**توشیرو میفونه** (三船 敏郎, *Mifune Toshirō*؟, ۱ آوریل ۱۹۲۰ – ۲۴ دسامبر ۱۹۹۷) بازیگر ژاپنی بود. وی در ۱۷۰ فیلم ایفای نقش کرده‌است.
او به خاطر همکاری با فیلم‌ساز برجسته ژاپنی آکیرا کوروساوا در ۱۶ فیلم بین سال‌های ۱۹۴۸–۱۹۶۵ شناخته شده‌است. از همکاری‌های او با کوروساوا می‌توان به فیلم‌های *راشومون*، *هفت سامورایی*، *بالا و پایین*، *دژ پنهان*، *سریر خون*، ریش قرمز و *یوجیمبو* اشاره کرد.

از آثار مطرح دیگر او می‌توان به بازی در *سه‌گانه سامورایی* ساخته هیروشی ایناگاکی در نقش موساشی میاموتو اشاره کرد.

آغاز زندگی
----------

توشیرو میفونه در ۱ آوریل ۱۹۲۰ در چینگدائو، شاندونگ در چین از پدر و مادری ژاپنی زاده شد. پدر و مادر او، میسیونر متدیستانی بودند که در آنجا کار می‌کردند. میفونه آغاز زندگی‌اش را با والدینش و دو خواهر و برادر کوچکش در دالیان، لیائونینگ، چین گذراند و از ۴ تا ۱۹ سالگی را نیز در منچوری سپری کرد.

در جوانی، وی در فروشگاه عکاسی پدرش توکوزو به کار پرداخت، پدر میفونه عکاس و وارد کنندهٔ تجاری‌ای بود که از شمال ژاپن مهاجرت کرده بود. پس از گذراندن اولین ۱۹ سال زندگی خود در چین، به عنوان یک شهروند ژاپنی، او به لشکر هوانوردی ارتش امپراتوری ژاپن فراخوانده شد؛ جایی که او در طول جنگ جهانی دوم در واحد عکاسی هوایی به خدمت پرداخت.

کارهای اولیه
------------

در سال ۱۹۴۷، یکی از دوستان میفونه که برای گروه عکاسی توهو کار می‌کرد میفونه را برای کار در بخش عکاسی پیشنهاد داد و آنها نیز او را برای پست دستیار فیلمبرداری پذیرفتند.

در آن زمان، تعداد زیادی از بازیگران شرکت توهو، پس از اعتصابی طولانی، برای تشکیل شرکت خود یعنی شین توهو کمپانی سابق خود را ترک کردند. پس از مدتی کمپانی توهو رقابتی را برای یافتن چهره‌های جدید و استعدادهای نو سازماندهی کرد. دوستان میفونه یک درخواست‌نامه و عکس از او را بدون دانستن خود او به کمپانی ارائه کردند. سرانجام او به همراه ۴۸ نفر دیگر (از بین تقریباً ۴۰۰۰ متقاضی) پذیرفته شد و مجاز شد یک آزمایش بازیگری زیر نظر کاجیو یاماموتو انجام دهد. در آنجا زمانی که از او میمیک خشم خواسته شد او از تجربیات دوران جنگش بهره برد. یاماموتو بازی میفونه را پسندید و او را به تانیگوچی سنکیچی که کارگردان بود پیشنهاد داد. این اتفاقات به اولین نقش میفونه در فیلم *شین باکا جیدای* منجر شد.

میفونه نخستین بار با آکیرا کوروساوا زمانی برخورد که توهو استودیوز، بزرگترین شرکت تولید فیلم در ژاپن، یک جستجوی عظیم برای یافتن استعدادها را انجام داد که طی آن صدها نفر از بازیگران مشتاق در مقابل یک تیم داوری مورد آزمایش قرار می‌گرفتند. کوروساوا در اصل قصد داشت این رویداد را نادیده بگیرد، اما وقتی هیدکو تاکامینه به او از یک بازیگر که امیدوارکننده به نظر می‌رسد گفت، توجه خود را نشان داد. کوروساوا بعداً نوشت که وقتی او وارد صحنه تست شد «مردی جوان را دید که در اطراف اتاق با شور و هیجانی خشن تلوتلو می‌خورد … آن صحنه اندازهٔ تماشای یک حیوان درندهٔ زخمی که سعی در بریدن ریسمانش دارد، ترسناک بود. من مبهوت شدم.» وقتی میفونه، خسته، صحنه را به پایان رساند، او نشست و به داوران نگاهی خیره و تهدیدگونه انداخت. او رقابت را باخت اما کوروساوا تحت تأثیر او قرار گرفت. او بعدها گفت: «من شخصاً به ندرت تحت تأثیر بازیگران قرار می‌گیرم اما در مورد میفونه من کاملاً غرق او شدم.»

ازدواج
------

از جمله بازیگران شرکت‌کننده در رقابت بازیگریابی، و یکی از ۳۲ زن انتخاب شده در آن رقابت، ساچیکو یوشیمین نام داشت که زادهٔ خانواده‌ای مورد احترام و اهل توکیو بود. میفونه و ساچیکو به هم علاقه‌مند شدند و میفونه به زودی پیشنهاد ازدواج کرد.

تانیگوچی سنکیچی کارگردان با کمک آکیرا کوروساوا، خانواده یوشیمین را متقاعد کردند تا اجازه ازدواج را بدهند. مراسم عروسی در فوریه ۱۹۵۰ در کلیسای متدیست آئویاما گاکوئین برگزار شد. یوشیمین بودایی بود اما از آنجا که میفونه مسیحی بود، به عنوان یک سنت مسیحی ازدواج را در کلیسا برگزار کرد.

در ماه نوامبر همان سال، اولین فرزند میفونه یعنی شیرو زاده شد. در سال ۱۹۵۵، آنها پسر دوم خود یعنی تاکشی را به دنیا آوردند. دختر میفونه یعنی میکا نیز در سال ۱۹۸۲ از معشوقه‌اش یعنی میکا کیتاگاوا (که بازیگر بود) زاده شد.

دوران درخشش
-----------

سیمای باوقار و خیره‌کننده، دامنهٔ بازی، کنار آمدن آسان و بدون مشکل با زبان‌های خارجی و همکاری طولانی مدت با آکیرا کوروساوای مورد تحسین، او را معروف‌ترین بازیگر ژاپنی زمان خود و شناخته شده‌ترین بازیگر [ژاپنی] برای مخاطبان غربی ساخته‌است. او اغلب تصویری از یک سامورایی یا رونین معمولاً خوش‌پوش و البته خشن و ناهموار را به تصویر می‌کشد (کوروساوا یک بار گفته بود که تنها ضعفی که می‌تواند از میفونه و توانایی‌های بازی‌اش بگوید «صدای خشن» اوست) که بر کلیشه‌های اشرافی‌مآبانه غلبه می‌کند. در فیلم‌هایی مانند *هفت سامورایی* و *یوجیمبو*، او شخصیت‌هایی را بازی می‌کرد که اغلب رفتاری نه‌چندان خوب داشتند، اما سرشار از خرد و تجربه عملی بودند و از مبالغه در نمایاندن این نجابت و اصالت خودداری می‌ورزیدند؛ و البته در *یوجیمبو*، توانایی و قدرت بی نظیر در جنگیدن. در *سانجورو* به‌طور ویژه‌ای این روحیه جنگجویی زمینی در برابر نزاکت معصومانه و گاه نالازم و مهرورزانهٔ سامورایی قرار می‌گیرد. کوروساوا یه سبب توانایی فوق‌العادهٔ میفونه در به تصویر کشیدن احساسات ناب برای او ارزش زیادی قائل بود و یک بار گفته بود که یک بازیگر معمولی ژاپنی ممکن است به ۱۰ فوت فیلم نیاز داشته باشد تا در نهایت تأثیر خود را بگذارد اما میفونه فقط به ۳ فوت نیاز داشت.

 میفونه در فیلم مکزیکی *انیماس تروخانو*
او همچنین به خاطر تلاشهایی که برای رفتن در قالب نقش‌هایش انجام می‌داد شناخته شده‌است. برای آمادگی در فیلم‌های *هفت سامورایی* و *راشومون*، گفته شده‌است که او فیلم‌هایی از شیرها را در جنگل‌های وحشی دیده بود. برای *انیماس تروخانو*، او فیلم‌هایی از صحبت‌های بازیگران مکزیکی را دیده بود، تا بتواند دیالوگ‌های اسپانیایی خود را [بدون مشکل] بخواند.

 میفونه در هنگام فیلمبرداری از *جهنم در اقیانوس آرام* (۱۹۶۸)
میفونه به عنوان طلایه‌دار به تصویر کشیدن کهن‌الگوی «جنگجوی سرگردان» به‌شمار می‌آید که البته در طول همکاری با کوروساوا به تکامل رسید. مربی هنرهای رزمی او یوشیو سوگینو از تنشین کاتوری شینتو ریو بود. سوگینو رقص مبارزه برای فیلم‌هایی مانند *هفت سامورایی* و *یوجیمبو* را طراحی کرده بود و کوروساوا به بازیگران خود دستور می‌داد که به تقلید از حرکات و سبک او بپردازند.

کلینت ایست‌وود از اولین بازیگران [بسیاری] بود که این رونین سرگردان و بی‌نام را به عنوان شخصیتی برای فیلمهای خارجی اقتباس کرد به‌ویژه در وسترن‌های اسپاگتی با کارگردانی سرجو لئونه. به عنوان نمونه در فیلم مرد بدون نام، ایست‌وود شخصیتی شبیه به رونینِ به ظاهر بدونِ نامِ میفونه در فیلم یوجیمبو دارد.

میفونه همچنین می‌تواند به عنوان طلایه‌دار آرکی‌تایپ یاکوزا نیز شناخته شود؛ به سبب عملکردی که به عنوان یک گنگستر در *فرشته مست* کوروساوا در سال ۱۹۴۸ به جای گذاشت که اولین فیلم یاکوزایی دانسته می‌شود.[] اکثر شانزده فیلم کوروساوا-میفونه به عنوان آثار سینمای کلاسیک شناخته می‌شوند. آثاری که عبارتند از *فرشته مست،* *سگ ولگرد*، *راشومون،* *هفت سامورایی،* *دژ پنهان،* *بالا و پایین*، *سریر خون* (اقتباسی از مکبث شکسپیر)، *یوجیمبو،* و *سانجیرو.*

میفونه و کوروساوا در نهایت پس از *ریش‌قرمز* قرمز راهشان را از هم جدا کردند. عواملی چند سبب این شکاف شد که باعث گردید این همکاری حرفه ای به پایان برسد. اکثر معاصران میفونه در طول سال چندین فیلم گوناگون بازی می‌کردند. از آنجایی که *ریش قرمز* نیاز به رشد ریش طبیعی میفونه داشت - لازم بود آن را در سراسر فیلم‌برداری دو ساله حفظ کند؛ لذا، او نمی‌توانست در طول تولید در فیلمهای دیگری بازی کند. این امر میفونه و شرکت تجاری تولیدی او را به شدت بدهکار کرد و سبب ایجاد اختلاف بین او و کوروساوا شد. اگرچه *ریش قرمز* برای فروش خانگی در ژاپن و اروپا طراحی شده بود، که به میفونه کمک می‌کرد مقداری از زیان‌های خود را جبران کند اما پس از آن مسیر میفونه و کوروساوا متفاوت از هم بود. پس از عرضه فیلم، زندگی کاری میفونه و کوروساوا مسیر گوناگونی را طی کرد: میفونه همچنان از موفقیت در سری فیلمهایش با مضمون‌های سامورایی و مبارزه (*شورش*، *سامورایی قاتل*، *امپراتور و ژنرال*) بهره‌مند می‌شد. در مقابل، خروجی و بازدهٔ فیلم‌های کوروساوا از بین رفت و پاسخ‌های متفاوتی را نسبت به فیلم‌هایش به دست می‌آورد. در طول این زمان، کوروساوا تلاشی [ناموفق] برای خودکشی کرد. در سال ۱۹۸۰، میفونه با نقش لرد توراناگا در مینی‌سریال تلویزیونی *شوگون* توانست محبوبیتی را در میان مخاطبان آمریکایی نیز به دست آورد. با این حال، کوروساوا برای موفقیت دوست دور از وطنش ابراز خوشحالی نکرد و به‌طور عمومی اظهاراتی استهزاءآمیز در مورد *شوگون* بیان کرد.

طبق گفته‌های دختر میفونه او پیشنهاد جورج لوکاس برای بازی شخصیت دارت ویدر یا اوبی‌وان کنوبی را رد کرده بود.

اواخر زندگی و مرگ
-----------------

در اوایل دهه ۱۹۸۰ میفونه یک مدرسه بازیگری تأسیس کرد (Mifune Geijutsu Gakuin ،三船芸術学院). مدرسه پس از سه سال به دلیل مدیریت مالی نادرست ناموفق ماند.[] میفونه پس از بازی توراناگا در مینی سریال تلویزیونی *شوگون* در غرب تحسین فراوانی یافت.[] رابطه بین کوروساوا و میفونه همچنان دوگانه باقی ماند. در حالی که کوروساوا نظرات بی‌رحمانه‌ای دربارهٔ بازی‌های میفونه بیان می‌کرد اما همچنان در مجله *اینترویو* اذعان کرده بود که «تمام فیلم‌هایی که من با میفونه ساخته‌ام، بدون او وجود نمی‌داشتند». او همچنین جایزه کاوازیتا که خودش دو سال قبل به دستش آورده بود را به میفونه ارائه کرد. آنها در نهایت در سال ۱۹۹۳ در مراسم خاکسپاری دوستشان، ایشیرو هوندا با یکدیگر آشتی نمودند. پس از چشم در چشم شدنی کوتاه، آنها گریان یکدیگر را در آغوش گرفتند و به تقریباً سه دهه دوری جستن متقابل پایان دادند.[] آنها پس از آن هرگز دوباره همکاری نکردند و همچنین فرصتی برای به دست آوردن دوستی پیشین خود به‌طور کامل نیافتند و هر دوی آنها در طی حدود یک سال درگذشتند.

 آرامگاه خانوادگی میفونه در کاواساکی، کاناگاوا
در سال ۱۹۹۲ میفونه دچار مشکلی جدی و ناشناخته برای سلامتی‌اش شد. منابع گوناگونی می‌گویند که او به سبب کار بیش از حد سلامت خود را از دست داد و دچار سکته قلبی یا سکته مغزی شد. به هر حال، او به‌طور ناگهانی از زندگی عمومی دوری کرد و عمده زندگی‌اش محدود به خانه‌اش شد و همسرش ساچیکو از او مراقبت می‌کرد. هنگامی که او در سال ۱۹۹۵ به سرطان لوزالمعده دچار شد، وضعیت فیزیکی و روانی میفونه رو به وخامت نهاد.[] در شب کریسمس سال ۱۹۹۷، او در میتاکا، توکیو به سبب نارسایی‌های گوناگون اعضای بدنش در سن ۷۷ سالگی فوت کرد. از او دو پسر، یک دختر، یک نوه پسری و دو نوه دختری به جای مانده بود.

### افتخارات

میفونه در سالهای ۱۹۶۱ و ۱۹۶۵ دو بار برنده جایزه جام ولپی بهترین بازیگر مرد شد. میفونه در سال ۱۹۸۶ برنده مدال افتخار با روبان بنفش شد. او در سال ۱۹۷۳ عضو هیئت داوران در هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو شد. در سال ۱۹۷۷ نیز عضو هیئت داوران در دهمین جشنواره فیلم بین‌المللی مسکو شد.

در تاریخ ۱۴ نوامبر ۲۰۱۶، میفونه یک ستاره را در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود برای نقش‌هایش در صنعت فیلمسازی، واقع در بلوار ۶۹۱۲ هالیوود دریافت کرد.

نقل قول‌های شخصی
----------------

توشیرو میفونه در مورد آکیرا کوروساوا گفته بود: «من به هیچ چیز دیگری به جز کارهایی که با او انجام داده‌ام، افتخار نمی‌کنم.»

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| "| در وجود میفونه نوعی از استعداد وجود داشت که من هرگز قبل از آن در جهان فیلم‌های ژاپنی با آن مواجه نشده بودم. بالاتر از همه، سرعت مبهوت کنندهٔ او در نشان دادن آن [استعداد] بود. یک بازیگر معمولی ژاپنی ممکن است به ۱۰ فوت فیلم نیاز داشته باشد تا در نهایت تأثیر خود را بگذارد اما میفونه فقط به ۳ فوت نیاز داشت. سرعت بازی او به حدی بود که سکانسی که او با یک اجرا بازی می‌کرد سکانسی بود که یک بازیگر عادی برای اجرایش به سه ضبط مجزا نیاز داشت. او همه چیز را به‌طور مستقیم و با شجاعت بیان کرد، و زمان‌شناسی دقیق او سخت‌کوشانه‌ترین صفتی بود که تا به حال در یک بازیگر ژاپنی دیده‌ام. با این حال، با وجود تمام این توانایی‌ها، او احساسات شگفت‌انگیزی هم داشت. - آکیرا کوروساوا، *چیزی شبیه یک زندگینامه*. | "|

گزیده فیلم‌شناسی
----------------

* *فرشته مست* (۱۹۴۸)
* *سگ ولگرد* (۱۹۴۹)
* *رسوایی* (۱۹۵۰)
* *راشومون* (۱۹۵۰)
* *ابله* (۱۹۵۱)
* *زندگی اوهارو* (۱۹۵۲)
* *هفت سامورایی* (۱۹۵۴)
* *سامورائی ۱: موساشی میاموتو* (۱۹۵۴)
* *سامورایی ۲: دوئل در معبد ایچی‌جوجی* (۱۹۵۵)
* *سامورائی ۳: دوئل در جزیره گان‌ریو* (۱۹۵۶)
* *سریر خون* (۱۹۵۷)
* *دژ پنهان* (۱۹۵۸)
* *یوجیمبو* (۱۹۶۱)
* *سانجورو* (۱۹۶۲)
* *بهشت و دوزخ* (۱۹۶۳)
* *سامورایی قاتل* (۱۹۶۵)
* *ریش قرمز* (۱۹۶۵)
* *جایزه بزرگ* (۱۹۶۶)
* *شورش سامورایی* (۱۹۶۷)
* *آفتاب سرخ* (۱۹۷۱)
* *۱۹۴۱* (۱۹۷۹)
* *مبارزه* (۱۹۸۲)
* *شاهزاده خانمی از ماه* (۱۹۸۷)

منابع
-----

1. ↑  "95 years ago today: Actor Toshiro Mifune born". *Akira Kurosawa info*. Retrieved 2015-11-05.
2. ↑  "Toshiro Mifune presented in Arts section". *www.newsfinder.org*. Archived from the original on 4 March 2016. Retrieved 2015-11-05.
3. ↑  James E. Wise Jr.; Scott Baron. *International Stars at War*. p. 132.
4. ↑  Sharp, Jasper (2011). *Historical Dictionary of Japanese Cinema*. Lanham, MD: Scarecrow Press. pp. 162–65. ISBN 978-0-8108-5795-7. Retrieved 19 July 2015.
5. ↑  "Rashomon". *Turner Classic Movies*. Retrieved November 29, 2018.
6. ↑  "Oddstuff, Toshiro Mifune and Sachiko Yoshimine' wedding,..." *Oddstuff*. Retrieved November 29, 2018.
7. ↑  "A great photo spread of Toshiro Mifune's wedding to Sachiko Yoshimine in 1950. Eiga Fan, March 1950". Retrieved November 29, 2018.
8. ↑  Kurosawa, Akira. *Something like an autobiography*. p. 161.
9. ↑  "Akira Kurosawa Film director shocked by 'Shogun' – - Lawrence Journal-World Nov. 2, 1980 page 20". Retrieved 2016-07-26.
10. ↑  "8th Moscow International Film Festival (1973)". *MIFF*. Archived from the original on January 16, 2013. Retrieved 2012-12-25.
11. ↑  "10th Moscow International Film Festival (1977)". *MIFF*. Archived from the original on January 16, 2013. Retrieved 2013-01-07.
12. ↑  "Toshiro Mifune | Hollywood Walk of Fame". *www.walkoffame.com*. Retrieved 2016-11-26.
13. ↑  "Hollywood Walk of Fame honors late samurai star Toshiro Mifune | The Japan Times". *The Japan Times* (به انگلیسی). Archived from the original on 27 November 2016. Retrieved 2016-11-26.
14. ↑  Richie, Donald (1965). *The Films of Akira Kurosawa*. University of California Press. ISBN 0-520-22037-4.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به ***توشیرو میفونه*** در ویکی‌گفتاورد موجود است. |

* وبگاه رسمی
* توشیرو میفونه در بانک اطلاعات فیلم ژاپنی (ژاپنی)
* میفونه در IMDb
* توشیرو میفونه در وبگاه *قبریاب*

| * ن
* ب
* و
فیلم‌های آکیرا کوروساوا |
| --- |
| دههٔ ۱۹۴۰ | 
* *سانشیرو سوگاتا* (۱۹۴۳)
* *زیباترین* (۱۹۴۴)
* *سانشیرو سوگاتا قسمت دوم* (۱۹۴۵)
* *مردانی که بر دم ببر گام می‌نهند* (۱۹۴۵)
* *از جوانی گله‌ای نداریم* (۱۹۴۶)
* *یکشنبه‌ای فوق‌العاده* (۱۹۴۷)
* *فرشتهٔ مست* (۱۹۴۸)
* *دوئل آرام* (۱۹۴۹)
* *سگ ولگرد* (۱۹۴۹)

 |
| دههٔ ۱۹۵۰ | 
* *رسوایی* (۱۹۵۰)
* *راشومون* (۱۹۵۰)
* *ابله* (۱۹۵۱)
* *زیستن* (۱۹۵۲)
* *هفت سامورایی* (۱۹۵۴)
* *من در ترس زندگی می‌کنم* (۱۹۵۵)
* *سریر خون* (۱۹۵۷)
* *در اعماق* (۱۹۵۷)
* *دژ پنهان* (۱۹۵۸)

 |
| دههٔ ۱۹۶۰ | 
* *آدم بد راحت می‌خوابد* (۱۹۶۰)
* *یوجیمبو* (۱۹۶۱)
* *سانجورو* (۱۹۶۲)
* *بهشت و دوزخ* (۱۹۶۳)
* *ریش‌قرمز* (۱۹۶۵)

 |
| دههٔ ۱۹۷۰ | 
* *دودسکادن* (۱۹۷۰)
* *درسو اوزالا* (۱۹۷۵)

 |
| دههٔ ۱۹۸۰ | 
* *کاگه‌موشا* (۱۹۸۰)
* *آشوب* (۱۹۸۵)

 |
| دههٔ ۱۹۹۰ | 
* *رؤیاها* (۱۹۹۰)
* *راپسودی در ماه اوت* (۱۹۹۱)
* *مادادایو* (۱۹۹۳)

 |
| جستارهای وابسته | 
* آثار
* افتخارات و جوایز
* انتقادها
* آسیایی‌های قرن
* بازسازی فیلم‌ها
* آموزشگاه فیلم‌سازی
* جشنوارهٔ فیلم کوتاه
* *آکیرا کوروساوا* (کتاب) (۲۰۰۰)
* *راه کوروساوا* (فیلم مستند ۲۰۱۱)
* *نی‌او* (بازی ویدیویی ۲۰۱۶)
* تاکاشی شیمورا
* توشیرو میفونه

 |
| خانواده | 
* یوکو یاگوچی (همسر)
* کازوکو کوروساوا (دختر)

 |

| * ن
* ب
* و
جایزه روبان آبی برای بهترین بازیگر مرد |
| --- |
| 
* سو یامامورا (۱۹۵۰)
* توشیرو میفونه (۱۹۵۱)
* هیسایا موریشیگو (۱۹۵۵)
* کیجی سادا (۱۹۵۶)
* فرانکیه ساکای (۱۹۵۷)
* ایچیکاوا رایزو (هشتم) (۱۹۵۸)
* هیرویوکی ناگاتو (۱۹۵۹)
* رنتارو میکونی (۱۹۶۰)
* توشیرو میفونه (۱۹۶۱)
* تاتسویا ناکادای (۱۹۶۲)
* یوروزویا کینوسوکه (۱۹۶۳)
* کیجو کوبایاشی (۱۹۶۴)
* توشیرو میفونه (۱۹۶۵)
* هاجیمه هانا (۱۹۶۶)
* بونتا سوگاوارا (۱۹۷۵)
* تتسویا واتاری (۱۹۷۶)
* کن تاکاکورا (۱۹۷۷)
* کن اوگاتا (۱۹۷۸)
* تومیسابورو واکایاما (۱۹۷۹)
* تاتسویا ناکادای (۱۹۸۰)
* توشییوکی ناگاشیما (۱۹۸۱)
* کیوشی آتسومی (۱۹۸۲)
* کن اوگاتا (۱۹۸۳)
* تسوتومو کامازاکی (۱۹۸۴)
* کینیا کیتااوجی (۱۹۸۵)
* کونیه تاناکا (۱۹۸۶)
* تاکانوری جینای (۱۹۸۷)
* هاجیمه هانا (۱۹۸۸)
* رنتارو میکونی (۱۹۸۹)
* یوشیو هارادا (۱۹۹۰)
* نائوتو تاکناکا (۱۹۹۱)
* ماساهیرو موتوکی (۱۹۹۲)
* هیرویوکی سانادا (۱۹۹۳)
* ایجی اوکودا (۱۹۹۴)
* هیرویوکی سانادا (۱۹۹۵)
* کوجی یاکوشو (۱۹۹۶)
* کوجی یاکوشو (۱۹۹۷)
* تاکشی کیتانو (۱۹۹۸)
* کن تاکاکورا (۱۹۹۹)
* یوجی اودا (۲۰۰۰)
* نومورا مانسائی (۲۰۰۱)
* کویچی ساتو (۲۰۰۲)
* توشی‌یوکی نیشیدا (۲۰۰۳)
* آکیرا ترائو (۲۰۰۴)
* هیرویوکی سانادا (۲۰۰۵)
* کن واتانابه (۲۰۰۶)
* ریو کاسه (۲۰۰۷)
* ماساهیرو موتوکی (۲۰۰۸)
* تسوروبه شوفوکوتی (۲۰۰۹)
* ساتوشی تسومابوکی (۲۰۱۰)
* یوتاکا تاکه‌نوچی (۲۰۱۱)
* هیروشی آبه (۲۰۱۲)
* کنگو کورا (۲۰۱۳)
* تادانابو آسانو (۲۰۱۴)
* یو اوایزومی (۲۰۱۵)
* کنیچی ماتسویاما (۲۰۱۶)
* سادائو آبه (۲۰۱۷)
* هیروشی تاچی (۲۰۱۸)
* کی‌ایچی ناکای (۲۰۱۹)
* تسویوشی کوساناگی (۲۰۲۰)

 |

| * ن
* ب
* و
جایزه فیلم ماینیچی برای بهترین بازیگر مرد |
| --- |
| 
* ماسایوکی موری (۱۹۴۷)
* چیشو ریو (۱۹۴۸)
* تاکاشی شیمورا (۱۹۴۹)
* شین سابورای (۱۹۵۰)
* چیشو ریو (۱۹۵۱)
* شین سابورای (۱۹۵۲)
* کن اوئه‌هارا (۱۹۵۳)
* سو یامامورا (۱۹۵۴)
* هیسایا موریشیگو (۱۹۵۵)
* کیجی سادا (۱۹۵۶)
* توشیرو میفونه (۱۹۵۷)
* کیجو کوبایاشی (۱۹۵۸)
* ایجی فوناکوشی (۱۹۵۹)
* کیجو کوبایاشی (۱۹۶۰)
* تاتسویا ناکادای (۱۹۶۱)
* تایجی تونویاما (۱۹۶۲)
* کیجو کوبایاشی (۱۹۶۳)
* کو نیشیمورا (۱۹۶۴)
* رنتارو میکونی (۱۹۶۵)
* شوایچی اوزاوا (۱۹۶۶)
* کونیه تاناکا (۱۹۶۷)
* مینوری ترادا (۱۹۶۸)
* کیوشی آتسومی (۱۹۶۹)
* هیساشی ایگاوا (۱۹۷۰)
* شینتارو کاتسو (۱۹۷۱)
* تاکه‌ئو چی (۱۹۷۲)
* تتسورو تامبا (۱۹۷۳)
* رنتارو میکونی (۱۹۷۴)
* شین سابورای (۱۹۷۵)
* تتسویا واتاری (۱۹۷۶)
* کن تاکاکورا (۱۹۷۷)
* کن اوگاتا (۱۹۷۸)
* تومیسابورو واکایاما (۱۹۷۹)
* تاتسویا ناکادای (۱۹۸۰)
* تاکاهیرو تامورا (۱۹۸۱)
* کو نیشیمورا (۱۹۸۲)
* کن اوگاتا (۱۹۸۳)
* تسوتومو کامازاکی (۱۹۸۴)
* کینیا کیتااوجی (۱۹۸۵)
* ایجی اوکودا (۱۹۸۶)
* ماساهیکو تسوگاوا (۱۹۸۷)
* هاجیمه هانا (۱۹۸۸)
* رنتارو میکونی (۱۹۸۹)
* ماساتو فوروویا (۱۹۹۰)
* ماساتوشی ناگاسه (۱۹۹۱)
* کیوزو ناگاتسوکا (۱۹۹۲)
* Gorō Kishitani (۱۹۹۳)
* ایجی اوکودا (۱۹۹۴)
* کوجی یاکوشو (۱۹۹۵)
* کوجی یاکوشو (۱۹۹۶)
* یوشیو هارادا (۱۹۹۷)
* ماساهیرو موتوکی (۱۹۹۸)
* کیجو کوبایاشی (۱۹۹۹)
* تادانابو آسانو (۲۰۰۰)
* Tatsuya Mihashi (۲۰۰۱)
* هیرویوکی سانادا (۲۰۰۲)
* توشی‌یوکی نیشیدا (۲۰۰۳)
* تاکشی کیتانو (۲۰۰۴)
* تادانابو آسانو (۲۰۰۵)
* کویچی ساتو (۲۰۰۶)
* تایچی کوبوبون (۲۰۰۷)
* هیروشی آبه (۲۰۰۸)
* کنیچی ماتسویاما (۲۰۰۹)
* شین‌ایچی تسوتسومی (۲۰۱۰)
* میرای موریاما (۲۰۱۱)
* ایسائو ناتسویاگی (۲۰۱۲)
* ریوهی ماتسودا (۲۰۱۳)
* گو آیانو (۲۰۱۴)
* شینیا تسوکاموتو (۲۰۱۵)
* ماساهیرو موتوکی (۲۰۱۶)
* ماساکی سودا (۲۰۱۷)
* تاسوکو اموتو (۲۰۱۸)
* ریو ناریتا (۲۰۱۹)
* میرای موریاما (۲۰۲۰)
* تاکرو ساتو (۲۰۲۱)

 |

| * ن
* ب
* و
جام ولپی بهترین بازیگر مرد |
| --- |
| ۱۹۳۲–۶۸ | 
* والاس بیری (۱۹۳۴)
* پیر بلانشار (۱۹۳۵)
* پل مونی (۱۹۳۶)
* امیل یانینگز (۱۹۳۷)
* لسلی هاوارد (۱۹۳۸)
* ارمته زاکونی (۱۹۴۱)
* فوسکو جاکتی (۱۹۴۲)
* پیر فرنه (۱۹۴۷)
* ارنست دویچ (۱۹۴۸)
* جوزف کاتن (۱۹۴۹)
* سام جافی (بازیگر) (۱۹۵۰)
* ژان گابن (۱۹۵۱)
* فردریک مارچ (۱۹۵۲)
* آنری ویلبر (۱۹۵۳)
* ژان گابن (۱۹۵۴)
* کورد یورگنس / کنت مور (۱۹۵۵)
* بورویل (۱۹۵۶)
* آنتونی فرنسیوسا (۱۹۵۷)
* الک گینس (۱۹۵۸)
* جیمز استوارت (۱۹۵۹)
* جان میلز (۱۹۶۰)
* توشیرو میفونه (۱۹۶۱)
* برت لنکستر (۱۹۶۲)
* آلبرت فینی (۱۹۶۳)
* تام کورتنی (۱۹۶۴)
* توشیرو میفونه (۱۹۶۵)
* ژاک پرن (۱۹۶۶)
* لیوبیشا سامارجیچ (۱۹۶۷)
* جان مارلی (۱۹۶۸)

 |
| ۱۹۸۳–۲۰۰۰ | 
* گای بوید (هنرپیشه) / جرج دزوندزا / دیوید آلن گرایر / میچل لیکتنستاین / متیو موداین / مایکل رایت (هنرپیشه) (۱۹۸۳)
* نصیرالدین شاه (۱۹۸۴)
* ژرار دوپاردیو (۱۹۸۵)
* کارلو دله پیانه (۱۹۸۶)
* هیو گرانت / جیمز ویلبی (۱۹۸۷)
* دان آمچی / جو مانتگنا (۱۹۸۸)
* مارچلو ماسترویانی / ماسیمو تروئیزی (۱۹۸۹)
* اولگ بوریسوف (۱۹۹۰)
* ریور فینیکس (۱۹۹۱)
* جک لمون (۱۹۹۲)
* فابریتسیو بنتیوولیو / مارچلو ماسترویانی (۱۹۹۳)
* شیا یو / روبرتو چیتران (۱۹۹۴)
* گوتز جرج / ایان هارت (۱۹۹۵)
* لیام نیسون / کریس پن (۱۹۹۶)
* وسلی اسنایپس (۱۹۹۷)
* شان پن (۱۹۹۸)
* جیم برودبنت (۱۹۹۹)
* خاویر باردم (۲۰۰۰)

 |
| ۲۰۰۱–اکنون | 
* لوئیجی لو کاشو (۲۰۰۱)
* استفانو آکورسی (۲۰۰۲)
* شان پن (۲۰۰۳)
* خاویر باردم (۲۰۰۴)
* دیوید استراترن (۲۰۰۵)
* بن افلک (۲۰۰۶)
* برد پیت (۲۰۰۷)
* سیلویو اورلاندو (۲۰۰۸)
* کالین فرث (۲۰۰۹)
* وینسنت گالو (۲۰۱۰)
* مایکل فاسبندر (۲۰۱۱)
* فیلیپ سیمور هافمن / واکین فینیکس (۲۰۱۲)
* تمیس پانو (۲۰۱۳)
* آدام درایور (۲۰۱۴)
* فابریس لوکینی (۲۰۱۵)
* اسکار مارتینس (۲۰۱۶)
* کامل ال باشا (۲۰۱۷)
* ویلم دفو (۲۰۱۸)
* لوکا مارینلی (۲۰۱۹)
* پیرفرانچسکو فاوینو (۲۰۲۰)
* جان آرسیلا (۲۰۲۱)
* کالین فارل (۲۰۲۲)

 |


| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* نروژ
* اسپانیا
* فرانسه (داده‌ها)
* کاتالونیا
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* ژاپن
* جمهوری چک
* استرالیا
* کره
* هلند
* لهستان

 |
| نگارخانه‌های هنری و موزه‌ها | 
* تی پاپا (نیوزیلند)

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* ساینی (ژاپن)

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده
* سوداک (فرانسه)
	+ 1
* تروو (استرالیا)
	+ 1

 |