recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
در مباحث سیستم‌عامل، وقتی که یک فرایند منشعب (به انگلیسی: fork) می‌شود، فرایند مورد نظر یک کپی از خودش ایجاد می‌کند. در سیستم‌عامل‌های شبه یونیکس این کار با استفاده از فراخوان سیستمی ‎fork()‎ انجام می‌شود. فرایند اصلی که ‎fork()‎ را صدا می‌زند فرایند پدر نامیده می‌شود و فرایند جدیدی که ایجاد شده فرایند فرزند نامیده می‌شود. این دو فرایند به غیر از موارد زیر دقیقاً مشابه یکدیگر هستند:

* فرایند فرزند یک شماره منحصربه‌فرد (PID) یکتا دارد که با فرایند والد متفاوت است.
* فرایند فرزند شماره PPID متفاوت با فرایند والد دارد. PPID نشان دهنده PID والد می‌باشد. بنابراین PPID فرایند فرزند با PID فرایند والد یکسان است.
* فرایند فرزند توصیف‌گرهای فایل مخصوص به خود را دارد که البته آنها را از فرایند پدر به ارث می‌برد. این توصیف‌گرها هر دو به یک شی اشاره می‌کنند و بنابراین اگر فرایند فرزند ‎lseek(2)‎ را بر روی یک توصیف‌گر فایل اجرا کند، این کار اجرای ‎read(2)‎ یا ‎write(2)‎ در فرایند پدر را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد.
* تمام تایمرها صفر می‌شوند.

بررسی ‎fork()‎
--------------

این فراخوان سیستمی که در فایل unistd.h تعریف شده، به محض اجرا سه نوع مقدار برمی‌گرداند.

* در صورتی که عملیات با شکست مواجه شود و فرایندها نتوانند منشعب شوند، مقدار ‎-۱ برگشت داده می‌شود.
* در صورتی که مقدار صفر برگردد، یعنی عملیات با موفقیت انجام شده و پروسه فرزند شروع به اجرا شدن می‌کند.
* در صورتی که مقداری بزرگتر از صفر برگردد، یعنی عملیات با موفقیت انجام شده و پروسه والد شروع به اجرا شدن می‌کند. در این حالت مقدار برگشتی در حقیقت همان PID پروسه فرزند است.

این مقادیر برگشتی باید با یک شرط if کنترل شوند تا بتوان تشخیص داد که کدام پروسه (فرزند یا پدر) در حال اجراست. اینکه کدام پروسه در ابتدا اجرا شود، بستگی به زمان‌بند سیستم‌عامل دارد. اما می‌توان با بررسی کردن مقدار برگشتی ‎fork()‎ تعیین کرد که پروسه فرزند بعد از ایجاد شدن چه کاری را انجام دهد.

مثال از اجرای ‎fork()
---------------------

```
#include <stdio.h> /\* printf, stderr, fprintf \*/
#include <sys/types.h> /\* pid\_t \*/
#include <unistd.h> /\* \_exit, fork \*/
#include <stdlib.h> /\* exit \*/
#include <errno.h> /\* errno \*/

int main(void)
{
 pid\_t pid;

 /\* Output from both the child and the parent process
 \* will be written to the standard output,
 \* as they both run at the same time.
 \*/
 pid = fork();

 if (pid == -1)
 {
 /\* Error:
 \* When fork() returns -1, an error happened
 \* (for example, number of processes reached the limit).
 \*/
 fprintf(stderr, "can't fork, error %d\n", errno);
 exit(EXIT\_FAILURE);
 }
 else if (pid == 0)
 {
 /\* Child process:
 \* When fork() returns 0, we are in
 \* the child process.
 \*/
 int j;
 for (j = 0; j <10; j++)
 {
 printf("child: %d\n", j);
 sleep(1);
 }
 \_exit(0); /\* Note that we do not use exit() \*/
 }
 else
 {
 /\* When fork() returns a positive number, we are in the parent process
 \* (the fork return value is the PID of the newly created child process)
 \* Again we count up to ten.
 \*/
 int i;
 for (i = 0; i <10; i++)
 {
 printf("parent: %d\n", i);
 sleep(1);
 }
 exit(0);
 }
 return 0;
}

```

جستارهای وابسته
---------------

* فورک بمب
* exec (فراخوان سیستمی) تصویر فرایند فعلی را با برنامه‌ای دیگر جایگزین می‌کند.

منابع
-----

ویکی انگلیسی

1. ↑  fork(2)
**آنول مارتینیک** (نام علمی: *Anolis roquet*) نام یک گونه از سرده آنول است.

**انول سبز** (*Anolis carolinensis*) یک سوسمار درختی است که در نواحی جنوب شرقی ایالات متحده ی آمریکا و برخی از جزایر کاراییب یافت میشود.اسامی عمومی که برای این حیوان استفاده میشوند عبارتند از **انول سبز،انول آمریکایی** و انول **گلو قرمز**.برخی اوقات به خاطر قابلیتی که این حیوان در تغییر رنگ دارد از آن با نام **آفتاب پرست آمریکایی** یاد میشود.هرچند که انول یک آفتاب پرست حقیقی نیست.

انول ها را میتوان در تانک های کوچک نگهداری نمود.یک محفظه ی 10 گالونی برای یک یا دو انول کفایت میکند.محفظه های بزرگتر بهتر هستند، و در صورتی که از تعداد زیادی انول نگهداری میکنید، نیاز به فضای زیادی دارید.شما باید در هر تانک فقط یک انول نر داشته باشید.ماده ها تا زمانی که تانک شرایط مناسب دارد و فضای کافی برای همه وجود دارد با هم کنار می آیند.یک در امن و ضد فرار هم لازم است.

بستری از خاک پیت موس و خاک معمولی به همراه لایه ای از پوست خشک درختان مناسب است.گیاهان طبیعی و زنده به تامین رطوبت و مکان پنهان شدن حیوان کمک میکنند.تکه هایی از پوست درختان به همراه شاخ و برگ خشک شده ی آنها برای بالا رفتن حیوان نیاز است.

در طی روز، در محفظه دمایی بین 24-27 درجه باید فراهم شود.دمای ناحیه ی آفتاب گیری باید در حدود 29-32 درجه باشد.ترکیبی از بخاری زیر تانکی و لامپ های گرماده خوب عمل میکند.دمای نقاط مختلف محفظه را مرتب با دماسنج چک کنید.در طی شب هم دما را بین 18 تا 24 درجه قرار دهید.برای گرم کردن محیط در شب از لامپ های گرماده استفاده نکنید.پدهای گرمایی برای این منظور مناسب تر هستند.

در کنار لامپ گرماده، لامپ های تولید کننده ی اشعات UVA و UVB هم به مدت 10-12 ساعت در شبانه روز باید روشن باشند.

رطوبت محیط باید در حدود 60 تا 70 درصد باشد.این مقدار معمولا با کمک آبپاشی محیط حاصل میشود.برای افزایش مقدار رطوبت میتوانید در محفظه را بیشتر پوشش دهید و یا به مقدار گیاهان زنده ی محیط بیفزایید.رطوبت حاصل در محیط میتواند آب آشامیدنی حیوان را نیز تامین کند.اگر ظرف آبی هم در محیط قرار دهید برای آشامیدن حیوان مناسب خواهد بود.

انول ها حشره خوار هستند و بد غذا نیستند.هرچند که شما میتوانید از جیر جیرک ها به عنوان بخش اصلی استفاده کنید، ولی سعی کنید از سایر حشرات هم استفاده کنید.حشرات باید قبل از قرار گرفتن در مقابل حیوان از منابع غنی ویتامینی تغذیه شده باشند.غذا باید سایز در حدود نصف اندازه ی سر حیوان داشته باشد.هر چند روز یکبار به حیوان 2-3 عدد حشره دهید.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Martinique's anole». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۴.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آنول مارتینیک موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد زیست‌شناسی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**موئوکیلوآ** یا **موکیل** با نام پیشین جزیره وِلینگتون یا جزیره دوپِری (به یاد لویی ایزیدورو دوپری) یک آب‌سنگ حلقوی در وسط اقیانوس آرام است. این آب‌سنگ غیر مسکونی از دید جغرافیایی به جزایر کارولین وابسته است و بخشی از جزایر بیرونی پوناپی در ایالات فدرال میکرونزی است.

نگاره آب‌سنگ حلقوی موکیل از دید ماهواره اداره کل ملی هوانوردی و فضا (ناسا)
موئوکیلوآ در ۱۵۳ کیومتری خاور پوناپی و نزدیک به ۱۱۳ کیلومتری شمال باختری پینگلاپ قرار دارد. این آب‌سنگ حلقوی مستطیل شکل، ۴/۵ کیلومتر طول و ۲/۸ کیلومتر پهنا دارد. در درون آن سه جزیره به نام‌های "اورِک"، "کالاپ" (مرکز)، و "موآندون" قرار دارند که یک تالاب مرکزی با مساحت نزدیک به ۲ کیلومتر مربع را پدید می‌آورند. شمال خاوری کالاپ تنها بخشی است که مردم در آن زندگی می‌کنند. این شهر رو به تالاب است. مساحت کلی این آبخوست ۱/۲۴ کیلومتر مربع است.

جمعیت موئوکیلوآ از ۱۷۷ نفر در سال ۲۰۰۰ به ۱۴۷ نفر در سال ۲۰۰۸ کاهش یافته است. مردم آن به زبان موکیلیایی صحبت می‌کنند که شبیه به زبان پوناپیایی بوده و از خانواده زبان‌های میکرونزیایی است.

نام جزیره ولینگتون از کشتی مارکیس ولینگتون (به انگلیسی: Marquis of Wellington) گرفته شده که ناخدای کشتی، این نام را بر آب‌سنگ نهاد. کشتی مارکیس ولینگتون در راه خود به چین برای جابجایی ۲۰۰ بزه‌کار تبعیدی از بریتانیا به پورت جکسون (بندرگاه سیدنی) استرالیا بود.

پانویس
------

1. ↑  Pohnpei Census 2000 بایگانی‌شده در ۲۰۱۳-۱۰-۳۰ توسط Wayback Machine (PDF)

منابع
-----

* Mokil on Oceandots توسط Wayback Machine (بایگانی‌شده دسامبر ۲۳, ۲۰۱۰)
* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Mokil Atoll». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۴ فوریه ۲۰۱۸.

پیوند به بیرون
--------------

* نقشه آب‌سنگ حلقوی موکیل

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت (از طریق ویاف)

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا

 |
**ابوالشرف عمادبن ابی الفرج علی بن حسین بن هندو**، ادیب و شاعر اهل ایران است.

خاندان ابن هندو
---------------

اِبْنِ هِنْدو، نام چند تن از کاتبان، شاعران و ادیبان ایرانی‌نژاد سده‌های ۴ و ۵ ق(۱۰ و ۱۱م) است که زندگی‌نامهٔ دو تن از آنان چنان به هم آمیخته که تفکیک یکی از دیگری دشوار می‌نماید. منابع ما در موارد بسیار، روایات مربوط به علی را به پدرش حسین نسبت داده‌اند یا روایات مربوط به حسین را ذیل نام علی نهاده‌اند.

این خاندان، احتمالاً همه منسوب به خاندان شیعی مذهب آل هندو بوده (امینی، ۴/۱۷۲) و موطن اصلی نیاکان آنان هندوجان (هندیجان کنونی)، از روستاهای پیرامون قم، بوده‌است و کلمهٔ «هندو» در نام و نسبشان نشانهٔ تبار هندی آنان نیست (مدرسی، ۲/۱۷۸؛ دانش‌پژوه، ۲۷؛ قس: مایرهوف، ۹۵؛ فروخ، ۳/۸۸). با این‌همه، چنین نیز می‌توان پنداشت که لفظ هندو در نام آن روستا، دلیل بر اقامت گروهی مهاجر هندی در آن بوده‌است. نسبت قمی (نک‍: باخرزی، ۱/۶۰۸؛ ماخروخی، ۸۰)، رازی، بغدادی و احیاناً طبرستانی که در بعضی منابع به دنبال نام آنان آمده، بی‌گمان از آن‌جاست که اعضای این خاندان به قم با دیگر شهرها مناصب دولتی داشته‌اند.

زندگی‌نامه
----------

ابوالشرف عمادبن ابی الفرج علی بن حسین بن هندو، ادیب و شاعر اهل ایران است. به گفتهٔ باخرزی، با آن‌که وی در شعر و ادب به پای پدرش نمی‌رسیده، آثار علم و ادب خاندانش در او مشهود بوده و راوی اشعار و آثار پدر بوده‌است. باخرزی با اشاره به اینکه شاعر مدتی تربیت دو فرزند او را برعهده داشته، از روح ناآرام و ماجراجوی ابوالشرف در آستانهٔ ۴۰ سالگی گزارش می‌دهد و نمونه‌هایی از اشعار او را می‌آورد (۱/۶۰۹، ۶۱۸–۶۲۱).

پی‌نوشت
-------

1. 1 2 3  *دائرةالمعارف بزرگ اسلامی*،  ج ۵، ذیل «ابن هندو».

منابع
-----

* *دائرةالمعارف بزرگ اسلامی*. ج. ۵. مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. ۱۳۸۵. شابک ۹۶۴-۷۰۲۵-۴۰-۸. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ تیر ۱۳۹۱.
**آیدان صلاحوفا** (ترکی آذربایجانی: ***Aydan Tahir qızı Salahova***؛ زادهٔ ۱۶ مارس ۱۹۶۴) نقاش، گالریست و چهره‌ای معروف آذربایجانی روسیه‌ای است. او در سال ۱۹۹۲ نگارخانه خصوصی آیدان را در شهر مسکو تأسیس کرد. آثار او در بسیاری از گالری‌های دولتی و خصوصی روسیه به چشم می‌خورد.

زندگی‌نامه
----------

آیدان صلاحوفا در سال ۱۹۶۴ در خانواده طاهر صلاحوف، در شهر مسکوی شوروی به دنیا آمد. او دانش‌آموخته مدرسه نقاشی، مجسمه‌سازی و معماری مسکو به عنوان دانشجوی خارجی در سال ۱۹۸۷ است. آیدان صلاحوفا از سال ۲۰۰۰ استاد مؤسسه آموزشی عالی یادشده و از سال ۲۰۰۷ عضو فرهنگستان هنرهای زیبای روسیه می‌باشد.
در اواخر دهه ۱۹۸۰، صلاحوفا به یکی از شهیرترین چهره‌های هنری نسل جدید در تمام کشورهای عضو شوروی سابق تبدیل شد. در سال ۲۰۰۲، فرهنگستان هنرهای زیبای روسیه با اهدای مدال نقره، از آیدان صلاحوفا در ازای فعالیت‌های برجسته هنری اش تقدیر به عمل آورد. او عضویت در اتاق عمومی فدراسیون روسیه بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ را نیز در کارنامه خود دارد.

با سابقه فعالیت بالغ بر ۲۰ سال در زمینه‌های نگارگری و تدوین گالری، نقش و تاثیران بسزایی در توسعه و پیشرفت هنر معاصر روسیه پساشوروی از خود نشان داده‌است. آثار او در نمایشگاه‌های بین‌المللی مهم هنری و دوسالانه، از جمله دو بار (۱۹۹۱ و ۲۰۱۱) در نمایشگاه دوسالانه ونیز و یک بار (۲۰۰۷) دوسالانه هنرهای معاصر مسکو در معرض نمایش گذاشته شده‌است.

آثار هنری
---------

نقاشی‌های آیدان صلاحوفا نه تنها در جامعه هنری روسیه، بلکه در سطح بین‌المللی نیز آوازه یافته‌است. آثار این هنرمند هر از گاهی در نمایشگاه‌های بین‌المللی و دوسالانه به نمایش گذاشته می‌شود. آیدان صلاحوفا در آثار خود به بررسی مضامین جنسیتی و تمایلات جنسی زنان در چارچوب اسلام، مغایرت‌ها بین شرق و غرب، ممنوعیت‌ها، باطن‌گرایی و زیبایی می‌پردازد. او یکی از هنرمندان مهم در عرصه هنر معاصر روسیه است، که به چند زمینه مختلفی مانند عکاسی، مجسمه‌سازی، نقاشی، و چیدمان مشغول است.

آیدان صلاحوفا در برخی از نگارگری‌های خود با تلفیق سنن آذربایجانی که او طبق آن‌ها بزرگ شده، از روش‌های تربیتی اروپایی، جهان اسلام شرق را با تأثیرات تفکرات فمینیستی غربی مرتبط می‌سازد. مجموعه «مینیاتورهای ایرانی» این هنرمند حکایت از هویت زنانانه در جامعه اسلامی دارد. عناصر نامرئی در نقاشی‌هایش از اهمیت متساوی و هم‌وزنی با عناصر قابل روئت برخوردار می‌باشند.

این هنرمند آذربایجانی بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۶، تعداد زیادی نمایشگاه در کشورهای روسیه، آلمان، فرانسه، ایتالیا، امارات متحده عربی، انگلستان، مجارستان، ایالات متحده آمریکا و غیره… برگزار کرده‌است.

جستارهای وابسته
---------------

* طاهر صلاحوف

منابع
-----

1. ↑  "Archived copy". Archived from the original on 2012-01-18. Retrieved 2012-01-03.
2. ↑  "Archived copy". Archived from the original on 2011-11-06. Retrieved 2011-12-28.
3. ↑  AYDAN SALAHOVA. varyox.az
4. ↑  Aydan Salahova: "İşimizi kişilərdən çox sevirik". lent.az[*پیوند مرده*]
5. ↑  AIDAN SALAKHOVA "Persian miniatures" - drawings, objects. artmap.com
6. ↑  Tahir Salahovun qızından böyük jest. sputnik.az

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آیدان صلاحوفا موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان
* ایالات متحده آمریکا

 |
| نهادهای پژوهش هنری | 
* هنرمندان آرکی‌دی (هلند)

 |
| سایر | 
* شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |
**آرامگاه عیسی خان نیازی** در مجموعه آرامگاه‌های همایون در دهلی هند واقع شده‌است. مقبره، به شکل هشت ضلعی و عمدتاً از ماسه سنگ قرمز، در سالهای ۱۵۴۷–۱۵۴۸ در زمان سلطنت شیرشاه سوری ساخته شد. مسجد عیسی خان در غرب مقبره قرار دارد که به همراه سایر ساختمانها از مجموعه مقبره‌های همایون را تشکیل می‌دهند که در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده‌اند.

تاریخ
-----

 بازسازی آرامگاه در سال ۲۰۱۱
آرامگاه در جنوب باغ بو حلیمه در مجموعه آرامگاه‌های همایون قرار دارد. کتیبه ای در مقبره ذکر می‌کند که در سال ۱۵۴۷ تا ۱۵۴۸ ساخته شده‌است. همچنین در این کتیبه نوشته شده‌است که مقبره که در زمان سلطنت شیرشاه ساخته شده‌است.  مسجد واقع در غرب مقبره، در سال ۱۵۴۷ ساخته شده‌است.

کار مرمت و بازسازی جامع از طریق امانت آقاخان برای فرهنگ (AKTC) با همکاری سازمان تحقیقات باستان‌شناسی هند (ASI) در سالهای ۲۰۱۱–۲۰۱۵ انجام شد.

معماری
------

### آرامگاه بزرگ

آرامگاه بزرگ به سبک معماری لودی ساخته شده‌است. شکل هشت ضلعی آن، مشخصه بارز دوران لدی، در یک ستون کم ارتفاع قرار دارد. ایوان‌ها محفظه مرکزی را احاطه کرده‌است. هر طرف محفظه از سه قوس تشکیل شده‌است که یک *چاجا* (سقف) در حال حاضر روی هر یک قرار دارد. سبک معماری مقبره شبیه به سبک‌های معماری شاهان سلسله سید مبارک شاه و محمد شاه، خان جهان تیلانگانی و سیکندر لدی است. 

مقبره عمدتاً با کوارتزیت خاکستری با ماسه‌سنگ قرمز ساخته شده‌است که برای تزئین استفاده می‌شود. گچ کاری‌های بنا سنگ‌تراشی خشن را پوشانده‌است. کاشی‌های رنگی مختلف برای تزئین از دیوارها استفاده شده‌است. دروازه مقبره بر روی یک لژ یک متر بلندی قرار دارد که به پله‌ها رسیده‌است. در سر مربع محفظه دروازه به سبک معماری هندو ساخته شده‌است. 

### مسجد

گنبد مرکزی شباهت زیادی به مسجد کیلای کوهنا در دژ پورانا دارد. گنبدهای جانبی بر روی ستونها ساخته شده و به پاویونها شباهت دارند. اتاق نماز به سه بخش تقسیم می‌شود.  بخش مرکزی مسجد از ماسه سنگ قرمز، و بخش‌های کناری از سنگ خاکستری ساخته شده‌است. هر بخش یک دروازه چهار قوسی به مسجد دارد که مرزهای آن با کاشی‌های سبز و آبی تزئین شده‌است. گوشه‌های قسمت مرکزی با قلاب‌هایی تزئین شده‌است.  مطابق بررسی باستان‌شناسی هند، این مسجد در مقایسه با مقبره ساده‌تر بنا شده‌است.

نگارخانه
--------

* مسجد عیسی خانمسجد عیسی خان
* در مقبرهدر مقبره
* آویز گنبد مرکزیآویز گنبد مرکزی
* سنوات داخل محفظه مقبره مرکزیسنوات داخل محفظه مقبره مرکزی

منابع
-----

1. 1 2  Ranjan Kumar Singh (2016). *The Islamic Monuments of India*. Partridge Publishing. ISBN 978-1-4828-7314-6.
2. 1 2 3 4 5 6  Naqvi 2002.
3. 1 2  H. Sharp (1921). *Delhi: Its Story And Buildings*. Oxford University Press. p. 75.
4. ↑

### کتابشناسی - فهرست کتب

* Naqvi, S. A. A. (2002). *Humayun's Tomb and Other Adjacent Monuments*. New Delhi: Archaeological Survey of India. ISBN 9788187780083.
* Nath, Ram (1982). *History of Mughal Architecture Vol. 1*. Abhinav Publications. pp. 234–237. ISBN 9788170171591.

پیوند به بیرون
--------------

 پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به Isa Khan Niyazi's tomb در ویکی‌انبار 

* آرامگاه همایون ، دهلی در یونسکو

| * ن
* ب
* و
آرامگاه همایون |
| --- |
| 
* آرامگاه افسروالا
* عرب سرای
* آرامگاه آرایشگر
* باغ‌مزار بوحلیمه
* Chillah Nizamuddin Auliya
* آرامگاه همایون
* گنبد نیلی
* آرامگاه عیسی خان

 |

درگاه‌ها:آسیاهندتاریخفرهنگ
کتاب **آثارالحق**، حاصل تعلیمات شفاهی نورعلی الهی است که طی سال‌های ۱۳۴۳ شمسی تا زمان درگذشتش در سال ۱۳۵۳ شمسی، در جلسات غیر رسمیِ دوستانه به حاضران انتقال می‌یافت. چند سال بعد از درگذشت الهی، یادداشت‌هایی که توسط برخی از شاگردانش از این تعلیمات برداشته شده بود، توسط فرزندش، بهرام الهی، در دو مجلد به نام‌های آثارالحق جلد اول (۱۳۵۶) و آثارالحق جلد دوم (۱۳۷۰) گردآوری و منتشر شدند.

آثارالحق به صورت گفتارهای کم و بیش طولانی بیان شده‌است. هدف نورعلی الهی از بیان گفتارها، ایجاد انگیزه و شوق حق‌پرستی در حاضران و توجه دادن آنان به مبدأ بود، نه بررسی مباحث فلسفی یا فقهی و کلامی. از این رو گفتارها برخلاف دیگر تألیفاتش، به سبک محاوره‌ای و با بیان ساده بیان و تنظیم شده‌است، و قالب ادبی یا اسلوب نگارشی خاصی در آن به کار نرفته است.

گفتارها در جلد اول آثارالحق به ترتیب موضوع و در جلد دوم بیشتر بر اساس تاریخ، مرتب شده‌اند. آثارالحق جلد اول شامل هفت بخش و جلد دوم شامل دو بخش می‌باشد که بعضی از موضوعات این دو کتاب عبارتند از: سلوک معنوی، خودشناسی، مبدأ و معاد، حقوق و وظایف، کیفیات اخلاقی و غیره.

جیمز موریس در مورد تعلیمات شفاهی نورعلی الهی می‌گوید: «استاد الهی با تعلیمات شفاهی خود و پاسخ به سه سؤال بنیادین متافیزیکی و اخلاقی دربارهٔ اصل و فطرت انسان، حقوق و وظایف و مقصد نهایی‌اش، دانشگاه معنوی را برای هرانسانی فارغ از فرهنگ و عقیده خاص، بنیان نهاد. تعلیمات استاد الهی، روش عملی منسجمی را در اختیار انسان می‌نهد که امکان پیشرفت معنوی او را در مراحل مختلف فراهم می‌کند. از نکات اساسی آموزه‌های او می‌توان به توضیح مفهوم نقش مظهریت الهی اشاره کرد.»

شالوده و اساس اندیشهٔ نورعلی الهی، بر جوهر و اصول اصلی کلیهٔ ادیان الهی استوار است. از این رو نمی‌توان این اندیشه را به دین یا مذهب، یا مرام خاصی منسوب کرد. وی، همان‌طور که از گفتارهایش برمی‌آید، به همهٔ ادیان و عقاید احترام می‌گذارد و هر کس را در انتخاب مذهب آزاد می‌داند، هر چند، برای سیر کمال روح، آن مذهبی را توصیه می‌کند که با اصول ادیان الهی مغایر نباشد.

منابع
-----

1. ↑  [  بایگانی‌شده در ۲ سپتامبر ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine آثارالحق (جلد اول) ]
2. ↑  [  بایگانی‌شده در ۲ سپتامبر ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine آثارالحق (جلد دوم)]
3. ↑  Paroles de vérité | e-ostadelahi.fr
4. 1 2  آثارالحق جلد اول، مقدمه، چاپ پنجم، نشر پنج
5. ↑  ایرانیکا، جیمز موریس، تعلیمات استاد الهی

پیوند به بیرون
--------------

* بایگانی‌شده در ۴ دسامبر ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine
*
**آیدین سیار سریع** (زادهٔ ۱۲ فروردین ۱۳۷۰) نویسنده طنز و فیلم‌نامه‌نویس ایرانی است.

سیارسریع فعالیت طنزنویسی خود را از سایت بازتاب شروع کرد و سپس در مجله خط‌خطی به نوشتن مشغول شد. با انتشار صفحه طنزانه (ضمیمه طنز روزنامه قانون) با طنزهای سیاسی‌اش به شهرت رسید. همچنین در روزنامه‌های شهروند، مردم امروز، هفته‌نامه صدا ستون طنز داشته‌است. در دوره دوم انتشار ضمیمه طنز قانون (بی‌قانون) نیز با این روزنامه همکاری کرده‌است. وی پس از توقیف روزنامه قانون به نوشتن فیلمنامه کمدی روی آورد که نتیجه آن فیلم سینمایی مارموز ساخته کمال تبریزی بود.

رویدادها
--------

یکی از طنزهای سیارسریع در هفته‌نامه صدا توهین به رهبر جمهوری اسلامی قلمداد شد که منجر به توقف خودخواسته انتشار این مجله شد. محمد قوچانی در بیانیه ای از این نوشته و طنزنویس آن اعلام برائت کرد.

آیدین سیارسریع در ویژه‌نامه نوروزی بی‌قانون با محمدجواد ظریف گفتگوی طنز انجام داد.

آثار
----

* جلد سفید، نشر آمه، ۱۳۹۳ (مجموعه طنزهای سیاسی)
* ژاژنامه، انتشارات کوله‌پشتی، ۱۳۹۶ (داستان طنز مصور)
* چرتوپیا، تاریخ زوال یک اتوپیا، نشر دیجیتال طاقچه، ۱۳۹۷ (داستان طنز)
* مارموز، ۱۳۹۷ (فیلمنامه)

منابع
-----

1. ↑  «آیدین سیار سریع :تولید فیلم مارموز یکی از برکات توقیف روزنامه‌ها بود!».
2. ↑  «هفته‌نامه صدا انتشار خود را به دلیل انتقادها به چاپ یک مطلب طنز متوقف کرد».
3. ↑  «روایت یک طنزنویس از دیدار با ظریف».

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد پیرامون یک نویسنده، شاعر یا نمایش‌نامه‌نویس است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**ائتلاف انتخاباتی** اتحادی از حزب‌ها یا سیاستمداران است که صرفا به منظور انتخابات صورت می‌گیرد. سایر مفهوم‌های مشابه عبارت است از: **توافق انتخاباتی دوحزبی**، **توافق انتخاباتی**، **میثاق** **انتخاباتی**، **اتحاد انتخاباتی** یا **بلوک انتخاباتی**.

هر یک از تشکل‌های ائتلاف خط‌مشی خاص خود را دارند اما در مقطع انتخابات تصمیم می‌گیرند اختلاف را در جهت هدف‌ها و مرام‌های مشترک کنار بگذارند تا از سبد رأی حامیان خود استفاده کنند و رأی بیاورند. گاه ائتلاف انتخاباتی را تشکل‌هایی با هدف‌های سیاسی بسیار متفاوت تشکیل می‌دهندکه حاضر می‌شوند ظرفیت‌های خویش را تجمیع کنند تا از قدرت گرفتن نامزد یا حزبی خاص جلوگیری نمایند.

برخلاف ائتلاف‌هایی که پس از انتخابات تشکیل می‌شود، ائتلاف‌های انتخاباتی معمولاً نامزدی را در رقابت با یکدیگر معرفی نمی‌کنند بلکه طرفداران خود را به رأی دادن به نامزدهای سایر اعضای ائتلاف تشویق می‌کنند. در برخی توافق‌ها با حزبی بزرگتر که از موفقیت بالاتری در نظرسنجی‌ها برخوردار است، حزب کوچکتر نامزدان خویش را تحت لوای حزب بزرگتر قرار می‌دهد و اعضای منتخب حزب کوچکتر با به همراه منتخبان حزب بزرگتر در دولت یا مجلس مشارکت دارند و هدف معمولاً ادامهٔ همکاری پس از انتخابات است، به عنوان مثال با کارزار مشترک در مورد موضوعاتی که دیدگاه مشترک دارند.

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست انتخاباتی
* رأی‌دهی تاکتیکی
* ائتلاف سیاسی
* همجوشی انتخاباتی
* تبادل رأی

منبع‌ها
-------
**آبراهام والدلومار** به(اسپانیایی: Abraham Valdelomar؛ زاده ۲۷ آوریل ۱۸۸۸ - درگذشته ۳ نوامبر ۱۹۱۹) با نام کامل **پدرو آبراهام والدلومار پینتو** (اسپانیایی: Pedro Abraham Valdelomar Pinto) نویسنده، شاعر، روزنامه‌نگار، مقاله‌نویس و نمایشنامه‌نویس اهل پرو بود. او را بنیان‌گذار جنبش آوانگارد در پرو می‌دانند، اگرچه او بیشتر به‌خاطر ژست‌های عمومی آراسته و شیک‌مانندش و تأسیس ژورنال *Colónida* شناخته می‌شود تا برای نوشته‌هایش، که از نظر *غزلی* به‌جای تجربیات تهاجمی، بیشتر پست مدرنیستی هستند. او مانند شارل بودلر در پاریس قرن نوزدهم، ادعا کرد که کشورش را برای اولین بار از رابطه شعر و بازار آگاه کرده و نیاز نویسنده را تشخیص داده‌است و شهرتش را مدیون آن است.

زندگی
-----

والدلومار در شهر کوچک ساحلی پیسکو، پرو بزرگ شد، در سن ۵ سالگی به همراه خانواده اش به لیما پایتخت پرو نقل مکان کرد و اولین مجله خود را در حالی که هنوز در مدرسه بود منتشر کرد. در سال ۱۹۰۶، او به عنوان تصویرگر برای مجله «*تشویق و سوت*» (Applause and Whistles) کار می‌کرد. زمانی که در ارتش پرو خدمت می‌کرد، درگیری با اکوادور را برای نشریه *ال دیاریو* شرح داد. در سال ۱۹۱۳ با سفارت پرو در رم کار کرد و ستونی در روزنامه به نام «*تواریخ روم*» را می‌نوشت.

والدلومار، کاریکاتوریست شوخ‌طبعی است که کتاب‌ها، داستان‌های کوتاه، مقاله‌ها و قطعات روزنامه‌نگاری تألیف می‌کرد. او را به‌خاطر *کریولو کوئنتوس* یا داستان‌های محلی‌اش که در پیسکوی مورد علاقه‌اش اتفاق می‌افتد، به یاد می‌آورند. مشهورترین آنها El Caballero Carmelo، داستان تراژیک یک خروس جنگی است که برای اولین بار در روزنامه La Nación de Lima منتشر شد.

در سال ۱۹۱۶، والدلومار مجله ادبی Colónida را تأسیس کرد که شامل آثار خودش و همچنین موج جدیدی از استعدادهای ادبی جوان در پرو، از جمله شاعر خوزه ماریا اگورن بود.

بزرگداشت
--------

تصویر او از زمان معرفی اسکناس سول پرو در سال ۱۹۹۱ بر روی اسکناس ۵۰ سولی نقش بسته‌است که گواهی بر جایگاه او به عنوان یکی از معتبرترین نویسندگان کشور پرو است.

یک گوگل دودل در ۲۷ آوریل ۲۰۱۹، صد و سی و یکمین سالگرد تولد والدلومار را گرامی داشت.

جستارهای وابسته
---------------

* ادبیات پرو

پانویس
------

1. ↑  "Abraham Valdelomar's 131st Birthday". *Google*. 27 April 2019.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Abraham Valdelomar». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱ دسامبر ۲۰۲۲.
* "Abraham Valdelomar's 131st Birthday". *Google*. 27 April 2019. بازبینی‌شده در ۱ دسامبر ۲۰۲۲

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آبراهام والدلومار موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* نروژ
* اسپانیا
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* جمهوری چک
* استرالیا
* هلند
* واتیکان

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* ساینی (ژاپن)

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* ریرو (سوئیس)
	+ 1
* سوداک (فرانسه)
	+ 1
* تروو (استرالیا)
	+ 1

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک خبرنگار است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**آیویز** (انگلیسی: Aiways) شرکت خودروسازی چینی است، که در سال ۲۰۱۷ تأسیس شد.

آیویز از زمان تأسیس خود استانداردهای دقیق طراحی، ساخت، کیفیت و کنترل تولید خودروهای آلمانی را دنبال کرده و هدف آن ایجاد و ساخت محصولاتی مطابق با استانداردهای بین المللی است. کارخانه فوق هوشمند آن دارای استانداردهای Industry 4.0 بوده و در شانگریو واقع شده است. در این کارخانه آینده‌نگری، توجه به کاربردهای کلان و یک سیستم کنترل کیفیت با استانداردهای جهانی در تمام مراحل تولید مورد توجه قرار می‌گیرد و به همین دلیل با تولید کارآمد و دقیق محصولات، خودرویی مانند U6 قادر به کسب استانداردهای کیفیت خودروی اروپا و همتراز با فولکس واگن آلمان می‌شود.

<ref>در عین حال برند آیویز با شرکا و تأمین کنندگان برتر جهانی برای تکمیل یک بستر دیجیتالی توسعه محصول، زنجیره تأمین، تولید، بازاریابی و خدمات پس از فروش همکاری کرده و به طور موثر فرآیند تولید محصول و کیفیت تولید خود را تضمین می‌کند.<ref>

لازم به ذکر است که گروه TüV Rheinland به عنوان یک سازمان حرفه‌ای و شناخته شده به منظور آزمایش، بازرسی و صدور گواهینامه کیفی با برند آیویز همکاری می‌کند. TüV Rheinland بیش از 100 سال تجربه در زمینه بازرسی و صدور گواهینامه جهانی خودرو دارد و تمام زنجیره تأمین را پوشش داده و با ارائه خدمات حرفه‌ای خود به توسعه سالم صنعت خودروسازی چین کمک می‌کند.

TüV Rheinland در ابتدای تولید آیویز U6 وظیفه بازرسی و کنترل قطعات خودرو را انجام داده و آنها را از نظر عملکرد و کیفیت، مطابق با استانداردهای بین‌المللی کرده است

منابع
-----

1. ↑  "Aiways overview".[*پیوند مرده*]
2. ↑  Gregor Soller (2018-10-22). "Aiways: Start-up mit höchsten Ambitionen". *vision-mobility.de*.
3. ↑  "China EV startup Aiways will launch SUV in Europe".

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Aiways». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۳ آوریل ۲۰۲۱.
در آمار ٬ با فرض فرایند تصادفی حقیقی{\displaystyle X(t)}٬ **اتوکوواریانس** یا **خودهم‌وردایی** به صورت کوواریانس متغیر تصادفی با انتقال زمانی یافته‌ی همان متغیر تعریف می‌شود.اتوکوواریانس را می‌توان معیاری از میزان شباهت سیگنال با انتقال‌یافته‌ی خودش دانست. اگر میانگین فرایند ٬برابر {\displaystyle E[X\_{t}]=\mu \_{t}} باشد آن‌گاه اتوکوواریانس می‌شود:

{\displaystyle C\_{XX}(t,s)=E[(X\_{t}-\mu \_{t})(X\_{s}-\mu \_{s})]=E[X\_{t}X\_{s}]-\mu \_{t}\mu \_{s}.\,}
که در آن E عملگر امید ریاضیست.

فرایندهای ایستا
---------------

اگر فرایند ایستا باشد٬آن‌گاه برای همه‌ی مقادیر t و s:

{\displaystyle \mu \_{t}=\mu \_{s}=\mu \,}
و

{\displaystyle C\_{XX}(t,s)=C\_{XX}(s-t)=C\_{XX}(\tau )\,}

که در آن {\displaystyle \tau =s-t\,} مقدار زمانی است که سیگنال شیفت داده‌شده‌است.در نتیجه اتوکواریانس می‌شود:

{\displaystyle C\_{XX}(\tau )=E[(X(t)-\mu )(X(t+\tau )-\mu )]\,}

{\displaystyle =E[X(t)X(t+\tau )]-\mu ^{2}\,}
{\displaystyle =R\_{XX}(\tau )-\mu ^{2},\,}
که ٬از دیدگاه پردازش سیگنال ٬ {\displaystyle R\_{XX}} همان خودهمبستگی است.

ضریب خودهمبستگی
---------------

با تقسیم اتوکواریانس بر واریانس ٬ ضریب خودهمبستگی به دست می‌آید:

{\displaystyle c\_{XX}(\tau )={\frac {C\_{XX}(\tau )}{\sigma ^{2}}}.\,}

جستارهای وابسته
---------------

* خودهمبستگی

منابع
-----

1. ↑  Papoulis، Athanasios. *Probability, Random Variables, and Stochastic Processes*. McGraw-Hill.
پیشینهٔ بنای «آب انبار همت‌آباد زمانی» که در دهستان تحت جلگه بخش مرکزی شهرستان فیروزه قرار گرفته، به دورهٔ قاجاری می‌رسد. مالکیت این بنا وقفی بوده و به شمارهٔ 5145 در تاریخ 25/12/1380در فهرست آثار ملی ایران ثبت گردیده‌است. بنای آب‌انبار همت‌آباد، با داشتن فرم کلی و اصلی آب‌انبارهای قدیمی و همچنین سبک شاخص سازه - به ویژه در ساخت سردرب ورودی- دارای ارزش معماری و تاریخی است و دربرداشتن تزئیناتی چون آجرکاری راسته-خفته بر روی لچکی سردرب و راهروی اصلی، بر ارزش هنری و فرهنگی بنا می‌افزاید.

موقعیت جغرافیایی
----------------

آب‌انبار همت‌آباد زمانی، در جنوب غربی روستای همت‌آباد و با فاصلهٔ تقریباً صد متری از جادهٔ اصلی روستا، جای گرفته. بنای آب‌انبار همت‌آباد، با زاویه‌ای حدود ۴۵ درجه نسبت به جاده، کوچه‌ها و منازل مسکونی روستا، ساخته شده. زاویهٔ ۴۵ درجه‌ای بنا به سمت شمال شرقی است.

پیشینه و کاربرد
---------------

با نگاهی به ابعاد و اندازهٔ آجرهای آب‌انبار، ساختار کلی پلان، نوع قوس‌های به کار رفته در آن، و همچنین گفته‌های پیران و بزرگان روستا، تاریخ بنای آب‌انبار به دروهٔ قاجاریه می‌رسد که تا زمان پهلوی دوم و قبل از انقلاب، به عنوان آب‌انبار بهره‌برداری می‌شده و پس از آن، تا کنون متروکه مانده‌است.

مشخصات معماری؛ پلان، ساخت و تزئینات:

ساختاری کلی بنای آب‌انبار همت‌آباد
----------------------------------

دربرگیرندهٔ یک ورودی و سردرب، راهرو و پله‌هایی که به پاشیر می‌رسند، مخزن و آب‌انبار است. سردرب این بنا، با ارتفاع حدود ۳۷۰ سانتی‌متر و با زاویهٔ ۴۵ درجه نسبت به کوچه‌ها و ساختمان‌های روستا قرار گرفته‌است. سردرب، دارای درجرز یا ستون در دو طرف است که بین آن‌ها یک طاق جناغی به شیوهٔ آجرچینی رومی اجرا شده، عمق آن ۴۰ سانتی‌متر، و روی اسپر آن، یک درگاهی با قوس هلالی و آجرچینی روی قرار دارد. در بالای سردرب، جای سنگی است که وقف‌نامهٔ بنا روی آن حجاری شده و بر بالای ورودی نصب بوده‌است. لچکی بالای قوس جناغی سردرب، دارای آجرکاری راسته و خفته و بالای سردرب دارای هره آجری بوده‌است. سردرب با آجر ۲۵ در ۲۵ ساخته شده و دارای بندکشی است.

راهرویی، سردرب ورودی را به پاشیر مرتبط می‌نماید. پوشش راهرو، قوس هلالی داشته و به شیوهٔ آجرچینی راسته-خفته اجرا شده‌است. پله‌هایی برای دستیابی به محل پاشیر تعبیه شده‌اند که هر پله ارتفاعی حدود ۳۵ سانتی‌متر و کف‌پله‌هایی ۴۰ تا ۴۵ سانتی‌متری به شیوهٔ آجرچینی خرندی دارد. قسمت پاشیر و دیوار بین مخزن و پاشیر، تخریب شده‌است.

پلان مخزن، شامل یک مربع و چهار ستون، در مرکز، و شیوهٔ پوششی آن نیز از نوع طاق چشمه است. به جز، قوس سردرب ورودی که از نوع قوس جناغی است، دیگر قوس‌ها، اعم از تویزه‌ها، طاق‌ها و پوشش‌ها همگی از نوع قوس هلالی (مازه‌دار) و تقریباً نیم‌دایره اجرا شده‌اند. آجرچینی همهٔ تویزه‌ها و طاق‌ها، به شیوهٔ رومی، و پوشش بین تویزه‌ها، به شیوهٔ آجرچینی کلمبو (گردچینی) است. سقف‌ها، دارای نورگیر و قسمت تیزه‌اند.

بنای آب‌انبار، با مخلوطی از آجرهای ۵\*۲۰\*۲۰ و ۵\*۲۵\*۲۵ و ملات گچ و ماسه ساخته شده‌است. روی بدنهٔ آب‌انبار، اندودی از ساروج وجود داشته که بخش بزرگی از اندود از بین رفته‌است.

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست آثار ملی شهرستان فیروزه

منابع
-----

«گزارش ثبتی آب انبار همت‌آباد»

اداره کل میراث فرهنگی خراسان

حوزه حفظ و احیاء میراث فرهنگی، ۱۳۸۰.
اس‌تی‌میکروالکترونیکس M24C02 I²C نوع سریال ئی‌ئیپ‌رام
دای اتمل AT93C46A
**ئی‌ئیپ‌رام** (به انگلیسی: **EEPROM**) (همین‌طور **E2PROM** نیز نوشته می‌شود و ئی‌توپی‌رام، خوانده می‌شود) مخفف *حافظه فقط-خواندنی* *قابل‌برنامه‌ریزی قابل‌پاک‌کردن به‌طور الکتریکی* (به انگلیسی: Electrically Erasable Programmable Read-Only Memory) گونه‌ای از حافظه‌های غیرفرّار است که در دستگاه‌ها و رایانه‌ها برای ذخیره حجم پایینی از اطلاعات استفاده می‌شود که نبایستی با قطع برق از دست بروند. اطلاعاتی همچون تنظیمات دستگاه.

هنگامی که نیاز به ذخیره حجم بالایی از اطلاعات باشد (همچون فلش دیسک‌ها) نوع خاصی از حافظه ئی‌ئیپ‌رام (همچون حافظه فلش) وجود دارد که استفاده از آن به‌صرفه‌تر و مرسوم‌تر است.

ئی‌ئیپ‌رام، حافظه‌ای قابل تغییر توسط کاربر و همین‌طور فقط‌خواندنی (به انگلیسی: ROM) است و می‌تواند بارها توسط ولتاژ تولیدشدهٔ بالاتر از حد معمول پاک شده و دوباره برنامه‌ریزی (نوشته) شود. معمولاً ئی‌ئیپ‌رام را بایستی برای پاک کردن و برنامه‌ریزی از دستگاه جدا نمود. البته ئی‌ئیپ‌رام در داخل مدار نیز قابل‌پاک‌کردن و برنامه‌ریزی است. ئی‌ئیپ‌رام‌ها سرعت پایین‌تری نسبت به سایر حافظه‌ها دارند؛ به این علت که فعالیت آن‌ها به یک بایت محدود می‌شود. ئی‌ئیپ‌رام‌های جدیدتر توانایی فعالیت بر روی چندین بایت را نیز دارند. آن‌ها همچنین عمر محدودی دارند؛ بدان معنی که تعداد دفعات پاک‌کردن و نوشتن بر روی آن‌ها به ده‌ها یا صدها هزار مرتبه محدود می‌شود. این محدودیت در ئی‌ئیپ‌رام‌های نوین به یک میلیون بار گسترش یافته‌است. این محدودیت مهم بایستی در طراحی‌ها در نظر گرفته شود. این بدان خاطر است که ئی‌ئیپ‌رام‌ها به‌جای حافظه‌های دسترسی تصادفی برای ذخیره تنظیمات استفاده می‌شوند.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «EEPROM». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲ مرداد ۱۳۹۱.

|  |  |
| --- | --- |
| داده‌های کتابخانه‌ای: کتابخانه‌های ملی ویرایش در ویکی‌داده | 
* آلمان

 |
**اِتِریانی** (به گرجی: *ეთერიანი*) (به معنای "[افسانهٔ] اِتِری") یک افسانهٔ حماسی فولکوریک گرجی مربوط به سده‌های ۱۰ و ۱۱ میلادی است.

این افسانهٔ عاشقانه که مسلماً دارای اصل و منشأ گرجی است، سرگذشت «آبِسالُم» و «اِتِری» را روایت می‌کند. اِتِری، شخصیتی شبیه سیندرلا است، که نامادری بدخواه و شریری او را آزار می‌دهد.

داستان
------

روزی ساحرهٔ مهربانی جامهٔ ابریشمین بر تن اتری می‌کند و او را به کلیسا می‌فرستد. در این جا اتری توجه شاهزاده‌ای به نام آبسالوم را به خود جلب می‌کند. هنگام بازگشت به خانه، یک لنگه از کفش اتری در جوی آب می‌افتد. آبسالوم آن را پیدا می‌کند و سرانجام موفق به یافتن اتری نیز می‌شود.

اما خوشبختی این دو عاشق، در نتیجهٔ اقدام یکی از ملازمان معتمد آبسالوم به نام مورمان، از بین می‌رود. شیطان به مورمان می‌آموزد که چگونه اتری را برای خود بفریبد. شیطان این کار را با پاشیدن دانه‌های ارزن بر روی این دختر انجام می‌دهد، زیرا دانه‌های ارزن تبدیل به کک و شپش می‌شود و تنها دست‌های مورمان است که می‌تواند آن‌ها را به‌طور موقت از آن دختر براند، آبسالوم افسرده و ناراحت، اتری را در آغوش مورمان رها می‌کند. آبسالوم پیوسته رنج می‌برد و پس از چندی به حالت مرگ می‌افتد و سرانجام مورمان را به جستجوی آب حیات می‌فرستد. مورمان آخرین شب را با اتری می‌گذراند و بامدادان که او را ترک می‌کند چنین می‌گوید: "ای شب که ما را فرا گرفته‌ای، به زودی به سپیده دم نزدیک مشو، مبادا عشق من پرواز کند، و بامداد، دیگر او را نبینم.

هنگامی که مورمان در دوردست است، آبسالوم آخرین نفس خود را می‌کشد و اتری با خنجر به زندگی خود پایان می‌دهد. هر دو عاشق ناکام را به خاک می‌سپارند. بر روی گور آنها درخت تاکی سر بر می‌آورد و در پایین گور آنها چشمه‌ای جاری می‌شود. از بدن آبسالوم یک غنچهٔ گل سرخ و از بدن اتری گل بنفشه‌ای سر می‌زند. مورمان پس از مدتی جستجو باز می‌گردد و برای خود گوری میان دو عاشق، حفر می‌کند و در آنجا خودکشی می‌کند. از آن به بعد، آب چشمه زهرآگین می‌شود و تاک به زردی می‌گراید و بوتهٔ خار وحشتناکی از بدن مورمان سربرمی آورد. هنگامی که گل بنفشه و گل سرخ می‌خواهند به هم بپیچند، بوتهٔ خار، شاخه‌ای بر می‌آورد و آن‌ها را از هم جدا می‌کند.

جستارهای وابسته
---------------

* شهادت شوشانیک

پانویس
------

1. ↑  مارشال لانگ، گرجی‌ها، ۲۱۸.
2. ↑  مارشال لانگ، گرجی‌ها، ۲۱۸-۲۱۹.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Eteriani». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۴ مارس ۲۰۱۵.
* مارشال لانگ، دیوید. *گرجی‌ها*. تهران: انتشارات طهوری، ۱۳۹۰.
حجت الاسلام حاج میرزا ابوالقاسم فلسفی
**ابوالقاسم فلسفی** در ۲۵ ربیع المولود ۱۳۲۴ قمری در تهران متولد شد. اوفرزند آیت‌الله حاج شیخ محمدرضا تنکابنی می‌باشد و برادر بزرگ‌تر حجت الاسلام حاج شیخ محمدتقی فلسفی واعظ شهیر و آیت‌الله حاج میرزا علی فلسفی می‌باشد.

تحصیلات ابتدایی را در دبستان توفیق گذراند. سپس در حوزه تهران در رشته ادبیات عرب، فقه و اصول ادامه تحصیل داد. در سالیان دراز قسمتی از اوقات ایشان صرف تحصیل می‌شد و در مجلس درس پدر حضور می‌یافت. قسمت دیگر وقت ا، نیز صرف تنظیم اسنادی می‌گردید که افراد نزد پدر او می‌آوردند تا به خط و مهر او تائید شود.

او در اواخر عمر پدرش امامت مسجد فیلسوف را برعهده داشت و به تدریس فقه و اصول نیز می‌پرداخت که به ویژه در تدریس شرح لمعه تسلط فوق العاده ایشان مشهور بود. افراد زیادی از درس او استفاده کردند. طلاب همه روزه در مسجد حمام گلشن که نزدیک منزل وی بود در درس سطحش حاضر می‌شدند.

او در دو سه سال آخر عمر به علت کسالت از منزل خارج نمی‌شد و سرانجام در خرداد سال ۱۳۷۱ در سن ۸۷ سالگی درگذشت. پیکر او در صحن گورستان ابن‌بابویه شهر ری به خاک سپرده شد.

منابع
-----

* خاطرات و مبارزات حجت الاسلام فلسفی. تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی، ۱۳۷۶.
**آرامگاه شیخ احمد جام** یکی از ارسن‌های مهم که برخی ساختمان‌های آن از شیوه آذری است، خانقاه و آرامگاه شیخ احمد جام است. این ارسن در چند دوره از سده ششم تا قاجاریان ساخته شده‌است. امروزه گورستان جلوی آن را به پارک تبدیل کرده‌اند.

این زیارتگاه در میان جاده مشهد به هرات ساخته شده و دربرگیرنده ده ساختمان است. که در پیرامون سه میانسرا ساخته شده‌اند. در بخش کانونی و در دل آرسن، گنبد خانه‌ای است که در سال ۶۳۲ ق ساخته شده‌است. زمانی [در آنسوی میانسرا] مدرسه و خانقاهی بوده که اکنون نیست. در جلوی گنبدخانه، ایوانی بلند است که به میانسرا باز می‌شود.

یکی از ویژگی‌های ساختمان‌های خراسانی، بلندای ایوان‌ها و به ویژه سر در آن است. به فاصله میانِ تیزهِ چفدِ ایوان تا بالای سر درِ آن، "چکاد "می‌گویند. این فاصله در ساختمان‌های خراسانی به ویژه در سمرقند و بخارا آن چنان بلند است که تناسب درگاه از میان رفته است. از جمله در ایوان بلند جلوی گنبدخانه که در چند مرحله ساخته شده‌است چون نمای آن دو رنگ است. بلندای آن سی متر است و گمان می‌رود که در سال ۷۲۸ ق ساخته شده باشد. سر در ایوان بسیار زیباست.

مسجد عتیق، تالاری است در شرق گنبدخانه [ که در گذشته شبستان ستوندارداشته‌است ]. در میان این مسجد گنبدی است که با تویزه‌های متقاطع ساخته شده‌است.
گنبد سفید یا "مسجد سردر" یا "رواق "در شرق ایوان بلند ساخته شده و به آن راه دارد. گنبد آن کاربندی شده و روی چهار تویزه ساخته شده‌است. اسپرهای گریو (ساقه) گنبد دارای پنجره است.

مسجد کرمانی در غرب ایوان بلند ساخته شده و به آن راه دارد. در پشت این مسجد، به سوی مسجد نو، به جای طاق چهار بخش، گونه هشت بخش آن روی ستون‌های هشت پهلو ساخته شده‌است.

مدرسه فیروزشاه یا "گنبد سبز "، گنبدخانه است در غرب میانسرای بزرگ با گنبدی کاشی کاری شده که در دوره دوم شیوه آذری ساخته شده‌است. این گنبد، دو پوسته گسسته میان تهی و آهیانه آن دارای کاربندی است.

منابع
-----

* دکتر محمد کریم پیرنیا، سبک‌شناسی معماری ایرانی
* گودار، آندره، هنر ایران، تهران، دانشگاه ملی، ۱۳۵۸
* معماریان، غلامحسین، سیری در مبانی نظری معماری
* بورکهارت، تیتوس، هنر اسلامی، تهران، انتشارات سروش، ۱۳۶۵
ابل ماکاشویلی
**ابل ماقاشویلی** (گرجی: აბელ მაყაშვილი) همچنین با نام **آول گاوریلوویچ ماکایف** (روسی: Авель Гаврилович Макаев) (۶ ژوئن ۱۸۶۰ - ژوئن ۱۹۲۰) یک شاهزاده و سرباز گرجی بود که در ارتش روسیه، گرجستان و آذربایجان خدمت می‌کرد.

فعالیت ها
---------

وی در سال ۱۸۷۷ به ارتش شاهنشاهی روسیه پیوست و از سال ۱۹۱۰ فرماندهی سپاه پیاده‌نظام باش-کدیکلار را بر عهده داشت. وی در سال ۱۹۱۴ به درجه سرلشکری ارتقا یافت و از سال ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۷ فرماندهی شانزدهمین سپاه منگرلی را بر عهده گرفت. پس از اعلام استقلال گرجستان از روسیه، ماکاشویلی به ارتش ملی گرجستان پیوست. وی از سال ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۰ به عنوان فرماندار کل و فرمانده نظامی تفلیس خدمت کرد. در اوایل سال ۱۹۲۰، وی توسط دولت مستقل آذربایجان برای ریاست یک مدرسه نظامی در گنجا دعوت شد.

مرگ
---

وی درسال ۱۹۲۰ درپی تسخیر آذربایجان توسط بلشویک‌ها کشته شد. براساس برخی اسناد، مقامات شوروی او را دستگیر و در دریای خزر غرق کردند.

فرزندان
-------

پسران ماکاشویلی نیز در ارتش خدمت می‌کردند. یکی از پسران وی، واختانگ، فرماندهی نیروی هوایی گرجستان را برعهده داشت و درسال ۱۹۲۱ در یک حادثه هوایی جان خود را ازدست داد.

منابع
-----

1. ↑  (به روسی) Javakhishvili, Niko (2003), Грузины под Российским Флагом: Грузинские военные и государственные деятели на службе России в 1703-1917 (*Georgians under the Russian Banner*), p. 131. Tbilisi State University Press.
2. ↑  (به روسی) Grebelsky, P. Kh. , Dumin, S. V. , Lapin, V. V. (1993), Дворянские роды Российской империи (*Noble families of Russian Empire*), vol. 1. , p. 169. IPK Vesti.
مکان تاریخی در ایالات متحده آمریکا
**ابل لس آنجلس** یک باشگاه زنانه است که در بخش مید-ویل‌شایر در لس آنجلس، کالیفرنیا واقع شده‌است و شامل یک ساختمان کلوب و تئاتر ویل‌شایر ابل با ۱۲۷۰ صندلی است.

این مجموعه از سال ۱۹۲۷ به مالکیت کلوب زنانه ابل لس آنجلس درآمده‌است. این کلوب در سال ۱۸۹۴ یا ۱۸۹۷ در لس آنجلس شکل گرفت. از سال ۱۹۲۷، تئاتر ویل‌شایر ابل میزبان اجراهای موسیقی و سخنرانی رهبران جهان و هنرمندان برتر بوده‌است. در میان رویدادهای دیگر، ابل آخرین مکانی بود که هوانورد آملیا ارهارت در آن پیش از اینکه در پی سفر هوایی دور دنیا ناپدید شود، دیده شد. همچنین مکانی است که استعداد جودی گارلند هنگام ایفای نقشی در آن کشف شد.

شکل‌گیری و سال‌های اولیه
------------------------

 کلوب اصلی ابل، در خیابان فیگواِرا در مرکز شهر لس آنجلس
ابل لس آنجلس به‌عنوان یک کلوب زنانه در سال ۱۸۹۴، بر اساس اصول و آموزه‌های آدریان ابل، یک پیشگام در آموزش زنان و سازماندهی کننده اجتماع زنان در اواخر قرن نوزدهم تشکیل شد. هریت ویلیامز راسل استرانگ مؤسس این باشگاه بود که برای سه دوره متوالی به عنوان رئیس آن خدمت کرد. در صورت‌جلسه اولین جلسه ابل لس آنجلس، هدف این باشگاه «علاقمند کردن زنان به مطالعه همه شاخه‌های ادبیات، هنر و علم و پیشرفت زنان در هر شاخه‌ای از فرهنگ» ذکر شد. این باشگاه شعار خود را «راهی پیدا می‌کنم یا یکی می‌سازم - من خدمت می‌کنم» قرار داد.

منابع
-----





1. ↑  سازمان پارک‌های ملی (۲۰۰۸-۰۴-۱۵). "National Register Information System". *National Register of Historic Places*. National Park Service.
2. ↑  Jennier Steinhauer, "A Sanctuary for Women, Even Today", *The New York Times*, Aug. 9, 2010.
3. 1 2  "Ebell's History Is Rich in Culture, Philanthropy" (PDF). The Ebell of Los Angeles. June 1994.
**آندرومده** (به یونانی: Ανδρομέδη)، در اسطوره‌های یونان، دختر سفیوس و کاسیوپیا، پادشاه و ملکه اتیوپیا قلمرو شمالی آفریقا است.

مادرش ادعا کرد که او زیباتر از پریان دریایی نرئید، فرزندان نرئوس است، نرئیدها به پوزئیدون شکایت کردند. پوزئیدون چون حس کینه‌توزی و انتقام‌جویی‌اش تحریک شده بود، با درخواست آن‌ها موافقت کرد و کتوس، هیولای وحشتناک دریا را احضار نمود. کتوس به شکل یک وال عظیم‌الجثه فوراً مأموریتش را آغاز کرد و ویرانی بسیاری به بار آورد. مردم وحشتزده جمع شدند و از پادشاهشان خواستند آن‌ها را نجات دهد. شاه بناچار از غیبگوی آپولون چاره جویی کرد و وی به شاه و ملکه گفت که این بلا از شما و مردمتان دور نخواهد شد، مگر اینکه دختر زیبایتان آندرومدا را قربانی هیولای دریایی کنید. در نتیجه آندرومده را برهنه و در برابر هیولا به صخره‌ای زنجیر کردند. پرسئوس او را نجات داد و با وی ازدواج کرد.

خاندان و فرزندان پرسئوس و آندرومده را در اساطیر یونانی، پرسئید (Perseidae) می‌نامند. به روایتی، پرسئوس و دانائه هفت پسر و یک دختر و بنا به یک روایت دیگر هفت پسر و دو دختر داشته‌اند. این خانواده بر طبق حکایات اساطیری در شهر تیرینس یونان حکومت کرده‌اند. نخستین فرمانروا و سرسلسلهٔ آنها یکی از پسران پرسئوس و آندرومدا به نام پرسس بوده‌است.

منابع
-----

1. ↑  "Andromeda" (به انگلیسی). pantheon. Archived from the original on 8 May 2015. Retrieved July 7, 2015.

* دورانت، ویل (۱۳۷۸)، *تاریخ تمدن، یونان باستان*، ج. دوم، ترجمهٔ امیرحسین آریان‌پور و دیگران، سرویراستار، محمود مصاحب، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، شابک ۹۶۴-۴۴۵-۰۰۱-۹

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست شخصیت‌ها، مکان‌ها و رویدادهای افسانه‌ای یونان باستان

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آندرومده موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* جمهوری چک

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد اساطیر یونان است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**آیلا بلر** (انگلیسی: Isla Blair؛ زادهٔ ۲۹ سپتامبر ۱۹۴۴) بازیگر و صداپیشه اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۶۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به *وکلای مدافع*، *کِـرِز*، *ایندیانا جونز و آخرین جنگ صلیبی*، *نبرد بریتانیا*، *شب‌زنده‌داری با بزن و بکوب*، *جزیره گنج*، *جانی اینگلیش دوباره متولد می‌شود*، *والمونت*، *خانه وحشت دکتر ترور،* آدمکشان میدسامر*،* پدر براون*،* شهر هالبی*،* ترفندهای نو*،* تلفات*،* تپش قلب*،* اندکی فراست*،* کینگ و کسل*،* تاگارت*،* پرده دو*،* دکتر هو*،* دادگاه جزا*،* فضا: ۱۹۹۹ *و* راهب *اشاره کرد.*

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Isla Blair». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۱.

پیوند به بیرون
--------------

* آیلا بلر در IMDb

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* فرانسه (داده‌ها)
* جمهوری چک
* هلند

 |
| سایر | 
* هنرمند موزیک‌برینز
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد بازیگر است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**FreeFem++** یک زبان برنامه نویسی و نرم افزاری است که بر حل معادلات دیفرانسیل جزئی با استفاده از روش اجزای محدود تمرکز دارد. FreeFem++ به زبان C++ نوشته شده است و توسط دانشگاه Pierre et Marie Curie و Laboratoire Jacques-Louis Lions توسعه و نگهداری می شود. بر روی سیستم های لینوکس ، سولاریس ، macOS و مایکروسافت ویندوز اجرا می شود. FreeFem++ نرم افزار رایگان ( LGPL ) است.  

زبان FreeFem++ از C++ الهام گرفته شده است. یک IDE به نام FreeFem++-cs وجود دارد.

تاریخچه
-------

اولین نسخه در سال 1987 توسط Olivier Pironneau ایجاد شد و MacFem نام داشت (فقط روی Macintosh کار می کرد). PCFem مدتی بعد ظاهر شد. هر دو به زبان پاسکال نوشته شده بودند.

در سال 1992 با C++ بازنویسی شد و FreeFem نامگذاری شد. نسخه های بعدی، FreeFem+ (1996) و FreeFem++ (1998)، از این زبان برنامه نویسی نیز استفاده کردند.

نسخه های دیگر
-------------

* FreeFem++ شامل نسخه هایی برای حالت کنسول و MPI است
* FreeFem3D

نسخه های منسوخ شده:

* FreeFem+
* FreeFem

منابع
-----

1. ↑  Hecht, Frédéric (2012). "New development in FreeFem++" (PDF). *Journal of Numerical Mathematics*. **20** (3–4): 251–266. doi:10.1515/jnum-2012-0013.
2. ↑  "FreeFem++ website". Retrieved November 27, 2018.
ابرشروران فیلم بتمن سال ۱۹۶۶، براساس کتاب‌های کمیک بتمن و مجموعه تلویزیونی بتمن در دهه ۶۰ میلادی.

از چپ به راست: پنگوئن، ریدلر، زن گربه‌ای و جوکر.
**ابرشرور** (به انگلیسی: Supervillain) گونه‌ای تبه‌کار بزرگ است که در داستان‌ها در مقابل قهرمانان به کاربرده می‌شود. ابرشرور بیشتر در کتاب‌های کمیک و فیلم‌های علمی–تخیلی و فیلم‌های اکشن استفاده می‌شود. نوعی دیگر از شرورها وجود دارند که به آنها ضدقهرمان می‌گویند یعنی فقط با قهرمان یا قهرمانان داستان مخالف هستند و هدف آن نابودی همه چیز و همه کس نیست؛ برای مثال شخصیت *زن گربه‌ای* ابتدا به عنوان یک شخصیت ابرشرور و یکی از دشمنان بتمن به تصویر کشیده می‌شد، اما از دههٔ ۱۹۹۰ به بعد او در مجموعه‌ها نقش یک ضدقهرمان را در ازای شخصیتی بدذات ایفا می‌کند.

جستارهای وابسته
---------------

* بزه
* ارباب تاریکی
* دانشمند دیوانه

منابع
-----

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Supervillain». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*.

| * ن
* ب
* و
کمیک |
| --- |
| قالب‌ها | 
* داستان مصور
* مانگا
* کتاب کمیک
* رمان گرافیکی
* وب‌کامیک

 |
| فهرست خالقین کمیک | 
* هنرمند کمیک

 |
| تاریخچه کمیک | 
* تاریخچه کمیک آمریکایی
* تاریخچه مانگا

 |
| گونه‌های کمیک | 
* کامیکس ترسناک
* کامیکس ابر قهرمان
* کامیکس وسترن
* کامیکس جنایی

 |
| شیوه بیان | 
* ابرقهرمان
* ضدقهرمان
* شرور بزرگ
* حیوان خنده‌دار

 |
| 
* درگاه:کمیک

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد مرتبط با زبان است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
آگوست پوت
**آگوست فریدریش پوت** در ۱۴ نوامبر ۱۸۰۲ در نِتِل رِده، هانوفر زاده شد و در تاریخ ۵ ژوئیه ۱۸۸۷ (۸۴ سالگی) در هاله آلمان دیده از جهان فروبست.

وی یکی از نخستین پایه گذاران زبانشناسی تاریخی خانواده زبان های ***هندوکلتی*** (واژه ای که خود برای زبانهایی که امروزه هندواروپایی، هندوژرمنی، هندوآناتولیایی، آریایی،... می نامند، برگزید) است. او روشی علمی را برای ریشه شناسیبنیاد گذاشت که بر پایه آن به هماهنگی آوایی واژگان وابسته پرداخته می شد.

زمانی که دانشجوی الهیات در دانشگاه گوتینگن بود، به واژه شناسی گرایش یافت. در سال ۱۸۲۷ پایان نامه دکترای خود را به نام: *درباره وابستگی هایی که در زبان ها با حرف اضافه روشن می شوند* آموزش خود را به پایان رساند. سپس به دانشگاه برلین رفت تا از فرانتس بوپ، یکی از نخستین زبانشناسان این خانواده زبانی بیاموزد و به سال ۱۸۳۰ توانست سخنران رایگان زبان شناسی همگانی در دانشگاه شود.

در سال ۱۸۳۳ میلادی او نخستین پوشینه از برجسته ترین کار دوران خویش را با نام: ***بررسی* *های ریشه شناختی در زبان های هندوژرمنی با نگاه ویژه به جابجایی آوایی در سانسکریت، یونانی، لاتین، لیتوانیایی و گوتی،*** به چاپ رسانید و در همان سال استاد رشته زبانشناسی همگانی **دانشگاه هاله** شد و تا پایان زندگی در همان جا ماندگار گشت.

او همچنین کتاب هایی درباره زبان های آفریقای جنوبی، جاوه ای و ژاپنی نگاشت. او درباره زبان کولی ها ( رومانی) نوشته هایی داشت که برای آنها برترین دانشمند این زمینه در سده نوزدهم شناخته شد.

منابع
-----

1. ↑  *indokeltisch*
2. ↑  گروه کپنهاگ (مکتب دانمارک)
3. ↑  Max Müller ۱۸۶۱؛ Honoré Chavée ۱۸۶۷
4. ↑  *etymology*
5. ↑  بندواژه رساگر
6. ↑  *De Relationibus Quae Praepositionibus in Linguis Denotantu*

* دانشنامه بریتانیکا:
*
**بقعه یوسف اسماعیل**  مربوط به سدهٔ ۹ ه.ق است و در شهرستان آمل، روستای کمانگرکلا واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۸۸۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است بقعه قدیمی درویش اسماعیل قرار گرفته است. مقبره شیخ و عالم زاهد که نمای خارجی بقعه چهار گوش است این چهارگوش را بالاتر از تزئینات کشکولی و سینه کفتری گچی، بریده و هشت ضلعی به وجود اورده‌اند. گنبد کلاه درویشی آن هشت پراست و روی این هشت ضلعی بناشده است. در هر ضلعی بالای طاق نمای وسط، دو مستطیل است که داخل آنها کاشی کاری است بالای این قسمت کاشیکاری، دوازده قرنیس سینه کفتری و بالای آنها یازده و نیم دایره تزئینی از گچ ساخته‌اند. طرف در ورودی بقعه، مسجدی نوساز بعداً اضافه کرده‌اند. داخل بقعه چهارگوشه است و صندوقی ساده چوبین درمیان آن مرقد درویش اسماعیل را پوشانده است در مقابل بقعه سقانفاری تازه ساز به چشم می‌خورد.

جستارهای وابسته
---------------

* آثار ملی ایران
* سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری

منابع
-----

* آرامگاه درویش اسماعیل[*پیوند مرده*]

1. ↑  «دانشنامهٔ تاریخ معماری و شهرسازی ایران‌شهر». وزارت راه و شهرسازی. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۶ اکتبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۹.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |