recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**مهدی نیکبخت** (۲۰ آبان ۱۳۵۸ - ۱۸ خرداد ۱۳۹۹) شاعر، نویسنده، نوازنده دف، عارف و کارشناس ارشد فلسفه و حکمت بود. مجموعه اشعار او در کتابی با عنوان ولایت فیلسوف منتشر شده‌است. وی ۱۸ خرداد ۱۳۹۹ در اصفهان به قتل رسید.

زندگی
-----

در یکسالگی بینایی یکی از چشمانش را از دست داد. او کارشناسی ارشد فلسفه و حکمت داشت و لقب مبارز خستگی ناپذیر دف را بر دوش می‌کشید، همچنین پایه‌گذار کلاس‌های فلسفه برای کودکان و مبتکر حافظ درمانی بود.

به گفته مصطفی مهرآیین نویسنده و دوست ۱۵ ساله نیکبخت :

> بزرگ‌ترین خصلت مهدی نیکبخت بی‌آزاری بود. مردی رها، محبوب، به دور از خودبینی و همیشه در سفر که هیچ‌وقت دنبال مال دنیا نبود، فلسفه خوانده بود و هر بار که زنده‌رود باز می‌شد با نواختن دف به پیشواز آن می‌رفت.
> 
>

قتل
---

به گفته دادستان عمومی و انقلاب سمیرم:

>  در تاریخ ۹۹/۳/۱۸ ساعت ۲ و ۵۰ دقیقه بامداد در پی وصول گزارشی مبنی بر وقوع یک فقره قتل عمدی، بازپرس دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان سمیرم دستور تشکیل پرونده و انجام تحقیقات و تعقیب قاتل یا قاتلان احتمالی را صادر نمود. با حضور مأموران در محل وقوع جرم مشخص شد مقتول یک مرد حدود ۴۰ ساله بوده که بر اثر اصابت ضربات متعدد چاقو به قتل رسیده‌است.
> 
> 

بر اساس گزارش‌های آگاهی سر او از بدنش جدا و روی سینه‌اش قرار داده شده‌است. به گفته مأموران آگاهی قاتل انگیزه قتل را اظهارات بدون پروای بی تو در ارتباط با برخی مسایل مذهبی و اعتقادات شخصی او عنوان کرده‌است. مراسم خاک‌سپاری او در زادگاهش، روستای کبجوان اصفهان برگزار شد.

آثار
----

از نیکبخت مجموعه شعری تحت عنوان «ولایت فیلسوف» به جای مانده که در سال ۱۳۸۷ منتشر شد.

* مجموعه شعر ولایت فیلسوف
* نسخهٔ گمشده‌ای از حافظ
* ملانصرالدین و کودک فیلسوف

اشعار
-----

شعر «با خودت مهربان باش، انسان» یکی از شعرهای «بی‌تو» است:

باخودت مهربان باش، انسان  

مثل رودی روان باش، انسان  

رنج را با نیایش بمیران  

درد را با نوازش بمیران  

مست شو از شراب حضورت  

آشنا کن زمین را به نورت  

روحی و ارتعاشی و جانی  

مهری و عشقی و بی‌کرانی  

عشق را میزبان باش، انسان  

با خودت مهربان باش، انسان…  

هرکه هستی همان باش، انسان  

با خودت مهربان باش، انسان  

درد خودخواهی‌ات را دوا کن  

حق به خود دادنت را رها کن  

از قضاوت لجاجت بپرهیز  

صلح کن با خودت، با جهان نیز  

پر ز خشمی و ترسی و کینی  

تا خودت را نبخشی همینی  

بخشش دیگران یاری توست  

حاصل کینه بیماری توست  

رحمت کبریا کم نبخشد  

تا نبخشی تو را هم نبخشد  

دوست با دشمنان باش، انسان  

با خودت مهربان باش، انسان…

جستارهای وابسته
---------------

* درگذشتگان در سال ۱۳۹۹

منابع
-----

1. 1 2  ««قتل» یک شاعر و نویسنده در سمیرم». *iranintl*. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ ژوئن ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۰.
2. ↑  «بدرود با «بی‌تو»». *isna*. ۲۰ خرداد ۱۳۹۹. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۰.
3. ↑  «مهدی نیکبخت، شاعری عاشق و مبارز». *imna*. ۲۱ خرداد ۱۳۹۹. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۰.
4. 1 2 3  «ماجرای قتل دف‌نواز اصفهانی چه بود؟». *aftabnews*. ۲۴ خرداد ۱۳۹۹. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئن ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۰.
5. 1 2  «مرگ 'مشکوک' مهدی نیکبخت، شاعر و دف‌نواز در اصفهان». BBC News فارسی. ۲۴ خرداد ۱۳۹۹. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ ژوئن ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۶-۱۶.

پیوند به بیرون
--------------

* نیکبخت به همراه هیپی‌های ساکن در جزایر جنوب ایران|گاردین

درگاه‌ها:زندگی‌نامهادبیاتفلسفهایران
**مقاومت بدون رهبر** یا **مقاومت بی‌رهبر** (به انگلیسی: Leaderless resistance)، یا ساختار **سلول‌های فانتوم**، یک راهبرد مقاومت اجتماعی است که در آن گروه‌های کوچک و مستقل (سلول‌های مخفی)، یا افراد (یک سلول انفرادی «گرگ تنها» نامیده می‌شود)، یک نهاد مستقر مانند قانون، نظام اقتصادی، نظم اجتماعی یا حکومت را به چالش می‌کشند. مقاومت بدون رهبر می‌تواند شامل هر چیزی باشد، از اعتراض غیرخشونت‌آمیز و نافرمانی مدنی گرفته تا خرابکاری، تروریسم، و دیگر فعالیت‌های خشونت‌آمیز.

سلول‌های بدون رهبر بدون پیوندهای فرماندهی عمودی هستند و بنابراین بدون فرمان سلسله مراتبی عمل می‌کنند، اما هدف مشترکی دارند که آنها را به جنبش اجتماعی که ایدئولوژی آنها از آن آموخته‌شده‌است، مرتبط می‌کند.

منابع
-----

1. ↑  Simson Garfinkel (3 March 2003). "Leaderless resistance today". *First Monday*. **8** (3). doi:10.5210/fm.v8i3.1040. Archived from the original on 9 August 2010. Retrieved May 7, 2006.
2. ↑  Joosse, Paul. 2007. "Leaderless Resistance and Ideological Inclusion: the Case of the Earth Liberation Front. Terrorism and Political Violence 19(3): 351-368. doi:10.1080/09546550701424042
**مناره انزلی** یا برج ساعت در گذشته به عنوان فانوس دریایی بندر انزلی بود و امروز ساعت را به اهالی انزلی نشان می‌دهد.

معرفی مناره
-----------

طبق نوشته‌ها در سفرنامهٔ خسروخان گرجی حاکم گیلان آن را در سال ۱۲۳۰ هجری - قمری برابر ۱۸۱۵ میلادی و ۱۱۹۴ شمسی از آجر بنا نهاده‌است. هدف از ایجاد این بنا، دیده‌بانی از دریا و هم به منزله فانوس دریائی بوده‌است تا دریانوردان شب هنگام ساحل را با مشاهده روشنائی در بالای منار، شناسائی و شناور خود را به داخل کانال برسانند، روی همین اصل، چراغی برفراز آن روشن و نگهبانی در آنجا به کشیک دادن می‌ایستاد. در سال ۱۳۰۷ شمسی پس از مرمت این برج ساعتی چهارسو برفراز آن استوار گردید. شهرداری این ساعت را که هفته کوک بوده از کشور آلمان خریداری و نصب نموده بود. متأسفانه سال‌ها بود که دیگر زنگ ساعت آن به گوش نمی‌رسید و ساعت از کار افتاده بود تا اینکه در سال ۱۳۶۹ شمسی شهرداری ساعت قدیمی را که فرسوده بود تعویض و ساعت الکتریکی را به جای آن نصب نموده‌است. ارتفاع منار ۲۸ متر تا بالکن ۲۰ متر است.

نگارخانه
--------

* 
* منارهٔ بندر انزلیمنارهٔ بندر انزلی
* 
* 
* ساعت مناره از نزدیکساعت مناره از نزدیک
* 
* 
* 
*

جستارهای وابسته
---------------

* بندر انزلی
* مشاهیر بندر انزلی

منابع
-----

* شهرداری بندر انزلی
* *کتاب تاریخ جامع بندر انزلی نوشته عزیز تویلی*
میدان آتشفشانی میچوآکان و گواناجواتو در مکزیک
**میدان آتشفشانی تک‌زاد** (انگلیسی: Monogenetic volcanic field) نوعی میدان آتشفشانی است که از گروهی از آتشفشان‌های تک‌زاد کوچک تشکیل شده که هر کدام فقط یک بار فوران می‌کنند، برخلاف میدان‌های آتشفشانی چندزاد که در یک دوره زمانی فوران‌های مکرر دارند. آتشفشان‌های تک‌زاد کوچک این میدان‌ها رایج‌ترین شکل زمین‌چهر آتشفشانی زیرهوایی هستند.

برخی میدان‌های آتشفشانی تک‌زاد، مخروط اخگری و اغلب با جریان گدازه هستند، مانند پاریکوتین در میدان آتشفشانی میچوآکان و گواناجواتو که از سال ۱۹۴۳ تا ۱۹۵۲ فوران کرد. برخی میدان‌های آتشفشانی تک‌زاد نیز آتشفشان‌های سپری کوچک و برخی دیگر فوران آب‌ماگمایی یا آب‌دهانه هستند. یک میدان تک‌زاد معمولاً بین ده تا صد آتشفشان دارد. میدان آتشفشانی میچوآکان و گواناجواتو در مکزیک شامل بیش از هزار آتشفشان و فوق‌العاده بزرگ است.

میدان‌های تک‌زاد تنها در جایی رخ می‌دهند که ذخیره منبع ماگمای آتشفشان کم باشد یا جایی که دریچه‌ها به اندازه کافی نزدیک یا به اندازه کافی بزرگ نیستند تا مجراهایی برای تغذیه مداوم ماگما ایجاد شود. میدان‌های آتشفشانی تک‌زاد می‌توانند تصاویری فوری از ناحیه زیرین در زیر سطح ارائه دهند و ممکن است در مطالعه تولید ماگما و ترکیب گوشته مفید باشد، زیرا فوران منفرد ایجاد شده با محفظه‌ای که از آن فوران کرده مطابقت دارد. تصور می‌شود که ماگمای تأمین‌کننده چنین میدان‌هایی تنها با زمان توقف کوتاه (چند دهه یا کمتر) در اتاقک‌های ماگمایی کم‌عمق به سرعت از ناحیه منبع خود بالا رفته‌است.

منابع
-----

1. ↑  «*تک‌زاد*» [*زمین‌شناسی*] هم‌ارزِ «*monogene, monogenic, monogenetic*»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. جواد میرشکاری، ویراستار. *دفتر دهم*. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۳۴-۷ (ذیل سرواژهٔ *تک‌زاد*)

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Monogenetic volcanic field». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۶ مارس ۲۰۲۳.

| * ن
* ب
* و
آتشفشان‌ها |
| --- |
| انواع آتشفشان | 
* کاسه آتشفشانی
* مخروط اخگری
* آتشفشان مرکب
* یخفشان
* Fissure vent
* Lava cone
* گنبد گدازه
* آب‌دهانه
* گل‌فشان
* Parasitic cone
* مخروط آتشفشانی
* Pyroclastic shield
* Rootless cone
* آتشفشان سپری
* Somma volcano
* آتشفشان چینه‌ای
* آتشفشان زیریخچالی
* آتشفشان زیردریایی
* ابرآتشفشان
* مخروط آتشفشانی

 |  |
| سنگ‌های آتشفشانی | 
* آگلومرا
* آندزیت
* بازالت
* Basaltic andesite
* Benmoreite
* Blairmorite
* تفاله معدنی
* داسیت
* Felsite
* Komatiite
* لاتیت
* Leucitite
* Nephelinite
* ابسیدین
* Phonolite
* Phonotephrite
* سنگ پا
* Rhyodacite
* ریولیت
* Tephriphonolite
* Trachyandesite
* Trachybasalt
* زبره‌سنگ
* توف

 |
| فهرست‌ها و گروه‌ها | 
* تفتگاه
* Lists of volcanoes
* Decade Volcanoes
* کمان آتشفشانی
* کمربند آتشفشانی
* میدان آتشفشانی
	+ میدان آتشفشانی تک‌زاد
	+ میدان آتشفشانی چندزاد

 |
| 
* **رده**
* **ویکی‌انبار**
* **درگاه**
* **ویکی‌پروژه**

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد آتشفشان‌شناسی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**جشن شکوفه‌های گیلاس دایگو**، **هانامیِ دایگو** (به ژاپنی: 醍醐の花見) یک ضیافت هانامی بزرگ بود که در بیستم آوریل در سال ۱۵۹۸ به میزبانی تویوتومی هیده‌یوشی در پشت معبد سانبو-این معبد دایگو در کیوتو برگزار شد. در این مهمانی به غیر از نزدیکان هیده‌یوشی، تویوتومی هیده‌یوری (پسر)، اونه (همسر اصلی)، یودو-دونو (مادر تنها فرزند هیده‌یوشی) ۱۳۰۰ نفر از زنان اشراف و بزرگان ژاپن نیز شرکت داشتند. این مراسم به همراه مراسم بزرگ چای کیتانو که پس از فتح کیوشو در سال (۱۵۸۷) برگزار شد، مجلل‌ترین مراسمی است که هیده‌یوشی برگزار کرده‌است. بنابر منابع در فهرستی که از شرکت کنندگان در این ضیافت بر اساس مقام اجتماعی تنظیم شده‌است در بین زنان ابتدا اونه (همسر اصلی هیده‌یوشی)، سپس یودو-دونو (خواهرزاده اودا نوبوناگا و زن غیراصلی هیده‌یوشی)، سومین نفر کیوگوکو تاتسوکو (زن غیراصلی هیده‌یوشی و همچنین دخترخاله یودو-دونو)، چهارمین نفر سان نو مارو دونو (دختر اودا نوبوناگا و زن غیراصلی هیده‌یوشی)، پنجمین نفر ماهیمه (دختر مائدا توشی‌ایه و زن غیراصلی هیده‌یوشی) قرار داشت. ششمین نفر جزو همسران هیده‌یوشی نبود بلکه مائدا ماتسو (همسر مائدا توشی‌ایه دوست صمیمی هیده‌یوشی) نامش در فهرست آمده‌است. شایع است که در مورد اینکه نام چه کسی باید در فهرست مهمانان پس از اونه ذکر شود، بین یودو-دونو و دخترخاله وی کیوگوکو تاتسوکو دعوا رخ داده‌است. تاتسوکو ادعا می‌کرده‌است که چون زودتر از یودو-دونو به همسری هیده یوشی درآمده و همچنین خاندان آزای (خاندان پدر یودو-دونو) زیر دست خاندان پدرش خاندان کیوگوکو بوده‌اند نام وی باید بعد از اونه ذکر شود اما در نهایت مقام مادر تنها پسر هیده‌یوشی بالاتر تشخیص داده شده‌است.

در این ضیافت تمامی ۱۳۰۰ مهمان دعوت شده زن بودند و از مردان تنها هیده‌یوشی و دوست صمیمی وی مائدا توشی‌ایه نامشان به چشم می‌خورد.

مهمانان سه بار در طی ضیافت لباسشان را تعویض کردند که طی محاسباتی که در سال ۲۰۱۵ به عمل آمده تنها مخارج لباس زنان در این مهمانی به نرخ امروزی بالغ بر ۳۹ میلیارد ین می‌شده‌است.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «醍醐の花見». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای ژاپنی*، بازبینی‌شده در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۰.
یک موج مثلثی رسم شده بر حسب زمان (شکل بالا) و دیگری بر حسب فرکانس
**موج مثلثی** (انگلیسی: Triangle wave) یک موج غیرسینوسی است که به دلیل شکل مثلثی‌اش این‌چنین نام‌گذاری شده است. این نوع موج متناوب و با توجه به تقارن شکل موج تنها شامل هارمونیک‌های فرد است.

|  |  |
| --- | --- |
|  | 
Triangle wave sound sample (۰:۰۵)

5 seconds of triangle wave at 220 Hz |
| 

---

*در پخش این پرونده مشکل دارید؟ راهنمای رسانه را ببینید.* |

|  |  |
| --- | --- |
|  | 
Additive Triangle wave sound sample (۰:۱۸)

After each second, a harmonic is added to a sine wave creating a triangle 220 Hz wave |
| 

---

*در پخش این پرونده مشکل دارید؟ راهنمای رسانه را ببینید.* |

هارمونیک‌ها
-----------

شکل موج‌های سینوسی، مربعی، مثلثی و دندانه‌ای
موج مثلثی را می‌توان به صورت زیر از جمع توابع دیگر تشکیل داد:

{\displaystyle {\begin{aligned}x\_{\mathrm {triangle} }(t)&{}={\frac {8}{\pi ^{2}}}\sum \_{k=0}^{\infty }(-1)^{k}\,{\frac {\sin \left(2\pi (2k+1)ft\right)}{(2k+1)^{2}}}\\&{}={\frac {8}{\pi ^{2}}}\left(\sin(2\pi ft)-{1 \over 9}\sin(6\pi ft)+{1 \over 25}\sin(10\pi ft)-\cdots \right)\end{aligned}}}

تعریف
-----

موج مثلثی با دامنهٔ یک و دوره تناوب ۲a را می‌توان به صورت زیر تعریف کرد:

{\displaystyle x(t)={\frac {2}{a}}\left(t-a\left\lfloor {\frac {t}{a}}+{\frac {1}{2}}\right\rfloor \right)(-1)^{\left\lfloor {\frac {t}{a}}+{\frac {1}{2}}\right\rfloor }}
{\displaystyle x(t)=\left|2\left({t \over a}-\left\lfloor {t \over a}+{1 \over 2}\right\rfloor \right)\right|}
{\displaystyle x(t)=2\left|2\left({t \over a}-\left\lfloor {t \over a}+{1 \over 2}\right\rfloor \right)\right|-1}
{\displaystyle \int \operatorname {sgn}(\sin(x))\,dx\,}
{\displaystyle y(x)=|x\,{\bmod {\,}}4-2|-1}
عبارت کامل تر با دوره تناوب ۲π و با شروع از {\displaystyle y(0)=0} به شکل زیر خواهد بود:

{\displaystyle y(x)=\left|4\left(\left({\frac {x}{2\pi }}-0.25\right)\,{\bmod {\,}}1\right)-2\right|-1}

جستارهای وابسته
---------------

* موج
* صدا

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Triangle wave». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۲ مارس ۲۰۱۵.

* Weisstein, Eric W. "Fourier Series - Triangle Wave". *MathWorld*.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ موج مثلثی موجود است. |

| * ن
* ب
* و
Waveforms |
| --- |
| 
* موج سینوسی
* شکل موج غیرسینوسی
	+ Rectangular wave
	+ Sawtooth wave
	+ موج مربعی
	+ موج مثلثی

 |
جامعهٔ زنان انقلاب اسلامی ایران؛ حزبی ملی-مذهبی است؛ که به دبیرکلی اعظم علایی طالقانی فرزند آیت‌الله طالقانی به همراهی، تعدادی از زنان فعال در امور اجتماعی، سیاسی و فرهنگی در سال‌های قبل انقلاب اسلامی شروع به فعالیت کرد. این حزب پس از سالها فعالیت و تلاش، برای اخذ مجوز از وزارت کشور نهایتاً در تاریخ ۱ خرداد ۱۳۶۹ مرامنامه و اساسنامهٔ خود را به تصویب مجمع عمومی و سپس کمیسون احزاب در وزارت کشور رساند و در تاریخ ۴ آذر ۱۳۷۱ موفق به اخذ پروانهٔ تأسیس از وزارت کشور شد.ازجمله اعضای این تشکل علاوه بر طاهره طالقانی دبیرکل میتوان به خانمها و آقایان صدیقه کنعانی، فاطمه طاهری، صدیقه مقدم، محمد علی اکرمی راد، جواد رحیم پور سردبیر پیام ابراهیم ، غلامرضاجعفری مدیرمسئول پایگاه خبری ایرانیان فردا،جعفرزمانی، فاطمه پزشک، رقیع زارع پور، منیژه فتحی، غلامرضاشادبختی، زهرا زالی، معصومه دهقان، حانیه علیزاده، جهان میر پیش بین، مژگان خانزاده، حسین ارغوانی، فرزین اجلالی، زهره محققی، منصوره حمصیان اتفاق، سرور صحرا نورد، سعیده سعیدی، فاطمه بیگدلی آذری، حمیدرضا رسولیان، فرح آقا محسنی و... اشاره کرد

مرامنامه حزب
------------

این حزب در مقدمه مرامنامه خود با اشاره به انقلاب مشروطه و نهضت ملی به بیان ریشه‌های فکری خود پرداخته و بیان می‌کند که خود را در جریان ملی-مذهبی تعریف می‌کند و می‌آورد: "نهصت مشروطه و نهضت ملی شدن صنعت نفت زمینه پیدایش جریانات ملی و ملی-مذهبی با هدف استقلال کشور و نفی حاکمیت بیگانه، عدالت در برخورداری ملت از حقوق شهروندی، برابری و برادری گردید و حرکت انقلابی مردم ایران در بهمن 57را رقم زد و با همین آرمان به پیروزی رسید."

همچنین در ذیل مبانی فکری و عقیدتی خود می‌آورد:

"۱. تأکید بر هویتی برخاسته از جریان نوگرایی و نواندیشی دینی

1. تاکید بر ارزشهای اولیه انقلاب
2. تلاش در توسعه و تحکیم مبانی و شاخص‌ها و ارگان دموکراسی.

شاخص‌های دموکراسی:(اصل حاکمیت مردم، نظارت همگانی، قدرت دوره ای، اصالت قانون،

تفکیک قوا، آزادی اندیشه، بیان و سیاسی، برابری سیاسی و حقوقی (و ارکان دموکراسی) قانون

اساسی، احزاب سیاسی و مطبوعات آزاد و مستقل)

۴. باور به توسعه همه‌جانبه سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و حفاظت از منابع طبیعی

کشور (توسعه پایدار)

۵. باور به تمامیت ارضی و انسجام جغرافیایی ایران، پاسداری از استقلال کشور و اقتدار ملی ملت

ایران.

1. به رسمیت شناختن نقش جامعه مدنی در تغییرات سیاسی اجتماعی و تحولات قدرت.
2. باور به مشی اصلاحات کنشگرانه، تغییرات تدریجی و فرایند محوری در مسیر تغییر.
3. پرداختن و تعریف مسئله زنان ذیل جریان دموکراسی خواهی، آزادی طلبی و حقوق بشر.
4. به رسمیت شناختن هویت یکپارچه ملی با تأکید بر احقاق حقوق همه اقوام و گرایش‌های

فرهنگی اجتماعی و سیاسی مسالمت جو، متأثر از نگاه رحمانی دین و اعلامیه جهانی حقوق بشر.

۱۰. باوربه لزوم کاربرد روشهای خشونت پرهیز و مسالمت جو و تأکید بر رواداری و تساهل و

تسامح."

منابع
-----

1. ↑  *دارابی، علی؛ جریان‌شناسی سیاسی در ایران، تهران، سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشهٔ اسلامی، 1388، چاپ چهارم، ص 604*.
2. 1 2  «مرامنامه حزب». جامعه زنان انقلاب اسلامی.
**جرم ستاره‌ای** (انگلیسی: Stellar mass) عبارتی است که در اخترشناسی برای توصیف جرم یک ستاره از آن استفاده می‌شود. این اصطلاح با اشاره و در مقایسه با جرم خورشید است که به عنوان نسبتی از جرم خورشید(M☉)، شمارش می‌شود. بر این پایه، برای مثال جرم ستارهٔ درخشان شباهنگ در حدود 2.02 M☉ برابر جرم خورشید نمایش داده می‌شود. جرم یک ستاره در چرخهٔ زندگی ستاره ثابت نیست و ستاره مقدار متفاوتی را تجربه خواهد کرد زیرا جرم یک ستاره با رفتار وزشی و تپشی آن: باد ستاره‌ای از آن می‌کاهد یا از طریق جرم دیگری مانند یک ستاره همدم به آن افزوده شود.

ویژگی‌ها
--------

ستاره‌ها گاهی بنا بر جرم بر پایهٔ روند تکاملی آنها دسته‌بندی می‌شوند زیرا سرنوشت آنها با جرم آنها هنگام تولدشان تعیین می‌شود. ستارگان با جرم بسیار کم؛ جرم زیر ۰٫۵ M☉، از همان ابتدا، بی آنکه وارد شاخه غول مجانب (AGB) شوند، مستقیماً به کوتوله‌های سفید تبدیل می‌شوند. (دست کم از نظر تئوری می‌توان گفت؛ طول عمر چنین ستارگانی به اندازهٔ کافی طولانی است - بیشتر از سن جهان تا به امروز - که برای هیچ‌یک از آنها هنوز وقت کافی وجود نداشته تا در این مرحله تکامل یافته و [برای ما] مشاهده شوند).

ستاره‌های کم جرم با جرم زیر ۱٫۸ تا ۲٫۲ M☉ (بسته به ترکیبی که دارند) وارد شاخهٔ AGB می‌شوند و در آنجا هستهٔ هلیوم تباهیده را ایجاد می‌کنند.

ستارگان با جرم متوسط تحت همجوشی هلیوم قرار می‌گیرند و یک هسته کربن-اکسیژن تباهیده ایجاد می‌کنند.

غول‌ستارگان، ستاره‌هایی از ۵ تا ۱۰ M☉ هستند. این ستارگان تحت همجوشی کربن قرار می‌گیرند و زندگی آنها با انفجار و فروپاشی هسته (ابرنواختر) پایان می‌پذیرد.
سیاهچاله‌هایی که در نتیجهٔ سقوط ستاره‌ای ایجاد می‌شوند، سیاه‌چاله‌های ستاره‌ای نامیده می‌شوند.

ترکیب شعاع و جرم یک ستاره گرانش سطحی آن را تعیین می‌کند. ستاره‌های غول پیکر دارای گرانش سطح بسیار کمتری نسبت به ستاره‌های دنباله اصلی هستند، در حالی که عکس این مورد در مورد ستاره‌های تباهیده و به‌هم‌پیوسته مانند کوتوله‌های سفید اتفاق می‌افتد. گرانش سطحی می‌تواند در ظاهر طیف ستاره تأثیر بگذارد، گرانش بالاتر باعث گسترش خطوط جذب می‌شود.

منابع
-----

1. ↑  Smith, Nathan (1998), "The Behemoth Eta Carinae: A Repeat Offender", *Mercury Magazine*, Astronomical Society of the Pacific, **27**: 20, archived from the original on 18 June 2016, retrieved 2006-08-13.
2. ↑  Kwok, Sun (2000), *The origin and evolution of planetary nebulae*, Cambridge astrophysics series, vol. 33, Cambridge University Press, pp. 103–104, ISBN 0-521-62313-8.
3. ↑  Unsöld, Albrecht (2001), *The New Cosmos* (5th ed.), New York: Springer, pp. 180–185, 215–216, ISBN 3-540-67877-8.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Stellar mass». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۵ ژوئن ۲۰۲۱.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد اخترشناسی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**میتل‌دویچر روندفونک Mitteldeutscher Rundfunk** (یا بطور مختصر **MDR** ام‌دی‌ار؛ پخش *آلمان مرکزی*) رسانه عمومی ایالت‌های فدرال تورینگن، زاکسن و زاکسن-آنهالت در آلمان است. دفتر مرکزی این شبکه در ژانویه ۱۹۹۱ در لایپزیگ تأسیس شد و دارای استودیوهای منطقه ای در درسدن، ارفورت و مگدبورگ است. ام‌دی‌ار عضو کنسرسیوم پخش کنندگان عمومی ARD در آلمان است.

MDR کانال تلویزیونی خود را به سه ایالتی تحت پوشش خود پخش می‌کند و همچنین در ساخت برنامه‌ها به شبکه اول تلویزیون آلمان داس ارسته کمک می‌شود. چندین شبکه رادیویی زیرنظر ام‌دی‌ار اداره می‌شوند.

استودیو و کارمندان
------------------

 دفتر مرکزی MDR در لایپزیگ
MDR تقریباً ۲۰۰۰ کارمند دارد. استودیوی اصلی تلویزیون در لایپزیگ و استودیوی اصلی رادیو در هاله قرار دارد. در هر سه پایتخت ایالت‌های تحت پوشش ام‌دی‌ار، استودیوهای رادیو و تلویزیون وجود دارند: درسدن (زاکسن)، ارفورت (تورینگن) و ماگدبورگ (زاکسن-آنهالت).

امور مالی
---------

در سال ۲۰۱۲، ۸۷٪ از درآمد کل MDR که بطور سالانه ۶۸۴٬۵۲۹٬۹۷۹ یورو بود از هزینه‌های اشتراک پرداختی برای همه خانوارها با نرخ ۱۷٬۵۰ € (در ماه) بدست آمده‌است. این هزینه‌ها مستقیماً توسط MDR دریافت نمی‌شود بلکه توسط سرویس اشتراک (Beitragsservice) متعلق به ARD (و اعضای آن)، شبکه تلویزیونی دوم ZDF و شبکه رادیوی ملی آلمان دویچلندفونک جمع‌آوری می‌شود.

کانال‌های تلویزیونی و رادیویی
-----------------------------

### کانال‌های تلویزیونی

* MDR Fernsehen یا تلویزیون ام‌دی‌ار- شبکه سوم برای آلمان مرکزی با برنامه‌های منطقه ای برای زاکسن، زاکسن-آنهالت و تورینگن

MDR همچنین به شبکه‌های‌های زیر در تهیه برنامه کمک می‌کند:

* داس ارسته - شبکه اول تلویزیون سراسری آلمان
* فونیکس - شبکه‌ای که عمدتاً مستندها، رویدادهای ویژه و بحث و گفتگو پخش می‌کند و به‌طور مشترک توسط ARD و ZDF اداره می‌شود.
* KiKa - شبکه کودکان به‌طور مشترک توسط ARD و ZDF اداره می‌شود
* arte - یک کانال فرهنگی فرانسه و آلمان
* 3sat - شبکه فرهنگی ARD , ZDF , ORF (پخش کننده اتریش) و SRG (پخش سوئیس)

### کانال‌های رادیویی

* MDR Sachsen - شبکه منطقه ای برای زاکسن
* MDR Sachsen-Anhalt - شبکه منطقه ای برای زاکسن آنهالت
* MDR تورینگن - شبکه منطقه ای برای تورینگن
* MDR Jump - موسیقی پاپ
* MDR Kultur - فرهنگ و موسیقی کلاسیک و محلی.
* MDR Aktuell - اخبار و اطلاعات ۲۴ ساعته (پخش موج متوسط در ۳۰ آوریل ۲۰۱۳ متوقف شد)
* MDR Sputnik - شبکه موسیقی با محور جوانان.
* MDR Klassik موسیقی کلاسیک
* MDR Schlagerwelt - موسیقی اشلاگر
* MDR Tweens شبکه رادیویی کودکان

فرستنده‌ها
----------

MDR صاحب فرستنده نیست. فرستنده‌های این شبکه تحت مالکیت و مدیریت دویچه تلکوم هستند.

منابع
-----

1. ↑  "Der MDR-Geschäftsbericht 2012 | MDR.DE". *www.mdr.de*. Retrieved 28 November 2019.
2. ↑  "Archived copy". Archived from the original on 4 March 2016. Retrieved 2016-03-09.`{{cite web}}`: نگهداری یادکرد:عنوان آرشیو به جای عنوان (link)

پیوند به بیرون
--------------

* صفحه اصلی MDR (به آلمانی)
نقشه مناطق سیمای ملی اسکاتلند
**منطقه سیمای ملی** (به انگلیسی: National scenic area)، یک نام حفاظتی است که در اسکاتلند استفاده می‌شود و توسط NatureScot به نمایندگی از دولت اسکاتلند اداره می‌شود. هدف این نام‌گذاری شناسایی مناطق دارای چشم‌انداز استثنایی و حفاظت از آنها در برابر توسعه نامناسب است. در حال حاضر ۴۰ منطقه سیمای ملی (NSA) در اسکاتلند وجود دارد که ۱۳ درصد از مساحت سرزمین اسکاتلند را پوشش می‌دهد. مناطقی که توسط این نام حفاظت می‌شوند، نمایانگر نوع زیبایی منظره‌ای هستند که «معمولاً با اسکاتلند مرتبط است و به خاطر آن شهرت دارد». به این ترتیب، آنها عمدتاً در مناطق دورافتاده و کوهستانی یافت می‌شوند، با بررسی در سال ۱۹۹۷ به یک ضعف بالقوه مناطق سیمای ملی اشاره کرد که انتخاب اصلی تأکید نادرست بر مناطق کوهستانی کشور داشت. با این حال، مناطق سیمای ملی چشم‌انداز دریایی را نیز پوشش می‌دهند، به طوری که تقریباً ۲۶٪ از کل منطقه حفاظت‌شده توسط این نام دریایی است. این نام عمدتاً به ویژگی‌های چشم‌انداز مربوط می‌شود، اگرچه مناطق سیمای ملی تعیین‌شده ممکن است ویژگی‌های خاص دیگری نیز داشته باشند، برای مثال مربوط به فرهنگ، تاریخ، باستان‌شناسی، زمین‌شناسی یا حیات وحش. مناطقی با چنین ویژگی‌هایی ممکن است با نام‌گذاری‌های دیگری (مانند ذخیره‌گاه طبیعی ملی) که با نام NSA همپوشانی دارند، حفاظت شوند.

منابع
-----

1. 1 2  "National Scenic Areas". NatureScot. Retrieved 3 September 2020.
2. ↑  "Countryside and Landscape in Scotland - National Scenic Areas". Scottish Government. 2017-07-04. Archived from the original on 2018-01-31. Retrieved 2018-01-31.
3. ↑  "National Scenic Areas Review" (PDF). Scottish Natural Heritage. 1997. Archived from the original (PDF) on 2018-02-06. Retrieved 2018-02-05.
4. ↑  "National Scenic Areas - Maps". SNH. 2010-12-20. Archived from the original on 2018-06-12. Retrieved 2018-01-24.
5. ↑  "The special qualities of the national scenic areas" (PDF). Scottish Natural Heritage. 2010. Retrieved 28 April 2021.
**معماری خصمانه** یک روند بحث‌برانگیز طراحی شهری است که در آن فضاهای عمومی ساخته می‌شوند یا تغییر می‌کنند برای جلوگیری از استفاده مردم از آنها به شیوه ای که توسط صاحب نظر در نظر گرفته نشده‌است. همچنین به عنوان **معماری ناخوشایند** یا **معماری دفاعی** شناخته شده‌است، بیشتر به‌طور معمول با دفاع در برابر بی خانمان در قالب «ستون‌های ضد بی خانمان» همراه است - گل میخ‌ها در سطوح مسطح تعبیه شده‌اند تا خواب را خشن ناپذیر کنند.
اشکال دیگر رفتار که معمولاً با معماری خصمانه طراحی می‌شوند عبارتند از اسکیت بورد سواری، محل جمع شدن آشغال و محل‌های ایستادن بیجا که با روش‌هایی از قبیل آستانه پنجره‌های شیبدار برای جلوگیری از نشستن مردم، نیمکت‌ها با دستگیره‌هایی که برای متوقف کردن افرادی که بر روی آنها دراز می‌کشند، و آبپاش‌هایی که به بیرون می‌ریزند اما جایی را آبیاری نمی‌کنند.اگر چه اصطلاح «معماری خصمانه» جدید است، اما استفاده از مهندسی عمران برای دستیابی به مهندسی اجتماعی جدید نیست: پیشینیان در قرن ۱۹ شامل این اتفاق هستند.منتقدان معماری خصمانه ادعا می‌کنند که این روش عقلانیت را غیرممکن می‌سازد، چراکه فضاهای عمومی را با فضاهای تجاری یا فضایی «شبه عمومی» جایگزین می‌کند و از معماری «برای اعمال تقسیمات اجتماعی» استفاده می‌کند.

نیمکت کامدن در لندن، نمونه‌هایی از طراحی خصمانه
پیچ‌های نصب شده در کف در فرانسه نصب شده‌اند تا مانع نشستن و خواب شوند

منابع
-----

1. ↑  "hostile architecture". Macmillan Dictionary.
2. ↑  Omidi, Maryam (12 June 2014). "Anti-homeless spikes are just the latest in 'defensive urban architecture'". The Guardian.
3. ↑  Andreou, Alex (18 February 2015). "Anti-homeless spikes: 'Sleeping rough opened my eyes to the city's barbed cruelty'". The Guardian.
4. ↑  Quinn, Ben (13 June 2014). "Anti-homeless spikes are part of a wider phenomenon of 'hostile architecture'". The Guardian.
5. ↑  Mills, Chris (21 February 2015). "How 'Defensive Architecture' Is Ruining Our Cities". Gizmodo.com.
6. ↑  Swain, Frank (2 December 2013). "Secret city design tricks manipulate your behaviour". BBC.
7. ↑  Lee, Jackson (23 July 2013). "Urine Deflectors in Fleet Street". The Cat's Meat Shop.
8. ↑  Swain, Frank (5 December 2013). "Designing the Perfect Anti-Object". Medium.
9. ↑  Shea, Michael (5 August 2014). "On the frontline: The architectural policing of social boundaries بایگانی‌شده در ۲۵ فوریه ۲۰۲۱ توسط Wayback Machine". Discover Society.
**جان کلارک یانگ** (زاده ۱۲ اوت ۱۸۰۳ – درگذشته ۲۳ ژوئن ۱۸۵۷) یک مربی و کشیش آمریکایی بود که چهارمین رئیس سنتر کالج در دانویل، کنتاکی بود. او که فارغ‌التحصیل دانشکده دیکنسون و مدرسه علمیه پرینستون بود، او در سال ۱۸۲۸ وارد وزارت در لکسینگتون، کنتاکی شد. جان ریاست دانشکده سنتر را در سال ۱۸۳۰ قبول کرد و تا هنگام مرگش در سال ۱۸۵۷ این جایگاه را حفظ کرد و او را به طولانی‌ترین رئیس‌جمهور در تاریخ دانشکده تبدیل کرد.

یانگ در سال ۱۸۳۴ به نصیحت خودش ادامه داد و در سال ۱۸۳۴ کشیشی کلیسای پرسبیتریان دانویل را قبول کرد و در سال ۱۸۵۲ دومین کلیسای پروتستان را در دانویل پایه‌گذاری نمود. جان یکی از گروه گرامی کلیسا بود و در سال ۱۸۵۳ به عنوان مدیر مجمع عمومی کلیسای پروتستان منصوب شد.

یانگ تا کنون همنام چندین جنبه از دانشکده می‌باشد، از قبیل یانگ هال و برنامه دانشمندان جوان جان سی. جان پدر ویلیام سی یانگ بود که بعد از آن ویلیام به عنوان هشتمین رئیس مرکز منصوب شد.

دوران جوانی و تحصیلات
---------------------

یانگ در روز ۱۲ اوت ۱۸۰۳ در گرین‌کاسل، پنسیلوانیا، متولد شد. جان کوچک‌ترین فرزند خانواده و تنهاترین پسر بود. از آنجایی که پدرش در حالی که جان هنوز نوزاد بود درگذشت، و بعد از درگذشت پدرش جان تقریباً به شکل کامل توسط مادرش رشد پیدا کرد و در خانه توسط پدربزرگش جورج کلارک تعلیم‌هایی را آموخت.

زندگی شخصی و درگذشت
-------------------

refer to captionآرامگاه یانگ (سمت راست) و در کنار آرامگاه او پسرش، ویلیام در آن مکان آرام گرفته‌است، قبرستان بلوو در دنویل
یانگ با فرانسیس برکینریج، خواهر فارغ‌التحصیل دانشکده مرکز و بعد از آن معاون رئیس‌جمهور جان سی. برکینیج ازدواج کرد. و سرانجام در روز ۳ نوامبر ۱۸۲۹. این زوج در سال‌های ۱۸۳۱ و ۱۸۳۷ صاحب چهار دختر شدند. پس از درگذشت فرانسیس در تاریخ ۲ نوامبر ۱۸۳۷، یانگ در سال ۱۸۳۹ با کورنلیا کریتندن، دختر فرماندار جان جی. کریتندن ازدواج نمود. این زوج تا زمان مرگ پدر زنش یعنی جان جی. کریتندن ازدواج کردند. و سرانجام این زوج میان سال‌های ۱۸۴۱ تا ۱۸۴۹ صاحب شش فرزند شدند،  از قبیل فرزندان آنان ویلیام سی یانگ بود که در سال ۱۸۵۹ از دانشکده مرکز فارغ‌التحصیل شد و بعد از آن در سال ۱۸۸۸ به عنوان هشتمین رئیس دانشکده مرکز انتخاب گردید.

منابع
-----

1. ↑  "John C. Young, Centre College President (1830–1857)". *CentreCyclopedia*. Centre College. Archived from the original on February 25, 2022. Retrieved February 25, 2022.
2. 1 2  Weston 2019, p. 24.
3. 1 2  "John C. Young's Children". *CentreCyclopedia*. Centre College. Archived from the original on February 26, 2022. Retrieved February 26, 2022.
***مِی شیل-چا***(کره‌ای: 매실차; هانجا: 梅實茶) یا چای آلو یک چای سنتی کره‌ای است که از *مِی شیل* (آلوی تازه)، *اومه* (آلو دودی) یا *مِی شیل-چونگ* (شربت آلو) تهیه می‌شود.

طرز تهیه
--------

ساده‌ترین روش برای تهیه این چای خرید مِی شیل-چونگ (شربت آلو) از مراکز خرید و مخلوط کردن آن با آب سرد یا گرم است.

روش معمول برای تهیه مِی شیل-چونگ (شربت آلو) به صورت خانگی بدین صورت است که ابتدا قسمت‌های زائد همانند ساقه‌ها را از آلوها جدا کرده سپس آلوها را دوبار شسته و می‌گذارند تا خشک شوند. بعد از آن آلوها و شکر به صورت لایه لایه در ظرف شیشه‌ای ریخته می‌شود. پس از آن درب ظرف محکم بسته می‌شود و بیش از دو ماه در مکانی خنک نگهداری می‌شود. سرانجام و پس از سپری شدن مدت مذکور با صافی، آبی که در ظرف شیشه‌ای وجود دارد را در ظرفی دیگر می‌ریزند. برای تهیه چای آلو۳۰ گرم شربت آلو را با ۹۰ گرم آب رقیق می‌کنند.باید به این نکته توجه داشت که برای تهیه این شربت باید نسبت شکر و آلوها ۱:۱ باشد تا از تخمیر و تبدیل آن به مِی شیل-جو (شراب آلو) جلوگیری شود.

علاوه بر روش مذکور روش دیگری برای تهیه شربت آلو وجود دارد؛ در این روش ابتدا آلوهای سبز رنده می‌شود سپس عصاره به‌دست آمده را با مقداری آب مخلوط کرده، در مرحله بعد آب اضافی آن با پارچه‌ای از جنس کنف گرفته می‌شود، پس از طی این مرحله آن را در برابر خورشید قرار داده تا خشک شود. پس از خشک شدن در برابر خورشید مایعی در سطح ظرف باقی می‌ماند، آن مایع را در یک ظرف شیشه ای ریخته و مدتی در یک مکان خنک نگهداری می‌کنند و سرانجام آن را با آب گرم مخلوط می‌کنند تا چای تهیه شود.

چای آلویی که با آلوی دودی تهیه می‌شود را معمولاً اومه-چا ("چای آلوی دودی") می‌نامند.

منابع
-----

1. ↑  Won, Ho-jung (22 April 2016). "[Weekender] Healthful Korean tea to fit every need". *The Korea Herald*. Retrieved 16 June 2017.
2. 1 2  "maesil-cha" 매실차. *Doopedia* (به کره‌ای). Doosan Corporation. Retrieved 16 June 2017.
3. ↑  "Korean recipes: Maesilcha plum tea (매실차)". *korea.net* (به انگلیسی). 2 September 2016.
4. ↑  한, 동하 (1 June 2016). "청(淸)과 발효액은 어떻게 다를까?". *Kyunghyang Shinmun* (به کره‌ای). Retrieved 18 December 2016.
5. 1 2  정, 동효; 윤, 백현; 이, 영희, eds. (2012). "매실차의 건강기능 효과". *Cha Saenghwal Munhwa Daejeon* 차생활문화대전 (به کره‌ای). Seoul: Hong Ik Jae. ISBN 9788971433515. Retrieved 9 June 2017 – via Naver.
Award
جایزه
**پاداش ویل آیزنر صنعت کمیک** یا **پاداش آیزنر** شناخته شده‌است از آن دست پاداش‌هایی است که هر ساله به کدیوران باند دسینه (کمیک) برای کارهایی که در سال قبل در ایالات متحده پدیدار شده‌اند داده می‌شود. آن پاداشها توسط پیشه‌کاران (حرفه ای‌های) باند دسینهٔ آمریکایی اهدا شده و زمان جشنواره کمیک-کان در ساندیگو در کالیفرنیا ارزانی می‌شوند.
جایزه‌های آیزنر که توسط داور اولبریچ در سال ۱۹۸۸ به دنبال درگیری وی با فانتاگرافیک دربارهٔ پدیدآورندگی جایزه جک کربی پدید آمد، این پاداش توسط سازمان کامیک کان بعد از مشکلاتی که منجر به کنسل شدن آن در سال ۱۹۹۰شده بود، دوباره از سر گرفته شد. جوایز توسط جکی استرادا گردانندگی می‌شود.
با وجود شمار فراوان از این جایزه و دگرش‌های پیاپی نام، ولی این جایزه همچنان یکی از گرانمایه‌ترین پاداشها در ایالات متحده در کنار هارویز است. هیئت ژوری جایزه آیزنر مسئول تالار مشاهیر ویل آیزنر نیز هست که بزرگترین نامهای باند دسینه آمریکایی را نام‌نویسی می‌کنند که تا اندازه‌ای نمونه‌های بین‌المللی را نیز دربردارد.
الان مور بریتانیایی که ۲۴ جایزه در طول پیشه خود به دست آورده‌است، نویسنده‌ای است که بیشترین آیزنر را گرفته‌است، و بعد از او کریس ویر با ۲۲ تندیس. تاد کلاین ۱۶ بار برنده جایزه بهترین بالون‌نویس، مرد رکورد برای یک دسته شده‌است. رابرت کرام ویژگی آن را دارد که هرگز آیزنر به دست نیاورده حال آنکه او جوانترین نویسنده‌ای است که در تالار مشاهیر نام نوشته‌است. جیل تامسون با ۱۰ آیزنر پُرپاداش‌ترین زن است که بعد وی فیونا استیپل کانادایی (با شش آیزنر) جای گرفته‌است.

منابع
-----
**جاده شاهی** نام رمانی نوشته آندره مالرو نویسنده فرانسوی است که در سال ۱۹۳۰ از سوی انتشارات گراسه به چاپ رسید.

این رمان با نام «راه شاهی» و ترجمه سیروس ذکاء توسط انتشارات ناهید در ایران به چاپ رسیده است.

چکیده داستان
------------

کلود وانک باستانشناس جوان انگلیسی وپرکن دانمارکی که پیرمرد خردمندی است برای رسیدن به آرزوی خود که یافتن ماجراجویی به نام گرابو است، به ربودن نقش برجسته‌هایی باستان دست می‌زنند که می‌تواند ردپایی از گمشده به دست دهد.

پایان زجرآور ورکن پیر پس از آنکه با کوشش بسیار راه فراری از دامهای بسیاری که بر سر راهشان سبز می‌شود، می‌یابد، نشان از واقعگرایانه بودن سبک مالرو دارد.

از پشت جلد این کتاب:

"داستان «راه شاهی» حاصل سفری است که مالرو در سال ۱۹۲۳، همراه همسر خود و یکی از دوستانش به منظور تحقیقات باستانشناسی و به دست آوردن حجاری‌هایی از معابد قدیم کامبوج به خاور دور انجام داد. بخش اول داستان تقریباً گزارش روزبه روز این سفر و ملاقات‌های او با مقامات فرانسوی مستعمره و تهیه مقدمات سفر به جنگل‌های کامبوج و کشف معابد قدیمی در اطراف راه شاهی و به دست آوردن حجاری‌هاست. اما محکومیت مالرو از سوی مقامات فرانسوی به سرقت سنگ‌نگاره‌ها موجب طول اقامت وی در هند وچین شد. مالرو پس از مدتی به پاریس بازگشت و مجدداً به خاور دور سفرکرد. در این سفر دوم مالرو وارد مبارزهٔ علنی با مقامات فرانسوی شد و در شورش‌های چین برای کسب آزادی شرکت کرد که حاصلش کتاب «سرنوشت بشر» برندهٔ جایزهٔ گنگور بود.

در داستان راه شاهی، مالرو سرنوشت انسان را در رویارویی با مرگ و تقابلش برای رهایی از آن و جستن راهی برای غلبه برآن به نمایش درآورده است."

سبک داستانی
-----------

رودرویی آدمی با سرنوشت و سرانجامش از داستان مالرو داستانی اگزیستانسیالیستی می‌سازد.

منابع
-----

1. ↑  آندره مالرو. «راه شاهی | انتشارات ناهید». *hhtp://www.naahid.com*. ترجمهٔ سیروس ذکاء. بایگانی‌شده از اصلی در ۶ فوریه ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۷-۰۳-۱۸. پیوند خارجی در `|وبگاه=` وجود دارد (کمک)

|  |  |
| --- | --- |
| داده‌های کتابخانه‌ای: کتابخانه‌های ملی ویرایش در ویکی‌داده | 
* فرانسه (داده‌ها)

 |
**می بمل ماژور** (انگلیسی: E-flat major) با مخفف (**♭E**) تنالیته‌ ایست بر پایه نت «می بمل» و فواصل آن بر اساس گام ماژور است.

تعریف
-----

گام **می بمل ماژور** شامل نت‌های : می بمل، فا، سُل، لا بمل، سی بمل، دو و رِ می‌شود. این تنالیته دارای سه علامت «بمل» در «سرکلید» است.

گام بالارونده و پایین‌رونده می بمل ماژور در کلید سُلگام بالارونده و پایین‌رونده **می بمل ماژور** در کلید سُل
تنالیتهٔ همسایهٔ آن دو مینور و تنالیتهٔ موازی آن می بمل مینور است.

آثار در می بمل ماژور
--------------------

تنالیتهٔ می بمل ماژور اغلب در موسیقی‌های حماسی و قهرمانانه به کار می‌رود، و دلیل آن به این نوع استفادهٔ بتهوون از این تنالیته برمی‌گردد. سمفونی شماره ۳ (اروئیکا)، کنسرتو پیانو شماره ۵ (امپراتور) و سونات ۴ پیانو او، همه در این تنالیته هستند. همچنین، سمفونی شماره ۱۰ بتهوون نیز در می بمل ماژور است. اما حتی پیش از بتهوون، فرانچسکو گالئاتزی می بمل ماژور را به‌عنوان تنالیته‌ای حماسی، بسیار باشکوه و جدی می‌شناخت.

بنابراین، همهٔ کنسرتوهای هورن موتسارت و کنسرتو ترومپت یوزف هایدن در می بمل ماژور هستند و سمفونی ۴ آنتون بروکنر با تم برجستهٔ هورن خود در موومان اول نیز چنین است. قطعهٔ حماسی دیگری که در این تنالیته نوشته شده‌است، *زندگی یک قهرمان* اثر ریشارد اشتراوس است. تم حماسی از موومان ژوپیتر *سیاره‌ها* اثر گوستاو هولست در می بمل ماژور است. سمفونی عظیم و حماسی شماره ۸ مالر هم در می بمل ماژور است و سمفونی شماره ۲ او نیز در این تنالیته پایان می‌یابد.

نمی‌توان گفت از می بمل ماژور در دورهٔ کلاسیک فقط در موسیقی‌های عظیم بادی برنجی استفاده می‌شد. می بمل ماژور تنالیته‌ای بود که هایدن اغلب برای کوارتت‌های زهی خود انتخاب می‌کرد؛ ده بار این انتخاب صورت گرفت و هر بار تنالیتهٔ موومان آهسته را در دومینانت، یعنی در سی بمل ماژور، نوشت.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «E-flat major». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۶ ژوئیه ۲۰۱۸.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ می بمل ماژور موجود است. |

| * ن
* ب
* و
 گام‌های دیاتونیک و کلیدها  |
| --- |
| دایره پنجم‌هادایره پنجم‌ها | 

|  | بمل‌دارها | دیزدارها |
| --- | --- | --- |
| ماژور | مینور | ماژور | مینور |
| ۰ | **C** | **a** | **C** | **a** |
| ۱ | **F** | **d** | **G** | **e** |
| ۲ | **♭B** | **g** | **D** | **b** |
| ۳ | **♭E** | **c** | **A** | **♯f** |
| ۴ | **♭A** | **f** | **E** | **♯c** |
| ۵ | **♭D** | **♭b** | **B** | **♯g** |
| ۶ | **♭G** | **♭e** | **♯F** | **♯d** |
| ۷ | **♭C** | **♭a** | **♯C** | **♯a** |
| ۸ | **♭F** | **♭d** | **♯G** | **♯e** |

 |
| این نمودار تعدادی از دیزها و بمل‌ها در هر گام را نشان می‌دهد. گام‌های مینور با حروف کوچک نوشته شده‌است. |
**موسیقی تلفیقی (فیوژن)** گونه‌ای از موسیقی که نتیجه تلفیق دو یا چند فرهنگ موسیقایی است. موسیقی تلفیقی ترجمه اصطلاح موسیقی فیوژن است که در اصل و ابتدا به ترکیب موسیقی جز با فانک و راک گفته می‌شده‌است. در موسیقی تلفیقی همواره تلاش در به هم رساندن موسیقی در دهکده جهانی موسیقی است به عنوان مثال می‌توان به تلفیق موسیقی ایرانی و موسیقی کلاسیک غربی در آلبوم (مولانا و باخ) اثر داود آزاد یا تلفیق موسیقی اصیل آذربایجان با موسیقی جز که توسط عزیز مصطفی زاده در آذربایجان صورت می‌گیرد، اشاره کرد.

عباس مهرپویا از آغازگران موسیقی تلفیقی در ایران بود. مهرپویا موسیقی را با آموختن عود از نوازنده‌ای عرب آغاز کرد و بعدها از آموزگارانی ایتالیایی و آلمانی گیتار زدن را آموخت اما نقطه عطف کار او زمانی‌ست که به هند سفر کرد و سیتار نواختن را فرا گرفت و پس از آن آهنگ‌های بسیار متفاوتی را با نوای ساز سیتار و با آواز به سبک خاص خویش ارائه کرد. او در زمان خود تنها نوازنده چیره‌دست سیتار درایران بود و با تسلطی که بر آن داشت، کوشید که نوای این ساز را با نوای سازهای دیگر تلفیق کند و ملودی‌های تازه‌ای را بسازد. از دیگر نقش‌های مؤثر در شکل‌گیری موسیقی تلفیقی ایران، می‌توان به بعضی گروه‌های راک ایرانی مانند اوهام و باراد اشاره داشت.

منابع
-----

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ موسیقی تلفیقی موجود است. |

1. ↑  «موسیقی فیوژن». ویکی‌پدیای انگلیسی.
2. ↑  «آشنایی با موسیقی تلفیقی یا فیوژن». مجله اینترنتی راگا. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ فوریه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۶.
3. ↑  «مهرپویا؛ ترانه‌پردازی از جنسِ دیگر». بی‌بی‌سی فارسی.
4. ↑  «موسیقی مهرپویا». وبگاه رسمی عباس مهرپویا.
مسیر قدیم، مسیر دیر گچین است و مسیر جدید، مسیر حسن‌آباد که در دوره قاجار ساخته شده‌است.
**راه ری به قم** مجموعه مسیرهایی است که ری را به قم متصل می‌کنند. دو راه اصلی این مسیر، یکی مسیری است که از سمت ورامین آغاز شده و از کاروانسرای دیر گچین می‌گذرد و دیگری مسیری است که از حسن‌آباد آغاز شده و به قم می‌رسد. راه امروزی رسیدن از تهران و ری به قم، یعنی آزادراه ۷ (اتوبان تهران به قم)، تقریباً منطبق با راه حسن‌آباد است که با گذشتن از حسن‌آباد، علی‌آباد و کوشک نصرت به قم منتهی می‌شود.

قدیمی‌ترین متنی که از راه ری به قم در آن صحبت شده‌است، کتاب *الأعلاق النفيسة* اثر ابن رُسته اصفهانی (درگذشته بعد از ۲۹۰ هجری قمری) است. طبق گفته او از قم تا قاریس یک منزل (به معنای خانمان) به طول هشت فرسنگ، از قاریس تا دیر گچین نُه فرسنگ، از دیر تا دزه یک منزل و از دزه تا ری نیز یک منزل بوده‌است. ابن رسته در جای دیگری از کتاب فاصله دزه تا ری را هفت فرسنگ گفته اما اشاره‌ای به فاصلهٔ دیر گچین تا دزه نکرده‌است. اصطخری و بازدیدکنندگان بعدی این بنا از قاریس نامی نبرده‌اند، و به‌جایش از روستایی بدون سکنه به‌نام کاج نام برده‌اند. این روستا بعدها احیا شده و همچنان وجود دارد.

طبق گفته‌های اصطخری، مقدسی، و ابن حوقل منازل میان ری و قم در این راه باستانی به این صورت بوده‌اند:

مسیر دیر گچین از ری تا دزه (در حدود ورامین) یک منزل و از دزه تا دیر گچین یک منزل و از دیر گچین تا ده کاج یک منزل و از آن‌جا تا دیه مجوس یک منزل و از آن‌جا تا قم نیز یک منزل راه بوده و این راه مجموعاً دارای پنج منزل بوده‌است. راه‌های دیگر این مسیر به این صورت بوده‌اند:

1. جادهٔ شاه‌عباسی، که از گرمسار به کاروانسرای سیاه‌کوه و سپس به شمال دروازه امام رسیده، از آن‌جا و از کنارهٔ شمالی دریای نمک به پل دلاک، کوه‌سفید، قمرود، و از آن‌جا به قم منتهی می‌شده‌است؛
2. جادهٔ باستانی ری به دیر گچین، که از شمال‌غرب دریاچه نمک با جادهٔ شاه‌عباسی یکی می‌شد و از طریق پل دلاک، کوه‌سفید، و قمرود به قم می‌رسید؛
3. مسیر ری به کهریزک، کنارگرد، قلعه حوض سلطان (شمال دریاچه حوض سلطان)، قلعه حیدرآباد (جنوب دریاچه) و از پل دلاک، کوه‌سفید، قمرود به قم می‌رسیده‌است؛
4. جادهٔ ری به حسن‌آباد، قلعه‌سنگی، کوشک نصرت، منظریه به قم.

راه دیر گچین قدیمی‌ترین راه و راه حسن‌آباد جدیدترین آن‌هاست.

یادداشت
-------

1. ↑  Qaris

پانویس
------

1. ↑  Shokoohy, *The Sasanian caravanserai*, 445.
2. ↑  Shokoohy, *The Sasanian caravanserai*, 447.
3. ↑  ریاضی، *اثر*، ۶۳.

منابع
-----

* ریاضی، محمدرضا (۱۳۷۱). «کاروانسرای دیر گچین». *اثر*. تهران (۲۱). دریافت‌شده در ۲۴ فوریه ۲۰۱۸.

* Shokoohy, Mehrdad (1983). "The Sasanian caravanserai of Dayr-i gachīn, south of Ray, Iran". *Bulletin of the School of Oriental and African Studies*. Cambridge University Press (CUP). **46** (03): 445. doi:10.1017/s0041977x00043160. ISSN 0041-977X.
Mantle Hood
**منتل هود** (زادهٔ ۲۴ ژوئن ۱۹۱۸ - درگذشتهٔ ۳۱ ژوئیه ۲۰۰۳) یک موسیقی‌شناس قومی اهل ایالات متحده بود. تخصص او در موسیقی اندونزی بود. در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ او پیشگام شیوهٔ نوینی برای مطالعهٔ موسیقی شد که نهایتاً منجر به تشکیل اولین دپارتمان تخصصی موسیقی‌شناسی قومی در دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس گردید. هود بابت این رویکرد شناخته می‌شد که شاگردانش نواختن نوعی از موسیقی که مطالعه می‌کردند را فرا خود می‌گرفتند (که در آن زمان معمول نبود).

زندگی‌نامه
----------

هود در اسپرینگ‌فیلد، ایلینوی به دنیا آمد و از کودکی پیانو می‌نواخت. در نوجوانی او به نواختن ساکسوفون تنور و کلارینت به سبک جز پرداخت. در جوانی برای شرکت در جنگ جهانی دوم به اورپا رفت و پس از بازگشت، در دانشگاه کالیفرنیا در رشتهٔ کشاورزی مشغول به تحصیل شد و سپس خود را به دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس منتقل کرد. بین سال‌های ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۰ او زیر نظر ارنست توخ به تحصیل ادامه داد و مدرک کاردانی و کارشناسی در زمینهٔ آهنگسازی دریافت کرد. او برای برنامه فولبرایت برگزیده شد و در قالب این برنامه به دانشگاه آمستردام رفت و در زمینهٔ موسیقی اندونزی تحقیق کرد. دانشنامه دکترای او در خصوص یک روش تقسیم‌بندی مدهای موسیقی در جاوه با نام پاتت بود.

در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۷ هود رئیس جامعه موسیقی‌شناسی قومی بود. در سال ۱۹۷۳ هود دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس را ترک کرد و بازنشسته شد و به هاوایی نقل مکان کرد. در این زمان او ویراستار *فرهنگنامه موسیقی و موسیقی‌دانان نیو گروو* بود و برای *واژه‌نامه موسیقی هاروارد* نیز مطالبی می‌نوشت. در دههٔ ۱۹۸۰ از بازنشستگی به در آمد و به عنوان استاد برجسته در دانشگاه مریلند در بالتیمور مشغول به کار شد و تا ۱۹۹۶ در آنجا باقی ماند. او همزمان در دانشگاه‌های هاروارد، ییل، وسلین، دانشگاه ایندیانا در بلومینگتن، دانشگاه دریک، و دانشگاه غنا استاد مهمان بود.

هود در الیکات، مریلند درگذشت. از او پسری باقی مانده که او هم یک موسیقی‌شناس قومی است و در دانشگاه ملبورن در استرالیا تدریس می‌کند.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Mantle Hood». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۱ فوریه ۲۰۱۸.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد افراد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**جام جهانی ویوا ۲۰۰۶** (به انگلیسی: 2006 VIVA World Cup)، نخستین جام جهانی ویوا، تورنمنت بین‌المللی برای فوتبال بود که در نوامبر سال ۲۰۰۶ در اوکسیتانیا برگزار شد و تیم‌هایی که عضو فیفا نیستند در این مسابقات شرکت کردند. در این رقابت‌ها تیم فوتبال ساپمی قهرمان شد.

پیشینه
------

### میزبانی رقابت‌ها

در آوریل سال ۲۰۰۵ ، سازمان ان اف بورد خبر داد که قبرس شمالی را برای میزبانی جام جهانی ویوا برگزیده است. موفقیت در میزبانی رقابت‌های جام یادبود فدراسیون که در آن تیم ان اف بوردیِ ساپمی و تیم ملی کوزوو شرکت داشتند ، دلیل این انتخاب بود. ان اف بورد تصمیم داشت ۱۶ تیم که زیر نظر خود بودند ، در این مسابقات شرکت کنند.

### اختلاف

در بهار سال ۲۰۰۵ ، دولتی جدید در قبرس شمالی سر کار آمد ؛ استراتژی دولت جدید ، برقراری و افزایش روابط با دیگر ملل و کشورها بود. پس از مدتی ، ان اف بورد ادعا کرد که دولتِ فردی سابیت سویر به دلایل سیاسی اصرار بر دخالت در انتخاب تیم‌ها دارد ؛ از آن طرف ، فدراسیون فوتبال قبرس شمالی مدعی شد که ان اف بورد بی دلیل تقاضای کمک مالی کرده‌است.

سرانجام ماجرا این بود که سازمان ان اف بورد تصمیم گرفت تا اوکسیتانیا را به میزبانی مسابقات برگزیند ؛ در پاسخ ، فدراسیون فوتبال قبرس شمالی خبر داد که آن‌ها جام خود را برگزار خواهند کرد ؛ اِی اِل اِف کاپ (به انگلیسی: ELF Cup) ، برای برگزاری دقیقاً هم‌زمان با جام جهانی ویوا برنامه‌ریزی شد. بعضی از اعضای ان اف بورد دعوت به شرکت در این جام را پذیرفتند.

| قهرمان جام جهانی ویوا ۲۰۰۶ |
| --- |
|
| 
ساپمی
نخستین بار |

منابع
-----

1. ↑  Steve Menary (October 2006). "Worlds apart". *World Soccer (magazine)*. p. 105. `{{cite news}}`: Cite has empty unknown parameter: `|coauthors=` (help)

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «2006 VIVA World Cup». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*.
موزه ملی بیروت
**موزه ملی بیروت** موزه‌ای در بیروت است که مجموعهٔ بی‌نظیری از اشیاء و سیر تاریخ و تمدن‌هایی که در لبنان خانه کردند را به نمایش گزارده است. ساختمان بنا در سه طبقه است و تنها همکف و طبقه اول برای بازدید باز هستند. توضیحات اشیاء به زبان‌های انگلیسی و فرانسه نیز هستند. مهمترین اشیاء موزه: مجسمه مرمرین کودکان فینیقی قرن ۵ پیش از میلاد، موزاییک‌های قرون سوم و چهارم پس از میلاد، طلاجات دوره بیزانس (که درون ظرفی در یک ویلای قدیمی یافت شدند).

راهنمایی رایگان موزه به مدت ۴۵ دقیقه و به زبان‌های انگلیسی، عربی و فرانسوی از ساعت ده و نیم تا دوازده و از دو بعدازظهر تا سه و نیم بعدازظهر دایر است.

موزه همچنین فیلمی ۱۲ دقیقه‌ای از نجات موزه و اشیاء آن در طول جنگ و بازسازی آن را نمایش می‌دهد. اتاق نمایش سمت راست درب ورودی قرار دارد، و در سمت چپ درب، یک فروشگاه هدایا موجود است.

نگارخانه
--------

* Some of the artifacts in the museumSome of the artifacts in the museum
* Ancient tombs displayed in the museumAncient tombs displayed in the museum
* Side of the museumSide of the museum

منابع
-----

* Wikipedia contributors، "Beirut،" Wikipedia, The Free Encyclopedia,  (accessed January 16, 2008).

پیوند به بیرون
--------------

* Beirut National Museum
* 360 Panorama of the National Museum of Beirut
* The National Museum of Beirut
* The Lebanese British Friends of the National Museum
* The National Museum, *Discover Lebanon*

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ موزه ملی بیروت موجود است. |
**میخ** وسیله‌ای است مصرفی که در مهندسی، کارهای چوبی، کارهای ساختمانی و غیره به‌کار می‌رود. میخ یک مفتول فلزی (غالباً آهنی) است. معمولاً یک رأس نوک تیز برای فرورفتن و یک قاعده پَخ برای ضربه خوردن دارد. میخ به‌عنوان موصول و محکم‌کننده بین دو شی استفاده می‌شود.

میخ‌ها برحسب موارد استفاده آن‌ها می‌توانند از آهن، فولاد، فلز برنج یا آلومینیوم ساخته شوند. برای وارد کردن میخ به قطعات مورد نظر عموماً از چکش‌های دستی یا چکش‌های بادی (که با نیروی باد کار می‌کنند) استفاده می‌شود. گاهی برحسب نیاز، ممکن است سر میخ وارد شده را کج کنند تا امکان بیرون کشیده شدن آن نباشد. میخ‌های فولادی به خاطر استحکام زیادی که دارند بیشتر استفاده می‌شوند ولی در فشارهای بالاتر خم می‌شوند. معمولاً میخ‌های فولادی را با روکش روی (گالوانیزه) تولید می‌کنند تا در برابر رطوبت مقاوم‌تر شود.

جستارهای وابسته
---------------

* نجاری
* چکش

منابع
-----

* Wikipedia contributors, "Nail (fastener)," Wikipedia, The Free Encyclopedia,  (accessed December 31, 2007).

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ میخ موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد مهندسی مکانیک است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**مویسی یاکوولویچ گینزبورگ** (به انگلیسی :**Moisei Yakovlevich Ginzburg**) ((به بلاروسی: *Майсей Якаўлевіч Гінзбург*)، روسی: Моисей Яковлевич Гинзбург؛ 4 June [سبک قدیمی: 23 May] 1892، مینسک – 7 ژانویه ۱۹۴۶، مسکو) یک معمار ساخت گرای اتحاد جماهیر شوروی بود که بیشتر به خاطر ساختمان Narkomfin در سال ۱۹۲۹ در مسکو شناخته شد.

زندگی‌نامه
----------

### تحصیلات

گینزبورگ در یک خانواده معمار یهودی در مینسک متولد شد. وی فارغ‌التحصیل آکادمی میلانو (۱۹۱۴) و انستیتوی پلی تکنیک ریگا (۱۹۱۷) می‌باشد. وی در طول جنگ داخلی روسیه در کریمه زندگی می‌کرد و در سال ۱۹۲۱ به مسکو نقل مکان کرد. در آنجا، او به دانشکده VKhUTEMAS و مؤسسه مهندسان عمران (که سرانجام با دانشگاه فنی دولتی مسکو ادغام شد) پیوست.

### ایدئولوژیست ساخت گرایی

وی بنیانگذار گروه OSA (سازمان معماران معاصر)، که با ولادیمیر مایاکوفسکی و گروه LEF اوسیپ بریک پیوند داشت، کتاب *Style and Epoch را* در سال ۱۹۲۴ منتشر کرد، اثری تأثیرگذار از نظریه معماری با شباهت‌هایی به اثر معمار لو کوربوزیه به نام به سمت معماری (به فرانسوی: Vers une architecture) بود. این در واقع بیانیه معماری ساخت گرایی بود، سبکی که علاقه به فناوری پیشرفته و مهندسی را با ایده‌آل‌های سوسیالیستی در هم می‌آمیزد. OSA با استفاده از اشکال آپارتمانهای جمعی، روش جدید زندگی کمونیستی را فراهم کرد. مجله آن SA (Sovremennaya Arkhitektura یا معماری معاصر) مباحث مربوط به برنامه‌ریزی شهر و زندگی اجتماعی و همچنین پروژه‌های آینده نگر ایوان لئونیدوف را نشان می‌داد. این گروه در اوایل دهه ۱۹۳۰، به همراه گروه مدرنیست ASNOVA به سرپرستی نیکولای لادوفسکی، و نیز گروه پیشرو-استالینیستی VOPRA، در "اتحادیه معماران همه اتحادیه‌ها "ادغام شد.

جستارهای وابسته
---------------

* معماری سازنده
* لوکوربوزیه
* جوزف کاراکیس
* ال لیسیتسکی
* کنستانتین ملکنف
* هانس مایر
* ولادیمیر تاتلین
* برونو تاو
* الکساندر وسنین

منابع
-----

1. ↑  Movilla Vega, Daniel (2020). "Housing and Revolution: From the Dom-Kommuna to the Transitional Type of Experimental House (1926–30)". *Architectural Histories*. 8 (1).

منابع دیگر
----------

* Ginés Garrido: *Moisei Gínzburg.* *Escritos 1923-1930*. مادرید: سرمقاله ال کروکی ۲۰۰۷ شابک ‎۹۷۸-۸۴-۸۸۳۸۶-۴۳-۴
* *روسی: طرح‌های راه‌آهن گینزبورگ* - И. Г. Явейн، "Проектирование железнодорожных вокзалов"، М، ۱۹۳۸
* *Historia de la Arquitectura Moderna* , Leonardo Benévolo، سرمقاله Gustavo Gili, SA، ۱۹۹۶ شابک ‎۸۴-۲۵۲-۱۶۴۱-۹
* *Ciudad rusa y ciudad soviéttica* , Vieri Quilici، تحریریه Gustavo Gili, SA، ۱۹۷۸ شابک ‎۸۴−۲۵۲−۰۷۳۸-X
* *برنامه‌ریزی منطقه ای و شهر در اتحاد جماهیر شوروی*، H. Blumenfeld، ۱۹۴۲
* *لا مونسا مگیکا*، توماس مان

پیوند به بیرون
--------------

* کمپین حفظ بنای نرکومفین
* روزنامه هنر در Narkomfin
* عکس‌های آسایشگاه Kislovodsk طراحی شده توسط گینزبورگ (با تغییرات بعدی)
**میخائیل نیلوویچ آلبوف** (به روسی: Михаи́л Ни́лович А́льбов) یک نویسندهٔ اهل کشور روسیه است.
وی در سال ۱۸۵۱ در شهر سنت پترزبورگ زاده شد. وی از سنین کودکی علاقه و اشتیاق فراوانی به مطالعه داشت. این نویسنده به مطالعهٔ آثار خارجی داشت، آثاری مانند: رابینسون کروزوئه و دیوید کاپرفیلد. رمانی از نیکلای گوگول به نام «ارواح مرده» ناثیر زیادی روی آلبوف نهاد. در سن سیزده سالگی، داستانی از آلبوف به نام «زندگینامهٔ یک مستاجر زیرزمینی» به وسیلهٔ Peterburgsky Listok(اخبار سنت پترزبورگ) منتشر شد. پس از این موفقیت مدرسه را رها کرد تا بیشتر روی کارهای ادبی اش تمرکز کند.

نخستین رمانش را که در سال ۱۸۶۶ نگاشت، «روی جادهٔ جدید» نام داشت که توجه بسیاری از افراد را به خود جلب کرد. در سال ۱۸۷۳ به مدرسه بازگشت و آن را خیلی سریع به پایان رساند. پس از آن به تحصیل در دانشگاه دولتی سن پترزبورگ پرداخت و در سال ۱۸۷۹ در رشتهٔ حقوق فارغ التحصیل شد. پس از فارغ التحصیل شدن، در یک پادگان ارتش شغلی غیرنظامی بدست آورد اما پس از چند ماه استعفا داد. در دههٔ ۱۸۹۰ وی ویراستار یک مجله به نام «Severny Vestnik» بود.
این نویسنده در سال ۱۹۱۱ و در شهر سنت پترزبورگ درگذشت.

منابع
-----

* ویکی‌پدیای انگلیسی