**شهر کربن صفر** هدف برنامه ریزان شهری است که می توان آن را به شکل های مختلفی تعریف کرد. در مفهوم محدودتر تولید و استفاده از انرژی، شهری با کربن صفرT شهری است که به همان میزان یا بیشتر که انرژی پایدار بدون کربن استفاده می کند، تولید کند. 

در مفهوم گسترده‌تر با رویکرد مدیریت انتشار گازهای گلخانه‌ای، شهری با کربن صفر شهری است که ردپای کربن خود را با استفاده از منابع انرژی تجدیدپذیر به حداقل (ایده‌آل صفر یا منفی) کاهش می‌دهد. کاهش انتشار کربن از طریق طراحی شهری کارآمد، استفاده از فناوری و تغییر سبک زندگی و تعادل انتشار گازهای گلخانه ای باقیمانده از طریق ترسیب کربن تحقق می یابد. از آنجایی که زنجیره تامین یک شهر بسیار فراتر از مرزهای آن امتداد دارد، موسسه زیست محیطی *های میدوز* (High Meadows) از دانشگاه پرینستون، استفاده از یک تعریف فرامرزی از **شهر با کربن خالص صفر** را پیشنهاد می کند که "شهری است که زیرساخت کربن خالص صفر و سیستم های تامین غذا دارد". 

در اکثر شهرها در سراسر جهان از زغال سنگ، نفت یا گاز به عنوان منبع اصلی انرژی استفاده می شود و در نتیجه دی اکسید کربن را در جو آزاد می کنند که یک گاز گلخانه ای کلیدی است. بنابراین توسعه شهرها ارتباط تنگاتنگی با علل و تأثیرات تغییرات آب و هوایی دارد. تا سال 2019 شهرها دو سوم کل انرژی را مصرف می کرده اند و 70 درصد از انتشار گازهای گلخانه ای مرتبط با انرژی را تولید می کنند. در حال حاضر بیش از 50 درصد از مردم جهان در شهرها زندگی می کنند؛ نسبتی که پیش بینی می شود تا سال 2050 به 70 درصد و تا سال 2080 تقریبا 80 درصد افزایش یابد. 

 آرایه سیستم فتوولتائیک خورشیدی روی یک پشت بام در هنگ کنگ
توسعه شهری با تمرکز بر کاهش کربن، به عنوان یک روند اجتناب ناپذیر برای شهرسازی پایدار دیده می شود. اهداف اساسی شامل اجتناب از آسیب به سیاره زمین و مقابله با تأثیرات تغییرات آب و هوایی است. تا سال 2022 بیش از 1000 شهر در سرتاسر جهان به عنوان بخشی از کمپین *مسابقه شهرها به سمت صفر*(Cities Race to Zero)، بخشی از یک کمپین بزرگتر سازمان ملل متحد با نام Race to Zero، اقداماتی را در واکنش به تغییرات آب و هوایی انجام داده اند. در میان آنها 25 ابرشهر از جمله ریودوژانیرو، نیویورک، پاریس، اسلو، مکزیکو سیتی، ملبورن، لندن، میلان، کیپ تاون، بوئنوس آیرس، کاراکاس، کپنهاگ، ونکوور و هنگ کنگ وجود دارد. در ایالات متحده، بیش از 100 شهر متعهد شده اند که کربن صفر شوند. 

یک شهر توسعه یافته مدرن که تلاش می کند به وضعیت کربن خالص صفر دست یابد، نیاز به ارزیابی هفت سیستم تامین کلیدی در حوزه انرژی، حمل و نقل، ارتباطات، مواد غذایی، مصالح ساختمانی، آب، زیرساخت سبز و مدیریت زباله دارد. استراتژی‌های رسیدن به صفر خالص، شامل توسعه منابع انرژی تجدیدپذیر، کاهش مصرف انرژی و منابع از طریق طراحی بهتر شهری و تغییر سبک زندگی، کاهش ضایعات، و ایجاد فضاهای سبز و مخازن کربن برای حذف کربن از جو است. رویکردهای برنامه ریزی شهری پایدار شهرهای بدون کربن به طور فزاینده ای بر استفاده از منابع غذایی، انرژی و منابع تجدیدپذیر محلی تأکید دارند. 

برخی از برنامه ریزان شهری به جای استفاده و تطبیق شهرهای موجود، شهرهای بدون کربن را از ابتدا و نقطه صفر طراحی کرده اند. این امر به برنامه ریزان شهری امکان کنترل بیشتری بر تمام جنبه های طراحی شهر می دهد و این که چگونه هر شهر می تواند به عدم انتشار کربن کمک کند. 

چنین طراحی ای، شهر را قادر می سازد که از صرفه جویی در مقیاس بزرگ و از گزینه های بیشتر در ساخت و ساز که ممکن است در شهری با ساختارهای موجود امکان پذیر نباشد، بهره مند شود. چنین شهرهایی با کربن صفر شرایط زندگی و توسعه اقتصادی بهینه را حفظ می کنند و در عین حال اثرات زیست محیطی را حذف می کنند.

اصول راهنما
-----------

صفر خالص یک مفهوم علمی است که می توان آن را بر اساس اهداف قابل اندازه گیری تعریف کرد. این می تواند چارچوب مرجعی برای درک و ارزیابی تأثیر اقدامات برای رسیدگی به تغییرات آب و هوا فراهم کند. استفاده از مفهوم صفر خالص به عنوان چارچوبی برای اقدامات اقلیمی، باید به عنوان بخشی از فعالیت های جاری سیستم های اجتماعی، سیاسی و اقتصادیف عملیاتی، اندازه گیری و پایش شود. 

بازه زمانی مورد نیاز یک عامل اساسی است که باعث تعیین فوریت اقدامات برای صفر خالص می شود. از سال 2021، تأثیر انتشار کربن بر گرمایش سطح سیاره یکنواخت، تقریباً خطی و بلند مدت است. بنابراین، تلاش برای دستیابی به صفر خالص باید برنامه‌های بلندمدتی باشد که در چندین دهه حفظ و حمایت شود. هدف صفر خالص، دستیابی به حالت تعادلی است که بتوان آن را طی چندین دهه تا قرن ها حفظ کرد. 

دانشمندان می توانند تغییرات در حال اتفاق در جو کره زمین را اندازه گیری کنند و بودجه مورد نیاز برای کربن را تخمین بزنند، اما شناسایی و عملیاتی کردن مداخلات بایستی در سطوح مختلف در سراسر جهان رخ دهد. به عنوان یک چارچوب مرجع برای تصمیم گیرندگان، تأثیر این موضوع در سطح جهانی باید به اهداف قابل تعریف برای نهادها در سطوح ملی، زیرملی، شرکتی، سازمانی و فردی تبدیل شود. 

در عمل، تعیین اهداف خالص صفر به صورت خودتنظیمی و داوطلبانه بوده است. حقوق، اهدافی را تعیین می‌کنند تا به آن‌ها دست یابند. برخی از آنها در کمپین‌ها و ابتکارات داوطلبانه مانند توافق پاریس، کمپین *مسابقه تا صفر* سازمان ملل، *رقابت شهرها تا صفر*، انجمن مالکان دارایی های خالص صفر و ابتکار اهداف مبتنی بر علم از جمله این اقدامات است. ارزیابی های منظم پیشرفت از جمله ارزیابی های ابتکارات جهانی مستقل مانند CDP و ابتکار مسیر انتقال (TPI)، نوعی بازخورد را ارائه می دهد. تا سال 2022 بیش از 1000 شهر، شامل 25 کلان شهر در سراسر جهان و 100 شهر در ایالات متحده، بخشی از پویش Cities Race to Zero هستند. 

در حالی که تعیین اهداف، یک امر کلیدی است، اما اهداف باید از طریق مکانیسم‌های مؤثر برای حکمرانی، نظارت، پاسخگویی و گزارش‌دهی پایش و پیگیری شود. اهداف بلندمدت باید به اقدامات عملی کوتاه‌مدت، با برنامه‌ها و روش‌های دقیق برای ایجاد خطوط پایه، اندازه‌گیری نتایج و ارزیابی اثرات تبدیل شوند. از بسیاری جهات، شهرها برای رسیدگی موثر به مسائل آب و هوایی در موقعیت حساسی قرار دارند: آنها به اندازه کافی بزرگ هستند که از صرفه جویی در مقیاس بهره ببرند و به اندازه کافی به مشکلات واقعی نزدیک هستند تا بر توسعه استراتژی های واقعی قابل اجرا تمرکز کنند. با افزایش تقاضا، انگیزه قوی برای رسیدگی به مسائل و یافتن و به اشتراک گذاری راه حل ها ایجاد می شود. 

هفت رویکرد از کربن صفر خالص برای استفاده موفقیت آمیز از آن به عنوان چارچوبی برای اقدام آب و هوایی بسیار مهم است. این رویکردها با توسعه شهرهای صفر خالص مرتبط هستند. 

* *زودتر بهتر است*. اقدامات اقلیمی پیشرو، همراه با برنامه ریزی بلندمدت طی سال ها یا دهه ها، مقرون به صرفه ترین راه برای دستیابی به اهداف دما و همچنین انعطاف پذیرترین راه در مواجهه با اطلاعات جدید است.
* *جامع باشید*. با رسیدن سطح کربن به نقاط اوج بحرانی، برنامه‌هایی که به جای کاهش جزئی انتشار گازهای گلخانه‌ای به طور جامع مقابله می‌کنند، ضروری می‌شوند. نواحی مشکل دار که درمان آن ها سخت تر است باید در کنار موارد ساده تر مورد توجه قرار گیرند.
* *مراقب اتکای بیش از حد به استراتژی های حذف کربن در مراحل اولیه باشید*. این ها هنوز به خوبی شناخته و درک نشده اند و ممکن است نگرش "تجارت مانند همیشه" را نسبت به تغییرات آب و هوایی پررنگ کند.
* *ارزیابی مجدد و بهبود سیستم ها برای جبران کربن*. چنین سیستم هایی از نظر قابلیت های علمی و فنی مورد تردید قرار گرفته اند. یکپارچگی محیطی؛ ساختارهای نظارت، گزارش و راستی آزمایی؛ و اثرات اجتماعی و زیست محیطی.
* *به کارگیری اصول توسعه پایدار*. دستیابی به صفر خالص در سطح جهانی مستلزم اجرای گذارهای عادلانه و عادلانه است که اهداف اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی را در مناطقی با شرایط بسیار متفاوت متعادل می کند.
* *بر استراتژی های گسترده برای پایداری تمرکز کنید*. شهرها به طور بالقوه می توانند چندین مشکل را به طور همزمان، از طریق راه حل هایی که مبتنی بر طبیعت، مبتنی بر تنوع زیستی و رهبری مردم هستند، حل کنند. توجه به این نکته مهم است که والدین دارای فرزندان کوچک، فقرا، سالمندان و معلولان ممکن است شهر را متفاوت از آن هایی که ثروتمند هستند و راحت تر جابه جا می شوند، تجربه کنند.
* *فرصت ها را ببینید*. راه‌حل‌ها و نوآوری‌های صفر خالص جدید منجر به تغییرات اقتصادی می‌شود که شامل فرصت‌هایی برای سرمایه‌گذاری، تجدید و رشد می‌شود.

شباهت های زیادی بین شهرهای بدون کربن و شهرهای اکو وجود دارد. بحث‌های مربوط به اکوشهرها به طور گسترده‌تری بر روی مسائل اجتماعی و زیست‌محیطی با تأکید کمتر بر نظارت بر کربن و ضرورت رسیدن به تعادل انرژی خالص متمرکز می‌شوند. بسیاری از اصول پیشنهادی برای توسعه شهرهای زیست محیطی نیز با شهرهای صفر خالص مرتبط هستند، از جمله تجدید نظر در اولویت‌های کاربری زمین برای ایجاد جوامع با کاربری مختلط پایدار؛ تجدید نظر در اولویت های حمل و نقل به نفع حمل و نقل پیاده، دوچرخه ، گاری و حمل و نقل عمومی به جای خودرو؛ افزایش آگاهی زیست محیطی؛ حمایت از کشاورزی محلی و باغ های محلی و ترویج بازیافت و حفظ منابع.

زیرساخت های شهری
----------------

 ایستگاه دوچرخه سقف سبز برای حمل و نقل سبزتر، سایه و ذخیره کربن
 

مناطق شهری شامل زیرساخت های ضروری برای انرژی، حمل و نقل، آب، غذا، سرپناه، ساخت و ساز، فضاهای عمومی و مدیریت زباله است. تغییر شهرها برای دستیابی به پایداری خالص صفر به معنای بازنگری در مسائل طرف عرضه (تامین برق و حمل و نقل) و مسائل طرف تقاضا (کاهش استفاده از طریق طراحی و سیاست شهری بهتر) است. عوامل کلیدی در برنامه ریزی شهری عبارتند از تراکم، ترکیب کاربری زمین، اتصال و دسترسی.

برای رسیدن به صفر خالص، یک شهر باید مجموعاً انتشار گازهای گلخانه ای را به صفر برساند و تمام اقداماتی را که گازهای گلخانه ای منتشر می کند، را متوقف و اصلاح کند. همچنین دستیابی به پایداری خالص صفر به معنای در نظر گرفتن منابع، تولید مواد و اطمینان از اینکه آنچه وارد شهر می شود از طریق حمل و نقل بدون آلایندگی سفر می کند، است. به نظر می رسد که انتشار گازهای گلخانه ای در یک مکان، با جابجایی فعالیت های ایجاد کننده انتشار به مکان دیگری کاهش می دهد، به هدف جهانی محیط زیست خالص صفر پایدار کمک نمی کند. 

### انرژی

برای تبدیل شدن به شهری با کربن صفر، انرژی های تجدیدپذیر باید جایگزین سایر منابع انرژی تجدید ناپذیر شود و به مروز به تنها منبع انرژی تبدیل شود. بنابراین یک شهر کربن صفر، شهری با انرژی های تجدیدپذیر و اقتصادی است. انتقال به شهر کربن صفر، به معنای بررسی تولید منابع انرژی مانند برق تجدیدپذیر و کربن زدایی در تولید برق است. 

توسعه نیروگاه های خورشیدی و بادی به عنوان منابع اصلی انرژی، که در حال تبدیل شدن به ارزان ترین اشکال تولید انرژی هستند، نیازهای فزاینده به برق را برآورده می کند. تغییر به سمت انرژی خورشیدی، به این معنی است که می توان انرژی را نزدیک به نقطه استفاده از آن تولید کرد. یک زیرساخت انرژی پراکنده، برای مصرف کنندگان انرژی متصل به یک شبکه برق شهری یا منطقه ای، بسیار مناسب تر است. توانایی ارائه منبع ثابت برق نیز با توسعه فناوری ذخیره سازی باتری کارآمدتر و مقرون به صرفه تر پشتیبانی می شود. 

 طرح کلی شبکه های برق ولتاژها و تصاویر خطوط الکتریکی برای آلمان و سایر سیستم های اروپایی معمول است.
مسائل مربوط به برابری، تعادل و کارایی همگی به توزیع و استفاده انرژی مرتبط هستند. یک شبکه برق با کربن خالص یک پایه ضروری برای استراتژی‌های سمت عرضه است که هدف آن تغییر سیستم‌های تامین ساختمان، مصرف انرژی، تحرک و استفاده از انرژی صنعتی سبک به برق است. توسعه یک شبکه برق با کربن صفر خالص می تواند مبنایی برای انتقال فعالیت های کلیدی شهری مانند حمل و نقل، گرمایش و پخت و پز از سوخت های فسیلی به برق بدون کربن باشد. 

### حمل و نقل

Elements of Low-Carbon Urban Development عناصر توسعه شهری کم کربن: خودروهای کمتر، حمل و نقل عمومی بهتر، توسعه کاربری مختلط
تخمین زده می شود که حمل و نقل افراد و کالاها نزدیک به 20 درصد از انتشار گازهای گلخانه ای جهانی را تشکیل می دهد. از نظر حمل و نقل، رویکردهای توسعه شهری کم کربن اغلب بر کاهش حمل و نقل مبتنی بر سوخت فسیلی، بهبود حمل و نقل عمومی و ایجاد مناطق توسعه کاربری مختلط تمرکز می‌کنند تا مردم بیشتر در نزدیکی خانه‌های خود کار کنند و خرید کنند و نیازهای حمل و نقل را کاهش دهند. مطالعه 274 شهر در سراسر جهان نشان می دهد که توسعه شهری فشرده، هم در شهرهای بزرگ و مرفه و هم در شهرهای کشورهای در حال توسعه، با زیرساخت های نوآورانه جدید اهمیت دارد و انتشار گازهای گلخانه ای شهری را تا 25 درصد کاهش می دهد. 

انتقال از خودروها و کامیون‌های با موتور سوخت فسیلی به خودروهای الکتریکی (EVs)، در سطح جهانی در حال وقوع است. چین مرکز اصلی رشد فناوری خودروهای الکتریکی بوده است. فن‌آوری‌های سوخت خودرو که می‌توانند به کاهش مصرف انرژی کمک کنند شامل خودروهای الکتریکی هیبریدی، برقی پلاگین، گاز طبیعی و وسایل نقلیه با اتانول زیستی هستند. انتظار می رود آخرین خودروهای دیزلی و بنزینی در دهه 2020 تولید شوند و تا سال 2040 با افزایش قیمت سوخت فسیلی، 25 درصد یا بیشتر از تمام وسایل نقلیه در سراسر جهان برقی باشند. 

 سناریوی احتمالی حمل و ن هوشمند و پایدار
تمرکز محدود بر وسایل نقلیه برقی می تواند برنامه ریزان را به نادیده گرفتن فرصت های افزایش کارایی در سیستم های موجود سوق دهد. برنامه ریزی شهری خوب می تواند زیرساختی ایجاد کند که ابتکارات را در حوزه های مختلف، ترکیب و پشتیبانی کند. به عنوان مثال، تولید انرژی خورشیدی و ایجاد هاب های شارژ در نزدیکی حمل و نقل عمومی می تواند، از استفاده از وسایل نقلیه الکتریکی برای حمل و نقل خصوصی و عمومی پشتیبانی کند. راه دیگری برای پشتیبانی از استفاده از وسایل نقلیه الکتریکی، ممکن است ادغام محل های شارژ خودروی برقی در تیرهای چراغ برق باشد. 

برنامه ریزان شهری به طور فزاینده ای به دنبال استفاده از فناوری های دیجیتال برای ایجاد شهرهای هوشمندتر و پایدارتر هستند. برنامه‌ریزان امیدوارند با جمع‌آوری مجموعه داده‌های متنوع و مدل‌سازی تأثیر مداخلات احتمالی، جنبه‌های کلیدی مصرف انرژی، کیفیت هوا و ترافیک را برای بهبود شناسایی کرده و برای آن هدفگذاری کنند. با استفاده از فناوری اندازه گیری هوشمند در ساختمان ها، روشنایی، لوازم خانگی و حمل و نقل، سیستم ها می توانند بهتر با شرایط متغیر سازگار شوند، مصرف انرژی را کاهش دهند و خدمات شهری را بهبود بخشند. 

### گرمایش، سرمایش و پخت و پز

آشپزی القایی
گرمایش، سرمایش و پخت و پز نیز اهداف و حوزه هایی برای بهبود بهره وری در مصرف انرژی و کاهش انتشار کربن هستند. به دنبال اروپا و آسیا، مردم آمریکای شمالی به طور فزاینده‌ای از اجاق‌های گازی یا مقاومتی الکتریکی به پخت و پز القایی روی می‌آورند. مصرف‌کنندگان همچنین سیستم‌های گرمایشی را از زغال‌سنگ، نفت کوره یا گاز طبیعی به بخار برقی یا آب گرم و پمپ های حرارتی منبع هوا یا زمین برای گرمایش و سرمایش تغییر می‌دهند. 

### غذا

تولید مواد غذایی به شدت به سوخت‌های فسیلی، تولید کود نیتروژن و تامین انرژی ماشین‌های کشاورزی مورد استفاده در کاشت، نگهداری و برداشت محصولات، وابسته است. جابجایی مواد غذایی از محل تولیدکنندگان به سوی مصرف‌کنندگان نیز هزینه‌های عمده سوخت فسیلی را در بر می‌گیرد. زیرا بسیاری از محصولات تولید شده به دور از بازار بالقوه خود رشد می‌کنند و ماندگاری کوتاه مدتی دارند. بسیاری از کشورها برای به دست آوردن منابع غذایی حیاتی به بازارهای بین المللی وابسته هستند. زنجیره های تولید و تامین مواد غذایی به طور فزاینده ای به دلیل تأثیرات تغییرات آب و هوایی بر کشاورزی، همه گیری COVID-19 و جنگ در اوکراین بی ثبات می شوند. در ایالات متحده، در همان زمان که میلیون ها آمریکایی با ناامنی غذایی مواجه می شوند، 40 درصد مواد غذایی هدر می رود. 

خرید نیازهای روزانه از از بازار کشاورزان محلی
استفاده از مواد غذایی با تاریخ نزدیک به انقضا و قابل استفاده برای توزیع مجدد بین نیازمندان
در سطح مصرف‌کنندگان، گام‌هایی برای دستیابی به صفر خالص شامل استفاده بیشتر از غذاهای محلی و گیاهی، به حداقل رساندن ضایعات مواد غذایی و کمپوست کردن ضایعات گیاهی باقی‌مانده است. مصرف‌کنندگان و سرمایه‌گذاران نیز ممکن است بر اساس ردپای کربن و شفافیت، از شرکت‌ها حمایت کنند. 

از نظر زیرساخت‌های شهری، ابتکارات برای شناسایی و تغییر مسیر مواد غذایی قابل استفاده ("نجات غذایی")، برای جداسازی جریان‌های زباله، و بهبود مدیریت ضایعات مواد غذایی، همگی مهم هستند. در کشورهای کم درآمد، از سیستم های بیوگاز در مقیاس کوچک و خانگی برای تبدیل زباله ها به انرژی استفاده می شود. کمپوست سازی و هضم بی هوازی (AD) به طور فزاینده ای در کشورها در تمام سطوح درآمد استفاده می شود. 

کشاورزان و جوامع کشاورز برای حرکت به سمت شیوه های کشاورزی سازگارتر با سیاست های کاهش تغییرات آب و هوا، کشاورزی احیاکننده و ترسیب زیستی به حمایت علمی، فنی و مالی نیاز دارند. همکاری بین ذینفعان در تمام سطوح بخش خصوصی، دولتی و مدنی برای بهبود زیرساخت های بخش مواد غذایی مورد نیاز است. 

### ساخت و ساز

ویژگی های متداول بهره وری انرژی مسکونی: ساخت و ساز محکم، عایق، پنجره های کارآمد انرژی، گرمایش و سرمایش
خانه انرژی صفر ساخته شده در آلمان، 1992، با سیستم های فتوولتائیک و حرارتی خورشیدی
بهره وری انرژی ساختمان ها را می توان به روش های مختلفی ارزیابی کرد و بهبود بخشید که به کاهش انتشار کربن کمک کند. معمولا عایق کاری دیوارها و پنجره های دوجداره در شهرهای سردتر استفاده می شود. ادغام ویژگی هایی مانند پانل های خورشیدی، سقف ها و دیوارهای سبز و پمپ های حرارتی در ساختمان های جدید یا موجود، می تواند مصرف انرژی را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.  انواع جدیدی از مواد ومصل ساختمانی مانند شیشه هوشمند، برای بهبود بهره وری انرژی ر ساختمان ها در حال توسعه هستند. 

بهره وری انرژی تنها عاملی نیست که باید در نظر گرفته شود. انواع مواد مورد استفاده می تواند به طور گسترده ای در هزینه های کربن اولیه و اضافی آنها متفاوت باشد. مهم است که به دقت انتشار آلایندهای قابل دیدن مواد موجود را در نظر بگیرید. محققان همچنین در حال کار بر روی ساخت مواد ساختمانی هستند که در طول تولید کربن آزاد نکنند یا بتوانند کربن بیشتری را جذب و ذخیره کنند. فولاد و سیمان به شدت در ساخت و ساز استفاده می شود و ساخت آنها بسیار انرژی بر است. مواد مبتنی بر زیست توده مانند چوب و بامبو هزینه کمتری برای تشکیل انرژی دارند. روش‌های بازیافت و استفاده مجدد از زباله‌های ساختمانی همچنین می‌تواند در میزان انرژی صرف شده برای تولید و حمل مواد صرفه‌جویی کند. 

اندازه ساختمان ها، هم از نظر ساخت و هم از نظر کاربری بر هزینه های انرژی آنها تأثیر دارد. برخی از کارشاسان، ساختمان چهار طبقه چند خانواری ساخته شده از مواد کم کربن با تراکم بالاتر مانند کاه و چوب را به عنوان، ساختمان های ایده آل توصیه می کنند.  ساختمان‌های چند واحدی متوسط می‌توانند در طول ساخت‌وساز، صرفه‌جویی در مقیاس بزرگ داشته باشند و احتمالاً از نظر استفاده و مصارف نیز اقتصادی‌تر از خانه‌های تک واحدی هستند. ساختمان های بلند، به ویژه در آب و هوای گرم، هزینه بیشتری برای خنک کردن و بهره برداری دارند. هنگام برنامه ریزی یک منطقه، ترکیبی از ساختمان های متوسط و بلند در قالب شهری فشرده احتمالا کارآمد خواهد بود. 

### زیرساخت سبز

 مؤلفه‌های بالقوه زیرساخت سبز، کمیسیون اروپا
مدیریت بارش ها در فضای سبز کنار پیاده رو
زیرساخت های سبز شامل باغ های خصوصی و عمومی، پارک ها، درختان و کشاورزی شهری است. زیرساخت سبز شهری، اثرات ناشی از انتشار کربن را به طرق مختلف کاهش می دهد. این موارد از طریق حذف و ذخیره دی اکسید کربن به طور طبیعی، و با ایجاد سایه و خنک کردن مناطق اطراف خود، نیاز به مصرف انرژی برای خنک کردن خانه ها را کاهش می دهد. توسعه فضای سبز در شهرها، به ویژه با درختان با عمر طولانی، یک روش مقرون به صرفه برای ترسیب کربن است. گنجاندن فضای سبز در مناطق شهری همچنین می تواند به طیف گسترده ای از مسائل دیگر، از سلاب گرفته تا سلامت روان کمک کند. 

### تبادل ضایعات و انرژی

 جداسازی مواد برای بازیافت
ضایعات و زباله ها را می توان از طرق مختلفی از جمله استفاده مجدد، بازیافت، ذخیره سازی، تصفیه، بازیافت انرژی و دفع مدیریت کرد. در برخی موارد، محصول جانبی یک مجموعه از فرآیندها می تواند توسط شخص دیگری به نفع خود استفاده شود، که گاهی اوقات به عنوان همزیستی صنعتی شهری شناخته می شود. به عنوان مثال، گرمای اتلاف صنایع و فروشگاه های مواد غذایی برای گرم کردن ساختمان های مسکونی و تجاری استفاده شده است. شهر شارلوت، کارولینای شمالی تبدیل شدن به شهر بدون زباله را به عنوان یکی از چهار حوزه کلیدی عملکرد برای هدف توسعه اقتصاد دایره ای شناسایی کرده است. 

 مجموعه گازهای دفن زباله
"انرژی از زباله" فرآیندهایی را توصیف می کند که از طریق آنها محصولات جانبی مفید، مانند انرژی می توانند از منابع غیرقابل استفاده، بازیابی شوند. فن آوری هایی برای جذب و ذخیره کربن برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای از نیروگاه های سوخت فسیلی و منابع صنعتی در حال توسعه هستند. جمع‌آوری و دفع زباله می‌تواند به طور بالقوه برای تولید برق، بخار یا گرما مورد استفاده قرار گیرد، اما هنوز سیستم‌های پشتیبان برای آن به خوبی توسعه نیافته‌اند. 

بررسی تلاش‌ها برای دستیابی به ضایعات صفر نشان می‌دهد که این اصطلاح اگرچه به طور گسترده استفاده می شود ولی به طور پیوسته نیست. بسیاری از کشورها فاقد یک استراتژی کلی در مورد سیساتگذاری زباله صفر هستند. در بیشتر موارد در ایالات متحده، مدیریت زباله ناکارآمد است. بدون استراتژی و سیاست‌های شفاف ملی زباله صفر که حوزه‌های کلیدی را مشخص می‌کند، هماهنگ کردن و ترویج طرح‌های زباله صفر در جوامع و صنعت دشوار است.

اندازه گیری صفر خالص
--------------------

ارزیابی ردپای کربن شهرها یک موضوع پیچیده در مدیریت شهری است. چهار سیستم اصلی حسابداری برای اندازه‌گیری گازهای گلخانه‌ای شهری توسعه یافته‌اند که هر کدام با مفهومی متفاوت از معنای شهر با کربن صفر خالص توسعه یافته اند: حسابداری مبتنی بر منبع منطقه‌ای، زیرساخت‌های زنجیره تامین در سطح جامعه، ردپای گازهای گلخانه‌ای، پایش گازهای گلخانه ای در سطح جامعه. 

انگلستان نمونه ای از کشورهایی است که انتشار گازهای گلخانه ای را اندازه گیری می کنند و پیشرفت خود را با استفاده از انواع معیارهای رسمی مختلف به سمت وضعیت صفر خالص، ارزیابی می کند. 

  

  

  

  

  

  

1. ↑  Pell, Billy (9 May 2019). "Energy Efficient Building Design: 23 Key Features To Consider". *Aeroseal*. Retrieved 12 September 2022.
2. ↑  Alter, Lloyd (December 10, 2019). "Landmark Study Shows How to Change the Building Sector From a Major Carbon Emitter to a Major Carbon Sink". *Treehugger* (به انگلیسی). Retrieved 27 September 2022.
3. ↑  Seto, Karen C.; Churkina, Galina; Hsu, Angel; Keller, Meredith; Newman, Peter W.G.; Qin, Bo; Ramaswami, Anu (18 October 2021). "From Low- to Net-Zero Carbon Cities: The Next Global Agenda". *Annual Review of Environment and Resources* (به انگلیسی). **46** (1): 377–415. doi:10.1146/annurev-environ-050120-113117. ISSN 1543-5938. Retrieved 8 September 2022.
4. ↑  "Empowering Cities for a Net Zero Future: Unlocking resilient, smart, sustainable urban energy systems" (PDF). *International Energy Agency*. 2021. Retrieved 12 September 2022.

منابع
-----