**توماس هنری فلویت** MD (29 ژوئن 1922 - 12 دسامبر 2006) یکی از اعضای بنیانگذار (و متعاقباً عضو) کالج سلطنتی پاتولوژیست ها بود و (بر اساس امتیاز تحصلی) به عنوان عضو کالج سلطنتی پزشکان لندن انتخاب شد. در سال 1978 او رئیس کمیته راهبری سازمان بهداشت جهانی (WHO) در زمینه بیماری‌های اسهالی ویروسی شد و در بین سال های 1990 تا 1996 این سمت را در اختیار داشت. آزمایشگاه او در بیرمنگام از سال 1980 تا زمان بازنشستگی او در سال 1987 یک مرکز مرجع و تحقیقاتی سازمان بهداشت جهانی برای عفونت های روتاویروس و یک ممتحن خارجی، مدرس مدعو و سردبیر مجلات علمی بود. او همچنین از سال 1977 تا 1983 عضو هیئت مدیره خدمات آزمایشگاهی بهداشت عمومی (اکنون آژانس امنیت سلامت بریتانیا ) و از سال 1977 تا 1987 رئیس کمیته میکروسکوپ الکترونی خدمات آزمایشگاهی بهداشت عمومی بود.

فلویت تحصیلات پزشکی خود را در دانشگاه کوئینز بلفاست به سر انجام رساند، جایی که در پایان جنگ جهانی دوم در سال 1945 با درجه ممتاز فارغ التحصیل شد. در سال 1951 با جون اِوِلین هال که پیش از او فوت کرد ازدواج نمود. آنها صاحب دو دختر به نام های جانت آن و جودی الیزابت بودند و دختر دیگر آنها به نام پاملا مارگارت جین در دوران نوزادی درگذشت.

دوران کودکی
-----------

فلویت در شیملا هند به دنیا آمد، جایی که پدرش، ویلیام ادوارد فلویت (متولد 1894  )، فارغ التحصیل دانشگاه آکسفورد ، عضو سرویس جنگلداری امپراتوری بود،  که در سال 1966 به خدمات جنگلداری هند و بعد از آن خدمات مدنی هند تبدیل شد.  در سال 1915، پدرش طبق قانون به ارتش ذخیره هند پیوست و در ژوئیه 1916 ستوان دوم شد.   توماس فلویت در سال 1924 به لاهور منتقل و در کالج کمپل در بلفاست تحصیل کرد.

سالهای اولیه 1945-1956
----------------------

فلویت در دانشگاه کوئین بلفاست پزشکی خواند و در سال 1945 با درجه ممتاز فارغ التحصیل شد. او در بیمارستان رویال ویکتوریا در بلفاست کار می کرد و از سال 1946 تا 1948 در دانشگاه کوئینز در زمینه باکتری شناسی و آسیب شناسی شرکت کرد. علاقه علمی او به ویروس‌ها با عضویت در هیات علمی موسسه ملی تحقیقات پزشکی در میل هیل همراه شد، جایی که او سه سال بین سال‌های 1948 تا 1951 را صرف تحقیق در مورد ویروس‌های سرماخوردگی و بررسی تاثیر ویروس‌های آنفولانزا بر سلول‌های معمول و شایع در جامعه کرد. این مسئله منجر به اولین استفاده او از میکروسکوپ الکترونی شد و او را به یکی از بهترین متخصصان در زمینه کار با میکروسکوپ الکترونی تبدیل کرد. در سال 1951 او به عنوان مدرس باکتری شناسی به دانشگاه لیدز نقل مکان کرد و در سال 1953 درگیر شیوع آبله شد.  این تجربه بیست و پنج سال بعد، زمانی که یک مورد آزمایشگاهی مربوط به آبله در دانشکده پزشکی دانشگاه بیرمنگام ، بریتانیا، منجر به مرگ جانت پارکر شد، بسیار به او کمک کرد. در سال 1951 با جون اولین هال ازدواج کرد که از او سه دختر به دنیا آورد.

آزمایشگاه منطقه ای ویروس، بیرمنگام، انگلستان 1956-1987
------------------------------------------------------

در سال 1956 فلووت به عنوان مشاور ویروس شناس در بیمارستان شرقی بیرمنگام ( بیمارستان فعلی هارتلندز )، جایی که او یکی از اولین آزمایشگاه های ویروس را در انگلستان تأسیس کرد، منصوب شد. آزمایشگاه او نزدیک به واحد بیماری های عفونی بود و این موضوع به او امکان داد تا به کمک بررسی اجزای خونی تشخیص بالینی از میکروب های فلج اطفال ، اسهال ، آبله و ایدز را ارائه دهد. او یکی از اعضای تیم مدیریت ارشد بیمارستان بود و به ایجاد آزمایشگاه ایمونولوژی منطقه ای در آنجا کمک کرد. 

علایق فلویت شامل ویروس های آنفولانزا ، کوکساکی A و کوکساکی B ، انواع اصلی و فرعی ویروس آبله و ویروس هپاتیت B بود. اگرچه او اولین کسی بود که علت بیماری دست، پا و دهان را کشف کرده بود،  در اوایل دهه 1970 با کشف ویروس هایی که باعث اسهال می شدند، به ویژه در نوزادان و کودکان خردسال به شهرت بین المللی دست یافت. آغاز شد. فلویت با کشف روتاویروس یکی از شایع ترین علل مرگ و میر نوزادان در کشورهای گرمسیری را مشخص کرده بود. 

An electron micrograph of a single rotavirus particle; it is round and looks like a wheel یکی از میکروگراف های الکترونی اصلی فلووت
نوروویروس پیش تر به عنوان یک ویروس عفونی توسط آلبرت کاپیکیان با استفاده از میکروسکوپ الکترونی ایمنی  کشف شده بود. روث بیشاپ و همکارانش نیز با استفاده از همین روش امیدوار بودند با این روش دیگر عوامل بیماری های عفونی ر گشف کنند. آنها ذرات مختلفی ویروسی را از بیوپسی‌های روده را با میکروسکوپ الکترونی مقطع نازک، مشاهده کرده بودند. آماده‌سازی بخش‌های نازک برای بررسی معمول بسیار دشوار بود و فلویت و همکارانش نشان دادند که این ویروس‌ها را می‌توان در روشی ساده تر با میکروسکوپ الکترونی مستقیماً در مدفوع مشاهده کرد. فلویت در آزمایشگاهش در بیرمنگام، قبل از انتشار مقاله روث بیشاپ، این ویروس ها را در مدفوع کودکان بیمار مشاهده کرده بود، با این حال متوجه عفونی بودن این ذرات نشده بود. ذرات ویروس با میکروسکوپ الکترونی ظاهری چرخ‌شکل داشتند و فلویت نام آنها را «روتاویروس / rotavirus» گذاشت که تا امروز نیز به همین نام شناخته می شوند.  فلووت نوشت: «در انجمن ویروس شناسی ویلتشایر جنوبی، جرالد وود و سپس در کامپتون، در اواخر سال 1973 ملاقات کردم. او ویروسی را توصیف کرد که باعث اسهال در گوساله ها می شود. فهمیدم که ما در بچه ها هم همین را داشتیم. ما ویروسی که او جدا و خالص سازی کردیم و به این نتیجه رسیدیم که این ویروس یا بررسی های ما مرتبط است و ما آنها را روتاویروس نامیدیم.  

ایده اولیه او پیشنهاد نام "urbivirus" به دلیل شباهت ساختاری روتا ویروس به اوربیویروس بود. روث بیشاپ، به عنوان اولین فردی که روتاویروس‌ها را به عنوان عامل گاستروانتریت توصیف کرد، «دوویروس» را پیشنهاد کرد زیرا این ویروس‌ها در دوازدهه تکثیر می‌شدند و در آن زمان تصور می‌شد که پوشش خارجی دوگانه پروتئینی دارند. مقالات تحقیقاتی اولیه از دهه 1970 از هر دو نام استفاده می کردند. 

 روث بیشاپ ، تام فلویت و آل کاپیکیان در حدود 1980
فلووت کار مشترک زیادی روی روتاویروس‌ها با دیگران انجام داد تا انواع روتاویروس‌ها را که تقریباً خردسالان گونه های جانوری مختلف را آلوده می‌کنند، طبقه بندی کند.  گروه تحقیقاتی او اولین گروهی بودند که سروتیپ های مختلف روتاویروس را توصیف کردند.  این کار برای ساخت واکسن روتاویروس مهم بود. او همچنین دو گونه جدید از آدنوویروس‌ها را شناسایی کرد (که بعداً انواع 40 و 41 نامیده شد) و همچنین وجود کالیسی ویروس‌ها ، آستروویروس‌ها و کروناویروس های مدفوعی در بیماری های عفونی را تایید کرد. همچنین او به همراه اچ‌جی پریرا پیکوبیرناویروس ها را کشف  و همراه با سایر همکارانش برای اولین بار توروویروس انسانی را توصیف کردند.

تراژدی آبله بیرمنگام
--------------------

 بخش 32 در بیمارستان شرقی بیرمنگام جایی که پارکر در سال 1978 بستری شد. این ساختمان که شامل بخش های 31 و 32 بود، از آن زمان تخریب شده است.
جانت پارکر آخرین فردی تاریخ به شمار می رفت که بر اثر آبله فوت نمود. این تشخیص توسط پروفسور آ. گدس در بیمارستان شرقی بیرمنگام که در آن بستری شده بود، انجام شد. قبل از تایید تشخیص، یکی از اعضای آزمایشگاه فلویت مایع را از وزیکول‌های سلولی جانت پارکر جمع‌آوری کرده و آن را برای بررسی در آزمایشگاه ویروس به محوطه بیمارستان منتقل کرده بود. این کار می توانست سبب شیوع مجدد آبله شود. فلووت به کارکنان خود دستور داد تا آزمایشگاه را با فرمالدئید ضد عفونی کنند. بخشی از بیمارستان که در ابتدا از جانت پارکر مراقبت می کرد نیز به طور کامل ضد عفونی شد. ساختمان بخش های 31 و 32 نیز بعداً مورد تخریب قرار گرفت. دو نفر از اعضای تیم فلویت نیز متعاقباً قرنطینه شدند، اما به جز مادر جانت پارکر، هیچ مورد دیگری از آبله رخ نداد.

میراث
-----

فلووت در زمانی تحصیل کرد که اطلاعات کمی در مورد ویروس ها و بیماری های ویروسی وجود داشت و هیچ بررسی آزمایشگاهی برای کمک یا تأیید تشخیص بیماری های عفونی وجود نداشت. فلووت یک پیشگام در عرصه خود به شمار می رفت - امروزه آزمایشگاه های تشخیصی ویروس شناسی، مانند آزمایشگاهی که او در سال 1956 تأسیس کرد، در سراسر جهان یافت می شود. فلویت بیش از 120 مقاله و نوشته علمی و پزشکی منتشر کرد.  پس از معرفی واکسن روتاویروس، میزان مرگ و میر کودکان ناشی از روتاویروس در سراسر جهان از حدود 500000 نفر در سال در سال 2000 به حدود 200000 در سال  همانطور که کشورهای بیشتری از این واکسن استفاده می کنند، میزان بروز آن در حال کاهش است.

منابع
-----

1. ↑  Thomas Henry Flewett Royal College of Physicians
2. ↑  British Library
3. 1 2  P. S. Sharma, *The Indian Forester*, Vol 50, p. xxii, (1924)
4. 1 2  Lives of the Fellows, Royal College of Physicians
5. ↑  Army Headquarters, India (3 February 2012). *Indian Army List January 1919 — Volume 1*. Andrews UK Limited. p. 513. ISBN 978-1-78150-255-6.
6. ↑  The London Gazette, 14 July, 1916
7. 1 2 3 4  Madeley, D. (2007). "Obituary Thomas Henry Flewett". *BMJ*. **334** (7596): 753. doi:10.1136/bmj.39167.721898.FA. PMC 1847847.
8. ↑  Flewett TH.
The clinical and laboratory diagnosis of variola minor (alastrim). Br J Clin Pract. 1970 Sep;24(9):397–402.
9. ↑  Flewett TH, Warin RP, Clarke SK. 'Hand, foot, and mouth disease' associated with Coxsackie A5 virus. J Clin Pathol. 1963 Jan;16:53-5.
10. ↑  Kapikian, AZ; Wyatt, RG; Dolin, R; Thornhill, TS; Kalica, AR; Chanock, RM (Nov 1972). "Visualization by immune electron microscopy of a 27-nm particle associated with acute infectious nonbacterial gastroenteritis". *J Virol*. **10** (5): 1075–81. doi:10.1128/JVI.10.5.1075-1081.1972. PMC 356579. PMID 4117963.
11. ↑  Bishop, RF; Davidson, GP; Holmes, IH; Ruck, BJ (Dec 1973). "Virus particles in epithelial cells of duodenal mucosa from children with acute non-bacterial gastroenteritis". *Lancet*. **2** (7841): 1281–3. doi:10.1016/s0140-6736(73)92867-5. PMID 4127639.
12. 1 2  Flewett, TH; Woode, GN (1978). "The rotaviruses". *Arch Virol*. **57** (1): 1–23. doi:10.1007/bf01315633. PMC 7087197. PMID 77663.
13. ↑  Letter to Dr Tilli Tansey, 8 February 1998. Woode was at the Institute for Research on Animal Diseases, Compton, Newbury, Berks. See Flewett T H, Bryden A S, Davies H, Woode G N, Bridger J C, Derrick J M. (1974) Relation between viruses from acute gastroenteritis of children and newborn calves. *Lancet* ii: 61–63.
14. ↑  Wyatt GB, Hocking B, Bishop R, Wyatt JL. Duovirus infection as a cause of infantile gastro-enteritis in Port Moresby. P N G Med J. 1976 Sep;19(3):134-6.
15. ↑  Flewett, T H.; Bryden, A S.; Davies, H A. (1975). "Virus diarrhoea in foals and other animals". *Vet. Rec*. **96**: 477.
16. ↑  Beards, GM; Pilfold, JN; Thouless, ME; Flewett, TH (1980). "Rotavirus serotypes by serum neutralisation". *J Med Virol*. **5** (3): 231–7. doi:10.1002/jmv.1890050307. PMID 6262451.
17. ↑  Treanor, J. J. R. Dolin. 2005. Astroviruses and picobirnaviruses. 2201–2203, in: Mandell, Douglas and Bennett’s Principles and practice of infectious diseases (6th Ed.). Mandell G. L. Bennett J. E. Dolin R. (Editors). Elsevier Churchill Livingstone.
18. ↑  Pereira, H. G.; Flewett, T. H.; Candeias, J. A.; Barth, O. M. (1988). "A virus with a bisegmented double-stranded RNA genome in rat (Oryzomys nigripes) intestines". *Journal of General Virology*. **69** (11): 2749–2754. doi:10.1099/0022-1317-69-11-2749. PMID 3053986.
19. ↑  Beards, G. M.; Brown, D.W.G.; Green, J.; Flewett, T. H. (1986). "Preliminary Characterisation of Torovirus-Like Particles of Humans: Comparison With Berne Virus of Horses and Breda Virus of Calves". *Journal of Medical Virology*. **20** (1): 67–78. doi:10.1002/jmv.1890200109. PMC 7166937. PMID 3093635.
20. ↑  Tate JE, Burton AH, Boschi-Pinto C, Parashar UD (2016). "Global, Regional, and National Estimates of Rotavirus Mortality in Children <5 Years of Age, 2000-2013". *Clinical Infectious Diseases*. **62** (Suppl 2): S96–S105. doi:10.1093/cid/civ1013. PMID 27059362.
21. ↑  Wang, Haidong; Naghavi, Mohsen; Allen, Christine; Barber, Ryan M.; Bhutta, Zulfiqar A.; Carter, Austin; Casey, Daniel C.; Charlson, Fiona J.; Chen, Alan Zian (2016). "Global, regional, and national life expectancy, all-cause mortality, and cause-specific mortality for 249 causes of death, 1980-2015: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2015". *Lancet*. **388** (10053): 1459–1544. doi:10.1016/S0140-6736(16)31012-1. PMC 5388903. PMID 27733281. `{{cite journal}}`: Unknown parameter `|displayauthors=` ignored (`|display-authors=` suggested) (help)