recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
تیم ملی بسکتبال زنان ایران در مسابقات قهرمانی آسیا در کره‌جنوبی ١٩٧٤. نشسته از راست: آیلین ملکیان، سهیلا روحانی، ژنیک شهبازیان، پری نقی‌پور، استلا مددیان، مهین کوره‌چیان، زیبا افلاطون و مارو آوانسیان. ایستاده از راست: مهوش طباطبایی، اِولین آواکیان، هوسیک غوکاسیان، شیرالیو (مربی رومانیایی)، وزیر ورزش کره جنوبی، محمود عدل، حسن ذوالفقاری، پروانه بدراصفهانی و فرزانه نوربخش.
تیم ملی بسکتبال ایران در مسابقات قهرمانی آسیا در کره‌جنوبی در سال ۱۹۷۴ (۱۳۵۳ شمسی). به‌ترتیب از راست: نامعلوم، ژنیک شهبازیان، دیانا آوانسیان، سهیلا روحانی، زیبا افلاطون (کاپیتان) و اولین آواکیان
**ژنیک شهبازیان** بازیکن بسکتبال و عضو پیشین تیم ملی بسکتبال زنان ایران است.

دوران باشگاهی
-------------

ژنیک شهبازیان، نفر اول نشسته از چپ در ترکیب تیم بسکتبال زنان تاج
شهبازیان سابقه عضویت در تیم بسکتبال زنان دیهیم را دارد. وی در ۱۳۴۹ به تیم بسکتبال زنان تاج پیوست و این تیم را در مسابقات جام باشگاه‌های تهران همراهی کرد. وی به همراه این تیم، در سال ۱۳۵۲ به مقام نایب‌قهرمانی تهران رسید.

### حضور در فوتبال

شهبازیان به عنوان دروازه‌بان تیم فوتبال زنان تاج را در نخستین دیدار بین‌المللی فوتبال زنان ایران همراهی کرد. وی در بازی تاج و منتخبی از زنان ایتالیا که در اردیبهشت ۱۳۵۰ در ورزشگاه امجدیه برگزار شد از بهترین چهره‌های تیم تاج بود و با وجود شکست ۲۰ تیم تاج با درخشش بارها مانع از فروریختن بیشتر دروازه این تیم شد.

دوران ملی
---------

شهبازیان عضو تیم ملی بسکتبال زنان ایران بود و به همراه این تیم در مسابقات قهرمانی زنان آسیا ۱۹۷۴ در سئول، کره جنوبی حاضر بود. ایران در این مسابقات به رتبه چهارم رسید.

جستارهای وابسته
---------------

* باشگاه فوتبال تاج تهران در فصل ۱۳۴۹
* تیم ملی بسکتبال زنان ایران

پیوند به بیرون
--------------

* ژنیک شهبازیان در اینستاگرام

منابع
-----

1. ↑  «بسکتبال بانوان 1349 ( باشگاههای تهران )». *www.takhtejamshidcup.com*. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۳-۰۱.
2. ↑  «takhtejamshidcup.com جام تخت جمشید». *takhtejamshidcup.com*. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۸-۰۲.
3. ↑  «درباره خانم گل‌های فوتبال | افتخارآفرینی زنان با وجود تبعیض‌ها و محدودیت‌ها». *صیانت از حقوق زنان*. ۲۰۱۹-۱۲-۰۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۳-۰۱.
4. ↑  "تصویری تاریخی از تیم بسکتبال زنان ایران در مسابقات قهرمانی آسیا در کره‌جنوبی (۱۹۷۴)". *news.gooya.com* (به انگلیسی). Retrieved 2021-03-01.
5. ↑  «Women Basketball V Asia Championship 1974 Seoul (KOR)- 22-30.06». *todor66.com*. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۳-۰۱.

| * ن
* ب
* و
ترکیب ایران – بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ - مقام پنجم |
| --- |
| 
* ۱ فرزانه نوربخش
* ۲ زهره شاهمایی
* ۳ مهین کوره‌چیان
* ۴ مارو آوانسیان
* ۵ آیلین ملیکیان
* ۶ ژنیک شهبازیان
* ۷ زهرا تقی‌پور
* ۸ اولین آواکیان
* ۹ فتانه هادوی
* ۱۰ سهیلا روحانی
* ۱۱ هیلدا ملیکیان
* ۱۲ زیبا افلاطون
* سرمربی: [[]]

 |
**پرتو مهتدی** (۱۳۹۲–۱۳۳۰) منتقد فیلم، مترجم و روزنامه‌نگار ایرانی بود.

زندگی‌نامه
----------

وی شهریور ۱۳۳۰ در تهران به دنیا آمد. مهتدی پیش از انقلاب در رشته سینما-تدوین تحصیل کرد و در مقطعی کارمند تلویزیون بود.

فعالیت‌ها
---------

مهتدی فارغ‌التحصیل رشته سینما بود و در دهه‌های ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰ در کنار نویسندگی و ترجمه، به عنوان منشی صحنه و دستیار کارگردان در چند فیلم ایرانی همکاری داشت. مهتدی که از زبان‌های انگلیسی و فرانسوی ترجمه می‌کرد، علاوه بر برگرداندن چندین کتاب داستانی و سینمایی به زبان فارسی، در بخش سینمای جهان با مجله‌ فیلم و دنیای تصویر همکاری می‌کرد. او مدتی نیز دبیر سرویس جهان هفته‌نامه سینما بود. مهتدی همچنین سال‌ها با بخش بین‌الملل جشنواره فیلم فجر همکاری کرد. تعدادی از آثار پرفروش دانیل استیل از جمله *چشم به راه*، *عشق دوباره* و *غریبه* در ایران توسط پرتو مهتدی به فارسی ترجمه شده‌است. وی همچنین در سال‌های دهه ۱۳۶۰ و در اوایل دهه ۱۳۷۰ به عنوان منشی صحنه یا دستیار کارگردان در پروژه‌های سینمایی *جدال*، *خانه ابری*، *صعود*، *گلنار*، *زیر بام‌های شهر*، *دستمزد*، *سیرک بزرگ*، *بچه‌های طلاق* و *مدرسه پیرمردها* حضور داشت. پرتو مهتدی در چند سال گذشته چندان فعال نبود و بیشتر در ویرایش متون به شاگردانش کمک می‌کرد.

قدردانی
-------

قرار بود در هفتمین جشن انجمن منتقدان سینمای ایران، از سال‌های فعالیت پرتو مهتدی با حضور او تقدیر شود که به دلیل بیماری نتوانست به این مراسم بیاید اما بزرگداشت او برگزار شد. در این مراسم، طهماسب صلح‌جو، رئیس انجمن منتقدان سینمای ایران دربارهٔ او گفت: 

> «همین پرتو مهتدی با عشق سینما زندگی کرد، اما از سینما هیچ‌چیز عایدش نشد و امثال آن کم نیستند.»
> 
>

بیماری و درگذشت
---------------

پرتو مهتدی به دلیل سرطان کبد در بیمارستان تهران کلینیک بستری بود. اما ۱ بهمن به تشخیص پزشکان از بیمارستان مرخص شد و به آسایشگاه سالمندان فرزانگان در شهرک غرب انتقال پیدا کرد. وی سرانجام در دوشنبه شب، ۷ بهمن ۱۳۹۲ در در بیمارستان تهران کلینیک درگذشت و پیکرش روز چهارشنبه، ۹ بهمن در بهشت زهرا به خاک سپرده شد.

منابع
-----

* پرتو مهتدی، منتقد فیلم و مترجم ایرانی درگذشت، بی‌بی‌سی فارسی
* پرتو مهتدی درگذشت، همشهری آنلاین
* پرتو مهتدی درگذشت، خبرآنلاین
* پرتو مهتدی، مترجم و منتقد سینما درگذشت، رادیو زمانه
* بدرود پرتوی سینمای ایران -علی اکبر عبدالعلی زاده، هنر آنلاین
* «پرتو مهتدی» درگذشت / مراسم تشییع از مقابل خانه سینما ایسنا
**ژان-ماری لوره** (فرانسوی: Jean-Marie Loret‎؛ مارس ۱۹۱۸ – ۱۴ فوریهٔ ۱۹۸۵) یک کارگر راه‌آهن اهل فرانسه بود که ادعا شده‌است آدولف هیتلر پدر او بوده‌است. به گفته ژان، مادر او اندکی قبل از مرگ خود در ۱۹۴۸ برایش فاش کرد که «سرباز ناشناس آلمانی» که در طول جنگ جهانی اول با او رابطه داشته، آدولف هیتلر بوده‌است.

هاینتس لینگه، پیشکار آدولف هیتلر، در خاطرات خود با نام *با هیتلر تا پایان*، ادعا کرده‌است که هیتلر در ۲۴ ژوئن ۱۹۴۰ به صورت محرمانه به هاینریش هیملر دستور داده‌است لوره و مادرش را پیدا کند.

علی‌رغم این، از نظر مورخانی چون یان کرشاو وجود رابطه پدر و فرزندی میان لوره یا هیتلر غیرمحتمل یا غیرممکن است.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Jean-Marie Loret». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۶ اوت ۲۰۲۰.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان
* ایالات متحده آمریکا

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد موضوع‌های نظامی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
***پشت و رو: تاریخچه شخصی پینک فلوید*** (به انگلیسی: Inside Out: A Personal History of Pink Floyd) تاریخچهٔ شخصی نیک میسن از گروه پینک فلوید است که در اکتبر ۲۰۰۴ در پادشاهی متحده منتشر شد. این کتاب ابتدا به صورت جلد ضخیم منتشر می‌شد اما پس از آن در دو نسخه با جلد نازک هم پخش شد. این کتاب نخستین کتابی است که توسط یکی از اعضای گروه نوشته می‌شود و عضوی از گروه به بیان تجربیات و مشاهدات خود از گروه می‌پردازد.

در سال ۲۰۰۵ و پس از اجرای لایو ۸ که اعضای گروه اجرای دوباره با هم داشتند، یک نسخهٔ جلد نازک از این کتاب با تصویری از اعضای گروه در این اجرا منتشر شد. پس از مرگ سید برت هم نسخه‌ای از کتاب با ذکر مرگ برت انتشار یافت. در سال ۲۰۱۱ نیز نسخه‌ای با اشاره به مرگ ریچارد رایت، کیبوریست گروه، انتشار یافت.

یک نسخهٔ فشرده شدهٔ صوتی در قالب سه لوح فشرده نیز منتشر شده که توسط نیک میسن خوانده شد.
این کتاب توسط بردیا بهنیافر به فارسی ترجمه شده و نشر کتاب مس، آن را منتشر کرده است.

جستارهای وابسته
---------------

* نیک میسن
* پینک فلوید

منابع
-----

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Inside Out: A Personal History of Pink Floyd». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۴ فوریه ۲۰۱۴.
**پوشش خاک** *پیچ تلگرافی*
**پوشش خاک** یا پوشش گیاهی خاک؛ (انگلیسی: Groundcover)، هر گیاهی است که بر روی بخش بالایی خاک زمین می‌روید. این *پوشش گیاهی* خاک‌های سطحی زمین را در برابر فرسایش و خشک‌سالی محافظت می‌کند.

در یک اکوسیستم، *پوشش حاک* لایهٔ پوشش گیاهی را در زیر لایهٔ درختچه‌ها تشکیل می‌دهد که به لایهٔ علفی معروف است. گسترده‌ترین *پوشش‌های خاک* چمنزارها و انواع مختلف آن است.

در بوم‌شناسی، جستار *پوشش حاک* موضوعی دشوار برای پردازش است زیرا با چندین نام مختلف شناخته می‌شود و به چند روش متفاوت طبقه‌بندی می‌شود. در بوم‌شناسی اصطلاح سرپوش هم می‌تواند به «لایهٔ علفی»، «لایهٔ احیا کننده»، «کف زمین» یا حتی «گام‌گاه» اشاره داشته باشد.

در کشاورزی، **پوشش خاک** به هر چیزی که در بخش رویهٔ خاک باشد، و آن را از فرسایش محافظت کرده و علف‌های هرز را مهار می‌کند اشاره دارد. این می‌تواند از لایهٔ کمی علف تا ساخته‌شده از مواد پلاستیکی باشد. اصطلاح *پوشش خاک* همچنین به‌طور ویژه می‌تواند به پارچه محوطه سازی اشاره کند که مانند یک برآمدگی تنفس شده‌است که امکان تبادل آب و گاز را فراهم می‌آورد.

اما، در اصطلاح‌های نه‌چندان رسمی باغبانی، اصطلاح *پوشش خاک* به گیاهانی گفته می‌شود که در جای جای علف‌های هرز مورد استفاده قرار می‌گیرند و با پنهان کردن زمین لخت، ظاهر باغچه و باغ را بهبود می‌بخشند.

کمک به محیط زیست
----------------

### بازتولید

### دگرگونی

جستارهای وابسته
---------------

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Groundcover». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۸ نوامبر ۲۰۱۹.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ پوشش خاک موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| داده‌های کتابخانه‌ای: کتابخانه‌های ملی ویرایش در ویکی‌داده | 
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**پل انزلی** و پل غازیان از پلهای ارتباطی در بندر انزلی از استان گیلان ایران محسوب می‌شوند.

انزلی قبل از احداث پل
---------------------

درگذشته رفت و آمد از انزلی به غازیان به وسیله قایق صورت می‌گرفت تا اینکه تصمیم گرفته شد انزلی وسیله دو پل به راه زمینی غازیان - رشت متصل گردد

معرفی پل انزلی
--------------

پل غازیان به میان پشته به طول ۲۱۰ متر و عرض ۱۰ متر و ارتفاع ۸۵/۶ متر با ۵ دهانه که یک دهانه از آن به طول ۲۵ متر متحرک بوده‌است.

هردو پل غازیان و انزلی از بتون مسلح ساخته شده شروع ساختمان از اواخر تیرماه ۱۳۱۴ شمسی و پایان کار دراوایل تابستان ۱۳۱۶ شمسی یعنی مدت ۱۸ ماه بوده و در خرداد ماه ۱۳۱۷ مورد استفاده قرارگرفته و روز چهارشنبه هفتم آذر ماه ۱۳۱۸ شمسی به‌طور رسمی تحویل گردید. این دو پل وسیله کمپانی (سنتاب) آلمانی و شرکت‌های مختلف از جمله «موتلا» سوئدی ساخته شد و در نتیجه با احداث آن راه ارتباطی آذربایجان رشت - قزوین - تهران برقرارشد

پانویس
------

جستارهای وابسته
---------------

* بندر انزلی
* مشاهیر بندر انزلی

منابع
-----

* شهرداری بندر انزلی
* کتاب تاریخ جامع بندر انزلی نوشته عزیز تویلی
**پُل اِمیل–ماری بِنِه** (به فرانسوی: Paul Emile-Marie Beynet) (۱۸۸۳ ـ ۱۹۶۹) فرد نظامی اهل فرانسه است.

بِنِه به دلیل لیاقت از چند ژنرال که با وی مشارکت داشتند نظیر کاترو و ژنرال دینتز قدردانی شد. وی در جنگ جهانی اول شرکت کرد و پنج بار زخمی شد. در رتبه و مناصب نظامی پیشرف کرد تا رئیس هیئت ارکان ارتش در اوایل دههٔ ۱۹۳۰ شد. خلال جنگ جهانی دوم رهبر سپاه چهاردهم درکوه‌های آلپ بود و توانست جلوی پیشروی ارتش ایتالیا به سمت فرانسه را بگیرد.

پس از به امضاء رسید آتش‌بس فرانسه و آلمان، رئیس هیئت مذاکره کنند فرانسه در کمیتهٔ آتش‌بس شد. مقر این کمیته در شهر ویسبادن آلمان بود. در سال ۱۹۴۲ به لندن رفت و به شارل دو گل پیوست.
خلال چند ماه بین ۱۹۴۳ و ۱۹۴۴ در رأس کمیتهٔ نظامی فرانسه آزاد در واشینگتن قرار گرفت. دهم فوریه ۱۹۴۴ میلادی، شارل دو گل وی را نماینده کل فرانسه در سوریه و لبنان و فرماندهٔ نیروهای فرانسوی مستقر در آنجا انتخاب کرد. وی در این منصب تا سال ۱۹۴۶ باقی ماند و پس از آن بازنشسته شد.

منابع
-----

* Salma Mardam Bay, *La Syrie et la France: Bilan d'une équivoque (1939 - 1945)*, L'Harmattan, Paris, 1994
* Anne-Lucie Chaigne-Oudin, *La France dans les jeux d'influences en Syrie et au Liban: 1940-1946*, L'Harmattan, Paris, 2009
**کامیون ربایی** (انگلیسی: Truck hijacking) همان گرفتن کامیون با توسل به زور، یا با تهدید به استفاده از زور علیه راننده برای نقل و انتقال یک محموله، یا استفاده از کامیون برای مقاصد غیرقانونی از جمله تروریسم است.

جزئیات
------

بر خلاف ماشین ربایی که خودرو با هدف دزدی مورد سرقت قرار می‌گیرد، موضوع کامیون ربایی ممکن است که با هدف دزدیدن بار و محموله باشد چرا که فروختن بار و محموله معمولاً ساده‌تر از فروش یک خودرو نقلیه تجاری است.

ربایندگان کامیون معمولاً سارقان خشن و حرفه‌ای هستند که روی نحوه حمله، دستگیری راننده، جایی که کامیون قصد دارد بار را تخلیه کند طراحی می‌کنند. همچنین، از چنین ظرفیتی برخوردارند که بار دزدیده شده را در محلی حفظ کنند. اصل بنیادی ربایندگان کامیون این است که خودرو نقلیه در وضعیت توقف قرار دارد؛ بنابراین، حمله می‌تواند در هر زمانی که خودرو متوقف باشد صورت بگیرد. به‌هرحال، سارقان اغلب از تکنیک‌های مهندسی اجتماعی استفاده می‌کنند تا مطمئن شوند که خودروها در محل توافق شده یا مطمئنی برای ربودن متوقف شوند.

رویکرد اولیه ممکن است ایجاب کند که موقعیتی را برای راننده به وجود بیاورد که راننده در محل «توقف» در حالت آنتراکت باشد یا عامدانه از سوی پلیس متوقف شده باشد.

سپس راننده کامیون را بسرعت بلادفاع می‌کنند. اغلب، وی را در زیر صندلی سمت مسافر قرار می‌دهد، روی تخت خواب پشت راننده می‌گذارند و در برخی موارد سارقین وی را در یک خودرو دیگر قرار داده یا در جاده رها می‌کنند. در مواقعی نیز وی را مجبور می‌کنند تا کامیون را به مقصدی که ربایندگان به او می‌گویند هدایت کند. اینکار با ایجاد ترس، یا تهدید یا با خشونت صورت می‌گیرد. تکنولوژی ردیابی خودرو می‌تواند منجر به کشف چنین حقه انحرافی شود.

هر محموله ای می‌تواند موضوع سرقت باشد. این تنها وسائل نقلیه نیستند که محموله‌های با ارزش و سنگینی را می‌کشند یا با خود حمل می‌کنند. برای هر راننده ای، مناطق کلیدی‌ای برای هوشیاری وجود دارند که احتمال می‌دهد با تهدید ربودن کامیون مواجه شود. مادامیکه یک راننده خیلی آسیب پذیراست می‌تواند روی هوشیاری موقعیت حساب باز کند و به هنگام نزدیک شدن به محل مورد نظر، از حیله و ترفند یا هر فرصتی برای کاهش آسیب‌پذیری استفاده کند.

این فقط وسایل نقلیه نیستند که بارهای با ارزشی را حمل و نقل می‌کنند. هر محموله می‌تواند مورد سوء استفاده قرار گیرد. برای رانندگانی که با ریسک ربایش روبرو هستند مناطق کلیدی وجود دارد که برای هوشیاری راننده حیاتی است. زمانی که یک راننده بیشتر آسیب‌پذیر است، باید نسبت به وضعیت هوشیارتر بوده و با استفاده از فرصت‌ها و زدن ضد تعقیب به این مناطق نزدیک شود.

منابع
-----

1. ↑  "Hijack Awareness". Archived from the original on 5 January 2010. Retrieved 15 May 2018.
2. 1 2 3  "Truck Hijacking Prevention FactSheet" (PDF). Archived from the original (PDF) on 17 July 2011. Retrieved 15 May 2018.
3. ↑  "Crime Information Management - South African Police Service Truck hijacking" (PDF). Archived from the original (PDF) on 16 July 2011. Retrieved 15 May 2018.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Truck hijacking». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۵ مه ۲۰۱۸.

پیوند به بیرون
--------------

* "TRUCK HIJACKING".
* "Rise in lorry hijacking".
کالبدشناسی عنکبوتیان:  

(1) چهار جفت پا  

(2) پیش‌تنه (سرسینه‌گاه)  

(3) پشت‌تنه (شکم‌گاه)
**پُشت‌تنه** (opisthosoma) بخش خلفی (عقبی) بدن برخی از بندپایان است که در عقب پیش‌تنه prosoma قرار گرفته است. داشتن پشت‌تنه از ویژگی‌های بندپایان زیرشاخه گیره‌داران Chelicerata  (عنکبوتیان، خرچنگ‌های نعلی، و غیره) است.
گرچه پشت‌تنه از بیشتر جهات به شکم شباهت دارد و اغلب در توصیفات به آن بخش شکمی نیز گفته می‌شود اما تفاوت پشت‌تنه با شکم این است که در پشت‌تنه اندام تنفسی (شُش کتابی) و قطعات قلبی هم وجود دارد.

قطعه‌ها
-------

تعداد بندها و اندام‌های آویزه‌ای appendages  در پشت‌تنه جانوران متفاوت است. عقرب‌ها در پشت‌تنه خود ۱۳ قطعه دارند اما قطعه اول تنها در دوران رشد جنینی دیده می‌شود. دیگر عنکبوتیان، برای نمونه عنکبوت‌های خرمن Opiliones، در پشت‌تنه خود فقط ۱۰ قطعه دارند. به طور کلی در جانورانی که پشت‌تنه دارند اندام‌های آویزه‌ای پشت‌تنه از بین رفته یا کاهش یافته‌اند. البته در خرچنگ‌های نعلی این آویزه‌ها به صورت اندام لوح‌مانندی که شُش‌پوش opercula نامیده می‌شوند باقی‌مانده‌اند و شش کتابی این جانوران را می‌پوشانند. شش‌پوش‌های خرچنگ نعلی برای جابجایی جانور و عبور گاز نیز استفاده می‌شود. در بیشتر گیره‌داران اندام پشت‌تنه‌ای به شدت فروکاسته شده و ساختارهایی تخصصی پیدا کرده‌اند، برای نمونه تارریس spinneret عنکبوت‌ها یا شانه‌وش Pecten  عقرب‌ها از این دسته‌اند. در جانورانی چون سرکه‌پاش‌ها و عنکبوت‌های شلاقی اولین جفت از جناغچه‌های sternites آنان ممکن است از اندام‌های پشت‌تنه‌ای بوده باشد که به مرور زمان به‌شدت تغییر کرده‌اند.

منابع
-----


* Peter Ax. "Chelicerata". Multicellular Animals. Springer. pp. 83–85. ISBN 978-3-540-67406-1.
* Jeffrey W. Shultz & Ricardo Pinto-da-Rocha (2007). "Morphology and functional anatomy". *Harvestmen: the Biology of Opiliones*. Harvard University Press. pp. 14–61. ISBN 978-0-674-02343-7.
**ژان لویی کالاندرینی** (۳۰ اوت ۱۷۰۳ – ۲۹ دسامبر ۱۷۵۸) یک دانشمند سوئیسی و پروفسور ریاضیات و فلسفه بود. وی نویسنده چند مطالعه بر روی شفق قطبی، دنباله‌دارها و اثرات آذرخش و یک مطالعه مهم اما منتشر نشده در مثلثات مسطح و کروی است. وی همچنین تفسیری بر اصول ریاضی فلسفه طبیعی نیوتون نوشته است که مشتمل بر ۱۰۰ پانویس است و در فاصله سال‌های ۱۷۳۹ تا ۱۷۴۲ در ٰژنو منتشر شده است.

نام سرده کالاندرینیا از نام وی گرفته شده.

پدرش یک روحانی کلیسا به نام ژان لویی بود و مادرش میشی دو پان نام داشت. او نوه برادر بندیکت کالاندرینی بود و در سال ۱۷۲۹ با رنه لولن ازدواج کرد. وی در سال ۱۷۲۲ رساله‌اش را در علم فیزیک در آکادمی ژنو ارائه داد. کالاندرینی در سال ۱۷۲۴ به صورت مشترک همراه با گابریل کرامر به کرسی پروفسوری ریاضیات نائل گشت اما وی ابتدا به سه سال سفر در فرانسه و انگلستان پرداخت. وی طی سال‌های ۱۷۳۴ تا ۱۷۵۰ پروفسور فلسفه بود. وی همچنین در صحنه سیاسی ژنو نقشی فعال داشت.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Jean-Louis Calandrini». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳ ژوئیه ۲۰۱۶.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد ریاضیات است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
چسب زخم
**چسب زخم** (به انگلیسی: adhesive bandage یا plaster) پانسمان کوچکی است که برای زخم‌ها و آسیب‌های ناچیز استفاده می‌شود که نیاز به پانسمان بزرگ ندارند.

تاریخچه
-------

چسب زخم برای اولین بار در سال ۱۹۲۱ توسط شخصی به نام ارل دیکسون (۱۸۹۲ تا ۱۹۶۱) اختراع شد. او با مشاهدهٔ آسیب‌های کوچک و مداوم همسرش در آشپزخانه به این فکر رسید که می‌تواند با گذاشتن قطعات کوچک گازاستریل بر روی چسب در فواصل معین، کار پانسمان اینگونه آسیب‌های کوچک را ساده کند. این ابتکار به اختراع چسب زخم منجر شد.

پیشرفت‌های جدید
---------------

امروزه و با پیشرفت‌های جدید، دانشمندان موفق به ساخت نسل‌های جدید این محصول شده‌اند. دانشمندان در آلمان با به‌کاربردن الیاف سیلیکاژن، موفق به ساخت چسب زخم جذب‌شونده شده‌اند. همچنین دانشمندان در آمریکا، نسل چسب زخم‌های ضد آب را با الهام از پاهای مارمولک تولید نموده‌اند. در همین راستا در انگلستان چسب زخم نورانیِ ضد سرطان ساخته شده‌است. همچنین برای اولین بار در ایران، چسب زخم مایع تولید شده‌است.

جستارهای وابسته
---------------

* اختراع‌ها در ایالات متحده (۱۸۹۰–۱۹۴۵)
* پانسمان

پانویس
------

منابع
-----

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ چسب زخم موجود است. |

1. ↑  مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی. «Adhesive bandage». دریافت‌شده در ۲۳ مه ۲۰۰۹.
2. ↑  مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی. «Band-Aid». دریافت‌شده در ۲۳ مه ۲۰۰۹.
3. ↑  «سایت پزشکان بدون مرز». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ آوریل ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۳ مه ۲۰۰۹.
4. ↑  «پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک». دریافت‌شده در ۲۳ مه ۲۰۰۹.[*پیوند مرده*]
5. ↑  «جام جم آنلاین». دریافت‌شده در ۲۳ مه ۲۰۰۹.
6. ↑  «پایگاه خبری آی‌تی ایران». دریافت‌شده در ۲۳ مه ۲۰۰۹.[*پیوند مرده*]
7. ↑  «سایت آفتاب». دریافت‌شده در ۲۳ مه ۲۰۰۹.
**کارل بوگدانوویچ ونیگ** یا به آلمانی، **کارل گوتلیب ونیگ** (روسی: Карл Богданович Вениг؛ ۲۶ فوریه ۱۸۳۰، در تالین- ۶ فوریه ۱۹۰۸، در سن پترزبورگ) یک نقاش بالتیک-آلمانی بود که در نقاشی از صحنه های تاریخی و مذهبی فعالیت می‌کرد. او سالها استاد دانشگاه آکادمی امپریال هنر بود.

زندگینامه
---------

پدر او، گوتلیب، معلم موسیقی در کلیسای سنت نیکلاس بود. مادرش، آگاتا، نقاش آماتور و عمه پیتر کارل فابرگه بود. از سال ۱۸۴۴ تا ۱۸۵۳ در آکادمی هنرهای امپریال به همراه فئودور برونی تحصیل کرد. وی در زمان اقامت در آنجا، چندین مدال، از جمله یک مدال طلا برای به تصویر کشیدن استر قبل از آاسوئروس، کسب کرد. پس از فارغ التحصیلی، وی یک بورس تحصیلی دریافت کرد که به وی امکان ادامه تحصیل در رم را داد؛ وی مدت شش سال در آنجا ماند. در سال ۱۸۶۰، به خاطر نقاشی «مقبره» موفق به کسب عنوان «آکادمیسین» شد. دو سال بعد، وی به خاطر برجستگی نقاشی دو فرشته اعلام شده درگذشت سدوم ، به عنوان یک هنرمند برجسته در نقاشی از وقایع تاریخی شناخته شد. او در همان سال شروع به تدریس نقاشی در آکادمی کرد. در سال ۱۸۶۹، او به عنوان دانشیار درآمد و در سال ۱۸۷۶به مرتبه استاد دائم مرتبه دو ارتقاء یافت و در سال ۱۸۸۸ به استاد تمام مرتبه یک ارتقا یافت. پس از سال ۱۸۷۱، وی به عنوان عضو هیئت مدیره آکادمی فعالیت کرد. وی علاوه بر بوم‌های خود، چندین نقاشی دیواری و نماد در کلیسای جامع مسیح منجی ایجاد کرد. برادران او ، بوگدان و پیوتر (۱۸۸۸-۱۸۴۹) نیز نقاش شدند.

نقاشی های منتخب
---------------

* دفن عیسی (1859) دفن عیسی (1859)
* آخرین لحظات دیمیتری دروغین. آخرین لحظات دیمیتری دروغین .
* پرستار در حال بازدید از یک کودک بیمار. پرستار در حال بازدید از یک کودک بیمار.
* ایوان وحشتناک و آگریپینا ایوان وحشتناک و آگریپینا
* دختر روسی در لباس مردمی دختر روسی در لباس مردمی

منابع
-----

1. 1 2  Biographical notes بایگانی‌شده در ۸ اکتبر ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine @ RusArtNet.
2. 1 2  Brief biography @ Biografiya.ru

ادبیات
------

* С. Н. Кондаков (1915). *Юбилейный справочник Императорской Академии художеств. 1764-1914* (به روسی). Vol. 2. p. 36.
**چقدر منو دوست داری؟ (***به انگلیسی***: ? *How Much Do You Love Me*)** (فرانسوی: ?**Combien tu m'aimes** ‎) یک فیلم کمدی رمانتیک فرانسوی به نویسندگی و کارگردانی برتران بلیه محصول سال ۲۰۰۵ است که در ۲۶ اکتبر ۲۰۰۵ در فرانسه و بلژیک اکران شد و اکران محدودی در ایالات متحده داشت. در ۱۸ مارس ۲۰۰۶. در بیست و هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو شرکت کرد که در آن بلیر جایزه جورج نقره‌ای بهترین کارگردانی را دریافت کرد.

داستان
------

فرانسوا (برنار کومپون) که از بیماری قلبی رنج می‌برد یک شب وارد باری می‌شود و با دانیلا (مونیکا بلوچی) که یک فاحشه ایتالیایی است آشنا می‌شود. در پی این آشنایی ادعا می‌کند که به تازگی در بخت آزمایی ۵ میلیون یورو برنده شده‌است و به دانیلا پیشنهاد می‌کند در ازای زندگی با او ماهیانه ۱۰۰ هزار یورو حقوق بگیرد. دانیلا پیشنهاد فرانسوا را قبول می‌کند و همان شب به خانه او نقل مکان می‌کند. هر دو وانمود می‌کنند که به عنوان زن و شوهر با هم زندگی می‌کنند و در این حین به همدیگر علاقه‌مند می‌شوند، تا اینکه دانیلا فرانسوا را از حضور مرد دیگری به نام چارلی (ژرار دوپاردیو) در زندگیش آگاه می‌سازد. چارلی یک گنگستر است که از مدتها قبل رابطه عاشقانه‌ای با دانیلا داشته. با آشنایی فرانسوا با چارلی چالش‌ها و اتفاقات جدیدی در این مثلث عشقی به وجود می‌آید.

بازیگران
--------

* مونیکا بلوچی در نقش دانیلا
* برنار کومپون در نقش فرانسوا
* ژرار دوپاردیو در نقش چارلی
* سارا فورستیه در نقش موگه
* والری کارسنتی در نقش فرانسوا را همکار
* میکائل ابیبول در نقش فرانسوا را همکار
* میشل ویلرموز در نقش پزشک
* ادوارد بائر در نقش مرد ناراحت
* ژان دل در نقش گورستان مرد
* فریده رهواج در نقش همسایه

منابع
-----

1. ↑  "Combien tu m\'aimes? (2005) - JPBox-Office". *www.jpbox-office.com*.
2. ↑  "Combien tu m'aimes? (2005)". *www.boxofficemojo.com*.
3. ↑  "28th Moscow International Film Festival (2006)". *MIFF*. Archived from the original on 2013-04-21. Retrieved 2013-04-21.

پیوند به بیرون
--------------

* *چقدر منو دوست داری؟* در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
* *چقدر منو دوست داری؟* در راتن تومیتوز
* *چقدر منو دوست داری؟* در آل‌مووی
**چی** (به چینی: 気) در فرهنگ سنتی چین و حوزه فرهنگی شرق آسیا، همچنین ***qi** یا **ch'i*** اعتقاد بر این است که نیروی حیاتی بخشی از هر موجود زنده است. این واژه در کره‌ای **گی** و در ژاپنی **کی** تلفظ می‌شود. چی معمولاً به انرژی حیاتی یا به سادگی به عنوان «انرژی» ترجمه می‌شود و ترجمه تحت‌اللفظی آن *هَوا* و *نَفَس و بخار* است. چی اصل اساسی در طب سنتی چینی و در هنرهای رزمی چینی است. تمرین تزکیه و متعادل کردن چی چی گونگ نامیده می‌شود.

معتقدان به چی آن را به عنوان یک نیروی حیاتی توصیف می‌کنند که جریان آن برای سلامتی باید بلامانع باشد. چی یک مفهوم شبه علمی و تأیید نشده‌است و با مفهوم انرژی مورد استفاده در علم ارتباطی ندارد (انرژی خود یک مفهوم علمی متروک است). مورخ پزشکی در چین، پل یو. اونشولد، اضافه می‌کند که "هیچ مدرکی دال بر مفهوم "انرژی" - چه به معنای کاملاً فیزیکی و چه حتی به معنای محاوره ای تر - در هیچ‌کجای نظریه پزشکی چینی وجود ندارد.

منابع
-----

1. ↑  "qi | Definition & Facts | Britannica". *www.britannica.com* (به انگلیسی). Retrieved 2022-07-31.
2. ↑  «Your Body's Alleged Energy Fields». *Skeptoid*. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۷-۳۱.
3. ↑  Lee, M. S.; Pittler, M. H.; Ernst, E. (2008-04-10). "Effects of reiki in clinical practice: a systematic review of randomised clinical trials: Effects of reiki in clinical practice". *International Journal of Clinical Practice* (به انگلیسی). **62** (6): 947–954. doi:10.1111/j.1742-1241.2008.01729.x.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «en:Qi»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۲۵ ژوئن ۲۰۰۸)

|  |  |
| --- | --- |
| داده‌های کتابخانه‌ای: کتابخانه‌های ملی ویرایش در ویکی‌داده | 
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* جمهوری چک

 |
**کاغذ دیجیتال** نوعی کاغذ است که به همراه قلم دیجیتال برای ایجاد اسناد دیجیتال دستنوشته به کار می‌رود. الگوی نقطه‌ای چاپ شده مختصات نقاط را بر روی کاغذ دیجیتال مشخص می‌سازد. قلم دیجیتال از این الگو برای نگهداری دستنوشته و انتقال آن به رایانه استفاده می‌کند. کاغذ دیجتال نباید با کاغذ الکترونیک اشتباه گرفته شود.

کاغذ دیجیتال
------------

مختصات نقطه‌ای نوعی بارکد دو بعدی است. معمول‌ترین الگوی مورد استفاده در این کاغذ الگوی نقطه‌ای آنوتو (Anoto) است. در الگوی نقطه‌ای آنوتو کاغذ به جدولی با فواصل ۳/۰ میلی‌متر تقسیم می‌شود. دوربینی که بر روی قلم دیجیتال نصب شده معمولاً یک گروه ۶×۶ نقطه‌‌ها را ثبت می‌کند. تمام فضای الگو به حوزه‌های (domain) متعددی تقسیم می‌شود. 
می‌توان الگوی نقطه‌ای آنوتو را با اسفتاده از یک فرآیند استاندارد چاپ با تفکیک حداقل ۶۰۰ dpi و جوهر سیاه کربن پایه تقریباً بر روی هر کاغذی چاپ کرد. جوهر نور مادون قرمز ساطع شده از قلم دیجیتال را جذب می‌کند و با استفاده از گیرنده‌ای که دارد الگوی نوری بازتاب شده از کاغذ را اندازه‌گیری می‌کند. می‌توان از جوهرهایی به رنگ‌های دیگر‌ و نیز جوهر سیاه غیر کربن پایه برای چاپ اطلاعاتی که برای کاربر قابل رؤیت و برای قلم دیجیتال نامرئی باشند استفاده کرد.

مقالات مرتبط
------------

کاغذ الکترونیک

منابع
-----

1. ↑   بازبینی شده در ۱۱ آگوست ۲۰۱۱

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد فناوری است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
نمای کاخ در پادووا.
**کاخ پالازو دلا راگیونه، پادوا** (به ایتالیایی: Palazzo della Ragione (Padova)) یک بازار سالنی قرون وسطایی، در منطقه ونتو ایتالیا است. طبقه فوقانی به اداره شهر و دادگستری اختصاص داشت. و طبقه همکف هنوز میزبان بازار شهر بود. در بین مردم ایتالیا این ساختمان (تالار بزرگ) نامیده می‌شود.

جزئیات
------

اعتقاد بر این است که این ساختمان یکی از بزرگترین سالن‌های قرون وسطایی است که هنوز باقی مانده‌است. سالن تقریباً مستطیل شکل است، طول آن ۸۱٫۵ متر، عرض آن ۲۷ متر و ارتفاع آن ۲۴ متر است. دیوارها با نقاشی‌های دیواری تمثیلی پوشانده شده‌اند. ساختمان بر روی طاقها قرار گرفته‌است ساخت این کاخ در سال ۱۱۷۲ آغاز و در سال ۱۲۱۹ به پایان رسید. این بنا در گذشته به تجارت گسترده‌ای از غذا، لباس، ادویه جات و جواهرات اختصاص داده شده بود. یک گردباد در ۱۷ اوت ۱۷۵۶ سقف بنا را خراب کرد و به ساختمان آسیب رساند. 

* سالن بزرگ کاخ دلا راگیونهسالن بزرگ کاخ دلا راگیونه
* تالار بزرگ با نقاشی‌های دیواری روشنتالار بزرگ با نقاشی‌های دیواری روشن
*

منابع
-----

1. ↑  Province of Padua Tourism website بایگانی‌شده در ۲۵ نوامبر ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine.
2. ↑  Short history of the market (in Italian)
**ژان ایتار**(به فرانسوی: Jean Itard) (زاده ۹ ژوئن ۱۹۰۲- درگذشته ۸ می ۱۹۷۹) تاریخ‌نگار ریاضیات اهل فرانسه بود. ایتار در دانشگاه مارسی تحصیل کرد و از سال ۱۹۲۸ در مرسی معلم شد. سپس در پاریس به معلمی پرداخت و در ۱۹۶۲ بازنشسته شد. ایتار پژوهش‌هایی را درباره ریاضیات در یونان باستان انجام داد و به همراه پیر ددرون کتابی نوشت به نام «ریاضیات و ریاضیدانان» (چاپ پاریس ۱۹۵۹, ۱۹۸۲) و همچنین در سال ۱۹۶۲ ترجمه فرانسوی آثار اقلیدس را انتشار داد. او زندگینامه‌های بسیاری برای ریاضیدانان در واژه نامه زندگینامه علمی نوشت. به ویژه زندگینامه فرما و لاگرانژ را به چاپ رساند. از دیگر فعالیت‌های پژوهشی ایتار همکاری با رنه تاتون در نوشتن کتاب «تاریخ عمومی علوم» بود.

پانویس
------

1. ↑  Mathematiques et mathematiciens
2. ↑  Histoire Générale des Sciences

منابع
-----

* Joseph W. Dauben, Christoph J. Scriba (Hrsg.): Writing the history of mathematics. Its historical development. Birkhäuser, Basel u. a. 2002


| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* نروژ
* فرانسه (داده‌ها)
* کاتالونیا
* آلمان
* ایتالیا
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* ژاپن
* هلند
* لهستان

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* ساینی (ژاپن)
* مث‌سای‌نوت
* zbMATH

 |
| سایر | 
* ریرو (سوئیس)
	+ 1
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |
برای دیگر کاربردها پچرسک (ابهام‌زدایی) را ببینید.
Place in 23x15px|border |alt=|link= کی‌یف, 23x15px|border |alt=|link= اوکراین
**پچرسک** (به اوکراینی: Печерськ) محله‌ای تاریخی در مرکز شهر کی‌یف، پایتخت اوکراین است. این بخشی از ناحیه اداری ناحیه پچرسک (بخش) است. پچرسک بین تپه‌های لیپکی، کلوف و دنیپر قرار دارد. خیابان‌های اصلی آن خیابان ایوان مازپا، خیابان دیمیترو گودزنکو و بلوار لسیا اوکراینکا هستند.

تاریخچه
-------

نام آن از غارهای پچرسک لاورا کی‌یف (تأسیس شده در سال ۱۰۵۱ میلادی) گرفته شده‌ است که از زمان‌های قدیم وجود داشته‌ است. این سکونتگاه در قرن دوازدهم به عنوان سکونتگاه پچرسک لاورا شامل مناطق اطراف روستای سابق برستو شروع به ظهور کرد. در قرن ۱۷–۱۶ میلادی، پچرسک یک شهر بود.

ساخت قلعۀ غار قدیمی (مرکز اداری کی‌یف) در نیمۀ اول قرن ۱۸ میلادی آغاز شد و پس از ۳۰ تا ۴۰ سال بعد دژ پچرسک جدید ساخته شد. در قرن نوزدهم میلادی، این شهرک شامل سکونتگاه سابق واسیلکیفسکی روگاتکی بود.

نام پچرسک را می‌توان در بخش، میدان، سرازیری، بلوار (در حال حاضر بلوار لسیا اوکراینکا)، خیابان (دیگر وجود ندارد) و نووپچرسکا (دیگر وجود ندارد) پیدا کرد. در حال حاضر پچرسک آثار تاریخی معماری دوران روس کی‌یف و قرون بعدی را حفظ می‌کند.

گالری
-----

* خیابان دیمیترو گودزنکوخیابان دیمیترو گودزنکو

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست شهرهای اوکراین

* iconدرگاه جغرافیا

منابع
-----

1. ↑  مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Pechersk, Kyiv». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ پچرسک، کی‌یف موجود است. |

* پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به رده:پچرسک در ویکی‌انبار

|  |  |
| --- | --- |
| داده‌های کتابخانه‌ای: کتابخانه‌های ملی ویرایش در ویکی‌داده | 
* جمهوری چک

 |
**بارون کارول اتو کنیاژویج** (لهستانی: Baron Karol Otto Kniaziewicz) (۴ مهٔ ۱۷۶۲ – ۹ مهٔ ۱۸۴۲) ژنرال و سیاستمدار اهل لهستان بود.

کنیاژویج دانشجوی دانشگاه افسری بود و در جنگ ۱۷۹۲ لهستان و روسیه شرکت داشت، در هنگام قیام کوشچوشکو در سال ۱۷۹۴ درجه سرلشکری داشت. برجسته‌ترین دوران خدمت او مربوط به هنگ‌های لهستانی در جنگ‌های ناپلئونی می‌شود که او فرمانده هنگ اول بود. از ۱۷۹۹ تا ۱۸۰۱ کنیاژویج فرماندهی هنگ دانوب را به عهده گرفت و در نبرد هوهن لیندن خوش درخشید.

وی در سال ۱۸۱۲ از فرماندهان دوک‌نشین ورشو بود و در حمله به روسیه در سال ۱۸۱۲ شرکت داشت. در سال ۱۸۱۴ لهستان را به مقصد فرانسه ترک نمود و طی قیام نوامبر در سال‌های ۱۸۳۰ تا ۱۸۳۱ او به عنوان نماینده دولت ملی لهستان در پاریس خدمت کرد. در دوران مهاجرت کنیاژویج از نظر سیاسی با هتل لمبرت و آدام یژی چارتوریسکی گره خورده بود. او از بنیانگذاران کتابخانه لهستان در پاریس هم محسوب می‌شود.

کنیاژویج همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده‌است.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Karol Kniaziewicz». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۱.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کارول کنیاژویج موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* ایالات متحده آمریکا
* جمهوری چک
* هلند
* لهستان

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد مرتبط با یک دیپلمات است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**پل پنانگ** (به انگلیسی: Penang Bridge) E36(بزرگراه ۳۶) یک پل عوراضی راه دوبانده و آزادراه در ایالت پنانگ، مالزی به طول ۱۳٫۵ کیلومتر (۸٫۴ مایل) است. پل، با ایجاد گذرگاه روی تنگه پنانگ، پرای در بخش دیگر ایالت که در سرزمین اصلی قرار دارد را به گلوگور در جزیره، متصل می‌کند. این پل تا افتتاح پل دوم در سال (۲۰۱۴) تنها جاده ارتباطی بین شبه‌جزیره مالزی و جزیره بود. این پل با اندازه طول پل روی آب، به مقدار ۸٫۴ کیلومتر (۵٫۲ مایل)، دومین پل دراز در مالزی و پنجمین پل دراز در آسیای جنوب شرقی از لحاظ طول کل است.

ویژگی ها
--------

درازای کل پل پنانگ برابر با ۱۳٫۵ کیلومتر (۸٫۴ مایل) است: که از این مقدار، درازای روی آب ۸٫۴ کیلومتر (۵٫۲ مایل)، درازای قرار گرفته در جزیره پنانگ ۱٫۵ کیلومتر (۰٫۹۳ مایل) و درازای قرار گرفته در پرای ۳٫۶ کیلومتر (۲٫۲ مایل) می‌باشد. دهانه اصلی ۲۲۵ متری، ۳۳ متر بالای آب قرار دارد، که توسط چهار دکل ۱۰۱٫۵ متری نگه داشته شده‌است. دارای ۳ باند مسیر حرکت در هر جهت با محدوده سرعت ۷۰ تا ۸۰ کیلومتر بر ساعت می‌باشد.

جستارهای وابسته
---------------

* پل سلطان عبدالحلیم معظم شاه

پانویس
------

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Penang Bridge». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۹ اوت ۲۰۲۲.

منابع
-----

1. ↑  "Penang Bridge". *PLUS Malaysia Berhad*. Malaysia. Archived from the original on 29 June 2014. Retrieved 14 January 2015.
2. 1 2  "Bridge details". *Penang Bridge Sdn Bhd*. Malaysia. Archived from the original on 18 January 2012. Retrieved 14 January 2015.
پای صدف سفید پپه در نیوهیون، کانکتیکات
**پیتزای نیوهون** نوعی پیتزای ناپلی با نان نازک و زغالی است که در نیوهیون، کانکتیکات با نام **آپیتزا** (به ناپولی:*a pizza*) رایج است. در پیتزا فروشی ناپولی فرانک پپه سرچشمه گرفت و اکنون در بسیاری از پیتزافروشی‌های دیگر در این منطقه، به ویژه آپیتزای سالی و آپیتزای مدرن پذیرایی می شود. این پیتزای محلی مورد توجه منتقدان ملی قرار گرفته است.

مشخصات
------

در یک پیتزا فروشی به سبک نیوهون، یک پیتزای "ساده" شامل نان، پونه کوهی، سس گوجه فرنگی و کمی پنیر پکورینو رومانو رنده شده است. پیتزای «ساده» به سبک نیوهون را می‌توان «**پای گوجه‌فرنگی**» نیز نامید.  موزارلا برای روی پیتزا در نظر گرفته می شود.

رستوران پپه با اختراع «**پای صدف سفید**»، پیتزای حاوی نان، روغن زیتون ، پونه کوهی، پنیر رنده شده، سیر خرد شده و صدف‌های دوکفه‌ای سفت شناخته می‌شود. صدف‌ها روی نیم کفه در بار پذیرایی می‌شد که بعداً پپه به پیتزا اضافه کرد. 

چیزی که پیتزای سبک نیوهون را متمایز می کند، نان نازک مستطیلی، زغالی شدن، بافت جویدنی و پنیرهای ذوب شده به‌اندازه آن است. این پیتزا خشک‌تر و نازک‌تر از پیتزای نیویورکی است‌، اما ارتباط نزدیکی با آن دارد. هر دو سبک به نوبه خود از نوادگان نزدیک پیتزای اصلی ناپل هستند.

روش های پخت و پذیرایی
---------------------

پیتزای نیوهون به طور سنتی در اجاق زغال سنگ با دمای بسیار داغ بالای ۶۵۰ درجه فارنهایت (۳۴۳ درجه سلسیوس) پخته می شود. ترجیحا به جای تکه تکه به صورت کامل فروخته می‌شود.

منابع
-----

1. ↑  "New Haven Pizza Named Best In America". *CBS New York*. October 22, 2013. Retrieved November 8, 2015.
2. ↑  "Apizza, Tomato Pie". *Eat Your World*.
**پیر آلفونس لوران** (به فرانسوی: Pierre Alphonse Laurent) زادهٔ ۱۸ ژوئیه ۱۸۱۳، درگذشت ۲ سپتامبر ۱۸۵۴، یک ریاضی‌دان و افسر نظامی فرانسوی بود که برای شناساندن سری لوران و بسط یک تابع به سری‌های توانی بی‌نهایت و تولید گسترش سری‌های تیلور در جهان شناخته می‌شود.

زندگی
-----

لوران در پاریس به دنیا آمد و در ۱۸۳۰ در مدرسه پلی‌تکنیک درس خواند و دو سال بعد یکی از بهترین دانش آموزان دورهٔ خود شناخته شد. او به عنوان یک افسر نظامی به بخش مهندسی پیوست پس از آن به مدرسهٔ اپلیکسیون در متز رفت تا اینکه به الجزایر فرستاده شد.

لوران حدود ۱۸۴۰ از الجزایر به فرانسه بازگشت و ۶ سال مسئول عملیات گسترش بندر آور بود روآن تا سدهٔ ۱۹ ام میلادی بندر اصلی فرانسه بود اما پروژه‌های آبی که لوران در لو آور کار می‌کرد آن را به یکی از بندرهای مهم تبدیل کرده بود، روشن بود که لوران مهندس خوبی بود و از دانش نظری اش در بخش مهندسی و کاربردی به خوبی بهره برده بود.

لوران در دوره ای که بر روی پروژه‌های عمرانی کار می‌کرد نخستین مقاله اش را نوشت او مقاله اش را برای جایزهٔ بزرگ به فرهنگستان علوم فرانسه فرستاد اما چون پس از تاریخ نهایی پذیرش، ثبت شده بود هرگز بررسی و منتشر نشد. لوران در ۴۱ سالگی از دنیا رفت و کارهایش پس از مرگش منتشر شد.

منابع
-----

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Pierre Alphonse Laurent». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۲۱.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد درمورد یک ریاضی‌دان است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
ژ**ان تریستان** (زاده ۸ آوریل ۱۲۵۰ – درگذشته ۳ اوت ۱۲۷۰) شاهزاده فرانسوی از دودمان کاپتی بود. او به واسطه قانون یوره اوکساریس از سال ۱۲۶۵ کنت نور و از ۱۲۶۸ در اوسر و تونر بود. او همچنین از سال ۱۲۶۸ در سمت خود، کنت والوآ و کرپی، به عنوان هدیه سلطنتی بود.

تولد و کودکی
------------

ژان در دمیاط، مصر به دنیا آمد.  او ششمین فرزند و چهارمین پسر پادشاه لوئی نهم پادشاه فرانسه بود که پس از قدیس شدن سنت لوئی و مارگارت پرووانسی نام گذاری شد.  علاوه بر این، او اولین فرزند از سه فرزند این زوج سلطنتی بود که در طول جنگ صلیبی هفتم به دنیا آمدند. او در شهر بندری دمیاط در مصر که در سال ۱۲۴۹ توسط صلیبیون فتح شد، به دنیا آمد.

به گفته وقایع نگار ژان دو ژوانویل، یک شوالیه پیر در هنگام تولد ژان به عنوان ماما عمل می‌کرد. دو روز قبل از تولدش، پادشاه به اسارت ممالیک درآمد و همین امر سبب شد تا به مناسبت اسارت پدر، نام فرزند را تریستان بگذارند. او در مسجد بزرگ دمیاط که دوباره به کلیسا تقدیم شده بود، غسل تعمید داده شد. یک ماه بعد، دمیاط مجبور شد رها شود. ژان متعاقباً دوران کودکی خود را در سرزمین مقدس گذراند، جایی که خواهر و برادرش پیتر (۱۲۵۱) و بلانش (۱۲۵۳) متولد شدند.

ازدواج
------

پدرش آرزو داشت که ژان به فرقه دومینیکن بپیوندد، اما ژان با موفقیت در برابر این آرزو مقاومت کرد. در سال ۱۲۶۶، او با یولاند دوم، کنتس نور (۱۲۴۷–۱۲۸۰) ازدواج کرد،  که او را به کنت نور، اوسر و تونر تبدیل کرد. در سال ۱۲۶۸، ژان توسط پدرش، پادشاه، به تنهایی به عنوان کنت والوآ و کریپی انتخاب شد، تیولی که او به عنوان یک هدیه دریافت کرد.

جنگ صلیبی
---------

دو سال بعد، ژان پدرش را در طول هشتمین جنگ صلیبی  همراهی کرد که پس از حرکت از کالیاری در ساردینیا در ماه ژوئیه به تونس رسید. اما در تونس ارتش با شیوع اسهال خونی مواجه شد. ژان تریستان یکی از قربانیانی بود که بر اثر این بیماری درگذشت،  و سه هفته بعد لوئی نهم نیز تسلیم این بیماری شد. هر دو جسد به فرانسه منتقل و در کلیسای سن-دنی دفن شدند.

ازدواج ژان بی فرزند ماند. بیوه او دوباره در سال ۱۲۷۲ با رابرت سوم، کنت فلاندر ازدواج کرد. کنت‌نشین والوآ نیز که در اختیار او بود، به املاک تاج بازگشت.

منابع
-----

1. 1 2  Lesourd & Ramiz 1969.
2. 1 2  Runciman 1999.
3. 1 2  Jackson-Laufer 1999.
4. 1 2  Riley-Smith 2014.

* Jackson-Laufer, Guida Myrl (1999). -9791576070917 *Women Rulers Throughout the Ages: An Illustrated Guide*. ABC-CLIO. `{{cite book}}`: Check `|url=` value (help)
* Lesourd, Paul; Ramiz, Jean Marie (1969). *On the Path of the Crusaders*. Massada Press.
* Riley-Smith, Jonathan (2014). *The Crusades: A History*. Bloomsbury.
* Runciman, Steven (1999). *A History of the Crusades*. Vol. III. Cambridge University Press.
**کلیسای ابی سن فوی** (فرانسوی: Abbatiale Sainte-Foy de Conques‎) در کونک، فرانسه، یک توقفگاه عمومی برای سفر زائران از «کامینو د سانتیاگو» به «سانتیاگو ده کومپوستلا» بود که هم‌اکنون اسپانیا است.
عمده مراسم زائران در کونک مربوط به باقی‌مانده سن فوی، یک زن جوانی که در قرن چهارم کشته شده بود. آثار باستانی سن فوی از طریق سرقت در سال ۸۶۶ به این شهر آمده بود. بعد از تلاش برای دزدیدن و بدست آوردن آثاری که در سنت وینسنت ساروگوسا و بعد در سنت وینسنت پومپیاک در اژن بود، مسئولین کلیسا از آثار سن فوی در کلیسای سن فیتس مراقبت کردند. مسئولین کلیسا در کنار زیارتگاه سلستد یک صومعه درست کردند. کشیشی آنقدر خودش را وفادار نشان داد که توانست آنها را بدزدد.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Abbey Church of Saint Foy». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۶ دسامبر ۲۰۱۸.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کلیسای ابی سن فوی موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* جمهوری چک

 |
| سایر | 
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |
**ژان کاوایه** (به فرانسوی: Jean Cavaillès) (زاده ۱۵ مه ۱۹۰۳ در سن مکسان، درگذشته ۱۷ فوریه ۱۹۴۴ در آراس (پا دو کاله))، فیلسوف، مبارز و یک فهرمان جنبش مقاومت فرانسه بود. او پس از رهبری حملات به پایگاه نیروی دریایی آلمان در شمال فرانسه، در اوت ۱۹۴۳ مورد خیانت قرار گرفت و دستگیر شد و قبل از اعدام سخت شکنجه و زندان شد. نهایتاً او در فوریه ۱۹۴۴ توسط گشتاپو اعدام شد.

ژان کاوایه یکی از بنیانگذاران شبکه آزادی جنوب در دوران جنگ جهانی دوم بود و به شبکه مقاومت شمال پیوست.

زندگی‌نامه
----------

ژان در ۱۵ مه ۱۹۰۳ در سن مکسان دو-سور در جنوب غرب فرانسه به دنیا آمد، پدرش یک افسر، ارتش فرانسه بود. وی در خانواده‌ای بزرگ شد که در آن ارزش میهن‌پرستی و اصول مذهب پروتستان جاری بود. به عنوان یک دانش‌آموز برجسته در مدرسه ابتدایی و متوسطه در مون-دو-مارسان و بوردو تحصیلاتش را گذراند و سپس به کالج لوئی لو گراند رفت. در سال ۱۹۲۳ در آزمون ورودی اکول نرمال سوپریور نفر اول شد. در سال ۱۹۲۷، جایگاه چهارم را در فلسفه کسب کرد. او سال بعد، خدمت سربازی خود را به عنوان یک ستوان دوم در واحد اسلحه‌های سنگال، تکمیل کرد.

مقاومت
------

ژان کاوایه در سال ۱۹۴۰ در کلرمون-فران به همراه لوسی اوبراک و امانوئل داستیه دو له ویژری جنبش آزادسازی جنوب را بنیانگذاری کرد. او همچنین در پایه‌گذاری روزنامه لیبراسیون کمک کرد تا مخاطبان بیشتری را به مقاومت جذب کند. اولین شماره این روزنامه در ژوئیه ۱۹۴۱ منتشر شد.

در سال ۱۹۴۱، او به عنوان استاد منطق و فلسفه علمی در دانشگاه سوربن منصوب شد. سپس در منطقه شمال در جنبش آزادسازی شمال فعالیت کرد. در سال ۱۹۴۲، به درخواست کریستین پینو، شبکه اطلاعاتی کوهور آستوری را برای انجام عملیات نظامی علیه نازی‌ها تشکیل داد.

منابع
-----

1. ↑  E. Reck (ed.), *The Historical Turn in Analytic Philosophy*, Springer, 2016: ch. 2.1.
2. ↑  Concept - Cahiers pour l'Analyse (An electronic edition)
3. ↑  Joseph W. Dauben and Christoph J. Scriba (eds.), *Writing the History of Mathematics – Its Historical Development*, 2002, p. 33.
4. ↑  Šebestik, Jan. "Bolzano's Logic". In Zalta, Edward N. (ed.). *Stanford Encyclopedia of Philosophy*.
5. ↑  Alan D. Schrift (2006), *Twentieth-Century French Philosophy: Key Themes And Thinkers*, Blackwell Publishing, p. 138.
6. ↑  Schrift 2006, p. 87

پیوند به بیرون
--------------

* Canguilhem, Georges. *Life and death of Jean Cavaillès*, Paris: Allia, 1996
* Cassou-Noguès, Pierre. *Of the mathematical experiment: test on the philosophy of sciences of Jean Cavaillès*, Paris: Vrin, 2001
* Azema, Jean-Pierre and Aglan, Alya. *Jean Cavaillès – Resisting or the thought in acts*, Paris, Flammarion, 2002
* Gabrielle, Jean. *Cavaillès: a philosopher in the war, 1903–1944*, Paris: Félin, 2003
* Ordre de la Libération at www.ordredelaliberation.fr
**مت‌پلات** (به انگلیسی: Matplotlib) یک کتابخانه برای رسم نمودار است که در در زبان برنامه‌نویسی پایتون مورد استفاده قرار می‌گیرد. رابط برنامه‌نویسی این کتابخانه به صورت شی‌گرا طراحی شده‌است و اجازه می‌دهد در نرم‌افزارهایی که از واسط‌های گرافیکی پراستفاده مانند WxPython، کیوت یا جی‌تی‌کی استفاده می‌کنند قابل استفاده باشد.

مت‌پلات توسط جان هانتر نوشته و نگهداری می‌شود و تحت مجوزی شبیه به BSD انتشار یافته‌است. در حال حاضر این کتابخانه برای ورژن‌های ۲٫۴ تا ۲٫۶ پایتون پشتیبانی می‌شود.

بستهٔ *pylab* دو ماژول *pyplot* و *NumPy* را در یک فضای نام ارائه می‌دهد.

مقایسه با Matlab
----------------

واسط *pylab* باعث شده‌است تا کاربران باتجربهٔ *Matlab* بتوانند به راحتی از کتابخانهٔ *Matplotlib* استفاده کنند، در نتیجه جایگزین مناسبی برای بسیاری از کاربران *Matlab* به عنوان ابزاری برای یادگیری محاسبات عددی و پردازش سیگنال است.
بعضی از مزایای پایتون + NumPy + Matplotlib در مقابل Matlab:

* بر پایهٔ پایتون است که یک زبان برنامه‌نویسی مدرن و شی‌گرا با امکانات کامل است و قابل استفاده در برنامه‌های بزرگ
* مناسب برای نوشتن اسکریپت‌های سریع، همچنین اسکریپت‌های واسط دروازه مشترک
* نرم‌افزار آزاد و متن‌باز
* پشتیبانی از فرمت SVG

نمودارهای نمونه
---------------

* 
* 
* 
* 
*

جعبه‌ابزارها
------------

تعدادی جعبه‌ابزار (به انگلیسی: Toolkit) برای اضافه کردن به کاربردهای Matplotlib وجود دارد. بعضی‌ها باید به صورت جداگانه دریافت شودند و بعضی درون Matplotlib موجود هستند ولی نیازمندی‌های جداگانه دارند.

* Basemap: تهیه نقشه با استفاده از پیش‌بینی‌های مختلف، سواحل و مرزهای سیاسی
* Mplot3d: نمودارهای سه‌بعدی
* Excel tools: ابزاری برای تبادل اطلاعات با مایکروسافت اکسل
* GTK tools: واسطی برای استفاده از کتابخانهٔ +GTK

پیوند به بیرون
--------------

* صفحهٔ خانگی Matplotlib
* کتاب آشپزی Matplotlib

منابع
-----

1. ↑  «Installing — Matplotlib v0.99.0 documentation». دریافت‌شده در ۱۱ فروردین ۱۳۹۰.
2. ↑  «Matplotlib pyplot». دریافت‌شده در ۱۱ فروردین ۱۳۹۰.
3. ↑  «Toolkits». بایگانی‌شده از اصلی در ۳ آوریل ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۱۱ فروردین ۱۳۹۰.
**ژان ژاک د فلیس** (انگلیسی: Jean-Jacques de Felice; زاده ۱۵ مه ۱۹۲۸ – درگذشته ۲۷ ژوئیه ۲۰۰۸) یک وکیل فرانسوی بود. او معاون سابق لیگ حقوق بشر فرانسه از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۶بود.

زندگی‌نامه
----------

ژان ژاک د فلیس در زمان جنگ الجزایر نامش مطرح شد و ان زمانی بود که از جبهه آزادیبخش میهنی الجزایر FLN حمایت کرد. او از خرده‌دهقان‌پیشه های لارزاک که علیه گسترش کمپ نظامی می‌جنگیدند حمایت می‌کرد، از مردم کاناک و جدایی طلبان تاهیتی، از بی خانمان‌هایی که در کنار آبه پیر جمع شده بودند، از مخالفان خدمت نظام وظیفه، از خارجیانی که در معرض خطر هستند (عضو گیستی)، از فعالان بریگاد سرخ ایتالیا مانند مارینا پترلا و سزار باتیستی.

او وکیلی بود که در سال ۱۹۶۶ از لوسیان لگر که به خاطر قتل یک بچه به حبس ابد محکوم شده بود – طولانی‌ترین حکمی که یک موکل او گرفت - دفاع کرد. در سن ۴۱ سالگی لگر به ژان ژاک دی فلیس گفت «دوره ای در بازداشت وجود دارد که فراتر از آن عدالت به انتقام تبدیل می‌شود»..

فلیس با ایده‌هایی نزدیک به تاریخ‌شناس مادلین ریبرو، یا هلنیست پییر ویدال نکت، همیشه در مخالفت با نظم موجود سخن می‌گفت.

منابع
-----

1. ↑  Jean-Jacques de Felice, avocat et militant des droits de l'homme, est mort, lemonde.fr, 28/07/08
2. ↑  / بایگانی‌شده در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine, L'humanite.fr

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Jean-Jacques de Felice». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۱۹.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* ایالات متحده آمریکا

 |
| سایر | 
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد زندگی‌نامه مرتبط با وکیلان است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**کتابخانه لهستان در پاریس** (به فرانسوی: Bibliothèque Polonaise de Paris، لهستانی: Biblioteka Polska w Paryżu) یک مرکز فرهنگی لهستانی با اهمیت ملی است. این کتابخانه در سال ۱۸۳۸ توسط آدام Jerzy Czartoryski , Julian Ursyn Niemcewicz و Karol Sienkiewicz و دیگران تأسیس شد. اولین وظیفه آن حفاظت از کلیه کتابها، اسناد، بایگانی‌ها و گنجینه‌های با اهمیت ملی بود. این یک منبع تاریخی و مستند است که برای استفاده لهستانی‌ها و سایر محققان و بازدیدکنندگان باز است. این کتابخانه سه موزه مربوط به هنرمندان برجسته لهستانی را در خود جای داده‌است: سالن فردریک شوپن، موزه آدام میکیویچ و مجموعه هنری بولسلاو بیگاس. حافظه جهانی یونسکو آن را به عنوان یک مؤسسه منحصر به فرد در نوع خود ارزیابی می‌کند.

منابع
-----

1. ↑  "Dr. Aaron Ralby (2013). "The Roman Legion: Refining Military Organization". Atlas of Military History. Parragon. p. 241" (به انگلیسی).

پیوند به بیرون
--------------

* وبگاه رسمی (به فرانسوی)
* Website of the Standing Conference of Polish Museums, Archives and Libraries in the West (in Polish). The Polish Library in Paris in conjunction with the Historical and Literary Society is a member organisation of the Standing Conference, which held its first meeting in 1981 at the شاتو دو منتخزوق in France.


| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* جمهوری چک

 |
**کازاکی** (به انگلیسی: Kazaky) (همچنین مشهور به پسران در پاشنه (انگلیسی: The Boys In Heels)) گروه رقص پسرانه اکراینی هست. کازاکی توسط طراح رقص اکراینی Oleg Zhezhel به دور هم جمع آمده ولی قبل از آن با یکدیگر رابطه دوستی داشتند.  

کازاکی با پوشیدن کفش‌های پاشنه بلند و لباس‌هایی به سبک مدرن توجه مردم را به خود جلب کرد. نام اولین ترانه آن‌ها (به انگلیسی: In The Middle) بوده و با پخش آن در شبکه اینترنتی یوتیوب به شهرت رسید.

نام گروه
--------

کازاکی در زبان اوکراینی اشاره دارد به قوم کازاک.

پس زمینه
--------

کازاکی ۴ عضو فعال دارد:

* Oleg Zhezhel
* Artur Gaspar
* Kyryll Fedorenko
* Francesco Borgato

آنها با ترانه اول خود یعنی "In The Middle" موفق به کسب جایزه "Breakthrough of the Year" در Myway Dance Awards 2010 شدند.  

این گروه همچنین توسط مجله‌های مشهور جهان مانند DNA Magazine (مجله استرالیایی برای همجنسگرایان), L'Officiel (مجله مد فرانسوی), BillBoard (مجله آمریکایی موسیقی) و … مصاحبه شده‌است.  

در ماه جوئن ۲۰۱۱ کازاکی در مد مردانه DSquared برای تابستان ۲۰۱۱/۲۰۱۲ اجرا کرد.
در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۱ در شهر نیویورک برای اولین بار ترانه "I'm Just A Dancer" رو در کلاب "Club 57" اجرا کردند.
در ۸ اوت ۲۰۱۱ فراسسکو بورگاتو جایگزین یکی از اعضا به نام استاس پاولو (Stas Pavlov) شد.
آنها در موزیک ویدئو (به انگلیسی: Girl Gone Wild) به عنوان رقصنده استخدام شده بودند.

مد و فشن
--------

کازاکی همواره به دلیل حرکات تحریک آمیز و رقص با کفش‌های پاشنه بلند مشهور بوده. Anna Osmekhina بعد از همکاری با کازاکی در موزیک ویدئو "عشق" (به انگلیسی: Love) به عنوان طراح آن‌ها استخدام شد. کفش‌های کازاکی همگی ۵٫۵ اینچ هستند که به صورتی طراحی شده‌اند که در هنگام رقصیدن در آن‌ها راحت باشند.
استایل و مد کازاکی به مدهای لیدی گاگا در سال‌های اخیر شباهت زیادی دارد.

دیسکوگرافی
----------

### آلبوم چند آهنگه

#### In The Middle (در وسط)

1. In The Middle
2. In The Middle (ویرایش رادیویی)
3. Love
4. Love (ویرایش رادیویی)

#### Dance For Change (برقص برای عوض شدن)

1. Dance For Change
2. Time

### تک‌آهنگ‌ها

* ۲۰۱۱ In the Middle
* ۲۰۱۱ Love
* ۲۰۱۱ I'm Just A Dancer
* ۲۰۱۲ Dance And Change
* ۲۰۱۲ Stop The Network Now
* ۲۰۱۲ I Can't Stop
* ۲۰۱۲ Barcelona
* ۲۰۱۳ Crazy Law

پانویس
------

1. ↑
2. ↑  «DEPESHA RUSSIAN LIFESTYLE MAGAZINE – KAZAKY: Shock 'n Awe from the Eastern Block». بایگانی‌شده از اصلی در ۷ آوریل ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۸ مارس ۲۰۱۲.
3. ↑  КАZАКY. Танцоры на ВЫСОТЕ (интервью для журнала "Сезоны моды") | Группа "Kazaky" - сайт фан-клуба

منابع
-----

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «کازاکی». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۸ مارس ۲۰۱۲.

پیوند به بیرون
--------------

* وبسایت رسمی بایگانی‌شده در ۲۰۱۳-۱۰-۳۰ توسط Wayback Machine
* صفحه بیوگرافی کازاکی بایگانی‌شده در ۲۹ مه ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine

|  |  |
| --- | --- |
| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده | 
* هنرمند موزیک‌برینز

 |