**نیل رابرتسون** (انگلیسی: Neil Robertson؛ زادهٔ ۱۱ فوریهٔ ۱۹۸۲) اسنوکرباز حرفه‌ای چپ‌دست اهل استرالیا و شمارهٔ یک پیشین اسنوکر جهان است. او تنها استرالیایی است که در یک رویداد اسنوکر که به‌طور مستقیم در رتبه‌بندی مؤثر است، به عنوان قهرمانی دست یافته‌است(۲۳ عنوان قهرمانی).
او همچنین تنها بازیکن غیر بریتانیایی است که سه‌گانهٔ قهرمانی جهان، بریتانیا و مسترز (موسوم به سه تاج) را در کارنامه دارد.

او قهرمانی جهان را در سال ۲۰۱۰، قهرمانی مسابقات مسترز را در سالهای ۲۰۱۲ و ۲۰۲۲ و قهرمانی مسابقات بریتانیا را در سال‌های ۲۰۱۳، ۲۰۱۵ و ۲۰۲۲ کسب کرده‌است. او در طول دوران حرفه ای خود ۲۳ عنوان قهرمانی مؤثر در رنکینگ اسنوکر را بدست آورده و از سال ۲۰۰۶ تاکنون سالانه حداقل در یکی از مسابقات حرفه ای اسنوکر به مقام قهرمانی دست یافته‌است.
بریک زن ماهر، نیل رابرتسون بیش از ۸۰۰ بریک صد در رقابت‌های حرفه ای اسنوکر (شامل 5 بریک ماکزیمم) در کارنامه خود دارد و از این حیث پس از رونی سالیوان، جان هیگینز و جاد ترامپ، چهارمین بازیکن حرفه ای در تاریخ اسنوکر است که به ۸۰۰ بریک صد دست یافته‌است.
او در فصل ۲۰۱۴–۲۰۱۳ با ثبت ۱۰۳ بریک صد اولین بازیکنی شد که به رکورد ۱۰۰عدد بریک صد در یک تک فصل دست یافته‌است.

دوران غیر حرفه ای
-----------------

دستاوردهای دوران آماتوری رابرتسون شامل پیروزی در مسابقات قهرمانی زیر ۱۸ سال استرالیا و همچنین تبدیل شدن به جوان‌ترین بازیکنی که در ۱۴ سالگی در مسابقات مؤثر در رنکینگ استرالیا بریک سنچری ثبت کرد.

او در عرض دو سال حرفه ای شد. به اولین مرحله یک چهارم نهایی مسابقات رنکینگی در مسابقات مسترز اروپا رسید و از اسطوره جیمی وایت ۶–۲ شکست خورد.

در سال ۲۰۰۵ او برای اولین بار در مسابقات قهرمانی جهان در شفیلد به میدان رفت و با نتیجه ۱۰ بر ۷ مغلوب استیون هندری شد و یک سال بعد برای اولین بار به جمع ۱۶ بازیکن برتر جهان راه یافت.

فینال‌ها
--------

===فینال‌های مؤثر در رتبه: ۳۶ (۲۳ عنوان قهرمانی)
بنازم به این قهرمانی‌ها…===

| فهرست اختصارات |
| --- |
| قهرمانی اسنوکر جهان (۱–۰) |
| قهرمانی بریتانیا (۳–۰) |
| دیگر فینال‌ها (۱۹–۱۳) |

| **نتیجه** | **شماره** | **سال** | **رویداد** | **حریف در فینال** | **امتیاز** |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| قهرمان | ۱. | ۲۰۰۶ | گرند پریکس | انگلستان جِیمی کوپ | ۹–۵ |
| قهرمان | ۲. | ۲۰۰۷ | آزاد ولز | انگلستان اندرو هیگینسون | ۹–۸ |
| قهرمان | ۳. | ۲۰۰۸ | قهرمانی بحرین | ولز متئو استیونز | ۹–۷ |
| قهرمان | ۴. | ۲۰۰۹ | گرند پریکس (2) | چین دینگ جونهوی | ۹–۴ |
| قهرمان | ۵. | ۲۰۱۰ | قهرمانی اسنوکر جهان | اسکاتلند گِرَم دات | ۱۸–۱۳ |
| قهرمان | 6. | 2010 | آزاد جهان (3) | انگلستان رونی سالیوان | ۵–۱ |
| نایب قهرمان | ۱. | ۲۰۱۲ | تور قهرمانی بازیکنان | انگلستان استیون لی | ۰–۴ |
| نایب قهرمان | ۲. | ۲۰۱۲ | قهرمانی بین‌المللی | انگلستان جاد ترامپ | ۸–۱۰ |
| نایب قهرمان | 3. | 2013 | تور قهرمانی بازیکنان (2) | چین دینگ جونهوی | ۳–۴ |
| قهرمان | ۷. | ۲۰۱۳ | آزاد چین | انگلستان مارک سلبی | ۱۰–۶ |
| قهرمان | ۸. | ۲۰۱۳ | ووشی کلاسیک | اسکاتلند جان هیگینز | ۱۰–۷ |
| نایب قهرمان | ۴. | ۲۰۱۳ | آزاد گلدفیلدز استرالیا | هنگ کنگ مارکو فو | ۶–۹ |
| قهرمان | ۹. | ۲۰۱۳ | قهرمانی بریتانیا | انگلستان مارک سلبی | ۱۰–۷ |
| نایب قهرمان | ۵. | ۲۰۱۴ | آزاد چین | چین دینگ جونهوی | ۵–۱۰ |
| قهرمان | ۱۰. | ۲۰۱۴ | ووشی کلاسیک (2) | انگلستان جو پِری | ۱۰–۹ |
| نایب قهرمان | ۶. | ۲۰۱۴ | آزاد گلدفیلدز استرالیا (2) | انگلستان جاد ترامپ | ۵–۹ |
| قهرمان | ۱۱. | ۲۰۱۵ | قهرمانی بریتانیا (2) | چین لیانگ ونبو | ۱۰–۵ |
| نایب قهرمان | ۷. | ۲۰۱۶ | آزاد ولز | انگلستان رونی سالیوان | ۵–۹ |
| قهرمان | ۱۲. | ۲۰۱۶ | ریگا مسترز | انگلستان مایکل هولت | ۵–۲ |
| قهرمان | ۱۳. | ۲۰۱۷ | آزاد اسکاتلند | چین کائو یوپنگ | ۹–۸ |
| قهرمان | ۱۴. | ۲۰۱۸ | ریگا مسترز (2) | انگلستان جک لیزوسکی | ۵–۲ |
| نایب قهرمان | ۸. | ۲۰۱۸ | قهرمانی بین‌المللی (2) | ایرلند شمالی مارک آلن | ۵–۱۰ |
| قهرمان | ۱۵. | ۲۰۱۹ | آزاد ولز (2) | انگلستان استوارت بینگام | ۹–۷ |
| نایب قهرمان | ۹. | ۲۰۱۹ | قهرمانی بازیکنان (3) | انگلستان رونی سالیوان | ۴–۱۰ |
| نایب قهرمان | ۱۰. | ۲۰۱۹ | تور قهرمانی | انگلستان رونی سالیوان | ۱۱–۱۳ |
| قهرمان | ۱۶. | ۲۰۱۹ | آزاد چین (2) | انگلستان جک لیزوسکی | ۱۱–۴ |
| قهرمان | ۱۷. | ۲۰۲۰ | مسترز اروپا | چین ژو یولونگ | ۹–۰ |
| نایب قهرمان | ۱۱. | ۲۰۲۰ | مسترز آلمان | انگلستان جاد ترامپ | ۶–۹ |
| قهرمان | ۱۸. | ۲۰۲۰ | گرند پریکس | اسکاتلند گرم دات | ۱۰–۸ |
| نایب قهرمان | ۱۲. | ۲۰۲۰ | آزاد انگلیس | انگلستان جاد ترامپ | ۸–۹ |
| قهرمان | ۱۹. | ۲۰۲۰ | قهرمانی بریتانیا (3) | انگلستان جاد ترامپ | ۱۰–۹ |
| قهرمان | ۲۰. | ۲۰۲۱ | تور قهرمانی | انگلستان رونی سالیوان | ۱۰–۴ |
| قهرمان | ۲۱. | ۲۰۲۱ | آزاد انگلیس | اسکاتلند جان هیگینز | ۹–۸ |
| نایب قهرمان | ۱۳. | ۲۰۲۱ | گرند پریکس | انگلستان رونی سالیوان | ۸–۱۰ |
| قهرمان | ۲۲. | ۲۰۲۲ | قهرمانی بازیکنان | انگلستان بری هاوکینز | ۱۰–۵ |
| قهرمان | ۲۳. | ۲۰۲۲ | تور قهرمانی (2) | اسکاتلند جان هیگینز | ۱۰–۹ |

### فینال‌های بی اثر در رتبه:۱۲ (۷ عنوان قهرمانی)

| فهرست اختصارات |
| --- |
| مسترز (۲–۲) |
| قهرمان قهرمانان (۲–۱) |
| دیگر فینال‌ها (۳–۲) |

| **نتیجه** | **شماره** | **سال** | **رویداد** | **حریف در فینال** | **امتیاز** |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| قهرمان | ۱. | ۲۰۰۳ | مسابقات مقدماتی مسترز | ولز دامینیک دِیل | ۶–۵ |
| قهرمان | ۲. | ۲۰۱۲ | مسترز | انگلستان شان مورفی | ۱۰–۶ |
| قهرمان | ۳. | ۲۰۱۲ | جنرال کاپ | انگلستان ریکی والدن | ۷–۶ |
| نایب قهرمان | ۱. | ۲۰۱۳ | مسترز | انگلستان مارک سلبی | ۶–۱۰ |
| نایب قهرمان | ۲. | ۲۰۱۳ | قهرمانی جهان-۶ توپ قرمز | انگلستان مارک دیویس | ۴–۸ |
| نایب قهرمان | ۳. | ۲۰۱۳ | جنرال کاپ | انگلستان مارک دیویس | ۲–۷ |
| نایب قهرمان | ۴. | ۲۰۱۵ | مسترز (2) | انگلستان شان مورفی | ۲–۱۰ |
| قهرمان | ۴. | ۲۰۱۵ | قهرمان قهرمانان | ایرلند شمالی مارک آلن | ۱۰–۵ |
| قهرمان | ۵. | ۲۰۱۷ | مسترز هونگ کونگ | انگلستان رونی سالیوان | ۶–۳ |
| قهرمان | ۶. | ۲۰۱۹ | قهرمان قهرمانان (2) | انگلستان جاد ترامپ | ۱۰–۹ |
| نایب قهرمان | ۵. | ۲۰۲۰ | قهرمان قهرمانان | ایرلند شمالی مارک آلن | ۶–۱۰ |
| قهرمان | ۷. | ۲۰۲۲ | مسترز (2) | انگلستان بری هاوکینز | ۱۰–۴ |

رویدادهای فصل ۲۰۲۲–۲۰۲۱
-----------------------

رابرتسون در نوامبر رقابت آزاد انگلیس را با شکست ۸–۹ جان هیگینز برنده شد. بعد از آن ماه، در صدد دفاع از عنوان قهرمانی سال قبل خود در رقابت‌های قهرمانی بریتانیا بود، اما در دور اول توسط جان استلی حذف شد. او به مرحله یک چهارم نهایی رقابت‌های قهرمان قهرمانان رسید، اما از کایرن ویلسون با نتیجه ۴–۶ شکست خورد و در فینال گرند پریکس ۲۰۲۱ در مقابل رونی سالیوان در حالی که با نتیجه ۸–۶ پیش افتاده بود در نهایت با نتیجه ۸–۱۰ بازی را واگذار کرد.
در نیمه نهایی مسترز ۲۰۲۲ رابرتسون با نتیجه ۱–۴ و سپس ۳–۵ از حریف خودمارک ویلیامز عقب افتاده بود و در فریم دیسایدر ۵–۵ درحالیکه به ۲ اسنوکر نیاز داشت با یک بازگشت چشمگیر در نهایت پیروز شد. او پس از ضربه آخر خود در این بازی بسیار احساسی شد و در مصاحبه ای در پاسخ به اینکه چگونه چنین بازگشت بزرگی را رقم زده گفت:

>  ***فقط هیچوقت ناامید نشو… هرگز هیچوقت هیچوقت ناامید نشو… هر بچه ای که داره اینو تماشا میکنه… هرکسی… مهم نیست که شرایط چطوری به نظر برسه[...]***  *شاید شما دیگه چنین بازگشت و پایانی رو در ورزش اسنوکر نبینید. واقعاً باورنکردنی بود و چند ساعت طول میکشه تا بفهمم چه اتفاقی افتاده! من به ۲ اسنوکر در ۵–۵ احتیاج داشتم. تنش بسیار بالا بود و ضربه آخر به توپ سبز یکی از پراسترس‌ترین ضربات من در تمام طول دوران حرفه ای ام بود[...]*
> 
> 

در نهایت نیل رابرتسون با نتیجه ۴–۱۰ در برابر بری هاوکینز، قهرمانی رقابت‌های مسترز را پس از یک دهه دوباره به دست آورد.پس آن او مجدداً در فینال رقابت‌های قهرمانی بازیکنان ۲۰۲۲ با نتیجه ۵–۱۰ بری هاوکینز را شکست داده و قهرمان شد.
در آوریل از عنوان قهرمانی تور قهرمانی خود دفاع کرده و **در حالیکه در فینال این رقابت‌ها از جان هیگینز، ۸–۳ و سپس ۹–۴ عقب افتاده بود در یک بازگشت حماسی ۹–۱۰ پیروز و قهرمان شد.**
در پایان فصل در رقابت‌های اسنوکر قهرمانی جهان، او پنجمین ماکزیمم بریک خود را در فریم نوزدهم در مقابل جک لیزوسکی ثبت کرد.هرچند در نهایت در فریم دسایدر در برابر جک لیزوسکی با نتیجه ۱۲–۱۳ از دور رقابت‌ها کنار رفت.این ماکزیمم بریک دوازدهمین بریک ماکزیمم در سالن کروسیبل و در مجموع ۱۷۶ امین امتیاز حداکثر در تاریخ اسنوکر بود.

رویدادهای فصل ۲۰۲۳–۲۰۲۲
-----------------------

نیل رابرتسون در رقابت‌های لیگ قهرمانان در لستر شرکت نکرد. هنچنین از شرکت در رقابت‌های مسترز اروپا و آزاد بریتانیا نیز خودداری کرد و در مصاحبه ای تأیید که در حال حاضر با این تصمیم برای فصل جدید راحت تر است:

>   *من قبلاً در هر مسابقه ای شرکت می‌کردم اما اکنون فقط برای سرگرمی بازی می‌کنم. من خانواده جوانی تشکیل داده‌ام پس نیازی ندارم این روزها در هر تورنومنتی شرکت کنم. خانواده من برایم مهم‌تر هستند آنها الهام بخش من برای پیروزی اند.* 
> 
>

ماکزیمم بریک ها
---------------

| **شماره** | **سال** | **رویداد** | **حریف** |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱. | ۲۰۱۰ | آزاد چین | انگلستان پیتر ابدون |
| ۲. | ۲۰۱۳ | مقدماتی ووشی کلاسیک | مصر محمد خَیری |
| ۳. | ۲۰۱۵ | قهرمانی بریتانیا | چین لیانگ ونبو |
| ۴. | ۲۰۱۹ | آزاد ولز | ایرلند شمالی جردن براون |
| ۵. | ۲۰۲۲ | قهرمانی اسنوکر جهان | انگلستان جک لیزَوسکی |

منابع
-----

1. 1 2  "Official player profile of Neil Robertson". *worldsnooker.com*. World Professional Billiards and Snooker Association. "Players Alphabetical" section. Retrieved 29 March 2010. `{{cite web}}`: Italic or bold markup not allowed in: `|work=` (help)
2. ↑
3. ↑
4. ↑  "Centuries". Retrieved 6 March 2017.
5. ↑
6. ↑
7. ↑  "Neil Robertson". *Wikipedia* (به انگلیسی). 2022-04-14.
8. ↑
9. ↑
10. ↑
11. ↑
12. 1 2 3  «بیوگرافی نیل رابرتسون (Neil Robertson) | کیووان». ۲۰۲۲-۰۵-۰۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۶-۱۵.
13. ↑
14. ↑
15. ↑
16. ↑
17. ↑
18. ↑
19. ↑
20. ↑
21. ↑
22. ↑
23. ↑
24. ↑
25. ↑
26. ↑
27. ↑
28. ↑

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Neil Robertson (snooker player)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۶ آوریل ۲۰۱۷.
*

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ نیل رابرتسن موجود است. |

* وبگاه رسمی