recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
احمدخان تنگستانی، فرزند باقر خان تنگستانی، از فعالان جنبش جنوب ایران در مقابل اولین هجوم انگلیس به بوشهر که در سال ۱۸۵۷ میلادی در نبرد با انگلیسی‌ها کشته شد.
**احمد خان تنگستانی** فرزند باقر خان تنگستانی، از فعالان جنبش جنوب ایران در مقابل اولین هجوم انگلیس به بوشهر به بهانه تصرف هرات است.

وی در سال ۱۲۷۳ قمری (۱۸۵۷ میلادی) که اختلاف بین انگلیس و ایران بر سر قضیه هرات شدت گرفت و قشون انگلیس برای تصرف بوشهر وارد شدند کدخدای اَهرَم بود که به اتفاق پدر خود و چهارصد نفر تفنگچی برای نبرد با انگلیس‌ها به بوشهر در قلعه بهمنی آمدند و بعد پدر و پسر به اتفاق شیخ حسین چاهکوتاهی با تفنگ‌های فتیله‌ای خود از یک طرف و از طرف دیگر انگلیس‌ها که به تفنگ‌ها و توپ‌های آخرین سیستم مسلح و مجهز بودند جنگ را آغاز نمودند در این جنگ هر سه نفر مخصوصاً احمد خان رشادت فوق‌العاده‌ای ابراز نمود و هفتصد و چهل تن از سپاه انگلیس را کشتند.
احمد خان در ۱۱ ربیع الاول ۱۲۷۳ در نبرد با انگلیسی‌ها در قلعه ریشهر کشته شد.

احمد خان طبع موزونی نیز داشت وی در پاسخ منشی قنسول انگلیس مبنی بر کناره‌گیری از جنگ فی‌البداهه پاسخ داده بود:

احمد ای آنکه شاه خوبانی
بی‌بی بخت باد دمسازت
چار آسیم، ما نمی‌ترسیم
از سه لکاته و دو سربازت
پس از کشته شدن احمدخان در میدان جنگ، اشعار زیر در میان مردم بیاد او مترنم گشت:

خبر آمد که تنگستان بهار است
زمین از خــون احــمد لاله‌زار است
خبر بر مادر پیرش رسانید
که احمد یک تن و دشمن هزار است

منابع
-----

1. ↑
2. ↑  مطالعاتی در باب تنگستان، سید قاسم یاحسینی، تهران: انتشارات گلگشت، چاپ الول ۱۳۸۷. ص ۵۷۵-۵۷۶.
3. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ مارس ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۲.
photo مقبره هارپی زانتوس
**مقبره هارپی** اتاقی مرمرین از یک مقبره ستونی است که در شهر متروکه زانتوس، پایتخت لیکیای باستانی، منطقه‌ای در جنوب غربی آناتولی در ترکیه فعلی قرار دارد. این بنا در زمان امپراتوری هخامنشی ایران ساخته شده‌است و قدمتی تقریباً ۴۸۰–۴۷۰ قبل از میلاد دارد. اتاق بر روی یک ستون بلند قرار داشت و با صفحات مرمری که در نقش برجسته حکاکی شده بود، تزئین شده بود. آرامگاه برای یک شاهزاده یا فرماندار زانتوس، احتمالاً کیبرنیس ساخته شده بود.

اتاق مرمر به سبک یونانی باستانی تراشیده شده‌است. همراه با بسیاری از مواد دیگر در زانتوس به شدت تحت تأثیر هنر یونانی است، اما نشانه‌هایی از تأثیر غیریونانی در کنده کاری‌ها نیز وجود دارد. نقش برجسته‌ها یادآور نقش برجسته‌های تخت جمشید است. این بنای تاریخی نام خود را از چهار پیکر بالدار زن حکاکی شده، شبیه هارپی گرفته شده‌است. هویت پیکرهای حکاکی شده و معنای صحنه‌های به تصویر کشیده معلوم نیست است، اما به‌طور کلی اکنون توافق شده‌است که موجودات بالدار هارپی نیستند. لیکیایی‌ها بسیاری از اساطیر یونان را در فرهنگ خود جذب کردند و صحنه‌ها ممکن است خدایان یونانی را نشان دهند، اما این امکان نیز وجود دارد که آنها خدایان ناشناخته لیکیایی باشند. یک نظریه جایگزین این است که آنها صحنه‌های قضاوت در زندگی پس از مرگ و صحنه‌های دعا از حاکمان لیکیا را نشان می‌دهند.

حکاکی‌ها در قرن نوزدهم توسط باستان‌شناس چارلز فلوس از مقبره برداشته شد و به انگلستان منتقل شد. آنها در سال ۱۸۳۸ از لیسیا بازدید کردند و گزارش دادند که بقایای فرهنگی را یافته‌اند که تا آن زمان تقریباً برای اروپاییان ناشناخته بود. پس از کسب مجوز از مقامات ترکیه برای برداشتن مصنوعات سنگی از منطقه، فلوس مقدار زیادی از مواد زانتوس را به سفارش موزه بریتانیا در لندن جمع‌آوری کرد، جایی که نقش برجسته‌ها در حال حاضر در معرض نمایش هستند. بنا به گفته ملانی میخائیلیدیس، مقبره هارپی، بنای یادبود نیرید و مقبره پایا اگرچه ظاهری یونانی دارند، بر اساس معیارهای اصلی زرتشتی ساخته شده‌اند، «به این دلیل که از سنگ ضخیم تشکیل شده‌اند و اتاق‌های بدون پنجره دارند».

### اسطوره‌شناسی

لیسیا به شدت در اساطیر یونانی ظاهر می‌شود. الهه تیتان، لتو، پس از زایمان یا به منظور زایمان، به آپولو و آرتمیس به لیکیا گریخت. لیکیاها به عنوان متحدان تروا در *ایلیاد* تحت رهبری سارپدون دیده می‌شوند. بلروفون هیولای آتش‌نفس شیمر را که لیکیا را ویران می‌کرد، کشت.

مقبره
-----

 مقبره هارپی بازسازی شده، ۱۹۰۵
این آرامگاه در زانتوس در امپراتوری هخامنشی ایران (استان آنتالیا، ترکیه کنونی) برای یک شاهزاده ایرانی یا فرماندار شهر ساخته شده‌است. مقبره هارپی در آکروپولیس زانتوس در شمال جایی که تئاتر رومی اکنون قرار دارد و در سمت غربی آن قرار دارد. در اصل در لبه بازار قرار داشت. ستون اصلی هنوز سر جای خود است. فلوز فقط مجسمه‌هایی را برداشت که با قالب‌های سیمانی نمونه‌های اصلی جایگزین شده‌اند.

منابع
-----

1. 1 2 3  Weiskopf 1987.
2. 1 2 3  Raditsa 1983.
3. ↑  Michailidis 2009.
4. 1 2  Keen, pp.1–2.
5. ↑  Grant and Hazel, pp.296–297.
6. ↑  Grant and Hazel, pp.64, 83.
7. ↑  Ayliffe, p.485.
8. ↑  Jenkins, p.163.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Harpy Tomb». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۱.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آرامگاه هارپی موجود است. |
**ابوالحسن احمد بن عبدالله بن محمد بن عباد اکیلی** که به **ابن عباد** شهره است، شاعر یمنی است که در حوزه سیاست فعالیت داشته‌است. وی در جنگ‌هایی علیه فرمانروای صنعا عاملیت داشته‌است که در نهایت، به سرکوب و گریختنش به عراق انجامید.

سرگذشت
------

نام کامل وی را ابوالحسن احمد بن عبدالله بن محمد بن عباد اکیلی گزارش کرده‌اند. وی در سده سوم قمری / نهم میلادی در صعده (از شهرهای آباد در یمن با جمعیت بالا) می‌زیسته‌است. وی به شاعری مشغول بوده‌است. وی از جانب پدری، به طایفه بنی مالک از قبیله خولان متعلق است. لقب اکیلی (مصغر متوکل به معنای منسوب به اکیل) که بر وی مشهور است، از شهرت عموی بزرگش که به متوکل خوانده می‌شده، اقتباس گردیده‌است. خاندان وی، به سوارکار، تیرانداز و جنگجویی شهرت داشتند. وی همانند پدرش، به شعر علاقه‌مند بود و قریحه شاعری داشت. وی را به عنوان یک سوارکار ماهر یاد کرده‌اند.

وی در سال ۲۸۴ قمری / ۸۹۷ میلادی، در هنگام عقد قراداد صلح میان یحیی بن حسین علوی (حاکم وقت) و مسیحیان نجران، حضور داشته و از گواهان این قرارداد بوده‌است. اما ۲ سال بعد، حاکم برای حمله به نجران، آماده شد و این امر سبب شد تا ابن عباد، به جهت خویشاوندی با طایفه بنی حارث، به جهت رنجیده خاطر شدن از این اقدام، شهر را ترک کرد. ابن عباد به فرمانده جنگ، درخواست داد تا وی را از این نبرد معاف دارد، اما فرمانده از این امر امتناع کرد و به این جهت، ابن عباد به همراه اصحابش، به سپاه مهاجم، حمله کرد. پس از خسارات وارده بر لشکریان مهاجم، اصحاب ابن عباد گریختند. پس از آن مهاجمان شهر نجران را فتح کردند و ابن عباد تصمیم گرفت تا در غیاب فرمانده، برای آزادی زندانیان به صعده حمله کند، اما نیتش فاش شد و از این کار صرف نظر کرد. پس از آن ابن عباد برای ضربه زدن به فرمانده جنگ (که امام‌هادی نام داشت) دو قلعه علاف و ثوراعلی را آماده نبرد کرد و جماعتی از اهالی آنجا را که اکیلیان را به این نبرد راضی نمود. امام‌هادی نیز با اطلاع از نیت ابن عباد، در صعده اردو زد و دستور به ویرانی خانه و تاکستان‌های اکیلیان داد. پس از جنگی سخت، ابن عباد و سپاهش سرکوب شدند و هواداران ابن عباد، با گرفتن امان از امام‌هادی، در نزد وی ماندند. ابن عباد که راهی جز صلح نداشت؛ از فرمانده درخواست امان کرد اما درخواستش پذیرفته نشد.

ابن عباد، با توجه به حمایت خلیفه واثق از پدرش در گذشته، راه حجار و عراق در پیش گرفت و قصیده‌ای در مدح عباسیان، به بیان گرفتاری‌ها و وقایعی اقدام نمود که بر اکیلیان روا داشته شده بود. وی در نهایت به بغداد وارد شد. در زمان ورودش به بغداد، آخرین روزهای زندگی معتضد عباسی بود و مردم با جانشین وی، مکتفی بیعت کرده بودند. مکتفی به وی قول همراهی داد اما پس از یک سال به بهانه بیرون شدن امام‌هادی از صنعا، ابن عباد را از حمله به منطقه نومید کرد. در منابع از دو سفر ابن عباد به عراق اشاره شده‌است. یک بار در حوادث ۲۸۷ قمری و دیگری در ۲۸۹ قمری. از سرنوشت و زندگانی وی اطلاعات بیشتری در دسترس نیست.

اشعار
-----

از اشعار ابن عباد بجز قصیدة بائیه و قصیدة هائیه که در اثنای سفر به عراق سرود و برخی اشعار دیگر که شامل خاطرات تلخ و آرزوهای شیرینش بوده‌است، چیز دیگری گزارش نشده‌است.

پانویس
------

1. 1 2 3 4  «دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی - کتابخانه مدرسه فقاهت». *lib.eshia.ir*. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۳۰.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد افراد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**ابوالقاسم خردجو** (۱۲۹۴–۱۳۶۵) از مدیران بانکی ایرانی بود. وی از سال ۱۳۳۹ تا ۱۳۵۷ مدیر عامل بانک توسعه صنعتی و معدنی ایران بود. تحت رهبری او، این بانک بیشتر سرمایهٔ خود را از بازارهای بین‌المللی جذب می‌کرد. او همچنین نایب رئیس صندوق معادن ایران بود.

خردجو در سال ۱۲۹۴ در یک خانواده مذهبی و بازاری در اصفهان متولد شد. تحصیلات خود را در مدرسه دارالفنون، دانشسرای عالی و مدرسه اقتصاد لندن در حسابداری انجام داد. در دوره نخست وزیری محمد مصدق، به همراه هیئت خلع ید به آبادان اعزام شد و یک سال به عنوان کارشناس خبره مالی در شرکت نفت مشغول بود. پس از کودتای ۱۳۳۲ در دوره ریاست ابوالحسن ابتهاج به مدت یک سال در سازمان برنامه و بودجه کار کرد و سپس دوباره در شرکت نفت مشغول به کار کرد. از پاییز سال ۱۳۳۵ تا سال ۱۳۳۹ در بانک جهانی در واشینگتن کار کرد. پس از تأسیس بانک توسعه صنعتی و معدنی ایران در سال ۱۳۳۸ قرارداد خیلی از مدیران و رؤسای ادارات بانک که خارجی بودند در سال ۱۳۳۹ تمام شد سازمان برنامه از خردجو دعوت کرد مدیریت بانک توسعه صنعتی و معدنی ایران را بر عهده بگیرد. او با پذیرفتن این دعوت یک تیم تکنوکرات و متخصص تشکیل داد تا ۱۳۵۷ این منصب را بر عهده داشت. او درگیر سیاست نبود و علاقه اش توسعه صنعتی بود. او بر این باور بود که بالا بردن سطح زندگی، رفاه اجتماعی و بهبود وضع اقتصادی مردم منجر به افزایش آگاهی آنها می‌شود. او به شیوه حکومت محمدرضاشاه انتقاد داشت. خردجو همچنین منتقد جمشید آموزگار بود که در دوره نخست وزیری او نارضایتی‌ها از کنترل خارج شد. او آموزگار را به خاطر نداشتن بینش سرزنش می کرد. به اعتقاد او آموزگار هر مقداری را صرف خریدهای نظامی می کرد ولی با وجود منابع گسترده نفتی اصرار به مالیات گرفتن از فقرا داشت که نارضایتی ایجاد می کرد و این سیاست ها نهایتا به انقلاب انجامید. خردجو دستگیر نشدنش بعد از انقلاب را مرهون دوستش با بازرگان می دانست. او از طریق قاچاقچی ها از مرز ترکیه فرار کرد و در تابستان ۱۳۶۵ در واشینگتن در گذشت و در همان‌جا مدفون شد.

بنا بر اسناد سفارت بریتانیا در سال‌های دهه ۴۰ «مهدی سمیعی در مقام ریاست بانک مرکزی ایران، علینقی عالیخانی وزیر اقتصاد، ابوالقاسم خردجو در سمت رئیس بانک صنعتی معدنی و صفی اصفیا در جایگاه رئیس سازمان برنامه‌وبودجه هماهنگی حیرت‌انگیزی را از خود به نمایش گذاشتند».

همگنان وی او را یکی از درستکارترین، موشکاف‌ترین، باوجدان‌ترین و آگاه‌ترین مدیران امور مالی نسل خود می‌دانستند.

منابع
-----

* «بانک توسعهٔ صنعتی و معدنی ایران (1)». *تاریخ شفاهی*. ۲۰۱۶-۰۱-۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۱۰-۱۹.نگهداری یادکرد:تاریخ و سال (رده)
* «مروری بر اندیشه و عمل مهندس محمد صفی اصفیا سازمانی‌ترین رئیس سازمان ب…». *archive.li*. ۲۰۱۳-۰۴-۲۵. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ آوریل ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۱۰-۱۹.نگهداری یادکرد:تاریخ و سال (رده)
* «روزنامه دنیای اقتصاد95/3/5: گاهشمار». *موسسه معارف اسلامی امام رضا (ع)*. ۲۰۱۶-۰۵-۲۵. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۱۰-۱۹.نگهداری یادکرد:تاریخ و سال (رده) [*پیوند مرده*]
* Milani, A. (2008). *Eminent Persians* (به فنلاندی). Syracuse University Press. Retrieved 2016-10-19.
**ابوالقاسم بطحایی علوی** اکثر تاریختگاران اتفاق دارند که ابوالقاسم بطحایی را می‌توان سر دودمان علویان همدان می‌توان بشمار آورد. او به همراه گروهی از علویان از طبرستان به همدان مهاجرت کردند، برای علویان همدان شالوده‌ای محکم ریختند.

ابن شادی اسدآبادی همدانی که مفصل درباره تاریخ علویان (طبرستان) سخن گفته‌است، نوشته‌است: «جماعتی از علویان طبرستان با سید ابوالقاسم بطحایی علوی (از سادات حسنی) به همدان آمدند و مقام ساختند و املاک خریدند.»

محمد بطحایی پس از مهاجرت محیط را در همدان مناسب یافت و به سرعت قدرت و مکنتی برای علویان همدان فراهم نمود و به جبران خساراتی که علویان در حاشیه دریای مازندران از سامانیان (۲۶۱–۳۸۹) و آل‌زیار (۳۱۶–۲۳۴) دیده بودند، پرداخت. علویان طبرستان پس از ۶۴ سال قدرتمندی در ناحیه طبرستان عاقبت‌تار و مار شده و در گوشه و کنار فلات ایران پراکنده گردیدند. اما در همدان اقبال با آنان یار گردید.

بطحایی علوی همچنین یکی از اعقاب ابوعبدالله حسین بن اطروش (۲۳۰ – ۳۰۴ هـ.ق) فقیه و مجتهد فقه جعفری بود.

جستارهای وابسته
---------------

* تاریخچه همدان

منابع
-----

1. ↑  «شهر کهنسال همدان». ویستا. دریافت‌شده در ۳۰ آذر ۱۳۹۰.

پیوند به بیرون
--------------
**آروشی نیشانک** (متولد ۱۹۸۶ سپتامبر ۱۷)، که بیشتر با عنوان **آروشی پختریال** در سطح جهانی شناخته می‌شود، رقصنده، کارآفرین، تهیه‌کننده فیلم، شاعر و رقاص کلاسیک کاتاک معتبر بین‌المللی است او شاگرد بیرجو ماهاراج و پورنیما پندی است. وی یک هنرمند برجسته رقص کاتاک شورای روابط فرهنگی هند است. او همچنین یک هنرمند درجه دار برای دوردارشان، بخشی از پرزار بهاراتی است.

اوایل زندگی و پیش زمینه
-----------------------

آروشی در کوتدوار، اوتاراکند متولد شد. وی مدرک لیسانس خود را در رشته علوم سیاسی و فلسفه از بانسثالی ودیابیپت، راجستان دریافت کرده‌است. او تحصیلات خود را در رشته MBA، دانشگاه کمبریج ادامه داد. برای دریافت صدور گواهینامه تخصصی در فرم رقص کاتاک را انجام داده‌است. در حال حاضر وی دکترای منابع انسانی خود را در هند دنبال می‌کند. او همچنین ریاست کالج و بیمارستان پزشکی آیورودای هیمالیا در دهرادون، اوتاراکند است.

تهیه‌کننده و آهنگساز
--------------------

گانگا آواتاران باله کاتاک رنگی است که داستان الهه بانگا هنگام امدنش به زمین را نمایش می‌گذارد. این نمایش برای اولین بار در ریشیکش با ۶۰ هنرمند در صحنه اجرا شد که بر فراز رودخانه گانگا ساخته شده‌است. پس از شروع موفقیت‌آمیز این پروژه، وی توسط رشتریا کتاک سانستن لاکنو دعوت شد تا نتیجه کارش را ارائه دهد، که مورد استقبال بسیار زیادی قرار گرفت و مورد توجه بسیاری از صاحبنظران قرار گرفت. پس از موفقیت بزرگ در شمال هند این پروژه بعداً با همکاری شورای روابط فرهنگی هند در دهلی نو نیز برگزار گردید.

به عنوان تهیه‌کننده آروشی اولین فیلم منطقه ای خود را با نام "Major Nirala" در سال ۲۰۱۸ تولید کرد. این فیلم بر اساس رمانی ساخته شده‌است که توسط پدرش رامش پختریال نیشانک نوشته شده‌است. اکران فیلم در مناطق مختلف هند نقدهای بسیار خوبی را دریافت کرد. وی این فیلم که زبان و فرهنگ منطقه ای کشور را در سراسر سکوی جهانی ترویج می‌کرد، مورد توجه بسیاری قرار گرفت.

شعر
---

آروشی یک شاعر نیز است. دو کتاب او در مورد مجموعه‌های شعر، *سوارگ باناونگی (Swarg Banaungi)* و *کمال مشعل بن جای (Kamal Mashal Ban Jaye)*، در هند منتشر شده‌است. او به اندازه کافی خوش شانس بوده‌است که کتاب‌های خود را به پراتیبا پتیل، رئیس‌جمهور پیشین هند راتان تاتا، بنیانگذار گروه تاتا؛ انوپم کهیر، بازیگر؛ و ماهیندرا دونی، بازیکن کریکت ارائه کند.

جوایز و افتخارات
----------------

* جایزه ملی آیکون جوانان وی‌آی، ۲۰۱۵
* جایزه برجسته برجسته گرهوال، ۲۰۱۶
* جایزه پراید اوتاراکند، 2017
* جایزه اوتاراکند گوراو ساممان، ۲۰۱۸
* بیشترین جایزه NRI Iconic، دبی، ۲۰۱۸
* 'Power Girl'، فوربس خاورمیانه، 2018

زندگی شخصی
----------

آروشی با ابیناو پنت ازدواج کرده‌است. وی همچنین بزرگترین دختر کوسوم کانتا پوکرایال و رامش پوخریال نیشانک، وزیر امور خارجه کابینه اتحادیه فعلی وزیر امور خارجه هند و رئیس سابق اوتاراکند است.

جستارهای وابسته
---------------

* کاتاک
* لیست رقصندگان کاتاک
* لیست زنان هندی در رقص

منابع
-----

1. 1 2   بایگانی‌شده در ۲۱ آوریل ۲۰۱۵ توسط Wayback Machine
2. ↑
3. ↑
4. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۸ اوت ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۴ نوامبر ۲۰۱۹.
5. ↑  "Himani Shivpuri, Dobhal get Pride of Uttarakhand award". *Tribuneindia.com*. 1 December 2016. Retrieved 7 July 2017.
6. ↑

پیوند به بیرون
--------------

* وب سایت رسمی

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آروشی نیشانک موجود است. |

درگاه‌ها:هندزندگی‌نامههنر
**ابوالقاسم ذوالریاستین** **همدانی** در دوران قاجار در همدان متولد شد. با توجه به خدمات لشکری و کشوری و دوستی صمیمانه‌یی که با میرزا ابوالقاسم قائم مقام فراهانی شهید داشته‌است، به او لقب ذوالریاستین یعنی صاحب دو ریاست قلم و شمشیر داده می‌شود. او مدتی وزیر دولت شاه بزرگ، فرزند فتحعلی شاه حاکم کرمانشاه بوده و سپس حاکم کرمانشاه می‌شود. ابوالقاسم ذوالریاستین ظاهراً پس از مدتی که در زمان محمد شاه، وزیر کرمانشاه و سپس حاکم کرمانشاه و همدان بوده‌است، مغضوب و خانه‌نشین می‌شود. در این مدت رساله یی به نام «مثنوی مفیضیه» را در نصیحت به فرزند خود، بدیع الزمان همدانی می‌سراید که به خط خوش خطاط معروف دوره قاجار، ابوالمعالی، نگاشته شده‌است. در آثار مربوط به شهر همدان هم ذوالریاستین بارها معرفی شده‌است.

غلامحسین قراگوزلو در کتاب «هگمتانه تا همدان»، قدیمی‌ترین شهرها در فصل «وزیران و دیگر صاحب مقامان تاریخی همدان قبل از قاجار» در باب میرزا ابوالقاسم ذوالریاستین چنین آورده‌است: «میرزا ابوالقاسم ذوالریاستین از بزرگان خوشنام و سرشناس همدان و در دوران محمدشاه حاکم این شهر بود. چندی نیز حکومت کرمانشاه را به عهده داشت. ذوالریاستین چنان‌که برمی آید مردی فاضل و ادب پرور و خیرخواه بوده است. ذوالریاستین در همدان مسجد، حمام و بناهایی ساخته است که هنوز هم به نام وی باقی است»

نویسنده: محمدرضا روحی

منابع
-----

1. ↑  . دریافت‌شده در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۶. پارامتر `|عنوان= یا |title=` ناموجود یا خالی (کمک)[*پیوند مرده*]
2. ↑  . دریافت‌شده در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۶. پارامتر `|عنوان= یا |title=` ناموجود یا خالی (کمک)
3. ↑  . دریافت‌شده در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۶. پارامتر `|عنوان= یا |title=` ناموجود یا خالی (کمک)[*پیوند مرده*]
4. ↑  تهران، انتشارات اقبال، بی تا، ص 280
5. ↑  . دریافت‌شده در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۶. پارامتر `|عنوان= یا |title=` ناموجود یا خالی (کمک)
**ابوالاعوار عمرو بن سفیان سلمی** از فرماندهان سپاه معاویه بود.

نسب
---

وی از قبیله قدرتمند سلیم بود. پدرش در جنگ احد در لشکر بت پرستان قریش قرار داشت و مادرش مسیحی بود.

زندگی
-----

به نظر نمی‌رسد که ابوالاعور جزو صحابیون نزدیک محمد بوده باشد و احتمالاً به همراه سپاهی به فرماندهی یزید بن ابوسفیان به شام رفت. وی در جنگ یرموک فرماندهی بخشی از سپاه بود. از آن زمان به بعد، وی به بنی امیه پیوست و از کسانی بود بعد از نبرد صفین، علی وی را لعنت کرد. وی در فتح مصر به عمروعاص یاری رساند و فرماندهی لشکر کشی‌های متعددی در حوالی دریای اطراف آن را بر عهده داشت. ابوالاعور همچنین توانایی‌های دیپلماتیک خود را نیز به نمایش گذاشت و در مذاکرات حکمیت صفین شرکت داشت و مقدمات دیدار حکمین در اذرح را فراهم نمود. او همچنین مأموریت یافت که مالیات جدیدی را برای کشاورزان فلسطین تعیین کند. معاویه با دیدن خود مختاری‌های عمروعاص در اداره مصر، در نظر داشت که ابوالاعور را به جای وی گمارد که این امر محقق نشد و ابوالاعور به امارت اردن منصوب شد. به خاطر خدمات قابل توجه وی به معاویه، مورخان وی را در زمرهٔ بهترین طرفداران معاویه قلمداد می‌کنند. ابوالاعور پیش از مرگ معاویه از صحنه سیاست به کنار رفت.

پانویس
------

1. 1 2 3  Lammens, "Abu ’l-Aʿwar ʿAmr b. Sufyān al-Sulamī", 1:‎ 108.

منابع
-----

* Lammens, H (1986). "Abu 'l-Aʿwar ʿAmr b. Sufyān al-Sulamī". *Encyclopaedia of Islam* (به انگلیسی). Vol. ۱ (second ed.). Leiden: E. J. Brill. p. ۱۰۸.
**آلبر رمی** (فرانسوی: Albert Rémy‎؛ ۹ آوریل ۱۹۲۱ – ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۶۷) بازیگر مرد اهل فرانسه بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۳ تا ۱۹۶۷ میلادی فعالیت می‌کرد.

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به *ترن*، *چهارصد ضربه*، *صومعه پارم*، *به پیانیست شلیک کن*، *لافایت*، *رقص کن کن فرانسوی*، *فردا نوبت من است*، *اسب کهر را بنگر*، *بچه‌های بهشت*، *ساعت بیست و پنج (فیلم ۱۹۶۷)*، *گوژپشت نتردام*، *پنج مایل مانده به نیمه‌شب*، *چهار سوار آخرالزمان (فيلم)*، *آخر هفته در دانکرک*، *النا و مردانش*، *جایزه بزرگ، و* در مسافرخانه اتفاق افتاد *اشاره کرد.*

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Albert Rémy». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۷ اوت ۲۰۲۲.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
	+ 2
* ورلدکت
	+ 2

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* اسپانیا
* فرانسه (داده‌ها)
* کاتالونیا
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* جمهوری چک

 |
| سایر | 
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد بازیگر است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**ابوالبقاء موسوی حسینی ابرقویی** (۱۰۲۷–۱۱۰۰ه‍. ق/۱۶۱۸–۱۶۸۰م) فرزند *شاه ابوالوالی* بن *شاه ابوالفتح* ملقب به **رستم الخطاطین** از خوشنویسان و نستعلیقنویسان صاحب‌نام سدهٔ یازدهم هجری است. او از سادات ابرقو بود که در اصفهان می‌زیست و خود نسبت سیادتش را یک جا موسوی و دیگر جای حسینی یاد می‌کند. ابوالبقا بیشتر به تحصیل علوم و کسب کمالات مشغول بود و شعر نیز می‌سرود. او در نستعلیق از شاگردان محمدامین مشهدی بود و پس از عزیمت به هند از خوشنویسان دربار شاه جهان، سازندهٔ بنای باشکوه تاج محل، به‌شمار می‌رفت؛ در آنجا «تذکره نصرآبادی» را کتابت کرد. پس از برگشت از هند به دربار شاه عباس اول راه پیدا کرد و از او لقب رستم‌الخطاطین گرفت. در خدمت تقرب خان قربت یافت و پس از مرگ او، محمدعلی خان به او مهربانی بسیار کرد.

آثار
----

از آثار خوشنویسی او در موزه هنرهای اسلامی مالزی با مورخ ۱۰۹۳ و ۱۰۲۷ و در مجموعه خلیلی، محموعه طارق رجب و در مرقع سرخ در کتابخانه مورگان موجود است و همچنین «منهاج العباد» است تألیف سعید فرغانی، به قلم کتابت جلی خوش در موزه باستانشناسی دهلی؛ یک قطعه به قلم دودانگ خوش، با رقم: «ابوالبقاء الموسوی ۱۰۰۶» در مجموعه نخجوانی در تبریز؛ یک قطعه به قلم دودانگ و کتاب خوش، با رقم «المذنب ابوالبقا الحسینی» در کتابخانه بادلیان آکسفورد؛ یک قطعه به قلم دودانگ خوش، با رقم: «کمترین ابوالبقاء الموسوی» در مجموعه خصوصی در تهران؛ یک قطعه به قلم دو دانگ، با رقم: «ابوالبقای الموسوی» در مجموعه خصوصی علی اکبر جواد در واشینگتن دی سی؛ چهار قطعه به قلمهای سه دانگ و دودانگ و کتابت خوش، با ارقام مختلف در مجموعه دکتر بیانی را می‌توان ذکر کرد.

پانویس
------

1. 1 2  محمد الحمامصی
2. ↑  دکتر بیانی ج ۱ ص ۲۲
3. ↑  دکتر بیانی ج ۱ ص ۲۳
4. ↑  دکتر بیانی ج ۱ ص ۲۳و۲۴

منابع
-----

* بیانی، مهدی. احوال و آثار خوشنویسان. انتشارات علمی. چاپ دوم. تهران ۱۳۶۳ش ج۱ ص ۲۲–۲۴
* فضاپلی، حبیب‌الله. اطلس خط. انتشارات مشعل اصفهان. چاپ دوم، اصفهان ۱۳۶۲ش. ص ۴۷۸
* محمد الحمامصی. «کتالوج ینطق بروعة الخط الفارسی». دریافت‌شده در ۲۰۱۰-۰۹-۱۰.

| * ن
* ب
* و
خوش‌نویسی در جهان اسلام |
| --- |
| خط‌ها | 

|  |  |
| --- | --- |
| خطوط اصلی | 
* کوفی
* بنّایی
* خطوط ششگانه (نسخ •  ثلث •  محقق •  ریحان •  توقیع •  رقاع)
* تعلیق
* نستعلیق
* شکسته‌نستعلیق
* دیوانی
* رقعه
* مغربی

 |
| خطوط تفننی تزیینی | 
* غبار
* طغرا
* سینی
* سیاق
* تاجی
* ناخنی
* معلی
* مرصع
* خط توأمان
* سفیر

 |

 |  |
| خوش‌نویسان | 
* ابن مقله
* ابن بواب
* یاقوت مستعصمی
* میرعماد حسنی
* میرزا احمد نیریزی
* درویش عبدالمجید طالقانیمیرعلی تبریزی
* میرعلی هروی
* سلطان‌علی مشهدی
* بایسنقر میرزا
* علیرضا عباسیمیرزا غلامرضا اصفهانی
* میرزا محمدرضا کلهر
* عمادالکتاب**فهرست خوش‌نویسان ایرانی**

 |
| جستارهای وابسته | 
* خوش‌نویسی ایرانی
* خط فارسی
* اصول دوازده‌گانه خوش‌نویسی اسلامی
* نقاشیخط
* سیاه‌مشق
* چلیپا
* مرقع
* کتابت قرآن
* ابزارهای خوش‌نویسی
* انجمن خوش‌نویسان ایران

 |
| مقاله‌های خوش‌نویسی اسلامی |
**آزادی** (به انگلیسی: Freedom) مجسمه برنزی
به شکل یک صفحه تخت بزرگ و یک مجسمه مستقل توسط زنوس فروداکیس، مجسمه‌ساز آمریکایی، که در سال ۲۰۰۰ در خارج از دفاترگلاکسواسمیت‌کلاین در مرکز فیلادلفیا، پنسیلوانیا نصب شد. این مجسمه بینندگان را دعوت می‌کند تا در یک حفره خالی عکس بگیرند.

پیش زمینه
---------

زنوس فروداکیس، می‌خواست مجسمه‌ای بسازد که حول محور ایده رهایی یافتن باشد. گفته می‌شود که این مجسمه نشان‌دهنده آزادی از همه محدودیت‌ها: ذهنی، سیاسی، مذهبی، و فیزیکی است. «استعاره بصری برای فرایند دگرگونی» نامیده می‌شود.

بازخورد
-------

آزادی به عنوان یکی از بهترین مجسمه‌های هنری عمومی شناخته شده‌است. مجله Architectural Digest آن را یکی از «۲۸ مورد از جذاب‌ترین مجسمه‌های عمومی» در سال ۲۰۱۹ نامیده‌است.

روزنامه ایندیپندنت در سال ۲۰۲۱ این مجسمه را پنجمین انتخاب خود از ده مجسمه عمومی برتر انتخاب کرد.

منابع
-----

1. ↑  "Sculpture Breaks Free". *My Modern Met* (به انگلیسی). 2011-10-04. Retrieved 2022-06-04.
2. ↑  Nast، Condé (۲۰۱۶-۰۱-۱۵). «38 of the Most Fascinating Public Sculptures». *Architectural Digest* (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۶-۰۴.
3. ↑  "The Top Ten: Public art". *The Independent* (به انگلیسی). 2014-11-01. Retrieved 2022-06-04.
***ارتش‌های فرازمینی*** (به انگلیسی: Extraterrestrial Armies) مخفف‌شده به‌صورت E.T. Armies یک بازی تیراندازی اول شخص است که توسط استدیو ایرانی راسپینا منتشر شده است.

داستان بازی در آینده‌ای دور که با یک اتمسفر و داستان علمی تخیلی اتفاق می‌افتد که روایت‌گر جنگ‌های بشریت بر سر کمبود انرژی است. این بازی توانست در سال ۲۰۱۳ به عنوان بهترین بازی مستقل سال را توسط سایت IndieDB کسب کند و در چهارمین جشنواره بازی‌های رایانه ای تهران نیز برنده غزال زرین بهترین بازی اکشن و غزال زرین دستاورد فنی بشود و همچنین تاکنون بعنوان بهترین بازی ایرانی در مقایسه با دیگر آثار داخلی می‌باشد. این بازی هم‌اکنون در فروشگاه هیولا و استیم در دسترس است.

داستان
------

داستان بازی در آینده‌ای دور اتفاق می‌افتد و روایتگر جنگهای بشریت بر سر بزرگترین دغدغه خود خواهد بود؛ «انرژی»

آن هنگام که زمین ویران شده از جنگ به ناچار به فراموشی سپرده می‌شود تا سیطرهٔ حیات به مرزهایی فراتر گسترش یافته و منابع انرژی جدید تقدیری دیگر را رقم زند. اما سرنوشت طردشدگان فرار از نابودی شد. آنها که از ترک زمین بازماندند و زمینیان طردشان کردند، اتحادی تشکیل داده و بقای خود را در تصاحب انرژی قدرتها جستجو می‌کنند.

توسعه
-----

مراحل تولید بازی «ارتش‌های فرازمینی» از دی ماه سال ۱۳۹۰ و با نسخهٔ رایگان موتور بازی سازی Unreal Engine 3 ملقب به "Unreal Development Kit" (مخفف:UDK) آغاز شد.

مقالات مرتبط
------------

* شب‌گرد: طلوع تاریکی
* فهرست بازی‌های ویدئویی ایرانی

منابع
-----

1. ↑  «ارتش‌های فرازمینی - اطلاعات». دریافت‌شده در ۹ سپتامبر ۲۰۱۵.

پیوند به بیرون
--------------

* وبگاه رسمی
* ارتش‌های فرازمینی در steamcommunity
* ارتش‌های فرازمینی در Indie DB
امپراتوری آتن پیش از آغاز جنگ‌های پلوپونزی.
**اتحادیه دلوس**، پیمانی نظامی و امنیتی میان ۱۵۰ تا ۱۷۳ دولت-شهر یونانی به رهبری آتن بود که در سال ۴۷۷ پ. م برای رویارویی با شاهنشاهی هخامنشی در جزیره دلوس ایجاد شد. بعداً در سال ۴۵۴ پ. م پریکلس، حاکم آتن، با این بهانه که جزیره دلوس در خطر یورش ایرانیان است، خزاین اتحادیه را به آتن منتقل کرده و عملاً آتن را به مرکز اتحادیه تبدیل کرد. پس از افزایش گسترهٔ این اتحادیه، تاریخ‌نویسان آن را با نام **امپراتوری آتن** نیز ثبت کرده‌اند. در برابر این اقدامات، اسپارت رهبری مخالفان آتن را به دست گرفته و پیمانی بر ضد آتن به نام اتحادیه پلوپونزی ایجاد کرد. از سال ۴۳۱ پ. م که جنگ پلوپونز میان دو اتحادیه آغاز شد، آتن عملاً هژمونی خود را به اتحادیه تحمیل کرد. از این رو برخی از آن به نام امپراتوری آتن نام می‌برند. جنگ‌های پلوپونزی با شکست کامل و قطعی آتن در ۴۰۴ پ. م و ویرانی دیوارهای شهر به پایان رسید. پس از آن اسپارت که از پشتیبانی کامل ایران برخوردار بود، مزدوران خود را بر آتن حاکم کرد.

جستارهای وابسته
---------------

یونان باستان

پانویس
------

1. ↑  «Classical Greece - Political Aspects of the Classical Age of Greece». بایگانی‌شده از اصلی در ۳ ژانویه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۱.
اتحادیه خبرگزاری های عربی (فانا) به عربی: اتحاد وكالات الأنباء العربية و (انگلیسی: The Federation of Arab News Agencies) (مخفف انگلیسی: *FANA*)، متشکل از 18 عضو از خبرگزاری های کشورهای عرب است. 

این اتحادیه در سال ۱۹۷۵ در بیروت رسما اعلام موجودیت کرد. 

چنانچه در وبگاه این اتحادیه نیز آمده است: هدف از تاسیس این اتحادیه، همکاری های حرفه ای و خبری و تخصصی فی ما بین خبرگزاری های عضو و ارتقاء و توسعه انتشار اخبار بین کشورهای عرب و همچنین در سطح جهان است.

اجلاس چهل و نهم این اتحادیه نوامبر ۲۰۲۲ با حضور ۱۴ عضو در ابوظبی برگزار شد.

### کشورهای عضو

خبرگزاری اردن

خبرگزاری سودان

خبرگزاری میدل ایست

خبرگزاری عمان

خبرگزاری امارات

خبرگزاری بحرین

خبرگزاری کویت

خبرگزاری الجزایر

خبرگزاری قطر

خبرگزاری تونس

خبرگزاری لبنان

خبرگزاری فلسطینی وفا

خبرگزاری سوریه

خبرگزاری عربستان

خبرگزاری یمن

خبرگزاری عراق

خبرگزاری مراکش

خبرگزاری موریتانی

منابع
-----

1. 1 2  "About Us". *Fana News* (به انگلیسی). Retrieved 2023-04-20.
2. ↑  «Federation of Arab News Agencies | UIA Yearbook Profile | Union of International Associations». *uia.org*. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۴-۲۰.
3. ↑  «FANA Holds 49th General Assembly Conference in Abu Dhabi | MapNews». *www.mapnews.ma*. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۴-۲۰.

پیوند به بیرون
--------------

وبگاه رسمی)

وبگاه رسمی انگلیسی)
**آلبرتو پاسینی** (به ایتالیایی: Alberto Pasini) (زادهٔ ۳ سپتامبر ۱۸۲۶ در بوستو- مرگ ۱۵ دسامبر ۱۸۹۹) نقاش ایتالیایی است. شهرت او بیشتر به دلیل ترسیم نقاشی‌هایی با سوژهٔ شرقی و به سبک رمانتیسم متاخر است.

پاسینی به شمال ایران، استانبول، مصر و عربستان سفر کرده‌بود. عبدالعزیز یکم -سلطان عثمانی- در اواخر عمر از حامیان وی بود.

نمونهٔ کارها با سوژهٔ شرقی
--------------------------

* یک بازار اسب‌فروشی در سوریهبین ۱۸۲۶ و ۱۸۹۹ م.نگارخانه نیو ساوت ولز*یک بازار اسب‌فروشی در سوریه*  
بین ۱۸۲۶ و ۱۸۹۹ م.  
نگارخانه نیو ساوت ولز
* بازار روز در کنستانتینوپلبازار روز در کنستانتینوپل
* شاخ زرین، استانبولشاخ زرین، استانبول
* کاروانی در غربکاروانی در غرب
* مسجدمسجد
* منظرهٔ شرقی با مسجدمنظرهٔ شرقی با مسجد
* کرانه‌های بسفورکرانه‌های بسفور
* کاروان عربکاروان عرب
* قاهرهقاهره
* Arab Feldlager (1866)Arab Feldlager (1866)
* Camels in ReposeCamels in Repose
* بازاری در استانبول (۱۸۶۸)بازاری در استانبول (۱۸۶۸)
* سواره‌نظام عربسواره‌نظام عرب
* Market sceneMarket scene
* Almea in the color OrangeAlmea in the color Orange
* A l’abrevouirA l’abrevouir

منابع
-----

Wikipedia contributors, "Alberto Pasini," Wikipedia, The Free Encyclopedia,  (accessed April 11, 2016).
**ادوارد ای سیمونز جونیور** (به انگلیسی: **.Edward E. Simmons Jr**) یک مهندس الکترونیک آمریکایی و مخترع یکی از انواع فشارسنج بود.

او مدرک کارشناسی خود را در سال ۱۹۳۴ و مدرک کارشناسی ارشد خود را در سال ۱۹۳۶ از مؤسسه فناوری کالیفرنیا اخذ کرد. در سال ۱۹۳۸، او موفق به اختراع فشارسنج شد اما تا سال ۱۹۴۹ موفق نشد حق ثبت این اختراع را به دست بیاورد. مؤسسه فرانکلین در سال ۱۹۴۴، مدال ادوارد لانگستر را که مربوط به تقدیر از اختراعات است را به وی اهدا کرد.

ادوارد در سال‌های آخر عمر خویش، رفتارهای عجیبی از خود نشان می‌داد، لباس‌های نامتعارفی می‌پوشید و در نیمه‌های شب در حیاط مؤسسه پرسته می‌زد. همین رفتارهای او باعث شده بود در میان کارکنان و دانشجویان القاب مختلفی پیدا کند.

منابع
-----

1. ↑  «Simmons v. Cal. Institute of Technology (1949) 34 C2d 264». *web.archive.org*. ۲۰۰۶-۰۳-۲۲. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۲ مارس ۲۰۰۶. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۷-۲۴.
2. ↑  «The Franklin Institute Awards - Laureate Search». *archive.is*. ۲۰۱۲-۱۲-۱۰. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۷-۲۴.
3. ↑  "Dr Edward E Simmons (1911-2004) - Find A Grave..." *www.findagrave.com* (به انگلیسی). Retrieved 2020-07-24.
**اج‌کم** (به انگلیسی: EdgeCAM) نرم‌افزار ساخت به کمک رایانه اولین و معروف‌ترین نرم‌افزار ساخت و تولید به وسیله رایانه می‌باشد و در این زمینه پیش قدم و بالاترین نرم‌افزار کاربردی در زمینه *CAM* می‌باشد. این نرم‌افزار ساخت شرکت **Pathtrace Technology** می‌باشد. 

شرکت **Pathtrace Technology** در سال ۲۰۱۱ توسط شرکت **Vero Software** خریداری شد.

توانایی‌های سیستم *CAM* به معنای طراحی و ساخت به وسیله کامپیوتر در این برنامه به اوج زیبایی و پیشرفت خود رسیده‌است. از جمله توانایی‌های قدرتمند و بسیار عالی این نرم‌افزار انجام فرزکاری با دستگاه فرز، (*milling*)، خراطی و تراشکاری با دستگاه تراش معمولی و یونیورسال تراشکاری، (turning)، کنترل ساپورت و دور دوران ماشین، *Mile* , *turn Mile* براده برداری و براده برداری دورانی، سوراخ کاری و خلاصه تمام اعمال تراشکاری قطعات و فلز. این برنامه یک نرم‌افزار بی‌رقیب در صنعت ماشینکاری است. این نرم‌افزار یک مجموعه از برنامه و ابزار منظم و متوالی در تولید و محبوب‌ترین آن در سطح دنیا می‌باشد. این نرم‌افزار چنان سریع رشد یافته که اکنون دست ابزار عمده مهندسین از کارگاه‌های کوچک ماشین کاری تا شرکت‌های چند ملیتی تولید خودرو و هوافضا و عمده نرم‌افزار مهندسین مکانیک در طراحی و استخراج برنامه‌های کدینگ تراشکاری جهت کاربرد در دستگاه‌های سی‌ان‌سی و دیگر ابزار CAM است. این نرم‌افزار توانایی مدل نمودن، آزمایش و سنجیدن تولید، تغییرات و به روزرسانی سریع در تولید هر قطعه‌ای را دارد. همچنین می‌توانید پارامترهای دستگاه را با این نرم‌افزار سریع تغییر دهید به عنوان مثال برش در راستای X را بنا به تولید به راستای Y تغییر و برنامه ماشین کاری را نو نمایید. تعیین نقطه صفر و زوایای ماشین تراش را به سهولت تغییر و جابجا نمایید.

ابزارهای طراحی CAD نیز در آن توسعه یافته وطرح‌های رسم شده در آن هیچ نقص و تفاوتی با دیگر نرم‌افزارهای طراحی دیگر ندارد. با این نرم‌افزار شما هیچ وقت نیاز به دیگر نرم‌افزارها نخواهید داشت زیرا همه ابزارها، طراحی دو بعدی و سه بعدی، مدل نمودن و شبیه‌سازی و در پایان استخراج کد ایزو ISO و جی کد (G-Code) و کدهای باینری دستگاه تراش به صورت ترکیبی با هم در این نرم‌افزار موجود است. این نرم‌افزار دارای تمامی استانداردها و خصوصیات فلزات (سختی و سرعت سوراخ کاری) بوده و قادر به شبیه‌سازی محیط و عملیات ماشینکاری است.

منابع
-----

1. ↑

| * ن
* ب
* و
نرم‌افزارهای ساخت به کمک رایانه |
| --- |
| متن‌باز |  •  LinuxCNC  •  Open Cascade Technology |
| مالکیتی |  •  اج‌کم  •  پاورمیل  •  کتیا  •  کرئو  •  ان‌ایکس  •  سرف‌کم  •  مسترکم |
**اتوکلاو زباله** (Waste Autoclave) یک نوع اتوکلاو صنعتی است که منحصراً برای از بین بردن عوامل بیماری‌زای پسماندها و زباله‌های جامد برنامه‌ریزی شده. زباله‌ها در حالی که روی چرخ دستی مخصوصی قرار دارند وارد محفظه اتوکلاو می‌شوند و پس از اینکه ۲۰ تا ۳۰ دقیقه تحت دمای ۱۵۰ درجه سانتیگراد و فشار ۶ اتمسفر قرار گرفتند از آن خارج می‌شوند.

هنوز استاندار و دستورالعمل مشخصی برای درجه حرارت، فشار، زمان فرایند، کنترل بخار، کنترل هوا، نوع تست وجود جرم میکروبی در پسماند باقی مانده پس از بی خطرسازی، خرد کن و… در زمینه بهره‌برداری از اتوکلاو، تهیه و تدوین نشده‌است.

اتوکلاو کردن، زباله را از بین نمی‌برد یا آن را نمی‌سوزاند بلکه فقط باکتری‌ها، قارچ‌ها و عوامل عفونی را می‌کشد. با توجه به اینکه زباله‌ها داخل محفظه اتوکلاو تحت فشار و حرارت هستند حجم آن کمتر می‌شود لذا باعث ساده‌تر شدن حمل زباله می‌شود. فرایند اتوکلاو کردن زباله‌ها پس از تفکیک زباله انجام می‌شود تا عوامل خطرناک یا منفجر شونده از آن جدا شود.

جهت جلوگیری از آتش گرفتن زباله‌های داخل اتوکلاو، از گاز نیتروژن یا بخار آب برای بالابردن حرارت داخل اتاق اتوکلاو استفاده می‌شود. قطر اکثر دستگاه‌های اتوکلاو امحای زباله ۳ متر و طول آن ۵ متر می‌باشد. دستگاه‌های کوچک بازدهی مناسب را ندارند و دستگاه‌های بسیار بزرگ نیز اصطحلاک و هزینه تعمیر و نگهداری بالا دارند.

تفاوت دستگاه زباله سوز با اتوکلاو زباله
---------------------------------------

زباله سوزی یکی از روش‌های معدوم سازی زباله است. دستگاه‌های زباله سوز دارای یک کوره با عایقی از مواد نسوز هستند. سوزاندن زباله باعث آلودگی هوا، ایجاد بوی بد و دود سمی می‌شود که بروز مشکلات زیست‌محیطی را به همراه دارد. دستگاه زباله سوز توانایی محو زباله را دارد در حالی که اتوکلاو فقط زباله‌ها را بی خطر می‌کند ولی آن را محو یا نابود نمی‌کند.

سازمان بهداشت جهانی توصیه کرده‌است که استفاده از اتوکلاو جهت تصفیه پسماندهای حاصل از داروهای ضد سرطان و داروهای تاریخ گذشته و پسماندهای شیمیایی، مناسب نیست. ولی دستگاه زباله سوز برای پسماندهای حاصل از جراحی، پسماندهای مایع (خون، سرم، پلاسما و…) مایعات بدن، مایعات ضدعفونی کننده و اجساد حیوانان آلوده، مناسب است.

منابع
-----

1. ↑  "Waste autoclave". *Wikipedia* (به انگلیسی). 2021-12-28.
**ابوالفتح ناصر بن حسن بن محمد دیلمی** عالم، دولتمرد و امام زیدی بود. او پس از ناکامی در دیلم، به یمن سفر کرد و توانست سراسر یمن را تحت کنترل خود درآورد ولی پس از آن شکست خورد و نهایتاً به قتل رسید.

زندگی‌نامه
----------

در خصوص ابتدای زندگی وی اطلاع زیادی موجود نیست. گفته شده در ۴۳۰ق/۱۰۳۹م دعوت خود را در دیلم اعلان کرد. در ۴۳۷ قمری به لبون یمن رفت و مردم را به قیام دعوت کرد تا قوانین کتاب و سنت و شرع را به پا دارد. با کشتار و خرابی فراوان، صعده را تسخیر کرد. مدتی بر یمن حکومت کرد تا با ظهور صلیحیون قدرتش افول کرد و از شهری به شهر دیگر فراری بود و کل یمن را از دست داد و خود او به همراه یارانش در نبردی در شهر عنس به قتل رسید.

تآلیفات
-------

از وی آثاری باقی‌مانده که مهمترین آنها تفسیری بر قرآن به نام تفسیر ابوالفتح دیلمی است که در کتابخانه‌های صنعا و برلین نگهداری می‌شود.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Abu'l-Fath an-Nasir ad-Dailami». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۴.
* 
* 

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**اتوکار برزینا** (انگلیسی: Otokar Březina; ۱۳ سپتامبر ۱۸۶۸ – ۲۵ مارس ۱۹۲۹) نویسنده، شاعر، و آموزگار اهل کشور چکسلواکی بود.

برزینا در شهر کوچک پوتشاتکی، در شهرستان پلهرژیموف به دنیا آمد و از چشم‌انداز اسرارآمیز استان ویسوچینا، در بوهم و موراویا الهام گرفت و تمام زندگی خود را در آنجا گذراند.
تقریباً همه آثار او در مدت ۱۳ سال خلق شدند، زمانی که او به عنوان معلم در نووا ریشه، شهر کوچکی با صومعه کار می‌کرد. او مرتباً برای مطالعه کتاب‌های مختلف فیلسوفان قرون وسطی، به‌ویژه عرفان‌های آلمانی و فرانسوی، از کتابخانه بزرگ بازدید می‌کرد و به این ترتیب از شوک ناشی از مرگ ناگهانی پدر و مادرش رهایی یافت. در حوالی سال ۱۸۹۵ او به پرسش‌هایی دربارهٔ معنی زندگی فکر کرد و اولین کتاب شعر خود را به نام «فاصله‌های مرموز» نوشت که جدایی او از دنیای بیرون و جستجوی آرامش او در هنر را بیان می‌کرد.

برزینا در کتاب دوم خود، Svítání na západě (۱۸۹۶)، درد را به عنوان وسیله‌ای برای شناخت بررسی کرد و مرگ را کلید درک رمز و راز زندگی دانست. کتاب سوم او، Větry od pólů (۱۸۹۷)، نشان می‌دهد که او تمرکز خود را از درد شخصی خود به موضوع همبستگی انسانی تغییر می‌دهد. احساس تعلق به «همه چیز» در کتاب بعدی او Stavitelé chrámu بیشتر قابل درک است و در آخرین کتاب شعر او، Ruce (1901) به اوج خود رسید. ششمین دفتر شعر برزینا، Země، ناتمام ماند.

برزینا همچنین به دلیل دوستی‌هایی که با دیگر شخصیت‌های فرهنگی چک از جمله مجسمه‌ساز نمادگرا فرانتیشک بیلک، منتقد ادبی، جامعه‌شناس و دانشمند علوم سیاسی، امانوئل چالوپنی، شاعر، نثر نویس و کشیش یاکوب دمل، و فیلسوف و نویسنده مشهور لادیسلاو کلیما، مورد توجه است.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Otokar Březina». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۷ مه ۲۰۲۲.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ اتوکار برزینا موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
	+ 2
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* نروژ
* اسپانیا
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* جمهوری چک
* استرالیا
* کرواسی
* هلند
* لهستان
* سوئد

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* ساینی (ژاپن)

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* ریرو (سوئیس)
	+ 1
* شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده
* سوداک (فرانسه)
	+ 1
* تروو (استرالیا)
	+ 1

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد پیرامون یک نویسنده، شاعر یا نمایش‌نامه‌نویس است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
آزمون ناامیدی یا شنای اجباری به منظور ارزیابی میزان تأثیر داروهای ضدافسردگی
**آزمون ناامیدی** (به انگلیسی: Behavioural despair test) که به عنوان آزمون شنای اجباری نیز شناخته می‌شود، مطالعاتی است که روی واکنش رفتار جوندگان در مقابل خطر غرق شدگی تمرکز دارد. نتایجی که از این مطالعات به دست می‌آید، زمینه ای برای ارزیابی میزان تلاش جانور، تحت تأثیر ناامیدی و ذهنیت منفی است. هدف اصلی این آزمون، سنجش میزان و نحوه تأثیر داروهای ضد افسردگی بر رفتار است. این آزمون و نتایج آن به نوبه خود، موضوع بحث و انتقاداتی قرار گرفته و میزان دقت و اعتبار آن مورد تردید واقع شده‌است.

شیوه اجرای آزمون
----------------

جانوران در دو مرحله مجزا تحت مطالعه قرار می‌گیرند. در مرحله اول جانور که معمولاً از نوع جونده است در یک استوانه شفاف و پر از آب قرار گرفته به گونه ای که امکان فرار نداشته باشد. در این مرحله که معمولاً ۱۵ دقیقه به طول می‌انجامد، جانور می‌آموزد که تلاش برای خروج از استوانه بی‌حاصل است و باید تمام قوای خود را صرف بالا نگهداشتن سر از آب کند. در مواردی تلاشهای جانور برای فرار از استوانه، توسط شوک الکترونیک، تنبیه می‌شود تا حس ناامیدی در جانور تقویت گردد. پس از انجام این مرحله، ۲۴ ساعت صبر کرده و سپس جانوری که طی مرحله اول، از پیش آموخته که تلاش برای خروج از استوانه بیهوده است را دوباره در ظرف آب قرار می‌دهند. در این مرحله جانور که تلاش برای خروج از استوانه را بیهوده می‌داند تا مدتی تنها نیروی خود را صرف بیرون نگهداشتن سر از آب می‌کند. طول این مدت، یعنی تا زمانی که جانور، بار دیگر شروع به تقلا برای خروج از استوانه کند، معیاری برای سنجش میزان ناامیدی است. هرچه طول این زمان طولانی‌تر باشد، میزان ناامیدی بیشتر برآورد می‌شود. با استفاده از داروی‌های ضدافسردگی و مشاهده تأثیر دارو بر رفتار جانور، میزان اثر دارو اندازه‌گیری می‌شود. یک داروی ضد افسردگی مؤثر باید موجب کاهش طول زمان آزمایش در مرحله دوم شود.

اختلاف نظر
----------

همان‌طور که در بالا ذکر شد، طول مدت مرحله دوم آزمون به صورت سنتی، برای تخمین شدت ناامیدی و افسردگی به کار می‌رود. اما میزان دقت و اعتبار این تخمین مورد توافق نیست. بعضی از پژوهشگران استدلال می‌کنند که رفتار جانور در مرحله دوم تنها تحت تأثیر ناامیدی نیست، بلکه جانور از آنجایی که با محیط آشنایی قبلی پیدا کرده، ترس کمتری احساس کرده و در نتیجه دیرتر برای فرار شروع به تقلا می‌کند. این پژوهشگران عنوان آزمون ناامیدی را مناسب ندانسته و ترجیح می‌دهند از این آزمون به نام آزمون شنای اجباری یاد کنند. همچنین شیوه ارزیابی میزان تأثیر داروی‌های ضد افسردگی نیز مورد بحث است؛ زیرا این داروها بر اساس ترکیب شیمیایی آنها می‌توانند به شکلهای مختلف روی یادگیری و اجرای مهارت اثر کنند و در عمل با تقویت مهارت شنا این تصور خطا را ایجاد کنند که طول زمان بیشتر شنا در مرحله دوم به دلیل ناامیدی است. در حالی که در عمل تأثیر دارو نه تنها باعث کاهش طول این زمان نشده، بلکه باعث افزایش طول این زمان نیز شده‌است. از طرف دیگر سازمانهای حمایت از حیوانات نیز از دیدگاهی دیگر، اخلاقی بودن اجرای چنین آزمایشی را مورد انتقاد قرار داده و ضرورت و میزان دقت و اعتبار آن را مشکوک معرفی می‌کنند.

منابع
-----

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
**ابوالفرج محمد بن هندوی رازی** شاعر اهل بیت است.

خاندان ابن هندو
---------------

اِبْنِ هِنْدو، نام چند تن از کاتبان، شاعران و ادیبان ایرانی‌نژاد سده‌های ۴ و ۵ ق(۱۰ و ۱۱م.) است که زندگی‌نامهٔ دو تن از آنان چنان به هم آمیخته که تفکیک یکی از دیگری دشوار می‌نماید. منابع ما در موارد بسیار، روایات مربوط به علی را به پدرش حسین نسبت داده‌اند یا روایات مربوط به حسین را ذیل نام علی نهاده‌اند.

این خاندان، احتمالاً همه منسوب به خاندان شیعی مذهب آل هندو بوده (امینی، ۴/۱۷۲) و موطن اصلی نیاکان آنان هندوجان (هندیجان کنونی)، از روستاهای پیرامون قم، بوده‌است و کلمهٔ «هندو» در نام و نسبشان نشانهٔ تبار هندی آنان نیست (مدرسی، ۲/۱۷۸؛ دانش‌پژوه، ۲۷؛ قس: مایرهوف، ۹۵؛ فروخ، ۳/۸۸). با این‌همه، چنین نیز می‌توان پنداشت که لفظ هندو در نام آن روستا، دلیل بر اقامت گروهی مهاجر هندی در آن بوده‌است. نسبت قمی (نک‍: باخرزی، ۱/۶۰۸؛ ماخروخی، ۸۰)، رازی، بغدادی و احیاناً طبرستانی که در بعضی منابع به دنبال نام آنان آمده، بی‌گمان از آن‌جاست که اعضای این خاندان به قم با دیگر شهرها مناصب دولتی داشته‌اند.

زندگی‌نامه
----------

ابوالفرج محمد بن هندوی رازی، شاعر اهل بیت است. ابن شهرآشوب وی را در شمار شاعرانی قرار داده که با حفظ تقیه، مدح اهل بیت می‌گفته‌اند و ابیاتی از سروده‌های وی را در بزرگداشت روز غدیر خم نقل کرده‌است (معالم، ۱۵۲، مناقب، ۳/۲۸). امینی به مناسبت نقل همین ابیات، در کتاب الغدیر وی را سرسلسلهٔ آل هندو دانسته و پس از آن، شرح حال دیگر مشاهیر این خاندان و پاره‌ای از اشعار آنان را نقل کرده‌است (۴/۱۷۲-۱۷۴).

پی‌نوشت
-------

1. 1 2 3  *دایرةالمعارف بزرگ اسلامی*،  ج ۵، ذیل «ابن هندو».

منابع
-----

* *دایرةالمعارف بزرگ اسلامی*. ج. ۵. مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. ۱۳۸۵. شابک ۹۶۴-۷۰۲۵-۴۰-۸. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ تیر ۱۳۹۱.
نژاد سگ**آزاواخ** نژادی از سگها در آفریقای غربی است که به عنوان سگ شکاری مورد استفاده قرار می‌گیرد، آنها همچنین به دلیل کمبود گوشت شکار در منطقه به وظیفه دوم نگهبان کمپ منتقل شده‌اند. این نژاد از سگ با ریشه‌های باستانی در سراسر منطقه ساحلی مالی، نیجر و بورکینافاسو یافته می‌شود. این منطقه شامل دره آزاواگ است که آزاواخ مربوط آن نامگذاری شده‌است. آزاواخ معمولاً توسط قوم طوارق پرورش داده می‌شود.

مشخصات
------

 یک آزاواخ نر
### ظاهر

شکل اندام آزاواخ بسیار شبیه سگهای شکاری خاورمیانه و هند جنوبی است. همه سگهای شکار با سرعت بالا هستند اگرچه چندین تفاوت آشکار وجود دارد. به عنوان مثال، آزاواخ دارای یک کمر صاف و کوتاه همراه با پاهای بلند، که پشت را بالاتر قرار می‌دهد. آزاواخ دارای چشم بادامی و نازک است.

### قد و وزن

این سگ به‌طور استاندارد دارای وزن از ۳۳ تا ۵۵ پوند (۱۵ تا ۲۵ کیلوگرم) و ارتفاع ۲۴ تا ۲۹ اینچ (۶۱ تا ۷۴ سانتیمتر) است. موی بدن این سگ بسیار کوتاه است و تقریباً روی شکم وجود ندارد و ساختار استخوانی آن به وضوح از طریق پوست و عضلات قابل مشاهده است. عضلات این سگ «خشک» هستند، به این معنی که برخلاف گری هوند کاملاً صاف هستند؛ که از این نظر مشابه سالوکی در نظر گرفته می‌شوند.

منابع
-----

1. ↑  Crapon de Caprona, Dr. Dominique; Fritzsch, Dr. Bernd. "Sloughi, Saluki, Saluqi… Genetic Data Help Separate Semantics From Evidence". *Dogs in Review*. Sloughi Fanciers Association. Retrieved 7 January 2011.

پیوند به بیرون
--------------

* استاندارد نژاد FCI شماره ۳۰۷
* شبکه نژادهای نادر: آزاواخ
* انجمن آزاواخ آمریکا
* بنیاد آزاواخ و سایر واردات از آفریقا
* آزاواخ‌های جهانی
* فقر ژنتیکی نژاد آزاواخ، ۲۰۰۳، الیزابت ناومان.
**ابوالفتح منوچهر خان** (درگذشتهٔ ۱۶۳۶ میلادی) از صاحب منصبان و غلامان صفوی با اصالت ارمنی بود. مانند پدرش قرچغای خان، منوچهر خان در مشهد به عنوان استاندار خراسان در دوران شاه عباس اول و شاه صفی بود. برادر او علی قلی خان بخشدار قم و رئیس کتابخانه عباس اول شد. پسر منوچهر خان، قرچغای خان دوم (درگذشت ۱۶۶۸) هم بعد از پدر فرماندار مشهد شد. همه آنها از نخبگان فرهنگی و فکری صفویه بودند که با القابی مثل *اهل الفضل و کمال* و *صاحب معاشر و اسرار* شناخته می‌شدند.

کارهای او
---------

منوچهر خان یک پیشرو در حمایت از هنر به همراهی کنجکاوی و علاقه به نجوم بود. به سفارش او یکی از بهترین نسخه‌های مصور خطی آن دوره نگاشته شد، ترجمه فارسی از کتاب *صور الکواکب الثابته* از صوفی رازی، نگاشته شده بین سال‌های ۱۶۳۰ تا ۱۶۳۳ میلادی که امروزه در کتابخانه عمومی نیویورک نگهداری می‌شود.

در سالهای ۱۶۳۲–۱۶۳۳ میلادی، منوچهر خان، حسن ابن سعد قائنی، استاد ملک حسین نقاش اصفهانی و رضوان بیگ زرنشان را استخدام کرد که یک کره سماوی بسازند که بعدها به نام کره منوچهر شناخته شد.

منابع
-----

* Babaie, Sussan (2004). *Slaves of the Shah: New Elites of Safavid Iran*. I.B.Tauris. pp. 1-256. ISBN 1-86064-721-9.
* Schmitz سال ۱۹۹۲، 123 p.55 ; Robinson, Sims, بیانی، 2007, p.۱۹.
**میرزاابوالفتح حشمت‌الدوله (والاتبار)** (۱۲۵۳ تبریز - ۱۳۳۷) از سادات طباطبایی دیبا، وزیر دوران قاجار و استاندار و سناتور دوره پهلوی و از درباریان بانفوذ هر دو خاندان سلطنتی قاجار و پهلوی بود.

پدرش فضل‌الله خان وکیل‌الملک در دربار مظفرالدین میرزا ولی‌عهد، صاحب مقام و مادرش «خاور خانم بهجت‌الدوله»، دختر حاج میرزا محمدعلی، تاجر معروف تبریز بود. از پنج سالگی نزد معلمان خصوصی تحصیل کرد و در ده سالگی به استدعای پدرش از منشیان و محرران ولیعهد شد. پس از آنکه مدتی در دربار مظفرالدین میرزا خدمت کرد با سمت مستوفی اول جزو کارکنان محمدعلی میرزا اعتضادالسلطنه (محمدعلی شاه بعدی) درآمد.

در سال ۱۳۰۸ هجری قمری (۱۲۶۹ یا ۱۲۷۰ خورشیدی) منشی‌باشی ولیعهد شد و سه سال بعد لقب ثقةالدوله گرفت. پس از آن‌که در سال ۱۲۷۵ مظفرالدین میرزا به تخت نشست و محمدعلی میرزا ولی‌عهد شد، میرزا ابوالفتح با لقب وکیل‌الملک رئیس دفتر مخصوص و مهردار محمدعلی میرزا و یکی از محارم و نزدیکان او شد و امور مالی و اداری ولی‌عهد کاملاً زیر نظر او بود.

در سال ۱۲۸۵ که محمدعلی میرزا به سلطنت رسید، میرزا ابوالفتح همراه او به تهران رفت و از درباریان بانفوذ شد. ابتدا درجه امیر تومانی و سپس سرداری گرفت و لقب حشمت‌الدوله نیز به او اعطا شد. در جریان نهضت مشروطه و مبارزه مجلس و محمدعلی شاه، حشمت‌الدوله هوادار مشروطه‌خواهان بود و پس از به توپ بستن مجلس و بازداشت مشروطه‌خواهان، عده زیادی از آنان را از مجازات رهایی داد.

پس از فتح تهران به دست مشروطه‌خواهان در سال ۱۲۸۸ و خلع محمدعلی شاه از سلطنت، تا چند سال از کار کنار گذاشته شد تا اینکه در شهریور ۱۲۹۵ در کابینه وثوق‌الدوله وزیر جنگ شد و نزدیک به نه ماه عضو دولت بود. در سال ۱۲۹۸ در کابینه وثوق‌الدوله مدتی وزیر امورخارجه بود و در دولت بعدی که میرزا حسن خان مشیرالدوله تشکیل داد، وزیر داخله شد و تا آبان ۱۲۹۹ در این سمت بود.

در دوران رضا شاه پهلوی، حشمت‌الدوله که نام خانوادگی والاتبار برگزیده بود از سال ۱۳۰۶ تا ۱۳۰۸ والی کرمان شد. سپس از کار دولتی کناره گرفت و در تبریز به املاک خود رسیدگی می‌کرد تا اینکه پس از کناره‌گیری رضا شاه از سلطنت، وارد خدمت دربار محمدرضا شاه شد.

والاتبار در چهارم اردیبهشت ۱۳۲۸ استاندار آذربایجان و همان سال با تشکیل نخستین دوره مجلس سنا، سناتور انتصابی آذربایجان شد و تا پایان عمر این عنوان را داشت.

پانویس
------

1. ↑  مصدق، محمد، خاطرات و تالمات مصدق، نشر علمی، چاپ 15، تهران، 1397، ص. 53
2. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۲ مه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۸ نوامبر ۲۰۲۰.
3. 1 2 3  عاقلی، باقر (۱۳۸۰). *شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران - جلد سوم*. تهران: نگاه. صص. ۱۶۸۶–۱۶۸۹.
4. ↑
**آرماندو دیاز** (۵ دسامبر، ۱۸۶۱ – ۲۸ فوریه، ۱۹۲۸) ژنرال اسپانیایی‌تبار ارتش ایتالیا بود.

او در ناپل در خانواده‌ای با اصلیت اسپانیایی به دنیا آمد. او حرفه نظامی خود را به عنوان دانش‌آموز آکادمی نظامی تورین آغاز کرد و تبدیل به یک افسر توپخانه شد. او در جنگ ایتالیا-عثمانی به عنوان فرمانده پیاه‌نظام انجام وظیفه کرد. در بحبوحهٔ جنگ جهانی اول، او در راس عملیات نظامی ارتش ایتالیا قرار گرفت؛ البته، در این بین مافوق او ژنرال لویجی کادورنا بود. آرماندو دیاز در ژوئن ۱۹۱۶ با اخذ دو ستاره، به درجه ارتشبد نایل آمد و فرمانده لشکر ۲۳ نیروهای مسلح ایتالیا گردید.

نبرد کاپورتو در اکتبر ۱۹۱۷ میلادی، آسیبی جدی به بدنه ارتش ایتالیا وارد آورد. همزمان با برکناری ژنرال کادورنا، آرماندو دیاز در ۸ نوامبر ۱۹۱۷ به عنوان فرمانده کل قوا برگزیده شد. دیاز ارتش ایتالیا را منسجم کرد و آن را برای مقابله در برابر اتریش-مجارستان آماده کرد. در تابستان ۱۹۱۸ میلادی ارتش تحت فرماندهی دیاز با قدرت توانست در نبرد رود پیاوه به پیروزی برسد و مدتی بعد نیز با پیروزی در نبرد ویتوریو ونتو، به جنگ در جبهه ایتالیا خاتمه دهد.

دیاز که اینک تبدیل به یک قهرمان ملی شده بود، پس از جنگ به عنوان سناتور وارد عرصه سیاست شد. او در ۱۹۲۱ میلادی، توسط شاه ویکتور امانوئل سوم به عنوان پیروزی نایل آمد و در زمان بنیتو موسولینی، به عنوان وزیر جنگ منصوب گردید. او سرانجام در ۱۹۲۸ در رم درگذشت و در کلیسای سانتا ماریا دگلی آنجلی مارتیری به خاک سپرده شد.

منابع
-----

* Armando Diaz
**آلن بربریان** (ارمنی: Ալեն Բերբերյան فرانسوی: Alain Berberian‎؛ (زادهٔ ۲ ژوئیه ۱۹۵۳ در بیروت و درگذشتهٔ ۲۲ اوت ۲۰۱۷ در پاریس)، کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس ارمنی‌تبار اهل فرانسه بود.

زندگی‌نامه
----------

آلَن بربریان از پدری ارمنی و مادری یونانی در ۱۹۵۳ در بیروت زاده شد. او دورهٔ کودکی و جوانی‌اش را در لبنان گذراند. پس از ادامهٔ تحصیل در فرانسه به استخدام شبکهٔ کانال + درآمد. او در ۱۹۹۴ با کارگردانی فیلم کمدی «شهر وحشت» [*La Cité de la peur*] Error: {{Lang-xx}}: متن دارای نشانه‌گذاری ایتالیک است (راهنما) وارد عرصهٔ سینما شد. این فیلم با اقبال فراوان روبه‌رو گردید و در ردیف فیلم کالت رده‌بندی شد. فیلم کمدی *پاپاراتزی* از دیگر ساخته‌های او در ۱۹۹۸ با بازیگری ونسان لندون است. فیلم «جزیرهٔ گنج» (۲۰۰۷) آخرین ساختهٔ بربریان با شکست روبه‌رو شد و همین امر سبب گردید که او حرفهٔ کارگردانی را کنار بگذارد.
آلن بربریان در پی یک دورهٔ طولانی بیماری در سن ۶۴ سالگی در پاریس درگذشت.

منابع
-----

1. ↑

پیوند به بیرون
--------------

* اطلاعات در کتابخانهٔ ملی فرانسه BNF

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* اسپانیا
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* ایالات متحده آمریکا
* هلند
* لهستان

 |
| سایر | 
* هنرمند موزیک‌برینز
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   وبگاه‌های موضوعی | آل مووی · آلوسینه · Česko-Slovenská filmová databáze · بانک اطلاعات فیلم دانمارک · بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها · Kinopoisk · موزیک‌برینز |
| لغتنامه‌ها و دایره المعارف‌ها | AV Production |
| 

| کنترل استاندارد |
| --- |
| BNE: XX1512393 · BNF: 13891377g · CONOR: 75258467 · GND: 1011380897 · ISNI: 0000 0001 1871 3760 · LCCN: no2006088203 · NTA: 243082819 · SUDOC: 136388531 · VIAF: 36676266 · WorldCat VIAF: 36676266 |

 |