لارنژیال ماسک
**لارنژیال ماسک** یک وسیله پزشکی است که راه هوایی بیمار را در طی فرایند بیهوشی یا زمانی که بیمار هوشیاری ندارد حفظ می‌کند. این وسیله در گروه وسایل بالای اپیگلوت قرار می‌گیرد. لارنژیال ماسک از یک لوله که به یک ماسک بیضوی شکل که قابلیت باد شدن دارد تشکیل شده‌است. این وسیله از طریق دهان در حلق بیمار قرار داده می‌شود و زمانی که ماسک به وسیله هوا باد می‌شود شکل حلق را به خود می‌گیرد و در نهایت راه هوایی امنی برای بیمار ایجاد می‌کند.  

معمولاً متخصصین بیهوشی از این وسیله برای ایجاد راهی امن برای رساندن اکسیژن یا گاز بیهوشی به ریه بیمار برای انجام عمل جراحی قبل از بیمارستان استفاده می‌کنند.  

این وسیله توسط یک متخصص بیهوشی اهل بریتانیا (به انگلیسی: Archie Brain) در سال ۱۹۸۰ ابداع شد. در دسامبر سال ۱۹۸۷ اولین استفاده تجاری از لارنژیال ماسک در انگلستان صورت گرفت. در حال حاضر در تمام دنیا از این وسیله به شکل گسترده‌ای استفاده می‌شود.

توضیحات
-------

لارنژیال ماسک دارای یک لوله به عنوان راه هوایی است که به یک ماسک بیضوی کافدار متصل است. این کاف به دو شکل وجود دارد، نوعی از آن به وسیله هوا باد می‌شود (به وسیله سرنگ هوا) و نوعی دیگر به شکل خودکار شکل حلق را به خود می‌گیرد و نیازی به باد کردن ندارد. زمانی که لارنژیال ماسک را به شکل درست جاگذاری و کاف آن را پر از هوا کنیم، لارنژیال ماسک به شکل درست در فضای حلق قرار گرفته و راه هوایی آن در مقابل تارهای صوتی قرار می‌گیرد. همچنین نوک این وسیله در قسمت بالای مری قرار گرفته و راه مری را می‌بندد.

اثربخشی
-------

در بیمارانی که به دلیل شرایط بیمار امکان لوله گذاری تراشه وجود ندارد استفاده از این وسیله می‌تواند کارامد باشد. به این منظور تحقیقی در دانشگاه علوم پزشکی گیلان انجام شد، بدین منظور بر روی ۲۵ بیمار کاندید لوله گذاری تراشه در بخش تروما مطالعه و بررسی انجام شد. نمونه‌ها از بین ۱۰۵ بیمار کاندید لوله گذاری تراشه انتخاب شدند که لوله گذاری تراشه به طریق لارنگوسکوپی مستقیم در بار دوم با شکست مواجه شده بود. در تمام موارد پس از اینکه لوله گذاری تراشه با شکست مواجه شد لارنژیال ماسک با سایز ۴ برای بیمار بدون استفاده از داروی شل‌کننده عضلانی قرار داده شد. در نهایت در ۲۴ مورد تهویه به بهترین نحو انجام شد (۹۶ درصد) و در یک مورد به حضور متخصص بیهوشی نیاز شد.

منابع
-----

1. ↑  Brain, A.I.J (May, 1981). Working Journal of Archie Brain Extract.
2. ↑  Joseph R. Brimacombe, Laryngeal Mask Airway: Principles and Practice, Second Edition (2005), pp. 23 - 26
3. ↑  LMA International N.V. Annual Report 2011, pp. 15
4. ↑  محمدزاده، علی. «استفاده از لارنژیال ماسک ایروی LMA در اداره راه هوائی بیماران تروما». اولین همایش علمی تحقیقی مدیریت امداد و نجات.

| * ن
* ب
* و
بیهوشی و بازگشت از بیهوشی |
| --- |
| انواع | 
* بیهوشی
* بی‌حسی منطقه‌ای
	+ اسپاینال
	+ اپیدورال
	+ بلاک عصبی
	+ بی‌حسی منطقه‌ای داخل عروقی
* بی‌حسی موضعی
* آرام‌بخشی

 |
| روش | 
* اداره کردن راه هوایی
* کاتتر شریانی
* برونکوسکوپ
* کاپنوگرافی
* داروهای مسبب فراموشی
* پنتروکس اشتنشاقی
* لوله‌گذاری تراشه
* القای سریع بیهوشی

 |
| اصول علمی | 
* Blood–gas partition coefficient (ضریب تفکیک خون-گاز)
* حداقل غلظت آلوئولی
* اثر ثانویه گاز

 |
| اندازه‌گیری | 
* سیستم طبقه‌بندی فیزیکی انجمن بیهوشی آمریکا
* Baricity
* بیسپکترال
* پایش انتروپی
* فیک پریسنپل
* ایندکس گلدمن
* تقسیم بندی Guedel's
* طبقه‌بندی راه‌هوایی بیمار (معیار مالامپاتی)
* پایش عصب-عضله
* فاصله تیرومنتال

 |
| تجهیزات | 
* ماشین بیهوشی
* برگه بیهوشی
* کپسول گاز
* لارنژیال ماسک
* لوله لارنژیال
* پایش (پزشکی)
* Odom's indicator
* تبخیرکننده
* لوله تراشه دابل‌لومن
* کاپنوگراف

 |
| داروها | 
* بنزودیازپین
* اتومیدیت
* بیهوش‌کنندهٔ عمومی
* داروهای مسدود کننده عصب-عضله
* داروهای استنشاقی
* کتامین
* بی‌حس‌کنندهٔ موضعی
* بی‌حس‌کنندهٔ سطحی
* متوهگزیتال
* متوکسی فلوران
* میدازولام
* مخدر
* پروپوفول
* تیوپنتال سدیم
* سوفنتانیل

 |
| مشکلات | 
* دلریوم
* واکنش دارویی بیهوشی
* آگاهی از بیهوشی
* عوارض بی‌حس‌کنندهٔ موضعی
* هیپرترمی بدخیم
* لرز بعد از بیهوشی
* تهوع و استفراغ بعد از بیهوشی
* فلج عضلانی باقیمانده بعد از بیهوشی

 |
| پیشه‌ها | 
* متخصص بیهوشی
* دستیار بیهوشی
* پرستار بیهوشی

 |
| تاریخ | 
* A.C.E. mixture
* تاریخچه بیهوشی
* تاریخچه بلاک عصبی
* تاریخچه لوله‌‌گذاری تراشه

 |
| سازمان‌ها | 
* انجمن پرستاران بیهوشی آمریکا
* انجمن تکنسین‌های بیهوشی آمریکا
* انجمن متخصصین بیهوشی آمریکا
* بیهوشی تروما و مراقبت‌های ویژه
* انجمن بین‌الملی تحقیقات بیهوشی

 |