محل صداهای مقام حسینی بر روی پرده‌های سازهایی مثل تار، سه‌تار و عود که سیم‌هایشان با فاصلهٔ چهارم درست کوک شده‌اند.
**حسینی** یکی از ۱۲ مقام موسیقی قدیم ایران بوده‌است. این مقام همینک به صورت گوشه‌ای در دستگاه شور موجود است.

تاریخچه
-------

مقام حسینی یکی از دوازده مقام موسیقی ایرانی بود. همچنین، در موسیقی قدیم ایران یک آواز به نام *نوروزِ اصل* وجود داشت که از نظر فواصل با مقام حسینی یکسان بود و فقط به جای هشت درجه، هفت درجه داشت.

در رسالهٔ کنزالتحف، مقام حسینی دارای تأثیر «حزن و فتور و تأسف» توصیف شده‌است. همچنین، از این مقام با لقب «شَدّ الصُلح و العَتاب» (مقام صلح و خشم) یاد شده‌است.

درجات مقام حسینی
پس از تحول مقام به دستگاه، حسینی به صورت یک دستگاه حفظ نشد. نزدیک‌ترین دستگاه به حسینی از نظر فواصل دستگاه شور است. در موسیقی قدیم ایران نامی از «شور» (در قالب یک مقام یا آواز یا شعبه) برده نشده و به نظر می‌رسد که شور نام جدیدی باشد که از حدود دورهٔ قاجاریه معمول شده باشد.

گوشه
----

گوشهٔ حسینی یکی از گوشه‌های دستگاه شور است که در اوج این دستگاه اجرا می‌شود. این گوشه یکی از گوشه‌های مهم دستگاه شور محسوب می‌شود و تکیهٔ آن روی درجات هشتم تا یازدهم شور است. در واقع حسینی در همان فواصل دانگ اول شور ولی یکی اکتاو بالاتر اجرا می‌شود. پس از اجرای گوشهٔ حسینی، با کمک گوشه‌های دوبیتی، بیات کرد یا خارا به مایهٔ اصلی شور فرود صورت می‌گیرد.

گوشهٔ حسینی در دستگاه نوا نیز اجرا می‌شود. در این دستگاه، نت شاهد گوشهٔ حسینی درجهٔ پنجم نواست که معادل درجهٔ هشتم شور است. در نوا نیز حسینی در اوج دستگاه اجرا می‌شود.

به گفتهٔ ژان دورینگ اجرای گوشهٔ حسینی در ردیف‌نوازی حدود یک تا دو دقیقه طول می‌کشد. وی همچنین نظریه‌از از خاچی خاچی را نقل می‌کند که طبق آن، حسینی در اوایل شکل‌گیری ردیف نقش مهم‌تری داشته و تدریجاً از اهمیت آن کاسته شده‌است. دورینگ نیز اشاره می‌کند که در ردیف موسی معروفی و محمود کریمی حسینی کوتاه‌تر از چیزی است که توسط منوچهر صادقی و هرمز فرهت نت‌نویسی شده، و در ردیف نورعلی برومند و نسخه‌هایی از ردیف داریوش طلایی و حسین علیزاده که دورینگ بررسی کرده نیز اشاره‌ای به حسینی نشده بوده‌است.

پانویس
------

1. ↑  فخرالدینی، *تحلیل ردیف موسیقی ایران*، ۵۸.
2. ↑  فخرالدینی، *تحلیل ردیف موسیقی ایران*، ۴۷.
3. ↑  فخرالدینی، *تحلیل ردیف موسیقی ایران*، ۶۱.
4. ↑  فخرالدینی، *تحلیل ردیف موسیقی ایران*، ۱۱۰.
5. ↑  فخرالدینی، *تحلیل ردیف موسیقی ایران*، ۱۱۱.
6. ↑  فخرالدینی، *تحلیل ردیف موسیقی ایران*، ۴۷.
7. ↑  فخرالدینی، *تحلیل ردیف موسیقی ایران*، ۱۸۵.
8. ↑  فخرالدینی، *تحلیل ردیف موسیقی ایران*، ۱۹۳.
9. ↑  فخرالدینی، *تحلیل ردیف موسیقی ایران*، ۱۹۴.
10. ↑  فخرالدینی، *تحلیل ردیف موسیقی ایران*، ۱۹۵.
11. ↑  فخرالدینی، *تحلیل ردیف موسیقی ایران*، ۳۹۵.
12. ↑  During، *Encylopedia Iranica*، ḤOSAYNI.

منابع
-----

* فخرالدینی، فرهاد (۱۳۹۲). *تجزیه و تحلیل و شرح ردیف موسیقی ایران*. تهران: نشر معین. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۱۶۵-۰۹۸-۰.

* During, Jean (15 Dec 2014). "ḤOSAYNI". Encyclopedia Iranica. Retrieved 2019-03-02.


| * ن
* ب
* و
موسیقی سنتی ایرانی |
| --- |
| دستگاه‌ها | شور •  همایون •  سه‌گاه •  چهارگاه •  راست‌پنج‌گاه •  نوا •  ماهور |
| آوازها | آواز ابوعطا •  آواز دشتی •  آواز افشاری •  آواز بیات ترک (بیات زند) •  آواز بیات اصفهان •  آواز بیات کرد •  *آواز شوشتری* (در برخی منابع) |
| مقام‌ها | عشاق •  نوا •  بوسلیک •  راست •  عراق •  اصفهان •  زیرافکند •  بزرگ •  زنگوله •  رهاوی •  حسینی •  حجاز |
| ردیف‌ها | ردیف میرزا عبدالله •  ردیف آقا حسینقلی  •  ردیف موسی معروفی |
|  گوشه‌ها | بسته‌نگار •  حجاز •  حزین •  داد •  دلکش •  شکسته •  دیلمان •  کرشمه •  دوگاه •  حصار |
| تئوری موسیقی | نت آغاز •  نت شاهد •  نت ایست •  نت متغیر •  فرود •  فواصل •  تکیه •  تحریر  •  ترنم |
| فرم‌ها | پیش‌درآمد •  درآمد •  رنگ •  تصنیف •  چهارمضراب •  آوازی •  مرکب‌نوازی |
| مقالات مرتبط | ادوار •  تحول مقام به دستگاه •  سیر انتقال ردیف •  راست‌کوک و چپ‌کوک |
|  رده:موسیقی سنتی ایرانی |