کامبوج در آسیای شرقیبین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۳، **نهاد انتقال قدرت** در کامبوج (UNTAC) از برنامه‌های سازمان ملل در راستای استقرار صلح در کامبوج بود. این نخستین باری بود که سازمان ملل، ادارهٔ یک کشور مستقل را با برگزاری و مدیریت یک رفراندوم (و نه فقط نظارت بر انتخابات) بر عهده می‌گرفت. سازمان UNTAC در کنار ترویج مبانی حقوق بشر در سطح ملی، رادیو و زندان خود را هم اداره می‌کرد.

تاریخچه
-------

این سازمان در فوریه ۱۹۹۲ بر پایه قطعنامه ۷۴۵ شورای امنیت در توافق با دولت کامبوج (حکومت بالفعل و دفاکتو آن زمان) تأسیس شد تا مفاد عهد نامه صلح پاریس (مورخ اکتبر ۱۹۹۱) را به مورد اجرا بگذارد. این سازمان ماحصل سال‌ها تلاش مستمر دیپلماتیک بود.

 آرم سازمان ملل متحدمدیریت این سازمان بر عهدهٔ یاسوشی آکاشی (دیپلمات ژاپنی) بود. فرماندهی نیروهای نظامی را سپهبد استرالیایی «جان سندرسن» و ریاست پلیس را سرتیپ هلندی «کلاوس رووس»، بر دوش گرفتند. نیروی UNTAC شامل ۱۵۹۰۰ سپاهی، ۳۴۰۰ تن پلیس، ۲۰۰۰ نفر غیرنظامی و ۴۵۰ تن داوطلب تشکیل می‌دادند که در کنار بسیاری از مترجمین و افراد محلی دیگر فعالیت می‌کردند.

در طول دوران رفراندوم و انتخابات، ۵۰۰۰۰ نفر از شهروندان کامبوج در پرسنل انتخاباتی به خدمت گمارده شدند. در این میان، ۹۰۰ ناظر بین‌المللی نیز از کشورهای جهان شرکت داشتند. این برنامه، در آن زمان هزینه‌ای بالغ بر ۱٫۶ میلیارد دلار دربرداشت (قریب به ۲٫۵ میلیارد دلار امروز) که بیشتر به مصرف حقوق شهروندان کامبوجی رسید که در برون مرز و در غربت زندگی می‌کردند. ۴۵ کشور جهان، با ارسال نیروهای نظامی خود، در این رفراندوم نقش داشتند:

آرژانتین، آلمان، آمریکا، اتریش، اردن، اروگوئه، استرالیا، الجزایر، اندونزی، ایتالیا، ایرلند، برونئی، بریتانیا، بلژیک، بلغارستان، بنگلادش، پاکستان، تایلند، تونس، چین، روسیه، زلاند نو، ژاپن، سنگال، سوئد، شیلی، غنا، فرانسه، فیجی، فیلیپین، کامرون، کانادا، کلمبیا، کنیا، لهستان، مالزی، مجارستان، مراکش، مصر، نامیبیا، نپال، نروژ، نیجریه، هلند، هندوستان

اهداف
-----

هدف UNTAC بازگرداندن صلح و آرامش به کشوری بود که در طول دهه‌ها جنگ داخلی و دسیسه‌های جنگ سرد به ورطهٔ نابودی کشانده شده بود. سازمان UNTAC بر آن بود که با برگزاری انتخابات آزاد و فراهم آوردن شرایطی برای تدوین قانون اساسی نوین، خون تازه‌ای در رگ سرزمین جنگ زدهٔ کامبوج بدمد.

اهداف دیگر آن نهاد از این قرار بود: سرپرستی، مدیریت و کنترل تمامی جناح‌ها و بخش‌های دولتی (از سیاست خارجی، دفاع ملی، امنیت عمومی و اطلاعات تا اخراج نیروهای بیگانه، خلع سلاح گروه‌های متخاصم، ضبط و مصادره تسلیحات و انبارهای اسلحه، ترویج و استقرار حقوق بشر، امنیت نظامی، برقراری نظم و آرامش، بازگرداندن شهروندان از غربت، از میان بردن مین‌ها و مواد منفجره، مرمت و ترمین ساختار شهری و احیای اقتصادی کامبوج.

از دیگر اهداف UNTAC، محاکمهٔ سردمدارن خمرهای سرخ بود. این روند و تصمیم، با تأیید مجمع ملی کامبوج، تا اکتبر ۲۰۰۴ میلادی به طول انجامید. هزینه این دادگاه‌ها بالغ بر ۵۶ میلیون دلار بود که ۴۳ میلیون دلار از آن را کشورهای دیگر و ۱۳ میلیون را کامبوج پرداخت کرد. نخستین دادگاه در سال ۲۰۰۷ میلادی بر پا شد و این در حالی بود که بخش بزرگی از سران خمر سرخ یا در گذشته بودند یا به علت پیری و کهولت در شرایط بد سلامتی قرار داشتند.

خلع سلاح
--------

آرم نیروهای نظامی استرالیا در کامبوجعلیرغم ادعای UNTAC، آن سازمان در خلع سلاح خمر سرخ با شکست مواجه شد. بیشتر افرادی که خلع سلاح شدند از میلیشیای محلی بودند. این ناتوانی و شکست، منجر به کسب قدرت و تسخیر بخش‌هایی از کامبوج توسط خمر سرخ شد.

رفراندوم ۱۹۹۳
-------------

بیش از ۴ میلیون تن از شهروندان کامبوج (قریب به ۹۰٪ از واجدین شرایط) در انتخابات ماه مه ۱۹۹۳ شرکت کردند. این در حالی ست که خمر سرخ از شرکت بخشی از آحاد مردم در آن رفراندوم جلوگیری کرده بود. شاهزاده «نورودام رانارید (دومین فرزند سیهانوک)» با ۴۵٪، بیشترین میزان رأی را کسب کرد. او در اعتلاف با «حزب مردم کامبوج» و دیگر احزابی که در رفراندوم شرکت کرده بودند یک مجمع ۱۲۰ نفری (مجلس مؤسسان) را تشکیل داده و قانون اساسی نوینی را تدوین و در ۲۴ سپتامبر ۱۹۹۳ آن را منتشر کردند.
بر اساس این قانون اساسی، سیستمی لیبرال دموکرات و چند حزبی در کامبوج شکل گرفت و پادشاهی مشروطه مستقر شد. پرنس سیهانوک به پادشاهی رسید. پرنس رانارید، در کنار هون سن (رهبر حزب مردم) نخستین و دومین صدر اعظم کامبوج (پس از رفراندوم) شدند. این قانون اساسی از دیدگاه بین‌المللی، در بر گیرندهٔ بخش بزرگی از قوانین و اصول حقوق بشری ست.

منابع
-----

1. 1 2  Wayback Machine - UNTAC
2. ↑  «پیش زمینه رفراندوم». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ فوریه ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۳۰ اکتبر ۲۰۱۹.
3. ↑  قطعنامه ۷۴۵ شورای امنیت
4. ↑  برگهٔ آکاشی در ویکی انگلیسی
5. ↑  آماری در مورد UNTAC
6. ↑  Jones, Jeffrey Frank (2015). *U.S. Army Special Forces Language Visual Training Materials - KHMER*. Foreign Language Training Center. p. 10.
7. ↑  Benny Widyono, *Dancing in Shadows: Sihanouk, the Khmer Rouge, and the United Nations in Cambodia*, شابک ‎۰−۷۴۲۵−۵۵۵۳−۴ - شابک ‎۹۷۸−۰−۷۴۲۵−۵۵۵۳−۲
8. ↑  Ibp, Inc. (2016). *Cambodia: Doing Business and Investing in Cambodia Guide Volume 1 Strategic, Practical Information and Contacts*. Int'l Business Publications. p. 29. ISBN 978-1-5145-2625-5.
9. ↑  Ibp, Inc. (2011). *Cambodia Business Law Handbook Volume 1 Strategic and Practical Information*. USA: Int'l Business Publications. p. 28. ISBN 978-1-4387-6951-6.

| * ن
* ب
* و
انقلاب‌های ۱۹۸۹ |
| --- |
| زمینه‌های داخلی | 
* Era of Stagnation
* کمونیسم
* ضدکمونیسم
* کمونیسم
* بلوک شرق
* اقتصاد بلوک شرق
* سیاست بلوک شرق
* Eastern Bloc information dissemination
* Eastern Bloc emigration and defection
* کاگ‌ب
* Nomenklatura
* Shortage economy
* توتالیتاریانیسم
* Eastern European Anti-Communist Insurgencies

 |
| زمینه‌های بین‌المللی | 
* Active measures
* جنگ سرد
* List of socialist states
* Predictions of Soviet collapse
* دکترین ریگان
* امپریالیسم شوروی
* تروریسم و اتحاد جماهیر شوروی
* Vatican Opposition
* حمله پیمان ورشو به چکسلواکی

 |
| اصلاحات | 
* سوسیالیسم با مشخصات چینی
* پرسترویکا
* گلاسنوست
* دموکراتیزاسیون (اتحاد شوروی)
* دکترین سیناترا
* Doi Moi

 |
| رهبران دولت | 
* کاروی گروس
* اریش هونکر
* اسلوبودان میلوشویچ
* اگون کرنتس
* تودور ژیوکوف
* دنگ ژیائوپینگ
* دنیس ساسو نگسو
* رامیز آلیا
* ماتیو کرکو
* محمد زیادباره
* منگیستو هایله ماریام
* میخائیل گورباچف
* میلوش یاکش
* نی وین
* نیکلای چائوشسکو
* هنگ سامرین
* وویچخ یاروزلسکی
* یانوش کادار

 |
| شیوه‌های مقاومت | 
* ایستادگی مدنی
* تظاهرات
* Human chains
* Magnitizdat
* Polish underground press
* اعتراض
* سامیزدات
* اعتصاب

 |
| رهبران مخالفان | 
* لخ والسا
* واتسلاو هاول
* الکساندر دوبچک
* آیون ایلیچسکو
* لیو گنگ
* Wu'erkaixi
* Chai Ling
* Wang Dan
* Feng Congde
* مرد تانکی
* یوآخیم گاوک
* سالی بریشا
* Sanjaasürengiin Zorig
* Vladimir Bukovsky
* بوریس یلتسین
* Viacheslav Chornovil
* ویتوتاس لانزبرگیس
* Zianon Pazniak
* ژلیو ژلف
* آنگ سان سو چی
* ملس زناوی
* ایسایاس آفورکی

 |
| جنبش‌های مخالفان | 
* Beijing Students' Autonomous Federation
* Charter 77
* New Forum
* Civic Forum
* Democratic Party of Albania
* Democratic Russia
* Initiative for Peace and Human Rights
* Sąjūdis
* انقلاب آرام
* People's Movement of Ukraine
* سولیدارنوشچ
* Popular Front of Latvia
* Popular Front of Estonia
* Public Against Violence
* Belarusian Popular Front
* اتحادیه ملی برای دموکراسی
* National Salvation Front
* Unification Church political activities
* Union of Democratic Forces

 |
| Events by location | 

|  |  |
| --- | --- |
| اروپای مرکزی و شرقی | 
* آلبانی
* بلغارستان
* چکسلواکی
* آلمان شرقی
* مجارستان
* لهستان
* رومانی
* اتحاد شوروی
* یوگسلاوی

 |
| اتحاد شوروی | 
* ارمنستان
* آذربایجان
* بلاروس
* چچن
* استونی
* گرجستان
* لتونی
* لیتوانی
* قزاقستان
* قرقیزستان
* Moldova
* روسیه
* تاجیکستان
* ترکمنستان
* اوکراین
* ازبکستان

 |
| در جای دیگر | 
* افغاستان
* آنگولا
* بنین
* Burma
* کامبوج
* چین
* کنگو برازاویل
* اتیوپی
* مغولستان
* موزامبیک
* سومالی
* یمن جنوبی

 |

 |
| رویدادهای فردی | 
* 1988 Polish strikes
* April 9 tragedy
* ژانویه سیاه
* Baltic Way
* کشتار میدان تیانانمن
* Removal of Hungary's border fence
* Polish Round Table Agreement
* Hungarian Round Table Talks
* Pan-European Picnic
* Monday Demonstrations
* Alexanderplatz demonstration
* Malta Summit
* اتحاد آلمان
* January Events in Lithuania
* January Events in Latvia
* March 1991 protests in Belgrade
* کودتای اوت
* فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی

 |
| رویدادهای بعدی | 
* انقلاب رنگی
* کمونیسم‌زدایی
* پاکسازی آیینی
* دموکراتیزاسیون
* آزادسازی اقتصادی
* Post-Soviet conflicts
* Neo-Sovietism
* Neo-Stalinism
* پساکمونیسم
* جنگ‌های یوگسلاو

 |