recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**گالیا کوماتا** (به لاتین: Gallia Comata) به معنای گل مو بلند (Long-haired Gaul) یا **گالیا ترانس‌آلپینا** (به لاتین: Gallia Transalpina) به معنای «گل آن‌سوی آلپ» یکی از استان‌های روم بود. مشخصهٔ گالیا کوماتا ــ برخلاف گالیا کیسالپینا که فرهنگ رومی در آن جای گرفته بود ــ موهای بلند ساکنینش بود، امری که هنوز باب میل منش نیاکان رومی نبود.

گالیا کوماتا در زمان ژولیوس سزار در ۵۰ پیش از میلاد که به صورت یکی از استان‌های روم درآمد، مطابق نقشه به سه ایالت زیر تقسیم می‌شد: گالیا بلجیکا (گالیای بلژیک) در شمال به رنگ نارنجی، گالیا سلتیکا (گالیا لوگدوننسیس) به رنگ سبز، و گالیا آکوئیتانیا در جنوب به رنگ بنفش. قسمت زرد رنگ نیز استان جداگانهٔ گالیا ناربونسیس است که جزو استان‌های سه‌گانه گالیا کوماتا نبود.
به آن **گالیای سه‌گانه** (به لاتین: Tres Galliae) نیز می‌گفتند زیرا شامل سه ایالت می‌شد: گالیا آکوئیتانیا که به خلیج بیسکای در غرب و پیرنه در جنوب محدود می‌شد؛ گالیا لوگدوننسیس یا گالیا سلتیکا که لوگدونوم پایتخت آن بود و از شمال‌غربی به برتاین محدود می‌شد؛ و بالاخره گالیا بلجیکا (گل بلژیک) که در شمال واقع بود، جایی‌که تری‌یر و رنس شهرهای اصلی آن بوده و بسیاری از ساکنینش اصالت ژرمن داشتند.

فتح این سرزمین در سال ۵۸ پیش از میلاد، (زمانی‌که ژولیوس سزار به مقام پروکنسولی روم در گالیا کیسالپینا و گل ناربونی منصوب شد) توسط جولیوس سزار آغاز شد. سزار در کتاب خود با عنوان خاطراتی در باب جنگ گالی ماجراجویی‌ها و دستاوردهای خود در آن سرزمین را شرح می‌دهد؛ در این کتاب همچنین گزارش‌هایی در باب رسوم و عرف سلت‌ها که به‌تدریج با آنان مواجه شد و شکستشان داد نیز به چشم می‌خورد. آخرین مقاومت گل‌ها در برابر اشغال رومیان در ۵۲ ق. م به وقوع پیوست، هنگامی‌که گل‌ها تحت رهبری رئیس فرهمند خود ورسینگتوریکس ائتلاف کردند. البته وی در محاصره آلیزیا شکست خورد، اسیر شده و در غل و زنجیر به روم منتقل شد تا در پشت ارابهٔ فاتح حرکت کرده و در نهایت اعدام شود. سزار پس از آنکه گالیا کوماتا را رام و مطیع ساخت آنرا در ۵۰ ق. م به صورت یکی از استان‌های روم درآورد.

جستارهای وابسته
---------------

* استان‌های روم
* ژولیوس سزار
* جمهوری روم
* امپراتوری روم
* جنگ‌های گالی
* گالیا کیسالپینا

پانویس
------

1. 1 2  The Editors of Encyclopaedia Britannica (Jul 20, 1998). "Gallia Comata" (به انگلیسی). `{{cite web}}`: `|نویسنده=` has generic name (help)

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Gallia Comata». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای ایتالیایی*، بازبینی‌شده در ۱ اکتبر ۲۰۲۰.
گوگنهایم
**کمک هزینه گوگنهایم** (انگلیسی: Guggenheim Fellowship) کمک مالی (پژوهانه) است که از سال ۱۹۲۵ میلادی از سوی *بنیاد یادبود جان سیمون گوگنهایم* به افرادی که ظرفیت استثنایی برای تولید و خلق آثار هنری نشان داده‌اند، اعطا می‌شود.

جوایز بنیاد
-----------

هر ساله این بنیاد چندین جایزه کمک هزینه را طی دو رقابت جداگانه به صورت زیر به هنرمندان اختصاص می‌دهد:

1. شهروندان و دارندگان اقامت دائم در ایالات متحده و کانادا
2. شهروندان و دارندگان اقامت دائم آمریکا لاتین و کارائیب

هنرمندان هنرهای نمایشی قادر به استفاده از کمک هزینه نیستند ولی آهنگسازان، کارگردانان سینما و طراحان رقص واجد شرایط هستند. به علاوه کمک هزینه گوگنهایم به دانشجویان نیز اختصاص نمی‌یابد و تنها هنرمندان در میانه فعالیت حرفه‌ای خویش می‌توانند برای دریافت این کمک هزینه اقدام کنند.

بنیاد گوگنهایم سالانه حدود ۳۵۰۰ تا ۴۰۰۰ تقاضا را دریافت می‌کند و از این تعداد سالانه تقریباً ۲۲۰ نفر به عنوان برنده و استفاده‌کننده کمک هزینه گوگنهایم برگزیده می‌شوند. مبلغ کمک هزینه، بسته به نیاز متقاضی و شرح فعالیت مربوط متغیر است. در سال ۲۰۰۸ میانگین کمک هزینه اعطایی به هنرمندان آمریکایی و کانادایی برابر ۳۴٬۲۰۰ دلار آمریکا بود.

فهرست دریافت‌کنندگان جایزه گوگنهایم
-----------------------------------

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| دهه ۱۹۲۰ |  | ۱۹۲۵ | ۱۹۲۶ | ۱۹۲۷ | ۱۹۲۸ | ۱۹۲۹ |
| دهه ۱۹۳۰ | ۱۹۳۰ | ۱۹۳۱ | ۱۹۳۲ | ۱۹۳۳ | ۱۹۳۴ | ۱۹۳۵ | ۱۹۳۶ | ۱۹۳۷ | ۱۹۳۸ | ۱۹۳۹ |
| دهه ۱۹۴۰ | ۱۹۴۰ | ۱۹۴۱ | ۱۹۴۲ | ۱۹۴۳ | ۱۹۴۴ | ۱۹۴۵ | ۱۹۴۶ | ۱۹۴۷ | ۱۹۴۸ | ۱۹۴۹ |
| دهه ۱۹۵۰ | ۱۹۵۰ | ۱۹۵۱ | ۱۹۵۲ | ۱۹۵۳ | ۱۹۵۴ | ۱۹۵۵ | ۱۹۵۶ | ۱۹۵۷ | ۱۹۵۸ | ۱۹۵۹ |
| دهه ۱۹۶۰ | ۱۹۶۰ | ۱۹۶۱ | ۱۹۶۲ | ۱۹۶۳ | ۱۹۶۴ | ۱۹۶۵ | ۱۹۶۶ | ۱۹۶۷ | ۱۹۶۸ | ۱۹۶۹ |
| دهه ۱۹۷۰ | ۱۹۷۰ | ۱۹۷۱ | ۱۹۷۲ | ۱۹۷۳ | ۱۹۷۴ | ۱۹۷۵ | ۱۹۷۶ | ۱۹۷۷ | ۱۹۷۸ | ۱۹۷۹ |
| دهه ۱۹۸۰ | ۱۹۸۰ | ۱۹۸۱ | ۱۹۸۲ | ۱۹۸۳ | ۱۹۸۴ | ۱۹۸۵ | ۱۹۸۶ | ۱۹۸۷ | ۱۹۸۸ | ۱۹۸۹ |
| دهه ۱۹۹۰ | ۱۹۹۰ | ۱۹۹۱ | ۱۹۹۲ | ۱۹۹۳ | ۱۹۹۴ | ۱۹۹۵ | ۱۹۹۶ | ۱۹۹۷ | ۱۹۹۸ | ۱۹۹۹ |
| دهه ۲۰۰۰ | ۲۰۰۰ | ۲۰۰۱ | ۲۰۰۲ | ۲۰۰۳ | ۲۰۰۴ | ۲۰۰۵ | ۲۰۰۶ | ۲۰۰۷ | ۲۰۰۸ | ۲۰۰۹ |
| ۲۰۱۰ | ۲۰۱۰ | ۲۰۱۱ | ۲۰۱۲ | ۲۰۱۳ | ۲۰۱۴ |  |  |  |  |  |

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Guggenheim Fellowship». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۵.
**دیلیا اونز** (انگلیسی: Delia Owens؛ متولد ح. ۱۹۴۹) نویسنده و جانورشناس آمریکایی است. رمان اول او با نام *جایی که خرچنگ‌ها آواز می‌خوانند* برای ۲۵ هفته غیرمتوالی در صدر پرفروش‌های نیویورک تایمز قرار گرفت. این کتاب بیش از یک سال در این لیست جا داشت. بعلاوه اونز همراه با شوهر سابقش مارک چندین کتاب دربارهٔ مطالعات خود روی حیوانات در آفریقا نوشته‌است؛ مثل *ناله کالاهاری*، *چشم فیل* و *رازهای ساوانا*.

زندگی‌نامه
----------

اونز در بخش روستایی جورجیا در دهه ۱۹۵۰ متولد شد. او و همسرش مارک اونز، دانشجویان رشته زیست‌شناسی دانشگاه جورجیا بودند. او لیسانس جانورشناسی را از همین دانشگاه و پی اچ دی رفتار حیوانات را از دانشگاه کالیفرنیا در دیویس گرفت و در سال ۱۹۷۴ با همسرش به آفریقا رفت. آن‌ها ابتدا در پارک ملی لوانگوای شمالی و بعد در اوایل دهه ۱۹۹۰ در امپیکا، زامبیا کار کردند. ای بی سی در سال ۱۹۹۶ برنامه ای با نام «بازی مرگ بار: داستان مارک و دیلیا اونز» را به تهیه کنندگی اندرو تیکچ و مجریگری مردیت ویرا پخش کرد. در آن برنامه، به قتل جنجالی یک شکارچی غیرقانونی در زامبیا پرداخته شد که گفته می‌شد کار پسرخوانده و شوهرش بوده‌است. از طرفی هم اتهام «داشتن افکار قدیمی نسبت به آفریقایی‌ها» به این خانواده زده شد. اونز بعد از تکمیل پی اچ دی خود در رشته زیست‌شناسی، مطالعات بوم‌شناسی رفتار غیراهلی افریقایی‌ها را در ژورنال‌های تخصصی از جمله نیچر، ژورنال پستاندارشناسی، رفتار حیوان، و ژورنال آفریقایی بوم‌شناسی چاپ کرد. از طرفی مقاله‌هایی نیز برای *تاریخ طبیعی* و *حیات وحش بین‌المللی* نوشته‌است.

دیلیا و مارک اونز از هم جدا شدند و دیلیا در شهرستان باندری، آیداهو زندگی می‌کند.

منابع
-----

1. ↑  "Combined Print & E-Book Fiction, Bestsellers". The New York Times. 2019.
2. ↑  "Review of The Eye of the Elephant". Publishers Weekly. 28 September 1992.
3. ↑  "Delia Owens, Who Suffused Her African Memoirs With Lush Natural Detail, Turns to Fiction". The New York Times. 2018.
4. ↑  "With 'Where the Crawdads Sing,' a Debut Novel Goes Big". Wall Street Journal. 2018.
5. ↑  "Delia Owens". Delia Owens. Retrieved 2019-11-09.
6. ↑  Goldberg, Jeffrey (March 29, 2010). "The Hunted". The New Yorker.
7. ↑  Cary, Alice (August 2018). "Delia Owens | A natural way of storytelling". BookPage. Retrieved 10 June 2019.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Delia Owens». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*.
**دیوید هارولد مک کورمیک** (زاده 17 اوت 1965) یک تاجر و سیاستمدار آمریکایی است. مک کورمیک از سال 2020 تا 2022 به عنوان مدیر عامل Bridgewater Associates ، یکی از بزرگترین صندوق های تامینی جهان، خدمت کرد   او شوهر دینا پاول است.

مک کورمیک، یکی از اعضای حزب جمهوری خواه ، در دوران دولت جورج دبلیو بوش ، معاون وزیر خزانه داری در امور بین الملل بود.  در ژانویه 2022، مک کورمیک اعلام کرد که برای کرسی سنای ایالات متحده که سناتور بازنشسته پت تومی در اختیار دارد، نامزد می شود.  او در انتخابات مقدماتی جمهوری خواهان با کمتر از 1000 رای مغلوب مهمت اوز شد.









1. ↑  Levy, Rachael (December 3, 2019). "Bridgewater Co-CEO Eileen Murray to Depart". *Wall Street Journal*.
2. 1 2  Fortado, Lindsay; Wigglesworth, Robin (December 6, 2019). "Former US Ranger ready to take command at Bridgewater" (به انگلیسی). Financial Times. Nikkei. Retrieved December 9, 2019.
3. ↑  Tamari, Jonathan (January 13, 2022). "Republican David McCormick launches run for Senate in Pa". *The Philadelphia Inquirer* (به انگلیسی). Archived from the original on January 13, 2022. Retrieved January 13, 2022.
**چه دنیای شگفتی** (به انگلیسی: What a Wonderful World) نام ترانه‌ای ست که باب تیه‌له و جورج دیوید ویس آن را نوشتند و لوییس آرمسترانگ آن را برای اولین بار ضبط و در سال ۱۹۶۷ انتشار داد. نسخه آرمسترانگ در سال ۱۹۹۹ در تالار مشاهیر گرمی جای گرفت.

زمینه
-----

چه دنیای شگفتی در آغاز باهدف نوعی پادزهر دربرابر فضای به شدت نژادپرستانه زندگی روزمره در ایالات متحده نوشته شد و دارای لحنی امیدوار و خوشبینانه نسبت به آینده‌است که در بخشی که اشاره به تولد نوزادان دارد بیشتر به چشم می‌خورد. این ترانه در ابتدا به تونی بنت پیشنهاد داده شد اما با رد کردن آن از سوی او، پیشنهاد آن به لوییس آرمسترانگ داده شد. چه دنیای شگفتی در آمریکا با استقبال روبرو نشد و در ابتدا تنها ۱۰۰۰ نسخه از آن به فروش رسید چراکه رئیس ای بی سی ریکوردز از آن خوشش نیامد و آن را تبلیغ نکرد اما در بریتانیا یک موفقیت بزرگ بود و به رتبه نخست چارت تک ترانه‌های بریتانیا رسید و پرفروش‌ترین تک ترانه سال ۱۹۶۸ در بریتانیا شد. چه دنیای شگفتی باعث شد تا لوییس آرمسترانگ با ۶۶ سال و ۱۰ ماه سن، مسن‌ترین فردی با شد که به صدر این فهرست می‌رسد. رکوردی که در سال ۲۰۰۹ و توسط تام جونز ۶۸ ساله شکسته شد.

در فرهنگ عامه
-------------

استفاده از این ترانه در بسیاری از فیلمها، برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی تبدیل به نوعی کلیشه شده‌است. فیلم ایرانی دونده اولین فیلم گزارش شده‌ای ست که از چه دنیای شگفتی استفاده کرده‌است. این ترانه در فیلم‌های دیگری همچون صبح بخیر، ویتنام، بولینگ برای کلمباین، یافتن فارستر، ماداگاسکار و با جو بلک آشنا شوید نیز شنیده می‌شود.

برخی از اجراها
--------------

* ۱۹۶۸ لوییس آرمسترانگ: نسخه اصلی که میلیون‌ها دلار فروش کرد.
* ۱۹۵۸ ادی آرنولد: این نسخه در فیلم دبلیو الیور استون نیز استفاده شد.
* ۱۹۶۸ اینگلبرت هامپردینک
* ۱۹۷۰ لوییس آرمسترانگ به همراه ارکستر اولیور نیلسون.
* ۱۹۷۰ و ۲۰۰۲ تونی بنت
* ۱۹۸۸ ویلی نلسون
* ۱۹۸۹ دایانا راس
* ۱۹۹۶ اوا کسیدی
* ۱۹۹۸ جو پشی
* ۱۹۹۹ و ۲۰۰۴ کنی جی
* ۲۰۰۱ کلیف ریچارد
* ۲۰۰۳ بی.بی. کینگ
* ۲۰۰۳ و ۲۰۱۱ کلدپلی: به ترتیب در تور هجوم خون به مغز و گلاستونبری
* ۲۰۰۳ سارا برایتمن
* ۲۰۰۴ راد استیوارت و استیوی واندر
* ۲۰۰۴ مایکل بوبله
* ۲۰۰۴ سلین دیون
* ۲۰۰۴ لیان رایمز
* ۲۰۰۵ کین
* ۲۰۰۶ جان لجند
* ۲۰۰۷ کتی ملوآ: به همراه اوا کسیدی برای جمع‌آوری پول برای صلیب سرخ. این اجرا در آن سال به صدر «چارت‌های بریتانیا» رسید.

منابع
-----

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «What a Wonderful World». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۶ اوت ۲۰۱۱.

| * ن
* ب
* و
کتی ملوآ |
| --- |
| آلبوم‌های استودیویی | *ندای جستجو* •  *تکه به تکه* •  *تصاویر* •  *خانه* •  *سمفونی سرّی* •  *کِتِوان* •  *در زمستان* •  *آلبوم شمارهٔ ۸* |
| آلبوم‌های زنده | *زنده در اُ تو آرِنا* •  *زنده در کنسرت (با شرکت گروه کُر زنان گُری)* |
| تک‌آهنگ‌ها | «The Closest Thing to Crazy» •  «Call off the Search» •  «Crawling up a Hill» •  «Nine Million Bicycles» •  «I Cried for You» / «Just like Heaven» •  «Spider's Web» •  «It's Only Pain» •  «Shy Boy» •  «If You Were a Sailboat» •  «Mary Pickford» •  «چه دنیای شگفتی» *(duet with ایوا کسیدی)* •  «If the Lights Go Out» •  «What I Miss About You» |
کیک تولد
**جشن تولد** یا **جشن زادروز** جشنی است که در سالروز تولد فرد برگزار می‌شود.[]

تاریخچهٔ جشن زادروز (تولد)
--------------------------

ایرانیان نخستین مردمان جهان بودند که زادروز را جشن می‌گرفتند. هرودوت مورخ یونانی هم‌دوره با هخامنشیان در کتاب تواریخ خود می‌نویسد: «در میان همهٔ روزهای سال، روزی که بیش از همه توسط ایرانیان جشن گرفته می‌شود، زادروز آنان است.»

مراحل و چگونگی برگزاری
----------------------

کیک تولد از اجزای مراسم تولد محسوب می‌شود. گاهی در تزئین کیک خطاب به کسی که تولد اوست تولدش را تبریک می‌گویند یا با استفاده از همان مواد کیک، پیام تبریک را روی آن می‌نویسند. روی کیک شمعی عددی یا تعدادی شمع معادل سن گذراندهٔ شخص در روز تولد می‌گذارند. به‌طور مثال، روی کیک کودکی پس از اتمام یک سالگی‌اش، شمع عدد یک یا یک شمع به صورت نمادین می‌گذارند که فوت کردن شمع، نشان از اتمام یک سالگی کودک است.
معمول است شخص در هنگام فوت کردن شمع‌های جشن تولدش نیز آرزویی کند. یکی از دلایل برگزاری جشن تولد، نشان دادن ورود فرد به مرحله جدیدی از زندگی است. فوت کردن شمع سال‌های گذشته و آرزو کردن برای آینده قبل از فوت کردن در همین راستا است. همچنین در بسیاری از موارد در جشن تولد خاطرات و موفقیت‌های سال گذشته یادآوری می‌شود. جشن تولدهای یک سالگی و ۱۸ سالگی از جمله جشن تولدهایی هستند که بر ورود به مرحله جدید زندگی تأکید ویژه‌ای دارند.

روانشناسی جشن تولد
------------------

بسیاری از روانشناسان بر اثرات مثبت جشن تولد بر رفتار و آینده کودکان اعتقاد دارند. همچنین ایشان بر این باور هستند که جشن تولد برای کودکان زیر چهار سال معنای زیادی ندارد و پس از حدود ۴ سالگی اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند.

هدیه تولد
---------

هدیه (به عربی: *هدیه*) یا کادو (به فرانسوی: کادو) یا پیشکش (به فارسی: پیشکش) شی یا وسیله ای است که در جشن زادروز شخص به او می‌بخشند.

هدیه روز تولد با توجه به سن و سال و جنسیت افراد می‌تواند متفاوت باشد. هدیه می‌تواند یک شاخه گل یا یک عروسک زیبا باشد.

جستارهای وابسته
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ جشن تولد موجود است. |

* کلاه مهمانی
* *تولدت مبارک*

پانویس
------

1. ↑  هرودوت، تواریخ، ۱–۱۳۳.
2. 1 2  قناد (۱۳۹۶). «دانستنی‌های جشن تولد». *CakeSaz.com*.
3. ↑  فهرست واژه‌های فرانسوی در فارسی، کادو

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد جشن‌ها است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**شیمدو پایا** یا **خدای بزرگ طلایی**، (برمه‌ای: ရွှေမောဓော ဘုရား [ʃwè mɔ̀dɔ́ pʰəjá]) نام معبدی است مربوط به بودائیان که در شهر باگو، کشور میانمار قرار گرفته‌است. ارتفاع این بنا ۱۱۴ متر بوده که بلندترین معبد در کشور میانمار محسوب می‌شود.

تاریخچه
-------

این معبد در حدود قرن دهم میلادی ساخته شده است، این مکان بارها به دلیل زمین‌لرزه آسیب جدی دیده و بخش‌هایی از آن از بین رفته است. آخرین آسیب‌هایی که این بنا دیده است، مربوط به سالهای ۱۹۱۷ و ۱۹۳۰ است که با زمین‌لرزه‌هایی شدید، بخش‌هایی از این آثار زیبای تاریخی از بین رفت. ارتفاع معبد اصلی، ۲۱ متر بوده است که پس از مرمت آن در سال ۱۹۵۴ این ارتفاع تغییر کرده و گنبد کنونی ساخته شده‌است. احتمال داده می‌شود این معبد برای نگهداری از تعدادی از تار موهای بودا ساخته شده است. در سال ۹۸۲ نیز یادبودی از دندان‌های بودا به این معبد اضافه شد. همچنین تاج سومین پادشاه میانمار به نام باینانگ (به انگلیسی: Bayinnaung)، سایه‌بان سلطنتی بوداوپایا (به انگلیسی: Bodawpaya) ششمین پادشاه میانمار و ناقوسی که توسط شانزدهمین پادشاه برمه به این مکان اهدا شده است نیز در این معبد نگهداری می‌شود. ارتفاع گنبد کنونی ۱۱۴ متر است که بلندترین گنبد میانمار محسوب می‌شود. جشنواره سالانه پاگودا یک رویداد ۱۰ روزه است که در این مکان برگزار می‌شود.

ویژگی‌های معبد
--------------

این معبد، با تعداد زیادی مجسمه تزئین شده و در بالای آن، الماسی بزرگ کار گذاشته شده است. دو مجسمه بزرگ از شیر که در ورودی این معبد قرار گرفته‌اند، نمادی از نگهبانان این معبد می‌باشند. علاوه بر معبد، اماکن تزئینی بسیاری در فضای اطراف این زیارتگاه وجود دارند. همچنین یک موزه کوچک در فضای خارجی این معبد تهیه شده و در آن آثار باستانی کشف شده از این منطقه به نمایش گذاشته شده است. این معبد، در جاده پاگودا در نزدیکی کاخ طلایی (به انگلیسی: Kanbawzathadi) در شرق بزرگراه ملی NH1 قرار دارد.

تقدس
----

از آنجا که این بنا، آثاری و یادگاری‌های بسیاری از بودا را در خود جای داده‌است، همواره مورد تقدس بودائیان بوده است. همین تقدس سبب می‌شود تا این مکان مورد بازدید گردشگران قرار نگیرد و بازدیدکنندگان تنها می‌توان از بیرون معبد دیدن کنند. همچنین در اطراف معبد، زیارتگاه‌های هشتگانه‌ای وجود دارند که محل زیارت بودائیان می‌باشند.

نگارخانه
--------

* سایه‌بان سلطنتی قدیمی که در زلزله ۱۹۱۷ فروریخت.سایه‌بان سلطنتی قدیمی که در زلزله ۱۹۱۷ فروریخت.
* نمایی از گنبد معبدنمایی از گنبد معبد
* مجسمه‌ای از بودا در معبدمجسمه‌ای از بودا در معبد
* نمای درونی معبدنمای درونی معبد
* نمای بیرونی معبدنمای بیرونی معبد

پانویس
------

1. 1 2  Zaw Winn (28 April 2008). "Shwemawdaw Pagoda welcomes in the New Year". *Myanmar Times*. Archived from the original on 8 November 2011. Retrieved 5 March 2012.
2. 1 2  «Shwemawdaw Pagoda Bago - Tallest pagoda in Burma». *www.renown-travel.com*. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۱-۰۵.
نماد نجابت خانواده پولیاکوف
**خانواده پولیاکوف** (به روسی: **Поляков**) خانواده‌ای یهودی و شناخته شده در روسیه و دنیا، در دوران رهایی یهود بود. این خانواده از نظر ثروت تقریباً با خانواده مشهور روتشیلد از اروپای غربی قابل مقایسه بود.

خانواده پولیاکوف خانواده‌ای از صنعتگران و بانکداران بودند. سه تن از پسران این خانواده به نام‌های - یاکوف ،شموئل (ساموئل) و الیزر (لازار) - عنوان اشرافی روسیه را دریافت کردند و «شرکت پردازش زغال‌سنگ و سنگ روسیه جنوبی» را تأسیس کردند. آن‌ها در کارخانه‌های متعددی که تأسیس کردند، برای بسیاری از کارگران یهودی ایجاد اشتغال کردند. این خانواده از محل ثروت خود بیش از ۲۰۰۰۰ کیلومتر راه‌آهن در روسیه ساخت. این راه‌آهن با روشی که امروزه به آن BOT گفته می‌شود، ساخته شد. آن‌ها به عنوان کارآفرینان خصوصی در مناقصه‌ها شرکت می‌کردند و پس از پیروزی در مناقصه، زمین و اعتبارهای مالی را از دولت دریافت می‌کردند و سپس با بوجهٔ شخصی خود این پروژه‌ها را اجرا می‌کردند و در قبال آن حق امتیاز دریافت می‌کردند. شموئل پولیاکوف و برادرانش برنده چندین مناقصه برای ساخت راه‌آهن شدند و یهودیان را به عنوان کارگزار و تأمین کننده تجهیزات استخدام کردند.

این خانواده به دلیل کمک بزرگی که به جامعه یهودی مسکو داشتند، نام خود را جاودانه کردند و کنیسه بولشایا بروننایا را در مسکو تأسیس کردند.

دختر لازار پولیاکوف، زیتا، بعداً با الیاهو برلین، یکی از رهبران یه‌شو و امضاکننده اعلامیه استقلال اسرائیل ازدواج کرد.

* خانواده **سولومون لازارویچ پولیاکوف**:
	+ **یاکوف سولومونوویچ** (۱۸۳۲–۱۹۰۹) - سرمایه‌دار، کارآفرین، بانکدار، مشاور خصوصی، سرکنسول ایران در سن پترزبورگ
		- لازار یاکولویچ (۱۸۵۲–۱۹۲۷)
			* ولادیمیر لازارویچ
			* **ویکتور لازارویچ** (۱۸۸۱–۱۹۰۶) - شاعر.
			* دیمیتری لازارویچ
	+ **سامویل سولومونوویچ** (۱۸۳۷–۱۸۸۸) - صاحب امتیاز و سازنده راه‌آهن، بشردوست
		- دانیل سامویلوویچ
	+ **لازار سولومونوویچ** (۱۸۴۲–۱۹۱۴) - بانکدار، مشاور تجاری، شخصیت عمومی یهودی
		- الکساندر لازارویچ
		- **ایلیا لازارویچ** (۱۸۷۰–۱۹۴۲) - سوارکار روسی.
		- ایزاک لازارویچ
		- دیمیتری لازارویچ
		- تسیتا لازارونا برلین (پولیاکوا)

پیوند به بیرون
--------------

 پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به Polyakov family در ویکی‌انبار 

* האחים פוליאקוב, במהדורת האינטרנט של האנציקלופדיה היהודית בשפה הרוסית (ברוסית).mw-parser-output .languageicon{font-size:0.95em;font-weight:bold;color:#555}

الگو:אישים-خرد
**جان جوزف مرشایمر** (/ˈmɪərʃaɪmər/; متولد ۱۴ دسامبر ۱۹۴۷) دانشمند علوم سیاسی آمریکایی‌ست. او بنیانگذار نظریه رئالیسم تهاجمی است و تعاملات بین قدرت‌های بزرگ را تحت تأثیر میل به هژمونی در جهانی مملو از ناامنی و عدم اطمینان در مورد نیت دیگر کشورها می‌داند. مرشایمر از مخالفان جنگ عراق در سال ۲۰۰۳ بود و از معدود افرادی بود که با تصمیم اوکراین برای تسلیم سلاح‌های هسته‌ای‌اش در سال ۱۹۹۴ مخالفت کرد و پیش‌بینی نمود که اوکراین بدون یک عامل بازدارنده مورد تهاجم روسیه قرار خواهد گرفت. وی در سال ۲۰۱۵ حمله روسیه به اوکراین را پیش‌بینی کرد.
جنجالی‌ترین نظرات مرشایمر نگرانی‌اش از نفوذ احتمالی گروه‌های ذی‌نفع بر اقدامات آمریکا در خاورمیانه است که وی در کتاب «لابی اسرائیل و سیاست خارجی» مطرح کرده‌است. مرشایمر معتقد است که رشد اقتصادی سریع چین منجر به رویاروییش با ایالات متحده خواهد گشت. طرفداران او نظراتش را نشانگر چگونگی رفتار دولت‌ها می‌دانند، در حالیکه منتقدانش به دیدگاه‌های وی عنوانهایی چون منسوخ شده و جهان‌بینی همه یا هیچ داده‌اند.

کتاب
----

* *بازدارندگی متعارف* (Cornell University Press, 1983) شابک ‎۰−۸۰۱۴−۱۵۶۹−۱ اُسی‌ال‌سی ۹۳۹۴۶۱۵
* *لیدل هارت و وزن تاریخچه* (۱۹۸۸) شابک ‎۰−۸۰۱۴−۲۰۸۹-X اُسی‌ال‌سی ۱۷۹۵۳۰۶۷
* *تراژدی سیاست قدرت‌های بزرگ* (۲۰۰۱) شابک ‎۰−۳۹۳−۰۲۰۲۵−۸ اُسی‌ال‌سی ۴۶۶۷۸۳۸۲
* *لابی اسرائیل و سیاست خارجی* (۲۰۰۷) شابک ‎۹۷۸−۰−۳۷۴−۱۷۷۷۲−۰ اُسی‌ال‌سی ۱۴۴۲۲۷۳۵۹
* *چرا رهبران دروغ می‌گویند: حقیقت در مورد دروغ در سیاست بین‌المللی* (Oxford University Press, 2011) شابک ‎۹۷۸−۰−۱۹−۹۷۵۸۷۳−۹ اُسی‌ال‌سی ۵۹۳۶۳۹۳۲۹

منابع
-----

1. ↑
**غلامرضا سمیعی** (۱۲۹۲ خورشیدی در کرمانشاه – ۴ خرداد ۱۳۷۲ خورشیدی در تهران) متخلص به **کیوان** محقق فلسفه و عرفان، ادیب، نویسنده و شاعر متخلص به کیوان.

شرح حال
-------

دوران کودکی و نوجوانی را در کرمانشاه مشغول تحصیل بود، همزمان تحصیل در دبیرستان به فراگیری عربی و دروس حوزوی پرداخت معلم وی در این رشته سید محمد میبدی از علمای ساکن کرمانشاه بود. سپس به قم رفت و نزد سید محمد حجت کوه‌کمری و محمدعلی شاه‌آبادی به فراگیری دروس حوزوی مشغول گردید. بعد از چند سال عازم تهران گردید و از محضر شیخ عبدالله حائری (رحمت علیشاه) و بخصوص عباسعلی کیوان قزوینی استفاده فراوان برد.

بعد از چهار سال از تهران مجدداً عازم کرمانشاه شد و در درس حیدرقلی خان سردار کابلی حاضر می‌شد. بنا به گفته خودش تقریباً تمام اقطاب و سر سلسله‌های مشایخ صوفیه را از نزدیک دیده و گفتگو کرده بود ولی نتوانسته بود به هیچ‌یک دست ارادت بدهد.
بعد از بازگشت به کرمانشاه در بانک کشاورزی استخدام شد و مدت ۳۰ سال امور حقوقی بانک را عهده‌دار بود. غلامرضا کیوان سمیعی در پی ابتلاء به سرطان حنجره در ۴ خرداد ۱۳۷۲ درگذشت و در قطعه مقبرةالشعرا، بهشت زهرا به خاک سپرده شد.

سبک شعری
--------

گزیده‌ای از اشعار کیوان سمیعی به نام راز دل منتشر شده است. این دفتر غزلیات و قصاید وی را در برمی گیرد. سمیعی که در شعر کیوان تخلص می‌کند در غزل مسائل تعلیمی و فلسفی را نیز وارد می‌کند. با این حال کلامش ساده است و از لحن غنایی هم به دور نیست. اما قصاید او بیشتر به حال و هوای قصاید سنتی نزدیک است و در آن‌ها اصطلاحات علمی و تبعیت از اشعار شعرای ادبیات عرب هم دیده می‌شود.

آثار
----

بعضی از آثار وی عبارتند از:

* **اوراق پراکنده** شامل پنج جلد مطالب عرفانی و ادبی و اجتماعی.
* **شرح لاهیجی گلشن راز** مقدمه مفصلی بر شرح لاهیجی گلشن راز.
* **شرح حال طبیب اصفهانی**
* **زندگانی حیدرقلی سردار کابلی**
* **مقدمه بر اوصاف الاشراف خواجه نصیر طوسی**

و مقالات و نوشته‌های دیگر
.

دیوان اشعار صابر همدانی و هادی رنجی تهرانی نیز به کوشش وی به چاپ رسیده است.

منابع
-----

|  |  |
| --- | --- |
|  | مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به ***غلامرضا کیوان سمیعی*** در ویکی‌گفتاورد موجود است. |

1. ↑  «سید محمد میبدی». پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه علمیه میبد. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ اوت ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۵.
2. ↑  «با استاد کیوان سمیعی پژوهنده آثار ادبی و عرفانی». *کیهان فرهنگی*. تهران: مؤسسه کیهان (۳۲): ۳–۹. ۱۳۶۵. دریافت‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۳.
3. ↑  «کیوان سمیعی». راسخون. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۳.
4. ↑  مهرابی، سید محسن. "ادبیات معاصر کرمانشاه". کرمانشاه: گلچین ادب.
5. ↑  «غلامرضا کیوان سمیعی». بنیاد ایرانشناسی. پارامتر `|پیوند=` ناموجود یا خالی (کمک); پارامتر `|تاریخ بازیابی=` نیاز به وارد کردن `|پیوند=` دارد (کمک)

| * ن
* ب
* و
محمدعلی سلطانی |
| --- |
| آثار | جغرافیای تاریخی و تاریخ مفصل کرمانشاهان • حدیقه سلطانی • احزاب سیاسی و انجمن‌های سری در کرمانشاه |
| رده |
ورزشگاه شهید دکتر حسن عضدی یک ورزشگاه چند منظوره در یکی از نقاط مرکزی شهر رشت، در خیابان جهان‌پهلوان نامجو قرار دارد و اکثر فوتبال دوستان شهر رشت آن را ورزشگاه اصلی شهرشان میدانند. اداره کل تربیت بدنی استان گیلان در زمین و حریم این مجموعه ورزشی بنا شده‌است. این ورزشگاه، ورزشگاه خانگی تیم‌های سپیدرود رشت و داماش گیلان است.

این ورزشگاه در سال ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۰ مورد بازسازی کلی قرار گرفت ولی در سال ۱۳۹۶ برای ایجاد مشکلات ایمنی در برخی سکوها تعطیل و مورد بازسازی کلی قرار گرفت و پس از ۶ سال، در سال ۱۴۰۲ پس از اتمام بازسازی موجب استفاده تیم‌های سپیدرود و داماش گردید. از جمله امکاناتی‌که بعد از بازسازی این ورزشگاه به آن اضافه شد، می‌توان به کاشت چمن طبیعی و نصب سیستم گرمایشی چمن اشاره کرد.

امکانات
-------

استادیوم شهید دکتر عضدی رشت در یک بازی خانگی داماش گیلان
سخنرانی سید علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی در استادیوم شهید عضدی - ۱۳۸۰
### گنجایش

گنجایش ورزشگاه عضدی ۱۵,۰۰۰ نفر است ولی در حالت فشرده تا ۲۰,۰۰۰ نفر را می‌تواند در خود جای دهد.

### روکش چمن

ورزشگاه دکتر عضدی رشت دارای چمن با روکش طبیعی است.

### روشنایی

روشنایی زمین و ورزشگاه توسط ۴ عدد برج که در شمال غربی، شمال شرقی، جنوب غربی و جنوب شرقی ورزشگاه قرار دارند تأمین می‌شود که سطح نوری برابر ۱۴۰۰ لوکس در سطح زمین تولید می‌کنند که این مقدار ۲۰۰ لوکس فراتر از استاندارد AFC است.

### صوتی

سیستم صوتی ورزشگاه غیرمتمرکز و برای هر جایگاه ورزشگاه از تعدادی بلندگو در جهت‌های مختلف استفاده شده‌است.

### ارتباطی

* اتاق کنفرانس مطبوعاتی
* اتاق خبرنگاران مجهز
* دسترسی به اینترنت پرسرعت بی‌سیم ویژه رسانه‌ها
* جایگاه تصویربرداری حرفه‌ای از بازیها مجهز به آسانسور ویژه تصویر برداران

### نمایشگر

نمایشگر یا اسکوربرد ورزشگاه در ابتدا به صورت متنی و تک‌رنگ بود اما پس بازسازی در سال ۱۳۸۸ به صورت یک نمایشگر رنگی درآمد.

### امکانات رفاهی، تشریفاتی

* جایگاه VIP به صورت مبلمان
* رختکن‌های میهمان و میزبان به صورت مدرن و مبلمان
* کولر اسپیلت جهت سرمایش و گرمایش اتاق‌ها و رختکن‌ها
* اتاق ویژه داوران
* اتاق تست دوپینگ
* دو دستگاه آبسردکن مجهز به سیستم تصفیه آب ویژه تماشاگران
* دو مجموعه سرویس‌های بهداشتی شامل بر ۲۴ چشمه دستشویی ویژه تماشاگران
* دارای سنسور باران
* دارای سیستم گرمایش زمین چمن

### امکانات فنی

* اتاق امنیت و کنترل که در این اتاق کنترل سیستم اسکوربورد، کنترل سیستم‌های صوتی، تصویری و کنترل سیستم برق ورزشگاه را زیر نظر خواهد داشت.
* دوربین‌های مدار بسته

پیوند به بیرون
--------------

تور مجازی ورزشگاه عضدی رشت

جستارهای وابسته
---------------

* دکتر حسن عضدی
* ورزشگاه سردار جنگل رشت
* باشگاه فوتبال سپیدرود رشت
* باشگاه فوتبال داماش گیلان
* باشگاه فوتبال پگاه گیلان
* باشگاه فوتبال شهرداری رشت

پانویس
------
**گروه دولتی موسیقی و رقص آذربایجان** (انگلیسی: Azerbaijan State Song and Dance Ensemble) یکی از گروه‌های موسیقی در جمهوری آذربایجان است.

تاریخچه
-------

گروه دولتی موسیقی و رقص آذربایجان در سال ۱۹۳۸ از سوی عزیر حاجی‌بیگف، بنیاگذار موسیقی کلاسیک آذربایجانی، تأسیس شد. آهنگ‌سازانی همچون سعید رستموف، جهانگیر جهانگیروف، واصف آدیگوزلف، حاجی خان‌محمدوف، «تلمان حاجی‌اف» و «رامیز میریشلی» به همران عزیر حاجی‌بیگف این گروه را رهبری کرده‌اند. پی از درگذشت فکرت امیروف، گروه به اسم وی نام‌گذاری شد.

استادان شهیر رقص مثل امینه دلبازی، «توتو حمیداوا»، «بویوک‌آقا محمدوف»، رزا جلیل‌اوا، «آلیه رمضان‌اوا»، «آفاق ملیک‌اوا» ، «کامل داداشوف»، «نادر محمدوف» و سایرین در این گروه آموزش دیده‌اند. رپرتوار این گروه به آهنگ‌ها، رقص‌ها و آهنگ‌های کر در خود جای می‌دهد که برگرفته از موسیقی‌های آذربایجانب و سایر ملل جهان می‌باشد. از ژانویه سال ۲۰۰۰، ارکستر دولتی سازهای محلی جمهوری آذربایجان تحت این گروه فعالیت دارد.

منابع
-----

1. ↑  "Ансамбли". azerbaijans.com.
2. ↑  "The Azerbaijan State ensemble of song and dance has acted in Turkey". Archived from the original on 18 August 2011. Retrieved 18 May 2021.
3. ↑  "Dance ensembles".
تعزیه فاطمیون نخستین گروه تعزیه خوانی از لحاظ قدمت بین تعزیه های موجود است 
مدیریت این تعزیه بر عهده محمد باقر مهدوی فرد
است که سالیان دراز است که در این حیطه فعالیت میکند 
این تعزیه نخستین تعزیه نوین کشور است که به روش تئاتر گونه و با زبان عامیانه برداشت خود از مقتل عاشورا را به تصویر میکشد پیشینه این نوع تعزیه خوانی به اواسط دهه ۸۰ می‌رسد 
این گروه همچنین در بیننده ترین برنامه را در دهه محرم دارد و در شهدای گمنام شهرستان کوهدشت هر ساله شب ها برگزار میشود 
همچنین از نظر تعداد برنامه ها کمیت بالایی دارد و با تعزیه های قودجان برابری میکند و محصور در دهه محرم نمیشود در سال ۹۹این گروه ۲۱مقتل تعزیه خوانی را به اجرا رساندند
این تعزیه همچنین با سایر نهاد ها همکاری بسیار دارد 
و این نهاد ها به شرح ذیل است 
تبلیغات اسلامی کوهدشت 
سپاه ناحیه کوهدشت 
کانون مساجد 
جایگاه سینه زنی شهدا گمنام
از این رو می‌توان این تعزیه را نماد و مهمترین رکن تعزیه کوهدشت دانست 
برخی از تعزیه خوانان اصلی این تعزیه خوانی 
حامد پیری
امیرحسین رستمی 
آریا رستخیز 
علیرضا گراوند
رسول امرایی
کاظم امرایی 
داود نجفی
علی آزادبخت 
سید احمد موسوی
اشکان ربانی 
امیرحسین باقری
محمد ملکی 

لازم به ذکر است این تعزیه از بازیگران زن فقط به عنوان نماد استفاده میکند
**کوه پیناتوبو** آتشفشان چینه‌ای فعالی است که در لوزون، بزرگ‌ترین جزیرهٔ کشور فیلیپین قرار دارد.
این کوه در محل تقاطع مرزهای سه استان زامباله، تارلاک، و پامپانگا واقع شده‌است.

کوه پیناتوبو در محدودهٔ کوه‌های تری - کابوسیلن، در حد فاصل ساحل غربی لوزون و دشت‌های مرکزی، و در ۴۲ کیلومتری غرب آتشفشان خفته و مرتفع‌تری موسوم به کوه آرایات قرار دارد.

عمدهٔ شهرت کوه پیناتوبو به‌علت فوران تاریخی آن در سال ۱۹۹۱ است. در این سال فوران بسیار بزرگی در این کوه روی داد که به موجب آن حجمی در حدود ۱۰ میلیارد تن متریک تفتال، و ۲۰ میلیون تن گوگرد دی اکسید وارد جو شد. این فوران، که شدتش در نمایه شدت فوران آتشفشان درجهٔ ۶ محاسبه شد، واپسین فوران درجهٔ ۶ به بالایی است که بشر تاکنون به چشم خود دیده‌است.

نگارخانه
--------

* 
* 
* 
* 
*

منابع
-----

* Wikipedia contributors, «Mount Pinatubo,» Wikipedia, The Free Encyclopedia,  (accessed June ۶، ۲۰۱۰).

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کوه پیناتوبو موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک مکان جغرافیایی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
اسکندر، جانوسیار و ماهیار، قاتلان داریوش را اعدام می‌کند. برگه‌ای از نسخه خطی *شاهنامه*.
**نبرزن** که **ماهیار** نیز نامیده شده، (مرگ ح. ۳۳۰ پ٫ م) یک سردار نظامی بلندمرتبه پارسی و فرمانده سواره‌نظام ارتش شاهنشاه داریوش سوم هخامنشی (حک. ۳۳۶–۳۳۰ پ. م) بود.

نبرزن در سال ۳۳۱ پیش از میلاد در پی شکست ایران از لشکر اسکندر مقدونی (حک. ۳۳۶–۳۲۳ ق. م) در نبرد گوگمل با دیگر بزرگان ایرانی همچون بسوس، ساتراپ باختر، و بارسائنت، ساتراپ رخج-زرنگ، علیه داریوش سوم توطعه کردند. آن‌ها با هم داریوش سوم را در اواسط سال ۳۳۰ پیش از میلاد دستگیر کردند و بسوس به عنوان رهبر نیروهای هخامنشی انتخاب شد که احتمالاً به دلیل تبار هخامنشی او بود. دستگیری داریوش سوم بهانه‌ای به دست اسکندر را داد تا به خونخواهی او به ایران حمله کند. بسوس و شورشیان در حال فرار از نیروهای مقدونی داریوش سوم را در ارابه‌ای حمل کردند که گفته می‌شود زنجیرهایی طلایی داشت. بسوس و همدستانش برای اینکه برای فرارشان زمان بخرند، داریوش سوم را کشتند و جسد او را کنار جاده رها کردند. بسون سپس نبرزن را به عنوان ساتراپ گرگان و پارت گماشت. هنگامی که اسکندر به نبرزن نزدیک شد، وی تسلیم شد و با کمک باگواس مورد عفو قرار گرفت. سپس نبرزنس به گرگان بازگشت، اما توسط فراتافرنس دستگیر و به نزد اسکندر فرستاده و ظاهراً در آنجا اعدام شد.

نبرزن در *شاهنامه* به نام ماهیار شناخته می‌شود. ماهیار که همراه با جانوسیار (بسوس) در موقعیت ناامیدکننده‌ای قرار دارد، دارا (داریوش سوم) را کشته و سپس با اسکندر (مقدونی) برای مذاکره ملاقات می‌کنند. اسکندر پس از دفن جنازه دارا، مهیار و جانوسیار را اعدام کرد.

پانویس
------

1. ↑  Wiesehöfer 2006.
2. 1 2  Heckel 2006, p. 71.
3. ↑  Weiskopf 1989, pp. 174–175.
4. ↑  Heckel 2020, p. 164.
5. ↑  Heckel 2006, p. 171.
6. ↑  Briant 2015, p. 394.
7. ↑  Briant 2015, pp. 384, 404.
8. ↑  Briant 2015, p. 404.

منابع
-----

* Briant, Pierre (2015), *Darius in the Shadow of Alexander*, Harvard University Press, ISBN 978-0-674-49309-4
* Heckel, Waldemar (2006). *Who’s Who in the Age of Alexander the Great: Prosopography of Alexander’s Empire*. Blackwell Publishing.
* Heckel, Waldemar (2020). *In the Path of Conquest: Resistance to Alexander the Great*. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-007668-9.
* Weiskopf, Michael (1989). "Bessos". In Yarshater, Ehsan (ed.). *Encyclopædia Iranica, Volume IV/2: Behruz–Bibliographies II*. London: Routledge & Kegan Paul. pp. ۱۷۴–۱۷۵. ISBN 978-0-71009-125-3.
* Wiesehöfer, Josef (2006). "Nabarzanes". In Salazar, Christine F.; Landfester, Manfred; Gentry, Francis G. (eds.). *Brill's New Pauly*. Brill Online.

مطالعهٔ بیشتر
-------------

* Charles, Michael (2015). "The Chiliarchs of Achaemenid Persia: Towards a Revised Understanding of the Office". *Phoenix*. **69** (3/4): 279–303. doi:10.7834/phoenix.69.3-4.0279.
هانری الگ- جشن روزنامه اومانیته ۲۰۰۸

**هانری الگ** سال ۱۹۲۱ در لندن متولد شد. وی خبرنگار و مدیر روزنامه الجزیره جمهوریخواه، و عضو حزب کمونیست فرانسه بود. در جریان جنگ الجزایر (۱۹۵۴–۱۹۶۲)، به دلیل همراهی با مقاومت مردم علیه تسلط فرانسه، دستگیر و شکنجه شد.

هانری الگ در خاطرات خودش (بازجویی=استنطاق) که سال ۱۹۵۸ انتشار داد، شکنجه‌های هولناکی را که فرانسویان در زندان اعمال می‌کردند، تشریح کرد.

کتاب وی (بازجویی) که از جنایات شکنجه‌گران فرانسوی پرده برداشت و با استقبال زیادی مواجه شد، توقیف شد. پس از آن، آندره مالرو، روژه مارتن دو گار، فرانسوا موریاک و ژان پل سارتر عریضه ای رسمی خطاب به رئیس‌جمهور فرانسه نوشتند و به سانسور کتاب هانری الگ و نقض حقوق بشر در الجزایر اعتراض کردند.

کتاب مزبور به سرعت تبدیل به اثری کلاسیک شد و شدیدترین ضربه را به اعتبار ارتش فرانسه که به شکنجه متوسل شده بود و انکار می‌کرد، وارد نمود.

هانری الگ در کتاب خاطراتش (بازجویی) شرح می‌دهد که چگونه با شوک الکتریکی شکنجه شد؛ و پوست او را سوزاندند و شکنجه با آب (خفگی مصنوعی) را در مورد وی بارها آزمایش کردند او همچنین شرح می‌دهد که چندین بار به مدت طولانی از دستگاه‌های مختلف آویزانش کردند.

هانری الگ از محلولی با عنوان «سرم حقیقت» یاد می‌کند که بازجویان با تزریق به وی مدعی می‌شدند اگر اعتراف نکند با تزریق مداوم آن محلول شیمیایی او را خواهند کشت…

از جمله آثار هانری الگ یکی دو کتاب در مورد انقلاب الجزایر و نیز کوبا است. وی در مورد زندانیان جنگی هم نوشته و کتابی هم با عنوان «مرثیه ای برای عموسام» دارد.

پانویس
------

1. ↑  Henri Alleg
2. ↑  Alger républicain
3. ↑  La Question
4. ↑  André Malraux
5. ↑  Roger Martin du Gard
6. ↑  François Mauriac
7. ↑  Mémoire algérienne: souvenirs de luttes et d'espérances (2005)
8. ↑  Victorieuse Cuba: de la guérilla au socialisme (Preface by Boualem Khalfa, 1963)
9. ↑  Prisonniers de guerre (1961)
10. ↑  Requiem pour l'Oncle Sam (1991)

منابع
-----

* تونی کلیف و یان بیرشال: فرانسه، مبارزه ادامه دارد.[*پیوند مرده*]
* فرانتس فانون: بررسی جامعهشناسی یک انقلاب (سال پنجم انقلاب الجزایر)
* Algerians Told "Keep Out." The Times London Wednesday, ۱۴ اوت ۱۹۵۷
* هانری الگ از شکنجه خودش حرف می‌زند. (شکنجه با آب).. در یوتیوب
* همنشین بهار: هانری الگ Henri Alleg و خاطرانش

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* نروژ
* اسپانیا
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* جمهوری چک
* هلند
* لهستان

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* ریسم (فرانسه)
	+ 1
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |

درگاه:زندگی‌نامه
**شیرعلی جورایف** ({{lang-uz|Sherali Joʻ؛ زادهٔ ۱۲ آوریل ۱۹۴۷) خواننده، ترانه‌سرا، شاعر و بازیگر ازبکستانی است. او تقریباً چهار دهه است که یک چهره تأثیرگذار در زندگی فرهنگی ازبکستان بوده‌است. بسیاری از مشهورترین کارهای او مربوط به دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ است.

اشعار جورایف تأثیرات گوناگون سیاسی، اجتماعی، فلسفی و ادبی را در خود جای داده‌است. برخی از اشعار او بخشی از واژگان روزمره ازبکی شده‌است. در حالی که جورایف معمولاً هم موسیقی و هم اشعار ترانه‌هایش را می‌نویسد، از ابیاتی از اشعار علی‌شیر نوایی، بابر، جامی و مولانا نیز در ترانه‌های خود استفاده کرده‌است.

سیاست:
------

وی از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۵ نماینده مجلس عالی ازبکستان بود. از سال ۲۰۰۲، مقامات دولتی ازبکستان حضور جورایف در تلویزیون و رادیو ازبکستان را ممنوع کردند. او به دلیل اظهارات انتقادی خود در مورد وضعیت سخت اقتصادی در این کشور مورد توجه دولت ازبکستان قرار گرفت. در سال ۲۰۱۷، یک سال پس از مرگ اسلام کریم‌اف، جورایف برای مدت کوتاهی در تلویزیون دولتی نشان داده شد.

جوایز:
------

جورایف برنده ده‌ها جایزه و نامزدی از جمله عنوان هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی ازبکستان (۱۹۸۷) شده‌است.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Sherali Joʻrayev». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲ آوریل ۲۰۲۲.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده | 
* هنرمند موزیک‌برینز

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک نوازنده موسیقی یا موسیقی‌دان است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
شیرهای سفید رنگ پوست خود را به دلیل یک الل چیره دارند.
**سفیدگرایی** یا **لیوسیسم** (به انگلیسی: Leucism) وضعیتی در جانوران است که در آن رنگدانه‌های پوست کم است. بر خلاف آلبینیسم، این پدیده به دلیل کاهش در همه رنگدانه‌های پوست به وجود می‌آید و نه تنها ملانین. سفیدگرایی ممکن است در دو حالت سراسر بدن یا بخشی از بدن رخ دهد. از تفاوت‌های برجسته زالی (آلبینیسم) با سفیدگرایی (لیوسیسم) سراسری، در رنگ چشم آنهاست که در زالی، رنگ چشم‌ها به‌طور غیرعادی قرمز و روشن هستند.

واژه *لیوسیسم* از اصطلاح‌شناسی پزشکی گرفته شده‌است. ریشه *لیوس* (*leuc*) برگرفته از *لیوک* (*leuk*) در زبان لاتین است که خود برگرفته از *لیوکوس* (*leukos*) یونانی به معنای «سفید» است.

جزییات
------

سفیدگرایی (لیوسیسم) اصطلاحی کلی برای فنوتیپی است که از کمبود سلول رنگدانه ناشی می‌شود. این کمبود به دلیل کم شدن پخش و مهاجرت سلول‌های رنگدانه‌ای از تاج عصبی به سوی پوست، مو، یا پرها در هنگام ریخت‌سازی (Morphogenesis) پدید می‌آید. چنین چیزی یا کل سطح بدن یا بخشی از آن را با کمبود رنگدانه مواجه می‌کند.

غیبت کامل رنگدانه‌ها کمتر معمول است ولی اغلب نبود رنگدانه در بخش‌هایی از بدن دیده می‌شود که به شکل الگوهای غیرعادی رنگ سفید بر روی بدن جانوری پدید می‌آید که در غیر آن صورت پوستی با رنگ‌آمیزی طبیعی می‌داشت. چنین چیزی در میان اسب‌ها، گاوها، گربه‌ها، سگ‌ها، کلاغ‌های شهری و بسیاری دیگر از جانوران دیده می‌شود.

نگارخانه
--------

* مار موش‌خوار تگزاس دارای سفیدگرایی (Elaphe obsoleta)مار موش‌خوار تگزاس دارای سفیدگرایی (*Elaphe obsoleta*)
* طاووس هندی دارای سفیدگرایی (Pavo cristatus)طاووس هندی دارای سفیدگرایی (*Pavo cristatus*)
* سمندر مکزیکی دارای سفیدگرایی (Ambystoma mexicanum)سمندر مکزیکی دارای سفیدگرایی (*Ambystoma mexicanum*)
* باز دم‌سرخ دارای سفیدگرایی (Buteo jamaicensis)باز دم‌سرخ دارای سفیدگرایی (*Buteo jamaicensis*)

جستارهای وابسته
---------------

* آلبینیسم
* ناهمرنگی عنبیه
* پیسی

منابع
-----

1. ↑  "White Crows" (به انگلیسی). Cornell University.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ سفیدگرایی موجود است. |
مقبره خانوادگی لقمان ادهم در قبرستان ظهیرالدوله، محل دفن زین‌العابدین ادهم
 **میرزا زين‌العابدين‌خان ادهم** (۱۲٣١ تهران - ۱۳٣۶ تهران) ملقب به **لقمان‌الممالک** پزشک ایرانی و بنیانگذار دبستان لقمانیه، سومین دبستان در تبریز بود.

زندگی‌نامه
----------

زين‌العابدين‌خان ادهم به سال ١٢٣١ در محله سرچشمه تهران متولد شد. پدرش محمد فخرالطبای کنی‌ پزشک در دربار ناصرالدین‌شاه و مظفرالدین‌شاه قاجار بود.خواهرزاده زین العابدین ادهم سعید مالک، سیاستمدار و سناتور معروف دوره قاجار و پهلوی بود.

### تحصیلات و فعالیت‌ها

ميرزا زين‌العابدين‌خان پس از اتمام دروس مقدماتی به مدرسه‌ دارالفنون وارد شده و تحصيلات متوسطه و سپس تحصيلات پزشکی را در آن مدرسه به اتمام می‌رساند. او همزمان با تحصيل مدتی هم به تبريز می‌رود و در کنار پدرش که حکيم باشی ولیعهد مظفر‌الدين ميرزا بود به عنوان يکی از کارکنان دربار وليعهدی مشغول به کار می‌شود.

در سال ١٢۶٨ به فرانسه می‌رود و در دانشکده‌ طب پاريس مشغول به تحصيل می‌شود. 

او در سال ١٢٧٣ به ايران بازگشته و تا سال ١٢٧۵ که ملقب به لقمان‌الممالک می‌گردد صاحب مناصب مهمی از جمله نماينده‌‌ ايران در مجمع پزشکان بين‌الملل در پاريس، پزشک مخصوص ‌محمدعلی میرزا وليعهد و در همان روزها هم مدرسه‌ لقمانيه يا دارالتربيت تبريز را تأسيس می‌کند.

لقمان‌الممالک در سال ١٢٨۶ پس از نهضت مشروطيت به تهران نقل‌ و مکان می‌کند و رياست مجلس حفظ الصحه‌ دولتی و طبيبان مخصوص دربار شاهی را عهده‌دار می‌شود.وی مدتی نيز رياست کلاس‌های همايون را برای تعليم و تربيت احمد ميرزا وليعهد، و رياست بیمارستان دولتی (بيمارستان سينا) و همچنین عضويت در شورای عالی بهداشت فرانسه را بر عهده دارد و در نهايت موفق به دريافت نشان لژیون دونور می‌شود.

لقمان‌الممالک در سال ١٣٣۶ در تهران درگذشت و در گورستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شد.

فرزندان
-------

فرزندان لقمان‌الممالک به ترتیب سن، عبارت اند از:

* محمدحسین لقمان‌ادهم(١٢۵٨-١٣٢٩) :ملقب به **لقمان‌الدوله** و معین‌الاطبا پزشک ایرانی و نخستین رئیس دانشکده پزشکی دانشگاه تهران بود.
* ‌محمدحسن لقمان‌ادهم(۱۲۶۳–۱۳۳۶) : معروف به **حکيم‌الدوله** پزشک و دولتمرد دوران قاجار و پهلوی و نخستین وزیر صحیه (بهداری) ایران بود.
* عباس ادهم(١٢۶۴-١٣۴٨) :معروف به **اعلم‌المک** پزشک و وزیر بهداری، سناتور مجلس سنا ، عضو هیئت مدیره جمعیت شیر و خورشید سرخ ایران و رئیس جمعیت آذربایجانی‌های مقیم مرکز بود. او در زمان ولیعهدی احمدشاه قاجار مدتی پزشک مخصوصش بود.
* صالح ادهم(۱۲۶٨-۱۳٣٠) ملقب به **حشمت‌السلطنه** حقوقدان و رئیس دفتر احمدشاه آخرین شاه قاجار بود.

منابع
-----

1. ↑  امینی، محمد (۱۳۹۵). *زندگی و زمانه احمد کسروی*. لس آنجلس: شرکت کتاب. ص. ۱۴۷.
2. 1 2  عاقلی، باقر (۱۳۸۰). *شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران - جلد سوم*. تهران: نگاه. صص. ۱۳۴۳–۱۳۴۴.
3. ↑  «خانواده‌ای که پزشکان دربار قاجار و پهلوی بودند».
4. ↑  زندگی و زمانه احمد کسروی
5. ↑  عاقلی، باقر (۱۳٨٠). *شرح حال رجال سیاسی و نظامی‌معاصر ایران*. تهران. ص. ۶۷.

* پایگاه اینترنتی مرکز پزشکی آموزشی و درمانی لقمان حکیم
| نام = علی
| نام خانوادگی = حسن زاده
| نام اصلی = علی حسن زاده 
| نام مستعار = علی مطیع
| تولد = ۱۳۸۶ (خورشیدی)
| شهر تولد= تهران
| کشور تولد= ایران
| والدین =سهراب حسن زاده ، مریم پروز
| ملیت = ایران
| تابعیت = ایران
| محل زندگی = ایران
| حوزه فعالیت = هیپ هاپ ، رپ
| رشته = رپ
| سال‌های فعالیت = از ۱۴۰۱ تا اکنون
| شناخته‌شده برای = موسیقی
| آثار برجسته = مجموعه معترض
| تحصیلات = سیکل

زندگی‌نامه
----------

علی مطیع در سال ۱۲۹۵ در تهران به دنیا آمد. او در مدرسه صنایع مستظرفه به تحصیل پرداخت. عشق به نگارگری در او هویدا بوداز این رو در کارش مورد توجه هادی تجویدی قرار گرفت. وی توانست لیسانس مینیاتور خود را در سال ۱۳۲۴ کسب کند. وی از هنرمندان نسل دوم نگارگری و از شاگردان هادی خان تجویدی محسوب می‌شد. آثار نگارگری وی حاوی تکنیک‌ها و شیوه‌های هنر نگارگری ایرانی بود و به معرفی و دوام هنر نگارگری ایرانی بسیار کمک کرد. موزه هنرهای ملی ایران و موزه هنرهای معاصر تهران آثار بسیار زیادی از این هنرمند را در معرض نمایش قرا داده‌اند. تذهیب دو اثر قرآن و دیوان حافظ از آثار این هنرمند است که توسط کمیسیون ملی یونسکو منتشر شده‌است. مطیع با اتکا به مفاهیم معنوی هنر اسلامی و ادبیات وفرهنگ ایرانی و تأثیرپذیری از مکتب هرات و تبریز آثار خود را به جهانیان نمایش داد. پس از آن با ایجاد مکتب ایرانشهر تحولی بزرگ در مکتب نگارگری ایجاد کرد که در تاریخ هنر ایران بی نظیر بود.
وی سرانجام در ۱۱ مرداد ۱۳۸۷ در کالیفرنیای آمریکا درگذشت.

### افتخارات

1. مدال درجه یک نمایشگاه جهانی بروکسل
2. درجه یک هنر نگارگری ایران

### منابع

1. 1 2  اقتصاد، روزنامه دنیای (۲۰۰۸-۰۸-۱۱). «یونسکو، بزرگداشت «علی مطیع» را برگزار می‌کند». *روزنامه دنیای اقتصاد*. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۷-۲۳.نگهداری یادکرد:تاریخ و سال (رده)
2. ↑  اقتصاد، روزنامه دنیای (۲۰۰۸-۰۸-۰۳). «علی مطیع، پایه‌گذار مکتب ایرانشهر درگذشت». *روزنامه دنیای اقتصاد*. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۷-۲۳.نگهداری یادکرد:تاریخ و سال (رده)
3. 1 2
«سینما حقیقت» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای جشنواره‌ای با این نام، جشنواره سینما حقیقت را ببینید.
**سینما - حقیقت** یا **سینما وریته** (به فرانسوی: Cinéma vérité) یک سبک در فیلمسازی مستند است. نوعی سینمای غیر داستانی که در آن بر حضور دوربین و تعامل بین فیلم‌ساز و موضوع تأکید می‌شود.

سینما وریته، سینمایی است بدون دکوپاژ قبلی، بدون صحنه‌بندی، غیردراماتیک و غیرروایی. این سبک فیلمسازی مدعی است که تا حد امکان به واقعیت وفادار است. برخی آن را گونه‌ای از سینمای سیاسی می‌دانند.

ژیگا ورتوف، مستندساز اهل شوروی برای اولین بار این اصطلاح را دربارهٔ سبک آثار خود به کار برد. او در دههٔ ۱۹۲۰ یک فیلم مستند خبری به همین نام ساخته بود. سینما وریته از منظر او سینمایی بود بدون بازیگر، دکور و فیلمنامه.

پس از جنبش مه ۱۹۶۸ فرانسه، گروهی از فیلمسازان رادیکال فرانسوی، به این سبک رو آوردند. ژان روش، مستندساز فرانسوی، با ساخت آثاری که تا حد امکان *عینی* بودند از پیروان این سبک محسوب می‌شود. روش در فیلم‌های قوم‌نگارانهٔ خود، از میزانسن و تدوین نیز پرهیز می‌کرد و تلاش می‌کرد فیلم‌هایش تا آنجا که می‌شود به اصل نزدیک باشد. او بعدتر به فیلم‌های جامعه‌شناختی گرایش پیدا کرد و از سینمای بی‌واسطه فاصله گرفت. مهم‌ترین فیلم مستند در این سبک را می‌توان وقایع تابستانی معرفی کرد زیرا به گفته کارشناسان این فیلم سبک وریته را به اوج خود رساند.

پانویس
------

1. ↑  «*سینما ـ حقیقت*» [*سینما و تلویزیون*] هم‌ارزِ «*cinéma vérité, ciné vérité (fr.), kino pravada*»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. جواد میرشکاری، ویراستار. *دفتر پنجم*. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۷۶-۴ (ذیل سرواژهٔ *سینما ـ حقیقت*)

منابع
-----

* هیوارد، سوزان. *مفاهیم کلیدی در مطالعات سینمایی*، ترجمهٔ فتاح محمدی. چاپ اول تهران: نشر هزاره سوم، ۱۳۸۱، ۱۸۶. شابک X-۰-۹۳۱۱۷-۹۶۴

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد سینما است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
زورگیری
**اخاذی** به معنای زورگیری، باج‌گیری، اخذ مال یا چیزی به‌زور و تهدید از دیگری می‌باشد. این واژه معادل اصطلاح فرانسوی شانتاژ (chantage) و در اصطلاح به معنای گرفتن پول، مال، سند و غیره از مردم با جبر و تهدید است. **اخاذی** جرمی است مبنی بر به دست آوردن غیرقانونی پول، مال یا خدمات از یک شخص، موجود یا مؤسسه از طریق اجبار.

جرم اخاذی باید از ۲ امر تشکیل یافته باشد:

* تهدید: تهدید در لغت به معنای تخویف، ترساندن و بیم دادن است عرف و قانون نیز همین تلقی را از این عنوان دارند و تهدید عبارت است از ترساندن طرف مقابل به هر آنچه که برای وی زیان‌بار یا ناخوشایند است.
* تقاضای وجه یا انجام امر یا ترک فعلی

عنصر روانی جرم
--------------

اخاذی از جرائم عمدی است و همچون سایر جرائم عمدی، باید با آگاهی و اراده همراه باشد، یعنی اینکه عالماً و عامداً تهدید بکند پس اگر کسی در حال مستی یا در حال هیپنوتیزم دیگری را تهدید نماید، جرم واقع نمی‌شود. تحقق عنصر روانی این جرم مقید به تحصیل منفعت مادی نامشروع از ناحیه تهدیدکننده عالم و آگاه به تهدید نیست.

جستارهای وابسته
---------------

* تهدید
* باج‌گیری
* دستبرد

منابع
-----

* «اخاذی (extortion) اغتصاب». *به سایت پژوهشکده باقر العلوم خوش آمدید*. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۰۷-۰۳.
* «نگاهی به جرم تهدید و اخاذی و مجازات‌های آن در قانون». *ایسنا*. ۲۰۱۳-۰۶-۲۱. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۰۷-۰۳.نگهداری یادکرد:تاریخ و سال (رده)
* ویکی انگلیسی

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد قانون است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**چاندرا مظفر**، ۲۰۱۴
**چاندرا مظفر** یک دانشمند علوم سیاسی مالزیایی و یک اصلاح طلب و فعال اسلامی است. او نوشته‌هایی در حوزۀ گفتگوی تمدن‌ها، حقوق بشر، سیاست مالزی و روابط بین‌الملل دارد.

حرفه
----

مظفر اولین مدیر مرکز گفتگوی تمدنی در دانشگاه مالایا در کوالالامپور بود. او سپس استاد مطالعات جهانی در دانشگاه علوم مالزی (USM) در پنانگ شد.

از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۹۱ «علیران کسیدر نگارا» (علیران) را تأسیس کرد که یک گروه اصلاح‌طلب چند قومیتی در مالزی برای عدالت، آزادی و همبستگی است. او بعداً رئیس جنبش بین‌المللی برای یک جهان بر پایۀ عدل(JUST) شد، که یک سازمان غیردولتی (NGO) است که هدف آن بالا بردن آگاهی عمومی در زمینۀ عدالت جهانی بر اساس تفکر و اخلاق است.

آثار
----

* *محافظ* (۱۹۷۹)
* *جهان‌گرایی اسلام* (۱۹۷۹)
* *تجدید حیات اسلامی در مالزی* (۱۹۸۷)
* *حقوق بشر و نظم نوین جهانی* (۱۹۹۳)
* *سیاست جایگزین برای آسیا: گفتگوی بودایی و مسلمان* (۱۹۹۹)
* *حقوق، دین و اصلاحات* (۲۰۰۲)
* *اخلاق جهانی یا هژمونی جهانی؟* (۲۰۰۵)
* *هژمونی: عدالت؛ صلح* (۲۰۰۸)
* *دین و حکومت* (۲۰۰۹)
* *سیاست در آسیا: گفتگوی بودایی و مسلمان*

منابع
-----

1. ↑  Shireen Hunter (2014). *Reformist Voices of Islam: Mediating Islam and Modernity*. Routledge. p. 217. ISBN 9781317461241. Retrieved 20 June 2015.
2. ↑  "Interviews - Chandra Muzaffar | Muslims | FRONTLINE | PBS". *www.pbs.org*. Retrieved 2017-04-20.

پیوند به بیرون
--------------

* «مظفر، چاندرا» در مطالعات اسلامی آکسفورد آنلاین
* جنبش بین‌المللی برای جهانی عادلانه
**جعفر سمیعی زفرقندی** یک مدیر ورزشی ایرانی است. او سابقه مدیر عاملی باشگاه پرسپولیس را داشته است.

وی هم اکنون به عنوان مشاور و رئیس حوزه مدیرعامل گروه صنعتی ایران خودرو فعالیت می کند. جعفر سمیعی سابقه مدیریت حراست شهرداری تهران و مدیر کل حراست وزارت ورزش و جوانان را در کارنامه خود دارد که بنا به صلاح دید وزارت ورزش به عنوان مدیرعامل باشگاه پرسپولیس منصوب شده بود و عملکرد قابل قبولی در باشگاه پرسپولیس داشت.

از جعفر سمیعی در دولت سیزدهم بعد از استعفای سید حمید سجادی وزیر ورزش و جوانان به عنوان یکی از کاندیدای وزارت خانه نامبرده می شد که در نهایت کیومرث هاشمی به عنوان وزیر انتخاب گردید.

پیشینه کاری
-----------

او که جایگزین مهدی رسول‌پناه در پرسپولیس شده مانند ایرج عرب پیش از حضور در باشگاه پرسپولیس مدیرکل حراست ورزش و جوانان بوده‌است.

سمیعی، زمانی به عنوان مشاور شهردار و رئیس کل حراست شهرداری تهران منصوب شده‌بود و سابقه فعالیت در شهرداری پایتخت را نیز دارد.

سمیعی در حالی مدیرکل حراست وزارت ورزش و جوانان بود که جایگزین محمدجواد عباباف شده بود و این فرد نیز پس از خروج ایرج عرب و حضور در پرسپولیس به این سمت رسیده بود.

سمیعی از مدیران جوان ورزش کشور است که پیش از این مشاور وزیر و مدیرکل حراست وزارت ورزش و جوانان بود و در کارنامه خود مدیریت امنیتی و انتظامی فدراسیون فوتبال، مشاور شهردار تهران و مدیریت در وزارت کشور و سازمان سنجش را دارد.
اطلاعاتی
این مقام امنیتی، از اعضای هیئت رئیسه «کمیته پدافند غیرعامل وزارتخانه‌ها و نهادهای حاکمیتی» جمهوری اسلامی ایران است.

مدیرعاملی پرسپولیس
------------------

پس از استعفای مهدی رسول‌پناه از سرپرستی باشگاه پرسپولیس در نهایت در روز ۸ آبان ۱۳۹۹ اعضای هیئت مدیره این باشگاه در محل وزارت ورزش و جوانان تشکیل جلسه دادند و در نهایت جعفر سمیعی را به عنوان مدیرعامل باشگاه انتخاب کردند.
سمیعی که مدیر حراست وزارت ورزش است در حالی برای این سمت انتخاب شد که از علیپور و درویش هم به عنوان دیگر گزینه‌های مدیریت یاد می‌شد. وی پس از دریافت مدیرعاملی، ابراهیم شکوری را به عنوان معاون اجرایی باشگاه پرسپولیس منصوب کرد. وی به صورت همزمان سرپرست حراست ورزش و جوانان نیز می‌باشد.

مشاور و رئیس حوزه مدیرعامل گروه صنعتی ایران خودرو
-------------------------------------------------

جعفر سمیعی در تاریخ 9 تیرماه سال 1401 توسط مهدی خطیبی مدیرعامل وقت ایران خودرو به عنوان مشاور و رئیس حوزه مدیرعامل گروه صنعتی ایران خودرو منصوب گردید.

دستاوردها به عنوان مدیرعاملی پرسپولیس
-------------------------------------

* **لیگ قهرمانان آسیا:**
	+ نایب‌قهرمان: ۲۰۲۰
* **لیگ برتر:**
	+ قهرمان: ۱۴۰۰–۱۳۹۹
* **سوپر جام**:
	+ قهرمان: ۱۳۹۹

منابع
-----

1. 1 2 3  «بیوگرافی جعفر سمیعی مدیرعامل پرسپولیس و همزمان سرپرست حراست ورزش و جوانان». *راهبرد معاصر*. ۹ آبان ۱۳۹۹.
2. ↑  «جعفر سمیعی مدیرعامل پرسپولیس شد / رسمی». *طرفداری*. ۹ آبان ۱۳۹۹.
3. ↑  «رئیس حراست وزارت ورزش، مدیرعامل پرسپولیس شد». *رادیو فردا*. ۸ آبان ۱۳۹۹.
4. 1 2  «جعفر سمیعی مدیرعامل پرسپولیس شد». *خانه فوتبال*. ۸ آبان ۱۳۹۹.
5. ↑  «رسمی؛ بازگشت ابراهیم شکوری به پرسپولیس». *ورزش سه*. ۸ آبان ۱۳۹۹.

|
|  |
| پیشین:مهدی رسول‌پناه |  **جعفر سمیعیپرسپولیس**۱۳۹۹–۱۴۰۰ | پسین: |

1. ↑  «چه کسی جایگزین جعفر سمیعی خواهد شد؟». *ورزش سه*. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۹-۰۵.