**هارالد آنتون شوماخر** (به آلمانی: Harald Anton Schumacher) در جریان دو دهه‌ فعالیت ورزشی، به جایگاه یکی از بهترین دروازه‌بانان فوتبال آلمان و جهان دست یافت.

تیم کلن در دهه ۶۰ دروازه‌بانی داشت به نام «تونی شوماخر». به یاد همین بازیکن بود که در کلن هارالد شوماخر را نیز «تونی» می‌نامیدند. در کتابی که در سال ۲۰۰۰ در رابطه با تاریخچه تیم فوتبال کلن آلمان انتشار یافت، دربارهٔ هارالد شوماخر دروازه‌بان فراموش نشدنی این باشگاه و تیم ملی فوتبال آلمان در دهه ۸۰ میلادی آمده‌است: «آمیزه‌ای از کارایی و درخشش، بی‌باکی و فرهمندی تحریک‌آمیز، هارالد شوماخر را به یکی از تأثیرگذارترین پدیده‌های فوتبال کلن و آلمان تبدیل می‌کند».

هارالد شوماخر در تاریخ ۶ مارس ۱۹۵۴ در شهر کوچک دورن واقع در ایالت نوردراین وستفالن آلمان چشم به جهان گشود. او در ۸ سالگی ورزش فوتبال را آغاز کرد. پس از آنکه در پست‌های گوناگون به خدمت گرفته شد، سرانجام با تشخیص مربی درون دروازه قرار گرفت. خود او بعدها اعتراف کرده بود که: «دروازه‌بانی تنها پستی بود که به آن علاقه داشتم، زیرا من اهل دویدن نبودم». شوماخر توانست درون دروازه توانایی‌های ورزشی خود را بروز دهد. وی به‌سرعت پله‌های رشد و تعالی را پیمود و از طریق مسابقات منطقه‌ای و سپس ایالتی جوانان، به تیم ملی فوتبال جوانان آلمان راه یافت. در آنجا البته دروازه‌بان ذخیره بود. باشگاه فوتبال کلن از همان موقع در پی او بود و سرانجام در سال ۱۹۷۲ این بازیکن با استعداد را در سن ۱۸ سالگی به صفوف خود جلب کرد. در آن سال‌ها، در حالی که شوماخر دروازه‌بانی گمنام بود و بیشتر اوقات را روی نیمکت ذخیره‌ها می‌گذراند، آلمان عصر طلایی فوتبال خود را تجربه می‌کرد اما یک حادثه، فرصتی تاریخی در اختیار شوماخر قرار داد و او نیز از این فرصت به بهترین نحوی استفاده کرد. آسیب‌دیدگی شدید دروازه‌بان اصلی تیم کلن باعث شد که شوماخر به عنوان دروازه‌بان شماره یک درون دروازه قرار گیرد. او به سرعت توانست با بی‌باکی فراوان، پرش‌های حیرت‌انگیز و واکنش‌های به موقع، جای خود را درون دروازه تثبیت کند. 

درخشش شوماخر در بازی‌های لیگ برتر فوتبال آلمان (بوندس لیگا) به گونه‌ای بود که او در سن ۲۵ سالگی به تیم ملی فوتبال آلمان فراخوانده شد. در آن زمان دروازه‌بان شماره یک و بی چون و چرای تیم ملی آلمان سپ مایر بود که الگوی شوماخر نیز به‌شمار می‌رفت اما باز هم حادثه‌ای دیگر باعث شد که شوماخر به دروازه‌بان شماره یک تیم ملی تبدیل شود. مایر در یک سانحه رانندگی به شدت مصدوم شد و به ناچار با فعالیت در میدان‌های ورزشی وداع کرد. به این ترتیب راه برای افتخارات ملی شوماخر گشوده شد. شوماخر در سال ۱۹۸۰ به نخستین افتخار بزرگ خود دست یافت و با تیم ملی فوتبال آلمان قهرمان اروپا شد. پس از آن اما برای ۲ دوره پی‌در‌پی یعنی در سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۸۶ تیم ملی فوتبال آلمان در بازی‌های نهایی جام جهانی فوتبال در مقابل تیم‌های ایتالیا و آرژانتین ناکام شد و شوماخر در حسرت قهرمانی جهان باقی ماند.

شوماخر در مقایسه تیم ملی فوتبال آلمان سال ۱۹۸۲ با ۱۹۸۶ و یادآوری خاطرات آن سال‌ها می‌گوید: «هر ۲ تیم خیلی خوب بودند. تیم سال ۱۹۸۶ از نظر بازیکنان فردی با داشتن مهره‌هایی چون رومنیگه و ماتئوس بهتر بود اما متأسفانه در مقابل آرژانتین هم باختیم و با وجود تلاش زیاد نتوانستیم بازی را به وقت اضافی بکشانیم، چون بیشتر با احساس خود بازی می‌کردیم تا با عقلمان. در هر صورت ۲ بار در بازی نهایی در مقابل بهترین تیم‌های جهان شکست خوردیم. هنوز هم برای من یادآوری آن خاطرات جالب است». جام جهانی سال ۱۹۸۲ در اسپانیا، هم‌زمان یکی از نقطه‌های تاریک دوره فعالیت ورزشی شوماخر بود. در دیدار نیمه نهایی این مسابقات که آلمان در مقابل فرانسه قرار گرفته بود، خطای بسیار خشن شوماخر بر روی باتیستان بازیکن فرانسوی در محوطه جریمه، به آسیب‌دیدگی شدید این بازیکن منجر گردید و وی چند ماه در بیمارستان بستری بود. شوماخر پس از بازی در صدد توجیه خطای خود برآمد و از همین رو در سراسر محافل ورزشی اروپا مورد انتقاد شدید قرار گرفت. شوماخر برای رهایی از این رسوایی ورزشی و یافتن دوباره چهره‌ای مقبول، نیازمند ۲ سال تلاش مداوم بود. وی توانست با بازی‌های خوب و رفتار ورزشی مناسب، آن رویداد تلخ را جبران کند. در سال‌های ۱۹۸۴ و ۱۹۸۶ عنوان بهترین بازیکن فوتبال سال آلمان را از آن خود کرد. 

شوماخر قصد داشت فعالیت ورزشی خود را به عنوان دروازه‌بان تیم ملی تا مسابقات جام ملت‌های اروپا در سال ۱۹۸۸ ادامه دهد اما انتشار کتاب خاطرات او تحت عنوان «سوت آغاز بازی» این نقشه را برهم زد. وی در آن کتاب، مسائل خصوصی بازیکنان تیم ملی را که در اردوها شاهد آن بود مطرح و سیمای برخی از بازیکنان را در افکار عمومی لکه دار کرد. همین امر باعث شد که او را دیگر به تیم ملی آلمان دعوت نکنند. پس از آن شوماخر برای ۳ سال به ترکیه رفت و برای تیم فنرباغچه استانبول بازی کرد. وی در آنجا هم موفق بود. شوماخر در سال ۱۹۹۱ به آلمان بازگشت و در آخرین سال حضور در میدان، محافظت از دروازه بایرن مونیخ را بر عهده داشت. وی سال ۱۹۹۲ کفش‌های خود را آویخت.

افتخارات
--------

۱۹۷۳: نایب قهرمان بوندسلیگا
۱۹۷۳: فینالیست جام حذفی آلمان
۱۹۷۷: قهرمان جام حذفی آلمان
۱۹۷۸: قهرمان بوندسلیگا
۱۹۷۸: قهرمان جام حذفی آلمان
۱۹۸۰: قهرمان اروپا
۱۹۸۰: فینالیست جام حذفی آلمان
۱۹۸۲: نایب قهرمان جهان
۱۹۸۲: نایب قهرمان بوندسلیگا
۱۹۸۳: قهرمان جام حذفی آلمان
۱۹۸۴: بازیکن فوتبال سال آلمان
۱۹۸۶: نایب قهرمان جهان
۱۹۸۶: بازیکن فوتبال سال آلمان
۱۹۸۶: فینالیست جام یوفا
۱۹۸۹: قهرمان لیگ ترکیه
۱۹۹۶: قهرمان بوندسلیگا

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست بازیکنان تیم ملی فوتبال آلمان

منابع
-----

1. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۵ مه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۵ مه ۲۰۱۴.
2. ↑

| * ن
* ب
* و
تیم ملی آلمان غربی  –  جام ملت‌های اروپا ۱۹۸۴ |
| --- |
| 
* ۱ شوماخر
* ۲ بریگل
* ۳ گرهارد استرک
* ۴ فورستر
* ۵ برند فورستر
* ۶ رولف
* ۷ برمه
* ۸ آلوفس
* ۹ فولر
* ۱۰ میر
* ۱۱ رومنیگه (ک)
* ۱۲ بوردنسکی
* ۱۳ ماتئوس
* ۱۴ فالکنمایر
* ۱۵ اشتیلیکه
* ۱۶ برونس
* ۱۷ لیتبارسکی
* ۱۸ بوخوالد
* ۱۹ بومر
* ۲۰ رولدر
* مربی: دروال

 | آلمان غربی |

| * ن
* ب
* و
تیم ملی آلمان غربی  –  جام ملت‌های اروپا ۱۹۸۰ مقام اول (دومین قهرمانی) |
| --- |
| 
* ۱ شوماخر
* ۲ بریگل
* ۳ کولمان
* ۴ فورتسر
* ۵ دیتز (ک)
* ۶ شوستر
* ۷ برند فورستر
* ۸ رومنیگه
* ۹ روبش
* ۱۰ مولر
* ۱۱ آلوفس
* ۱۲ ممرینگ
* ۱۳ بونهوف
* ۱۴ فیلیکس ماگات
* ۱۵ اشتیلیکه
* ۱۶ زیمرمان
* ۱۷ دل‌های
* ۱۸ لوتار ماتئوس
* ۱۹ میروسلاو وتاوا
* ۲۰ کالتز
* ۲۱ یونگهانس
* ۲۲ ایمل
* مربی: دروال

 | آلمان غربی |

| * ن
* ب
* و
تیم ملی آلمان غربی  –  نایب قهرمان جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ |
| --- |
| 
* ۱ شوماخر (ک)
* ۲ بریگل
* ۳ برمه
* ۴ فورشتر
* ۵ هرگت
* ۶ ادر
* ۷ لیتبارسکی
* ۸ ماتئوس
* ۹ فولر
* ۱۰ ماگات
* ۱۱ رومنیگه
* ۱۲ اشتاین
* ۱۳ آلگوور
* ۱۴ برتهولد
* ۱۵ اوگنتالر
* ۱۶ تون
* ۱۷ یاکوبس
* ۱۸ ران
* ۱۹ آلوفس
* ۲۰ هوئنس
* ۲۱ رولف
* ۲۲ ایمل
* مربی: بکن‌باوئر

 | آلمان غربی |

| * ن
* ب
* و
تیم ملی آلمان غربی  –  نایب قهرمان جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ |
| --- |
| 
* ۱ شوماخر
* ۲ بریگل
* ۳ برایتنر
* ۴ فورشتر
* ۵ فورشتر
* ۶ درملر
* ۷ لیتبارسکی
* ۸ فیشر
* ۹ هروبش
* ۱۰ مولر
* ۱۱ رومنیگه (ک)
* ۱۲ هانس
* ۱۳ رایندرس
* ۱۴ ماگات
* ۱۵ اشتیلیکه
* ۱۶ آلوفس
* ۱۷ انگلس
* ۱۸ ماتئوس
* ۱۹ هیرونوموس
* ۲۰ کالتس
* ۲۱ فرانکه
* ۲۲ ایمل
* مربی: دروال

 | آلمان غربی |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان
* جمهوری چک
* هلند
* لهستان

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| سایر | 
* ریرو (سوئیس)
	+ 1
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |

| * ن
* ب
* و
بازیکن سال فوتبال آلمان |
| --- |
| 
* ۱۹۶۰: زلر
* ۱۹۶۱: مورلوک
* ۱۹۶۲: شنلینگر
* ۱۹۶۳: شیفر
* ۱۹۶۴: زلر
* ۱۹۶۵: هانس تیلکوفسکی
* ۱۹۶۶: بکن‌باوئر
* ۱۹۶۷: مولر
* ۱۹۶۸: بکن‌باوئر
* ۱۹۶۹: مولر
* ۱۹۷۰: زلر
* ۱۹۷۱: فوگتس
* ۱۹۷۲: نتسز
* ۱۹۷۳: نتسر
* ۱۹۷۴: بکن‌باوئر
* ۱۹۷۵: مایر
* ۱۹۷۶: بکن‌باوئر
* ۱۹۷۷: مایر
* ۱۹۷۸: مایر
* ۱۹۷۹: فوگتس
* ۱۹۸۰: رومنیگه
* ۱۹۸۱: برایتنر
* ۱۹۸۲: فورستر
* ۱۹۸۳: فولر
* ۱۹۸۴: شوماخر
* ۱۹۸۵: بریگل
* ۱۹۸۶: شوماخر
* ۱۹۸۷: ران
* ۱۹۸۸: کلینزمن
* ۱۹۸۹: هسلر
* ۱۹۹۰: ماتئوس
* ۱۹۹۱: کونتس
* ۱۹۹۲: هسلر
* ۱۹۹۳: کوپکه
* ۱۹۹۴: کلینزمن
* ۱۹۹۵: سامر
* ۱۹۹۶: سامر
* ۱۹۹۷: کولر
* ۱۹۹۸: بیرهوف
* ۱۹۹۹: ماتئوس
* ۲۰۰۰: کان
* ۲۰۰۱: کان
* ۲۰۰۲: بالاک
* ۲۰۰۳: بالاک
* ۲۰۰۴: آیلتون
* ۲۰۰۵: بالاک
* ۲۰۰۶: کلوزه
* ۲۰۰۷: گومز
* ۲۰۰۸: ریبری
* ۲۰۰۹: گرافیچی
* ۲۰۱۰: روبن
* ۲۰۱۱: نویر
* ۲۰۱۲: رویس
* ۲۰۱۳: شواینشتایگر
* ۲۰۱۴: نویر
* ۲۰۱۵: دی بروینه
* ۲۰۱۶: بواتنگ
* ۲۰۱۷: لام
* ۲۰۱۸: کروس
* ۲۰۱۹: رویس
* ۲۰۲۰: لواندوفسکی
* ۲۰۲۱: لواندوفسکی
* ۲۰۲۲: ان‌کونکو

 |

| * ن
* ب
* و
تیم منتخب جام ملت‌های اروپا ۱۹۸۴ |
| --- |
| دروازه‌بان‌ | 
* هارالد شوماخر

 |
| مدافع‌ها | 
* ژوآو پینتو
* کارل‌هاینتس فورستر
* مورتن اولسن
* آندریاس برمه

 |
| هافبک‌ها | 
* فرناندو چالانا
* ژان تیگانا
* میشل پلاتینی
* فرانک آرنسن

 |
| مهاجم‌ها | 
* رودی فولر
* آلن ژیرس

 |

| * ن
* ب
* و
توپ نقره · جام جهانی فوتبال |
| --- |
| دومین بازیکن برتر | 
* **۱۹۳۰:** آرژانتین گیرمو استابیله
* **۱۹۳۴:** اتریش ماتیاس زیندلار
* **۱۹۳۸:** ایتالیا سیلویو پیولا
* **۱۹۵۰:** اروگوئه خوان آلبرتو اسکیافینو
* **۱۹۵۴:** مجارستان ساندور کوچیس
* **۱۹۵۸:** برزیل پله
* **۱۹۶۲:** چکسلواکی یوزف ماسوپوست
* **۱۹۶۶:** انگلستان بابی مور
* **۱۹۷۰:** برزیل ژرسون
* **۱۹۷۴:** آلمان غربی فرانتس بکن‌باوئر
* **۱۹۷۸:** ایتالیا پائولو روسی

 |
| توپ نقره‌ای | 
* **۱۹۸۲:** برزیل پائولو روبرتو فالکائو
* **۱۹۸۶:** آلمان غربی هارالد شوماخر
* **۱۹۹۰:** آلمان غربی لوتار ماتئوس
* **۱۹۹۴:** ایتالیا روبرتو باجو
* **۱۹۹۸:** کرواسی داور شوکر
* **۲۰۰۲:** برزیل رونالدو
* **۲۰۰۶:** ایتالیا فابیو کاناوارو
* **۲۰۱۰:** هلند وسلی اسنایدر
* **۲۰۱۴:** آلمان توماس مولر
* **۲۰۱۸:** بلژیک ادن آزار

 |
| توپ نقره‌ای اولین بار در ۱۹۸۲ اهدا شد. |