recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**جداره مغازه‌های سنگی تبریز** (به ترکی آذربایجانی: داش ماغازالار) مربوط به دوره قاجار است و در تبریز، خیابان شریعتی جنوبی، کوچه مغازه‌های سنگی واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۶ دی ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

پیشینه
------

گفته می‌شود، مجموعه داش ماغازالار در سال ۱۲۵۱ خورشیدی، توسط شخصی به نام «امام‌علی‌زاده» ساخته شده است. نوع به کارگیری سنگ‌ها با مدل تیشه‌ای شبیه معماری قفقازی و تفلیسی است که پس از عهدنامهٔ ترکمانچای و در زمان سلطنت ناصرالدین شاه این نوع معماری قفقازی در تبریز رواج یافت. این نوع معماری در «مغازه‌های مجیدالملک باغمیشه» و «عمر ماغازالاری» نیز استفاده شده بود.

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست آثار ملی ایران
* سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری

منابع
-----

1. ↑  «دانشنامهٔ تاریخ معماری و شهرسازی ایران‌شهر». وزارت راه و شهرسازی. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۶ اکتبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۹.
2. ↑  شهر من تبریز، بهروز خاماچی، ص ۲۶۲

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
«اشلی بارتی» برنده جایزه بزرگ تنیس اشتوتگارت ۲۰۲۱
**جایزه بزرگ اشتوتگارت ۲۰۲۱** که به‌طور رسمی **جایزه بزرگ تنیس پورشه ۲۰۲۱** نامیده می‌شود، یک مسابقه چندجانبه تنیس بانوان می‌باشد. این مسابقه چهل و سومین دوره از مسابقات «جایزه بزرگ تنیس پورشه» است. بازی‌های این رویداد در زمین‌های سرپوشیده خاکی برگزار شد. این رویداد ورزشی از ۱۹ تا ۲۵ آوریل ۲۰۲۱ در استادیوم تنیس پورشه آرنا در اشتوتگارت، آلمان برگزار گردید.اشلی بارتی تنیسور استرالیایی و شماره یک جهان توانست در فینال انفرادی زنان و همچنین در کنار جنیفر برادی در فینال دونفره زنان قهرمان شود و قهرمان دوبل این دوره از مسابقات شد. لیندسی داونپورت در سال ۲۰۰۱ آخرین کسی بود که توانست موفق به کسب قهرمانی همزمان در هر دو بخش شود.

منابع
-----

1. ↑  "Porsche Tennis Grand Prix Overview". *WTA*.
2. ↑  "Barty battles past Sabalenka to claim Stuttgart title". *Women's Tennis Association* (به انگلیسی). Retrieved 2022-03-08.

پیوند به بیرون
--------------

* وبگاه رسمی

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد تنیس است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**حاکم شیان از چین** (به چینی: 秦憲公؛ ۷۲۵-۷۰۴ پ. م)؛ فرمانروای ایالت چین در دودمان ژو از ۷۱۵ پ. م تا ۷۰۴ پ. م بود. ایالت چین در آینده همه کشور چین را یکپارچه ساخت و تبدیل به دودمان چین شد. نام اجدادی او یینگ (嬴) و حاکم شیان نام پسامرگ او بود. در شیجی نوشته سیما چیان تاریخنگار دودمان هان، عنوان او **حاکم نینگ چین** (秦寧公) ثبت شده است، اما کتیبه‌های برنزی کاوش شده از آن دوران ثابت کرده است که "نینگ" (寧) رونویس اشتباهی از واژه صحیح "شیان" (憲) است.

زندگی
-----

### جلوس

حاکم شیان جانشین پدربزرگش، حاکم ون چین شد که ۵۰ سال حکومت کرد و در سال ۷۱۶ پ. م درگذشت. حاکم شیان پس از مرگ پدرش که پیش حاکم ون در سال ۷۱۸ پ. م درگذشته بود؛ به عنوان ولیعهد منصوب شد. اگرچه پدرش هرگز بر تخت سلطنت ننشست ولی به او نام پسامرگ حاکم جینگ چین (秦竫公) داده شد.

### سلطنت

در سال ۷۱۴ پ. م، دومین سال سلطنت حاکم شیان، پایتخت چین به پینگ یانگ (平陽، در باوژی، شاآنشی امروزی) منتقل شد. سال بعد چین ایالت رونگی بو (亳) را شکست داد و پادشاه آن به سرزمین اصلی رونگ گریخت.

در پاییز ۷۰۸ پ. م، چین به ایالت کوچک رویی حمله کرد، اما شکست خورد. چین در زمستان با ارتش پادشاه هوآن ژو بازگشت، رویی را شکست داد و حکمران روئی، وان را به اسارت گرفت.

### جانشینی

در سال ۷۰۴ پ. م، چین بو را ضمیمه کرد. حاکم شیان در همان سال در ۲۱ سالگی درگذشت. او سه پسر جوان داشت: بزرگترین آنها که بعدها به نام حاکم وو چین شناخته شد، ولیعهد بود. پسر دوم که بعداً به نام حاکم ده چین شناخته شد، از همان مادر، لو جی (鲁姬) به دنیا آمد. با این حال، وزیران فوجی و سانفو، ولیعهد را خلع کردند و کوچکترین پسر، همسر دیگر حاکم شیان، وانگ جی (王姬) را بر تخت نشاندند. این پسر تنها پنج سال داشت و به چوزی معروف شد.

منابع
-----

1. ↑  "Duke Xian of Qin (725–704 BC)". *Wikipedia* (به انگلیسی). 2021-11-05.
2. 1 2 3  سیما، چیان. *شیجی*.
3. 1 2 3  *Han, Zhaoqi (2010). "Annals of Qin". Annotated Shiji (in Chinese). Zhonghua Book Company. pp. 353–359. ISBN 978-7-101-07272-3*.

| * ن
* ب
* و
فرمانروایان چین |
| --- |
| حاکمان پیشین | 
* فیزی
* مرزبان چین
* گونگبو
* چین ژونگ
* حاکم ژوانگ

 |
| ایالت چین | 
* حاکم شیانگ
* حاکم ون
* حاکم شیان
* چوزی یکم
* حاکم وو
* حاکم ده
* حاکم شوآن
* حاکم چنگ
* حاکم مو
* حاکم کانگ
* حاکم گونگ
* حاکم هوان
* حاکم جینگ
* حاکم آی
* حاکم هوئی یکم
* حاکم دائو
* حاکم لیگونگ
* حاکم زائو
* حاکم هوای
* حاکم لینگ
* حاکم جیان
* حاکم هوئی دوم
* چوزی دوم
* حاکم شیان
* حاکم شیائو
* پادشاه هوئیون
* پادشاه وو
* پادشاه ژائوشیانگ
* پادشاه شیائوون
* پادشاه ژوآنگ‌شیانگ

 |
| دودمان چین | 
* چین شی هوانگ
* چین ار شی
* زیینگ

 |
| شیا ← شانگ ← ژئو ← چین ← هان ← ۳ پادشاهی ← جین / ۱۶ پادشاهی ← دودمان‌های جنوبی / دودمان‌های شمالی ← سوی ← تانگ ← ۵ دودمان و ۱۰ پادشاهی ← لیائو / سونگ / شیای غربی / جین ← یوان ← مینگ ← کینگ ← جمهوری چین / جمهوری خلق چین |
کاربرد عملی مفهوم جاسازی گوی‌ها در انباشتن گلوله‌های توپ.
در هندسه، مفهوم **جاسازی گوی‌ها** (به انگلیسی: sphere packing) به نوعی از چیدمان کره‌های ناهمپوشان در یک فضای مشخص اشاره دارد. گوی‌های در نظر گرفته شده معمولاً همگی اندازه یکسان دارند و فضا معمولاً فضای اقلیدسی سه بعدی است. با این حال، مشکلات جاسازی کُره‌ها را می‌توان به موارد گوی‌های نابرابر، فضاهایی با ابعاد دیگر (که در آن مشکل تبدیل به جاسازی دایره‌ای در دو بعد یا جاسازی اَبَرکره در ابعاد بالاتر می‌شود) یا به فضاهای نااقلیدسی مانند فضای هذلولی تعمیم داد.

یک مشکل ویژه برای جاسازی گوی‌ها، یافتن آرایشی است که در آن گوی‌ها تا حد امکان فضا را پر کنند. نسبت فضای پرشده توسط کره‌ها را *چگالی جاسازی* می‌گویند. از آنجایی که چگالی محلی یک جاسازی در یک فضای نامتناهی می‌تواند بسته به حجمی که روی آن اندازه‌گیری می‌شود متفاوت باشد، مشکل معمولاً به حداکثر رساندن چگالی متوسط یا مجانبی است که در یک حجم به اندازه کافی بزرگ اندازه‌گیری می‌شود.

برای کره‌های مساوی در حالت سه بعدی، متراکم‌ترین جاسازی تقریباً ۷۴ درصد حجم را مصرف می‌کند. یک جاسازی تصادفی از گوی‌های هم‌اندازه معمولاً دارای چگالی حدود ۶۳٫۵٪ است.

آرایش **مشبکه** (که معمولاً آرایش **منظم** نامیده می‌شود) آرایشی است که در آن مراکز کره‌ها یک الگوی بسیار متقارن را تشکیل می‌دهند که فقط به *n* بردار نیاز دارد تا به‌طور یکتا تعریف شوند (در فضای اقلیدسی *n* بعدی). ترتیبات مشبکه دوره ای هستند. آرایش‌هایی که در آن گوی‌ها یک شبکه تشکیل نمی‌دهند (اغلب **نامنظم** نامیده می‌شوند) همچنان می‌توانند دوره‌ای باشند، اما همچنین **نامنظم** (به عبارت درست **غیر تناوبی**) یا **تصادفی** باشند. به دلیل تقارن بالایی که دارند، دسته‌بندی جاسازی‌های مشبک نسبت به غیر مشبک آسان‌تر است. شبکه‌های تناوبی همیشه چگالی مشخصی دارند.

 آرایش منظم گوی‌های هم‌اندازه در یک صفحه که به آرایش نامنظم کره‌های نابرابر (حباب) تغییر می‌کند.
 شبکه HCP (سمت چپ) و شبکه FCC (راست) دو چیدمان با بالاترین تراکم رایج هستند.
 دو روش برای چیدن سه صفحه ساخته شده از کره

منابع
-----

1. ↑  Wu, Yugong; Fan, Zhigang; Lu, Yuzhu (2003-05-01). "Bulk and interior packing densities of random close packing of hard spheres". *Journal of Materials Science* (به انگلیسی). **38** (9): 2019–2025. doi:10.1023/A:1023597707363. ISSN 1573-4803.

* Wikipedia contributors, "Sphere packing," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed July 5, 2022).
**جازمین دارزنیک** (۱۹۷۳، تهران) نویسنده ایرانی آمریکایی که بخاطر کتابهای *دختر خوب: زندگی مخفی مادر من* که کناب پرفروش نیویورک نایمز شد و *ترانه مرغ اسیر* رمانی الهام گرفته شده از زندگی فروغ فرخزاد شاعر مشهور ایرانی شناخته شده است. ترانه مرغ اسیر انتخاب سردبیر بخش کتاب نیویورک تایمز بود و از آن به عنوان «کتابی زیبا و پیچیده که تصویری از یک کشور ناپدید شده و مردم پراکنده شده آن ارائه میکند و یادآور قدرت و مقصود هنر است» و «قطعه ای در ستایش خلاقیت زنانه که سعی میکند خود را از زیر بار قدرت پدرسالارانه بیرون بکشد» ستایش شده است.

زندگی
-----

دارزنیک در ایران متولد شد و در ۵ سالگی به آمریکا نقل مکان کرد. او لیسانس خود را در سال ۱۹۹۴ از دانشگاه کالیفرنیا در لس آنجلس و مدرک جی دی خود را از کالج حقوق هستینگز کالیفرنیا در سال ۱۹۹۷ دریافت کرد.او بعدها دکترای خود را در رشته ادبیات انگلیسی از دانشگاه پرینستون در سال ۲۰۰۸ و کارشناسی ارشد هنرهای زیبای خود را از کالج بنینگتون در سال ۲۰۱۴ دریافت کرد. کتاب اول او *دختر خوب: زندگی مخفی مادر من* توسط مجله کرکوس ریویو بعنوان "کتابی چشم گشا که بخاطر توصیفش از جایگاه زن در جامعه ایرانی آزار دهنده است اما برای به تصویر کشیدن استقامت آنها دلگرم کننده است" توصیف کرد.

او هم اکنون استاد کارشناسی ارشد هنرهای زیبا و ادبیات نوشتاری در دانشگاه هنر کالیفرنیا در سانفرانسیسکو است. او قبلاً در دانشگاههای پرینستون، واشینگتن اند لی و ویرجینیا و سانفرانسیسکو بتدریس پرداخته است.

جوایز
-----

دارزنیک در سال ۲۰۱۲ یک بورسیه تحصیلی از شورای حقوق بشر ویرجینیا و یک جایزه قابل توجه از شورای ایالتی تحصیلات عالیه ویرجینیا دریافت کرد. او همچنین بورسیه هایی از برنامه یاران استین بک، سمینار نویسندگان بنینگتون و شرکت سهامی یادو دریافت کرد. کار او نامزد جایزه پوشکارت نیز شده است.

کتاب اول او *دختر خوب* فینالیست کتابخانه ویرجینیا به انتخاب مردم در سال ۲۰۱۲ شد و در فهرست نهایی جایزه بین‌المللی ویلیام سارویان در قسمت غیر داستانی قرار گرفت.

کتاب شناسی
----------

* دختر خوب: زندگی مخفی مادر من، انتشارات گراند سنترال، ۲۰۱۱
* ترانه مرغ اسیر، ترجمه علی مجتهدزاده، انتشارات پنگوئن رندم هاوس، ۲۰۱۸

پانویس
------

1. ↑  «Jasmin Darznik: "The Good Daughter" - Diane Rehm» (به انگلیسی). Diane Rehm. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۱۱-۰۶.
2. ↑  "A Photograph Unlocks Decades Of Family Secrets" (به انگلیسی). Retrieved 2018-11-06.
3. ↑  *THE GOOD DAUGHTER by Jasmin Darznik | Kirkus Reviews* (به انگلیسی).
4. ↑  "William Saroyan International Prize for Writing" (به انگلیسی). Retrieved 2018-11-06.
5. ↑  "Library of Virginia Annual Library of Virginia Literary Awards". *www.lva.virginia.gov* (به انگلیسی). Retrieved 2018-11-06.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «جازمین دارزنیک». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۶ نوامبر ۲۰۱۸.
محل جزیره اِنگانو
**جزیره اینگانو** در حدود ۱۰۰ کیلومتری جنوب غربی سوماترا، اندونزی است. این یکی از ۹۲ جزیره خارج از اندونزی است.

این جزیره از شرق به غرب طولی برابر ۳۵ کیلومتر و از شمال به جنوب طولی برابر ۱۶ کیلوتر دارد. مساحت این جزیره ۴۰۲٫۶ کیلومتر مربع می‌باشد.

متوسط ارتفاع این جزیره حدود ۱۰۰ متر (۳۳۰ فوت) و بالاترین نقطه آن ۲۸۱ متر (۹۲۲ فوت) است.

به لحاظ سیاسی یک منطقه از استان بنگکولو اندونزی است. سه شهر بزرگ این جزیره عبارتند از ز Barhau , Kabuwe و Kayaapu.

براساس آمار اندونزی این جزیره در سال ۱۹۸۹ جمعیتی برابر با ۱۴۲۰ نفر جمعیت داشت. این تعداد، تا سال ۱۹۹۴ به حدود ۱۶۳۵ افزایش می‌یابد، که ۶۴ درصد از مردم از نژاد Engganese people هستند.

روستاها
-------

 زنان اینگانو
شش روستا در جزیره اینگانو وجود دارد که همه آنها در کنار تنها جاده اصلی در ساحل شمال شرقی جزیره واقع شده‌اند.

* Kayaapu
* Kaana
* Malakoni
* Apoho
* Meok
* Banjarsari

در سه روستای Malakoni, Apoho، و Meok بومیان اینگانو بیشترین جمعیت و در سه روستای دیگر جمعیت مهاجران بیشتر است. از Kayaapu و Malakoni کشتی به سمت **بنگکولو** وجود دارد.

جزیره کوچکی که در کنار Kahyapu وجود دارد به نام "Pulau Dua" (جزیره دوم) نامگذاری شده‌است. در Pulau Dua فقط یک مکان برای صرف شب وجود دارد.

تاریخ
-----

برخی از گزارشها اولیه حاکی از تماس با معامله گران پرتغالی است. اما اولین گزارش منتشر شده دربارهٔ جزیره از Cornelis de Houtman، در تاریخ ۵ ژوئن ۱۵۹۶ است.

در سال ۱۷۷۱، چارلز میلر موفق به فرود در جزیره و ملاقات با جمعیت بومی شد؛ و دربارهٔ آنجا می‌نویسد:

آنها بلند و باهوش هستند؛ مردان به‌طور کلی حدود پنج تا هشت فوت یا ده اینچ بالا هستند؛ اما زنان کوتاه‌تر و باهوش تر هستند. آنها از رنگ قرمز هستند و دارای موی سیاه هستند و مردان موهایشان را کوتاه می‌کنند، اما زنان موهایشان را رشد طولانی را می‌دهند و در دایره بالای سرشان به صورت بسیار مرتب قرار می‌گیرند. مردان به‌طور کامل برهنه هستند، و زنان با کمی از برگ‌های خیار خود را می‌پوشند. به نظر می‌رسید آنها کشتی ما را با دقت نگاه می‌کردند؛ اما بیشتر از انگیزه خلع سلاح است تا از کنجکاوی.

  

 نقشه جزیره اینگانو

گیاهان و جانوران
----------------

تعدادی از گونه‌های گیاهی و جانوری بومی در این جزیره وجود دارد؛ که شامل انواع پرنده Enggano thrush , Enggano imperial pigeon، مینای گوشواره‌ای جزیره اینگانو، اینگانوی چشم‌سفید است.

منابع
-----
جمعیت مشتاق در یکی از بحش‌های جانبی جشنواره پرث در سال ۲۰۰۸
**جشنواره پرث** (انگلیسی: Perth Festival) که پیش‌تر **جشنواره بین‌المللی هنر پرث** نام داشت، فستیوال پرت، دیرپاترین جشنواره فرهنگی استرالیا است که هر سال در استرالیای غربی برگزار می‌شود. در این جشنواره، موسیقی عامه‌پسند، موسیقی کلاسیک، رقص، تئاتر، ادبیات، هنرهای تجسمی و آثار هنری عمومی در مقیاس بزرگ ارائه می‌شود. رویدادهای اصلی جشنواره هر ساله از فوریه تا مارس برگزار می‌شود و جشنواره فیلم که اکنون تحت عنوان «لاتری‌وست فیلمز» شناخته می‌شود از نوامبر تا آوریل به عنوان بخشی از همین جشنواره برگزار می‌شود.

جشنواره پرث در مکان‌های مختلف سرپوشیده و روباز در سراسر پرث توسط دانشگاه استرالیای غربی با مشارکت دولت ایالتی و شورای این شهر برگزار می‌شود. از سال ۲۰۰۴، جشنواره دارای برند «لاتری‌وست» بود و لاتری‌وست به عنوان «شریک اصلی جشنواره» شناخته شد.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Perth Festival». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۴ نوامبر ۲۰۲۲.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ جشنواره پرث موجود است. |

* وبگاه رسمی

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد پیرامون جشنواره یا جشن است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**جایزهٔ لید** (به آلمانی: LeadAward)، یک جایزه برای رسانه‌های آلمان است. آکادمی لید برای رسانه‌های آلمان (به آلمانی: LeadAcademy für Medien e.V.)، جایزه‌ای است که سالانه به نشریات و رسانه‌های آنلاین آلمان اهدا می‌گردد.

تاریخچه
-------

در سال ۱۹۹۳ آکادمی برای اولین بار جایزهٔ لید را در هامبورگ ارائه کرد. در میان سایر شرکت‌ها، این جایزه عمدتاً با پشتیبانی و حمایت توسط اشپیگل، پورشه، زودویچه تسایتونگ، فرانکفورتر آلگماینه زایتونگ، زیت و گروه رسانه‌ای دومون و توسط پشتیبانی بازرگانان شهر هامبورگ برگزار می‌گردد. حامیان مالی قبلی هوگو باس، گوگل و ان‌بی‌دبلیو بودند که دیگر از آن حمایت و پشتیبانی نمی‌کنند. جایزه به‌جای جشن ۲۵ سالگی در سال ۲۰۱۷ به حالت تعلیق درآمد. وقفه یک‌ساله برای بازسازی استفاده شد. طبق مفهوم جدید، سردبیران و ناشران مجلات، روزنامه‌ها و عناوین آنلاین اکنون در پیش‌زمینه قرار دارند؛ و از مدیران برجستهٔ رسانه‌های آلمان در هفت دسته تجلیل می‌شود.

فرایند اهدای جایزه
------------------

تا به امروز، فقط کمیته‌های آکادمی لید می‌توانند نشریات را نامزد می‌کنند. یک هیئت منصفهٔ مقدماتی ۱۲ نفره، سالهای مختلف حدود ۴۵۰ عنوان مجله، ۷۰ عنوان روزنامه و ۲۰۰ پیشنهاد آنلاین را بررسی می‌کند. این پیش‌انتخاب سپس به هیئت داوران نهایی ۳۰ نفره، جهت معرفی و در نهایت تصمیم‌گیری در مورد اهدای جوایز ارسال می‌شود. جایگاه‌های طلا، نقره و برنز و همچنین حداکثر هشت جایزه برای هر گروه اهدا می‌شود. این فرایند از سال ۱۹۹۵ تاکنون تغییر نکرده‌است.

دسته‌بندی‌ها
------------

سالهاست که به جایزهٔ لید در دسته‌های گوناگون «تحریریه»، «تبلیغات»، «عکاسی»، «آنلاین» و «روزنامۀ سال» اهدا می‌شود. دستهٔ «آنلاین» برای نخستین‌بار در سال ۲۰۰۶ اهدا شد، زمانی که این گروه به‌عنوان «رهبر وب سال» برنده شد.

از آنجا که طراحی مجدد در سال ۲۰۱۸، شامل هفت بخش می‌باشد؛ که عبارت‌اند از: «مجلهٔ بحث»، «مجلهٔ شیوۀ زندگی»، «مجلهٔ محبوب»، «روزنامهٔ منطقه»، «روزنامۀ ملی»، «روزنامه‌نگار ویژۀ نوآورانه» و «اهمیت دیجیتال». گذشته‌ازاین، حامی اصلی آن یعنی شرکت پورشه، جایزۀ پورشه خود را برای بهترین روزنامه‌نگار مستقل سال اعطا می‌کند، که از طریق آن باید موفقیت‌های شجاعانه و ابتکاری برجسته انجام شود.

انتقاد
------

> انتقاد اصلی به این جایزه، دعوت هر چه بیشتر از سازندگان رسانه‌های درجه یک به هیئت منصفه و دادن هرچه بیشتر فرصت برای ارج نهادن به رسانه‌های خود است.
> 
> - اچ‌آی‌پی (HPI, 2006)
> 
>

پیوند به بیرون
--------------

* Webpräsenz der LeadAcademy

منابع
-----

1. ↑  LeadAcademy: Die Preisträger
2. ↑  Absage der Lead Awards Der Spiegel
3. 1 2  LeadAwards mit neuem Format und neuem Sponsor, leadacademy.de, abgerufen 12. Dezember 2018
4. 1 2  Lead Awards: Bild am Sonntag-Macherin Marion Horn holt Zeitungs-Gold vor SZ-Chefs und Giovanni di Lorenzo, Meedia vom 11. Dezember 2018, abgerufen 12. Dezember 2018
5. ↑  LeadAcademy: Die Preisträger
6. ↑  *Ein Lead kann eine Brücke sein*. In: *die tageszeitung*, 15. März 2006, S. 17.
**حصیرآباد** یکی از محله‌های قدیمی شهر اهواز است. این محله در راستای شمال جنوب بین محله‌های آسیه آباد و راه بند بوده و همچون آسیه آباد در راستای خیابان کارون و روی دامنهٔ تپه قرار گرفته‌است.

حصیر آباد از سوی دیگر بین منبع آب و سخیریه عامری قرار دارد. خیابان کارون در قسمت حصیر آباد به صورت بازار درآمده و از قدیم جزو مناطق شلوغ نواحی اطراف به‌شمار می‌آید. مردم مستقر در محله حصیرآباد اغلب از قوم‌های عرب و بختیاری می باشند.

نامگذاری
--------

زمانیکه خانه‌های شهر اهواز اغلب از خشت، گل و آجر ساخته می‌شد، خانه‌های این محله، از حصیر ساخته می‌شد. البته اکنون هیچ خانه حصیری در این محله یافت نمی‌شود.

وضعیت شهری
----------

اکثر خانه‌های موجود در حصیرآباد قدیمی هستند. اما تعداد رو به رشدی آپارتمان و خانه‌های نوساز نیز امروزه به چشم می‌خورند. برخی مناطق حصیرآباد به دلیل واقع شدن روی تپه، از نظر ایمنی خطرناکند؛ مثلاً در نیمهٔ شب ۲۸ آذر ۱۳۸۲ سقوط صخره در این مناطق روی سه منزل مسکونی سبب کشته شدن سه نفر شد.

حصیرآباد یکی از محله‌های قدیمی شهر اهواز که با رشته کوهی در کنار آن و در مرکز شهر کاملاً قابل تشخیص است. نکتهٔ بارز منطقه وجود رشته نسبتاً طولانی از تپه‌های ماسه‌ای که در کنار ان خانه‌های متعددی نیز ساخته شده‌است. این منطقه سالهاست که بدون توجه مسئولان به حال خود رها شده و از امکانات پایینی برخوردار است. وجود زاغه‌نشینی در کنار آن یکی از مشکلات همیشگی آن بوده‌است. 
خیابان اصلی این منطقه از حدفاصل بازارچه شهرداری تا مخابرات در طرح توسعه قرار دارد و اکثر بافت قدیمی این خیابان می بایست تخریب و جاده آن وسعت پیدا کند که نه مردم و نه کسبه و مسئولین همکاری نمی کنند در صورت وسعت این جاده مسیر شمال به جنوب اهواز دارای یک کریدور جدید می شود که بسیار هم در جهت کم کردن فاصله موثر می باشد.

منابع
-----

1. ↑  «زندگی در «حصیر آباد»». باشگاه خبرنگاران جوان.
2. ↑  «جابه‌جایی منازل در معرض خطر حصیرآباد اهواز قطعی شد». ایرنا.

|  |
| --- |
| این یک مقالهٔ خرد اهواز است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**حبی خاتون** (درگذشتهٔ ۱۵۹۰) ندیمهٔ سلطان سلیم دوم و بعداً پسرش سلطان مراد سوم از امپراتوری عثمانی بود. او شاعر زن برجستۀ قرن شانزدهم نیز بود.

آغاز زندگی
----------

حبی خاتون که با نام عایشه متولد شد، دوران کودکی خود را در شهر آماسیا گذراند. او دختر شیخ آق‌شمس‌الدین و نوهٔ شیخ یحیی افندی بشیکتاشی بود.  او بسیار تحصیل کرده بود، زبان عربی می‌دانست و در شعر و شاعری تفحص کرده بود.

ازدواج
------

او با پسر عمهٔ خود، معلم شاهزاده سلیم، شمسی افندی آق‌شمس‌الدین‌زاده،  برادر رضاعی سلطان سلیمان ازدواج کرد.  او یک دختر داشت که با شاعر محمد وصولی، معروف به ملا چلبی ازدواج کرده بود. حبی خاتون باغی در فندلی داشت.

حرفه
----

پس از مرگ شوهرش در سال ۱۵۵۱، او در دربار باقی ماند و از ندیمگان نزدیک شاهزاده سلیم بود. حبی خاتون به زیبایی و شاعری معروف شد. شایعه شده بود که او با چند تن از درباریان سلیم روابط عاشقانه داشته‌است.  هنگامی که سلیم در سال ۱۵۶۶ بر تخت نشست، حبی نیز به استانبول آمد. پس از مرگ سلیم در سال ۱۵۷۴، حبی خاتون ندیمهٔ جانشینش، سلطان مراد سوم، شد. او در زمان سلطنت سلطان سلیم دوم و پسرش مراد سوم، در کنار دیگر سوگلی‌ها مانند جان‌فدا خاتون و راضیه خاتون در امور دربار تأثیر بسیاری داشتند.

مرگ
---

 آرامگاه حبی خاتون در ایوب سلطان
او در سال ۱۵۹۰ در استانبول درگذشت و در قبرستان ایوب به خاک سپرده شد.

شعر
---

بیشتر اشعار او غزل و قصیده بهستند. او همچنین یک مثنوی با عنوان «خورشید و جمشید» که مشتمل بر بیش از سه هزار بیت بود، سروده‌است.  سبک او در سرودن شعر زنانه نبود و درست مانند دیگر شاعران مرد می‌سرود. در تذکره‌ها از او به خاطر مهارت‌های شاعرانه اش ستایش شده‌است. تخلص «حبی» که در بیت آخر غزل‌هایش از آن استفاد کرده‌است، در رسالهٔ کوتاهی دربارهٔ جنگ‌های مذهبی به نام «*عمادالجهاد*» نیز به چشم می‌خورد.

منابع
-----

* + 
	+ 
	+ 
	+

1. ↑  Faroqhi 2005.
2. ↑  Andrews & Kalpakl 2005.
3. 1 2  Havlioğlu 2010.
4. 1 2 3  Sakaoğlu 2008.
5. 1 2  Çiçek et al. 2000.
6. 1 2  Petruccioli 1997.
7. ↑  Fleischer 2014.
**جان الگزاندر فولر مِیتلَند** (به انگلیسی: John Alexander Fuller Maitland) (زادهٔ ۷ آوریل ۱۸۵۶ – ۳۰ مارس ۱۹۳۶) منتقد موسیقی، مقاله‌نویس، و پژوهشگر تأثیرگذار بریتانیایی در دهه‌های ۱۸۸۰ تا ۱۹۲۰ بود.
او دانش‌آموختهٔ کالج ترینیتی در دانشگاه کمبریج بود.

فولر مِیتلَند در کشفِ دوبارهٔ موسیقی انگلیسیِ قرن‌های شانزدهم و هفدهم میلادی مؤثر بود؛ به‌ویژه در معرفی موسیقی هنری پرسل و موسیقی بکر انگلستان تلاش کرد. او همچنین مفهوم نوزاییِ موسیقی انگلستان در نیمهٔ دوم قرن نوزدهم را مطرح کرد؛ به‌ویژه، موسیقی چارلز ویلی‌یرس استنفورد و هیوبرت پَری را ستود.

منتقدان از فولر مِیتلَند برای ناکامی‌اش در شناخت استعدادهای آهنگسازان انگلیسی، آرتور سالیوان، ادوارد الگار، و فردریک دلیوس انتقاد کرده‌اند، به‌خصوص این‌که نشان داده‌اند که او حقایقی را در نقدِ سالیوان جعل کرده‌است.
همچنین، گفته‌اند که او در بازنمایاندنِ ارزش آهنگسازان اروپاییِ معاصرِ خود، مانند کلود دبوسی و ریشارد اشتراوس کاهلی کرده‌است.

فولر مِیتلَند در سال ۱۹۲۸ به دریافت دکتری عالی ادبیات از دانشگاه دورام نائل آمد.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «John Alexander Fuller Maitland». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۶ مارس ۲۰۱۸.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ جان الگزاندر فولر میتلند موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* جمهوری چک
* استرالیا
* هلند
* لهستان
* سوئد
* واتیکان

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* ساینی (ژاپن)

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* هنرمند موزیک‌برینز
* ریسم (فرانسه)
	+ 1
* شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده
* سوداک (فرانسه)
	+ 1
* تروو (استرالیا)
	+ 1

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | این یک مقالهٔ خرد درباره یک مقاله‌نویس است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
```
**جان الیوتسون** (۲۹ اکتبر ۱۷۹۱–۲۹ ژوئیه ۱۸۶۸) دکترایش را در سال ۱۸۱۰ از دانشگاه ادینبرو، و در سال ۱۸۲۱ از دانشگاه آکسفورد دریافت کرده‌است. او از سال ۱۸۳۲ استاد اصول و اعمال پزشکی در کالج دانشگاهی لندن بود و از سال ۱۸۳۴ به عنوان پزشک ارشد بیمارستان کالج دانشگاهی لندن خدمت می‌کرده‌است. او همچنین با همکاری دکتر ویلیام کالینز انگلود، از ویراستاران مجلهٔ زوییست بودند.
```

الیوتسون نویسنده ای توانا و تأثیرگذار و معلمی قابل احترام بود و به دلیل مهارت‌های تشخیصی خود به عنوان پزشک و به ویژه تجویزهای فوق‌العاده‌اش شهرت داشت.

او همیشه در حال پیشروی در حرفه‌اش بود. وی از اولین کسانی بود که در بریتانیا از گوشی پزشکی استفاده کرده و آن را رواج داده‌است. همچنین او از اولین کسانی بود که در این کشور از طب سوزنی بهره برد.

الیوتسون در *اساسینز کرید: سندیکا* به عنوان یکی از ضدقهرمانان حضور دارد که در نوانخانهٔ لمبث، آزمایش‌هایی وحشیانه و مرگبار بر روی دیوانه‌ها انجام می‌دهد. او از اعضای مخفی تمپلارهاست و توسط جیکوب فرای کشته می‌شود.

منابع
-----

1. ↑  Elliotson's doctoral dissertation "On Inflammation", was self-published in Edinburgh in 1810: see Elliotson, Joannes, *Dissertatio medica inauguralis de inflammatione communi*, Abernathy & Walker, (Edinburgh), 1810.
2. ↑  Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Elliotson, John". *Encyclopædia Britannica* (به انگلیسی). Vol. 9 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 291.
3. ↑  Gauld (2004).
4. ↑  Rosen (1936), p.601.
5. ↑  Elliotson (1827); Elliotson (1832).]
6. ↑  "Overdose". *IGN*. 23 October 2015. Retrieved 30 January 2018.
**حبیب‌الله پوررضا** (زاده ۱۲۷۹ تهران) وکیل دادگستری و نماینده مجلس شورای ملی بود.

در دانشگاه پاریس در رشته حقوق درس خواند و پس از بازگشت به ایران به وکالت دادگستری پرداخت. پس از شهریور ۱۳۲۰ و بازشدن فضای سیاسی، با همکاری با روزنامه *رعد امروز* که مقدمات بازگشت سید ضیاءالدین طباطبایی به کشور را فراهم می‌کرد و همچنین با وکالت پرونده صولت‌الدوله قشقایی و سردار اسعد و نصرت‌الدوله فیروز علیه سران شهربانی دوران رضا شاه به شهرت رسید.

در سایه چنین شهرتی و با کمک خوانین قشقایی، پوررضا در انتخابات دوره چهاردهم مجلس شورای ملی که در فیروزآباد فارس به علت شورش قشقایی‌ها و دیگر عشایر جنوب، دیرتر از دیگر حوزه‌های انتخابیه در امرداد ۱۳۲۳ برگزار شد، با کسب ۴۷۲۴ رأی از مجموع ۸۴۹۰ رأی  که به صندوق‌ها ریخته شد به مجلس شورای ملی راه یافت.

پوررضا در مجلس از مخالفان سرسخت حزب توده بود تا جایی که یک بار کارش با دکتر رادمنش (از نمایندگان توده‌ای) به فحاشی و به هم ریختن جلسه کشید و با رأی مجلس هر دو آن‌ها هفت جلسه از شرکت در نشست‌های مجلس ممنوع شدند.

پوررضا در دوره‌های بعد نتوانست در انتخابات موفق شود اما با وکالت پرونده‌های بزرگ، ثروت و املاکی اندوخت و از برجسته‌ترین وکلای ایران شد. در اواخر عمر بینایی‌اش را از دست داد اما همچنان به وکالت می‌پرداخت.

پانویس
------

1. 1 2  عاقلی، باقر (۱۳۸۰). *شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران - جلد اول*. تهران: نگاه. صص. ۳۷۹ - ۳۸۰.
2. ↑  «مذاکرات جلسه ۷۹ دوره چهاردهم مجلس شورای ملی هفتم آذر ۱۳۲۳».[*پیوند مرده*]
3. ↑  «مذاکرات جلسه ۱۲۷ دوره چهاردهم مجلس شورای ملی سی‌ام اردیبهشت ۱۳۲۴».[*پیوند مرده*]
برندگان سال ۲۰۱۸: از چپ: آنتونی چرامی، دیوید والاک و تیم شولتس در کنفرانس خبری در شهر فرانکفورت
**جایزه پاول ارلیش و لودویگ دارمشتیتر** (آلمانی: Paul-Ehrlich-und-Ludwig-Darmstaedter-Preis) جایزه‌ای است که از سال ۱۹۵۲ میلادی، به‌طور سالیانه توسط بنیاد پاول ارلیش به تحقیقات مهم حوزه‌های مختلف پزشکی شامل ایمنی‌شناسی، پژوهش‌های سرطان، خون‌شناسی، میکروب‌شناسی و شیمی‌درمانی آزمایشی و بالینی تعلق می‌گیرد.

مراسم اهدای این جایزه که مبلغ آن ۱۰۰٬۰۰۰ یورو است، هر سال در تاریخ ۱۴ مارس (زادروز پاول ارلیش) در کلیسای سنت پاول در فرانکفورت برگزار می‌شود.

این جایزهٔ شناخته‌شدهٔ بین‌المللی، یکی از معتبرترین و مهمترین جوایز پزشکی در کشور آلمان است و برخی از برندگان آن، بعدها برندهٔ جایزه نوبل شده‌اند.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Paul Ehrlich and Ludwig Darmstaedter Prize». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۴ اکتبر ۲۰۲۰.

پیوند به بیرون
--------------

* وبگاه رسمی

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ جایزه پاول ارلیش و لودویگ دارمشتیتر موجود است. |
**خبرنامه** (به انگلیسی: Newsletter) به محتوایی گفته می‌شود که اشخاص حقیقی و حقوقی مانند سازمان‌ها، موسسات، خبرگزاری‌ها و غیره به صورت منظم و مداوم برای مشترکین و بازاریابی خود ارسال می‌کنند.

این محتوا معمولاً روزنامه، رساله، گزارش، مقاله، یا پست‌های وبلاگ یا وب‌سایت است که برای مشترکین از طریق پست الکترونیک (E-mail) یا به صورت کاغذی و چاپ شده ارسال می‌شود. اغلب خبرنامه‌های سازمانی به صورت ماهانه توسط واحد روابط عمومی منتشر و در اختیار نمایندگان فروش، کارمندان و کارکنان، اعضای هیئت مدیره و مشترکین قرارمی‌دهند.

در خبرنامه‌های سازمانی بیش‌تر به معرفی چشم انداز، اهداف، استراتژی و سیاست‌های کل و جز سازمان پرداخته و به تغییر یا تثبیت تصویر محصول یا تصویر سازمان در ذهن علاقه‌مندان پرداخته می‌شود. معرفی محصولات جدید و شناساندن کانال‌های توزیع و فروش محصولات، از دیگر بخش‌های خبرنامه‌های سازمانی است.

صفحات مرتبط
-----------

* لیست پستی
* لیست پستی الکترونیک

منابع
-----

1. ↑  «What is newsletter marketing and why it's important for ecommerce». *BigCommerce* (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۵-۰۹.

  


|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد پیرامون روزنامه‌نگاری است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**خاندان هسن** (انگلیسی: House of Hesse) یک دودمان اروپایی است که نسب آن به خاندان برابانت می‌رسد. شاخه‌ای از این خاندان به عنوان امرای انتخابگر تا سال ۱۸۶۶ و شاخه‌ای دیگر به عنوان دوک بزرگ تا سال ۱۹۱۸ در در منطقه هسن حکومت می‌کردند.

تاریخچه
-------

ریشه این خاندان به ازدواج سوفی تورینگن (دختر لودویگ چهارم تورینگن و الیزابت مجارستان) و هنری دوم، دوک برابانت برمی‌گردد. سوفی وارث هسن بود که آن را به پسرش هنری منتقل کرد. در اواخر قرن شانزدهم این خاندان به چند شاخه تقسیم شده بود که مهم‌ترین آنان هسن-کاسل و هسن-دارمشتات بودند.

شاخه هسن-کاسل در سال ۱۸۰۳ به مقام امیر انتخابگر ارتقا پیدا کرد و شاخه هسن-دارمشتات در سال ۱۸۰۹ به مقام دوک بزرگ هسن رسید. هسن-کاسل در ۱۸۶۶ به پروس ضمیمه شد. اما هسن-دارمشتات تا سال ۱۹۱۸ و زمان انحلال سلطنت در آلمان استقلال خود را حفظ کرد.

رئیس کنونی خاندان از سال ۲۰۱۳، دوناتوس، لندگراف هسن از شاخه هسن-کاسل است.

خاندان باتنبرگ شاخه‌ای ناهم‌تراز از این خاندان است که از ازدواج شاهزاده الکساندر هسن و راین و شاهدخت جولیای باتنبرگ ایجاد شده. بخشی از این خاندان بعداً در بریتانیا ساکن شدند و در هنگام جنگ جهانی اول نام خود را مونتباتن تغییر دادند. شاهزاده فیلیپ، دوک ادینبرو عضوی از این خاندان است.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «House of Hesse». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۹ اکتبر ۲۰۲۰.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ خاندان هسن موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**جانشین رئیس ستاد مشترک** (انگلیسی: Vice Chairman of the Joint Chiefs of Staff) دومین مقام عالی‌رتبه نظامی در نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا است، که توسط رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا (با مشورت و تأیید مجلس سنا) برای یک دوره ۲ ساله منصوب می‌شود و زیر نظر رئیس ستاد مشترک، فعالیت می‌کند. جانشین رئیس ستاد مشترک به‌استثناء رئیس ستاد، ارشد کلیه فرمانده‌های فعال در شاخه‌های مختلف نظامی ایالات متحده محسوب می‌شود، اما اختیار فرماندهی عملیاتی نیروهای تحت امر آنها را ندارد. قانون گلد واتر نیکلز در سال ۱۹۸۶ جایگاه جانشین رئیس ستاد مشترک را برای کمک به رئیس ستاد مشترک در انجام وظایف مربوطه، ایجاد کرد. در غیاب رئیس ستاد، جانشین او، ریاست جلسات ستاد مشترک و سایر مسئولیت‌های مربوط به وی را برعهده دارد، همچنین ممکن است وظایف دیگری را نیز رئیس‌جمهور، رئیس ستاد مشترک یا وزیر دفاع به جانشین ستاد مشترک، واگذار نمایند.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Vice Chairman of the Joint Chiefs of Staff». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۹.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ جانشین رئیس ستاد مشترک موجود است. |
**NEST** یک نرم‌افزار شبیه‌سازی برای مدل‌های شبکه عصبی ، از جمله شبکه‌های عصبی در مقیاس بزرگ است. NEST در ابتدا توسط Markus Diesmann و Marc-Oliver Gewaltig توسعه داده شد و اکنون توسط NEST Initiative توسعه و نگهداری می شود.

فلسفه مدلسازی
-------------

شبیه سازی NEST سعی می کند منطق یک آزمایش الکتروفیزیولوژیکی را که در داخل یک کامپیوتر انجام می شود دنبال کند، با این تفاوت که سیستم عصبی مورد بررسی باید توسط آزمایشگر تعریف شود.

سیستم عصبی با تعداد زیادی نورون و اتصالات آنها تعریف می شود. در یک شبکه NEST، مدل‌های مختلف نورون و سیناپس می‌توانند همزیستی داشته باشند. هر دو نورون می توانند چندین اتصال با خواص متفاوت داشته باشند. بنابراین، اتصال را به طور کلی نمی توان با یک وزن یا ماتریس اتصال توصیف کرد، بلکه به عنوان یک لیست مجاورت توصیف کرد.

برای دستکاری یا مشاهده پویایی شبکه، آزمایشگر می تواند وسایلی را تعریف کند که ابزارهای مختلف (برای اندازه گیری و تحریک) موجود در یک آزمایش را نشان می دهند. این دستگاه ها داده های خود را یا در حافظه یا فایل می نویسند.

  

NEST قابل توسعه است و می‌توان مدل‌های جدیدی برای نورون‌ها، سیناپس‌ها و دستگاه‌ها اضافه کرد.

منابع
-----
**جان فریمه** (به انگلیسی: John Freame) (زاده ۱۶۶۹ - درگذشته ۱۷۴۵) کارآفرین، بانکدار و مدیر ارشد اجرایی بریتانیایی بود، که در سال ۱۶۹۰ بانک بارکلیز را تأسیس کرد.

### اوایل زندگی

جان فریم ، پسر رابرت فریم ، در سال ۱۶۶۹ در Cirencester انگلستان به دنیا آمد و در ۱۱ نوامبر همان سال غسل تعمید داده شد.او در سال ۱۶۸۳ نزد جاب بولتون زرگر به شاگردی پذیرفته شد.

### حرفه

فریم پس از پایان دوره کارآموزی اش در ۷ آوریل ۱۶۹۰ مجوز زرگری را اخذ کرد که به او این حق را داد که در شهر لندن به عنوان زرگر بازرگانی باز کند و او با شخصی بنام توماس گلد مشارکت کرد.بازرگانی آنها در بخشی از شهر واقع شده بود که یک چهارم جمعیت آن پیروان مذهب کوئیکرها بودند و آنها توانستند کسب و کار خود را به ویژه در میان کویکرها افزایش داده و شهرت خوبی کسب نمایند.آنها باعنوان بازرگانی فریم/گولد و تحت علامت سه لنگر (three Barclays) معاملات خود را انجام میدادند.
در سال ۱۷۲۸ محل کسب و کار فریم/گولد به شماره ی ۵۴ خیابان لومبارد لندن ، که با نماد "عقاب بال پهن سیاه" شناخته میشد، نقل مکان کرد و اهمیت این موضوع از آن جهت بود که در عصری که افراد کمی سواد خواندن و نوشتن داشتند از علائم و نشانها برای شناسایی ساختمان‌ها استفاده می‌شد و با تغییر یا جابجائی در محل کسب و کارها علائم بعنوان نماد باقی می‌ماندند.

نام بارکلی(لنگر) در سال ۱۷۳۶ وارد این تجارت شد، زمانیکه یکی از دختران جان فریم با جیمز بارکلی ازدواج کرد و توسط برادر شوهرش یعنی جوزف وارد شراکت گردید. بارکلیزها به تجارتشان در ساختمانی در خیابان لومبارد که با نماد Spread Eagle شناخته میشد ادامه دادند و در سال ۱۹۳۷ این نشان به عنوان نماد بانکشان به آنان اعطاء گردید.

### مرگ

سرانجام جان فریم در سال ۱۷۴۵ و در سن هفتاد و شش سالگی چشم بر جهان فرو بست.

منابع
-----

1. ↑  Akrill, M. & Hannah, L. (2001), *Barclays: The Business of Banking, 1690-1996*, Cambridge: Cambridge University Press

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «John Freame». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۱ مارس ۲۰۱۳.
**حسین نعمتی** (زاده ۱۳۴۹ همدان) سیاستمدار و مدیر ارشد اجرایی ایرانی است ، که در حال حاضر پس از معاونت وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات در امور پست و مدیرعامل شرکت ملی پست جمهوری اسلامی ایران بعنوان مشاور وزیر ارتباطات فعالیت میکند .

وی دانش‌آموخته کارشناسی مدیریت اجرایی و کارشناسی ارشد در دانشگاه تهران است .

فعالیت شغلی حرفه‌ای خود را از سال ۱۳۸۱ بعنوان معاون اداره کل پست استان قزوین آغاز کرد و از ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۸ مدیرکل حراست شرکت پست جمهوری اسلامی ایران بود. نعمتی از سال ۱۳۸۸ به عنوان عضو موظف هیئت مدیره شرکت پست مشغول فعالیت است، همچنین در فاصله سالهای ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۳ نیز سرپرستی سازمان پست دولتی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات را برعهده داشت.

وی در سال ۱۳۹۶ با حکم وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات به سمت معاون وزیر  و مدیرعامل و رییس هیئت مدیره شرکت ملی پست شد .

نعمتی در سال ۱۳۹۹ با حکم وزیر ارتباطات ، به عنوان مشاور وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات در امور استان‌ها منصوب شد. 

نامبرده  در سال ۱۴۰۱ با حکم عیسی زارع پور وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات به عنوان عضو حقیقی کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات  معرفی شد .

همچنین  در ۱۱ مرداد سال ۱۴۰۱ با حکم عیسی زارع پور وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات به عنوان مدیر عامل و عضو هیئت مدیره موسسه فرهنگی ورزشی و رفاهی پیام منصوب شد .

  

  

منابع

1. ↑  «حسین نعمتی مدیرعامل شرکت پست شد». خبرگزاری صدا و سیما. ۲۲ آبان ۱۳۹۶.
2. ↑  «مدیرعامل جدید پست کیست؟». خبرگزاری انتخاب. ۲۴ آبان ۱۳۹۶.
3. ↑  «نعمتی مدیرعامل پست شد/ مهری رفت». خبرگزاری تسنیم. ۲۲ آبان ۱۳۹۶.
4. ↑  «سوابق مدیرعامل جدید شرکت ملی پست». خبرگزاری فارس. ۲۴ آبان ۱۳۹۶. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۸.
5. ↑  «حسین نعمتی مدیرعامل شرکت پست شد». خبرگزاری صدا و سیما. ۲۲ آبان ۱۳۹۶.
6. ↑  «نعمتی مشاور وزیر ارتباطات در امور استان‌ها شد - ایستنا | اخبار فناوری و مخابرات». *ictna.ir*. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۸-۰۹.
7. 1 2   (۱۴۰۱/۰۳/۰۹ - ۰۹:۵۴). «اعضای جدید کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات منصوب شدند». *fa*. دریافت‌شده در 2022-08-09. تاریخ وارد شده در `|تاریخ=` را بررسی کنید (کمک)
8. ↑   (۱۴۰۱/۰۳/۰۹ - ۰۹:۵۴). «اعضای جدید کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات منصوب شدند». *fa*. دریافت‌شده در 2022-08-09. تاریخ وارد شده در `|تاریخ=` را بررسی کنید (کمک)
غازهای خاکستری (*Anser anser*). پرندگان یکی از چهار گروه رده‌بندی هستند که پروازهای نیرومند را تکامل داده‌اند.
شماری از جانوران توانایی حرکت هوایی را دارند، چه با نیروی پرواز یا با بالبازروی (Gliding). این صفت بارها و بدون هیچ اجداد مشترکی از طریق تکامل پدیدار شده‌است. پرواز حداقل چهار بار در جانوران به‌طور جداگانه تکامل یافته‌است: حشرات، پتروسورها، پرندگان و خفاش‌ها. بالبازروی و سُر خوردن در موارد بسیار بیشتری تکامل یافته‌است. معمولاً برای کمک به جانوران تاج‌پوش در رسیدن از درختی به درخت دیگر رشد یافته‌است، اگرچه احتمالات دیگری نیز وجود دارد. سُر خوردن، به‌ویژه، در میان جانوران جنگل‌های بارانی، به ویژه در جنگل‌های بارانی آسیا (در جایگاه ویژه‌تر برای بورنئو) که درختان بلند و با فاصله زیاد هستند، تکامل یافته‌است. چندین گونه از جانوران آبزی و تعداد کمی از دوزیستان و خزندگان نیز این توانایی پرواز و بالبازروی را معمولاً به عنوان وسیله‌ای برای فرار از شکارچیان، تکامل داده‌اند.

انواع
-----

جنبش هوایی (aerial locomotion) جانوران را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد: نیرودار (powered) و بدون نیرو (unpowered). در حالت‌های حرکت بدون نیرو، جانور از نیروهای آیرودینامیکی استفاده می‌کند که بر اثر باد یا سقوط در هوا بر بدن اعمال می‌شود. در پرواز نیرودار، جانور از نیروی ماهیچه‌ای برای ایجاد نیروهای آیرودینامیکی برای بالا رفتن یا حفظ پرواز ثابت و هم‌سطح استفاده می‌کند. کسانی که می‌توانند هوایی را بیابند که سریع‌تر از سقوط آنها در حال افزایش است، می‌توانند با اوج گرفتن ارتفاع بگیرند.

نگارخانه
--------

* سازگاری‌های مشابه پرواز در مهره‌داران: pterosaur (Pterosauria)bat (Chiroptera)bird (Aves) سازگاری‌های مشابه پرواز در مهره‌داران: 
	1. pterosaur (Pterosauria)
	2. bat (Chiroptera)
	3. bird (Aves)
* مقایسه Quetzalcoatlus northropi با هواپیمای سبک سسنا ۱۷۲ مقایسه *Quetzalcoatlus northropi* با هواپیمای سبک سسنا ۱۷۲
* سنجاب پرنده هوابرد. سنجاب پرنده هوابرد.
* خفاش گوش‌بزرگ تاونسندز (Corynorhinus townsendii) که «بال دستی» را نشان می‌دهد. خفاش گوش‌بزرگ تاونسندز (*Corynorhinus townsendii*) که «بال دستی» را نشان می‌دهد.
* پتروسورها در زمرهٔ بزرگ‌ترین جانوران پرنده شناخته‌شده بودند پتروسورها در زمرهٔ بزرگ‌ترین جانوران پرنده شناخته‌شده بودند
* ماهی‌مرکب پرنده نئونی ماهی‌مرکب پرنده نئونی
* ماهی پرنده بال‌نواری با باله‌های سینه‌ای بزرگ‌شده ماهی پرنده بال‌نواری با باله‌های سینه‌ای بزرگ‌شده

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Flying and gliding animals». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۸ خرداد ۱۴۰۱.
**جایزه خانگی-جهانی ایبروآمریکن در داستان‌سرایی آمریکای لاتین** (اسپانیایی: Premio Iberoamericano Planeta-Casa de América de Narrativa‎) یک جایزهٔ ادبی اسپانیایی در آمریکای لاتین بود.

برندهٔ جایزه، مبلغ $۲۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا دریافت می‌داشت که گران‌ترین جایزهٔ ادبی جهان محسوب می‌شد. علاوه بر میزان نقدی آن، این جایزهٔ به‌لحاظ پذیرش و بررسی تعداد زیادی از کتاب‌های منتشرشده نیز شهرت داشت به نحوی که تنها در سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۰۰ کتاب وارد این مسابقه شد که در مقام مقایسه، ۱۲۰ تا بیشتر از جایزه ادبی من بوکر بود.

این جایزه نخستین بار در سال ۲۰۰۷ میلادی اهدا شد و هر سال، در یکی از پایتخت‌های کشورهای اسپانیایی‌زبان، برگزار می‌شد. برندهٔ نخست، ۲۰۰٬۰۰۰ دلار و کتاب دوم ۵۰٬۰۰۰ دلار دریافت می‌داشت. اهدای این جایزه در سال ۲۰۱۲ ملغی شد.

برخی از برندگان آن عبارتند از: خورخه ادواردز (۲۰۰۸) و آنتونیو اسکارمتا (۲۰۱۱)

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Premio Iberoamericano Planeta-Casa de América de Narrativa». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱ سپتامبر ۲۰۱۸.

پیوند به بیرون
--------------

* وبگاه رسمی
**جداساز پیوند اِن-پی** روشی است که برای جداسازی الکتریکی قطعات الکترونیکی، مانند ترانزیستورها، روی مدار مجتمع (آی‌سی) با احاطه قطعات با پیوند p-n معکوس بایاس شده، استفاده می‌شود.

مقدمه
-----

با احاطه یک ترانزیستور، مقاومت، خازن یا قطعات دیگر در یک آی‌سی با مواد نیم‌رسانا که با استفاده از یک گونه مخالف از آلاینده زیرلایه آلایش‌شده‌است و اتصال این ماده اطراف آن به ولتاژی که پیوند p-n را در بایاس معکوس قرار می‌دهد، تشکیل می‌شود. می‌توان ناحیه‌ای را ایجاد کرد که یک «چاه» جداشده الکتریکی را در اطراف قطعه تشکیل می‌دهد.

تاریخچه
-------

قبل از اختراع مدار مجتمع، دیودها و ترانزیستورهای گسسته، نشت پیوند بایاس-معکوس نسبتاً زیاد و ولتاژ شکست پایین را به نمایش می‌گذارند، که ناشی از تراکم زیاد تله‌ها در سطح سیلیکون تک بلوری است. راه حل این مشکل فرایند غیرفعال‌سازی سطح بود که توسط مهندس مصری محمد عطاالله در آزمایشگاه‌های تلفن بل (BTL) تهیه شده‌است. وی کشف کرد که وقتی یک لایه نازک از دی‌اکسید سیلیکون روی سطح سیلیکون که پیوند p-n در آن سطح را احاطه می‌کند، رشد می‌کند، جریان نشتی محل پیوند با ضریبی از ۱۰ به ۱۰۰ کاهش می‌یابد. این نشان می‌داد که اکسید بسیاری از تله‌های رابط و اکسید را کاهش داده و آن را تثبیت می‌کند. خنثی‌سازی اکسید سطوح سیلیکون باعث شد دیودها و ترانزیستورها با با مشخصه‌های قطعه به‌طور قابل توجهی بهبود یافته، ساخته شوند، در حالی که مسیر نشت در امتداد سطح سیلیکون نیز به‌طور مؤثری مسدود بود. این یکی از قابلیت‌های اصلی لزوم جداسازی برای فناوری مسطح و مدارهای مجتمع شد است. به گفته مهندس فرچایلد سمیکانداکتر چی-تانگ ساه، روش غیرفعال‌سازی سطح عطاالله برای توسعه مدار یکپارچه سیلیکونی بسیار مهم بود.

عطاالله برای اولین بار روش غیرفعال‌سازی سطح خود را در یادداشت‌های BTL در سال ۱۹۵۷ منتشر کرد، پیش از ارائه کار خود در جلسه انجمن الکتروشیمیایی ۱۹۵۸. این مبنایی برای فرایند مسطح ژان هورنی شد، که به نوبه خود مبنای مدار یکپارچه رابرت نویس بود.

هنگامی که رابرت نویس در سال ۱۹۵۹ مدار یکپارچه مجتمع را اختراع کرد، ایده وی برای جداسازی اتصالات p-n بر اساس فرایند مسطح هورنی بود. در سال ۱۹۷۶، نویس اظهار داشت که، در ژانویه ۱۹۵۹، او در مورد کار لیووچ اطلاعی ندارد.

جستارهای وابسته
---------------

* لوکوس
* عایق‌بندی تاشه کم‌عمق

منابع
-----

1. ↑  Wolf, Stanley (March 1992). "A review of IC isolation technologies". *Solid State Technology*: 63.
2. ↑  Sah, Chih-Tang (October 1988). "Evolution of the MOS transistor-from conception to VLSI" (PDF). *Proceedings of the IEEE*. **76** (10): 1280–1326 (1290). doi:10.1109/5.16328. ISSN 0018-9219.
3. ↑  Lojek, Bo (2007). *History of Semiconductor Engineering*. Springer Science & Business Media. pp. 120& 321-323. ISBN 978-3-540-34258-8.
4. ↑  Bassett, Ross Knox (2007). *To the Digital Age: Research Labs, Start-up Companies, and the Rise of MOS Technology*. Johns Hopkins University Press. p. 46. ISBN 978-0-8018-8639-3.
5. ↑  Brock, D.; Lécuyer, C. (2010). Lécuyer, C. (ed.). *Makers of the Microchip: A Documentary History of Fairchild Semiconductor*. MIT Press. p. 158. ISBN 978-0-262-01424-3.
6. ↑  "Interview with Robert Noyce, 1975–1976". IEEE. Archived from the original on 2012-09-19. Retrieved 2012-04-22.
**خانه بانک ملی** یکی از خانه‌های دوره پهلوی اول در بجنورد می‌باشد. قدمت این بنا به اواخر دورهٔ قاجاریه و اوایل پهلوی می‌رسد که محل سکونت یکی از وکلای سابق بجنورد بود که پس از انقلاب در اختیار بانک ملی قرار گرفت.

معماری
------

معماری این بنا با تلفیق معماری سنتی و اروپایی ساخته شده است. پنجره‌ها و برخی ورودی ‌های بنا با قوس کمانی پوشش یافته و بر بالای آنها قاب‌های کاشی کاری شده‌ای ایجاد شده است. پلان بنا، سقف شیروانی معروف به کلاه فرنگی، سرستون ‌ها کورنتی و بسیاری ویژگیهای دیگر این بنا از معماری اروپایی در سده‌های ۱۹–۱۸ میلادی اقتباس شده است. این بنا در قسمت داخلی دارای پیش بخاری بوده و آیینه کاری، گچبری گل و گیاه و نیز منبت کاری بر روی درها و پنجره‌ها از دیگر تزیینات آن است. در ستون‌ها موتیف‌های تلفیقی تجریدی کار شده و در قسمت بالای ستون‌ها از آجرهای تراش خورده زیبا در دو ردیف استفاده شده است. از دیگر زیبایی‌های این اثر تزیین شدن آن با یک قاب از کاشی‌های هفت رنگ است.

پس از تقسیم استان خراسان
------------------------

همزمان با تأسیس اداره امور شعب استان خراسان شمالی در سال ۱۳۸۳ عمارت خانه بانک ملی، به عنوان بخشی از ساختمان اداری این اداره امور مورد بهره‌برداری قرار گرفت.

ثبت آثار ملی
------------

خانه بانک ملی بجنورد در سال ۱۳۸۵ ، به شماره ۱۴۱۵۰ در فهرست آثار ملی به ثبت رسید.

منابع
-----

1. ↑  «جاذبه‌های استان\_پایگاه اطلاع‌رسانی پژوهش مراکز\_مرکز تحقیقات صداو سیما». www.iribresearch.ir. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ نوامبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۱۱-۲۶.
2. ↑  «شهرستان بجنورد - میراث فرهنگی خراسان شمالی». www.nkchto.ir. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۱۱-۲۶.
3. ↑  «خانه بانک ملی در بجنورد مرمت می‌شود». bmi.ir. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۱۱-۲۶.[*پیوند مرده*]
4. ↑  «ساختمان شعبه بجنورد بانک ملی، اثر ملی شناخته شد». www.bmi.ir. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۱۱-۲۶.[*پیوند مرده*]
**سید حسین فخرایی** (زاده ۵ آذر ۱۳۲۶ در دزفول) پزشک متخصص نوزادان و اطفال ایرانی است. از وی به عنوان یکی از معدود متخصصان نوزادان نام برده شده‌است که در ایجاد پزشکی مدرن نوزادان در ایران کمک کرده‌است.

زندگی‌نامه
----------

فخرایی در ۵ آذر ۱۳۲۶ در دزفول زاده شد. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاهش به اتمام رساند و در سال ۱۳۵۳ تحصیلات پزشکی عمومی خود را در دانشگاه علوم پزشکی شیراز به پایان رساند. دوره دستیاری پزشکی کودکان را در مایو کلینیک در روچستر، مینه‌سوتای آمریکا و مرکز پزشکی اسکات و وایت در شهر تمپل، تگزاس آمریکا گذراند. دکتر فخرایی دوره دستیاری فوق تخصصی نوزادان را در دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس ایالت میزوری آمریکا گذرانده و در سال ۱۳۵۸ موفق به اخذ دانشنامه شد.

وی تا سال ۱۳۹۶ در بیمارستان کودکان مفید به عنوان رئیس بخش‌های نوزادان و ویژه نوزادان و هم‌زمان دبیر هیئت ممتحنه دانشنامه فوق تخصصی نوزادان و پیرامون تولد بود. او تا پیش از بازنشستگی استاد بیماری‌های کودکان در دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی بود و همچنین دبیر هیئت مدیره انجمن پزشکان نوزادان ایران، عضویت در هیئت مدیره انجمن پزشکان کودکان ایران، عضویت در هیئت امنای انجمن تغذیه با شیر مادر و عضویت در کمیته کشوری ایمن‌سازی بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و عضویت ارشد در آکادمی طب کودکان آمریکا را نیز در کارنامه خود دارد.

کتاب‌ها
-------

* نوزادان نلسون (۲۰۲۰)
* مروری بر نوزادان نلسون
* پزشک همراه من

منابع
-----

1. ↑  «A History of Neonatal Medicine in Iran» (PDF). بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۱. دریافت‌شده در ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۱.
2. ↑  «دکتر سید حسین فخرایی». انتشارات گلبان.
**حسین فلاحی سیچانی** (زادهٔ ۲۵ آبان ۱۳۱۷ در اصفهان – درگذشتهٔ ۲۶ شهریور ۱۴۰۰ در اصفهان) نگارگر اهل ایران بود.

پیشینه
------

وی طراح، نگارگر بود، که فنون تذهیب، جامه‌سازی و کاشی‌کاری در مینیاتور سنتی ایرانی را دنبال می‌کرد. وی علاوه بر مینیاتور، طراحی، قلم‌گیری، تشعیر و تذهیب و نقشه فرش هم می‌ساخت.او از سال ۱۳۳۱ ش. نزد استاد فقید علی سجادی از شاگردان مرحوم حاج مصور الملکی نگارگری آموخت و تا سال ۱۳۶۰ با وی در خلق آثار هنری همکاری نمود و همچنین نزد یرواند نهاپطیان فنون جدید نقاشی را فراگرفت.

وی با شرکت در نمایشگاه‌های بین‌المللی هنری و جهانگردی از سال ۱۳۴۶ به مدت بیش از نیم قرن در معرفی این هنر ملی کوشید و در کتاب‌های هنری و راهنمای گردشگری بین‌المللی و مطبوعات مختلف، نقش به سزایی در شناساندن مینیاتور ایرانی در سراسر جهان داشت.

فلاحی در سال ۱۳۷۳ ش. نگارخانه نقش جهان را به عنوان یکی از اولین نگارخانه‌های مینیاتور اصفهان پس از انقلاب در نزدیکی میدان نقش جهان گشود و با دعوت از هنرمندان مختلف و ایجاد محفل‌های هنری و گشایش نگارخانه‌های دیگر به حفظ کیفیت و اصالت هنر سنتی نیاکان و خلق آثار جدید پرداخت.

درگذشت
------

وی در شامگاه روز جمعه ۲۶ شهریور ماه ۱۴۰۰ در اثر سکته قلبی در سن ۸۳ سالگی درگذشت.

منابع
-----

1. ↑  «سایت اصفهان-جزییات خبر». *artesfahan.ir*. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۱۰-۱۸.
2. ↑  «هنرمند پیشکسوت هنر نگارگری اصفهان درگذشت». *chtn.ir*. ۲۰۲۱-۰۹-۲۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۱۰-۱۸.[*پیوند مرده*]
**جدف‌هور** یا **هورجدف** (به انگلیسی: Djedefhor) شاهزاده‌ای در دودمان چهارم مصر باستان بود. نام او "پاینده چون هوروس" معنا می‌دهد.

زندگی‌نامه
----------

جدف‌هور پسر فرعون قدرتمند دودمان چهارم، خوفو بود. برادران ناتنی او جدفرع و خفرع می‌شدند که هر دو بعدها به شاهی رسیدند. مادر او شهبانو مریتیتیس یکم بود.

نام او در سنگ‌نبشته‌ای وادی حمامت و نیز در کارتوشی پس از نام خوفو، جدفرع، و خفرع آمده است. در این کارتوش نام برادر دیگر او، باعوفرع، پس از نام او آورده شده. آموزه‌های جدف‌هور متنی به یاد مانده از پادشاهی کهن مصر است که به او نسبت داده می‌شود. به نظر می‌آید که او پس از مرگ از سوی مردم مصر به جایگاه نیمه-خدایی رسانده شده باشد.

القاب
-----

جدف‌هور با لقب‌های *پسر شاه از بدنش* و *نگهدار نخن* نامیده شده است.

مرگ
---

از روی افسانه‌هایی که درباره جدف‌هور در متون باستانی مصر گفته شده، گمان می‌رود که او تا دوره فرمانروایی منکورع، نوه خوفو، نیز زنده مانده باشد. از این رو به احتمال زیاد او در پایان دودمان چهارم به خاک سپرده شده. آرامگاه او مصطبه G 7210-7220 در محوطه شرقی گورستان جیزه در جیزه است. تابوت او امروزه در موزه قاهره نگهداری می‌شود.

منابع
-----

1. ↑  «Hordjedef». Who is who in ancient Egypt. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ اکتبر ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۶ آوریل ۲۰۱۲.
2. ↑  Porter and Moss. «Topographical Bibliography of Ancient Egyptian Hieroglyphic Texts». The University of Oxford Press.

* Dodson A. Hilton D. (۲۰۰۴)، *The Complete Royal Families of Ancient Egypt*، Thames & Hudson، ص. ۵۴-۵۸، شابک ۰۵۰۰۰۵۱۲۸۳
* Kosack, Wolfgang: *Berliner Hefte zur ägyptischen Literatur 1 - 12*: Teil I. 1 - 6/ Teil II. 7 - 12 (2 Bände). Paralleltexte in Hieroglyphen mit Einführungen und Übersetzung. Heft 6: Die Lehre des Djedefhor (Hardedef). Verlag Christoph Brunner, Basel 2015. ISBN 978-3-906206-11-0.
**جایزهٔ فرانکی** (به انگلیسی: Francqui Prize) یک جایزهٔ معتبر علمی پژوهشی بلژیک است که از سال ۱۹۳۳ هر سال توسط بنیاد فرانکی به منظور شناسایی دانشمندان و پژوهشگران جوان (زیر ۵۰ سال) بلژیکی اهدا می‌شود. این جایزه به یاد بود امیل فرانکی نامگذاری شده‌است.

این جایزه برابر با ۱۵۰۰۰۰ (صد و پنجاه هزار) یورو ارزش اقتصادی دارد. و هر سال به نوبت به یکی از ۳ عنوان زیر اهدا می‌شود: علوم عینی- علوم اجتماعی- علوم زیستی یا پزشکی.

این جایزه بیشتر از آنکه تشویق کارهای قبلی پژوهشگر باشد برای تشویق منتخبان به ادامه کارهای پژوهشی آنهاست. برنده همچنین موظف به سازماندهی یک دفاعیه در سطح جهانی- در رشته‌ای که در آن سال جایزه به او تعلق گرفته- می‌باشد که معمولاً به انتشار یک مقالهٔ جهانی می‌انجامد که در نهایت باعث بالا بردن سطح تحقیقاتی دانشگاه‌های بلژیک در دنیا می‌شود.

برندگان جایزهٔ فرانکی
---------------------

* ۱۹۳۳: هنری پیرن Henri Pirenne
* ۱۹۳۴: ژرژ لوما Georges Lemaître
* ۱۹۳۶: فرانتس کومن Franz Cumont
* ۱۹۳۸: ژاکی اررا Jacques Errera
* ۱۶۴۰: پیر نولف Pierre Nolf
* ۱۹۴۶: فرانسیس گانشف François-L. Ganshof
* ۱۹۴۶: فرانتس وان دن دونگن Frans-H. van den Dungen
* ۱۹۴۶: مارسل فلورکین Marcel Florkin
* ۱۹۴۸: لئون دوپریز Léon H. Dupriez
* ۱۹۴۸: مارکز دو همپتین Marc de Hemptinne
* ۱۹۴۸: زنون باک Zénon-M. Bacq
* ۱۹۴۸: پل سوئینگز Pol Swings
* ۱۹۴۸: ژان براشه Jean Brachet
* ۱۹۴۹: لئون روزنفیلد Léon Rosenfeld
* ۱۹۵۰: پاؤل هارسین Paul Harsin
* ۱۹۵۱: هنری کوش Henri Koch
* ۱۹۵۲: فلورن بوری Florent Bureau
* ۱۹۵۳: کلر پروکس Claire Préaux
* ۱۹۵۳: اتین لامو Étienne Lamotte
* ۱۹۵۴: ریموند ژینر Raymond Jeener
* ...

منابع
-----

* ویکی‌پدیای انگلیسی