**تحت‌الحمایه عمومی برای آرام‌سازی شرق** (چینی ساده‌شده: 安东都护府; چینی سنتی: 安東都護府; پین‌یین: Āndōng Dūhùfǔ) یک بخش اداری از سلسله تانگ چین در منچوری و بخش شمالی شبه جزیره کره بود. پس از اینکه سلسله تانگ گوگوریو را شکست داد و قلمروهای آن را ضمیمه کرد تأسیس شد. به جای باکجه و گوگوریو، سلسله تانگ حفاظت عمومی را برای آرام کردن شرق و فرماندهی آنجین ایجاد کرد. پیشنهاد ایجاد فرماندهی بزرگ گیریم توسط امپراتور گائوزونگ تانگ به پادشاه مونمو شیلا رد شد.

تاریخ
-----

جنگ‌های گوگوریو تانگ
پس از فتح گوگوریو توسط سلسله تانگ در سال ۶۶۸، حفاظت عمومی برای آرام کردن شرق، که به عنوان تحت‌الحمایه آندونگ شناخته می‌شود، در پیونگ یانگ ایجاد شد و ظاهراً با ۲۰۰٬۰۰۰ سرباز در آن مستقر شد. این منطقه به ۹ فرماندهی، ۴۲ استان و ۱۰۰ شهرستان با حدود ۶۹۷٬۰۰۰ خانوار گوگوریو تقسیم شد.  

در سال ۶۶۹ مردم گوگوریو در پاسخ به حکومت تانگ شورش کردند. در پاسخ، تانگ ده‌ها هزار خانوار را به زور اخراج کرد و آنها را در مناطق خالی جنوب چانگ‌جیانگ (یانگ تسه) و رودخانه هوآی در چین کنونی اسکان داد. ضعیفان و فقیران پشت به وظیفه نگهبانی در خدمت حفاظت گماشته شدند.  تعداد متفاوتی از خانوارها توسط منابع مختلف ارائه شده‌است. به گفته *سامگوک ساگی* به نقل از منابع مختلف چینی، ازجمله *زی‌ژی تونگ‌جیان* ۳۸٬۲۰۰ خانوار، *کتاب قدیمی تانگ* و *تونگدیان* ۲۸٬۲۰۰ خانوار و *کتاب جدید تانگ* ۳۰٬۰۰۰ خانوار می‌گویند. *و سامگوک ساگی* ۳۸٬۳۰۰ خانوار. مارک کارترایت به تعداد ۲۰۰٬۰۰۰ نفری که به زور اسکان داده شده‌اند از جمله پادشاه می‌دهد. وانگ ژنپینگ ۷۸٬۰۰۰ خانوار را نشان می‌دهد.  ما داژنگ رقم بالاتری از نیمی از کل جمعیت گوگوریو را ارائه می‌دهد.[ *مشخص کنید* ] این تخمین‌های ارائه شده توسط محققان چینی توسط محققان کره ای مورد اعتراض قرار می‌گیرد که آنها را به دلیل تفسیرهای غیرمنطقی و متناقض از منابع اصلی و همسویی با روایات سیاسی مرتبط با پروژه شمال شرق تحت حمایت دولت که توسط آکادمی علوم اجتماعی چین انجام شده‌است مورد انتقاد قرار می‌دهند.[ *برای تأیید نیاز به نقل قول* ]

از سال ۶۷۰ تا ۶۷۵، وفاداران گوگوریو که با شیلا همسو بودند، حملاتی را علیه چینی‌های تانگ در تمام جبهه‌های داخل و خارج از تحت‌الحمایه آغاز کردند. با کمک شیلا، ژنرال‌های گوگوریو مانند گو یونمو و ژئوم موجام پس از پیروزی در چندین نبرد سرنوشت ساز در اوگول، گادونیانگ و پائیسئو، بخش‌هایی از قلمروهای سابق گوگوریو را پس گرفتند. به عنوان مثال، گو یئونمو، در سال ۶۷۰ در کنار ژنرال سیلان، سئول اویو، یک حمله متقابل علیه ارتش تانگ در لیادونگ رهبری کرد و ارتش تانگ مستقر در منطقه را شکست داد و آن را برای مدت کوتاهی تا سال ۶۷۴ اشغال کرد در ابتدا امپراتور تایزونگ تانگ قول داد در ازای همکاری نظامی شیلا، باکجه و سرزمین‌های جنوب پیونگ یانگ را مبادله کند. با این حال تایزونگ قبل از تکمیل فتح گوگوریو درگذشت و جانشین او گائوزونگ از قول خود سرپیچی کرد. 

در سال ۶۷۱، نیروهای شیلا، تانگ را بیرون کردند.  در سال ۶۷۵ تانگ به شیلا حمله کرد و آنها را در گیونگ‌گی شکست داد.  در پاسخ، پادشاه مونمو یک مأموریت ارائه خراج را با عذرخواهی به تانگ اعزام کرد. گائوزونگ عذرخواهی مونمو را پذیرفت و نیروهای تانگ را برای مقابله با تهدید تبت در غرب خارج کرد. شیلا با مشاهده ضعف استراتژیک تانگ، پیشروی خود را در قلمرو تانگ تجدید کرد.  شیلا در سال ۶۷۶، در یک سلسله نبرد تمام قلمرو جنوب رودخانه تادونگ را تصرف کرد

در سال ۶۷۶ تانگ‌ها مجبور شدند مقر خود را به شهر قابل دفاع لیائوانگ منتقل کنند.  

در سال ۶۷۷ مقر به ژینچنگ، در فوشون کنونی، لیائونینگ منتقل شد.  

در سال ۶۶۷، بوجانگ برکنار شده گوگوریو به عنوان "فرمانده لیائودونگ پادشاهی چوسان "(کره‌ای: 요동주도독 조선왕; هانجا: 遼東州都督朝鮮王) معرفی شد. به محض ورود به لیائودونگ، او با مردم موهه نقشه کشید تا گوگوریو را احیا کنند. خبر نیات او به تانگ رسید و بوجانگ در سال ۶۸۱ به جنوب غربی چین تبعید شد. 

در سال ۷۱۴، مقر به پینگژو، در شهرستان لولونگ مدرن، کینگهوانگداو، هبی منتقل شد.  

در سال ۷۳۶، تانگ به‌طور رسمی کنترل شیلا بر جنوب رودخانه تائدونگ را به رسمیت شناخت.  در سال ۷۴۳، این کرسی به شهر قدیمی لیاوکسی، احتمالاً استان یانگ (چائوانگ امروزی، لیائونینگ) منتقل شد.  

حفاظت عمومی برای آرام کردن شرق که به عنوان تحت‌الحمایه آندونگ شناخته می‌شود، در سال ۷۵۶ تضعیف شد و در سال ۷۶۱ پایان یافت.

منابع
-----



1. ↑  "舊唐書". *中國哲學書電子化計劃*. Retrieved 3 August 2017. 安東都護府總章元年九月，司空李勣平高麗。高麗本五部，一百七十六城，戶六十九萬七千。其年十二月，分高麗地為九都督府，四十二州，一百縣，置安東都護府於平壤城以統之。In the ninth month of the first year of the Zongzhang era [668], the Minister of Works Li Ji pacified Goguryeo. Originally Goguryeo had 5 regions, 176 cities, and 697,000 households. In the twelfth month of that year, Goguryeo's territory was divided into 9 commanderies, 42 prefectures, and 100 counties. The Andong Protectorate was situated at Pyeongyang to govern it.
2. 1 2 3  Wang 2013, p. 81.
3. 1 2 3 4 5 6  Xiong 2008, p. 43.
4. ↑  "Gaozong of Tang relocates Goguryeo refugees". *한국사데이터베이스 (Korean History Database)*. Retrieved 2023-11-01.
5. ↑  Cartwright, Mark. "Goguryeo". *World History Encyclopedia* (به انگلیسی). Retrieved 2023-11-01.
6. ↑  马, 大正 (2001). "古代中国高句丽历史丛论". *哈尔滨: 黑龙江教育出版社.*: 56.
7. ↑  Kim, Hyunsuk (2016). "동북공정 종료 후 중국의 고구려사 연구동향과 전망 (Research Tendencies and Prospects of Chinese Scholarship on the History of Koguryo Following the Completion of the Northeast Project)". *동북아역사논총*. **53**: 49–50 – via KCI.
8. ↑  Choe, Gwang Shik (2008). "동북공정 이후 중국 연구서에 보이는 고구려· 발해 인식 (China's Historical Perspective about Goguryeo and Balhae Showed in the Northeast Project)". *선사와 고대 (Prehistory and Ancient History)*. **29**: 123 – via KCI.
9. ↑  Lee, Jeongbin (2009). "고연무의 고구려 부흥군과 부흥운동의 전개 (The Restoration Movement of Koguryo)". *Yŏksa Wa Hyŏnsil*. **72** (12): 133–136 – via KCI.
10. ↑  Wang 2013, p. 82.
11. ↑  Seth 2020, p. 45.
12. 1 2  Wang 2013, p. 83–84.
13. 1 2  "舊唐書". *中國哲學書電子化計劃*. Retrieved 3 August 2017. 上元三年二月，移安東府於遼東郡故城置。儀鳳二年，又移置於新城。In the second month of the third year of the Shangyuan era [676], the seat of Andong was moved to the Old City of Liaodong. In the second year of the Yifeng era [677], it was move again, this time to Xincheng.
14. 1 2  Wang 2013, p. 84.
15. 1 2 3 4 5  Wang 2013, p. 85.
16. 1 2  "舊唐書". *中國哲學書電子化計劃*. Retrieved 3 August 2017. 開元二年，移安東都護於平州置。天寶二年，移於遼西故郡城置。In the second year of the Kaiyuan era [714], the Andong Protectorate was moved to Ping Prefecture. In the second year of the Tianbao era [743], it was moved to the old commandery seat of Liaoxi.