recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**جایزۀ طراحی جمهوری فدرال آلمان** (به آلمانی: **Designpreis der Bundesrepublik Deutschland**) جایزۀ رسمی طراحی برای آلمان است که توسط وزارت اقتصاد و فن‌آوری آلمان ارائه می‌شود. این جایزه برای اولین بار تحت عنوان «جایزه فدرال برای طراحی خوب» در سال ۱۹۶۹ میلادی و پس از آن هر دو سال یکبار اهداء شد. علاوه بر این، تمرکز جایزه در هر مناسبت تغییر می‌کرد. نام این جایزه برای اولین بار در سال ۱۹۹۲ میلادی تغییر کرد. پس از آن، جایزۀ طراحی محصول فدرال و جایزۀ فدرال مروج طراحی – که به یک شخصیت برای موفقیت در زمینۀ طراحی اهداء می‌شد – سالانه ارائه شد. از سال ۲۰۰۶ میلادی، جایزۀ طراحی جمهوری فدرال آلمان نامیده می‌شود و برای دستاوردهای برجسته در زمینۀ طراحی محصول و ارتباطات، و به شخصیتی در بخش طراحی اعطاء می‌شود. از سال ۲۰۱۲ میلادی، مسابقه جایزه توسط دی‌ام‌وای برلین جی‌ام‌ب‌ی‌اچ اند کامپنی کی‌جی اداره می‌شود.

یک شرکت تنها در صورتی می‌تواند در رقابت برای جایزۀ طراحی شرکت کند که محصول آن قبلاً جایزۀ طراحی ملی یا بین‌المللی را دریافت کرده باشد. یکی دیگر از پیش‌شرط‌های ورود این است که شرکت‌ها باید توسط وزارتخانه‌ها و سناتورهای ایالات فدرال یا وزارت اقتصاد و فن‌آوری فدرال معرفی شده باشند.

جوایز طراحی آلمان توسط شورای طراحی آلمان
----------------------------------------

از سال ۲۰۱۲ میلادی، شورای طراحی آلمان (*رَت فور فورمگِبونگ*) میزبان جوایز طراحی آلمان است، که به محصولات و پروژه‌های نوآورانه، تولیدکنندگان و طراحان آن‌ها را در بخش طراحی آلمانی و بین‌المللی ارج می‌نهند. فقط کسانی که به‌ طور رسمی نامزد شده‌اند می‌توانند در مسابقه شرکت کنند. معیارهای ارزیابی برای نامزدی شامل مفهوم کلی، پایداری، زیبایی‌شناسی، دوام و عملکرد، در میان دیگر موارد است.

منابع
-----

1. 1 2  "Designpreis der Bundesrepublik Deutschland". *Retrieved 2013-07-07.* (به آلمانی).
2. ↑  "Neustart für Designpreis Deutschland". *dasauge.de. 2012-01-24. Retrieved 2013-07-07.* (به آلمانی).
3. ↑  "German Design Awards by German Design Council". *Archived from the original on 2018-11-22. Retrieved 2018-12-03.* (به انگلیسی). Archived from the original on 22 November 2018. Retrieved 16 June 2022.`{{cite web}}`: نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (link)

|  |  |
| --- | --- |
| داده‌های کتابخانه‌ای: کتابخانه‌های ملی ویرایش در ویکی‌داده | 
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد پیرامون طراحی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
دلاور سرزمین‌های غرب
**خالی‌بند دنیای غرب** یا **دلاور سرزمین‌های غرب** (به انگلیسی: The Playboy of the Western World) کمدی سه‌پرده‌ای جان میلینگتون سینگ است که اولین بار رد ۱۹۰۷ در تئاتر ابی دوبلین به نمایش درآمد. داستان در میخانه‌ای در ساحل غربی ایرلند در اوایل سدهٔ بیست میلادی رخ می‌دهد. نمایشنامه مانند دیگر آثار سینگ به زبان غلیظ محلی ایرلندی نوشته شده است.

Playboy در آن آدمی است که کلک می‌زند، دروغ می‌گوید و با آدم‌ها بازی می‌کند.

داستان
------

کریستی ماهون وارد میخانه‌ای در غرب ایرلند می‌شود و ادعا می‌کند که پدر خود را کشته است. شجاعت او باعث هیجان بسیار مخصوصاً در بین زنان می‌شود، طوری که برای تصاحب او با هم رقابت می‌کنند.

شخصیت‌ها
--------

کریتسی ماهون، ماهون پیر، مایکل جیمز فلاهری، پگین مایک، شاون کی، بیوه کوئین، سارا تانسی، سوزان برادی، آنر بلیک، چند روستایی و چند کشاورز.

اعتراضات به نمایش
-----------------

اجرای این نمایشنامه باعث شورش در ایرلند و حتی در آمریکای اوایل سدهٔ بیستم شد طوری که در ایرلند شلوغی بالاخره با مداخلهٔ پلیس پایان گرفت. این حقیقت که داستان بر اساس یک داستان پدرکشی بوده خشم مردم آن دوره را برانگیخت، سیاستمدارهایی مثل آرتور گریفیث آن را نمایشی شرورانه خواندند و ملی‌گراها به آن تاختند که تصویر درستی از ایرلند و زن‌های ایرلندی نشان نمی‌دهد، شلوغی آن قدر بالا گرفت که صحنهٔ سوم نمایش به صورت «نمایش صامت» اجرا شد؛ و بالاخره ییتس از اسکاتلند برگشت تا با مردمی که سروصدا کرده بودند صحبت کند.

بعد از اعتراضاتی مشابه به نمایش «گاوآهن و ستارگان» شان اوکیسی، ییتس روی صحنه رفت و آن جملهٔ معروف را گفت که: «باز خودتان را مسخرهٔ خاص و عام کرده‌اید. آیا باز می‌خواهید فوران نبوغ ایرلندی را جشن بگیرید؟»

در فیلم کسیدی جوان، ۱۹۶۵، که داستان زندگی شان اوکیسی را بیان می‌کند، در طی نمایش او شورشی آغاز می‌شود، و ییتس روی صحنه می‌رود و با اشاره به سینگ، همین جمله را می‌گوید.

اجرای نمایش در آمریکا در سال ۱۹۱۱ هم شلوغی‌هایی به دنبال داشت. مردم هو می‌کردند و روی صحنه سبزیجات پرت می‌کردند. شرکتی که این تئاتر را اجرا می‌کرد به اتهام اجرای چیزی غیراخلاقی به دادگاه فراخوانده شد و البته بعداً این اتهامات همه رفع شد. نمایش از آن روز تا به حال، بارها و بارها اجرا شده و همچنان از معروف‌ترین آثار سینگ و درام ایرلند می‌باشد.

فهرست اجراها
------------

* به آلمانی، ۱۹۱۲، در سالن مکس راینهارت
* سالن تئاتر گلوی، ۱۹۷۳
* در تئاتر شرقی پکن، ورژن چینی، ۲۰۰۷
* تئاتر ابی، ۲۰۰۷، اجرای مدرن
* تئاتر الدویک، ۲۰۱۱
* تئاتر دروئید، اجراهای متعدد

فیلم‌ها
-------

در سال ۱۹۶۲، اولین بار این نمایش اقتباس شد. در سال ۱۹۹۴، به صورت فیلم تلویزیونی درآمد و اسمش تغییر کرد و شد *پاریس یا همچین جایی*. نمایش بارها موزیکال و اپرا شده است.

ترجمه به فارسی
--------------

* به نام *دلاور سرزمین‌های غرب*، با ترجمه افسانه قادری، نشر افراز، ۱۳۹۵
* به نام *خالی‌بند دنیای غرب*، با ترجمه حمید احیا، نشر نیلا، ۱۳۹۷

منابع
-----

1. ↑  عباس غفاری (۱۱ دی ۱۳۹۵). «حمید احیاء: سخت‌ترین کار برای مترجم یافتن نمایشنامه خوب است / ترجمه درام از فروغی و آل احمد تا سمندریان و رشیدی». هنرآنلاین. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۱۶ فوریه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۷ اسفند ۱۳۹۸.
2. ↑  en:Young\_Cassidy
3. ↑  الدویک
4. ↑  تئاتر دروئید

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «The Playboy of the Western World». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۸ مارس ۲۰۱۷.
صباحی روزنامه‌نگار مصری
**حمدین عبدالعاطی عبدالمقصود صباحی** (به عربی: *حمدين عبد العاطي عبد المقصود صباحي*) (زاده ۵ ژوئیه ۱۹۵۴) سیاستمدار و روزنامه‌نگار چپ‌گرای مصری است. وی در دوران حکومت انور سادات و حسنی مبارک ۱۷ بار زندانی شد و از فعالان انقلاب ۲۰۱۱ مصر بود. صباحی در انتخابات ریاست‌جمهوری مصر (۲۰۱۲) با ۲۱٫۵ درصد آراء در رتبه سوم قرار گرفت. رای قابل توجه صباحی بدون اینکه حزب مهمی از او حمایت کرده باشد شگفتی کارشناسان سیاسی را برانگیخت. حسنی مبارک رئیس‌جمهور مخلوع مصر از کاندید شدن مجدد وی برای انتخابات ریاست‌جمهوری مصر (۲۰۱۴) انتقاد کرده‌است. حمدین صباحی نیز همچون عبدالفتاح سیسی چندی پس از کاندیداتوری اعلام کرد: «اگر در انتخابات ریاست جمهوری آتی مصر پیروز شوم اخوان المسلمین هیچ جایگاهی در کشور نخواهند داشت.» صباحی در ۵، ۶ و ۷ خرداد ۱۳۹۳ (۲۶، ۲۷ و ۲۸ مه ۲۰۱۴ میلادی)، برای تصدی ریاست جمهوری مصر با عبدالفتاح سیسی رقابت کرد و از وی شکست خورد.

منابع
-----

1. ↑  سیاستمدار چپ‌گرای مصری، یگانه رقیب عبدالفتاح السیسی
2. ↑   نظر جالب حسنی مبارک در خصوص السیسی.
3. ↑  اخوانی‌ها از نظر صباحی هم جایگاهی در مصر ندارند

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Hamdeen Sabahi». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱ نوامبر ۲۰۱۳.

درگاه:زندگی‌نامه
**خانه ایرانمنش** مربوط به دوره پهلوی است و در بافت، خیابان طالقانی، کوچه بابک، پ ۲ واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۲ تیر ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۲۰۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است .این خانه ارزشمند تاریخی متعلق به اوایل دوره پهلوی بوده و در خیابان طالقانی شهر بافت واقع شده است. پلان این خانه مشابه بسیاری از خانه های قدیمی شهر بافت است که شامل فضاهایی نظیر سه دری، ایوان(تالار)، صندوق خانه، مطبخ، غله خانه و اصطبل و … می‌باشد.

عمده مصالح به کار رفته در این بنا خشت خام، ملات کاهگل، گچ، آجر و چوب می باشد.
یکی از نکات حائز اهمیت در این خانه تنوع تکنیکهای پوشش سقف می باشد به گونه ای که در آن سقف چوبی تیر پوش، سقف گنبدی با طاق تیغه پوش(کرمانی)، سقف بندی با طاق گهواره ای دیده می شود.

لازم به ذکر است که خانه ایرانمنش قدیمی ترین خانه خشتی شهر بافت می باشد که به شیوه ای زیبا سبک زندگی مردم شهرستان بافت را در گذشته با تصویر می کشد. این خانه در سال ۱۳٨۴ از مالکش خانم خاور تقی زاده که حدود ۵۵ سال در آن سکونت داشت توسط سازمان میراث فرهنگی استان کرمان خریداری شد.

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست آثار ملی ایران
* سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری

منابع
-----

1. ↑  «دانشنامهٔ تاریخ معماری و شهرسازی ایران‌شهر». وزارت راه و شهرسازی. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۶ اکتبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۹.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**جایزه قلم/ناباکف برای دستاورد در ادبیات بین‌المللی** سالانه توسط انجمن قلم آمریکا (PEN American Center) به نویسندگان، به ویژه رمان نویسانی تعلق می‌گیرد که «آثارشان تا اندازه‌ای شکوه چند جانبه ناباکف و تعهد به ادبیات، تطبیق‌پذیری با پیرامون، بیان عمیق حقایق و در عین حال لذت از خواندن— آنچه ناباکف آن را 'لرزش وصف ناپذیر ستون فقرات' می‌نامید، را در خود داشته باشند.» برنده در سال ۲۰۱۶، پنجاه هزار دلار دریافت می‌کند. تأمین مالی این جایزه بر عهده بنیاد ولادیمیر ناباکف (Vladimir Nabokov Foundation) می‌باشد که توسط دیمیتری ناباکف (Dmitri Nabokov) تأسیس شده است؛ و به عنوان یکی از معتبرترین جوایز قلم شناخته شده است.

در سال ۲۰۱۶ پس از هشت سال وقفه جایزه با اعمال تغییراتی، دوباره مورد توجه قرار گرفت. مبلغ جایزه از ۲۰٬۰۰۰ دلار به ۵۰٬۰۰۰ دلار آمریکا، افزایش یافته بود؛ و نام آن از جایزه داستانی قلم/ناباکف به جایزه قلم/ناباکف برای دستاورد بین‌المللی ادبیات، تغییر یافته بود. از دیگر تغییرات این بود که جایزه به نویسندگانی اهدا می‌شود که متولد یا مقیم کشور دیگری غیر از آمریکا باشند. جایزه «ناباکف» به کتاب‌های نوشته یا ترجمه شده به زبان انگلیسی تعلق خواهد گرفت؛ به این معنی برندگان جوایزGass ،Roth ،Ozic واجد شرایط برایدریافت این جایزه نیستند.

این جایزه یکی از بسیار جوایز قلم است که از طرف بین‌المللی قلم حمایت شده و بیش از ۱۴۵ مرکز قلم در سراسر جهان به آن وابسته‌اند. جوایز انجمن قلم آمریکا یکی از «عمده» جوایز ادبی آمریکا است.

برندگان جایزه
-------------

* ۲۰۰۰ William H. Gass
* ۲۰۰۲ ماریو وارگاس یوسا
* ۲۰۰۴ طرقه گالانت
* ۲۰۰۶ فیلیپ راث
* ۲۰۰۸ سینتیا Ozick

یادداشت
-------

1. ↑  PEN/Nabokov Award بایگانی‌شده در ۱۷ مه ۲۰۰۸ توسط Wayback Machine, official website.
2. ↑  Philip Roth (1995). *When She Was Good*. Vintage.
3. ↑  Alfred Bendixen (2005). "Literary Prizes and Awards". *The Continuum Encyclopedia of American Literature*. Continuum International Publishing Group. p. 689.
4. ↑  LAWRENCE VAN GELDER (May 15, 2000). "This Week". *New York Times*. Retrieved August 28, 2012.
5. ↑  LAWRENCE VAN GELDER (May 2, 2002). "Footlights". *New York Times*. Retrieved August 28, 2012.
6. ↑  LAWRENCE VAN GELDER (May 3, 2004). "ARTS BRIEFING". *New York Times*. Retrieved August 28, 2012.
7. ↑  "2006 PEN/Nabokov Award". *pen.org*. Retrieved August 1, 2014.
8. ↑  LAWRENCE VAN GELDER (May 3, 2006). "Arts, Briefly". *New York Times*. Retrieved August 28, 2012.
9. ↑  "2008 PEN/Nabokov Award". *pen.org*. Retrieved August 1, 2014.
Mustache یک سیستم نشانه گذاری است که می‌تواند دراکشن‌اسکریپت، سی++، کلوژر، کافی‌اسکریپت، کلد فیوژن، دی (زبان برنامه‌نویسی)، دلفی (زبان برنامه‌نویسی)، ارلنگ، فانتوم (زبان برنامه‌نویسی)، گو (زبان برنامه‌نویسی)، هسکل (زبان برنامه‌نویسی)، آی‌او (زبان برنامه‌نویسی)، جاوا (زبان برنامه‌نویسی)، جاوااسکریپت، جولیا، لوآ (زبان برنامه‌نویسی)، چارچوب دات‌نت، آبجکتیو-سی، پرل، پی‌اچ‌پی، Pharo، پایتون (زبان برنامه‌نویسی)، دکتر اسکیم، روبی (زبان برنامه‌نویسی)، راست (زبان برنامه‌نویسی)، اسکالا، سوئیفت (زبان برنامه‌نویسی)، CFEngine and اکس‌کوئری. استفاده شود.  

از Mustache به عنوان یک زبان نشانه گذاری بدون منطق یاد می‌شود، بخاطر اینکه از دستورهای شرطی یا کنترلی پشتیبانی نمی‌کند. هرچند که هم کار با حلقه و هم عبارهای شرطی می‌توانند به نحو دیگری در Mustache مورد استفاده قرار گیرند.  

این سیستم به علت استفادهٔ بسیار زیاد از {} (براکت) در آن که شبیه به سبیل است Mustache (سبیل) نام گذاری شده.  

از Mustache غالباً برای برنامه‌های موبایل و وب استفاده می‌شود.

پیوند به بیرون
--------------

* وبگاه رسمی
* Mustache syntax بایگانی‌شده در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine
* Mustache spec

منابع
-----

1. ↑  "Smashing Mobile Web Development", G. Avola and J. Raasch, 2012. ISBN 978-1-118-34812-3.
2. ↑  "Functional Programming Applied to Web Development Templates", J. Cady, 2011. MS Project Report.
نقشه جزایر مونتبلو و بارو
Nuclear test mushroom cloud ابر قارچ ناشی از انفجار عملیات توفان
**جزایر مونتِبِلو** یا **جزایر مونته بلو** (به انگلیسی: Montebello Islands) مجمع الجزایری شامل ۱۷۴ جزیره کوچک است که حدود ۹۲ مورد از آن‌ها نامگذاری شده‌اند. این مجمع الجزایر در ۲۰ کیلومتری شمال جزیره بارو و ۱۳۰ کیلومتری پیلبارا واقع در سواحل شمال غربی استرالیا قرار دارد. *مونتبلو در* زبان ایتالیایی به معنی «کوه زیبا» است.

شرح
---

مساحت کل این جزایر در حدود ۲۲ کیلومتر مربع است. بزرگ‌ترین جزایر نیز، هرمیت و تریمویل نام دارند. آب و هوای این جزایر گرم و خشک است و متوسط بارندگی سالیانه حدود ۳۲۰ میلی‌متر است.

### حیات وحش

* Sooty Oystercatcher standing on a rockگونهٔ پرنده Sooty Oystercatchers
* Beach Stone-curlewCurlews Stone Beach
* Lithograph of a pair of Malaمالا، گونه ای که به جزایر معرفی شده

### آزمایش‌های سلاح هسته ای انگلیس

جزایر مونتبلو محل سه آزمایش جنگ‌افزار هسته‌ای توسط بریتانیا بوده‌است. یک مورد در سال ۱۹۵۲ و دو آزمایش در سال ۱۹۵۶

جزایر
-----

 تصویر ماهواره ای *ناسا ورلد ویند* از گروه اصلی جزیره مونتبلو

منابع
-----

1. ↑  BirdLife International. (2011). Important Bird Areas factsheet: Montebello Islands. Downloaded from  on 16/08/2011.
**حسن انصاریان** (زادهٔ ۱۴ فروردین ۱۳۳۹، تهران) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان نمایش ایرانی است. او کار خود را از ۱۸ سالگی در سینمای آزاد با ساخت سرخی چراغ سبز و پرنده آشتی شروع کرد و در سن ۲۱ سالگی با اجراهای تئاتر در باغ فردوس کار خود را ادامه داد.

فعالیت هنری
-----------

حسن انصاریان از سال ۱۳۵۷ پا به عرصه سینما و تئاتر گذاشت. او در این سال در فیلم تماس (فیلم ۱۳۶۸) دستیاری کارگردانی را بر عهده داشت و در فیلم کوتاه سرخی چراغ سبز را در مقام نویسنده، کارگردان، فیلم‌بردار و تدوین‌گر ساخت.  
 اما شاید بتوان روایت و کارگردانی نمایش ماهی سیاه کوچولو را در سال ۱۳۵۸ نقطه عطف شروع فعالیت‌هایش دانست.
به‌طور کلی براساس آثار انصاریان می‌توان او را فردی دغدغه‌مند در حوزه کودک دانست؛ چراکه نویسندگی و کارگردانی آثاری چون نمایش موزیکال روباه قرمز، نمایش خرس پشمالو، گل اخمالو، نویسندگی سریال تلویزیونی سرزمین رؤیاها (مجموعه تلویزیونی) به کارگردانی حمید قد کچیان، کارگردانی فیلم تلویزیونی حقه‌های شیطان و نمایش شاپرک خانم نوشته بیژن مفید را بر عهده داشته‌است.

او در سال ۱۳۶۰ نمایش توطئه را نوشت و آن را روی صحنه برد. متن این نمایش بسیار مورد توجه قرار گرفت و جوایز متعددی دریافت کرد. در سال ۱۳۶۲ توسط «مرکز هنرهای نمایشی» جزو ۱۰ نمایشنامه برگزیده سال شناخته شد و از نویسنده خریداری و نمایشنامه را منتشر کرد.

انصاریان فعالیت خود را در حوزه تئاتر رها نکرد و همان‌طور که در مصاحبه‌ای گفته بود از تئاتر وارد سینما شد؛ اما از دهه ۷۰ به تدریج به سراغ فیلمنامه‌نویسی برای آثار سینمایی رفت. آواز تهران اولین فیلمنامه او در حوزه سینما بود که کامران قدکچیان کارگردانی آن را بر عهده داشت و بازیگرانی چون ابوالفضل پورعرب، بیژن امکانیان، فریبا کوثری، چنگیز وثوقی و جهانگیر فروهر در این فیلم به ایفای نقش پرداختند. عروس فراری (فیلم ۱۳۸۳)، سوغات فرنگ (فیلم ۱۳۸۵)، مهمان (فیلم ۱۳۸۵)، گیس‌بریده، کلاغ پر (فیلم) ،نازنین (فیلم ۱۳۹۲) سینمایی دایان باخ (طراح داستان) از دیگر فیلمنامه‌های اوست.

انصاریان به‌طور همزمان در تلویزیون هم فعالیت داشت و در دهه ۸۰ سریال‌های تلویزیونی فرمان (مجموعه تلویزیونی) و برای آخرین بار را نوشت.

منابع
-----

1. ↑
2. ↑
3. ↑

* حسن انصاریان در IMDb
* حسن انصاریان در بانک جامع اطلاعات سينماى ايران
* گفتگو روزنامه اعتماد با حسن انصاریان
* سینما،انصاریان: اغلب کارگردانان سینمای ایران از بیکاری فیلمنامه‌نویس شده‌اند!
* انصاریان: مهرجویی هروقت فیلمنامه نوشت کارش خراب شد
* انصاریان در گفتگو با آنا:مخاطبان سینمای کودک در دهه ۶۰ تماشاگران حرفه‌ای امروز هستند
* حسن انصاریان: کارگردانان فیلمنامه خنثی می‌کنند
* رادیو فرهنگ :نمایش موزیکال «شاپرک خانوم» با حضور کارگردان نقد می‌شود
* حسن انصاریان در گفت گو با خبرگزاری هنر: کارگردانان فیلمنامه خنثی می‌کنند
* هنرآنلاین:نمایشی که ۳۰ سال پیش اجرای آن در تئاترشهر متوقف شد
* خبرگزاری جمهوری اسلامی :آفتاب را فراموش نکن ،اثری تاره از حسن انصاریان
* مخاطبان سینمای کودک در دهه ۶۰ تماشاگران حرفه‌ای امروز هستند
* مجموعه سرزمین رؤیاها به کارگردانی حمید قد کچیان
* فیلم دایان باخ با طرح اولیه داستان از حسن انصاریان
**جشنواره بین‌المللی فیلم فنتِـیژا** (انگلیسی: Fantasia International Film Festival) که با نام‌هایی چون **فن‌تیژا**، **فنت-اِیژا** و **فنتیژا فست** هم شناخته می‌شود، یک جشنوارهٔ بین‌المللی مختص فیلم‌های درجه ب است در سال ۱۹۹۶ پایه‌گذاری شد.

این جشنواره همه‌ساله در شهر مونترآل برگزار می‌شود و بزرگترین و معتبرترین جشنوارهٔ فیلم‌های درجه ب در آمریکای شمالی محسوب می‌شود.

از فیلم‌هایی که برای نخستین بار در این جشنواره به اکران عمومی درآمده است می‌توان به *شان می‌میرد، آبی تمام‌عیار، حلقه، حرامزاده‌های لعنتی، عطش، ویزیتور کیو، وضعیت قرمز، برک و هیر، مقصد نهایی ۵، عشق، ماریان، نفرین چاکی* و *بازیگر هزاره* اشاره کرد.

جستارهای وابسته
---------------

* فیلم درجه ب
* جشنواره فیلم
* جشنواره بین‌المللی فیلم مونترآل

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Fantasia International Film Festival». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۲ آوریل ۲۰۱۸.

|  |  |
| --- | --- |
| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت (از طریق ویاف)

 |

پیوند به بیرون
--------------

* وبگاه رسمی
**حوض سنگی سیل باغ گل گل** مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان پل‌دختر، بخش مرکزی، دهستان ملاوی، غرب روستای باغ گل گل واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۲ آبان ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۰۱۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست آثار ملی ایران
* سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری

سال مرمت:۱۳۶۸

1. ↑  «دانشنامهٔ تاریخ معماری و شهرسازی ایران‌شهر». وزارت راه و شهرسازی. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۶ اکتبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۹.

نام :سیل باغ گل گل

سیل باغ گل گل در دوران صفویه ساخته ومورد استفاده برای تقسیم اب چشمهٔ باغ گل گل معروف به چشمه دیناروند بین مزارع قرار گرفت. این حوض سنگی در سال ۱۳۶۸ به دست مالکین روستا (قاسمعلی دیناروند وحاجعلی قنبری) مرمت یافت ولی به خاطر از بین رفتن جوی انتقال آب از چشمه به حوض و استفاده از پمپاژ مورد استفاده قرار نگرفت! در سال‌های اخیر با احداث ساختمان مسکونی توسط یکی از اهالی روستا در کنار این حوض و ریختن نخاله‌های ساختمانی و همچنین به خاطر بی‌توجهی اهالی ومسوءلان این اثر باستانی و زیبا که نسخه کپی شده‌ای از حوض گرداب سنگی خرم‌آباد است در حال ویرانی است!. در محوطه‌های اطراف این حوض آثاری همچون ظروف سفالین، گورهایی شبیه به گور دسته جمعی که شاید حکایت از حادث شدن جنگ در این منطقه است، خمره‌های بسیار بزرگ سالم و ظروفی پر از پودرهای رنگی سبز و زرد و قرمز و … کشف شده‌است که به دلیل بی اطلاعی اهالی نابود شده‌اند ولی در حفاری‌هایی که صورت می‌گیرد هر از چند گاهی اثراتی از اسکان و مسیر تردد بودن این مکان در زمانهای کهن به چشم می‌خورد. شایسته است مسئولین نسبت به جلوگیری از تخریب و ایجاد منطقه باستانی از تخریب این محوطه باستانی جلوگیری نمایند.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم فانتزی بوچئون** (کره‌ای: 부천국제판타스틱영화제) که **PiFan** نیز نامیده می‌شود، جشنوارهٔ فیلم بین‌المللی است که هر ساله در ماه ژوئیه در شهر بوچئون کره جنوبی برگزار می‌شود. این جشنواره در سال ۱۹۹۷ میلادی افتتاح شده‌است و بر فیلم‌های بین‌المللی فانتزی، ترسناک، هیجان‌انگیز و رازآلود با تکیه بر سینمای کره جنوبی و سینمای آسیا تمرکز دارد. اکثر فیلم‌ها از سینمای شرق آسیا و سینمای جنوب شرق آسیا به این جشنواره وارد می‌شوند.

در یازدهمین دوهرد جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم فانتزی بوچئون که از ۱۲ تا ۲۱ ژوئیه ۲۰۰۷ برگزار شد، ۲۲۵ فیلم بلند از ۳۳ کشور جهان در جشنواره شرکت کردند.

برنامه
------

برنامهٔ این جشنواره متشکل از هشت بخش زیر است:

* انتخاب بوچئون
* سینمای فانتزی جهان
* فیلم‌های کوتاه فانتزی
* منطقهٔ ممنوعه
* خانواده فانتزی
* پویانمایی فانتزی
* برنامه‌های ویژه
* مرور

جوایز
-----

این جشنواره به‌جز بخش رقابتی «انتخاب بوچئون» که به «بهترین فیلم بوچئون» جایزهٔ «کِبی طلایی» تعلق می‌گیرد، جشنواره‌ای غیر رقابتی محسوب می‌شود.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم فانتزی بوچئون موجود است. |

* وبگاه رسمی
* جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم فانتزی بوچئون بایگانی‌شده در ۳۰ اوت ۲۰۰۹ توسط Wayback Machine در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها

* PIFAN 2007 at The Culturatti
**خانه منتظری** مربوط به ۱۲۵۲ ه‍.ش است و در شهرستان رشت، بخش سنگر، دهستان سراوان، پارک جنگلی سراوان، موزه میراث روستایی گیلان واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۰ اردیبهشت ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۱۹۰۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

خانهٔ منتظری، خانه‌ای منحصربه‌فرد است که در بخش رودبنه، از توابع شهرستان لاهیجان شناسایی شده و جلوه‌ای زیبا از هنر روستایی گیلان به شمار می‌رود. سرستونها، هرکدام، به گونه‌ای متفاوت تزئین شده‌اند. نرده‌ها هنرمندانه تراشیده شده و تنوع فرم آنها نمایی زیبا به خانه بخشیده است. برجسته‌کاری‌های گلی در داخل اتاق‌ها، نمونه‌هایی بی‌بدیل هستند.

خانهٔ منتظری متعلق به آقای حاج مهدی محقق منتظری، مباشر ارباب و بزرگ محل بوده که به نوهٔ ایشان، آقای علی محقق منتظری به ارث رسیده است. افراد سرشناس زیادی به این خانه رفت‌وآمد داشته‌اند و به همین جهت در حافظهٔ تاریخی اهالی محل، جایگاهی خاص دارد.

خانهٔ منتظری در سال ۱۲۵۲ ساخته شده و در تیر ماه سال ۱۳۸۴ جهت دوباره چینی به موزه منتقل گردیده است. این خانه در دو طبقه ساخته شده و دارای چهار اتاق می‌باشد. ارتفاع بنا ۱۸ متر و زیربنای آن ۲۲۰ متر مربع است. در این مجموعه علاوه بر خانهٔ مسکونی، کندوج، تلمبار، چاه ساخته شده است. در محوطهٔ خانهٔ منتظری یک تنور نان ملاحظه می‌شود.

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست آثار ملی ایران
* سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
* موزه میراث روستایی گیلان

منابع
-----

1. ↑  «دانشنامهٔ تاریخ معماری و شهرسازی ایران‌شهر». وزارت راه و شهرسازی. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۶ اکتبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۹.
2. ↑  «موزهٔ میراث روستایی گیلان». سازمان میراث فرهنگی و گردشگری گیلان. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۱۳-۰۷-۱۵.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**خانه ملک‌التجار** یکی از ابنیه ساخته شده قدیمی و معروف دوره قاجاریه با حدود ۱۲۰ سال قدمت در شهر یزد بوده و در یکی از محله‌های قدیمی شهر یزد به نام فهادان و در بازار پنجه علی واقع گردیده است.

مؤسس این بنا ملک التجار یزد حاج علی عسگر شیرازی (متوفی به سال ۱۳۳۳ هجری شمسی) بوده‌است که وی لقب ملک التجار را از سوی پادشاه وقت، ناصر الدین شاه به دلیل عملکرد مثبتش در حوزه تجارت دریافت کرده بود. این خانه تا چهار نسل بعد از او در اختیار خانواده اش بود و در آنجا زندگی می‌کرده‌اند. ملک التجار این خانه را در سه قسمت طراحی کرد به گونه ای که یک قسمت برای مهمان‌ها با اتاق‌های سه دری و پنج دری، یک قسمت را برای اعضای خانواده خویش و قسمت دیگر را برای خدمه این بنا در نظر گرفته شده‌است. قسمت‌های مختلف خانه شامل: ورودی زیبا، هشتی شش ضلعی، قسمت زمستانه، تابستانه، بهارخواب، شاه نشین، ستون‌های چوبی شگفت‌انگیز، حیاط جالب، بادگیر زیبا، حوض بزرگ، راهروهای زیرزمینی، اتاق آیینه و … می‌باشد که بر زیبایی این بنا افزوده است.

نقاشی‌های این بنا به اسلوب عمارت نارنجستان شیراز و توسط یک نقاش شیرازی صورت گرفته بوده‌است.

این خانه دارای سه اتاق معروف است که اتاق منصوب به آدم و حوا در قسمت جنوب خانه ملک التجار واقع شده و به دلیل نقش بستن طرح فرش بر سقف آن دیده‌ها را به سوی خود جذب می‌کند؛ این طراحی از آن رو بوده‌است که حاجی علی عسکر شیرازی به دلیل علاقهٔ فراوانی که به فرش ایرانی داشتند از یکی از نقاشان شیرازی تقاضا کردند تا در سقف اتاق این خانه نقش فرش ایرانی را پیاده کند و وی به بهترین شکل ممکن با به کارگیری انواع رنگ‌های گیاهی، نقش فرشی زیبا را بر سقف انداخت که بعد از ۱۲۰ سال هنوز هم چشم آدمی متحیر از این هنر زیبا می‌شود. درب این اتاق نیز چوبی و ارسی با شیشه‌های رنگین است. در قسمت شرقی خانه اتاق دیگری است با نام اتاق آیینه که در تمامی سطوح دیوارها و سقف این اتاق از گچ و آیینه استفاده شده‌است. ارسی این اتاق که از همان ابتدای ساخت خانه در اینجا نصب شده بوده زیبایی این اتاق را دوچندان می‌کند. یکی دیگر از اتاق‌های زیبای این خانه به نام یوسف و زلیخاست که استفاده از آب طلا در نقاشی این اتاق آن را متمایز ساخته است. در قسمت زیرزمین خانه ملک التجار قناتی نیز در جریان بوده اما این قنات هم متأسفانه مانند بسیاری از قنات‌های استان یزد خشک شده‌است اما برای ملموس بودن این سازه خاص مردمان کویر، به‌طور مصنوعی در قنات، آب در جریان است.

منابع
-----

1. ↑  «هتل آنتیک ملک التجار یزد». بایگانی‌شده از اصلی در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۸.
2. 1 2  «خانه ملک التجار یزد». *سفر به یزد*. بایگانی‌شده از اصلی در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۸.
3. ↑  «هتل و رستوران ملک التجار». *هتل‌های زنجیره ای مهر*. بایگانی‌شده از اصلی در ۳۱ ژانویه ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۸.

* کتاب میراث فرهنگی استان یزد.
* وب‌گاه مؤسسه فرهنگی و اطلاع‌رسانی تبیان

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |

پانویس
------
**خانه منجم باشی** مربوط به دوره قاجار است و در لنگرود، روبروی اداره برق و سبز میدان واقع شده‌است. این خانه از آثار قدیمی و تاریخی لنگرود و نماد این شهر است و متعلق به خاندان منجم باشی است که با روی کار آمدن آغامحمدخان قاجار در گیلان صاحب نام و عنوان شدند و همچنین سالن و تزئینات این خانه نمونه‌ای از هنر معماری گیلان در دوره قاجار است.

ساختار بنا
----------

عکس از مجید صنایع پرکار. خانه منجم باشی
خانه منجم باشی در حال حاضر از یکدیگر مجزا می‌باشد هرچند در ابتدا به صورت یک مجموعه ایجاد گشته بود و شامل بیرونی، اندرونی، خلوت خانه، مسجد، حمام و… بوده‌است.
ورودی اصلی ساختمان که «مهتابی» می‌باشد دارای سر در ورودی هلالی شکل و حاوی گچ‌بری ساده است، طبقه فوقانی شامل یک سالن پذیرایی و سه اتاق است، جلوی اتاق‌ها ایوانی به عرض یک متر و طول ۱۰ متر وجود دارد که چهار ستون چوبی سقف آن را سر پا داشته‌است، بام بنا به شیوه سنتی گیلان واشن ریزی شده و چوب یا سفال پوش است، لبه به شیوه سر بندی سه پوش و چکش برگردان ایجاد گشته‌است.

این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۳۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست آثار ملی ایران
* سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری

منابع
-----

1. ↑
2. ↑  «خانه منجم باشی، جام جم آنلاین». بایگانی‌شده از اصلی در ۶ مارس ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۵ فوریه ۲۰۱۴.
3. ↑  «دانشنامهٔ تاریخ معماری و شهرسازی ایران‌شهر». وزارت راه و شهرسازی. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۶ اکتبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۹.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
کاخ مانچینی، رم، مقر آکادمی فرانسه از سال ۱۷۲۵
ویلا مادیچی، رم
**جایزهٔ بزرگ رُم** مجموعه‌ای از کمک‌هزینه‌های تحصیلی بود که از سال ۱۶۶۳ تا ۱۹۶۸ میلادی توسط حکومت فرانسه به هنرمندان جوان فرانسوی حائز شرایط داده می‌شد تا برای تحصیل در آکادمی فرانسه به رم بروند.

تاریخچه
-------

جایزه بزرگ رم در سال ۱۶۶۳ و در زمان پادشاهی لوئی چهاردهم بنیان‌گذارده شد. در آغاز در رشته‌های نقاشی و پیکره‌سازی کمک هزینه تحصیلی داده می‌شد. شاخهٔ معماری از سال ۱۷۲۰ افزوده گشت. پس از آن برخی از بزرگ‌ترین هنرمندان و معماران فرانسوی سده هجدهم میلادی برای تحصیل به رم رفتند که از میان آن‌ها می‌توان به نقاشانی چون ژان اونوره فراگونارد، ژاک لویی داوید و پیکره‌سازانی چون ژان-آنتوان اودن و کلود میشل اشاره کرد.

آکادمی فرانسه از سال ۱۷۹۲ تا ۱۸۰۱ و در طول انقلاب فرانسه بسته شد و پس از آن در ساختمان ویلا مادیچی بازگشایی شد. در سده نوزدهم جایزه‌های موسیقی و حکاکی نیز افزوده گشت. از برندگان مشهور سده نوزدهم می‌توان به پیکره‌سازانی چون داوید دانژه، ژان-باتیست کرپو، تونی گارنیه، موسیقیدانانی چون هکتور برلیوز، شارل گونو، ژرژ بیزه، کلود دبوسی و همچنین ژان اگوست دومینیک انگر نقاش اشاره کرد.

از میان هنرمندانی که برای دریافت جایزه رم اقدام کردند می‌توان به موریس راول اشاره کرد. راول چندین بار برای دریافت این کمک‌هزینه تحصیلی اقدام نمود که با شکست مواجه شد و بسیار بحث‌برانگیز بود.

در سده بیستم میلادی از اهمیت و جایگاه جایزهٔ رم کاسته شد و سرانجام پس از شورش‌های دانش‌آموزان، در سال ۱۹۶۸ توسط وزیر فرهنگ فرانسه، آندره مالرو متوقف شد. پس از آن چندین سازمان از این نام استفاده نمودند و تا سده ۲۱ میلادی چندین جایزه رم در سراسر جهان به وجود آمد.

پانویس
------

1. 1 2  "Prix de Rome" (به انگلیسی). Encyclopædia Britannica. Retrieved 28 July 2014.
**جان گریندر** (انگلیسی: John Grinder؛ زادهٔ ۱۰ ژانویه ۱۹۴۰) یک زبان‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا است. او به همراه ریچارد بندلر، ابداع کننده برنامه‌ریزی عصبی کلامی است.

  

**جان گریندر** یکی از مبتکران NLP و یکی از بزرگترین متفکران دوران زندگی ما است. او 14 کتاب در موضوعات پیچیده اعم از گرامر تحول آفرین، خانواده درمانی و ایجاد برنامه نویسی عصبی-زبانی را تالیف کرده است.

  

NLP متعلق به جان گریندر است، شاید نه به معنای واقعی کلمه. اگر الگوهای NLP را که در ابتدا در دهه 70 توسعه یافتند مطالعه کرده باشید، حکمت جریان جان گریندر را در کارهای اولیه تشخیص خواهید داد. کار جان در بیش از 1000 کتاب آموزشی دیگر در مورد موضوعات مختلف از موضوعات تخصصی NLP، روانشناسی، فروش، مذاکره، مدیریت، فرزندپروری و یادگیری سریع ثبت شده است.

  

کار دکتر گریندر همچنین موضوع بیش از 1000 سمینار عمومی NLP در هر سال است که هر سال به افراد بیش از 20000 نفر در سراسر جهان توسط مربیان متخصص NLP آموزش می دهد. اکثر سمینارهای کسب و کار با کیفیت اکنون شامل جنبه هایی از کار جان گریندر می شود که معادل ده ها هزار نفر است که به طور ضمنی از نبوغ جان گریندر یاد می گیرند. این رقم هر سال در حال افزایش است.

  

جان گریندر کار زندگی خود را وقف تلاش خود برای کشف و ارائه الگوهای برتر انسانی، الگوبرداری از نوابغ در زمینه های مختلف کرده است. او برنامه‌نویسی عصبی-زبانی را با ریچارد بندلر به عنوان ابزاری برای بررسی و تکرار برتری شدید انسانی ایجاد کرد.

این کاربردهای NLP هستند که در بالاترین سطح آموزش های تعالی شرکتی در سراسر جهان و به رهبران جهانی چه به طور ضمنی یا صریح آموزش داده می شوند.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «John Grinder». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۴.
* «John\_Grinder». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۴.
* مقاله ان ال پی از وب گاه جست و جو عمومی
* وب سایت رسمی جان گریندر
* 

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* اسپانیا
* فرانسه (داده‌ها)
* کاتالونیا
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* ژاپن
* جمهوری چک
* هلند
* لهستان

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* ساینی (ژاپن)

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد پیرامون یک زبان‌شناس است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
***جایزه ادبیات داستانی مستقل خارجی*** (به انگلیسی: Independent Foreign Fiction Prize) یک جایزه ادبی در فاصله زمانی سال تا ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۵ در بریتانیا بود. این جایزه توسط روزنامه بریتانیایی ایندیپندنت برای گرامیداشت ادبیات داستانی معاصر و ترجمه‌شده به انگلیسی، در بریتانیا افتتاح شد.

این جایزه برای اولین بار در سال ۱۹۹۰ راه اندازی گردید و به مدت پنج سال اجرا شد؛ تا اینکه متوقف گردید. در سال ۲۰۰۱ با حمایت مالی شورای هنر انگلستان احیا شد. از سال ۲۰۱۱ اداره این جایزه را بوک تراست «بزرگترین مؤسسه خیریه مطالعه کودکان در انگلستان» به‌عهده گرفت؛ و «ایندیپندنت» را در نام خود حفظ کرد. در سال ۲۰۱۵، این جایزه در یک پیکربندی مجدد با جایزه جهانی من بوکر ادغام شد.

آثار (داستان یا داستان کوتاه) برگزیده، در سال قبل از جایزه توسط یک نویسنده زنده به ترجمه انگلیسی در بریتانیا منتشر می‌شدند. این جایزه هم به رمان‌نویس و هم مترجم برنده اعطا می‌گردید و به هر کدام ۵۰۰۰ پوند و یک شامپاین بزرگ از «شامپاین تایتینگر» حامی نوشیدنی اهدا می‌شد.

منابع
-----




1. ↑  "Independent Foreign Fiction Prize". *Wikipedia* (به انگلیسی). 2021-12-19.
**جزایر کاسی** (انگلیسی: Cassiterides) یک نام جغرافیایی باستانی است که برای اشاره به گروهی از جزایر استفاده می‌شود که مکان دقیق آنها نامشخص است، اما اعتقاد بر این بود که در جایی نزدیک به سواحل غربی اروپا قرار دارند.

نویسندگان مدرن تلاش‌های زیادی برای شناسایی آنها انجام داده‌اند. جزایر کوچک در سواحل شمال غربی شبه جزیره ایبری، سرچشمه‌های همان ساحل، جزایر اسکیلی، کورنوال، و جزایر بریتانیا به عنوان یک کل، همگی به نوبه خود پیشنهاد شده‌اند. اما نه جزایر ایبری و نه جزایر اسکیلی، قلع ندارند.

«دی بیر» در مورد مکان **جزایر کاسی** ادعا می‌کند: جزایر کاسی ده جزیره در دریا هستند، در شمال سرزمین آرتابری‌ها در گوشه شمال غربی هیسپانیا قرار داشته‌اند.

جستارهای وابسته
---------------

* مسئله قلع
* شبه‌جزیره ایبری
* ایبریایی‌ها
* خانه اسکیل

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Cassiterides». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۲.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت (از طریق ویاف)

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**دکتر حسینقلی قزل‌ایاغ** (۱۲۵۴ - ۱۳۳۶) پزشک، نویسنده و نماینده مجلس شورای ملی بود. 

پدرش قربان خان نام داشت. در مدرسه طب دارالفنون تحصیل کرد و به طبابت مشغول شد. چندی نیز در فرانسه ادامه تحصیل داد. هنگام نهضت مشروطیت، به مشروطه‌خواهان یاری رساند و با آنها حشر و نشر داشت و به‌تدریج در محافل اجتماعی و سیاسی تهران اسم و رسمی پیدا کرد و با بزرگان و سیاستمداران محشور و نزدیک شد.  در انتخابات دوره سوم مجلس شورای ملی در سال ۱۲۹۳ خورشیدی از سمنان و دامغان به نمایندگی انتخاب و در مجلس به فرقه اعتدالیون ملحق شد. این دوره مجلس با پیشروی ارتش روسیه بسوی تهران، پس از یک سال تعطیل شد.

در سال ۱۳۰۶ که علی‌اکبر داور پس از رسیدن به وزارت عدلیه، تشکیلات محاکم را به هم ریخت و دادگستری نوین را پایه گذاشت، دکتر قزل ایاغ را به همکاری دعوت کرد و ریاست پزشکی قانونی را به او سپرد.  او در سال ۱۳۱۱ بار دیگر به نمایندگی از سمنان و دامغان انتخاب شد و به مجلس رفت (دوره نهم) و تا دوره دوازدهم این کرسی را حفظ کرد. 

دکتر قزل‌ایاغ در سال ۱۳۳۴ نزدیک به پانصد جلد از کتابهای طبی خود را به کتابخانه مجلس اهدا کرد. تالیفاتی نیز در رشته پزشکی از خود باقی گذاشت. از جمله: *پزشکی قانونی*، *حفظ الصحه عملی یا کلید صحت*، *دستور مادران جوان* و *سوزاک*. مقالاتی نیز از او در مجله *یغما* به چاپ رسیده است.

پانویس
------

1. 1 2  عاقلی، باقر (۱۳۸۰). *شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران - جلد دوم*. تهران: نگاه. ص. ۱۲۱۱.
**خانهٔ ملکه** (انگلیسی: Queen's House) یک اقامتگاه سلطنتی است که از سال ۱۶۱۶ تا ۱۶۳۵ میلادی در گرینویچ ساخته شده‌است، چند مایل پایین‌تر از رودخانه از آن زمان به بعد شهر لندن و حالا یکی از مناطق لندن. معمار آن اینیگو جونز بود که برایش مأموریت بسیار مهمی بود، زیرا ملکه الیزابت یکم ملکه پادشاه دانمارک بود. خانه ملکه یکی از مهم‌ترین ساختمان‌های تاریخ معماری بریتانیا محسوب می‌شود و اولین ساختمان کلاسیک است که در کشور ساخته شده‌است.

تاریخچه اولیه
-------------

نگاره‌ای از راه‌پله‌های مارپیچ خانهٔ ملکه در گرینویچ (منطقه)، لندن که به «پله‌های لاله» معروف است.  
این نوع از پله‌ها با ساختار هندسی شاخص‌شان، با ترکیبی از حمایت دیوارها و پله‌های پائینی پشتیبانی می‌شوند.
خانه ملکه در گرینویچ لندن واقع شده‌است. این ساختمان به عنوان بخشی از کاخ تودور گرینویچ ساخته شد که پیش از توسعه مجدد آن توسط هنری هفتم، به عنوان کاخ پلاسنتیا (Placentia) که یک ساختمان شیک با آجرهای قرمز به سبک بومی بود، ساخته شده‌بود. این یک مقایسه نمایشی با خانه جدیدتر و سفید نقاشی شده بود، اگرچه دومی بسیار کوچک‌تر بود و یک نسخه مدرن از یک سنت قدیمی از خانه باغ‌های خصوصی، نه یک ساختمان عمومی محسوب می‌شد،

ساخت این خانه در سال ۱۶۱۶ آغاز شد، اما در ماه آوریل سال ۱۶۱۸، او بیمار شد و سال بعد درگذشت، کار بر روی خانه متوقف شد. کار مجدد روی آن وقتی شروع شد که این خانه به ملکه هانریتا ماریا در سال ۱۶۲۹ به پادشاه چارلز اول داده شد، و ساخت این خانه سال ۱۶۳۵ به اتمام رسید.

نقشه خانه ملکه. سالن یک مکعب ۴۰ فوت (۱۲٫۲ متر) است.

Tخانه ملکه از پای رصدخانه هیل (Hill) بازدید کرد و خانه اصلی (۱۶۳۵)و بالهای اضافی مرتبط با ستون‌های (۱۸۰۷) را نشان داده می‌شود.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Queen's House». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۱۹.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ خانه ملکه موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا

 |
**جبار قلی‌اف** (ترکی آذربایجانی: *Cabbar Əli oğlu Quliyev*; ۱۹ مهٔ ۱۹۲۲ – سپتامبر ۲۰۰۴) هنرمند افتخاری جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان و اتحادیه نقاشان آذربایجان بود.

شرح حال
-------

جبار قلی‌اف ۱۸ ماه مه سال ۱۹۲۲ در روستای «زحمت» استان «زنگی‌باسار» چشم به جهان گشود. وی دانش‌آموخته دانشسرای دولتی ایروان در سال ۱۹۴۱ بود. جبار قلی‌اف در کنار اینکه در جنگ جهانی دوم می‌جنگید، عضو فعال نهضت‌های پارتیزان در ایتالیا و یوگسلاوی بود.

سپس، جبار قلی‌اف به ادامه تحصیل در دانشگاه دولتی فرهنگ و هنر آذربایجان پرداخت. از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۸۸ به عنوان دانشیار در دانشکده دولتی تربیت مدرس ایروان کار کرد.

در سال ۱۹۶۷، از جبار قلی‌اف با اعطاء عنوان افتخار هنرمند افتخاری ارمنستان تقدیر شد. در طول ۵۰ سال فعالیت نقاشی خود بیش از ۴۰۰۰ اثر خلق و ۲۳ نمایشگاه انفرادی برگزار کرد. آثار جبار قلی‌اف در موزه‌ها و مجموعه‌های خصوصی بیش از ۲۰ کشور جهان نگهداری می‌شود.

جبار قلی‌اف در سال ۱۹۸۸ به دلیل شروع جنگ ارمنستان و آذربایجان به جمهوری آذربایجان نقل مکان کرد. آنجا به عضویت اتحادیه نقاشان آذربایجان درآمد.

منابع
-----

1. ↑  "Dörd mindən artıq əsəri olan rəssam". *www.anl.az*. Retrieved 2023-06-16.
2. 1 2 3 4  "Cabbar Quliyev". *haqqinda.az*. Retrieved 2023-06-16.
**جبار مهدیون** (زاده ۱۳۳۱ در زنجان - درگذشت ۱۳۹۴ خورشیدی در انزلی) کشتی‌گیر آزادکار ایرانی و قهرمان آسیا و «نخستین پناهنده ورزشی ایران» در جریان مسابقات رسمی از انقلاب ایران است.

دوره قهرمانی
------------

سال ۱۹۷۹ در نخستین دوره کشتی آزاد قهرمانی آسیا که در هندوستان برگزار شد، به مقام قهرمانی رسید. سال ۱۳۶۰ در جام ۲۲ بهمن بالاتر از علی جواهری و ابوالقاسم اشجع روی سکوی نخست ایستاد. پیشتر با منصور برزگر رقابت داشت و سال‌ها نیز حریف محمدحسین محبی بود.

سال ۱۹۸۱ در مسابقات قهرمانی آسیا که به میزبانی لاهور برگزار شد به مدال نقره دست یافت. سفر تیم ایران به آن رقابت‌ها پر ماجرا بود، در بازار دبی بین جبار و فردی که گویا عراقی بود، درگیری فیزیکی به وجود آمد و اعضای تیم ایران، سه ساعت در بازداشت پلیس بودند.

پناهندگی به کانادا
------------------

سال ۱۹۸۲ در مسابقات جهانی ادمونتون، مهدیون روی تشک رفت و مسابقاتش را به پایان رساند اما به هتل بازنگشت. کشتی‌گیران تیم ملی، شب نگران و منتظر نماینده ۸۲ کیلوگرم بودند که ناگهان او را در حال مصاحبه با تلویزیون کانادا دیدند (پناهنده شده بود). مهدیون بعدها گفت کشتی گیران دیگری هم در آن تیم بودند که بحث ماندنشان مطرح بود.

اقامت در کانادا
---------------

جبار ۲۸ سال در کانادا ماند. کشتی گرفت. مربی شد و مدتی هم مسئولیت این رشته ورزشی در کبک را به عهده گرفت. دانشگاه هم رفت و در رشته روانشناسی تحصیل کرد. از سازمان مجاهدین خلق که زمینه را برای ماندن او در کانادا مهیا کرد، به‌طور کامل جدا شده بود.
۱۱ سال بعد از مسابقات جهانی ادمونتون، کانادا باز هم میزبان مسابقات جهانی شد؛ این بار در تورنتو. مهدیون هم مسئولیتی در امر برگزاری رقابت‌ها داشت.

بازگشت به ایران و مرگ
---------------------

او پس از ۲۸ سال اقامت در کانادا به ایران بازگشت و در شهر بندرانزلی ساکن شد و درآنجا درگذشت.

منابع
-----

1. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۳ اوت ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۶ اوت ۲۰۱۶.
2. ↑  «درگذشت نخستین ورزشکار ملی پناهنده به خارج در بعد از انقلاب». کیهان لندن.

* «مرگ جبار مهدیون؛ اولین پناهنده ورزشی پس از انقلاب». رادیو فردا.
* «مهم‌ترین حاشیه‌ها در ۴۴ دوره مسابقه کشتی آزاد قهرمانی جهان». BBC persian.
* «درگذشت نخستین ورزشکار ملی پناهنده به خارج در بعد از انقلاب». دریافت‌شده در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۷.
**خانه احمدزاده** مربوط به دوره پهلوی است و در سنندج، خیابان نمکی، محله آغه زمان واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۶ آبان ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۲۸۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

این عمارت در ضلع شمالی بلوار نمکی شهر سنندج واقع شده و زمان ساخت آن به دوران حکومت رضا شاه بر می‌گردد. بنا داری یک حیاط چهارگوش کوچک است و ساختمان آن در چهار طبقه با نمای جنوبی و تزیینات آجر تراش بسیار زیبا و پرکار در قسمت نمای اصلی، ساخته شده است. عمارت احمدزاده نسبت به سایر بناهای مسکونی استان، از شیوه اجرایی و تزیینات منحصربه‌فرد برخوردار و نوع معماری آن برون گرا است. از این رو با وجود یک حیاط در ضلع جنوبی، می‌توان گفت سبک معماری کردستانی که ویژگی بارز آن ایوان‌های ستون دار است، در این عمارت به بهترین وجهی رعایت شده است.

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست آثار ملی ایران
* سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
* سنندج

منابع
-----

* وب‌گاه شهرداری سنندج؛ جاذبه‌های تاریخی سنندج

1. ↑  «دانشنامهٔ تاریخ معماری و شهرسازی ایران‌شهر». وزارت راه و شهرسازی. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۶ اکتبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۹.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**قاسم‌بیگ حالتی ترکمان تبریزی/قزوینی** همچنین شناخته‌شده به **حالتیِ ترکمان** (؟ - ۱۵۹۲م) شاعر ایرانی ترکمن‌تبار در سدهٔ شانزدهم م/ دهم هـ بود.

زندگی
-----

زادگاه و زادروز او نامعلوم است یا دقیقاً مشخص نیست. از تبار ترکمن بود و در قزوین و تهران سکونت داشت و در قزوین به تدریس پرداخت. شهرت درباری قاسم‌بیگ در زمان حکومت شاه طهماسب اول و و شاه عباس اول درخشید. او در غزل و رباعی اشعاری سرود و نویسنده‌ای معاصر او، صادقی کتابدار در *تذکرهٔ مجمع الخواص* از دیوان حالتی تبریزی یاد کرده‌است.  

حالتی در سال ۱۵۹۲م/ ۱۰۰۰ق درگذشت، ماده‌تاریخ آن:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| حالتی چون ز جهان بیرون شد |  | دیده‌ها در غم او جیحون شد |
| خلق بودند پی تاریخش |  | هاتفی گفت که: *دل‌ها خون شد* |

آثار
----

یک نسخهٔ خطی از دیوان حالتی در کتابخانه ملی ایران موجود است.

جستارهای وابسته
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به ***حالتی تبریزی*** در ویکی‌گفتاورد موجود است. |

* فهرست شاعران فارسی‌زبان

منابع
-----

1. 1 2 3  نظمی تبریزی، علی (۱۹۷۶). *دویست سخنور؛ تذکرةالشعرای منظوم و منثور*. تابش. ص. ۷۴.
2. ↑  دیوان حالتی [نسخه خطی] بایگانی‌شده در ۲۳ ژانویه ۲۰۱۸ توسط Wayback Machine، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.

درگاه‌ها:ایرانتبریز
یک پسربچه در حال نشان دادن حالت خشم
**حالت چهره** به جایگاه یا جابجایی ماهیچه‌های صورت در زیر پوست مربوط است و می‌تواند انتقال دهندهٔ احساسات یک فرد برای بیننده باشد. حالت چهره خود نوعی ارتباط غیرکلامی است. حالت چهره از ابزارهای اولیهٔ برقراری ارتباط در انسان‌ها است اما این پدیده در دیگر پستانداران و حتی دیگر گونه‌ها هم دیده شده‌است. دگرگونی حالت چهره معمولاً با یک تجربهٔ احساسی برای مغز همراه است که در این مسئه بادامهٔ مغز به شدت در تشخیص آن نقش دارد.

برای نمونه شمار دفعات پلک زدن می‌تواند بیانگر این باشد که فرد عصبی است یا دارد دروغ می‌گوید.

پیدایش
------

برای تغییر حالت چهره باید ماهیچه‌های صورت که به پوست و نیام صورت متصل اند حرکت کنند و با ایجاد خط و تا در پوست صورت حالتی را برای چهره به وجود آورند مانند حرکت ابروها و دهان. ماهیچه گیجگاهی، ماهیچه جوشی، ماهیچه بالی درونی و ماهیچه بالی جانبی که بیشتر در هنگام جویدن کاربرد دارند می‌توانند در حالت چهره تأثیرگذار باشند. این ماهیچه‌ها همگی در نخستین مراحل رشد به وجود آمده‌اند (قوس حلقی).

### مسیر رشته‌های عصبی

دو مسیر در مغز برای بیان حالت چهره وجود دارد، اگر حالت چهره ارادی باشد، اطلاعات از قشر حرکتی اولیه تا راه هرمی به ویژه راه قشری-پیازی می‌رود. اگر اطلاعات در این مسیر حرکت کند حالتی که در چهرهٔ فرد ایجاد می‌شود کاملاً ارادی و آگاهانه است.

اگر تغییر چهرهٔ فرد از سر تغییر احساسات باشد، ریشهٔ اطلاعات از دستگاه خارج هرمی است از این رو چیزی که در چهرهٔ فرد ایجاد می‌شود کاملاً غیرارادی و ناآگاهانه است. این تغییر چهره در بچه‌های زیر دو سال کاملاً آشکار است. حالت‌هایی مانند خشم، نفرت، علاقه، ترس و جاخوردن همگی از این نوع است. رفتارهایی مانند بالا بردن ابرو در هنگام گوش کردن به دیگران، اخم کردن در هنگام تمرکز و … همگی از این جمله حالات غیرارادی‌اند.

جستارهای وابسته
---------------

* فلج بل
* طبقه‌بندی هیجان‌ها
* خنده

منابع
-----

1. ↑  Rinn, William E. (1984). "The Neuropsychology of Facial Expression: A Review of the Neurological and Psychological Mechanisms for Producing Facial Expressions". *Psychological Bulletin*. American Psychological Association, Inc. **95** (1): 52–77. doi:10.1037/0033-2909.95.1.52.
۲-کره
در ریاضیات ، n - کره یک فضای توپولوژیکی است که با یک n - کره ی استاندارد ، هومئومورفیک است. n - کره را می توان به عنوان منیفلدی n - بعدی تعریف نمود که شامل نقاطی از فضای {\displaystyle \mathbb {R} ^{n+1}} است که به فاصله ی یکسان r از مبدأ قرار دارند.مثال معمول آن کره 2 - بعدی {\displaystyle \mathbb {S} ^{2}} است که در فضای 3 - بعدی {\displaystyle \mathbb {R} ^{3}} می نشیند.در واقع n - کره تعمیم یک کره 3 - بعدی در فضای اقلیدسی 3 - بعدی است. زمانی که فاصله نقاط از مرکز ، واحد باشد ، به آن n - کره ی واحد می گوییم و اختصاراً اینگونه آن را نمایش می دهیم :

{\displaystyle S^{n}=\left\{x\in \mathbb {R} ^{n+1}:\left\|x\right\|=1\right\},}
و n- کره به شعاع r را به این صورت:

{\displaystyle S^{n}(r)=\left\{x\in \mathbb {R} ^{n+1}:\left\|x\right\|=r\right\}.}
ابعاد n - کره ، n است و نباید با ابعاد فضای اقلیدسی {\displaystyle n+1} - بعدی که نشانده شده است، اشتباه شود. یک n - کره، سطح و رویه یک توپ {\displaystyle n+1} - بعدی است.

به طور ویژه :

  

* دو نقطه در انتهای یک خط ، ( 1 - بعدی ) یک {\displaystyle 0} - کره است.
* یک دایره که منحنی محیطی یک دیسک هست ، ( 2 - بعدی ) یک 1 - کره است.
* رویه {\displaystyle (n-1)} - بعدی یک n - توپ ( n - بعدی ) یک {\displaystyle (n-1)} - کره است.

منابع
-----



* Lee, John M. (2012). *Introduction to Smooth Manifolds*. Graduate Texts in Mathematics. Vol. 218 (Second ed.). New York London: Springer-Verlag. ISBN 978-1-4419-9981-8. OCLC 808682771.
* Flanders, Harley (1989). *Differential forms with applications to the physical sciences*. New York: Dover Publications. ISBN 978-0-486-66169-8.



| * ن
* ب
* و
بعد |
| --- |
| فضاهای بعدی | 
* فضای برداری
* فضای اقلیدسی
* فضای آفین
* فضای تصویری
* مدول آزاد
* منیفلد
* واریته جبری
* فضازمان

 | Animated tesseract |
| سایر ابعاد | 
* بعد کرول
* پوشش لبگ
* استقرایی
* هاسدورف
* مینکوسکی
* بعد فراکتالی
* درجه آزادی

 |
| چندبرها و اشکال | 
* ابرصفحه
* ابر رویه
* ابرمکعب
* ابر کره
* ابرمکعب‌مستطیل
* Demihypercube
* ارتوپلکس
* سیمپلکس

 |
| ابعاد بر پایه شماره | 
* صفر
* یک
* دو
* سه
* چهار
* پنج
* شش
* هفت
* هشت
* نه
* چند بعدی
* ابعاد منفی

 |
| **مقالهٔ اصلی این رده،** بعد **است.** |

|  |  |
| --- | --- |
| داده‌های کتابخانه‌ای: کتابخانه‌های ملی ویرایش در ویکی‌داده | 
* آلمان

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد هندسه است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**حَضرَمی‌ها** (عربی: *حضرمي. جمع: الحضارم*) مردمی هستند که در منطقه حَضرَموت یمن زندگی می‌کنند. زبان آن‌ها عربی حضرموتی است. جمعیت حضرموت حدود دو میلیون نفر است که بین ۱۳۰۰ قبیله مختلف تقسیم شده‌اند.

پیشینه
------

حضرمی‌ها سنت دریانوردی و بازرگانی دیرینه‌ای دارند. دریانوردان حضرمی به‌شمار فراوان در سراسر محدوده اقیانوس هند، از شاخ آفریقا تا کرانه مالابار، و تا حیدرآباد در جنوب هند، و از سری‌لانکا تا جنوب شرق آسیا رفت‌وآمد داشتند و نقش مهمی در گسترش اسلام (سنی شافعی) در اندونزی و مالزی داشتند. آن‌ها در بسیاری مکان‌ها به عنوان سازمان‌دهندگان سفر حج عمل می‌کردند.

گروه‌هایی از حضرمی‌ها در بندرهای بازرگانی کشورهای عربی خلیج فارس و دریای سرخ حضور دارند. صرافان جده، در عربستان، معمولاً از قدیم حضرمی بوده‌اند.

مهاجران حضرمی حضور چشمگیری در منطقه شاخ آفریقا داشتند. این مهاجران در تحکیم جامعه مسلمانان در منطقه ساحلی موسوم به بنادر در سومالی نقش مهمی ایفا کردند. در دوران استعماری، حضرمی‌های ناخرسند از درگیری‌های قبیله‌ای از قبایل جدا شده و در شهرهای گوناگون سومالی سکونت گزیدند. بسیاری از این افراد به عنوان مزدور در زمره سپاهیان سلطان‌نشین‌های سومالی درآمدند.

بیشتر حضرمی‌ها مسلمان سنی‌مذهب (شافعی) هستند و گرایش تصوف نیز در میان آنها قوی است. اکثریت حضرمی‌های یهودی به اسرائیل مهاجرت کرده‌اند.

گفته شده که گروه‌هایی از حضرمی‌ها نیز در موزامبیک و ماداگاسکار زندگی می‌کنند.

جستارهای وابسته
---------------

* ابن خلدون
* تاریخ یهودیان در یمن

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Hadhrami people». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۷ فوریه ۲۰۱۸.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ حضرمی‌ها موجود است. |
Award
**جایزه دسامبر** (به فرانسوی: Prix Décembre) که در آغاز «جایزه نوامبر» خوانده می‌شد، جایزه‌ای است ادبی که به لطف فیلیپ دنری (Philippe Dennery) مالک شرکت Cassegrain به سال ۱۹۸۹ بنیان گذاشته‌شد. این شخص در پی انتخاب میشل ولبک (به فرانسوی: Michel Houellebecq) به عنوان اعتراض از هیئت داوران کناره گرفت و پیر برژ، از بنیانگذاران خانه مد ایو سن لوران، به جای او حامی مالی جایزه شد. پس از این جابجایی، نام این جایزه از نوامبر به دسامبر تغییر کرد.

مبلغ جایزه دسامبر ۳۰۰۰۰ یورو است که در آخرین روز ماه اکتبر و شروع ماه نوامبر هر سال طی مراسمی ابتدا در هتل مجلل Lutetia و از ۲۰۱۴ در تئاتر شانزه‌لیزه پاریس به نویسنده‌ای اعطا می‌گردد که از نظر هیئت داوران لایق دریافت جایزه گنکور بوده ولی به هر دلیلی این جایزه به او تعلق نگرفته‌است. اریک نئوف، آملی نوتومب و فیلیپ سولرس (Philippe Sollers) از جمله اعضای هیئت داوران آن هستند.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Prix Décembre». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی*، بازبینی‌شده در ۹ دسامبر ۲۰۱۷.

. Le Figaro", le 1er novembre 2014, p. 31, Au régal des Goncourt" \*

پیوند به بیرون
--------------