recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**وت** (امهری: ወጥ؛ IPA: [wətʼ]) یا **سِبهی** (تیگرینیا: ጸብሒ، IPA: [sʼɐbħi]) نام یک نوعی خورش یا کاری است که متعلق به کشورهای اتیوپی و اریتره است.

این غذا با گوشت (مرغ، گاو یا گوسفند)، انواع سبزی و همچنین ادویه‌جات گوناگون تهیه می‌شود. ادویه‌های بکار رفته معمولاً عبارتند از «بـِربـِره» (مخلوطی از فلفل تند، سیر، زنجبیل، ریحان، کوراریما، راتا گراوانز، زنیان، رادهونی، سیاه‌دانه و شنبلیله) و روغن «نیتِـر کیبه» (مخلوطی از کَرهٔ مایعِ صاف‌شده و شفاف، شنبلیله، زیره سبز، گشنیز، زردچوبه، هل، دارچین و جوز هندی)

این غذا بیشتر با نانِ «اینجرا» سرو می‌شود و انواع متفاوتی دارد.

یک نوع آن که تخم‌مرغ آب‌پز هم دارد «**دورو وت**» نام دارد و مشهورترین غذای سنتی کشور اتیوپی است. «دورو وت» امروزه در رستوران‌های اتیوپیایی ایالات متحده آمریکا هم سرو می‌شود و غذای محبوبی است.

نوع دیگر این غذا «**سیگا وت**» نام دارد و با گوشت گاو تهیه می‌شود.

جستارهای وابسته
---------------

* اینجرا
* اتیوپی

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Wat (food)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۸ آوریل ۲۰۱۶.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد خوردنی‌ها است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
نماگرفتی از برنامه «HandBrake» که تفاوت حالت «درهم‌بافته» و «نادرهم‌بافته» را نشان می‌دهد.

**ویدئوی درهم‌بافته** یا **ویدیوی اندربافته** (به انگلیسی: Interlaced Video) که به کوتاهی از **i** هم برای نشان دادن آن استفاده می‌شود، تکنیکی برای نمایش دو فریم متوالی بدون مصرف کردن پهنای باند اضافی (در فیلم‌ها) است.
  
در این فرمت، همه پیکسل‌ها و خط‌ها، در یک زمان پردازش نمی‌شوند که به صورت هم‌آمیخته این کار انجام می‌شود یعنی در ابتدا تعدادی از پیکسل‌ها پردازش می‌شود و در مدت زمان اندکی بقیهٔ پیکسل‌های باقی‌مانده پردازش شده و سپس باهم ترکیب می‌شوند. به عنوان مثال ۶ پیکسل را تصور کنید که هر کدام یک عدد مشخص از ۱ تا ۶ دارند. ابتدا پیکسل‌های فرد را از تصویر (فریم) نخست پردازش می‌کنیم، یعنی ۱، ۳ و ۵. سپس پیکسل‌های زوج ۲، ۴ و ۶ تصویر (فریم) بعد پردازش می‌شوند. با این روش همه پیکسل‌ها با اختلاف زمان کمی نسبت به یکدیگر پردازش می‌شوند. البته این روش یک مشکل دارد و آن هم ایجاد لرزش تصویر در هنگام افزایش اندازهٔ تصویر و سرعت تعویض فریم‌ها است.

منابع
-----

* ویکی‌پدیای انگلیسی

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد فناوری است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**کمیسر ژول مِگره** قهرمان تعداد زیادی از داستان‌های کارآگاهی ژرژ سیمنون است. او فرزند خانواده‌ای کشاورز است که در جوانی به پاریس می‌آید تا پزشکی بخواند اما در عوض به نیروی پلیس می‌پیوندد، مدارج ترقی را به سرعت طی می‌کند و به مقام سربازرسی می‌رسد. وی را می‌توان بعد از شرلوک هولمز بهترین کارآگاه دانست. همسرش لوئیز زنی مهربان و آشپزی قابل است که در حل معمای بسیاری از پرونده‌ها به کمیسر کمک می‌کند. آنها در آپارتمانی در بلوار ریشار لنوار زندگی می‌کنند و فرزندی ندارند. مگره در ادارهٔ مرکزی پلیس کار می‌کند و همکاران وفادار و ثابتی دارد که در حل و فصل پرونده‌ها به او کمک می‌کنند.
شهرت بسزایی که ژرژ سیمنون در داستان‌های کارآگاهیش کسب کرد به واسطه خلق شخصیت مگره در ۷۵ رمان و ۲۸ داستان کوتاه بوده‌است. نخستین این رمان‌ها با نام مسافری که با ستاره شمال آمد در ۱۹۳۱ و آخرین آنها مگره و مسیو چارلز در ۱۹۷۲ به چاپ رسیدند.

منابع
-----

1. ↑  جیحون، علی (۲۰۱۹-۰۹-۰۶). «ژرژ سیمنون و مگره؛ کارآگاهی که در پی قاتل نبود». BBC Farsi. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۹-۰۶.

* سیمنون، ژرژ. مشتری شنبه‌ها. ترجمه رامین آذربهرام، تهران: مروارید
**فاتح پرتقال** ( متولد ۲ فوریه ۱۹۶۷ (میلادی)، نازیلی )، روزنامه نگار و مجری در ترکیه است.

دوران آموزش
-----------

او تحصیلات ابتدایی خود را در نازیلی و دبیرستان را در دبیرستان آتاتورک ازمیر به اتمام رساند؛ از دانشگاه استانبول ، دانشکده اقتصاد و علوم اداری فارغ التحصیل شد. در سال ۱۹۹۴، برای ادامه تحصیل و آموزش زبان خارجی به استرالیا رفت.

دوران کار
---------

فاتح پرتقال بعد از تحصیلات، برای مدتی مدیر یک رستوران معروف در استرالیا بود. در سال ۱۹۹۷ به ترکیه برگشت و با ارمغان توپر ازدواج کرد. 

بین سال های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۵ به عنوان خبرنگار در Star TV کار کرد. در سال ۲۰۰۵، بر اساس پیشنهاد روزنامه نگار معروف محمدعلی بیراند، به کانال د منتقل شد. در ماه مه سال ۲۰۱۰، براساس پیشنهاد عرفان دغیرمنجی مجری خبری FOX به این کانال منتقل شد. 

فاتح پرتقال بین سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ مجری برنامه Çalar Saat بود. در سپتامبر ۲۰۱۳، به خاطر اینکه مجری زن کانال، نازلی تولگا ازدواج کرد و به خارج از کشور رفت، فاتح پرتقال مجری بخش خبر شامگاهی FOX شد*.*  

فاتح پرتقال در ۴۳مین مراسم جایزه پروانه طلایی جایزه بهترین مرد مجری خبری را دریافت کرد .

آثار
----

* بدون صدا (۲۰۱۲)
* ذهنم را مسخره نکن (۲۰۱۶)

منابع
-----

1. ↑  "Fatih Portakal". *Wikipedia* (به ایتالیایی). 2019-06-26.
2. ↑  بایگانی‌شده در ۲۵ ژوئن ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine [1]
3. ↑  «Fatih Portakal com». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱ ژوئن ۲۰۱۹.
4. ↑  43.Pantene Altın Kelebek Ödülleri sahiplerini buldu
**ورزش موتورسواری** یک حوزه وسیع است که همه جنبه‌های ورزشی موتورسواری را در بر می‌گیرد.

مسابقات موتورسواری دارای انواع متعددی هستند. این مسابقات می‌توانند در استادیوم‌ها، پیست‌های موتورسواری، جاده‌ها یا به‌صورت مسابقات آف‌رود (خارج از جاده) انجام شوند.

مسابقات پیست
------------

این مسابقات عموماً در یک پیست بیضی‌شکل انجام شده و دارای انواع و سطوح مختلفی هستند.

رالی
----

رالی موتورسیکلت‌ها در جاده‌های عمومی برگزار شده و نیازمند مسیریابی مناسب است. در این رشته، رقبا باید در حالی‌که همچنان از قوانین موتورسواری جاده‌ها اطاعت می‌کنند از تعدادی ایست و بازرسی در مکان‌های مختلف جغرافیایی عبور کنند. (با مسابقات اتومبیل‌رانی مانند رالی قهرمانی جهان اشتباه گرفته نشود).

سرعت در جاده
------------

در مسابقات سرعت در جاده یا Speedway، موتورسیکلت‌ها تنها دارای یک دنده هستند و ترمز ندارند.

سایر رشته‌ها
------------

### موتورکراس آزاد

در مسابقات موتورکراس، امتیازات، بر اساس توانایی حرکات آکروباتیک موتورسوارها در هنگام پرش در یک زمین ناهموار در نظر گرفته می‌شوند. این مسابقات در دو سطح آماتور و حرفه ای برگزار می‌شوند.

### موتورسیکلت تریال

 مسابقات موتورسیکلت تریال، معمولاً در زمین‌های سنگی انجام می‌شود
موتور تریال یک آزمون مهارت و تسلط در راندن یک موتورسیکلت است که به موجب آن، موتورسوار سعی می‌کند بدون گذاشتن پا بر روی زمین (و به‌طور سنتی، هر چند نه همیشه، بدون توقف) از مسیری دشوار و ناهموار عبور کند. برنده در این رشته، موتورسواری است که کمترین امتیاز مجازات را داشته باشد.

### موتوربال (چوگان با موتورسیکلت)

موتوربال شبیه فوتبال است، اما همه بازیکنان (به جز دروازه‌بان‌ها) موتورسواری می‌کنند و توپ آن بسیار بزرگ‌تر از توپ فوتبال است. این مسابقات برای نخستین بار در اواسط دهه ۱۹۳۰ به عنوان یک ورزش رسمی سازماندهی شده و آغاز شد.

### صعود از تپه

این مسابقات در آمریکا معمولاً در خارج از جاده برگزار می‌شود و موتورسوار سعی می‌کند از تپه‌ای با شیب بالا، (اغلب ۴۵ درجه یا بیشتر) بالا برود. موتورسواری که در کوتاه‌ترین زمان به قله برسد برنده می‌شود. موتورسیکلت مورد استفاده در دهه‌های اولیه مدل ۴۵ اینچ مکعبی هارلی-دیویدسن بود که به دلیل گشتاور بالای آن در دورهای پایین، استفاده می‌شد. برای سال‌ها مسابقات ملی این رشته در آمریکا در کوه گارفیلد در نزدیکی ماسکگون، میشیگان برگزار می‌شد.

 یک موتور سوپر اسپورت در پیست جایزه بزرگ جزیره فیلیپ

منابع
-----

1. ↑  "Daring Riders Thrill Crowds With Polo On Motor Cycles" July 1935 *Popular Science Monthly*
2. ↑  "Mountain Goats on Two Wheels." *Popular Mechanics*, December 1954, pp. 142-144
**فرئل** (به فرانسوی: Fréhel) (زادهٔ ۱۳ ژوئیه ۱۸۹۱ - درگذشته ۳ فوریه ۱۹۵۱) خواننده و بازیگر فرانسوی بود.

بیوگرافی
--------

مارگاریت بولکه در پاریس در خانواده ای فقیر و ناکارآمد برتون متولد شد ، کودکی بود که در خیابان های سمت پاریس به زندگی سپرده شد. در نوجوانی ، هنگامی که با یکی از مجریان زن سالن موسیقی که آواز او را شنیده بود آشنا شد و او را به مروجان تجارت نمایش معرفی کرد.
او شروع به اجرا با نام هنری Pervenche کرد ، و به زودی با رابرت هولارد ، مجری که از نام مستعار "روبرتی" استفاده می کرد ، آشنا شد و با او ازدواج کرد. الکل از سنین پایین وارد زندگی او شد و اعتیاد به الکل او مشکلاتی با همسرش ایجاد کرد. ازدواج آنها خیلی طول نکشید و شوهرش او را به خاطر خواننده دیگر پاریسی ، دامیا ، ترک کرد. پس از آن ، فرهل با موریس شوالیه، رابطه داشت اما زیاد دوام نیاورد ونامزدش وی را به خاطر ستاره بزرگتری به نام Mistinguett ترک کرد. در 19 سالگی ، او اقدام به خودکشی کرد.
به دنبال اقدام به خودکشی ، در سال 1911 مارگریت بولکه سعی کرد از مشکلاتش فرار کند و به بخارست ، ترکیه و سپس به روسیه سفر کرد و بیش از ده سال در آنجا ماند. او از مشروبات الکلی و اعتیاد به مواد مخدر رنج می برد ، و در سال 1923 به پاریس بازگشت. او سپس با تغییر نام به نام "Fréhel" ، شروع جدیدی را آغاز کرد و نام خود را از Cap Fréhel در بریتانی که پدر و مادرش متولد شده بودند ، گرفت. با خوانندگی به عنوان فرهل ، در المپیای پاریس در سال 1924، نمایش قدرتمندی ارائه داد و به زودی در محبوب ترین مکانهای کشور نامش پرآوازه شد. به عنوان بخشی از آنچه که امروزه به عنوان موزیک بال(bal musette) یاد می شود ، فرهل غالباً آواز را با گاو نر و یا نوازنده آکاردئون می خواند.
در دهه 1930 ، او در چندین فیلم متحرک ظاهر شد.تقریباً او همیشه یک خواننده را در یک نقش فرعی به تصویر می کشد. از مشهورترین فیلم هایی که وی در آنها بازی کرد ، فیلم Cœur de Lilas در سال 1931 بر اساس نمایشنامه تریستان برنارد و Pépé le Moko با بازی ژان گابین بود. در حالی که سو مصرف الکل وی ادامه داشت ، با این وجود وی یکی از بازیگران اصلی تجارت نمایشی دهه 1930 فرانسه بود. از بین همه ترانه های او ، La Java Bleue در سال 1939 ، با موسیقی وینسنت اسکاتو ، بیشترین محبوب را برای وی به ارمغان آورد.
علیرغم اینکه یکی از مجریان پرطرفدار در اروپا بود ، اما اعتیاد او باعث شد تا سالها از دید عموم کنار بماند. وی در سال 1951 ، در هتلی در پیگال تنها درگذشت. وی را در Cimetière de Pantin ، نزدیک پاریس ، به خاک سپردند.

وی توسط یولاند مورو در بیوگرافی Gainsbourg: A Heroic Life به تصویر کشیده شده است که در آن با سرژ گینسبورگ جوان روبرو می شود و او را در یک آهنگ همراهی می کند.

منابع
-----

FréhelFréhel

پیوند به بیرون
--------------

* زندگینامه فرئل در وبگاه بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* ایالات متحده آمریکا

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* هنرمند موزیک‌برینز
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد بازیگر است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد موضوع خوانندگی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**کارل الکساندر کلارک** (۱۷۰۹–۲۲ ژوئیه ۱۷۶۵) یک حشره‌شناس و آرخنولوژیست سوئدی بود.

کلارک از خانواده ای از اشراف خرده ریز و طبقه پایین بود و در سال ۱۷۲۶ وارد دانشگاه اوپسالا شد. از مطالعات وی اطلاعات کمی در دست است. اگرچه معاصر لینه است، اما معلوم نیست که آیا او در طول مدت حضور در اوپسالا با او ارتباط داشته‌است یا خیر. امکانات محدود او را مجبور کرد دانشگاه را زود ترک کند و وارد خدمات دولتی شود، و بعداً به کار در اداره شهر استکهلم پایان داد.

 شکل اصلی نر و ماده *عنکبوت گردباف آنگولاتوس* در صفحه ۱ در *عنکبوت‌های سوئدی*
به نظر می‌رسد علاقه او به تاریخ طبیعی در سنین بلوغ بیشتر دیده شده‌است؛ تحت تأثیر سخنرانی لینه در سال ۱۷۳۹ در استکهلم شرکت کرده‌است. در سالهای بعد، او عنکبوتهای زیادی را که همراه با مشاهدات کلی تر در مورد مورفولوژی و رفتار عنکبوتها منتشر شده بود، در *عنکبوت سوئدی* ۱۷۵۷، (همچنین با زیرنویس لاتین آن، *Aranei Suecici* نیز شناخته می‌شود) جمع‌آوری و دسته‌بندی کرد. وی همچنین *حشرات نادر را به تصویر می‌کشد*، مجموعه ای از صفحات دقیق اما بدون نظر را نشان می‌دهد که گونه‌های مختلفی از پروانه‌ها را نشان می‌دهد. به دلیل مرگ کلارک بعد از جلد سوم (۱۷۶۶) ناتمام مانده‌است.

 صفحه عنوان نسخه ۱۷۵۷ عنکبوت‌های سوئدی سردفت
به دلیل برخورد کامل و خارق‌العاده با گونه‌های عنکبوت، اسامی علمی پیشنهادی توسط کلارک در عنکبوت سوئدی (که توسط کارل لینه در *سیستم خود* *در سال ۱۷۵۸ با تنها تغییرات جزئی به تصویب رسیده‌است) به‌طور سنتی توسط متخصصان علم پیچ و خم* به عنوان دوجمله ای شناخته شده و بعداً موجود است این رسماً در کد بین‌المللی نامگذاری جانورشناسی شناخته شده‌است. این بدان معناست که در صورت تردید هجی کردن نام عنکبوت از کار کلارک در سال ۱۷۵۷ نسبت به آنچه توسط لینائوس در سال ۱۷۵۸ پیشنهاد شده‌است اولویت دارد (به عنوان مثال *Araneus* به جای Aranea)، و عنکبوتهای کلارک اولین حیوانات جانورشناسی مدرن بودند که دارای نام علمی موجود را در سیستم لینین به دست آورد. نام اولین گونه ای که در سیستم دو جمله ای *نام در دسترس پیدا کرده‌است Araneus angulatus بود*.

پیوند به بیرون
--------------

* اسپیندلر Svenska آنلاین در GDZ

منابع
-----

1. ↑  ICZN Code Art. 3.1
**کافه پیانو** نام کتابی از فرهاد جعفری است. این کتاب اولین بار در سال ۱۳۸۶ توسط نشر چشمه چاپ شده‌است. این کتاب اولین نوشتهٔ فرهاد جعفری است.

داستان
------

داستان با بیان عقاید نویسنده درباره لباس و کفش خوب و تاثیر آن بر انجام کار بزرگ آغاز می‌شود. نویسنده شخصیت اصلی است و داستان برشی است از زندگی او و دخترش *گل‌گیسو،* در فاصله‌ی جدا شدن از همسرش و تهیۀ مبلغ مهریه.

سبک نوشتن
---------

داستان به صورت اول شخص روایت می‌شود. اکثر شخصیت‌های داستان واقعی هستند؛ مانند راوی که خود نویسنده می‌باشد، گل‌گیسو دختر نویسنده و همایون دوست نویسنده. به همین صورت بیشتر اتفاقاتی که در کتاب می‌افتد منشا حقیقی دارند. هر فصل کتاب مشتمل بر روایت اتفاقاتی است که در بازهٔ زمانی کوتاهی (در حد یک‌ روز) برای راوی اتفاق می‌افتند. زمان داستان به صورت خطی پیش نمی‌رود ولی داستان در فاصلۀ زمانی بین جدا شدن راوی از همسرش و تهیۀ مبلغ مهریه اتفاق می‌افتد.

اشاره به پدیده‌های واقعی
------------------------

در این رمان شخصیتی به نام سعید دبیری وجود دارد که ترانه‌سرای ترانۀ «فرنگیس» (با صدای عمادرام) است. او مشتری کافه پیانوست و شغلش، روزنامه‌فروشی است.

منابع
-----

|  |  |
| --- | --- |
|  | مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به ***کافه پیانو*** در ویکی‌گفتاورد موجود است. |

* الیاس احمدی (۴ تیر ۱۳۸۷). «کافه پیانو؛ روایتی از زندگی روشنفکران خرده پای ایرانی». بی‌بی‌سی فارسی. دریافت‌شده در ۲۳ نوامبر ۲۰۰۸.
* مجتبا پورمحسن (۲۸ مرداد ۱۳۸۷). «احوالاتِ نسل ما، به صرف نقطه ویرگول». رادیو زمانه. بایگانی‌شده از اصلی در ۶ مه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۳ نوامبر ۲۰۰۸.
* شبنم کهن‌چی. «اپیدمی بی‌حوصلگی در داستان‌خوانی». دنیای اقتصاد. بایگانی‌شده از اصلی در ۶ مه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۳ نوامبر ۲۰۰۸.

منابعی برای مطالعه بیشتر
------------------------

* یاسر نوروزی، حیف که پیانو کوک نیست[*پیوند مرده*] در روزنامه کارگزاران
* دکتر مسعود شهیدی، بررسی و نقد کتاب کافه پیانو در وب سایت ایران-ایرانی ها

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد کتاب است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |


1. ↑  «رمان کافه پیانو». ۲ نوامبر ۲۰۱۶.
**کارل اچ. جون** (انگلیسی: Carl H. June؛ زادهٔ ۱۹۵۳ میلادی) یک دانشمند در زمینه ایمنی‌شناسی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی اینک، استاد رشتهٔ ایمنی‌درمانی در دپارتمان آسیب‌شناسی و علوم آزمایشگاهی در دانشکدهٔ پزشکی دانشگاه پنسیلوانیا است. علت اصلی شهرت فراوان او، پژوهش‌های مهمش در درمان‌های تخصصی با لنفوسیت تی در درمان سرطان است.

وی فارغ‌التحصیل آکادمی نیروی دریایی آمریکا در سال ۱۹۷۵ است و مدرک پزشکی خود را از کالج پزشکی بیلور در سال ۱۹۷۹ میلادی دریافت داشت. وی سال چهارم رشتهٔ پزشکی را در مقر سازمان جهانی بهداشت در ژنو گذراند و در آنجا زیر نظر «پل آنری-لامبر» به تحصیل در زمینهٔ ایمنی‌شناسی و مالاریا پرداخت و سپس دورهٔ تخصص خود را در رشتهٔ داخلی و سرطان‌شناسی از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۳ گذراند. او دورهٔ پژوهش پسا-دکترای خود را از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۶ میلادی، در زمینهٔ «زیست‌شناسی پیوند» زیر نظر ادوارد دونال توماس و جان هَـنسِـن در «مرکز سرطان فِرِد هاچینسون» تکمیل کرد. او دارای بورد تخصصی در پزشکی داخلی و سرطان‌شناسی است.

پژوهش
-----

او یکی از پیشگامان ایمنی‌درمانی است که در زمینهٔ توسعهٔ روش‌های درمانی با لنفوسیت‌های تی برای سرطان‌ها شهرت دارد. در دههٔ ۱۹۸۰ او و همکارانش در آزمایشگاه او، مولکول CD28 را به‌عنوان یکی از عوامل تنظیمی مهم لنفوسیت‌های تی کشف کردند. چند سال بعد، او توانایی سلول تی کایمریک گیرنده آنتی‌ژن دستکاری‌شدهٔ ژنتیکی را در انسان آزمود و کشف کرد که این سلول‌ها می‌توانند به بیماران دچار ایدز/اچ‌آی‌وی پیوند شده و در بدنشان تا سال‌ها زنده بماند. کارهای او باعث شد تا تیساجن‌لِـکلوسِـل تولید و به مرحله استفاده عملی و بالینی برسد و که نوعی ژن‌درمانی تأیید شده‌است.

او از سال ۲۰۱۴ عضو فرهنگستان هنر و علوم آمریکاست و در سال ۲۰۱۸ برندهٔ جایزه مرکز پزشکی آلبانی برای پژوهش‌های پزشکی و زیست‌پزشکی شد.

منابع
-----

1. ↑  "June Lab". *Penn Medicine Center for Cellular Immunotherapies*.
2. ↑  "Carl H. June - Faculty - About Us - Perelman School of Medicine - Perelman School of Medicine at the University of Pennsylvania". *www.med.upenn.edu*.
3. ↑  "Carl H. June, MD". aacr.org. Archived from the original on 31 October 2019. Retrieved 2016-12-05.
4. 1 2  "2015 Award for Distinguished Research in the Biomedical Sciences - AAMC Awards - Initiatives - AAMC". aamc.org. Retrieved 2016-12-05.
5. ↑  Albany Medical Center Prize 2018

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Carl H. June». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۴ مارس ۲۰۲۰.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* اُرکید
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان
* ایالات متحده آمریکا

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک دانشمند است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**ورزشگاه د لا کاندومینا** یک ورزشگاه چند منظوره است ورزشگاه در مورسیا ، اسپانیا است. این ورزشگاه ۶.۵۰۰ نفره است و در حال حاضر بیشتر برای مسابقات فوتبال و کنسرت های موسیقی مورد استفاده قرار می گیرد.

تاریخچه
-------

ورزشگاه د لا کاندومینا در سال ۱۹۲۴ با ظرفیت اولیه ۱۶.۸۰۰ تماشاگر ساخته شد. 

رئال مورسیا قبل از انتقال ورزشگاه نوووا کاندومینا در اکتبر ۲۰۰۶ به مدت بیش از ۸۰ سال در ورزشگاه د لا کاندومینا بازی کرد. 

در سال ۱۹۹۵، رئال مورسیا برای حل مشکلات مالی این باشگاه ورزشگاه را به شهربازی فروخت. 

به دلیل خطر فروپاشی غرفه های مختلف ، ورزشگاه د لا کاندومینا فقط مجاز به میزبانی ۴.۵۰۰ تماشاگر بود ،  تا سال ۲۰۱۶، زمانی که اوکام مورسیا به سگوندا دیویسیون ارتقا پیدا کرد و برای تأمین نیازهای LFP ، بودجه ساخت این ورزشگاه را تأمین کرد. د لا کاندومینا در حال حاضر ظرفیت ۶.۵۰۰ صندلی دارد.

منابع
-----

1. ↑  "Stadiums in Spain Murcia". Worldstadiums.com. Archived from the original on 11 October 2011. Retrieved 4 October 2011.
2. ↑  "El UCAM-Castilla, en una Condomina en abandono" (به اسپانیایی). As. 20 May 2016. Retrieved 30 May 2016.

پیوند به بیرون
--------------

* Estadios de Espana
Place 
**عماره** (به عربی: *العمارة*)مرکز استان میسان در جنوب شرقی عراق است. این شهر در کنار رود دجله قرار دارد. جمعیت این شهر در سال (۲۰۰۵ میلادی) ۴۲۰٬۰۰۰ نفر بوده که مسلمان شیعه هستند. و طبق سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۴۵۳٬۴۲۶ نفر می‌باشد..

تاریخچه
-------

العماره در دهه ۱۸۶۰ توسط امپراتوری عثمانی برای ایجاد پایگاه نظامی در مقابل تهدیدهای بنی لام و قبیله البومحمد تأسیس شد و در سال ۱۹۱۵ توسط انگلیسی‌ها به تسخیر در آمد.

و پس از تاسیس العماره، قبائل بزرگی از سراسر نواحی العماره و از هورهای آن منطقه به این شهر امدند، مانند قبائل بزرگ السواعد که هم اکنون ۳۵ درصد جمعیت جنوب عراق را شامل میشنود.

در دوران جنگ ایران و عراق این شهر و منطقه‌های اطرافش به خاطر واقع بودن میان بزرگراه بغداد-بصره چندین بار توسط نیروهای ایرانی طی والفجر مقدماتی مورد حمله قرار گرفت.

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست شهرهای عراق

منابع
-----

1. ↑  مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Amarah». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۴ اکتبر ۲۰۱۱.
2. ↑  "Iraq: largest cities and towns and statistics of their population" (به انگلیسی). World Gazetteer. Archived from the original on 5 December 2012. Retrieved 14 May 2012.

| * ن
* ب
* و
عراق فهرست شهرهای عراق |
| --- |
| پایتخت | 
* بغداد

 | نشان رسمی عراق |
| دیگر شهرها | 
* اربیل
* کربلا
* موصل
* بصره
* سامرا
* طویرج
* زاخو
* ناصریه
* کرکوک
* کوفه
* فلوجه
* ام‌قصر
* جلولا
* دهوک
* الدور
* دیوانیه
* عفک
* العوجه
* اسکندریه
* کوت
* مقدادیه
* القائم
* شامیه
* سماوه
* نجف
* ناصریه
* العماره
* التاجی
* بغداد
* بغدادی
* بیجی
* بلد
* حدیثه
* هیت
* تل کیف
* ام قصر
* زبیر

 |
**علیرضا اسپهبد** (زاده ۱۳۳۰ در محله شاپور تهران – درگذشته ۵ اسفند ۱۳۸۵), از نقاشان و طراحان معاصر ایرانی بود.

اسپهبد پس از پایان تحصیلات در تهران راهی انگلستان شد و تحصیل نقاشی را در این کشور به پایان برد. حاصل سال‌ها نقاشی نمایشگاه‌های متعددی بوده‌است که در ایران و خارج از ایران برگزار کرده‌است. یکی از مشهورترین آثار اسپهبد طرح جلد ثابت مجموعه اشعار احمد شاملو بود. وی همچنین طراح مجله «کتاب جمعه» به سردبیری شاملو بود.

در ادبیات
---------

احمد شاملو شعر «بچه‌های اعماق»‌ را که برای احمد زیبرم سروده شده، به علیرضا اسپهبد تقدیم کرده‌است. بخش آغازین این شعر به صورت زیر است:

در شهرِ بی‌خیابان می‌بالند

در شبکه‌ی مورگی پس‌کوچه و بُن‌بست،

آغشته‌ی دودِ کوره و قاچاق و زردزخم

قابِ رنگین در جیب و تیرکمان در دست،
‌
بچه‌های اعماق

بچه‌های اعماق

....

منابع
-----

1. ↑  وب‌سایت رسمی احمد شاملو: *بچه‌های اعماق*؛ بازدید در ۲۲ فروردین ۱۴۰۲.

* اعتراض نقاش آزادی

پیوند به بیرون
--------------

* روایت نویسندگان و هنرمندان ایرانی از اسپهبد[*پیوند مرده*]
* گزارشی از بی‌بی‌سی فارسی
* غیاب و حضور علیرضا اسپهبد[*پیوند مرده*]
* ترجمان فاجعه
**ویکتور** ( ش. ۳۶۲–۳۸۳) یک افسر نظامی و سیاستمدار رومی بود که به امپراتورهای کنستانتیوس دوم ، ژولیان ، ژوویان و والنس خدمت می کرد. او در سال ۳۶۹ پس از میلاد در کنار والنتینیانوس گالاتس به عنوان کنسول منصوب شد.

اوایل کار و کمپین ایرانی ژولیان
-------------------------------

ویکتور که در خانواده ای سرمی به دنیا آمد،  در دربار امپراتور کنستانتیوس دوم به عنوان یک مقام کاخ خدمت کرد.  در زمان ژولیان مرتد ، ویکتور به عنوان همراه منصوب شد، سمتی که او از سال ۳۶۲ تا ۳۶۳ پس از میلاد داشت. در انتظار لشکرکشی به امپراتوری ساسانی ، ژولیان ویکتور را به لشکر کشی ارتش روم از قسطنطنیه به انطاکیه وا داشت. هنگامی که ژولیان برای به دست گرفتن فرماندهی اکسپدیشن وارد شد، ویکتور مسئول نگهبان عقب شد. در جاده تیسفون ، او پیشرو بود تا مطمئن شود که ایرانی‌ها تله‌ای نگذاشته‌اند، و در نبرد تیسفون ، پیشتازان را در آن سوی رودخانه هدایت کرد و نیروهای ایرانی را به رهبری پسر شاه شاپور دوم پراکنده کرد.

ویکتور و ژنرال‌های دیگرش سعی کردند ژولیان را متقاعد کنند که از کانال عبور نکند، اما ژولیان به او دستور داد که عبور کند و با دشمن درگیر شود، در نتیجه ویکتور پس از مواجهه با مقاومت شدید مجبور به عقب‌نشینی شد. درگیری دوم ایرانیان را وادار کرد تا به دیوارهای تیسفون برگردند که طی آن ویکتور از ناحیه کتف مجروح شد. او از ورود سربازانش به شهر در تعقیب ایرانیان در حال عقب نشینی جلوگیری کرد. 

پس از مرگ ژولیان در پی نبرد سامرا ، ویکتور و تعدادی دیگر از مقامات درباری که زیر نظر کنستانسیوس خدمت کرده بودند، شروع به جستجو در میان تعداد خود برای جانشینی کردند، اما افسران گلی ژولیان با آنها مخالفت کردند. در نهایت ویکتور و بقیه با ارتقای سالوتیوس موافقت کردند که نامزدی را رد کرد و آنها مجبور شدند ارتقای ژویان را بپذیرند. ژوویان ویکتور را در سال ۳۶۳ پس از میلاد به رتبه *فرمانده سواره‌نظام* ارتقا داد، پستی که او تا سال ۳۷۹ پس از میلاد داشت.

منابع
-----

* مارتیندیل، جی آر. جونز، AH M، *The Prosopography of the Later Roman Empire*, Vol. I AD 260-395، انتشارات دانشگاه کمبریج (1971)

منابع
-----

1. ↑  Martindale & Jones, pg. 957
2. ↑  Ammianus Marcellinus, *Res Gestae*, Book XXV, 5:2
3. ↑  Ammianus Marcellinus, *Res Gestae*, Book XXIV, 4:13 – 6:13
4. ↑  Martindale & Jones, pg. 958
Award
**ویکتوار دُ لا موزیک** (فرانسوی: Victoires de la Musique‎؛ فرانسوی: [viktwar də la myzik]) که در لغت به‌معنای «کامیابی‌های موسیقی» یا «موفقیت‌های موسیقی» است، نام یک جایزهٔ مشهور موسیقی است که به‌طور سالیانه توسط «وزارت فرهنگ فرانسه» به موفقیت‌های چشمگیر و دستاوردهای ارزندهٔ صنعت موسیقی اهدا می‌شود. این جایزهٔ، دو زیرگروه دیگر برای موسیقی کلاسیک و جاز دارد که به ترتیب «ویکتوار دُ لا موزیک کلاسیک» و «ویکتوار دُ جاز» نامیده می‌شوند.

در مراسم سالیانه اهدای این جایزه، هنرمندان برجسته‌ای به اجرای برنامه می‌پردازند و مخاطبان فراوانی نیز، جشن اعطای جوایز را از طریق تلویزیون مشاهده می‌کنند. این جایزهٔ، معادل فرانسوی جایزه گرمی و جایزه بریت است و یکی از جوایز اصلی و مهم کشور فرانسه در کنار جایزه مولیر (برای تئاتر و نمایش) و جایزه سزار (برای فیلم) به‌شمار می‌رود.

برخی از برندگان
---------------

باربارا پراوی

ماکسیم لو فورستیه

آیا ناکامورا

ژاک دوترون

ونسا پارادی (بیشترین بُرد) 

جین برکین

کلارا لوسیانی

منابع
-----

1. ↑  La France Contemporaine - Page 176 William F. Edmiston, Annie Duménil - 2009 "Les Victoires de la Musique sont un concours musical qui a lieu tous les ans en France. Tandis que les Victoires de la Musique sont consacrées à la musique populaire, il y a aussi les Victoires de la Musique classique et les Victoires du Jazz."

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Victoires de la Musique». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۷ نوامبر ۲۰۲۰.

پیوند به بیرون
--------------

* وبگاه رسمی (فرانسوی)
کارهنج
کارهنج
کارهنج
**کارهنج** (انگلیسی: Carhenge) بدلی است از یادمان پیشاتاریخی استون‌هنج که در نزدیکی شهر الاینس، نبراسکا در مناطق کوهستانی آمریکا ساخته شده‌است. در کارهنج به جای سنگ‌افراشت‌های اصلی استون‌هنج از خودروهای قدیمی آمریکایی استفاده شده که همه با افشانهٔ خاکستری رنگ‌آمیزی شده‌اند.

سازه
----

کارهنج مشتمل است بر ۳۸ خودرو که به دور حلقه‌ای به قطر ۲۹ متر چیده شده‌اند. برخی از خودروها به‌شکل عمودی ایستانده شده‌اند، ۱٫۵ متر در زمین فرورفته‌اند، و تشکیل ستون سه‌سنگ‌های کارهنج را می‌دهند. تیرها نیز خودروهایی هستند که به شکل افقی روی ستون‌ها جوش خورده‌اند.
سنگ هیل یک کادیلاک مدل ۱۹۶۲ است.
سه خودرو نیز کاملاً در خاک دفن شده‌اند و تابلویی بر فراز آنان قرار گرفته‌است که متن زیر روی آن خودنمایی می‌کند:

> اسکلت سه ماشین خارجی اینجا آرمیده‌است. زمانی که دیترویت خفته بود ایشان کار ما را راه می‌انداختند. اکنون دیترویت بیدار است، و آمریکا باعظمت!
> 
> — 

کارهنج بر پایهٔ وضعیت امروزی ویرانهٔ استون‌هنج ساخته شده‌است و نه سازهٔ اصلی آن که در عصر نوسنگی برپا بوده.
به‌غیر از بدل استون‌هنج، در محوطهٔ کارهنج چند تندیس دیگر از بدنهٔ خودروهای رنگ‌آمیزی شده قرار دارد.

تاریخ
-----

کارهنج، که آن را «جیم رایندرز» ساخته‌است، در روز انقلاب تابستانی ۱۹۸۷ افتتاح شد. در سال ۲۰۰۶ مرکز گردشگرانی در محوطهٔ کارهنج ساخته شد.
در سال ۲۰۱۳ کارهنج به سازمان«اتحادیهٔ شهروندان» (به انگلیسی: Citizens' Alliance) اهدا شد که در کار حمایت از سندیکاها است.
خورشیدگرفتگی ۲۱ اوت ۲۰۱۷ را حدود ۴٫۰۰۰ نفر از جمله فرماندار نبراسکا پیت ریکتس از کارهنج تماشا کردند. این رویداد با مراسم سی‌سالگی افتتاح کارهنج همزمان بود.

دید سراسرنما از کارهنج

پانویس
------

1. ↑  "Archaeoastronomy at Stonehenge".
2. ↑  "Carhenge history". Archived from the original on January 25, 2009.
3. ↑  شهر دیترویت قطب صنعت ساخت خودرو در آمریکای شمالی است.
4. ↑  Here lie three bones of foreign cars. They served our purpose while Detroit slept. Now Detroit is awake and America's great!
5. ↑  "America Unhenged".
6. ↑  Jim Reinders

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Carhenge». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۸.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کارهنج موجود است. |
**وینایاک نارهاری** (انگلیسی: Vinayak Narahari) همچنین با نام **وینوبا باوه** (انگلیسی: Vinoba Bhave دربارهٔ این پرونده pronunciation راهنما·اطلاعات</img> دربارهٔ این پرونده pronunciation راهنما·اطلاعات)؛ ۱۱ سپتامبر ۱۸۹۵–۱۵ نوامبر ۱۹۸۲) فیلسوف، سیاستمدار، نویسنده، و فعال حقوق بشر و مدافع پرهیز از خشونت اهل هند بود. او که اغلب ***آچاریا*** (معلم سانسکریت) نامیده می‌شود، بیشتر به خاطر جنبش بهودان (Bhoodan Movement) شناخته می‌شود.

 گاندی و باوه
جنبش بهودان توسط وینوبا باوه در آوریل ۱۹۵۱ آغاز شد. این جنبش به‌طور خودجوش در یک جلسه عصرانه در روستایی در آندرا پرادش متولد شد. جنبش بهودان که به «انقلاب بی‌خون» نیز معروف است، با متقاعد کردن افراد ثروتمندی که مقدار قابل توجهی زمین داشتند، از آن‌ها می‌خواست بخشی از زمین‌های خود را داوطلبانه به افراد بی‌زمین واگذار کنند. این جنبش اصلاحات ارضی داوطلبانه در طی شش سال، حدود ۱٫۹ میلیون هکتار زمین واگذار کرد.

او به عنوان معلم ملی هند و جانشین معنوی مهاتما گاندی در نظر گرفته می‌شود. او یک فیلسوف برجسته بود. گیتا توسط او با عنوان *Geetai* (به معنای مادر گیتا) توسط او به زبان مراتی ترجمه شده‌است.

وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون بهارات راتنا و جایزه رامون مگسیسی شده‌است.

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست فعالان صلح
* مهاتما گاندی
* گاندی‌گرایی
* لانسا دل واستو

پانویس
------

1. ↑  Umarji, Vinay (13 June 2016), "Know Your Smart City: Gujarat", *Business Standard*

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Vinoba Bhave». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۷ نوامبر ۲۰۲۲.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ وینوبا باوه موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* نروژ
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* ژاپن
	+ 2
* جمهوری چک
* استرالیا
* کره
* هلند
* سوئد
* واتیکان

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* ساینی (ژاپن)

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* ریرو (سوئیس)
	+ 1
* سوداک (فرانسه)
	+ 1
* تروو (استرالیا)
	+ 1

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک فیلسوف است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**کامیشیمو** (به ژاپنی: 裃, Kamishimo) پوشاک رسمی مردانه و نوعی کیمونو است. به‌طور معمول، بلند و دنباله‌دار است. در موارد رسمی، نوازندگان سازهای سنتی ژاپن و اعضای نو (تئاتر) از کامیشیمو برای تشریفات استفاده می‌کنند.

کامیشیمو یک لباس تشریفاتی رسمی دو تکه بود که توسط سامورایی‌های دوره ادو هنگام مراسم در دربار پوشیده می‌شد. نسخه‌ای از آن که کمتر رسمی بود سامورایی‌ها به عنوان لباس روزمره در دوره موروماچی می‌پوشیدند که به مرور زمان به لباسی تشریفاتی تبدیل شد.

کامیشیمو شامل یک کیمونوی رسمی و یک ژاکت شانه پهن بدون آستین بنام «کاتاگینو» بوده‌است. هنگام حضور سامورایی‌ها در دربار آنها موظف به پوشیدن نوعی هاکامای بلند بنام «ناگا باکاما» بودند و بلندی این نوع هاکاما بحدی بود که حدود ۳۰ الی ۶۰ سانتیمتر بر روی زمین کشیده می‌شد و به علت بلندی بیش از اندازه مانع از حرکت سریع سامورایی‌ها می‌شد و بدین طریق درباریان از حمله غافلگیرانه و سوء قصد توسط سامورایی‌هایی که در دربار حضور داشته‌اند در امان می‌ماندند.

انواع
-----

لباس رسمی درباری از نوع ناگاکامیشیمو
هان‌کامکایشینو «نصف کامیشیمو»، نوع عادی. این نام به این دلیل است که هاکاما (شلوار) دارای طول عادی است در مقایسه با هاماکاهای بلند. این نوع در اصل، از زمان‌های بسیار قدیم وجود داشته‌است. این نوع هم توسط سامورایی‌ها و هم توسط مردم عادی استفاده می‌شد. مردم عادی آن را فقط در مراسم تشریفاتی می‌پوشیدند.

ناگا-کامیشیمو «کامیشیموی بلند». باافزودن طول هاکاما (شلوار) به حدود ۱٫۵ برابر نوع عادی (هان‌کامکایشینو «نصف کامیشیمو»)، و پوشیدن آن بدون بیرون گذاشتن کف پاها از هاکاما، ساخته شده‌است. ناگا-کامیشیمو بیشتر از هان‌کامکایشینو در مراسم خیلی رسمی استفاده می‌شد. طول شلوار هنگامی که برای لباس‌های صحنه کابوکی استفاده می‌شود، تقریباً نه ۱٫۵ برابر بلکه حتی دو برابر طول شلوار بلندی دارد و بر زمین کشیده می‌شد.

تسوگی کامیشیمو «غیر همرنگ» که بالاتنه و شلوار آن از یک رنگ یا یک نوع پارچه نیست. شلوار درست مانند هان‌کامکایشینو دارای طول عادی است. گفته می‌شود این نوع غیررسمی تر از یک هان‌کامکایشینو است، اما امروزه به ندرت استفاده می‌شود. در دوره ادو، مقامات کیوتو و کوگه (اشراف درباری) به‌طور روزمره از این نوع استفاده می‌کردند.

* هاکاما (袴)هاکاما (袴)
* یک دست کامیشیمو متعلق به دوره ادو، با کاتاگینو و کیمونو در سمت چپ و «هاکاما» در سمت راستیک دست کامیشیمو متعلق به دوره ادو، با کاتاگینو و کیمونو در سمت چپ و «هاکاما» در سمت راست
* اودا نوبوناگا با کامیشیمواودا نوبوناگا با کامیشیمو

جستارهای وابسته
---------------

* امپراتور کوکاکو

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «裃». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای ژاپنی*، بازبینی‌شده در ۲۱ نوامبر ۲۰۲۰.


| * ن
* ب
* و
پوشاک ژاپنی |
| --- |
| سنتی | 
* *Chihaya*
* *Fundoshi*
* *Furisode*
* *Hanten*
* *هاکاما*
* *Haori*
* *Happi*
* *جین بی*
* *کامیشیمو*
* *Jōe*
* *جیهونی‌تو*
* *Keikogi*
* *کیمونو*
* *Kyahan*
* *Mawashi*
* *Mino*
* *Samue*
* *Shitagi*
* *Sokutai*
* *Uwagi*
* *Yukata*

 |  |
| پوشش سر | 
* *Hachimaki*
* *Kanzashi*
* *Kasa*
* *Shaguma*
* *تنوگویی*
* *Tokin*
* *Tsunokakushi*

 |
| کمربند / حمایل | 
* *اوبی*
* *Uwa-obi*
* *Tasuki*

 |
| پاپوش | 
* *Geta*
* *Jika-tabi*
* loose socks
* *Okobo*
* *Tabi*
* *Uwabaki*
* *Waraji*
* *Zōri*

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد ژاپن است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
Place in 23x15px|border |alt=|link= ایران
**امروان** یک روستا در ایران است که در دهستان قهاب صرصر واقع شده‌است. امروان ۱۴۱ نفر جمعیت دارد. مردم این روستا عمدتا به شغل دامپروری و کشاورزی مشغول می باشند. 

پسته و بادام یکی از محصولات اصلی این روستا است. روستای امروان یکی از کهن ترین روستاهای ایران است و قدمت آن به دوران اشکانیان باز می گردد. از آثار تاریخی این روستا قلعه بالا قابل ذکر می باشد که بارها هیئت های باستان شناسی مختلفی به آنجا سفر کرده اند. در پیرامون روستای امروان (منطقه یحیی آباد) بقایای بنای تاریخی نقاره‌خانه که در لیست آثار تاریخی شهر دامغان می باشد که در میان تپه‌ها و خرابه‌های متعدد و ویرانه‌هایی از خشت خام بر جای مانده است. در اطراف ویرانه مذکور، تپه‌ها و خرابه‌هایی به چشم می‌خورد که دارای برج‌های دیده‌بانی مخروبه هستند.  که عده ای معتقدند این خرابه ها باقیمانده ای از شهر تاریخی «قومس» یا «کومش» یا «صددروازه» می باشد

آداب و رسوم
-----------

چند تا از رسم‌های قدیمی این روستا  تعزیه‌خوانی، سینه‌زنی و اجرای دیگر مراسم مذهبی است.این آداب معمولأ در ماه محرم اجرا میشوند.

منابع
-----

1. ↑  مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Amravan». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ عمروان موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
عناصر یک مدار (به انگلیسی: Orbital Elements)، پارامترهای مورد نیاز برای تعیین مشخصات منحصر به فرد یک مدار -با فرض مدل دو جرم نقطه‌ای پیرو مکانیک سماوی این عناصر با استفاده از مدار کپلر در سیستم‌های دو جسمی در نظر گرفته می‌شوند. قانون‌های حرکت نیوتن و قانون عکس مربع گرانش- هم هستند.

با آنکه راه‌های مختلفی برای توصیف ریاضی یک مدار وجود دارد، اما معمولاً طرح‌های ویژه که هر کدام از مجموعه‌ای از شش پارامتر تشکیل شده‌اند، در اخترشناسی و مکانیک مداری استفاده می‌شوند.

یک مدار واقعی و عناصر آن در طول زمان به دلیل پریشیدگی گرانشی توسط اجسام دیگر و اثرهای نسبیت عام تغییر می‌کنند. مدار کپلر یک تقریب ریاضی و ایده‌ئال از مدار در یک زمان خاص است.

عناصر کپلری
-----------

عناصر مداری سنتی عناصر ششگانه کپلری هستند، که به تقلید از یوهان کپلر و بر اساس قوانین حرکت سیاره‌ای‌اش نامگذاری شده‌اند.
هر مدار توسط شش عنصر کپلری به‌طور کامل تعریف خواهد شد و مقدار «مبدأ» زمان اعتبار پارامترها را مشخص می‌کند (به دلیل تغییر جزئی مبناها، هر ۵۰ سال یک مبدأ جداگانه در نظر گرفته می‌شود تا تغییرات مبناها اصلاح شود).
مدار واقعی (و عناصر مداری آن) اجرام هنگامی که در معرض آشفتگی‌های گرانشی قرار می‌گیرند تغییر می‌کند بنابراین مدار تعریف شده به وسیلهٔ عناصر مداری فقط تقریب ریاضی مداری در یک زمان خاص است که مشخصه مبدأ بیان‌کننده آن است.

دو پارامتر شکل و اندازه بیضی را مشخص می‌کنند:

* خروج از مرکز ({\displaystyle e\,\!})
* نیم‌قطر بزرگ ({\displaystyle a\,\!})

دو پارامتر جهت صفحه مداری را مشخص می‌کنند:

* انحراف ({\displaystyle i\,\!})
* طول گره صعودی ({\displaystyle \Omega \,\!})

و سرانجام:

* شناسه حضیض ({\displaystyle \omega \,\!})

که جهت بیضی را در صفحه مداری مشخص می‌کند.
* آنومالی متوسط ({\displaystyle M\_{o}\,\!})

که موقعیت مداری جرم را بر روی بیضی مشخص می‌کند.

منابع
-----

1. ↑  For example, with "VEC2TLE". *amsat.org*. Archived from the original on 20 May 2016. Retrieved 19 June 2013.

عناصر مداری، محمد جواد شریعت زاده

پیوند به بیرون
--------------

* Orbital elements formats
* Computing planet positions using mean orbital elements
* Transform from Orbital Elements to State Vector
**چهارکتاب** نام کتابی است به فارسی برای آموزش دینی که از کتاب‌های درسی اصلی در مکتب‌خانه‌های قدیم آسیای میانه بود.

این کتاب عبارت از چهار کتاب مستقل با مؤلفان گوناگون است. بخش‌های یکم و چهارم به نظم و بخش‌های دوم و سوم به نثر است. بخش چهارم پندنامه عطار است. مؤلف بخش یکم فردی از بخارا بوده‌است. مؤلفان کتاب‌های دوم و سوم نامعلوم‌اند.

موضوع‌ها
--------

موضوع‌های چهارکتاب عبارتند از فرایض و آیین وضو، مستحبّات و مکروهات وضو، شکننده طهارت، فرایض و سنت‌های غسل، مقدار آب وضو، موجبات غسل، فرایض و ناقضات تیمم، دوازده فرض، واجبات نماز، سجده نحو، سنت‌های نماز و نمازهای فریضه، سنت‌های شب و روزی، روزه ماه شریف رمضان، مکروهات روزه، کفارت روزه.

آغاز
----

کتاب اولِ «چهارکتاب» با بیت‌های:

ابتدا می‌کنم به نام خدا
کز دو حرف آفرید ارض و سماء
نام حق بر زبان همی‌رانم
که به جان و دلم همی‌خوانم
آغاز می‌شود.

منابع
-----

* بر پایهٔ تاریخچهٔ آموزش و پرورش[*پیوند مرده*]، رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران - دوشنبه، بازدید از وبگاه: نوامبر ۲۰۰۸.
* مستحسنهٔ هر شیخ و شاب المسمی بچهار کتاب، کویته: کتاب‌خانهٔ احدی، حدود ۱۹۹۵/۱۳۷۴.
سرستون گاو دوسر از دوران داریوش بزرگ
**چندسری** یا **چندکلگی** (به انگلیسی: Polycephaly) به شرایطی گفته می‌شود که یک موجود زنده بیش از یک سر داشته باشد. این موجودات اغلب هویتی افسانه‌ای دارند، اما در بسیاری از ارگانیسم‌ها از جمله انسان مواردی از چند سری (غالباً دوسری) مشاهده شده است.

یک جاندار یا چند جاندار؟
------------------------

این‌که چنین جانداری را *یک جانور با دو سر* یا *دو جانور با یک پیکر* بنامیم، انتخاب مشکلی است. در دوقلوهای به‌هم‌چسبیده مانند لاله و لادن بیژنی دو فرد منفک از یکدیگر بودند که برخی اعضای بدنشان مشترک بوده‌است. از دیدگاه زیست‌شناسی، به‌دلیل تفکیک مغز و دستگاه عصبی در عین اشتراک در برخی اعضا، دو جانور محسوب می‌شوند. اما در ادبیات و اسطوره‌شناسی معمولاً به‌عنوان یک موجود شناخته می‌شوند. 

بر اساس قوانین کشور آلمان، دوقلوهای به‌هم‌چسبیده امتزاج‌ناپذیر دارای هویت یک انسان می‌باشند.[]

نمونه‌های واقعی چندسری
----------------------

دوقلوهای مقترن در انسان یکی از بهترین مثال‌های زیستی واقعی هستند. یک سنگواره از هیفالوسور دوسر، قدیمی‌ترین نمونه یافت‌گردیده به‌دست بشر است که ۱۲۰ میلیون سال دیرینگی دارد.
نمونه‌های زیادی از خزندگان (بیشتر در مار و لاک‌پشت) و پستانداران (بویژه چارپایان) چندسر مشاهده گردیده‌اند.

اسطوره‌ها
---------

جام زرین هیولای دو سر از تمدن مارلیک در ایران باستان
در اسطوره‌های یونان باستان، تایفون یک هیولای چندسر است. سربروس و ژانوس نیز در یونان باستان سه‌سر و دوسر شناخته می‌شده‌اند. در اساطیر چینی نیز اژدهای چندسر دارای اهمیت بوده‌است.

آگنی و موروگان که از خدایان هندویسم هستند، چند سر بوده‌اند.

### اساطیر ایرانی

در ایران باستان، ماجراهایی از مبارزات پهلوانان ایرانی با موجود چندسر در *شاهنامه* مشاهده می‌گردد. همچنین داستان منظومه *هفت‌پیکر* اثر حکیم نظامی گنجوی نیز به داستان بهرام گور و موجودی هفت‌سر اشاره دارد.

منابع
-----

1. ↑  "Two-headed baby born in Bangladesh". The Sydney Morning Herald. August 28, 2008. Retrieved August 28, 2008.

* ویکی‌پدیا انگلیسی
**کارل دیوید گوت-لوسیاک** یک روزنامه نگار اتریشی-آمریکایی است. کارل به واسطه هایی مثل روزنامه بریتانیایی *گاردین* و *واشنگتن پست* کمک کرد و به مدت 3 سال در نیکاراگوئه پایدار بود. 

گوت-لوسیاک قربانی یک پویش هدفمند آزار و اذیت آنلاین و تهدیدات پیروان اورتگا بود و آدرس وی به صورت آنلاین انشار یافت.   این پویش توسط کمیته حفاظت از خبرنگاران محکوم شد.  مثل تیم راجرز ، یک خبرنگار آمریکایی که مجبور به اخراج نیکاراگوئه شد، گوت-لوسیاک نیزهم توسط افسران مجری قانون متهم به کار برای آژانس اطلاعات مرکزی (سیا) شد و بعد از آن اخراج شد. یکی از افسران پلیس ادعا نمود که به دلیل شرکت در تظاهرات غیرقانونی و پخش اطلاعات اشتباه از کشور تبعید شده.

منابع
-----

1. 1 2  "Online smear campaign targets freelance reporter in Nicaragua". *Committee to Protect Journalists*. September 25, 208. Retrieved February 19, 2020.
2. ↑  Di Stefano, Mark (October 2, 2018). "A Journalist Has Been Deported From Nicaragua After Being Doxxed By An Online Mob". *BuzzFeed News*. Retrieved February 19, 2020.
3. ↑  Joshua Collins (10 February 2020). "Grayzone, Grifters and the Cult of Tank". Muros Invisibles.
4. ↑  "Nicaragua deports reporter who covered anti-Ortega protests". *The Guardian*. October 2, 2018. Retrieved February 19, 2020.
**کالیسون** یک شیرینی سنتی فرانسوی است که از خمیری یکدست، زرد کم رنگ و همگن از میوه‌های شیرین شده (مخصوصاً پوست‌های هندوانه و پرتقال) و بادام آسیاب شده با لایه ای نازک خامه یخی تشکیل شده‌است. آنها بافتی شبیه به مارزیپان دارند، اما با طعم میوه‌ای تر و مشخصاً خربزه مانند. آنها اغلب بادام شکل هستند و معمولاً حدود پنج سانتی‌متر اندازه دارند. 

کالیسون‌ها به‌طور سنتی با شهر اکس آن پروونس، فرانسه مرتبط هستند. در نتیجه، بیشتر عرضه جهان همچنان در منطقه پروونس ارائه می‌شود.

تاریخچه
-------

اعتقاد بر این است که کالیسون ریشه در ایتالیای قرون وسطایی دارد. یکی از اولین ارجاعات شناخته شده به کالیسون‌ها در *کتاب کرونیکل ونیزی‌ها* مارتینو دی کانال در سال ۱۲۷۵ بود. در متن اولیه قرن دوازدهم که به زبان لاتین قرون وسطایی نوشته شده بود از کلمه ***calisone*** برای اشاره به کیکی که با بادام و آرد درست می‌شد استفاده می‌شد. یکی دیگر از شیرینی‌های که تصور می‌شود از بستگان کالیسون مدرن باشد، *کالیسونیا(kalitsounia)* است که با مارزیپان، آجیل و ادویه‌هایی مانند دارچین و میخک درست می‌شد و در مکان‌هایی که ونیزی‌ها اشغال کرده بودند، مانند کرت یافت می‌شد.

برخی ورود کالیسون‌ها به پروونس را در اواسط قرن پانزدهم در دومین عروسی پادشاه رنه آنژو دنبال می‌کنند. برخی دیگر معتقدند که بادام تا قرن شانزدهم به شکل مدرن خود معرفی نشده بود، زیرا این زمانی بود که بادام به یک محصول ثابت در اکس آن پروونس تبدیل شد.

منابع
-----

1. ↑  "Calissons". Aix en Provence Tourism Office. Archived from the original on 20 September 2010. Retrieved 25 January 2011.
**فرانتس توسن** (فرانسوی| Franz Toussaint)، نویسنده، مترجم و خاورشناس فرانسوی زادهٔ ۳ اکتبر ۱۸۷۹ در تولوز و درگذشته ۵ دسامبر ۱۹۵۵ در سن-ژان-دو-لوز. شهرت او در ایران به سبب ترجمه‌اش از رباعیات خیام است.

زندگی‌نامه
----------

فرانتس ارنست هانری، ملقب به فرانتس توسن دوران کودکی خود را در آلبی و نوجوانی را در لیون گذراند. او حرفه ادبی خود را در سال ۱۹۱۰ پس از استقرار در پاریس آغاز کرد و با چهره‌هایی نظیر آمبرواز ولار، ژان ژورس و ژان ژیرودو طرح دوستی ریخت. او علاوه بر نویسندگی، مترجم چند اثر ادبی کلاسیک از زبان‌های عربی، فارسی، سانسکریت و ژاپنی بود.

فرانتس توسن چند سناریو و مجموعه شعر با مضامین شرقی نیز در کارنامهٔ خود دارد. او در خلق بیشتر آثار ادبی خود از خیام و سعدی تأثیر زیادی پذیرفته‌است.

ترجمه‌های مهم
-------------

ترجمهٔ گلستان سعدی از زبان فارسی (۱۹۰۴)

* ترجمهٔ بوستان سعدی از زبان فارسی (۱۹۱۳)
* ترجمهٔ غزل غزل‌ها یا نشیدالأنشاد از زبان عربی (۱۹۱۹)
* ترجمهٔ رباعیات عمر خیام از زبان فارسی (۱۹۲۴)
* ترجمهٔ رامایانا از زبان سانسکریت (۱۹۲۷)
* ترجمهٔ مصور گلستان و بوستان با مقدمهٔ کنتس دو نوای (۱۹۲۷)
* ترجمهٔ قرآن از زبان عربی (۱۹۴۹)

منابع
-----

1. ↑  «ادبیات تطبیقی: تأثیر ادبیات کلاسیک فارسی بر ادبیات فرانسه» ، انتشارات نگاران سبز، ۱۳۹۵
2. ↑  «کتابشناسی ادبیات فارسی در زبان فرانسه» ، انتشارات سخن‌گستر و معاونت پژوهش و فناوری دانشگاه آزاد مشهد، ۱۳۹۳

پیوند به بیرون
--------------

* اطلاعات در کتابخانهٔ ملی فرانسه BNF
**فرانتس بکه** (به آلمانی: Franz Bäke) (۲۸ فوریه ۱۸۹۸ - ۱۲ دسامبر ۱۹۷۸) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم یگان‌های زرهی مختلفی را فرماندهی کرد.

خدمت
----

نفر نخست از سمت راست با لباس فرماندهان تانک، سال ۱۹۴۳ منتظر دریافت نشان از پیشوا آدولف هیتلر
فرانتس بکه روز ۲۸ فوریه سال ۱۸۹۸ در شوارتسنفلت زاده شد. در سنین نوجوانی نبرد را در جنگ جهانی اول تجربه و نشان شجاعت دریافت کرد. پس از خدمت به عنوان درجه‌دار در رایشسور، ماه دسامبر سال ۱۹۳۷ با درجه ستوان دوم وارد سلک افسران شد. پس از آغاز جنگ جهانی دوم، حین خدمت در گردان ۶۵ زرهی ماه نوامبر سال ۱۹۳۹ به درجه ستوان یکم ترفیع گرفت. ماه مه سال ۱۹۴۱ در هنگ ۱۱ زرهی از لشکر ششم زرهی به درجه سروانی نائل آمد. لشکر او در تهاجم به شوروی مشارکت داشت و تا حومه لنینگراد پیش رفت. سپس ماه دسامبر به جنوب منتقل شد تا بخشی یورش به سمت مسکو باشد. ماه دسامبر سال ۱۹۴۱ فرماندهی گردان ۱ و سپس ماه آوریل سال ۱۹۴۲ گردان ۲ هنگ به بکه سپرده شد. لشکر برای بازسازی به فرانسه منتقل گردید. ماه اوت به درجه سرگردی ترفیع گرفت. به همراه لشکر ماه نوامبر به روسیه بازگشت. این لشکر به عنوان بخشی از ارتش چهارم زرهی، در تلاش ناموفق برای شکستن محاصره آلمانی‌ها در استالینگراد سهیم بود. بکه روز ۱۱ ژانویه سال ۱۹۴۳ مفتخر به دریافت نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین شد. پس از نشان دادن تهور در نبرد کورسک، روز ۱ اوت سال ۱۹۴۳ برگ‌های بلوط نیز به نشان صلیب شوالیه او افزوده گردید. در این نبرد با سلاح دستی سه تانک دشمن را منهدم کرد.

بکه ماه نوامبر سال ۱۹۴۳ به درجه سرهنگ دوم ترفیع گرفت و متعاقبا فرمانده هنگ ۱۱ زرهی شد. در نبردهای دفاعی اواخر سال ۱۹۴۳ و اوایل سال ۱۹۴۴ ابتکار و عزم راسخی در فرماندهی یک گروه زرهی ترکیبی از خود نشان داد. یگان او در یک عمل پنج‌روزه در منطقه تحت‌محاصره بالابانیفکا در مرکز اوکراین، ۲۶۷ تانک دشمن را از بین برد درحالی‌که تنها یک تانک تیگر ۱ و چهار تانک *پنتر* خود را از دست داد. به جهت این موفقیت‌ها، بکه روز ۲۱ فوریه سال ۱۹۴۴ شمشیرهای صلیب شوالیه را از دستان شخص پیشوا آدولف هیتلر دریافت کرد. ماه مه سال ۱۹۴۴ به درجه سرهنگی ترفیع گرفت و روز ۳ ژوئیه همان سال فرماندهی تیپ ۱۰۶ زرهی *فِلت‌هِرن‌هاله* به او سپرده شد.

بکه روز ۹ مارس فرماندهی لشکر زرهی *فِلت‌هِرن‌هاله* ۲ را بر عهده گرفت؛ آرایش ترکیبی که از بقایای دو لشکر زرهی و پنتسرگرنادیر دیگر ساخته شده بود. درحالی‌که به دشواری در حال دفاع از ناحیه مرزی مجارستان-اتریش بود، روز ۲۰ آوریل سال ۱۹۴۵ به درجه سرتیپی رسید.

پس از جنگ، سرتیپ فرانتس بکه در نهایت روز ۱۲ دسامبر سال ۱۹۷۸ در اثر یک تصادف رانندگی در هاگن جان باخت.

منابع
-----

1. ↑  Williamson 2005, p. 48.
2. 1 2 3 4  Williamson 2005, p. 49.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد آلمان نازی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**فرانتس آدولف لوئیس جان** متولد ۲۸ سپتامبر ۱۸۷۲ در پریتزواک و در گذشته ۱۷ نوامبر ۱۹۵۲ در برلین مؤسس و اولین رئیس باشگاه فوتبال بایرن مونیخ بوده‌است.

فرانتس جان در ۲۸ سپتامبر ۱۸۷۲ در پریتزواک متولد شد؛ ولی خانواده وی بعد از مدتی به برلین نقل مکان کردند سپس فرانتس جان که عکاس بود به مونیخ رفت و به باشگاه MTV 1879 Munich پیوست. بدنبال اینکه ریاست باشگاه با پیوستن فوتبالیست‌های باشگاه به انجمن باشگاه‌های جنوب آلمان مخالفت کرد در ۲۷ فوریه سال ۱۹۰۰ یازده بازیکن فوتبال به رهبری فرانتس جان باشگاه را ترک کردند و باشگاه فوتبال بایرن مونیخ را تأسیس کردند و جان هم به عنوان اولین رئیس باشگاه انتخاب شد.

تحت رهبری جان باشگاه به انجمن باشگاه‌های جنوب آلمان پیوست و بایرن سریع به یکی از بهترین و قوی‌ترین تیم‌های مونیخ تبدیل شد. در سال ۱۹۰۳ وی باشگاه را ترک کرد تا هسلینک هلندی جای وی را پر کند و در برلین لابراتوار عکس خود را تأسیس کرد. در دهه ۱۹۲۰ جان به عنوان رئیس افتخاری باشگاه بایرن مونیخ انتخاب شد.

باشگاه بایرن مونیخ تحت ریاست وی در سال‌های ۱۹۰۲ و ۱۹۰۳ قهرمان لیگ محلی باواریا شد. وی در ۱۷ نوامبر ۱۹۵۲ در برلین در گذشت.

منابع
-----



1. ↑  . پارامتر `|عنوان= یا |title=` ناموجود یا خالی (کمک)
**ویلیام نیگُرد** (نروژی: William Nygaard) زادهٔ ۱۶ مارس ۱۹۴۳م، در اسلو، کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی و اقتصاد، ناشر و مدیر بازنشستهٔ مؤسسهٔ اشچئوگ (۱۹۷۴ تا ۲۰۱۰م) و رئیس هیئت مدیرهٔ انجمن قلم نروژ (۲۰۱۳ تا ۲۰۱۹م) و یک شخصیت فرهنگی نروژی است.  
ویلیام نیگُرد، در سال ۱۹۶۷م، با دریافت مدرک کارشناسی ارشد در رشتهٔ اقتصاد و مدیریت بازرگانی، فارغ‌التحصیل شد. وی نوهٔ ویلیام مارتین نیگُرد، بنیان‌گذار مؤسسهٔ انتشارات اشچئوگ، است. در سال ۱۹۷۴م، مدیریت مؤسسهٔ خانوادگی انتشارات اشچئوگ، به ویلیام نیگُرد جوان سپرده شد.

سوءقصد در اسلو
--------------

در اکتبر سال ۱۹۹۳م، ویلیام نیگُرد در خارج منزل خود در اسلو مورد اصابت گلوله قرار گرفت و به شدت مجروح شد. اعتقاد غالب بر این است که این سوءقصد، در ارتباط با انتشار رمان آیات شیطانی نوشتهٔ سلمان رشدی، در سال ۱۹۸۹م، توسط مؤسسه انتشارات اشچئوگ، صورت گرفته‌است.   
 در اوایل همان سال که این کتاب در نروژ انتشار یافت، آیت‌الله خمینی، رهبر وقت ایران، این کتاب را کفر آمیز تشخیص داده؛ و متعاقب آن، فتوای قتل رشدی و هرکسی که در چنین جرمی، دست داشته، را صادر کرده بود. این فتوا، موجی از اعتراض، در چند کشور جهان، از جمله نروژ، به بار آورد. در سال ۱۹۹۱م، مترجم ژاپنی رمان آیات شیطانی، با چاقو به قتل رسید. همان سال، مترجم ایتالیایی نیز از یک سوء قصد، جان سالم به در برد. در نروژ، تحقیقات پلیس پس از سوءقصد به جان ویلیام نیگُرد در اسلو، بی‌نتیجه ماند و هیچ‌کسی بازداشت نشد.  
پس از این سوءقصد، ویلیام نیگُرد، بر سر مواضع خود مبنی بر دفاع از سلمان رشدی و آزادی بیان، با قاطعیت باقی ماند. در سال ۱۹۹۴م، جایزه آزادی بیان در نروژ، به خاطر تلاش ویلیام نیگُرد در دفاع از آزادی بیان، به وی تعلق گرفت.

منابع
-----

1. ↑  Neraal, Anders (2020-02-26). "William Nygaard". *Store norske leksikon* (به نروژی بوک‌مُل).

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد نروژ است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |