**پروژه شمارش اجساد عراق** (**IBC**) یک تلاش مبتنی بر وب برای ثبت مرگ و میر غیرنظامیان ناشی از تهاجم به رهبری ایالات متحده به عراق در سال۲۰۰۳ است. شامل مرگ‌های منتسب به اقدامات نظامی ائتلاف و شورشیان، خشونت فرقه‌ای و خشونت جنایتکارانه است که به مرگ‌های غیرنظامی بیش از حد ناشی از اقدامات جنایتکارانه ناشی از فروپاشی نظم و قانون پس از تهاجم ائتلاف اشاره دارد. تا فوریه ۲۰۱۹، پروژه شمارش اجساد عراق ۱۸۳۲۴۹ تا ۲۰۵۷۸۵ کشته غیرنظامی را ثبت کرده‌است. پروژه شمارش اجساد عراق رویکردی رسانه محور برای شمارش و مستندسازی مرگ و میرها دارد. منابع دیگر تخمین‌های متفاوتی از مرگ و میر ارائه کرده‌اند که برخی بسیار بیشتر است. تلفات جنگ عراق را ببینید.

این پروژه از گزارش‌های رسانه‌های خبری انگلیسی زبان (از جمله رسانه‌های عربی ترجمه شده به انگلیسی)، گزارش‌های مبتنی بر سازمان‌های غیردولتی که در حوزه عمومی منتشر شده‌اند استفاده می‌کند.پروژه شمارش اجساد عراق در صفحه پایگاه داده خود می‌گوید: «شکاف‌ها در ثبت و گزارش‌ها نشان می‌دهد که حتی در بالاترین حالت ممکن باز هم ممکن است تعداد زیادی از غیرنظامیان را در اثر خشونت را ثبت نکرده باشد.» این گروه توسط داوطلبانی تشکیل شده‌است که عمدتاً از دانشگاهیان و فعالان مستقر در بریتانیا و ایالات متحده تشکیل شده‌است. این پروژه توسط جان اسلوبودا و هامیت دردگان پایه‌گذاری شد.

بگفته جاناتان استیل، که در *گاردین* می‌نویسد، پروژه شمارش اجساد عراق «به‌طور گسترده بعنوان معتبرترین پایگاه داده مرگ غیرنظامیان عراقی در نظر گرفته می‌شود».اما برخی از محققان آن را در بهترین حالت به عنوان یک طبقه یا پایه برای مرگ و میر در نظر می‌گیرند، و این که مرگ و میر واقعی را به‌طور بالقوه چندین عامل دست کم می‌گیرد

بیانیه پروژه
------------

در صفحه مروری پروژه شمارش اجساد عراق آمده‌است:

> این یک پروژه امنیت انسانی و تنها پایگاه داده عمومی مستقل و جامع جهان از مرگ غیرنظامیان گزارش شده توسط رسانه‌ها در عراق را که ناشی از مداخله نظامی ایالات متحده در سال۲۰۰۳ بوده‌است، به روز می‌کند. این شمارش شامل تلفات غیرنظامیان ناشی از اقدام نظامی ائتلاف و پاسخ‌های نظامی یا شبه نظامی به حضور ائتلاف (مانند حملات شورشی و تروریستی) می‌شود. همچنین شامل مرگ و میر غیرنظامیان از اقدامات جنایتکارانه ناشی از برهم خوردن نظم و قانون است که پس از تهاجم ائتلاف بوجود آمده‌است.»
> 
> 

این پروژه بنقل از ژنرال ارشد ایالات متحده در عراق، تامی فرانکز، می‌گوید: «ما به شمارش اجساد نمی‌پردازیم». این نقل قول مربوط به بحث در مورد عملیات آناکوندا در افغانستان بود و به تعداد سربازان کشته شده دشمن در زمینه استفاده از شمارش اجساد دشمن به عنوان معیار موفقیت نظامی اشاره داشت. می‌توان گفت که این وب سایت، که متن این نقل قول را حذف می‌کند، معنای «شمارش اجساد دشمن» را با «تلفات غیرنظامیان ناشی از آن» ادغام می‌کند و به این معناست که ایالات متحده به تعداد کشته‌های غیرنظامی که عملیات نظامی آن به وجود می‌آید علاقه ای ندارد.

روش
---

در صفحه مروری پروژه شمارش اجساد عراق آمده‌است: «مرگ‌های موجود در پایگاه داده از بررسی جامع رسانه‌های تجاری و گزارش‌های مبتنی بر سازمان‌های غیردولتی، همراه با سوابق رسمی که در حوزه عمومی منتشر شده‌اند، به دست آمده‌اند. گزارش‌ها از گزارش‌های خاص و مبتنی بر حادثه گرفته تا ارقام از بیمارستان‌ها، سردخانه‌ها و سایر آژانس‌های جمع‌آوری داده‌های مستند را شامل می‌شود.»

داوطلبان پروژه از داستان‌های خبری نمونه برداری می‌کنند تا حداقل و حداکثر تعداد تلفات غیرنظامی را استخراج کنند. هر حادثه گزارش شده حداقل توسط دو منبع خبری مستقل در پایگاه داده شمارش اجساد عراق گنجانده شده‌است. در دسامبر۲۰۰۷، پروژه شمارش اجساد عراق اعلام کرد که آنها مرگ‌های گزارش‌شده توسط یک منبع را شامل می‌شوند و تعداد مرگ‌های ارائه‌شده توسط این گزارش‌ها آشکارا در صفحه پایگاه داده‌اش ردیابی می‌شود. بین۳٫۳ تا۳٫۵درصد از مرگ‌های ثبت شده توسط پروژه شمارش اجساد عراق در حال حاضر به عنوان مشتق شده از یک منبع فهرست شده‌است.

پروژه شمارش اجساد عراق صرفاً یک شمارش غیرنظامی است. پروژه شمارش اجساد عراق *غیرنظامی* را به استثنای سربازان عراقی، شورشیان، بمب‌گذاران انتحاری یا هر فرد دیگری که مستقیماً درگیر خشونت‌های مرتبط با جنگ هستند، تعریف می‌کند. در مواردی که گزارش‌ها در مورد تعداد کشته‌شدگان متفاوت است یا وضعیت غیرنظامی کشته‌شدگان نامشخص است، از رقم «حداقل» و «حداکثر» استفاده می‌شود.

پروژه شمارش اجساد عراق یک «تخمین» از کل مرگ و میر غیرنظامیان بر اساس پیش‌بینی‌ها یا دیگر اشکال برون یابی نیست. این مجموعه ای از مرگ‌های مستند است که توسط رسانه‌های انگلیسی زبان در سراسر جهان گزارش شده‌است.

مقداری پیشنهاد کرده‌اند که سوگیری منابع می‌تواند بر تعداد تأثیر بگذارد. اگر شماره ای از یک منبع ضد ائتلاف نقل شود و متفقین نتوانند به اندازه کافی مشخص کنند. عدد جایگزین، رقم ضد ائتلاف به عنوان حداکثر و حداقل در پایگاه داده پروژه شمارش اجساد عراق وارد می‌شود.

پایگاه داده آنلاین پروژه شمارش اجساد عراق روزنامه، مجله یا وب سایتی را که هر شماره در آن گزارش شده و تاریخی که در آن گزارش شده‌است را نشان می‌دهد. با این حال این موضوع مورد انتقاد قرار گرفته‌است زیرا معمولاً منابع اصلی اطلاعات را فهرست نمی‌کند. از این رو، هرگونه سوگیری ذاتی به دلیل فقدان گزارش‌های موثق از منابع مستقل یا متفقین به راحتی در دسترس خواننده نیست.

منابع
-----

صفحه مروری پروژه شمارش اجساد عراق بیان می‌کند که منابع آن شامل «آژانس‌های جمع‌آوری اخبار حوزه عمومی با دسترسی به وب» است. آنها شامل منابعی هستند که از سایت‌هایی هستند که حداقل یک بار در روز به روز می‌شوند،"به طور جداگانه در سایت بایگانی می‌شوند، با یک آدرس منحصر به فرد"،"به طور گسترده توسط منابع دیگر ارجاع داده شده‌اند"، به زبان انگلیسی هستند، و "کاملا عمومی هستند (ترجیحا رایگان)

منابع اولیه مورد استفاده رسانه‌ها در گزارش ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ پروژه شمارش اجساد عراق ذکر شده‌است. تعداد مرگ و میر گزارش شده از آن منبع به دنبال این منابع است.

* سردخانه‌ها ۸۹۱۳
* داروها ۴٬۸۴۶
* مقامات عراقی ۴٬۳۷۶
* شاهدان عینی ۳۷۹۴
* پلیس. ۳٬۵۸۸
* بستگان. ۲۷۸۰
* ایالات متحده - ائتلاف. ۲٬۴۲۳
* روزنامه نگاران ۱٬۹۷۶
* سازمان‌های غیردولتی. ۷۳۲
* دوستان/همکاران. ۵۹۶
* دیگر. ۱۹۶

شمارنده‌های وب
--------------

در صفحه مروری پروژه شمارش اجساد عراق آمده‌است: «نتایج و مجموع‌ها به‌طور مداوم به روز می‌شوند و بلافاصله در اینجا و در پیشخوان‌های مختلف وب پروژه شمارش اجساد عراق در دسترس قرار می‌گیرند که ممکن است آزادانه در هر وب سایت یا صفحه اصلی نمایش داده شوند، جایی که به‌طور خودکار بدون مداخله بیشتر به روز می‌شوند.»

شمارش اجساد در طول زمان تغییر می‌کند
------------------------------------

تلفات غیرنظامی در جنگ عراق (تجمیع):

| *تاریخ* | *حداقل* | *حداکثر* |
| --- | --- | --- |
| ۹ آوریل ۲۰۰۳ | 996 | 1174 |
| ۱۰ اوت ۲۰۰۳ | 6,087 | 7798 |
| ۲۵ آوریل ۲۰۰۴ | 8,918 | 10769 |
| ۱۲ سپتامبر ۲۰۰۴ | 11797 | 13806 |
| ۱۲ مارس ۲۰۰۵ | 16231 | 18510 |
| ۶ دسامبر ۲۰۰۵ | 27,354 | 30,863 |
| ۲۸ ژوئن ۲۰۰۶ | 38725 | 43,140 |
| ۲ اکتبر ۲۰۰۶ | 43,546 | 48,343 |
| ۱ مارس ۲۰۰۷ | 57,482 | 63,421 |
| ۵ اوت ۲۰۰۷ | 68,347 | 74753 |
| ۲ مه ۲۰۰۸ | 83,336 | 90,897 |
| ۲۴ اکتبر ۲۰۱۰ | 98,585 | 107,594 |
| ۱۲ ژانویه ۲۰۱۲ | 104,594 | 114,260 |
| ۱ ژانویه ۲۰۱۸ | 180,093 | 201,873 |
| ۱ ژانویه ۲۰۱۹ | 182769 | 205,191 |
| ۱ ژانویه ۲۰۲۰ | 184776 | 207,645 |
| ۱ ژانویه ۲۰۲۱ | 185,497 | 208,547 |
|

ارقام بالا آنهایی هستند که به صورت بی‌درنگ در پیشخوان پروژه شمارش اجساد عراق در آن تاریخ‌ها یا حوالی آن ظاهر شدند. با این حال، کسانی که در خط اول بودند در روزها و هفته‌های بعد به شدت افزایش یافتند. حداکثر رقم فعلی پروژه شمارش اجساد عراق برای کل مرحله تهاجم، تا ۳۰ آوریل ۲۰۰۳، اکنون ۷۲۹۹ است. از آنجایی که پروژه شمارش اجساد عراق تجزیه و تحلیل‌ها را انجام می‌دهد (مثلاً گزارش‌های متعدد را حساب می‌کند، همپوشانی‌ها را حذف می‌کند، و غیره)، همیشه بین تاریخ وقوع حوادث و اضافه شدن تعداد آنها به پایگاه داده پروژه شمارش اجساد عراق تأخیر وجود دارد. عامل دیگر این است که برخی از گزارش‌ها هفته‌ها یا حتی ماه‌ها بعد ظاهر می‌شوند - به عنوان مثال، ظهور گزارش‌های سردخانه شهر بغداد برای سال۲۰۰۵ در اوایل سال۲۰۰۶. خط ۶ دسامبر بالا از مجموع پروژه شمارش اجساد عراق در ۶ دسامبر ۲۰۰۵ گرفته شد، اما ظهور ارقام سردخانه بعداً ارقام پروژه شمارش اجساد عراق را برای آن دوره به ۳۱۸۱۸–۳۵۷۴۷ افزایش داد. اکثریت مرگ غیرنظامیان از سال۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱ به بازیگران ناشناس نسبت داده شده‌است.

جدول شمارش اجساد به روز شده تجمعی
---------------------------------

در زیر مجموع تلفات خشونت‌آمیز غیرنظامیان پروژه پروژه شمارش اجساد عراق سالانه به تفکیک ماه از ابتدای سال۲۰۰۳ می‌باشد. بالای صفحه پایگاه داده پروژه شمارش اجساد عراق با جدول (از ۴ ژانویه۲۰۲۱) ۱۸۵٬۴۹۷– ۲۰۸٬۵۴۷ «مرگ‌های غیرنظامی مستند بر اثر خشونت» را نشان می‌دهد. آن صفحه همچنین می‌گوید: «شکاف‌ها در ثبت و گزارش‌ها نشان می‌دهد که حتی بالاترین رقم ما تا به امروز ممکن است باعث از دست رفتن تعداد زیادی از غیرنظامیان در اثر خشونت شود».

۲۰۰۶
----

پروژه شمارش اجساد عراق برای هفته منتهی به ۳۱ دسامبر۲۰۰۶ بیان می‌کند:«سال واقعاً خشن بود، زیرا حدود ۲۴۰۰۰غیرنظامی جان خود را در عراق از دست دادند. این افزایش گسترده خشونت بود: ۱۴۰۰۰نفر در سال۲۰۰۵، ۱۰۵۰۰ نفر در سال۲۰۰۴ و کمی کمتر از ۱۲۰۰۰ نفر در سال۲۰۰۳ کشته شدند (۷۰۰۰ نفر از آنها در طول جنگ واقعی کشته شدند، در حالی که تنها ۵۰۰۰ نفر در جریان "صلح" که در می ۲۰۰۳ به دنبال داشت کشته شدند. تنها در دسامبر۲۰۰۶ حدود ۲۸۰۰ غیرنظامی کشته شدند. در این هفته بیش از ۵۶۰غیرنظامی کشته شدند."

از نقل قول بالا در اینجا مجموع مرگ و میر سالانه پروژه شمارش اجساد عراق است (بدون احتساب ۷۰۰۰ مرگ اولیه تهاجم):

* ۲۰۰۳: ۵۰۰۰
* ۲۰۰۴: ۱۰۵۰۰
* ۲۰۰۵: ۱۴۰۰۰
* ۲۰۰۶: ۲۴۰۰۰

گزارش مارس ۲۰۰۳ تا مارس ۲۰۰۵
----------------------------

پروژه شمارش اجساد عراق گزارشی را منتشر کرد که جزئیات مرگ غیرنظامیان را بین ۲۰ مارس۲۰۰۳ و ۱۹ مارس۲۰۰۵ ثبت بود. از صفحه ۲۶: «تحلیل‌های موجود در این پرونده دو سال اول مداخله نظامی در عراق از ۲۰ مارس۲۰۰۳ تا ۱۹ مارس۲۰۰۵ را پوشش می‌دهد و بر اساس داده‌هایی است که تا ۱۴ ژوئن۲۰۰۵ در دسترس بود.»

این گزارش می‌گوید که ایالات متحده و متحدانش مسئول بیشترین سهم (۳۷ درصد) از ۲۴۸۶۵مرگ و میر بوده‌اند. بقیه مرگ‌ها به نیروهای ضد اشغالگر(۹٪)، جنایت(۳۶٪) و عوامل ناشناس(۱۱٪) نسبت داده شده‌است.

چه کسی قتل را انجام داد؟

* ۳۷ درصد نیروهای تحت رهبری آمریکا ۳۷ درصد از قربانیان غیرنظامی را کشتند.
* ۹ درصد نیروهای ضداشغالگر/شورشیان ۹ درصد قربانیان غیرنظامی را کشتند.
* ۳۶ درصد خشونت جنایی پس از تهاجم ۳۶ درصد از کل مرگ و میرها را تشکیل می‌دهد.
* ۱۱ درصد عوامل ناشناخته (۱۱٪).

کشتار توسط نیروهای ضد اشغالگر، جنایت و عوامل ناشناس افزایش پیوسته‌ای را در کل دوره نشان داده‌است.
چه کسی کشته شد؟

* در دو سال اول ۲۴۸۶۵ غیرنظامی کشته شدند.
* مردان بیش از ۸۰ درصد از مرگ غیرنظامیان را تشکیل می‌دهند.
* بغداد به تنهایی تقریباً نیمی از مرگ و میرها را ثبت کرده‌است.

کی مردند؟

* ۳۰ درصد از مرگ غیرنظامیان در مرحله تهاجم قبل از ۱ می ۲۰۰۳ رخ داده‌است.
* پس از تهاجم، تعداد غیرنظامیان کشته شده تقریباً دو برابر در سال دوم (۱۱۳۵۱) نسبت به سال اول (۶۲۱۵) بود.

کشنده‌ترین سلاح چه بود؟

* بیش از نیمی (۵۳ درصد) از کل مرگ غیرنظامیان مربوط به مواد منفجره بوده‌است.
* حملات هوایی باعث بیشتر (۶۴ درصد) مرگ و میر ناشی از مواد منفجره شد.
* کودکان به‌طور نامتناسبی تحت تأثیر همه وسایل انفجاری قرار گرفتند، اما شدیدتر از همه تحت تأثیر حملات هوایی و مهمات منفجر نشده (از جمله بمب‌های خوشه ای) قرار گرفتند.

چند نفر مجروح شدند؟

* حداقل ۴۲۵۰۰ غیرنظامی زخمی شدند.
* مرحله تهاجم باعث ۴۱ درصد از مجموع صدمات گزارش شده‌است.
* تسلیحات انفجاری نسبت به اسلحه‌های سبک باعث افزایش نسبت جراحات به مرگ می‌شوند.
* بیشترین حوادث نسبت مجروح به مرگ در مرحله تهاجم رخ داده‌است.

گزارش جنگ عراق
--------------

در اکتبر ۲۰۱۰، گروه *ویکی لیکس* گزارش جنگ عراق را منتشر کرد، مجموعه ای از نزدیک به ۴۰۰۰۰۰ اسناد محرمانه نظامی ایالات متحده در مورد جنگ عراق. پروژه شمارش اجساد عراق در میان چندین سازمان رسانه‌ای و سازمان‌های غیردولتی بود که از قبل به اسناد دسترسی داشتند، و جان اسلوبودا، یکی از بنیانگذاران پروژه شمارش اجساد عراق، در کنفرانس مطبوعاتی برای انتشار توسط *ویکی‌لیکس* سخنرانی کرد.

پروژه شمارش اجساد عراق سه قطعه را در وب سایت خود منتشر کرد که تجزیه و تحلیل خود را از سیاهه‌های جنگ شرح می‌دهد. در میان یافته‌های اصلی این بود که سیاهه‌های جنگ، «حاوی ۱۵۰۰۰کشته غیرنظامی که قبلاً ناشناخته بودند» و افزودن مواد جدید نشان می‌دهد که «بیش از ۱۵۰۰۰۰مرگ خشونت‌آمیز از مارس۲۰۰۳ به ثبت رسیده‌است که بیش از ۱۲۲۰۰۰نفر است (۸۰) درصد از آنها غیرنظامی هستند.»

انتشارات دانشگاهی
-----------------

بین سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۱، پروژه شمارش اجساد عراق سه مقاله در مجلات دانشگاهی بررسی شده منتشر کرد که با همکاری محققان کالج کینگ لندن و رویال هالووی، دانشگاه لندن نوشته شده بود. هر مقاله از داده‌های پروژه شمارش اجساد عراق برای ارزیابی جنبه‌های مختلف تلفات غیرنظامیان در طول جنگ استفاده می‌کند.

اولین مقاله که در مجله پزشکی نیوانگلند در آوریل۲۰۰۹ منتشر شد، مرگ غیرنظامیان را بین سال‌های۲۰۰۳ و۲۰۰۸بر اساس انواع سلاح‌های مورد استفاده تجزیه و تحلیل می‌کند. در میان یافته‌ها این بود که «اعدام پس از ربوده شدن یا دستگیر شدن تنها رایج‌ترین شکل مرگ در کل بود» و «وقایع شامل حملات هوایی و شلیک خمپاره خطرناک‌ترین» برای زنان و کودکان عراقی بود.

مقاله دوم که در فوریه۲۰۱۱ در *پلاس مدسن* منتشر شد، مرگ غیرنظامیان را بین سال‌های۲۰۰۳ و۲۰۰۸ بر اساس عامل، سلاح، زمان و مکان تجزیه و تحلیل می‌کند. این مقاله نشان داد که بیشتر مرگ‌ها در این دوره «از سوی عاملان ناشناس، عمدتاً از طریق اعدام‌های غیرقانونی صورت گرفته‌است». این مقاله همچنین از آنچه نویسندگان به عنوان «شاخص جنگ کثیف» یاد می‌کنند استفاده کرده‌است که رفتار مجرمان یا انواع سلاح‌های مختلف را از نظر نسبت زنان و کودکان کشته شده ارزیابی می‌کند، با نسبت‌های شاخص جنگ کثیف بالاتر که تاکتیک‌ها یا سلاح‌هایی را پیشنهاد می‌کند که نسبت به آنها بی‌تفاوت‌تر هستند. غیرنظامیان این مطالعه نشان داد که عاملان ناشناس شلیک خمپاره بالاترین نسبت شاخص جنگ کثیف را داشتند و به دنبال آن حملات هوایی نیروهای ائتلاف قرار داشتند و نباید در مناطق پرجمعیت استفاده شود.

مقاله سوم که در سپتامبر۲۰۱۱ در نسخه ویژه *لنست* به مناسبت ۱۰ سالگرد حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ منتشر شد، بر تلفات غیرنظامیان و سربازان ائتلاف به ویژه در اثر حملات انتحاری در عراق بین سال‌های۲۰۰۳ و۲۰۱۰ تمرکز داشت. این مقاله نشان داد که در این دوره حداقل ۱۲۲۸۴غیرنظامی عراقی و ۲۰۰سرباز ائتلاف در حداقل ۱۰۰۳بمب‌گذاری انتحاری کشته شده‌اند. این مطالعه همچنین نشان داد که این بمب‌گذاری‌ها «کمتر از ۳۰۶۴۴غیرنظامی عراقی را مجروح کرده‌اند» و «کودکان کمتر از بزرگسالان از جراحات بمب‌های انتحاری جان سالم به در می‌برند».

انتقادات و انتقادات متقابل
--------------------------

پروژه شمارش اجساد عراق از طرف‌های بسیاری مورد انتقاد قرار گرفته‌است. برخی از منتقدان بر سوگیری احتمالی منابع تمرکز کرده‌اند. بعضی دیگر از دشواری تشخیص غیرنظامیان از جنگجویان ابراز نگرانی کرده‌اند. دیگران آن را به دلیل بیش از حد یا کمتر شمارش مورد انتقاد قرار داده‌اند

برخی از منتقدان، اغلب در جناح راست سیاسی، ادعا کردند که شماره‌های پروژه شمارش اجساد عراق بیش از حد شمارش شده‌است، و این اعداد به دلیل تعصبات ضد جنگ اعضای پروژه شمارش اجساد عراق مشکوک هستند؛ مثلاً؛ ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۵ مقاله *نشنال ریویو*، «شمارش بد رسانه‌های بی چون و چرا.»

برخی دیگر، اغلب در جناح چپ سیاسی، تمایل رسانه‌ها و دولت برای نقل قول از ارقام پروژه شمارش اجساد عراق را بیشتر از برآورد بسیار بالاتر از مطالعه لنست که در اکتبر ۲۰۰۴ منتشر شد، مورد انتقاد قرار دادند.

روزنامه نگاران شامل لیلا گوترمن،جان پیلگر و جورج مونبیوت بودند.

لیلا گوترمن در مقاله ای در ۲۷ ژانویه۲۰۰۵ درگاهنامه آموزش عالی نوشت:

> لنست این روزنامه را در ۲۹اکتبر، جمعه قبل از انتخابات، زمانی که بسیاری از خبرنگاران مشغول پوشش سیاسی بودند،منتشر کرد. در آن روز، لس آنجلس تایمز و شیکاگو تریبون هر کدام تنها حدود ۴۰۰کلمه را به این مطالعه اختصاص دادند و مقالات را در قسمت اول خود، به ترتیب در صفحاتA4 وA11 قرار دادند. (رسانه‌های خبری در اروپا به این مطالعه بازی بسیار بیشتری بخشیدند؛ بسیاری از روزنامه‌ها مقالاتی را در مورد آن در صفحه اول خود قرار دادند. نیویورک تایمز در مقاله کوتاهی دربارهٔ این مطالعه در صفحهA8 اشاره کرد که شمارش اجساد عراق، پروژه ای برای شمارش تلفات غیرنظامیان گزارش شده در رسانه‌های خبری، حداکثر تلفات را حدود ۱۷۰۰۰نفر اعلام کرده‌است. در این مقاله آمده‌است که مطالعه جدید «مطمئناً جنجال‌های شدیدی را ایجاد خواهد کرد.» اما تایمز هیچ مقاله خبری دربارهٔ این روزنامه منتشر نکرده‌است.
> 
> 

این دیدگاه از پروژه شمارش اجساد عراق بر این باور بود که ارقام پروژه شمارش اجساد عراق به دلیل سوگیری رسانه‌های طرفدار آمریکا و گزارش‌های ناکافی به دلیل اتکای شدید (اگرچه نه انحصاری) آن به منابع رسانه‌ای غربی، بسیار کم است، که برخی از این منتقدان را به ادعای پروژه شمارش اجساد عراق سوق داده‌است. باید «شمارش اجساد رسانه‌های غربی عراق» نامیده شود. آنها ادعا می‌کنند که این تعصبات و نارسایی‌ها به این معنی است که تعداد پروژه شمارش اجساد عراق تا ضریب ۱۰ کم است و به‌طور خاص نسبت مرگ و میر ناشی از نیروهای آمریکایی را به حداقل می‌رساند.

استفان سولدز در ۵ فوریه۲۰۰۶ مقاله ای با عنوان «وقتی ترویج حقیقت، حقیقت را مبهم می‌کند: بیشتر در مورد شمارش اجساد عراقی و مرگ و میر عراق» نوشت.در این بیانیه آمده‌است: «البته، در شرایط شورش فعال، مناطق امن‌تر در دسترس خبرنگاران غربی احتمالاً مناطقی هستند که تحت کنترل ایالات متحده/ائتلاف هستند، که به نوبه خود احتمال مرگ ناشی از حملات شورشیان وجود دارد. مناطق تحت کنترل شورشیان، که احتمالاً در معرض حملات ایالات متحده و دولت عراق قرار دارند، برای مثال بیشتر استان الانبار، به سادگی برای این خبرنگاران ممنوع است؛ بنابراین، خبرنگاران شاهد بخش بزرگی از مرگ و میر ناشی از شورشیان و نسبت کمتری از مرگ و میر ناشی از نیروهای دولت آمریکا و عراق خواهند بود.»

ادعای دیگر این است که پروژه شمارش اجساد عراق برای تصحیح سوء استفاده از ارقام خود توسط مقامات دولتی یا سازمان‌های رسانه ای کم یا هیچ کاری انجام نمی‌دهد. ادعا می‌شود که رسانه‌ها اغلب از تخمین پروژه شمارش اجساد عراق از تعداد کل کشته‌ها سوء استفاده می‌کنند. همچنین ادعا می‌شود که رسانه‌ها از برآورد پروژه شمارش اجساد عراق برای نادیده گرفتن یا کم‌اهمیت جلوه دادن مطالعه مرگ و میر اضافی در اکتبر ۲۰۰۴ که در مجله پزشکی لنسر منتشر شد، استفاده می‌کنند، که رقم بسیار بالاتری را تخمین زده‌است.منتقدان پروژه شمارش اجساد عراق استدلال می‌کنند که مطالعه لنسر دقیق‌ترین تخمین تاکنون بوده و قابل اعتمادتر از تخمین پروژه شمارش اجساد عراق است.

انتقادات مختلف دیگری از سوی روزنامه نگاران استفان سولدز، دهر جمیل، و جف فلوگر وارد شد.

در آوریل ۲۰۰۶، پروژه شمارش اجساد عراق پاسخی طولانی به منتقدان خود منتشر کرد با عنوان «حدس و گمان جایگزین نیست: دفاع از تعداد اجساد عراق». پروژه شمارش اجساد عراق در پاسخ خود استدلال می‌کند که منتقدان آنها چندین واقعیت کلیدی را اشتباه می‌دانند. پروژه شمارش اجساد عراق استدلال می‌کند که در حالی که تخمین آنها احتمالاً کمتر از تلفات کامل است، اشتباهات منتقدان آنها باعث شده‌است تا منتقدان در مورد میزان احتمالی چنین کم شماری اغراق کنند. در نهایت، پروژه شمارش اجساد عراق استدلال می‌کند، شواهد موجود ادعاهای منتقدان آنها را در مورد سوگیری طرفدار ایالات متحده که پایگاه داده پروژه شمارش اجساد عراق را آلوده می‌کند، پشتیبانی نمی‌کند.

### منابع رسانه ای انگلیسی زبان در مقابل عربی زبان

گزارش پروژه شمارش اجساد عراق برای مارس۲۰۰۳ تا مارس۲۰۰۵ بیان می‌کند: «ما از منابع عربی یا سایر منابع غیرانگلیسی زبان استفاده نکرده‌ایم، مگر اینکه این منابع به زبان انگلیسی منتشر شده باشند. دلایل عملی هستند. ما تسلط به زبان گزارش منتشر شده را لازمه اصلی تحلیل دقیق می‌دانیم و انگلیسی تنها زبانی است که همه اعضای تیم به آن مسلط هستند. این احتمال وجود دارد که شمارش ما برخی از قربانیان را حذف کرده باشد.»

استفان سولدز، که وب‌سایت «گزارش اشغال و مقاومت عراق» را اداره می‌کند، در مقاله‌ای در ۵ فوریه۲۰۰۶ *زی نت* (با اشاره به گزارش ۲۰۰۳–۲۰۰۵ پروژه شمارش اجساد عرا) می‌نویسد: «همان‌طور که در گزارش اشاره شد، اینکه ده رسانه بیش از نیمی از گزارش‌های پروژه شمارش اجساد عراق و سه آژانس [آسوشیتدپرس،خبرگزاری فرانسه،و رویترز] بیش از یک سوم گزارش‌ها را ارائه کردند، دلیلی وجود ندارد که باور کنیم حتی بخش بزرگی از غیرنظامیان عراقی مربوط به جنگ هستند. مرگ و میر هرگز در رسانه‌های غربی گزارش شده‌است، بسیار کمتر، دو گزارش مستقل لازم برای ثبت در پایگاه داده پروژه شمارش اجساد عراق. آیا این چند آژانس واقعاً گزارشگر عراقی کافی برای پوشش کشور دارند؟ آیا این خبرنگاران واقعاً قادر به پوشش کامل مرگ و میر در مناطق تحت کنترل شورشیان عراق هستند؟ چه تعداد از هزاران بمباران ایالات متحده توسط هیچ خبرنگار غربی یا عراقی بررسی شده‌است؟ بیان این سؤالات به سادگی تأکید بر ماهیت پراکنده گزارشی است که رخ می‌دهد و محدودیت‌های پایگاه داده پروژه شمارش اجساد عراق.

در مصاحبه ای در ۲۸ آوریل ۲۰۰۶ در خبر شب بی‌بی‌سی، یکی از بنیانگذاران پروژه پروژه شمارش اجساد عراق، جان اسلوبودا، در پاسخ به این استدلال‌ها و استدلال‌های مشابه، گفت: «ما در طول این سه سال هرگز هیچ منبعی عربی به ما نشان نداده‌ایم که گزارش می‌دهد. مرگ و میرهایی که تا به حال نگرفته‌ایم در سه سال. سازمان‌هایی هستند که گزارش‌های عربی را به انگلیسی ترجمه می‌کنند و ما داده‌های آنها را می‌بینیم.»

پروژه شمارش اجساد عراق بسیاری از منابع عربی را که هم به زبان انگلیسی و هم به زبان عربی منتشر می‌شوند یا توسط منابع دیگر ترجمه می‌شوند نظارت می‌کند. برخی از این موارد عبارتند از:

تلویزیون العربیه، الفرات، الاتحاد، الجزیره (وب)، تلویزیون الجزیره، تلویزیون الشرقیه، التاخی، البوابه، اخبار عربی، اخبار عربی، الشرق الاوسط، الصباح، عرب تایمز، خبرگزاری بحرین، بحرین تایمز.

### کم شماری

پروژه شمارش اجساد عراق در وب‌سایت خود تصدیق می‌کند که به دلیل محدودیت‌هایی که در گزارش‌گیری وجود دارد، تعداد آن کم است. «بسیاری از تلفات غیرنظامیان، اگر نه بیشتر، توسط رسانه‌ها گزارش نمی‌شود. این ماهیت غم‌انگیز جنگ است." با این حال،منتقدان پروژه شمارش اجساد عراق ادعا می‌کنند که پروژه شمارش اجساد عراق به اندازه کافی برای نشان دادن آنچه که آنها معتقدند میزان کامل کم شماری است، انجام نمی‌دهد. پروژه شمارش اجساد عراق در یک سند طولانی در وب سایت خود مستقیماً این ادعاها را رد کرده‌است.

یکی از انتقادات جان تیرمن، دانشمند اصلی تحقیقاتی، از ام آی تی، روش پروژه شمارش اجساد عراق این است که "ابزار نظارت" رسانه‌های خبری همیشه در حال تغییر است: سازمان‌های رسانه ای، گزارشگران را از میدان کم می‌کنند. خبرنگاران در طول بدترین خشونت‌ها عمدتاً در بغداد محصور بودند. و خبرنگاران تمایل داشتند در مورد رویدادهای دیدنی مانند بمب‌گذاری خودروها بنویسند، زمانی که بیشتر خشونت‌ها به شکل قتل‌های انتقام جویانه در سراسر عراق بود."در نتیجه، این روش جمع‌آوری مردگان قادر به محاسبه مرگ و میرهایی نیست که ثبت نشده‌اند.

مطالعه اکتبر۲۰۰۶ *لانسر* بیان می‌کند: «به جز بوسنی، ما نمی‌توانیم هیچ موقعیت درگیری را پیدا کنیم که در آن نظارت غیرفعال بیش از ۲۰٪از مرگ و میرهای اندازه‌گیری شده با روش‌های مبتنی بر جمعیت را ثبت کند.»

در مقاله ای در آوریل۲۰۰۶، پروژه شمارش اجساد عراق نمونه ای را توصیف کرده بود که خود را با برنامه توسعه سازمان ملل متحد در سال۲۰۰۴ بررسی شرایط زندگی عراق (اساسنامه تدوین شده ایلینوی) مقایسه می‌کرد. گزارش *لنست* از برآوردهای جمعیتی برگرفته از مطالعه اساسنامه تدوین شده ایلینوی استفاده می‌کند، در حالی که تخمین آن از مرگ و میرهای مربوط به جنگ ذکر نشده‌است. پروژه شمارش اجساد عراق ادعا می‌کند که اساسنامه تدوین شده ایلینوی نسبت به مطالعه *لنست*، شاخص قابل اعتماد تری برای مرگ‌های خشونت‌آمیز است و تعداد بسیار کمتری را نسبت به مطالعه *لنست* نشان می‌دهد.

با این حال، مکمل مطالعه لنسر که به‌طور جداگانه توسط نویسندگان آن منتشر شده‌است، و همچنین مصاحبه‌های بعدی با یکی از نویسندگان لنسر، روش‌شناسی و نتایج مطالعه اساسنامه تدوین شده ایلینوی را مورد مناقشه قرار داده‌است. از سوی دیگر، جان پدرسن، نویسنده مطالعه اساسنامه تدوین شده ایلینوی، روش‌شناسی و نتایج مطالعه لنسر را مورد مناقشه قرار داده‌است. برای اطلاعات بیشتر در مورد این مناقشه، به بخش‌هایی با عنوان «انتقادات» و «مطالعه اساسنامه تدوین شده ایلینوی سازمان ملل متحد در مقایسه با مطالعه لنست» در بررسی‌های لنسر دربارهٔ تلفات جنگ عراق مراجعه کنید.

مطالعه لنست در سال۲۰۰۶ همچنین بیان می‌کند: «در چندین شیوع، بیماری و مرگ ثبت‌شده با روش‌های مبتنی بر تسهیلات، در مقایسه با تخمین‌های مبتنی بر جمعیت، رویدادها را با ضریب ده یا بیشتر دست‌کم گرفتند. بین سال‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۹۰، گزارش‌های روزنامه‌ها از مرگ‌های سیاسی در گواتمالا به درستی بیش از ۵۰ درصد از مرگ‌ها را در سال‌های خشونت کم گزارش کردند، اما کمتر از ۵ درصد در سال‌های بیشترین خشونت را گزارش کردند.

مرجع *لنست* به پاتریک بال، پل کوبرک، و هربرت اف اسپایرر و کتاب ۱۹۹۹ آنها،*خشونت دولتی در گواتمالا، ۱۹۶۰–۱۹۹۶: بازتاب کمی* است. از مقدمه: «پایگاه اطلاعاتی طبقه‌بندی بین‌المللی آسیب‌ها، ناتوانی‌ها شامل مواردی است که از شهادت‌های مستقیم و منابع اسنادی و مطبوعاتی حذف شده‌اند.»

فصل10 توضیح می‌دهد که «در پروژه طبقه‌بندی بین‌المللی آسیب‌ها، ناتوانی‌ها سازمان‌های مردمی شرکت کننده بسیاری از شهادت‌ها را مدتها پس از زمان قتل جمع‌آوری کردند، زمانی که مردم در مورد جزئیات، به ویژه هویت همه قربانیان کمتر روشن بودند.» و می‌گوید: «معمولاً، در طول جمع‌آوری شهادت‌ها، یک شاهد بازمانده ممکن است اسامی یک یا دو قربانی، شاید از بستگان نزدیک را ارائه دهد، در حالی که تعداد دیگر همسایگان در جامعه را بدون ذکر نام آنها تخمین می‌زند.»

آنها در فصل ۷ گزارش می‌دهند:

> شکل ۷٫۱ نشان می‌دهد که در پایگاه داده طبقه‌بندی بین‌المللی آسیب‌ها، ناتوانی‌ها، بیشتر اطلاعات مربوط به نقض حقوق بشر قبل از سال ۱۹۷۷ از منابع مطبوعاتی می‌آید… تقریباً ۱۰۸۹۰ پرونده از روزنامه‌ها کدگذاری شده‌است. شصت و سه درصد از پرونده‌های مطبوعاتی به ترتیب از روزنامه پرنسی لیبا، ۱۰درصد از ال گرافیکو، ۸ درصد از لا هورا و ال ایمپاکتو و ۶ درصد از ال بی‌پرشال گرفته شده‌است. ۵ درصد باقیمانده را هشت روزنامه دیگر تشکیل می‌دهند.
> 
> 

اما همچنین در فصل۷ آنها گزارش دادند که در سالهای بعد، خشونت آمیزتر:

> هنگامی که سطح خشونت در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ به‌طور چشمگیری افزایش یافت، تعداد تخلفات گزارش شده در مطبوعات بسیار پایین ماند. در سال ۱۹۸۱، یکی از بدترین سال‌های خشونت دولتی، این آمار به صفر می‌رسد. مطبوعات تقریباً هیچ‌یک از خشونت‌های روستایی را گزارش نکردند.
> 
> 

فهرستیاز ارقام، جداول و نمودارها در کتاب وجود دارد که می‌توان از آن برای محاسبه چند درصد از موارد قتل توسط نیروهای دولتی توسط ۱۳روزنامه گواتمالا برای هر سال در مقایسه با شهادت شاهدان استفاده کرد. همان‌طور که قبلاً از فصل10توضیح داده شد).

در یک بیانیه مطبوعاتی در ۷ نوامبر 2004 در مورد مطالعه *لنست* در اکتبر ۲۰۰۴، پروژه شمارش اجساد عراق بیان می‌کند: «ما همیشه کاملاً صریح بوده‌ایم که مجموع خود ما مطمئناً موقعیت واقعی را دست کم می‌گیریم، زیرا شکاف‌هایی در گزارش یا ضبط وجود دارد».

یکی از منابع مورد استفاده رسانه‌ها سردخانه‌ها هستند. تنها سردخانه منطقه مرکزی بغداد به‌طور مداوم آمار منتشر کرده‌است. در حالی که این سردخانه بزرگ‌ترین سردخانه در عراق است و در جایی که اغلب ادعا می‌شود خشونت‌بارترین منطقه است، نبود ارقام جامع سردخانه در جاهای دیگر منجر به شمارش کم می‌شود. پروژه شمارش اجساد عراق روشن می‌کند که باتوجه به این مسائل، تعداد آن تقریباً به‌طور قطع کمتر از میزان کامل در «سؤالات متداول سریع» در صفحه اصلی خود خواهد بود.

نقل قول از یادداشت پروژه شمارش اجساد عراق: «تخمین تعداد اجساد عراق (پروژه شمارش اجساد عراق) برای x350، مانند x334، با بررسی داده‌های دقیق ارائه شده به آسوشیتدپرس (AP) توسط سردخانه‌های بررسی شده در AP's 23 امکان‌پذیر شد. بررسی می ۲۰۰۴ از سردخانه‌های عراق.»

آن مقاله ۲۳ مه۲۰۰۴ آسوشیتدپرسبه کمبود داده‌های سردخانه از بسیاری از مناطق عراق اشاره می‌کند. همچنین، در این بیانیه آمده‌است: «حسن گفت: «این رقم [بغداد] شامل اکثر افرادی که در بمب‌گذاری‌های تروریستی بزرگ کشته شدند، نمی‌شود. علت مرگ در چنین مواردی واضح است، بنابراین اجساد معمولاً به سردخانه منتقل نمی‌شوند، بلکه مستقیماً به خانواده قربانیان داده می‌شوند. همچنین اجساد جنگجویان کشته شده از گروه‌هایی مانند ارتش المهدی به ندرت به سردخانه منتقل می‌شود.

جستارهای وابسته
---------------

* تلفات جنگ عراق مروری بر برآورد بسیاری از تلفات.
* جنگ عراق Infobox در آنجا دارای به روزترین آمار تلفات است.
* بررسی لنست از تلفات جنگ عراق
* بررسی ORB از تلفات جنگ عراق
* بررسی سلامت خانواده عراق

منابع
-----

1. 1 2 3 4  Iraq Body Count database. It has a table of monthly civilian deaths from violence, 2003 onwards. The database page says: "Gaps in recording and reporting suggest that even our highest totals to date may be missing many civilian deaths from violence."
2. ↑  "IBC Methods: Overview".
3. ↑  Steele, Jonathan (27 August 2010). "Chilcot inquiry accused of fixating on west and ignoring real victims". *The Guardian*. London.
4. 1 2 3  "Iraq Body Count. Background and overview".
5. ↑  Methods. Iraq Body Count. Overview. بایگانی‌شده در ۱۶ آوریل ۲۰۰۹ توسط Wayback Machine
6. ↑  "IBC begins to include single-sourced reports from credible sources :: Iraq Body Count". *IraqBodyCount.org*. Retrieved 3 February 2017.
7. ↑  "A Week in Iraq - Iraq Body Count". Week ending 31 December 2006.
8. ↑  "A Week in Iraq - Iraq Body Count". Archive of Previous Weeks in Iraq. بایگانی‌شده در ۵ ژانویه ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine
9. ↑  "WikiLeaks Iraq War Logs press conference" 23 October 2010.
10. ↑  "Iraq War Logs: What the numbers reveal" 23 October 2010.
11. ↑  "Iraq War Logs: The truth is in the details" 23 October 2010.
12. ↑  "Iraq War Logs: Context" 23 October 2010.
13. ↑  Iraq Body Count, 16 April 2009 "The Weapons That Kill Civilians — Deaths of Children and Noncombatants in Iraq, 2003–2008 - Press Release"
14. ↑  Iraq Body Count, 16 February 2011 "New study: Analysis by perpetrator, weapon, time, and location (2003-2008)"
15. ↑  Iraq Body Count, 3 September 2011 "Casualties of suicide bombings in Iraq, 2003-2010"
16. ↑  "Bad Counts. An unquestioning media", *National Review,* 26 July 2005
17. ↑  "Researchers Who Rushed Into Print a Study of Iraqi Civilian Deaths Now Wonder Why It Was Ignored". By Lila Guterman. *The Chronicle of Higher Education.* 27 January 2005.
18. ↑  "Dead Iraqis. Why an Estimate was Ignored" بایگانی‌شده در ۱ دسامبر ۲۰۰۵ توسط Wayback Machine. By Lila Guterman, *Columbia Journalism Review,* March/April 2005.
19. ↑  "Bringing Out the Dead". By George Monbiot. *The Guardian.* 8 November 2005
20. 1 2 3 4  Stephen Soldz. "When Promoting Truth Obscures the Truth: More on Iraqi Body Count and Iraqi Deaths" بایگانی‌شده در ۴ مه ۲۰۰۶ توسط کتابخانه کنگره بایگانی‌های اینترنت. *ZNet,* 5 February 2006.
21. 1 2 3  Dahr Jamail and Jeff Pflueger. 13 April 2006. "Learning to Count: the Dead in Iraq" بایگانی‌شده در ۱۷ مه ۲۰۰۶ توسط Wayback Machine
22. 1 2  Iraq Body Count. April 2006. "Speculation is no substitute: a defence of Iraq Body Count". By Hamit Dardagan, John Sloboda & Josh Dougherty. A rebuttal to the critiques by Stephen Soldz, Dahr Jamail, and others.
23. ↑  "Interview transcript - John Sloboda". BBC *Newsnight.* 28 April 2006.
24. ↑   "IBC sources"
25. ↑  Tirman, op. cit. : 333.
26. ↑  Iraq Body Count. April 2006. "Legitimate comparisons between studies and the strength of ILCS".
27. ↑  Iraq Body Count, April 2006 "IBC Compared to ILCS"
28. ↑  *State Violence in Guatemala, 1960-1996: A Quantitative Reflection*.. 1999 book by Patrick Ball, Paul Kobrak, and Herbert F. Spirer.
29. 1 2  "Chapter 10: Naming the Victims" 1999 book by Patrick Ball, Paul Kobrak, and Herbert F. Spirer.
30. ↑  "Chapter 7: Reporting the Violence". 1999 book by Patrick Ball, Paul Kobrak, and Herbert F. Spirer.
31. ↑  "List of figures". From 1999 book. By Patrick Ball, Paul Kobrak, and Herbert F. Spirer.
32. ↑  "Reference section :: Iraq Body Count". *IraqBodyCount.net*. Retrieved 3 February 2017.
33. ↑  "Iraq Body Count". *IraqBodyCount.net*. Retrieved 3 February 2017.
34. ↑  "5,500 Iraqis Killed, Morgue Records Show" بایگانی‌شده در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine. By Daniel Cooney. Associated Press. 23 May 2004. Article is here also.

پیوند به بیرون
--------------

* وبگاه رسمی
* بررسی اجمالی قربانیان عراق ۲۰۱۳
*