recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
بهمن بروجنی
بهمن بروجنی
**بهمن بروجنی** فرزند علی‌اکبر صهبا (یکی از شعرای شهر) در سال ۱۳۲۱ ه‍. ش. در بروجن متولد گردیده‌است. ایشان در حرفه و هنر نقاشی اشتغال دارند. آثار این نقاش زبردست بیشتر در سبک فیگوراتیو می‌باشد. همسرایشان پروانه عباسی بروجنی (مجسمه ساز و استاد سابق دانشگاه الزهرا تهران) می‌باشد.

زندگی‌نامه
----------

هنرمند نامدار و نقاش چیره‌دست ایرانی، بهمن بروجنی، در سال ۱۳۲۱ هـ. ش در شهر هنر پروربروجن به دنیا آمد. وی فرزندعلی اکبر بروجنی (ملقب به صهبای بروجنی) است.
تحصیلات خود را تا سوم دبیرستان در زادگاهش طی کرد و آنگاه دیپلم خود را از هنرستان[هنرهای زیبای تهران] اخذ نمود. سپس به دانشگاه راه یافت. وی از سال ۱۳۸۳ هـ. ش و با درجه علمی «مربی» مدیریت گروه «نقاشی» این دانشگاه را بر عهده دارد و موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد از دانشکده هنرهای تزئینی گردید، و رتبه اول در تمای سال‌های تحصیل کسب می‌نمود.
بنا به دعوت مدیران دانشگاه، به عنوان استاد در دانشکده‌های هنرهای دراماتیک، دانشگاه هنر تهران و دانشگاه تربیت مدرس به تربیت دانشجویان پرداخت و مدتی نیز سرپرستی دانشگاه هنر را بر عهده داشت.
بهمن بروجنی هم‌اکنون در فرانسه با بالاترین مدرک هنری که کسب کرده (بهمن بروجنی ششمین نفر در جهان می‌باشد که موفق به گرفتن این مدرک شده‌است)، مشغول به تدریس می‌باشد. وی مدرک دکتری را در رشته هنرهای اسلامی از دانشگاه سوربن فرانسه اخذ کرد.

سبک هنری
--------

تخصص او در زمینه‌های مختلف هنری، اعم از نقاشی (بیشتر به سبک[فیگوراتیو])،[نقاشی دیواری]، مجسمه‌سازی، معماری، گرافیک و خوشنویسی است و تا کنون ده‌ها نمایشگاه از آثار وی در کشورهای نروژ، بلژیک، ایران، فرانسه، ژاپن، ایالات متحده آمریکا و دیگر کشورها برگزار شده‌است.

استادان
-------

استادان فراوانی در پرورش استعدادش ایشان را یاری دادند، از جمله: استاد بهزاد، سهراب سپهری، مارکو گریگوریان، هانیبال الخاص، شکوه ریاضی، استاد حالتی، حسین کاظمی، بهروزان، مادام تریان و …

نمایشگاه‌ها
-----------

در بیش از ۲۰۰ نمایشگاه فردی و گروهی حضور فعال داشته و از جمله کارهای اجرایی این هنرمند، تابلوی دیواری سفالین ۶۴ متری در کاخ کشاورزی با موضوعیت منطقه البروج و اثر صحرای محشر استاد بروجنی که حدود ۵۰۰ پرسوناژ دارد و توسط ذره بین قابل مشاهده است را نام برد.

در اظهار نظر مربیان در مورد ارزش آثار استاد همین بس که وقتی مارک شاگال هنرمند بزرگ فرانسوی آثار او را مشاهده کرد از این که چنین هنرمندی تاکنون در دنیا ناشناخته مانده اظهار تعجب کرد و از ایشان برای برپایی نمایشگاه در پاریس دعوت به عمل آورد.

با توجه به زیاد بودن نمایشگاه‌های این هنرمند بزرگ به تعدادی از آن‌ها در زیر اشاره می‌شود:

۱۳۳۸ شرکت در نمایشگاه ایران و آمریکا، ۱۳۴۳ شرکت در بینال چهارم، ۱۳۴۳ نمایشگاه برندگان بینال در انجمن ایران و آمریکا، ۱۳۴۴ شرکت در بینال پاریس و …

شایان ذکر است که بهمن بروجنی چندین نمایشگاه به صورت فردی و گروهی نیز در بروجن بر پا کرده‌اند.

منابع
-----

1. ↑  فرهنگ رجال و مشاهیر ، 368/2

* «بهمن بروجنی «یک عصر یک اثر» را در حضور مسئولین خلق کرد». خبرگزاری برنا.
* «خالق «ابرها و گل» به موزه هنرهای معاصر رفت - فارس».
* «خالق «ابرها و گل» به موزه هنرهای معاصر رفت - مهر».
* کتاب بروجن نامی به بلندای تاریخ
* یک قدم تا آسمان
* پایگاه خبری تحلیلی بروجن سلام
**سنتور کروماتیک**،(به انگلیسی: Chromatic Santoor) یک ساز ایرانی از خانواده سازهای زهی مضرابی ایرانی است. این ساز بر گرفته از ساز سنتور است که به منظور استفاده در ارکستر برای نخستین‌بار در سال ۱۳۳۷ به سفارش حسین دهلوی، توسط ابراهیم قنبری‌مهر در کارگاه سازسازی هنرهای زیبا ساخته شد.

صدادهی
------

سنتور کروماتیک می‌تواند تا حدی صداهای کروماتیک را تولید کند. این سنتور با اضافه کردن یک ردیف خرک بین خرک‌های سیم‌های زرد و سفید تا حدودی صداهای مورد نیاز را تولید می‌کند تعداد خرک‌های سفید سنتور کروماتیک ۱۱ و خرک‌های زرد ۱۲ عدد است و در بین آن‌ها تعداد ۴ خرک در نظر گرفته شده بود. تعداد ۷ خرک کوچک اضافی نیز افزوده شد و جمعاً تعداد خرک‌های آن به ۳۰ عدد رسید. سنتور کروماتیک و سنتور بم به دلیل داشتن خرک‌های بیشتر و توانایی اجرای نت‌های کروماتیکِ بیشتر نسبت به سنتور معمولی، در ابتدا توسط آهنگسازان مورد توجه قرار گرفتند اما به مرور به دلیل مشکلات اجرایی و کوکِ دشوار، از ارکسترهای ایرانی کنار گذاشته شدند. با این حال طراحان و سازندگان ساز در جهت رفع مشکلات سنتور کروماتیک، طراحی‌های جدیدی از این ساز را ارائه داده‌اند.

منابع
-----

1. 1 2  «معرفی انواع مختلف سنتور | آکادمی موسیقی آرمیس». *armisacademy.com*. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۱۰-۲۰.
2. ↑  «سنتور کروماتیک». *قنبری‌مهر*.
3. ↑  «تاریخچهٔ سنتور». *پژوهشکده سنتور*.
4. ↑  «انواع سنتور». *فرهنگ هنر*.
5. ↑  کامبیز روشن‌روان. «سنتور». *فصلنامه هنر تابستان ۱۳۷۷ - شماره ۳۶، صفحه ۱۵۹، از طریق نورمگز*.
6. ↑  علیرضا جواهری (۲۶ خرداد ۱۴۰۰). «دربارهٔ سنتور کروماتیک ایرانی». *گفتگوی هارمونیک*.
«سنتوریون» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها سنتوریون (ابهام‌زدایی) را ببینید.
پوشش بازسازی‌شده سنتوریون. این پوشش نمادین و افتخاری بود و لباس رزم آن‌ها در میدان جنگ نبود.
**سنتوریون** (لاتین: centurio، یونانی باستان: κεντυρίων) مقامی در ارتش روم و فرمانده یک سنتوریا (لاتین: centuria)، واحد نظامی متشکل از حدود ۸۰ لژیونر، بود. سنتوریا از واژه *سنتوم* (centum) به معنای «صد» ریشه گرفته‌است.

سنتوریون‌ها در نیروی دریایی روم نیز خدمت می‌کردند. پس از اصلاحات ماریان توسط گایوس ماریوس در سال ۱۰۷ پیش از میلاد ، سنتوریون‌ها افسران حرفه‌ای بودند. در اواخر دوران باستان متأخر و قرون وسطی، سنتوریون‌های ارتش بیزانس نیز با نام کنتارک (یونانی باستان: κένταρχος) شناخته می‌شدند.

منابع
-----

1. ↑  New College Latin Dictionary
2. ↑  Kazhdan, Alexander, ed. (1991). *Oxford Dictionary of Byzantium*. Oxford University Press. pp. 1120–1121. ISBN 978-0-19-504652-6.

پیوند به بیرون
--------------

* مدخل ویکی‌واژه برای *سنتوریون*
* "Centurion". *Encyclopædia Britannica* (به انگلیسی). Vol. 5 (11th ed.). 1911.
* Centurion[*پیوند مرده*], illustrated article by Ross Cowan about the centurions of the Late Republic and Early Empire

|  |  |
| --- | --- |
| داده‌های کتابخانه‌ای: کتابخانه‌های ملی ویرایش در ویکی‌داده | 
* آلمان

 |
**بنیاد فرهنگی فنلاند** (به فنلاندی: *Suomen Kulttuurirahasto*) یک بنیاد غیرانتفاعی خصوصی واقع در محله کامپی در هلسینکی است که مشخصا برای تبین و ترویج علم و دانش و فرهنگ کشور فنلاند کار می‌کند. کمک‌های سال ۲۰۱۳ این مجموعه حدود ۳۰ میلیون یورو بوده‌است. دارایی این بنیاد در حال حاضر حدود ۱٫۱ میلیارد یورو است که آن را به یکی از بزرگترین بنیادهای خصوصی فرهنگی در اروپا تبدیل کرده‌است.

بنیاد فرهنگی فنلاند در تمام ۱۷ منطقه فنلاند دفتر و فعالیت کلان دارد. از سال ۱۹۳۹ این بنیاد برای ایجاد تعادل در زندگی فرهنگی فنلاندی‌ها تأسیس شد زیرا مردم سوئدی زبان فنلاند، خود آکادمی و بنیاد مشابه را داشتند.

منابع
-----

1. ↑  «Sök - Uppslagsverket Finland». *www.uppslagsverket.fi*. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۱۰-۰۸.
2. ↑  "Talous | Suomen Kulttuurirahasto". *skr.fi* (به فنلاندی). Retrieved 2021-10-08.
3. ↑  «Guidelines for grantees | Finnish Cultural Foundation». *web.archive.org*. ۲۰۱۸-۰۸-۲۶. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۶ اوت ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۱۰-۰۸.
4. ↑  "Hallitus | Suomen Kulttuurirahasto". *skr.fi* (به فنلاندی). Retrieved 2021-10-08.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد فنلاند است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**بهینه‌سازی مبتنی بر جغرافیای زیستی با (BBO)** یک الگوریتم تکاملی (EA) است که بهینه‌سازی یک تابع را صورت تکرار و تصادفی باتوجه به روش‌های پیشنهادی بهبود و با توجه به داده‌های اندازه‌گیری کیفیت یا عملکرد. BBO متعلق به روش‌های ابتکاری که پس از آن را شامل بسیاری از تغییرات و پس از آن هر مفروضات در مورد مشکل است را شامل می‌شود؛ بنابراین می‌توان به استفاده گسترده‌ای از این بهینه‌ساز در حل مشکلات استفاده کرد.

BBO معمولاً برای بهینه‌سازی توابع حقیقی چند بعدی است، اما آن را نشانی از گرادیان تابع، که بدان معنی است که از تابع نیاز به مشتق به عنوان روش‌های بهینه‌سازی کلاسیک مانند گرادیان نزولی و روش شبه نیوتن مورد نیاز استفاده کنید؛ بنابراین BBO می‌توانید در توابع ناپیوسته استفاده می‌شود.

BBO بهینه‌سازی یک مشکل با حفظ جمعیت‌های کاندید موجود است، و ایجاد راه حلهای جدید را با ترکیب‌های موجود با توجه به فرمول ساده است. در این روش تابع هدف به عنوان یک جعبه سیاه است که صرفاً یک معیار سنجش کیفیت داده یک راه حل فراهم می‌کند، و شیب توابع مورد نیاز است.

مانند بسیاری از EAها، BBO توسط یک فرایند طبیعی تشکیل شده‌است. به‌طور خاص، BBO توسط جغرافیای زیست‌محیطی بود، که مطالعه توزیع گونه‌های زیستی از طریق زمان و فضا بررسی می‌کند. BBO دان سیمون در سال ۲۰۰۸ معرفی شد. BBO.

منابع
-----

1. ↑  Quammen, D. (1997).
2. ↑  Simon, D. (2008).

پیوند به بیرون
--------------

* BBO صفحه اصلی
**بهینه‌سازی مخروطی** شاخه‌ای از بهینه‌سازی محدب است که هدف آن کمینه کردن توابع محدب در فضای مشترک زیر فضاهای همگَر و مخروطهای محدب است. بهینه‌سازی مخروطی شامل برخی از نمونه‌های شناخته شده مسائل بهینه‌سازی محدب می‌شود، مسائلی مانند برنامه‌نویسی خطی و برنامه‌ریزی نیمه‌معین.

تعریف
-----

با توجه به یک فضای بردار حقیقی {\displaystyle X}، و یک تابع محدب با مقادیر حقیقی {\displaystyle f:C\to \mathbb {R} } که برای مخروط محدب {\displaystyle C\subset X} تعریف شده‌است و یک زیرفضای همگر {\displaystyle {\mathcal {H}}} که با محدودیت‌های {\displaystyle h\_{i}(x)=0\ } مشخص می‌شود، یک مسئله بهینه‌سازی مخروطی پیداکردن یک نقط x در {\displaystyle C\cap {\mathcal {H}}} است به گونه‌ای که تابع f(x) را کمینه کند.

مثالهای مخروط {\displaystyle C} شامل متعامد کنجِ {\displaystyle \mathbb {R} \_{+}^{n}=\left\{x\in \mathbb {R} ^{n}:\,x\geq \mathbf {0} \right\}}، ماتریسهای مثبت معین {\displaystyle \mathbb {S} \_{+}^{n}} و مخروط‌های درجه دومِ {\displaystyle \left\{(x,t)\in \mathbb {R} ^{n}\times \mathbb {R} :\lVert x\rVert \leq t\right\}} می‌شود. تابع {\displaystyle f\ } معمولاً خطی است که باعث می‌شود مسئله بهینه‌سازی مخروطی به برنامه‌ریزی خطی، برنامه‌ریزی نیمه‌معین، یا برنامه‌ریزی مخروطی درجه دوم تقلیل پیدا کند.

دوگانگی
-------

بعضی موارد خاص مسائل بهینه‌سازی مخروطی، فرمت دوگانه مشخصی دارند.

### مخروطی LP

دوگانه برنامه خطی مخروطی

minimize {\displaystyle c^{T}x\ }
subject to {\displaystyle Ax=b,x\in C\ }
برابر است با

maximize {\displaystyle b^{T}y\ }
subject to {\displaystyle A^{T}y+s=c,s\in C^{\*}\ }
در اینجا {\displaystyle C^{\*}} دوگانه مخروط {\displaystyle C} است.

در حالتی که دوگانگی ضعیف در برنامه‌نویسی خطی مخروطی وجود دارد، دوگانگی قوی لزوماً برقرار نیست.

### بهینه‌سازی نیمه معین

دوگانه یک مسئله بهینه‌سازی نیمه معین در شکل نابرابری پایین

minimize {\displaystyle c^{T}x\ }
مشروط بر اینکه {\displaystyle x\_{1}F\_{1}+\cdots +x\_{n}F\_{n}+G\leq 0} باشد.
برابر است با

maximize {\displaystyle \mathrm {tr} \ (GZ)\ }
مشروط بر اینکه {\displaystyle \mathrm {tr} \ (F\_{i}Z)+c\_{i}=0,\quad i=1,\dots ,n} و {\displaystyle Z\geq 0} باشد.

منابع
-----

1. ↑  *Proceedings of the International Congress of Mathematicians: Madrid, August 22-30, 2006* (به انگلیسی). Zürich: European Mathematical Society. ©2006-©2007. OCLC 74809272. `{{cite book}}`: Check date values in: `|تاریخ=` (help)
2. ↑  "An introduction to convex optimization for communications and signal processing". *IEEE Journal on Selected Areas in Communications* (به انگلیسی). **24** (8): 1426–1438. doi:10.1109/JSAC.2006.879347. ISSN 0733-8716.
3. 1 2 3 4 5  Zhang, Shuzhong; Sturm, J. F.; Luo, Z. Q. (1997). "Duality Results for Conic Convex Programming". *Econometric Institute Research Papers* (به انگلیسی). Archived from the original on 27 February 2021. Retrieved 12 March 2019.
4. ↑  Pataki, Gabor (2013-01-31). "Strong duality in conic linear programming: facial reduction and extended duals". *arXiv:1301.7717 [math]*.

پیوند به بیرون
--------------

* Boyd, Stephen P.; Vandenberghe, Lieven (2004). *Convex Optimization* (pdf). Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-83378-3. Retrieved October 15, 2011.
* نرم افزار MOSEK قادر به حل مشکلات بهینه‌سازی مخروطی است.
Pronunciation of "**Bobotie**".
**بوبوتی** (انگلیسی: Bobotie) غذای معروف آفریقای جنوبی است که شامل گوشت چرخ‌کرده ادویه دار پخته شده‌ای که بر لایه رویی آن تخم مرغ قرار گرفته‌است، می‌باشد.

طرز تهیه
--------

امروزه، آنطور که ممکن است بیشتر به نظر برسد، بوبوتی با گوشت گاو یا بره درست می‌شود، هرچند می‌توان از گوشت خوک هم در درست کردن این غذا استفاده کرد. در دستورالعمل قدیمی این غذا از زنجبیل، مرزنگوش و پوست لیموترش استفاده می‌شد. رواج پودر کاری، نحوه تهیه آن را آسان کرد ولی اصول ساختار کلی روش تهیه بر همان شیوه استوار است. برخی روش‌های تهیه این غذا، به اضافه کردن بادام و پیاز خردشده در ترکیب آن، روی آورده‌اند. به‌طور سنتی، بوبوتی میوه خشک همچون کشمش و سلطانی را در بر می‌گیرد. اغلب با برگ بو، گردو، چتنی و موز تزئین می‌شود. هرچند این غذا به‌طور چشمگیری تند نیست ولی تا اندازه ای چاشنی‌ها می‌تواند ترکیب پیچیده‌ای از طعم‌ها را به آن اضافه کند. به عنوان نمونه، مزه میوه خشک (به‌طور معمول زردآلو و کشمش یا سلطانی) در تضاد با طعمی است که پودر کاری ایجاد می‌کند.

پانویس
------

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Bobotie». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۵ فوریه ۲۰۲۳.

منابع
-----

1. ↑  Crais, C.; McClendon, T.V. (2013). *The South Africa Reader: History, Culture, Politics*. The World Readers. Duke University Press. p. 64. ISBN 978-0-8223-7745-0.
2. ↑  "Bobotie, a local and international winner" – Independent Online

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ بوبوتی موجود است. |
**سهراب سامانیان**(زادهٔ خرداد ۱۳۶۳، مزارشریف، بلخ) داستان نویس و روزنامه‌نگار معاصر افغانستان است.

زنده‌گی نامه
------------

سامانیان در سال ۱۳۸۰ از دبیرستان آریانای شهر مزارشریف فارغ شد و سپس وارد دانشگاه شد و در سال ۱۳۸۴ از بخش ژورنالیزم (روزنامه نگاری) دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه بلخ گواهینامهٔ لیسانس به دست آورد. 
او کارهای روزنامه نگاری را به گونهٔ جدی از سال ۱۳۸۱ با ماهنامهٔ راه آغاز کرد. سپس در همان سال مدیر مسؤول نشریه «شهرداری» شد. نخستین داستان کوتاه او در زمستان ۱۳۸۱ در ماهنامهٔ ادبی راه انتشار یافت و استقبال شد. او در سال ۱۳۸۳ کانون گزارشگران جوان را بنیانگزاری کرد و از آن سال تا ۱۳۸۶ به حیث رئیس این کانون بود. او اکنون مدیر مسؤول نشریهٔ پدیدار است و با بسیاری از رسانه‌های بلخ همکاری قلمی دارد. سهراب سامانیان از بنیانگزاران کاخ ادبی نگار و حلقهٔ فرهنگی زلف یار نیز است. 
او سومین فرزند صالح محمد خلیق، یکی دیگر از شاعران و نویسنده گان افغانستان است.

آثار
----

تا کنون از سهراب سامانیان یک مجموعهٔ داستان کوتاه به نام «سفر به سوی آفتاب» در سال ۱۳۸۳ از سوی انجمن نویسنده گان بلخ به چاپ رسیده است. مجموعهٔ داستان «عکس سیاه و سفید»، پژوهش ادبی «چگونه گی ادبیات کودکان و نوجوانان در افغانستان»، مجموعهٔ «ترانه‌های عامیانهٔ کودکان افغانستان»، پژوهش ادبی «روند داستاننویسی در بلخ» و «نقطه گزاری و ویرایش» از آثار آمادهٔ چاپ اواند.

منابع
-----

۱. مجموعهٔ داستان سفر به سوی آفتاب، پشتی کتاب.

۲. وبلاگ داستان‌های سهراب سامانیان: 

۳. وبلاگ یادداشت‌های سهراب سامانیان: 

۴. تلویزیون طلوع، بازدید ۱۱ اپریل ۲۰۰۸.
**سرویس استرالیا** (به انگلیسی: Services Australia)، که پیشتر به نام **ادارهٔ خدمات انسانی** (به انگلیسی: Department of Human Services) به اختصار DHS شناخته می‌شد، یکی از ادارات (وزارتخانه های) دولتی استرالیا است که خدماتی همچون فراهم نمودن سرویسهای رفاهی، تأمین اجتماعی و بهداشت را به مردم استرالیا ارائه می‌دهد.

در ۲۹ مه ۲۰۱۹ فرماندار کل استرالیا دستورالعمل اجرایی اداری جدیدی را جایگزین دستورالعمل قبلی کرد که نخست‌وزیر اسکات موریسون پس از انتخابات فدرال سال ۲۰۱۹ استرالیا پیشنهاد کرده بود. بر پایه آن نام این اداره در ساختار دولتی استرالیا به سرویس استرالیا تغییر داده شد.

پانویس
------

1. ↑  «About us». *Australian Government Department of Human Services*. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۹ مه ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۵-۲۹.
2. ↑  «چگونه از خدمات مددکار اجتماعی دپارتمان خدمات انسانی دولت استرالیا استفاده کنیم؟». *اس بی اس فارسی*. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۵-۲۹.
3. ↑  «نسخه آرشیو شده» (PDF). بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۳ آوریل ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۲۹ مه ۲۰۱۹.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد استرالیا است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
Species of dragonfly

***سنجاقک بال زرد*** (Sympetrum flaveolum) آسیابکی است که در اروپا و اواسط و شمال چین یافت می‌شود. اگرچه در بریتانیا ساکن نیست، اما گهگاه به تعداد زیادی به آنجا مهاجرت می‌کند. برای نمونه «سال‌های تهاجم» در سال‌های ۱۹۰۶، ۱۹۲۶، ۱۹۴۵، ۱۹۵۳ و ۱۹۹۵ رخ داد.

در بیشتر این نوع سنجاقک‌ها تقریباً نرها بدن قرمز دارند و در هر دو جنس مقادیر زیادی رنگ زرد زعفرانی در ناحیه پایه هر بال، به ویژه در بال‌های عقبی، قابل توجه است. سایر گونه‌ها به ویژه در ماده‌ها، ممکن است رنگ زرد نارنجی محدودی در نزدیکی پایه‌های بال‌ها داشته باشند، اما هرگز به اندازه گونه غالب گسترده نیست.

سنجاقک بال زرد زمانی که در یک مکان مستقر می‌شود پروازهای بسیار کوتاهی انجام می‌دهد و اغلب روی پوشش گیاهی کاملاً کم ارتفاع قرار می‌گیرد.

در جنوب اروپا، گونه‌های این سنجاقک در دریاچه‌های الیگوتروفیک با پوشش گیاهی غوطه ور، در ارتفاعات بالا زندگی می‌کنند. دما و پوشش گیاهی این زیستگاه‌ها احتمالاً توسط تغییرات آب و هوایی تغییر می‌کند. این گونه به عنوان یک شکارچی نقش مهمی در شبکه‌های غذایی دریاچه‌های مرتفع دارد. ناپدید شدن آن‌ها منجر به تغییراتی در شبکه‌های غذایی می‌شود.

منابع
-----

* "Sympetrum flaveolum". British Dragonfly Society. Retrieved 28 May 2011.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ سنجاقک بال-زرد موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| شناسه‌های آرایه | 
* BioLib:: 1669
* EoL: 131108
* GBIF: 1428248
* IUCN: 165501
* NCBI: 126069
* Fauna Europaea: 214401

 |
**سنجاقک دم‌آبی کمیاب** (نام علمی: *Ischnura pumilio*) نام یک گونه از سرده دم‌چنگالی‌ها (Ischnura) است.

تفاوت این گونه با دیگر گونه‌های دم‌چنگالی‌ها زیاد است و بنابراین تشخیص آن آسان است، بال‌نشانه (ترواستیگما) در بالهای جلویی حالت لوزی شکل متورم دارد و دو رنگ است، ممکن است بخش بالایی آن آبی رنگ شود و از همه مهمتر این است که اندازه بال‌نشانه در بال جلویی بزرگ‌تر از بال عقبی است (تقریباً دو برابر).
بال‌نشانه در بال‌های پشتی معمولاً تک رنگ بوده و دارای حالت دانه دار قهوه‌ای رنگ است.

معمولاً رنگ آبی در نرها مشخص تر است ولی ممکن است بسیار شبیه به هم یا همرنگ باشند.

ویژگی مهم دیگر این گونه حالت دگرفام (هتروکروم) یا با رنگ متفاوت نسبت به نرها است. در بعضی از جمعیت‌ها ماده‌هایی با رنگ نارنجی روشن یا خردلی تیره دیده می‌شوند که به فرم نارنجی معروف است. این نمونه نارنجی به ندرت در میان جمعیت و در تعداد بسیار کم دیده می‌شود.

این نمونه در سراسر ایران بیشتر با تعداد بالا در آب‌های دارای حرکت کمتر و دمای بیشتر دیده می‌شود.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Scarce blue-tailed damselfly». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۳ مه ۲۰۱۷.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ سنجاقک دم‌آبی کمیاب موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد زیست‌شناسی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
پاستای بوکاتینی
خوراک درست‌شده با پاستای بوکاتینی
**بوکاتینی** (به ایتالیایی: Bucatini) پاستایی ضخیم، اسپاگتی‌شکل و میان‌تهی است که به نی‌ای باریک شباهت داشته و از ترکیب آرد گندم دوروم با آب تهیه می‌شود. نام این پاستا برگرفته واژهٔ ایتالیایی búco به‌معنای «سوراخ» است و خود بوکاتینی از نظر لغوی به‌معنای «سوراخ‌شده» می‌باشد. اصطلاح بوکاتینی امروزه به پاستاهای خشک تولید کارخانه گفته می‌شود و پاستاهای تازه را *بوکاتینو* می‌نامند.

مدت زمان لازم برای پخت پاستای بوکاتینی بین ۹ تا ۱۳ دقیقه است.

طرز تهیه
--------

برای تولید پاستای بوکاتینی در کارخانجات، خمیر تهیه‌شده از آرد دوروم و آب را به‌شکل رشته‌هایی دراز و میان‌تهی درمی‌آورند که این سوراخ ممکن است قطری با اندازه‌های متفاوت داشته باشد. سپس پاستای به‌دست‌آمده را در آب‌نمک فراوان می‌جوشانند.

برای تهیهٔ این پاستا به‌شکل سنتی و تازه که در این روش پاستای تولیدی، بوکاتینو نامیده می‌شود تکه‌ای از خمیر را برداشته، آن را بر روی نی بوریا یا چوبی صاف و هموار لوله کرده و سپس در آب‌نمک می‌جوشانند.

مصرف
----

پاستای بوکاتینی معمولاً به‌تنهایی همراه با انواع سس‌های محلی خورده می‌شود. همچنین اندازه‌های بزرگتر آن را شکسته و در سوپ‌ها استفاده می‌کنند یا اینکه آن را در فر می‌پزند.

انواع دیگر
----------

**بوکاتونی** (به ایتالیایی: Bucatoni) نوع دیگری از این پاستاست که از نظر ظاهری به بوکاتینی شباهت دارد اما به‌نسبت از آن ضخیم‌تر است.

نگارخانه
--------

*

منابع
-----

1. 1 2  
«Bucatini Pasta». RecipeTips.Com. دریافت‌شده در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۱.
2. 1 2 3  «Bucatini». InterCooking.co.uk. دریافت‌شده در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۱.[*پیوند مرده*]
3. 1 2 3 4 5 6 7  Oretta Zanini De Vita. *Encyclopedia of pasta - Volume 26 of California studies in food and culture*. University of California Press, 2009, ISBN 0520255224. Google Books, (بازبینی به تاریخ ۱۷ اکتبر ۲۰۱۱).

| * ن
* ب
* و
پاستا |
| --- |
| انواع | 
* آچینی دی په‌په
* آنیولوتی
* آلفابت پاستا
* آنلی
* آنلینی
* بیگولی
* بوکاتینی
* کامپانل
* کانلونی
* کاپلینی
* کاسونچلی
* کازونتزیی
* کاواتاپی
* کاواتلی
* کانچیونی
* کونسیگلی
* کورزتتی
* کوسکوس
* کروکستی
* Egg barley
* فاگوتینی
* فارفاله
* فارفل
* فتوچینی
* فیوری (پاستا)
* فولیی زیتون
* فرگولا
* فوسیلی
* فوتزی
* گارگانلی
* گملی (پاستا)
* هالوسکی
* لانترنه
* لازانیا
* لازانیته
* لینگوئتینه
* لینگوئینی
* ماکارونی
* مافالده
* مافادینه
* مالتاشه
* ماتزلونه
* اوکی دی لوپو
* اورچیته
* اورزو
* پاپاردله
* پساتلی
* پاستینا
* پنه
* پی‌چی
* پیلوس
* پیتزوکری
* پتیتیم
* رادیاتوری
* راویولی
* ریگانتونی
* روتله
* روتینی
* ساشتونی
* سانیارلی
* شیالارتی
* اسپاگتی
* سپاتزله
* سترینگوتزی
* ستروتزاپرتی
* تالیاتله
* تاگلیرینی
* تورتلینی
* ترتلونی
* ترنته
* تریپولینه
* تروس چسوتزا
* ورمیچلی

 |
| روش طبخ | 
* آل دنته
* آل فورنو

 |
بوریس مویشزون (به روسی: Борис Гершевич Мойшезон)(زاده ۲۶ اکتبر ۱۹۳۷ در اودسا -درگذشته ۲۵ اوت ۱۹۹۳ در نیوجرسی) ریاضیدان اوکراینی اهل شوروی سابق بود. زمینه کاری مویشزون هندسه جبری بود و او به ویژه به دلیل خمینه‌هایی که به نام خود او خمینه‌های مویشزون نامیده شده اند نامدار است. مویشزون شاگرد ایگور شافارویچ در مؤسسه استکلوف در مسکو بود. و تخت سرپرستی ایلیا شاپیروف دکترای ریاضی خود را در دانشگاه لومونوسف به دست آورد. او در سال ۱۹۷۲ نامه‌ای اعتراضی را امضا کرد که در آن استادان یهودی به خاطر مخارج بالایی که دارندگان مدرک دکترا می باید برای سفر به خارج از کشور پرداخت می‌کردند شکایت کرده بودند. در همان سال او شوروی را ترک گفت و نخست در دانشگاه تل آویو و از سال ۱۹۷۷ در دانشگاه کلمبیا در نیویورک به عنوان استاد حضور داشت. در سالهای دهه ۱۹۶۰ او خمینه‌های مویشزون را معرفی نمود. این خمینه ها، خمینه‌های مختلط فشرده همبندی هستند که میدان تابع‌های مرومورف روی آن‌ها دارای درجه تعالی برابر با بُعد این خمینه‌ها است. در سال ۱۹۶۷ مویشزون ثابت کرد که یکی خمینه مویشزون، یک چندگونای تصویری است اگر و تنها اگر پذیرای یک متریک کلر باشد. مویشزون به دلیل یک حمله قلبی در هنگام کوه پیمایی در سال ۱۹۹۳ در گذشت.

منابع
-----

* "Boris Moishezon, Mathematician, 55". The Columbia University Record 19 (1). September 3, 1995. Retrieved August 24, 2011.
* Boris G. Moishezon, Columbia Professor Of Math, Dies at 55
* Boris Moishezon at the Mathematics Genealogy Project

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* اسرائیل
* هلند

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* مث‌سای‌نوت
* پروژهٔ تبارشناسی ریاضیات
* zbMATH

 |
| سایر | 
* ریرو (سوئیس)
	+ 1
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |
صفحه عنوان کتاب (Sefer Habahir)
**بهیر** یا **سفر هابهیر** (عبری: סֵפֶר הַבָּהִיר) (به منی کتاب روشنایی) یک کتاب کابالایی با نویسنده نامشخص است که معمولاً به ربی نهونیا بن هاکانا نسبت داده میشود. دلیل این امر این است که این کتاب با جمله "ربی نهونیا بن هاکانا گفت" شروع میشود. نام دیگر کتاب میدراش ربی نهونیا بن هاکانا מִדְרָשׁ רַבִּי נְחוּנְיָא בֶּן הַקָּנָה است. این کتاب یکی از مهمترین کتابهای اولیه کابالا بود.

عنوان
-----

این کتاب گاهی به عنوان میدراش ربی نهونیا بن هاکانا شناخته میشد. در بین کابالیستها این کتاب به نام سفر هابهیر شناخته میشد. دلیل این امر این است که در یکی از صفحات ابتدایی کتاب آیه "و مردان نور را ندیدند که روشن (بهیر) بود در آسمان (کتاب ایوب ۳۷:۲۱)".

تاریخچه
-------

* سال ۱۱۷۴ میلادی، بهیر در بین کابالیستها منتشر شد و در بین افرادی خاص دست به دست میگشت.
* سال ۱۳۳۱ میلادی، اولین تفسیر در مورد بهیر توسط ربی میر بن شلوم ابی ساهولا نوشته شد.
* قرن ۱۵ میلادی، بهیر به لاتین ترجمه شد ولیکن این ترجمه دارای غلطهای زیادی بود.
* سال ۱۶۵۱ میلادی، بهیر در آمستردام ترجمه و منتشر شد.
* سال ۱۷۰۶، بهیر در برلین چاپ شد.
* سال ۱۷۸۴، بهیر در کورتز چاپ شد.
* سال ۱۸۰۰، بهیر در لووف چاپ شد.
* سال ۱۸۸۳، بهیر در ویلنا چاپ شد.
* سال ۱۹۲۳، گرشوم شولم ترجمه آلمانی از بهیر چاپ نمود.

محتوا
-----

بهیر تفسیری عرفانی بر آیات ابتدایی کتاب پیدایش است. این کتاب از ۶۰ پاراگراف کوتاه تشکیل شده است. بهیر دارای تفسیری عرفانی از آیات کتاب مقدس است. همچنین کتاب دارای تفسیر عرفانی از صدا و شکل حروف عبری میباشد. همچنین کتاب دارای تفسیرهایی مرتبط با سفر یتزیرا بوده و دارای توصیفاتی برای استفاده از نامهای مقدس در سحر است.

### سفیروت

لغت عبری سفیروت در ابتدا در کتاب سفر یتزیرا مطرح شده است. در بهیر بحث در مورد سفیروت گسترش داده میشود. 

### خلقت دنیا

بر اساس بهیر دنیا توسط خدا در یک مرحله ایجاد نشده است. بر این تفسیر سفیروتها از زمان وجود خدا وجود داشته اند و خلقت تنها ظاهر شدن نور خدا در سفیروتهای پایینتر است. هر یک از سفیروتها دارای ویژگیهای فعال و غیر فعال است. از این رو حرف عبری جیمل (ג) که دارای شکلی مانند یک لوله که در انتها باز است میباشد. از این رو هر سفیروت قدرت را در یک طرف دریافت کرده و از طرف دیگر خالی میکند. ده سفیروت در واقع انرژی خداوند هستند. 

### حلول مجدد

کتاب بهیر ایده حلول مجدد روح را برای حل مشکل اینکه چرا افراد درستکار در این دنیا آزار میبینند ولیکن افراد نادرست زندگی مناسبی دارند مطرح میکند. "درستکار ممکن است در زندگی قبلی نادرست بوده باشد، ولیکن نادرست ممکن است درستکار بوده باشد"

جستارهای وابسته
---------------

* کابالا

پیوند به بیرون
--------------

* متن ترجمه انگلیسی کتاب بهیر

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Bahir». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۶ ژانویه ۲۰۱۵.
تمبری روسی با طرحی از بوراتینو
**بوراتینو** (روسی: Буратино) شخصیت اصلی کتاب کلید طلایی، یا ماجراهای بوراتینو (۱۹۳۶) اثر آلکسی نیکولایویچ تولستوی است. بوراتینو، که اساسش رمان ۱۸۸۳ ماجراهای پینوکیو اثر کارلو کولودی است، ریشه از شخصیتی در کمدی هنرمندان می‌گیرد. نام بوراتینو از واژه‌ای ایتالیایی مشتق شده که به معنای عروسک چوبی‌ست. این کتاب در ۱۹۳۶ منتشر شد و بوراتینو سریعاً به محبوبیت وسیعی بین کودکان اتحاد شوروی دست یافت که تاکنون باقی مانده‌است. فیلم‌های متعددی از این داستان تاکنون ساخته شده‌است.

شرح ماجرا
---------

بوراتیو هم مانند پینوکیو یک عروسک چوبی دماغ دراز است. بنا بر این داستان، او را پدر کارلو از یک تنه درخت ساخت و ناگهان زنده شد. بوراتینو پس از ایجاد شدن، به دلیل نجاری ناشیانه پدر کارلو دماغ دراز از آب در آمد. پدر کارلو سعی کرد کوتاهش کند ولی بوراتیو مقاومت کرد.

پدر کارلو تنها ژاکت خوبش را می‌فروشد تا برای او کتاب درسی بخرد و روانه مدرسه اش کند. به هر روی، حواس پسر با دیدن تبلیع یک نمایش عروسکی و کتاب‌های درسیش را می‌فروشد تا بلیط نمایش را بخرد. او در آنجا با دیگر عروسکها دوست می‌شود ولی کاراباس باراباس، صاحب عروسک شرور، می‌خواهد او را به دلیل اخلال در نمایش از بین ببرد.

کاراباس باراباس بوراتیو را پس از این که می‌فهمد خانه پدر کارلو دری مخفی دارد که او دنبالش می‌گشت رها می‌کند. کلیدی طلایی که زمانی در مالکیت کاراباس بود ولی او گمش کرده بود بازکننده این در مخفی بود. کاراباس بوراتینو را آزاد می‌کند و حتی به او پنج سکه طلا می‌دهد و از او فقط می‌خواهد مواظب خانه پدرش باشد تا جایی نروند.
داستان جلو می‌رود تا بوراتینو و دوستانش دنبال کلید طلایی بگردند و علیه کاراباس شرور و دوستان وفادارش تلاش کنند.

منابع
-----
**سنجاقک جواهر رودخانه** (نام علمی: *Calopteryx splendens*) نام یک گونه از سرده زیبابال است.

این سنجاقک با بال‌های رنگین و بدنی با جلای فلزی است. رنگ جلای فلزی در نرها متمایل به آبی و در ماده‌ها متمایل به سبز است. در ماده‌های با سنین بالا جلایی از رنگ مسی نیز به این رنگ زیبا اضافه می‌شود.

در جمعیت‌های خاص این زیرگونه یک نمونه هم‌فام (هوموکروم) با نر دیده می‌شود اما با این وجود تفاوت این نمونه با نرها آشکار است.
ماده‌ها در بیشتر موارد جلای سبز رنگ دارند.
ماده‌ها دارای بال‌نشانه (ترواستیگما) هستند که نرها این ویژگی را در این جنس ندارند.
بال‌نشانه به صورت تقسیم‌شده است که به این حالت بال‌نشانه کاذب (Pseudopterostigma) گفته می‌شود.

زیستگاه این گونه بیشتر آبهای زلال و با آلودگی کم با جریان مناسب و روان است. اغلب به نیزار و پوشش گیاهی جهت تخم‌گذاری وابسته هستند.
با آلودگی بیشتر رودخانه‌ها و چشمه‌ها بیشتر جمعیت‌ها در سال‌های اخیر در حال ناپدید شدن هستند. در ایران این گونه اکنون تنها در بخش‌های محدودی از شمال ایران یافت می‌شود. اما زیر گونه Calopteryx splendens intermedia در استان فارس زیاد دیده می‌شود.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Banded demoiselle». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۳ مه ۲۰۱۷.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ سنجاقک جواهر رودخانه موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد زیست‌شناسی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**بهزاد غریب‌‌پور** (زادۀ ۱۳۳۶ در سنندج – درگذشتۀ ۲۲ آذر ۱۴۰۱ در کانادا)، هنرمند گرافیک و تصویرگر کُرد اهل ایران می‌باشد. وی دانش‌آموخته رشته گرافیک از دانشکده هنر‌های زیبای دانشگاه تهران بود و سپس با تاسیس استودیوی «تینو گرافیک» از سال ۱۳۶۳ تا ۱۳۹۶ هجری شمسی، فعالیت خود در حیطه تصویرگری و طراحی گرافیک و تبلیغات را پی‌گرفت. تدریس در دانشکده هنر‌های زیبا و دانشگاه هنر و دوره‌ها و کارگاه‌های آموزش تخصصی تصویرگری و طراحی کتاب از دیگر فعالیت‌های فرهنگی وی بوده است. او درحالی که مدتی برای درمان بیماری در کانادا حضور داشت، در ۲۲ آذر ۱۴۰۱ درگذشت.

سابقه هنری
----------

بهزاد غریب‌پور بعد از فارغ‌التحصیلی از رشته گرافیک در دانشکده هنرهای زیبای تهران، در سال ۱۳۶۳ استودیوی شخصی خود به نام تینو گرافیک را تاسیس می‌کند و تا سال ۱۳۹۶ ه.ش در حیطه‌ی گرافیک و تصویرسازی در آن به فعالیت می‌پردازد. وی همچنین در طی فعالیت هنری خود، مدیریت هنری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، انتشارات افق، محراب قلم، قدیانی و سروش را نیز عهده‌دار بوده است. غریب‌پور ازسال ۱۳۶۸ تا ۱۳۹۳ عضو هیئت داوران جشنواره‌های محتلف تجسمی مانند دوسالانه تصویرگری تهران، جشنواره تصویرگری شاهکار‌های ادبی و جشنواره هنر‌های تجسمی فجر بود.
او از سال ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۴ شمسی عضو اولین هیات مدیره انجمن تصویرگران ایران بوده است. از فعالیت‌های بین‌المللی او می‌توان به شرکت در گردهمایی طراحی کتاب آسیاپاسیفیک یونسکو، سال ۱۹۸۴ میلادی در ژاپن اشاره کرد. در سال ۱۹۹۹ م. عضو هیات داوران جشنواره نوما، در همان مرکز فرهنگی یونسکو بود. او در سال ۲۰۰۱ به دعوت یونسکو در براتیسلاوا کارگاه برگزار کرد و در سال ۲۰۰۳ عضو هیات داوران جشنواره براتیسلاوا بود.

جستارهای وابسته
---------------

* بهروز غریب‌پور
* کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان

منابع
-----

1. ↑  «بهزاد غریب‌پور هنرمند گرافیست درگذشت». *مهرنیوز*. مهرنیوز. دریافت‌شده در ۱۵ دسامبر ۲۰۲۲.
2. ↑  «بهزاد غریب پور درگذشت». *دنیای اقتصاد*. دنیای اقتصاد. دریافت‌شده در ۱۵ دسامبر ۲۰۲۲.

* ««بهزاد غریب‌پور» گرافیست و تصویرگر درگذشت». *شهرآرانیوز*. شهرآرانیوز. دریافت‌شده در ۱۵ دسامبر ۲۰۲۲.
* ولی‌پور، ندا. «بهزاد غریب‌پور درگذشت». *خبرگزاری دانشجویان ایران ایسنا*. ایسنا. دریافت‌شده در ۱۵ دسامبر ۲۰۲۲.
* «بهزاد غریب پور درگذشت». *سینماپرس*. سینماپرس. دریافت‌شده در ۱۵ دسامبر ۲۰۲۲.
* علیپور، سمیه. «بهزاد غریب‌پور». *پشت بام*. پشت بام. دریافت‌شده در ۱۵ دسامبر ۲۰۲۲.
**بشیره بن مراد** (عربی: *بشيرة بن مراد*) (زاده: سال ۱۹۱۳ – درگذشته: ۴ می ۱۹۹۳) از رهبران جنبش زنان تونس بود، وی در یک خانواده مشهور مذهبی و علمی به دنیا آمد، پدر بزرگ وی شیخ احمد بن مراد یک مفتی حنفی، و پدرش شیخ محمد صالح بن مراد از شیوخ اسلام حنفی بود.

فراگیری
-------

بشیره آموزشهای خود را از جمعی از شیوخ مسجد الزیتونه از جمله پدربزرگش و محمد مناشو که به وی ادبیات و نویسندگی را آموخت فراگرفت. وی همزمان به حفظ قرآن و یادگیری عربی پرداخت و بسیاری از اشعار عربی را نیز حفظ نمود و توانست به نویسندگی در مطبوعات و سخنرانی در اجتماعات زنان و حتی جلسات مختلط بپردازد.

فعالیت در اتحادیه زنان
----------------------

بشیره بن مراد به همراه خواهرش نجیبه و تعداد دیگری از زنان مرفه تونسی به فعالیت در امور خیریه پرداخت، در دسامبر ۱۹۳۶ جزو پایه‌گذاران اتحادیه زنان تونس بود، این اتحادیه در سال ۱۹۳۸ به رسمیت شناخته شد و علی‌رغم اینکه به این اتحادیه جواز داده نشد ولی تا سال ۱۹۵۱ فعالیت می‌کرد.

اولین فعالیت برجسته بشیره مراد تأسیس انجمن زنان در سال ۱۹۳۶ بود که در برگیرنده زنان فعال در زمینه ملی و فرهنگی می‌شد و هدف آن خدمت به کشور و بهبودی و ارتقاء وضعیت زنان تونس بود. بلافاصله بعد از تأسیس این انجمن یک رژه بزرگ توسط زنان در پایتخت برگزار شد که بشیره بن مراد در حالی که پرچم تونس را حمل می‌کرد در جلوی آن قرار داشت. این انجمن نمایندگی‌هایی در نقاط مختلف کشور دایر کرد.

افکار
-----

بشیره بن مراد در یکی از فراخوانهایش به آموزش در سال ۱۹۳۸ نوشت: «زنان تونسی پیشرفت کرده‌اند و ایده‌های خود را گسترش داده‌اند و روند امور را هم دنبال می‌کنند خوب و بد و زشت و زیبای کشور از هر جنبه را فهم می‌کنند، در انجمن‌های خیریه و جلسات علمی شرکت می‌کنند و من بخاطر همه اینها خوشحالم.
من از مردمم می‌خواهم که به سختی برای علم و دانش تلاش کنند، برای گسترش آموزش و کنار زدن موانع دختران تونسی مدرسه بسازند و برای کمک جدی در مسیر کاری مفید، صحبتها و اتهام زنی را ترک کنند.»
بعد از استقلال تونس بشیره بن مراد از مشارکت فعال در کار زنان محروم شد.

منابع
-----

1. ↑  «من الذاکرة الوطنیة:بشیرة بن مراد رائدة الحرکة النسائیة فی تونس». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۹.
2. ↑  «الذکری 23 لوفاة بشیرة بن مراد رائدة الحرکة النسویة التونسیة». *www.jomhouria.com*. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۹-۲۵.
3. ↑  «Poste Tunisienne: 2 timbres dédiés à Bchira Ben Mrad et Tahar Ben Ammar». *Réalités Online* (به فرانسوی). ۲۰۱۶-۱۲-۱۹. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۹-۲۵.
4. ↑  Borsali, Noura. "Bchira Ben Mrad: Notre préoccupation première était l'indépendance de notre pays". *Réalités*. Archived from the original on 2011-09-21.
5. ↑  بشیرة بن مراد[*پیوند مرده*]
6. ↑  «La Poste Tunisienne rend hommage à Bchira Ben Mrad et Tahar Ben Ammar». *Chroniques.tn* (به فرانسوی). ۲۰۱۶-۱۲-۱۷. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۹-۲۵.
7. ↑  بشیرة بن مراد: الرائدة آلتی لم تنل حظها فی الحیاة و بعد الممات[*پیوند مرده*]
8. ↑  "Nouveau livre de Hatem Karoui :" B'chira Ben M'rad (1913-1993), libératrice de la femme tunisienne»". *Espace Manager* (به فرانسوی). Retrieved 2021-09-25.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «بشیرة بن مراد». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عربی*، بازبینی‌شده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Bchira Ben Mrad». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷.
**به سوی یک معماری** (به فرانسوی: Vers une architecture) که پس از آن که فردریک اچلز آن را به انگلیسی در سال ۱۹۲۷ با عنوان به ***سوی یک معماری جدید*** (به انگلیسی: Towards a New Architecture) ترجمه کرد، شناخته می‌شود. این کتاب مجموعه ای از جستارهایی است که لو کوربوزیه نوشته‌است و مفهوم معماری مدرن را بررسی و حمایت می‌کند. این کتاب تأثیر ماندگاری در حرفه معماری داشته‌است، به عنوان بیانیه‌ای برای نسلی از معماران، موضوعی برای نفرت گروهی و بی‌تردید اثری مهم از نظریه معماری است. مورخ معماری، رینر بانام، نوشت که تأثیر آن «فراتر از هر اثر معماری دیگری است که در این قرن [بیستم] تا به امروز منتشر شده‌است»، و این تأثیر بی نظیر تا قرن بیست و یکم همچنان ادامه دارد.

این کتاب مجادله‌ای شامل هفت جستار است، همهٔ آن‌ها به جز یکی از آنها در مجله *L'Esprit Nouveau* از آغاز سال ۱۹۲۱ منتشر شد. هر مقاله روندهای معاصر التقاط و آرت دکو را رد می‌کند، و آنها را با معماری‌ای جایگزین می‌کند که منظور از آن چیزی بیشتر از یک تجربه در سبک بود. بلکه معماری که اساساً چگونگی تعامل انسانها با ساختمانها را تغییر می‌دهد. این شیوه جدید زندگی ناشی از روحیه جدیدی است که عصر صنعتی را تعریف می‌کند و خواستار تجدید معماری مبتنی بر کارکرد و زیبایی‌شناسی جدید مبتنی بر شکل ناب است.

نویسندگی کتاب پیچیده بود. لوکوربوزیه مالکیت مشترک *L'Esprit Nouveau* را با نقاش نابگرا آمده ازانفان داشت. آنها بسیاری از مقاله‌های اصلی را با عنوان "Le Corbusier-Saugnier" به امضا می‌رساندند و ازانفان از دوستان نزدیک کوربوزیه بوده‌است. ازانفان از نگارش این کتاب را منکر شد و ادعا کرد که این مقاله براساس گفتگوهایی است که این دو درمورد نظریه‌هایی آگوست پره و آدولف لوس داشته‌اند. هرچه این کتاب بیشتر شناخته می‌شد، دعوای آنها داغ تر شد. ازانفان شروع به ادعای نه تنها اعتبار بیشتر برای تألیف کرد همچنین مدعی شد که لو کوربوزیه با تقدیم کردن نسخه اصلی به ازانفان، او را به طرز زیرکانه‌ای جدا کرده‌است.

ترجمه انگلیسی کتاب نیز با توجه به تغییر سبک و تحولات بسیار خاص در متن، باعث ایجاد اختلاف نظر شده‌است. این تغییرات باعث انتقاد و اصلاح آن شده‌است، حتی بعضی از آنها شروع به تعریف زبان معماری کردند. ترجمه جدیدی در سال ۲۰۰۷ منتشر شد که مدعی است که به زبان لوکوربوزیه و قصد او نزدیک تر است.

جستارهای وابسته
---------------

* پنج اصل معماری لو کوربوزیه

منابع
-----

1. ↑  Banham, Reyner (1960). *Theory and Design in the First Machine Age*. New York: Praeger. p. 246.
2. ↑  Jean-Louis Cohen, "Introduction" to *Toward an Architecture.* Los Angeles: Getty Research Institute, 2007. p. 143
3. ↑  Kenneth Frampton: "Corbu, Construed: The new translation of Vers une architecture favors precision over poetry.", in *Architect*, March 2008

منابع
-----

* Le Corbusier. *Toward an Architecture.* Translated by John Goodman. Los Angeles: Getty Research Institute, 2007
* Le Corbusier. *Towards a New Architecture*. Translated by Frederick Etchells. London: J. Rodker, 1931. Reprint New York: Dover Publications, 1985.
* 1929 French edition digitized at Bibliothèque Nationale de France
**سقف‌های تیرپوش** در زمره ساده‌ترین و احتمالاً اولین اجزاء دست ساز باربر افقی می‌باشند که بار وارده را به جرزها منتقل می‌کند. این سیستم سازه‌ای افقی، بار سقف را با تحمل خمش به جرزها انتقال می‌دهند. تغییر فرم تیر چوبی و نزدیک شدن شکل آن به کمانی از دایره باعث ایجاد تنش‌های مختلفی در آن می‌شود که در محل تکیه گاه‌ها با نزدیک شدن تارها به هم «فشار» و در پایین با دور شدن تارها از هم «کشش» ایجاد می‌شود، به این ترتیب در مرکز تیر تارخنثی به همان اندازه سابق باقی مانده و «خمش» ایجاد می‌شود.

این سامانهٔ سازه‌ای، مجموعه‌ای از سازه‌های باربر متشکل از دیوارهای چوبی با تیرک‌های عمودی یا دیوارهای خشتی، آجری و سنگی است که توسط تیرهای چوبی افقی و لایه‌های روی آن پوشیده می‌شود.

تاریخچه
-------

پیشینهٔ ساختمان‌های تیرپوش به بیش از ۸۰۰۰ سال پیش باز می‌گردد. در آن تاریخ سازندگان بناها قادر به پوشش فضا با روش تاقی نبودند. آثار به جا مانده در تپه زاغه از وجود ساختمان‌های تیرپوش حکایت می‌کند. استفاده از تیر جهت پوشش فضاها تا دوره پارتی در معماری بناهای شاخص و بزرگ ایران استمرار داشت. اما از این دوره به بعد کاربرد این شیوه در معماری بناهای خاص و یادمانی کمتر شد و بیشتر مساجد و مدارس بزرگ با روش تاقی پوشیده شدند.

اجزای ساختمان‌های تیرپوش
------------------------

1. پایه یا دیوار:اندام عمودی سازه که تیرهای چوبی و اجزای روی آن را تحمل می‌کند و بار وارده را به زمین انتقال می‌دهد.
2. پالار:تیر اصلی حمال روی ستون است.
3. فرسب:تیرهای چوبی که روی پالار قرار می‌گیرند. اگر پالار نباشد فرسب‌ها مستقیما روی دیوار قرار می‌گیرند.
4. تیر:عنصری که روی فرسب قرار می‌گیرد.
5. تیرچه:چوبهایی با ضخامت حدود ۵ تا ۸ سانتیمتر که روی تیرها قرار می‌گیرند. گاهی از تخته ضخیم بجای تیرچه استفاده میشده.
6. لایه‌های گیاهی روی تیرچه‌ها:پس از قرارگیری تیرچه‌ها برای اینکه سطحی یکدست به وجود بیاید از عناصر گیاهی مانند حصیر یا سرخس وحشی خشک شده‌استفاده می‌کنند. ای مواد روی تیرچه‌ها را می‌پوشاند و مانع نفوذ رطوبت ساختمایه‌های گلی به بخش چوبی می‌شود.
7. پوشش نهایی بام:پس از قرارگیری حصیر یا پوشش گیاهی روی آن چند لایه ساختمایه قرار می‌گیرد. این لایه‌ها نقش عایق رطوبتی و حرارتی را دارند و یکی از سخت‌ترین مراحل اجرای پوشش تخت هستند. موادی مانند غوره گل،کاهگل در چند لایه و فرش آجری اجزای اصلی پوشش نهایی می‌باشند.

کاربرد جغرافیایی
----------------

بیشترین کاربرد ساختمان‌های تیرپوش در معماری بومی ایران دیده می‌شود. آبادی‌های بسیاری در استان‌های کردستان، لرستان، آذربایجان، خوزستان، هرمزگان، بوشهر، خراسان و نواحی کوهستانی مرکزی از این روش بهره گرفته‌اند.

منابع
-----

1. ↑  کتاب معماری ایرانی نیارش|تحقیق و تالیف غلامحسین معماریان|تدوین هادی صفایی پور
کلیسای بورگه
**بورگه** محله و شهرداری سابق در شهرستان اوستفولد، نروژ است. محل امورزی بورگه در قسمت شمال شرقی شهر فردریکستاد در نزدیک مرز سارپسبورگ واقع است.

تاریخ
-----

محله بورگه در ۱ ژانویه ۱۸۳۸ به عنوان یک شهرداری تأسیس شد. ناحیه تورسنس به عنوان شهرداری متعلق به خود در ۱ ژانویه ۱۹۱۰ از بورگه جدا شد. این انشعاب باعث شد که جمعیت بورگه به ۶۴۶۶ نفر برسد. در سال ۱۹۵۱ بخشی از بورگه با ۵۳ نفر به شهرداری فردریکستاد منتقل شد و در ۱ ژانویه ۱۹۶۴ املاک گرادسورد (Gansrød) و اولفنگ (Ulfeng) با ۳۰ نفر از بورگه جدا شدند. در حالی که اکثریت تورسنس (Torsnes) دوباره با بورگه متحد شد. پس از ادغام، بورگه ۹۲۱۲ نفر جمعیت داشت. باقیمانده بورگه (به همراه کرکروی (Kråkerøy)، اونسوی (Onsøy) و رولسوی (Rolvsøy) ) در ۱ ژانویه ۱۹۹۴ با شهر فردریکستاد ادغام شدند. قبل از ادغام، بورگه ۱۱۹۵۹ نفر جمعیت داشت.

کلیسای بورگه (*Borge Kirke*) در سال ۱۸۶۱ ساخته شد. این بنا از سنگ ساخته شده و دارای ۲۷۰ صندلی است. این کلیسا در سال ۱۹۵۰ بازسازی شد. اولین کلیسای ساخته شده در این مکان به سنت اولاو اختصاص داشت. کلیساهای این مکان چندین بار سوخته اند.

نام
---

شهرداری (در اصل محله) از مزرعه بورگه (اسکاندیناوی *Borgar*) نامگذاری شد، زیرا اولین کلیسا در زمین آن ساخته شد. این نام به صورت جمع *بورگ* "قلعه تپه "است. اما بقایای چنین قلعه ای در این منطقه شناخته شده نیست.

رولد آموندسن، کاشف قطبی، در بورگه به دنیا آمده‌است.

منابع
-----

1. ↑  *Borge Kirke* (Borge menighet)

دیگر منابع
----------

* Dag Jukvam / Statistics Norway (1999). "Historisk oversikt over endringer i kommune- og fylkesinndelingen" (PDF). Archived from the original (PDF) on 2003-03-10.
**بهروز حشمت** (زاده ۱۳۳۲ در تبریز) از مجسمه سازان برجسته ایران و عرصه جهانی است که در اتریش اقامت دارد.

زندگی
-----

بهروز حشمت پس از اقامت در اتریش تحصیلات آکادمیک خود را در مدرسه عالی هنرهای زیبای وین به پایان برد.
بهروز حشمت که چند جایزه مهم از نهادهای فرهنگی اتریش و آلمان برای کارهایش دریافت کرده، پیش از انقلاب ایران از دست‌اندرکاران کارخانه ماشین‌سازی تبریز بود.
او پس از ساخت تندیس کار و اندیشه که جلوی درب ورودی کارخانه ماشین‌سازی و در میدان قراملک تبریز کار گذاشته شد، مورد توجه مهندس تقی توکلی بنیانگذار و مدیر کارخانه ماشین‌سازی قرار گرفت و با پشتیبانی‌های مهندس توکلی به درون کار و پیشه و هنر تندیس تراشی راه یافت و مجسمه‌ساز شد. کار مجسمه‌سازی با آهن را از اوایل دهه ۱۳۵۰ (۱۹۷۰) آغاز کرد.این مجسمه‌ساز ایرانی مقیم وین، مدال طلای بزرگ خود را به سیمین بهبهانی شاعر سرشناس ایرانی اهدا کرد. خانه هنرمندان اتریش این مدال را به بهروز حشمت به خاطر ساخت و نصب یکی از مجسمه‌های وی در یکی از مهمترین کنیسه‌های یهودیان در وین به وی اهدا کرده بود.

آثار
----

از معروف‌ترین کارهای او مجسمه عاشیقلار پارک ایل‌گلی تبریز، مجسمه کار و اندیشه میدان شرکت ماشین‌سازی تبریز و برخی از آثار او که از آهن ساخته شده‌اند، در خیابان‌های مرکزی شهر وین نصب شده‌است.
اثری از بهروز حشمت، مجسمه‌ساز سرشناس ایرانی مقیم اتریش، در یک کنیسه متعلق به یهودیان در وین نصب شد. مجسمه بهروز حشمت، در واقع، بخشی از مجموعه دیوارهای وی است که اکنون در قسمت جلو کنیسه نصب شده‌است. این مجسمه، که همانند دیگر کارهای حشمت از آهن آفریده شده، تمثیلی از شکاف رود نیل، به هنگام عبور قوم بنی اسراییل همراه پیامبر خود می‌باشد.

جوایز
-----

بهروز حشمت تا‌کنون موفق به دریافت دو جایزه «آناسوسمان» و جایزه اول مجسمه‌سازی «گابرووا» بلغارستان و مدال طلای خانه هنرمندان اتریش شده است.

نگارخانه
--------

* مجسمه کار و اندیشه میدان شرکت ماشین‌سازی تبریزمجسمه کار و اندیشه میدان شرکت ماشین‌سازی تبریز

منابع
-----

1. ↑  «از درد مشترک در مهمانی بهروز حشمت». رادیو فردا.
2. ↑  «مجسمه‌های بهروز حشمت در خیابان‌های وین». *BBC News فارسی*. ۲۰۱۰-۰۷-۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۳-۲۱.
3. ↑  «بهروز حشمت مجسمه‌ساز مقیم وین، مدال طلای بزرگ خود را به سیمین بهبهانی اهدا کرد». رادیو فردا.
4. ↑  «اثری از بهروز حشمت در کنیسه یهودیان اتریش». *www.iranjewish.com*. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۳-۲۱.
5. ↑  «از درد مشترک در مهمانی بهروز حشمت». *رادیو فردا*. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۳-۲۱.
6. ↑  (www.dw.com)، Deutsche Welle. «هراس از بی‌خانمانی و اشتیاق خانه در مجسمه‌های بهروز حشمت | DW | 22.09.2014». *DW.COM*. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۳-۲۱.
7. ↑  «مجسمه‌های بهروز حشمت در خیابان‌های وین». *BBC News فارسی*. ۲۰۱۰-۰۷-۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۳-۲۱.
8. ↑  «اثری از بهروز حشمت در کنیسه یهودیان اتریش». انجمن کلیمیان تهران.
9. ↑  «بهروز حشمت و آشیقلار». تبیان.
10. ↑  ««ستون‌ها»ی بهروز حشمت در خیابان‌های وین». دنیای اقتصاد.
**بهروز احمدی** (زادهٔ آبان ۱۳۲۵ در تهران – درگذشتهٔ ۱۵ شهریور ۱۳۹۱ در تهران) معمار ایرانی و طراح پروژه‌های ساختمان آرمیتا در خیابان بخارست تهران، موزهٔ قرآن و نمای ساختمان جدید مجلس شورای اسلامی ایران است. این مهندس معمار با مجموعه فعالیت‌های خود در زمینهٔ معماری، نزدیک به نیم قرن به معماری و هنر ایران خدمت کرد.

زندگی
-----

اعضای مهندسین مشاور شارستان  
 به ترتیب از راست به چپ: کمال‌الدین ایمانی، بهروز احمدی، بهرام فریورصدری و شهریار قدیمی
بهروز احمدی در آبان ماه ۱۳۲۵ در تهران به دنیا آمد.

بهروز احمدی در سال ۱۳۴۴ وارد دانشگاه تهران و در سال ۱۳۵۳ از آن فارغ‌التحصیل شد.

این معمار پیشکسوت در نهایت در صبح روز چهارشنبه ۱۵ شهریور ماه ۱۳۹۱، در سن ۶۶ سالگی بر اثر ایست قلبی درگذشت. پیکر این معمار صبح روز ۱۶ شهریور ۱۳۹۱، از مقابل دفتر مهندسین مشاور شارستان تشیع و در بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.

فعالیت‌ها
---------

ساختمان آرمیتاژ در خیابان بخارست
بهروز احمدی عضو هیئت مدیرهٔ شرکت مهندسان مشاور شارستان و یکی از بنیانگذاران این شرکت بوده که امروز آثار ماندگاری از او برجای مانده‌است. احمدی طراح پروژه‌های ساختمان آرمیتاژ در خیابان بخارست، میدان آرژانتین تهران، موزهٔ قرآن واقع در مجموعهٔ نهاد ریاست‌جمهوری ایران و نمای ساختمان جدید مجلس شورای اسلامی ایران است. این مهندس معمار با مجموعه فعالیت‌های خود در زمینهٔ معماری، نزدیک به نیم قرن در زمینهٔ معماری و هنر ایران فعالیت کرد.

از دیگر آثار او می‌توان به ساختمان‌هایی همچون فروشگاه کوروش، مجتمع ساختمان‌های اداری بم، موزهٔ منطقه‌ای سیستان و بلوچستان، طراحی فرشی به مساحت هزار مترمربع در میدان شهید بهشتی شهر تبریز (مشهور به میدان فرش) و طراحی نمای بیمارستان چشم پزشکی نگاه بعنوان معمار همکار شرکت توسعه بنای کسری اشاره کرد.

بهروز احمدی در طول دورهٔ فعالیت حرفه‌ای خود حدود ۹۰ پروژه انجام داده که بیشتر این پروژه‌ها در به آثاری نمادین و به‌یادماندنی برای ایرانیان بدل شده‌است. او در آثارش با المان‌های سنتی کار می‌کرد. او طرح برج آرمیتاژ در خیابان بخارست تهران را با الهام از پستخانهٔ سابق ایران و ساختمان مجتمع ادارات بم را با الهام از ساختمان‌های ارگ بم طراحی کرد. احمدی خود در مورد سبک معماری‌اش گفته بود:

> از دیدگاه من معمار در طول زندگی از محیط اطراف و وسایط ارتباط جمعی و نشریات و تحولات الگوهای زندگی، ناخودآگاه و گاه به اختیار، تأثیر می‌پذیرد و معماری موفق فارغ از سبک‌های معماری باید با نیازهای روز اجتماع منطبق باشد؛ ولی در محیطی که تمام ضوابط فنی و روابط اجتماعی و الگوهای زیست در حال تحول است، پیروی از یک تفکر معماری (هرچند در جوامع شکل‌یافته به‌طور جدی مطرح شود)، نمی‌تواند لزوماً نتایج مطلوب در پی داشته باشد.
> 
>

پی‌نوشت
-------

1. 1 2 3 4 5 6 7  «طراح خانهٔ ملت…»،  *خبرگزاری میراث*.
2. 1 2 3  «پیکر بهروز احمدی…»،  *ایسنا*.

منابع
-----

* «طراح خانهٔ ملت جدید درگذشت: خداحافظی با بهروز احمدی». خبرگزاری میراث فرهنگی. ۱۳۹۱. بایگانی‌شده از اصلی در ۷ سپتامبر ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۶ سپتامبر ۲۰۱۲. از پارامتر ناشناخته `|ماه=` صرف‌نظر شد (کمک)
* «پیکر بهروز احمدی، معمار پیشکسوت، به خاک سپرده شد». ایسنا. ۱۳۹۱. بایگانی‌شده از اصلی در ۶ سپتامبر ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۸ ژانویه ۲۰۲۱. از پارامتر ناشناخته `|ماه=` صرف‌نظر شد (کمک)
**سنتز ایندول ننیچسکو** (به انگلیسی: Nenitzescu indole synthesis) یک واکنش شیمیایی است که طی آن مشتقات ۵-هیدروکسیایندول از بنزوکینون و بتا-آمینوکروتونین استرها، تولید می‌شود.

سنتز ایندول ننیچسکوسنتز ایندول ننیچسکو
این واکنش به افتخار کاشف آن، کوستین ننیچسکو که برای اولین بار آن را در سال ۱۹۲۹ کشف کرد، نامگذاری شده‌است. این واکنش می‌تواند با ترکیبات حاوی گروه‌های جانبی(R) مختلف از جمله متوکسی، اتیل، پروپیل و هیدروژن انجام شود. این سنتز از آن جهت جالب توجه است که ایندول‌ها پایه و اساس تعدادی از مولکول‌های مهم زیست‌شیمیایی، از جمله پیام‌رسان‌های عصبی و کلاس جدیدی از ترکیبات ضدتومور هستند.

سازوکار
-------

سازوکار واکنش ننیچسکو شامل یک واکنش افزایشی مایکل و به دنبال آن یک حمله هسته‌دوستی توسط پیوند پای انامین و نهایتاً یک واکنش حذفی است.

سازوکار سنتز ایندول ننیچسکوسازوکار سنتز ایندول ننیچسکو

کاربردها
--------

ساختار ۵-هیدروکسی‌ایندول پایه و اساس تعدادی از مولکول‌های مهم زیست‌شیمیایی است. از جمله آن‌ها می‌توان به سروتونین (انتقال دهنده عصبی)، ایندومتاسین (یک ماده ضد التهاب غیر استروئیدی)؛ L-761,066 (یک مهارکننده انتخابی کوکس۲) و LY311727 (یک مهارکننده فسفولیپاز ترشحی)، اشاره کرد. در حال حاضر، یکی از جالب‌ترین کاربردهای سنتز ننیچسکو توانایی آن در تولید پیش ماده ترکیبات ضدتومور است.

منابع
-----

1. ↑  Nenitzescu, C.D. (1929). "Derivatives of 2-methyl-5-hydroxyindole". *Bull. Soc. Chim. Romania*. **11**: 37–43.
2. ↑  Allen, G.; Pidacks, C.; Weiss, M. (5 June 1996). "The Mitomycin Antibiotics. Synthetic Studies". *J. Am. Chem. Soc.* **88** (11): 2536–2544. doi:10.1021/ja00963a032. PMID 5941382.
3. 1 2  Schenck, Lothar Werner; Kuna, K.; Frank, W.; Albert, A.; Asche, C.; Kucklaender, U. (10 January 2006). "1,4,9,10-Anthradiquinone as precursor for antitumor compounds". *Bioorganic & Medicinal Chemistry*. **14** (10): 3599–3614. doi:10.1016/j.bmc.2006.01.026. PMID 16458517.
4. ↑  Li, Jie Jack (2009). *Name Reactions, 4th ed*. Berlin: Springer-Verlag. pp. 391–392. ISBN 978-3-642-01052-1.
5. ↑  Ketcha, Daniel M.; Wilson, L.J.; Portlock, D.E. (2000). "The solid-phase Nenitzescu indole synthesis". *Tetrahedron*. **41** (33): 6253–6257. doi:10.1016/S0040-4039(00)00697-3.
**سنتز نیتریل کلبه**(به انگلیسی: Kolbe nitrile synthesis) روشی برای تهیه آلکیل‌نیتریل‌ها از واکنش آلکیل هالید مربوطه با یک سیانید فلزی است. محصول جانبی این واکنش تشکیل یک ایزونیتریل است زیرا یون سیانید یک هسته‌دوست دوسردندانه است و طبق قانون کورنبلوم قادر به واکنش با کربن یا نیتروژن است. این واکنش به افتخار هرمان کلبه، شیمیدان آلمانی نامگذاری شده‌است.

{\displaystyle {\ce {{\underset {alkyl\ halide}{R-X}}+{\underset {cyanide\ ion}{CN^{\ominus }}}->{\underset {alkyl\ nitrile}{R-C{\equiv }N}}+{\underset {alkyl\ isonitrile}{R-{\overset {\oplus }{N}}{\equiv }C^{\ominus }}}}}}

نسبت تشکیل هر دو ایزومر به حلال و سازوکار واکنش بستگی دارد. با استفاده از سیانیدها قلیایی مانند سدیم سیانید و حلال‌های قطبی، نوع واکنش یک واکنش جانشینی هسته‌دوستی دومولکولی (SN2) است، که طی آن آلکیل‌هالید توسط اتم کربن هسته دوست‌تر از یون سیانید مورد حمله قرار می‌گیرد. این نوع واکنش همراه با دی‌متیل سولفوکسید به عنوان حلال یک روش مناسب برای سنتز نیتریل‌ها است. استفاده از DMSO پیشرفت عمده ای در توسعه این واکنش بود، زیرا این ماده برای الکترون‌دوست‌های با مانع فضایی بیشتر (هالیدهای ثانویه و نئوپنتیل هالیدها) بدون واکنش‌های جانبی بازآرایی عمل می‌کند.

جستارهای وابسته
---------------

* واکنش رزنموند–فون براون، واکنشی مشابه برای سنتز نیتریل‌های آروماتیک

یادداشت
-------

1. ↑  ambident nucleophile

منابع
-----

1. ↑  Organikum, 22. Edition (German), Wiley-VCH, Weinheim, 2004, شابک ‎۳−۵۲۷−۳۱۱۴۸−۳
2. ↑  پورجوادی، علی (۱۳۹۳). *واژه نامه علوم و فناوری شیمی*. تهران: فرهنگ معاصر. ص. ۲۰. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۱۰۵-۰۷۱-۸.
3. ↑  L. Friedman, Harold Shechter (1960). "Preparation of Nitriles from Halides and Sodium Cyanide. An Advantageous Nucleophilic Displacement in Dimethyl Sulfoxide". *Journal of Organic Chemistry*. **25** (6): 877–879. doi:10.1021/jo01076a001.