**والتر ماتزاری** (متولد ۱ اکتبر ۱۹۶۱ در سان وینچنزو) بازیکن سابق و سرمربی فوتبال اهل ایتالیا می‌باشد.

دوران بازیگری
-------------

وی دوران بازیگری خود را در تیم جوانان فولونیکا آغاز کرد و سپس به جوانان فیورنتینا پیوست جایی که لقب «آنتونونی جدید» به او داده شد.
او سپس به تیم‌های پسکارا، کالیاری و رجیو امیلیا منتقل شد و سپس به امپولی پیوست و ۵ فصل در آنجا ماند. در فصل ۸۶–۱۹۸۵ در اولین صعود امپولی به سری آ حضور داشت.
در ۸۹–۱۹۸۸ او به لیکاتا و سپس به مودنا پیوست و با مودنا قهرمانی سری سی را کسب کرد. و سپس در نولا، ویارجیو و آچیریاله … با آچیریاله او توانست به سری بی صعود کند.
آخرین فصل دوران بازی او در تورس بود.

مربیگری
-------

وی به عنوان دستیار و کارشناس در کنار رنزو اولیویری کار خود را در بولونیا و سپس ناپولی آغاز کرد و با نوشتن یک رساله مجوز مربیگری درجه یک را کسب نمود. بعد از سرمربیگری در روزوبلو (لقب بولونیا)، او سرمربی آچیریاله در سری سی شد و مقام نهم را کسب کرد و سپس در پیستویا در سری سی نیز به مقام دهم رسید.

### لیوورنو و رجینا

در فصل ۰۴–۲۰۰۳ او به عنوان سرمربی لیورنو در سری بی انتخاب شد و تیم زادگاهش را خیلی زود به سری آ رساند. سال بعد او به رجینا رفت و سه سال در آنجا گذراند. در ۰۵–۲۰۰۴، در اولین فصل حضورش در رجینا با وجود کمبودهای فراوان، آمارانتو (لقب رجینا) را به مقام دهم رساند. در فصل بعد، با وجود شروعی بد توانست رجینا را در سری آ نگه دارد. در ۰۷–۲۰۰۶ در روز پایانی، توانست بر جریمه ۱۵ امتیازی (که در طول فصل به ۱۱ امتیاز کاهش یافت) که به‌دلیل حضور تیم در ماجرای کالچوپولی به تیم تحمیل شده بود چیره شود و تیم را در سری آ نگاه دارد. بدون این جریمه، تیم می‌توانست به جام یوفا راه یابد.

### سامپدوریا

در ۱ ژوئن ۲۰۰۷، ماتزاری با قراردادی دو ساله با امکان تمدید به عنوان سرمربی سامپدوریا انتخاب شد. در اولین فصل حضور در سامپدوریا، با کسب نتایجی خوب در لیگ تیم را به جام یوفا ۰۹–۲۰۰۸ رساند و لیگ را با کسب ۶۰ امتیاز و عنوان ششمی به پایان برد. در آن فصل آنتونیو کاسانو به عنوان بازیکن قرضی از رئال مادرید به سامپدوریا پیوسته بود و سپس در پایان فصل قرارداد خود را دائمی کرد. فصل بعد برای سامپدوریا با نتایج منفی همراه بود. رقابت در لیگ با مشکلاتی همراه بود و تیم با رتبه پایینی لیگ را به پایان برد. تیم هر دو مسابقه دربی در لیگ مقابل جنوا را واگذار کرد (۳–۱ و ۱–۰). در جام یوفا در مرحله یک شانزدهم، هر دو بازی را به متالیست خارکف باختند و حذف شدند. در فینال جام حذفی هم در ضربات پنالتی مغلوب لاتزیو شدند. در همان زمان شایعات رفتن ماتزاری از سامپدوریا بیشتر و بیشتر می‌شد. در ۳۱ می ۲۰۰۹ ماتزاری اعلام کرد که بعد از بازی آخر لیگ مقابل پالرمو، قرارداد خود را با سامپدوریا تمدید نمی‌کند و این آخرین باری است که روی نیمکت سرمربیگری سامپدوریا می‌نشیند.

### ناپولی

در ۶ اکتبر ۲۰۰۹، پس از گذشت چند هفته از شروع لیگ، ماتزاری به عنوان جانشین روبرتو دونادونی هدایت ناپولی را بر عهده گرفت. ۱۱ سال پس از تجربهٔ همکاری با رنزو اولیویری در ناپولی، او قراردادی به ارزش ۱٫۳ میلیون یورو تا ۲۰۱۱ بست.
او اولین حضورش بر روی نیمکت آبی‌ها را در ۱۸ اکتبر ۲۰۰۹ در دیدار مقابل بولونیا در سن پائولو تجربه کرد که با پیروزی ۲–۱ و گل‌های کوالیارلا و ماجو صورت گرفت هرچند بازیکنان ناپولی در ابتدای مسابقه با مشکلاتی روبرو شدند. در ۲۰ دسامبر ۲۰۰۹ در دیدار ناپولی مقابل کیه وو او دویستمین حضورش در سری آ به عنوان مربی را جشن گرفت، دیداری که به پیروزی ۲–۰ آبی‌ها انجامید و دهمین بازی بدون باخت متوالی ماتزاری از زمان حضور در ناپولی بود. تحت مربیگری او، ناپولی در نیم فصل اول به رتبه سوم رسید چیزی که در ۱۸ سال گذشته بی‌سابقه بود. اولین شکست ماتزاری، در جام حذفی مقابل یوونتوس (۳–۰ در تورین) رقم خورد و رکورد ۱۳ بازی بدون شکست آن‌ها را قطع کرد. اولین شکست در لیگ، در زمین اودینزه در ۷ فوریه ۲۰۱۰ (۳–۱) و پس از ۱۵ بازی بدون شکست (۸ برد و ۷ مساوی) رقم خورد که این آمار با رکورد ۱۶ بازی بدون شکست ناپولی در فصل ۹۰–۱۹۸۹ (دومین سال قهرمانی ناپولی) فقط یک بازی اختلاف داشت. او رکورد بیشترین امتیاز تاریخ باشگاه ناپولی در سیستم ۳ امتیاز برای هر برد، را شکست و با پیروزی ۲–۱ بر کیه وو در ۲ می ۲۰۱۰، دو هفته پیش از پایان لیگ صعود تیم را به یورولیگ قطعی کرد. ناپولی فصل را با ۵۹ امتیاز و رتبه ۶ به پایان برد. در ۵ می ۲۰۱۰ جایزه لیاقت ورزشی شهر ناپل را برد و در ۲۲ می قرارداد خود را تا ۲۰۱۳ تمدید کرد.
فصل جدید با دور مقدماتی یورو لیگ آغاز شد و آبی‌ها با دو پیروزی مقابل تیم سوئدی الفسبورگ (۱–۰ در ناپل و ۲–۰ در سوئد) از این مرحله عبور کردند. لیگ هم با تساوی ۱–۱ مقابل فیورنتینا در آرتمیو فرانکی آغاز شد. در ۵ اکتبر، با پیروزی ۲–۰ مقابل رم به ۱۳ سال نتایج ضعیف مقابل رم پایان داد و در یکسالگی حضورش در ناپولی روزنامه ال ماتینو، ماتزاری را بهترین مربی ناپولی از دهه ۹۰ به بعد انتخاب کرد. در یورولیگ، ناپولی تنها تیم ایتالیایی بود که توانست به مرحله گروهی راه یابد اما در اولین بازی دور حذفی با باخت مقابل ویارئال حذف شدند.
در ۱۵ می ۲۰۱۱، ناپولی با کسب تساوی ۱–۱ مقابل اینتر، رتبه سومی خود را قطعی کرد و ۲۱ سال پس از دوران مارادونا، دوباره توانست راهی لیگ قهرمانان اروپا شود. در ۳۰ می ۲۰۱۱، ماتزاری جایزه آرتزو را از طرف انجمن مربیان آرتزو از آن خود کرد.
در ۲۵ اوت ۲۰۱۱، قرعه کشی مرحله گروهی لیگ قهرمانان صورت گرفت و ناپولی که در سید چهارم قرار گرفته بود در گروهی سخت با بایرن مونیخ، منچسترسیتی و ویارئال همگروه شد.
در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۱ماتزاری اولین تجربه لیگ قهرمانان خود را مقابل منچسترسیتی روبرتو مانچینی با تساوی ۱–۱ به پایان برد. حضور ناپولی در لیگ قهرمانان با نتایج خوبی همراه بود و تیم با پیروزی ۲–۰ بر ویارئال در آخرین بازی مرحله گروهی به دور بعد صعود کرد. ناپولی با کسب رتبه دوم پس از بایرن مونیخ، به طرز شگفت‌آوری دو تیم مدعی دیگر را حذف کرد. در دور بعد ناپولی، چلسی را ملاقات کرد: بعد از یک پیروزی بزرگ ۳–۱ در ناپل، تیم ماتزاری در بازی برگشت در وقت اضافه شکست ۴–۱ را تحمل کرد و از مسابقات بیرون رفت.
اگرچه نتایج ناپولی در اروپا، در لیگ تکرار نشد و آن‌ها لحظات سختی را در لیگ گذراندند و درحقیقت مردان والتر ماتزاری به سختی رتبه پنجم را کسب کردند، رتبه‌ای که آن‌ها را از فصل بعد لیگ قهرمانان محروم کرد. اگرچه این رتبه آن‌ها را به مرحله پلی آف لیگ اروپا ۱۳–۲۰۱۲ می‌رساند اما آن‌ها با قهرمانی در جام حذفی هم توانستند سهمیه مرحله اول لیگ اروپا را کسب کنند. در ۲۰ می ۲۰۱۲، ماتزاری اولین جام خود را با شکست ۲–۰ یوونتوس در فینال جام حذفی کسب کرد و توانست پس از ۲۵ سال این جام را به بولتن افتخارات ناپولی بازگرداند.
در فصل ۱۳–۲۰۱۲، پس از شکست در سوپرکاپ ایتالیا مقابل یوونتوس در پکن، ماتزاری توانست ناپولی را با کسب ۷۸ امتیاز و رتبه دوم لیگ به‌طور مستقیم به مرحله گروهی لیگ قهرمانان برساند، ضمن اینکه رکورد امتیازات و رتبهٔ دو فصل پیش خود را ارتقا دهد. در پایان فصل، با پایان قرارداد، ماتزاری پایان تجربه مربیگری اش در ناپل را اعلام کرد.

### اینتر

در ۲۴ می ۲۰۱۳، باشگاه اینتر در وب سایت رسمی خود اعلام کرد :"باشگاه اینتر استخدام سرمربی اهل لیوورنو را اعلام می‌دارد ".

### واتفورد

در ۲۲ می ۲۰۱۶، ماتزاری رسماً به باشگاه لیگ برتری واتفورد پیوست. قرارداد ماتزاری با واتفورد سه ساله است و تا سال ۲۰۱۹ اعتبار دارد.

آمار مربیگری
------------

* رجینا ۱۲۳ بازی ۳۷ برد ۳۹ تساوی ۴۷ شکست ۳۰ درصد موفقیت
* سامپدوریا ۹۹ بازی ۳۸ برد ۲۹ تساوی ۳۲ شکست ۳۸ درصد موفقیت
* ناپولی ۱۸۲ بازی ۸۹ برد ۵۰ تساوی ۴۳ شکست ۴۸ درصد موفقیت

منابع
-----

* ویکی‌پدیای ایتالیایی

پیوند به بیرون
--------------

| * ن
* ب
* و
باشگاه فوتبال تورینو  – ترکیب کنونی |
| --- |
| 
* ۱ ایچازو
* ۵ ایتزو
* ۷ لوکیچ
* ۸ بازلی
* ۹ بلوتی (ک)
* ۱۱ زازا
* ۱۴ فالکه
* ۱۵ انسالدی
* ۱۹ داماشکان
* ۲۱ برنگر
* ۲۳ میته
* ۲۴ مورتی
* ۲۵ روساتی
* ۲۷ پاریجینی
* ۲۹ د سیلوستری
* ۳۰ جیجی
* ۳۳ انکولو
* ۳۶ برمر
* ۳۹ سیریگو
* ۸۸ رینکون
* ۹۹ فریگرا

سر مربی: ماتزاری
 |

| * ن
* ب
* و
مربیان سری آ |
| --- |
| 
* جان پیرو گاسپرینی (آتلانتا)
* تیاگو موتا (بولونیا)
* کلودیو رانیری (کالیاری)
* اورلیو آندره‌آتزولی (امپولی)
* وینچنزو ایتالیانو (فیورنتینا)
* ائوزبیو دی فرانچسکو (فروزینونه)
* آلبرتو جیلاردینو (جنوآ)
* مارکو بارونی (هلاس ورونا)
* سیمونه اینزاگی (اینتر میلان)
* ماسیمیلیانو آلگری (یوونتوس)
* مائوریتسیو ساری (لاتزیو)
* روبرتو داورسا (لچه)
* استفانو پیولی (آث میلان)
* رافائله پالادینو (مونتزا)
* رودی گارسیا (ناپولی)
* ژوزه مورینیو (رم)
* فیلیپو اینزاگی (سالرنیتانا)
* آلسیو دیونیسی (ساسولو)
* ایوان یوریچ (ترینو)
* آندریا سوتیل (اودینزه)

 |

| * ن
* ب
* و
باشگاه فوتبال اینتر میلان−مربیان |
| --- |
| 
* فوساتی (۱۵–۱۹۰۹)
* مائورو / رسِگوتی (۲۰–۱۹۱۹)
* اسپاتیسوود (۲۴–۱۹۲۲)
* شیدلر (۲۶–۱۹۲۴)
* وِیز (۲۸–۱۹۲۶)
* ویولا (۲۹–۱۹۲۸)
* وِیز (۳۱–۱۹۲۹)
* توث (۳۲–۱۹۳۱)
* وِیز (۳۴–۱۹۳۲)
* فلدمان (۳۵–۱۹۳۴)
* فلدمان / کارارو (۳۶–۱۹۳۵)
* کاستلازی (۳۸–۱۹۳۶)
* کارگنلی (۴۰–۱۹۳۸)
* پروکتی / زامبرلتی (۴۱–۱۹۴۰)
* فیورنتینی / فرنتس مولنار (۴۲–۱۹۴۱)
* فراری (۴۴–۱۹۴۲)
* سرمربی موقت (۴۵–۱۹۴۴)
* کارکانو (۴۶–۱۹۴۵)
* کارکانو / مئاتزا (۴۷–۱۹۴۶)
* مئاتزا / کارکانو / آستلی (۴۸–۱۹۴۷)
* آستلی / کاپلی (۴۹–۱۹۴۸)
* کاپلی (۵۰–۱۹۴۹)
* اولیویری (۵۲–۱۹۵۰)
* فونی (۵۵–۱۹۵۲)
* کامپاتلی / مئاتزا (۵۶–۱۹۵۵)
* فررو / فروسی / مئاتزا (۵۷–۱۹۵۶)
* کارور (۵۸–۱۹۵۷)
* بیگونیو / پدرسن (۵۹–۱۹۵۸)
* کامپاتلی / کامیلو آکیلی (۶۰–۱۹۵۹)
* هررا (۶۸–۱۹۶۰)
* آلفردو فونی (۶۹–۱۹۶۸)
* هررا (۷۰–۱۹۶۹)
* هررا / اینورنیتزی (۷۱–۱۹۷۰)
* اینورنیتزی (۷۲–۱۹۷۱)
* اینورنیتزی / انه آ ماسیه رو (۷۳–۱۹۷۲)
* هررا / انه آ ماسیه رو (۷۴–۱۹۷۳)
* لوییس سوارز (۷۵–۱۹۷۴)
* کیاپلا (۷۷–۱۹۷۵)
* برسلینی (۸۲–۱۹۷۷)
* مارکسی (۸۳–۱۹۸۲)
* رادیچه (۸۴–۱۹۸۳)
* کاستانیر (۸۵–۱۹۸۴)
* کاستانیر / کورسو (۸۶–۱۹۸۵)
* تراپاتونی (۹۱–۱۹۸۶)
* اوریکو / لوییس سوارز (۹۲–۱۹۹۱)
* بانیولی (۹۳–۱۹۹۲)
* بانیولی / مارینی (۹۴–۱۹۹۳)
* اوتاویو بیانکی (۹۵–۱۹۹۴)
* اوتاویو بیانکی / لوییس سوارز / هاجسون (۹۶–۱۹۹۵)
* هاجسون / لوچانو کاستلینی (۹۷–۱۹۹۶)
* سیمونی (۹۸–۱۹۹۷)
* سیمونی / لوچسکو / کاستلینی / هاجسون(۹۹–۱۹۹۸)
* لیپی (۰۰–۱۹۹۹)
* لیپی / مارکو تاردلی (۰۱–۲۰۰۰)
* هکتور کوپر (۰۳–۲۰۰۱)
* هکتور کوپر / زاکرونی (۰۴–۲۰۰۳)
* مانچینی (۰۸–۲۰۰۴)
* مورینیو (۱۰–۲۰۰۸)
* بنیتز / لئوناردو (۱۱–۲۰۱۰)
* گاسپرینی / رانیری / استراماچونی (۱۲–۲۰۱۱)
* استراماچونی (۱۳–۲۰۱۲)
* ماتزاری (۱۴–۲۰۱۳)
* ماتزاری / مانچینی (۱۵–۲۰۱۴)
* مانچینی (۱۶–۲۰۱۵)
* دی بوئر / پیولی (۱۷–۲۰۱۶)
* اسپالتی (۱۹–۲۰۱۷)
* کونته (۲۱–۲۰۱۹)
* اینزاگی (۲۰۲۱–)

 |

| * ن
* ب
* و
باشگاه فوتبال واتفورد – مربیان |
| --- |
| 
* جان گودال (۱۹۰۳–۱۰)
* Kent (۱۹۱۰–۲۶)
* فرد پگنام (۱۹۲۶–۲۹)
* نیل مکباین (۱۹۲۹–۳۷)
* بیلی فایندلی (۱۹۳۸–۴۷)
* جکی بری (۱۹۴۷–۴۸)
* ادی هاپگود (۱۹۴۸–۵۰)
* Gray (۱۹۵۰–۵۱)
* Green (۱۹۵۱–۵۲)
* لن گولدن (۱۹۵۲–۵۵)
* Paton (۱۹۵۵–۵۶)
* لن گولدن (۱۹۵۶)
* نیل مکباین (۱۹۵۶–۵۹)
* Burgess (۱۹۵۹–۶۳)
* بیل مکگاری (۱۹۶۳–۶۴)
* Furphy (۱۹۶۴–۷۱)
* Kirby (۱۹۷۱–۷۳)
* Keen (۱۹۷۳–۷۷)
* گراهام تیلور (۱۹۷۷–۸۷)
* Bassett (۱۹۸۷–۸۸)
* Harrison (۱۹۸۸–۹۰)
* کولین لی (۱۹۹۰)
* استیو پریمان (۱۹۹۰–۹۳)
* گلن روئدر (۱۹۹۳–۹۶)
* گراهام تیلور (۱۹۹۶)
* Jackett (۱۹۹۶–۹۷)
* گراهام تیلور (۱۹۹۷–۲۰۰۱)
* جانلوکا ویالی (۲۰۰۱–۰۲)
* ری لوینگتون (۲۰۰۲–۰۵)
* Boothroyd (۲۰۰۵–۰۸)
* Mackay (۲۰۰۸)
* برندان راجرز (۲۰۰۸–۰۹)
* Mackay (۲۰۰۹–۱۱)
* شان دایچ (۲۰۱۱–۱۲)
* جان‌فرانکو زولا (۲۰۱۲–۱۳)
* Sannino (۲۰۱۳–۱۴)
* اسکار گارسیا جونینت (۲۰۱۴)
* بیلی مک‌کینلای (۲۰۱۴)
* اسلاویشا یوکانویچ (۲۰۱۴–۱۵)
* کیکه فلورس (۲۰۱۵–۱۶)
* والتر ماتزاری (۲۰۱۶–۱۷)
* مارکو سیلوا (۲۰۱۷–۱۸)
* خاوی گراسیا (۲۰۱۸–۱۹)
* کیکه فلورس (۲۰۱۹)
* هایدن مولینس م (۲۰۱۹)
* یانگ پیرسون (۲۰۱۹–)

 |

| * ن
* ب
* و
سرمربیان برندهٔ جام حذفی فوتبال ایتالیا |
| --- |
| 
* ۱۹۲۲: *نامشخص*
* ۱۹۳۶: Cargnelli
* ۱۹۳۷: Felsner
* ۱۹۳۸: ویرجینیو روستا
* ۱۹۳۹: Cargnelli
* ۱۹۴۰: Galluzzi
* ۱۹۴۱: Rebuffo
* ۱۹۴۲: لویس مونتی
* ۱۹۴۳: آنتونیو یانی
* ۱۹۵۸: فولویو برناردینی
* ۱۹۵۹: کارلو پارولا
* ۱۹۶۰: کارلو پارولا
* ۱۹۶۱: جوزپه کیاپلا & ناندور هیدگ‌کوتی
* ۱۹۶۲: برونو پساولا
* ۱۹۶۳: Tabanelli
* ۱۹۶۴: خوان کارلوس لورنزو
* ۱۹۶۵: هریبرتو هررا
* ۱۹۶۶: جوزپه کیاپلا
* ۱۹۶۷: آرتورو سیلوستری
* ۱۹۶۸: ادموندو فابری
* ۱۹۶۹: هلنیو هررا
* ۱۹۷۰: ادموندو فابری
* ۱۹۷۱: جانکارلو کاده
* ۱۹۷۲: نرئو روکو
* ۱۹۷۳: نرئو روکو
* ۱۹۷۴: برونو پساولا
* ۱۹۷۵: Mazzoni
* ۱۹۷۶: Delfrati
* ۱۹۷۷: نیلس لیدهولم
* ۱۹۷۸: Bersellini
* ۱۹۷۹: جووانی تراپاتونی
* ۱۹۸۰: نیلس لیدهولم
* ۱۹۸۱: نیلس لیدهولم
* ۱۹۸۲: Bersellini
* ۱۹۸۳: جووانی تراپاتونی
* ۱۹۸۴: نیلس لیدهولم
* ۱۹۸۵: Bersellini
* ۱۹۸۶: سون یوران اریکسون
* ۱۹۸۷: اوتاویو بیانکی
* ۱۹۸۸: وویادین بوشکوف
* ۱۹۸۹: وویادین بوشکوف
* ۱۹۹۰: دینو زوف
* ۱۹۹۱: اوتاویو بیانکی
* ۱۹۹۲: نویو اسکالا
* ۱۹۹۳: Mondonico
* ۱۹۹۴: سون یوران اریکسون
* ۱۹۹۵: مارچلو لیپی
* ۱۹۹۶: کلودیو رانیری
* ۱۹۹۷: فرانچسکو گویدولین
* ۱۹۹۸: سون یوران اریکسون
* ۱۹۹۹: آلبرتو مالسانی
* ۲۰۰۰: سون یوران اریکسون
* ۲۰۰۱: روبرتو مانچینی
* ۲۰۰۲: Carmignani
* ۲۰۰۳: کارلو آنچلوتی
* ۲۰۰۴: روبرتو مانچینی
* ۲۰۰۵: روبرتو مانچینی
* ۲۰۰۶: روبرتو مانچینی
* ۲۰۰۷: لوچانو اسپالتی
* ۲۰۰۸: لوچانو اسپالتی
* ۲۰۰۹: Rossi
* ۲۰۱۰: ژوزه مورینیو
* ۲۰۱۱: لئوناردو آراخو
* ۲۰۱۲: والتر ماتزاری
* ۲۰۱۳: ولادیمیر پتکوویچ
* ۲۰۱۴: رافائل بنیتز
* ۲۰۱۵: ماسیمیلیانو آلگری
* ۲۰۱۶: ماسیمیلیانو آلگری
* ۲۰۱۷: ماسیمیلیانو آلگری
* ۲۰۱۸: ماسیمیلیانو آلگری
* ۲۰۱۹: سیمونه اینزاگی
* ۲۰۲۰: جنارو گتوزو
* ۲۰۲۱: آندره‌آ پیرلو

 |