recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
با صدری‌افشار اشتباه نشود.

**سعدی افشار**، با نام کامل **سعدالله رحمت‌خواه** (زادهٔ ۱۳۱۳ در استان زنجان – ۳۰ فروردین ۱۳۹۲ در تهران) بازیگر کمدی ایرانی بود که در نمایش‌های موسوم به سیاه‌بازی، تخته‌حوضی یا روحوضی به ایفای نقش می‌پرداخت.
سعدی افشار، آخرین بازماندهٔ بازیگران نسل سیاه‌باز در نمایش‌های روحوضی در ایران بود و نخستین بار در سال ۱۳۳۰ به روی صحنه رفته بود. در ایران بیشتر مردم، سعدی افشار را با بازی در نقش «سیاه» در نمایش‌های سیاه‌بازی می‌شناسند.

زندگی
-----

افشار تا ششم ابتدایی درس خوانده است و برای نخستین بار در سال ۱۳۳۰ بر روی صحنه رفت. سعدی افشار تنها بازمانده نمایش سیاه بازی در ایران بود.

مراسم بزرگداشت وی در سال ۱۳۸۵ با حضور بسیاری از بزرگان تئاتر در خانه هنرمندان ایران برگزار شد. همچنین در فیلم تهران ۱۵۰۰ نیز از او یاد شده بود.

او در ۳۰ فروردین ۱۳۹۲ (نوزدهم آوریل ۲۰۱۳) بعد از تحمل یک دورهٔ طولانی بیماری به علت عفونت ریوی و پوکی استخوان در خانه شخصی خود در تهران درگذشت. هم زمان تئاتری از او به اسم فیس پوک روی صحنه بود.

کتاب عالیجناب سیاه
------------------

کتاب *عالیجناب سیاه* که به بیان «زندگی و خاطرات سعدی افشار» می‌پردازد، در ۱۳۶ صفحه توسط لاله عالم به نگارش درآمده و نشر پوینده آن را چاپ کرده‌است، این کتاب با مقدمه‌ای از قطب‌الدین صادقی بوده به تازگی در اختیار علاقه‌مندان قرار گرفته‌است. لاله عالم با اشاره به این‌که کتاب «عالیجناب سیاه» بیوگرافی «سعدی افشار» از زبان خود اوست، گفت: «من در این کتاب با خود عهد کردم امانت دار خوبی باشم و گفته‌های سعدی افشار را صادقانه امانتداری کنم. در کتاب بخش‌های توصیفی نیز وجود دارد که خودم با مطالعه روی نمایش‌های سنتی آن را نوشته‌ام.»

قطب‌الدین صادقی در مورد سعدی افشار نوشته‌است: «سعدی افشار در تاریخچه نمایش روحوضی معاصر ایران یک استثناست. او چهره‌ای جذاب، خلاق، هوشمند و بسیار مردمی است که خلاقیت‌های پنجاه سال اخیر نمایش روحوضی بدون حضور و کار و نام او معنا ندارد.»

به نقل از سعدی افشار دربارهٔ کودکی‌اش در «عالیجناب سیاه» آمده‌است: «از زمانی که چشم‌باز کردم، در دنیای کودکانه‌ام فقط زنی را دیدم که تنها مراقبم بود. این زن، بنده خدا، بدون هیچ سرپرستی با کار و تلاش فراوانش، از کار در خانه‌ها تا گُل‌سازی، سعی می‌کرد زندگی من و خودش را بچرخاند. پدری بالای سرم نبود خواهر و برادری هم نداشتم، تنها فرزند بودم؛ یعنی هیچ‌کس را نداشتم و معنای قوم و خویش را نمی‌دانستم به‌هرحال کم‌کم که بزرگ می‌شدم و مسائل را درک می‌کردم، فهمیدم که او – این زنی که نه شوهر داشت و نه پدر و مادر و نه سرپرستی – مادر من، «صدیقه» و اهل زنجان بود. ترکی صحبت می‌کرد. نمی‌دانم چرا به تهران آمده بود و چرا در آنجا ماندگار شده بود. هرگاه از او دربارهٔ پدرم می‌پرسیدم، می‌گفت: او مرده و در یکی از روستاهای زنجان به خاک سپرده‌شده‌است.»

سریال *دندون طلا* تا حدودی به زندگی استاد سعدی افشار اشاراتی داشته‌است.

منابع
-----

1. ↑  خبرنامهٔ گویا
2. ↑  روزنامه سرمایه
3. 1 2  بی بی سی
4. ↑  سعدی افشار، بازیگر معروف نمایش‌های سیاه‌بازی، درگذشت - BBC
5. ↑  سعدی افشار، هنرمند سیاه باز نمایش ایران درگذشت - رادیو فردا

* 
*

پیوند به بیرون
--------------

* پرده آخر سیاه‌بازی: سعدی افشار درگذشت - رادیو فردا

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست به‌خاک‌سپردگان قطعه هنرمندان بهشت زهرا
خلف ابن احمد
------------

تولد : ۳۲۷ قمری
درگذشت : ۳۹۳ قمری
القاب : خلف بانویه \_ ولی الدوله 
خلف بن ابوجعفر بن لیث ، آخرین امیرصفاری بود. او پس از قتل پدرش ابوجعفر احمد ، درسال ۳۰۲ باحمایت غلامان سامانی حکومت را بدست آورد.خلف بن احمد از اکابر برجسته جهان بود ، او فردی بسیارسخاوتمند وشجاع وهمینطور اهل ادب بود تاجایی که ، فصلا علاقه داشتند روایات خودشان را به اسم او نام گذاری کنند.
امیر خلف اکابر عالم را جمع کرد تا تفسیر قرآن را به کتابت درآورند .آنان با استفاده از امثال وادبیات تفسیر قرآن را نوشته ،۲۰ هزار دینار صرف تفسیر قرآن کرد واین نسخه تفسیردرمدرسه صابونی نیشابور جای داده شد اما طی یک سری اتفاقات نسخه را ازاینجا به اصفهان بردند ودرمیان کتب آل خجند ، صاحب تفسیریمنی آن کتاب قرار دادند و به احتمال زیاداین نسخه اکنون در عراق است ، احتمالاً این تفسیر ۱۰۰جلداست واکثر نسخه های معتبر مفقودالاثر شده که قدمت آن بسیار طولانی است. بسیاری از شعرا همچون بدیع همدانی ، شیخ ابوالفتح بستی از خلف بن احمد شعرسروده اند .
خلف بن احمد بعد ازاینکه موفق شد سیستان را فتح کند ،حرف از استقلال به میان آورد و وقتی که سبکتگین به هندوستان رفت او به بست (شهری در جنوب غربی افغانستان) رفت و بست را گرفت و سکه به نام خود ضرب کرد و خطبه خواند. خلف بعداز اینکه استقلال یافت پسرخودش طاهر را برتخت پادشاهی نشاند اما او بعد از مدتی سرکشی کرده وبه امور مملکت بی‌توجه شد و همین امر موجب شد که خلف از جانشینی او صرف نطر کند .
خلف ابتکاری برای جبران اشتباهش به کار برد ،او خودش را به بیماری زد و دربستر بیماری خوابید و طاهر برای عیادت تزد پدرش رفت و توسط مأموران پدر دستگیر و زندانی شد ،اما طاهر بعد از سه روز در زندان فوت شد ومردم بعد از شنیدن این خبر از خلف بن احمد ناامید شدند وبسیاری ازطرفداران وحامیان او همچون طاهربن ربیب و ...از حمایت او دست برداشتند و دست به عصیان زدند و شهری که دارالاماره نام داشت ، تسخیر کردند و خطبه خواندند و سکه به نام سلطان محمود غزنوی ضرب کردند و شعار برای دعوت او پیش گرفتند و شرح کامل این حوادث را نوشته و برای سلطان محمود ارسال کردند و از درخواست کردند که به سوی آنان بیاید.سلطان محمود پذیرفت و راهی سیستان شد ،خلف در آن هنگام درحصارطلق قرار داشت و این قلعه دارای هفت برجک بود ، دور این قلعه خندق عمیقی کشیدند ، سلطان محمود با تعداد زیاد لشکریانش از راه رسید ، آن خندق را با چوب و خاروخاش پرکردند وبافیل های عظیم به سمت دروازه اصلی رفتند اما سربازان خلف از داخل قلعه دفاع کردند و جنگ دو ،سه روزی به تعویق افتاد ، علما وسادات خراسان به نصحیت خلف پرداختند واورا راصی کردند که نزد سلطان محمود برود وازاو عذرخواهی کند وسیستان رابه او واگذار کند ،سلطان محمود هم با آغوشی باز وگرم از خلف استقبال کرد و جشنی راه انداخت به او بسیار احترام و عزت گذاشت و سرانجام خلف به جوزجان رفت چند سال بعد فوت شد .

منابع
-----

1. ↑  ادموند کلیفورد باسورث، *تاریخ سیستان*، ۲۴۸تا۲۵۳.
2. ↑  کلیفوردباسورث، ادموند (۱۳۷۰). *تاریخ سیستان*. تهران: امیرکبیر.
**جیمز اوبری** (به انگلیسی: James Aubrey) (زاده ۲۸ اوت ۱۹۴۷ – درگذشته ۸ آوریل ۲۰۱۰) بازیگر تئاتر و سینمای بریتانیایی بود. او تئاتر را در مرکز نمایش لندن آموخت. اوبری نخستین بازی حرفه‌ای خود را در سال ۱۹۶۲ در نمایش *جزیره کوچک بچه‌ها* انجام داد. او بازی در سینما را در سال ۱۹۶۳ با ایفای نقش *رالف* در فیلم سالار مگس‌ها ساخته پیتر بروک آغاز کرد. او بین سال‌های ۱۹۷۴–۱۹۷۵ با گروه نمایش *رویال شکسپیر* همکاری کرد. آخرین بازی او در یکی از قسمت‌های مجموعه تلویزیونی *نبردهای کوتاه* در سال ۲۰۰۶ بود.

زندگی و حرفه
------------

جیمز اوبری ترجیدگو در سال ۱۹۴۷ در کلاگن‌فورت اتریش زاده شد. او تحصیلات خود را در مدرسه‌های وُلمر (کینگستون، جامائیکا)، ویندسُر (آلمان) و سنت جان (سنگاپور) گذراند. او از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۰ در مرکز نمایش لندن به یادگیری تئاتر پرداخت. اوبری با *اگنس کریستین هالندر* ازدواج کرد که به طلاق انجامید. او افزون بر بازی در چندین تئاتر حرفه‌ای در بیش از ۳۰ مجموعه تلویزیونی (از یک تا چند قسمت)، ۶ فیلم تلویزیونی و بیش از ۱۰ فیلم سینمایی بازی کرد.

منابع
-----

1. ↑  "Actor James Aubrey dies" (به انگلیسی). The Stage. ۸ آوریل ۲۰۱۰. Retrieved 9 April 2010.
2. ↑  "James Aubrey Biography" (به انگلیسی). Film Reference. Retrieved 10 April 2010.
3. ↑    ‎(imdb.com)‎

پیوند به بیرون
--------------

* جیمز اوبری در پایگاه اطلاعاتی تئاتر برادوی
* جیمز اوبری در IMDb

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* اسپانیا
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* جمهوری چک
* هلند

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| سایر | 
* سوداک (فرانسه)
	+ 1
* تروو (استرالیا)
	+ 1

 |
رودولفو ایلانس یک سیاستمدار و وکیل بولیویایی بود که در سمت معاون وزیر داخلی در کابینه سوم اوو مورالس رئیس‌جمهور بولیوی خدمت می‌کرد (از ۱۴ مارس ۲۰۱۶ تا ۲۵ اوت ۲۰۱۶).

زندگی‌نامه
----------

رودولفو ایلانس در ۱۸ اوت ۱۹۵۸ در لاپاز زاده شد. وی در اثر لینچ کردن درگذشت.

ربایش و مرگ
-----------

در ۲۵ اوت ۲۰۱۶ هنگامی که ایلانس به همراه دستیار خود عازم شهر پاندورو بود تا با معترضان مخالف دولت صحبت کند، وی را ربودند و توسط معدن‌چیانی که وی را ربوده بودند به قتل رسید.

پس از ربوده شدن وی، دولت بولیوی گفته بود رودولفو ایلانس ۵۶ ساله ربوده شده و در خطر شکنجه شدن در شهر پاندورو واقع در حدود ۱۶۰ کیلومتری لاپاز قرار دارد.

مویزز فلورس مدیر یک ایستگاه رادیویی معادن در رادیوی محلی خبر مرگ وی را اینچنین بیان کرد: «ما توانسته‌ایم از نزدیک مشاهده کنیم که معاون وزیر ایلانس کشته شده‌است. همکارانم به ما گفتند که مرگ وی بر اثر کتک خوردن بوده‌است.»

کارلوس رومرو وزیر کشور بولیوی این حادثه را یک «قتل وحشیانه و بزدلانه» خواند و از معدنچیان خواست فوراً دست‌هایشان را بالای سرشان بگذارند.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Rodolfo Illanes». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۷ اوت ۲۰۱۶.

1. ↑  Bolivia minister killed by protesting miners
2. ↑ . خبرگرام. ۵ شهریور ۱۳۹۵. دریافت‌شده در ۵ شهریور ۱۳۹۵. پارامتر `|عنوان= یا |title=` ناموجود یا خالی (کمک)[*پیوند مرده*]
3. ↑  «معاون وزیر کشور بولیوی توسط معدنچیان معترض کشته شد». ایرنا. ۵ شهریور ۱۳۹۵. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۵ شهریور ۱۳۹۵.
4. ↑  Bolivian deputy interior minister kidnapped and beaten to death by striking miners
Place in 23x15px|border |alt=|link= افغانستان
**اَیبَک** یا **ایوکراتید** یا **سَمَنگان** مرکز ولایت سَمَنگان کشور افغانستان است.

این شهر در پهنهٔ دره یا رود خلم و سمنگان در بخش سفلای با راهی سخت‌گذر و پر گردنه قرار دارد. در سال ۱۹۳۴ میلادی بخشی از شهر قدیم، از بین رفت و در ۴ کیلومتری این شهر بنای شهر نو آغاز شد.
شهر قدیمی اَیبک نزدیک دهانهٔ دره و داخل دژ سنگی واقع شده است. تجارت عمدهٔ این شهر گندم، بادام و پسته است. []

نام
---

اطلاعات بیشتر: نام‌های تاریخی افغانستان
در زمان امان‌الله‌شاه یکی از افراد او به نام وزیر محمدگل مهمند نایب‌الحکومهٔ ولایت بلخ بزرگ شد. وی سیاست پشتون‌سازی را در این ولایت پیشه کرد و نام بسیاری از مناطق ولایت بلخ را تغییر داد. محمدگل مهمند نام این شهر را از **آی بیک** که نام تاریخی آن بود به اِیبَک تغییر داد.

پیشینه
------

مقالهٔ اصلی: تاریخ افغانستان
پناهگاه صخره‌ای کوچکی به نام قَره‌کَمر در فاصلهٔ ۱۳۵ متری بر فراز درهٔ هزارسوم، در شمال شهر اَیبَک موجود است که احتمالا محل موقتی شکار بوده‌است. از نظر گونه‌شناسی، و نه چینه‌شناسی، چهار فرهنگ مختلف مشاهده شده، که دورهٔ سوم از همه مهمتر است. مجموعا ۸۲ قطعه سنگ چخماق پیدا شده، که بیشتر آن ریزسنگ می‌باشند. آثار بدست‌آمده از قره‌کمر هیچگونه شباهتی به آثار کاوش‌شده از پایگاه‌های دیگر افغانستان، آسیای میانه، هند یا پاکستان ندارند. نزدیکترین مشابه آن فرهنگ برادوستی در کوه‌های زاگرس در ایران است.

پانویس
------

1. ↑  «برآورد نفوس کشور:١٣٩٩» (PDF). اداراه احصائیه مرکزی افغانستان. ٢٨ می ٢٠٢٠. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۳ ژوئیه ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ٢٨ می ٢٠٢١.
2. ↑  منبع اطلاعات این بخش: کوشان، غلام‌حضرت، سرگذشت ملت مظلوم افغانستان در مسیر سدهٔ بیستم، افغان امریکن اسوسیسن، ۱۹۹۹، صص ۱۴۸ تا ۱۸۷.
3. ↑  وارویک بال، 'فهرست پایگاه‌های باستان‌شناسیِ افغانستان'، جلد ۱، ۱۹۸۲، ص. ۱۴۸

منابع
-----

* عبدالحسین سعیدیان (۱۳۸۳)، *شهرهای جهان*، نشر علم و زندگی
* ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۸ نوامبر ۲۰۰۶.
* fallingrain
* citypopulation

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک مکان جغرافیایی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
***باشگاه سرگرمی نینتندو*** یک باشگاه هواداران بود که توسط نینتندو عرضه شد. پیوستن به آن رایگان بود و اعضای آن یک اشتراک رایگان برای نینتندو Fun Club News دریافت کردند، مجله‌ای که دربارهٔ بازی‌ها و بازی‌های محبوبی که برای آینده نزدیک برنامه‌ریزی شده بود بحث می‌کرد. همچنین نکات و ترفندها، اخبار بازی‌های ویدیویی نینتندو و کمیک‌ها را ارائه می‌دهد.

تاریخچه
-------

از زمان راه اندازی ان ای اس در سال ۱۹۸۵، مدیر انبار و مدافع گیمر هاوارد فیلیپس و بازاریاب گیل تیلدن، یک کمپین بازخورد مصرف‌کننده از درج کارت‌ها در بسته‌های سخت‌افزاری و بازی‌های نینتندو راه اندازی کرده بودند و یک پایگاه داده از اطلاعات تماس مشتریان با نام‌ها و آدرس‌های پستی ساخته بودند. فیلیپس یک خط تلفن رایگان مشاوره گیم پلی را در نینتندو آمریکا راه اندازی کرد، با پنج یا شش مشاور در کارکنان. آنها می‌خواستند این مشاوره گیم پلی منابع فشرده را در قالب رسانه‌های جمعی ادغام کنند. فیلیپس گفت: «زمانی که برای اولین بار *ان ای اس* را در سال ۱۹۸۵ به بازار فرستادیم، خیلی سریع متوجه شدیم که بچه‌ها می‌میرند فقط برای به دست آوردن اطلاعات اضافی در مورد بازی‌ها نه فقط بازی‌های جدیدی که منتشر می‌شوند، بلکه همچنین چگونه آنها را بازی کنیم.»

*باشگاه سرگرمی نینتندو* در سال ۱۹۸۷ توسط گیل تیلدن و رئیس باشگاه سرگرمی هاوارد فیلیپس با انتشار *اخبار باشگاه سرگرمی نینتندو راه اندازی شد*. چهار شماره اول خبرنامه از اواخر سال ۱۹۸۷ به صورت فصلی ارائه شد و سه شماره پایانی آن هر دو ماه یکبار بود. فیلیپس گفت: «بچه‌ها این مجله را دوست داشتند زیرا شامل عکس‌های صفحه نمایش بازی‌ها بود. قبل از اینترنت و VCRها، در واقع نشان دادن بازی‌ها به بچه‌ها تنها راه برای توضیح نحوه انجام ترفندها بود. آنها نمی‌توانستند آن را به صورت آنلاین جستجو کنند."

*نینتندو فان کلاب* از طریق کاتالوگ‌ها و آگهی‌های موجود در جعبه‌های سیستم سرگرمی نینتندو و همچنین در محتوای حداقل یک بازی به نام *Mike Tyson's Punch-Out به بازار عرضه شد!* *!*. در فواصل بین راندها، وقتی مربی لیتل مک به او نکاتی می‌دهد تا به او کمک کند حریفش را شکست دهد، گاهی اوقات می‌گوید: «"join the Nintendo Fun Club today

پس از هفت شماره و ۶۰۰۰۰۰ مشترک، همراه با بیش از ۱۰۰ مشاور گیم پلی تلفنی، فیلیپس و تیلدن می‌خواستند حوزه بازاریابی منابع فشرده و غیر درآمدزا را ساده‌تر کرده و گسترش دهند. *نینتندو Fun Club News* به نفع مجله بسیار گسترده‌تر و جاه طلبانه *Nintendo Power* در اوت ۱۹۸۸ متوقف شد. اولین شماره آن برای اعضای باشگاه سرگرمی رایگان بود و یک مجله سنتی با اشتراک پولی بود.

جستارهای وابسته
---------------

* *مجله رسمی نینتندو*، مجله رسمی بریتانیا و جانشین باشگاه نینتندو بریتانیا.
* *Nintendo Magazine System*، نشریه معادل استرالیا.
* تاریخچه بازی‌های رایانه ای و ویدیویی
* نینتندوی آمریکا
* *راهنمای نینتندو پلیر*

منابع
-----

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Nintendo Fun Club». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*.

1. 1 2  Cifaldi, Frank (December 11, 2012). "Nintendo Power: Remembering America's Longest-Lasting Game Magazine". *Gamasutra*. Retrieved July 12, 2019.
2. 1 2  Luke Plunkett (August 22, 2012). "Remembering Nintendo's Other 1980's Magazine, The Nintendo Fun Club". *Kotaku*. Retrieved December 27, 2015.

پیوند به بیرون
--------------

کلوپ سرگرمی نینتندو در اینترنت آرشیو بایگانی شده‌است
**اسکیلاکس کاریاندایی** دریانورد و کاشف و نویسنده یونانی‌تبار بود که در اواخر قرن ششم و اوایل قرن پنجم پیش از میلاد میزیست. آثار او همگی گمشده اند و تنها نقل قول هایی که نویسندگان رومی و یونانی از آنها کرده اند باقی مانده است. برخی یک رهنامه به او منصوب کرده اند که در حقيقت از آن خود او نیست و در اوایل دهه ٣٣٠ پ.م توسط یک نویسنده ناشناس نوشته شده است.

دریانوردی از شمال سند به جنوب
-----------------------------

در حدود سال ۵۱۵ پیش از میلاد به دستور داریوش اول هخامنشی مسیر رود سند را از ناحیه گاندارا پیمود. او و همراهانش با پیمودن مسیر سند به دریا رسیدند و از آن جا غرب اقیانوس هند را طی کردند و به دریای سرخ رفتند. در آن رود سند به دریای محیط یا اقیانوس رسیدند و از دریای عمان تا دریای سرخ سوئز کشتی‌راندند و سی ماه پس از آغاز مأموریت بازگشتند و گزارش سفر را به داریوش دادند.

او شرحی از شهرها و جزیره‌های دریای مدیترانه نیز نوشته‌است و در آن از جزیره کرت نام برده‌است.

نام اسکیلاکس در جهان باستان شناخته بود و استرابون از او به عنوان «نویسنده قدیمی» یاد کرده‌است. رهنامهای از یونان باستان در دست است که در عنوانش (گمان می‌رود برای تجلیل) از او نام برده شده‌است.

در ترجمه‌های فارسی نام او را اسکولاخ، اسکولاکس، اسکیلاس، اسکیلاگس، از مردم کاروآندا، دوکاریاند، کاریاندی و کاریندا هم نوشته‌اند.

«داریوش بزرگ، شاهنشاه بزرگ هخامنشی هنگامی که می‌خواست بخش‌های باختری و خاوری شاهنشاهی خود را با یک راه آبی به هم بپیوندد، باید به آشکار کردن(: کشف) راه‌های آبی ناشناخته دست می‌زد. از این روی به «اسکولاکس کاریایی» اهل کاریاندا، فرمان داد با چند کشتی جنگی پارسی سراسر کرانه‌های دریایی شاهنشاهی را شناسایی کند و در این‌باره گزارش دهد. اسکولاکس از شهر گنداره –در خاور افغانستان امروزی- سفر خود را آغاز کرد. او رود کابل را در مسیرش به سوی خاور تا پیوستن به سند راند و از آن پس بر روی سند، رو به جنوب، خود را به اقیانوس هند رساند. وی با رسیدن به اقیانوس هند، در حالی که به سوی باختر می‌راند، کرانه‌های خلیج فارس تا «بندر کاریایی» در بنیشو (در نزدیکی خرمشهر کنونی) را بررسی کرد. او پس از این، دلیرانه آغاز به دور زدن دریاییِ شبه جزیره عربستان کرد، تا پس از سی ماه به «سوئز» کنونی رسید. اسکولاکس گزارش‌های کار خود را پس از بازگشت از مصر به داریوش بزرگ داد.»

منابع
-----

1. ↑  تارنمای امرداد، مقاله آبراهه‌ای که تجارت در جهان باستان را شکوفا کرد، میثم اسدی، 31/03/1392

* نوربخش، حسین، دریانوردی در ایران، دفتر پژوهشهای فرهنگی، تهران ۱۳۸۲
**کیتی لستر** (متولد **ریویدا فریرسون**؛ ۱۶ اوت ۱۹۳۴) یک خواننده و هنرپیشه آمریکایی است که به خاطر تک آهنگ موفق خود به نام **نامه‌های عاشقانه** در سال ۱۹۶۱ شناخته می‌شود که به ۵ جدول برتر در ایالات متحده و بریتانیا رسید. او همچنین برای بازی در نقش هستر-سو ترهون در مجموعه تلویزیونی آمریکایی *خانه کوچک در دشت* شناخته شده‌است.

کیتی لستر در ۱۶ اوت ۱۹۳۴ در هوپ، آرکانزاس به نام ریویدا فریرسون به دنیا آمد. والدین او کشاورز بودند که در نهایت در مجموع ۱۵ فرزند داشتند. لستر در کودکی ابتدا در کلیسا و سپس در گروه‌های کر مدرسه آواز خواند. او برای تحصیل موسیقی در کالج ایالتی سانفرانسیسکو بورسیه تحصیلی دریافت کرد و در اوایل دهه ۱۹۵۰، با نام «کتی لستر» در کلوپ پیاز ارغوانی شهر شروع به اجرا کرد. او بعداً به عنوان خواننده با ارکستر **کب کلووی** به اروپا و آمریکای جنوبی سفر کرد.

منابع
-----



1. ↑  Colin Larkin, *The Encyclopedia of Popular Music*, Omnibus Press, 2011
2. ↑  "Ketty Lester (Era)". *Billboard Music Week*. March 31, 1962. p. 30. Cab Calloway caught one of her performances and added her to his troupe which toured extensively throughout South America.
**فورکولورفنورون** (به انگلیسی: Forchlorfenuron) با فرمول شیمیایی C۱۲H۱۰ClN۳O یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۹۳۳۷۹ است. که جرم مولی آن ۲۴۷٫۶۸ g/mol می‌باشد.

همچنین فورکولورفنورون یک تنظیم کننده برای رشد گیاه است. این ماده برای استفاده در کیوی و انگور در ایالات متحده تأیید شده‌است، ولی با اخبار انفجار و ترکیدگی هندوانه در چین همراه شده‌است.

منبع مصرف
---------

در چین استفاده از کودی را آغاز کرده‌اند که باعث تسریع رشد می‌شود. این ماده با **فورکولورفنورون** ساخته می‌شود و تقسیم سلول‌های میوه را تسریع می‌کند، به طوری که سریعتر رشد می‌کند. برخی می‌گویند که این ترکیب کاملاً بی‌ضرر است، اما برخی دیگر با آزمایش‌ها آن را مطرح کرده‌اند که می‌تواند باعث مشکلات پوستی و مشکلاتی در سیستم گوارشی و عصبی شود.

در چین استفاده از این کود با وجود جنجالی که ایجاد کرده کاملاً قانونی است، در حالی که در ایالات متحده نه تنها در هندوانه، بلکه در کیوی و انگور نیز استفاده می‌شود.

هندوانه‌هایی که با این کود تغذیه شده‌اند، گوشت پوسته کم رنگی دارند که مثل همیشه شیرین نیست، هسته‌های دانه سفید زیادی (به جای دانه‌های سیاه) و گوشت ترک خورده‌ای دارند.

جستارهای وابسته
---------------

* ترکیب شیمیایی
* نام‌گذاری اتحادیه بین‌المللی شیمی محض و کاربردی

منابع
-----

1. ↑
2. ↑

* «IUPAC GOLD BOOK». دریافت‌شده در ۱۸ مارس ۲۰۱۲.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد شیمی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
***پناهگاه*** فیلمی آمریکایی است محصول سال ۲۰۱۰ که موضوعی ماوراء طبیعی - ترسناک دارد.

خلاصه فیلم
----------

یک روانشناس (کارا)، که کارش دربارهٔ بیماران روانی مجرم است، در پی بررسی گذشتهٔ بیمارش که مبتلا به اختلال تجزیه هویت است، در می‌یابد که وی یک قاتل است.

در ابتدا به نظر می‌رسد بیمار کارا، فردی به نام دیوید باشد که گاهی به شخصیت آدام تبدیل می‌شود. کارا در می‌یابد که دیوید، سال‌ها قبل وقتی آدام شش ساله بوده، در جنگل مورد حمله وحشیانه قرار گرفته و کشته می‌شود. آدام، علاوه بر شخصیت دیوید به شخصیت‌هایی تبدیل می‌شود که به طرز وحشتناکی کشته شده‌اند. غالب این شخصیت‌ها، قبل از مرگ ایمان خود به خداوند را از دست داده‌اند.

کارا به تئوری اختلال تجزیه هویت اعتقادی ندارد. کارا که بیوه‌است، دخترش سمی را به کمک برادرش (استفن) بزرگ می‌کند. دختر کارا (سمی) به علت قتل پدرش در خیابان، اعتقاد خود را به خداوند از دست می‌دهد.

پوستر فیلم
----------

این پوستر که تداعی کنندهٔ لکه معروف «رورشاخ» است به‌خوبی می‌تواند فضای فیلم را به بیننده نشان دهد.[]

در پس زمینهٔ پوستر لکه رورشاخ به گونه‌ای که فضای جنگل را نشان دهد، کشیده شده است و در دوطرف لکه چهره دو کاراکتر فیلم به نمایش درآمده، که ارتباط روانشناسی آن دو را نشان می‌دهد. دقیقاً در وسط آن تصویر قبری که روی آن علامتی ماننده صلیب می‌باشد، طراحی شده است که همین قبر در فیلم، راز شخصیت بیمار را برای «کارا» فاش می‌سازد و رابطه اصلی «کارا» با بیمار به دلیل وجود این قبر می‌باشد. در کناره‌های لکه نیز تصویر «کارا» و دخترش و پیرزنی آمده است که نشان دهندهٔ فضای وحشت و دلهره در فیلم می‌باشد.[]

منابع
-----

1. ↑  IMDb - Shelter (2010)
2. ↑
**گوهرخان سلطان،به ترکی (Gevherhan Sultan\_گوهرهان سلطان) تلفظ میشود .**(تولد ۱۵۴۴ مانیسا – مرگ مارس ۱۶۰۴ استانبول) دختر بزرگ سلطان سلیم دوم از همسرش نوربانو سلطان و هم‌چنین نوه سلطان سلیمان قانونی و خرم سلطان بود.

زندگی‌نامه
----------

گوهرخان سلطان در سال ۱۵۴۴ به عنوان اولین فرزند شاهزاده سلیم و نوربانو سلطان به دنیا آمد. او در سال ۱۵۶۲ به فرمان سلیمان یکم با داماد پیالی پاشا، دریاسالار عثمانی ازدواج کرد. وی از این ازدواج صاحب چهار فرزند به نام‌های عایشه خانم سلطان که با محمد پاشا ازدواج کرد، فاطمه خانم سلطان، عاتیکه خانم سلطان و سلطانزاده محمد بیگ شد. پیالی پاشا در سال ۱۵۷۸ فوت شد و گوهرخان بیوه شد. 

گوهرخان در زمان سلطنت مراد سوم همراه با خواهرانش اسماخان سلطان و شاه سلطان از جایگاه ممتازی برخوردار بودند و همراه با مادرشان نوربانو سلطان به رقابت با صفیه سلطان می‌پرداختند. 

گوهرخان سلطان در سال ۱۵۸۰ با داماد جراح محمد پاشا دولت‌ مرد عثمانی ازدواج کرد. هنگامی که محمد پاشا در سال ۱۵۹۸ وزیراعظم شد قدرت گوهرخان افزایش یافت و در زمان سلطنت محمد سوم و احمد یکم مورد احترام بود. او رابطه خوبی با خندان والده سلطان داشت و احمد به احترام او یکی از دخترانش را گوهرخان نامید. 

گوهرخان سلطان در مارس سال ۱۶۰۴ در استانبول فوت شد. او در مقبره سلیم دوم در مسجد ایاصوفیا دفن شد.

جستارهای وابسته
---------------

منابع
-----

1. ↑  Börekçi 2010, p. 93-4.
2. ↑  Börekçi 2010, p. 94.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Gevherhan Sultan (daughter of Selim II)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۵ ژوئیه ۲۰۱۷.

Borekçi, Günhan (2010). *Factions And Favorites At The Courts Of Sultan Ahmed I* 

Peirce, leslie P. (1993). *The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire*. Oxford University Press.

| * ن
* ب
* و
دختران سلطان‌های عثمانی |
| --- |
| نسل اول | 

 |  |
| نسل دوم | 

 |
| نسل سوم | 
* Nefise Hatun

 |
| نسل چهارم | 

 |
| نسل پنجم | 

 |
| نسل ششم | 

 |
| نسل هفتم | 
* Gevherhan Hatun

 |
| نسل هشتم | 
* Aynışah Hatun
* Ayşe Hatun

 |
| نسل نهم | 
* خدیجه سلطان
* فاطمه سلطان
* بیخان سلطان
* شاه سلطان

 |
| نسل دهم | 
* مهرماه سلطان
* راضیه سلطان

 |
| نسل یازدهم | 
* فاطمه سلطان
* گوهرخان سلطان
* اسماخان سلطان
* شاه سلطان

 |
| نسل دوازدهم | 
* عایشه سلطان

 |
| نسل سیزدهم | 

 |
| نسل چهاردهم | 
* عایشه سلطان
* فاطمه سلطان
* گوهرخان سلطان
* عاتکه سلطان
* خان‌زاده سلطان

 |
| نسل پانزدهم | 
* کایا سلطان

 |
| نسل شانزدهم | 

 |
| نسل هفدهم | 
* Esma Sultan
* فاطمه سلطان
* Saliha Sultan
* Ümmügülsüm Sultan

 |
| نسل هژدهم | 
* Beyhan Sultan
* Hatice Sultan
* Esma Sultan

 |
| نسل نوزدهم | 
* Adile Sultan
* Atiye Sultan
* Saliha Sultan

 |
| نسل بیستم | 
* Behice Sultan
* Cemile Sultan
* Esma Sultan
* فاطمه سلطان
* Mediha Sultan
* Münire Sultan
* Naile Sultan
* Seniha Sultan

 |
| نسل بیست‌و‌یکم | 
* Aliye Sultan
* Fehime Sultan
* Hamide Ayşe Sultan
* Hatice Sultan
* Rukiye Sabiha Sultan

 |
***برش‌های زندگی*** (به انگلیسی: Slices of Life) فیلمی شامل گلچین بلند و ترسناک از فیلمساز مستقل آنتونی جی سامنر است که به وحشت زندگی روزمره می‌پردازد. تولید این فیلم ۴ سال طول کشید و سر انجام در سال ۲۰۱۰ به پایان رسید.

موضوع
-----

در داستان فیلم کلیه موارد ترسناک شامل انگل‌های جنسی، روده‌زدایی، زامبی‌ها، قاتلان زنجیره‌ای، کودکان شیاطین، شرورهای خشن، کارمندان اداره هار، بیگانگان، مومیایی‌ها، جنگجویان اسکلت، خون‌آشام‌ها، گرگینه‌ها، اژدها، مدوزا، جانوران، غول‌ها، روبات‌ها، سیکلوپ‌ها و جنین‌های خشمگین کتاب‌های طرح زندگی از گوشت پوشانده شده در برش‌های زندگی اثر آنتونی جی سامنر جمع شده‌اند (گالری ترس).

میرا (کایلی ویلیامز) دچار فراموشی شده و در مقابل یک متل کثیف کنار جاده‌ای از خواب بیدار می‌شود. او سرنخ‌هایی را برای یافتن هویت خود در صفحات سه کتاب طراحی صحافی شده جستجو می‌کند، که در هر کتاب می‌تواند نمایانگر جنبه‌ای از زندگی روزمره، که شاید زندگی او باشد.

با اطمینان از اینکه شخصیت‌های این کتاب‌ها در اطراف متل پرسه می‌زنند، واقعیت میرا شروع به فروپاشی می‌کند. آیا این تصورات واقعی است یا او دیوانه می‌شود؟ میرا ناامید به مراقبان متل روی می‌آورد تا بعدی واقعی را که در کتاب‌های پوشیده از گوشت بسته شده و سرنوشتی را که برای او در نظر گرفته‌اند کشف کند.

**در خانه … در محل کار … در بازی … وحشت هرگز دور نیست.**"

پانویس
------

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Slices of Life (2010 film)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳۰ دسامبر ۲۰۲۲.

منابع
-----

1. 1 2  Gore, Dr. "Slices of Life Exclusive Trailer and Pictures". Retrieved July 12, 2010.
2. ↑  Gingold, Mike. "FIRST NEWS, EXCLUSIVE PICS: "SLICES OF LIFE"". Archived from the original on 9 March 2012. Retrieved July 12, 2010.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Slices of Life». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۲.

پیوند به بیرون
--------------

* وبگاه رسمی
* *برش‌های زندگی* در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
| **تونل رسالت** |
| --- |
|  |
| مکان | تهران - بزرگراه رسالت |
| درازا | ۹۵۰ متر |
| ارتفاع تونل | ارتفاع مفید ۵/۵ متر |
| برآورد اولیه پروژه | ۱۳۰ میلیاردتومان |
| هزینه نهایی | حدود ۶۰۰ میلیاردتومان |
| شروع ساخت | ۱ اردیبهشت ۱۳۷۶ |
| پایان ساخت | ۲۴ تیر ۱۳۸۵ |
| مدت تأخیر در ساخت | ۷۶ ماه |

**تونل رسالت** تونلی ۹۵۰ متری است که به محور ارتباطی متصل کننده شرق و غرب تهران در محدوده شمالی و شمال مرکزی تهران واقع شده و قسمتی از مسیر بزرگراه شرقی-غربی بزرگراه شهید قاسم سلیمانی نیز محسوب می‌شود. تونل رسالت که از ابعاد جغرافیایی تقریبا در میانه بزرگراه رسالت و در حد فاصل بلوار نلسون ماندلا و بزرگراه کردستان و در مرز شمالی محدوده طرح کنترل ترافیک قرار دارد، حجم تردد سنگین وسایل نقلیه در محورهای موازی با آن شامل بزرگراه همت، خیابان‌های بهشتی و مطهری را بر دوش دارد. این تونل شامل دوقسمت است. قسمت اول دارای دو تونل که طول آن تقریباً ۸۲۲ متر و از میدان آفریقا تا دره نظامی گنجوی است و قسمت دوم دارای دو تونل بهم چسبیده که طول آن تقریباً برابر ۱۶۰ متر بوده که از دره نظامی گنجوی تا بعد از خیابان اسدآبادی امتداد می‌یابد.

تونل رسالت (مابین دو قسمت تونل)

تجهیزات تونل
------------

در این تونل از سیستم‌های هوشمند استفاده شده‌است. سیستم نورپردازی و روشنایی در طول تونل با توجه به شرایط محیطی بیرونی و درونی تونل و متناسب با وضعیت دید راننده تنظیم می‌گردد. همچنین این سیستم در صورت افزایش غلظت آلاینده‌ها بر اثر افزایش بار ترافیکی در درون تونل از ورود خودروها به داخل آن جلوگیری می‌کند.

جستارهای وابسته
---------------

* بزرگراه شهید سلیمانی
* بلوار نلسون ماندلا
* خیابان جردن
* خیابان ولیعصر

منابع
-----

* نشریه یادمان - نشریه مرکز ارتباطات بین‌المللی تهران شماره ۴۱
* فصلنامه شماره ۳۵ شرکت مهندسی مشاور مهاب قدس

پانویس
------

1. ↑  خواندنی‌های عمرانی

|  |
| --- |
| این یک مقالهٔ خرد تهران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
با عبدالقاهر بغدادی اشتباه نشود.

**عبدالقادر بن عمر بغدادی** (عربی: *عبد القادر بن عمر البغدادی*) ; ۱۰۳۰–۱۰۹۳ قمری / ۱۶۲۰–۱۶۸۲ میلادی) نویسنده، فیلولوژیست، دستور زبان، قاضی، کتاب‌شناس و دانشنامه‌نویس برجسته ادبی عصر عثمانی بود.

زندگی
-----

وی در سال ۱۰۳۰ هجری قمری (۱۶۳۰ میلادی) در بغداد به دنیا آمد و در آنجا تحصیلات اولیه خود را دریافت کرد و در علم و ادب سرآمد شد و به عربی، فارسی و ترکی تسلط یافت. وی در سال ۱۰۴۸ق/۱۶۳۸م از بغداد به دمشق سفر کرد و با رئیس ناظران دانشجویان که اولین استاد او در دمشق شد، تماس گرفت. سپس برای فراگیری علوم عربی به حلقه محمد بن یحیی فرثی پیوست.

او در سال ۱۰۵۰ ه‍.ق - ۱۶۴۰م برای پیوستن به جمعی از علمای مسجد الازهر به مصر رفت. برجسته‌ترین اساتید او یاسین الحمصی و شهاب الدین الخفاجی، نویسنده کتاب (ریحانة الألبا وزهرة الحیاة الدنیا) و *شفاء الغلیل* بود. الخفاجی به اهمیت فرهنگی آثار ادبی البغدادی پی برد و پس از مرگش کتابخانه‌اش را به او سپرد.

در سال ۱۰۷۷ ه‍.ق - ۱۶۶۷م، عبدالقادر مصر را برای بازدید از پایتخت عثمانی به مقصد استانبول ترک کرد، اما سریع بازگشت. وی از یاران نزدیک والی ابراهیم کوتخدا بود. هنگامی که والی در ۱۰۸۵ق - ۱۶۷۴م به شام و سپس به ادرنه رفت، عبدالقادر را با خود برد.

در ادرنه (ترکیه)، عبدالقادر به یک بیماری غیرقابل درمان مبتلا شد. وی پیش از بازگشت به قاهره به برخی از کشورهای ترکیه سفر کرد و در سال ۱۰۹۳ ق/ ۱۶۸۲ م درگذشت.

آثار
----

* *خزانة* الادب ولبّ لباب لسان العرب که به معنای کتابخانه ادبیات و دریچه قلب زبان عرب است.
* دایرةالمعارف علوم و ادبیات عرب (۱۳جلد).
* شرح شواهد *الرضی* شرح شواهد الرضی علی الشافیة – «تحلیل بر شواهد شفا».
* لغت شهنامه

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست دانشمندان و دانشمندان عرب
* دایرةالمعارف بریتانیکا آنلاین

منابع
-----

1. ↑  Baghdādī (al-), ‘Abd al-Qadir ibn ‘Umar (1882). Maiman, A. A. (ed.). Khizānat al-Adab wa Lubb Lubāb Lisān al-'Arab. Vol. 4. Cairo: Dār al-‘Uṣūr li-al-Ṭab‘ wa-al-Nashr. OCLC 978669843.
2. ↑  Baghdādī (al-), ‘Abd al-Qadir ibn ‘Umar (1979). Hārūn, 'Abd al-Salām M. (ed.). Khizānat al-Adab wa Lubb Lubāb Lisān al-'Arab. Cairo: Maktaba al-Kānjī. ISBN 977-201-778-4.
3. ↑  Baghdādī (al-), ‘Abd al-Qadir ibn ‘Umar (1927). Index: Iqlīd al-Khizāna. Vol. 4. Lahore: University of the Punjab. OCLC 20121307.
تصویر سه‌گانه مونشهاوزن
**سه‌گانه مونشهاوزن**، سه‌گانه‌ای است که برای نشان دادن امکان‌ناپذیری اثبات درستی گزاره‌ها به‌کار گرفته شده‌است.

سه‌گانه
-------

اگر دربارهٔ هر گزاره‌ای پرسیده شود «از کجا می‌دانیم که این درست است؟»، ما ممکن است برای آن دلیلی بیاوریم، اما این پرسش دربارهٔ دلیل‌هایی که در ادامه می‌آوریم نیز می‌تواند پرسیده شود. سه‌گانهٔ مونشهاوزن بیان می‌کند که در این موضع ما تنها سه گزینه پیش رو خواهیم داشت:

* دور، که در آن دلیل گزارهٔ ۱ گزارهٔ ۲ است، دلیل گزارهٔ ۲ گزارهٔ ۳ است، ...، دلیل گزارهٔ ۱-n گزارهٔ n است، و دلیل گزارهٔ n گزارهٔ ۱ است.
* تسلسل، که در آن دلیل گزارهٔ ۱ گزارهٔ ۲ است، دلیل گزارهٔ ۲ گزارهٔ ۳ است، ...، دلیل گزارهٔ ۱-n گزارهٔ n است و n به‌سمت بی‌نهایت میل می‌کند.
* رسیدن به دست‌کم یک اصل، که در آن دلیل گزارهٔ ۱ گزارهٔ ۲ است، دلیل گزارهٔ ۲ گزارهٔ ۳ است، ...، دلیل گزارهٔ ۱-n گزارهٔ n است و گزارهٔ n را به‌عنوان یک اصل، بدون دلیل می‌پذیریم.

مورد سوم برخلاف اصل دلیل کافی است و دور و تسلسل نیز در نگر بسیاری پذیرفتنی نیستند. یک جایگزین، نظریهٔ عدم قطعیت خطاپذیرباور و خردگرایی انتقادی کارل پوپر و هانس آلبرت است که بیان می‌کند اثبات این‌که یک گزاره قطعاً درست است، ناممکن است اما هرچه برای بررسی نادرستی یک گزاره بیش‌تر تلاش کنیم (مثلاً با تلاش برای یافتن یک مثال نقض) و نتوانیم نادرست بودن آن را اثبات کنیم، احتمال درست بودن گزاره را بالاتر برده‌ایم.

پانویس
------

1. ↑  «نسخه آرشیو شده» (PDF). بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۵ مارس ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۰ اکتبر ۲۰۱۰.
2. ↑  Fallibilist
**جوزف هلر**(به انگلیسی: Joseph Heller) (زاده ۱ می ۱۹۲۳ - درگذشته ۱۲ دسامبر ۱۹۹۹) طنز‌پرداز و رمان‌نویس آمریکایی است که همچنین دارای داستان‌های کوتاه بسیار زیادی می‌باشد .

مهمترین و تأثیرگذارترین رمان او کتاب کچ ۲۲ است که دربارهٔ سربازان آمریکایی در جریان جنگ جهانی دوم می‌باشد. نام این کتاب در ادبیات انگلیسی راه یافته‌است و قرین معنای بیهوده و بی سرانجام شده‌است. هلر به عنوان یکی از بهترین طنز‌پردازان بعد از جنگ جهانی دوم شناخته می‌شود.

دوران اولیه
-----------

هلر در کانی آیلند در بروکلین نیویورک در خانواده‌ای یهودی و فقیر چشم به جهان گشود. پدر او ایزاک دونالد هلر و مادرش لنا اهل روسیه بودند.

جوزف حتی در دوران کودکی نیز علاقه‌ای به نوشتن داشت و در نوجوانی، رمانی را برای مجلهٔ نیویورک دیلی نیوز فرستاد که مورد قبول آنان واقع نشد.

زمانی که در سال ۱۹۴۱ از مدرسهٔ آبراهام لینکلن فارغ تحصیل شد برای یک سال به آهنگری مشغول شد تا سرانجام در سال ۱۹۴۲ به نیروی هوایی آمریکا پیوست و بعد از دو سال به جبههٔ ایتالیا فرستاده شد.

وی دوران جنگ را بعدها این گونه توصیف کرد: 

> در ابتدا همه چیز جالب بود... احساس می‌کردید چیز جذابی در مورد آن وجود دارد.
> 
> 

پس از اتمام جنگ هلر در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی مشغول به تحصیل در رشتهٔ زبان انگلیسی شد و سپس در سال ۱۹۴۹ موفق به دریافت کارشناسی ارشد خود از دانشگاه کلمبیا شد.

تبصره ۲۲ یا کچ ۲۲
-----------------

در یک روز صبح در سال ۱۹۵۳ در حالی که در خانه نشسته بود، طرح کلی رمانی به ذهنش رسید و شروع به نوشتن طرح اصلی آن کرد و ظرف یک هفته، بخش اول این کتاب را به پایان رساند و آن را برای مدیر نشریات خود ارسال کرد. بخش اول این رمان در سال ۱۹۵۵ با نام کچ ۱۸ به چاپ رسید. او در ابتدا قصد نداشت که این داستان را بیش از یک رمان کوچک بنویسد. کار او مورد استقبال ناشران قرار گرفت و سپس هلر بعد از هشت سال نوشتن رمان را به پایان رساند و آن را به ناشران خود تحویل داد.

این رمان بیانگر خاطرات کاپیتان نیروی هوایی، جان یوساریان، است که به استراتژی‌های مختلفی دست می زند تا از مأموریت‌های جنگی اجتناب کند. اما کاغذ بازی و بروکراسی ارتش همیشه راهی را برای ماندن او در ارتش پیدا می‌کند.
پیش از انتشار این رمان، نام آن را به کچ ۲۲ تغییر دادند تا با رمان دیگری به نام میلا ۱۸ اشتباه نشود و تشابه اسمی پیدا نکند.

منابع
-----

* ویکی‌پدیای انگلیسی

|  |  |
| --- | --- |
|  | مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به ***جوزف هلر*** در ویکی‌گفتاورد موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* نروژ
* اسپانیا
* فرانسه (داده‌ها)
* کاتالونیا
* آلمان
* ایتالیا
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* لتونی
* ژاپن
* جمهوری چک
* استرالیا
* یونان
* کره
* کرواسی
* هلند
* لهستان
* سوئد

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* ساینی (ژاپن)

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* ریرو (سوئیس)
	+ 1
	+ 2
* سوداک (فرانسه)
	+ 1
* تروو (استرالیا)
	+ 1

 |
**جوزف ال بیتس** (انگلیسی: Joseph L. Bates; ۱ ژانویهٔ ۱۸۰۷ – ۱ ژانویهٔ ۱۸۸۶) یک عکاس آمریکایی بود که در دهه‌های ۱۸۵۰-۱۸۷۰0 در عکاسی فعال بود.

آثار
----

آثار او شامل عکس‌های استریوسکوپی از مناظر و ساختمان‌ها در بوستون و نیوانگلند بود. او یکی از چندین عکاسی بود که در منطقه گلن هاوس در نزدیکی کوه واشینگتن (نیوهمپشایر) تصاویر استریوسکوپی گرفت. عکس‌هایی که او منتشر کرد شامل بسیاری از ساختمان‌های شاخص بوستون بود. او همچنین عکس‌هایی به سبک طبیعت بی‌جان از یک تاج گل، آرایش صدف‌های دریایی و مرجان گرفت.

عکس‌های او در مجموعه گسترده عکاسی مرکز گتی، واقع در لس آنجلس، کالیفرنیا گنجانده شده است.

نگارخانه
--------

* موزه بوستون
* استخر گارنت در نزدیکی خانه گلن در نیوهمپشایر
* سالن شهر
* تالار شهر قدیمی
* بازار کوئینسی
* سالن باغبانی
* راه آهن کوه واشینگتن (نیوهمپشایر).

منابع
-----

1. ↑  "Joseph L. Bates (The J. Paul Getty Museum Collection)". *The J. Paul Getty Museum Collection* (به انگلیسی). Retrieved 2022-06-01.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Joseph L. Bates». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳۱ مه ۲۰۲۲.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ جوزف ال بیتس موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک عکاس است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
***ملاقات با مردمان برجسته*** (به انگلیسی: Meetings with Remarkable Men) قسمت دوم فیلم سه‌گانهٔ *همه و همه چیز* است که نویسنده آن جورج ایوانویچ گورجیف است. این کتاب زندگینامهٔ خود نویسنده است که اول بار در ۱۹۶۳ به چاپ رسید و داستان بزرگ شدن گورجیف جوان را در دنیایی بازگو می‌کند که میان تجربه‌های توضیح‌ناپذیر او و علوم در حال رشد نوین شکاف خورده بود.

داستان
------

کتاب قالب خاطرات گورجیف دربارهٔ "مردمان برجستهٔ "گوناگونی را که او ملاقات کرده با شروع از پدرش به خود می‌گیرد. این افراد کشیش ارمنی پوگوسیان، دوستش سولوویو، شاهزاده لوبوودسکی، شاهزاده‌ای روسی با علائق متافیزیکی و نه تن دیگر و یک سگ را دربرمی‌گیرد.

در جریان توصیف این شخصیت‌ها گورجیف داستان آنها را در داستان سفرهای خودش می‌آورد و از این گذشته، به متنها یا استادان روحانی در سرزمین‌های گوناگون (بیشتر در آسیای مرکزی) هم در میان داستان آنها اشاره می‌کند. گورجیف این گروه را «جویندگان حقیقت» می‌نامد.

بیشتر آنها در واقع حقیقت را در قالب سرنوشت معنوی مناسبی می‌یابند. فلسفهٔ متضمن این گفته که مردم در کل زندگی خود را در خواب سپری می‌کنند، نسبت به خود آگاه نیستند، و بنابراین مانند ماشین رفتار می‌کنند و تابع علت‌ها و فشارهای بیرونی هستند. از این گذشته، یکی از ارزیابی‌های اصلی این داستان بلند این است که مردمان دورانهای گذشته، نسبت به مردمان امروز در شرایط بیرونی مناسب‌تر و سطوح درونی عالیتری زندگی می‌کردند. به هماهنگی‌های نهانی بسیار دیگری هم توجه یا اشاره می‌شود.

این ادعاهای در ستیز با باورهای نوین به عده‌ای الهام بخشید تا بپرسند این اثر تا چه اندازه زندگی‌نامه‌نویسی است. برای نمونه، گورجیف ادعا می‌کند که اول بار حماسهٔ گیلگمش را به صورت حماسه‌ای شفاهی شنیده که پدرش از روی حافظه می‌خوانده، ادعا می‌کند که با انجمن‌های گوناگون برادری از جمله انجمن برادری سارمونگ تماس یافته، نقشهٔ «پیش از شن مصر» را نسخه‌برداری کرده و شاهد شمار زیادی معجزهها و پدیده‌های راز و رمزگرا بوده‌است. در حال حاضر گروهی راز و رمزگرا از افرادی که به شکلی آزاد با هم ارتباط دارند و به آنچه «کار» نامیده می‌شود و بخش عملی آموزه‌های گورجیف است می‌پردازند. به گونه‌ای می‌توان گفت که بسیاری از صحنه‌سازی‌ها در کتاب ملاقات نمادین یا «داستانهایی آموزنده» است.

منابع
-----

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «ملاقات با مردمان برجسته». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۱۱ مهٔ ۲۰۱۱.

| * ن
* ب
* و
فیلم‌های پیتر بروک |
| --- |
| 
* *The Beggar's Opera* (۱۹۵۳)
* *مدراتو کانتابیله* (۱۹۶۰)
* *سالار مگس‌ها* (۱۹۶۳)
* *Marat/Sade* (۱۹۶۷)
* *شاه لیر* (۱۹۷۱)
* *ملاقات با مردمان برجسته* (۱۹۷۹)
* *The Mahabharata* (۱۹۸۹)

 |
**کمیلا بل روث** (به انگلیسی: Camilla Belle Routh) (زادهٔ ۲ اکتبر ۱۹۸۶)، بازیگر آمریکایی است. او در فیلم‌هایی همچون تصنیف جک و رز، وقتی غریبه‌ای زنگ می‌زند، ۱۰۰۰۰ سال پیش از میلاد و فشار ایفای نقش کرده‌است.

زندگی‌نامه
----------

بل با نام اصلی *کمیلا بل روث* در لس آنجلس کالیفرنیا به دنیا آمد. مادرش کریستینا متولد برزیل و طراح مد و پدرش جک وسلی روث آمریکایی و مالک یک شرکت ساختمانی و آهنگساز بود. بل در یک خانواده کاتولیک متشدد بزرگ شد. وی مسلط بر زبان‌های پرتغالی و اسپانیایی است.

بل بازیگری خود را در هفت سالگی با نقش‌های کوچک آغاز کرد. وی پس از بازی در چند نقش کوچک در سال ۱۹۹۸ در فیلم میهن‌پرست با استیون سیگال همبازی شد. پس از ان توانست در فیلم‌های راز اندس، دختران چاک و بازگشت به باغ مخفی به عنوان نقش اصلی ظاهر گردد. وی پس از چند سال دوری از سینما در سال ۲۰۰۵ دوباره پا به عرصه هنر گذاشت و توانست در فیلم‌های مطرح زیادی نقش‌آفرینی کند.

گزیده فیلم‌شناسی
----------------

* یک شاهدخت کوچک - (۱۹۹۵)
* پیچک سمی ۲: لیلی - (۱۹۹۶)
* جهان گمشده: پارک ژوراسیک - (۱۹۹۷)
* جادوی عملی - (۱۹۹۸)
* میهن‌پرست (فیلم۱۹۹۸)
* راز اندس - (۱۹۹۹)
* سیرک نامرئی (۲۰۰۱)
* بازگشت به باغ مخفی - (۲۰۰۱)
* تصنیف جک و رز - (۲۰۰۵)
* آرام - (۲۰۰۵)
* هنگامی که یک غریبه تماس می‌گیرد (۲۰۰۶)
* ۱۰۰۰۰ سال پیش از میلاد - (۲۰۰۸)
* فشار - (۲۰۰۹)
* جاده باز- (۲۰۱۲)

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Camilla Belle». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۱ می ۲۰۱۱.

پیوند به بیرون
--------------

* کمیلا بل در آل‌مووی
* کمیلا بل در IMDb

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کمیلا بل موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد بازیگر است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**رشید اصلانی** (۱۳۱۰ – ۲۹ مرداد ۱۳۸۱) بازیگر سینما و تلویزیون اهل ایران بود.

زندگی‌نامه
----------

اصلانی در سال ۱۳۱۰ خورشیدی در تهران به دنیا آمد. وی در هفده سالگی به تئاتر دهقان رفت و اغلب در نمایش‌های کمدی بازی کرد و سپس فعالیتش را در تئاترهای دیگری از جمله فردوسی و جامعهٔ باربد ادامه داد.

او در زمینهٔ آکروبات نیز فعال بود و گفته می‌شود هشت سال در چین، ژاپن و سنگاپور در این زمینه کار کرد. مدتی نیز به ورزش زیبایی اندام پرداخت و مطبوعات ورزشی آن روز به دلیل ویژگی‌های جسمانی اش به او لقب «آقا کوچولوی جهان» را دادند.

نخستین فیلمش خواب‌های طلایی (معزالدین فکری، ۱۳۳۰) بود. او همچنین در فیلم‌های تبلیغاتی زیادی بازی کرد، اما فعالیتش در تلویزیون بسیار محدود بود و سریال سمندون باعث شد مدتی نامش بر سر زبان‌ها بیفتد. اصلانی در فیلم‌های سوته‌دلان، کمال‌الملک و دلشدگان (علی حاتمی)، ناصرالدین شاه آکتور سینما و هنرپیشه (محسن مخملباف) و هامون (داریوش مهرجویی) ظاهر شد و آخرین نقش سینمایی اش در عشق طاهر (محمدعلی نجفی، ۱۳۷۸) بود.

اصلانی به دلیل سکتهٔ مغزی در ۲۹ مرداد ۱۳۸۱ در سن ۷۱ سالگی در شهر سرعین درگذشت.

فیلم‌شناسی
----------

### مجموعه تلویزیونی

1. فراموش‌خانه (۱۳۷۰)
2. سمندون (۱۳۷۴)

### سینمایی

1. عشق طاهر (۱۳۷۸)
2. طالع سعد (۱۳۷۴)
3. ماه پیشونی (۱۳۷۴)
4. من زمین را دوست دارم (۱۳۷۲)
5. حسنک (۱۳۷۰)
6. دلشدگان (۱۳۷۰)
7. دیگه چه خبر!؟ (۱۳۷۰)
8. سیرک بزرگ (۱۳۷۰)
9. شقایق (۱۳۷۰)
10. دو فیلم با یک بلیت (۱۳۶۹)
11. رنو تهران - ۲۹ (۱۳۶۹)
12. رانده شده (۱۳۶۸)
13. هامون (۱۳۶۸)
14. سوته‌دلان (۱۳۵۶)
15. آخرین هوس (۱۳۳۹)
16. یکی بود یکی نبود (۱۳۳۸)

منابع
-----

* رشید اصلانی در بانک جامع اطلاعات سينماى ايران
* رشید اصلانی در IMDb

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد بازیگر است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**فرآورده** یا **محصول** (به انگلیسی: Product)، به معنای «چیزی است که توسط نیروی انسانی یا تلاشی تولید شود» یا «نتیجهٔ یک عمل یا یک فرایند» را گویند. محصول به معنای *حاصل شده* و فراورده به معنای *فرآوری‌شده* (تولید شده) است. محصول بیش‌تر در گذشته برای حاصل زراعت و مانند آن به کار می‌رفته است.

در بازاریابی، فراورده هر آن چیزی است که بتوان آن را به بازار عرضه کرد تا شاید خواست یا نیاز بازار را برآورده سازد. در صنعت، فراورده‌ها به عنوان مواد خام خریداری می‌شوند و به عنوان کالاهای ساخته‌شده به فروش می‌رسند. با اینکه مواد اولیه معمولاً مواد خامی چون فلزات و محصولات کشاورزی هستند، اما می‌توانند چیزهایی که به شکل گسترده در بازار آزاد موجود هستند هم باشند. در مدیریت پروژه، فراورده‌ها تعریف رسمی سپردنی‌های پروژه (project deliverables) هستند که برای سفارش و تحویل اهداف پروژه مشارکت می‌کنند. در کاربرد عمومی، فراورده یا محصول می‌تواند به یک فقره یا واحد، گروهی از فراورده‌های همتا، گروهی از کالاها یا خدمات، یا دسته‌بندی صنعتی برای کالاها یا خدمات اشاره داشته باشد.

زیرفراورده مفهوم مرتبطی است که نتیجهٔ ثانوی اما سودمندِ فرایند تولید (فرآوری) می‌باشد. معنای اقتصادی یا تجاری فراورده نخستین بار توسط آدام اسمیت، اقتصاددان سیاسی، مطرح شد.

منابع
-----

1. ↑  
Random House Dictionary, 1975.
2. ↑  "t European Project for the Development of Quality Assuranceالگو:پایان چپ ‌چین
3. ↑  لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «فراورده».
4. 1 2  فرهنگ معین، سرواژهٔ «محصول».
5. ↑  لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «محصول».
6. ↑  
Kotler, P. , Armstrong, G. , Brown, L. , and Adam, S. (2006) *Marketing*, 7th Ed. Pearson Education Australia/Prentice Hall.

* ویکی‌پدیای انگلیسی، برداشت شده در ۹ آوریل ۲۰۱۰.
نمای بیرونی مرکز خرید جواهیر
**استانبول جواهیر** (به ترکی: İstanbul Cevahir Alışveriş Merkezi)، همچنین به عنوان مرکز فرهنگ و تجارت شیشلی (Şişli Kültür ve Ticaret Merkezi)، یکمرکز خرید و سرگرمی مدرن واقع در خیابان Büyükdere در منطقه شیشلی استانبول است. بوقلمون. استانبول جواهیر که در ۱۵ اکتبر ۲۰۰۵ افتتاح شد، بزرگ‌ترین مرکز خرید اروپا از نظر مساحت ناخالص قابل اجاره بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۱ بود و یکی از بزرگ‌ترین مراکز خرید در جهان است.

مشخصات سازه
-----------

### نمای داخلی استانبول جواهر

مرکز خرید جواهیر در زمینی به مساحت ۶۲۴۷۵ متر مربع (۶۷۲۰۰۰ فوت مربع) با هزینه ۲۵۰ میلیون دلار آمریکا ساخته شد. مساحت کل آن ۴۲۰۰۰۰ متر مربع (۴۵۲۱۰۰۰ فوت مربع) و مساحت ناخالص قابل اجاره ۱۱۰۰۰۰ متر مربع (۱۱۸۴۰۰۰ فوت مربع) برای مغازه‌ها و رستوران‌ها است. شش طبقه خرده فروشی این مرکز خرید دارای ۳۴۳ مغازه است (برخی از آنها اولین فروشگاه‌هایی در ترکیه هستند که مارک‌های بین‌المللی خاصی را به فروش می‌رسانند). ۳۴ رستوران فست فود و ۱۴ رستوران اختصاصی.

سایر امکانات عبارتند از؛ یک سالن بزرگ برای نمایش و رویدادهای دیگر، ۱۲ سینما (شامل یک تئاتر خصوصی و یک سینما برای کودکان)، یک سالن بولینگ، یک ترن هوایی کوچک و چندین امکانات سرگرمی دیگر.

سقف شیشه ای ۲۵۰۰ مترمربعی (۲۶۹۱۰ فوت مربع) ساختمان دومین ساعت بزرگ دنیا را با ارقام سه متری (۱۰ فوت) حمل می‌کند.

نمای درونی مرکز خرید جواهیر
نمای درونی مرکز خرید جواهیر
پارکینگ این مرکز خرید نیز دارای مساحت ۷۱۰۰۰ متر مربع (۷۶۴۰۰۰ فوت مربع) و ظرفیت ۲۵۰۰ اتومبیل دارد که در چهار طبقه قرار گرفته‌است. en:Istanbul Cevahir#cite note-Management-4

پانویس
------

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Istanbul Cevahir». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳۰ نوامبر ۲۰۲۲.

منابع
-----

1. ↑  "Mitsubishi Electric Europe Benelux - References - Cevahir, 3rd Larges…". *archive.is*. 13 April 2013. Archived from the original on 13 April 2013.
2. ↑  "Istanbul Cevahir". 25 December 2011.

منابع بیرونی
------------

وبسایت رسمی ترکی مرکز خرید جواهیر
نقشهٔ ایران (کشور پاکستان در جنوب شرقی قرار دارد)
**خط مرزی ایران–پاکستان** نام سرحد و حاشیهٔ بین دو کشور ایران و پاکستان به فاصلهٔ ۹۵۹ کیلومتر (۵۹۶ مایل) می‌باشد که این دو کشور را از یکدیگر جدا می‌کند. این مرز از نقطهٔ تقاطع مشترک ایران، پاکستان و افغانستان آغاز می‌شود و خطی نسبتاً مستقیم به سمت جنوب شرقی را دنبال می‌کند تا به چشمه‌های آب گرمی برسد. در انتها، مرز به خلیج گواتر در دریای عمان ختم می‌شود.

شهر میرجاوه در فاصله حدود هشتاد کیلومتری شهر زاهدان واقع شده‌است و برای دسترسی به این شهر باید در نزدیکی هنگ مرزی پاکستان، ۵ کیلومتر به سمت راست جاده حرکت کرد. پس از هنگ مرزی ایران و پاکستان در فاصله ۵ کیلومتری شهر تفتان قرار دارد. از لحاظ امکانات و توجه دولتی میرجاوه از تفتان جلوتر است.
همچنین از مسیر جالق مرکز شهرستان گلشن در هفتاد و پنج کیلومتری شهرستان سراوان از مسیر مک سوخته و روستای روتک دهستان بیلری شهرستان خاش می‌توان به نوار مرزی ایران–پاکستان رفت.

محل تقاطع مرز
-------------

* میرجاوه (ایران) – کوه تفتان (پاکستان) (جاده و قطار)
* جالق (ایران) – ماشکیل (پاکستان) (جاده)
* پیشین (ایران) – مند (پاکستان) (جاده)

محل‌های نزدیک مرز
-----------------

### ایران

* زاهدان
* خاش
* سراوان
* میرجاوه
* جالق
* پیشین
* کوهک (سراوان)
* لار مارود
* کاچه رود
* لادیز
* کاله
* فاره
* مورت
* اسفندک
* کواری

### پاکستان

* تفتان
* جیوانی
* سهتگان
* قلعه لادگشت
* واشاپ
* گیربوم
* سهراگ
* عبدوی
* سیراج
* کرومب

منابع
-----

1. ↑  «چرا مرز مشترک ایران با پاکستان ناامن است؟ +نقشه». *پارس نیوز*. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۲۰.
2. ↑  «تحلیل جغرافیایی نوار مرزی ایران و پاکستان از منظر دفاع و امنیت». *پژوهشنامه مطالعات مرزی*. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۹.
**دایمون**  یا **دایمونیا** (به انگلیسی: Daemon)، در پانتئون پاگانیسم، بالای انسان ها، الوهیت های سطح پایینی قرار داشتند که گاهی به آنها «دایمونیا» می گویند. کلمه «دیوها» را از اینجا می‌گیریم، اما اینها لزوماً شیاطین نبودند - برخی خوب بودند، در حالی که برخی بد. آنها به اندازه خدایان المپیا قدرتمند نبودند، اما بسیار قدرتمندتر از انسان ها بودند و می توانستند بر مردم برای خیر یا شر تأثیر بگذارند.

جان
---

انسان راستینی که در جان آدمی خانه دارد و چون داوری پس از پیکارهای زندگی تاج بر سر انسان می‌گذارد.

نگهبان
------

این انسان راستین **دایمون**، که نگهداری هر فرد انسان به دستش سپرده شده چون شاهد و نگهبان انسان نیز رفتار می‌کند و زمانی هم حتی نقش یک دادستان را دارد.

منابع
-----

1. ↑  "Religion and Gods in the Ancient Pagan World". *Wondrium Daily* (به انگلیسی). 2022-02-06. Archived from the original on 30 August 2023. Retrieved 2023-08-30.‏
2. ↑  هانری کربن، *انسان نورانی در تصوف ایرانی*، ترجمه فرامرز جواهری نیا – تهران: نشر آموزگار خرد ۱۳۸۷- صفحهٔ ۶۱
3. ↑  Philo quod deyerius potiori translation sokat English trans. By F.H Coslon + G. H. Whitaker

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد اساطیر است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**ژینتا ساگان** (انگلیسی: Ginetta Sagan؛ ۱ ژوئن ۱۹۲۵ – ۲۵ اوت ۲۰۰۰) یک فعال حقوق بشر آمریکایی متولد ایتالیا بود که به خاطر کارش با سازمان عفو بین‌الملل بعنوان وجدان زندانیان شناخته شده بود. ساگان در میلان ایتالیا متولد شد و در سن نوجوانی پدر و مادر خود را در دوران سیاه بنیتو موسولینی از دست داد. او مانند پدر و مادرش در جنبش مقاومت ایتالیایی فعال بود و در جمع‌آوری اطلاعات و پنهان کردن یهودیان فعالیت می‌کرد. او در سال ۱۹۴۵ دستگیر و مورد شکنجه قرار گرفت، اما در آستانه اعدامش با کمک یک عضو نازی آلمان هیتلری فرار کرد.
پس از تحصیل در پاریس، او در مدرسه توسعه کودکان در ایالات متحده آمریکا حضور یافت و با لئونارد ساگان که یک فیزیکدان بود ازدواج کرد. پس از آن این زوج به اترتون، کالیفرنیا جایی که ساگان اولین بخش سازمان عفو بین‌الملل را در غرب آمریکا تأسیس کرد رفتند.
او سپس به مناطق دیگر سفر کرد و با ایجاد بیش از ۷۵ شعبه و سازمان یافته برای جمع‌آوری پول برای زندانیان سیاسی اقدام کرد. در سال ۱۹۸۴، ساگان رئیس افتخاری سازمان عفو بین‌الملل آمریکا شد و رئیس‌جمهور آمریکا، بیل کلینتون، مدال آزادی ریاست جمهوری را در سال ۱۹۹۶ را به او اعطا کرد. بعد از آن ایتالیا مقام رسمی لیاقت جمهوری ایتالیا را به او اعطا کرد و سازمان عفو بین‌الملل روزنامهٔ ژینتا ساگان را سالانه برای فعالانش در افتخار او منتشر می‌کند.

وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری شده‌است.

منابع
-----

1. ↑  Myrna Oliver (30 August 2000). "Ginetta Sagan Dies; Torture Victim Fought for Political Prisoners". *Los Angeles Times*. Archived from the original on 17 December 2012. Retrieved 13 January 2012.
2. ↑  Wolfgang Saxon (30 August 2000). "Ginetta Sagan, 75, Who Spent Her Life Fighting Oppression". *The New York Times*. Retrieved 13 January 2012.
3. ↑  David Perlman (29 August 2000). "Ginetta Sagan -- Longtime Human Rights Activist". *San Francisco Gate*. Archived from the original on 17 December 2012. Retrieved 13 January 2012.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Ginetta Sagan». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۹ ژوئیه ۲۰۱۶.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد حقوق بشر است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**مارگارت مک‌اینتایر** (به انگلیسی: Marguerite MacIntyre) متولد ۱۱ مه ۱۹۶۵ بازیگر، آمریکایی است. او فارغ‌التحصیل از دبیرستان کرونادو واقع در آریزونا است.

او در بازی اول خود در ۱۶ اجرا و در تولیدات تئاتر منطقه‌ای اعم از ۴۵۱ درجه فارنهایت در تئاتر فالکون در جنوب اقیانوس آرام مشغول به بازی شد.

تجربه تلویزیونی وی شامل دو کمدی و درام است. بسیاری از نقش‌های او شامل قطعات کمدی در ساینفید (بازی تن ناشنوا خانم شرکت کننده آمریکا)، گنجه ورونیکا.

او نقشی نیز در سری بسیار تحسین FX دراماتیک داشته‌است و نیز به عنوان ستاره مهمان در ER بازی کرده‌است.

از جمله دیگر کارهای وی به بازی در مجموعه تلویزیونی کایل ایکس وای که از شبکه ABC تلویزیون آمریکا از ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹ پخش شده‌است و نیز بازی در سریال دیگری با عنوان خاطرات یک خون‌آشام به نقش کلانتر فوربس که از شبکه CW تلویزیون آمریکا پخش می‌شود.

مک‌اینتایر دارای مدرک لیسانس بازیگری از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی است و درس بازیگری در آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک لندن را گذرانده‌است. بازی بی‌نظیر وی در تلویزیون آمریکا سبب ازدیاد طرفداران وی شده‌است.[]

منابع
-----

* مارگارت مک‌اینتایر در IMDb
* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Marguerite MacIntyre». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۱.
* www.buddytv.com

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان
* ایالات متحده آمریکا

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |