**روبرتو اراس ارناندز** (زادهٔ ۱ فوریهٔ ۱۹۷۴) رکابزن حرفه‌ای سابق اسپانیایی است که در رشتهٔ دوچرخه‌سواری جاده فعالیت می‌کرد و دارای رکورد بیشترین قهرمانی در ووئلتا اسپانیا است. چهارمین قهرمانی او در ووئلتا در سال ۲۰۰۵، به دلیل استفاده از مواد نیروزای اریتروپوئیتین پس گرفته‌شد؛ ولی فرجام‌خواهی او در دادگاه کاستیا و لئون پذیرفته شد و فدراسیون دوچرخه‌سواری اسپانیا اراس را به عنوان قهرمان ووئلتای ۲۰۰۵ معرفی کرد.

آغاز فعالیت حرفه‌ای
-------------------

اراس در سال ۱۹۹۵ حرفه‌ای شد و به عضویت تیم اسپانیایی کلمه درآمد. نخستین پیروزی حرفه‌ای او در سوبیدا ال نارانکو بود. او توانست در همان سال در مرحلهٔ ۱۲ ووئلتا اسپانیا پیروز شود. در سال بعد، باز هم برندهٔ یک مرحله از ووئلتا شد. در سال ۱۹۹۹ فاتح مراحلی از ووئلتا کاتالونیا و جیرو دیتالیا شد و برای نخستین بار روی یکی از سکوهای ووئلتا قرار گرفت. در سال ۲۰۰۰ توانست در دو مرحله پیروز شود و برای نخستین بار، فاتح ووئلتا اسپانیا شد. سپس جذب تیم یواس پستال شد.

رکابزنی با لانس آرمسترانگ
-------------------------

از سال ۲۰۰۱ اراس در کنار لانس آرمسترانگ در تیم یواس پستال سرویس رکاب می‌زد. او که متخصص مسیرهای کوهستانی بود، در مرحله‌های کوهستانی تور دو فرانس به آرمسترانگ کمک می‌کرد. اراس توانست بهترین رتبهٔ خود در تور را در سال ۲۰۰۰ به دست آورد و در مکان پنجم قرار گرفت.

حکومت بر ووئلتا اسپانیا
-----------------------

اراس در سال‌های ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹ جزء ۱۰ نفر برتر ووئلتا بود و در سال ۲۰۰۰ توانست نخستین قهرمانی خود را در این مسابقه به دست آورد. او برندهٔ رده‌بندی امتیازی نیز شد. دومین قهرمانی او در ووئلتا در سال ۲۰۰۳ به دست آمد.

اراس در پایان سال ۲۰۰۳ تیم یواس پستال را ترک کرد تا رهبری تیم اسپانیایی لیبرتی سگوروس را به دست گیرد. او تور دو فرانس ۲۰۰۴ را در پایان مرحلهٔ ۱۶ به دلیل عدم آمادگی ترک کرد. سپس در ووئلتا شرکت کرد و با کسب سومین پیروزی، با رکورد تونی رومینگر برابری کرد.

در ووئلتای ۲۰۰۵ اراس در دو مرحلهٔ کوهستانی به پیروزی رسید و در آخرین تایم تریل با فاصلهٔ یک ثانیه، پیروزی را از دست داد. کسی انتظار چنین نمایشی را از رکابزنی که متخصص تایم تریل نبود، نداشت. اراس فاتح ووئلتا شد و با کسب چهارمین قهرمانی، رکورد تازه‌ای را برجا گذاشت.

آزمایشی که در نوامبر ۲۰۰۵ (دو ماه پس از مسابقه) منتشر شد، نشان از وجود اریتروپوئیتین در بدن اراس در روز مسابقهٔ تایم تریل (مرحلهٔ ۲۰) داشت. اراس از تیم خود اخراج شد و به دو سال محرومیت محکوم شد. پیروزی او در ووئلتا به نفر دوم رده‌بندی یعنی دنیس منچوف داده‌شد.

اراس فرجام‌خواهی کرد و ادعا کرد که عدم دقت در نمونه‌برداری وجود داشته‌است و نمونه‌های او به درستی گرفته نشده‌اند. او در دادگاه مدنی کاستیا و لئون فرجام‌خواهی کرد و برنده شد. فدراسیون دوچرخه‌سواری اسپانیا به دادگاه عالی کشور فرجام‌خواهی کرد؛ ولی در دسامبر ۲۰۱۲ دادگاه حکم صادر شده را تأیید کرد. فدراسیون نیز اراس را دوباره قهرمان ووئلتای ۲۰۰۵ اعلام کرد و اراس درخواست غرامتی بیش از یک میلیون یورویی به دلیل از دست رفتن درآمد خود کرد.

دستاوردها
---------

### نتایج در گرند تورها

| گرند تور | ۱۹۹۷ | ۱۹۹۸ | ۱۹۹۹ | ۲۰۰۰ | ۲۰۰۱ | ۲۰۰۲ | ۲۰۰۳ | ۲۰۰۴ | ۲۰۰۵ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| پیراهن صورتی **جیرو** | – | – | ۵ | – | – | – | – | – | – |
| پیراهن زرد **تور** | – | – | – | ۵ | ۱۵ | ۹ | ۳۴ | انصراف | ۴۵ |
| پیراهن طلایی **ووئلتا** | ۵ | ۶ | **۳** | **۱** | ۴ | **۲** | **۱** | **۱** | **۱** |

منابع
-----

1. 1 2  "Spanish civil court rules Roberto Heras 2005 doping positive invalid". *Velonews*. June 24, 2011. Archived from the original on 27 June 2011. Retrieved June 25, 2011.
2. 1 2
3. ↑  BBC Sports Academy, Roberto Heras' Vuelta mountain guide
4. ↑  Cycling News, November 2005, Cycling News Flash – Heras confirmed positive

| * ن
* ب
* و
برندگان رده‌بندی اصلی ووئلتا اسپانیا |
| --- |
| ۱۹۳۵–۱۹۵۹ | 
* ۱۹۳۵–۳۶: گوستاف دلور
* ۱۹۳۷–۴۰ *جنگ داخلی اسپانیا*
* ۱۹۴۱–۴۲: خولیان برندرو
* ۱۹۴۳–۴۴ *جنگ جهانی دوم*
* ۱۹۴۵: دلیو رودریگز
* ۱۹۴۶: دالماکیو لانگاریکا
* ۱۹۴۷: ادوارد فان دایک
* ۱۹۴۸: برناردو رویس
* ۱۹۴۹ *مسابقه برگزار نشد*
* ۱۹۵۰: امیلیو رودریگز
* ۱۹۵۱–۵۴ *مسابقه برگزار نشد*
* ۱۹۵۵: ژان دوتو
* ۱۹۵۶: آنجلو کونترنو
* ۱۹۵۷: خسوس لورونیو
* ۱۹۵۸: ژان استابلینسکی
* ۱۹۵۹: آنتونیو سوارس

 |
| ۱۹۶۰–۱۹۷۹ | 
* ۱۹۶۰: فرانس د مولدر
* ۱۹۶۱: آنخلینو سولار
* ۱۹۶۲: رودی آلتیگ
* ۱۹۶۳: ژاک آنکتیل
* ۱۹۶۴: رمون پولیدو
* ۱۹۶۵: رولف ولفسهول
* ۱۹۶۶: فرانسیسکو گابیکا
* ۱۹۶۷: یان یانسن
* ۱۹۶۸: فلیچه جیموندی
* ۱۹۶۹: روژه پنژون
* ۱۹۷۰: لوئیس اوکانیا
* ۱۹۷۱: فردیناند براکه
* ۱۹۷۲: خوسه مانوئل فوئنته
* ۱۹۷۳: ادی مرکس
* ۱۹۷۴: خوسه مانوئل فوئنته
* ۱۹۷۵: آگوستین تامامس
* ۱۹۷۶: خوسه پسارودونا
* ۱۹۷۷: فردی مرتنس
* ۱۹۷۸: برنار اینو
* ۱۹۷۹: یوپ سوتملک

 |
| ۱۹۸۰–۱۹۹۹ | 
* ۱۹۸۰: فاستینو راپرس
* ۱۹۸۱: جووانی باتالین
* ۱۹۸۲: مارینو لخارتا
* ۱۹۸۳: برنار اینو
* ۱۹۸۴: اریک کاریتو
* ۱۹۸۵: پدرو دلگادو
* ۱۹۸۶: آلوارو پینو
* ۱۹۸۷: Luis Herrera
* ۱۹۸۸: شان کلی
* ۱۹۸۹: پدرو دلگادو
* ۱۹۹۰: مارکو جووانتی
* ۱۹۹۱: ملسیور مائوری
* ۱۹۹۲–۹۳–۹۴: تونی رومینگر
* ۱۹۹۵: لوران ژالابر
* ۱۹۹۶–۹۷: الکس زوله
* ۱۹۹۸: آبرائام اولانو
* ۱۹۹۹: یان اولریش

 |
| ۲۰۰۰–تاکنون | 
* ۲۰۰۰: روبرتو اراس
* ۲۰۰۱: آنخل کاسرو
* ۲۰۰۲: Aitor González
* ۲۰۰۳–۰۴–۰۵: روبرتو اراس
* ۲۰۰۶: الکساندر وینوکوروف
* ۲۰۰۷: دنیس منچوف
* ۲۰۰۸: آلبرتو کونتادور
* ۲۰۰۹: آلخاندرو والورده
* ۲۰۱۰: وینچنزو نیبالی
* ۲۰۱۱: خوان خوسه کوبو
* ۲۰۱۲: آلبرتو کونتادور
* ۲۰۱۳: کریس هورنر
* ۲۰۱۴: آلبرتو کونتادور
* ۲۰۱۵: فابیو آرو
* ۲۰۱۶: نایرو کینتانا
* ۲۰۱۷: کریس فروم

 |