نویسنده: متین حاجیان

موقیعت جغرافیایی قبیه و یهود
**کشتار قبیه** که در ۱۴ اکتبر ۱۹۵۳ توسط ارتش اسرائیل به فرماندهی آریل شارون صورت گرفت. در این کشتار ۶۹ فلسطینی کشته و تعداد مجروحین این حادثه معلوم نیست، همچنین در این حمله ۴۵ خانه، مسجد روستا، مدرسه و تنها آب انبار روستا نابود شدند..

پیش زمینه
---------

 *این بخش از این نوشتار خُرد است. با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.*
دو روز قبل از این کشتار یک زن اسرائیلی و دو کودکش در یِهود شهرکی در ۱۰ کیلومتری قبیه، به دست یک فلسطینی کشته می‌شوند.[]

کشتار
-----

یگان‌های ارتش اسرائیل در روز ۱۴ اکتبر روستای قبیه را محاصره کردند. تعداد ساکنین این روستا در موقع کشتار ۲۰۰ نفر و تعداد سربازان اسرائیلی حمله‌کننده ۶۰۰ نفر بود.در ابتدا ارتش اسرائیل با توپخانه خود این روستا را بمباران کردند، سپس نیروهای اسرائیل به روستا حمله کردند و به‌طور ناگهانی به شلیک پرداختند و سقف خانه‌ها را بر روی ساکنان آن خراب کردند. بعضی اوقات نیز ماشین‌ها و کامیون‌های بمب گذاری شده را در اطراف ساختمان می‌گذاشتند و هرکس که قصد داشت از این ساختمان فرار کند، می‌کشتند.

نتیجه کشتار روستاییان
---------------------

 *این بخش از این نوشتار خُرد است. با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.*
بازگشت فلسطینیان به روستای قبیه پس از کشتار توسط نیروهای اسرائیلی
در پی این کشتار، اتحادیه عرب نیروهایی به مرز نزدیک قبیه ارسال کرد تا از کشتارهای بیشتر جلوگیری کرده و اسرائیل را از حملات بعدی برحذر دارد که موجب کاهش کلی کوتاهی از تهاجمات در مرز شد. پس از این واقعه اسرائیل حملات خود را به اهداف غیرنظامی محدود کرد. در ۱۸ اکتبر ۱۹۵۳ وزیر امورخارجه آمریکا بیانیه‌ای را انتشار داد که کشتار قبیه را محکوم می‌کرد و در آن خواسته شده بود که مسئولات این واقعه باید پاسخگو باشند. در ۱۹ اکتبر نخست وزیر بن گوریون ادعا می‌کند که این حمله توسط مردم غیرنظامی اسرائیل انجام شده‌است. دولت اسرائیل هیچ‌گونه اظهار تأسفی از این واقعه در حالی که خون بی‌گناهی ریخته شده‌است ندارد و با تمام قدرت، ادعای دست داشتن ۶۰۰ نفر نظامی اسرائیل را در این حمله رد می‌کند. و برای اثبات این ادعا کمیسیونی را برای تحقیق روانه خواهد کرد. این حمله تبعات گسترده‌ای داشت نه تنها جامعه جهانی آن را محکوم کرد بلکه بسیاری از خود اسرائیلیانی که با سیاست‌های ستیزه‌گرانه حکومتشان موافق نبودند آن را محکوم کردند. شورای امنیت سازمان ملل، اسرائیل را در قطعنامۀ ۲۴ نوامبر محکوم کرد و ایالات متحده کمک‌های اقتصادی به اسرائیل را موقتاً به حالت تعویق درآورد. بسیاری از مسلمانان از این حمله به عنوان کشتاری تروریستی یاد می‌کنند. آرین شارون در زندگی‌نامه خود می‌نویسد با وجودی که تلفات از غیرنظامیان بودند و این مایه تأسف است ولی بعد از عملیات قبیه مشخص شد که نیروهای اسرائیل قادر هستند اهدافی را در پشت خطوط دشمن مورد حمله قرار بدهند. در نهایت دولت اسرائیل مسئولیت اقدامات تلافی‌جویانه علیه جمعیت غیرنظامی دشمن را به عهده گرفت.

منابع
-----

1. ↑   name="Benny Morris 1993, pp. 258-9">Benny Morris, *Israel's Border Wars, 1949-1956: Arab Infiltration, Israeli Retaliation and the Countdown to the Suez War*, Oxford University Press, 1993, pp. 258-

* UNSC 101, condemning the Qibya Massacre (24 November 1953)
* Nailing Sharon for Qibya will bring peace بایگانی‌شده در ۳۱ ژانویه ۲۰۰۹ توسط Wayback Machine
* Israel’s Attack on Qibya in 1953 بایگانی‌شده در ۲۰۰۶-۱۰-۱۰ توسط Wayback Machine

| * ن
* ب
* و
کشتارها علیه مردم فلسطینی |
| --- |
| 
* کشتار بلد الشیخ (۱۹۴۷–۴۸)
* کشتار دیر یاسین (۱۹۴۸)
* کشتار عین الزیتون (۱۹۴۸)
* Abu Shusha massacre (۱۹۴۸)
* Lydda massacre (۱۹۴۸)
* کشتار دوایمه (۱۹۴۸)
* کشتار طنطوره (۱۹۴۸)
* کشتار صفصاف (۱۹۴۸)
* صلحه (۱۹۴۸)
* کشتار عیلبون (۱۹۴۸)
* Arab al-Mawasi massacre (۱۹۴۸)
* Sa'sa' Massacre (۱۹۴۸)
* کشتار قبیه (۱۹۵۳)
* کشتار کفرقاسم (۱۹۵۶)
* کشتار خان‌یونس (۱۹۵۶)
* Rafah massacre (۱۹۵۶)
* 1975 Beirut bus massacre (۱۹۷۵)
* کشتار تل زعتر (۱۹۷۶)
* کشتار صبرا و شتیلا (۱۹۸۲)
* War of the Camps (۱۹۸۵)
* قتل‌عام مسجد الخلیل (۱۹۹۴)

 |