**سید علی‌اکبر حسینی سردری** (۱۳۰۸–۱۳۸۸) روان‌شناس ایرانی بود. او در پنجمین دوره جشنواره فارابی به‌عنوان شخصیت پیشرو برگزیده شد. وی عضو فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران و عضو انجمن ایرانی تعلیم و تربیت بوده‌است.

وی در آستانۀدهۀ دوم قرن حاضر و در خانواده­ای روحانی به دنیا آمد و فرزند ارشدِ پسری مرحوم حجت­الاسلام والمسلمین سیّد عیسی حسینی سردری از روحانیون سرشناس کرمان و از ارادتمندان حضرت سیّد الشهداء (علیه­السلام) بود. دکتر حسینی تحصیلات 4 ساله ابتدایی را در روستا به پایان رسانید و قرآن را از پدر آموخت و از طریق ایشان آشنایی اولیه با تاریخ و فرهنگ اسلامی را به دست آورد. وی سپس جهت تحصیل علوم دینی وارد حوزه علمیه کرمان شد و در مدرسه معصومیه کرمان مقدمات و بخشی از دروس سطح را فرا گرفت و همراه با مطالعات مذهبی دیگر به حفظ نیمی از قرآن کریم توفیق یافت و در کسوت روحانیت به وعظ و خطابه و ذکر مصائب خاندان عصمت و طهارت (سلام الله علیهم اجمعین) پرداخت. ایشان در سال 1330 جهت تکمیل تحصیلات عازم حوزه علمیه قم شد و ابتدا در مدرسه حجتیّه و سپس در مدرسه فیضیه از محضر استادان این حوزه کسب فیض کرده و به محضر درس حضرت آیت­الله العظمی بروجردی(ره) راه یافت.

دکتر حسینی در اوایل تحصیل در حوزه علمیه قم به تحصیلات دبیرستانی نیز تمایل یافت و در آموزشگاه شبانه­ای که شهید دکتر بهشتی تدریس زبان انگلیسی آن را برعهده داشت ثبت­نام کرد و همزمان با تحصیلات حوزوی در امتحانات پایان سیکل اول متوسطه و پنجم علمی و دیپلم کامل به طور داوطلبانه شرکت نموده و در مدّت کمتر از 3 سال (با احراز رتبه اول از مجموع داوطلبان) به اخذ دیپلم ادبی در سال 1335 نائل آمد.در همین سال به دانشکده الهیات (معقول و منقول سابق) دانشگاه تهران راه یافت و از محضر استادانی چون دکتر کنی، دکتر زرین کوب، دکتر سادات ناصری، و بیش از همه دکتر محمد ابراهیم آیتی کسب فیض کرد و در سال 1339 (با احراز رتبه اول در جمع رشته­های 4 گانه معقول و منقول، ادبیات عرب و فرهنگ اسلامی) در رشتة فرهنگ اسلامی فارغ التحصیل شد. در بهار 1340 با استفاده از یک بورس دولتی که در آن زمان به شاگردان اول هر دانشکده داده می­شد به ایالات متحده آمریکا عزیمت کرد و در دانشگاه دولتی ایندیانا واقع در شهر بلومینگتن به تحصیل پرداخت و در فاصله کمتر از 5 سال تحصیلی به ترتیب، با اخذ درجه فوق لیسانس در رشته روانشناسی تربیتی و درجه تخصصی و دکتری در رشته تعلیمات متوسط توفیق یافت. وی سپس به ایران بازگشت و در سال 1345 با مرتبه استادیاری عضو هیئت علمی دانشگاه شیراز شد و در سال­های 1350 و 1355 به ترتیب، به احراز رتبه­های دانشیاری و استادی دست یافت. این دانشمند گرانسنگ دارای بیش از 300 اثر علمی شامل کتاب، مقاله، تک­نگاری و ترجمه به زبان­های فارسی و انگلیسی و عربی است که بیش ازآنهادر زمینه مسایل اسلامی وبه ویژه تعلیم و تربیت اسلامی می­باشد.

آثار
----

* مفحمات الاقرآن فی مبهمات القرآن (ترجمه از زبان عربی)
* تفکر خلاق: هدف غایی تعلیم و تربیت
* پرستاری روانی (ترجمه از زبان انگلیسی)
* اصول ریاضیات در آمار مقدماتی به طریق آموزش برنامه‌ای (ترجمه از زبان انگلیسی)
* بررسی گزینش دانشجو در دانشگاه شیراز
* مباحثی چند پیرامون مبانی تعلیم و تربیت اسلامی
* سیری اجمالی در تاریخ تعلیم و تربیت اسلامی
* مجموعه مقالات نظری تحلیلی
* مجموعه مقالات کاربردی
* تعلیم و تربیت اسلامی
* مبانی، منابع و اصول (۱۳۷۹)
* گلچینی از آموزه‌های تربیتی در زندگی حضرت فاطمه زهرا (س)
* کیمیای ربیّت و ربانیت
* انسان‌شناسی در اسلام، روان‌شناسی کودک و نوجوان
* مجموعه ۵ جلدی دفتر تعلیم و تربیت و…

منابع
-----

1. ↑  «علی‌اکبر حسینی».
2. ↑  «پیکر دکتر حسینی چهره ماندگار کشور در شیراز تشییع شد».
3. ↑  «Magiran | روزنامه کیهان (1388/10/12): پیکر دکتر حسینی چهره ماندگار کشور در شیراز تشییع شد». *www.magiran.com*. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۱-۲۰.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد افراد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |