***سمفونی شماره ۸ شوبرت*** معروف به ***سمفونی ناتمام*** (آلمانی: Unvollendete) در گام سی مینور، د. ۷۵۹، که در شماره‌گذاری مجدد آثار وی گاهی با عنوان *سمفونی شماره ۷* هم از آن یاد می‌شود یک اثر موسیقی ارکسترال سمفونیک اثر فرانتس شوبرت، آهنگ‌ساز بزرگ اتریشی سبک کلاسیک/ رمانتیک است که در سال ۱۸۲۲ تصنیف آن آغاز شد، اما به‌طور نامعلومی توسط مصنف نیمه‌کاره رها گردید. این در حالی است که تنها ۲ موومان از این اثر نوشته و تکمیل شده بود. شوبرت تا ۶ سال پس از زمان خلق این اثر زندگی کرد، اما هیچ‌گاه این اثر را تکمیل نکرد.

برای اسکرتسوی این اثر، که می‌بایست سومین موومان را تشکیل می‌داد، امروزه تنها رکوردهای تکمیل‌شده‌اش به وسیلهٔ پیانو در دو صفحه توسط مصنف موجود است. بسیاری از پژوهشگران چنین استدلال کرده‌اند که شوبرت ممکن است طرح‌های فینال این سمفونی را در آنتراکت (توقف بین دو اکت یا بخش) روزاموند به کار گرفته باشد؛ با این احوال، همهٔ شواهد دالّ بر تصادفی بودن موضوع دارد.

سازبندی
-------

سازهای استفاده شده در اجرای دو موومانِ کاملِ این سمفونی در ارکستر، عبارتند از: ۲ فلوت، ۲ ابوا، ۲ کلارینت، ۲ فاگوت، ۲ هورن، ۲ ترومپت، ۳ ترومبون، تیمپانی و ارکستر زهی

موومان‌ها
---------

### موومان اول


|  |  |
| --- | --- |
|  | 
۱.آلگرو مُدراتو

اجرا توسط ارکستر سمفونیک فولدا، ضبط شده در سال ۲۰۰۰

---

 |
| *آیا مشکلی با شنیدن این پرونده دارید؟ راهنمای رسانه را ببینید.* |

موومان اول با تمپوی «آلگرو مُدراتو» در سی مینور و در فرم سونات به آرامی توسط ویلنسل و کنترباس شروع می‌شود. در ادامه با کمک کلیۀ سازهای زهی، تم اول با تکنوازی ابوا و کلارینت اجرا می‌شود. این تم به تدریج و با تقویت دیگر سازها بسط و گسترش می‌یابد و سپس تم دوم که تم اصلیِ سمفونی است، آغاز می‌گردد. تم دوم ابتدا جذاب است ولی به تدریج غمگین می‌شود و ناگهان متوقف می‌شود و پس از آن ارکستر با نت‌های مقطع و سنکپ‌دار ادامه می‌دهد. در این میان، تم اول با هیجان و قدرت نواخته می‌شود اما در پاسخ تم اول، یاس و نومیدی بر خشم برتری دارد. در انتها تم اول با حالت محزون و با چند آکورد پرقدرت به پایان می‌رسد.

|  |
| --- |
| شروع ملودی (celli and basses)

\relative c {
  \tempo "Allegro moderato"
  \key b \minor
  \time 3/4
  \clef bass
  \set Staff.midiInstrument = "cello"
  \bar ""
  b2.\pp (| cis2 d4) | b2. (| a4 fis g) | d2 (cis4 | fis2.~) | fis2.~ | fis2.
}

تم اول (oboe and clarinet)

\relative c'' {
  \key b \minor
  \time 3/4
  \clef treble
  \set Staff.midiInstrument = "oboe"
  \set Score.currentBarNumber = #13
  \bar ""
  fis2.( | b,4. ais8 b cis) | fis2.( | b,4. ais8 b cis) | d2. | e4( f4. e8) | d4( cis2 | d4)
}

تم دوم (celli)

\header {
  tagline = ""
}
\score {
\relative c' {
  \key g \major
  \time 3/4
  \clef bass
  \set Score.tempoHideNote = ##t
  \tempo 4 = 96
  \set Staff.midiInstrument = "cello"
  \set Score.currentBarNumber = #44
  \bar ""
  g4\pp( d4. g8) | fis8.( g16 a4. g8) | fis8.( g16 a8 d, e fis) | g4( d2) |\break
  g4 d4. g8 | gis8. a16 b4. a8 | gis8.( a16 b8 e, fis gis) | a4( e4. gis8) |\break
  a4 d, e8 fis | g!4
}
\layout {
  ragged-last = ##t
  indent = 0\cm
  line-width = #150
}
\midi {}
}
 |

### موومان دوم


|  |  |
| --- | --- |
|  | 
۲.آندانته کُن موتو

اجرا توسط ارکستر سمفونیک فولدا، ضبط شده در سال ۲۰۰۰

---

 |
| *آیا مشکلی با شنیدن این پرونده دارید؟ راهنمای رسانه را ببینید.* |

موومان دوم با تمپوی «آندانته کُن موتو» در می ماژور به‌صورت متناوب و با دو تمِ متضاد در فرم «سوناتینا» است (فرم سونات که بدون بسط و گسترش است، با کیفیتی دراماتیک و مرثیه‌وار به اضافۀ کدا که می‌تواند یک بخش گسترش یافته باشد). تم شاعرانۀ اول توسط هورن‌ها، زهی‌ها در منطقه صوتی پایین و بالا به‌صورت کنترپوان معرفی می‌شود. تم دوم حالتی شکوه‌آمیز در گام مینور (پس از چهار نت ساده توسط ویولون اول‌ها بدون هارمونی برای انتقال آکورد پایه به گام نسبی دو دیز مینور) توسط کلارینت سولو در «دو دیز مینور» و سپس در «دو دیز ماژور» توسط ابوایِ سولو ادامه می‌یابد و این نمونه‌ای است از ترکیبِ «مینور-ماژور» که نشانِ بارز از زبانِ هارمونیکی شوبرت است.

یادداشت
-------

1. ↑  Sonatina

پانویس
------

1. ↑  "D-Verz. : 759, Titel: Sinfonie Nr.7 in h". Neue Schubert-Ausgabe, Schubert-database. Archived from the original on 3 January 2014. Retrieved 2013-03-24.
2. ↑  "Franz Schubert, Complete Symphonies, Robert Cummings". Bamberg Symphony Orchestra, Jonathan Nott. Retrieved 2013-03-24.
3. ↑  حسنی، سعدی. *تفسیر موسیقی*. ج. ۱و۲. تهران: انتشارات صفی علیشاه. ص. ۱۸۷-۱۸۸.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Symphony No. 8 (Schubert)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۴ اکتبر ۲۰۱۹.

* درگاه موسیقی

| * ن
* ب
* و
سمفونی‌های فرانتس شوبرت |
| --- |
| سمفونی‌هایتکمیل‌شده | 
* سمفونی شماره ۱ در رِ ماژور (۱۸۱۳)
* سمفونی شماره ۲ در سی بمل ماژور (۱۸۱۴–۱۸۱۵)
* سمفونی شماره ۳ در رِ ماژور (۱۸۱۵)
* سمفونی شماره ۴ در سی ماژور *(غم‌انگیز)* (۱۸۱۶)
* سمفونی شماره ۵ در سی بمل ماژور (۱۸۱۶)
* سمفونی شماره ۶ در دو ماژور *(کوچک)* (۱۸۱۷–۱۸۱۸)
* سمفونی شماره ۹ در دو ماژور *(بزرگ)* (۱۸۲۸)

 |
| سمفونی‌هایتکمیل‌نشده/ ناتمام | 
* سمفونی د ۲-ب در رِ ماژور
* سمفونی د ۶۱۵ در رِ ماژور
* سمفونی د ۷۰۸-الف در رِ ماژور
* سمفونی شماره ۷ در می ماژور
* سمفونی شماره ۸ در سی مینور *(ناتمام)* (۱۸۲۸)
* سمفونی شماره ۱۰ در رِ ماژور

 |
| 
* سمفونی‌های شوبرت
* فهرست آثار شوبرت بر اساس ژانر
* فهرست آثار شوبرت

 |