ماتئو تون، "لوروم مارینوس" (خلیج دریا)، قوری و قهوه‌جوش، آلسیو ساری سرامیچه، ۱۹۸۲ میلادیماتئو تون، *"لوروم مارینوس" (خلیج دریا)*، قوری و قهوه‌جوش، آلسیو ساری سرامیچه، ۱۹۸۲ میلادی
**ماتئو تون** (به ایتالیایی: Matteo Thun)؛ (زادهٔ ۱۷ ژوئن ۱۹۵۲ میلادی) (نام کامل: ماتئوس آنتونیوس ماریا گراف فون تون و هوهنشتاین) یک معمار، طراح و مدرس اهل ایتالیا است.

زندگینامه
---------

ماتئو تون در سال ۱۹۵۲ میلادی در بولتسانو به عنوان اولین پسر خانوادهٔ کارآفرین تیرول جنوبی تون (لن و اوتمار فون تون و هوهنشتاین) به دنیا آمد، برادر کوچکترش پیتر در سال ۱۹۷۸ میلادی مدیریت تون آگِ را بر عهده گرفت.

ماتئو تون در آکادمی سالزبورگ زیر نظر اسکار کوکوشکا تحصیل کرد و در سال ۱۹۷۵ میلادی از رشتهٔ معماری در دانشگاه فلورانس فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۷۸ میلادی او به میلان نقل مکان کرد، با اتوره سوتساس آشنا شد و در سال ۱۹۸۱ میلادی یکی از بنیانگذاران سوتساس آسوچاتی و گروه ممفیس بود. در سال ۱۹۸۴ میلادی استودیوی خود را تأسیس کرد و برای سواچ کار کرد که از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۳ میلادی مدیر هنری آن بود. از سال ۱۹۸۳ تا ۲۰۰۰ میلادی استاد طراحی و سرامیک در «دانشگاه هنرهای کاربردی» در وین بود. او شرکت ماتئو تون و شرکاء، یک استودیوی معماری و طراحی چندفرهنگی را با دفتر مرکزی در میلان، ایتالیا و یک شرکت تابعه در مونیخ، آلمان، تأسیس کرد. این شرکت در سطح بین‌المللی فعالیت می‌کند و بیش از ۲۰ سال است که در حال توسعۀ پروژه‌های هتلداری، مسکونی، دفتر مرکزی، خرده‌فروشی و طراحی شهری و برنامه‌ریزی اصلی است. این دفتر به همراه شریک خود آنتونیو رودریگوئز، ۷۰ کارشناس از زمینه‌های معماری، طراحی و ارتباطات را در استخدام دارد. سوزان، همسر تون، به مدت ۳۰ سال پژوهشگر روند این تجارت بوده و دو پسر این زوج نیز به حرفه‌های هنری دست زده‌اند.

آثار (منتخب)
------------

### معماری

* نیروگاه بایو، شوندی، آلماننیروگاه بایو، شوندی، آلمان۱۹۹۰ - ای آفتاب من، خانۀ پیش‌ساخته؛
* ۲۰۰۱ - هتل ساید؛
* ۲۰۰۳ - استراحتگاه کوهستانی ویگیلیوس؛
* ۲۰۰۶ - دفتر مرکزی هوگو باس سوئیس؛
* ۲۰۰۸ - خرده‌فروشی پورشه؛
* ۲۰۰۹ – نیروگاه، زیست توده؛
* ۲۰۱۵ - استراحتگاه جی‌دبلیو ماریوت ونیز + آب‌گرم؛
* ۲۰۱۷ - راه‌اندازی هتل‌های بین‌شهری بین‌المللی؛
* ۲۰۱۷ - والدهتل پزشکی بهداشت و تعالی.

### طراحی

ممفیس

* ۱۹۸۷ - ساعت بولگاری؛
* ۱۹۸۶ - عینک کامپاری؛
* ۲۰۰۱ - ایللی کاپ - فنجان اسپرسو و لوازم کافه؛
* ۲۰۰۲ - زوکتی- مجموعه‌های حمام؛
* ۲۰۰۵ - آرتمیده - مجموعهٔ چراغ؛
* ۲۰۰۸ - ظروف آشپزخانۀ تسویلینگ جی.ای. هنکلس؛
* ۲۰۱۱ - دوراویت - مجموعه‌های حمام؛
* ۲۰۱۲ - ونینی – گلدان؛
* ۲۰۱۳ - گبریت - دوش توالت؛
* ۲۰۱۵ - کلافس - سونا، بخار؛
* ۲۰۱۵ - اکسنت - دوش توالت؛
* ۲۰۱۷ - فانتینی - مجموعه‌های حمام.

### ادبیات

* کتاب فهرست.

جوایز
-----

متئو تون چندین جایزۀ مجلۀ وال‌پیپر\*، جوایز رد دات، جوایز طراحی خوب، جوایز طراحی محصول آی‌اف، جوایز طراحی خوب سبز را برای طرح‌های محصول خود دریافت کرده‌ است.

برای پروژه‌های معماری و داخلی، دفتر او توسط معماری طراحی خوب سبز، جایزۀ طراحی هتل اروپا/معماری + داخلی، جایزۀ طراحی مهمان‌نوازی، جایزه ام‌آی‌پی‌آی‌ام، و جایزۀ سفر سلامتی اعطا شده‌ است.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Matteo Thun». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۰ ژوئن ۲۰۲۲.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ماتئو تون موجود است. |

* وب‌گاه رسمی تون.
* وب‌گاه ای‌دی‌آی پرگار طلا.
* وب‌گاه اتوره سوتساس.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان
* ایتالیا
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* سوئد

 |
| نگارخانه‌های هنری و موزه‌ها | 
* ویکتوریا

 |
| نهادهای پژوهش هنری | 
* کولتورناو (نروژ)
* هنرمندان آرکی‌دی (هلند)
* نام هنرمندان (گتی)

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |