**کریستا ولف** (به آلمانی: Christa Wolf) ‏ (۱۸ مارس ۱۹۲۹–۱ دسامبر ۲۰۱۱) نویسنده آلمانی بود. او را مشهورترین نویسندهٔ زن آلمانی قرن بیستم، و در کنار گونتر گراس از مهم‌ترین چهره‌های ادبیات پس از جنگ دوم می‌خوانند.

زندگی
-----

کریستا ولف ۱۹۲۹ در لهستان متولد شد. پس از جنگ در آلمان شرقی ماند و از مخالفان وحدت دو آلمان بود. ولف که به این دلیل از سوی منتقدان به شدت مورد حمله قرار گرفت محبوبیت خود در میان خوانندگان را هرگز از دست نداد. کریستا ولف یکی از مشهورترین نویسندگان آلمانی پس از جنگ دوم جهانی است و آثارش بیش از هر زن آلمانی‌زبانی به زبان‌های دیگر ترجمه شده. تجربهٔ جنگ و جنایت‌های نازی‌ها او را مانند بسیاری از هم نسلانش به آرمان‌های جامعهٔ سوسیالیستی شدیداً دلبسته و امیدوار کرد. ولف از سر همین علاقه آلمان شرقی را ترک نکرد و تا فروریختن دیوار برلین در جستجوی راه‌هایی برای بهبود وضعیت کشور با حفظ حکومت سوسیالیستی بود.

۱۹۶۳
کریستا ولف در جوانی به حزب متحد سوسیالیست آلمان پیوست و از سال ۱۹۶۳ نامزد عضویت در کمیته مرکزی بود. او ۱۹۶۷ پس از یک سخنرانی صریح در نشست این کمیته، که در آن از سیاست‌های فرهنگی حزب به شدت انتقاد کرد، با محدودیت‌های فراوانی روبرو شد و زیر نظر نیروهای امنیتی قرار داشت. به رغم این، کریستا ولف آلمان سوسیالیستی را به غرب ترجیح می‌داد و با وحدت دو آلمان مخالف بود. او در سال ۱۹۸۹، گرچه از عضویت در حزب کناره گرفت، همراه با برخی دیگر از نویسندگان آلمان شرقی مانند اشتفان‌هایم فعالیت وسیعی را علیه وحدت دو آلمان و در دفاع از استقلال آلمان شرقی به راه انداخت. همین موضع گیری‌ها باعث شد منتقدان و روزنامه نگاران غرب به او لقب «نویسندهٔ دولتی» بدهند و به شدت بر او بتازند.

کریستا ولف ۱۹۸۹
انتقاد به ولف با اعتراف او به همکاری کوتاه مدت با نیروهای امنیتی اوج و خشونت بیشتری گرفت؛ گرچه این نویسنده که ۲۰ سال تحت نظر بود و فعالیت‌هایش کنترل می‌شد، همواره با قاطعیت از حقوق هنرمندان معترض دفاع می‌کرد. او که در آلمان شرقی به اتهام «درون‌گرایی» و «فردگرایی» و انتقاد از استبداد استالینی سرزنش می‌شد در دوران فروپاشی بلوک شرق، به جرم دفاع از استقلال آلمان شرقی و نقد جامعهٔ سرمایه‌داری فشارهای زیادی را تحمل کرد. پس از رو شدن اسناد آلمان شرقی مشخص شد همکاری غیر رسمی او با نیروهای امنیتی به نوشتن چند گزارش محدود بوده و در آن‌ها چیزی علیه دیگران وجود ندارد.

موفقیت اولین رمان
-----------------

کریستا ولف پس از انتشار «نول‌های روسی» در سال ۱۹۶۱، که توجه چندانی برنینگیخت اولین رمان خود «آسمان قسمت شده» را منتشر کرد که در هر دو آلمان با استقبال فراوان روبرو شد. در این کتاب کشیدن دیوار بین دو برلین، پس زمینهٔ ماجرایی عاشقانه و عاطفی است.

کریستا ولف در سال ۱۹۹۰ کتاب «چه می‌ماند» را منتشر کرد که در دههٔ هفتاد نوشته شده و در آن به موضوع تحت نظر بودنش اشاره دارد. منتقدانی که از مخالفت او با وحدت دو آلمان خشمگین بودند انتشار این کتاب را به مظلوم نمایی تعبیر کردند. نویسنده در جایی از این کتاب می‌نویسد «فکر کردم روزی خواهم توانست سبک بال و آزاد سخن بگویم. هنوز خلی زود است، اما همیشه خیلی زود نیست. آیا نباید خیلی ساده پشت این میز بنشینم، زیر نور این چراغ، کاغذ را جلویم بگذارم، قلم را در دست بگیرم و شروع کنم.»

کریستا ولف که سختی‌ها و مریضی‌های جسمی فراوانی را پس از انتقادهای بی‌رحمانه تحمل کرد از اوایل دههٔ نود از صحنهٔ فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی کنار رفت اما نوشتن را با موفقیت ادامه می‌دهد.

۱۹۷۳ در برلین
ولف در برخی از داستان‌های خود چون «کاساندرا» و «مده‌آ» شخصیت‌ها، افسانه‌ها و اسطوره‌های باستانی را دستمایهٔ آثارش کرده‌است. سرنوشت زنانی که در جامعهٔ مردسالار و جنگ‌افروز به حاشیه رانده می‌شوند یکی دیگر از درونمایه‌های اصلی نوشته‌های این نویسنده‌است که هجدهم مارس ۲۰۰۹ هشتاد ساله شد. کریستا ولف گرچه در غرب شهرت زیادی دارد، در ایران نامی آشنا نیست و ظاهراً، جز یک اثر، کتابی از او به فارسی منتشر نشده‌است.

آشنایی ولف باگونتر گراس
-----------------------

گونتر گراس برنده جایزه نوبل سال ۱۹۹۹ در مورد آشنایی خود با ولف و ارتباط تنگاتنگ میان نویسندگان دو آلمان می‌گوید: «این آشنایی با «آسمان قسمت شده» شروع شد. پیشتر هم در ارتباط با آثار اووه یانسون [نویسنده دیگر آلمان شرقی] ادبیاتی در ارتباط با یکدیگر شکل گرفته بود. کریستا ولف را به هیچ وجه نمی‌توان در مجموعهٔ ادبیات آلمانی زبان نادیده گرفت. او همچنان به این مجموعه تعلق دارد و همین اهمیت او را نشان می‌دهد؛ و من اینجا منظورم فقط آثاری که او در دوران آلمان شرقی سابق نوشت نیست، بلکه همین که او پس از یکی شدن دو آلمان و به رغم زخم‌هایی که بر او زدند به نوشتن ادامه داد، جایگاه او را به عنوان یک نویسنده‌ای بزرگ تثبیت می‌کند.»

۱۹۶۴ در کنار والتر اولبیرچ
هیئت داوران «جایزهٔ کتاب آلمان» در سال ۲۰۰۲ بر این قضاوت گراس صحه می‌گذارد و نخستین جایزهٔ خود را برای تقدیر از فعالیت‌های ادبی ولف، و از جمله به این دلیل که «با شهامت در بحث‌های مهم وحدت دو آلمان دخالت کرد» به او اهدا می‌کند.
گراس در سال ۱۹۹۹ به مناسبت هفتاد سالگی کریستا ولف گفت: «او یکی از نویسندگان مهم، و نه تنها مهم که یکی از وزنه‌های ادبیات پس از جنگ است. تمام موضوع‌هایی که ما را، به ویژه نسل مرا، به خود مشغول می‌کنند ریشه در همین سالها دارند. ما، به‌خصوص ما هفتاد ساله‌های امروز، وظیفه داریم نسل‌های جوانتر را، که البته گناه جنگ را بر گردن ندارد اما حاضر است مسئولیت بپذیرد، آگاه کنیم. آگاهی‌هایمان را با آنها در میان بگذاریم. ما باید نه به شکل تحمیلی و معلم وار، که در قالب آثار ادبی، تأثیر گذشته را در زمان حال برای آنها آشکار کنیم.»

درون مایه آثار
--------------

ولف در اغلب آثارش به جای ارائهٔ پاسخ‌های آماده در مورد مسائل انسانی و اجتماعی تلاش دارد خواننده را به فکر وادارد. آثار او از این منظر با آنچه ادبیات رسمی کشورهای سوسیالیستی به شمار می‌رفت تفاوت اساسی دارد. ولف برخلاف سنت رایح در ادبیات رئالیسم سوسیالیستی، و به جای ساختن شخصیت‌هایی که قرار است نمونه و سرمشق خوانندگان باشند به کندوکاو در زندگی شخصی انسان‌ها می‌پردازد. نگاه صلح طلبانه، و توجه به مسائل و معضلات زنان از درونمایه‌های اصلی آثار ولف است.

جوایز
-----

* جایزهٔ کتاب آلمان (۲۰۰۷)

کریستا ولف، نویسندهٔ صاحب‌نام آلمانی، در سن ۸۲ سالگی در برلین چشم از جهان فروبست. او را مشهورترین نویسندهٔ زن آلمانی قرن بیستم، و در کنار گونتر گراس از مهم‌ترین چهره‌های ادبیات پس از جنگ دوم می‌خوانند.

کریستا ولف، نویسندهٔ مشهور آلمانی، در پی بیماری‌ای طولانی پیش از ظهر پنجشنبه (اول دسامبر/ ۱۰ آذر) در سن ۸۲ سالگی در برلین درگذشت. این خبر را انتشارات «زورکامپ» اعلام کرد.

این نویسنده که در سال ۱۹۲۹ در لهستان متولد شد پس از جنگ جهانی دوم در آلمان شرقی (سابق) ماند و از مخالفان وحدت دو آلمان بود. ولف که به این دلیل از سوی منتقدان به شدت مورد حمله قرار گرفت، محبوبیت خود در میان خوانندگان را هرگز از دست نداد.

کریستا ولف یکی از مشهورترین نویسندگان آلمانی پس از جنگ دوم جهانی است و آثارش بیش از هر زن آلمانی‌زبانی به زبان‌های دیگر ترجمه شده‌است. تجربهٔ جنگ و جنایت‌های نازی‌ها او را مانند بسیاری از هم نسلانش به آرمان‌های جامعهٔ سوسیالیستی شدیداً دلبسته و امیدوار کرد. ولف از سر همین علاقه آلمان شرقی را ترک نکرد و تا فروریختن دیوار برلین در جستجوی راه‌هایی برای بهبود وضعیت کشور با حفظ حکومت سوسیالیستی بود.

علیه وحدت دو آلمان

کریستا ولف در جوانی به حزب متحد سوسیالیست آلمان پیوست و از سال ۱۹۶۳ نامزد عضویت در کمیته مرکزی بود. او ۱۹۶۷ پس از یک سخنرانی صریح در نشست این کمیته که در آن از سیاست‌های فرهنگی حزب به شدت انتقاد کرد، با محدودیت‌های فراوانی روبرو شد و زیر نظر نیروهای امنیتی قرار داشت.

به رغم این، کریستا ولف آلمان سوسیالیستی را به غرب ترجیح می‌داد و با وحدت دو آلمان مخالف بود. او در سال ۱۹۸۹، گرچه از عضویت در حزب کناره گرفت، همراه با برخی دیگر از نویسندگان آلمان شرقی مانند اشتفان‌هایم فعالیت وسیعی را علیه وحدت دو آلمان و در دفاع از استقلال آلمان شرقی به راه انداخت. همین موضع‌گیری‌ها باعث شد منتقدان و روزنامه‌نگاران غرب به او لقب «نویسندهٔ دولتی» بدهند و به شدت بر او بتازند.

انتقاد به ولف با اعتراف او به همکاری کوتاه‌مدت با نیروهای امنیتی اوج و خشونت بیشتری گرفت؛ گرچه این نویسنده که ۲۰ سال تحت نظر بود و فعالیت‌هایش کنترل می‌شد، همواره با قاطعیت از حقوق هنرمندان معترض دفاع می‌کرد.

او که در آلمان شرقی به اتهام «درون‌گرایی» و «فردگرایی» و انتقاد از استبداد استالینی سرزنش می‌شد، در دوران فروپاشی بلوک شرق به جرم دفاع از استقلال آلمان شرقی و نقد جامعهٔ سرمایه‌داری، فشارهای زیادی را تحمل کرد. پس از رو شدن اسناد آلمان شرقی مشخص شد همکاری غیررسمی او با نیروهای امنیتی به نوشتن چند گزارش محدود بوده و در آن‌ها چیزی علیه دیگران وجود ندارد.

موفقیت اولین رمان

کریستا ولف پس از انتشار «نول‌های روسی» در سال ۱۹۶۱ که توجه چندانی برنینگیخت اولین رمان خود، «آسمان قسمت شده» را منتشر کرد که در هر دو آلمان با استقبال فراوان روبرو شد. در این کتاب تقسیم برلین با دیوار به دو بخش، پس زمینهٔ ماجرایی عاشقانه و عاطفی است.

گونتر گراس، برنده جایزه نوبل سال ۱۹۹۹، در مورد آشنایی خود با ولف و ارتباط تنگاتنگ میان نویسندگان دو آلمان می‌گوید: «این آشنایی با «آسمان قسمت شده» شروع شد. پیشتر هم در ارتباط با آثار اووه یانسون [نویسنده دیگر آلمان شرقی] ادبیاتی در ارتباط با یکدیگر شکل گرفته بود. کریستا ولف را به هیچ وجه نمی‌توان در مجموعهٔ ادبیات آلمانی‌زبان نادیده گرفت. او همچنان به این مجموعه تعلق دارد و همین اهمیت او را نشان می‌دهد؛ و من اینجا منظورم فقط آثاری که او در دوران آلمان شرقی سابق نوشت نیست، بلکه همین که او پس از یکی شدن دو آلمان و به رغم زخم‌هایی که بر او زدند به نوشتن ادامه داد، جایگاه او را به عنوان یک نویسنده‌ای بزرگ تثبیت می‌کند».

هیئت داوران «جایزهٔ کتاب آلمان» در سال ۲۰۰۲ بر این قضاوت گراس صحه گذاشت و نخستین جایزهٔ خود را برای تقدیر از فعالیت‌های ادبی ولف، و از جمله به این دلیل که «با شهامت در بحث‌های مهم وحدت دو آلمان دخالت کرد» به او اهدا کرد.

ولف در اغلب آثارش به جای ارائهٔ پاسخ‌های آماده در مورد مسائل انسانی و اجتماعی، تلاش دارد خواننده را به فکر وادارد. آثار او از این منظر با آنچه ادبیات رسمی کشورهای سوسیالیستی به شمار می‌رفت، تفاوت اساسی دارند. ولف برخلاف سنت رایج در ادبیات رئالیسم سوسیالیستی، و به جای ساختن شخصیت‌هایی که قرار است نمونه و سرمشق خوانندگان باشند، به کندوکاو در زندگی شخصی انسان‌ها می‌پردازد. نگاه صلح‌طلبانه و توجه به مسائل و معضلات زنان، از درونمایه‌های اصلی آثار ولف است.

گراس در سال ۱۹۹۹ به مناسبت هفتاد سالگی کریستا ولف گفته بود: «او یکی از نویسندگان مهم، و نه تنها مهم که یکی از وزنه‌های ادبیات پس از جنگ است. تمام موضوع‌هایی که ما را، به ویژه نسل مرا، به خود مشغول می‌کنند ریشه در همین سالها دارند. ما، به‌خصوص ما هفتاد ساله‌های امروز، وظیفه داریم نسل‌های جوان‌تر که البته گناه جنگ را بر گردن ندارند اما حاضرند مسئولیت بپذیرند، را آگاه کنیم. آگاهی‌هایمان را با آنها در میان بگذاریم. ما باید نه به شکل تحمیلی و معلم‌وار که در قالب آثار ادبی تأثیر گذشته را در زمان حال برای آنها آشکار کنیم».

کریستا ولف در سال ۱۹۹۰ کتاب «چه می‌ماند» را منتشر کرد که در دههٔ ۱۹۷۰ نوشته شده و در آن به موضوع تحت نظر بودنش اشاره شده‌است. منتقدانی که از مخالفت او با وحدت دو آلمان خشمگین بودند انتشار این کتاب را به مظلوم‌نمایی تعبیر کردند. ولف در جایی از این کتاب می‌نویسد «فکر کردم روزی خواهم توانست سبک‌بال و آزاد سخن بگویم. هنوز خلی زود است اما همیشه خیلی زود نیست. آیا نباید خیلی ساده پشت این میز بنشینم، زیر نور این چراغ، کاغذ را جلویم بگذارم، قلم را در دست بگیرم و شروع کنم».

کریستا ولف که سختی‌ها و مریضی‌های جسمی فراوانی را پس از انتقادهای بی‌رحمانه تحمل کرد، از اوایل دههٔ ۱۹۹۰ از صحنهٔ فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی کنار رفت.

ولف در برخی از داستان‌های خود چون «کاساندرا» و «مده‌آ» شخصیت‌ها، افسانه‌ها و اسطوره‌های باستانی را دستمایهٔ آثارش کرد. سرنوشت زنانی که در جامعهٔ مردسالار و جنگ‌افروز به حاشیه رانده می‌شوند، یکی دیگر از درونمایه‌های اصلی نوشته‌های این نویسنده است. کریستا ولف گرچه در غرب شهرت زیادی دارد، اما در ایران نامی آشنا نیست و ظاهراً جز یک اثر کتابی از او به فارسی منتشر نشده‌است.

آثار
----

* نول‌های روسی (۱۹۶۱)
* آسمان تقسیم شده

این رمان در سال ۱۳۹۴ توسط نشر روزگار با ترجمه ابوذر آهنگر منتشر گردید.
این داستان بلندِ زیبا به سرگذشت دختر و پسر جوانی می‌پردازد که علی‌رغم علاقهٔ بسیار به یکدیگر به علت احداث دیوار برلین و جدایی دو آلمان و نیز جدایی عقاید ایشان، از هم فاصله می‌گیرند.

* کاساندرا (۱۹۸۳)
* چه می‌ماند
* شهر فرشته‌ها (۲۰۱۰)

پیوند به بیرون
--------------

* فرشته آلمانی در لس آنجلس

منابع
-----

* ویکی‌پدیایی انگلیسی
* ۸۰ سالگی کریستا ولف؛ نویسنده‌ای میان اعتراض و اعتقاد
* کریستا ولف، صدای «آلمان دیگر» درگذشت
* کریستا ولف در IMDb

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کریستا ولف موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
	+ 2
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* نروژ
* شیلی
* اسپانیا
* فرانسه (داده‌ها)
* کاتالونیا
* آلمان
* ایتالیا
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* لتونی
* ژاپن
* جمهوری چک
* استرالیا
* یونان
* کره
* کرواسی
* هلند
* لهستان
* سوئد
* واتیکان

 |
| نهادهای پژوهش هنری | 
* هنرمندان آرکی‌دی (هلند)

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* ساینی (ژاپن)

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* هنرمند موزیک‌برینز
* ریسم (فرانسه)
	+ 1
* ریرو (سوئیس)
	+ 1
	+ 2
* سوداک (فرانسه)
	+ 1
* تروو (استرالیا)
	+ 1

 |

| * ن
* ب
* و
دریافت‌کنندگان جایزه دولتی اتریش برای ادبیات اروپا |
| --- |
| 
* زبیگنیو هربرت (۱۹۶۵)
* ویستن هیو آودن (۱۹۶۶)
* واسکو پوپا (۱۹۶۷)
* واتسلاو هاول (۱۹۶۸)
* *اعطا نشد* (۱۹۶۹)
* اوژن یونسکو (۱۹۷۰)
* اسلاومیر مروژک (۱۹۷۱)
* Peter Huchel (۱۹۷۲)
* هارولد پینتر (۱۹۷۳)
* شاندور ویورس (۱۹۷۴)
* Pavel Kohout (۱۹۷۵)
* ایتالو کالوینو (۱۹۷۶)
* Fulvio Tomizza (۱۹۷۷)
* سیمون دو بووار (۱۹۷۸)
* *اعطا نشد* (۱۹۷۹)
* سارا کیرش (۱۹۸۰)
* دوریس لسینگ (۱۹۸۱)
* تادئوش روژه ویچ (۱۹۸۲)
* فریدریش دورنمات (۱۹۸۳)
* کریستا ولف (۱۹۸۴)
* *اعطا نشد* (۱۹۸۵)
* استانیسواو لم (۱۹۸۶)
* میلان کوندرا (۱۹۸۷)
* Andrzej Szczypiorski (۱۹۸۸)
* مارگریت دوراس (۱۹۸۹)
* هلموت هایسنبوتل (۱۹۹۰)
* Péter Nádas (۱۹۹۱)
* سلمان رشدی (۱۹۹۲)
* چنگیز آیتماتوف (۱۹۹۳)
* اینگر کریستنسن (۱۹۹۴)
* ایلزه آیشینگر (۱۹۹۵)
* آلکساندر تیشما (۱۹۹۶)
* Jürg Laederach (۱۹۹۷)
* آنتونیو تابوکی (۱۹۹۸)
* دوبراوکا اوگرشیچ (۱۹۹۹)
* آنتونیو لوبو آنتونش (۲۰۰۰)
* اومبرتو اکو (۲۰۰۱)
* Christoph Hein (۲۰۰۲)
* سیس نوتبوم (۲۰۰۳)
* جولیان بارنز (۲۰۰۴)
* کلادیو ماگریس (۲۰۰۵)
* خورخه سمپرون (۲۰۰۶)
* ای. ال. کندی (۲۰۰۷)
* آگوتا کریستف (۲۰۰۸)
* پر اولو اینکویست (۲۰۰۹)
* Paul Nizon (۲۰۱۰)
* خاویر ماریاس (۲۰۱۱)
* پاتریک مودیانو (۲۰۱۲)
* جان بنویل (۲۰۱۳)
* لیودمیلا اولیتسکایا (۲۰۱۴)
* Mircea Cărtărescu (۲۰۱۵)
* Andrzej Stasiuk (۲۰۱۶)
* کارل اوه کناسگور (۲۰۱۷)
* زادی اسمیت (۲۰۱۸)
* میشل ولبک (۲۰۱۹)

 |

| * ن
* ب
* و
ادبیات آلمانی |
| --- |
| مقالات مرتبط | 
* زبان آلمانی
* تاریخ آلمان
* ادبیات آلمان قرون وسطی
* طوفان و طغیان
* کلاسیسیسم وایمار
* رمانتیسم
* واقع‌گرایی (ادبیات)
* فرهنگ وایمار
* Exilliteratur
* مطالعات آلمان‌شناسی

 |
| ادبیات قرون وسطی | 
* دیتمار فون آیست
* راینمار فون هاگناو
* هارتمان فون آوه
* والتر فون در فوگل‌وایده
* وولفرام فون اشنباخ
* آلبرشت ون یوهانسدورف
* هاینریش فون مورونگن
* *سرود نیبلونگ‌ها*
* گتفرید فون اشتراسبورگ

 |
| ورود بهادبیات مدرن | 
* زیمون داخ
* پاول فلمینگ
* هانس فولتس
* هانس یاکوب کریستوفل فون گریملس‌هاوزن
* آندریاس گریفیوس
* کریستیان هوفمان فون هوفمانس‌والداو
* یوهان میشائل موشه‌روش
* مارتین اپیتس
* هانس زاکس
* آنجلوس سیلسیوس
* آنتونی اولریش، دوک برونسویک–وولفن‌بوتل
* گئورگ ویکرام

 |
| سدهٔ ۱۸ میلادی | 
* بارتولد هاینریش بروکِس
* کریستیان فورشتگت گلرت
* یوهان ولفگانگ فون گوته
* یوهان کریستف گتشد
* یوهان کریستیان گونتر
* فریدریش هولدرلین
* فریدریش گوتلیب کلپشتوک
* یاکوب میشائل راینهلد لنتس
* گوتهولد افرایم لسینگ
* نووالیس (فریدریش فون هاردنبرگ)
* ژان پل
* فریدریش شیلر
* یوهان گتفرید اشنابل
* کریستوف ماتین ویلند

 |
| سدهٔ ۱۹ میلادی | 
* بتینا فون آرنیم
* لودویگ آخیم فن آرنیم
* کلمنس برنتانو
* گئورگ بوشنر
* آدلبرت فن شامیسو
* آنت فن درسته-هولسهوف
* ماری فن ابنر-اشنباخ
* یوزف فرایهر فن آیشندرف
* تئودور فونتانه
* گوستاو فرایتاگ
* یِرِمیاس گُتهِلف
* فرانز گریلپارزر
* یاکوب گریم
* ویلهلم گریم
* گرهارد هاوپتمان
* کریستیان فریدریش هبل
* یوهان پتر هبل
* هاینریش هاینه
* گئورگ هروگ
* پاول هایزه
* ارنست هوفمان
* فریدریش هولدرلین
* گُتفرید کِلِر
* هنریش فون کلایست
* نیکلاوس لنا
* کُنراد فردیناند مایِر
* ادوارد موریکه
* یوهان نستروی
* ویلهلم رابه
* آدالبرت شتیفتر
* تئودور اشتورم
* لودویگ تیک
* لودویگ اولاند

 |
| سدهٔ ۲۰ میلادی | 
* اینگه‌بورگ باخمان
* هرمان بار
* یوهانس بشر
* گوتفرید بن
* توماس برنهارت
* هاینریش بل
* فولکر براون
* برتولت برشت
* رولف دیتر برینکمان
* هرمان بروخ
* آرنولت برونن
* هرمان بورگر
* الیاس کانتی
* پل سلان
* آلفرد دوبلین
* هایمیتو فن دودرر
* فریدریش دورنمات
* لیون فویشتوانگر
* ماری‌لوئیز فلایسر
* اریش فرید
* ماکس فریش
* اشتفان گئورگه
* راینالد گُتس
* مارلن هاوس هوفر
* هرمان هسه
* گئورگ‌هایم
* هوگو فون هوفمانستال
* اُدُن فون هوروات
* ریکاردا هوخ
* پیتر هوشل
* اووه یونزون
* ارنست یونگر
* فرانتس کافکا
* اریش کستنر
* هرمان کستن
* ایرمگارد کوین
* سارا کیرش
* اِگون ایروین کیش
* کارل کراوس
* الزه لاسکر شولر
* گرت لدیگ
* زیگفرید لنتس
* هاینریش مان
* کلاوس مان
* توماس مان
* کریستیان مورگنشترن
* اریش موزام
* هاینر مولر
* آدولف موشگ
* روبرت موزیل
* اریش ماریا رمارک
* راینر ماریا ریلکه
* یوزف رت
* نلی زاکس
* ارنست فون سالومون
* پاول شیربارت
* آرتور شنیتسلر
* کورت شویترس
* و. گ. زبالد
* آنا زگرس
* ارنست تولر
* گئورگ تراکل
* کورت توخولسکی
* روبرت والزر
* یوزِف واینهِبِر
* پتر وایس
* کریستا ولف
* فریتس آنگست
* اشتفان تسوایگ

 |
| نویسندگانمعاصر | 
* Zsuzsa Bánk
* توماس بروسیگ
* گونتر گراس
* دورس گرونباین
* پیتر هاندکه
* الفریده یلینک
* ولادیمیر کامینر
* دانیل کلمان
* آلکساندر کلوگه
* کریستیان کراخت
* مونیکا مارون
* ترزیا مورا
* هرتا مولر
* آمینه سوگی اوزدامار
* رفیق شامی
* اینگو شولتسه
* بوتو اشتراوس
* یوکو تاوادا
* اووه تیم
* مارتین والزر
* پیتر واوِرتسینِک
* وُلف وُندراچِک
* فریدون زعیم‌اوغلو

 |
| دریافت‌کنندگان نوبلآلمانی‌زبان | 
* تئودور مومسن
* رودولف کریستف یوکن
* پاول هایزه
* گرهارد هاوپتمان
* کارل اشپیتلر
* توماس مان
* نلی زاکس
* هاینریش بل
* الیاس کانتی
* گونتر گراس
* الفریده یلینک
* هرتا مولر

 |
| جوایز ادبیزبان آلمانی | 
* جایزهٔ اینگه‌بورگ باخمان
* جایزه گئورگ بوشنر
* جایزه زیگموند فروید
* جایزه آدلبرت فن شامیسو
* جایزه هانس فالادا
* جایزه ادبی گوته
* جایزه هاینریش هاینه
* جایزه کلایست
* جایزهٔ نمایشگاه کتاب لایپزیک
* جایزه نلی زاکس

 |