recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|بندانگشتی|یک ویبراتور آنال]]
**ویبراتور مقعدی** (به انگلیسی: Anal vibrator) یک اسباب‌بازی جنسی طراحی‌شده برای تحریک جنسی از راه باسن هم برای مردان و هم زنان است. همه لرزاننده‌های ویژه مقعد ، یک مشخصه مشترک دارند و آن اینکه برای ایجاد حس لذت، یک اثر ارتعاشی در راست‌روده ایجاد می‌کنند.
لرزاننده‌های مقعد از نظر داشتن یک پایک به منظور جلوگیری از فرورفت احتمالی در راست روده، با انواع دیگر لرزاننده‌ها متفاوت هستند. اندازه متوسط لرزاننده کون، کمتر از لرزاننده‌هایی است که برای دخول به واژن در نظر گرفته شده‌اند و ممکن است ۴ تا ۶ اینچ طول و حدود ۱ اینچ عرض داشته باشند. لرزاننده‌های مقعد و همچنین سایر لرزاننده‌های طراحی شده برای تحریک داخلی و خارجی، معمولاً با باتری کار می‌کنند. باتری‌ها ممکن است داخل دستگاه قرار بگیرند. چنانچه دستگاه باتری‌خور نباشد، می‌شود از راه سیم آن به پریز برق متصل کرد.

لرزاننده‌های مقعد برخلاف آلت‌های مصنوعی مخصوص کون، مانند معاینه‌گرها و توپک‌های مقعدی، دارای ارتعاش بوده و اثرات تحریک کننده مختلفی ایجاد می‌کنند. چرخش، لرزش یا ضربان و قابلیت تغییر سرعت، همگی سبب ایجاد حس‌های گوناگون لذت در افراد می‌شوند.

انواع ویبراتور مقعد
-------------------

* **معاینه‌گرهای ارتعاشی**

معاینه‌گرهای کون با اثر لرزش، در اندازه‌های کوچک، معمولاً یک بند انگشت تولید می‌شوند که آنها را به یک اسباب بازی جنسی ویژه کون بسیار مفید برای مبتدیان تبدیل می‌کند. معاینه‌گرهای کون ممکن است باریک‌تر هم باشند؛ زیرا عملکرد اصلی آنها لغزش و لرزش است.

* **درپوش‌های کون ارتعاشی**

درپوش‌های کون ارتعاشی ساخته شده‌اند تا در داخل کون بمانند تا همزمان باعث ایجاد پری و تحریک ارتعاشی شوند. مزیت آنها این است که می‌توان آنها را به سادگی به منظور تحریک از راه کون در حین رابطه جنسی یا شریک زندگی یا خودارضایی مقعدی قرار داد تا لذت بیش‌تری حاصل آید.

* **توپک‌های کون ارتعاشی**

توپک‌های کون ارتعاشی دارای مهره یا توپ کوچک تیله‌مانندی هستند که از راه یک سیم بلند قابل بیرون‌کشی به یکدیگر متصل شده و به یک کنترل نیرو می‌رسند. آنها علاوه بر دخول و خروج، لرزش نیز ایجاد می‌کنند.

جستارهای وابسته
---------------

* پمپ چوچوله
* لرزاننده چوچوله
* کیر مصنوعی دودخولی
* لرزاننده نقطه جی
* تخم عشق
* لرزاننده خرگوشی
* کیر مصنوعی بنددار

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی. «Anal vibrator». دریافت‌شده در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۰.

| * ن
* ب
* و
خودارضایی |
| --- |
| روش‌ها | 
* مقعدی
* خودکس‌لیسی
* اتوفلاتیو
* برقی
* تلفنی
* ماساژ پروستات
* دورجلقی
* اختناق شهوانی
* کنترل ارگاسم

 |
| اسباب‌بازی‌ها | 
* توپک مقعدی
* پمپ چوچوله
* مهبل مصنوعی
* توپک بن وا
* آلت مصنوعی
	+ دودخولی
	+ بنددار
* فلشلایت
* عروسک سکس
* دستگاه سکس
	+ سیبیان
	+ ونوس ۲۰۰۰
	+ لرزاننده
	+ دسته جادویی هیتاچی
	+ نقطه جی
	+ چوچوله
	+ کون
	+ خرگوشی
	+ تخم عشق
* سوند

 |
| رویدادها | 
* خیریه
* روز جهانی
* هفته جلق

 |
| تاریخچه | 
* در تاریخ
* انقلاب جنسی
* در ادیان
* Masturbation in non-human animals

 |
| آموزگاران | 
* بتی دادسون
* جویسلین الدرز

 |
| مرتبط | 
* خودتحریکی
* Adult video arcade
* منی‌پاشی
* شبی باشکوه در زباله‌دان
* پاکام‌دهی
* دست‌کام‌دهی
* کیربند
* احتلام
* نوفپ
* عشق به خود
* اتاقک
* بزرگ کردن چوچوله
* Sex magic
* Venus Butterfly

 |
| 
* Wikiquote
* Wiktionary
* Wikimedia Commons
* Wikisource
* Wikinews
* Wikiversity
* Wikibooks

 |
**سیتز در ایتالیا** (ایتالیایی: Lotte in Italia) فیلمی محصول سال ۱۹۷۰ ساخت ژان-لوک گدار و ژان-پیر گورین است.

ستیز در ایتالیا داستان یک دختر جوان ایتالیایی است که در ابتدای فیلم، خود را فردی «مارکسیست و عضو جنبش انقلابی» اعلام می‌کند و با وجود این، و به رغم عنوان فیلم، دقیقاً و واقعاً بر اساس موقعیت ویژه ای در ایتالیا یا در جای دیگر نیست. در واقع، ستیز در ایتالیا فیلمی است که می‌شد آن را در هر جای دیگری فیلمبرداری کرد (و بیشتر صحنه‌های آن در پاریس فیلمبرداری شد)، زیرا دربارهٔ موقعیتی است که فرضاً می‌تواند «در هر جا» ی دنیای پیشرفته سرمایه داری صنعتی وجود داشته باشد. از این رو، «ستیز در ایتالیا» به‌طور کلی، فیلمی عمداً آموزشی انتزاعی در مورد دشواری‌هایی است که دختر جوان مبارزی با پیشینه و وابستگی‌های بورژوایی باید برای رهایی خود از قید ایدئولوژی طبقه حاکم که در شعور آگاه و رفتار او نفوذ کرده‌است انجام دهد تا با این وسیله بتواند بر آن غلبه کند.

در بخش نخست فیلم، جنبه‌های گوناگون زندگی روزمره دختر جوان، با توضیحاتی که مرد گوینده می‌دهد، با عنوان مجاهدت، جامعه، خانواده، تمایلات جنسی و غیره مشخص می‌شود. لحظات زودگذر متعدد - همچون عکس‌های کارت پستال - او را در حال توزیع نشریات و جزوه‌ها، حمام گرفتن در آپارتمان خانوادگی و آن را در ضمن آرایش سر و صورت به خود اختصاص دادن، عشقبازی و غیره نشان می‌دهد، همچنان که بعداً اعتراف می‌کند، همه این‌ها نمایشگر «گزارشی بورژوایی دربارهٔ زنی بورژوا در تناقض و ضدیت با خود» است.

پیوند به بیرون
--------------

 *ستیز در ایتالیا* در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
**حسن شریعتی نیاسر** (زاده ۱۳۱۲، نیاسر کاشان) عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم و نماینده سابق مردم اصفهان در مجلس خبرگان رهبری است. مجتبی شریعتی نیاسر برادر زاده وی، معاون آموزشی وزارت علوم است.

زندگینامه
---------

پدر، جد پدری و تعدادی از افراد خاندان وی از علمای منطقه بوده‌اند. همچنین او از طرف مادری نیز از نوادگان احمد نراقی و میرزای قمی می‌باشد. وی تحصیل علوم دینی را از مدرسه گذر بابا ولی در کاشان آغاز کرده و سپس به اراک مهاجرت نموده و به خواندن مقدمات دروس حوزوی پرداخت.

پس از آن رهسپار قم شد و در این شهر در نزد موسی صدر، محمد صدوقی، مرتضی مطهری، لاکانی رشتی، میرزا جواد تبریزی، علی مشکینی، مجاهدی و شیخ عبدالجواد سدهی جبل عامل، دروس حوزوی را – از مطول تا کفایه – فرا گرفت.
در این میان مدت کوتاهی هم به مشهد مقدس رفته و بخشی از سطح عالی را در کلاس‌های شیخ هاشم قزوینی و درس خارج را 
نزد میلانی تحصیل نمود.

پس از فراگیری کتب متداول حوزه و اتمام مراحل مقدمات و سطح در بحث خارج بروجردی حضور یافت چندین سال نیز از دروس خارج فقه و اصول سید روح‌الله خمینی استفاده برد علاوه بر این‌ها مدتی هم در بحوث خارج محمدتقی بروجردی و مرتضی حائری (فرزند مؤسس حوزه علمیه قم) و میرزا ابوالفضل زاهدی شرکت کرده و در فلسفه و تفسیر قرآن را نیز نزد سید محمد حسین طباطبائی آموخت.
درحدود سال ۱۳۳۵ برای ادامه تحصیلات و استفاده از استادان حوزه علمیه نجف، راهی آنجا شده و مجاورت بارگاه علوی را برگزید.

سوابق
-----

* بازرسی و نظارت امور قضائی و انتظامی
* مسئول اخذ امتحان از طلاب و فضلای حوزه علمیه (سطح عالی و خارج)
* مسئول شعبه‌ای در دیوان عالی کشور
* تدریس سطوح عالی در حوزه علمیه مقدس قم

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست نمایندگان مجلس خبرگان رهبری

منابع
-----

1. ↑  «شریعتی نیاسر، حسن». مجلس خبرگان رهبری. ۱۰ تیر ۱۳۹۴. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱ ژوئیه ۲۰۱۵.
2. ↑  «شریعتی جایگزین میلی‌منفرد در معاونت آموزشی وزارت علوم شد». جهان نیوز. ۱۰ تیر ۱۳۹۴.
3. ↑  «شریعتی نیاسر، حسن». راسخون. ۱۰ تیر ۱۳۹۴. بایگانی‌شده از اصلی در ۲ ژوئیه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱ ژوئیه ۲۰۱۵.
**مجتمع فولاد غدیر نی‌ریز** یکی از ۷ طرح تولید فولاد استانی تولید آهن اسفنجی و فولاد‌سازی ایران در راستای هدف توسعه غیر‌متمرکز فولاد در برنامه توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی این کشور است که با هدف تولید سالانه ۸۰۰هزارتن آهن اسفنجی و یک‌میلیون تن شمش فولاد در استان فارس و شهرستان نی‌ریز احداث شده و به بهره‌برداری رسیده‌است.

تاریخچه
-------

این طرح در سال ۱۳۸۶ با سرمایه‌گذاری کامل دولتی (ایمیدرو و شرکت ملی فولاد ایران) و پس از مطالعات اولیه و انتخاب مکان در کیلومتر ۵۰جاده نی‌ریز- سیرجان آغاز شد. در سال ۱۳۹۳ و با ورود شرکت سرمایه‌گذاری غدیر، به‌عنوان سرمایه‌گذار، ۶۵درصد سهام فولاد نی‌ریز متعلق به سرمایه‌گذاری غدیر و ۳۵درصد آن نیز متعلق به ایمیدرو گردید و مسیر توسعه کارخانه با سرعت بیشتری ادامه یافت.

واحد احیای غیرمستقیم فولاد غدیر نی‌ریز در سال ۱۳۹۶، به عنوان فاز نخست کارخانه فولاد با سرمایه گذاری ۴۹۰ میلیارد تومان و با حضور اسحاق جهانگیری، معاون اول رییس جمهور افتتاح گردید.

در اردیبهشت سال ۱۴۰۲، تست کوره قوس الکتریکی به عنوان اولین تست راه‌اندازی از این کارخانه فولاد انجام گردید و در آبان ۱۴۰۲ اولین ذوب از کوره قوس الکتریکی در کارخانه انجام گردید تا این کارخانه تا پایان سال ۱۴۰۲، ۱ میلیون تن فولاد به ظرفیت تولید فولاد کشور اضافه خواهد کرد.

منابع
-----

1. ↑  «فولاد غدیر نی‏‌ریز به جمع فولادسازان کشور پیوست». *روزنامه دنیای اقتصاد*. ۲۰۲۴-۰۲-۰۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۲-۰۳.
2. ↑  «فولاد غدیر نی‌ریز به‌دنبال تکمیل زنجیره فولاد». *روزنامه دنیای اقتصاد*. ۲۰۲۴-۰۲-۰۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۲-۰۳.
3. ↑  *dolat.ir*. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۲-۰۳. پارامتر `|عنوان= یا |title=` ناموجود یا خالی (کمک)
4. ↑  hatami (۲۰۲۳-۰۵-۱۰). «محصول فولاد غدیر نی‌ریز به زودی وارد بازار می‌شود». *روزنامه جهان صنعت*. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۲-۰۳.
5. ↑  «اولین ذوب درغدیر نی ریز». *روزنامه دنیای اقتصاد*. ۲۰۲۴-۰۲-۰۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۲-۰۳.
گستره دشت اروپای شمالی
توپوگرافی اروپا
**دشت اروپای شمالی** (آلمانی: Norddeutsches Tiefland) یا **دشت اروپای میانی** منطقه‌ای ژئومورفولوژیکی در اروپا است که بخش عمده آن در کشورهای لهستان، دانمارک، آلمان، بلژیک، هلند (کشورهای سفلی) و بخش کوچکی از فرانسه و جمهوری چک قرار دارد.

این دشت شامل سرزمین‌های کم‌ارتفاعی است که میان ارتفاعات اروپای مرکزی در جنوب و سواحل دریای شمال و دریای بالتیک در شمال قرار گرفته‌است. این دو دریا توسط شبه‌جزیره یوتلاند (دانمارک) از یکدیگر جدا شده‌اند. دشت اروپای شمالی به دشت اروپای شرقی پیوسته است که این دو دشت با هم دشت اروپا را تشکیل داده‌اند.

جغرافیا
-------

ارتفاع دشت اروپای شمالی بین ۰ تا ۲۰۰ متر از سطح دریا متغیر است. این دشت با وجود این که عمدتاً به عنوان مزارع کشاورزی مورد استفاده قرار می‌گیرد، ولی دارای خاک باتلاقی، خلنگزار و دریاچه نیز بوده و در ساحل دریای شمال و دریای وادن دارای منطقه جزر و مدی وسیعی است.

حوضه‌های زهکشی رودخانه‌ای مهم در این دشت از غرب به شرق عبارتند از: راین، امس، وزر، رود البه، اودر و ویستولا.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «North European Plain». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳ دسامبر ۲۰۱۷.


|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ دشت اروپای شمالی موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد اروپا است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**سید امرالله شاه‌ابراهیمی** (۱۳۰۲ در صحنه - ۱۳۸۲ در صحنه) موسیقی‌دان، کلام‌خوان، مقام‌دان و نوازندۀ تنبور کُرد اهل ایران و یکی از شخصیت‌های دینی یارسان بود. امرالله شاه‌ابراهیمی در دهۀ ۱۳۵۰ که تنبورسازی فقط منحصر به منطقۀ کرمانشاه و مراسم مذهبی و آیینی یارسان بود، فعالیت‌های مفید و مؤثری انجام داد تا این ساز را به دیگران معرفی کند. از وی به عنوان یکی از برجسته‌ترین تنبورنوازان و مقام‌دان‌های معاصر و نیز «اسطورۀ تنبور کُرد» یاد شده‌است.

زندگی
-----

سید امرالله شاه‌ابراهیمی در ۱۳۰۲ در صحنه در استان کرمانشاه در خانواده‌ای از خاندان شاه‌ابراهیمی که از مسندنشینان یارسان بودند به دنیا آمد. پدرش سید لطف‌الله شاه‌ابراهیمی از رهبران یارسان و استادان برجستۀ تنبور بود که به اولین استاد او تبدیل شد. امرالله شاه‌ابراهیمی علاوه بر پدرش نزد تنبورنوازانی مانند درویش سعدی، سید هادی اجاق، سیدآقاعزیز ذوالنوری و حسین روحتافی به شاگردی پرداخت و دانش خود را در زمینۀ موسیقی و نوازندگی تنبور تکمیل کرد. 

امرالله شاه‌ابراهیمی علاوه بر تنبور، سازهای تار و سه‌تار را نیز نزد سیداحمد اعتضادی که از شاگردان درویش‌خان بود آموخت. شاه‌ابراهیمی در دهۀ پنجاه با تشویق «وزارت فرهنگ و هنر» اولین کلاس رسمی آموزش تنبور را در شهر صحنه در استان کرمانشاه برپا کرد.

تاثیرات و شاگردان
-----------------

از امرالله شاه‌ابراهیمی به عنوان تاثیرگذارترین تنبورنواز معاصر یاد شده‌است. تا قبل از او، تنبور بیشتر به صورت تکنوازی و فقط در کرمانشاه و در مراسم جم یارسان نواخته می‌شد، اما شاه‌ابراهیمی در سال ۱۳۵۲ با تشکیل *«گروه تنبورنوازان»* که همگی از شاگردان خودش بودند، توانست تنبور را به مجامع هنری در سایر نقاط ایران و جهان معرفی کند. 

امرالله شاه‌ابراهیمی به همراهی «گروه تنبورنوازان» در جشنواره‌های موسیقی کُردی در تالار رودکی، جشن فرهنگ و مردم در اصفهان و برنامۀ موسیقی عرفانی در تالار چهل‌ستون کنسرت‌هایی را برگزار کرد. این کنسرت‌ها اولین اجراهای موسیقی تنبور به صورت گروه‌نوازی بود که باعث شناساندن این ساز و موسیقی همراه با آن به مردم دیگر نقاط ایران شد. 

در سال ۱۳۵۹ «گروه تنبور شمس» به سرپرستی کیخسرو پورناظری و «گروه باباطاهر» به سرپرستی سید خلیل عالی‌نژاد تشکیل شد. این گروه‌ها از «گروه تنبورنوازان» منشعب شدند و هر دو از شاگردان امرالله شاه‌ابراهیمی بودند.

بسیاری از تنبورنوازان برجستۀ معاصر از شاگردان سیدامرالله محسوب می‌شوند که از میان آن‌ها می‌توان به سید خلیل عالی‌نژاد،سید فرخ حقیقی،کیخسرو پورناظری، سید قاسم حقیقت‌نژاد، سید یحیی رعنایی، سید فرامرز رعنایی، معصوم شربتی، سید آرش شهریاری و ادیب شاه‌ابراهیمی اشاره کرد.

آلبوم‌ها
--------

از امرالله شاه‌ابراهیمی یک آلبوم موسیقی با عنوان «سماع» منتشر شده که ۱۳ قطعه از تکنوازی‌های او از مقام‌های تنبور را شامل می‌شود.

درگذشت
------

امرالله شاه‌ابراهیمی در سال ۱۳۸۲ در سن ۸۰ سالگی در شهر صحنه درگذشت.

منابع
-----

1. ↑  «سیدامرالله شاه ابراهیمی اسطوره تنبور کرد است+فیلم». *خبر گزاری کار ایران (ایلنا)*.
2. ↑  «پیشنهاد ثبت جهانی ساز تنبور از سوی ایران». *ایرنا*.
3. ↑  «دلیل اهمیت سیدامرلله شاه‌ابراهیمی در موسیقی مقامی تنبور چیست؟». *خبرگزاری ایلنا*.
4. ↑  «موسیقی نواحی موسیقی کرمانشاهی با تنبور استاد شاه‌ابراهیمی». *موسسه فرهنگی هنری ماهور*.

پیوند به بیرون
--------------

* همشهری آنلاین: *زندگینامۀ سید امرالله شاه‌ابراهیمی*.
* کتابخانه دیجیتال تبیان: *گذری بر تاریخچۀ تنبور، ساز مقدس ایرانی*.
برای فیلم با همین نام، بودیکا (فیلم) را ببینید.

**بودیکا** (به انگلیسی: Boudica) در سال ۶۰ میلادی، فرماندهٔ یکی از قبیله‌های سلت به نام آی سینی بود.

اقدامات
-------

وی پس از مرگ شوهرش پراسوتاگوس، رهبر قبیلهٔ آی سینی شد. اما حاکمان روم در بریتانیا، اعلام کردند که قلمرو آی سینی ، باید بخشی از امپراتوری روم محسوب شود، و به همین دلیل، دستور دستگیری وی را صادر کردند. بلافاصله، افراد این قبیله ، به رهبری ملکهٔ بلند قد خود، قیام کردند. آن‌ها چند منطقهٔ بسیار بزرگ را به تصرف خود درآوردند و ۷۰٬۰۰۰ رومی و متحدانشان را به قتل رساندند. به دنبال این واقعه، یک ارتش مجهز رومی، قیام را شکست داد و بودیکا مجبور شد خود را مسموم کند. در طول قیام ملکه بودیکا نیمی از مردم بریتانیا در این قیام به وی ملحق شدند.

منابع
-----

* 

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
	+ 2
	+ 3
	+ 4
	+ 5
	+ 6
	+ 7
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* اسپانیا
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* جمهوری چک
* استرالیا
* هلند
* لهستان
* سوئد

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* ریرو (سوئیس)
	+ 1
* شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده
* سوداک (فرانسه)
	+ 1
* تروو (استرالیا)
	+ 1

 |
**نسرین کهزک** (زادهٔ ۴ فروردین ۱۳۳۲ در تهران) که با نام هنری **سپیده** شناخته می‌شود، بازیگر بازنشستهٔ اهل ایران است. او فعالیتش را در دههٔ ۱۳۵۰ ایران پهلوی آغاز کرد و برای بازی در *بی‌قرار* (۱۳۵۲) برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر نقش دوم زن از جشنواره فیلم سپاس شد. او پس از انقلاب ۱۳۵۷ از بازیگری کناره‌گیری کرد.

زندگی هنری
----------

وی با نام مستعار *سپیده* و با فیلم *پهلوان مفرد* ساختهٔ امان منطقی به سینما آمد. در این فیلم بازیگرانی چون ناصر ملک‌مطیعی و رضا بیک ایمانوردی شرکت داشتند. وی پیش از اینکه به سینما بیاید، در سال ۱۳۴۸ شرکت در فیلمهای تبلیغاتی را شروع کرد. سپیده به خاطر بازی در فیلم *بی‌قرار*، برنده جایزه بهترین بازیگر نقش دوم زن از ششمین جشنواره سپاس شد. وی یک برادر کوچکتر از خود بنام رامسین کبریتی دارد، امیر علی منطقی پسر سپیده می‌باشد. او پس از انقلاب از عرصه بازیگری خداحافظی کرد.

### اطلاعات کلی

* دارای مدرک تحصیلی دیپلم
* ۱۳۵۰ - شروع فعالیت در سینما با بازی در فیلم پهلوان مفرد

فیلم‌شناسی
----------

سپیده و جمشید مهرداد در فیلم *بی‌نشان*

* ۱۳۵۷ - *نفس‌بریده*
* ۱۳۵۶ - *حرمت رفیق*
* ۱۳۵۶ - *زن*
* ۱۳۵۵ - *بی‌گناه*
* ۱۳۵۵ - *بی‌نشان*
* ۱۳۵۵ - *دلقک*
* ۱۳۵۴ - *اضطراب*
* ۱۳۵۴ - *حسرت*
* ۱۳۵۴ - *کمین*
* ۱۳۵۴ - *هوس*
* ۱۳۵۳ - *سپس هیچ‌کدام باقی نماندند*
* ۱۳۵۳ - *آب*
* ۱۳۵۳ - *خوشگلا عوضی گرفتین*
* ۱۳۵۳ - *مسافر*
* ۱۳۵۳ - *هیاهو*
* ۱۳۵۲ - *بی‌قرار* در نقش کبری (سوری)
* ۱۳۵۲ - *خروس*
* ۱۳۵۲ - *شیخ صالح*
* ۱۳۵۱ - *بابا نان داد*
* ۱۳۵۰ - *نقره‌داغ*
* ۱۳۵۰ - *پهلوان مفرد*

نگارخانه
--------

* 
* 
* 
* 
* 
*

منابع
-----

* «نسرین کهزک». وبگاه ایران‌آکت. دریافت‌شده در ۱۱ فوریه ۲۰۱۱.
* «سپیده». سوره سینما. دریافت‌شده در ۱۵ ژوئن ۲۰۱۳.

پیوند به بیرون
--------------

* سپیده در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها
***سیرک دیجیتالی شگفت‌انگیز*** (به انگلیسی: The Amazing Digital Circus) یا به اختصار TADC که با عنوان ***سیرک دیجیتال*** نیز شناخته می‌شود، یک سریال اینترنتی در سبک مستقل است که توسط گوسورکس (به انگلیسی: Goosworx) ساخته و توسط گلیچ پروداکشنز (به انگلیسی: Glitch Productions) تولید شده‌است. این سریال در ۱۳ اکتبر سال ۲۰۲۳ در کانال یوتیوب گلیچ برای اولین‌بار به نمایش درآمد و مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و کمتر از یک ماه بیش از 100 میلیون بازدید به‌دست آورد و با تبدیل شدن به پربیننده‌ترین پایلوت انیمیشن مستقل از *هزبین هتل* و *هلووا باس* پیشی گرفت. این انیمیشن کوتاه همچنین نامزد جوایز آنی شد.

تولید
-----

*سیرک دیجیتالی شگفت‌انگیز* از یکی از سه انیمیشن ارائه شده به گلیچ پروداکشنز توسط انیماتور یوتیوب، گوسورکس بود، که این شرکت پس از موفقیت انیمیشن کوتاه از گوسورکس، برای ایجاد یک پایلوت تلاش کرد، سرچشمه گرفت.[4] الهامات این نمایش عبارتند از: داستان کوتاه «دهانی ندارم و باید جیغ بکشم»، سری کتاب من جاسوس، و سریال انیمیشن ژاپنی Popee the Performer.[5]

سبک هنری نمایش از CGI و بازی‌های رایانه‌ای از دهه‌های 1990 و اوایل دهه 2000 الهام گرفته شد و محصول نهایی توسط گوسورکس به‌عنوان «نسخه‌ای رنگ‌آمیزی» از انیمیشن‌های سه بعدی اولیه توصیف شد.[4] پیش تولید در اواسط سال 2022 آغاز شد و تولید آن در اواخر همان سال به طور کامل آغاز شد. شخصیت‌ها در مایا مدل‌سازی و متحرک شدند و مدل‌ها و انیمیشن‌ها سپس برای رندر نهایی به آنریل انجین انتقال.[7][8]

یاسمین یانگ، مدیرکل گلیچ پروداکشنز، اعلام کرده است که هیچ برنامه‌ای برای نمایش در پلتفرم‌های پخش علاوه بر یوتیوب وجود ندارد.[4] در یک پست نوامبر 2023 که قسمت آزمایشی را به بیش از 4.5 میلیون بازدید رسانده بود، گلیچ پرداکشنز تولید قسمت‌های فراتر از قسمت آزمایشی را تأیید کرد.[9] در فوریه 2024، گلیچ پروداکشنز تأیید کرد که این سریال علاوه بر پایلوت، شامل 9 قسمت خواهد بود،[10] که به قسمت 1 "ارتقا" خواهد یافت.[11]

صداپیشگان
---------

* **لیزی فریمن** در نقش پامنی (به انگلیسی: Pomni)، جدیدترین انسانی که در سیرک گیر افتاده است و در بدن یک دلقک گیر کرده است.
* **الکس روشون** در نقش کِین (به انگلیسی: Caine)، رینگ‌مستر هوش مصنوعی عجیب و غریب سیرک و در عین حال بی‌ثبات.
* **مایکل کوواچ** در نقش جکس (به انگلیسی: Jax)، یک خرگوش بنفش انسان‌نما که از شوخی و قلدری سایر بازیگران لذت می‌برد.
* **آماندا هافورد** در نقش راگاتا (به انگلیسی: Ragatha)، یک عروسک پارچه ای مهربان که تلاش می کند نگرش خوش‌بینانه‌ای نسبت به موقعیت خود حفظ کند.
* **ماریسا لنتی** در نقش گَنگل (به انگلیسی: Gangle)، یک روبان انسان‌نما که ماسک‌های کمدی و تراژدی شکننده‌ای را بر تن می‌کند که نشان‌دهنده حال و هوای فعلی او است.
* **شان چیپلاک** در نقش کینگر (به انگلیسی: Kinger)، یک شاه شطرنج پارانوئید و فراموشکار که در طولانی‌ترین مدت در سیرک گیر افتاده‌است.
* **اشلی نیکولز** در نقش زوبل (به انگلیسی: Zooble)، یک اسباب‌بازی میکس اند مچ انسان‌نمای زودرنج.
* **گوسورکس** در نقش بابل (به انگلیسی: Bubble)، دستیار حباب صابون کین.
* **السی لاولاک** در نقش ملکه گلوینک (به انگلیسی: Gloink Queen)، فرمانروای گلوینک‌های آفت‌مانند.

منابع
-----

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «The Amazing Digital Circus». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۵ دسامبر ۲۰۲۳.

1. ↑  Weston, Christopher (2012-02-03). "The Amazing Digital Circus: Everything you need to know from pilot to characters and merch". *HITC* (به انگلیسی). Archived from the original on 1 November 2023. Retrieved 2013-02-03.
**آنِّه ماریت مَکینِن** (به فنلاندی: *Anne Maarit Mäkinen*) یک بازیکن زن بازنشستهٔ فوتبال اهل کشور فنلاند است؛ که برای باشگاه سوئدی آای‌ک و در شهر استکهلم بازی می‌کرد. او در پست هافبک مرکزی بازی می‌کرد. از آغاز حضورش در تیم ملی فنلاند در ژوئن ۱۹۹۱ او رکورد ۱۱۸ بازی و ۱۶ گل زده برای این تیم تا زمان بازنشستگی اش در سال ۲۰۰۹ را در تیم ملی از خود باقی گذاشت.او نخستین بازیکن فنلاندی بود که در لیگ زنان آمریکا موسوم به دابلیو یو اس بازی کرد. او به صورت دانشجویی نیز برای تیم دانشگاه نوتردام بازی کرد. باشگاه‌های دیگری که او در آن‌ها بازی کرده واشینگتن فریدام، فیلادلفیا چارج و نیوجرزی وایلدکتس بوده‌اند. او در سال ۱۹۹۷ بهترین بازیکن لیگ دانشجویی (روکی سال، به انگلیسی:Rookie) شد و در سال ۲۰۰۰ نیز عنوان باارزش‌ترین بازیکن را بدست آورد و برای چهار سال پیاپی در تیم منتخب ستارگان دانشگاه‌ها حضور داشت. در سال ۲۰۰۵ او به عنوان کاپیتان تیم فنلاند به همراه این تیم به مدال برنز مسابقات فوتبال زنان اروپا رسید که این عنوان دستاورد دوران بازیگری او در تیم ملی است. او به همراه تیم اومئا آی‌کی دو بار در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ قهرمان لیگ برتر فوتبال زنان سوئد شده‌است.

مکینن در سال ۲۰۱۱ و در آکادمی فوتبال آی‌ام‌جی در جایی که او کار خود را در فوتبال آغاز کرده بود و بیشتر در مقابل پسرها بازی می‌کرد دوران بازیگری خود را به پایان رساند.

منابع
-----

1. ↑
2. ↑

پیوند به بیرون
--------------

* UEFA profile
* Notre Dame player profile
* Profile at Women's United Soccer Association
اودا نوبوکاتسو
**اودا نوبوکاتسو** (به ژاپنی: 織田 信雄 Oda Nobukatsu) (۱۵۵۸–۱۶۳۰) یک سامورایی در دوره آزوچی-مومویاما و دومین پسر اودا نوبوناگا بود. نام مادر وی ایکوما کیتسونو بود. کیستونو به عنوان محبوبترین همسر نوبوناگا شهرت دارد. علاقهٔ نوبوناگا به کیستونو از آنجا مشخص می‌شود که قبل از اینکه پسر دوم او نوبوکاتسو به دنیا بیاید در واقع کمی قبل پسری بنام اودا نوبوتاکا (۱۵۵۸–۱۵۸۳) از همسر غیراصلی دیگر او بنام ساکاشی به دنیا آمده بود اما نوبوناگا پسر کیتسونو را مقدم قرار داد و به عنوان پسر دوم خود اعلام کرد. این دو پسر پس از مرگ نوبوناگا به دشمنی یکدیگر درآمدند و نوبوکاتسو برادرش نوبوتاکا را مجبور به خودکشی کرد. علت این دشمنی احتمالاً از همین جابجای نوبت تولد سرچشمه گرفته‌است. برادر بزرگ او نیز بنام نوبوتادا که به عنوان جانشین پدر تربیت شایسته‌ای یافته بود قبل از آن در حادثه معبد هوننو (۱۵۸۲) همزمان با پدر خود نوبوناگا هاراکیری کرده بود.

بنابر فرضیه سوزاندن قلعه آزوچی، اقامتگاه نوبوناگا، پس از حادثه معبد هوننو توسط اودا نوبوکاتسو انجام شده‌است.

خانواده
-------

* پدر: اودا نوبوناگا (۱۵۳۶–۱۵۸۲)
* برادران:
	+ اودا نوبوتادا (۱۵۵۷–۱۵۸۲)
	+ اودا نوبوکاتسو (۱۵۵۸–۱۶۳۰)
	+ اودا نوبوتاکا (۱۵۵۸–۱۵۸۳)
	+ هاشیبا هیده‌کاتسو  (۱۵۶۷–۱۵۸۵)
	+ اودا کاتسوناگا‏(۱۵۶۸–۱۵۸۲)
	+ اودا نوبوهیده (۱۵۷۱–۱۵۹۷)
	+ اودا نوبوتاکا (۱۵۷۶–۱۶۰۲)
	+ اودا نوبویوشی (۱۵۷۳–۱۶۱۵)
	+ اودا نوبوسادا (۱۵۷۴–۱۶۲۴)
	+ اودا نوبویوشی (مرگ ۱۶۰۹)
	+ اودا ناگاتسوگو (مرگ ۱۶۰۰)
	+ اودا نوبوماسا (۱۵۵۴–۱۶۴۷)
* خواهران:
	+ توکوهیمه (۱۵۵۹–۱۶۳۶)
	+ فویوهیمه (۱۵۶۱–۱۶۴۱)
	+ هیده‌کو (مرگ ۱۶۳۲)
	+ ای هیمه (۱۵۷۴–۱۶۲۳)
	+ هون‌این
	+ سان نو مارو دونو (مرگ ۱۶۰۳)
	+ تسوروهیمه (همسر ناکاگاوا هیده‌ماسا)

جستارهای وابسته
---------------

* نبرد شیزوگاتاکه
* اودا نوبوتاکا

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Oda Nobukatsu». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۴ اوت ۲۰۱۶.
***توی دریا*** (به انگلیسی: Into the Blue) فیلمی محصول سال ۲۰۰۵ به کارگردانی جان استاکول است. در این فیلم بازیگرانی همچون پل واکر، جسیکا آلبا، اسکات کان، اشلی اسکات، جاش برولین، جیمز فرین و تایسن بکفورد ایفای نقش کرده‌اند.

داستان
------

جارد (پل والکر) و سام (جسیکا آلبا) که غواصان ماهری هستند به همراه برایس (اسکوت کان) و دوستش آماندا (اشلی اسکوت) در کف دریا به لاشه هواپیمایی غرق شده برمی‌خورند که درون آن محموله‌ای بزرگ از کوکائین وجود دارد. آنها در نزدیکی هواپیما نشانه‌هایی از یک کشتی افسانه‌ای نیز پیدا می‌کنند که گفته می‌شود حامل میلیون‌ها دلار طلا بوده‌است. برایس آنها را ترغیب می‌کند تا با فروش مقداری از کوکائین‌ها مبلغ مورد نیاز برای اکتشاف را بدست‌آورند اما صاحبان اصلی کوکائین‌ها با خبر شده و…

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Into the Blue». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۵.

پیوند به بیرون
--------------

* *توی دریا* در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
* *توی دریا* در باکس آفیس موجو
* *توی دریا* در آل‌مووی
* Roger Ebert's movie review

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد فیلم است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
طرح یک هنرمند از یک میتینگ حزب کمونیست فرانسه، کمیتهٔ مرکزی در لونژومو در سال ۱۹۴۳. چپ به راست: بنوا فراشون، اگوست لوکور، ژاک دوکلو و شارل تیون.
**ژاک دوکلو** (انگلیسی: Jacques Duclos؛ ۲ اکتبر ۱۸۹۶ – ۲۵ آوریل ۱۹۷۵) سیاست‌مدار و کمونیست اهل فرانسه بود. وی از سال ۱۹۲۶ زمانی که وارد مجمع ملی فرانسه شد و از پل رنو دفاع کرد و در سیاست این کشور نقشی کلیدی ایفا کرد. او در سال ۱۹۶۹ بخشی از آراء انتخاباتی ریاست‌جمهوری این کشور را به خود اختصاص داد.

زندگی‌نامه
----------

ژاک دوکلو در اوت-پیرنه متولد شد. طی جنگ جهانی اول، در نبرد وردن شرکت کرد و زخمی شد. او در «شومن دو دام» دستگیر شد و تا پایان جنگ در زندان باقی ماند. در سال ۱۹۲۰، او به حزب تازه تأسیس شده کمونیست فرانسه پیوست و در سال ۱۹۲۶ به رده کمیته مرکزی این حزب رسید. وی در انتخابات پارلمانی منطقه ۲۰ از لئون بلوم حمایت کرد و در سال ۱۹۳۶ رئیس بخش پروپاگاندا حزب شد و به عنوان معاون رئیس مجلس ملی فرانسه انتخاب شد.

ژاک دوکلو به‌عنوان یک کمونیست استالینیست بیش از ۳۵ سال مغز متفکر انتخاب‌های سیاسی موریس تورز و بنوا فراشون بود. او در جنبش بین‌المللی کمونیسم و کمینترن و کمینفرم شرکت داشت. در دهه ۱۹۳۰، مسؤلیت سازماندهی جنبش‌های کمونیستی اسپانیا (۱۹۳۰، ۱۹۳۵) و بلژیک (۱۹۳۵–۱۹۳۴) به او اعطا شد. به دستور ژوزف استالین، او به حزب کمونیست اسپانیا توصیه کرد تا در جریان جنگ داخلی اسپانیا در جبهه مردمی شرکت کند.

وی در ۲۵ آوریل ۱۹۷۵ در مونتروی، سن-سن-دنی درگذشت.

نقش‌آفرینی و افتخارات
---------------------

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به *مصیبت و همدردی* اشاره کرد.

وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین شده‌است.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Jacques Duclos». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۶ آوریل ۲۰۱۸.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ژاک دوکلو موجود است. |

* Duclos, Jacques (April 1945). "On the Dissolution of the Communist Party of the United States" (PDF). Cahiers du Communisme. Retrieved 2006-12-23. Reprinted in William Z. Foster et al. *Marxism-Leninism vs. Revisionism*. New York: New Century Publishers, February 1946, pp. 21–35.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* فرانسه (داده‌ها)
* کاتالونیا
* آلمان
* ایتالیا
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* لتونی
* ژاپن
* جمهوری چک
* استرالیا
* هلند
* لهستان
* سوئد

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* ساینی (ژاپن)

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* ریرو (سوئیس)
	+ 1
* شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده
* سوداک (فرانسه)
	+ 1
* تروو (استرالیا)
	+ 1

 |
عکس تایید شده از اریک رودلف
**اریک رودلف** (زادهٔ ۱۶ سپتامبر ۱۹۶۶)، که همچنین با عنوان **بمبگذار پارک المپیک** شناخته می‌شود، دهشت‌افکن آمریکایی است که به چندین بمب‌گذاری با هدف ضدیت با سقط جنین و ضدیت حقوق همجنس‌گرایان در ایالت‌های جنوبی ایالات متحده در بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۸، که منجر به مرگ سه نفر و زخمی شدن ۱۵۰ نفر شد، محکوم شده‌است.. رودلف تا زمان دستگیری‌اش در سال ۲۰۰۳ پنج سال در فهرست ده نفر اول تحت تعقیب اف‌بی‌آی قرار داشت. در سال ۲۰۰۵ به عنوان بخشی از تفاهم معاملهٔ دعوی به تعداد بیشماری از اتهامات قتل ایالتی و فدرال محکوم شد و پنج حبس ابد متوالی را پذیرفت تا از رأی بالقوهٔ اعدام صرف نظر شود. او همچنان در زندان فوق امنیتی ای‌دی‌اکس فلورنس در نزدیکی فلورنس، کلرادو زندانی است.

منابع
-----

1. ↑  "Eric Rudolph charged in Centennial Olympic Park bombing". Viceland News. Archived from the original on June 18, 2003. Retrieved September 19, 2019.
2. ↑  Schuster, Henry (آوریل 12, 2005). "Rudolph agrees to plea agreement". Cable News Network LP, LLLP. Archived from the original on April 9, 2005. Retrieved January 8, 2016. "The many victims of Eric Rudolph's terrorist attacks in Atlanta and Birmingham can rest assured that Rudolph will spend the rest of his life behind bars," [U.S. Attorney General Alberto] Gonzales said in press release.
«**مرموزترین ترانه روی اینترنت**» (انگلیسی: The Most Mysterious Song on the Internet) لقبی است که به ترانه ای در سبک موسیقی موج نو داده‌اند که نام، نام هنرمند، ترانه‌نویس، و منبع آن معلوم نیست. این ترانه را احتمالاً در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی ساخته باشند.

این ترانه در تاریخی نامعلوم (احتمالاً در ۱۹۸۳ یا ۱۹۸۴ میلادی) از ایستگاه رادیوی عمومی شمال آلمان (Norddeutscher Rundfunk یا NDR) پخش شده‌است. از سال ۲۰۱۹ میلادی، این ترانه به پدیده‌ای وایرال بر اینترنت تبدیل شده‌است و بسیاری از کاربران سایت‌هایی چون ردیت و دیسکورد مساعی خود را برای یافتن ریشه و اطلاعاتی دربارهٔ‌این ترانه به اشتراک گذارده‌اند.

زمینه
-----

فهرستی منتسب به آهنگ‌های روی نوار درایس .
به‌نوشتهٔ رولینگ استون در سپتامبر ۲۰۱۹، مردی به‌نام «درایس (داریوش) س.» (به انگلیسی: Darius S.) در ۱۹۸۴ این ترانه را از روی برنامه‌ای در رادیوی آلمان به عنوان «موسیقی برای جوانان» (به آلمانی: Musik Für Junge Leute) بر روی نوار ضبط صوتی ضبط کرد. بر روی برچسب روی این نوار عبارت «کاست شمارهٔ ۴» نوشته شده‌است. بر روی این نوار کاست ترانه‌های دیگر از گروه‌های XTC و کیور ضبط شده‌است که همه در حوالی سال ۱۹۸۴ منتشر شده‌اند. صدای مجری برنامهٔ رادیویی روی نوار ضبط نشده‌است و این امر شناخت زمان پخش و منبع ترانه را دشوارتر می‌کند.

در سال ۲۰۰۴ میلادی درایس این فایل‌ها را به فرمت دیجیتالی تبدیل کرد و بر روی وبسایت خود بارگذاری کرد. در سال ۲۰۰۷ خواهر او این آهنگ را در انجمنی اینترنتی مختص شناسایی ترانه‌های قدیمی ارسال کرد ولی جستجوی او نتیجه‌ای نداشت.

رویداد اینترنتی
---------------

در سال ۲۰۱۹ نوجوانی برزیلی این ترانه را در یوتیوب بارگذاری کرد و پیوند آن را به سابردیت‌های مرتبط با موسیقی ارسال کرد.
در نهم ژوئیهٔ ۲۰۱۹، یوتیوبری به نام جاستین وانگ (به انگلیسی: Justin Whang) ویدئویی را در کانال یوتیوب خود بارگذاری کرد که در آن دربارهٔ تلاش ناموفقش برای یافتن سازنده یا منبع ترانه بحث کرد.
این ویدئو باعث شد کاربران اینترنتی بیشتری به تلاش برای جستجوی منبع این آهنگ بپیوندند. در ۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، یکی از کاربران ردیت به فهرستی از تمام آهنگ‌های پخش‌شده در برنامهٔ موسیقی برای جوانان در سال ۱۹۸۴ دست یافت، ولی پس از جستجو اثری از این ترانه در آن پیدا نشد.

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست رویدادهای اینترنتی

منابع
-----

1. ↑  Browne 2019.
2. ↑  Reeve 2020.
3. ↑  "The Most Mysterious Song on the Internet - Tales From the Internet".`{{cite web}}`: نگهداری CS1: url-status (link)

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «The Most Mysterious Song on the Internet». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۲ اوت ۲۰۲۰.

* Browne, David (24 September 2019). "The Unsolved Case of the Most Mysterious Song on the Internet". *Rolling Stone*. Retrieved 23 November 2019.
* Kim, Sam (26 September 2019). "What is 'The Most Mysterious Song on the Internet'?". *Public Radio International*. Retrieved 23 November 2019.
* Reeve, Tanja (30 May 2020). "Die Jagd nach dem Most Mysterious Song on the Internet". *Braunschweiger Zeitung*. Retrieved 3 July 2020.

پیوند به بیرون
--------------

* نسخه کامل ترانه در یوتوب
برای نقاش افغان، اکبر خراسانی (نقاش) را ببینید.

**پهلوان اکبر خراسانی** زاده مشهد، از پهلوانان نامور ایرانی در عهد قاجاریه، و فرزند پهلوان سلیم خراسانی بوده و به همین دلیل او را **اکبر پهلوان سلیم** نیز می‌خواندند. وی نوچه یکی از پهلوانان نامدار خراسان به نام پهلوان حاج سید کاظم ضابط خراسانی بود و از این جهت وی را در مشهد، **نوچه حاج سید کاظم** نیز می‌نامیدند. وی طی دو سه کشتی پیروزمندانه که در مشهد گرفت، در سرتاسر ایالات خراسان گل کرد و سپس به منظور زورآزمایی با پهلوانان پایتخت، راهی تهران شد. مادر پهلوان خراسانی زنی بود به نام فاطمه؛ از طایفه متش بیرانوند، که در نزدیکی شهر خرم آباد سکونت داشتند.

رفتن به تهران
-------------

پس از این که پهلوان اکبر، از خراسان به تهران آمد، موفق شد که در جریان یک کشتی در زورخانه نوروزخان بر پهلوان ابراهیم یزدی معروف به *«یزدی بزرگ»* را که برای مدت‌ها پهلوان شکست ناپذیر دارالخلافه محسوب می‌شد و بازوبند پهلوانی پایتخت را برای سال‌ها بر بازو داشت، توانست فائق آید و او را بر زمین بزند و بدین ترتیب، بازوبند پهلوانی از طرف شاه به او اعطا گردید. البته در باب پیروزی ایشان بر پهلوان یزدی اسناد و مدارک معتبری نیست چنان‌که در کتاب تاریخ ورزش باستانی ایران نوشته حسین پرتو بیضائی کاشانی انتشارات زوار سال ۸۲ تهران طبق مستندات دوره قاجار در این کشتی هیچ‌یک بر دیگری پیروز نمی‌شود و علی‌رغم زمان زیاد کشتی هیچ‌کدام بر دیگری فائق نمی‌شوند لذا شاه با حفظ حرمت پهلوان یزدی و با توجه به سن بالای پهلوان یزدی (بالغ بر ۵۰ سالگی او و اواخر دوران وی) یک بازوبند پهلوانی هم به پهلوان اکبر که در عنفوان جوانی بوده می‌دهد. طبق همین مستند در این کشتی پهلوان اکبر عمدتاً خود را بدست پهلوان یزدی نمی‌دیده است.

جستارهای وابسته
---------------

* *پهلوان اکبر می‌میرد*

منابع
-----

* بامداد، مهدی (۱۳۴۷)، *شرح حال رجال ایران در قرن ۱۲ و ۱۳ و ۱۴ هجری (جلد ۵)*، تهران: زوار

پانویس
------

پیوند به بیرون
--------------

* معرفی کتاب زندگینامه پهلوان اکبر خراسانی در سایت آفتاب[*پیوند مرده*]
**بابک فردوسی** مهندس سیستم ایرانی-آمریکایی است که در آزمایشگاه پیشرانه جت ناسا فعالیت می‌کند. او در مأموریت مریخ‌نورد کنجکاوی (*کیوریاسیدی (تلفظ آمریکایی)-کیوریاسیتی (تلفظ بریتانیایی*) مدیریت پرواز را بر عهده داشت و از اعضای پروژهٔ کاوشگر کاسینی-هویگنس بوده است.

  

هنگام مأموریت مریخ‌نورد *کنجکاوی* در اوت ۲۰۱۲، مدل عجیب موهای وی که به سبک موهاک بود توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرد و سبب معروفیت وی شد. وی و مدل مویش به‌طور غیرمنتظره‌ای تبدیل به میم اینترنتی و نمادی از این مأموریت در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی شد. اوباما نیز طی پیام تبریک تلفنی‌اش به تیم مریخ‌نورد *کنجکاوی*، اشاره‌ای به بابک فردوسی (تحت عنوان «Mohawk Guy» که بعداً به این لقب معروف شد) و شوخی‌ای دربارهٔ وی و مدل مویش کرد.

فردوسی توضیح داد او در هر مأموریت مدل مویش را به یک سبک درست می‌کند و این‌بار طبق رأی اکثریت اعضای تیم، مدل موهاک را انتخاب کرد.

او در مصاحبه‌ای گفت «اگر مدل موهای موهاک من باعث ایجاد هیجان در تعداد اندکی بیشتر از افراد دربارهٔ علم و این مأموریت بشود، این فوق‌العاده است».
بابک فردوسی نقش کوتاهی در سریال مساله سه جسم ایفا کرد.

زندگی و فعالیت حرفه‌ای
----------------------

بابک فردوسی
بابک فردوسی در ۷ نوامبر ۱۹۷۹ در شهر فیلادلفیا در ایالت پنسیلوانیا به دنیا آمد. پدر وی اهل ایران و مادرش بزرگ‌شدهٔ آمریکا است. خانوادهٔ فردوسی پس از به دنیا آمدن وی به منطقهٔ خلیج سن فرانسیسکو مهاجرت کردند. خانوادهٔ او بار دیگر در سال ۱۹۹۱ به توکیو نقل مکان کردند. درآن‌جا بابک در یک مدرسهٔ انگلیسی‌زبان تحصیل خود را در مقطع دبیرستان به پایان برد.

وی پس از قبولی در مقطع دبیرستان -در سال ۱۹۹۷- در دانشگاه واشینگتن نام‌نویسی کرد. او که از کودکی رؤیای رسیدن به بالاترین درجات رشتهٔ هوافضا را در سر داشت، موفق شد تا از دانشگاه واشینگتن در همین رشته فارغ‌التحصیل شود. وی در همان سال‌ها زیر نظر برندهٔ نوبل فیزیک، هانس جرج دهملت، به‌عنوان یکی از اعضای تیم تحقیقاتی فعالیت می‌کرد.

بابک فردوسی در سال ۲۰۰۱ در مؤسسه فناوری ماساچوست در رشتهٔ هوافضا ثبت نام کرد و در آن‌جا به گروه Lean Aerospace Initiative پیوست. وی تا سال ۲۰۰۳ در این گروه باقی‌ماند.
بابک فردوسی پس از جدا شدن از گروه LAI، در سمت مهندس در آزمایشگاه پیشرانه جت در سازمان ناسا مشغول به فعالیت شد و در پروژهٔ مریخ‌نورد کنجکاوی شرکت داشت. او همچنین در پروژه کاوشگر کاسینی-هویگنس به‌عنوان یکی از اعضای آن پروژه فعالیت می‌کرد.

منابع
-----

1. ↑  "President Obama Calls to Congratulate Curiosity Team". NASA. August 13, 2012. Archived from the original on 15 June 2013. Retrieved August 14, 2012. I understand there's a special Mohawk Guy that's working on the mission. (خنده) He's been one of the many stars of the show last Sunday night. And I, in the past, thought about getting a Mohawk myself -- (خنده) -- but my team keeps on discouraging me. And now that he's received marriage proposals and thousands of new Twitter followers, I think that I'm going to go back to my team and see if it makes sense. (خنده)
2. ↑  Amina Khan (August 9, 2012). "Curiosity: Meet 'Mohawk Guy,' Mars mission's Internet sensation". *Los Angeles Times*. Retrieved August 14, 2012.
3. ↑  Shira Lazar (August 6, 2012). "Meet NASA's Mohawk Guy, Bobak Ferdowsi". *What's Trending*. Archived from the original on 31 December 2012. Retrieved August 14, 2012.

پیوند به بیرون
--------------

* بابک فردوسی در توییتر
لوح گفتگوی انسان و خدایش، ج. قرن ۱۹–۱۷ پیش از میلاد، موزهٔ لووْر
**ادبیات حکمت** گونه‌ای از ادبیات رایج در خاور نزدیک باستان بوده‌است. نوشتارهای حکمت از جمله پرشمارترین آثار ادبی در خاور نزدیک باستان هستند. در هزاره سوم پیش از دوران مشترک و اوایل هزاره دوم پیش از دوران مشترک، تعداد آثار ادبیات حکمت در مصر بیش از همه آثار دیگر است. این آثار در مورد معنا و مفهوم زندگی هستند. در بابِل تعداد چنین آثاری کمتر است.

در بین‌النهرین، دو دوره برای این ادبیات در نظر گرفته می‌شود: دوره بابلی باستان و دوره کاسی‌ها. «ضرب‌المثل‌ها و تعلیمات»، خالص‌ترین گونه این ادبیات است و در جایگاه حکمت کاربردی شناخته می‌شود. این گروه شامل گفته‌های گوناگونی با تمرکز بر زندگی روزمره هستند و به رویدادهای تاریخی، سیاسی و دینی توجه کمی نشان می‌دهند. زیرگروه «ضرب‌المثل‌ها» نقش مهمی در مدرسه‌های کتابت داشتند. زیرگروه «تعلیمات» برخلاف ضرب‌المثل‌ها که سوم شخص روایت شده‌اند، مخاطبان جوان خود را دوم شخص مورد خطاب قرار می‌دهند.

این ژانر شامل سخنان حکیمان، خردمندان و افسانه‌بافی‌هایی آموزنده در مورد الوهیت و فضیلت ارائه می‌کند. اگرچه این گونه از تکنیک‌های داستان سرایی شفاهی سنتی استفاده می‌کند، اما به صورت مکتوب نیز منتشر شده‌است. از مصادیق این نوع ادبیات می‌توان به کتبی مانند قرآن و انجیل، مزامیر اشاره کرد.

ژانر ادبی کتاب آیینه‌ای از شاهزادگان که در ادبیات رنسانس اسلامی و غربی سابقه‌ای طولانی دارد، هم‌خانواده سکولار ادبیات حکمت است. در دوران باستان اروپا، اشعار تعلیمی هزیود، به ویژه شعر کارها و روزها به عنوان منبع دانشی مشابه ادبیات حکمت مصر باستان، بابلی‌ها و اسرائیل تلقی می‌شد. سرایش‌های پیش از اسلام مملو از اشعار حکیمانه بسیاری است، از جمله اشعار زهیر بن أبی سُلمی (۵۲۰–۶۰۹).

نمونه‌های ادبیات حکمت
---------------------

بیشتر اندیشمندان، امروزه موافقند که داستان یوسف یک گونه از ادبیات حکمت می‌باشد که توسط یک نویسنده ساخته و پرداخته شده‌است و در قرن پنجم پیش از میلاد به شکل کنونی خود درآمده. تاریخ ویرایش آن ممکن است شامل اولین «نسخه روبن» باشد که از پادشاهی شمالی اسرائیل سرچشمه گرفته بود و قصد داشت تسلط «خاندان یوسف» را بر سایر قبایل توجیه کند، که بعداً «گسترش یهودا» را دنبال کرد. (فصل‌ها ۳۸ و ۴۹) ارتقای یهودا به عنوان جانشین برحق یعقوب، و در نهایت تزیینات مختلف به طوری کرده که این رمان به عنوان پل بین سفر پیدایش و داستان موسی و خروج بنی‌اسرائیل از مصر عمل کند.

پانویس
------

1. ↑  p. 141. بایگانی‌شده در ۲۰۱۹-۱۲-۱۵ توسط Wayback Machine
2. ↑  Flanders Jr. 1996, p. 480.
3. ↑  Samet 2020, p. 329.
4. ↑  Samet 2020, p. 330.
5. ↑  Jörg Jeremias: *Theologie des AT.* p. 46.
6. ↑  Soggin 1993, pp. 102–103٬336.
7. ↑  Redford 1970, p. 20.

منابع
-----

* Flanders Jr. Henry Jackson (1996). *People of the Covenant-An Introduction to the Hebrew Bible*. Oxford University Press.
* Foster, John L. (1992). *Echos of Egyptian Voices, An Anthology of Ancient Egypt Poetry*. University of Oklahoma Press.
* Grenshaw, James L. (1983). *Theodicy in the Old Testament*.
* Samet, Nili (2020). "Mesopotamian Wisdom". *The Wiley Blackwell companion to wisdom literature*. Wiley Blackwell. pp. 328–348. ISBN 9781119158257.


|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد ادبیات است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
آستور پیاتزولا
**چهارفصل بوئنوس آیرس** (اسپانیایی: Estaciones Porteñas‎ یا اسپانیایی: Cuatro Estaciones Porteñas‎) نام یک مجموعهٔ چهارتایی آهنگ تانگوست که توسط آستور پیاتزولا نوشته و ساخته شد.

پیاتزولا این مجموعه آهنگ‌ها را به‌طور مجزا و جداگانه ساخته بود، اما هر از چند گاهی، آنها را با هم اجرا می‌کرد.

این قطعات برای اجرا توسط ویولن (ویولا)، پیانو، گیتار الکتریک، کنترباس و آکاردئون بایان نوشته شده است.

پیاتزولا با بکار بردن صفتِ «Porteño» که اشاره به ساکنان و شهروندانِ بوئنوس آیرس پایتخت آرژانتین دارد، به نوعی اشاره به چهار فصلِ این شهر نموده است.

فصل‌ها
------

1. ***Verano Porteño*** (*تابستان بوئنوس آیرس*)  
در سال ۱۹۶۵ و در اصل برای نمایش‌نامهٔ 'ملنتینای زرین' اثرِ آلبرتو رودریگز مونیوس نوشته شده بود.
2. ***Otoño Porteño*** (*پائیز بوئنوس آیرس*)  
در سال ۱۹۶۹ ساخته شد.
3. ***Primavera Porteña*** (*بهار بوئنوس آیرس*)  
در سال ۱۹۷۰ ساخته شد و حاوی کنترپوان است.
4. ***Invierno Porteño*** (*زمستان بوئنوس آیرس*)  
در سال ۱۹۷۰ ساخته شد.

در سال‌های ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۸ میلادی، لئونید دسیاتنیکف تنظیم جدیدی از این مجموعه آهنگ را با اشاراتِ بیشتری به چهار فصل (ویوالدی) عرضه کرد.

منابع
-----

1. ↑  Azzi, María Susanna, and Collier, Simon. *Le Grand Tango: The Life and Music of Astor Piazzolla.* (New York: Oxford University Press), 2000. see p. 90.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Estaciones Porteñas». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۸ ژوئن ۲۰۱۷.
**موزه کوئینز**، که سابقاً **موزه هنر کوئینز** نامیده می‌شد، یک موزه هنری و مرکز آموزشی است که در فلاشینگ میدوز–پارک کرونا در ناحیه کوئینز در شهر نیویورک ایالات متحده آمریکا واقع شده‌است. این موزه در سال ۱۹۷۲ تأسیس شد و در میان نمایشگاه‌های دائمی خود، *پانورامای شهر نیویورک*، که در اصل برای نمایشگاه جهانی نیویورک در سال ۱۹۶۴ ساخته شده بود، را به نمایش می‌گذارد، این نمایشگاه از آن زمان به صورت مستمر به روز شده‌است. همچنین دارای آرشیو بزرگی از صنایع ساخته‌شده هر دو نمایشگاه جهانی ۱۹۳۹ و ۱۹۶۴ است که منتخبی از آنها به نمایش گذاشته شده‌است.

تاریخچه ساختمان
---------------

موزه کوئینز در ساختمان شهر نیویورک واقع شده‌است، غرفه تاریخی که توسط معمار آیمار امبری II برای نمایشگاه جهانی ۱۹۳۹ طراحی شده‌است. از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۰ این غرفه، محل موقت مجمع عمومی سازمان ملل بود و یادآور لحظات تعیین‌کننده متعددی در سالهای اولیه سازمان ملل بود، از جمله ایجاد یونیسف، تقسیم کره و مجوز سازمان ملل برای ایجاد اسرائیل

 پلاک بیرون از موزه یادبود نشست مجمع عمومی سازمان ملل در سایت از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۰

مجموعه‌ها و نمایشگاه‌ها
-----------------------

 لامپی از مجموعه تیفانی
### پانوراما از شهر نیویورک

 *پانورامای شهر نیویورک* که بارها و بارها به روز شد، همان‌طور که در سال ۲۰۱۱ ظاهر شد

آموزش و اطلاع‌رسانی
-------------------

هر ساله موزه کوئینز از طریق نمایشگاه‌ها و برنامه‌ها به حدود ۲۰۰۰۰۰ بازدیدکننده خدمات ارائه می‌دهد. شرکت کنندگان از کوئینز، سایر بخش‌های نیویورک و شهرستان ناسائو و همچنین بازدیدکنندگان بین‌المللی جذب می‌شوند. مخاطبان موزه با تنوع بازدیدکنندگان متمایز می‌شوند که منعکس کننده تنوع قومیت‌های ساکن در منطقه است. طبق سرشماری سال ۲۰۰۰ طی ۲۰ سال گذشته، یک تغییر جمعیتی، کوئینز را به متنوع‌ترین شهرستان از نظر فرهنگی در کشور تبدیل کرده‌است: ۳۷٪ از جمعیت سفیدپوست، ۲۵٪ لاتین، ۲۰٪ آفریقایی-آمریکایی، و ۱۸٪ آسیایی هستند. تقریباً ۱۳۸ زبان در کوئینز صحبت می‌شود و بیش از نیمی از خانواده‌ها توسط افرادی که خارج از ایالات متحده متولد شده‌اند اداره می‌شوند.

منابع
-----

1. ↑  "Building History". Queens Museum of Art. Archived from the original on 26 April 2015. Retrieved May 2, 2015.
2. ↑  "Queens Museum of Art: About". ARTINFO. 2008. Retrieved July 29, 2008.
3. ↑  "New Queens Museum Director Is Liverpool Biennial's Sally Tallant". *Art News*. 2018-11-04. Retrieved 2018-11-05.
4. 1 2  "Queens Museum Today". Queens Museum of Art. Archived from the original on 15 November 2013. Retrieved March 18, 2009.
5. ↑  Cotter, Holland (November 7, 2013). "A Local Place for a Global Neighborhood". *The New York Times*. Retrieved May 2, 2015.
6. ↑  "Gale Virtual Reference Library - Document - United Nations". *go.galegroup.com*. Retrieved November 16, 2016.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ موزه کوئینز موجود است. |

* | داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 

	+ ISNI
		- 1
	+ ویاف
		- 1
	+ ورلدکت
 |
| کتابخانه‌های ملی | 

	+ کاتالونیا
	+ اسرائیل
	+ ایالات متحده آمریکا
 |
| سایر | 

	+ سوداک (فرانسه)
		- 1
 |
**موزه هنان** یکی از موزه‌های استان هنان چین است.

این موزه در سال ۱۹۲۷ میلادی در شهر کایفنگ بنیاد شد اما سالها بعد به شهر ژنگژو انتقال یافت.
موزه هنان دارای مجموعه‌های بسیاری است که به صورت موضوعی به نمایش درآمده‌اند. مجموعه «روشنایی تمدن باستانی هنان» بزرگ‌ترین و باارزش‌ترین این مجموعه بشمار می‌آید. در مجموعه دارای ۱۰۰۰ قطعه آثار هنری و باستانی است که همگی از شاهکارهای موزه به‌شمار می‌روند.

آثار برنزی دوره امپراتوران دودمان شانگ (سده ۱۶ تا ۱۱ پیش از میلاد)، آثار آرامگاه‌های امپراتوران دودمان هان (۲۰۶ پیش از میلاد تا ۲۲۰ میلادی)، آثار سفالینه‌های رنگین دوره امپراتوران دودمان تانگ (۶۱۸ تا ۹۰۷ میلادی) و سفالینه‌های امپراتوران دودمان سونگ (۹۶۰ تا ۱۲۷۹ میلادی). از دیگر مجموعه‌های موزه هنان می‌توان به «یشم‌های باستانی هنان»، «برنزهای حکومت چو»، «شاهکارهای هنری دودمان‌های مینگ و کینگ» اشاره کرد.

ساختمان موزه تازه هنان در سال ۱۹۹۸ میلادی در شهر کایفنگ بنا شده‌است و این موزه بار دیگر به این شهر باستانی بازگشت. نمای موزه شبیه یک هرم است و در واقع از طرح یک رصدخانه باستانی کایفنگ که در زمان دودمان امپراتوران یوان ساخته شده بود، الهام گرفته‌است.

نگارخانه
--------

* 
* 
* 
* 
*

منابع
-----

* جام جم آنلاین
**مجموعه فیلیپس** (انگلیسی: The Phillips Collection) مجموعهٔ هنرهای دانکن فیلیپس و مارجوری آکر فیلیپس در سال ۱۹۲۱ به عنوان گالری یادبود فیلیپس در محلهٔ دوپونت دایره واشینگتن تأسیس شد، دی سی فیلیپس نوه جیمز اچ لافلین، که یک بانکدار و از بنیانگذاران بود صاحب شرکت فولاد لافلین می‌باشد. در میان آثار هنرمندان ارائه شده در این مجموعه، آثاری از پیر آگوست رنوآر، گوستاو کوربه، ال گرکو، ونسان ونگوگ، آنری ماتیس، کلود مونه، پابلو پیکاسو، ژرژ براک، پییر بونار، پل کلی، آرتور داو، وینسلو هومر، جیمز مک نیل ویسلر، جیکوب لورنس، آگوستوس وینسنت تاک، جورجیا اوکیف و مارک روتکو به چشم می‌خورد.

نگارخانه
--------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «The Phillips Collection». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۸ فوریه ۲۰۱۶.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ مجموعه فیلیپس موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد پیرامون واشینگتن، دی.سی. است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**فلات ویلیوی** (روسی: Вилюйское плато) یک فلات کوهستانی در سرزمین کراسنویارسک و جمهوری یاقوتستان در سیبری روسیه است که بخشی از فلات سیبری مرکزی به‌شمار می‌رود. بخش عمده این فلات شامل قسمت علیای رود ویلیوی است.

این فلات مرتفع پوشیده از خاک منجمد است که با ضخامت آن به ۱٬۵۰۰ متر، بزرگ‌ترین مقادیر این نوع خاک در دنیا به‌شمار می‌رود.

جغرافیا
-------

فلات ویلیوی هم در شمال و هم در جنوب مدار شمالگان، در شمال‌شرقی سرزمین کراسنویارسک و غرب جمهوری یاقوتستان قرار دارد. مرز این فلات در جنوب‌غربی به استان ایرکوتسک، به سمت شمال به فلات آنابار، به سمت غرب به فلات سیورما و در شمال‌غربی به فلات پوتورانا می‌رسد.

به سمت شرق، این فلات به تدریج و با کاهش ارتفاع به دره وسیع رود لنا و به سمت جنوب‌شرقی به پست‌بوم یاقوتستان مرکزی رسیده که به فلات لنا در سمت جنوب منتهی می‌شود

میانگین ارتفاع سطح فلات آنابار حدود ۷۰۰ متر و ارتفاع بلندترین نقطه آن در قله‌ای بی‌نام ۹۶۲ متر است.

سرچشمه رودهای مهمی مانند رود ویلیوی، رود اولنیوک و یگیاتا در این فلات قرار دارد. همچنین دریاچه‌های متعددی مانند دریاچه مصنوعی سد ویلیوی نیز در این فلات دیده می‌شود.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Vilyuy Plateau». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۹ اوت ۲۰۲۱.
**گالری ملی پرتره** (به انگلیسی: National Portrait Gallery) یک گالری هنری در شهر لندن پایتخت انگلستان است که مجموعه‌ای از پرتره‌های بریتانیایی‌هایی که از شهرت و اهمیت تاریخی برخوردارند در آن به نمایش گذارده شده‌است. این گالری در سال ۱۸۵۶ افتتاح گردید و در زمان خودش نخستین گالری پرتره درجهان بود. گالری ملی پرتره که آنرا به‌اختصار NPG نیز می‌نامند در ۱۸۹۶ به مکان کنونیش در کاخ سنت مارتین، جنب گالری ملی منتقل شد.

فیلیپ هنری استَنهوپ، پنجمین ارلِ استنهوپ، تامس بَبینگتن مکالی، نخستین بارون مکالی و تامس کارلایل، سه نفری هستند که در بنیانگذاری این گالری نقش مهمی داشته‌اند و سردیس‌های آنان به‌احترامشان در ورودی اصلی گالری قرار داده شده‌است.

پرتره‌های به‌نمایش‌گذارده شده در گالری ملی پرتره بر اساس اهمیت و شهرت تاریخی همان فرد انتخاب شده و نام یا شهرت نگارگرش، نقشی در انتخاب آنها نداشته‌است. همچنین دراین گالری در کنار نقاشی‌ها، مجموعه‌ای نیز از عکس‌ها، کاریکاتورها و تندیس‌ها گردآوری شده‌است.

از جمله آثار این گالری می‌توان به خودنگاره‌هایی از ویلیام هوگارت و سر جاشوا رینولدز، پرترهٔ گروهی شرکت‌کنندگان در کنفرانس سامرست هاوس در ۱۶۰۴، پرترهٔ آنامورفیک ادوارد ششم اثر ویلیام اسکراتس، نقاشی پاتریک برانول برونته از خواهرانش شارلوت، امیلی و آن برونته و تندیس‌هایی از ملکه ویکتوریا و همسرش پرنس آلبرت که لباس‌هایی قرون وسطاایی بر تن دارند اشاره نمود. همچنین از سال ۱۹۶۹ اجازهٔ به‌نمایش درآمدن پرترهٔ افراد زنده نیز در این گالری داده شده‌است.

نگارخانه
--------

* بخش داخلی گالری ملی پرترهٔ لندن در سال ۲۰۰۸بخش داخلی گالری ملی پرترهٔ لندن در سال ۲۰۰۸

پانویس
------

1. ↑  "VISITS MADE IN 2009 TO VISITOR ATTRACTIONS IN MEMBERSHIP WITH ALVA". Association of Leading Visitor Attractions. Retrieved 21 May 2010.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «National Portrait Gallery, London». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۳ آوریل ۲۰۱۱.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
	+ 2
	+ 3
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت (از طریق ویاف)

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* فرانسه (داده‌ها)
* کاتالونیا
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا

 |
| نهادهای پژوهش هنری | 
* نام هنرمندان (گتی)

 |
| سایر | 
* ریرو (سوئیس)
	+ 1
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |