recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**مرتضی امین** (۱۲۶۱ تبریز - ۱۳۲۶ تبریز) بازرگان آذربایجانی، شهردار تبریز و نماینده این شهر در مجلس شورای ملی بود.

پدرش حاج میرزا شفیع امین‌التجار اصفهانی از بازرگانان تراز اول ایرانی در استانبول بود. پس از مرگ پدر، برادر بزرگترش محسن تجارت او را در استانبول ادامه داد و لقب پدر را به ارث برد و سپس، معتمدالتجار لقب گرفت. مرتضی نیز پیشه پدری را در تبریز ادامه داد و از تجار سرشناس شهر شد. 

برادرش میرزا محسن معتمدالتجار از مشروطه‌خواهان برجسته تبریز شد و در دوره‌های دوم و چهارم مجلس شورای ملی به نمایندگی از تبریز به تهران رفت. او همچنین از یاران شیخ محمد خیابانی بود و بعداً نیز از مخالفان جدی رضاخان سردارسپه شد. اما مرتضی در دوران سلطنت رضا شاه در سال ۱۳۱۴ به نمایندگی تبریز در مجلس شورای ملی انتخاب شد (دوره دهم) و در دوره بعد نیز کرسی خود را حفظ کرد. 

پس از درگذشت میرزا آقا فرشی نماینده دیگر تبریز که به انتخاب مجلس، عضو هیئت ناظران بر بانک ملی و ذخیره نقدی و اسکناس کشور بود، نمایندگان در ۲۹ شهریور ۱۳۱۵ امین را برای تصدی این جایگاه برگزیدند. او در دوره بعدی مجلس نیز به همین سمت انتخاب شد اما پیش از پایان نمایندگی‌اش  در سال ۱۳۱۶ شهردار تبریز شد و در نوسازی و بازسازی تبریز فعالیت زیادی کرد. 

برادرزاده‌اش دکتر محمدشفیع امین در دوره‌های نوزدهم، بیست و یکم، بیست و دوم و بیست و سوم مجلس شورای ملی نماینده تبریز شد.

پانویس
------

1. ↑  فراهانی، حسن؛ بهبودی، هدایت الله. *روزشمار تاریخ معاصر ایران - جلد دوم*. موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی. ص. ۴۰۳.
2. ↑  عاقلی، باقر (۱۳۸۰). *شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران - جلد اول*. تهران: نگاه. ص. ۲۱۶.
3. ↑  «مذاکرات جلسه ۱۵۸ دوره سیزدهم مجلس شورای ملی بیستم اردیبهشت ۱۳۲۲». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۱. دریافت‌شده در ۱۰ مه ۲۰۲۰.
نگاره‌ای فرشته‌گونه از مرسدس کاپسیر
**مرسدس کاپسیر** (اسپانیایی: Mercedes Capsir‎؛ ۲۰ ژوئیهٔ ۱۸۹۵ – ۱۳ مارس ۱۹۶۹) یک خواننده سوپرانوی اپرا اهل اسپانیا بود.

او بیشتر در نقش‌های فرعی اپراهای ایتالیایی هنرنمایی می‌کرد.

زندگی‌نامه
----------

او در شهر بارسلون و دقیقاً همان خانه‌ای به دنیا آمد که خوانندهٔ مشهور اپرا «ماریا باریه‌نتوس» در آنجا به دنیا آمده بود.

نوازندگی پیانو، آهنگسازی و خوانندگی را در «هنرستان موسیقی بارسلون» فرا گرفت و نخستین اجرای حرفه‌ای اش را در سن ۱۸ سالگی در نقش «گیلدا» در اپرای «ریگولتو» اثرِ «جوزپه وردی» ایفا نمود.

وی نخستین کسی است که اولین نسخهٔ کامل اپراهای «لوچیا دی لامرمور» و «لا تراویاتا» را بر روی صفحه موسیقی ضبط کرده‌است.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Mercedes Capsir». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۵.
* «Mercedes\_Capsir». دریافت‌شده در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۵.[*پیوند مرده*]

پیوند به بیرون
--------------

* مرسدس کاپسیر در IMDb

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد موضوع خوانندگی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**رشید خان** معروف به **محمد بدیع تونی** از نثرنویسان قرن دوازدهم هجری که در خدمت محمد داراشکوه شغل دیوانی داشته‌است و بنا به نوشته محمدتقی بهار لطایف الاخبار از اوست.

آثار
----

* لطایف الاخبار:

این کتاب دارای ۳۶۰ صفحه ۱۷ سطری است و هر سطر دارای ۱۵ الی ۱۸ کلمه به خط ریزه قطع خشتی و نسخهٔ آن در ۱۱۳۰ هجری تحریر شده‌است و در ذیل نسخه نوشته شده‌است که: مؤلف این واقعه بدیع‌الزمان مخاطب به رشیدخان عالمگیری دیوان خالصه شریفه، باید شخص رشیدخان معروف به **محمد بدیع تونی** باشد که در موقع محاصره قندهار در خدمت داراشکوه شغل دیوانی داشته‌است،

در این کتاب از روحیات مردم هند اعم از اعیان، سیاسیون، شرحی دقیق ذکر کرده و دقایق حالات و افکار شاهزادگان دهلی را شرح داده‌است، و از سستی و ضعف آن جماعت حکایت‌ها کرده‌است.

نسخه‌ای از لطایف‌الاخبار در موزه بریتانیا نگهداری می‌شود.

پانویس
------

1. ↑  بهار، محمدتقی. *سبک‌شناسی: تاریخ تطور نثر فارسی*. ج. ج۳. تهران. ص. ۲۹۶.
2. ↑  لغت‌نامه دهخدا
3. ↑  راستخون
4. ↑  شاهنوازخان، صمصام الدوله. *مآثرالامرا*. ج. ج۱. کلکته. ص. ۲۶.
5. ↑  نوایی، عبدالحسین. *اثرآفرینان*. ج. ج۱. به کوشش محمدرضا نصیری. ایران. ص. ۶.
6. ↑  ویستا

منابع
-----

جوادی، حسین، مشاهیر تون، انتشارات همیاران جوان، ۱۳۸۵
**سائل دلگادو دوآرته** (۱۹۵۷–۱۹۲۶) یک میهن‌پرست کوبایی بود. در ۳۱ سالگی، وی یکی از قربانیان «قتل‌عام کورنتیا» بود، رویدادی که در تاریخ کوبا به یادگار مانده‌است.

زندگی‌نامه
----------

سائول روبن دلگادو دوارته در ۲۴ ژانویه ۱۹۲۶ در شهر هاوانا متولد شد. پدرش هومرو دلگادو آلامو، روزنامه‌نگار و مادرش ایسیس دوارته راموس یک معلم بود. وی تحصیلات ابتدایی خود را در کالج ناصره و در سنین بالاتر در مؤسسه ودادو انجام داد. وی سرانجام تحصیلات خود را در رشته نقشه‌برداری به پایان رساند.

فعالیت انقلابی
--------------

سائل رئیس انجمن دانشجویان مؤسسه ودادو بود. اعتراضات دانشجویی را بدون ترس از خطرات و عواقب آن سازماندهی می‌کرد و در صف اول هر جنبش اعتراضی دانشجویی باقی می‌ماند. او در سازمانهای انقلابی زمان خود مانند اتحادیه انقلابی شورشی (UIR)، سازمان معتبر (OA) و (Triple A (AAA فعالیت کرد. او همچنین با عناصر ارتدکس ارتباط برقرار کرد. سائل برای آزادی زندانیان کودتای ۱۰ مارس ۱۹۵۲ خستگی ناپذیر جنگید. او همچنین در حمله به پادگان گویکوریا و حمله به یک پست در پادگان کلمبیا شرکت داشت.

وی از سال ۱۹۵۵ سفر به خارج از کشور را آغاز کرد. هدف از این سفرها آوردن اسلحه به کشور بود. این کار با وانمود کردن اینکه وی در کار واردات اتومبیل است انجام شد. وی برای اینکه بتواند در ماموریت‌های مسلحانه شرکت کند، به سانتودومینگو سفر کرد و ۵ ماه تحت آموزش دقیق قرار گرفت. او دوباره به کوبا به منطقه شرقی بازگشت و به جنبش تحت رهبری فیدل کاسترو، که از ۴ ماه قبل در سیرا مائسترا بود پیوست.

درگذشت
------

در ۱۹ مه ۱۹۵۷، ساعت ۹ آنها از سواحل فلوریدا در ایالات متحده، با قایق تفریحی و قدیمی کورنتیا، حدود ۱۰۰ فوت طول و ۱۲ فوت عرض، به سمت کوبا حرکت کردند. فرماندهی با کالیکتو سانچز وایت، کهنه سرباز جنگ جهانی دوم بود. این سفر فاجعه بود زیرا قایق بادبانی در هوای بد با مشکل روبرو شد، سفر بیش از زمان مقرر طولانی شد و آب آشامیدنی آنها تمام شد. آنها در ۲۳ مه ۱۹۵۷ در امتداد ساحل کاناریتا در خلیج کابونیکو، در شمال استان وقت اورینته کوبا فرود آمدند. در ۲۸ مه آنها با هم توافق کردند که تسلیم شوند.

بعد از دستگیری، آنها را با یک کامیون از جاده سلطنتی معروف به نارنجال دو کابونیکو منتقل کردند و سپس بدون توجه به این که آنها اسیر جنگی بودند، همه را با رگبار مسلسل کشتند. روز بعد ارتش استبداد در صحنه قتل حاضر شد. آنها اجساد را پراکنده کردند تا به نظر برسد آنها در جنگ کشته شده‌اند. پس از ضبط وسایلشان، اجساد آنها را به قبرستان کابونیکو منتقل کردند. ساکنان محل قبرهای آن‌ها را کنده و آنها را دفن کردند.

سائل دلگادو در ماه مه ۱۹۵۷ در قتل‌عام کورنتیا به قتل رسید.

منابع
-----

1. ↑  «Policlinico Docente, Martires del Corynthia». *www.pdcorynthia.sld.cu*. بایگانی‌شده از اصلی در ۹ سپتامبر ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۹-۲۴.
2. ↑  «Saúl Delgado Duarte - EcuRed». *www.ecured.cu*. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۹-۲۴.
3. ↑  «La expedición del Corynthia | FIDEL Soldier of Ideas». *www.fidelcastro.cu*. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۹-۲۴.
4. ↑  *www.amazon.com*. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۱۵. پارامتر `|عنوان= یا |title=` ناموجود یا خالی (کمک)
5. ↑  Ferrals/ACN، Martha Gómez. «La masacre de la expedición del Corinthia». *Adelante.cu* (به اسپانیایی). دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۹-۲۴.
**مرتضی اسدی** (زادهٔ ۱۳۳۶ خورشیدی در تهران) نقاش معاصر ایرانی است.

مرتضی اسدی در سال ۱۳۳۶ تهران متولد شد.
تحصیل در مقطع دکترای تاریخ هنر و باستان‌شناسی اسلامی، دانشگاه سوربن فرانسه پاریس۴. نیمه تمام

دکترای پژوهش هنر از دانشگاه شاهد، فوق لیسانس تصویرسازی و لیسانس نقاشی از دانشگاه تهران و فارغ‌التحصیل رشته نقاشی از هنرستان هنرهای زیبای پسران است.

او همچنین تدریس در دانشگاه‌های دانشکدهٔ هنر دانشگاه شاهد، دانشگاه آزاد اسلامی، دانشکده معماری دانشگاه یزد، آموزش عالی سوره و عضویت گروه نقاشی مرکز هنرهای تجسمی را در کارنامهٔ فعالیت هنری خود دارد.

تألیفات بسیاری از اسدی در نشریات به چاپ رسیده‌اند و شرکت در چندین نمایشگاه داخلی و خارجی از دیگر فعالیت‌های اوست.

او برندهٔ جایزهٔ اول نمایشگاه گل و طبیعت، برگزیدهٔ دومین دوسالانهٔ نقاشان ایران، برگزیدهٔ جایزهٔ ویژهٔ چهارمین دوسالانهٔ نقاشی ایران، جایزهٔ سوم طراحی تمبر پستی به مناسبت چهل‌وپنجمین سالگرد اعلان جهانی حقوق بشر، توکیو شده‌است.

مرتضی اسدی از هنرمندان عرصهٔ جنگ موسوم به دفاع مقدس نیز به‌شمار می‌رود.

این هنرمند بر این باور است که «گفتن واقعیت در عالم هنر، یک وظیفه‌است. اگر کاسبکارانه به این موضوع نگاه نکنیم، شاید گاهی گفتن آن به ضرر ما باشد اما به نفع جمعی است که صاحب حق هستند. ما نسبت به جامعه تعهداتی داریم که باید به آن عمل کنیم. اگر بخواهیم شعار دهیم و عمل نکنیم، رسوا خواهیم شد. من نیز تلاش می‌کنم که رسوا نشوم. باید توجه داشته باشیم اثری که بتواند هنرمند را به حرکت وادارد، قطعاً بر دیگران نیز تأثیر خواهد گذاشت و اگر غیر از این باشد نشانه ضعف اثر است.»

پی‌نوشت
-------

1. 1 2 3 4 5 6 7  *زندگینامه: مرتضی اسدی (۱۳۳۶-)*..

منابع
-----

* «زندگینامه: مرتضی اسدی (۱۳۳۶-)». همشهری آنلاین. ۱۳۹۰. بایگانی‌شده از اصلی در ۳۰ اکتبر ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۳۰ اکتبر ۲۰۱۱.
***زیر پوست شب*** فیلمی ایرانی به کارگردانی فریدون گله و با بازی مرتضی عقیلی است که در سال ۱۳۵۳ ساخته شد.

داستان
------

قاسم معروف به «قاسم سیاه» یک ولگرد خیابانی است که مادرش کلفتی یک خانهٔ اعیانی را می‌کند و از وضعیت پسرش به شدت ناراضی است. قاسم در جریان یکی از پرسه‌زنی‌هایش با زنی خارجی روبرو می‌شود که آخرین ساعت‌های حضورش در ایران را می‌گذارند. این دو که زبان همدیگر را نمی‌فهمند، راه‌پیمایی بی‌پایانی را شروع می‌کنند. قاسم دنبال پیداکردن جایی برای خلوت کردن با این دوست تازه‌است، اما تلاش‌های او ثمری ندارد. دوست‌اش هم نمی‌تواند کمکی به او بکند چون پدرش در خانه‌است. قاسم نمی‌تواند بفهمد که محل اسکان قبلی زن کجا بوده. وقتی به مادرش سر می‌زند، با واکنش عصبی او مواجه می‌شود و در حالی که کاملاً مستأصل شده، با دو جوان روبرو می‌شود که پسرهای خانواده‌ای هستند که مادرش در آنجا کلفتی می‌کند. این دو موافقت می‌کنند که مکانی را در اختیار قاسم و دوست‌اش بگذارند. پس از ورود به خانه، آنها پیش‌دستی می‌کنند و وقتی قاسم اعتراض می‌کند، او را به باد کتک می‌گیرند و پس از کامیاب‌شدن، هر دو را ول می‌کنند. قاسم و دوست‌اش به زیر یک کامیون پناه می‌برند، اما بعد از مدت کوتاهی کامیون حرکت می‌کند و پلیس قاسم را جلب می‌کند؛ آنها قاسم را به زندان و زن را به فرودگاه می‌برند.

موسیقی فیلم
-----------

آهنگ بوی خوب گندم باشعر شهیار قنبری و آهنگ و تنظیم واروژان قرار بود در این فیلم پخش شود اما مجوز نگرفت.

نقد و نظرها درباره فیلم
-----------------------

احمدرضا احمدی در نوشته « حقیقت تلخ است» برای ویژه نامه کتاب « نوشتن با دوربین»‌ درباره این فیلم می نویسد:
« این فیلم را همراه گلستان در سینمای کاپری سابق دیدم. از این فیلم خوشش آمده بود.»

منابع
-----

1. ↑  «زیر پوست شب». بانک جامع اطلاعات سینمای ایران. دریافت‌شده در ۲۵ خرداد ۱۳۹۱.
2. ↑  «زیر پوست شب». شبکهٔ اینترنتی آفتاب. دریافت‌شده در ۲۵ خرداد ۱۳۹۱.
3. ↑  جاهد پ. « نوشتن با دوربین»، چاپ چهارم، ۱۳۹۴، بخش ضمیمه، ص ۲۹۱،‌ خود به نقل از نشریه نگاه نو،‌ ویزه نامه کتاب « نوشتن با دوربین»، شماره ۶۷،‌آبان ۱۳۸۴

بازیگر نقش فرعی مجید مظفری

| * ن
* ب
* و
فریدون گله |
| --- |
| فیلم‌شناسی |
| کارگردان | *شب فرشتگان* • *کافر* • *دشنه* • *زیر پوست شب* • *مهرگیاه* • *کندو* • *ماه عسل* |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد فیلم است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**مری داونپرت انگبرگ** (انگلیسی: Mary Davenport Engberg؛ ۱۵ فوریهٔ ۱۸۸۰ – ۲۳ ژانویهٔ ۱۹۵۱) نوازنده ویولن، آهنگساز و رهبر ارکستر اهل آمریکا بود.

زندگی‌نامه
----------

مری داونپرت بعد از مرگ مادرش توسط ریچارد سنتل به سرپرستی گرفته شد.
او در اروپا به مدت ۵ سال به دانشگاه رفت و مشخصا در کپنهاگ با آنتون سوندسن و کریستیان سندبی به آموزش پرداخت.
روز ۸ اوت ۱۸۹۹ با هنری کریستیان انگبرگ از واشینگتن ازدواج کرد.

او اولین کنسرت خود را به عنوان نوازنده ویلون در سال ۱۹۰۳ در کپنهاگ در یک تور اروپایی به اجرا گذاشت. در سال ۱۹۰۴ در نیویورک کنسرت اجرا کرد و سپس برای اجرای برنامه به آمریکا رفت.
در سال ۱۹۱۲ مجدداً به بلینگهام برگشت و در مدرسه شروع به تدریس کرد.

او برای ارکستری در شهر بلینگهام ۸۵ عضو سازماندهی کرد. در سال ۱۹۱۴ او کنسرت خود را افتتاح کرد.

از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۴ او رهبر ارکستر سمفونیک سیاتل بود، ارکستری که برای آموزش و پرورش نوازندگان جوان و دانشجویان تأسیس شده بود.

منابع
-----

1. ↑  Saerchinger (1918)

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Mary Davenport Engberg». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۶ مارس ۲۰۱۸.

پیوند به بیرون
--------------

* Saerchinger, César (1918). *International Who's Who in Music and Musical Gazetteer* (first ed.). New York: Current Literature Publishing Company. OCLC 17708931. Entry **Engberg, (Mme) M. Davenport**
* Knighton, Elizabeth (2008). *We Shall Play Music: Mary Davenport Engberg as a Pioneering Conductor and Educator in the Pacific Northwest*. M.A. thesis. University of Washington.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان
* ایالات متحده آمریکا

 |
**مرکز برنامه‌های کاربردی نیروی هوایی** آمریکا (انگلیسی: Air Force Technical Applications Center) یا (AFTAC)، مستقر در پایگاه هوایی پاتریک، FLA، یک سازمان مراقبتی است که زیر مجموعه آژانس اطلاعاتی نظارت و شناسایی نیروی هوایی آمریکا قرار دارد. مأموریت آن نظارت بر تهدیدات هسته‌ای همه کشورها است. این کار از طریق سیستم‌های تشخیص لرزه ای، هیدروآکوستیک و سنجش ماهواره‌ای انجام می‌شود..

مأموریت
-------

مأموریت AFTAC تشخیص انفجارات هسته‌ای (NUDETs) در هر نقطه از جهان است: زیر زمین، در آب، سطح زمین، فضای آزاد و در فضا. شبکه جهانی نظارت به عنوان سیستم تشخیص انرژی اتمی ایالات متحده (USAEDS) اطلاق می‌گردد. هدف این شبکه عظیم، حصول اطمینان از پایبندی کشورهای امضاکننده معاهدات مختلف هسته‌ای به مفاد توافقات است.

تشخیص‌های قابل توجه
-------------------

### چین

در ۱۶ اکتبر ۱۹۶۴، AFTAC یک آزمایش جوی چینی را کشف کرد.

### غرق شدن زیردریایی K-129 شوروی

در ۱۱ مارس ۱۹۶۸، علائم صوتی دو رویداد مخرب گسترده توسط چهار ایستگاه هیدروآکوستیک AFTAC در جزیره میدوی واقع در اقیانوس آرام؛ کانیوهی واقع در اوهایو؛ جزیره ویک و انیوتوک و در ایداک واقع در آلاسکا شناسایی و ثبت شد. این تشخیص و محل‌یابی باعث کشف لاشه زیردریایی کلاس "K-129" شوروی شد.

### هند

اولین آزمایش هسته‌ای هند، در ۱۸ مه ۱۹۷۴ توسط AFTAC شناسایی شد.

### پاکستان

AFTAC اولین آزمایش از پنج آزمایش هسته‌ای پاکستان در ۲۸ مه ۱۹۹۸، با یک آزمایش هسته‌ای دیگر در ۳۰ مه ۱۹۹۸، را چند روز پس از چند آزمایش هند تشخیص داد.

### کره شمالی

AFTAC تست هسته‌ای کره شمالی را در سال ۲۰۰۶ تأیید کرد.

جستارهای وابسته
---------------

* پایگاه نیروی هوایی پاتریک
* جزیره دیه‌گو گارسیا
* هارپ

منابع
-----

1. ↑  "This Week in PACAF and USAF history" (PDF). U.S. Air Force. 13 September 2008. Archived from the original (PDF) on 21 July 2011. Retrieved 19 January 2009.
2. ↑  Polmar, Norman; White, Michael (2010). *Project Azorian: the CIA and the Raising of the K-129*. Annapolis, Md.: Naval Institute Press. ISBN 978-1-59114-690-2.
3. ↑  Sellers, Laurin (16 October 2008). "Brevard unit checks nukes". *Orlando Sentinel*.

پیوند به بیرون
--------------

* Air Force Technical Applications Center fact sheet
* U.S. National Data Center
* Air Force Technical Applications Center at Federation of American Scientists
* Long Range Detection Alumni Association
صفحهٔ نخست اتود لاکامپانلا (نسخهٔ ۱۸۵۱). به نت ر دیز تکرار شونده که نواختن آن نیازمند پرش دست راست است توجه کنید.

|  |  |
| --- | --- |
|  | 
«لا کامپانلا»

اجرای لا کامپانلا

---

 |
| *آیا مشکلی با شنیدن این پرونده دارید؟ راهنمای رسانه را ببینید.* |

**لاکامپانِلا** (به ایتالیایی La Campanella) به معنی زنگ کوچک و نامی‌است که فرانتس لیست به موومان سوم از ویولن کنسرتوی شمارهٔ ۲ نیکولو پاگانینی، ویولن‌نواز استثنایی، ایتالیایی داد. وجه تسمیهٔ آن این است که صدای یک زنگ کوچک در سراسر قطعه به گوش می‌رسد و با ویولن همراهی می‌کند. لیست بر اساس این قطعه اتود لاکامپانلای خود را در سُل‌دیز مینور برای پیانو نوشت و در آن به دو تکنیک پرش دست و نیز تریل برای انگشتان ضعیفتر به طرز اساسی می‌پردازد.

این اتود سومین اتود از اتودهای شش‌گانهٔ پاگانینی است. مانند سایر اتودهای شش‌گانه دو نسخه دارد که نسخهٔ اول سال ۱۸۳۸ انتشار یافت و نسخهٔ دوم سال ۱۸۵۱. نیز همچون دیگر اتودهای شش‌گانه نواختن نسخهٔ نخست از نسخهٔ دوم دشوارتر است. به‌طور کلی این قطعه حتی نسخهٔ دوم آن از قطعات دشوار و (ویرچوئوسیک) پیانو به حساب می‌آید و بعضاً به عنوان آنکور در رسیتالها به کار می‌رود. لاکامپنلای فرانتز لیست در حقیقت، سخت‌ترین اتود پیانو برای دست راست است که با تکنیک تریل به همراه جهش‌های گسترده و فواصل بلند دولاچنگ نوشته شده‌است

این اتود به دلیل شناخته‌شدن به عنوان یکی از دشوارترین قطعاتی که تاکنون برای پیانو نوشته‌شده است مشهور است که نیازمند واکنش‌های سریع و بسیار بالای دست راست است. دست راست نوازنده نیازمند طی فواصل بلند میان هر اکتاو است. به طور کلی و در حالت استاندارد، این‌گونه جهش‌ها نیازمند چابکی انگشتان ضعیف‌تر دست است و می‌تواند مهارت و چابکی آنها را نیز به مرور افزایش دهد.

یادداشت‌ها
----------

1. ↑  از مجموعهٔ اتودهای شش‌گانهٔ پاگانینی

پانویس
------

1. 1 2  "La campanella" (به انگلیسی). Encyclopædia Britannica. Retrieved 3 August 2013.
2. ↑  Ben Arnold, *The Liszt Companion*, 2002, p. 101: "By far, the most performed of these studies is the revised version of La campanella with its engaging wide leaps, ..."
3. ↑  Alan Walker, *Reflections on Liszt*, 2005, p. 30: "The five Paganini caprices, plus a free arrangement of "La campanella" which also appeared in 1838, later formed the six Études d'exécution transcendente d'après Paganini. "
4. ↑  editor Richard Taruskin, *Oxford History of Western Music*, 5-book set, 2009: "Besides a streamlined version of La campanella, the set included five of Paganini's Caprices freely transcribed, including two of these given above in Ex. 5–1a. Liszt's versions are shown in Ex. 5–5."
5. ↑  Maddy Shaw Roberts (8 February 2019). "These are the hardest pieces ever written for the piano". *Classic FM*. Retrieved 28 August 2019.

منابع
-----

*Grandes Études de Paganini (S141)*, LisztWorks.com (انگلیسی) \*
**مرکز انتقال نفت تنگ فنی** یا **تلمبه‌خانه تنگ فنی** مهم‌ترین واحد پمپاژ نفت و فراورده‌های نفتی، در میان ۱۷۵ واحد پمپاژ مواد نفتی در ایران است. این مرکز در جنوب شرقی شهرستان پلدختر واقع است و جزء نقاط استراتژیک خطوط انتقال نفت ایران است

مشخصات
------

این مرکز در سمت غربی رشته کوه زاگرس و در حدود ۲۰ کیلومتری جنوب پل دختر قرار گرفته‌است. مرکز انتقال نفت تنگ فنی در سال ۱۳۳۸ و در زمینی به مساحت ۱۸ هزار متر مربع در ارتفاع ۵۸۲ متری از سطح دریا تأسیس شد.
در سال ۱۳۸۹ طرح گازرسانی به این مرکز افتتاح شد.

وظایف
-----

این مرکز که دومین تلمبه خانه خاورمیانه است نفت پالایشگاه تهران، پالایشگاه اراک و پالایشگاه کرمانشاه را تأمین می‌کند. این مرکز روزانه ۶۰۰ هزار بشکه نفت خام و فراورده‌های نفتی را از طریق مراکز انتقال نفت منطقه لرستان به این پالایشگاه‌ها منتقل می‌کند.
این مرکز نفت‌خام را از مرکز انتقال نفت شهید زنگنه (سبزآب) منطقه خوزستان دریافت و آن را به مرکز انتقال نفت آسار پمپاژ می‌کند. همچنین دریافت فراورده از مرکز انتقال نفت بیدرویه (منطقه خوزستان) و انتقال آن به مرکز انتقال نفت پل باباحسین از دیگر وظایف این مرکز است.

بمباران در زمان جنگ
-------------------

این مرکز به دلیل اهمیت بسیار زیادش، در زمان جنگ ایران و عراق بارها توسط جنگنده‌های عراقی بمباران شد. این مرکز مورد ۵۲ حمله مستقیم و ۱۲ بمباران مؤثر قرار گرفت که در جریان این حملات ۱۸ نفر در این مرکز جان باختند. آخرین حمله هوایی عراق به ایران که پس از پذیرش قطعنامه صورت گرفت به این مرکز انتقال نفت بود.[]

جستارهای وابسته
---------------

* راه افتخار

منابع
-----

1. ↑  «منطقه لرستان - مرکز انتقال نفت تنگ فنی». شرکت خطوط لوله و مخابرات ایران.[*پیوند مرده*]
2. ↑  «۸ سال وضعیت قرمز در تنگ فنی». نفت نیوز. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ مارس ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۳ آوریل ۲۰۱۳.
3. ↑  «طرح گازرساني به مرکز انتقال نفت تنگ فني پلدختر افتتاح شد». ایرنا.[*پیوند مرده*]
4. ↑  «تلمبه خانه تنگ فنی پلدختر، دومین تلمبه خانه خاورمیانه است». خبرگزاری موج. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰ مارس ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۳ آوریل ۲۰۱۳.
5. ↑  «اهالی روستاهای حاشیه خطوط نفت تنگ فنی خواستار رفع مشکلات ناشی از نشت موادنفتی دراین منطقه شدند». ایرنا.[*پیوند مرده*]
**مجید چیزفهم دانشمندیان** (زاده ۱۳۳۵ - شیراز) رئیس انجمن خوشنویسان شیراز و دارای نشان درجه یک هنری در رشته خوشنویسی است.

زندگی‌نامه
----------

مجید چیزفهم دانشمندیان در سال ۱۳۳۵ در شیراز متولد شد. او همزمان با اخذ مدرک دیپلم رشته برق قدرت از هنرستان نمازی شیراز در سال ۱۳۵۱ فراگیری هنر خوشنویسی را نیز نزد استاد حمید دیرین آغاز کرد. او تحصیلات دانشگاهی خود را در در رشته برق قدرت ادامه داد و در سال ۱۳۷۱ از مرکز آموزش عالی فنی مهندسی شهید با هنر شیراز لیسانس گرفت.  

چیزفهم دانشمندیان پس از فراگیری خط نستعلیق نزد استاد دیرین در سال ۱۳۶۰ با موافقت او به تدریس و آموزش این خط در شیراز پرداخت. او سپس یادگیری خط ثلث را نزد استادمحمد حسینی موحد در قم به صورت مکاتبه ای ادامه داد و همچنین یادگیری خط نستعلیق را نزد استاد غلامحسین امیرخانی به پایان رساند و در سال ۱۳۹۱ با تأیید شورای ارزشیابی هنری به درجه استادی رسید. او در اسفند ماه همین سال (۱۳۹۱) با موافقت شورای ارزشیابی هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی درجه یک هنری را در رشته خوشنویسی دریافت کرد.

فعالیت‌ها
---------

مجید چیزفهم دانشمندیان از سال ۱۳۶۰ همزمان با تدریس، در انجمن خوشنویسان شیراز به فعالیت اجرایی نیز پرداخت و تا سال ۱۳۷۴ در پست‌های مسئول امور مالی، مسئول واحد آموزش، مسئول واحد فرهنگی و تبلیغات فعالیت کرد. او در سال ۱۳۷۴ پس از درگذشت استاد حمید دیرین به سمت رئیس انجمن خوشنویسان شیراز منصوب شد. چیزفهم دانشمندیان همچنین مدیر مسئول نشریه تخصصی خوشنویسی «کلک دیرین» و عضو منتخب شورای عالی انجمن خوشنویسان ایران از سال ۱۳۷۵ است. چیزفهم دانشمندیان توسط مجامع نمایندگان انجمن‌های ایران در سمت‌های نائب رئیس شورای عالی و عضو کمیسیون آموزشی و رئیس کمیسیون فرهنگی و هنری نیز منصوب شده‌است. او در حالی که رئیس هنرستان شهید دستغیب شیراز بود در سال ۱۳۸۴ بازنشسته شد و از آن سال با تأسیس آموزشگاه هنری سوده و همچنین ریاست انجمن خوشنویسان شیراز به فعالیت فرهنگ و هنری ادامه می‌دهد. چیزفهم دانشمندیان عضو انجمن یاران یکشنبه شیراز است.

آثار
----

آثار هنری مجید چیزفهم دانشمندیان در هنر خوشنویسی تاکنون در نمایشگاه‌های مختلف از جمله نمایشگاه انفرادی خط ثلث در سال ۱۳۶۸ همچنین شرکت در نمایشگاه‌های جمعی تهران، شیراز، اصفهان، کیش، مشهد، ایلام، رشت، بابل، آباده، مُهر و … در سال۱۳۸۳در نمایشگاه آثار هنری شهر پاریس در کشور فرانسه به نمایش گذاشته شده‌است. خطوط بسیاری از کتیبه‌ها و آثار هنری مبلمان شهری شهر شیراز از جمله کتیبه آرامگاه حافظ،، سنگ قبر عمام، متون سنگ قبر مشاهیر فارس از جمله حسن امداد، نورالدین رضوی سروستانی، علیرضا شاهپور شهبازی، کتیبه سنگی بنیاد قلب فارس، کتیبه آرامگاه خواجوی کرمانی، کتیبه واقع در بیمارستان کوثر شیراز، کتیبه آرامگاه سعدی و … از آثار این هنرمند خوشنویس است.

نگارخانه چیزفهم دانشمندیان
--------------------------

در ۱۹ خرداد ماه ۱۳۹۶ با حضور استاندار فارس نگارخانه ای در مجمتع فرهنگی واقع در کوی زهرا (چهارراه ایثار)، مجید چیزفهم دانشمندیان نام گرفت.

منابع
-----

1. 1 2  [*پیوند مرده*]
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
Place in 23x15px|border |alt=|link= السالوادور
**سان میگوئل** (به انگلیسی: San Miguel) یک شهر در شرق السالوادور و سومین شهر پرجمعیت آن است. این شهر در ۱۳۸ کیلومتری شرق سان سالوادور قرار دارد. سان میگوئل مرکز استان سان میگوئل است ه در سال ۲۰۱۷ دارای جمعیت ۵۱۸٬۴۱۰ نفری بود.

تاریخچه
-------

لوئیس د موسکوسو آلوارادو کاشف اسپانیایی در تاریخ ۸ مه ۱۵۳۰ روستایی به نام سان میگوئل د لا فرنترا (سنت مایکل مرزی) بنا نهاد. در سال ۱۵۸۶ این روستا به یک شهر تبدیل شد.  

در سال ۱۶۵۵ فوران آتشفشانی تمام شهر را نابود کرد که با توجه به افسانه‌ها ویرانی‌ها بسیار شدید بود.

اقتصاد
------

این شهر مرکز مهم کشاورزی، صنایع نساجی و شیمیایی السالوادور بوده است. از اوایل قرن بیستم، بخش خدمات، به خصوص خدمات بهداشتی و درمانی، به میزان قابل توجهی افزایش یافته است که منجر به سرمایه‌گذاری قابل توجهی در بخش خصوصی در بیمارستان‌ها و مراکز خرید در شهر می‌شود. انتظار می‌رود که درآمد و ثروت نیمی از شرق کشور پس از مشاغل جدید و کسب و کارهای مرتبط با توسعه پورتو لا آنیون افزایش یابد.

آموزش
-----

تعداد زیادی موسسه آموزشی به صورت عمومی و خصوصی در شهر وجود دارد که برخی از آن‌ها از قدیمی‌ترین مراکز آموزشی کشور به حساب می‌آیند. شعبه‌ای از دانشگاه السالوادور در این شهر قرار دارد.

ورزش
----

زیرساخت‌های ورزشی سان میگوئل از ابتدای دهه گذشته توسعه و مدرن سازی قابل توجهی داشته است. مراکز اصلی ورزش عبارت‌اند از استادیوم فوتبال ملی "خوان فرانسیسکو بارزا"، "پولی دپورتیو دون بوسکو" و ورزشگاه چارلیکس.

فرهنگ
-----

در ماه نوامبر، سان میگوئل جشن‌های شهری خود را به افتخار "نئسترا سینرا د لا پاز" (بانوی صلح ما) جشن می‌گیرد، کارناوال سان میگوئل که رویداد نهایی و اصلی است که در آخرین شنبه ماه رخ می‌دهد. به گزارش رسانه‌های محلی با حضور ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر برگزار می‌شود. این بزرگترین جشنواره سرگرمی، موسیقی و غذا در السالوادور و یکی از بزرگترین‌ها در آمریکای مرکزی محسوب می‌شود. کارناوال از سال ۱۹۵۹ آغاز شده است. در حال حاضر این سنت همچنان منعکس کننده رشد شهر و یکی از موتورهای اقتصادی آن است.  

سن میگوئل برای زندگی شبانه در کنار خیابان روزولت مشهور است، خیابان اصلی که شهر را به نصف تقسیم می‌کند. یکی از آن بخش‌ها شامل مکان‌هایی است که از لحاظ تاریخی نظیر کلیسا، سالن تئاتر و ساختمان شهرداری در آن قرار دارد. نیمه دیگر شامل محله‌های جدید به نام کولونیاس است.

نگارخانه
--------

* خیابان روزولت خیابان روزولت
* بیمارستان سان فرانسیسکو بیمارستان سان فرانسیسکو
* کلیسا کلیسا
* خیابانی در سان میگوئل خیابانی در سان میگوئل

منابع
-----

* «سان میگوئل». لونلی پلنت. دریافت‌شده در ۱۴ فوریه ۲۰۱۹.
* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «San Miguel, El Salvador». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۴ فوریه ۲۰۱۹.
**مرتضی انواری** (۱۳۱۰-۱۳۸۹) استاد دانشگاه و بنیان‌گذار مدرسه عالی کامپیوتر در ایران بود.

مرتضی انواری در تهران به دنیا آمد و فرزند بزرگ خانواده بود. در سال ۱۳۲۸ از دبیرستان البرز دیپلم گرفت. وی تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته فیزیک در دانشکده علوم دانشگاه تهران و در رشته ریاضیات در دانشگاه ایلینوی در اوربانا شامپاین انجام داد.

او پس از پایان تحصیلاتش به تدریس در دانشگاه ایالتی اوهایو و سپس در دانشگاه بریتیش کلمبیا پرداخت. در سال ۱۳۴۷ به ایران آمد و استاد و نخستین رئیس دانشکده ریاضی دانشگاه صنعتی آریامهر شد.

«مرکز تعلیمات عمومی» که درس‌هایی در زمینه علوم انسانی عرضه می‌کرد در سال ۱۳۵۱ زیر نظر او در دانشگاه صنعتی پایه‌گذاری شد. احمد شاملو، محمد مقدم، ژاله ژوبین-خادم، رضا داوری، اسماعیل خویی، ماه‌منیر شادنوش، هادی شفائیه، هرمز فرهت، هانیبال الخاص، ایران دررودی، و فرهاد نعمانی از مدرسان و استادانی بودند که هر یک مدتی در این مرکز در دانشگاه صنعتی به تدریس پرداختند. 

در ۱۳۵۲ مدرسه عالی کامپیوتر به ابتکار و به ریاست او در تهران گشایش یافت.

انواری در ۱۳۵۸ به آمریکا رفت و در دانشگاه ایالتی میشیگان، دانشگاه ایالتی کالیفرنیا و نیز دانشگاه کالیفرنیا در برکلی به تدریس پرداخت. او مدتی نیز استاد پژوهشگر مدعو در موسسه هانری پوانکاره در پاریس بود.

مرتضی انواری در آذر ۱۳۸۹ در المپیا در ایالت واشینگتن درگذشت.

منابع
-----

* مکاتبات با فریدون هژبری و شیوا فرهمند راد

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد افراد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**مرتضی باباخانی** (۱۳۱۸ در قصر شیرین – آبان ۱۳۶۳ در تهران) فعال سیاسی دوران حکومت پهلوی و جمهوری اسلامی و عضو حزب توده ایران بود. وی در دوران حکومت پهلوی ۹ سال را در زندان گذراند و پس از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ در آبان ۱۳۶۳ در جریان دستگیری سراسری اعضای حزب توده دستگیر و در اثر شکنجه در زندان کشته‌شد.

زندگی
-----

مرتضی باباخانی در سال ۱۳۱۸ در قصر شیرین در استان کرمانشاه در خانواده‌ای با مذهب یارسان به دنیا آمد. فعالیت سیاسی خود را در همین شهر و در دهه‌ی ۱۳۳۰ آغاز کرد. باباخانی نخستین بار در اوایل فروردین سال ۱۳۴۹ در تهران توسط ساواک دستگیر و به زندان اوین و سپس زندان قصر منتقل شد و تحت شکنجه قرار گرفت. گفته می‌شود که وی یکی از کسانی بوده‌است که توسط عباس شهریاری به ساواک لو داده شده‌است. باباخانی طی همان دستگیری پس از چندی از طرف سپهبد ضیاء فرسیو به اعدام محکوم شد. با این حال چندی طول نکشید که فرسیو طی عملیاتی توسط چریک‌های فدایی خلق کشته‌شد. دادگاه تجدید نظر توسط فرد دیگری برگزار شد و مرتضی باباخانی این بار با یک درجه تخفیف به حبس ابد محکوم شد. باباخانی در سال ۱۳۵۱ به دلیل مشارکت در اعتصاب زندانیان به زندان وکیل‌آباد مشهد تبعید شد. وی در آنجا با رضا شلتوکی از رهبران حزب توده ایران که وی نیز کرمانشاهی بود هم‌بند بود.

مرتضی باباخانی تا سال ۱۳۵۷، مدت ۹ سال را در زندان گذراند و با آغاز شورش‌های عمومی به همراه دیگر زندانیان سیاسی آزاد شد. باباخانی بار دیگر به قصر شیرین بازگشت و ضمن همراهی با اعتراضات در این شهر در ماه‌های آخر انقلاب، در آن‌جا یک کتاب‌فروشی باز کرد. اما فضای خفقان‌آور کرمانشاه و شهرهای اطراف و به ویژه قصرشیرین در آن سال‌ها بر کار وی تأثیر گذاشت و نهایتاً کتاب‌فروشی وی توسط گروه‌های مذهبی آتش زده‌شد و خودش نیز دستگیر و دوباره به اعدام محکوم شد. با این حال مسئولان حزب توده که هنوز امکان فعالیت داشتند برای آزادی وی تلاش کرده و موفق به آزادی وی شدند. باباخانی از سوی حزب به تهران فراخوانده شد و در تهران به فعالیت‌هایش ادامه داد. وی نهایتاً در دستگیری سراسری اعضای حزب توده در آبان سال ۱۳۶۲ در منزل خود دستگیر و به زندان اوین منتقل شد و برای اخذ اعتراف تحت فشار و شکنجه قرار گرفت. وی نهایتاً در جریان این شکنجه‌ها به همراه چند تن دیگر از اعضای دستگیرشده‌ی توده در زندان کشته‌شد.

پانویس
------

1. 1 2 3  پایگاه اینترنتی حزب توده ایران؛ *بیوگرافی رفیق شهید مرتضی باباخانی (مشهور به بابا)*؛ بازدید در ۲ سپتامبر ۲۰۱۵.
2. ↑  بی‌بی‌سی فارسی؛ *شهریاری: جاسوس ساواک در حزب توده*، نوشته‌ی علی امینی نجفی؛ بازدید در ۲ سپتامبر ۲۰۱۵.
3. ↑  پایگاه اینترنتی پژواک ایران؛ *ادیت پیاف Edith Piaf، گنجشکک اشی‌مشی*؛ بازدید در ۲ سپتامبر ۲۰۱۵.
4. ↑  سایت اطلاع‌رسانی انقلاب اسلامی؛ *اقدام به دادن شعار در گورستان شهر قصرشیرین، ۲۳ آذر ۱۳۵۷*؛[*پیوند مرده*] بازدید در ۲ سپتامبر ۲۰۱۵.
5. ↑  پایگاه اینترنتی راه توده؛ *یادداشتی هائی از زندان دهه ۶۰: آنها که تا پای جان به راه حزب و انقلاب رفتند*؛ بازدید در ۲ سپتامبر ۲۰۱۵.
6. ↑  نه زیستن، نه مرگ: وبسایت ایرج مصداقی؛ *فراز و نشیب حزب توده در دهه‌ی ۶۰*؛ بازدید در ۲ سپتامبر ۲۰۱۵.
**لشکر دهم پیاده‌نظام لهستان** (لهستانی: 10. Dywizja Piechoty) واحدی از ارتش لهستان بود که در دوران میان دو جنگ جهانی از نیروهای پیشین لشکر ۴ تفنگداران لهستان ایجاد گشت. مقر اصلی این لشکر در شهر ووچ قرار داشت و در سال ۱۹۳۹ به عنوان بخشی از سپاه ووچ وظیفه دفاع از نواحی بالا دست رود وارتا را به عهده داشت.

از نخستین ساعت آغاز تهاجم آلمان به لهستان در ۱ سپتامبر ۱۹۳۹ لشکر دهم پیاده‌نظام تحت حمله سنگین ارتش هشتم (ورماخت)ارتش هشتم ورماخت که از همراهی نیروی هوایی و توپخانه بهره‌مند بود قرار گرفت. نیروهای لهستانی تا ۳ سپتامبر توانستند از مواضع خود دفاع کنند اما با افزایش فشار به سمت شراتس عقب نشستند که به دلیل ضعف سازماندهی و نبود ارتباطات نتوانستند به خوبی عقب‌نشینی را هدایت کنند. با رسیدن لشکر دهم و بیست وچهارم پیاده‌نظام آلمان نبرد سنگینی میان طرفین رخ داد و نهایتاً در ۸ سپتامبر این لشکر متلاشی گشت. تنها قسمتی از سربازان در حوالی اوتووتسک توانستند خود را به پشت رود ویستولا برسانند.

ایجاد دوباره
------------

در ادامه جنگ جهانی دوم حداقل سه لشکر به نام لشکر دهم پیاده‌نظام ایجاد گشتند. نخستین بار واحدی با این نام در ارتش آندرس واقع در شوروی ایجاد گشت که پیش از تخلیه این یگان از طریق ایران منحل شد. دومین بار ارتش میهنی دست به ایجاد واحدی با این نام زد و سومین بار لشکر دهم پیاده‌نظام به عنوان جزوی از ارتش دوم لهستان در نیروهای مسلح لهستان در شرق ایجاد گشت. پس از آن و در ارتش خلق لهستان این لشکر به لشکر دهم زرهی تبدیل گشت.

منابع
-----

* Tadeusz Jurga: Wojsko Polskie. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 7, Regularne jednostki Wojska Polskiego w 1939. Organizacja, działania bojowe, uzbrojenie, metryki związków operacyjnych, dywizji i brygad. Warszawa, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1975.
* Lech Wyszczelski: Wojsko Polskie w latach 1918-1921. Warszawa: Wydawnictwo Neriton, 2006. شابک ‎۸۳−۸۹۷۲۹−۵۶−۳.
* Zdzisław Jagiełło: Piechota Wojska Polskiego 1918-1939. Warszawa: Bellona, 2007. شابک ‎۹۷۸−۸۳−۱۱−۱۰۲۰۶−۴.
* Almanach oficerski, praca zbiorowa, Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy, Warszawa 1923.
* Księga chwały piechoty, komitet redakcyjny pod przewodnictwem płk. dypl. Bolesława Prugara Ketlinga, Departament Piechoty MSWojsk, Warszawa 1937-1939. Reprint: Wydawnictwo Bellona Warszawa 1992.
***سد در بندهش*** یا ***صد در بندهش*** نام کتابی است در حدود ۲۲۰۰۰ کلمه در تعالیم و شعائر و مناسک و شایست و ناشایست‌های دینی زرتشتی و برخی باورهای عامیانه که ریشه در معتقدات دینی دارد. این کتاب به صد بخش تقسیم شده و هر بخش موضوعی و مشتمل بر چند بند و گاه چند عبارت است. این کتاب در سال ۱۹۰۹ میلادی همراه با کتاب مشابه دیگری به نام سد در نثر توسط جیوانجی جمشید جی مودی در بمبئی چاپ شد.

آغاز سد در بندهش چنین است: «این دفتر شایست ناشایست که بر مردمان فریضه باشد تا برخوانند نیک از بد بدانند آنچه در دین به مازدیسنان ایزد تعالی فرموده شرط خویش به جا می‌آورند تا فردا پشیمانی نباشد.» در وجه تسمیهٔ صد آورده‌اند که بنابه اعتقاد پیروان آیین زرتشتی این کتاب چون شهری با صد دروازه است که چون بهدینی یکی از دروازه‌ها را بیابد، از گناه خواهد رست و به بهشت خواهد رسید.

پانویس
------

1. ↑  شریفی، *فرهنگ ادبیات فارسی*، ۹۴۶.

جستارهای وابسته
---------------

* سد در نثر
* دین‌کرد
* شایست نشایست
* دینکردنامه

منابع
-----

* شریفی، محمد (۱۳۸۷). محمدرضا جعفری، ویراستار. *فرهنگ ادبیات فارسی*. تهران: فرهنگ نشر نو و انتشارات معین. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۴۴۳-۴۱-۸.
دکتر ورنر فون براون (سازنده موشک) در قیاس با موتور رانشی موشک ساترن ۵
بسته کامل فضاپیمای آپولو: سیستم پرتاب فرار، سفینه فرماندهی، سفینه خدمات، سفینه ماه‌نشین، آداپتور سفینه ماه‌نشین فضاپیما
**سترن ۵** (به انگلیسی: Saturn V) با ارتفاع بیش از ۱۱۰ متر تا سال ۲۰۲۲ به عنوان بلندترین موشک فضایی شناخته می‌شد.

پرتابهای سترن 5
سترن ۵ برای بردن فضاپیماهای آپولو به کره ماه طراحی و ساخته شده‌بود. این نوع موشک سیزده بار از مرکز فضایی کندی در فلوریدا بدون از دست دادن خدمه یا بار پرتاب شد. سترن ۵ بلندترین ، قدرتمندترین (ایجاد کننده بیشترین ضربه (فیزیک)) و سنگین ترین موشکی است که تاکنون (سال ۲۰۲۲) به وضعیت عملیاتی رسیده و رکورددار حمل سنگین ترین محموله به مدار نزدیک زمین با حمل باری به وزن ۱۴۰ هزار کیلوگرم هست. این محموله شامل مرحله سوم و سوخت و سفینه فرماندهی و خدمات آپولو و ماه‌نشین آپولو به ماه می‌شد.
تا به امروز ، سترن ۵ تنها حامل انسانها فراتر از مدار نزدیک زمین بوده‌است. در کل ۱۵ فروند از این موشکها ساخته شدند اما تنها ۱۳ فروند از آنها پرواز کردند. سه فروند دیگر نیز برای آزمایشهای زمینی ساخته شده بودند. در طی چهار سال از دسامبر ۱۹۶۸ تا دسامبر ۱۹۷۲، مجموعاً ۲۴ فضانورد، سه نفر از آنها دو بار، با این موشک به ماه پرتاب شدند.
ورنر فون براون مهندس ارشد و سرپرست تیم طراحی خانواده موشک‌های فضایی سترن (از سترن ۱ تا سترن ۵) بوده‌است. فون براون یکی از مهندسان ارشد صنایع موشکی آلمان بود که در پایان جنگ جهانی دوم تسلیم نیروهای آمریکایی شد و به همراه تعدادی دیگر از دانشمندان آلمانی برای کار روی صنایع موشکی در قالب پروژه عملیات گیره کاغذ و به‌طور مخفیانه به آمریکا آورده شد.

نگارخانه
--------

* 
* 
* 
*

پانویس
------

1. ↑  *Alternatives for Future U.S. Space-Launch Capabilities* (PDF), The Congress of the United States. Congressional Budget Office, October 2006, pp. X, 1, 4, 9
2. ↑  Thomas P. Stafford (1991), *America at the Threshold – Report of the Synthesis Group on America's Space Exploration Initiative*, p. 31

منابع
-----

Wikipedia contributors, "Saturn V," Wikipedia, The Free Encyclopedia,  (accessed February 5, 2008).

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ سترن ۵ موجود است. |

* اطلاعات در مورد موشک‌های ساترن

| * ن
* ب
* و
برنامه فضایی آپولو |
| --- |
| 
* ماموریت های شکست خورده با علامت † مشخص شده اند.

 |
| موشک های پرتاب | 
* جوی کوچک۲
* ساترن

 |  |
| فضاپیماها | 
* سفینه فرماندهی و خدمات آپولو
* ماه‌نشین آپولو

 |
| پیماینده فضایی | 
* ماه‌پیما

 |
| پروازهای آپولو | 

|  |  |
| --- | --- |
| بدون سرنشین | 
* اِی اس-۱۰۱
* اِی اس-۱۰۲
* اِی اس-۲۰۱
* اِی اس-۲۰۲
* آپولو ۴
* آپولو ۵
* آپولو ۶ †

 |
| سرنشین دار | 
* آپولو ۱ †
* آپولو ۷
* آپولو ۸
* آپولو ۹
* آپولو ۱۰
* آپولو ۱۱
* آپولو ۱۲
* آپولو ۱۳ †
* آپولو ۱۴
* آپولو ۱۵
* آپولو ۱۶
* آپولو ۱۷

 |
| تست های سیستم فرار | 
* کیو تی وی
* سیستم فرار سکو-۱
* اِی-۰۰۱
* اِی-۰۰۲
* اِی-۰۰۳
* سیستم فرار سکو-۱
* اِی-۰۰۴

 |
| پروازهای پگاسوس | 
* اِی اس-۱۰۳
* اِی اس-۱۰۴
* اِی اس-۱۰۵

 |

 |
| 
* همچنین ببینید : فهرست فضانوردان آپولو

 |

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ***سترن ۵*** موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد مرتبط با فضا یا پرواز فضایی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**محمدتقی بن میرزا محمد زکی علی‌آبادی مازندرانی** (متولد ۱۱۹۸ ه‍.ق علی‌آباد قائم شهر) درگذشتهٔ ۱۲۵۶ ه‍.ق تهران) ملقب به «صاحب دیوان» و معروف به «ملالی» و «آقا» شاعر و از فضلا و رجال دربار فتحعلی شاه و منشی‌الممالک آن بارگاه بود.

چون در محل روزگار بر او سخت گرفته بود و کارش رونقی نداشت، از مازندران به تهران آمد و به وسیله فتحعلی خان صبا به دربار فتحعلی شاه معرفی و ابتدا به سمت منشی مخصوص مشغول کار شد؛ و پس از سه سال به ریاست بیوتات سلطنتی منصوب گردید. او مورد اعتماد شاه بود و پیغامها و رسائل محرمانه شاه به وسیله وی ابلاغ می‌شد. چند سال بعد به وزارت زنجان منصوب شد و ده سال در آنجا ماند و پس از ده سال به امر شاه به تهران بازگشت و چندی بعد لقب "صاحبدیوان "یافت. اما چهار سال بعد (۱۲۴۸ ه‍.ق) به جرم اینکه دهی را بی فرمان پادشاه منشور کرده و به سیورغال مردی داده بود، معزول شد و میرزا تقی نوایی مازندرانی به جای وی منشی الممالک شد.

در قصائد و غزلیات، صاحب و صاحب دیوان تخلص می‌کرد. در آغاز جوانی ده سال وزارت عبدالله میرزا حاکم خمسه و سهروردو سجاس را داشت و به‌سال ۱۲۳۴ هجری قمری به تهران احضار شد و پادشاه وی را مقام منشی الممالک داد. دیوان او در حدود ۵۵۰۰ بیت است. وی بسال ۱۲۵۶ هجری قمری درگذشت. (فهرست کتابخانهٔ مدرسهٔ سپهسالار ج ۲ صص ۶۲۴–۶۲۵).
صاحب مجمعالفصحا گوید: در سفری که با فتحعلی شاه به فارس کرد، کوششی داشت که مؤلف را همراه خویش به طهران آورد ولی بواسطهٔ بعضی موانع مقدور نشد. آنجناب در خوبی اخلاق و نیکوئی صفات مستغنی از توصیف است و در نثر و نظم کمال قدرت را دارا بود و در فن قصیده سرائی بر پایهٔ استادان سلف رفته‌است. (از مجمعالفصحا ج ۲ ص ۲۹۸).

محمدتقی صاحب علی‌آبادی چند سال در زنجان به امر کارگزاری شاهزاده عبدالله میرزا، پسر فتحعلی شاه، مشغول بود و دو سالی هم وزارت محمدرضا میرزا، پسر فتحعلی شاه را در گیلان عهده‌دار بود. گفته‌اند که وی صاحب اخلاق حمیده و صفات پسندیده بود و نظمش دلکش و نثرش بیغش بود. تاریخی مختصر و مفید در شرح آباء و اجداد و روزگار فتحعلی شاه، از زبان وی، با انشای خود، به نام «ملوک الکلام» یا «رساله خاقانیه» نوشته‌است.

بعد از جلوس محمدشاه به سال ۱۲۵۰ هجری قمری علی‌آبادی در شوال آن سال مأمور شد از شاهزاده محمد قلی میرزا ملک آرا، فرماندار مازندران، که به تهران احضار شده و بیم آن می‌رفت که سرکشی کند، استقبال کند. او مأموریت خود را به خوبی انجام داد و بعد مأمور شیراز شد. در آنجا با وصال شیرازی الفت یافت و پس از سه سال به علت بیماری با اجازه شاه به تهران بازگشت و چندی نگذشت که دچار سکته و خانه‌نشین شد و به فلج پا و نابینایی گرفتار بود تا در جمادی الثانی سال ۱۲۵۶ هجری قمری درگذشت.

صاحب‌دیوان در شمار چند تن نویسندهٔ طراز اول صدر حکومت قاجاریه‌است. قائم مقام در منشآتش از او به احترام نام می‌برد و در نویسندگی به استادیش می‌ستاید.

منابع
-----

1. ↑
2. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۴ مارس ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۶ نوامبر ۲۰۱۹.
3. ↑
Place in 23x15px|border |alt=|link= جمهوری آفریقای مرکزی
**لوبای** **(Lobaye)** یکی از استان‌های ۱۶ گانه کشور آفریقای مرکزی می‌باشد که در بخش جنوب غربی این کشور واقع شده‌است.

مرکز این استان شهر امبایکی می‌باشد.

شهرهای مهم
----------

پس از امبایکی که مرکز این استان و پرجمعیت‌ترین شهر آن است، شهر بُودا در شمال استان و شهر مونگومبا در جنوب و در ساحل رودخانه اوبانگوئی اهمیت بیشتری دارند.

شهرستان‌ها
----------

این استان به سه شهرستان تقسیم شده‌است:

* ۱– شهر امبایکی، مرکز استان
* ۲– بُودا
* ۳– مونگومبا

همسایگان
--------

استان لوبای از استان‌های مرزی کشور آفریقای مرکزی می‌باشد و از جنوب با دو کشور کنگو و زئیر(جمهوری دمکراتیک کنگو) همسایه‌است.

همچنین در بین دیگر استان‌های آفریقای مرکزی از شمال غربی با استان مامبر کادی، از شمال شرقی با استان اومبلامپوکو و از سمت غرب با ناحیه اقتصادی سانگا امبیری همسایه می‌باشد.

منابع
-----

* Lobaye

| * ن
* ب
* و
تقسیمات کشوری جمهوری آفریقای مرکزی |
| --- |
| استان‌ها | امبومو ·  امبومو علیا ·  اومبلامپوکو ·  اوواکا ·  اوهام ·  اوهامپونده ·  بامینگو-بانگوران ·  کوتو سفلی ·  کوتو علیا ·  کومو ·  لوبایه ·  مامبر کادی ·  نانامامبر ·  واکاگا | پرچم آفریقای مرکزی |
| استان‌های اقتصادی | ناناگربیزی ·  سانگا امبیری |
| منطقه مستقل | بانگوئی |
Village
**لوئن** (به انگلیسی: Loen) دهکده‌ای مربوط به شهرداری استراین در بخش سان آگ فیوردین در نروژ می‌باشد. این دهکده واقع در بخش داخلی ناحیه نوردفیورد می‌باشد. لوئن تقریباً ۶ کیلومتر در شمال الدن و ۱۱ کیلومتر در جنوب شرقی استراین قرار دارد. دریاچه لاوتنت در جنوب شرقی لوئن قرار دارد. هتل الکساندرا در سال ۱۸۸۴ در لوئن افتتاح شد.

تاریخچه
-------

لوئن خانهٔ چندی از قدیمی‌ترین مزارع نروژ همانند *ستین* (Sæten)، *تیفین* (Tjugen) و *لوئن* است. این مزارع زمانی حتی پیش‌تر از شروع مسیحیت ساخته شده بودند. بیشتر نقاط دره لوئن توسط سقوط صخره‌ها در سالهای ۱۹۰۵ و ۱۹۳۶ از بین رفته بودند که باعث ساختن امواج بسیار بزرگی شدند که بیشتر خانه‌ها و مزارع را با خود انتقال داد و باعث مرگ ۱۳۵ نفر گردید.

جاذبه‌ها
--------

لوئن به دلیل موقعیت کوهستانی و سرسبزش همانند دیگر نقاط نروژ از جاذبه‌های دیدنی بسیاری برخوردار است. تعدادی از این جاذبه‌ها شامل تیندف‌جلبرین، رمنفیل‌فاسن کوه‌های اسکالا و پارک ملی جاستدالسبرین می‌باشد.

نگارخانه
--------

* نمایی از لوئننمایی از لوئن
* دریاچه لاوتنتدریاچه لاوتنت
* لوئن به همراه هتل الکساندرالوئن به همراه هتل الکساندرا
* کلیسای لوئنکلیسای لوئن

پانویس
------

1. ↑  Loen, Audun. "Garden Loen i historisk perspektiv" (به نروژی). Retrieved 25 June 2008.
2. ↑  "Lodals-ulukkene" (به نروژی). NRK Sogn og Fjordane.

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ لوئن موجود است. |
***لا آرژانتینا*** (اسپانیایی: La Argentina‎) شعری متعلق به سال ۱۶۰۲ میلادی است که توسط مارتین دل بارکو سنتنرا نوشته شده‌است. نام کامل این شعر که به محتوای آن اشاره دارد، ***فتح آرژانتین و ریو د لا پلاتا، همراه با رویدادهای دیگر در پادشاهی پرو، توسمان و ایالت برزیل*** (اسپانیایی: Argentina y conquista del Río de la Plata, con otros acaecimientos de los reinos del Perú, Tucumán y estado del Brasil‎) است.

*مارتین دل بارکو سنتنرا* (به اسپانیایی: Martín del Barco Centenera) یک کشیش بود که وارد ریو د لا پلاتا شد تا *خوان ارتیز د ساراته* (به اسپانیایی: Juan Ortiz de Zárate) را همراهی کند. او بیست و چهار سال در مناطق مختلف سرگردان در پی او بود و تجارب خود از این سنوات را در شعر مذکور بیان کرده‌است. شعرهای وی مخلوطی از وقایع تاریخی واقعی و قصه‌های تخیلی، مانند انسان به شکل ماهی، را شامل هستند. این اثر با بیش از ده هزار بیت شعر به نگارش درآمده و در بیست و چهار فصل تقسیم شده‌است. نخستین بار در سال ۱۶۰۲ میلادی نسخه‌ای از آن در لیسبون پرتغال چاپ و منتشر شد.

این شعر یکی از نخستین مکتوباتی شناخته شده‌است که از نام آرژانتین، با کاربرد امروزی آن، استفاده کرده‌است.

کتابشناسی
---------

* Abad de Santillán, Diego. *Historia Argentina* (به اسپانیایی). Buenos Aires: TEA (Tipográfica Editora Argentina). p. 287.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «La\_Argentina\_(poem)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۷.
* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «La\_Argentina». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای اسپانیایی*، بازبینی‌شده در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۷.

درگاه:ادبیات
**سایه‌گریزی** یا اجتناب از سایه (انگلیسی: Shade avoidance) یا (SAS)، مجموعه‌ای از پاسخ‌ها و واکنش‌هایی است که گیاهان هنگام قرار گرفتن در سایهٔ گیاه یا گیاهان دیگر از خود نشان می‌دهند. این واکنش‌ها اغلب شامل بی‌رنگی، تغییر زمان گلدهی، افزایش رشد رأسی و تغییر در تقسیم منابع است. مجموعهٔ این پاسخ‌ها به‌طور خلاصه **سندرم اجتناب از سایه** (SAS) نامیده می‌شود.

پاسخ‌های *سایه‌گریزی* با شدت‌های متفاوت و در یک رشته‌واکنش پیوسته صورت می‌گیرد. بیشتر گیاهان نه *سایه‌گریزهای* شدید و نه سایه‌صبور هستند، اما ترکیبی از دو استراتژی را دارند؛ که این امر به جریان وفق و سازش آن‌ها به محیط خود کمک می‌کند. با این حال، توانایی درک و واکنش به *سایه* نقش بسیار مهمی را در همهٔ گیاهان ایفا می‌کند: آن‌ها بنا به طبیعت خود ساکن هستند و دسترسی به تابش فعال فتوسنتزی برای تغذیه و رشد گیاه ضروری است.

در طول چند دههٔ گذشته، افزایش قابل توجهی در بازدهی دانه‌ها (غلات) صورت گرفته که این افزایش به‌طور عمده از راه متراکم‌تر کردن کاشت به‌دست آمده‌است. با افزایش تراکم کاشت، نسبت نور فراسرخ در سایبان افزایش می‌یابد. به این ترتیب، احتمال دارد که پرورش دهندگان؛ خطوط با کاهش SAS را، در تلاش‌های خود برای تولید محصولات با تراکم بالا، انتخاب کرده‌اند. [نیازمند منبع]

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Shade avoidance». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۹.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
یک الگوی تابش آنتن جهت دار معمولی که در سیستم مختصات قطبی نشان داده شده‌است. در این تصویر لوب اصلی، لوب‌های جانبی و لوب عقب (لوب جانبی قرار گرفته در مقابل لوب اصلی) نشان داده شده‌اند. فاصله شعاعی از مرکز نشان دهنده قدرت سیگنال است.
در مهندسی آنتن، **لوب‌های جانبی** (به انگلیسی: Side lobe)، لوب‌های الگوی تابش میدان دور آنتن و دیگر منابع تشعشعی، غیر از لوب اصلی هستند. منظور از "لوب"، شکلی شبیه به لاله گوش است.

الگوی تابش یک آنتن معمولی در مختصات دکارتی. لوب یا پرتو اصلی، و لوب‌های جانبی در آن نشان داده شده‌است.
الگوی تابش اکثر آنتن‌ها الگویی از "لوب هاً را در زوایای مختلف نشان می‌دهد. جهاتی که قدرت سیگنال تابش شده به حداکثر می‌رسد، با "null"هایی از هم جدا می‌شوند. این Nullها زاویه‌هایی هستند که در آن قدرت سیگنال تابشی به صفر می‌رسد (Null به معنای صفر، بی‌ارزش و تهی می‌باشد). این موضوع را می‌توان به عنوان الگوی پراش آنتن مشاهده کرد. در یک آنتن جهت دار که هدف تابش امواج رادیویی فقط در یک جهت خاص است، لوب در آن جهت طوری طراحی می‌شود که بیشترین قدرت میدان را داشته باشد و به آن لوب اصلی می‌گویند. به سایر لوب‌ها، "لوب‌های جانبی" گفته می‌شود، و معمولاً نشان دهنده تابش‌های ناخواسته در جهات ناخواسته است. لوب جانبی قرار گرفته دقیقاً در پشت لوب اصلی، "بک لوب" یا "لوب عقب" خوانده می‌شود. هر چه طول آنتن نسبت به طول موج رادیویی بیشتر باشد، الگوی تابش، لوب‌های بیشتری خواهد داشت. در آنتن‌های فرستنده، لوب‌های جانبی بیش از حد، باعث هدر رفت انرژی می‌شود و ممکن است برای سایر تجهیزات تداخل ایجاد کند. عیب دیگر این است که ممکن است اطلاعات محرمانه توسط گیرنده‌های ناخواسته جمع‌آوری شود. در آنتن‌های گیرنده، لوب‌های جانبی ممکن است سیگنال‌های مداخله گر را دریافت کند، و سطح نویز را در گیرنده افزایش دهد.

منابع
-----
**مری ریسر** (به انگلیسی: Mary Reeser) (۸ مارس ۱۸۸۴–۲ ژوئیهٔ ۱۹۵۱) زنی بود که گمان می‌رود مرگ وی ناشی از احتراق خودبه‌خودی انسان باشد.

مرگ
---

حوالی ساعت ۸ بامداد ۲ ژوئیه ۱۹۵۱، پنسی کارپنتر (صاحبخانهٔ ریسر) به آپارتمان او مراجعه کرد تا یک تلگرام را به او تحویل بدهد. زمانی که کارپنتر متوجه شد دستگیرهٔ فلزی در ورودی بیش از اندازه گرم است با پلیس تماس گرفت.

بقایای ریسر (که عمدتاً خاکستر بود) در میان بقایای صندلی‌ای که روی آن نشسته بود پیدا شد. قسمتی از پای چپ او به‌همراه ستون مهره‌ها و جمجمه‌اش (که جمع و کوچک شده‌بود) تنها چیزهایی بودند که از او باقی مانده بود. اجسام پلاستیکی موجود در محل آتش‌سوزی نرم شده و شکل خود را از دست داده بودند، بالای دیوارها دود گرفته بود و کلید و پریزها تاب برداشته بودند. مجموع وزن بقایای ریسر و صندلی سوخته ۴/۵ کیلوگرم بود در حالی که او در زمان حیاتش ۷۹ کیلوگرم وزن داشت.

در ۷ ژوئیه ۱۹۵۱، جی. آر ریکرت رئیس پلیس سن پترزبورگ جعبه‌ای حاوی شواهد به‌دست آمده از محل حادثه را برای اف‌بی‌آی ارسال کرد. این شواهد شامل قطعات شیشه‌ای یافت شده در خاکستر، شش شی کوچک که تصور می‌شد دندان هستند، قسمتی از فرش و کفش باقی‌مانده در پای ریسر بودند. یادداشتی از جانب ریکرت ضمیمهٔ شواهد بود که در آن درخواست شده‌بود «هرگونه اطلاعات یا نظریه‌ای که بتواند توضیح دهد چگونه می‌توان بدن انسان را تا این حد نابود کرد و آتش را در یک منطقهٔ کوچک محدود کرد و آسیب ناچیزی به ساختمان و اثاثیهٔ اتاق وارد کرد» به آن‌ها داده شود.

سرانجام اف‌بی‌آی اعلام کرد که مرگ ریسر به‌واسطهٔ اثر فتیله قابل توضیح است. از آنجا که ریسر قرص خواب‌آور مصرف می‌کرد، آن‌ها فرض کردند که او هنگام سیگار کشیدن بیهوش شده و جامه‌ای که بر تن داشته آتش گرفته‌است. در گزارش اف‌بی‌آی آمده‌است: «هنگامی که بدن آتش می‌گیرد، به اندازهٔ کافی چربی و سایر مواد قابل اشتعال در آن وجود دارد که می‌توانند موجب مقادیر متفاوتی از تخریب شوند. گاهی این تخریب در اثر احتراق تا جایی ادامه می‌یابد که منجر به سوختن کامل بدن می‌شود.»

منابع
-----

1. ↑  Jerry Blizin "No New Clues In Reeser Death; Debris Sent To Lab", *St. Petersburg Times*, July 5, 1951, p14
2. ↑  Calise, Gabrielle (17 اکتبر ۲۰۱۹). "Spontaneous combustion in St. Petersburg? The curious case of Mary Reeser". *tampabay.com* (به انگلیسی). Tampa Bay Times. Retrieved 2 October 2021.
3. ↑  Kallen, Stuart A. "2". *Spontaneous human combustion* (به انگلیسی). Detroit: KidHaven Press. p. 21. Retrieved 2 October 2021.
4. ↑  Andy Roberts; Nick Redfern (2003). *Strange secrets: real government files on the unknown* (به انگلیسی). New York: Paraview Pocket Books. p. 37.
**لاک‌پشت گازگیر الیگاتور** (نام علمی: *Macrochelys temminckii*) نام یک گونه از تیره گازگیران است.
این گونه با پوسته ضخیم و چکشی، فک و آرواره زمخت و پوزه مانند و دم فلس دار، بیشتر به "دایناسورِ" لاک‌پشت‌های دنیاً منسوب است.

تقریباً فقط در رودخانه‌ها، کانال‌ها و دریاچه‌های جنوب شرقی ایالات متحده یافت می‌شود و طول عمر آنها بین ۵۰ تا ۱۰۰ سال متغیر است. متوسط طول پوسته جنس نر آن ۲۶ اینچ (۶۶ سانتی‌متر) است و وزنی حدود ۱۷۵ پوند (۸۰ کیلوگرم) دارد، هرچند آنها با وزنی متجاوز از ۲۲۰ پوند (۱۰۰ کیلوگرم) نیز شناخته شده‌اند. وزن جنس ماده آن که بسیار کوچکتر است، حداکثر به ۵۰ پوند (۲۳ کیلوگرم) می‌رسد.

این لاک‌پشت گاز تمساحی ماقبل تاریخ، بزرگترین لاک پشت آبهای شیرین آمریکای شمالی و نیز جزء بزرگترین لاک پشت‌های جهان است.

لاک‌پشت گاز تمساحی‌ها اغلب عمرشان را در آب می‌گذرانند، مگر مواقعی که لاک‌پشت گاز تمساحی‌های ماده در مسیرشان به سمت لانه مسافتی حدود ۱۶۰ فوت (۵۰ متر) را می‌پیمایند. آنها می‌توانند ۴۰ تا ۵۰ دقیقه بدون آنکه برای هواگیری به سطح آب بیایند، زیر آب بمانند.

لاک‌پشت گاز تمساحی در روش شکار خود از یک طعمه طبیعی منحصر به خودش استفاده می‌کند. در حالی که بی حرکت در ته رودخانه می‌ایستد، با تکان دادن یک تکه گوشت قرمز روشن به شکل کرم، ماهی یا قورباغه‌های کنجکاو را آنقدر به خودش نزدیک می‌کند تا موفق به صید آنها شود.

لاک‌پشت‌های گاز تمساحی بالغ غیر از انسان‌هایی که آنها را بخاطر گوشت و لاکشان شکار می‌کنند و در تجارت حیوانات عجیب و غریب به فروش می‌رسانند، هیچ شکارچی طبیعی دیگری ندارند.

کاهش شدید جمعیت آنها به رغم شکار بی‌رویه و از بین رفتن زیستگاه‌هایشان، دولت ایالات متحده را بر آن داشت تا تدابیری جهت حفاظت از این گونه کمیاب در سراسر زیستگاه‌هایشان در پیش گیرد و این موجودات در لیست گونه‌های در معرض خطر انقراض قرار گیرند.

قلمروی جغرافیایی لاک‌پشت گاز تمساحی

در یک نگاه

نوع:

خزنده

رژیم غذایی:

گوشتخوار

متوسط طول عمر طبیعی:

۲۰ تا ۷۰ سال

اندازه:

۲۶ اینچ (۶۶ سانتی‌متر)

وزن:

۲۲۰ پوند (۱۰۰ کیلوگرم)

نام گروه:

لنگه یا قسمت

وضعیت حفاظتی:

در معرض تهدید

نسبت قد آنها به یک انسان ۶ فوتی (۲ متری)

آیا می‌دانستید؟

ظاهراً، یک لاک‌پشت گاز تمساحی ۴۰۳ پوندی (۱۸۳ کیلوگرمی) در سال ۱۹۳۷ در رودخانه نئوشو در کانزاس پیدا شده‌است.

این ادعا هرگز تأیید نشده‌است.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Alligator snapping turtle». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۴ اکتبر ۲۰۱۴.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ لاک‌پشت گازگیر الیگاتور موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد زیست‌شناسی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |