recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ارنست سوسا**(انگلیسی: Ernest Sosa متولد ۱۷ ژوئن ۱۹۴۰) فیلسوف آمریکایی در درجه اول علاقه‌مند به معرفت‌شناسی است. وی عضو هیئت امنای فلسفه در دانشگاه راتگرز از سال ۲۰۰۷ بوده اما بیشتر کار خود را در دانشگاه براون انجام داده است.

تحصیلات و فعالیت علمی
---------------------

سوسا در کردنس کوبا در ۱۷ ژوئن سال ۱۹۴۰ زاده شده است. وی مدارک کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه میامی و دکترای خود را در سال ۱۹۴۶ تحت راهنمایی نیکلاس رشر گرفته است. وی در دانشگاه راتگرز از ژانویه ۲۰۰۷ استاد تمام وقت است؛ او از سال ۱۹۶۴ در دانشگاه براون نیز تدریس می‌کند. در حالیکه در دانشگاه براون تمام وقت کار می‌کند وی همچنین استاد مدعو دانشگاه راتگرز در هر بهار از سال ۱۹۹۸تا سال ۲۰۰۶ بوده است. سوسابه عنوان «یکی از مهم‌ترین معرفت شناسان نیم قرن اخیر است.» سوسا رئیس انجمن فلسفی آمریکا و عضو آکادمی هنر و علوم است.[۳] او ویرایشهای فلسفی مجلات نوس و فلسفه و پژوهش پدیدارشناختی را برعهده دارد. در سال ۲۰۰۵ در آکسفورد در مجموعه سخنرانی‌های جان لاک به ایراد سخنرانی پرداخت که اساس کتاب سال ۲۰۰۷ او را شکل می‌دهد. وی در سال ۲۰۱۰ نامزد جایزه نیکلاس رشر بود بخاطر کارهایی که در فلسفه سیستماتیک صورت گرفته بود. پسرش دیوید سوسا، استاد و رئیس گروه فلسفه در دانشگاه تگزاس در آستین است.

فلسفه
-----

علاوه بر معرفت‌شناسی، ارنست سوسا در زمینه‌های متافیزیک، فلسفه مدرن، و فلسفه ذهن نیز آثاری نگاشته است. در کتاب اش با عنوان «معرفت نظرگاهی»۱۹۹۱ و معرفت‌شناسی فضیلت ۲۰۰۷، سوسا از شکلی از معرفت‌شناسی فضیلت دفاع می‌کند که منظرگاهی فضیلت نامیده شده که بر اساس آن میان معرفت حیوانی و معرفت اندیشه‌ای تمایز و فرق برقرار است.

جستارهای وابسته
---------------

* فلسفه آمریکا

منابع
-----

1. ↑  1. ↑ ↑ Date information sourced from Library of Congress Authorities data, via corresponding WorldCat Identities linked authority file (LAF)
2. ↑  2The dictionary of modern American philosophers, Volume 1 by Richard T. Hull, Continuum International Publishing Group, 2005, p.2287
3. ↑  3.0 3.1 Ernest Sosa. "Ernest Sosa - Abbreviated Curriculum Vitae". Retrieved July 23, 2011
4. ↑
5. ↑  Noûs - Journal Information". Wiley Blackwell. 2010. Retrieved July 23, 2011.
6. ↑  Philosophy and Phenomenological Research - Journal Information". Wiley Blackwell. 2011. Retrieved July 23, 2011.
7. ↑  Past Lectures - Faculty of Philosophy". Retrieved July 23, 2011.
8. ↑
**سلیمان محمد عبدالحمید خاطر** سربازی مصری بود که در تاریخ ۱۳ مهر ۱۳۶۴ (برابر با ۵ اکتبر ۱۹۸۵) با تیراندازی به افراد اسرائیلی در راس برقه، واقع در سواحل شبه جزیره سینا هفت نفر از آنان شامل دو زن و همچنین یک افسر پلیس مصری را کشت و چهار نفر دیگر از جمله دو مرد را زخمی کرد. گفته می‌شود این افراد جاسوسانی بودند که قصد نفوذ به منطقه ممنوعه نظامی را داشته و علی‌رغم دستور ایست همچنان پیش می‌آمدند. سلیمان به وسیلهٔ دولت مصر دستگیر شده و به حبس ابد محکوم شد.

وی بعدتر در زندان جان باخت. جسد او را در حالیکه به دار آویخته شده بود پیدا کردند. مقامات وقت، علت آن را خودکشی اعلام کردند ولی احتمال توطئه قتل او توسط دولت مصر هم مطرح است. با این حال در دانشگاه و شهر زادگاهش تظاهرات‌هایی برپا شد که منجر به دستور دادگاه برای تحقیقات شد.
روزنامه‌ها بنا به گزارش پزشکی قانونی نوشتند: سلیمان خاطر با استفاده از ملحفه اش خودش را حلق آویز کرد، اما پذیرفتن این مسئله هم برای مردم و هم خانواده سلیمان عجیب و باور نکردنی بود. برادر سلیمان اظهار داشت: من از ایمان و مذهبی بودن او اطمینان دارم، او هیچوقت حاضر به خودکشی نمی‌شد. مادر سلیمان در مورد قتل پسرش گفت: پسرم کشته شد تا آمریکا و اسرائیل راضی شوند.

در حالیکه دولتهای غربی و اسرائیل این عمل را تروریستی اعلام و خواستار محاکمه سلیمان خاطر بودند، او از حمایت وسیعی در بین مردم مصر و سراسر جهان عرب برخوردار شد. دولت جمهوری اسلامی ایران نیز به حمایت از اقدام او پرداخت و خیابانی در مرکز تهران را که پیشتر ***امیراتابک*** نام داشت به نام او گذاشت و تمبری به یادبود او چاپ کرد.

جستارهای وابسته
---------------

* خالد اسلامبولی
* اخوان‌المسلمین

پیوند به بیرون
--------------

* تمبر یادبود سلیمان خاطر در سال ۱۳۶۵

منابع
-----

1. ↑  
	* Policeman Shoots, Kills 8 In Egypt's Sinai Peninsula – published in the Pittsburgh Press on 6 October 1985

مشارکت کنندگان در ویکی‌پدیای انگلیسی

* مجله تایم بایگانی‌شده در ۱۰ مارس ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine
**راجر تاملینسون** (به انگلیسی: Roger F. Tomlinson) پدر علم GIS است او یکی از اندیشمندان اصلی توسعه سیستم‌های اطلاعات جغرافیایی بود.

این جغرافیدان انگلیسی الاصل، کار خود را از اوایل دهه ۱۹۶۰ آغاز کرد و چهره جغرافیا را به عنوان یک رشته تغییر داد. وی توانست بالاترین لوح افتخار کشور کانادا را از آن خود کند. دولتها و دانشمندان سراسر دنیا به کمک وی توانستند درک بهتری از محیط و تغییر الگوهای کاربری زمین پیدا کرده، توسعه شهری و استفاده از منابع طبیعی را بهتر مدیریت کنند.

راجر تاملینسون در سال ۱۹۳۳ در انگلستان به دنیا آمد. وی در سال ۱۹۵۳ به کشور کانادا رفت. نخستین فعالیت وی در زمینه GIS راه را برای استفاده گسترده و در حال رشد فناوری‌های تهیه نقشه و اطلاعات مکانی در سازمان‌های دولتی، هموار کرد. وی در مصاحبه‌ای در خصوص شروع کار خود چنین گفته بود: «در ابتدا GIS، علمی مهجور بود. هیچ‌کس نمی‌دانست معنی GIS چیست. مأموریت من در این رشته بسیار سخت و طاقت فرسا بود.»

آقای تاملینسون، طی سالهای کاری خود موفق به دریافت جوایز متعددی در زمینهٔ GIS شد؛ که از آن جمله می‌توان به مدال انجمن جغرافیدانان آمریکایی جیمز آر اندرسون (James R. Anderson)، در سال ۱۹۹۵ در خصوص جغرافیای کاربردی، جایزه روبرت تی انجینبروگ (Robert t. Anageenbrug) در سال ۱۹۹۵، جایزه Lifetime Achievement, ESRI در سال ۱۹۹۷، و مدال National Geographic Bell به همراه جک دنجرموند (Jack Dangermond) در سال ۲۰۱۰، اشاره کرد.

کتاب وی "تفکر درباره ی GIS" که در مورد برنامه‌ریزی سیستم‌های اطلاعات جغرافیایی برای مدیران است، در واقع راهنمایی است برای مدیران ارشد که مسئولیت طیف وسیعی از فعالیتها را در سازمانها به عهده دارند و همچنین مدیران فنی که اجرای واقعی GIS به عهدهٔ آنان می‌باشد. ویرایش چهارم این کتاب پرطرفدار، در سال ۲۰۱۱ به طبع رسید.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک دانشمند است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**هاوارد آلوین استون** (به انگلیسی: Howard Alvin Stone) (متولد ۱۹ ژانویه ۱۹۶۰) استاد دانشکده مهندسی مکانیک و هوافضای دانشگاه پرینستون است. زمینه‌های تحقیقاتی وی مکانیک سیالات، مهندسی شیمی و سیالات مرکب است.

زندگی حرفه‌ای
-------------

او تحصیلات دوره کارشناسی خود را در دانشگاه کالیفرنیا در دیویس به اتمام رساند و مدرک دکتری خود را از مؤسسه فناوری کالیفرنیا زیر نظر گری لیل گذراند. او در سال ۲۰۰۹ بعد از گذراندن دوره بیست ساله استادی در دانشکده مهندسی دانشگاه هاروارد و پس از گذراندن دوره یک ساله پسا دکتری در چارچوب گروه ریاضیات کاربردی و فیزیک محض دانشگاه کمبریج، به عضویت دانشکده مهندسی مکانیک و مهندسی هوافضای دانشگاه پرینستون در آمد. مطالعات وی پیرامون بسیاری از مسائل بنیادی در حرکت سیالات و آمیخته با مفاهیمی چون لزجت و حرکت با عدد رینولدز پایین است و اغلب در بر گیرنده ترکیبی از نظریات، شبیه‌سازی‌های کامپیوتری، مدل‌سازی و آزمایش‌هایی برای فراهم آوردن درکی کمی از آزمایش‌های پدیده‌های جریانی است.

فعالیت‌های پژوهشی
-----------------

مطالعات استون به طور مستقیم در ارتباط با مفاهیم انتقال حرارت و انتقال جرم است و به مسائلی در این علوم می‌پردازد که دربردارنده پدیده‌های همرفت، نفوذ مولکولی و واکنش‌های سطحی است. همچنین او در طیف گسترده‌ای از مسائل سیالاتی شامل اثرات کشش سطحی، نیروهای شناوری، حالت گردابی سیال و مواد فعال در سطح سیال دارای تالیفات متعددی است. اضافه بر موارد یاد شده، استون به مطالعه در زمینه جریان سیال در لایه‌های چربی و نانولایه‌ها نیز پرداخته است و دربارهٔ نحوه حرکت ذرات معلق در چنین سطوحی تحقیقاتی انجام داده است. این زمینه مطالعاتی به طور عمده توسط محققان شیمی بین سطحی، فیزیک و مهندسی دنبال می‌شود.

آخرین مطالعات پژوهشی استون بر روی دینامیک سیالات و جریان سیال درون میکرولوله‌ها است که کاربرد عمده آن در علوم وابسته به بیولوژی طبقه‌بندی می‌شود.

جوایز و افتخارات
----------------

در سال ۲۰۰۸ به پاس تحقیقات او طی ده سال گذشته، معتبرترین جایزه مکانیک سیالات "G.K. Batchelor Prize in Fluid Mechanics" به وی اهدا شد.

منابع
-----

1. ↑

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Howard A. Stone». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*.
**خالد عزیزی** (زادهٔ ۱۳۳۸ در نقده، استان آذربایجان غربی) سیاستمدار ایرانی‌ کُرد و دبیرکل حزب دموکرات کردستان است. وی پس از عبدالله حسن‌زاده و همچنین بعد از تقسیم حزب دمکرات در سال ۲۰۰۶، در کنگره‌های ۱۴، ۱۵ و ۱۶ به سمت دبیر کلی این حزب انتخاب شد. مدتی پس از کنگره ۱۶ حزب دموکرات کردستان، وی دست از کار کشید و مصطفی مولودی به عنوان دبیرکل جایگاه وی را پر کرد. در کنگره ۱۷، وی دوباره به عنوان دبیرکل انتخاب شد. قبل از سال ۲۰۰۶ وی به عنوان مسئول روابط بین‌الملل حزب دمکرات، در آمریکا و چند کشور اروپایی فعالیت می‌کرد.

زندگی‌نامه
----------

خالد عزیزی متولد سال ۱۳۳۸ در شهر نقده، از شهرهای دو‌زبانه استان آذربایجان غربی است.

#### تحصیلات

خالد عزیزی تحصیلات دانشگاهی خود را در کشور سوئد و در رشته علوم سیاسی به پایان رسانده‌است.

#### مهارت زبانی

مانند همه دیگر رهبران فقید و در قید حیات حزب دمکرات که در آشنایی به زبان‌های مختلف مهارت خاص داشته ا‌ند، آقای خالد عزیزی نیز از این سنت پیروی کرده و ایشان افزون بر زبان مادری (زبانهای کردی و فارسی)، به زبانهای انگلیسی و سوئدی نیز تسلط کامل دارند.

فعالیتهای سیاسی
---------------

خالد عزیزی از دوران جوانی و همگام با شروع انقلاب ۱۳۵۷ به صفوف مبارزان کرد پیوست و تاکنون در در پستهای مختلفی در حزب دمکرات کردستان فعالیت داشته. قبل از انتخاب وی به عنوان دبیرکل حزب دمکرات کردستان، تا سال ۲۰۰۶ وی مسئول روابط خارجی حزب دمکرات بود. بعد از اتمام دوره دبیر کلی عبدالله حسن‌زاده و شروع اختلافات درون حزبی بعد از کنگره ۱۳ که در سال ۲۰۰۶ به تقسیم حزب دمکرات انجامید، وی در کنگره ۱۴ این حزب توانست رأی اعتماد اکثریت کنگره را جلب کند و ابتدا تا ۲ سال به عنوان سخنگو و بعد از آن به عنوان دبیرکل این حزب شناخته شود. همچنین در کنگره‌های ۱۵ و ۱۶ نیز مورد اعتماد اعضا قرار گرفت و در پست دبیر کلی باقی ماند. وی در بین طرفداران خود و همچنین اکثر اعضای حزب دمکرات به شخصیتی نوگرا ملقب است. وی ۳ ماه بعد از کنگره ۱۶ از سمت دبیر کلی حزب دمکرات کردستان استعفا داد. کمیته مرکزی حزب دمکرات کردستان در تاریخ ۱۵ ژانویه ۲۰۱۷ استعفای وی را قبول کرد و مصطفی مولودی را جایگزین وی کرد. در کنگره ۱۷ حزب دموکرات کردستان روز ۱۱ نوامبر ۲۰۱۹ (۲۰ آبان ۱۳۹۸)، وی دوباره به عنوان دبیرکل انتخاب شد.

منابع
-----

1. ↑  «نسخه آرشیو شده» (PDF). بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۹ مه ۲۰۱۶.
2. 1 2
3. ↑
4. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۲. دریافت‌شده در ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۲.
5. 1 2
**دست‌باله** (نام علمی: *Cheirolepis*) نام یک سرده از رده پرتوبالگان است.

ماهی پرتوباله‌ی *دست‌باله* ابتدایی‌ترین عضو گروه خارپایگان است که نمونه‌ای کامل از آن یافته‌ایم. این ماهی در دریاچه‌های کم‌عمق حدود ۳۸۰ میلیون سال پیش زندگی می‌کرد و بدنی دراز و پوشیده از فلس‌هایی ریز، متداخل و لوزی‌شکل از جنس گانوئین -ماده‌ای شبیه مینای دندان- داشت. باله‌های صدری این ماهی گوشتی بودند و بیشتر به باله‌های صدری شش‌ماهی امروزی شباهت داشتند. *دست‌باله* فقط یک باله‌ی ظهری داشت و دمی شبیه دم کوسه با پشت‌مازه‌ای (میله‌ی اسکلتی) در امتداد نرمه‌ی بالایی بزرگ‌ترش. بیشتر شبکه‌ی باله‌ای این ماهی به پایین آویخته بود.

*دست‌باله* احتمالاً می‌توانست با سرعت زیاد برای گرفتن شکار شنا کند و آن را به کمک ردیف دندان‌های تیز و متعدد آرواره‌هایش گرفتار کند. طول آرواره‌های این ماهی نشان می‌دهد می‌توانسته دهانش را خیلی باز کند و تکه‌های بزرگ غذا را، که شاید دوسوم اندازه خودش بوده‌اند، بگیرد. از محتویات معده‌ی *دست‌باله* می‌شود فهمید که ماهی‌ها، از جمله همنوعان خودش، هم جزو رژیم غذاییش بوده‌اند.

منابع
-----

1. ↑  *Prehistoric Life: The Definitive Visual: History Of Life On Earth - Devonian - Page 135. Writer: A Group Of Authors*.
2. ↑  *Prehistoric Life: The Definitive Visual: History Of Life On Earth - Devonian - Page 135. Writer: A Group Of Authors*.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Cheirolepis». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۲ فوریه ۲۰۱۴.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ دست‌باله موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد زیست‌شناسی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
چن گوانگ‌چنگ که نابینا است از سال ۲۰۱۰ میلادی، در «حبس خانگی» نگاه‌داری می‌شود.
**چن گوانگ‌چنگ** (به چینی: 陈光诚) فعال مدافع حقوق بشر چینی است. وی هم‌چنین به «وکیل پابرهنه» مشهور است. وی که نابینا است، در سال ۲۰۰۵ میلادی به دلیل افشای سقط جنین و عقیم‌سازی اجباری هفت هزار زن در استان شاندونگ توسط دولت محلی بازداشت شد و سال بعد، دادگاهی چینی پس از یک محاکمه کوتاه، او را به چهار سال حبس محکوم کرد. وی از زمان پایان دوره محکومیت‌اش در سال ۲۰۱۰ میلادی، در «حبس خانگی» و تحت تدابیر شدید امنیتی به سر می‌برد.

پناهندگی به سفارت آمریکا در پکن
-------------------------------

چن گوانگ‌چنگ پس از فرار از حبس خانگی در روستایی در استان شاندونگ، در سفارت ایالات متحده آمریکا در پکن مخفی شده بود. وی پس از شش روز پناهندگی، به همراه تعدادی از دیپلمات‌های بلندپایه آمریکایی از سفارت خارج و به بیمارستانی در پکن منتقل شد.

چن گوانگ‌چنگ در هنگامی که در سفارت آمریکا مخفی شده بود، در تماسی تلفنی به کنگره آمریکا از از نمایندگان کنگره آمریکا خواست تا به او برای خروج از چین و سفر به آمریکا کمک کنند. این تماس تلفنی به‌طور زنده در جلسه کنگره پخش می‌شد. او در این تماس تلفنی گفت: «می‌خواهم به آمریکا بیایم. ده سال است که در آرامش نبوده‌ام». او هم‌چنین گفت: «من نگران وضع مادر و برادرانم هستم. می‌خواهم بدانم چه اتفاقی برای آنها افتاده‌است».

وی مدعی است که مقامات امنیتی چینی پیغام داده بودند که در صورت ادامه حضور در سفارت‌خانه، همسرش را به قتل خواهند رساند.

منابع
-----

1. ↑  ناراضی نابینای چینی «تحت حمایت آمریکا» قرار دارد، بی‌بی‌سی فارسی
2. ↑  خروج ناراضی چینی از سفارت آمریکا پس از تهدید خانواده‌اش، بی‌بی‌سی فارسی
3. ↑  Chinese Dissident Is Released From Embassy, Causing Turmoil for U.S. The New York Times
4. ↑  چن گیانگ‌چنگ در تماس با کنگره آمریکا تقاضای کمک کرده بود، بی‌بی‌سی فارسی
5. ↑  ناراضی چینی: به خاطر تهدید همسرم از سفارت آمریکا خارج شدم، بی‌بی‌سی فارسی
**لَگاری حسن چلبی** دانشمند مسلمان تُرک که در قرن ۱۵ میلادی می‌زیسته‌است. وی از دانشمندان و محققان مسلمان می‌باشد.

فعالیت
------

لگاری حسن چلبی در سال ۱۰۴۴ هـ، ق نخستین موشک را ساخت، این موشک همچنین قابلیت حمل انسان را دارا بود. او برای راه‌اندازی این موشک از حدود ۱۲۰ کیلوگرم باروت به عنوان سوخت اولیه استفاده کرد. این حادثه را هنرمندی با کشیدن یک نقاشی از صحنه پرواز موشک ثبت کرده‌است.

ویلیام ای باروز (به انگلیسی: William E Burrows) در کتابش «این اقیانوس جدید، داستان نخستین عصر فضا» (به انگلیسی: This New Ocean, The Storg of the First Space Age) می‌گوید: یک نفر ترک به نام لگاری حسن چلبی در جشن تولد دختر سلطان مراد چهارم، کایا سلطان، با استفاده از حدود ۲۲ کیلوگرم باروت به آسمان پرتاب شد. موشک چلبی را به مسافتی بالاتر برد، جایی که او بال‌های بسیاری را گشود و سپس در سلامتی کامل، در جلوی کاخ سلطنتی فرود آمد. به سبب این پرواز موفقیت‌آمیز چلبی یک کیسه زر جایزه گرفت و به سِمَت افسر پیاده‌نظام منصوب شد. گفته شده‌است که او سرانجام در جنگ کریمه جانش را از دست داد.»

لگاری احمد چلبی، اهل ترکیه در قرن یازدهم هجری برای خود بال‌هایی طراحی کرد که با پر عقاب پوشیده شده بودند. پس از نُه آزمایش و تمرین عملی، او دربارهٔ شکل بال‌هایش تصمیم گرفته بود.

مشهورترین پرواز چلبی در سال ۱۰۴۹ هـ. ق از بالای برج گالاتا در استانبول انجام گرفت. او توانست از یک طرف رودخانه، در طرف دیگر آن فرود آید. به گفته مورخ تُرک، اولیاء چلبی (Evliya) که خود شاهد این اقدام بزرگ بوده و آن را در کتابش به نام «کتاب سفر» ثبت کرده‌است، این پرنده مشهور ترک محاسبات جوهری را که برگرفته از مطالعات ویژه روی عقاب هنگام پرواز بوده، اصلاح و متعادل کرده و از آن‌ها بهره بسیار برده‌است. لاگاری (هزار فن) برای پرواز موفقیت‌آمیزش جایزه‌ای معادل هزار سکه طلا دریافت کرد و یک تمبر پستی ترکی منقش به پرواز تاریخی او تولید شد.

* تصویری از پرواز لگاری حسن چلبی در ال ۱۰۴۹ هـ.ق از برج گالاتا در نزدیکی بسفر استانبولتصویری از پرواز لگاری حسن چلبی در ال ۱۰۴۹ هـ.ق از برج گالاتا در نزدیکی بسفر استانبول
* تصویری از پرواز نخستین موشک حامل انسان در تاریخ ، پرتاب این موشک که ساخته لاگاری حسن چلبی بود و او را با خود به آسمان می‌برد در سال ۱۰۴۴ هـ.ق و شب تولد دختر شاه مراد چهارم بود. موشک یاد شده پنج بال داشت و از مخلوطی از خمیر باروت به عنوان سوخت استفاده می‌کرد.تصویری از پرواز نخستین موشک حامل انسان در تاریخ ، پرتاب این موشک که ساخته لاگاری حسن چلبی بود و او را با خود به آسمان می‌برد در سال ۱۰۴۴ هـ.ق و شب تولد دختر شاه مراد چهارم بود. موشک یاد شده پنج بال داشت و از مخلوطی از خمیر باروت به عنوان سوخت استفاده می‌کرد.

منابع
-----

1. ↑  «لاکری حسن جلبی - أول من استقل الصاروخ إلی الفضاء».
2. ↑  سلیم الحسنی، *1001 اختراع: میراث مسلمانان در جهان ما*، 310.
3. ↑  الحسنی، سلیم (۱۳۹۰). *1001 اختراع: میراث مسلمانان در جهان ما*. نشرطلایی. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۲۲۹-۰۴-۱.

کتاب ۱۰۰۱ اختراع: میراث مسلمانان در جهان ما، تألیف سلیم الحسنی، مترجم سیاوش شایان … [و دیگران]، تهران، نشر طلایی ۱۳۹۰،
معرفی کانون شعر هنگام
---------------------

لوگوی کانون شعر هنگاملوگوی کانون شعر هنگام
**کانون شعر هنگام** در تیرماه ۱۳۸۲ در فرهنگسرای سلامت(هنگام) شروع به فعالیت کرد و درسال ۱۳۸۴ با اخذ اولین مجوز از مرکز تشکل‌های مردم نهاد (سمن) سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران باعنوان "*کانون شعر هنگام*" فعالیت خود را تا امروز ادامه داده‌ است و هر سال با برگزاری مجمع و انتخابات، شورای مرکزی کانون تعیین و مجوز کانون صادر می‌شود.

اعضای هیئت مؤسّس کانون آقایان امیدرضا چاووشی، حامد امامیه و خانم ونوس رستمی در طول ۲۰ سال، همواره در شورای مرکزی عضو بوده‌اند و در سمت دبیر، مجری و کارشناس با رأی اعضای کانون فعالیت داشته‌اند.

همچنین اعضای کانون شعر هنگام را پیشکسوتان ادبی، شاعران، علاقمندان به شعر، ادبیات و اهل قلم تشکیل می‌دهند.

کلیه فعالیت ها، جلسات، همایش های کانون همواره در سالن آمفی تئاتر و سالن اجتماعات فرهنگسرای هنگام برگزار گردیده و تاکنون تعداد آنها به ۹۹۹ جلسه رسیده است.

تشکیل این کانون با اولویت پیشرفت و آموزش شاعران نوجوان و جوان، تکریم از پیشکسوتان فرهنگ و ادب بوده است.

اهداف و رویکردها
----------------

* آموزش صحیح و اصولی نسل جوان در جهت اعتلای فرهنگ و ادب کشور

* برگزاری کارگاه های متنوع ادبی رایگان

* معرفی شاعران جوان و کتاب های چاپ‌ شده‌ی موفق به جامعه‌ی ادبی کشور

* کشف استعدادهای ادبی در سطح مدارس و دانشگاه‌ها

* تکریم و تجلیل از چهره استعدادهای ادبی در سطح شهر تهران

* مشورت و همفکری با پیشکسوتان

* تکریم و تجلیل از چهره های ادبی

منابع
-----

باشگاه خبرنگاران جوان تجلیل از استاد محمد علی بهمنی

پایگاه خبری شعر و ترانه ایران نشست ادبی کانون شعر هنگام

پایگاه خبری ترنم شعر جشن آغاز بیست سالگی کانون شعر هنگام

www.tarna.ir آخرین جلسه کانون شعر هنگام در سال ۱۴۰۰

پایگاه خبری یکتا پرس جشن بیستمین سالگرد کانون ادبی هنگام

خبرگزاری موج تجلیل از استاد ساعد باقری

تارنا شبی با رضوان ابوترابی

پیوند به بیرون
--------------

www.farhangsara.ir سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران

 گنجور
رسانای الکتریکی
**رسانای الکتریکی** به هر ماده‌ای که جریان الکتریکی را به خوبی از خود عبور دهد گفته می‌شود. علت اصلی رسانا بودن برخی مواد این است که الکترون‌های آن‌ها می‌توانند به راحتی از اتم خارج شوند و به حرکت دربیایند. یک سیم فلزی، یک رسانای الکتریکی است. (در رساناهای مایع مانند آب نمک، یون‌ها هستند که حرکت می‌کنند). رسانایی الکتریکی مواد مختلف با هم متفاوت است.

متداول ترین رساناهای الکتریکی، فلزات هستند، چراکه الکترون‌های آزاد در پیوند فلزی دارن

د. رساناهای متداول، از مس تقریباً خالص با انعطاف‌پذیری کافی، یا از آلومینیوم یا آلیاژهای مخصوص ساخته می‌شوند. سطح مقطع رساناها با توجه به مقدار جریان و کاربرد، در اندازه‌های گوناگون و شکل‌های متفاوت تعیین می‌شود.

از رساناهای الکتریکی، نقره، مس، طلا، آلومینیوم هستند. گاهی به دلیل رسانایی بالا و نیز مقاومت در برابر خوردگی، از طلا در وسایل الکترونیکی استفاده می‌شود. اینکه تصور می‌شود طلا، رسانایی بیشتری نسبت به مس دارد درست نیست؛ دلیل استفاده از طلا در وسایل الکترونیکی، مقاومت زیاد آن در برابر خوردگی و زنگ‌زدن است.

ازجمله نافلزهای رسانا گرافیت، پلیمرهای رسانا هستند. گرافیت الکتریسیته را به راحتی هدایت می‌کند، زیرا بین لایه‌های اتم‌های کربن الکترون وجود دارد. و تمامی فلزات نیز رسانای الکتریسیته‌اند.

| مواد | ρ [Ω·m] در ۲۰°C | σ [S/m] در ۲۰°C |
| --- | --- | --- |
| نقره، Ag | ۱٫۵۹ × ۱۰−۸ | ۶٫۳۰ × ۱۰۷ |
| مس، Cu | ۱٫۶۸ × ۱۰−۸ | ۵٫۹۶ × ۱۰۷ |
| آلومینیوم، Al | ۲٫۸۲ × ۱۰−۸ | ۳٫۵۰ × ۱۰۷ |

جستارهای وابسته
---------------

* رسانایی الکتریکی
* ابررسانا

|  |  |
| --- | --- |
| داده‌های کتابخانه‌ای: کتابخانه‌های ملی ویرایش در ویکی‌داده | 
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* ژاپن

 |

پانویس
------

1. ↑  ویژگی‌های اساسی هادی کامل،

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
***حمله به لنینگراد*** یا ***لنینگراد*** (به انگلیسی: Attack on Leningrad) یک فیلم جنگی تولید شده در سال ۲۰۰۹ است که به نویسندگی و کارگردانی الکساندر بوراوسکی ساخته شده‌است. فیلم در دورهٔ محاصره لنینگراد رخ می‌دهد.

خلاصه داستان
------------

در سال ۱۹۴۱ آلمان نازی به اتحاد جماهیر شوروی حمله کرد و نیروهایش شهر لنینگراد را محاصره کردند. گروهی از روزنامه نگاران خارجی در مدت یک روز به آنجا می‌آیند، اما فرض بر این است که یکی از آنها کیت دیویس (میرا سوروینو) مرده‌است و پرواز را از دست می‌دهد. نینا تسوتکووا (اولگا سوتولووا) افسر پلیس جوان و آرمانگرای تنها در شهر به او کمک می‌کند و با هم برای زنده ماندن خود و دیگران می‌جنگند.

منابع
-----

1. ↑

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Attack on Leningrad». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲ اوت ۲۰۱۴.

پیوند به بیرون
--------------

* *حمله به لنینگراد* در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
* *حمله به لنینگراد* در آل‌مووی
* *حمله به لنینگراد* در راتن تومیتوز


|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد فیلم است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**عطاالله خادم میثاق** (زادهٔ ۱۲۹۹ در تهران – درگذشتهٔ ۱۳۷۶ در اتریش) موسیقی‌دان، رهبر ارکستر و نوازندهٔ ویلن اهل ایران بود.

زندگی هنری
----------

عطاالله خادم میثاق در سال ۱۲۹۹ در تهران متولد شد. او نزد برادرش علی‌محمد خادم میثاق، فراگیری موسیقی را آغاز کرد. پس از آن در هنرستان عالی موسیقی، نواختن ساز ویلن را نزد سرژ خوتسیف آموخت. او پس از پایان تحصیل در هنرستان، مدتی به تدریس و رهبری ارکستر هنرستان موسیقی مشغول بود. وی در سال ۱۳۳۷ به جهت تکمیل تحصیلات موسیقی خود به وین سفر کرد و در دانشگاه موسیقی و هنرهای نمایشی وین به تحصیل پرداخت. پس از پایان تحصیلات عالی موسیقی، در سال ۱۳۴۱ به ایران بازگشت و به عنوان کنسرت‌مایستر با ارکسترسمفونیک تهران همکاری نمود. او در سال ۱۳۴۲ مجدداً به اتریش سفر کرد و تا پایان زندگی در این کشور ماند. وی مدتی به عنوان سرگروه در ارکستر شهر سنت پولتن و پس از آن در ارکستر شهر بادن فعالیت کرد. فرزند او، بیژن خادم میثاق نیز از موسیقی‌دانان ایرانی ساکن اتریش است که پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، در برنامه‌های متعددی به عنوان سولیست ویلن، ارکستر سمفونیک تهران، ارکستر انجمن ژونس موزیکال ایران و ارکستر مجلسی رادیو و تلویزیون ملی ایران را همراهی نمود.

شاگردان
-------

از جمله شاگردان عطاالله خادم میثاق، به نام‌های زیر می‌توان اشاره نمود:

مصطفی کمال پورتراب، فریدون شهبازیان، بیژن خادم میثاق و …

منابع
-----

1. 1 2 3  «عطاالله خادم میثاق». *ویکی جو*. کاراکتر zero width joiner character در `|نشانی=` در موقعیت 55 (کمک)
2. 1 2  موسیقی، محمود خوشنام پژوهشگر. «مصطفی کمال پورتراب، موسیقی‌دان ایرانی درگذشت». *BBC News فارسی*. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۶-۰۸.
3. ↑  «خاطراتی از نخستین فعالیت‌ها در زمینه موسیقی کلاسیک غربی در ایران | پیمان». دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۶-۰۸.
4. ↑  هوشنگ طاهری. «از قدیم و جدید ارکستر سمفونیک تهران». *مجلهٔ مقام موسیقایی، اسفند ۱۳۸۲ و فروردین ۱۳۸۳ - شماره ۲۶ صفحه ۷۸/ به واسطهٔ نورمگز*.
5. ↑  «سخنی از فعالیت‌های علی محمد خادم میثاق». *گفتگوی هارمونیک*. ۲۹ آذر ۱۳۸۴. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۶-۰۸.
6. ↑  «آلبومی شنیدنی برای دوستداران موسیقی کلاسیک». *رادیو زمانه*. ۲۰۱۱-۰۴-۲۵. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۶-۰۸.
7. ↑  تبیان، موسسه فرهنگی و اطلاع‌رسانی. «این بازار آشفته‌است!». *article.tebyan.net* (به Persian). دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۶-۰۸.نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
**محمد سانوسی بارکیندو** (۲۰ آوریل ۱۹۵۹ – ۵ ژوئیه ۲۰۲۲) سیاست‌مدار اهل نیجریه و بیست و هشتمین دبیرکل اوپک بود. او رئیس سابق شرکت ملی نفت نیجریه بود.

دبیرکل اوپک
-----------

سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) روز پنج‌شنبه ۲ ژوئن در ۱۶۹مین نشست خود، محمد بارکیندو، نماینده نیجریه را به عنوان دبیرکل این سازمان انتخاب کرد. محمد بارکیندو برای مدت ۳ سال جایگزین عبدالله سالم البدری از کشور لیبی شد که از سال ۲۰۰۷ تاکنون در این سمت قرار داشت.

سانوسی بارکیندو تنها یک ماه مانده به پایان دوره خود در سمت دبیرکلی اوپک در ۵ ژوئیه ۲۰۲۲ در سن ۶۳ سالگی درگذشت.

مرگ
---

بارکیندو در ۵ ژوئیه ۲۰۲۲ در سن ۶۳ سالگی در آبوجا درگذشت. مله کیاری مدیر عامل گروه شرکت ملی نفت نیجریه، درگذشت او را اعلام کرد.

جستارهای وابسته
---------------

* اوپک

پانویس
------

1. ↑  «پایان نشست اوپک؛ انتخاب دبیرکل جدید و ناکامی در تعیین سقف تولید». بی‌بی‌سی فارسی. ۲ ژوئن ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۳ ژوئن ۲۰۱۶.
2. 1 2  «محمد بارکیندو، نماینده نیجریه دبیرکل اوپک شد». ار.اف.ای. ۲ ژوئن ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۳ ژوئن ۲۰۱۶.
3. ↑  «دبیرکل اوپک یک ماه پیش از پایان دوره‌اش درگذشت». بی‌بی‌سی فارسی. ۶ ژوئیه ۲۰۲۲. دریافت‌شده در ۶ ژوئیه ۲۰۲۲.
**هاینریش اتو آبتس** (به آلمانی: Heinrich Otto Abetz) (۲۶ مارس ۱۹۰۳–۵ می ۱۹۵۸) سیاستمدار آلمانی و از نوامبر سال ۱۹۴۰ تا ژوئیه سال ۱۹۴۴ سفیر آلمان در فرانسه ویشی بود.

زندگی‌نامه
----------

اتو آبتس روز ۲۶ مه سال ۱۹۰۳ در شوتسینگن زاده شد. دوران تحصیل را در کارلسروهه گذراند و معلم هنر شد. او از هواداران حزب ناسیونال سوسیالیست بود. آبتس سال ۱۹۳۵ وارد وزارت خارجه رایش سوم شد. پس از سقوط فرانسه، آبتس از ماه ژوین سال ۱۹۴۰ تا سال ۱۹۴۴ سفیر آلمان در فرانسه بود. آبتس پس از پایان جنگ جهانی دوم، ماه ژوئیه سال ۱۹۴۹ به اتهام جنایت جنگی، به بیست سال حبس محکوم گردید. با این حال ماه آوریل سال ۱۹۵۴ از زندان فرانسه آزاد شد. اتو آبتس سال ۱۹۵۸ در سانحه رانندگی در اتوبان کلن-رور جان باخت. مرگ او ممکن است گونه‌ای از انتقام‌گیری بوده باشد.

منابع
-----

1. ↑  Robert S. Wistrich, *Who's Who in Nazi Germany*, Routledge, 1982, p. 1

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Otto\_Abetz». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۳.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* جمهوری چک
* هلند

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد آلمان نازی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**ساحره متین** با نام اصلی **شمسی علی‌بابایی** (زاده ۲۶ اردیبهشت ۱۳۱۴ – درگذشته ۲۰ شهریور ۱۳۹۰) بازیگر ایرانی تئاتر و سینما و تلویزیون بود.

زندگی
-----

ساحره متین در سال ۱۳۱۴ در تهران متولد شد. در سال ۱۳۳۸ در رشتهٔ جامعه‌شناسی در مؤسسهٔ مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشکده ادبیات پذیرفته شد. در سال ۱۳۴۳ از دانشگاه تهران در رشته جامعه‌شناسی فارغ‌التحصیل گردید. او در خلال تحصیل در دانشکده در کلاس‌های فن بیان زیر نظر دکتر مهدی فروغ حضور پیدا کرد و کلاس‌های بازیگری را زیر نظر روانشاد آقای علی اصغر گرمسیری، علی نصیریان، عباس جوانمرد و رکن الدین خسروی گذراند و در سال ۱۳۶۷–۱۳۶۶ در کلاس‌های بازیگری حمید سمندریان نیز حضور پیدا کرد. در سال ۱۳۷۵ از وزارت آموزش و پرورش بازنشسته شد.او از سال ۱۳۶۷ تا زمان مرگ به فعالیت در تئاتر و سینما و تلویزیون پرداخت.

فیلم‌شناخت
----------

### سینمایی

* ۱ - آژانس شیشه‌ای (۱۳۷۶)
* ۲ - مهر مادری (۱۳۷۶)
* ۳ - بوی پیراهن یوسف (۱۳۷۴)
* ۴ - لیلی با من است (۱۳۷۴)
* ۵ - بلندیهای صفر (۱۳۷۲)
* ۶ - آبادانی‌ها (۱۳۷۱)
* ۷ - مسافران (۱۳۷۰)

### تلویزیونی

* دبیرستان خضراء
* کت جادویی

کارآگاه شمسی و دستیارش مادام

منابع
-----

* ساحره متین در IMDb
* ساحره متین در بانک جامع اطلاعات سينماى ايران
* ساحره متین (; Iranact.Com - Cinema - Artists



1. ↑
2. ↑
**جدول آلبوم‌های اوریکون** (انگلیسی: Oricon Albums Chart) جدول محبوبیت آلبوم‌های استاندارد صنعت موسیقی ژاپن است که هر روز، هفتگی، ماهانه و سالانه توسط اوریکون صادر می‌شود. رتبه‌بندی جدول‌ها در ۵ اکتبر ۱۹۸۷ تأسیس شده و براساس فروش فیزیکی آلبوم‌ها است. اوریکان تا ۱۹ نوامبر ۲۰۱۶ در زمان ایجاد جدول آلبوم‌های دیجیتال، شامل فروش بارگیری نبود.

رتبه‌بندی جدول‌ها هر سه شنبه به سبک اوریکان استایل در وب سایت رسمی اوریکان منتشر می‌شوند. هر دوشنبه، اوریکان داده‌ها را از رسانه‌ها دریافت می‌کند، اما داده‌های مربوط به کالاهای فروخته شده از طریق کانال‌های خاص نمی‌تواند در جدول‌ها قرار بگیرد.

منابع
-----

1. ↑  "ja:オリコン 新ランキング発表 アルバムDL数を集計…初回首位は宇多田ヒカル". *Oricon Style* (به ژاپنی). Oricon. November 16, 2016. Retrieved November 16, 2016.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Oricon Albums Chart». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱ سپتامبر ۲۰۲۰.

پیوند به بیرون
--------------

* جدول آلبوم‌های اوریکون در فیس‌بوک

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد پیرامون یک شرکت است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**ریچارد بالتزر** (آلمانی: Richard Baltzer) ؛ ( ۱ ژوئن ۱۸۸۶ – ۱۰ مهٔ ۱۹۴۵) یک سپهبد آلمانی در جنگ جهانی دوم بود که فرماندهی یگان‌های متعددی را به عهده داشت.

زندگی‌نامه
----------

در تابستان سال ۱۹۳۹ میلادی و هنگامی که ارتش آلمان نازی در حال آماده‌سازی برای آغاز جنگ بود بالتزر به فرماندهی لشکر ۲۱۷ پیاده‌نظام ورماخت رسید و با این لشکر در تهاجم آلمان به لهستان حضور داشت. در ۱ اکتبر ۱۹۳۹ میلادی او به درجه سپهبد رسید و لشکر او پس از شکست لهستان به عنوان نیروی اشغالگر در این کشور حضور داشت تا آنکه در تابستان سال ۱۹۴۰ میلادی به فرانسه فرستاده شد. 
بالتزر به همراه لشکرش در عملیات بارباروسا حضور داشت و در شمال روسیه عملیات می‌کرد. پس از مدتی او را به بخش ذخیره منتقل کردند و سپس در ۱۵ اوت ۱۹۴۲ میلادی فرماندهی لشکر ۱۵۶ پیاده‌نظام ورماخت که مسئول محافظت از سواحل فرانسه بود را به او دادند. بالتزر در دسامبر سال ۱۹۴۳ بار دیگر به بخش ذخیره منتقل شد تا آنکه در مارس ۱۹۴۴ فرماندهی لشکر ۱۸۲ پیاده‌نظام ورماخت به او داده شد. بالتزر به همراه این لشکر در فرانسه و اسلواکی جنگید تا آنکه در ۱۰ مه ۱۹۴۵ میلادی و پس از تسلیم ارتش آلمان به طرز نامعلومی در پراگ کشته شد.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Richard Baltzer». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۶ دسامبر ۲۰۲۳.


|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد زندگی‌نامه‌ای مرتبط با فرد نظامی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**لودمیلا رادچنکو** (روسی: Людмила Радченко؛ زاده ۱۱ نوامبر ۱۹۷۸ در شهر اومسک، اتحادیه جماهیر شوروی) یک نقاش، مدل (مانکن)، هنرمند و بازیگر اهل روسیه است.

زندگی‌نامه
----------

لودمیلا متولد اومسک، در سال 1999 میلادی رشته طراحی مد فارغ التحصیل شد. در سال 1997 میلادی پس از ورود با ایتالیا کار خود را با فیلم ایتالیایی پاپری سیما در تقویم سال 2008 به سفارش برنامه تلویزونی سازنده ویندوز آغاز کرد. او برای لوکا کاتروتی عکس‌های با موضوع عشق شهوانی گرفت. او به عنوان ستاره در فیلم تلویزیونی واگیو II در سال 2005 حضور داشت، همچنین در دو قسمت از سریال تلویزیونی RIS - دلتی امپرفتی علاوه بر چند نقش کوچک در دیگر تولیدات ایتالیایی نقش ایفا کرد. علاوه بر این وی در فیلم شور نور (A Light Of Passion) سال 2008 نقش نقش ایفا کرده است.

پس از بازی در فیلم (در کف) (به انگلیسی، La Talpa)، نقاشی را شروع کرد و نمایشگاه‌های در شهر میلان برگزار کرد، او تصمیم گرفت خود را وقت هنر کند. پس از یک سفر مطالعاتی طولانی به شهر نیویورک، مجموعه‌ای از آثار خود را در رویدادهای هنری و نمایشگاه‌های مختلف به نمایش درآورد.

در فوریه سال 2011 میلادی، استان میلان ایتالیا از نمایشگاه رادچنکو در خانه فرهنگ‌های جهان حمایت کرد. در می سال 2011 میلادی، در فستیوال هنر خوردن آثار وی به نمایش گذاشته شد. آثار او در گالری Crown Fine Art منطقه سوهو به نمایش درآمد.

فعالیت‌های تلویزیونی
--------------------

* لا سای اولتیما؟ در سال 2001
* دهان به دهان (*Passaparola*) در سال 2001 - 2002
* تند تند (*Spicy Tg*) در سال 2003
* در کف (La Talpa) در سال 2005
* در جاده در سال 2006
* تنظیم و متعصبان (Tuning and Fanatics) در سال 2007
* بازی واقعیت در سال 2007
* مدلاند (*Modeland)* در سال 2008

آژانس‌های مد
------------

* مدیریت شهری
* مدیریت گون

منابع
-----

1. ↑  "Ludmilla Radchenko". *Wikipedia* (به انگلیسی). 2023-05-04.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Ludmilla Radchenko». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۸ فوریه ۲۰۱۴.
* «Ludmilla Radchenko». دریافت‌شده در ۲۸ فوریه ۲۰۱۴.[*پیوند مرده*]

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ لودمیلا رادچنکو موجود است. |

* وبگاه رسمی
* لودمیلا رادچنکو در IMDb

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد دربارهٔ یک مدل است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**هرمینه براونشتاینر** (به آلمانی: Hermine Braunsteiner) (زاده ۱۶ ژوئیه ۱۹۱۹ - مرگ ۱۹ آوریل ۱۹۹۹) یکی از زنان نگهبان اردوگاه مرگ راونسبروک و نخستین جنایتکار جنگی که از آمریکا اخراج شد تا در آلمان به دادگاه برود بود. او در ۳۰ آوریل ۱۹۸۱ در دادگاه دوسلدورف به حبس ابد محکوم شد.

زندگی
-----

او در شهر وین در کشور اتریش در خانواده‌ای کاتولیک و مذهبی به دنیا آمد. پدر او راننده یک آبجوسازی و قصاب بود. هرمینه براونشتاینر علاقه بسیاری داشت که پرستار شود ولی نتوانست به این آرزوی خود برسد در نتیجه به مامایی روی آورد. او بین سالهای ۱۹۳۷ تا ۱۹۳۸ در انگلستان برای یک شرکت آمریکایی کار می‌کرد. او در سال ۱۹۳۸ شهروند آلمان شد. در ۱۶ اکتبر ۱۹۴۲ به اردوگاه مرگ راونسبروک رفت. او در انتخاب کودکان برای انتقال آنها به اتاق گاز نقش داشت و زنان زیادی را تا مرگ آنها تازیانه می‌زد. او به خاطر از کوره در رفتن و خشمش شهرت داشت. یکی از شاهدان دادگاه دوسلدورف در مورد او گفته است که موی دخترهای کوچک را میکشیده و به درون کامیونی پرتاب میکرده است که قرار بوده آنها را به اتاق گاز منتقل کند. شاهدان دیگر از کشتن زنان با استفاده از چکمه‌ای با کف آهنین توسط وی گفته‌اند. او تنها دو زن را با تازیانه کشته است. حکومت نازی به در سال ۱۹۴۳ به او نشان درجه دو افتخار داد.

در ۷ ماه مه ۱۹۴۵ که نیروهای شوروی به اردوگاه مرگ راونسبروک رسیدند او به وین فرار کرد. پلیس او را دستگیر کرد و به نیروهای انگلیسی تحویل داد. او در گراتس در دادگاهی به خاطر شکنجه از تاریخ ۷ آوریل ۱۹۴۸ به مدت سه سال به زندان محکوم شد. او در آوریل ۱۹۵۰ بخشیده شد و در رستوران‌ها مشغول به کار شد تا با یک آمریکایی در وین ازدواج کرد و به کانادا مهاجرت کرد.

او در سال ۱۹۷۳ شناسایی شد و به آلمان بازگردانده شد و به خاطر جنایت‌های جنگی به دادگاه رفت. او به جرم قتل ۸۰ نفر، کمک به قتل ۱۰۲ کودک و نقش داشتن در قتل هزار نفر محکوم به حبس ابد شد. او در سال ۱۹۹۶ به دلیل بیماری شدید از زندان آزاد شد و ۱۹ آوریل ۱۹۹۹ در سن ۷۹ سالگی در شهر بوخوم آلمان مرد.

منابع
-----

1. 1 2  Biographie: Hermine Braunsteiner-Ryan, 1919-1999" (in German). Deutsches Historisches Museum. Retrieved 2008-10-15.
2. ↑  "Procesy zbrodniarzy (Trials of the war criminals) 1946–1948". Wykaz sądzonych członków załogi KL Lublin/Majdanek (The listing of defendants). KL Lublin. Retrieved 2013-04-14.
3. ↑  Wistrich, Robert S. (2001). Who's Who in Nazi Germany. Routledge. p. 215. ISBN 978-0-415-26038-1. Retrieved 2008-10-14.
4. ↑  Wistrich, Robert Solomon, Who's who in Nazi Germany, Psychology Press, 2002, p.116
5. ↑  Lelyveld, Joseph (2005-03-06). "Breaking Away". New York Times Magazine. Retrieved 2008-10-14.
6. ↑  Wendel, Marcus. "Third Majdanek Trial". Axis History Factbook. Retrieved 2008-10-15. (Also cited in Jewish Virtual Library.)
7. ↑  "BEHIND BARS, FINALLY". New York Times. 1981-07-05. Retrieved 2008-10-15.
برج کبوترخانه شرقی باغ هزارجریب
**باغ هزار جریب** باغی بود که در جنوب اصفهان در دامنه کوه صفه در انتهای خیابان چهارباغ قرار داشت.

نام‌گذاری این باغ به دلیل وسعت زیاد آن و مساحت هزار در هزار ذرعی آن بود. در دوره شاه عباس صفوی چهارباغ از یک طرف به عمارت جهان‌نما و از سوی دیگر در جنوب شهر به باغ هزار جریب منتهی می‌گردیده‌است. کاخ فرح‌آباد اصفهان نیز در این مجموعه قرار داشت. از این باغ اکنون اثری نیست و به‌دست ظل‌السلطان در دوره قاجار به همراه دیگر باغ‌های چهارباغ اصفهان از بین رفته‌است.

توصیف شاردَن فرانسوی از این باغ به این نحو است:

این باغ دوازده طبقه مسطح دارد که دوازده خیابان عرضی از آن به موازات باغ عبور می‌کنند و سه خیابان طولی هم دارد که از زیر سقف‌های آجری عبور کرده از سوی دیگر باغ سردر می‌آورند.
در فاصل بین هر طبقه که آبشاری ملایم وجود دارد در پایین آن حوض‌هایی ساخته‌اند که به اشکال مختلف هندسی از جمله دایره و مستطیل و هشت ضلعی می‌باشد. در دو طرف هر حوض عمارت‌های آجری ساخته‌اند و در طبقه ششم کلاه فرنگی بزرگی ساخته شده در سه طبقه که مساحت قابل توجهی داشته‌است.
یک عمارت در ابتدا و عمارتی در انتهای باغ ساخته بودند که از هر حیث شبیه به هم بوده‌اند.
خیابان میانی که در راستای چهار باغ بوده‌است همانند چهارباغ و در جهت هماهنگی با آن بوده به گونه‌ای که در دو طرف آن درختان چنار کاشته شده و در وسط آن نهر آب جاری بوده‌است.
در چهار طرف باروهای باغ نیز کبوتر خانه ساخته بودند تا هم از کود کبوترها جهت کشت صیفی‌جات استفاده کنند و هم از لحاظ ساختمان برج از نمای بیرون عظمت و جلال دهند.
فواره‌های متعدد باغ نیز که در تمام باغ پراکنده‌اند تعدادشان به پانصد فواره می‌رسد که در جای خود بسیار زیبا و دلنواز هستند.

منابع
-----
**آتش‌سوزی آبان ۱۳۹۶ پالایشگاه نفت تهران** در ساعت ۴ بعد از ظهر جمعه ۵ آبان رخ داد که در این حادثه ۸ نفر جان خود را از دست دادند.

جزئیات حادثه
------------

این حادثه در پالایشگاه نفت تهران که در جاده قدیم قم و نرسیده به باقرشهر واقع شده‌است در حالی رخ داد که تعدادی از کارگران و تکنسین‌ها در حال کار تعمیر در ارتفاعات یکی از بخش‌های واحد آیزوماکس جنوبی پالایشگاه بودند که نشتی مواد آتش‌زا با آتش‌سوزی همراه و منجربه حریق فورانی شد. در همان لحظات اولیه تعداد ۶ نفر بر اثر سوختی شدید کشته شدند و دو نفربه علت سوختگی‌زیاد به بیمارستان انتقال داده شدند که بر اثرجراحات زیاد جان باختند.

کشته و زخمی
-----------

در این حادثه ۸ تن از تکنسین‌ها و کارگران تعمیرات اساسی پالایشگاه کشته شده‌اند.اسامی ۸ کشته حادثه:

1. سجاد دارابی
2. پوریا دارابی
3. محسن دارابی
4. افشار میرزایی
5. کاظم امیری
6. نعمت کوخایی جان
7. جواد نوروزی
8. علی نظر جلیلیان

منابع
-----

1. ↑  ده کشته و زخمی حاصل آتش‌سوزی در پالایشگاه نفت تهران
2. ↑  مرگ هشت نفر در آتش‌سوزی پالایشگاه نفت جنوب تهران
3. ↑  جزئیات انفجار در پالایشگاه نفت تهران
4. ↑  در حریق یک واحد از پالایشگاه نفت تهران ۸ نفر کشته شدند
**دیر کاترین مقدس** نام صومعه ای تاریخی است که در شبه‌جزیره سینا و بر روی کوه‌پایه کوه سینا در مصر ساخته شده‌است. این صومعه در سده پنجم میلادی به دستور ژوستینین یکم، امپراتور روم شرقی، بنا نهاده شد. بر فرمان ژوستینین یکم، صد خانوار از مردم والاش در رومانی برای نگهداری دیر کاترین مقدس به منطقه آورده شدند. هم‌اکنون این صومعه در مالکیت کلیسای ارتدکس یونان و کلیسای ارتودکس شرقی قرار دارد. در سال ۲۰۰۲ میلادی، دیر کاترین مقدس در میراث جهانی یونسکو به ثبت جهانی رسید.

کهن‌ترین دست نوشته‌های کلیسا سه نسخه با آوازه ای است که به گرد آمده‌های سینایی، «تیکوس»، «الکساندرینوس» و «واتیکانوس» نامیده می‌شوند. این سه نسخه بر روی پرگامنت (کاغذی که در ایران باستان از پوست گوسفند و بز و آهو درست می‌کردند و آن را پرشمن parshoman می‌گفتند) نوشته شده‌است. کهن‌ترین این نسخه‌ها را کودکس سینایی تیکوس (کودکس در زبان لاتین به گردآمده‌ای از دستورها گفته می‌شود. دست‌نویسهای دیرین را نیز کودکس می‌نامند) گویند که در سال ۱۸۴۴ میلادی به‌دست تیشن درف (E. Tischendorf) از صومعه یا دیر کاترین مقدس در سینای مصر پیدا شد و در آغاز در اختیار تزار روسیه قرار داشت و سرانجام به موزه بریتانیا فروخته شد.

در این دیر سندی وجود دارد به نام آشتی‌نامه محمد که به محمد، پیامبر اسلام نسبت داده می‌شود و گفته می‌شود که متن آن به خط علی بن ابی‌طالب است.

نگارخانه
--------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

منابع
-----

1. ↑  Morrow, John Andrew. The Covenants of the Prophet Muhammad with the Christians of the World. Kettering, OH: Angelico Press / Sophia Perennis, 2013.

* Wikipedia contributors, "Saint Catherine's Monastery, Mount Sinai," Wikipedia, The Free Encyclopedia,  (accessed October 26, 2008).

پیوند به بیرون
--------------

* موقع دیر سانت کاترین

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ دیر کاترین مقدس موجود است. |

| * ن
* ب
* و
میراث جهانی یونسکو در مصر  (به ترتیب تاریخ ثبت) |
| --- |
| ابو مینا • قاهره اسلامی • ممفیس و گورستانش - هرم‌های باستانی از جیزه تا دهشور • آثار تاریخی نوبیان از ابو سمبل تا جزیره فیله • دیر کاترین مقدس • شهر باستانی تِبای به همراه گورستانش • دره نهنگ |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* نروژ
* اسپانیا
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* لتونی
* جمهوری چک
* استرالیا
* سوئد
* واتیکان

 |
| نهادهای پژوهش هنری | 
* نام هنرمندان (گتی)

 |
| سایر | 
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |

درگاه:مسیحیت

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد مصر است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**ادارهٔ مشروبات الکلی، دخانیات، سلاح‌های گرم و مواد منفجره** (به انگلیسی: Bureau of Alcohol, Tobacco, Firearms and Explosives)، به اختصار ATF، یک سازمان داخلی مجری قانون در وزارت دادگستری ایالات متحده است. مسئولیت‌های این اداره شامل بررسی و پیشگیری از جرایم فدرال شامل استفاده غیرقانونی، ساخت و نگهداری سلاح گرم و مواد منفجره است. اقداماتی چون آتش‌افروزی عمدی، بمب‌گذاری، قاچاق و فرار مالیاتی مرتبط با اجناسی مانند مشروبات الکلی و دخانیات نیز از وظایف این سازمان است.

ATF همچنین از طریق صدور مجوز فروش، نگهداری و حمل سلاح گرم، مهمات و مواد منفجره، تجارت بین ایالتی این موارد را تنظیم و کنترل می‌کند. ATF همچنین یک آزمایشگاه تحقیقاتی آتش‌سوزی منحصر به‌فرد در بلتسویل، مریلند را اداره می‌کند. در این آزمایشگاه، می‌توان نمونه‌های کاملی از موارد آتش‌سوزی و آنش‌افروزی‌های جنایی را بازسازی کرد.

ATF هم‌اکنون توسط ماروین ریچاردسون، اداره می‌شود. ریچاردسون قبلاً به عنوان معاون مدیر و مدیرعامل، دومین مقام عالی‌رتبه در ATF، از اکتبر ۲۰۱۹ تا ژوئن ۲۰۲۱ خدمت کرده‌است. ATF دارای ۵۱۰۱ کارمند و بودجهٔ سالانه ۱٫۲۷۴ میلیارد دلار (۲۰۱۹) است.

تاریخچه
-------

 نشان ATF زمانی که بخشی از وزارت خزانه‌داری ایالات متحده بود.
 پرچم اولیه ATF به عنوان بخشی از وزارت دادگستری ایالات متحده.
ATF قبلاً زیرمجموعه‌ای از وزارت خزانه‌داری ایالات متحده بود که در سال ۱۸۸۶ تأسیس شد. این اداره در سال ۱۹۳۰ به وزارت دادگستری آمریکا منتقل شد و پس از مدت کوتاهی در سال ۱۹۳۳ بخشی از اداره تحقیقات فدرال (FBI) شد.

در پی حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر به مرکز تجارت جهانی و پنتاگون در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، رئیس‌جمهور جرج دابلیو. بوش قانون امنیت داخلی ۲۰۰۲ را امضا کرد. طبق این قانون، علاوه بر تأسیس وزارت امنیت میهن ایالات متحده آمریکا، ATF نیز از وزارت خزانه‌داری به وزارت دادگستری منتقل شد و نام آن نیز به ادارهٔ مشروبات الکلی، دخانیات، سلاح گرم و مواد منفجره تغییر یافت.

جستارهای وابسته
---------------

* اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا (**DEA**)
* اعمال مهاجرت و گمرک ایالات متحده (**ICE**)

پیوند به بیرون
--------------

* وبگاه رسمی
* اداره مشروبات الکلی، دخانیات، سلاح گرم و مواد منفجره در فدرال رجیستر
* Bureau of Alcohol, Tobacco, Firearms and Explosives توسط Wayback Machine (بایگانی‌شده ژانویه ۱۷, ۱۹۹۸)

منابع
-----


1. ↑  "History of ATF". Bureau of Alcohol, Tobacco, Firearms and Explosives. 2009. Retrieved May 2, 2009.
2. 1 2 3  "Fact Sheet - Staffing and Budget". ATF.gov. May 2019. Retrieved 30 July 2019.
3. ↑  "ATF Online – Bureau of Alcohol, Tobacco and Firearms". Atf.gov. Retrieved June 17, 2012.
4. ↑  "ATF Executive Staff", Bureau of Alcohol, Tobacco, Firearms and Explosives
**محمود و ایاز**. سلطان محمود (با جامه سرخ‌رنگ) دست شیخ را می‌فشرد. ملک ایاز پشت سر سلطان محمود ایستاده (پسر جوان). شخص دیگر نگاره، شاه عباس یکم که در کنار شیخ دیده می‌شود.
**ملک اَیاز** (درگذشته ۴۴۹ هـ. ق) پسر آیماق ابوالنجم، با نام کامل **ابوالنجم ایاز بن اویماق** یک برده تُرک‌تبار بود که علاقه سلطان محمود غزنوی به او مشهور است. او در سپاه و دربار محمود غزنوی به مقامات بالا رسید.

ایاز نشسته بر زانو در مقابل سلطان محمود غزنوی. نقاشی مینیاتور از یک نسخه خطی اشعار عطار نیشابوری. ایران. ۱۴۷۲ میلادی. محل نگهداری کتابخانه بریتانیا، لندن
پس از مرگ سلطان محمود، اشتهار داستان دلدادگی این دو بیشتر شد و در ادبیات غنایی و عرفانی فارسی، جایگاه خاصی یافت. از سده ششم به بعد، روایت تاریخی این داستان دگرگون شد و برخی از بزرگان عرصه ادب و عرفان، مانند احمد غزالی، عین القضات همدانی، عطار نیشابوری، مولوی و دیگران از آن برای تبیین مفاهیم عرفانی بهره بردند.

در سده‌های دهم و یازدهم هجری، داستان دلبستگی محمود به ایاز، مورد توجه شاعران قرار گرفت و چند مثنوی در اینباره سروده شد، که مثنوی محمود و ایاز زلالی خوانساری مشهورترین و شاخص‌ترین آنهاست. زلالی خوانساری، داستان عاشقانه ایاز و محمود را در هاله‌ای از مفاهیم عرفانی و معنوی به سلک نظم کشیده و شاخ و برگ بسیار بر واقعیت تاریخی آن افزوده‌است.

آرامگاه ملک ایاز هنوز هم در منطقه تجاری «رنگ محل» در لاهور دیده می‌شود. آرامگاه و باغ ایاز در دوران حکومت سیکها بر این منطقه تخریب شد اما پس از استقلال پاکستان دوباره بازسازی گردید.

پیوند به بیرون
--------------

* متن کامل مقاله عشق محمود به ایاز و سیر تاریخی و عرفانی این داستان از آغاز تاکنون محمود مجوزی

پانویس
------

1. ↑  Allsen, Thomas. *The Royal Hunt in Eurasian History*. p. 264.
2. ↑  Pearson, Michael Naylor. *Merchants and Rulers in Gujarat: The Response to the Portuguese in the Sixteenth Century*. p. 67.
3. ↑  Neill 2008, p. 308.
4. ↑  Ritter 2003, p. 309–310.
5. 1 2  مجوزی، محمد ۱۳۸۳

منابع
-----

* مجوزی، محمود (پاییز ۱۳۸۳ - شماره ۲۶). «عشق محمود به ایاز و سیر تاریخی و عرفانی این داستان از آغاز تا کنون». آینه میراث، دوره جدید،. دریافت‌شده در ۱۲ اوت ۲۰۱۶. تاریخ وارد شده در `|تاریخ=` را بررسی کنید (کمک)
* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Malik Ayaz». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۲ اوت ۲۰۱۶.
* James Neill (27 October 2008). *The Origins and Role of Same-Sex Relations in Human Societies*. McFarland. ISBN 978-0-7864-5247-7.
**آورونکیان** (به لاتین: Aurunci) یکی از قبایل باستانی ایتالیا بودند که از هزاره اول قبل از میلاد در جنوب ایتالیا می‌زیستند. ایشان در نیمه‌ی دوم سده چهارم قبل از میلاد از رومیان شکست خوردند و به جمهوری روم منضم شدند.

نام
---

Aurunci نامی است که نویسندگان رومی به یک قبیله‌ی باستانی ایتالیا داده‌اند و ظاهراً این قبیله را یونانیان آوسونان می‌خوانده‌اند. احتمالاً، ضمن یک فرایند تغییر صدای همخوان لثوی به همخوان ر-گونه، صامت s بدل به r شده است: Ausoni > Auroni > Auronici > Aurunci

تاریخ
-----

نخستین‌باری که در تاریخ روم به آورونکیان اشاره می‌شود ایشان را مردمی جنگجو و نیرومند توصیف می‌کند که متصرفاتشان را تا مرزهای لاتیوم گسترانده‌اند.

تیتوس لیویوس، مؤلف *از پیدایش روم*، می‌گوید که در ۵۰۳ ق.م. دو دولت‌شهر لاتین کورا و سوئسا پومتیا از رومیان بریدند و به آورونکیان درپیوستند. رومیان سپاه بزرگ آورونکیان را شکست دادند و سوئسا پومتیا را گرفتند و چنان کشتند که تعداد کشتگان بیش از آنِ اسیران شد و همان اسیران را نیز بی‌قاعده از دم‌تیغ گذراندند. در ۴۹۵ ق.م، پس از شکست ولسکیان از رومیان، آورونکیان در حمایت از ولسکیان به‌سوی آریکیا، از مستعمرات روم، راه افتادند اما در جنگی که روی داد از کنسول پوبلیوس سرویلیوس شکست یافتند.

زین‌پس، از آورونکیان نامی برده نمی‌شود تا اینکه در ۳۴۴ ق.م. لیویوس ــ بدون نام بردن از آورونکیان ــ از قومی سخن می‌گوید که در کوهستان روکامونفینا ساکنند و به‌آسانی شکست یافته تحت سلطه‌ی روم درآمدند.

در ۳۱۳ ق.م، یک مستعمره‌ی رومی در سوئسا پومتیا تأسیس شد و احتمال می‌رود که موجودیت ملی این قوم در این سال پایان یافته باشد.

میراث
-----

کوهستان آورونکی و شهر کنونی سسا آورونکا نام خود را از آورونکیان گرفته‌اند.

جستارهای وابسته
---------------

* مننیوس آگریپا

یادداشت‌ها
----------

1. ↑  Ausones
2. ↑  به ایتالیایی Monti Aurunci، واقع در استان‌های استان لاتینا و فروزینونه

پانویس
------

1. 1 2 3 4  Bunbury, Edward Hurbert (۱۸۵۴). *Dictionary of Greek and Roman Geography*. London. ص. Vol I, ۳۴۳.
2. ↑  تیتوس لیویوس. *از پیدایش روم*. ج. دوم. صص. گفتار ۱۶.
3. ↑  تیتوس لیویوس. *از پیدایش روم*. ج. دوم. صص. گفتار ۲۶.
4. ↑  Dionysius of Halicarnassus. *Roman Antiquities*. ص. VI, ۳۲.
5. ↑  تیتوس لیویوس. *از پیدایش روم*. ج. هفتم. صص. گفتار ۲۸.
6. ↑  تیتوس لیویوس. *از پیدایش روم*. ج. نهم. صص. گفتار ۲۸.

منابع
-----

* تیتوس لیویوس، *از پیدایش روم*، جلد دوم.
* دیونوسیوس هالیکارناسی، *Roman Antiquities*، جلد ششم.
*«لوو» (Lwów)، «لووف» (Lvov) و «لمبرگ» (Lemberg) به اینجا هدایت می‌شوند. برای دیگر کاربردها، لوو (ابهام‌زدایی)، لووف (ابهام‌زدایی) و لمبرگ (ابهام‌زدایی) را ببینید.*

Place in 23x15px|border |alt=|link= اوکراین
نمایی زمستانی از مرکز شهر لووف و بازیلیکای عروج (en) در اوکراین.
**لِویو** (به اوکراینی: Львів؛ [lʲʋiu̯] (دربارهٔ این پرونده شنیدن)) (به لهستانی: Lwów - لووف) شهری در غرب اوکراین است.

این شهر مرکز استان لویو است.

مشخصات و وضعیت شهر
------------------

لویو یکی از مراکز فرهنگی اوکراین است. جمعیت لویو ۸۶۰٫۰۰۰ نفر می‌باشد. ۸۸٪ جمعیت لویو اوکراینی، ۸٪ روسی، ۱٪ لهستانی و مابقی از کشورهای دیگر می‌باشند. روزانه ۲۰۰٫۰۰۰ نفر برای رفتن به سر کار خود به لویو آمد و شد می‌کنند.

این شهر را آلمان‌ها لمبرگ و ایتالیایی‌ها و اسپانی‌ها لئو پلیس و روس‌ها و لهستانی‌ها لووف می‌نامند.

لویو صنعتی‌ترین شهر غرب اوکراین است. صنایع ساخت اتوبوسهای الکتریکی و مراکز نرم‌افزارهای رایانه ایی و ساخت اتومبیل‌های لاز (laz) مهم‌ترین صنایع این شهر هستند.

بیشترین سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی انجام شده در این شهر و به‌طور کلی استان لویو توسط لهستان انجام شده‌است. با این حال دستمزد سالانه لویو از میانگین کشور اندکی کمتر است و دلیل ان استقرار صنایع اصلی در شرق اوکراین است.

در زمینه علم و دانش شهرت لویو را باید در مکتب مشهور ورشو-لویو دید که یک مکتب مشهور در فلسفه منطق است.

ایوان فرانکو، میخایلوف هرشکی و جوزفین جکسون از مشهورترین شخصیتهای علمی و ادبی این شهر هستند و البته تصویر هرشکی تاریخدان بر روی یکی از اسکناسهای اوکراین نقش بسته‌است.

تاریخچه
-------

تاریخچهٔ این شهر این نکته را این‌گونه بازگو می‌کند که لویو تحت کنترل و حکومت کشورهای مختلفی مثل آلمان نازی، لهستان و امپراتوری اتریش-مجارستان بوده‌است.

در زمان دولت رایش سوم المان مذاکراتی با لهستانی‌ها انجام شد که طبق ان دولت هیتلر به لهستان پیشنهاد داد در صورتی که غرب لهستان به المان ضمیمه شود آنها شرایط را براب الحاق غرب اوکراین از جمله لویو به لهستان فراهم کنند. البته این مذاکرات قبل از شروع جنگ دوم جهانی بوده‌است و لهستان موافقت نکرد.

از سال ۱۲۰۰ تا ۱۹۴۵ این شهر متعلق به لهستان بوده‌است.

منابع
-----


|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ لویو موجود است. |

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Lviv». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۹ ژانویهٔ ۲۰۱۱.

| * ن
* ب
* و
اوکراین تقسیمات کشوری اوکراین |
| --- |
| پایتخت: **کی‌یف** |
| استان‌ها | 
* چرکاسی
* چرنیهیف
* چرنیوتسی
* دنیپروپتروفسک
* دونتسک
* ایوانو-فرانکیفسک
* خارکیف
* خرسون
* خملنیتسکی
* کی‌یف
* کیرووهراد
* لوهانسک
* لووف
* میکولائیف
* اودسا
* پولتاوا
* ریونه
* سومی
* ترنوپیل
* وینیتسیا
* ولین
* زاکارپیتا
* زاپوریژیا
* ژیتومیر

 |
| شهرهای دارای وضعیت ویژه | 
* کی‌یف
* سواستوپول1

 |
| جمهوری خودمختار | 
* جمهوری خودمختار کریمه1

 |
| مراکز استان | 
* چرکاسی
* چرنیهیف
* چرنیوتسی
* دنیپرو
* دونتسک
* ایوانو-فرانکیفسک
* خارکیف
* خرسون
* خملنیتسکیی، اوکراین
* کی‌یف
* کروپیونیسکی
* لوهانسک
* لوتسک
* لووف
* میکولائیف
* اودسا
* پولتاوا
* ریونه
* سواستوپول
* سیمفروپول
* سومی
* ترنوپیل
* اوژهورود
* وینیتسا
* زاپروژیا
* ژیتومیر

 |
| 1مورد ادعا و تحت کنترل روسیه به عنوان جمهوری کریمه و شهر فدرالی سواستوپولرده نقشهٔ پیونددار |