خروس طلایی سبرایت در حال نشان دادن پرمرغی
**پرمرغی شدن** (به انگلیسی: Hen feathering) بروز یک ویژگی ژنتیکی در مرغان اهلی است. نرهای مبتلا به این عارضه، دارای پرهای ماده‌مانند هستند، اگرچه در غیر این صورت، همانند نرها هستند و مانند نرها پاسخ می‌دهند.

پرمرغی در خروس‌ها یکی از ویژگی‌های معمولی در نژاد سبرایت بانتام است، نژادی که در حدود سال ۱۸۱۰ مطابق با نیت پدیدآورندهٔ آن، سر جان ساندرز سبرایت، پایه‌گذاری شد.

دوشکلی جنسی در پوشش پرها در پرندگان بسیار رایج است، به ویژه در قرقاولان که در آن نرها بزرگ‌تر هستند و در میان سایر تفاوت‌های ریخت‌شناسی، پرهای روشن‌تر و رنگارنگ‌تر از ماده‌ها دارند.

نحوه ارث بردن
-------------

 نرهای اکثر نژادهای مرغ از ماده خود قابل تمایز هستند
اوایل ثابت شده بود که پرمرغی یک صفت است که توسط یک ژن غالب اتوزومی ساده کنترل می‌شود که بیان آن محدود به جنس نر است.

نماد ژنتیکی پیشنهاد شده توسط FB Hutt در سال ۱۹۵۸ برای تعیین این ژن غالب اتوزومی *Hf* (بعد از "پر مرغی") بود که توسط سایر ژنتیک‌دانان پذیرفته شد. هر دو *نر Hf/Hf* هموزیگوت و *Hf/hf* هتروزیگوت از نوع پرمرغی هستند، در حالی که *hf/hf* از نوع پردار معمولی هستند. این در حالی است که حاملان ماده *ژن Hf* را نمی‌توان شناسایی کرد مگر اینکه به آزمایشات نتاج مراجعه کنند.

تلاش برای نشان دادن پیوند ژنتیکی به چندین جایگاه شناخته‌شده ناموفق بوده‌است.

وابستگی هورمونی پرمرغی‌شدن
--------------------------

پرمرغی در خروس‌ها خود را نشان نمی‌دهد مگر اینکه پرها تحت هجوم هورمون‌های جنسی ایجاد شوند. چه این هورمون از بیضه‌های خود نر باشد و چه از تزریق تستوسترون، تأثیر روی پرمرغی شدن دقیقاً یکسان است.

جوجه‌های هر دو جنس پس از برداشتن گناد، پرهای نرمانند پیدا می‌کنند. به‌طور دقیق، آنها یک پر خنثی با پرهای بلند مانند پوشش پرهای نر ایجاد می‌کنند، زیرا هورمون تخمدان نیز برای ایجاد پرهای زنانه ضروری است.

به خوبی شناخته شده‌است که برخی از استروژن‌های اصلی از آندروژن‌ها مشتق می‌شوند. آندروستندیون به استرون تبدیل می‌شود، در حالی که تستوسترون از طریق عمل آنزیم آروماتاز به استرادیول تبدیل می‌شود؛ بنابراین این آنزیم نقش مهمی در بیوسنتز استروژن دارد.

 تستوسترون معمولاً از طریق عمل آنزیم آروماتاز به استرادیول، یکی از استروژن‌های اصلی تبدیل می‌شود.

منابع
-----

1. ↑  Domm, L. V. Modifications in sex and secondary sexual characters in birds. Chapter V. in "Sex and Secretions" 2nd.ed. The Williams & Wilkins Co. Baltimore, 1939.
2. ↑  Greenwood, A. W. and Blythe, J. S. S. 1938 Sex dimorphism in the plumage of the domestic fowl.Journal of Genetics. 36, 53-72.
3. ↑  Morgan, T. H. 1920 The genetic factor for hen-feathering in the Sebright Bantam. Biol. Bull 39, 257-259
4. 1 2  Somes RG Jr, George FW, Baron J, Noble JF, Wilson JD. Inheritance of the henny-feathering trait of the Sebright bantam chicken. J. Hered. 1984 Mar-Apr;75(2):99-102.
5. ↑  George F.W. , Matsumine H, McPhaul MJ, Somes RG Jr, Wilson JD. Inheritance of the henny feathering trait in...
J Hered. 1990 Mar-Apr;81(2):107-10.
6. 1 2 3  Hutt, F.B. Genética Avícola. Salvat Editores, S.A. 1ra.ed. España, 1958
7. ↑  Somes, R. G. International Registry of Poultry Genetic Stocks. A Directory of Specialized Lines and Strains, Mutations, Breeds and Varieties of Chickens, Japanese Quail and Turkeys. Storrs Agricultural Experiment Station, The University of Connecticut, Storrs, Bulletin #460, (1981)
8. ↑  Roxas, H. A. 1926 Gonad cross-transplantation in Sebright and Leghorn fowls. J. Exptl. Zoöl. 46,63-119.
9. ↑  Greenwood, A. W. 1928 Studies on the relation of gonadic structure to plumage characterization in the domestic fowl. IV. Gonad cross-transplantation in Leghorn and Campine. Proc. Roy. Soc.(London) B, 103, 73-81.
10. ↑  Caridroit, F. 1937 Contróle des caractères pigmentaires raciaux par une hormone masculinisante (propionate de testostérone). Compt. Rend. Soc. Biol. 126,732-734