**ژرار هولیه** (به انگلیسی: Gérard Houllier) (زادهٔ ۳ سپتامبر ۱۹۴۷ – درگذشته ۱۴ دسامبر ۲۰۲۰) مربی فرانسوی بود. باشگاه‌های بزرگی که هولیه سابقه فعالیت در آن‌ها را داشت عبارتند از لیون، لن و لیورپول. هولیه با لیورپول به افتخارت بزرگی نظیر قهرمانی در جام اتحادیه، جام حذفی و جام یوفا در سال ۲۰۰۱ دست یافت.

پس از لیورپول او به فرانسه رفت و هدایت تیم المپیک لیون فرانسه را پذیرفت. قبل از اعلام استعفای او در ۲۵ می ۲۰۰۷ او برای دو فصل عهده‌دار هدایت المپیک لیون بود.

سپس او در سال ۲۰۱۰ به لیگ انگلستان بازگشت و در سپتامبر همین سال او هدایت تیم آستون ویلا را پذیرفت. هولیه به دلیل مشکلات قلبی و بستری شدن‌های پیاپی در بیمارستان، در ژوئن سال ۲۰۱۱ از هدایت این تیم نیز کناره‌گیری کرد.

از دیگر فعالیت‌های او می‌توان به دستیاری برای امه ژاکه در جام جهانی سال ۱۹۹۸ و عضویت در کمیتهٔ فینال‌های جام جهانی در سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۶ و داشتن سمت مدیر فنی فدراسیون فوتبال فرانسه در اواخر سال ۲۰۱۰ اشاره کرد.

از ژوئیه سال ۲۰۱۲ هولیه در سمت رئیس جهانی تیم‌های فوتبال رد بول قرار گرفت. او همچنین عهده‌دار ریاست آکادمی تیم اترشی رد بول سالزبورگ، رد بولز نیویورک آمریکا، رد بول برزیل و رد بول غنا بود.

دوران مربیگری
-------------

### دوران ابتدایی

هولیه در دانشگاه لیل و در رشته زبان انگلیسی درس می‌خواند اما مریضی شدید پدرش او را وادار کرد تا پس از یک سال درس خواندن مشغول به کار شود و به صورت پاره وقت مدرک دانشگاهی اش را بگیرد. او در سال ۱۹۶۹ برای دریافت مدرکش به عنوان دستیار در مدرسه آلسوپ شهر لیورپول مشغول به کار شد. در آنجا بود که نخستین بار بازی لیورپول را مشاهده کرد. هولیه هم‌زمان در تیم فوتبال آلسوپ نیز بازی می‌کرد ولی با این حال هیچ‌گاه بازیکن بزرگی نشد.

### فرانسه

هولیه به عنوان مربی تیم نوجوانان به آراس نقل مکان کرد و بعدها مربیگری تیم نلمنس را پذیرفت. تیمی که در آن موفق به دریافت جایزه پیشرفت در طی دو دوره پیاپی از انجمن MOTI شد و همین موضوع موجب سفر او به تیم لن در سال ۱۹۸۲ شد. او قبل از رفتن به تیم پاری سن ژرمن با تیم لن موفق به صعود به مرحله گروهی جام یوفا شد و سپس لن را به مقصد پاریس ترک کرد. او در سال ۱۹۸۵ به پاری سن ژرمن پوست و با این تیم در همان فصل در لیگ فرانسه قهرمان شد.

هولیه در سال ۱۹۸۸ مدیر فنی و دستیار سرمربی تیم ملی فرانسه تحت هدایت میشل پلاتینی شد. او در سال ۱۹۹۲ سرمربی تیم ملی فرانسه شد اما در نوامبر سال بعد پس از ناکام ماندن فرانسه برای صعود به مراحل نهایی جام جهانی ۱۹۹۴ از سمت خود استعفاء داد.

در اکتبر سال ۲۰۱۱ کتاب جدیدی منتشر شد به نام اسرار مربیان. در این کتاب هولیه به خاطر شکست ۲–۱ مقابل بلغارستان در مسابقات مرحله انتخابی جام جهانی ۱۹۹۴ مورد سرزنش قرار گرفته بود؛ این شکست مانع از صعود فرانسه به مرحله نهایی شد.

سرانجام در سال ۱۹۹۸ فرانسه موفق شد که قهرمان جام جهانی شود و از هولیه به خاطر کمک‌های شایانی که کرده بود به نیکی یاد شد.

او در زمان شکست فرانسه در دور گروهی جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی مدیر فنی فدراسیون فوتبال فرانسه بود. هولیه در پی آن شکست‌های فرانسه در این مرحله شروع به انتقاد از سرمربی تیم ملی فرانسه یعنی ریموند دومنک کرد؛ زیرا اعتقاد داشت که او روش‌های غیر متعارفی در پیش گرفته بود.

در پی آن شکست‌ها و موج انتقاداتی که علیه ریاست فدراسیون بالا گرفته بود و همه خواستار برکناری یا استعفای او بودند، هولیه با رئیس فدراسیون فوتبال فرانسه تماس داشت و به او گفته بود که نباید از سمت خود استعفاء بدهد بلکه باید در سمت خود باقی بماند و با قدرت به کار خود ادامه دهد.

### لیورپول

در ژوئیه ۱۹۹۸ هولیه همراه روی اوانس برای کار در تیم کادر فنی لیورپول دعوت شد. تاکتیک‌های روی اوانس جواب مثبتی برای تیم نداشت در نتیجه در ماه نوامبر در پی شکست ۳–۱ لیورپول در برابر تاتنهام در جام اتحادیه، روی اوانس برکنار شد. با این شکست لیورپول از جریان رقابت‌های جام اتحادیه کنار رفت. قبل از حذف شدن از جام اتحادیه این تیم با قبول شکست برابر سلتاویگو از جریان رقابت‌های جام یوفا نیز کنار رفته بود. با برکناری اوانس، هولیه این وظیفه سنگین را بر عهده گرفت و کاری که باید انجام می‌داد این بود که نظم کافی و لازم را طی یک برنامه ۵ ساله به تیم بازگرداند. در پی این برنامه، در تابستان ۱۹۹۹ بازیکنانی از جمله پل اینس، دیوید جیمز، راب جونز و استیو هارکنس همگی به فروش رسیدند. همچنین بازکنانی از قبیل سامی هوپیا، ولادیمیر اسمیچر، دیتمارهامان، تیتی کامارا، اریک میر، جیمی توره، استفان هنچوز و ساندر وسترولد همگی به تیم پیوستند. همچنین تمامی تجهیزات تمرینی ملوود مورد بازرسی و نگهداری قرار گرفت.

نوسازی تیم در سال ۲۰۰۲ ادامه یافت؛ زمانی که با پیوستن مارکوس بابل، نیک بارمبی و امیل هسکی و خروج بازیکنانی مثل براد فریدل و دیوید تامسون نتیجه رضایت بخشی در فصل ۲۰۰۰–۰۱ حاصل شد. در آن فصل لیورپول موفق شد لیگ را با رتبه سوم به پایان برساند و قهرمان جام اتحادیه و جام حذفی و جام یوفا شود. همچنین در اوت ۲۰۰۱ لیورپول موفق شد با شکست منچستر یونایتد قهرمان جام خیریه شود و بایرن مونیخ را در سوپرجام اروپا شکست دهد.

در اکتبر سال ۲۰۰۱ در جریان بازی لیورپول با لیدز یونایتد در چارچوب بازی‌های لیگ جزیره، هولیه به دلیل شرایط قلبی در بین دو نیمه به بیمارستان منتقل شد. پس از انتقال هولیه به بیمارستان، تیم لیورپول با هدایت سرپرست خود به کار خود ادامه داد؛ و در انتها لیگ را با جایگاه دوم به پایان رساند که بهترین رکورد هولیه در لیگ برتر بود. هولیه بعد از ۵ ماه بستری بودن در بیمارستان سرانجام به تیم بازگشت و دوباره هدایت تیم را برعهده گرفت و به کار خود ادامه داد.

در فصل ۲۰۰۲–۰۳ لیورپول تحت هدایت هولیه لیگ را با جایگاه پنجم به پایان رساند و در نتیجه برای کسب سهمیه برای لیگ قهرمانان ناکام ماند.منتقدین به دلیل خریدهای نا موفق هولیه در سال ۲۰۰۲ او را مورد سرزنش قرار دادند. خریدهای از قبیل ال حاجی دیوف و برونو چیرو که با قیمت‌های قابل توجی به تیم اضافه شده بودند؛ منتقدان از عدم موفقیت در کسب سهمیه لیگ قهرمانان با وجود هزینهٔ قابل توجهی که برای جذب بازیکنان کرده بود و به خاطر آنچه که به عنوان تاکتیک‌های یک بعدی و غیر جذاب فوتبال از آن یاد می‌شد از هولیه انتقاد می‌کردند.

ضعف در سیاست‌های اجرایی در آکادمی و در بین جوانان و همچنین عدم حمایت از جانب هواداران، هولیه را به سمت خروج از لیورپول هدایت کرد. تا سرانجام در ۲۴ می ۲۰۰۴ از لیورپول جدا شد و رافائل بنیتز سرمربی تیم والنسیا جایگزین او شد.

در یک کنفرانس خبری در جریان خروج هولیه از لیورپول، ژرار هولیه گفت: «اگر آن‌ها بخواهند به دوران پر افتخار دهه‌های ۷۰ و ۸۰ برگردند، می‌توانند این کار را انجام دهند ولی نه با من.» و بلافاصله محل کنفرانس را ترک کرد.

### سیاست جوانان

بخش عمده‌ای از سیاست جوانان هولیه درآوردن استعدادهایی که فوتبال فرانسه ارائه داده بود خلاصه می‌شد. از آنجا که او قبل از پیوستنش به لیورپول رئیس توسعه و پیشرفت فنی فوتبال فرانسه بود، با استعدادهای جوان در فوتبال این کشور آشنایی داشت. آخرین خرید هولیه، جبرئیل سیسه بود که زمانی به لیورپول پیوست که هولیه از لیورپول رفته بود. سیسه به دلیل شکستگی پا بیشتر فصل را از دست داد. با این وجود در فصل ۲۰۰۵–۰۶ با به ثمر رساندن ۱۹ گل در تمام مسابقات به دومین گلزن برتر لیورپول تبدیل شد. ۶ گل در مرحله انتخابی لیگ قهرمانان، ۲ گل در سوپر کاپ اروپا، ۹ گل در لیگ برتر و گل اول لیورپول در جریان پیروزی و قهرمانی لیورپول در جام حذفی از جمله این گل‌ها بود.

سرانجام در فصل ۰۷–۲۰۰۶ سیسه به المپیک مارسی قرض داده شد و به این ترتیب همه بازیکنان فرانسوی که هولیه به لیورپول آورده بود، آنفیلد را ترک کردند.

### لیون

در می سال ۲۰۰۵، هولیه با قراردادی دوساله به عنوان سرمربی تیم قهرمان لیگ ۱ فرانسه آغاز به کار کرد. لیون به تازگی چهارمین قهرمانی پی در پی خود در لیگ را به دست آورده بود و هولیه استخدام شده بود تا این افتخارات را به سطح اروپا ارتقاء دهد. با وجود ادامه تسلط لیون بر لیگ ۱ فرانسه، لیون در جریان مسابقات لیگ قهرمانان در مرحله یک چهارم نهایی سال ۲۰۰۵–۰۶ برابر آث میلان شکست خورد و از دور رقابت‌ها کنار رفت.

در آوریل ۲۰۰۷، بعد از آنکه تولوز از رنس شکست خورد، لیون با هولیه ششمین قهرمانی پی در پی خود در لیگ یک فرانسه را به دست آورد.

در انتهای فصل ۲۰۰۶–۰۷ همکاری هولیه و لیون به پایان رسید. در این زمان در وبسایت رسمی باشگاه لیون خبری منتشر شد مبنی بر این که هولیه درخواست کرده تا در آخرین فصل قرارداد خود باشگاه را ترک کند؛ این درخواست از جانب رئیس باشگاه لیون مورد موافقت قرار گرفت. هولیه پس از این ماجرا اعلام کرد که بعد از حضور در لیون به مدت دوسال، هم‌اکنون نیاز به استراحت دارد.

### استون ویلا

در ۸ سپتامبر ۲۰۱۰ پس از استعفای مارتین اونیل باشگاه استون ویلا اعلام کرد هولیه رو به عنوان سرمربی تمام وقت خود استخدام کرده‌است.

در اولین کنفرانس مطبوعاتی هولیه مشخص شد که هنوز قرارداد همکاری با او امضاء نشده و او به دلیل تعهداتی که با فدراسیون فوتبال فرانسه دارد نمی‌تواند هدایت این تیم را تا روزهای آتی بر عهده بگیرد.

در ۱۵ سپتامبر هولیه رسماً برای اولین بار هدایت تیم استون ویلا را در دیداری در جریان مسابقات لیگ کاپ در روز ۲۲ سپتامبر و در برابر بلکبرن بر عهده گرفت. سرانجام استون ویلا بازی را ۳–۱ به سود خود به پایان رساند و به دور بعد راه یافت.

در روز ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۰ مشخص شد که گری مک آلیستر پذیرفته‌است تا زیر نظر هولیه به عنوان دستیار کار کند.

دو روز بعد از برتری سه بر یک برابر بلکبرن، هولیه قراردادی ۳ ساله با این تیم انگلیسی امضاء کرد. هرچند شروع کار هولیه ثابت کرد که او کار سختی در این تیم انگلیسی خواهد داشت.

شروع هولیه برای این تیم انگلیسی بسیار بد بود به‌طوری‌که مصدومیت بازیکنان کلیدی مانند امیل هسکی، استیلیان پتروف و گابریل آگبلاهور، باعث شد استون ویلا از ۱۰ بازی ابتدایی خود در لیگ تنها یک بازی را با پیروزی پشت سر بگذارد.

هولیه برای بیرون کشیدن تیم خود از این بحران تصمیم گرفت تا هافبک سابق آرسنال، رابرت پیرس ۳۷ ساله را در ازای انتقالی آزاد به تیم خود اضافه کند.

این بحران تا جایی ادامه داشت که در ژانویه سال ۲۰۱۱ تیم استون ویلا تنها ۲۱ امتیاز از ۲۰ بازی لیگ برتر کسب کرده بود. همچنین آن‌ها در ماه قبل در برابر حریف خود بیرمنگام در جریان مسابقات لیگ کاپ شکست خورده و از دور رقابت‌ها کنار رفته بودند.

در ۵ ژانویه ۲۰۱۱ استون ویلا در خانه ساندرلند ۱–۰ شکست خورد و این شکست باعث شد تا استون ویلا در رده ۱۸ جدول و در معرض سقوط قرار بگیرد که این اولین باری بعد از سال ۲۰۰۲ بود که آن‌ها در خطر سقوط قرارداشتند. این نتایج موجب شد تا هولیه مورد غضب هوادارن قرار بگیرد و هوادارن شعار «تو تا صبح اخراج خواهی شد» را سر بدهند.

هولیه در تلاش برای تقویت دفاع خود، کایل واکر را از تاتنهام با قراردادی قرضی به خدمت گرفت و این خریدها با امضای قراردادی با بازیکنانی از تیم سابق خود یعنی لیون ادامه یافت و با نتایجی خوبی از جمله شکست دادن ۱–۰ منچستر سیتی همراه شد که موجب گشت تیم را تا رده ۱۲هم جدول بالا بیاید.

اما اوایل ماه مارس، استون ویلا با قبول شکست برابر منچستر سیتی از دور رقابت‌های جام حذفی کنار رفت. با این نتیجه هولیه تصمیم گرفت تا در بازی‌های بعدی به تعدادی از بازیکنان اصلی تیم استراحت دهد که این حرکت مورد انتقاد هواداران و رسانه‌ها قرار گرفت.

در ۱۹ مارس در جریان یک بازی در لیگ برتر که استون ویلا در مقابل رقیب محلی خود ولورهمپتون قرار داشتریال شعاری از جانب هواداران داده می‌شد که «به اندازه کافی به او وقت داده شد، هولیه را بیرون کنید»

در جریان آن بازی استون ویلا ۱–۰ مقابل این تیم شکست خورد. این اولین پیروزی ولورهمپتون برابر استون ویلا پس از ۳۱ سال بود و هواداران این تیم بار دیگر شروع به حملاتی علیه هولیه کردند و یک صدا شعار می‌دادند که «ما می‌خواهیم که هولیه را بیرون کنید» و «شما نمی‌دانید که چه کار می‌کنید»

در ۲۰ آوریل، هولیه به دلیل یک بیماری شبانه به بیمارستان منتقل شد. بر طبق شنیده‌ها، شرایط او به گونه‌ای نبود که بتواند استون ویلا را در جریان تمرینات و بازی‌های لیگ همراهی کند.

در نبود هولیه، گری مک آلیستر تمام وظایف او را بر عهده گرفت. سرانجام در ۱ ژوئن ژرار هولیه با رضایت طرفین از سرمربیگری استون ویلا کناره‌گیری کرد.

منابع
-----

* ژرارد هولیه در FootballDatabase.eu (انگلیسی)ویرایش در ویکی‌داده

* ژرارد هولیه در Soccerbase.com (manager) (انگلیسی)ویرایش در ویکی‌داده

* ژرارد هولیه در ترنسفرمارکت (مربی) (انگلیسی)ویرایش در ویکی‌داده

* ژرارد هولیه در Munzinger Sports Archives (آلمانی)ویرایش در ویکی‌داده

| * ن
* ب
* و
مربیان لیورپول |
| --- |
| 
* بارکلی و مک کنا (۱۸۹۶–۱۸۹۲)
* واتسون (۱۹۱۵–۱۸۹۶)
* اشورث (۱۹۲۳–۱۹۱۹)
* مک‌کویین (۱۹۲۸–۱۹۲۳)
* پترسون (۱۹۳۶–۱۹۲۸)
* کی (۱۹۵۱–۱۹۳۶)
* ولش (۱۹۵۶–۱۹۵۱)
* تیلور (۱۹۵۹–۱۹۵۶)
* شنکلی (۱۹۷۴–۱۹۵۹)
* پیزلی (۱۹۸۳–۱۹۷۴)
* فاگان (۱۹۸۵–۱۹۸۳)
* دالگلیش (۱۹۹۱–۱۹۸۵)
* سونس (۱۹۹۴–۱۹۹۱)
* اوانس (۱۹۹۸–۱۹۹۴)
* اوانس و هولیه (۱۹۹۸)
* هولیه (۲۰۰۴–۱۹۹۸)
* بنیتز (۲۰۱۰–۲۰۰۴)
* هاجسون (۲۰۱۱–۲۰۱۰)
* دالگلیش (۲۰۱۲–۲۰۱۱)
* راجرز (۲۰۱۲–۲۰۱۵)
* کلوپ (۲۰۱۵–تاکنون)

 |

| * ن
* ب
* و
باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن – مربیان |
| --- |
| 
* فلیپون (۱۹۷۰–۷۲)
* ویکو (۱۹۷۲–۷۳)
* فونتن و ویکو (۱۹۷۳–۷۵)
* فونتن (۱۹۷۵–۷۶)
* واسوویچ (۱۹۷۶–۷۷)
* آلونزو (۱۹۷۷)
* لارکه (۱۹۷۷–۷۸)
* آلونزو (۱۹۷۸)
* واسوویچ (۱۹۷۸–۷۹)
* آلونزو (۱۹۷۹–۱۹۸۰)
* پیروش (۱۹۷۹–۸۳)
* لدوک (۱۹۸۳–۸۴)
* پیروش (۱۹۸۴–۸۵)
* کوست (۱۹۸۵)
* هولیه (۱۹۸۵–۸۷)
* مومبرتس (۱۹۸۷–۸۸)
* هولیه (۱۹۸۸)
* ایویچ (۱۹۸۸–۹۰)
* میشل (۱۹۹۰–۹۱)
* آرتور ژورژه (۱۹۹۱–۹۴)
* فرناندز (۱۹۹۴–۹۶)
* ریکاردو (۱۹۹۶–۹۸)
* ژیرس (۱۹۹۸)
* آرتور ژورژه (۱۹۹۸–۹۹)
* برژرو (۱۹۹۹–۲۰۰۰)
* فرناندز (۲۰۰۰–۰۳)
* خلیلهوژیچ (۲۰۰۳–۰۵)
* فورنیه (۲۰۰۵)
* لاکومب (۲۰۰۵–۰۷)
* لو گن (۲۰۰۷–۰۹)
* کومبوار (۲۰۰۹–۱۱)
* آنچلوتی (۲۰۱۱–۱۳)
* بلان (۲۰۱۳–۱۶)
* امری (۲۰۱۶–۱۸)
* توخل (۲۰۱۸–۲۰)
* پوچتینو (۲۰۲۱–۲۲)
* گالتیه (۲۰۲۲–)

 |

| * ن
* ب
* و
بهترین سرمربی فوتبال سال جهان از نظر مجله ورلد ساکر |
| --- |
| 
* ۱۹۸۲: بیرزوت
* ۱۹۸۳: پیونتک
* ۱۹۸۴: ایدالگو
* ۱۹۸۵: ونبلز
* ۱۹۸۶: تیس
* ۱۹۸۷: کرایف
* ۱۹۸۸: میشل
* ۱۹۸۹: ساکی
* ۱۹۹۰: بکن‌باوئر
* ۱۹۹۱: پلاتینی
* ۱۹۹۲: نیلسن
* ۱۹۹۳: فرگوسن
* ۱۹۹۴: پریرا
* ۱۹۹۵: فان خال
* ۱۹۹۶: فوگتس
* ۱۹۹۷: هیتسفلد
* ۱۹۹۸: ونگر
* ۱۹۹۹: فرگوسن
* ۲۰۰۰: زوف
* ۲۰۰۱: هولیه
* ۲۰۰۲: هیدینک
* ۲۰۰۳: آنچلوتی
* ۲۰۰۴: مورینیو
* ۲۰۰۵: مورینیو
* ۲۰۰۶: لیپی
* ۲۰۰۷: فرگوسن
* ۲۰۰۸: فرگوسن
* ۲۰۰۹: گواردیولا
* ۲۰۱۰: مورینیو
* ۲۰۱۱: گواردیولا
* ۲۰۱۲: دل بوسکه
* ۲۰۱۳: هاینکس
* ۲۰۱۴: لوو
* ۲۰۱۵: لوییز انریکه
* ۲۰۱۶: رانیری
* ۲۰۱۷: زیدان
* ۲۰۱۸: دشان
* ۲۰۱۹: کلوپ
* ۲۰۲۰: فلیک

 |

| * ن
* ب
* و
تیم منتخب سال ۲۰۰۱ یوفا |
| --- |
| 
* GK: سانتیاگو کانیایزارس
* RWB: کوسمین کونترا
* CB: سامی هوپیا
* CB: پاتریک آندرشون
* LWB: بیسنته لیزارازو
* MF: دیوید بکام
* MF: پاتریک ویرا
* MF: زین‌الدین زیدان
* MF: کیلی گونزالز
* FW: تیری آنری
* FW: دیوید ترزگه
* سرمربی: ژرار هولیه

 |

| * ن
* ب
* و
سرمربیان فاتح لیگ ۱ فرانسه |
| --- |
| 
* ۱۹۳۲–۳۳: دی وین
* ۱۹۳۳–۳۴: ددیو
* ۱۹۳۴–۳۵: رز
* ۱۹۳۵–۳۶: کیمپتون
* ۱۹۳۶–۳۷: ایزنهوفر
* ۱۹۳۷–۳۸: رز
* ۱۹۳۸–۳۹: مارمیه
* ۱۹۳۹–۴۰
* ۱۹۴۰–۴۱
* ۱۹۴۰–۴۲
* ۱۹۴۰–۴۳
* ۱۹۴۰–۴۴
* ۱۹۴۰–۴۵
* ۱۹۴۵–۴۶: بری
* ۱۹۴۶–۴۷: دمیله
* ۱۹۴۷–۴۸: زیلیسی
* ۱۹۴۸–۴۹:  روزلر
* ۱۹۴۹–۵۰: ژرار
* ۱۹۵۰–۵۱: اندروا
* ۱۹۵۱–۵۲: اندروا
* ۱۹۵۲–۵۳: بتو
* ۱۹۵۳–۵۴: چووا
* ۱۹۵۴–۵۵: بتو
* ۱۹۵۵–۵۶: کارنیگلیا
* ۱۹۵۶–۵۷: اسنلا
* ۱۹۵۷–۵۸: بتو
* ۱۹۵۸–۵۹: لوسیانو
* ۱۹۵۹–۶۰: بتو
* ۱۹۶۰–۶۱: لدوک
* ۱۹۶۱–۶۲: بتو
* ۱۹۶۲–۶۳: لدوک
* ۱۹۶۳–۶۴: اسنلا
* ۱۹۶۴–۶۵: آریباس
* ۱۹۶۵–۶۶: آریباس
* ۱۹۶۶–۶۷: اسنلا
* ۱۹۶۷–۶۸: بتو
* ۱۹۶۸–۶۹: بتو
* ۱۹۶۹–۷۰: بتو
* ۱۹۷۰–۷۱: لدوک
* ۱۹۷۱–۷۲: زاتلی
* ۱۹۷۲–۷۳: آریباس
* ۱۹۷۳–۷۴: هربین
* ۱۹۷۴–۷۵: هربین
* ۱۹۷۵–۷۶: هربین
* ۱۹۷۶–۷۷: ونسان
* ۱۹۷۷–۷۸: لدوک
* ۱۹۷۸–۷۹: گرس
* ۱۹۷۹–۸۰: ونسان
* ۱۹۸۰–۸۱: هربین
* ۱۹۸۱–۸۲: بنید
* ۱۹۸۲–۸۳: سوئدو
* ۱۹۸۳–۸۴: ژاکه
* ۱۹۸۴–۸۵: ژاکه
* ۱۹۸۵–۸۶: هولیه
* ۱۹۸۶–۸۷: ژاکه
* ۱۹۸۷–۸۸: ونگر
* ۱۹۸۸–۸۹: ژیلی
* ۱۹۸۹–۹۰: ژیلی
* ۱۹۹۰–۹۱: گوتالس
* ۱۹۹۱–۹۲: گوتالس
* ۱۹۹۲–۹۳: ~~گوتالس~~
* ۱۹۹۳–۹۴: آرتور ژورژه
* ۱۹۹۴–۹۵: سوئدو
* ۱۹۹۵–۹۶: رو
* ۱۹۹۶–۹۷: تیگانا
* ۱۹۹۷–۹۸: لکلرک
* ۱۹۹۸–۹۹: باپ
* ۱۹۹۹–۲۰۰۰: پوئل
* ۰۱–۲۰۰۰: دنویکس
* ۰۲–۲۰۰۱: سانتینی
* ۰۳–۲۰۰۲: لو گن
* ۰۴–۲۰۰۳: لو گن
* ۰۵–۲۰۰۴: لو گن
* ۰۶–۲۰۰۵: هولیه
* ۰۷–۲۰۰۶: هولیه
* ۰۸–۲۰۰۷: پرین
* ۰۹–۲۰۰۸: بلان
* ۱۰–۲۰۰۹: دشان
* ۱۱–۲۰۱۰: گارسیا
* ۱۲–۲۰۱۱: ژیرار
* ۱۳–۲۰۱۲: آنچلوتی
* ۱۴–۲۰۱۳: بلان
* ۱۵–۲۰۱۴: بلان
* ۱۶–۲۰۱۵: بلان
* ۱۷–۲۰۱۶: ژاردیم
* ۱۸–۲۰۱۷: امری
* ۱۹–۲۰۱۸: توخل
* ۲۰–۲۰۱۹: توخل

 |

| * ن
* ب
* و
سرمربیان برنده جام یوفا/لیگ اروپا |
| --- |
| جام یوفا | 
* ۱۹۷۲: بیل نیکلسون
* ۱۹۷۳: بیل شنکلی
* ۱۹۷۴: ویل کوئرور
* ۱۹۷۵: هنس ویزویلر
* ۱۹۷۶: باب پیزلی
* ۱۹۷۷: جووانی تراپاتونی
* ۱۹۷۸: کیس ریجورس
* ۱۹۷۹: اودو لاتک
* ۱۹۸۰: فریدل راوش
* ۱۹۸۱: بابی رابسون
* ۱۹۸۲: سون یوران اریکسون
* ۱۹۸۳: پل فن هیمست
* ۱۹۸۴: کیت بورکینشو
* ۱۹۸۵: لوییس مولونی
* ۱۹۸۶: لوییس مولونی
* ۱۹۸۷: گوندر بنگتسون
* ۱۹۸۸: اریش ریبک
* ۱۹۸۹: اوتاویو بیانکی
* ۱۹۹۰: دینو زوف
* ۱۹۹۱: جووانی تراپاتونی
* ۱۹۹۲: لوئی فان خال
* ۱۹۹۳: جووانی تراپاتونی
* ۱۹۹۴: جیامپیرو مارینی
* ۱۹۹۵: نویو اسکالا
* ۱۹۹۶: فرانتس بکن‌باوئر
* ۱۹۹۷: هوب استونس
* ۱۹۹۸: لوئیجی سیمونی
* ۱۹۹۹: آلبرتو مالسانی
* ۲۰۰۰: فاتح تریم
* ۲۰۰۱: ژرار هولیه
* ۲۰۰۲: برت فان مارویک
* ۲۰۰۳: ژوزه مورینیو
* ۲۰۰۴: رافائل بنیتز
* ۲۰۰۵: والری گازائف
* ۲۰۰۶: خوانده راموس
* ۲۰۰۷: خوانده راموس
* ۲۰۰۸: دیک آتفوکات
* ۲۰۰۹: میرچا لوچسکو

 |
| لیگ اروپا | 
* ۲۰۱۰: کیکه فلورس
* ۲۰۱۱: آندره ویلاس-بوآس
* ۲۰۱۲: دیه‌گو سیمئونه
* ۲۰۱۳: رافائل بنیتز
* ۲۰۱۴: اونای امری
* ۲۰۱۵: اونای امری
* ۲۰۱۶: اونای امری
* ۲۰۱۷: ژوزه مورینیو
* ۲۰۱۸: دیه‌گو سیمئونه
* ۲۰۱۹: مائوریتسیو ساری
* ۲۰۲۰: یولن لوپتگی
* ۲۰۲۱: اونای امری

 |

| * ن
* ب
* و
باشگاه فوتبال استون ویلا – مربیان |
| --- |
| 
* Ramsay (۱۸۸۴–۱۹۲۶)
* W٫ J٫ Smith (۱۹۲۶–۳۴)
* McMullan (۱۹۳۴–۳۵)
* جیمی هوگن (۱۹۳۶–۳۹)
* Massie (۱۹۴۵–۵۰)
* Martin (۱۹۵۰–۵۳)
* اریک هاتن (۱۹۵۳–۵۸)
* جو مرکر (۱۹۵۸–۶۴)
* D٫Taylor (۱۹۶۴–۶۷)
* تامی کامینگز (۱۹۶۷–۶۸)
* تامی دوچرتی (۱۹۶۸–۷۰)
* ویک کرو (۱۹۷۰–۷۴)
* Saunders (۱۹۷۴–۸۲)
* تونی بارتون (۱۹۸۲–۸۴)
* گراهام ترنر (۱۹۸۴–۸۶)
* بیلی مک‌نیل (۱۹۸۶–۸۷)
* گراهام تیلور (۱۹۸۷–۹۰)
* یوزف ونگلوش (۱۹۹۰–۹۱)
* ران اتکینسون (۱۹۹۱–۹۴)
* بریان لیتل (۱۹۹۴–۹۸)
* جان گرگوری (۱۹۹۸–۲۰۰۲)
* جان دیهان & Grayم (۲۰۰۲)
* گراهام تیلور (۲۰۰۲–۰۳)
* دیوید اویلری (۲۰۰۳–۰۶)
* روی ایتکنم (۲۰۰۶)
* مارتین اونیل (۲۰۰۶–۱۰)
* کوین مک‌دونالد م (۲۰۱۰)
* ژرار هولیه (۲۰۱۰–۱۱)
* گری مک‌آلیستر م (۲۰۱۱)
* الکس مک‌لیش (۲۰۱۱–۱۲)
* پل لامبرت (۲۰۱۲–۱۵)
* اندی مارشال & S٫Marshallc (۲۰۱۵)
* تیم شروود (۲۰۱۵)
* کوین مک‌دونالد م (۲۰۱۵)
* رمی گارد (۲۰۱۵–۱۶)
* Blackم (۲۰۱۶)
* روبرتو دی ماتئو (۲۰۱۶)
* استیو بروس (۲۰۱۶–۱۸)
* کوین مک‌دونالد م (۲۰۱۸)
* دین اسمیت (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۷۱) (۲۰۱۸–)

(م) = سرمربی موقت |


| * ن
* ب
* و
مربی سال لیگ ۱ |
| --- |
| 
* ۹۴–۱۹۹۳: فرناندز
* ۹۵–۱۹۹۴: اسمیرکی
* ۹۶–۱۹۹۵: رو
* ۹۷–۱۹۹۶: تیگانا
* ۹۸–۱۹۹۷: لکلرک
* ۹۹–۱۹۹۸: بائوپ
* ۲۰۰۰–۱۹۹۹: پوئل
* ۰۱–۲۰۰۰: دنویکس
* ۰۲–۲۰۰۱: مولر
* ۰۳–۲۰۰۲: لاکومب
* ۰۴–۲۰۰۳: دشان
* ۰۵–۲۰۰۴: لو گن
* ۰۶–۲۰۰۵: پوئل
* ۰۷–۲۰۰۶: هولیه
* ۰۸–۲۰۰۷: بلان
* ۰۹–۲۰۰۸: گرتس
* ۱۰–۲۰۰۹: فرناندز
* ۱۱–۲۰۲۰: گارسیا
* ۱۲–۲۰۱۱: ژیرار
* ۱۳–۲۰۱۲: آنچلوتی و گالتیه
* ۱۴–۲۰۱۳: ژیرار
* ۱۵–۲۰۱۴: بلان
* ۱۶–۲۰۱۵: بلان
* ۱۷–۲۰۱۶: ژاردیم
* ۱۸–۲۰۱۷: امری
* ۱۹–۲۰۱۸: گالتیه
* ۲۰–۲۰۱۹: *اهدا نشد*
* ۲۱–۲۰۲۰: گالتیه
* ۲۲–۲۰۲۱: جنسیو

 |

}}

| * ن
* ب
* و
سرمربیان برنده سوپرجام اروپا |
| --- |
| 
* ۱۹۷۲: اشتفان کوواچ
* ۱۹۷۳: جورج نوبل
* ۱۹۷۵: والری لوبانوفسکی
* ۱۹۷۶: ریموند گوتالس
* ۱۹۷۷: باب پیزلی
* ۱۹۷۸: ریموند گوتالس
* ۱۹۷۹: برایان کلاف
* ۱۹۸۰: پاسیگویتو
* ۱۹۸۲: بارتون
* ۱۹۸۳: الکس فرگوسن
* ۱۹۸۴: جووانی تراپاتونی
* ۱۹۸۶: آنگل یوردانسکو
* ۱۹۸۷: تومیسلاو ایویچ
* ۱۹۸۸: آد د موس
* ۱۹۸۹: آریگو ساکی
* ۱۹۹۰: آریگو ساکی
* ۱۹۹۱: الکس فرگوسن
* ۱۹۹۲: یوهان کرایف
* ۱۹۹۳: نویو اسکالا
* ۱۹۹۴: فابیو کاپلو
* ۱۹۹۵: لوئی فان خال
* ۱۹۹۶: مارچلو لیپی
* ۱۹۹۷: لوئی فان خال
* ۱۹۹۸: جانلوکا ویالی
* ۱۹۹۹: سون یوران اریکسون
* ۲۰۰۰: میرچا لوچسکو
* ۲۰۰۱: ژرار هولیه
* ۲۰۰۲: ویسنته دل بوسکه
* ۲۰۰۳: کارلو آنچلوتی
* ۲۰۰۴: کلودیو رانیری
* ۲۰۰۵: رافائل بنیتز
* ۲۰۰۶: خوانده راموس
* ۲۰۰۷: کارلو آنچلوتی
* ۲۰۰۸: دیک آتفوکات
* ۲۰۰۹: پپ گواردیولا
* ۲۰۱۰: کیکه فلورس
* ۲۰۱۱: پپ گواردیولا
* ۲۰۱۲: دیه‌گو سیمئونه
* ۲۰۱۳: پپ گواردیولا
* ۲۰۱۴: کارلو آنچلوتی
* ۲۰۱۵: لوییس انریکه
* ۲۰۱۶: زین‌الدین زیدان
* ۲۰۱۷: زین‌الدین زیدان
* ۲۰۱۸: دیه‌گو سیمئونه
* ۲۰۱۹: یورگن کلوپ
* ۲۰۲۰: هانس دیتر فلیک
* ۲۰۲۱: توماس توخل

 |