توماس ویلفرد با نام اصلی ریچار دادگار لوستروم، (تولد: ۱۸ ژوئن ۱۸۸۹ در نایستود دانمارک - مرگ: ۱۵ اوت ۱۹۶۸ در نیاک، نیویورک) نوازنده و مخترع بود. وی بیشتر به خاطر **هنر سبک** خود که آن را **لومیا** نامیده و طراحی‌های او برای ارگان‌های رنگی به نام کلا ویلوکس معروف است. ویلفرد به اصطلاح «ارگ رنگی» گرایش نداشت و کلمه "Clavilux" را از لاتین به معنی «نور با کلید نواخته می‌شود» ابداع کرد. آثار نوآورانه و جنبشی او ظهور هنر نور را در آمریکا پیش‌بینی کرد و بر نسل‌های بعدی هنرمندان تجسمی تأثیر گذاشت.

"Lumia" (لومیا) شکلی از هنر است که از نور استفاده می‌کند. در ابتدا با موسیقی مرتبط بود، امّا بعداً با نقاشی همراه شد. این اصطلاح توسط یک هنرمند قرن بیستم، توماس ویلفرد ابداع شد.[۱] در اوایل قرن بیستم، هنرمندان شروع به ترویج رنگ و نور با هم در آثار خود کردند. [۲] ویلفرد در جهت ایجاد لومیا به عنوان شکل جدیدی از هنر تلاش کرد، اما این رسانه هنوز به رسمیت شناخته نشده‌است.

زندگی‌نامه
----------

پدر ویلفرد یک استودیوی عکاسی را می‌گرداند و ویلفرد جوان در سنین جوانی با هنر آشنا شد. او سپس نقاشی و شعر را در پاریس خواند، در اوایل به‌عنوان «ویلفرد نوازنده عود» در سفر به اروپا و آمریکا در حال اجرای آوازهای مینسترل بر روی عود باستانی به موفقیت دست یافت. در حدود سال ۱۹۰۵، ویلفرد شروع به آزمایش با تکه‌های شیشه رنگی و منابع نور کرد. پس از نقل مکان به نیویورک، او همراه با کلود فایت براگدون و کرک پاتریک بریس گروهی از تئوسوفیست‌ها به نام پرومته‌ها را تأسیس کردند. پرومته‌ها به کاوش در امور معنوی از طریق بیان هنری مدرن اختصاص داشتند. بریس به عنوان حامی گروه نیز خدمت کرد. در حالی که بسیاری از مردم نور را به عنوان یک رسانه هنری (به ویژه اندام‌های رنگی) آزمایش کرده بودند، ویلفرد اولین کسی بود که از نور به عنوان یک هنر رسمی صحبت کرد. او اصطلاح «لومیا» را برای توصیف «هنر هشتم» ابداع کرد که در آن نور به‌عنوان یک شکل هنری بیانگر به تنهایی می‌ایستد. ویلفرد مشتاق بود که لومیا باید یک هنر خاموش باشد. مکانیسم‌های ویلفرد اغلب طرح‌های پیچیده‌ای بودند که از مکتب Rube Goldberg توصیف شده‌اند. او یک هنرمند با تجربه بود اما تحصیلات مکانیکی کمی داشت. گفته می‌شود، دستگاه‌های او بسیار محکم بودند و بسیاری از آنها هنوز با اکثر قطعات اصلی کار می‌کنند. در سال ۱۹۱۹، ویلفرد مدل A Clavilux را در استودیوی لانگ آیلند خود (واقع در املاک بریس) ساخت. اولین رسیتال عمومی در سال ۱۹۲۲ برگزار شد و اجراهایی را در کلاویلوکس مدل B برای تماشاگران در خانه نمایش محله در نیویورک به نمایش گذاشت. مطبوعات به شدت استقبال کردند. در بین تماشاچیان آن شب اول لئوپولد استوکوفسکی بود. کلاویلوکس ساز پیچیده‌ای بود که به فرد اجازه می‌داد آهنگ‌های لومیا را خلق و اجرا کند. مدل‌های بعدی B-H مدل‌های تور و سخنرانی بودند که آخرین مدلشان قبل از جنگ جهانی دوم ساخته شد. ویلفرد مؤسسه هنری نور را تأسیس کرد که یک سالن رسیتال در چلسی داشت و بعدها در کاخ بزرگ مرکزی.

جنگ جهانی دوم باعث شد که تئاتر کاخ بزرگ مرکزی به یک مرکز معرفی ارتش تبدیل شود و ویلفرد با خدمت به عنوان مترجم سهم خود را برای متفقین انجام داد. پس از جنگ، ویلفرد دیگر رسیتال کلاویلوکس را اجرا نکرد و کار خود را بر روی لومیا ضبط شده و نمایش تئاتر متمرکز کرد. ویلفرد همچنین در کار با مناظر پیش‌بینی شده برای تئاتر پیشگام بود. موفقیت اولیه او در این کار، تولید ۱۹۳۰ برادوی «وایکینگ‌ها» از ایبسن بود. ویلفرد در دهه ۱۹۵۰ با جان اشبی کانوی دانشگاه واشینگتن کار مهمی در این زمینه انجام داد.

کلاویلوکس کار می‌کند
--------------------

از اواخر دهه ۱۹۲۰، ویلفرد شروع به ساخت دستگاه‌های لومیا کوچک‌تر و کم‌پیچیده‌تر کرد، برخی برای نمایشگاه خانگی در نظر گرفته شدند، در حالی که برخی دیگر برای نصب در موزه‌ها و گالری‌های هنری طراحی شدند.

\* رومیزی کلاویلوکس یا «لومینار»

\*خانه کلاویلوکس یا «کلاویلوکس جونیور».

\* کلاویلوکس خانگی (این‌ها با کلاویلوکس جونیور تفاوت داشتند)

\*آهنگ‌های ضبط شده لومیا

از سال ۱۹۳۱، او شروع به تغییر تأکید خود بر لومیا از رسیتال کنسرت‌ها به نمایشگاه‌های موزه و گالری کرد. تنها حدود سی و پنج ترکیب موجود از کلاویلوکس جونیور و لومیا وجود دارد. ویلفرد به صراحت مخالفت خود را با ضبط آثار لومیا بر روی فیلم بیان کرده‌است (در نوشته‌های جمع‌آوری شده اش در «توماس ویلفرد کلاویلوکس»)، که بقای آثارش را به وجود ماشین‌هایش وابسته کرده‌است. بیشتر آثار موجود در مجموعه اپشتاین هستند و خانوادهٔ اپشتاین ترکیبات لومیا را به موزه‌های سراسر جهان امانت داده‌اند. در سال ۲۰۰۳، دو کلاویلوکس اصلی (مدل‌های E & G) از زباله دانی روستای شرقی نجات یافتند و اکنون در سیاتل، واشینگتن در انتظار بازسازی توسط اپشتاین‌ها نگهداری می‌شوند.

نمایشگاه‌های موزه
-----------------

در سال ۱۹۵۲، او در نمایشگاه تأثیرگذار موزه هنر مدرن «۱۵ آمریکایی» در کنار اکسپرسیونیست‌های انتزاعی مانند جکسون پولاک، ویلم دکونینگ شرکت کرد. و مارک روتکو. ویلفرد در این مرحله از زندگی حرفه‌ای خود، از یک موزیکال به یک قیاس مبتنی بر نقاشی برای «لومیا» تغییر جهت داد تا آن را برای عموم مردم توضیح دهد. یکی از اینستالیشن‌های او، «سوئیت لومیا، Opus8ors مسحور شد» ۱۹۶۴ تا ۱۹۸۰، زمانی که برچیده شد و در انبار قرار گرفت. موزه هنر مدرن دارای سه کامپ ویلفرد لومیا است موقعیت‌ها و بسیاری از هنرمندان عصر روانگردان پس از دیدن ترکیبات MoMA الهام گرفتند که با نور کار کنند. به دلیل تأثیر او بر این نسل از هنرمندان، آخرین اثر ویلفرد "لوکاتا، اپوس ۱۶۲" در نمایشگاه "تابستان عشق" که در بهار ۲۰۰۷ میزبان موزه ویتنی بود، قرار گرفت. در سال ۲۰۱۷، گالری هنر دانشگاه ییل اولین نمایشگاهی را که صرفاً به ویلفرد و آهنگ‌های سبک او در بیش از چهل سال اختصاص داده شده بود، ترتیب داد. از ۱۷ فوریه ۲۰۱۷ تا ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۷، قبل از سفر به موزه هنر آمریکایی اسمیتسونیان در واشینگتن دی سی از ۶ اکتبر ۲۰۱۷ تا ۷ ژانویه ۲۰۱۸ در گالری هنر دانشگاه ییل در معرض دید قرار گرفت.

در فرهنگ عامه
-------------

در سال ۲۰۱۱، گزیده‌های کوتاهی از "اپوس ۱۶۱"، آخرین اثر لومیا ویلفرد، در چندین نقطه مهم در فیلم ترنس مالیک (درخت زندگی)نمایش داده شد.

جستارهای وابسته
---------------

* صفحه کلید سبک
* ارگان رنگی
* لوئیس برتراند کاستل
* مری هالاک-گرینوالت
* اسکار فیشینگر
* ویلیام موریتز
* لومیا (هنر)

منابع
-----

1. ↑  wilfred-and-art-light "Lumia: Thomas Wilfred and the Art of Light". *artgallery.yale.edu*. Retrieved 2017-10-12. `{{cite web}}`: Check `|url=` value (help)[*پیوند مرده*]
2. ↑  الگو:دسترسی بسته { {cite journal |title=Thomas Wilfred and Intermedia: Searching a Framework for Lumia |first=Stephen |last=Eskilson |journal=Leonardo |date=February 2003 |volume=36 | شماره=1 |صفحات=65–68 |doi= 10.1162/002409403321152347 |oclc=4636571287 |publisher=The MIT Press |location=Cambridge, MA |jstor=1577284}}
3. ↑  Cummings, Mike (2017-03-20). -yale-s-lumia-exhibit "نصبی که زمانی میهمانان MoMA را مسحور می‌کرد در نمایشگاه "Lumia" ییل زنده شدند". *Yale News*. Retrieved 2017-03-23. `{{cite web}}`: Check `|url=` value (help)[*پیوند مرده*]
4. ↑  "Lumia: Thomas Wilfred and the Art of Light". *Smithsonian Art Museum* (به انگلیسی). Retrieved 2017- 10-12. `{{cite web}}`: Check date values in: `|access-date=` (help)
5. ↑  "Lumia: Thomas Wilfred's Opus 161 (1965-1966)). 10-11". `{{cite journal}}`: Cite journal requires `|journal=` (help)