recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**هفست آبیولا** (انگلیسی: Hafsat Abiola؛ زادهٔ ۲۱ اوت ۱۹۷۴) فعال حقوق بشر اهل نیجریه است. او فعال حقوق مدنی و دموکراسی و کنشگری است، آبیولا مؤسس ابتکار کیدیرات برای دموکراسی (KIND) است که به دنبال تقویت جامعه مدنی و ترویج دموکراسی در نیجریه است.

زندگی‌نامه و تحصیلات
--------------------

هفتست اولارونکه آبیولا فرزند هشتم رئیس‌جمهور منتخب نیجریه ماشادو آبیولا است. پدر آبیولا پس از آنکه خود را به عنوان رئیس‌جمهور اعلام کرد، توسط ژنرال سانی آباچا دیکتاتور وقت به خاطر خیانت زندانی شد. آبیولا پیر در سال ۱۹۹۸ در زندان درگذشت. مادر هفتست، الحاجا کیدیرات آبیولا برای حضور در تظاهراتی برای آزادی شوهرش در سال ۱۹۹۶ به قتل رسید.

آبیولا از آکادمی فیلیپس اکستر، آندور، در سال ۱۹۹۲و کالج هاروارد در سال ۱۹۹۶ فارغ‌التحصیل شد. او دکترای افتخاری خود را از هیورفورد کالج، پنسیلوانیا دریافت کرد.

آبیولا بنیانگذار پلی بین چین-آفریقای جنوبی و یک فروم آفریقای آسیایی است که همکاری متقابل میان فرهنگی مابین چین و آفریقا را ارتقا می‌بخشد، که تمرکز ویژه بر مشارکت زنان در اقتصاد دارد.

در ۲۰۱۵ او به عنوان یکی از ۲۱ زنی انتخاب شد که برای شرکت در کنفرانس دانشکده دولتی دانشگاه هاروارد که توسط مؤسسه هانت آلترناتیو تأمین می‌شود، شرکت کرد. این گروه شامل جودی تونگوری از کنیا، فوزیه نسرین از پاکستان و اولوفانک بارووا، استیر ایبانگا و عایشه آسوری از نیجریه بود.

هفتست به خاطر موضوع غیرمعمولی که در مورد پدرش وجود داشت، آزمایشهای دی‌ان ای انجام داد تا ثابت کند که او دختر پدرش است. نتایج نشان می‌دهد که او حدود هفتاد و نیم خواهر و برادر هم‌نیا دارد.

هفست آبیولا، ویلیام دافو و بیانکا جاگرو در برنامه آزاد صدای به روز رسانی علم برلین، سپتامبر ۲۰۰۶

جوایز
-----

* جوایز صلح و عدالت جوانان کمیته صلح کمبریج، ۱۹۹۷
* جایزه افتخار جوایز جهانی، ۱۹۹۸
* جایزه نگاه به زن، ۱۹۹۹
* جایزه رهبر جهانی فردا، انجمن جهانی اقتصاد، ۲۰۰۰
* جایزه جهانی بنیاد هستی سال ۲۰۰۱
* جایزه صلح گوی، ۲۰۱۶

منابع
-----

1. ↑  Oyibode, Austin (2017-05-16). "How Kudirat Abiola was brutally murdered by government sponsored assassins in broad daylight in Lagos in 1996". *Legit.ng - Nigeria news.* (به انگلیسی). Retrieved 2021-11-04.
2. ↑  Hafsat Abiola-Costello[*پیوند مرده*]
3. ↑  «BusinessDay News». *Businessday NG* (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۱۱-۰۴.
4. ↑  17 women changing the world, Jan 2015, InclusiveSecurity, Retrieved 8 February 2016
5. ↑  All Kudirat Abiola's Seven Children pass DNA Test, Nairaland, Retrieved 8 February 2016

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Hafsat Abiola». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۸.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ هفست آبیولا موجود است. |

* KIND
* Ashoka Fellow (2003)
* *Nigeria's Orphan* (profile), Time magazine, June 22, 1998 بایگانی‌شده در ۱۷ اوت ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine
* Essay: Africa, China, and Women by Hafsat Abiola

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان

 |
**اعدام صادق حامد الشوهدی** ; ۱۹۵۴ – ۱۹۸۴) یک دانشجوی لیبیایی و مهندس هوانوردی بود که در پی یک محاکمه نمایشی در استادیوم بسکتبال در بنغازی، لیبی اعدام شد. این محاکمه به صورت زنده از تلویزیون دولتی لیبی پخش شد. الشوهدی سه ماه قبل از آمریکا که در آنجا تحصیل می‌کرد، بازگشته بود و شروع به اعتراض به رژیم قذافی کرده بود.

او زمانی که به عنوان مهندس در یک فرودگاه کار می‌کرد به افرادی که علیه قذافی مبارزه می‌کردند پیوست. پلیس لیبی بعداً او را در خانه اش دستگیر کرد و او چند ماه بعد اعدام شد. خانواده الشوهدی هرگز جسد او را دریافت نکردند. عزادارانی که بعداً به خانهٔ آنها می‌رفتند تهدید میشدند. پس از مرگ او، اعضای خانواده او نیز برای یافتن شغل یا تحصیل در دانشگاه با مشکل مواجه شدند.

دادگاه
------

محاکمه و اعدام او توسط هزاران جوان، به ویژه دانش آموزان دبیرستانی و دانشگاهی، که به‌طور خاص برای این مناسبت با اتوبوس به آنجا رفته بودند، دیده شد. الشوهدی در مرکز این استادیوم تنها بود و دستانش را از پشت بسته بودند او در حالی که به جرم خود در پیوستن به «سگ‌های ولگرد» (اصطلاحات رژیم برای مخالفان) اعتراف کرد، الشوهدی قبل از محکومیت به اعدام، گریه کرد.

او متهم به توطئه برای ترور قذافی بود. دادگاه او را "تروریستی از اخوان المسلمین، که عامل آمریکا است توصیف کرد. دو مرد جوان به سمت داوران دویدند و از آنها طلب بخشش کردند ولی چوبه‌دار در وسط زمین بسکتبال ساخته شد.

مراسم اعدام
-----------

در حالی که الشوهدی روی چوبه دار جان می‌داد و می‌پیچید، هدی بن عامر، که در آن زمان جوان وفادار به قذافی بود، جلو رفت و پاهای او را گرفت و به سختی بدنش را کشید تا تلاش وی برای زنده ماندن متوقف شد. اقدام او مورد توجه قذافی قرار گرفت و منصبی دولتی به او دادند و به سرعت در کارش ارتقا یافت. او بعداً دو بار شهردار بنغازی شد و یکی از ثروتمندترین و قدرتمندترین زنان لیبی بود. مداخله او در زمان اعدام الشوهدی باعث شد که به او لقب «هدی جلاد» دهند. هدی بن عمر در جریان جنگ داخلی لیبی در سپتامبر ۲۰۱۱، توسط نیروهای شورای ملی انتقالی در طرابلس دستگیر شد.

پخش زنده
--------

این اعدام به صورت زنده از تلویزیون دولتی پخش شد. فیلم محاکمه و اعدام او در سال ۲۰۱۱ در جریان جنگ داخلی لیبی توسط پیتر بوکارت، محقق دیده‌بان حقوق بشر، دوباره پیدا شد. بوکارت توسط عکاس بریتانیایی تیم هترینگتون همراهی می‌شد. این آخرین پروژه ای بود که هترینگون قبل از مرگش روی آن کار می‌کرد. این محاکمه توسط بسیاری از لیبیایی‌ها به‌طور زنده از تلویزیون مشاهده شد، اما از سال ۱۹۸۴ به‌طور کامل دیده نشده بود. فیلم محاکمه توسط برادر شوهدی، ابراهیم، به بروکارت داد.

منابع
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7  Nick Meo (6 March 2011). "'Huda the executioner' - Libya's devil in female form". *The Daily Telegraph*. London.
2. 1 2 3 4 5 6 7  Ian Black (18 July 2011). "Gaddafi's Libyan rule exposed in lost picture archive". *The Guardian*. London.
3. ↑  Bowcott, Owen (2 September 2011). "Libyan rebels place notorious Gaddafi regime figure 'under arrest'". *The Guardian*. Retrieved 4 September 2011.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Execution of Al-Sadek Hamed Al-Shuwehdy». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۸ اوت ۲۰۲۳.
**عبدالحسین پرویز نوایی** از رؤسای سابق سازمان هواشناسی ایران قبل از انقلاب می‌باشد. وی نخستین معاون وزیر جنگ و رئیس سازمان هواشناسی کشوراست که در خرداد ۱۳۵۷ از سمت خود برکنار شد.

چندی پیش وی در مصاحبه با روزنامه آفتاب یزد موضوع بارورسازی ابرها را زیر سؤال برد و گفت:

> «به ضرس قاطع می‌گویم تاکنون بارورسازی ابرها در هیچ کشوری نتیجه‌ای نداشته‌است اما هنوز عده‌ای در کشور ما امیدوارند به نتیجه برسند.»
> 
>

سوابق علمی
----------

تألیف مقالات مرتبط با هواشناسی: عبدالحسین پرویز نوایی ، سمپوزیوم آلودگی هوا ،انجمن نفت ایران ، اسفند ۱۳۵۰، ص ۱۰.[*پیوند مرده*]

سوابق اجرایی
------------

عبدالحسین پرویز نوایی معاون وزیر جنگ و رئیس سازمان هواشناسی در دهه پنجاه می‌باشد. یقینا زحمات ارزشمند آن مرحوم در ایجاد و تاسیس مرکز آموزش هواشناسی در سال های ابتدایی دهه ۵۰ برای آموزش نیروی انسانی بخش های مختلف سازمان هواشناسی شامل دیدبانی - فنی - جو بالا -هواشناسی دریایی و پیش بینی با حضور اساتید ارزشمندی مثل آذری - مهندس سید جمال اکبرنژادی موسوی، نوربخش، هنرکاران، قدیم خانی، محمود کارآیین و استاد هواشناسی، اردکانی از کارهای ارزشمند و قابل ستایش اوست. 
از آنجاکه سال ۱۳۴۸ با دعوت از دکتر گوردون از انگلستان که با رایزنی و معرفی مهندس اردکانی انجام گرفت دوره های کارشناسی ارشد را با همکاری دانشگاه تهران عملیاتی و اجرایی کردند. پس از انقلاب، قائمی مدیریت مرکز آموزش هواشناسی را دوباره راه‌اندازی و عملیاتی کرد.

مرگ
---

پرویز نوایی بر اثر کهولت سن و احتمالا بیماری کرونا در تاریخ ۹ آذرماه سال ۱۳۹۹ درگذشت.روابط عمومی سازمان هواشناسی کشور با صدور پیامی درگذشت ایشان را تسلیت گفت.

منابع
-----

1. ↑
2. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۳ ژوئن ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۱۲ مارس ۲۰۱۹.
3. ↑  «به مناسبت درگذشت رئیس اسبق سازمان هواشناسی کشور». ۱۳۹۹-۰۹-۰۹.[*پیوند مرده*]
4. ↑  «پرویز نوایی, رییس پیشین سازمان هواشناسی درگذشت». ۱۳۹۹-۰۹-۰۹.[*پیوند مرده*]
**اندرو تریدگل** (به انگلیسی: Andrew Tridgell) برنامه‌نویس رایانه اهل استرالیا است که بیشتر به خاطر مشارکت در پروژه سرویس‌دهنده فایل سامبا و همچنین به خاطر همکاری در اختراع کردن الگوریتم rsync شناخته می‌شود. او همچنین به خاطر آنالیز کردن الگوریتم‌ها و پروتکل‌های انحصاری به منظور پیاده‌سازی نسخه‌ای آزاد و متن‌باز از آن پروتکل یا الگوریتم شناخته می‌شود.

تریدگل یکی از اصلی‌ترین توسعه‌دهندگان سامبا است. او به آنالیز کردن پروتکل SMB پرداخته‌است که این پروتکل در سیستم‌عامل مایکروسافت ویندوز برای سرویس اشتراک گذاری فایل در شبکه و گروه‌های کاری استفاده می‌شود. او یک اختصاص دهنده سلسله مراتبی حافظه به نام talloc نوشته‌است که در اصل بخشی از سامبا محسوب می‌شود.

او در پایان‌نامه دکتری خود، در توسعه rsync و بخصوص الگوریتم مورد استفاده آن همکاری کرد. rsync ابزاری مؤثر برای انتقال دادن فایل‌ها تحت شبکه و همگام‌سازی آنها است. تریدگل نویسنده اصلی rzip است که از الگوریتمی مشابه الگوریتم rsync استفاده می‌کند.

در سال ۲۰۰۵، بنیاد نرم‌افزارهای آزاد، جایزه پیشرفت در نرم‌افزار آزاد را به تریدگل اهدا کرد. در سال ۲۰۰۸، هم انتشارات اورلی و گوگل، جایزه متن‌باز آوریلی را به تریدگل اهدا کردند.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Andrew Tridgell». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۴ شهریور ۱۳۹۲.

| * ن
* ب
* و
افراد کلیدی در تاریخچه نرم‌افزار آزاد |
| --- |
| ریک آدامز •  اریک آلمن •  برایان بلندرف •  کیث باستیک •  آلن کوکس •  ماتیاس اتریک •  میگل ایکازا •  تئو درات •  جیم گتیس •  جان گیلمور •  جان هال •  جردن هابارد •  لین ژولیتز و ویلیام ژولیتز •  لورنس لسیگ •  مارشال کیرک مک‌کیوسیک •  ابن ماگلن •  یان مورداک •  تیم اورلی •  کیث پاکارد •  برایان پائول •  بروس پرنس •  اریک ریموند •  باب شیفلر •  مارک شاتل‌ورث •  ریچارد استالمن •  لینوس توروالدز •  تئودور تسو •  اندرو تریدگل •  خودو فان روسوم •  راسموس لردورف •  لری وال |
|  |
| --- |
| **Neskhons  به خط هیروگلیف** |
|  |

**نسخونس** (انگلیسی: Neskhons؛ منتسب به خونس) یکی از برجسته‌ترین بانوان دودمان بیست و یکم مصر است که گاهی با عنوان نسخونسوس هم شناخته می‌شود. او دختر اسمندس دوم و تاخنجوتی بود و با عموی خودش پاینجم دوم، کاهن اعظم آمون ازدواج کرد. نسخونس دارای ۴ فرزند بود. دو پسر به نام‌های *جانفر* و *ماساهرتا* و همین‌طور دو دختر به نام‌های *ایتاوی* و *نشی‌تانب‌تاشرو* که تمام اینها در لوحی نوشته‌شده در مقبرهٔ وی یافت شد. جسد مومیایی‌شدهٔ وی به اتفاق جسد شوهرش پاینجم دوم، در سال ۱۸۸۱ و در شهر مردگان تبان کشف‌شد. در ۲۷ ژوئن ۱۸۸۶ میلادی، لفاف‌های نازک و کتانی جسد مومیایی‌شدهٔ نسخونس توسط گستون مسپرو، مصرشناس برجسته فرانسوی برداشته‌شد. گرافتن الیوت اسمیت در حدود ۲۰ سال بعد، باقیماندهٔ نوارها و لفاف‌های جسد مومیایی را برداشت.

  

کیفیت مومیایی و بررسی بیشتر جسد مشخص کرد که نسخونسوس هیچ گیسوی خاکستری نداشته و این موضوع ثابت می‌کرد که او در جوانی درگذشته‌است. بنا بر اظهارات اسمیت؛ او یا در حین وضع‌حمل و به دنیا آوردن نوزاد یا در طول دوران بارداری جان خود را از دست داده‌است. تزئینات طلایی تابوت او قبلاً به سرقت رفته بود. همچنین، تعویذ سوسک سرگین غلتانک طلایی او توسط خانوادهٔ عبدالرسول از سارقان مشهور قبور فراعنه به سرقت رفت اما بعدها کشف و به موزه بریتانیا منتقل گردید.

نگارخانه
--------

* 
* 
* 
* لوحه نسخونسلوحه نسخونس

منابع
-----

1. ↑  Aidan Dodson & Dyan Hilton, The Complete Royal Families of Ancient Egypt, Thames & Hudson (2004) ISBN 0-500-05128-3, pp.200-201
2. ↑  Dodson & Hilton, p.207
3. ↑  Smith, G. Elliot; "61095. The Mummy of Queen Nsikhonsou", *The Royal Mummies: Catalogue Général des Antiquités Égyptiennes du Musée de Caire* (1912).
4. ↑  "View 21'st Dynasty Theban Royal Mummies from DB320". *anubis4\_2000.tripod.com*. Retrieved 2018-02-26.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Neskhons». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۶ مارس ۲۰۲۰.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ نسخونس موجود است. |
**آنتونیو لوئیجی گوادنتزیو جوزپه کرمونا** (به ایتالیایی: Antonio Luigi Gaudenzio Giuseppe Cremona) (زاده ۷ دسامبر ۱۸۳۰ در پاویا – درگذشته ۱۰ ژوئن ۱۹۰۳ در رم) ریاضیدان و سیاستمدار اهل ایتالیا بود. او بیشتر به خاطر کارهایش در هندسه جبری به ویژه نظریه خم ها و رویه های جبری نامبردار است.

زندگی و کارنامه
---------------

کرومونا در پاویا بزرگ شد و تحصیل کرد در جریان شورشهای سال ۱۸۴۸ او بعنوان سرباز از ونیز در برابر نیروهای اتریش دفاع کرد و پس از آن در سال ۱۸۵۳ در دانشگاه پاویا تحت سرپرستی فرانچسکو بریوشی درجه دکنری ریاضیات را دریافت کرد. او نخست نتوانست به خاطر سابقه انقلابیش شغلی بیابد و چند سالی به عنوان معلم خصوصی کار کرد و در همان زمان به چاپ مقاله های علمی می پرداخت. سرانجام در سال ۱۸۶۰ کمی پیش از استقلال ایتالیا توانست شغل استادی در دانشگاه بولونیا بیاید. سپس از سال ۱۸۶۶ در دانشگاه میلان و از ۱۸۷۳ در دانشگاه رم بود.

در زمینه هندسه، کرمونا روی هندسه خم ها و رویه ها کار کرد و در این زمینه تبدیل های کرمونا را معرفی نمود که به نام خودش نامیده شده اند. کرمونا همچنین آموزگاری بسیار خوب و یکی از بنیانگذاران آغازین مکتب هندسه ایتالیا بود.

منابع
-----

* Luigi Cremona. In: MacTutor History of Mathematics archive
* Luigi Cremona at the Mathematics Genealogy Project
نمونه ای از اجزای تشکیل دهنده یک مدل ابتدایی
**تقویت‌کنندهٔ کم‌نویز** (به انگلیسی: Low-noise amplifier) (اختصاری LNA) تقویت‌کننده‌ای الکترونیکی برای تقویت سیگنال‌های بسیار ضعیف است. این تقویت‌کننده معمولاً بسیار نزدیک به آنتن گیرنده قرار داده‌می‌شود تا نسبت سیگنال به نویز در هنگام پردازش سیگنال دریافتی افت نکند.
یک تقویت‌کنندهٔ عادی، هم سیگنال و هم نویز را تقویت می‌کند. ال‌اِن‌اِی‌ها طوری طراحی شده‌اند تا اثر نویز را به حداقل برسانند. طراحان، نویز را با تطبیق امپدانس، انتخاب قطعات کم‌نویز و انتخاب شرایط بایاس با نویز کم، به حداقل می‌رسانند.

ال‌اِن‌اِی‌ها در سامانه‌های مخابرات رادیویی، تجهیزات پزشکی و دستگاه‌های آزمایش ابزار الکترونیکی یافت می‌شوند. یک ال‌اِن‌اِی ممکن است بهره توان ۱۰۰ (۲۰ دسی بل) را تأمین‌کند.

مخابرات
-------

آنتن‌ها منبع رایج سیگنال‌های ضعیف هستند. یک آنتن در فضای باز اغلب توسط یک خط انتقال به نام خط تغذیه به گیرنده خود متصل می‌شود. اتلاف در خط تغذیه، نسبت سیگنال-به-نویز دریافتی را کاهش می‌دهد: افت خط تغذیه ۳ دسی بل، نسبت سیگنال-به-نویز گیرنده (SNR) را ۳ دسی بل کاهش می‌دهد.

ملاحظات طراحی
-------------

تقویت‌کننده‌های کم‌نویز، بلوک‌های سازنده سامانه‌ها و ابزارهای مخابراتی هستند. مهم‌ترین مشخصات یا ویژگی‌های ال‌اِن‌اِی عبارتند از:

* بهره
* ضریب نویز
* خطسانی
* بیشینه ورودی آراف

جستارهای وابسته
---------------

آنتن جهت‌دار

مبدل

منابع
-----

1. ↑  *A 900MHz Low Noise Amplifier with Temperature Compensated Biasing*. 2008-01-01. ISBN 978-0-549-66739-1.
2. ↑  "An Introduction to Low Noise Amplifier Specifications". *Software-Defined Radio Simplified* (به انگلیسی). 2020-01-11. Retrieved 2020-01-11.

برای مطالعهٔ بیشتر
------------------

* Motchenbacher, C. D.; Connelly, J. A. (1993), *Low-Noise Electronic System Design*, John Wiley, ISBN 978-0-471-57742-3
***مایمونا ان دیایه*** (انگلیسی: Maimouna N'Diaye) بازیگر فرانسوی-بورکینابی است. او بیشتر به خاطر نقش اصلی‌اش در فیلم چشم طوفان (۲۰۱۵) شناخته می‌شود، که برای آن مورد تحسین منتقدان قرار گرفت.

زندگی‌نامه
----------

او در کشور گینه بزرگ شد و پس از ورود به دانشگاه و تحصیل در رشته زبان فرانسه، اولین حضور خود را مقابل دوربین در فیلم «در تعقیب پروانه‌ها» ساخته «اوتار لوسلیانی» (۱۹۹۲) تجربه کرد و در سال ۲۰۰۶ نیز در انیمیشن «کریکو» صداپیشگی کرد.
وی سپس به کشور ساحل عاج نقل مکان کرد و در آنجا چندین اثر مستند از جمله «وارباسانگو» (۱۹۹۸) را ساخت. «ان دیایه» به عنوان بازیگر نیز در تلویزیون، فیلم‌های کوتاه و بلندی نقش‌آفرینی کرده که از آن جمله می‌توان به «ظرف عشق» از «ژاک ترابی»، «باغ‌ها در پاییز» (۲۰۰۵) ساخته «اوتار لوسلیانی»، «زنی شبیه هیچ‌کس دیگر» (۲۰۰۸) از «عبدول‌ایه دائو» و همچنین فیلم جدید «tourne a ouaga» ساخته «آیرین تاسمبدو» اشاره کرد.

منابع
-----

1. ↑  admin (in French) (March 2, 2015). "Burkina Faso: "The eye of the cyclone" opens the Fespaco". *TV5 Monde*. Retrieved November 7, 2017.
2. ↑  La Rédaction (March 10, 2015). "FESPACO 2015: Maïmouna N'Diaye dedicates her prize to women worldwide". *africatopsuccess.com*. Archived from the original on March 25, 2015. Retrieved November 7, 2017.
3. ↑  «داوران اصلی کن ۲۰۱۹ را بشناسید». ایسنا.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Maimouna N'Diaye». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳۰ آوریل ۲۰۱۹.

پیوند به بیرون
--------------

* مایمونا ان دیایه در IMDb

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد بازیگر است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**همیشه بی‌پروا** (انگلیسی: Daredevil for anything) (به هندی: Etharkkum Thunindhavan) که همچنین با سرواژه **یی‌تی** (ET) هم شناخته می‌شود، فیلم اکشن دلهره‌آور هندی تامیل-زبان، محصول سال ۲۰۲۲ است که نویسندگی و کارگردانی آن بر عهده پاندیراج بود و توسط سان پیکچرز ساخته شد. بازیگران اصلی فیلم سوریا، پریانکا آرول موهان و وینای رای هستند.

فیلمبرداری در روز ۱۵ فوریه ۲۰۲۱ شروع شد و علیرغم از دست دادن سه ماه فعالیت فیلمبرداری به علت محدودیت‌های کووید ۱۹، در میانه‌های ماه نوامبر خاتمه یافت. فیلمبرداری این فیلم به‌طور عمده در مکان‌های مختلفی از چنای، مادورای، کارایکودی (Karaikudi) و کورتالام انجام گرفت که سکانسی از آواز هم در گوا فیلمبرداری شد.

فیلم *همیشه بی‌پروا* در روز ۱۰ مارس ۲۰۲۲، به‌طور همزمان با نسخه‌های دوبله شده به زبان‌های تلوگو، هندی، مالایالم و کنادا اکران گردید. این فیلم نظرات مثبت منتقدان را دریافت کرد و در سراسر جهان به فروش ناخالصی بالغ بر ۱۷۵–۲۰۰ کرور روپیه دست یافت.

پانویس
------

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Etharkkum Thunindhavan». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۳.

منابع
-----

1. ↑  Mathur, Yashika (5 March 2022). "RRR, Etharkkum Thunindhavan To Sarkaru Vaari Paata: How Coming Months Can Resurrect South Cinema's Trade". *Outlook*. Archived from the original on 8 March 2022. Retrieved 8 March 2022.

پیوند به بیرون
--------------

* *همیشه بی‌پروا* در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
**تیم‌اسپیک** یک نرم‌افزار ارتباطی از طریق پرتکل صدا بر روی اینترنت است که به کاربران اجازه می‌دهد با سایر کاربران همانند تلفن صحبت کنند. بسیاری از کاربران هنگام صحبت از هدست و میکرفون جهت این کار بهره می‌برند. معمولاً جهت ارتباط شما باید به یک سرور برای ارتباط متصل شوید. این نرم‌افزار در پلت‌فرم‌های مختلف در دسترس است. بیشتر کاربران تیم‌اسپیک گیمرها هستند که از این نرم‌افزار برای برقراری ارتباط بلادرنگ با دیگران استفاده می‌کنند.سرور تیم اسپیک از پورت UDP جهت انتقال پاکت ها حامل صدا و از پورت TCP برای انتقال فایل ها استفاده می کند.

تیم اسپیک کلایت (Client)
------------------------

در دوشنبه 14 اکتبر 2019، تیم اسپیک یک نسخه کاملاً بازسازی شده خود را اعلام کرد. 

از جمله ویژگی مدرن این نسخه، چت جهانی، رابط کاربری کاملاً پاسخگو، سرورهای صوتی رایگان و پیشرفت
در عملکرد برنامه.

کیفیت صدا
---------

کیفیت صدا در این برنامه قابل تنظیم است، به طوری که با تغییر در تنظیمات اتاق مورد نظر، کاربران می توانند کیفیت صدا را تنظیم کنند.

جستارهای وابسته
---------------

* اسکایپ

تحریمات
-------

در سال 2019 تیم اسپیک به دلیل استفاده نادرست ایرانیان از برنامه (استفاده بیش از حد نسخه های غیر رسمی) افرادی که از آی پی ایران به برنامه متصل می شوند تحریم کرد به صورتی که ایرانیان دیگر دسترسی به لیست سرور های جهانی ندارند، اما همچنان قادر به استفاده از این برنامه هستند.

منابع
-----

1. ↑  Bary, Hiawatha (October 29, 2003). "Game On; Players Add Verbal Jabs To Online Arsenal". *The Boston Globe*.

لوگو برنامه تیم اسپیک (2022)
* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «TeamSpeak». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۶.

پیوند به بیرون
--------------

* وبگاه رسمی
**جان آرمند میتزویچ** (متولد ۱۹ تیر ۱۳۴۲)، که بیشتر تحت عنوان «**سرآشپز جان**» شناخته می‌شود، یک سرآشپز آمریکایی، ویدئوبلاگر، و شخصیت یوتیوب است که ویدئوهای آموزش آشپزی را از طریق ویدئوبلاگِ «Food Wishes» و همچنین یک کانال یوتیوبی به همین نام منتشر می‌کند. علاوه بر این، سرآشپز جان کتاب‌های آشپزی الکترونیکی، دستور غذاها، و ویدئوهایی را در شبکه غذای آنلاین «Allrecipes.com» قرار می‌دهد. ویدئوهای آموزش آشپزی او بیش از ۸۷۰ میلیون بار از طریق سایت یوتیوب دیده شده‌اند. او همچنین یک کتاب آموزش آشپزی را با عنوان «محبوب‌های خانواده‌های آمریکایی: بهترین‌های پختِ خانگی» برای انتشارات پاراگون نوشته است. در سال ۱۳۹۰ او جایزه‌ی «بهترین آشپز خانگی در یک سریال» را از تلویزیون Taste TV دریافت کرد.

حرفه
----

جان میتزویچ در سال ۱۳۶۲ از کالج پاول اسمیت نیویورک از تحصیل فارغ شد. او مدرک کاردانی علوم کاربردی در هنرهای آشپزی/آموزش سرآشپزی را با افتخارات دریافت کرد. او همچنین به عنوان «دانشجوی برجسته آموزش سرآشپزی» در سال ۱۳۶۲ انتخاب شد. او اکثر موقعیت‌های شغلی در صنایع غذایی را عهده‌دار بوده است که از آن جمله می‌توان به «سوف‌آشپز در Carnelian Room»، «سوف‌آشپز در کافه Ryan»، و «آشپز غذاهای سرد در اپرای سان فرانسیسکو» اشاره کرد. سرآشپز جان قبل از اینکه به آموزش آنلاین آشپزی مشغول شود به مدت پنج سال در آموزشگاه آشپزی کالیفرنیا در سانفرانسیسکو به عنوان مدرس حضور داشت.

یوتیوب
------

تقریباً بر خلاف اکثر نویسندگان آموزش غذاهای اینترنتی، دستور غذاهای میتزویچ به دو قسمت تقسیم شده‌اند: (۱) پست وبلاگ و (۲) ویدئوی یوتیوب. او مقدار دقیق مواد اولیه و اطلاعات پیش‌زمینه در مورد دستور غذا را در وبلاگش قرار می‌دهد ولی روش اجرای دستور غذا را در وبلاگ توضیح نمی‌دهد. به جای آن، روش اجرا از طریق یک ویدئو در یوتیوب نمایش داده می‌شود که در این ویدیو دیگر به مقدار دقیق مواد اولیه اشاره نمی‌شود. تا مرداد ۱۴۰۰، کانال یوتیوب میتزویچ بیش از ۴ میلیون مشترک دارد که منجر به بیش از ۸۷۰ میلیون بازدید شده‌اند. میتزویچ یک قرارداد همکاری تولید محتوا با یوتیوب دارد.

سبک و روش
---------

یکی از وجوه تمایز ویدئوهای یوتیوب میتزویچ با دیگران، روش فیلمبرداری او است. او عمداً از خودش تصویری نمی‌گیرد و تنها از ظروف، مواد اولیه، و دستانش فیلم می‌گیرد. سپس، او صدای خودش را ضبط می‌کند و کارهایی که در ویدئو انجام می‌دهد را توضیح می‌دهد و آن را بر روی ویدئو میکس می‌کند.

یکی از وجوه منحصر به فرد بسیاری از دستور غذاهای میتزویچ اضافه کردن پودر فلفل هندی است. او اثر افزودن این ادویه را به‌صورت «مقداری تندی بیشتر و نمایش مزه منحصر به فرد غذا» توصیف می‌کند.

منابع
-----

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. 1 2  "John Mitzewich". Archived from the original on 15 June 2009. Retrieved 23 January 2017.
7. ↑
نقشه سیاسی آمریکا در حین جنگ داخلی. ایالت‌های جنوبی، با رنگ قرمز و ایالت‌های شمالی با رنگ آبی نشان داده شده‌اند. رنگ آبی کمرنگ، برای ایالت‌های شمالی است که هنوز برده‌داری را ممنوع نکرده بودند و ایالاتی که هنوز عضو ایالات متحده نبودند، با رنگ سفید نشان داده می‌شوند.
**ایالت‌های شمالی** (یا **اتحادیه**) اصطلاحی است که در جریان جنگ داخلی آمریکا به ایالاتی گفته می‌شد که تحت رهبری آبراهام لینکلن از حزب جمهوری‌خواه؛ علیه ایالات جنوبی یا ایالات مؤتلفه آمریکا به رهبری جفرسن دیویس می‌جنگیدند.
  
این اتحادیه شامل ۲۳ ایالتی بود که ریاست جمهوری آبراهام لینکلن را پس از انتخابات ریاست جمهوری ۲۰ سپتامبر ۱۸۶۰ به رسمیت شناختند.

وضعیت اجتماعی ایالات شمالی
--------------------------

ایالات شمالی با جمعیتی بالغ بر ۲۲ میلیون نفر نیمهٔ پرجمعیت کشور تجزیه‌شدهٔ ایالات متحده بودند. مردم این بخش عمدتاً به دلیل کمبود زمین‌های مساعد برای کشاورزی، اکثراً صنعتگر، تاجر و بانکدار بودند و نظام اقتصادی سرمایه‌داری حاکم بر این مناطق بود. در این مناطق کارگران در قبال دریافت مزد از کارفرما و به اختیار خود به کار مشغول می‌شدند. همچنین نظام آموزشی متجددی در ایالات شمالی ایجاد شده بود. در سایهٔ همین عوامل این بخش از کشور حامی لغو نظام برده‌داری در آمریکا شد.

جستارهای وابسته
---------------

اعلامیه آزادی بردگان

منابع
-----

1. ↑  «نگاهی به جنگ‌های داخلی آمریکا»، *روزنامه اعتماد ملی* بازیابی‌شده در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۹.
2. ↑  «نگاهی به جنگ‌های داخلی آمریکا»، *روزنامه اعتماد ملی* بازیابی‌شده در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۹.

* درگاه آمریکا

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ***اتحادیه (جنگ داخلی آمریکا)*** موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد تاریخ ایالات متحده آمریکا است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**تجسم مثالی (Docetism)**

تجسم مثالی (Docetism)
**تجسم مثالی**(به انگلیسی: Docetism)
مسیح شناسی قرآنی، بر نظریهٔ تجسم مثالی گنوسی‌ها مبتنی است.
و طبق آیات قرآن این عیسی نبود که مصلوب شد، بلکه امر بر آنان مشتبه شد.

کشته نشدن عیسی در قرآن
----------------------

در سوره نسا در قرآن، به صراحت آمده‌است که عیسی را نکشتند. .

> و گفتارشان که ما مسیح عیسی بن مریم پیامبر خدا را کشتیم در حالی که نه او را کشتند و نه به دار آویختند لکن امر بر آن‌ها مشتبه شد و کسانی که در مورد (قتل) او اختلاف کردند از آن در شک هستند و علم به آن ندارند و تنها از گمان پیروی می‌کنند و قطعاً او را نکشتند. بلکه خدا او را به سوی خود برد و خداوند توانا و حکیم است.
> 
>

منابع
-----

1. ↑  Gnostics
2. ↑  کربن هانری (هانری کوربن)، تخیل خلاق در عرفان ابن عربی، ترجمه دکتر انشاءالله رحمتی – تهران: جامی ۱۳۸۴- ص 164- ی
3. ↑  آیات ۱۵۷، ۱۶۳ و ۱۷۱ سوره نساء، آیات ۷۸ و ۱۱۴ سوره مائده، آیه ۸۵ سوره انعام، ۳۴ سوره مریم، ۷ سوره احزاب، ۱۳ شوری، ۶۳ زخرف و آیات ۶ و ۱۴ سوره زخرف
4. ↑  آیه‌های ۱۵۷ و ۱۵۸

* قرآن
* ویکی‌پدیای انگلیسی مدخلِ Docetism




|  |
| --- |
| این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**مسعود مرادی** (زاده ۱ شهریور ۱۳۴۴ در رودسر) داور بین‌المللی فوتبال اهل ایران است.

مرادی فعالیت داوری اش را از سال ۱۳۶۶ آغاز کرده و در سال ۲۰۰۰ میلادی داور بین‌المللی شد و تا سال ۱۳۸۹ به قضاوت خود ادامه داد. از سوابق ورزشی مرادی می‌توان به برترین داور سال در آسیا در سال ۲۰۰۳، قضاوت در دو دوره مسابقات جام ملت‌های آسیا در سال ۲۰۰۴ و ۲۰۰۷، قضاوت در رقابتهای المپیک پکن در سال ۲۰۰۸، قضاوت در جام کنفدراسیون‌های فیفا در سال ۲۰۰۳ (فرانسه)، دو دوره کاندیدای داوری برای حضور در جام جهانی در سال ۲۰۰۶ و ۲۰۱۰، قضاوت در فینال جام باشگاه‌های آسیا در سال ۲۰۰۴ و قضاوت در بیش از ۲۰۰ رقابت بین‌المللی، مدرسی و نظارت در کنفدراسیون فوتبال آسیا اشاره کرد.
وی یک شهرآورد اینتر و میلان ایتالیا را قضاوت کرد.

شهرآورد تهران
-------------

مسعود مرادی داور یک دربی تهران بوده است. در بیشتر دوران قضاوتهای این داور دربی‌ها را داوران غیر ایرانی سوت میزدند به همین خاطر به جز یکبار موفق به قضاوت در دربی نشده است.

|  |
| --- |
| **یک بازی که داور وسط بوده است** |
| دربی | تاریخ | نتیجه بازی | گروه داوری |
| شماره ۶۹ | ۲۳ مهر ۱۳۸۹ | استقلال ۱ - پرسپولیس ۰ | **مسعود مرادی --** حسن کامرانی‌فر -- مرتضی کریمی -- سعید مظفری‌زاده |

منبع

منابع
-----

1. 1 2  «مسعود مرادی». بایگانی‌شده از اصلی در ۲ مه ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۸ ژوئیه ۲۰۰۸.
2. ↑  «-». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۱. دریافت‌شده در ۱۱ فوریه ۲۰۱۹.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد مرتبط با داور فوتبال است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**محمدقاسم اخوی‌یان** (زادهٔ ۱۳۰۵ نیشابور، درگذشت ۲۱ دی ۱۳۹۸ نیشابور) از هنرمندان ایرانی در هنرهای تجسمی و استاد پیش‌کسوت معماری سنتی خراسان بود. اخویان جز معدود استادان تیشه‌داری در ایران به‌شمار می‌رفت.

مشهورترین اثر او ستون‌های یادبود دروازه‌های نیشابور در نزدیکی آرامگاه عمر خیام در شهر نیشابور است. از آثار دیگر او می‌توان به ورودی شمالی باغ ملی نیشابور و سردر دبیرستان عمر خیام اشاره نمود.

او در خلال برگزاری کنگره جهانی عطار از دو اثر خود به نام «هفت شهر عشق» و «سیمرغ» رونمایی کرد. بیشتر بناها و آرامگاه‌های مهم امروزین نیشابور توسط وی بازسازی شده‌اند. محمدقاسم اخوی‌یان در رشته‌های آجرتراشی، قلم‌زنی، آسیاب‌سازی، گنبدسازی، مرمت، آهنگری و پنجره‌سازی فعال بوده‌است. پس از پژوهش‌های باستان‌شناسی در نیشابور وی برای اولین‌بار طرح استفاده از طرح‌های آثار مکشوفه از نیشابور قدیم را بر روی آجر مطرح و اجرا کرد. تکنیک ویژه او فی‌البداهه کار کردن در هنرهای سنتی بدون پیش‌فرضی در ذهن و بعد از یک تمرکز خاص، آنچه در خیال داشت را به ظهور می‌رساند.

او در ۲۱ دی ۱۳۹۸ در نیشابور درگذشت و در آرامگاه مشاهیر نیشابور به خاک سپرده شد.

آثار
----

* ورودی شمالی باغ ملی نیشابورورودی شمالی باغ ملی نیشابور
* ستون‌های یادبود دروازه‌های نیشابور در نزدیکی آرامگاه عمر خیام. از آثار محمد قاسم اخویانستون‌های یادبود دروازه‌های نیشابور در نزدیکی آرامگاه عمر خیام. از آثار محمد قاسم اخویان
* سر ستون‌های سردر ورودی باغ ملی نیشابورسر ستون‌های سردر ورودی باغ ملی نیشابور
* سردر ورودی دبیرستان عمر خیامسردر ورودی دبیرستان عمر خیام

پانویس
------

1. ↑  «اخوی‌یان، استاد آجر تراش نیشابوری درگذشت». *ایسنا*. ۲۰۲۰-۰۱-۱۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۱-۱۱.
2. ↑  «استاد تیشه داری نیشابور و ایران «محمدقاسم اَخَوی یان» درگذشت». *وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خراسان رضوی*.[*پیوند مرده*]
3. ↑  «مراسم دومین سالگرد زنده یاد استاد محمدقاسم اخویان». *وبگاه شهرداری نیشابور*. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۱۲-۰۳.

منابع
-----

* درگاه نیشابور

* درگاه معماری

* نیشابور شهر فیروزه. نوشته فریدون گرایلی بخش هنرمندان معاصر
* فرهنگستان هنر
اثری هنری از مایاهای عصر پساکلاسیک که در آن تجسم ایده درخت مرکزی یا واکاه چان دیده می‌شود. بر روی شاخه‌های درختان پرندگانی دیده می‌شوند که باور بر این است که این پرندگان نماد ارواحی هستند که هنوز به زیبالبا منتقل نشده‌اند.
**واکاه چان** یا **درخت مرکزی** از اسطوره‌های قوم مایا است که درختی مافوق طبیعی بود که ریشه‌اش در خاک به زیبالبا یا همان دنیای مردگان می‌رسید و تنه‌اش در جهان زمینی قرار داشت و شاخه‌هایش نزد خدای آسمانی بود و بعبارتی همین درخت واسطه ارتباط انسان‌ها با خدایان و خدایان عوالم سه‌گانه با یکدیگر می‌شد. خون قربانیان و نذرها را نیز همین درخت میان خدایان قسمت می‌کرد. این ایده درخت مرکزی البته خاص مایاها نبوده و بگونه‌ای در تمامی ادیان و باورهای مردم آمریکای مرکزی وجود داشته‌است.

کتیبه درخت زندگی

**واکاه چان**
-------------

درخت زندگی
درختان جهان نقش برجسته ای هستند که در کیهان شناسی های اساطیری، روایت های خلقت، و شمایل نگاری های فرهنگ های ماقبل کلمبیایی آمریکای شمالی وجود دارد. در بافت مزوامریکایی، درختان جهان چهار جهت اصلی را تجسم می‌دهند، که همچنین برای نشان دادن ماهیت چهارگانه یک درخت جهان مرکزی، یک محور نمادین می‌توانند صفحات عالم اموات و آسمان را به قلمرو زمینی متصل کنند. تصاویری از درختان جهان، چه در جهت و چه در جنبه مرکزی، در هنر و سنت‌های اساطیری فرهنگ‌هایی مانند مایا، آزتک، ایزاپان، میکستک، اولمک و سایرین یافت می‌شوند که حداقل به دوره‌های شکل‌گیری اواسط و اواخر گاهشماری میانآمریکایی در میان مایاها، درخت جهان مرکزی به‌عنوان درخت سیبا تصور می‌شد یا توسط درخت سیبا نشان داده می‌شد، و بسته به زبان مایا، به‌طور متفاوتی به‌عنوان wacah chan [تلفظ؟] یا yax imix che [تلفظ؟] شناخته می‌شود. تنه درخت را نیز می‌توان به‌وسیله یک کایمن قائم نشان داد که پوستش تنه خاردار درخت را تداعی می‌کند. درختان جهان جهت دار نیز با چهار عمر در تقویم‌های میان‌آمریکایی و رنگ‌ها و خدایان جهت‌دار مرتبط هستند. کدهای میانآمریکایی که این ارتباط را مشخص کرده اند شامل کدهای درسدن، بورجیا و فجرواری-مایر است. فرض بر این است که مکان‌ها و مراکز تشریفاتی میان‌آمریکایی غالباً درختان واقعی در هر یک از چهار جهت اصلی کاشته می‌شدند که نمایانگر مفهوم چهارجانبه است.

رسانه
-----

***سرچشمه*** یا ***چشمه*** (به انگلیسی: The Fountain) فیلمی به کارگردانی دارن آرونوفسکی و با بازی هیو جکمن و ریچل وایس محصول ۲۰۰۶ آمریکا است که در ۲۲ نوامبر ۲۰۰۶ منتشر شد.

منابع
-----

1. ↑  Miller and Taube (1993), p.186.
2. ↑  Finlay (2003)
3. ↑  Miller and Taube, *loc. cit.*
4. ↑  *Ibid.*
5. ↑  *Wikipedia contributors, «The Fountain,» Wikipedia, The Free Encyclopedia,  (accessed July 29, 2010)*. پیوند خارجی در `|title=` وجود دارد (کمک)

* مشارکت کنندگان ویکی‌پدیا Mesoamerican world tree انگلیسی.**بازیابی در ۵ اکتبر ۲۰۱۰**

| * ن
* ب
* و
اساطیر مایا |
| --- |
| زیبالبا •  درخت افسانه‌ای •  ایتزامنا •  هوناب کئو •  کوکولکان •  ایکس چل •  هوناهپو •  کینیچ آهائو •  یوم کاکس •  دوقلوهای قهرمان مایا •  پوپول ووه |
***ابژهٔ متعالی ایدئولوژی*** یا ***ابژهٔ والای ایدئولوژی*** (The Sublime Object of Ideology)، به سال ۱۹۸۹، کتابی از اسلاوی ژیژک، فیلسوف و نظریه‌پرداز فرهنگی است. این اثر از دید بسیاری شاهکار او محسوب می‌شود.

خلاصه
-----

ژیژک مفهوم کانتی والا را به عنوان مضمون محوری قرار می‌دهد تا ایدئولوژی را به تجربهٔ چیزی تشبیه کند که فراتر از هرگونه ادراک و درک عینی کاملاً گسترده و قدرتمند است. ژیژک تحلیلی از «چگونه مارکس سمپتوم (دردنشان) را ابداع کرد؟» ارائه می‌کند، که در آن شیوه‌هایی را که مفهوم سمپتوم در آثار کارل مارکس و زیگموند فروید، بنیان‌گذار روانکاوی جریان دارد، مقایسه می‌کند. ژیژک با هر گونه خوانش ساده‌انگارانه از این دو متفکر، که نشان می‌دهد «هستهٔ» معنا در «اشکال» ظاهراً نامربوط کالاها (مارکس) و رویاها (فروید) پنهان است، مخالف است. ژیژک فکر می‌کند مهم‌تر است که بپرسیم چرا محتوای پنهان شکل خاصی به خود می‌گیرد؛ بنابراین ژیژک استدلال می‌کند که هم به عقیده فروید و هم مارکس، کار-رویا و شکل کالایی خود نیازمند تحلیل هستند.

پذیرش
-----

ژیژک معتقد است که *ابژهٔ متعالی ایدئولوژی* یکی از بهترین کتاب‌های اوست، در حالی که یان پارکر روان‌شناس می‌نویسد که «بسیاری آن را شاهکار او می‌دانند». آنتونی الیوت می‌نویسد که این اثر «بازسازی برانگیزاننده‌ای از نظریهٔ انتقادی از مارکس تا آلتوسر است که از راه چارچوب روانکاوی لاکانی بازتفسیر شده‌است».

منابع
-----

1. 1 2  Ian Parker (psychologist). "The Sublime Object of Ideology". *Encyclopædia Britannica Online*. Encyclopædia Britannica, Inc. Retrieved 25 May 2015.
2. ↑  aussiesta (2016-11-25), *Slavoj Zizek Picks His Best Three Books*, archived from the original on 23 February 2022, retrieved 2018-05-27`{{citation}}`: نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (link)
**غلام‌علی پورعطایی** (زاده ۱۳۲۶ - درگذشته ۱۲ مهر ۱۳۹۳) نوازنده دوتار و سرآوازهای عارفانه و عاشقانهٔ خراسان و پیشکسوت موسیقی نواحی خراسان بود.

زندگی‌نامه
----------

غلامعلی عطایی متولد ۱۳۲۶ در منطقه محمودآباد تربت جام و بازنشسته آموزش و پرورش بود. او از جوانی به خوانندگی و نوازندگی علاقه داشت.

دوتارزنی غلامعلی عطایی در چند مراسم شاهنامه خوانی از اجراهای به یادماندنی اش بود.

در اوان جوانی و در سال ۱۳۴۴ به سبب شهرت در نوازندگی و خوانندگی به تهران دعوت می‌گردد تا در تالار رودکی، مجامع هنری و سفارتخانه‌های اروپایی و رادیو و تلویزیون، همراه با گروه هنرهای آیینی، سنتی و حرکات موزون به سرپرستی هنرمند برجسته هنرهای آیینی «محمد فاروق کیانی‌پور» و دیگر هنرآفرینان میراث کهنسال به اجرای برنامه بپردازد که بسیار مورد اقبال واقع می‌شود. شهرت وی در این زمان تا بدانجا می‌رسید که ضمن سفر به سراسر ایران، برای اجرای برنامه در کشورهای گوناگون از وی دعوت به عمل می‌آید.

غلامعلی عطایی در گفتگویی درباره دوتار گفته بود:

> "دوتار ساز دل است. هیچ‌کس از عبارت دوتارنوازی استفاده نمی‌کند و همه می‌گویند؛ دوتارزنی. دوتار را می‌زنند، ولی بقیه سازها را می‌نوازند. دوتار یک جور فریاد است اما این زدن به معنای خشونت نیست. بیشتر جوشش و عصیان روح است. روال دوتارزدن اینگونه است که از یک دعوا شروع می‌شود و به آشتی ختم می‌شود."
> 
> 

او در ماه‌های آخر عمرش مبتلا به عفونت ریه و دردهای شدید کمر و گردن شده بود و سرانجام روز شنبه ۱۲ مهر ۱۳۹۳، در ۶۷ سالگی درگذشت.

فعالیت‌ها
---------

وی همچنین در بیش از ۱۸ فیلم و سریال به کارگردانی افرادی چون واروژ کریم مسیحی، بهرام بیضایی ایفا نقش نموده‌است.

شرکت در مراسم شاهنامه خوانی با دوتار چون جنگ هفت لشکر، داستان سیاوش، داستان بیژن و منیژه، جنگ کُک کوه زاد (قلعه‌ای در تربت جام به نام قَلْعِگَگ ــ یعنی قلعه یا روستای کوچک) از دیگر فعالیت‌های وی است.

عطایی برای خواندن «نوایی نوایی» و دیگر عاشقانه‌های خراسانی شهرت و محبوبیتی فراوان داشت.

جستارهای وابسته
---------------

* دوتار
* موسیقی بخشی‌های خراسان شمالی

منابع
-----

1. ↑  سالنامه جاودانه‌های ایران

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به ***غلام‌علی پورعطایی*** در ویکی‌گفتاورد موجود است. |

* غلام‌علی پورعطایی در سوره‌سینما
* نوازنده «نوایی نوایی» از دنیا رفت ایسنا
* مصاحبه با غلام‌علی پورعطایی
* «وبسایت غلامعلی پورعطایی». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۹.
* «غلامعلی پورعطایی، خواننده 'نوایی نوایی'، درگذشت». بی‌بی‌سی فارسی.
* موسیقی نواحی خراسان در یوتیوب
کیرن ویلیامسون (به انگلیسی: Kieron Williamson) نقاش آب رنگ ۱۱ ساله ی انگلیسی است که کارهایش باعث تحسین علاقه‌مندان به هنر شده است. او از سن ۶ سالگی و در سال ۲۰۰۸ توانایی های خود را در زمینه ی طراحی آشکار کرد و در رسانه ها به شهرت دست یافت.

زندگی نامه
----------

او به عنوان یک اعجوبه توصیف شده است ،  و در دومین نمایشگاهش در سال 2009، نقاشی هایش در 14 دقیقه فروخته شد و در مجموع 18200 پوند برای 16 تابلو جمع آوری شد.  در نمایشگاه بعدی در هولت در ژوئیه 2010، همه نقاشی‌های او در عرض 30 دقیقه به ارزش 150000 پوند فروخته شدند. 

هفته بعد، در روز جمعه، 6 آگوست 2010، ویلیامسون برخی از آخرین نقاشی های خود را که قرار است در سال 2011 به نمایش گذاشته شود، در وب سایت بی بی سی نورفولک فاش کرد 

در آغاز نوامبر 2010، خانواده به *نشریه ایسترن دیلی* فاش کردند که ممکن است برای ادامه نقاشی کیرون به کورنوال بروند،  اما در صورت خرید خانه جدیدی در لودهام ، شرق نوریچ، به نام کیرون. ، با درآمد حاصل از فروش آثار هنری خود. در نوامبر 2011، 33 تابلوی نقاشی دیگر در 10 دقیقه به قیمت 100000 پوند فروخته شد که شامل تصویری از مسجد سلیمانیه استانبول به قیمت 15595 پوند بود.  در جولای 2013 درآمد حاصل از فروش تقریباً 2 میلیون پوند بود،  زمانی که فروش در هفته های متوالی 242000 پوند برای 23 تابلو و 210000 پوند برای 12 تابلو افزایش یافت. 

در سال 2013، زمانی که کیرون ویلیامسون، 10 ساله، حدود 1500000 پوند از نقاشی‌های خود به دست آورده بود، بی‌بی‌سی داستانی به نام «اعجوبه هنر برای والدین یک کابوس اخلاقی ایجاد می‌کند» منتشر کرد

منابع
-----

1. ↑  ماژیک بایگانی‌شده در ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine، نقاش ۱۱ ساله ای که فروش کارهایش از مرز ۲ میلیون پوند گذشت.
2. ↑  مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Kieron Williamson». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای* ، بازبینی‌شده در ۲ ژوئیه ۲۰۱۴.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد هنرمندان است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**موسیقی سمفونیک ایرانی** یا **موسیقی چندصدایی (پولیفونیک) ایرانی** به آثار موسیقی گفته می‌شود که برای گروه‌ها و ارکسترهای موسیقی کلاسیک غرب ساخته می‌شود ولی بر پایه یا ملهم از موسیقی کلاسیک یا محلی ایران است. *موسیقی سمفونیک ایرانی* می‌تواند به آثار آهنگسازان غیر ایرانی که فضای ایرانی دارد نیز گفته شود؛ مانند «مجموعه ایرانی» (*Persian Set*) از هنری کاول، آهنگساز آمریکایی.

پیشینه
------

از زمان بنیاد گرفتن شعبه موسیقی در مدرسه دارالفنون و ارتباط نوازندگان ایرانی با موسیقی اروپایی، شماری از آهنگسازان ایرانی که عموماً در خارج از ایران به تحصیل موسیقی پرداخته بودند به ساخت کارهایی با الهام از موسیقی ملی و محلی ایران در فرم‌های موسیقی غربی پرداختند. ظاهراً نخستین آثار در این زمینه، آثاری است از غلامحسین مین‌باشیان و غلامحسن مین‌باشیان که در حدود سال‌های ۱۳۱۰ ساخته شده‌اند. در بروشورهای برجای مانده از دوران فعالیت ارکستر هنرستان موسیقی در تهران، نام اثری به نام «رقص ایرانی» به چشم می‌خورد که به رهبری غلامحسن مین‌باشیان اجرا شده‌است.

چندی بعد، مستقل از جریان در ایران، امین الله حسین در فرانسه، در شیوه خاص خود به آفرینش آثاری مشغول بود مانند «خرابه‌های پارسه» (*The Ruins of Persepolis*) و «مینیاتورهای ایرانی» (*Persian Miniatures*) که ظاهراً بیشتر از بابت الهام برای ساخت اثر تحت تأثیر تاریخ ایران باشد تا موسیقی ایرانی.

در ایران اما ساخت آثار سمفونیک ایرانی توسط پرویز محمود، روبیک گریگوریان، مرتضی حنانه و کمی بعد توسط ثمین باغچه‌بان، امانوئل ملیک اصلانیان، هوشنگ استوار، هرمز فرهت و حسین ناصحی دنبال شد.

از آهنگسازان سال‌های بعد باید به به احمد پژمان، حسین دهلوی، محمدتقی مسعودیه، علیرضا مشایخی و شاهین فرهت اشاره کرد. فعال‌ترین چهره‌های کنونی در آمریکا رضا والی و بهزاد رنجبران و در روسیه سید مهدی حسینی که بر خلاف تمام آهنگسازان پیشگفته، آثارشان دایماً در حال اجرا در سطح جهانی است.

اما پس از انقلاب مهمترین و درخشان ترین آثار ارکسترال سمفونیک ایرانی را آهنگسازانی چون کامبیز روشن روان، هوشنگ کامکار، حسن ریاحی، فریدون شهبازیان، محمد میرزمانی، مجید انتظامی، حسین علیزاده و محمدرضا علیقلی ساختند.

دربارهٔ موسیقی سمفونیک/پولیفونیک ایرانی مقاله‌های اندکی توسط علیمحمد رشیدی، پژمان اکبرزاده، کیوان یحیی و ... به زبان پارسی نوشته شده‌است. منوچهر صهبایی، رهبر ارکستر، نیز در سال ۱۹۹۹ پایان‌نامه موسیقی‌شناسی خود در دانشگاه استراسبورگ (فرانسه) را با موضوع «موسیقی پولیفونیک ایرانی ۱۸۶۸ - ۱۹۹۸» (*La Musique Polyphonic Persane: 1868-1998*) به زبان فرانسوی ارئه کرده‌است.

پانویس
------

1. ↑  روزنامه اطلاعات: اجرای کنسرتو برای کوارتت زهی و ارکستر اثر سید مهدی حسینی در فیلارمونیک دولتی سن پترزبورگ روسیه  بایگانی‌شده در ۴ مارس ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine

منابع
-----

* به مناسبت انتشار آثار آهنگسازان معاصر ایران در آلمان - پژمان اکبرزاده
* اکبرزاده، پژمان «موسیقی‌دانان ایرانی» (جلد یکم). انتشارات نوید، شیراز - تهران، ۱۳۷۹.
* صفایی، ابراهیم. «تایخچه هنرستان عالی موسیقی و هنرستان موسیقی ملی». انتشارات وزارت فرهنگ و هنر، تهران، ۱۳۵۵.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد موسیقی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**محمدحسین استخر** (۱۲۶۷ بوانات فارس - ۱۳۴۸) روزنامه‌نگار، مترجم، قاضی دادگستری و نماینده مجلس شورای ملی بود.

در یكى از روستاهای بوانات به دنیا آمد. پدرش شیخ اسداللَّه واعظ از روحانیون منطقه و منبرى بود. خودش نیز به راه پدر رفت و تا شانزده سالگى در زادگاه خود نزد پدر تحصیل کرد، سپس به شیراز رفت و تحصیلات خود را ادامه داد. در مشروطیت فعالیت داشت و وارد حزب دموكرات فارس شد. سپس به معلمی و مدیریت مدارس جدید پرداخت. از سال ۱۲۹۷ روزنامه *استخر* را در فارس انتشار داد که تا حدود چهل سال بعد انتشار آن ادامه یافت.

در سال ۱۳۰۶ که علی‌اکبر داور بنیان دادگستری نوین ایران را ریخت و قضات تازه‌ای وارد عدلیه کرد، استخر از وزارت معارف به عدلیه انتقال یافت و سال‏ها به عنوان بازپرس و دادستان و رئیس دادگاه در شهرهاى مختلف خدمت ‏كرد. در سال ۱۳۲۰ از خدمت قضا كناره‌‏گیرى كرد و به وزارت فرهنگ بازگشت. به انتشار نشریه *استخر* ادامه داد و در انتخابات دوره هجدهم مجلس شورای ملی در سال ۱۳۳۲ به نمایندگی شیراز برگزیده شد. در دوره بعد نیز بر همین کرسی نشست.

خاطرات محمدحسین استخر در کتاب *خاطرات پیر روشن ضمیر* منتشر شده است.

آثار
----

* *پیشوایان فكر*، طه حسین (ترجمه)
* *فرهنگ اسلام*
* *چهل مقاله تاریخ تصوف*
* *مظاهر محمدى*، توفیق حكیم (ترجمه)
* *مهمانیها و پذیراییهاى شاهانه*
* *مجموعه‏ یادداشتهاى رضاشاه*، على بصرى (ترجمه)
* *چند صفحه از تاریخ بزرگترین تحولات علمى*
* *روابط ایران و عرب قبل از اسلام و بعد از اسلام*
* *الصلاة بین العرب و الفرس* (ترجمه)
* *خاطرات پیر روشن ضمیر*

پانویس
------

1. 1 2  عاقلی، باقر (۱۳۸۰). *شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران - جلد یکم*. تهران: نگاه. ص. ۹۴.



  


|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک شخص سیاستمدار ایرانی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
رامبراند، طوفان در دریای جلیل ۱۶۳۳
**هنر دریایی** (انگلیسی: Marine art) یک سبک و شیوه از هنرهای تجسمی و نقاشی است که بیانگر هنر فیگوراتیو (نقاشی، نقاشی خط و مجسمه‌سازی) با فضای اصلی و الهام گرفته از دریا می‌باشد، الهام از دریا یک ژانر است که غالباً به تصویر می‌کشد کشتی یا کشتی‌ها را بر روی دریا، این کشتی‌ها می‌توانند به صورت منفرد باشند یا به اتفاق یکدیگر، این هنر ممکن است نمایانگر یک جنگ دریایی باشد یا گرفتاری در طوفان و کشتی شکستگی را نمایان سازد.

در قرون هفدهم تا نوزدهم میلادی اوج شکوفایی هنر دریایی بود، در عمل این اصطلاح اغلب پوشش‌دهندهٔ هنر نمایش حمل و نقل در رودخانه‌ها و مصب‌ها، صحنه‌های ساحل و گاهی حتی به تنهایی نمایانگر یک قایق رها شده بر ساحل می‌باشد، در برخی از این منظره‌نگاری‌ها عنصر انسانی نیز به چشم می‌خورد و برخی دیگر به کلی فاقد انسان هستند، کشتی‌ها و قایق‌های گنجانده شده در پرتره‌ها باعث به وجود آمدن اصطلاحی جدید و متناسب با این سبک گردید به نام *کشتی‌پرتره* که از قرون وسطی به بعد شکل گرفت و تاکنون هم ادامه دارد

نگارخانه
--------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

جستارهای وابسته
---------------

پانویس
------

1. ↑  *Contemporary American Marine Art* by American Society of Marine Artists, Richard V. West, American Society of Marine Artists, Cummer Museum of Art and Gardens, Charles and Emma Frye Art Museum, Published by University of Washington Press, 1997 ISBN 0-295-97656-X, 9780295976563 [*پیوند مرده*] (accessed Jan. 15, 2009 on Google Book Search)

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Marine art». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۵ آوریل ۲۰۱۶.

پیوند به بیرون
--------------

* درگاه هنر
* درگاه هنرهای تجسمی

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ هنر دریایی موجود است. |
چندنمودی
در دانش ژنتیک به پدیده‌ای که تظاهرات چندگانهٔ رخ‌نمودی یک ژن را نشان می‌دهد، **چندنمودی** یا پلیوتروپی (انگلیسی: Pleiotropy) می‌گویند.

زمانی که یک ژن اثرات فنوتیپی متفاوت ایجاد کند در اصطلاح به چندنمودی معروف می‌باشد.

توجیه مولکولی این مطلب به این صورت است که از یک ژن یک mRNA به وجود می‌آید ولی از این mRNA می‌تواند نتایج متنوع و متفاوتی ایجاد شود و در نقاط مختلف بدن اثر خود را نشان دهد. این اثرات می‌تواند در پوست و دستگاه عصبی و ماهیچه و غیره قابل مشاهده باشد.

مثال آن بیماری نوروفیبروماتوز، لکه شیر-قهوه‌ای ندول لش تومور کوچک در عنبیه و عقب ماندگی ذهنی است.

هر چند که جهش در یک ژن و تولید یک آنزیم ناقص، معمولاً یک مسیر زیست‌شیمیایی را متوقف می‌کند، ولی معمولاً اثرات متعددی بر روی فنوتیپ دارد. این اثر همان چندنمودی است. مثال شناخته شده‌ای از این موارد، کم‌خونی داسی‌شکل است که در اثر جهش در ژن مولد زنجیره در هموگلوبین است. این ژن در حالت هموزیگوت سبب تغییر شکل گولبول‌های قرمز می‌شود.

جستارهای وابسته
---------------

* افزاینده
* شبکه دگرگشتی

منابع
-----

1. ↑  "فرهنگستان زبان و ادب فارسی". 1396. Persianacademy.Ir. Accessed November 25 2017.  بایگانی‌شده در ۴ دسامبر ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Pleiotropy». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۷.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ چندنمودی موجود است. |
**آزادی مذهب در عراق** (انگلیسی: Freedom of religion in Iraq)، بر اساس آخرین آمار دولتی، ۹۷ درصد از جمعیت عراق در سال ۲۰۱۰ مسلمان بودند (۶۰ درصد شیعه و ۴۰ درصد سنی)، طبق قانون اساسی دین رسمی این کشور اسلام است.

در سال ۲۰۲۳، عراق در بخش آزادی مذهب امتیاز ۱ از ۴ را کسب کرد. در همین سال، این کشور در بین فهرست بدترین کشوهای جهان برای مسیحی بودن، حائز رتبه ۱۸ گردید.

پس‌زمینه
--------

در دههٔ ۲۰۱۰، شورش‌های داعش (کوته نوشت به انگلیسی: IS)، که در سابق تحت عنوان دولت اسلامی عراق و شام (کوته نوشت به انگلیسی: ISIL) یا دولت اسلامی عراق و سوریه (کوته نوشت به انگلیسی: ISIS) نامیده می شد، منجر به نقض آزادی مذهب در بخش‌های مشخصی از عراق گردید. داعش یک گروه جهادی سنی است که مدعی حاکمیت دینی بر تمام مسلمانان در سراسر جهان است و هدف او این بود که بیشتر مناطقی که مسلمانان در سراسر جهان، در آنجا زندگی می‌کنند را تحت کنترل سیاسی خود درآورد که آغاز این مسیر از عراق شروع می‌شد.

جستارهای وابسته
---------------

* دین در عراق

پانویس
------

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Freedom of religion in Iraq». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۳.

منابع
-----

1. ↑  US State Dept 2022 report
2. ↑  Freedom House website, retrieved 2023-08-08
3. ↑  Open Doors website, retrieved 2023-08-08
4. ↑  "داعش تعلن تأسیس دولة الخلافة وتسمیتها "الدولة الإسلامیة" فقط دون العراق والشام والبغدادی أمیرها وتحذر "لا عذر لمن یتخلف عن البیعة". Arabic CNN. 29 June 2014. Retrieved 31 July 2014.
5. ↑  "Isis rebels declare 'Islamic state' in Iraq and Syria". BBC News. 30 June 2014. Retrieved 30 June 2014.
ائوجنیو برتینی
**اِئوجنیو برتینی** (به ایتالیایی: Eugenio Bertini) (زاده ۸ نوامبر ۱۸۴۶ در فورلی – درگذشته ۲۴ فوریه ۱۹۳۳ در پیزا) ریاضیدان اهل ایتالیا بود.

زندگی و کارنامه
---------------

برتینی نخست با آهنگ مهندس شدن در دانشگاه بولونیا آغاز به تحصیل کرد ولی سپس زیر تاثیر لوییجی کرمونا به ریاضیات دلبسته شد. در ۱۸۶۶ در رکاب گاریبالدی برای استقلال ایتالیا جنگید و سپس در دانشگاه پیزا تحت سرپرستی کرمونا دانش آموخته شد. چون کرمونا به دانشگاه میلان رفت، برتینی را نیز به همراه خود برد و برتینی با هدایت او در دانشگاه میلان درجه دکتری ریاضیات را دریافت کرد. پس از آنکه چند سالی معلمی دبیرستان کرد در پیزا به درجه استادی هندسه رسید و سپس از ۱۸۸۰ تا ۱۸۹۲ به پاویا رفت و پس از ان دوباره به پیزا برگشت و در سال ۱۹۲۲ بازنشسته شد. فدریگو انریکوئس یکچند دستیار برتینی در پیزا بود.

در زمینه هندسه، برتینی کارهای استادش کرمونا را پیش برد و نظریه ناورداهای تبدیلهای کرمونا را مورد پژوهش قرار داد و نتایج آنرا در حل تکینگیهای خم های جبری به کار برد.

منابع
-----

* Eugenio Bertini. In: MacTutor History of Mathematics archive
* Eugenio Bertini at the Mathematics Genealogy Project
**چتونیک** (انگلیسی: Chthonic) از کلمه یونانی باستان khthών، "khthon" به معنای زمین یا خاک گرفته شده‌است. چتونیک به‌طور مستقیم تر از χθόνιος یا "در، زیر، یا زیر زمین" ترجمه می‌شود که می‌تواند از Γῆ یا "ge" متمایز شود که به سطح زنده زمین روی زمین صحبت می‌کند. در یونانی، چتونیک کلمه ای توصیفی برای چیزهای مربوط به دنیای زیرین یا دنیای مردگان است و می‌تواند در زمینه خدایان چتونیک، آیین‌های چتونیک و موارد دیگر استفاده شود. چتونیک در مقایسه با خدایان المپیک یا دوازده ایزد المپ‌نشین و رسم‌ها و آیین‌های مرتبط با آنهاست. خدایان المپیک اشاره به آنچه در بالای زمین، به ویژه در آسمان وجود دارد، درک می‌شود. خدایان مرتبط با کشاورزی نیز دارای پیوندهای چتونیک در نظر گرفته می‌شوند زیرا کاشت و رشد تا حدی در زیر زمین انجام می‌شود.

خدایان چتونیک
-------------

خدایان یونانی به دو دسته تقسیم می شدند: خدایان بالای زمین و خدایان زیرین. خدایان چتونیک در یونان باستان در جهان اموات و مردگان ساکن بودند یا با آنها مرتبط بودند. برجسته‌ترین خدایان چتونیک عبارت بودند از: هادس، پرسفونه، دمتر و هکاته و همگی در اسطوره ربوده شدن پرسفونه و اسرار الوزیس در هم تنیده شدند. همچنین الهه‌های انتقام یا خشم‌ها یا ارینی‌ها، دیگر خدایان برجسته‌ی کلاسیک، نقش مهمی در اساطیر و ادبیات داشتند. یونانیان باستان از این خدایان عالم اموات به دلیل ارتباط آنها با مردگان و تصور خود مرگ می ترسیدند.

جستارهای وابسته
---------------

* دنیای مردگان در فرهنگ یونانی-رومی

منابع
-----

1. ↑  "Who Were The Chthonic Greek Gods? 5 Gods & Their Myths". *TheCollector* (به انگلیسی). 2021-09-09. Retrieved 2023-09-13.‏

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Chthonic». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۳ مه ۲۰۲۳.
کلاه‌خود شوالیه‌گری ویژهٔ مارکی‌ها در اروپای غربی قرون وسطی**مارکی**(به فرانسوی: marquis) از عنوان‌های نجیب‌زادگان اروپایی بوده‌است. این عنوان به صورت موروثی منتقل می‌شده‌است. در بریتانیا مارکی مقامی بوده‌است پایین‌تر از دوک و بالاتر از کنت. لقب مارکی برای زنان نیز **مارکیز**(به فرانسوی: Marquise) خوانده‌می‌شد.

پیشینه این لقب اشرافی به درستی آشکار نیست. در زمان‌های نزدیک‌تر برتری مارکی‌ها به کنت‌ها، در اختیار داشتن زمین‌هایی بود که مارش یا مرز سرزمین‌ها را تشکیل می‌دادند. بر این پایه مارکی‌ها برای دفاع از مرزها مورد اعتمادتر و در نتیجه برتر از کنت‌ها بودند. لقب مارکی در سرزمین‌های ژرمن‌نشین مرسوم نبود و مارگراف جایگزین آن بود.

ریشه‌شناسی واژه
---------------

ریشهٔ این واژه از زبان فرانسوی باستان و واژهٔ **مارشیس** (murch) گرفته شده‌است که معنای *مرزبان* را می‌رساند. مارشیس از ریشهٔ نیاهندواروپایی *مِرِغ* (mereĝ) - وهم‌ریشه با واژهٔ پارسی **مرز** می‌باشد.

پانویس
------

1. ↑  "English: Marquis". Collins Dictionary. n.d. Retrieved 22 September 2014.
2. ↑  J. Pokorny's Indo-European Etymological Dictionary

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Marquess». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۲ آوریل ۲۰۱۲.