**سید اکبر حسین** معروف به **اکبر الله‌آبادی** (۱۶ نوامبر ۱۸۴۶ - ۹ سپتامبر ۱۹۲۱) شاعر اردو زبان و هندی در گونه طنز بود. محبوب ترین اشعار اکبر دربارۀ معضلات فرهنگی ناشی از هجوم فرهنگی بریتانیای غربی بود. خشم او بیشتر متوجه بومیان بود که او آنها را غرب‌زده و عجیب و غریب می دانست. در جامعه هندی به «لسان‌العصر» معروف بود.

زندگی
-----

### اوایل زندگی

اکبر الله آبادی در شهر برا در یازده فرسخی الله آباد در خانواده ای از سادات که در اصل از ایران به عنوان سرباز به هند آمده بودند، به دنیا آمد. پدربزرگش، سید فضل محمد، گرایش شیعه داشت، اما سه پسرش، واصل علی، وارث علی و تفضل الحسین همگی اهل سنت شدند. پدر اکبر، مولوی تفضل الحسین، به عنوان نایب تحصیل‌دار برادرش وارث علی، که تحصیل‌دار بود، خدمت کرد و مادرش از خانواده زمین‌دار روستای جگدیشپور از ناحیه گایا در بیهار بود. 

اکبر تحصیلات اولیه خود را در عربی، فارسی و ریاضی نزد پدرش در خانه گذراند. در سال 1855 مادرش به الله آباد نقل مکان کرد و در محله چوک ساکن شد. اکبر در سال 1856 برای آموزش زبان انگلیسی در مدرسه ماموریت جامونا ثبت‌نام کرد، اما در سال 1859 تحصیلات مدرسه را رها نمود. با این حال، او به مطالعه زبان انگلیسی و مطالعه ادامه داد. 

### حرفه

پس از ترک تحصیل، اکبر به عنوان منشی به گروه مهندسان در راه آهن پیوست. وی در حین خدمت با قبولی در آزمون وکالت و متعاقباً به عنوان تحصیل‌دار و منصف و در نهایت به عنوان قاضی دادگاه مشغول به کار شد. به خاطر فعالیت در خدمات قضایی به وی لقب *خان بهادر* اعطا شد. 

### ازدواج

اولین ازدواج اکبر در سن 15 سالگی و توسط پدر و مادرش ترتیب داده شد. همسرش خدیجه خاتون نام داشت که چهار سال از او بزرگ‌تر بود. این ازدواج موفقیت آمیز نبود و اکبر با وجود داشتن دو پسر از خدیجه به نام های نذیر حسین و عابد حسین، علاقه‌ای به ادامۀ زندگی مشترک نداشت. اکبر بعد از طلاق، به فرزندانش هم توجهی نمی‌کرد و فقط ماهیانه مبلغ چهل روپیه به عنوان نفقه به آنان می‌داد. هر دوی این پسرها به دلیل عدم حمایت پدرشان، زندگی خوبی نداشتند و اطلاعات زیادی از آنها در دست نیست. 

ازدواج دوم او با فاطمه صغری (متوفی 1910) به شکلی دیگر پیش رفت و شادی زیادی برای او به همراه داشت. آنها با هم صاحب دو پسر به نام های عشرت حسین و هاشم حسین شدند. عشرت به مدت سه سال به انگلستان فرستاده شد تا وکیل شود، اما حتی شش سال بعد از آن هم برنگشت. اما او به سختی مدرک کارشناسی خود را در کمبریج گذراند و هرگز برای امتحانات وکالت شرکت نکرد. در عوض او خود را فردی اهل هنر می پنداشت و بدون هیچ موفقیتی برای نمایشنامه نویسی و بازیگری درخواستهای مکرر می‌داد. او شکست خود را ناشی از تعصب علیه هندوستانی‌ها در انگلستان آن زمان می‌دانست. 

هاشم، پسر کوچکتر، تا زمان مرگ پدرش در سال 1931 نزد او ماند.

### مرگ

اکبر در سال 1905 بازنشسته شد و در الله آباد ساکن گردید. وی در 18 شهریور 1300 (9 سپتامبر 1921) بر اثر تب درگذشت و در منطقه همت‌گنج شهر الله آباد به خاک سپرده شد.

میراث
-----

«هنگامه‌ای کیون برپا» غزلی پرطرفدار است که توسط اکبر الله آبادی نوشته شده و برجسته‌ترین اقتباس از آن را غلامعلی خوانده اجرا کرده‌است. ابیاتی از شعر او نیز به قوالی معروف «توم ایک گوراخ داندا هو» نصرت فتح علی خان رسید. تعدادی از اشعار اکبر الله آبادی در فیلم هندی ماسان 2015 استفاده شده اند.  وارون گروور ، نویسنده اشعار فیلم، با توضیح این موضوع به عنوان یک ادای احترام آگاهانه، توضیح داد که می‌خواست یکی از بازیگران زن شالو (با بازی شوتا تریپاتی) را به عنوان فردی که سرگرمی اش خواندن شعر هندی و شاعری است نشان دهد.

منابع
-----

1. 1 2 3  "Akbar Allahabadi". *urdupoetry.com*. 22 November 2001. Retrieved 15 April 2018.
2. ↑
3. ↑  Lakhani, Somya (11 September 2016). "Secret Love: How Hindi poetry has become 'cool'". The Indian Express. Retrieved 17 April 2019.
4. ↑  "Hindi Kavita - Kuch ban jaate hain - Uday Prakash: Varun Grover in Hindi Studio with Manish Gupta". Hindi Kavita. 25 October 2015.
5. ↑  Pal, Sanchari. "Meet the NRI Who Returned To India To Make Millions Fall in Love with Hindi Poetry". *www.thebetterindia.com*. The Better India. Retrieved 17 April 2019.
6. ↑  Grover, Varun. "How the magic of Dushyant Kumar's poetry inspired this Bollywood lyricist". The Indian Express. Retrieved 17 April 2019.

لینک های خارجی
--------------

* اکبر الله آبادی در کاویتا کوش بایگانی‌شده در ۳ ژوئن ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine **(هندی)**
* چند غزلیات اکبر الله آبادی