**پاول سرگیویچ تونکوف** (روسی: Павел Сергеевич Тонков؛ زادهٔ ۹ فوریهٔ ۱۹۶۹) رکابزن حرفه‌ای سابق اهل روسیه است که در رشتهٔ دوچرخه‌سواری جاده فعالیت می‌کرد. او توانست در سال ۱۹۹۶ برندهٔ جیرو دیتالیا شود.

فعالیت حرفه‌ای
--------------

### آغاز فعالیت حرفه‌ای

تونکوف در ایژوسک زاده شد و نخستین عنوان‌های بین‌المللی خود را در سال ۱۹۸۷ در مسابقات قهرمانی جهان به دست آورد. در مسابقات قهرمانی دوچرخه‌سواری جاده جوانان جهان در برگامو، تونکوف برندهٔ مدال طلای استقامت جاده و نقرهٔ تایم تریل تیمی شد. در سال بعد، به عضویت تیم ملی شوروی درآمد و به همراه آن تیم در مسابقات حرفه‌ای شرکت می‌کرد. در همان سال برندهٔ تور هسن شد و در سال ۱۹۸۹ افزون بر پیروزی در تور اسلواکی، به همراه اولگ پولوونیکوف قهرمان مسابقه قهرمانی تایم تریل دو نفرهٔ روسیه شد. در سال ۱۹۹۱ نیز برندهٔ تور شیلی شد.

تونکوف در سال ۱۹۹۲ حرفه‌ای شد و به عضویت تیم لامپره-کلناگو درآمد. در همان سال، برندهٔ هفتهٔ دوچرخه‌سواری لمباردی شد و در جیرو دیتالیا، برندهٔ رده‌بندی رکابزن جوان شد. او توانست این عنوان را در سال ۱۹۹۳ نیز تکرار کند. در سال ۱۹۹۴ رتبهٔ چهارم جیرو دیتالیا را به دست آورد؛ ولی در تور دو فرانس نتوانست موفقیتی به دست آورد و در مرحلهٔ چهاردهم انصراف داد.

### سال‌های قهرمانی (۱۹۹۵–۱۹۹۷)

در آغاز فصل ۱۹۹۵، تونکوف در جیرو دیتالیا در رتبهٔ ششم قرار گرفت. سپس در تور سوئیس شرکت کرد و با پیروزی در مرحلهٔ پایانی، قهرمان تور سوئیس شد. تونکوف باز هم در میانهٔ تور ۱۹۹۵ وادار به کناره‌گیری شد.

در فصل ۱۹۹۶ تونکوف برندهٔ هفتهٔ دوچرخه‌سواری لمباردی شد و در مرحلهٔ نخست تور روماندی پیروز شد. سپس در جیرو شرکت کرد و در مرحلهٔ هفتم، پشت سر داویده ربلین از خط پایان گذشت. به این ترتیب، در رده‌بندی اصلی نیز با فاصلهٔ ۴ ثانیه نسبت به ربلین در رتبهٔ دوم قرار گرفت. در مرحلهٔ سیزدهم تونکوف فرار کرد و دو ثانیه جلوتر از پیوتر اوگروموف و ۳۳ ثانیه پیش از ربلین مرحله را به پایان رساند تا پیراهن صورتی را به دست آورد. در تایم تریل مرحلهٔ ۱۹ تونکوف چهارم شد؛ ولی رهبری خود را با فاصلهٔ ۱ ثانیه نسبت به آبرائام اولانو حفظ کرد. اولانو مرحلهٔ بیستم را یک ثانیه جلوتر از تونکوف به پایان رساند و با برتری نیم ثانیه‌ای رهبری مسابقه را از تونکوف گرفت. در مرحلهٔ بعد تونکوف به همراه ایوان گوتی فرار کرد و ۳ ثانیه پس از او و بیش از ۲ دقیقه پیش از اولانو به خط پایان رسید تا دوباره پیراهن صورتی رهبری جیرو را به دست آورد و تنها قهرمانی خود در جیرو را کسب کند.

در فصل ۱۹۹۷، تونکوف در مرحلهٔ چهارم تور روماندی پیروز شد و در پایان، قهرمان تور شد. در جیروی ۱۹۹۷ تونکوف برندهٔ مرحلهٔ سوم شد و رهبری مسابقه را با برتری یک ثانیه‌ای نسبت به اوگنی برزین در دست گرفت. در مرحلهٔ پنجم نیز رهبر گروه ۴ نفره‌ای شامل مارکو پانتانی، لوک لوبلان و ایوان گوتی بود که جلوتر از سایر رقیبان از خط گذشتند. تونکوف برتری خود بر نفر دوم (لوبلان) را به ۴۱ ثانیه رساند. در مرحلهٔ ۱۴ تونکوف نزدیک به ۲ دقیقه زمان نسبت به گوتی از دست داد و پیراهن صورتی را به او سپرد. سپس برندهٔ مرحلهٔ ۲۱ شد؛ ولی نتوانست اختلاف با گوتی را جبران کند و جیرو را در سکوی دوم به پایان رساند. پس از آن، در ووئلتا شرکت کرد و در دو مرحله پیروز شد؛ ولی نتوانست آن را به پایان برساند.

تونکوف فصل ۱۹۹۸ را با پیروزی در تور آپنین و هفتهٔ دوچرخه‌سواری لمباردی آغاز کرد. در جیرو پس از آن که در دو هفتهٔ نخست، فعالیت خاصی نداشت، در مرحلهٔ ۱۴ همراه با الکس زوله و ۱۳ ثانیه پس از پانتانی از خط پایان گذشت و در رده‌بندی اصلی، پس از زوله و پانتانی در رتبهٔ سوم قرار گرفت. با کسب رتبهٔ سوم مرحلهٔ بعد که تایم تریل بود، توانست پانتانی را پشت سر گذارد و به رتبهٔ دوم صعود کند. در مرحلهٔ هفدهم تونکوف ۲ دقیقه زمان نسبت به پانتانی از دست داد؛ ولی بیش از ۲ دقیقه زودتر از زوله مرحله را تمام کرد و همچنان در رتبهٔ دوم پشت سر پانتانی ماند. در مرحلهٔ بعد، تونکوف برنده شد؛ ولی پانتانی ۱ ثانیه پشت سر او از خط پایان گذشت و رهبری را حفظ کرد. در مرحلهٔ ۱۹ نیز ۵۷ ثانیه پس از پانتانی از خط گذشت و دوم شد. آخرین امید تونکوف، تایم تریل مرحلهٔ ۲۱ بود؛ ولی پانتانی ۵ ثانیه سریع‌تر از تونکوف بود و برتری خود را افزایش داد. در نتیجه تونکوف برای دومین سال متوالی بر سکوی دوم جیرو ایستاد.

### سال‌های پایانی

در فصل ۱۹۹۹ تونکوف از حضور در جیرو چشم‌پوشی کرد تا تمام توان خود را صرف تور دو فرانس کند؛ ولی موفقیتی به دست نیاورد و در مرحلهٔ ۱۷ کناره‌گیری کرد. در همان سال در ووئلتا در رتبهٔ چهارم ایستاد. در فصل ۲۰۰۰ پس از کسب رتبهٔ پنجم جیرو و سوم ووئلتا در المپیک سیدنی شرکت کرد و در مسابقهٔ جاده رتبهٔ ۲۹ را به دست آورد. در سال ۲۰۰۱ فصل آرامی داشت و تنها در کریتریوم دوفینه لیبره دوم شد.

در جیروی ۲۰۰۲، تونکوف زمان زیادی در مراحل آغازین از دست داد و جایی در ده نفر برتر نداشت. در مرحلهٔ ۱۷ فرار کرد و ۲ دقیقه جلوتر از نفر دوم از خط پایان گذشت تا خود را تا رتبهٔ پنجم رده‌بندی اصلی بالا بکشد. در ووئلتا نیز شرکت کرد؛ ولی موفقیتی حاصل نکرد. آخرین پیروزی تونکوف در گرند تورها در مرحلهٔ ۱۷ جیروی ۲۰۰۴ به دست آمد. او در سال ۲۰۰۵ بازنشسته شد، اکنون در کوردوبا زندگی می‌کند و مدیریت هتلی را به عهده دارد.

نتایج در گرند تورها
-------------------

| گرند تور | ۱۹۹۲ | ۱۹۹۳ | ۱۹۹۴ | ۱۹۹۵ | ۱۹۹۶ | ۱۹۹۷ | ۱۹۹۸ | ۱۹۹۹ | ۲۰۰۰ | ۲۰۰۱ | ۲۰۰۲ | ۲۰۰۳ | ۲۰۰۴ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  جیرو دیتالیا | ۷ | ۵ | ۴ | ۶ | **۱** | **۲** | **۲** | — | ۵ | — | ۵ | ناتمام | ۱۳ |
|  تور دو فرانس | — | — | ناتمام | ناتمام | — | — | — | ناتمام | — | — | — | — | — |
|  ووئلتا اسپانیا | — | — | — | — | — | ناتمام | — | ۴ | **۳** | — | ۶۷ | — | ناتمام |

منابع
-----

1. ↑  «1996 Giro d'Italia». BikeRaceInfo.
2. ↑  «1997 Giro d'Italia». BikeRaceInfo.
3. ↑  «1998 Giro d'Italia». BikeRaceInfo.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ پاول تونکوف موجود است. |

* پاول تونکوف در *Cycling Archives*

| * ن
* ب
* و
برندگان رده‌بندی اصلی جیرو دیتالیا |
| --- |
| ۱۹۰۹–۱۹۴۰ | 
* ۱۹۰۹: لوئیجی گانا
* ۱۹۱۰–۱۱: کارلو گالتی
* ۱۹۱۲\* تیم دوچرخه‌سواری آتالا (کارلو گالتی، جووانی میکلتو، ابراردو پاوسی)
* ۱۹۱۳: کارلو اوریانی
* ۱۹۱۴: آلفونسو کالتزولاری
* ۱۹۱۵–۱۸ *جنگ جهانی اول*
* ۱۹۱۹: کستانته جیراردنگو
* ۱۹۲۰: گائتانو بلونی
* ۱۹۲۱–۲۲: جووانی برونرو
* ۱۹۲۳: کستانته جیراردنگو
* ۱۹۲۴: جوزپه انریچی
* ۱۹۲۵: آلفردو بیندا
* ۱۹۲۶: جووانی برونرو
* ۱۹۲۷–۲۹: آلفردو بیندا
* ۱۹۳۰: لوئیجی مارکیسیو
* ۱۹۳۱: فرانچسکو کاموسو
* ۱۹۳۲: آنتونیو پسنتی
* ۱۹۳۳: آلفردو بیندا
* ۱۹۳۴: لئارکو گوئرا
* ۱۹۳۵: واسکو برگاماسکی
* ۱۹۳۶–۳۷: جینو بارتالی
* ۱۹۳۸–۳۹: جووانی والتی
* ۱۹۴۰: فائوستو کوپی
* ۱۹۴۱–۴۵ *جنگ جهانی دوم*

 |
| ۱۹۴۶–۱۹۶۹ | 
* ۱۹۴۶: جینو بارتالی
* ۱۹۴۷: فائوستو کوپی
* ۱۹۴۸: فیورنتسو مانی
* ۱۹۴۹: فائوستو کوپی
* ۱۹۵۰: هوگو کوبلت
* ۱۹۵۱: فیورنتسو مانی
* ۱۹۵۲–۵۳: فائوستو کوپی
* ۱۹۵۴: کارلو کلریچی
* ۱۹۵۵: فیورنتسو مانی
* ۱۹۵۶: شارلی گاول
* ۱۹۵۷: گاستونه ننچینی
* ۱۹۵۸: ارکوله بالدینی
* ۱۹۵۹: شارلی گاول
* ۱۹۶۰: ژاک آنکتیل
* ۱۹۶۱: آرنالدو پامبیانکو
* ۱۹۶۲–۶۳: فرانکو بالمامیون
* ۱۹۶۴: ژاک آنکتیل
* ۱۹۶۵: ویتوریو آدورنی
* ۱۹۶۶: جانی موتا
* ۱۹۶۷: فلیچه جیموندی
* ۱۹۶۸: ادی مرکس
* ۱۹۶۹: فلیچه جیموندی

 |
| ۱۹۷۰–۱۹۸۹ | 
* ۱۹۷۰: ادی مرکس
* ۱۹۷۱: گوستا پترسون
* ۱۹۷۲–۷۴: ادی مرکس
* ۱۹۷۵: فائوستو برتولیو
* ۱۹۷۶: فلیچه جیموندی
* ۱۹۷۷: میشل پولنتیر
* ۱۹۷۸: یوهان ده موینک
* ۱۹۷۹: جوزپه سارونی
* ۱۹۸۰: برنار اینو
* ۱۹۸۱: جووانی باتالین
* ۱۹۸۲: برنار اینو
* ۱۹۸۳: جوزپه سارونی
* ۱۹۸۴: فرانچسکو موزر
* ۱۹۸۵: برنار اینو
* ۱۹۸۶: روبرتو ویسنتینی
* ۱۹۸۷: استفن روچ
* ۱۹۸۸: اندرو همپستن
* ۱۹۸۹: لوران فینیون

 |
| ۱۹۹۰–۲۰۰۹ | 
* ۱۹۹۰: جانی بونو
* ۱۹۹۱: فرانکو کوچولی
* ۱۹۹۲–۹۳: میگل ایندوراین
* ۱۹۹۴: اوگنی برزین
* ۱۹۹۵: تونی رومینگر
* ۱۹۹۶: پاول تونکوف
* ۱۹۹۷: ایوان گوتی
* ۱۹۹۸: مارکو پانتانی
* ۱۹۹۹: ایوان گوتی
* ۲۰۰۰: استفانو گارتزلی
* ۲۰۰۱: جیلبرتو سیمونی
* ۲۰۰۲: پائولو ساوولدلی
* ۲۰۰۳: جیلبرتو سیمونی
* ۲۰۰۴: دامیانو کونگو
* ۲۰۰۵: پائولو ساوولدلی
* ۲۰۰۶: ایوان باسو
* ۲۰۰۷: دانیلو دی لوکا
* ۲۰۰۸: آلبرتو کونتادور
* ۲۰۰۹: دنیس منچوف

 |
| ۲۰۱۰–تاکنون | 
* ۲۰۱۰: ایوان باسو
* ۲۰۱۱: میکله اسکارپونی
* ۲۰۱۲: رایدر هشادال
* ۲۰۱۳: وینچنزو نیبالی
* ۲۰۱۴: نایرو کینتانا
* ۲۰۱۵: آلبرتو کونتادور
* ۲۰۱۶: وینچنزو نیبالی
* ۲۰۱۷: تام دیمولن

 |
| \*در سال ۱۹۱۲ جیرو تنها به صورت تیمی برگزار شد و رده‌بندی انفرادی اعلام نشد. |