recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**عبدالقادر بن حاج رشید کردی بن حاج اسماعیل،** معروف به **عبدالقادر ناصری** شاعر و نویسنده عراقی اهل شهر سلیمانیه کردستان عراق است. اجداد وی از اهالی قره داغ یکی از مناطق اطراف شهر سلیمانیه و به تصوف مشهور بوده‌اند. از او تعداد زیادی دیوان شعر صادر شده‌است.

زندگی
-----

عبدالقادر در سال ۱۹۲۰ در شهر سلیمانیه متولد شد. پدرش حاجی رشید با تعدادی از شخصیتهای کرد و خانواده‌های آنها - به دلیل مشارکت یا حمایت از انقلاب کردستان به رهبری شیخ محمود برزنجی (معروف به حفید) - از سلیمانیه به شهر منتفک (که بعدها ناصریه نامیده شد) تبعید شدند. پدرش پس از ازدواج مجدد با یکی از زنان اهل ناصریه در این شهر باقی ماند و تا زمان مرگ در آنجا ماند. بدین سبب عبدالقادر لقب ناصری گرفت و در طول زندگی به آن افتخارمی نمود. وی تحصیلات متوسطه خود را در بغداد به پایان رساند. سپس برای گذراندن تحصیلات عالی خود به پاریس عزیمت کرد، اما تلاشهای وی ناموفق بود. او سپس به بغداد بازگشت و در مطبوعات به عنوان شاعر و نویسنده برای مقالات ادبی فعالیت نمود. وی سپس تا آخرین روزهای حیاتش به عنوان روزنامه‌نگار در دبیرخانه پایتخت منصوب شد. وی در سال ۱۹۶۲ به دلیل ایست قلبی در حالی که در خارج از خانه بود، درگذشت و در مقبره الغربا دفن شد. این او را زود رها کرد و در محرومیت زندگی کرد - گرچه پدرش که در آن زمان در تجارت کار می‌کرد، خوشحال بود - همان‌طور که در بسیاری از اشعار او بازتاب یافته‌است.

آثار شاعرانه
------------

وی صاحب دیوانهای زیر است: «ملودی‌های درد» - مطبعة الأهالی - بغداد ۱۹۳۹ (۵۶ صفحه)، «صدای فلسطین» - انتشارات دانشگاه - بغداد ۱۹۴۸ (۷۰ صفحه)، و دیوان «عبدالقادر رشید الناصری» - قسمت اول - کامل خمیس آن را تألیف و چاپ نمود - چاپخانه شفیق - بغداد ۱۹۶۵ (۲۶۴ صفحه)، و دیوان «ناصری» - قسمت دوم - هلال ناجی و عبدالله الجبوری آن را جمع‌آوری نمودند - چاپخانه عانی - بغداد ۱۹۶۶، دیوان «ناصری عبدالقادر رشید» - قسمت سوم - جمع‌آوری، تحقیق و مطالعه عبدالکریم راضی جعفر - خانه امور فرهنگی - بغداد ۱۹۹۲ (۱۸۶ صفحه). مقدمه‌های دیوان‌های او را روشنفکران بزرگ عرب همچون: جمیله علایلی، محمد رضا شبیبی، سامی کیالی، هلال ناجی، عبدالله جبوری، عبدالکریم راضی جعفر، محمد مهدی جواهری و سایرین نوشته‌اند.

منابع
-----

1. ↑  "معجم البابطین لشعراء العربیة فی القرنین التاسع عشر و العشرین". Archived from the original on 3 یولیو 2015. `{{cite web}}`: Check date values in: `|archivedate=` (help)
2. ↑  داود سلوم: تطور الفکرة والأسلوب فی الأدب العراقی فی القرنین التاسع عشر والعشرین - مطبعة المعارف - بغداد 1959.
3. ↑  عبدالکریم راضی جعفر: شعر عبدالقادر رشید الناصری - دراسة تحلیلیة فنیة - دارالشؤون الثقافیة العامة - بغداد 1989.
4. ↑  علی عباس علوان: تطور الشعر العربی الحدیث فی العراق - منشورات وزارة الإعلام - بغداد 1957.
5. ↑  عنایة الحسیناوی: شعراء وأدباء المنتفک - المطبعة التجاریة - بغداد 1957.
6. ↑  غازی عبدالحمید الکنین: شعراء العراق المعاصرون - مطبعة الشباب - بغداد 1957
**طاق تلپک‌فروشان** یک بازار سنتی سرپوشیده در میانهٔ تاریخی بخارا، در ازبکستان است.

این بازار در سدهٔ شانزدهم (سال‌های ۱۵۷۰–۱۵۷۱) در زمان فرمانروایی رسمی اسکندرخان از دودمان شیبانیان ازبک ساخته شده‌است. فرمانروای واقعی خانات بخارا در آن زمان پسرش عبدالله خان دوم بود. این طاق یکی از چندین بازار سرپوشیدهٔ کهن بخاراست. تا میانه‌های سدهٔ بیستم از آن در جایگاه بازار معمولی بهره برده می‌شد که بیشتر در آن جواهرات می‌فروختند، ولی کار بخشی از طاق، خریدوفروش ابزارهای گوناگون و نیازمندی‌های روزمره بود.

بازار سرپوشیده به سبک سنتی ایرانی ساخته شده‌است و هیچ ناهمسانی‌ای با بازارهای سنتی سرپوشیدهٔ همانند، در شهرهای کهن ایران مانند تهران، اصفهان، شیراز، تبریز یا مشهد ندارد.

نام طاق تلپک از زبان مردم بخارا که فارسیست گرفته شده (تلپک یک روسری یا کلاه بزرگ سنتی است که از پشم گوسفند ساخته می‌شود)، زیرا در برخی دوره‌ها شمار فراوانی مغازه روسری‌فروشی را در خود جای داده‌بود که در آن انواع گوناگون از سرپوش‌ها فروخته می‌شد.

این بازار سرپوشیده پیش از این با نام‌های طاق کتاب‌فروشان، طاق چارسوق آهنین، طاق خواجه محمد پران نیز شناخته می‌شد. پیرامون ساختمان بازار سرپوشیده انبارها، کاروان‌سراها (کاروانسرای کولوته)، هتل‌ها، مغازه‌های بازرگانان ساخته شده‌است.

این سازه دارای یک گنبد بزرگ و همچنین چندین گنبد کوچک‌تر است. با آجر سرامیکی ساخته شده‌است. امروزه طاق تلپک‌فروشان یک جاذبهٔ همه‌پسند است که در آن بیشتر، فروشگاه‌های سوغات و مغازه‌هایی وجود دارد که کالاهای کهن، سوغاتی، کاردستی مانند ظروف، رخت، سکه، گوهر، تندیس، فرش، کتاب، ساز، نقاشی و… می‌فروشند.

سازهٔ بازار در میانهٔ تاریخی بخارا، در خیابان حقیقت و در کنار دیگر جاذبه‌های اصلی شهر کهن جای دارد و همراه با دیگر سازه های معماری، باستان‌شناسی، دینی و فرهنگی بخارا، با نام - «میانهٔ تاریخی بخارا» در فهرست میراث جهانی یونسکو گنجانده شده‌است.

بن‌مایه
-------

* همکاری‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Токи Тельпакфурушон»، ویکی‌پدیای روسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی ۲۸ آذر ۱۴۰۰)
* «میانهٔ تاریخی بخارا». یونسکو. دریافت‌شده در ۲۸ آذر ۱۴۰۰.





1. ↑  "میانهٔ تاریخی شهر بخارا". `{{cite web}}`: `|access-date=` requires `|url=` (help); Check date values in: `|access-date=` (help); Missing or empty `|url=` (help)
**جنبش استعداد بشری** (انگلیسی: Human Potential Movement) یا (اچ‌پی‌ام) HPM: یکی از جنبش‌های برخاسته از پادفرهنگ دهه ۱۹۶۰ است. یک اصطلاح چتری برای طیفی گسترده از گروه‌هایی است که عقاید و اعمال‌شان برای ارتقا بخشیدن به کل‌بودگی، خودآگاهی، خود پروری و خودشناسی فرد تنظیم شده است. برخی از این گروه‌ها مدعی‌اند که به انسان کمک می‌کنند تا خدای درون را کشف کنند و از این رهگذر اصطلاح «خودْدین‌ها» را پدید آوردند. جنبش استعداد بشری هر چند وجوه مشترکی با جنبش عصر نو دارد، اما بیش‌تر علاقه‌مند است که با استفاده از روان‌درمانی (در وسیع‌ترین مفهوم آن) به درونِ خود نگاه کند و استعداد بالقوهٔ مردم را بپرورد. افراد ترغیب یا «هدایت می‌شوند» که خودشان گره از کارهاشان باز کنند نه اینکه متخصصی به آنان یاد دهد. برخی از شناخته‌ترین روش‌ها، درمان‌ها، و مهارت‌ها عبارت‌اند از زیستْ‌کارمایه‌شناسی، زیست‌آمایی، مشاوره با یکدیگر، گروه‌های رویارویی، ای‌اس‌تی est (کارآموزی سمیناری ارهارد، امروزه معروف به گردهمایی)، گشتالت درمانی، خیالبافی هدایت‌شده، روان‌شناسی انسان‌محور و ال‌آرتی LRT (آموزش رابطهٔ عاشقانه)، درمان نخستین (درمان از راه یادآوری و تکرار صحنه‌های کودکی)، نمایش روانی، نوزایش، ترکیب روانی و تحلیل تبادلی.

مؤسسهٔ ایسالن در کالیفرنیا یکی از موفق‌ترین مراکز جنبش استعداد بشری است، اما هیچ سازمان رسمی‌ای وجود ندارد که رویکردهای مختلف را، که بعضی از آن‌ها شاید بسیار پرخرج باشند، متحد سازد. برخی از این شیوه‌ها را روحانیان مسیحی در زندان‌ها و بیمارستان‌ها به کار می‌بندند و تعدادی نهادهای مقبول و معتبر اجتماعی از آن‌ها برای تعلیم و تربیت بهره می‌گیرند و سازمان‌های بزرگ تجاری برای شرکت مدیران خود در یکی از این دوره‌ها، بیش از پیش هزینه می‌کنند. تاکنون چندین گروه جنبش استعداد بشری از این نظر که شبه‌دینی، استثمارگرانه یا به لحاظ روانی خطرناک دانسته شده‌اند مورد هجوم قرار گرفته‌اند.

منابع
-----

1. ↑

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Human Potential Movement». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۸ آوریل ۲۰۱۶.
**طاق زرگران** یک بازار سنتی سرپوشیده در میانهٔ تاریخی شهر بخارای کشور ازبکستان است. این بازار در سدهٔ شانزدهم (۱۵۸۶-۱۵۸۷ میلادی) در زمان فرمانروایی عبدالله‌خان دوم از دودمان شیبانیان ساخته‌شد.

زرگران بزرگ‌ترین بازار در میان چندین بازارِ سرپوشیدهٔ کهن بخارا و پیچیده‌ترین‌شان در ساخت‌وساز و چیدمان است. تا میانه‌های سدهٔ بیستم از آن در جایگاه یک بازار معمولی بهره برده می‌شد که بیشتر در آن جواهرات می‌فروختند، ولی بخشی از طاق در جایگاه یک بازار معمولی بود که در آن ابزارهای گوناگون و نیازمندی‌های روزانه فروخته می‌شد.

بازار سرپوشیده به سبک سنتی ایرانی ساخته شده‌است و هیچ ناهمسانی‌ای با بازارهای سنتی سرپوشیدهٔ همانند، در شهرهای کهن ایران مانند تهران، اصفهان، شیراز، تبریز یا مشهد ندارد.

نام طاق زرگران از زبان مردم بخارا که فارسی است گرفته شده و به گنبد جواهرفروشان (زرگر جواهر فروش) نیز ترجمان شده‌‌است، زیرا در چند سدهٔ نخستین پیدایش این بازار، شمار فراوانی (بیش از ۳۵ کارگاه و مغازهٔ زر و جواهر که در آن جواهرات زر فروخته می‌شد) را در خود جای داده‌بود که نقره و دیگر سنگ‌ها و فلزهای گران‌بها و فرآورده‌ها و ابزارهای ساخته‌شده از سنگ‌ها و فلزهای گرانبها و سکه‌های زر، سیم و مس در آن ضرب می‌شد که احتمالاً بخشی از سکه‌های تانگای بخارا (یکای پولی خانات بخارا و سپس امارت بخارا) بود.

پیرامون ساختمان بازار سرپوشیده انبارها، کاروانسراها، هتل‌ها، مغازه‌های بازرگانان ساخته شده‌است. این سازه دارای یک گنبد بزرگ و هم‌چنین چندین گنبد کوچک‌تر است و با آجر سرامیکی ساخته شده‌است. امروزه طاق زرگران یک جاذبهٔ گردشگری همه‌پسند است که در آن بیشتر، مغازه‌های سوغات‌فروشی و مغازه های فروش کالاهای کهن، سوغات، کاردستی مانند ظروف، رخت، سکه، جواهرات، تندیس، فرش، کتاب، ساز، نقاشی و همچنین کارگاه‌های جواهرسازان و آهنگران دیده می‌شود.

بنای بازار در میانهٔ تاریخی بخارا در خیابان حقیقت و خواجه نورآباد در ۲۰ متری شمال خاوری مجموعهٔ پای کلان و در همسایگی مدرسه الغ بیک جای دارد.

این سازه به همراه دیگر آثار معماری، باستان‌شناسی، دینی و فرهنگی بخارا در فهرست میراث جهانی یونسکو با نام «میانه تاریخی بخارا» گنجانده شده‌است.

نگارخانه
--------

* طاق زرگران طاق زرگران
* طاق زرگران طاق زرگران
* طاق زرگران طاق زرگران
* طاق زرگران طاق زرگران
* طاق زرگران طاق زرگران

منابع
-----

* همکاری‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Токи Заргарон»، ویکی‌پدیای روسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی ۲۸ آذر ۱۴۰۰)
* «میانهٔ تاریخی بخارا». یونسکو. دریافت‌شده در ۲۸ آذر ۱۴۰۰.





1. ↑  "میانهٔ تاریخی شهر بخارا". `{{cite web}}`: `|access-date=` requires `|url=` (help); Check date values in: `|access-date=` (help); Missing or empty `|url=` (help)
**سیمان زیست محیطی** (به انگلیسی: Eco-cement) نام یک برند برای نوعی سیمانی است که منیزی فعال (کلکس سوزآور منیزی، منیزی اکسید، Mgo)، یک سیمان آبی دیگر مانند سیمان پورتلند و به صورت اختیاری پوزولان و محصولات جانبی صنعتی را ترکیب می‌کند تا آثار محیط زیستی سیمان‌های متداول را کاهش دهد. یک مشکل در تجاری کردن این سیمان، به جز محافظه کاری صنعت ساختمان، استخراج ناچیز ماده اولیه منیزیت است.

نیاز به انرژی
-------------

سیمان پورتلند معمولی به دمای کوره ۱۴۵۰ درجه سانتیگراد نیاز دارد. منیزی فعال در سیمان زیست محیطی دمای کوره کمتر معادل ۷۵۰ درجه را نیاز دارد. که نیاز به انرژی را کاهش می‌دهد و از این رو مصرف سوخت‌های فسیلی و انتشار دی اکسید کربن (co2) را کاهش می‌دهد.

تجزیه co2
---------

سیمان زیست محیطی با تجزیه co2 اتمسفر شکل گرفته و سخت می‌شود و قابل بازیافت است. میزان جذب co2 بستگی به میزان تخلخل و مقدار MgO دارد. کربناسیون ابتدا سریع و با کامل شدن کندتر انجام می‌شود. انتظار می‌رود کربناسیون یک بلوک سیمان زیست محیطی در طول یک سال کاملاً انجام شود.

استفاده از ضایعات
-----------------

سیمان زیست محیطی می‌تواند ضایعات تولید صنعتی بیشتری را نسبت به سیمان پورتلند به عنوان سنگدانه مخلوط کند چرا که کمتر قلیایی است. این، وقوع واکنش‌های سنگدانه‌های قلیایی که باعث خسارت به سیمان سخت شده می‌شود را کم می‌کند سیمان زیست محیطی همچنین وقتی یک ساره بتنی فرسوده شود قابلیت بازیافت کامل به سیمان را دارد.

منابع
-----

* ویکی‌پدیا انگلیسی

1. ↑  Smith, P: "Architecture in a Climate of Change", page 206. Elsevier, 2005, ISBN 0-7506-6544-0
2. ↑   Swamy, R: "The Alkali-silica Reaction in Concrete", page 46. Taylor & Francis, 1992, ISBN 0-216-92691-2

مطالعه بیشتر
------------

* Wu, H. C. (1999). Advanced civil infrastructure materials. Science, mechanics and applications. Routledge.
* Day, K. W. (2006). Concrete Mix Design, Quality Control and Specification. Cambridge, Woodhead. ISBN 0-419-24330-5.
* Owen, Dyer (May 28, 2003). "A rock and a hard place". The Guardian.

پیوند به بیرون
--------------

* ABC New Inventors Segment (RealPlayer)
* Discovery Channel (Canada) on Eco-Cement (Windows Media Player)
* Independent appraisals of the technology
* Alternative to low-carbon Eco-cement: Making cement while sequestering carbon from the atmosphere, Issue 127, July 2008; Retrieved 2008-07-20.
**سیمجوریان** نام خاندانی ترک‌تبار است که زمانی بر قهستان و نیشابور فرمان می‌راندند و در خراسان دارای جایگاه بلندی بودند. این خاندان نفوذ بسیاری در دولت سامانی داشتند ولی با فروپاشی سامانیان و برپایی غزنویان جایگاه سترگ پیشین خود را از کف دادند.

بنیادگذار این خاندان سیمجور دواتی بود. او در دستگاه اسماعیل بن احمد سامانی به سرداری رسید و در جنگ با علویان در گرگان سالاری سپاه را داشت. در ۲۹۸ هجری از سوی سامانیان به سیستان لشکر کشید و آنجا را از دست دودمان صفاری به درآورد و چندی پس از آن فرمانروایی آن سامان را به دست آورد. در آینده او به فرمانروایی هرات و ری نیز گسیل شد.

از دیگر سیمجوریان ابراهیم سیمجور بود که در روزگار نوح دوم سامانی به فرمانروایی خراسان رسید. همچنین پسر ابراهیم -ابوالحسن سیمجور- و نواده‌اش ابوعلی سیمجور چندی بر خراسان فرمان‌راندند. ابوعلی سیمجور در نبرد با سبکتکین شکست خورد و کشته شد. ابوالقاسم سیمجور نیز که برادر ابوعلی بود به بوییان پناه برد.

منابع
-----

1. ↑  «Encyclopaedia Iranica». ص. SIMJURIDS, a family of Turkish mamluks who over four generations, from the late ۹th century to the Qarakhanid conquest (۳۸۹/۹۹۹), played a leading role in the Samanid state.
2. ↑  *Bosworth, Clifford Edmund. The New Islamic Dynasties: A Chronological and Genealogical Manual. Great Britain: Columbia University Press, 1996. ISBN 0-231-10714-5 -p175*.

* لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ سیمجوریان
* پژوهشکدهٔ باقرالعلوم
**طوفان هفتگی** مجله‌ای فرهنگی، تاریخی و ادبی بود که همزمان با اوج ناموری روزنامه طوفان توسط فرخی یزدی با گردآوری گروهی از ادیبان و شاعران بنیاد نهاده شد.
طوفان هفتگی در سال ۱۳۰۶ با صاحب امتیازی و مدیریت فرخی یزدی و با کمک سید فخرالدین شادمان در تهران تأسیس شد. این نشریه همه هفته در روزهای سه‌شنبه چاپ و توزیع می‌شده. محل اداره آن نیز تهران، خیابان علاءالدوله بوده‌است.

همکاران
-------

از کسانی که اشعارشان در این مجله به چاپ می‌رسید محمد فرخی یزدی و محمدتقی بهار بودند. عبدالحسین هژیر در هر شماره در قسمتی با عنوان *از هر چمنی گلی* داستان یا قسمتی از آثار نویسندگان بزرگ خارجی را ترجمه می کرد. مقالات میرزا اسماعیل کیانی معمولاً به جای سرمقاله گذاشته می‌شد. احمد کسروی، سید عبدالرحیم خلخالی، مهدی بهرامی و عمیدی مقالات اجتماعی زیادی را در این مجله به چاپ رساندند. گاهی نیز اخبار مجلس و کشور به مندرجات طوفان هفتگی اضافه می‌شده‌است.

تعطیلی
------

مجله طوفان هفتگی که همزمان و به‌طور مجزا از روزنامه طوفان به چاپ می‌رسید تقریباً همزمان با تعطیلی روزنامه طوفان به دلیل افزایش مشغله فرخی یزدی و ورود او به مجلس شورای ملی متوقف شد.

منابع
-----

* حسین مسرت، *پیشوای آزادی، زندگی و شعر فرخی یزدی*، ج. اول، تهران: ثالث، ص. ۵۴۳، شابک ۹۶۴-۳۸۰-۱۲۲-۵

| * ن
* ب
* و
محمد فرخی یزدی |
| --- |
| نشریات |  

|  |  |
| --- | --- |
| روزنامه‌ها |  طوفان •  پیکار •  قیام  •  طلیعه  •  آیینه افکار  •  ستاره شرق  •  آتش  •  نهضت |
| مجله‌ها |  طوفان هفتگی  •  فرخی |

 |  |
| کتاب‌ها |  

|  |  |
| --- | --- |
| شعر |  دیوان  •  فتح‌نامه |
| نثر |  یادداشت‌های سفر شوروی  |

 |
| دربارهٔ فرخی یزدی |  

|  |  |
| --- | --- |
| کتاب |  فرخی یزدی، سرانجام یک رویای سیاسی  •  پیشوای آزادی، زندگی و شعر فرخی یزدی  •  مقالات طوفانی |
| فیلم |  *مستند فرخی یزدی*  |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد نشریات است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
شهرک سلطنتی فالکلند در فایف که در ۱۴۵۸ به وجودآورده شده.
**شهر سلطنتی** یا **شهرک سلطنتی** 
(به گیلیک اسکاتلندی: Royal burgh)، در اسکاتلند به منطقه‌ای گفته می‌شد که به طور مستقیم توسط دربار ایجاد و تأسیس شده بود، یا پس از تأسیس با صدور یک منشور سلطنتی وابسته به تاج و تخت اعلام می‌شد. هرچند که قانون در سال ۱۹۷۵ این رسمیت را لغو کرد، این اصطلاح هنوز هم توسط بسیاری از منطقه‌های سلطنتی سابق استفاده می‌شود.

بیشتر شهرها/ شهرک‌های سلطنتی یا توسط تاج و تخت ایجاد شده‌بودند، یا از وضعیت دیگری به «سلطنتی» ارتقا یافته‌بودند. با پیدایش این گونه شهرک‌ها به عنوان کلاس‌های گسسته‌ای از شهرک سلطنتی بر پایهٔ این واقعیت که آنها در زمین‌های سلطنتی قرار داشتند امتیاز ویژه‌ای نسبت به دیگر نواحی؛ از جمله به دست آوردن انحصار تجارت خارجی، پیدا کرده بودند.

جستارهای وابسته
---------------

* کمیسر پارلمان (اسکاتلند)

منابع
-----

1. ↑   Jump up to: a b Select Committee on Privileges Second Report, September 1999

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Royal burgh». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۵ آوریل ۲۰۱۶.
سیمونا ونتورا در جشنواره ونیز سال ۲۰۰۹
**سیمونا ونتورا** (به ایتالیایی: Simona Ventura) (متولد ۱ آوریل ۱۹۶۵ در بنتیوولیو) یک مجری ایتالیایی است.

شروع کار
--------

سیمونا ونتورا کار خود را در تلویزیون با برنامهٔ «دومانی اسپوزی» همراه با جان کارلو ماگالی بر روی شبکهٔ رای اونو شروع کرد.علاقهٔ او به ورزش وی را به سمت گزارشگری ورزش کشاند.ونتورا در سال‌های ۱۹۹۰ (جام جهانی فوتبال ) ۱۹۹۲ (بازی‌های المپیک بارسلون) را برای شبکهٔ تله مونت کارلو گزارش می کرد.
در شبکهٔ رای او همراه با پیپو بآدو در برنامهٔ یکشنبه عصر «دومنیکا این» (۱۹۹۱) و سپس در سال ۱۹۹۲
در برنامهٔ ورزشی «دومنیکا اسپورتیوا» حاضر شد.

کار در مدیاست
-------------

ونتورا در شبکه مدیاست برنامه‌های گوناگونی مانند «مای دیر گل»، «کوری ای دناری» «بوم» ،«اسکرزیا پارته»، «فستیوالبار» ،«لی ینه»، «ماتریکوله»، لی ایندلبیله ۹۹ ، «کاری آمیچی میایی»
«زلیگ-نوی فاچامو کاباره» و «پیکوله کاناگلیه»را میزبانی کرد.او در مجموع هشت سال در شبکه مدیاست بود.
سیمونا بخش تازه واردان جشنواره موسیقی را در سال ۱۹۹۶ برای شبکهٔ رای میزبانی کرد.

کار در رای
----------

در سال ۲۰۰۱ سیمونا به شبکهٔ رای ۲ بازگشت تا هفتمین سری از «کو الیکه ایل کالچو» و «کو الیکو لو سموکینگ» را اجرا کند. در سال ۲۰۰۲ پیپو بآدو او را برای «دوپافستیوال» انتخاب کرد.

جوایز
-----

ونتورا چهار جایزه تلگتو (جایزهٔ تلویزیونی ایتالیا) را به عنوان بهترین مجری زن سال همراه با بیشترین مخاطب را بدست آورده است.

* لی سولا دی فاموسی
* اکس فکتور
* سنرمو ۲۰۰۴
* کو الیکه ایل کالچو

پیوند به بیرون
--------------

* سایت رسمی
**حبیب‌الله بزرگ‌زاده** معروف به حبیب الله بلوچ نویسنده  فعال حقوق بشر بلوچ و دبیرکل حزب حزب همبستگی ملی بلوچستان (به بلوچی: بلوچستانءِ راجی تپاکی گل) است.

فعالیت‌ها
---------

او در سال ۱۳۸۷ به خاطر فعالیت‌های مدنی در ایرانشهر بازداشت و به ۵ سال حبس تعلیقی محکوم شد. وی پس از آزادی و به دنبال آن خروج از کشور سازمان حقوقی کمپین فعالین بلوچ را پایه‌گذاری نمود. کمپین فعالین بلوچ به عنوان یک سازمان حقوقی در اروپا ثبت و به عنوان منبعی برای دریافت گزارش‌های حقوقی مردم بلوچ در ایران شناخته می‌شود.

حبیب‌الله سربازی همچنین همزمان با اعتراضات دی‌ماه ۹۶ در ایران، سازمان هماهنگی اعتراضات بلوچستان (سهاب) را پایه‌گذاری کرد. این سازمان در مدت زمان کوتاهی در بلوچستان شناخته شده و هوادارانی به دست آورد.

حبیب‌الله سربازی به همراه جمعی دیگر از فعالان بلوچ در سال ۱۳۹۹ (۲۰۲۰ میلادی) حزبی به نام «حزب همبستگی ملی بلوچستان» تأسیس کرد و به عنوان دبیرکل این حزب برگزیده شد.

سربازی نویسندهٔ کتاب‌های «مسابقهٔ سایه‌ها» و «از مکران تا بلوچستان» است. و ده‌ها مقاله از وی در وبسایت‌ها و شبکه‌های اجتماعی منتشر شده‌است.

منابع
-----

1. ↑
2. ↑  حبیب‌الله سربازی. «کتاب».
3. ↑
4. ↑  «بیانیه و اطلاعیه | حزب همبستگی ملی بلوچستان». دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۵-۲۳.
5. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۴ ژانویه ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۳ ژانویه ۲۰۱۹.
6. ↑
7. ↑  «اینفوگرافیک/ سراب سهاب در سیستان و بلوچستان». خبرگزاری دانا. ۲۵ دی ۱۳۹۷. دریافت‌شده در ۸ خرداد ۱۳۹۸.
8. ↑  «حزب همبستگی ملی بلوچستان». دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۵-۲۳.
9. ↑  حبیب‌الله سربازی بلوچ. «کتاب مسابقه سایه ها».


|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک فعال حقوق بشر است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**عبدالحسین احسانی** شاعر معاصر ایرانی است.

*احسانی* از شاگردان *نیما* در هنرستان صنعتی بوده و از طریق او به شعر نو روی آورده بود.

در فروردین سال ۱۳۳۱ یاران خروس جنگی به‌اتفاق پرویز داریوش، منوچهر شیبانی و عبدالحسین احسانی و چند تن دیگر، و با تلاش هوشنگ ایرانی، مجلهٔ «موج» را منتشر می‌کنند. «موج» نسبت به خروس جنگی بسیار ملایم و معتدل است.

«موج» قرار بود فصلنامه باشد، ولی از آنجا که فاقد امکانات بود پس از یک شماره تعطیل شد. این یک شماره در ۵۰۰ نسخه چاپ شد. نکتهٔ قابل توجه در این مجله، تاریخ شعر عبدالحسین احسانی است. او ظاهراً این شعر را در مهرماه ۱۳۲۴ سروده‌است؛ و این امر بیانگر این مطلب است که بسا شاعران دیگر که در سال ۱۳۲۴ یا پیش‌تر از آن شعر نو سروده‌اند که اثری از آن‌ها نمانده یا دیریاب است. او در این شماره از مجله شعری نیز به نام «امید و آرزوهای من» از یک شاعر ناشناس آلمانی ترجمه می‌کند.

نمونه شعر
---------

**یأس و امید**

تیرهای جان‌شکاف غم؛ درید پردهٔ آرام عمرم.  

رفت از میان فاصلهٔ مرگ و زندگی  

تابید زان روزن شعاع امیدم  

اکنون، در انتخاب بود و نبود خویش.  

استاده بر سر پایم مرددم.  

گه سوی مرگ روم، گاه طرف زندگی  

اندر قبول زین دو یکی حیرانم  

گاهی نهیب زند غم که دست شوی زین زندگی، برو  

به چه کارت مَنم  

گه خنده می‌زند امید که ای شوخ:  

بازوی خود گشا و به بر گیر پیکرم.  

این همه نالیدن، از درد و غم، از بیش و کم؟  

از اشک تو چه سود؟  

از درد تو چه غم؟  

«نیست آنچه نیست، هست آنچه هست  

از غم تو چرخ نگردد  

از غم تو چرخ نگردد»

تهران مهرماه - ۱۳۲۴

پی‌نوشت
-------

1. 1 2 3 4 5  جواهری گیلانی، محمدتقی (شمس لنگرودی). *تاریخ تحلیلی شعر نو - جلد اول: ۱۲۸۴–۱۳۳۲ه‍. ش*، [ویرایش دوم]. تهران: نشر مرکز، ۱۳۷۷

منابع
-----

* جواهری گیلانی، محمدتقی (۱۳۷۷). *تاریخ تحلیلی شعر نو*. ج. ۴ جلد (ویراست دوم). تهران: نشر مرکز. شابک ۹۶۴-۳۰۵-۳۷۴-۱.
**سید محمد حسینی سردانی** مشهور به سیّد مجتهد (درگذشته ۱۲۶۹ قمری) فقیه شیعه و از مراجع تقلید و مجتهدین به نام زنجان در عصر قاجار بود. او مؤسس خاندان حسینی زنجانی است.

زندگی‌نامه
----------

وی در در قریه سیردان طارم به دنیا آمد. پدرش سید قاسم و پدربزرگش سید عزالدین محمد بودند. او مقدمات اولیه را نزد اساتید عصر خود در زنجان آموخت. سپس برای ادامه تحصیلات دینی به شهر اصفهان رفت و از محضر علامه کلباسی از مراجع و علمای بزرگ اصفهان بهره جست. او تحصیلات خود را در اصفهان به پایان رسانده و به درجه اجتهاد نائل آمد.

مزار سید محمد مجتهد در مقبره مجتهدی زنجان
سید محمد پس از اتمام تحصیل به زادگاه خود، سردان که از قریه‌های طارم سفلی بازمی‌گردد تا با پیشنهاد عبدالله میرزا (پسر فتحعلی شاه و حاکم زنجان) که شیفته و مرید **سید محمد مجتهد** شده بود به زنجان می‌آید، شاهزاده عبدالله میرزا دارا مسجد سید زنجان را برای اقامه نماز جماعت به امامت وی بنا کرد.

او مرجع تقلید شهر زنجان و اطراف بوده‌است.

دفع بابیت از زنجان
------------------

او فتوای قتل علی محمد باب را در ابتدای سلطنت ناصرالدین شاه صادر کرد و در طرد و دفع بابیت از زنجان نقش بسیار مهمی داشت. وی از جمله افرادی بود که در مقابله با شورش بابیان زنجان حضور داشته و در کتاب لسان الصدق خود خاطراتی از این جنگ بیان می‌کند.

درگذشت
------

او سر انجام در سال ۱۲۶۹ ه‍.ق درگذشت و بر مرقد او مقبره مجتهدی زنجان بنا شد.

آثار و تالیفات
--------------

* انیس الفقها در هفت جلد
* رساله عملیه به همرا توضیحاتی در اصول دین
* رساله در شرایط مسافر به امر استادش علامه کلباسی
* لسان صدق (در احکام حج یا همان مناسک حج)
* حاشیه بر معالم اصول (ناتمام)
* کتابی دیگر در فقه

نوادگان و فرزندان
-----------------

او جد اعلای خاندان حسینی زنجانی (مجتهدی زنجانی) است.

میرزا محمود حسینی زنجانی و سید عزالدین حسینی زنجانی از علما و مراجع فقید تقلید فقید و سید محمد حسینی زنجانی از مراجع تقلید فعلی از نوادگان او هستند.

پانویس
------

1. ↑  مجتهد ملی و دغدغه‌های فرا ملی ، تورجان
2. ↑  فقیه تبعیدی و فیلسوف شهر فلسفه ستیزان
3. ↑  مسجد و مدرسه سید زنجان - کانون تبلیغات پیام رسان
4. 1 2  زندگینامه فقیه و مجتهد سالک مرحوم آیت الله العظمی سید محمود حسینی زنجانی - تألیف: سید محمد صادق حسینی زنجانی
5. ↑  ضیایی، محمد صادق. «سندی راجع به شورش با بیان زنجان در زمان سلطنت ناصرالدین شاه». مجله یغما. دریافت‌شده در ۲۱ مه ۲۰۱۴.
6. ↑  گفتگوی آیت‌الله‌العظمی سید عزالدین زنجانی با هفته‌نامه امید زنجان، سال اول، شماره ۱۹، ۲۷ اسفند ۱۳۷۲
7. ↑  منبر 40 ساله فقه برای عالمی مردم‌دار ، مشرق

منابع
-----

* گفتگوی آیت‌الله‌العظمی سید عزالدین زنجانی با هفته‌نامه امید زنجان، سال اول، شماره ۱۹، ۲۷ اسفند ۱۳۷۲
* مجتهد ملی و دغدغه‌های فرا ملی
* فقیه تبعیدی و فیلسوف شهر فلسفه ستیزان
* مسجد و مدرسه سید زنجان - کانون پیام رسان
* دو هفته نامه خبری ایکنا (رایحه)- شماره ۷۲
* هفته نامه پیام زنجان، ضمیمه شماره ۷۸۰
**صنا اصلانوا** (انگلیسی: Sona Aslanova; ۴ اکتبر ۱۹۲۴ – ۹ مارس ۲۰۱۱) خواننده اپرا، مربی موسیقی و بازیگر و خواننده دارای صدای سوپرانو اهل شوروی و جمهوری آذربایجان و خادم هنر افتخاری آذربایجان شوروی بود که به اجرای موسیقی‌های کلاسیک و فولکلور آذربایجانی، موسیقی روسی|روسی و سایر ملت‌ها شهرت داشت.

زندگی‌نامه
----------

صنا اصلانوا ۴ اکتبر سال ۱۹۲۴ در باکو، پایتخت آذربایجان شوروی چشم به جهان گشود. وی دانش‌آموخته رشته خوانندگی اپرا از آکادمی موسیقی باکو بود که بعدها در آنجا مشغول به تدریس شد.

صنا اصلانوا نه تنها در برنامه‌های زنده و غیرزنده رادیویی متعددی آواز خوانده بود، بلکه در بسیاری از فیلم‌های به عنوان خواننده یا بازیگر روی صحنه رفته بود. از نقش‌های برجسته او می‌توان به «نگار» در فیلم کوراوغلو، «آسیا» در آرشین مال آلان و «اصلی» در اصلی و کرم اشاره کرد. تمام این ۳ اپرا را عزیر حاجی‌بیگف که صنا اصلانوا را به خوانندگی اپرا راغب کرده بود، ساخته بود.

صنا اصلانوا در بسیاری از سفرهای هئت‌های هنرمندان آذربایجانی به جمهوری‌های اتحاد جماهیر شوروی و دیگر کشورهای خارجی حضور داشت. او در طول فعالیت‌های خود توانست شانه به شانه با خوانندگان پرآوازه آذربایجانی همچون بولبول و رشید بهبودوف آوازخوانی کنند.

صنا اصلانوا در سال ۱۹۹۴ به ایالت لس آنجلس ایالات متحده آمریکا منتقل شد و تا آخر عمر خود، یعنی ۹ مارس سال ۲۰۱۱ در آنجا اقامت گزید.

جوایز و نشان‌ها
---------------

* خادم هنر افتخاری آذربایجان شوروی (۱۹۵۶)
* «نشان شرف» شوروی (۱۹۵۹)

منابع
-----

1. 1 2  article in Azerbaijani American Women’s Association news بایگانی‌شده در ۲۰۱۱-۰۷-۲۴ توسط Wayback Machine
2. ↑  Internet Movie Database
3. ↑  biography of Sofia Lisenko, one of the professors of Sona Aslanova
4. ↑  СОНА АСЛАНОВА. kino-teatr.ruСОНА АСЛАНОВА.
5. ↑  ABŞ-da vəfat edən, cənazəsi yandırılan azərbaycanlı aktrisa kimdir?. femida.az

|  |  |
| --- | --- |
| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده | 
* هنرمند موزیک‌برینز

 |
**سید اسماعیل شیخ‌الاسلام** (۱۲۶۰–۱۳۳۰) نماینده ملایر، نهاوند و تویسرکان در دوره‌های چهارم تا ششم و نماینده بیجار و گروس در دوره‌های دهم تا چهاردهم مجلس شورای ملی بود.

پدرش حاج سیدابراهیم شیخ‌الاسلام، مجتهد و روحانی بلندپایه شهر ملایر بود. خودش نیز در ملایر، تهران و قم تحصیلات دینی کرد و با موقعیت خانوادگی که داشت در دوره چهارم (سال ۱۳۰۰) به مجلس شورای ملی راه یافت. در مجلس به اعتبارنامه او اعتراض شد چون در نهاوند که جزو حوزه انتخابیه او بود، به دلیل اینکه عشایر لر به شهر حمله کرده بودند و بیماری در شهر شیوع یافته بود، انتخابات برگزار نشد. در نتیجه بخش زیادی از رأی دهندگان از انتخابات محروم شدند و به عقیده معترضان بایستی تجدید انتخابات می‌شد. اما سرانجام مجلس به اعتبارنامه او رأی داد.

شیخ‌الاسلام در دو دوره بعدی نیز کرسی خود را حفظ کرد. در دوره ششم به سید حسن مدرس نزدیک بود اما از نظر سیاسی او را همراهی نمی‌کرد، هرچند با دستگیری و تبعید مدرس، او هم مغضوب و از نمایندگی مجلس محروم شد. نزدیک به شش سال خانه نشین بود. علی‌اکبر داور او را به عدلیه دعوت کرد اما نپذیرفت و به رسیدگی به املاک خود مشغول بود تا سرانجام از مقامات کشور رفع سوءتفاهم کرد که با مدرس مراوده دوستی زیادی نداشته‌است و بار دیگر به سیاست بازگشت و در دوره دهم از بیجار و گروس به نمایندگی انتخاب شد. در دوره‌های یازده، دوازدهم و سیزدهم همین کرسی را حفظ کرد. پس از شهریور ۱۳۲۰ خود را در مجلس، وصی سید حسن مدرس معرفی و شرح شورانگیزی دربارهٔ قتل او ایراد کرد و خواهان پیگرد قضائی سرپاس مختاری رئیس شهربانی رضاشاه و دیگر دست‌اندرکاران شهربانی شد. بدین ترتیب در دوره چهاردهم نیز به نمایندگی مجلس شورای ملی انتخاب شد.

پانویس
------

1. 1 2  عاقلی، باقر (۱۳۸۰). *شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران - جلد سوم*. تهران: نگاه. صص. ۱۵۳۰–۱۵۳۱.
2. ↑  «مذاکرات جلسه پانزدهم دوره چهارم مجلس شورای ملی ۲۶ اسد ۱۳۰۰».[*پیوند مرده*]

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک شخص سیاستمدار ایرانی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
سیرشدن شکارچیان به عنوان یک الگوی تولیدمثلی در زنجره‌های دوره‌ای از سردهٔ *Magicicada* تکامل یافته‌است.
**سیرشدن شکارگر** (به انگلیسی: Predator satiation) (که گاهی **اشباع شکارگر** (predator saturation) نیز نامیده می‌شود) یک سازگاری ضد شکارگر است که در آن طعمه برای مدت کوتاهی در تراکم جمعیت بالا رخ می‌دهد و احتمال خورده شدن یک جاندار زنده را کاهش می‌دهد. هنگامی که شکارگران با طعمه‌های بالقوه غرق می‌شوند، تنها می‌توانند مقدار مشخصی را مصرف کنند؛ بنابراین با وقوع در تراکم بالا، طعمه از یک اثر ایمنی در تعداد بهره‌مند می‌شود. این استراتژی در طیف متنوعی از طعمه‌ها، از جمله بسیاری از گونه‌های گیاهان، حشرات و ماهیان تکامل یافته‌است. سیرشدن شکارچیان را می‌توان نوعی پناه‌گرفتن از شکارگران در نظر گرفت.

منابع
-----

1. ↑  Williams KS, Smith KG, Stephen FM (1993). "Emergence of 13-Yr Periodical Cicadas (Cicadidae: Magicicada): Phenology, Mortality, and Predators Satiation". *Ecology*. **74** (4): 1143. doi:10.2307/1940484. ISSN 0012-9658. JSTOR 1940484.
2. ↑  Molles, Manuel C. Jr. (2002). *Ecology: Concepts and Applications* (International ed.). New York: The McGraw-Hill Companies, Inc. pp. ]. ISBN 0-07-112252-4.
اثری از سید احمد مشهدی، خوش‌نویس زبردست ایرانی
**سید احمد مشهدی** یا **میر سید احمد** (درگذشت ۹۸۶ ه‍. ق) از خوشنویسان زبردست خط نستعلیق در قرن دهم هجری است. او از سادات حسینی و اهل مشهد بود. پدرش در آستان حضرت رضا خدمت شمع‌ریزی داشت. سید احمد شاعر نیز بود که بعضی از اشعارش به خط خود او موجود است.

سید احمد مشهدی از سادات حسینی مشهد بود که برای تحصیل خط از مشهد به هرات رفت و به خدمت میر علی هروی رسید و جندی نگذشت که سرآمد شاگردان او شد. پس از تصرف کوتاه مدت هرات به دست شیبانی‌ها چون میرعلی را به بخارا کوچ دادند وی هم به دنبال استاد عازم آن دیار شد. می‌گویند پیاده تا بخارا راه پیمود و در آنجا نیز مدتی شاگردی استاد کرد.

وی پس از درگذشت استادش میر علی هروی چندی در کتابخانه عبدالعزیزخان ازبك به کتابت مشغول بود و پس از فوت وی به وطن برگشت. سید احمد چند سال نیز در دربار شاه طهماسب اول صفوی به کار کتابت و قطعه‌نویسی مشغول بود و همین‌طور پس از شاه طهماسب در دربار جانشین وی شاه اسماعیل دوم همین کار را ادامه داد که آوازه خوشنویسی او سبب شد او را به قزوین فرا خواند. سید احمد مشهدی پس از در گذشت شاه اسماعیل دوم به مازندران رفت و درهمانجا به سال ۹۸۶ بدرود حیات گفت.

شاگردان
-------

از شاگردان وی می‌توان حسنعلی مشهدی، علیرضا مشهدی، محمدرحیم مشهدی، قانعی، محمد حسین تبریزی و قاضی احمد بن میرمنشی مؤلف کتاب «گلستان هنر» را می‌توان نام برد.

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست خوش‌نویسان ایرانی

پانویس
------

1. ↑  فضائلی ص۴۷۹–۴۸۲
2. ↑  فضائلی ص۴۸۲

منابع
-----

* پیدایش و سیر تحول هنر خط، انتشارت یساولی، چاپ دوم ۱۳۶۰ ص ۱۴۰
* فضایلی، حبیب‌الله. *اطلس خط*. انتشارات مشعل اصفهان. چاپ دوم، اصفهان۱۳۶۲ش. ص۴۷۹–۴۸۲

| * ن
* ب
* و
خوش‌نویسی در جهان اسلام |
| --- |
| خط‌ها | 

|  |  |
| --- | --- |
| خطوط اصلی | 
* کوفی
* بنّایی
* خطوط ششگانه (نسخ •  ثلث •  محقق •  ریحان •  توقیع •  رقاع)
* تعلیق
* نستعلیق
* شکسته‌نستعلیق
* دیوانی
* رقعه
* مغربی

 |
| خطوط تفننی تزیینی | 
* غبار
* طغرا
* سینی
* سیاق
* تاجی
* ناخنی
* معلی
* مرصع
* خط توأمان
* سفیر

 |

 |  |
| خوش‌نویسان | 
* ابن مقله
* ابن بواب
* یاقوت مستعصمی
* میرعماد حسنی
* میرزا احمد نیریزی
* درویش عبدالمجید طالقانیمیرعلی تبریزی
* میرعلی هروی
* سلطان‌علی مشهدی
* بایسنقر میرزا
* علیرضا عباسیمیرزا غلامرضا اصفهانی
* میرزا محمدرضا کلهر
* عمادالکتاب**فهرست خوش‌نویسان ایرانی**

 |
| جستارهای وابسته | 
* خوش‌نویسی ایرانی
* خط فارسی
* اصول دوازده‌گانه خوش‌نویسی اسلامی
* نقاشیخط
* سیاه‌مشق
* چلیپا
* مرقع
* کتابت قرآن
* ابزارهای خوش‌نویسی
* انجمن خوش‌نویسان ایران

 |
| مقاله‌های خوش‌نویسی اسلامی |
**شریفه عزه سید محمد الساقف/نورازه عبدالعزیز** / (به مالایی: Sharifah Azah Syed Mohammad Alsagoff / Norazah Abdul Aziz) یا **عزه عزیز** (Azah Aziz)، و معروف به **ماک اونگکو** (Mak Ungku) (۲۱ اوت ۱۹۲۸ – ۹ ژوئیه ۲۰۱۲) یک زن نویسنده و شخصیت فرهنگی مالایی در مالزی بود. او زندگی خود را صرف کمک به حفظ هنر و سنت مالزی کرد. با توجه به میراث او، به «توکوه بودایوان ملایو» (Tokoh Budayawan Melayu) یا شخصیت فرهنگی مالزی نامیده شده‌است.

زندگی
-----

عزیز در سال ۱۹۲۸ در سنگاپور به دنیا آمد. علاقه شدید او به زبان، فرهنگ و هنر توسط مادرش عزیزه، که از خانواده ای برجسته جوهور و پیشگام در مطالعات علمی داخلی بود، پرورش یافته بود. عزیز مجموعه ای عالی از منسوجات و لباس‌های اولیه مالایی را از مادرش به ارث برده‌است که شور و شوق او را برای فرهنگی که در طول زندگی اش دوام آورد و راه را برای تبدیل شدن به یک متخصص محترم فرهنگ مالایی هموار کرد.

عزیز منشی سردبیر روزنامه شد و سرانجام در عرصه روزنامه‌نگاری پله‌های ترقی را طی کرد. او «*آکاز»*، شرکت انتشاراتی خود را راه‌اندازی کرد، در آنجا هنرهای مالزیایی را ارتقا داد و در تعدادی از نشریات از جمله اولین روزنامه روزانه بعد از ظهر مالایی «*هاریان مترو*» و قدیمی‌ترین روزنامه مالزی *نیو استریتز تایمز* مشارکت داشت.

عزیز همچنین کتاب‌ها و آهنگ‌ها و شعرهای کودکانه منتشر کرد و اولین زنی در مالزی شد که این کار را انجام داد. در پایان ۱۰ سال فعالیت خود به عنوان روزنامه‌نگار، انجمن روزنامه نگاران زنان مالزی را تأسیس کرد و رئیس انجمن ملی نویسندگان مالزی شد.

عزیز علاوه بر کار خود به عنوان نویسنده، از پیشگامان حقوق زنان نیز بود. او از برابری حقوق، مالیات مجزا برای همسران شاغل، اصلاحات خانواده مسلمان دفاع کرد و بعداً سازمان اقدام زنان اسلامی را تأسیس کرد.

در طول سال‌ها، او لباس‌ها و پارچه‌های عتیقه را از دنیای قدیمی مالایی جمع‌آوری می‌کرد. او با دانش عمیق خود در مورد لباس، جواهرات و منسوجات، در مورد فرهنگ مالایی سخنرانی کرد و آن را به جشنواره‌های هنری و سمینارهای بین‌المللی معرفی کرد. علاوه بر این، او در سال ۲۰۰۶ کتابی در این زمینه با عنوان «ظاهر و سبک: مد مالایی» (Rupa dan gaya: Busana Melayu) نوشت.

او زندگی خود را صرف ارتقای آداب و رسوم مالزی کرد تا فرهنگ آن بتواند در سراسر جهان به رشد خود ادامه دهد.

عزیز برای حفظ میراث مالایی، مدرک دکترای افتخاری هنر و آموزش دریافت کرد.

او همسر پروفسور سلطنتی اونگکو عبدالعزیز اونگکو عبدالحمید و مادر تان سری دکتر زتی اختر عزیز، هفتمین رئیس بانک مرکزی مالزی بود.

پانویس
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  "Azah Aziz's 94th Birthday". *www.google.com* (به انگلیسی). Retrieved 2022-10-15.
2. ↑  "Culture icon Azah Aziz dies at age 84". *The Star Online* (به انگلیسی). 2012-07-09. Retrieved 2020-01-06.

منابع
-----

* "Azah Aziz's 94th Birthday". *www.google.com* (به انگلیسی). بازیابی: ۱۴ اکتبر ۲۰۲۲
* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Azah Aziz». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۲.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان
* ایالات متحده آمریکا
* هلند

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |



|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک سیاستمدار است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
رمان ***حرف و سکوت یا دراز گویی یک دیوانه در یک داستان کوتاه*** از محمود کیانوش در سال ۱۳۵۸ انتشار یافت. داستان رمان مربوط به دهه ۴۰ در تهران است.

«حرف و سکوت» بعد از چهل‌ویک از سوی انتشارات فرهنگ جاوید تجدید چاپ شد.

خلاصه کتاب
----------

داستان از زبان یک کارمند ساده و عیالوار نقل شده‌است. او بعد از سال‌ها اجاره‌نشینی با قرض‌گرفتن پول موفق می‌شود زمینی در اطراف شهر بخرد و با وام بانکی خانه‌ای بسازد. بعد از چند سال محله بسیار آباد می‌شود و خانه‌های بسیار زیبایی در آن محله بنا می‌شود. صاحبان خانه‌های جدید همسایه ساده خود را وصله‌ای ناجور در آن محله می‌بینند تا جایی که یکی از آنها سعی می‌کند او را به فروش خانه‌اش وادار کند؛ ولی صاحبخانه تن به این کار نمی‌دهد و تمامی آزارها را تحمل می‌کند. روزی می‌بیند که بچه یکی از همسایگان چمن‌های جلو خانه‌اش را زیرورو کرده‌است، به کلانتری شکایت می‌کند ولی همسایه او را کتک می‌زند و مأموران نیز او را به زندان برده بعد از بازجویی، به تشخیص کارشناسان به عنوان بیمار روانی به تیمارستان می‌فرستند.

منابع
-----

1. ↑
2. ↑  سایت انتشارات فرهنگ جاوید

فرهنگ ادبیات فارسی
**سیناپ**(به انگلیسی: SYNOP) کد عددی ای است که برای گزارش مشاهدات هواشناختی انجام شده در ایستگاه‌های هواشناسی خودکار و غیرخودکار به کار می‌رود. سیناپ در سازمان جهانی هواشناسی *اف ام-۱۲* نامیده می‌شود. سیناپ معمولاً هر ۶ ساعت یک بار به وسیلهٔ خدمات هواشناسی آلمان با موج کوتاه و بسامد پایین به وسیلهٔ رادیوتله تایپ فرستاده می‌شود. این گزارش شامل گروهی از عددها است و در صورتی که داده‌ای در دسترس باشد خط مورب گذاشته می‌شود. این عددها اطلاعات عمومی هواشناسی مانند دما، فشار بارومتریک و دید در یک ایستگاه هواشناسی را توصیف می‌کنند. این گزارش‌ها با نرم‌افزارهای متن بازی چون seeTTV ,metaf2xml یا Fldigi رمزگشایی می‌شود. این گزارش‌ها در زمان استاندارد تعیین شده توسط سازمان جهانی هواشناسی و به‌صورت گروه‌های ۵ رقمی تهیه و ارسال می‌شوند.

فرمت پیام
---------

این ساختار کلی یک پیام سینوپ است. اعداد نشان داده شده در اینجا ثابت (شاخص‌های گروهی)، اعداد جایگزین x حاوی داده‌های آب و هوا و اطلاعات مربوط به موقعیت ایستگاه (و سرعت و جهت که در آن قابل اجراست).

```
 IIIIi یا IIIII YYGGi 99LLL QLLLL
iihVV Nddff 00fff 1sTTT 2sTTT 3PPPP 4PPPP 5appp 6RRRt 7wwWW 8NCCC 9GGgg
222Dv 0sTTT 1PPHH 2PPHH 3dddd 4PPHH 5PPHH 6IEER 70HHH 8aTTT
333 0 .... 1sTTT 2sTTT 3Ejjj 4Esss 5jjjj jjjjj 6RRRt 7RRRR 8Nchh 9SSss
```

اگرچه این داده‌های کد شده هنوز از سه دانشگاه آمریکایی در دسترس است اما اکنون یک سیستم کد گذاری دیجیتال جهانی جایگزین شده‌است، بنابراین داده‌ها را می‌توان در قالب یکسان هر کدام از منبع مشاهدات به اشتراک گذاشت. این کار متار و سینوپ جوبالا و داده‌های ماهواره ای را قادر می‌سازد توسط یک سیستم کامپیوتری رایج پردازش شود.

انتقال موج کوتاه رادیویی اطلاعات سینوپ در دهه ۱۹۸۰ از برانکل، پاریس و آلمان رایج بود، اما با معرفی اینترنت پرسرعت ظاهراً این کار اهمیت خود را دست داده بود. داده‌ها هنوز در دسترس هستند (۲۰۱۷ نوامبر) از دانشگاه COD. [*نیازمند شفاف‌سازی*]

جستارهای وابسته
---------------

* METAR
* CLIMAT
* BUFR

منابع
-----

* Frequenzen der Wetterdienste
* رمزگشای SYNOP Active / X

1. ↑  کدها و روشهای دیدبانی - سازمان هواشناسی کشور، ۱۳۸۰
2. ↑  «ایستگاه‌های سینوپتیک». *اداره کل هواشناسی کرمان*. ۲۰۱۹-۰۱-۱۷. بایگانی‌شده از اصلی در ۴ اوت ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۶-۱۵.
3. ↑  «ایستگاه هواشناسی نایین». *هواشناسی نایین*. ۲۰۱۹-۰۱-۱۷. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۶-۱۵.[*پیوند مرده*]
4. ↑  «اداره هواشناسی خوروبیابانک». *هواشناسی خوروبیابانک*. ۲۰۱۹-۰۱-۱۷. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۶-۱۵.[*پیوند مرده*]
5. ↑  «ثبت 4745 گزارش دیدبانی هواشناسی در گرمی». *گزارش شبکه اطلاع‌رسانی راه دانا*. ۲۰۱۸-۰۲-۱۲. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۶-۱۵.
6. ↑  «ثبت و مخابره بیش از چهار هزار گزارش دیده‌بانی هواشناسی در گرمی مغان». *خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا)*. ۲۰۱۸-۰۲-۱۲. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۶-۱۵.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «SYNOP». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*.
**سیستم چاپ برکلی** (به انگلیسی: Berkeley printing system) یکی از چند معماری استاندارد برای چاپ کردن مستندات در سیستم‌های یونیکس است. این سیستم از ۲٫۱۰بی‌اس‌دی سرچشمه گرفته و مشتقات بی‌اس‌دی یونیکس مانند فری‌بی‌اس‌دی، اوپن‌بی‌اس‌دی، نت‌بی‌اس‌دی و دراگون‌فلای بی‌اس‌دی از آن استفاده می‌کنند. سیستمی که از این معماری چاپ استفاده می‌کند را می‌توان از طریق دستور lpr که رابط اصلی سیستم چاپ است، شناسایی کرد؛ برخلاف سیستم چاپ سیستم ۵ که از دستور lp استفاده می‌کند. دستورهای رایجی که در سیستم چاپ برکلی موجود هستند عبارتند از:

* lpr - دستوری که کاربر از طریق آن می‌تواند فایلی را چاپ کند. رابط کاربری اصلی سیستم چاپ است.
* lpq - کارهای منتظر در صف چاپ را نشان می‌دهد.
* lprm - یک کار را از صف چاپ حذف می‌کند.

برنامه lpd دیمنی است که این برنامه‌ها با آن ارتباط برقرار می‌کنند. این برنامه‌ها از پروتکل دیمن چاپگر خطی پشتیبانی می‌کنند. بنابراین ماشین‌های دیگری که در شبکه قرار دارند، می‌توانند کارهای چاپی خود را به یک صف چاپ در ماشینی که از سیستم چاپ برکلی استفاده می‌کند، ارسال کنند. همچنین از طریق دستورهای رابط کاربری سیستم چاپ برکلی هم می‌توان درخواست چاپ را به ماشینی دیگر بر روی شبکه ارسال کرد.

منابع
-----

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Berkeley printing system». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۹ اوت ۲۰۱۳.
دوستان عبدالقادر قادری، کمال مولودپوری و …
**عبدالقادر قادری** (۱۳۱۱–۱۳۹۹) متخلص به **هیوا** شاعر، نویسنده، مترجم و دبیر بازنشسته اهل مهاباد بود.

پیشینه
------

عبدالقادر قادری در روستای شیخالی از توابع مهاباد به دنیا آمد. در سال ۱۳۳۷ با مدرک کارشناسی حقوق به عنوان آموزگار در آموزش و پرورش استخدام شد و در کنار تدریس به نویسندگی و ترجمه نیز مشغول بود ودر سال ۱۳۶۲ بازنشسته شد.

تألیف و آثار
------------

وی سال‌های زیادی از عمر خود را صرف پژوهش ادبیات کُردی کرد. آثار و تالیفات وی شامل ۱۳ کتاب در موضوع دینی و زبان کردی است که چند نمونه زیر قابل اشاره می‌باشند.

* *هه‌ژارنامه*
* *باغچه بهشت*
* *ئاله کوک*
* *چوار چیروک*
* *دایه مه‌مده به گورگی*
* تفسیر *۲ سوره قرآن به نظم*
* *گنجینه هیوا*
* کر*وکاش*

درگذشت
------

عبدالقادر قادری روز دوشنبه ۳ آذر ماه ۱۳۹۹ درگذشت و در قبرستان مهاباد در قطعه هنرمندان به خاک سپرده شد.

منابع
-----

1. ↑  «استاد هیوا، شاعر و نویسنده مهابادی درگذشت». *همشهری آنلاین*. ۲۰۲۰-۱۱-۲۴. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۱-۱۷.
2. ↑  قادری، عبدالقادر. "کروکاش". مهاباد: هیوا، 1397
3. ↑  persian، Basnews. «شاعر و نویسنده حاج قادر قادری (هیوا) در مهاباد درگذشت». *www.basnews.com*. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۱-۲۳.
**جین گوتفسکی** (لهستانی: Gene Gutowski؛ ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۲۵ – ۱۰ مهٔ ۲۰۱۶) یک تهیه‌کننده فیلم اهل لهستان-ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۲۰۱۶ میلادی فعالیت می‌کرد. رومن پولانسکی دربارهٔ گوتفسکی گفته بود که «یکی از مهمترین شخصیت‌ها در زندگی» اوست. گوتفسکی تهیه پیانیست را «حدیث نفس» می‌دانست.

زندگی‌نامه
----------

گوتفسکی با نام اصلی **ویتولد بارداخ** (لهستانی: Witold Bardach) در ۲۶ ژوئیه ۱۹۲۵ در شهر لووف، لهستان (اکنون در غرب اوکراین) در خانواده‌ای تحصیل‌کرده به دنیا آمد. پدر وی Juliusz Bardach یک وکیل و مادرش Anna Bardach *née* Garfunkel نوازنده پیانو در کنسرت بودند. کودکی او با جنگ جهانی دوم همزمان شد. گوتفسکی در رشته مجسمه‌سازی در مؤسسه هنرهای زیبا آموزش دید. اعضای خانواده‌اش را در هولوکاست توسط نازی‌ها کشته شدند. پس از پایان جنگ در سرویس اطلاعاتی ارتش ایالات متحده آمریکا مشغول به کار بود و کارش پیدا کردن نازی‌ها بود. وی در مارس ۱۹۴۷ میلادی به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد. همکاری گوتفسکی و رومن پولانسکی به سال‌های ۱۹۶۰ بازمی‌گردد که با هم فیلم‌های *انزجار*، *بن‌بست* و *خون‌آشام‌کشان نترس* را ساختند. همکاری گوتفسکی و پولانسکی حدود ۳۵ سال متوقف شد تا بار دیگر در سال ۲۰۰۲ میلادی این دو فیلم *پیانیست* را ساختند که سه جایزه اسکار بهترین کارگردانی بهترین هنرپیشه مرد و بهترین فیلمنامه اقتباسی برای این فیلم به ارمغان داشت. گوتفسکی و پولانسکی چهار فیلم با هم ساختند. جین گوتفسکی، در ۱۰ مه ۲۰۱۶ در سن ۹۰ سالگی بر اثر بیماری ذات‌الریه در شهر ورشو درگذشت.

بخشی از فیلمشناسی
-----------------

* *انزجار* (۱۹۶۵) تهیه‌کننده
* *بن‌بست* (۱۹۶۶) تهیه‌کننده
* *خون‌آشام‌کشان نترس* (۱۹۶۷) تهیه‌کننده
* *ماجراهای ژرار* (۱۹۷۰)
* *پیانیست* دستیار-تهیه‌کننده

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Gene Gutowski». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۱ مه ۲۰۱۶.
* «تهیه‌کننده فیلم پیانیست درگذشت». بی‌بی‌سی فارسی.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد درباره یک تهیه‌کننده فیلم است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**سیگرید ماریا شائومان** (زادهٔ ۲۴ دسامبر ۱۸۷۷ در چوهوئیف، استان خارکف، امپراتوری روسیه [ اوکراین کنونی] - درگذشته ۲۲ فوریه ۱۹۷۹ در هلسینکی، فنلاند) هنرمند و منتقد هنری فنلاندی بود.

پیشینه
------

او در ۲۴ دسامبر ۱۸۷۷ در چوگویف، در استان خارکف امپراتوری روسیه (اوکراین کنونی)، به دنیا آمد. وی دختر ژنرال فردریک والدمار شائومان و الین ماریا شائومان بود. مادر او دختر اسقف پوروو فنلاند بود. پس از زندگی در رادوم، لهستان، شائومان‌ها در سال ۱۸۸۵ به فنلاند بازگشتند. در سال ۱۸۹۹ سیگرید تحصیلات خود را در مدرسه طراحی هنر انجمن فنلاند در هلسینکی زیر نظر کارل یان و هلنه شارفبک آغاز کرد. در سال ۱۹۰۱ او برای اولین بار در یک نمایشگاه گروهی در آتنئوم شرکت داشت.

منتقد هنری
----------

در سال ۱۹۲۰ شائومان کار خود را در روزنامه *داگنس پرس* به عنوان منتقد هنری آغاز کرد و این همکاری تقریباً ۳۰ سال به طول انجامید او در طی این مدت بیش از ۱۵۰۰ نقد هنری، مصاحبه و گزارش را منتشر کرد.

یکصدسالگی
---------

ضعف بینایی این نقاش مانع از ادامه کار هنری‌اش در اواخر دهه ۱۹۶۰ شد. جشن یکصدسالگی او در آموس رکس برگزار شد ودر همان سال، مدال شاهزاده یوگن توسط پادشاه سوئد به دلیل مشارکت‌های هنری‌اش به او اعطا شد.

منابع
-----

1. ↑  Sigrid Schauman بایگانی‌شده در ۲۰۱۱-۰۷-۲۲ توسط Wayback Machine at the online list of Finnish artists.
2. 1 2  Sigrid Schauman بایگانی‌شده در ۷ فوریه ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine at the Turku Art Museum. Accessed on 18 May 2008.
**جینو فانو** (به ایتالیایی: Gino Fano) (زاده ۵ ژانویه ۱۸۷۱ در منتووا- درگذشته ۸ نوامبر ۱۹۵۲ در ورونا) ریاضیدان اهل ایتالیا بود که در زمینه هندسه و هندسه جبری فعالیت می کرد.

زندگی و کارنامه
---------------

او فرزند یک خانواده توانگر یهودی ایتالیایی بود. از سال ۱۸۸۸ در تورین در نزد انریکو داویدیو، کورادو سگره و گوییدو کاستلنوو که در آن زمان دستیار سگره بود تحصیل ریاضیات کرد و درجه دکتری را با سرپرستی سگره به دست آورد. همچون استادانش، او نیز به هندسه و هندسه جبری علاقه‌مند شد و پس از دانش آموختگی به گوتینگن نزد فلیکس کلاین رفت و برنامه ارلانگن او را به ایتالیایی ترجمه کرد. در ۱۸۹۴ به عنوان دستیار کاستلنوو به رم رفت و در ۱۸۹۹ به استادی دانشگاه در مسینا رسید و در ۱۹۰۱ دوباره به تورین بازگشت. در سال ۱۹۱۱ ناچار شد که ایتالیا را به خاطر نسب یهودیش ترک کند و به سوییس برود. پس از جنگ او به تدریس در آمریکا و ایتالیا ادامه داد.

فانو بیش از همه به خاطر کارهایش در هندسه متناهی (صفحه فانو) نامبردار است. او پیش از داوید هیلبرت، هندسه را بر پایه ای اصل موضوعی سوار کرده بود و این اصول موضوعه مجرد و استقلال آنها را پژوهیده بود. او همچنین روی هندسه های نا-ارشمیدسی نیز کار کرده بود. کتابهای درسی ای که از درس گفتارهای او درباره هندسه نمایشی (۱۹۱۴)، هندسه تصویری و هندسه تحلیلی (۱۹۳۰) در شمار کتابهای درسی بسیار متداولی در این زمینه ها در آمدند.

اوگو فانو، فیزیکدان و روبرتو فانو دانشمند علوم کامپیوتر هر دو از فرزندان او هستند.

آثار
----

* Gino da Fano: *Lehrbuch der allgemeinen Arithmetik. 1, Die verschiedenen Theorien der Zahlengebiete*, Zürich ; Leipzig : Speidel & Wurzel, 1925
* Gino da Fano: *Aufgaben aus der darstellenden Geometrie : Für die Studierenden der technischen Hochschulen.*, 3. Auflage, Zürich : E. Wurzel, 1949
* Gino Fano: *Lezioni di geometria descrittiva / tenute dal prof. Gino Fano, raccolte dagli studenti Roberto Ballarati e Franco Brindisi* in *Campo universitario italiano. Università di Losanna. Lezioni; 37*, Losanna : Fonds européen de secours aux étudiants, 1944
* Gino Fano: *Lezioni di geometria analitica* in Campo universitario italiano. Università di Losanna. Lezioni ; 6 , Losanna, Fonds européen de secours aux étudiants. Ufficio dispense, 1944

منابع
-----

* Gino Fano. In: MacTutor History of Mathematics archive
* Gino Fano at the Mathematics Genealogy Project
**جینگ (فلسفه)**

**Jing** (چینی: 敬; پین‌یین: *Jìng*)

敬 - Jing - جینگ

دائوی آسمان
-----------

جان بُخاری (چی 氣) بالتناوب صعود و نزول می‌کنند، و در صعود بذروجود، آگاهی معطوف به (جینگ 精) شده یعنی برگرداندن جان گریخته به جای اولش و متعاقب آن دسترسی به عقلِ آسمانی وجود میسور است.

این بازگشتن به ریشه (جینگ 精)، مترتب آرامش و نشان دهنده به مقصود رسیدن است.

تعقل آسمانی
-----------

پویندگی و پایندگی و همه دوگانگی‌ها در عقلِ آسمانی یکی است.

پس عقلِ آسمان و زمین در حقیقت عقلِ دائویی (دائوشین 道心) است.

از نظرگاهی ذاتی آن را «عقل آسمان و زمین» گویند و از نظرگاهی کارکردی آن را «عقل دائویی» نامند. این دو حقیقتی یگانه است با دو نام متفاوت.

ادراک دل
--------

در درون، سوی دل بنگر، با ادراک دل (了心經)، در آسمان تحرّک است و در زمین سکون.

منابع
-----

1. ↑  ذن و فرهنگ ژاپنی، د.ت. سوزوکی، برگردان ع. پاشایی – تهران: میترا ۱۳۷۸- ص ۱۴۵
2. ↑  دائو: راهی برای تفکر، برگردان وتحقیق دائو ده جینگ، ع. پاشایی- تهران: نشرچشمه ،۱۳۸۷- ص ۲۲۳
3. ↑  تلخیص گفتاری از لیو ئی‌مینگ، اسماعیل رادپور - از کتاب رفع ابهام از کلمات تمثیلی 象言破疑
4. ↑  برگرفته از *صفا و سکون، پنج رسالهٔ دائویی*، ترجمه و تعلیقات: اسماعیل رادپور، انتشارات زندگی روزانه، ۱۳۹۷- دفتر صفا و سکون (بندهای ۲، ۸، ۱۰).

|  |
| --- |
| این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**حزب حرکت اسلامی** از احزاب مجاهدین افغانستان می‌باشد. این حزب در فروردین (برج حمل) سال ۱۳۵۷ توسط جمعی از روحانیان شیعه افغانستان مقیم حوزه علمیه قم به رهبری آصف محسنی برای مبارزه با حکومت افغانستان تشکیل شد. حرکت اسلامی تنها جریان مهم شیعه مجاهدین افغانستان بود که حاضر نشد به حزب وحدت اسلامی افغانستان که از جانب جمهوری اسلامی ایران تاسیس شده بود، بپیوندد. 

حرکت اسلامی مجموعه‌ای از گروه‌های کوچکی چون: روحانیون مبارز افغانستان، دفاع از محراب، ملت، تشیع، قرآن و عترت، سازمان آزادی، ندای عدالت و… بود. رهبری آن در ابتدا آصف محسنی، سید محمد علی جاوید رئیس شورای مرکزی و شهید غلامحسن کاشفی مسئول نظامی سید حسین انوری و سید اسدالله مسرور از فرمانده های قدر و بزرگ این حزب بود. 

با وجودی ماهیت شیعی حزب حرکت اسلامی این حزب بعدها به سبب مداخلات ایران در امور افغانستان و فشار برای پیوستن به حزب وحدت به پاکستان کوچید. این حزب در دوران حکومت طالبان به ائتلاف شمال پیوست.

کارکرد
------

حزب حرکت اسلامی افغانستان در مرحله اول در افغانستان و خارج از افغانستان پیش رفت طوریکه صدها پایگاه نظامی در افغانستان و خارج از افغانستان داشت [] و این پایگاه‌ها در مقابل ارتش شوروی سابق مبارزه می‌کردند و پیروزی‌های زیادی را بدست آوردند[].

حزب حرکت اسلامی در بُعد نظامی بیش از ۱۰۰ پایگاه نظامی در ۱۹ ولایت (استان) افغانستان ایجاد نموده و ده‌ها هزار نیروی مسلح را علیه قوای شوروی سابق سازماندهی و رهبری کرد[].

وضعیت کنونی
-----------

در سال ۱۳۸۴ محسنی از رهبری این حزب کناره گرفت وسید محمدعلی جاوید به عنوان رهبر این حزب انتخاب شد و فعلا این این حزب به نام حزب حرکت اسلامی آزاد افغانستان در وزارت عدلیه ثبت می باشد.  
حزب حرکت اسلامی افغانستان در حال حاضر از لحاظ تشکیلاتی دارای سه بخش عمده و اساسی می‌باشد:

1. رهبری
2. شورای اجرایی حزب حرکت اسلامی افغانستان
3. شورای مرکزی حزب حرکت اسلامی افغانستان

منابع
-----

1. ↑  نشریهٔ افغانستان، چاپ اول، ۱۳۷۳، صفحهٔ ۲۲۲
2. ↑  <>
3. ↑  <> <>

 بایگانی‌شده در ۱۱ آوریل ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine
 بایگانی‌شده در ۱ اوت ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine

سایت وزارت عدلیه جمهوری اسلامی افغانستان
**جنگ چهارم عثمانی - ونیز** (Ottoman–Venetian War 1570–1573)، همچنین به عنوان جنگ قبرس (ایتالیایی: Guerra di Cipro) نیز شناخته می‌شود، نبردی است که در سالهای ۱۵۷۰ و ۱۵۷۳ رخ داد. ائتلاف دولت‌های مسیحی تحت حمایت پاپ تشکیل شد که شامل اسپانیا (با پادشاهی ناپل و پادشاهی سیسیل)، جمهوری جنوا، دوک‌نشین ساوی، شوالیه‌های مهمان‌نواز، دوک‌نشین بزرگ توسکانی و سایر ایالت‌های ایتالیا بود.

جنگ، که قسمت شاخص سلطنت سلطان سلیم دوم بود، با حمله امپراتوری عثمانی به جزیره قبرس تحت کنترل ونیز آغاز شد. نیکوزیا پایتخت قبرس و چندین شهر دیگر به سرعت به دست ارتش بسیار برتر عثمانی افتاد و فقط فاماگوستا در دست ونیزی‌ها باقی ماند. تقویت قوای مسیحیان به تأخیر افتاد و سرانجام فاماگوستا پس از ۱۱ ماه محاصره در اوت ۱۵۷۱ سقوط کرد. دو ماه بعد، در جنگ لپانتو، ناوگان متحد مسیحیان ناوگان عثمانی را نابود کرد، اما نتوانست از این پیروزی استفاده کند. عثمانی به سرعت نیروهای دریایی خود را بازسازی کرد و ونیز مجبور به مذاکره برای صلح جداگانه شد و قبرس را به عثمانی واگذار و ۳۰۰٬۰۰۰ دوکات پرداخت کرد.

جستارهای وابسته
---------------

* فتح تونس (۱۵۷۴)
* نبرد پروزا

منابع
-----



|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد امپراتوری عثمانی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |