recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**گوفی** (به انگلیسی: Goofy) یک شخصیت کارتونی بامزه است که در سال ۱۹۳۲ (میلادی) در استودیوی والت دیزنی به وجود آمد.

گوفی سگی است که خصوصیات انسانی دارد. او به لهجه جنوب آمریکا حرف می‌زند، و معمولاً بلوز یقه اسکی، جلیقه، کلاه شاپو و دستکش بر تن دارد. دانلد داک و میکی موس از نزدیکترین دوستان او هستند و یکی از محبوب‌ترین شخصیت‌های تولید شده در شرکت والت دیزنی است. رفتار او ناخودآگاهانه و حساب نشده‌است. البته همیشه این طور رفتار نمی‌کند، رفتار شهودی دارد و باهوش است اگرچه رفتار خاص و منحصر به فردی نشان می دهد.

گوفی با نام Dippy Dawg در نمایشنامه میکی در سال ۱۹۳۲ (میلادی) کارتون پویانمایی‌شده ظاهر شد. مدتی بعد در همان سال گوفی با ظاهری جوان‌تر در The Whoopee Party ظاهر شد. در دهه ۱۹۳۰ گوفی همیشه یکی از سه‌گانه‌ای بود که دانلد داک و میکی موس در آن حضور داشتند. از سال ۱۹۳۹ گوفی حضور تنهای خود را در کارتون‌های کوتاه آغاز کرد که در سال‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ محبوب شد. دو تا از این کارتون‌های کوتاه به نام‌های How to Play Football و Aquamania برای اسکار نامزد شدند. گوفی همچنیندر سریال‌های کارتونی کوتاهی ایفای نقش کرده‌است که میکی‌ماوس در آن‌ها نبوده و در کنار دونالد ظاهر شده‌است مثل Polar Trappers. سه کارتون کوتاه دیگر از گوفی ساخته شد و پس از آن گوفی فقط در تلویزیون و کمیک‌ها به صورت تنها ظاهر شد. او با Mickey's Christmas Carol در سال ۱۹۸۳ به تئاترهای پویانمایی بازگشت. آخرین حضور تئاتری او در How to Hook Up Your Home Theater در سال ۲۰۰۷ بود. گوفی همچنین در تلویزیون نیز در Goof Troop (۱۹۹۲–۱۹۹۳) و Disney's House of Mouse (۲۰۰۱–۲۰۰۳) و Mickey Mouse Clubhouse (۲۰۰۶–اکنون) حضور پیدا کرده‌است.

تاریخچه
-------

از میان پویانمایان استودیوی دیسنی ازآرت ببیت به عنوان خالق گوفی یاد می‌کنند اما طراح اصلی این شخصیت، فرانک وب بوده‌است.

زن گوفی (بدون نام) ظاهر شده‌است اما همیشه به صورتی بوده‌است که صورتش دیده نشود.

ظهورها
------

### سال‌های ابتدایی

نخستین ظهور گوفی در نمایشنامه میکی بود که در ۲۵ مهٔ ۱۹۳۲ منتشر شد. در این فیلم کوتاه که توسط ویلفرد جکسون کارگردانی شد میکی‌ماوس، مینی ماوس، هوراس یقه‌اسبی و کلارابل گاوه حضور داشتند.

### سال‌های بعدی

در سال ۱۹۳۵ *ایستگاه تعمیرات میکی* به کارگردانی بن شارپستین (Ben Sharpsteen) اولین کمدی کوتاه «میکی، دونالد و گوفی» بود.

در کمیک‌ها
----------

در کمیک استریپ‌ها نام این شخصیت در ابتدا **دیپی داگ** (Dippy Dawg) بود اما از سال ۱۹۳۶ به گوفی تغییر یافت. در سال‌های اول سایر اعضای باند میکی‌ماوس با او رفتار خوبی نداشتند اما کم کم با او گرم گرفتند.

در بازی‌های رایانه‌ای
---------------------

در بازی کینگدام هارتس گوفی سردسته نگهبانان دژ دیسنی است.

نگارخانه
--------

* 
*

پانویس
------

1. ↑  مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Goofy». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*.

| * ن
* ب
* و
شخصیت‌های دیزنی |
| --- |
| دوره اول | 
* میکی‌ماوس
* دانلد داک
* مینی ماوس
* دیزی داک
* پلوتو
* گوفی
* پت
* اسوالد، خرگوش خوش‌شانس

 |
| دوره دوم | 
* اسکروج مک‌داک
* Panchito Pistoles
* John D. Rockerduck
* Ludwig Von Drake

 |
**کنیسه یوسف‌آباد** (به عبری: בית הכנסת יוסף-עבד) یکی از بزرگترین کنیسه‌های تهران است. نام اصلی عبری آن سوکت شالم (عبری :סוֹכַּת שָׁלוֹם) بوده است که به تدریج به دلیل قرار گرفتن در منطقه یوسف آباد به این نام معروف شده است.

پیشینه
------

این کنیسه در سال ۱۳۳۰ خورشیدی با نام سوکت شالم آغاز به کار کرد. به تدریج با افزایش جمعیت یهودی یوسف‌آباد نیاز به فضای بیشتر احساس شد. در این زمان یکی از یهودیان منطقه به نام آبراهام یوسیان پیشنهاد کرد که ساختمان کنیسه بزرگ‌تر شود. او زمینی که همسایهٔ کنیسه بود را خریداری کرد و کار ایجاد ساختمان جدید در سال ۱۳۴۴ خورشیدی آغاز شد. پس از یکسال در روش هشانای سال ۵۷۲۶ عبری کار کنیسهٔ جدید به پایان رسید. پس از انقلاب ایران آبراهام یوسیان از ایران مهاجرت کرد و به آمریکا رفت و در نیویورک کنیسهٔ دیگری برای ایرانیان یهودی ایجاد کرد. در سال ۱۳۷۵ به دلیل آتش‌سوزی در اثر اتصال برق ساختمان کنیسه صدمهٔ زیادی دید که ترمیم شد.

کنیسای یوسف‌آباد با وسعت ۱٬۰۷۶ مترمربع از بزرگ‌ترین کنیساهای یهودیان تهران است. این کنیسه در سال ۲۰۰۳ میلادی مورد بازدید محمد خاتمی رئیس‌جمهور وقت ایران قرار گرفت.

نگارخانه
--------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

جستارهای وابسته
---------------

* یهودیان ایرانی
* کنیسه حییم
* کنیسه ابریشمی

پیوند به بیرون
--------------

* جامعه کلیمیان تهران
* نگرش سوم، وبسایت فرهنگی، اجتماعی و تحلیلی جامعه کلیمیان ایران

منابع
-----

1. ↑
2. ↑  «درگذشت رهبر مذهبی پیشین یهودیان ایران». ۱۲ فروردین ۱۳۹۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۸ دی ۱۳۹۵.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یهودیت است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کنیسه یوسف‌آباد موجود است. |
**یخدان لنگر** مربوط به دوره قاجار و در روستای لنگر، بخش ماهان شهرستان کرمان خیابان ولیعصر، کنار قبرستان واقع شده و در تاریخ ۲۲ مرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۳۲۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.

معماری
------

از قسمت‌های مختلف **یخدان لنگر** می‌توان به سایه انداز، مخزن یخ و حوضچه اشاره کرد که در مساحت ۷۰۰ متر مربع ساخته شده‌است. گودال یخ عمقی در حدود ۶ متر و شعاع ۵٫۷ متر دارد که از آن در انبار کردن یخ‌ها استفاده می‌کردند. حوضچه یخدان لنگر را در دو طرف یخدان ساخته بودند که به مرور از بین رفته‌است. دیوار سایه انداز را برای جلوگیری از تابش مستقیم نور خورشید بر یخدان با ارتفاع ۷ متر و از غرب به شرق ساخته بودند. برای کاهش فشار بر دیوار سایه انداز ۴ طاق نما در هر طرف ایجاد کرده‌اند که ضخامت دیوارها در قسمت پایین بیشتر از قسمت‌های فوقانی دیوار است. در بالای دیوار سایه انداز بقایای تزئینات کنگره‌ای شکلی دیده می‌شود. **یخدان لنگر** را با اندود کاهگل عایق کردند تا از ورود گرما به درون یخدان جلوگیری شود.

نحوه ساخت یخ
------------

در پشت دیوارهای بلند و قطور آن سطوحی صاف تعبیه می‌کردند که در شب‌های زمستان به‌طور یکنواخت روی آن آب قرار می‌گرفت و در سرمای شدید زمستان یخ می‌بست وظیفه دیوار بلند این بود که در طول روز از تابش آفتاب بر روی آب‌های منجمد شده قبلی جلوگیری کند در صورتی که در شرق و غرب کمی آفتاب بر روی سطوح یخ‌گیری می‌تابید آن وقت در این نقاط هم دیوارهای جانبی بنا می‌کردند.

مقدار آبی که هر شب روی توده‌های منجمد از یخ‌های قبلی هدایت می‌شد تا حدودی بود که سرمای یک شب بتواند آن را منجمد سازد یا به عبارت دیگر ارتفاع آب روی سطوح یخ گیر از چند سانتی‌متر تجاوز نمی‌کرد این شرط فنی به خوبی می‌رساند که یخچال سازان مجبور بودند با کمال دقت سطوح یخ‌گیری را طراز کنند.

پس از آن تقریباً قطر یخ به ۳۰ تا ۴۰ سانتیمتر می‌رسید، یخ‌ها را قطعه قطعه کرده و به داخل یخدان که در مجاورت سطوح یخ‌گیری قرار داشت می‌بردند و انبار می‌کردند. در کف یخدان، یک یا چند چاه پیش‌بینی شده بود تا آب هائی که احتمالاً در فصل گرما از آب شدن یخ‌ها به وجود می‌آمد از کف یخدان دور گردد و روی هر طبقه از یخ‌ها مقداری کاه می‌ریختند تا از چسبیده شدن آن‌ها به یکدیگر جلوگیری شود.

نگارخانه
--------

* 
* در حال درست کردن یخدر حال درست کردن یخ

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست آثار ملی ایران
* سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
* یخدان مویدی
* یخدان جو مویدی
* یخدان زریسف

منابع
-----

1. ↑  «دانشنامهٔ تاریخ معماری و شهرسازی ایران‌شهر». وزارت راه و شهرسازی. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۶ اکتبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۶ اکتبر ۲۰۱۹.
2. ↑  «بزرگترین یخچال خشت و گلی جهان در کرمان/ اسرار یکی از کهن‌ترین سیستمهای آبرسانی شهری در قلب کویر».

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**کنیسه عمو شعیا** قدیمی‌ترین کنیسه ی شهر اصفهان می‌باشد و در محلهٔ جویباره یا *جوباره* قرار گرفته‌است.

تاریخچه
-------

یهودیان پس از استقرار در اصفهان امکان یافتند تا برای خود معابدی بسازند که به *کنیسه* شهرت دارد، این کنیسه‌ها در دوران‌های مختلف آباد بوده و در حال حاضر نیز نمونه‌های تاریخی آن از دوره قاجار برجای مانده است.

معماری
------

معماریِ این کنیسه‌ها کاملاً مشابه با کلیسا‌های ارامنه است، با این تفاوت که کنیسه‌ها هیچ‌گونه تزئیناتِ داخلی ندارند و دلیلِ آن نیز این است که یهودیان تصاویر انسان را بر دیوار نمی‌کشند. سبکِ معماریِ کنیسه‌های یهودیان اصفهان، ساده، فروتن، سازگار با محیط و پایدار است.

کنیسه‌های اصفهان
----------------

به نوشته دکتر لطف لله هنرفر در سال ۱۳۵۰ خورشیدی در اصفهان ۲۰ کنیسه بود که ۱۶ عدد از آنها در *محله جویباره* که بیشتر یهودیان از قدیم در آنجا ساکن بودند واقع بود و بقیه به ترتیب دو واحد در محله دردشت، یکی در *محله گلبهار* و دیگری در فلکه شاه عباس (فلسطین امروزی) قرار داشت. یکی از محققین یهودی نیز کنیسه‌های اصفهان را تا سال ۱۳۷۶ خورشیدی ۱۲ کنیسه ذکر کرده است.

در حال حاضر کنیسه‌های یهودیان اصفهان عبارتند از کنیسه مُلا یعقوب، کنیسه ملا نیسان، کنیسه ملا ربیع، کنیسه بزرگ، کنیسه کوچک، کنیسه گلبهار، کنیسه جماعتی، کنیسه کتر داوود، کنیسه مدرسه، کنیسه شه‌گلی، کنیسه ملا الیاهو، کنیسه شموئیل، کنیسه شکری، کنیسه خورشیدی، کنیسه موشه، کنیسه یوسوف شموئیل شمعون، کنیسه سنگ بست که تاکنون هفت کنیسه در اصفهان در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.

پانویس
------

1. ↑  «سایت تخصصی هنر و معماری». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ فوریه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۱۷ مه ۲۰۱۵.
2. ↑  ایروانی، مریم (92/11/09 - 16:18). «کنیسه‌های اصفهان جلوه‌های زیبایی از تاریخ و هنر». خبرگزاری فارس. فارس. دریافت‌شده در {{جا:تاریخ}}. تاریخ وارد شده در `|تاریخ بازبینی=،|تاریخ انتشار=` را بررسی کنید (کمک)[*پیوند مرده*]

| * ن
* ب
* و
محله‌های اصفهان |
| --- |
| 
* آسنجان
* آفاران
* الیادران
* احمدآباد
* امین آباد
* باغات
* بابوکان
* باغ همایون
* باقالا فروشان
* بید آباد
* باغ جنت
* برزان
* پاچنار
* پاقلعه
* پایین دروازه
* پشت مطبخ
* تخت گنبد
* ترواسکان (تل واژگون)
* نو جلفا
* جماله کله
* جویباره
* جاوان
* طوقچی
* کنگاز
* چهارسوق شیرازی‌ها
* چرخاب
* چمبلان
* چنار سوخته
* حسن‌آباد
* حسین‌آباد
* حیدرخانه
* خوابجان
* خواجو
* خوراسگان
* جنیران
* جروکان - (ماربین)
* محله جوزدان
* جی
* خلجا
* درباغشاه
* دردشت
* درکوشک
* دروازه نو
* دستگرده
* دستگرد خیار
* دولت
* دهنو
* زهران
* سپاهان شهر
* محله سعادت آباد
* سودان
* سیچان
* سینه پایینی
* شهشهان - (شاه شاهان)
* شمس‌آباد
* شیخ یوسف
* شیش
* صحرا روغن
* طوقچی
* ظله
* عباس‌آباد
* علی‌آباد
* فلفل‌چی
* فردوان
* قبله دعا
* قصر منشی
* قینان
* کارلادان
* کساره
* کوجان
* کوله پارچه
* کوهانستان
* کرّان
* گلبهار
* گود مقصود بیک
* گورتان ماربین
* رهنان
* لادان
* لتور
* لنبان
* مارنان
* مارچین
* محله نو
* مردآویج
* مستهلک
* مسجد حکیم
* مشتاق
* مفت آباد (حجتیه)
* میدان قدیم
* نصرآباد
* نیماورد
* یزدآباد
* ولدان
* هزارجریب
* محله اسپادانا
* کوه نور
* پشت بارو

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یهودیت است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**کنیسه عزرا یعقوب** یکی از قدیمی‌ترین کنیسه‌های تهران واقع در در خیابان مصطفی خمینی (سیروس سابق) کوچه سنگی کوی حکیم شماره ۱۶ است.این کنیسه در محله قدیمی یهودیان عودلاجان واقع شده‌است. زمین کنیسه دارای وسعت ۴۸/۵۲۴ متر مربع می‌باشد. این کنیسه بنابر وصیت عزرا یعقوب در سال ۱۲۷۳ خورشیدی بنا گردید. عزرا یعقوب تاجری یهودی بود و اولین کسی بود که در تجارت و مبادلات بازرگانی با منچستر روابط برقرار کرده بود. او در زمستان ۱۲۷۳ بیمار شد و از دنیا رفت. بیوه عزرا یعقوب، صنوبر حق نظر طبق وصیت شوهرش قسمت اعظم ثروت او را در راه کارهای خیریه خرج نمود. او علاوه بر کنیسه یک آب انبار که احتیاج شش‌ماهه محله (عودلاجان) را کاملاً تأمین نماید و ساختمانی برای مکتب خانه (مدرسه) ساخت. همچنین او بودجه لازم برای ساختن یک کنیسه در بیمارستانی در اورشلیم را تأمین کرد. تا دهه ۱۳۴۰ خورشیدی این کنیسه یکی از مراکز مهم تجمع یهودیان در محله سرچال بوده‌است. در سال ۱۳۱۳ تا ۱۳۱۶ عدهٔ کثیری از یهودیان بخارا و سمرقند در کنیسه ساکن شدند که از طریق افغانستان و مشهد به تهران کوچ نموده بودند. این افراد سپس به کمک یهودیان کنیسه به اسرائیل مهاجرت کردند.
همچنین هنگام جنگ جهانی دوم، مهاجرین یهودی لهستان، پس از پناه آوردن به تهران، چندین خانواده یهودی لهستانی در این کنیسه سکنا دادند. کنیسه عزرا یعقوب در دهه ۱۳۴۰ به دلیل جابجایی یهودیان از محله عودلاجان به شمال تهران و پس از وقوع انقلاب ایران و مهاجرت یهودیان به خارج از ایران اعضای کثیری را از دست داد.
در سال ۱۳۸۳ خورشیدی کنیسای عزرا یعقوب به جهت داشتن ویژگی‌های معماری خاص دوران قاجار به وسیله انجمن کلیمیان تهران و حمایت سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در ردیف آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.

منابع
-----

1. ↑  «طومارهای 400 ساله کنیسه "عزرایعقوب" به سرقت رفت». *ایسنا*. ۲۰۱۹-۰۲-۲۷. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۹-۰۵.
2. ↑  «به عشق اسرائیل، با پول ایران، به کام یک مورخ (1)». *rasekhoon.net*. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۹-۰۵.
3. ↑  «عزرا یعقوب». *www.7dorim.com*. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۹-۰۵.
یکی از گورهای رایج استپار.
گور دسته جمعی استپار (یا کوه استپار) گروهی از گور دسته جمعی است که در کوه‌های نزدیک به استپار در بورگوس اسپانیا قرار دارد. در این مکان‌ها صدها نفر در پی سرکوب در منطقه شورشی در جنگ داخلی اسپانیا کشته و دفن شده‌اند. تعداد کشته شدگان ۳۷۱ نفر ذکر شده‌است، و به گفته برخی مورخان تا هزار نفر بوده‌اند. اما به دلیل عدم وجود نشانی از مکان آنها، مانع انجام هرگونه بومی سازی در این زمینه می‌شود. بیشتر کشته‌شدگان از زندان مرکزی بورگوس بیرون برده شدند.

از دوم آگوست یعنی تنها دو هفته پس از آغاز جنگ تا ۱۲ اکتبر ۱۶ آزادی زندانیان صورت گرفت که شامل خارج کردن گسترده و سیستماتیک زندانیان از زندان با هدف رسمی آزادی آنها، اما در نهایت اعدام تا تیرباران شوند و در گورهای دسته جمعی دفن گردند

بازیابی حافظه تاریخی
--------------------

در تابستان ۲۰۰۳، زمانی که بستگان قربانیان شروع به بسیج کردند تا خواستار جستجو و بازیابی اجساد بستگان خود شوند هماهنگ‌کننده برای بازیابی حافظه تاریخی (CRMH) بورگوس ایجاد شد.

در سال ۲۰۱۲، با کمک دولت زاپاترو، یک مطالعه جغرافیایی انجام شد که امکان یافتن سه گور دسته جمعی را فراهم کرد. بعدها قبر چهارم پیدا شد. در ژوئیه ۲۰۱۴، ۷۰ جسد از سه قبر اول بیرون آورده شد، در آوریل ۲۰۱۵، کار نبش قبر در گور چهارم انجام شد، که ۲۶ جسد دیگر پیدا شد.

قربانیان
--------

برخی از مهم‌ترین قربانیان عبارتند از:

* انریکه ماستو مارتینز، شهردار ملگار د فرنامنتال؛
* آنتونیو خوزه مارتینز پالاسیوس (۳۳ ساله)، نوازنده؛
* آنتونیو پاردو کاساس (۲۷ ساله)، روزنامه‌نگار.

ادای احترام
-----------

در سال ۲۰۱۴، CMRH بورگوس، اسپاسیو تانگنته و پلتفرم هنرمندان ضد فاشیست نمایشگاهی را برای حمایت از نبش قبر قربانیان دوران فرانکو ترتیب دادند که از طریق یک کمپین تأمین مالی شد.

کتابشناسی
---------

* Ruiz Vilaplana, Antonio (2012). Espinosa Maestre, Francisco; Castro Berrojo, Luis, eds. Doy fe... Sevilla: Espuela de Plata. ISBN 9788415177494.

1. ↑  "Asociación". *Coordinadora por la Recuperación de la Memoria Histórica de Burgos*. Retrieved 31 de diciembre de 2017. `{{cite web}}`: Check date values in: `|accessdate=` (help)
2. ↑  "La inhumación de 96 cuerpos de represaliados cierra un círculo de dolor y duelo en Estépar". 7 de octubre de 2017. Retrieved 31 de diciembre de 2017. `{{cite news}}`: `|first=` missing `|last=` (help); Check date values in: `|accessdate=` و `|date=` (help)
3. ↑  "Se recuperan 70 cuerpos de asesinados en Estépar en el '36". 29 de julio de 2014. Retrieved 31 de diciembre de 2017. `{{cite news}}`: `|first=` missing `|last=` (help); Check date values in: `|accessdate=` و `|date=` (help)
4. ↑  "Proyecto". *Monte de Estépar* (به español e inglés). Retrieved 31 de diciembre de 2017. `{{cite web}}`: Check date values in: `|accessdate=` (help)نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (link)
**یوهان بوگنهاگن** (به انگلیسی: Johannes Bugenhagen) (زاده ۱۴۸۵ - مرگ ۱۵۵۸) کشیش و استاد دانشگاه ویتنبرگ و اصلاحگر پروتستانی قرن ۱۶ میلادی. وی بنیان‌گذار کلیساهای لوتریانی در شمال آلمان و اسکاندیناوی و دانمارک بود و از دوستان و همکاران مارتین لوتر بود.

شرح حال
-------

در ۲۴ ژوئن ۱۴۸۵ در روستای وُلین پومرانیا به دنیا آمد پس از نوجوانی وارد دانشگاه گرایفسوالد شد همزمان رئیس مدرسه محلی بود. سپس برای ادامه تحصیل به دانشگاه ویتنبرگ رفت و بزودی همکار و همفکر مارتین لوتر گردید بعد از مرگ لوتر سرپرستی خانواده او را تقبل کرد. در ۱۵۳۳ استاد کرسی الهیات دانشگاه و کشیش در شهر ویتنبرگ بود لوتر او را «دکتر پومرانی» لقب داده بود. عقاید و کتاب‌های لوتر و اعلامیه نود و پنج ماده‌ای او را تبلیغ می‌کرد و زدودن خرافات و اصلاحاتی که وی در آئین پروتستان به وجود آورده بود در همه کلیساهای شمال آلمان و اسکاندیناوی و نیز دانمارک، قبول و اجرا می‌شد. در سال ۱۵۳۹ او امیرانتخابگر دوک‌نشین ساکسونی گردید.

یوهان بوگنهاگن در ۲۰ آوریل ۱۵۵۸ در ویتنبرگ فوت نمود و در کلیسای شهر دفن گردید.

منابع
-----

1. ↑  «Bugenhagen, Johann (1485-1558)». Global Anabaptist Mennonite Encyclopedia Online.
2. ↑  «Johannes Bugenhagen».
**گنج بادآورد** به خزائن رومی اشاره دارد که در طی محاصره قسطنطنیه در سال ۶۲۶ میلادی به قصد محافظت با کشتی به مقصد کارتاژ فرستاده شد ولی به جهت باد تندی که درگرفت، سرانجام بدست نیروهای ایرانی افتاد.

ثعالبی می‌گوید آنگاه که خسرو پرویز شنید رومیان پادشاه خود موریکیوس پدرزنش را کشتند و فوکاس را به شاهی برداشتند، بسیار افسرده و خشمگین شد. او شهروراز مرزبان نامدار خود را با لشکری انبوه از برای خونخواهی از موریکیوس و به سزا رسانیدن فوکاس به روم فرستاد. شهروراز اسکندریه را به محاصره گرفت و سپاهی هم از برای محاصره قسطنطنیه فرستاد که پایتخت امپراتوری روم بود چون بیم افتادن شهر بدست دشمن بود امپراتور روم هراکلیوس فرمود گنجینه گرانبهایش را و آنچه پر ارزش بود به کشتی نهادند و در میان آن‌ها صلیب راستین که به گفتهٔ مسیحیان، عیسی مسیح بر روی آن جان سپرده بود، نهادند. آنگاه که کشتی‌ها به میان دریا رسیدند ناگهان باد تندی برخاست و کشتی را به کرانهٔ اسکندریه راند و همه به چنگ شهروراز درآمد و او آن‌ها را به نزد خسرو پرویز فرستاد. شاه از دیدن آن‌ها در شگفت ماند و بسیار شاد شد. خدای را سپاس گفت که فرشتگان خود را به یاری ما فرستاد و بادها را بیاری ما و ستیزهٔ دشمنان برانگیخت و ما را از گنج و اندوختهٔ گرانبهای امپراتور روم برخوردار کرد و فرمود که آن را *گنج بادآور* نامند.

**گنج بادآور** یکی از هفت گنج خسرو پرویز است که وصف آن در کتاب ثعالبی و شاهنامه فردوسی آمده‌است.

پانویس
------

1. ↑  آناهیتا، ص ۳۵۲
2. ↑  کریستن سن، ص ۴۸۶

منابع
-----

* کریستن سن، آرتور. ایران در زمان ساسانیان، تهران: انتشارات امیر کبیر، ۱۳۶۷
* پورداود، ابراهیم. آناهیتا، پنجاه گفتار پورداود، تهران: انتشارات امیرکبیر، ۱۳۴۳
**یوهان بومان** (هلندی: *Johan Bouman*؛ ‏ زاده ۱ مارس ۱۹۱۸ – درگذشته ۷ اکتبر ۱۹۹۸) دین‌شناس و الهی‌دان پروتستان اهل هلند بود.

وی دانش‌آموختهٔ دانشگاه آمستردام است و پس از حمله آلمان نازی به هلند و استیلای نازیسم در آن کشور، در اعتصاب فوریهٔ آمستردام شرکت کرد و به همین دلیل سه ماه به زندان افتاد. وی پس از آزادی، تحصیلات خود را در دانشگاه لیدن پی گرفت و در همین مدت با یک فیزیوتراپ آلمانی ازدواج کرد. او در سال ۱۹۵۴ دکترای خود را در رشته الهیات دریافت داشت و استاد الهیات، عهد عتیق و زبان عبری در دانشگاه وریج بروکسل شد. یوهان در سال ۱۹۵۹ پایان‌نامه‌ای را جهت کسب درجهٔ شایستگی علمی به دانشگاه اوترخت ارائه کرد. سپس در سال ۱۹۶۰ جهت تدریس اسلام‌شناسی به «مدرسه الهیات خاور نزدیک» در بیروت رفت. او از دسامبر ۱۹۶۹ در دانشگاه رور بوخوم استاد رشتهٔ الهیات پرداخت و چهار سال بعد به دانشگاه ماربورگ رفت. او تا سال ۱۹۸۶ فعال بود و بعد بازنشسته شد.

یوهان بومان در بحث‌های میان یهودیان و مسلمانان شرکت داشت و عضو چندین انجمن‌های علمی، از جمله «انجمن بین‌المللی تحقیقات الهیات باخ»، «انجمن رسالت‌شناسی» و «بنیاد آمریکایی پژوهش‌های انسان‌شناسی» بود.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Johan Bouman». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای آلمانی*، بازبینی‌شده در ۲۲ نوامبر ۲۰۲۲.

پیوند بیرون
-----------

* کتاب‌شناسی یوهان بومان در کتابخانه ملی آلمان

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ یوهان بومان موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* جمهوری چک
* هلند
* واتیکان

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| سایر | 
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |
**گام‌های شیدایی** فیلمی به کارگردانی حمید بهمنی ساختهٔ سال ۱۳۹۱ است.

این فیلم که با بودجه رسمی یک میلیارد تومان ساخته شد و داستان زنی آمریکایی به نام جولی است که به خدمت ارتش ایالات متحده درآمده و تلاش دارد مدارکی را که در حین انجام وظیفه در این کشور به دست آورده به دوست خبرنگار خود برساند. در جریان این اتفاقات یکی از پرده‌های سناریو آزادسازی عراق به تصویر کشیده می‌شود.

بازیگران
--------

* لوریت حنینو
* جمشید هاشم‌پور
* بهنوش طباطبایی
* کوروش تهامی
* محمدرضا شریفی‌نیا
* فخرالدین صدیق‌شریف
* مریم کاویانی
* حمیدرضا عطایی

نقد فیلم
--------

در مجوع بهمنی که دو سال پیش گلوگاه شیطان را هم در جشنواره داشت، نشان داد که به بهترین شکل می تواند پس رفت در ساخت فیلم را از خود بروز دهد و هرچند آن فیلم نیز اشکالات فنی و ساختی بی شماری داشت، اما به مراتب تجربه ی بهتری محسوب می شد. شاید به نظر می رسد حمید بهمنی نیاز دارد تا فیلم نامه هایش را با دقت بیش تری انتخاب کند.

حواشی
-----

جواد شمقدری در مصاحبه با مشرق نیوز گفت: در موضع زدن نیستیم، ولی دلم می‌سوزد که به فیلمسازی مثل آقای بهمنی بودجه‌ی خوبی داده می‌شد، اما فیلمی که ما دیدیم، واقعاً ارزش هزار تومان هم نداشت... قهرمان شدن پیشکش، «گام‌های شیدایی» اصلاً فیلم نیست...

حمید بهمنی پس از تمسخر فیلم در جشنواره فجر در مصاحبه با خبرگزاری مهر گفت: اگر فیلم من ضعیف است، قرار نیست با آن در سینمای رسانه جشنواره فجر توهین‌آمیز برخورد شود. اگر قرار باشد این وضعیت ادامه پیدا کند من سال دیگر اجازه نمی‌دهم فیلمم در سالن مطبوعات به نمایش درآید. تازه متوجه شدم که چرا برج میلاد باید سالن اهالی رسانه شود زیرا به دلیل ظرفیت بالایی که دارد هر کسی می‌تواند وارد آن شود. در صورتی که سینما فلسطین می‌توانست گزینه بهتری برای اهالی رسانه باشد و در آن صورت فقط میزبان اهالی واقعی مطبوعاتی بود که کار فرهنگی می‌کنند.

سرمایه تولید
------------

«گام‌های شیدایی» با بودجه‌ای معادل یک میلیارد و دویست میلیون تومان در ایران و بیروت ساخته شد و تنها در بیست درصد آن بنیاد سینمایی فارابی مشارکت کرد.

منابع
-----

1. ↑  «رهبر و تک‌تیراندازان اسلامی». رادیوزمانه. ۹ اسفند ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۳ مارس ۲۰۱۵.
2. ↑  «نقد و بررسی فیلم «گام های شیدایی» / همگام با جشنواره سی و یک ام فیلم فجر». *نقد فارسی*. ۱۳۹۱-۱۱-۱۷T19:34:30+00:00. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در 2018-12-16. تاریخ وارد شده در `|تاریخ=` را بررسی کنید (کمک)
3. ↑  «شمقدری:اگر جایی لازم شد به ما فحش بدهید». مشرق نیوز. ۲۰۱۳-۱۲-۱۸. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۱۲-۰۳.
4. ↑  «تدوین مجدد "گام‌های شیدایی"/منتقدانی که فیلم‌های مذهبی را مسخره می‌کنند!». *خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان | Mehr News Agency*. ۲۰۱۳-۰۲-۱۸. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۱۲-۰۷.
5. ↑  «منظوم - حواشی حواشی فیلم سینمایی گام‌های شیدایی (1391) | منظوم». *Manzoom*. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۱۲-۰۴.

* «گام‌های شیدایی». سوره‌سینما. دریافت‌شده در ۳۰ اوت ۲۰۱۳.
* «لیست کامل عوامل فیلم گام‌های شیدایی». سوره‌سینما. دریافت‌شده در ۳۰ اوت ۲۰۱۳.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد فیلم است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**گوندریک** (لاتین Gundericus)، شاه وندال‌ها (۴۰۷–۴۱۸) و آلان‌ها (۴۲۸–۴۱۸) که تحت رهبری واندال‌ها قرار گرفتند، یکی از قبایل ژرمن بودند که ابتدا در نزدیکی رودخانه اودر سکونت داشتند تا در تهاجم بربرها به امپراتوری روم غربی در قرن پنجم میلادی شرکت کنند.
تاریخ
او پسر گودیگیسل شاه وندال‌ها بود. وقتی واندالها در ۴۰۶ از مرز روخانه راین به سمت امپراتوری حرکت می‌کنند درگیر جنگ با فرانکهایی می‌شوند که در آن موقع به عنوان متحدان امپراتوری روم سعی داشتند واندال‌ها را به عقب برانند. گودیگیسل در این جنگ کشته و گوندریک جانشین او می‌شود. در نهایت گوندریک و افرادش پس از عقب‌نشینی از سلسله جبال پیرنه گذشته و در سال ۴۰۹ در شبه‌جزیره ایبری (اسپانیا و پرتغال امروزی) پادشاهی واندالها را در یک ایالت رومی برقرار می‌کنند (شمال غربی ایبریا). در سال ۴۱۸ به دستور رومی‌ها توسط ویزیگوت‌ها هم پیمان با آنها به عقب رانده شدند. از طرف دیگر پس از جنگی که در ۴۱۸ بین آلانها و ویزگوتها در منطقه هیسپانیا درگرفت بیشتر آلانهایی که زنده مانده بودند تقاضای می‌کنند تا به قوای گوندریک بپیونند و با تقاضای آنها موافقت می‌شود. ازاین تاریخ به بعد گوندریک پادشاه واندال‌ها و آلانها می‌شود. در ۴۲۰ مأمورین امپراتوری روم که مسئولیت دفاع از هیسپانیا راداشتند در منطقه گالیسیا به واندالهایی که به جنگ با سوئبها رفته بودند حمله می‌کنند، جایی که قبلاً واندالها در ۴۱۸ از ویزگوت‌ها شکست خورده بودند، واندالها در ۴۲۰ به علت درگیری باسوئبی‌ها به سمت بائتیکا- Baetica جنوب هیسپانیا حرکت کردند. در آنجا به گروهی دیگر از واندالها ملحق شده و سپاهی از رومیان را به رهبری magister militum Castinus در بیرون دیوارهای کوردوبا شکست می‌دهند (۴۲۲). وندال‌ها به موریتانیا تینگیتانا، بالئاری‌ها حمله کردند و در سال ۴۲۵ کارتگنا و سویل را غارت کردند. واندال‌ها در این شهر باقی نماندند و دوباره در ۴۲۸ این شهر را تصرف کردند. واندالها در ۴۲۹ اسپانیا را ترک کردند و مدت ۱۰ سال اسپانیای رومی در آرامش به سر برد به استثناء گالیسیا که در سال ۴۲۸ گوندریک دست خود را بر روی کلیسای آن شهر گذاشت. گاندریک سعی داشت آن کلیسای کاتولیک را به کلیسایی آرین تغییر دهد ولی به صورتی نامشخص و غیرمنتظره می‌میرد. بعد از مرگ گوندریک در ۴۲۸ وندالها برادر ناتنی او گایسریک را به جانشینی او انتخاب می‌کنند. گایسریک به قصد حمله به آفریقای رومی ایبریا را ترک می‌کند.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Gunderic». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۰.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت (از طریق ویاف)

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |

الگو:شاه-خرد
قبور یهودیان، اسرائیل
**گورستان یهودیان** (عبری: בית עלמין‎) گورستانی است که یهودیان طبق آداب و رسوم یهودیان در آنجا به خاک سپرده می‌شوند. در زبان عبری، از گورستانها با عناوین مختلفی نام برده می‌شود.

زمین گورستان مقدس شمرده شده و مراسم ویژه خاصی هنگام گشایش گورستان، برگزار می‌گردد. طبق سنت یهودیان، زمین‌هایی که یهودیان در آنجا به خاک سپرده می‌شوند، مکان‌های مقدسی هستند و تا ابد باید دست نخورده باقی بمانند. ایجاد و در نظر گرفتن یک قبرستان، یکی از اولویت‌های اصلی برای یک جامعه نوپای یهودی است. به‌طور معمول، گورستان یهودیان با بودجه عمومی تهیه و نگهداری می‌شود. قرار دادن سنگ روی قبور یک سنت یهودی است، که معادل رسم آوردن گل و حلقه گل برای قرار دادن روی قبور می‌باشد. گاهی اوقات از آوردن گل‌ها، ادویه جات و سرشاخه‌ها برای قرار دادن روی قبور استفاده می‌شده‌است ولی به خاطر اینکه در مذهب یهودیت، قرار دادن سنگ روی قبور به عنوان یک رسم خاص یهودی تلقی شده‌است، این رسم ارجحیت دارد.

پانویس
------

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Jewish cemetery». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۸ مارس ۲۰۲۳.

منابع
-----

1. ↑  "IAJGS cemetery site". Iajgs.org. Archived from the original on 2016-08-18. Retrieved 2012-12-25.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ گورستان یهودیان موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| داده‌های کتابخانه‌ای: کتابخانه‌های ملی ویرایش در ویکی‌داده | 
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* جمهوری چک

 |
**گابریله اوتینگن** (به انگلیسی: Gabriele Oettingen) روانشناس آلمانی است. او استاد روانشناسی در دانشگاه نیویورک و دانشگاه هامبورگ است. تحقیقات او بر این است که مردم چگونه در مورد آینده فکر می‌کنند و این که چگونه بر شناخت، احساسات و رفتار تأثیر می‌گذارد.

کتاب مثبت فکر نکنید
-------------------

اوتینگن در این کتاب، خوش‌بینی را در حیطه‌های مختلف زندگی شخصی و همچنین در روابط گسترده‌تر اجتماعی بررسی کرده و می‌گوید که خوش‌بینی، بر خلاف تصور رایج، ما را دچار انفعال می‌کند و احتمال رسیدن به موفقیت را پایین می‌آورد. او روش چهارمرحله‌ای «مقابلهٔ ذهنی» را پیشنهاد می‌کند و نشان می‌دهد که چطور می‌توان از این روش در سه حیطهٔ سلامت فردی، روابط دوستی، و مدرسه و محیط کار استفاده کرد.

منابع
-----

1. ↑  "Home page of Gabriele Oettingen". Department of Psychology, New York University. October 2014. Archived from the original on 7 January 2020. Retrieved 14 November 2014.
2. ↑  "Home page of Gabriele Oettingen". Institut für Psychologie, Universität Hamburg. July 2014. Archived from the original on 29 November 2014. Retrieved 14 November 2014.

|  |  |
| --- | --- |
|  | مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به ***گابریله اوتینگن*** در ویکی‌گفتاورد موجود است. |
**یوزف رودولف کوستران** (لهستانی: Józef Rudolf Kustroń؛ ۱۶ اکتبر ۱۸۹۲ – ۱۶ سپتامبر ۱۹۳۹) سرتیپ نیروی زمینی لهستان در زمان جمهوری دوم لهستان بود. او به عنوان فرمانده لشکر ۲۱ کوهستانی لهستان در جنگ با آلمان شرکت داشت.

پیش از تشکیل لهستان
-------------------

یوزف کوستران کودکی خود را در نووی سونتس گذراند و در گروه‌های ملی‌گرا لهستانی فعال بود. در سال ۱۹۱۰ او تحصیل در حقوق و فلسفه را در دانشگاه یاگیلونیا کراکوف آغاز کرد و دو سال به گروه شبه‌نظامی موسوم به انجمن تفنگداران پیوست. با آغاز جنگ جهانی اول او جزئی از هنگ‌های لهستانی شد و در ۲۹ اکتبر ۱۹۱۴ مجروح گشت. پس از بهبودی او دوباره به جنگ بازگشت و در لوبلین و والین علیه روس‌ها جنگید که در همین هنگام به درجه سروانی رسید. پس از بحران سوگند، اتریشی‌ها کوستران را تنزل درجه داده و او را به هنگ‌های ارتش اتریش-مجارستان منتقل نمودند. در سال ۱۹۱۷ او عضو سازمان نظامی لهستان گشت که یک سال بعد در پاییز ۱۹۱۸ نقش مهمی در خلع سلاح نیروهای اتریشی واقع در شهر کراکوف داشتند.

جمهوری دوم لهستان
-----------------

با استقلال لهستان، کوستران به وزارت دفاع پیوست و در طول جنگ لهستان-شوروی او از ژوئیه ۱۹۲۰ وظیفه نظارت بر حمل نقل ریلی ارتش را به عهده داشت و سه سال بعد مدال فضیلت نظامی را دریافت کرد.

پایان جنگ برای کوستران به معنی پایان فعالیت نظامی نبود و او فرماندهی واحدهایی را در بیاویستوک و لشنو به عهده داشت. در جریان کودتای مه کوستران از حامیان یوزف پیلسودسکی بود و نگذاشت واحد تحت امرش برای دفاع از رئیس‌جمهور قانونی به ورشو بروند. در دهه ۳۰ میلادی کوستران مدتی فرماندهی لشکر ۱۶ پیاده‌نظام پومرانی را به عهده داشت و سپس در سال ۱۹۳۵ فرماندهی لشکر ۲۱ کوهستانی لهستان را به عهده گرفت. او به همراه این لشکر در سال ۱۹۳۸ جزئی از گروه عملیاتی مستقل سیلزی بود که در اشغال زائولزی نقش داشتند و در ۱۹۳۹ به درجه ژنرالی ارتقا یافت.

جنگ جهانی دوم
-------------

با آغاز تهاجم آلمان لشکر تحت امر کوستران به عنوان جزئی از سپاه کراکوف وارد درگیری‌های سنگینی با ارتش آلمان نازی گشت. پس از روزها درگیری این واحد در روز ۱۶ سپتامبر محاصره شد و سعی کرد با شکستن خطوط آلمانی‌ها خود را به لووف برساند. در این هنگام کوستران در ساعت ۲ بعد از ظهر و هنگامی که شخصاً دوشادوش نیروهایش در حال هجوم به خطوط آلمانی‌ها بود کشته شد و او را در همان میدان نبرد دفن کردند. سال‌ها بعد در ۱۹۵۳ بقایای او کشف شد و به نووی سونتس منتقل گشت.

کوستران اولین ژنرال لهستانی و پس از ویلهلم فریتس فون روتیگ دومین ژنرالی است که در جنگ جهانی دوم کشته شد.

افتخارات
--------

* نشان فضیلت نظامی
* نشان افتخار تولد لهستان
* صلیب استقلال
* صلیب دلاوری (لهستان); سه بار
* صلیب لیاقت (لهستان); دو بار
* مدال یادبود جنگ ۱۹۲۱–۱۹۱۸
* مدال یک دهه استقلال بازیافته
* نشان تاج رومانی
* نشان عقاب سپید (لهستان)

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Józef Kustroń». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۶ اوت ۲۰۱۹.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ یوزف کوستران موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان
* لهستان

 |

الگو:افسر (ارتش)-خرد
**گاز ترش** (به انگلیسی: Sour gas) به گونه‌ای از گاز طبیعی خام گفته می‌شود که دارای مقدار قابل‌توجهی هیدروژن سولفید (H۲S) و گاهی کربن دی‌اکسید (CO۲) است. 

به‌طور معمول گاز شامل مقادیر بیشتر از ۵٫۷ میلی‌گرم (H۲S) یا معادل ۴ پی پی ام (H۲S) را در دما و فشار استاندارد، گاز ترش می‌نامند. وجود این دو ماده از این جهت حائز اهمیت است که علاوه بر سمی بودن (H۲S)، در صورت وجود این دو گاز در خطوط لوله انتقال گاز، خوردگی و فرسایش شدیدی تجهیزات رخ خواهد داد. به منظور زدودن این مواد از گاز طبیعی از فرایندی به نام شیرین‌سازی گاز استفاده می‌شود.

جستارهای وابسته
---------------

* درگاه مهندسی شیمی

* پالایشگاه گاز طبیعی
* پالایشگاه نفت

منابع
-----

1. ↑  NaturalGas.org website page بایگانی‌شده در ۱ ژانویه ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine *Processing Natural Gas*
2. ↑  Air Dispersion Modeling Conversions and Formulas
3. ↑  Energy Information Agency website page *Natural Gas Processing: The Crucial Link Between Natural Gas Production and Its Transportation to Market*

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد مهندسی شیمی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**گردنهٔ اسدآباد** یکی از گردنه‌های معروف کوه الوند در استان همدان است. این گردنه مابین شهرستان همدان و کرمانشاه واقع شده و ارتفاع آن به ۲۲۴۱ متر می‌رسد. این جاده پر ترافیک ترین جاده غرب کشور و یکی از گردنه های **برفگیر** و **حادثه خیز** کشور است.

کیومرث سرمدی واله از خروج نام گردنه اسدآباد از لیست ۱۰ جاده مرگبار و پرحادثه کشور خبر داد  و گفت:بعد از اجرای پروژه نصب نیوجرسی در  محور گردنه اسدآباد به عنوان یکی از محورهای حادثه خیز استان و کشور خوشبختانه آمار تصادفات بزرگ و منجر به **مرگ** در این محور حادثه خیز حذف شده و به صفر رسیده و همین امر گردنه اسدآباد را از لیست ۱۰ جاده مرگبار کشور خارج کرده است.

وی اظهار کرد:گردنه اسدآباد در حوادث جاده‌ای جزو ۱۰ جاده خطرناک کشور به شمار می‌رفت و هرساله در این‌ محور شاهد سوانح و تصادف فوتی و جرحی متعدد  دلخراشی بودیم که  برای کاستن حوادث و خطرات این محور برنامه‌های کوتاه مدت و بلندمدتی پیش بینی شده است.

سرمدی واله  با اشاره به در دست اجرا بودن طرح  ۱۵ کیلومتری ایمن سازی،تعریض و  جداسازی لاین رفت و برگشت گردنه اسدآباد با نیوجرسی از راهدارخانه به سمت همدان به عنوان برنامه کوتاه مدت برای کاهش خطرات و حوادث  گردنه اسدآباد، اظهار کرد:از ۱۵ کیلومتر جداسازی لاین **رفت و برگشت** گردنه با نیوجرسی و تعریض و انتقال روشنایی به وسط جاده  ۳ تا ۴ کیلومتر دیگر باقی مانده که **راه و شهرسازی** موظف به تکمیل مابقی طرح در اسرع وقت است.

* 

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |

منابع
-----

1. ↑  سعیدیان، عبدالحسین (۱۳۶۹)، «استان همدان»، *سرزمین و مردم ایران، مردم‌‌‌‌شناسی و آداب و رسوم اقوام ایرانی*، تهران: مؤسسهٔ انتشارات علم و زندگی، ص. ۱۱۴۷
2. ↑  10 (۲۰۱۵-۰۱-۱۳). «احداث تونل در گردنه اسدآباد ضروري است». *ایرنا*. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۰-۳۰.
3. ↑  «گردنه پرمخاطره در شاهراه ارتباطی ۶ استان/ مرگ از روبه‌رو می‌آید!». *خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان | Mehr News Agency*. ۲۰۲۰-۱۰-۰۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۰-۳۰.
**شارک نقره ای**، با نام اصلی (Bala Shark)، یا **کوسه نقره ای**، یک ماهی از خانواده کپورماهیان است. این گونه از خانواده کوسه ماهی ها نیست بلکه به دلیل شکل ظاهری و فرم باله هایش به این نام خوانده میشود.

توزیع
-----

شارک نقره ای در شبه جزیره مالایی ، سوماترا و بورنئو وجود دارد.  قبلاً در شمال رودخانه مکونگ و چائو فرایا و احتمالاً منقرض شده است(وجود این ماهی در رود مکونگ نگ مشکوک است).

در آکواریوم
-----------

شارک نقره ای به طور کلی ماهیان صلح جویی هستند و همراهان صلح جو و خوبی برای انواع دیگر ماهیان آکواریوم هستند.  این ماهی به طور گسترده ای در اکثر فروشگاه های حیوانات خانگی موجود است، اما در حقیقت این ماهی بسیار بزرگتر از اندازه آکواریوم های خانگی رشد می کنند. 

آنها یک ماهی مقاوم هستند که تغییرات دما ، تغییرات pH و سایر عواملی را که بقیه ماهی ها نسبت به آنها حساس هستند را به خوبی تحمل می کند. PH آب باید ۶٫۰ – ۸٫۰ باشد. سختی آب مطلوب برای این گونه، نرم تا متوسط است (۵٫۰ – ۱۲٫۰ dGH ). دمای آب باید بین ۲۲ – ۲۸ حفظ شود درجه سانتی گراد (۷۲ – ۸۲ درجه فارنهایت). این ماهی بهتر است در گروه های دو یا چند تایی نگهداری شود.  بهتر شارک نقره ای در یک آکواریوم پوشیده نگهداری شود، زیرا یک پرش کننده بسیار ماهر است.

منابع
-----



1. ↑  Lumbantobing, D. (2020). "*Balantiocheilos melanopterus*". *IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN. **2020**: e.T149451010A90331546. Retrieved 17 July 2020.
2. 1 2  Ng, Heok Hee; Kottelat, Maurice (2007). "*Balantiocheilos ambusticauda*, a new and possibly extinct species of cyprinid fish from Indochina (Cypriniformes: Cyprinidae)" (PDF). *Zootaxa*. **1463**: 13–20. doi:10.11646/zootaxa.1463.1.2. Archived from the original (PDF) on 2007-09-27.
3. 1 2   `{{cite book}}`: Empty citation (help)
4. ↑
**گارسی رودریگه دمونتالوو** Garci Rodríguez de Montalvo (به اسپانیایی: ˈɡaɾθi roˈðɾiɣeθ ðe monˈtalβo) حدود ۱۴۵۰ میلادی چشم به جهان گشود و در ۱۵۰۴ میلادی چشم از جان بست. یک نویسنده اسپانیایی در اواخر قرون وسطی بود. مهمترین اثر او ''آمادیس'' است. او از خانوادهٔ اصالتاً یهودی بود که کاتولیک را برگزید.  

**رودریگه** در یکی از آثار خود بنام «*Las sergas de Esplandián*» جزیره افسانه ای کالیفرنیا (به انگلیسی: Island of California) را اینگونه شرح می‌دهد:  

*آگاه باشید در هند شرقی (منظور جنوب غربی آسیا که از مستعمرات اسپانیا بوده‌است) جزیره ای به نام کالیفرنیا وجود دارد که بسیار شبیه «*بهشت زمینی*» (نام یک اثر نقاشی) است. در آنجا زنان سیاه چهره بدون هیچ مردی در میان آنها به شیوهٔ مردمان آمازون زندگی می‌کنند.*  

این رمان کاشفان آن دوران را به شدت تحت تأثیر قرار داد. یکی از مشهورترین اشتباهات نقشه‌نگاری در تاریخ، در قرن هفدهم و هجدهم علی‌رغم شواهد متضاد از محققان مختلف در بسیاری از نقشه‌ها منتشر شد. توضیح آن در ابتدا اینگونه بود: کالیفرنیا بهشت زمینی مانند باغ عدن یا آتلانتیس.

منابع
-----

* *ترجمه از ویکی‌پدیای انگلیسی*
* *تلخیص از ویکی‌پدیای فرانسوی*
یک گونه‌نام با نوع برچسب ضمیمه شده
گونه‌نام *Marocaster coronatus*های MHNT
در زیست‌شناسی، نامی که برای اولین بار برای معرفی یک گروه آرایه‌شناختی جدید به کار می‌برند و این نام بر روی این گونه باقی می‌ماند، حتی اگر در گونه‌شناسی آن تجدید نظر شود، **گونه‌نام** (هولوتیپ holotype) نامیده می‌شود.

وقتی گیاهی برای اولین بار، نامگذاری می‌گردد، باید نمونه‌ای از آن گیاه در یکی از موسسات گیاه‌شناسی معتبر که بوسیله مؤلف معرفی شده، نگهداری شود که این نمونه، گونه (Type) نامیده می‌شود و اصطلاحاً به آن گونه‌نام گفته می‌شود. هر گاه مؤلف گیاه به جای یک نمونه، چندین نمونه از گیاه را معرفی کند، یکی از آنها با عنوان گونه‌نام و بقیه با عنوان پراگونه (Paratype) نامیده می‌شوند.

به عبارت دیگر، گونه‌نام به نمونه‌ای که توصیف اصلی آن با استناد به گونه‌ای که توسط نویسنده به عنوان گونهٔ جدید پذیرفته شده، داده می‌شود. به طوری که از این تعریف بر می‌آید، گونه‌نام شامل تنها یک نمونه می‌باشد که فقط با انجام توصیف اصلی حاصل می‌شود.

گونه‌نام یک مثال فیزیکی (یا تصویر) از یک ارگانیسم است که وقتی یک گونه (یا آرایه‌ای با رتبه پائین‌تر از گونه) به طور رسمی توضیح داده شد، برای نمایش یک مثال کامل از آن گونه ارائه می‌شود. این نمونه به صورت صریح و رسمی، مثالی از نمونه توصیف شده است. بر اساس قوانین جهانی نام‌گذاری جانوران (ICZN) گونه‌نام یکی از انواع گونه‌های دارای نام است. در کد بین‌المللی نام‌گذاری برای جلبک‌ها و قارچ‌ها و گیاهان (ICN) و ICZN تعاریف گونه به همین شکل است.

برای مثال، گونه‌نام برای پروانه *Lycaeides idas longinus* نمونه‌ای است که در موزه جانورشناسی مقایسه‌ای در دانشگاه هاروارد قرار دارد. **نمونه یکسان** یا **ایزوتیپ** (isotype) یک نمونه شاخص تکراری یاکپی شده و تکثیر شده است و معمولاً برای گیاهان به کار می‌رود که امکان گرفتن چند نمونه (مثلا چند برگ یا گل) از همان گیاه وجود دارد.

یک گونه‌نام لزوماً یک مثال «معمولی» از یک گونه نیست هرچند ایدئال این است که باشد. گونه‌نام گاهی فقط یک قطعه از یک ارگانیسم است که به ویژه در مورد سنگواره‌ها این مطلب رایج است. برای مثال، گونه‌نام از *Pelorosaurus* (=*Duriatitan*) *humerocristatus* که یک دایناسور گیاه‌خوار از اوایل ژوراسیک است، فسیل استخوان پای به دست آمده از این گونه است که در موزه تاریخ طبیعی در لندن نگهداری می‌شود. حتی اگر نمونه‌های بهتری پیدا شود، گونه‌نام کنار گذاشته نخواهد شد.

گونه‌های مرتبط
--------------

بر اساس قواعد ICN، وقتی که نمونه اصلی گویا نیست یا کافی نیست می‌توان **epitype** یا نمونه مکمل افزود.
هرگاه مؤلف یک گیاه علاوه بر هولوتیپ، نمونه‌های دیگری از آن گیاه را به موسسات دیگر بفرستد، گیاهان فرستاده شده، Isotype نامیده می‌شوند.
هر گاه مؤلف از بین نمونه‌های جمع‌آوری شده، هولوتیپ را معرفی نکند و هولوتیپ از سوی گیاه‌شناسان دیگر انتخاب شود، Lectotype گفته می‌شود.
نوگونه (Neotype)، نمونه‌ای است که در هنگام از بین رفتن هولوتیپ و سایر نمونه‌های دیگر از سوی گیاه‌شناسان دیگر به جای هولوتیپ انتخاب می‌گردد.

جستارهای وابسته
---------------

منابع
-----

1. ↑  واژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان دفتر دوازدهم فرهنگ واژه‌های مصوّب

* نوع (زیست‌شناسی)
*
**یخدان رحیم آباد** مربوط به اواخر دوره قاجار است و در بیرجند، انتهای خیابان رحیم آباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ مرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۳۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بنا از بخش‌های مختلفی مانند دیوار سایه انداز، محوطه یخ بند، مخزن جمع آوری یخ و گنبدی که بر بالای آن ساخته شده‌است، ورودی به فضای یخدان و اتاق نگهبان یخدان ساخته شده‌است. همچنین آب آ توسط رشته کوه باقران تأمین میشده‌است.شهرستان بیرجند دارای آب و هوای بیابانی است و اغلب روزها گرم و شب‌ها سرد می‌باشد. از این رو در شب‌های سرد زمستان آب در مخزن یخدان جمع آوری شده و در تابستان مورد استفاده اهالی میگرفت.

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست آثار ملی ایران
* سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری

منابع
-----

1. ↑  «دانشنامهٔ تاریخ معماری و شهرسازی ایران‌شهر». وزارت راه و شهرسازی. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۶ اکتبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۹.
2. ↑  «ایرنا - حریم اثر تاریخی یخدان رحیم آباد بیرجند به تصویب رسید». ۴ مهر ۱۳۹۵.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**یخدان جو مؤیدی** کرمان مربوط به دوره قاجار است و در بلوار پیروزی واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ دی ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۶۷۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.

معماری
------

عناصر تشکیل دهنده این یخدان عبارت اند از: مخزن، حصار، استخر و چاله یخ.

پلان مخزن دایره شکل و گنبدی از نوع پستو روی آن احداث کرده‌اند. حصارش نسبتاً بلند و ۱۲ متر ارتفاع دارد. بنا از خشت خام و ملات گل ساخته شده‌است. کاربری یخدان در گذشته نگهداری یخ برای ایام تابستان مردم شهر بوده‌است.

نحوه ساخت یخ
------------

در پشت دیوارهای بلند و قطور آن سطوحی صاف تعبیه می‌کردند که در شب‌های زمستان به‌طور یکنواخت روی آن آب قرار می‌گرفت و در سرمای شدید زمستان یخ می‌بست وظیفه دیوار بلند این بود که در طول روز از تابش آفتاب بر روی آب‌های منجمد شده قبلی جلوگیری کند در صورتی که در شرق و غرب کمی آفتاب بر روی سطوح یخ‌گیری می‌تابید آن وقت در این نقاط هم دیوارهای جانبی بنا می‌کردند.

مقدار آبی که هر شب روی توده‌های منجمد از یخ‌های قبلی هدایت می‌شد تا حدودی بود که سرمای یک شب بتواند آن را منجمد سازد یا به عبارت دیگر ارتفاع آب روی سطوح یخ گیر از چند سانتی‌متر تجاوز نمی‌کرد این شرط فنی به خوبی می‌رساند که یخچال سازان مجبور بودند با کمال دقت سطوح یخ‌گیری را طراز کنند.

پس از آن تقریباً قطر یخ به ۳۰ تا ۴۰ سانتیمتر می‌رسید، یخ‌ها را قطعه قطعه کرده و به داخل یخدان که در مجاورت سطوح یخ‌گیری قرار داشت می‌بردند و انبار می‌کردند. در کف یخدان، یک یا چند چاه پیش‌بینی شده بود تا آب هائی که احتمالاً در فصل گرما از آب شدن یخ‌ها به وجود می‌آمد از کف یخدان دور گردد و روی هر طبقه از یخ‌ها مقداری کاه می‌ریختند تا از چسبیده شدن آن‌ها به یکدیگر جلوگیری شود.

نگارخانه
--------

* یخدان جو مؤیدی کرمانیخدان جو مؤیدی کرمان
* در حال درست کردن یخدر حال درست کردن یخ

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست آثار ملی ایران
* سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
* یخدان مویدی
* یخدان زریسف
* یخدان لنگر

منابع
-----

1. ↑  «دانشنامهٔ تاریخ معماری و شهرسازی ایران‌شهر». وزارت راه و شهرسازی. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۶ اکتبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۹.
2. ↑  «یخدان جو مؤیدی». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ دسامبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۷ دسامبر ۲۰۱۸.
3. ↑  «بزرگترین یخچال خشت و گلی جهان در کرمان/ اسرار یکی از کهن‌ترین سیستمهای آبرسانی شهری در قلب کویر».

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**گونزالو روخاس** (انگلیسی: Gonzalo Rojas; ۲۰ دسامبر ۱۹۱۷ – ۲۵ آوریل ۲۰۱۱) یک شاعر، دیپلمات و معلم اهل شیلی بود. او در طول زندگی حرفه ای خود بیش از ۴۰ مجموعه شعر نوشت و منتشر کرد.

روخاس در ۲۰ دسامبر سال ۱۹۱۶ در لیبو، شیلی به دنیا آمد. او با بورس تحصیلی در مدرسه شبانه‌روزی تحصیل کرد و در نهایت در دانشگاه شیلی در سانتیاگو به تحصیل حقوق و ادبیات پرداخت. روخاس هنگام کار بر روی اولین دفتر شعر خود به معدنچیان صحرای آتاکاما نیز سواد می‌آموخت. در این مدت او همچنین یک مجله ادبی به نام قطب جنوب تأسیس کرد که به عنوان سردبیر آن فعالیت کرد.

انتشار اولین مجموعه او، La miseria del hombre (بدبختی انسان)، در سال ۱۹۴۸، او را تبدیل به شاعری شناخته شده کرد. روخاس مجموعه‌های بیشمار دیگری مانند Contra la muerte (در برابر مرگ، ۱۹۶۴)، Oscuro (تاریکی، ۱۹۷۷) و Del relámpago (از رعد و برق، ۱۹۸۱) را در طول هفت دهه زندگی حرفه ای خود منتشر کرد.

او همچنین به عنوان مدرس و مدیر در دانشگاه Concepción کار کرد و سمینارها و کنفرانس‌ها را در دوران اوج ادبیات آمریکای لاتین در دهه ۱۹۶۰ سازماندهی نمود.

فعالیت سیاسی
------------

در اوایل دهه ۱۹۷۰، روخاس به عنوان سفیر دیپلماتیک خدمت کرد تا اینکه تنش‌های سیاسی منجر به تبعید او شد. از آن پس برای تدریس ادبیات اسپانیایی به دانشگاه‌های آلمان، اسپانیا، ایالات متحده و مانند سفر کرد.

کمک‌هزینه گوگنهایم به روخاس اجازه داد تا در سال ۱۹۷۹ به شیلی بازگردد. او در شهر چیلان ساکن شد و در آنجا به انتشار اشعار مشهورش ادامه داد.

جوایز
-----

روخاس در سال‌های آخر عمر برنده جایزه ملی ادبیات شیلی (بالاترین جایزه ملی شیلی برای نویسندگان)، جایزه میگل دی سروانتس اسپانیا، جایزه اکتاویو پاز مکزیک و جایزه خوزه هرناندز آرژانتین شد.

پانویس
------

1. ↑  "Gonzalo Rojas, Chilean poet, is dead", Obituary, *The Telegraph*, 26 April 2011.
2. ↑  "Gonzalo Rojas' 106th Birthday". *www.google.com* (به انگلیسی). Retrieved 2023-01-17.
3. 1 2 3 4  "Gonzalo Rojas' 106th Birthday". *www.google.com* (به انگلیسی). Retrieved 2023-01-17.

منابع
-----

* "Gonzalo Rojas' 106th Birthday". *www.google.com* (به انگلیسی). بازبینی‌شده در ۱۷ ژانویه ۲۰۲۳.
* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Gonzalo Rojas». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۴.
* «Gonzalo Rojas». دریافت‌شده در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۴.[*پیوند مرده*]

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ گونزالو روخاس موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* نروژ
* اسپانیا
* فرانسه (داده‌ها)
* کاتالونیا
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* لتونی
* ژاپن
* جمهوری چک
* هلند
* سوئد

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* ساینی (ژاپن)

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* ریرو (سوئیس)
	+ 1
* شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد شاعر است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
اردوگاه میهن پرستی گانموخوری پیش از سوختن
۱۸ آگوست ۲۰۰۸: اردوگاه در حال سوختن است
**گانارجیس موخوری** (گرجی: განარჯიის მუხური) یا **گانموخوری** یک منطقه مسکونی در منطقه سامگرلو-زمو سوانتی در غرب کشور گرجستان است. این شهر در نزدیکی مرز با آبخازیا (منطقه جداشده گرجستان) و شهر زوگدیدی واقع شده است. در سال ۲۰۰۶ اردوگاه میهن‌پرستی در این ناحیه گشایش یافت. در ۱۸ آگوست ۲۰۰۸، پس از جنگ اوستیای جنوبی ۲۰۰۸، این روستا توسط تجزیه‌طلبان آبخاز و نیروهای نظامی روسیه اشغال شد. آنها اردوگاه میهن‌پرستی را در گانموخوری به آتش کشیدند. در ۹ سپتامبر ۲۰۰۷، جدایی‌طلبان آبخاز و ارتش روسیه این ناحیه را ترک کردند. این روستا در حال حاضر توسط پلیس گرجستان کنترل می‌شود.

منابع
-----

1. ↑  "მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014". საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური. ნოემბერი 2014. Retrieved 7 ნოემბერი, 2016. `{{cite web}}`: Check date values in: `|accessdate=` و `|date=` (help)
2. ↑  "Перепись населения Грузии по переписи 2002 года" (PDF). Archived from the original (PDF) on 2013-08-27. Retrieved 2010-09-17. `{{cite web}}`: Unknown parameter `|deadlink=` ignored (`|url-status=` suggested) (help)

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد گرجستان است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
با یاهل اشتباه نشود.
**یائل** (به آلمانی: Jaël) متولد ۱۹ اوت ۱۹۷۹ شهر اُپلیگن سوئیس با نام اصلی **راهل کربز** (به آلمانی: Rahel Krebs) خواننده/آهنگساز سوئیسی عضو و خوانندهٔ اصلی گروه سوئیسی لونیک است. منشأ نام مستعارش از عدم توانایی وی در تلفظ نامش (راهل) در کودکی، و تلفظ آن به صورت ساده‌تر *یائل* است؛ بنابراین برخلاف باور عمومی، نام وی ارتباطی با نام رایج عبری یائل (به عبری: יעל) ندارد.

یائل در اجرای تک‌آهنگ «همیشه در یاد من» (به انگلیسی: Always on My Mind) سال ۲۰۰۴ دی‌جی تاتانا (به انگلیسی: DJ Tatana) حضور داشته‌است. این آهنگ در ابتدای عرضه در جدول سوئیس موفقیت متوسطی داشت. او همچنین در آهنگ غمناک «خسته» (به انگلیسی: Tired) از آلبوم ۲۰۰۸ «اشتیاق» (به آلمانی: Sehnsucht) (تلفظ: *زینزوخت*) شیلر خوانده است.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Rahel Krebs». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای آلمانی*، بازبینی‌شده در ۸ مهٔ ۲۰۰۹.

پیوند به بیرون
--------------

* وب‌گاه رسمی راهل «یائل» کربز

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد موسیقی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
Medical condition
تصویر اشعه ایکس گاستروپارزی
**گاستروپارزی** که **تخلیهٔ تأخیری معده** نیز نامیده می‌شود، یک اختلال پزشکی است که شامل انقباضات عضلانی ضعیف (پریستالسیس) معده است که در نتیجهٔ آن، غذا و مایعات، برای مدت طولانی در معده باقی می‌ماند؛ بنابراین محتویات معده آهسته‌تر وارد دوازدهه دستگاه گوارش می‌شوند. این عارضه می‌تواند منجر به جذب نامنظم مواد مغذی، تغذیه ناکافی و کنترل ضعیف قند خون شود.

علائم گاستروپارزی عبارت‌اند از تهوع، استفراغ، درد شکم، احساس سیری بلافاصله پس از شروع غذا خوردن (سیری زودرس)، نفخ، و سوزش سر دل. رایج‌ترین مکانیسم شناخته‌شدهٔ مرتبط با گاستروپارزی، نوروپاتی اتونومیک عصب است که معده را عصب‌رسانی می‌کند (عصب واگ). دیابت قندی کنترل‌نشده علت اصلی این آسیب عصبی است. علل دیگر شامل عفونت و ضربه به عصب واگ است.

تشخیص گاستروپارزی از طریق یک یا چند مورد از موارد زیر است: بلع باریم و تشخیص با پرتو ایکس، اسکن رادیوایزوتوپ تخلیه معده، اندازه‌گیری فشار معده و ازوفاگوگاسترودئودنوسکوپی. از عوارض آن می‌توان به سوءتغذیه، خستگی، کاهش وزن، کمبود ویتامین، انسداد روده به‌دلیل بیزوآرها و رشد بیش از حد باکتری‌های روده کوچک اشاره کرد.

درمان گاستروپارزی شامل اصلاح رژیم غذایی، مصرف دارو برای تحریک تخلیهٔ معده، مصرف دارو برای کاهش استفراغ و روش‌های جراحی است.

منابع
-----



1. ↑  "How to pronounce gastroparesis in English". *dictionary.cambridge.org*.
2. ↑  "Ovid: Welcome to Ovid". *ovidsp.ovid.com*. Retrieved 2022-08-23.
3. ↑  Fuglsang, J. , & Ovesen, P. R. (2015).
4. ↑  Thorn AR (March 2010). "Not just another case of nausea and vomiting: a review of postinfectious gastroparesis". *Journal of the American Academy of Nurse Practitioners*. **22** (3): 125–33. doi:10.1111/j.1745-7599.2009.00485.x. PMID 20236395.