**ملانی رایزِس کلاین** (به آلمانی: Melanie Reizes Klein)، روان‌شناس مشهور اتریشی (که بعداً به تابعیت بریتانیا درآمد)، یکی از روانکاوان بنام است که بیشتر به خاطر کار با کودکان شهرت دارد.
همچنین وی بر روی مفاهیم مربوط به فانتزی و نقش آن در زندگی روزمره تحقیقی را صورت داد که ابتدا در فرزندان خود هنگام بازی با آنان متوجه شد و این نقطه شروع او برای کار بر این مفهوم بود او از دخیل بودن فانتزی ها در ناخوداگاه و نقش آن ها در زندگی روزمره خبر داد.

زندگی‌نامه
----------

ملانی کلاین روز ۳۰ مارس ۱۸۸۲ در وین، اتریش، از والدین یهودی به دنیا آمد. پدرش، دکتر رایزِس، که فردی ضد قدرت مذهبی بود، به فرزندانش احترام به آداب و رسوم را یاد داد، اما مجبورشان نکرد مذهبی شوند. کلاین آتئیست بود اما احترامی عمیق برای ریشه‌های یهودی خود داشت. او چهارمین و آخرین فرزند خانواده بود، او نزد پدری که بزرگترین دختر خود را به سایر بچه‌ها ترجیح می‌داد، و پیش مادری سلطه جو و تهاجمی بزرگ شد که به رغم رابطهٔ مبهم و دو-پهلو با وی، به او بسیار نزدیک بود. در خانوادهٔ رایزِس، فرهنگ و یادگیری بسیار ارزش داشت، و ملانی کلاین در جوّی انتلکتوئِل زندگی می‌کرد که بر وی تأثیر بسیار زیادی گذاشت.

ملانی کلاین، خیلی زود، و چندین بار، با مرگ عزیزان خود مواجه شد. وقتی فقط چهار سال داشت، خواهرش سیدونی فوت کرد، کسی که به او خواندن، نوشتن، و اصول اولیهٔ ریاضی را یاد می‌داد. در ۱۸ سالگی، پدرش فوت کرد. دو سال بعد، نوبت برادرش امانوئل بود. مرگ برادرش، علاوه بر غم و اندوه بسیار زیاد، در وی احساس مقصر بودن به وجود آورد: «خیلی کارها می‌توانستیم بکنیم، و نکردیم، تا جلوی بیماری وی را بگیریم». به عقیدهٔ بسیاری از روان شناسان، به هنگام فرمولبندی نظریهٔ خود، جایگاهی که ملانی کلاین برای احساس تقصیرکاری، برای عزا، و برای ترمیم و تعمیر قائل می‌شود، به این تعداد زیاد از عزاها و ماتمها، حتماً ربط دارد. کلاین، در تمام طول زندگی، نسبت به اعتمادی که نزدیکانش به تواناییهای انتلکتوئل وی داشتند، حساس بود و وظیفهٔ خود می‌دانست که آنها را نومید و سرخورده نکند.

در اواخر نوزده سالگی، با آرتور کلاین نامزد کرد، و دو سال بعد، با وی ازدواج نمود. او برای توانایی انتلکتوئل شوهرش احترام زیادی قایل بود، اما از زندگی زناشویی وی، بجز تولد سه فرزندش، احساس خوشبختی نمی‌کرد. او، مدتهای مدید، از این که این ازدواج مانع از به عمل درآوردن آرزویش برای تحصیل در رشتهٔ پزشکی شده بود، ناراحت بود. علتش این بود که شوهرش دائم انتقالی می‌گرفت و این جابجا شدنها، باعث می‌شد ملانی دایماً رشتهٔ دانشگاهی خود را عوض کند. در دانشگاه وین، او به تحصیل در تاریخ و هنر پرداخت، به نوشتن شعر روی آورد، اما خودش را تنها می‌دانست و به دنبال محرکهای انتلکتوئل می‌گشت.

در ۱۹۱۰، هنگامی که شوهرش خانواده را به بوداپست نقل مکان داده بود، ملانی با نوشته‌های زیگموند فروید آشنا شد. او که خیلی زود شیفتهٔ روانکاوی شده بود، شروع به خواندن کتابها و مقالات فروید، که تا آن سال چاپ کرده بود، کرد. در سال ۱۹۱۲، کلاین یک بار دیگر با مرگ عزیزان خود مواجه می‌شود. در این سال، اولین فرزندش می‌میرد، و در سال ۱۹۱۴، مادرش را از دست می‌دهد. همان سال، به روانکاوی پناه برد، و روانکاوش، شاندُر فِرِنتسی بود. جنگ جهانی اول باعث شد این آشنایی عملی با روانکاوی، نیمه کاره بماند. در ۱۹۲۴، و بعد از طلاق گرفتن از همسرش، دوباره به روانکاوی پناه برد و این بار، روانکاوش کارل آبراهام بود. نُه ماه بعد، کارل آبراهام درگذشت. این عزای آخر، بشدت روی کلاین تأثیر گذاشت. او روانکاوی خود را با سیلویا پِین، روانکاو بریتانیایی، در انگلستان به پایان برد. در ۱۹۲۶، تحت تأثیر ارنست جونز، در انگلستان خانه گرفت و تا زمان مرگش، در سال ۱۹۶۰، در ۷۸ سالگی، در آنجا ماند.

در ۱۹۱۹، و بعد از ارایهٔ اولین مقالهٔ خود، به عضویت انجمن روانکاوی بوداپست درآمد. اسم مقالهٔ وی، «رشد یک کودک» بود. در ۱۹۲۳، به عنوان عضو صاحب رأی انجمن روانکاوی برلین شد. در ۱۹۲۷، بعد از سکنی گزیدن در لندن، مکتب خودش را تأسیس کرد و در آن، به تدریس نظریهٔ خودش پرداخت. این کار باعث تحسین از سوی عده‌ای شد، اما باعث جنجال و ناراحتی از سوی عده‌ای دیگر، از جمله، آنا فروید، شد.

کلاین تعداد زیادی مقاله و کتاب نوشت، از جمله، کتاب "«روانکاوی کودکان»"، که همزمان به انگلیسی و آلمانی چاپ شد.

کلاین به عنوان یک نظریه‌پرداز، یک روانکاو، و یک استاد روانکاوی، چهره‌ای مهم در روانکاوی است و کارهایش هنوز مورد استناد قرار می‌گیرد. او جزو اولین روانکاوان کودک بود.

پانویس
------

1. ↑  در تلفظ اسم Klein دقت کنید، و آن را کِلِین نخوانید. تلفظ صحیح آن، klaayn است
2. ↑  شاندُر فرنتسی مجارستانی، یکی از نظریه پردازان روانکاوی و از همکاران بسیار نزدیک فروید بود. او با فروید به آمریکا رفت، و در عکسی تاریخی در جلوی دانشگاه کلارک، او نیز حضور دارد. به تلفظ صحیح این اسم نیز دقت کنید، و آن را ساندُر فرنزی نخوانید
3. ↑  کارل آبراهام آلمانی، شاگرد و همکار فروید بود، و فروید او را "بهترین شاگردم" خطاب می‌کرد

منابع
-----

* گنجی، حمزه (۲۰۱۲). *نظریه‌های شخصیت*. انتشارات ساوالان.
* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Melanie Klein». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۳.

| * ن
* ب
* و
روان‌درمانگری (فهرست) |
| --- |
| مکاتب درمانی | 

|  |  |
| --- | --- |
| روان‌پویشی | 
* روان تحلیلی
* درمان آدلری
* روان‌شناسی تحلیلی
* درمان مبتنی بر ذهنی سازی
* درمان متمرکز بر انتقال

 |
| درمان شناختی و رفتاری | 
* رفتاردرمانی شناختی
	+ شناخت درمانی
	+ درمان متمرکز بر شفقت
	+ رفتار درمانی دیالکتیک
	+ رفتاردرمانی عقلانی هیجانی
* تحلیل رفتار بالینی
	+ درمان پذیرش و تعهد
	+ روان‌درمانی تحلیل عملکرد
* فهرست

 |
| انسان‌گرا | 
* درمان فرد مدار
* درمان متمرکزبر هیجان
* درمان وجودی
* درمان مبتنی بر تمرکز
* گشتالت درمانی
* معنا درمانی

 |
| دیگر شیوه‌ها | 
* هنر درمانی
* رقص درمانی
* درمان فمنیستی
* درمان چند وجهی
* موسیقی درمانی
* روایت درمانی
* بازی درمانی
* واقعیت درمانی
* درمان سیستمی
* تحلیل رفتار متقابل
* فهرست

 |
| یکپارچه | 
* درمان التقاطی
* روان‌درمانی یکپارچه‌نگر
* مدل مراحل تغییرl

 |

 |
| رویکردها | 
* روان‌درمانی کوتاه مدت
* مشاوره درمانی
* مشاوره آنلاین
* مرکز اقامتی درمانی
* خودیاری
* گروه حمایتی

 |
| پژوهش | 
* جمع‌بندی بالینی
* پلورالیسم بالینی
* نظریه عوامل مشترک
* قطع درمان
* تاریخچه روان‌درمانی
* مدل درمانگر-پژوهشگر

 |
| تکنیک‌ها | 

|  |  |
| --- | --- |
| رفتار درمانی | 
* بیزاری درمانی
* زنجیره‌سازی رفتاری
* مدیریت وابستگی
* حساسیت‌زدایی (روان‌درمانی)
	+ مواجهه درمانی
	+ حساسیت‌زدایی سیستماتیک
* شکل‌دهی
* کنترل محرک

 |
| سایر درمان‌های فردی | 
* آموزش خودکارآمدی
* بیوفیدبک
* بازسازی شناختی
* خود تنظیمی هیجانی
* تداعی آزاد
* تکالیف خانگی
* هیپنوتیزم درمانی

 |
| گروه درمانی | 
* زوج درمانی
* خانواده درمانی
* سایکودراما
* حساسیت آموزی

 |

 |
| افراد | 
* فیلیپ پینل
* یوزف برویر
* زیگموند فروید
* پیر ژانه
* آلفرد آدلر
* شاندور فرنتزی
* کارل یونگ
* لودویگ بینزوانگر
* ملانی کلاین
* اتو رانک
* کارن هورنای
* هری استک سالیوان
* فریتس پرل
* آنا فروید
* دونالد وینیکات
* ویلهلم رایش
* میلتون اریکسون
* ژاک لاکان
* اریک اریکسون
* کارل راجرز
* ویکتور فرانکل
* جرج کلی
* رولو می
* ویرجینیا اکسلاین
* کارل ویتاکر
* آلبرت الیس
* جیمز باجنتال
* ژوزف ولپی
* ویرجینیا ساتیر
* آرون تی. بک
* سالوادور مینوچین
* هانس هرمان استراپ
* پاول واتسلاویک
* هایم جینات
* آگن لیندزلی
* آرتور جانوف
* یوجین جندلین
* رونالد دیوید لینگ
* جین بیکر میلر
* اتو کرنبرگ
* ناتان آزرین
* اروین یالوم
* آرنولد لازاروس
* لورنا اسمیت بنجامین
* مارشا لینهان
* ویتوریو گایدانو
* لزلی گرینبرگ
* ویلیام ریچارد میلر
* استیون هیز
* مایکل وایت
* جفری یانگ
* پیتر فاناجی

 |
| انجمن‌ها | 
* انجمن پیشرفت‌های روان‌درمانی
* انجمن سایکوفیزیولوژی کاربردی و بیوفیدبک
* انجمن اروپایی روان‌درمانی
* جامعه پژوهش‌های روان‌درمانی
* شورای جهانی روان‌درمانی

 |