recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**جیمز بین** (زاده ۲ اوت ۱۸۴۲ – درگذشته ۲۲ مه ۱۹۰۸) کتاب‌فروش، ناشر و کتابدار اسکاتلندی-کانادایی بود. وی در لندن، انگلستان به دنیا آمد و زمانی که او ۶ ساله بود، خانواده‌اش به تورنتو مهاجرت کردند. جیمز پس از اتمام تحصیلات خود در مدرسه گرامر تورنتو، برای کار نزد پدرش که یک لوازم التحریر و کتاب‌فروش بود، رفت. او هم در انگلستان و هم در کانادا در صنعت انتشارات فعال بود و به «شرکت جان نیمو و پسر» که بعدها به «نیمو و بین» تغییر نام یافت، پیوست. او در سال ۱۸۸۲ به کانادا بازگشت. جیمز بین پس از مدیریت شرکت نوپای انتشارات کانادا، در سال ۱۸۸۲ به عنوان اولین کتابدار ارشد کتابخانه عمومی تورنتو انتخاب شد. وی این سمت را تا زمان مرگش در سال ۱۹۰۸ بر عهده داشت.

 پرتره رنگی جیمز بین توسط ادموند ویلی گریر، به سفارش هیئت مدیره کتابخانه عمومی تورنتو در سال ۱۹۰۹.
جیمز در سال ۱۹۰۳ بودجه کارنگی را برای ساخت یک کتابخانه مرکزی جدید (در حال حاضر مرکز دانشجویی کوفلر در دانشگاه تورنتو) و همچنین سه شعبه یورک‌ویل، کوئین و لیزگار و ریوردیل تأمین کرد. پس از مرگ او، این کتابخانه دومین کمک هزینه کارنگی را برای ساخت شعبه‌های بیشتر دریافت کرد. هفت کتابخانه از ده کتابخانه کارنگی کماکان به‌عنوان شعبه‌های کتابخانه عمومی تورنتو دایر و مشغول به کار هستند.

جیمز بین به همراه همسرش جسی مری پترسون و برخی از فرزندانشان در قبرستان مانت پلیسنت به خاک سپرده شده‌است. پسر او جیمز واتسون بین بود.

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست کتابخانه‌های کارنگی در کانادا

منابع
-----

1. ↑  "Toronto Public Library > About the Library > History of TPL". Archived from the original on 2010-02-03. Retrieved 2009-11-15.
2. ↑  "Archived copy". Archived from the original on 2007-06-10. Retrieved 2009-11-15.`{{cite web}}`: نگهداری یادکرد:عنوان آرشیو به جای عنوان (link)
3. ↑  grave marker, Plot R Mount Pleasant Cemetery

پیوند به بیرون
--------------

| بایگانی‌ها در |
| --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| موقعیت | University of Toronto Archives & Records Management Services ویرایش این در ویکی‌داده |
| منبع | James Bain fonds |

 |
| نحوه استفاده از مواد بایگانی‌شده |

* ادیت جی فرث، *دیکشنری بیوگرافی آنلاین کانادایی* "جیمز بین "، ۲۰۰۰
* کتابخانه عمومی تورنتو، اشتیاق به تاریخ: میراث جیمز بین، یک نمایشگاه مجازی برای بزرگداشت جیمز بین
* مقالات آرشیوی جیمز بین که در دانشگاه تورنتو آرشیو و خدمات مدیریت سوابق نگهداری می‌شوند

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد افراد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| سایر | 
* شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده

 |
**آرامگاه صائب** مربوط به دوره پهلوی است و در اصفهان، خیابان بهشتی، خیابان صائب واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۰ بهمن ۱۳۵۵ با شمارهٔ ثبت ۱۳۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.

صائب تبریزی یکی از شعرای معروف قرن یازدهم هجری است که نسبش به شمس تبریزی، مرشد و مراد مولوی می‌رسد. سنگ قبر او تاریخ ۱۰۸۷ ه‍.ق را بر خود دارد.

باغ تکیه میرزا صائب
-------------------

آرامگاه صائب، به همراه فرزند و نوه اش میرزا محمد محسنا و میرزا محمدعلی در مرکز این باغ قرار گرفته بود. مادی نیاسرم در کنار آن جاری است. پیش از تاسیس و سامان یافتن آرامگاه این باغ موقوفه مجهول التولیه بوده که به مسجد لنبان واگذار می شود و طی این مدت، دو سوم باغ دچار تصرف و تخریب می شود. با همکاری استانداری، وزارت فرهنگ و انجمن آثارملی این ملک از اداره اوقاف اجاره می گردد و آرامگاه صائب که در خطر امحا بوده حفظ می گردد.

احداث آرامگاه
-------------

### تصمیم به ساخت

در تاریخ ۲۵ اردیبهشت ۱۳۴۲ اعضای هیئت موسسین انجمن آثار ملی در جلسه ای در کاخ چهلستون تصمیم قطعی به ساخت آرامگاهی به سبک معماری صفوی برای صائب تبریزی گرفتند. نقشه ی آرامگاه را مهندس محسن فروغی به با هزینه شخصی تهیه کرد.

### ساختمان

در تاریخ ۵ مهر ۱۳۴۲ کلنگ احداث آرامگاه به وسیله استاد جمال الدین همایی زمین خورد. آقای معارفی معمار این بنا بوده است.

### افتتاح بنا

در تاریخ ۱۶ مهر ۱۳۴۶ آرامگاه صائب طی مراسمی با حضور مقامات افتتاح شد.

نگارخانه
--------

* 
*

جستارهای وابسته
---------------

* آثار ملی ایران
* سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری

منابع
-----

1. ↑  «دانشنامهٔ تاریخ معماری و شهرسازی ایران‌شهر». وزارت راه و شهرسازی. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۶ اکتبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۹.
2. 1 2 3 4  بحرالعلومی، حسین (۱۳۵۵). *کارنامه انجمن آثار ملی*. انجمن آثار ملی.

* کتاب دیدنی‌های اصفهان

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
قدرت‌های اصلی جهان در حال طرح‌ریزی به منظور تقسیم چین برای خود. آلمان، ایتالیا، پادشاهی متحد بریتانیا، اتریش، ایالات متحده آمریکا، روسیه و فرانسه در این نقاشی به ترتیب توسط ویلهلم دوم، اومبرتوی یکم، جان بول، فرانتس یوزف یکم (در پشت)، عمو سام، نیکولای دوم و امیل لوبه نشان داده شده‌اند. نقاشی توسط جی.اس. پوگ در ۲۳ اوت ۱۸۹۹ کشیده شده است.
اصطلاح «**سده تحقیر**» برای توصیف دوره‌ای در تاریخ چین به کار می‌رود که از جنگ نخست تریاک (۱۸۳۹–۱۸۴۲) شروع شد و در سال ۱۹۴۵ با تأسیس چین به عنوان یک قدرت بزرگ و عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد یا تأسیس جمهوری خلق چین در سال ۱۹۴۹ پایان یافت. وجه بارز این دوره، مداخله و انقیاد سلسله چینگ و حکومت جمهوری چین توسط قدرت‌های غربی و روسیه و امپراتوری ژاپن است. حقارت‌آمیز خواندن این دوره همزمان با رشد فضای ملی‌گرایی چینی در سایهٔ مخالفت با خواسته‌های ۲۱گانه دولت ژاپن در سال ۱۹۱۵ آغاز شد و با مخالفت‌های عمومی علیه نوع رفتار چین در پیمان ورسای در سال ۱۹۱۹ قوت گرفت. جبههٔ ملی (کومینتانگ) و حزب کمونیست چین در دههٔ ۱۹۲۰ میلادی با مخالفت گسترده علیه پیمان‌های ناعادلانه و از دست رفتن سرزمین‌های چینی، به عمومی‌تر شدن این اصطلاح کمک کردند. در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ استفاده از این اصطلاح شیوع بیشتری یافت. هر چند بعدها مفاد آن معاهدات رسماً پایان یافتند اما شاخصه‌های این قرن همچنان محور ملی‌گرایی چینی است و این اصطلاح به‌طور گسترده در ادبیات سیاسی و فرهنگ عامه استفاده می‌شود.

منابع
-----

1. ↑  Adcock Kaufman, Alison (2010). "The "Century of Humiliation," Then and Now: Chinese Perceptions of the International Order". *Pacific Focus*. **25** (1): 1–33. doi:10.1111/j.1976-5118.2010.01039.x.




|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد پیرامون کشور چین است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**ارنست لیتون فوروود** (۳ اکتبر ۱۹۱۵ – ۱۸ مه ۱۹۸۸) مشهور به **آنتونی فوروود** شد یک بازیگر انگلیسی است.

زندگی شخصی
----------

فوروود در سال ۱۹۴۲ با بازیگر معروف گلینیس جونز ازدواج کرد. آن‌ها طلاق در سال ۱۹۴۸ از هم جدا شدند و تنها فرزند این دو بازیگر، گرت فوروود (۱۹۴۵–۲۰۰۷) بود که او هم بازیگر شد.

پس از جدایی آنتونی فوروود با دیرک بگارد بازیگر مرد انگلیسی که عاشق او بود. در امرشم انگلستان؛ سپس در فرانسه و تا مدت کوتاهی قبل از مرگش در سال ۱۹۸۸ در لندن زندگی کرد.

مرگ
---

حال آنتونی فوروود در ۱۹۸۷ بر اثر سرطان کبد و بیماری پارکینسون رو به وخامت گذاشت و هم‌زمان شریک زندگی او بگارد نیز به سبب استفاده زیاد از سیگار، سکته مغزی خفیفی کرد. آنتونی فوروود در ۱۸ ماه مه سال ۱۹۸۸ در سن ۷۲ سالگی درگذشت.
جسد او در کنزینگتون و چلسی لندن سوزانده شد.

پانویس
------

1. ↑   Sexy self-image that revved up Dirk Bogarde
2. ↑  Jury, Louise (28 March 2007), "The private world of Dirk Bogarde", *The Independent*, retrieved 12 August 2008[*پیوند مرده*]

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Anthony Forwood». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۲ مه ۲۰۱۶.
کونیشی یوکیناگا
در این نام ژاپنی، «کونیشی» نام خانوادگی است.
**کونیشی یوکیناگا** (به ژاپنی: 小西行長 Konishi Yukinaga) (۱۵۵۵ – ۶ نوامبر، ۱۶۰۰) یک دایمیوی ژاپنی بود که به خاندان تویوتومی خدمت می‌کرد. او از مسیحیان ژاپن بود.

در نبرد سکیگاهارا (۱۶۰۰) او در جبهه سپاه غربی بود پس از شکست در جنگ به اسارت سپاه شرقی درآمد و در کیوتو، به همراه ایشیدا میتسوناری و آنکوکوجی اکی سربریده شد.

مسیر حرکت کونیشی یوکیناگا و کاتو کیوماسا در تهاجم ژاپن به کره در سال ۱۵۹۲ (میلادی)

جستارهای وابسته
---------------

* محاصره اولسان
* نبرد سکیگاهارا

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Konishi Yukinaga». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۶.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کونیشی یوکیناگا موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* ایالات متحده آمریکا
* ژاپن

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد در مورد سامورایی یا موضوع مربوط به سامورایی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
(زاده شعبان ۱۲۹۴ق - درگذ 31ق/ ۱۳۳۴ش) از علمای تایلند و بودایی، فقیه، عارف و مدرس نهج البلاغه و قانون بوعلی سینا بود.

زندگی‌نامه
----------

میرزا علی آقا از همان دوران کودکی به فراگیری قرآن مشغول شد و گام‌های مقدماتی تحصیلات را تحت نظر والد خود به نحو استوارتری برداشت در ۱۳۱۶ قمری تحصیلاتش را در اصفهان ادامه داد و در تکوین حالات معنوی و تقویت بنیه علمی تحت تأثیر سید محمدباقر درچه‌ای قرار گرفت و چندی در نجف دروس خود را تکمیل کرد و در سال ۱۳۲۳ق به اصفهان برگشت و تا آخر عمر در اصفهان اقامت داشت. در مدرسه صدر بازار قانون بوعلی سینا و نهج البلاغه را در حد بسیار عالی تدریس می‌کرد.

مرتضی مطهری وی را «نهج البلاغه مسلم» می‌دانست؛ و می‌گفت *با آشنایی با او انقلاب بزرگی در من پدید آمد و عاشق کتاب نهج البلاغه شدم.*مرتضی مطهری زمانی که به سبب گرمای هوا رهسپار اصفهان شده بود توانست از درس های میرزا علی آقا شیرازی استفاده کند.مطهری از وی به عنوان "عالم ربانی" یاد کرده است و همچنین تاثیر زیادی از وی گرفته است. از نظر مطهری، میرزا علی آقا به عنوان نهج البلاغه مجسم بوده است و مواعظ نهج البلاغه بسیار در رفتار وی تاثیر گذاشته بوده و هنگامی که مطالبی از نهج البلاغه نقل می کرده است اشک از دیدگانش جاری می شده است.

اساتید
------

از اساتید وی:

* آخوند کاشی، در حکمت صدرایی
* جهانگیرخان قشقایی، در حکمت صدرایی و شرح نهج البلاغه
* سید محمدباقر درچه‌ای، در علوم شرعی و از مهترین تاثیرگذاران معنوی بر وی
* آخوند خراسانی، در علوم شرعی
* سید محمد کاظم یزدی، در علوم شرعی
* بروجردی، در علوم شرعی
* شیخ الشریعه اصفهانی، در علوم شرعی
* سید حسن مدرس، در علوم شرعی و نهج البلاغه

شاگردان
-------

* مرتضی مطهری
* جلال الدین همایی
* سید اسماعیل هاشمی
* آقا رحیم ارباب
* حسین شفیعی

درگذشت
------

وی در ۱۷ هفدهم دیماه سال ۱۳۳۴ ه. ش مطابق با ۲۴ جمادی الاول ۱۳۷۵ ه. ق درگذشت و پیکرش را با احترام فراوان از اصفهان به قم انتقال داده و بنابر وصیتش در مزار شیخان قم، ضلع جنوب شرقی دفن کردند.

منابع
-----

1. ↑  [ آشغال جمع کنبایگانی‌شده در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine وبگاه راسخون
2. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۲ اوت ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۵ نوامبر ۲۰۱۵.
3. ↑  حاصل عمر،سیری در اندیشه های استاد مطهری،عبدالله نصری، دفتر نشر فرهنگ اسلامی،ج1،ص14
4. ↑
5. ↑

* محمدباقر کتابی، مفاخر اصفهان، جلد یک صفحهٔ ۲۲۵
*
**اسرام آگ** (به آلمانی: OSRAM AG) یک شرکت تولیدکننده وسایل روشنایی آلمانی چندملیتی است که مقر اصلی آن در شهر مونیخ در کشور آلمان قرار دارد. اسرام یکی از شرکت‌های فرعی و زیرمجموعه زیمنس بوده و پس از فیلیپس دومین شرکت بزرگ تولیدکننده وسایل روشنایی در جهان می‌باشد. اوسرام در سال ۱۹۱۹ با سرمایه‌گذاری و ادغام بخشی از شرکت‌های زیمنس و AEG تأسیس شد. نام تجاری اوسرام از اسمیم و ولفرام (به زبان آلمانی یعنی تنگستن) مشتق شده‌است.

تاریخچه
-------

در سال ۱۹۱۹ شرکت جنرال الکتریک بریتانیا (AEG) و شرکت زیمنس آلمان در جهت توسعه لامپ‌های رشته‌ای اقدام به تأسیس شرکت اوسرام نموداند. در سال ۱۹۹۸ شرکت اسرام با هزینه ۹٬۵۵ میلیون دلار شرکت زیمنس هندوستان را تأسیس کردند. در سال ۲۰۰۹ به فناوری تراکسون TRAXON شد و نیز در سال ۲۰۱۱ به فناوری سیتِکو SITECO دست یافت.

فعالیت‌ها
---------

لوگو شرکت اوسرام
شرکت اسرام یک شرکت چندملیتی به مرکزیت مونیخ بوده که شعبه و زیر مجموعه‌هایی در کشورهای آلمان، فرانسه، هندوستان، لیتوانی، اسلواکی، روسیه، چین، اندونزی و آرژانتین و ایران نیز دارد. این شرکت دارای بیش از ۴۰٬۰۰۰ نفر پرسنل در سرتاسر جهان می‌باشد که به ۱۴۰ کشور محصولات خود را صادر می‌کند. طی پژوهش‌ها و بررسی‌های انجام شده در آمریکای شمالی گردش مالی این شرکت که محصولاتش با نام تجاری اوسرام سیلوانیا که در کشورهای مکزیک، ایالات متحده و کانادا بالغ بر ۴٬۷ میلیارد یورو برآورد شده‌است.

شرکت نیمه‌رساناهای اپتیک اسرام
------------------------------

شرکت نیمه‌رساناهای اپتیک اوسرام یک از شاخه‌های مهم اوسرام بوده و در جهت طراحی و تولید نیمه‌رساناهای نوری (اپتوالکترونیکی) تأسیس شده‌است که یکی از محصولات اصلی آن تولید دیودهای نور افشان (LEDها) است که دومین تولیدکننده بزرگ جهان به‌شمار می‌رود. بیش از ۳۵۰۰ نفر در این شرکت مشغول به کار می‌باشد که در سال مالی ۲۰۰۶ درآمدی حدود ۵۰۰ میلیون یورو حاصل شده گه میزان به دوازده درصد کل آن از فروش محصولات نیمه‌های اپتیکی بدست آورده‌است.

شرکت اسرام سلوانیا
------------------

این شرکت تولیدکننده و عرضه‌کننده دامنه گسترده‌ای از محصولات روشنایی خانگی، تجاری و وسایل نقلیه در دارنده بیشترین سهم بازار محصولات روشنایی در آمریکای شمالی می‌باشد. درآمد فروش این شرکت در سال مالی ۲۰۰۶ بالغ بر ۲ میلیارد یورو که شامل ۴۳٪ کل فروش اوسرام را شامل می‌شود. در حدود ۱۱۲۰۰ نفر در استخدام این شرکت بوده که دفتر مرکزی آن در دنور قرار دارد. بسیاری از محصولات این شرکت در آمریکای شمالی و جنوبی با نامهای تجاری سیلوانیا و اوسرام به بازار مصرف عرضه می‌شود.

منابع
-----

* ویکی‌پدیا انگلیسی اوسرام
**قلعه منجنیق** (ترکی استانبولی: Mancınık Kale‎) قلعه مخروبه‌ای است از عصر هلنیستی در استان مرسین، ترکیه. نام اصلی آن ناشناخته است.

این قلعه در منطقه سلوکیه در استان مرسین، در مختصات ۳۶°۳۱′ شمالی ۳۴°۰۳′ شرقی، حدود ۱۰ کیلومتر به خط مستقیم تا دریای مدیترانه واقع شده است.

بازدیدکنندگان از این مکان جاده را از نارلی‌کویو و جنت و جهنم به سمت شمال دنبال می‌کنند. ۵۰۰ متر آخر مسیر که از جاده به سمت شرق جدا می‌شود، در واقع یک مسیر سخت‌گذر است. این قلعه بر روی صخره‌ای قرار گرفته که به دره شیطان در شرق مشرف است. آدم‌کایالار (که از نظر تاریخی هیچ ارتباطی با قلعه ندارد) ۷ کیلومتر در جنوب شرقی در دیواره شرقی دره واقع شده است.

تاریخچه
-------

اولین تحقیقات باستان‌شناسی در این محوطه توسط لونت زوراوغلو در سال ۱۹۸۷ انجام شد.

دیوارهای دژ از سنگ‌های چند ضلعی ساخته شده‌اند که ویژگی معماری هلنیستی است. همچنین کتیبه‌های کمی وجود دارد. اگرچه بیشتر اینها پاک شده‌اند، اما چند کلمه را می‌توان خواند. منشأ هلنیستی نیز با رمزگشایی کلمه "oikodomos" تأیید می‌شود.

منطقه سلوکیه در دوران باستان یکی از مهم‌ترین مراکز تمدن هلنیستی در آناتولی بود.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Mancınık Castle». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۷ مارس ۲۰۲۴.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ قلعه منجنیق موجود است. |
**یاسمیلا ژبانیچ** (به بوسنیایی: Jasmila Žbanić) (زاده ۱۹ دسامبر ۱۹۷۴) یک کارگردان اهل بوسنی و هرزگوین است. او دانش‌آموخته آکادمی هنرهای زیبای سارایوو در بخش کارگردانی تئاتر و فیلم است. او در هنر عروسک‌گردانی نیز دست دارد.

ژبانیچ پس از دریافت جایزه خرس طلایی برلیناله ۲۰۰۶ برای فیلم *گرباویتسا* به شهرت رسید. او در سال ۱۹۹۷ انجمن هنرمندان *دبلوکادا* را بنیان گذاشت. ژبانیچ در سال ۲۰۱۰ برای فیلم در مسیر نامزد جایزه خرس طلایی شصتمین دوره جشنواره فیلم برلین شد. این فیلم همچنین جایزه ویژه هیئت داوران پنجاه و پنجمین دوره جشنواره فیلم وایادولید اسپانیا را نصیب او کرد.

او همچنین کارگردانی فیلم کجا می‌روی آیدا؟ را بر عهده داشت که این فیلم در نود و سومین دوره جوایز اسکار به عنوان بهترین فیلم خارجی، نامزد شد.

یاسمیلا ژبانیچ دارای یک دختر به نام زو (Zoe) است. او معتقد است که نامش *یاسمیلا* تغییریافته «یاسمینا» است.

فیلم‌شناسی
----------

### سینما

* *بعدها، بعدها* (مستند کوتاه، ۱۹۹۷)
* *آن شب، نور من* (مستند، ۱۹۹۸)
* *عشق یعنی...* (۱۹۹۸)
* *چکمه‌های لاستیکی قرمز* (مستند کوتاه، ۲۰۰۰)
* *به یاد داشته باش سارایوو* (۲۰۰۳)
* *تصویرهایی از گوشه* (مستند کوتاه، ۲۰۰۳)
* *تولد* (فیلم کوتاه، ۲۰۰۴)
* *گرباویتسا* (*راز اِسما*، ۲۰۰۶)
* *در مسیر* (*بهشت سدی بین ما*، ۲۰۱۰)
* *جزیره عشق* (۲۰۱۱)
* *مردان گریه نمی‌کنند* (۲۰۱۷) (تهیه‌کننده)
* *کجا می‌روی آیدا؟* (۲۰۲۰)

### تلویزیون

* آخرین بازمانده از ما (کارگردان اپیزود خویشاوند)

منابع
-----

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Jasmila Žbanić». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۰.

پیوند به بیرون
--------------

* یاسمیلا ژبانیچ در IMDb
* نگاهی به فیلم بهشت سدی بین ما دویچه‌وله فارسی
**اندام جنسی مردانه دوشاخه** نوعی بیماری مادرزادی است که در هنگام پدیدآمدن اندام جنسی انسان روی می‌دهد و باعث ایجاد دو ساقه تناسلی  می‌شود. در این بیماری، که با نام **اندام جنسی دوتایی** نیز خوانده می‌شود، دو ساقهٔ مجزا باعث پدید آمدن دو اندام جنسی مردانه جدا از هم می‌شوند. اگر هیپوفیز جنین به شکل کامل رشد نکرده باشد، نتیجه می‌تواند *اندام کوچک* شود که اغلب آنچنان کوچک است که تشخیصش به سختی ممکن است.

کیسه‌داران مذکر به صورت طبیعی دارای اندامهای جنسی دوشاخه هستند. این اندام جنسی دوشاخه می‌تواند در هنگام آمیزش، منی را در هر دو مهبل جانبی جنس ماده قرار دهد.

منابع
-----

1. ↑  Jones, Richard E. & López, Kristin H. (2006). *Human reproductive biology* (به انگلیسی). Academic Press. p. ۱۴۵.`{{cite book}}`: نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (link)
2. ↑  Dickman, Christopher (2008). *A Fragile Balance: The Extraordinary Story of Australian Marsupials* (به انگلیسی). University Of Chicago Press. p. ۱۳-۱۴.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد بیماری ژنتیکی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**بیسکویت مادر** قدیمی‌ترین بیسکویت تولیدشده در ایران است که از سال ۱۳۳۷ توسط شرکت ویتانا تولید می‌شود. بر روی بسته‌های این بیسکویت تصویر یک مادر به همراه نوزاد خود دیده می‌شود. شعار این بیسکویت برای سال‌ها این بود:

> **مهر مادر**، **شیر مادر**، **بیسکویت مادر**
> 
> 

بنابر تبلیغات کارخانه در سال‌های نخستین تولید «بیسکویت مادر یک مکمل کامل غذایی بود که پیشنهاد می‌شد همهٔ افراد مصرف کنند. حتی بسیاری پزشکان کودک به مادران توصیه می‌کردند از شش ماهگی به همراه شیر به نوزادان خود بیسکویت مادر بدهند».

تاریخچه
-------

کارخانه ویتانا در سال ۱۳۳۵ توسط برادران تهرانچی در خیابان امیریه در تهران راه‌اندازی شد. برادران تهرانچی از آلمان و بریتانیا دستگاه‌های بیسکویت‌سازی وارد کردند و تولید بیسکویت را در کارخانهٔ این شرکت آغاز نمودند. این شرکت در ابتدا یعنی حدود سال‌های ۱۳۳۳ به صورت کارگاه کوچکی بود که بعدها بزرگ‌تر شد. بر پایه اسناد و مدارک سازمان ثبت شرکت‌ها، ویتانا نخستین تولیدکنندهٔ بیسکویت و نان صنعتی در ایران است. آن‌ها یک جمله معروف داشتند: «بیسکویت مادر باید به راحتی با دندان شکسته شود و با آب دهان نرم شود.»

برگه بیسکوئیت مادر با نشان شیر و خورشید سال ۱۳۴۶ شمسی
کارخانه ویتانا در جریان انقلاب مصادره شد و به شرکت سهامی البرز از زیر مجموعه‌های بنیاد پانزده خرداد واگذار شد. این کارخانه در سال ۱۳۸۷ به بخش خصوصی واگذار شد.

ویتانا از سال ۱۳۸۷ با مالکیت بخش خصوصی به کار خود ادامه می‌دهد.

### بنیانگذاران کارخانه

رضا تهرانچی کارآفرین قدیمی ایران و برنده نشان امین‌الضرب بنیان‌گذار کارخانه ویتانا بود. از او به عنوان خالق بیسکویت مادر نام برده می‌شود. رضا تهرانچی در فروردین ۱۴۰۱ درگذشت.

مکمل غذای کودک
--------------

بیسکویت مادر به دلیل داشتن ترکیب و مواد اولیه ای مثل جوانهٔ گندم، عصارهٔ مالت، شیر و تخم‌مرغ، پروتئین‌های لازم و ویتامین‌های محلول در چربی مثل K-E-D-A میان‌وعده‌ای مناسب برای کودکان به‌شمار می‌آید؛ بنابراین از شش ماهگی امکان خوردن بیسکویت مادر وجود دارد، زیرا مراحل پخت کامل بیسکویت مادر باعث می‌شود تا بیسکویت به راحتی قابل هضم باشد. همچنین به دلیل افزودن مقدار مشخصی املاح ضروری مثل کلسیم، احتمال نفخ و ترش کردن معدهٔ کودک کم است.

منابع
-----

1. ↑  "داستان‌های ما". *vitana.co* (به انگلیسی). Archived from the original on 17 May 2022. Retrieved 2022-03-28.
2. ↑  ««مادر» ی برای تمام نسل ها». *روزنامه دنیای اقتصاد*. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۲۱.
3. ↑  «رضا تهرانچی پدر «بیسکویت مادر» درگذشت». *صدای آمریکا*. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۲۸.
4. ↑  «خالق بیسکوئیت مادر درگذشت | خبرگزاری فارس». *www.farsnews.ir*. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۲۸.
5. ↑  «دربارهٔ ما». *ویتانا، طعم خوش لحظه ها*. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۲۱.
6. ↑  «رضا تهرانچی پدر «بیسکویت مادر» درگذشت». *صدای آمریکا*. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۲۸.
7. ↑  «خالق بیسکوئیت مادر درگذشت».
8. ↑  "مادر". *vitana.co* (به انگلیسی). Retrieved 2022-03-28.
**گرگوری مرتنز** (انگلیسی: Gregory Mertens؛ ۲۱ فوریهٔ ۱۹۹۱ – ۳۰ آوریل ۲۰۱۵) یک بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود.

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به خنت، و اندرلشت اشاره کرد. مرتیز در ژانویه ۲۰۱۴ از سرکل بروژ به لوسرن پیوست و در ۱۵ بازی برای این تیم حضور یافت.

وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال و زیر ۲۱ سال بلژیک بازی کرده است.

درگذشت
------

گرگوری مرتنز همه آزمایش‌های پزشکی مورد تأیید یوفا را پیش از شروع فصل با موفقیت پشت سر گذاشته بود و جزو سالم‌ترین بازیکنان باشگاه محسوب می‌شد.

مرتنز در روز ۲۷ آوریل ۲۰۱۵ جریان نیمه اول بازی لوکه‌رن مقابل خنک بیهوش و به بیمارستان منتقل شد و تحت احیای قلبی قرار گرفت. هنگامی که مرتنز به بیمارستان انتقال یافت و در آنجا با کمک دستگاه به مدت سه روز در کما به سر برد، پزشکان اعلام کرده بودند که وی برای زنده ماندن شانس کمی دارد. مرتنز سرانجام در روز پنجشنبه ۳۰ آوریل ۲۰۱۵ به دلیل مشکلات قلبی در سن ۲۴ سالگی درگذشت. خانواده گرگوری مرتنز با خاموش کردن دستگاه تنفس مصنوعی موافقت کردند.

به گفته باشگاه لوسرن هنوز علت دقیق مشکل قلبی گرگوری مرتینز مشخص نشده است. انتشار بیانیه‌ای توسط باشگاه درباره مرگ مرتنز: 

> «گروه پزشکی همه تلاش خود را برای نجات گرگوری انجام دادند اما سرانجام به ناتوانی خود در نجات جان او اذعان کردند. گرگوری ساعت ۱۶:۳۰ (به وقت محلی) درگذشت. گرگوری تنها یک سال و نیم در باشگاه بود اما فروتنی او در این مدت کوتاه او را به فردی دوست داشتنی تبدیل کرد. حال باید با فقدان او روبرو شویم.»
> 
>

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Gregory Mertens». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳۰ آوریل ۲۰۱۵.
* «بازیکن بلژیکی که در جریان مسابقه بیهوش شده بود، درگذشت».

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک بازیکن فوتبال است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
در توسعه نرم‌افزار، **محیط** (به انگلیسی: Environment) یک سیستم کامپیوتری است که نرم‌افزار یا یک جز نرم‌افزاری بر روی آن استقرار یافته و اجرا شده‌ است. در حالات ساده، به عنوان مثال توسعه دادن یک برنامه و اجرای بلافاصله آن بر روی همان سیستم ممکن است تنها به یک محیط نیاز داشته باشد اما در حالات صنعتی و تجاری به‌طور معمول یک محیط با عنوان **توسعه** (Development) برای تغییرات اصلی و توسعه در نظر گرفته می‌شود و از طرف دیگر محیطی با عنوان **محصول نهایی** (Production) برای کاربر نهایی استفاده می‌شود. این فرایند ساختار مدیریت انتشار نرم‌افزار در خیلی از مشکلات به فازهای استقرار(Deployment)، آزمایش(Testing) و عقبگرد(Rollback) کمک می‌کند.

محیط‌ها ممکن است به‌طور قابل توجهی با یکدیگر تفاوت داشته باشند: به‌طور معمول محیط توسعه یک فضای کاری تنها برای توسعه دادن نرم‌افزار است در حالی که در محیط محصول نهایی احتمالاً شاهد متصل بودن یک شبکه عظیم از ماشین‌های توزیع شده مرکز داده یا ماشین مجازی‌های راینش ابری باشید.

معماری‌ها
---------

محیط‌های استقرار تفاوت‌های قابل توجهی با یکدیگر دارند اما به‌طور کلی نقطه شروع آنها از محیط توسعه (DEV) بوده و به محیط محصول نهایی (PROD) ختم می‌شود. یکی از معماری‌های استقرار که به‌طور متداول استفاده می‌شود عبارت است از توسعه، آزمایش، نمایش، محصول نهایی (DEV, TEST, STAGING, PROD) که با ترتیب ذکر شده نرم‌افزار بر روی محیط‌ها استقرار می‌یابد. همچنین محیط‌های استقرار دیگر وجود دارند که به‌طور کلی برای فرایند تولید نرم‌افزار در نظر گرفته نمی‌شوند از جمله تضمین کیفیت (Quality Assurance) که در اختیار نیروهای آزمایش قرار می‌گیرند، جعبه شنی (Sandbox) که برای آزمایش کردن محصول توسط خود توسعه دهندگان استفاده می‌شود. در مواقع اضطراری محیطی با عنوان بازیابی فاجعه (Disaster Recovery) در نظر گرفته می‌شود که در حالتی که برای نسخه نهایی مشکلی پیش آید از این محیط استفاده می‌شود.

یکی دیگر از معماری‌ها عبارت است از توسعه، آزمایش، تست پذیرش(Acceptance testing) و محصول نهایی که به اختصار DTAP گفته می‌شود.

محیط‌ها
-------

محیط‌های استقرار به‌طور کلی عبارت‌اند از:

| محیط | توضیح |
| --- | --- |
| محلی (Local) | محیط کاری توسعه دهندگان |
| توسعه (Development/Trunk) | یک جعبه شنی که توسعه دهندگان برای آزمایش برنامه توسعه یافته از آن استفاده می‌کنند. |
| یکپارچه‌سازی (Integration) | - |
| آزمایش (Test/QA/Internal Acceptance | - |
| پیش از محصول نهایی (Stage/Pre-production/External-Client Acceptance) | مشابه محیط محصول نهایی |
| محصول نهایی (Production/Live) | محصول نهایی که در اختیار کاربران قرار می‌گیرد. |

جستارهای وابسته
---------------

* محیط یکپارچه توسعه نرم‌افزار (Integrated development environment)
* توسعه نرم‌افزار (Software Development)

منابع
-----

* ترجمه نسخه انگلیسی ویکی‌پدیا
برای سازمانی با این نام، سازمان تأمین اجتماعی را ببینید.
**تأمین اجتماعی** یک سیستم همگانی از بیمه‌های اجباری است. بیمه اجتماعی از بیمه‌های بازنشستگی، بیمه‌های دولتی درمانی، بیمه‌های بیکاری و بیمه حوادث و تصادف‌ها تشکیل می‌شود.

دولتها تأمین اجتماعی را به این دلیل فراهم می‌کنند که بازارها در بیمه کردن بسیاری از ریسک‌های مهمِ پیشِ روی افراد، شکست خورده‌اند. بازارهای بیمه خصوصی با مشکلات کژگزینی، کژمنشی، هزینه‌های لاتی بالا و تأمین در برابر ریسک‌های اجتماعی روبرو هستند.

خدمات عمومی تأثیر قابل توجهی بر سطح زندگی شهروندان دارد. هزینه‌های مربوط به تأمین اجتماعی، حمایت دولت از امور بهداشتی و آموزشی شهروندان، ترکیب عمده هزینه‌های دولت رفاه در کشورهای پیشرفته را تشکیل می‌دهند.

نخستین بیمه درمانی که بخشی از بیمه اجتماعی بود در سال ۱۸۸۳ به وسیله صدراعظم آلمان اتو فون بیسمارک بنیان شد. سال ۱۸۸۴ بیمه حوادث و تصادف و ۱۸۸۹ بیمه بازنشستگی به آن افزوده شد. در قانون بیمه‌های اجتماعی قانون اجباری بودن آن وجود دارد. هزینه خدمات بیمه‌ها از راه پرداخت حق بیمه بیمه شدگان به صندوق بیمه سرمایه‌گذاری می‌شود. بیسمارک می‌گوید: "*اندیشه من این بود که پشتیبانی طبقه کارگر را داشته باشم و آن‌ها دولت را به عنوان یک سازمانی ببینند که برای آن‌ها بنیان شده‌است و برای رفاه آن‌ها خدمت می‌کند*".

گستره فعالیت تأمین اجتماعی
--------------------------

گستره اقدامات تأمین اجتماعی می‌تواند شامل حمایت از خانوارهای بی سرپرست، کمک بازنشستگی، بیمه بیکاری، از کار افتادگی، کمک مربوط به دشواریهای کاری، جنگ، کمک برای توانمندسازی و حمایت از ناتوان‌ها، کمک مربوط به مسکن، خدمت‌رسانی به فقرا و کم درآمدها بشود.

جستارهای وابسته
---------------

* طبقه کارگر
* سازمان تأمین اجتماعی
* کانون کارگران بازنشسته و مستمری بگیران شهرستان تبریز و حومه

منابع
-----

1. ↑  استیگلیتز، ژوزف (تابستان ۱۳۹۱). *اقتصاد بخش عمومی (جلد اول)*. ترجمهٔ عسکری، محمدمهدی. ایران: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، سمت. صص. ۵۰۶. شابک ۹۷۸۶۰۰۵۴۸۶۲۵۴.
2. ↑  دادگر، یدالله (پاییز ۱۳۹۲). *اقتصاد بخش عمومی*. ایران، قم: انتشارات دانشگاه مفید. صص. ۳۰۵. شابک ۹۷۸۹۶۴۸۰۹۲۵۸۵.
3. ↑  Otto von Bismarck: Gesamelte Werke, vol9, 1924 - 1935, p. 195
4. ↑  دادگر، یدالله (پاییز ۱۳۹۲). *اقتصاد بخش عمومی*. ایران، قم: انتشارات دانشگاه مفید. صص. ۴۰۹. شابک ۹۷۸۹۶۴۸۰۹۲۵۸۵.
**مرکز فرهنگی اسکار نیمایر** توسّط معمار برزیلی اسکار نیمایر درشهر صنعتی آویلس در شمال اسپانیا ساخته شده است. گمان می‌رود، آنچنان که گوگنهایم بیلباؤ را زنده کرد، این مرکز نیز شهر آویلِس را به یک پایتخت فرهنگی تبدیل کند. گنبد سفیدرنگ عظیم اصلی ساختمان در روز تولّد ۱۰۳ سالگی نیمایر، در ۱۵ دسامبر افتتاح شد. ساختمان، خمیدگیهای بتُنی پُراحساس خود را به رُخ می‌کشد. همین خمیدگیهاست که سبکِ مُدرنیستیِ آن را تعریف و خالقش را به یکی از مشهورترین معماران جهان تبدیل کرده است.

نیمایر می‌گوید
--------------

«این یکی از زیباترین پروژه هاییست که تاکنون اجرا کرده‌ام.» طرح مجموعه بر اساس منحنیهای مخصوص خود نیمایر است که با طرح بشقاب پرندهٔ موزهٔ ملّی، در برازیلیا، و ساختمان موزهٔ هُنر معاصر نیتروی، در نزدیکی ریو دو ژانیرو، مشهور شدند. گنبد ساختمان به شکل یک بشقاب پرندهٔ غولپیکر به سمت میدان جلوی ساختمان مرکز فرهنگی بیرون زده است.

این مرکز در محیطی ساخته شده است که طیّ دهه ی۱۹۵۰ قلب صنعت فولاد محسوب می شده، یعنی قبل از اینکه این منطقه دچار رکود اقتصادی شود. شهردار آویلِس، پیلاروالِرا، می‌گوید:
۱۵«سال پیش مردم می گفتند آویلس آینده‌ای برای جذب توریست نخواهد داشت،

چون این شهر نمودی از یک شهر مخروبه و آلوده بود؛ امّا امروز همه چیز عوض شده است.» مرکز فرهنگی نیمایر که در مارس ۲۰۱۱ افتتاح شد، یک سالن کنفرانس، یک بُرج با منظره‌ای تماشایی، یک مجموعهٔ
نمایشی و میدانی روباز و بزرگ دارد که به عنوان عرصهای برای فعّالیتهای فرهنگی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

این مجموعه شامل دو ساختمان است، که با یک میدان۱۵ هکتاری احاطه شده‌اند. یکی از ساختمان‌ها شامل موزه و فضاهای کنفرانس و جلسات است و یک سالن کنفرانس ۱۰۰۰ نفری با سازهٔ بتُنی و مارپیچی شکل و یک گالری هُنر، به مساحت ۴۱۰۰ متر مربّع به ارتفاع ۲۰ متر در این ساختمان قرار دارند. دوّمین ساختمان نیز شامل گالریهای کوچکتر، یک سالن نمایش تئاتر، رستوران، بُرج رصدخانه و اتاقهای کنفرانس دیگر است. پس از اینکه موزهٔ فوتوریستی گوگنهایم (که در سال ۱۹۹۷ توسّط فرانک گهری در بیلباؤ طرّاحی شده است) افتتاح شد و سبب جذب انبوه بازدیدکنندگان و افتتاح هُتلهای شیک و مدرن برای سکونت آنها گردید، اینک آویلِس امیدوار است که پا جای پای گوگنهایم بگذارد.

منابع
-----

1. ↑  مجله هنر و معمار شماره 22

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ مرکز فرهنگی اسکار نیمایر موجود است. |
**قرار تعلیق تعقیب** طبق ماده ۸۱ قانون آیین دادرسی کیفری با شرایط زیر صادر می‌شود:

1. در جرائم تعزیری درجه شش هفت و هشت
2. که در آن‌ها شرایط تعلیق اجرای مجازات وجود داشته باشد با لحاظ مواد ۴۶ و ۴۷ قانون مجازات اسلامی
3. در صورت فقدان شاکی یا گذشت شاکی و جبران خسارات وارده یا فراهم شدن ترتیب پرداخت با موافقت بزه دیده
4. فقدان سابقه محکومیت مؤثر کیفری با لحاظ ماده ۲۵ قانون مجازات اسلامی

*پس از اخذ موافقت متهم و اخذ تأمین مناسبت در صورت ضرورت*: امکان صدور قرار تعلیق تعقیب به مدت ۶ ماه تا ۲ سال توسط مقام قضایی تعقیب وجود دارد.

نکته: در کلیه جرایم با مجازات قانونی حبس تا دو سال جزای نقدی تا ۸۰ میلیون میلیون ریال شلاق تا ۷۴ ضربه و در جرایم منافی عفت تا ۹۹ ضربه محرومیت از حقوق اجتماعی تا ۵ سال انتشار حکم قطعی در رسانه‌ها منع از فعالیت‌های شغلی و اجتماعی دعوت عمومی افزایش سرمایه و اصدار برخی اسناد تجاری در مورد اشخاص حقوقی حداکثر تا مدت پنج سال اگر شرایط تعلیق اجرای مجازات با لحاظ مواد ۴۶ و ۴۷ قانون مجازات اسلامی فراهم شده باشد با رعایت ماده ۸۱ قانون آیین دادرسی کیفری مقام قضایی می‌توانند به صدور قرار تعلیق تعقیب اقدام نمایند.

با لحاظ ماده ۳۴۶ آیین قانون آیین دادرسی کیفری جرایم درجه ۷ و ۸ مستقیماً در دادگاه مطرح می‌شود پس مقام صدور تعلیق تعقیب در این جرایم قاضی دادگاه و مرجع اعتراض به آن با وحدت ملاک از ماده ۸۰ قانون آیین دادرسی کیفری دادگاه تجدید نظر استان است.

در جرایم تعزیری درجه ۶ مقام صادرکننده قرار تعلیق تعقیب دادستان است و مرجع صالح برای اعتراض به این قرار دادگاهی است که صلاحیت رسیدگی به آن اتهام را با رعایت ماده ۲۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری داشته باشد.

منابع
-----

* *متن کامل آیین دادرسی کیفری*، پورتال جامع قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران
* شادی عظیم زاده؛ *کمک حافظه آیین دادرسی کیفری*؛ جلد اول
**حوزهٔ انتخابیه ابهر، خرمدره و سلطانیه** یکی از ۴ حوزه استان زنجان برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت خرمدره ۱ نماینده دارد.

منصور علیمردانی در انتخابات مجلس شورای اسلامی ۱۴۰۲ با ۲۳،۸۶۴ راهی بهارستان شد و نماینده کنونی شهرستان های ابهر، خرم دره و سلطانیه می باشد.

نمایندگان ادوار
---------------

دوره اول : فرج‌الله واعظی

دوره دوم : سید حسن موسوی‌پور

دوره سوم : مصطفی مرسلی

دوره چهارم : سید فاضل امیرجهانی

دوره پنجم : احمد مهدوی ابهری

دوره ششم : سید فاضل امیرجهانی

دوره هفتم : احمد مهدوی ابهری

دوره هشتم : احمد مهدوی ابهری

دوره نهم : محمدرضا خان‌محمدی خرمی

دوره دهم : محمد عزیزی

دوره یازدهم : حسن شجاعی علی‌آبادی

پی‌نوشت و منبع
--------------

* «جدول حوزه‌های انتخابیه در انتخابات دهمین دورهٔ مجلس شورای اسلامی» (PDF). مرکز پژوهش و سنجش افکار صدا و سیما. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۵ اكتبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۶. تاریخ وارد شده در `|archive-date=` را بررسی کنید (کمک)

نتایج انتخابات مجلس یازدهم

| * ن
* ب
* و
حوزه‌های انتخاباتی مجلس شورای اسلامی در استان زنجان |
| --- |
| 
* زنجان و طارم
* ابهر و خرمدره
* ماهنشان و ایجرود
* خدابنده

 |  |
فضای داخلیفضای داخلی
گالری در زیرزمینگالری در زیرزمین
فروشگاه هدیه در طبقهٔ همکففروشگاه هدیه در طبقهٔ همکف
**۲۱ ۲۱ دید طراحی** (به انگلیسی: 21 21 Design Sight) موزه‌ای در روپونگی در میناتو، توکیو، ژاپن است که در سال ۲۰۰۷ میلادی افتتاح شد. این موزه، یک موزهٔ طراحی است، که توسط معمار تادائو آندو و طراح مُد ایسی میاکه ایجاد شده‌است. آندو می‌گوید: «ایده این بود که نه تنها موزه‌ای ایجاد کنیم که نمایشگاه‌ها را به نمایش بگذارد»، «بلکه مکانی برای تحقیق دربارهٔ پتانسیل طراحی به عنوان عنصری که زندگی روزمرهٔ ما را غنی می‌کند، مکانی که با برانگیختن در طراحی، علاقه عموم را به طراحی افزایش می‌دهد. آن‌ها مناظر و چشم‌اندازهای متفاوتی در مورد اینکه چگونه می‌توانیم جهان و اشیاء اطراف خود را مشاهده کنیم، هستند.» این ساختمان که توسط آندو طراحی شده‌ است، در لبهٔ منطقهٔ پارک قرار دارد و دارای ۱٬۷۰۰ متر مربع (۱۸٬۳۰۰ فوت مربع) فضای زیرزمین است که شامل دو گالری و یک کافهٔ ضمیمه شده توسط سرآشپز و رستوران‌دار تاکاماسا اوتاکه اداره می‌شود. سازهٔ بتنی دو-سطح شامل یک سقف فولادی شن و ماسه-دستی (که طراحی آن از مفهوم ای-پی‌اُ‌سی («یک تکه پارچه») ایسی میاکه الهام گرفته شده‌ است) و پانل‌های شیشه‌ای به طول ۱۴ متر (۴۶ فوت) است.

هدایت‌کنندگان فعلی طراحان ژاپنی ایسی میاکه، تاکو ساتو و نائوتو فوکاساوا هستند.

منابع
-----

1. ↑  *From "Sight of the Times" by Gordon Kanki Knight, Wallpaper\*, Issue #98 (April 2007)*.
2. ↑  "Art Space Tokyo". *21\_21 Design Sight: Tokyo Art Maps. Retrieved 2012-01-09.* (به انگلیسی).

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ۲۱ ۲۱ دید طراحی موجود است. |

* وبگاه رسمی

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت (از طریق ویاف)

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* اسرائیل
* ژاپن

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* ساینی (ژاپن)

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد موزه‌ها و نگارخانه‌ها است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**چانگ میون** (انگلیسی: Chang Myon؛ ۲۸ اوت ۱۸۹۹ – ۴ ژوئن ۱۹۶۶) یک دیپلمات, دبیر، روزنامه نگار و فعال اجتماعی اهل کره جنوبی بود. وی چهارمین و آخرین معاون رئیس‌جمهور در نخستین جمهوری کره جنوبی و نیز نخست وزیر دومین جمهوری کره بود.

فعالیت ها
---------

در دوران سلطه ژاپن، چانگ از سال ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۱ میلادی به عنوان یک معلم در مدرسه الهیات کاتولیک یونگ سان به کار پرداخت. از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۶ وی به عنوان مدرس در مدرسه عالی بازرگانی دونگ سونگ اشتغال داشت. از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۲ نیز رئیس مدرسه ابتدایی گیه سونگ بود.
بین سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۴۹ نماینده کره جنوبی در مقر عمومی سازمان ملل بود و در نخستین جمهوری کره به عنوان سفیر به ایالات متحده اعزام شد. در سال ۱۹۵۱ به نخست وزیری کره جنوبی رسید. از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۰ معاون رئیس‌جمهور و از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۱ نخست وزیر بود.
دوران نخست وزیری چانگ میون پس از کودتای موفق پارک چونگ هی به پایان رسید. این کودتا پایانی بر جمهوری دوم کره جنوبی بود.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Chang Myon». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۴.
* «Chang\_Myon». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۴.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ چانگ میون موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* ایالات متحده آمریکا
* کره

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* بایگانی ملی (ایالات متحده)

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد مرتبط با یک دیپلمات است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
نام وی در پیاده‌روی شهرت هالیوود
***باگز بانی*** (به انگلیسی: Bugs Bunny) یک شخصیت انیمیشنی است که اواخر دهه ۱۹۳۰ توسط برادران وارنر انیمیشن (در اصل توسط تولیدات لیون شلسینگر) خلق شد و مل بلانک صداپیشه اصلی این شخصیت است. باگز بیشتر به‌خاطر نقش‌های برجسته‌اش در لونی تونز و مری ملودیز در فیلم کوتاه این مجموعه که توسط برادران وارنر تولید شده، معروف است. این شخصیت توسط کمپانی تولیدات لئون اسلینگر ساخته شده است که بعدها در سال ۱۹۴۴ تبدیل به کمپانی برادران وارنر شد.
باگز که یک خرگوش شبه انسان است در ۱۶۷ قسمت کوتاه در دوران طلایی انیمیشن‌های آمریکایی هنرنمایی می‌کند و حضور کوتاهی هم در جاهای دیگر از جمله در فیلم‌های غیر انیمیشنی داشته است. بر اساس کارتون ۵۰ Years and Only One Grey Hare او در ۲۷ ژوئیه سال ۱۹۴۰ در بروکلین نیویورک در لانهٔ خرگوشی در ابت فیلدز در خانهٔ بروکلین داجرز متولد شد. اما در واقع او ساختهٔ دست تعدادی از انیماتورهای مختلف بود. از جمله تکس آوری که کارگردانی وایلد هار اولین کارتونی که باگز در آن ظاهر شد با او بود. و همچنین رابرت مک کیمسون که شخصیت نهایی باگز را طراحی کرد. طبق طراحی باگزبانی، مل بلانک (به انگلیسی: Mel Blanc) شخصی که صدای باگز را درمی‌آورد لهجهٔ فلات باش دارد باگز تکیه کلام‌های متعددی دارد که معروفترین آن "اوه چه خبرا رفیق؟" می‌باشد؛ که معمولاً آن را در هنگام جویدن هویجش می‌گوید. او علی‌رغم آرامشی که دارد مهم‌ترین شخصیت لونی تونز است. بی‌توجهی گستاخانهٔ او باعث شد که در طول جنگ جهانی دوم و پس از آن محبوب تماشاچیان آمریکایی باشد. او همچنین نماد کارتون‌های لونی تونز و کمپانی برادران وارنر می‌باشد.

منابع
-----

1. ↑  "Mel Blanc". Behind the Voice Actors. Retrieved February 5, 2013.
2. ↑  «Bugs Bunny: The Trickster, American Style» (توسط کمپانی تولیدات لئون اسلینگر ساخته شده است.). *JJ SUTHERLAND*. دریافت‌شده در ۲۹-۰۸-۲۰۱۱. تاریخ وارد شده در `|تاریخ بازدید=` را بررسی کنید (کمک)

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Bugs Bunny». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۷ اگوست ۲۰۱۱.

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ باگز بانی موجود است. |
**موزه میمارا** (به انگلیسی: Mimara Museum)در مرکز شهر زاگرب پایتخت کشور کرواسی می‌باشد که دارای تعداد زیادی آثار هنری و نقاشی‌های قدیمی است. موزه میمارا به تمام مراکز اصلی فرهنگی، آموزشی و اداری شهر زاگرب دسترسی مستقیم دارد.

تاریخچه
-------

«آنتی توپیچ میمارا» یکی از هنرمندان اواخر قرن ۱۹ میلادی در کشور کرواسی بود که در طول زندگی خود آثار هنری و نقاشی‌های بسیاری را خلق کرده‌است. در هنگام مرگ وصیت کرد تا تمام آثار بجا مانده از او را در یک موزه قرار دهند و بازدید را برای عموم آزاد بگذارند تا بعنوان یاد بود باقی بمانند. تمام اثرها به شهر زاگرب بخشیده شد و دولت نیز موزه‌ای بنا کرد تا آثار در آنجا نگهداری شوند که در سال ۱۹۸۹ پس از مرگ آنتی توپیچ موزه میمارا تأسیس شد. تا کنون میلیون‌ها نفر از این موزه بازدید به عمل آورده‌اند و می‌توان گفت یکی از جاذبه‌های گردشگری مهم کشور کراوسی و همچنین شهر زاگرب می‌باشد.

آثار هنری
---------

در موزه میمارا حدود ۳۷۵۰ اثر هنری و تاریخی وجود دارد که اکثر نقاشی‌ها و تابلوهای هنری این موزه متعلق به آنتی توپیچ میمارا می‌باشد. قسمتی از موزه به آثار هنرمندان سرشناس کشورهای دیگر اختصاص داده شده‌است تا اثرهای معروف کشورها را به نمایش بگذارند که می‌توان به اثرهای: ظروف مصر باستان، وسایل و اثرهای شیشه‌ای، فرش‌های تاریخی از جمله فرش‌های گران بهای فارسی، یافته‌های باستان‌شناسی از روم، یونان و اوایل قرون وسطی اروپا، مجسمه‌های چوبی و برنزی اشاره کرد که برخی از آنان متعلق به قرون وسطی و قدمتی بسیار قدیمی دارند.

جستارهای وابسته
---------------

* موزه هنری
* جاذبه‌های گردشگری

منابع
-----

1. ↑  "Info - Mimara museum". Retrieved 5 August 2012.

* ویکی‌پدیای انگلیسی
برای دیگر کاربردها، کاکاسیاه (ابهام‌زدایی) را ببینید.
**کاکاسیاه** و معادل لاتین آن **نیگِر** و **نِگرو** و **نیگا** به معنی سیاه، اشاره به بردگان سیاه دارد. کاکاسیاه در دوران ایلخانان، تیموریان، صفویه و زندیه به بردگانی که پوستی تیره داشتند، گفته می‌شده و معادل «زرخرید» بوده‌است.

نیگر اشاره‌ای بسیار تحقیرآمیز برای خطاب قراردادن سیاه‌پوستان آمریکا دارد و در فهرست نام‌های تحقیرآمیز نژادی گنجانده شده‌است. این کلمه چنان توهین‌آمیز تلقی می‌شود که حتی برای ارجاع به آن از «کلمهٔ نون‌دار» استفاده می‌شود. با این‌وجود سیاه‌پوستان در بین خود، در موسیقی هیپ هاپ و فرهنگ گَنگ آن را به‌صورت عامیانه به‌کار می‌برند و نیگّا معنایی همچون داداش یا برادر دارد. همچنین نام دو کشور آفریقایی نیجر و نیجریه از ریشهٔ لاتین سیاه ساخته شده‌است.

منابع
-----

1. ↑  «آفتاب - اظهارات نژاد پرستانه به جای پاسخ سیاسی!». بایگانی‌شده از اصلی در ۲ آوریل ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۲ ژانویه ۲۰۱۲.
2. ↑  روزنامه دنیای اقتصاد87/10/11: باورهای نادرست اقتصادی
3. ↑  Willem Floor, "BARDA and BARDA-DĀRI iv. From the Mongols to the abolition of slavery," دانشنامه ایرانیکا، Online Edition, December 15, 1988, available at
4. ↑  "nigger". *The Britannica Dictionary* (به انگلیسی).
5. ↑  «N-word: The troubled history of the racial slur». *BBC*. ۵ اکتبر ۲۰۲۰.
6. ↑  "Won't You Please Be My Nigga: Double Standards with a Taboo Word". *streetgangs.com* (به انگلیسی). Archived from the original on 4 January 2013. Retrieved 14 November 2022.

|  |  |
| --- | --- |
|  | معنای ***کاکاسیاه*** را در ویکی‌واژه، واژه‌نامهٔ آزاد، ببینید. |
با موزه هنر مدرن پاریس اشتباه نشود.

**موزه ملی هنر مدرن** (فرانسوی: Musée National d'Art Moderne‎) موزه ملی فرانسه برای هنر مدرن است. این موزه در پاریس واقع شده و در مرکز ژرژ پمپیدو قرار دارد. این موزه، در میان پربازدیدترین موزه‌های جهان قرار دارد و یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های مربوط به هنر مدرن و هنر معاصر است (دومین موزه پس از موزه هنر مدرن نیویورک.) این مجموعه، بیش از ۱۰۰ هزار اثر از ۶۴۰۰ هنرمند از ۹۰ کشور را از زمان سبک فوویسم (۱۹۰۵)، در خود جای داده است. این آثار شامل نقاشی، مجسمه، طرح، چاپ، عکس، سینما، معماری و طراحی می‌شوند. بخشی از این مجموعه، به صورت دوسالانه در فضایی بالغ بر ۱۸۵۰۰ مترمربع در دوطبقه، به نمایش درمی‌آیند؛ یک طبقه به هنر مدرن (از ۱۰۹۵ تا ‍۱۹۶۰ در طبقه پنجم) و دیگری، به هنر معاصر (از ۱۹۶۰ تاکنون و در طبقه چهارم) اختصاص دارد. ۵ سالن نمایش دیگر، بالغ بر ۲۸۰۰۰ مترمربع به موزه اختصاص دارد. آتلیه کنستانتین برانکوشی در ساختمانی مجاور مرکز پمپیدو واقع است.

نگارخانه
--------

* 
* 
* 
*

منابع
-----

1. 1 2  Top 100 Art Museum Attendance, *The Art Newspaper*, 2014. Retrieved on 9 July 2014.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Musée National d'Art Moderne». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱ اوت ۲۰۱۶.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ موزه ملی هنر مدرن موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد موزه‌ها و نگارخانه‌ها است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
بخش ژنی rDNA یوکاریوتی شامل مسیرهای 18S، 5.8S و 28S است و یک خوشه تکراری پشت سر هم را تشکیل می‌دهد. 5S rDNA به طور جداگانه کدگذاری شده است. **NTS** ، فاصله‌گذار رونویسی‌نشده، **ETS** ، فاصله‌گذار رونویسی‌شده بیرونی، **ITS** ، فاصله‌گذار رونویسی‌شده درونی 1 و 2، شماره‌گذاری‌شده از انتهای 5'.
 هسته با اجزای pre-rRNA به نام اینترون و اگزون
**دی‌ان‌ای ریبوزومی** ( Ribosomal DNA (**rDNA**) یک توالی دی‌ان‌ای است که آران‌ای ریبوزومی را کد می‌کند. این توالی‌هاآغاز و تقویت رونویسی را تنظیم می‌کنند و شامل بخش‌های فاصله‌گذار رونویسی‌شده و غیررونویسی می‌شوند.

در ژنوم انسان، 5 کروموزوم با نواحی سازمان‌دهنده هسته وجود دارد: کروموزوم‌های آکروسانتریک 13 ( RNR1 )، 14 ( RNR2 )، 15 ( RNR3 )، 21 ( RNR4 ) و 22 ( RNR5 ). ژن هایی که مسئول کدگذاری زیرواحدهای مختلف rRNA هستند، در چندین کروموزوم در انسان قرار دارند. اما ژن‌هایی که برای rRNA رمزگذاری می‌کنند، در سراسر حوزه‌ها بسیار محافظت می‌شوند، و تنها تعداد کپی ژن‌ها در هر گونه دارای تعداد متفاوتی هستند.  در باکتری‌ها ، آرکی‌ها و کلروپلاست‌ها ، rRNA از واحدهای مختلف (کوچک‌تر) تشکیل شده است، آران‌ای ریبوزومی بزرگ (23S) ، آران‌ای ریبوزومی 16اس و 5S rRNA. 16S rRNA به طور گسترده برای مطالعات تبارزایی ژنتیکی استفاده می‌شود.

منابع
-----

1. ↑  Warmerdam, Daniël O.; Wolthuis, Rob M. F. (2019-03-01). "Keeping ribosomal DNA intact: a repeating challenge". *Chromosome Research* (به انگلیسی). **27** (1): 57–72. doi:10.1007/s10577-018-9594-z. ISSN 1573-6849. PMC 6394564. PMID 30556094.
2. ↑  Weisburg WG, Barns SM, Pelletier DA, Lane DJ (January 1991). "16S ribosomal DNA amplification for phylogenetic study". *Journal of Bacteriology*. **173** (2): 697–703. doi:10.1128/jb.173.2.697-703.1991. PMC 207061. PMID 1987160.
**ریموند اندرو «اندی» وینستون** (به انگلیسی: Raymond Andrew "Andy" Winston) متولد ۱۹ فوریه ۱۹۵۷ میلادی، بازیگر بریتانیایی و متولد لندن است. او در فیلم‌هایی نظیر بن هور، رفتگان، شاه آرتور و کوهستان سرد به ایفای نقش پرداخته‌است. او به بازی در نقش شخصیت‌های تنومند مشهور است.

اوایل زندگی
-----------

او در ناحیهٔ هاکنی لندن زاده شد. پدرش فروشندهٔ میوه و تره‌بار بود و مادرش نیز به خالی کردن بارهای میوه اشتغال داشت. وی از همان اوایل کودکی به بازیگری علاقه نشان می‌داد و به همراه پدرش به سینما می‌رفت. او از بازیگرانی همچون آلبرت فینی و جان وین به عنوان مشوقان دوران کودکی خود یاد می‌کند. او همچنین از طرفداران ورزش بوکس بود. به همین خاطر از دوازده سالگی به یکی از باشگاه‌های معروف بوکس آماتور لندن پیوست و در عرض ده سال توانست ازهشتاد و هشت مسابقه‌ای که برگزار کرد، در هشتاد مسابقه به پیروزی برسد.

دوران بازیگری
-------------

پس از هنرآفرینی در چند فیلم که نقش‌های کوتاه را در آن‌ها بر عهده داشت؛ در سال ۱۹۹۷ در فیلم بدون دهان (به انگلیسی: Nil by Mouuth) به ایفای نقش اصلی پرداخت. این فیلم اولین اثر گری الدمن به عنوان نویسنده و کارگردان بود و وینستون توانست نامزد جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد شود.

در سال ۲۰۰۰ در کنار جود لا در فیلم عشق، غرور و اطاعت به ایفای نقش پرداخت و سپس در فیلم جانور سکسی در کنار بن کینگزلی بازی کرد که با استقبال منتقدان از فیلم و به‌ویژه بازی وینستون همراه شد.

در سال ۲۰۰۶ در کنار ستارگانی همچون جک نیکلسون، لئوناردو دی کاپریو و مت دیمون در فیلم رفتگان، ساختهٔ مشهور مارتین اسکورسیزی بازی کرد. 

وینستون، در ده‌ها نقش منفی، در سینما و تلویزیون ظاهر شده است؛ انگار کاراکتر گانگستری، برازنده وی است. جدیدترین نقش گانگستری او، در سریال موفق «جنتلمن» The gentleman بود که توسط گای ریچی ساخته شده است. این سریال از فیلمی با همین نام که در سال ۲۰۱۹ اکران شده بود، الهام گرفته است. «جنتلمن» تداعی کننده سبک و سیاق گای ریچی بوده و ترکیبی از مخدر، دنیای ارباب‌ها، خشونت، بوکس، اسلحه را به مخاطب عرضه می‌کند.

زندگی شخصی
----------

او در سال ۱ هنگام ضبط فیلم «تابستان» با الین مک کاسلند ازدواج کرده‌است و سه دختر دارد، که دو نفرشان بازیگر هستند.

او از طرفداران تیم وستهام یونایتد است و لباس خانگی آنها را در سال ۲۰۰۹ تبلیغ کرد.

گزیده فیلم‌شناسی
----------------

* تابستان
* هنری هشتم
* بدون دهان
* چهره
* آخرین برداشت
* عشق، غرور و اطاعت
* جانور سکسی
* کوهستان سرد
* از پادشاهان و پیامبران
* شاه آرتور
* وینسنت
* رفتگان
* بئوولف
* رنگو
* فرار از نقطه
* هوگو
* نقطه فروپاشی
* الفی هاپکینز
* *آرزوهای بزرگ*
* *تفاله*
* *منطقه جنگی*
* *ملاقات با مارتا*
* *آخرین سفارش‌ها*
* *خانم‌ها و آقایان، لکه‌های شگفت‌انگیز*

بخشی از جوایز
-------------

* کاندیدای بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد برای فیلم *نکبت* در سال ۱۹۹۷

منابع
-----

ویکی‌پدیای انگلیسی

1. ↑  «گانگستری، برازنده ری وینستون است! | پایگاه خبری صبا». *پایگاه خبری صبا – آخرین اخبار فرهنگ و هنر | سینما و تلویزیون*. ۲۰۲۴-۰۳-۲۶. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۳-۲۶.

پیوند به بیرون
--------------
بازیگران تئاتر در لباس مردم تامیل، درحال آماده‌سازی خود برای اجرای تئاتر در چنای، هند.
از سال ۱۹۶۱ و به پیشنهاد انستیتو بین‌المللی تئاتر (ITI)، سالانه روز جهانی تئاتر در تاریخ ۲۷ مارس جشن گرفته می‌شود.

تاریخچه
-------

با پیشنهاد انستیتو بین‌المللی تئاتر در سال ۱۹۶۱، هر ساله روز ۲۷ مارس به عنوان روز جهانی تئاتر گرامی داشته می‌شود.
پیام سالانه این روز هر سال توسط یکی از صاحب نظران و هنرمندان عرصه تئاتر انتخاب می‌شود و به تأثیر و تقابل تئاتر در عرصه بین‌المللی اختصاص دارد.  

ادوارد آلبی، آگوستو بوال، ژان کوکتو، آرتور میلر، پابلو نرودا و... از جمله افرادی بودند که پیام روز جهانی تئاتر را نوشته‌اند.
پیام روز جهانی تئاتر در سال ۲۰۱۱ توسط جسیکا کاوا، نویسنده، کارگردان و بازیگر تئاتر نوشته شده‌است. شهرت وی در عرصه بین‌المللی نه به دلیل داشتن مدرک دکترا در رشته تئاتر و انجام پژوهش‌های بسیار در این زمینه، بلکه به دلیل فعالیت‌های بشر دوستانه او است.
در سال ۲۰۱۳ این انستیتو با انتشار ویدئویی به زبان‌های مختلف این روز را گرامی داشت.
پیام سال ۲۰۱۳ توسط داریو فو نوشته شده و توسط بازیگران و کارگردانان و نویسندگان مشهور کشورهای مختلف به زبان محلی شان خوانده شده‌است.

منابع
-----

1. ↑  «پایگاه خبری رسانه قانون». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ فوریه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۶ مه ۲۰۱۲.
2. ↑  «سازمان تبلیغات اسلامی». بایگانی‌شده از اصلی در ۷ مه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۶ مه ۲۰۱۲.
3. ↑  نمایشگاه
4. ↑  «ملت آنلاین». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ مه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۶ مه ۲۰۱۲.
5. ↑  ناصر رحمانی نژاد. «پیام روز جهانی تئاتر، سال 2011». انجمن تئاتر ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۱ نوامبر ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۰۶-۰۷-۲۰12. تاریخ وارد شده در `|تاریخ بازدید=` را بررسی کنید (کمک)
نمای از بالا، پارک محوطۀ کاخ بلودر
**گالری کاخ بلودر** (انگلیسی: Österreichische Galerie Belvedere) به عنوان یک مجموعه که شامل مجموعهٔ مشهور به بلودر، و همچنین یاد شده به عنوان قصر تابستانی شاهزاده یوجین ساووی می‌باشد.

تاریخچه
-------

مجموعهٔ کاخ بلودر شامل دو قصر بلودر بالایی و بلودر پایینی به سبک باروک طراحی و ساخته شد، این مجموعه‌ها شامل محوطهٔ نارنجستان و اصطبل‌های قصر می‌باشد، ساختمان‌های این مجموعه در قرن هجدهم ساخته شده اند، در باغ‌هایی بی نظیر که در جنوب شرقی شهر به سبک دورهٔ باروک بنا گردیده‌اند، موزه کاخ بلودر که امروزه پذیرای آثار کم‌نظیر هنری است در همین مجموعه‌ها قرار گرفته، فواره‌ها، مجسمه‌ها، پلکان‌ها و دروازه‌های زیبا از جمله نقاط دیدنی این کاخ می‌باشد.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Österreichische Galerie Belvedere». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۵ فوریه ۲۰۱۶.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ نگارخانه کاخ بلودر موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد موزه‌ها و نگارخانه‌ها است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
پارک اینهو
**پارک اینهو** (انگلیسی: Aynhoe Park) ، یک بنای درجه یک است که در خانه‌های ییلاقی قرن ۱۷ فهرست شده‌است که در کناره جنوبی روستای سنگی Aynho **در** نرثتامپتنشر ِ انگلستان واقع شده و در جنگ داخلی انگلستان بازسازی شد. این خانه مشرف به دره چرول است که نرثتامپتنشر را از آکسفوردشایر جدا می‌کند. این خانه نشان دهنده چهار دوره معماری: ژاکوبن، کارولین و معماری اوایل قرن هجدهم و نوزدهم است. این خانه در مالکیت خصوصی است و دیگر به روی عموم باز نمی‌باشد. اما می‌توان ان را برای برخی از کارهای خصوصی اجاره نمود.

منابع
-----

<references group="" responsive="">

1. ↑  Pevsner, Nikolaus; Cherry, Bridget (1973) [1961]. *The Buildings of England: Northamptonshire*. London and New Haven: Yale University Press. pp. 97–99. ISBN 978-0-300-09632-3.
2. ↑  Aynhoe Park website with external and internal views بایگانی‌شده در سپتامبر ۱۲, ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine

پیوند به بیرون
--------------

* Aynhoe Park official website
* Aynhoe Park at Images of England website; detailed architectural information