نقاشی پرسپکتیوی از «شهر جدید» اثر سنت‌الیا ۱۹۱۴.
**معماری آینده‌گرا** (به انگلیسی: Futurist architecture) سبکی از معماری است که از سال‌های ۱۹۱۶ تحولی بنیادین در شیوه‌های معماری نوگرایانه به وجود آورد.

اهداف
-----

یکی از اصول بنیادی این معماری نگاه به دغدغه‌های امروز بشر در زندگی شهری و طراحی متناسب با زندگی امروزی او است.

شکل‌گیری
--------

کارخانهٔ لینگوتو در تورین. در سال ۱۹۳۴ این ساختمان با آن مسیر آزمایشی روی سقفش به عنوان اولین اختراع آینده‌گرایانه در معماری شناخته شد.
آینده‌گرایی یا فتوریسم جنبشی هنری و ادبی است که در ابتدا توسط شاعر و نویسنده ایتالیایی، *فیلیپو توماسو مارینتی* در سال ۱۹۰۹ میلادی آغاز شد. او که در این رویه کمی تندرو محسوب می‌شد همواره به ستایش دنیای نوین، ماشین‌آلات نو، سرعت و خشونت می‌پرداخت. فتوریست‌ها معتقد بودند برای تجسم پویایی باید بر نور و حرکت تأکید بسیار کرد. آن‌ها از نخستین مدافعان مفهوم جدید فضاهای تصویری بودند. در سال ۱۹۱۴ این جنبش رسماً به حیطهٔ معماری وارد شد. *آنتونیو سنت‌الیا* هنرمند ایتالیایی از پیشروان این سبک، مقاله‌ای با عنوان «معماری آینده‌گرا» منتشر کرد و این اتفاق آغازی بود برای معماری آینده‌گرا.

اصول
----

از اصول سبک این معماری می‌توان به طرد هنجارهای گذشته و استفاده از مصالح جدید و خطوط اریب و بیضوی و عدم استفاده از تزئینات اضافی و الهام از ماشین‌آلات و هماهنگی با محیط زیست اشاره کرد. برخورد معماران و هنرمندان این سبک با دنیای مدرن غنی‌کردن زیبای و عظمت آن به زیبایی سرعت است.

اصول فتوریست روی هنر نو و آوانگارد قرن بیستم تأثیر بسیاری داشت. این سبک نقطهٔ آغازی برای سبک ساخت‌گرایی در روسیه محسوب می‌شود. در کل می‌توان دو پایهٔ مهم و اساسی را برای این جنبش مدرن در نظر گرفت: یک، اعتقاد به فن‌آوری و علم و طراحی منطقی و دیگر اعتقاد به سبک رومانتیک و سرعت و هیاهوی مدرن ماشین‌ها. ساختمان‌های گروبیوس معروف را می‌توان نمونه‌ای بارز از این سبک به‌شمار آورد که تعبیرهای متفاوتی از تمدن شهری و فن‌آوری قرن بیستم را ارائه می‌دهند.

*آنتونیو سنت‌الیا* در پروژهٔ خود — «شهر جدید» (به ایتالیایی: La Citta Nuova) که مشتمل بر خانه‌های چندین‌طبقه و راه‌های زیرزمینی و هوایی در طبقات مختلف بود — کوشید اصول «حرکت» را به عنوان عامل هنری در طرح شهرهای معاصر معمول دارد. بعدها، در حدود سال ۱۹۶۰ بود که مسئلهٔ عبور و مرور در معماری اهمیت یافت و برای حل آن ناگزیر ساختن جاده‌ها و خیابان‌ها در طبقات مختلف پیشنهاد شد و اصول پروژهٔ *سنت‌الیا* و کارهای مجسمه‌مانند *کازیمیر مالویچ* جانی تازه گرفت.

نگارخانه
--------

* 
* 
*

جستارهای وابسته
---------------

* آینده‌گرایی

پی‌نوشت
-------

1. ↑  میرزاقلی، «نگاهی به سبک‌های جدید معماری»، *گروه مجلات همشهری*.
2. ↑  میرزاقلی، «نگاهی به سبک‌های جدید معماری»، *گروه مجلات همشهری*.
3. ↑  میرزاقلی، «نگاهی به سبک‌های جدید معماری»، *گروه مجلات همشهری*.
4. ↑  میرزاقلی، «نگاهی به سبک‌های جدید معماری»، *گروه مجلات همشهری*.
5. ↑  میرزاقلی، «نگاهی به سبک‌های جدید معماری»، *گروه مجلات همشهری*.
6. ↑  میرزاقلی، «نگاهی به سبک‌های جدید معماری»، *گروه مجلات همشهری*.

منابع
-----

* میرزاقلی، لیلی (۱۳۹۰). «نگاهی به سبک‌های جدید معماری». *تارنمای گروه مجلات همشهری*. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۲۴ آذر ۱۳۹۰. از پارامتر ناشناخته `|ماه=` صرف‌نظر شد (کمک)

| * ن
* ب
* و
سبک‌های معماری مدرن |
| --- |
| الفبایی | 
* آرت دکو
* هنر نو
* باوهاوس
* Blobitecture
* زبره‌کاری
* ساخت‌گرایی
* Contemporary
* Critical regionalism
* د استایل
* دیکانستراکتیویسم
* معماری اکسپرسیونیستی
* کارکردگرایی
* آینده‌گرا
* گوگی
* های-تک
* سبک بین‌المللی
* سبک معماری متابولیسم
* مدرن اواسط قرن
* Modernisme
* نئوفوتوریسم
* Neomodern
* New Classical
* New Objectivity
* ارگانیک
* Postconstructivism
* پست‌مدرن
* PWA Moderne
* Prairie School
* فاشیستی
* استالینیستی
* استریم‌لاین مدرن
* Stripped Classicism
* ساختارگرایی

 |
| بر پایهٔ سال آغاز /دهه | 
* Modernisme (۱۸۸۸–۱۹۱۱)
* هنر نو (۱۸۹۰–۱۹۱۰)
* Prairie School (دههٔ ۱۸۹۰–۱۹۲۰)
* معماری اکسپرسیونیستی (۱۹۱۰–)
* د استایل (۱۹۱۷–۱۹۳۱)
* باوهاوس (۱۹۱۹–۱۹۳۳)
* ساخت‌گرایی (۱۹۲۰–۱۹۳۲)
* New Objectivity (۱۹۲۲–۱۹۳۳)
* استریم‌لاین مدرن (۱۹۲۵–۱۹۵۰)
* معماری فاشیستی (دههٔ ۱۹۲۰–۱۹۳۰)
* سبک بین‌المللی (دههٔ ۱۹۲۰–۱۹۶۰)
* کارکردگرایی (دههٔ ۱۹۲۰–۱۹۷۰)
* معماری آینده‌گرا (دههٔ ۱۹۲۰–)
* معماری ارگانیک (دههٔ ۱۹۲۰–)
* آرت دکو (۱۹۱۰–۱۹۳۹)
* Postconstructivism (دههٔ ۱۹۳۰)
* PWA Moderne (۱۹۳۳–۱۹۴۴)
* معماری استالینیستی (دههٔ ۱۹۳۰–۱۹۵۰)
* معماری گوگی (دههٔ ۱۹۴۰–۱۹۶۰)
* مدرن اواسط قرن (۱۹۳۳–۱۹۶۵)
* معماری زبره‌کاری (دههٔ ۱۹۴۰–اواخر دههٔ ۱۹۷۰)
* ساختارگرایی (۱۹۵۹–)
* معماری پست‌مدرن (دههٔ ۱۹۶۰–)
* Blobitecture (دههٔ ۱۹۶۰–)
* Contemporary (دههٔ ۱۹۷۰–)
* معماری های-تک (دههٔ ۱۹۷۰–)
* Critical regionalism (دههٔ ۱۹۸۰–)
* دیکانستراکتیویسم (دههٔ ۱۹۸۰–)
* Neomodern (دههٔ ۱۹۹۰–)
* New Classical (دههٔ ۱۹۹۰–)
* نئوفوتوریسم (دههٔ ۲۰۰۰–)

 |
| 
* مقالات مرتبط

 |