived from the original on 12 December 2019. Retrieved 2019-12-12.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «National Security Operations Center». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۰ ژوئن ۲۰۲۰.

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ مرکز عملیاتی امنیت ملی موجود است. |



|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**محمد استعلامی** ادیب، مولوی‌پژوه و حافظ‌شناس در سال ۱۳۱۵ در شهر اراک به‌دنیا آمد. وی در سال ۱۳۳۷ به اخذ درجهٔ کارشناسی نایل شد؛ وی سپس تحصیلات خود را تا مقطع دکتری، در دانشگاه تهران ادامه داد. او با تصحیح تذکرة الاولیا عطار نیشابوری به شهرت فراوانی دست یافت و این کتاب تا به حال ۲۸ بار تجدید چاپ شده‌است. او همچنین در هفت جلد شرحی بر مثنوی مولوی نوشت که در سال ۱۳۶۴، جایزهٔ بهترین کتاب سال را از آن خود کرد. «درس حافظ» در دو جلد شرحی بر غزلیات حافظ شیرازی است. 

او در سال ۱۳۴۳ در گروه ادبیات فارسی دانشگاه تهران و دانشسرای عالی به عنوان مدرس استخدام شد و در سال ۱۳۵۶ بازنشسته گردید. پس از آن در تابستان ۱۳۶۱ برای تکمیل مطالعات و تحقیقات خود به سفرهای طولانی در هند، آمریکا و کانادا پرداخت و تا سال ۱۳۷۴ به تدریس در مرکز مطالعات اسلامی و دانشگاه مک گیل مشغول بوده است. استعلامی از جمله شاگردان شاخص بدیع‌الزمان فروزانفر به شمار می‌رود که از بدو ورود به دانشگاه تهران تا زمان مرگ فروزانفر، حشر و نشر فراوانی با وی داشت و برخی از درس‌های او را تقریر کرد که از جمله آنها تقریرات وی از قصاید خاقانی است که در دوجلد با شرح و اضافات خود استعلامی از سوی انتشارات زوار منتشر شده است.

جستارهای وابسته
---------------

* دانشگاه تهران
* بدیع الزمان فروزانفر

پانویس
------

1. ↑  زندگی‌نامهٔ محمد استعلامی.
2. ↑  سایت خانهٔ کتاب *تذکرةالاولیاء*، تصحیح محمد استعلامی، انتشارات زوّار، چاپ بیست‌وهشتم، ۱۳۹۷ بایگانی‌شده در ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine
3. ↑  سایت همشهری آنلاین زندگینامه: محمد استعلامی (1315-)

منابع
-----

|  |  |
| --- | --- |
|  | مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به ***محمد استعلامی*** در ویکی‌گفتاورد موجود است. |

* صفحات اولیهٔ تذکرةالاولیا، تصحیح محمد استعلامی، انتشارات زوّار، چاپ بیست‌وپنجم، ۱۳۹۳. سایت خانهٔ کتاب 5-034-401-964 ISBN بایگانی‌شده در ۳ آوریل ۲۰۱۵ توسط Wayback Machine
* فهرست کتاب‌های محمد استعلامی. سایت خانهٔ کتاب بایگانی‌شده در ۲ ژانویه ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine
* زندگی‌نامهٔ محمد استعلامی. سایت همشهری
**محمد فلیفل** آهنگ‌ساز، موسیقی‌دان بود. او در بیروت زاده شد و در آنجا تحصیلاتش را آغاز کرد. او تحت تأثیر پدرش که مؤذن بود به موسیقی علاقه پیدا کرد. در سال ۱۹۱۵ به استانبول رفت تا با عنوان نیروی ذخیره در جنگ جهانی اول شرکت کند. بعداً مشغول فعالیت در نیروهای مسلح لبنان شد ولی چون به موسیقی علاقه داشت استعفا داد. اندکی بعد توانست با چند کار موفق، خود را در عرصه آهنگ‌سازی مطرح کند. در ۱۹۳۸ محمد علی عابد مسابقه‌ای برای آهنگ‌سازی سرود ملی سوریه ترتیب داد. هیئت داوران در ابتدا از شنیدن آهنگ وی خودداری کردند ولی چون آهنگش در سرتاسر سوریه منتشر شد مورد قبول آنان واقع گردید و نشان لیاقت به وی عطا شد.

منابع
-----

1. ↑  «معلومات عن محمد فليفل (موسيقي) على موقع viaf.org». viaf.org.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Mohammed Flayfel». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۸ مه ۲۰۱۹.

|  |  |
| --- | --- |
| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک نوازنده موسیقی یا موسیقی‌دان است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**گسل هریرود** ناپیوستگی زمین‌شناسی موجود بین بلوک لوت در ایران و بلوک هلمند در افغانستان است که باعث تفاوت در ویژگی‌های زمین‌شناسی دو سوی رودخانه هریرود (مرز ایران و افغانستان) و رود تجن (مرز ایران و ترکمنستان) شده‌است. علاوه بر شواهد روی زمین، اثر این گسل به صورت یک ناپیوستگی ژئوفیزیکی از پهنه توران تا مرز ایران و افغانستان گزارش شده‌است.

مسیر گسل هریرود در ایران تقریباً منطبق بر رودخانه‌های هریرود و تجن است. ادامه جنوبی آن به احتمال از غرب دشت زابل (حد شرقی کوه‌های خاور ایران) گذشته و به زاهدان می‌رسد. این گسل دارای روند شمالی – جنوبی بوده و حدود ۸۲۵ کیلومتر طول دارد. گسترش جغرافیایی سنگ‌های ژوراسیک و کرتاسه ایران و افغانستان در دو سوی این گسل، نشان‌دهنده حرکت چپ‌گرد آن است. با توجه به نقشه زمین‌شناسی ایران چنین استنباط می‌شود که این گسل لبه شرقی جدایش درون‌قاره‌ای کوه‌های خاوری ایران است که ویژگی‌های مشابه با گسل نهبندان دارد.

منابع
-----

1. ↑  آقانباتی، سیدعلی (۱۳۸۳). *زمین‌شناسی ایران*. سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات معدنی کشور. شابک ۹۶۴-۶۱۷۸-۱۳-۸.

| * ن
* ب
* و
گسل‌های مهم ایران |
| --- |
| زاگرس | 
* سراسری زاگرس
	+ جوان زاگرس
	+ راندگی اصلی
* زاگرس بلند
* جبهه کوهستان
* کازرون
* دنا
* میناب
* اردل
* زردکوه
* آغاجاری
* مارون

 | نقشه گسل‌های مهم ایران |
| ایران مرکزی | 
* درونه
* بینالود
* میامی
* ترود و انجیلو
* کلمرد
* پشت‌بادام
* قم–زفره
* ایندس
* دهشیر
* سروستان
* شهداد
* کوهبنان
* جرجافک
* گلباف
* نایبند

 |
| شرق و جنوب‌شرقی ایران | 
* نهبندان
* بشاگرد
* هریرود
* کشف‌رود

 |
| البرز غربی و آذربایجان | 
* ارومیه–زرینه‌رود
* آستارا
* تبریز
* سلطانیه

 |
| البرز | 
* البرز
* سمنان
* مشاء–فشم
* کندوان
* شمال تهران
* دامغان
* عطاری

 |
| **رده** |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد زمین‌شناسی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
گله‌ای از گوسفندان سومالی
**گوسفند سومالیایی** که بعضی اوقات با نام **بِربِرای سرسیاه** شناخته می‌شود نوعی گوسفند بومی پشمی از کشور سومالی است. این حیوان بیشتر برای گوشت پرورش داده می‌شود و از اقلام عمده صادراتی سومالی است.

ظاهر
----

این گوسفند سفید رنگ با کلهٔ سیاه است. تجارت این نوع گوسفند به‌طور مداوم به کشورهای شورای همکاری خلیج به‌ویژه به عربستان سعودی صورت می‌گیرد؛ هرچند باید گوشت این نوع گوسفند را با کیفیت پایین در نظر گرفت. گوسفندهای سومالی نشأت گرفته از گوسفند سرسیاه ایرانی است که در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم در آفریقای جنوبی رشد یافته‌اند و به‌طور گسترده‌ای در بسیاری از نقاط آفریقا و جاهای دیگر در مناطق گرمسیری پرورش داده می‌شوند.

منابع
-----

1. ↑  A. Nyanjom & J. Konyango, *Certificate Agriculture Form 1*, (East African Publishers), p.133.
2. ↑  «Brazilian Somali». *Breeds of Livestock*. دانشگاه ایالتی اوکلاهوما، بخش علوم جانوران. بایگانی‌شده از اصلی در ۴ نوامبر ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۱.
3. ↑  «Somali». *Sheep Breeds - S-St*. Sheep101.info. دریافت‌شده در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۱.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد گوسفند است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
جعبه اسکینر
**محفظه شرطی‌شدن فعال** (به انگلیسی: Operant Conditioning Chamber) یا **جعبه اسکینر** (به انگلیسی: Skinner box)، دستگاهی آزمایشگاهی است که برای بررسی رفتار حیوانات مورد استفاده قرار می‌گیرد. جعبه اسکینر توسط بی‌اف اسکینر در زمانی که دانشجوی دوره تحصیلات تکمیلی در دانشگاه هاروارد بود، ابداع شد. ممکن است این ایده از مطالعات جرزی کونورسکی (Jerzy Konorski) الهام گرفته باشد. از این محفظه، هم برای مطالعه شرطی‌شدن فعال و هم برای شرطی‌شدن کلاسیک استفاده می‌شود.

اسکینر محفظه شرطی‌شدن را به‌عنوان موردی مشتق شده از جعبه پازل (Puzzle box) که ابتدا توسط ادوارد توراندیک ایجاد شده بود، ایجاد کرد.

تاریخچه
-------

در سال ۱۹۰۵، ادوارد تورندایک، روانشناس آمریکایی، «قانون اثر» را پیشنهاد داد که اساس شرطی سازی رفتار است. تورندایک، آزمایشاتی را برای کشف نحوه یادگیری گربه انجام داد. مشهورترین کار او نظارت بر گربه‌ها، هنگام تلاش برای فرار از جعبه‌های پازلی (قفسِ معما) بود. در این جعبه، حیوان محبوس باید اهرمی را حرکت می‌داد تا آزاد شود. او چندین آزمایش را با هر حیوان انجام داد و طول زمان تلاش گربه را ثبت کرد. تورندایک مدعی شد که تلاش گربه‌ها بدون برنامه است. گربه تنها با آزمایش و خطا و یک تصادف مفید موفق می‌شود. یادگیری زمانی اتفاق می‌افتد که تلاش اثری داشته باشد و این اثر قابل تکرار باشد. او تفسیر خود از مشاهداتش را «قانون اثر» نامید.

پنجاه سال بعد، B. F. Skinner این مطالعات را گسترش داد و نتیجه گرفت که پاداش، احتمال تکرار یک رفتار را افزایش؛ و مجازات این احتمال را کاهش می‌دهد.

منابع
-----

1. ↑  R.Carlson, Neil (2009). *Psychology-the science of behavior*. U.S: Pearson Education Canada; 4th edition. p. 207. ISBN 978-0-205-64524-4.
2. ↑  Krebs, John R. (1983). "Animal behaviour: From Skinner box to the field". *Nature*. **304** (5922): 117. Bibcode:1983Natur.304..117K. doi:10.1038/304117a0. PMID 6866102.
3. ↑  Schacter, Daniel L.; Gilbert, Daniel T.; Wegner, Daniel M.; Nock, Matthew K. (2014). "B. F. Skinner: The Role of Reinforcement and Punishment". *Psychology* (3rd ed.). Macmillan. pp. 278–80. ISBN 978-1-4641-5528-4.
4. ↑  (از ویکی‌پدیای انگلیسی)

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد زیست‌شناسی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**گروه کارشناسان تصویر متحرک** (به انگلیسی: Moving Picture Experts Group) گروهی هستند که قالبی رایانه‌ای به نام امپگ (Mpeg) را ارائه داده‌اند.

فی فشرده سازی صدا و تصویر توسط گروهی از محققین ایجاد شد. این گروه که با نام Motion Picture Experts Group فعالیت می‌کردند، پس از اختراع این فرمت، نام خود را بر آن نهادند. (Mpeg در واقع از حروف اول همین عبارت تشکیل شده‌است). پس از ایجاد این فرمت که Mpg نیز خوانده می‌شد، فرمت‌های دیگری از این خانواده هم ارائه شد، از آن جمله:. mpa، mp1،mp2، mp3 از این میان mp3 بیش از بقیه کارائی داشت و بیشتر مورد استقبال قرار گرفت. دلیل عمده موفقیت آن نیز این بود که در این فرمت، فایل‌های صوتی بسیار فشرده و کم حجم می‌شوند، با این فرمت ما می‌توانیم حجم بیشتری از موسیقی را روی CD ذخیره کنیم (حدود ۱۲ ساعت موسیقی روی هر CD) و همچنین زمان دریافت موسیقی از اینترنت نیز کاهش می‌یابد. mp۳ در ویندوز ۹۵ و اولین نسخه‌های ویندوز ۹۸ پشتیبانی نمی‌شد. ولی در ویندوزهای بعدی، فرمت mp3 به‌عنوان یکی از فرمت‌های پیش فرض گنجانده شده‌است.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Moving Picture Experts Group». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۱ فوریه ۲۰۱۴.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* لتونی

 |
**مدیگ** شاهی ایرانی بود که در شمال عراق امروزی سلطنت می‌کرد. از او در یکی از متون تاریخی به نام کارنامه اردشیر بابکان (فصل پنجم) نام برده شده است.

زندگینامه
---------

بر طبق کتاب کارنامه اردشیر بابکان، اردشیر اول پس از شکست دادن اردوان پنجم، شاه اشکانی شروع به مبارزه با ایالت‌های دست‌نشاندهٔ امپراتوری سقوط‌کردهٔ اشکانیان کرد. به همراه نیروهای امدادی از Zavul، او بر قلمرو Madig یورش برد، اما Madig حملهٔ او را دفع کرد. با این حال، اردشیر بعدها با ارتشی متشکل از ۴٫۰۰۰ نفر برگشت و در یک حملهٔ شبانه، Madig را شکست داد. در کارنامهٔ اردشیر بابکان چنین آمده است:

*او [اردشیر] یک هزار نفر از کردها را کشت، بقیه هم زخمی شده بودند یا به اسارت گرفته شده بودند؛ و از میان کردهایی که زندانی شده بودند، او پادشاه آنها، فرزندانش، برادرهایش، ثروت و دارایی‌های وافرش را به پارس فرستاد.*
این نکته نیز باید ذکر شود که واژهٔ کرد در آن دوران به احتمال زیاد یک اصطلاح اجتماعی بوده است و برای اشاره به ایرانیان بیابان‌گرد به کار می‌رفته است، نه یک قومیت.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Madig». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱ نوامبر ۲۰۱۴.
**محاصره سوزوپلیس** شاهد فتح بیزانس بر شهر سوزوپلیس تحت کنترل ترکان سلجوقی در سال ۱۱۲۰ بود که باعث بهبود ارتباطات بیزانسی با شهر آتالیا شد.

زمینه
-----

پس از فتح مجدد شهر لائودیسه از یک پادگان ترک سلجوقی متشکل از ۷۰۰ نفر در سال ۱۱۱۹، امپراتور بیزانس ژان دوم کومننوس پس از اقامت کوتاهی در قسطنطنیه در سال ۱۱۲۰ به لشکرکشی‌های خود علیه ترک‌ها ادامه داد.  هدف کمپین ۱۱۲۰ شهر سوزوپلیس در پیسیدیه بود که خطوط ارتباطی به آتالیا را کنترل می‌کرد.

محاصره
------

سوزوپلیس توسط یک پادگان مسلح و تپه‌های شیب‌دار محافظت می‌شد.   بنابراین یک حمله محاصره در مقیاس بزرگ غیرممکن بود.  شهر فقط می‌توانست توسط نیروهای کوچک مورد حمله قرار گیرد.  ژان در ابتدا در مورد چگونگی ادامه کار با مشکل مواجه بود، اما بعداً با طرحی روبرو شد.   او به نیرویی از سواره نظام مسلح به موشک به فرماندهی پکتیاریوس و دکانوس دستور داد تا به دروازه‌های شهر حمله کنند و به سربازان ترک که در دیوارها سرنشین بودند شلیک کنند.  ترکان طعمه را گرفتند و از دروازه بیرون ریختند. سپس نیروهای بیزانسی یک عقب‌نشینی برنامه‌ریزی شده را انجام دادند و ترک‌ها را به دورتر از شهر کشاندند. بقیه ارتش بیزانس در زیر درختان انبوه پنهان شده بودند و پس از عبور ترکان از آنها به شهر بی‌دفاع حمله کردند. بیزانسی‌های فراری برگشتند و با ترکان تعقیب کننده روبرو شدند. ترک‌ها بین سواره نظام بیزانسی در جبهه خود و ارتش در پشت خود گیر افتاده بودند و تا حد زیادی کشته یا اسیر شدند و تعداد انگشت شماری آنها را از محاصره خارج کردند.

عواقب
-----

سپس، قلعه هیراکوکریفیتیس بدون جنگ به همراه بسیاری از شهرها و استحکامات دیگر در نزدیکی آتالیا تسلیم ژان شد و پس از آن ژان به قسطنطنیه بازگشت. 

### تحلیل و بررسی

نبرد در سوزوپلیس نظم و انضباط سربازان بیزانسی را نشان داد که می‌توانستند بدون وحشت وانمود کنند که فرار می‌کنند.  سواره نظام بیزانسی می توانست به طور موثر هم با پرتابه‌ها و هم با سلاح‌های جنگی در نزدیک بجنگد.  ژان خود را یک ژنرال شایسته نشان داد و در همان ابتدای سلطنت خود یک مانور پیچیده تاکتیکی را انجام داد.

منابع
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Magoulias 1984, p. 9.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  Birkenmeier 2002, p. 89.
3. ↑  Magoulias 1984, pp. 9–10.
4. ↑  Birkenmeier 2002, p. 90.
| * ن
* ب
* و
جنگ شوروی در افغانستان |
| --- |
| 
* عملیات طوفان-۳۳۳
* ۳ حوت
* Student protests
* خوست
* پنجشیر
* Padkhwab-e Shana
* Rauzdi
* Urgun
* Kulchabat, Bala Karz and Mushkizi
* Caravan war
* Baraki Barak
* Kunduz
* Laghman
* Maravar Pass
* Badaber
* Zhawar
* Jaji
* Arghandab
* *Magistral*
	+ Hill 3234
* *Arrow*
* خروج شوروی

 |

**محاصرهٔ شهر خوست** توسط مجاهدین افغانستان در دورهٔ نه سال اشغال نظامی افغانستان توسط اتحاد جماهیر شوروی در دههٔ هشتاد میلادی صورت گرفت که منجر به آغاز عملیات عمدهٔ ارتش سرخ برای شکستاندن محاصره آن شهر و رساندن کمک به نیروهای دولتی و جلوگیری از سقوط شهر بدست مجاهدین افغان شد که که از سال ۱۹۸۰ شروع و تا خروج نیروهای ارتش سرخ در سال ۱۹۸۷ ادامه یافت.

خوست در مدت یازده سال تحت محاصرهٔ مجاهدین افغان قرار داشت. در سال ۱۹۸۷ نیروهای ارتش سرخ شهر را ترک کردند و امنیت آن را به نیروهای ارتش افغانستان واگذار نمودند. ارتش افغانستان با سقوط رژیم کمونیستی، شهر را به مجاهدین تحت امر فرمانده جلال‌الدین حقانی از حزب اسلامی افغانستان - شاخه خالص تسلیم نمودند.

منابع
-----

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Siege of Khost». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۶ آگوست ۲۰۱۰.
مدیریت دانش اجتماعی
مدیریت دانش اجتماعی یعنی به‌کارگیری تکنیک‌های مختلف مدیریتی در خصوص دانش اجتماعی بین افراد با در نظر گرفتن شعاع اعتماد و ارتباطات خاص در بین آن‌ها یا حتی مؤسسات با در نظر گرفتن ارتباطات متقابل و همفکری و رعایت قانون دانست {۱}.
از دیدگاه لازلو مدیریت دانش اجتماعی به عنوان یک چارچوب مدیریت دانش تعریف می‌شود که به ما امکان می‌دهد محتوا را با استفاده از رسانه‌های اجتماعی و فناوری‌های وب ۲ تغییر دهیم. همچنین مدیریت دانش اجتماعی از دیدگاه اجتماعی به عنوان مدیریت دانش اجتماعی است که هدفش بیشتر توسعه اجتماعی است و نه فقط ترویج مزایای رقابتی برای شرکت‌ها {۲ و ۳} علاوه براین، مدیریت دانش اجتماعی چارچوبی برای یادگیری جمعی و اشاعه دانش از طریق ارتباطات دیجیتالی و همکاری‌های اجتماعی است که با فناوری‌های ایجاد شده به وسیله وب ۲ ارتقا پیدا می‌کند {۴}
مدیریت دانش اجتماعی فرایندی است که از طریق ارتباط و گفتگو میان جمعی از مردم به وقوع می‌پیوندد. این نوع از مدیریت دانش اغلب بر روی سازمان و مردم تمرکز دارد. همچنین به استفاده مناسب از اطلاعاتی که توسط مردم در محیط‌های آنلاین در موضوعات مختلف تولید، انتشار و به اشتراک گذاشته می‌شود {۵}
به‌طور کلی از تعاریف ارائه شده می‌توان دریافت که مدیریت دانش اجتماعی، یعنی استفاده از تکنیک‌های مدیریتی و رسانه‌های اجتماعی برای مدیریت دانش افراد و سازمان‌ها در محیط‌های مختلف اجتماعی جهت یادگیری جمعی و توسعه اجتماعی آنان از طریق اعتماد و برقراری ارتباطات مناسب میان آن‌هاست.

منابع
-----

۱. Barben, john, (2005). Social knowledge, why I believe knowledge is constructed, emergent, ephemeral and tied to a community.

2. Bandyopadhyay, S, Banerjee, S, Bardhan, A, Dey, P & Das, S. (2015). A social knowledge management framework for harnessing collective knowledge capital of senior citizens. 12th International Conference on Intellectual Capital Knowledge Management and Organisational Learning, ICICKM 2015; The Institute for Knowledge and Innovation Southeast Asia (IKI-SEA) of Bangkok UniversityBangkok; Thailand; 5 November 2015 through 6 November 2015.

۳. Laszlo, K. C. , & Laszlo, A. (2002). Evolving knowledge for development: The role of knowledge management in a changing world. Journal of Knowledge Management, 6(4), 400–412. doi:10.1108/13673270210440893

۴. Laszlo, K. , & Laszlo, A. (2006). Fostering a sustainable learning society through knowledge based development. In Proceedings of the 50th Annual Meeting of the ISSS. Sonoma State University.

5. Tatum, M. (2019). What Is Social Knowledge Management?. Edited By: Bronwyn Harris. Available at: 

.
گرگ‌کُش گیاهی است از تیرهٔ آلالگان. در برخی منابع این گیاه با معرب نام لاتین خود، **آقونیطون** شناخته می‌شود.

ویژگی‌ها
--------

گرگ‌کُش گیاهی پایا است با ساقه افراشته و ریشهٔ پیازی و برگ‌های متناوب پنجه‌ای. در قسمت فوقانی ساقه یک خوشه گل به صورت منشعب دیده می‌شود که از گل‌های آبی و به شکل کلاهخود تشکیل شده‌است. میوه آن بادکرده است. نوع اروپایی آن در تمام منطقه معتدله تا سوئد یافت می‌شود و به‌طور خودرو در بیشه زارهای تاریک و جنگل‌های پهن برگ می‌روید. این گیاه در بسیاری از کشورها تحت حمایت قرار دارد و آن را برای تهیه دارو در صنعت داروسازی به مقدار زیاد کشت می‌کنند.

جهت تکثیر گرگ‌کش از پیاز گیاه استفاده می‌شود.

کاربردهای دارویی
----------------

قسمت قابل استفاده نیز پیازها هستند که پس از درآوردن از خاک و تمیز کردن باید آن‌ها را به‌طور طولی بُرید و سریعاً در درجه حرارت ۴۰ تا ۵۰ درجه سانتیگراد برای خشک شدن قرار داد. دستکاری و جمع‌آوری این گیاه نیاز به مراعات و احتیاط زیادی دارد، زیرا همه قسمت‌های آن سمی هستند. پیاز این گیاه تا ۱/۵ درصد محتوی ترپنوئید ازته \_ اکونیتین، ناپلین، بنزیل اکونیتین \_ قند، نشاسته و دیگر مواد است. اکونیتین در دوزهای بالا یکی از قویترین سموم برای سیستم عصبی است و پیاز این گیاه اساساً برای به‌دست آوردن این آلکالوئید جمع‌آوری می‌شود. اکونیتین در ترکیبات دارویی آنالزیک (بی‌حس کننده) در روماتیسم‌ها، نقرس، سیاتیک و درد دندان به کار می‌رود. فقط در صورت تجویز پزشک می‌توان از آن استفاده نمود. این دارو همچنین مرهم مؤثری علیه دردها و ناراحتی‌های ناشی از سرماخوردگی شمرده می‌شود.

مسمومیت با آقونیطون در آغاز با ترشح بزاق به مقدار زیاد، احساس خفگی، لرز، تشدید ضربان نبض و آهنگ تنفسی مشخص می‌شود. ۱۰ گرم از این ریشه مرگ‌آور است.

منابع
-----

1. ↑  ژان ولاگ و ژیری استودولا (۱۳۷۰)، *گیاهان دارویی*، ترجمهٔ ساعد زمان، ققنوس
فرانسه در سال ۱۴۷۷، زمانی که گوین بخشی از قلمرو سلطنتی بود
دولت *ژنرال گوین و گاسکونی* در سال ۱۷۳۳
**گوین** یا **گویین** (‎/ɡiˈjɛn/‎ , فرانسوی: [ɡɥijɛn] ; اکسیتان: *Guiana* [ˈɡjanɔ]) یک استان قدیمی فرانسه بود که تقریباً با استان رومی *آکیتانیا سکوندا* و اسقف نشینی بوردو مطابقت داشت.

نام "Guyenne" از *Aguyenne*، تبدیل محبوب *آکیتانیا* گرفته شده‌است. در قرن دوازدهم، همراه با گاسکونی، دوک‌نشین آکیتن را تشکیل داد که با ازدواج النور آکیتن با هنری دوم، تحت سلطه پادشاهان انگلستان قرار گرفت.

در قرن سیزدهم، از طریق فتوحات فیلیپ دوم، لوئی هشتم و لوئی نهم، گوین در محدوده کوچکتر تعیین شده توسط معاهده پاریس (۱۲۵۹) محصور و از آکیتن متمایز شد. پس از آن گوین شامل بوردلیه‌ها (کناره قدیمی بوردو)، بازدای‌ها، بخشی از پریگورد، لیموزین، کوئرسی و روئرگ و آگنایی‌هایی بود که فیلیپ سوم در معاهده آمیان (۱۲۷۹) به ادوارد یکم واگذار کرد. هنوز با گاسکونی متحد شده بود، دوک‌نشینی را تشکیل داد که از شارانتس تا پیرنه امتداد داشت. این دوک‌نشین به عنوان یک تیول با شرایط ادای احترام به پادشاهان فرانسه اداره می‌شد و در سال‌های ۱۲۹۶ و ۱۳۲۴ به دلیل کوتاهی در وظایف فئودالی توسط پادشاهان فرانسه مصادره شد.

در معاهده برتینی (۱۳۶۰)، ادوارد سوم پادشاه انگلستان به همراه اونیس، سنتونژ، آنگوموا و پوآتو، حاکمیت کامل دوک‌نشین گوین را به دست آورد. پیروزی برتراند دو گوسکلین و گاستون سوم، کنت فوکس، اندکی بعد دوک‌نشین را به محدوده قرن سیزدهم خود بازگرداند. سرانجام در سال ۱۴۵۱ توسط شارل هفتم فتح شد و به تاج پادشاهی فرانسه ملحق شد. در سال ۱۴۶۹، لوئی یازدهم آن را در ازای قلمروهای شامپاین و بری به برادرش شارل، دوک بری داد، پس از مرگ او در سال ۱۴۷۲، دوباره به قلمرو سلطنتی متحد شد.

سپس گوین یک دولت تشکیل داد (**gouvernement général**) که از قرن هفدهم به بعد با گاسکونی متحد شد. در سال ۱۷۷۹، لوئی شانزدهم مجامع استانی گوین را تشکیل داد و به فکر گسترش مجمع به استان‌های دیگر بود، اما پس از تجربه مخالفت طبقات ممتاز در گوین، این ایده را کنار گذاشت. دولت گوین و گاسکونی (**Guienne et Gascogne**، به پایتختی بوردو، تا پایان *رژیم پیشین* (۱۷۹۲) ادامه داشت. تحت انقلاب فرانسه، بخش‌های تشکیل‌شده از گوین مربوط به ژیروند، لات ات گارون، دوردون، لات، آویرون و بخش اصلی تارن و گارون بودند.

منابع
-----

1. ↑  Xavier de Planhol, *An Historical Geography of France* (Cambridge, 1994), p. 168.
2. 1 2 3 4   This article incorporates text from a publication now in the public domain: Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Guienne". *Encyclopædia Britannica* (به انگلیسی) (11th ed.). Cambridge University Press.
**مدیریت تیم** به مجموعه روش‌ها، فرایندها و ابزارهایی گفته می‌شود که در جهت هدایت تیم به سمت اهداف تعریف شده‌استفاده می‌شود. روش‌های آکادمیک معتبری جهت مدیریت تیم وجود دارد که از جمله آن‌ها می‌توان به روش Belbin Team Inventory و روش *High Performing Teams* اشاره کرد. بروس تاکمن در مدل توسعه تیم خود مراحل اساسی که تیم‌ها می‌بایست در چرخه حیاط خود طی نمایند را مشخص نموده‌است. وی این مراحل را Forming, Storming, Norming and Performing نامیده است.

هر چند که فعالیت‌های مربوط به مدیریت تیم جدید نیستند، اما بسیاری از ابزارهای مورد استفاده توسط مدیران تیم جدید هستند. بیش‌تر دست‌اندرکاران توسعهٔ سازمانی اغلب از تحلیل‌های مصاحبه‌محور استفاده می‌کنند و گزارش‌ها و دیدگاه‌هایی را ارائه می‌کنند که رهبران تیم‌ها و مدیریت آن‌ها، می‌توانند برای سازگاری شیوه‌های تیمی به‌منظور کارایی بهتر به کار گیرند. همچنین تیم‌ها می‌توانند از طریق فعالیت‌های تیم سازی توسعه یابند. این فعالیت‌ها به ویژه برای مدیریت تیم‌هایی که اعضا و بخش‌های تشکیل دهنده آن دارای فاصله‌های مکانی می‌باشند مفید است.

جستارهای وابسته
---------------

* علم اقتصاد
* رهبری
* مدیریت

منابع
-----

1. ↑  Business Dictionary. Team Management. [Online]. [Accessed 15 October 2014]. Available from: بایگانی‌شده در ۱۰ اوت ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine

* Team management، مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، برداشت شده در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۱.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد تجارت است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**محمدحسین علی‌آبادی** (۱۲۸۸ تهران- ۱۳۷۴ تهران) حقوقدان، استاد دانشگاه و معاون پارلمانی در دولت ملی محمد مصدق، شاعر و نویسنده بود.

تولد و تحصیلات
--------------

محمدحسین علی‌آبادی فرزند حبیب‌الله در سال ۱۲۸۸در تهران به دنیا آمد. پس از اتمم تحصیلات دوره متوسطه در دارالفنون به مدرسه سیاسی رفته و در رشتهٔ حقوق و علوم سیاسی لیسانس گرفت. علی آبادی سپس برای ادامه تحصیل به فرانسه رفته و توانست دیپلم علوم سیاسی، لیسانس حقوق از دانشکده پاریس کسب کند. او از پایان‌نامه دکترای دولتی حقوق خود با عنوان «علمی ساختن اصول میثاق جامعه ملل و کارهای کمیته ۲۸ نفری» دفاع کرده و موفق به اخذ مدرک دکترای حقوق دولتی از دانشکده حقوق پاریس شد.

فعالیت‌ها یاداری و دانشگاهی
---------------------------

او پس از بازگشت به ایران در وزارت دادگستری مشغول به فعالیت شده و به سمت مستشار استیناف در اصفهان و کرمان و به سمت ریاست اداره حقوقی وزارت دادگستری فعالیت نمود.
دکتر علی آبادی در دانشگاه تهران به تدریس و تعلیم دانشجویان نیز اشتغال داشته و در سال ۱۳۲۸ به سمت استادی در دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران می‌رسد. وی در دانشکدهٔ حقوق (تاریخ حقوق) و در رشتهٔ اقتصاد (پول و بانک) را به دانشجویان تدریس می‌کرد.  

وی یکی از شعرای خوش‌قریحه معاصر بود و اشعار زیادی از وی انتشار یافت که از جمله آنها قطعهٔ معروف خاکستر و مادر می‌باشد. از دیگر آثارش می‌توان به کتاب «علل شکست جامعه ملل» اشاره کرد.

فعالیت سیاسی
------------

دکتر علی‌آبادی در کابینهٔ دکتر محمد مصدق به معاونت پارلمانی نخست‌وزیر تعیین گردید ولی پس از مدت کوتاهی استعفا داد.

درگذشت
------

  

علی‌آبادی در آخرین هفته اسفندماه ۱۳۷۴ در سن ۸۷ سالگی در تهران درگذشت.
  


**وزیران کابینهٔ اول محمد مصدق**| **ر.** | **وزیر** | **وزارت‌خانه** | **ر.** | **وزیر** | **وزارت‌خانه** |
| ۱ | محمدحسن لقمان‌ادهم، محمدعلی ملکی | بهداری | ۷ | حسنعلی فرمند، خلیل طالقانی | کشاورزی |
| ۲ | یوسف مشار، غلامحسین صدیقی | پست و تلگراف | ۸ | علی‌اصغر نقدی،  مرتضی یزدان‌پناه | جنگ |
| ۳ | باقر کاظمی | امور خارجه | ۹ |  فضل‌الله زاهدی، امیرعلائی، محمدابراهیم امیرتیمور کلالی ، صالح ، رام | کشور |
| ۴ | جواد بوشهری | راه | ۱۰ | محمدابراهیم امیرتیمور کلالی | کار |
| ۵ | محمدعلی وارسته، محمود نریمان | دارایی | ۱۱ | کریم سنجابی، محمود حسابی | فرهنگ |
| ۶ | علی هیئت، شمس‌الدین امیرعلائی | دادگستری | ۱۲ | شمس‌الدین امیرعلائی، علی امینی | اقتصاد ملی |
| *وزیر مشاور: محمدحسن لقمان‌ادهم  وزیر دربار: حسین علاء معاون پارلمانی نخست وزیر: حسین فاطمی کفالت نخست وزیری: باقر کاظمی*  |

منابع
-----

1. ↑
2. ↑  مبارکیان، عباس، چهره ها در تاریخچه نظام آموزش عالی حقوق و عدلیه نوین، چاپ اول، انتشارات پیدایش، تابستان ۱۳۷۷
3. ↑  مبارکیان، عباس، چهره ها در تاریخچه نظام آموزش عالی حقوق و عدلیه نوین، چاپ اول، انتشارات پیدایش، تابستان ۱۳۷۷
4. ↑
چشم‌اندازی به مانگاروا از سوی موتو توته‌گگی.
مانگاروا در اقیانوس آرام واقع شدهمانگاروامحل مانگاروا در اقیانوس آرام
**مانگاروا** (Mangareva) جزیره مرکزی و بزرگترین جزیره از جزایر گمبیر در پلی‌نزی فرانسه است. مانگاروا توسط جزایر کوچکتر احاطه شده است: تاراوای در جنوب غربی، آکنا و آکامارو در جنوب شرقی و جزایر دیگری در شمال.

جمعیت دائمی مانگاروا ۱۵۴۱ نفر است (سال ۲۰۰۷) و بزرگترین روستا در این جزیره، ریکیتیا (Rikitea)، شهرک اصلی جزایر گمبیر نیز به‌شمار می‌آید.

جزیره مانگاروا در حدود ۸ کیلومتر (۵ مایل) طول دارد و مساحت آن ۱۸ کیلومتر مربع (۷ مایل مربع) است که شامل حدود ۵۶٪ از مساحت کل خشکی در گروه جزایر گمبیر می‌شود.
مانگاروا یک خط الراس مرکزی دارد که در طول این جزیره امتداد یافته‌است. بلندترین نقطه در جزایر گمبیر یعنی کوه داف، در ساحل جنوبی مانگاروا قرار گفته و ۴۴۱ متر بلندا دارد.

این جزیره دارای یک تالاب داخلی به قطر ۱۵ مایل است که صخره‌های آبی و ماهی و صدف دارد و منابع آن به جزیره‌نشینان قدیمی کمک کرد بقای بهتری نسبت به ساکنان جزایر همسایه داشته باشند.

تاریخچه
-------

مانگاروا زمانی پوشیده از جنگل انبوه بود و جمعیت زیادی داست که با قایق با جزایر دیگر دادوستد می‌کردند. اما بریدن بیش از حد درختان توسط جزیره‌نشینان در طول سده‌های ۱۰ تا ۱۵ به نابودی جنگل‌ها انجامیده و نتایج فاجعه‌آمیزی برای محیط زیست و اقتصاد جزیره بر جا گذاشت.

نخستین اروپایی که به مانگاروا پا گذاشت کاپیتان جیمز ویلسون بریتانیایی بود که در سال ۱۷۹۷ با کشتی داف به این محل رسید. ویلسون این گروه جزایر را به افتخار دریاسالار جیمز گمبیر که به او در تجهیز کشتی‌اش یاری رسانده بود جزایر گمبیر نامید.

جزیره مانگاروا طی سده‌ها زنجیره‌ای از شاهان محلی داشت تا این‌که فرانسه در سال ۱۸۸۱ این جزیره را رسماً ضمیمه کرد.

منظره روستای ریکیتیا از بالای کوه دافکوه دافتصویر ماهواره‌ای مانگاروا

منابع
-----


Wikipedia contributors, "Mangareva," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed September 16, 2014).
**محمد شاذِلی قَسَنطینی** (۱۸۰۷–۱۸۷۷) شاعر، ادیب، قاضی و فقیه مالکی الجزایری در سده سیزدهم هجری/نوزدهم میلادی بود.

زندگی و آثار
------------

نسبش «محمد بن محمد بن ابراهیم بن احمد» ذکر شده‌است. در ۱۸۰۷م در قسنطینه زاده شد و همان‌جا پرروش یافت و دانش آموخت. در سال ۱۸۳۷ق قسنطینه از سوی فرانسویان اشغال شد و شاذلی مدتی را در سطیف گذارند سپس به زادگاهش بازگشت. او با بزرگان نظامی و غیرنظامی فرانسوی روابط مستحکمی داشت. با موافقت آنان، به مدت بیست سال قضاوت مالکیان را بر عهده داشت. او همچنین متولی مدیریت مدرسهٔ سیدی کتانی از زمان تأسیسش در ۱۸۵۰م تا پایان عمر بود. در همان مدرسه به تدریس نیز پرداخت. شاذلی سه بار به اروپا سفر نمود.
دیوان اشعار او به جای مانده است. دکتر ابوالقاسم سعدالله کتاب «محمد شاذلی قسنطینی از میان نامه‌ها و سروده‌هایش» را در سال ۱۹۷۴م چاپ نمود.

منابع
-----

1. 1 2 3  نویهض، عادل (۱۹۸۰). *معجم أعلام الجزائر من صدر الإسلام حتی العصر الحاضر*. بیروت: بنیاد فرهنگی نویهض. ص. ۱۸۵.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ محمد شاذلی قسنطینی موجود است. |

درگاه:زندگی‌نامه
نگاره‌ای از کوکای
**کوکای** (به ژاپنی: 空海) یا **کوبو دایشی** (به ژاپنی: 弘法大師) (زادهٔ ۷۷۴- مرگ ۸۳۵ میلادی) راهب، شاعر، پژوهشگر و هنرمند ژاپنی و پدید آورندهٔ مکتب شینگون از زیرشاخه‌های آیین بودایی بود. او همچنین خوشنویس بود و همچنین پدیدآورندگی خط کانا از نویسه‌های ژاپنی بدو نسبت داده می‌شود.

او در ۸۰۴ سفری به چین کرده‌بود و در آن سفر ضمن آشنایی با آیین بودایی چینی با سانسکریت هم آشنا شده‌بود.

آیینی که او پایه نهاد آمیزه‌ای از شینتو دین بومی ژاپن و آیین بودا بود. به باور او و پیروانش خدایان شینتو تجسمی از خدایان بودایی بودند.

منابع
-----


Wikipedia contributors، "Kūkai،" Wikipedia, The Free Encyclopedia,  (accessed January 25, 2010).

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کوکای موجود است. |

* دائرةالمعارف طهور

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* ژاپن
* جمهوری چک
* کره
* هلند

 |
| نهادهای پژوهش هنری | 
* نام هنرمندان (گتی)

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* ساینی (ژاپن)

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
	+ 2
* هنرمند موزیک‌برینز
* شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده
* سوداک (فرانسه)
	+ 1
* تروو (استرالیا)
	+ 1

 |
**گفتگوهای پس از یک خاک‌سپاری** نام نمایش‌نامه‌ای از یاسمینا رضا نویسنده فرانسوی است.

خلاصه نمایش‌نامه
----------------

این نمایش‌نامه دربارهٔ یک روز بعد از خاک‌سپاری مردی است که ناتان و الکس دو پسر و ادیت تنها دخترش با دیگر افراد خانواده دربارهٔ مرد دفن شده و زندگی گذشته‌شان حرف می‌زنند.

شخصیت‌ها با فرانسوی‌هایی که با وجود مدرنیته به بعضی سنت‌های خانوادگی پایبند هستند شباهت تام دارند. از جمله این سنت‌ها پذیرفتن یک زن جوان طبق وفاداری به یکی از پسرهای خانواده و عده پذیرفتن او در صورت بی وفایی‌اش به او است. رسم دیگری که باید رعایت شود خاکسپاری پدر خانواده طبق خواسته قلبی اوست. پدر خانواده در شرایطی در خانه خودش توسط پسرهایش دفن می‌شود که مادر آنها در قبرستان دفن شده‌است. این مورد پایبندی به سنت‌های خانوادگی را در فرانسه امروز با وجود مدرنیته در این کشور نشان می‌دهد.

شک شخصیت‌ها به صداقت داشتشان در ارتباط با همدیگر و نیز به ماندن در منزل متوفی شب پس از خاکسپاری در تطابق با هم است. این شک در دیالوگ‌های سه فرزند مرد متوفی به وضوح دیده می‌شود. تشابه تجربه‌های گذشته دو زن از مدعوین مراسم خاکسپاری نزدیکی بین این شخصیت‌ها را بیشتر می‌کند.

منابع
-----

* Théâtre- Yasmina Reza- Editions Albin Michel S.A. et Yasmina Reza- 1998- Paris
***کویر سیاه آنلاین*** (به انگلیسی: Black Desert Online) یک بازی ویدئویی فانتزی بر پایه سندباکس و در سبک نقش‌آفرینی برخط چندنفره گسترده است که توسط استودیو کره‌ای پرل ابیس توسعه یافته و در سال ۲۰۱۵ ابتدا برای سیستم‌عامل مایکروسافت ویندوز منتشر شد. نسخهٔ تلفن همراه این بازی تحت عنوان ***کویر سیاه موبایل*** ابتدا در اوایل سال ۲۰۱۹ در آسیا، و سپس در دسامبر ۲۰۱۹ در سراسر جهان عرضه شد. نسخهٔ کنسول‌های پلی‌استیشن ۴ و اکس‌باکس وان این عنوان نیز که به‌طور کوتاه با نام ***کویر سیاه*** شناخته می‌شود در مارس و اوت ۲۰۱۹ منتشر شدند.

در سال ۲۰۱۸، پرل ابیس کار خود را برای ساخت *کویر زرشکی* به عنوان پیش‌درآمدی بر خط زمانی *کویر سیاه* آغاز کرد، اما در حین توسعه به یک مالکیت فکری مجزا با خط داستانی متفاوت و شخصیت‌های جدید تبدیل شد.

جستارهای وابسته
---------------

* تیغه و روح

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Black Desert Online». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۲.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد بازی ویدئویی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
Place in 23x15px|border |alt=|link= ترکمنستان
**مخدوم‌قلی** (به ترکمنی: Magtymguly، ماغتیٛم‌قوُلیٛ)، پیش از سال ۲۰۰۴ با نام **قارری قلعه** (به ترکمنی:Garrygala، غارریٛ قالا)(یا **کاراکالا** به روسی: Кара-Кала) شهری (به ترکمنی: şäher) در جنوب‌غربی ترکمنستان است که در استان بلخان واقع شده است. این شهر مرکز شهرستان مخدوم‌قلی است.

جمعیت
-----

این شهر در سال ۱۹۷۲، ۵۷۰۰ نفر جمعیت داشت و جمعیت آن در سال ۱۹۸۹ به ۸۴۱۲ نفر رسید.

جغرافیا
-------

این شهر در در کوهپایه‌های رشته‌کوه کپه‌داغ و در کرانه رود سومبار که شاخه‌ای از رود اترک است قرار گرفته است.

تاریخچه
-------

در این ناحیه ویرانه‌های یک قلعه بزرگ و وسیع در ساحل رودخانه سومبار وجود دارد که توسط پادشاهان ارمنی تیگران یکم تا تیگران ششم به عنوان پایگاه نظامی مورد استفاده قرار گرفت. یک موزه کوچک اختصاص‌داده‌شده به مخدوم‌قلی فراغی نیز در این شهر قرار دارد.

منابع
-----

1. ↑  Population census 1989 بایگانی‌شده در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine, *Demoscope Weekly*, No. 359-360, 1-18 January 2009 (search for Туркменская ССР) (به روسی)
**کیان سلطانی** (Kian Soltani) (زاده ۱۳۷۱ در برگنز) موسیقیدان، نوازنده ویولنسل و کمانچه است.

زندگی‌نامه
----------

او متولد سوم ژوئن ۱۹۹۲ میلادی برابر با ۱۳ خرداد ۱۳۷۱ شمسی است. او فرزند فرزانه نوایی نوازنده هارپ و خسرو سلطانی نوازنده فاگوت و خاله او نیز فیروزه نوایی نوازنده فلوت است. وی از چهار سالگی نوازندگی ویولن سل را آغاز کرد و در سن ۱۲ سالگی تحصیلات خود را با ایوان مونیگتی در آکادمی موسیقی بازل آغاز کرد.
پسر خاله او پیام تقدسی (فرزند فیروزه نوایی و سعید تقدسی) نیز نوازنده ویولنسل است که با او همکاری هایی داشته است. 
او از سال ۲۰۱۷ قراردادی با دویچه گرامافون به امضا رسانده‌است و تا کنون چند سی دی با این انتشارات بزرگ جهانی روانه بازارهای بین‌المللی کرده‌است.

جوایز
-----

کیان سلطانی جایزه هنرمند جوان کردیت سوئیس (Credit Suisse) را در سال ۲۰۱۷ از جشنواره لوسرن، جایزه برنشتاین را از جشنواره شلسویگ-هولشتاین موزیک (Schleswig-Holstein Musik) در سال ۲۰۱۷ دریافت کرد و جایزه لوئیت پولد (Luitpold) از جشنواره تابستان کیسینجر (Kissinger Sommer) را در سال ۲۰۱۴ دریافت کرد. در سال ۲۰۱۳ ، او جایزه اول مسابقه پائولو چلو (Paulo Cello) را در هلسینکی، فنلاند دریافت کرد. وی همچنین برنده جایزه اول مسابقات بین المللی سل ویلیام کارل داویدوف در لتونی و مسابقات بین المللی ویولن سل استودیوی آنتونیو جانیگرو (Antonio Janigro) در کرواسی شده است. او در سال ۲۰۱۴ به عضویت بنیاد موزه آن سوفی موتر (ویلنیست بزرگ آلمانی) درآمد. کیان سلطانی با یک ویولنسل از آنتونیو استرادیواریوس می نوازد.

پانویس
------

1. 1 2 3  «کیان سلطانی، نوازنده نامدار ویولنسل». ژورنال گفتگوی هارمونیک.[*پیوند مرده*]
2. ↑  موسیقی ایرانی روی صحنه جهانی
3. ↑  عقدقراردادِ کیان سلطانی با کمپانی دویچه گراموفون آلمان و پیام تبریک علی رهبری
**بارون ماکسیمیلیان درپ** (۱۹۳۶–۱۸۴۷م). سفیر و دیپلمات اهل بلژیک بود.

درپ در ایران
------------

موسیو بارون درپ وزیر مختار سفارت بلژیک در ایران بین سال‌های (۱۸۹۵–۱۸۹۰م) در دوران سلطنت ناصرالدین شاه. وی از طرف لئوبولد دوم، دومین پادشاه بلژیک به ایران اعزام شد.

در سال ۱۸۴۱م. زمان حکومت لئوپولد یکم، معاهدهٔ دوستی بین ایران و بلژیک به امضاء رسید. دو سال بعد این معاهده با افزودن بندهایی تجدید شد. در واقع اولین مروادات سیاسی و اقتصادی در این دوران آغاز شد. و در دوران لئوپولد دوم تداوم یافت. علاوه بر لکهٔ سیاهی که لئوپولد دوم از خود در کنگو برجا گذاشت، وی تلاش نمود که نفوذ خود را در آسیا و آفریقا گسترش دهد، اولین تماس‌های بین بلژیک و ایران نیز در استانبول، در دورهٔ امپراطوری عثمانی برقرار شد. بلژیک و ایران پس از افتتاح کنسولگری‌های خود در دو کشور (طبق معاهده دوم، هر کشور سه کنسولگری در کشور میزبان دایر کرد) به فرستادن سفیر اقدام نمودند.

بارون ماکسیمیلیان درپ سفیر یا وزیر مختار پادشاهی بلژیک در ایران بود. در دوران وی تجار بلژیکی قراردادهای متعددی در ایران به ثبت رساندند، از جملهٔ آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد

1. خط تراموا بین تهران و ری (شاه عبدالعظیم) معروف به ماشین دودی
2. سه مسیر کالسکه‌رانی در تهران
3. انعقاد قرارداد انحصاری تولید قند در ایران به مسیو ادوارد دنی (امتیازنامچه قند)
4. و …

پس از ایران
-----------

درپ بین سال‌های (۱۹۱۵–۱۸۹۶م) سفیر پادشاهی بلژیک در واتیکان بود.

در سال ۱۸۹۹م. به پیشنهاد سفیر بلژیک در پکن به کنگره ترویج ایمان پیوست. و خواستار اعظام یک روحانی مبلغ به مستعمره بلژیک در پکن شد.

منابع
-----

1. ↑  Destrée-Donckier de Donceel, A. , Destrée, A. (1976). Les fonctionnaires belges au service de la Perse, 1898-1915. Iran: Bibliothèque Pahlavi.
2. ↑  محدث، میرهاشم. «چند امتیازنامه عصر قاجار». تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، کتابخانه موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی، ۱۳۸۰
**ماهیچه گیجگاهی** یا عضله تمپورال (انگلیسی: Temporal muscle) یکی از ماهیچه‌های ناحیه سر و گردن انسان است. این عضله به شکل بادبزن است و دو طرف صورت روی حفره گیجگاهی قرار دارد و بالابرنده فک پایین است.

این ماهیچه پهن از عضلات جویدن بوده و بیشتر لوب گیجگاهی را می‌پوشاند. ماهیچه گیجگاهی از حفره گیجگاهی و نیام گیجگاهی منشا می‌گیرد.

الیاف این ماهیچه به صورت بادبزنی از خط گیجگاهی تحتانی (بر روی استخوان آهیانه) در حفره گیجگاهی شروع می‌شود. سپس ضمن عبور از روی استخوان گیجگاهی حالت لیفی پیدا می‌کند و به حاشیه زائده منقاری (کورونوئید) فک پایین متصل می‌شود. عصب هر چهار عضله محرکه فک تحتانی از تنه عصبی فک تحتانی متعلق به زوج ۵ اعصاب مغزی تأمین می‌شود.

اختلال در کار این ماهیچه ایجاد سردرد و سرگیجه و اختلال در شکل دم ابرو می‌شود.

جستارهای وابسته
---------------

* عضلات سر و گردن

نگارخانه
--------

* 
* Muscles of head and neckMuscles of head and neck
* Temporal muscle.Deep dissection.Mummification process.Temporal muscle.Deep dissection.Mummification process.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Temporal muscle». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۶ مه ۲۰۱۵.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ماهیچه گیجگاهی موجود است. |
**معادله‌های حرکت اینشتین–اینفلد–هافمن** (به انگلیسی: Einstein–Infeld–Hoffmann equations)، چندین معادلهٔ دیفرانسیل حرکت هستند که به طور مشترک توسط ریاضی‌دانان آلبرت اینشتین، لئوپولد اینفلد و بانش هافمن رانده و مشتق گردیده‌اند. آنها معادلاتِ دیفرانسیلِ در حرکتی‌ای هستند که پویایی تقریبی یک سیستم «جرم‌های نقطه‌ای» را در رابطه با کنش و واکنش‌های گرانشی متقابل بین آنها؛ از جمله اثرات نسبیتی عمومی را، توصیف می‌کنند. در گشودن این معادله‌ها از (سری‌های) درجه اول بسط پسانیوتنی استفاده شده، و در نتیجه؛ آنها تنها در حد جِرم‌هایی که سرعت‌هایی به نسبت کم؛ نسبت به سرعت نور، دارند و مواردی که میدان‌های گرانشی مؤثر بر آنها؛ در نیجه به نسبت ضعیف است، معتبر هستند.

با تصور تعداد سیستم‌های جرمی N، برچسب‌های هر شاخص: A = ۱، … تا، N، بردار شتاب مرکز سنگینی سراسری جرم A برابر است با:

{\displaystyle {\begin{aligned}{\vec {a}}\_{A}&=\sum \_{B\not =A}{\frac {Gm\_{B}{\vec {n}}\_{BA}}{r\_{AB}^{2}}}\\&{}\quad {}+{\frac {1}{c^{2}}}\sum \_{B\not =A}{\frac {Gm\_{B}{\vec {n}}\_{BA}}{r\_{AB}^{2}}}\left[v\_{A}^{2}+2v\_{B}^{2}-4({\vec {v}}\_{A}\cdot {\vec {v}}\_{B})-{\frac {3}{2}}({\vec {n}}\_{AB}\cdot {\vec {v}}\_{B})^{2}\right.\\&{}\qquad {}\left.{}-4\sum \_{C\not =A}{\frac {Gm\_{C}}{r\_{AC}}}-\sum \_{C\not =B}{\frac {Gm\_{C}}{r\_{BC}}}+{\frac {1}{2}}(({\vec {x}}\_{B}-{\vec {x}}\_{A})\cdot {\vec {a}}\_{B})\right]\\&{}\quad {}+{\frac {1}{c^{2}}}\sum \_{B\not =A}{\frac {Gm\_{B}}{r\_{AB}^{2}}}\left[{\vec {n}}\_{AB}\cdot (4{\vec {v}}\_{A}-3{\vec {v}}\_{B})\right]({\vec {v}}\_{A}-{\vec {v}}\_{B})\\&{}\quad {}+{\frac {7}{2c^{2}}}\sum \_{B\not =A}{\frac {Gm\_{B}{\vec {a}}\_{B}}{r\_{AB}}}+O(c^{-4})\end{aligned}}}
در حالی که:

{\displaystyle {\vec {x}}\_{A}} بردار موقعیت مرکز سنگینی سراسری جرم A است
{\displaystyle {\vec {v}}\_{A}=d{\vec {x}}\_{A}/dt}بردار سرعت مرکز سنگینی سراسری جرم A,
{\displaystyle {\vec {a}}\_{A}=d^{2}{\vec {x}}\_{A}/dt^{2}} بردار شتاب مرکز سنگینی سراسری جرم A,
{\displaystyle r\_{AB}=|{\vec {x}}\_{A}-{\vec {x}}\_{B}|} فاصله برداری (مختصات) میان جرم‌های A و B است
{\displaystyle {\vec {n}}\_{AB}=({\vec {x}}\_{A}-{\vec {x}}\_{B})/r\_{AB}} بردار یکایی است که جهت آن از جرم B به سوی جرم A است
{\displaystyle m\_{A}} مقدار جرمی جرم A.
c سرعت نور است
G ثابت گرانشی است
(نماد O بزرگ) در آن زمان برای نشان‌دادن این‌که از نظر ترتیب (*c*−4) یا فراتر است استفاده می‌شده‌است.

جستارهای وابسته
---------------

* معادله حرکت

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Einstein–Infeld–Hoffmann equations». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۰ ماری ۲۰۱۷.
**سرتیپ محمدکاظم صالح شیبانی** (۱۲۷۳ کاشان - ۱۳۵۵ تهران) از نظامیان دوره قاجار و پهلوی و نماینده کاشان در مجلس شورای ملی بود.

پدرش حیدرعلی خان صارم‌السلطان بود. در سال ۱۲۹۷ از مدرسه افسری قزاقخانه فارغ‌التحصیل شد و درجات خود را تا سرتیپی طی کرد. در چندین زدوخورد داخلی شرکت داشت و غالباً در این نبردها از خود شجاعت نشان می‌داد. مدتی فرمانده تیپ و زمانی فرمانده لشکر بود. در سال ۱۳۲۳ فرماندار نظامی تهران شد.

در سال ۱۳۲۸ سرتیپ شیبانی در انتخابات شانزدهمین دوره مجلس شورای ملی شرکت کرد و همراه با الله‌یار صالح از کاشان به نمایندگی رسید. در مجلس از هواداران مصدق و جبهه ملی بود و به همین دلیل پس از پایان نمایندگی‌اش در سال ۱۳۳۱ از سوی دکتر محمد مصدق به ریاست شهربانی کل کشور منصوب شد. سپس استاندار کرمانشاه و پس از آن، استاندار خوزستان شد.

پس از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، سرتیپ شیبانی بار دیگر به مجلس رفت و دو دوره بر کرسی نمایندگی کاشان رسید (دوره‌های هجدهم و نوزدهم). از سرتیپ شیبانی با عنوان مردی ادیب و دانشمند یاد می‌شود که به شعر و ادبیات علاقه خاصی ابراز می‌کرد.

پانویس
------

1. 1 2  عاقلی، باقر (۱۳۸۰). *شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران - جلد سوم*. تهران: نگاه. صص. ۱۳۰۶–۱۳۰۷.




|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک شخص سیاستمدار ایرانی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**گلیم قوبا** از گلیم‌های دستباف مردم قفقاز است.

این گلیم‌ها معمولاً با ترنج‌های بزرگ انتزاعی دندانه دار و ترکیبی زیبا طراحی می‌شوند. گلیم‌های دیگر دارای یک ترنج مرکزی قلاب شکل است که در تمام طول گلیم به طرف قسمت تحتانی آن امتداد می‌یابد. ترنج‌های قلاب دار متعدد و جسورانه و طرح‌های حاشیه‌ای از مشخصات دست بافته‌های قوبا است.

حاشیه‌ها در این ترکیب بندی‌ها با نگاره‌های مکرر کامل می‌شود و قسمت‌هایی از گلیم ساده باقی می‌ماند. کلاً گلیم‌های قوبا نسبت به دیگر گلیم‌های قفقاز از تنوع بیشتری در ترکیب بندی برخوردار است و رنگ‌بندی از تیره به ملایم تغییر می‌کند.

بافت چاکدار در تمام این دست بافت‌ها به کار می‌رود.

ویژگی‌های گلیم قوبا
-------------------

ترنج‌های قلاب دار متعددو جسورانه و طرح‌های حاشیه‌ای از مشخصات دست بافته‌های قوبا است.

این گلیم‌ها معمولاً با ترنج‌های بزرگ انتزاعی دندانه دار و ترکیبی زیبا طراحی می‌شوند و اکثر بافندگان قوبا به این نوع ترکیب بندی علاقهٔ بیشتری دارند.

گلیم‌های دیگر دارای یک ترنج مرکزی قلاب شکل است که در تمام طول گلیم به طرف قسمت تحتانی آن امتداد می‌یابد.

حاشیه‌ها در این ترکیب بندی‌ها با نگاره‌های مکرر کامل می‌شود و قسمت‌هایی از گلیم ساده باقی می‌ماند. کلاً گلیم‌های قوبا نسبت به دیگر گلیم‌های قفقاز از تنوع بیشتری در ترکیب بندی برخوردار است و رنگ‌بندی از تیره به ملایم تغییر می‌کند.

بافت چاکدار در تمام این دست بافت‌ها به کار می‌رود.

به کار بردن رنگ آبی تیره این احساس را به بیننده می‌دهد که ترنج‌ها در متن شناور است. این خطای دید باوجود حاشیه‌های دندانه دار تشدید می‌شود.

گاهی نیز در بعضی از این گلیم‌ها بر خلاف قسمت مرکزی، حاشیه‌ها به علت به‌کارگیری طرح‌های بیش اندازه بزرگ بسیار سنگین به نظر می‌رسد.

علت تمایز گلیم‌های قوبا به کار رفتن دو نوع ترنجی است که که تشخیص آن را از سایر گلیم‌ها راحت‌تر می‌کند.

طرح متن
-------

این گلیم در زمینه خود دارای ترنج‌های لوزی شکل قلاب مانند و ترنج‌های مستطیل شکل قلاب مانند است.

حاشیه‌ها
--------

این گلیم دارای حاشیه‌های باریک است که دارای تزیینات زیادی است.

اندازه و شکل
------------

معمولاً این گلیم‌ها بزرگ و مستطیلی و بعضی نیز کوچک و مستطیلی هستند.

مواد اولیه و بافت
-----------------

این گلیم‌ها معمولاً با پشم ظریف بافته می‌شوند و باقت آن چاکدار ظریف است.

رنگ
---

رنگ به کار رفته در این گلیم‌ها معمولاً قرمز مایل به آبی، قرمز روناسی، آبی نیلی، سبز، زرد، قهوه‌ای، سیاه، سفید معمولاً استفاده شده‌است و در گلیم‌های جدیدتر از رنگ‌های نارنجی و شیمیایی استفاده شده‌است.

ریشه‌ها و شیرازه‌ها
-------------------

ریشه‌های به کار رفته در این گلیم معمولاً یکدست و شیرازه‌های به کار رفته نیز یکدست، با تارهای ضخیم‌تر خارجی است.

وجه تسمیه
---------

شهر قوبا مرکز استانی در شمال جمهوری آذربایجان است.

منابع
-----

* هال، آلستر؛ لوچیک ویووسکا، جوزه (۱۳۷۷). *گلیم ص ۲۶۵*. کارنگ.



| * ن
* ب
* و
گلیم |
| --- |
| انواع گلیم‌ها | گلیم بیجار •  گلیم سنندج •  گلیم شاهسون مغان •  گلیم شاهسون هشترود •  گلیم شاهسون •  گلیم بختیاری شوشتر •  گلیم قشقایی •  گلیم افشار خوزستان •  گلیم افشار آذربایجان •  گلیم افشار کرمان •  گلیم افشار جیرفت •  گلیم افشار بافت •  گلیم افشار سیرجان •  گلیم افشار خراسان •  گلیم قوبا • گلیم سفره کردی • گلیم عنبران |  |
| سایر | تلیس • جاجیم • شیرکی‌پیچ • موج • ورنی |
**مسجد قندی** مربوط به دوره قاجار است و در تهران، خانی آباد ـ خیابان تختی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ آبان ۱۳۷۵ با شمارهٔ ثبت ۱۷۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

این بنا در سال ۱۳۲۷ هجری قمری به وسیله حاج سیدهاشم قندی از تجار بزرگ قندفروشی تهران بنا گردیده است. سید هاشم قندی سه مسجد در تهران ساخت و وقف کرد، یکی در خیابان شهید فروزش (مهدیخانی)، دیگری مسجد خندق‌آبادی در خیابان مولوی و یکی هم این مسجد در خیابان تختی. وی پدر بزرگ شهید سید مجتبی هاشمی (نخستین فرمانده کمیته انقلاب مرکزی تهران، و فرمانده گروه فداییان اسلام در طول جنگ ایران و عراق) است.

ساختمان مسجد شامل سردر ورودی، هشتی، صحن، ایوان و شبستان ستون‌دار است. مسجد دارای یک ورودی اصلی از خیابان تختی و ورودی فرعی ورودی زنانه از کوچه مجاور است. سردر ورودی اصلی مسجد دارای طاق جناغی و تزیینات کاشی‌کاری و مقرنس‌کاری و کتیبه‌ای مورخ ۱۳۲۶ هجری قمری است. بعد از سردر ورودی، هشتی کوچک شش ضلعی با پوشش گنبدی و تزیینات کاشی‌کاری معرق دوره قاجاریه قرار دارد. در دو ضلع این هشتی، کتیبه‌ای به خط ثلث سفید در زمینه لاجوردی مورخ ۱۴۱۰ هجری قمری دیده می‌شود که مربوط به تعمیرات دوره اخیر است. سمت چپ این هشتی، وضوخانه قرار گرفته است. صحن مسجد، کوچک و مربع است. در سوی جنوب صحن، ایوان و به قرینه آن در جانب شمالی، ایوان مانند کم عمقی ساخته شده است. اضلاع دیگر صحن، مزین به طاق‌نماهای تزیینی و کاشی‌کاری معرق است. در سراسر ضلع جنوبی، شبستان ستون‌داری با نه ستون در میانه و پوشش طاق و گنبد قرار گرفته است. این شبستان شامل دو محراب کوچک کاشی‌کاری است. در پشت بام و در راستای یکی از محراب‌ها، دو بادگیر بنا گردیده است. بخشی از پشت بام مسجد به صورت مهتابی درآمده که در تابستان‌ها و مراسم ویژه مورد استفاده قرار می‌گیرد. سردر فرعی و زنانه مسجد، ساده‌تر و مورخ ۱۳۲۷ هجری قمری است و در پشت آن، هشتی دیگری با تزیین کاشی‌کاری معقلی واقع گردیده است. این هشتی نیز در سال‌های اخیر بازسازی شده است. در جبهه شرقی و غربی صحن، راه‌پله‌ای جهت دسترسی به پشت بام تعبیه شده است. در تعمیرات دوره اخیر، سطح آجرفرش صحن را موزاییک کرده، حوض هشت ضلعی سنگی میانه صحن را کنده و در دیوار شمالی حیاط، یک ردیف وضوخانه سرپایی احداث کرده‌اند. این بنا در سال ۱۳۷۵ خورشیدی به شماره ۱۷۶۰به ثبت تاریخی رسیده است.

همچنین مسجدی به همین نام در میدان وحدت اسلامی (شاهپور)، در اواسط خیابان شهید فروزش (مهدیخانی) توسط همین سازنده و با همین نام وجود دارد. یکی از بخش‌های زیبای این مسجد شبستان آن است. سر ستون سنگی آن درست قرینه سر ستون مسجد فخریه است. داشتن فضای دلنشین از دیگر زیبایی‌های این مسجد است.

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست آثار ملی ایران
* سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری

منابع
-----

1. ↑  «دانشنامهٔ تاریخ معماری و شهرسازی ایران‌شهر». وزارت راه و شهرسازی. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۶ اکتبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۹.
2. 1 2
3. ↑  مسجد قندی، تهران کویرها و بیابانهای ایران
4. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ اوت ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۶.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |