recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
لنز سخت نفوذپذیر به گاز(RGP)
یک لنز سخت نفوذپذیر به گاز، همچنین به عنوان **RGP لنز** یا **لنز GP** شناخته می‌شود، یک لنز سخت ساخته شده از پلیمرهای نفوذپذیر به اکسیژن است. در ابتدا توسعه یافته در اواخر دهه ۱۹۷۰ و در طول دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، آن‌ها نسبت به لنزهای سخت قبلی که محدودیت انتقال اکسیژن به چشم داشتند بهبود یافتند.

لنزهای سخت قادر به جایگزینی شکل طبیعی قرنیه با یک سطح انکساری جدید است. این به این معنی است که لنز تماسی سخت منظم (کروی) می‌تواند سطح دید خوبی در افرادی که آستیگماتیسم یا شکل قرنیه نامنظم به عنوان مثال قوز قرنیه دارند، فراهم آورد. اما این‌ها نیاز به یک دوره تطبیق‌پذیری قبل از به دست آوردن راحتی کامل دارند.

منابع
-----

1. ↑  Terry, Robert; Schnider, Cristina; Holden, Brien A. (October–December 1989). "Rigid Gas Permeable Lenses and Patient Management". *Eye and Contact Lens Science and Clinical Practice*. Contact Lens Association of Ophthalmologists. **15**.Check date values in: `|date=` (help)

پیوند به بیرون
--------------

* لنزهای تماسی GP چبست ؟ توسط انجمن تولیدکنندگان لنز تماسی (CLMA)
**بنگاه مستقل آبیاری** نهادی است که از سال ۱۳۲۲ هجری شمسی زیر پوشش وزارت کشاورزی عهده‌دار اصلاح و توسعه امور آبیاری و نظارت بر آن بود و بعدها تشکیلات آن به وزارت آب و برق تبدیل شد.

تأسیس
-----

بنگاه مستقل آبیاری در دوران وزارت کشاورزی اعتبارالدوله در سال ۱۳۲۲ خورشیدی با هدف توسعه و اصلاح امور آبیارى تأسیس و با بودجه سالیانه چهار میلیون و پانصد هزار تومان تأسیس شد. این بنگاه براى استفاده از آب‌هاى زیرزمینى و حفر چاه‌های عمیق از خارج متخصص استخدام کرد و به مالکان زمین‌های کشاورزی در آبیارى یا زه‌کشى یا سدسازى کمک فنى می‌داد.

انحلال
------

در سال ۱۳۴۴ بنگاه مستقل آبیاری منحل و اهداف و وظایف آن بنگاه در قالب وزارت آب و برق دنبال شد. تشکیلات وزارت آب و برق را شورایعالی اداری تدوین کرد و به تصویب هیئت وزیران وقت رساند.

منابع
-----

1. ↑  «مذاکرات جلسه ۱۶۲ دوره سیزدهم مجلس شورای ملی ۲۹ اردیبهشت ۱۳۲۲».[*پیوند مرده*]

* شرکت مدیریت منابع آب ایران ، تاریخچه آب در ایران
* گزارش ۵۷ سال صنعت آب کشور
* تاریخچه تأسیس و تشکیلات سازمانی وزارت نیرو، وزارت نیرو، تهران ۱۳۶۰
* مجموعه قوانین مجلس شورا *(‌قانون اجازه تأسیس بنگاه آبیاری)*
**لیبرتی ایفل** (به انگلیسی: Liberty Eiffel) یک کامپایلر رایگان ایفل است. کامپایلر کد ایفل را به C ترجمه می‌کند. از این رو می‌توان از آن برای نوشتن برنامه‌هایی استفاده کرد که تقریباً روی هر پلتفرمی که یک کامپایلر آنسی سی برای آن وجود دارد اجرا می‌شود. لیبرتی ایفل از استنتاج نوع استفاده می‌کند تا امکان پیاده‌سازی یک کامپایلر کارآمدتر را فراهم کند.

لیبرتی ایفل کاراسمارت ایفل را ادامه داد، که از سال ۲۰۰۷ به‌روزرسانی نشده بود، و در سال ۲۰۰۵ پایه کد خود را برای ادامه توسعه خود به سمت استاندارد مورد مناقشه ECMA TC39-TG4 (اکنون TC49-TG4) برای این زبان تقسیم کرد.

تاریخ
-----

لیبرتی ایفل به عنوان یک نسخه متن باز از ایفل شروع به کار کرد که ابتدا اسمارت ایفل در سال ۱۹۹۴ نامگذاری شد و سپس اسمارت ایفل نامگذاری شد. در ژوئن ۲۰۱۳، پروژه فورک شده لیبرتی ایفل به کامپایلر رسمی گنو برای زبان برنامه‌نویسی ایفل تبدیل شد.

منابع
-----

1. ↑  "SmartEiffel The GNU Eiffel Compiler: Research papers". INRIA, France. Archived from the original on 21 March 2015. Retrieved 28 October 2014.
2. ↑  Introduction to Liberty Eiffel
3. ↑  'GNU Eiffel compiler'. GNU project website of Liberty Eiffel, dated 2013-12-25.

پیوند به بیرون
--------------

* لیبرتی ایفل - وب سایت رسمی پروژه
**بنفشه کینوش** شهروند ایرانی تبار ساکن سانفرانسیسکو آمریکا است که در سال‌های گذشته مسئولیت ترجمه سخنرانی‌ها و مصاحبه‌های روسای جمهوری ایران در سفر به نیویورک را بر عهده داشته‌است. او مترجم هاشمی رفسنجانی، محمد خاتمی، محمود احمدی‌نژاد و حسن روحانی بوده‌است. وی مترجم رفسنجانی در سال‌های ۱۹۹۷–۱۹۸۹ بود. کینوش مترجم محمود احمدی‌نژاد در هشت سال (در زمان ریاست‌جمهوری) که به نیویورک برای شرکت در مراسم سازمان ملل متحد می‌رفت، بود.

زندگی شخصی
----------

بنفشه کینوش متولد ۱۳۴۷ است که از سال ۱۹۹۵ برای تحصیل در کارشناسی ارشد دیپلماسی به آمریکا مهاجرت کرد.

اولین تجربه کاری
----------------

کینوش در این مصاحبه با شبکه NBC آمریکا گفت که برای نخستین بار در سال ۱۹۹۲ و هنگامی که در دانشگاه آزاد دانشجو بوده، در سفر هاشمی رفسنجانی رئیس‌جمهور وقت ایران به افغانستان در هیئت همراه رئیس‌جمهور ترجمه فارسی به انگلیسی و بالعکس را تجربه کرده‌است.

وی همچنین در این مصاحبه با این شبکه آمریکایی خاطرات و تجربیات خود را از ترجمه سخنرانی‌ها و مصاحبه‌ها و ملاقات‌های روسای جمهور ایران در سفر به نیویورک از سال ۱۹۹۸ بدین سو تشریح کرده‌است.[]

مهم‌ترین ترجمه‌ها
-----------------

خانم کینوش در سفر روحانی رئیس‌جمهور ایران به نیویورک نیز تمامی سخنرانی‌ها و مصاحبه‌هایش را ترجمه کرد و تنها به گفته خودش مجالی برای ایفای نقش مترجمی به هنگام گفت و گوی تلفنی اوباما با روحانی در واپسین دقایق حضور روحانی در نیویورک را نیافت.[]

کینوش در ماجرای معروف سخنرانی احمدی‌نژاد در دانشگاه کلمبیا نیویورک نیز مترجم سخنرانی احمدی‌نژاد بوده‌است.[]

منابع
-----

1. ↑  ناگفته‌های مترجم 4 رئیس‌جمهور ایران
2. ↑  بنفشه کینوش مترجم روسای جمهوری ایران در نیویورک، فرارو.
3. ↑  زنی که مترجم رئیس جمهور ایران است، عصر ایران.
***مامان کوچولو*** (به فرانسوی: Petite Maman) فیلمی داستانی در ژانر درام و فانتزی به کارگردانی سلین سیاما محصول سال ۲۰۲۱ است. این فیلم اولین نمایش خود را در هفتاد و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین در تاریخ ۳ مارس ۲۰۲۱ داشت و در تاریخ ۲ ژوئن ۲۰۲۱ توسط شرکت پیرامید دیستریشن در فرانسه اکران شد.
این فیلم هم‌چنین با استقبال گسترده منتقدان روبرو شد.

داستان
------

داستان این فیلم درباره‌ی دختر هشت ساله‌ای به نام نلی است که به تازگی مادربزرگ مورد علاقه‌ خود را از دست می‌دهد. او به والدینش کمک می کند تا خانه کودکی مادرش را تمیز کنند و در آنجا با دختری همسن و سال خود که در حال ساختن‌ یک خانه درختی در جنگل است، ملاقات می کند.

بازیگران
--------

* جوزفین سانز (در نقش *نلی*)
* گابریل سانز (در نقش *ماریون*)
* نینا موریس (در نقش *مادر*)
* استفان واروپن (در نقش *پدر*)
* مارگوت آباسکال (در نقش *مادربزرگ*)

نظر منتقدین
-----------

مامان کوچولو مورد تحسین گسترده‌ای منتقدان قرار گرفت. در وب‌سایت جمع‌آوری نقد روتن تامیتوز ۹۳ درصد از ۲۰۳ منتقد، اجماع این وب‌سایت می‌گوید: «مامان گوچولو با ابعاد روایی کوچک اما عمیقاً تأثیرگذار، مراقبه‌ای ظریف و قدرتمند در مورد غم است.». در متاکریتیک، این فیلم بر اساس ۳۷ منتقد، امتیاز ۹۳ از ۱۰۰ را به خود اختصاص داده است. مارک کرمود، منتقد انگلیسی فیلم، آن را فیلم مورد علاقه خود در سال ۲۰۲۱ نامید و نوشت: «چه شش ساله باشید یا شصت ساله، در حالی که اشک چشمان خود را پاک می‌کنید این شعر سینمایی خیره‌کننده و امیدوارکننده قلب شما را سوراخ می‌کند، ذهن شما را وسعت می‌بخشد و روح شما را شاد می‌سازد."

جوایز
-----

* برنده بهترین فیلم خارجی جشنواره سن‌دیه‌گو.

* نامزد خرس طلایی جشنواره برلین.

منابع
-----

  

پیوند به بیرون
--------------

* *مامان کوچولو* در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
* *مامان کوچولو* در راتن تومیتوز
* *مامان کوچولو* در متاکریتیک

| * ن
* ب
* و
فیلم‌های کارگردانی‌شده توسط سلین سیاما |
| --- |
| 
* *نیلوفرهای آبی* (۲۰۰۷)
* *تام‌بوی* (۲۰۱۱)
* *دختربچگی* (۲۰۱۴)
* *پرترۀ دوشیزه‌ای شعله‌ور* (۲۰۱۹)

 |






1. ↑  "Petite Maman". *Pyramide Distribition*. Retrieved 30 April 2021.
2. ↑  "Petite Maman". *Metacritic*. Retrieved 10 May 2022.
3. ↑  Kermode, Mark (2021-11-21). "Petite Maman review – Céline Sciamma's heartbreakingly hopeful fairytale for all ages". *the Guardian* (به انگلیسی). Retrieved 2022-04-21.
4. ↑  "Petite Maman". *IMDB*. Retrieved 25 April 2021.
**مالی‌بیگلی جمشید** (ترکی آذربایجانی: *Malıbəyli Cümşüd*) خواننده آذربایجانی قرون ۱۹ و ۲۰ و نماینده مکتب موسیقی قره‌باغ بود.

زندگی‌نامه
----------

مالی‌بیگلی جمشید در سال ۱۸۴۵ در روستای مالی‌بیگلی شهر شوشی به دنیا آمد. جمشید که در سن ۴ یا ۵ سالگی پدرش را از دست داد، مدتی به شغل مهتر و گاری‌چی پرداخت و بعدها با بروز علاقه اش به موسیقی، در کاروانسرای «خان باغی» با همراهی تارزن «بالیجعلی بخشی» شروع به اجرای موسیقی کرد. در سنین ۲۰–۲۱ سالگی دیگر به عنوان آوازخوان به گروه‌های موسیقی قره‌باغ دعوت می‌شد.

سه‌گاه آذربایجانی، «شاهناز»، «اورتا ماهور»، شوشتر، موسیقی‌های مقامی کوبه ای همچون هئیراتی، «اوشاری»، از پراجراترین موسیقی‌هایی از مجموع اجراهای جمشید مالی‌بیگلی به‌شمار می‌روند. وی همچنین علاوه بر اینکه در مراسم‌های عروسی روستایی نیز آوازخوانی می‌کرد، در ضیافت‌ها نیز ترانه‌های عامیانه‌ای نظیر «آی دریا کناریندا»، «ایستیکانین دشیلسین»، «گلیرم، گدیرم، خبرین اولسون»، «آی بالا فاطما»، «قاپیدا دوران منم، من»، «منی دوری فلک قویموش»، «ممه‌لر» و غیره… را اجرا می‌کرد.

هنگامی که جمشید مالی‌بیگلی غزل و ابیاتی برای آوازخوانی انتخاب می‌کرد، به آثار ملاپناه واقف، خورشیدبانو ناتوان و عاشیق علی‌عسگر برتری می‌داد. از وی همراه با «جوادبیگ علی‌بیگ‌اوغلو»، تارزن و «کاراپت»، نوازنده کمانچه، چندین بار به مجالس عروسی در شهرهای تبریز، رشت، انزلی و قزوین ایران دعوت شده بود.

خواننده همچنین در برنامه‌های موسیقی و کنسرت‌های شرقی برگزار شده در شوشی حضور می‌یافت. پول‌های جمع‌آوری شده از آن برنامه‌ها و کنسرت‌ها عمدتاً برای رفع نیازهای دانشجویان مورد استفاده قرار می‌گرفت.

در سال ۱۹۱۳ با دریافت دعوتنامه از شرکت سهامی «اکسترافون» که در کی‌یف فعالیت می‌کرد، راه آن شهر را در پیش گرفت و در آنجا موسیقی‌های مقامی «سگاه»، «ماهور»، «راست» و تعدادی دیگر از تصنیف‌ها را آواز خوانده و بر روی صفحه گرامافون ضبط کرد.

جمشید مالی‌بیگلی در سال ۱۹۱۵، در حدور سن ۷۰ سالگی زندگی را بدرود گفت.

منابع
-----

1. 1 2  "Малыбейли Джумшуд". *Енциклопедия азербайджанского мугама*. Баку: Шарг-Гарб. 2012. p. 147.
2. 1 2 3 4 5  Шушински, Ф. (1985). *Азәрбайҹан халг мусигичиләри*. Бакы: Јазычы. С. 101–102.

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ مالی‌بیگلی جمشید موجود است. |
**لطیفه اخرباش** (عربی: *لطيفة اخرباش*؛ زادهٔ: ۱۹۶۰) یک سیاستمدار مراکشی است که در تطوان متولد شده‌است. او به عنوان مشاور و دبیر در وزارت امور خارجه و همکاری در دولت عباس الفاسی بود.

زندگی‌نامه
----------

### تحصیلات

لطیفه در سال ۱۹۸۸ از مؤسسه روزنامه‌نگاری فرانسه در دانشگاه دوم پاریس دکترای علوم رسانه‌ای و ارتباطات را دریافت کرد. وی همچنین در سال ۱۹۷۸، مدرک کارشناسی خود را در علوم ورزشی در مراکش، و یک مدرک از مؤسسه روزنامه‌نگاری عالی رباط در سالهای ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۳ و نیز از مؤسسه روزنامه‌نگاری فرانسه کسب نمود.

### زندگی حرفه‌ای

لطیفه در بین سال ۱۹۸۱ و ۱۹۸۲ به عنوان روزنامه‌نگار در یک روزنامه مراکشی تا قبل از سال ۱۹۹۱ و پیوستن به هفته نامه لافی اکو کار می‌کرد، که تا سال ۱۹۹۵ ادامه داشت. او همچنین در سالهای ۱۹۹۳–۲۰۰۰ به عنوان نماینده مراکش در تنظیمات شبکه اورو مراکش مشغول بکار بود که توسط کمیسیون اروپا ایجاد شده بود.
وی در ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۳ توسط سلطان محمد ششم، به عنوان مدیر مؤسسه عالی ارتباطات و تبلیغات منصوب شد و در اکتبر سال ۲۰۰۵، رئیس شبکه مراکز پیشرفت روزنامه‌نگاران شد و مارس ۲۰۰۷، به عنوان مدیر رادیو مراکش انتخاب گردید.
در ۱۵ اکتبر سال ۲۰۰۷، وی به سمت مشاور و دبیر وزیر امور خارجه و همکاری در دولت عباس الفاسی منصوب شد،
در سال ۲۰۱۳ سفیر مراکش در بلغارستان، گردید و تا ۱۳ اکتبر ۲۰۱۶ که توسط محمد شاه ششم پادشاه مراکش در کاخ سلطنتی در کازابلانکا به عنوان سفیر مراکش در تونس معرفی گردید در این منصب بود.

مدال‌ها
-------

در ۲۷ اکتبر سال ۲۰۱۵، در جریان یک جشن در صوفیه، پایتخت بلغارستان، بعد از پایان دوره مأموریتش در آنجا از طرف پادشاه بلغارستان به نشان لیاقت مفتخر گردید.

آثار
----

لطیفه اخرباش دو اثر را مشترکاً منتشر کرد که عبارتند از:

* زنان و رسانه‌ها
* زنان و سیاست

او همچنین چندین مقاله و تجزیه تحلیل در مورد رسانه‌ها و ارتباطات در روزنامه‌های مختلف مراکش به زبان‌های فرانسوی و عربی منتشر کرده‌است.

منابع
-----

1. ↑  A Amourag (2007-03-30). "Mohamed Ayad et Latifa Akharbach ont été nommés respectivement directeur général de la Société nationale de radio et télévision (SNRT) et directrice de la radio nationale". *MarocHebdo*. Retrieved 23 August 2012.
2. ↑  MAP (9 October 2007). "LATIFA AKHERBACH". *eMarrakech*. Archived from the original on 1 May 2009. Retrieved 23 August 2012.
3. ↑  Najlae Benmbrek (2003-09-26). "L'art et la manière". *MarocHebdo*. Retrieved 23 August 2012.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «لطیفة أخرباش». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عربی*، بازبینی‌شده در ۲۲ فوریه ۲۰۱۸.
* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Latifa Akherbach». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۲ فوریه ۲۰۱۸.

درگاه‌ها:زندگی‌نامهفمینیسم
**بنیاد مرکزی فهرست واحد** (به ایتالیایی: Istituto Centrale per il Catalogo Unico) یک سازمان دولتی برای ایجاد فهرست واحد راهنمای کتابخانه‌ها و اطلاعات کتاب‌شناسی در ایتالیا است که در سال ۱۹۷۵ به عنوان جایگزینی برای مرکز ملی راهنمای واحد کتاب (به ایتالیایی: Centro nazionale per il catalogo unico) گشایش یافت. مرکز ملی راهنمای واحد کتاب ایتالیا از سال ۱۹۵۱ برای ایجاد یک فهرست واحد از همهٔ کتابخانه‌ها در سراسر این کشور فعالیت می‌نمود.

این مؤسسه امروزه مدیریت یک شبکهٔ اطلاعات و ارتباطات به نام «خدمات کتابخانه ملی» (SBN) را بر عهده دارد که به عنوان مشاور فنی-علمی برای حوزهٔ کتاب‌ها و مؤسسه‌های فرهنگی و حق نشر در وزارت میراث و فعالیت‌های فرهنگی ایتالیا ایفای نقش می‌کند.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Istituto Centrale per il Catalogo Unico». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۸ مارس ۲۰۱۴.

پیوند به بیرون
--------------

* وبگاه رسمی بایگانی‌شده در ۲۸ مارس ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد ایتالیا است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
براون هاوس، مقر اصلی حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان در خیابان برینر در مونیخ حوالی سال ۱۹۳۲. این ساختمان در سال ۱۸۲۸ ساخته شده بود و در سال ۱۹۳۰ بازسازی و سرانجام در سال‌های ۱۹۴۵–۱۹۴۳ ویران شد.  
عکس از: NARA
ویرانهٔ براون هاوس در سال ۱۹۴۵
**براون هاوس** (آلمانی: Braunes Haus) نام عمارتی بود در شهر مونیخ، که میان میدان کارولینن و کونیشس واقع شده و معروف به کاخ بارلو بود و در سال ۱۹۳۰ برای نازی‌ها خریداری شد. آنها این ساختمان را به مقر اصلی حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان (NSDAP) تبدیل کردند. نام این عمارت از رنگ لباس‌های اولیه حزب نازی گرفته شده‌است که قهوه ای بودند (برای جزئیات بیشتر به رنگ سیاسی مراجعه کنید). بسیاری از نازی‌های پیشرو، از جمله آدولف هیتلر، دفاتر خود را در طول حیات حزب در این ساختمان حفظ کردند. براون هاوس در خلال جنگ جهانی دوم توسط بمباران نیروهای متفقین ویران شد.

هاینریش هیملر رئیس تیم محافظت و امنیت خانه براون بود.

منابع
-----

1. ↑  NS-Dokumentationszentrum München 2017.
2. ↑  Grunberger 1993, p. 16.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Brown House, Munich». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۱ فوریه ۲۰۲۲.

کتاب‌شناسی
----------

* Grunberger, Richard (1993). *Hitler’s SS*. New York: Dorset Press. ISBN 978-1-56619-152-4.
* NS-Dokumentationszentrum München (2017). "*Das "Braune Haus" am Königsplatz*" (به آلمانی). Retrieved 4 July 2017.



|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ براون هاوس موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان

 |
**بّراک بن غریر**، از خاندان آل حمید و شیخ قبیلهٔ بنی خالد با نام کامل **براک بن غریر بن عثمان بن مسعود بن ربیعه آل حمید** که در سال ۱۰۸۱ (قمری) توانست با همکاری قبیلهٔ بنی خالد نیروهای ارتش عثمانی در احساء و شرق عربستان را شکست داده و حکومت مستقلی را با نام امارت بنی‌خالد بر شرق شبه جزیره عربستان با مرکزیت شهر المبرز در احساء تأسیس کند.

پس از برانداخته شدن حکومت آل جبر در احساء توسط راشد بن مغامس شیخ قبیلهٔ المنتفق، راشد توانست مدتی کوتاه به صورت مستقل بر سرزمین احساء حکومت کند اما سرانجام از نیروهای ارتش عثمانی شکست خورده و احساء به تصرف عثمانیان در می‌آید. این امر سبب می‌شود که شیوخ آل حمید که از دیرباز در فکر تسلط بر احساء بودند به همراهی قبیلهٔ بنی خالد که به سبب همخونی دیرینه رهبری آن را به عهده داشته‌اند با حملات مکرر خود به نیروهای ارتش عثمانی موجبات ناامنی در سراسر احساء را فراهم آورند.

فیلمی از قصر صاهود در شهر المبرز در احساء که بنای آن را به شیخ براک بن غریر آل‌حمید منتسب می‌کنند.
در طی این هجوم‌های گسترده سرانجام در سال ۱۰۸۰ (قمری) نیروهای عثمانی بر اثر شکست‌های سختی که از یکی از آن شیوخ به نام براک بن غریر آل حمید خوردند مجبور به عقب‌نشینی از احساء گشته و بدین ترتیب این سرزمین تحت تصرف شیوخ آل حمید و قبیلهٔ بنی خالد در می‌آید.

از نخستین کارهای براک بن غریر این بود که مرکز حکومت خود را به شهر المبرز در احساء منتقل کرد و به یاری ارتش خود که متشکل از افراد قبیلهٔ بزرگ بنی خالد و همپیمانان آنان بود تمامی قبائل و شیوخ منطقهٔ نفوذ خود را تحت سیطرهٔ خود درآورد و منطقهٔ نفوذ خود را تا سرزمین نجد گستراند.

همچنین از دیگر کارهای او طبق عقیدهٔ مؤرخین بنای قلعه‌ای به نام کوت بود که برای ذخیره اسلحه و آذوقه برای ارتش خود در شمال سرزمین احساء و در سرزمین کویت کنونی بود که در عهد شیخ سعدون بن محمّد آل حمید هنگام اهدای این سرزمین به آل صباح، آنان با تصغیر نام کوت نام سرزمین خود را کویت نهادند.

جستارهای ویژه
-------------

* آل حمید

منابع
-----

1. ↑  «بوابة الاحساء السیاحیة الالکترونیة :>>: :: قصر صاهود». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۱.

* روزنامه ی کویتی عالم الیوم[*پیوند مرده*]
*
**بهرا سیاره** (۱۳۲۳، شهرضا - ۲۰ مرداد ۱۳۹۰، شهرضا) شاعر طنزپرداز معاصر ایرانی بود. تخلص وی «پریش» بود.

سبک اشعارش آمیخته‌ای از اصفهانی و عراقی است و خمیر مایهٔ کلامش توحید، عاشقانه زیستن، آزادگی و بی‌نیازی است. در سروده‌هایش از مضمون‌های ابداعی و تازه به سبک غزل با همهٔ ترکیب‌ها بهره گرفته‌است ابتکار تازهٔ پریش سرودن اشعار فولکلور است که بسیار مورد علاقهٔ مردم بوده و هست.

بهرام فرزند قاسم سیاره یکی دیگر از شعرای شهرضا است. تخلص قاسم سیاره «آشفته» بود. این پدر و پسر در یک روز و به فاصله سه ساعت (نخست پسر و سپس پدر) از دنیا رفتند.

نمونه اشعار
-----------

  

عشق را بی معرفت معنا مكن

  

عشق را بی معرفت معنا مكن زر نداری مشت خود را وا مكن

گر نداری دانش تركيب رنگ              بين گلها زشت يا زيبا مكن

خوب ديدن شرط انسان بودن است      عيب را در اين و آن پيدا مكن

دل شود روشن ز شمع اعتراف           با كس ار بد كرده ای حاشا مكن

ای كه از لرزيدن دل آگهی                هیچ كس را هیچ جا رسوا مكن

زر بدست طفل دادن ابلهی ست          اشك را نذر غم دنيا مكن

پيرو خورشيد يا آئينه باش                هرچه عريان ديده ای افشا مكن

ای بس آبادی که بوم یوم شد             بر سر یکمشت گل دعوا مکن

چون خدا بر تو خدائی میکند            اضطراب از روزی فردا مکن

متحد گردید وطوفان شد نسیم           دوستی با بیسر وبی پا مکن

پشت بر محراب دل کردن خطاست       قامتت را جای دیگر تا مکن

چون بشمعی میرسی پروانه باش         وز نگاه این آن پروا مکن

پیش بیرنگان که مست حیرتتند            گر دورنگی میکنی با ما مکن

گر زآب  برکه  میترسی  پریش            دعوی غواصی  دریا  مکن

  

قدر مادر

اوی بِچا قدر نه نا را بدونید/هوچ زمون با نه نه دون قهر نکنید

بچه تا مادِر دارِد غم ندارِد/با مادِر زندگی ماتم ندارد

همه وقت اونا بالا بالاش بنشونید/تاختی وخزید جا نومازشا پهن کنید

یه دعاشون تا خداتون می‌برد/اگه بفهمی تا کجادون می‌برد؟

منا اینجا یه دعا اوردِسُم/از خدا هر چی کو خواستم دادِسُم

بکنید کار که توقع ندارِد/خنده مادِر غما از دل می‌برد

مادِرس کو حق آب و گل دارِد/با نه نه ش هر بچه مُونگ دل دارد

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد شاعر است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**لیدزماهی** (نام علمی: *Leedsichthys problematicus*) نام یک گونه از رده پرتوبالگان است.

لیدزماهی، که شاید بزرگ‌ترین ماهی تاریخ باشد، اولین بار در سال ۱۸۸۶ نزدیک پیتربوروی انگلستان کشف شد. این ماهی، با وجود اندازه‌ی عظیمش، پالوده‌خواری بی‌آزار بود. دهان بزرگ لیدزماهی می‌توانست مقدار زیادی آب را یک‌باره ببلعد. بعد -درست مثل کوسه‌های آسوده و نهنگ‌های بی‌دندان امروزی- به‌کمک شیارهای آبششی یا صفحه‌های شبکه‌ای عقب دهانش ریزجاندارانِ آب دریا را غربال می‌کرد.

لیدزماهی را جزو ماهی‌های ستبرتنه طبقه‌بندی کرده‌اند؛ ماهی‌هایی با اسکلت‌های نیمه‌کلسیمی. چون غضروف چندان خوب سنگواره نمی‌شود، به‌سبب این کم‌کلسیم بودنِ اسکلت، بسیاری از استخوان‌های این ماهی حفظ نشده‌اند و بعضی بقایایش هم چنان ظریفند که به‌آسانی می‌شکنند. اما دندان‌های لیدزماهی محکم‌تر از استخوان‌هایش بودند و می‌توان تخمین زد که این ماهی بیش از ۴۰ هزار دندان داشته‌است.

تنها امکان دفاعی لیدزماهی در برابر مهاجمان این بود که دم ۵ متری قدرتمندش را محکم تکان بدهد.

منابع
-----

1. ↑  *Prehistoric Life: The Definitive Visual: History Of Life On Earth - Jurassic - Page 246. Writer: A Group Of Authors*.
2. ↑  *Prehistoric Life: The Definitive Visual: History Of Life On Earth - Jurassic - Page 246. Writer: A Group Of Authors*.
3. ↑  *Prehistoric Life: The Definitive Visual: History Of Life On Earth - Jurassic - Page 246. Writer: A Group Of Authors*.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Leedsichthys». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۲ فوریه ۲۰۱۴.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ لیدزماهی موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد زیست‌شناسی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
ماهی لقمه تنوری روی کاغذ پخت
 داخل ماهی لقمه
**ماهی** **لقمه** (به انگلیسی: fish fingers یا fish sticks) غذای فرآوری‌شده‌ای است که با استفاده از ماهی‌های سفید مانند ماهی روغن، هیک، روغن‌ماهی کوچک، کوسه یا زغال‌ماهی پخته‌شده با خمیرابه یا آرد سوخاری، تهیه می‌شود. معمولاً در بخش مواد غذایی منجمد سوپرمارکت‌ها در دسترس هستند. آنها را می‌توان در به شکل تنوری، کبابی، سرخ‌شده پخت.

تاریخچه
-------

اصطلاح fish finger برای اولین بار در دستورالعملی که در یک مجله مشهور بریتانیایی در سال ۱۹۰۰ ارائه شد، به کار رفت، و این غذا اغلب نمادی از بریتانیا محسوب می‌شود.

 ماهی لقمه سرخ‌شده، کلکته، هند

جستارهای وابسته
---------------

* نشان درگاه درگاه غذا
* کانی‌کاما
* فیله استریپس
* ناگت مرغ
* کیک ماهی
* ساندویچ ماهی لقمه

منابع
-----

1. ↑  *فرهنگ پیشرو آریانپور*.
2. ↑  "History of Fish Fingers". *Foods of England*. Retrieved 1 April 2013.
3. ↑  Cloake, Felicity (2015-09-15). "Fish fingers at 60: how Britain fell for the not-very-fishy frozen sticks". *the Guardian* (به انگلیسی). Retrieved 2 December 2018.
**ماهی فویج** یا **ماهی فبیج** یا **ماهی گرگه** یکی از غذاهای محلی در استان گیلان است.
مواد ماهی فبیج ساده را ماهی سفید، گلپر و نمک و فلفل تشکیل می‌دهد.
ماهی با دقت از داخل گوش و دهان شسته می‌شود. پره‌های قرمز گوش با چاقو کشیده شده تا خوب تمیز شود. شکم ماهی را باز کرده محتویات آن بیرون کشیده می‌شود. شکم ماهی با آب سرد شسته می‌شود. اگر ماهی اشپل (تخم ماهی) داشته باشد تخم آن هم تمیز می‌شود و دوباره در شکم ماهی گذاشته شده و قدری نمک، فلفل و گلپر زده بعد شکم ماهی جفت می‌شود و آن در گمج یا یک قابلمه گرد به طریقی که دم ماهی به سر وصل شود روی شکم در ظرف گذاشته می‌شود. گاهی برای اینکه ماهی مستقیم به ته قابلمه یا گمج نچسبد و نسوزد ۲ یا ۳ تیکه سفال زیر ماهی قرار داده بعد ماهی را روی آن گذاشته می‌شود. ظرف روی حرارت خیلی ملایم قرار داده شده در ظرف گذاشته می‌شود و روی در ظرف آتش گذاشته تا با بخار پخته شود. در گیلان به‌طور سنتی معمول بوده‌است که این ماهی در داخل گمج یا ظرف گلی لعاب داری که برای طبخ خورش استفاده می‌شود پخته شود اما امروزه این ماهی می‌توان در داخل فر با درجه حرارت ملایم پخت. به غیر از ماهی فویج ساده، این ماهی به صورت شکم پر نیز پخته می‌شود.

جستارهای وابسته
---------------

* نرگسی
* آشپزی گیلان

پانویس
------

1. ↑  خاور (مرعشی)، «هنر آشپزی در گیلان»، ۱۳۷.

منابع
-----

* خاور (مرعشی)، زری (۱۳۷۶). *هنر آشپزی در گیلان*. تهران: آشیانه کتاب. شابک ۹۶۴-۶۳۵۰-۰۰-۳.

|  |  |
| --- | --- |
|  | کتاب آشپزی ویکی‌کتاب یک دستور آشپزی در این رابطه دارد:
  ***ماهی فویج*** |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد خوردنی‌ها است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**لاک‌پشت مهمیزدار** *(Testudo graeca)* گونه‌ای لاک‌پشت خشکی‌زی است.

مشخصات
------

این لاک‌پشت دارای لاک سخت و محکم، گنبدی‌شکل و پوشیده از صفحات شاخی بزرگ است. دایره‌های متحدالمرکزی روی کاسه پشتی وجود دارد که نشان‌گر رشد نسبی جانور است و اغلب به رنگ قهوه‌ای یا زرد بوده و در مرکز و حاشیه صفحات، نقوش نامشخصی مشاهده می‌شود.
پاهای این گونه کوتاه و کلفت است و پاهای جلویی تعداد ۵ و پاهای عقبی تعداد ۴ چنگک دارد که پوشیده از پولک‌های شاخی می‌باشد. در سطح پشتی پاهای عقب و جلوی این جانور، یک غده بزرگ و مخروطی به شکل مهمیز وجود دارد که به همین جهت این گونه به لاک‌پشت مهمیزداز مشهور است.

اندازه
------

طول آن به‌طور متوسط ۲۵ سانتی‌متر می‌باشد ولی اندازه‌های بزرگ‌تر تا حد ۳۵ سانتی‌متر نیز گزارش شده‌است.

روش زیست
--------

جانور آرام و کندرویی است که وابستگی چندانی به آب ندارد. در دشت‌های خشک و بی‌حفاظ، تپه ماهورها، جنگل‌ها و باغات دیده می‌شود. در زمستان به خواب زمستانی می‌رود و همراه با گرم شدن هوا مجدداً شروع به فعالیت می‌نماید.

تغذیه
-----

جانوری گیاه‌خوار است و در درجه اول از گیاهان آب‌دار تغذیه می‌کنند و بدین وسیله آب مورد نیاز خود را تأمین می‌نمایند. میوه‌هایی مثل کاهو، انگور و گوجه‌فرنگی را در صورت فراهم بودن، ترجیح می‌دهند.

پراکندگی
--------

این گونه در بالکان، کشورهای اطراف مدیترانه، جنوب فرانسه، ایتالیا، آسیای صغیر، سوریه و شمال آفریقا پراکنش دارد.

از این لاک‌پشت در ایران دو زیر گونه وجود دارد. لاک‌پشت مهمیزدار غربی که در نیمه غربی ایران پراکنش دارد و لاک‌پشت مهمیزدار شرقی که در نیمه شرقی ایران نظیر استان‌های کرمان، خراسان و سیستان و بلوچستان یافت می‌شود.

### خطر انقراض

معاون محیط زیست طبیعی اداره کل حفاظت محیط استان مرکزی، در سال ۱۳۹۳ اعلام کرد که این گونه لاک‌پشت در فهرست قرمز اتحادیه بین‌المللی حفاظت محیط زیست(IUCN) قرار داده شده‌است. این فهرست، گونه‌های گیاهی و جانواری در حال انقراض را نشان می‌دهد.

منابع
-----

1. ↑  «رهاسازی یک قطعه لاک‌پشت مهمیزدار در استان بوشهر». خبرگزاری صدا و سیما. ۲۷ فروردین ۱۳۹۷. دریافت‌شده در ۱۹ مه ۲۰۱۹.
2. ↑  «لاکپشت مهمیزدار در لیست قرمز». *ایرنا*. ۲۵ تیر ۱۳۹۳.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ***لاک‌پشت مهمیزدار*** موجود است. |
**لطیفه النادی** (عربی: *لطفية النادي*) (زاده: ۲۹ اکتبر - ۱۹۰۷ درگذشته: ۲۰۰۲) خلبان زن مصری، سوئیسی است، به عنوان اولین زن از قاره آفریقا در سال ۱۹۳۳ به اجازه پرواز دست پیدا کرد. وی اولین زن مصری است که توانسته‌است هواپیما را بین قاهره و اسکندریه خلبانی کند و دومین زن در جهان است که به‌طور تکی هواپیما را هدایت نموده‌است.

زندگی‌نامه
----------

### کودکی

لطیفه النادی متولد ۲۹ اکتبر ۱۹۰۷ است و پدرش در چاپخانه امیریه کار می‌کرد و برخلاف مادر وی عقیده داشت که دختر نباید بیش از آموزش ابتدائی را بگذراند.

### ورود به کالج

لطیفه وارد کالج آمریکایی شده و در یکی از روزها راجع به ورود دختران مصری به پهنه آموزش خلبانی مطالبی خواند که در آنزمان فقط مردان می‌توانستند به آن وارد شوند و این موضوع باعث شد او نیز به این کالج بپیوندد.

پرواز به‌صورت تکی
-----------------

در سن ۲۶ سالگی وی اولین زن مصری بود که خلبانی هواپیما در حد فاصل قاهره و اسکندریه را انجام داد و دومین زن در جهان بود که به تنهایی پرواز کرده بود. از بهترین لحظات زندگی اش بنا به گفته خودش وقتی بود که پدرش را با هواپیما برفراز قاهره و سپس جیزه برد و نهایتاً بر بالای اهرام مصر و ابوالهول پرواز نمود.

علاقه به آملیا ارهارت
---------------------

علاقه او به اولین خلبان زن آمریکایی بنام آملیا ارهارت بی‌اندازه بود و علی‌رغم اینکه هیچوقت با همدیگر رو در رو نشده بودند اما از طریق مکاتبه و نامه نگاری از سفرهای خود برای یکدیگر تعریف می‌کردند.

موفقیت‌ها
---------

لطیفه در مسابقات هوایی بسیاری شرکت داشت از جمله مسابقه بین‌المللی که در سال ۱۹۳۷ در مصر برگزار شد و ۱۴ خلبان مرد و زن از ملیت‌های مختلف در آن شرکت کردند و توانست به رتبه سوم دست پیدا کند.

درگذشت
------

لطیفه در طول حیات خود ازدواج نکرد و اکثر زندگی خود را در سوئیس که بوی تابعیت افتخاری داده بودند گذراند و در حوالی سن ۹۵ سالگی در سال ۲۰۰۲ در قاهره در گذشت.

بزرگداشت
--------

در سال ۱۹۹۶ در یک فیلم مستند از زندگی و تلاش‌های او داستان لطیفه النادی به کارگردانی وجیه جورج تهیه شد. دراین فیلم به دلیل واقعی، جدای از تمایل او به خلبانی اشاره کرده و می‌گوید، او می‌خواست که آزاد باشد. در سال ۱۹۹۷ این فیلم برنده جایزه اول شورای عالی فرهنگی در سوئیس گردید.

جستارهای وابسته
---------------

* صبیحه گوکچن
* آملیا ارهارت
* ثریا شاوی
* هنادی الهندی

منابع
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  ««لطیفة النادی».. المرأة آلتی تحدت «الذکوریة» فی «کابینة الطائرة»». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۹.
2. 1 2 3 4 5 6 7  «أول کابتن طیار «ست».. معلومات لا تعرفها عن لطفیة النادی». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۶.
3. ↑  Latifah An-Nadi[*پیوند مرده*]
4. ↑  «لطفیة النادی.. حلمت بالحریة فأصبحت أول مصریة تقود طائرة». *www.aswatmasriya.com*. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۹-۲۵.
5. ↑  «لطفیة النادی.. أول مصریة ومن أوائل سیدات العالم فی قیادة الطائرات». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۷.
6. ↑  «علی خطی لطفیة النادی.. مصریات ینضممن لعالم الطیران: اکتسبنا احترام الجمیع». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۷.
7. ↑  لطیفة النادی

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «لطفیة النادی». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عربی*، بازبینی‌شده در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۷.
* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Latifah An-Nadi». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۷.


|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ لطیفه النادی موجود است. |

درگاه:زندگی‌نامه
**لیلا پازوکی** (زاده ۱۳۵۶ در تهران) نقاش، مجسمه‌ساز و عکاس ایرانی ساکن برلین است.

تحصیلات
-------

لیلا پازوکی تحصیلات هنری خود را بعد از دبیرستان در ایران ادامه داد و در سال ۲۰۰۰ از دانشگاه هنر تهران فارغ‌التحصیل شد اما یک سال بعد به آلمان مهاجرت کرد. در سال ۲۰۰۲ تحصیل در رشته نیو مدیا (New Media یا رسانه‌های نو) را در آکادمی هنرهای زیبای مونیخ آغاز کرد. کمی پیش از آنکه فارغ‌التحصیل شود، به دلیل مشکلات پرونده تحصیلی‌اش از ادامه تحصیل بازماند و به ایران بازگشت.

### بازگشت به تهران

او بعد از آنکه به تهران برگشت، حدود دو سال آنجا فعالیت داشت. در تهران دفتر طراحی گرافیک باز کرد و طراحی روی جلد چندین کتاب در ایران را انجام داد.

### ادامه تحصیل و بازگشت به آلمان

در سال ۲۰۰۴ از سوی کالج هنری وایسنزی در برلین به او پیشنهاد شد تا ادامه تحصیل بدهد و در سال ۲۰۰۷ در رشته مجسمه‌سازی از این کالج فارغ‌التحصیل شد. دو سال بعد فوق لیسانس خود را از دانشگاه هنر برلین گرفت.

کار حرفه‌ای و هنری
------------------

لیلا پازوکی چندین نمایشگاه انفرادی و گروهی در کشورهای مختلف جهان از جمله اتریش، آلمان، هند، اندونزی، آمریکا و ایران برگزار کرده است.
او در چند سال اخیر پروژه‌های بزرگی اجرا کرده است. پروژه‌های از چین تا اندونزی، از تهران تا برلین و از دوبی تا مکزیکو سیتی. یکی از پروژه‌های او پروژه‌ای است با شرکت صدها نقاش ساکن روستایی در چین. بخشی از این پروژه این بود که نقاشان چینی، نسخه‌ای کپی از نقاشی‌های یکی از اتاق‌های نشنال گالری لندن تولید کنند.
کارهای او با چراغ‌های رنگی مهتابی در سال‌های اخیر محبوبیت و شهرت زیادی به دست آورده.
پازوکی در سال ۲۰۱۱ نمایشگاهی با عنوان تجارت عادلانه در گالری کریستین هوسپ برلین برگزار کرد. صد کپی از نقاشی‌های لوکاس کراناچ پدر در سال ۱۵۳۷ با عنوان «تمثیل عدالت» که روی دیوار آبی رنگ گالری آویخته شده بودند.

پیوند به بیرون
--------------

* از روستای چین تا نشنال گالری لندن؛ پروژه هنری لیلا پازوکی. در یوتیوب
* نگاهی به آثار لیلا پازوکی، بی‌بی‌سی فارسی.

منابع
-----

1. ↑  گذری بر آثار نقاشی لیلا پازوکی: مفاهیمی در پرده‌ای از وهم، نورمگز.
2. ↑  «Museum On The Seam |Leila Pazooki | Iran». www.mots.org.il. بایگانی‌شده از اصلی در ۸ دسامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۱۲-۰۸.
3. ↑  «Biography | leila pazooki». www.leilapazooki.com. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۱۲-۰۸.
4. ↑  «پرونده هنر کپی | بخش پایانی: تجارت عادلانه». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۹ دسامبر ۲۰۱۶.
5. ↑  نگاهی به آثار لیلا پازوکی، بی‌بی‌سی فارسی.
نمایی از برگیسل از جاده راه برنر، اوت ۲۰۰۴
 نمایی از برگیسل از سمت شمال، اوت ۲۰۰۴
**برگیزل** تپه ای است (۷۴۶ متر) که در جنوب اینسبروک اتریش در منطقه ویلتن واقع شده است، جایی که رود سیل به دره رود این می‌رسد. 

بخش اول کلمه، *برگ* از نظر ریشه شناسی از کلمه آلمانی *Berg* با معنی *کوه* نیست. نام معاصر برگیزل برگرفته از کلمه پیش رومی *burgusinus* (موقعیت مرتفع) است که پس از آن از طریق اصطلاحات عامیانه تغییر یافته و باعث بروز املای گاه به گاه *Berg Isel* یا معادل انگلیسی آن *Mount Isel* شده‌است.

از جمله کاربردهای اولیه آن به عنوان یک منطقه سکونت در عصر آهن بوده است. در سال ۱۸۰۹، برگیزل محل چهار نبرد از برگیزل به فرماندهی جنگنده آزادی آندریاس هوفر بود. در سال ۱۸۹۲، بنای یادبود آندریاس هوفر به منظور بزرگداشت نبردها برپا شد. 

از سال ۱۹۵۲، اینسبروک میزبان یک بخش از مسابقات چهارتپه بوده است. بنای پرش با اسکی برگیزل برای بازی های المپیک زمستانی ۱۹۶۴ از بتون ساخته شد تا جایگزین یک رمپ قدیمی و کوچکتر شود که همچنین برای بازی های المپیک زمستانی ۱۹۷۶ مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۲۰۰۳ یک رمپ جدید که توسط معمار زاها حدید طراحی شده بود، افتتاح شد، زیرا آن رمپ قدیمی دیگر مطابق با الزامات معاصر پرش اسکی نبود. 

تا قبل از یک تصادف وحشتناک، که منجر به کشته شدن چند نفر شد ، استادیوم برگیزل همچنین محل برگزاری یک جشنواره اسنوبرد معروف بود. راه آهن برنر و اتوبان برنر هم تونل هایی در زیر برگیزل دارند. سیل جورج، یک مکان تفریحی، در پایین آن واقع شده است. برای رسیدن به برگیزل، از اینسبروک می‌توان توسط راه آهن دره استوبای به برگیزل رسید؛ همچنین با تراموا ۱ ، در ایستگاه برگیزل، می توانید به این مکان برسید.

منابع
-----

1. ↑  Anreiter, Peter (1997). *Breonen, Genaunen und Fokunaten: Vorrömisches Namengut in den Tiroler Alpen*. Innsbrucker Beiträge zur Kulturwissenschaft nr. 99. Innsbruck: Institut für Sprachwissenschaft der Universität Innsbruck. p. 16. ISBN 963-8046-18-X.
**لرزش هارلم**(به انگلیسی: Harlem Shake) یا تقلید رقص هارلم، یک میم اینترنتی است که از طریق یوتیوب در فوریه ۲۰۱۳ درفضای مجازی گسترش یافته، و گفتگوهای روانشناختی و اجتماعی بسیاری پیرامون آن صورت گرفته‌است.

آغاز
----

آغاز ماجرا با بارگذاری فیلم ویدیوئی توسط پنج نوجوان اهل کوئینزلند در یوتیوب در ابتدای ماه فوریه ۲۰۱۳ همراه بود. این جوانان حرکات رقص گونه‌ای با آهنگ قدیمی Harlem Shake انجام می‌دادند ونام آن را Sunny Coast Skate گذاشته بودند. به‌تدریج گروه‌های زیادی شروع به انجام حرکات و ضبط و بارگذاری آن در یوتیوب نمودند به‌طوری‌که در عرض چند روز هزاران فیلم یوتیوب در فضای مجازی پخش گردید.

فیلم‌ها
-------

یک نمونه از فیلم ها
حرکات انجام شده هیچگونه شباهتی به رقص کلاسیک و قدیمی Harlem Shake نداشته و این فیلم که توسط پنج نوجوان استرالیایی ساخته شده بمدت ۳۰ ثانیه بوده که ابتدا یکنفر به تنهایی مشغول حرکات رقص-گونه شده و دیگران به او می‌پیوندند.در فیلم‌های مشابه نیز اکثراً همین روال حفظ شده و نکته قابل توجه اینست که هر کدام از رقصندگان به روش خود و بدون توجه به دیگران حرکات خود را انجام می‌دهند.
ساخت و بارگذاری این نوع فیلم‌ها بسرعت در اینترنت رو به فزونی نهاد به‌طوری‌که تا۱۱ فوریه روزانه بیش از ۱۲۰۰۰ نوع مختلف از آن‌ها در یوتیوب بارگذاری میشد و در ۱۵ فوریه به روزانه ۴۰۰۰۰ مورد، و تعداد بازبینی آن در یوتیوب به ۱۷۵ میلیون بیننده رسید.

واکنش‌ها
--------

در حالی که بسیاری از منتقدین آن را با گانگنام استایل مقایسه می‌کنند، ولی مجله فوربز می نویسد این فیلم‌ها بیش از یک میم معمولی بوده و گسترش عمومی داشته و انواع مختلفی را شامل می‌شود. همچنین لس‌آنجلس تایمز پیشرفت آن را به ارائه نوع جدیدی از میم و نیز پذیرش آن از طرف گروه‌های سنی مختلف مربوط کرد.
اظهار نظرها مختلفی نیز در واشینگتن پست، مجله بیلبورد و برنامه امروز کانال ان‌بی‌سی در مورد آن صورت گرفته‌است.
دنیاگیر شدن آن حتی به مدارس تونس رسیده و مقامات دولتی قادر به کنترل آن نیستند.

منابع
-----

1. ↑  Goodman, Will (February 12, 2013). ""The Harlem Shake" phenomenon keeps going strong (with grandmas and military)". سی‌بی‌اس نیوز. Archived from the original on 18 February 2013. Retrieved February 27, 2013.
2. 1 2  Allocca, Kevin (February 12, 2013). "The Harlem Shake has Exploded". یوتیوب via بلاگر. Retrieved February 27, 2013.
3. ↑  
"'Harlem Shake' Shakes It Across YouTube". Abcnews.go.com. 2013-02-13. Retrieved 2013-02-27.
4. ↑  "Harlem Shake meme obscuring dance's history, critics argue". cbcnews. February 18, 2013. Archived from the original on 19 February 2013. Retrieved 27 February 2013.
5. ↑  Reilly, Jill (February 12, 2013). "Is this the new Gangnam Style? New dance craze Harlem Shake spreads across Internet". دیلی میل. Retrieved February 27, 2013.
6. ↑  Kelly Clay (2012-04-18). "Forget The Harlem Shake And Do Your Own Dance". Forbes. Retrieved 2013-02-27.
7. ↑  Rodriguez, Salvador (February 16, 2013). "Eight things killing the Harlem Shake". The Los Angeles Times.
8. ↑  «Salafists fail to stop Harlem Shake in Tunisia». دریافت‌شده در 28 feb 2013. تاریخ وارد شده در `|تاریخ بازبینی=` را بررسی کنید (کمک)
**ماهیچه‌های راست‌کننده ستون مهره‌ها** یا ماهیچه‌های نگهدار پشت یا عضلات ارکتور اسپاینا (انگلیسی: Erector spinae muscles) گروهی از ماهیچه‌ها و زردپی‌ها است که کم و بیش طول ستون فقرات را در سمت چپ و راست، از ناحیه خاجی و باسن تا قاعده جمجمه طی می‌کنند. به این خاطر به آن‌ها گروه **ماهیچه‌های خاجی‌ستونی** (ساکروسپینالیس) هم می‌گویند.

این ماهیچه‌ها در دو طرف فزونه‌های خاردار مهره‌ها قرار دارند و در سراسر نواحی کمری، سینه‌ای و گردنی گسترش می‌یابند.

ماهیچه‌های راست‌کننده ستون مهره‌ها به‌طور کل نامی است که به تارهای عضلانی مربوط به ماهیچه‌های سطحی‌تر قسمت‌های عمقی پشت داده‌اند. این تارها از استخوان خاجی، مهره‌های کمری و مهره یازدهم و دوازدهم سینه‌ای، و ستیغ تهیگاهی (ایلیاک کرست) منشأ می‌گیرند که به‌نام ماهیچه تهیگاهی‌دنده‌ای (ایلیوکوستالیس)، ماهیچه درازتر (لانژیسیموس) و ماهیچه‌های خاری (اسپینالیس) انشقاق و پیوست پیدا می‌کند.

ماهیچه‌های نگهدار پشت در ناحیه کمر و سینه توسط نیام سینه‌ای‌کمری (توراکولومبار) و در ناحیه گردن توسط رباط پس‌گردنی (نوکال) پوشیده شده‌است.

منابع
-----

* این مقاله در بردارندهٔ بخش‌هایی از صفحه page 397   چاپ ۲۰ام آناتومی گری (۱۹۱۸) است که در مالکیت عمومی قرار دارد.
**ماهیچه‌های کِرمی دست** (انگلیسی: Lumbricals of the hand) چهار ماهیچه کرم‌مانند هستند که خم کردن مفاصل کف‌دستی ـ بندانگشتی، و باز کردن بندهای میانی و دورینه (دیستال) را برعهده دارند.

خاستگاه آن‌ها زردپی‌های ماهیچه خم‌کننده عمقی انگشتان دست و پیوندگاه‌شان زردپی‌های بازکننده (اکستانسور) چهار انگشت جانبی دست است.

این چهار عضله از چهار شاخه زردپی ماهیچه عمقی خم‌کننده انگشتان دست (فلکسور دیژیتوروم پروفوندوس) مبدأ گرفته و هر کدام پس از عبور از کنار خارجی انگشت مربوط به خود (دوم تا پنجم) به نیام پشت انگشتی بازکننده انگشتان که سطح پشتی انگشت را می‌پوشاند؛ می‌چسبند.

عصب‌گیری آن‌ها از عصب میانی (مدین) و عصب زند زیرین (عصب اولنار) است. عصب دو عضله اول از عصب میانی و ماهیچه‌های بعدی از عصب زند زیرین تأمین می‌شود و عمل اختصاصی آنها، تا کردن انگشتان مربوط به خود در مفصل کف‌دستی‌بندانگشتی (متاکارپوفالانژال) است، پس در حرکات دست، برای گرفتن اشیاء کمک می‌کنند.

نگارخانه
--------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Lumbricals of the hand». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳۰ دسامبر ۲۰۱۶.
**تادئوش اولشا** (لهستانی: Tadeusz Olsza؛ ‏ ۳ دسامبر ۱۸۹۵ – ۱ ژوئن ۱۹۷۵) کارگردان نمایش، بازیگر، خواننده کاباره و هنرمند وودویل اهل لهستان بود. 

وی از سال ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۷ استاد آواز در دانشگاه موسیقی شوپن بود و پس تهاجم آلمان به لهستان مجبور به ترک لهستان شد و به بخارست برود و در آنجا به جمعِ هنرمندان تئاتر مهاجر لهستانی پیوست. در سال ۱۹۴۱ او به ارتش لهستان در فرانسه و سپس اسکاتلند پیوست و در آنجا گروه نمایش «تیپ اول تیراندازان لهستانی-اسکاتلندی» را اداره کرد (به نیروهای مسلح لهستان در غرب مراجعه کنید).

منابع
-----

1. 1 2   Youtube biographical notes

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Tadeusz Olsza». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۶ فوریه ۲۰۲۳.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ تادئوش اولشا موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* لهستان

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد بازیگر است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**بهار صادقی** (۱۳۴۸) نویسنده ایرانی است.

بهار صادقی در سال ۱۳۴۸ در شاهرود متولد شد. داستان کوتاهی از او با نام *خواب‌های سربی* برگزیده دوره سوم جایزه هوشنگ گلشیری در سال ۱۳۸۱ شده‌است. بهاره صادقی دکترای خود را در سال ۲۰۰۴ در رشته مهندسی برق و کامپیوتر از دانشگاه رایس، هیوستون، تگزاس دریافت کرد. او به عنوان یک دانشمند پژوهشی به آزمایشگاه فناوری ارتباطات در شرکت اینتل پیوست. او تحقیقاتی را در زمینه شبکه‌های مش بی‌سیم، تعامل شبکه‌های 3GPP و WiMAX، و اخیراً در حوزه شبکه‌های شخصی که در فرکانس ۶۰ گیگاهرتز کار می‌کنند، انجام داده‌است. (بر اساس سند منتشر شده در ۱۰ اکتبر 2008).

او کتابی نیز با همین نام خواب‌های سربی منتشر کرده‌است که شامل پنج داستان کوتاه به نام‌های مسلخ، عبور، خواب‌های سربی، ماه زده و ازد می‌شود. این کتاب نامزد بهترین مجموعه داستان برای جایزه گلشیری بود. فضاهای داستانی صادقی اغلب وهم‌آلود هستند و به زندگی و مرگ می‌پردازند.
«خواب‌های سربی» به آن دسته از متن‌های گیج و پریشان، که یکسره اعوجاج در متن است، تعلق ندارد؛ بلکه پیچیدگی آن منبعث از پریشانی و اعوجاجی است که از جایی و زمانی، در انسان شروع می‌شود و بر اندام و ذهن می‌پیچد و می‌بالد و گاه از آدمی تنها چیزی که به یاد می‌ماند همان تصویر است. و «خواب‌های سربی» در بازآفرینی این تصویر که بعد خواندن مدت‌ها در یاد می‌ماند، همچون آن پیچک عمل کرده‌است.

منابع
-----

1. ↑  *نقش ۸۱*، انتشارات نیلوفر، ۱۳۸۳، ص. ص٫ ۱۲۷، شابک ۹۶۴-۴۴۸-۲۲۱-۲
2. ↑  *ieeexplore.ieee.org*. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۴-۰۲. پارامتر `|عنوان= یا |title=` ناموجود یا خالی (کمک)
3. ↑  لادن پارسی. «معرفی کتاب: آفتاب و مهتاب و خواب‌های سربی». وبگاه بی‌بی‌سی فارسی. دریافت‌شده در ۲۷ اکتبر ۲۰۰۸.
4. ↑
ویدئوی بشکن‌زدن
شیوه دیگر بشکن‌زدن
**بِشْکَن** یا **اَنْگُشْتَک**، آواز برآوردن در حال طرب و نشاط از میان سرانگشت ابهام به سرانگشت سبابه یا از میان دو سبابه است. معمولاً هر آوازی که از انگشتان شخص در حال رقص و غیره بیرون آید، را بشکن می‌گویند.

پیرامون واژه
------------

معمولاً «بشکن» با لفظ «زدن» به کار دارد:

۱- زدن بشکن با استفاده از انگشتان یک دست: این حالت که ساده‌ترین حالت بشکن زدن است و صدای کمتری نسبت به سایر بشکن‌ها دارد. در این حالت انگشت شصت به محکمی از روی انگشت وسط کشیده می‌شود.
۲- زدن بشکن با استفاده از انگشتان دو دست مدل ۱: در این حالت در سه انگشت راست دو انگشت آخری چپ را گرفته و انگشت سبابه راست از روی سبابهٔ چپ به وسطی چپ کشیده می‌شود. در ضمن شصت چپ نیز برروی دست راست قرار می‌گیرد.
۳- زدن بشکن با استفاده از انگشتا ن دو دست مدل ۲: دراین حالت که مشابه حالت بالا است فقط با این تفاوت که انگشتان حالت ایستاده به خود می‌گیرند
۴- زدن بشکن با استفاده از انگشتان دو دست مدل ۳: دست چپ به حالت مشت درآمده و انگشت سبابه و وسط بر روی مشت قرار گرفته و انگشت سبابه از روی انگشت چپ به روی مشت کشیده می‌شود

ثبت جهانی
---------

این عمل بعنوان یک حرکت فرهنگی اصیل اقوام ایرانی وبعنوان میراث فرهنگی ایران در سال 2009 به ثبت سازمان جهانی یونسکو رسیده است. کد ثبت اثر UNCC2580IR45120

کاربردهای بشکن
--------------

هنگامی‌که حالت طرب و شادمانی وجود دارد از بشکن استفاده می‌شود. در برخی موارد نیز که موسیقی وجود ندارد برای دادن ریتم از آن استفاده می‌شود.

منابع
-----

دهخدا، علی‌اکبر، لغتنامهٔ دهخدا، تهران، سرواژهٔ «بشکن».
**بهار** ماهنامه‌ای بود از یوسف اعتصامی، پدر پروین اعتصامی با شصت و چهار صفحه که در دو دوره، ۹۰–۱۲۸۹ و ۱–۱۳۰۰، منتشر شد.

بهار و یوسف اعتصامی
-------------------

یوسف اعتصامی (اعتصام الملک آشتیانی)، نویسنده، ناشر، و مترجم ایرانی، که در سال ۱۲۵۳ به دنیا آمد و در ۱۳۱۶ در گذشت، در اواخر دهه ۱۲۷۰، اولین چاپخانه حروفی تبریز را دائر کرد، در دورهٔ دوم (۳۰–۱۳۲۷) به وکالت مجلس شورای ملی انتخاب شد، و در سال ۱۲۸۹ مجلهٔ *بهار* را تأسیس کرد و مدیریت آن را به عهده داشت. وی در مقاطع مختلف، ریاست کتابخانهٔ سلطنتی، دارالتألیف وزارت معارف، و کتابخانهٔ مجلس ملی را نیز تقبل کرد.

در شمارهٔ اول مجلهٔ *بهار*، اهداف مجله بدین شرح آمده‌است (اعتصامی ۱۳۲۱٬۱):

> 
> مقصود از تأسیس مجموعهٔ *بهار* این است که مطالب سودمند علمی و ادبی، اخلاقی، تاریخی، اقتصادی، فنون متنوعه را که امروز دانستن آنها دارای اهمیت بیشمار است… با نظار ارباب دانش عرضه بدارد، و تعمیم معارف را… بر عهده گرفته افکار عمومی را با معلومات مفیده آشنا نماید.
> 
> 
> 

اغلب مقالات مجلهٔ نوشته یا ترجمهٔ یوسف اعتصامی بود، و بخش وسیعی از آن به فرهنگ غرب اختصاص داشت. به روایت ادوارد براون (۱۹۲۸ م، ۴۸۹) مجلهٔ *بهار* «لحنی بسیار معاصر و اروپائی» داشت؛ و در دانشنامه ایرانیکا، حشمت موید از آزادی‌خواهی و انسان دوستی مدیر مجله می‌گوید.

برخی یوسف اعتصامی را نخستین کسی می‌دانند که توسط مقاله‌ای در همین مجلهٔ بهار، ایرانیان را با زبان فراساخته‌ی اسپرانتو آشنا کرد.

جستارهای وابسته
---------------

* یوسف اعتصامی

پانویس
------

1. ↑  «اسپرانتو در انتظار جایزه نوبل». بی‌بی‌سی فارسی. ۳۰ فروردین ۱۳۸۹. دریافت‌شده در ۱۵ شهریور ۱۳۹۲.

منابع
-----

* اعتصامی، ابوالحسن. اردیبهشت ۱۳۴۷. شرح حال آقای ابوالحسن اعتصامی. *اخبار دانشگاه تهران*، شماره ۳۸۴، ص ۷–۳۴.
* اعتصامی، یوسف. ۱۳۲۱. بهار، مجلهٔ ادبی، علمی، اخلاقی، سیاسی، تاریخی، اجتماعی، جلد ۱، طبع دوم.
* براون، ادوارد گرانویل. ۱۹۲۸ م. *تاریخچه‌ای ازادبیات ایران*، جلد ۴. کمبریج: کمبریج یونیورسیتی پرس.
* دهخدا، علی اکبر. ۱۳۵۶. یوسف اعتصامی، اعتصام الملک آشتیانی. در *دیوان پروین اعتصامی*، ویراستار ابوالفتح اعتصامی، ص ۳۴۲. تهران: ابوالفتح اعتصامی.
* موید، هشمت. اعتصامی، میرزا یوسف خان آشتیانی، اعتصام الملک. در*دانشنامه ایرانیکا* آنلاین.
* یوسفی، غ. *بهار*. در *دانشنامه ایرانیکا* آنلاین.
**مای بلادی ولنتاین** (انگلیسی: My Bloody Valentine) یک گروه راک ایرلندی است که در سال ۱۹۸۳ در دوبلین پایه‌گذاری شد. از سال ۱۹۸۷، اعضای گروه دبی گوج (گیتار باس)، کولم اُ سیوسویگ (درامز)، بیلیندا باچر (گیتار و خواننده) و کوین شیلدز (گیتار و خواننده) بوده‌اند. مای بلادی ولنتاین برای ادغام نویز، ملودی و استفاده از تکنیک‌های غیر مرسوم گیتارنوازی و پراداکشن موسیقی شناخته شده‌است. آثار آن‌ها در اواخر دههٔ هشتاد و اوایل دههٔ نود میلادی، به ایجاد سبکی خاص از موسیقی راک منجر شد که آن را با نام شوگیزینگ می‌شناسند.

پس از چندی تغییرات در اعضا و عرضه چند اثر ناموفق، در سال ۱۹۸۸، مای بلادی ولنتاین با کریییشن رکوردز قراردادی برای ضبط موسیقی ثبت نمود. پس از آن، آن‌ها چند ئی‌پی موفق، *تو باعث شدی درک کنم* (۱۹۸۸)، *گلایدر* (۱۹۹۰) و *ترمولو* (۱۹۹۰) و دو آلبوم استودیویی پرفروش، *هیچ چیز نیست* (۱۹۸۸) و *بی‌عشق* (۱۹۹۱) عرضه کردند. *بی‌عشق*، که به عنوان شاهکار گروه و یکی از بهترین آلبوم‌های دههٔ نود میلادی شناخته می‌شود، اثری بسیار تحسین شده از سوی منتقدان است. به هر حال گروه به دلیل مخارج بسیار تولید آلبوم‌هایشان، از سوی لیبل کریییشن رکوردز طرد شد تا آن‌ها در سال ۱۹۹۲ با آیلند رکوردز قرارداد دیگری را به ثبت برسانند که این همکاری منجر به تولید چندین آلبوم شد که در آن‌ها از تنظیم‌هایی که از پیش نوشته شده اما مورد استفاده قرار نگرفته بودند استفاده شد. پس از جدایی دبی گوج و کولم اُ سیوسویگ در سال ۱۹۹۵، گروه در سال ۱۹۹۷ رسماً منحل شد.

در سال ۲۰۰۷ شیلدز اعلام کرد که گروه بار دیگر به فعالیت ادامه خواهد داد که به دنبال آن مای بلادی ولنتاین در اروپا، آمریکای شمالی و آسیا توری را برگزار کرد. پس از بازعرضهٔ *هیچ چیز نیست*، *بی‌عشق* و انتشار آلبوم مجموعه‌ای به نام *ئی‌پی‌ها ۱۹۸۸–۱۹۹۱* در سال ۲۰۱۲، آلبوم استودیویی سوم مای بلادی ولنتاین با نام *ام بی وی*، پس از وقفه‌ای طولانی در دوم فوریه سال ۲۰۱۲ منتشر شد؛ بیست و دو سال پس از عرضهٔ آخرین آلبوم استودیویی‌شان.

اعضا
----


|  |  |
| --- | --- |
| کنونی
* کوین شیلدز – خواننده، گیتار، سمپلر (۱۹۸۳–۹۷، ۲۰۰۷–تاکنون)
* بیلیندا باچر – خواننده، گیتار (۱۹۸۷–۹۷، ۲۰۰۷–تاکنون)
* کولم اُ سیوسویگ – درامز، سمپلر (۱۹۸۳–۹۵، ۲۰۰۷–تاکنون)
* دبی گوج – گیتار باس (۱۹۸۳–۸۴، ۱۹۸۵–۹۵، ۲۰۰۷–تاکنون)

همراهان تور
* جن ماکرو – کیبورد، گیتار (۲۰۱۳–تاکنون)
* آنا کوئمبی – فلوت (۱۹۹۱–۹۲)
 | پیشین
* الکس بس – برنامه‌نویسی، سمپلر (۱۹۹۵)
* دیوید کانوی – خواننده (۱۹۸۳–۸۷)
* تینا دورکین – کیبورد (۱۹۸۴–۸۵)
* استیفن آیورز – گیتار (۱۹۸۳–۸۴)
* پال مرتا – گیتار باس (۱۹۸۳–۸۴)
* مارک رأس – گیتار باس (۱۹۸۳)

  |

آلبوم‌ها
--------

* *هیچ چیز نیست* (۱۹۸۸)
* *بی‌عشق* (۱۹۹۱)
* *ام‌بی‌وی* (۲۰۱۳)

منابع
-----

1. ↑  Goddard, Michael, with Benjamin Halligan and Nicola Spellman (2013). *Resonances: Noise and Contemporary Music*. Bloomsbury Publishing. p. 70. ISBN 978-1-4411-5937-3.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «My Bloody Valentine (band)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱ ژوئیه ۲۰۱۶.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ مای بلادی ولنتاین موجود است. |

* وبگاه رسمی
اولین لباس زیر خوراکی تحت عنوان «کندی‌پنتس»
سینه‌بند از جنس دانه‌های آب‌نبات
لباس زیر خوراکی ساخته شده از دانه‌های آب‌نبات
**لباس زیر خوراکی** یک محصول شیرینی و آب‌نباتی است که می‌تواند به عنوان لباس زیر پوشیده شود و قابل خوردن است.

این محصول توسط دیوید ساندرسون و لی بردی در سال ۱۹۷۵ اختراع، و تحت نام تجاری «کندی‌پنتس، لباس زیر ۱۰۰٪ خوراکی» توسط شرکت تازه‌تأسیس آنها روانه بازار شد. در ابتدا اداره ثبت اختراع و نشان تجاری ایالات متحده آمریکا درخواست آنها برای ثبت اختراع را رد کرد؛ بر این اساس که «ایده آبنبات و لباس زیر ناسازگار است». اما بعداً این درخواست ثبت را پذیرفت و در عرض چند هفته، صدها هزار دست از این محصول توسط کارخانه شرکت در شهر شیکاگو، تولید و توزیع شد.

«کندی‌پنتس» تحت عنوان لباس زیر در لباس‌فروشی‌ها، فروشگاه‌های بزرگ، مغازه‌های موتورسیکلت، آب‌نبات‌فروشی‌ها و مراکز خرید تجملی، به فروش گذاشته شده و نوعی شیطنت جنسی معصومانه در نظر گرفته شد. این محصول به سرعت مورد توجه مطبوعات قرار گرفت و پوشش خبری گسترده آن را در کانون توجه ملی و جهانی قرار داد. این محصول همچنان از طریق سکس‌شاپ‌ها (فروشگاه وسایل جنسی) به فروش می‌رسد.

کندی‌پنتس در دو دعوی قضایی جداگانه برای احقاق متمم اول قانون اساسی ایالات متحده آمریکا در دادگاه عالی حضور پیدا کرد. بار اول، مجله پورنوگرافی اسکرو به عنوان خوانده (مدعی‌علیه) در دفاعیات خود از کندی‌پنتس در جهت تلاش برای نمایش نشریات خود در دکه‌های روزنامه‌فروشی استفاده کرد. بار دوم دادستان مدعی‌العموم، از کندی‌پنتس در تلاش برای توقیف یک برنامه تلویزیونی طنز نیمه‌شب بزرگسالان استفاده کرد.

یرژی کوشینسکی، داستان‌نویس لهستانی-آمریکایی، در رمان خود به نام «پین بال» از لباس زیر خوراکی به عنوان «**جوهره آزادی آمریکایی**» یاد کرد.

در سال ۱۹۸۹، لباس زیر خوراکی توسط مجله پیپل به عنوان یکی از ۴۳۴ نام و رویدادی که فرهنگ عامه و همگانی را تعریف می‌کنند، فهرست شد.

منابع
-----

1. ↑  "Sugar, Spice and a Piece of Ice Prove a Cracker Jack Combo for Two Enterprising Chicagoans". *People*. Vol. 21, no. 2. January 16, 1984. Retrieved 10 November 2010.
2. ↑  Cindy Staley (10 May 1976). "Candypants attract shoppers of all ages". *Anderson Daily Bulletin*. Anderson, Indiana. p. 12. Retrieved 27 October 2016.
3. ↑  "Television: Blacking Out Blue". *TIME.com*. 7 June 1976. Retrieved 27 October 2016.
**لوک دوراکس** (به انگلیسی: Luc Deveraux) نام یک شخصیت داستانی و قهرمان سری فیلم‌های سرباز جهانی است، که توسط مشهورترین بازیگر بلژیکی و هنرمند رزمی، ژان کلود ون دام برای اولین در سال ۱۹۹۲ در فیلم *سرباز جهانی (فیلم ۱۹۹۲)* به تصویر کشیده شد. و سری‌های بعدی آن *سرباز جهانی: بازگشت* (۱۹۹۹)، *سرباز جهانی: احیا* (۲۰۱۰) و *سرباز جهانی: روز حساب* (۲۰۱۲) نام دارد. و یک بار دیگر توسط مت باتلاگیا در فیلم‌های دنباله دار غیررسمی سرباز جهانی که به صورت فیلم ویدئویی به تصویر کشیده شد. سرباز جهانی ۲: برادران در ارتش و سرباز جهانی۳ :عملیات ناتمام که هر دو در سال ۱۹۹۸ منتشر شد.

زندگی شخصی
----------

او از والدین کیجن‌ها متولد شد و در مزرعه‌ای در مراوکس، لوئیزیانا بزرگ شد. بسیاری از جزئیات دوران کودکی وی بدون توضیح باقی مانده‌است، اگرچه می‌توان حدس زد که او در حدود یا قبل از سال ۱۹۴۷ متولد شده‌است، و هنگامی که به ویتنام اعزام می‌شود، حداقل ۲۰ ساله می‌شود.

جستارهای وابسته
---------------

* سرباز جهانی (۱۹۹۲)
* سرباز جهانی ۲ : برادران در ارتش (۱۹۹۸)
* سرباز جهانی۳: عملیات ناتمام (۱۹۹۸)
* سرباز جهانی: بازگشت (۱۹۹۹)
* سرباز جهانی: احیا (۲۰۱۰)
* سرباز جهانی: روز حساب (۲۰۱۲)
* ژان کلود ون دام
* مت باتلاگیا
* دولف لاندگرن

منابع
-----

1. ↑  Ian Stefan (August 1, 2017). "Review of Universal Soldier Andrew Scott and Luc Deveraux". *Captain Toy*. Retrieved March 10, 2020.