***بانوی شالوت گفت، من از سایه‌ها بیزارم*** (انگلیسی: I Am Half-Sick of Shadows, Said the Lady of Shalott) یک نقاشی از جان ویلیام واترهاوس است که در ۱۹۱۵ تکمیل شده‌است. این نقاشی، سومین نقاشی واترهاوس است که صحنه‌ای از شعر بانوی شالوت اثر آلفرد تنیسون را به‌تصویر می‌کشد. عنوان این نقاشی، نقل قولی است از دو مصرع پایانی بند چهارم و پایانی بخش دوم شعر تنیسون:

اما تنها به بافتن دلشاد بود
به بافتن تصاویر جادویی آیینه
در بیشتر شب‌های خاموش
هنگام جشنی با پرهای رنگی و چراغ‌ها
و آهنگی که از کملوت به‌گوش می‌رسید:
یا آن هنگام که ماه بالا بود،
از دو عاشق که تازه به‌هم رسیده‌بودند؛
«بیزارم از سایه‌ها»، نجواکنان گفت
بانوی شالوت

این نقاشی، نقطه‌ای را از داستان بانوی شالوت به تصویر می‌کشد که پیش از دو نقاشی دیگر قبلی واترهاوس در سال‌های ۱۸۹۴ و ۱۸۸۸ واقع شده‌است. بانوی شالوت، هنوز زندانی است، هنوز در حال بافتن پرده‌های نگارین است و به دنیای بیرون تنها از طریق انعکاس آینه‌ای که پشتش قرار دارد، نگاه می‌کند. در نقاشی، آینه یک پل را نشان می‌دهد که روی رودخانه‌ای بسته‌شده که به‌سوی دیوارها و برج‌های کملوت می‌رود. همین‌طور پیداست که زن و مردی در نزدیکی پل هستند؛ شاید همان دو دلداده مصرع «از دو عاشق که تازه به‌هم رسیده‌بودند.» این صحنه، پیش از آن است که تصویر لانسلوت در آینه پیدا شود و او را تحریک کند تا از زندانش خارج شود و به سمت مرگ برود. تابلو بانوی شالوت را در حال فراغت از بافندگی و استراحت نشان می‌دهد.

بانو لباسی قرمز به‌تن دارد و در اتاقی است با ستون‌هایی به سبک رمانسک. قاب ماشین ریسندگی و کفپوش‌ها بیننده را به اتاق راهنمایی می‌کند جایی که سرخ، زرد و آبی درون اتاق، انعکاس رنگ‌های زنده بیرون است. ماکوی دستگاه ریسندگی، قایق را به ذهن متبادر می‌کند که پیش‌بینی مرگ بانوی شالوت در قایق است.

این نقاشی اولین بار در نمایشگاه آکادمی سلطنتی ۱۹۱۶ به نمایش درآمد. سپس در ۱۹۲۳ در ازای ۳۰۰ گینه به جِی. جی. گریفیث فروخته‌شد و از دست دلال آثار هنری، آرتور کاسرس خارج شد. سپس در مالکیت آقا و خانم فریدریک کون درآمد و در ۱۹۷۱ به دست همسر مهندس کانادایی، فیلیپ برنی جکسون، از نوادگان این زوج، به گالری هنر اونتاریو اهدا شد.

دو نقاشی دیگر
-------------

* بانوی شالوت، ۱۸۸۸تیت مدرن، لندن.*بانوی شالوت*، ۱۸۸۸  
تیت مدرن، لندن.
* بانوی شالوت به لانسلوت می‌نگرد، ۱۸۹۴گالری هنر لیدز.*بانوی شالوت به لانسلوت می‌نگرد*، ۱۸۹۴  
گالری هنر لیدز.

منابع
-----

1. ↑  "I am Half-Sick of Shadows, said the Lady of Shalott". Archived from the original on 13 October 2016. Retrieved 7 January 2016.
2. ↑  Carretero Gonzalez, Margarita (2012). "Floating Down Beyond Camelot: The Lady of Shalott and the audio-visual imagination". In Mauricio D. Aguilera Linde; Maria jose de la Torre Moreno; Laura Torres Zúñiga (eds.). *Into Another's Skin. Selected Essays in Honour of Maria Luisa Dañobeitia*. Granada Editorial Universidad de Granada. p. 248. ISBN 978-8433853677.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «I Am Half-Sick of Shadows, Said the Lady of Shalott». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۸.

| * ن
* ب
* و
جان ویلیام واترهاوس |
| --- |
| نقاشی‌ها | 
* List of paintings
* *The Unwelcome Companion: A Street Scene in Cairo* (۱۸۷۳)
* *Sleep and his Half-brother Death* (۱۸۷۴)
* *The Favourites of the Emperor Honorius* (۱۸۸۳)
* *Consulting the Oracle* (۱۸۸۴)
* *Saint Eulalia* (۱۸۸۵)
* *The Magic Circle* (۱۸۸۶)
* *بانوی شالوت* (۱۸۸۸)
* *Circe Offering the Cup to Ulysses* (۱۸۹۱)
* *Circe Invidiosa* (۱۸۹۲)
* *The Lady of Shalott Looking at Lancelot* (۱۸۹۴)
* *Hylas and the Nymphs* (۱۸۹۶)
* *پاندورا* (۱۸۹۶)
* *The Siren* (c. ۱۹۰۰)
* *گوی بلورین* (۱۹۰۲)
* *بورئاس* (۱۹۰۳)
* *اخو و نارکیسوس* (۱۹۰۳)
* *Jason and Medea* (۱۹۰۷)
* *Gather Ye Rosebuds While Ye May* (۱۹۰۸)
* *Gather Ye Rosebuds While Ye May* (۱۹۰۹)
* *The Sorceress* (۱۹۱۵)
* *بانوی شالوت گفت، من از سایه‌ها بیزارم* (۱۹۱۶)

 |  |
| مرتبط | 
* Esther Kenworthy Waterhouse (همسر)
* انجمن برادری پیشارافائلی

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد نقاشی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |