|  |
| --- |
| از مجموعه مقاله‌های |
| روانکاوی |
|  |
| موضوعات
* رشد روانی-جنسی
* رشد روانی-اجتماعی
* ذهن ناهشیار
* نیمه هشیار
* خودآگاهی
* دستگاه روانی
* نهاد، خود، فراخود
* لیبیدو
* نظریه رانه
* انتقال
* انتقال متقابل
* سازوکار دفاعی
* مقاومت روانی
* فرافکنی
* انکار

 |
| چهره‌های علمی
* آلفرد آدلر
* مایکل بالینت
* ویلفرد بایون
* یوزف برویر
* نانسی چودروف
* ماکس آیتینگتون
* اریک اریکسون
* رونالد فربرن
* پل فدرن
* اتو فنیشل
* شاندور فرنتزی
* آنا فروید
* زیگموند فروید
* اریک فروم
* هری گانتریپ
* کارن هورنای
* ادیث جاکوبسون
* ارنست جونز
* کارل گوستاو یونگ
* هاینز کوهوت
* ملانی کلین
* ژاک لاکان
* رونالد لینگ
* مارگارت ماهلر
* ژاک آلن میلر
* ساندور رادو
* اتو رانک
* ویلهلم رایش
* جوآن ریویر
* ایسیدور ساجر
* ارنست سیمل
* سابینا اسپیرلاین
* جیمز استریچی
* هری استک سالیوان
* سوزان ساترلند ایزاک
* دونالد وینیکوت

 |
| آثار برجسته
* *تعبیر خواب (زیگموند فروید)* (1899)
* *The Psychopathology of Everyday Life* (1901)
* *Three Essays on the Theoryof Sexuality* (1905)
* *Beyond the Pleasure Principle* (1920)
* *The Ego and the Id* (1923)

 |
| مکاتب فکری
* Self psychology
* مکتب لاکان
* مکتب یونگ
* Object relations
* Interpersonal
* Relational
* Ego psychology

 |
| آموزش
* Boston Graduate School ofPsychoanalysis
* British Psychoanalytic Council
* British Psychoanalytical Society
* Columbia University Center forPsychoanalytic Training and Research
* International Psychoanalytical Association
* انجمن جهانی روانکاوی

 |
| * نشان درگاه درگاه روان‌شناسی
 |
| * ن
* ب
* و
 |

**ژاک ماری امیل لکان** (به فرانسوی: Jacques Marie Émile Lacan)؛ (۱۳ آوریل ۱۹۰۱ – ۹ سپتامبر ۱۹۸۱) روان‌پزشک و روان‌کاو برجسته فرانسوی بود که نخستین بار برای نگرۀ «بازگشت به فروید» و نگاشته‌ای که در آن ناهشیار را همانند زبان ساختاربندی شده نامید معروف شد.
لکان از تأثیرگذاران بر فلسفه در فرانسه بوده‌است.
به جز زیگموند فروید، او از زبان‌شناسی ساختارگرای فردینان دو سوسور و قوم‌شناسی ساختاری کلود لوی-استروس نیز تأثیر پذیرفت. ژک لکان به اذعان بسیاری برجسته ترین روانکاو بعد از زیگموند فروید و قطعاً پر کارترین آنها بوده است. بیست و هفت سمینار سالانه که در بیست و هفت نوشتار جداگانه در دسترس هستند، دو کتاب به نام نوشتارها "Ecrits" و «چهار مفهوم بنیادین روان‌کاوی» "Four Fundamental Concepts of Psychoanalysis" که از پیچیده ترین متون قرن حاضر هستند و صدها مقاله از آثار او هستند. آثار لکان بالغ بر ده هزار صفحه است.

زندگی
-----

*ژاک ماری امیل لَکان* در آوریل ۱۹۰۱ در پاریس به دنیا آمد. او فرزند ارشد امیلی و آلفرد لکان از سه فرزندشان بود. مادرش از خانواده‌ای متمول بود که به تجارت سرکه اشتغال داشت و پدرش نیز نمایندگی فروش آن را به عهده داشت. او یک فروشندهٔ موفق صابون و روغن بود و مادرش کاتولیکی معتقد. در ۱۹۱۹ برادر جوان‌ترش به صومعه پیوست. در همین سال لکان به کمک یکی از عمه‌هایش که دریافته بود او بسیار با استعداد است به کالج یسوعی استانیسلاس راه یافت. اوایل دهه ۱۹۲۰ لکان به انجمن سیاسی فرانسیس که انجمنی راستگرا بود، علاقه‌مند شده بود و در جلسات آن‌ها حضور می‌یافت و حتی با مؤسس آن نیز دیدار کرده بود. او در اواسط دهه ۱۹۲۰ از مذهب ناراضی شد و حتی بر سر آن با خانوادهٔ خود مشاجراتی نیز داشت. در ۱۹۲۰ به علت لاغری بیش از حد از خدمت سربازی معاف شد و بی‌درنگ وارد دانشکدهٔ پزشکی شد و در ۱۹۲۶ در بیمارستان سنت-آن روی روانپزشکی متمرکز شد. در همین زمان او به شکلی تخصصی مطالعهٔ فلسفه را پیش گرفت و به خصوص به فیلسوفانی چون کارل یاسپرس و مارتین هایدگر علاقه‌مند شد و هم‌زمان در سمینارهای هگل‌شناسی الکساندر کوژِو نیز شرکت می‌جست. لکان در این دهه و تا سال ۱۹۳۸ گاهی روانکاوی را نیز با رودولف لوونشتین پیگیری می‌کرد.

### دهه ۱۹۳۰

در ۱۹۳۱ لکان یک روان‌پزشک با مجوز قانونی بود و در ۱۹۳۲ مدرک دکترا با ارائهٔ تز «جنون پارانوییک در ارتباط با شخصیت پارانوییک» به وی اعطا شد. با این‌که این تز فراتر از محافل روانکاوی، به خصوص توسط هنرمندان سورئالیست تحسین شده بود، روانکاوان عمدتاً آن را نادیده گرفتند. با این وجود او در ۱۹۳۴ نامزد ریاست جامعهٔ روانکاوی پاریس شد. در ژانویهٔ همان سال با ماری-لوییس بلوندین ازدواج کرد و صاحب دختری به نام کاترین شد. فرزند دوم آن‌ها، پسری به نام تیبوت بود که در آگوست ۱۹۳۹ متولد شد.
در ۱۹۳۶ لکان اولین گزارش تحلیلی خود را دربارهٔ مرحلهٔ آیینه‌ای با عنوان «مرحلهٔ آیینه‌ای به عنوان عامل تشکل من نفسانی» در کنگرهٔ بین‌المللی انجمن روانکاوی در مارین‌باد عرضه کرد. رئیس کنگره، ارنست جونز، با ندادن وقت اضافه به لکان برای اتمام سخنرانی‌اش، عملاً باعث قطع شدن صحبت وی شد و اجازه نداد گزارش لکان به پایان برسد. پس از این بی‌احترامی، لکان کنگره را به قصد دیدن بازی‌های المپیک برلین ترک گفت. متأسفانه هیچ نسخه‌ای از متن سخنرانی اصلی وی برجا نمانده‌است.
لکان از روشنفکران فعال دورهٔ پس از جنگ (جنگ جهانی اول)به‌شمار می‌رفت؛ او با آندره بروتون، ژرژ باتای، سالوادور دالی و پابلو پیکاسو معاشرت مداوم داشت. او به جنبش روح که توسط ماریس چویسی پایه‌گذاری شده بود علاقه‌مند شد و آن را در مجلهٔ سورئالیستی مینوتار منتشر کرد و به اولین خوانش عمومی از افسانهٔ اولیس و رمان اولیس اثر جیمز جویس اقدام نمود. علاقهٔ او به سورئالیسم نسبت به علاقهٔ او به روانکاوی، امری پیشینی است. با این همه، لکان هیچگاه موافقت و همراهی خود را با سورئالیسم ترک نگفت. این نگاه و دیدگاهی نئو-رمانتیک از جنون است به مثابهٔ یک زیبایی تکان‌دهنده. این جشن تجلیل از شهود است و خصومت با دانشمندی است که طبیعت را با واکاوی آن، به قتل می‌رساند.

### دهه ۱۹۴۰

در ۱۹۴۰ جامعهٔ روانکاوی پاریس (SPP) به واسطهٔ اشغال فرانسه توسط نیروهای نازی آلمان منحل شد و لکان متعاقباً به خدمت در ارتش فرانسه در بیمارستان نظامی وَل دُ گراس (به فرانسوی: Val-de-Grâce) فراخوانده شد؛ جایی که او تمام طول جنگ را در آن‌جا گذراند. سومین فرزندش سیبیل در ۱۹۴۰ متولد شد. در همین سال لکان از سیلویا باتای (همسر رنجور دوستش ژرژ باتای) صاحب فرزندی به نام جودیت شد (که نام باتای را برای خود نگه داشت). گفته‌های ضد و نقیضی در مورد زندگی عاشقانهٔ او و سیلویا باتای، در جنوب فرانسه و در خلال جنگ جهانی دوم وجود دارد. مدارک رسمی تنها نشان می‌دهند که ماری-لوییس (همسر لکان) پس از تولد جودیت تقاضای طلاق کرده‌است و لکان در ۱۹۵۳ با سیلویا باتای ازدواج کرده‌است.
در طول جنگ SPP جلسات خود را برگزار می‌کرد و لکان، که برای سفری تحقیقاتی عازم لندن شده بود، با ویلفرد بوین و جان ریکمن از روانکاوان انگلیسی دیدار کرد. او تحت تأثیر کار روانکاوی بوین با گروه‌ها قرار گرفت و این تأثیر در آینده، به تأکید او بر مطالعهٔ گروه‌ها به مثابهٔ یک ساختار را که کار تئوریک او در روانکاوی را به پیش راند، کمک شایانی کرد. لکان در ۱۹۴۹ نسخهٔ جدیدی از «مرحله آیینه‌ای» را به شانزدهمین کنگرهٔ IPA در زوریخ ارائه کرد.

### دهه ۱۹۵۰

در ۱۹۵۰ لکان برگزاری سمینارهای خصوصی و هفتگی خود را در پاریس با انگیزهٔ «بازگشت به فروید» و تمرکز بر سرشت زبان‌شناسانهٔ تشخیص و تحلیل روانی آغاز کرد. شرکت در این سمینارها در ۱۹۵۳ برای عموم آزاد شد. عمر ۲۷ سالهٔ سمینارهای لکان تأثیر بسزایی بر حیات فرهنگی پاریس و تکمیل تئوری روان‌شناسی بالینی داشت. در ۱۹۵۳ پس از اختلافی که پیرامون روش‌های تمرین تحلیلی و روانکاوانه پیش‌آمد، لکان و بسیاری از همکارانش «جامعه روانکاوی پاریس» (SPP) را ترک گفته و گروه جدیدی با نام «جامعه روانکاوی فرانسه» (SFP) بنیان نهادند. یکی از نتایج این اتفاق، محرومیت این گروه جدید از عضویت در «انجمن بین‌المللی روانکاوی» بود. لکان برای افزایش پذیرش عمومی نسبت به «بازگشت به فروید» و گزارش خود «تابع و زمینه گفتار و زبان در روانکاوی»، دوباره به زیگموند فروید بازگشت و مجموعه کتاب‌هایی از فلسفه معاصر، زبان‌شناسی، قوم‌شناسی و مکان‌شناسی را بازخوانی کرد. از ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۴ در بیمارستان سنت-آن سلسله سمینارهای خود را پی‌گرفت و طی آن، تاریخچه پرونده بیمارانش را عرضه کرد. لکان در طول این دوره نظریاتش را نوشته‌است که گزیده‌ای از آن در کتاب «نوشته‌ها» (۱۹۶۶) جمع‌آوری شده‌است.
لکان در هفتمین سمینار خود(۱۹۵۹-۱۹۶۰) با عنوان «اخلاق و آیین روانکاوی»، بنیان‌های اخلاقی روانکاوی خویش را معرفی کرد و بنیان «اخلاق برای زمانه ما» را پی‌ریزی کرد؛ با توجه به آرای فروید، اخلاق باید نشان دهد در برابر «تراژدی انسان مدرن» و «نارضایتی از تمدن و انسانیت» یکسان است.

«در پس‌زمینهٔ اخلاق می‌توان *میل* را مشاهده کرد: تجزیه و تحلیل تنها ثابت می‌کند که این ادعا تا چه حد به حقیقت نزدیک است و در حقیقت، این راه ورود به نفس است. من باید به جایی بروم که نفس وجود دارد. جایی که روانکاو درونش کاملاً عریان و آشکار است؛ حقیقت میل. نهایت روانکاوی به پیدا کردن «میل» منتهی می‌شود».

این نوشته از فروید، طی سالیان متمادی، سراسر پس‌زمینهٔ کار لکان را صورت‌بندی می‌کرد. در این راستا لکان سه ادعا را مطرح می‌کند: ۱. روانکاوی باید پایهٔ علمی داشته باشد ۲. ایده‌های فروید در مورد مفهوم سوژه، دانش و میل دستخوش تحریف شده‌اند ۳. تحلیل روانی تنها جایی است که در آن می‌توان نابسندگی علم و فلسفه را مورد سؤال قرار داد.

### دهه ۱۹۶۰

در ۱۹۶۲ سلسله بحث‌هایی برای تعیین جایگاه و وضعیت SFP در IPA درگرفت. تلاش لکان (با شیوهٔ جنجال‌برانگیز و بی‌نتیجهٔ او) در طول این جلسات، نتیجهٔ عکس داد و در نتیجه او در مقابل روانکاوان سنتی قرار گرفت. چرا که در ۱۹۶۳ شرایطی برای عضویت SFP در IPA به وجود آمد که طی آن، SFP برای بقای خود می‌بایست لکان را از لیست روانکاوانش کنار بگذارد. در نتیجه لکان SFP را ترک گفت و به مدرسهٔ خود که با نام «مدرسه فرویدی پاریس» مشهور شد، رفت.
او با حمایت کلود لوی-استروس و لوئی آلتوسر، برای تدریس در مدرسه عملی پژوهش‌های عالی برگزیده شد. لکان در ژانویه ۱۹۶۴ کارش را با برگزاری سمیناری دربارهٔ «چهار مفهوم بنیادی روانکاوی» آغاز کرد و در اولین جلسهٔ آن در حمایت‌های سخاوتمندانهٔ استروس و فرنان برودل تشکر کرد. تدریسش برای همکارانی که همراه او SFP را ترک گفته بودند، از سر گرفت و درس‌گفتارهایش نظر بسیاری از دانشجویان École Normale را جلب کرد. او École de la Cause freudienne را به سه دسته تقسیم کرد: ۱. بخش پالایش روانکاوی (آموزش نظری برای کسانی که تحت روانکاوی قرار گرفته‌اند اما نمی‌توانند روانکاوی کنند) ۲. بخشی برای روانکاوی عملی (برای پزشکانی که هنوز روانکاوی نشده‌اند) و ۳. بخشی مربوط به یافته‌های فروید (که مربوط به نقد روانکاوانهٔ ادبیات و تجزیه و تحلیل روابط نظری مرتبط یا وابسته به علوم بود).
در دهه ۱۹۶۰ لکان -حداقل در ذهنیت عمومی- وابسته به چپ‌های فرانسه بود. در مه ۱۹۶۸ لکان همراهی خود را با دانشجویان معترض اعلام کرد و با آنان، اعلام همدردی نمود. در نتیجهٔ این کار، مدتی پس از حوادث مه ۱۹۶۸ به تحریک دانشجویان و تأثیرگذاری بر حوادث آن سال، متهم شد.
در ۱۹۶۹ لکان سمینارهای عمومی‌اش را به (Faculté de Droit (Panthéon منتقل کرد؛ جایی که او تا هنگام تعطیلی مدرسه‌اش در ۱۹۸۰ تجاربش را در حوزهٔ تحلیل نظری و آموزش روانکاوی در اختیار عموم قرار می‌داد.

### دهه ۱۹۷۰

لکان در طول دهه‌های آخر زندگی خود، به شکلی گسترده به برگزاری سمینارهایش همت گمارد. در طی این مدت، او روی بسط و گسترش برداشت خود از میل در مردان و زنان متمرکز شد و توجهش را روی مفهوم *امر واقعی* و تضادش با *امر نمادین* قرار داد. کار اخیر او، بیشترین تأثیر را بر گفتمان فمینیستی داشت؛ همان‌طور که بر جنبش غیررسمی دهه‌های دهه ۱۹۷۰ و دهه ۱۹۸۰ تأثیر گذاشت. جنبشی که بعدها پست‌مدرنیسم (فرانوگرایی) نامیده شد.

اندیشه
------

ژاک لکان تلاش می‌کند تا با استفاده از روش دیالکتیکی هگل و زبان‌شناسی فردینان دو سوسور، آرای فروید را به نحوی بازنویسی کند که روانکاوی، در تحلیل تمام عرصه‌های حضور انسان مشارکت و همکاری داشته باشد. او به نحوی این‌کار را انجام می‌دهد و شکل می‌بخشد که به شکل شگرفی، مرزهای رشتهٔ خود یعنی روانکاوی را پشت سر گذاشته و روانکاوی را با سیاست، فلسفه، ادبیات، علم، مذهب و تقریباً تمام دیگر رشته‌های آموزشی درمی‌آمیزد. به همین خاطر است که آثار لکان که عمدتاً به شکل سخنرانی هستند، بسیار صعب و سخت می‌نمایند و از جناس‌های غامض و کنایه‌های مبهم سرشارند. همگان بر این اذعان دارند که آثار او بسیار سخت‌خوان هستند. او رسیدن به آنچه از روانکاوی می‌خواهد و انتظار دارد، اقدام به پی‌ریزی سه نظم یا بنیان می‌کند که عبارتند از: امر خیالی، امر نمادین و امر واقع.

### سه نظم بنیادین

#### امر خیالی

در واقع، امر خیالی(I) نشان‌گر جستجویی بی‌پایان در پی خود است. امر خیالی قلمروِ من (ego) است، جایی که من (I) به غلط خود را یک وجود کامل می‌بیند، تصور می‌کند با معنایی روشن و منسجم سخن می‌گوید، ولی در واقع در معرض همه نوع خیال است، از جمله قدرت نادیده گرفتن نظم نمادین. لکان اشاره می‌کند که انسان به صورت نارس به دنیا می‌آید. به این معنا که تا چند سال پس از تولد نمی‌تواند حرکاتش را باهم هماهنگ کند. وقتی کودک به حدود شش ماهگی می‌رسد، سعی می‌کند این همذات‌پنداری و هماهنگی را به دست بیاورد. او با دیدن تصویر خودش در آینه (مراد از آینه، هم می‌تواند آینهٔ واقعی باشد و هم آینهٔ فردی دیگر) است که بر این مشکل غلبه می‌کنند. تصویر آینه به کودک آرامش می‌دهد زیرا او از خودش تصور کاملی ندارد. او هرپاره از خودش را متعلق به دیگری می‌داند. تصویر آینه باعث می‌شود تا کودک تصویر کاملی از خودش به دست بیاورد. او جای دقیق اندام‌هایش را نمی‌داند. وقتی می‌خواهد چیزی را به دهان ببرد، نمی‌تواند مکان دقیق دهانش را مشخص کند. او با نگاه کردن به آینه افراد دیگر، و توجه به حرکات آن‌ها، سعی می‌کند مثل آن‌ها بتواند حرکاتی منظم و با قاعده و دقیق داشته باشد؛ و در نتیجه مثل آن‌ها کامل باشد. این تلاش باعث پیدایی من یا نفس در کودک می‌شود. «نفس از نظر ساختاری از هم گسسته‌است و میان خودش و تصویر خودش دوپاره‌است. از همین رو است که همواره خواهد کوشید تا دیگری (تصویر در آینه یا فرد دیگری که دیده‌است) را با خود یکی کند». در امر یا نظم خیالی، همین کلمهٔ همواره‌است که تأثیرگذار است. چراکه کودک پس از ورود به سنین بزرگسالی هم نفس این خصلت را از دست نمی‌دهد؛ یعنی همواره می‌خواهد کامل‌تر شود و وحدت بیشتری پیدا کند. در واقع من مطلوب هستهٔ اصلی امر خیالی است. تصویری است اغراق‌آمیز که فرد از وجود خود ساخته و مبتنی بر آرزومندی اوست. امر خیالی نظمی است که لکان آن را خوار می‌شمارد. او اشاره می‌کند که دوران مدرن نمایندهٔ اوج امر خیالی بشر است زیرا مشغول خود و تسخیر جهان به دست خود یا آفریده‌های خود است.

#### امر نمادین

امر نمادین(S) شامل تمام چیزهایی است که ما معمولاً واقعیت می‌نامیم. از زبان و فرهنگ گرفته تا قانون و تمام ساختارهای اجتماعی. امر نمادین حوزه‌ای است که ما در آن به عنوان بخشی از جامعهٔ انسانی قرار می‌گیریم. انسان‌ها حتی پیش از تولدشان در درون امر نمادین گرفتارند. آن‌ها متعلق به قومیت، کشور، زبان، خانواده‌ای خاص و گروهی اجتماعی و اقتصادی و حتی جنسیتی هستند. حتی گاهی پیش از تولد برای آن‌ها نامی هم انتخاب شده‌است. به نظر لکان، آنچه امر نمادین را برپا می‌کند، زنجیرهٔ دلالت یا به تعبیر خودش قانون دال است. لکان این اصطلاح (دال) را از زبان‌شناس سوییسی فردینان دو سوسور وام گرفته‌است. سوسور معتقد بود که زبان متشکل از نشانه‌هاست و هر نشانه از دو بخش دال و مدلول تشکیل شده‌است. دال تصویر ذهنی ما از صوت نشانه‌است و مدلول مفهوم مرتبط با آن صوت. سوسور همچنین معتقد بود که زبان نظامی رابطه‌ای یا تفاوتی است؛ یعنی هیچ نشانه‌ای را نمی‌توان فارغ از نشانه‌ای دیگر تفسیر و تعریف کرد؛ یعنی راست، راست است چون چپ نیست؛ بنابراین نظر، چون امر نمادین از طریق زنجیره‌های دلالت به هم پیوسته‌است، ما محکوم هستیم به این که هیچ‌گاه جهان را به آن شکلی که واقعاً هست درک نکنیم؛ و تا ابد در زندان زبان باقی بمانیم. در واقع همه‌چیز زبان است.

#### امر واقع

امر واقع(R) معرف حیطه‌هایی از زندگی است که نمی‌توان شناختشان. در واقع امر واقع همان جهان است پیش از آن‌که زبان تکه‌تکه‌اش کند؛ یعنی امر واقع چیزی است که تن به نمادین شدن نمی‌دهد و در نتیجه وارد زبان نمی‌شود تا قابل شناسایی باشد. به عنوان مثال و به زبان ساده، ایدز نمونهٔ خوبی از چنین چیزی است. بعضی آن را کیفری برای همجنس‌گراها می‌دانند و سزای انحراف از شیوهٔ زندگی مسیحی. بعضی نقشهٔ سازمان سیا برای کاهش جمعیت آفریقا و بعضی دیگر نتیجهٔ مداخلهٔ بشر در طبیعت. تمام این تعابیر مختلف به این خاطر است که این بیماری زبان‌بسته‌است. بیماری‌ای که به دلایلی که برایش می‌آورند بی‌اعتناست؛ یعنی ایدز هجومی از سوی امر واقع است و این کوشش‌ها که می‌خواهند آن را نمادین کنند و وارد حیطهٔ زبان کنند، ناکام می‌مانند. می‌کوشند پیامی را در امر واقع بیابند که در آن نیست. چراکه امر واقع نامفهوم و بی‌معنی است. برخی از بیماری‌های روانی در اثر به زبان درنیامدن گروهی از چیزها نزد فرد به وجود می‌آیند.

فروید معتقد است غرض اصلی در آزمون واقعیت، یافتن ادراک واقعی شیء نیست، بلکه بازیافتن آن است. در نظر او، تمنای آدمی همواره مطلوبی گمشده و از دست رفته‌است (در تصویر مقابل، مطلوب گمشده در حفره و خلأ مرکزی تصویر قرار دارد). کل تمنیات در پی یافتن مجدد آن است. یافتن چیزی که اصلاً وجود ندارد. در واقع رضایت‌مندی فرد در گرو یافتن ردپایی از این مطلوب گمشده در واقعیت است و مطلوب تمنای فرد در بازیافتن خاطره‌ای است که واقعیت اولیهٔ آن را زنده می‌کند. در تصویر روبرو، دو نوع حرکت با رنگ قرمز مشخص شده‌اند. حرکت اول، حرکتی است که محور آن را محیط استوانه تشکیل می‌دهد و حرکت دوم، حرکت محیط استوانه‌است به دور سوراخ مرکزی. جستجوی تمناهای مختلف در دنیای نمادین را می‌توان شبیه به حرکت اول دانست اما این حرکت، مارا از حرکت اصلی پیرامون سوراخ مرکزی (مطلوب گمشده) غافل می‌کند. به بیان دیگر، خواستن هر مطلوبی لاجرم به خواستن مطلوب گمشده بازمی‌گردد.
اگرچه ساخت مفهوم امر واقعی در دستگاه روانکاوانهٔ لکان یک نمود بارز و منسجم دارد اما امر واقعی که به شدت در برابر امر نمادین مقاومت می‌کند در طول تاریخ فلسفه تلاش زیادی از سوی فلاسفه برای بازنمایی مقام آن به عرصهٔ تفهم عقلانی صورت گرفته‌است. سیر تطور پرداختن به امر واقعی که از پرسش‌های آغازین فلسفه محسوب می‌شود از یک نگاه سلبی در طول تاریخ به یک تعریف ایجابی در فلسفه لکان رهنمون شده‌است.

### گره برومه

گره برومه
لکان در سمینار خود موسوم به «یا بدتر…» که در سال ۱۹۷۲ برگزار شد، پیوند و رابطهٔ این سه وجه از نفس آدمی را چنین تعریف می‌کند که زنجیری متشکل از سه حلقه به نحوی که اگر یکی از این حلقه‌ها را جدا کنیم، دو حلقهٔ دیگر از هم باز شده و تشکل خود را از دست می‌دهند. این نحوهٔ پیوستگی را در هندسه موضعی، گره برومه می‌خوانند. در نظر لکان، رابطهٔ امر خیالی، امر نمادین و امر واقع در زندگی انسان بر اساس اصل گره برومه است؛ که عدم پیوستگی هرکدام، موجب نابودی دیگری می‌شود. نکتهٔ حائز اهمیت این است که هیچ‌کدام از این سه حلقه در دیگری زندانی نیست بلکه انسجام آن‌ها وابسته به انسجام دیگر حلقه‌هاست. ساختمان نفسانی هر فرد موکول به نوع پیوندی است که بنابر سرگذشت او میان این سه عنصر ایجاد می‌شود. در واقع رابطه‌ای دیالکتیکی میان این سه نظم برقرار است.

### امر سیاسی

از ابتدای تأسیس علم روان‌کاوی به دست زیگموند فروید، این پرسش مطرح بوده که آیا می‌توان یافته‌های این علم را که به فرد متکی است، به اجتماع نیز به عنوان کلی متشکل از افراد، سرایت داد یا خیر. لکان با تبیین و گسترش مفاهیم فرویدی و توضیح «امر سیاسی»، تبیینی ارائه داد که طی آن، امکان پیش‌زمینه بودن روان‌کاوی برای تشکیل یک نظام سیاسی ایدئال، بررسی می‌شود. گستره نمادین در این‌جا، شامل خانواده اجتماع است و هرآنچه این دو می‌توانند با ابزارهای گوناگون به فرد منتقل کنند. اعم از زبان، فرهنگ و غیره. گستره واقع، فضایی بی‌نهایت است که شامل تمام امیال و خواسته‌های بشری می‌شود که نمی‌توانند راهی به گستره نمادین پیدا کنند. در واقع حتی نمی‌توانند به زبان درآیند. یکی از این امیال، میل به ساختن آرمان‌شهر است؛ جهانی بی‌نقص و تهی از رنج و محنت و واجد برابری و عدالت. لکان در واقع بر آن است تا بیان کند آرمان‌شهر، برابر با گستره واقع است و بشر، با ورود به گستره نمادین (موجود شدن)، توانایی ایجاد و رسیدن به آن را از دست می‌دهد.

نقد به لکان
-----------

لکان در نوشته‌های خود از زبانی بسیار نامفهوم استفاده می‌کند و بسیاری وی را به پنهان کردن سخنان مهمل در پس لفاظی متهم کرده‌اند. از این رو بسیاری از اندیشمندان وی را شارلاتان دانسته و نوشته‌های وی را فاقد اهمیت و اعتبار خوانده‌اند. اندیشمندانی مانند نوآم چامسکی،ریموند تالیس، ریچارد داوکینز، و آلن سوکال، لکان را فریبکار می‌دانند و نوشته‌های او را فاقد ارزش و اعتبار می‌دانند.

ریموند تالیس در مورد لکان چنین نوشته‌است: «مورخان آینده‌ای که به جستجوی دغلبازی‌های سازمان یافته تحت عنوان «نظریه» می‌پردازند، بی‌تردید جایگاهی درخور برای تأثیر روانکاو فرانسوی، ژاک لکان، قائل می‌شوند. او یکی از پروارترین عنکبوت‌ها در دل شبکه اندیشه‌های پریشان و به کلی فهم‌ناپذیر و اظهارات بدون شواهد بی‌حد و مرز است، که نظریه‌پردازان از آن‌ها علوم انسانی خودشان را بافته‌اند. بخش زیادی از عقاید جزمی محوری در نظریات معاصر از او ناشی شده‌است.»
در میان روانکاوان برجسته نیز آندره گرین در چندین مصاحبه لکان را شخصیتی پرورت دانسته و نظریه درمانی او را همچون یک مسیر سادومازوخیستیک معرفی نموده‌است.

کاربردهای نظریه لکان
--------------------

باوجود انتقادهایی که به دشوار بودن زبان لکان شده‌است، نظریه وی در برخی موارد کاربرد فراوانی یافته‌است. به لطف کتاب‌های اسلاوی ژیژک، نظریات لکان در حوزه نقد ادبی و سینما مورد توجه قرار گرفته‌است و به خصوص در آمریکا محبوبیت یافته‌است. تحلیل فیلم‌های آلفرد هیچکاک براساس نظریه لکان نمونه‌ای از نفوذ این نظریه در دنیای سینما به‌شمار می‌رود. همچنین اصطلاح نگاه خیره لکانی توسط کارگردانان بسیاری مورد استفاده قرار گرفته‌است.

کتاب‌های ترجمه شده به فارسی
---------------------------

* *دربارهٔ نام‌های پدر*، ترجمه سهیل رضانژاد و سینا مشایخی، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۹۴.
* *تلویزیون*، ترجمه انجمن روان‌پژوهان فارسی‌زبان فرانسه، تهران: رخداد نو، ۱۳۹۳.
* *آموزهٔ من*، ترجمه احسان کیانی خواه، نشر حرفه نویسنده، ۱۳۹۸.
* *لکان در قابی دیگر*، نویسنده استیون زد. لواین، مترجم مهدی ملک، نشر شوند.
* *عشق در زمانه‌ی تنهایی*، نویسنده پل فرهائگ، مترجمان مهدی ملک و وحید میهن‌پرست، نشر شوند.
* *اضطراب*، ترجمه صبا رستگار، پندار تابان
* *بر سر کوه موریه*، به همراه ژاک دریدا، چترنگ
* *گزیده مکتوبات لکان*، ترجمه امیرصدرا درخشانی‌فر، تهران: نشر دمان، ۱۳۹۸

سوژه لکانی میان زبان و ژوئیسانس،بروس فینک،نشر بان

* حافظ و رود جادو، نویسنده فرزام پروا،تهران، انتشارات نگاه، 1401.

جستارهای وابسته
---------------

* روان‌کاوی
* زیگموند فروید
* اسلاوی ژیژک
* اکول آرمان فرویدی
* انجمن جهانی روانکاوی

پانویس
------

1. 1 2  Stefan Münker en Alexander Roesler (2000). *Poststrukturalismus*. Stuttgart/Weimar: Metzler.
2. ↑  Wikipedia contributors, "Jacques Lacan," Wikipedia, The Free Encyclopedia,  (accessed July 6, 2008).
3. ↑  *مکتب لکان روانکاوی در قرن بیست و یکم. دکتر میترا کدیور. انتشارات اطلاعات. ص. ۱۷. چاپ چهارم. ۱۳۹۶*.
4. ↑  عضو فرقه‌ای به نام انجمن مسیحی که به وسیلهٔ لایولا تأسیس شد
5. ↑  Stanislas
6. ↑  Action Française
7. ↑  Psychiatry
8. ↑  Alexandre Kojève
9. ↑  Psychoanalysis
10. ↑  Marienbad
11. ↑  jouissance
12. ↑  اسلاوی ژیژک، ص ۳۷
13. ↑  The Iimaginary
14. ↑  The Symbolic
15. ↑  The Real
16. ↑  ناخودآگاه، ص ۱۲۶
17. ↑  مبانی روانکاوی فروید لکان، ص ۱۶۹
18. ↑  Relational
19. ↑  Differential
20. ↑  امر واقعی در اندیشه لکان
21. ↑  حیدری و  فرد، *سبک‌شناسی*، ۴۴.
22. ↑  حیدری و  فرد، *سبک‌شناسی*، ۴۷.
23. ↑  حیدری و  فرد، *سبک‌شناسی*، ۵۰.
24. ↑  حیدری و  فرد، *سبک‌شناسی*، ۵۲.
25. ↑
26. ↑
27. ↑
28. ↑  لکان به زبان ساده

منابع
-----

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ژاک لاکان موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به ***ژاک لاکان*** در ویکی‌گفتاورد موجود است. |

* حیدری، فاطمه؛ فرد، میثم (۱۳۹۳). «خوانش لکانی امر سیاسی در رمان همسایه‌ها». *پژوهش‌های نقد ادبی و سبک‌شناسی*. تهران (۷): ۶۶–۴۳. پارامتر `|تاریخ بازیابی=` نیاز به وارد کردن `|پیوند=` دارد (کمک)
* *مبانی روانکاوی فروید لکان*؛ موللی، کرامت؛ تهران: نی، ۱۳۸۷
* *پیش‌درآمدی به ژاک لکان*؛ راباته، ژان میشل؛ محمدی، فتاح؛ فصلنامه ارغنون، شماره ۲۲، پاییز ۱۳۸۲
* *مکتب لکان روانکاوی در قرن بیست و یکم*؛ میترا کدیور، تهران: اطلاعات، ۱۳٨۱
* *ناخودآگاه*؛ ایستوپ، آنتونی؛ رویگریان، شیوا؛ تهران: مرکز، ۱۳۸۲
* *پست مدرنیسم*؛ وارد، گلن؛ فخر رنجبری، قادر؛ کرمی، ابوذر؛ تهران: ماهی، ۱۳۸۷
* *مبانی نظریه ادبی*؛ برتنس، هانس؛ ابوالقاسمی، محمدرضا؛ تهران: ماهی، ۱۳۸۷
* *نظریه ادبی*؛ ایگلتون، تری؛ مخبر، عباس؛ تهران: مرکز، ۱۳۸۶
* *سیری در اندیشه‌های ژاک لکان*: زبان، واقعیت و ناخودآگاه؛ گفتگویی با محمد ضمیران؛ ارشاد، محمدرضا؛ ماهنامه بایا، شهریور و مهر ۱۳۷۸
* *اسلاوی ژیژک*؛ مایرز، تونی؛ نوروزی، احسان؛ تهران: مرکز، ۱۳۸۵

پیوند به بیرون
--------------

* نظم نمادین؛ از«فروید» تا «لکان»

| * ن
* ب
* و
فلسفه قاره‌ای |
| --- |
| فیلسوفان خردگرا | 
* رنه دکارت
* نیکولا مالبرانش
* باروخ اسپینوزا
* گوتفرید لایبنیتس
* کریستیان ولف
* ایمانوئل کانت

 |
| فیلسوفان رمانتیک | فریدریش هولدرلین •  فریدریش شیلر •  یوهان ولفگانگ فون گوته •  ژان-ژاک روسو |
| فیلسوفان ایدئالیست آلمانی | فریدریش هاینریش یاکوبی •  کارل لئونارد رینولد •  گوتلوب ارنست شولز •  یوهان گوتلیب فیشته •  فریدریش ویلهلم یوزف شلینگ •  سالومون مایمون •  گئورگ ویلهلم فریدریش هگل |
| فیلسوفان نوکانتی | رودلف هرمان لوتسه •  فردریش آلبرت لانژ •  آفریکن اسپیر •  هرمان کوهن •  آلویس ریل •  ویلهلم ویندلباند •  هانس فایهینگر •  کارل ورلاندر •  پاول ناترپ •  هاینریش ریکرت •  ارنست کاسیرر •  امیل لاسک |
| فیلسوفان هگلی | هرمان فریدریش ویلهلم هینریش •  لودویگ فویرباخ •  برونو باور •  داوید اشتراوس •  الکساندر کوژو |
| فیلسوفان مارکسیست و نئومارکسیست | کارل مارکس •  فریدریش انگلس •  گئورگی پلخانف •  جورج لوکاچ •  آنتونیو گرامشی •  تئودور آدورنو •  ماکس هورکهایمر  •  والتر بنیامین •  اریک فروم •  یورگن هابرماس • اسلاوی ژیژک •  هربرت مارکوزه •  اکسل هونت |
| فیلسوفان اگزیستانسیالیست | فردریش نیچه •  فرانتس کافکا  •  فیودور داستایفسکی •  ژان-پل سارتر •  آلبر کامو  •  سورن کی یرکگور  •  گابریل مارسل •  سیمون دوبوار |
| هرمنوتیک و پدیدارشناسی | فریدریش شلایرماخر •  ویلهلم دیلتای •  ادموند هوسرل  • آلفرد شوتس  •  ماکس شلر •  مارتین هایدگر •  هانس-گئورگ گادامر •  هانا آرنت •  هانری کربن •  هوبرت درایفوس •  پل ریکور  •  موریس مرلو-پونتی •  کارل یاسپرس •  رودولف بولتمان |
| ساختارگرایی، پساساختارگرایی و پست‌مدرنیسم | فردینان دو سوسور •  کلود لوی-استروس •  لوئی آلتوسر •  رولان بارت  •  ژاک دریدا •  میشل فوکو •  ژان بودریار •  ژان فرانسوا لیوتار •  زیگموند باومن •  ژیل دلوز |
| سایر فیلسوفان | ولتر •  دنی دیدرو •  یوهان گئورگ هامان •  آرتور شوپنهاور •  کارل اشمیت •  آیزا برلین •  جورجو آگامبن •  تری ایگلتون •  گاستون باشلار •  آلن بدیو •  آنری برگسون • لئو اشتراوس •  موریس بلانشو •  کورنلیوس کاستوریادیس •  امانوئل لویناس •  ژاک لاکان •  جودیت باتلر •  ژولیا کریستوا •  نانسی فریزر • پیر بوردیو •  فرانسوا لاروول •  اندرو فینبرگ •  آلبرت بورگمان •  برنارد استیگلر
* بیشتر…
 |
| نظریه‌های فلسفی | 
* ایدئالیسم آلمانی
* فلسفه هگل
* نظریهٔ انتقادی
* اگزیستانسیالیسم
* ساختارگرایی
* پسامدرنیسم
* پساساختارگرایی

 |
| مفاهیم | 
* خودینگی
* دل‌زدگی
* دازاین
* تفاوت
* بحران وجودی
* انترسوبژکتیویته
* اونتیک
* دیگری
* خودفریبی
* واقع‌شدگی
* ترس‌آگاهی
* بیشتر…

 |
| مقاله‌های مرتبط | 
* کانتی‌گروی
* پدیده‌شناسی
* هرمنوتیک
* ساختارزدایی

 |
| 
* فلسفه قاره‌ای
* مقاله‌های خرد فلسفه

 |

| * ن
* ب
* و
روان‌درمانگری (فهرست) |
| --- |
| مکاتب درمانی | 

|  |  |
| --- | --- |
| روان‌پویشی | 
* روان تحلیلی
* درمان آدلری
* روان‌شناسی تحلیلی
* درمان مبتنی بر ذهنی سازی
* درمان متمرکز بر انتقال

 |
| درمان شناختی و رفتاری | 
* رفتاردرمانی شناختی
	+ شناخت درمانی
	+ درمان متمرکز بر شفقت
	+ رفتار درمانی دیالکتیک
	+ رفتاردرمانی عقلانی هیجانی
* تحلیل رفتار بالینی
	+ درمان پذیرش و تعهد
	+ روان‌درمانی تحلیل عملکرد
* فهرست

 |
| انسان‌گرا | 
* درمان فرد مدار
* درمان متمرکزبر هیجان
* درمان وجودی
* درمان مبتنی بر تمرکز
* گشتالت درمانی
* معنا درمانی

 |
| دیگر شیوه‌ها | 
* هنر درمانی
* رقص درمانی
* درمان فمنیستی
* درمان چند وجهی
* موسیقی درمانی
* روایت درمانی
* بازی درمانی
* واقعیت درمانی
* درمان سیستمی
* تحلیل رفتار متقابل
* فهرست

 |
| یکپارچه | 
* درمان التقاطی
* روان‌درمانی یکپارچه‌نگر
* مدل مراحل تغییرl

 |

 |
| رویکردها | 
* روان‌درمانی کوتاه مدت
* مشاوره درمانی
* مشاوره آنلاین
* مرکز اقامتی درمانی
* خودیاری
* گروه حمایتی

 |
| پژوهش | 
* جمع‌بندی بالینی
* پلورالیسم بالینی
* نظریه عوامل مشترک
* قطع درمان
* تاریخچه روان‌درمانی
* مدل درمانگر-پژوهشگر

 |
| تکنیک‌ها | 

|  |  |
| --- | --- |
| رفتار درمانی | 
* بیزاری درمانی
* زنجیره‌سازی رفتاری
* مدیریت وابستگی
* حساسیت‌زدایی (روان‌درمانی)
	+ مواجهه درمانی
	+ حساسیت‌زدایی سیستماتیک
* شکل‌دهی
* کنترل محرک

 |
| سایر درمان‌های فردی | 
* آموزش خودکارآمدی
* بیوفیدبک
* بازسازی شناختی
* خود تنظیمی هیجانی
* تداعی آزاد
* تکالیف خانگی
* هیپنوتیزم درمانی

 |
| گروه درمانی | 
* زوج درمانی
* خانواده درمانی
* سایکودراما
* حساسیت آموزی

 |

 |
| افراد | 
* فیلیپ پینل
* یوزف برویر
* زیگموند فروید
* پیر ژانه
* آلفرد آدلر
* شاندور فرنتزی
* کارل یونگ
* لودویگ بینزوانگر
* ملانی کلاین
* اتو رانک
* کارن هورنای
* هری استک سالیوان
* فریتس پرل
* آنا فروید
* دونالد وینیکات
* ویلهلم رایش
* میلتون اریکسون
* ژاک لاکان
* اریک اریکسون
* کارل راجرز
* ویکتور فرانکل
* جرج کلی
* رولو می
* ویرجینیا اکسلاین
* کارل ویتاکر
* آلبرت الیس
* جیمز باجنتال
* ژوزف ولپی
* ویرجینیا ساتیر
* آرون تی. بک
* سالوادور مینوچین
* هانس هرمان استراپ
* پاول واتسلاویک
* هایم جینات
* آگن لیندزلی
* آرتور جانوف
* یوجین جندلین
* رونالد دیوید لینگ
* جین بیکر میلر
* اتو کرنبرگ
* ناتان آزرین
* اروین یالوم
* آرنولد لازاروس
* لورنا اسمیت بنجامین
* مارشا لینهان
* ویتوریو گایدانو
* لزلی گرینبرگ
* ویلیام ریچارد میلر
* استیون هیز
* مایکل وایت
* جفری یانگ
* پیتر فاناجی

 |
| انجمن‌ها | 
* انجمن پیشرفت‌های روان‌درمانی
* انجمن سایکوفیزیولوژی کاربردی و بیوفیدبک
* انجمن اروپایی روان‌درمانی
* جامعه پژوهش‌های روان‌درمانی
* شورای جهانی روان‌درمانی

 |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* نروژ
* شیلی
* اسپانیا
* فرانسه (داده‌ها)
* کاتالونیا
* آلمان
* ایتالیا
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* لتونی
* ژاپن
* جمهوری چک
* استرالیا
* یونان
* کره
* کرواسی
* هلند
* لهستان
* سوئد

 |
| نهادهای پژوهش هنری | 
* هنرمندان آرکی‌دی (هلند)
* نام هنرمندان (گتی)

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* ساینی (ژاپن)

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* ریرو (سوئیس)
	+ 1
* شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده
* سوداک (فرانسه)
	+ 1
* تروو (استرالیا)
	+ 1

 |