توپول RT-2PM (به روسی:РТ-2ПМ Тополь) "به معنای صنوبر"؛ نام گزارش ناتو SS-25 Sickle؛ نامگذاری: GRAU:15Ж58 ("15Zh58")؛ نام START I: RS-12M) Topol) یک موشک بالستیک قاره پیما متحرک بود که در اتحاد جماهیر شوروی و در خدمت نیروهای موشکی راهبردی روسیه طراحی شد. از سال ۲۰۱۴، روسیه برنامه ریزی کرد که تمام موشک های RT-2PM بالستیک قاره پیما را با نسخه های Topol-M جایگزین کند. در دسامبر ۲۰۲۳، آخرین هنگ توپول از وظیفه رزمی خارج شد.


**موشک اِس‌اِس-۲۵ سیکل(نام‌گزارش ناتو) نصب‌شده روی لانچر در سیبری، روسیه؛ که طراحی هنرمندانه‌ای از همان موشک آرتی-۲پی‌اِم(نامگذاری شوروی) است.**

توسعه
-----

پیشران جامد سه مرحله ای "RT-2PM Topol" یک موشک بالستیک قاره پیمای متحرک بهبودیافته است که جایگزین مجموعه های موشکی قدیمی شده است. این موشک از همان خط توسعه موشک های متحرک مانند "RT-21 Temp 2S" و "RSD-10 Pioneer" پدید آمد و به عنوان جایگزینی برای "UR-100" به طور گسترده مستقر شد. ایالات متحده آمریکا در نظر داشت که موشک بالستیک قاره پیما سیستم حمل و نقل سیار جاده ای خود را به نام "میدگِتمَن" توسعه دهد، اما این برنامه با پایان جنگ سرد لغو شد. توسعه "RT-2PM" در ۱۹ ژوئیه ۱۹۷۷ تایید شد و توسط موسسه فناوری حرارتی مسکو به ریاست الکساندر نادیرادزه انجام شد. آزمایشات پرواز در سایت آزمایشی پلستسک از فوریه تا دسامبر ۱۹۸۵ انجام شد. مشکل اصلی که در این دوره باید برطرف می شد، توسعه سیستم مدیریت نبرد بود. پس از اینکه اولین سری آزمایشی با موفقیت در آوریل ۱۹۸۵ انجام شد، اولین هنگ با موشک های توپول در ژوئیه ۱۹۸۵ به حالت آماده باش درآمد. در طول این مدت کار بر روی بهبود سیستم مدیریت نبرد ادامه یافت. شلیک موشک آزمایشی سرانجام در دسامبر ۱۹۸۷ به پایان رسید. اولین هنگ موشک های "توپول" با استفاده از یک مرکز فرماندهی متحرک مدرن (در منطقه ایرکوتسک) در ۲۷ مه ۱۹۸۸ در حالت آماده باش قرار گرفت. پس از مرگ نادیرادزه در سال ۱۹۸۸ بوریس ان. لاپیگین کار خود را بر روی موشک توپول ادامه داد.

طراحی
-----

موشک بالستیک قاره پیما "RT-2PM" برای حمل و نقل جاده ای طراحی شده است و بر روی یک کامیون سنگین (ماز-۷۳۱۰ یا ماز-۷۹۱۷) نصب می شود. "RT-2PM" یک موشک بالستیک قاره پیمای ۳ مرحله ای و تک سرجنگی متحرک جاده ای است. طول ۲۳۵۰۰ میلی متر و قطر ۲۱۷۰ میلی متر تقریباً به اندازه و شکل موشک بالستیک قاره پیمای "Minuteman" ایالات متحده است. وزن پرتابی آن ۱۴۰۰ کیلوگرم است و یک کلاهک منفرد با بازدهی ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ کیلوتن و دقت (CEP) ۹۰۰ متر را حمل می‌کند. می تواند از سایت های استقرار میدانی یا از طریق پایه های گاراژ سقف کشویی شلیک شود. توپول "RT-2PM" در سال ۱۹۸۵ به هنگ های عملیاتی SRF اتحاد جماهیر شوروی ملحق شد. برای استقرار نیرویی متشکل از ۵۰۰ موشک بالستیک قاره پیمای توپول متحرک جاده ای می توان به مساحت کل تقریباً ۱۹۰ هزار کیلومتر مربع نیاز داشت.واحدهای سیار نسبت به سیستم های ثابت به تعداد بسیار بیشتری پرسنل برای نگهداری و بهره برداری نیاز دارند.در نتیجه نگهداری و بهره برداری از RT-2PM Topol بسیار پرهزینه تر از سیستم های پرتاب سیلو بود. هر سه مرحله از مواد کامپوزیت ساخته شده اند. در مرحله اول عملیات کنترل پرواز از طریق چهار پره آیرودینامیکی و چهار پره جت انجام می شود. چهار سطح آیرودینامیکی تریلی مشابه برای تثبیت استفاده می شود. در مرحله دوم و سوم پرواز، گاز برای کنترل پرواز به قسمت واگرای نازل تزریق می شود.

پرتاب-کمک خودروی پشتیبانی توپول در موزه توپخانه سن پترزبورگ
وسیله نقلیه ایستگاه رله تروپوسفر توپول در موزه توپخانه سن پترزبورگ

جستارهای وابسته
---------------

موشک بالستیک قاره پیما
موشک بالستیک
الکساندر نادیرادزه
نیروهای مسلح روسیه
آیرودینامیک
اتحاد جماهیر شوروی

منابع
-----

ویژگی‌ها
--------

این موشک از موشک‌های قاره‌پیمایی ۳مرحله‌ای با برد ۱۰۵۰۰کیلومتر می‌باشد که کلاهکی 800kt و نیز تعدادی دستگاه ضد رادار برای جلوگیری از ردیابی شدن توسط موشک‌های دفاعی ضد بالستیک دارد.
که برد این موشک قاره‌پیما ۱۰۵۰۰ کیلومتر بوده و دقت هدف آن ۲۰۰ متر می‌باشد.
وزن این موشک قاره‌پیما در حدود ۴۵تن می‌باشد که آن را به تنهایی در رده مخوفترین موشکهای تاریخ جهان قرار می‌دهد.

هدف
---

روسیه گفته‌است این موشک برای گریز از سپردفاعی جدید جنگ ستارگان است. آزمایش آر اس-۱۲ام در پی افزایش نگرانی روسیه از درگیری با گرجستان و احتمال ایجاد سپرموشکی مستقر در کشورهای اوکراین و لهستان است.

جستارهای وابسته
---------------

* الکساندر نادیرادزه

منابع
-----

1. ↑  ویکی پدیای انگلیسی
2. ↑  "Topol". Archived from the original on 30 October 2013. Retrieved 23 December 2014.
3. ↑  "RT-2PM Topol (SS-25)".
4. ↑  ویکی پدیای انگلیسی
5. ↑  ویکی پدیای انگلیسی
6. ↑  مجله رزم آوران ایران
7. ↑  ویکی پدیای انگلیسی
8. ↑  خبرگزاری رویترز
9. ↑  مجله رزم آوران ایران
10. ↑  ویکی پدیای انگلیسی
11. ↑  ویکی پدیای انگلیسی
12. ↑  ویکی پدیای انگلیسی
13. ↑  ویکی پدیای انگلیسی

* برگرفته از روزنامه خراسان، شماره۱۷۰۷۱، به تاریخ۱۲/۰۶/۸۷

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آراس-۱۲ام موجود است. |