شجره نامه ای نوشته شده به زبان چینی

| فهرست پادشاهان گوگوریو |
| --- |
| فهرست۱- جومونگ ۳۷ ق.م - ۱۹ ق.م
۲- یوری ۱۹ ق.م - ۱۸ م 
۳- دائموسین ۱۸ - ۴۴ 
۴- مینجانگ ۴۴ - ۴۸ 
۵- موبون ۴۸ - ۵۳ 
۶- تائجو ۵۳ - ۱۴۶ 
۷- چادائه ۱۴۶ - ۱۶۵ 
۸- سیندائه ۱۶۵ - ۱۷۹ 
۹- گگوکچئون ۱۷۹ - ۱۹۷ 
۱۰- سانسانگ ۱۹۷ - ۲۲۷ 
۱۱- دانگچئون ۲۲۷ - ۲۴۸ 
۱۲- جونگچئون ۲۴۸ - ۲۷۰ 
۱۳- سئوچئون ۲۷۰ - ۲۹۲ 
۱۴- بنگسانگ ۲۹۲ - ۳۰۰ 
۱۵- میچئون ۳۰۰ - ۳۳۱ 
۱۶- گگوگوون ۳۳۱ - ۳۷۱ 
۱۷- سوسوریم ۳۷۱ - ۳۸۴ 
۱۸- گگوگ یانگ ۳۸۴ - ۳۹۱ 
۱۹- گوآنگ گائتو بزرگ ۳۹۱ - ۴۱۳ 
۲۰- جانگسو ۴۱۳ - ۴۹۰ 
۲۱- مونجا میئونگ ۴۹۰ - ۵۱۹ 
۲۲- آنجانگ ۵۱۹ - ۵۳۱ 
۲۳- آن وون ۵۳۱ - ۵۴۵ 
۲۴- یانگ وون ۵۴۵ - ۵۵۹ 
۲۵- پیونگ وون ۵۵۹ - ۵۹۰ 
۲۶- یئونگ یانگ ۵۹۰ - ۶۱۸ 
۲۷- یئونگ نیو ۶۱۸ - ۶۴۲ 
۲۸- بوجانگ ۶۴۲ - ۶۶۸ 
 |
| * ن
* ب
* و
 |

**یئونگ یانگ**(هانگول:영양) با زادنام **تائه‌وون**(هانگول:영양) (سلطنت؛ ۵۹۰ - ۶۱۸ میلادی) بیست و ششمین فرمانروای گوگوریو شمالی‌ترین امپراتوری از سه امپراتوری کره بود. او پسر بیست و پنجمین پادشاه گوگوریو پیونگ وون بود.

او در سال ۶۱۸ میلادی بعد از این که تخت را به برادرش یئونگ نیو سپرد فوت کرد.

سلطنت
-----

او به خاطر پیروزی در جنگ‌های متوالی علیه سلسله سویی بین سال‌های ۵۹۸ تا ۶۱۴، معروف به جنگ‌های گوگوریو-سوئی، مشهور است. او چهار لشکرکشی سوئی توسط امپراتوران وندی و یانگدی، از جمله حمله بزرگ ۶۱۲ را که طی آن بیش از یک میلیون سرباز به قلمرو گوگوریو حمله کردند، دفع کرد.

سامگوک ساگی نقل می‌کند که یئونگ یانگ دارای کاریزمای بی‌نظیر و شخصیت بزرگواری بود، و «تعهد خود را برای تسکین رنج‌های جهان و آوردن صلح برای مردم به عهده گرفت». او در سال ۵۶۶ توسط پدرش به عنوان ولیعهد نامیده شد و با مرگ پادشاه در سال ۵۹۰ تاج و تخت را به دست گرفت.

سلطنت یئونگ یانگ در شرایط تشدید رقابت میان سه پادشاهی کره ای گوگوریو، بکجه و شیلا و همچنین اتحاد چین توسط سوئی و جاه طلبی های رو به رشد چین اتفاق افتاد. یئونگ یانگ در ابتدا از روابط صمیمانه ای با سوئی برخوردار بود و از سوی وندی امپراتور سوئی حکم خود را به عنوان پادشاه گوگوریو و خدمتگزاران "دفاتر و درجات" طبق سنت که توسط سلسله های چینی برای ادای احترام به پادشاهان اعطا شده بود، دریافت کرد. در همان زمان، یونگ یانگ روابط خود را با قبایل خیتان و موه در شمال، در مقدمات جنگ علیه چین که توسط پدرش آغاز شد، تقویت کرد.

اما در سال ۵۹۸، وندی ها از حمله مسلحانه گوگوریو به شبه جزیره لیادونگ خشمگین شدند، منطقه ای که سوئی و گوگوریو عنوان «تائوانگ» خود را به عنوان اربابان شرق و به عنوان امپراتورها بازگرداندند. عمدتاً این توهین همراه با جاه‌طلبی‌های ژئوپلیتیکی خود سوئی برای برقراری مجدد هژمونی سلسله هان بود که وندی را وادار کرد تا در سال ۵۹۸ حمله ۳۰۰٫۰۰۰ نفری به گوگوریو را آغاز کند. تهاجم ۵۹۸ سوئی به دلیل بیماری و شرایط جوی خنثی شد. طوفان شدید ناوگان تهاجم احتمالی را ویران کرد.

در سال ۶۰۷ امپراتور یانگدی کشف کرد که گوگوریو با یامی قاغان (۶۰۳-۶۰۹)، خان ترکان شرقی، یک دولت دست نشانده ظاهری برای سوئی که از هژمونی گوگوریو بر شمال شرق به عنوان اربابان شرق حمایت می کرد، در تماس بود. این امر یانگدی را متقاعد کرد که یک لشکرکشی متشکل از ۱٫۱۳۳٫۰۰۰ سرباز از طریق زمین و دریا علیه گوگوریو سرکش در سال ۶۱۲ به راه بیندازد. گوگوریو نیز توانست شکست دهد، به ویژه در نبرد سالسو به رهبری ژنرال اولجی موندئوک.

در سال ۶۱۳ و دوباره در سال ۶۱۴، یانگدی دستوراتی برای مبارزات ناموفق اضافی علیه گوگوریو صادر کرد. هنگامی که یئونگ یانگ به دلیل تسلیم رسمی در دادگاه سوئی حاضر نشد، تهاجم دیگری برنامه ریزی شد که تنها با آشفتگی داخلی و سقوط بعدی سوئی در سال ۶۱۸ جبران شد.

در همان سال یئونگ یانگ درگذشت و برادر ناتنی اش یئونگ نیو جانشین او شد.

در همین حال، گوگوریو در تلاشی ناموفق برای بازپس گیری منطقه سئول، به پادشاهی های کره جنوبی باکجه و شیلا حمله کرد. شیلا، تحت حمله گوگوریو و متحد سابق بکجه، به خاندان سویی رسید. شیلا بعداً با جانشین سویی، سلسله تانگ، متحد شد تا بیشتر شبه جزیره کره را در سال ۶۶۸ متحد کند.

یئونگ یانگ دستور داد یک متن تاریخی جدید سینجیپ (신집، 新集) گردآوری شود، اگرچه امروز هیچ نسخه ای از آن باقی نمانده است.

منابع
-----

1. 1 2  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۸ فوریه ۲۰۲۱. دریافت‌شده در ۲ ژوئن ۲۰۲۱.
2. ↑
3. ↑