**پارک ملی تاریخی استقلال** **در فیلادلفیا ، یکی از پربازدیدترین مناطق تاریخی ملی کشور**
**بنای تاریخی ملی ( NHL )**، یک ساختمان، ناحیه، شی، سایت یا سازه ای است که به دلیل اهمیت تاریخی برجسته آن به طور رسمی توسط دولت ایالات متحده به رسمیت شناخته شده است. تنها حدود ۲۵۰۰ یا تقریباً سه درصد بیش از ۹۰۰۰۰ مکان فهرست شده در فهرست ملی اماکن تاریخی کشور آمریکا به عنوان بنای تاریخی ملی شناخته می شوند.

اتاق شورای ملی ناواهو ، مقر دولت ملت ناواهو در ویندو راک، آریزونا
یک منطقه تاریخی ملی ممکن است شامل ساختمان‌ها، سازه‌ها، مکان‌ها یا اشیاء باشند همچنین ممکن است به طور جداگانه فهرست شوند یا نباشند.

تاریخچه
-------

موزه موشک تایتان در توسان، آریزونا ، یک بنای تاریخی ملی
قبل از سال ۱۹۳۵، تلاش‌هایی برای حفظ میراث فرهنگی با اهمیت ملی با تلاش‌های مقطعی کنگره ایالات متحده انجام شد. در سال ۱۹۳۵، کنگره قانون مکان‌های تاریخی را تصویب کرد که به مقام وزیر کشور اجازه می‌داد تا به طور رسمی املاک تاریخی را ثبت و سازماندهی کند، و املاک را به‌عنوان «اهمیت تاریخی ملی» تعیین کند، و به سازمان پارک ملی اختیار داد تا املاک و دارایی‌های متعلق به فدرال از نظر تاریخی مهم را اداره کند.. در طول دهه‌های بعد، نظرسنجی‌هایی مانند بررسی ساختمان‌های تاریخی آمریکا اطلاعاتی را در مورد املاک مهم فرهنگی و معماری در برنامه‌ای به نام بررسی مکان‌های تاریخی جمع‌آوری کردند. 

بسیاری از نام‌گذاری‌های انجام شده تحت این قانون به مکان‌های تاریخی ملی تبدیل شدند، اگرچه اولین نامگذاری، در ۲۰ دسامبر ۱۹۳۵، برای یک یادبود ملی ، یادبود توسعه ملی جفرسون (در آن زمان به عنوان یادبود توسعه ملی جفرسون شناخته می‌شد) در سنت لوئیس بود. میسوری اولین مکان تاریخی ملی برای سایت تاریخی ملی دریایی در ۱۷ مارس ۱۹۳۸ انجام شد 

در سال ۱۹۶۰، خدمات پارک ملی مدیریت داده‌های نظرسنجی جمع‌آوری‌شده بر اساس این قانون را برعهده گرفت و برنامه ملی تاریخی شکل رسمی‌تری پیدا کرد.  هنگامی که ثبت ملی اماکن تاریخی در سال ۱۹۶۶ تأسیس شد، برنامه بنای تاریخی ملی در آن گنجانده شد و قوانین و رویه‌های ثبت و تعیین رسمی شد. از آنجایی که فهرست‌ها (چه در ثبت ملی یا به عنوان یک NHL) اغلب قوانین حفاظت محلی را ایجاد می‌کنند، قانون در سال ۱۹۸۰ رویه‌های فهرست‌بندی را اصلاح کرد تا نیاز به موافقت مالک برای تعیین‌ها داشته باشد. 

در ۹ اکتبر ۱۹۶۰، ۹۲ مکان، ملک، یا ناحیه واجد شرایط برای تعیین NHL توسط فرد ای. سیتون وزیر کشور ایالات متحده اعلام شد. متعاقباً موافقت‌نامه‌های مالکان یا طرف‌های مسئول به دست آمد، اما همه ۹۲ مورد از آن زمان در آن تاریخ ۱۹۶۰ فهرست شده‌اند. 

خاستگاه اولین نقطه عطف بنای تاریخی ملی، یک ستون ساده سرو بود که توسط لوئیس و کلارک در سفر خود به اقیانوس آرام در سال ۱۸۰۴ در یادبود مرگ گروهبان چارلز فلوید به دلایل طبیعی قرار گرفت. تخته سدر بعداً با ۱۰۰ فوت (۳۰ متر) جایگزین شد ابلیسک مرمری.  بنای یادبود گروهبان فلوید در سو سیتی، آیووا، به طور رسمی در ۳۰ ژوئن ۱۹۶۰ تعیین شد.

پارک مرکزی در شهر نیویورک ، یک مکان برجسته تاریخی ملی است.

شاخص
----

NHL ها توسط وزیر کشور ایالات متحده تعیین می شوند زیرا عبارتند از:

* مکان‌هایی که رویدادهایی با اهمیت تاریخی ملی رخ داده است.
* مکان هایی که افراد برجسته در آن زندگی یا کار می کردند.
* نمادهای آرمان هایی که ملت را شکل دادند.
* نمونه های برجسته طراحی یا ساخت؛
* مکان هایی که یک شیوه زندگی را مشخص می کنند. یا
* سایت های باستان شناسی قادر به ارائه اطلاعات هستند.

مکان های تاریخی ملی کنونی
-------------------------

بیش از ۲۵۰۰ بنای تاریخی ملی ثبت شده است. اما نه همه، در ایالات متحده هستند. در تمام ۵۰ ایالت NHL وجود دارد و پایتخت واشنگتن دی سی سه ایالت ( پنسیلوانیا ، ماساچوست و نیویورک ) تقریباً ۲۵ درصد از NHLهای امریکا را تشکیل می دهند. سه شهر درون این ایالت ها، به ترتیب فیلادلفیا ، بوستون و نیویورک، همگی به طور جداگانه دارای NHL بیشتری نسبت به ۴۰ ایالت از ۵۰ ایالت هستند. شهر نیویورک به تنهایی از تمام ایالت ها به جز پنج ایالت، NHL بیشتری دارد: ویرجینیا ، کالیفرنیا، پنسیلوانیا، ماساچوست، و نیویورک، که دومی دارای بیشترین NHL در بین ۵۰ ایالت است. ۷۴ NHL در ناحیه کلمبیا وجود دارد.

برخی از NHL ها در کشورهای مشترک المنافع و سرزمین های ایالات متحده، ایالت های مرتبط و کشورهای خارجی هستند. ۱۵ مورد در پورتوریکو ، جزایر ویرجین ، و سایر کشورهای مشترک المنافع و سرزمین های ایالات متحده وجود دارد. پنج در ایالت های مرتبط با ایالات متحده مانند میکرونزی. و یکی در مراکش.  

بیش از ۱۰۰ کشتی یا کشتی غرق شده به عنوان NHL تعیین شده اند.

تقریباً نیمی از بناهای تاریخی ملی خصوصی است.  برنامه نقاط دیدنی ملی تاریخی بر پیشنهاداتی برای تعیین نام‌های جدید از خدمات پارک ملی تکیه دارد که به حفظ مکان‌های دیدنی نیز کمک می‌کند. یک گروه دوستان از مالکان و مدیران، انجمن مهمانداران آثار تاریخی ملی، برای حفظ، حفاظت و ترویج مکان‌های تاریخی ملی تلاش می‌کند.

جستارهای وابسته
---------------

* ساختمان فهرست شده ، نامی مشابه در بریتانیا

منابع
-----

1. ↑  Lee, Antoinette Josephine. *The American Mosaic: Preserving a Nation's Heritage*. Detroit: Wayne State University Press, 1997. شابک ‎۹۷۸−۰−۸۱۴۳−۲۷۱۹−۷. p. 7
2. ↑  McDonnell, Janet; Mackintosh, Barry. *The National Parks: Shaping the System*. Washington, DC: Government Printing Office, 2005. شابک ‎۹۷۸−۰−۹۱۲۶۲۷−۷۳−۱. p. 52
3. ↑  Frank, Karolin; Petersen, Patricia. *Historic Preservation in the USA*. Berlin: Springer, 2002. شابک ‎۹۷۸−۳−۵۴۰−۴۱۷۳۵−۴. p. 66
4. ↑  Robinson, p. 6:24
5. ↑  Lewis and Clark Expedition Journals,
6. ↑  National Park Service (November 2007). "National Historic Landmarks Survey: List of National Historic Landmarks by State" (PDF). Archived from the original (PDF) on November 30, 2007. Retrieved July 1, 2008.
7. ↑  The counts and locations of NHLs are described most accurately in List of National Historic Landmarks by state. This extends, and corrects errors from, the National Park Service's "National Historic Landmarks Survey List of National Historic Landmarks by State", also referenced.
8. ↑  National Historic Landmarks Update بایگانی‌شده در سپتامبر ۱۰, ۲۰۰۸ توسط Wayback Machine, National Park Service, October 2004

پیوند به بیرون
--------------

* وبگاه رسمی برنامه مکان های تاریخی ملی



1. ↑  The October 9, 1960, document is included in correspondence with the City of Charleston, South Carolina, whose Charleston Historic District was included in the list, as one of five historic districts named amongst the 92. The National Archives and Records Administration currently provides at "Charleston Historic District" is very different from a regular National Register of Historic Places (NRHP) or NHL submission; it includes no NRHP or NHL forms at all. It includes correspondence relating to the designation of the Charleston Historic District as an NHL, and correspondence on later threats, further detail on some properties in the district, a nationwide study detailing the places eligible for NHL designation in 1960, a list of these locations, which was conveyed in an October 9, 1960, release from U.S. Secretary of the Interior Fred A. Seaton and includes a nationwide list of sites eligible for inclusion. An outline of themes identified in the National Survey of Historic Sites and Buildings, which the U.S. Department of the Interior was authorized to undertake in 1935 legislation. (Charleston Mayor J. Palmer Gaillard Jr. formally accepted the designation in 1961; three NHL candidate places were named as not having indicated interest to accept the designation. Two letters, in 1966 and 1970, refer to the Charleston Historic District having been designated an NHL in October 1963. However, later NPS documents including this archived 2007 list of NHLs treats the Charleston Historic District and others as having been listed as NHLs on October 9, 1960. Includes correspondence, photos, plans, more.  (Report). `{{cite report}}`: Missing or empty `|title=` (help) 347 pages.