| دستور زبان انگلیسی |
| --- |
|  |
| فعل‌هافعل عبارتیفعل کمکی اصلیفعل کمکی وجهی |
| زمان‌هاحال سادهحال استمراریحال کاملحال کامل استمراریگذشته سادهگذشته استمراریگذشته کاملگذشته کامل استمراریآینده سادهآینده استمراریآینده کاملآینده کامل استمراری |
| ضمیرهاIYouHeSheItWeYouThey |
| سایر مواردفهرست حرف‌های اضافهکاربردهای اشکال افعالصفتصفت مرکبکالوکیشن‌هااصطلاحused toقیدAin'tحرف‌های تعریفکلمات پرسشیجملات شرطیوجه التزامیوارونه‌سازی فاعل–فعل کمکینتیجه‌گیری با افعال کمکی وجهیگویش انگلیسی سیاه‌پوستان آمریکا |
| * ن
* ب
* و
 |

این مقاله دربارهٔ فعل کمکی اصلی در زبان انگلیسی است. برای فعل کمکی در مفهوم کلی، فعل کمکی را ببینید.
همچنین ببینید: فعل کمکی وجهی در زبان انگلیسی
**فعل کمکی اصلی** یا *فعل معین* (auxiliary verbs) معمولاً قبل از یک فعل دیگر (فعل اصلی) در جمله قرار می‌گیرند و کارشان کمک به فعل اصلی جمله در تشکیل عبارات فعلی می‌باشد. افعال کمکی به دو دسته فعل‌های کمکی اصلی (مثل be, have, do) و فعل‌های کمکی وجهی (must,
ought to ,would ,used to, shall, should, may, might, can, be able to, have (got) to, could, will) تقسیم می‌شوند.

افعال کمکی در زبان انگلیسی
--------------------------

زبان انگلیسی چهار فعل کمکی اصلی دارد. این افعال عبارتند از: be, do, have و will

### موارد استفاده از افعال کمکی

**توانایی**:

Can:بر توانایی در زمان حال دلالت دارد و گذشته آن Could است.

David can drive.

Be able to:بر توانایی دلالت دارد و در همه زمان‌ها می‌تواند بیاید.

.She was able to drive

.Jack is able to swim

.Linda will be able to play basketball

**توصیه**:

Should,Ought to:برای نصیحت کردن یا توصیه دادن به کسی برای انجام کاری از این دو فعل کمکی استفاده می‌کنیم و از had better در توصیه‌های ضروری تر استفاده می‌کنیم.

.You should brush your teeth every night

.He ought to study more

.We'd better not smoke

(We'd مخفف We had)

**ضرورت**

Must,Have to:از این دو فعل کمکی برای ضرورت استفاده می‌شود. **Must** در مواقعی که یک شخص قدرتی دارد یا یک عمل را برای شخصی بسیار ضروری می‌داند استفاده می‌شود و از Have to در صحبت‌های عامیانه بیشتر استفاده می‌شود. از **Had to** و **will have to** در زمان گذشته و آینده برای و برای سوم شخص از **Has to** استفاده می‌کنیم.

.You must be there at 2A.M

.You mustn't be lazy

.She has to help him

* از **Have got to** یا **Gotta** در صحبت‌های عامیانه بسیار استفاده می‌شود.

**امکان**

May:از این فعل کمکی زمانی که ۵۰% از چیزی مطمئن هستیم استفاده می‌کنیم.

.I may go there

Might,Could:از این دو فعل کمکی زمانی که ۲۰% از چیزی مطمئن هستیم استفاده می‌کنیم.

.They might be killed

Must,Can't,Couldn't:از این افعال زمانی که از اتفاق افتادن عملی ۹۰٪ اطمینان داریم استفاده می‌کنیم ولی از Must در موارد مثبت و از دو فعل دیگر در موارد منفی استفاده می‌کنیم.

.It couldn't be John!He was out

**حدس و گمان**

نسبت به اطمینان ما به یک مطلب از افعال **couldn't**, **can't**, **must**,**have(got)to**,**may**,**might** از چپ به راست از ۱۰۰٪ تا ۰٪ برای حدس زدن در مورد آن مطلب استفاده می‌کنیم.

.Jimmy might be absent today.He is sick

### فعل کمکی be

فعل کمکی یا معین (auxiliary verbs) معمولاً قبل از یک فعل دیگر (فعل اصلی) در جمله قرار می‌گیرند و کارشان کمک به فعل اصلی جمله در تشکیل *عبارات فعلی* می‌باشد.

افعال کمکی را می‌توان به دو دسته تقسیم نمود:

|  |  |
| --- | --- |
| افعال کمکی اصلی | **be, have, do** |
| افعال کمکی وجهی | 

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **must**
**ought to**
**used to** | shall

should | may

might | can

could | have(got)to

had to | be able to

instead of be we use the suitable form of it | will

would |

 |

ویژگی‌های افعال کمکی

الف) افعال کمکی اصلی

حالت سوم شخص مفرد (-s form)، گذشته ساده و اسم مفعول (قسمت سوم فعل) آن‌ها نامنظم (بی‌قاعده) است:

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| PAST PARTICIPLE | PAST TENSE | -S FORM | **be:**
**have:**
**do:** |
| been
had
done | was / were
had
did | is
has
does |

ب) افعال کمکی وجهی

۱- در حالت سوم شخص مفرد (بر خلاف افعال معمولی) **-s** نمی‌گیرند:

* She **can** play the piano quite well. (not: She ...)
* He **must** work harder. (not: He ...)

۲- در جملات پرسشی و منفی، از فعل کمکی دیگری استفاده نمی‌کنند:

* What **would** you buy if you won the lottery? (not: ...)

۳- هیچگاه **to** بعد از آن‌ها قرار نمی‌گیرد (به استثنای ought to و used to):

* You **should** phone the police immediately. (not: ...)

۴- هیچگاه **-ed** یا **-ing** نمی‌گیرند:
, 

5- هیچگاه با همدیگر به کار برده نمی‌شوند:

* .

قابلیت‌های مختلف افعال کمکی

۱- برای منفی کردن یک جمله کافی است پس از فعل کمکی، **not** اضافه کنید یا از حالت مخفف آن استفاده کنید:

She **will** come → She **will not** (**won't**) come.

۲- برای پرسشی کردن یک جمله، فعل کمکی را قبل از فاعل جمله قرار دهید:

She **will** come → **Will** she come?

۳- گاهی می‌توان فعل اصلی پس از فعل کمکی را حذف کرد به شرط آنکه معنی آن (با توجه به شرایط) واضح باشد:

* 'Will she come tonight?' 'No, she **can't**.' (='she can't come.')
* 'I've never been to China. **Have** you?'

### فعل کمکی have

فعل have هم می‌تواند به عنوان فعل اصلی یا کمکی در جمله مورد استفاده قرار گیرد. فعل have هم یک فعل بی‌قاعده است. از فعل have به عنوان فعل کمکی برای ساختن زمان‌های کامل، در حالت معلوم و مجهول استفاده می‌شود.
در صورتی که بخواهیم مالکیت را نشان دهیم، می‌توانیم از فعل have به عنوان فعل اصلی استفاده کنیم. البته در انگلیسی برتانیایی برای مالکیت هم از ترکیب فعل have با got استفاده می‌شود. (در واقع have باز هم فعل کمکی است)

### فعل کمکی do

فعل do هم می‌تواند فعل اصلی یا کمکی در جمله باشد. این فعل هم یک فعل بی‌قاعده است. از فعل do به عنوان فعل کمکی برای ساختن جملات منفی و سؤالی در زمان‌های حال ساده(do و does) و گذشته ساده(did) استفاده می‌شود. از فعل do به عنوان فعل اصلی هم در کاربردهای مختلف استفاده می‌شود. در صورتی که بخواهیم این جملات را سؤالی یا منفی کنیم یک فعل کمکی دیگر به جمله اضافه می‌کنیم.

### فعل کمکی will

فعل will تنها می‌تواند به عنوان فعل کمکی در جمله مورد استفاده قرار گیرد. Will به عنوان فعل کمکی زمان آینده ساده کاربرد دارد. به یاد داشته باشید که منفی آن یعنی will not قابلیت مخفف شدن به willn’t را ندارد و شکل درست مخفف آن در حالت منفی کلمه won’t می‌باشد.

They will be there at noon.

They won’t be there at noon.

منابع
-----

1. ↑  «have – auxiliary or main verb». englisch-hilfen.de. دریافت‌شده در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۷.

* ویکی‌پدیای انگلیسی نوشتار Auxiliary verb