recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**چریک‌های فدایی خلق ایران (ارتش رهایی‌بخش خلق‌های ایران)** یک سازمان کمونیستی بود که در نتیجۀ انشعاب از چریک‌های فدایی خلق ایران در تیر ۱۳۶۰ تأسیس شد. این گروه از سال ۱۳۶۹ بدون اعلام انحلال فعالیت بیرونی نداشته‌است.

تأسیس گروه
----------

چریک‌های فدایی خلق ایران پس از انشعاب به فعالیت در کردستان می‌پرداخت. در سال ۱۳۶۰ محمد حرمتی‌پور (مسئول تشکیلات کردستان چفخا)، عبدالرحیم صبوری و گروهی دیگر از اعضای چریک‌های فدایی خلق ایران که به آغاز مجدد مبارزۀ مسلحانه اعتقاد داشتند، از این گروه جدا شده و با نام «چریک‌های فدایی خلق ایران (ارتش رهایی‌بخش خلق‌های ایران)» با هدف گسترش مبارزۀ مسلحانه به نقاط دیگر بر اساس تز مسعود احمدزاده فعالیت خود را ادامه دادند. این گروه در سال ۱۳۶۰ با هدف ایجاد جبهه‌ای در شمال ایران به تدارک برای مبارزۀ مسلحانه پرداختند و پس از مدتی به انجام چند عملیات علیه مرکز رادیو و تلویزیون و مراکز سپاه و بسیج دست زدند. با این وجود در ۱۳ اسفند ۱۳۶۰ و سپس در ۴ فروردین ۱۳۶۱ مورد واکنش نیروهای سپاه، بسیج و کلاه‌سبزهای ارتش قرار گرفتند که طی این درگیری تعدادی از کادرها ازجمله عبدالرحیم صبوری، عضو کمیتۀ مرکزی و مسئول بخش شهر کشته شدند و درنتیجه بخش جنگ شهری گروه ضربه خورد. پس از آن در جنگی که در ۴ فروردین ۱۳۶۱ منطقه «خی‌پوست» در استان مازندران میان این طرفین در گرفت، محمد حرمتی‌پور رهبر گروه کشته شد و بخش جنگل گروه نیز متحمل ضرباتی شد. با این وجود «چریک‌های فدایی خلق ایران (ارتش رهایی‌بخش خلق‌های ایران)» فعالیت خود را ادامه داد و مجموعاً‌ به مدت ۱۴ ماه فعالیت مسلحانۀ خود را در جنگل‌های مازندران تداوم بخشید. این گروه در تهران نیز دست به انجام چند عملیات مسلحانه زد.

«چریک‌های فدایی خلق ایران (ارتش رهایی‌بخش خلق‌های ایران)» یک سال و نیم پس از انشعاب در ۱۱ اسفند ۱۳۶۱ بار دیگر با چریک‌های فدایی خلق ایران بیانیۀ مشترک وحدت صادر کردند و به کردستان بازگشت.

در کردستان عده‌ای از اعضای گروه جدا شده و به کومله انقلابی زحمتکشان کردستان ایران و حزب کمونیست ایران پیوستند. پس از مدتی انشعابی در گروه به وقوع پیوست و گروهی از اعضا تحت نام «هسته رزم کمونیستی» به طور مستقل به فعالیت پرداختند. در این دوران انشعاب‌ها، اخراج‌ها و جدایی‌های فردی و گروهی متعددی در این گروه به وقوع پیوست که آمار و اسناد دقیقی دربارۀ آن در دست نیست، اما گفته می‌شود که برخی از این افراد نیز جذب چریک‌های فدایی خلق ایران (جریان اشرف دهقانی) شده‌اند.

پس از اشغال کویت توسط رژیم صدام و وقوع جنگ خلیج فارس در سال ۱۳۶۹ چریک‌های فدایی خلق ایران (ارتش رهایی‌بخش خلق‌های ایران) که از سال ۱٣۶۲ در خاک کردستان عراق مستقر شده‌بود، آن منطقه را ترک کرد و از آن تاریخ به بعد اگرچه به صورت رسمی اعلام انحلال نکرده، اما فعالیت بیرونی هم نداشته‌است.

جستارهای وابسته
---------------

* چریک‌های فدایی خلق ایران
* چریک‌های فدایی خلق ایران-هرمزگان

منابع
-----

1. 1 2 3 4  اخبار روز: *مروری بر سازمان‌های چپ در تبعید*، نوشتۀ سیامند، ۳ بهمن ۱۳۸۶؛ بازدید در ۲۳ خرداد ۱۴۰۲.
2. 1 2  نبرد خلق: *گرامی باد یاد و نام فدایی شهید محمد حرمتی‌پور*، در *نبرد خلق*، شمارۀ ۴۲۳، نوشتۀ امیر ابراهیمی، ۱ فروردین ۱۳۹۹؛ بازدید در ۲۳ خرداد ۱۴۰۲.
3. ↑  *جستاری در چریک‌های فدایی خلق*، نوشتۀ محمد امین محمدپور، ۲۳ خرداد ۱۳۹۳؛ بازدید در ۲۳ خرداد ۱۴۰۲.

پیوند به بیرون
--------------

* آرشیو اسناد و نشریات «چریک‌های فدایی خلق ایران (ارتش رهایی‌بخش خلق‌های ایران)» در سایت «آرشیو اسناد اپوزیسیون»
Place
**فاتو هیوا** (به فرانسوی: Fatu Hiva) جنوبی‌ترین جزیره از جزایر مارکیز در پلی‌نزی فرانسه در اقیانوس آرام است. این جزیره به همراه نزدیکترین همسایه خود، جزیره موتو نائو، دورافتاده‌ترین جزایر مسکونی هستند. فاتو هیوا ۸۵ کیلومتر مربع مساحت و ۶۱۲ نفر جمعیت دارد.

فاتو هیوا همچنین عنوان کتابی است از کاوشگر و باستان‌شناس تور هایردال که در آن او دربارهٔ اقامت خود در این جزیره در دهه ۱۹۳۰ توضیح می‌دهد.

نخستین بازدید ثبت‌شده اروپایی‌ها از این جزیره مربوط به سفر اکتشفای آلوارو دمندانیا دنیرا اسپانیایی در ۲۱ ژوئیه ۱۵۹۵ است. آن‌ها این جزیره را ماگدالنا نامیدند.

جغرافیا
-------

در خط ساحلی شرقی فاتو-هیوا با تعدادی دره باریک روبه‌رو می‌شویم که توسط جویبارهایی که به سمت داخل جزیره می‌ریزند کنده شده‌اند. در بین این دره‌ها کوه‌پاره‌هایی وجود دارد که به پرتگاه‌های صخره‌ای لب دریا منتهی می‌شوند. جابه‌جایی در این منطقه تنها بر فراز خط‌الرأس کوه‌ها یا با قایق امکان‌پذیر است. بزرگترین این دره‌ها در اویا است. 

خط ساحلی غربی دارای دو خلیج اصلی است، یکی هانا واوه (همچنین معروف به خلیج باکره) در شمال، که یکی از دیدنی‌ترین مناطق در اقیانوس آرام جنوبی است؛ و بندرگاه محافظت‌شده اُموئا در نزدیکی جنوب. چندین دره کوچکتر بین این دو وجود دارد. 

مرکز جزیره یک فلات است که عمدتاً با علف‌های بلند و درختان کاج پیچی پوشیده شده‌است. در جنوب فلات، یک کوهستان جنوب‌رو قرار دارد به نام تائوآئوهو که بلندترین قله آن، با ۱۱۲۵ متر ارتفاع بلندترین نقطه در فاتو-هیوا است. از فلات به سمت شمال و شمال غرب زنجیره‌ای از کوه‌ها وجود دارد به نام «فائه اونه» که که بلندترین قله آن ۸۲۰ متر است.

* نقشه ناهمواری‌هانقشه ناهمواری‌ها
* 
* 
* هانا واوههانا واوه
* اهالیاهالی

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست شهرهای فرانسه

منابع
-----

1. ↑  مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Fatu-Hiva». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ فاتو هیوا موجود است. |
**ویلی یِیده** (به آلمانی: Willy Jähde) (۱۸ ژانویه ۱۹۰۸ – ۲۵ آوریل ۲۰۰۲) نظامی آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم در ورماخت خدمت کرد.

خدمت
----

ویلی ییده روز ۱۸ ژانویه سال ۱۹۰۸ در هلمسدورف زاده شد. سال ۱۹۲۶ به رایشسور پیوست و در یک یگان ترابری قرار گرفت. سال ۱۹۳۴ با درجه ستوان دوم به سلک افسران درآمد. هنگام آغاز جنگ جهانی دوم به درجه ستوان یکم ترفیع گرفته و فرمانده یک گروهان در گردان ۶۶ زرهی در لشکر هفتم زرهی بود. در نبرد لهستان و نبرد فرانسه خدمت و هر دو درجه نشان صلیب آهنین را دریافت کرد. سال ۱۹۴۰ به درجه سروان ترفیع گرفت و سپس به عنوان مدرس به دانشکده نظامی در پوتلوس منتقل شد.

میانه سال ۱۹۴۲ در هنگ ۲۹ زرهی در لشکر دوازدهم زرهی به خط مقدم در ناحیه لنینگراد بازگشت. تابستان همان سال رزم در نبرد کورسک را تجربه کرد. اواخر ماه اکتبر سال ۱۹۴۲ مجدداً به ناحیه لنینگراد رفت و فرمانده گردان سنگین ۵۰۲ زرهی با تانک‌های تیگر بود. این یگان از ماه نوامبر برای نزدیک به شش هفته درگیر نبردهای شدید دفاعی در نزدیکی نیفیل بود؛ جایی که به محاصره افتاد اما توانست خود را بیرون بکشد. نبردهای دفاعی این بار در ناحیه وراناوا ادامه پیدا کرد. یک یگان او در نقاط مختلف به عنوان «آتش‌نشان» در شرایط حساس استفاده می‌شد. تا ماه فوریه سال ۱۹۴۴ بیش از ۵۰۰ تانک دشمن توسط آن منهدم گشت. به جهت این دستاورد، روز ۱۶ مارس سال ۱۹۴۴ نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین به ییده اعطا گردید.

از ماه مه سال ۱۹۴۴ تا اواخر جنگ ییده دانشکده زرهی برای درجه‌داران را در آیزناخ فرماندهی کرد. پیش از پایان جنگ به وظایف رزمی بازگشت و یک گروه زرهی کوچک را فرماندهی نمود. به اسارت نیروهای آمریکایی درآمد و چند ماه بعد آزاد شد. پس از جنگ زندگی غیرنظامی پیش گرفت. مدتی در آلمان شرقی ساکن بود سپس با خانواده سال ۱۹۶۱ به آلمان غربی مهاجرت کرد و در توتسینگ ساکن شد.

نشان‌ها
-------

* صلیب آهنین
	+ درجه ۲: ۱۰ سپتامبر ۱۹۳۹
	+ درجه ۱: ۱۵ سپتامبر ۱۹۳۹
* صلیب شوالیه صلیب آهنین: سرگرد - فرمانده گردان سنگین ۵۰۲ زرهی: ۱۶ مارس ۱۹۴۴
* نشان تهاجم زرهی
* نشان زخم نقره‌ای

منابع
-----

1. 1 2 3  Williamson 2005, p. 58.
2. ↑  «Trace of War - Jähde, Willy». دریافت‌شده در ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۳.
**ویلیام آدلینگ** (انگلیسی: William Odling؛ ۵ سپتامبر ۱۸۲۹ در سات‌ارک، لندن – ۱۷ فوریه ۱۹۲۱ در آکسفورد)، شیمی‌دان انگلیسی بود که در توسعه جدول تناوبی مشارکت داشت.

در دهه ۱۸۶۰، آدلینگ، مانند بسیاری از شیمیدانها، روی یک جدول تناوبی عناصر کار می‌کرد. وزن اتمی و ویژگی شیمیایی دوره‌ای عناصر برای او جذاب بود. ویلیام آدلینگ و لوتار فون مایر با گسترش جدول تناوبی مندلیف جدول‌های مشابهی ارائه کردند. آدلینگ جدولی از عناصر را با استفاده از واحدهای تکراری هفت عنصر، که شباهت قابل توجهی با اولین جدول مندلیف دارد، ساخت. گروه‌ها افقی هستند، عناصر از روی افزایش وزن اتمی مرتب شده‌اند و جاهای خالی برای عناصر کشف نشده در نظر گرفته شده‌است. علاوه بر این، آدلینگ مشکل تلوریم ید را برطرف کرد و حتی موفق شد تالیوم، سرب، جیوه و پلاتین را در گروه‌های مناسب قرار دهد، کاری که مندلیف در اولین تلاش خود موفق به انجام آن نشده بود.

ویلیام آدلینگ به رسمیت شناخته نشد، چون به او مشکوک بودند که بهنگام منشی بودن در جامعه شیمیدانان لندن تلاشهای جان الکساندر رینا نیولندز را بی‌اعتبار ساخته‌است تا جدول تناوبی خودش را منتشر کند. چنین جنبهٔ ناشناخته‌ای به خاطر پیشنهاد او بود. آدلینگ در یک سخنرانی در مؤسسهٔ سلطنتی در ۱۸۵۵ که عنوانش *ساختمان هیدروکربن‌ها* بود، متان را به عنوان یک هیدروکربن پیشنهاد کرد. (شرح مذاکرات مؤسسه سلطنتی، سال ۱۸۵۵، جلد دوم، صفحات ۶۳ تا ۶۶). شاید تحت تأثیر مقاله آدلینگ آوگوست ککوله پیشنهادی مشابه را در سال ۱۸۵۷ ارائه کرد و در مقالهٔ بعدی در همان سال پیشنهاد کرد که کربن عنصری چهار ظرفیتی است.

حرفه
----

در ۱۸۵۰ آدلینگ در دانشکدهٔ پزشکی بیمارستان سنت بارتولومو استاد شیمی و در دانشکدهٔ پزشکی بیمارستان گای استاد توضیح‌دهندهٔ کار دستگاه‌ها و مهارت‌های پزشکی شد. با ترک بارتولومو در سال ۱۸۶۸ استاد تمام شیمی مؤسسهٔ سلطنتی شد. پیش از آن وی در ۱۸۶۸ و ۱۸۷۰ برای ایراد سخنرانی کریسمس مؤسسهٔ سلطنتی با عنوان *تغییرات شیمیایی کربن و سوختن و نسوختن آن* به آنجا دعوت شده بود.

در ۱۸۷۲ وی مؤسسهٔ سلطنتی را ترک کرد و استاد شیمی وین‌فلیت و همکار کالج ووستر دانشگاه آکسفورد شد و در آنجا تا زمان بازنشستگی‌اش در ۱۹۱۲ ماند.

آدلینگ همچنین به عنوان همکار (از ۱۸۴۸ تا ۱۸۵۶)، دبیر افتخاری (از ۱۸۵۶ تا ۱۸۶۹)، نایب رئیس (از ۱۸۶۹ تا ۱۸۷۲)، رئیس (از ۱۸۷۳ تا ۱۸۷۵) انجمن موادشیمیایی لندن بعلاوه بازرس (از ۱۸۷۸ تا ۱۸۸۰ و از ۱۸۸۲ تا ۱۸۹۱)، نایب رئیس (از ۱۸۷۸ تا ۱۸۸۰ و از ۱۸۸۸ تا ۱۸۹۱) و رئیس (از ۱۸۸۳ تا ۱۸۸۸) انجمن سلطنتی شیمی خدمت کرد.

در ۱۸۵۹ همکار انجمن سلطنتی انگلستان شد، و در ۱۸۷۵ از سوی دانشگاه لیدن هلند به او دکترای افتخاری داده شد.

جستارهای وابسته
---------------

* تاریخ جدول تناوبی

منابع
-----

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «William Odling». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۵ اوت ۲۰۱۸.

* Fullerian Professorships

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* نروژ
* فرانسه (داده‌ها)
* کاتالونیا
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* هلند

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* ساینی (ژاپن)

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |
**عروس چمنزار اروپایی** (نام علمی: *Filipendula ulmaria*) گیاهی است پایا با ساقه‌ای افراشته و گل‌آذین دیهیم به گل‌های سفید یا کرم رنگ.

برگ‌های آن متناوب تک‌شانه‌ای با دندانه‌های بزرگ هستند. میوه‌های آن هر کدام تنها یک دانه دارند. این گیاه به صورت خودرو در کنار آب‌ها و نزدیک چشمه‌ها و اماکن مرطوب به وفور یافت می‌شود. این گیاه از قدیم به عنوان گیاهی دارویی به کار می‌رفت.
شرایط محیط رشد گیاه اسپیره به شرح زیر است:

خاک: خاک باغچه ، مرطوب و خوب زهکشی شده.
نور: آفتابی - نیمسایه.
این گیاه در معرض آفتاب رشد بهتری خواهد داشت.
دما: دمای 5 درجه تا 16 درجه.
همانطور که ذکر شد این گیاه متعلق به مناطق معتدل است و بهتر است دمای هوا از 5 درجه کمتر نشود .
آبیاری: به صورت متوسط صورت گیرد.
اسپیره در برابر خشکی مقاوم است.
هرس: این گیاه حتماً به سالی یکبار هرس نیاز دارد.
نوک شاخه ها را پس از گلدهی هرس کنید و شاخه های مسن و گلهای پژمرده را از گیاه حذف کنید.
کوددهی: یک بار در سال صورت گیرد.

اسپیره به عنوان گندزدا و آنتی روماتوئید ، قابض و ضد اختلالات دستگاه گوارش کاربرد دارد.

منابع
-----

* مظفریان، ولی‌الله، فرهنگ نام‌های گیاهان ایران: لاتینی، انگلیسی، فارسی تهران: فرهنگ معاصر ۱۳۷۵.

1. ↑  Rosales
2. ↑  Rosaceae
3. ↑  Rosoideae
4. ↑  اهورا دارو[*پیوند مرده*]، آوریل ۲۰۰۹.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد مرتبط با گیاه است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
***عصیانگران*** نام فیلمی به کارگردانی جهانگیر جهانگیری و نویسندگی کریم بهی است. این فیلم محصول کشور ایران و تولید سال ۱۳۶۰ می‌باشد. فیلم محصول «پوریکا فیلم» می‌باشد.

خلاصه داستان
------------

عوامل ارباب مردی را به منظور تصاحب زمین‌هایش به قتل می‌رسانند. پسر آن مرد روستایی با کمک دو دوست خود مردم را علیه ارباب می‌شوراند و مردم با هجوم به خانه ارباب، او و پسرش را کشته و خانه‌اش را به آتش می‌کشند…

نقد و بررسی
-----------

ماهنامه فیلم در شماره دوم خود دربارهٔ فیلم می‌نویسد، "عصیانگران، و فیلمهایی نظیر آن، دسته دوم از فیلمهایی هستند که پس از انقلاب ساخته شده (دسته اول، مربوط به شکنجه و ساواکی‌ها است!). اگر قبل از انقلاب، در فیلمها نمی‌شد حتی اسم ساواک را آورد، فیلمهایی مثل عصیانگران دربارهٔ ستم فئودالها زیاد ساخته شد و حتی بدون پرده پوشی، روی هرچه فئودال و خان بود، سیاه می‌کردند. گذشته از آن، رژیم هم برای تبلیغ اصلاحات ارضی فرمایشی اش، ساخته شدن چنین فیلمهایی را تشویق می‌کرد. دست بالا، دستور می‌داد که در اول فیلم، بنویسند ماجرا مربوط به سالها پیش، و قبل از انقلاب سفید است. که می‌بینیم چندتا از فیلمهای ضد فئودالی پس از انقلاب نیز، مربوط به همان سالهاست!

این فیلم در روستای کردیچال از توابع کلاردشت فیلم‌برداری شده‌است.

بخش‌هایی از این فیلم که منزل کدخدا بود در منزل مرحوم کشاورز فیلم‌برداری شده‌است.

حالا، پس از انقلاب، اگر قرار است فیلم ضد فئودالی ساخته شود، باید دیدگاهی تازه ارائه شود که عصیانگران، چنین نمی‌کند."

منابع
-----

1. ↑  «عصیانگران». وبگاه سوره سینما.
2. 1 2  *ماهنامه فیلم، شماره 2، صفحه 37*.
نقشه تقسیمات کشوری تاجیکستان (۱- ولایت سغد، ۲- ناحیه‌های تابع جمهوری، ۳- ولایت ختلان، ۴- ولایت مختار کوهستان بدخشان)
بنا بر قانون تقسیمات کشوری، تاجیکستان به واحدهای زیر تقسیم شده‌است:

* ولایت مختار کوهستان بدخشان به مرکزیت خاروغ
* ولایت سغد به مرکزیت خجند
* ولایت ختلان به مرکزیت قُرغان‌تپه
* ناحیه‌های تابع جمهوری که یک واحد اداری را تشکیل می‌دهند و شامل هیچ‌کدام از ولایت‌ها نیستند و مستقیماً از پایتخت کشور اداره می‌شوند.

در تاجیکستان هر **ولایت** (معادل استان در تقسیمات کشوری ایران) به چندین **ناحیه** (معادل شهرستان در تقسیمات کشوری ایران) و هر ناحیه به چندین **جماعت دهات** (معادل دهستان در تقسیمات کشوری ایران) و هر جماعت به چندید **ده** (معادل روستا در تقسیمات کشوری ایران) تقسیم می‌گردد.

براساس آخرین تقسیمات کشوری در بهار ۱۳۸۸ خورشیدی، کشور تاجیکستان از یک ولایت مختار، دو ولایت، ۱۷ شهر، ۵۸ ناحیه (از آن جمله ۱۳ ناحیه تابع پایتخت) و ۵۴ شهرک تشکیل یافته‌است: 

| نام ولایت | مرکز | مساحت (کیلومتر مربع) | تعداد ناحیه‌ها | تعداد جماعت دهات | تعداد شهرها |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| کوهستان بدخشان | خاروغ | ۶۴٬۲۰۰ | ۷ | ۴۱ | ۱ |
| سغد | خجند | ۲۶٬۱۰۰ | ۱۸ | ؟ | ۸ |
| ختلان | قرغان‌تپه | ۲۴٬۶۰۰ | ۲۱ | ؟ | ۶ |
| ناحیه‌های تابع جمهوری | دوشنبه | ۲۸٬۴۰۰ | ۱۳ | ۱۰۰ | ۵ |
**کاترین ارنشاو** (انگلیسی: Catherine Earnshaw) شخصیت اصلی رمان بلندی‌های بادگیر اثر امیلی برونته است‌، که در سال ۱۸۴۷ منتشر شد. کاترین یکی از دو فرزند آقا و خانم ارنشاو، مالکان اصلی واترینگ هایتز است. عشق نافرجام بین او و هیت‌کلیف یکی از محور‌های اصلی رمان است‌.

کتی ارنشاو خواهر کوچکتر هیندلی ارنشاو است. کتی و هیندلی در ارتفاعات بادگیر متولد و بزرگ شده اند. بعداً هیثکلیف خواهر و برادرها ملحق می شود که در سفری به لیورپول توسط آقای ارنشاو به فرزندی پذیرفته می شود.

توضیحات
-------

کتی زیبا توصیف شده است، همانطور که نلی می‌گوید، "سبزترین چشم" و "شیرین‌ترین لبخند". همانطور که هیثکلیف توصیف می کند، او موهای قهوه ای "زیبا" بلندی دارد.

کتی عمدی، وحشی، پرشور، شیطون و در کودکی لوس است. در طول بیماری کشنده کتی، نلی اشاره می کند که کاترین بسیار ضعیف است، و دارای "لبی بدون خون" است، تصویری که به تقویت رنگ گوتیک روزهای پایانی او کمک می کند. با این حال، نلی او را در هنگام مرگ خدایی توصیف می کند: "هیچ فرشته ای در بهشت ​​به زیبایی او به نظر نمی رسید" و چهره او شبیه "آرامش کامل" بود.

منابع
-----

1. ↑  "Wuthering Heights". *Britannica* (به انگلیسی). Retrieved 2022-03-22.
2. ↑  "Love Relation between Catherine and Heathcliff in Wuthering Heights". *Literary Articles* (به انگلیسی). Retrieved 2010-02-09.[*پیوند مرده*]

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد شخصیت تلویزیونی یا کتابی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**علی‌خان یزدانی** (زادهٔ ۱۳۱۰ – درگذشتهٔ ۲۸ دی ۱۳۸۹) معروف به **علی آبچوری** نوازنده قوشمه بود.

زندگی‌نامه
----------

علی آبچوری در روستای ابچور، از توابع بجنورد در استان خراسان‌شمالی متولد شد. از ده سالگی بدون داشتن استاد، نواختن قوشمه را فراگرفت و به عنوان یکی از نوازندگانِ مطرح این ساز شناخته شد. او تا پیش از درگذشتِ حسین ببی (یکی از دایره نوازان) با وی نزدیک به پنجاه سال به فعالیت هنری پرداخت. آبچوری نوازنده قوشمهٔ آلبوم شب سکوت کویر محمدرضا شجریان بوده است. علی آبچوری از شرکت کنندگان در جشنواره جهانی نی نوازان و بیستمین جشنواره موسیقی فجر بود.

آثار
----

از زیباترین نواخت‌های وی می‌توان به قطعه درنا در مقام لو، دو قرصه و... اشاره کرد.

مرگ
---

علی آبچوری، در پی ابتلا به بیماری هپاتیت ب، صبح سه شنبه ۲۸ دی ۱۳۸۹ درگذشت.

منابع
-----

* فیلم کوتاهی از قوشمه‌نوازی علی آبچوری در قوچان (1380، 2001 میلادی)

1. ↑  گفتگو با علی‌خان یزدانی (آبچوری) قوشمه‌نواز - رادیو زمانه
2. ↑  «سایت هنر و موسیقی - آلبوم شب سکوت محمدرضا شجریان». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ اکتبر ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۲۳ آوریل ۲۰۱۰.
3. ↑  بی‌بی‌سی فارسی - بیستمین جشنواره موسیقی فجر از یازدهم بهمن آغاز می‌شود
4. ↑  بی‌بی‌سی فارسی - جشنواره جهانی نی نوازان در تهران
5. ↑  «آبچوری قوشمه مرگ را نواخت». *همشهری آنلاین*. ۲۰۱۱-۰۱-۱۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۵-۰۴.
**واکسن‌های مبتنی بر آران‌ای** (به انگلیسی: mRNA vaccine) به دلیل زمان تولید کمتر و اثربخشی بیشتر می‌توانند در این شرایط تأثیرگذار باشند. جدا از بیماری‌های عفونی، واکسن‌های برپایه آران‌ای پتانسیل این را دارند که به‌عنوان گزینه‌های درمانی نو برای بیماری‌های مهم مانند سرطان به‌کاربرده شوند. برخلاف یک واکسن طبیعی، واکسن‌های برپایه آران‌ای با معرفی توالی آران‌ای پیام‌رسان کار می‌کنند که برای آنتی‌ژن اختصاصی بیماری کدگذاری شده‌است. پس از تولید و بیان آنتی‌ژن کدشده در بدن، آنتی‌ژن توسط دستگاه ایمنی شناخته و بدن را برای مبارزه با آنتی‌ژن اصلی آماده می‌کند.

مزایای واکسن‌های مبتنی بر آران‌ای
---------------------------------

واکسن‌های مبتنی بر آران‌ای سریع‌تر و ارزان‌تر از واکسن‌های سنتی تولید می‌شوند و برای بیمار نیز ایمن‌تر هستند، زیرا با به‌کارگیری عناصر عفونی تولید نمی‌شوند. تولید واکسن‌های آران‌ای آزمایشگاهی است و این فرایند می‌تواند استاندارد و مقیاس‌بندی شود و امکان یک پاسخ سریع در شرایط بیماری‌های همه‌گیر را فراهم کند. بیشتر پژوهش‌ها در مورد واکسن‌های آران‌ای برای بیماری‌های عفونی و سرطان است، که در مرحله کارآزمایی بالینی هستند (به انگلیسی: clinical trials)، همچنین پژوهش‌های اولیه در مورد به‌کارگیری واکسن‌های آران‌ای برای آلرژی نیز درحال انجام است.

آینده واکسن‌ها
--------------

هنوز کارهای بسیاری باید انجام شود تا در پایان واکسن آران‌ای پیام‌رسان تبدیل به درمان استاندارد شود، در ضمن، ما نیاز به درک بهتری از عوارض جانبی احتمالی آن‌ها و شواهد بیشتری دربارهٔ اثربخشی طولانی مدت آن‌ها داریم.

منابع
-----

1. ↑  Pardi، Norbert (۲۰۱۸). «mRNA vaccines — a new era in vaccinology». *Nat Rev Drug Discov*. **۱۷** (۴): ۲۶۱–۲۷۹. PMID 29326426.
2. ↑  Weiss، Richard (۲۰۱۷). «Generation and Evaluation of Prophylactic mRNA Vaccines Against Allergy». *Methods Mol Biol*. **۱۴۹۹**: ۱۲۳–۱۳۹. PMID 27987146.
**کاج سیبری** یا **کاج روسی** یا **چوب روسی** (نام علمی: *Pinus sibirica*) نام یک گونه از سرده کاج است.

چوب روسی
--------

واژه چوب روسی در بازار چوب ایران به هر نوع چوب سفید رنگ وارداتی از روسیه تلقی می‌شود و کاربرد آن هم چندان تفاوتی نمی‌کند در حالیکه این چوب سفید خود شامل گونه‌های کاملاً متفاوت چون نراد، نوئل و انواع کاجها می‌شوند. همچنانکه گفته شد یکی از گونه‌های چوبی که به چوب روسی معروف است Abies یا نراد است که نام رایج آن در دنیا Fir و Sapen است. این چوب فاقد درون چوب مشخص و به رنگ سفید مایل به قرمز، فاقد مجاری صمغی، راست تار، سبک، واکشیدگی و همکشیدگی کم، قابلیت ترک خوردن کم هنگام خشک شدن، بسیار خوش کار، سنباده خوری خوب، میخ خوری و پیچ خوری عالی هستند ولی با وجود تمام مزایا به راحتی در مقابل قارچها دچار مرض لکه آبی یا لکه قرمز می‌شوند از استحکام آن می‌کاهد. حشرات نیز علاقه زیادی به لانه گزینی و تخم‌گذاری در آن دارند و باید توجه داشت که چوبها دارای رگه قرمز به هنگام خشک شدن کاملاً تاب برمی‌دارند. این چوب به علت سبکی و ضریب کشسانی بالا از بهترین چوبها برای اسکلت ساختمان هاست. الیاف بلند و خمیر سفید آن در کاغذسازی مصرف فراوان دارد. در ایران این چوب غالباً در صنایع مبلمان استفاده می‌شود.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Pinus sibirica». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۳ فوریه ۲۰۱۴.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کاج سیبری موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد زیست‌شناسی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**کارلوس پائس ویلارو** (۱ نوامبر ۱۹۲۳ تا ۲۴ فوریه ۲۰۱۴) هنرمند انتزاعی، نقاش، سفالگر، مجسمه‌ساز، نقاش دیواری، نویسنده، آهنگساز، و معمار اهل اروگوئه‌ است.

زندگی و کار
-----------

*کارلوس پائس ویلارو* در سال ۱۹۲۳ میلادی در مونته‌ویدئو اروگوئه به دنیا آمد. در سال ۱۹۳۹ به نقاشی علاقه‌مند شد و به بوئنوس آیرس رفت. در آن‌جا به عنوان شاگرد چاپخانه در ناحیهٔ صنعتی *باراکاس* در پایتخت آرژانتین کار می‌کرد. در بازگشت به مونته‌ویدئو در اواخر دههٔ ۱۹۴۰، علاقهٔ بیش‌تری به فرهنگ آفریقایی-اروگوئه‌ای پیدا کرد. پس از اقامت در محلهٔ «مدیوموندو» (به‌معنای «زمین میانی») در مونته‌ویدئو، که ساکنان اولیه‌اش سیاه‌پوست بودند، رقص‌های کاندومبه و کمپارسا را به‌عنوان ویژگی‌هایی از فرهنگ اروگوئه مورد مطالعه قرار داد.

او قطعات موسیقی متعددی در این دو ژانر ساخت و یک ارکستر هم اجرا کرد. طبل‌های کونگا و بونگو مورد استفادهٔ گروهی که رهبرش بود نیز با نقاشی‌های مرتبط او تزئین شده بودند. مدتی بعد، علاقه‌اش به فرهنگ، او را به برزیل کشاند؛ کشوری که میزبان بزرگ‌ترین جامعهٔ آفریقایی‌تبار در نیم‌کرهٔ غربی است. پائس ویلارو در سال ۱۹۵۶ از سوی مدیر موزهٔ هنرهای مدرن پاریس، ژان کاسو، دعوت شد که تعدادی از آثار خود را به نمایش بگذارد. او بعداً در همان سال به داکار (پایتخت سنگال) سفر کرد، که نخستین سفرش به آفریقا بود.

کاساپوئبلو (Casapueblo)، «اثر حجمیِ قابل زندگی» کارلوس پائس ویلارو و مشهورترین آفرینش حوالی پونتادل‌استه، یکی از عمده‌ترین مقاصد گردشگری اروگوئه از اواخر دههٔ ۱۹۶۰ بوده‌است.
او در سال ۱۹۵۸، زمینی در سواحل زیبای شرق اروگوئه، در منطقهٔ متروک پونتابالنا خرید و کلبهٔ چوبی کوچکی در آن ساخت که به مرور زمان، تبدیل به «کاساپوئبلو» (به‌معنای «خانه-روستا») شد. پائس ویلارو اگرچه تا سال ۱۹۶۸ در *کاساپوئبلو* (اثر حجمی قابل زندگی‌اش) اقامت داشت، همچنان به تکمیل این بنا ادامه می‌داد و گهگاه اتاقی برای یک مهمان ویژه می‌ساخت. او بعدها بخشی از *کاساپوئبلو* را به‌عنوان هتلی برای گردشگران افتتاح کرد.

پائس ویلارو در ۲۴ فوریهٔ ۲۰۱۴ (در ۹۰ سالگی) در خانه‌اش در *کاساپوئبلو*، در پونتابالنا درگذشت.

پسرش در مراسم یادبود او گفت: «امیدوارم پدرم اکنون مشغول استراحت در آسایش باشد. من هرگز کسی را ندیده‌ام که این‌همه کار کند. او تا همین دیروز داشت کار می‌کرد.»

منابع و پیوند به بیرون
----------------------

1. ↑  Artist's bio بایگانی‌شده در سپتامبر ۱۱, ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine
2. ↑  «ONSC: Carlos Páez Vilaró (اسپانیایی)» (PDF). بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۱۵ فوریه ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۷.
3. ↑  «*La Nación* (اسپانیایی)». بایگانی‌شده از اصلی در ۶ ژوئن ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۸ نوامبر ۲۰۱۷.
4. ↑  "Archived copy". Archived from the original on 2012-03-18. Retrieved 2010-11-08.`{{cite web}}`: نگهداری یادکرد:عنوان آرشیو به جای عنوان (link)
5. ↑  «Nueve franjas y un sol (اسپانیایی)». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ اوت ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۸ نوامبر ۲۰۱۷.
6. ↑  *Clarín* (اسپانیایی) بایگانی‌شده در ژوئیه ۸, ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine
7. ↑  *Montevideo Portal* (24 February 2014) (اسپانیایی)
**ویلیام نیوبرگ** (لاتین: Guilelmus Neubrigensis; تولد حدود ۱۱۳۶ - درگذشت حدود ۱۱۹۸) تاریخ‌نگار، و ناظم‌های کانون اهل بریدلینگتون پادشاهی انگلستان در قرن دوازدهم میلادی بود. اثر معروف او *تاریخ مملکت انگلستان* (به لاتین: Historia rerum Anglicarum) نام دارد.

وی در سال ۱۱۳۶ میلادی در استان بریدلینگتون به دنیا آمد. تاریخ او وقایع سال‌های ۱۰۶۶ تا ۱۲۹۸ را گزارش می‌دهد. البته وقایع سال‌های ۱۱۹۸ تا ۱۲۹۸ را که جلد دوم تاریخ ویلیام دربرمی‌گیرد، از سوی راهب دیر فیونیس در انگلستان تدوین شده‌است. تاریخ وی اگرچه موجز است اما گزارش‌های وی مشاهدات و معاینات خود اوست. منازعات میان هنری دوم و فرزندان، درگیری پادشاهی انگلستان با کلیسا در عصر هنری دوم و جان، سفارت‌های میان اراضی مقدس و انگلستان و فرانسه و … از موضوعات اثر وی است.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «William of Newburgh». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۲ آوریل ۲۰۱۸.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
	+ 2
* ویاف
	+ 1
	+ 2
	+ 3
	+ 4
	+ 5
* ورلدکت
	+ 2

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* نروژ
* اسپانیا
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* ایتالیا
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* جمهوری چک
* استرالیا
* هلند
* لهستان
* سوئد
* واتیکان

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* ساینی (ژاپن)

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* ریرو (سوئیس)
	+ 1
	+ 2
* شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده
* سوداک (فرانسه)
	+ 1
* تروو (استرالیا)
	+ 1

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک تاریخ‌دان است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**ژرژ پیچار** (۱۷ ژانویه ۱۹۲۰–۷ ژوئن ۲۰۰۳) کمیک‌نویس و کارتونیست فرانسوی بود که به خاطر جلد مجلات، نشریات سریالی و آلبوم‌های متعددی که به‌طور کلیشه‌ای شامل زنان هوس‌باز تا حدی در معرض نمایش بود، شهرت داشت.

زندگی‌نامه
----------

او که اهل پاریس بود، در مدرسهٔ هنرهای تطبیقی تحصیل کرد و پس از جنگ جهانی دوم، قبل از انتشار اولین کارتون استریپ خود در سال 1956 *La Semaine de Suzette* به عنوان تصویرگر در تبلیغات مشغول به کار شد.

او در اوایل دهه ۱۹۶۰ با ژاک لوب آشنا شد که با او در تقلیدهای ابرقهرمانی *تنبرا(Ténébrax)* و *سابمرمن همکاری* کرد. *تنبرا* برای اولین بار در مجله کمیک فرانسوی-بلژیکی *شوشو* به مدت کوتاه منتشر شد و پخش سریالی خود را در مجله ایتالیایی *Linus* ادامه داد. در سال ۱۹۶۷، *سابمرمن* در مجله *پیلوت* پخش شد، اما پس از چند سال، پیچار ژانر کمیک دوستانه خانوادگی را به‌طور کامل ترک کرد.

پیچار و لوب پس از همکاری با دنی دوبو کار خود را در ژانر اروتیک کمیک آغاز کردند. این امر واکنش عمومی قابل توجهی به دنبال داشت؛ زیرا شخصیت‌های کمیک‌های آنها خارج از مرزهای اخلاقی آن زمان عمل می‌کرد و در یک مقطع با رفتن به ویتنام از جین فوندا تقلید کرد. در این دوره، پیچار سبک خود را برای شکل‌دادن به قهرمانان زن خود به شکل زنانی قد بلند و خوش‌اندام با آرایش بیش از حد خط چشم برای ایجاد ظاهری گوتیک توسعه داد.

در اواخر عمرش، پیچارد داستان‌های اروتیک کلاسیک مانند *دون ژوان* اثر گیوم آپولینر، *کاما سوترا* اثر واتسییانا، *س دختر مادرشان* اثر پیر لوئیس، *متدین* اثر دنیس دیدرو و *ژرمینال* اثر امیل زولا را اقتباس کرد.

منابع
-----

1. ↑  coolfrenchcomics.com. "Ténébrax".
2. ↑  BdZoom (June 8, 2003). "La mort de Georges Pichard" (به فرانسوی). Archived from the original on July 6, 2003.
3. ↑  Lambiek Comiclopedia. "Georges Pichard".

پیوند به بیرون
--------------

* بیوگرافی ژرژ پیچارد در کمیکوپدیا لامبیک
**کاخ شارلوتنبورگ** (انگلیسی: Charlottenburg Palace) (به آلمانی: اشلوس شارلوتنبرگ) بزرگترین کاخ در برلین، آلمان است، که در منطقه شارلوتنبرگ از ناحیه (شارلوتنبورگ-ویلمرسدرف) واقع شده است.

این کاخ در اواخر قرن ۱۷ میلادی به دستور فردریش سوم، پادشاه پروس آغاز و ساخته شد و تا حد زیادی در طول قرن ۱۸ گسترش یافته است. کاخ شامل بسیاری دکوراسیون داخلی‌های عجیب و غریب در سبک‌های معماری باروک و روکوکو است و یک باغ رسمی بزرگ احاطه شده توسط جنگل در پشت کاخ، از جمله کوشک، مقبره، تئاتر و غرفه اضافه شده است.

کاخ شارلوتنبرگ و باغ آن یکی از بهترین دیدنی‌های آلمان و جاذبه‌های گردشگری برلین به شمار می‌رود.

پیشینه
------

### کاخ

چای‌خانه "کوشک "در باغ قصر
مجسمه فردریک ویلیام، انتخابگر از براندنبورگ
کاخ شارلوتنبورگ یکی از معدود آثار به جا مانده از دوره طلایی سلطنت دودمان هوهن‌تسولرن در آلمان است. این عمارت تابستانی برای «سوفی شارلوت» همسر فردریش سوم ساخته شد که بعدها نام اشلوس شارلوتنبورگ به خود گرفت.

هر کدام از ساختمان‌های این کاخ ورودی جداگانه‌ای دارد. قدیمی‌ترین و مهم‌ترین بخش اشلوس شارلوتنبورگ یا کاخ شارلوتنبرگ، آلتس شلوس یا کاخ کهن است.

ویلهلم یکم، امپراتور آلمان، پدر فردریش سوم نیز که تا اواخر عمر محبوبیتش رو به افزایش بود، در ۹ مارس ۱۸۸۸ درگذشت و در کاخ شارلوتنبورگ به خاک سپرده شد.  
در طول جنگ جهانی دوم، کاخ بشدت آسیب دیده بود اما از آن زمان بازسازی شده است.

باغ کاخ شارلوتنبورگ

جستارهای وابسته
---------------

* کاخ‌ها و پارک‌های پوتسدام و برلین

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Charlottenburg Palace». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۵ سپتامبر ۲۰۱۶.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کاخ شارلوتنبورگ موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد پیرامون یک قصر یا عمارت است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**کاردینال ژول مازارَن** (به فرانسوی: Jules Mazarin) (زاده ۱۲ ژوئیه ۱۶۰۲ - درگذشته ۹ مارس ۱۶۶۱) از سیاست‌مداران برجسته ایتالیایی بود که پس از مرگ استاد خود، کاردینال ریشلیو در سال ۱۶۴۲ تا زمان مرگ خود به مدت نوزده سال مقام صدارت‌اعظمی فرانسه را داشت. مازارن با تدارک دیدن و امضای معاهده وستفالی، معاهده پیرنه و معاهده الیوا ابزارهای حقوقی لازم را برای تبدیل شدن فرانسه به قدرت اصلی در قاره اروپا تدارک دید.

نام اصلی او در ایتالیایی جولیو رایموندو ماتزارینو (Giulio Raimondo Mazzarino) بود.

پیشینه
------

وی فرزند ماهی‌گیری فقیر در ایتالیا بود ولی به علت هوش فراوانی که در وی عیان بود توانست پس از چندی وارد کلیسا شود. وی پس از رسیدن به مقام کاردینالی عازم فرانسه شد و به خدمت ریشیلیو درآمد. ریشیلیو پس از آن که برای بار اول وی را دید گفت که تا به ان موقع شخصی به فراست و درایت مازارن ندیده‌است و این که شخصی چون کاردینال بزرگ چنین نظری دربارهٔ وی داشت بیانگر ان بود که به زودی به مقامهای عالیه می‌رسید. وی پس از فوت ریشیلیو و سپس لوئی سیزدهم توسط ان دو اتریش نایب‌السلطنهٔ لوئی چهاردهم به صدارت عظمی برگزیده شد و بیش از یک دهه حکم‌ران واقعی فرانسه بود. تا پیش از ظهور گران کنده در جنگهای دورهٔ وی فرانسه چندین بار مغلوب شد که اعتراضات گستردهٔ طبقات بورژوا و پرولتاریا را به همراه داشت. از قیام مردمی گسترده‌ای که زمان وی روی داد با نام شورش فروند یاد می‌کنند که بسیاری شاهزادگان بزرگ چون بوفور البوف کنده کونتی به این نهضت پیوستند. در زمان مازارن شاهزادگان سرکوب شده در زمان ریشیلیو باز سر برآوردند.

مازارن فردی لئیم بود به طوری که فشار مالیاتها در زمان وی بازرگانی فرانسه را دچار رکود کرد. وی حتی پس از بلوغ لوئی چهاردهم قدرت خود در فرانسه را حفظ کرد و تا زمان مرگ زمام دار فرانسه بود. مازران فردی ثروت اندوز بود و ثروتش پس از وی نزد خانواده‌اش در ایتالیا باقی‌ماند. وی در ۱۶۶۱ پس از مدتی مریضی درگذشت و با مرگ وی خورشید لوئی چهاردهم و کولبر طلوع کرد.

منابع
-----

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ژول مازارن موجود است. |

1. ↑  Encyclopedia Wikipedia contributors, "Cardinal Mazarin," Wikipedia, The Free, (accessed January 28, 2008).

* درودی، سعید (بهار ۱۳۷۳). *اطلاعات عمومی سخن*. انتشارات سخن.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* شیلی
* اسپانیا
* فرانسه (داده‌ها)
* کاتالونیا
* آلمان
* ایتالیا
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* جمهوری چک
* استرالیا
* یونان
* کره
* هلند
* لهستان
* سوئد
* واتیکان

 |
| نگارخانه‌های هنری و موزه‌ها | 
* تی پاپا (نیوزیلند)

 |
| نهادهای پژوهش هنری | 
* هنرمندان آرکی‌دی (هلند)
* نام هنرمندان (گتی)

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* هلند
* آلمان

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* ساینی (ژاپن)

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* ریسم (فرانسه)
	+ 1
* ریرو (سوئیس)
	+ 1
* شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده
* سوداک (فرانسه)
	+ 1
* تروو (استرالیا)
	+ 1

 |
**ژولز ویوله** (انگلیسی: Jules Violle؛ زاده ۱۶ نوامبر ۱۸۴۱ درگذشته ۱۲ سپتامبر ۱۹۲۳) فیزیکدان فرانسوی اهل شهر لانگر در فرانسه بود که بیشترین معروفیت وی بخاطر تعیین ثابت خورشیدی از بالای کوه مون بلان در فرانسه و همین‌طور ارائه اولین یکای استاندارد و بین‌المللی اندازه‌گیری شدت نور که بنام ***ویوله*** معروف است در کنگرهٔ بین‌المللی الکتریسیته یا انجمن تکنسینهای برق بود.

اولین گردهمایی این انجمن در ۱۸۸۱ در پاریس بود و به‌طور همزمان نمایشگاه آن نیز برگزار شد که در آن برای اولین بار لامپ برق از مخترع معروف آمریکایی توماس آلوا ادیسون به صورت بین‌المللی به نمایش گذاشته شد.

مطابق با تعریف هر ویوله معادل مقدار نوریست که از سطح پلاتینی به اندازه یک سانتینمتر مربع که در دمای مذاب قرارگرفته تابش می‌شود. این مقدار معادل ۲۰٬۳۸ کاندلا بر مبنای جدیدترین یکای این کمیت فیزیکی است. ویژگی جالب این تعریف برخلاف تعریفی که هفنر تقریباً به‌طور همزمان ارائه داد مبتنی نبودن آن بر دستگاهی خاص برای ایجاد نور است.

ویوله همچنین مدتی در دانشگاه لیون به تدریس مشغول بوده و از جمله اولین بنیان‌گذاران موسساتی مانند «موسسه عالی اپتیک» است. او همچنین ابزارهای بسیاری را در زمینه اندازه‌گیری تابش بهبود بخشیده یا اختراع نموده است. ویوله در ۱۸۹۷ به عضویت فرهنگستان فرانسه درآمد و بین سال‌های ۱۹۰۶ تا ۱۹۰۸ مدیریت «انجمن عکاسان فرانسوی» را بر عهده گرفت.

عده‌ای از محققین معتقند که او بایستی همان کیمیا گر فرانسوی بنام فولکانلی باشد که هویت واقعی آن هنوز کشف نشده.

منابع
-----

1. ↑  supérieure d'optique"[*پیوند مرده*]
2. ↑  Société française de photographie
3. ↑  در این خصوص کتاب A l'ombre des chênes, l'alchimiste de la République یا معادل انگلیسی آن با نام in the shade of the oak در منابع غربی توصیه شده

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Jules Violle». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۴.
* «Jules Violle». دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۴.[*پیوند مرده*]
**کارتونیست** (انگلیسی: Cartoonist) هنرمندی بصریست که متخصص در زمینهٔ کشیدن کارتون است. این اثر اغلب برای تفریح، اظهار نظر سیاسی یا تبلیغ خلق می‌شود. کارتونیست‌ها در اشکال بسیاری نظیر پویانمایی، دفترچه، داستان مصور، کتاب کامیک، کارتون‌های سرمقاله‌ای، رمان گرافیکی، راهنماها، طراحی گرافیک، تصویرسازی، استوری‌برد، پوستر، تن‌پوش، کتاب، تبلیغات، مجله و روزنامه فعالیت می‌کنند.

در دیدگاه عامه، کارتونیست و کاریکاتوریست تفاوتی ندارد در حالی که کارتون در حقیقت به آثاری گفته می شود که دارای سوژه و ایده هستند و موضوعی را منتقل می کنند و حرف هایی برای گفتن دارد. ممکن است پرتره یک فرد هم باشد، منتهی می خواهد یک ایده را  بر اساس اتفاق منتقل کند، اما کاریکاتور صرفاً به یک پرتره چهره گفته می شود که دفرماسیون شده است.

کارتونیستی در حال کار بر یک کامیک استریپ

جستارهای وابسته
---------------

* کتاب کامیک
* مانگاکا
* وب‌کامیک
* فرآیند بن دی
* مرجع کد کمیک

منابع
-----

1. ↑  «کاریکاتور با کارتون متفاوت است». *خبرگزاری برنا*. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۱-۱۰.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Cartoonist». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۳ فوریه ۲۰۱۶.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کارتونیست موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**کارولینه لوکرتسیا هرشل** (به آلمانی: Caroline Lucretia Herschel) (زاده ۱۷۵۰ - درگذشته ۱۸۴۸) ستاره‌شناس آلمانی بود که سهم قابل توجهی در کشفیات چند ستاره دنباله‌دار، از جمله دنباله‌دار «P۳۵/هرشل-ریگولت» که نام او را دربردارد بر عهده داشت. کارولینه خواهر ویلیام هرشل ستاره‌شناس نامدار بود و در طول زندگی خود با او کار کرد.

زندگی‌نامه
----------

در ۱۶ مارس ۱۷۵۰ در هانوفر آلمان به دنیا آمد. ابتدا آوازه‌خوان حرفه‌ای بود ولی اندک اندک با برادرش به ستاره‌شناسی روی آورد. پس از آن که برادرش به انگلستان رفت او نیز چند سال بعد در ۱۷۷۲ به برادرش در انگلستان پیوست. در ۹ ژانویه ۱۸۴۸ در ۹۷ سالگی در زادگاه خود درگذشت.

موتور جستجوی گوگل روز شانزدهم مارس ۲۰۱۶ میلادی، لوگوی گوگل دودل خود را به مناسبت ۲۶۶مین سالگرد تولد او تغییر داد.

پانویس
------

1. ↑  Nysewander, Melissa. Caroline Herschel. Biographies of Women Mathematicians, Atlanta: Agnes Scott College, 1998.
2. ↑  «caroline herschels 266th birthday». *google*.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Caroline Herschel». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۶.

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کارولینه هرشل موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد اخترشناسی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**کارمسوند،**( به انگلیسی: Karmsund) یک تنگه در استان روگالاند ، بین جزیره کارموی تحت مدیریت شهرداری کارموی، در غرب و مرکز شهرداری های هوگسوند و کارموی ، و همچنین جزیره وستر بوکن درمحدوده شهرداری بوکن ، در شرق است. تنگهٔ کارم، یا همان، کارمسوند، حدود ۳۰ کیلومتر طول دارد. باریک ترین قسمت این تنگه، در شمال، جایی که پل کارمسوند، کارموی را با سرزمین اصلی متصل می کند (E134) واقع شده است. تنگهٔ کارمسوند، در جنوب ، بین کارموی و جزیرهٔ وستر بوکن، تا چهار کیلومتر عرض دارد. از دوران وایکینگ ها، تنگهٔ کارمسوند، یک خط حمل و نقل و کشتی رانی 
مهم بوده است.

در انتهای شمالی تنگه کارمسوند، مرکز شهر هوگسوند قرار دارد. در سمت کارموی چندین شهرک وجود دارد که مهمترین آنها کوپرویک است.

از سال ۲۰۱۳ میلادی ، یک جادهٔ ارتباطی، بین هوُیک در کنار ابرشرکت نورسک هیدرو، در کارموی، در غرب جاده اروپایی ۳۹ در کنار میُسوند در سمت شرقی آبدره فوُرلانِدس، در شرق جادهٔ استانی ۴۷، وجود داشته است. این برنامه گسترشِ راه های ارتباطی، که اصطلاحاً به برنامه تونل معروف است. از طریق تونلی در زیر تنگهٔ کارمسوند، چند جزیره را به هم متصل می کند.

یادداشت
-------

منابع
-----

1. ↑
**کاتاکالون ککائومنوس** (یونانی: Κατακαλὼν Κεκαυμένος) یک ژنرال برجسته بیزانسی در اواسط قرن یازدهم بود.

زندگینامه
---------

 تصویری از محاصره مسینا در سال ۱۰۴۰ که توسط ککائومنوس دفاع می‌شود، از *اسکایلیتزهای مادرید*
کاتاکالون ککائومنوس در کلونیا به دنیا آمد، و اگرچه ظاهراً عضوی از خانواده نجیب کاتاکالون بود، به گفته جان اسکیلیتز، او منشأ اشرافی نداشت.  او اولین‌بار در مبارزات سیسیلی جورج مانیاکس متمایز شد. در آنجا ککائومنوس با درجه *پروتوسپاتاریوس*، فرماندهی گروهی از ارمنی‌ها را بر عهده داشت و رهبری دفاع موفق مسینا در برابر حمله اعراب در سال ۱۰۴۰ را بر عهده داشت  

در سال ۱۰۴۲ امپراتور میخائیل پنجم (۱۰۴۱-۱۰۴۲) او را به سرکوب قیام در قسطنطنیه متهم کرد. در سال بعد، او حمله روس‌ها به پایتخت امپراتوری را شکست داد و به عنوان *وستس* و *آرکنت* شهرهای دانوبی نام گرفت.  در زمان امپراتور کنستانتین نهم مونوماخوس (۱۰۴۲–۱۰۵۵) او حرفه بسیار موفقی داشت. او در شرق به عنوان *دوکس* ایبریا خدمت کرد و پس از ضمیمه شدن آن به امپراتوری بیزانس در سال ۱۰۴۵ فرماندار آنی شد و در اولین درگیری‌ها با ترکان سلجوقی نیروهای محلی را رهبری کرد.  در اواخر دهه ۱۰۴۰، او به پست *استراتلاتس* شرق ارتقاء یافت و به عنوان نفر دوم پس از *رایکتور* نیکفوروس بی تجربه نظامی در مبارزات علیه پچنگ‌ها شرکت کرد. در جریان این کارزار، او به شدت مجروح شد.   در حدود ۱۰۵۵، او به *مقام ماژیستروس* ارتقا یافت و به سمت معتبر و قدرتمند <i id="mwPw">دوکس</i> انطاکیه منصوب شد.  

جانشین امپراتور کنستانتین نهم، میکائیل ششم (۱۰۵۶–۱۰۵۷)، عموماً به ژنرال‌های برجسته بی‌اعتماد بود و با آنها بدرفتاری می‌کرد. او کاتاکالون و ایزاک یکم کومننوس را رد کرد، هر دوی آنها قبلاً به عنوان *مجیستروی* رتبه‌بندی شده بودند، ارتقاء به عنوان *پرودروس یافته بودند*، و در نهایت ککائومنوس را برکنار کرد.  به نوبه خود، ککائومنوس فعالانه از قیام آیزاک کومننوس در سال ۱۰۵۷ حمایت کرد و با عنوان *کوروپالاتس* پاداش گرفت.

تصویر در منابع و فعالیت ادبی
----------------------------

ظاهراً ککائومنوس یک زندگینامه نوشته است که پس از آن به عنوان منبع اصلی او برای رویدادهای ۱۰۴۲-۱۰۵۷ توسط جان اسکیلیتز در تاریخ خودش استفاده شد. از این رو، روایت اسکایلیتز حرفه او را با جزئیات بسیار توصیف می‌کند و به شدت در مورد ژنرال و دستاوردهای او ستایش می‌کند.   کاتاکالون ککائومنوس نیز به عنوان نویسنده به اصطلاح *استراتژیک ککائومنوس* مطرح شده است، اما شناسایی او با نویسنده آن، که تنها به عنوان ککائومنوس شناخته می‌شود، توسط اکثر محققان مدرن رد شده است.  او همچنین در سریال ترکی «آلپ‌ارسلان: سلجوق بزرگ» ایفای نقش کرده است.

پانویس
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  (ODB).
2. ↑  (Guilland 1967)
3. 1 2  (Guilland 1967).
4. ↑  (Guilland 1967)
5. ↑  (Guilland 1967)
6. ↑  (Holmes 2005).
7. ↑  (ODB).

منابع
-----

* Guilland, Rodolphe (1967). *Recherches sur les Institutions Byzantines, Tomes I–II* (به فرانسوی). Berlin: Akademie-Verlag.
* Holmes, Catherine (2005). *Basil II and the Governance of Empire (976–1025)*. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-927968-5.
**کاترینا ایمونز کورکووا** (تلفظ چکی: [ˈkatɛr̝ɪna ˈku:rkova:]؛ زادهٔ ۱۷ نوامبر ۱۹۸۳) تیرانداز اهل جمهوری چک است که تاکنون سه مدال المپیک کسب کرده‌است. او در المپیک ۲۰۰۴ آتن مدال برنز و در المپیک ۲۰۰۸ پکن مدال طلای تفنگ بادی ۱۰ متر را به دست آورد. او در المپیک پکن توانست مدال نقرهٔ تفنگ سه وضعیت را نیز کسب کند.

افزون بر مدال‌های المپیک، ایمونز مدال طلای مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۰۲ و مدال نقرهٔ ۲۰۰۶ را نیز در تفنگ بادی به دست آورد.

فعالیت حرفه‌ای
--------------

### بازی‌های المپیک

ایمونز در سال ۲۰۰۴ در المپیک آتن در دو مادهٔ تفنگ بادی ۱۰ متر و سه وضعیت ۵۰ متر شرکت کرد. در تفنگ بادی، در مرحلهٔ مقدماتی سوم شد و به فینال راه یافت. در فینال نیز به مقام سوم رسید و مدال برنز را به دست آورد. در تفنگ سه وضعیت، در مرحلهٔ مقدماتی رتبهٔ ۲۷ را کسب کرد و به فینال نرسید.
در المپیک پکن در سال ۲۰۰۸ نیز ایمونز در دو ماده حضور داشت. در مرحلهٔ مقدماتی تفنگ بادی، امتیاز ۴۰۰ را به دست آورد و در صدر ایستاد. همچنین با این امتیاز، رکورد المپیک را شکست و با رکورد جهان برابری کرد. در فینال نیز با امتیاز ۵۰۳٫۵ رکورد تازه‌ای برای فینال المپیک ثبت کرد و نخستین مدال طلای المپیک پکن را به گردن آویخت. در تفنگ سه وضعیت نیز با ششم شدن در مرحلهٔ مقدماتی به فینال راه یافت و در نهایت، مدال نقره را کسب کرد.

ایمونز در المپیک ۲۰۱۲ لندن نیز شرکت کرد؛ ولی موفقیتی به دست نیاورد. در تفنگ بادی در مرحلهٔ مقدماتی هشتم شد و در فینال، به مقام چهارم رسید. در تفنگ سه وضعیت نیز در مرحلهٔ مقدماتی رتبهٔ ۳۲ را کسب کرد.

### مسابقات قهرمانی جهان

در مسابقات قهرمانی جهان نیز ایمونز توانست دو مدال در تفنگ بادی به دست آورد. در سال ۲۰۰۲ در لاختی به مدال طلا دست یافت و در سال ۲۰۰۶ در زاگرب مدال نقره را به گردن آویخت.

نتایج المپیک
------------

| رویداد | ۲۰۰۴ | ۲۰۰۸ | ۲۰۱۲ |
| --- | --- | --- | --- |
| تفنگ سه وضعیت ۵۰ متر | ۲۷۵۶۵ | 2 نقره۵۸۶+۱۰۱٫۷ | ۳۲۵۷۶ |
| تفنگ بادی ۱۰ متر | 3 برنز۳۹۸+۱۰۳٫۱ | 1 طلا۴۰۰+۱۰۳٫۵ | ۴۳۹۷+۱۰۳٫۳ |

زندگی شخصی
----------

کاترینا با متیو ایمونز تیرانداز المپیکی آمریکایی ازدواج کرده‌است. آنان در المپیک ۲۰۰۴ آتن با یکدیگر آشنا شدند و در ۳۰ ژوئن ۲۰۰۷ در پلزن ازدواج کردند. آنان در مرکز تمرین المپیکی کلرادو اسپرینگز زندگی و تمرین می‌کنند. جولی نخستین دختر آن‌ها در سال ۲۰۰۹ به دنیا آمد. آنان دو فرزند دیگر به نام‌های مارتین هنری و اما دارند.

منابع
-----

1. ↑  "Flash: Emmons wins first gold of the Olympic Games". Beijing 2008. August 9, 2008. Archived from the original on 12 August 2008. Retrieved August 9, 2008.
2. ↑  "Czech shooter Katerina Emmons wins first gold medal of Beijing Olympics". *The Telegraph*. August 9, 2008. Retrieved November 5, 2016.
3. ↑  European Shooting Page

| * ن
* ب
* و
قهرمانان تیراندازی تفنگ بادی ۱۰ متر زنان المپیک |
| --- |
| 
* ۱۹۸۴:  پت اسپورگین (USA)
* ۱۹۸۸:  ایرینا شیلووا (URS)
* ۱۹۹۲:  یئو کاب-سون (KOR)
* ۱۹۹۶:  رناتا مائوئر (POL)
* ۲۰۰۰:  نانسی جانسون (USA)
* ۲۰۰۴:  دو لی (CHN)
* ۲۰۰۸:  کاترینا ایمونز (CZE)
* ۲۰۱۲:  یی سیلینگ (CHN)
* ۲۰۱۶:  ویرجینیا ترشر (USA)

 |
کاخ شکار استوپینیجی.
**کاخ شکار استوپینیجی** (ایتالیایی: Palazzina di caccia di Stupinigi پالاتزینا دی کاچا دی ستوپینینجی) کاخی به سبک باروک متعلق به خاندان سَوُی (Savoy) در سده ۱۸ میلادی توسط معمار فیلیپه جووارا در محوطه‌ای شامل جنگل و زمین‌های کشاورزی به مساحت ۱۷ کیلومتر مربع معادل ۱۷ میلیون مترمربع ساخته شد. جنگل‌های باقی‌ماندهٔ آن شامل جانورانی چون سنجاب، لک لک، خرگوش، سمور و خوکچه است. منطقه استوپینیجی در فاصلهٔ هشت و نیم کیلومتری جنوب غرب شهر تورین قرار دارد و خاندان سوی در تابستان‌ها به منظور شکار به این قصر می‌آمدند.

ساختمان قصر
-----------

کوشک اصلی قصر گنبدی از برنز دارد که مجسمه‌ای از گوزن بر روی آن قرار داده شده‌است. نقشهٔ قصر نیز چه در بیرون و چه در درون از سر گوزن و شاخ‌های آن الهام گرفته‌است حتی درختان قصر نیز با همین شکل آرایش یافته‌اند. فضای زیر این گنبد از یک سالن اصلی بیضوی شکل با دو برابر ارتفاع معمول متصل به چهاربال به وسیلهٔ سه پنجرهٔ بسیار بزرگ آرکی شکل یا طاقدیسی که در قسمت بالایی خود مدور هستند و در سه خط در جلوی آن قرار می‌گیرند نوردهی می‌شود. این سالن توسط مبلمان و خرت و پرت‌های باقی‌مانده از ساکنان آن تزئین شده‌است. آپارتمان‌های اطراف کوشک اصلی بیش از حد تجملی هستند که خود دلیلی ست بر اینکه ناپلئون بناپارت در هنگام حضور در این منطقه این قصر را برای اقامت برگزیند. همچنین مراسم عروسی برادر لوئی شانزدهم با ماریا ترزا یکی از اعضای این خاندان در اینجا برگزار شد. حکومت خاندان سوی بر این منطقه در سال هزار و نهصد و چهل و شش میلادی پایان یافت. سرپرست فعلی این خاندان پرنس ایمون در حال حاضر در روسیه اقامت دارد.

سرانجام قصر
-----------

در سال ۱۹۹۲ این مکان به همراه جنگل‌هایش در لیست مناطق حفاظت شده قرار گرفتند و بنای آن تبدیل به موزه شد. بازدید از آن سه شنبه تا یکشنبه از ساعت ۱۰ صبح تا ۶ بعد از ظهر امکان‌پذیز و بلیط آن برای بزرگسالان حدود ۸ دلار و برای افراد بین ۶ تا ۱۴ سال حدود ۶ دلار است بعلاوهٔ اینکه در نزدیکی آن چندین هتل برای اقامت قرار دارد. رفت‌وآمد هم با اتوبوس شمارهٔ ۶۳ از ایستگاه راه‌آهن نووا (Nouva) و تغییر آن به اتوبوس شمارهٔ ۴۱ میسر است.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Palazzina di caccia of Stupinigi». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۴ شهریور ۱۳۹۲.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* نروژ
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* جمهوری چک
* واتیکان

 |
| نهادهای پژوهش هنری | 
* نام هنرمندان (گتی)

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* ساینی (ژاپن)

 |
| سایر | 
* ریرو (سوئیس)
	+ 1
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |
**کاخ عَمْره** (به عربی: *قصر عمرة*) یا **کاخک عمره** (به عربی: *قُصَیر عمرة*) کاخی بود که خلیفهٔ اموی ولید بن عبدالملک در بادیهٔ اردن، شرقِ نوکِ شمالی دریای مرده ساخت که برای دیوارنگاری‌هایش شهرت یافته. یکی از دیوارهایش، نگاره‌های چهار فرمانروای آن عصر را نشان می‌دهد که گویا حکومت‌هایی‌اند که مسلمانان برآنان چیره شدند، قیصر روم، کسرای فارس، نجاشی حبشه و رودِریک اسپانیا. دیواری دیگر، مردی ریش‌دار با هاله‌ای از نور در پیرامونش را نشان می‌دهد که بر عرش نشسته؛ گویا خود خلیفه است.

این قصر به عنوان یکی از مهم‌ترین نمونه‌های از هنر و معماری اسلامی، اولیه که با با تلفیقی از هنرهای ساسانی و بیزانسی ساخته شده است. این ساختمان در واقع باقی‌ماندهٔ یک مجموعه بزرگتر بوده‌است که تنها پایه و اساس آن باقی‌مانده‌است. این ساختمان به خاطر نقاشی‌های الهام گرفته از نگارگری‌های ساسانی، رومی و تلفیق جهان بینی اسلامی معروف است همچنین نقوش به جا مانده بر روی دیوارها و داخل سقفش مورد توجه است، که شامل نقش‌هایی از شکار، بانوان والا مقام و زنان برهنه و نقاشی‌هایی از زودیاک است.

این مکان در سال ۱۹۸۵ در فهرست میراث جهانی در کشور اردن به ثبت رسید.

منابع
-----

1. ↑  بعلبکی، منیر (۱۹۸۰). «Qusayr 'Amrah». *دانشنامه المورد* (به عربی). ج. ۸. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۱۱۲. تاریخ وارد شده در `|سال=` را بررسی کنید (کمک)
2. ↑  Garth Fowden, "Qusayr 'Amra: Art and the Umayyad Elite in Late Antique Syria", University of California Press (20 Sept. 2004) p.96.
3. ↑  «میراث جهانی یونسکو، قصرامرا». دریافت‌شده در ۱۲-۰۹-۲۰۱۱. تاریخ وارد شده در `|تاریخ بازدید=` را بررسی کنید (کمک)

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Qasr Amra». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۲ می۲۰۱۱.

| * ن
* ب
* و
فهرست میراث جهانی یونسکو در اردن  |
| --- |
| فرهنگی | 
* المغطس
* پترا
* قصر عمره
* ام‌الرصاص
* وادی رم

 |

| * ن
* ب
* و
**کاخ‌های معروف کشورهای عربی** |
| --- |
| پیش از اسلام | 
خورنق •
غمدان •
عقیل •
العبد •
تیه
 |
| پس از اسلام - تاریخی | 
هشام •
مشتی •
عمره •
البنات •
حرانه •
اخیضر •
قطرانه •
برزان •
ابن وردان •
بنی‌برکه
 |
| پس از اسلام - کاخ‌موزه | 
عابدین •
الحمراء •
القصبه •
بارون •
البدیع •
راس‌ التین •
باهیه •
مانسترلی •
العظم، دمشق •
العظم، حماه •
جوهره •
دارالجامعی •
عشروات •
حصن
 |
| کاخ‌های مسکونی | 
کاخ منیب‌المصری •
کاخ المنتزه •
دسمان
 |
| کاخ‌های دولتی | 
کاخ کارتاژ •
کاخ بعبدا •
کاخ قبه •
کاخ باردو
 |
***فاتحین صحرا*** (به انگلیسی: Treasure of the Lost Desert) نام فیلمی ایرانی است، به کارگردانی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی محمد زرین‌دست که در سال ۱۳۵۰ ساخته شد و رضا بیک ایمانوردی، محمد زرین‌دست و «وِجستا» در آن نقش‌آفرینی کرده‌اند.

این فیلم با دوبلهٔ انگلیسی و کیفیت ارتقا یافته، توسط کارگردان "سالها بعد" در دیگر کشورها با نام "Treasure of the Lost Desert" به نمایش درآمد؛ و هنرپیشه‌ها با نام "هنری انگلیسی" معرفی شدند.

کاور فیلم فاتحین صحرا در آمریکا با نام "Treasure of the Lost Desert"

خلاصه فیلم
----------

یک چترباز ارتش مأموریت پیدا می‌یابد تا به اتفاق چند افسر دیگر ارتش، به اطراف کرمانشاه بروند و فردی یاغی را با نام «عقاب» به دام بیندازند. چترباز در محل مأموریت با دوست قدیمی خود روبرو می‌شود، غافل از اینکه او، همان «عقاب» است. سرانجام این حقیقت آشکار می‌شود و این‌دو، در برابر هم قرار می‌گیرند و در پایان، «عقاب» کشته می‌شود.

منابع
-----

1. ↑  «فیلم فاتحین صحرا با دوبله انگلیسی». بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌هاIMDB. دریافت‌شده در ٢٨ آوریل ۲۰۱٥.
2. ↑  فیلم فاتحین صحرا در وبگاه اطلاعات سینمایی سوره

پیوند به بیرون
--------------

* *فاتحین صحرا* در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
* *فاتحین صحرا* در بانک جامع اطلاعات سينماى ايران

| * ن
* ب
* و
رضا بیک ایمانوردی |
| --- |
| کارگردانی | ببر رینگ (۱۳۴۳) • نبرد غول‌ها (۱۳۴۴) • مرد دو چهره (۱۳۴۷) • محبوب بچه‌ها (۱۳۵۲) |
**کارشناسی ارشد روان‌شناسی** (اغلب به اختصار **Psy.** **M.** یا **M.Psych.**) فوق لیسانس در رشته روان‌شناسی است.

استرالیا
--------

در استرالیا، عنوان *MPsych* معمولاً با یک تخصص مرتبط است، مانند *MPsych (بالینی)* یا *MPsych (مشاوره)*.

فرانسه
------

در فرانسه، *PsyM* یک مدرک کارشناسی ارشد حرفه ای و/یا تحقیقاتی است و از طریق تعدادی از دانشگاه‌های مختلف ارائه می‌شود. PsyM یک تخصص در یکی از رشته‌های مختلف روانشناسی (عصب روان‌شناسی، آسیب‌شناسی روانی، روان‌شناسی شغلی، روان‌شناسی شغلی) در نظر گرفته می‌شود.. .).

یک *PsyM* حرفه ای برای دسترسی به عنوان روان‌شناس و تمرین در محیط‌های بالینی مورد نیاز است.

تمام دانشجویانی که وارد یک برنامه حرفه ای PsyM می‌شوند، ملزم به داشتن مدرک لیسانس شناخته شده در یک زمینه مرتبط هستند. *PsyM* یک دیپلم دو ساله است که در دوره خود یک دیپلم دانشگاهی ۵ ساله را اعطا می‌کند.

آلمان
-----

در آلمان، برای استفاده از «روانشناس» به عنوان عنوان حرفه ای، معادل مدرک آلمانی «دیپلم» یا «کارشناسی ارشد» در روان‌شناسی، گذراندن دوره تحصیلات عالی ۵ ساله در روانشناسی الزامی است.

جستارهای وابسته
---------------

* لیسانس روان‌شناسی
* تاریخچه روان‌شناسی
* روان‌شناس

منابع
-----

1. ↑  "Masters of Psychology - Curtin University" (PDF). Retrieved 3 December 2021.
2. ↑  "Psychologue: une profession réglementée en France - ESR: enseignementsup-recherche.gouv.fr". enseignementsup-recherche.gouv.fr. Retrieved 2014-08-24.
3. ↑  "Professional Association of German Psychologists". *bdp-verband*. Retrieved 30 January 2022.

پیوند به بیرون
--------------

* روان‌شناس، une profession réglementée