recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
مورفین-۶u-گلوکورونید, یک متابولیت اصلی مورفین
یک **گلوکورونید** (به انگلیسی: Glucuronide)، که هم چنین **گلوکورونوزید** نیز نامیده می‌شود، به هر ترکیبی گفته می‌شود که از اتصال گلوکورونیک اسید به ترکیبی دیگر از طریق پیوند گلیکوزیدی ایجاد شودمثل هیلارونیک اسید (hyaluronic acid).. گلوکورونیدها متعلق به گلیکوزیدها هستند.

گلوکورونیداسیون، تبدیل ترکیبات شیمیایی به گلوکورونیدها، روشی است که حیوانات از آن برای کمک به دفع مواد سمی، داروها یا دیگر ترکیباتی که نمی‌توانند به عنوان منبع انرژی به کار برده شوند، استفاده می‌کنند. گلوکورونیک اسید از طریق یک پیوند گلیکوزیدیک به ماده متصل می‌شود، و گلوکورونید حاصله، که انحلال پذیری در آب بسیار بالاتری از مادهٔ اصلی دارد، در نهایت از طریق کلیه‌ها دفع می‌شود.

آنزیم‌هایی که پیوند گلیکوزیدی یک گلوکورونید را می‌شکنند گلوکورونیداز نامیده می‌شوند.

مثال‌ها
-------

* میکه‌لیانین (کوارسیتین 3-O-glucuronide)
* مورفین-۶-گلوکورونید
* اسکوتلارین

منابع
-----

1. ↑  *The American Heritage Medical Dictionary*, 2007, Houghton Mifflin Company

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد Toxicology-مرتبط است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |

| * ن
* ب
* و
گلیکوزید |
| --- |
| پیوند گلیکوزیدی | 
* پیوند گلیکوزیدی
* پیوند گلیکوزیدی
* پیوند گلیکوزیدی
* پیوند گلیکوزیدی

 |
| همپار | 
* پیوند گلیکوزیدی
* پیوند گلیکوزیدی
* پیوند گلیکوزیدی
* پیوند گلیکوزیدی

 |
| گلیکوزید | 
* Fructoside
* Galactoside
* گلوکوزید
* گلوکورونید
* رامنوز
* Riboside

 |
| Aglycone | 
* گلیکوزید
* گلیکوزیدهای قلبی
	+ Bufadienolide
	+ کاردنولید
* گلیکوزید
* Glycosylamine
* گلیکوزید
	+ گلیکوزید
	+ گلیکوزید
	+ گلیکوزید
* ساپونین
* Steviol glycoside
* گلیکوزید

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد بیوشیمی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
نگاره‌ای به تاریخ دسامبر ۱۹۱۱ از چاندرا بهادر رانا در مقام نخست‌وزیر نپال، حین عرض ارادت به درگاه جرج پنجم، پادشاه بریتانیا و ایرلند و قلمروهای بریتانیا و امپراتور هند که برای شکار به نپال سفر کرده بود.
نگاره‌ای به تاریخ ۱۸ دسامبر ۱۹۱۱ از چاندرا بهادر رانا، ایستاده در کنار جرج پنجم و تیم همراهان و ملازمانِ درگاه پادشاه در نپال.  
در این سفر ۱۰ روزه، جرج پنجم و تیم همراهش، ۳۹ ببر، ۱۸ کرگدن، ۴ خرس و موارد نامعلومی از خارپشت و پلنگ را شکار کردند.
**چاندرا شومشر جنگ بهادر رانا** (به نپالی: *चन्द्र शमशेर जङ्गबहादुर राणा*)، فیلد مارشال، مهاراجه، سیاست‌مدار و عضو برجستهٔ دودمان سلطنتی رانا در نپال بود.

وی در مقام نخست‌وزیر نپال، نقش مهمی در عقد قرارداد ۱۹۲۳ نپال-بریتانیا (en) داشت.

پانویس
------

1. ↑  JBR, PurushottamShamsher (1990). *Shree Teen Haruko Tathya Britanta* (به Nepali). Bhotahity, Kathmandu: Vidarthi Pustak Bhandar. ISBN 99933-39-91-1.`{{cite book}}`: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (link)

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد نپال است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**کمیته دولتی امنیتی ملی** (تاجیکی: Кумитаи давлатии амнияти миллӣ) (به انگلیسی: SCNS)، سازمان اطلاعاتی و امنیتی تاجیکستان است. مسئولیت‌های اصلی آن شامل امنیت داخلی و مرزی، ضداطلاعات، مبارزه با تروریسم، مبارزه با مواد مخدر، مبارزه با جرائم سازمان یافته و نظارت است. رئیس کمیته و همه معاونان وی توسط رئیس‌جمهور تاجیکستان منصوب می‌شوند و به وی پاسخگو هستند. سرلشکر سایمون یاتیموف از ۲ سپتامبر ۲۰۱۰ میلادی به عنوان رئیس کمیته دولتی امنیتی ملی خدمت کرده‌ است.

تاریخ
-----

کمیته دولتی امنیتی ملی، نهاد جانشین در تاجیکستان برای کمیته امنیت دولتی (KGB) در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. به دنبال انحلال شوروی، کمیته امنیت دولتی جمهوری سوسیالیستی تاجیکستان شوروی در تاریخ ۲۸ دسامبر ۱۹۹۱ به کمیته دولتی امنیت ملی (جمهوری تاجیکستان) (تاجیکی: Кумитаи амнияти миллӣ؛ روسی: Комитет национальной безопасности) تغییر نام داد.

منابع
-----

1. ↑  "В Москве отметили 90-летный юбилей КГБ Таджикистана". *TojNews*. 10 December 2014. Archived from the original on 11 June 2016. Retrieved 17 May 2016.
پنیر و کرکر
**پنیر و کرکر** یک غذای رایج است که از ترکیب کراکر با ترکیب‌های گوناگون پنیر تشکیل شده‌است. این غذا قبل از اختراع یخچال، توسط ملوانان مصرف می‌شده‌است، و به عنوان یکی از اولین غذاهای فوری در ایالات متحده شناخته شده‌است و محبوبیت این غذا در میان مردم در حدود دهه ۱۸۵۰ میلادی در ایالات متحده آماده بسیار زیاد شدبرای تهیه این غذا از انواع گوناگونی از پنیر استفاده می‌شود، و اغلب در کنار آن شراب سرو می‌شود. برندهای تولید انبوه پنیر و کراکر شامل Handi-Snacks ,Ritz , Jatz و Lunchables می‌شود.

بررسی اجمالی
------------

پنیر و کراکر با شراب قرمز و دیگر غذاها
پنیر و کراکر یکمیان وعده غذایی یا *پیش غذا متعارف و رایج* متشکل از کراکر با انواع پنیر می‌باشد. همچنین در ایالات متحده به عنوان دسر با مواد دیگری مثل مربا، ژله، مارمالاد یا انواع کنسرو سرو می‌شود. این غذا در ایالات متحده آمریکا معمولاً در مهمانی‌های و دور همی ها سرو می‌گردد، همین‌طور در جنوب ایلات متحده آمریکا در مهمانی‌ها بیسار معمول و شایع است که در کنار ژله فلفل تند پنیر خامه ای همراه با کراکر ارائه شود. پنیر و کراکر مقدار زیادی پروتئین دارد زیرا که پروتئین یکی از عناصر اصلی در پنیر محسوب می‌شود.

پنیر و کراکر یک غذای مکمل رایج است که می‌تواند به عنوان مکمل در کنار انواع مختلف پنیر سرو شود، همچنین می‌توان در کنار آن شراب نیز ارائه گردد. پنیر را می‌توان به صورت قطعه قطعه شده یا حبه شده و به طور جداگانه با کراکر سرو کرد یا در بالای کراکر قرار داده شود.

تاریخچه
-------

*پنیر با سه کراکر،*نقاشی توسط رافائل پیل، ۱۸۱۳ میلادی
پنیر و کراکر توسط دریانوردان و ملوانان مانند مهاجران، شکارچیان وال و کاشفان قبل از اختراع شدن یخچال با مصرف بیسکویت دریایی مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است. همچنین از این نوع غذا توسط جهان گردان و کاشفان زمین مصرف می‌شده‌است.

### ایالات متحده

پنیر و کراکر با پنیر چدار حبه
پنیر و کراکر به عنوان یکی از اولین غذاهای فوری در ایالات متحده شناخته شده‌است، محبوبیت این نوع غذا در حدود دهه ۱۸۵۰ میلادی هنگامی شروع به افزایش یافت که نانوایان شروع به تولید کردن کراکر با ضخامت کمتر و بافتی نرم‌تر در مقایسه با بیسکویت دریایی کردند. در طول این دوره زمانی، این ترکیب غذایی در منوی رستوران‌ها به عنوان یک پس از دسر قرار داده شد، همچنین این غذا درسالون‌های وسترن نیز سرو می‌گردید. پنیر و کراکر به عنوان یک جیره غذایی در طول جنگ‌های داخلی آمریکا (۱۸۶۱–۱۸۶۵) مورد استفاده سربازان قرار گرفت. برخی از سربازان از پنیر و کراکر به عنوان «غذای مربعی» یاد می‌کردند. ازرا میکر از پنیر و بیسکویت دریایی همراه با گوشت خشک شده گوزن و آهو در طول سفر خود در جاده اورگون در سال ۱۸۵۲ میلادی استفاده می‌کرد. در سال ۱۹۱۵ فیلیپ راجرز کوهنورد در طول سفر خود به کوه رینیر که در ایالت واشینگتن واقع است، پنیر و بیسکویت دریایی همراه با کشمش و آجیل مصرف می‌کرد.

منابع
-----

1. ↑  Agriculture, United States. Dept. of (1919). *Farmers' Bulletin*. Farmers' Bulletin. U.S. Government Printing Office. p. 1-PA59. Retrieved July 10, 2017.
2. ↑  Harris, Jenn (June 23, 2016). "How to make your own next-level cheese and crackers". *Los Angeles Times*. Retrieved July 10, 2017.
بالای بال مرغ که همه گروه‌های اصلی پر را نشان می‌دهد.
به مجموعه پرهایی که پرهای دیگر را روی بدن یک پرنده می‌پوشاند، **پوش‌پَر** (به انگلیسی: covert feather یا tectrix) می‌گویند. پوش‌پرها به نرم شدن جریان هوا روی بال‌ها و دم کمک می‌کنند.

پوش‌پرهای گوش
-------------

پوش‌پرهای گوش، پرهای کوچک پشت چشم پرنده هستند که دهانه گوش را می‌پوشانند (گوش پرنده هیچ ویژگی بیرونی ندارد).

پوش‌پرهای دم
------------

 نمای پشتی از دم واقعی طاووس هندی و پوش‌پرهای روی دم بلند
پوش‌پرهای روی دم و زیر دم پایه پرهای دم را در بالا و پایین می‌پوشانند. گاهی این پوشش‌ها تخصصی‌ترند. «دم» طاووس از پوش‌پرهای روی دم بسیار بلند ساخته شده‌است.

پوش‌پرهای بال
-------------

پوش‌پرهای روی بال به دو گروه تقسیم می‌شوند: آن‌هایی که در بال درونی قرار دارند، که شاهپر دومی‌ها را می‌پوشانند، که به عنوان پوش‌پرهای دومی شناخته می‌شوند، و آنهایی که در بال‌های بیرونی، که شاهپراولی‌ها را می‌پوشانند، پوش‌پراولی‌ها هستند. در هر گروه، پرها تعدادی ردیف را تشکیل می‌دهند. پرهای بیرونی‌تر، بزرگ‌ترین ردیف، پوش‌پرهای بزرگتر (اولی‌ها/دومی‌ها) نامیده می‌شوند. آنهایی که در ردیف بعدی قرار دارند، پوشپرهای میانی (اولی‌ها-/دومی‌ها-) هستند، و هر ردیف باقیمانده را پوشش‌های کوچکتر (اولیه-/ثانویه-) می‌نامند. زیر بال دارای مجموعه‌های پوششی مربوطه است (از نام‌های پوش‌پرهای رویی و زیری بال برای شناسایی مجموعه‌های مربوطه استفاده می‌شود). علاوه بر این، لبه جلویی بال با گروهی از پرها به نام پوش‌پرهای کناری پوشیده شده‌است. در هر گروه از بال‌ها، ردیف‌هایی از پرها مانند کاشی‌های بام هم قرار می‌گیرند (پوش‌پرهای بزرگ‌تر با پوش‌پرهای میانی پوشانده می‌شوند، که آنها نیز به نوبه خود توسط بیرونی‌ترین ردیف یعنی پوش‌پرهای کوچکتر و غیره پوشانده می‌شوند).

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Covert feather». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۴ آبان ۱۴۰۰.
کلیسا
در نزدیکی اوج کوه المپ، **کلیسای الیاس پیامبر** (یونانی: εξωκκλήσι του Προφήτη Ηλία) قرار دارد. کلیسای ارتدکس شرقی زادروز پیامبر را در ۲۰ ژوئیه جشن می‌گیرد.

جایگاه
------

قله پروفیتیس ایلیاس (Προφήτης Ηλίας) به ارتفاع ۲٬۸۰۳ متر (۹٬۱۹۶ فوت) در نزدیکی بلندترین قله‌های کوه المپ (Mytikas و Stefani) قرار دارد. نزدیک‌ترین کلبه‌های کوهستانی، کلبه آپوستولیدیس (۴۳۰ متر دورتر) و کلبه کریستوس کاکالوس (حدود ۶۰۰ متر دورتر) هستند.

ساختمان
-------

این کلیسا در بالای کوه پروفیتیس ایلیاس ساخته شده‌است. مصالح اصلی ساختمان سنگ‌های اطراف کلیسا است. کف کلیسا با تخته سنگ پوشانده شده و دیوارهای بیرونی از سنگ‌های لایه‌ای بدون به‌کارگیری مواد اتصالی دیگر ساخته شده‌است. سقف پوشیده‌شده با دال‌های سنگی، توسط یک سازه چوبی برای تحمل بار برف پشتیبانی می‌شود. دهلیز در ضلع شرقی و جنوبی توسط دیواری از سنگ طبیعی محافظت می‌شود و ورودی آن در سمت شمالی است. ورودی کلیسا در ارتفاع پایین در سوی جنوبی ساختمان قرار دارد.

منابع
-----

1. ↑  "Life of the Prophet Elias (in German)".
2. ↑  "Apostolidis Refuge".
3. ↑  "Christos Kakkalos Refuge".
4. ↑  *Profitis Elias Olympos*.
کلیسا پایده
**کلیسا پایده** یا **کلیسا صلیب مقدس پایده** (استونیایی: *Paide Püha Risti kirik*, آلمانی: Kirche zum Heiligen Kreuz) یک کلیسای لوتریانیسم در شهر پایده، استونی است.

این کلیسا که در قرون وسطی ساخته شده‌است در سال ۱۵۷۳ در طی محاصره ویزن‌اشتاین (نام قدیمی پایده) ویران شد. این کلیسا با یک کلیسای چوبی جایگزین شد که توسط نیروهای روسی در سال ۱۷۰۳ در جریان جنگ بزرگ شمالی سوزانده شد.

در دهه ۱۷۳۰ یک کلیسای کوچک ساخته شد که با یک کلیسای سنگی که بین سال‌های ۱۷۶۷ تا ۱۷۸۶ ساخته شد جایگزین شد. برج کلیسا به‌طور استثنایی در ضلع جنوبی کلیسا ساخته شد تا کلیسا را با میدان بازار در یک مجموعه معماری واحد پیوند دهد.

کلیسا پایده در ۱۰ مه ۱۸۴۵ دچار آتش‌سوزی و آسیب شد و کمک‌های مالی زیادی برای تعمیر جمع‌آوری شد اما در طول سالهای ۱۹۰۹–۱۹۱۰ کلیسا تحت بازسازی بزرگتری قرار گرفت.

نگارخانه
--------

* دهه ۱۹۳۰دهه ۱۹۳۰
* 
* 
*

منابع
-----

1. ↑  Hans Feldmann, Heinz von Zur Mühlen, Gertrud Westermann (1985). *Baltisches historisches Ortslexikon: Estland (einschliesslich Nordlivland)* (به آلمانی). Böhlau Verlag Köln Weimar. p. 661.`{{cite book}}`: نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (link)
2. 1 2 3  "Paide "Avaleht "Külaline "Paide linnast "Vaatamisväärsused "Paide Püha Risti kirik". Paide.ee. 2015-05-03. Archived from the original on 2017-08-25. Retrieved 2015-06-03.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کلیسا پایده موجود است. |
**کوهستان دابا** (انگلیسی: Daba Mountains) یا داباشان، زنجیره‌ای از کوه‌ها در مرکز چین بین حوضه رودخانه‌های زرد و یانگ‌تسه است. کوهستان دابا بخشی از رشته‌کوه بزرگتر چین‌لینگ است و از محدوده چهار استان عبور می‌کند: سیچوآن، چونگ‌کینگ، شاآنشی و هوبئی. درازای کوهستان دابا حدود ۱۰۰۰ کیلومتر است.

کوهستان دابا در جهت کلی غربی-شمال غربی به شرق-جنوب شرقی ادامه می‌یابد. این کوهستان در امتداد مرز بین، از یک طرف (جنوب غربی و جنوب) سیچوآن و چونگ‌کینگ و از طرف دیگر (شمال شرقی و شمال) شاآنشی و هوبئی امتداد می‌یابد. کوه‌های شن‌نونگژیا اغلب شرقی‌ترین بخش کوهستان دبا محسوب می‌شوند.

سرخ‌چوب سپیده‌دم از درختان برگ‌ریز بومی کوهستان دابا است. نزدیک‌ترین خویشاوندان این درخت سکویای همیشه‌سبز و درخت غول هستند که در کالیفرنیا می‌رویند. این درختان پیش از این در سراسر نیم‌کره شمالی می‌رستند اما در دوران معاصر باور بر این بود که تنها در کالیفرنیا باقی مانده‌اند تا این‌که در دهه ۱۹۴۰ سرخ‌چوب سپیده‌دم در کوهستان دابا از سوی گیاه‌شناسان غربی شناسایی شد.

منابع
-----

1. ↑  "Eastern Asia: Eastern China | Ecoregions | WWF". 2019. World Wildlife Fund. Accessed October 19 2019. .

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Daba Mountains». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۹.

|  |  |
| --- | --- |
| داده‌های کتابخانه‌ای: کتابخانه‌های ملی ویرایش در ویکی‌داده | 
* آلمان

 |
نگاره‌ای از سقف کلیسای صلح در شویدنگتسا، لهستان.
**کلیساهای صلح** (لهستانی: Kościoły Pokoju) در یاوور و شویدنگتسا و سیلزی در کشور لهستان، به نام پیمان وستفالی ۱۶۴۸ نامگذاری شدند.
این پیمان به لوتریان سیلزی اجازه داد سه کلیسا از چوب، خاک رس، شن و نی در بیرون دیوارهای شهر بسازند بدون آنکه برج و زنگ کلیسا را داشته باشند. مدت زمان ساخت به یک سال محدود می‌شد. سومین کلیسا که در گووگوو برپا شده‌بود، در سال ۱۷۵۸ در آتش سوخت.

تاریخچه
-------

کلیسای یاوور، با طول ۴۳٫۵ متر، عرض ۱۴ متر و ارتفاع ۱۵٫۷ متر به روح‌القدس اختصاص یافته‌است. این بنا توسط معمار آلبرخت فون سابیش (۱۶۱۰–۱۶۸۸) از اهالی وروکلاو (سپس آلمان برسلاو) ساخته شد و یک سال بعد در سال ۱۶۵۵ به پایان رسید.

۲۰۰ تابلوی نقاشی داخل توسط نقاش آلمانی گئورگ فگل در سال ۱۶۷۱–۱۶۷۱ انجام شده‌است. محراب، توسط مارتین اشنایدر، به سال ۱۶۷۲ بر می‌گردد. ارگ اصلی که در سال ۱۶۶۴ توسط هوفریتچر. از لگنیتسا ساخته شده بود در سال ۱۸۵۵–۱۸۵۵ توسط آدولف الکساندر لومرت جایگزین شد.

* سه کلیسای صلح (حوالی ۱۷۵۰)
* گووگوو(Głogów)گووگوو(Głogów)
* یاوور(Jawor)یاوور(Jawor)
* شویدنگتسا(Świdnica)شویدنگتسا(Świdnica)

نگارخانه
--------

### شویدنگتسا

* 
* محراب اصلیمحراب اصلی
* 
* 

### یاوور

* 
* 
* محراب اصلیمحراب اصلی
*

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Churches of Peace». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۳ مه ۲۰۲۰.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کلیساهای صلح موجود است. |

* Church Of Peace in Jawor – photo gallery
* Church of Peace in Świdnica (به لهستانی)
**یوشان** یا **کوه یو** (به چینی: 玉山، پین‌یین: Yùshān) به‌معنای **کوه یشم**، کوهی است در تایوان که بلندترین کوه شرق آسیا و چهارمین کوه بلند واقع در یک جزیره محسوب می‌شود. مهاجران انگلیسی‌زبان و مبلغان مذهبی در گذشته این کوه را با نام کوه موریسون می‌شناختند که گمان می‌رود به افتخار رابرت موریسون، مبلغ مذهبی سدهٔ نوزدهمی، چنین نامیده شده بود. اما امروزه آنرا با همان نام یوشان یا کوه یشم (به انگلیسی: Jade Mountain) می‌شناسند.

قلهٔ یوشان در زمستان اغلب پوشیده از لایهٔ ضخیمی از برف است که باعث می‌شود سزتاسر قله همچون یشم بدرخشد. همین موضوع سبب ناگذاری کوه به یوشان یا کوه یشم شده است.

در تاریخ ۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۰۹، یوشان به‌عنوان یکی از ۲۸ فینالیست نظرخواهی عجایب هفت‌گانهٔ طبیعی جدید انتخاب شد. این کوه همچنین در بین ۷۷ نامزد، جایگاه بالایی را در ردهٔ «کوه‌ها و آتشفشان‌ها» در دور نخست رأی‌گیری که در ۷ ژوئیهٔ ۲۰۰۹ به‌پایان رسید به‌خود اختصاص داده بود.

کوه یوشان و دیگر کوه‌های پیرامون آن در رشته‌کوه یوشان قرار دارند که این رشته‌کوه خود بخشی از پارک ملی یوشان را در تایوان تشکیل می‌دهد. این پارک ملی بزرگترین، مرتفع‌ترین و کم‌دسترس‌ترین پارک در تایوان است که بیشترین میزان از باقیماندهٔ مناطق دست‌نخوردهٔ این جزیره را در بر می‌گیرد. پارک ملی یوشان همچنین از نظر جنگل‌های بکر و تنوع جانوران آن از جمله بسیاری از گونه‌های بومی دارای ارزش است.

یوشان با ۳٬۹۵۲ متر ارتفاع از سطح دریا بلندترین قلهٔ رشته‌کوه یوشان به‌شمار می‌رود. این کوه زمانی در درون اقیانوس قرار داشت اما با لغزیدن صفحه اوراسیا به زیر صفحه دریای فیلیپین در مجاورت آن، بالا آمده و به ارتفاع امروزیش رسید. آب‌های اقیانوس آرام در کرانه‌های شرقی تایوان ژرفند و دامنه‌های زیر دریایی کوه یو با درجهٔ ۱:۱۰ تا اعماق اقیانوس که ژرفایش در فاصلهٔ ۵۰ کیلومتری از ساحل به بیش از ۴۰۰۰ متر می‌رسد فرو رفته است. با در نظر گرفتن این موضوع، کل ارتفاع یوشان از کف اقیانوس تا قلهٔ آن به ۸۰۰۰ متر خواهد رسید.

نگارخانه
--------

* 
* 
*

پانویس
------

1. ↑  واحد پژوهش و تألیف گیتاشناسی زیر نظر سعید بختیاری (تابستان ۱۳۸۷)، «نقشهٔ طبیعی آسیا»، *اطلس جامع گیتاشناسی ۸۷-۸۸*، تهران: موسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، ص. ص ۲۳، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۳۴۲-۲۷۰-۷

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Yushan (mountain)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۱.

| * ن
* ب
* و
بلندترین نقاط آسیا |
| --- |
| کشورهای مستقل | 
* افغانستان
* ارمنستان
* جمهوری آذربایجان
* بحرین
* بنگلادش
* بوتان
* برونئی
* کامبوج
* چین
* قبرس
* تیمور شرقی
* مصر
* گرجستان
* هند
* اندونزی
* ایران
* عراق
* اسرائیل
* ژاپن
* اردن
* قزاقستان
* کره شمالی
* کره جنوبی
* کویت
* قرقیزستان
* لائوس
* لبنان
* مالزی
* مالدیو
* مغولستان
* میانمار
* نپال
* عمان
* پاکستان
* فیلیپین
* قطر
* روسیه
* عربستان سعودی
* سنگاپور
* سری‌لانکا
* سوریه
* تاجیکستان
* تایلند
* ترکیه
* ترکمنستان
* امارات متحده عربی
* ازبکستان
* ویتنام
* یمن

 |
| کشورهای با رسمیت محدود | 
* آبخازیا
* آرتساخ
* قبرس شمالی
* فلسطین
* اوستیای جنوبی
* تایوان

 |
| قلمروهای وابسته وسرزمین‌های دیگر | 
* جزیره دیه‌گو گارسیا
* جزیره کریسمس
* جزایر کوکوس
* هنگ‌کنگ
* ماکائو

 |
**پستخانهٔ قدیم**، کوچه‌ای قدیمی در خیابان شریعتی شهر تبریز است.

در گذشته، اداره پست تبریز در یکی از گذرهای قدیم شهر در یک عمارت قدیمی سه طبقه دایر شد که بعدها این کوچه به نام کوچه پستخانه شناخته شد. بعد از احداث خیابان شریعتی شمالی، این کوچه به دو قسمت، تقسیم شد. ساختمان پستخانه از سه طبقه تشکیل شده بود که عبارت بودند از پست، تلفن و تلگراف که بعدها تلگرافخانه از پست جدا شده، در بازار و در خیابان ارتشی شعبه‌ای ایجاد نمودند.

مکان‌های مهم
------------

از مکان‌های مهم کوچهٔ پستخانه می‌توان به «مسجد صمصام خان» اشاره کرد که در دوران جنبش مشروطه، مرکز اجتماع مشروطه‌خواهان بود. همچنین در نزدیکی کوی پستخانه کوی آرامیان، سالن تئاتر آرامیان، خلیفه‌گری ارامنه و دفتر روزنامه آلیک قرار داشت. همچنین یکی از بزرگترین مراکز هنری تبریز که مرکز هنری آرامیان محسوب می‌شد به همراه کلیسای مریم مقدس در نزدیکی پستخانه قدیم قرار داشت.

در محدودهٔ پستخانهٔ قدیم، اکثر کنسولگری‌های خارجی واقع شده بودند. معروف‌ترین بیمارستان شهر در آن دوران به نام بیمارستان خیریه نیز در این محدوده قرار داشته و الان هم وجود دارد. دیک باشی یا میدان نماز هم یکی از مشهورترین میدان‌های نزدیک پستخانه بود.

منابع
-----

* شهر من تبریز، بهروز خاماچی، صص ۱۷۷-۱۷۸
لوگو کلرمون لانژ
**کلرمونت لانژ** (به انگلیسی: Clermont Lounge)اولین و قدیمی‌ترین کلوپ رقص برهنه در آمریکا است که در زیرزمین موتور هتل در شهر آتلانتا Clermont Lounge در 789 Ponce De Leon Avenue NE، Poncey-Highland، آتلانتا، جورجیا 30306، ایالات متحده واقع شده است. تأسیس گشته‌است. در پیشینه موتور هتل قدمت باشگاه را به سال ۱۹۴۷ می‌رساند و عناوین متفاوتی را از ۱۹۴۷ تا ۱۹۶۸ داشته‌است اما در نهایت عنوان کلرمونت لانژ برای این باشگاه رقص انتخاب شد. در دسامبر ۲۰۰۹ بخش بهداشت و سلامت ایالات متحده آمریکا موتور هتل را به خاطر کثیفی و کهنگی ملحفه‌ها، فاضلاب و شکستگی وساپل بهداشتی هتل را تعطیل کردند. موتور هتل در ۲۰۱۰ لیست فروش قرار گرفت و در سال ۲۰۱۳ کلرمونت هتل پارتنر، موتور هتل را به قصد بازسازی خرید. کار بازسازی هتل در ۲۰۱۸ به اتمام رسید، مدیران هتل باشگاه کلرمونت لانژ رابرای طرفداران قبل از ساعت ۸ صبح رایگان اعلام کرده‌اند.

منابع
-----

1. ↑  «Clermont Lounge Location». دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۶-۰۶.
2. ↑  «Clermont hotel shut down, strippers unaffected». *Web.archive.org*. ۱۸ دسامبر ۲۰۰۹. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۱ مه ۲۰۱۹.
3. ↑  «Atlanta landmark Clermont Hotel sold». *American City Business Journals*. ۲۰۱۳-۰۱-۰۹.
4. ↑  «Historic Hotel Clermont reopens following multimillion dollar renovation». *Web.wsbtv.com*. ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۸.
5. ↑  "Atlanta's best strip clubs". *AtlantaFi.com* (به انگلیسی). 18 December 2018.

پیوند به بیرون
--------------

1. سایت رسمی
**گیتی وزیری‌تبار**، از نوازندگان ایرانی است.

او دختر حسنعلی وزیری تبار از نوازندگان توانای قره‌نی است.
گیتی وزیری تبار از هنرستان موسیقی در رشتهٔ ویلن و کمانچه، زیر نظر استاد روح‌الله خالقی دانش‌آموخته شده و در سال ۱۳۳۶ هـ. خ با محمد ظریف - برادر هوشنگ ظریف- نوازندهٔ فلوت و ویلن ازدواج کرد. او و همسرش به استخدام هنرهای زیبا در آمدند و وزیری تبار، معلم سرود در گروه موسیقی بانوان گردید. گیتی در وزارت فرهنگ و هنر به عنوان آهنگساز نیز فعالیت می‌کرد. او در خرداد ماه ۱۳۵۷ هـ. خ از هنرکدهٔ موسیقی ملی، در کارشناسی موسیقی ملی فارغ‌التحصیل شد.

وی از جمله موسیقی دانانی است که پس از انقلاب سال ۱۳۵۷، ایران را ترک نگفت.
نتیجهٔ ازدواجش دو دختر به نام‌های آیدا و نیناست. وی از دوستان نزدیک استاد دهلوی بوده و هم چنان در عرصهٔ موسیقی فعالیت می‌کنند و در حال تربیت شاگردان می‌باشند.

لازم است ذکر شود که در مراسم اختتامیه سومین جشنواره موسیقی بانوان «آوای مهر» که در تالار اندیشه حوزه هنری برگزار شد، از «گیتی وزیری تبار» نیز تجلیل شد.

پانویس
------

1. ↑  ::فروردین پریوش ستوده::
2. ↑  Account Suspended[*پیوند مرده*]

منابع
-----

توکا ملی-زنان موسیقی ایران
کتاب سرخ سرحد غربی
**کتاب سرخ سرحد غربی** نسخه‌ای خطی است حاوی متن داستان‌های *هابیت* و *ارباب حلقه‌ها و داستان های دیگر* که تالکین در پیشگفتار و ضمیمه‌های *ارباب حلقه‌ها* بارها از آن نام می‌برد. در صفحهٔ عنوان «کتاب سرخ» آمده، این نوشته‌ها «خاطرات بیلبو و فرودوی اهل شایر است به همراه گفته‌های دوستانشان و همچنین معرفت فرزانگان».

عنوان «کتاب سرخ» تقلیدی است از نسخ خطی واقعی قرون‌وسطایی همچون «کتاب سپید ریدِرک».

در تاریخچهٔ مستندی که تالکین برای *ارباب حلقه‌ها* می‌سازد، خودِ او گردآورنده/مترجم تمام آثاری است که به نامش منتشر شده‌اند، ولی مؤلف آن‌ها نیست. در حقیقت، او ادعا می‌کند که این داستان پیش‌تر نوشته شده بود و او صرفاً آن را نقل می‌کند.

ظاهراً بیلبو نوشتن رمان *هابیت* را به پایان می‌برد؛ نشانه‌های اشتیاق او به فرجام در آن نمایان است. با این حال او (همان‌طور که پیش‌تر فرض کرده بود) «چند فصل دیگر» را، که تشکیل‌دهندهٔ رمان *ارباب حلقه‌ها* است، نمی‌نویسد. بیلبو کتاب سرخ را به فرودو می‌دهد و او پس از بازگشت به بَگ‌اِند، نوشتن آن را ادامه می‌دهد و «تقریباً به پایان می‌بردش» و پس از آن راهیِ «گرِی هِیوِنز» می‌شود. اما حتی فرودو نیز آن را تکمیل نمی‌کند و نوشتن «چند صفحهٔ آخر» را به سم می‌سپارد. این امر باعث می‌شود رمان *ارباب حلقه‌ها* درون قاب خود سه نویسنده داشته باشد و مسئولیت کل اثر بر دوش هیچ‌کدام از آن‌ها نباشد، زیرا هریک از آن‌ها چند مؤلف دیگر را نیز به رسمیت می‌شناسد.

منابع
-----

1. ↑  ر. بومن، مری (۱۳۹۶). *فراروایت در ارباب حلقه‌ها*. ترجمهٔ نیما م. اشرفی. تهران: نشر اطراف. صص. صص٫ ۳۵و۳۶. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۹۶۸۸۴-۳-۲.
2. ↑  ر. بومن، مری (۱۳۹۶). *فراروایت در ارباب حلقه‌ها*. ترجمهٔ نیما م. اشرفی. تهران: نشر اطراف. صص. صص٫ ۴۴و۴۵. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۹۶۸۸۴-۳-۲.
یکی از نشانه‌های تراشیدن دقیق در ساخت سنگ
**پوما پونکو** یا **پوما پومکو** (به انگلیسی: PumaPumku ,Pumapunku) یک ساختار سنگی به شکل مقبره که یکی از قسمت‌های منطقه تیاهواناکو در بولیوی است. تیاهواناکو بخش مهمی از تمدن اینکا بوده‌است که وابسته به تمدن پیش از کشف آمریکا به دست اروپاییان می‌باشد. *پوما پونکو* که به معنی *راهرو پوما* است، به داشتن سنگ‌های عظیم، پیچیدگی طراحی و دقت فوق العاده‌ای که در برش و طرز قرارگیری آن‌ها دیده می‌شود، شناخته شده‌است. در پوما پونکو سنگ‌ها جوری در کنار یکدیگر چیده شده‌اند که نمی‌توان یک تیغه چاقو را در میان آن‌ها قرار داد. همچنین این سنگها به نوعی تراش خورده اند که حتی با تکنولوژی امروزی که در سال ۲۰۱۷ هستیم هنوز نمی‌توانیم در ارتفاعاتی آنچنان حتی با تکنو لوژی لیزر هم سنگهای گرانیت و دیگر جنسهارا اینطور دقیق و حساب شده تراش بدهیم در قسمتهایی از این بنا برای محکم کاری سوراخهایی مابین این سنگها ایجاد کرده اند با ظرافت سوراخی که یک مته الماسه میتواند در سنگ ایجاد کند و با قرار دادن یک پین فلزی این سنگها را در جای خود محکم کرده اند با توجه به این ویژگی‌ها، *پوما پونکو* اغلب به عنوان دلیلی است که زمین توسط بیگانگان یا موجودات افسانه‌ای دیگری مورد بازدید قرار گرفته است که در ساخت بناهای سنگی بسیار از انسان‌ها پیشرفته‌تر بودند. در حال حاضر فقط از آن چندین گروه از سنگ‌های روی هم انباشته شده باقی مانده‌است.

تیاهواناکو واقع در بولیوی، بالای حوزهٔ تیتیکاکا، حدود ۱۰کیلومتر با دریاچه تیتیکاکا فاصله دارد. حوزهٔ تیتیکاکا ۳۸۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد که نیمی از آن در پرو و نیمه دیگر در بولیوی، و درست در مرز دریاچه تیتیکاکا است. فرهنگ تیاهواناکو به قبل از امپراتوری اینکا بر می‌گردد و از آنجایی که آن‌ها دارای هیچ یک از زبان‌های نوشتاری که ما می‌دانیم نیستند، تاریخ خود را تا حد زیادی از باستان شناسی‌های امروزی دارند.

پانویس
------

1. ↑  «Doorway of the Puma»
2. ↑  پوما پونکو
3. ↑  راز پوما پونکو
4. ↑  پوما پونکو - few examples of thousands of sites scattered all over the world

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ پوماپونکو موجود است. |
**گادولینیت** (**Gadolinite**) که گاهی با نام **ایتربایت** (**ytterbite**) نیز شناخته می‌شود، یک کانی سیلیکاته است که عمدتاً از سیلیکات‌های سریم، لانتانیم، نئودیمیم، ایتریم، بریلیم و آهن با فرمول (Ce,La,Nd,Y)  
2FeBe  
2Si  
2O  
10 تشکیل شده‌است. بسته به عنصر تشکیل دهندهٔ عمده و برجسته، گادولینیت-(Ce) یا گادولینیت-(Y) نامیده می‌شود (اگر ایتریم غالب باشد Y و اگر سریم، Ce). ممکن است حاوی ۳۵٫۵ درصد عناصر کمیاب زیرگروه ایتریم، ۲٫۲ درصد سریم، تا ۱۱٫۶ درصد BeO و آثار توریم باشد. این کانی در سوئد، نروژ و ایالات متحده (تگزاس و کلرادو) یافت می‌شود.

ویژگی‌ها
--------

گادولینیت نسبتاً کمیاب است و معمولاً به‌خوبی کریستال تشکیل می‌دهد. رنگ آن تقریباً سیاه است و درخشندگی زجاجیه‌ای دارد. سختی بین ۶٫۵ تا ۷ در مقیاس موس و وزن مخصوص بین ۴٫۰ و ۴٫۷ است. به شکل مخروطی شکسته می‌شود و رگه‌هایی به رنگ سبز مایل به خاکستری دارد. همچنین تصور می‌شد که این ماده دارای ویژگی‌های pyrognomic است، زیرا می‌تواند نور مرئی را هنگامی که تا دماهای نسبتاً پایین گرم می‌شود ساطع کند، اما اتفاق نظر علمی این است که این ویژگی، حاصل گرماتابی است.

کاربردها
--------

گادولینیت و اگزنیت بسیار فراوان هستند و منابع آتی عناصر کمیاب زیرگروه ایتریم هستند. در حال حاضر، این عناصر از کنسانتره مونازیت (پس از بازیابی فلزات زیر گروه سریم) بازیافت می‌شوند.

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست کانی‌ها

منابع
-----

1. ↑  Frondel, Clifford (1958). "Systematic mineralogy of uranium and thorium". *U.S. Geological Survey Bulletin*. **1064**. doi:10.3133/b1064.
2. ↑  Schwartz K. , Lang M. (2016) Mineral Defects.
یک نمونه از فلز توریم
**چرخه سوخت توریوم** نوعی از چرخه سوخت هسته‌ای است که از ایروتوپ‌های توریوم به عنوان ماده باردار رآکتور در آن استفاده می‌شود.
چرخه سوخت توریوم نسبت به چرخه سوخت اورانیوم دارای مزایایی است.
از جمله مزایای این چرخه این است که دارای خواص فیزیکی و هسته‌ای بهتری است و تولید پلوتونیم و آکتینید کمتری دارد.
نگرانی‌ها در مورد محدود بودن معادن اورانیوم باعث ایجاد توجه دانشمندان به این ماده جایگزین و کم خطر تر شده‌است.
از آنجا که توریوم قابلیت‌های فراوانی در کاربردهای صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای دارد و در عین حال برای تولید سلاح‌های هسته‌ای مناسب نیست جایگزینی آن با چرخه اورانیوم مورد توجه مجامع بین‌المللی حامی صلح قرار گرفته‌است.
تخمین زده شده‌است که ذخایر توریوم در زمین چهار برابر اورانیوم است.
توریوم را می‌توان از ماسه مونازیت استخراج کرد.
از آنجا که توریوم بر خلاف اورانیوم فقط یک ایزوتوپ دارد برای استفاده آن در رآکتور نیازی به جداسازی ایزوتوپ‌ها نیست.

جستارهای وابسته
---------------

* ضایعات هسته‌ای
* رآکتور کاندو

منابع
-----

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Thorium fuel cycle». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۱ تیر ۱۳۹۲.

پیوند به بیرون
--------------

* FactSheet on Thorium بایگانی‌شده در ۱۶ فوریه ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine, World Nuclear Association.
* Annotated bibliography for the thorium fuel cycle from the Alsos Digital Library for Nuclear Issues


|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد شیمی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**کوه توصیله** ازسمت قبله گری چَپان یک کوه بلندی است که بنام کوه توصیله معروف است، قلعه تاریخی توصیله برقله این کوه قرار داشته‌است که اکنون قسمتی از قلعه برجای مانده وآثارش باقی است، در ۲۰ متری‌گری چَپان از طرف شمال یک چشمه تلخ کوچکی است که در حدود ۵ اصله نخل را آب یاری می‌کند، از طرف شمال چشمه ونخلها یک کوهی مُجَزا وجود دارد به طول هزار متر، قسمت شرقی این کوه بنام «پَرِ زُخِر» معروف است، اما قسمت غربی آن «پَرِ گری زامِردان» می‌نامند، یک تنگه عمیقی وسط این کوه‌است که کوه را به دوقسمت کرده‌است.

سنگ بند بن
----------

در وسط این تنگه یک سنگ بزرگی وجود دارد که سرتاسر دهانه تنگه را گرفته‌است وعبور از تنگه دشوار کرده‌است وجایی سخت‌گذر است، به این سنگ می‌گویند سنگ «بُند بنِ» می‌گویند در زمان قدیم کوخِردی‌ها از بالای این سنگ طناب زنجیری بسته بودند وبه‌وسیله این طناب از سنگ وتنگه عبور می‌کردند به همین جهت سنگ بُند بنِ نامیده شده‌است. این کوه در شمال دهستان کوخرد در بخش کوخرد شهرستان بستک هرمزگان واقع شده‌است.

جانوران وپرندگان
----------------

در پیرامون کوه شب جانوران وپرندگان مختلفی زندگی می‌کرده‌اند که شامل :آهو، بز کوهی، روباه، خوک، کفتار، شغال، جوجه‌تیغی و خرگوش بوده‌است. همچنین پرندگان مانند: کبک، عقاب، شاهین، بادخور، قُمری، تیهو، فاخته و بلبل وصدها پرنده مختلف دیکر زندکی می‌کرده‌اند که متأسفانه امروزه به دلیل نبود نظارت کافی و شکار بی‌رویه و غیرمجاز، نسل اکثر این حیوانات در حال انقراض می‌باشد. گفتاره‌است که در دوران گذشته جانوارنی مانند: گرگ، پلنگ، یوزپلنگ و خرس نیز در این کوه دیده شده‌است، اما در حال حاضر دیگه از اینگونه حیوانات هیچ اثری نیست.

گیاهان دارویی
-------------

* انغوزه.
* بنه.
* آویشن.
* مرو تلخ.
* پونه.
* اسطوقدوس (گیاهی خوشبو که با چای مصرف می‌شود).
* خاکشیر.
* مرو تلخ.
* کیون.
* بادام کوهی.
* مرو خوش.

درختان پایه کوهی مانند: کُور، کُنار، کِرت، سمر، کُوهِنگ، سَلَم از هیزم این درختان برای پخت و پز و برای تدفئه خانه‌هاشان استفاده می‌کرده‌اند، احیاناً از تنه این درختان زغال نیز می‌ساخته‌اند.

منابع
-----

1. 1 2  الکوخردی، محمد، بن یوسف، *(کُوخِرد حَاضِرَة اِسلامِیةَ عَلی ضِفافِ نَهر مِهران Kookherd, an Islamic District on the bank of Mehran River)* الطبعة الثالثة، دبی: سنة ۱۹۹۷ للمیلاد.
2. ↑  محمدیان، کوخردی، محمد، "«به یاد کوخرد» "، ج۲. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۳ میلادی.
3. ↑  محمدیان، کوخردی، محمد،  *(شهرستان بستک و بخش کوخرد)* ، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.
4. ↑  محمد، صدیق «تارخ فارس» صفحه‌های (۵۰ ـ ۵۱ ـ ۵۲ ـ ۵۳)، چاپ سال ۱۹۹۳ میلادی.

| * ن
* ب
* و
کوه‌ها وارتفاعات استان هرمزگان |
| --- |
| 
* ارتفاعات و قله‌های هرمزگان
* پرِرچرچو
* کوه دسک
* کوه سفید
* کوه سنچول
* کوه زیر
* کوه ناخ
* کوه خآب
* کوه فارغان هماک
* کوه توصیله
* کوه گنو
* کوه هرمزان
* کوه بشاگرد
* کوه ببیان
* بون کوه چهار برکه
* کوه لاور
* کوه بر
* کوه زنگارد
* کوه گچ
* کوه شب
* گاه‌بست

 |
| 
* چُک
* سَرگرد
* گری
* نرگ

 |

فهرست منابع و مآخذ
------------------

* محمدیان، کوخردی، محمد، "«به یاد کوخرد» "، ج۲. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۳ میلادی.
* محمد، صدیق «تارخ فارس» صفحه‌های (۵۰ ـ ۵۱ ـ ۵۲ ـ ۵۳)، چاپ سال ۱۹۹۳ میلادی.
* الکوخردی، محمد، بن یوسف، *(کُوخِرد حَاضِرَة اِسلامِیةَ عَلی ضِفافِ نَهر مِهران Kookherd, an Islamic District on the bank of Mehran River)* الطبعة الثالثة، دبی: سنة ۱۹۹۷ للمیلاد.
* محمدیان، کوخردی، محمد،  *(شهرستان بستک و بخش کوخرد)* ، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.
یو سی لینوکس (با نماد μClinux) توزیعی از سیستم‌عامل لینوکس است.
**یو سی لینوکس** (با نماد μClinux) توزیعی از سیستم‌عامل لینوکس است. دو حرف اول نماد این سیستم‌عامل (μC) به معنای میکروکنترولر می‌باشد. این توزیع مخصوص میکروکنترولرهایی طراحی شده که فاقد واحد مدیریت حافظه می‌باشند. این سیتم عامل در سال ۱۹۹۸ میلادی توسط Jeff Dionne و Kenneth Albanowski برای شرکت موتورولا ساخته شد و بر روی میکروکنترولرهای سری 68k (به‌طور خاص ۶۸۳۲۸) از خانواده DragonBall و با هسته لینوکس نسخه ۲٫۰٫۳۳ به کار گرفته شد. بعد از اولین انتشار این سیستم‌عامل جامعه توسعه دهندگان علاقه روزافزونی به گسترش آن برای معماری‌های مختلف میکروکنترولرها و با استفاده از نسخه‌های جدیدتر هسته لینوکس نشان دادند. در اوایل سال ۱۹۹۹ میلادی قابلیت پشتیبانی برای پردازنده‌هایی باهسته ColdFire از شرکت موتورولا (این شرکت هم‌اکنون با نام فری اسکیل شناخته می‌شود) نیز به آن افزوده شد. پشتیبانی از میکروکنترولرهای دارای هسته ARM نیز چندی بعد در همان سال امکان‌پذیر شد.

علیرغم اینکه یو سی لینوکس در ابتدا نسخه ۲٫۰ از هسته لبنوکس را برای خود برگزید، هم‌اکنون با نسخه‌های ۲٫۴ و ۲٫۶ هسته لینوکس کار می‌کند. در تاریخچه این توزیع، هرگز تلاشی برای استفاده از هسته لینوکس نسخه ۲٫۲ نشده‌است.

در سیر تکاملی یو سی لینوکس، مجموعه‌ای از توابع کتابخانه‌ای به زبان سی نیز تشکیل شد که به آن uClibc گفته می‌شود و هم‌اکنون به‌طور مستقل توسعه‌دهی و نگهداری می‌شود. برنامه‌های اجرایی تولید شده با هدف اجرا بر روی یوسی‌لینوکس باید با این کتابخانه موقع تولید کد اجرایی پیوند بخورند.

معماری‌های پشتیبانی شده
-----------------------

* سری ان‌آی‌اواس از شرکت آلترا
* دی‌اس‌پی‌های بلکفین از شرکت آنالوگ دیوایسز
* معماری آرم
* سری CRIS از شرکت ETRAX
* سری M68K از شرکت فری‌اسکیل (با هسته‌های دراگون‌بال، کولدفایر، PowerQUICC و غیره)
* سری FRV از شرکت فوجیتسو
* خانواده H۸ از شرکت هیتاچی
* میکروکنترلر I960 از شرکت اینتل
* معماری MIPS
* میکروکنترلر V850E از شرکت ان‌ای‌سی
* میکروکنترلر MicroBlaze از شرکت زایلینکس

منابع
-----

* «نسخه انگلیسی همین مقاله در ویکی‌پدیا». دریافت‌شده در ۲۱ شهریور ۱۳۸۷.

1. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۴ اکتبر ۲۰۰۶. دریافت‌شده در ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۸.

پیوند به بیرون
--------------

* صفحه اصلی وب‌گاه رسمی برای پرسش و پاسخ در زمینه یوسی‌لینوکس
Swift Creek در ایالت وایومینگ.
چشمه آهنگین (ریتمیک) که با نام‌های دیگری مانند چشمه ساعتی، چشمه دوره ای، چشمه تناوبی و چشمه جذر و مدی شناخته می‌شود به هر سراب با چشمه آب سرد گفته می‌شود که جریان خروجی آب آن به تناوب کم و زیاد می‌شود یا کاملاً متوقف و مجدداً شروع می گردد. تعداد چشمه‌های آهنگین در جهان حدود ۱۰۰ مورد برآورد شده است.

نظریه
-----

اگر چه علت تناوب در جریان آب چشمه‌های آهنگین شناخته شده نیست در اوایل قرن ۱۸ این نظریه ارائه شد که عملکردی طبیعی شبیه سیفون منجر به این پدیده می‌شود. حالت سیفونی باعث می‌شود که آب از یک مخزن کوچک طبیعی مکیده و به دهانه چشمه ارسال و تخلیه شود. سپس تا پر شدن مجدد مخزن و مجراها، جریان آب خروجی چشمه کم یا متوقف خواهد ماند.

در سال ۲۰۰۶ دانشگاه یوتا مطالعه‌ای روی  یک چشمه تناوبی در ایالت وایومینگ ایالات متحده انجام داد. کیپ سولومون دانشمند حوزه آب شناسی به این نتیجه رسید که تئوری سیفونی در این زمینه کاملاً درست به نظر می رسد

قابل توجه ریتمیک چشمه
---------------------

"چشمه تناوبی وایومینگ" در وایومینگ بزرگترین چشمه ساعتی در جهان است.

منابع
-----

* John D. Mather (2013). "The History and Hydrogeology of Laywell, a Celebrated Ebb and Flow Spring at Brixham, Devon". *Report & Transactions of the Devonshire Association*. **145**: 133–154.

1. ↑  مدر (2013), p.135 با استناد به Bonacci و Bojanić, 1991.
2. ↑  مدر (2013) صفحات 144–9.
3. ↑  Hollenhorst, John (17 November 2006), *Scientists Study Mysterious River*, KSL-TV
**کیوان مصباحی** سنگسری، متولد ۱۳۳۶ در مهدیشهر (سنگسر)، استاد خوشنویسی و از شاگردان غلامحسین امیرخانی و استاد عبدالله فرادی بوده است. وی نخستین فردی است که در استان سمنان به درجه استاد تمامی در زمینه خوشنویسی نائل شده است .

کیوان مصباحی، مدرس دانشگاه بوده و تاکنون دو کتاب و ۱۰ مقاله در زمینه هنر خوشنویسی تالیف کرده است.

ابداع شیوه برش مایل
-------------------

کیوان مصباحی مبدع روش تراش مایل در خوشنویسی است. تراش مایل روشی سریع برای آموختن خط به مبتدیان است .

تجلیل از وی به دلیل ۳۵ سال فعالیت هنری
--------------------------------------

در اسفند ماه ۱۳۹۰ از استاد کیوان مصباحی به دلیل ۳۵ سال فعالیت هنری و تربیت شاگردان بسیار در زادگاهش مهدیشهر تجلیل شد.

جستارهای وابسته
---------------

* تراش مایل
* خوشنویسی
* مهدیشهر

پانویس
------

1. 1 2  «خبری که در هیاهوی زمانه به گوش نرسید». مهدیشهر نیوز. بایگانی‌شده از اصلی در ۲ ژوئیه ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۱.
2. ↑  «اعطای عنوان استاد تمامی به هنرمند خوشنویس مهدیشهری». صنایع نیوز.[*پیوند مرده*]
3. ↑  «تجلیل از استاد مصباحی به پاس ۳۵ سال فعالیت هنری». ۲۲ اسفند ۱۳۹۰. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ اوت ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۸ اسفند ۱۳۹۰. از پارامتر ناشناخته `|منبع=` صرف‌نظر شد (کمک)
مدل‌های رایانه‌ای CB[۵]، CB[۶] و CB[۷]. ردیف بالا نمای داخل حفره و قسمت پایین نمای جانبی را نشان می‌دهد.
**کیوکوربیت‌اوریل‌ها** یا **کیوکوربیتوریل‌ها** مولکول‌های درشت‌حلقه‌ای هستند که از مونومرهای گلیکول‌اوریلی (=C۴H۲N۴O۲=) ساخته شده‌است که توسط پل‌های متیلن (-CH۲-) به هم متصل شده‌اند. اتم‌های اکسیژن در امتداد لبه‌های نوار قرار دارند و به سمت داخل متمایل می‌شوند و یک حفره تا حدی محصور را تشکیل می‌دهند. این نام از شباهت این مولکول با کدو تنبلی از خانواده کدوییان گرفته شده‌است.

کیوکوربیت‌اوریل‌ها معمولاً به صورت **کوکوربیت[***n***]اوریل** نوشته می‌شوند که *n* تعداد واحدهای گلیکول‌اوریل است. دو علامت اختصاری **CB[***n***]** یا به شکل ساده‌تر **CB***n* نیز رایج هستند.

این ترکیبات به ویژه به این دلیل برای شیمیدان‌ها جالب هستند که میزبان‌های مناسبی برای مجموعه‌ای از گونه‌های خنثی و کاتیونی هستند. تصور می‌شود که حالت اتصال از طریق برهمکنش‌های آبگریز، و در مورد مهمان‌های کاتیونی، از طریق برهمکنش‌های کاتیون-دوقطبی نیز رخ می‌دهد. ابعاد کیوکوربیت‌اوریل‌ها معمولاً در مقیاس ~ ۱۰ Å است. به عنوان مثال، حفره کوکوربیت[۶]اوریل دارای ارتفاع ~ ۹٫۱ Å، قطر خارجی ~ ۵٫۸ Å، و قطر داخلی ~ ۳٫۹ Å است.

کیوکوربیت‌اوریل‌ها برای اولین بار در سال ۱۹۰۵ توسط رابرت برند، با متراکم کردن گلیکولوریل با فرمالدهید سنتز شدند، اما ساختار آنها تا سال ۱۹۸۱ مشخص نشد. این حوزه مطالعاتی با کشف و جداسازی CB5، CB7 و CB8 توسط کیم کیمون در سال ۲۰۰۰ گسترش یافت تا به امروز کیوکوربیت‌اوریل‌های متشکل از ۵، ۶، ۷، ۸، ۱۰ و ۱۴ واحد تکراری همگی جدا شده‌اند، که دارای حجم‌های حفره داخلی به ترتیب ۸۲، ۱۶۴، ۲۷۹، ۴۷۹ و ۸۷۰ Å3 هستند. یک کیوکوربیت‌اوریل متشکل از ۹ واحد تکراری هنوز جدا نشده‌است (تا سال ۲۰۰۹). سایر کپسول‌های مولکولی رایج که شکل مولکولی مشابهی با کیوکوربیت‌اوریل‌ها دارند عبارتند از سیکلودکسترین‌ها، کالیکسارن‌ها و پیلارآرن‌ها.

یادداشت‌ها
----------

1. ↑  Cucurbituril
2. ↑  Cucurbitaceae
3. ↑  cucurbit[n]uril

منابع
-----

1. ↑  *Review: The Cucurbit[n]uril Family* Jason Lagona, Pritam Mukhopadhyay, Sriparna Chakrabarti, Lyle Isaacs Angewandte Chemie International Edition Volume 44, Issue 31, Pages 4844 - 4870 **2005** Abstract
2. ↑  *Ueber Condensationsproducte aus Glycoluril und Formaldehyd*, Robert Behrend, Eberhard Meyer, Franz Rusche, Justus Liebig's Annalen der Chemie **1905**, 339, 1–37. doi:10.1002/jlac.19053390102
3. ↑  *Cucurbituril* W. A. Freeman, W. L. Mock, and N. -Y. Shih Journal of the American Chemical Society, **1981**, 103, 7367. Article
4. ↑  Kim, Jaheon; Jung, In-Sun; Kim, Soo-Young; Lee, Eunsung; Kang, Jin-Koo; Sakamoto, Shigeru; Yamaguchi, Kentaro; Kim, Kimoon (2000). "New Cucurbituril Homologues: Syntheses, Isolation, Characterization, and X-ray Crystal Structures of Cucurbit[n]uril(n=5, 7, and 8)". *Journal of the American Chemical Society*. **122** (3): 540–541. doi:10.1021/ja993376p.
5. ↑  Cucurbituril Homologues and Derivatives: New Opportunities in Supramolecular Chemistry Acc. Chem. Res. , 36 (8), 621 -630, 2003. ref
6. ↑  Cheng, Xiao-Jie, et al. "Twisted Cucurbit[14]uril." Angewandte Chemie International Edition 52.28 (2013): 7252–7255. Web. doi:10.1002/ange.201210267
**گی دولیل** (فرانسوی: Guy Delisle‎؛ زادهٔ ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۶۶) یک کارگردان فیلم، کارتونیست و اَنیماتور مشهور اهل کانادا است که هم‌اکنون ساکن شهر مون‌پلیه در فرانسه است.

سفرنامه‌های تحسین‌شدهٔ دولیل (پیونگ‌یانگ، سرزمین مقدس، یانگون و شنژن) از برجسته‌ترین آثار ژانر داستان تصویری‌اند.

زندگی‌نامه
----------

دولیل در دانشکدهٔ شریدان در اوک‌ویل رشتهٔ انیمیشن را تمام کردو. پس از آن به کار در استودیوی انیمیشن سینه‌گروپ در مونترئال پرداخت. او بعدها در استودیوهای مختلفی در کانادا، فرانسه، آلمان، چین و کرهٔ شمالی به کار پرداخت. 

تجربیات او به عنوان سوپروایزر در استودیوهای آسیا در دو داستان تصویری او به نام‌های *شنزن* و *پیونگ‌یانگ: سفری به کرهٔ شمالی* انعکاس یافته است. این دو کتاب که مشهورترین کتاب‌های دولیل هستند، ابتدا توسط انتشارات کمیک (باند دسینه) اسوسیاسیون منتشر شدند و بعد به بسیاری زبان‌ها از جمله انگلیسی، آلمانی، پرتغالی، اسپانیایی و چک ترجمه شدند. 

دولیل با یکی از اعضای پزشکان بدون مرز ازدواج کرد و به همران آن زن سفری به میانمار (در برمه) در سال ۲۰۰۵ رفت که این سفر در کتاب *وقایع برمه* منعکس شده است.

منابع
-----

1. ↑  France3 and AFP (January 31, 2015). "Le dessinateur montpelliérain Guy Delisle va passer du cocon familial à la Tchétchénie". France3. Retrieved May 14, 2015.
2. ↑  «گی دولیل». *وب‌سایت نشر اطراف*.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Guy Delisle». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱ سپتامبر ۲۰۱۸.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ گی دولیل موجود است. |

* وبگاه رسمی (فرانسوی)
* وبگاه رسمی (انگلیسی)

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* نروژ
* اسپانیا
* فرانسه (داده‌ها)
* کاتالونیا
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* ژاپن
* جمهوری چک
* کره
* هلند
* لهستان

 |
| نهادهای پژوهش هنری | 
* هنرمندان آرکی‌دی (هلند)

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* ریرو (سوئیس)
	+ 1
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد کارگردان فیلم است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
سرگئی راخمانینف
**کنسرتو پیانو شماره ۴** (انگلیسی: Piano Concerto No. 4) چهارمین کنسرتو پیانو در گام «سل مینور» (اپوس ۴۰) از آهنگساز و پیانیست مشهور، سرگئی راخمانینف می‌باشد که در سال ۱۹۲۶ تصنیف و تکمیل گردید. این کنسرتو در حقیقت ۳ نسخه دارد. نسخهٔ نخست آن نسخه‌ای ناموفق بود. در نسخهٔ دوم، راخمانینف قبل از انتشار آن به سال ۱۹۲۸ اصلاحات دیگری در آن انجام داد اما پس از عدم کسب بازخورد مثبت به ناچار این اثر را به کناری نهاد و در نهایت، سومین نسخه با بازنگری مجدد و انتشار آن در سال ۱۹۴۱، سرانجام به نتیجهٔ مطلوب دست یافت و همین نسخهٔ سوم می‌باشد که امروزه به عنوان «کنسرتو پیانو شمارهٔ ۴» راخمانینف اجرا می‌گردد.

بازخوردهای اولیه
----------------

واکنش‌های انتقادی نسبت به اولین اجرای این قطعه به تعبیری، بسیار هراسناک و یادآور واکنش‌های انتقادی دوران اجرای سمفونی شماره ۱ برای مصنف در سال ۱۸۹۷ بود. راخمانینف از عدم موفقیت چهارمین کنسرتو چه در ارائهٔ اولیه و سپس نسخه‌های بعدی آن کاملاً دلسرد شده بود. پس از اولین اجرا، او برش‌ها و اصلاحاتی بر روی قطعه انجام داد. موومان نخست را از ۳۶۷ به ۳۴۶ میزان کاهش داد و سپس، قطعهٔ فیناله را نیز از ۵۶۷ میزان به ۴۷۶ میزان تقلیل داد. راخمانینف به اینها اکتفا نکرد و بخش لارگو (تندای در حال تسریع) مرکزی را نیز به‌طور کلی حذف کرد و در مجموع، کنسرتوی پیانو شماره ۴ توسط مصنفش از ۱۰۱۶ میزان به ۹۰۲ میزان رسید. در سال ۲۰۰۰ میلادی بیسی اند هوک ناشر مجاز و رسمی آثار راخمانینف با کمک متخصص هنری لزلی هاورد نسخهٔ دست‌نویس و ویرایش نشدهٔ اولیه و ناموفق سال ۱۹۲۶ این کنسرت را منتشر کردند.

پانویس
------

1. ↑  Norris, *Rachmaninoff*, 113.

* Norris, Gregory, *Rachmaninoff* (New York: Schirmer Books, 1993). شابک ‎۰−۰۲−۸۷۰۶۸۵−۴.
* Norris, Gregory, ed. Stanley Sadie, *The New Grove Dictionary of Music and Musicians* (London: Macmillan, 1980), 20 vols. شابک ‎۰−۳۳۳−۲۳۱۱۱−۲.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Piano Concerto No. 4 (Rachmaninoff)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۸.

* درگاه هنر
* درگاه موسیقی

| * ن
* ب
* و
کنسرتو پیانوهای سرگئی راخمانینف |
| --- |
| 
* شماره ۱ در فا دیِز مینور، اپوس ۱
* شماره ۲ در دو مینور، اپوس ۱۸
* شماره ۳ در رِ مینور، اپوس ۳۰
* شماره ۴ در سُل مینور، اپوس ۴۰
* راپسودی بر پایه تمی از پاگانینی، اپوس ۴۳

 |
| فهرست آثار سرگئی راخمانینف |
**گنهران** ، روستایی از توابع بخش کرون شهرستان تیران و کرون در استان اصفهان ایران است. این روستا در اقلیم سردسیر و کوهستانی غرب استان اصفهان قرار گرفته‌است و محصولات کشاورزی آن عمدتاً مشتمل بر گندم و سیب زمینی می‌باشد. در سال‌های اخیر به دلیل خشکسالی‌های متوالی و کاهش سطح آب سفره‌های زیر زمینی، بعضی از اهالی به مشاغلی مثل فراوری موسیر روی آورده‌اند که بهترین نوع موسیر از نظر صادرات و مصرف داخلی می‌باشد.

  

متأسفانه در اثر مهاجرت‌های بی‌رویه به شهرهای اطراف، ساکنین این روستا به شدت تحلیل رفته و احتمال می‌رود در سال‌های آینده به کل خالی از سکنه گردد.

  

با توجه به قدمت ۵۰۰ ساله روستای گنهران این نام گرفته شده از کلمه زردشتی به معنای تیغ آفتاب است و همچنین گفته شده با توجه به رویش بیش از صد نوع گل و گیاه در این روستا ابتدا گلهران و سپس به نام گنهران تغییر نام پیدا کرده است.

وجه تسمیه
---------

با توجه به قدمت ۵۰۰ ساله روستای گنهران این نام گرفته شده از کلمه زردشتی به معنای تیغ آفتاب است و همچنین گفته شده با توجه به رویش بیش از صد نوع گل و گیاه در این روستا ابتدا گلهران و سپس به نام گنهران تغییر نام پیدا کرده است.

جمعیت
-----

### این روستا در دهستان کرون علیا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۲۱ نفر (۲۸۶خانوار) بوده‌است.

**در این روستا فامیلهای متفاوتی موجود می باشد از فامیلهای این روستا می توان عابدی, اسماعیلی, صفری ,مختاری,پناهی, دارانی, دوبراری, نوروزی,خدابخشی,قاسمی, باقری,اکبری و.... را نام برد.**

*

منابع
-----

* «نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۱ ژانویه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱ ژانویه ۲۰۱۳.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک روستا است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
نام علمی گونه
(Nematalosa nasus (Bloch, 1796

**نام علمی مترادف**: ندارد

**نام انگلیسی**: Bloch's gizzard - shad

**نام فارسی**: گواف رشته دار

**اندازه**: حداکثر اندازه ۲۲ و به‌طور متوسط ۲۰ سانتی‌متر می‌باشد.

**مشخصات**: بدن فشرده و مرتفع، سطح شکمی دارای زره پولکی، آخرین شعاع باله پشتی رشته‌ای دهان کوچک و فاقد دندان، چشم دارای پلک سوم است. باله پشتی دارای ۱۲ تا ۱۵ عدد شعاع نرم، باله مخرجی دارای ۱۹ تا ۲۲ شعاع نرم و باله شکمی دارای ۸ شعاع نرم می‌باشد. فک پایین به سمت بیرون جلو آمده، لبه عقبی فلسها دندانه‌ای، دو سری فلس‌های جلوی باله پشتی برهم منطبق می‌شوند. خارهای آبششی موجود در کمانهای آبششی با افزایش سن افزایش یافته و گاهی تعداد آن به بیش از ۲۰۰ عدد در اولین کمان آبششی می‌رسد. رنگ بدن در پشت سبز – آبی یا خاکستری و در طرفین نقره‌ای است، یک لکه تیره در بخش عقبی سرپوش آبششی دیده می‌شود.
زیست‌شناسی**: گونه‌ای سطح زی بوده، در آبهای ساحلی زیست می‌نماید و همچنین وارد مصب نیز می‌شوند و گاهی اوقات به تعداد زیاد در خورها دیده می‌شوند.**

**نامهای مورد استفاده در جنوب ایران**: پهلوا - گواگ

**وسایل صید**: تور گردان، تورهای کیسه‌ای و بالارونده، تورهای کششی ساحلی

منابع
-----

* اسدی و دهقانی پشترودی. ۱۳۸۲. اطلس ماهیان خلیج فارس و دریای عمان. مؤسسه تحقیقات و آموزش شیلات ایران.
* مخیر، ب و اعتماد اسماعیل. ۱۳۷۷. ماهیان خلیج فارس.انتشارات دانشگاه تهران.
**گیسنگ** (انگلیسی: Kisaeng) زنانی از خانواده‌های پایین یا بردگان بودند که به عنوان یک روسپی درباری آموزش دیده بودند. آنان هنرمندان زنی بودند که برای اضافه نمودن هیجان به ضیافت‌ها و مهمانی‌های نوشیدن به کار گرفته می‌شدند. آنها متعلق به پائین‌ترین طبقه اجتماعی در عهد چوسون بودند و هنرمندانی به‌شمار می‌رفتند که در ادبیات، موسیقی و رقص مهارت داشتند. گیسنگ‌ها مردان را با موسیقی، گفتگو و شعر سرگرم داشتند و از نظر کاری بسیار شبیه به گیشاهای ژاپنی بودند. گیسنگ‌های بسیار ماهر در دربار سلطنتی خدمت می‌کرد، در حالی که دیگران در خانه‌های یانگبان یا مقامات علمی کار می‌کردند. بعضی از گیسنگ‌ها در زمینه‌های دیگر نیز آموزش دیده‌اند، مانند پرستاری، هرچند گیسنگ‌های رده پایین‌تر به عنوان روسپی نیز خدمت می‌کردند.

گیسنگ‌ها نقش مهمی دربرداشت کره ای از فرهنگ سنتی پادشاهی چوسون دارد. برخی از قدیمی‌ترین و محبوب‌ترین داستان‌های کره، مانند چون هیانگ جئون، گیسنگ را به عنوان قهرمان معرفی می‌کنند. اگرچه نام اکثر گیسنگ‌های واقعی فراموش شده‌است، اما تعداد کمی از آنها به خاطر یک ویژگی برجسته مانند مهارت و توانمندی یا وفاداری به خاطر سپرده شده‌اند. مشهورترین آنها هوانگ جینی در قرن شانزدهم است.

تاریخچه
-------

گیسنگ همچنین به عنوان «گل‌هایی که شعر می‌گویند» نیز شناخته می‌شوند. آنها احتمالاً در سال‌های ۹۳۵ تا ۱۳۹۴ در پادشاهی گوریو پدید آمدند و در دوره‌های مختلف از ۱۳۹۴ تا ۱۹۱۰ در انواع گوناگون منطقه‌ای وجود داشتند.

از لحاظ طبقاتی، گیسنگ‌ها عضوی از طبقه چئونمین یا برده بودند که به‌طور رسمی متعلق به دولت بودند - که آنها را ثبت کرده بود. هر دختری که از به گیسنگ متولد می‌شد، مجبور به تبدیل شدن به گیسنگ بود.

اصلاحات گابو در سال ۱۸۹۵ سیستم طبقاتی سلسله چوسون و برده داری را نیز به‌طور رسمی از بین برد. از آن سال به بعد، تمام گیسنگ‌ها به‌طور اسمی آزاد شدند. اما در عمل، بسیاری از گیسنگ‌ها، مانند بسیاری دیگر از برده‌ها، سالها به بندگی ادامه دادند. علاوه بر این، بسیاری از کسانی که آزاد شدند هیچ شغل دیگری نداشتند. آنها اکنون بدون حمایتی نسبت به وضعیتشان به عنوان سرگرم‌کننده به کارشان ادامه دادند. در دهه بعد بسیاری از این گیسنگ‌ها برای کار به جاهای دیگر رفتند.

جستارهای وابسته
---------------

* کا ترو
* اوئیران
* کی‌بوم‌جو

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Kisaeng». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۶ نوامبر ۲۰۲۰.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ گیسنگ موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| داده‌های کتابخانه‌ای: کتابخانه‌های ملی ویرایش در ویکی‌داده | 
* ژاپن

 |
تصویر MACS0647-JD در خوشه کهکشانی
تصویر نمای نزدیک از دورترین کهکشان عالم
**کهکشان MACS0647-JD** با فاصله ۱۳/۳ میلیارد سال نوری از زمین، دورترین کهکشان رصد شده توسط انسان تا به امروز می‌باشد.این کهکشان که خود را به صورت یک لکه کوچک قرمز رنگ نمایان کرده‌است، از نظر اندازه تنها کسر کوچکی از اندازه کهکشان راه شیری است. به گفته اخترشناسان نور این کهکشان ۱۳/۳ میلیارد سال در سفر بوده تا به زمین برسد و مشاهده آن‌ها از این کهکشان، تنها ۴۲۰ میلیون سال پس از انفجار بیگ بنگ بوده‌است.
این کهکشان آنقدر دور است که اخترشناسان ازآن به عنوان یک نگاه زیر چشمی به زمان گذشته یاد می‌کنند،در حقیقت زمانی که جهان ۳ در صد سن کنونی خود را دارا بوده‌است. برای کشف چنین کهکشانی از روشی به نام همگرایی گرانشی استفاده می‌کنند در واقع در این روش کهکشان‌هایی را زیر نظر قرار می‌دهند که در پشت خوشه‌های کهکشانی سنگین قرار گرفته باشند.کهکشان MACS0647-JD چنان کوچک است که ممکن است در قدم‌های اول برای شکل‌گیری کهکشانی بزرگتر باشد. در حقیقت آنالیز اطلاعات بدست آمده نشان می دهد که عرض کهکشان کمتر از ۶۰۰ سال نوری است. تصویر این کهکشان توسط ۱۷ فیلتر و سر هم کردن طول موج‌های نزدیک به ماورا بنفش و مادون قرمز و ۳ دوربین میدان دید گسترده تلسکوپ فضایی هابل بدست آورده شده‌است.

تلسکوپ جیمز وب با رصد جرمی متعلق به حدود ۲۵۰ میلیون سال پس از انفجار بزرگ، احتمالا باز هم رکورد دورترین کهکشان رصد شده را شکسته است. در یک مطالعه‌ی تازه، دانشمندان از نخستین مجموعه داده‌های تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) برای کشف یک کهکشان احتمالی با نام CEERS-93316 که تقریبا ۲۵۰ میلیون سال پس از مه‌بانگ تشکیل شده، استفاده کرده‌اند.

CEERS مخفف «کاوش علمی گسترش اولیه‌ی تکامل کیهانی» (Cosmic Evolution Early Release Science Survey) است و به‌طور خاص بر تصویربرداری توسط جیمز وب استوار است. این کهکشان همچنین یک رکورد جدید انتقال به قرمز با معیار z برابر ۱۶.۷ را ثبت کرد. این یافته به‌ویژه از این نظر جذاب است که قدرت جیمز وب را نشان می‌دهد که تنها چند هفته از فرستادن نخستین داده‌های علمی آن می‌گذرد.

منابع
-----

1. ↑  "NASA Great Observatories Find Candidate for Most Distant Galaxy Yet Known". *Space Telescope Science Institute*. November 15, 2012. Retrieved November 17, 2012.
2. 1 2  "Hubble spots three magnified views of most distant known galaxy". *Hubble Space Telescope*. November 15, 2012. Retrieved November 17, 2012.
3. ↑  admin (۲۰۲۲-۰۸-۰۴). «تلسکوپ جیمز وب باز هم رکورد دورترین کهکشان رصد شده را شکست». *کشف اسرار کیهان با جیمز وب*. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۸-۰۴.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد اخترشناسی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |