recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Place in 23x15px|border |alt=|link= کردستان عراق, 23x15px|border |alt=|link= عراق
**حاج عمران** شهری در شهرستان چومان، استان اربیل در منطقه اقلیم کردستان می‌باشد.

نام
---

پس از امضای قرارداد الجزایر، حکومت حزب بعث به رهبری صدام حسین سیاست تعریب را در قبال مناطق کردنشین عراق تشدید کرد، ‌و به این منظور نام حاج عمران به النصر تغییر یافت.

این شهر در نزدیکی مرز ایران و عراق واقع شده است و هنگام جنگ ایران و عراق در سال ۱۳۶۲ پس از عملیات والفجر ۲ این شهر برای مدتی به تصرف نیروهای ایرانی و نیروهای کرد مورد حمایت ایران درآمد.
ارتفاعات حاج عمران محل شهادت شهید محمود کاوه در عملیات کربلای ۲ و شهید علیرضا امینی و تعدادی از همرزمانش در عملیات فتح ۵ و بیش از ۳۰۰ رزمنده لرستانی در سال ۱۳۶۵ در عملیات موسوم به حاج عمران که به کشته شدن شمار زیادی از فرماندهان سپاه ۵۷ لرستان از جمله درویشعلی شکارچی ، محمدی سپهوند ، روح اله سپهوند، علیراست پیرحیاتی و... منجر شد. 
این شهر در فاصله ۱۸۰ کیلومتری شمالشرقی از شهر اربیل و ۲۰ کیلومتری شرق چومان قرار گرفته شده است

منابع
-----

1. ↑  انتصار، ۱۳۹۳: ۱۵.

*. پارامتر `|عنوان= یا |title=` ناموجود یا خالی (کمک)
* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Haji Homaran». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای سوئدی*، بازبینی‌شده در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۴.

کتاب‌شناسی
----------

### فارسی

* نادر انتصار (۱۳۹۳)، *ملی‌گرایی قومی کردهای خاورمینه و معضلات کردهای ترکیه*، ترجمهٔ طاهر سرحدی، سنندج: مترجم، شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۶۷۱-۰۵-۵

| * ن
* ب
* و
استان اربیل عراق |
| --- |
| شهرها | 
* اربیل
* چومان
* رواندز
* سوران
* شقلاوه
* کوی‌سنجق
* مخمور
* مرگه‌سور

 | شهرستان‌های استان اربیل. |
| **شهرستان‌ها** | **بخش‌ها** |
| اربیل مرکزی | 
* عین‌کاوه
* بحرکه
* شمامک

 |
| چومان | 
* سمیلان
* گلاله
* حاج‌عمران
* قصره

 |
| خبات | 
* رزگاری
* دار شکران
* کَورگوسک

 |
| دشت اربیل | 
* رزگاری
* دار توو
* کس‌نزان
* قوش‌تپه

 |
| رواندز | 
* ورتی

 |
| سوران | 
* سیدکان
* خلیفان
* دیانا

 |
| شقلاوه | 
* صلاح‌الدین
* حریر
* هیران
* بالیسان
* باسرمه

 |
| کوی‌سنجق | 
* تق‌تق
* آشتی
* سه‌گردکان
* سکتان
* شورش

 |
| مخمور | 
* قراج
* گویر
* دیبگه

 |
| مرگه‌سور | 
* بارزان
* پیران
* شروان مزن
* مزنه
* گوره‌تو

 |
تپیداریوم، اثری از سر لورنس آلما-تادما
**تِپیداریوم**، یک نوع حمام گرم (تپیدوس) از انواع حمام رومی بود، که به روش زیرسوز [کوره زیرزمینی گرمای خانگی در روم باستان] یا روش تشعشع حرارت از کف [که از دیگر سامانه‌های ویژه گرمایشی و سرمایشی در رم باستان محسوب می‌شد]، گرم می‌شد. ویژگی خاص یک تپیداریوم، احساس مطبوع و لذتبخش و خوشایندی بود که در موقع استحمام بر اثر تابش حرارت به‌طور ثابت و یکنواخت، به استحمام‌کننده دست می‌داد و حرارت تابشی که از دیوارها و کف حمام ساطع می‌شد، به‌طور مستقیم بدن فرد را تحت تأثیر خود قرار می‌داد.

در یک نمونه جالب توجه از تپیداروم که در پومپئی موجود بود؛ که با استفاده از طاق‌های نیم دایره‌ای شکل، پوشیده شده بود و مزین به نقوش برجسته‌ای از جنس گچ بود که سرتاسر آن را به همین ترتیب پوشانیده بودند، همچنین در دور این اتاق، یک سری پله‌های مربع مستطیل شکل موجود بود، که به وسیلهٔ تعدادی ستون زن‌پیکر به بخش‌های مختلف تقسیم شده و از یکدیگر مجزا شده بودند.

تپیداروم‌ها با گرانقیمت‌ترین سنگ‌ها و موزاییک‌ها تزئین می‌شدند. این بناها نور خود را از طریق پنجره‌های موسوم به کلرستوری دریافت می‌کردند که، در طرفین، جلو و عقب بنا کار گذاشته می‌شد. به نظر می‌رسد که سالن‌های تپیداروم را بتوان در زمرهٔ بهترین گنجینه‌های هنری قرار داد، بنابراین مواردی از جمله حمام کاراکالای، فارنز هرکولز، و فارنز تورو، دو گلادیاتور، و تابوت سبز بازالتی، همگی در حال حاضر در کنار گنجینه‌های متعدد دیگر در واتیکان نگهداری می‌شوند. برخی از این موارد در طی کاوشهای انجام شده در سال ۱۵۴۶، توسط پل سوم کشف گردیدند، و به واتیکان و موزه ناپل انتقال یافتند.

جستارهای وابسته
---------------

* کالداریوم
* فریجیداریوم

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Tepidarium». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۴ اکتبر ۲۰۱۰.
**جام جهانی راگبی زنان** (انگلیسی: Rugby World Cup) مسابقات جهانی راگبی اتحادیه زنان است که توسط راگبی جهانی برگزار می‌شود. اولین جام جهانی راگبی برای زنان در سال ۱۹۹۱ برگزار شد، اما تنها در مسابقات سال ۱۹۹۸ بود که این بازی‌ها از حمایت رسمی هیئت بین‌المللی راگبی (IRB، اکنون راگبی جهانی) برخوردار گردید.
جام جهانی راگبی زنان در حال حاضر هر چهار سال یکبار برگزار می‌شود و آخرین آن در سال ۲۰۲۱ در نیوزلند برگزار شد و به دلیل همه‌گیری کووید-۱۹ به سال ۲۰۲۲ موکول شد. سه کشور از زمان تأسیس جام جهانی راگبی زنان قهرمان شده‌اند و تیم ملی نیوزلند شش بار قهرمان این مسابقات شده‌است. این چارچوب مسابقات قبلاً به عنوان جام جهانی راگبی زنان شناخته می‌شد. این مسابقات در سال‌های اخیر به‌طور قابل توجهی رشد کرده‌است، اگرچه مخاطبان تلویزیونی و حضور در رویدادها هنوز نسبتاً پایین هستند، به خصوص در مقایسه با سایر رویدادهای جام جهانی زنان. فینال رویداد سال ۲۰۰۶ در کانادا در تعدادی از کشورها پخش شد و به صورت زنده از طریق اینترنت پخش شد. اسکای اسپورت ۱۳ بازی زنده از جام جهانی راگبی زنان ۲۰۱۰ شامل نیمه نهایی، بازی پلی آف مقام سوم و چهارم و فینال را به صورت زنده پخش کرد. در ایرلند، جام جهانی راگبی زنان توسط TG4 در سال ۲۰۱۴ پخش شد، کانال ایرلندی زبان برای پخش مسابقات مورد تشویق قرار گرفت. TG4 تمام مسابقات ایرلندی و همچنین فینال و نیمه نهایی را پخش کرد.

جستارهای وابسته
---------------

* جام جهانی راگبی

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Rugby World Cup (women)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۲.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ جام جهانی راگبی زنان موجود است. |
**حزب کارگر دومینیکا** (انگلیسی: Dominica Labour Party)یک حزب سیاسی سوسیال دمکراتیک چپ میانه در دومینیکا است.حزب کارگر دومینیکا که در سال ۱۹۵۵ توسط فیلیس شاند آلفری و امانوئل کریستوفر لوبلک تأسیس شد، و قدیمی‌ترین حزب سیاسی در دومینیکا است.حزب کارگر اولین بار در سال۱۹۶۱ در انتخابات عمومی شرکت کرد و هفت کرسی از یازده کرسی را به دست آورد. در انتخابات بعدی در سال ۱۹۶۶حزب کارگر همه کرسی ها به جز یک کرسی را به دست آورد. در انتخابات ۱۹۷۰ حزب کارگر قدرت را حفظ کرد، اگرچه کرسی های آن به ۸ کرسی کاهش یافت.در سال ۱۹۸۰، حزب کارگر شکست بزرگی را متحمل شد و با کاهش سهم آرای خود از ۵۰درصد به ۱۷ درصد، و با پیروزی حزب آزادی دومینیکا در انتخابات، تمامی کرسی های خود را از دست داد. این حزب در انتخابات ۱۹۸۵ پنج کرسی را دوباره به دست آورد، یک کرسی را در سال ۱۹۹۰ از دست داد و یک کرسی را در سال ۱۹۹۵به دست آورد.در انتخابات سال ۲۰۰۰، حزب برای اولین بار از سال ۱۹۷۵ قدرت را دوباره به دست آورد و ۱۰ کرسی از ۲۱ کرسی را به دست آورد و پس از آن روزولت "رزی" داگلاس نخست وزیر شد. با این حال،داگلاس پس از تنها چند ماه به طور ناگهانی درگذشت و پیر چارلز جایگزین او شد

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Dominica Labour Party». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲ دسامبر ۲۰۲۱.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* ایالات متحده آمریکا

 |
**تکنیسین تعمیر و نگهداری هواپیما** (AMT) به عنوان بخشی از مشاغل نگهبان ساحلی ایالات متحده آمریکا طبقه‌بندی می‌شود. وظیفه آنها بررسی، سرویس، نگهداری، شناسایی و عیب‌زدایی و تعمیر موتور هواگرد، واحد قدرت کمکی، پیش‌ران، ملخ در هواپیما، پروانه، سیستم‌های انتقال قدرت، بدنه هواپیما، بال هوایپما، سطوح ثابت یا متحرک هواپیما، بدنه داخلی هواپیما، هوای کمپرس شده هواپیما (aircraft fuselages)، سیستم هیدرولیک، سیستم انتقال سوخت هواپیما و سیستم‌های منحصراً الکترونیکی هواپیما است.

وظایف
-----

تکنیسین تعمیر و نگهداری هواپیما در پایگاه‌های نگهبان ساحلی در تمام آمریکا و پورتوریکو مستقر هستند. ممکن است برای پشتیبانی از عملیات یخ شکنی از تکنیسین‌های مستقر در موبیل، آلاباما با عنوان "بخش عملیات قطبی" استفاده شود. این تکنیسین‌ها از لاکهید اچ‌سی-۱۳۰، داسو فالکن ۲۰، یوروکوپتر اچ‌اچ-۶۵ دلفین و سیکورسکی ام‌اچ-۶۰ جایهاوک نگهداری می‌کنند.

آموزش
-----

یک دوره پنج ماهه برای آموزش اصول اولیه نگهداری کافی است. دوره‌های پیشرفته دیگر شامل سیستم‌های هوایی خاص و مهارت‌های شناسایی و عیب‌زدایی می‌شود. برای تمام هواپیماهای لاکهید اچ‌سی-۱۳۰ این دوره‌ها در مرکز آموزش فنی الیزابت‌سیتی در فرودگاه منطقه‌ای الیزابت واقع در الیزبت‌سیتی، کارولینای شمالی برگزار می‌شود. همچنین گارد ساحلی، دوره‌های پیشرفته را با دریافت هزینه برگزار می‌کند. ممکن است یک تکنیسین برای "برنامه فناوری تعمیر و نگهداری هواپیما" ثبت نام کند که فارغ‌التحصیلان آن چگونگی پر کردن مجوزها (Billets) را یاد می‌گیرند. این کار نیاز به تخصص فنی زیادی دارد.

صلاحیت‌های لازم برای دریافت مدرک
--------------------------------

جبر، هندسه، الکترونیک و مکانیک درس‌های عمومی برای دریافت مدرک تکنیسین تعمیر و نگهداری هواپیما هستند. به علاوه متقاضیان باید یک آزمون پرواز عملی را قبول شده و از نظر حفاظت اطلاعات و امنیت، مشکلی نداشته باشند.

پانویس
------

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Aviation Maintenance Technician». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۶.
**برنامهٔ رادیویی تکنوازان** در دههٔ ۴۰ توسط یکی از شاگردان ابوالحسن صبا، آهنگساز و نوازندهٔ ویلن، محمد میرنقیبی، تأسیس شد. این برنامه که به تکنوازی سازها و مهمتر از آن بداهه نوازی اختصاص داشت برنامه‌ای ۱۵ دقیقه بود. ساخت این برنامه توسط محمد میرنقیبی که در زمان مدیریت روح الله خالقی، مدتی سرپرست برنامهٔ گلها نیز بوده، موجب به یادگار ماندن گنجینهٔ آثاری از هنرمندان موسیقی ایران شد. این برنامه‌ها از شماره ۱۰۱ آغاز شده و تا شماره ۷۷۸ ادامه داشته‌است.

نوازندگان این برنامه که اغلب نوازندگان برنامه گلها بوده اند عبارتند از جوادمعروفی (پیانو) پرویزیاحقی ،علی‌تجویدی ، همایون‌خرم ،اسدالله‌ملک ، حبیب‌الله‌بدیعی‌‌‌ ، سیاوش‌زندگانی و...(ویولن) رضاورزنده ، مجیدنجاحی ، منصورصارمی و فضل‌الله‌توکل (سنتور) جلیل‌شهناز ، فرهنگ‌شریف ، لطف‌الله‌مجد ، فریدون‌حافظی (تار) احمدعبادی ، حسنعلی‌دفتری (سه تار) جهانگیر‌ملک ، امیرناصر‌افتتاح ، رضاصیرفی داود یاسری،همدانیان(تمبک) علی‌اصغر‌بهاری ، کامران‌داروغه (کمانچه) محمدموسوی، حسن‌ناهید (نی) منصورنریمان (قانون)و..... که در این برنامه با هم همکاری داشته اند

منابع
-----

1. ↑  «آواز - دانلود 20 برنامه از تکنوازان ، یادی از موسس این برنامه». *web.archive.org*. ۲۰۰۹-۰۲-۲۰. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰ فوریه ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۴-۲۲.
2. ↑  «دانلود تکنوازان رادیو و آرشیو برنامه تکنوازان». بایگانی‌شده از اصلی در ۳۰ مه ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۴-۲۲.

* وبسایت آواز - (فارسی)
**جی بندیکت** (انگلیسی: Jay Benedict؛ ‏ ۱۱ آوریل ۱۹۵۱ – ۴ آوریل ۲۰۲۰) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۳ تا ۲۰۱۷ میلادی فعالیت می‌کرد.

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به *بیگانه‌ها*، *شوالیه تاریکی برمی‌خیزد*، *در امتداد درخشش*، *کارمن*، *خیابان هانوور*، *انقلاب فرانسه*، *ویکتور ویکتوریا*، *آرکی‌او ۲۸۱*، *تیم دونفره*، *بومارشه، گستاخ*، *تایرنت لو بلانک*، *پیرمرد صدساله‌ای که از پنجره فرار کرد و ناپدید شد*، *لیلیهامر*، *شارل کبیر* و *آی تی* اشاره کرد.

وی در ۴ آوریل ۲۰۲۰ بر اثر ابتلا به بیماری کرونا درگذشت.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Jay Benedict». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۶ آوریل ۲۰۲۰.

پیوند به بیرون
--------------

* وبگاه رسمی

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* اسپانیا
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد بازیگر است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**تیبرماهیان** (Priacanthidae) خانواده‌ای از ماهیان هستند.

از این خانواده یک جنس به نام ماهی حوض دریا (Priacanthus tayenus) در آب‌های جنوبی ایران زندگی می‌کند.
تیبرماهیان، چشم‌های بزرگی دارند و یک خانواده از ۱۸ گونه از ماهی‌های دریایی است.. "Catalufa" یک نام مشترک دیگر برای برخی از اعضای خانواده تیبر ماهیان است.ریشه‌شناسی نام علمی به مقیاس‌های بسیار خشن و نازک خانواده اشاره دارد.نام معمول "چشم بزرگ" برای این ماهی نیز در نظر گرفته شده‌است و این چشمها مناسب برای شیوه زندگی گوشتخوارانه و شبانه ماهی است.
تیبر ماهیان معمولاً به رنگ قرمز روشن هستند، اما برخی از آنها به رنگ نقره ای، قهوه ای تیره یا سیاه هستند. اکثر گونه‌ها حداکثر طولشان حدود ۳۰ سانتیمتر (۱۲ اینچ) است،البته بعضی از گونه‌ها شناخته شده‌است که حدود ۵۰ سانتی‌متر(۲۰اینچ) طول دارند.

اکثر اعضای این خانواده بومی مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری اقیانوس هند و اقیانوس آرام هستند،اما چهار گونه(Cookeolus japonicus Heteropriacanthus cruentatus, Priacanthus arenatus, و Pristigenys alta)در اقیانوس اطلس یافت می‌شود.. آنها تمایل دارند که در نزدیکی آب سنگها یا صخره‌ها زندگی کنند، اگرچه بعضی از آنها در آبهای آزاد زندگی می‌کنند. بسیاری از گونه‌ها در آب‌های نسبتاً عمیق، زیر عمق قابل دسترسی توسط غواصی اسکوبا یافت می‌شوند. برخی از گونه‌ها برای غذا شکار می‌شوند.

اولین سنگوارههای شناخته شده تیبر ماهییان به دوره ائوسن میانی دوره ترشیاری پایین‌تر یا تقریباً ۴۰ تا ۵۰ میلیون سال پیش می‌رسد.

منابع
-----

اسدی، هدایت و دیگران، اطلس ماهیان خلیج فارس و دریای عمان، سازمان تحقیقات و آموزش شیلات ایران، تهران: ۱۳۷۵.

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ تیبرماهیان موجود است. |

ویکی‌پدیای انگلیسی
**حاج علی‌کیا** (زاده ۱۲۸۵ لاشک، درگذشته ؟) سپهبد نیروی زمینی شاهنشاهی، رئیس اداره دوم ستاد بزرگ‌ارتشتاران و به همراه حسن پاکروان پایه‌گذار سازمان کوک بود.

### خدمت در ارتش

پدر او طاهر کیا لاشکی مشهور به حاجی پیرزاده از ملاکین ثروتمند مازندران بود. حاج علی در جوانی وارد صفوف ارتش شد و در درجه ستوان یکمی به عنوان مأمور خرید اسلحه به اروپا اعزام و به مدت ۴ سال در چکسلواکی و مجارستان اقامت گزید. در این زمان وی با رئیس هیئت اعزامی‌خرید اسلحه به اروپا اختلاف پیدا کرد و به ایران عودت داده شد؛ طی همان دوران در دانشگاه جنگ سوئد دوره عالی ستاد را گذرانید و پس از بازگشت به کشور مورد توجه سپهبد حاجعلی رزم‌آرا قرار گرفت و در سال ۱۳۲۷ به ریاست بخش تجسس رکن دوم ستاد ارتش منصوب شد و به زودی از طرف‌داران جدی دربار و شخص محمدرضا پهلوی گردید؛ او به آرامی به درجات بالاتر نظامی تا سرتیپی دست یافت، تا در زمان دولت محمد مصدق و به دستور وی، به همراه تنی چند از امرای ارتش به دلیل فساد مالی بازنشسته شد. پس از کودتای ۲۸ مرداد کیا در اول مهرماه سال ۱۳۳۴ به درجه سرلشکری رسید و در آبان ماه همان سال با گذرنامه سیاسی برای مأموریت به بریتانیا فرستاده شد و پس از بازگشت ترفیع مقام گرفت و به درجه سپهبدی ارتقا یافت.

### دستگیری و زندان

حاج علی کیا در ۲۳ اردیبهشت ۱۳۴۰ در دولت علی امینی به دلیل فساد مالی دستگیر و زندانی شد. به نوشتهٔ عباس میلانی «کیا شاید معروف‌ترین مجرمی بود که در نتیجه قانون از کجا آورده‌ای؟ به زندان افتاده بود. شهرتش در دزدی و استفاده از این دزدی‌ها برای ساختمان چند طبقه‌اش در جاده شمیران در حدی بود که ایستگاه جلوی آن ساختمان به ایستگاه «**از کجا آورده‌ای؟**» معروف شده بود».

به گفتهٔ میلانی وی در ۲۵ اردیبهشت ۱۳۴۰ از زندان برای مقامات آمریکایی پیغام کودتا علیه امینی را داد که با پاسخ قاطع دولت آمریکا مبنی بر رد این پیشنهاد رو به رو شد.

کیا در تاریخ ۱۲ تیرماه ۱۳۴۱ با حکم دادگاه بدوی آزاد شد و مدتی بعد به اتهام جرایم اندک مالی در دادگاه تجدید نظر به ۲ سال زندان محکوم گردید، اما همین حکم نیز شکسته و وی تبرئه شد.

پس از آن حاج‌علی کیا تا پایان عمر فعالیت نظامی و سیاسی نداشت.

جستارهای وابسته
---------------

* سازمان کوک
* اداره دوم ستاد بزرگ‌ارتشتاران
* ساواک

منابع
-----

1. ↑
2. ↑  رجال عصر پهلوی به روایت اسناد ساواک: سپهبد حاجعلی کیا و سازمان کوک (جلد ۲)، نشر مرکز بررسی اسناد تاریخی،
3. ↑  میلانی، عباس، نگاهی به شاه، انتشارات پرشین سیرکل، کانادا، ۲۰۱۳، ص ۳۲۸
4. ↑  میلانی، عباس، نگاهی به شاه، انتشارات پرشین سیرکل، کانادا، ۲۰۱۳، ص ۳۲۹
5. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۳ نوامبر ۲۰۲۱. دریافت‌شده در ۷ فوریه ۲۰۲۲.
ثریا اورن (به ترکی استانبولی: Süreyya Evren)
(۱۹ مه ۱۹۷۲، استانبول -)، نویسنده‌ای است که به ادبیات، هنر معاصر، و سیاست رادیکال (با تمرکز بر روی آنارشیسم پساساختارگرایانه یا پساآنارشیسم) در ترکیه می‌پردازد. نام اصلی او ثریا اورن تورکلی است. وی یک حرف «ی» اضافی به نام خود افزوده و آن را به صورت (Süreyyya) امضا می‌کند.

اورن مجله‌ای فرهنگی دربارهٔ پساساختارگرایی به نام سیاهی در ترکیه منتشر می‌کند، که به صورت آنلاین هم انتشار می‌یابد. نوشته‌های او همچنین در در چندین گاهنامهٔ آنارشیستی مانند فورمولبندی تازه در نیویورک، مطالعات آنارشیستی در انگلستان و انحراف در فرانسه به چاپ رسیده‌اند. آثار ادبی او شامل چندین رمان، کتاب‌های داستان و مقالاتی در نقد است. وی همچنین در روزنامهٔ ترکی زبان بیرگون ستونی ثابت دارد.

اورن از دبیرستان نشانتاشی آناتولی فارغ‌التحصیل شد و به دانشگاه معمار سنان وارد شد و در آنجا به تحصیل معماری پرداخت. وی به عنوان ویراستار، سردبیر و مترجم به کار در چند مؤسسهٔ انتشاراتی پرداخت و همچنین عضو هیئت تحریریهٔ چند مجله نیز شد. نخستین داستان وی با نام «باید خفه بشی و بتمرگی» در سال ۱۹۹۱ در مجلهٔ وارلیک به چاپ رسید. داستان‌ها، اشعار و مقاله‌های وی در سال‌های بعد در مجلاتی چون وارلیک، سقوط، شیزوفرنی، فرهنگ جهانی، انسانیت و گاو نر به چاپ رسید.

اورن در سال ۱۹۹۱، به عنوان یکی از ۱۰۰۰ نویسندهٔ جوان، برندهٔ جایزهٔ بهترین داستان کوتاه از دید مجلهٔ وارلیک شد.
‌
او در ۱۴اوت ۲۰۲۲ از طبقه ی سوم آپارتمانی که برای مهمانی درآن حضور پیدا کرده بود به پایین پرت شد و جان خود را از دست داد

آثار
----

### رمان ها

* ۱۹۹۳. من عاشق یک دختر پست مدرن هستم.
* ۱۹۹۴. رمان کوتاهی دربارهٔ مردن پس از زندگی، عشق و بطالت.
* ۱۹۹۹. رستوران غده

### داستان کوتاه

* ۱۹۹۵. داستان‌های زمان.
* ۲۰۰۱. ما از زیر شنل گوگول بیرون آمده‌ایم.
* ۲۰۰۴. آرزوهای مچاله شده.

### سایر آثار

* ۱۹۹۵. کتاب شاعران و نویسندگان جوان.
* ۲۰۰۲. فرهنگ مصرفی، سیاست و زندگی روزمره، به همراه رحمی گ. اوقدول

پیوند به بیرون
--------------

* یادداشتی از ثریا اورن دربارهٔ نشر آنارشیستی استانبول
* نوشته‌های روزنامهٔ بیرگون
* مصاحبه با سایت آنارشیستی آلپاین
**میرزا حیدرعلی ثُرَیّا تِهْرانی**، از شاعران ایرانی عهد قاجار است ک به ثریا و مجد متخلص بوده‌است. از او با لقب مجدالادبا یاد می‌شده‌است. او در دربار قاجاری، مدتی را به تعلیم زنان از جمله دختر ناصرالدین شاه گذرانده‌است. تاریخ ولادت او را ۱۲۵۰ و تاریخ درگذشت او را ۱۳۱۸ شمسی گزارش کرده‌اند. از وی آثاری چند گزارش شده‌است.

سرنوشت
------

میرزا حیدرعلی ثریا تهرانی، از شاعران و ادیبان و خوشنویسان در عصر ناصرالدین شاه قاجار بوداست که به ثریا متخلص بود و به مجدالادبا لقب داشت. گاهی اوقات را مجد نیز تخلص می‌داد. وی به سال ۱۲۵۰ هجری شمسی به دنیا آمداست. محل ولادتش را کرمانشاه گزارش کرده‌اند. وی تحصیلاتش را در کرمانشاه آغاز کرده و در همان‌جا نیز به پایان رسانید. پس از فارغ‌التحصیلی به تهران مراجعت کرد و نزد سید صادق طباطبایی، به اشتغال پرداخت. احتمالاً شغل او در این دوران، محرری احکام شرعی بوده‌است. او توانست به دربار قاجار راه پیدا کند و مدت معلمی بانوان حرم به ویژه فرح السلطنه - یکی از دختران ناصرالدین شاه - را عهده‌دار گردد. او سرانجام به سال ۱۳۱۸ هجری شمسی در تهران درگذشت.

فعالیت شاعرانه
--------------

ثریا تهرانی، در دوران حیات خویش، با شاعران و سخنوران همزمان خویش، مناظره و مطالیبه بسیار داشت. در دوران او، شاعر دیگری به نام محمدحسین تهرانی بود که تخلص خود را ثریا انتخاب کرده بود؛ در همین موضوع حیدرعلی و محمدحسین تهرانی، مشاجراتی داشته‌اند که متنی از آن گزارش شده‌است.

آثار
----

برای وی آثاری چند گزارش شده‌است، کتاب *خیرالکلام فی مدائح الکرام*، در مدح ائمه شیعیان امامی از جمله آثار اوست. او ماده تاریخ‌هایی نیز دربارهٔ عالمان دوره ناصری دارد و دیوان اشعاری از او به سال ۱۳۱۲ و ۱۳۲۸ ه‍.ش به چاپ رسیده‌است. او همچنین دیباچه‌ای بر *دیوان محیط قمی* دارد و دیباچه دیگری بر *افتخارنامه حیدری* نوشته‌است. از او دو دیباچه دیگر بر کتاب‌های *حقایق المناقب و اشارات الحسینیه* از عنقا طالقانی و همین‌طور *مثنوی مولوی* گزارش شده‌است. اثر او در زمینه خوشنویسی، *الغدیریه* است.

پانویس
------

1. 1 2 3  «دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - کتابخانه مدرسه فقاهت». *lib.eshia.ir*. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۱۱-۲۴.
سرتیپ **حسینقلی سطوتی**(۱۲۷۰ بویین زهرا -) فرمانده ژاندارمری کل کشور (۱۳۲۲–۱۳۲۳) و فرمانده نظامی تهران بود.

تولد و تحصیلات
--------------

حسینقلی سطوتی متولد ۱۲۷۰ در بویین زهرا قزوین بود. وی در پایان تحصیلات مقدماتی خود وارد مدرسه صاحب منصبی ژاندارمری شد.

فعالیتهای نظامی
---------------

سطوتی در در ابتدا خدمات خود را در ارتش آغاز نمود و پس از مدتی خدمت به ریاست دژبان مرکز ارتقاء یافت. وی پس از اخذ درجه سرتیپی به ریاست فرمانده لشکر اصفهان منصوب شد و پس از حوادث شهریور ۱۳۲۰ و برکناری رضا شاه توسط متفقین و آغاز فعالیت‌های مجدد ژاندارمری زیر نظر ژنرال شوارتسکف به معاونت ژاندارمری منصوب شد.

در اواسط سال ۱۳۲۲ه‍.ش به دنبال دستگیری سرلشکر آق اولی فرمانده ژاندارمری به اتهام مراوده با آلمان، سرتیپ سطوتی به فرماندهی ژاندارمری کل کشور انتخاب شد.

وابستگان خانوادگی
-----------------

دختران سرتیپ سطوتی با دکتر حسین فاطمی و سپهبد مهدی رحیمی ازدواج کردند. هر دو داماد وی بر اساس حکم دادگاه یکی بعد از کودتای ۲۸ مرداد و دیگری بعد از انقلاب ۱۳۵۷ به اعدام محکوم شده و کشته شدند.

| مناصب نظامی
 |
| --- |
| پیشین:فرج‌الله آق‌اولی |  **فرمانده ژاندارمری ایران**۱۳۲۲ – ۱۳۲۳ | پسین:محمود خسروپناه |

منابع
-----

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑  زندگینامه سرتیپ حسینقلی سطوتی- شرح رجال سیاسی و نظامی ایران- باقر عقلی - جلد دوم- 802
5. ↑
برای دیگر کاربردها معین‌الدوله و حاجب‌الدوله را ببینید.
**حسینعلی‌خان معین‌الدوله** (درگذشته ۱۳۱۲ خورشیدی) که نام خانوادگی **علامیر** را برگزید، از رجال دوره قاجار و فراشباشی و حاجب‌الدوله ناصرالدین‌شاه بود.

پدرش محمدرحیم خان علاءالدوله و مادرش سلطان خانم دختر ملک ایرج میرزا (پسر بیست و هفتم فتحعلی‌شاه) بود. در ابتدا به عنوان غلام پیشخدمت وارد دربار شد. در ۱۲۹۹ قمری پدرش علاءالدوله درگذشت و او مامور حمل جنازه به کربلا شد. در ۱۳۰۳ قمری به همراه برادرش محمود علامیر به سفر حج رفت. در ۱۳۰۵ قمری برادر ارشدش محمدحسن‌خان حاجب‌الدوله که منصب فراشباشی داشت، درگذشت و ناصرالدین‌شاه این منصب را به انضمام لقب حاجب‌الدوله به حسینعلی‌خان داد.

در ۱۳۱۰ قمری چند پارچه از جواهرات تخت طاووس به سرقت رفت. حسینعلی‌خان به مقتضای شغل خود مامور رسیدگی به این سرقت شد و سرانجام دزد را که یکی از خدمتکاران کاخ بود شناخته و با دادن تامین جانی او را به اقرار ترغیب کرد و جواهرات را پس گرفت. به رغم اینکه ناصرالدین شاه در اول و نظر به اقرار شخص متهم موافقت کرده بود مجازات او به زندان تقلیل پیدا کند، پس از چند روز دستور داد او را گردن زدند. این عمل حسینعلی خان را که همواره سخت پایبند قول و تعهد بود، بر آشفته ساخت و به نشانه اعتراض استعفا کرد. ناصرالدین‌شاه با استعفای او موافقت کرده و منصب فراشباشی و لقب حاجب‌الدوله را به پسردایی خود جعفرقلی‌خان قاجار اعطا کرد و لقب حسینعلی‌خان را به معین‌الدوله تغییر داد.

معین‌الدوله در جریان مشروطه به دستور محمدعلی‌شاه به همراه برادرش احمد خان علاءالدوله دستگیر و به کربلا تبعید شد که سرانجام با پافشاری مجلس هر دو نفر از میانه راه بازگردانده شدند. 

پس از سرنگونی محمدعلی‌شاه و احیای مشروطه، مدتی حاکم زنجان بود. او سرانجام در ۱۳۱۲ خورشیدی در تهران درگذشت.

معین‌الدوله داماد محمدناصر ظهیرالدوله قاجار بود و بعدها با دختر میرزا محمدخان نوری از خاندان خواجه‌نوری وصلت کرد.

منابع
-----

* احتشام‌السلطنهٔ قاجار، محمود. خاطرات احتشام‌السلطنه به کوشش محمدمهدی موسوی، تهران، انتشارات زوار، چاپ دوم، ۱۳۶۷
جشن افتتاحیه جام جهانی راگبی در سال ۲۰۱۹ در ورزشگاه توکیو
**جام جهانی راگبی (۲۰۱۹)** (انگلیسی: 2019 Rugby World Cup) نهمین دوره مسابقات جام جهانی راگبی بود که هر چهار سال یکبار این دور از مسابقات برگزار می‌شود. از ۲۰ سپتامبر تا ۲ نوامبر ژاپن میزبان این مسابقات بود که در ۱۲ مکان در سراسر کشور این مسابقات را برگزار کرد. بازی افتتاحیه در ورزشگاه توکیو در چوفو، توکیو و بازی نهایی در ورزشگاه بین‌المللی یوکوهاما در یوکوهاما برگزار شد. این اولین باری بود که این مسابقات در آسیا و خارج از کشورهای سنتی راگبی درجه ۱ برگزار می‌شد.

در بازی نهایی، آفریقای جنوبی با نتیجه ۳۲–۱۲ بر تیم انگلیس به پیروزی رسید، و در بازی رده‌بندی نیوزلند مدافع عنوان قهرمانی بعد از پیروزی بر ولز مقام سوم این مسابقات را کسب کرد.

منابع
-----

1. ↑  "World Rugby approves revised Japan 2019 hosting roadmap" (Press release). World Rugby. 28 September 2015. Retrieved 28 September 2015.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «2019 Rugby World Cup». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۵ نوامبر ۲۰۱۹.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ جام جهانی راگبی ۲۰۱۹ موجود است. |

* وبگاه رسمی

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
جزایر نامطمئن در استرالیای غربی واقع شدهجزایر نامطمئنجزایر نامطمئنموقعیت جزایر نامطمئن**جزایر نامطمئن** (انگلیسی: Doubtful Islands گروهی از سه جزیره کوچک است که تقریباً در ۳ کیلومتری بیرون از ساحل پوینت هود و تقریباً ۲۰ کیلومتری شرق خلیج برمر در استرالیای غربی واقع شده‌اند.

این جزایر تقریباً ۱۷۰ هکتار مساحت دارند و در انتهای جنوبی خلیج جزایر نامطمئن در منطقه گریت سادرن جای گرفته‌اند.

این جزایر در سال ۱۷۹۱ توسط جرج ونکوور نام‌گذاری شدند، نامی ناشی از تردید وی در این‌که آیا اصلاً این‌ها جزیره بودند یا نه.

متیو فلیندرز در سال ۱۸۰۲ در حال سفر اکتشافی در منطقه، جزیره بودن آن‌ها را تأیید کرد.

در سال ۱۸۳۷ دو ایستگاه شکار نهنگ در اطراف جزایر ایجاد شد، یکی توسط جورج شین و دیگری توسط توماس بوکر شرت. جان توماس، صاحب ناوگان شکار نهنگ مستقر در ساحل شین، اغلب در اکتبر و نوامبر در اوایل دهه ۱۸۶۰ به دنبال نهنگ‌های خوب در جزایر نامطمئن بود. شکارگر دیگری به نام جان مک‌کنزی به خاطر حمله یک نهنگ کوچک، دو نفر از خدمه خود را در آب‌های جزایر نامطمئن از دست داد.

در این جزایر فک خزپوش استرالزی زندگی می‌کند گرچه جمعیت آن با وجود افزایش کلی تعدادشان در سواحل جنوبی استرالیای غربی، در این جزایر بین سال‌های ۱۹۹۹ و ۲۰۱۱ تقریباً به نصف رسیده‌است.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Doubtful Islands». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۰.
**حسن انعامی علیا** (زاده ۱۵ مارس ۱۹۶۷ در تبریز) خواننده اپرای اهل ایران است. که از سال ۱۹۹۷ میلادی، تک‌نواز و رهبر گروه آواز آکادمی ملی اپرا و تئاتر آذربایجان می‌باشد. حسن انعامی علاوه بر جمهوری آذربایجان، کنسرت‌های متعددی در خارج از کشور نظیر روسیه، گرجستان، ترکیه، بولیوی، اوکراین، فرانسه، ژاپن، آلمان، و امارات (دبی) برگزار کرده‌است.

شرح حال
-------

حسن انعامی در تبریز به تاریخ ۱۵ مارس ۱۹۶۷ در یک خانواده نسبتاً مرفه زاده شد. او در سال ۱۹۷۲ وارد مدرسه ابتدایی شد. از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱ دوره راهنمایی را سپری کرد. و از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۵ را در هنرستان فنی وحدت تبریز گذراند. سپس انعامی به خدمت سربازی رفته و در سال ۱۹۸۸ ترخیص شد.

فعالیت هنری
-----------

حسن انعامی از همان دوران کودکی به موسیقی علاقه داشت. دوران کودکی‌اش مصادف با حوادث انقلاب ۱۳۵۷ ایران بود که دنباله‌اش مصادف با جنگ تحمیلی بود و نتوانست به صورت حرفه‌ای موسیقی را داخل ایران پیگیری کند. و در سن ۱۴ سالگی، شروع به یادگیری موسیقی آذربایجانی را از طریق ضبط کاست آغاز کرد. به تدریج توانست تک آهنگ‌های آذربایجانی را به تنهایی اجرا کند و به کمک برخی از دوستان خود موفق به ایجاد یک گروه کوچک موسیقی آذربایجانی شد. در سال ۱۹۸۸ دولت ایران مجوز افتتاح مدارس خصوصی موسیقی را مجاز اعلام کرد که او در یکی از این مدارس مطالعه تئوری موسیقی، سلفژ و نت خوانی را به صورت حرفه‌ای آموخت سپس برای ادامه تحصیل در مقاطع عالی عازم باکو شد و دوره‌های تخصصی نوازندگی را در آکادمی موسیقی باکو دنبال کرد. و مدرک کارشناسی و کارشناسی‌ارشد خود را از معروف‌ترین آکادمی موسیقی در باکو دریافت کرد. وی در حال حاضر به عنوان یکی از برجسته‌ترین خوانندگان اپرای جمهوری آذربایجان شناخته می‌شود که رهبر گروه آواز آکادمی ملی اپرا و تئاتر آذربایجان را برعهده دارد. حسن انعامی با نرمینه افندیوا مدرس و پیانیست شناخته شده آذربایجانی ازدواج کرده‌است. او آهنگسازی اپرت حیدربابایه سلام را بر عهده داشته است.

جوایز
-----

* سال ۱۹۹۷، جایزه اول در رقابت‌های خوانندگان جمهوری آذربایجان در باکو
* سال ۱۹۹۷، موفق به دریافت عنوان "Best Tenor" و جایزه دوم در ۱ST Byul Byul در مسابقات بین‌المللی خوانندگان، باکو، جمهوری آذربایجان.
* سال ۱۹۹۸، اعطا جایزه پیوتر ایلیچ چایکوفسکی مسابقه بین‌المللی، مسکو، روسیه.
* سال ۲۰۰۲، موفق به دریافت عنوان "هنرمند خلق آذربایجان".
* سال ۲۰۰۲، بورس تحصیلی اعطایی رئیس جمهور جمهوری آذربایجان،

منابع
-----

* 
* 
* 
*

پانویس
------

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Hasan Enami Olya». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۳.
**حسین فلسفی** (تهران۱۳۹۴- گرگان۱٢٩٨) حقوق دان، دادستان تهران و گرگان، رئیس شعب دیوان عالی کشور و نماینده مردم گرگان در بیستمین دوره مجلس شورای ملی بود.

تحصیلات و خانواده
-----------------

حسین فلسفی از خاندان فلسفی گرگان بود و پدر و اجداد وی در گرگان به عنوان حکیم شناخته می‌شدند و برادرش خلیل فلسفی متخصص ریه و نماینده دوره‌های ۱۴-۱۵-۱۷ مجلس شورای ملی از گرگان بود.
وی در سال ١٢٩٨ در گرگان به دنیا آمد تحصیلات ابتدایی و دوره اول متوسطه را در گرگان گذراند. سپس به تهران رفته و دیپلم دبیرستان را از مدرسه بازرگانی تهران گرفت او برای تحصیلات دانشگاه وارد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران شد. وی همچنین پس از موفقیت در کنکور دوره دکتری اقتصاد موفق به اخذ مدرک دکتری در این رشته گردید.

مشاغل اداری
-----------

فلسفی ابتدا در وزارت مالیه و سپس در دادگستری شروع به فعالیت کرد در ابتدا به گرگان رفت و در اواسط دهه بیست دادستان گرگان شد. سپس به تهران آمده و مدتی نیز دادستان تهران بود. او در دوره بیستم مجلس شورای ملی از سوی مردم گرگان به سمت نماینده مجلس شورای ملی انتخاب شد.

حسین فلسفی از اواسط دهه ۴۰ وارد دیوانعالی شده و در پست‌هایی مانند مستشاری، ریاست شعبه ۱۲ دیوانعالی کشور فعالیت کرد وی پس از انقلاب ۱۳۵۷ بازنشسته شد.

منابع
-----

1. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۰.
2. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۰.
3. ↑
4. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۰.
5. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۰.
6. ↑
**دکتر سید حسین فرهودی** (زاده ۱۲۸۵ خورشیدی در تهران) مورخ، مترجم، روزنامه‌نگار، نویسنده و سیاستمدار ایرانی بود.

حسین فرهودی در مدرسه علوم سیاسى تهران درس خواند و در این مدرسه با ایرج اسکندری (دبیراول آینده حزب توده) همکلاسی بود. پس از فارغ‌التحصیلی وارد خدمت وزارت معارف شد. به سفارش «کمیسیون معارف» که زیر نظر حکیم‌الملک کتابهای درسی مدارس را تهیه می‌کرد، از سال ۱۳۰۷ دو کتاب درسی برای مدارس متوسطه نوشت که تا سال ۱۳۱۹ تدریس می‌شد.

فرهودی در سال ۱۳۱۴ به ریاست معارف مازندران رسید. پس از آن در تهران مشاغلی چون ریاست دبیرستان، كفالت اداره‏ اوقاف، ریاست دفتر وزارتى، ریاست اداره تعلیمات سالمندان، ریاست تعلیمات عمومى و ریاست دانشكده‏ كشاورزى داشت. او همزمان با کار اداری، در مطبوعات نیز قلم می‌زد.

فرهودی در آذر ۱۳۲۲ در انتخابات دوره چهاردهم مجلس شورای ملی از حوزه انتخابیه دشت میشان (شامل اهواز) و سوسنگرد با کسب ۶۷۲۵ رأی از ۷۵۰۴ رأی  که به صندوق‌ها ریخته شد به مجلس راه یافت. 

فرهودی در دوره بعد (پانزدهم) نتوانست به مجلس راه یابد. مدتی مشاور وزیر فرهنگ بود تا اینكه در سال ۱۳۲۶ که حکیم‌الملک نخست‏‌وزیر شد او را معاون پارلمانی و اداری خود کرد. در دوره شانزدهم دوباره به مجلس و این بار به نمایندگی از دزفول راه یافت و از هواداران دکتر مصدق شد. 

هنگامی که دکتر مصدق نخست‌وزیر شد فرهودی را به عنوان رایزن اقتصادى به ایتالیا فرستاد. فرهودى از ایتالیا مقالاتى در پشتیبانی از دكتر مصدق در مطبوعات خارج و داخل کشور انتشار مى‌‏داد. در اواخر حكومت دکتر مصدق با كسب مرخصى به تهران برگشت و روزنامه‌‏هاى *باختر امروز* و *اطلاعات* را اداره مى‏‌كرد و مقالات تندی علیه شاه می‌نوشت. پس از ۲۸ مرداد از کار خود برکنار شد و مدتی در انزوا زیست تا اینکه به معاونت پارلمانى وزارت كشور منصوب شد. 

حسین فرهودی سپس با كمك حزب ایران نوین به عضویت انجمن شهر تهران برگزیده و به ریاست انجمن انتخاب شد. او در زمانى كه در اروپا اقامت داشت، از دانشگاه سورین دكتراى اقتصاد دریافت كرد و سال‌ها در دانشسرای عالی، جغرافیاى اقتصادى تدریس مى‏‌كرد. 

فرهودى داماد وحیدالملك شیبانى وزیر پست و تلگراف و نماینده مجلس در دوران احمد شاه قاجار بود.

آثار
----

* *تاریخ عمومى ایران* (سه جلد)
* ترجمه‏ *تاریخ قرن نوزدهم* (دو جلد) نوشته آلبر ماله
* ترجمه‏ *راه‏هاى پیشرفت اقتصادى* نوشته نورمن بوکانان و هوارد الیس
* ترجمه *فروغ زندگى، پرورش افكار سالمندان و دانش‌‏آموزان*

پانویس
------

1. ↑  «مذاکرات جلسه ۱۲۷ دوره چهاردهم مجلس شورای ملی سی‌ام اردیبهشت ۱۳۲۴».[*پیوند مرده*]
2. ↑  عاقلی، باقر (۱۳۸۰). *شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران - جلد دوم*. تهران: نگاه. صص. ۱۱۲۵ - ۱۱۲۶.
3. ↑  «مذاکرات جلسه دوم دوره چهاردهم مجلس شورای ملی چهاردهم اسفند ۱۳۲۲».[*پیوند مرده*]
**حسین قائنی** از اولین داعیان اسماعیلیه در قرن پنجم هجری در ایالت قهستان بود. وی به «شیخ الجبل» (پیر کوهستان) معروف بود و جزئی از داعی الدعات، به همین خاطر پس از تحکیم قدرت در اسماعیلیان الموت، حسن صباح او را در سال ۴۸۴ هجری به زادگاهش قهستان فرستاد تا در آنجا به تبلیغ اسماعیله بپردازد. او موفق شد در همان سال قلعه را به تصرف اسماعیلیان ایران درآورد و  قلعه کوه قاین  را به دومین مرکز اسماعیلیان تبدیل کرد. پس از حدود یک سال در سال ۴۸۵ هجری وی موفق شد قلعهٔ دره (درح) را نیز که در نزدیکی قلعه مؤمن‌آباد قرار داد به تصرف اسماعیلان درآورد. می‌توان گفت وی در گسترش کیش اسماعیلی بسیار تأثیرگذار بوده‌است.

با کشته شدن حسین قاینی اسماعیلیان یکی از زیرک‌ترین رهبران خود را از دست دادند.

جستارهای وابسته
---------------

* قلعه کوه قائن (قلعه حسین قاینی)
* کوه قلعه فردوس
* قلعه دختر فردوس
* قلعه چهل دختر (قائن)
* قلعه کوه زردان

پانویس
------

1. ↑  رجبی، *طلوع خراسان*.

منابع
-----

**^** لغت‌نامه دهخدا

* ایرج سعادتمند توندری (۱۳۸۴)، *ترشیز ۱ - (نگاهی به تاریخ و جغرافیای شهرستان کاشمر)*، مشهد: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی ضریح آفتاب، ص. ۲۹۶، شابک ۹۶۴-۲۴۹-۰۵۵-۰ مقدار `|شابک=` را بررسی کنید: checksum (کمک)
* رجبی، نجیب الله (۱۳۹۲). «طلوع خراسان».
**تیغ هیچنز** ادعایی در شناخت‌شناسی (یک تیغ فلسفی) است که بیان می‌کند بار اثبات بر دوش کسانی است که ادعایی را مطرح می‌کنند، و اگر فرد مدعی شانه خالی کند، حریف او نیازی به آوردن برهانی بر ضد ادعای بی‌اساس مطرح‌شده ندارد. نام آن از کریستوفر هیچنز (۱۹۴۹–۲۰۱۱) گرفته شده که آن را به این شکل فرموله کرده‌است:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| « | هر چیزی که بدون مدرک اظهار شود (ادعا شود) را می‌توان بدون مدرک رد کرد. |  » |

تیغ هیچنز در واقع ترجمه‌ای از ضرب‌المثل لاتین "Quod gratis asseritur, gratis negatur" است که حداقل از اوایل قرن ۱۹ به‌کار می‌رفته‌است، ولی برابر انگلیسی هیچنز این مفهوم را در قرن ۲۱ مشهور کرد. برای مثال، این اصطلاح توسط فعال بی‌خدایی ریچارد داوکینز در کنفرانس تد ۲۰۰۲ به‌کار رفته‌است.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| « | بار [اثبات] بر دوش شماست که بگویید چرا، بر دوش بقیه ما نیست که بگوییم چرا نه. |  » |

داوکینز با این نسخه خود، علیه ندانم‌گرایی استدلال کرده‌است، زیرا موضع آن را نسبت به بی‌خدایی «ضعیف» می‌داند چون ندانم‌گرایی از قضاوت در مورد ادعاها خودداری می‌کند، حتی اگر کاملاً ابطال‌پذیر نباشند، بسیار بعید است که درست باشند.

جستارهای وابسته
---------------

* هیولای اسپاگتی پرنده
* اسب تک‌شاخ صورتی نامرئی
* تیغ اوکام
* تیغ (فلسفه)
* قوری چای راسل

منابع
-----

1. ↑  مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Hitchens' razor». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۸ مارس ۲۰۱۳.
**حمید آراسلی** ایران‌شناس و استاد ادبیات فارسی و ترکی آذری در جمهوری آذربایجان بود.

حمید آراسلی در سال ۱۹۰۹ میلادی در گنجه جمهوری آذربایجان متولد شد و پس از تحصیلات مقدماتی در سال ۱۹۳۲ میلادی دورهٔ دانشکدهٔ زبانشناسی دانشسرای عالی دولتی آذربایجان را به پایان رساند. در سال ۱۹۴۴ میلادی نامزد دکترای علوم زبانشناسی شد و در ۱۹۵۵ میلادی درجه دکترای علوم زبان‌شناسی را دریافت کرد. موضوع پایان‌نامه‌اش «ادبیات آذربایجانی سده‌های سیزدهم و چهاردهم» بود. از سال ۱۹۳۲ م تا ۱۹۴۴ میلادی، استاد دانش‌سرای عالی دولتی آذربایجان و از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۷ نیز رئیس بخش شرقی کتابخانه شعبه آکادمی علوم اتحاد شوروی در آذربایجان بود. در سال ۱۹۳۶ عضو اتحادیه نویسندگان شوروی شد و از سال ۱۹۳۷ تا ۱۹۶۰ میلادی، در دانشگاه دولتی آذربایجان تدریس می‌کرد. ضمناً سمت‌های کارمند علمی انستیتوی ادبیات و معاون علمی موزه ادبیات آذربایجان به نام «نظامی» را هم عهده‌دار بود.

آراسلی در سال ۱۹۴۴ میلادی به مقام دانشیاری و در ۱۹۵۶ به مقام استادی (پروفسوری) رسید. در سال ۱۹۶۹ میلادی به عنوان شخصیت ممتاز آکادمی علوم ازبکستان شوروی انتخاب شد و در همان سال رئیس انیستیتوی ملل شرق نزدیک و مرکزی آکادمی علوم آذربایجان شوروی گردید.

در هشتمین کنگره جامعهٔ زبانشناسان که در سال ۱۹۵۷ میلادی تشکیل شد، نمایندهٔ زبان‌شناسان ترک در آنکارا بود. در کنگره‌های دیگری نیز شرکت داشت. از جمله در اولین کنگرهٔ بین‌المللی پژوهش‌های بالکان و جنوب شرقی اروپا که در سال ۱۹۶۶ میلادی در صوفیه برگزار شد.

آثار
----

آثار او در ادبیات فارسی و شاعران فارسی‌گو که البته آنها را به نحوی هم وطن خود می‌شمرد، عبارتند از:

* «لیلی و مجنون» و مقایسه اشعار هفت پیکر و هفت گنبد (به زبان آذربایجانی)
* صائب تبریزی
* نظامی گنجوی و آثار خلاقانهٔ او
* نظامی و فولکلور آذربایجان
* دیوان فضولی
* فضولی، شاعر بزرگ آذربایجانی

پانویس
------

1. ↑  رستمی، *ایرانشناسان و ادبیات فارسی*، 352.
2. ↑  رستمی، *ایرانشناسان و ادبیات فارسی*، 352.
3. ↑  رستمی، *ایرانشناسان و ادبیات فارسی*، 352.
4. ↑  رستمی، *ایرانشناسان و ادبیات فارسی*، 352.
5. ↑  رستمی، *ایرانشناسان و ادبیات فارسی*، 352.
6. ↑  رستمی، *ایرانشناسان و ادبیات فارسی*، 352.
7. ↑  رستمی، *ایرانشناسان و ادبیات فارسی*، 353.
8. ↑  رستمی، *ایرانشناسان و ادبیات فارسی*، 353.
9. ↑  رستمی، *ایرانشناسان و ادبیات فارسی*، 353.
10. ↑  رستمی، *ایرانشناسان و ادبیات فارسی*، 353.

منابع
-----

* رستمی، محمد (۱۳۹۰). *ایرانشناسان و ادبیات فارسی*. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۴۲۶-۵۲۸-۰.
**منزل منطقی نژاد** مربوط به دوره قاجار است و در شیراز، خیابان احمدی ـ کوچه پشت مسجد نو واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۸ اردیبهشت ۱۳۵۲ با شمارهٔ ثبت ۱۴۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این خانه دیدنی که در زمان حال موزه هنرهای اسلامی را در خود جای داده، در محله قدیمی این شهر تاریخی واقع شده‌است. تزیینات داخلی این خانه شامل پنجره‌های چوبی با شیشه‌های رنگارنگ، طاق‌های کنده کاری شده و گچ بری‌های زیبا است. در بخش جنوبی این عمارت تاریخی، شاه نشین با آینه کاری‌های دیدنی وجود دارد و در این بخش از بنا، بادگیرها و نقاشی‌های زیبایی در سقف به مانند طرح‌های گل و بوته، چهره زنان و تصاویری از کاخ‌های اروپایی به چشم می‌آیند. بخش شرقی و غربی ساختمان، دارای اتاق‌های متعدد و همچنین اندرونی زیبا می‌باشد. در خانه منطقی نژاد یکی از چشمگیرترین آینه سراهای ایران زمین دیده می‌شود که هر ساله مخاطبان بسیاری را به دیدن خود دعوت می‌کند. عمارت منطقی نژاد شیراز که نام دیگر آن خانه هنر است، در سال ۱۳۸۳ مرمت و بازسازی شد و در سال ۱۳۸۴ به موزه موسیقی تبدیل شد.

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست آثار ملی ایران
* سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
* خانه ی نصیرنظام

منابع
-----

1. ↑  «دانشنامهٔ تاریخ معماری و شهرسازی ایران‌شهر». وزارت راه و شهرسازی. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۶ اکتبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۹.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**جزیره لیکوما** یک از جزایر دریاچه مالاوی، بزرگتر از دو جزیره دیگر این دریاچه در شرق آفریقا و کوچکتر از جزیره چیزومولو است. لیکوما و چیزومولو هر دو متعلق به مالاوی هستند و با هم بخش لیکوما را تشکیل می دهند. با اینکه هر دو جزیره تنها در چند کیلومتری کشور موزامبیک قرار دارند و به طور کامل توسط آبهای سرزمینی این کشور احاطه شده اند، اما هر دو زیر مجموعه کشور مالاوی هستند. این جزیره نقش مهمی در صنعت توریسم کشور مالاوی ایفا میکند. 

در این جزیره چندین هتل و خوابگاه مخصوص کوله گردی وجود دارد که معمولاً بر اساس معیارهای اکوتوریستی ساخته شده است. آب های اطراف جزیره لیکوما بعنوان محلی مناسب برای غواصی با اسنورکل و غواصی اسکوبا مورد توجه گردشگران و علاقمندان به غواصی میباشد.

جغرافیا
-------

 تصویر ماهواره ای از جزایر چیزومولو و لیکوما
این جزیره دارای مساحتی در حدود 18 کیلومتر مربع بوده و در قسمت شمال شرقی دریاچه مالاوی و 7 کیلومتری شمال غربی شهر کوبو در کشور موزامبیک واقع شده است. نزدیکترین شهر به لیکوما، شهر چین تچه در سواحل مالاوی است.

تاریخ
-----

در سال 1880 مبلغان مذهبی در پاسخ به درخواست دیوید لیوینگستون مقر خود را در جزیره لیکوما تأسیس کردند. به دلیل حضور میسیونرهای بریتانیایی، پس از جنگ جهانی دوم، زمانی که مرزبندی های ملی در شرق آفریقا ایجاد شد، این جزیره به جای کشور موزامبیک به کشور مالاوی تعلق یافت.

محیط طبیعی
----------

با وجود تراکم بالای جمعیت جزیره، محیط طبیعی لیکوما تا حد زیادی بکر و دست نخورده مانده است؛ سواحلی متنوع صخره‌ای، خلیج‌های شنی و باتلاق‌ها. قسمت های داخل جزیره عمدتاً پوشیده از علفزار و تعداد زیادی درخت بائوباب (از گونه های *Adansonia digitata* ) و درختان انبه میباشد. عمده جانوران جزیره را خزندگان کوچک, دوزیستان, پرندگان و تعدادی بی مهرگان از منجمله عنکبوت های عقربی تشکیل داده است. گاهی وقتها در ساحل، کروکودیل ها نیز دیده می شوند. آبهای اطراف جزیره لیکوما، همانند تمام نقاط دریاچه مالاوی، میزبان تعدادی سیچلاید است. برخی از گونه ها مانند *ماکرو* بومی منطقه لیکوما هستند.

منابع
-----

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ جزیره لیکوما موجود است. |

لینک های خارجی
--------------

* جزیره لیکوما در گردشگری مالاوی
* جزیره لیکوما در Go2Africa
* دفتر خاطرات سفر کریس فارل
* مسافرخانه سان رایز، لیکوما
**جان راسل پوپ** (انگلیسی: John Russell Pope; ۲۴ آوریل ۱۸۷۴ – ۲۷ اوت ۱۹۳۷) یک معمار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی به‌طور گسترده برای طراحی ساختمان‌های عمومی مهم، از جمله ساختمان دفتر ملی بایگانی و مدارک آمریکا (تکمیل در سال ۱۹۳۵)، یادبود جفرسون (تکمیل در سال ۱۹۴۳) و ساختمان غربی نگارخانه ملی هنر (آمریکا) (تکمیل در سال ۱۹۴۱)، همه در واشینگتن، دی.سی. قرار دارند، شناخته شده‌است.

زندگی‌نامه
----------

پوپ در سال ۱۸۷۴ در نیویورک متولد شد و پسر یک نقاش پرتره موفق و همسرش بود. او معماری را در دانشگاه کلمبیا خواند و در سال ۱۸۹۴ فارغ‌التحصیل شد. او اولین دریافت کننده جایزه رم بود که در آکادمی تازه تأسیس آمریکایی در رم، محل تمرین طراحان «رنسانس آمریکایی» شرکت کرد. او تا زمان مرگش درگیر آکادمی بود.

پوپ به مدت دو سال در ایتالیا و یونان سفر کرد و در آنجا به مطالعه، ترسیم و طراحی‌های اندازه‌گیری شده از سازه‌های رومی، گوتیک و رنسانس بیشتر از بقایای ساختمان‌های باستانی پرداخت. پوپ یکی از اولین دانشجویان معماری بود که در استفاده از دوربین‌های بزرگ با نگاتیوهای شیشه ای تسلط یافت. پوپ در سال ۱۸۹۶ در مدرسه هنرهای زیبا در پاریس حضور یافت و سبک هنری خود را تقویت کرد. پس از بازگشت به نیویورک در سال ۱۹۰۰، او قبل از افتتاح دفتر خود، چند سال در دفتر بروس پرایس کار کرد.

منابع
-----

1. ↑  "10 Iconic Buildings and Spaces Designed by Columbia Architects". *Columbia Magazine* (به انگلیسی). Retrieved 2022-02-16.
2. ↑  "Finding Aid". *American Academy in Rome records, 1855–[ca.1981], (bulk dates 1894–1946)*. Archives of American Art. 2011. Retrieved 17 Jun 2011.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «John Russell Pope». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۰ اوت ۲۰۱۴.
* «John Russell Pope». دریافت‌شده در ۲۰ اوت ۲۰۱۴.[*پیوند مرده*]

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ جان راسل پوپ موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد معمار است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**حسین‌آباد خسروی**
 **یکی از محله‌های قدیمی شهرستان لامرد است. پایه‌گذار این محله زائر عبدالله خسروی معروف به چخول و یکی از بزرگان فارس بوده است که به مرور زمان کدخدای حسین‌آباد می‌شود. وی از نوادگان عبدالمسیح میرزا از منطقه بیرم در جنوب ایران است. از جمله فرزندان زائر عبدالله چخول می توان از حاج علی و حاج حمزه نام برد که بعد از وی به عنوان کدخدای حسین آباد خسروی شناخته می شدند و این نقش با حاج حسن خسروی از نوادگان زائر عبدالله چخول ادامه یافته است.**

با گذشت زمان و با آمدن طایفه‌های دیگر از مناطق مختلف منطقه، با تشکیل بازارچه‌ای که بعدها با نام «گاراژ» معروف شد، فعالیتهای اقصادی درون منطقه‌ای در آن متمرکز گردید. در حال حاضر فعالیت اقتصادی در این منطقه در بخش های خدماتی و تجاری متمرکز است.

در زمینه مذهبی مبلغان دینی مهاجر در این منطقه را سیدها تشکیل می دادند که براساس روایات تاریخی سیدهای یمنی و هندی خوانده می شدند.

آب و هوای این منطقه گرم و خشک، اما در برخی ماه‌های سال با توجه به میزان بارندگی سالانه، معتدل می‌باشد.

منبع اصلی درآمد مردمان ساکن این محله بیشتر از طریق فعالیتهای خدماتی، تجاری و کارگاه‌های صنعتی می‌باشد. اکنون این محله با جمعیتی بالغ بر سه هزار نفر در بخشهای آموزشی، فرهنگی و خدماتی دارای مدرسه، درمانگاه، مسجد، حسینیه، بانک و کلانتری است. بافت قدیمی این منطقه از نظر کالبدی با تاثیرپذیری از پدیده شهرنشینی تا حدود زیادی در غیاب علم ساماندهی شهری و ناتوانی در بخشهای مدیریتی این منطقه، هویت اولیه خود را از دست داده است.
در حادثه تیراندازی که صبح چهارشنبه، ۲۸ اردیبهشت، در سازمان اموال و املاک بنیاد مستضعفان ایلام اتفاق افتاد، حداقل چهار نفر کشته و هفت نفر زخمی شدند. فرد مهاجم که از کارکنان اخراج‌شده این اداره بود، خودکشی کرد. رسانه‌های دولتی می‌گویند این فرد کارمند اخراج‌شده بنیاد مستضعفان بوده‌است.

واقعه
-----

بر اساس اظهارات اولیه مقامات امنیتی ایلام، یکی از کارکنان «اخراج شده» سازمان اموال و املاک بنیاد مستضعفان در این شهر، صبح روز چهارشنبه ۲۸ اردیبهشت، پس از «گروگان گرفتن» چند نفر از همکاران سابق خود، سه نفر را کشت و خودش نیز دست به خودکشی زد.

بر اساس اعلام مرکز فوریت‌های پزشکی استان ایلام، در این حادثه چهار نفر کشته و هفت نفر زخمی شده‌اند. حال برخی مصدومان وخیم است و به اتاق عمل منتقل شده‌اند.ساختمان سازمان اموال و املاک بنیاد مستضعفان ایلام در مرکز این شهر واقع شده و کار اصلی آن فروش و مصادره املاک توقیفی است. علی محمدی رئیس کل دادگستری استان گفت: «این فرد یک نارنجک را داخل محوطه اداره اموال بنیاد مستضعفان پرتاب کرده است که این انفجار منجر به فوت سه نفر از کارمندان در محل حادثه و یک نفر در بیمارستان شده است.»

منابع
-----

1. ↑  «تیراندازی در بنیاد مستضعفان ایلام؛ دست‌کم چهار نفر کشته شدند». *ایندیپندنت فارسی*. ۲۰۲۲-۰۵-۱۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۵-۲۱.
2. ↑  «گروگان‌گیری در سازمان املاک بنیاد مستضعفان ایلام؛ شمار کشته‌شدگان به پنج نفر افزایش یافت». *ایران اینترنشنال*. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۵-۲۱.
3. ↑  "Ex-employee of state firm kills 3 in Iran shooting rampage". *AP NEWS* (به انگلیسی). 2022-05-18. Retrieved 2022-05-21.
4. ↑  «گروگان‌گیری در سازمان املاک بنیاد مستضعفان ایلام؛ شمار کشته‌شدگان به پنج نفر افزایش یافت». *ایران اینترنشنال*. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۵-۲۱.
5. ↑  «تیراندازی در بنیاد مستضعفان ایلام؛ دست‌کم چهار نفر کشته شدند». *ایندیپندنت فارسی*. ۲۰۲۲-۰۵-۱۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۵-۲۱.
6. ↑  «گروگان‌گیری در سازمان املاک بنیاد مستضعفان ایلام؛ شمار کشته‌شدگان به پنج نفر افزایش یافت». *ایران اینترنشنال*. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۵-۲۱.
**جی سواینز** مخفف **خوک های جاویدان** (به فرانسوی J-Porcs ) که واژه اش برای اولین بار توسط مارکس فیلسوف و مورخ قرن بیست و یکم استفاده شد؛ نام فرقه ای معتقد به ایدئولوژی جی-سواینیسم است که در سال 2021 میلادی توسط رضا جاویدنسب ایجاد شد. جی سواین ها به ایدئولوژی خود بسیار پایبند اند و در گفت و گوی روزمره آنها، رد و پایی از نظریه های رضا جاویدنسب دیده می شود.

جی-سواینیسم
-----------

مطابق نظرات جاویدنسب، مهمترین بخش جی-سواینیسم در جامعه رخ میدهد؛ جایی که مردم از نظام کاری، حکومتی و جامعه رده بالای احاطه کننده خود خسته شده اند و به فکر تغییر می افتند. در این شرایط با استفاده از عوام گرایی مردم عادی به سمت جی-سواینیسم جذب میشوند و نظرات به خورد آنها داده می شود و تعداد اعضا و معتقدان به جی سواینیسم افزایش می یابد. جی سواین ها در ازای احترام کاذب، وعده، و خدمات خاص، قدرت رهبرشان و مقبولیت وی را به همراه می آورند. مطابق نظرات رضا جاویدنسب، پدر جی-سواینیسم، فردگرایی باید در اولویت هر جی سواین باشد، چه بسا به ضرر جامعه تمام شود و یا حتی با جی-سواینیسم در تضاد باشد. جی سواین ها در هر شرایط، منفعت شخصی خود را در اولویت قرار میدهند و آن را با قالب سوسیالیسم عملی میپوشانند. پوشاندن ذات عمل در مکتب جی-سواینیسم بسیار مهم است زیرا که جی سواین ها باید از مقبولیت مردم برخوردار باشند تا بتوانند اهداف خود را پیش ببرند.

### به طور خلاصه:

* عوام گرایی (پوپولیسم)
* فردگرایی
* معتقد به نظام فدرالی
* دموکراسی
* کمال گرایی
* منفعت گرایی

* پیروی بی چون و چرا از ایدئولوژی

اعضای اصلی
----------

1. رضا جاویدنسب
2. ارشیا هنرور
3. علیرضا نعمتی قاسم آبادی
4. همون پسره

(توجه شود که در جی- سواینیسم مدرن، جی-سواینیسم یک راه و روش زندگی به حساب می آید و فراتر از اعضاست.)

منابع
-----

1. مالون میمیرد
2. کرگدن
3. مانیفست کمنیسم
4. صندلی ها

1. ↑  Ab, Makar; Ke, McMartin; M, Palese; Tr, Tephly (1975 Jun). "Formate assay in body fluids: application in methanol poisoning". *Biochemical medicine* (به انگلیسی). **13** (2). doi:10.1016/0006-2944(75)90147-7. ISSN 0006-2944. PMID 1. `{{cite journal}}`: Check date values in: `|date=` (help)
2. ↑  "عوام‌گرایی". *ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد*. 2022-10-05.
3. ↑  Bose, K. S.; Sarma, R. H. (1975-10-27). "Delineation of the intimate details of the backbone conformation of pyridine nucleotide coenzymes in aqueous solution". *Biochemical and Biophysical Research Communications*. **66** (4): 1173–1179. doi:10.1016/0006-291x(75)90482-9. ISSN 1090-2104. PMID 2.
**حلب یسرائیل** یا **خلو یسرائل** (عبری: חלב ישראל‎) اصطلاحی در شرع یهود است که در مورد تمامی محصولات لبنی است که باید تحت نظارت یک فرد یهودی مذهبی تهیه شود تا کوشر باشد. بر اساس هلاخا شیر تنها در زمانی کوشر است که از یک حیوان کوشر (نظیر گاو و گوسفند) تهیه شده باشد و شیر تهیه شده از حیوانات غیرکوشر (نظیر اسب یا شتر) کوشر نیست.

در زمانهای قدیم تولیدکنندگان شیر گاهی شیر حیوانات مختلف را با یکدیگر بدون اطلاع مشتریان مخلوط می‌کردند. از این رو مقامهای تلمودی در آن زمان برای جلوگیری از این کار دستور دادند که تنها شیری کوشر است که تحت نظارت یک فرد یهودی تولید شود. شیری که توسط یهودیان مورد نظارت قرار نگیرد خلو آکوم یا خلو نوکری نام دارد. این قانون در شولحان عاروخ مکتوب شده است.

همچنین در متون کابالا دستورهایی در مورد مصرف کردن خلو یسرائیل وجود دارد و این متون اعتقاد دارند که مصرف خلو آکوم سبب سخت شدن قلب می‌گردد.
اولین خلو یسرائیل در ایالات متحده امریکا توسط اسحاق بالسام در سال ۱۹۰۳ تولید شد تا سال ۱۹۵۵.

جستارهای وابسته
---------------

* کوشر
* بیشول یسرائیل

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Chalav Yisrael». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۵.
**جان راشبی** (به انگلیسی: John Rushby)؛ یک دانشمند علوم کامپیوتر است.

زندگی و تحصیلات
---------------

جان راشبی در لندن متولد و بزرگ شد. او در مدرسه گرامر دارتفورد تحصیل کرده‌است. سپس برای تحصیل به دانشگاه نیوکاسل رفت و لیسانس خود را در رشته کامپیوتر از این دانشگاه در سال ۱۹۷۱ دریافت کرد. او دکترایش را در این رشته در سال ۱۹۷۷ دریافت کرد.

کار
---

جان راشبی بین سال‌های ۱۹۷۴ و ۱۹۷۵ در دپارتمان علوم کامپیوتر دانشگاه منچستر به تدریس درس کامپیوتر اشتغال داشت. او بین سال‌های ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۲ به عنوان محقق در دانشگاه نیوکاسل کار کرد
او در سال ۱۹۸۳ به اس‌آرآی اینترنشنال در کالیفرنیا پیوست. او در حال حاضر مدیر برنامه روش‌های صوری و سیستم‌های وابسته است او یک سیستم اثبات پیش‌نمونه با یک اثبات قضیه خودکار را توسعه داده‌است.

جوایز
-----

جان راشبی در سال ۲۰۱۱ جایزه هارلون میلز را از انجمن کامپیوتر IEEE دریافت کرد.

منابع
-----

1. ↑  chacs.nrl.navy-درباره جان راشبی، بازدید ۱۳۹۶
2. ↑  «ICSE 2011: John Rushby-درباره جان راشبی، بازدید ۱۳۹۶». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۷.
3. ↑  «درباره جان راشبی، بازدید ۱۳۹۶». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۷.

پیوند به بیرون
--------------

* 
* Official homepage
* Personal homepage
* 
* 
* 

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |