recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
{{Infobox Telescope
**ابزار طیف‌سنجی انرژی تاریک** (انگلیسی: Dark Energy Spectroscopic Instrument) یا (DESI) یک ابزار تحقیقاتی علمی برای انجام بررسی‌های نجومی طیف‌نگاری از کهکشانهای دوردست است. اجزای اصلی آن یک صفحه کانونی حاوی ۵۰۰۰ ربات موقعیت‌یابی فیبر و مجموعه‌ای از طیف نگارهایی است که توسط فیبرها تغذیه می‌شوند. ابزار جدید انجام آزمایشی را برای بررسی تاریخ انبساط جهان و فیزیک اسرارآمیز انرژی تاریک را قادر خواهد ساخت.

این ابزار توسط آزمایشگاه ملی لارنس برکلی تحت حمایت مالی دفتر علوم وزارت انرژی ایالات متحده اداره می‌شود. ساخت ابزار جدید، که اکنون تکمیل شده‌است، عمدتاً توسط دفتر علوم وزارت انرژی ایالات متحده و سایر منابع متعدد از جمله بنیاد ملی علوم ایالات متحده، شورای تأسیسات علم و فناوری انگلستان، کمیسیون انرژی‌های جایگزین و انرژی اتمی فرانسه، تأمین مالی شده‌است.

منابع
-----

1. ↑  Bebek, C.J. ed. (2015-06-15). "DESI Design Report". Archived from the original on 2019-03-31. Retrieved 2016-02-12.
2. ↑  Pultarova, Tereza (February 16, 2018). "How 5,000 Pencil-Size Robots May Solve the Mysteries of the universe". *Live Science*.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Dark Energy Spectroscopic Instrument». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۴ مارس ۲۰۲۴.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ابزار طیف‌سنجی انرژی تاریک موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
***کویلا*** (هندی: कोयला) فیلمی هندی در سبک اکشن، درام و موزیکال به نویسندگی، کارگردانی و تهیه‌کنندگی راکیش روشن است که در سال ۱۹۹۷ منتشر شد. در این فیلم بازیگرانی مثل شاهرخ خان، مدوری دیکشیت و آمریش پاری به ایفای نقش پرداخته‌اند.

داستان
------

فردی مسن به نام راجا صاحب (آمریش پوری) که در منطقه قدرت و ثروت زیادی دارد و از آن سوءاستفاده می‌کند دلباخته و شیفتهٔ دختری روستایی به نام گوری (مدوری دیکشیت) می‌شود و نماینده خودرا با کلی هدایا برای خواستگاری به نزد سرپرستان گوری می‌فرستد اما گوری که به این وصلت راضی نیست می‌گوید که من اول باید داماد را ببینم و راجا صاحب هم عکسی از برده خود شنکر (شاهرخ خان) که لال اما جوان و زیبا بود برای گوری می‌فرستد و اورا می‌فریبد و با او ازدواج می‌کند. اما در ادامه گوری و عشق او به شنکر موجب پدید آمدن حوادثی می‌شود که…

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Koyla». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۴ اوت ۲۰۱۵.

پیوند به بیرون
--------------

* *کویلا* در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد فیلم است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**گازانیا اسپلندنس** (نام علمی:  *Gazania rigens*)، مترادف (نام علمی:  *Gazania splendens*) یک گونه گلدار از تیره کاسنیان می‌باشد. این گیاه بومی آفریقای جنوبی می‌باشد و به عنوان یک گیاه زینتی در باغها کاشته می‌شود و عمری کوتاه دارد. در استرالیا این گیاه با نام coastal gazania (گازانیای ساحلی) شناخته می‌شود و در تپه‌های شنی ساحلی و در کنار جاده‌ها به وفور دیده می‌شود. در باغها و باغچه‌ها برای مرز بندی کردن گیاهی بسیار مناسب می‌باشد و به علت گلهای زیبایی که دارد برای استفاده در سبدهای گل بسیار جلوه گر است.

گیاهی چندساله است با رشد کم. ارتفاع این گیاه ۵۰ سانتی‌متر می‌باشد و گستردگی حدود ۲۰ سانتی‌متر دارد. گلهای آصف السلطنه بسیار زیبا می‌باشند و به رنگهای کرم، برنز، صورتی، زرد، نارنجی، قرمز و سفید یا ترکیبی از این رنگها دیده می‌شود. فصل گلدهی این گیاه از تابستان تا اوایل پاییز می‌باشد.

تکثیر
-----

تکثیر این گیاه به ۲ روش امکان‌پذیر است:

1. کاشتن بذر: در اواخر زمستان بذر را در یک فضای سرپوشیده بکارید و پس از آخرین روز سرما به بیرون منتقل کنید.
2. قلمه زدن که بهتر است در اواخر تابستان صورت گیرد.

منابع
-----

1. ↑  «گیاه آصف السلطنه». پایگاه گل و گیاهان زینتی. دریافت‌شده در ۲۹ آوریل ۲۰۱۳.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**آنی ورشینگ** (به انگلیسی: Annie Wersching) (زادهٔ ۲۸ مارس ۱۹۷۷ – درگذشتهٔ ۲۹ ژانویه ۲۰۲۳) بازیگر آمریکایی بود که فعالیت خود را از سال ۲۰۰۲ میلادی آغاز کرد. از معروف‌ترین کارهای او حضور در فصل‌های هفتم و هشتم سریال ۲۴ است. او همچنین در سریال بوستون لیگال و در بازی ویدیویی آخرین بازمانده از ما محصول کمپانی ناتی داگ برای صداگذاری شخصیت تس ایفای نقش کرده‌است.

زندگی شخصی
----------

آنی ورشینگ در سنت لوئیس چشم به جهان گشود. او فارغ‌التحصیل در رشتهٔ تئاتر-موسیقی از دانشگاه میلیکان (ایلینوی) بود. ورشینگ در سپتامبر ۲۰۰۹ با یک کمدین آمریکایی به نام استیفن فول در لس آنجلس، کالیفرنیا ازدواج کرد.

جستارهای وابسته
---------------

* سریال ۲۴
* رنه واکر (نقش ورچینگ در ۲۴)
* ۲۴ (فصل ۷)
* ۲۴ (فصل ۸)
* خاطرات خون‌آشام (فصل ۷)
* خاطرات خون‌آشام (فصل ۶)
* مارول رانویز فراریها
* بی‌انتها سریال timeless

منابع
-----

* ویکی‌پدیای انگلیسی

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* اسپانیا
* آلمان
* ایالات متحده آمریکا
* کره

 |
| سایر | 
* هنرمند موزیک‌برینز
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |
این فهرست، اسامی نمایندگان در دوره‌های مجلس شورای اسلامی را از زمان تشکیل این نهاد در سال ۱۳۵۹ و تاکنون را شامل می‌شود. هم‌اکنون نمایندگان در دوره یازدهم مجلس شورای اسلامی با ۲۹۰ کرسی، مشغول به کار هستند.

نمایندگان مجلس شورای اسلامی
---------------------------

### دورهٔ نخست (۱۳۶۳–۱۳۵۹)

مقالهٔ اصلی: فهرست نمایندگان دوره نخست مجلس شورای اسلامی
### دورهٔ دوم (۱۳۶۷–۱۳۶۳)

مقالهٔ اصلی: فهرست نمایندگان دوره دوم مجلس شورای اسلامی
### دورهٔ سوم (۱۳۷۱–۱۳۶۷)

مقالهٔ اصلی: فهرست نمایندگان دوره سوم مجلس شورای اسلامی
### دورهٔ چهارم (۱۳۷۵–۱۳۷۱)

مقالهٔ اصلی: فهرست نمایندگان دوره چهارم مجلس شورای اسلامی
### دورهٔ پنجم (۱۳۷۹–۱۳۷۵)

مقالهٔ اصلی: فهرست نمایندگان دوره پنجم مجلس شورای اسلامی
### دورهٔ ششم (۱۳۸۳–۱۳۷۹)

مقالهٔ اصلی: فهرست نمایندگان دوره ششم مجلس شورای اسلامی
### دورهٔ هفتم (۱۳۸۷–۱۳۸۳)

مقالهٔ اصلی: فهرست نمایندگان دوره هفتم مجلس شورای اسلامی
### دورهٔ هشتم (۱۳۹۱–۱۳۸۷)

مقالهٔ اصلی: فهرست نمایندگان دوره هشتم مجلس شورای اسلامی
### دورهٔ نهم (۱۳۹۵–۱۳۹۱)

مقالهٔ اصلی: فهرست نمایندگان دوره نهم مجلس شورای اسلامی
### دورهٔ دهم (۱۳۹۹–۱۳۹۵)

مقالهٔ اصلی: فهرست نمایندگان دوره دهم مجلس شورای اسلامی
### دورهٔ یازدهم (۱۴۰۳–۱۳۹۹)

مقالهٔ اصلی: فهرست نمایندگان دوره یازدهم مجلس شورای اسلامی
### دورهٔ دوازدهم (۱۴۰۳–۱۴۰۷)

مقالهٔ اصلی: فهرست نمایندگان دوره دوازدهم مجلس شورای اسلامی

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست نمایندگان مجلس شورای ملی ایران
* فهرست نمایندگان مجالس ایران

Disambiguation icon این مقاله فهرستی از نوشتارهایی با موضوع مرتبط را که عنوان یکسان یا مشابه دارند شامل می‌شود.
  
 اگر از طریق یک پیوند داخلی به اشتباه به این صفحه رسیده‌اید، در صورت تمایل آن پیوند را به نوشتار صحیح هدایت کنید. 

| * ن
* ب
* و
دوره‌های مجلس شورای اسلامی (سال گشایش/نمایندگان) |
| --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|     | 
یکم (۱۳۵۹/نمایندگان)
دوم (۱۳۶۳/نمایندگان)
 | 
سوم (۱۳۶۷/نمایندگان)
چهارم (۱۳۷۱/نمایندگان)
 | 
پنجم (۱۳۷۵/نمایندگان)
ششم (۱۳۷۹/نمایندگان)
 | 
هفتم (۱۳۸۳/نمایندگان)
هشتم (۱۳۸۷/نمایندگان)
 | 
نهم (۱۳۹۱/نمایندگان)
دهم (۱۳۹۵/نمایندگان)
 | 
یازدهم (۱۳۹۹/نمایندگان)
دوازدهم (۱۴۰۲/نمایندگان)
 |

 |
| → دوره‌های مجلس شورای ملی |
پوشش گیاهی منطقه حفاظت شده عروق بنی معارض
**عروق بنی معارض** یک منطقه حفاظت‌شده در جنوب عربستان سعودی، واقع‌شده در لبه غربی ربع الخالی است. این منطقه حفاظت‌شده به سه بخش تقسیم شده‌است؛ بخش هسته ذخیره‌گاه طبیعی، یک بخش که چرای کنترل‌شده در آن مجاز است و یک بخش برای شکار.

عروق بنی معارض منطقه‌ایست که تیزشاخ عربی پیش از انقراض در طبیعت در آنجا زندگی می‌کرد. این ذخیره‌گاه طبیعی برای برنامه شناساندن دوباره تیزشاخ به طبیعت گزیده شده‌است. این مکان همچنین برای زندگی گله‌های آهوی ایرانی، آهوی کوهی و شترمرغ مناسب شناخته شده‌است.

بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۳، حدود ۱۴۹ تیزشاخ عربی در این ذخیره‌گاه رهاسازی شدند و در سال ۲۰۱۳ تخمین زده شد که حدود ۵۰۰ تا از آن در آن حضور داشتند. ذخیره‌گاه بدون حصار است، بنابراین در حال حاضر این تنها جمعیت از تیزشاخ‌ها در طبیعت است.

منابع
-----

1. ↑  "'Uruq Bani Ma'arid". Saudi Wildlife Authority. 2014. Archived from the original on 30 July 2017. Retrieved 24 July 2017.
2. ↑  "'Uruq Bani Ma'arid". Saudi Wildlife Authority. 2014. Archived from the original on 30 July 2017. Retrieved 24 July 2017.
3. ↑  Jenny Walker; Stuart Butler; Anthony Ham; Andrea Schulte-Peevers (2013). *Lonely Planet Oman, UAE & Arabian Peninsula*. Lonely Planet Publications. p. 626. ISBN 978-1-74321-783-2.
**جشنواره** یا **فستیوال** (به فرانسوی: Festival) به روز یا دوره‌ای از جشن‌ها یا آیین‌ها، یا به تعدادی از رویدادهای فرهنگی (مانند نمایش و بررسی فیلم‌ها) که در یک مکان خاص رخ می‌دهد گفته می‌شود. جشنواره از دل جشن بیرون آمده‌است و ریشه‌های آن به دوران باستان بازمی‌گردد و بیشتر جنبه مذهبی داشته‌است و به مرور زمان جنبه‌های دیگری نیز یافته‌است و امروزه در بیشتر جشنواره‌ها جنبه‌های هنری و فرهنگی چشمگیر است.

ریشه‌شناسی
----------

یک. واره یعنی نوبت، مرتبه - به قول رودکی سمرقندی: گـُـل دگر ره به گلستان آمد/ واره باغ و بوستان آمد
واره وقتی به آخر اسم ملحق شود معانی مختلفی پیدا می‌کند از جمله "نوبت شادی "
دو. جـَشن یعنی مجلس شادمانی، محفل نشاط - ضیافت - سُرور و شادی.[]
جشنواره یا فستیوال برگزاری مراسمی است که برگزارکنندگانش می‌خواهند اتفاق خوشایندی که مثلاً سال پیش در عرصه‌های مختلف علمی، هنری، فرهنگی، صنعتی و نظایر آن رخ‌داده‌است، امسال مورد معرفی و تجلیل و تمجید قرار دهند. سخنرانان جشنواره می‌توانند در باب موضوع جشنواره صحبت کنند با این تفاوت که مطالب باید به‌سوی معرفی و تجلیل و تمجید میل داشته باشد. در برخی دیگر از جشنواره‌ها به بزرگداشت یا تجلیل از محصولی خاص پرداخته می‌شود یا با معرفی جوایزی فصلی برای تشویق عموم در شرکت و مشارکت در رویداد خاصی تلاش می‌شود.

انواع جشنواره
-------------

### جشنواره‌های فیلم

در سال ۱۹۳۲ در دوران حکومت موسولینی در ایتالیا برای اولین بار نمایشگاهی به نام «نمایشگاه بین‌المللی هنر سینما» در شهر ونیز تشکیل گردید بعد از جنگ جهانگیر اخیر یعنی در سال ۱۹۴۶ فستیوال سالیانه‌ای در شهر کان فرانسه ایجاد گردید، که امروزه یکی از مشهورترین فستیوالهای سینمایی جهان محسوب می‌گردد. امروزه فستیوالهای سینمایی زیادی در دنیا تشکیل می‌گردد و دارای اهمیت بین‌المللی می‌باشند و برخی از آن‌ها عبارت‌اند از:

* جشنواره فیلم فجر: در ایران
* جشنواره فیلم کن: در فرانسه
* جشنواره فیلم ونیز: در ایتالیا
* جشنواره فیلم کارلوواری: در چکسلواکی
* جشنواره فیلم ادینبورک: منحصربه فیلم‌های مستند و کوتاه در انگلستان
* جشنواره فیلم لوکارنو: در سویس
* جشنواره جشنواره‌ها: در تهران
* جشنواره فیلم برلین: در آلمان
* جشنواره فیلم ماردل پلاتا: در آرژانتین
* جشنواره فیلم سن سباستین: در اسپانیا
* جشنواره فیلم بروکسل: در بلژیک
* جشنواره فیلم تور: در فرانسه
* جشنواره فیلم آنتیب: در فرانسه
* جشنواره فیلم برگامو: در ایتالیا
* جشنواره فیلم اس بی اس: در کره جنوبی
* جشنواره فیلم مونترال: در کانادا
* جشنواره فیلم پدر سینمای هنری:در هند

### جشنواره موسیقی

* جشنواره موسیقی فجر: در ایران

### جشنواره عکاسی

### جشنواره ورزشی

### جشنواره تئاتر

جشنواره تئاتر فجر: در ایران

### جشنواره‌های هنرهای تجسمی

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد فرهنگ است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ جشنواره موجود است. |

اطلاع‌رسانی جشنواره‌ها
----------------------

* پایگاه خبری کنفرانس نیوز
* جوایز نیوز

منابع
-----

1. ↑  «جشنواره چیست؟». پایگاه خبری تحلیلی تلکسیران.[*پیوند مرده*]
2. ↑  "Feast | Definition, History, Types, & Facts | Britannica". *www.britannica.com* (به انگلیسی). Retrieved 2023-05-10.
3. ↑  «آشنایی با واژه‌هایی نظیر جشنواره». فکر نو.
**سراوان** دهستانی است از توابع بخش سنگر شهرستان رشت در استان گیلان ایران. این دهستان از شمال با دهستان اسلام‌آباد، از شرق با دهستان بلوکات، از غرب با دهستان لاکان و از جنوب با دهستان بلوکات و دهستان رستم‌آباد شمالی هم‌مرز است.

روستاها
-------

* روستای امام زاده هاشم
* روستای گلسرک
* روستای سراوان
* روستای قاضیان
* روستای جوکول بندان
* روستای کچا
* روستای موشنگا

جمعیت
-----

این دهستان براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۹۵)، دارای ۴٬۲۳۳ خانوار و جمعیت ۱۲٬۵۸۶ نفری (۶٬۴۰۱ مرد و ۶٬۱۸۵ زن) است.

امکانات
-------

دهستان سراوان دارای ایستگاه آتش‌نشانی، پاسگاه نیروی انتظامی، پاسگاه پلیس‌راه، پایگاه هلال احمر، پایگاه اورژانس، مرکز خدمات جامع سلامت روستایی، مرکز مخابرات، دفتر پیشخوان دولت، پوشش اینترنت ADSL(ثابت) و 4G(همراه)، بانک، پارک، پارک جنگلی، گاز، اداره برق، مدرسه (تمامی مقاطع تحصیلی)، آب قابل شرب، سالن ورزشی، موزه میراث روستایی، پمپ بنزین، آزمایشگاه، مطب پزشک عمومی، دامپزشکی، داروخانه و … می‌باشد.

کوه زباله
---------

**تصویر ماهواره ای دفن‌گاه زباله سراوان - سال ۱۴۰۰** **کوه زباله سراوان**
مردم دهستان سراوان بیش از ۳۵ سال است که دچار معضل دفن‌گاه زباله سراوان هستند. در تیر ماه ۱۳۶۳ در جلسه ای با حضور فرماندار رشت و شهردار رشت و مدیرکل اداره منابع طبیعی گیلان و نماینده رهبر جمهوری اسلامی ایران در استان گیلان(آیت الله احسانبخش) مقرر شد که اداره منابع طبیعی گیلان، بیش از ۵ هکتار از جنگل‌های دهستان سراوان را به شهرداری رشت برای دفن زباله تحویل دهد که البته با دو شرط ۱- عرصه موقتاً تحویل شهرداری شود و ۲- شهرداری خود راساً اقدام به احداث و تعرض جاده نکند این تصمیم گرفته شد. در سال ۱۳۷۰ منابع طبیعی طی نامه ای به شهرداری رشت، فرمانداری رشت و نماینده رهبر جمهوری اسلامی ایران در استان گیلان هشدار داد که شهرداری به تعهداتش عمل ننموده و آب‌های سطحی و زیرزمینی و هوای جنگل سراوان آلوده شده‌است و خواستار توقف دفن زباله در دفن‌گاه زباله سراوان و تجدید نظر در محل دفن‌گاه شد اما کسی اقدامی نکرد و در کمال تعجب شهرداری وقت، ۳ هزار متر مربع دیگر از جنگل را نیز تصرف نمود! 

این اقدامات خلاف قانون تا جایی ادامه یافت که هم اکنون دفن گاه زباله سراوان به ارتفاعی بالاتر از برج آزادی رسیده است! و در رسانه ها به کوه زباله سراوان شهر دارد. 

شیرابه‌های سمی ناشی از کوه زباله سراوان باعث آلودگی شدید خاک و آب منطقه و حتی شهر رشت و تالاب انزلی شده‌است.

با گرم شدن هوا، بوی نامطبوع غیرقابل تحمل و هجوم شدید مگس ها به مردم منطقه هر چندسال موجب خشم گسترده مردم و اعتراضات خیابانی می شود که سرانجام با دخالت نیروی انتظامی و وعده های مسئولین(که آخرین وعده پایان یافتن تخلیه زباله در سایت زباله سراوان در سال ۱۴۰۲ است) و توزیع حشره کش و چسب مگس و سم پاشی خانه ها و ... پایان می یابد!

منابع
-----

 بایگانی‌شده در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine

 بایگانی‌شده در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑
10. ↑
**کاخ خان نخجوان** (ترکی آذربایجانی: *Naxçıvan xan sarayı*) اثر باستانی متعلق به قرن ۱۸ می‌باشد، که در شهر نخجوان، در جمهوری آذربایجان قرار دارد.

دربارهٔ کاخ
-----------

این دربار که، بر اساس سبک معماری نخجوان-مراغه احداث گردیده‌است، تا اوایل قرن ۲۰ خانهٔ مسکونی خانان نخجوان بوده‌است. این قصر با دستور «کلب علی خان کنگرلی»، پدر آخرین خان خانات نخجوان «احسان خان» در اواخر قرن ۱۸ بنا شده‌است. کاخ خان نخجوان از ماه آوریل سال ۱۹۹۸ به عنوان موزه قالی نخجوان قعالیت می‌کند.

کاخ خان در سمت غربی مجموعهٔ کاخ دارای مساحتی ۳۶۰۰ متر مربع، مطابق به ساختار سربالای خان به سمت طلوع آفتاب بنا گردیده‌است. متجمع کاخ خان نخجوان شامل یک بنای چاشنی در ابعاد ۸ متر در ۴۲ متر، استخری تازه ساخته شده، چاه آب، نوار سبز و درختان تزئینی و میوه می‌شود. ساختمان کاخ دو طبقه است. در گذشته، کاخ عبارت از دو قسمت جداگانه بوده‌است. بخش جنوبی برای انجام امور اداری و پذیرایی از مهمانان بلندپایه، قسمت شمالی نیز بابت سکونت خانوار خان مد نظر گرفته شده بود. در ورودی بدین بخش‌ها از راهروهایی طاقدار و تراس مانند منتهی می‌شوند. عبورهای داخلی نیز در میان بخش‌ها ایجاد شده‌است. راهروهایی نظیر ایوان‌ها که، از نمای اصلی کاخ جلو رفته‌اند، زیبایی و شیوایی ویژه ای به ظاهر دربار به ارمغان می‌آورد. پلکان‌های کاخ از سنگ ماسه قرمز درست شده‌است. مساحت کل کاخ ۳۸۲ متر مربع می‌باشد.

تبدیل کاخ به موزه
-----------------

کاخ در آوریل سال ۱۹۹۸ به موزه قالی نخجوان تبدیل شد. موزه دارای ۸ تالار می‌باشد، که یکی از آنها به خانان اهل نخجوان اختصاص یافته‌است. علی‌رغم اینکه در همین ابتدای تأسیس، موزه دارای ۳۵۹ اشیای نمایشی بود، لیکن بعداً تعداد آنها به بیش از ۲۰۰۰ افزایش پیدا کرد که، ۳۰۵ تا از آنها فرش است.
اینجا می‌شود گفت، که تمام تنوع‌های قالی به نمایش گذاشته شده‌است. قالی‌های منتسب به قرن‌های ۱۸- ۱۹ که در مدارس قالی بافی گنجه- قازاخ، قوبا- شیروان، قره‌باغ، تبریز- نخجوان بافته شده‌اند، در موزه مورد نگهداری قرار می‌گیرند.

نگارخانه
--------

* 
* 
* 
*

جستارهای وابسته
---------------

* معماری آذربایجان

منابع
-----

1. ↑  «کاخ خان نخجوان/ به ترکی آذربایجانی». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۳ مارس ۲۰۱۸.
2. ↑  دربارۀ کاخ خان نخجوان/ به ترکی آذربایجانی
3. ↑  «مشخصصات معماری کاخ خان واقع در نخجوان/ به ترکی آذربایجانی». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ مارس ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۱۳ مارس ۲۰۱۸.
4. ↑  «واگذاری اشیای نمایشی جدید به کاخ خان نخجوان/ به ترکی آذربایجانی». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ مارس ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۱۳ مارس ۲۰۱۸.
5. ↑  Naxçıvanda "Xan Sarayı" Dövlət Tarix-Memarlıq Muzeyi açılmışdır
**جنبش ناسیونال سوسیالیست شیلی** (به اسپانیایی: Movimiento Nacional Socialista de Chile) یک جنبش سیاسی با ایدئولوژی نازیسم در کشور شیلی بود که در ابتدا از ایده‌های آدولف هیتلر حمایت می‌کرد، اگرچه بعداً به سمت شکل محلی‌تری از فاشیسم حرکت کرد. اعضای این حزب معمولاً به نام *نازی‌ها* شناخته می‌شدند.

توسعه
-----

این جنبش در آوریل ۱۹۳۰ توسط ژنرال دیاز والدراما، کارلوس کلر (ایدئولوژی اصلی گروه) و خورخه گونزالس فون مارئز که یعداهه رهبر شد تشکیل شد. این حزب در ابتدا با تأکید بر یهودی‌ستیزی ، عقاید نازیسم را به شکل جدب دنبال می‌کرد. همجنین از جمعیت آلمانی‌هل در شیلی پشتیبانی مالی دریافت کرد و به سرعت عضویت ۲۰٬۰۰۰ نفر را ایجاد کرد.

بعداً حمایت از هیتلر متوقف شد و گونزالس فون مارئس در اواخر دهه ۱۹۳۰ ادعا کرد که استفاده از نام «ناسیونال سوسیالیست» از طرف وی خطایی بوده‌است. همچنین یهودستیزی نیز کاهش یافت، بجای آن شکل داخلی تری از فاشیسم ارائه شد. در واقع اصلی‌ترین الهام ایدئولوژیک مورد ادعای این گروه، دیگو پورتالس بود و انتخاب نام تا حدی از موفقیتی که نازی‌ها در اروپا از آن برخوردار بودند و تمایل به استفاده از شهرت بالای آنها الهام گرفته بود. تماس اولیه با حزب نازی آلمان سرانجام هنگامی پایان یافت که آن گروه از *نازی‌ها* به دلیل عدم تعهد آنها به یهودستیزی انتقاد کرد. اعضای فردی (به ویژه از جمله میگل سرانو) همچنان به دنبال ایده‌های آدولف هیتلر بودند.

ادغام
-----

این حزب در جریان انتخابات پارلمانی سال ۱۹۳۷ سه نماینده (۳٬۵٪ آرا) به دست آورد. سپس در سال ۱۹۳۸ با *اتحادیه سوسیالیست* (اتحادیه سوسیالیست) ادغام شد. که از کاندیداتوری ژنرال کارلوس ایابانیز دل کامپو برای انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۳۸ حمایت می‌کرد. با این حال، عناصر فاشیست در سپتامبر ۱۹۳۸ اقدام به کودتا کردند، که بی رحمانه در قتل‌عام کازگرلن انجام شد، و باعث شد که Ibáñez به مخالفت با انتخاب گوستاوو راس سوسیالیست‌های ملی منجر شود، این امر منجر به حمایت غیرمستقیم از نامزد حزب رادیکال، پدرو آگوئر شد. سردا، که با تنگی در انتخابات پیروز شد.

در سال ۱۹۳۹، برخی از اعضای حزب کشاورزی شاخه‌ای *پیشتاز محبوب سوسیالیست* فاشیست ایجاد کردند که نتوانست هیچ تأثیری بگذارد، و در سال ۱۹۴۱ منحل شد در حالی که گونزالس فون مارئز در این کشور دستگیر شد. از طرف دیگر، حزب کارگران در سال ۱۹۴۵ با حزب کشواوری ادغام شد و حزبی به نام *حزب کصاورزی ور کارگران* را تشکیل داد.[]

از میان اعضای سابق حزب فقط خورخه پرات نفوذ زیادی پیدا کرد. وی با انتشار یک مقاله هفتگی، *استوان کوئرو*، بین سالهای ۱۹۴۹ و ۱۹۵۴، به عنوان وزیر کابینه در دولت کارلوس ایابانیز دل کامپو خدمت کرد و در سال ۱۹۶۴ سعی در کاندیداتوری برای ریاست جمهوری شیلی داشت.

منابع
-----

1. 1 2  Max Paul Friedman, *Nazis & Good Neighbours*, Cambridge University Press, 2003, p. 52
2. 1 2  Stanley G. Payne, *A History of Fascism: 1914-1945*, London: Routledge, 2001, p. 341
3. ↑  Cruz-Coke, Ricardo. 1984. *Historia electoral de Chile. 1925-1973*. Editorial Jurídica de Chile. Santiago
4. ↑  Klein, Marcus (2001). "The New Voices of Chilean Fascism and the Popular Front, 1938-1942". *Journal of Latin American Studies*. **33** (2): 347–375. doi:10.1017/S0022216X01005995. ISSN 0022-216X. JSTOR 3653688.
5. ↑  Payne, *A History of Fascism*, p. 342
6. ↑  S. Cerqueira in JP Bernard et al. , *Guide to the Political Parties of South America*, Harmondsworth: Penguin, 1973, p. 245
**غفار اسماعیلی** نماینده اصولگرای هشترود و چاراویماق (استان آذربایجان شرقی) در مجالس سوم چهارم، هفتم و هشتم است.
هشترود در استان آذربایجان شرقی واقع شده است.

متولد ۱۳۳۲ در یک منطقه روستایی به نام آق داغ منتهی الیه هشترود و چاراویماق ، یعنی آخرین روستای هشترود و از آنطرف اولین روستای چاراویماق می باشد. در یک خانواده کشاورز بزرگ شده و اعتقاد راسخ و محکمی بر مبانی اسلام و انقلاب دارد.دارای مدرک لیسانس فیزیک از دانشگاه تبریز و از کارشناسی ارشد خود دفاع نکرده است. در آموزش و پرورش استخدام شده و طول خدمت ایشان در آنجا ۶ و ۷ سال بود که یک سال آن را تدریس کرده و و ما بقی را مدیر بوده است و بعد از آن در مسئولیت های ملی در خدمت گذاری حاضر بوده است.در دور سوم و چهارم نماینده مجلس و سپس مشاور وزیر در انرژی های نو کشور؛رئیس سازمان انرژی های نو کشور؛رئیس سازمان انرژی ژئوترمال کشور؛حدودا ۲۷ ماه بعد از آن حسابرس کل کشور در دیوان محاسبات؛ناظر بر چاپ اوراق بهادار کشور و مجددا بعد از هشت سالی که در این سمت ها بوده،در دوره های هفتم و هشتم نماینده مردم هشترود و چاراویماق در مجلس شده است و بعد از آن نیز بعنوان رییس صندوق توسعه ی ملی و سپس عضو هیات مدیره موظف شهرک های صنعتی کشور تا امروز فعالیت داشته است.

جستارهای وابسته
---------------

استان آذربایجان شرقی
وب سایت رسمی غفار اسماعیلی

پانوی
-----

باشگاه خبرنگاران جوان

1. ↑  غفاراسماعیلی درایسنا:تحول اقتصادی اجتناب‌ناپذیر است [*پیوند مرده*] *(ایسنا،۲۴ تیر ۱۳۸۷)*

پیونده به بیرون
---------------

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد افراد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**میر سمیر** کوهی در افغانستان است که ۵٬۸۰۹ متر ارتفاع دارد. این کوه در رشته‌کوه هندوکش در ولایت پنجشیر واقع شده‌است. اولین تلاش موفقیت آمیز برای صعود در سال ۱۹۵۹ علیرغم تصور غیر قابل صعود بودن قله، انجام شد. دو انگلیسی، اریک نیوبی و سیاستمدار هیو کارلس در سال ۱۹۵۶ برای فتح این قله اقدام کرد ولی نتوانست به قله اصلی برسد چنانچه در کتابش تحت عنوان پیاده‌روی مختصری در هندوکش به این موضوع پرداخته‌است.

موقعیت جغرافیایی
----------------

کوه میر سمیر در سمت شرق دره پنجشیر بالا، افغانستان و مرز نورستان قرار دارد. در حدود ۹۰ مایل (۱۵۰ کیلومتر) از شمال شهر جلال آباد و حدود ۱۰۰ مایل (۱۶۰ کیلومتر) به سمت شمال شرقی دره پنجشیر از شهر چاریکار فاصله دارد. تا سال ۱۹۶۶، تصور می شد که میر سمیر ۱۹۸۷۸ فوت (۶۰۵۹ متر) ارتفاع داشته باشد، اما بعد از تحقیقات جدید مشخص شد، ارتفاع آن به ۱۹۰۵۸ فوت (۵۸۰۹ متر) است.

افغانستان در طول جنگ دوم افغانستان ۱۸۷۸-۱۸۸۰ توسط بریتانیا نقشه‌برداری شد. این در حالی انجام گرفت که نقشه‌ٔبرداران مجبور شدند زیر آتش کار کنند و قادر به عبور از هندوکش نبودند.

کوهنوردی
--------

جیسون الیوت در کتاب خود با نام «نور غیرمنتظره: سفرهای افغانستان» می‌نویسد که روستاییان افغان معتقد بودند که «میر سمیر را انسان نمی‌تواند صعود کند» و همین دلیل آن بود که خارجی‌هایی که سعی در صعود کرده بودند موفق نشدند.

منابع
-----

1. ↑  Chwascinski, Boleslaw (1966). "The Exploration of the Hindu Kush" (PDF). *Alpine Journal*: 199–214.
2. ↑  «HINDU KUSH» (PDF).
3. ↑  «An Unexpected Light: Travels in Afghanistan».
**سیومارا کاسترو** (انگلیسی: Xiomara Castro؛ زادهٔ ۳۰ سپتامبر ۱۹۵۹) یک سیاست‌مدار هندوراسی است که از ژانویه ۲۰۲۲ به عنوان ۵۶امین رئیس‌جمهور هندوراس خدمت می‌کند. او نخستین رئیس جمهور زن این کشور و نیز از زمان استقرار مجدد دموکراسی در سال ۱۹۸۲ نخستین رئیس جمهوری است که عضو حزب ملی‌گرا و حزب لیبرال هندوراس نمی‌باشد. وی پیشتر از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹ به عنوان بانوی اول در دوران ریاست‌جمهوری همسرش، مانوئل زلایا فعالیت می‌کرده‌است.

زندگی و حرفه
------------

سیومارا کاسترو
کاسترو در انتخابات ریاست جمهوری هندوراس در نوامبر ۲۰۱۳ شرکت نمود و بعد از آن او به نمایندگی از حزب سیاسی چپگرای آزادی و بنیاد همچنین تحت عنوان ("آزادی و بازسازی") مشارکت نمود. همسر رئیس جمهور معزول پیشین هندوراس از پیشوایان نهضت مقاومت در مقابل کودتای ملی سال ۲۰۰۹ بود که همسرش را زودتر از موعد از قدرت اخراج نمود. بعدها در تاریخ ۲۴ نوامبر ۲۰۱۳، خوان اورلاندو ارناندز که به عنوان رئیس جمهور منصوب شد، بعد از آن به طور رسمی به عنوان پیروز انتخابات اعلام شد. بعد از آن رای گیری مورد مناقشه واقع گردید و بعدها سیومارا کاسترو دومین آراء را کسب کرد و بعد از آن او نتیجه را قبول نکرد.

بعد از آن این وضعیت در سال ۲۰۱۷ برای بار دیگر تکرار شد، هنگامی که ارناندز به شکل بحث برانگیزی برای بار دیگر به عنوان رئیس جمهور منصوب می شود.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Xiomara Castro». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۴ دسامبر ۲۰۲۱.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ سیومارا کاسترو موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک سیاستمدار است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
*خانه شرم* توسط مکس نویفد (۱۹۳۸)
فیلم‌های ***تلفنی بیانچی*** (انگلیسی: Telefoni Bianchi، تلفظ [teˈlɛ:foni ˈbjaŋki]؛ white telephones) یا تلفن‌های سفید که **فیلم‌های دکو** (انگلیسی: deco films) نیز نامیده می‌شوند، توسط صنعت فیلم ایتالیا در دهه ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ به تقلید از کمدی‌های آمریکایی آن زمان در تضاد شدید با سبک مهم دیگر آن دوره، کالیگرافیسم، که بسیار هنری بود، ساخته شدند. سینمای *تلفنی بیانچی* از موفقیت فیلم کمدی ایتالیایی اوایل دهه ۱۹۳۰ سربرآورد؛ این یک نسخه سرگرم‌کننده‌تر بود که از هرگونه روشنفکری یا انتقاد اجتماعی بَری شده بود.

نام
---

این نام از حضور تلفن‌های سفید در سکانس‌های اولین فیلم‌های تولیدشده در این دوره گرفته شده‌است، نشانه‌ای از رفاه اجتماعی، نمادی از وضعیتی است که قادر به نشان دادن تفاوت با تلفن‌های رایجِ از جنس باکالیت، که ارزان‌تر و در نتیجه گسترده‌تر، اما در عوض سیاه‌رنگ بودند، است. تعریف دیگری که برای این فیلم‌ها ارائه می‌شود، «سینمای دکو» (انگلیسی: deco cinema) است که به دلیل وجود اثاثیه‌ای است که سبک بین‌المللی دکو را به یاد می‌آورد، و در آن سال‌ها مرسوم بود.

چهره‌های اصلی
-------------

ماریو کامرینی
آلساندرو بلازتی
ماریو بنارد
ماریو ماتولی
کارلو لودوویکو براگالیا
مکس نویفد
جنارو ریگلی
از جمله کارگردانان مرتبط با این سبک عبارتند از: ماریو کامرینی، آلساندرو بلازتی، ماریو بنارد، ماریو ماتولی، کارلو لودوویکو براگالیا، مکس نویفد، و جنارو ریگلی. در میان بازیگران مرد و زن: کاترینا بوراتو، آسیا نوریس، چسکو بازه‌جو، السا مرلینی، روسانو براتسی، کلارا کالامی، لیلیا سیلوی، ورا کارمی، جینو چروی، والنتینا کورتزه، ویتوریو دسیکا، دوریس دورانتی، لوئیزا فریدا، فوسکو جاکتی، آمدئو ناتزاری، آلیدا والی، کارلو کامپانینی، و ککو ریسونه.

فیلم‌های قابل‌توجه
------------------

* *شبی با تو*، توسط فروچیو بیانچینی (۱۹۳۲)
* *سه آرزو*، توسط جورجو فرونی (۱۹۳۷)
* *ما هفت خواهر بودیم*، توسط نونتسیو مالاسوما (۱۹۳۹)
* *پشت‌صحنه*، توسط آلساندرو بلازتی (۱۹۳۹)
* *فروشگاه بزرگ*، توسط ماریو کامرینی (۱۹۳۹)
* *صدای بی رخ*، توسط جنارو ریگلی (۱۹۳۹)
* *خداحافظ جوانی*، توسط فردیناندو ماریا پوجولی (۱۹۴۰)
* *رزهای قرمز*، توسط جوزپه آماتو و ویتوریو دسیکا (۱۹۴۰)
* *مادالنا، نمره اخلاق صفر*، توسط ویتوریو دسیکا (۱۹۴۰)
* *میخانه سرخ*، توسط مکس نویفد (۱۹۴۰)
* *به من نگو!*، توسط ماریو ماتولی (۱۹۴۰)
* *شهبانوی ناوارا*، توسط کارمینه گالونه (۱۹۴۲)

جستارهای وابسته
---------------

* درگاه فیلم
* درگاه ایتالیا

* سینمای ایتالیا
* کالیگرافیسم
* نئورئالیسم

منابع
-----

1. ↑  Brunetta, Gian Piero (2000). *Storia del cinema mondiale* (به ایتالیایی). Vol. III. Einaudi. pp. 357–359. ISBN 88-06-14528-2.
2. ↑  "Telefoni Bianchi" (به ایتالیایی). Retrieved 14 November 2022.
3. ↑  "L'Italia dei "Telefoni Bianchi"" (به ایتالیایی). 23 February 2022. Retrieved 17 November 2022.
4. ↑  "Doris Duranti" (به ایتالیایی). Retrieved 17 November 2022.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Telefoni Bianchi». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۴ مارس ۲۰۲۴.

پیوند به بیرون
--------------

\*"La rinascita del cinema italiano. Il cinema dei telefoni bianchi" [The revival of Italian cinema. The cinema of white telephones] (به ایتالیایی). Archived from the original on 23 September 2009.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد سینما است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**مارتینا کاریلو** (انگلیسی: Martina Carrillo؛ ۱۷۵۰ – بعد از ۱۷۷۸) یک فعال سیاه‌پوست اکوادوری بود که از حقوق سیاه‌پوستان دفاع می‌کرد و علیه برده‌داری می‌جنگید. او همراه با شش برده دیگر آفریقایی‌تبار، در سال ۱۷۷۸ به کیتو رفت تا کیس خود را به رئیس دادگاه سلطنتی ارائه دهد که قول کمک به آنها را داد. با این حال آنها با مجازات شلاق روبرو شدند و کاریلو ۳۰۰ ضربه خورد. امروز از او به عنوان یک قهرمان ملی تجلیل می‌شود.

زندگی‌نامه
----------

او در حدود سال ۱۷۵۰ در دره رودخانه چوتا در شمال اکوادور به دنیا آمد و وقتی بزرگ شد به عنوان برده در مزرعه‌ای به نام لاکنسپسیون به کار پرداخت. در پایان ژانویه سال ۱۷۷۸، او به همراه شش برده سیاه‌پوست دیگر از لاکنسپسیون (پدرو لوکومی، آندرس لوکومی، آمبروزیا پادیلا، آنتونیو چالا، ایگناسیا کویتینو و ایرنه لواردو)، به کیتو رفت تا تعدادی از شکایات ناشی از بدرفتاری با آنها در زمان مدیر فرانچسکو اورکو اچه را به خوزه دیگوخا، رئیس دادگاه سلطنتی منصوب شده توسط اسپانیایی‌ها، عرضه کند. این موارد شامل کمبود غذا و پوشاک و نیاز به روزهای تعطیل پس از کار در مزارع بود. دیگوجا قول داد که بهبودهایی وجود داشته باشد و آنها را با یک درخواست کتبی به آئورکو ایچیا بازگرداند که هیچ مجازاتی بر آنها نباید اعمال شود. ایچیا این درخواست را نادیده گرفت و همه آنها را مجازات کرد. کاریلو ۳۰۰ ضربه شلاق خورد.

روز بعد کاریلو که قفسه سینه‌اش در اثر ضربات شلاق بریده شده بود. نفرات دیگر نیز به شدت مجروح بودند و هیچ‌کدام نتوانستند به مدت حداقل دو هفته به سر کار بازگردند. در ماه آوریل، آندرس فرناندز سالوادور شروع به تحقیق در مورد این پرونده کرد و از شاهدان در لا کنسپسیون بازجویی کرد. در ۱۲ آوریل، آئورکو ایچیا دستگیر شد و در ۱۴ ژوئیه ۲۰۰ پزو جریمه شد، که ۱۰۰ پزوی آن بین قربانیان تقسیم شد.

منابع
-----

1. ↑  "REBELIONES". *MARTINA CARRILLO* (به اسپانیایی). 2018-05-16. Retrieved 2022-05-26.
2. ↑  Bíblicos، Centro de Estudos (۲۰۱۸-۰۷-۲۶). «Conheça dez mulheres negras que fizeram história na América Latina e no Caribe». *CEBI* (به پرتغالی). دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۵-۲۶.
3. ↑  «"Martina Carillo, négresse afroéquatorienne source de liberté"». *Afrik* (به فرانسوی). ۲۰۱۶-۱۲-۲۶. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۵-۲۷.
4. ↑  "MARTINA CARRILLO". *MARTINA CARRILLO* (به انگلیسی). Retrieved 2022-05-27.
«**دست راست سرخ**» (به انگلیسی: Red Right Hand) ترانه‌ای از نیک کیو اند د بد سیدز، گروه آلترناتیو راک استرالیایی است که سال ۱۹۹۴ میلادی منتشر شد. این ترانه ابتدا در آلبوم *بگذار عشق وارد شود (Let Love In)* با زمان ۶:۱۰ عرضه شد و سپس نسخهٔ کوتاه‌شده‌اش در قالب تک‌آهنگ با زمان ۴:۴۸ انتشار یافت. از آن هنگام «*دست راست سرخ*» به یکی از ترانه‌های شناسهٔ نیک کیو بدل شده و در بیشتر کنسرت‌های گروه اجرا شده‌ است. نام ترانه برگرفته از عبارتی از شعر حماسی *بهشت گمشده* اثر میلتون است که اشاره به دست انتقام خداوند دارد.

در فرهنگ عامه
-------------

«*دست راست سرخ*» در آثار زیادی تاکنون مورد استفاده قرارگرفته‌است که از میان آن‌ها می‌توان به فیلم‌های جیغ، پرونده‌های ایکس، احمق و احمق‌تر، پسر جهنمی و سیرک عجایب: دستیار یک شبح و تیتراژ سریال پیکی بلایندرز اشاره کرد.

همچنین این ترانه بارها از سوی هنرمندان دیگر بازخوانی شده که از میان آنان می‌توان آرکتیک مانکیز، پی‌جی هاروی، فرانک بنت و جاینت سند را نام برد.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Red Right Hand». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۴ نوامبر ۲۰۱۶.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد ترانه است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**حوزهٔ انتخاباتی شیراز و زرقان** یکی از حوزه از حوزه‌های استان فارس برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت شیراز، ۴ نماینده دارد.

مجلس شورای ملی
--------------

### نماینده دوره اول (۱۴ مهر ۱۲۸۵ - ۲ تیر ۱۲۸۷)

مجلس شورای اسلامی
-----------------

### نماینده دوره اول (۷ خرداد ۱۳۵۹ - ۶ خرداد ۱۳۶۳)

محمدصادق حائری شیرازی، صباح زنگنه و عطاالله مهاجرانی

### نماینده دوره دوم (۷ خرداد ۱۳۶۳ - ۶ خرداد ۱۳۶۷)

محمدعلی شقاقیان، سید حسین قطمیری و ؟

### نماینده دوره سوم (۷ خرداد ۱۳۶۷ - ۶ خرداد ۱۳۷۱)

قاسم شعله‌سعدی، اسدالله عابدی شهرخفری، رسول منتجب نیا و ؟

### نماینده دوره چهارم (۷ خرداد ۱۳۷۱ - ۶ خرداد ۱۳۷۵)

کریم زارع، قاسم شعله‌سعدی، ؟ و ؟

### نماینده دوره پنجم (۷ خرداد ۱۳۷۵ - ۶ خرداد ۱۳۷۹)

علی سهرابی، محمدمهدی قهرمانی، احمد نجابت و ؟

### نماینده دوره ششم (۷ خرداد ۱۳۷۹ - ۶ خرداد ۱۳۸۳)

طاهره رضازاده، جلیل سازگارنژاد، احمد عظیمی و رضا یوسفیان

### نماینده دوره هفتم (۷ خرداد ۱۳۸۳ - ۶ خرداد ۱۳۸۷)

محمدهادی ربانی، محمدنبی رودکی، ؟ و ؟

### نماینده دوره هشتم (۷ خرداد ۱۳۸۷ - ۶ خرداد ۱۳۹۱)

سیداحمدرضا دستغیب، احمدرضا دستغیب، سید حسین ذوالانوار و جعفر قادری

### نماینده دوره نهم (۷ خرداد ۱۳۹۱ - ۶ خرداد ۱۳۹۵)

احمدرضا دستغیب، سید حسین ذوالانوار، ضرغام صادقی و جعفر قادری

### نماینده دوره دهم (۷ خرداد ۱۳۹۵ - ۶ خرداد ۱۳۹۹)

بهرام پارسایی، فرج‌الله رجبی، مسعود رضایی و علی اکبری

### نماینده دوره یازدهم (۷ خرداد ۱۳۹۹ - ۶ خرداد ۱۴۰۳)

علیرضا پاک فطرت، روح‌الله نجابت، جعفر قادری و ابراهیم عزیزی

### نماینده دوره دوازدهم (۷ خرداد ۱۴۰۴ - ۶ خرداد ۱۴۰۷)

روح‌الله نجابت، جعفر قادری

پی‌نوشت و منبع
--------------

* «جدول حوزه‌های انتخابیه در انتخابات دهمین دورهٔ مجلس شورای اسلامی» (PDF). مرکز پژوهش و سنجش افکار صدا و سیما. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۵ اكتبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۶. تاریخ وارد شده در `|archive-date=` را بررسی کنید (کمک)

| * ن
* ب
* و
حوزه‌های انتخاباتی مجلس شورای اسلامی در استان فارس |
| --- |
| 
* اقلید
* آباده، بوانات، خرم‌بید و سرچهان
* جهرم ‌و خفر
* داراب و زرین‌دشت
* سپیدان و بیضا
* سروستان، خرامه و کوار
* شیراز و زرقان
* فسا
* فیروزآباد، فراشبند و قیر و کارزین
* کازرون و کوه‌چنار
* لارستان، خنج، گراش، اوز و جویم
* لامرد و مهر
* مرودشت، پاسارگاد و ارسنجان
* ممسنی و رستم
* نی‌ریز، استهبان و بختگان

 |  |
**گروپ تئاتر** (انگلیسی: Group Theatre) یک گروه جمعی تئاتر مستقر در شهر نیویورک بود که در سال ۱۹۳۱ توسط هارولد کلورمن، شریل کرافورد و لی استراسبرگ تشکیل شد. هدف این گروه پایه‌ای برای نوع تئاتری که آنها و هم‌کارانشان به آن اعتقاد داشتند بود — هنری مؤثر، طبیعت‌گرا و بسیار منضبط. آن‌ها پیشگامان آنچه بودند که به «تکنیک بازیگری آمریکایی» شهرت داشت و برگرفته از آموزه‌های کنستانتین استانیسلاوسکی بود، اما فراتر از آنها نیز پیش رفتند. این شرکت شامل بازیگران، کارگردانان، نمایشنامه‌نویسان و تهیه‌کنندگان بود. نام «گروپ» از ایده بازیگران به عنوان گروه بازیگری اقتباس شده‌است. اشاره به این شرکت تحت عنوان «گروه ما» باعث شد آنها «اجتناب‌ناپذیری را بپذیرند و شرکت خود را گروپ تئاتر» بنامند. این گروه تئاتر مستقر در نیویورک هیچ ارتباطی با گروپ تئاتر که در لندن به همین نام بود و در سال ۱۹۳۲ تأسیس شد، نداشت.

گروپ تئاتر در ده سال فعالیت خود، آثار بسیاری از نمایشنامه‌نویسان مهم آمریکایی از جمله کلیفورد اودتس، سیدنی کینگزلی، پل گرین، رابرت اردری و ایروین شاو را تهیه کرد. برجسته‌ترین تولیدات آن عبارتند از: *داستان موفقیت* با بازی استلا ادلر و لوتر ادلر، *برخیز و بخوان!* از کلیفورد اودتس، *در انتظار چپ*، *بهشت گمشده*، و اجرای موفقیت‌آمیز *گلدن بوی*ِ برادوی در ۱۹۳۷–۱۹۳۸، با بازی لوتر ادلر و فرانسیس فارمر.

گروپ تئاتر شامل هارولد کلورمن، لی استراسبرگ، شریل کرافورد، استلا آدلر (یکی از اعضای مؤسس)، موریس کارنوفسکی، کلیفورد اودتس، سنفورد مایزنر، الیا کازان، هری مورگان (با نام هری براتزبورگ)، رابرت لوئیس، جان گارفیلد (با عنوان ژول گارفیلد)، کانادا لی، فرانکوت تون، فرانسیس فارمر، فیبی برند، روث نلسون، ویل گیر، هوارد داسیلوا، سیدنی لومت، جان راندولف، جوزف برومبرگ، مایکل گوردون، پل گرین، پل استرند، آنا سوکولف، لی جی. کاب، رومن بونن، جی آدلر، لوتر آدلر، رابرت اردری، دان ریچاردسون و بسیاری دیگر بود.

منابع
-----

1. ↑  Clurman, Harold (1983). *The Fervent Years: the Group Theatre and the Thirties*. New York: Da Capo Press. ISBN 978-0-306-80186-0.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت (از طریق ویاف)

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* جمهوری چک

 |
Strait between the Atlantic and the Mediterranean
با جبل‌الطارق اشتباه نشود.
تنگه جبل‌طارق که دریای مدیترانه را به اقیانوس اطلس متصل نموده‌است.
**تنگه جبل‌طارق** (به انگلیسی: Strait of Gibraltar) تنگه‌ای باریک است که دریای مدیترانه را به اقیانوس اطلس متصل نموده و اسپانیا و مراکش را در دو قاره اروپا و آفریقا از هم جدا می‌کند. نام این تنگه از سردار اموی طارق بن زیاد گرفته شده و به معنی کوه طارق است. عرض این تنگه در باریک‌ترین قسمت، بین نقطه ماروکی اسپانیا و پوینت سیرس در مراکش ۷/۷ مایل دریایی (۱۴/۳) کیلومتر است و عمق آن بین ۳۰۰ تا ۹۰۰ متر متغیر است. کشتی‌ها هر روز در کمتر از ۳۵ دقیقه بین دو قاره جابجا می‌شوند. بخشی از ساحل شمالی تنگه در داخل پارک طبیعی ال استرچو اسپانیا قرار دارد. جبل‌طارق از سال ۱۷۱۳ میلادی در مالکیت بریتانیا بوده و یکی از سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا است. پس از جدایی بریتانیا از اتحادیه اروپا بر سر مالکیت جبل‌الطارق بحث و جدال به وجود آمده‌است. این تنگه در حال حاضر در آب‌های سرزمینی کشورهای اسپانیا، مراکش و جبل‌الطارق است اما بر اساس کنوانسیون ملل متحد در مورد حقوق دریاها، کشتی‌ها و هواپیماهای خارجی می‌توانند از این تنگه به‌صورت ترانزیت عبور کنند.

وجه تسمیه
---------

این نام از صخره جبل‌الطارق گرفته شده‌است که به نوبه خود از عربی «جبل طارق» (به معنی "کوه طارق")، از نام طارق بن زیاد گرفته شده‌است.

تنوع زیستی
----------

تنگهٔ جبل‌الطارق هر ساله محل تجمع صدها هزار پرنده دریایی مهاجر از جمله کبوتر دریایی مدیترانه، کبوتر دریایی بالئاری، کاکایی اودوین، کاکایی پشت‌سیاه کوچک، تیغ‌منقار و طوطی دریایی اطلس است.حدود ۳۶ نهنگ قاتل نیز در این آب‌ها زندگی می‌کنند.

جستارهای وابسته
---------------

* صخره جبل‌طارق
* دماغه اسپارتل
* تنگه هرمز

منابع
-----

1. ↑  "Strait of Gibraltar | channel". *Encyclopedia Britannica* (به انگلیسی). Retrieved 2020-10-24.
2. ↑  Würm glaciation[*منبع بهتری نیاز است*]
3. ↑  Cosquer cave[*منبع بهتری نیاز است*]
4. ↑
5. ↑  Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Gibraltar". *Encyclopædia Britannica* (به انگلیسی). Vol. 11 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 938.
6. ↑  See, for instance, Nato Medals: Medal for Active Endeavor بایگانی‌شده در ۱۶ ژوئن ۲۰۰۶ توسط Wayback Machine, awarded for activity in the international water of the Mediterranean and STROG.
7. ↑  "BirdLife Data Zone". *datazone.birdlife.org*. Retrieved 2019-02-23.
8. ↑  editor, Damian Carrington Environment (2018-09-27). "Orca 'apocalypse': half of killer whales doomed to die from pollution". *The Guardian* (به انگلیسی). ISSN 0261-3077. Retrieved 2019-02-23. `{{cite news}}`: `|last=` has generic name (help)

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ تنگه جبل‌الطارق موجود است. |
**آکادمی صنعتی** ( روسی: Промакадемия) یک موسسه آموزشی بود که از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۲۵ در مسکو فعالیت می کرد. همچنین شعبه هایی در لنینگراد (از ۱۹۲۹) و یکاترینبورگ (از ۱۹۳۱) داشت.

آکادمی صنعتی به عنوان «زمینه مدیریت اقتصادی عمومی و همچنین یک تخصص فنی را برای دانشجویان خود فراهم کند» معرفی شده بود  - «آموزشگاهی برای مدیران».  نخستین دانشجویان در سال ۱۹۳۰ فارغ التحصیل شدند  بسیاری از نومنکلاتورهای شوروی دوره استالین در دهه ۱۹۳۰ از آکادمی فارغ التحصیل شدند. اگرچه رسماً به عنوان یک موسسه آموزش عالی در نظر گرفته می شد، آکادمی صنعتی در واقع تحصیلات متوسطه و همچنین دانش فنی مورد نیاز برای کار در صنعت را ارائه داد. با گذشت سالها، آکادمی صنعتی نامهای لازار کاگانویچ ، ویاچسلاو مولوتوف و سرانجام ژوزف استالین را به خود اختصاص داد. در ژوئیه ۱۹۴۱، با تصمیم کمیته دفاع دولتی ، آکادمی صنعتی منحل شد.

فارغ التحصیلان سرشناس
---------------------

* نادژدا الیلویوا
* الکسی استاخانوف

نیکیتا خروشچف با وجود ثبت نام در آکادمی اما فارغ التحصیل نشد. او بعداً منشی حزب آکادمی شد و سپس رهبر حزب در ناحیه باومن، محل آکادمی شد.

منابع
-----



1. ↑  William J. Tompson, *Khrushchev: A Political Life* (Palgrave Macmillan, 1997: شابک ‎۰−۳۱۲−۱۶۳۶۰−۶), p. 29.
2. ↑  «учебное заведение для управляющих, для директоров»: Nikita Khrushchev, "В Промакадемии بایگانی‌شده در ۲۰۱۲-۰۳-۱۸ توسط Wayback Machine", from his memoirs Время. Люди. Власть (Moscow, 1999: شابک ‎۵−۹۰۰۰۳۶−۰۴−۹).
3. ↑  S.S. Khromov, *History of Moscow: An Outline* (Progress, 1981), p. 207.
**سعداله روستا طسوجی** نماینده مردم شهرستان‌های کوار، سروستان و خرامه در ششمین دوره مجلس شورای اسلامی بوده‌است.

**سعداله روستا طسوجی** نماینده مردم شهرستان‌های کوار، سروستان و خرامه در ششمین دوره مجلس شورای اسلامی بوده‌است.

او در سال ۱۳۳۶ در خانواده‌ای مذهبی در شهرستان کوار استان فارس به دنیا آمد. تحصیلات مقدماتی را در زادگاه خود گذراند و برای ادامه تحصیل به شیراز رفت و در مقطع کارشناسی کشاورزی فارغ‌التحصیل شد. همزمان با شروع مبارزات انقلاب ۱۳۵۷ ایران او نیز به همراه خانواده اش دراین مبارزات شرکت داشت. خانواده او کانون مبارزات انقلابی در منطقه بود و محل رفت و آمد انقلابیونی چون ربانی شیرازی و  دستغیب بود. در آن سال‌ها سعدالله روستا علاوه بر فعالیت در بخش کشاورزی و حمل نقل از بانیان آجر فشاری صنعتی در استان فارس می‌باشد.او برای اولین بار در ایران اقدام به کشت و پرورش ذرت در مزرعه خود نمود و سپس به کمک همکارانش در جهاد سازندگی آن را در سراسر کشور توسعه داد.[]

پس از پیروزی انقلاب در تأسیس نهادهایی چون جهاد سازندگی، کمیته امداد امام خمینی و شورای شهر مشارکت کرد و از اعضای اصلی این نهادها می‌شود. با شروع جنگ ایران و عراق او نیز مانند سایر هموطنانش عازم جبهه شد و در عملیات‌های مختلفی شرکت کرد. پس از جنگ نیز به کار در جهاد سازندگی ادامه داد. در ششمین دوره مجلس شورای اسلامی به نمایندگی مردم شهرستان‌های کوار، سروستان و خرامه انتخاب می‌شود. در مجلس به عنوان نایب رئیس و سخنگوی کمسیون کشاورزی و آب انتخاب شد. و همچنین فراکسیون روستاییان و عشایر را با حضور بیش از ۱۶۰ نماینده تشکیل داد و ریاست آن را بر عهده گرفت و منشا کارهای زیادی برای این دو قشر از مردم گردید. از جمله بیمه درمانی روستاییان و عشایر و همینطور گاز رسانی و برق رسانی و جاده کشی به روستاییان سرعت بسیار بیشتری گرفت. بنا به ادعای مسولان دولتی آن زمان فارس در دوره ششم مجلس بودجه رسانی و رفت و آمد مسولان کشور به حوزه انتخابی کوار، سروستان و خرامه چند برابر شده‌است. سعدالله روستا پس از مجلس دوباره به وزارت جهاد کشاورزی باز گشت و در سمت‌هایی چون مشاور وزیر، مدیر سازمان تعاونی روستایی و عضویت در هیئت مدیره شرکت مادر تخصصی تولید محصولات کشاورزی، دامپروری و منابع طبیعی به کار مشغول بوده‌است. وی هم‌اکنون در دوران بازنشستگی به سر می‌برد و عضو شورای مرکزی جامعه نمایندگان ادوار مجلس می‌باشد.

منابع
-----

1. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ مارس ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۰ مارس ۲۰۱۴.
2. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ مارس ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۰ مارس ۲۰۱۴.
3. ↑
4. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۴ مارس ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۱۴.
در اوایل سال ۱۳۰۰ خورشیدی، هنگامی که رضاخان در سمت نخست وزیری کوشید تا با انحطاط سلطنت قاجار، نظام حکومتی را به جمهوری تبدیل کند، بازاریان به پیروی از علما، به خصوص سید حسن مدرس، که از رهبران و یکی از سیاستمداران برجسته مجلس شورای ملی بود، ضد اقدامات رضاخان و جلوگیری از تأسیس نظام جمهوری در ایران دست به تظاهرات زدند.(علت اصلی این بود که مدرس با رضاخان و زیادی خواهی‌هایش مخالف بود و درک کامل و درستی نسبت به جمهوریت نداشت.) رضاخان نیز در مقابل تلاش کرد تا با کمک گروهی، تظاهراتی به نفع جمهوری در بازار به راه اندازد؛ و گروهی به مغازه‌ها حمله کنند و در نتیجه با مداخله نظامیان بازار بسته شود و آنگاه شایعه شد که بازار به حمایت از جمهوری تعطیل شده‌است. با این دسیسه در ۲۹ اسفند ۱۳۰۲، به دستور رئیس نظمیه، مساجد را بستند و آن گروه را به تظاهرات در بازار، اعزام داشتند تا با سر دادن شعار و تیراندازی مأموران، بازاری‌ها مجبور به بستن دکان‌های خود شوند و از مبارزه بگریزند. اما بازار تسلیم نشد و گروه بسیاری از بازاریان در قلب بازار به امامت یکی از علمای مبارز به نماز جماعت ایستادند. در این اجتماع چند نفر از واعظان به سخنرانی‌های سیاسی ضد حکومت پرداختند و هزاران بازاری با امضای طومار هایی طویل، اعتراض خود را نسبت به جمهوری رضاخانی اعلام کردند.

سپس هیأتی را به نمایندگی از طرف بازار و علما انتخاب کردند و نزد میرزا حسین خان پیرنیا (موتمن الملک) رئیس مجلس فرستادند تا ناخشنودی بازار را از جمهوری رضا خانی به اطلاع برساند. در دوم فروردین ۱۳۰۳ شمسی. چندین هزار بازاری به همراه جمعی از طلاب در صحن و اطراف مجلس، جمع شدند و علیه جمهوری شعار دادند و خواستار دریافت پاسخ به اعتراض‌های خود شدند. نخست وزیر به اتفاق گروهی از افسران سعی کرد جمعیت را پراکنده کند، ولی مردم مقاومت کردند. خشونت و تشنج رو به افزونی، سبب شد که موتمن الملک، رضا خان را تهدید به رأی عدم اعتماد کند. رضا خان مجبور شد که عملیات خود را متوقف سازد.

در پاییز سال ۱۳۰۴ ش. درست زمانی که رضاخان در تدارک تغییر سلطنت قاجار به نفع خود بود، مراسمی عمومی در مدرسه نظام برپا کرد، در این مراسم اصناف و بازاری‌ها شرکت نکردند و رضاخان به ناچار گروه کوچکی (حدود ۳۰ تا ۴۰ نفر) از تاجران را که امکان وادار کردن آن‌ها به شرکت در این مراسم بود، برای شرکت به اقامتگاه نخست وزیر دعوت کرد و سپس آن‌ها را روانه مدرسه نظام کرد تا در مراسمی که به افتخار رضاخان تشکیل یافته بود، شرکت کنند.

جستارهای وابسته
---------------

* جریان جمهوری‌خواهی در اواخر دوره قاجار
* صنف
*

منابع
-----

1. ↑  تبیان، موسسه فرهنگی و اطلاع رسانی. «مشروطه‌ و شهید مدرس از نمایی نزدیک/ آیا مخالفت مدرس با جمهوری رضاخانی اشتباه بود؟». *article.tebyan.net* (به Persian). دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۴-۱۵.نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)

* مرکز اصناف و بازرگانان ایران.
* در آن وب‌گاه آمده: «هر گونه نسخه برداری؛ کپی برداری و بهره‌برداری از موضوعات، مطالب، اخبار، تصاویر، لیستها و مندرجات این سایت با ذکر نام منبع بلامانع است».
**نگاهی به شاه** عنوان کتابی از عباس میلانی، درباره زندگی آخرین پادشاه ایران محمدرضا پهلوی است. این کتاب در ایران به فروش می‌رسد.

موضوع
-----

این کتاب روایتی از زندگی آخرین پادشاه ایران محمدرضا پهلوی است. متن کلی کتاب به صورت داستان‌وار و رمانگونه نوشته شده ولی به‌طور دقیق زندگی شاه را بررسی می‌کند. استفاده از روایت داستان‌وار بر جذابیت کتاب افزوده است. به عنوان پیشگفتار و توضیح هر فصل جملات یا پاراگراف‌هایی از نمایشنامه‌های شکسپیر استفاده شده که مربوط به موضوع فصل پیش رو است. کتاب به روایت پیوسته تاریخی پایبند نیست و هر فصلی مجزا بررسی می‌شود.

فصل ها
------

1. هلندی سرگردان
2. بنیادی بیماری
3. تخت طاووس
4. تالیفات خوش دوران جوانی
5. بازگشت به وطن
6. تاج خار
7. خواب هرلی
8. طلوع جنگ سرد
9. قصر تنهایی
10. تیپای آژاکس
11. گربه‌ای روی شیروانی داغ
12. خرس روسی
13. سایه شوم کاملات
14. نخست‌وزیر حراف
15. افق امید بخش کاملات
16. بزم بیابانی
17. معماری و قدرت
18. کهنه جاسوس
19. توفان بزرگ
20. واپسین سفر شاه

سه بخش **پیشگفتار روایت فارسی، راهنمای آرشیوها و فهرست اسامی** در ترجمه این کتاب اضافه شده‌است.

نمونه نوشتار
------------

وقتی شاه در بالکن قصر الجنان کبیر نشسته بود قاعدتاً نه بهشت که دوزخ را در پس ذهنش میدید. محمدرضا شاه که زمانی نه چندان دور قدرقدرت می نمود حال تنها و افسرده زیر چلچراغی عظیم نشسته بود.... ص ۱

در واقع با روی کار آمدن مصدق ، و تلاشش برای ابقای این نکته که او واپسین و تنها سد راه برآمدن کمونیست‌ها در ایران است، میان او و و شاه رقابتی در این زمینه پدیدار شد.... ص ۱۶۸

برخی از نقدهایی که برای این کتاب نوشته شد
-----------------------------------------

کتاب میلانی یک منبع خوب از زندگی یکی از مرموزترین شخصیت‌های قرن بیستم است.

میلانی نشان دهنده جاده پیچیده و گسترده ایست که ایران و آمریکا تا به امروز پیموده‌اند.

نگاه منتقدان ایرانی عموماً در باره این کتاب مثبت بوده‌است. از آن جمله آرش اسدی این کتاب را یک اثر بی‌طرفانه خوانده و نگاه میانه گرای میلانی را در بین نگاه‌هایی که عموماً یا از شاه اسطوره می‌سازند یا او را دیوسیرت می‌خوانند ستوده است.

نقل قول‌های میلانی در مورد کتاب و جنجال‌های پیرامون آن
------------------------------------------------------

عباس میلانی در اوت ۲۰۱۳ در بخش سخن مولف در سایت اینترنتی خود از سانسور دولتی در ایران و همچنین از کسانی که بدون اجازه او به صورت چاپ افست در تهران و شهرستان‌ها با ترجمه‌ای «معیوب و مغلوط» کتاب را پخش کردند انتقاد کرد. وی اظهار امیدواری کرد که مسئولین امر در ایران دست از آنچه او «لجاجت» خواند بردارند و اجازه چاپ و نشر کتاب را صادر کنند.
وی در همین زمان با اعلام بیانیه‌ای در سایت خود اظهار کرد "با رغبت تمام حاضرم در ایران از حقوقم به عنوان مولف کتاب نگاهی به شاه بگذرم و کتاب رادر داخل کشور، به‌طور رایگان، از طریق اینترنت و این وبسایت در اختیار همه علاقه‌مندان بگذارم."

منابع
-----

1. ↑
2. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۴.
3. ↑
4. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۴.
5. ↑
**علی‌اکبر مجیدی فیّاض** (۱۲۷۷ خورشیدی –۱۳۵۰ خورشیدی)، معروف به **علی‌اکبر فیّاض**، مصحح و استاد ادبیات فارسی و بنیانگذار دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد بود. چشمگیرترین کار او تصحیح *تاریخ بیهقی* بوده‌است.

زندگی
-----

علی‌اکبر فیاض در سال ۱۲۷۷ هجری خورشیدی در خانواده‌ای از سادات شهیدی مشهد به دنیا آمد و در کودکی با آموختن قرآن و مقدمات زبان عربی نزد پدرش، سید عبدالمجید ثقةالاسلام، پرورش یافت و پس از تحصیل علوم قدیمه و تبحریافتن در علوم معقول و منقول به جای پدر خادم باشی کشیک اول آستان قدس رضوی گشت. در سال ۱۳۰۷ خورشیدی ریاست دبیرستان شاهرضا از طرف آستان رضوی به او سپرده شد و در سال ۱۳۱۴ خورشیدی به عنوان نخستین رئیس مؤسسه دانشسرای عالی منصوب شد.

در سال ۱۳۱۶ خورشیدی پس از شرکت در امتحانات دوره ابتدایی و دبیرستان، وارد دانشگاه تهران شد و در کتابخانه دانشکده ادبیات و دانشسرای عالی به کتابداری پرداخت و در سال ۱۳۲۲ به مدرک دکتری در زبان و ادبیات فارسی رسید و به استادی ملل و نِحَل در دانشکدهٔ معقول و منقول دانشگاه تهران برگزیده شد.

وی چهار دوره نماینده مشهد در مجلس شورای ملی بود و در زمانی که قاسم غنی سفیر ایران در قاهره بود به مصر رفت و در دانشگاه فاروق به تدریس زبان و ادبیات فارسی و ایراد سخنرانی‌هایی دربارهٔ شعر فارسی و تمدن اسلامی پرداخت.

در ۱۳۳۳ دانشکدهٔ ادبیات مشهد را به دستور وزارت فرهنگ بنیان نهاد و به مدت نُه سال ریاست آن دانشکده را بر عهده داشت و در آنجا تدریس کرد و پس از آن به تهران برگشت و مدیریت گروه ادیان و مذاهب دانشکدهٔ الاهیات و معارف اسلامی را برعهده گرفت و با بازنشستگی‌اش در سال ۱۳۴۶ به مشهد بازگشت.

در ۱۳۴۷ برای انجام معالجاتی به سوئیس رفت و مدتی در آنجا اقامت گزید و در بهمن ۱۳۴۹ به دعوت دانشگاه مشهد به تدریس پرداخت تا اینکه در ۴ شهریور ۱۳۵۰ درگذشت و در آستان قدس رضوی به خاک سپرده شد. تصحیح او از تاریخ بیهقی پس از مرگش توسط چاپخانه دانشگاه مشهد منتشر شد.

مقالات و فعالیت‌های ادبی
------------------------

علی‌اکبر فیاض که مدتی ریاست انجمن ادبی بهار و ریاست هیئت تحریریه مجله آستان قدس رضوی را بر عهده داشت، نایب رئیس انجمن قلم خراسان نیز بود و در انجمن ادبی مشهد و انجمن ادبی ایران شرکت می‌کرد. او با همکاری با دوستان خویش بالاخص قاسم غنی در تصحیح *تاریخ بیهقی* و تألیف عصر حافظ فعالیت داشت و همچنین در نوشتن کتابی با عنوان *تاریخ مشهد* نیز فعالیت کرد که به چاپ نرسید. در مقدمهٔ کتاب *تاریخ بیهقی* که پس از درگذشت او به چاپ رسید مقالهٔ محققانه‌ای از وی با عنوان *نسخه‌های خطی تاریخ بیهقی* به چاپ رسیده‌است.
او همچنین دو کتاب دربارهٔ زنبور عسل و دوربین عکاسی نیز نوشت.

آثار
----

* *تاریخ اسلام* (۱۳۲۷)
* *تاریخ بیهقی* (۱۳۵۰)

جستارهای وابسته
---------------

* *تاریخ بیهقی*

پانویس
------

1. ↑  «مرکز پژوهش‌ها مجلس شورای اسلامی - علی اکبر مجید فیاض». بایگانی‌شده از اصلی در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۵ سپتامبر ۲۰۲۲.
2. ↑  «دکتر علی اکبر فیاض، بنیانگذار دانشکده ادبیات دانشگاه مشهد». *دانشگاه فردوسی مشهد*. ۲۰۱۶-۰۸-۲۵. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۳-۰۴.‏
3. ↑
4. ↑

منابع
-----

* بیهقی، محمد بن حسین. *تاریخ بیهقی*. تصحیح علی‌اکبر فیاض. تهران: نشر علم، ۱۳۸۴ شابک ‎۹۶۴-۴۰۵-۴۲۳-۷

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | متن مربوطه در ویکی‌نبشته: ***پدیدآورنده:علی‌اکبر فیاض*** |