نیکولو پاگانینی، اثر ژان اگوست دومینیک انگر، ۱۸۱۹
**نیکولو پاگانینی** (به ایتالیایی: Niccolò Paganini) (ایتالیایی: [ni(k)koˈlɔ ppaɡaˈni:ni] (دربارهٔ این پرونده شنیدن)) (زادهٔ ۲۷ اکتبر ۱۷۸۲ – درگذشتهٔ ۲۷ مهٔ ۱۸۴۰) آهنگساز و نوازندهٔ ویولن، ویولا و گیتار اهل ایتالیا بود و از نامدارترین و بزرگ‌ترین نوازندگان ویولن در تاریخ موسیقی است.

او با ابداع تکنیکی بدیع در نواختن ویولن، انقلاب عظیمی در نوازندگی این ساز برپا کرد. آثار او، در عین برخورداری از لطافت و ملودیهای زیبا، قطعات فوق‌العاده مشکلی از نظر تکنیک نوازندگی هستند. یکی از معروف‌ترین آثار او ۲۴ کاپریس برایِ ویولن تک است.

زندگی
-----

### کودکی

در گذشته ویولا سازی اصلی از خانواده سازهای زهی و آرشه‌ای بود و ویولن به عنوان ساز ارزانتر برای فقرا به حساب می‌آمد و که البته از آنجایی که خانواده پاگانینی خانواده‌ای فقیر بود به فراگرفتن ویولون مشغول شد و آنچنان غوغایی به پا کرد که اکنون ویولن را به عنوان ساز اصلی سازهای زهی آرشه‌ای می‌شناسیم.

نیکولو پاگانینی در روز ۲۷ اکتبر ۱۷۸۲ در بندر جنوا در ایتالیا و در خانواده‌ای نسبتاً فقیر به دنیا آمد. پدرش آنتونیو یک تاجر ناموفق بود و مادرش ترزا بوچاردو زنی خانه‌دار بود.

نیکولو در ۵ سالگی یادگیری ساز ماندولین را نزد پدرش که نوازنده‌ای آماتور بود آغاز کرد. پس از دو سال نواختن ماندولین، نواختن ویولون را شروع کرد؛ او درس‌های مقدماتی ویولون را از پدرش آموخت. نبوغ موسیقایی نیکولو از همان ابتدا ظهور کرد؛ به طوری که پس از چند ماه قادر بود هر قطعه‌ای را در نگاه اول بنوازد.

آنتونیو پاگانینی در رابطه با آموزش ویولون فرزندش، نیکولو بسیار سختگیر بود، پاگانینی در این باره می‌گوید: 

> «به سختی می‌توان پدری سختگیرتر از او تصور کرد، وقتی به اندازه کافی در نظرش کوشا نبودم تا وقتی که تلاشم را دو برابر کنم با گرسنه نگه داشتن من، مرا تنبیه می‌کرد و این موجب ضعیف شدن بدن و سلامتی‌ام شد.»
> 
> 

پاگانینی بعد از آنکه درس‌های مقدماتی موسیقی را از پدرش آموخت، شش ماه نزد جاکومو کوستا (Giacomo Costa) که خواننده اپرایی مشهور بود آموزش‌های خود را ادامه داد. معلم بعدی نیکولو فرانچسکو نیکو بود که به گفته پاگانینی تأثیر بسزایی در اطلاعات موسیقایی او داشت. یکی دیگر از معلم‌های نیکولو جوانی سروتو (Giovanni Servetto) نام داشت که نوازنده‌ای اهل جنوا بود. پس از آموزش ویولون زیر نظر چروتو، نیکولو به همراه پدرش برای تکمیل اطلاعات هنری‌اش نزد الساندرو رولا در پارما رفت.

رولا وقتی برای اولین بار صدای ساز نیکولو را شنید به او گفت که من در نوازندگی هیچ چیزی برای آموختن به تو ندارم و او پس از چند ماه آموزش زیر نظر رولا، برای یادگیری آهنگسازی نزد فرناندو پائر رفت که آهنگساز اپرا کمیک و مائسترو دی کاپلا (Maestro di Cappella) در پارما بود.

پاگانینی اولین کنسرت خود را در ۱۲ سالگی اجرا نمود و اولین اثر مهم خود یعنی «لا کارمانیولا» (la carmagnola) را که عبارت است از یک تم و چند واریاسیون برای ویولون و گیتار در ۱۳ سالگی نوشت.

آغاز کار
--------

فرانسوی‌ها در ماه مارس سال ۱۷۹۶ به شمال ایتالیا حمله کردند ولی جنوا در امان ماند. خانواده پاگانینی در کار املاک خود در رومیرون، نزدیک بولزانتو، پناه گرفته بودند. احتمالاً در این دوره بود که رابطه پاگانینی با گیتار افزایش یافت. او در این ساز تا حدودی ماهر شد، اما ترجیح می‌داد تا آن را در کنسرت‌های منحصراً صمیمی، نه عمومی بنوازد. او بعداً گیتار را به عنوان «همدم ثابت» خود در تورهای کنسرتش توصیف کرد. تا سال ۱۸۰۰ پاگانینی و پدرش به لیورنو رفتند، جایی که پاگانینی در کنسرت اجرا می‌کرد و پدرش کار دریایی خود را از سر گرفت. در سال ۱۸۰۱، پاگانینی ۱۸ ساله برترین ویولنیست جمهوری لوکا بود، اما بخش قابل توجهی از درآمدش از کارهای انفرادی اش حاصل می‌شد همچنین شهرت او به عنوان یک ویولنیست تحت تأثیر معروفیت به عنوان قمار بازی که با زنان معاشرت می‌کند قرار داشت.

در سال ۱۸۰۵، لوکا توسط ناپلئون به فرانسه پیوست و این منطقه به خواهر ناپلئون، الیسا باچیوکی تعلق گرفت. پاگانینی در این زمان ویولنیست دربار باچیوکی شد، در حالی که معلم خصوصی فلیس، شوهر الیسا بود. در سال ۱۸۰۷، باچیوکی، دوشس توسکانی شد و دربار او به فلورانس منتقل شد. پاگانینی نیز همراه او بود اما در پایان سال ۱۸۰۹، باچیوکی را ترک کرد تا کار مستقلش را از سر بگیرد.
او بزرگترین ویولون نواز تاریخ است کسی که در یکی کنسرت هایش ابتدا در خاش اول با چهارسیم و در خاش دوم با سه سیم و در خاش سوم با دوسیم و در نهایت
ادامه نوازندگی روح بخش خود را با یک سیم ادامه داد و کارشناسان و بزرگان موسیقی معتقدند کسی از پاگانینی قوی‌تر و استادتر است که بتواند بدون سیم بنوازد.

نوازنده مسافر
-------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | 
CELLO ENCORES JOHN MICHEL-Paganini Variations on One String (۸:۱۴)

Variations on One String (Moses Fantasy) |
| 

---

*در پخش این پرونده مشکل دارید؟ راهنمای رسانه را ببینید.* |

پاگانینی به نقاط مختلف اطراف پارما و جنوا بازگشت. اگرچه او برای مخاطبان محلی بسیار محبوب بود اما هنوز در سایر نقاط اروپا شناخته نشده بود. اولین تغییر این وضعیت از یک کنسرت در سال ۱۸۱۳ در لا اسکالا در میلان بود. در نتیجه موفقیت این کنسرت، توجه نوازندگان برجسته در سراسر اروپا به وی جلب شد. مواجهه او با چارلز فیلیپ لافونت و لوئیس اسپر، رقابت شدیدی را ایجاد کرد. با این حال، فعالیت‌های کنسرت او در چند سال آینده به ایتالیا محدود می‌شود.

در سال ۱۸۲۷، پاپ لئون دوازدهم نشان مهمیز طلایی را به پاگانینی اهدا کرد. شهرت او در اروپا با برگزاری یک تور کنسرت که در اوت ۱۸۲۸ در وین آغاز شد و در ماه‌های فوریه ۱۸۳۱ در استراسبورگ به اتمام رسید، گسترش یافت. به دنبال آن تورهای پاریس و بریتانیا بود. توانایی تکنیکی او و تمایل وی برای نمایش آن، تحسین بسیاری را برای او به همراه داشت. علاوه بر آهنگ‌های خود، تم و تغییرات محبوب‌ترین، پاگانینی همچنین آثار (عمدتاً کنسرت‌ها) نوشته شده توسط معاصرانش، مانند رودولف کروتزز و جیووانی باتیستا ویوتی را نیز اجرا می‌کرد.

مسافرت‌های وی ارتباط او را با شخصیت‌های برجسته گیتار، از جمله فردیناندو کارولی در پاریس و مائورو جولیانی در وین، به ارمغان آورد. اما این تجربه او را قانع نکرد که کنسرت‌های عمومی با گیتار انجام دهد و اجرای ترانه‌های گیتار و کوارتت را به صورت خصوصی و پشت درهای بسته برگزار می‌کرد.

پایان فعالیتها و افت سلامتی
---------------------------

پاگانینی در طول زندگی اش با بیماری‌های مزمن غریبه نبود. اگر چه هیچ اثبات دقیق پزشکی قطعی وجود ندارد اما مشهور است که وی مبتلا به نشانگان مارفان یا نشانگان اهلرز-دنلوس بوده‌است. علاوه بر این، برنامه مکرر کنسرتهای او به همراه شیوه زندگی غیر معقول او، اثرات منفی بر سلامتی وی گذاشت. او در سال ۱۸۲۲ مبتلا به سیفلیس تشخیص داده شد و درمان آن شامل جیوه و تریاک همراه با عوارض جانبی شدید جسمی و روحی بود. در سال ۱۸۳۴، در حالی که هنوز در پاریس بود به سل مبتلا شد. اگرچه بهبودی او سریع بود، اما بعد از این بیماری، با لغو کردن مکرر برنامه‌هایش به علت مشکلات بهداشتی مختلف، از سرماخوردگی گرفته تا افسردگی، که از چند روز تا ماه‌ها بطول می‌انجامید، فعالیت هنری وی دچار لطمه شد.

در سپتامبر ۱۸۳۴، پاگانینی برنامه کنسرتهایش را متوقف کرد و به جنوا بازگشت. برخلاف باور عموم که معتقدند پاگانینی مایل به حفظ تکنیک‌ها و موسیقی خود بود، او در این زمان بیشتر وقت خود را به انتشار آهنگ‌ها و روش‌های ویولن نوازی خود اختصاص داده‌است. او دانشجویانی پذیرفت که دو نفر از آن‌ها کامیلو سیفوری ویولونیست و گایتانو چاندلی نوازنده ویلون بودن. در سال ۱۸۳۵، پاگانینی به پارما بازگشت، در این زمان تحت استخدام ماری لوئیز (دوشس پارما)، همسر دوم ناپلئون مسئول تشکیل مجدد ارکستر دربار شد. با این حال، او در نهایت با نوازندگان و دربار اختلاف پیدا کرد و دیدگاه‌هایش هرگز به منصه ظهور نرسید. در پاریس، او با نوازنده ۱۱ ساله لهستانی آپولینر دکونتسکی آشنا شد، دکونتسکی علی‌رغم سن کم استعداد زیادی در نوازندگی ویولن داشت و پاگانینی برای تشویق وی به او تصدیق‌نامه امضا شده داد. این دروغ به‌طور گسترده‌ای پراکنده شد که پاگانینی چنان تحت تأثیر مهارت‌های دکونتسکی قرار گرفت که ویولن‌ها و دست نوشته‌هایش را به او واگذار کرد.

متن تصدیق‌نامه پاگانینی به دکونتسکی:

> چندین قطعه موسیقی را که م. د کونتسکی، در سن یازده سالگی، با ویولن اجرا می‌کند شنیدم و او را هم رده هنرمندان برجسته امروز یافتم، بدینوسیله اعلام می‌کنم که اگر او تحصیلات خود را در این رشته هنری ادامه دهد با گذشت زمان، بیشتر شخصیت‌های برجسته تاریخ را پشت سر خواهد گذاشت.
> 
> 

> (امضا) پاگانینی 
> 
>

سرانجام
-------

مقبره پاگانینی در پارما، ایتالیا
در سال ۱۸۳۶، پاگانینی به پاریس بازگشت تا یک کازینو راه اندازی کند ولی در این کار شکست خورد و با بدهی سنگین در معرض ورشکستگی قرار گرفت به طوریکه اموال شخصی خود، از جمله سازهایش را برای بازپرداخت بدهی‌هایش حراج کرد. در کریسمس سال ۱۸۳۸، او پاریس را به مقصد مارسی ترک کرد و بعد از مدت کوتاهی به نیس رفت و شرایط سلامتی‌اش بدتر شد. در ماه مه ۱۸۴۰، اسقف نیس یک کشیش کلیسای محلی برای انجام مراسم آخرین عبادت که قبل از مرگ کسی انجام می‌شود برای پاگانینی فرستاد. پاگانینی تصریح کرد که این کار بی موقع است و وی را رد کرد. یک هفته بعد، در تاریخ ۲۷ می ۱۸۴۰، پاگانینی بر اثر خونریزی داخلی جان خود را از دست داد. به این بهانه که وی اسقف را نپذیرفته بود پس کاتولیک نیست، کلیسا اجازه نداد جسدش در گورستان کاتولیکهای جنوا دفن شود. تا اینکه سرانجام ۳۶ سال بعد در ۱۸۷۶ کلیسا اجازه دفن جسد وی را در گورستان پارما صادر کرد. فرانتسک اوندریچک ویولنیست اهل جمهوری چک، در سال ۱۸۹۳، نوه پاگانینی به نام آتیلا را متقاعد کرد تا جسد پاگانینی ضمن تغییر مقبره تشییع شود. پس از آن، جسد پاگانینی دوباره در یک گورستان جدید در پارما در سال ۱۸۹۶ دفن شد.

جستارهای وابسته
---------------

* موسیقی کلاسیک
* ارکستر
* ۲۴ کاپریس پاگانینی

منابع
-----

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ نیکولو پاگانینی موجود است. |

درگاه:موسیقی

1. ↑  «Niccolò Paganini». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۲ اکتبر ۲۰۰۶.
2. ↑  J. J. Sugden: *Paganini, his Life and Work*, p.17. UK 1980
3. ↑  P.J. Bone: *The Guitar and Mandolin*. Schotts, UK 1954
4. ↑  David, Paul. "Paganini, Nicolo", Grove (ed.) *A Dictionary of Music and Musicians* (1900), Vol. II, pp. 628–632.
5. ↑  *دانشنامه بریتانیکا* (1911), Vol. XX, p. 459, "Paganini, Nicolo".
6. ↑  Schoenfeld، Myron R. (ژانویه ۲, ۱۹۷۸). «Nicolo Paganini: Musical Magician and Marfan Mutant?». *The Journal of the American Medical Association*. **۲۳۹** (۱): ۴۰–۴۲. doi:10.1001/jama.239.1.40. PMID 336919. دریافت‌شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۱.
7. ↑  Violinist.com (۱۲ نوامبر ۲۰۱۱). «Paganini's left hand».
8. ↑  "Creativity and chronic disease. Niccolo Paganini (1782-1840)". *West J Med*. **175** (5): 345. November 2001. doi:10.1136/ewjm.175.5.345. PMC 1071620. PMID 11694491.
9. ↑  «Free Fiction Books». بایگانی‌شده از اصلی در ۴ مارس ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۷.

ویکی‌پدیای انگلیسی


| * ن
* ب
* و
رمانتیسم |
| --- |
| کشورها | 
* دانمارک
* ادبیات انگلیسی
* فرانسه (ادبیات)
* آلمان
* نروژ
* لهستان
* روسیه (ادبیات)
* اسکاتلند

 |
| جنبش‌ها | 
* بوهمین
* ضدروشنگری
* Dark Romanticism
* مکتب نقاشی دوسلدورف
* گزامت‌کونست‌ورک
* داستان گوتیک
* معماری نئوگوتیک
* مکتب هادسن ریور
* Indianism
* Nazarene movement
* اوسیان
* قهرمان رمانتیک
* Romanticism in science
* ملی‌گرایی رمانتیک
* Opium and Romanticism
* تعالی‌گرایی
* فرارمانتیسم
* Wallenrodism

 |
| نویسندگان | 
* ژوزه ده آلنکار
* آندرسن
* آرنیم
* آرنیم
* آزودو
* نیکولوز باراتاشویلی
* باربالد
* Batyushkov
* بودلر
* بیر
* برتران
* بلیک
* بوتیف
* برنتانو
* براینت
* برنز
* بایرون
* کازوت
* Orbeliani
* شاتوبریان
* الکساندر چاوچاوادزه
* کلر
* کولریج
* کوپر
* د کوئینسی
* Dias
* دوما
* آیشندرف
* امرسون
* امینسکو
* اسپورونسه‌دا
* فوکه
* اوگو فسکولو
* گرت
* گوتیه
* گوته
* گریم
* هاوف
* هاوثورن
* هاینه
* ایون هلیاده رادولسکو
* Herculano
* هوفمان
* هولدرین
* هوگو
* Ilić
* اروینگ
* دورا یاکشیج
* پل
* کارامزین
* کیتس
* کلایست
* کراشینسکی
* لامارتین
* ماریانو خوزه دلارا
* لئوپاردی
* لرمونتوف
* ماخا
* Magalhães
* Malczewski
* ماندزونی
* Maturin
* میتسکیه‌ویچ
* موسه
* نروال
* نودیه
* نوروید
* نووالیس
* اوهلنشگر
* پو
* Polidori
* Potocki
* فرانس پرشرن
* پوشکین
* شیلر
* Schwab
* اسکات
* سوارد
* شلی
* شلی
* شوچنکو
* سواتسکی
* استائل
* استاندال
* تیک
* اولاند
* وروشمارتی
* وردزورث
* ژوکوفسکی
* زوریلا

 |
| موسیقی | 
* آدام
* شارل والنتین آلکان
* اوبر
* بتهوون
* بلینی
* برلیوز
* لوئیز برتن
* برلوات
* شوپن
* داوید
* فردیناند داویت
* دونیزتی
* فیلد
* فرانک
* روبرت فرانتس
* گلینکا
* گومیس
* Halévy
* کالکبرنر
* لیست
* لیسنکو
* لوه
* مارشنر
* سانتیاگو ماسارناو فرناندز
* اتین مئول
* فانی مندلسون
* فلیکس مندلسون
* آمده مرو
* مایربر
* مونیوشکو
* موشلس
* لویی نیدرمایر
* آنزلو
* پاگانینی
* Prudent
* رایشا
* روسینی
* روبینشتاین
* شوبرت
* شومان
* شومان
* اسمتانا
* سور
* اشپور
* گاسپاره اسپونتینی
* تالبرگ
* وردی
* Voříšek
* واگنر
* وبر

 |
| الهیدانان وفیلسوفان | 
* Chaadayev
* کولریج
* فویرباخ
* فیشته
* گوته
* هگل
* آدام مولر
* آلبرشت ریچل
* روسو
* شیلر
* اشلگل
* اشلگل
* شوپنهاور
* اشلایرماخر
* تیک
* واکنردر

 |
| هنرمندان تجسمی | 
* آیوازوفسکی
* بیرشتات
* بلیک
* Bonington
* بریولوف
* Chassériau
* چرچ
* کانستبل
* کول
* کورو
* دال
* David d'Angers
* دولاکروا
* فریدریش
* فیوسلی
* ژریکو
* ژیرودت
* Głowacki
* گویا
* هانس گوده
* هایز
* Janmot
* Jones
* کیپرنسکی
* Koch
* لوتز
* فیلیپ جیمز دو لوتربورگ
* Maison
* مارتین
* Michałowski
* Palmer
* Porto-Alegre
* Préault
* Révoil
* فلوری فرانسوا ریشار
* رود
* Runge
* صالح
* شفر
* تیده مان
* تروپینین
* ترنر
* فایت
* جیمز وارد (هنرمند)
* Wiertz

 |
|  «عصر روشنگری  واقع‌گرایی»  |

| * ن
* ب
* و
موسیقی رمانتیک |
| --- |
| آهنگسازان و موسیقی‌دانان | 
* آدلف آدام
* شارل والنتین آلکان
* دانیل اوبر
* لودویگ فان بتهوون
* وینچنتزو بلینی
* ویلیام استرندیل بنت
* هکتور برلیوز
* لوئیز برتن
* فرانس بروالد
* فروچو بوزونی
* یوهانس برامس
* ماکس بروخ
* آنتون بروکنر
* لوئیجی کروبینی
* فردریک شوپن
* کارل چرنی
* Félicien David
* فردیناند داویت
* گائتانو دونیزتی
* آنتونین دورژاک
* ادوارد الگار
* گابریل فوره
* جان فیلد
* سزار فرانک
* روبرت فرانتس
* میخائیل گلینکا
* ادوارد گریگ
* خوزه ملچور گومیس
* Fromental Halévy
* یوهان نپوموک هومل
* یوزف یواخیم
* اسکات جاپلین
* فریدریش کالکبرنر
* فرانتس لیست
* کارل لوه
* گوستاو مالر
* هاینریش مارشنر
* سانتیاگو ماسارناو فرناندز
* Nikolai Medtner
* اتین مئول
* فانی مندلسون
* فلیکس مندلسون
* Saverio Mercadante
* آمده مرو
* جاکومو مایربر
* استانیسلاو مونیوشکو
* ایگناتس مشه‌لس
* موریتس موشکوفسکی
* مودست موسورگسکی
* لویی نیدرمایر
* ژرژ انزلو
* نیکولو پاگانینی
* ایگناتسی یان پادرفسکی
* Émile Prudent
* سرگئی راخمانینف
* آنتونین رایشا
* نیکلای ریمسکی-کورساکف
* جواکینو روسینی
* آنتون روبینشتاین
* کامی سن-سانس
* فرانتس شوبرت
* کلارا شومان
* روبرت شومان
* الکساندر اسکریابین
* ژان سیبلیوس
* بدریخ اسمتانا
* فرناندو سور
* لویی اشپور
* گاسپاره اسپونتینی
* ریشارد اشتراوس
* فرانسیسکو تارگا
* پیوتر ایلیچ چایکوفسکی
* زیگیسموند تالبرگ
* جوزپه وردی
* Jan Václav Voříšek
* ریشارد واگنر
* کارل ماریا فون وبر
* هوگو ولف

 |
| Instrumentation | 
* گیتار رمانتیک
* ارکستر رمانتیک

 |
| انواع | 
* بالاد
* Character piece
* پرِلودِ آوازی
* اینتِرمِتسو
* لید
* مازورکا
* آواز ارکستری
* بالهٔ رمانتیک
* اپرای رمانتیک
* پوئم سمفونیک
* سمفونی

 |
| سایر موضوعات | 
* Indianist movement
* ملی‌گرایی موسیقایی
* *نشریهٔ جدید موسیقی*
* مکتب جدید آلمان
* چایکوفسکی و چرخهٔ بِلیایِف
* چایکوفسکی و گروه پنج‌نفره
* "جنگ رمانتیک‌ها"

 |
| زمینه | 
* موسیقی باروک
* دوران قواعد مشترک
* دورهٔ کلاسیک
* موسیقی رمانتیک
* فلسفهٔ سدهٔ نوزدهم

 |
| 
* رده
* درگاه

 |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* نروژ
* شیلی
* اسپانیا
* فرانسه (داده‌ها)
* کاتالونیا
* آلمان
* ایتالیا
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* لتونی
* ژاپن
* جمهوری چک
* استرالیا
* یونان
* کره
* کرواسی
* هلند
* لهستان
* سوئد
* واتیکان

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* ساینی (ژاپن)

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* هنرمند موزیک‌برینز
* ریسم (فرانسه)
	+ شناسه RISMبرابر با people/1603 معتبر نیست.
* ریرو (سوئیس)
	+ 1
* شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده
* سوداک (فرانسه)
	+ 1
* تروو (استرالیا)
	+ 1

 |