**لین ناتیج** (به انگلیسی: Lynn Nottage) (زاده ۱۹۶۴), نویسنده و نمایش‌نامه‌نویس آمریکایی است. او نخستین زنی است که دو بار برنده جایزه ادبی پولیتزر یکی در سال ۲۰۰۹ بخاطر نمایشنامه «ویران شده» (Ruins)؛ که مبارزه زنان کنگو را برای بقا نشان می‌دهد، و دیگری در سال ۲۰۱۷ برای نمایشنامه «عرق» (sweat)؛ که نوع رفتار جهان سرمایه‌داری را با افرادی که اکثراً در حاشیه اجتماع قرار دارند، به نمایش درمی‌آورد.

او به انتخاب مجله تایم در لیست صد زن تأثیر گذار سال ۲۰۱۹ قرار گرفت.

زندگی‌نامه
----------

او ۲ نوامبر سال ۱۹۶۴ در بروکلین به دنیا آمد. مادرش رابی ناتیج معلم و مدیر مدرسه و پدرش والاس روان‌شناس کودک بود. لین دبستان را در مدرسه سنت‌آن گذراند و از دبیرستان فیورلو فارغ‌التحصیل شد. او هنگام تحصیل در دبیرستان، اولین نمایشنامهٔ بلندش به نام *بخش تاریک‌تر ورونا* را نوشت.

این نمایشنامه‌نویس در دانشگاه براون و مدرسهٔ هنرهای نمایشی ییل درس خواند و بعد از فارغ‌التحصیلی به مدت چهار سال در دفتر مطبوعات عفو بین‌الملل کار کرد. او این اواخر درجات افتخاری از کالج جویلیارد و آلبرایت دریافت کرده‌است.

ناتیج با تونی گِربِر فیلمساز ازدواج کرده و دارای دو فرزند است. نمایشنامه‌های او به‌طور گسترده‌ای در ایالات متحده و سرتاسر دنیا به نمایش درآمده‌اند.

روزنامهٔ گاردین: «در دو دهه از فعالیتش برای بیان چالش‌ها و پرداختن به داستان‌های فراموش شده مورد تحسین قرار گرفته‌است… نمایشنامهٔ *ویران شده* کاربرد تجاوز جنسی را به عنوان سلاحی مقابل زنان در جمهوری دموکراتیک کنگو مورد بررسی قرار می‌دهد، حال آنکه در نمایشنامهٔ *لباس خواب* به تنها خیاط سیاهپوست که در سال ۱۹۰۵ در نیویورک کار می‌کرد پرداخته‌است».

از بهترین نمایشنامه‌های لین ناتیج می‌توان به *لباس خواب، ویران شده، ملاقات اتفاقی با ورا استارک و عرق* اشاره کرد.

نمایشنامهٔ *عرق* نامزد نهایی جایزهٔ ادوارد ام. کندی برای بخش نمایشنامه در سال ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ بود. این نمایشنامه جایزهٔ پولیتزر در بخش نمایشنامه را در سال ۲۰۱۷ از آن خود کرد.

این نمایشنامه بیانگر داستان دوستانی است که لحظاتشان را در کنار یکدیگر می‌گذراندند و در کارگاهی مشغول به کار بودند، اما وقتی تعلیق‌ها و صفوف اعتصاب کارگران باعث شد تا پشتگرمی‌شان را از دست بدهند، خودشان را در برابر یکدیگر و این ناملایمات ناتوان دیدند.

از دیگر نمایشنامه‌های بلند لین ناتیج می‌توان به لجن، رودخانه، سنگ (۱۹۹۷) و ندیمه‌ها (۲۰۰۲) اشاره کرد.

جوایز
-----

ناتیج برای نمایشنامهٔ *لباس خواب* برندهٔ جوایز انجمن منتقدان آوتر، جان گاسنر و انجمن منتقدان تئاتر (۲۰۰۴) شد و در سال ۲۰۰۹ جوایز انجمن منتقدان تئاتر، انجمن منتقدان آوتر، اُبی، دراما دِسک، لوسیل لورتل و پولیتزر را برای نمایشنامهٔ *ویران شده* از آن خود کرد. همچنین برای نمایشنامهٔ *عرق* برندهٔ جوایز سوزان اسمیت بلک بورن (۲۰۱۶)، اُبی و پولیتزر (۲۰۱۷) شده‌است.

به نقل از رویترز، لین ناتیج، نمایشنامه‌نویس آمریکایی که دو جایزه پولیتزر در کارنامه دارد، مسئولیت نگارش نمایشنامه‌ای موزیکال با الهام از زندگی مایکل جکسون را برعهده دارد که طبق برنامه قرار است در سال ۲۰۲۰ میلادی در تئاتر برادوی به روی صحنه برود. این نمایش موزیکال با اجرای برترین آهنگ‌های مایکل جکسون که در طول دوران فعالیت هنری‌اش موفقیت‌های فراوانی برای او به ارمغان آورد همراه خواهد بود.

نمایشنامهٔ «عرق»، برندهٔ جایزهٔ پولیتزر سال ۲۰۱۷ با ترجمهٔ حسین رحمانی توسط انتشارات یکشنبه به چاپ رسیده‌است.

منابع
-----

* «سه زن نویسنده برندگان جایزه ادبی پولیتزر شدند». شهرزادنیوز. ۱۳۸۸-۰۲-۰۲. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ آوریل ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۲۲ آوریل ۲۰۰۹.
* Wikipedia contributors, "Lynn Nottage," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed ۲۲ آوریل ۲۰۰۹).

| * ن
* ب
* و
جایزه پولیتزر برای نمایش‌نامه: نویسندگان |
| --- |
| ۱۹۱۸–۱۹۲۵ | 

|  |
| --- |
| 
* Jesse Lynch Williams (۱۹۱۸)
* یوجین اونیل (۱۹۲۰)
* زونا گیل (۱۹۲۱)
* یوجین اونیل (۱۹۲۲)
* اوون دیویس (۱۹۲۳)
* هچر هیوز (۱۹۲۴)
* سیدنی هاوارد (۱۹۲۵)

 |

 |
| ۱۹۲۶–۱۹۵۰ | 

|  |
| --- |
| 
* جرج کلی (۱۹۲۶)
* پل گرین (۱۹۲۷)
* یوجین اونیل (۱۹۲۸)
* المر رایس (۱۹۲۹)
* مارک کانلی (۱۹۳۰)
* سوزان گلسپل (۱۹۳۱)
* جرج اس. کافمن, موری ریسکند و ایرا گرشوین (۱۹۳۲)
* مکسول اندرسون (۱۹۳۳)
* سیدنی کینگزلی (۱۹۳۴)
* زویی آکینس (۱۹۳۵)
* رابرت ای شروود (۱۹۳۶)
* ماس هارت و جرج اس. کافمن (۱۹۳۷)
* تورنتون وایلدر (۱۹۳۸)
* رابرت ای شروود (۱۹۳۹)
* ویلیام سارویان (۱۹۴۰)
* رابرت ای شروود (۱۹۴۱)
* تورنتون وایلدر (۱۹۴۳)
* مری چیس (۱۹۴۵)
* راسل کراوس و هاوارد لیندسی (۱۹۴۶)
* تنسی ویلیامز (۱۹۴۸)
* آرتور میلر (۱۹۴۹)
* ریچارد راجرز، اسکار همرستاین دوم و جاشوا لوگن (۱۹۵۰)

 |

 |
| ۱۹۵۱–۱۹۷۵ | 

|  |
| --- |
| 
* Joseph Kramm (۱۹۵۲)
* ویلیام اینگ (۱۹۵۳)
* John Patrick (۱۹۵۴)
* تنسی ویلیامز (۱۹۵۵)
* آلبرت هکت و فرنسیس گودریچ (۱۹۵۶)
* یوجین اونیل (۱۹۵۷)
* Ketti Frings (۱۹۵۸)
* آرچیبالد مک‌لیش (۱۹۵۹)
* Jerome Weidman, جورج ابوت، جری باک و شلدان هارنیک (۱۹۶۰)
* Tad Mosel (۱۹۶۱)
* فرانک لسر و ایب باروز (۱۹۶۲)
* Frank D. Gilroy (۱۹۶۵)
* ادوارد آلبی (۱۹۶۷)
* Howard Sackler (۱۹۶۹)
* چارلز گوردون (۱۹۷۰)
* پاول زیندل (۱۹۷۱)
* Jason Miller (۱۹۷۳)
* ادوارد آلبی (۱۹۷۵)

 |

 |
| ۱۹۷۶–۲۰۰۰ | 

|  |
| --- |
| 
* مایکل بنت، Nicholas Dante, جیمز کرکوود جونیور، ماروین هملیش و Edward Kleban (۱۹۷۶)
* مایکل کریستوفر (۱۹۷۷)
* Donald L. Coburn (۱۹۷۸)
* سام شپارد (۱۹۷۹)
* لنفورد ویسلون (۱۹۸۰)
* بث هنلی (۱۹۸۱)
* Charles Fuller (۱۹۸۲)
* Marsha Norman (۱۹۸۳)
* دیوید مامیت (۱۹۸۴)
* James Lapine و استیون سوندهایم (۱۹۸۵)
* آگوست ویلسون (۱۹۸۷)
* آلفرد یوری (۱۹۸۸)
* وندی واسرستاین (۱۹۸۹)
* آگوست ویلسون (۱۹۹۰)
* نیل سایمون (۱۹۹۱)
* Robert Schenkkan (۱۹۹۲)
* تونی کوشنر (۱۹۹۳)
* ادوارد آلبی (۱۹۹۴)
* هورتون فوت (۱۹۹۵)
* جاناتان لارسون (۱۹۹۶)
* پائولا ووگل (۱۹۹۸)
* Margaret Edson (۱۹۹۹)
* دانالد مارگولیس (۲۰۰۰)

 |

 |
| ۲۰۰۱–۲۰۲۵ | 

|  |
| --- |
| 
* دیوید آبرن (۲۰۰۱)
* سوزان لوری پارکز (۲۰۰۲)
* نیلو کروز (۲۰۰۳)
* داگ رایت (۲۰۰۴)
* جان پاتریک شنلی (۲۰۰۵)
* دیوید لیندسی-آبیر (۲۰۰۷)
* تریسی لتس (۲۰۰۸)
* لین ناتیج (۲۰۰۹)
* تام کیت و برایان یورکی (۲۰۱۰)
* بروس نوریس (۲۰۱۱)
* کیارا الگریا هادس (۲۰۱۲)
* ایاد اختر (۲۰۱۳)
* آنی بیکر (۲۰۱۴)
* استیفن ادلی گرجیس (۲۰۱۵)
* لین-منوئل میرندا (۲۰۱۶)
* لین ناتیج (۲۰۱۷)
* مارتینا مایوک (۲۰۱۸)
* جکی سیبلیس دروری (۲۰۱۹)
* ‌ مایکل آر. جکسون (۲۰۲۰)

 |

 |
| 
* فهرست کامل
* (۱۹۱۸–۱۹۲۵)
* (۱۹۵۰–۱۹۲۶)
* (۱۹۵۱–۱۹۷۵)
* (۱۹۷۶–۲۰۰۰)
* (۲۰۰۱–۲۰۲۵)

 |