recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**مردانشاه** در زمان هرمز چهارم و خسرو پرویز، پاذوسپان (معاون فرمانده لشکر) در نیمروز (سیستان) بود.

در زمان خسرو انوشیروان اصلاحاتی در امور اداری کشور انجام گرفت، از جمله مقام فرماندهی کل ارتش که قبلاً به عهدهٔ یک تن ایران سپهبد بود، ملغی شد. انوشیروان، ایران را به چهار بخش تقسیم کرد و در رأس هر یک از این بخشها یک سپاهبذ (سپهبد، فرمانده لشکر) جداگانه‌ای قرار داد. همچنین کشور چهار پاذوسپان یا پاذگوسپان داشت که در تحت فرماندهی سپاهبذ (فرمانده لشکر)، امور ادارهٔ سپاه ایران را برعهده داشتند.

چهار پاذوسپان یا پاذگوس یا پایگوس عبارت بوده‌اند: از اباختر (شمال)، خوراسان ( خراسان مشرق)، نیمروز (جنوب)،ِ خوروران (خاوران، مغرب).

بنابر قصه‌ای که در کتاب طبری آمده‌است و واقعیت آن مشخص نیست، مردانشاه، بر ولایت نیمروز، پاذوسپان بود و مطیع و نیکخواه خسرو پرویز. خسرو دو سال پیش از خلع شدن سرانجام کار خویش را از منجمان پرسید و بدو گفتند که مرگ وی از جانب نیمروز باشد. وی به مردانشاه بدگمان شد و از او بترسید که مردی بزرگ بود و در آن ناحیه کس چون او قوت و قدرت نداشت. به او نامه نوشت که بیاید و چون بیامد بهانه می‌جست تا او را بکشد اما نیافت و شرمش آمد که اطاعت و نیکخواهی و خدمتگری وی را نیک می‌دانست و بر سر آن شد که او را نگهدارد و بگوید تا دست راست وی راببرند و در عوض مال فراوان بدو بذل کند.

چنان بود که قطع دست و پا و سر در میدان شاهی بود و خسرو آن روز که فرمان داده بود، دست **مردانشاه** را ببرنند، کس فرستاد تا بداند او چه می‌گوید و نظارگان چگونه سخن می‌کنند. چون دست راست مردانشاه را ببریدند آنرا به دست چپ گرفت و ببوسید و به کنار خویش گرفت و اشک‌ریزان و نالان همی گفت، دریغا بخشنده‌ام، دریغا تیر افکنم، دریغا خط نویسم، دریغا ضربت زنم، دریغا بازی کنم، دریغا عزیزم.

چون فرستاده باز آمد و آنچه دیده بود و شنیده بود به خسرو بگفت، او رقت آورد و پشیمان شد و یکی از بزرگان را به نزد وی فرستاد و ابراز پشیمانی کرد و پیغام داد که هر چه بخواهد و میسر باشد می‌پذیرد و بدو می‌دهد.

مردانشاه به جواب خسرو را دعا کرد و گفت، ای پادشاه کرم ترا نیک می‌شناسم و سپاسگزارم و به یقین می‌دانم که این کار نا به دلخواه با من کردی، حکم قضا بود. اکنون از تو چیزی می‌خواهم، قسم یاد کن که دریغ نکنی.

خسرو قسم خورد، هر چه مردانشاه بخواهد، انجام دهد. مردانشاه خواست که خسرو فرمان دهد تا گردنش را بزنند تا ننگ دست بریدگی بر وی نماند. خسرو بگفت تا گردنش را بزدند که نخواست قسم بشکند.

بفرض اینکه تفصیل این قصه صحیح نباشد ولی نشاندهندهٔ این است که مردانشاه به دست خسرو به قتل رسیده
است. فرزند او مهرهرمزد یا نیوهرمزد بعدها به شیرویه پیوست و به یاری دیگر بزرگان تیسفون، خسرو را از سلطنت خلع کرده، شیرویه را جایگزین کردند.

شیرویه، مهرهرمزد پسر مردانشاه را برای کشتن خسرو، انتخاب کرد و سرانجام مهرهرمزد بود که خسروپرویز را در زندان به خونخواهی پدر به قتل رساند.

پانویس
------

1. ↑  کریستین سن، ص ۳۷۶
2. ↑  طبری، ص ۷۷۸
3. ↑  کریستین سن، ص ۴۷۱

منابع
-----

* کریستن سن، آرتور (۱۳۶۷). *ایران در زمان ساسانیان*. ترجمهٔ رشید یاسمی. تهران: مؤسسهٔ انتشارات امیرکبیر.
* طبری، محمد بن جریر (۱۳۶۲). *تاریخ طبری*. ج. دوم. تهران: مؤسسهٔ انتشارات اساطیر.
* بلعمی، ابوعلی محمد بن محمد (۱۳۵۳). *تاریخ بلعمی، ترجمهٔ تاریخ طبری*. ج. دوم. تهران: کتابفروشی زوار.
**لیپاریت چهارم** که گاهی با نام **لیپاریت سوم** (گرجی: ლიპარიტ IV [III]) یک ژنرال و شخصیت سیاسی گرجستانی قرن یازدهم بود که در مواقعی ارزشمندترین پشتیبان باگرات چهارم پادشاه گرجستان (۱۰۲۷-۱۰۷۲) و خطرناک‌ترین رقیب او بود. او از خاندان لیپاریتید-باگواشی (بعدها اوربلی یا اوربلیانی) و از این رو دوک موروثی (اریستوی) کلدکاری و تریالتی بود.

به قدرت برسند
-------------

لیپاریت در اواخر دهه ۱۰۲۰ در صحنه سیاسی گرجستان ظاهر شد، زمانی که او به عنوان دارنده قلعه کلدکاری و بعداً به عنوان فرمانده کل ارتش سلطنتی، خود را به عنوان مدافع پسر پادشاه باگرات چهارم و نایب‌السلطنه او دواگر ملکه مریم ثابت کرد. تواریخ گرجی لیپاریت را به عنوان «پسر لیپاریت» معرفی می‌کند، در حالی که جان اسکیلیتز از او به عنوان پسر (Οράτιης Λιπαρίτης)، یعنی راتی، یاد می‌کند. مقاومت موفقیت‌آمیز او در برابر نیروهای متجاوز بیزانس در سال ۱۰۲۸ و لشکرکشی پیروزمندانه علیه سلسله شدادیان در منطقه اران در سال ۱۰۳۴ لیپاریت را به قدرتمندترین اشراف گرجستان تبدیل کرد. در سال ۱۰۳۸ لیپاریت در آستانه تصرف شهر تفلیس گرجستان بود که قرن‌ها تحت سلطه مسلمانان بود. اما اشراف گرجی از ترس افزایش قدرت او این نقشه را خنثی کردند و شاه را متقاعد کردند که با امیر تفلیس صلح کند. در نتیجه، لیپاریت به دشمن قسم خورده باگرات تبدیل شد و شروع به همکاری فعال با قدرت های خارجی برای انتقام گرفت. در سال ۱۰۳۹ او متعهد شد از برادر ناتنی باگرات، دیمیتریوس ، که با ارتش بیزانس برای تصاحب تاج و تخت وارد گرجستان شد، حمایت کند. پس از مرگ دمتریوس در سال ۱۰۴۲ لیپاریت به مبارزه علیه باگرات ادامه داد و قهرمان اصلی نفوذ بیزانس در منطقه شد. او در برابر ارتش سلطنتی از موفقیت‌های فراوانی برخوردار شد، به‌ویژه در ساسیرتی، جایی که باگرات شکست سختی را متحمل شد و مجبور شد از متصرفات شرقی خود عقب‌نشینی کند. این نبرد همچنین به دلیل دخالت مزدوران وارنگی، به احتمال زیاد در سمت پادشاه، شناخته شده است.

منابع
-----

1. 1 2  Robert Bedrosian, "Liparit IV Orbēlean", p. 586. In: Joseph Reese Strayer (1983), *Dictionary of the Middle Ages*. Scribner, شابک ‎۰−۶۸۴−۱۶۷۶۰−۳ISBN 0-684-16760-3.
2. ↑  Larsson, M. (1983). Vart for Ingvar den vittfarne? (Where did Ingvar the Far-travelled go?) *Fornvännen 78*. Stockholm (به سوئدی) [(به انگلیسی) summary]
**سرزمین رها** ششمین اثر سینمایی فرهاد مهران‌فر و به تهیه‌کنندگی بهروز رشاد است. فیلم برداری این فیلم با نام موقت **بر بال‌های خیال** در اردیبهشت ماه ۱۳۹۲ آغاز شد و سپس به سرزمین رها تغییر نام یافت.

فیلم روایتگر سفر خیالی یک پدر و دختر به نا کجا آبادی در دل طبیعت است. پدر سرگشته و پرسشگر، نمایشی خیالی و دونفره را با همسر خود بازی می‌کند و سعی دارد کنکاشی در آثار هنری‌اش داشته باشد. آثاری که برآمده از تلاش برای بقا و زیستنی شعورمندانه در مقابله با جبر هستی است.

طرح اولیهٔ سرزمین رها با الهام از سرنوشت تراژیک امیر بدر طالعی بازیگر و کارگردان تئاتر گیلان شکل گرفت. وی در سن ۳۷ سالگی (شب تحویل سال ۱۳۹۱) به کما رفت و پس از سه روز دار فانی را وداع گفت. اعضای بدن این هنرمند توسط مادرش اهدا شد. رها، دختر امیر بدر طالعی در این فیلم نقش خودش را بازی می‌کند.

حضور در جشنواره‌ها
------------------

این فیلم تا کنون موفق به حضور و دریافت جوایز در جشنواره‌های زیر شده‌است:

* حضور در بخش «نوعی تجربه» سی و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر - 1392
* حضور در جشنواره خروس طلایی و صد گل چین - ۲۰۱۴
* حضور در جشنواره بین‌المللی چنای هند - 2014
* حضور در جشنواره المپیای یونان– 2014
* حضور در بیست و هشتمین جشنواره بین‌المللی کودک و نوجوان اصفهان و دریافت دیپلم افتخار بهترین بازیگر خردسال برای نقش آفرینی رها بدرطالعی - 1393

عوامل تولید فیلم
----------------

عوامل تولید فیلم سرزمین رها عبارتند از:
تهیه‌کننده: بهروز رشاد – کارگردان و تدوینگر: فرهاد مهران‌فر – فیلمنامه: خزر مهران‌فر – مدیر فیلمبرداری: نادر معصومی – طراحی صدا: علیرضا دریادل – موسیقی: آرش انتظامی - طراح صحنه و لباس: سهیلا فرزاد

بازیگران: بهزاد جعفری مذهب، رها بدرطالعی، مهدی مخبری، مسعود بدرطالعی، سیما محمدزاده، ترانه مؤمنی، دریا مجلسی، حبیب ضیایی

این فیلم محصول کارن فیلم می‌باشد و با مشارکت شبکه باران تولید شده‌است.

منابع
-----

1. ↑
2. ↑
3. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۴.
4. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۶ فوریه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۶ فوریه ۲۰۱۵.
5. ↑
6. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ فوریه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۶ فوریه ۲۰۱۵.
7. ↑
8. ↑
در ریاضیات، **لم یوندا** (به انگلیسی: Yoneda Lemma) را می توان از مهم ترین نتایج نظریه رسته ها به شمار آورد. این لم، نتیجه ای مجرد در ارتباط با تابعگون هایی از نوع *ریخت ها به یک شیء ثابت* می باشد. این لم تعمیم وسیعی از قضیه کیلی در نظریه گروه ها می باشد (قضیه کیلی نشان می دهد که می توان یک گروه را به عنوان رسته کوچکی دید که تنها دارای یک شیء و ریختی هایی از آن شیء به خودش است). این لم امکان نشاندن هر رسته موضعاً کوچک را در رسته تابعگون هایی (تابعگون های پادوردایی که خروجیشان مجموعه است) که روی آن رسته تعریف شده اند را به ما می دهد. همچنین این لم نشان می دهد که چگونه رسته نشانده شده از تابعگون های نمایش پذیر و تبدیلات طبیعیشان، به دیگر اشیاء در رسته تابعگون بزرگتر ارتباط پیدا می کند. همچنین این لم ابزار مهمی است که در بسیاری از پیشرفت های هندسه جبری و نظریه نمایش حضور دارد. این لم را به افتخار نوبو یوندا (به انگلیسی: Nobuo Yoneda) نام گذاری شده است.

کلیات
-----

لم یوندا پیشنهاد می دهد که به جای مطالعه رسته (موضعاً کوچک) {\displaystyle {\mathcal {C}}}، می توان رسته تمام تابعگون های {\displaystyle {\mathcal {C}}} به توی {\displaystyle \mathbf {Set} } (رسته مجموعه ها که ریخت های آن همان توابع اند) را مطالعه کرد. از آنجا که رسته {\displaystyle \mathbf {Set} }، رسته ای است که ما فکر می کنیم شناخت بهتری از آن داریم، لذا تابعگونی از {\displaystyle {\mathcal {C}}} به {\displaystyle \mathbf {Set} } را می توان به صورت "نمایشی" از {\displaystyle {\mathcal {C}}} بر حسب ساختارهای شناخته شده تر دید. رسته اصلی مورد مطالعه {\displaystyle {\mathcal {C}}} مشمول در این رسته تابعگون بوده، اما اشیاء جدیدی نیز در این رسته تابعگون بوجود می آیند که قبلاً در رسته {\displaystyle {\mathcal {C}}} "پنهان" بودند. حال اگر با این اشیاء جدید مثل اشیاء قدیمی رفتار کنیم، اتحاد و یک پارچگی شکل خواهد گرفت که موجب ساده شدن این نظریه خواهد شد. 

این رهیافت شباهت به روش رایج مطالعه حلقه ها با کمک تحقیق بر روی مدول های تعریف شده بر روی آن حلقه ها دارد و این رهیافت را تعمیم می دهد. در این لم، حلقه جای خود را به رسته {\displaystyle {\mathcal {C}}} داده و رسته مدول ها روی حلقه جای خود را به رسته تابعگون های تعریف شده بر روی {\displaystyle {\mathcal {C}}} می دهد.

پانویس
------

1. ↑  Riehl, Emily. "Category Theory in Context" (PDF).

منابع
-----

* Freyd, Peter (1964), *Abelian categories*, Harper's Series in Modern Mathematics (2003 reprint ed.), Harper and Row, Zbl 0121.02103.
* Mac Lane, Saunders (1998), *Categories for the Working Mathematician*, Graduate Texts in Mathematics, vol. 5 (2nd ed.), New York, NY: Springer-Verlag, ISBN 0-387-98403-8, Zbl 0906.18001
* Loregian, Fosco (2015). "This is the (co)end, my only (co)friend". arXiv:1501.02503 [math.CT].

* Yoneda lemma in *nLab*

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Yoneda Lemma». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*.
***سفر به دور اتاقم*** (به فرانسوی: Voyage autour de ma chambre) رمانی از نویسنده فرانسوی اگزویه دو مستر است که در ۱۷۹۴ منتشر کرد.

خلاصه داستان
------------

افسری جوان پس از انجام دوئل در خانه خود به مدت ۴۲ روز حبس خانگی می‌شود.

اهمیت ادبی
----------

سفر به دور اتاقم را مهم‌ترین کتاب دو مستر می‌دانند و بسیاری از فیلسوفان و نویسندگان همچون فریدریش نیچه، ماشادو د آسیس، سوزان سانتاگ و دی اچ لارنس آن را ستوده‌اند. در آثار بسیاری از نویسندگان بزرگ به این کتاب کوچک اشاره شده‌است: کارلوس آرگنتینو دانری، شخصیتی در داستان *الف* نوشته خورخه لوییس بورخس از این کتاب یاد می‌کند. سامرست موآم، نویسنده آمریکایی در داستان کوتاهی با عنوان *هونولولو* می‌نویسد: «نویسنده فاضل همواره در خیال سفر می‌کند. روزگاری یک مرد فرانسوی کتابی نوشته بود که *سفر به دور اتاقم* نام داشت.»

آلن دو باتن، نویسنده بریتانیایی، در فصل‌های آخر کتاب خود با عنوان *هنر سیر و سفر* به تجربه سفر در این اثر دومستر می‌پردازد. سوزان سانتاگ، منتقد و نظریه‌پرداز ادبیات نیز *سفر به دور اتاقم* را «کوتاه‌ترین سفری» می‌داند که در تاریخ ادبیات جهان انجام شده‌است.
دی اچ لارنس نیز در فصل هفتم کتاب خود با عنوان *پسران و عشاق* می‌نویسد: «او می‌خواست بیاموزد، تصور می‌کرد که اگر بتواند کتاب *سفر به دور اتاقم* را بخواند، همان‌طور که پل می‌تواند بخواند، چهره جهان در نگاهش شکل دیگری خواهد یافت.»

ماشادو د آسیس، نویسنده برزیلی، در کتاب خود با عنوان *خاطرات پس از مرگ براس کوباس*، از قول براس کوباس نقل می‌کند که برای نگارش خاطرات پس از مرگش، از *سفر به دور اتاقم* تأثیر گرفته‌است.

جستارهای وابسته
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به ***سفر به دور اتاقم*** در ویکی‌گفتاورد موجود است. |

* *تریسترام شندی*
* *ژاک قضا و قدری و اربابش*

پانویس
------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑

درگاه‌ها:کتابادبیاتفرانسه
**مرکز بین‌المللی روزنامه‌نگاران** (انگلیسی: International Center for Journalists) یک سازمان غیرانتفاعی و حرفه‌ای واقع در واشینگتن، دی.سی.، ایالات متحدهٔ آمریکا است. این مرکز از سال ۱۹۸۴ به‌طور مستقیم با بیش از ۷۰٬۰۰۰ روزنامه‌نگار از ۱۸۰ کشور کار کرده‌است. آی‌سی‌اف‌جی به خبرنگاران و مدیران رسانه‌ها در سراسر جهان آموزش عملی، کارگاه، سمینار، کمک هزینه تحصیلی و مبادلات بین‌المللی ارائه می‌کند.

مرکز بین‌المللی روزنامه‌نگاران شهروند خبرنگاران و روزنامه‌نگاران حرفه‌ای را در کشورهای بسیاری مانند چین، مکزیک، پاکستان تا غنا و در دنیای عرب در مصر، تونس و در اردن در مؤسسه رسانه‌ای اردن آموزش می‌دهد.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «International Center for Journalists». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۶ ژانویه ۲۰۱۹.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ مرکز بین‌المللی روزنامه‌نگاران موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* ایالات متحده آمریکا

 |
**سید مرتضی حکمت** از مالکان بزرگ فارس، شهردار شیراز و نماینده فسا در مجلس شورای ملی بود.

پدرش حاج ابراهیم حکمت معروف به حاج مجتهد و مادرش از سادات منصوری بود که نسب‌شان به سید علی خان کبیر شارح *صحیفه سجادیه* می‌رسد. در سال ۱۳۲۶ شهردار شیراز شد و در سال ۱۳۲۸ در انتخابات دوره شانزدهم مجلس شورای ملی با کسب ۱۰۵۰۸ رأی از مجموع ۱۸۴۹۷ رأی که به صندوق‌ها ریخته شد به نمایندگی فسا در مجلس راه یافت. او در دوره‌های هجدهم تا بیستم نیز نماینده فسا بود.

حکمت و همسرش شمس‌الملوک بیش از یک میلیون و پانصد و شصت هزار متر مربع زمین به مراکز فرهنگی و عام‌المنفعه اهدا کردند که در آن‌ها چنین تأسیساتی بنا شده‌است: دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی، کارخانه قند، کارخانه الکل سازی، دبیرستان عشایری حکمت، کشتارگاه قدیم فسا، مسجد و مدرسه راهنمایی حیدرآباد و مدرسه راهنمایی انتهای مهدیه فسا.

مرتضی حکمت در شرایطی که گفته می‌شود از مال دنیا هیچ نداشت در تهران از دنیا رفت و در گورستان ابن بابویه به خاک سپرده شد.

منابع
-----

* *وبلاگ فساشناسی*. پارامتر `|عنوان= یا |title=` ناموجود یا خالی (کمک); پارامتر `|پیوند=` ناموجود یا خالی (کمک)

1. ↑  «مذاکرات جلسه دوم دوره شانزدهم مجلس شورای ملی ۲۹ بهمن ۱۳۲۸». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۱ ژوئن ۲۰۲۰.
**معبد گیوکوسن** (به ژاپنی: 玉泉寺 Gyokusen-ji) یک معبد کوچک متعلق به آیین بودایی در شیمودا، شیزوئوکا در ژاپن است.

تاریخ
-----

تاریخ دقیق تأسیس معبد گیوکوسن نامشخص است، اما سوابق معبد نشان می‌دهد که این فرقه در اصل یک فرقه شینگون بوده‌است که در دوره تنشو به فرقه سوتو (فرقه ذن) تبدیل شده‌است. (۱۵۷۳–۱۵۹۲).

### اولین کنسولگری آمریکا در ژاپن

هوندوی (سالن اصلی) فعلی معبد در سال ۱۸۴۸ ساخته شد، اما بلافاصله پس از اتمام آن توسط شوگون سالاری توکوگاوا برای استفاده به عنوان محل اقامت بازدید کنندگان خارجی از شیمودا، شیزوئوکا در هنگام مذاکرات برای پایان دادن به سیاست انزوای ملی ژاپن (ساکوکو) مورد استفاده قرار گرفت. این مکان محل اقامت افسر ناو آمریکایی کشتی سیاه، متیو سی. پری بود همچنین مقامات ژاپنی اجازه دادند اجساد ملوانان مرده آمریکایی در قبرستان این معبد دفن شود. معبد گیوکوسن محل اقامت هیأتی از روس‌ها تحت فرماندهی معاون دریاسالار یفیمی پوتیاتین بود، که در اواخر سال ۱۸۵۴ هنگام سونامی بعد از زمین‌لرزه‌های بزرگ آنسی ناوگان وی را نابود کرد مجبور به اقامت در شیمودا شد. این معبد در طی سری دوم و سوم مذاکرات بین شوگون سالاری توکوگاوا و امپراتوری روسیه مورد استفاده قرار گرفت این مذاکرات به عقد عهدنامه شیمودا در سال ۱۸۵۵ منجر شد.

پس از آنکه عهدنامه کاناگاوا از لحاظ نظری دروازه‌های ژاپن را به دنیای خارج گشود، گروهی از بازرگانان آمریکایی به شیمودا وارد شدند و بدون موفقیت تلاش کردند روابط تجاری خود را با ژاپن آغاز کنند - مسئله ای که هنوز با معاهده حل نشده بود. این گروه در معبد گیوکوسن اقامت داشتند. این اقامت پس از عزیمت روسها تا زمان ورود تاونسند هریس، اولین سرکنسول آمریکا به ژاپن در سال ۱۸۵۶ ادامه داشت.

این معبد اتاق‌هایی را که توسط تاونسند هریس و هنری هیوسکن استفاده می‌شد به عنوان «موزه تاونسند هریس» مورد بازدید قرار داده‌است.

### یادبودهای دیگر

بنای یادبود اولین گاوی که در ژاپن برای مصرف انسان ذبح شد.

هریس به مدت دو سال و ده ماه در معبد اقامت داشت و در طول اقامت خود، درخواست کرد که ژاپنی‌ها شیر و گوشت گاو برای او تهیه کنند.

امروز معبد گیوکوسن دارای بنای یادبودی است که با تصویر گاو تزئین شده‌است و این معبد ادعا می‌کند محلی برای کشتن اولین گاو ذبح شده در ژاپن برای مصرف انسان است. در تابلوی انگلیسی زبان آن آمده‌است:

"این بنای تاریخی، که در سال ۱۹۳۱ توسط قصابان توکیو برپا شده، نقطه ای است که اولین گاو در ژاپن برای مصرف انسان ذبح شده‌است. (توسط هریس و هنری هیوسکن خورده شده‌است)".

از دیگر یادبودها می‌توان به بزرگداشت معبد به عنوان زادگاه تولید شیر ژاپن و دیگری به یادبود رئیس‌جمهور جیمی کارتر در سال ۱۹۷۹ اشاره کرد.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Gyokusen-ji». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۹ نوامبر ۲۰۲۰.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ معبد گیوکوسن موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت (از طریق ویاف)

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* ژاپن

 |
تندیس لویی دو فرونتناک در مجلس ملی کبک**کنت لوئی دو بواد دو فرونتناک** (به فرانسوی: Louis de Buade de Frontenac)(زادهٔ ۱۲ مه ۱۶۲۲- مرگ ۲۸ نوامبر ۱۶۹۸) فرماندار فرانسه نو میان سال‌های ۱۶۷۲ تا ۱۶۸۲ و نیز از ۱۶۸۹ تا زمان مرگش بود. او جنگ‌های پیاپی‌ای با انگلیسی‌ها و نیز سرخ‌پوستان ایروکوا داشت.

او پشتیبان گسترش بازرگانی خز بود. او سازندهٔ فورت فرونتناک در کینگستون، انتاریوی کنونی بود. ستیزه‌های او با مقامات فرانسوی سبب برکناری او در ۱۶۸۲ گردید. دومین دور فرمانداری او به جنگ با انگلیسی‌ها در زمان تازش آنان به کبک و نبردهای پارتیزانی کامیابانه‌اش گذشت. همچنین او در پس راندن تازش ایروکواها به فرانسهٔ نو نیز کامیاب بود.

منابع
-----


Wikipedia contributors, "Louis de Buade de Frontenac," Wikipedia, The Free Encyclopedia,  (accessed July 21, 2009).


|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ لویی دو فرونتناک موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* جمهوری چک
* هلند

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |
**مرتضی‌خان زند** یا **مرتضی‌خان یافت‌آبادی** (زاده ؟ - درگذشته ۱۳۱۹) از رجال سیاسی دوره قاجار بود، که از نوادگان کریم خان زند محسوب می‌شد. وی از از پیشگامان اصلاحات نظام ارباب و رعیتی در ایران بود.

زندگی‌نامه
----------

میرزا رضا قلی خان زند فرزند هرمزخان و (پدر **مرتضی خان زند**)، در سن 25 سالگی- 1238 شمسی (اثر نگارگری محمد حسن افشار) - نمایش در موزه لوور
پس از سقوط حکومت زندیه عده‌ای از افراد خانواده و سران طایفه زند به همراه لطفعلی خان زند توسط آقامحمد خان قاجار تحت اسارت به تهران آورده و پس از کشته شدن لطفعلی خان در قلعه‌ای قدیمی در ناحیه یافت آباد کنونی زندانی شدند. آنها در سال‌های بعد به تدریج در همان‌جا سکنی گزیدند و توانستند تملک زمین‌های اطراف را در اواخر قاجاریه بدست آورند.

مرتضی خان زند آخرین خان محله یافت آباد تهران بود که به مردمداری شهرت داشت و به واسطه حضور او وضعیت یافت آباد و ساکنان آن بهبود پیدا کرد. او از وارثین حکام زندیه به شمار می آمد که جدش حاصل ازدواج دختر کریم خان زند به نام خانم کوچک با ابراهیم خان فرزند صادق‌خان زند (برادر تنی کریم خان از دیگر پادشاهان زندیه) بود. یکی از کارهایی که باعث شده‌است نام مرتضی خان در بین شهروندان قدیمی یافت آباد ماندگار بماند، گرفتن سند اعیانی برای زمین‌های این محدوده و بخشیدن آن به مردم بود. او از پیشگامان اصلاحات ارضی بود که سه دهه جلوتر بخش عمده‌ای از زمین‌های یافت آباد را به صورت داوطلبانه به مردم واگذار کرد و به گفته اهالی به همین دلیل قانون اصلاحات اراضی کشور هرگز در یافت آباد به اجرا در نیامده و علتش این بود که تمام زمین‌ها از قبل با سند اعیانی در اختیار اقوام مختلف قرار گرفته بود. ما بین مالکیت یافت آباد میان مرتضی خان و عبدالحسین میرزا فرمانفرما معروف به شازده فرمانفرما از شاهزادگان صاحب نفوذ قاجار اختلافات فراوانی وجود داشت که در نهایت در دادگاهی معروف که با حضور فردی به نام «مشایخ طباطبایی نقیب زاده» به عنوان وکیل مدافع مرتضی خان یافت آبادی برگزار شد، با ارائه اسناد و مدارک کافی رای دادگاه به نفع ساکنین یافت آباد صادر و برای زمین‌های یافت آباد سند اعیانی صادر شد.»

مرتضی خان سه پسر داشت به نام محمد، مطصفی و ابوالفتح که محمد یافت آبادی در جوانی به دلیل بیماری درگذشت، مصطفی یافت آبادی و سرتیپ ابوالفتح یافت آبادی از پیشکسوتان نیروی هوایی ایران بودند.

مرتضی خان زند در زمان صدور سجل (شناسنامه) نام خانوادگی یافت آبادی را برای خود و اعضای خانواده اش انتخاب کرد. مقبره وی در قبرستان یافت آباد واقع شده‌است.

منابع
-----

1. ↑  «روزنامه ایران: از باغ‌های زیبا تا نزاع بین زند و قاجار». *www.magiran.com*. شماره 6676 5/10/96. تاریخ وارد شده در `|تاریخ=` را بررسی کنید (کمک)
2. ↑  «همشهری محله، ۱۸ ۲۸ تیر ۱۳۹۲».
3. ↑  «ماهنامه صنایع هوایی، سال بیست و دوم، خرداد ۹۲».
**لویی ترو** (به انگلیسی: Louis Theroux) مستندساز انگلیسی است. وی در حال حاضر با همکاری شبکه بی‌بی‌سی مستندسازی می‌کند.
لویی ترو مستندساز پنجاه و دو ساله بریتانیایی دارای دو فرزند است و تاکنون دو بار ازدواج کرده‌است. وی فرزند نویسنده کانادایی ـ فرانسوی پل ترو است مادر لویی ترو ملیتی بریتانیایی دارد.

لویی ترو خود در سنگاپور متولد و در سال‌های کودکی به بریتانیا رفت. از دیگر اقوام او که در امور رسانه مشغولند برادر و عمویش که مستندساز و مجری هستند را می‌توان نام برد.

لویی اولین فرزند پدرش پل ترو است. وی شهرتش را مدیون برنامه‌های سری مستند ساخته شده برای شبکه بی‌بی‌سی است. او در این سری برنامه‌ها به موضوعات مدنی حساسیت‌برانگیز در جوامع غربی همچون نژادپرستی معاصر در آمریکا، خشونت‌های خیابانی در ژوهانسبورگ و طرح حفاظت از حیات وحش توسط درآمد زایی از فروش خود حیوانات وحشی می‌پردازد.

لویی ترو شهرت خود را مدیون نوع بیان جسورانه و عجیب خود است، که در عین سادگی عمیق‌ترین اعترافات را از افراد مورد مصاحبه می‌گیرد. از افتخارات او دو بار کسب جایزه بفتا در سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲ می‌باشد.

وی همچنین در کارنامه خود یک بار نامزدی جهت دریافت جایزه امی در سال ۱۹۹۵ را دارد. او یک بار نیز جایزه رویال تلویژن سوسایتی را در سال ۲۰۱۰ نصیب خود کرده‌است.

او که ساکن لندن است در مصاحبه‌ای بزرگترین چالشش را تنظیم تعادل میان زمان تخصیص یافته به زندگی خصوصی و سفرهای کاری اجتناب ناپذیرش بیان کرده‌است.

منابع
-----

1. ↑  "Louis Theroux: 'I'm not that comfortable doing polemic" Aitkinhead, Decca (30 January 2011)- The Guardian. Retrieved 13 August 2011.

* با لویی ترو بی‌بی‌سی فارسی، ۱۹ شهریور ۱۳۹۲

پیوند به بیرون
--------------

* فیلم‌سازی پورنو، صنعتی که دیگر پول‌ساز نیست بی‌بی‌سی فارسی، ۱۴ تیر ۱۳۹۱
**معصومه مظفری** (زاده ۱۳۳۷) مدرس دانشگاه در زمینه هنر و نقاش فیگوراتیو ایرانی است. نقاشی‌های او از چهره مردم عادی ایران از جمله مهم‌ترین کارهای او بوده‌اند. او در سال ۱۳۹۲ خورشیدی رئیس انجمن نقاشان ایران شد و در تاريخ ٨ تيرماه ١٣٩٧ دوره ي مديريتش به پايان رسيد. 

مظفری تحصیلات کارشناسی خود را در سال ۱۳۶۸ در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران به پایان رساند و مدرک کارشناسی ارشد خود در زمینه هنرهای زیبا را از دانشکده هنر و معماری - دانشگاه آزاد اسلامی گرفت.

سبک کاری مظفری، کشیدن فضاها و اشیا یا انسان‌های درون آن‌ها به شکل واقع‌گرایانه است؛ اگرچه گاه از کوبیسم نیز بهره می‌گیرد. در فضاهای مظفری، اشیایی چون قاشق‌ها و چنگال‌ها در معرض سقوط قرار می‌گیرند و انسان‌های درون فضاها به بیننده خیره شده‌اند. او در پرتره‌های خود، چهره‌هایی سرد، خنثی، و بی‌روح را به تصویر می‌کشد که ترس و نگرانی از فضای بیرون در چشمانشان دیده می‌شود. مظفری در کارهای خود از رنگ اکریلیک و رنگ روغن و همينطور متريال هايي مثل مداد و خودكار بهره می‌گیرد.

منابع
-----

1. ↑  «معصومه مظفری رئیس انجمن هنرمندان نقاش شد». خبرگزاری فارس. ۱۴ دی ۱۳۹۲. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۵.
2. ↑  «تغيير هيئت مديره».. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۸. پیوند خارجی در `|وبگاه=` وجود دارد (کمک)
3. ↑  هدی امین (۱۰ دی ۱۳۹۳). «از دست هیچ‌کس کاری ساخته نیست». آفتاب. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ مارس ۲۰۱۶.
4. ↑  «فیگورها و فضاها «در حضور دیگران»». ایسنا. ۷ دی ۱۳۹۳.
**مرتضی عبدالرسولی** (۱۲۸۴-۱۳۷۳ ش) از استادان هنر خوشنویسی و موزیسین و از استادان ادبیات دانشگاه تهران بود.

زندگی‌نامه و استادان
--------------------

مرتضی عبدالرسولی فرزند علی عبدالرسولی و نوه ملا عبدالرسول فیروزکوهی بود که در سال ۱۲۸۴ متولد شد. مدتی علوم قدیمه را در حوزه علمیه تهران را خواند و بعد به خطاطی روی آورد و در اثر حسن خط و قدرت قلم در بیشتر محافل هنری کشور اشتهار حاصل کرده و آثار خطی او به حد مطلوب و موردپسند خطاطان و خط شناسان معاصر واقع گردیده است پس از پایان دوره تحصیل بنا به ذوق و نبوغ فراوانی که به هنر خط داشت متوجه آموختن این هنر گردید و ابتدا به راهنمائی پدر خود علی عبدالرسولی که او نیز خود از خوشنویسان روزگار خویش بود به فرا گرفتن خط شکسته مشغول شد و از او بهره بسیار برد پدر او چون می‌خواست که فرزند او در آتیه خطاطی هنرمند گردد او را نزد میرزا عبدالحمید ملک‌الکلامی معرف به امیرالکتاب که در هنروری استاد مسلم عصر خود بود به مکتب سپرد و عبدالرسولی خطوط نسخ و ثلث را از او فرا گرفت و خطش از تعلیم درآمد و پیشرفت خط وی بدان میزان رسید که استاد او را از شاگردی معاف داشت چون از این استاد گذشت برای اخذ اصول و قواعد خط نستعلیق نزد علی منظوری حقیقی که از خوشنویسان بنام معاصر به شمار می‌رفت به مشق پرداخت و مایه این خط را از وی آموخت و با این حال برای کسب کمال هنری که استعداد آن به حد وفور در نهاد او موجود بود به مکتب استادان دیگری راه یافت و نیز توشه‌ای وافی بر گرفت و خود از خطاطان ارزنده این زمان گردید. این خطاط توانا در آموختن این هنر ظریف و بدیع رنج‌های فراوانی برده و به زودی در تحصیل فنون خطوط نستعلیق و شکسته و نسخ و ثلث موفقیت شایانی به‌دست آورده و آوازه‌ای برای خود کسب کرد.حبیب سماعی دیگر استاد سنتور و موسیقی وی است.

دیدگاه عماد خراسانی
-------------------

عبدالرسولی در تحریر خطوط سته، چیره دست بوده و مخصوصاً در خط ثلث جلی دستی توانا دارد. عماد خراسانی درباره وی چنین سروده‌است:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| تو درون دل آشفته ما جا داری |  | کانچه دل می‌طلبد از تو مهیا داری |
| خط دلجوی تو چون سر خط آزادی جان |  | پنجه‌ای زنده کن روح نکیسا داری |

درگذشت
------

مرتضی عبدالرسولی که از ارادتمندان طریقت عرفانی نعمت‌اللهی گنابادی بود در ۲۶ دی سال ۱۳۷۳ درگذشت و در مزار سلطانی بیدخت گناباد به خاک سپرده شد.

نمونه آثار خوشنویسی
-------------------

همچنین از آثار خوشنویسی این استاد ممتاز خوشنویسی می‌توان کتیبه مزار خیام نیشابوری(آرامگاه خیام)، کتیبه‌های مزار سلطانی بیدخت در گناباد، کتابت گلستان سعدی و کتابت دیوان حافظ را یاد کرد.

منابع
-----

* دیوان سنا، جلال همایی، ص۲۰۰
* شرح مجموعه گل، رحیم قاسمی، ص۴۴۱
* تذکره شعرای تخت فولاد اصفهان، علیرضا لطفی، ص۱۶۵.
غلاف الطبعة الأولى - القاهرة، ۱۳۴۳ ق ه
کتاب **مشکاةالانوار**، یکی از تألیفات شیخ الاسلام ابوحامد غزالی است.

تاریخ
-----

#### نام کتاب

کاتب چلبی حاجی خلیفه در کشف الظنون از آن به نام **مشکاۃ الانوار** یاد کردہ است. نیز در یک نسخهٔ خطی در پاریس و نسخهٔ خطی دیگری در شهر اسکندریه با نام **مشکاۃ الانوار و مصفاۃ الاسرار** آمدہ است. در نسخه خطی شهید علی پاشا با نام **کتاب المشکاۃ و المصباح** آمدہ است. کتابی به نام **مشکاۃ الانوار فی لطائف الاخبار** را به غزالی منسوب کردہ‌اند که با موضوع رسالهٔ حاضر بی‌ارتباط است، اصلاً کتاب مذکور مربوط به مؤلف حقیقی آن یعنی علاء الدین علی بن محمد، مشهور به ابن فقیه حافظ مصری متوفی ۸۷۷ هجری قمری است. 
  
باید دانست که شیخ طبرسی (ابو علی فضل بن حسن) کتابی به نام **مشکاۃ الانوار فی الاخبار** دارد و نیز شیخ ابوالفضل علی بن شیخ رضی الدین ابو نصر (نوۂ دختری شیخ طبرسی) کتاب **مشکاۃ الانوار فی غرر الاخبار** را نوشته‌است.
  
به طور قطع نمی‌توان تاریخ دقیق تألیف رسالهٔ مشکاۃ الانوار را تعیین کرد و تنها می‌توان به همین حد که این کتاب جزو آثار اواخر عمر غزالی است، اکتفا نمود. چه، کتاب، از پختگی فکری و توان روحی او حکایت دارد. ماسینیون در کتابی که به نام مجموعهٔ متون غیر منتشرہ در تاریخ تصوف اسلامی در سال ۱۹۲۹ میلادی، در پاریس نشر داد، تاریخ تألیف این کتاب را بین سال‌های ۴۹۵ تا ۵۰۵ هجری ذکر کردہ است، که این قول به دلایی میبدان معتبر نیست. بنا به گفته ابوالعلاء عفیفی (مصحح متن اصلی کتاب حاضر) حدود ۳۶ نسخه خطی از این رساله وجود دارد. ایشان با اعتماد به نسخه‌های معتبر، کتاب را با مقدمه‌ای تحلیلی و ممتع تصحیح کردہ‌اند.

ترجمه‌های کتاب
--------------

این کتاب نخستین بار بوسیلهٔ اسحق بن یوسف فاسی و یک‌بار دیگر به همت مترجمی ناشناس به زبان لاتین ترجمه شد. در سال ۱۹۲۴ میلادی نیز به سعی گاردنر به زبان انگلیسی ترجمه شد.

پیوند به بیرون
--------------

* ابوحامد غزالی: کتاب مشکاةالانوار، ترجمهٔ در زبان فارسی: صادق آیینه وند، تهران، مرداد ماہ ۱۳۵۷ ش.

منابع
-----


* غزالي، ابوحامد محمد، مشكات الانوار، با ترجمه زين الدين كيايي نژاد بر اساس نسخه تصحيح شده ابوالعلاء عفيفي،تهران، شركت سهامي انتشارات، ١٣٦٣.

1. ↑  غزالی: مشکاۃ الانوار، ص ۹۔
2. ↑  غزالی: مشکاۃ الانوار، ص ۹ـ ۱۰۔
3. ↑  غزالی: مشکاۃ الانوار، ص ۸ ـ۹۔
**مقصود بایرامی** (متولد ۲۶ آبان ۱۳۳۸در اردبیل - ۵ آذر ۱۳۷۴ در اردبیل) بازیکن فوتبال ایرانی بود.

در یک خانواده ورزشی و در محله اسلامی اردبیل به دنیا آمد. وی فوتبال را با تیم ملوان که یک تیم محلی در کوچه اسلامی اردبیل بود آغاز کرد و سپس به تیم صفوی پیوست. پس از آن و در سال ۱۳۵۸ به عضویت تیم پاس اردبیل درآمد. وی بعد از درخشش در تیم پاس اردبیل توسط بیوک صباغ، مربی تیم فوتبال آذربایجان شرقی، به تیم منتخب استان دعوت شد و با حضور در این تیم در خط هافبک و در لیگ قدس بازی‌های خوبی را به نمایش گذاشت.

در زمان مربیگری پرویز دهداری در تیم ملی فوتبال ایران،‌ وی به اردوی تیم ملی فوتبال ایران نیز دعوت شد. در جریان مسابقات فوتبال جام فلق به عنوان کاپیتان تیم اردبیل بازی نموده‌است.

او در سال۱۳۶۶ در جریان مسابقات فوتبال جام فجر در شیراز به عنوان چهره استثنایی فوتبال اردبیل معرفی شد و از آنجا به تیم بنیاد شهید تهران رفت و در رقابت‌های باشگاهی تهران به میدان رفت. پ‍س از بازگشت به اردبیل برای تیم‌های شهرداری اردبیل و راه ترابری نیز بازی نمود.

مقصود بایرامی به دلیل ابتلا به بیماری گوارشی در بیست و پنجم آذرماه سال ۱۳۷۴ در اردبیل درگذشت.

یادواره
-------

هر ساله با توجه به جایگاه مقصود بایرامی در محافل ورزشی اردبیل یادواره به نام او برگزار می‌گردد.

منابع
-----

* زندگی‌نامه مقصود بایرامی
* مرحوم مقصود بایرامی
* برگزاری مسابقات فوتسال یادواره مرحوم بایرامی
* جمع‌آوری اسناد سجلی ۱۷ تن از مشاهیر اردبیل در گنجینه مشاهیر استان

1. ↑  «برگزاری مسابقات یادواره شادروان مقصود بایرامی». بایگانی‌شده از اصلی در ۱ ژانویه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۹ دسامبر ۲۰۱۳.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد فوتبال است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
سر ستون باقی‌مانده از شکوه شهر باستانی تخت جمشیدسر ستون ایونی، از معبد آتنا در پریه‌نه ایونیا
**سر ستون** (انگلیسی: Capital) در معماری سر ستون، نگرش کلی بر اساس بالاترین بخش یک ستون (شبیه ستون یا ستون‌نما و مستطیل) می‌باشد، این بخش از ستون جزئی از مکمل اصلی آن یعنی بدنهٔ ستون می‌باشد که به شکل فرورفته در سطح زمین یا بنا شکل گرفته و حمایت کنندهٔ بخش بالایی که همان تختهٔ روی سر ستون می‌باشد است. طراحی هر طرف از ستون در قسمت پایانی ملزم به حمایت از خود سر ستون است، سر ستون ممکن است به شکل محدب باشد، همانند همان معماری که در شیوه دوریک وجود دارد، یا اینکه مقعر و به شکل سر ستون وارونه باشد همانند شیوه کورینتی،

سر ستون‌ها همچنین می‌تواند به شکل پیمایشی یا طومار پیچیده باشد همانند شیوه ایونی، این سه فرم اصلی سر ستون‌ها تقریباً در همهٔ پایتخت‌های باستانی وجود دارند، شیوه آمیخته که در قرن شانزدهم مقبولیت بسیار داشت نمونهٔ غالب و برگزیدهٔ اغلب بناهای پایتخت است که روشن‌ترین شاخص نمایش آن فرم طاق تیتوس می‌باشد که با تزئینات طومار پیچیده شیوهٔ ایونی و کنگر (زینت) همراه بود.

این شکل از طراحی و معماری سر ستون‌ها به شکل کلی و انبوه در مبحث سایه گذر قابل مشاهده است که اغلب برای تزئینات یک‌دست و متفق‌الشکل صورت می‌گیرد و در اغلب موارد روشن‌ترین شاخص سفارش معماری در جهت ساخت و ایجاد است، تطبیق و بررسی در این جزئیات می‌تواند نشان‌دهندهٔ تاریخ شکل‌گیری معماری ابنیه‌ها باشد.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Capital (architecture)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۸ مه ۲۰۱۶.

پیوند به بیرون
--------------

* درگاه معماری

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ سرستون موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| داده‌های کتابخانه‌ای: کتابخانه‌های ملی ویرایش در ویکی‌داده | 
* اسپانیا
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* لتونی
* جمهوری چک

 |
کاکایی خندان، گونه‌ای از قاره آمریکا است که در ولز عکس گرفته شده‌است.
**سرگردان** (به انگلیسی: Vagrance) یا **سرگردانی** (به انگلیسی: Vagrancy) پدیده‌ای در زیست‌شناسی است که به سبب آن یک جانور منفرد (معمولاً یک پرنده) خارج از محدوده پراکندگی طبیعی خود دیده می‌شود. به عنوان **سرگردان** معروفند. گاهی از اصطلاح **تصادفی** نیز استفاده می‌شود. تعدادی از عوامل ناشناخته وجود دارد که ممکن است باعث سرگردان شدن جانور شود، از جمله علل داخلی مانند خطاهای ناوبری (سرگردانی درون‌زا) و علل خارجی مانند آب‌وهوای سخت (سرگردانی برون‌زا). رویدادهای سرگردانی ممکن است سبب تشکیل و در نهایت گونه‌زایی شود.

 پرندگان سرگردان در زیستگاه‌های ناآشنا ممکن است به دلیل استرس یا کمبود غذا جان خود را از دست بدهند، همان‌طور که برای این کبوتردریایی بزرگ که در ساحل ملی دریاچه خرس در ساحل دریاچه میشیگان یافت شد رخ داد.
در نیم‌کره شمالی، پرندگان بالغ (احتمالاً بزرگسالان جوان بی‌تجربه) بسیاری از گونه‌ها شناخته شده‌اند که در طول مهاجرت بهاری خود به تولیدمثل خود ادامه می‌دهند و در نواحی شمالی‌تر قرار می‌گیرند (این گونه پرندگان را **فوران بهاری** می‌گویند).

منابع
-----

1. ↑  Ralph, C. John; Wolfe, Jared D. (2018-12-21). "Factors affecting the distribution and abundance of autumn vagrant New World warblers in northwestern California and southern Oregon". *PeerJ* (به انگلیسی). **6**: e5881. doi:10.7717/peerj.5881. ISSN 2167-8359. PMC 6305120. PMID 30595974.
2. ↑  "Vagrancy in Birds".
3. ↑  Lees, Alexander C.; Gilroy, James J. (2013-11-12). "Vagrancy fails to predict colonization of oceanic islands". *Global Ecology and Biogeography* (به انگلیسی). **6** (4): 405–413. doi:10.1111/geb.12129. ISSN 1466-8238.
*این مسجد برجا نیست و اثری از آن به‌جا نمانده؛ با مسجد جامع نیشابور که ساختهٔ تیموری است، اشتباه نشود.*

**مسجد جامع نیشابور** (ساختهٔ دههٔ ۱۳۰ق/۷۵۰م- ویران‌شده در زلزله‌های سده هفتم ق/سده ۱۳م) بزرگترین مسجد شهر کهن نیشابور بوده که به دستور ابومسلم ساخته شد و مناره‌های آن ویژگی منارجنبان داشته است. همهٔ آگاهی‌ها دربارهٔ آن از *تاریخ نیشابور نوشتهٔ ابوعبدالله حاکم* است.
این مسجد جامع، کتابخانهٔ بزرگی نیز داشته است. یاقوت حموی در اینباره آورده است: در جامع قدیم نیشابور کتابخانه‌ای موقوفه مخصوص مسلمانان وجود داشت که در قرن پنجم فراهم آمده بود. وی کتاب‌های کتابخانه این مسجد را نفیس و نادر توصیف نموده است. این مسجد نقش برجسته‌ای در گسترش علوم اسلامی داشته است و تا سدهٔ هفتم قمری برپا بود.
در عکس‌های هوایی جای آن محوطهٔ باستان‌شناسی نیشابور کاملاً مشخص است.

ساختار
------

بنا به *تاریخ نیشابور نوشتهٔ ابوعبدالله حاکم* که تنها جلدِ ماندهٔ کنونی اش ترجمهٔ محمدحسین خلیفه نیشابوری است، این مسجد سی جریب مساحت، هزار ستون داشت، «شصت هزار خلق، به یکبار در وی نماز کردندی. درو آب‌های روان و حوض‌های عمیق در وسطِ آن یخدانی ساخته و هرسال از برف مملوّ داشته؛ و همه تابستان به تبّرک بیماران و غیر ایشان به آن انتفاع یافته بی ثمن. درو درخت‌ها ناژ و توت، که از هر یکی از آن غالباً چند ستون حاصل شدی، چنان بزرگ. زیاد از صد خادم و فرّاش داشت؛ و در موضعی ازو، مثل خانه‌ای، مبنی بر دوازده ستون به عمارت ممتاز، شش ستون از مرمر و دو ستون از بیشهٔ طرفِ دجله آورده، به رنگ مهره‌های سیاه و سفید و چهار ستون از گچ و خشتِ پخته ساخته، سقف و ستون‌های آن به زر تذهیب کرده و قبّهٔ مُذَهَّب بالای آن مرتب. مقوّمان و مُبصران بیست هزار مثقال زرِ آن را تقدیر می‌کردند. امام حاکم فرمود کی:

>  سقف و ستون و پله‌ها و منابر و صنادیق و مصاحف و قنادیل و حصیرها و فرش‌ها و توابعِ این‌ها را قیمت کردند به صد هزار مثقال زر رسید؛ و صدهزار مثقال زر طلا را اوقاف مسجد جامع زیاده بود؛ و به خراسان منبری احسن تر از آن منبر نبود که ابومسلم درین جامع نهاد بود.
> 
> 

### منارها

منار جنبان نیشابور که در شمار بلندمرتبه‌ترین بناهای سده چهارم هجری بوده است، پس از مناره‌های ابومسلمی، طاهری و عمرولیثی، چهارمین مناره‌ای است که بر مسجد جامع بزرگ نیشابور ساخته شده بود. ابوعبدالله حاکم دربارهٔ منارهای جنبان این مسجد نوشته است:

>  خمار تکین... مناری رفع کرد و صیتِ آن دو منار [پیشینِ ساختهٔ عبدالله طاهر] را دفع کرد، چنانچ در دنیا ارفع از آن و اعجب و آراسته‌تر و پیراسته‌تر و دایرتر منار در هیج دیار هیچ نجّار ندید. از فوق عالیِ بامِ جامع تا سرِ منار نود و چار ذراع بود؛ و اجرت استادان بی‌مزدور خرجِ عمارت دوهزار مثقال طلا مقرر کرده بودند و به هندسه چنان ترتیب کرده بودند که چون باد آمد فراخورد قوّهٔ باد آن منار حرکت کردی اما نیفتادی و هیچ خشتی و جزئی از آن وی فاسد نشدی.
> 
>

منابع
-----

1. 1 2 3 4 5  حاکم نیشابوری، ابوعبدالله (۱۳۷۵). *تاریخ النیسابوریین*. ترجمهٔ محمدحسین خلیفه نیشابوری. تهران: انتشارات آگه. ص. ۲۱۷–۸. شابک ۹۶۴۴۱۶۰۲۰۷.
2. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۶.
**سهراب اعظم زنگنه** (زاده ۱۳۰۱ در تهران – فوت ۱۹ اسفند ۱۳۶۰ در تهران) از اعضای برجسته و فعال سیاسی ایران بود. او یکی از شخصیت‌های برجسته و تأثیرگذار در دوران پهلوی بود و در حوزه سیاست، فرهنگ و ادبیات فعالیت داشت

این حزب، در ترویج ایدئولوژی و پان‌ایرانیسم و سازماندهی فعالیت‌های سیاسی حزب نقش داشته‌است. وی تلاش کرد تا اهداف اصلی حزب یعنی مبارزه با استثمار، استبداد و استعمار را ترویج کند و اعضای حزب را برای دستیابی به این اهداف تحریک کند.

سهراب اعظم زنگنه به عنوان یکی از شخصیت‌های برجسته حزب پان‌ایرانیست، مواضع تحلیلی و سیاسی متعددی داشته‌است. دیدگاه‌های او دربارهٔ مسائل داخلی و خارجی ایران، آینده‌ای که برای این کشور پیش‌بینی می‌کرده، و راهکارهایی که برای حل مشکلات مطرح شده ارائه می‌داد به شدت مورد توجه و بررسی بوده‌است.

از زمان انقلاب ۱۳۵۷ و تداوم پایداری حزب پان‌ایرانیست، سهراب اعظم زنگنه همچنان در برخی از فعالیت‌های سیاسی، فرهنگی و اجتماعی داخل و خارج از ایران دخیل بوده و تلاش می‌کند تا اهداف ایدئولوژیک حزب را به عمل بیاورد.

منابع
-----

1. ↑  «پان ایرانیست و سهراب اعظم زنگنه».
2. ↑  «بایگانی سهراب اعظم زنگنه».
چندزنی در ایران باستان رواج داشته‌است. از دلایل چند همسری در دوران باستان و نیز دوره‌های پسین، می‌توان مرگ‌های مردان یا ناقص‌العضو شدن آنان در جنگ‌ها را برشمرد که سبب می‌شده‌است، جمعیت زنان مجرد و دارای شرایط پیوند زناشویی، بر جمعیت مردان فزونی یابد؛ به گونه‌ای که گاه حتی تا چند برابر مردان باشد.[]

آیین زرتشتی
-----------

ویل دورانت در کتاب «تاریخ تمدن»

آورده‌است: «در آیین زرتشت تعدد زوجات و انتخاب و اختیار کردن همخوابگان و کنیزکان آزاد بوده و این به خاطر تشویق برای افزایش جمعیت بوده‌است.»[]

هخامنشیان
---------

هردوت تاریخ‌ نویس یونانی پیرامون چند زنی در دوران هخامنشیان چنین می‌ نویسد:

> هرکدام از آنها چند زن عقدی داشتند ولی عده زنان غیرعقدی آنان بیشتر بود. وجود مأمورین بسیار در شهرها، به ویژه زنان زحمتکش را در خطر ربوده‌شدن و تجاوز قرار می‌داد. به این جهت در شهرهای پارس پوشش اهمیت بیشتری را نسبت به روستا کسب می‌کرده و با شدت بیشتری رعایت می‌شد.
> 
> 

استرابون دربارهٔ طبقهٔ اشراف می‌ گوید:

 
> آنها زنان زیادی می‌گیرند، و با این وجود، زنان غیر عقدی بسیار دارند.
> 
>

اشکانیان
--------

برپایهٔ شواهد تاریخی در زمان اشکانیان نیز تعدد زوجات رواج داشته‌است. هرچند که مرد می‌توانست تنها یک زن عقدی و تعداد زیادی زنان غیرعقدی داشته باشد.[]

ژوستن، از مورخان عصر اشکانی، در بیان چندهمسری اشکانیان می‌گوید:

 
> تعداد زنان غیر عقدی در میان آنها و به خصوص در خانواده سلطنتی از زمانی متداول شده بود که به ثروت رسیده بودند، زیرا زندگانی صحراگردی مانع از داشتن زنان متعدد است.
> 
>

ساسانیان
--------

بارتلو مه از شرق‌شناسان پیرامون چندزنی در دورهٔ ساسانیان چنین می‌نویسد: «تعداد زوجات در امپراتوری ساسانی همانند امروزه کشورهای اسلامی بوده‌است. در عمل تمایل مرد، مخصوصاً موقعیت مالی او بود که تعداد زنان را معین می‌کرد. یک مرد معمولی باید به یک زن قناعت کند، درحالی‌که مرد ثروتمند و اشرافی می‌توانست با تعداد زیادی از زنان ازدواج نماید. گزارش‌ها یونانی حتی از صدها زن در این رابطه صحبت می‌کنند.»[]

آرتور کریستنسن پژوهشگر دانمارکی در کتاب «ایران در زمان ساسانیان» می‌گوید: 

> اصل تعدد زوجات، اساس تشکیل خانواده به‌شمار می‌رفت. در عمل عده زنانی که مرد می‌توانست داشته باشد به نسبت استطاعت او بود. ظاهراً مردان کم‌بضاعت به‌طور کلی بیش از یک زن نداشتند.
> 
>

پانویس
------

1. ↑  مشیرالدوله، تاریخ ایران باستان، جلد ششم، چاپ جیبی، صفحهٔ ۱۵۳۵
2. ↑  مشیرالدوله، تاریخ ایران باستان، جلد ششم، چاپ جیبی، صفحهٔ ۱۵۴۳
3. ↑  مشیرالدوله، تاریخ ایران باستان، جلد ششم، چاپ جیبی، صفحهٔ ۲۶۹۳

منابع
-----

* پیرنیا، ح (مشیرالدوله)، تاریخ ایران باستان؛ تهران، دنیای کتاب، ۱۳۷۵. شماره کتابشناسی ملی: ۱۲۵۶۹۹۴.
* راوندی، مرتض‍ی، تاریخ اجت‍ماعی ایران، ته‍ران. شماره کتابشناسی ملی: ۲۹۴۰۰
میکائیل شهوَلَد اوغلو میرزایف (نام کامل: Mikayil Shahvalad oglu Mirzayev؛ ۱ ژانویه ۱۹۴۷، آگسو - ۳ ژوئن ۲۰۰۶) بازیگر اهل کشور جمهوری آذربایجان بود. از فیلم‌هایی که وی بازی کرده می‌توان به فیلم بابک اشاره نمود.

زندگی‌نامه
----------

میکائیل میرزا ۱ ژانویه سال ۱۹۴۷ در شهرستان آق‌سو چشم به جهان گشود. وی دانش آموخته رشته درام و بازیگری فیلم از دانشگاه دولتی فرهنگ و هنر آذربایجان در سال ۱۹۶۹ بود. او از سال ۱۹۷۶ تا ۲۰۰ به طور متناوب در تئاتر درام ملی آکادمی دولت آذربایجان کار کرد.

میکائیل میرزا دو مرتبه به ترتیب در ۱۹۹۵- ۲۰۰۰ و ۲۰۰۲- ۲۰۰۵ به عنوان نماینده به مجلس ملی جمهوری آذربایجان راه یافت. در سال های 1992-1995، ریاست دانشکده فنی فرهنگی و آموزشی باکو را به عهده گرفت.

میکائیل میرزا در روز ۳ ژوئن سال ۲۰۰۶ درگذشت. وی در پارک مفاخر دوم باکو خاک‌سپاری شد.

جایزه
-----

* هنرمند افتخاری جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی - ۱۹۸۷

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Mikayıl Mirzə». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای ترکی آذربایجانی*، بازبینی‌شده در ۲۸ آذر ۱۴۰۱.


1. ↑  "AZƏRBAYCAN TEATRI 140". *www.anl.az*. Retrieved 2023-09-15.
2. 1 2  "Ağsuda Xalq artisti Mikayıl Mirzənin 75 illiyi qeyd edilib". *medeniyyet.az* (به انگلیسی). Retrieved 2023-09-15.
3. ↑  "Mikayıl Mirzə" (PDF). Archived from the original (PDF) on 2020-12-25.
**افشین جعفری** با نام هنری **افشین**(زاده ۱۶ اردیبهشت ۱۳۵۷ در بابل) خواننده، آهنگساز، شاعر، نوازنده گیتار موسیقی پاپ است.

زندگی‌نامه
----------

افشین در سال ۱۳۵۷ در بابل از شهرستان‌های استان مازندران به دنیا آمد، تا ۷ سالگی را دربابل گذراند و به تهران مهاجرت کرد. مادرش اهل بابل و پدرش فیروزکوهی است.

افشین در سال ۱۳۷۴ برای دیدن مادرش که از پدرش جدا شده بود و در آلمان زندگی می‌کرد، به آلمان و شهر مانهایم مهاجرت کرد. در سال ۱۳۷۸ با شرکت پارس ویدئو قرارداد امضا کرد و آلبوم *بوی بارون* را به بازار فرستاد. دومین آلبوم افشین *ستاره* سال ۱۳۸۱ به‌وسیلهٔ شرکت ترانه بیرون آمد. این اولین کاری بود که با K.O. (تهیه‌کننده آلمانی‌اش) ساخت. آلبوم *آس و پاس* که مخلوطی از موسیقی رقصی، هیپ هاپ و ریتم‌های ایرانی و رپ آلمانی بود در سال ۱۳۸۳ منتشر شد. در این آلبوم برادر افشین نیز به عنوان خواننده رپ مشارکت کرده‌است. او پس از این آلبوم ماچ را در سال ۱۳۸۴ بیرون داد.

آلبوم بعدی او *ترانه‌ای برای ایکس* در سال ۲۰۰۹ منتشر شد و بعد از آن آلبوم غیرقانونی که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. جدیدترین آلبوم او بابام می‌گفت نام دارد که در سال ۲۰۱۷ به بازار آمد.

افشین با خوانندگان زیادی از قبیل حسین تهی و امیر تتلو همکاری داشته‌است.

افشین بیش از ۳۰۰ بار در کشورهای مختلفی مانند آمریکا، کانادا، استرالیا، انگلیس، امارات، ترکیه، آلمان، هلند، سوئد، دانمارک، نروژ، سوئیس، فرانسه، ایتالیا، تاجیکستان، بلژیک و اتریش به اجرای زنده پرداخته‌است. در کنسرت‌هایش معمولاً تیم A-Team او را همراهی می‌کنند که یکی از اعضای این تیم برادرش امیرعلی هست.

آلبوم‌ها
--------

مقالهٔ اصلی: ترانه‌شناسی افشین (خواننده)
* بوی بارون ۱۳۷۸ / ۱۹۹۹
* ستاره۱۳۸۱ / ۲۰۰۲
* آس و پاس ۱۳۸۳ / ۲۰۰۴
* ماچ ۱۳۸۴ / ۲۰۰۵
* ترانه‌ای برای ایکس ۱۳۸۷ / ۲۰۰۸
* غیرقانونی ۱۳۹۲ / ۲۰۱۳
* بابام می‌گفت ۱۳۹۵ / ۲۰۱۷

تک آهنگها
---------

| نام ترانه | ترانه‌سرا | آهنگساز | تنظیم |
| --- | --- | --- | --- |
| جون جون(۲۰۱۵) |  |  |  |
| این روزا(۲۰۱۵) |  |  |  |
| تنها نرو(۲۰۱۵) |  |  |  |
| دارم باز عاشقت میشم(۲۰۱۵) |  |  |  |
| اعتماد(۲۰۱۵) | انوش | انوش | میلاد هاشمی |
| آرامش(۲۰۱۵) |  |  |  |
| دوراهی(۲۰۱۷) |  |  |  |
| آره آره(۲۰۱۸) |  |  |  |
|

### ترانه دختر شیرازی

در بین ترانه‌های افشین، ترانه دختر شیرازی را می‌توان ترانه ای شاخص برشمرد. ویدئوی این ترانه را افشین با حال و هوای متفاوتی ساخته و پرداخته‌است. افشین در این ترانه سعی کرده سنت‌های سالها قبل را به تصویر بکشد.

ملودیکا
-------

افشین در سال ۲۰۱۳ در امارات متحده عربی نسبت به تأسیس مؤسسه هنری ملودیکا اقدام نمود. این مؤسسه آموزش موسیقی و رقص هم‌اکنون یکی از بزرگ‌ترین مراکز آموزش موسقی خاورمیانه می‌باشد که در آن با بهره‌گیری از مدرسان بین‌المللی موسیقی و رقص در رشته‌های پیانو، گیتار، درام، آواز، ویلون، رقص باله و غیره تدریس می‌شود. منبع

منابع
-----

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به ***افشین (خواننده)*** در ویکی‌گفتاورد موجود است. |

* | Albums
* | Biography
**ملحون خاتون** (ترکی استانبولی: Malhun Hatun‎؛ قرن ۱۳ – ژانویه ۱۳۲۴) همسر عثمان یکم مؤسس امپراتوری عثمانی و مادر اورخان یکم جانشین عثمان یکم بود.

نام‌ها
------

دختر ادبعلی در منابع به نام‌های مختلفی خوانده شده‌است. دختر شیخ ادبالی در تاریخ اوریک با نام «رابعه» و در کتاب آشیق پاشازاده، نشری، رستم پاشا و لطفی پاشا به نام «مال/ملحون» نامیده شده‌است.

ازدواج با عثمان
---------------

ادبعلی مرشد عثمان شد و شمشیر گازی را به او داد. عثمان در درگاه ادبعلی، خواب دولت را دید. این رؤیا، به این ترتیب منجر به تأسیس یک دولت شد. پس از این، دختر ادبعلی با عثمان اول ازدواج کرد. در نتیجه این ازدواج، همه شیوخ احیان تحت کنترل عثمانی قرار گرفتند. این امر تأثیر زیادی بر تأسیس و توسعه بیلیک عثمانی داشت. از سوابق دولت مرکزی در مورد اموالی که او در زمان ازدواج دریافت کرده‌است. روستای کوزاغاچ در ناحیه بیلجیک که آسایشگاه دراویش پدرش در آن قرار داشت. پدرش شیخ ادبالی از رهبران مذهبی با نفوذ در سرزمین‌های عثمانی بود. آنها حدود هشت فرزند از جمله علاءالدین پاشا و اورهان قاضی داشتند.

مرگ و دفن
---------

وی در سال ۱۳۲۴ درگذشت. اگرچه او پیش از شوهرش عثمان بود، اما با پدرش در بیلجیک به خاک سپرده شد. مقبره رابعه بالا ملحون هاتون همراه با آرامگاه مادرش، یک بنای تاریخی معروف است که در مجموعه آرامگاه شیخ ادبعلی یافت شده‌است. این مجموعه توسط اورهان قاضی ساخته شد و بعدها توسط عبدالحمید دوم بازسازی شد.

جستارهای وابسته
---------------

* امپراتوری عثمانی
* شجره‌نامه خاندان عثمانی
* خاندان عثمانی
* تبارنامه عثمانیان
* فهرست مادران سلطان‌های عثمانی

منابع
-----

1. ↑  Sakaoğlu, Necdet (2008). *Bu mülkün kadın sultanları: Vâlide sultanlar, hâtunlar, hasekiler, kadınefendiler, sultanefendiler*. Oğlak Publications. p. 29. ISBN 978-9-753-29623-6..

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Malhun Hatun». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲ سپتامبر ۲۰۱۸.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد افراد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
جمعیت **کردها در استانبول** به مقدارهای مختلفی بین ۹ تا ۱۱ میلیون نفر تخمین زده می‌شود. از سال ۱۹۹۰ مهاجرت اجباری از جنوب شرقی ترکیه، میلیون‌ها کرد را به شهرهایی مانند استانبول، آنکارا و ازمیر آورد. جمعیت کردها در استانبول بین ۷ تا ۹ میلیون نفر تخمین زده می‌شود (سال ۱۹۹۷). همچنین طبق تخمین دیگری جمعیت کردها در استانبول، آنکارا، ازمیر و سایر شهرهای بزرگ (به جز استان‌های کردنشین ترکیه) در حدود ۳۵ درصد کل جمعیت کردهای ترکیه است که چیزی حدود ۱۲ تا ۱۵ میلیون می‌باشد.

محلات با اکثریت کرد
-------------------

1. کارایوللاری
2. غازی محله
3. تارلاباشی
4. اسن یورت
5. فاتح (در این ناحیه از استانبول ایرانیان زیادی نیز زندگی می‌کنند)

تاریخچه
-------

اولین انجمن‌های فرهنگی و سیاسی کرد در استانبول تأسیس شد. در زمان سلطنت عبدالحمید دوم (۱۸۷۶–۱۹۰۹) کردها در استانبول تولید ادبیات را با توجه به شرایط کردها آغاز کردند. در سال ۱۹۱۸، روشنفکران کرد، انجمن ظهور کردها را در استانبول تأسیس کردند. در مارس ۱۹۹۵ شورش‌های کرد در استانبول آغاز شد. درگیری بین تظاهرکنندگان طرفدار کرد و پلیس ترکیه بارها در استانبول رخ داده است. چنین رویدادهایی در سال ۲۰۱۱، ۲۰۱۶ و ۲۰۱۸ رخ داده است.[]

نگرش سیاسی
----------

حدود ۳٫۹٪ از ساکنان استانبول خود را کرد می‌دانند. طبق یک نظرسنجی، در میان این گروه ۹۰٪ مخالف ایده استقلال کردها از ترکیه بودند، در حالی که طبق نظرسنجی دیگر، تنها ۹٪ از حزب HEP حمایت می‌کردند. در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۳، ۱۰٬۰۰۰ معترض به همبستگی با کردها در میدان تقسیم تجمع کردند. حدود ۱۰۰۰ فعال کرد از استانبول پس از فراخوان بسیج عبدالله اوجلان (۱۶ سپتامبر ۲۰۱۴) به کوبانی رفتند.[]

جستارهای وابسته
---------------

* اقلیت‌ها در ترکیه
* کردهای ترکیه
* کردستان ترکیه
* ترکی سازی

منابع
-----

1. ↑  "Kurdish identity becomes more acceptable in Turkish society", *Al Monitor*, 2014
2. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۷.
3. ↑
4. ↑
5. ↑

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Kurds in Istanbul». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۷.
**توت خرس** یا **کرنبری** (Cranberry) چند گونه از درختچه‌های کوتوله یا بته‌های روندهٔ همیشه سبز هستند و در زیرسرده Oxycoccus از سرده واکسینیوم جای می‌گیرند. بعضی از روش‌های طبقه‌بندی، خود Oxycoccus را به عنوان یک سرده جداگانه قبول دارد.

توت‌های خرس در خاک باتلاقی اسیدی سرتاسر مناطق خنک نیم‌کره شمالی می‌رویند. این گیاهان درختچه‌های کوتاه یا بته رونده کوتاهی به درازای ۲ متر و ارتفاع ۵ تا ۲۰ سانتی‌متر دارند و ساقه آنها باریک است و چوب ضخیمی ندارد. برگ‌های ریز همیشه سبز دارند و گل‌هایشان اغلب صورتی‌رنگ است و مادگی و پرچم آنها کاملاً نمایان است. میوهٔ آن ستهٔ قرمز رنگ است و از برگ‌های گیاه بزرگ‌تر است. میوه‌ها ابتدا سفید هستند و هنگامی که می‌رسند قرمز می‌شوند. این میوه‌ها خوراکی بوده، ترش هستند و ممکن است ترشی بر شیرینی چیره باشد. کرنبری‌ها در آمریکا و کانادا به شکل تجاری کشت می‌شوند، میوه‌هایشان به صورت تازه مصرف می‌شوند یا از آنها برای تهیه آب‌میوه، سس، مربا، و خشکبار (کرنبری خشک) استفاده می‌شود.

توت خرس به‌طور گسترده برای مصارف تجاری در ایالت‌های شمالی در کشور ایالات متحده کشت می‌شود. ماساچوست بزرگ‌ترین ایالت تولیدکننده کرنبری است و ایالت‌های ویسکانسین، نیوجرسی، واشینگتن و اورگون در رتبه‌های بعدی قرار دارند. کشت توت خرس در سراسر کانادا نیز رایج است. برداشت محصول کرنبری بین دو مناسبت روز کارگر و جشن هالوین صورت می‌گیرد و اوج فصل خرید و فروش آن از ماه اکتبر تا پایان ماه دسامبر است.

کاربرد های پزشکی
----------------

کرنبری بصورت خام، آبمیوه، کپسول و یا قرص در دسترس است که براساس مطالعات انجام شده در عفونت های ادراری راجعه بخصوص در زنان بعنوان مکمل درمانی OTC مصرف میشود. طبق اخرین مطالعات در رفرنس UptoDate در بالین کرنبری نمیتواند اثرات مفیدی در کاهش عفونت های ادراری داشته باشد و فقط در شرایط آزمایشگاهی (برون‌تنی) اثرات مفیدی را در برابر اتصال باکتری های عامل عفونت ادراری به سلول های دستگاه ادراری تناسلی نشان داده است.
از جمله عوارض عمده ی مصرف کرنبری میتوان به چاقی، اسهال و پوسیدگی دندان(در هر شکل دارویی) و تشکیل سنگ های کلیه در مصرف طولانی مدت اشاره کرد.

جستارهای وابسته
---------------

* کرنبری باتلاقی
* زغال اخته
* توتین سسکتون

نگارخانه
--------

* طرحی از گیاه کرنبریطرحی از گیاه کرنبری
* نقشه تقریبی منطقه رویش کرنبرینقشه تقریبی منطقه رویش کرنبری
* گل‌های یک گونه کرنبریگل‌های یک گونه کرنبری
* میوه کرنبریمیوه کرنبری
* کشت کرنبریکشت کرنبری
* مقایسهٔ میوهٔ نرسیده و میوهٔ رسیدهمقایسهٔ میوهٔ نرسیده و میوهٔ رسیده

منابع
-----

1. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۹.
2. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۹.

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ توت خرس موجود است. |

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Cranberry». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۸ بهمن ۱۳۹۱.