**شاعر** (اسم فاعل و از مشتقات شعر) **سراینده**، **چکامه‌سرا**، **چامه‌سرا**، یا **سَرواده گو** به کسی گفته می‌شود که قدرت سرودن اشعار و به نظم کشیدن مطالب را بر مبنای فنون ادبی داشته باشد. 

ابوالقاسم فردوسی طوسی، حکیم سخن پارسی

تعریف شعر و شاعر
----------------

مقصود از شعر در علم منطق، سخنی است که نوعاً از قضایای مخیّلات تشکیل شده باشد و به‌منظور تأثیرگذاری بر دیگران از طریق عاطفه و تحریک احساسات، ادا شود. هدف شاعر این است که در پرتو خیال‌پردازی و صورت‌گری لفظی، مخاطب خود را تحت تأثیر عاطفی قرار دهد و مطابق میل گوینده شعر، پذیرای خواسته‌های خود گرداند. از آنجا که بیان کردن قضایای مخیّله همراه با وزن و قافیه، بهتر در روحیه مخاطبان تأثیر می‌گذارد و احساسات و عواطف آنان را تحریک می‌نماید، بنابراین بسیاری از دانشمندان علم منطق، وزن و قافیه را هم به‌عنوان عوامل اساسی و مؤثّر در تدوین شعر، قلمداد نموده‌اند و مراعات آن را به شاعران توصیه کرده‌اند.[]

نقش شاعران در تاریخ
-------------------

آنا آخماتووا از مهم‌ترین شاعران روسیه در قرن بیستم
بسیاری از شاعران و سرایندگان در طول تاریخ، نقش مهم و کلیدی را در تحریک احساسات و عواطف فرمانروایان و عموم مردم در راستای خواسته‌های خود ایفا کرده‌اند. به عنوان نمونه، شعر معروف رودکی را مثال می‌آوریم که باعث شد پادشاه معاصرش برای سفر به سوی بخارا مصمم گردد:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ای بخارا شاد باش و دیر زی  |  |  شاه زی تو میهمان آید همی |
| شاه سرو است و بخارا بوستان  |  |  سرو سوی بوستان آید همی |
| شاه ماه است و بخارا آسمان  |  |  ماه سوی آسمان آید همید |

همچنین سرودن شعرهای حماسی توسط برخی از شاعران در میدان‌های نبرد، چه بسا لشکری شکست‌خورده و فراری را مجدداً منسجم ساخته و با دمیدن روح امید از طریق تحریک عاطفه و احساسات سربازان و فرماندهان، دوباره آن لشکر را به صحنه جنگ بازگردانده و پیروزی‌ها آفریده‌است، مثل برخی از شعرهای حماسی فردوسی:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| چو فردا بر آید بلند آفتاب  |  |  من و گرز و میدان و افراسیاب |

سبک‌های شعر
-----------

هر شاعر معمولاً سبک ویژه‌ای در شعر گفتن دارد. معروف‌ترین انواع سرودن شعر در نزد شاعران فارسی‌زبان، عبارتند از: شعر کلاسیک فارسی، شعر نیمایی و شعر سپید.

جستارهای وابسته
---------------

* اختیارات شاعری
* شعر نو فارسی
* شعر کهن فارسی
* فهرست شاعران پارسی‌گوی

پانویس
------

1. ↑  لغت‌نامه دهخدا، سرواژهٔ «چکامه‌سرا».
2. ↑  فرهنگ فارسی معین، سرواژهٔ «چکامه‌سرا».
3. ↑  لغت‌نامه دهخدا، سرواژهٔ «چامه‌سرا».
4. ↑  فرهنگ فارسی معین، سرواژهٔ «چامه‌سرا».
5. ↑  لغت‌نامه دهخدا

منابع
-----

|  |  |
| --- | --- |
|  | مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به ***شاعر*** در ویکی‌گفتاورد موجود است. |

* کتاب «سبک‌شناسی»، نگارش ملک الشعرای بهار
* دهخدا، علی‌اکبر، لغتنامهٔ دهخدا.
* معین، محمد، فرهنگ فارسی معین.

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ شاعر موجود است. |

| * ن
* ب
* و
شاعران شعر مدرن در قرن ۲۰ و ۲۱ میلادی |
| --- |
| برحسب الفبای فارسی | 
والاس استیونس • آنا آخماتووا • مری الیور • چارلز بوکوفسکی • مارگوت بیکل • جو پستل • سیلویا پلات • ویسواوا شیمبورسکا • ریموند کارور • تس گالاگر • محمود درویش • نزار قبانی • ولادیمیر ناباکوف • لیندا هوکان • تد هیوز • لنگستون هیوز
 |

| * ن
* ب
* و
شاعران معاصر جهان عرب |
| --- |
| برحسب حروف الفبا | 
آدونیس • عبدالوهاب البیاتی • غادة السمان • بدر شاکر السیاب • سعاد الصباح • سمیح القاسم • نازک الملائکه • محمود درویش • نزار قبانی • احمد مطر • معین بسیسو
 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد ادبیات است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |