recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**آرت اکورد** با نام اصلی آرتیموس وارد آکوردون (انگلیسی: Art Acord؛ ۱۷ آوریل ۱۸۹۰ – ۴ ژانویهٔ ۱۹۳۱) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به *کلئوپاترا* و *با تمام وجود و توان* اشاره کرد.

یکی از بزرگترین و مشهورترین ستارگان سینمای وسترن در دورهٔ فیلمهای صامت و از معدود وسترنرهای سینماست که در زندگی واقعی نیز «کابوی» بود. قبل از ورود به عالم سینما به عنوان گاوچران در مراتع مشغول به کار بود. او دو بار در سال‌های ۱۹۱۲ و ۱۹۱۶، در مسابقات قهرمانی گاوچرانی (رودئو) مقام اول را کسب کرده بود. او همدوره و دوست نزدیک بعضی از معروف‌ترین وسترنرهای سینمای صامت همچون بوک جونز، تام میکس، هوت گیبسون و بی هو گری بود.

کار در سینما را از سال ۱۹۱۱ و با یک فیلم کوتاه تک حلقه ای آغاز کرد و در مجموع در بیش از ۱۰۰ فیلم کوتاه و بلند بازی کرد که متأسفانه فقط شمار معدودی از آن‌ها باقی مانده‌اند. نه تنها در فیلم‌ها بازی می‌کرد بلکه فیلنامه هم می‌نوشت و همچنین در صحنه‌های خطرناک فیلمها –جایی که هیچ بازیگری جرئت انجام دادن آن کارها را نداشت – به جای بدل هنرپیشه ظاهر می‌شد. در سال ۱۹۱۷ ذر اولین کارگردانی سیسیل ب. دومیل –**مرد زن نما**- شرکت داشت. در سال ۱۹۱۷ نیز در دو فیلم با تدا بارا همبازی شد، **کلئوپاترا** و **قلب و روح**. با شروع جنگ جهانی اول او نیز در جنگ شرکت کرد و به خاطر شجاعتهایش نشان صلیب جنگ را دریافت کرد. پس از پایان جنگ او دوباره به کار فیلم برگشت و در چند فیلم و همچنین سریالی متعلق به استودیو یونیورسال بازی کرد. در این سریال او نام هنری بوک پاروین را برای خود برگزید.

با شروع دوره ناطق سینما، کم‌کم آرت آکورد از دور خارج شد. آرت یک دائم‌الخمر به تمام معنا بود و آنچه که به مدت ۱۸ سال از او بر پردهٔ سینما به نمایش درمی‌آمد، در واقع در فواصل بین بدمستی‌های او و در لحظات هوشیاریش ضبط شده بود! شاید اگر این ایراد و سایر خلاف‌های ریز و درش او (مثل زنبارگی و غیره) نبود جای او امروز در کنار بزرگانی چون گاری کوپر و جان وین بود. اما مشروبخواری و ناتوانیش در وفق دادن خود با سینمای ناطق موجب شد او از دایرهٔ شهرت خارج شود و او مجبور شد به مکزیک برود و با مشاغلی چون شرکت در نمایش‌های خیابانی و کار در معدن زندگی خود را بگذراند.

آرت آکورد در سال ۱۹۳۱ در چی وا وا ی مکزیک بر اثر مسمومیت با سیانید و عوارض کبدی ناشی از آن درگذشت. مرگ او در مکزیک رسماً به عنوان خودکشی ثبت شد، اما برخی از دوستان او معتقد بودند و اصرار داشتند که او توسط یکی از سیاسیون مکزیکی که آکورد با همسر او روابط محرمانه داشت به قتل رسیده‌است.

از او فقط چند فیلم مثل **بچه آریزونا-**۱۹۲۸، **مبارزان روی زین**-۱۹۲۹ و **یاغی سفیدپوست**-۱۹۲۹ باقی مانده‌است. تمام فیلمهای اولیه او در سینما، از بین رفته‌اند و نسخه ای از آن‌ها موجود نیست.

بخشی از فیلمشناسی
-----------------

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.

* *دو برادر* (۱۹۱۰)
* *دو برادر* (۱۹۱۱)
* *آخرین نبرد کاستر* (۱۹۱۲)
* *به سوی جنوب* (۱۹۱۸)

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Art Acord». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۶.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آرت اکورد موجود است. |

* آرت اکورد در IMDb

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد بازیگر است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**مستانه** یا **مستانی** (به هندی: मस्तानी) دختر مهاراجه چهاتراسال پادشاه پنا و معشوقه ایرانی‌ش (به زنی گفته می‌شود که مورد دلبستگی یک مرد بوده ولی با او ازدواج نکرده‌است) روحانی‌بَی بیگم است. او همسر دوم باجی‌رائوی اول پیشوای امپراتوری مراتا در هند بوده است و رابطه او با خانواده ماراتا برهمن هم مورد تحسین و هم بحث و جدل قرار گرفته است .

پدرش از پیروان پرانامی سامپرادایا، یک فرقه هندو بر اساس پرستش باکتی سری کریشنا بودند، اما از آنجایی که مادرش شیعه بود، او نیز از پیروان اسلام بود.

مستانی شاهدخت فارسی و مسلمان است. وی که از خاندان راجپوت است، زنی زیبا، جنگاور، دلیر، هنرمند، باهوش و اهل ادب توصیف شده است. روایت‌های بسیاری از سوارکاری، تیراندازی، شمشیرزنی، رقص و آواز خیره‌کنندهٔ مستانه وجود دارد.[]

افسانه‌ها و داستان‌های گوناگونی در مورد مستانه نقل شده است. معتبرترین آنها بیان می‌دارد، در سال ۱۷۲۷ و در پی یورش یک سردار مغول گورکانی به الله‌آباد، که در قلمرو چهاتراسال در بوندلخند واقع بوده است، مستانه برای درخواست کمک به عنوان سفیر پدرش به نزد باجی‌رائوی اول، پیشوای امپراتوری مراتا می‌رود و وی را راضی می‌کند که به یاری چهاتراسال بیاید. پس از چیرگی بر دشمن، چهاتراسال، یک معدن الماس، باری از طلا و چند پارچه روستا را به همراه دخترش مستانه به عنوان سپاسداشت به باجی‌رائو پیشکش می‌کند. عشق آتشینی میان باجی‌رائو و مستانه شکل می‌گیرد و پیش از عزیمت به خانه، باجی‌رائو از مستانه درخواست ازدواج می‌کند، اگرچه به دلیل مسلمان بودن مادر مستانه، ازدواج باجی‌رائوی هندو و مستانه، در آیین هندو منع شرعی داشته است. علی‌رغم مخالفت بزرگان مراتی و خانواده باجی‌رائو، باجی‌رائو مستانه را به عنوان همسر دوم خود اختیار می‌کند. افسانه دیگری بیان می‌دارد که در پی دچار شدن باجی‌رائو به تب مهلک و در پی‌اش مرگ او، مستانه که در بند مادر و فرزند باجی‌رائو بوده است نیز جان می‌دهد.

داستان عشق مستانه و باجی‌رائو، درون‌مایهٔ آثاری در ادبیات و هنر هند بوده است و به خوبی در رمان ها و سینمای هند اقتباس شده است.

منابع
-----

1. ↑  Mehta, J. L. (۲۰۰۵). *Advanced study in the history of modern India, 1707-1813*. Slough: New Dawn Press, Inc ISBN 9781932705546. ص. ۱۲۴.
2. ↑  "Mastani". *Wikipedia* (به انگلیسی). 2023-03-25.
3. ↑  Chari، Mridula. «How Bajirao and Mastani became a byword for doomed romance». *Scroll.in* (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۳-۲۷.
4. ↑  How Bajirao’s Mastani united Hindus and Muslims after her death
5. ↑  "Peshwa Bajirao Review: Anuja Sathe shines as Radhabai in the period drama", *India Today*, 25 January 2017
6. ↑  Jha, Subhash K (19 October 2015). "Bajirao Mastani review: This gloriously epic Priyanka, Deepika and Ranveer-starrer is the best film of 2015". Firstpost. Retrieved 19 October 2015.
7. ↑  Inamdar, N. S. (20 October 2016). *Rau – The Great Love Story of Bajirao Mastani* (به انگلیسی). Pan Macmillan. ISBN 978-1-5098-5227-7.
8. ↑  Chopra, Kusum. *Mastani* (به انگلیسی). Rupa Publications. ISBN 9788129133304.
9. ↑  "How Bajirao and Mastani became a byword for doomed romance".

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ مستانه (شاهدخت هندی) موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد افراد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**پاریس لیز** (انگلیسی: Paris Lees) روزنامه‌نگار، مجری، و فعال افراد ترنس بریتانیایی است. او در سال ۲۰۱۳ میلادی در جایگاه نخست، و در ۲۰۱۴ میلادی در جایگاه دوم فهرست صورتی *ایندیپندنت* قرار گرفت. لیز در ۲۰۱۲ میلادی برندهٔ الگوی مثبت برای دگرباشان جنسیِ جوایز ملی گوناگونی شد. او در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۳ در برنامهٔ ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شرکت کرد.

زندگی شخصی
----------

لیز یک زن ترنس دوجنس‌گرا و یک فمینیست است و خود را این گونه معرفی می‌کند. او زمانی که مراحل تطبیق و بازتایید جنسیت را انجام می‌داد دوست پسرش را در بیمارستان ملاقات کرد.

جستارهای وابسته
---------------

* درگاه دگرباشان

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Paris Lees». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۷.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ پاریس لیز موجود است. |

* پاریس لیز در اینستاگرام
* پاریس لیز در فیس‌بوک
* Paris Lees at *The Guardian*
* parislees پاریس لیز در توییتر ویرایش در ویکی‌داده
* پاریس لیز در IMDb

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک خبرنگار است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
Species of fish

**تترای خط‌سرخ** (نام علمی: *Hyphessobrycon amapaensis*)، که گاهی بیشتر به عنوان **تترای آماپا** یا **تترای شنگرفی (اسکارلت)** شناخته می‌شود، گونه‌ای تترا از راسته تتراسانان و خانواده کاراسینان‌ها است. این گونه زیبا بومی برزیل است.

ویژگی‌ها
--------

تترای خط‌سرخ از نظر شکل شبیه به تترا بوینس آیرس است. این ماهی به رنگ نقره‌ای است که خط قرمزی از روی بدنش می‌گذرد و همین خط دلیل نام‌گذاری آن است. زیر خط سرخ یک خط زرد کوچک و یک خط سیاه کوچکتر وجود دارد. آنها تا حدود ۲٫۵ تا ۳ سانتیمتری رشد می‌کنند.

پراکندگی و زیستگاه
------------------

محل زندگی این گونه منحصراً در یک نهر ساوانای کوچک در زهکشی ریو پرتو (Rio Preto) با بستر ماسه و شنی، شناخته شده‌است.

در آکواریوم
-----------

تترای خط‌سرخ یک ماهی اجتماعی صلح‌جو است. آنها یکی از بهترین گزینه‌ها برای آکواریوم‌های پلنت می‌باشند. بهتر است در گروه‌های ۶ تا ۸ تایی نگهداری شوند. دمای مورد نیاز ۲۳ تا ۲۸ درجه سانتیگراد است. آنها به صورت پراکنده تخم گذاری می‌کنند و به تخم‌ها و بچه‌های خود اهمیت نمی‌دهند.

منابع
-----

1. 1 2 3  "Hyphessobrycon amapaensis". *Seriously Fish*.

|  |  |
| --- | --- |
| شناسه‌های آرایه | 
* EoL: 205701
* GBIF: 2354578
* ITIS: 641109
* IUCN: 135928079
* NCBI: 2979626
* WoRMS: 1384144
* FishBase: 56429
* ZooBank: EA31D53E-F71A-4650-BF20-5A4F88C4D654

 |
**سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی** از سازمان‌های وابسته به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است. این سازمان در سال ۱۳۷۴ تأسیس شد و مسئولیت آن در زمینه فعالیت‌های فرهنگی خارج از کشور است. ایده تشکیل این سازمان با طرح ادغام بخش‌های فرهنگی و تبلیغی نهادها و مؤسسات دولتی و عمومی فعال در خارج از کشور ایجاد شد و پس از تصویب اساسنامه آن و سپس تصویب خامنه‌ای فعالیت خود را آغاز کرد.

این سازمان زیر نظر یک شورای‌عالی متشکل از شخصیت‌های مهم فرهنگی، چند تن از اعضای هیئت وزیران مانند وزیر امور خارجه و وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و همچنین رئیس سازمان صدا و سیما اداره می‌شود. این سازمان در عمده سفارتخانه‌های ایران در کشورهای مختلف نماینده فرهنگی دارد.

در حال حاضر محمدمهدی ایمانی‌پور رئیس این سازمان است. او در تاریخ ۲۶ آبان ۱۴۰۰ به عنوان ششمین رئیس سازمان از ابتدای تأسیس آن، جانشین ابوذر ابراهیمی ترکمان گردید.

رؤسای سازمان از بدو تأسیس
-------------------------

* محمدعلی تسخیری ۱۳۸۰ – ۱۳۷۴
* محمود محمدی عراقی ۱۳۸۶ – ۱۳۸۰
* سید مهدی مصطفوی ۱۳۸۹ – ۱۳۸۶
* محمدباقر خرمشاد ۱۳۹۲ – ۱۳۸۹
* ابوذر ابراهیمی ترکمان ۱۴۰۰ – ۱۳۹۲
* محمدمهدی ایمانی‌پور تاکنون –۱۴۰۰

هک
--

یکشنبه ۱۲ تیر ۱۴۰۱ گروه سایبری «قیام تا سرنگونی»، وابسته به سازمان مجاهدین خلق حمله سایبری به وب‌سایت و سامانه‌های سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی را اعلام کرد و در ویدئویی منتشر کرد که «به بیش از دویست هزار سند و فایل دست یافته که برخی از آن‌ها محرمانه هستند». همچنین تصاویری از مسعود و مریم رجوی و شعارهای سازمان مجاهدین خلق پس از این حمله سایبری بر روی این سامانه قرار گرفت. «شش سایت و سامانه، ۴۴ سِرور و دو اتوماسیون اداری» از 
تارنمای سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی بعد از این حمله سایبری از دسترس خارج شد.

منابع
-----

1. ↑  «تارنمای سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی». بایگانی‌شده از اصلی در ۳۰ ژوئن ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۱.
2. ↑
3. ↑  «ایران: حمله سایبری، سامانه‌های «سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی» را از دسترس خارج کرد». *ار.اف.ای - RFI*. ۲۰۲۲-۰۷-۰۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۷-۰۳.
4. ↑  «سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی «هدف حمله سایبری قرار گرفت»». *رادیو فردا*. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۷-۰۳.

پیوند به بیرون
--------------

* وبگاه رسمی
**شاهزاده محمد صباح‌الدین** (۱۳ فوریه ۱۸۷۷–۳۰ ژوئن ۱۹۴۸) سیاستمدار لیبرال عثمانی و از اعضای سلسله عثمانی و فرزند محمود پاشا بود.

صباح الدین با حکومت مطلقه سلسله عثمانی مخالف بود و به عنوان یکی از پیروان امیل دورکیم، از بنیانگذاران جامعه‌شناسی در ترکیه محسوب می‌شود.

وی حزب تشبث شخصی و عدم مرکزیت (Teşebbüs-i Şahsi ve Adem-i Merkeziyet Cemiyeti) را در سال ۱۹۰۲ تأسیس کرد.

زندگی
-----

شاهزاده صباح الدین در سال ۱۸۷۹ در استانبول متولد شد. مادر وی سنیها سلطان، دختر سلطان عثمانی عبدالمجید اول و نالاندیل خانم بود. پدر وی محمود صلاح الدین پاشا، پسر دریادار بزرگ دامات گورچو هلیل رفعت پاشا بود.

صباح الدین در اواخر سال ۱۸۹۹ به همراه برادر و پدرش که با عبدالحمید دوم درگیر شده بود، ابتدا به انگلیس و سپس به ژنو و پاریس جایی که محمود پاشا پدرش فوت کرد گریخت.

وی به دنبال اتحاد بین مسیحیان و مسلمانان بود و با رهبران گروه‌های مربوطه ملاقات کرد و ابتدا توسط ترک‌های جوان از حمایت برخوردار شد. در این مدت، او با ادموند دمولینز آشنا شد و پیرو علوم اجتماعی شد.

صباح الدین طرفدار حضور همه گروه‌های قومی و دینی در حکومت بود و بدین ترتیب با احمد رضا نظریه‌پرداز ملیگرای حزب اتحاد و ترقی که معتقد به حکومت ترکان بود اختلاف اساسی پیدا کرده و حزب لیبرال خود را تأسیس نمود که از عدم تمرکز سیاسی و سیاست‌های اقتصاد آزاد حمایت می‌کرد.

در سال ۱۹۰۸ همزمان با مبارزات مردم ایران با محمدعلی شاه بر سر مشروطیت صباح الدین اقدام به ایجاد یک گردهمایی موسوم به «گردهمایی بیک اوغلی» در حمایت از تلاش مردم ایران نمود که در آن نمایندگانی از ارامنه-اکراد-ایرانی‌ها -ترکهای ترکیه و فرانک‌ها اقدام به سخنرانی در حمایت از انقلاب مشروطه ایران نمودند. یحیی دولت‌آبادی توسط ایرانیان مقیم استانبول به عنوان سخنران در این جلسه انتخاب و سخنرانی ارزنده ای ارائه کرد که موجب تشویق و تبریک به وی از طرف شخص شاهزاده صباح الدین شد.

پس از انقلاب ترکان جوان در سال ۱۹۰۸ و به دست گرفتن قدرت توسط کمیته اتحاد و پیشرفت، صباح الدین به امپراتوری عثمانی بازگشت ولی حزب لیبرال وی که نظراتی مخالف با کمیته اتحاد و پیشرفت داشت، دو بار در سال‌های ۱۹۰۹ و ۱۹۱۳ ممنوع شد و او مجبور شد دوباره فرار کند. در طول جنگ جهانی اول، وی به عنوان رئیس مخالفان در تبعید در غرب سوئیس به سر برد.

در سال ۱۹۱۹، صباح الدین به امید تحقق چشم‌انداز سیاسی خود به استانبول بازگشت، اما سرانجام در سال ۱۹۲۴ توسط نهضت ملی پیروز ترکیه تحت رهبری مصطفی کمال پاشا ممنوع شد.

پس از تأسیس جمهوری جدید ترکیه در سال ۱۹۲۳، وی با قانونی در ۳ مارس ۱۹۲۴ که همه اعضای زنده دار خانه عثمان را اخراج کرد، از ترکیه تبعید شد و بنابراین، از این زمان، صباح الدین مجبور به زندگی در سوئیس شد.

جان جی بنت در زندگی‌نامه خود به نام شاهد (۱۹۶۲، چاپ اول؛ ۱۹۷۴، ویرایش دوم و بزرگتر)، خاطرنشان می‌کند که در سالهای بعد، به دلیل ناامیدی معتاد به الکل شده بود و در نهایت در آنجا در فقر درگذشت.

در سال ۱۹۵۲، بقایای سلطان زاده صباح الدین به استانبول منتقل و در مقبره پدر و پدربزرگش به خاک سپرده شد.

منابع
-----

1. ↑  *حیات یحیی ج3 ص37*.
2. ↑  «نقل از ویکی‌پدیای انگلیسی با اندکی تصحیح».

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* هلند

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* فرهنگ تاریخی سوئیس
* سوداک (فرانسه)
	+ 1
* دانشنامهٔ اسلام

 |
**تیرانچی**، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خمینی‌شهر در استان اصفهان ایران است. تیرانچی به عنوان بزرگترین روستای مهدعسل درسال 1398 بعنوان بزرگترین تولیدکننده عسل از کارون بوده است. قدیمی ترین خانه در این روستا مربوط به 170سال پیش و متعلق به حاج صفر سلطانیان است که هنوز به صورت طاق چشمه پابرجاست.این روستا از زیباترین روستاهای اصفهان است و هنوز بافت فرهنگی و لهجه های خود را حفظ کرده است. شما میتوانید برای یک سفر کوتاه به یاد ماندنی همراه با سوغات عسل و گشت و گذار در باغات آن به این روستا سفر کنید

جمعیت
-----

این روستا در چند سیل رزگه جمعیت دارد و آدمایی دیوانه آن را تشکیل داده اند

ویلا ها
-------

این منطقه دارای لوکس ترین ویلاها و باغ های اصفهان است که با قیمت های بالا به فروش می روند.

منابع
-----

اهالی روستا

* «نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۱ ژانویه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱ ژانویه ۲۰۱۳.

| * ن
* ب
* و
ایران شهرستان خمینی‌شهر |
| --- |
| پایتخت | 
* خمینی‌شهر

 |
| بخش | 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| مرکزی | 

|  |  |
| --- | --- |
| شهرها | 
* درچه
* خمینی‌شهر
* کوشک

 |
| دهستان‌هاو روستاها | 

|  |  |
| --- | --- |
| ماربین علیا | 
* اصغرآباد
* تیرانچی

 |
| ماربین وسطی | 
* قلعه امیریه
* شاه چراغ
* صحرادرب آدریان

 |

 |

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک روستا است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
An ovoo in هولونبویر، مغولستان داخلی، چین.
 هوهوت، مغولستان داخلی، چین.
A Dongba ovoo in لیجیانگ، یون‌نان، چین.
**اوبه** یا **اوبوو** (به مغولی: Овоо) (به چینی: 敖包)عبات گاه و قربانی گاه‌های هستند که از سنگ و چوب ساخته شده و با پارچه‌های رنگی و جمجمه حیوانات قربانی شده تزیین می‌شوند. اوبو ریشه در باورهای شمن باوری دارد ولی امروزه می‌توان ان را در میان مردمان مغولی‌تبار مسلمان و مغولان بودیسم تبتی هم دید.

اوبوها اغلب در بالای کوه‌ها و در مکان‌های مرتفع، مانند گردنه کوه‌ها یافت می‌شود. در دوران مدرن، برخی از آنها به ساختارهای بزرگ و استادانه تبدیل شده‌اند و بیشتر شبیه معابد هستند تا محراب‌های ساده. آنها عمدتاً به عنوان مکانهایی برای پرستش بهشت و خدایان کوچکتر به رهبری بزرگترهای شمن و بستگان و همچنین برای مراسم بودایی استفاده می‌شوند.

جستارهای وابسته
---------------

* سنگ‌چین
* استوپا

منابع
-----

1. ↑  "ОВОО". *Mongolian State Dictionary*.
2. ↑  "Ancient Culture of the Mongols – Altan Ovoo Mountain Worship". *Mongolia Tours* (به انگلیسی). Retrieved 2021-05-10.‏
3. ↑  "What is Creepy Teepee in Mongolia - - Ovoo or shrine is creepy teepee". *Travel Buddies: Mongolia Tours Designed by Local Experts* (به انگلیسی). 2020-02-02. Retrieved 2021-05-10.‏

پیوند به بیرون
--------------

 پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به Ovoos در ویکی‌انبار
**معکوس** نخستین فیلم پولاد کیمیایی در مقام کارگردان به تهیه‌کنندگی پدرش مسعود کیمیایی محصول سال ۱۳۹۷ است این فیلم در بخش نگاه نو سی و هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر اکران شد. معکوس فیلمی اجتماعی است که لایه‌هایی از اکشن هم دارد.

خلاصه داستان
------------

سالار (بابک حمیدیان) یک تعمیرکار سیار است که چندی پیش در تصادف رانندگی، همسرش کشته شده است. خانواده همسر او با شکایت از سالار و مقصر دانستن سالار در این تصادف، از او طلب دیه کرده اند و مدتی نیز سالار به این دلیل در زندان بوده است. پسر خردسال سالار نیز به همین دلیل نزد خانواده مادر بوده و سالار حق ملاقاتش را ندارد.

سالار بعد از ملاقات با دوست قدیمی پدرش، رضا دردشتی (اکبر زنجانپور) از واقعیت هایی درباره گذشته پدر و مادرش مطلع می شود. از طرفی رضا دردشتی پیشنهاد میدهد تا با برگزاری یک مسابقه رالی زیرزمینی با پیمان (علیرضا کمالی) که یکی از شاگردان خود او بوده و اکنون به مال و اموال رسیده، مبلغ مورد نیاز برای دیه و راضی کردن خانواده همسر متوفی سالار را برای بازگرداندن فرزندش به او را فراهم کنند.

در راه برگزاری مسابقه دوست سالار، سیامک (شهرام حقیقت دوست) و یکی از آشنایان رضا دردشتی، ندا (لیلا زارع) هم در کنار سالار خواهند بود.

بازیگران
--------

| بازیگر | نقش |
| --- | --- |
| بابک حمیدیان | سالار |
| لیلا زارع | ندا |
| شهرام حقیقت دوست | سیامک |
| علیرضا کمالی | پیمان |
| اکبر زنجانپور | رضا دردشتی |
| پروانه معصومی | مادر سالار |
| سیاوش طهمورث | پدر ندا و سالار |
| اکبر معززی | احمد آقا |
| هومن سدیفی | داور مسابقات |
|

منابع
-----

* در سوره سینما
* در سلام سینما
* پولاد کیمیایی از «معکوس» می‌گوید
* پولاد کیمیایی: «معکوس» مرحله تدوین را پشت سر می‌گذارد
* در سینما تیکت
* «معکوس» پولاد کیمیایی در مرحله تدوین/ روایت آقای کارگردان از سختی تولید یک اثر سینمایی

پیوند به بیرون
--------------

* *معکوس* در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
* *معکوس* در بانک جامع اطلاعات سينماى ايران
**جانی باغداساریان** (به ارمنی: Ջանի Բաղդասարյան) ‏(۱۲۹۲–۱۳۵۸) فیلم‌بردار و متخصص امور فنی ارمنی‌تبار اهل ایران بود.

زندگی‌نامه
----------

جانی باغداساریان در سال ۱۲۹۲ خورشیدی (۱۹۱۳ میلادی) در نو جلفا اصفهان به دنیا آمد. تحصیلاتش را در کالج آمریکایی اصفهان گذراند. ابتدا در زمینهٔ واردات رنگ و مواد شیمیایی فعالیت می‌کرد و علاوه بر آن در عرصه نقاشی از طبیعت به شیوه‌های رنگ و روغن و آبرنگ تبحر داشت. همراه با سیمیک کنستانتین، واهان ترپانچیان اغلب در عکاسی فتو واهه گردهم می‌آمدند و از این مکان برای تبادل نظر استفاده می‌کردند. در این دوران آنان به شکل غیر حرفه‌ای در زمینهٔ فیلم‌برداری از مراسم رسمی و تهیه فیلم‌های خبری فعالیت داشتند. در سال ۱۳۲۷، جانی باغداساریان، سیمیک کنستانتین و همکارانش فیلم مراسم تشیع پیکر نرسس ملیک-تانگیان اسقف‌اعظم ارمنی‌های تبریز را ساختند. در سال ۱۳۳۰ باغداساریان و دوستانش، ترپانچیان و کنستانتین با همراهی ابوالقاسم رضایی، استودیو فیلمسازی «البرز فیلم» را بنیان گذاشتند. باغداساریان به دلیل تخصصش در زمینهٔ مواد خاص شیمیایی اقدام به تهیهٔ نوعی کوتینگ مایع برای حاشیهٔ صوتی فیلم‌ها کرد و توانست با اختراع دستگاهی خاص، این کوتینگ را بر حاشیه فیلم‌ها قرار دهد. در نخستین محصول سینمایی استودیو «البرز فیلم» به نام دستکش سفید که به شیوهٔ ریورسال و در قطع شانزده میلیمتری فیلم‌برداری شد، برای نخستین بار صدا در کنار فیلم ضبط شد و به همین صداها و حرکت‌ها سینک (هماهنگ) بود، نکته‌ای که تا آن زمان سابقه نداشت. باغداساریان در سال ۱۳۵۸ خورشیدی (۱۹۷۹ میلادی) درگذشت.

منابع
-----

1. ↑  گروه تحقیق و پژوهش سینما (۱۳۸۳)، *ارامنه و سینمای ایران*، تهران: انتشارات روزنه کار، ص. ۹۴، شابک ۹۶۴-۶۷۲۸-۴۴-۸
2. ↑  داودیان، گارینه (پاییز ۱۳۸۳). «حضور ارامنه در سینمای ایران». *فصلنامه پیمان*. **هشتم** (۲۹).
3. ↑  سینا، محمد (بهار و تابستان ۱۳۸۵). «مروری بر چشم‌انداز سینمای مستند ایران». *فارابی* (۵۹و۶۰): ۱۳۰.
4. ↑  «ارامنه به سینمای ایران جان بخشیدند». سوره سینما.
5. ↑  «دربارهٔ فیلم خاکسپاری اسقف ملیک‌تانگیان (۱۳۲۷)».

| * ن
* ب
* و
فیلم‌برداران ارمنی |
| --- |
| - فهرست هنرمندان - سینمای ارمنستان - فهرست فیلم‌برداران |
| 
* رافیک آرزومانیان
* وارطان آنتانسیان
* سرگئی ایسرائیلیان
* آراکل باباخانیان
* جانی باغداساریان
* برگرونی بغوسیان
* پطروس پالیان
* واهان ترپانچیان
* روبیک زادوریان
* لئون مکردجیان
* گنادی ملکونیان
* سلیمان میناسیان
* رودولف واتینیان
* مارات وارژاپتیان
* واهاک وارطانیان
* میکائیل وارطانوف
* آلبرت یاووریان

 |  Stub icon |
| **رده:سینمای ارمنستان - درگاه:ارمنستان** - رده:فیلم‌برداران اهل ارمنستان تاریخچه فیلمبرداران سینمای ایران |
جیمز پترسون، که از نظر مالی یکی از موفق‌ترین رمان‌نویسان معاصر است و در سال ۲۰۱۰ ، ۷۰ میلیون دلار درآمد به دست آورد.
**رمان‌نویس** (انگلیسی: Novelist) کسی است که رمان می‌نویسد؛ گرچه رمان‌نویس‌ها اغلب در سایر ژانرهای داستانی و غیر داستانی نیز می‌نویسند. برخی رمان‌نویس‌ها این کار را به صورت حرفه‌ای انجام می‌دهند و خرج زندگی خود را از طریق نوشتن رمان و سایر داستان‌ها در می‌آورند ولی برخی موفق به کسب درآمدی قابل‌توجه نمی‌شوند و نیز برخی به عنوان کار فرعی این فعالیت را دنبال می‌کنند.

برخی رمان‌نویس‌های مرد ایرانی
-----------------------------

۱. محمود دولت‌­آبادی

۲. بزرگ علوی

۳. عباس معروفی

۴. جلال آل‌احمد

۵. صمد بهرنگی

۶. علی‌محمد افغانی

۷. رضا امیرخانی

۸. محمدعلی جمال‌زاده

۹. هوشنگ گلشیری

۱۰. صادق هدایت

برخی رمان‌نویس‌های زن ایرانی
----------------------------

1. سیمین دانشور
2. زویا پیرزاد
3. یسنا باقری

جستارهای وابسته
---------------

* پدیدآور
* تخیل
* روایت

منابع
-----

1. ↑  «امین آرامش».
2. ↑  «امین آرامش».

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Novelist». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۴.


|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد ادبیات است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
توکوگاوا میتسوکونی (۱۶۲۸–۱۷۰۰)، دومین ارباب، دایمیوی قلمروی میتو
**مکتب میتو**، **میتوگاکو** (به ژاپنی: 水戸学 Mitogaku) به یک مکتب فلسفی و رشته اندیشه سیاسی در زمینهٔ تاریخ ژاپن و مطالعات شینتو اشاره دارد که در سال ۱۶۵۷ در ولایت هیتاچی، قلمروی میتو، استان ایباراکی امروزی به‌وجود آمد.

در سال ۱۶۵۷ هنگامی که توکوگاوا میتسوکونی (۱۶۲۸–۱۷۰۰)، دومین ارباب، دایمیوی قلمروی میتو، تدوین کتاب دای نیهون شی (تاریخ ژاپن بزرگ) را سفارش داد، پیدایش این مکتب آغاز شد. از جمله محققانی که برای این پروژه جمع شده بودند، آساکا تانپاکو (۱۶۵۳۷–۱۷۳۷)، ساسا مونکیو (۱۶۹۸–۱۶۴۰)، کوریاما سنپی (۱۶۷۱–۱۷۰۶) و میاکه کانران (۱۶۷۳–۱۷۱۸) بودند. رویکرد اساسی این مکتب نئوکنفوسیانیسم بود، بر اساس این دیدگاه که توسعه تاریخی از قوانین اخلاقی پیروی می‌کند. توکوگاوا میتسوکونی معتقد بود که ژاپن، به عنوان ملتی که مدتها تحت حکومت یکپارچه امپراتور ژاپن بوده‌است، یک نمونه کامل از یک «ملت» است؛ بنابراین دای نیهون شی به تاریخ ژاپن تحت کنترل امپراتورها تبدیل شد و بر احترام به دربار امپراتوری و خدایان شینتو تأکید کرد. به منظور ثبت حقایق تاریخی، مورخان این مدرسه، منابع تاریخی محلی را جمع‌آوری می‌کردند و غالباً آثار تاریخی خود را در این فرایند جمع می‌کردند. مواد تحصیلی میتوگاکو در اوایل تاریخ‌نگاری و کارهای علمی بود.

حدود اواخر قرن هجدهم، میتوگاکو پرداختن به موضوعات اجتماعی و سیاسی معاصر را نیز مد نظر قرار داد، و دوره بعدی میتوگاکو را آغاز کرد. نهمین رهبر خاندان میتو، توکوگاوا ناری‌آکی (۱۸۰۰–۱۸۶۰)، با تأسیس کودوکان (میتو) به عنوان آموزشگاه خاندان، میتوگاکو را بسیار گسترش داد. علاوه بر تفکر کنفسیوس‌گرایی و کوکوگاکو، این دانشکده، دانش پزشکی، نجوم و سایر علوم طبیعی را نیز به خود اختصاص داد و تا دوره باکوماتسو ادامه داشت. مدرسه تأثیر عمده ای بر جنبش سوننو جوئی گذاشت و به یکی از نیروهای محرک اصلاحات میجی تبدیل شد. با این وجود، نتوانست از حمایت دولت جدید برخوردار شود و کودوکان (میتو) منحل شد و کتابخانه آن تا حد زیادی تحت تصرف دولت قرار گرفت.

جستارهای وابسته
---------------

* کوکوگاکو

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Mitogaku». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۰.

|  |  |
| --- | --- |
| داده‌های کتابخانه‌ای: کتابخانه‌های ملی ویرایش در ویکی‌داده | 
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* ژاپن

 |
**تیلور هاوکینز** (انگلیسی: Taylor Hawkins؛ ۱۷ فوریه ۱۹۷۲ – ۲۵ مارس ۲۰۲۲) موسیقی‌دان آمریکایی بود که عمدتاً به عنوان درامر گروه فو فایترز شناخته می‌شود. او در سال ۱۹۹۷ وارد گروه فو فایترز شد و قبل از پیوستنش به این گروه، درامر توری (درامری که در تورها می‌نوازد) آلانیس موریست بود و در تورهای *قرص کوچک دندانه‌دار* و آلانیس موریست حضور داشت و علاوه بر آن، درامر گروه سیلویا هم بود. او سرانجام به عنوان درامر به گروه فو فایترز پیوست. او در سال ۲۰۰۵ عنوان «بهترین درامر راک» را از طرف مجله انگلیسی *Rhythm* دریافت کرد.

هاوکینز در تگزاس متولد شد و خانواده او در ۱۹۷۶ به کالیفرنیا مهاجرت کردند. او برادری به نام جیسون و خواهری به نام هتر دارد. او در بچگی با جون دیویسون، خواننده گروه یس دوست بود.

در ۲۵ مارس ۲۰۲۲، خدمات اورژانس به هتل Casa Medina در بوگوتا، کلمبیا، جایی که هاوکینز در اتاق هتل خود از درد قفسه سینه رنج می‌برد، فراخوانده شد.[۵۹] پرسنل بهداشتی وارد شدند و متوجه شدند که هاوکینز پاسخگو نیست. آنها CPR انجام دادند، اما او در ۵۰ سالگی مرده اعلام شد. هیچ دلیلی برای مرگ ذکر نشده‌است.

روز بعد، مقامات کلمبیایی اعلام کردند که آزمایش اولیه سم‌شناسی ادرار نشان داد که هاوکینز در زمان مرگ ده ماده در سیستم خود داشت، از جمله مواد افیونی، بنزودیازپین‌ها، داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای و THC، ترکیب روانگردان موجود در حشیش.

گروه در بیانیه‌ای که در ۲۵ مارس در توییتر منتشر شد، مرگ هاوکینز را اعلام کرد و این موضوع را منعکس کرد که «روح موسیقایی و خنده‌های عفونی او برای همیشه با همه ما زنده خواهد ماند.»

منابع
-----

1. ↑  «عضو گروه راک آمریکایی «فو فایترز» در ۵۰ سالگی درگذشت». *صدای آمریکا*. ۶ فروردین ۱۴۰۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۲۷.
2. ↑  "Foo Fighters drummer Taylor Hawkins: 'My music career started with women'". Smh.com.au. July 18, 2021. Retrieved March 26, 2022.
3. ↑  "JonDavison". Glasshammer.com. Retrieved July 18, 2014.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Taylor Hawkins». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۹ بهمن ۱۳۹۲.

پیوند به بیرون
--------------

* وبگاه رسمی
* Hawkin's Poor Brain – a collection of Taylor's interviews
* Grohl and Hawkins Interview on The Hour with George Stroumboulopoulos
* ترانه‌شناسی تیلور هاوکینز در دیسکاگز ویرایش در ویکی‌داده
* تیلور هاوکینز در IMDb

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* نروژ
* آلمان
* ایالات متحده آمریکا
* جمهوری چک

 |
| سایر | 
* هنرمند موزیک‌برینز

 |
**ری جکنداف** (زاده ۲۳ ژانویه ۱۹۴۵) زبان‌شناس سرشناس آمریکایی است. او استاد فلسفه، دارای کرسی ست مرین در علوم انسانی و همراه با دنیل دنت، مدیر مرکز مطالعات شناختی دانشگاه تافتس است. او همیشه مرز بین زبان‌شناسی زایشی و زبان‌شناسی شناختی را در هم گذرانده‌است و متعهد به وجود یک دستور زبان فطری جهانی (مهم‌ترین رهاورد زبان‌شناسی زایشی) و ارائهٔ گزارشی از زبان است که با درک کنونی ذهن و ذهن انسان سازگار است.

کمک به شناخت موسیقایی
---------------------

جکنداف، همراه با فرد لردال، به مسألهٔ ظرفیت انسان برای موسیقی و رابطهٔ آن با زبان بشری علاقمند بوده‌است. به‌طور خاص، موسیقی دارای ساختار و همچنین به تعبیری دارای "دستور زبان" است (وسیله ای که به وسیله آن صداها در ساختارها ترکیب می‌شوند). وقتی شنونده موسیقی را با اصطلاحی که با آن آشناست می‌شنود، موسیقی صرفاً به صورت جریانی از صداها شنیده نمی‌شود؛ بلکه در شنونده درکی ناخودآگاه از موسیقی ایجاد می‌کند و او می‌تواند قطعات موسیقی را که قبلاً نشنیده‌است، ادراک کند. جکنداف درمورد این موضوع تحقیق می‌کند که این درک شامل چه ساختارهای شناختی یا "بازنمایی‌های ذهنی "در ذهن شنونده است، چگونه شنونده به دستور زبان موسیقایی لازم برای درک یک اصطلاح موسیقی خاص دست می‌یابد، چه منابع ذاتی در ذهن انسان این اکتساب را امکان‌پذیر می‌کند و در نهایت، چه بخش‌هایی از ظرفیت موسیقی انسان توسط عملکردهای شناختی عمومی کنترل می‌شود و چه بخش‌هایی از کارکردهای تخصصی که به‌طور خاص برای موسیقی طراحی شده‌اند، ناشی می‌شود (Jackendoff & Lerdahl, 1983; Lerdahl، ۲۰۰۱). سؤالات مشابهی در مورد زبان انسان نیز مطرح شده‌است، اگرچه تفاوت‌هایی وجود دارد. به عنوان مثال، این احتمال بیشتر است که انسان‌ها یک ماژول زبان تخصصی را تکامل داده باشند تا اینکه یک ماژول برای موسیقی تکامل دهند؛ زیرا حتی جنبه‌های تخصصی درک موسیقی با عملکردهای شناختی عمومی تری گره خورده‌است.

منابع
-----

1. ↑  Jackendoff, R.& Lerdahl, F. The capacity for music: what is it and what's special about it?, *Cognition*,100, 33–72 (2006).
**داگلاس جیمز هنشال** (زاده ۱۹ نوامبر ۱۹۶۵) یک بازیگر اسکاتلندی است که بهترین نقش برای پروفسور نیک کاتر در سری داستان‌های علمی تخیلی دوران کهن و جیمی پرز در درام شتلند شناخته شده‌است.

اوایل زندگی
-----------

داگلاس هنشال در گلاسکو اسکاتلند متولد شد. مادر او یک پرستار و پدرش یک فروشنده بود. او دو خواهر بزرگتر دارد. او در بارهد بزرگ شد و در دبیرستان بارهد به تئاتر جوانان اسکاتلند مستقر در گلاسکو پیوست. پس از ترک دبیرستان، او به لندن برای آموزش در مدرسه تئاتر مانت ویو نقل مکان کرد. در حالی که در لندن منتقدان او را در دونمار ورهاس (۱۹۹۳) و بوفالو آمریکا در ویک جوان (۱۹۹۷) تحسین کردند. او به گلاسکو بازگشت و به شرکت تئاتر ۷:۸۴ پیوست. هنشال از طرفداران باشگاه فوتبال سنت میرن می‌باشد و همچنین او با نویسنده کرواتی تنا استیویک ازدواج کرد.

حرفه
----

در سال ۱۹۹۳ او در اقتباس تلویزیونی دنیس پاتر به نام «رژ لب بر روی یقه شما» ظاهر شد. او همچنین در مجموعه تلویزیونی آمریکایی جوان ایندیانا جونز (۱۹۹۲–۱۹۹۶)، یکی از اولین نقش‌های فیلم موفقیت‌آمیز خود به عنوان ادگار در فرشتگان و حشرات (۱۹۹۵)، قبل از رفتن به ستاره در عدالت شارپ (۱۹۹۷)، یتیم (فیلم ۱۹۹۸)، مرد با باران در کفش خود (۱۹۹۸)، یاغی قلب (۲۰۰۱) و گریه خاموش (۲۰۰۲) نقش آفرینی کرد. او همچنین در بسیاری از سریال‌های تلویزیونی ستاره دار مانند روانی (۱۹۹۹)، بچه در گوشه‌ای (۱۹۹۹)، *آنا کارنینا* (۲۰۰۰)، و دوست داشتنی شما (۲۰۰۳)، *ریپلی زیر زمین* (۲۰۰۵) نقش آفرینی کرد. او همچنین نمایشنامه‌هایی را برای رادیو بی‌بی‌سی، از جمله نقش رومئو در رومئو و ژولیت (۱۹۹۹) و دیوید در وداع بلند (۲۰۰۲) انجام داد. در تابستان سال ۲۰۰۲، داگلاس به مرحله لندن جایی که او نقش میخائیل باکونین در سه‌گانه جدید تام استوپارد از نمایشنامه، ساحل آرمانشهر در تئاتر ملی انجام داد، بازگشت.

او در ادامه به ITV1 شو رفت، و او با بازی در نقش افسر تحقیق تصادف چند ماشین و در سال ۲۰۱۰، داگلاس در یک درام بی‌بی‌سی وان به نام سکوت، ستاره دار شد.
در سال ۲۰۱۲ او به عنوان آگوستوس کریبن در راز سالن پیچ در پیچ، ستاره دار شد. در سال ۲۰۱۳ هنشال در بی‌بی‌سی در قسمت دوم درام شتلند در نقش کارآگاه بازرس جیمی پرز بازی کرد. او همچنین برای بازی در فیلمی در سال ۲۰۱۵ انتخاب شده‌است.

او همچنین در فیلم مردی با باران در کفش‌هایش بازی کرده‌است.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Douglas Henshall». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۲ مهر ۱۳۹۴.

پیوند به بیرون
--------------

* اکسپرس
* توییتر
* فیسبوک
* تی وی

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* اسپانیا
* کاتالونیا
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* جمهوری چک
* هلند
* لهستان

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| سایر | 
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |
**بازی آخر بانو** رمانی است از بلقیس سلیمانی، نویسنده و منتقد ادبی معاصر ایرانی. این رمان برندهٔ جایزه ادبی مهرگان و بهترین رمان بخش ویژهٔ جایزه ادبی اصفهان در سال ۱۳۸۵ شده‌است.

رمان‌های «*بازی آخر بانو*» و «*خاله بازی*» دو کتاب از یک سه‌گانه در زمینه‌های عشق و روایت و قدرت هستند که داستان آنها در زمان رویدادهای سیاسی - اجتماعی دهه ۱۳۶۰ ایران قرار دارد و نقش اصلی و محوری آنها با زنان است. سلیمانی در این مجموعه رمان‌ها انسان را در موقعیت‌های مختلف و خطیر مانند انسان در موقعیت انتخاب، انسان در موقعیت آزاد، انسان در موقعیت مرگ، یا در موقعیت قتل قرار داده و عکس‌العمل او را بررسی می‌کند.

عنصر «*بازی*» که در کتابهای دیگر بلقیس سلیمانی نیز به چشم می‌خورد، به گفته او مفهومی است که «به مفهوم جعل نزدیک است و جای بزرگی در زندگی دارد. انسان‌ها در هر زمان و موقعیتی نقشی بازی می‌کنند یا وادار به بازی نقشی می‌شوند که بر حسب شرایط سخت تغییر می‌کند.»

*بازی آخر بانو* روایت داستان زندگی پرمانع دختری روستایی به نام «گل بانو» است که قصد دارد وارد دانشگاه شود و سرنوشتی را که جامعه، روستا و مادر سرایدار مدرسه و مرده‌شویش برای وی پیش‌بینی می‌کنند تغییر دهد. او در طی زندگی خود عاشق می‌شود، خواستگاران را رد می‌کند، تن به ازدواجی می‌دهد که منجر به طلاق می‌شود و کودکش توسط شوهر سابق ربوده می‌شود، و تجربه‌های گوناگونی را پشت سر می‌گذارد. 
در این رمان تیپ‌های مختلف دهه ۱۳۶۰ ایران نقش دارند: روشنفکر، مبارز سیاسی چپ، کارگزار سیاسی دولت جمهوری اسلامی، حاجی بازاری، زن بی‌پناه سرگردان و جوانان خلاق و علاقمند به ادبیات.

سبک خاص روایت داستان که در انتها مشخص می‌شود تجربهٔ داستان‌نویسی یک هنرجوی کارگاه داستان‌نویسیِ راوی است، آزادی عمل بیشتری به نویسنده داده‌است و داستان را در فضایی از شک، حدس و عدم ثبات قرار داده‌است.

منابع
-----

1. 1 2 3 4 5  فرنگیس حبیبی (۲۰۰۸/۱۰/۹). «معرفی کتاب - «بازی آخر بانو»، رمان بلقیس سلیمانی». رادیوفرانسه. دریافت‌شده در ۲۰ مهر ۱۳۸۸. تاریخ وارد شده در `|تاریخ=` را بررسی کنید (کمک)
2. ↑  «بازی آخر بلقیس سلیمانی در نشر چشمه». خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا). ۱۲ آذر ۱۳۸۶.
**جنگ فرانسه و هلند** مجموعه وقایعی است که از ۱۶۷۲ تا ۱۶۷۸ میلادی به طول انجامید و به صلح نیمیخن انجامید.

در ماه مه ۱۶۷۲ میلادی لوئی چهاردهم با ۱۲۰ هزار سرباز که تحت فرماندهی تورن و شاهزاده کُنده بودند به میدان نبرد قدم نهاد. روز ۱۲ ژوئن معبر رن را در گدار تول هویس گرفت و چنین می‌پنداشت که دیگر سرزمین هلند زیر فرمان اوست اما با آنکه سه روز در آن کشور حکمروا بود، تصمیم دلیرانه هلندیها که لوئی چهاردهم نیز آن را تمجید کرده‌است، پیشرفت لشکر فرانسه را مانع شد.

مقاومت هلندی‌ها
---------------

قسمت بزرگ مملکت هلند را که پائین‌تر از سطح دریاست سدها و بندابها در مقابل طغیان آب حفظ می‌کند. از روز ۱۵ ژوئن هلندی‌ها بندابها را گشودند، سدها را سوراخ کرده و برای نجات سرزمینشان مقاومت کردند. چنانچه ۴ روزه سرزمین هلند را آب فراگرفت و شهرها به جزیره‌هایی مبدل شد که جز با کشتی نمی‌توانستند نزدیک آن‌ها بروند و روز ۲۰ ژوئن لشکر فرانسه در کنار این اراضی متوقف شد. مدت حملات فرانسویان تنها ۸ روز به طول انجامید. با این وجود، هلندی‌ها درخواست صلح کردند ولی لوئی چهاردهم که تحت تأثیر لووا، وزیر جنگ، شده بود پیشنهادهای آنان را نپذیرفت. (۲۹ ژوئن) هلندیها در اوایل ماه ژوئیه کار دفاع از کشور را به گیوم اورانژ نهادند.

ورود دیگر کشورها به جنگ
-----------------------

کم‌کم کشورهای اروپایی به دشمنی با لوئی چهاردهم برخاستند. در ماه ژوئیه امیر براندنبورگ-پروس جانب جمهوری هلند را گرفت. اسپانیا هم از ایشان پیروی کرد و در سال ۱۶۷۳ میلادی در شهر لاهه اتحاد بزرگی به وجود آمد. آنگاه لوئی چهاردهم متوجه اسپانیا شد و با آن کشور جنگید و در ۱۶۷۴ میلادی دوباره فرانش-کنته را گرفت. او سپس عزم نمود که هلند اسپانیا و لوکزامبورگ را قلعه به قلعه فتح کند و از ۱۶۷۴ تا ۱۶۷۸ میلادی، ووبان کار محاصره با موفقیت به پیش برد. در ۱۶۷۴ میلادی، آلمانی‌ها ناگهان آلزاس را گرفتند. تورن در جنگی که دو هفته طول کشید (ژانویه ۱۶۷۵) آنان را تا ماوراء رود رَن عقب راند و تابستان سال بعد آنجا عبور کرده و در ساسباش در ۲۷ ژوئیه ۱۶۷۵ در جنگی شبانه با اصابت گلوله کشته شد. با مرگش آلمانی‌ها دوباره حمله کردند ولی این بار شاهزاده کنده آلزاس را نجات داد.

نبرد در دریا
------------

در دریا نیز نبرد برقرار بود. دوکُن سه مرتبه هلندی‌ها را در آبهای سیسیل شکست داد و رئیسشان رویتر نزدیک سیراکوز در ۱۶۷۶ کشته شد.

صلح نیمیخن
----------

مقالهٔ اصلی: پیمان‌های نیمیخن
در ۱۶۷۸ میلادی صلح نیمیخن در شهری به همین نام بسته شد. فرانش-کنته و دوازده قلعه فلاندر از قبیل والان سی ین و موبوژ و کامبره را به لوئی چهاردهم تسلیم نمود. ووبان این قلعه‌ها را مستحکم کرد و مانند سپری حافظ و نگهبان شهر پاریس نمود.

منابع
-----

* کتاب تاریخ آلبرماله/نوشتهٔ آلبرماله/ترجمهٔ حسین فرهودی

پیوند به بیرون
--------------
***گلستان هنر*** کتابی‌ست تألیف قاضی احمد منشی قمی. این اثر از معدود منابعی است که اطلاعاتی را در شرح احوال خوشنویسان و نگارگران در اختیار ما قرار می‌دهد. این اثر در عصر صفوی در سال ۱۰۰۶ هجری قمری نگارش یافته و در سال ۱۰۱۵ هجری قمری، نگارشی دیگر از آن با حذف و اضافات نسبت به نسخهٔ قبلی صورت پذیرفته‌است.

قاضی احمد، فرزند شرف‌الدین حسین قمی، منشی سام میرزا در هرات، در سال ۹۵۳ هجری قمری در شهر قم متولد شد. در یازده سالگی به‌همراه پدر خود به مشهد رفت و مدت بیست سال از حیات خویش را در آن شهر گذراند و تا سی و یک سالگی در سایهٔ حمایت سلطان ابوالفتح ابراهیم میرزا، از محضر استادان نامدار زمان چون شاه محمود نیشابوری، میر سید احمد مشهدی و مالک دیلمی استفاده کرد. ابراهیم میرزا دارای تحصیلات جامع علمی و هنری بود و جمعی از شعرا و خوشنویسان و نقاشان برجستهٔ آن عصر در کتابخانهٔ او کار می‌کردند. قاضی احمد سال‌های جوانی خویش را در محافل هنری دربار وی گذراند. او در خارج از کتابخانهٔ ابراهیم میرزا نیز با عدهٔ کثیری از استادان نقاش و خوشنویس ارتباط داشته و همین امر باعث شده تا اثر وی جزئیات فراوانی از زندگی هنرمندان عصر صفوی را بازگو کند. وی اثر خویش را به معرفی اشخاص و وقایعی اختصاص داده که یا مستقیماً و از نزدیک می‌شناخته یا به‌واسطهٔ معاصرین خویش، از احوال آن‌ها آگاهی داشته‌است. ازاین‌رو، *گلستان هنر* از منابع اصلی برای مطالعه و تحقیق پیرامون زندگی هنری ایران عصر صفوی است. او در جای‌جای کتاب، به تناسب موضوع، از اشعار شاعران بهره گرفته، و همین امر بر جذابیت اثر افزوده‌است.

از وی تألیفات دیگری چون *خلاصة التواریخ* (تاریخ صفویه از شیخ صفی تا اوایل شاه عباس یکم)، *جمیع الاخیار*، *مجمع الشعرا و مناقب الفضلا* بر جای مانده‌است. قاضی احمد در سال ۱۰۰۷ هجری مورد غضب شاه عباس قرار گرفت، از منصب خویش عزل شد و به قم رفت. در سال ۱۰۱۵ هجری، مولانا محمد امین عقیلی رستمداری اردبیلی را، که از خوشنویسان زمان بوده، در دارالسلطنهٔ قزوین ملاقات کرده و شرح آن را در *گلستان هنر* آورده‌است و از این تاریخ به‌بعد، اطلاعی از وی در دست نیست.

وی در ابتدای *گلستان هنر*، مقدمه‌ای را در باب احداث قلم و پیدایش خط و اِسناد آن به علی آورده‌است.

دیگر فصول کتاب عبارتند از:

* فصل اول: در بیان خط ثلث و ما یشبه به و پیداشدن آن (با ذکر پنجاه و هشت تن از استادان این خط)
* فصل دوم: در ذکر خوشنویسان تعلیق (با ذکر سی و هشت تن از استادان این خط)
* فصل سوم: در ذکر خوشنویسان نستعلیق (با ذکر شصت و هفت تن از استادان این خط)
* فصل چهارم: در ذکر احوال نقاشان (با ذکر چهل و یک تن از استادان فن)
* خاتمه: در باب جدول و تذهیب و رنگ‌های الوان و ساختن مرکب و سایر لوازم کتابخانه و شستن لاجورد.

در سال ۱۳۵۱ احمد سهیلی خوانساری نسخه‌ای از این کتاب را تصحیح کرد و توسط انتشارات منوچهری به چاپ رسانید. وی مقدمهٔ قابل توجهی را در سه فصل بر این اثر افزود که فصل اول آن در خصوص تاریخ و پیدایش خط عربی و فارسی است. فصل دوم به تاریخ نقاشی و نقاشان مشهور اختصاص یافته و در فصل سوم به معرفی قاضی میراحمد منشی و تألیفات او پرداخته‌است.

منابع
-----


* *تاریخ تذکره‌های فارسی*. گلچین معانی، احمد. انتشارات دانشگاه تهران.
* *گلستان هنر*. منشی قمی، قاضی احمد. تصحیح احمد سهیلی خوانساری، ۱۳۵۰، انتشارات منوچهری، ۱۳۸۳

پیوند به بیرون
--------------

نراقی، حسن، مجلهٔ *هنر و مردم*، مهر ۱۳۵۳، شمارهٔ ۱۴۴، صص ۵۷-۶۳ سرگذشت این کتاب و نکاتی چند پیرامون نسخ مختلف آن؛ آشنایی با قاضی احمد، مؤلف کتاب *گلستان هنر*
**تیلور رین** (به انگلیسی: Taylor Rain) (زادهٔ ۱۶ آگوست ۱۹۸۱در لانگ بیچ کالیفرنیا) هنرپیشهٔ پیشین فیلم‌های پورنو آمریکایی است.

درباره
------

رین فعالیت‌اش در صنعت پورن را از نوامبر سال ۲۰۰۱ آغاز کرد و تخمین زده‌می‌شود تا سال ۲۰۰۳ در ۲۰۰ الی ۲۵۰ فیلم هنرنمایی کرده‌باشد.

در دسامبر ۲۰۰۵ رین اعلام کرد که تصمیم گرفته از حرفهٔ بازیگری در فیلم‌های بزرگسالان کناره‌گیری کند و می‌خواهد تشکیل خانواده دهد. اما کمپانی طرف قراردادش با وجود اعلام کناره‌گیری او قراردادش را برای ۲ سال دیگر تمدید کرد. رین همچنین وب‌سایت رسمی‌اش را پس از اعلام کناره‌گیری از بازیگری، راه‌اندازی کرد. او در سال ۲۰۰۶ در وب‌سایت‌اش اعلام کرد که باردار شده‌است اما ۱ ماه بعد آن خبر را تکذیب کرد.

در سال ۲۰۰۷ رین به‌خاطر مصرف ماری‌جوانا و رانندگی در حالت غیرعادی به‌مدت ۲۰ روز زندانی شد. او پس از خروج از زندان تصمیم گرفت اعتیادش را ترک کند و پس از آن به مشارکت در انجمن‌های معتادان گمنام و الکلی‌های گمنام روی آورد.

جایزه‌ها
--------

* ۲۰۰۴: برندهٔ جایزهٔ ایکس‌آرسی‌او برای بهترین صحنهٔ سکس گروهی
* ۲۰۰۶: برندهٔ جایزهٔ اِف.اِی.اِم.ای به‌عنوان استارلت محبوب سکس مقعدی

پانویس
------

منابع
-----

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Taylor Rain». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۴ دسامبر ۲۰۰۹.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ تیلور رین موجود است. |

* وبگاه رسمی تیلور رین

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک بازیگر پورنو است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
Medical condition
**اسیدوز** به معنی کاهش سطح بی کربنات مایع خارج سلولی و قرار گرفتن pH خون در محدوده اسیدی (پایینتر از ۷/۳۵) می‌باشد. معمولاً فرایندهای متابولیک بدن و کاتابولیسم گلوکز منجر به تولید اسید می‌شود. pH خون و مایع خارج سلولی به وسیله ریه (تنفس) و کلیه تنظیم می‌شود. به صورت کلاسیک اگر مشکل از کلیه باشد ما اسیدوز متابولیک و اگر مشکل از ریه باشد ما اسیدوز تنفسی داریم. البته می‌توان اسیدوز را به کاهش pH بافت‌ها تعریف کرد و به کاهش pH خون اسیدمی نام نهاد.

لازم است ذکر شود، هرموقع اسیدمیا به سطح سلول‌ها و بافت‌ها هم برسد اسیدوز است.

انواع اسیدوز
------------

دو نوع اسیدوز تنفسی و متابولیک داریم. به صورت کلاسیک اگر مشکل از کلیه باشد ما اسیدوز متابولیک و اگر مشکل از ریه باشد ما اسیدوز تنفسی داریم.

علل اسیدوز تنفسی هیپوونتیلاسیون (تنفس کم و سطحی) مثلاً در COPD و انسداد مجاری تنفسی است که موجب تجمع اسید کربنیک در خون می‌شود.

منظور از عبارت متابولیک تمام انواع دیگر اسیدوز به غیر از اسیدوزهای ایجاد شده توسط افزایش CO۲ در مایعات بدن است. اسیدوز متابولیک می‌تواند از این علل ناشی شود: ناتوانی کلیه‌ها برای دفع اسیدهای متابولیک که به‌طور طبیعی در بدن تشکیل می‌شوند، تشکیل مقادیر بیش از حد اسیدهای متابولیک در بدن، اضافه شدن اسیدهای متابولیک به بدن توسط خوردن یا تزریق اسیدها و از دست رفتن قلیا از مایعات بدن.
علل اسیدوز متابولیک نارسایی مزمن کلیه، بیماری اسیدوز توبولی کلیوی (RTA)، اسهال، استفراغ، سپسیس، مصرف برخی داروها و... است. در بیماران دیابتی نیز در شرایط افزایش قند خون ما کتواسیدوز (DKA) داریم.

علائم و درمان
-------------

اثر عمده اسیدوز تضعیف سیستم عصبی مرکزی است. اسیدوز باعث می‌شود که شخص در ابتدا حواس خود را از دست داده و بعداً دچار اغماء می‌شود. درمان تصحیح اسیدوز و از بین بردن عامل ایجادکننده می‌باشد.
سرم رینگرلاکتات می‌تواند در زمان ایجاد اسیدوز مفید باشد.

جستارهای وابسته
---------------

* تعادل اسید - باز

آلکالوز

منابع
-----

* سیسیل *مبانی طب داخلی*. تهران ۲۰۰۴
اعضای **گروه ۲۴**
این گروه متشکل از بیست و چهار کشور از سه منطقه جغرافیایی آفریقا، آمریکای لاتین و کارائیب و آسیا است.

کشورهای عضو
-----------

فهرست اعضای گروه ۲۴ به شرح زیر است:

**منطقه ۱ (آفریقا):**

* الجزایر
* ساحل عاج
* جمهوری دموکراتیک کنگو
* مصر
* اتیوپی
* گابن
* غنا
* کنیا
* مراکش
* نیجریه
* آفریقای جنوبی

**منطقه ۲ (آمریکای لاتین و کارائیب):**

* آرژانتین
* برزیل
* کلمبیا
* اکوادور
* گواتمالا
* هائیتی
* مکزیک
* پرو
* ترینیداد و توباگو
* ونزوئلا

**منطقه ۳ (آسیا):**

* چین
* هند
* ایران
* لبنان
* پاکستان
* فیلیپین
* سری‌لانکا
* سوریه

چین به عنوان «مدعو خاص» در این گروه حاضر است.. کشورهای عضو گروه ۷۷ می‌توانند به عنوان ناظر در این گروه شرکت کنند.

### کشورهای ناظر

فهرست ناظران گروه ۲۴ به شرح زیر است:

* عربستان سعودی
* اندونزی
* امارات متحده عربی

پیشینه
------

گروه ۲۴ به منظور ایجاد هماهنگی و پیشبرد مواضع کشورهای درحال توسعه در قلمروهای پولی و توسعه مالی در اواخر سال ۱۹۷۱ ایجاد شد. این گروه در پی بحران مالی که با شناور شدن دلار در سال ۱۹۷۱ تشدید شده بودند، در جریان اجلاس وزرای گروه ۷۷ در نوامبر ۱۹۷۱ در لیما (پرو) ایجاد شد.

اهداف
-----

هدف اصلی این گروه تضمین منافع کشورهای عضو از طریق هماهنگی سیاست‌های اقتصادی و پولی در مجامع بین‌المللی است. این گروه در واقع به منظور حفظ منافع خاص اعضای خود در مقابل کشورهای صنعتی ایجاد شده‌است.
یکی دیگر از اهداف این گروه اصلاح ساختار موسسات مالی و پولی بین‌المللی به منظور لحاظ نمودن منافع اعضای خود می‌باشد.

ساختار
------

مهمترین رکن گروه ۲۴ گردهمایی وزرای دارایی و روسای بانک‌های مرکزی کشورهای عضو می‌باشد. این رکن هر سال دوبار تشکیل جلسه می‌دهد. مقدمات این گردهمایی توسط معاونان وزرای دارایی و روسای بانک‌های مرکزی تهیه می‌شود. گروه ۲۴ یک دفتر هم دارد که دارای رئیس و دو معاون می‌باشد. یک دفتر ارتباطات نیز در واشینگتن به منظور تسهیل روابط با موسسات پولی و مالی بین‌المللی یعنی صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی ایجاد شده‌است.

عملکرد
------

یکی از مهمترین فعالیت‌های گروه ۲۴ توسعه مشارکت کشورهای درحال توسعه در تصمیم‌گیری‌های صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی است. البته موفقیت‌هایی هم در این زمینه کسب شده‌اند، اما ساختارهای موسسات پولی و مالی بین‌المللی خود موانع مهمی در مقابل مشارکت اعضای این گروه در تصمیم سازی‌های این نهاد می‌باشند.

منابع
-----

1. ↑  "Members". *Intergovernmental Group of 24*. Intergovernmental Group of 24. n.d. Retrieved 19 February 2019.
2. ↑  "Observers". *Intergovernmental Group of 24*. Intergovernmental Group of 24. n.d. Retrieved 19 February 2019.
3. ↑  کتاب حقوق سازمان‌های بین‌المللی-انتشارات شهر دانش- نویسنده: سید قاسم زمانی- سال96- شابک:9-69-8040-600-978

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ گروه ۲۴ موجود است. |

* وبگاه رسمی

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد سازمان‌های بین‌المللی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
هانس یوتنر
**هانس یوتنر** (به آلمانی: Hans Jüttner) (زادهٔ ۲ مارس ۱۸۹۴- مرگ ۲۴ مهٔ ۱۹۶۵) افسر رده بالای آلمانی اس‌اس و رئیس اس‌اس فورونگسهاوپتامپت یا دفتر مرکزی رهبری اس‌اس بود.

کارنامه
-------

یوتنر در ۱۹۳۳ به اس‌آ پیوست و در ۱۹۳۴ رئیس تمرینات اس‌آ در مونیخ گردید. در ۱۹۳۵ به نیروهای پشتیبانی رزمی اس‌اس -و سپس وافن اس‌اس -پیوست. در ۱۹۳۹ او بازرس نیروی ذخیره اس‌اس فرفوگونگشتروپه و در اوایل ۱۹۴۰ رئیس دفتر این دیویزیون گردید. در تابستان همان سال یوتنر به ریاست ستاد تازه‌تاسیس اس‌اس فورونگسهاوپتامپت ارتقا یافت. این بخش از دیگر بخش‌های امنیتی و اقتصادی اس‌اس مجزا بود.

در ۱۹۴۲ یوتنر به درجهٔ اوبرگروپنفورری رسید و در ۱۹۴۳ به ریاست دفتر مرکزی رهبری اس‌اس ارتقا یافت و هاینریش هیملر او را رئیس تسلیحات و نیروی ذخیره ارتش نمود.

در ۱۷ مهٔ ۱۹۴۵ یوتنر به دست نیروهای بریتانیایی دستگیر شد. در ۱۹۴۸ او به ده سال زندان در یک اردوگاه کار اجباری محکوم شد، ولی در دادگان تجدید نظر این مدت به چهار سال کاهش یافت.

یوتنر در اواخر عمر مالک آسایشگاهی در باد تولتس بود و در همان شهر هم درگذشت.

منابع
-----

Wikipedia contributors, "Hans Jüttner," Wikipedia, The Free Encyclopedia,  (accessed
August 24, 2017
).
***ژان دیلمان، شماره ۲۳ که‌دو کومرس، ۱۰۸۰ بروکسل*** (فرانسوی: Jeanne Dielman, 23 quai du Commerce, 1080 Bruxelles‎) یا به اختصار **ژان دیلمان**، فیلمی تجربی از شانتال آکرمن محصول سال ۱۹۷۵ است. 

هنگام اکران *ژان دیلمان*، نیویورک تایمز آن را نخستین شاهکار واقعی زنان در تاریخ سینما نامید و در آخرین نظرسنجی سایت‌اندساند از منتقدان در سال ۲۰۲۲ بالاتر از سرگیجه آلفرد هیچکاک و همشهری کین اورسن ولز در جایگاه برترین فیلم تاریخ سینما قرار گرفت. این فیلم در نظرسنجی کارگردان‌ها در سال ۲۰۲۲ توسط سایت اند ساوند به صورت مشترک با داستان توکیو به عنوان چهارمین فیلم برتر تاریخ سینما انتخاب شد.

داستان
------

بخش‌هایی از سه روز زندگی یک مادر مجرد، ژان دیلمن، در این فیلم روایت شده است. ژان برای امرار معاش خود و پسرش هر روز با مشتریان مرد در خانه‌اش رابطه دارد.

تولید
-----

آکرمن این فیلم را در سن ۲۴ سالگی طی ۵ هفته با بودجه ۱۲۰هزاردلاری ساخت. فیلم حکایت فرازوفرودهای زندگی یک بیوه‌زن تنهاست و در زمان طولانی ۲۰۱دقیقه‌ای‌اش به‌ندرت از کات استفاده شده‌است. آکرمن معتقد بود: 

> تنها راه برای فیلمبرداری، پرهیز از صد تیکه کردن زن، پرهیز از بریدن فعالیت‌های او در صد جا، با دقت نگاه کردن و احترام گذاشتن به او بود. این قاب برای احترام به فضا، او و حرکات او در آن بود... من به چیزهایی که هرگز، تقریباً هرگز به این شکل نشان داده نشده اند، فضا می دهم، مانند حرکات روزانه یک زن. آنها در سلسله مراتب تصاویر فیلم پایین‌ترین هستند. یک بوسه یا یک تصادف اتومبیل بالاتر می‌آید، و من فکر نمی کنم این یک تصادف باشد. به این دلیل است که این ژست های زنانه بی‌ارزش تلقی می‌شوند. 
> 
>

منابع
-----

1. ↑  "The Greatest Films of All Time". *bfi* (به انگلیسی). 2022.
2. ↑  "Directors' 100 Greatest Films of All Time". *bfi* (به انگلیسی). 2022.
3. ↑  "Domestic Gestures". *sensesofcinema* (به انگلیسی). 2020.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Jeanne Dielman, 23 quai du Commerce, 1080 Bruxelles». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۶.

پیوند به بیرون
--------------

* *ژان دیلمان، شماره ۲۳ که‌دو کومرس، ۱۰۸۰ بروکسل* در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
* *ژان دیلمان، شماره ۲۳ که‌دو کومرس، ۱۰۸۰ بروکسل* در راتن تومیتوز
* *ژان دیلمان، شماره ۲۳ که‌دو کومرس، ۱۰۸۰ بروکسل* در آل‌مووی

| * ن
* ب
* و
فیلم‌های کارگردانی‌شده توسط شانتال آکرمن |
| --- |
| 
* *هتل مونتری*
* *من تو او او*
* *ژان دیلمان، شماره ۲۳ که‌دو کومرس، ۱۰۸۰ بروکسل*
* *خبرهایی از خانه*
* *جلسات آنا*
* *داستان‌های آمریکایی، غذا، خانواده و فلسفه*
* *شب و روز*
* *نیمکتی در نیویورک*
* *زندانی*
* *فردا ما حرکت می‌کنیم*
* *حماقت‌خانه آلمایر*
* *فیلم خانگی نه*

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد فیلم است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**شورای عالی نیروهای مسلح** (به عربی: *المجلس الأعلى للقوات المسلحة‌*) نهادی متشکل از ۲۱ فرمانده ارشد ارتش مصر است. در جریان انقلاب ۲۰۱۱ مصر پس از استعفای حسنی مبارک این شورا اختیارات رئیس‌جمهور را به دست آورده و به عالی‌ترین قدرت مصر تبدیل شد و این موقعیت را تا ۳۰ ژوئن ۲۰۱۲ که قدرت را به محمد مرسی رئیس جمهور جدید واگذار کرد در اختیار داشت.

محمدحسین طنطاوی رئیس شورای عالی نیروهای مسلح
ریاست این شورا به طور طبیعی بر عهده رئیس‌جمهور است. ۱۰ فوریه سال ۲۰۱۱ اولین باری بود که این شورا بدون ریاست رئیس‌جمهور تشکیل شد و برای اولین بار یک بیانیه خبری را منتشر کرد. فردای آن روز حسنی مبارک از مقام خود استعفا داده و اختیاراتش را به این شورا واگذار کرد. محمدحسین طنطاوی فرمانده کل نیروهای مسلح مصر و وزیر دفاع کشور بعد از استعفای حسنی مبارک تا انتخاب محمد مرسی ریاست این شورا را در اختیار داشت. عبدالفتاح خلیل السیسی فرمانده نیروهای مسلح و وزیر دفاع و صدقی صبحی رئیس ستاد مشترک از دیگر اعضای مهم این شورا هستند.

انحلال پارلمان مصر و برگزاری انتخابات پارلمانی جدید در نوامبر ۲۰۱۱، تعلیق قانون اساسی و به همه‌پرسی گذاشتن قانون اساسی جدید در مارس ۲۰۱۱، قول برگزاری انتخابات آزاد ریاست‌جمهوری تا پایان سال میلادی و انتخاب ۱۵ فرماندار برای استان‌های مصر که ۱۱ نفر آن‌ها به تازگی به این پست رسیده‌اند از مهمترین فعالیت‌های شورای عالی نیروهای مسلح در طول حکومت چند ماهه خود بر مصر بوده‌است.

منبع
----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Supreme Council of the Armed Forces». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۸ فوریه ۲۰۱۴.