**سالار** از اقوام ترک ساکن ایالت گانسو چین هستند که در غرب شهر لانچو در حاشیه جنوبی رود هوانگهو زندگی می‌کنند. معیشت ترک‌های سالار اغلب از راه زراعت و دامپروری است.

سالارها از دو قبیله قارامان و آقمان تشکیل شده‌اند و از جمله پنجاه و شش قوم ساکن سرزمین چینند که جمهوری خلق چین آنان را به رسمیت شناخته‌است. جمعیت آنان در آخرین سرشماری (در سال ۲۰۰۰ میلادی) ۱۰۴٬۵۰۳ نفر بوده‌است و عمدتاً در چینگخای (در منطقۀ خودمختار سالارنشین شونخوا)، هوالُنگ (منطقۀ خودمختار قوم هوئی)، گانسو (در جیشینان منطقۀ خودمختار اقوام بُنان و دُنگ زیانگ و سالار) و در شین‌جیانگ (حوزه خودمختار ایل قزاق) زندگی می‌کنند. نیاکان سالارها، ترک‌های کوچندۀ اوغوز بودند که با تبتی‌ها، قوم چینیِ هان و قوم هوئی مواصلت کردند. 

سالارها مسلمانند و جامعه آنان فلاحتی و پدرسالارانه است.

تاریخ
-----

محمود کاشغری در دیوان لغات الترک از قوم سالغُر (صالغُر) نام برده که علامتشان بدین شکل است.
بنا به روایت کاشغری سالارها همان نژاد سالغُر اوغوزها هستند. آنان در دوران حکمرانی خاندان یوان در قرن چهاردهم و پانزدهم میلادی از سمرقند و تورفان کوچ کرده‌اند و چنین به نظر می‌رسد که آمیختن آنان با اقوام تبتی، هان و هوئی قومی دورگه به وجود آورده‌است.

روایت شده‌است که سالارها از ناحیه سمرقند به ساحل هوانگهو کوچیده‌اند. سالارها از اوایل حکومت مغولی یوان تا ابتدای قرن سیزدهم میلادی در استان چینگخای چین سکنی گزیده بودند. به هنگام فتوحات چنگیزخان، آنان به عنوان قبیله خراسانی سالیر شناخته می‌شدند. یکی از فرماندهان سالیر پذیرفت که دو قائم‌مقام خود یعنی آقمان و قرامان را به عنوان سرباز اجیر به لشکر مغول تسلیم کند. این‌چنین ترکمنان سالیر مانع قتل و ویرانی‌ای شدند که لشکریان مغول بر امپراتوری خوارزمشاهیان نازل می‌کردند. چهل سال بعد از غلبه چنگیزخان بر خوارزم دو قائم مقام سالیر، آقمان و قرامان نیز در محاصره دیااُیو در سی چوآن شرکت جستند که دژ سلسله سانگ بود. بعداً قرامان و نیروهای تحت امرش سمرقند را (که امروزه جزو ازبکستان است) ترک کردند و در ناحیه چینگخای ساکن شدند؛ جایی که امروزه به شونخوا معروف است. اعقاب قرامان هنوز زبان ترکی خود را که به زبان سالار معروف است، حفظ کرده‌اند.

طبق عقیده قوم سالار، اجدادشان در طی قرون چهاردهم و پانزدهم احتمالاً از یک قبیله اوغوز از ترکان سلجوقی نهایتاً در ایالت کانسو (محل کنونی‌شان) مقیم شده‌اند.
در سراسر دوره تاریخی سالارها این اعتقاد وجود داشته‌است که اجداد آنان با تبتی‌ها، قوم چینی هان و مغولان ادغام شده‌اند تا آنکه سالار امروزی شکل یافته‌است. حاصل شورش سالارها در سال ۱۷۸۱ برای ترکان سالار فاجعه‌آمیز بود؛ همچنانکه ارتش خاندان Qing به شدت این قیام را سرکوب کرد؛ به گونه‌ای که ۴۰٪ از کل جمعیت سالارها در این واقعه کشته شدند.

دین
---

اکثر ترکهای سالار در سال ۱۷۵۰به دین اسلام گرویده‌اند. تعداد مساجد آنان در سال ۱۹۸۰ بالغ بر هشتاد بوده‌است. سالارها با وجود همزیستی با تبتی‌ها شدیداً با آیین بودایی مقابله کرده‌اند.

یکی از دو فرقه عمده نقشبندیه موسوم به آق‌تاغلیق یا آفاقیه پیروان بسیاری در میان سالارها و هوئی‌های گانسو و چینگخای دارد.

فرهنگ
-----

مردم سالار در حال دعا و برپایی آیین نوروز در چین
پوشش خاص قوم سالار بسیار به مسلمانان دیگر در آن منطقه شبیه‌است. اغلب مردان معمولاً محاسن دارند، پیراهن سفید می‌پوشند و عرقچین سفید یا سیاه بر سر می‌گذارند. دختران جوان عادت دارند که لباسهای چینی با رنگ روشن بپوشند؛ اما زنان لباسهای سنتی سیاه یا سفید می‌پوشند.

سالارها ساز زهی موسوم به Kouxuan دارند که در ساخت آن نقره یا مس (در ویکی‌پدیای ترکی: سیم مسی یا نقره‌ای) به کار می‌رود و فقط زنان آن را می‌نوازند.

سالارها در دوران حکمرانی امرای مغول یوان، در ایالت چینگخای چین بوده‌اند. آنان قرنهاست که زبان ترکی اوغوزی خود را حفظ کرده‌اند که بسیار به زبان ترکمنی مورد تکلم در قراقوم شبیه‌است.

بسیاری از سنن ترکمنی کوچ‌گری از میان رفته و موسیقی ترکمنی به فراموشی سپرده شده‌است. خیلی از غیرمذهبی‌های سالار به موسیقی مناسب تبتی یا مغولی (مغولان مسلمان ساکن در چینگخای) روی آورده‌اند.

جستارهای وابسته
---------------

زبان سالار

پانویس
------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ قوم سالار موجود است. |

1. ↑  TURK ANSiKLOPEDiSi CiLT XXVIII MiLLi EGiTiM BASIMEVi ANKARA 1980
2. ↑  در مقاله ترکی: Belgeleri
3. ↑  Atalay, Besim (2006). Divanü Lügati't - Türk. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi. ISBN 975-16-0405-2, Cilt I, sayfa 56
4. ↑  Encyclopædia Iranica

| * ن
* ب
* و
گروه‌های قومی چین، بر پایه رده‌بندی دولتی چین |
| --- |
| چینی-تبتی | 

|  |  |
| --- | --- |
| چینی | 
* بای
* **هان**
* هوئی

 |
| لولو-برمه‌ای | 
* آچانگ
* هانی
* جینو
* لاهو
* لیسو
* نو
* یی

 |
| کیانگی | 
* نخی
* پومی
* کیانگ

 |
| سایر | 
* درونگ
* جینگپو
* لهوبا
* مونپا
* تبتی‌ها
* توجیا

 |

 |
| آستروآسیایی | 
* بلانگ
* گین
* پالائونگ
* وا

 |
| همونگ-مین | 
* میائو
	+ همونگ
* شه
* یائو

 |
| مغول | 
* بونان
* داغور
* دونگ ژیانگ
* مغول
* مانگور
* یوگور

 |
| کرا-دای | 
* بوئی
* دای
* دونگ
* گلائو
* لی
* مائونان
* مولائو
* سوی
* ژوانگ

 |
| تونگوز | 
* اونکی
* منچو
* نانای
* اوروکن
* سیبه

 |
| ترک | 
* قزاق‌ها
* قرقیزها
* سالارها
* تاتارها
* اویغورها
* ازبک‌ها
* یوگور

 |
| تاییدنشده | 
* لای
* دنگ
* گجیا
* اوتسول
* خمو
* ماکانی
* منگ
* یهودیان

 |
| سایر | 
* فیلیپینی‌ها
* بومیان تایوان
* ژاپنی‌ها
* کره‌ای‌ها
* روس‌ها
* تاجیک‌ها

 |
| گروه‌های قومی تاییدنشده در چین · اقوام مهاجر در چین · تاریخ گروه‌های قومی |

| * ن
* ب
* و
مردمان ترک |
| --- |
| مردمان ترک | 

|  |  |
| --- | --- |
| اجتماع‌های آذربایجانی | 
* مردم آذری
* آذری‌های ایرانی
	+ ببینید: آذربایجان
* آذری‌های گرجستان
* آذری‌های ارمنستان

 |
| اجتماع‌های گاگائوز | 
* مردم گاگائوز

 |
| اجتماع‌های قزاق | 
* مردم قزاق
* قزاق‌های چین
* نایمان

 |
| اجتماع‌های قرقیز | 
* قرقیزها
* قرقیزهای چین

 |
| اجتماع‌های ترکمن۱ | 
* ترکمن‌ها
* ترکمن‌های افغانستان
* ترکمن‌های ایران

 |
| اجتماع‌های ترکیه‌ای۲ | 
* ترک‌های آناتولی
	+ ببینید یوروک‌ها، مهاجرها
* ترک‌های آبخاز
* ترک‌های الجزایر
	+ ببینید کولوگلیس
* ترک‌های بوسنی و هرزگوین
* ترک‌های بلغارستان
* ترک‌های کرواتی
* ترک‌های گریت
* ترک‌های قبرس
* ترک‌های دودکانس
* ترک‌های مصر
* ترکمان‌های عراق۱
	+ ببینید ترکمان‌ایلی
* ترک‌های اسراییل
* ترک‌های کوزوو
* ترک‌های لبنان
* ترک‌های لیبی
* ترک‌های مقدونیه
* ترک‌های مسختی
* ترک‌های مونته‌نگرو
* ترک‌های رومانی
	+ ببینید آدا کاله
* ترک‌های صربستان
* ترکمان‌های سوریه۱
	+ ببینید کوه ترکمان
* ترک‌های تونس
* ترک‌های تراکیه

 |
| اجتماع‌های ازبک | 
* ازبک‌ها
* \* ازبک‌های افغانستان
* مردم قره‌قالپاق

 |
| اقلیت‌های ترکدر چین | 
* تاتارهای چینی
* قزاق‌های چین
* قرقیزهای چین
* قوم سالار
* اویغورها
	+ همچنین ببینید سین‌کیانگ
* یوگور

 |
| اقلیت‌های ترک در کریمه | 
* کارائیتی‌های کریمه
* تاتارهای کریمه
* کریمچاق‌ها

 |
| اقلیت‌های ترکدر ایران | 
* آذری‌های ایرانی
* ایل افشار
* خلج‌ها
* ترک‌های خراسان
* قشقایی
* ترکمن‌های ایران
* قزاق‌های ایران

 |
| اقلیت‌های ترکفدراسیون روسیه | 
* مردم آلتای
* تاتارهای آستاراخان
* بالکارها
* تاتارهای بارابا
* باشقیر
* مردم چلکان
* مردم چولیم
* مردم چواش
* مردم دولگان
* قره‌چای‌ها
* خاکاس‌ها
* کرشین‌ها
* کوماندی‌ها
* قموق‌ها
* میشارها
* ناگایباک‌ها
* نوقایی‌ها
* تاتارهای سیبری
* شورها
* تلنگیت‌ها
* تئلئوت‌ها
* مردم توفا
* توبالار
* مردم تووایی
* تاتارهای ولگا
	+ همچنین ببینید تاتارهای فنلاند، تاتارهای لیتوانی
* یاقوت‌ها

 |
| اقوام ترک منقرض‌شده | 
* بولاق‌ها
* بلغارها
* کومان‌ها
* دوغلات‌ها
* خلخ
* خزرها
* کیمک
* قبچاق‌ها
* غز
* قزلباش
* شاتو
* تورگش

 |

 |
| دور از وطن | 
* آذری‌های مقیم خارج
* ترکیه‌ای‌های مقیم خارج

 |
| ۱ ترکمن‌هایی که در ترکمنستان، افغانستان و ایران زندگی می‌کنند، نباید با ترکمن/ترکمان‌های شام (عراق و سوریه) که دارای هویت ترکیه‌ای-عثمانی هستند، اشتباه شود.
۲ این فهرست تنها مناطقی را شامل می‌شود که در ملک ترکیه عرفی هستند. (به عبارت دیگر ترک‌هایی که هنوز در سرزمین‌های امپراتوری عثمانی پیشین زندگی می‌کنند). |