**میان‌دشت**، روستایی است از توابع بخش آب‌پخش در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.

روستای میاندشت (چه مشکی قدیم) یکی از روستای سرسبز استان بوشهر می‌باشد که وسط دشت واقع شده‌است و به همین خاطر نام آن از چه مشکی به میان دشت تغییر پیدا کرد

البته نام چه مشکی را هم بر این اساس در گذشته برای آن انتخاب کرده بودند چون در سمت مغرب خود زمین‌های سرسبز به چشمه ای جوشان بوده و در فصل بهار گل خوشبویی به نام بید مشک در آنجا سبز می‌شده‌است؛ و به همین خاطر اسم آن را چه مشک می‌نامند. بنیان‌گذار این روستای زیبا خانواده خزائی است.

جمعیت
-----

این روستا در دهستان درواهی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۷۶نفر (۱۹۷خانوار) می‌باشد.

البته قبل از تشکیل این روستا، در سمت غرب و شمال غرب مکان فعلی روستای میاندشت محل زندگی مردمان بوده‌است؛ که اطاعات مبثوتی از وضعیت آن در دست نیست و هیچ گونه آثار مکتوبی در این زمینه وجود ندارد و تنها آثار شفاهی و نقل و قول از معمریم می‌باشد؛ که در این نوشتار به صورت خلاصه بیان می‌گردد.

چاه مشکی: نام این روستا از کلمه چاه (مخفف چاه) و مشک یا مشک (مخفف بوی خوش) بوده‌است و وجه تشمیه آن بخاطر وجود چاه‌ها و قناتی در این محدوده جغرافیایی بوده و توسط گل‌ها و گیاهان خوش‌بو محصور شده بود و هر رهگذری که از این منطقه می‌گذشت متوجه این بوی خوش می‌شد؛ لذا این منطقه به چه موشکی (در گویش محلی) نام گرفت؛ که متأسفانه به علت استعمال غلط بعضی افراد، مسئولین به چاه موشی نام‌گذاری شد. البته مدتی است که نام آن اصلاح شده‌است و به میاندشت تغییر نام یافته‌است.

مردمان

این منطقه این سرزمین را برای سکونت به خاطر وجود چاه‌های کم عمق و عمیق مستعد برای کشاورزی انتخاب نمودند؛ و کار کشاورزی در میان آنان رونق فراوانی داشت. البته بر اساس آثار بجا مانده از آنان شغل کشاورزی و سفال‌گری و کوزه‌گری در میان آنان رایج بوده‌است. این روستا در مسیر عبور مرور تجار و بازرگان و مردمانی بوده‌است که از منطقه قلعه ای بهرام آباد سایر روستاها و شهرها به سمت بندر ریگ و گناوه عبور و مرورداشته‌اند. از این منظر نیز خرید و فروش صنایع ای نیز کوزه و ظرف سفالی در این منطقه صورت می‌گرفته‌است. البته به نظر می‌رسد فروش محصولات کشاورزی به مسافران و بازرگانان نظیر گندم، جو، تنباکو بیشتر بوده‌است. بر اساس بعضی یافته‌ها در این منطقه می‌توان به بعضی ظروف و سکه‌ها اشاره کرد. می‌بایست حضور مردمان را در این منطقه را مقارن با حکومت قاجاریه در ایران پیش‌بینی کرد. در این که چرا خالی از سکنه شده و به نابودی گراییده علت‌های مختلفی را ذکر کرده‌اند، گروهی شیوه بیماری‌های مسری نظیر طاعون و وبا را علت مرگ آنان دانسته، گروهی دیگر درگیری‌های قومی و اختلافات خانوادگی و کشت و کشتار بین آنان را علت نابودی آنان دانسته و گروهی نیز کوچ کردن همه آنان از این منطقه را علت وجود قحط سالی و خشکسالی‌های طولانی برشمردند که به نظر می‌رسد همین علت سوم منطقی برسد چرا که در این منطقه آثار مرگ و می زیاد نظیر اجساد یا قبرستان اصلاً نه به چشم می‌خورد نه تا کنون نقل شده‌است. البته بعضی هر سه عامل را دخیل در این قضیه می‌دانند. پس از چندین سال از نابودی آن تمدن در آن منطقه چند نفر که شغل دامداری گله داری را داشته‌اند به منطقه فعلی و کنونی پا گذاشتند. در رس این چندنفر و بزرگ این‌ها شیخ کرم خزایی بود. پس از سکونت وی و همراهانش در این منطقه بستگان او، وسایر طوائف دیگر به این منطقه پا گذاشتند. البته منطقه ای را که اینان برای سکونت اختیار نمودند در همان مکان قبلی که مردمان قدیم زندگی می‌کردند نبوده‌است. از جمله طوائفی که بعداً به این نقل مکان کردند عبارتنداز طایفه کهنسال، نوشاد، محمودی، رضایی، حسن پور، خزایی…[]

منابع
-----

* درگاه ملی آمار
* روستای میان‌دشت بانک اطلاعاتی دهیاری‌های ایران

| * ن
* ب
* و
ایران شهرستان دشتستان |
| --- |
| مرکز | 
* برازجان

 |  |
| بخش | 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| مرکزی | 

|  |  |
| --- | --- |
| شهرها | 
* برازجان
* دالکی

 |
| دهستان‌هاو روستاها | 

|  |  |
| --- | --- |
| دالکی | 
* بارگاهی
* بنه‌جابری
* دهقاید
* خیرآباد
* قلعه‌سفید
* قراول‌خانه
* راهدار

 |
| حومه | 
* ابوالفیروز
* باغ‌حصار
* بنداروز
* جنوبگاز
* دره چیتو
* گندم‌ریز
* گزبلند
* حسن‌آباد
* خوش‌آب
* خوش‌مکان
* نی‌نیزک
* رجب‌آباد
* سرکره

 |
| زیارت | 
* بنارآب‌شیرین
* چاه‌خانی
* چاه‌عربی
* ده‌نو
* عیسوند
* جرافی
* کلل
* صفی‌آباد
* مزرعه علی پیش‌آهنگ
* زیارت

 |

 |

 |
| آب‌پخش | 

|  |  |
| --- | --- |
| شهرها | 
* آب‌پخش

 |
| دهستان‌هاو روستاها | 

|  |  |
| --- | --- |
| درواهی | 
* بنارآزادگان
* چهاربرج
* چم درواهی
* گناوه کان
* میان‌دشت
* مشفق‌آباد

 |
| دشتیاسماعیل‌خانی | 
* بند محمدعبدالله
* بصری
* بنارسلیمانی
* چم‌تنگ
* دشتی‌اسماعیل‌خانی
* مکابری

 |

 |

 |
| بوشکان | 

|  |  |
| --- | --- |
| شهرها | 
* کلمه
* بوشکان

 |
| دهستان‌هاو روستاها | 

|  |  |
| --- | --- |
| بوشکان | 
* احمدی
* امام‌زاده‌بده
* حاجی‌آباد
* حسین‌آباد
* ایلشهر
* منصورآباد
* نورآباد
* شلدان

 |
| پشتکوه | 
* آب‌پای ارغون
* درنگ
* فاریاب
* هفت مله
* سرمله
* شاه‌پسرمرد
* شاهی‌جانی
* طلحه
* تنگ‌زرد
* زیرمله

 |

 |

 |
| ارم | 

|  |  |
| --- | --- |
| شهرها | 
* تنگ ارم

 |
| دهستان‌هاو روستاها | 

|  |  |
| --- | --- |
| دهرود | 
* آقامیراحمد
* چاوک
* دهرود علیا
* دهرود سفلی
* کفترو
* چهوک
* ساختمان‌جهانگیر
* کم زرد
* مرده‌خیر
* پرگانک
* رونی
* ساختمان‌طاهر
* سوک

 |
| ارم | 
* آب‌گرمو
* انارستان
* باغ‌تاج
* بیدو
* گشنی
* مزرعه‌آب‌شیرین
* بزپر
* چراب
* حسین‌آباد پناهی
* جمغاری
* جمیله
* خیرک
* لرده
* ناخا
* رودفاریاب
* سناوین سنا
* شکرک
* تلخ‌آب
* تنگ‌درکش
* تنگ‌فاریاب
* تنگ‌سوک

 |

 |

 |
| سعدآباد | 

|  |  |
| --- | --- |
| شهرها | 
* سعدآباد
* وحدتیه

 |
| دهستان‌هاو روستاها | 

|  |  |
| --- | --- |
| وحدتیه | 
* برنگ بزرگ
* برنگ کوچک
* بی‌من
* چاه نفت نرگسی
* دره چاه
* جره میان
* جره علیا
* جره سفلی
* ایستگاه بهره‌برداری نرگسی
* سبا
* سرقنات
* شاه‌قاسم
* شول
* سیاه‌منصور علیا
* سیاه‌منصور سفلی

 |
| زیرراه | 
* آل‌یوسفی علیا
* آل‌یوسفی سفلی
* برمک
* بشیرآباد
* درودگاه
* اسلام‌آباد
* هلپه‌ای
* جتوط
* نظرآقا
* سربست
* تل سرکوه
* زیرراه

 |

 |

 |
| شبانکاره | 

|  |  |
| --- | --- |
| شهرها | 
* شبانکاره

 |
| دهستان‌هاو روستاها | 

|  |  |
| --- | --- |
| شبانکاره | 
* عطیبه
* بهر
* بنه‌عباس
* بنه‌حاج‌غلام
* بنه‌حاج‌نعمت
* بنه‌محمد
* بنه محمدوخانعلی
* بنه رضا
* بویری
* چاه‌دول
* چاه‌زنگی
* چهل‌زرعی عجم
* چهل‌زرعی عرب
* گلدشت
* دهداران علیا
* دهداران سفلا
* خلیفه‌ای
* خیارزار
* لایپه
* میلک
* محمدجمالی
* پلنگی
* سمیعی
* سراج‌آباد
* شاه‌فیروز
* شلدان و باغی
* ذکریایی

 |

 |

 |

 |