نسخهٔ دست‌نویسِ اولین پرلود از کتاب اول کلاویه خوش آهنگ (۱۷۲۲)
**پرلود و فوگ در دو ماژور** (انگلیسی: Prelude and Fugue in C major, BWV 846) یک اثر موسیقی برای ساز شستی‌دار است که توسط یوهان سباستیان باخ نوشته شده‌است. این نخستین «پرلود و فوگ در دو ماژور (BWV 846)»، از کتاب اولِ کلاویه خوش‌آهنگ است، که شامل ۴۸ قطعهٔ «پرلود و فوگ» در گام‌های «ماژور و مینور» می‌باشد. یک نسخهٔ اولیه از (BWV 846A) در «*جزوهٔ پیانو برای ویلهلم فریدمن باخ*» نیز یافت می‌شود.

تحلیل
-----

### پرلود

پرلود ۳۵ میزان طول دارد و بیشتر از آکورد شکسته تشکیل شده‌است. چهار میزان اولِ مقدمه بدین شرح است:

{
      <<
      \new PianoStaff <<
        \new Staff <<
           \clef treble \key c \major \time 4/4
           \new Voice \relative c'' {
                \voiceOne r8 g16 c e g, c e r8 g,16 c e g, c e 
                r8 a,16 d f a, d f r8 a,16 d f a, d f
                r8 g,16 d' f g, d' f r8 g,16 d' f g, d' f
                r8 g,16 c e g, c e r8 g,16 c e g, c e 
                }
           \new Voice \relative c' {
                \voiceTwo r16 e8._~ e4 r16 e8._~ e4
                r16 d8._~ d4 r16 d8._~ d4
                r16 d8._~ d4 r16 d8._~ d4
                r16 e8._~ e4 r16 e8._~ e4
                }
  >>
        \new Staff <<
           \clef bass \key c \major \time 4/4
           \new Voice \relative c' {
                c2 c c c b b c c
                }
  >>>>
>>  }

پرلود با واریاسیون‌های مختلف روی هارمونی و تغییر گام ادامه پیدا می‌کند و در انتها، با یک آکورد دو ماژور پایان می‌یابد.

### فوگ

این فوگ ۲۷ میزان طول دارد و برای چهارصدا نوشته شده‌است. فوگ با یک تم (سوژه) دو میزانی در صدای آلتو شروع می‌شود. اولین صدایی که به آن ملحق می‌شود، سوپرانو است که جواب سوژه را در گام نمایان (‌‌سل ماژور) می‌دهد.


{
#(set-global-staff-size 17)
\relative{
\new Staff \clef treble \key c \major \tempo 4=70 \set Score.tempoHideNote = ##t
      \override Score.BarNumber  #'transparent = ##t

  <<

    { \voiceOne R1 r2 r8 g'^"Soprano" a b c8. d32 c b8 e a, d ~ d16 e d c b}
  \new Voice= "Alto"
    { \voiceTwo r8 c,_"Alto" d e f8. g32 f e8 a8 d,8 g ~ g16 a g f e f e d c d c b a8 fis' g4~ g8 fis16 e fis8 d g}

  >>
} }

جواب سوژه در صدای تِنور و باس به ترتیب هنگام ورود تکرار می‌شود. سپس قطعه از طریق گام‌های نسبی مختلف، مدولاسیون می‌شود و سوژه در هر چهارصدا تکرار می‌شود. این قطعه سرانجام به گام اصلی بر‌می‌گردد و قطعه با نت‌های کشیده روی آکورد دو ماژور به پایان می‌رسد.

میراث
-----

### میزان شوونکه

برخی از نسخه‌های پیشین پرلود حاوی یک میزان اضافی بین میزان‌های ۲۲ و ۲۳، معروف به «میزان شوونکه» است. اقدامی که حتی در زمان باخ اگر استاندارد بوده باشد، باز هم دارای نقص تلقی شده و گفته می‌شود توسط کریستین فردریش گوتلیب شوونکه در تلاش برای تصحیح آنچه که او یا شخص دیگری به اشتباه انجام داده‌است، اضافه شده‌است. (گر چه ممکن است دست‌نوشته(ها)یی که «شوشنکه» در اختیار داشته، مخدوش بوده باشد).

{
      <<
      \new PianoStaff <<
        \new Staff <<
           \tempo 8=116 \set Score.tempoHideNote = ##t
           \clef treble \key c \major \time 4/4
           \new Voice \relative c' {
                r8 b16 c es b c es r8 b16 c es b c es
                }
            >>
        \new Staff <<
           \clef bass \key c \major \time 4/4
           \new Voice \relative c {
                \voiceOne r16 es8._~ es4 r16 es8._~ es4
                }
           \new Voice \relative c {
                \voiceTwo g2 g
                }
            >> >>
    >>  }

با این حال، به گفته «هرمان کلر»، «شوونکه یک موسیقی‌دان سطح بالا و آگاه بود که احتمالاً به فکر اصلاح پرلود باخ نبوده است».

میزان ۲۲، حاوی یک نت فا دیز در باس است که یک سوم کاسته ایجاد می‌کند، در حالی که در «میزان شوونکه» دارای یک نت سل در باس است که دارای وارونگی (**6**  
**4**) و یک آکورد قرضی با نت دو به‌عنوان پایه آکورد است که از یک گام موازی در مینور هارمونیک وام گرفته شده‌است. لا بمل هم ممکن به‌عنوان مترادف نتِ سل دیز در نظر گرفته شود که یک دوم بزرگ با «فا دیز» ایجاد می‌کند، اما نقش آکورد لا بمل در گام مینور ملودیک، به‌عنوان محسوس عمل می‌کند. فرانتس کرول در سال ۱۸۶۲، اولین کسی بود که این معیار را زیر سؤال برد و این میزان را ویرایش کرد که این میزان در نسخهٔ دست‌نویس (۱۷۲۵) شاگرد باخ (هاینریش گربر)، مشاهده نمی‌شود. آگوست هالم نیز از این معیار انتقاد کرد و منطق آن را در اوایل سال ۱۹۰۵ زیر سؤال برد.

### آوه ماریا


|  |  |
| --- | --- |
|  | 
«آوه ماریا» اثر: گونو

اجرایی از «آوه ماریا» برای پیانو و ویلنسل، تنظیم: «جان میشل»

---

 |
| *آیا مشکلی با شنیدن این پرونده دارید؟ راهنمای رسانه را ببینید.* |

شارل گونو یک ملودی بر روی این پرلود طراحی و ساخته‌است که با نام تنظیم ملودی برای آوه ماریا شهرت یافته‌است. نسخهٔ پرلودی که «گونو» استفاده می‌کند، حاوی «میزان شوونکه» است.

### قرن بیستم

مستیسلاف روستروپوویچ در سال ۱۹۹۱، در یک ویدئو با نام «*تفسیر روستروپوویچ از باخ*» در «قصر سلطنتی سنت مادلین»، وزلی فرانسه، پرلود باخ را با «سوئیت ویلنسل شماره ۱ (باخ)» مقایسه کرد.

آخرین آهنگ از آلبوم اول، ساختهٔ پراگرسیو راک گروه پروکل هارم، حاوی پرلود باخ است که توسط رهبر گروه، گری بروکر، تنظیم شده‌است.

اجراها
------

### اجرای کامل صوتی از پرلود و فوگ


|  |  |
| --- | --- |
| 

پرلود در دو ماژور (BWV 846)

اجرا با هارپسیکورد فرانسوی، در کوک اعتدال مساوی، نوازنده: «رابرت شراتر»

پرلود در دو ماژور (BWV 846)

اجرا در کوک «اعتدال کرنبرگر»

پرلود در دو ماژور (BWV 846)

اجرا با یک هارپسیکود فرانسوی در کوک «اعتدال ورکمایستر III»، نوازنده: «رابرت شراتر»

پرلود در دو ماژور (BWV 846)

اجرا در کوک «اعتدال ورکمایستر»

پرلود در دو ماژور (BWV 846)

اجرا با یک پیانو، نوازنده: «کیمیکو ایشیزاکا»

پرلود در دو ماژور (BWV 846)

اجرا با یک هارپسیکورد بلژیکی، نوازنده: «مارتا گلدشتاین»
 | 
فوگ در دو ماژور (BWV 846)

اجرا با یک پیانو، نوازنده: «کیمیکو ایشیزاکا»

فوگ در دو ماژور (BWV 846)

اجرا با یک هارپسیکورد بلژیکی، نوازنده: «مارتا گلدشتاین»
- *آیا در شنیدن پرونده مشکل دارید؟ راهنمای رسانه را ببینید.*
  |

### انتخابی

پرلود در دو ماژور (bwv 846)

میزان ۱ تا ۵، با فاصلهٔ وُلف (پنجم گرگ)

پرلود در دو ماژور (bwv 846)

میزان ۱ تا ۵، با تفاوت کما و بدون هفتم خنثی

پرلود در دو ماژور (bwv 846)

میزان ۱ تا ۵، با تفاوت کُما و با فاصلهٔ هفتم خنثی

پرلود در دو ماژور (bwv 846)

میزان ۵ تا ۱۱، با فاصلهٔ وُلف (پنجم گرگ)

پرلود در دو ماژور (bwv 846)

میزان ۵ تا ۱۱، با تفاوت کُما و بدون فاصلهٔ هفتم خنثی

پرلود در دو ماژور (bwv 846)

میزان ۵ تا ۱۱، با تفاوت کُما و با فاصلهٔ هفتم خنثی
* *آیا در شنیدن پرونده مشکل دارید؟ راهنمای رسانه را ببینید.*

یادداشت
-------

1. ↑  Klavierbüchlein für Wilhelm Friedemann Bach
2. ↑  Schwencke measure
3. ↑   Christian Friedrich Gottlieb Schwencke
4. ↑  Hermann Keller
5. ↑  Franz Kroll
6. ↑  Heinrich Gerber
7. ↑  August Halm
8. ↑  John Michel
9. ↑  Rostropovich interprets Bach
10. ↑  Basilique Sainte Madeleine
11. ↑  Gary Brooker
12. ↑  Robert Schröter
13. ↑  Kirnberger temperament
14. ↑  Werckmeister temperament
15. ↑  Kimiko Ishizaka
16. ↑   Martha Goldstein

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Prelude and Fugue in C major, BWV 846». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۹.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ پرلود و فوگ در دو ماژور (BWV 846) موجود است. |

**رسانه‌های مرتبط**

* فوگ (BWV 846) اجرای: «دیوید کروار».
* پرلود و فوگ «BWV 846-869»  بزرگترین همکاری مشترک: «دیوید کروار»، «فیلیپ گوت» و «ادوارد پارمنتایر».

**نت موسیقی**

* پرلود و فوگ شماره ۱ در دو ماژور (PDF)
* *کلاویه خوش آهنگ*، کتاب اول: نُت‌نوشت‌ها در پروژه بین‌المللی کتابخانه نت‌های موسیقی (IMSLP)

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت (از طریق ویاف)

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان

 |
| سایر | 
* اثر موزیک‌برینز

 |