recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**پیشانه وایابی** یکی از ویژگی‌های سیستم‌عامل‌های Windows 2000، Windows XP و Windows Server 2003 است. پیشانه وایابی ابزاری را برای مدیرها فراهم می‌کند تا با استفاده از یک واسط خط فرمان، محدوده مشخصی از وظایف را انجام دهند. عملکرد اصلی آن این است که مدیرها را قادر می‌سازد تا از وضعیت‌هایی که ویندوز راه اندازی نمی‌شود تا جایی که رابط کاربری گرافیکی نشان داده شود، بازیابی کنند. پیشانه وایابی برای دسترسی به هارد دیسک در مواقع اضطراری از طریق خط فرمان استفاده می‌شود. به این ترتیب، پیشانه وایابی یا از طریق رسانه اصلی نصب که برای نصب ویندوز استفاده می‌شود قابل دسترسی است، یا می‌توان آن را روی هارد دیسک نصب کرد و به منوی NTLDR اضافه کرد، با این حال، اتکا به دومی خطرناک‌تر است زیرا کامپیوتر می‌تواند تا حدی بوت شود که NTLDR بارگیری شود.

### فرمان‌ها

در زیر لیستی از دستورات داخلی پیشانه وایابی قرار دارد.

اگرچه در لیست دستورات موجود با استفاده از `help` و در بسیاری از مقالات در مورد پیشانه وایابی (از جمله مواردی که توسط مایکروسافت نوشته شده‌است) در دسترس است، دستور `net` در دسترس نیست؛ بنابراین هیچ راهی برای اتصال به یک پوشه مشترک در رایانه راه دور وجود ندارد.

جستارهای وابسته
---------------

* دیسک تعمیر اضطراری
* مقایسه پوسته‌های فرمان

منابع
-----

1. 1 2  Microsoft. "Description of the Windows 2000 Recovery Console". *KnowledgeBase*. Archived from the original on 2011-11-04.
2. 1 2  Microsoft. "Description of the Windows XP Recovery Console". *KnowledgeBase*. Archived from the original on 2014-09-08.
3. ↑  Eric A. Hall. "Primer: Creating A Windows XP Recovery Console CD Image".

پیوند به بیرون
--------------

* توضیحات پیشانه ی وایابی
**پروتکل آراف‌بی** (به انگلیسی: RFB Protocol) یک پروتکل ساده است که برای دسترسی از راه دور به واسط‌های گرافیکی کاربر استفاده می‌شود و همانطور که از نامش پیداست در سطح فریم بافر کار می‌کند. این پروتکل قابل اعمال بر همهٔ برنامه‌های کاربردی و سیستم‌هایی است که به نوعی با پنجره‌ها سر و کار دارند. از میان این سیستم‌ها می‌توان به x۱۱، ویندوز و مکینتاش اشاره کرد. آراف‌بی پروتکلی است که در محاسبات شبکه‌های مجازی VNC نامیده می‌شود و کاربرد فراوانی دارد.

هر چند آراف‌بی در ابتدا به عنوان یک پروتکل نسبتاً ساده به وجود آمد، به مرور زمان گسترش یافت و امکانات محتلفی به آن افزوده شد. گسترش آراف‌بی امکانات انتقال فایل و فشرده‌سازی به روش‌های پیچیده را امکان‌پذیر ساخت و امنیت سیستم را افزایش داد. برای حفظ سازگاری این سیستم با پیاده‌سازی مختلفی کلاینت و سرور VNC، کلاینت‌ها و سرورها باید بتوانند با استفاده از آراف‌بی با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و اطلاعات را رد و بدل کنند. پروتکل آراف‌بی تضمین می‌کند که مناسب‌ترین انتخاب‌های فشرده سازی و تأمین امنیت را که هر دو سیستم کلاینت و سرور قادر به پشتیبانی از آن باشند را به کار گیرد.

پیدایش آراف‌بی به سال ۱۹۹۸ باز می‌گردد. آراف‌بی در ابتدا به عنوان یک فناوری ساده برای نمایش از راه دور سیستم‌ها به وجود آمد. در حقیقت کاربرد اولیه آن ساده کردن فناوری‌های موجود در در آن زمان بود. به زودی و با توسعه VNC، پروتکل آراف‌بی یک کاربرد ثانویه و مهم تر پیدا کرد. VNC به عنوان یک نرم‌افزار متن‌باز منتشر شد و آراف‌بی را به عنوان پروتکل استاندارد به کار گرفت.

منابع
-----

* ویکی‌پدیای انگلیسی
**سینما بهمن** یک مجموعه سینمایی دارای ۷ سالن سینمایی در شهر سنندج است. 

این سینما با هفت سالن نمایش در خیابان فردوسی سنندج قرار دارد.

تاریخچه
-------

سینما بهمن در سال ۱۳۵۰ با نام «سینما شهرفرنگ» به ظرفیت ۹۶۰ نفر توسط اردشیر یارمحمدی ساخته شد. این سینما در آن زمان مجهز به آپارات‌های زغالی بود. آغاز به کار سینما در اواخر سال ۱۳۵۰ با نمایش فیلم مردی از جنوب شهر بود، اما در نوروز سال ۱۳۵۱ خورشیدی با نمایش فیلم لیلی و مجنون به طور رسمی افتتاح شد.
  

«سینما شهرفرنگ» پس از انقلاب به «سینما قدس» تغییر نام داد، اما پس از پایان جنگ به نام «سینما بهمن» نامیده شد. در سال ۱۳۷۴ در طبقه بالای این سینما یک سالن کوچک نمایش فیلم به نام «سالن سیروان» ساخته شد که کار خود را با نمایش فیلم گبه آغاز کرد.
  

سینما بهمن از سال ۱۳۸۵ تا مهر ماه ۱۳۹۱ به مدت ۶ سال به دلیل بازسازی تعطیل بود. در این مدت «سینما شیدا» تنها سینمای شهر سنندج بود. برای بازسازی این سینما مبلغ ۴ میلیارد تومان صرف شد و سالن بزرگ این سینما به سه سالن تقسیم شد که روی هم رفته ۷۶۰ صندلی را شامل می‌شود. سالن اصلی مجموعه ۵۷۰ نفر، سالن شماره دو ۱۳۰ نفر و سالن شماره سه ۶۰ نفر ظرفیت دارند. سینما بهمن پس از بازسازی به سیستم پخش صدای دالبی و امکانات نوین نمایش فیلم مجهز شده است.

پانویس
------

1. ↑  دنیای اقتصاد: انتظار سنندجی‌ها برای بازگشایی تنها سینمای شهر ۲۸ مهر ۱۳۸۹
2. ↑  خبرگزاری کار ایران: پس از شش سال انتظار، پردیس سینما بهمن سنندج بازگشایی شد
3. ↑  خبرگزاری مهر: ۴۰ میلیارد ریال اعتبار برای بازسازی سینما بهمن سنندج هزینه شد

پیوند به بیرون
--------------

* سینما بهمن سنندج در پایگاه اینترنتی حوزه هنری
* پایاه اینترنتی سینما بهمن سنندج
پرواز پرندگان
نخستین پرواز مکانیزه در جهان. ۱۹۰۳. کارولینای شمالی توسط برادران رایت
**پرواز** توانایی جابه‌جا شدن در هوا یا فضا است. انسان به‌طور طبیعی توانایی پرواز ندارد ولی با وسایل پرنده مانند هواپیما، بالگرد، بالون یا فضاپیماها می‌تواند پرواز کند.

پرواز در هوا
------------

سه دسته از جانوران می‌توانند به‌طور طبیعی پرواز کنند: برخی از حشرات، برخی از پرندگان و خفاش‌ها. برخی از پستانداران کوچک (مانند سنجاب‌های پرنده) و چند نوع ماهی پرنده به‌وسیلهٔ باله‌های تخصص‌یافته و چند نوع قورباغه نیز می‌توانند در پرش‌های خود با استفاده از پرده‌ای که بین دست و پایشان وجود دارد، در هوا سُر بخورند. هر یک از این جانوران توانایی پرواز را در فرایند فرگشت به شیوه‌ای متفاوت به‌دست آورده‌اند. پرواز پرنده با پرواز حشره از نظر اصول فیزیکی فرق دارد.

هواپیماها در پرواز از نظر فیزیکی تابع قانون‌های مکانیک پرواز هستند.

پرواز در فضا
------------

پرواز در فضا تا پیش از اختراع موشک ممکن نبود. فضاپیماها با موتور موشکی می‌توانند فراتر از جو زمین پرواز کنند.

تاریخچه پرواز
-------------

پرواز انسان از زمان‌های دور در مخیلهٔ انسان‌ها بود. هر انسانی در زمان گذشته آرزوی پرواز همچون پرندگان را داشت. در اسطوره‌های چینی و یونانی، افسانه‌هایی از پرواز انسان با اژدها، اسب بالدار، بال برای انسان و … وجود دارد.

### نخستین اختراع‌ها

نخستین کسی که دست به اختراعی برای پرواز زد، عباس بن فرناس بود که این اقدام او موفقیت‌آمیز بوده و پرواز وی محقق شد.[*نیازمند یادکرد دقیق*] او در زمان امویان می‌زیست و مسلمان سنی بود. پس از ابن فرناس، دومین نفر لئوناردو داوینچی بود. او دستگاهی ساخت که دو بال مانند پرندگان داشت. آن دستگاه را از ارتفاع رها کرد و پس از مدتی طولانی به زمین نشست. در سال ۱۵۰۰ میلادی، داوینچی با اضافه کردن فنر به بال‌های این دستگاه، برای بال زدن مانند پرندگان، توانست این دستگاه را مدتی طولانی‌تر در آسمان نگه دارد؛ ولی این اختراع با مخالفت‌های برخی افراد همراه شد، به‌طوری‌که آن‌ها دستگاه او را شکستند.

داوینچی از این اتفاق ناراحت و از ادامهٔ کار خود منصرف شد؛ ولی کوشش وی آغازی برای پرواز انسان بود. بنابراین، او را پدر پرواز می‌دانند. در سال ۱۶۸۷ بینهٔ فرانسوی ایدهٔ داوینچی برای پرواز را ادامه داد. او می‌خواست ماشینی به مانند ماشین داوینچی بسازد، با این تفاوت که این ماشین سرنشین داشت ولی تلاش بینه با موفق نشدن وی در این اختراع به پایان رسید. در سال ۱۷۸۴ بین ونو دستگاهی مانند پروانه ساخت و آن را از ارتفاع رها کرد. این اختراع توانست مدت زیادی در آسمان بماند. در سال ۱۸۴۳ هنسون آلمانی توانست دستگاهی با اتاق کوچک، دو بال و اهرم هدایت بسازد. او این اختراع را از ارتفاع بالا همراه با سرنشین رها کرد و توانست مدت زیادی در هوا بماند؛ ولی این اختراع نتوانست عطش انسان برای پرواز را سیر کند. آن‌ها می‌خواستند که با این ماشین‌ها در آسمان معلق بمانند. یکی از اشکالات این اختراعات، قرار نداشتن مرکز ثقل در مکان صحیح بود. اختراع هنسون نیز معایب زیادی داشت. خیلی‌ها از او تقلید کردند و جان خود را در این راه از دست دادند. پس از هنسون، بنو فرانسوی در سال ۱۸۷۱ توانست هواپیمایی بسازد که مدت زیادی در آسمان بماند.

جستارهای وابسته
---------------

* هوافضا
* شاتل فضایی
* تراجان ووجا

منابع
-----

* سایت ناسا در مورد تاریخچه پرواز

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به ***پرواز*** در ویکی‌گفتاورد موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ پرواز موجود است. |

* انجمن هوا و فضای ایران
* جامعه متخصصین مراقبت پروازایران
فیلم ***کارلیتوس*** یا کارلیتوس و زمینه رویاهایش (به اسپانیایی :Carlitos y el campo de los sueños) یک فیلم اسپانیایی با ژانر کمدی خانوادگی به کارگردانی جیسوس دل کارو و تهیه‌کنندگی امیلیو آرگون آلوارز می‌باشد.
ژوزف ماریا پو و گالرمو کامپو و گوستاوو سالمرون ازجمله بازیگران این فیلم هستند.
فیلم در اسپانیا در ۲۲ اوت ۲۰۰۸ ساخته شده‌است.

پخش جهانی
---------

این فیلم بارها از شبکه‌های سراسری ایران پخش شده‌است.

بازیگران
--------

* گوستاوو سالمرون
* ایرنه ویزدو
* خوزه ماریا پو
* گیلرمو کمپرا
* رائول گونزالس
* اروگو گواردیولا
* پاتریک کریادو
* ویسنته دیز
* اینیگو ناوارس
* الخاندرا لورنزو
* ملیکی

داستان
------

این فیلم به داستان کارلیتوس برمودس، یک پسر یتیم می‌پردازد که همیشه دو چیز را بیشتر از همه خواسته‌است: یک خانواده که او را بپذیرند و به یک بازیکن فوتبال تبدیل شود. برای انجام این کار، او باید از بسیاری موانع مانند هیپولیتو، مدیر یتیم خانه که در آنجا زندگی می‌کند، و هرنوع ورزشی متنفر است. اما او از طرف دوستانش ترامپاس، ساتا و لا فلا حمایت می‌شود، که به او کمک خواهند کرد تا رؤیای خود را به دست آورد. سرانجام در تیم ملی فوتبال اسپانیا در طی مسابقه استعداد یابی توسط دیگو و میت پذیرفته می‌شود.
دیگو به عنوان مربی تیم ملی نوجوانان اسپانیا و همچنین معلم ورزش یتیم خانه فعالیت می‌کند.
تهیه‌کننده، امیلیو آراگون این فیلم را "یک فیلم دوستانه، فرصتی برای رفتن به فیلم‌ها با افرادی که کوچک هستند وبا به اشتراک گذاشتن رویاهای خود، درک ترس‌های خود از آنها لذت می‌برند" تعریف می‌کند؛ و آن را تعهد به اثبات به خود است که سینمای خانوادگی لازم است. "

منابع
-----

ویکی‌پدیای فیلم کارلیتوس به زبان اسپانیایی

پیوند به بیرون
--------------

صفحه ای ام دی بی فیلم
پیامگیر ساخت پاناسونیک
**پیام‌گیر** دستگاهی است برای ضبط خودکار پیام‌های تلفنی. از آن‌جایی که به دلیل استفاده از تلفن همراه و تکامل ارتباطات یکپارچه، روز به روز از اهمیت تلفن ثابت کاسته می‌شود، میزان استفاده از پیام‌گیرها هم روز به روز در حال کاهش است.

تاریخچه
-------

بیشتر پیام‌گیرهای سدهٔ ۲۰ میلادی از فناوری ضبط مغناطیسی استفاده می‌کردند که در ۱۸۹۸ میلادی به وسیلهٔ فالدمار پولسن اختراع شد. با استفاده وجود، دربارهٔ ساخت نخستین پیام‌گیر تلفن اختلاف نظر وجود دارد. کلارنس هیکمن که از ۱۹۳۰ میلادی در آزمایشگاه‌های بل بر روی بهبود روش‌های ضبط مغناطیسی صدا کار می‌کرد، در ۱۹۳۴ یک دستگاه پیام‌گیر ساخت. ولی این ساختهٔ او سال‌ها توسط شرکت ای‌تی و تی که مالک آزمایشگاه‌های بل بود مخفی نگاه داشته شد. چرا که تصور می‌شد این دستگاه سبب کاهش تماس‌های تلفنی خواهد شد. بسیاری ادعا می‌کنند مخترع پیام‌گیر ویلیام مولر در سال ۱۹۳۵ بوده است ولی ممکن است ویلیام شرگنز زودتر از او در ۱۹۳۱ آن را اختراع کرده باشد.

جستارهای وابسته
---------------

* درگاه الکترونیک
* درگاه فناوری

* نوار کاست

منابع
-----

1. ↑  «*پیام‌گیر*» [*عمومی*] هم‌ارزِ «*answering machine*»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. جواد میرشکاری، ویراستار. *دفتر اول*. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۶۴-۷۵۳۱-۳۱-۱ (ذیل سرواژهٔ *پیام‌گیر*)

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Answering machine». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۹ مارس ۲۰۱۷.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ پیام‌گیر موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| داده‌های کتابخانه‌ای: کتابخانه‌های ملی ویرایش در ویکی‌داده | 
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا

 |
**پیاده روی شبانه** (به انگلیسی: Night Walk) یک فیلم درام و جنایی آمریکایی به نویسندگی و کارگردانی عزیز تازی با بازی شان استون، میکی رورک، سارا عالمی، اسطوره رپ فرانسوی لا فوین و اریک رابرتس است. این فیلم رومئو و ژولیت امروزی بین غرب و خاورمیانه است که به یک درام جنایی تبدیل می‌شود. در این فیلم، جست‌وجوی یک قهرمان برای عدالت به سفری معنوی تبدیل می‌شود که توسط زندانیان مسلمان، از افراد میانه‌رو به بنیادگرایان مرتبط با تروریسم، رهبری می‌شود. این فیلم بین لس آنجلس و پنج شهر در مراکش فیلمبرداری شده‌است فیلم اولین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو ۲۰۱۹ به نمایش درآمد. در سال ۲۰۲۱، توسط لاینزگیت خریداری شد و آن را به اولین فیلم مراکشی در تاریخ تبدیل کرد که توزیع هالیوود را دریافت کرد.

این فیلم جایزه بهترین فیلمنامه را برای عزیز تازی و جایزه بهترین بازیگر مرد را برای میکی رورک در جشنواره فیلم مستقل پراگ ۲۰۱۹ دریافت کرد.

داستان
------

ماجرای زندگی مردی به نام را فرانک را روایت می‌کند که هرگز به عشق اعتقاد نداشته پس از مواجهه با دختری به نام سارا، نظرش را در این باره تغییر می‌دهد و تصمیم می‌گیرد تا با او ازدواج کند. سارا دختری عرب است و ازدواج او با فرانکِ آمریکایی اتفاقی تلخی را به وجود خواهد آورد….

در ادامه این فیلم سارا و فرانک، باعث درگیری با پلیس محلی خواهد شد و در این درگیری ناگهانی، سارا به وسیلهٔ پلیس کشته می‌شود! پلیس که از این اتفاق ترسیده، سعی دارد تا فرانک را قاتل سارا جلوه دهد و اتهام قتل را به نسبت بدهد. اکنون فرانک بی‌گناه به زندان افتاده و شکنجه‌های سخت و وحشیانه‌ای را متحمل می‌شود…

منابع
-----

1. ↑  "La Fouine, Sean Stone et Patrick Kilpatrick dans le nouveau film de Aziz Tazi". *Huffington Post*.
2. ↑  "Night Walk". *Moscow International Film Festival*.
3. ↑  "'Night Walk' Becomes First Moroccan Film to Hit Hollywood".
4. ↑  "PIFF 2019 Winners". *Prague Independent Film Festival*.

پیوند به بیرون
--------------

* *پیاده‌روی شبانه* در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد فیلم است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
بازسازی فرضی از «یکی از پیش‌پرنده‌ها»، همان‌طور که در موزه بریتانیا توسط ویلیام پلن پایکرافت در سال ۱۹۰۶ نشان داده شد (در اینجا از کتاب Pycraft 1910 *A History of Birds* استخراج شده‌است).
**پیشاپرنده** (به لاتین: Proavis)، به یک گونه احتمالی منقرض‌شده یا آرایه فرضی منقرض‌شده اشاره دارد و در اوایل قرن بیستم در تلاشی برای پشتیبانی و توضیح مراحل تکاملی فرضی و سازگاری‌های تشریحی منتهی به دایناسورهای ددپایان غیرپرنده به پرنده مطرح شد. این اصطلاح همچنین توسط مدافعان خاستگاه تکودونتی پرندگان به کار رفته‌است.

نگارخانه
--------

* برخی پرندگان اولیه
* تصویر Nopcsa از انتشار اصلی آن (مجموعه مقالات انجمن جانورشناسی لندن ، ۱۹۰۷).تصویر Nopcsa از انتشار اصلی آن (*مجموعه مقالات انجمن جانورشناسی لندن* ، ۱۹۰۷).
* یک "Tetrapteryx" فرضی، همان‌طور که توسط ویلیام بیبی (۱۹۱۵) تصور شد.یک "Tetrapteryx" فرضی، همان‌طور که توسط ویلیام بیبی (۱۹۱۵) تصور شد.
* دیدگاه درختی گرهارد هایلمن از پیش‌پرنده (۱۹۱۶).دیدگاه درختی گرهارد هایلمن از *پیش‌پرنده* (۱۹۱۶).
* تصویر فرضی هایلمن از یک جفت جنگنده «پیش‌پرنده» (۱۹۱۶).تصویر فرضی هایلمن از یک جفت جنگنده «پیش‌پرنده» (۱۹۱۶).
* مقایسه Beebe از Tetrapteryx , Archeopteryx، مرحله فرضی و یک پرنده مدرن (۱۹۲۲).مقایسه Beebe از *Tetrapteryx* , *Archeopteryx*، مرحله فرضی و یک پرنده مدرن (۱۹۲۲).

منابع و پانویس
--------------
**کاروانسرای دالکی** (دشتستان)، واقع در شهر دالکی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتستان یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است. فاصله کاوانسرا دالکی تا شهر بوشهر حدود ۹۵ کیلومتر می‌باشد و بین دو کاروانسرای بزرگ برازجان در دشت و کاروانسرای الحاق پل مشیر در منطقه کوهستانی در فاصله ۱۵ کیلومتری شمال دالکی واقع شده‌است.

آثار زیبایی این کاروانسرا در ۲۳ کیلومتری شمال شهر برازجان و در کنار راه قدیمی شیراز به بوشهر و در وسط «شهر دالکی» بر جای مانده‌است، این بنا ازاواخر دورهٔ قاجاریه وجود دارد و به نام کاروانسرای «دالکی» معروف است.
این اثر ارزشمند به دستور مشیرالدوله والی وقت فارس و توسط شخصی به نام محمد رحیم بنا شد. این کاروانسرا از جمله بناهای حیاط دار چهار ایوانی است که فرم رایج معماری وقت در آن رعایت شده‌است. حیاط مرکزی آن دارای ابعادی در اندازه ۷/۳۰ × ۳۰/۶۰ است. پیرامون کاروانسرا دو ردیف بنا وجود دارد که در بخش پیشین اتاقهایی موجود است که بدون واسطه به داخل حیاط راه می‌یابند. این اتاق‌ها یک اتاقک کوچک را نیز در پیش دارند. در بخش پشتی تالارهای ستون داری است که به منظور نگهداری چهار پایان یا اصطلاحاً اصطبل ایجاد شده‌است. عمده مصالح تشکیل دهنده آن قلوه سنگ‌های رودخانه‌ای و ملات گچ است. در چهار گوشه بیرونی کاروان سرا برج‌هایی قرار گرفته که به وسیله درگاه کوچکی به فضای داخلی کاروان سرا راه پیدا می‌کردند. این برج‌های مدور دارای تزیینات گچبری هستند. به منظور دید پاسداران کاروان سرا، روزنه‌هایی در این برج‌ها منظور شده‌است. این بنا که در یک طبقه بوده در چندین مرحله مورد مرمت واقع شده‌است. لازم است ذکر شود که این اثر تاریخی به شماره ۲۰۸۳ در شماره آثار ملی کشور به ثبت رسیده‌است.

پانویس
------

1. ↑  «کاروانسرای دالکی، تیشینه».

منابع
-----

* حاتم، محمد، بن غریب،  *«تاریخ عرب الهولة»،*  چاپ سوم، قاهره (مصر): دارالعرب للطباعة والنشر والتوزیع، ۱۹۹۷ میلادی به (عربی).
* صدیق، محمد، عبدالرزاق،  *«صهوة الفارس فی تاریخ عرب فارس»،*  چاپ دوم،: مطبعة المعارف، انتشار سال ۱۹۹۳ میلادی به (عربی).
* دکتر: رازی، عبدالله،  *(ازسلسلهٔ ماد تا انقراض سلسلهٔ قاجاریه)*  چاپ ششم، چاپخانهٔ: اقبال، انتشار سال ۱۳۶۳.

| * ن
* ب
* و
استان بوشهر |
| --- |
| مرکز | 
* بوشهر

 | موقعیت استان بوشهر در ایرانموقعیت استان بوشهر در ایرانبوشهربوشهر |
| شهرستان‌ها | 
* بوشهر
* تنگستان
* جَم
* دشتستان
* دشتی
* دَیِّر
* دَیلَم
* عسلویه
* کَنگان
* گِناوه

 |
| شهرها | 
* آباد
* آب‌پخش
* آبدان
* امام حسن
* انارستان
* اَهرم
* بادوله
* برازجان
* بُردخون
* بَردستان
* بوشهر
* بندر دَیِّر
* بندر دیلم
* بندر ریگ
* بندر سیراف
* بندر کنگان
* بندر گناوه
* بنک
* بوشکان
* تنگ ارم
* جَم
* چُغادَک
* خارگ
* خورموج
* دالکی
* دِلوار
* دوراهک
* ریز
* سعدآباد
* شبانکاره
* شُنبه
* عالی‌شهر
* بندر عسلویه
* کاکی
* کلمه
* نخل تقی
* وحدتیه

 |
| جاذبه‌های گردشگری | 
* آب‌انبار قوام
* آتشکده کوه مند
* دژ برازجان
* سیراف
* شهر باستانی ریشهر
* غار چهل‌خانه
* کاخ چرخاب
* کاخ بردک‌سیاه
* کاخ سنگ سیاه
* کوشک اردشیر
* گور دختر
* مدرسه سعادت مظفری
* موزه رئیسعلی دلواری
* موزه مردم‌شناسی بوشهر
* موزه دریا و دریانوردی خلیج فارس
* مناطق حفاظت‌شده محیط زیست
* بیشتر ...

 |
| **فهرست شهرهای استان بوشهر** |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**ژان باستیا** (به فرانسوی: Jean Bastia)، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم فرانسوی.

زندگی‌نامه
----------

ژان شارل پل فورتونیو سیمونی معروف به ژان باستیا زادهٔ ۲۱ فوریه ۱۹۱۹ در پاریس و درگذشتهٔ ۱۶ اکتبر ۲۰۰۵ در شهر برژراک واقع در شمال شرق ایالت آکیتن فرانسه است.

نخستین فیلمی که او فیلمنامه‌اش را نوشت و خود کارگردانی کرد (به فرانسوی: Nous autres à Champignol) نام داشت که در ۱۹۵۷ به روی صحنه رفت. (به فرانسوی: Tortillards) عنوان یکی دیگر از فیلمهای موفق او است. فیلمهایی که ژان باستیا در دو دههٔ پنجاه و شصت میلادی کارگردانی کرده همواره با اقبال فرانسویان روبرو شده است. لوئی دوفونس و ژان ریشار از جمله هنرپیشگانی بودند که در برخی از فیلمهای او ایفای نقش کرده‌اند. باستیا در ۱۶ فیلم نقش دستیار کارگردان را داشته و با کارگردانی نظیر ژان بوایه و آلفرد رُد (به فرانسوی: Alfred Rode)همکاری داشته است.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Jean Bastia». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی*، بازبینی‌شده در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۷.

پیوند به بیرون
--------------

* ژان باستیا در IMDb
* ژان باستیا در آلوسینه (فرانسوی)
**کارل دانیل اکمن** (به انگلیسی: Carl Daniel Ekman); (17 (مارس ۱۸۴۵ - نوامبر ۳، ۱۹۰۴) یک مخترع و مهندس شیمی اهل سوئد بود.
او مخترع شیوهٔ پردازش سولفیت خمیر چوب است؛ روشی که برای نخستین بار بر مبنای تجاری بنا شده بود، و به مرحلهٔ جایگزین کردن الیاف کتانی به عنوان مادهٔ خام اصلی در صنعت کاغذسازی با خمیر چوب، کمک کرد. این فرایند در سال‌های ۱۸۷۱–۱۸۷۷ در شهر برگویک سوئد توسعه یافت و در سال ۱۸۷۹ او به انگلستان مهاجرت کرد و «کارخانهٔ پالپ و کاغذ اکمن» را در نورثفلیت کنت، در نزدیکی دهانهٔ رود تمز در سال ۱۸۸۶ میلادی ایجاد کرد. اکمن همچنین به عنوان یک مهندس مشاور در ایجاد و تأسیس چنین آسیاب‌هایی در لاخندورف، تسله در آلمان، دیئپ، سنه مریتیم در فرانسه، رامفورد، راد آیلند، سن پترزبورگ روسیه، کورفو و ایتالیا کمک کرد. پس از ابتلای به مالاریا در گویان فرانسه و بازنده شدن در یک دعوی قضایی علیه او در مورد آلودگی معدن سنگ آهک نورثفلیت انگلستان، او پس از ورشکستگی در گریوزند، کنت، درگذشت.

اوایل زندگی
-----------

اکمن شانزدهمین و آخرین کودکی بود که در یک دورهٔ ۲۸ سالهٔ «اوتو کریستین اکمن» در خانه خود در (36 Södra Långgatan در Kalmar) سوئد متولد شد. کارل دانیل سومین فرزند متولد شده از همسر دوم اوتو کریستین اکمن: «ماریا لوئیز ایبلوتو» بود، که پیش از این در فوخشهاگه زندگی می‌کرد. اتو کریستین پزشکی بود که در قلمرو کالمار خدمت کرده بود. پدر اتو در مالمو یک فلزکار آلیاژ سرب و قلع بوده‌است.

کارل دانیل در سال ۱۸۶۱ مدرسه را به پایان رساند و در داروخانهٔ اوگلن در استکهلم شروع به کار کرد. گفته شده که پیش از شروع تحصیلات خود برای مهندسی در ۱۸۶۵ در مؤسسه سلطنتی فناوری کی‌تی‌اچ در استکهلم، او آزمون‌های داروسازی خود را گذرانده بود.

منابع
-----

1. ↑  ۵۶°۳۹′۴۸″شمالی ۱۶°۲۱′۵۸″شرقی﻿ / ﻿۵۶٫۶۶۳۴°شمالی ۱۶٫۳۶۶°شرقی﻿ / 56.6634; 16.366
2. ↑  (Carruthers 1947، ص. 161)

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Carl Daniel Ekman». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲ مارس ۲۰۱۹.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان
* هلند
* سوئد

 |
| نهادهای پژوهش هنری | 
* کولتورناو (نروژ)

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد مهندسان است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**کاروان شهید** نام یک تصنیف از ساخته‌های محمدرضا لطفی است که اولین بار با آواز شهرام ناظری اجرا و در آلبوم *چاووش ۸* گنجانده شد. این تصنیف که در اوایل جنگ ایران و عراق ساخته شد، فضایی حماسی دارد و به عنوان «بهترین تصنیف جنگ» توصیف شده‌است.

تاریخچه
-------

نام این تصنیف به لفظ شهید اشاره دارد که در ایران برای توصیف کشته‌شدگان ایرانی در جنگ ایران و عراق نیز به کار می‌رود. در اولین روزهای این جنگ (سال ۱۳۵۹ ه‍.ش) یکی از بستگان و دوستان نزدیک شهرام ناظری کشته شد. ناظری در واکنش به این رویداد، سراسیمه به کرمانشاه رفت تا در مراسم خاکسپاری وی شرکت کند. در طول این مراسم ملودی قطعهٔ کاروان شهید به ذهن ناظری خطور کرد، و پس از بازگشت به تهران وی این ملودی را در نشستی مشترک با محمدرضا لطفی و هوشنگ ابتهاج اجرا کرد و همان‌جا ایدهٔ ساخت این تصنیف شکل گرفت. محمد ذکایی شعر این تصنیف را سرود و لطفی برایش مقدمه‌ای در آواز شوشتری نوشت و بعداً اجرای مفصل‌تری از آن به همراه یک پیش‌درآمد، در آلبوم *چاووش ۸* گنجانده شد. پس از آن لطفی تا حدود ۳۰ سال این قطعه را اجرا نکرد. در سال ۱۳۸۷ وی در مراسمی در بیستمین جشنواره موسیقی فجر که در تالار بزرگ کشور در تهران برگزار شد، این قطعه را به همراه چند قطعهٔ دیگر از آثار خود اجرا کرد.

نقد
---


|  |  |
| --- | --- |
|  | 
قطعهٔ کاروان شهید با آواز شهرام ناظری

برش ۲۴ ثانیه‌ای از ابتدای بخش باکلام این قطعه

---

 |
| *آیا مشکلی با شنیدن این پرونده دارید؟ راهنمای رسانه را ببینید.* |

تصنیف کاروان شهید دارای فضایی «حماسی» توصیف شده و شعرش نیز دارای محتوایی تراژیک دانسته شده‌است. این تصنیف به عنوان «بهترین تصنیف جنگ» مورد تحسین قرار گرفته‌است. کاروان شهید (در کنار قطعه‌هایی همچون شب نورد، ژاله خون شد، سپیده، رزم مشترک، و میهن ای میهن که همگی با صدای شهرام ناظری یا محمدرضا شجریان بودند) جزو اولین قطعات موسیقی بود که پس از انقلاب اسلامی ایران در ایران منتشر شد؛ این قطعات را آغازگر فصلی تازه در موسیقی ایران دانسته‌اند.

پانویس
------

1. ↑  رستاق، *۱۰ اثر ماندگار از محمدرضا لطفی که باید شنید*.
2. ↑  رستاق، *۱۰ اثر ماندگار از محمدرضا لطفی که باید شنید*.
3. ↑  *لطفی «بانگ نی» و «کاروان شهید» را بعد از ۳۰ سال اجرا کرد*.
4. ↑  *شهرام ناظری ۶۹ ساله شد*.
5. ↑  رستاق، *۱۰ اثر ماندگار از محمدرضا لطفی که باید شنید*.
6. ↑  شافعی، *سیر تاریخی موسیقی رزمی و حماسی*، ۶۶.

منابع
-----

* رستاق، امیر (۱۳۹۳). «۱۰ اثر ماندگار از محمدرضا لطفی که باید شنید». بی‌بی‌سی فارسی. دریافت‌شده در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۸.
* شافعی، اسماعیل (۱۳۹۰). «سیر تاریخی موسیقی رزمی و حماسی در ایران پس از اسلام». *حافظ* (۸۷): ۶۳–۶۸. دریافت‌شده در ۲۷ فوریه ۲۰۱۹ – به واسطهٔ نورمگز.
* «لطفی «بانگ نی» و «کاروان شهید» را بعد از ۳۰ سال اجرا کرد». آفتاب. ۲۶ آذر ۱۳۸۷. دریافت‌شده در ۲۶ فوریه ۲۰۱۹.
* «شهرام ناظری ۶۹ ساله شد». صبحانه. ۲۹ بهمن ۱۳۹۷. دریافت‌شده در ۲۶ فوریه ۲۰۱۹.

پیوند به بیرون
--------------

* تحلیل قطعهٔ کاروان شهید در پادکست کرن
**پیمان جهانی برای بهداشت و آلودگی** (به انگلیسی: Global Alliance on Health and Pollution)، شبکه‌ای از آژانس‌ها در سطح بین‌المللی و ملی است که متعهد به رویکردی مشترک و چندبخشی برای رسیدگی به بحران جهانی آلودگی و اثرات بهداشتی و اقتصادی ناشی از آن هستند. هدف کلی پیمان جهانی برای بهداشت و آلودگی، کاهش مرگ و میر و بیماری ناشی از انواع آلودگی‌های سمی از جمله هوا، آب، خاک و زباله‌های شیمیایی به ویژه در کشورهای با درآمد کم و متوسط است.

در سال ۲۰۱۲، گروه زمین پاک (Pure Earth) با نمایندگانی از بانک جهانی، برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد، برنامه عمران ملل متحد، سازمان توسعه صنعتی ملل متحد، بانک توسعه آسیایی، کمیسیون اروپا و وزارتخانه‌های محیط زیست و بهداشت بسیاری از کشورهای با درآمد کم و متوسط این پیمان را آغاز کردند تا استراتژی‌هایی برای مقابله با آلودگی و بهداشت ایجاد کنند. پیمان جهانی برای بهداشت و آلودگی به عنوان یک بنیاد در سال ۲۰۱۹ در ژنو، سوئیس ثبت شد.

منابع
-----

1. ↑  "About GAHP: We are a collaborative body of more than 60 members and dozens of observers that advocate for resources and solutions to pollution problems". *GAHP | Global Alliance on Health and Pollution* (به انگلیسی). Retrieved 2021-08-16.
**پرچم تنریفه** از صلیبی مورب (یا صلیب بورگوندی) به‌رنگ سفید بر روی زمینه‌ای سرمه‌ای تشکیل شده است. بازوهای صلیب تقریباً یک پنجم عرض پرچم هستند و رنگ سفیدشان نمادی از برف‌هایی است که در زمستان کوه آتشفشان تیده را می‌پوشانند. رنگ آبی سرمه‌ای نیز نشانگر دریاست.

این پرچم نخست در سال ۱۸۴۵ بنا به فرمانی سلطنتی به نشانهٔ پرچم استان بحری جزایر قناری انتخاب گردید و پس از آن طی فرمان دیگری در ۹ مهٔ ۱۹۸۹ به‌عنوان پرچم تنریفه پذیرفته شد.

دیگر پرچم‌ها با خاستگاه یکسان
-----------------------------

* پرچم استان سانتا کروس ده تنریفه همین پرچم است با این تفاوت که نشان رسمی استان نیز در میان آن دیده می‌شود.
* پرچم باشگاه فوتبال تنریف از همین پرچم همراه با نشان رسمی در میان آن تشکیل شده است.
* رنگ‌های سفید و آبی در پرچم جزایر قناری نیز برگرفته از این پرچم بوده و نشانگر تنریفه و استان سانتا کروس ده تنریفه است.

پرچم‌های مشابه
--------------

پرچم تنریفه از نظر طرح به پرچم اسکاتلند شباهت دارد و تنها تفاوتشان در رنگ آبی زمینهٔ آنهاست که در پرچم اسکاتلند از آبی لاجوردی به‌جای سرمه‌ای استفاده شده است.

* پرچم اسکاتلندپرچم اسکاتلند

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Flag of Tenerife». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۱.
**پاتراز** یا **باتراز** 
(به آسی: Батырадз Batyraʒ) یکی از شخصیت‌های پررنگ حماسه نرت است. پاتراز رهبر و بزرگ‌ترین جنگجوی نارت‌ها است.
داستان‌های زیادی از پاتراز وجود دارد. در اغلب این داستان‌ها او شبیه یک سلاح مرگبار است. پاتراز توانایی‌های زیادی دارد مثل نفس آتشین، نفس او در آب فرومی‌رود یا به راحتی می‌تواند دیوارهای یک قلعه را در هم بشکند.

شمشیر پاتراز
------------

او دارای شمشیری است که در حین نبرد از خود رعد و برق ایجاد می‌کند تا بتواند به سادگی بر همه دشمنان خود چیره شود. در افسانه‌های مرتبط با پاتراز گفته شده‌است او هرگز نخواهد مرد مگر کسی شمشیر پاتراز را به دریا سیاه بیندازد.

نام‌شناسی
---------

زبان شناسان روسی معتقد هستند نام پاتراز از یک قوم ایرانی و غیر آسی که زمانی در قفقاز شمالی زندگی می‌کردند وام گرفته شده‌است و شکل کهن این نام را (\*Pitari-za) بازسازی کرده‌اند. این نام در زبان‌های ایرانی باستان «از پدر به دنیا آمده» معنی می‌دهد که اشاره به افسانه تولد پاتراز، است که در آن او از قوز پشت پدرش متولد شد است.

منابع
-----

1. ↑  Dumézil, Georges, ed. (1976), Осетинский Эпос И Мифология [Ossetian Epics and Mythology] (in Russian)
2. ↑  Trubetzkoy, N. S. (2001), Trubetzkoy, N. S.; Liberman, A. (eds.), "Remarks on Some Iranian Words Borrowed by the North Caucasian Languages", *Studies in General Linguistics and Language Structure*, Duke University Press, pp. 165–169

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد اساطیر است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**تور دوچرخه‌سواری پاریس–تور** یک مسابقهٔ دوچرخه‌سواری کلاسیک یک‌روزه است که در ماه اکتبر هر سال در فرانسه برگزار می‌شود. این مسابقه از نزدیکی پاریس آغاز می‌شود و در شهر تور به پایان می‌رسد. بیشتر مسیر مسابقه، مسطح است و مرتفع‌ترین نقطهٔ آن ۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد. از این رو، مسابقه برای رکابزنان سرعتی مناسب است. در گذشته، مسابقه در خیابان گرامون به طول ۲۷۰۰ متر به پایان می‌رسید که یکی از بهترین خط پایان‌های دوچرخه‌سواری بود. از سال ۲۰۱۱ با ساخته شدن تراموا در این خیابان، خط پایان به نقطهٔ دیگری منتقل شده‌است.

تاریخچه
-------

نخستین دورهٔ پاریس–تور در سال ۱۸۹۶ برای آماتورها برگزار شد؛ بنابراین یکی از کهن‌ترین مسابقات دوچرخه‌سواری دنیا است. دومین دورهٔ آن، ۵ سال بعد برگزار شد و پنج سال پس از آن، در سال ۱۹۰۶ به مسابقه‌ای سالانه برای رکابزنان حرفه‌ای تبدیل شد.

مسیر
----

مسیر مسابقهٔ پاریس–تور بارها تغییر کرده‌است؛ ولی مسافت آن در حدود ۲۵۰ کیلومتر باقی مانده‌است. مسابقه در سال‌های نخست به ورسای منتقل شد و اکنون در دپارتمان اور-ا-لوآر آغاز می‌شود. در سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۶ یک مسیر حلقه‌ای تپه‌ای در کنار رود لوآر افزوده شد و مسافت مسابقه را به ۳۴۲ کیلومتر رساند. با این وجود، همچنان رکابزنان سرعتی حاکم بر مسابقه بودند. در سال ۱۹۵۹ برگزارکنندگان مسابقه سه سربالایی به مسیر افزودند؛ ولی تفاوت چندانی به وجود نیامد.

در سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۷ مسیر مسابقه معکوس شد و تغییرات اساسی در آن پدید آمد. گاهی این مسابقه با نام جایزه بزرگ پاییز شناخته می‌شد. تغییر پیاپی خط شروع و پایان باعث شد که مسابقه اهمیت خود را از دست دهد. بنابراین در سال ۱۹۸۸ مسابقه به مسیر اصلی خود بازگردانده‌شد.

باد می‌تواند اثر زیادی بر مسابقه گذارد. میانگین سرعت برندهٔ ۱۹۸۸، ۳۴ کیلومتر بر ساعت بود. از سوی دیگر، هنگامی که باد موافق باشد، به یکی از سریع‌ترین کلاسیک‌ها تبدیل می‌شود. اسکار فریره در سال ۲۰۱۰ مسیر مسابقه را با میانگین سرعت ۴۷٫۷ کیلومتر بر ساعت طی کرد و برندهٔ جایزه بیشترین سرعت در مسابقات کلاسیک شد.

منابع
-----

1. ↑  "Paris-Tours' last showdown on the Avenue de Grammont". Cyclingnews.com. October 10, 2010.
2. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۷ مارس ۲۰۱۷.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ پاری–تور موجود است. |

* وبگاه رسمی
**پیرعلی جامی** خوشنویس نامدار قلم نستعلیق در سده دهم هجری، دوره صفوی است. از زندگانی او آگاهی چندانی در دست نیست. سال زادن و جای زادن او را نیز نمی‌دانیم. قاضی احمد قمی نام وی را «میرعلی جامی» نوشته‌است. او یکی از پنج شاگرد سلطان‌علی مشهدی بود. برخی وی را فرزند عبدالرحمان جامی دانسته‌اند. خود او هم در پایان نسخه دیوان عبدالرحمان جامی، شاعر نامدار ایرانی (درگذشته ۸۷۱ خورشیدی – ۸۹۸ ق)، خود را «ابن عبدالرحمان جامی» خوانده‌است. البته هیچ‌یک از مورخان از فرزندی به این نام از جامی یاد نکرده‌اند. بیانی بر این باور است که ممکن است پیرعلی فرزند عبدالرحمان جامی دیگری، هم‌زمان با جامی شاعر و دانشمند مشهور بوده باشد. بررسی زندگانی جامی هم این نظر بیانی را تأیید می‌کند؛ زیرا از چهار تن پسران جامی سه تن در کودکی درگذشته‌اند و چهارمین آنها نیز «خواجه ضیاالدین» نام داشت.

برخی تذکره‌نویسان زندگی پیرعلی جامی و امیر علیشیر نوایی را به هم پیوند داده‌اند؛ البته بیشتر آنها این نظر را رد کرده‌اند. آنها گفته‌اند که آفرینه‌های پیرعلی نزدیک به چهار دهه پس از مرگ نوایی نوشته‌اند؛ در ضمن امیرعلیشیر نوایی در تذکرة مجالس النفائس که نام بیش از ۳۵۰ تن از نامداران دانش و هنر معاصر را ذکر کرده، از پیرعلی جامی نامی نبرده‌است و با توجه به این که نوایی در هرات می‌زیست، هیچ نشانه‌ای از زیستن پیرعلی جامی در هرات در دست نیست. پیرعلی جامی تا ۹۱۲ خورشیدی (۹۴۰ ق) زنده بود. تاریخ دقیق و جای مرگ وی در بن‌مایه‌ها گفته نشده‌است.

بن‌مایه
-------

* روزنامه ایران، سه‌شنبه، ۲۳ فروردین ۱۳۹۰، سال هفدهم، شماره ۴۷۶۴
* علی‌اکبر ولایتی؛ تقویم تاریخ، فرهنگ و تمدن اسلام و ایران
**پیتر نیومارک** (به انگلیسی: Peter newmark) (۱۹۱۶–۲۰۱۱) استاد ترجمه دانشگاه ساری (به انگلیسی: University of Surrey) بود.

زندگینامه
---------

او یکی از چهره‌های شاخص در بنیان‌گذاری مطالعات ترجمه در دنیای زبان انگلیسی از سال ۱۹۸۰ به بعد می‌باشد. او همچنین در دنیای زبان اسپانیایی بسیار تأثیرگذار بود.

آثار نیومارک به راحتی قابل دسترسی و غالباً بحث‌برانگیز هم بوده‌اند و در سطح گسترده‌ای مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. نام این آثار همچون خود او سرراست و بی‌پرده است که از آن جمله‌اند:

* A Textbook of Translation (1988)
* Paragraphs on Translation (1989)
* About Translation (1991)
* More Paragraphs on Translation (1998)

او در تأسیس و توسعه مرکز مطالعات ترجمه در ساری (Surrey) حضوری مهم داشت. وی مدیر مسئول هیئت روزنامه ترجمه تخصصی بود. او همچنین دوماهانه «حالا ترجمه» را برای "The Linguist" می‌نوشت و عضو هیئت رییسه مؤسسه زبانشناسی (به انگلیسی: Institute of Linguists) بود.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Peter Newmark». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۵ خرداد ۱۳۹۲.

Interview to Peter Newmark, Professor of Translation at the University of Surrey
**پیام یونسی‌پور** معاون سردبیر سابق روزنامه ایران ورزشی و خبرنگار کنونی ورزشی در خارج از ایران است. او نوروز سال ۱۳۹۴ همراه با میلاد حجت‌الاسلامی و حسین جوادی برای تهیه گزارش از تیم ملی ایران به اتریش سفر کرد. پس از کشته شدن حجت‌الاسلامی و جوادی در پرواز پرواز شماره ۹۵۲۵ ژرمن‌وینگز یونسی‌پور گفت و گویی با شبکه بی‌بی‌سی فارسی داشت. پس از این مصاحبه رادیو دویچه وله آلمان خبر از اعلام پناهندگی پیام یونسی‌پور به کشور اتریش داد.

وی در روزنامه‌های ابرارورزشی، صبح ورزش، جهان فوتبال، اعتماد، شرق و ایران ورزشی سابقه روزنامه‌نگاری دارد. همین‌طور طی سال‌های ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۳ به عنوان گوینده و کارشناس ورزشی در رادیو تهران و رادیو جوان فعالیت می‌کرد.

منابع
-----

* فرید اشرفیان (۳۰ مارس ۲۰۱۵). «تقاضای پناهندگی معاون سردبیر «ایران ورزشی» از اتریش • گفت‌وگوی اختصاصی». دویچه وله.
* «پس از انتقاد از سپاه، سردبیر ایران ورزشی تقاضای پناهندگی کرد». صدای آمریکا. ۱۱ فروردین ۱۳۹۴.
* «پیام و امیرحسین چرا پناهنده شدند؟». الف. ۲۰ فروردین ۱۳۹۴.
* «یونسی پور: ایران برای رسیدن به قهرمانی آسیا باید با چشمانی باز وارد جام ملت‌ها شود». ایران اینترنشنال.
**پیتر هندریک ون سیتترت** (تولد: مه ۱۸۸۹ - مرگ ۱۹۵۹) دانشمند هلندی تبار متولد گودا بود. او فیزیک‌دان و تاریخ‌شناس علمی بود. ون سیتترت آثار و لوازم علمی تاریخی همچون اینتر آلیا، میکروسکوپ هوک را شناسایی و جمع‌آوری می‌کرد که بعدها این عمل او سبب بنیان‌گذاری موزهٔ دانشگاه اوترخت به دست او شد. ون سیتترت همچنین به همراه فریتز زرنیکه برای نخستین بار در سال۱۹۳۰ نظریه همدوسی و یکی از نظریه‌های زیرمجموعهٔ آن، نظریهٔ زرنیکه-هندریکرا که تا حدی در برگیرنده مطالعهٔ نورهای همدوسی و منابع رادیویی است را بیان نمود. از ون سیتترت همچنین به عنوان پدید آورندهٔ موزهٔ اشیای علمی تاریخی دانشگاه در اوترخت یاد می‌شود.

جستارهای وابسته
---------------

* نظریه همدوسی
* فریتز زرنیکه

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «[[[:nl:Van Cittert–Zernike-theorema]] Van Cittert–Zernike-theorema]». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۲ خرداد ۱۳۹۲.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* هلند

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* پروژهٔ تبارشناسی ریاضیات
* zbMATH

 |
| سایر | 
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |
**آوریل رز دیزون ماتینزو** (انگلیسی: April Rose Dizon Matienzo)، که بیشتر با نام اصلی خود **چارلی دیزون** شناخته می شود، بازیگر، مدل و خواننده فیلیپینی است.

حرفه
----

دیزون اولین بازیگری خود را در سال ۲۰۱۷ در فیلم *بالاخره کسی پیدا کردم* انجام داد و به دنبال آن در همان سال در فیلم های *دوست داشتن در پشت سر هم* و *هفت یکشنبه* ظاهر شد.

در سال ۲۰۱۸، دیزون در فیلم *جزیره گناه* ظاهر شد. او قبل از حضور در فیلم مذکور با نام واقعی خود شناخته شده بود و تا یک ماه بعد به طور رسمی با نام هنری خود معرفی نشد. در ماه مارس، دیزون یکی از سیزده بازیگر مشتاق معرفی شده توسط ستاره سحر و جادو با دوبله ۲۰۱۸ دایره جادویی ستاره بود و اولین حضور تلویزیونی خود را در باگانی انجام داد.

یک سال بعد، دیزون در سریال درام فانتزی *جزیره انگل* ظاهر شد.

در سال ۲۰۲۰، دیزون در مجموعه تلویزیونی *قلب یک سرباز* و در فیلم‌های *چهار خواهر قبل از عروسی* و *دختر طرفدار* ظاهر شد. بازی دیزون از دختر طرفدار عنوان *جایزه بهترین بازیگر زن* در جشنواره فیلم مترو مانیل را برای او به ارمغان آورد.

او قرار است در سریال های تلویزیونی *دختر غروب من* و *رسوایی ویروسی* در سال ۲۰۲۱ ظاهر شود.

لینک های خارجی
--------------

* چارلی دیزون در IMDb
* چارلی دیزون در اینستاگرام
**ویلیام له بارون جنی** (25 سپتامبر 1832 – 14 ژوئن 1907) یک معمار و مهندس آمریکایی بود که به ساخت اولین آسمان خراش در 1884 معروف است و به عنوان پدر آسمان خراش آمریکایی شناخته شد.

در سال ۱۹۹۸، جنی در کتاب *۱۰۰۰ سال، ۱۰۰۰ نفر* در رتبه ۸۹ قرار گرفت *:که شامل زنان و مردانی می‌شود که هزاره را شکل دادند*.

زندگی و شغل
-----------

جنی در ۲۵ سپتامبر ۱۸۳۲ در فیراون، ماساچوست متولد شد، او فرزند ویلیام پراکتور جنی و الیزا له بارون گیبز است. جنی تحصیلات رسمی خود را در آکادمی فیلیپس، آندوور، در سال ۱۸۴۶ و در دانشکده علمی لارنس در هاروارد در سال ۱۸۵۳ آغاز کرد، اما برای تحصیل در رشته مهندسی و معماری به اکلو Centrale des Arts et Manufactures (olecole Centrale Paris) نقل مکان کرد. 

 ساختمان بیمه خانه در شیکاگو در سال ۱۸۸۵ ساخته شده‌است (عکس پس از ۱۸۹۱ علاوه بر ۲ طبقه دیگر)
در آکول سنترل پاریس، او آخرین تکنیک‌های ساخت آهن و همچنین آموزه کلاسیک عملکردی ژان-نیکولاس-لوئیس دوراند (۱۷۶۰–۱۸۳۴) - استاد معماری در پلی تکنیک Ecole را فرا گرفت. وی در سال ۱۸۵۶، یک سال پس از همکلاسی اش، گوستاو ایفل (طراح برج ایفل)، فارغ‌التحصیل شد. 

در سال ۱۸۶۱، وی برای پیوستن به ارتش اتحادیه به عنوان مهندس جنگ داخلی، به ایالات متحده بازگشت، و برای ژنرال‌های شرمن و گرانت استحکامات طراحی کرد. پس از پایان جنگ، وی به یک رئیس اصلی تبدیل شده بود و در دفتر اتحادیه نشویل مهندس وظیفه بود.  پس از جنگ، در سال ۱۸۶۷، جنی به شیکاگو، ایلینویز نقل مکان کرد و دفتر معماری خود را که در ساختمان‌های تجاری و برنامه‌ریزی شهری تخصص دارد، آغاز کرد.

در اواخر دهه ۱۸۷۰، وی به‌طور هفتگی به آن آربر میشیگان رفت‌وآمد می‌کرد و در دانشگاه میشیگان برنامه تدریس معماری را شروع کرد.

 مجموعه مسکونی شیکاگو برای والتر کاس نیوبری، در سال ۱۸۸۹ طراحی شده‌است
 ساختمان Leiter II، خیابانهای کنگره ایالتی جنوبی و شرقی، شیکاگو
 ساختمان باغبانی در نمایشگاه کلمبیا در جهان

منابع
-----

1. ↑
2. ↑  *Architecture and Building*. **XII** (1): 5–6. January 4, 1890. `{{cite journal}}`: Missing or empty `|title=` (help)

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ویلیام لی بارون جنی موجود است. |

درگاه‌ها:زندگی‌نامهمعماری
**کاظم پزشکی شیرازی** روزنامه‌نگار و سیاستمدار ایرانی بود، که در دوره‌  بیستم بعنوان نماینده لار در مجلس شورای ملی حضور داشت.

زندگی‌نامه
----------

کاظم پزشکی شیرازی(١٢٩٢-١٣۶۴) فرزند محمدتقی حکیم در شیراز متولد شد. دوران ابتدایی و متوسطه را در شیراز به پایان رساند و در اداره دارایی استخدام شد و به تهران مهاجرت کرد.پس از اشغال ایران توسط متفقین مقالاتی ضد متفقین نوشت و زندانی شد. پس از آزادی به شیراز بازگشت و در سال ١٣٢٣ امتیاز روزنامه‏ «آیینه‏ پارس» را گرفت و تا سال ١٣٢۵ آن را منتشر كرد. در این روزنامه، به سیاست استعمارى انگلیس ‏تاخت ولى به علت بروز غائله جنوب و طغیان قشقایها در شهریور ١٣٢۵ روزنامه تعطیل شد و پزشكى به تهران آمد و تا پایان عمر در این شهر زیست.
در سال ١٣٣٩ به سمت نمایندگى مردم لار در مجلس شوراى ملى انتخاب شد. 

پزشكى در بامداد جمعه هشتم آذر ١٣۶۴ به سبب بیمارى سرطان در تهران درگذشت و در بهشت زهرا به خاك سپرده شد.

منابع
-----

1. ↑  «مرکز پژوهش‌ها مجلس شورای اسلامی - کاظم پزشکی». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۱۹ نوامبر ۲۰۲۲.
2. ↑  نوری‌نشاط، آقاشیخ‌محمد، سعید، مریم (١٣٧۶-١٣۵٨). *گلزار مشاهیر: زندگینامه درگذشتگان مشاهیر ایران*. تهران. تاریخ وارد شده در `|سال=` را بررسی کنید (کمک)

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک شخص سیاستمدار ایرانی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
دو تراریوم شیشه‌ای و گیاهان درون آنها
بایوسفر ۲ اوراکل، آریزونا
سوسک‌های خورشیدی در یک اینسکتاریوم
 ویواریوم با دیوارهای تخته چندلایه و پوشش اپوکسی
ویواریوم، هسن، آلمان
**زیست‌دان** یا **ویواریوم** (به انگلیسی: Vivarium) کلمه‌ای لاتین به معنی «محل زندگی» و جایی است که معمولاً برای نگهداری و رشد و نمو گیاهان یا حیوانات، برای دیدن یا تحقیق استفاده می‌شود.
معمولاً بخشی از اکوسیستم برای یک گونهٔ خاص، در اندازهٔ کوچک‌تر، همراه با امکان کنترل شرایط محیطی، شبیه‌سازی می‌شود.

یک ویواریوم ممکن است بسیار کوچک و مناسب نگهداری روی یک میز باشد، مانند تراریوم یا آکواریوم، یا ممکن است سازه‌ای بسیار بزرگ باشد که امکان پرواز گونه‌های نگهداری‌شده را نیز داشته‌باشد.

گیاهان و جانوران
----------------

* آکواریوم:
* تراریوم:

«تراریوم» در لغت به معنی باغ شیشه‌ای است و عبارت است از محیطی برای پرورش و نگهداری گیاهان و به بیان دیگر محیطی برای ایجاد ریزاقلیمی با رطوبت بالا برای گیاهانی که بیشتر بومی جنگل‌های مرطوب جنوب، مرکز آمریکا، جنوب شرقی آسیا و آفریقا هستند و سازگار با هم نیز هستند و در یک ظرف معمولاً شیشه‌ای و سربسته رشد می‌کنند.

اندازه و نیازها
---------------

در اندازه نباید حساسیت بسیار زیادی انجام داد و درکل یک آکواریوم یا یک تراریوم کوچک اما زیبا هم می‌تواند جلوه خاصی به خانه یا محل کار ببخشد.

نیازها: یک آکواریوم با سایز دلخواه، کپسول CO2، بذر گیاه، خاک پلنت ، آهن و کود مناسب برای تراریوم‌ها.

کنترل‌های محیطی
---------------

* نور
* دما
* رطوبت
* تهویه و بازکردن

جستارهای وابسته
---------------

* آکواریوم
* تراریوم

منابع
-----

1. ↑  «*زیست‌دان*» [*عمومی*] هم‌ارزِ «*vivarium*»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. جواد میرشکاری، ویراستار. *دفتر سیزدهم*. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی (ذیل سرواژهٔ *زیست‌دان*)
2. ↑
3. ↑  Wikipedia contributors, "Vivarium," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed March 27, 2012).

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد زیست‌شناسی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**ویلا توگندهات** (انگلیسی: Villa Tugendhat) ساختمانی تاریخی است در محله پولدارنشین «چرنا پوله» در شهر برنو جمهوری چک. این ویلا که نمونه‌ای کلاسیک از کارکردگرایی است در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد.

ویلا توگندهات یکی از نمونه‌های پیشگام در حوزه معماری نو در اروپا است و تبدیل به نمادی از تجددگرایی شده‌است. معمار این ویلا، لودویگ میس فن در روهه آلمانی، آن را بین سال‌های ۱۹۲۸ و ۱۹۳۰ بااستفاده از بتن تقویت‌شده ساخت. او این ویلا را برای فریتز توگندهات و همسرش گِرِتا ساخت. در سال ۱۹۹۲، مذاکراتی که به جدایی چک و اسلواکی از هم انجامید در ویلا توگندهات انجام شد. ویلا توگندهات از سال ۱۹۹۴ به عنوان موزه برای عموم قابل بازدید است.

پیشینه
------

فریتز توگندهات، یک کارخانه‌دار یهودی بود. او سفارش ساخت این ویلا را بر روی زمینی که به عنوان هدیه از بستگان خود دریافت کرده‌بود داد. شرکت ساختمانی آرتور و موژیچ آیسلر در تابستان ۱۹۲۹ کار ساخت ویلا را آغاز کرده و ساخت آن را پس از ۱۴ ماه به پایان رساند. فریتز و گرتا توگندهات تنها هشت سال در این ویلا سکونت داشتند و در سال ۱۹۳۸ ناچار شدند به همراه فرزندانشان از چکسلواکی بگریزند. آنها در سوئیس اقامت گزیدند و دیگر هیچ‌گاه در ویلای خود زندگی نکردند. ویلا توگندهات در سال ۱۹۳۹ توسط گشتاپو مصادره شد و گشتاپو از آن به عنوان دفتر و آپارتمان استفاده می‌کرد. در این زمان دکور داخلی ساختمان تغییر پیدا کرد و بسیاری از آذین‌های آن ناپدید شدند.

در پایان جنگ جهانی دوم و پس از آن ویلا توگندهات که اینک تبدیل به اصطبل و اقامتگاه نظامیان شوروی شده‌بود بر اثر درگیری‌های نظامی آسیب زیادی دید. طی چند دهه متعاقب جنگ جهانی دوم این ویلا تا اندازه‌ای مرمت شد و از آن برای مقاصد مختلف، ازجمله به عنوان مرکز روان‌درمانی کودکان، استفاده کردند.

در سال ۱۹۶۷ گرتا توگندهات به همراه یک معمار ارشد از استودیوی میس در شیکاگو به ویلا بازگشت و طرح اصلی ساختمان را برای او توضیح داد. پس از آن گروهی از معماران چک تصمیم به مرمت این ساختمان گرفتند و پس از سال ۱۹۸۰ این ساختمان مرمت و بازسازی شد. این ساختمان در سال ۲۰۰۱ در فهرست فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت. در ۲۶ اوت ۱۹۹۲ واتسلاو کلاوس و ولادیمیر مچیار، رهبران سیاسی چکسلواکی در این ویلا ملاقات کرده و سند جدایی چک و اسلواکی را در این مکان امضا کردند. ویلا توگندهات از سال ۱۹۹۴ تبدیل به موزه شده و مدیریت آن برعهده شهرداری برنو قرار گرفته‌است.

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

منابع
-----

1. ↑  معرفی ویلای توگندهات - تاریخچه و پیشینه (۲۰۲۱-۱۱-۰۶). «طراحی ویلا». *studioghaaf*. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۳-۲۶.
2. ↑  Alice Rawsthorn:"Reopening a Mies Modernist Landmark"
, in The New York Times, 24 February 2012

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Villa Tugendhat». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲ نوامبر ۲۰۱۴.

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ویلای توگندهات موجود است. |

| * ن
* ب
* و
میراث جهانی یونسکو در جمهوری چک |
| --- |
|  | 
* چسکی کروملوف
* Gardens and Castle at Kroměříž
* هولاشوویتسه Historical Village Reservation
* Holy Trinity Column in Olomouc
* Jewish Quarter and St. Procopius Basilica in Třebíč

* کوتنا هرا

* Lednice–Valtice Cultural Landscape

* لیتومیشل Castle

* Pilgrimage Church of Saint John of Nepomuk

* پراگ and پروهونیتسه

* تلچ

* ویلا توگندهات، برنو (جمهوری چک)

 | جمهوری چک |
**سر ویلیام آسلر**، (به انگلیسی: Sir William Osler, 1st Baronet) (زاده ۱۲ ژوئیهٔ ۱۸۴۹ - درگذشته ۲۹ دسامبر ۱۹۱۹)، پزشک سرشناس کانادایی و از بنیانگذاران بیمارستان جانز هاپکینز و اولین طراح دوره‌های دستیاری برای پزشکان بود. از وی به عنوان پزشکِ پزشکان (Doctor's doctor)، پدر پزشکی مدرن و یکی از تاثیرگذارترین پزشکان همه تاریخ یاد می‌شود. آسلر بیشتر در زمینهطب داخلی، آسیب‌شناسی، تاریخ و نویسندگی فعالیت داشته‌است.

فعالیت‌ها
---------

چهار پزشک بنینانگذار بیمارستان جانز هاپکینز
آسلر پس از تکمیل تحصیلات تکمیلی پزشکی در اروپا در دانشکده پزشکی دانشگاه مک‌گیل شروع به کار کرد. او در آنجا اولین ژورنال کلاب‌های ساختاریافته را راه‌اندازی کرد. او در سال ۱۸۸۴ به عنوان ریاست دپارتمان پزشکی در دانشگاه پنسیلوانیا یکی از هفت نفر هیئت مؤسس انجمن پزشکی آمریکا بود. در سال ۱۸۸۹ به عنوان رئیس بخش داخلی در بیمارستان جانز هاپکینز شروع به کار کرد و چند سال بعد در ۱۸۹۳ دانشکده پزشکی جانز هاپکینز را راه‌اندازی کرده و به عنوان استاد بیماری‌های داخلی به طبابت و آموزش مشغول شد.

تأثیرات
-------

در برنامه‌های آموزشی پزشکی هنوز هم شیوه خاصی از آموزش مرکزیت دارد که به مکتب اوسلری معروف است. ویلیام آسلر که پزشک و آموزگار برجسته‌ای بود نوشته‌است: «این یک قانون ایمن است که هیچ آموزش کتابی بدون بیمار انجام نشود، چرا که همیشه بهترین آموزش آن است که توسط خود مریض صورت گیرد.» این مکتب به دلیل آنکه در عمل مؤثر بوده همچنین ادامه یافته و از پایه‌های اصلی برنامه‌های آموزشی پزشکی محسوب می‌شود.

وی معتقد بود:

> *کسی که بدون کتاب‌ها به آموختن علم پزشکی بپردازد مانند کسی است که در دریایی ناشناخته دریانوردی می‌کند، اما کسی که بدون آموزش بالینی و معاینه بیمار به آموختن پزشکی بپردازد مانند کسی است اصلاً به دریا نرفته‌است!*
> 
>

منابع
-----

1. ↑  Medscape. «The most influential physicians of all time».
2. ↑  *Coulehan JL, The Medical Interview: Mastering Skills for Clinical Practice*.
3. ↑

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «William Osler». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۹ فوریه ۲۰۱۴.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* نروژ
* اسپانیا
* فرانسه (داده‌ها)
* کاتالونیا
* آلمان
* ایتالیا
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* ژاپن
* جمهوری چک
* استرالیا
* یونان
* هلند
* لهستان
* سوئد
* واتیکان

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* ساینی (ژاپن)
* zbMATH

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* ریرو (سوئیس)
	+ 1
* شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده
* سوداک (فرانسه)
	+ 1
* تروو (استرالیا)
	+ 1

 |
**پونس** (ح. ۱۰۹۸ – ۲۵ مارس ۱۱۳۷) کنت طرابلس از سال ۱۱۱۲ تا ۱۱۳۷ میلادی بود. وی ۱۴ سال بیشتر نداشت که پدرش برتراند در ۱۱۱۲ درگذشت. وی پس از به قدرت رسیدن به آلکسیوس یکم، امپراتور بیزانس، سوگند وفاداری یاد کرد. مشاورانش وی را به انطاکیه فرستادند تا در دربار تانکرد انطاکیه، تحصیلات خود ادامه و تکمیل و به خصومت میان دو دولت صلیبی پایان دهند. تانکرد ۴ قلعه مهم را در شاهزاده‌نشین انطاکیه به پونس واگذار کرد. با وجود اینکه وی واسال پادشاه اورشلیم بود، اما این اقدام تانکرد منجر به استقلال نسبی کنت‌نشین طرابلس شد. تانکرد همچنین ترتیب ازدواج پونس با سیسیل، دختر فیلیپ یکم فرانسه، را داد.

پونس پس از تانکرد، همکاری خود را با جانشین وی، راجر سالرنو، برای مقابله با امیران مسلمان منطقه در دهه ۱۱۱۰ میلادی ادامه داد. با این حال وی از یاد کردن سوگند وفاداری و تبعیت از بالدوین دوم، پادشاه اورشلیم، امتناع کرد اما با تلاش واسال‌ها آشتی میان آنها برقرار شد. پونس همچنین یکی فرماندهان برجستهٔ حاضر در محاصره صور در سال ۱۱۲۴ میلادی بود. وی از آلیس، در برابر فولک آنژو در اواخر ۱۱۳۲ حمایت کرد اما آنها توانستند مانعی برای وی برای به دست گرفتن کنترل انطاکیه شوند. سال بعد پونس توانست با کمک فولک از قلمروی خود در برابر عمادالدین زنگی، اتابک موصل، دفاع کند.

بازواش، مملوک و فرمانده دمشق، در مارس ۱۱۳۷ به طرابلس یورش برد و توانست پونس را در نبرد شکست دهد. پونس به کوهستان فرار کرد اما توسط مسیحیان بومیان اسیر به بازواش تحویل داده شد. بازواش نیز دستور قتل پونس را در ۲۵ مارس ۱۱۳۷ صادر کرد. کنت‌نشین طرابلس در زمان وی مبدل به یک دولت صلیبی مستقل شد.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Pons, Count of Tripoli». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۸ فوریه ۲۰۲۲.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ پونس، کنت طرابلس موجود است. |

| * ن
* ب
* و
کنت‌های کنت‌نشین طرابلس |
| --- |
| کنت‌های حاکم(۱۱۰۲–۱۲۸۹) | 
* ریموند یکم
* آلفونسو ژردان
* برتراند
* پونس
* ریموند دوم
* ریموند سوم
* ریموند چهارم
* بوهموند چهارم
* بوهموند پنجم
* بوهموند ششم
* بوهموند هفتم
* لوچیا به همراه نارجو

 |  |
| کنت‌های افتخاری(۱۲۸۹–۱۴۷۷) | 
* فیلیپ دوم دو توسی
* پیتر یکم
* پیتر دوم
* جیمز لوزینیان
* ژان لوزینیان
* پیتر لوزینیان
* خوان تافورس

 |
***کارول و تیوزدی*** (به ژاپنی: キャロル&チューズデイ, Kyaroru & Chūzudei) عنوان یک مجموعه تلویزیونی انیمه موزیکال ژاپنی به کارگردانی شینیچیرو واتانابه است. این مجموعه به تعداد ۲۴ قسمت توسط استودیوی بونز برای گرامیداشت بیستمین سالگرد این استودیو و دهمین سالگرد ناشر موسیقی فلایینگ داگ تولید شده‌است، که از آوریل تا اکتبر ۲۰۱۹ در +اولترا متعلق به شبکه فوجی تلویژن پخش شد. یک مجموعه مانگا نیز بر پایه نسخه انیمه و توسط موریتو یاماتاکا دستمایه اقتباس قرار گرفت که به‌وسیلهٔ انتشارات کادوکاوا شوتن از مه ۲۰۱۹ در ماهنامهٔ *یانگ ایس* در حال چاپ است.

داستان
------

داستان مجموعه در آینده و تا حدودی در زمان فرایند زمینی‌سازی سیارهٔ مریخ روایت می‌شود. نوجوانی به نام تیوزدی سیمونز از سبک زندگی مرفه خود به عنوان دختر یک سیاستمدار فرار کرده و تنها با یک چمدان و گیتار آکوستیک ، گیبسون راهی شهر آلبا می‌شود تا رویایش برای تبدیل شدن به یک موسیقی‌دان را دنبال کند. در نخستین روزش در شهر، با دختری به نام کارول استنلی مواجه می‌شود، یک نوازنده بلندپرواز دیگر که پیانو می‌نوازد. سرانجام آن‌ها به عنوان خواننده-ترانه‌پرداز تصمیم به تشکیل تیمی برای موسیقی تحت نام *کارول و تیوزدی* می‌گیرند.

منابع
-----

1. ↑  "Carole & Tuesday, a Groundbreaking Musical Anime, Introduces a New Character and the Artists Behind the Music". *Anime News Network*. December 6, 2018. Retrieved May 4, 2019.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Carole & Tuesday». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۳ ژانویه ۲۰۲۰.

پیوند به بیرون
--------------

* وبگاه رسمی
* *کارول و تیوزدی* (انیمه) در دانشنامهٔ وب‌گاه Anime News Network

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد انیمه یا مانگا است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |