recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**گواهینامه امضاء کد پروسه پردازش دیجیتالی**، امضا فایل‌های اجرایی اسکریپت‌ها برای شناسایی سازنده یا نویسنده کد یا برنامه و اطمینان از عدم دستکاری شدن کد می‌باشد. این پروسه از یک الگوریتم هش شده کریپتوگرافیک برای اعتبارسنجی استفاده می‌کند.
امضا دیجیتال موارد زیادی را تحت نظر می‌گیرد یکی از مهم‌ترین موارد آن ارائه امنیت برای توسعه نرم‌افزاری می‌باشد در بعضی از زبان‌های برنامه‌نویسی می‌تواند از آن برای جلوگیری از تداخل فضاهای نام استفاده کرد. هر نوعی از امضا کد از یک مکانیسم امضا دیجیتال استفاده می‌نماید و چک می‌نماید که آیا کد دستکاری شده یا خیر. همچنین اطلاعاتی دربارهٔ ناشر یا ورژن نرم‌افزار در اختیار کاربران می‌گذارد که بسیار مهم می‌باشد.

نوع برقراری امنیت
-----------------

میزان امنیت گواهینامه به میزان امنیت کلیدی می‌باشد که برای رمزنگاری مورد استفاده قرار می‌گیرد همانند دیگر روش‌ها و تکنولوژی‌های PKI میزان امنیت سیستم به میزان امن کردن ناشر و حفاظت آن از کلید اختصاصی که در اختیار خودش می‌باشد دارد. این کلیدها می‌بایست در دست ناشر باقی بماند و در سرور اصلی ذخیره باشد؛ بنابراین نگهداری این کلید در جایی امن بسیار مهم و حیاتی می‌باشد.

بسیاری از الگوریتم‌های رمزیابی از روشی استفاده می‌نماید که از دو کلید به صورت همزمان استفاده می‌شود یکی به عنوان کلید عمومی و دیگری بنام کلید اختصاصی دقیقاً همانند پروسه SSL و SSH. برای مثال برنامه نویسان زبان برنامه‌نویسی .net می‌خواهند فایل‌های DLL خود را امضا دیجیتال یا گواهینامه امضاء کد بنمایند این مدل از رمزنگاری بسیار ارزشمند می‌باشد و باعث خواهد شد دستکاری فایل‌ها و برنامه به حداقل ممکن برسد. حتی با استفاده از وب بروزر یا مرورگرهای وب نیز امکان این مورد وجود دارد که بتوانید دستکاری شده بودن فایل‌ها را مورد بررسی قرار دهید و این خود می‌تواند یک مورد مهم محسوب بشود یکی دیگر از کارکردهای بسیار مهم استفاده از پچ‌های امنیتی می‌باشد که می‌توانید با استفاده از این نوع از گواهینامه آن‌ها را امن نمایید این مدل برای سیستم عامل‌های mac و ویندوز در زمان اجرای برنامه کار کرده و صحت عملکرد آن را بنمایش می‌گذارد.

منابع
-----

* 
* 
*
**ترزینشتات** یک اردوگاه کار اجباری و نیز گتو بود که توسط *اس‌اس* در جریان جنگ جهانی دوم در شهر سنگربندی شدهٔ تریزین در بوهم و موراویا (منطقه ای اشغالی توسط آلمان متعلق به چکسلواکی) بر پا شده بود. ترزینشتات دارای دو عملکرد عمده بود: هم از آن برای اردوگاهی انتقالی برای فرستادن یهودیان به اردوگاه‌های مرگ بهره گرفته می‌شد، و هم «سکناگاهی برای بازنشستگان» به نمایش گذاشته می‌شد که در آن یهودیان سالخورده و سرشناس نگهداری می‌شدند و از این رو پیامی گمراه کننده دربارهٔ راه حل نهایی به دیگر جوامع یهودی اروپا می‌فرستاد. شرایط اردوگاه به قصد مهندسی شده بودند تا مرگ ساکنانش را سرعت ببخشند ولی در عین حال به ماشین تبلیغات آلمان نازی تبدیل کنند. برخلاف دیگر اردوگاه‌ها، کار اجباری در این گتو در اولویت نبود.

گتو با انتقال یهودیان چک در نوامبر ۱۹۴۱ گشایش پیدا کرد. نخستین یهودیان آلمانی و اتریشی در ژوئن ۱۹۴۲ وارد شدند؛ یهودیان هلندی و دانمارکی از سال ۱۹۴۳ وارد شدند و زندانیانی از ملیت‌های گوناگون در ماه‌های آخر جنگ به ترزینشتات فرستاده می‌شدند. حدود ۳۳۰۰۰ نفر در ترزینشتات عمدتاً به دلیل سوءتغذیه و بیماری درگذشتند. بیش از ۸۸۰۰۰ نفر ماه‌ها یا سال‌ها پیش از اخراج و تبعید به اردوگاه‌های مرگ و سایر مکان‌های کشتار در آنجا نگاه داشته می‌شدند؛ نقش مدیریت خودگردان یهودی در گزینش کسانی که می‌بایست تبعید می‌شدند بحث و مجادلات قابل توجهی را به همراه داشته‌است. با احتساب ۴۰۰۰ نفر از افراد اخراج‌شده که جان سالم به در بردند، تعداد کل بازماندگان حدود ۲۳۰۰۰ نفر بود.

ترزینشتات به داشتن زندگی فرهنگی نسبتاً غنی از جمله کنسرت‌ها، سخنرانی‌ها و آموزش پنهانی برای کودکان مشهور بود. این واقعیت که توسط مدیریتی خودگردان و یهودی اداره می‌شد و همچنین اینکه تعداد زیادی از یهودیان برجسته در آن زندانی بودند به شکوفایی زندگی فرهنگی در آنجا یاری رساند. این میراث معنوی توجه دانشگاهیان را به خود جلب کرده‌است. در دوره پس از جنگ، چند نفر از عاملان اس‌اس و نگهبانان چک به محاکمه کشانده شدند، اما گتو به‌طور کلی توسط مقامات شوروی به فراموشی سپرده شد. سالانه ۲۵۰٬۰۰۰ نفر از موزه گتو در تریزین بازدید می‌کنند.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Theresienstadt Ghetto». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۴ نوامبر ۲۰۲۰.

پیوند به بیرون
--------------

* مجموعه عکس گتو ترزینشتات، موزه یادبود هولوکاست ایالات متحده آمریکا

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ گتوی ترزینشتات موجود است. |


|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد هولوکاست است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**یکه‌سالاری خاندان هوجو**، **دیکتاتوری خاندان هوجو**، **دیکتاتوری توکوسو** (به ژاپنی: 得宗専制); در دوره کاماکورا به یکه‌سالاری و تمرکز قدرت در شاخه‌ای از خاندان تایرا بنام خاندان هوجو که مقام شیکّن را در انحصار داشت اشاره دارد. همچنین دوره کاماکورا را به سه بخش تقسیم می‌کنند. گنجی شوگون، دولت شیکن و بخش آخر آن **یکه‌سالاری خاندان هوجو** نام دارد.

شورش ماه دوم
------------

در ماه دوازدهم سال ۱۲۷۱ هوجو یوشیمونه رئیس بخش شمالی روکوهارا تاندای شد. در ۹ ماه دوم سال ۱۲۷۲ به همراه رئیس بخش جنوبی روکوهارا تاندای، برادر ناتنی هوجو توکیمونه، هوجو توکیسوکه، به عیادت امپراتور گو-ساگا که در حال مرگ بود، به کاخ فرعی امپراتور در ساگانو در کیوتو رفتند. در روز یازدهم همان ماه در کیوتو هوجو توکی‌آکی و هوجو نوری‌توکی در هنگام شورش کشته شدند. چهار روز بعد در روز پانزدهم توکیسوکه نیز به اتهام شرکت داشتن در شورش به دستور نابرادری خود مورد تعقیب رئیس بخش شمالی روکوهارا تاندای، هوجو یوشیمونه قرار گرفت و کشته شد. در زمان مرگ ۲۵ سال داشت.

کشته شدن وی به دستور هوجو توکیمونه شیکن هشتم؛ در راستای تصفیه نیروهای مخالف احتمالی توکوسو (شاخه اصلی خاندان هوجو) قبل از حمله مغول به ژاپن و استقرار بیش از پیش یکه‌سالاری خاندان هوجو ارزیابی می‌شود.

شجره نامه
---------

* کشته شدگان در شورش ماه دوم به رنگ آبی مشخص شده‌اند.
* شیکّن‌ها (نایب‌السلطنه) به رنگ قرمز مشخص شده‌اند.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | هوجو یوشیتوکی (۲) |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  | خاندان هوجو (شاخه ناگوئه)(سرخاندان)هوجو توموتوکی |  |  |  |  | هوجو یاسوتوکی (۳) |  |  |  | هوجو ماسامورا (۷) |  |  | هوجو شیگه‌توکی |  |  |
|
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| هوجو میتسوتوکی(تبعید) |  | هوجو نوری‌توکی |  | هوجو توکی‌آکی |  |  |  |  |  |  |  | آداچی کاگه‌موری |  |  | هوجو ناگاتوکی (۶) |  |  |
|
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | هوجو توکیئوجی |  | ماتسوشیتازننی |  | آداچی یوشیکاگه |  |  |  |  |
|  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | هوجو تسونه‌توکی (۴) |  | هوجو توکی‌یوری(۵) |  | آداچی یاسوموری |  |  |  |  |
|
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | هوجو توکیمونه (۸) |  | هوجو توکیسوکه |  |  |  |  |
|

جستارهای وابسته
---------------

* هوجو یوشیمونه

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «得宗専制». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای ژاپنی*، بازبینی‌شده در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۹.

پیوند به بیرون
--------------


|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد ژاپن است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**یادگیری قانون (Learning Law)** کتابی است که توسط گلانویل ویلیامز نوشته است. این کتاب یک اثر «استاندارد» است که به آن «کلاسیک» گفته شده‌است، و گفته می‌شود «مفید» و «اصلی ترین» است. مجله حقوقی گفته‌است که آنها انتظار داشتند که این کرسی برای یک کلاس تحصیل کننده حقوق تبدیل شود. دانشگاه لندن دانشجویان خود را ترغیب به استفاده از کتاب کرد.

یازده نسخه اول توسط گلانویل ویلیامز چاپ شد. چاپ اول و دوم در سال ۱۹۴۵، چاپ سوم در سال ۱۹۵۰، چهارم در سال ۱۹۵۳، پنجمین در سال ۱۹۵۴، ششم در سال ۱۹۵۷، هفتم در سال ۱۹۶۳، هشتمین در سال ۱۹۶۹، نهمین در سال ۱۹۷۳، دهم در سال ۱۹۷۸، یازدهم در سال ۱۹۸۲، دوازدهمین در سال ۲۰۰۲، سیزدهمین در سال ۲۰۰۶، چهاردهمین در سال ۲۰۱۰، چهاردهمین در سال ۲۰۱۳ و شانزدهم در سال ۲۰۱۶. دوم برداشت‌های اصلاح شده از نسخه دوم در سال ۱۹۴۶ منتشر شد. نسخه‌های هفتم و نهم تا یازدهم نیز بیش از یک برداشت داشتند. این کتاب در گالینگور و شومیز منتشر شده‌است.

منابع
-----

1. ↑  These words appear as a heading on the front cover of the Tenth and Eleventh Editions.
2. ↑  Mike McConville and Wing Hong Chui (eds). Research Methods for Law. Edinburgh University Press. Second Edition. 2017. Page 21
3. ↑  "Book Reviews" (1980) 7 Monash University Law Review 115 Google Books
4. ↑  Noel Lyon. Inside Law School: Two Dialogues about Legal Education. University of Calgary Press. 1999. Page Page 209.
5. ↑  61 Law Quarterly Review 304
6. ↑  (1950) 114 Justice of the Peace and Local Government Review 303 Google Books
7. ↑  Regulations for External Students. University of London. 1958. Pages 228 and 608. Google Books
**یهودا بائر** ((به عبری: יהודה באואר)؛ زادهٔ ۶ آوریل ۱۹۲۶) تاریخ‌نگار، نویسنده، و استاد دانشگاه اهل اسرائیل و متخصص در زمینه هولوکاست است. او هم‌اکنون استاد مطالعات هولوکاست در مؤسسه یهودی معاصر آوراهام هارمان در دانشگاه عبری اورشلیم است.

وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسرائیل شده‌است.

زندگی‌نامه
----------

یهودا بائر در شهر پراگ در چکسلواکی به دنیا آمد. پدر او که از پشتیبانان سرسخت صهیونیسم بود در ساهای ۱۹۳۰ تلاش کرد تا با به دست آوردن پول اقدام به مهاجرت به فلسطین تحت قیمومیت بریتانیا کند. خانوادهٔ بائر در ۱۵ مارس ۱۹۳۹ به آنجا مهاجرت کردند.

یهودا در حیفا درسس خواند و برای ادامه تحصیل به رشته تاریخ رفت. در هنگام تحصیل در دبیرستان، بائر به گروه پالماخ، از گروه‌های شبه‌نظامی صهیونیست هاگنه پیوست. او کمک هزینه تحصیلی از بریتانیا دریافت کرد تا در دانشگاه کاردیف در ولز به تحصیل بپردازد. او تحصیلات خود را برای پیوستن به ارتش اسرائیل در جنگ خود با عرب‌ها در ۱۹۴۸ به صورت موقت تعطیل کرد و پس از آن دوباره به کاردیف برگشت تا مدرک خود را دریافت کند.

او سپس دوباره به اسرائیل بازگشت و مطالعاتش را در دانشگاه عبری اورشلیم پیش برد؛ جایی که در آن دکترای خود را در ۱۹۶۰ با پایان‌نامه ای مربوط به قیمومت بریتانیا بر فلسطین به پایان رساند. در سال‌های پس از آن، او در مؤسسه یهودی معاصر آوراهام هارمان در همان دانشگاه ادامه داد. او در کمیته مرکزی حزب مارکسیست–صهیونیست ماپام حضور داشته‌است، همچنین استاد مدعو در دانشگاه‌های برندایس، ییل، و کالج ریچارد استاکتون در دانشگاه کلارک بوده‌است.

او از جمله بنیان‌گذاران و ویراستاران «مجله مطالعات هولوکاست و نسل‌کشی» و نیز اعضای هیئت ویراستاری *دانشنامهٔ هولوکاست* که توسط یاد واشم در ۱۹۹۰ چاپ شد، بود.

منابع
-----

1. ↑  "تارنمای رسمی جایزه اسرائیل - برندگان جایزه در 1998 (به عبری)".
2. ↑  Dalia Karpel 'History professor Yehuda Bauer: 'Netanyahu doesn't know history' at Haaretz 21 February 2013.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Yehuda Bauer». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی*، بازبینی‌شده در ۱۰ ژوئیه ۲۰۲۰.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ یهودا بائر موجود است. |

* زندگی‌نامه در اتحادیه ضد افترا

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* نروژ
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* لتونی
* جمهوری چک
* استرالیا
* کرواسی
* هلند
* لهستان
* واتیکان

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* ساینی (ژاپن)

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* ریرو (سوئیس)
	+ 1
* شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده
* سوداک (فرانسه)
	+ 1
* تروو (استرالیا)
	+ 1

 |
A commemorative plaque for the Salford Pals.پلاک یادمان گردان رفقای سالفورد
در جنگ جهانی اول **گردان‌های رفقا** (انگلیسی: Pals battalion) گردان‌هایی بودند که نیروی زمینی بریتانیا آنان را از مردانی که همراه هم در مراکز اعزام محلی ثبت‌نام کرده بودند تشکیل می‌داد تا به جای اینکه آنها به صورت اتفاقی در گردان‌های مختلف پراکنده شوند بتوانند در کنار دوستان، همشهریان، و همکاران خود خدمت کنند.

از نمونه‌های معروف گردان‌های رفقا می‌توان به «گریمزبی چامز» اشاره کرد که از دانش‌آموزان سابق مدرسهٔ راهنمایی وینترینگام در گریمسبای تشکیل شده بود. از ۱۰۰۰ گردانی که در دو سال نخست جنگ تشکیل شد ۱۴۵ تای آن‌ها گردان رفقا بود. برخی از گردان‌های رفقا بر اساس سابقه یا حرفه شکل گرفتند و نه منطقهٔ جغرافیایی، که از آن میان می‌توان به گردان‌های هنرمندان و ورزشکاران اشاره کرد.

با این حال برخی گردان‌های رفقا در نبرد سم در سال ۱۹۱۶ متحمل تلفات سنگینی شدند. برای مثال از ۷۰۰ سرباز گردان یازدهم (آکرینتون) تنها در بیست دقیقهٔ آغازین نبرد سم ۲۳۵ نفر کشته و ۳۵۰ نفر زخمی شدند. این تلفات باعث می‌شد که با نابودی یک گردان، عمدهٔ جمعیت مردان یک شهر، قصبه، یا همسایگی کشته یا زخمی و از کارافتاده شوند و این امر آثار مخرب شدیدی بر آن منطقهٔ خاص داشت. برای مثال گردان شهر شفیلد تنها در یک روز نبرد سم ۴۹۵ نفر را از دست داد و تقویت مجدد آن جز با اعزام قوا از مناطق دیگر ممکن نبود. با تصویب قانون خدمت سربازی بریتانیا در مارس ۱۹۱۶ تشکیل گردان‌های رفقا منسوخ شد.

منابع
-----

1. ↑  Robinson, Bruce (10 March 2011). "The Pals Battalions in World War One". BBC. Retrieved 27 July 2015.
2. ↑  Chandler, David (1996). *The Oxford History of the British Army*. p. 242. ISBN 0-19-285333-3.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Pals battalion». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳۰ اکتبر ۲۰۱۹.
**گریتینگ** (به انگلیسی: Grating) به صفحه‌های مشبک‌گون فلزی می‌گویند که معمولاً از جنس فلز، فولاد یا فایبرگلاس (کامپوزیت) می‌باشد.

به زبان ساده می‌توان گفت که، گریتینگ یک فلز مشبک است که به صورت شبکه‌هایی با فواصل یکسان در کنار هم قرار گرفته‌اند و در پروژه‌های مختلف بسته به کاری که انتظار می‌رود به انواع مختلفی تقسیم می‌شوند.

موارد استفاده گریتینگ
---------------------

گریتینگ معمولاً برای کفپوش در راه پله‌های اضطراری، در کارخانه‌ها و در مخازن پتروشیمی و پالایشگاه کاربرد دارد.

### ساخت گریتینگ در عرشه

گریتینگ همچنین می‌تواند برای عرشه کشتی‌ها، پل‌ها، پیاده‌روها و حاشیه جاده‌ها و خیابان‌ها (کانال آب‌رو) استفاده شود. که با توجه به ابعاد مد نظر طبق استاندارد ANSI MGB 531 و ANSI MBG 533 تولید و جوشکاری می‌شود.

### ساخت گریتینگ به عنوان یک فیلتر

گریتینگ می‌تواند به عنوان یک تهویه هوا و به عنوان فیلتر هم مورد استفاده قرار گیرد و برای جلوگیری از حرکت اجسام بزرگ (مانند برگ‌ها) کاربرد دارد و در عین حال اجازه دهد تا ذرات کوچک (مانند آب و هوا) حرکت کنند.

جنس ساختار
----------

از لحاظ جنس ساختاری می‌توان به گریتینگ فلزی و غیر فلزی اشاره کرد که فلزی معمولاً با فولاد ساختمانی st37 ساخته می‌شود. غیر فلزی هم می‌توان به فایبر گلاس، کامپوزیت و… اشاره کرد.

از لحاظ ساختاری گریتینگ نیز به چند دسته تقسیم می‌شوند:

1. تسمه در تسمه
2. تسمه در نیم تسمه
3. تسمه در میلگرد (چهارپهلوی تابیده)

پوشش گریتینگ
------------

### گالوانیزه گرم

معمولاً برای پوشش گریتینگ از روش گالوانیزه گرم (غوطه‌وری در وان مذاب روی) استفاده می‌شود تا علاوه بر افزایش عمر گریتینگ و زیبایی، آن را نسبت به خوردگی مقاوم سازند. متوسط ضخامت پوشش گالوانیزه گرم گریتینگ ۷۵ میکرون در نظر گرفته می‌شود.

گالوانیزه گرم شبکه‌های گریتینگ بر اساس استاندارد بین‌المللی ASTM A123 صورت می‌پذیرد.

#### مزیت‌های پوشش گالوانیزه گرم

روش گالوانیزه گرم دارای مزیت‌های است مانند قیمت مناسیب و عمر طولانی‌تر. مقاوت آن‌ها در گرما، رطوبت بالا، باد و باران بسیار بالاست. حملونقل آسان به دلیل مقاومت زیاد در برابر آسیب. همچنین به دلیل کاتودیکی خراشیدگی و زنگ‌های جزئی را جبران می‌کند و از فولاد به خوبی محافظت می‌کند.

#### معایب گالوانیزه گرم

اما ایسن روش طبیعتاً مانند سایر روش‌ها دارای معایبی نیز است. این معایب معمولاً در انتهای کار ممکن است به وجود بیاید.

* ناهمواری سطح
* پوسته پوسته شدن
* تاول زدن
* سطح تیره پوشش گالوانیزه گرم
* جوش
* سفیدک

منابع
-----
**گورستان تاریخی بُزلَر هفشجان** مربوط به دوره صفوی به بعد است و در شهرستان شهرکرد هفشجان، ابتدای شهر واقع شده و این اثر در تاریخ ۸ مرداد ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۵۹۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

شهر هفشجان در گذشته یکی از مراکز مهم شیرتراشی بوده‌است و اکنون تعدادی از سنگ‌تراشهای قدیمی در هفشجان در قید حیاتند. شیرهایی که در قبرستان‌های هفشجان باقی مانده‌است، از زیباترین و خوش‌نقش‌ترین شیرهای سنگی محسوب می‌شوند. قدیمی‌ترین شیر سنگی موجود در استان چهار محال و بختیاری مربوط به دوره صفویه است. بنا به گفته‌ها شیر سنگی یادگار دوران ماد هاست. در ۳ دهه گذشته شیرهای سنگی بی نظیر این قبرستان به غارت کشیده شدند. پرویز تناولی از معروف‌ترین مجسمه سازان ایران کتابی در خصوص شیر سنگی به چاپ رسانده است که شیر سنگی هفشجان را از مهم‌ترین نمونه‌های ایران برشمرده است.

سنگ قبری از قبرستان تاریخی بُزلَر هفشجان.

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست آثار ملی ایران
* سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری

منابع
-----

1. ↑  «دانشنامهٔ تاریخ معماری و شهرسازی ایران‌شهر». وزارت راه و شهرسازی. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۶ اکتبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۹.
2. ↑  پرویز تناولی (1388 خورشیدی)، *سنگ قبر*، تهران: انتشارات بن گاه، ص. ص ۱۳۲، شابک ۹۷۸-۶۰۰-۵۲۶۸-۰۷-۲ تاریخ وارد شده در `|سال=` را بررسی کنید (کمک)

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
آب تونیک در زیر پرتو فرابنفش، به دلیل دارا بودن کینین، خاصیت فلورسنتی خود را بروز می دهد.
**آب تونیک** (یا **آب تونیک هندی**) یک نوشابه گازدار دارای کینین (جوهر گنه گنه) است. در ابتدا از آب تونیک برای پیشگیری از بیماری مالاریا استفاده می گردید. به همین دلیل کینین آن در گذشته بسیار بیشتر از مقدار کنونی آن بود. امروزه این نوشیدنی بیشتر به جهت تلخی متمایز آن و اغلب در تهیه نوشیدنیهای ترکیبی، به خصوص در جین و تونیک، استفاده می شود.

تاریخچه
-------

این نوشیدنی، نام خود را از تاثیرات دارویی طعم دهنده تلخ خود گرفته است. افزودن کینین به این نوشیدنی در ابتدا به دلیل پیشگیری از بیماری مالاریا در مناطق استوایی آسیای جنوبی و آفریقا بود، که در آنجا مالاریا یک بیماری بومی است. اولین آب تونیک تجاری در سال ۱۸۵۸ میلادی تولید گردید. نوشیدنی ترکیبی جین و تونیک زمانی ابداع شد که انگلیسیها در هند مستعمره انگلیس تونیک کنین دار دارویی خود را با جین ترکیب می کردند تا طعم تلخ آن را بهبود بخشند.

اخیراً، برندهایی ممتاز نظیر فیوِر تری (Fever Tree) و کیو تونیک (Q Tonic) وارد بازار آمریکا شده اند که تاکید آنها بر استفاده از کنین واقعی و شیرین کننده های طبیعی در مقابله با بکار بردن چاشنی کنین و شربت فروکتوز بالای ذرت است.

از سال 2010 تاکنون، حداقل چهار شربت تونیک در آمریکا عرضه شده است. مصرف کنندگان با افزودن آب گازدار به شربت تونیک، آب تونیک تهیه می کنند. این کار به نوشندگان اجازه می دهد که شدت طعم را تغییر دهند.

مصارف
-----

آب تونیک اغلب بعنوان یک ترکیب شونده نوشیدنی در کوکتلها استفاده می شود، بخصوص آنهایی که با جین یا ودکا درست می شوند (برای مثال، یک جین و تونیک).

خاصیت فلورسنتی
--------------

آب تونیک در زیر پرتو فرابنفش، به دلیل دربر داشتن کینین، خاصیت فلورسنتی خود را بروز می دهد. در حقیقت، حساسیت کینین به پرتو فرابنفش چنان است که در زیر نور مستقیم خورشید فلورسنت بودن آن نمایان است.

منابع
-----

1. ↑  Raustiala, Kal. "The Imperial Cocktail". *Slate (magazine)*. The Slate Group. Retrieved 30 August 2013.
2. ↑  Premium cocktail mixers stirring interest. "Associated Press" via "The Seattle Times" 12 July 2010 retrieved from:
3. ↑  Building a Better G&T "WSJ Online" 15 August 2012 retrieved from:

* ویکی‌پدیای انگلیسی
یک جفت گرم کن جیره بدون شعله
یک گرم کن جیره بدون شعله نوعی از بسته‌های خودگرمایشی غذا است که در جیره نظامی ارتش آمریکا موسوم به غذای آماده خوردن (MRE) استفاده می‌شود و قادر است ۸ اونس (معادل ۲۳۰ گرم) غذای اصلی را تا دمای ۱۰۰ درجه فارنهایت (۳۸ درجه سلسیوس) در ۱۲ دقیقه گرم کند، در حالی که هیچ نوع شعله قابل رویتی تولید نکند.

گرم کن جیره حاوی پودر فلز منیزیم است که با مقدار کمی آهن و نمک خوراکی آلیاژ شده‌است. برای فعال کردن واکنش، مقدار کمی آب اضافه می‌شود و با ادامه واکنش گرمازا، به سرعت به نقطه جوش آب می‌رسد.

واکنش شیمیایی
-------------

 دستورالعمل‌ها توصیه می‌کنند که گرم کن باید در برابر «سنگ یا چیزی» قرار گیرد.
گرم کن‌های جیره در یک فرایند انتقال الکترون به نام واکنش اکسیداسیون - کاهش گرما تولید می‌کنند. آب فلز منیزیم را بر اساس واکنش شیمیایی زیر اکسید می‌کند:

Mg + 2H2O → Mg(OH)2 + H2 [+ heat (q)]
این واکنش شبیه به زنگ زدگی آهن توسط اکسیژن است و تقریباً با همان سرعت آهسته پیش می‌رود که برای تولید گرمای قابل استفاده بسیار کند است. برای تسریع واکنش، ذرات آهن فلزی و نمک خوراکی (NaCl) با ذرات منیزیم مخلوط می‌شوند.

فلزات آهن و منیزیم وقتی در یک الکترولیت معلق می‌شوند، یک سلول گالوانیکی را تشکیل می‌دهند که می‌تواند الکتریسیته تولید کند. هنگامی که آب به گرم کن جیره اضافه می‌شود، نمک را حل می‌کند و یک الکترولیت آب نمک تشکیل می‌دهد و در نتیجه هر ذره منیزیم و آهن را به یک باتری کوچک تبدیل می‌کند. از آنجایی که ذرات منیزیم و آهن در تماس هستند، اساساً به هزاران باتری کوچک اتصال کوتاه تبدیل می‌شوند که به سرعت می‌سوزند و در فرآیندی که دانشمندان آن را «سلول‌های گالوانیکی فوق‌خورنده» می‌نامند، گرما تولید می‌کنند.

یک برند از جیره‌های خودگرم شونده از ۷٫۵ گرم آلیاژ پودری منیزیم-آهن استفاده می‌کند که شامل ۹۵ درصد منیزیم و ۵ درصد وزنی آهن، ۰٫۵ گرم نمک، به اضافه پرکننده داخلی و عامل ضد کف می‌شود. با افزودن ۱ اونس مایع آمریکایی (۳۰ میلیلیتر) آب، این مخلوط می‌تواند باآزاد کرن تقریباً ۵۰ کیلوژول (۴۷ یکای گرمایی بریتانیایی) انرژی گرمایی در حدود ۸۰ وات، دمای ۸ اونس (۲۳۰ گرم) بسته غذا را تا ۱۰۰ درجه فارنهایت (۳۸ درجه سلسیوس) ظرف مدت حدود ۱۰دقیقه بالا ببرد.

خطر فضای محدود
--------------

اداره هوانوردی فدرال وزارت حمل و نقل ایالات متحده (DOT) آزمایشی را انجام داد و گزارشی را منتشر کرد که به‌طور خلاصه می‌گوید: «... آزاد شدن گاز هیدروژن از این گرم کن‌های جیره بدون شعله به اندازه ای هست که در پرواز یک هواپیمای مسافربری ایجاد خطر بالقوه نماید." این آزمایش بر روی «غذاهای گرم کردنی» درجه تجاری انجام شد که شامل یک کیسه حرارتی بدون شعله در بسته، یک کیسه آب نمک، یک نعلبکی/سینی استایروفوم و یک وعده غذایی در یک کاسه مهر و موم شده و قابل مایکروویو/جوش بود.

جستارهای وابسته
---------------

* بسته‌بندی فعال

منابع
-----

1. ↑  Brain, Marshall (15 April 2003). "How MREs Work". Howstuffworks. Retrieved 2014-09-12.
2. ↑  Scott, Dan (February 1992). "Hot Meals" (PDF). Chem Matters. Archived from the original (PDF) on 12 July 2020. Retrieved 2014-09-12.
3. ↑  , "Powdered metal source for production of heat and hydrogen gas"
4. ↑  , "Supercorroding galvanic cell alloys for generation of heat and gas"
5. ↑  , "Flameless heater and method of making same"
6. ↑  Summer, Steven M. (June 2006). "The Fire Safety Hazard of the Use of Flameless Ration Heaters Onboard Commercial Aircraft, DOT/FAA/AR-TN06/18" (PDF). Federal Aviation Administration. Retrieved 2008-03-09.
**یاس زرد** (نام علمی: *Forsythia*) نام یک سرده از تیره زیتون است. در این خانواده حدود ۱۱ گونه موجود است که اکثراً بومی شرق آسیا می‌باشند، به جز یکی از آن‌ها که بومی شمال شرقی اروپاست. نام معمول انگلیسی آن نیز **Forsythia** است؛ و این سرده به افتخار ویلیام فورسایت دانشمند گیاه‌شناس بریتانیایی، نام‌گذاری شد.

شرح
---

یاس زرد درختچه‌ای خزان پذیر و با ارتفاع رشدی ۱ تا ۳ متر است و گاهی تا ۶ متر هم رشد دارد. این درختچه دارای پوستی زبر و قهوه‌ای مایل به خاکستری می‌باشد. با برگ‌های متقابل و ساده.

گل دهی در اوایل بهار و قبل از رویش برگ رخ می‌دهد. گل‌های زرد روشن که با چهار برش عمیق تقسیم شده‌است و گل‌برگ‌ها تنها در پایه به هم متصل شده‌اند. در آب و هوای بارانی به صورت آویزی بدل می‌شوند و از اندام‌های جنسی محافظت می‌کنند.
گفته شده‌است که گل‌های یاس زرد قابلیت تولید لاکتوز را دارا هستند. لاکتوز به ندرت در دیگر منابع طبیعی (به غیر از شیر) یافت می‌شود. هر چند هنوز وجود لاکتوز به تأیید نرسیده‌است.

یاس زرد دارای میوه واقعی کپسولی شکل است که حاوی چندین بذر بالدار است.

این جنس پس از William Forsythگیاه‌شناس (۱۷۳۷–۱۸۰۴) اسکاتلندی نام‌گذاری شده‌است. او سرپرست سلطنتی باغات و بنیان‌گذار جامعه سلطنتی باغبانی بوده‌است.

گونه‌ها
-------

* *Forsythia europaea*
* *Forsythia giraldiana*
* *Forsythia × intermedia*
* *Forsythia japonica*
* *Forsythia koreana*
* *Forsythia likiangensis*
* *Forsythia × mandschurica*
* *Forsythia mira*
* *Forsythia ovata*
* *Forsythia saxatilis*
* *Forsythia suspensa*
* *Forsythia togashii*
* *Forsythia velutina*
* *Forsythia viridissima*

نگارخانه
--------

* 
* 
* 
* 
*

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Forsythia». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۶ ژانویه ۲۰۱۵.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ یاس زرد موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد زیست‌شناسی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
«**یک روز آفتابی دیگر**» (به انگلیسی: Another Day of Sun) نام یکی از ترانه‌های فیلم لا لا لند است که نوعی تئاتر موزیکال محسوب می‌شود و توسط عده زیادی خواننده و رقاص حرفه‌ای در فیلم اجرا می‌شود. متن این آهنگ را جاستین پائول نوشته و جاستین هورویتز هم آهنگسازی آن را انجام داده‌است.

محل فیلمبرداری این سکانس بزرگراه شلوغی در جنوب لس آنجلس بود.
این آهنگ که در فصل افتتاحیه لا لا لند اجرا می‌شود در اتوبان معروفی در جنوب لس‌آنجلس فیلمبرداری شد. موسیقی به‌طور زنده در صحنه پخش می‌شد و افراد به صورت زنده آنرا اجرا می‌کردند. تمام این صحنه چهار دقیقه‌ای به صورت تک برداشت گرفته شد. گروه فیلمبرداری هر روز به مدت یک هفته و برای چندین ساعت این اتوبان را می‌بستند تا بتوانند در صحنه تمرین کنند و در نهایت آنرا اجرا کنند.

نمایی دیگر از محل فیلمبرداری

تأثیرات
-------

ترانه «یک روز آفتابی دیگر» خیلی زود مخاطب خود را پیدا کرد و با استقبال رو به رو شد. این ترانه جزو قطعات محبوب فیلم لا لا لند محسوب می‌شود. در هفتاد و چهارمین مراسم گلدن گلوب مجری این مراسم یعنی جیمی فالون با استفاده از این آهنگ و با الهام از سکانس اول لالا لند کلیپی چند دقیقه‌ای ساخت که بازیگران زیادی از جمله نیکول کیدمن و ایمی آدامز و جان تراولتا و رامی ملک و ستاره‌های سریال چیزهای عجیب و تعداد دیگری از سلبریتی‌های هالیوودی در آن بازی کردند. این کلیپ که در اول مراسم پخش شد با استقبال حاضرین و به خصوص رایان گاسلینگ همراه بود.

منابع
-----

1. ↑  . پارامتر `|عنوان= یا |title=` ناموجود یا خالی (کمک)
2. ↑  . پارامتر `|عنوان= یا |title=` ناموجود یا خالی (کمک)
3. ↑  . پارامتر `|عنوان= یا |title=` ناموجود یا خالی (کمک)
4. ↑  . پارامتر `|عنوان= یا |title=` ناموجود یا خالی (کمک)
5. ↑  . پارامتر `|عنوان= یا |title=` ناموجود یا خالی (کمک)
6. ↑  . پارامتر `|عنوان= یا |title=` ناموجود یا خالی (کمک)
7. ↑  . پارامتر `|عنوان= یا |title=` ناموجود یا خالی (کمک)

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد موسیقی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**گروه شش** (به فرانسوی: Les six؛ بخوانید: *لِ سیس*) نامی است که به گروهی از شش آهنگساز فرانسوی داده شده که در مون‌پارناس کار می‌کردند. این نام را هانری کُله، آهنگساز و منتقد فرانسوی (Henri Collet؛ ۱۸۸۵–۱۹۵۱)، در مقاله‌ای به این گروه داد. در این نام‌گذاری، هانری کُله، از نام گروه پنج (بزرگان انگشت‌شمار) الهام گرفت؛ نامی که میلی بالاکیرف به گروه آهنگسازان روسی داده بود و خود نیز عضو آن بود. عنوان مقالهٔ کُله «پنج روس، شش فرانسوی و ام. ساتی» ("Les cinq Russes, les six Français et M. Satie") بود و در ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۲۰ منتشر شد.

اعضای گروه شش عبارت‌اند از: ژرژ اوریک (۱۸۹۹–۱۹۸۳)، لویی دوره (۱۸۸۸–۱۹۷۹)، آرتور اونگر (۱۹۵۵–۱۸۹۲)، داریوس میو (۱۹۷۹–۱۸۹۲)، فرانسیس پولنک (۱۸۶۳–۱۹۶۳) و ژرمن تایفر (۱۸۹۲–۱۹۸۳).

موسیقی اعضای گروه شش را اغلب واکنشی علیه سبک موسیقی ریشارد واگنر و موسیقی امپرسیونیستِ کلود دبوسی و موریس راول می‌دانند.

جستارهای وابسته
---------------

* بزرگان انگشت‌شمار (گروه پنج)
* پنج آمریکایی

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Les Six». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۵ مارس ۲۰۱۸.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ گروه شش موجود است. |

| * ن
* ب
* و
گروه شش |
| --- |
| 
* ژرژ اوریک
* لویی دوره
* آرتور اونگر
* داریوس میو
* فرانسیس پولنک
* ژرمن تایفر

 |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* فرانسه (داده‌ها)
* کاتالونیا
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* جمهوری چک

 |
| سایر | 
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد موسیقی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
فصل دوم سریال یگان در سال ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ و در۲۳ قسمت ساخته شد.

شخصیت‌ها
--------

### بازیگران اصلی

دنیس هایسبرت در نقش سرهنگ جوناس بلین رهبر عملیات‌های گروه  
اسکات فلی در نقش باب براون عضو تازه‌وارد گروه  
مکس مارتینیدر نقش مک گرهاردت یکی از اعضای گروه  
مایکل ایربی در نقش چارلز گری عضو دیگر گروه که مجرد است.  
رابرت پاتریک در نقش ژنرال توماس رایان فرمانده گروه که دستورها را ابلاغ می‌کند.  
دمور بارنز در نقش هکتور ویلیامز یکی دیگر از اعضای گروه

### بازیگران فرعی

رجینا تیلور در نقش مالی بلین  
آدری مری اندرسون در نقش کیم براون  
ابی برامل در نقش تیفی گرهادرت  
آنجل وین‌رایت در نقش ستوان دوم بتسی بلین  
آلیسا شافر در نقش سرنا براون  

بری بلیر در نقش سرنا براون

### بازیگران دوره ای

کاویتا پاتیل در نقش کایلا مداوار  
ربکا پیدگئون در نقش شارلوت رایان یک بانوی فرمانده  
آنجل وین‌رایت در نقش ستوان دوم بتسی بلین  
آلیسا شافر در نقش سرنا براون

قسمت‌ها
-------

### قسمت اول

مک و تیفی از ترک کردن واحد پشیمان می‌شوند. جوناس به یک عملیات اعزام می‌شود.

### قسمت دوم

مالی بلین به دنبال یک شغل جدید می‌رود. باب به عنوان یک زندانی به بلغارستان می‌رود تا یک فروشنده موشک به ایران را ملاقات کند.

### قسمت سوم

### قسمت چهارم

### قسمت پنجم

### قسمت ششم

### قسمت هفتم

### قسمت هشتم

### قسمت نهم

### قسمت دهم

### قسمت یازدهم

### قسمت دوازدهم

### قسمت سیزدهم

### قسمت چهاردهم

### قسمت پانزدهم

### قسمت شانزدهم

### قسمت هفدهم

### قسمت هجدهم

### قسمت نوزدهم

### قسمت بیستم

### قسمت بیست و یکم

### قسمت بیست و دوم

### قسمت بیست و سوم

منابع
-----


* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «*The Unit*». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۷ ژانویهٔ ۲۰۱۱.
* "سریال یگان در TV.com" (به انگلیسی). Retrieved February 2011 میلادی. `{{cite web}}`: Check date values in: `|تاریخ بازدید=` (help)
* "سریال یگان در IMDb" (به انگلیسی). Retrieved February 2011 میلادی. `{{cite web}}`: Check date values in: `|تاریخ بازدید=` (help)

| * ن
* ب
* و
یونیت |
| --- |
| فصل‌ها و قسمت‌ها | فصل ۱ · فصل ۲ · فصل ۳ · فصل ۴ · فهرست قسمت‌ها |
| شخصیت‌های اصلی | جوناس بلین · مالی بلین · باب براون · کیم براون · مک گرهاردت · تیفی گرهادرت · چارلز گری · تام راین · لیست شخصیت های سریال یگان |
**گره در بازی‌های رفت و برگشتی** (انگلیسی: Two-legged tie) در ورزش‌ها (به‌ویژه در فوتبال)، گره بازی‌های رفت و برگشتی مسابقه‌ای بین دو تیم است که شامل دو بازی (دو پا) است که هر تیم میزبانی یک بازی را بر عهده دارد. تیم برنده معمولاً با جمع‌زنی تعداد گل‌ها در مجموع دو بازی تعیین می‌شود. به‌طور مثال اگر دو نتیجه زیر برقرار باشد:

* دور رفت: تیم الف ۴–۱ تیم ب
* دور برگشت: تیم ب ۲–۱ تیم الف

آن‌گاه در مجموع تیم الف ۵–۳ برنده این **گره** است. در بعضی از مسابقات، اگر هر تیم یک بازی را برنده شود، مساوی در نظر گرفته‌می‌شود (بدون احتساب گل‌های زده). «گره در بازی‌های رفت و برگشتی» در
رقابت‌های تک‌حذفی و بازی حذفی کاربرد دارد.

گره‌گشایی
---------

اگر گل‌های زده دو تیم بعد از دو بازی رفت و برگشت گره خورده باشد (برابر باشد)، می‌توان از روشهای مختلفی برای «گره‌گشایی» استفاده کرد. طبققانون گل زده در خانه حریف، تیمی که بیشتر گل خارج از خانه زده باشد، به مرحله بعدی صعود می‌کند. اگر گلهای خارج از خانه مساوی باشد یا قانون بالا در نظر گرفته نشود، ممکن است گره با وقت اضافه یا ضربات پنالتی مشخص شود. قبلاً از بازی تکراری، در زمین بی‌طرف در بازی‌های باشگاه‌های اروپا استفاده می‌شده‌است.

منابع
-----

1. ↑  
Ross, James M. (27 June 2007). "Inter-Cities Fairs Cup 1960-61". *RSSSF*. Retrieved 2009-03-26.
2. ↑  "The second leg home advantage: Evidence from European football cup competitions".

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Two-legged tie». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۹ فوریه ۲۰۲۰.
یامادا سوبی
**یامادا سوبی** (به انگلیسی: Yamada Sōbi) یک هنرمند متالورژیک ژاپنی بود (زاده ۲۳ دسامبر ۱۸۷۱ - درگذشته ۱۵ مارس ۱۹۱۶).

زندگی‌نامه
----------

او در کاگا، ایشیکاوا به دنیا آمد. نام او چوزابرو بود. او پسر یامادا مونیمیتسو (?-۱۹۰۸)، یک اسلحه‌ساز نسل نهم، که چکش‌کاری فلز را در استودیو مدرسه میوچین آموخت.

او یک فناوری اختصاصی ابداع کرد که گلدان‌های سه‌بعدی و مجسمه‌های آکیمونو را از یک تکه صفحه آهنی بیرون می‌آورد. او در این فناوری استادکار شد و در نمایشگاه خرید لوئیزیانا در سنت لوئیس در سال ۱۹۰۴ به نمایش گذاشته شد و در آنجا برنده جایزه شد. او قبل از مرگ در سن ۴۴ سالگی نامزد دریافت یک هنرمند خاندان سلطنتی شد.

یکی از شاگردان او سوسی کوروس (۱۹۴۴-۱۸۸۶) و شاگرد او سوکیو یاماشیتا (متوفی ۱۹۷۵) بود که به نوبه خود هیچ شاگردی نداشت. هنر این که یامادا چگونه توانست کارهایش را کامل کند از بین رفت. آثار او قیمت بالایی دارند و توسط موزه‌ها و مالکان خصوصی جمع‌آوری می‌شوند. یک گلدان آهنی تخم‌مرغی با گردن کوتاه برآمده، نقش‌برجسته کم با چکش‌کاری ریز که طرح حواصیل در آب و نی‌زار را داشته و با حدود ۳۸.۷ سانتی‌متر ارتفاع در حراجی توسط کریستیز در آوریل ۲۰۱۶ به قیمت ۳۰۰۰۰ دلار به فروش رسید.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Yamada Sōbi». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۱.




1. 1 2  "A hammered iron vase , MEIJI PERIOD (LATE 19TH CENTURY), SIGNED *SOBI* (YAMADA SOBI; 1871-1916)".
2. ↑  "館蔵名品展".
پرچم آماکوسا شیرو احتمالاً توسط یامادا اموساکو کشیده شده است. این نقاشی در موزه مسیحیان آماکوسا نگهداری می‌شود
در این نام ژاپنی، «یامادا» نام خانوادگی است.
**یامادا اموساکو** (به ژاپنی: 山田右衛門作) (۱۶۵۷– ۱۵۷۵) یک نقاش ژاپنی در نیمه اول دوره ادو و به عنوان تنها بازمانده از شورشیان شورش شیمابارا که در قلعه هارا پناه گرفته بودند، شناخته می‌شود.

وی نقاشی را از پرتغال‌های مقیم ژاپن فرا گرفته بود. به عنوان نقاش سبک فرنگی برای آریما نائوزومی، ماتسوکورا شیگه‌ماسا و ماتسوکورا شیگه‌ماسا کار می‌کرد.

در زمان شورش شیمابارا او در نزدیک مینامی‌شیمابارا، ناگاساکی زندگی می‌کرد هنگامیکه تمامی اهالی روستای او در قلعه هارا سنگر گرفتند او نیز با آنان همراه شد و در داخل قلعه به عنوان معاون آماکوسا شیرو از قلعه دفاع کرد. او قصد داشت که با استفاده از تیرکمان یک پیغام مخفی به سپاه محاصره کننده قلعه بفرستد که در این کار ناموفق شد و به جرم جاسوسی اندکی قبل از سقوط قلعه در زندان قلعه زندانی شد. پس از سقوط قلعه تمامی شورشیان اعدام شدند ولی او توانست با نشان دادن نامه یادشده خود را از مرگ برهاند اما زن و فرزندان او قبل از سقوط قلعه به دست شورشیان کشته شده بودند.

پس از پایان شورش او به ادو برده شد و مورد بازپرسی قرار گرفت. گفته‌های او در این بازپرسی تنها منبع بسیار مهم برای شرح وقایعی هستند که در طی شورش در قلعه گذشته است.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «山田右衛門作». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای ژاپنی*، بازبینی‌شده در ۵ دسامبر ۲۰۱۶.

پیوند به بیرون
--------------

* یامادا اموساکو به انگلیسی
* یامادا اموساکو به زبان ژاپنی
**گرهارت بارکهورن** (۲۰ مارس ۱۹۱۹–۸ ژانویه ۱۹۸۳) نظامی بلندپایه و خلبان تک‌خال آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم در *لوفت‌وافه* خدمت کرد. او با حصول ۳۰۱ پیروزی هوایی، پس از اریش هارتمان، دومین خلبان برتر جنگنده تاریخ به حساب می‌آید.

اولین نبرد
----------

اولین نبردهای او با خلبانان انگلیسی بود که بسیار ناامید کننده بود حتی در یکی از نبردها هواپیمایش مورد اصابت قرار گرفت و در کانال مانش سقوط کرد. او در سال۱۹۴۰ به جبهه شرق منتقل شد و نخستین پیروزی خود را در سال ۱۹۴۱ در ۱۲۰امین مأموریتش به دست آورد.

پیروزی‌های درخشان بارکهورن
--------------------------

در ماه نوامبر تعداد پیروزی‌های به ۱۰ پیروزی رسید و در ۱۱ نوامبر یک درجه ترفیع یافت و سپس در ۱۹ ژوئیه ۱۹۴۲ به آس خلبان‌ها تبدیل شد (آس به خلبانی گفته می‌شود که دست کم دارای ۵ پیروزی هوایی باشد). در سال ۱۹۴۳ موفق به دریافت صلیب شوالیه آهنین شد که این امر به دلیل کسب ۵۹ پیروزی در نبردهای هوایی بود. بارکهورن در این سال موفق به شکست سه قهرمان روس شد اما با کشته شدن خلبان آس آلمان هاینز اشمیت شیرینی این پیروزی‌های بارکهورن به تلخی گرایید در جنگ کریمه ارتش آلمان، واحد تحت فرماندهی بارکهورن موفق به ۳۰۰ پیروزی شد که سهم بارکهورن ۵۰ پیروزی بود در سال ۱۹۴۴ به رکورد بی نظیر ۲۵۰ پیروزی دست یافت ولی از ناحیه سر و گردن دچار آسیب دیدگی شدید شد و چندی بعد به نشان سرگردی رسید سپس هواپیمایی او به شدت توسط نیروی‌های روسی آسیب دید و خود بارکهورن نیز به شدت آسیب دید و پس از ۴ ماه بستری بهبود یافت سپس با اشتیاق به سرکار برگشت ولی این بار در یکی از مأموریت‌ها به شدت ترسید و این ترس هفته‌ها بر او غلبه کرد او سعی کرد بر ترسش غلبه کند و موفق شد تعداد پیروزی‌های خود را۲۷۵ برساند و بعد از چند هفته به رکورد ۳۰۱ پیروزی دست یافت که آخرین پیروزی او بود سپس او از نظر روانی آسیب بسیاری دید و در یک کلینیک روانی بستری شد در آوریل ۱۹۴۵ او آخرین مأموریتش را انجام داد ولی موتور هواپیمایش آتش گرفت ولی موفق به فرود اضطراری شد.

بعد از جنگ
----------

وی بعد از جنگ توسط نیروهای آمریکایی دستگیر و بعد از چندی آزاد شد و به نیروی هوایی آلمان غربی پیوست و در سال ۱۹۸۳ بر اثر یک سانحه به شدت تصادف کرد همسرش در دم جان داد و وی بعد از دو روز در ۸ ژانویه همان سال در گذشت.

منابع
-----

Gerhard Barkhorn. (2013, December 2). In Wikipedia, The Free Encyclopedia. Retrieved 21:31, ۱۶ دسامبر ۲۰۱۳

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان
* جمهوری چک

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
**گُشنَسب‌داد** ملقب به **نخوراگ** از سرداران ایران قدیم بود.
مقتدرترین نجبای ایران در زمان پیروز یکم دو تن بودند: یکی زرمهر یا سوخرا، فرمانروای سیستان، از خانوادهٔ بزرگ کارن و دیگری شاهپور که از مردم ری و خاندان مشهور مهران بود. پس از کشته شدن پیروز در جنگ با هفتالیان این دو سردار که با لشکری بزرگ در ایبری و ارمنستان به جنگ مشغول بودند با عجله به تیسفون برگشتند تا نفوذ خود را در انتخاب پادشاه جدید به کار ببرند. بلاش برادر پیروز انتخاب شد و در زمان سلطنت این پادشاه فرمانروای حقیقی ایران زرمهر بود. او با وهن صلح کرد. زرمهر گشنسب‌داد را مأمور مذاکره با ارمنیان نموده بود. او در ضمن صحبت با وهن ممیکونی رئیس یاغیان ارمنی چنین گفت: «پیروز کشوری چندان آباد و مستقل را تسلیم هفتالیان کرد و تا تسلط این طایفه باقی است کشور ایران از قید عبودیت و زنجیر هولناک اسارت نجات نخواهد یافت.» ارمنیان توانستند از موقع استفاده کنند و شرائط صلحی که وهن تحصیل کرد نشان می‌دهد که عیسویان متعصب تر از زرتشتیان بوده‌اند زیرا نه فقط وهن آزادی کامل دیانت مسیح را طلب کرد بلکه درخواست نمود که دیانت زرتشت در ارمنستان ملغی شود و آتشکده‌های آنجا را خراب کنند.

پانویس
------

1. 1 2  کریستن سن، ص ۳۱۸

منابع
-----

* لغتنامه دهخدا، سرواژه گشنسب‌داد.
* کریستن سن، آرتور. ایران در زمان ساسانیان، چاپ پنجم. تهران: انتشارات امیر کبیر، ۱۳۶۷
**آبراهام کونیدو** (به انگلیسی: Abraham Conyedo؛ زادهٔ ۷ اکتبر ۱۹۹۳) کشتی‌گیر آزادکار کوبایی الاصل کشور ایتالیا است.

از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال برنز المپیک ۲۰۲۰ توکیو و مدال برنز مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۸ اشاره کرد.

فعالیت حرفه‌ای
--------------

### مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۸

کونیدو در وزن ۹۷ کیلوگرم کشتی آزاد مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۸ بوداپست حاضر بود که در مسابقه اول و دوم اریک تیله از آلمان و تاکشی یاماگوچی از ژاپن را شکست داد اما در دور بعد به کایل اسنایدر از آمریکا باخت و با توجه به حضور این کشتی‌گیر در فینال، به دیدار شانس مجدد رفت. او در اولین مسابقه شانس مجدد اولزیسایخان باتزول از مغولستان را شکست داد و به دیدار رده‌بندی راه یافت. وی در دیدار رده‌بندی پاولو اولینیک از مجارستان را شکست داد و مدال برنز وزن ۹۷ کیلوگرم را بدست آورد.[]

### المپیک ۲۰۲۰ توکیو

کونیدو در وزن ۹۷ کیلوگرم کشتی آزاد المپیک ۲۰۲۰ توکیو حاضر بود که در کشتی اول آلبرت ساریتوف از رومانی را شکست داد اما در کشتی بعد به کایل اسنایدر از آمریکا باخت و با توجه به حضور این کشتی‌گیر در فینال، به دیدار شانس مجدد رفت. او در مرحله شانس مجدد جردن استین از کانادا را شکست داد و به دیدار رده‌بندی رسید. وی در این دیدار سلیمان کارادنیز از ترکیه را شکست داد و مدال برنز وزن ۹۷ کیلوگرم را بدست آورد.

منابع
-----

* آبراهام کونیدو در کمیته بین‌المللی المپیک (انگلیسی)ویرایش در ویکی‌داده

* آبراهام کونیدو در Olympic Channel (انگلیسی)ویرایش در ویکی‌داده

* آبراهام کونیدو در کمیته المپیک ایتالیا (ایتالیایی)ویرایش در ویکی‌داده

* آبراهام کونیدو در Olympedia (انگلیسی)ویرایش در ویکی‌داده

* آبراهام کونیدو در TheSports.org (انگلیسی)ویرایش در ویکی‌داده

* آبراهام کونیدو در اتحادیه جهانی کشتی (انگلیسی)ویرایش در ویکی‌داده

1. ↑  «دیتا بانک».
اسبی با یال بلند
**یال** در اسب‌ها موهایی است که از بالای گردن اسب یا اسبیان دیگر می‌روید و از پیشانی تا جدوگاه می‌رسد. یال ضخیم‌تر و درشت‌تر از بقیه موهای اسب است و به‌طور طبیعی رشد می‌کند تا تقریباً گردن را بپوشاند. وراثت در آن نقش دارد و به برخی اسب‌ها یال بلندتر و ضخیم‌تر و برخی دیگر کوتاه‌تر و لاغرتر می‌رسد.

برخی از اسب‌ها، مانند اسب‌هایی که در سیرک‌ها یا در نمایش‌ها استفاده می‌شوند، یال‌هایی دارند که تا زانو رشد کرده‌اند. برخی دیگر دارای یال‌هایی هستند که به‌طور عمدی تراشیده شده‌اند. با این حال، زمانی که یال تمیز نشود، معمولاً بیشتر از عرض گردن اسب رشد نمی‌کند، زیرا ساییدگی و پارگی طبیعی طول بالقوه آن را محدود می‌کند.

تصور می‌شود که یال گردن را گرم نگه می‌دارد و اگر حیوان نتواند از باران سرپناهی پیدا کند، احتمالاً به خروج آب از گردن کمک می‌کند. همچنین برخی از مگس‌ها را از جلوی اسب محافظت می‌کند، اگرچه دم معمولاً اولین دفاع در برابر مگس‌ها است.

اسبچه‌ها معمولاً ضخیم‌ترین یال‌ها را دارند و نژادهای اسب دارای تنوع زیادی در ضخامت و طول هستند. سایر اسبان مانند الاغ اغلب یال‌های بسیار کم و نازکی دارند. اعضای زرافگان، به ویژه زرافه نیز یال دارند.

منابع
-----

1. ↑  Henry, Miles (18 February 2020). "Why Do Horses Have Manes? It's More Than Just Pretty Hair". *horseracingsense.com*. Retrieved 1 May 2022.
**یواس‌اس اوماها** ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:

* یواس‌اس اوماها (اس‌اس‌ان-۶۹۲)
* یواس‌اس اوماها (سی‌ال-۴)
* یواس‌اس اوماها (۱۸۶۹)

    این مقاله فهرستی از کشتی‌هایی را که عنوان یکسان یا مشابه دارند شامل می‌شود.
  
 اگر از طریق یک پیوند داخلی به اشتباه به این صفحه رسیده‌اید، در صورت تمایل آن پیوند را به نوشتار صحیح هدایت کنید. 

یو اس اس اوماها (CL-4) کشتی اصلی ناو جنگی سبک کلاس اوماها نیروی دریایی ایالات متحده بود. او در ابتدا به عنوان یک ناو جنگی پیشاهنگ طبقه بندی می شد. او دومین کشتی نیروی دریایی ایالات متحده بود که به نام شهر اوماها در نبراسکا نامگذاری شد، اولین کشتی اوماها بود که در سال 1869 پرتاب شد.

اوماها بیشتر دوران حرفه ای خود را در اقیانوس آرام گذراند. در این زمان ماموریت اصلی او آموزش بود و با کسب مداوم جوایز ناوگان در توپخانه و ارتباطات ثابت کرد که بسیار تواناست. او در طول سفرهای دریایی خود در زمان صلح، بنادر بسیاری را در سراسر اقیانوس آرام، مدیترانه و کارائیب ایجاد کرد و ستاره ها و مسیر ها را به نمایش گذاشت. در سال 1941، قبل از ورود ایالات متحده به جنگ، او به عنوان گشت بی طرفی در اقیانوس اطلس، مستقر در رسیف، برزیل منصوب شد. نزدیک به یک ماه قبل از ورود ایالات متحده به جنگ، او دونده محاصره آلمانی SS Odenwald را به اسارت گرفت، که برای آن ادعا می کند آخرین کشتی نیروی دریایی ایالات متحده است که پول "جایزه" دریافت کرده است.

پس از ورود ایالات متحده به جنگ، او به فعالیت های خود در حفاظت از کاروان ها در اقیانوس اطلس بین آمریکای جنوبی و غرب آفریقا ادامه داد. در این مدت او دو دونده آلمانی را غرق کرد و مسئول نجات بسیاری از خدمه بود که کشتی‌هایشان توسط زیردریایی‌های محور و مهاجمان تجاری غرق شده بودند. در سال 1944، او برای حمایت از عملیات اژدها، حمله به جنوب فرانسه، به سمت دریای مدیترانه رفت. پس از جنگ، او به سرعت مازاد تلقی شد و در فوریه 1946 در کارخانه کشتی سازی نیروی دریایی فیلادلفیا کنار گذاشته شد.
**گیلرمو کابررا اینفانته** (انگلیسی: Guillermo Cabrera Infante؛ ۲۲ آوریل ۱۹۲۹ – ۲۱ فوریهٔ ۲۰۰۵) یک زبان‌شناس، و فیلم‌نامه‌نویس اهل کوبا بود.

زندگی‌نامه
----------

کابررا اینفانته در ۷۵ سالگی در لندن، شهری که ۴۰ سال آخر زندگی‌اش را در آنجا سر کرد، درگذشت. او که خالق بیش از ۵۰ عنوان کتاب بود، جایزه سروانتس را در سال ۱۹۹۷ دریافت کرد. از مهمترین کتاب‌های او «سه ببر غمگین» است که در ترجمه انگلیسی با عنوان «سه ببر در دام» منتشر شد. این کتاب را با «اولیس» جیمز جویس مقایسه می‌کنند..

چاپ اثری پس از مرگش
-------------------

هشت سال پس از درگذشتش، از سوی انتشارات گالاکسیا گوتنبرگ کتابی تحت عنوان «نقشه ترسیم شده توسط یک جاسوس» نخستین بار راهی بازار کتاب شد. در این کتاب او از تلخ‌ترین تجربه زندگی‌اش سخن گفته و از احساسش در خداحافظی با جزیره زادگاهش و در پیش گرفتن راه تبعید می‌نویسد. این کتاب که منتشر شده، یکی از کتاب‌هایی است که هر چند در زمان حیات نویسنده منتشر نشد، اما با زندگی او پیوندی تنگاتنگ دارد. «نقشه ترسیم شده توسط یک جاسوس» که با حضور میریام گومز بیوه نویسنده در مادرید رونمایی شد، بیان کننده ماجراهای آخرین سفر کابررا از بروکسل به هاوانا در سال ۱۹۶۵ است. او در آن زمان، نماینده فرهنگی سفارت کوبا در بروکسل بود. در آن زمان، او احساسات متفاوتی نسبت به انقلاب کوبا داشت و در همین سفر بود که از مرگ مادرش آگاه‌شد و رنج عمیق او از این مسئله موجب جدایی‌اش از دولت انقلاب می‌شود و تصمیم می‌گیرد زادگاهش را ترک کند و دیگر هرگز به کوبا باز نگردد..

پانویس
------

1. 1 2  . بایگانی‌شده از اصلی در ۱۸ اكتبر ۲۰۱۴. تاریخ وارد شده در `|archive-date=` را بررسی کنید (کمک); پارامتر `|عنوان= یا |title=` ناموجود یا خالی (کمک)

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Guillermo Cabrera Infante». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۴.
* «Guillermo Cabrera Infante». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۴.

seven voices (هفت صدا)، گفتگوی «گیلرمو کابررا اینفانته» با «ریتا گیبرت»، اکتبر ۱۹۷۰

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد پیرامون یک زبان‌شناس است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**مقبره سلاطین استندار یالرود** آرامگاه اسفندیار بن کاووس بن کیومرث مربوط به سدهٔ ۸ و ۹ ه‍.ق است او یکی از ملکان و استنداران سلسله پادوسبانی می‌باشد از زمان پدر او کاووس این سلسله به دو بخش نور و کجور تقسیم شد که باعث ضعیف شدن قدرت آنها در مقابله با دشمنانشان می‌شود که سرانجام در سال ۱۰۰۶ قمری بدست شاه عباس صفوی این حکومت شکست می‌خورد و منطقه رویان و رستمدار به کنترل خلفای صفوی در می‌آید. سلسله پادوسبانی از نوادگان جاماسب ساسانی بیست و یکمین پادشاه ساسانی که پس از دادن قدرت به "کواد" برادرش به طبرستان می آید،پس از او پسرش نرسی کامکار و پسر نرسی گیلانشاه بر این نواحی حکومت میکردند تا یزدگرد گیل فرزند گیلانشاه را برای حکومت طبرستان منسوب کرد گیل معروف به گاوباره دو پسر داشت فرزند بزرگتر دابویه حاکم گیلان شد و پادوسبان پسر کوچکتر او موسس سلسله پادوسبانیان حاکم رویان و رستمدار شد که سال۲۲هجری قمری آغاز فرمانروایی ایشان در رویان میباشد و بعنوان یه حکومت ایرانی و وارث امپراطوری ساسانیان در ایران همیشه در طی حمله اعراب به ایران با آنها به جنگ و ستیز پرداخته و بخاطر آشنایی سپاهش به مناطق کوهستانی بارها اعراب را در این مناطق شکست داده و شمال ایران را به هیچ وجه تسلیم عباسیان و امویان نکردند ، البته در خلال این جنگها با فرزندان زید هم پیمان شده و باعث پدید آمدن حکومت علویان طبرستان در آمل بودند.و در شهرستان نور، بخش بلده، دهستان شیخ فضل ا، روستای یالرود واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ اسفند ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۱۵۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

جستارهای وابسته
---------------

* آثار ملی ایران
* سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری

منابع
-----

1. ↑  «دانشنامهٔ تاریخ معماری و شهرسازی ایران‌شهر». وزارت راه و شهرسازی. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۶ اکتبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۹.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**یک پسر یک دختر** (به هندی: Ek Ladka Ek Ladki) فیلمی محصول سال ۱۹۹۲ و به کارگردانی ویجی ساداناه است. در این فیلم بازیگرانی همچون سلمان خان، نیلم کوتهاری، انوپم کهیر، آسرانی، تیکو تالسانیا ایفای نقش کرده‌اند.

داستان
------

یک دختر ثروتمند به نام رینو (نیلم کوتهاری) از آمریکا به هند می‌آید روزی رینو برای قایق‌سواری به دریاچه می‌رود عمویش بهاواتی پراساد (انوپم کهیر) که قصد دارد ثروت برادرزاده اش را تصاحب کند قایق را غرق می‌کند و فکر می‌کند رینو مرده‌است سپس عده ای از ماهی گیران بدن نیمه جان رینو را پیدا می‌کنند اما او حافظه اش را از دست داده‌است.

رینو را به اداره پلیس می‌برند و پسری به نام راجا (سلمان خان) که از قبل رینو را می‌شناسد و سر شکستن تخم مرغ‌هایش از او کینه دارد نزد پلیس می‌رود و برای گرفتن انتقام آدرس او را به پلیس می‌دهد و خود را همسر او معرفی می‌کند و می‌گوید اسم همسرش **رانی** است.

او به سه فرزند خوانده اش می‌گوید نام او را رانی صدا کنند و به او مادر بگویند رانی ابتدا نمی‌تواند با زندگی روستایی راجا کنار بیاید اما پس از مدتی به این سبک زندگی عادت می‌کند و در نهایت رانی که همان رینو است به خانهٔ راجا نظم می‌دهد و باعث پیشرفت تحصیلی فرزندان او می‌شود. چند ماه بعد وکیل رینو به عمویش می‌گوید با توجه به مفقود شدن او باید جسدش پیدا شود وگرنه تا آن زمان همه املاک و اموال توقیف می‌شود. عموی رینو برای یافتن او جایزه تعیین می‌کند و چند نفر با دادن آدرس محل او را نشان می‌دهند بهاواتی پراساد که مطمئن است رینو مرده‌است از برادر زنش که مرکوته نام دارد می‌خواهد به آن جا برود تا این زن که شبیه رینو است را پیدا کند و سپس با کشتن او ادعا کند رینو مرده‌است. اما وقتی مرکوته به آن جا می‌رود می‌فهمد که این همان رینو است که حافظه اش را از دست داده‌است.

وقتی بهاواتی پراساد به خانه راجا می‌رود رینو با دیدن او همه چیز را به خاطر می‌آورد و پس از یک درگیری میان راجا و دوستش با افراد بهاواتی پراساد، مأموران پلیس سر می‌رسند و آن‌ها را دستگیر می‌کند. رینو که همه چیز را به خاطر آورده‌است نسبت به راجا و سه بچه همراه او احساس بدی پیدا می‌کند و از آن‌ها دور می‌شود. در پایان هنگامی که رینو قصد سفر به آمریکا را دارد با مرور خاطراتش دلتنگ بچه‌ها و راجا می‌شود و درنهایت از سفر منصرف می‌شود و به خانه آن‌ها بازمی‌گردد.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Ek Ladka Ek Ladki». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۴ فوریه ۲۰۱۸.

پیوند به بیرون
--------------

* *یک پسر یک دختر* در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد فیلم است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |