Motor vehicle

**استون مارتین ویراژ** (به انگلیسی: Aston Martin Virage) خودرویی است که توسط سازنده خودروهای لوکس بریتانیایی استون مارتین به عنوان جایگزینی برای مدل‌های وی۸ آن تولید می‌شود. در سال ۱۹۸۸ در نمایشگاه خودروی بیرمنگام معرفی شد، در سال ۱۹۹۳ با عملکرد بالا **ونتیج‌** به آن ملحق شد و سپس نام مدل پایه به **وی۸ کوپه** در سال ۱۹۹۶ تغییر یافت.

مدل با موتور وی۸ به عنوان مدل پرچمدار این شرکت در نظر گرفته شد و مدل ۶ سیلندر دی‌بی۷ که در سال ۱۹۹۴ معرفی شد، در زیر آن به عنوان یک مدل پایه قرار گرفت. اگرچه دی‌بی۷ با موتور وی۱۲ عرضه شد و مدعی مزیت عملکردی بود، ویراژ همچنان پرچمدار انحصاری، گران‌قیمت و دست‌ساز استون مارتین بود. در سال ۲۰۰۰ با ونکویش جایگزین شد. تا پایان مدل سال ۲۰۰۰، در مجموع ۱۰۵۰ خودرو تولید شده‌است. نام وی۸ ونتیج در سال ۲۰۰۵ دوباره در یک مدل پایه جدید ظاهر شد.

یک مدل جدید ویراژ در نمایشگاه خودروی ژنو ۲۰۱۱ معرفی شد تا در میانه خط تولید فعلی استون مارتین قرار گیرد اما در سال ۲۰۱۲ به دلیل شباهت‌های زیاد میان مدل‌های دیگر این برند متوقف شد.

ویراژ/وی۸ کوپه و مدل‌های خدمات کار
----------------------------------

Motor vehicle

در مقایسه با وی۸ پیشین، طراحی جدید و مدرن تر بود. ویراژ از نظر زبان طراحی بیشتر شبیه لاگوندا بود تا وی۸ که جایگزین آن شد. در واقع، شاسی تکامل یافته لاگوندا بود، با سیستم تعلیق عقب لوله دیون، که توسط میله‌های شعاع مثلثی و اتصال واتس، و یک واحد جناغی دوتایی در جلو قرار داشت. برای کاهش هزینه‌ها، بسیاری از قطعات کم‌اهمیت از شرکت‌های دیگر تهیه شدند، همان‌طور که در گذشته برای خودروهای استون مارتین وجود داشت. چراغ‌های جلو و عقب شیک به ترتیب از آئودی ۲۰۰ و فولکس‌واگن شیراکو تهیه شده‌اند، در حالی که جنرال موتورز، جگوار، سیتروئن و فورد ستون فرمان، پنل کنترل تهویه مطبوع، آینه‌های بال و سوئیچ‌ها را ارائه می‌کنند. در واقع، فورد استون مارتین و جگوار را اندکی پیش از عرضه ویراژ خریداری کرده بود و این اولین مدلی بود که تحت مالکیت جدید معرفی شد.

ویراژ با وجود بدنه تمام آلومینیومی‌اش، خودرویی بزرگ و سنگین بود، اما موتور ۳۲ سوپاپه ۵٫۳ لیتری وی۸ (۵٬۳۴۰ سی‌سی) با گشتاور ۴۹۴ نیوتن متر (۳۶۴ پوند نیرو-فوت) عملکرد آن را به سطح خودروهای اسپورت نزدیک کرد. *Sports Car International* در اولین آزمایش ادعا کرد: «به نظر می‌رسد شتاب هرگز تمام نمی‌شود.» آنها همچنین ماهیت «شتابان و سریعتر چرخش» ۳۳۰ اسب بخار (۲۴۶ کیلووات؛ ۳۳۵ اسب بخار متری) را ستودند موتور با سرهای طراحی شده توسط کالاوی کارز و تزریق سوخت وبر - مارلی. آنها به این نتیجه رسیدند: «هیچ چیز کاملاً شبیه استون وی۸ نیست.» این خودروی ۱۷۹۰ کیلوگرم (۳۹۴۶ پوند) می‌تواند به بیشینه سرعت ۲۵۴ کیلومتر بر ساعت (۱۵۸ مایل بر ساعت) دست یابد. مدل خودکار می‌تواند در حدود ۶٫۵ ثانیه (۷٫۴ ثانیه برای نسخه دستی) به سرعت ۹۷ کیلومتر بر ساعت (۶۰ مایل بر ساعت) از یک شروع ایستاده برسد. ارتقاء قدرت موتور به ۳۵۰ اسب بخار (۲۶۱ کیلووات؛ ۳۵۵ اسب بخار متری) در نمایشگاه خودروی ژنو ۱۹۹۶ معرفی شد. روآن اتکینسون، هنرپیشه انگلیسی، شاسی ۵۰۰۱۰ ویراژ کوپه را داشت که بر روی جلد جلوی خودرو مه ۱۹۹۰ قرار داشت. او در مقاله توضیح داد که چگونه سامانه مدرن کنترل آب و هوا کارایی گرمایش را فراتر از رویاهای راننده کهنه‌کار استون مارتین ارائه می‌دهد و نمی‌تواند باور کند که هوای گرم در عرض ۹۰ ثانیه پس از راه‌اندازی از محل پا خارج شود. این ماشین همچنین در ابتدای سریال تلویزیونی مرد رانده در سال ۱۹۹۱ ظاهر شد. از دیگر صاحبان مشهور می‌توان به لنوکس لوئیس، التون جان و کریس یوبنک اشاره کرد.

جعبه‌دنده پنج سرعته دستی زداف فریدریشسهافن در حدود چهل درصد از خودروهای تولید شده نصب شده بود. محبوب‌ترین گزینه اتوماتیک جعبه‌دنده سه سرعته تورکفلایت کرایسلر بود. برای مدل سال ۱۹۹۳، واحد سه سرعته با یک واحد چهار سرعته اتوماتیک جایگزین شد. جعبه‌دنده شش سرعته دستی ونتیج نیز در پایان دوره تولید ویراژ اختیاری شد.

* محل موتور استون مارتین ویراژمحل موتور استون مارتین ویراژ
* داخلداخل
* نمای ۳/۴ پشتنمای ۳/۴ پشت

### خدمات کار

* استون مارتین ویراژ ۶٫۳ بدنه‌پهن (خدمات کار)استون مارتین ویراژ ۶٫۳ بدنه‌پهن (خدمات کار)

در ژانویه ۱۹۹۲، استون مارتین یک سرویس تبدیل را معرفی کرد و این خودرو را به **ویراژ ۶٫۳** ارتقا داد. همان‌طور که از نام آن پیداست، نقطه مرکزی تبدیل یک ۶٫۳ لیتر (۶٬۳۴۷ سانتی‌متر مکعب) حوصله و نوازش بود. وی۸ برگرفته از ماشین مسابقهٔ AMR1. توان خروجی این موتور میان ۴۵۶ و ۵۰۰ اسب بخار (۳۴۰ و ۳۷۳ کیلووات؛ ۴۶۲ و ۵۰۷ اسب بخار متری) در ۶۰۰۰ دور در دقیقه و ۴۸۰ پوند · فوت (۶۵۱ نیوتون · متر) گشتاور در ۵۸۰۰ دور در دقیقه است، به ماشین اجازه می‌دهد به بیشینه سرعت ۲۸۲ کیلومتر بر ساعت (۱۷۵ مایل بر ساعت) دست یابد.

دیگر تغییرات شامل ترمزهای دیسکی تهویه‌دار ۳۶۲ میلی‌متری (۱۴ اینچی) بود که تا پیش از بنتلی کانتیننتال جی‌تی بزرگ‌ترین مورد استفاده‌شده در خودروهای سواری و چرخ‌های ۱۸ اینچی (۴۵۷ میلی‌متری) بود. از نظر دیداری، مدل ۶٫۳ دارای سپرهای پهن، رکاب‌های کم‌ارتفاع و سدهای هوا و دریچه‌های هوای جانبی بود.

ویراژ شوتینگ بریک
یک نسخه شوتینگ بریک (استیت) از ویراژ در تعداد محدود ارائه شد. این خودرو در مارس ۱۹۹۲ در نمایشگاه خودرو ژنو به نمایش درآمد. برخلاف مدل‌های پیشین استون مارتین شوتینگ بریک، ویراژ در داخل توسط Works Service این شرکت تولید شد که در مجموع شش مورد ساخته می‌شود. قیمت این خودروها £۱۶۵,۰۰۰ بود. گمان می‌رود این خودروها شماره شاسی ویراژ را حفظ کرده‌اند، به جز دو عدد که شماره شاسی از نوع "DP/2099" دریافت کرده‌اند.

لاگوندا ویراژ سالون
* طرحی که نمای جانبی سالن لاگوندا ویراژ را نشان می‌دهدطرحی که نمای جانبی سالن لاگوندا ویراژ را نشان می‌دهد

*لاگوندا سالون* یک مدل چهار درب با فاصله بین محوری دراز ویراژ است که در تعداد بسیار محدودی برای سفارش‌های مشتریان ساخته شده‌است و دومین مارک استون مارتین را که مدت‌ها در خواب بود احیا می‌کند. در سال ۱۹۹۴ معرفی شد و توسط استون مارتین ورکز سرویس با ۱۲ اینچ (۳۰۵ میلیمتر) تولید شد. پسوند شاسی، اگرچه دو عدد با ۱۸ اینچ (۴۵۷ میلیمتر) سفارش داده شد پسوند. این نام به استون مارتین لاگوندا چهار در اشاره دارد. لاگوندا ویراژ حدود £۲۵۰,۰۰۰ قیمت داشت و تنها هشت یا ۹ مورد از آنها تولید شده‌است که برخی از آنها تبدیل به ویراژهای معمولی هستند. ۶ عدد از این خودروها توسط خانواده سلطنتی برونئی سفارش داده شده‌است.

شوتینگ بریک لاگوندا ویراژ

لاگوندا ویراژ شوتینگ بریک پنج در همزمان با لاگوندا ویراژ رونمایی شد. تنها در یک یا دو نمونه توسط استون مارتین Works Service ساخته شده‌است و با نشان "*Vacance*" در عقب دیده شده‌است. شش اتومبیل دیگر برای یک خانواده سلطنتی از ابتدا ساخته شد و یک ۴۰۶٫۴ میلیمتر (۱۶ اینچ) به آن اضافه شد گسترش به شاسی یک Virage استاندارد.

### وی۸ کوپه

یک **وی۸ کوپه** کمتر افراطی جایگزین ویراژ استاندارد از سال ۱۹۹۶ به بعد با ظاهری به روز شده که از ونتیج قدرتمندتر به ارث رسیده بود. موتور وی۸ کوپه بدون سوپرشارژرها و بدنه تهاجمی‌تر برادر خود، قدرتی معادل ۳۳۰ اسب بخار (۲۴۶ کیلووات؛ ۳۳۵ اسب بخار) و ۳۶۹ پوند فوت (۵۰۰ نیوتن متر) گشتاور دارد. در مجموع، ۱۰۱ نمونه از وی۸ کوپه از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۰ ساخته شد.

وی۸ اسپورتزمن استیت

وی۸ همچنین توسط بخش خدمات استون مارتین تبدیل شد. تنها سه مورد با استفاده از وی۸ کوپه‌های موجود به‌عنوان پایه، که به آن اسپورتزمن لقب داده شده‌اند، ساخته شده‌اند. هیچ تغییر مکانیکی انجام نشد و استیت موتور و مکانیک‌های وی۸ کوپه را حفظ کرد.

* استون مارتین وی۸ کوپهاستون مارتین وی۸ کوپه
* نمای ۳/۴ پشتنمای ۳/۴ پشت

ویراژ وولانته/وی۸ وولانته
-------------------------

Motor vehicle

 استون مارتین ویراژ وولانته پهن ۱۹۹۳، نمای پشت
 استون مارتین وی۸ وولانته لانگ ویل‌بیس
نسخه کانورتیبل ویراژ که **ویراژ** **وولانته** نام داشت در سال ۱۹۹۰ در نمایشگاه خودروی بیرمنگام به عنوان یک خودروی دو سرنشینه به نمایش درآمد، اما نسخه ۲+۲ آن در نمایشگاه خودروی ژنو ۱۹۹۱ به نمایش درآمد. نمونه‌های تولیدی که برای اولین بار در سال ۱۹۹۲ ظاهر شدند، همگی دارای ۲+۲ صندلی بودند. منابع می‌گویند که ۲۲۴ یا ۲۳۳ نمونه در زمان پایان تولید در سال ۱۹۹۶ تولید شده‌است. ۱۱ نمونه آخر قبلاً نسخه تنفس طبیعی ۱۹۹۵ موتور را داشتند که در مدل‌های پسین وی۸ و وی۸ LWB وولانته با چهار سرعته و اوردایو خودکار تورک‌فلایت بهبود یافته و توان خروجی ۳۵۹ اسب بخار متری (۲۶۴ کیلووات؛ ۳۵۴ اسب بخار) یافت شد. که ممکن است بخشی از دلیل وجود اختلاف نظر با اعداد تولید باشد.

همچنین در سال ۱۹۹۲ استون مارتین پکیج ۶٫۳ لیتری Works Service را معرفی کرد که شامل گلگیرهای عریض‌تر برای قرار دادن چرخ‌های OZ بزرگتر و ترمزهای دیسکی ۱۴ اینچی، دریچه‌های اضافی، رکاب‌های عمیق‌تر و سایر تغییرات ظاهری بود. این بلافاصله در کوپه و همچنین وولانته در دسترس بود. استون مارتین به زودی یک نسخه کاملاً آرایشی به نام Wide Body را معرفی کرد که دارای موتور معمولی ۵٫۳ لیتری بود. این عمدتاً برای بازار ایالات متحده در نظر گرفته شده بود زیرا ۶٫۳ برای فروش در آنجا گواهینامه نداشت. ۱۳ مورد از آنها برای ایالات متحده ساخته شد، در حالی که تنها هفت ویراژ وولانته معمولی در آنجا تحویل داده شد. برخلاف وولانته بدنه‌پهن، شاهزاده ولز تصمیم گرفت وولانته ۱۹۹۴ خود را به بدنه استاندارد همراه با ۴۵۶-اسب-بخار (۳۴۰-کیلووات؛ ۴۶۲-اسب-بخار-متری) و موتور ۶٫۳ لیتری و جعبه‌دنده دستی مجهز کند.

یک **وی۸ وولانته** **لانگ ویل‌بیس** جدید با استایل به‌روزشده وی۸ کوپه از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰ بر روی شاسی درازشده ۲۰۰ میلیمتر (۷٫۹ اینچ) تولید شد. تا زمانی که تولید متوقف شد، تنها ۶۳ دستگاه ساخته شد.

ونتیج
-----

Motor vehicle

مانند بسیاری از مدل‌های دیگر استون مارتین، یک مدل **ونتیج** با عملکرد بالا از ویراژ بعداً معرفی شد. ونتیج اولین بار در سپتامبر ۱۹۹۲ در بیرمنگام به نمایش درآمد، ونتیج از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۰ تولید شد و مانند بسیاری از مدل‌های استون ونتیج دیگر به زودی تنها نسخه موجود خواهد بود. نام ویراژ تنها چند سال دوام آورد و فرزندان نهایی آن نام ساده و آشنای وی۸ را به ارث بردند.

ونتیج استایل جدیدی داشت و تنها سقف، درها و آینه‌های جانبی با ویراژ مشترک بود. آینه‌های بال بعداً به نفع آینه‌های جگوار XK8/XKR جایگزین شدند. ونتیج عریض‌تر، پایین‌تر است، از چهار چراغ عقب‌گرد استفاده می‌کند (که بعداً برای وی۸ کوپه پایه استفاده شد) و سیستم تعلیق عقب و الکترونیک داخلی جدید را به نمایش می‌گذارد. مانند ۶٫۳، ونتیج از ۳۶۲ با اندازه رکورد استفاده کرد میلی‌متر (۱۴ در) دیسک‌های ترمز و ۱۸ چرخ‌های اینچی

بزرگ‌ترین تغییر در ونتیج در داخل محفظه موتور بود. موتور وی۸ ۵٬۳۴۱ سانتی‌متر مکعب (۵٫۳ لیتر) اکنون از سوپرشارژرهای دوقلو استفاده می‌کند. توان خروجی اکنون ۵۵۰ اسب بخار (۴۱۰ کیلووات؛ ۵۵۸ اسب بخار متری) بود، و گشتاور به همان اندازه در ۵۵۵ پوند-فوت (۷۵۲ نیوتن متر) در ۴۰۰۰ دور در دقیقه بالا بود. بیشینه سرعت ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت (۱۸۶ مایل بر ساعت) و شتاب تا ۹۷ کیلومتر در ساعت (۶۰ مایل در ساعت) ۴٫۶ ثانیه بود. خودروهای مشتریان را می‌توان از سال ۱۹۹۸ به Works Service بازگرداند تا به مشخصات وی۶۰۰ تبدیل شوند، که در آن موتور به ۶۰۰ اسب بخار (۴۴۷ کیلووات؛ ۶۰۸ اسب بخار) در ۶۲۰۰ دور در دقیقه و گشتاور ۶۰۰ پوند فوت (۸۱۳ نیوتن ⋅ متر) در ۴۴۰۰ دور در دقیقه ارتقا یافت.

در سال ۲۰۰۰، واحد خدمات آستون مارتین همچنین ۹ مدل ونتیج وولانته (کانورتیبل) سفارشی ساخت که یکی از آنها با مشخصات فاصله محورهای بلند ساخته شده بود.[]

* ونتیج وی۶۰۰ونتیج وی۶۰۰
* نمای ۳/۴ پشت ونتیج وی۶۰۰نمای ۳/۴ پشت ونتیج وی۶۰۰
* محفظه موتورمحفظه موتور
* ونتیج لو مانونتیج لو مان

### و۸ ونتیج لو مان

مقررات جدید آلایندگی و ایمنی اروپا باعث شد استون مارتین تصمیم به پایان تولید خط وی۸-ونتیج بگیرد و مدل نهایی «و۸ ونتیج لو مان» نامیده شود. با گرامیداشت پیروزی استون مارتین در سال ۱۹۵۹ در مسابقات ۲۴ ساعته لمان، نمونه اولیه یک دوره محدود ۴۰ دستگاهی در ژنو در سال ۱۹۹۹ در چهلمین سالگرد پیروزی ارائه شد.

تمام لو مان ونتیج‌های پس از تحویل به عقب فرستاده شدند تا تغییراتی در موتور برای تحویل ۶۱۲ اسب بخار متری (۴۵۰ کیلووات؛ ۶۰۴ اسب بخار) داشته باشند و ۸۲۰ نیوتن متر (۶۰۵ پوند نیرو-فوت) گشتاور، و توسط یک سیستم تعلیق تقویت شده با کمک فنرهای ویژه Koni و میله‌های ضد غلتش سفت‌تر پشتیبانی می‌شدند. بدنه دارای یک جلوپنجره خالی شده و دریچه‌های جانبی اصلاح شده - شبیه دریچه‌های جانبی DBR-1 برنده Le Mans - و همچنین یک اسپویلر بزرگتر جلو و دامن عقب بود. فضای داخلی با دور شمارشگر بزرگ، روکش تیتانیوم ویژه در برخی قسمت‌ها، و ویژگی‌هایی مانند شیشه جلوی گرم شونده، رادارهای پارکینگ، کنترل کشش، صندلی‌های برقی گرم شونده، و روکش‌های کامل چرمی Connolly با فرش‌های پشمی ویلتون مطابقت دارد. چرخ‌ها همان واحدهای منیزیم Dymag بودند که در بیشتر وی۶۰۰ها دیده می‌شود. عملکرد شامل بیشینه سرعت ادعایی ۳۲۰ کیلومتر بر ساعت (۱۹۹ مایل بر ساعت) بود و ۰ تا ۱۰۰ شتاب کیلومتر در ساعت در ۳٫۹ ثانیه به دست می‌آید. جاکلیدی نقره استرلینگ بود و نقشه‌ای از نیوپورت-پاگنل تا مسیر افسانه‌ای لمانز در اسناد تحویل ارائه شده بود. هر خودرو با سفارش ویژه ساخته شده و دارای پلاکی است که نام مالک اول را نیز نشان می‌دهد.

دسترسی ایالات متحده
-------------------

ویراژ تا تابستان ۱۹۹۰ در ایالات متحده در دسترس نبود و ویراژ وولانته کانورتیبل بعداً در سال ۱۹۹۲ در دسترس قرار گرفت. نسخه پسین وی۸ کوپه و ویراژ وولانته به‌طور رسمی برای فروش در ایالات متحده عرضه نشدند. در دسترس بودن پس از سال مدل ۱۹۹۳، به دلیل نبود کیسه هوای سرنشینان و ناتوانی در رعایت مقررات آلایندگی به پایان رسید.

ویراژ (۲۰۱۱–۲۰۱۲)
-----------------

Motor vehicle

نسل جدیدی از ویراژ در نمایشگاه خودروی ژنو ۲۰۱۱ توسط استون مارتین معرفی شد. ویراژ از فناوری دی‌بی‌اس استفاده کرد و آن را با راحتی و ظرافت موجود در دی‌بی۹ و رپید متحد کرد. ویراژ قرار بود در شکاف باریک میان دی‌بی۹ اصلی و دی‌بی‌اس پرچمدار قرار بگیرد. استون مارتین اعلام کرد که نسل دوم ویراژ پس از ۱۸ ماه تولید متوقف خواهد شد، زیرا تفاوت میان آن، دی‌بی۹ و دی‌بی‌اس بسیار باریک است. با تولید تنها ۱۰۰۱ دستگاه استون مارتین ویراژ، تحویل انگلستان ۱۱۴ دستگاه (دست راست فرمان) بود که از این تعداد ۲۲ دستگاه کوپه و ۹۲ دستگاه وولانته بود.

 ویراژ وولانته (نمای پشت)
این خودرو دارای پیکربندی ۲ صندلی یا ۲+۲ صندلی است. موتور ۵٫۹ لیتری *AM11* وی۱۲ ویراژ دارای قدرت خروجی ۴۹۷ اسب بخار متری (۳۶۶ کیلووات؛ ۴۹۰ اسب بخار) و ۵۷۰ نیوتن متر (۴۲۰ پوند-فوت) گشتاور است. قابلیت شتاب‌گیری از ۰ تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت (۶۲ مایل بر ساعت) را دارد در ۴٫۶ ثانیه و بیشینه سرعت آن ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت (۱۸۶ مایل بر ساعت) است، درحالی‌که ویراژ وولانته به ۲۹۵ کیلومتر بر ساعت (۱۸۳ مایل بر ساعت) محدود شده‌است. ویراژ در دو مدل بدنه موجود بود: کوپه یا وولانته (کانورتیبل).

### استون مارتین ویراژ شوتینگ بریک زاگاتو سنتنیال ۲۰۱۴

در سپتامبر ۲۰۱۴، زاگاتو یک شوتینگ بریک را در شانتیئی Arts & Elegance Concours d'Elegance معرفی کرد. این خودرو بر اساس استون مارتین ویراژ ساخته شده‌است. این توسط یک مشتری اروپایی سفارش داده شد. این مدل از همان نشانه‌های طراحی آستون مارتین دی‌بی‌اس کوپه زاگاتو سنتنیال و استون مارتین دی‌بی۹ اسپایدر زاگاتو سنتنیال پیروی می‌کند.

* ویراژ شوتینگ بریک زاگاتوویراژ شوتینگ بریک زاگاتو
* جزئیات جلوجزئیات جلو

منابع
-----




1. 1 2  McCourt, Mark J. (November 2016). "1991–1992 Aston Martin Virage". Hemmings. Retrieved 9 February 2019.
2. 1 2  "Virage". استون مارتین. Archived from the original on 9 February 2019. Retrieved 9 February 2019.
3. ↑  "Virage". *Autocar & Motor*: 29. 15 August 1990.
4. ↑  "1990 Aston Martin Virage in "The Driven Man, 1991"". *IMCDb*. Retrieved 2023-01-09.
5. 1 2 3  *Automobil Revue 1997*, p. 153
6. ↑  "Virage Shooting Brake in Aston Martins.com". *AstonMartins.com*. Retrieved 21 March 2015.
7. ↑  "Virage Lagonda 4 Door Saloon (1994)". *astonmartins.com*. Retrieved 15 July 2020.
8. ↑  "Virage Lagonda 5-door Shooting Brake". Retrieved 9 February 2019.
9. ↑  "1996 Aston Martin V8 Coupe". *Bonhams*. 19 May 2019. Retrieved 15 July 2020.
10. ↑  Ramey, Jay (16 May 2019). "Rare Aston Martin V8 Coupe heads to auction". Autoweek. Retrieved 15 July 2020.
11. ↑  Perez, Jeff (27 April 2017). "Rare 1996 Aston Martin V8 Estate Is Better Than Any SUV". Motor 1. Retrieved 15 July 2020.
12. ↑  "1993 Aston Martin Virage Volante 'Wide Body'". Monterey, CA: RM Sotheby's. 15–17 August 2019. Lot 118. Archived from the original on 8 August 2019.
13. ↑  Wakefield, Steve (10 May 2012). "Driven: Aston Martin Virage Volante 6.3-Litre". *Classic Driver*. Archived from the original on 26 August 2014.
14. ↑  Orlove, Raphael (7 November 2014). "When Aston Martin Built The Most Powerful (And Stupid) Car In The World". *Jalopnik*. Gizmodo Media Group. Retrieved 11 July 2020.
15. ↑  "2000 Aston Martin Vantage Le Mans 'V600' Coupé". *RM Sotheby's*. 25 May 2019. Retrieved 11 July 2020.
16. ↑  Easthope, Alex (27 October 2017). "The Aston Martin Le Mans V600 is a Jurassic monster with a bone-breaking punch". Classic Driver. Retrieved 11 July 2020.
17. ↑  Mateja, Jim (22 June 1997). "DB7 is a shout from long-hushed Aston Martin". *Chicago Tribune*.
18. ↑  "Aston Martin Virage: Specifications". Car & Driver. Retrieved 9 February 2019.
19. ↑  Bovingdon, Jethro (14 March 2011). "Aston Martin Virage (2011) review". *CAR Magazine*. UK. Retrieved 15 September 2020.
20. ↑  Tomalin, Peter (1 March 2012). "Aston Martin Virage Volante review". *EVO*. UK. Retrieved 15 September 2020.
21. ↑  Reid, Rory (6 April 2011). "Aston brings back the Virage". *CNet Roadshow*. UK. Retrieved 10 June 2020.
22. ↑  Knapman, Chris (23 February 2011). "Aston Martin brings back the Virage". *The Telegraph*. Archived from the original on 10 March 2011. Retrieved 23 February 2011.
23. ↑  "Zagato becomes latest coachbuilder to 'Brake' an Aston Martin". *www.classicdriver.com* (به انگلیسی). Retrieved 2021-01-11.
1. Kevin Blick (September 1990). "Anglophyle Style". *Sports Car International*. **6** (9): 22–27.کوین بلیک (سپتامبر 1990)."سبک آنگلوفیل".*بین‌المللی خودروهای اسپرت* **6** (9): 22-27.

2. Covello, Mike، به‌روزشده توسط، *کاتالوگ استاندارد اتومبیل‌های وارداتی: ۱۹۴۶–۲۰۰۲* ، انتشارات Krause, Iola, WI، ایالات متحده آمریکا، ۲۰۰۲.

پیوند به بیرون
--------------

* وبگاه رسمی

| * ن
* ب
* و
جدول زمانی خودروهای استون مارتین لاگوندا، ۱۹۴۸–اکنون |
| --- |
| **نوع** | دههٔ ۱۹۴۰ | دههٔ ۱۹۵۰ | دههٔ ۱۹۶۰ | دههٔ ۱۹۷۰ | دههٔ ۱۹۸۰ | دههٔ ۱۹۹۰ | دههٔ ۲۰۰۰ | دههٔ ۲۰۱۰ |
| ۸ | ۹ | ۰ | ۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۰ | ۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۰ | ۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۰ | ۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۰ | ۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۰ | ۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۰ | ۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ |
| مالک | دیوید براون | ویلیام ویلسون | میندن و اسپراگ | ویکتور گانتلت ات آل. | فورد | کنسرسیوم مستقل |
| خودروی شهری |  |  |  |  |  |  |  |  | سیگنت |  |
| خودروی لوکس |  |  |  |  |  |  |  | رپید |
|  | ۲٫۶ لیتر | ۳ لیتر |  |  | رپید |  |  | لاگوندا |  |  |  | ترف |  |
| گرند تورر |  |  | دی‌بی۴ | دی‌بی۵ و وولانته | دی‌بی‌اس و ونتیج |  |  |  | دی‌بی۷ |  | ونتیج |
| دی‌بی۱ | دی‌بی۲ | دی‌بی۲/۴ و مارک سه |  | دی‌بی۶ | دی‌بی‌اس وی۸ و ای‌ام وی۸ | وی۸ ویراژ | وی۸ |  | دی‌بی۹ و وی۱۲ ویراژ | دی‌بی۱۱ |
|  |  |  |  | وی۸ ونتیج |  | وی۸ ونتیج | ونکویش | دی‌بی‌اس وی۱۲ | ونکویش |  |
| تولید محدود |  |  |  |  |  |  |  | یک-۷۷ |  | وولکان |  |
|  |  | دی‌بی۴ زاگاتو |  |  |  | وی۸ زاگاتو |  |  | دی‌بی۷ زاگاتو | دی‌بی ای‌آر۱ |  |  | وی۱۲ زاگاتو |  | والکیری |
| خودروی مفهومی | 
* اتم
* بولداگ
* ویگنال
* سی‌سی۱۰۰
* دی‌پی-۱۰۰
* دی‌بی۱۰
* دی‌بی‌ایکس

 |
| توضیحات رنگ |   نشان **استون مارتین**
  نشان **لاگوندا** |