recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**دارالتقریب بین المذاهب الاسلامیه** از نهادهای مهم تقریب بین مذاهب شیعه و سنی در عصر حاضر می‌باشد. در سال ۱۳۶۶ه‍. ق، «دار التقریب بین المذاهب الاسلامیه» در شهر قاهره مصر تأسیس گردید. این مؤسسه در راستای تقریب و نزدیکی مذاهب اسلامی و با پیگیری سید حسین طباطبایی بروجردی و محمود شلتوت گام به عرصه فعالیت نهاد.

مؤسس
----

مؤسس دارالتقریب علامه شیخ محمد تقی قمی می‌باشد. پدر وی احمد قمی از روحانیان و علمای قمی ساکن تهران بود. محمدتقی در تهران دیده به جهان گشود. سفری به لبنان و سپس مصر نمود. وی در سال ۱۳۱۷ شمسی راهی مصر شد و دارالتقریب را بنیان نهاد.

همکاران
-------

از همکاران و هم مشربان قمی در پشتیبانی از دارالتقریب می‌توان به سید حسین طباطبایی بروجردی، محمدحسین کاشف الغطا، شرف الدین عاملی، محمود شلتوت، موسی صدر، محمد رضا شبیبی، سید محمود طالقانی، میرزا خلیل کمره‌ای، را نام برد.

اقدامات
-------

اعضای این نهاد اسلامی با هدف مرتفع نمودن مانع‌های وحدت بین مسلمانان، اقدام به فعالیتهایی به قصد تقویت نمودن قرابت بین مذاهب اسلامی کردند، همانند: «باز نمودن باب اجتهاد جواز خارج از دیگر مذاهب اسلامی»، «بوجود آوردن ارتباط-همبستگی بین رئیس‌های شیعی و سنی (با اجرای اقداماتی گوناگون همانند انجام نامه نگاری و اعزام نماینده‌ها)»، «همکاری نمودن با کنگره‌های اسلامی در مسیر ایجاد همبستگی»؛ «معرفی نمودن مذاهب در دیگر کشورها»؛ «جواز تبعیت کردن از مذاهب گوناگون»؛ «پیدایش فقه مقارن (به پیشنهاد محمد عبده)» و مواردی دیگر.

جستارهای وابسته
---------------

* اتحادیه جهانی علمای مسلمان
* مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی
* دانشگاه مذاهب اسلامی

منابع
-----

1. ↑  تأسیس دارالتقریب بین المذاهب الاسلامیه در قاهره (1366 ق) دریافت شده در ۲۵ مرداد ۱۴۰۰
2. ↑  دارالتقریب مذاهب اسلامی؛ سرآغازی برای دستیابی به اتحاد جماهیر اسلامی دریافت شده در ۱۴ فروردین ۱۴۰۱

*
**داده باز** (انگلیسی: Open data) یا داده‌های باز، ایده دسترسی آزاد عموم مردم به مجموعه ای از داده‌ها، با هدف استفاده آزاد و بازنشر اطلاعات، بدون محدودیت‌های حق تکثیر، ثبت اختراع و سایر مکانیزم‌های کنترل می‌باشد. داده‌های باز توسط جنبشی تحت عنوان جنبش باز داده دنبال می‌شود که همچون جنبش‌هایی نظیر جنبش نرم‌افزار آزاد و متن‌باز، سخت‌افزار متن‌باز، محتوای باز، آموزش آزاد، منابع آموزشی باز، دولت باز، دانش باز، به دنبال دسترسی آزاد و دانش باز است.

اولین شنبه ماه مارس به عنوان روی داده باز نام‌گذاری شده و گروه‌های مختلفی در این روز به اطلاع‌رسانی عمومی درباره این موضوع می‌پردازند.

جستارهای وابسته
---------------

* اجازه‌نامه کرییتیو کامنز
* گزینش داده‌ها
* داده‌های پیوندشده

منابع
-----

1. ↑

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Open data». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱ مه ۲۰۱۸.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ داده باز موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| داده‌های کتابخانه‌ای: کتابخانه‌های ملی ویرایش در ویکی‌داده | 
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* ژاپن
* جمهوری چک

 |
دشکی و دوکدشکی و دوک
**دُشْکی** یا **فَرموک** چوبی است که گلوله پشم نریسته را روی آن نگاه می‌دارند تا سپس بتوانند آن پشم را برای ریسیدن به دور دوک بپیچند. استفاده از دشکی برای آسان‌تر کردن روند نخ‌ریسی با دوک است. در اصطلاح، به گلوله پشم پیچیده بر چوب دشکی یا دوک نیز دشکی گفته شده‌است. برای دشکی به‌جز فرموک واژه‌هایی چون **پـِل، پلکه، و فرنَک** نیز به‌کار رفته‌است.

نخ گلوله شده به دور دشکی (که به این گلوله نخ هم دشکی گفته می‌شود) را با دستگاهی به نام **پله‌کن** به صورت کلاف درمی‌آورند.

در یک مهر استوانه‌ای که از چغامیش خوزستان به دست آمده و به حدود۳۳۰۰ پیش از میلاد تعلق دارد زنی را نشان می‌دهد که نخ‌ریسی می‌کند و زن دیگری در سمت دیگر وی کره می‌گیرد. این زن روی چهارپایه یا سکوی کوتاهی نشسته و پاهای خود را جمع کرده‌است. وی دوک دستی بلندی در دست دارد و با دست دیگر نخ را کنترل می‌کند. بنظر می‌رسد که شیء دیگری نیز وجود دارد که اگر بتوان حدس زد شاید دشکی باشد. اما مهر در همین جا آسیب دیده است.

در ادبیات غربی به‌ویژه در سده‌های میانه دشکی به عنوان نمادی برای زنان خانه‌دار به‌کار رفته‌است. در سنت کاتولیکی به روز پس از خاج‌شویان، روز دشکی مقدس  St. Distaff's Dayمی‌گویند و در قدیم در این روز زنان در دسته‌های کوچک و بزرگ به نخ‌ریسی با دوک و دشکی مشغول می‌شدند.

منابع
-----

1. ↑  لغتنامه دهخدا: سرواژه‌های دشکی، فرموک و پل.
2. ↑  نویسندگان: مجابی، سید علی - کرباسی نجف‌آبادی، مینا: کرباس‌بافی نجف‌آباد. در نشریه: «فرهنگ مردم» بهار ۱۳۸۵ - شماره ۱۷. ص۱۳۳.
3. ↑  مشکانی، حمیدرضا: طرح‌ها و نقوش لباس‌ها و بافته‌های ساسانی. ۱۳۸۶.
4. ↑  How Did You Celebrate St. Distaff Day بایگانی‌شده در ۲۶ ژانویه ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine: بازدید: نوامبر ۲۰۱۳.
|  |  |
| --- | --- |
|  | معنای ***هردمبیل*** را در ویکی‌واژه، واژه‌نامهٔ آزاد، ببینید. |

**هر دم بیل** دلقک تهران در عصر ناصری بود. او مردی خوش‌ذوق بود و کلمات و مطالب جالبی بر زبان می‌آورد. هرجا نمایان می‌شد، پیرامونش گرد می‌آمدند و از شوخی و متلک‌های او می‌خندیدند.

وی را جزو دلقک‌های سیار شهر طهران محسوب کرده‌اند. به نظر می‌رسد که دلقک‌های سیار دلقک‌هایی بوده‌اند که در نقاط مختلف شهر طهران و برای مردم عادی به لودگی و مسخرگی می‌پرداخته‌اند و آنها را راهی به دربار شاهان نبوده‌است. از جمله این قبیل دلقک‌های طهران قدیم، به جز **هردمبیل**، می‌توان به افرادی همچون پهلوان کچل، میرزا زکیخان، مهدی حمال و شغال الملک اشاره کرد.

ناصر نجمی در کتاب *طهران عهد ناصری* می‌نویسد:

> هرکجا که [هردمبیل] ظاهر می‌گردید، مردم پیرامونش جمع می‌شدند و از سخنان او که گاهی توأم با طنز و شوخی و متلک و حرف‌های نیشدار بود، بهره‌مند می‌گردیدند.
> 
>

ریشه‌شناسی
----------

طبق لغت‌نامه دهخدا، مرکب از دو کلمه «هردن» به معنی گاهگاه و «بیر» به معنی یک است: یعنی بدون نظم. نه بترتیب نیکو. نه بنظم شایسته. بی‌رویه. بی‌معنی. نابجای. چرند. عوام هردمبیل و هردنبیل گویند.

نوشتارهای مرتبط
---------------

* هردمبیل و هردم کلنگ

منابع
-----

1. 1 2  اصلانی (همدان)، محمدرضا (۱۳۸۵). *فرهنگ واژگان و اصطلاحات طنز*. تهران: کاروان. ص. ۲۴۸. شابک ۹۶۴۸۴۹۷۲۸۱.
2. ↑  هردن بیر

* ناصر نجمی (۱۳۶۷)، *دارالخلافه طهران*، تهران: انتشارات عطار
در علوم رایانه، یک داده ساختار تابعی محض، داده‌ساختاری است که امکان پیاده‌سازی آن به وسیله یک زبان برنامه‌نویسی تابعی محض وجود دارد. تفاوت اصلی یک داده ساختار دلخواه با تابعی محض در این است که دومی حتماً باید تغییرناپذیر باشد. این محدودیت تضمین می‌کند که داده ساختار از مزایای اشیا تغییرناپذیر برخوردار است از جمله: ساختار داده‌های ماندگار، کپی سریع از اشیا و ایمنی چندنخی.

داده ساختارهای تابعی محض بهینه در صورت نیاز ممکن است از ارزیابی کندرو و مموایز کردن استفاده کنند.

تعریف
-----

داده ساختارهای تابعی محض اغلب متفاوت از همتای برنامه‌نویسی دستوری خود ارائه داده می‌شوند. برای نمونه، یک آرایه با زمان دسترسی و بروزرسانی ثابت بخش پایه‌ای بسیاری از زبان‌های برنامه‌نویسی دستوری است. اساس بسیاری از داده ساختارهای دستوری مانند هرم دودویی و جدول درهم‌سازی آرایه‌ها هستند. آرایه می‌تواند با یک آرایه انجمنی یا لیست با دسترسی تصادفی که تابعی محض پیاده‌سازی شده‌است جایگزین شود، اما دسترسی و بروزرسانی ممکن است در پیچیدگی زمانی لگاریتمی انجام شود.

این داده ساختارها می‌توانند در زبان‌های دستوری و شی گرا پیاده‌سازی شوند، اما عملکرد حافظه و زمان‌شان ممکن است از به لحاظ نداشتن همه ویژگی‌های داده ساختارهای تابعی محض پایین‌تر باشد.

ضمانت اینکه داده ساختاری کاملاً تابعی باشد
------------------------------------------

هیچ داده ساختاری ذاتاً تابعی نیست، به عنوان مثال یک پشته می‌تواند با یک لیست پیوندی یک طرفه پیاده‌سازی شود. این پیاده‌سازی تا زمانی تابعی محض است که عملیات‌های روی پشته، پشته جدیدی بدون ایجاد تغییری در پشته قدیمی بازگرداند. گرچه اگر زبان برنامه‌نویسی تابعی محض نباشد ممکن است در حال اجرا نتواند اصل تغییرناپذیری را ضمانت کند.

برای اطمینان از این که داده ساختارها به صورت کاملاً تابعی در یک زبان تابعی نامناسب مورد استفاده قرار می‌گیرد، می‌توان از ماژول‌ها و کلاس (برنامه‌نویسی)‌ها برای اطمینان از دستکاری توابع مجاز استفاده کرد.

مثال‌ها
-------

لیستی از داده ساختارهای انتزاعی با پیاده‌سازی کاملاً تابعی آن‌ها در زیر آورده شده‌است:

* پشته به عنوان لیست پیوندی پیاده‌سازی می‌شود.
* صف (نوع داده انتزاعی)، به عنوان صف بلا درنگ پیاده‌سازی می‌شود.
* صف دو طرفه، به عنوان صف دو طرفه بلا درنگ پیاده‌سازی می‌شود.
* مجموعه‌ای عناصر منظم و نگاشت درایه‌بندی شده با کلیدهای منظم به عنوان درخت قرمز- سیاه، یا به‌طور کلی با درخت جستجو پیاده‌سازی می‌شود.
* صف اولویت‌دار به عنوان صف برودال پیاده‌سازی می‌شود.
* لیست با دسترسی تصادفی، به عنوان لیست تصافی دودویی نامتوازن پیاده‌سازی می‌شود.

```
public class Stack<E> {
 private final E head;
 private final Stack<E> tail;

 private Stack(){
 head = null;
 tail = null;
 }

 private Stack(E head, Stack<E> tail){
 this.head = head;
 this.tail = tail;
 }

 public Stack<E> push(E element){
 return new Stack<E>(element, this);
 }

 public Stack<E> pop(){
 return tail;
 }

 public E top(){
 return head;
 }

 public boolean isEmpty(){
 return tail == null;
 }
}

```

منابع
-----

1. 1 2  Dan Rosen. «Purely Functional Data Structures». *YouTube*.
2. ↑  Okasaki، Chris (۱۹۹۸). *Purely functional data structures*. Cambridge University Press. شابک ۰-۵۲۱-۶۶۳۵۰-۴.
**دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد** یکی از دانشکده‌های پزشکی ایران وابسته به دانشگاه علوم پزشکی مشهد در مشهد است. این دانشکده در سال ۱۳۲۸ بنیانگذاری شد و دارای ۷ بیمارستان آموزشی است.

تاریخچه
-------

در حدود دهه ۱۳۲۰ در محل قبلی ساختمان دانشکده پزشکی (واقع در خیابان دانشگاه روبروی سازمان مرکزی)، مدرسه‌ای به نام دبستان همت قرار داشت که پس از چندی به آموزشگاه عالی بهداشت تبدیل شد. ابتدا آموزشگاه عالی بهداری در مشهد تأسیس گردید و سپس دانشکده پزشکی مشهد در دوم آذر ماه سال ۱۳۲۸ توسط مرحوم دکتر زنگنه، وزیر فرهنگ آن زمان رسماً افتتاح شد. پس از دایر شدن دانشکده ادبیات مشهد، به استناد قانون تأسیس دانشگاه‌ها درشهرستان‌ها مبنی بر این که با تشکیل دو دانشکده می‌توان آن مرکز علمی را دانشگاه نامید، تأسیس دانشگاه مشهد در سال ۱۳۳۵ تحقق پذیرفت. در سال ۱۳۶۵ دانشکده‌های گروه پزشکی کشور از بدنه وزارت فرهنگ و آموزش عالی جدا شد و توأم با وزارت بهداری سابق تحت عنوان وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی به کار خود ادامه داد. بدین ترتیب دانشگاه مشهد به دو مؤسسه مستقل به نام‌های دانشگاه علوم پزشکی مشهد و دانشگاه فردوسی مشهد تقسیم شد. در حال حاضر دانشکده پزشکی در پردیس دانشگاه فردوسی و در زمینی به مساحت ۵۴۷۲۰ متر مربع در ۱۴ رشته مختلف واقع شده‌است.

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست دانشگاه‌های علوم پزشکی ایران
* فهرست دانشکده‌های پزشکی ایران

منابع
-----

1. ↑  «دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد». دانشگاه علوم پزشکی مشهد. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۹ اكتبر ۲۰۲۱. تاریخ وارد شده در `|archive-date=` را بررسی کنید (کمک)
2. ↑  «گزارش آماری سامانه آمار و اطلاعات بیمارستانی» (PDF). دفتر مدیریت بیمارستانی و تعالی خدمات بالینی وزارت بهداشت. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۹.
3. ↑  «تاریخچه دانشکده پزشکی مشهد». دانشگاه علوم پزشکی مشهد. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ اكتبر ۲۰۲۱. تاریخ وارد شده در `|archive-date=` را بررسی کنید (کمک)

پیوند به بیرون
--------------

* وبگاه رسمی

| * ن
* ب
* و
دانشکده‌های پزشکی ایران |
| --- |
| 
* آبادان
* اراک
* ارتش
* اردبیل
* ارومیه
* اصفهان
* البرز
* اهواز
* ایران
* ایرانشهر
* ایلام
* بابل
* بجنورد
* بقیةالله
* بم
* بوشهر
* بیرجند
* تبریز
* تهران
* جهرم
* جیرفت
* دزفول
* رفسنجان
* زابل
* زاهدان
* زنجان
* سبزوار
* سمنان
* شاهد
* شاهرود
* شهرکرد
* شهید بهشتی
* شیراز
* فسا
* قزوین
* قم
* کاشان
* کردستان
* کرمان
* کرمانشاه
* گلستان
* گناباد
* گیلان
* لرستان
* مازندران
* مشهد
* هرمزگان
* همدان
* یاسوج
* نیشابور
* یزد

 |
|  **درگاه پزشکی** |

درگاه‌ها:جغرافیاایرانپزشکی
یک درنای کاغذی
**درنای کاغذی** یا **اوری‌زورو** (به ژاپنی: 折鶴) یک کاردستی مشهور است که با اوریگامی درست می‌شود و از آن به عنوان اسباب‌بازی یا تزئین استفاده می‌شود. در اساطیر ژاپن، هر کس هزار درنای کاغذی بسازد یک آرزویش برآورده می‌شود و در این کشور رسم است که برای بیماران هزار درنا بسازند.

ساداکو ساساکی
-------------

ساداکو ساساکی دختر ژاپنی متولد هفتم ژانویهٔ ۱۹۴۳ در هیروشیما، ژاپن بود که هنگامی که فقط دو سال داشت، بمب اتمی «پسرک» توسط نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا به روی هیروشیما انداخته شد. او به دلیل قرار گرفتن در معرض تشعشعات اتمی به سرطان خون مبتلا شده بود و هر سال آثار این بیماری بیش از سال قبل در او پیدا می‌شد.

یک روز، یکی از دوستان نزدیک او به نام «چی‌زوکو هاماموتو» که برای ملاقاتش به بیمارستان رفته بود، برای او افسانه *هزار* درنای کاغذی را تعریف کرد؛ افسانه‌ای ژاپنی که بر اساس آن، اگر شخص بیماری هزار درنای کاغذی بسازد، خداوند آرزویش را برمی‌آورد و بیماری‌اش را شفا می‌دهد.ساداکو در حالی در 12 سالگی چشم از جهان فرو بست که فقط توانسته بود ۶۴۴ درنا را بسازد؛ اما این پایان رویای او نبود و هم‌کلاسی‌هایش ۳۵۶ درنای کاغذی دیگر ساختند تا تعدادشان به همراه درناهای ساداکو به هزار رسید، بعد همهٔ آن‌ها را به همراه ساداکو به خاک سپردند.امروزه با توجه به علاقه ساداکو به ایجاد صلح در دنیا، درناهای کاغذی ساداکو به عنوان نماد بین‌المللی صلح در دنیا شناخته می‌شوند.

منابع
-----

1. ↑  سلطانی، شهناز (۲۴ مهر ۱۳۸۶). «پرواز درناهای کاغذی در حیاط مدرسه». *روزنامه ایران* (۳۷۶۲): ۱۶.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد ژاپن است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**هاگارد** (به آلمانی: Haggard) یک گروه سمفونیک متال آلمانی است که در سال ۱۹۹۱ توسط عزیز ناصری پایه‌گذاری شد و در سال ۱۹۹۲ با انتشار آلبوم دموی *دیباچه (به انگلیسی: Introduction)* فعالیتش را آغاز کرد.

درباره
------

هاگارد را می‌توان جزو مهمترین گروه‌ها و از پیشگامان ژانر سمفونیک متال برشمرد. سبک آنها در آغاز کار گروه دث متال بود ولی از آلبوم دوم گروه به اجرای ملودی‌های سمفونیک با سازهای کلاسیک ملهم از تم‌های فولک روی آوردند.

برخلاف بیشتر گروه‌های دیگر این سبک که از سینتی سایزر برای شبیه‌سازی نوای سازهای آکوستیک بهره می‌برند، اصرار بر استفاده از نوازندگان متعدد برای نواختن سازهای کلاسیک از ویژگی‌های مهم هاگارد به‌شمار می‌آید.

عزیز ناصری(به آلمانی: Asis Nasseri)(که بیشتر با نام آیزیس خطاب می‌شود) خواننده اصلی، آهنگ‌ساز و گیتاریست دارای ملیت افغانی/آلمانی و شناخته‌شده‌ترین عضو گروه است.

آلبوم‌ها
--------

| نام آلبوم | سال انتشار |
| --- | --- |
| ۱. *And Thou Shalt Trust... the Seer* | ۱۹۹۷ |
| ۲. *Awaking the Centuries* | ۲۰۰۰ |
| ۳. *Awaking the Gods: Live In Mexico* | ۲۰۰۱ |
| ۴. *Eppur Si Muove* | ۲۰۰۴ |
| ۵. *Tales of Ithiria* | ۲۰۰۸ |
| 6. *Grimm* | TBA |

منابع
-----

1. ↑  «Haggard | Biography, Albums, Streaming Links». *AllMusic* (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۳-۱۱.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Haggard». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۹ اکتبر ۲۰۰۸.

جستارهای وابسته
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ هاگارد موجود است. |

* عزیز ناصری

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* جمهوری چک

 |
| سایر | 
* هنرمند موزیک‌برینز

 |
Public women's university located in Riyadh, Saudi Arabia

**دانشگاه شاهدخت نوره بنت عبدالرحمن** (**PNU** ; عربی: *جامعة الأمیرة نورة بنت عبد الرحمن*) یک دانشگاه دولتی زنان است که در ریاض، پایتخت عربستان سعودی واقع شده‌است. این دانشگاه بزرگترین دانشگاه زنان در بین دانشگاه‌های جهان است.

این دانشگاه دارای مدارک دیپلم، کارشناسی و کارشناسی ارشد می‌باشد. این دانشگاه دارای ۳۴ دانشکده در شهر ریاض و در شهرهای مجاور، یک مؤسسه زبان عربی (برای افراد غیر عربی)، یک ریاست خدمات اجتماعی و آموزش مداوم و یک دانشکده اجتماعی است. بیش از ۵۰۰۰ کارمند علمی و اداری دارد.

تاریخچه و نام
-------------

این دانشگاه در سال ۱۹۷۰ به عنوان اولین کالج آموزش زنان در عربستان تأسیس شد. در طول ۲۵ سال بعد از آن، ۱۰۲ دانشگاه مشابه در ۷۲ شهر در سراسر این کشور ایجاد شد که ۶۰۰۰۰ دانشجو را در خود جای می‌داد. تنها در شهر ریاض ۶ دانشکده، عمدتاً در زمینه‌های آموزشی، خدمات اجتماعی، علوم، هنر و اقتصاد وجود داشت. در سال ۲۰۰۴، تصمیم گرفته شد تا همه دانشگاه‌های زنان در ریاض یکپارچه شوند و بدین ترتیب اولین دانشگاه کاملاً زنانه در عربستان ایجاد شد. دانشگاه‌های دیگر در سراسر پادشاهی متحد شدند و در مناطق مورد حمایت خود به دانشگاه‌های مستقل گسترش یافتند.

در سال ۲۰۰۸، ملک عبدالله بن عبدالعزیز آل سعود، محوطه دانشگاه را افتتاح کرد و نام دانشگاه را به نام شاهزاده نوره بنت عبدالرحمن، خواهر اولین پادشاه، تغییر داد. *نوره* در زبان عربی به معنای نور است. با این افتتاح، ساختمان بزرگترین و مدرن‌ترین مؤسسه آموزش عالی زنان در یک شهر آموزش عالی مستقل ساخته شد.

منابع
-----

1. 1 2  "Giant Nourah campus to be ready by end of next year" بایگانی‌شده در ۱۲ اوت ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine *Arab News,* 15 October 2010
2. ↑  "Dr. Inas bint Suleiman bin Mohammed Al-Issa, director of Princess Nourah bint Abdulrahman University". 24 مارس 2019.
3. ↑  name=samined
4. ↑  name=samined
5. ↑  "Self-learning projects by PNU students on display" بایگانی‌شده در ۲۷ مه ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine *Arab News,* 18 May 2011
6. ↑  Madawi Al-Rasheed (30 April 2013).
7. 1 2  Al Ghamdi, Mohamed (30 اکتبر 2008). "Light dawns on girls' education". *Saudi Gazette*. Archived from the original on 26 May 2013. Retrieved 2 June 2012.
8. ↑  "Saudi women proceed with ambition and empowerment within the framework of Vision 2030". *BNA*. 26 آوریل 2019. Retrieved 19 October 2020.
**داویت میخیلیس دزه ایاکوباشویلی**  (به گرجی: *დავით მიხეილის ძე იაკობაშვილი*)؛ یا **دیوید میخایلوویچ یاکوباشویلی**  (به روسی: Давид Михайлович Якобашвили) یک تاجر گرجی و یکی از بنیان گذاران ویم بیل دان فودز از بزرگترین شرکت های غذایی روسیه است. او در سال ۲۰۱۰ همراه با شریکانش بزرگترین شرکت صنایع غذایی در روسیه (WBD) را به ارزش ۵٫۸ میلیارد دلار به پپسی‌کوی آمریکایی فروختند.. مجله فوربز در سال ۲۰۱۴ دارایی های یاکوباشویلی را ۱٫۲ میلیارد دلار برآورد کرد.  
یاکوباشویلی هم اکنون به عنوان معاون رئیس اتحادیه صنعتگران و کارآفرینان روسیه نیز فعالیت می کند.  
وی مالک ۵۱ درصد از سهام گروه انرژی پتروکاس است که بیش از ۲۰۰ پمپ بنزین در آذربایجان ،قزاقستان و ارمنستان دارد.

ثروت
----

ثروت یاکوباشویلی در چند سال بارها دچار تغییر شد.در سال ۲۰۱۴ وی یک میلیاردر بود اما در طول پنج سال ثروت وی کاهش یافت و سال ۲۰۱۹ فوربز ثروت او را ۷۵۰ میلیون دلار اعلام کرد.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **سال** | **۲۰۱۲** | **۲۰۱۳** | **۲۰۱۴** | **۲۰۱۵** | **۲۰۱۶** | **۲۰۱۷** | **۲۰۱۸** | **۲۰۱۹** |
| **ارزش خالص ($ میلیارد)** | ***0,95*** | ***0,95*** | ***1,2*** | ***0,95*** | ***0,9*** | ***0,9*** | ***0,8*** | ***0,75*** |
| **رتبه بندی در روسیه** | ***106*** | ***118*** | ***91*** | ***102*** | ***96*** | ***120*** | ***132*** | ***145*** |

منابع
-----

1. ↑  «#17 David Yakobashvili». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۶ ژانویه ۲۰۲۲. دریافت‌شده در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۰.
2. ↑   forbes
3. ↑   Forbes World's Billionaires
4. ↑  "PepsiCo to Buy Wimm-Bill-Dann for $5.8 Billion, Interfax Reports". *Bloomberg news*. Retrieved 2 December 2010.
5. ↑  "#1372 David Yakobashvili". Forbes. Retrieved 8 October 2018.
6. ↑
7. ↑  Three Georgians Among the Richest Businessmen in Russia[*پیوند مرده*]
8. ↑
**دریاچه اونِگا** (به روسی: Оне́жское о́зеро) دریاچه‌ای در شمال غربی بخش اروپایی است که در محدوده جمهوری کارلیا، استان لنینگراد، و استان ولوگدا قرار دارد. این دریاچه در حوزه آبگیر دریای بالتیک قرار دارد و پس از دریاچه لادوگا دومین دریاچه بزرگ اروپا به شمار می‌رود. این دریاچه توسط نزدیک به ۵۰ رودخانه تغذیه می‌شود و خود توسط رودخانه اسویر به دریای بالتیک راه پیدا می‌کند.

نزدیک به ۱۶۵۰ جزیره درون این دریاچه قرار دارند. از جمله این جزیره‌ها، جزیره کیژی است که دارای ۸۹ کلیسای ارتدوکس چوبی و دیگر سازه‌های چوبی بازمانده از سده‌های ۱۵ تا ۲۰ میلادی است. این مجموعه همچنین یکی از میراث‌های جهانی یونسکو با نام پوگوست کیژی را در برگرفته‌است. از جمله شهرهای بزرگ کنار این جزیره می‌توان به پتروزاودسک، کوندوپوگا، و مدوژیگورسک اشاره کرد.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Lake Onega». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۲.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت (از طریق ویاف)

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* جمهوری چک

 |
**هیپولوتس** (به یونانی: Ἱππόλυτος)، در اسطوره‌های یونان، پسر تسئوس و هیپولیتا ملکه آمازون یا آنتیوپ است.

بعد از مرگ هیپولیتا، پدرش تسئوس تصمیم گرفت با فدرا، دختر پادشاه کریت مینوس ازدواج کند. در همین زمان هیپولوتس تبدیل به یک جوان زیبا، بالغ، قوی و ورزشکار شده بود و به همین جهت نامادری اش فدرا عاشق او شد. فدرا به او دل بست اما هیپولوتس عشق او را نپذیرفت. فدرا نیز نامه‌ای به شوهرش تسئوس نوشت و هیپولوتس را متهم به قصد تجاوز کرد و بعد خود را به دار آویخت. تسئوس نیز با دیدن مرگ فدرا، حرف او را باور کرده و به وسیله یک طلسم که از خدای دریاها پوزئیدون به او داده شده بود، از هیپولوتس انتقام گرفت. هنگامی که هیپولوتس سوار بر ارابه خود بود یک هیولای دریایی که توسط پوزئیدون فرستاده شده بود اسب های او را ترساند و هیپولوتس را به کام مرگ بردند. بعدها آرتمیس این حقیقت دردناک را برای تسئوس آشکار کرد.

در تفسیر دیگری، تسئوس به تمیسیرا، پایتخت آمازون‌ها می‌رود. ملکه آمازون‌ها، آنتیوپ که دختری زیبا بود را همراه با هدایایی به کشتی او می‌فرستد. اما تسئوس او را ربوده و به آتن می‌برد. هیپولوتس نیز از نتیجه رابطه آنتیوپ و تسئوس به دنیا آمد. در این نسخه این دیونیسوس است که با فرستادن گراز وحشی اسب های ارابه او را ترساند و باعث مرگ او شد.

منابع
-----

* دورانت، ویل (۱۳۷۸)، *تاریخ تمدن، یونان باستان (جلد دوم)*، ترجمهٔ امیرحسین آریان‌پور و دیگران، به کوشش سرویراستار، محمود مصاحب.، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۴۴۵-۰۰۱-۳
* هیپولوتس - نوشته Ron Leadbetter

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست شخصیت‌ها، مکان‌ها و رویدادهای افسانه‌ای یونان باستان

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ***هیپولوتس*** موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد اساطیر یونان است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
***هم‌قسم*** فیلمی به کارگردانی مهدی رئیس فیروز و نویسندگی مازیار بازیاران محصول سال ۱۳۵۴ است.

خلاصه داستان فیلم
-----------------

رضا (محمدرضا فاضلی) و منیر (مرجان) با هم آشنا و هم‌قسم می‌شوند که به عشق یکدیگر وفادار بمانند. در حالی که آن دو مقدمات ازدواج خود را فراهم می‌بینند اکبر (یدالله شیراندامی)، دوست صمیمی رضا، از سفر خارج بازمی‌گردد و بدون اطلاع از علاقهٔ رضا و منیر با منیر آشنا می‌شود و به او دل می‌بازد. اکبر از رضا می‌خواهد که منیر را برای او خواستگاری کند. رضا از منیر می‌خواهد که به ازدواج با دوستش اکبر تن بدهد، و از او چشم بپوشد. منیر، به دلیل علاقه‌اش به رضا، درخواست او را می‌پذیرد، و با اکبر پای سفرهٔ عقد می‌نشیند. جلیل (امیر تاجیک)، که کینه‌ای قدیمی از رضا به دل دارد، اکبر را نسبت به رابطهٔ منیر و رضا بدگمان می‌کند. اکبر به تصور این که رضا با منیر رابطهٔ نامشروع دارد آن دو را طرد می‌کند؛ اما رضا و منیر به او می‌فهمانند که تصورش اشتباه بوده‌است. اکبر برای آنکه مانع سعادت آن دو نشود خود را با چاقو می‌کشد.

بازیگران
--------

* رضا فاضلی
* مرجان
* یدالله شیراندامی
* جمشید مهرداد
* عزت اله رمضانی فر
* فخری پازوکی
* محسن مهدوی
* امیر تاجیک
* آذرگون
* ایران شمس
* پریسا
* شیوا
* اکبر اصفهانی
* حسن نباتی
* ستار اورا
* علی قدیم لو

منابع
-----

1. ↑  «خلاصه داستان». *سوره‌سینما*. ۲۰۱۳-۰۴-۱۴. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۱۲-۱۶.نگهداری یادکرد:تاریخ و سال (رده)

* «هم‌قسم (فیلم)». سوره‌سینما. دریافت‌شده در ۳۰ اوت ۲۰۱۳.
* «لیست کامل عوامل فیلم هم‌قسم (فیلم)». سوره‌سینما. دریافت‌شده در ۳۰ اوت ۲۰۱۳.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد فیلم است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
خیابان مجاهدین اسلام (**ژاله پیشین**)، (نام اولیه: خیابان نگارستان متصل به کاخ و میدان نگارستان)،  خیابانی قدیمی در منطقهٔ دوازده تهران و یکی از نقاط اتصال مرکز به شرق تهران است. این خیابان از باختر به خیابان و میدان بهارستان و از خاور به خیابان شهباز (۱۷ شهریور کنونی) و میدان شهدا (ژاله) محدود می‌شود.

چهارراه آب سردار، خیابان ایران، بیمارستان‌های شفا یحیائیان و معیری، هیئت فاطمیون تهران، برج‌های مسکونی بهنام، ساختمان شهرداری منطقه ۱۲ و ساختمان مجلس شورای اسلامی در این خیابان قرار دارند.

ایستگاه، کوچه و فروشگاه‌های بهنام در این خیابان هستند که از نام «زمان خان بهنام» از کتاب‌فروشان بنام تهران در اواخر سدهٔ سیزدهم و آغاز سدهٔ چهاردهم خورشیدی برگرفته شده‌است. منزل وی در این خیابان (ایستگاه بهنام) و کتاب‌فروشی‌اش در میدان بهارستان واقع شده بودند.

در دوره رضاشاه در کنار جاده دوشان‌تپه (خیابان ژاله) کانون صنعتی شرق تهران شکل گرفت. در این ناحیه کارخانه‌های رسومات، آسفالت‌سازی، مسلسل‌سازی، هواپیماسازی شهباز، بتن‌ریزی و کارخانه برق دولتی بودند.

پانویس
------

1. ↑  شهری، جعفر، طهران قدیم، تهران، انتشارات امیرکبیر، ۱۳۵۷.
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑   تاریخ مؤسسات تمدنی جدید در ایران، ج۳، ۳۸۸، ۱۳۷۶ش

منابع
-----

* ایسنا
* خبرگزاری صدا و سیما
* روزنامه همشهری
**خیابان میرزای شیرازی** (با نام پیشین **خیابان نادرشاه**) خیابانی شمالی - جنوبی در مرکز شهر تهران است که به خیابان‌های کریم‌خان در جنوب و شهید مطهری (تخت طاووس سابق) در شمال منتهی می‌شود.

عمده شهرت این خیابان به فروشگاه‌های متعدد عروسک‌فروشی آن است. در ماه دسامبر که مسیحیان به استقبال سال نو میلادی می‌روند خیابان میرزای شیرازی به بازار کریسمس تبدیل می‌شود و بسیاری از فروشگاه‌های آن به عرضه درختان کاج، گوی‌های رنگی، ریسه، بابانوئل‌های عروسکی، آدم‌برفی می‌پردازند و به این خیابان رنگ شاد می‌پاشند.

از دیگر جاذبه‌های این خیابان می‌توان به کافه‌ها، رستوران‌ها، قنادی‌ها، ساندویچی‌ها و عروسک‌فروشی‌های فراوانش اشاره کرد. در روزهای ولنتاین عروسک‌فروشی‌های خیابان میرزای شیرازی به فروش اجناسی مربوط به این روز می‌پردازند. قنادی طلایی و ساندویچی طلایی دو فروشگاه پررفت‌وآمد در این خیابان است.

مرکز موسیقی بتهوون که قدیمی‌ترین فروشگاه موسیقی در ایران است نیز در میانه خیابان میرزای شیرازی قرار دارد. این فروشگاه سال ۱۳۳۲ با نام صفحه‌فروشی بتهوون به دست کریم چمن‌آرا و برادرانش افتتاح شد و تا سال‌ها به‌عنوان مهم‌ترین مرکز توزیع محصولات فرهنگی مرتبط با موسیقی شناخته می‌شد. اکنون این مرکز به موزه تبدیل شده‌است.
خیابان میرزای شیرازی یکی از مراکز مهم زندگی ارامنه تهران است و علاوه بر سکونت آن‌ها در این محله، برخی از فروشگاه‌های این خیابان توسط ارامنه مدیریت می‌شوند.

منابع
-----

1. ↑  "خرید کریسمس در تهران". *ایسنا*. 23 دسامبر 2019. Archived from the original on 5 January 2020. Retrieved 30 March 2020.
2. ↑  "گفتگو با وارث قدیمی‌ترین فروشگاه موسیقی ایران". *ایسنا*. 1 فوریهٔ 2019. Archived from the original on 14 February 2019. Retrieved 30 March 2020.
**هو لنکی** (انگلیسی: Hu Lanqi) ; (زاده: ۱۹۰۱ - درگذشته: ۱۳ دسامبر ۱۹۹۴) نویسنده اهل جمهوری چین بود. لنکی یک رهبر نظامی چینی بود. او در سال ۱۹۲۷ به ارتش انقلابی ملی و شاخه چینی آن پیوست و در سال ۱۹۳۰ به حزب کمونیست آلمان (۱۹۱۸) ملحق شد. او در سال ۱۹۳۳ توسط آلمان نازی زندانی شد و بعدها خاطرات تأثیر گذار خود را از تجربه زندان نازی‌ها نوشت، آنچنانکه ماکسیم گورکی او را برای دیدار در مسکو دعوت کرد. در سال ۱۹۳۷ پس از شروعجنگ دوم چین و ژاپن، او گروهی از سربازان را برای مقاومت در برابر هجوم ژاپن سازماندهی کرد و اولین زنی بود که درجه ژنرال دوستاره در جمهوری چین را به دست آورد چین (۱۹۴۹–۱۹۱۲). او در دوران جنگ داخلی چین از کمونیست‌ها حمایت کرد، اما به دلیل پیروی از حزب کمونیست چین و مائو تسه‌تونگ مورد آزار و اذیت قرار گرفت. او در دوره انقلاب فرهنگی جان سالم به در برد تا از خود به لحاظ سیاسی اعاده حیثیت کند، لنکی شرح مفصلی از خاطرات زندگی خود را در ۱۹۸۰ منتشر کرد، مائو دان یک نویسنده چینی براساس دوران زندگی هو لنکی رمانی به نام رنگین‌کمان نوشت (۱۹۲۹)، که قهرمان آن، می، به مراتب بیش از هو لنکی معروف شد. هو لنکی دوبار ازدواج کرد و طلاق‌گرفت. او پیشنهاد ازدواج از جانب فرمانده ارتش چین سیچوان یانگ سن را رد کرد و بعداً با چن ئی رهبر کمونیست که یکی از ۱۰ ژنرال چین بود رابطه داشت، اما هرگز ازدواج نکردند.

زندگی‌نامه
----------

هو لنکی در سال ۱۹۰۱ در استان سیچوان چین در یک خانواده ثروتمند به دنیا آمد. پدرش چنگ از دودمان چینگ بود. پدرش هو (胡卿云)از نوادگان مشهور مینگ بود. هو از خدمت به امپراتوری مانچو که مینگ را فتح کرده بود امتناع کرد. هو لنکی پس از اینکه از دبیرستان در سال ۱۹۲۰، فارغ‌التحصیل شد پدر و مادرش ترتیبی دادند که او با یکی از تجار مشهور ازدواج کند. با این حال، اندکی پس از آن، او علیه ازدواج از قبل تعیین شده شورش کرد و از همسرش طلاق گرفت، که در آن زمان موضوعی بحث‌برانگیز بسیار بحث‌برانگیز بود. در سال ۱۹۲۱ هو به یانگ در استان سیچوان چین رفت، که در آنجا در مدرسه مقدماتی دانشکده معلمان استان سیچوان چین در کالج به تحصیل پرداخت.

منابع
-----

1. ↑  Zhang Meng (2015-06-15). "她们的激荡青春，让我们看到生命在历史中的归宿". *Changjiang Times* (به چینی).
2. ↑  "胡蘭畦：與陳毅相戀的國軍女將". *Sina* (به چینی). 20 April 2010.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Hu Lanqi». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۸.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ هو لنکی موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان
* ایالات متحده آمریکا
* استرالیا
* هلند

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی

 |
**دانشسرای عالی ایروان** (روسی: Эриванская учительская семинария) یک مؤسسه آموزشی بود که در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم میلادی در شهر ایروان فعالیت داشت.

تاریخچه
-------

دانشسرای عالی ایروان به تصمیم شورای دولتی امپراتوری روسیه مورخ ۲۰ اکتبر سال ۱۸۸۰ تأسیس شد. مراسم افتتاحیه رسمی مؤسسه در تاریخ ۲۰ نوامبر ۱۸۸۱ صورت گرفت.

این مؤسسه آموزشی که به مدت ۳۷ سال فعالیت کرد، در ۶ اوت ۱۹۱۸ همزمان با مدرسه پسرانه اریوان و مدرسه «اولوخانلی» تعطیل شد.

همانند سایر دارالمعلمین که در قلمرو امپراتوری روسیه فعالیت می‌کردند، تحصیل در دانشسرای عالی ایروان نیز پولی بود. فقط بخش معینی از دانش آموزان با هزینه دولتی درس می‌خواندند. شهریه در سال تحصیلی اول ۲۱۰ منات و در سال‌های تحصیلی بعدی ۱۸۰ منات بود. طبق اطلاعات سال ۱۹۰۷، تنها ۲۰ نفر از ۷۰ دانشجو با هزینه شخصی در اینجا تحصیل می‌گرفتند. بر اساس داده‌هایی که در نسخه سال ۱۹۱۳ نشریه «تقویم قفقاز» آمده‌است، ۴۶ نفر از مجموع ۱۲۸ دانشجوی دانشسرای عالی ایروان روس، ۳۷ تن دیگر ارمنی، ۳۰ نفر آذربایجانی، ۶ نفر گرجی و ۹ نفر دیگر از سایر ملت‌ها بودند.

میرزا جبار محمدزاده، هاشم‌بیگ وزیرف، حمیدبیگ شاه‌تختینسکی و «ابراهیم صفی» از دانش آموختگان نام آشنای دانشسرای عالی ایروان هستند.

در ۲۹ دسامبر سال ۲۰۲۱، رئیس‌جمهور آذربایجان فرمانی جهت برگزاری مراسم ۱۴۰- امین سالگرد تأسیس دانشسرای عالی ایروان امضا کرد.

منابع
-----

1. ↑  "140 yaşlı Seminariya". *kaspi.az* (به ترکی آذربایجانی). Retrieved 2023-06-24.
2. 1 2  "İrəvan Müəllimlər Seminariyası- 140". *azertag.az* (به ترکی آذربایجانی). Retrieved 2023-06-24.
3. ↑  ""Milli müəllim kadrları hazırlayan təhsil ocağı"". *Azərbaycan müəllimi* (به ترکی آذربایجانی). Retrieved 2023-06-24.
4. ↑  "İrəvan Müəllimlər Seminariyasının 140 illiyinin qeyd edilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı» Azərbaycan Prezidentinin Rəsmi internet səhifəsi". *president.az* (به ترکی آذربایجانی). Retrieved 2023-06-24.
**داریوش شهبازی** تاریخ‌پژوه ایرانی است. وی از دهه شصت پس از تألیف «*زندگی‌نامه میرزا تقی‌خان امیر کبیر*» و «*تاریخ سکه*» با گردآوری بیش از یک میلیون فیش در پی تألیف و تدوین مجموعه‌ای بیست جلدی با نام «*تهران نامه*» است.
مجموعه‌های «*برگ‌هایی از تاریخ تهران*» و «*پرسه در دارالخلافه*» از آثار وی چاپ و نشر یافته‌است. کتاب دوجلدی «ر*وایاتی از تهران قدیم*» از وی در دست چاپ است. تا کنون حدود دویست مقاله در نشریات گوناگون از او نشر یافته‌است.

داریوش شهبازی، زاده مهرماه ۱۳۳۲ در زرگنده تهران و پرورش‌یافته خانواده‌ای فرهنگ‌دوست و دانش‌پرور است که اصالتی فراهانی (و تفرشی) دارد. او دانش‌آموخته؛ لیسانس علوم؛ فوق لیسانس علوم تربیتی؛ فوق لیسانس مهندسی گرایش مدیریت ساخت است. او پژوهش و مطالعات خود را در حوزه تاریخ ایران و تهران‌شناسی به ویژه عصر قاجاریان و تاریخ تهران از دهه ۱۳۶۰ آغاز کرده و تا کنون به آن اشتغال دارد.

کتاب‌ها
-------

* «*تاریخ سکه دوره قاجاریه*»، (۱۳۸۰)؛ بوره‌که‌ای.
* «*برگ‌هایی از تاریخ تهران*»، ۴ جلدی. (۱۳۸۶)؛ بوره‌که‌یی.
* «*تهران‌نامه*»، (۱۳۹۴)؛ آرش. (۱۳۹۷)؛ ماهریس.
* «*پرسه در دارالخلافه*»، ۴ جلدی. (۱۳۹۴)؛ کتاب سرا»
* «*روایاتی از تهران قدیم*»، 2 جلد، (۱۳۹۷)؛ سایبان هنر.
* «*تاریخ قشون قاجاریه*»، (۱۳۹۷)؛ ماهریس.
* «*از الهیه تا دروازه غار*»، (۱۳۹۷)؛ ماهریس.
* «*چرا قاجاریه فروپاشید*»، (۱۳۹۷)؛ ماهریس.
* «*تهران‌نامه*» جلد دوم، (۱۳۹۷)؛ ماهریس.
* «*پاتوق‌های تهران*»، (۱۳۹۸)؛ سایه‌بان هنر.
* «*کمیته مجازات ترورهای تاریخی تهران قجری*»، س(۱۳۹۸)؛ سایه‌بان هنر.
* «*سیاحانی که به ایران آمده‌اند*»، 2 جلد، (۱۳۹۹)؛ ماهریس.

*تهران‌نامه*
------------

تهران‌نامه مجموعه‌ای است در حوزه تهران‌شناسی که ناظر بر تمامی جنبه‌های تاریخی، جغرافیایی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی و غیره تهران است. این تألیف به ثبت و ضبط وقایع تاریخی و هر آن‌چه که به فرهنگ مردم این شهر تعلق دارد و در معرض فراموشی و نسیان است، می‌پردازد. در حقیقت این مجموعه موزه‌ای از گذشته تهران و تهرانیان (بلکه ایرانیان) است. اثری که می‌تواند هر پژوهشگر این حوزه را یاری رساند.

پانویس و منابع
--------------

* تاریخ سکه
* برگ‌هایی از تارخ تهران جلد ۱
* دیدار و گفتگو با داریوش شهبازی، اعتماد آنلاین. 23 شهریور 1401.
* گفتگوی روزنامه ایران ۶/۱۲/۸۴

پیوند به بیرون
--------------

* گفتگو با نویسنده ۴ جلدی پرسه در دارالخلافه
* گفتگوی شبکه ۴ با آقای داریوش شهبازی (پرسه در دارالخلافه )
* وبگاه رسمی
* تهران نامه



1. ↑  گفتگوی روزنامه ایران ۶/۱۲/۸۴
**اسماعیل پورعلیزاده** با نام هنری **داریوش علیزاده** (۱۲ اسفند ۱۳۱۶ – ۴ شهریور ۱۴۰۰) موسیقی‌دان و نوازنده و آهنگسازِ گیلانی اهل ایران بود.

زندگی‌نامه
----------

**اسماعیل نوزاد** که به **اسماعیل پورعلیزاده** تغییر نام داد، ۱۲ اسفند سال ۱۳۱۶ در محله پیرسرا در شهر رشت متولد شد و تحصیلات خود را در این شهر به پایان رساند. او که در محافل هنری به **داریوش علیزاده** شهرت یافت، در کودکی با شنیدن صدای ضرب زورخانه فردوسی که مقابل مغازهٔ پدرش بود به نواختن تمبک علاقه پیدا کرد و به نواختن این ساز مشغول شد، اما پس از مدتی گرایش وی به سنتور موجب شد که زیر نظر بیژن سیاسی نواختن سنتور را فرا گیرد و نزد جهانشاه تکمیل کند.

او ویلن‌نوازی را هم نزد یرواند ملکوم مارتیروسیان آموزش دید. داریوش علیزاده از سال ۱۳۳۱ به‌عنوان نوازندهٔ رسمی سنتور در رادیو تیپ مستقل گیلان، برنامه‌های ارتش را اجرا می‌کرد. در سال ۱۳۴۰ در لشکر ۲ تبریز، نوازندگی و آهنگسازی را آغاز کرد و در همان‌جا با اقبال آذر آشنا شد. داریوش علیزاده به علت علاقهٔ خاص به ریتم‌های عربی، مهارت منحصر به فردی در نواختن سنتور به دست آورد و در نواختن مضراب‌های چپ و راست و پُشت خرکِ سنتور، توانایی بسیار داشت.

داریوش علیزاده از سال ۱۳۴۲ در رادیو گیلان به عنوان رهبر ارکستر به همکاری پرداخت و از سال ۱۳۵۰ همکاری خود را با تلویزیون آغاز کرد. وی در طول فعالیت هنری خود با هنرمندان بسیاری همچون فریدون پوررضا، ناصر مسعودی، فرامرز زریوند، ایرج قوچانی، اصغر جبلی، محمد عذرخواه، فرامرز دعایی، شاپور جفرودی، رمضانعلی پدیدپور و… به همکاری پرداخت.

شرکت در مسابقات هنری به منظور داوری، اخذ تقدیرنامه از نخست‌وزیر وقت به‌مناسبت اجرای موسیقی در جهت تقویت روحیهٔ رزمندگان، اخذ تقدیرنامه از رئیس‌جمهور وقت به دلیل اجرای برنامه‌های هنری و عضویت در شورای موسیقی صدا و سیمای استان گیلان، از جمله افتخارات و فعالیت‌های هنری داریوش علیزاده بود.

او علاوه بر نوازندگی و آهنگسازی، از ادبیات غنی نوشتاری نیز برخوردار بود و مقالات وی مورد تحسین قرار می‌گرفت. وی برای بیشترِ خوانندگان گیلان با توجه به صدایشان، آهنگ ساخت و به اجرا گذاشت.

آثار
----

داریوش علیزاده در طول فعالیت هنری خود بیش از ۵۰ آهنگ ساخت. از آثار مهم او می‌توان به قطعات زیر اشاره کرد:

آب، آب، سپیدرود، قسم، تره قربان، قطار، پائیزدل، نامه، پنبه رسه، بازگشت، مریم، آتش دل، پروانه، فریده، سفرکرده، لیلا، جام بلا، گوشه نگیر، تی توبه، تنگامه، پورگمه کم ایشتاو، بسوخته سینه، تی عاشقم، گول آبجی، گول پری، خورشیدا چی بیگیفته، ده زمستان بوشو، من بمیرم نواشون، انتظار، زخم زبونات، عجب گیلان قشنگه و …

درگذشت
------

داریوش علیزاده ۴ شهریور سال ۱۴۰۰ در ۸۴ سالگی، درگذشت و در قطعهٔ هنرمندان تازه آباد رشت، به خاک سپرده شد.

منابع
-----

1. 1 2 3  «داریوش علیزاده». *گیلونتورنه*.
2. ↑  «بزرگداشت هنرمندان پیشکسوت در برنامه یاد یار». *حوزه هنری گیلان*. ۶ شهریور ۱۳۹۸.
3. ↑  «درگذشت دو استاد موسیقی محلی شیراز و رشت». *رادیو آوا*. ۱۶ شهریور ۱۴۰۰.
4. ↑  «صدای و سیمای مرکز گیلان». *صدای و سیمای مرکز گیلان*.[*پیوند مرده*]
5. ↑  «داریوش علیزاده پیشکسوت موسیقی گیلان درگذشت». *خبرگزاری مهر*. ۵ شهریور ۱۴۰۰.
6. ↑  «بزرگداشت هنرمندان پیشکسوت در برنامه یاد یار». *حوزه هنری گیلان*. ۶ شهریور ۱۳۹۸.
7. ↑  «داریوش علیزاده پیشکسوت موسیقی گیلان درگذشت». *پایگاه اطلاع‌رسانی دیارمیرزا*. ۴ شهریور ۱۴۰۰.
پلاک نام شهر، لوگوی پروژه گنوم (که یک نرم‌افزار آزاد است) گرداگرد پلاک چیده شده‌است.
**خیابان نرم‌افزار آزاد** (به انگلیسی: Free Software Street) خیابانی در شهر برگا در کاتالونیا اسپانیا است. این خیابان اولین خیابان در دنیا است که به افتخار جنبش نرم‌افزار آزاد نام‌گذاری شده‌است. این خیابان در ۳ ژوئیه سال ۲۰۱۰ به صورت رسمی گشایش یافت.

خیابان نرم‌افزار آزاد حدود ۳۰۰ متر طول دارد و یک خیابان چندمنظوره و عمومی است. یک هتل بزرگ به نام Berga Park، یک مدرسه، یک ایستگاه پلیس چندین اداره و چند قطعه زمین ساخته‌نشده در این خیابان وجود دارد. این خیابان در یک بخش تازه‌ساز در جنوب غربی شهر که به Pla de l'Alemany معروف است واقع شده‌است.

تاریخچه
-------

در ماه ژوئن سال ۲۰۰۹، آلبرت مولینا، خاویر گاسو و آبل پررا از «برگا تله‌سنتر» برای برگزاری اولین کنفرانس نرم‌افزار آزاد در شهر برنامه‌ریزی کردند. پس از کنفرانس آن‌ها به احتمال نامگذاری خیابانی به نام نرم‌افزار آزاد اشاره کردند، بنابراین برای انجام چنین کاری درخواستی به شورای شهر برگا ارائه کردند.

در ژانویه ۲۰۱۰، نسخه دوم کنفرانس‌های نرم‌افزار آزاد برگزار شد و تصمیم گرفتند که بنیانگذار بنیاد نرم‌افزار آزاد ریچارد استالمن را دعوت کنند در رویدادهای برنامه‌ریزی شده، از جمله مراسم نامگذاری خیابان شرکت کند. درهمان زمان، ارتباط با سیاستمداران شورای شهر نتیجهٔ موفقیت‌آمیزی داشت. در تاریخ ۱۰ ژوئن، تغییر نام خیابان به نام «خیابان آزاد نرم‌افزار» به‌طور رسمی در یک جلسه عمومی در سالن شهرداری با ۱۴ رای موافق و ۲ رای مخالف به تصویب رسید.

در ۳ ژوئیه ۲۰۱۰ در ساعت ۲۰:۰۰ به وقت اروپای مرکزی و (ساعت ۱۹:۰۰ با ساعت هماهنگ جهانی)، شهردار برگا جولی جندراو و ریچارد استالمن سرانجام خیابان را افتتاح کردند.

منابع
-----

1. ↑  "Berga inaugura el primer carrer del món dedicat al programari lliure" (به Catalan). 324. 14 July 2010. Retrieved 26 August 2012.`{{cite news}}`: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (link)
2. ↑  "La ville de Berga inaugure une rue "Logiciel Libre"" (به فرانسوی). ZDNet. 5 July 2010. Retrieved 13 January 2013.
3. ↑  "Intranet de SES Serra de Noet" (به Catalan). Xarxa Telemàtica Educativa de Catalunya (XTEC). Retrieved 26 August 2012.`{{cite web}}`: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (link)
4. ↑  Google street view
5. ↑  "Junta Electoral de Zona (Berga)" (به Catalan). Generalitat of Catalonia. Archived from the original on 15 January 2013. Retrieved 26 August 2012.`{{cite web}}`: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (link)
6. ↑  "Esborrany d'acta" (PDF) (به Catalan). Ajuntament de Berga. 10 June 2010. Retrieved 26 August 2012.`{{cite web}}`: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (link)[*پیوند مرده*]

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Free Software Street». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۵ بهمن ۱۳۹۲.
**دحوالارض**روز بیست و پنجم ذی القعده که به اعتقاد مسلمانان روزی است که خداوند زمین را از محل کعبه گسترانید.
در قرآن نیز به آن اشاره شده چنانکه در سوره نازعات آیه ۳۰ و همچنین سوره شمس آیه ۶ به آن اشاره شده است: "وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا "
قسم به زمین و آنکه گسترانید. از دیگر اتفاقاتی که در روز دحوالارض افتاده است، آغاز حرکت برای حجة الوداع -آخرین حج محمد- بوده است.

معنای دحوالارض
--------------

کلمه دحوالارض در برخی از آیات قرآن مورد اشاره است که بارزترین آنها در سوره نازعات می‌باشد. در سوره نازعات، کلمه دحوالارض به معنای بساطت و پهن شدن زمین آمده است. با این حساب معنای دحوالارض یعنی امتداد پیدا کردن زمین در روز آغاز خلقتش.

پانویس
------

1. ↑  «دحوالارض». *web.archive.org*. ۲۰۰۸-۰۴-۱۷. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ آوریل ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۱-۰۲.
2. ↑  «آغاز روز دحوالارض (گسترش زمین)». *hawzah.net*. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۱-۰۲.
3. ↑  تبیان، موسسه فرهنگی و اطلاع رسانی. «روز رويش (دحوالارض)». *article.tebyan.net* (به Persian). دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۱-۰۲.نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
4. ↑  سورة النازعات 79 : 30.
5. ↑  الأصفهاني،الراغب،مفردات ألفاظ القرآن،ص308

پیوند به بیرون
--------------

* دحوالارض، دانشنامه اسلامی
* دحوالارض چه روزی است
* حقائق و اعمال روز "دحو الارض"

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد اسلام است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**درآباد** روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان اردبیل، بخش مرکزی، دهستان سبلان قرار دارد.

جمعیت
-----

روستای درآباد در دامنه سرسبز سبلان در فاصله ی 15 کیلومتری اردبیل که دارای 430 تن سکنه است.. محصول آن غلات و حبوبات و شغل اهالی زراعت و گله داری می باشد.

این روستا از شرق به شمس آباد از غرب به آتشگاه از شمال به دیولق از شمال غرب به اروانا از جنوب غرب به ارجستان و از جنوب شرق به کلور وصل می شود.درآباد از روستاهای کهن ایران است و تمدنی ۳۰۰۰ ساله در حاشیه جاده ابریشم دارد.غالب صاحب‌نظران بنیان گذار این روستا به شکل کنونی را میرزا عبدالرحیم درآباد عنوان کرده اند که از خان های مشهور زمان خویش محسوب میشد.
نام اصلی درآباد، دارآباد بوده است چون یک مرکز بزرگ حکومتی بوده است که چوبهای دار هم داشته است که محکومین را به دار می آویختند. البته همانطور که در اطراف روستا آثاری از نگهبانی های قدیمی مانند "قاروخانه پایین و قاروخانه بالا" پیداست، می تواند دال بر این مدعا باشد. البته خرابه های اطراف درآباد مانند "خرابه پایین و خرابه بالا" و تپه کنار دره هم می تواند به مرکزیت درآباد دلالت کند.
روستای در آباد مسایل شهرداری، پاسگاه انتظامی، امور قضایی و … اهالی خود را از طریق شهر سرعین پیگیری می کند و وابسته به سرعین می باشد.

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست روستاهای شهرستان سرعین
* فهرست روستاهای ایران

منابع
-----

* «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲.

| * ن
* ب
* و
شهرستان سرعین |
| --- |
| مرکز: **سرعین** |
| بخش مرکزی | 

|  |  |
| --- | --- |
| شهرها -> | **سرعین** |
| آبگرم | اسب‌مرزآق‌قلعه •  الداشین •  الوارس •  اوجور •  بیله‌درق •  شایق •  کرده‌ده •  کلخوران‌ویند •  کنزق •  ورگه‌سران •  ورنیاب |

 |
| بخش سبلان | 

|  |  |
| --- | --- |
| سبلان | ارجستان •  اردیموسی •  اندرآب •  بنمارسبلان •  درآباد •  سیین •  شمس‌آباد |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک روستا است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
*کینئوگراف* اختراع *لینت* ۱۸۶۸
طریقه نمایش یک فلیپ بوک
ورق‌های پویا یا فلیپ بوک
**ورق‌های پویانما** *فلیپ بوک* (Flip book) یا *انیمیشن دفترچه‌ای* یا کینئوگراف Kineograph، یک روش متحرک‌سازی آسان است که به عنوان یک وسیلهٔ سرگرم‌کننده در سالهای ۱۸۰۰ میلادی در اروپا وآمریکا متداول شد. ورق‌های پویانما به روش تورق سریع امکان متحرک سازی اشکال را پدید می‌آورند.

سالها قبل از بوجود آمدن رایانه و حتی خیلی قبل از اختراع سینما، انیمیشن دفترچه‌ای وجود داشته است. هنرمندانی گمنام پشت نیمکتهای کلاس با ترسیم تصاویری در گوشه‌ی یک کتابچه کوچک و بُر زدن سریع آن، انیمیشن های دفترچه ای را خلق می کردند. تصاویر در هر صفحه کمی با هم متفاوت هستند و به همین دلیل وقتی به سرعت ورق می‌خورند‌، می توانید حرکت سیال تصاویر را مشاهده کنید. 

«Flipbook یکی از قدیمی ترین و جذابترین تلاشهای خلق تصاویر متحرک قبل از اختراع سینمای انیمیشن است.»

منابع
-----

* انیمیشن از نخستین گام‌ها تا اعتلا. بهروز غریب پور. دانشگاه هنر. چاپ اول. ۱۳۷۷



| * ن
* ب
* و
ابداعات پیشگام صنعت فیلم |
| --- |
| 
* Alethoscope Alethoscope
* بازی سایه‌ها Shadow play
* برجسته‌بین Stereoscope
* تئاتر اپتیک Théâtre Optique
* تندنمای برقی Electrotachyscope
* زئوپراکسیسکوپ Zoopraxiscope
* شهر فرنگ Peep show
* جنبش‌بین Kinematoscope
* جنبنده‌بین Kinetoscope
* درست‌نمای بزرگ Megalethoscope
* دوربین تاریکخانه‌ای Camera obscura
* زنده‌گرد Zoetrope
* سراسرنمای قیصر Kaiserpanorama
* Zograscope Zograscope
* صحنه خیالات Phantasmagoria
* عجیب‌گرد Thaumatrope
* عکاسی قطاری Chronophotography
* فانوس جادو Magic lantern
* فریب‌بین Phenakistoscope
* کنش‌نما Praxinoscope
* تغییربین Mutoscope
* ورق‌های پویانما Flip book

 |  |

|  |  |
| --- | --- |
| داده‌های کتابخانه‌ای: کتابخانه‌های ملی ویرایش در ویکی‌داده | 
* آلمان
* لتونی

 |
نسخه ای مربوط به ۱۹۴۴
**داستان‌های سیاره** (انگلیسی: Planet Stories) یک مجله زرد علمی تخیلی آمریکایی بود که بین سال‌های ۱۹۳۹ تا ۱۹۵۵ توسط *انتشارات فیکشن هاوس* منتشر می‌شد. این مجله که در ابتدا مخصوص خوانندگان جوان طراحی شده بود به داستان‌ها و ماجراجویی‌های میان سیاره‌ای می‌پرداخت. داستان‌هایی که در فضا و سیاره‌های فراخورشیدی رخ می‌داد. *مالکوم ریس* سردبیر و مدیر مسیول مجله در طول دوره ۷۱ شماره‌ای این نشریه بود. داستان‌های سیاره همزمان با کتاب *داستان‌های تصویری سیارات* (۱۹۴۰ تا ۱۹۵۳) منتشر شد. داستان‌های سیاره به اندازه کافی برای جذب نویسندگان برجسته علمی تخیلی آن روز حقوق پرداخت نمی‌کرد، اما گهگاه آثاری از نویسندگان مشهور از جمله آیزاک آسیموف و کلیفورد سیماک منتشر می‌نمود. فیکشن هاوس ظاهراً تصمیم گرفت داستان‌های سیاره ای را به قدری سریع منتشر کند که زمان کمی برای ریس برای دستیابی به داستان‌های جدید باقی می‌ماند، بنابراین او با جولیوس شوارتز و عوامل دیگر نویسندگان برای پر کردن شماره اول همکاری کرد. نتایج قابل توجه نبودند، اما ریس پرانرژی بود و توانست کیفیت داستان‌های داستانی را در شماره‌های بعدی بهبود بخشد، اگرچه گهگاه از خوانندگان به دلیل چاپ مطالب ضعیف عذرخواهی می‌کرد.

جستارهای وابسته
---------------

* تاریخچه ژانر علمی تخیلی

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Planet Stories». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۲.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ داستان‌های سیاره موجود است. |
**داسه** (دازه، تژه) یا **سوک** (به انگلیسی: Awn) برگ تغییر شکل یافته‌ای است که از برگ، فقط رگبرگ اصلی آن باقی مانده‌است. داسه زائده‌ای خار مانند است که معمولاً در انتهای آزاد یکی از پوشینه‌ها که در قسمت خارج دانه قرار دارد می‌روید. معمولاً گندم‌های داسه‌دار از گندم‌های بدون داسه عملکرد بیشتری دارند حتی از کیفیت بالاتری نیز برخوردارند. جهت کاشت گندم در مناطق خشک، بهتر است از ارقام داسه‌دار و دارای داسه عمودی استفاده شود.

نقش داسه در گندم
----------------

الف) داسه با قدرت فتوسنتزی بالا نقش عمده‌ای در پر شدن دانه دارد. همچنین داسه روزنه داشته و تعرق می‌نماید ولی به علت سطح کمی که دارد حداقل تعرق را خواهد داشت.
ب) داسه نسبت فتوسنتز به تعرق بالایی دارد در نتیجه باعث مقاومت به خشکی می‌شود. از طرفی داسه دارای ارتباط آوندی نزدیکی با دانه است.
ج) داسه باعث کاهش خسارت آفات و پرندگان می‌شود و در افزایش وزن دانه نقش دارد.
از معایب داسه می‌توان به ایجاد مشکل دربرداشت محصول و همچنین گسترش انواع عوامل بیماری‌زا و قارچی در مناطق مرطوب (وجود رطوبت در فاصلهٔ بین داسه و دانه) اشاره نمود.

گندم را بر اساس طول داسه به گروه‌های زیر طبقه‌بندی می‌نمایند.

۱) داسه بلند Aristatum: طول داسه در آن‌ها بیش از ۴ سانتی‌متر می‌باشد، این گروه از گندم‌ها برای رشد و نمو در مناطق گرم مناسب است.
۲) داسه کوتاه Brevi Aristatum: طول داسه در آن‌ها کمتر از ۴ سانتی‌متر می‌باشد و برای رشد و نمو در مناطق معتدل وگرم مناسب است.
۳) داسه مجعد Inflatum: این گروه دارای داسه در بالای سنبله می‌باشند و طول آن‌ها به یک سانتی‌متر می‌رسد. این داسه‌ها راست و مستقیم نبوده و به صورت مجعد می‌باشد که مخصوص مناطق سرد است.
۴) گندم‌های بدون داسه Muticum: هیچ‌گونه داسه‌ای نداشته و برای مناطق خیلی سرد مناسب است.
داسه جزء آخرین اندام‌هایی است که در گیاه به وجود می‌آید و در فتوسنتز گیاه نقش بسیار عمده‌ای دارد زیرا هنگامی که برگ‌های پایینی ساقه ریزش می‌نمایند، داسه و برگ پرچم نقش مهمی در پر شدن دانه خواهند داشت.

جستارهای وابسته
---------------

* گندم

منابع
-----

1. ↑  مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Awn (botany)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*.
یان آموس کمنسکی، بنیانگذار پانسوفیسم (‎۱۵۹۲–۱۶۷۰)
**دانش جهانی**، **پانسوفیسم** (Pansophism) یا در اصطلاحی قدیمی‌تر **پانسوفی**، مفهومی در نظام آموزشی است که توسط یان آموس کمنسکی، مربی اهل موراویا پیشنهاد شد. آموزش کمنسکی متعاقب تلاش فرانسیس بیکن برای سازماندهی دانش بشری بود. او یکی از رهبران جنبش دایرةالمعارف یا پانسوفی قرن هفدهم است.

اصل پانسوفی
-----------

اصل پانسوفی یکی از اصول مهم آموزش کمنسکی است که معتقد بود دانشنامه در دسترس همگان و به نوعی آموزش جهانی باشد.

پانسوفیسم اصطلاحی بود که عموماً توسط کمنسکی برای توصیف فلسفه آموزشی خود استفاده می‌شد. کتاب *Pansophiae prodromus* او (۱۶۳۹) با همکاری Samuel Hartlib در لندن منتشر شد. پانسوفی به عنوان "فهم حقیقت مترتب بر اشیا "تعریف شده که راهگشای مؤسسات دانشنامه‌ای بعدی است. ایده‌های او در *رساله‌ای از طریق lucis*، نوشته و نهایتاً در سال ۱۶۶۸ در آمستردام چاپ شد.

منابع
-----

1. ↑  "Comenius." *The New International Encyclopædia* (vol. 5), 1st ed.
2. ↑  *Literatur*, DE: Deutsche Comenius Gesellschaft, archived from the original on 2012-07-29, If he did not succeed in securing the establishment of the international center, or Pansophic College, for the coordination of the knowledge and sciences of the world, he did participate in, and probably contributed to, the discussions which ultimately resulted in the founding of the Royal Society.
3. ↑  *Czech Baroque Literature*, UK: Ox, archived from the original on 2007-10-14.
4. ↑  *A biographical time chart*, DE: Deutsche Comenius Gesellschaft, archived from the original on 2012-08-04.

پیوند به بیرون
--------------

* *Pansophic info*, archived from the original on 2008-03-19.