اَبَر نو اختر SN1994D به صورت ستاره‌ای درخشان در گوشهٔ پایین سمت چپ تصویر، نور افشانی می‌کند!
**اَبَرنُواَختَر** یا **سوپِرنوا** (به انگلیسی: Supernova) یک انفجار عظیم و درخشان ستاره‌ای است. این انفجار زمانی رخ می‌دهد که یک ستارهٔ پرجرم در حال مرگ، شروع به خاموش شدن می‌کند. آن گاه به‌طور ناگهانی منفجر شده و مقدار بسیار زیادی نور تولید می‌کند. انهدام انفجاری ستاره به آنچه ابرنواختر نامیده می‌شود، می‌انجامد (که بسیار نورانی تر از نواختر است) و باقیمانده ستاره را به صورت یک تپ‌اختر (پالسار)، یا ستاره نوترونی یا شاید سیاهچاله برجای می‌گذارند.

طی این انفجار، ستاره، مادهٔ خود را به سوی فضا پرتاب می‌کند و ممکن است درخشندگی آن، به مدت چند روز، از کل یک کهکشان هم بیشتر باشد. هنوز هم می‌توان بقایای درخشان ستاره‌های منفجر شده را (که صدها یا هزاران سال پیش از هم پاشیده‌اند) مشاهده کرد.

ابرنواخترها به قدری درخشان هستند که حتی یکی از همین ابرنواخترها در گذشته، در چین و در روز با چشم غیر مسلح مشاهده شده‌است.

«اَبَرنواخترها» بسیار نادر هستند.[]

در کهکشان خودمان به‌طور میانگین در هر قرن یک یا دو ابَرنواختر رخ می‌دهد که برخی از آن‌ها نیز در پسِ غبارِ کهکشان پنهان می‌شوند. آخرین ابَرنواختر قطعی که در راه‌شیری دیده‌شد، ابرنواختر کپلر در سال ۱۶۰۴ میلادی بود. اما اخترشناسان (به‌ویژه رصدگران آماتور) تعداد بسیار بیشتری را در دیگر کهکشان‌ها یافته‌اند.

تصویر پرتو ایکس دارای چند طول موج از باقی‌مانده ابرنواختر کپلر به نام اس‌ان ۱۶۰۴، تهیه‌شده در تلسکوپ فضایی چاندرا.

رُمبش یک ستاره
--------------

وقتی ستاره‌ای پرجرم تر از حدود ۸ برابر خورشید، ذخیرهٔ هیدروژن خود را به پایان می‌رساند، منبسط شده و به یک ابرغول سرخ تبدیل می‌شود.

ابرغول‌ها (برخلاف غول‌ها) در درون، به حد کافی گرمند و می‌توانند کربن و اکسیژن ِ حاصل از هلیوم‌سوزی را نیز به جای سوخت مصرف و عناصر **سنگین‌تری** تولید کنند.

ابرغول‌ها می‌توانند عناصری به سنگینی آهن تولید کنند.

رده‌بندی ابرنواخترها
--------------------

### بر پایهٔ نحوهٔ تشکیل

ابرنواخترها بر پایهٔ نحوهٔ تشکیل به دو دستهٔ کلی تقسیم می‌شوند:

#### گونهٔ دوم

ابرنواخترهای با هسته رمبنده می‌باشند که در حقیقت ستاره‌های پرجرمی هستند که سوخت هسته‌ای درونشان به اتمام رسیده‌است و با توجه به اینکه جرم هسته به ماوراء حد چاندراسخار یعنی بسیار بیشتر از ۱/۴ برابر جرم خورشید می‌رسد انقباض هسته تا رسیدن به فشار تبهگنی نوترونی و در واقع تبدیل شدن ستاره به یک ستاره نوترونی ادامه پیدا می‌کند و در نتیجه مواد در لایه‌های بالایی جو ستاره به شکل انفجار مهیب به بیرون پرتاب می‌شوند.

#### گونهٔ اول

انفجار ابرنواختری نوع اول، در ستاره‌های دوتایی بسیار نزدیک رخ می‌دهد که در آن جرم ستاره کوتوله سفید به‌دلیل جاری شدن مواد از ستاره همدم به سوی آن از حد چاندراسخار بیشتر می‌شود و به علت جرم زیاد کوتوله سفید، کوتوله بر خود فرو می‌ریزد و ابرنواختر به وجود می‌آید.


| حد چاندراسخار |
| --- |
| مقالهٔ اصلی: حد چاندراسخار
جرم یک ستاره کوتوله سفید نمی‌تواند از ۱٫۴ جرم خورشیدی، که اکنون با نام حد چاندراسخار شناخته می‌شود (به نام منجم هندی سوبرامانیان چاندراسخار نامیده شده‌است)، بیشتر باشد. ستاره‌هایی که جرم هستهٔ شان از این حد بیشتر باشد در انتها به ستاره نوترونی یا سیاهچاله تبدیل می‌شوند. |

### بر پایهٔ وجود هیدروژن

انفجار ستاره‌ای که در آن کل ستاره تحت تأثیر قرار می‌گیرد. به دنبال انفجار درخشندگی ستاره حتی به اندازه ۲۰ قدر می‌تواند درخشان تر شود. ابرنواخترها با توجه به بودن یا نبودن هیدروژن در طیفشان به دو دسته یعنی ابرنواختر نوع یک و نوع دو تقسیم می‌شوند. ابرنواخترهای نوع یک (Type I) نشانی از وجود هیدروژن در طیفشان ندارند در حالیکه ابرنواخترهای نوع دو (Type II) دارند. در حال حاضر می‌دانیم که دلیل اصلی انفجار بودن یا نبودن هیدروژن نیست بنابراین دسته‌بندی‌های جدیدی تعریف شده‌اند. دو مدل برای توجیه انفجار وجود دارد.

در مدل اول، ابرنواخترهای با هسته رمبنده می‌باشند که در حقیقت ستاره‌های پرجرمی هستند که سوخت هسته‌ای درونشان به اتمام رسیده‌است و با توجه به اینکه جرم هسته به ماوراء حد چاندراسخار می‌رسد انقباض هسته تا رسیدن به تبهنگی نوترونی و در واقع تبدیل شدن ستاره به یک ستاره نوترونی ادامه پیدا می‌کند و در نتیجه این وضعیت مواد ستاره در لایه‌های بالایی جو به بیرون پرتاب می‌شوند. در مدل دوم ابرنواختر در ستاره‌های دوتایی بسیار نزدیک رخ می‌دهد که در آن جرم ستاره کوتوله سفید به دلیل جاری شدن مواد از ستاره همدم به سوی آن از حد چاندراسخار بیشتر می‌شود و کوتوله سفید نمی‌تواند جرم خود را تحمل کند و ابرنواختر به وجود می‌آید.

انواع ابرنواختر
---------------

نمودار روشنایی-زمان برای گونه Ia SN 2018gv
لایه‌های یک ستاره بزرگ و تکامل یافته درست پیش از فروپاشی هسته (مقیاس رعایت نشده‌است)
### نوع Ia

ابرنواخترهای نوع Ia در تمام کهکشان‌ها وجود دارند اما در بازوهای مارپیچی کهکشانهای مارپیچی کمتر به چشم می‌خورند. این ابرنواخترها دارای عناصری مانند منیزیم، سیلیکون، گوگرد و کلسیم هستند که در زمان حداکثر روشنایی در طیف آشکار می‌شوند و بعد از گذشتن از حال حداکثر روشنایی با کاهش نور، آهن نیز در طیف آن خودنمایی می‌کند. نمودار نور این‌گونه ابرنواخترها طی حدود دو هفته افزایش روشنایی را نشان می‌دهد و پس از آن با کاهش روشنایی طی چند ماه روبرو می‌شود. پنداشت بر این است که ابرنواخترهای نوع Ia ناشی از انفجار به دلیل انتقال جرم بین ستاره‌ای پیر با عمر زیاد و یک کوتوله‌ی‌سفید در یک ستاره دوتایی بسیار نزدیک به هم باشند.

### نوع Ib و Ic

ابرنواخترهای نوع Ib و Ic فقط در بازوهای کهکشان‌های مارپیچی رخ می‌دهند. هر دو گونه نشانه‌هایی از اکسیژن، منیزیم و کلسیم بعد از حداکثر نورانیت در طیفشان دارند. علاوه بر آن ابرنواخترهای گونه Ib در نزدیکی حداکثر نورانیت نشانه‌هایی از وجود هلیم در طیفشان دارند. منحنی نوری هر دو گونه Ib و Ic مانند گونه Ia می‌باشد، ولی با این تفاوت که در زمان حداکثر درخشندگی آن‌ها، درخشندگی آن‌ها کمتر از نور ابرنواخترهای گونه Ia می‌شود. دو گونهٔ Ib و Ic معمولاً چشمهٔ امواج رادیویی هم می‌باشند، در حالی که ابرنواخترهای Ia دارای چنین خاصیتی نیستند. تصور بر این است که ابرنواخترهای گونه Ib و Ic ناشی از انفجار در ستارگان پرجرمی‌باشند که محتوای هیدروژنی شان به اتمام رسیده و در گونهٔ Ic محتوای هلیومی نیز به اتمام رسیده باشد.

### نوع II

ابرنواخترهای نوع II در کهکشانهای بیضوی به چشم نمی‌خورند، اما به جای آن در بازوهای کهکشان‌های مارپیچی و گاهی در کهکشان‌های نامنظم به چشم می‌خورند. این ابرنواخترها طیف معمولی مانند بقیه ستاره‌ها از خود نشان می‌دهند. منحنی نور این ابرنواخترها طی حدود یک هفته به حداکثر می‌رسد، برای حدود یک ماه تقریباً ثابت می‌ماند، و سپس طی چند هفته ناگهان کاهش می‌یابد و طی چند ماه در همین وضعیت با نور ناچیز باقی می‌ماند. تصور بر این است که این‌گونه ابرنواخترها نتیجهٔ انفجار در هستهٔ یک غول سرخ با یک گسترهٔ پرجرم باشند.

رویدادهای پس از انفجار
----------------------

برداشت هنرمند از ابرنواختر 1993J
مقالهٔ اصلی: ستاره نوترونی
به دنبال انفجار ابرنواختری یک ستاره نوترونی به وجود می‌آید که احتمال دارد در مرکز پوششی کروی از ابر باشد که این ابر همان مواد ستاره است که به بیرون پرتاب شده‌اند. این سحابی، باقیمانده ابرنواختری (Supernova remnant) نام دارد. باقیمانده‌های ابرنواختری که یک تپنده در میان آن است سحابی باد تپ اختر (Pulsar wind nebula یا به‌طور مخفف Plerion) نامیده می‌شود.

تعداد ابرنواخترها
-----------------

آهنگ مشاهدهٔ ابرنواختر در یک کهکشان معمولی در حدود یک ابرنواختر در صد سال است و در کهکشانهایی که از لبه دیده می‌شوند به دلیل غبارهای تیره‌کننده بسیار کم هستند. در هزاره گذشته تنها پنج ابرنواختر در کهکشان راه شیری مشاهده شده‌اند به علاوهٔ ابرنواختر SN ۱۹۸۷ که در ابر ماژلانی بزرگ روی داد. با آمدن فناوری سی سی دی به میان اخترشناسان آماتور همواره بر تعداد اَبَر نواخترهایی که در دیگر کهکشانها کشف می‌شوند افزوده شده‌است. تلسکوپ‌های خودکار نیز که با هدایت رایانه به‌طور اتوماتیک به عکسبرداری ومقایسهٔ عکس‌ها از هزاران کهکشان طی یک شب می‌پردازند کمک بزرگی به کشف ابرنواخترها کرده‌اند.

ابرنواختر ۱۰۵۴
--------------

ابرنواختر سال ۱۰۵۴ به عنوان منشأ سحابی خرچنگ در صورت فلکی گاو توسط ادوین هابل معرفی شده‌است. مانند دو ابرنواختر سال ۱۰۰۶ و ۱۱۸۱ این ابرنواختر نیز توسط اخترشناسانی از مشرق‌زمین ثبت شده بود. اخترشناسانی از چین، شبه‌جزیرهٔ کُره، جغرافیای اسلام و اروپا در ثبت این ابرنواخترها سهم داشته‌اند. نشانه‌هایی از ابرنواختر سال ۱۰۵۴ در نقاشی‌هایی در قارهٔ آمریکا به چشم می‌خورند.

مکان ابرنواختر اس‌ان ۲۰۱۱اف‌ای در پایین سمت چپ تصویر

ابرنواخترهای بعد از سدهٔ ۱۵
---------------------------

ابرنواختر سال ۱۵۷۲ با دقت توسط تیکو براهه رصد شده‌است. او به ثبت موقعیت و تغییرات درخشندگی آن به‌طور روزانه پرداخت. او متوجه شد که با وجود گردش زمین هیچ اختلاف منظری وجود ندارد بنابراین این جرم باید ماوراء مدار ماه باشد. حرکت نکردن این جرم طی ۱۸ ماه که ناپدید شد نشان می‌داد که مدار آن باید ماوراء مدار سیارهٔ کیوان باشد (در آن زمان دورترین سیارهٔ شناخته‌شده کیوان بود). این مشاهدات آن را در میان بقیهٔ ستارگان آسمان قرار داد. ابرنواختر سال ۱۶۰۴ با نام ستارهٔ کپلر شناخته می‌شود گرچه او نخستین نفری نبود که آن را مشاهده می‌کرد. نشانه‌هایی وجود دارد که در سال ۱۶۸۰ نیز ابرنواختری در صورت فلکی ذات‌الکرسی وجود داشته‌است. تودهٔ ابری بزرگ و در حال گسترش در این منطقه وجود دارد که دارای تابش قوی امواج رادیویی نیز می‌باشد این سحابی با نام ذات‌الکرسی آ شناخته می‌شود. هیچ انفجار نوری از این انفجار گزارش نشده‌است. امکان دارد ستاره قبل از انفجار لایه‌های بیرونی خود را پرتاب کرده باشد یا اینکه انفجار آن ضعیف بوده‌است. جدیدترین ابرنواختر کشف‌شده اس‌ان ۲۰۱۱اف‌ای است.

ستارگانی که به زودی ابرنواختر خواهند شد
---------------------------------------

مقالهٔ اصلی: فهرست ستارگان نامزد ابرنواختر
ستارهٔ شبان‌شانه در فاصلهٔ ۶۴۰ سال نوری و قلب عقرب در فاصلهٔ ۶۰۳ سال نوری از مشهورترین ستارگانی هستند که به زودی تبدیل به ابرنواختر خواهند شد. این اتفاق ممکن است همین امشب یا صد هزار سال آینده بیفتد و در صورت وقوع این اتفاق نور آن‌ها در شب قابل مقایسه با ماه خواهد بود.

کشف اولین ابرنواختر توسط تلسکوپ جیمزوب
--------------------------------------

دوربین نزدیک به فروسرخ تلسکوپ جیمز وب تنها چند روز پس از آغاز عملیات‌های علمی یک شیء پرنور غیرمنتظره را در کهکشانی به نام SDSS.J141930.11+5251593 در فاصله ۳ تا ۴ میلیارد سال نوری زمین مشاهده کرد. نور این شیء ظرف پنج روز کاهش یافت تا دانشمندان را با این نظریه روبرو سازد که با یک ابرنواختر مواجه هستند. آن‌ها با مقایسه این نور با داده‌های آرشیوی تلسکوپ هابل تأیید کردند که این شیء جدید است. ابرنواختری که اکنون توسط جیمز وب مشاهده شده، مرگ ستاره‌ای با عمر ۳ تا ۴ میلیارد ساله را نشان می‌دهد، اما در آینده می‌توان به رصد ستاره‌های قدیمی‌تر امیدوار بود. «مایک وب»، رهبر تیم این تلسکوپ دربارهٔ رصد این ابرنواختر گفت: «فکر می‌کنیم که ستارگان در چند میلیون سال اول جهان، برخلاف ستارگانی که الان داریم، تقریباً به‌طور کامل از هیدروژن و هلیوم ساخته شده بودند. اندازه آن‌ها غول‌آسا بوده – ۲۰۰ تا ۳۰۰ برابر خورشید ما – و مطمئناً زندگی کوتاهی داشته‌اند.»

جستارهای وابسته
---------------

* فرانواختر
* کوارک اختر
* نواختر
* همجوشی هسته‌ای

منابع
-----

1. ↑  «ابرنواختر چیست؟ | سایت علمی بیگ بنگ». ۲۰۱۵-۰۳-۰۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۱۱-۱۱.
2. ↑  admin (۲۰۲۲-۰۷-۳۰). «تلسکوپ فضایی جیمز وب به‌طور غیرمنتظره‌ای اولین ابرنواختر خود را رصد کرد». *کشف اسرار کیهان با جیمز وب*. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۸-۰۲.

* آکادمی علوم فضایی ایران
* دانشنامه ستاره‌شناسی

سرمدی، مهرداد، *واژه نامهٔ اخترشناسی*، فرهنگ معاصرسایت ناشر

* (در انگلیسی)

«ابرنواخترها»، *فرهنگنامهٔ نجوم و فضا*، ترجمهٔ شادی حامدی‌آزاد، زمستان ۱۳۸۸

| * ن
* ب
* و
ستاره |
| --- |
| تکامل | 
* رشته اصلی
* ستاره متغیر (ستاره شراره‌دار)
* شاخه افقی
* شاخه عظیم مجانبی
* انبوهه سرخ
* سحابی سیاره‌نما (تک‌سیاره‌ای)
* ابرنواختر
* شبه ابرنواختر
* فرانواختر
* گران‌نواختر
* نمودار هرتسپرونگ راسل

 |
| پیش‌ستاره‌ها | 
* ابر مولکولی
* گویچه بوک
* شیء ستاره‌ای جوان
* شیء هربیگ-هارو
* مسیر هایاشی
* حد هایاشی
* مسیر هنیی
* پیش‌ستاره‌ها
* ستاره تی گاو
* ستارگان هربیگ ای‌ای/بی‌ای

 |
| گونه‌ها | 
* غول (سرخ)
* غول درخشان
* فراغول (سرد)
* ابرغول (آبی
* سرخ
* زرد)
* کوتوله (آبی
* نارنجی
* سرخ
* زرد)
* ای‌جی‌بی
* پرت‌افتاده آبی
* ستاره کربنی
* ستاره رشته اصلی
* ستاره ولف-رایه
* متغیر آبی درخشان

 |
| بازمانده‌ها | 
* کوتوله سفید
* کوتوله سیاه
* ستاره نوترونی (تپ‌اختر
* مگنتار)
* سیاه‌چاله

 |
| ستاره فشرده نامتعارف | 
* ستاره نامتعارف
* ستاره کوارکی
* ستاره پرئونی •  ستاره کیو

 |
| ستارگان ناکام | 
* کوتوله قهوه‌ای
* کوتوله قهوه‌ای کوچک
* پلنتار

 |
| ساختار | 
* هسته
* ناحیه تابشی
* ناحیه همرفتی
* نورسپهر
* فام‌سپهر
* تاج خورشیدی
* باد ستاره‌ای
* حباب باد ستاره‌ای
* اخترلرزه‌شناسی

 |
| ویژگی‌ها | 
* رده‌بندی
* دمای مؤثر
* جنبش‌شناسی (حرکت خاص
* سرعت شعاعی)
* میدان مغناطیسی
* فلزیگی
* ریزآشفتگی
* ترکیب هسته‌ای
* اختلاف منظر
* سامانه سیاره‌ای
* چرخش
* سامانه ستاره‌ای (دوتایی)
* پویایی‌شناسی ستارگان
* رنگ یوبی‌وی

 |
| فهرست‌ها | 
* نام ستاره‌ها
* روشن‌ترین‌ها
* ستارگان نزدیک
* کوتوله‌های قهوه‌ای

 |

| * ن
* ب
* و
ستاره‌شناسی در دوران اسلامی |
| --- |
| ستارهشناسان | 

|  |  |
| --- | --- |
| سدهٔ هشتم | 
* احمد نهاوندی
* فضل پسر نوبخت
* ابراهیم فزاری و محمد بن ابراهیم فزاری
* ماشاالله بن اطهری
* یعقوب بن طارق

 |
| سدهٔ نهم | 
* ابومعشر بلخی
* ابوسعید جرجانی
* ابن کثیر فرغانی
* ابویوسف کندی
* ابوعبدالله محمد بن عیسی ماهانی
* حجاج بن یوسف بن مطر
* حبش حاسب
* علی بن عیسای اسطرلابی
* بنوموسی
* ابوالعباس ایرانشهری
* خالد پسر عبدالمالک
* محمد بن موسی خوارزمی
* سهل بن بشر
* ثابت بن قره
* ابوسعید ضریر گرگانی

 |
| سدهٔ دهم | 
* عبدالرحمان صوفی
* ابومحمود حامدبن خضر خجندی
* ابوجعفر خازن خراسانی
* ابوسهل بیژن کوهی
* ابوالوفای بوزجانی
* احمد بن یوسف
* بتانی
* القبیصی
* ابوالعباس نیریزی
* ابوحامد صاغانی
* ابن یونس مصری
* ابراهیم بن سنان
* ابوالفضل هروی
* حاسب طبری

 |
| سدهٔ یازدهم | 
* بونصر منصور
* ابوریحان بیرونی
* ابن زرقالی
* ابن هیثم
* ابن سینا
* ابن صفار
* کوشیار گیلانی
* صاعد اندلسی
* ابوسعید سجزی
* ابوحاتم مظفر اسفزاری

 |
| سدهٔ دوازدهم | 
* بطروجی
* بهاءالدین مروزی
* خازنی
* سموأل بن یحیی مغربی
* ابی الصلت
* انوری
* ابن کماد
* جابر بن افلح
* خیام
* شرف‌الدین طوسی

 |
| سدهٔ سیزدهم | 
* ابن بناء
* ابن هائم
* جمال‌الدین بخاری
* محی‌الدین مغربی
* خواجه نصیرالدین طوسی
* قطب‌الدین شیرازی
* شمس‌الدین سمرقندی
* زکریای قزوینی
* ابن ابی الشکر
* مؤیدالدین اوردی
* اثیرالدین ابهری
* محمد بن ابوبکر فارسی

 |
| سدهٔ چهاردهم | 
* ابن شاطر
* شمس‌الدین خلیلی
* ابوالعقول
* نظام‌الدین حسن نیشابوری

 |
| سدهٔ پانزدهم | 
* علی‌بن محمد سمرقندی (ملاعلی قوشچی)
* بدرالدین عبدالواجد
* غیاث‌الدین جمشید کاشانی
* قاضی‌زاده رومی
* الغ‌بیگ
* سبط ماردینی
* شهاب‌الدین بن مجدی
* ابواسحاق کوبنانی

 |
| سدهٔ شانزدم | 
* مولانا عبدالعلی بیرجندی
* شیخ بهایی
* پیری رئیس
* تقی‌الدین محمد بن معروف

 |
| سدهٔ هفدهم | 
* یانگ گوانگشیان (en)
* احمد خانی

 |

 |
| آثار | 

|  |
| --- |
| 
* *عجایب‌المخلوقات*
* نام ستاره‌ها در زبان عربی
* *کتاب المناظر*
* *رسائل اخوان الصفا*
* گاه‌شماری هجری قمری
* نقشه آسمان
* *نزهة المشتاق فی اختراق الآفاق*
* *التفهیم*

 |
| زیج | 
* *زیج آلفونسو*
* سالنما
* جدول نجومی
* *صورالکواکب*
* کاتالوگ ستاره‌ای
* *زیج تولد*
* توابع مثلثاتی
* *زیج ایلخانی*
* *زیج سلطانی*
* *سلم‌السماء*

 |

 |
| ابزارها | 
* آلیداد
* رایانه قیاسی
* روزنه
* حلقه‌دار
* اسطرلاب
* ساعت نجومی
* گلوب آسمانی
* گلباد
* قطب‌نما
* صفحه جهت‌یاب
* دیوپترا
* حلقه استوایی
* استوانما
* کره جغرافیایی
* کاغذ میلیمتری
* ذره‌بین
* سازال دیواری
* اسطرلاب ناوبری
* سحابی
* جهان‌نمای مسطح
* ربع (ابزار)
* چارک
* سدس
* مقیاس ارتفاع
* چرخه ستاره‌یاب
* ساعت آفتابی
* تلسکوپ
* سه‌شاخ/ذات‌الشعبتین

 |
| مفاهیم | 
* مقنطر/دایرهٔ ارتفاع
* اوج و حضیض
* اخترفیزیک
* انحراف محوری
* سمت
* مکانیک سماوی
* کره‌های آسمانی
* مدار دایروی
* فلک تدویر
* حرکت انتقالی زمین
* حرکت وضعی زمین
* خروج از مرکز مداری
* دایرةالبروج
* مدار بیضی
* اکوانت
* کهکشان
* زمین‌مرکزی
* انرژی پتانسیل
* گرانش
* خورشیدمرکزی
* لختی
* کیهان‌شناسی اسلامی
* مهتاب
* فرضیه چندجهانی
* دیدگاه مسلمانان درباره ستاره‌بینی
* انحراف محوری
* اختلاف‌منظر
* حرکت تقدیمی
* حرکت ترقصی
* قبله
* اوقات شرعی
* وزن مخصوص
* زمین مدور
* نور ستاره
* کره تحت‌القمری
* نور سفید خورشید
* ابرنواختر
* کرانداری زمانی
* نوسان حرکت تقدیمی
* مثلث‌سازی
* جفت طوسی
* گیتی

 |
| مراکز | 
* دانشگاه الازهر
* دارالحکمه
* بیت‌الحکمه
* ستاره‌شناسی در دوران اسلامی
* رصدخانه تقی‌الدین استانبول
* مدرسه (اسلام)
* رصدخانه مراغه
* رصدخانه
* بنیاد پژوهشی
* رصدخانه الغ‌بیگ
* مسجد اموی دمشق
* دانشگاه قرویین

 |
| تأثیرپذیرفته | 
* ستاره‌شناسی بابلی
* ستاره‌شناسی قبطی
* ستاره‌شناسی یونانی
* ستاره‌شناسی هندی

 |
| تأثیرگذاشته | 
* ستاره‌شناسی بیزانسی
* ستاره‌شناسی چینی
* ستاره‌شناسی اروپایی
* ستاره‌شناسی هندی

 |

| * ن
* ب
* و
سیاه‌چاله |
| --- |
| گونه | شوارتزشیلد ·  کر ·  باردار ·  مجازی |  |
| اندازه | ریز ·  اکسترمال (الکترون سیاهچاله) ·  سیاهچاله ستاره‌وار ·  جرم متوسط ·  کلان جرم ·  اختروش (هسته کهکشانی فعال ·  بلازار) |
| شکل | تکامل ستارگان ·  رمبش ·  ستاره نوترونی  ·  ستاره فشرده (ستاره کوارکی  ·  ستاره غیرعادی) ·  حد تولمن-اوپنهایمر-وولکوف ·  کوتوله سفید  ·  ابرنواختر  ·  فرانواختر ·  گران‌نواختر ·  انفجار پرتوی گاما |
| ویژگی | ترمودینامیک سیاهچاله ·  شعاع شوارتزشیلد ·  رابطه ام-سیگما ·  افق رویداد ·  نوسان های های نیمه متناوب ·  کره فوتونی ·  کارکره ·  تابش هاوکینگ ·  فرایند پنروز ·  برافزایش بوندی ·  اسپاگتی سازی ·  همگرایی گرانشی |
| الگو | تکینگی گرانشی قضایای تکینگی پنروز-هاوکینگ)  ·  سیاهچاله نخستین ·  گروستار ·  ستاره تاریک ·  ستاره انرژی تاریک ·  ستاره سیاه ·  جسم کروی مغناطیسی همیشه در حال رمبش ·  فازبال ·  سفیدچاله ·  تکینگی برهنه ·  تکینگی حلقه ای ·  پارامتر ایمیرزی ·  پارادایم غشایی ·  Kugelblitz ·  کرم‌چاله ·  شبه ستاره ·  گریپتاید |
| مسائل وابسته به | نظریه بدون مو ·  پارادوکس اطلاعات سیاه‌چاله ·  فرضیه سانسور کیهانی ·  مدل‌های جایگزین ·  اصل هولوگرافیک ·  مکمل سیاه‌چاله |
| متریک | شوارتزشیلد ·  کر ·  ریسر-نوردستروم ·  کر-نیومن |
| وابسته | سیاهه سیاه‌چاله ها ·  خط زمانی فیزیک سیاه‌چاله ها ·  کاوشگر زمان‌سنج پرتو ایکس روسی ·  منظومه ستاره ای فرافشرده |


|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ابرنواختر موجود است. |

| * ن
* ب
* و
ستاره نوترونی |
| --- |
| انواع | 
* Radio-quiet
* تپ‌اختر

 |
| تپ‌اخترهای تنها | 
* مگنتار
	+ Soft gamma repeater
	+ Anomalous X-ray
* Rotating radio transient

 |
| تپ‌اخترهای دودویی | 
* تپ اختر دوتایی
* تپ‌اختر پرتوایکس
	+ دوتایی پرتو ایکس
	+ فورانگر پرتو ایکس
	+ List
* تپ اختر میلی‌ثانیه‌ای
* Be/X-ray
* Spin-up

 |
| خصوصیات | 
* Blitzar
	+ Fast radio burst
* Bondi accretion
* انفجار پرتوی گاما
* Glitch
* Neutronium
* Neutron-star oscillation
* Optical
* Pulsar kick
* Quasi-periodic oscillation
* Relativistic
* Rp-process
* Starquake
* تپ‌اختر
* Tolman–Oppenheimer–Volkoff limit
* Urca process

 |
| مرتبط | 
* ستارۀ فشرده
	+ ستاره کوارکی
	+ Exotic star
* ابرنواختر
	+ باقی‌مانده ابرنواختر
	+ Related links
* فرانواختر
* Quark-nova
* کوتوله سفید
* گران‌نواختر
	+ Related links
* سیاهچاله ستاره‌وار
	+ الگو:سیاه‌چاله
* Radio star
* Pulsar planet
* Pulsar wind nebula
* Thorne–Żytkow object

 |
| کشف | 
* پی‌اس‌آر بی۱۹۱۹+۲۱
* قنطورس ایکس-۳
* Timeline of white dwarfs, neutron stars, and supernovae

 |
| تحقیقاتماهواره‌ای | 
* کاوشگر زمان‌سنج پرتو ایکس روسی
* تلسکوپ فضایی پرتو گامای فرمی
* رصدگر پرتوی گامای کامپتون
* تلسکوپ فضایی چاندرا

 |
| دیگر | 
* X-ray pulsar-based navigation
* Tempo software program
* آستروپالس
* The Magnificent Seven

 |