recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**خیابان فلسطین** (عربی: *شارع فلسطين*) یکی از خیابانهای شهر بغداد است که در سمت الرصافه رود دجله قرار دارد، این خیابان یک خیابان طولانی است که از میدان میسلون در ورودی بغداد جدیده شروع می‌گردد و در میدان دانشگاه المستنصریه تمام می‌گردد، این خیابان در گذر ایام همچنان سرپا ایستاده‌است و مناطق: منطقه ۱۴ تموز، منطقه زبونه، منطقه مهندسین، منطقه الادریسی، منطقه المستنصریه، منطقه النیل و تعداد دیگری از مناطق در طرفین آن قرار گرفته‌اند.

موقعیت اجتماعی
--------------

در این خیابان تعدادی از اماکن مهم منجمله ساختمان هیئت المپیک کشور عراق، ساختمان وزارت آبیاری، دانشکده پلیس، باشگاه نیروی هوایی، مدرسه ثانویه برای دانش آموزان ممتاز و دانشکده‌های مختلف دانشگاه المستنصریه بنا شده‌است، در نزدیکی این خیابان در مناطقی که در طرفین خیابان قرار دارند بعضی از موسسات دولتی مثل دانشکده الرافدین وابسته به دانشگاه ملی، کالج یا انستیتو تربیت معلمین زن و وزارت خانه ورزش و جوانان و دیگر موسسات قرار دارد.

تاریخچه
-------

این منطقه در قدیم یک منطقه متروکه در اطراف بغداد بود که از آب یک کانالی که از دجله جدا شده بود آن را پوشانده بود و در خود غرق کرده بود، دهه ۷۰ میلادی از قرن بیستم آغاز عمران و آبادی این منطقه بود در این زمان حکومت عراق اقدام به ایجاد خیابان فلسطین و تقسیم زمینهای مناطق اطراف این خیابان به شهروندان عراقی به‌طور خاص کارمندان دولت مانند قضات، وکلا و حقوقدانان، استادان دانشگاه‌ها و معلمین و… نمود، بعضی از ساکنین بومی این منطقه در این طرح مجبور شدند که خانه‌های خود را به فروش برسانند و به مناطق دیگر به دلیل مشکلات اقتصادی نقل مکان کنند، این خانه‌ها و زمین‌هایی که از طرف آنجا به فروش می‌رسید به قطعات و خانه‌های کوچکتر تقسیم می‌شد و به خانواده‌هایی که درآمدشان از ساکنین قبلی کمتر بود داده می‌شد، این امر باعث گردید که این منطقه به یک منطقه مردمی که شامل عمده طبقات اجتماعی می‌شد تبدیل شود.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «شارع فلسطین (بغداد)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عربی*، بازبینی‌شده در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۸.
* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Falastin Street». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۸.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ خیابان فلسطین (بغداد) موجود است. |


| * ن
* ب
* و
ناحیه‌ها و محله‌های بغداد |
| --- |
| ناحیه‌های اصلی | 
* اعظمیه
* کاظمین
* کرخ
* کراده
* منصور
* بغداد نو
* رشید
* رصافه
* صدر
* زعفرانیه

 | Al Rasheed Street in BaghdadAl Rasheed Street in Baghdad |
| محله‌ها | 
* عامل
* عامریه
* ابو دیشر
* عدل
* الامین دوم
* عرب جبور
* باب‌المعظم
* باب‌الشرقی
* بیاع
* دوره
* فاصل
* غزالیه
* خیابان حیفا
* هبنا
* حریه
* جدریه
* حی الجمیع
* پل دیاله
* جهاد
* خضرا
* منصور
* راغبه خاتون
* سعدون
* سیدیه
* شعب
* شعله
* شرطه
* اوبدی
* اور
* عطیفیه
* وشاش
* وزیریه
* یرموک
* زعفرانیه
* زیونه

 |
**حسان هولو اللقیس** (مرگ دسامبر ۲۰۱۳ در بیروت، لبنان) رئیس بخش فناوری و تسلیحات و ارتباطات از راه دور حزب‌الله و از فرماندهان حزب‌الله لبنان است.

زندگی‌نامه
----------

وی در رشتهٔ مهندسی رایانه در دانشگاه آمریکایی بیروت تحصیل کرده بود.

ترور
----

اللقیس بارها مورد ترور قرار گرفت اما جان سالم به در برد. در ژوئیهٔ ۲۰۰۶، ساختمانی که وی در آن قرار داشت (منطقهٔ الشیاح) بمباران و منهدم شد. به دنبال این بمباران پسر ۱۸ سالهٔ وی به نام علیرضا کشته شد. همچنین خودروی او در منطقهٔ مسیحی‌نشین گالری سمعان نزدیک ضاحیه با دو فروند موشک هدف قرار گرفت اما از این ترور نجات یافت.

درگذشت
------

او در نیمه‌شب سه‌شنبه ۱۲ آذرماه ۱۳۹۲ در برابر منزلش در سن تریز جنوب بیروت نزدیک به منطقهٔ ضاحیه هدف گلوله قرار گرفت و کشته شد.

جستارهای وابسته
---------------

* فادی محمد البطش

منابع
-----

1. ↑  «Israel denies claims of 'professional' murder of Hezbollah commander Hassan al-Laqqis outside his Beirut home». independent.
2. ↑  «حسان اللقیس فرمانده حزب‌الله». العربیه.
3. ↑  «کابوسی که پس از ترور حسان اللقیس به جان صهیونیست‌ها افتاد». شبکه خبر.[*پیوند مرده*]
4. 1 2  «حسان اللقیس که بود و چگونه ترور شد؟». العالم. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۹ دسامبر ۲۰۱۸.
5. ↑  «کشته شدن فرمانده حزب‌الله». گاردین.
پرده نمایش یا تئاتر معرکه گیر یا نمایش مرشد
نوعی نمایش خیابانی است که بعدها از آن تعزیه مشتق و گرفته شده این نوع نمایش به دوران ایران باستان بر می‌گردد.
این نوع پرده نشان دادن صحنه ای از رویدادهای مهم تاریخی توسط درویش و مرشد و بچه مرشد است. قدیمی‌ترین این‌گونه صحنه‌ها مربوط به داستان رستم و سهراب و سیاووش می‌شود.

*پرده نمایش'* یا **نمایش پرده** شاخه‌ای از هنرهای نمایشی است که به بازنمودن داستان‌ها در برابر مخاطبان یا تماشاگران می‌پردازد.
به جز سبک معیار گفتار داستانی، و شرح نقاشی‌های روی پرده، حرکات و نمایش‌های جانبی مانند نمایش مار و نمایش پهلوانی نیز برای جلب مخاطب دارد.

نام
---

«نمایش» یا پرده معره که گیری

پیشینه
------

پیشینه یرده نمایش به دوره‌های قبل از اسلام بر می‌گردد. این کار برای شاهنامه گفتن داستانهای حماسی به افراد بی سواد بود و مورد استقبال مردم قرار می‌گرفت. اما اوج شکوفایی آن به دوره صفویه بر می گردد و تخت تأثیر هنرهای ارمنی فرار داشته‌است. نمونه برجای مانده آنها پرده نمایش‌های سنگی در سنگ‌تراشی های تخت جمشید و دیواره نقش رستم چلیپای ایرانی و … می‌باشد.
در کتاب تاریخ بخارا آمده‌است که نمایش ایران از آیین اسطوره و شعایر برخاسته‌است.
**حکومت آزاد گلویستن** (انگلیسی: Free State of Galveston) همچنین با نام **جمهوری جزیره گلویستن** نامی است که از اوایل تا میانه قرن بیستم به شهر ساحلی گلویستن، تگزاس داده می‌شد. امروز از این اصطلاح برای اشاره به فرهنگ و تاریخ آن دوره اشاره می‌شود. 

گلویستن در طول دهه پررونق بیست میلادی به یکی از محبوب‌ترین شهرهای تفریحی تبدیل شد. قماربازی غیرقانونی، قاچاق الکل و سایر جرائم با پوشش توریسم در این شهر انجام می‌شد. سم ماسیو و روزاریو ماسیو، دو چهره جرائم سازمان‌یافته که در این شهر صاحب کازینو و رستوران‌ها مختلف بودند، همچنین در امور دولتی شهر و صنعت توریسم کنترل داشتند. دلیل استفاده از اصطلاح حکومت آزاد گلویستن، اشاره به این نکته بود که انگار این شهر از قوانین ایالات متحده و ایالت تگزاس پیروی نمی‌کرد و قوانین خودش را داشت.

جستارهای وابسته
---------------

* میامی
* نیواورلئان
* آتلانتیک سیتی، نیوجرسی

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Free State of Galveston». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۹ آوریل ۲۰۲۰.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد تگزاس است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**هروفیلوس** (**Herophilos**) کالبدشناس یونانی ثلث آخر سدهٴ چهارم ق م است که در خالکیدون زاده شد و در عصر بطلیموس اول در اسکندریه برآمد.

او بنیان‌گذار کالبدشناسی به صورت یک نظام علمی است، و بزرگ‌ترین کالبدشناس عهد قدیم، و پس از بقراط و جالینوس، بزرگ‌ترین پزشک باستانی است.

هروفیلوس شاگرد پراکساگوراس بود. گویند (به قول جالینوس) او نخستین کسی بود که (علناً) به کالبدشکافی انسان اقدام کرد. او بسیاری مشاهدات کالبدشناسی تازه و درست انجام داد و فن و اصطلاحات کالبدشناسی را بهتر کرد.

نمونه‌هایی از کارهای کالبدشناسی اوعبارتند از:

* توصیف جزء به جزء مغز (مخ و مخچه، پرده‌های مغز و چرخشت هروفیل)
* تمیز میان وترها و اعصاب
* شناخت کار اعصاب
* توصیف خوبی از اعصاب بینایی چشم از جمله شبکیه
* توصیف بسیار بهتری از دستگاه عروقی
* تسمیهٴ اثنی عشر
* توصیف دقیق کبد، غدد بزاقی، لوزالمعده و اندام‌های تناسلی
* مشاهدهٴ رگ‌های خیلوس‌بر
* تمایز آشکار میان سرخرگ‌ها و سیاهرگ‌ها (سرخرگ‌ها شش بار ضخیم‌تر از سیاهرگ‌هاست، آن‌ها حاوی خون است نه هوا، و بعد از مرگ باز و خالی می‌شود).

او همچنین اعتقاد داشت که چهار نیرو سازواره را تنظیم می‌کند: نیروی تغذیه، تنفس، ادراک، و تفکر، که به ترتیب در کبد، قلب، اعصاب، و مغز جای دارد. بدین ترتیب تفوق قلب (که ارسطو هم مدافع آن بود) سرانجام رد شد.

هروفیلوس با به کار بردن پنگان (بنکام، ساعت آبی) برای اندازه‌گیری دفعات ضربان و تشخیص تب، نظریهٴ نبض پراکساگوراس را بهتر کرد.

او استعمال بسیاری داروهای تازه را معرفی کرد و بارها فصد را مطرح ساخت.

به اعتقاد وی جنین تنها دارای زندگی جسمانی است نه نفسانی. هروفیلوس یک رویان‌بر اختراع کرد، که در موارد ناامیدی به‌طور وسیعی مورد استفادهٴ متخصصان مامایی قدیم قرار می‌گرفت. او رساله‌ای در سه کتاب راجع به کالبدشناسی نوشت، و رساله‌ای کوچک‌تر دربارهٴ چشم، و یک کتاب راه‌نما برای قابله‌ها.

منابع
-----

* سارتن، جرج. *مقدمه بر تاریخ علم*. ترجمهٔ غلامحسین صدری افشار. انتشارات علمی و فرهنگی.
محل وقوع چند داستان فاکنربر روی نقشه یاکناپاتافا که توسط خود او طراحی شده است
**ناحیهٔ یاکناپاتافا،** منطقه‌ای است خیالی که توسط نویسنده آمریکایی، ویلیام فاکنر ساخته و پرداخته شده است. اغلب داستان‌های فاکنر در این منطقه خیالی جریان می‌یابد. فاکنر از شهرستان لافایت در ایالت می‌سی‌سی‌پی برای تجسم این منطقه خیالی الهام گرفته است. فاکنر اغلب یاکناپاتافا را «ولایت ساختگی من» می‌خواند.
از سومین رمان فاکنر به نام سارتوریس به بعد، به استثنای سه اثر(دو دکل، نخل‌های وحشی، حکایت)، همواره اتفاقات رمان‌های فاکنر در این منطقه خیالی جریان داشته است.

فاکنر نقشه‌ای از منطقه خیالی یاکناپاتافا در انتهای کتاب ابشالوم، ابشالوم! درج کرده است. محققین معاصر محل وقوع سایر داستان‌های فاکنر را نیز در این نقشه مشخص کرده‌اند.

کلمه یاکناپاتافا از دو کلمه یاکنا و پاتافا ساخته شده که ریشه در زبان بومیان می‌سی‌سی‌پی دارد و به معنای «زمین منفصل» است.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Yoknapatawpha County». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۶.

| * ن
* ب
* و
ویلیام فاکنر |
| --- |
| 
* مزد سرباز
* پشه‌ها
* سارتوریس
* خشم و هیاهو
* گوربه‌گور
* حریم
* روشنایی ماه اوت
* دو دکل
* ابشالوم، ابشالوم!
* شکست‌ناپذیر
* نخل‌های وحشی
* دهکده
* برخیز ای موسی
* مزاحم در خاک
* مرثیه برای راهب
* حکایت
* شهر
* عمارت
* چپاولگران

 |  |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد ادبیات است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
جمیری
**جمیری** (نام واقعی **جان مایکل ریتچل**، متولد ۱۴ اردیبهشت ۱۳۷۵ در هاتینگن، بلانکشتاین، آلمان) یکی از شناخته شده‌ترین کارتونیست‌های آلمان است.

جمیری از سال ۱۳۶۸ تاکنون نه مجموعه کمیک منتشر کرده‌است. او از سال ۱۳۷۰ کمیکهای یک صفحه ای و دو صفحه ای را در مجله‌های آلمانی منتشر کرده‌است. هم‌اکنون، او ماهانه بیش از یک میلیون خواننده دارد.

زندگی‌نامه
----------

جان-مایکل ریتچل از سال ۱۳۵۰ تا ۱۳۶۳ در مدرسه والدورف در بوخوم تحصیل کرد. در سال ۱۳۶۳ در دانشگاه رور واقع در بوخوم پذیرفته شد و در آنجا شروع به مطالعه ادبیات تطبیقی و فلسفه کرد. سپس در سال ۱۳۶۴ رشته خود را به طراحی اصلی در دانشگاه جامع اسن تغییر داد.

جان-مایکل ریتچل از سال ۱۳۶۴ در اسن زندگی کرده‌است. وی در سال ۱۳۷۸ با بیت کلاینشمیتد ازدواج کرد. او اغلب همسرش را به عنوان یک شخصیت در کمیک‌های خود نشان می‌دهد. وی همچنین پسر عموی بازیکن بین‌المللی فوتبال مهمت شول است.

تبلیغات و توزیع
---------------

جمیری معمولاً مجموعه‌های کمیک خود را با فرمت کلاسیک (سایز A4 با ۴۸ صفحه) منتشر می‌کند. از سال ۱۳۷۲ تاکنون هشت مجموعه را به این شیوه منتشر کرده‌است. اگرچه این مجموعه‌ها در حال حاضر فقط به زبان آلمانی هستند، اما آثار او در دست ترجمه است.

آثار
----

### مجموعه‌های کمیک

* *بومی بوخوم* (۱۳۶۸، انتشارات بسپکت، بوخوم، آلمان)
* *کارِپ نوکتِم* (۱۳۷۲، ویرایش یونیکوم، بوخوم، آلمان ؛ منتشر شده در سال ۱۳۸۰، انتشارات کارلسن، هامبورگ، آلمان)
* *بوهِم ۲۰* (۱۳۷۳، ویرایش یونیکوم، بوخوم، آلمان ؛ منتشر شده در سال ۱۳۸۰، انتشارات کارلسن، هامبورگ، آلمان)
* *صفحات اصلی* (۱۳۷۵، ویرایش یونیکوم، بوخوم، آلمان ؛ منتشر شده در سال ۱۳۸۰، انتشارات کارلسن، هامبورگ، آلمان)
* *کامیکاز* دامور (۱۳۷۷، انتشارات آیشبورن، من فرانکفورت هستم، آلمان).
* *آدمک دات کام* (۱۳۷۸، ویرایش یونیکوم، بوخوم، آلمان ؛ منتشر شده در سال ۱۳۸۰، انتشارات کارلسن، هامبورگ، آلمان)
* مافوق سایبر (۱۳۸۰، انتشارات کارلسن، هامبورگ، آلمان)
* *مقیاس ریشتر* (۱۳۸۲، انتشارت کارلسن، هامبورگ، آلمان)
* *پورنوراما* (۱۳۸۳، ویرایش یونیکوم، برلین، آلمان)
* *اتوداکس* (۱۳۸۵، Uni-Edition، برلین، آلمان)

منابع
-----

پیوند به بیرون
--------------

* وبگاه رسمی (آلمانی)
**نشان گاز** یک مقیاس دمایی روی اجاق‌گازها و خوراک‌پزها در انگلستان، ایرلند و کشورهای همسود است.

تاریخچه
-------

پیش‌نویس ۲۰۰۳ فرهنگ انگلیسی آکسفورد، نخستین کاربرد این مفهوم را در کتاب پخت‌وپز مدرن اثر ال. شارلتون در ۱۹۴۳ برمی‌شمرد: «کلوچه برای چای عصرانه... زمان: ۲۰ دقیقه، دما: نشان رگولا ۷». رگولا نوعی رگولاتور (تنظیم کننده) گاز بوده که سازندگان چراغ‌های خوراک‌پزی آن را به‌کار می‌برده‌اند؛ با این همه، این نشان فراگیر شده در حالی‌که واژه رگولا به ندرت به‌کار می‌رود.

در ماه مهِ ۲۰۰۵، تاریخچه این ترکیب در مجموعه تلویزیونی بالدردش و پیفل، ساخته مشترک بی. بی. سی؛ و او. ای. دی. به نمایش درآمد. نخستین نمونه چاپ شده ترکیب «نشان گاز» (بدون اینکه واژه دیگری در میان این دو باشد) به سال ۱۹۵۸ برمی‌گردد.

با این همه، سازندگان اجاق‌های «دنیای جدید» در میانه دهه ۱۹۳۰ همراه اجاق‌ها، کتاب راهنمای آشپزی هدیه می‌دادند که در آنها «رگولا» برای تنظیم گاز به کار رفته بود. [1] در این کتابها هیچ اشاره‌ای به درجه دما، چه به فارنهایت و چه به سانتی‌گراد نشده بود. همه خوراکها با دانستن «نشان گاز رگولا» پخته می‌شدند.

معادل‌ها به فارنهایت و سلسیوس
-----------------------------

نشان گاز ۱ برابر با ۲۷۵ درجه فارنهایت (۱۳۵ درجه سلسیوس) است. با هر بار افزایش نشان گاز (از ۱)، دمای فِر °۲۵ فارنهایت (°۱۳٫۹ سلسیوس) افزایش می‌یابد.

برای تبدیل نشان گاز به درجه سلسیوس (D)، عدد نشان گاز (G) را در ۱۴ ضرب کرده و با ۱۲۱ جمع کنید (G×۱۴+۱۲۱=D)

برای تبدیل معکوس، G= (D-121)/14 (اگر G کمتر از ۱ باشد، این رابطه درست نیست)

با این همه، معمولاً نتیجه این محاسبه را برای تبدیل به سلسیوس، گرد می‌کنند.

Conversion table| نشان گاز | فارنهایت | سلسیوس | شرح |
| --- | --- | --- | --- |
| 1⁄4 | 225° | ۱۰۷° | بسیار آرام/بسیار کم |
| 1⁄2 | 250° | ۱۲۱° | بسیار آرام/بسیار کم |
| ۱ | ۲۷۵° | ۱۳۵° | آرام/کم |
| ۲ | ۳۰۰° | ۱۴۹° | آرام/کم |
| ۳ | ۳۲۵° | ۱۶۳° | نسبتاً آرام/ گرم |
| ۴ | ۳۵۰° | ۱۷۷° | ملایم/ متوسط |
| ۵ | ۳۷۵° | ۱۹۱° | ملایم/نسبتاً داغ |
| ۶ | ۴۰۰° | ۲۰۴° | نسبتاً داغ |
| ۷ | ۴۲۵° | ۲۱۸° | داغ |
| ۸ | ۴۵۰° | ۲۳۲° | داغ/ بسیار داغ |
| ۹ | ۴۷۵° | ۲۴۶° | بسیار داغ |

دقت کنید که جدول‌های معادل دمایی مخصوص آشپزخانه معمولاً اندازه‌های سلسیوس را تا ۱۰ درجه به نزدیکترین عدد گرد می‌کنند، که فاصله بین هر دو نشان گاز در آن ۱۰ یا ۲۰ درجه است.

دیگر مقیاس‌های دمایی در آشپزی
-----------------------------

فرها و دستور پخت‌های فرانسوی اغلب مقیاس فارنهایت را به کار می‌برند: ترموستات (با کوته‌نوشت «Th»)، که ترموستات ۱ به معنی ۱۰۰° فارنهایت است [برای فِرهای موجود، هر بار افزایش این مقیاس برابر با ۵۰° فارنهایت است]

برای سادگی محاسبهٔ دمای تقریبی سلسیوس، می‌توان عدد نشان گاز را در ۳۰ درجه ضرب کرد. در آلمان، «Stufe» (برابرِ آلمانیِ واژهٔ «درجه») برای دمای گاز خوراک‌پزی به کار می‌رود. فرهای گازی معمولاً از ۱ تا ۸ درجه نشانه‌گذاری شده‌اند که هر کدام به دماهای جدول زیر مربوط می‌شود:

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Stufe | **۱** | **۲** | **۳** | **۴** | **۵** | **۶** | **۷** | **۸** |
| دمای تقریبی | 150 °C | 175 °C | 200 °C | 225 °C | 250 °C | 275 °C | 300 °C | 325 °C |
**نپالی‌های تایلند** مهاجرانی از نپال به تایلند هستند، که شامل مهاجران و ساکنان دائمی، و همچنین فرزندان محلی آنها هستند.

بررسی اجمالی
------------

اکثر نپالی‌های تایلند عمدتاً در بانکوک، چیانگ مای و در شهرهای تفریحی محبوب مانند پوکت، پاتایا و ساحل چاونگ در کو سامویی در خلیج تایلند زندگی می‌کنند. به گفته سفارت نپال در بانکوک، حدود ۳۰۰۰ تا ۵۰۰۰ نپالی در تایلند کار می‌کنند. آنها تمایل دارند به کارهایی مانند منشی در مغازه‌های خیاطی، به عنوان سازندگان لباس‌های آماده، و به عنوان «زیورآلات» در استراحتگاه‌های ساحلی مشغول شوند. تعدادی از آنها نیز رستوران‌های کوچکی را اداره می‌کنند. همه نپالی‌های تایلند ساکن قانونی نیستند و برخی از آنها به عنوان افراد غیرقانونی در مشاغل سیاه مانند پادو مغازه و گارسون در تایلند مخفی شده و زندگی می‌کنند.

تعداد نپالی‌های دریافت کننده ویزای تایلند در هشت‌ماهه اول سال ۲۰۰۹ نسبت به مدت مشابه سال قبل ۳۰ درصد افزایش یافته‌است. بیش از سه دوجین قاچاقچی مواد مخدر نپالی در حال گذراندن احکام حبس طولانی مدت در زندان‌های تایلند از جمله حبس ابد هستند.

پانویس
------

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Nepalis in Thailand». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۲.

منابع
-----

1. ↑  "Nepali diaspora". Archived from the original on 2010-07-15. Retrieved 2010-11-02.
2. ↑  «Nepalese in Bangkok». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ مارس ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۲.
3. ↑  Nepalis in Bangkok safe
4. ↑  Siam sojourn during Dashain, number of Nepalis to Thailand up by 30 pc
5. ↑  "Nepali Times | Latest news and analysis from Nepal on politics, economics and society". *www.nepalitimes.com*. Retrieved 2017-03-06.
۱۴امین دوره جشنوراه بین‌المللی فیلم اوراسیا ۲۰۱۸
**جشنواره بین‌المللی فیلم اوراسیا** (انگلیسی: Eurasia International Film Festival) از جشنواره‌های بسیار مهم سینمای آسیای مرکزی و سینمای آسیای غربی است. این جشنواره که از سال ۱۹۹۸ و در آستانه آغاز به کار کرد بعد از وقفه چند ساله دوباره از سال ۲۰۰۵ ادامه کار داد و هم اینک محل برگزاری آن شهر آلماتی است. وزارت فرهنگ و ورزش قزاقستان بیش از ۱۰ سال است که متولی برگزاری جشنواره فیلم اوراسیا می‌باشد.

این جشنواره دارای ۲ بخش رقابتی و غیر رقابتی است. در بخش رقابتی که خود به ۲ شاخه تقسیم می‌شود فیلم‌های بلند مستقل و فیلم‌های کوتاه شرکت دارند. بخش غیر رقابتی نیز در ۶ بخش مجزا با عناوین «کاروان»، «از قلب اوراسیا»، «انتخاب نتپاک»، «دور جهان»، «رویدادهای ویژه» و «عدسی دوربین» برگزار می‌شود.

جستارهای وابسته
---------------

* سینمای آسیای مرکزی
* سینمای آسیای غربی

منابع
-----

1. ↑  "Great films at the Eurasia film festival". *euronews* (به انگلیسی). 2014-09-22. Archived from the original on 14 July 2020. Retrieved 2020-03-15.
2. ↑  «Eurasia Intl. Film Festival 2017 | Press Releases» (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۳-۱۵.
3. ↑  "Eurasia International Film Festival". *Wikipedia* (به انگلیسی). 2020-01-06.
4. ↑  «The 14th Eurasia International Film Festival in Astana, Kazakhstan». *MPA EMEA* (به انگلیسی). ۲۰۱۸-۰۷-۰۵. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۹-۲۵.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد سینما است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**میزبان** (انگلیسی: Home) در ورزش، **خانه**؛ مکان و محل برگزاری‌ای است که توسط یک تیم ورزشی مشخص می‌شود. بیشتر تیم‌های حرفه ای به مناطق خاص کلان‌شهرها بازاریابی و نامگذاری می‌شوند؛ تیم‌های آماتور ممکن است از یک منطقه خاص یا از موسساتی مانند مدارس یا دانشگاه‌ها استفاده کنند. گفته می‌شود وقتی آنها در آن مکان بازی می‌کنند، «تیم خانه» هستند. وقتی تیم در جای دیگری بازی می‌کند، تیم دور از خانه، مهمان یا تیم جاده‌ای هستند. تیم‌های خانگی پیراهن اصلی را می‌پوشند.

محل برگزاری
-----------

هر تیم مکانی دارد که در طول فصل و در آنجا میزبان بازی‌هایش باشد. این مکان، **زمین خانگی**، **ورزشگاه خانگی**، **صحنه خانگی** و **یخ خانگی** هم نامیده‌می‌شود. هنگامی که یک تیم به عنوان میزبان یک رقابت مشغول خدمت است، به عنوان «تیم خانه» معرفی می‌شود. این رویداد به عنوان «بازی خانگی» برای آن تیم توصیف شده‌است و محلی که بازی در آن انجام می‌شود به عنوان «زمین خانگی» توصیف شده‌است.

پیراهن تیم
----------

میزبان‌ها معمولاً از پیراهن‌های اول (اصلی) خود در بازی‌های خانگی استفاده می‌کنند.

منابع
-----

1. ↑  Daniel J. Bruton, *Sports Marketing*, p. 112
2. ↑  "Home". *freedictionary.com*. Farlex, Inc. 2007. Retrieved August 12, 2007.
3. ↑  "Home court". *freedictionary.com*. Farlex, Inc. 2007. Retrieved August 12, 2007.
4. ↑  "Home game". *TheFreeDictionary*. Farlex, Inc. 2007. Retrieved August 11, 2007.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Home (sports)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۰ فوریه ۲۰۲۰.
**نقد بلاغی** مصنوعات نمادین یک گفتمان (مانند کلمات، عبارات، تصاویر، ژست‌ها، عملکرد، متون، فیلم‌ها که مردم برای ارتباطات استفاده می‌کنند) را تحلیل می‌کند. تحلیل بلاغی، نشان می‌دهد که مصنوعات چگونه کار می‌کنند، چقدر خوب کار می‌کنند و مصنوعات به عنوان گفتمان، چگونه مخاطب را قانع، همراه، برانگیخته، سرگرم و آگاه کرده و آموزش می‌دهند. به این ترتیب گفتمان شامل احتمال بهبود اخلاقی خواننده، مشاهده گر و شنونده نیز می‌شود. نقد بلاغی هدف از بکار گیری کلمات، بینش‌ها و اصواتی که مصنوعات نمادین بکاربرده شده در ارتباطات هستند را مطالعه و تحلیل می‌کند.

نمونه‌ای از نقد بلاغی در مقایسه شعر معروف سعدی «میازار موری که دانه‌کش است / که جان دارد و جان شیرین خوش است» با ضبط دیگری از آن در شاهنامه تصحیح جلال خالقی مطلق (مکش مورکی را که روزی کش است / که او نیز جان دارد و جان خوش است) قابل انجام است. در اینجا محقق تلاش می‌کند بررسی کند که کدام شاعر از عبارات بهتری استفاده کرده یا ترکیب عباراتش بهتر است.

منابع
-----

1. ↑  «نقد بلاغی بیت معروفی از شاهنامه، ذولفقاری و محمدی بدر». بایگانی‌شده از اصلی در ۶ مارس ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۵.
Map
**حمله با چاقوی ۲۰۱۸ ملبورن** (انگلیسی: 2018 Melbourne stabbing attack) در روز جمعه ۹ نوامبر صورت گرفت. مرد حمله‌کننده به نام حسن خلیف شیر علی، در مرکز تجاری ملبورن، استرالیا پس از به آتش کشیدن یک خودرو با چاقو به عابری و مامورین پلیس حمله کرده و یک نفر را کشت و دو نفر دیگر را زخمی‌کرد، مرد حمله‌کننده نیز توسط پلیس کشته شد. پلیس این حمله را یک عمل تروریستی می‌داند و داعش مسئولیت این حمله را بعهده گرفته‌است.

شرح
---

در روز جمعه ۹ نوامبر ۲۰۱۸ حدود ساعت ۴:۱۰ بعد از ظهر، یک مهاجم خودرویی را در خیابان بورک در یک مرکز تجاری در ملبورن، استرالیا زمانی که خیابان شلوغ بود به آتش می‌کشد. مرد مهاجم قبل از شعله‌ور شدن خودرو از آن خارج شده بود. پلیس اظهار داشت که کپسول گاز در خودرو وجود داشته‌است و دست‌کم در طول حمله یک صدای انفجار از داخل خودرو به آتش کشیده شده به گوش رسیده‌است.
سپس مرد مهاجم با یک چاقوی بزرگ به عابرین پیاده حمله و سه نفر را زخمی می‌کند که یکی از مجروحین به دلیل شدت جراحت در بیمارستان درگذشت.
سپس مهاجم با دو مامور پلیس ویکتوریا درگیر می‌شود و یکی از عابرین نیز سعی کرد با یک سبد خرید به مهاجم حمله کند و به پلیس در این وضعیت کمک کند.
پس از مداخله پلیس و درگیری و شلیک به سمت مهاجم، مهاجم مجروح و به بیمارستان منتقل شده و تحت مراقبت قرار گرفت ولی به علت شدت جراحت در بیمارستان کشته شد.

مظنونین
-------

پلیس این حمله را یک عمل تروریستی می‌داند. داعش با انتشار اطلاعیه‌ای مسئولیت این حمله را بعهده گرفته‌است.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «2018 Melbourne stabbing attack». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۸.
***جنوب*** (اسپانیایی: El Sur‎) فیلمی در ژانر درام از کارگردان مؤلف کمال‌گرای اسپانیایی ویکتور اریسه است که در سال ۱۹۸۳ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به اورور کلمان اشاره کرد. این فیلم در سال ۱۹۹۶ در جشن صدسالگی سینمای اسپانیا توسط منتقدان و متخصصان به عنوان ششمین فیلم برتر اسپانیایی برگزیده شد. *جنوب* بر اساس رمانی به همین نام از آدلایدا گارسیا مورالس ساخته شده است.

مدت زمان این فیلم در اصل قرار بود که سه ساعت باشد اما تهیه‌کننده فیلم تصمیم گرفت که نود دقیقه دوم فیلم که در جنوب اسپانیا رخ می‌دهد ساخته نشود چون فکر می‌کرد که همین فیلم نود و پنج دقیقه‌ای که اریسه ساخته برای اهداف وی عالی است. فیلم *جنوب* به جشنواره فیلم کن ۱۹۸۳ راه یافت.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «(The South (film». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۷ دسامبر ۲۰۱۴.

پیوند به بیرون
--------------

* *جنوب* در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)


| * ن
* ب
* و
فیلم‌های کارگردانی‌شده توسط ویکتور اریسه |
| --- |
| 
* *روح کندوی عسل* (۱۹۷۳)
* *جنوب* (۱۹۸۳)
* *رویای روشنایی* (۱۹۹۲)
* *ده دقیقه بزرگ‌تر* (۲۰۰۲)

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد فیلم است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
«**خیدا**» یا **هدا کانگایوا** (Kheda Kungayeva) دختر مسلمان چچنی، که در ۲۸ مارس سال ۲۰۰۰ میلادی توسط نظامیان روسی به شکل بی‌رحمانه‌ای به قتل رسید، او در هنگام مرگ تنها ۱۸ سال داشت. از نتیجه کالبد شکافی واضح شد که وی ساعاتی قبل از مرگش توسط نظامیان روس مورد تجاوز قرار گرفته. وی به نماد و نمونه‌ای از خشونت ارتش روسیه در چچن تبدیل گردیده‌است.

واقعهٔ ۲۷ مارس
--------------

در ۲۷ مارس ۲۰۰۰ حدود نیمه شب عده‌ای از نظامیان روس وارد روستایی واقع در جمهوری چچن شدند. در این میان سرهنگ یوری بودانف ۳۷ ساله با تعدادی از سربازان خود، وارد خانهٔ خیدا کانگایوا شدند و به شکل بی رحمانه‌ای وی را از منزل بیرون کردند. به گفتهٔ پدر دختر، زمانی که به منزل وی حمله کردند، سرهنگ بودانف مست بوده.

نحوهٔ قتل
---------

پس از اینکه سربازان روس دختر را از منزلش بیرون بردند. او را به پایگاه نظامیان روس در چند کیلومتری روستا منتقل کردند و سرهنگ بودانف دختر را به خیمهٔ خود برد و پس از تجاوز به او، با دستانش وی را خفه کرد. سپس در صبح ۲۸ مارس، سرهنگ بودانف با کمک سه نفر از دوستانش، جنازهٔ دختر را در جنگل‌های نزدیک پایگاه خاک کردند.
در همان روز خانوادهٔ خیدا با دو نفر از فعالان حقوق بشر به پایگاه نظامیان روس می‌رسند در آنجا دو سرباز روس به آنها می‌گویند که دخترشان مرده. سرانجام ژنرال ارشد پایگاه، دستور تحویل جنازهٔ دختر به خانواده اش را صادر می‌کند.

طبق گزارش پزشکی قانونی، آثار ضربه و کبودی بر گلو، چشم راست و سینهٔ سمت چپ دختر به وضوح دیده می‌شود. هم چنین پزشکی قانونی اعلام کرد که ساعاتی قبل از مرگ او، شی یا وسیله ا ی را با زور به درون مقعد و مهبل وی وارد کرده‌اند.

با اینکه تعدادی دیگر از نظامیان روس نیز در قتل خیدا کانگایوا دست داشتند؛ ولی تنها سرهنگ بودانف در قتل وی متهم شناخته شد. وکلای بودانف استدلال می‌نمودند که متهم جنایت را در جریان یک «حمله روحی زودگذر» انجام داده است و یک دادگاه نظامی در سال ۲۰۰۲ بوودانف را در برابر قتل غیرمسؤل اعلام داشت. مدتی بعد وکیلی به نام استانیسلاو مارکلوف وکالت خانوادهٔ کانگایوا را برعهده گرفت، وی پروندهٔ قتل را به دادگاه عالی روسیه ارسال کرد و خواستار محاکمهٔ یوری بودانف شد. سرانجام پس از تلاش‌های مارکلوف، در سال ۲۰۰۳ یوری بودانف در قتل خیدا کانگایوا گناهکار شناخته و به ده سال حبس محکوم شد.

آزادی قاتل خیدا کانگایوا
------------------------

با اینکه محکومیت ده سالهٔ بودانف هنوز به اتمام نرسیده، ولی وی در ۱۵ ژانویه ۲۰۰۹ آزاد شد که باعث اعتراض فعالان حقوق بشر و خانوادهٔ خیدا گردید. استانیسلاو مارکلوف وکیل خانوادهٔ کانگایوا نیز در ۱۹ ژانویه در مسکو توسط فردی ناشناس به ضرب گلوله به قتل رسید.

منابع
-----
**حسن میرچولی** (فروردین ۱۳۴۱ سبزوار[]) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده و مستندساز ایرانی است. او فارغ‌التحصیل رشته حقوق از دانشگاه شهید بهشتی بوده و کار رسمی خود را با کارگردانی و نویسندگی مستند زمین زنده (شبکه یک) در سال ۱۳۶۵ آغاز کرد.[]

از دیگر آثار او می‌توان به مجموعه تلویزیونی هتل پاپلی محصول سال ۱۳۸۳ به کارگردانی محمدتقی رنجبر، نویسندگی محمد تیموری و تهیه‌کنندگی حسن میرچولی اشاره کرد که از شبکه یک پخش شد. این مجموعه در ۴۲ قسمت ۵۰ دقیقه‌ای تهیه شد.

در سال ۱۳۸۲ سریال *کیمیای مهر* با موضوع طلاق را ساخت.

*مناسبت‌های علمی و اقتصادی* از دیگر ساخته‌های او در سال ۱۳۸۵ است.

جوایز
-----

* لوح زرین بهترین فیلم کوتاه از دومین جشنواره فیلم سینمای جوان (فجر) ۱۳۶۲ برای مستند داستانی «زمین»

منابع
-----

1. ↑  «با پایان یافتن سریال طنز «خانهٔ قدیمی»؛ پخش «هتل پاپلی» با موضوع طلاق و مشکلات خانوادگی آغاز شد». *ایسنا*. ۱۴ شهریور ۱۳۸۴.
2. ↑  «سریال "کیمیای مهر" با موضوع طلاق، از اوایل آبان ماه پخش می‌شود». *ایسنا*. ۸ شهریور ۱۳۸۲.
3. ↑  «"مناسبت‌های علمی و اقتصادی" روی آنتن شبکه یک می‌رود». *خبرگزاری مهر*. ۱۰ آذر ۱۳۸۵.
4. ↑  «مروری بر دهه اول برگزاری جشنواره فیلم کوتاه تهران؛ از پیدایش تا استقلال». *خبرگزاری تسنیم*. ۳ آبان ۱۳۹۹.
**حسن نمازی** (متولد ۱۳۵۴ در قم) مجتهد ایرانی، مشاور رئیس‌جمهور پیشین، 
حسن روحانی در امور روحانیت بوده‌است. او مدیرکل سابق اداره تشکل‌های اسلامی سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی و نماینده دوره چهارم مجلس خبرگان رهبری از استان آذربایجان غربی و جوان‌ترین عضو این دوره مجلس بود. وی همچنین رئیس پیشین نهاد نمایندگی ولی فقیه و رئیس دفتر و فرزند عبدالنبی نمازی امام جمعه پیشین کاشان است.

زندگی‌نامه
----------

حسن نمازی در خانواده‌ای از اهل علم به دنیا آمد. پدرش عبدالنبی نمازی دادستانی کل کشور و نمایندگی مجلس خبرگان رهبری را در سابقه دارد. وی قسمتی از تحصیلات کلاسیک خود را در شهر تهران و اصفهان گذراند و سپس به جهت فراگیری علوم دینیّه رهسپار قم شد. وی در سال ۱۳۷۶ در دروس خارج، از محضر افرادی مثل آقایان میرزا جواد تبریزی، محمد فاضل لنکرانی ،جعفر سبحانی، سید کاظم حسینی حائری، سید محمود هاشمی شاهرودی، سید احمد موسوی مددی و محمدمهدی شب زنده دار استفاده کرد.در دروس تفسیر قرآن، فلسفه، عرفان نظری و عملی را شاه آبادی و جوادی آملی استفاده نمود.  
وی دوره فوق تخصصی فقه و مبانی فقه را در مؤسسه حضرت بقیةالله (عج) با موفقیت به پایان برد و در سن ۲۹ سالگی به مقام اجتهاد دست پیدا نمود.[]
  
وی در طول سالیان تحصیل خود به تدریس نیز مشغول بوده و در سطوح مقدماتی و سطح عالی تدریس نموده است.

آثار
----

* مصباح البحوث فی علم الاصول
* نهایة المطاف فی مسائل العام والخاص
* مفردات الصدر الکبیر فی اصول الفقه العزیز
* هدایة الافکار الی فقه ائمة الابرار
* زواج الکتابیة
* آداب طهارت

حمایت از روحانی
---------------

وی در اجلاسیه خبرگان رهبری به بیانات سید علی خامنه‌ای راجع به انتخابات و اهمیت رأی مردم در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۹۲) اشاره و آن را حماسهٔ سیاسی قلمداد کرد و پیروی از سخنان وی را در راستای شعار اعتدال گرایی دولت یازدهم ارزیابی نمود و افزود: باعث خرسندی است که مردم همچنان به روحانیت اعتماد کرده و به حسن روحانی رأی دادند. ما نیز برای ایشان آرزوی موفقیت داریم.

استعفا
------

وی در اجلاسیه یازدهم شهریور ۱۳۹۴ از سمت خود استعفا داد. گفته می‌شود علت استعفا، عدم شرایط لازم برای انجام وظایف نمایندگی بوده‌است.

ثبت نام
-------

وی در جریان انتخابات مجلس خبرگان رهبری (۱۳۹۴) از حوزه انتخابیه تهران ثبت نام کرد اما از سوی شورای نگهبان رد صلاحیت شد.

منابع
-----

1. ↑  «حسن نمازی مدیرکل تشکل‌های دانشگاه آزاد اسلامی استعفا داد». ۲۰ ارديبهشت ۱۳۹۶. تاریخ وارد شده در `|تاریخ انتشار=` را بررسی کنید (کمک)
2. ↑  «دبیرخانه مجلس خبرگان رهبری». ۲۰ مرداد ۱۳۹۳.
3. ↑  «اساتید». ۲۰ مرداد ۱۳۹۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۱ اوت ۲۰۱۴.
4. ↑  «نمازی، حسن». ۲۰ مرداد ۱۳۹۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰ اکتبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱۱ اوت ۲۰۱۴.
5. ↑  «مواضع». ۲۰ مرداد ۱۳۹۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۲ اوت ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۱ اوت ۲۰۱۴.
6. ↑  «نمازی، حسن». ۱۱ شهریور ۱۳۹۴.
**حکمت و حکومت** کتابی از مهدی حائری یزدی فقیه و فیلسوف شیعه ایرانی است که در آن نظریه خود مبنی بر اشتقاق حکومت از حکمت را تحلیل و تئوری معروف به وکالت مالکان شخصی مشاع را بیان می‌کند. او در این کتاب با نقدی درون‌مذهبی بر حکومت دینی و نظریه ولایت سیاسی فقیه از نظریه وکالی بودن حکومت و مشروعیت دمکراتیک دولت جانبداری می‌کند. بر اساس نظریه حائری افراد جامعه نسبت به کشور خود نوعی مالکیت شخصی مشاع دارند و اداره آن را به وکالت از خود به شخص حاکم واگذار کرده‌اند.

یکی از نتایج برآمدن واژه حکومت از واژه حکمت که در این کتاب تشریح می‌شود این است که حکومت به معنی تدبیر و رایزنی خردمندانه در امور کشور است و هرگز به معنای امر کردن و فرمان دادن به زیردستان نیست.

حائری یزدی در کتاب حکمت و حکومت نخستین محققی است که به رد نظریه ولایت فقیه می‌پردازد. مصطفی محقق داماد از جایگاه این کتاب در حوزه فلسفه اسلامی به زبان فارسی با عبارت «جمهوری نو یا تالی مدینه فاضله فارابی» یاد می‌کند.

جمله‌ای از کتاب
---------------

ولايت به معنی قیومیت، مفهوماً و ماهیتاً با حکومت و حاکمیت سیاسی متفاوت است. زيرا ولايت تصرف ولی امر در اموال و حقوق اختصاصی شخص مولیّ علیه است که به جهتی از جهات، از قبیل عدم بلوغ و رشد عقلانی، ديوانگی و غیره از تصرف در حقوق و اموال خود محروم است. در حالی که حکومت يا حاکمیت سیاسی به معناي کشورداري و تدبیر امور مملکتی است که در يك محدودۀ جغرافیايی  سیاسی قرار دارد. و اين مقامی است که بايد از سوي شهروندان آن مملکت که مالکین حقیقی مشاع آن کشورند، به شخص يا اشخاصی که داراي صلاحیت تدبیر و واجد علم و آگاهی به امور جزئیه و حوادث واقعه و متغیرۀ آن کشور می باشند، واگذار شود.

نقدها
-----

این کتاب هرگز در ایران اجازه انتشار نیافته‌اما به‌طور گسترده‌ای توزیع شده و مورد نقدها و بررسی‌های فراوانی قرار گرفته‌است. یکسال پس از انتشار این کتاب در اولین شماره فصلنامه حکومت اسلامی متعلق به دبیرخانه مجلس خبرگان رهبری مقاله‌ای از عبدالله جوادی آملی با عنوان منتشر شد که متضمن نقدهایی بر کتاب حکمت و حکومت بود. در شماره بعدی این فصلنامه پاسخی از سوی حائری یزدی به این مقاله و جوابی از سوی جوادی آملی منتشر شد.
از دیگر نقدهایی که بر این کتاب شده می‌توان به محمد مؤمن عضو مجلس خبرگان رهبری در کتاب «حکومت حکیمانه: نقد نظریه حکمت و حکومت» و آیت‌الله سید عباس حسینی قائم مقامی در کتاب «قدرت و مشروعیت» اشاره کرد.
یکی از بهترین نقدهایی که در مورد این کتاب نوشته شده یک سری دو جلدی بنام (حکمت حکومت) است که توسط رئیس فرهنگستان علوم اسلامی، سید محمدمهدی میرباقری است.

جستارهای وابسته
---------------

* وکالت مالکان شخصی مشاع
* مهندسی سیاست
* ولایت فقیه

پیوند به بیرون
--------------

دانلود کتاب

منابع
-----

1. ↑  مالکیت مشاع مردم در حکومت مصطفی محقق داماد، روزنامه ایران، ۱ خرداد ۱۳۸۵
2. ↑  Perseverance and honor: Interview with Abbas Amir-Entezam بایگانی‌شده در ۱۱ دسامبر ۲۰۰۸ توسط Wayback Machine Fariba Amini, Payvand.com
3. ↑  پیام حائری دعوت به نقد فراگیر بود مصطفی محقق داماد، روزنامه ایران، ۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۵
4. ↑  *حائری یزدی، مهدی. حکمت و حکومت ص ۲۰۱*.
5. ↑  محمدمهدی بهداروند، محمد مؤمن قمی. حکومت حکیمانه: نقد نظریه حکمت و حکومت. صبح میثاق، ۱۳۸۴، شابک ‎۹۶۴−۸۳۰۸−۱۶−۰
6. ↑  سید عباس حسینی قائم مقامی. *قدرت و مشروعیت*. تهران: سوره مهر، ۱۳۷۹، ISBN 964-471-597-7
**حواصیل‌های شب** گروهی از حواصیل‌ها با اندازه‌ای متوسط در حدود ۵۸–۶۵ سانتی‌متر، هستند. این پرندگان، در سه سردهٔ *حواصیل‌های شب*، *حواصیل شب آمریکایی* و *حواصیل شب جهان قدیم* طبقه‌بندی شده‌اند.

در اروپا، **حواصیل شب** اغلب برای اشاره به حواصیل شب تاج‌سیاه استفاده می‌شود، زیرا تنها عضو این سرده در آن قاره است.

حواصیل‌های شب بالغ، گردن و پاهای کوتاه و تنومند با پرهای عمدتاً قهوه‌ای یا خاکستری و در بیشتر موارد دارای کاکل سیاه هستند.

حواصیل‌های شب به تنهایی یا در قالب یک کلنی، روی سکوهای چوبی یا گروهی از درختان یا روی زمین در مکان‌های امن، مانند جزایر یا نیزارها آشیانه می‌سازند. این پرندگان، ۳–۸ تخم می‌گذارند.

حواصیل‌های شب، در لبهٔ آب، بی‌حرکت می‌ایستند و عمدتاً شب‌ها در انتظار شکار خود، به کمین می‌نشینند. آن‌ها عمدتاً ماهی‌های کوچک، سخت‌پوستان، قورباغه‌ها، حشراتآبزی و پستانداران کوچک را می‌خورند و معمولاً در طول روز، بر روی درختان یا بوته‌ها استراحت می‌کنند. این پرندگان، شامل هفت گونهٔ زنده هستند.

حواصیل‌های شب، عمدتاً در جنوب و جنوب شرقی اروپا زاد و ولد می‌کنند و از طریق صحرای بزرگ آفریقا در زمستان به مرکز و غرب آفریقا مهاجرت می‌کنند.

سرده‌ها
-------

* *حواصیل شب آمریکایی*
* *حواصیل‌های شب*
* *حواصیل شب جهان قدیم*

نگارخانه
--------

* حواصیل شب تاج‌سیاه نوجوان ( Nycticorax nycticorax ) در ساحل ملی Point Reyes، کالیفرنیاحواصیل شب تاج‌سیاه نوجوان ( *Nycticorax nycticorax* ) در ساحل ملی Point Reyes، کالیفرنیا
* حواصیل شب نانکن یا روفوس ( Nycticorax caledonicus ) در بندرگاه فرمنتل، استرالیای غربیحواصیل شب نانکن یا روفوس ( *Nycticorax caledonicus* ) در بندرگاه فرمنتل، استرالیای غربی
* حواصیل شب تاج‌زرد ( Nyctanassa violacea ) در فلوریداحواصیل شب تاج‌زرد ( *Nyctanassa violacea* ) در فلوریدا
* حواصیل شب گوش‌سفید ( Gorsachius magnificus )حواصیل شب گوش‌سفید ( *Gorsachius magnificus* )
* غم‌خورک شب‌زی ژاپنی ( Gorsachius goisagi ) در اوساکا، ژاپنغم‌خورک شب‌زی ژاپنی ( *Gorsachius goisagi* ) در اوساکا، ژاپن
* حواصیل شب مالایی ( Gorsachius melanolophus ) در تایوانحواصیل شب مالایی ( *Gorsachius melanolophus* ) در تایوان

منابع
-----

1. ↑  Jobling, James A (2010). *The Helm Dictionary of Scientific Bird Names*. London: Christopher Helm. p. 277. ISBN 978-1-4081-2501-4.
2. ↑  Hemmer, H. (1976). "Gestation period and postnatal development in felids". In Eaton, R.L. (ed.). *The world's cats*. Vol. 3. Carnivore Research Institute, Univ. Washington, Seattle. pp. 143–165.
3. ↑  RSPB Handbook of British Birds (2014). شابک ‎۹۷۸−۱−۴۷۲۹−۰۶۴۷−۲.

|  |  |
| --- | --- |
| شناسه‌های آرایه | 
* Fossilworks: 98920

 |
**نصرالله سروری** (۱۳۲۱– ۱ دی ۱۳۹۶) نقاش اهل افغانستان بود. آثار او غالباً به موضوعات تاریخی، فلسفی، مناظر طبیعی و زندگی طبقاتی روستاییان می‌پردازد. او با سبک‌های رمانتیسم، رئالیسم و کلاسیسم آشنایی داشت و از پیروان سبک بهزاد هروی در هنر مینیاتوری بود.

زندگی
-----

سروری در هرات متولد شد و در نه‌سالگی، هنر رسامی را شروع کرد. او شاگرد هنرمندانی مثل خیر محمد خان یاری، کریم‌شاه خان، گل‌محمد هنرجو، بهزاد سلجوقی و یوسف کهزاد بود و سال‌های زیادی نیز تاریخ هنر را مطالعه کرد. سروری از دانشگاه کابل در رشتهٔ مخابرات فارغ‌التحصیل شد. او بسیاری از سال‌های زندگی‌اش را در ایران سپری کرد.
سروری پایه‌گذار موزه منظر جهاد در هرات است.

درگذشت
------

سروری در اول جدی سال ۱۳۹۶ درگذشت. در پی درگذشت او، هنردوستان با اعتراض به بی‌توجهی به زندگی هنرمندان از سوی مردم و دولت، یکی از پیامدهای بی‌توجهی را زندگی و مرگ هنرمندان در فقر دانستند.

منابع
-----

1. ↑  «مشعل هنر افغانستان در مشهد». خبرگزاری صدای افغان. بایگانی‌شده از اصلی در ۹ فوریه ۲۰۲۱. دریافت‌شده در ۳ آوریل ۲۰۲۱.
2. ↑  «نمایشگاه آثار نصرالله سروری نقاش کشور، در ایران برگزار می‌شود». پژواک.
3. ↑  «استاد نصرالله سروری/فرهیختگانی از کشور افغانستان». سارخبر.
4. ↑  «صدور پروانه فعالیت مجموعه‌داری «راه لاجورد» در خراسان رضوی». ایسنا.
5. ↑  «آثار و افتخارات رسام فرهیخته افغانستان، نصرالله سروری». خبرگزاری دنیا.
6. ↑  «زندگی‌نامه هنرمند افعان نصرالله سروری». پایگاه خبری اولکامیز.
7. ↑  «زندگی‌نامه هنرمند افغان نصرالله سروری». ترکمن نیوز.
8. ↑  «انتقاد از بی‌توجهی مردم و دولت به وضع زندگی هنرمندان در هرات». دویچه وله.
***نو گانز لایف*** (ژاپنی: ノー・ガンズ・ライフ, هپبورن: *Nō Ganzu Raifu*؟) یک مجموعه مانگا ژاپنی است که توسط تاسوکو کاراسوما نوشته و مصورسازی شده‌است. این سری توسط انتشارات شوئیشا از سپتامبر ۲۰۱۴ تا سپتامبر ۲۰۲۱ در مجلهٔ سینن *اولترا جامپ* به چاپ می‌رسید و فصل‌های آن در سیزده جلد تانکوبون جمع‌آوری شد. یک مجموعه تلویزیونی انیمه ۲۴ قسمتی نیز توسط استودیو مدهاوس و به کارگردانی نائویوکی ایتو دستمایه اقتباس قرار گرفت، که فصل اول آن از اکتبر تا دسامبر ۲۰۱۹، در کشور ژاپن پخش شد، و فصل دوم آن نیز قرار بود از آوریل ۲۰۲۰ پخش شود، اما به دلیل دنیاگیری کروناویروس به تعویق افتاد و از ژوئیه تا سپتامبر ۲۰۲۰ پخش شد.

داستان
------

در آینده‌ای نه چندان دور، بسیاری از انسان‌ها تبدیل به سایبورگ‌هایی موسوم به «اِکستِندِد» (به ژاپنی: エックステンド, Ekkusutendo) شده‌اند. با این حال زمانی که جنگ بزرگ بالاخره پایان یافت، بسیاری از اکستنددها که سربازهای سابق به‌شمار می‌رفتند، برای بقا دست به جرم و جنایت زدند. جوزو اینویی یک «برطرف کننده» است، یک اکستندد مزدور که در حل مشکلات ناشی از سایر اکستنددها تخصص دارد. اگرچه زندگی جوزو با وارد شدن یک اکستندد غیر عادی به دفترش دستخوش تغییر گردید، که از او خواستار محافظت از پسر جوانی به نام تتسورو آراهاباکی شد.

منابع
-----

1. ↑  "Viz Media Announces September Anime and Manga Releases". *Viz Media via Anime News Network*. August 22, 2019. Retrieved May 12, 2020. *NO GUNS LIFE* is a cyberpunk series in which the protagonist's head is replaced with a giant gun… and his memories erased.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «No Guns Life». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۰.

پیوند به بیرون
--------------

* وبگاه رسمی
* *نو گانز لایف* (مانگا) در دانشنامهٔ وب‌گاه Anime News Network

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد انیمه یا مانگا است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**میچیو یاماچی** (انگلیسی: Michio Yamauchi؛ زادهٔ ۱ ژانویهٔ ۱۹۵۰) عکاس اهل ژاپن است.
او یک عکاس خیابانی است که بر عکاسی انسان در توکیو تمرکز دارد.

پیشه
----

میچیو یاماچی در یک روستای کوهستانی در Nishimikawa، Aichi (که در حال حاضر بخشی از آیچی) است، در ۲۳ اکتبر ۱۹۵۰ به دنیا آمد. او در دانشکده ادبیات در دانشگاه واسدا تحصیل کرد و پس از فارغ‌التحصیلی در سن ۲۹ سالگی وارد مدرسه شبانه در مدرسه عکاسی توکیو (در حال حاضر مدرسه هنرهای بصری توکیو شد). در سال ۱۹۸۲، او در همان سال از مدرسه عکاسی توکیو فارغ‌التحصیل شد و در یک گالری مستقل به نام کمپ Image part شرکت کرد. در طول این زمان، Yamauchi تحت Daido Moriyama مورد مطالعه قرار گرفت. پس از آن، Yamauchi بیش از ۱۰ سال را به عنوان یک عکاس مستقل سپری کرد، که بیشتر در گالری‌های مستقل شرکت می‌کرد و عکس‌هایی که او می‌گرفت را نمایش می‌داد. Yamauchi در نهایت بر انتشار کتاب‌های عکاسی خود پس از انتشار "به مردم" و "شهر" (،)تمرکز کرد. از این نقطه به بعد، Yamauchi، ضمن ادامه عکاسی در توکیو، به سمت خارج از کشور شروع به حرکت کرد.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Michio Yamauchi». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۵ سپتامبر ۲۰۱۸.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان
* ایالات متحده آمریکا
* ژاپن

 |
| نهادهای پژوهش هنری | 
* هویت عکاسان

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* ساینی (ژاپن)

 |
| سایر | 
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک عکاس است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**میرزا حسن طاهرزاده** (ترکی آذربایجانی: *Mirzə Həsən Tahirzadə*; ۳۰ مهٔ ۱۸۳۷ – ۲۱ ژوئن ۱۸۹۳) مدرس و فقیه آذربایجانی و چهارمین شیخ‌الاسلام قفقاز بود.

شرح حال
-------

میرزا حسن طاهرزاده ۳۰ ماه مه سال ۱۸۳۷ در روستا «کنگرلی» استانداری شوشی (هم‌اکنون: روستای کنگرلی شهرستان ترتر) زاده شد. دودمان وی اصالتاً از روستای گرمارود شهرستان سراب بود. پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی نزد پدرش، به ادامه تحصیل در مدرسه «طالبیه» تبریز پرداخت. فعالیت‌های مذهبی خود را در ۸ آوریل سال ۱۸۵۹ در روستای قاپان‌لی بالای شهرستان ترتر شروع کرد.

فعالیت
------

میرزا حسن طاهرزاده در تاریخ ۲۱ اوت ۱۸۷۱ به خدمت سربازی رفت و به عنوان آخوند گردان چهارم سربازان مسلمان خدمت کرد. در سال ۱۸۷۶ در کنگره بین‌المللی مستشرقان در سن پترزبورگ حضور یافت. به دنبال درگذشت میرزا شفیع واضح، رئیس دانشگاه شاهنشاهی سن پترزبورگ، درخواست استخدام متقاضیان برای پست خالی مدرس زبان فارسی را اعلام کرد. میرزا حسن یکی از سه متقاضی بود. بقیه «میرزا تقی عبدالله‌بیگف»، مترجم فارسی استان آستاراخان، و «اسماعیل‌بیگ نبی‌بیک‌اوغلو، معلم دانشگاه آسیا بودند. درخواست‌ها در ۲۳ سپتامبر ۱۸۷۸ در جلسه دانشکده زبان‌های شرقی دانشگاه یاد شده مورد بررسی قرار گرفت. در نتیجه رای‌گیری، میرزا حسن طاهرزاده به اتفاق آرا با هشت رأی موافق به عنوان معلم زبان فارسی انتخاب شد». وی بین ۲۵ سپتامبر ۱۸۷۸ تا ۴ مه ۱۸۷۹ در این دانشگاه مشغول به تدریس شد.

میرزا حسن از ۱۱ اوت سال ۱۸۸۰ تا ۱۸۸۱ به عنوان قاضی (حاکم شرع) در شهر شوشی کار کرد. از تاریخ ۳ آوریل ۱۸۸۲ تا ۵ سپتامبر ۱۸۸۵ در مدرسه «رئالنی» شوشی به تدریس احکام اسلام و زبان‌های ترکی آذربایجانی و فارسی پرداخت.

۵ سپتامبر ۱۸۸۵ بود که میرزا حسن طاهرزاده به سمت ریاست اداره روحانیون مسلمانان ماوراء قفقاز انتخاب شد و عنوان شیخ الاسلام را دریافت کرد. او در گزارش خود به الکساندر سوم متذکر شده‌است که به جامعه خود دستور داده‌است که به کتاب مقدس، مزامیر داوود، انجیل به اندازه قرآن احترام بگذارند و بین کلیساها و مساجد تمایزی قائل نشوند.

میرزا حسن طاهرزاده ۲۱ ژوئن سال ۱۸۹۳ در شهر تفلیس درگذشت و عبدالسلام آخوندزاده جانشین او شد.

منابع
-----

1. ↑  Holdsworth, Mary (1959). *Turkestan in the Nineteenth Century: A Brief History of the Khanates of Bukhara, Kokand, and Khiva* (به انگلیسی). Central Asian Research Centre. p. 42.
2. ↑  Bartolʹd, Vasiliĭ Vladimirovich (1977). *Raboty po istorii vostokovedenii͡a* (به روسی). Izd-vo vostochnoĭ lit-ry. p. 164.
3. ↑  Рзаев, Агабаба Касум оглы (1969). *Очерки об ученых и мыслителях Азербайджана XIX века* (به روسی). Маариф. p. 21.
4. ↑  "Таиров (Тахиров) Мирза Гасан (Хасан Мирза)". *bioslovhist.spbu.ru*. Retrieved 2021-06-14.
5. ↑  Anvar Chingizoglu, Tahirovs, "Soy" magazine, 2007, №1, pp.18-25, Baku
6. ↑  "Из отчета о ревизионной поездке Закавказского шайх ал-ислама Мирзы-Гасана Мирза-Насыр оглы Таирова · Russian Perspectives on Islam". *islamperspectives.org*. Retrieved 2021-06-14.
7. ↑  В. Н, Черкезов (1893-06-22). "Кавказ N163" (به روسی). `{{cite journal}}`: Cite journal requires `|journal=` (help)
**میرزا حسین خان گرانمایه**، نویسنده، منشی و دیپلمات دوره قاجار بود.

پدرش میرزا عبدالله سرابی بود. در ابتدا به خدمت قهرمان میرزا پسر عباس میرزا ولیعهد در آمد و بعد از آن مدتی در دستگاه محمدخان امیرنظام زنگنه در تبریز کار کرد. در آغاز سلطنت ناصرالدین شاه به «ریاست تذکره سرحدات مشکین و اردبیل» مامور شد. پس از مدتی به تهران احضار شد و در وزارت خارجه به عنوان منشی مشغول شد. در سال ۱۲۷۲ قمری و در جریان جدایی هرات از ایران به عنوان عضو هیئت اعزامی ناصرالدین شاه به همراه فرخ‌خان غفاری امین‌الدوله به پاریس رفت. مذاکراتی که این هیئت به نمایندگی از ایران با دول خارجی انجام داد به امضای معاهده پاریس انجامید. میرزا حسین خان که در این سفر سمت منشی فرخ‌خان را داشت، با همکاری او سفرنامه‌ای با عنوان *مخزن الوقایع* تالیف کردند و به شرح مشاهدات خود از پیشرفت کشورهای اروپایی پرداختند. هرچند پس از بازگشت به ایران، میرزا آقاخان نوری، صدراعظم وقت به علت ترس از آگاه شدن عموم به آزادی مردم و نحوه اداره امور در کشورهای اروپایی، جلوی انتشار این کتاب را گرفت. میرزا حسین خان در ۱۲۷۷ قمری، کارپرداز ترابوزان شد و پس از چند سال خدمت در آنجا به کارپردازی ارزنه‌الروم فرستاده شد. در سال ۱۲۸۱ قمری به دستور میرزا حسین خان سپهسالار که در آن زمان وزیرمختار ایران در عثمانی بود، به عنوان «ژنرال قنسول» به مصر رفت و در ۱۲۹۷ قمری «ژنرال قنسول» بغداد شد. در اوایل دهه ۱۳۰۰ قمری به دستور ناصرالدین شاه به عضویت دارالشوری کبری در آمد. بار دوم در ربیع‌الثانی ۱۳۱۱ قمری ژنرال قنسول بغداد شد و در رمضان همان سال در سن نود و پنج سالگی در بغداد درگذشت.

میرزا مهدی خان‌شقاقی در خصوص شهرت میرزا حسین خان که بعدها نام خانوادگی نوادگان او شد، می نویسد: «چون مرحوم میرزا حسین خان در مکالمات بسیار دقیق بودند و در تلفظ الفاظ مد می‌گذاشتند، مرحوم حاجی میرزا حسین خان صدراعظم (=مشیرالدوله، سپهسالار) ایشان را گرانمایه خطاب می فرمودند و رفته رفته کلمه گرانمایه منسوب به ایشان گردید و در فرامین ایشان را بدین لقب خواندند.»

میرزا حسین خان دارای پسری به نام رضا مؤیدالسلطنه بود که در اوایل سلطنت ناصرالدین شاه برای تحصیل به اروپا رفت و بعدها اولین سفیر ایران در آلمان شد. میرزا حسین خان همچنین برادری به نام میرزا حسن داشت که فرزند او حاجی میرزا محمدرضی‌خان مفخم‌الملک کارپرداز ایران در ترابوزان بود.

تالیفات
-------

* *مخزن‌الوقایع*

منابع
-----

* مجیدی، عنایت‌الله (۱۳۸۳). *مجموعه آثار حاجی عبدالله خان قراگزلو امیرنظام*. موسسه نشر میراث مکتوب.
* شقاقی، میرزا مهدی خان (۱۳۶۵). *رجال وزارت خارجه در عصر ناصری و مظفری*. اساطیر.
* اصفهانیان، کریم (۱۳۴۴). *سفرنامه فرخ خان امین الدوله (مخزن الوقایع)*. دانشگاه تهران.
* اعتمادالسلطنه، محمدحسن خان (۱۳۴۵). *روزنامه خاطرات اعتمادالسلطنه*. به کوشش ایرج افشار. اساطیر.
**زوی نایت شِید** (به انگلیسی: Zoe Nightshade) یکی از شخصیت‌های معروف مثبت زن بازی « مامور زیر آتش» و «نایت‌فایر» است، که توسط شرکت الکترونیک آرتز در سال ۲۰۰۱ میلادی برای کنسولهای خانگی پلی استیشن ۲، ایکس باکس و گیم کیوب ساخته شد.

نقش شخصیت در بازی
-----------------

شخصیت نایت شِید، ابتدا در بازی « مامور زیر آتش» در سال ۲۰۰۱ بعنوان یکی از شخصیت‌های اصلی و یاران جیمز باند ظاهر گردید. سپس در سال ۲۰۰۳ در یکیی دیگر از عناوین جیمز باند بنام نایت‌فایر و تنها بعنوان مهمان در بخشی از داستان بازی به کمک جیمز باند آمد.  

«نایت شِید» یک مأمور مخفی سازمان جاسوس آمریکا (CIA) است که مهارتهای بالایی در استفاده از اسلحه‌های گرم و همچنین رانندگی دارد. او که سالها در منطقه آسیا فعالیت نموده اکنون تبدیل به یک مأمور عالیرتبه گردیده. در بازی « مامور زیر آتش» او بعنوان یاز اصلی همراه با جیمز باند در طول داستان بازی ظاهر می‌گردد. اما در بازی نایت فایر او فقط در بخش کوچکی از داستان بعنوان یکی از مهمانان قلعه «رافائل دریک» ایفای نقش می‌نماید.

فرجام
-----

«نایت شِید» در طی یک مأموریت در هنگ کنگ توسط نایگل بلاچ که یکی از زیر مجموعه‌های صنایع مالپرِیو (Malprave) است ربوده می‌شود. سپس به کارخانه آیدِنتیکان (Identicon) برده شده و وقتی از همکاری با نایگل بلاچ سر باز می‌زند، او را به یک زیردریایی می‌بندند تا هنگام فرورفتن، «نایت شِید» کشته شود. در بازی « مامور زیر آتش» جیمز باند او را نجات داده و در ادامه موفق به دست آوردن نمونه داروهای مخفی صنایع مالپرِیو (Malprave) می‌شوند. سپس جیمز باند و نایت شید پس از گریز از تقیب مأموران آیدِنتیکان (Identicon) با شخصی بنام «آر» (R) برای گرفتن اسلحه‌ها و ماشین جدید ملاقات می‌کنند، اما در این هنگام شخصی بنام «کارلا شغال» (Carla the Jackal) که یک آدم‌کش حرفه‌ای است توسط یک راکت «زوی نایت شید» را کشته و داروها رو پس گرفته تا به کارخانه بازگرداند (که البته جیمز باند او را تعقیب کرده و موفق با بازپس‌گیری داروها می‌شود)  
در این بازی در ادامه داستان جیمز باند در زیردریایی «زوی نایت شید» را زنده می‌بیند! اما «نایت شید» برایش توضیح می‌دهد که نایگل بلاچ او را ربوده و شخص دیگری را که بسیار شبیه او بوده، جایگزینش نموده تا بدینوسیله باعث کشته شدن جیمز باند شود. (در آن حادثه قرار بود «کارلا شغال» جیمز باند را بکشد که تصادفاً باعث مرگ «شید نایت» قلابی گردید). در انتهای این بازی «زوی نایت شید» در حالی که یک جت را هدایت می‌کند، جیمز باند را نجات داده و جیمز با کمک او موفق به کشتن «نایگل بلاچ» و «مالپرِیو» می‌گردد.  

یک سال بعد در سال ۲۰۰۲ میلادی، «نایت شید» مجدداً در بازی «نایت‌فایر» در یک نقش فرعی بعنوان یکی از مهمانان قلعه «رافائل دریک» ایفای نقش می‌کند و مجدداً در این بازی توسط جیمز باند نجات داده می‌شود.

جستارهای وابسته
---------------

* مامور زیر آتش (۲۰۰۱ - پلی استیشن ۲، ایکس باکس، گیم کیوب)
* نایت‌فایر (۲۰۰۲ - پلی استیشن ۲، ایکس باکس، گیم کیوب، گیم بوی ادوانس، ویندوز، مکینتاش)

منابع
-----

1. ↑
2. ↑  «The FullWiki». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۰.
3. ↑  MI6-The Home of James Bond[*پیوند مرده*]
4. ↑  «The FullWiki». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۰.