recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
در یوگا، آیورودا و هنرهای رزمی هندی، پرانا (प्राण، prāṇa؛ کلمه سانسکریت برای نفس، "نیروی حیات" یا "اصل حیاتی") واقعیت را در همه سطوح، از جمله اشیاء بی جان منتشر می کند. در ادبیات هندو، گاهی منبع پرانا را از خورشید توصیف می کنند و می گویند باعث اتصال عناصر عالی (Mahābhūta) می شود.

**پرانا** یا **نیروی حیات** یکی از مفاهیم مطروحه در پزشکی مشرق زمین و آئین یوگا بوده که به انرژی مأخوذه از خورشید و ارتباط دهنده عناصر کیهانی در اطراف خورشید اشاره می‌دارد. اهمیت پرانا در اغذیه جات در حدود دو هزار و پانصد سال پیش توسط فیثاغورث مورد اشاره واقع گشت و بر طبق باور وی، این نیروی حیاتی در اغذیه گیاهی بیشتر بوده و هم از این رو اتخاذ مسلک گیاهخواری موجه‌تر خواهد بود.

منابع
-----

1. ↑  "Dictionary.com | Meanings & Definitions of English Words". *Dictionary.com* (به انگلیسی). Retrieved 2024-03-08.
2. ↑  "Sacred journey : living purposefully and dying gracefully | WorldCat.org". *search.worldcat.org* (به انگلیسی). Retrieved 2024-03-08.
3. ↑  User، Super. «آهیمسا و پرانا چیست؟». *vegankind.ir*. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۱۰-۱۱.
نیکلاس بدمینتون، آینده‌پژوه مشهور در حال سخنرانی در همایش "3 سوال"
**آینده‌پژوهان** افرادی هستند که تخصص یا علاقهٔ آن‌ها به آینده‌شناسی یا تلاش برای کشف اصولی و قاعده‌مند پیش‌بینی‌ها و احتمالات مربوط به آینده و چگونگی شکل‌گیری آن‌ها از زمان کنونی، چه از دیدگاه ویژهٔ جامعهٔ بشری، چه به‌طور کلی زندگی روی سیارهٔ زمین باشد.

آینده‌پژوهان پیشین و پیدایش اصطلاح
----------------------------------

اصطلاح «آینده‌نگر» بیشتر اشاره به افرادی است که سعی در پیش‌بینی آینده (که بعضاً آنالیز روند نامیده می‌شود) دارند مانند نویسندگان، مشاوران، اندیشمندان، رهبران سازمانی و دیگران که در زمینه‌های میان‌رشته‌ای و نظریه سامانه‌ها درگیر هستند که در پی مشاوره‌دادن به سازمان‌های خصوصی و دولتی در چنین مواردی هستند؛ روندهای متنوع جهانی، امکان سناریوهای احتمالی، فرصت‌های در حال شکل‌گیری در بازارهای نوظهور و مدیریت ریسک. *آینده‌پژوه* به معنای آینده‌گری در جنبش هنری نیست.

فرهنگ انگلیسی آکسفورد اولین استفاده از اصطلاح Futurism در انگلیسی را سال ۱۸۴۲؛ که برای یک زمینهٔ کلامی، به مفهوم «تحقق پیش‌بینی‌های مسیحی» در آن زمان اشاره‌شده، می‌داند. مورد استفاده بعدی ضبط شده، برچسب تصویب شده توسط آینده نگران ایتالیایی و روسی، جنبش‌های هنری، ادبی و سیاسی دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ است که در پی رد گذشته و سرسختانه طرف‌دار سرعت، فناوری، و اغلب تغییر به‌صورت خشونت بار بود.

تعدادی سازمان وجود دارند که تخصص آن‌ها در این زمینه است که از جملهٔ آنان «انجمن آینده جهانی» است.

جستارهای وابسته
---------------

* ترابشریت

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Futurist». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۵ اوت ۲۰۲۰.

پیوند به بیرون
--------------

* Futurist (ASF definition) Twelve developmental types of futures thinking.
* THE FUTURIST magazine A magazine published by the World Future Society
* Association of Professional Futurists

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آینده‌پژوه موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**الیزابت ولفورد** (متولد ۱۷ دسامبر ۱۹۶۶) قاضی دادگاهی منطقه ای از ایالات متحده در ناحیه غربی نیویورک است. وی اولین قاضی زنی است که در منطقه غربی خدمت می‌کند.

زندگی‌نامه
----------

ولفورد در سال ۱۹۶۶، در بوفالو، نیویورک متولد شد. وی مدرک کارشناسی هنر را در سال ۱۹۸۹ از دانشگاه کلگیت دریافت کرد. وی در سال ۱۹۹۲ دکترای حقوق را از دانشکده حقوق دانشگاه نوتردام دریافت کرد. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشکده حقوق، وی به عنوان یک شریک به شرکت حقوقی ولفورد ال ال که اخیراً تأسیس شده بود، پیوست و تمام حرفه خود را در یک کار خصوصی در آن شرکت گذراند. عمل وی در زمینه‌های دادرسی تجاری، استخدامی و جراحات شخصی در دادگاه‌های فدرال و ایالت متمرکز بود. وی از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴ به عنوان رئیس انجمن وکلای زن بزرگ روچستر و از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ به عنوان رئیس بنیاد وکلای دادگستری مونرو خدمت کرد.

خدمات قضایی فدرال
-----------------

در تاریخ ۱۶ مه ۲۰۱۳، باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا ، ولفورد را به عنوان قاضی منطقه دادگاه ایالات متحده برای منطقه غربی نیویورک، برای کرسی خالی شده توسط قاضی چارلز ج. سیراگوسا، که در دسامبر به مقام ارشد رسید در ۱۵، سال ۲۰۱۲معرفی کرد. کمیته قضایی سنا نامزدی وی را در اول اوت ۲۰۱۳ با رأی یک‌صدا مجلس سنا گزارش داد. در دسامبر سال ۲۰۱۳، سنا با رای ۵۵–۴۱ کفایت مذاکرات در مورد نامزدی ولفورد را اعلام کرد. سپس مجلس سنا وی را با رأی ۷۰–۲۹ انتخاب کرد. وی کمیسیون قضایی خود را در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۳ دریافت کرد.

منابع
-----

1. ↑  Making History: President Obama’s Female Judicial Nominees بایگانی‌شده در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۸ توسط Wayback Machine, *Alliance for Justice* (June 11, 2013).
2. ↑  ""First Female Judge is on Horizon for WNY" The Buffalo News". Archived from the original on 4 March 2016. Retrieved 11 October 2020.
3. ↑  "President Obama Nominates Three to Serve on the United States District Court". 16 May 2013.
4. 1 2  "Wolford, Elizabeth Ann – Federal Judicial Center". *www.fjc.gov*.

پیوند به بیرون
--------------

* الیزابت ولفورد در  *فهرست زندگی‌نامه‌ای قضات فدرال*، منتشرشده توسط مرکز قضایی فدرال (در مالکیت عمومی).
* Elizabeth A. Wolford در بالوت‌پدیا
بازگشت سربازان شوروی از افغانستان، ۱۸ اکتبر ۱۹۸۶، در کوشکا، ترکمنستان.

| * ن
* ب
* و
جنگ شوروی در افغانستان |
| --- |
| 
* عملیات طوفان-۳۳۳
* ۳ حوت
* Student protests
* خوست
* پنجشیر
* Padkhwab-e Shana
* Rauzdi
* Urgun
* Kulchabat, Bala Karz and Mushkizi
* Caravan war
* Baraki Barak
* Kunduz
* Laghman
* Maravar Pass
* Badaber
* Zhawar
* Jaji
* Arghandab
* *Magistral*
	+ Hill 3234
* *Arrow*
* خروج شوروی

 |

خروج نهایی و کامل نیروهای رزمی شوروی از افغانستان در ۱۵ می ۱۹۸۸ آغاز شد و در ۱۵ فوریه ۱۹۸۹ به رهبری سرهنگ ژنرال بوریس گروموف پایان یافت.

برنامه‌ریزی برای خروج اتحاد جماهیر شوروی (اتحاد جماهیر شوروی) از جنگ افغانستان بلافاصله پس از اینکه میخائیل گورباچف دبیرکل کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی شد، آغاز شد. تحت رهبری گورباچف، اتحاد جماهیر شوروی، ابتدا در تلاشی واقعی برای ایجاد ثبات در این کشور، و سپس به عنوان اقدامی برای حفظ آبرو در حین خروج نیروها تلاش کرد تا قدرت حزب دموکراتیک خلق افغانستان را در کشور تحکیم کند. در این دوره، سازمان‌های نظامی و اطلاعاتی اتحاد جماهیر شوروی با دولت محمد نجیب الله برای بهبود روابط بین دولت کابل و رهبران گروه‌های شورشی همکاری کردند.

همزمان با این که برای اتحاد جماهیر شوروی روشن شد که این سیاست تحکیم قدرت حول دولت نجیب الله در کابل نتایج کافی برای حفظ قدرت حزب دموکراتیک خلق در درازمدت به همراه نخواهد داشت روابط دیپلماتیک بین اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده بهبود یافت. توافقنامه ژنو که توسط نمایندگان اتحاد جماهیر شوروی، ایالات متحده، جمهوری اسلامی پاکستان و جمهوری افغانستان (که در سال ۱۹۸۷ نامش به این تغییر کرد) در ۱۴ آوریل ۱۹۸۸ امضا شد، چارچوبی را برای خروج نیروهای شوروی فراهم کرد و تفاهم چند جانبه ای را بین امضاکنندگان در مورد آینده مشارکت بین‌المللی در افغانستان ایجاد کرد.. عقب‌نشینی نظامی بلافاصله پس از آن آغاز شد و تمام نیروهای شوروی افغانستان را تا ۱۵ فوریه ۱۹۸۹ ترک کردند.

عواقب
-----

حمایت شوروی از دولت نجیب الله با خروج نیروهای عادی خاتمه نیافت. کمک‌هایی بالغ بر چندین میلیارد دلار از سوی اتحاد جماهیر شوروی به افغانستان ارسال شد که شامل هواپیماهای نظامی (میگ ۲۷) و موشک‌های اسکاد می‌شد. اساساً به دلیل این کمک‌ها، دولت نجیب الله برای مدتی طولانی‌تر از آنچه سیا و وزارت امور خارجه انتظار داشتند، قدرت را حفظ کرد. مجاهدین پس از خروج نیروهای شوروی پیشرفت‌های قابل توجهی کردند و حتی توانستند چندین شهر را تصرف و کنترل کنند. با این حال، آنها تا بهار ۱۹۹۲ نتوانستند نجیب الله را از قدرت خلع کنند. : 124پس از کودتای اوت ۱۹۹۱، اتحاد جماهیر شوروی (و بعداً فدراسیون روسیه به رهبری بوریس یلتسین) کمک‌های خود را به متحدان افغان خود قطع کردند. این تأثیر شدیدی بر حزب وطن (که قبلاً PDPA نامیده می‌شد) و بر نیروهای مسلحی که قبلاً به دلیل مبارزه با مجاهدین و مبارزات داخلی ضعیف شده بودند داشت- پس از کودتای نافرجام در مارس ۱۹۹۰، ارتش (که از قبل در مواجهه با کمبود بحرانی منابع و میزان بحرانی فرار سربازان قرار داشت) پاکسازی شد. در نهایت، توقف کمک‌های شوروی و بی‌ثباتی ناشی از آن، مجاهدین را قادر ساخت تا به کابل حمله کنند. نجیب الله توسط حزب خود از قدرت برکنار شد و پس از آن مجاهدین بیهوده تلاش کردند یک دولت ائتلافی باثبات تشکیل دهند. اختلافات و درگیری‌های درونی بین افرادی مانند مسعود و گلبدین حکمتیار زمینه را برای ظهور نهایی طالبان فراهم کرد.

جستارهای وابسته
---------------

* خروج نیروهای ایالات متحده از افغانستان (۲۰۲۰–۲۰۲۱)

منابع
-----

1. ↑  "The anniversary of the withdrawal of the Red Army from Afghanistan".
**رابرت مرداک اسمیت** (انگلیسی: Robert Murdoch Smith؛ ۱۸ اوت ۱۸۳۵ – ۳ ژوئیهٔ ۱۹۰۰) یک مهندس، انسان‌شناس، باستان‌شناس، و دیپلمات اهل بریتانیا بود.

فعالیت در ایران
---------------

از سال ۱۸۶۵ اسمیت مدیر شرکت تلگراف در ایران بود و بسیار قادر به بهبود زیرساخت‌های محلی بود. او پس از دو سال از این انتصاب توانست با کمک مردم محلی به نصب سیم مورد نیاز یه طول ۱۲۰۰ مایل برای پیوستن تهران تا لندن دست یابد. اسمیت اشاره کرد که این وظیفه تحت شرایط دشوار انجام شد و مردم بومی را به عنوان یک ابزار از مستعمره نشینان دیدم.

به موازات این کار وی در سال ۱۸۷۳، به کار غیرمعمول جمع‌آوری آثار باستانی برای انگلستان توسط وزارت علوم و هنر گماشته شد.

او در تهران زندگی می‌کرد و مجموعه ایرانی خود را بسیار گسترده کرد و یک نمایشگاه ویژه در سال ۱۸۷۶ در گالری موزه ویکتوریا و آلبرت به نام او برگزار شد. او همچنین یک شمشیر افتخار از ناصرالدین شاه دریافت کرد.
بعدها در سال ۱۸۷۵ وی کتابی در مورد هنر ایرانی به رشته تحریر درآورد.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Robert Murdoch Smith». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۰ مه ۲۰۱۶.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد مهندسان است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**جیمز کِلِیوِل** (انگلیسی: James Clavell؛ ۱۰ اکتبر ۱۹۲۱ – ۷ سپتامبر ۱۹۹۴) فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان، تهیه‌کننده، پدیدآور، رمان‌نویس و نویسنده اهل استرالیا بود.

زندگی
-----

جیمز کلاول، یکی از نسل نویسندگان مردی که در بوته جنگ جهانی دوم شکل گرفت، جنگ بسیار سخت تری نسبت به همتایانش مانند نورمن میلر، جیمز جونز، هرمان ووک، گور ویدال، جی دی سلینجر و جیمز میچنر داشت. به عنوان یک مرد جوان تقریباً بیست ساله، در آغاز خصومت‌ها در تئاتر اقیانوس آرام، خود را در برابر یورش ژاپن به شبه جزیره مالایا دید. پس از تحقیرآمیزترین شکست بریتانیا در کل جنگ، او سه سال و نیم بعدی را در اردوگاه اسیران جنگی گذراند و شاهد بود که از هر ده سرباز دیگرش بیش از ۹ نفر در اثر سوء تغذیه، بیماری و اعمال تصادفی تسلیم شدند. از خشونت به نحوی از همه چیز جان سالم به در برد و به خانه بازگشت.

در سال ۱۹۵۳، او از زادگاهش انگلستان به هالیوود مهاجرت کرد، به این امید که یک کارگردان سینما شود، او در واقع هیچ‌وقت کارگردان نشد، اما به‌تدریج به‌عنوان یک فیلم‌نامه‌نویس به‌تدریج و با سرسختی تثبیت شد.

رمان‌های او ماجراجویی، هیجان‌انگیز و پر تیتراژ بود، اما فاقد درون‌نگری است. با این حال یک جنبه از کار او وجود دارد که شگفت‌انگیز است، علیرغم سه سال و نیم شکنجه و محرومیتی که به دست اسیرکنندگان ژاپنی متحمل شده بود، واقعاً شیفته فرهنگ و تاریخ آسیایی و به ویژه ژاپنی بود. و هیچ‌کجا آاین علاقه به اندازه سومین رمان کلاول مشهود نبود، رمانی که از تمام آثار او محبوب‌تر است و اکثر طرفدارانش معتقدند بهترین رمان اوست: *شوگون* ۱۹۷۵.

گزیدهٔ آثار
-----------

* *تلخ و شیرین* (۲۰۰۷)
* *تای‌پَن* (۱۹۸۶)
* *شوگون* (۱۹۸۰)
* *آخرین دره* (۱۹۷۱)
* *جک کجاست؟* (۱۹۶۷)
* *وسوسه شیطانی* (۱۹۶۵)
* *فرار بزرگ* (۱۹۶۳)

منابع
-----

1. ↑  "» Shogun The Digital Antiquarian". *The Digital Antiquarian* (به انگلیسی). 2016-07-07. Retrieved 2024-03-08.‏

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «James Clavell». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۶ مارس ۲۰۱۵.
* «James\_Clavell». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۶ مارس ۲۰۱۵.

پیوند به بیرون
--------------

* جیمز کلیول در IMDb

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک فیلم‌نامه‌نویس است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**یولیا فیشر** (آلمانی: Julia Fischer) (زادهٔ ۱۵ ژوئن ۱۹۸۳) ویولن‌نواز و پیانیست آلمانی است.

زندگی‌نامه
----------

یولیا فیشر در ۱۵ ژوئن ۱۹۸۴ از والدینی آلمانی ـ اسلوواکیایی در مونیخ به دنیا آمد. مادرش، ویرا فیشر (در اصل: کرِنْکووا)، جزو اقلیت‌های آلمانی‌تبارِ اسلواکی است و در سال ۱۹۷۲ از شهرِ کوشیتسه، که در آن زمان جزو کشور چکسلوواکی بود، به جمهوری فدرال آلمان مهاجرت کرد. پدرش، فرانک-میشائل فیشر، ریاضی‌دان است و در آلمان شرقی زاده شد و همان سال از زاکسن به آلمان شرقی نقل‌مکان کرد.
یولیا، پیش از چهارسالگی، نواختن ویولن را زیرنظر هِلْگِه تِلِن آغاز کرد. چند ماه بعد، نواختن پیانو را از مادرش آموخت. یولیا می‌گوید: «مادرم پیانیست است، و من هم خواستم با نواختن پیانو آشنا باشم. اما چون برادر بزرگم هم پیانیست است، تمایل داشتم در خانواده‌مان ساز تخصصیِ دیگری انتخاب کنم. ویولن را امتحان کردم و از آن خوشم آمد».  

یولیا رسماً آموزش نواختن ویولن را در «کنسرواتوارِ لئوپلد موتسارت» در شهر آوگسبورگ، زیرنظر لیدیا دوبرووسکایا آغاز کرد. در نُه‌سالگی وارد آکادمی موسیقی مونیخ شد و نوازندگی را زیرنظر آنا چوماچِنْکو ادامه داد.  

یولیا در نوجوانی بیشتر تحت تأثیرِ گلن گولد، یِوْگِنی کیسین، و ماکسیم وِنْگِروف بود.

او تاکنون برندهٔ چندین جایزهٔ معتبرِ موسیقی، ازجمله جایزهٔ گرامافون (هنرمند سال ۲۰۰۷)، شده‌است.

مسابقات
-------

دو مسابقه، زندگی اولیه فیشر را به عنوان یک نوازنده حرفه‌ای ویولن تعریف کرد. معتبرترین مسابقه‌ای که فیشر برنده شد، رقابت بین‌المللی یهودی منوهین برای ویولن‌نوازان جوان در سال ۱۹۹۵ بود که در فوکستون زیر نظر یهودی منوهین برگزار شد. اجرای خوب او باعث شد جایزه اول را در رده نوجوانان و همچنین تمام جوایز ویژه، از جمله جایزه باخ برای بهترین اجرای انفرادی از آثار آن آهنگساز را به دست آورد.

منابع
-----

1. ↑  Laureates Archive, site of the Menuhin Competition.
2. ↑  Violinist Julia Fischer talking to Hajo Schumacher on DW TV, 2013, 43:07 min.
3. ↑  Julia Fischer – Die Geige ist ihre beste Freundin, article by Martina Kausch, Welt am Sonntag, 29 December 2002 (به آلمانی).

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Julia Fischer». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۷.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ یولیا فیشر موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* نروژ
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* جمهوری چک
* لهستان

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* هنرمند موزیک‌برینز
* ریرو (سوئیس)
	+ 1
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک نوازنده موسیقی یا موسیقی‌دان است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**سرکنسولگری شاهنشاهی ایران در فلسطین و شرق اردن** برای رسیدگی به امور ایرانیان مهاجر و مسافر به فلسطین در سال ۱۹۳۴ / آبان ۱۳۱۴ در تأسیس گردید و هاشم مکرم نور زاد به‌عنوان کنسول ایران تعیین گردید.

در آن زمان برخی حجاج ایرانی پس از حج برای زیارت مسجدالاقصی به بیت المقدس می‌رفتند. همچنین بجز انگیزه تجاری، برخی ایرانیان نیز برای مراجعه به پزشکان آلمانی به آن منطقه مسافرت می‌کردند. امور مربوط به اتباع ایران پیش از آن توسط سفرای ایران در قاهره یا بیروت پیگیری می‌گردید. این کنسولگری در ۱۳۲۷ و پیش از اعلام تاسیس اسرائیلتعطیل گردید. علت تعطیلی کنسولگری بالاگرفتن تنش و درگیری در فلسطین و تاسیس سفارت ایران در امان پایتخت اردن بود.بهنام سفیر وقت ایران در بیت المقدس چندی پیش از تعطیلی کنسولگری وضعیت را چنین توصیف می کند:

«تاریخ سند: ۳ دی‌ماه ۱۳۲۶پیرو تلگراف رمز شماره ۱۹۴ پس از اعلام تصمیم ملل متفق[=سازمان ملل متحد] دایر به تقسیم فلسطین، اوضاع این کشور به هیچ وجه خوب نیست و روز به روز بر شدت و وخامت آن افزوده می‌شود. لذا برای احتراز از بروز اتفاقات سوئی که اغلب در این قبیل مواقع ممکن است اتفاق بیفتد، مقتضی است مراتب را به مقامات مربوط اطلاع دهند[تا]از صدور گذرنامه ایرانی برای کسانی که به منظور مسافرت یا معالجه عازم فلسطین هستند، خودداری نمایند.ضمناً به عرض می‌رساند به واسطه اوضاع حاضره و شایعاتی که همه‌روزه در اذهان است، هیأت کنسولی در اضطراب، و از ورود پنج نفر نمایندگان اتحاد ملل[=سازمان ملل متحد] به فلسطین تا به حال نیز خبری نرسیده و بر فرض رسیدن آنها معلوم نیست به چه نحو می‌توانند جلوگیری از این اغتشاشات بکنند؛ از یک طرف دُول عربی مشغول تجهیزات، و اولیای محلی عرب مردم را تحریک، از طرف دیگر مجاهدین یهودی خود را تقویت می‌کنند. امنیت شهر تل‌اویو[=تل‌آویو] از طرف انگلیس‌ها به خودِ یهودی‌ها واگذار شده و از قراری که شهرت دارد زره‌پوش و اسلحه برای آنها رسیده است. اغتشاشات در جاده‌ها بیشتر از شهرها است. عبور و مرور از شهری به شهر دیگر مشکل و فوق‌العاده خطرناک می‌باشد. از دسته «هاگانا»\* روی بام‌های یهودی‌ها کشیک می‌کشند.»

همچنین برخی اتباع ایران در نامه های خود به دولت ایران چنین درخواست کمک کرده بودند:
«این بنده سید یعقوب کرمانشاهی ، دارنده ی شناسنامه ی شماره ی ۴۷، صادره از بیت المقدس، ایرانی و متولد و مقیم یاقار(۱۲۹۳) می باشم. نظر به اینکه در جنگ اخیر فلسطین، مال و زندگی بنده را در فلسطین، یهودی ها، همه ی آنها را غارت نمودند و دیگر چیزی برای بنده نمانده. با اینکه دارای هفت سرعیال و اطفال کوچک و بزرگ می باشم. سپس بنده را با اهل و عیال از فلسطین بیرون رانده و فقط چیزی که از برای زندگی اینجانبان باقی مانده، جزئی لباس بود که ستر عورت نموده و اینکه گذرنامه ی حقیر را هم در بیت المقدس بدون اینکه مبلغ مقررات آن را بپردازم، به طور رایگان صادر نموده و حال مدت ۱۵روز است که در بغداد هستم .»

همچنین در ۱۳۲۱ مدتی فضل الله زاهدی توسط انگلیسیها در اصفهان ربوده و در زندانی در فلسطین ( که در قیمومیت بریتانیا بود) نگهداری می شد.

اردوی حجاج ایرانی که برای زیارت مسجد الاقصی عازم بیت المقدس بودند در سال ۱۲۷۹

کنسول‌ها
--------

* هاشم مکرم نور زاد ۱۳۱۴ تا ۱۳۱۸
* عبدالحسین صدیق اسفندیاری ۲۱/۳/۱۳۱۸ تا ۱۳۲۴ش
* ابوالحسن بهنام ۱۳۲۴ تا ۱۳۲۷
* سید جواد صدر

منابع
-----

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑
**تحسین یازیجی** (انگلیسی: Tahsin Yazıcı؛ (۱۹۲۲–۲۰ نوامبر ۲۰۰۲) پژوهشگر ادبی اهل ترکیه بود که در نیمه دوم قرن بیستم فعالیت داشت. مشهورترین اثر او تصحیح متون مناقب‌العارفین افلاکی، اثری دربارهٔ بزرگان طریقت مولویه است. او همچنین به مدت بیش از دو دهه سردبیر دانشنامه اسلام ترکیه بود.

یازیجی به عنوان «پژوهشگر برجسته ادبیات فارسی و عربی» توصیف شده‌است. همچنین آثار او در تصحیح و ترجمه متون مولویه «ضروری» توصیف شده‌اند.

تحصیلات اولیه
-------------

یازیجی در هوغاس، روستایی نزدیک شهر کیغی در استان بینگول و در خانواده‌ای ترک‌تبار که از جانب دولت عثمانی صاحب منصب بودند، به دنیا آمد.

او در سال ۱۹۴۰ وارد دانشگاه استانبول شد و در سال ۱۹۴۵ در رشته زبان و ادبیات عربی و فارسی فارغ‌التحصیل شد. سال پس از آن به عنوان دستیار پژوهشی در گروه زبان‌های شرقی کلاسیک در دانشکده زبان مورد استخدام قرار گرفت.

در سال ۱۹۴۸، رساله‌ای دربارهٔ صوفی ترک به نام ابراهیم گلشنی نوشت و با دریافت دکترا درسال ۱۹۴۹ و در نهایت در سال ۱۹۵۲ سمت استادیاری زبان و ادبیات عربی و فارسی در دانشکده ادبیات را دریافت کرد.

مسیر پیشرفت حرفه‌ای او زمانی با خدمت سربازی در سال‌های ۱۹۵۶–۱۹۵۷ برای مدتی قطع شد. او در همین دوران با همسرش آشنا شد و دارای سه فرزند شد.

پیشینه دانشگاهی
---------------

یازیجی در سال ۱۹۵۵، اندکی پیش از سربازی، «عبدالله انصاری و آثار او» (\*\*Abdullah-ı Ensârî ve eserleri\*\*) را نگاشت. او همچنین بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۱ نسخه‌ای انتقادی از مناقب‌العارفین نوشته شمس‌الدین احمد افلاکی را منتشر کرد.

زمانی که در سال ۱۹۶۳، گروه زبان و ادبیات عربی و فارسی در دانشکده ادبیات دانشگاه استانبول به دو بخش مستقل تبدیل شد، او ریاست بخش زبان و ادبیات فارسی را برعهده گرفت.

در سال ۱۹۷۰، او به عنوان رئیس دانشکده ادبیات و در سال ۱۹۸۱، زمانی که دانشگاه گروه زبان‌ها و ادبیات شرقی را که شامل گروه‌های عربی، فارسی، اردو، هندشناسی و چین‌شناسی بود، تأسیس کرد، یازیجی به عنوان مدیر این گروه منصوب شد.

از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۸۷، یازیجی سردبیر و نویسنده بیش از ۱۵۰ مقاله در "دانشنامه اسلام (ترکیه)" (İslâm Ansiklopedisi) بود که توسط بنیاد دینی ترکیه (ترکی استانبولی: Türkiye Diyanet Vakfı‎) منتشر شد. این اثر "هدف دوگانه اعطای بورسیه خاورشناسی و تشریح سهم ترک‌ها در سنت اسلامی" را دنبال می‌کرد.

او همچنین به عنوان ویراستار مشاور در زمینه تاریخ و ادبیات فارسی-ترکی برای دانشنامه ایرانیکا فعالیت داشت.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Tahsin Yazıcı (scholar)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۱ مارس ۲۰۲۴.


|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک استاد دانشگاه است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**دن بهات** (**Dan Bahat,** عبری: דן בהט‎، متولد ۱۹۳۸م) باستان‌شناس اسرائیلی که شهرتش مرهون کاوش در اورشلیم، خصوصاً در تونل‌های دیوار غربی، است.

زندگی‌نامه
----------

دن بهات در لهستان از پدر و مادری که شهروند فلسطین تحت قیمومیت بودند متولد شد. خانوادهٔ او در سال ۱۹۳۹م. به تل آویو نقل مکان کردند و در سال ۱۹۴۸م. شهروند اسرائیل شدند او از سال ۱۹۵۶م. تا ۱۹۵۸م. در ارتش اسرائیل خدمت کرد، و در سال ۱۹۶۴م. مدرک لیسانس باستان‌شناسی و تاریخ یهود را از دانشگاه عبری اورشلیم اخذ کرد. در سال ۱۹۷۸م. مدرک کارشناسی‌ارشد خود را دریافت کرد، و در سال ۱۹۹۰م. موفق به دریافت مدرک دکترا از دانشگاه عبری اورشلیم شد، موضوع رسالهٔ دکترای او «توپوگرافی و توپونیومی اورشلیم صلیبی" و استاد راهنمای او جاشوا پراور بود.

مشاغل دانشگاهی و باستان‌شناسی
-----------------------------

بین سال‌های ۱۹۶۳م. و ۱۹۹۰م. باهات توسط اداره آثار باستانی، و وزارت فرهنگ و آموزش و پرورش اسرائیل، به عنوان باستان‌شناسِ متخصصِ منطقهٔ اورشلیم، استخدام شد.

او تا سال ۲۰۰۴م. در دانشگاه بار-ایلان اسرائیل تدریس کرد، و در حال حاضر نیز مشغول به تدریس در کالج سنت مایکل، دانشگاه تورنتو، در کانادا است.

### پروژه‌های باستان‌شناسی

در ژانویه ۱۹۹۲م. دن بهات یافته‌های باستان‌شناختی ادارهٔ آثار باستانی اسرائیل مکشوفه از سنگ غربی، که حدود ۱۰ تا ۱۲ متر بالاتر از پایهٔ محوطهٔ دیوار غربی حرم شریف است و ۱۳٫۶ متر (۴۵ فوت) طول، احتمالاً ۴٫۶ متر (۱۵ فوت) عمق، و ۳٫۵ متر (۱۱ فوت) ارتفاع دارد، و تقریباً وزن آن حدود ۵۱۷ تن (۵۷۰ تن کوچک) تخمین زده می‌شود. و سومین بلوک بزرگ سنگ مورد استفاده در ساختمان و بزرگ‌ترین سنگ نمای تراش خوردهٔ مکشوفه و خشکه‌چین در اسرائیل تا به امروز است، منتشر کرد.

بهات همچنین دو فصل کاوش باستان‌شناسی در تل یَونه را رهبری کرد و بقایای قلعهٔ صلیبی ایبلین را کشف کرد.

* درگاه زندگی‌نامه
* درگاه اسرائیل
* درگاه تاریخ

آثار منتشر شده
--------------

1.Dan Bahat (1976). Twenty Centuries of Jewish Life in the Holy Land: The Forgotten .Generations. The Israel Economist  

2.Dan Bahat (1990). The Illustrated Atlas of Jerusalem. Simon & Schuster. ISBN 978-.0134516424  

3.Dan Bahat (2002). The Western Wall Tunnels: Touching The Stones of Our Heritage. Israel MOD/The Western Wall Heritage Foundation. ISBN 978-9650512071.  

4.Dan Bahat (2004). The Atlas of Biblical Jerusalem. Carta. ISBN 978-0-13-451642-4.  

5.Dan Bahat and Chaim T. Rubinstein (2011). The Carta Jerusalem Atlas (formerly: Illustrated Atlas of Jerusalem). Carta, the Israel Map & Pub Co Ltd. ISBN 978-9652208071.  

6.Dan Bahat (2013). The Jerusalem western wall tunnel. Israel Exploration Society. ISBN 978-965-221-091-3.

منابع
-----

1. 1 2 3 4  Dan Bahat: Curriculum vitae بایگانی‌شده در ۹ مارس ۲۰۲۱ توسط Wayback Machine Bar-Ilan University
2. ↑  Orlando Sentinel: *Wailing Wall Includes One Of World's Biggest Blocks*
**رادیو همبستگی** یک ایستگاه رادیویی فارسی زبان مستقل است که مرکز آن در استکهلم، پایتخت سوئد قرار دارد.

تاریخچه
-------

رادیو همبستگی از پاییز ۱۹۸۹ پخش برنامه‌های خود را از شهر استکهلم در سوئد آغاز کرد. بنیانگذار این رادیو سعید منتظری (سعید افشار) است و افراد زیادی نیز با آن همکاری می‌کنند. از جمله دست‌اندرکاران رادیو همبستگی از بدو تأسیس آن تاکنون می‌توان به آزاده شکوهی (مجری)، جواد تسلیمی (مجری و منتقد سینما)، ناصر یوسفی (مجری) بهروز خباز(برنامه گفتگوهای کارگری)، فرزین ایران فر (مجری و برنامه های ادبی)،ربیع نیکو و ... اشاره کرد.

جهت‌گیری
--------

رادیو همبستگی خود را یک رادیوی چپ و فمینیستی معرفی می‌کند.

پخش برنامه
----------

رادیو همبستگی روزهای شنبه هرهفته از ساعت ۹ صبح تا ۳ بعدظهر بر روی موج ۱ و ۹۱ و از اینترنت برنامه پخش می‌کند.

منابع مالی
----------

رادیو همبستگی از اعتبارات هیچ دولت، حزب و ارگانی استفاده نمی‌کند و تنها از شنوندگان خود کمک مالی دریافت کرده‌است. در پاییز ۲۰۰۷ رادیو همبستگی با مشکلات مالی روبرو شد. امکان پخش برنامه از استودیوی سابق وجود نداشت و به دلیل مشکلات اقتصادی قادر به یافتن جای جدیدی نیز نبود. در آن هنگام بخشی از شنوندگان علاقه‌مند جلسه ای تشکیل دادند تا شرایط را برای ادامه کاری رادیو فراهم آورند. در آن جلسه مبالغی پول جمع‌آوری شد که صرف خرید وسائل فنی شد. علاوه بر این امکان دادن مکان جدیدی به رادیو همبستگی از سوی سازمان تئاتر سراسری سوئد نیز مطرح شد.

منابع
-----

1. 1 2 3 4 5 6  پیک ایران: *به مناسبت بیستمین سالگرد شروع به کار رادیو همبستگی در استکهلم سوئد*، نوشتۀ فرامرز پویا، ترجمه از حیدر جهانگیری، نوشته‌شده در ۹ اکتبر ۲۰۰۹؛ بایگانی‌شده در ۷ فوریه ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine نوشته‌شده در ۵ فوریۀ ۲۰۱۹.
2. ↑  رادیو همبستگی: *دربارۀ ما*؛ نوشته‌شده در ۵ فوریۀ ۲۰۱۹.

پیوند به بیرون
--------------

* سایت جدید رادیو همبستگی
**زائده بالین‌وار پیشین** (انگلیسی: Anterior clinoid process) یا زائده کلینوئید قدامی، برجستگی خلفی استخوان پروانه‌ای در محل اتصال انتهای داخلی هر یک از بال‌های کوچک استخوان پروانه‌ای با تنه استخوان پروانه‌ای است. این دو زائده در دو سو به شکل طرفی زین ترکی را از سمت جلو احاطه می‌کنند.

زائده بالین‌وار پیشین (ACP) ساختاری مهم برای عمل‌های جراحی درون‌جمجمه‌ای و درون‌عروقی برای ساختارهای متعددی مثل هیپوفیز و سرخرگ کاروتید درونی است.

کالبدشناسی
----------

زائده بالین‌وار پیشین برجستگی استخوانی هرمی‌شکل از بال کوچکتر استخوان پروانه‌ای است و بخشی از دیواره جانبی مجرای بصری را تشکیل می‌دهد. بین دو زائده بالین‌وار پیشین زین ترکی قرار دارد که غده هیپوفیز را در خود جای می‌دهد. علاوه بر این، زائده بالین‌وار پیشین بخشی از سقف قدامی cavernous sinus است. قسمت‌های خلفی و تحتانی زائده بالین‌وار پیشین با سرخرگ کاروتید درونی هم‌مرز است.

### پیوست‌ها

لبه آزاد چادرینه مخچه در هر طرف از منتهی‌الیه لبه متصل همان طرف به‌صورت قدامی کشیده شده‌است (که در قسمت قدامی در زائده بالین‌وار پسین ختم می‌شود) تا در نهایت با اتصال به زائده بالین‌وار پیشین خاتمه یابد.

منابع
-----

1. 1 2
2. ↑
3. ↑

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Anterior clinoid process». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۹ مارس ۲۰۲۴.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ زائده بالین‌وار پیشین موجود است. |
حاج عبدالرحمان طیار- قولونجولو دده کاتیب
**عبدالرحمان طیار قولنجی** متخلص به **دده کاتیب**
(زاده ۱۳۰۴ قولنجی ارومیه – درگذشته ٢ اسفند ۱۳۸۷ قولنجی) شاعر آذربایجانی است و با عنوان قولونجولو دده کاتیب مشهور است. آرامگاه او در روستای قولنجی قرار دارد. اشعار هجایی او را، بیشتر قوشماها و گرایلی‌ها تشکیل می‌دهند. وی در سرودن شعر از بالوولو میسکین، دوللو موصطافا و غازی محمد بوزقورت از شاعرهای کوره سوننی قدیمی تر اهل ارومیه تأثیر زیادی می‌گرفت. دده کاتیب در میان عاشیق‌ها و اوزان‌های آذربایجان غربی و شهرهای شرقی ترکیه (به خصوص در بین ترکهای کوره سوننی دو طرف مرز) بسیار مشهور است. کتابهای چاپ شده از شاعر عبارتنداز: «اینجیلی صدف» (صدف مرواریددار)، «اورمو گؤلو» (دریاچه ارومیه و «گونوموز آیدین» که هر سه کتاب توسط انتشارات «یاز» ارومیه چاپ شده‌اند. ضمن آنکه کتابی نیز در ترکیه با نام «عشق و عرفان» به چاپ رسیده‌است. دده کاتیب همچنین به عنوان عالم مذهبی سنی حنفی مذهب‌های آذربایجان غربی نیز شناخته می‌شد. او به جز ترکی و فارسی به زبانهای عربی و کردی هم تسلط داشت. اکثر اشعار وی به ترکی آذربایجانی است ولی او به ترکی استانبولی نیز اشعار می‌سروده‌است.
ایشان از آذربایجانی های **اهل سنت** بودند و چون تخصص اصلی شان در شعر آشیقی (عاشق) بود به عنوان پدر آشقهای آذربایجان معرفی شد اشعار دده کاتب سراسر عرفان و پند و نصیحت است و مضامین دینی و فرهنگی به شکل ظریف و زیبایی در آثار وی تجلی یافته که نشان از روح والای این هنرمند و عارف عرصه‌ی ادبیات دارد. اصطلاح دده کاتب در فرهنگ آذربایجان معادل واژه پیرطریقت در زبان فارسی است که این لقب به افرادی که به لحاظ معنوی به مقامات والایی رسیده باشند اطلاق می‌گردد
اکثر اشعار وی به لهجه آذربایجانی است ولی به لهجه ترکیه نیز اشعار زیادی سروده ‌است. او در میان عاشیق‌ها و اوزان‌های آذربایجان غربی و شهرهای شرقی ترکیه (به خصوص در بین ترکهای کوره سوننی دو طرف مرز) بسیار مشهور است.وی غالبا در سرودن اشعار از قرآن کریم و روایات پیامبر اکرم(ص) استفاده می کرده و بسیار به فرایض دینی مقید و متعهد بود تا آنجا که گفته می شود نام تک تک فرزندان خود را از قرآن متبرک نموده است

منابع
-----

1. ↑  «ویدئو گوگل». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۲۴ دسامبر ۲۰۰۸.
2. ↑  کتاب اینجیلی صدف (دده کاتیب-ین شعرلری)/ نشر ۱۳۸۳ انتشارات یاز ارومیه/ مقدمه
3. ↑  «سایت کوره سوننی». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ اکتبر ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۴ اکتبر ۲۰۰۸.
4. ↑  «سایت خبری ارومیه - آینانیوز». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ مارس ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۷ مارس ۲۰۰۹.
5. ↑  روزنامه هفته ایچی چاپ جمهوری آذربایجان[*پیوند مرده*]
6. ↑  «سایت آچیق سؤز». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ ژوئن ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۷ مارس ۲۰۰۹.
7. ↑  کتاب (قصاب اوغلو حسین) بالوولو میسکین، شعرلر/نشر ۱۳۷۹ ارومیه، توسط گرد آورندگان/گردآورندگان، شافعی - حمید، آیریملو - جمال/ مقدمه
8. 1 2  کتاب اینجیلی صدف (دده کاتیب-ین شعرلری)/ نشر ۱۳۸۳ انتشارات یاز ارومیه
9. ↑  سایت رادیو اف ام ایغدیر (ترکیه)
10. ↑  «آدینه بوک». بایگانی‌شده از اصلی در ۳ سپتامبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۴ اكتبر ۲۰۰۸. تاریخ وارد شده در `|بازبینی=` را بررسی کنید (کمک)
11. 1 2  مسی آقا محمدی
12. ↑  دده کاتیبین شعیر وئبلاقی(وبلاگ شعری دده کاتیب)

* درگاه ادبیات آذربایجانی
***بابانظر*** کتابی است که توسط انتشارات سوره مهر منتشر شده‌است. این کتاب حاصل مصاحبه‌های شفاهی با سردار شهید محمدحسن نظرنژاد است که طی آن خاطرات راوی پیرامون انقلاب و جنگ تحمیلی بیان می‌شود. محمدحسن نظرنژاد ملقب به بابانظر در بیشتر زمان جنگ ایران و عراق را در جبهه‌های جنگ گذراند و جراحت‌ها و آسیب‌های جدی دید. مصاحبه‌های این کتاب توسط سیدحسین بیضایی انجام گرفته‌است و تدوین آن را مصطفی رحیمی به عهده داشته‌است.

این کتاب در شهریور رونمایی و با تیراژ بیست هزار نسخه وارد بازار کتاب شد.
این کتاب در طی اولین سال انتشار (از شهریور ۱۳۸۸ تا شهریور ۱۳۸۹) بیست و چهار بار تجدید چاپ شده است.

*بابانظر* حاصل گفتگوی ۳۶ ساعته سید حسین بیضایی با محمدحسن نظرنژاد در سال ۱۳۷۴ و اوایل ۱۳۷۵ است که به شکل ویدئویی ضبط شده و اکنون از سرنوشت آن فیلم‌ها خبری در دست نیست، اما کلمه‌ها و جمله‌های آن مصاحبه‌ها پس از ضبط، روی کاغذهای سفید آمده و ماندگار شده‌اند.

نمونه‌ای از نثر کتاب
--------------------

> ... یک‌دفعه دیدم یکی از تانک‌های عراقی از آن طرف بالا آمد و شلیک کرد. گلوله‌اش به زیر پایم خورد. دو سه متری روی هوا چرخیدم و به زمین‌خوردم. سرم سنگین شد. اول حس کردم سرم از بدنم جدا شده است، منتهی چون گرم هستم، متوجه نیستم! غبار عجیبی هم پیچیده بود. بی‌سیمچی من که اسمش «جاجرم» بود، صدایش بلند شد و گفت: «حاجی شهید نشده. بچه‌ها، بروید جلو. حاجی یک مقداری خراش برداشته. الان بلند می‌شود و می‌آید.» یک وقت دیدم آقای صادقی و مسئول تخریب گردان کنارم ایستاده‌اند. من تکان خوردم و بلند شدم. آقای کفاش به شدت می‌خندید. گریه هم می‌کرد. پرسیدم: "چرا این‌جوری هستی؟ "گفت: "حاج‌آقا نظرنژاد، شما لُختی!" نگاه کردم و دیدم موج انفجار همه لباس‌هایم را کنده‌است. فقط یک‌تکه از پارچه شلوار و مقداری از پارچه شورتم باقی‌مانده بود. چشم و گوش چپم آسیب دیده بودند. ماهیچه دستم را ترکش برده بود. قسمت‌های زیادی از بدنم، ضربه کاری خورده بود، ولی چون قوی و تنومند بودم، متوجه نبودم. خودم را تکان دادم تا بتوانم بهتر روی زمین بایستم. آقای کفاش، پیژامه سفید و گشادی را که داشت، به من داد تا بپوشم...
> 
>

جوایز
-----

این کتاب در سیزدهمین دوره جایزه کتاب سال دفاع مقدس به عنوان اثر برگزیده در بخش خاطرات دیگرنوشت انتخاب شد.

پانویس
------

1. ↑  خبرگزاری کتاب ایران، ۲۵ شهریور ۱۳۸۸[*پیوند مرده*]
2. ↑  «کتاب نیوز، ۱ شهریور ۱۳۸۹».
3. ↑  «برگزیدگان جشنواره کتاب سال دفاع مقدس معرفی شدند». پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه.

پیوند به بیرون
--------------

* یادداشت‌های عزت‌الله‌انتظامی و پرویز پرستویی درباره‌ی "بابانظر"
* کتاب بابانظر در وب‌گاه آمازون
نمایی از سفیدکوه شرقی
**سفیدکوه شرقی** یا **اسپین غر** رشته‌کوهی در شرق افغانستان است که با طول ١٨۰ کیلومتر تا خیبر پختونخوای پاکستان امتداد دارد. تنگه خیبر از یکی از تنگه‌های این کوه گذر می‌کند.

سرخرود این رشته‌کوه را از سیاه کوه شرقی جدا می سازد. بلندترین قله آن سیکارام است که ۴۷۵۵ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. دامنه های آن پر از جنگلات جلغوزه ارچه کاج و نشتر می باشد که از لحاظ اقتصادی حایز اهمیت است.

جغرافیا
-------

این دامنه از دره پیشاور در شرق در حدود ۱۶۰ کیلومتری غرب تا رود لوگر در افغانستان امتداد دارد. رودخانه کابل از میان کوه‌های سپین غار می‌گذرد که در سمت شرق به رود سند می‌ریزد. این رشته به طور مستقیم به شاخه شاندور بالای رشته کوه هندوکش متصل می‌شود.

بلندترین قله، کوه سیکرم (سیکارام سر) در نزدیکی شهر پاراچنار پاکستان در دره کورم است. سفیدکوه حوضه‌آبریز بین رودخانه‌های کابل و کورم را تشکیل می‌دهد. 

نزدیکترین شهرها به سفیدکوه جلال‌آباد در شمال. گردیز در غرب؛ و خوست و پاراچنار در پاکستان در جنوب می‌باشد.

محدوده بین هرات در غرب و فیروزکوه در شرق را کوه‌های پاروپامیسوس می‌گویند.

زمین‌شناسی
----------

سفیدکوه بخشی از حاشیه غربی است که شبه‌قاره هند را از صفحه اوراسیا جدا می‌کند. پایه کوه از پیشین‌زیستی‌های گنیس‌ها و گرانیت‌ها با مخلوطی از گابروها، سنگ‌های متاولکانیک مافیک، مرمر و میگماتیت‌ها تشکیل شده است.

در جناح جنوبی سیکارم سر از ۲۵۰۰ متر به سمت بالا، شامل: خاک‌های آبرفتی در دره‌ها، سنگ آهک و دولومیت تا ارتفاع ۴۰۰۰ متر، یک منطقه میانی از تخته‌سنگ در ارتفاع ۴۰۰۰ متر، بالاتر از همه سنگ کریستالی.

جانوران
-------

یک بیوتوپ ۲۰۰۰۰ هکتاری در جنوب غربی سفیدکوه جایگاه و منطقه مهم پرندگان در افغانستان محسوب می‌شود. رودهایی که از سفیدکوه جاری می‌شوند مزارع این منطقه را آبیاری می‌کنند.

کشاورزی و جنگل‌داری
-------------------

در بالای دامنه‌های پایین‌تر بایر، جنگل‌های کاج و سرو دئودر در محدوده اصلی رشد می‌کردند، اما ویرانی در طول جنگ‌های داخلی افغانستان باعث کاهش منابع چوب شد. دره‌ها هنوز بخشی از کشاورزی را پشتیبانی می‌کنند.

منابع
-----

1. ↑  انصاری، سلطان محمد (١٣٩۰). *جغرافیای عمومی افغانستان*. ج. اول. کابل: مؤسسه نشر و پخش سرور سعادت. ص. ۱۰۰-۱۰۱.
2. ↑  "Spīn Ghar Range | mountains, Pakistan-Afghanistan | Britannica". *www.britannica.com* (به انگلیسی). Retrieved 2022-01-25.
3. ↑  «Afghanistan».
4. ↑  «Physical Map of Afghanistan - Ezilon Maps». *www.ezilon.com*. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۱-۳۱.
5. ↑  «Paropamisus Mountains, Afghanistan - Geographical Names, map, geographic coordinates». *geographic.org*. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۱-۳۱.
6. ↑  «Paropamisus | Encyclopedia.com». *www.encyclopedia.com*. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۱-۳۱.
7. ↑  «Natural Resources in Afghanistan: Geographic and Geologic Perspectives on ...».
8. ↑  *Siegmar W. Breckle: Ökologische Beobachtungen oberhalb der Waldgrenze des Safed Koh (Ost-Afghanistan). In: Vegetatio. 30,2 (1975), S. 89–97, hier S. 93*.
9. ↑  «Geohydrologic Summary of the Ghunday-Achin Magnesite and Talc Area of Interest» (PDF). کاراکتر line feed character در `|عنوان=` در موقعیت 43 (کمک)

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد افغانستان است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |

منابع
-----

ویکی‌پدیای انگلیسی
باروت سیاه
**باروت سیاه** نخستین گونهٔ باروت بود که احتمالاً مردم چین آن را در سده ۷ تا ۹ میلادی اختراع کردند. باروت سیاه از مواد منفجره کند شکن است و در محیط باز به آرامی می‌سوزد و در محیط بسته به سبب آزاد شدن گازهای کربن دی‌اکسید و نیتروژن و نیز گرما، منفجر می‌شود.

تاریخچه
-------

باروت سیاه تا قرن سیزدهم در اروپا ناشناخته بود تا اینکه یک راهب انگلیسی به نام راجربیکن در ۱۲۴۹ با آزمایش روی پتاسیم نیترات، باروت سیاه را تهیه کرد. در ۱۳۲۰ یک راهب آلمانی به نام برتهولد شوارتز با مطالعه نوشته‌های بیکن شروع به ساخت باروت سیاه و مطالعه خواص آن کرد. احتمالاً نتایج تحقیقاتی شوارتز استفاده از باروت سیاه در اروپای مرکزی را تسریع کرد. تا اواخر قرن ۱۳، بیشتر کشورها باروت سیاه را به عنوان سلاح نظامی برای تخریب قلعه‌ها و شهرها به کار می‌گرفتند.

باروت سیاه حاوی یک سوخت و یک اکسنده است. سوخت یک مخلوط پودری از زغال سنگ و گوگرد است که با پتاسیم نیترات (اکسنده) مخلوط می‌شود. فرایند اختلاط در ۱۴۲۵ هنگامی که فرایند ریزکردن ذرات یا دانه‌بندی توسعه پیدا کرده بود، فوق‌العاده پیشرفت کرد. از چرخ‌های سنگین برای آسیاب‌کردن و پرس سوخت‌ها و اکسندهها به صورت یک توده جامد که متعاقباً به دانه‌های کوچکتری تبدیل می‌شوند، استفاده شد. این دانه‌ها حاوی مخلوط یکنواختی از سوخت و اکسنده است، در نتیجه باروت سیاهی به دست می‌آید که از نظر فیزیکی و انفجار برتری دارد. باروت ریز شده به تدریج در اسلحه‌های کوچک و نارنجک‌های دستی در طول قرن ۱۵ و اسلحه‌های بزرگ در قرن ۱۶ مورد استفاده قرار گرفت.

آسیاب‌های باروت سیاه (مورد استفاده در فرایند ریزکردن) در فاصله سال‌های ۱۶۰۳–۱۵۵۴ در رادرهایث و والتهام ابی در انگلستان ساخته شدند.

اولین یادداشت‌های استفاده از باروت سیاه در مهندسی عمران مربوط به سال‌های ۱۵۷۲–۱۵۴۸ برای لایروبی رودخانه نیمن در اروپای شمالی و سال ۱۶۷۲ برای بازیابی معادن مجارستان به عنوان کمک انفجار بوده‌است. به زودی از باروت سیاه به منظور انفجار در آلمان، سوئد و سایر کشورها استفاده شد. استفاده از باروت سیاه به منظور انفجار در انگلستان برای اولین بار در ۱۶۷۰ در معادن مس کرنیش صورت گرفت. صنایع بوفورس در سوئد در ۱۶۴۶ تولیدکننده عمده باروت تجارتی در اروپا بود.

باروت سیاه تا سال‌ها در انواع سلاح گرم و نیز به‌عنوان ماده منفجره در حفاری معدن به‌کار می‌رفت تا آن که اختراع انواع باروت بی‌دود که مخلوطی از نیتروسلولز و نیتروگلیسرین و زغال‌سنگ است، جای آن را گرفت.

روش ساخت
--------

باروت سیاه مخلوطی از گوگرد و زغال و نیترات پتاسیم به ترتیب به نسبت‌های۱۰٪ و۲۰٪ و ۷۰٪ است. این نسبت‌ها برای کاربردهای مختلف تغییر می‌کند.

2 KNO3 + 3 C + S → K2S + 3 CO2 + N2 + q

منابع
-----

1. ↑  «Bacon, Roger | Internet Encyclopedia of Philosophy» (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۳-۳۱.

باروت چیست؟ صنایع شیمیایی سرو

 

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
سالاد **خرچنگ لویی**، همچنین به عنوان سالاد **خرچنگ لوئیس** یا **پادشاه** سالادها شناخته می‌شود، نوعی سالاد حاوی گوشت خرچنگ است. این دستور پخت به اوایل دهه 1900 برمی گردد و از ساحل غربی ایالات متحده سرچشمه می‌گیرد.

تاریخچه
-------

منشأ دقیق این غذا نامشخص است، اما مشخص است که خرچنگ لویی در اوایل سال ۱۹۱۴ در سانفرانسیسکو، در Solari's سرو می. دستور پخت خرچنگ لویی از این تاریخ در نشریه ای با عنوان *Bohemian San Francisco* توسط کلارنس ای. ادوردز و برای سالاد مشابه "Crabmeat a la Louise" در نسخه ۱۹۱۰ کتاب آشپزی ویکتور هیرتزلر سر آشپز شهر هتل سنت فرانسیس وجود دارد. یکی دیگر از دستور العمل‌های اولیه در *کتاب آشپز محله* یافت می‌شود که توسط شورای زنان یهودی پورتلند در سال ۱۹۱۲ گردآوری شده‌است. منوی رستوران سگ پودل قدیمی Bergez-Frank در سانفرانسیسکو شامل "Crab Leg à la Louis (ویژه)" در سال ۱۹۰۸ بود که به خاطر سرآشپز لوئیس کوتارد که در می ۱۹۰۸ درگذشت، نامگذاری شد

بر اساس برخی از حساب‌ها، آن توسط کارآفرین لوئیس داونپورت، مؤسس هتل داونپورت در اسپوکین، واشینگتن ایجاد شده‌است. داونپورت سال‌های اولیه‌اش را در سانفرانسیسکو گذراند و سپس به Spokane Falls رفت. او از خرچنگ وارداتی از سیاتل برای عرضه در هتلش استفاده می‌کرد. دستور پخت او مربوط به سال ۱۹۱۴ است و در فهرست‌های تاریخی هتل‌ها یافت می‌شود.[] محبوبیت Crab Louie از دوران اوجش در اوایل تا اواسط دهه ۱۹۰۰ کاهش یافته‌است، اما هنوز هم می‌توان آن را در منوی برخی از هتل‌ها و رستوران‌های ساحل غربی، از جمله هتل پالاس در سانفرانسیسکو و هتل داونپورت.

مواد اولیه
----------

ماده اصلی خرچنگ لویی همان‌طور که از نامش پیداست گوشت خرچنگ است. خرچنگ ترجیحی خرچنگ دانجنس است، اما گوشت خرچنگ دیگر را می‌توان جایگزین کرد، از جمله گوشت خرچنگ تقلیدی ارزانتر. اگرچه انواع مختلفی از دستور غذا وجود دارد، یک ماده ضروری یک سس خامه ای مانند سس لویی، سس هزار جزیره یا سس الهه سبز است. این سس یا در کناره سرو می‌شود یا با مواد دیگر مخلوط می‌شود، بسته به اینکه از کدام دستور پخت استفاده شود.

یک سالاد معمولی خرچنگ لویی شامل موارد زیر است:

* گوشت خرچنگ
* تخم مرغ آب‌پز سفت
* گوجه فرنگی
* مارچوبه
* تختی از کاهوی آیسبرگ
* سس لویی، بر اساس سس مایونز و فلفل قرمز

مواد دیگری مانند زیتون و پیاز سبز نیز در برخی از دستور العمل‌ها ذکر شده‌است. گونه ای به نام شاه‌میگو لویی به همین روش تهیه می‌شود، اما به جای گوشت خرچنگ، شاه‌میگو را جایگزین می‌کند.

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست سالادها
* میگو لویی

منابع
-----

1. ↑  Jess Kapadia (April 16, 2012). "The King of Salads: Crab Louie". Retrieved January 2, 2019.
2. ↑  "Crab Louie Salad History and Recipe". *What's Cooking America*. Retrieved January 2, 2019.
3. ↑  Stradley، Linda؛ Brenda (۲۰۱۵-۰۵-۲۰). «History of Salads and Salad Dressings». *What's Cooking America* (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۳-۰۹.
4. ↑  «Bohemian San Francisco - Clarence E. Edwords - Appendix (How to Serve Wines, Recipes)». *www.books-about-california.com*. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۳-۰۹.
5. ↑  Weinstein, Jeff: "Condiment Time Travel," in ArtsJournal, 3/8/2011, with images of the original Hotel St. Francis cookbook from 1910.
6. ↑  Valerie Phillips (2003-05-21). "A salad by any other name..." *Deseret News*.
7. ↑  Peters, Erica J. , *San Francisco: A Food Biography.* New York: Rowman & Littlefield, 2013, p. 182.
8. ↑  «Typical Crab Louie salad recipe». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۱ فوریه ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۳ اوت ۲۰۲۲.
**دروازه ایروان** (ترکی آذربایجانی: *İrəvan qapısı*) **یا دروازه خلفلی** یکی از سه دروازه اصلی قلعه شوشا است و در ضلع غربی قلعه قرار دارد. دو دروازه دیگر قلعه، دروازه گنجه و دروازه آغ‌اوغلان است.

تاریخ
-----

قلعه شوشا دارای سه دروازه اصلی گنجه، ایروان و آغ‌اوغلان بود. نام هر سه دروازه مکرراً در منابع تاریخی ذکر شدهاست و همچنین در تمام نقشه های قرن نوزدهم شوشا از آنها نام برده شده است.مثلاً در شماره 25 روزنامه قفقاز چاپ 1871 چنین آمده است:
«طبق اندازه‌گیری‌های فشارسنجی آبیخ، قسمت شمال شرقی شهر که دروازه‌های آغ‌اوغلان و الیزاوتپول در آن قرار دارد، 3886 فوت ارتفاع دارد و قسمت جنوب غربی که «صخره شوشا» نام دارد و دروازه ایروان در آن قرار دارد، 4705 فوت ارتفاع دارد. »حتی در دهه 60 قرن 19 نیز این دروازه ها نقش مهمی در زندگی اجتماعی شهر شوشا داشتند که در مقاله چاپ شده درروزنامه "Иллюстрация" گواه آن است. بنابر اطلاعات مندرج در آن مقاله، دروازه آغ‌اوغلان و ایروان برای عبور بار و رجال و دروازه گنجه برای عبور گاری ها در نظر گرفته شده است.اگرچه برخی منابع وجود دیوار چهارم از دیوارهای قلعه را ذکر کرده اند، اما مکان و نام آن مشخص نشده است.

دروازه قلعه که در زمان سلطنت پناهعلی خان ساخته شد، از قرن هجدهم میلادی دروازه ایروان یا دروازه خلفلی نامیده میشد. این دروازه، شهر شوشا را به روستای خلفلی و شهر ایروان متصل می کرد.دروازه ایروان نیز مانند دو دروازه دیگر قلعه شوشا در تمام نقشه های شوشا که در قرن نوزدهم کشیده شده است، ذکرشده است.

معماری
------

پلان دروازه ایروان
برخلاف دروازه گنجه، دروازه ایروان به روش سنتی‌تر ساخته شده است. دروازه با طاق قوسی با برج های جنگی دو طبقه که به طور متقارن در دو طرف قرار دارند، تقویت شده است.

از آنجایی که دروازه ایروان در قسمت غربی دیوارهای شهر قرار دارد و شمارش برج‌های قلعه از غرب آغاز می‌شود، اینبرج‌ها در نقشه‌های اصلی قرن نوزدهم شوشا با شماره‌های 1 و 2 مشخص شده‌اند.اگرچه دروازه ایروان امروزه نابود شده است، اما سارا آشوربیگ‌لو که در دهه 30 قرن بیستم در شهر شوشا کارهای تحقیقاتی انجام داده است، می گوید که طاق های دروازه را مشاهده کرده است.

منابع
-----

1. ↑  Nersesov (Qarabaği), Mirzə Yusif (2006). *Tarixi-Safi* (PDF) (Qarabağnamələr. II kitab ed.). Bakı: Şərq-Qərb nəşriyyatı. p. 35. Archived (PDF) from the original on 2022-07-11. Retrieved 2018-07-09.
2. ↑  Baharlı (1888). *Əhvalati-Qarabağ* (E. Avalov, 34-də istinad edir ed.).
3. ↑  Авалов, Э. В. (1972). "О некоторых особенностях архитектуры оборонительных сооружений Шуши". *Изв. АН Азерб. ССР сер. Лит. Яз. и Иск.* (№ 2).
4. ↑  "Кавказ, Тифлис" (№ 25). 1871. `{{cite journal}}`: Cite journal requires `|journal=` (help)
5. ↑  *Очерки Закавказья. «Иллюстрация»* (т. VII ed.). СПб.-М. 1861. p. 257.
6. ↑  Qarabaği, Mirzə Yusif (2006). *Tarixi-Safi* (PDF) (Qarabağnamələr. II kitab ed.). Bakı: Şərq-Qərb nəşriyyatı. p. 35. Archived (PDF) from the original on 2022-07-11. Retrieved 2018-07-09.
7. ↑  (Авалов 1977، ص. 34)
8. 1 2 3  (Авалов 1977، ص. 35)
9. ↑  Ашурбейли, С. (1934). *Архитектура Шуши и ее ближащих окрестностей*. Баку. p. 12.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ دروازه ایروان موجود است. |

* Elturan Avalov (1977). *Архитектура города Шуши и проблемы сохранения его исторического облика*. Baku: Elm.
***بهشت تبهکاران*** فیلم ایرانی به نویسندگی و کارگردانی مسعود جعفری جوزانی و تهیه کنندگی فتح‌الله جعفری جوزانی و علی قائم‌مقامی محصول
۱۴۰۱–۱۴۰۲ است.

داستان
------

در سال ۱۳۲۹ حسن جعفری کارمند شرکت نفت انگلیس متهم به قتل احمد دهقان صاحب امتیاز روزنامه تهران مصور و مالک تئاتر نصر (تماشاخانه تهران) می‌شود.

حواشی نمایش در جشنواره
----------------------

در روزهای ابتدائی چهل و دومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر، نسخه ای از فیلم بهشت تبهکاران که در اختیار هیات انتخاب جشنواره بود به صورت ناقص و بدون موسیقی، صداگذاری و با پرده سبز توسط مدیران جشنواره پخش شد که اعتراض سازندگان فیلم را به همراه داشت.

واکنش سازندگان فیلم
-------------------

مسعود جعفری جوزانی در جلسه مطبوعاتی جشنواره فیلم فجر با عصبانیت گفت: اینکه این نسخه اینگونه اکران شد کار غیرحرفه‌ای بود اینکه ما هرکاری می‌خواهیم انجام دهیم آن را امنیتی می‌کنیم، خیلی عجیب است، پرسش من این است در کجای دنیا تا این میزان اکران برای فیلم‌ها می‌گذارند. اتفاقی که برای این فیلم رخ داد، چیزی نیست که آن را توجیه کنیم و این فقط یک توهین به ما نبود توهین به مردم هم بود، خیلی اشتباه کردند فیلمی را که من برای سنجش به آن‌ها داده بودم به اکران مردمی گذاشتند تماس گرفتیم گفتیم چرا چنین اتفاقی رخ داده است یک نفر گفت من دیوانه‌ام هر کاری می‌کنم، خب حتما دیوانه است دیگر، کارش را هم که انجام داد.
او در اعتراض به نبود فرصت برای تحویل نسخه اکران شده گفت: من دو سال پیش خودم داور جشنواره بودم یک فیلم را روز هجدهم به جشنواره تحویلی دادند. این کار را کردند که هنرمند خراب شود؟ من خراب نمی‌شوم، عاشق ایرانم و همیشه گفت و کارم را هم برای کشورم ساختم. مشکل این است همه چیز را امنیتی می‌کنیم و هر سال هم می‌خواهیم چرخ را دوباره از نو اختراع کنیم و این کاری که انجام دادند به شدت اشتباه و خیانت در امانت بود

علی قائم مقامی تهیه‌کننده در نشست خبری گفت: فیلم «بهشت تبهکاران» از لحاظ پروداکشن و مسائل فنی پروژه سنگینی بود. چند روز قبل از شروع جشنواره فیلم فجر، با مدیران جشنواره صحبت کردم که دو روز برای رساندن نسخه نهایی به ما وقت بدهند اما قبول نکردند و گفتند قانون برای همه یکسان است و بلیت‌فروشی انجام شده و نمیشه مردم پشت در بمونند در دو روز اول جشنواره نسخه فیلم ما که روی پرده رفت، ناقص بود. نسخه ای بود که برای بازبینی هیات انتخاب جشنواره ارائه شده بود! بدون موسیقی، صداگذاری با پرده سبز! ای کاش اینگونه پخش نمی شد و مردم فیلم کامل را می دیدند. حالا قضاوت با شماست.

جوایز و افتخارات
----------------

### جشنواره فیلم فجر

| مراسم | تاریخ برگزاری | رده | نامزد | نتیجه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| چهل و دومین جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۴۰۲ | بهترین چهره پردازی | مهین نویدی | نامزدشده |  |
| بهترین جلوه‌های ویژه میدانی | آرش آقابیگ | نامزدشده |
| بهترین طراحی لباس | اصغر نژاد ایمانی | نامزدشده |
| بهترین فیلمبرداری | امیر کریمی | نامزدشده |
| بهترین بازیگر مکمل مرد | رضا یزدانی | نامزدشده |
| بهترین بازیگر مکمل زن | لادن مستوفی | نامزدشده |
| بهترین کارگردانی | مسعود جعفری جوزانی | نامزدشده |

1. ↑  «نامزدهای دریافت سیمرغ جشنواره فیلم فجر معرفی شدند». ایسنا. ۲۱ بهمن ۱۴۰۱.
**شاهرخ غیاثی فراهانی** (زاده شهریور ۱۳۳۱ - درگذشته آبان ۱۳۷۵، تهران) مجسمه‌ساز، نقاش، بازیگر سینما ایرانی بود.

زندگی‌نامه
----------

غیاثی فارغ‌التحصیل رشتهٔ سینما از دانشکدهٔ هنرهای دراماتیک بود. وی فعالیت خود را در بازیگری از سال ۱۳۵۹ با فیلم موج طوفان به کارگردانی منوچهر احمدی آغاز کرد. قبل از آن نیز در تئاتر بازیگری می‌کرد. غیاثی همواره از نقاشی و مجسمه‌سازی به عنوان وسوسه‌های ابدی‌اش نام می‌برد وی مدتی به بازیگری در تئاتر و عروسک‌گردانی پرداخت و از سال ۱۳۶۳ آموزش نقاشی را نزد استادش آیدین آغداشلو آغاز کرد. اولین حضور در سینما، بازی در فیلم «موج طوفان» (۱۳۶۰) بود. او سال‌ها بعد با بازی در فیلم «بلندی‌های صفر» ساختهٔ حسینعلی فلاح لیالستانی توانایی خود را در بازیگری نشان داد. «ماه مهربان» ساختهٔ قاسم جعفری آخرین تجربهٔ حضور او در سینما بود. زمینهٔ اصلی فعالیت شاهرخ غیاثی، نقاشی و مجسمه‌سازی بود و نخستین بار در سال ۱۳۶۹ در یک نمایشگاه جمعی در موزهٔ هنرهای معاصر برای حمایت از زلزله‌زدگان رودبار شرکت کرده بود

درگذشت
------

غیاثی در جریان ساخت فیلم فصل پنجم (۱۳۷۵) به کارگردانی رفیع پیتز بر اثر سانحه حین تمرین فیلم سینمایی از گاری به زمین افتاد و درگذشت. پیکر وی در بهشت زهرا در قطعهٔ هنرمندان و نویسندگان به خاک سپرده شد.

جوایز و افتخارات
----------------

غیاثی در فیلم بلندی‌های صفر کاندید دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد شد.

فیلم‌شناسی
----------

| سال | عنوان | کارگردان | نقش |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۵۹ | *موج طوفان* | منوچهر احمدی |  |
| ۱۳۷۲ | *بلندی‌های صفر* | حسینعلی لیالستانی | نویسنده |
| ۱۳۷۴ | *ماه مهربان* | قاسم جعفری |  |
| ۱۳۷۴ | *عاشق فقیر* | حسینعلی لیالستانی |  |
| ۱۳۷۵ | *فصل پنجم* | رفیع پیتز |  |

منابع
-----

* «حادثه خبر نمی‌کند حتی برای …».
* شاهرخ غیاثی در بانک جامع اطلاعات سينماى ايران
* «سانحه، پشت در سینما/ ۲۰ فیلمی که در سینمای ایران حادثه‌ساز شده‌اند».
* آقاشیخ‌محمد، مریم؛ نوری‌نشاط، سعید. *گلزار مشاهیر: زندگینامه در گذشتگان مشاهیر ایران ۱۳۵۸–۱۳۷۶*. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی - نشر برگ زیتون.

پیوند به بیرون
--------------

* شاهرخ غیاثی در IMDb