recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**سعید جان بزرگی**  (۱۲ اسفند ۱۳۴۴ – ۲۲ تیر ۱۳۸۱) عکاس ایرانی بود.عکس‌های سعید جان بزرگی از حلبچه، یکی از تلخ‌ترین تصویرهای جنایات جنگی است. جان‌بزرگی از لحظات اولیه بمباران شیمیایی حلبچه عکس‌های بدیعی گرفت و خودش هم شیمیایی شد.

زندگی نامه
----------

سعید جان بزرگی در روز دوازدهم اسفند ۱۳۴۴ در شهر ری متولد شد.

در آستانه ۱۵ سالگی بود که وارد جبهه شد.در سال ۱۳۶۲ به عضویت سپاه پاسداران در آمد و در واحد تبلیغات جنگ مشغول به خدمت شد.

جان بزرگی در سال ۱۳۶۲ در عملیات بدر بر اثر استنشاق گازهای شیمیایی مجروح شد و چندماه بعد که بهبودی نسبی یافته بود، به جبهه باز گشت.

در عملیات کربلای ۵ گلوله‌ای از کنار سرش عبور کرد و او به طور معجزه آسایی زنده ماند.

سعید جان بزرگی در عملیات والفجر ۱۰ در منطقه حلبچه شرکت نمود و در روز سوم فروردین ماه در حالی که در زیر بمباران شیمیایی در شهر مشغول عکسبرداری از وقابع و فجایع رخ داده بود، خود نیز تحت تاثیر همان گازهای شیمیایی قرار گرفت.
عکس‌های سعید جان بزرگی از حلبچه، یکی از تلخ‌ترین تصویرهای جنایات جنگی است. جان‌بزرگی از لحظات اولیه بمباران شیمیایی حلبچه عکس‌های بدیعی گرفت و خودش هم شیمیایی شد.

بعد از پایان جنگ، تحصیلات خود را ادامه داد و در سال ۱۳۷۵ ضمن کسب عنوان دانشجوی نمونه سال، در رشته عکاسی فارغ التحصیل شد.
سعید جان‌بزرگی دانشجوی رشته هنر در سال تحصیلی ۷۹-۷۸، برای دریافت درجه کارشناسی ارشد در رشته عکاسی، پایان‌نامه‌ای با موضوع «عکاسی جنگ» نوشته و آن را به شهدای عکاس جنگ تحمیلی تقدیم کرده است.

سرانجام بعد از چهار مرتبه عمل جراحی در روز بیست و دوم تیرماه سال ۱۳۸۱ در حالی که معاونت فرهنگی لشگر ۲۷ محمد رسول الله را بر عهده داشت در بیمارستان مصطفی خمینی، درگذشت.

منابع
-----

1. ↑  «روایت تصویری زندگی شهید «سعید جان‌بزرگی». پایگاه خبری حیات.
**فراموشم مکن** (نام علمی: *Myosotis*) سرده‌ای از تیره گاوزبانیان است. این گیاهان علفی و یک ساله یا دو ساله بومی اروپا و آسیا می‌باشند. این گیاهان به طور معمول خودرو هستند و در کنار جاده‌ها نیز می‌توان آن را دید و معمولاً شناسایی آنها آسان است. گل‌های ریز با ۵ گلبرگ دارند و مرکز آن زرد رنگ است. گل‌ها اغلب به رنگ آبی دیده می‌شوند و گاهی به رنگ صورتی و حتی سفید هم مشاهده شده‌اند.
ارتفاع گیاه حدود ۱۵ الی ۳۰ سانتی متر است. گلدهی از اواسط بهار آغاز شده و تا اواخر آن ادامه پیدا می‌کند. گل‌ها شکلی خوشه‌ای دارند.
برگ‌های این گیاه تخم مرغی شکل و کرک‌دار هستند و ظاهراً" به صورت سبز تیره دیده می‌شوند. در آب و هوای سرد بازدهی بهتری دارند.
ارتفاع گیاه فراموشم مکن بین ۳۰-۱۵ سانتی متر است و دارای گل‌های خوشه‌ای به رنگ سفید صورتی آبی و بنفش می‌باشد. گلدهی از اواسط بهار آغاز شده و تا اواخر آن ادامه پیدا می‌کند.
این گیاه با اکثر خاک‌ها سازگاری دارد ولی خواهان خاک‌های با زه‌کشی مناسب و مکان‌های آفتابی و سایه آفتاب است. گل‌های فراموشم مکن در برابر باد مقاوم هستند و در تمام طول سال اکثر برگ های خود را حفظ می‌کند. از بیماری‌های این گیاه می‌توان به راب، حلزون‌ها، زنگ، سفیدک پودری، و کپک خاکستری اشاره نمود. برای تکثیر این گیاه بایستی از بذر آن استفاده نمود. می‌توان در پاییز آن را به صورت مستقیم در فضای خارجی کاشت. می‌توان قبل از پایان یافتن زمستان بذرها در گل‌خانه کشت داد. تکثیر این گیاه از دو طریق کاشت بذر در اوایل تابستان در هوای آزاد یا مستقیم ریشه در بهار و کاشت دوباره آن امکان پذیر است.

نمادی از فراماسون هاگل آبی کوچک فراموشم مکن اولین بار توسط لژ بزرگ سورزون‌نه (Zur Sonne) در سال ۱۹۲۶ به عنوان یک سمبل ماسونی در آئین سالانه برمن آلمان استفاده شد. در سال ۱۹۳۸ نشان گل فراموشم مکن (ساخته شده توسط همان کارخانه که نشان ماسونی را می‌ساخت) برای رویداد سالانه «زمستان مردم آلمان را رهاساز» (Winterhilfswerk) حزب نازی انتخاب شد که تحرک خیریه سالانهٔ رفاه خلق سوسیالیست ملی (شاخه حزب نازی) بود.

منابع
-----

1. ↑  Carlos Lehnebach (۲۰۱۲). «Lectotypification of three species of forget-me-nots (*Myosotis*: Boraginaceae) from Australasia». *Tuhinga*. **۲۳**: ۱۷–۲۸.

* 

* اطلاعات مرتبط ****Myosotis**** در ویکی‌گونه.
* پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به *Myosotis* در ویکی‌انبار
* The origins and evolution of the genus Myosotis L.
* princeton
* Lectotypification of three species of forget-me-nots (Myosotis: Boraginaceae) from Australasia: Tuhinga 23
**لوئی هفتم**، (ح. ۱۳۶۸ – می ۱۴۴۷) ملقب به **ریش‌دار** (آلمانی: *"Ludwig der Bärtige"*) دوک بایرن-اینگولشتات از سال ۱۴۱۳ تا ۱۴۴۳ بود. او پسر استفان سوم، دوک بایرن و تادیا ویسکونتی است.

زندگینامه
---------

به عنوان برادر ایزابل از بایرن-اینگولشتات، همسر شارل ششم فرانسه، او بخش بزرگی از زندگی خود را در فرانسه گذارند. زمانی که او در سال ۱۴۱۳ به جانشینی از پدرش بر تخت نشست، دستور ساخت دژ نو اینگولشتات را صادر کرد که از معماری گوتی فرانسوی شدیدا تاثیر پذیرفته بود. 

دژ نو اینگولشتات
در سال ۱۴۰۸ لوئی، ویلیام دوم از بایرن-اشتراوبینگ و ژان یکم، دوک بورگونیه، شهرواندان معترضی که در شهر لیژ علیه برادر ویلیام، ژان، شاهزاده-اسقف لیژ، شورش کرده بودند را در نبرد اوتی شکست دادند. بعدها لوئی تندخو نه تنها با متحد سابقش ژان یکم وارد مناقشه می‌شود، بلکه به طور متعددی با عموزادۀ ژان یعنی هنری شانزدهم از بایرن-لاندسهوت که در سال ۱۴۱۴ دشمنان لویی را در اتحادیه‌ای به نام جامعه پارکیت گرد هم آورده و متحد کرده بود، جنگید. 

با مرگ ژان، دوک بایرن-اشتراوبینگ در سال ۱۴۲۵، موج جدیدی از مناقشات میان لوئی و عموزادگان ژان، یعنی هنری، ارنست و ویلیام سوم از بایرن-مونیخ آغاز شد و نتیجتا در سال ۱۴۲۹، دوک‌نشینی بایرن-اشتراوبینگ ژان میان چهار دوک تقسیم‌بندی شد.

نهایتا لوئی در سال ۱۴۴۳ توسط پسرش لوئی هشتم که با هنری شانزدهم متحد شده بود مسموم شده و کشته شد. لوئی در سال ۱۴۴۷ به عنوان زندانی هنری شانزدهم در گذشت. از آنجایی که لوئی هشتم دو سال پیش از مرگ پدرش هم مرده بود، دوک‌نشینی بایرن-اینگولشتات به هنری رسید.

ازدواج‌ها
---------

لوئی دو بار ازدواج کرد. همسر اول او آن بوربن، دختر ژان یکم، کنت لا مارکه که خود در ۱ اکتبر سال ۱۴۰۲ ازدواج کرده بود به شمار می‌آمد. او بیوۀ ژان دو بری، کنت مونپنسییِر بود. او در سال ۱۴۰۸ درگذشت. آنها دو پسر داشتند:

* لوئی هشتم از بایرن-اینگولشتات (۱سپتامبر سال ۱۴۰۲ – ۷ آوریل سال ۱۴۴۵)
* ژوهان (زادۀ سال ۱۴۰۴) که در در اوایل نوزادی درگذشت.

در سال ۱۴۱۳، او برای دومین بار با کاترین از آلنسون، دختر پیتر دوم از آلنسون و ماری شامیلارت، بانوی ویکنت "بومونت-او-مین" ازدواج کرد. آنها یک پسر داشتند:

* ژوهان (زادۀ ۶ فوریه سال ۱۴۱۵) و
* یک دختر بی‌نام و نشان

هر دو فرزند آنها در سنین جوانی مردند. لوئی به لطف معشوقه‌های مختلفی که داشت، پدر چندین فرزند نامشروع شد.

ارجاع
-----

1. 1 2  Adams 2010, p. 256.

منبع
----

* Adams, Tracy (2010). *The Life and Afterlife of Isabeau of Bavaria*. The Johns Hopkins University Press.

|  |
| --- |
| لودویگ هفتم، هرتسوگ بایرن**دودمان ویتلسباخ****زادهٔ:** ح. ۱۳۸۶  **درگذشتهٔ:** ۱ می ۱۴۴۷ |
| عنوان سلطنتی |
|
| پیشین:استفان سوم |  **دوک بایرن-اینگولشتات**۱۴۱۳–۱۴۴۳ | پسین:لوئی هشتم |
**کَره** (شروع با فتحه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دهاقان در استان اصفهان ایران است. این روستا در ۶کیلومتری شهر دهاقان قرار دارد.

جمعیت
-----

براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۱ نفر (۱۰۹خانوار) بوده‌است. پنج سال بعد به 347 نفر کاهش یافت و در آخرین سرشماری انجام گرفته (1395) این سکونتگاه دارای 280 نفر جمعیت (139 مرد و 141 زن) در قالب 104 خانوار می‌باشد.

زمین‌شناسی
----------

با توجه به نقشه‌ی زمین‌شناسی 100000: 1 شهرضا، محدوده‌ی روستای کره شامل خاکهای کشاورزی‌ای می‌باشد (در حوالی رودخانه) که در غرب به دشت‌های گِراوِلی یا تراسهای ماقبل هلوسین منتهی شده که آبراهه‌های خشک متعددی آنرا بریده است و تک‌کوههایی از جنس کنگلومرای قرمز و ماسه‌سنگ با بستر ماسه‌دولومیتی زرد در رأس و اضافات بسترهای دولومیتی محلی می‌تواند در آن قابل شناسایی باشد که در جبهه‌های شمالی آنها توده‌سنگهای آهکی اربیتولین‌دار باشد. کمی پس از پیمودن جادهٔ لوله گاز تراسهای قدیمی نیز باید به چشم بخورند. شرق روستا یعنی آنسوی جاده اصلی، زیر ارتفاعات شامل تراسهای جوان و افکنه‌های گراوِلی است و خود ارتفاعات از جنس همان توده‌سنگهای آهکی اربیتولین‌دار هستند.

منابع
-----

1. ↑  مرکز آمار ایران. (139؟). نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۹0: شناسنامه آبادی‌ها (استان اصفهان). تهران.
2. ↑  مرکز آمار ایران. (1398). نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۹۵: جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری (تا سطح آبادی) (استان اصفهان). تهران.
3. ↑  شیت 6354 (شهرضا)، نقشه 100000: 1 زمین‌شناسی کشور، سازمان زمین‌شناسی ایران، 1976، افست، تهران

* «نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۱ ژانویه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱ ژانویه ۲۰۱۳.

| * ن
* ب
* و
ایران شهرستان دهاقان |
| --- |
| مرکز شهرستان | 
* دهاقان

 |
| بخش | 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| بخش مرکزی | 

|  |  |
| --- | --- |
| شهرها | 
* دهاقان
* گلشن

 |
| دهستان‌هاو روستاها | 

|  |  |
| --- | --- |
| دهستان همگین | 
* دماغه سفید
* دزج
* همگین
* قمیشلو

 |
| دهستان موسی‌آباد | 
* علی‌آباد گچی
* دره لابود
* دولت‌آباد
* کره
* لاریچه
* محمودآباد
* مهدی‌آباد
* موسی‌آباد

 |
| دهستان قمبوان | 
* ابزای
* علی‌آباد جمبزه
* چاه ناصرآباد
* گنج قباد
* هفت یکی
* جمبزه
* مزرعه شورجه
* پوده
* قهه
* قمبوان
* شاه‌آباد چی
* شریف‌آباد

 |

 |

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک روستا است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**حسن نمازی** (زادهٔ ۲۷ ژانویهٔ ۱۹۵۰) بانکدار سرمایه‌گذار و مجرم محکوم مولتی میلیونر ایرانی آمریکایی است.

نمازی در ۱۹۵۰ در واشینگتن دی سی به دنیا آمد. پدرش محمد نمازی تاجر و سرمایه‌دار ایرانی بود. حسن نمازی از جمله جمع‌آوری کنندگان ارشد کمک‌های مالی به حزب دمکرات آمریکاست. پرزیدنت بیل کلینتون او را در سال ۱۹۹۹ برای مقام سفارت آمریکا در آرژانتین معرفی کرد ولی این نامزدی پس گرفته شد. در سال ۲۰۰۹ به اتهام اخذ وام بر اساس اطلاعات غلط از بانک سیتی بازداشت شد. کلاهبرداری او بیش از ۱۰۰ میلیون دلار اعلام شد. نمازی به ۱۲ و نیم سال زندان محکوم شد. حسن نمازی، رئیس امور مالی کمپین ریاست جمهوری ۲۰۰۸ هیلاری کلینتون بود و ۵۰۰۰۰ دلار هم به کمپین اوباما کمک مالی داده بود.

در ژانویه ۲۰۱۹ وکلای نمازی که ۸ سال و نیم در زندان به سر برده خواهان آزادی پیش از موعد او با استفاده از قانون جدید اصلاحات کیفری امضا شده توسط رئیس‌جمهور دونالد ترامپ شدند. نمازی در بهار ۲۰۱۹ با استفاده از قانون امضا شده توسط رئیس‌جمهور ترامپ زودتر از موعد از زندان آزاد شد. او ادامه محکومیتش را در حصر خانگی به سر خواهد برد. نمازی گفت با این که طرفدار رئیس جمهور ترامپ نبوده از این جهت که او بانی «بزرگترین قوانین اصلاحات زندان‌ها در یک نسل» بوده وامدار او و دستیارانش است.

منابع
-----

1. ↑  James, Frank (2010-07-15). "Ex-Democratic Donor Gets 12 Years In Prison For Fraud". *NPR.org* (به انگلیسی). Retrieved 2015-04-27.`{{cite web}}`: نگهداری یادکرد:تاریخ و سال (link)
2. 1 2  "Hassan Nemazee Sentenced in Manhattan Federal Court to 12 Years in Prison for Orchestrating $292 Million Fraud Scheme". *FBI* (به انگلیسی). 2010-07-15. Retrieved 2015-04-27.`{{cite web}}`: نگهداری یادکرد:تاریخ و سال (link)
3. ↑  "Nemazee, Political Fundraiser, Charged With $74 Million Fraud". *Bloomberg* (به انگلیسی). 2009-08-26. Retrieved 2015-04-27.`{{cite web}}`: نگهداری یادکرد:تاریخ و سال (link)
4. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۹.
5. ↑

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Hassan Nemazee». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۶.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یکی از اهالی کسب‌وکار است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
Hypotheses for the possible sources of the water on Earth
آب تقریباً ۷۱ درصد سطح زمین را پوشانده‌است.
**خاستگاه آب بر زمین** (به انگلیسی: Origin of water on Earth) موضوع پژوهش‌هایی در زمینه‌های سیاره‌شناسی، اخترشناسی و اخترزیست‌شناسی است. زمین سیاره‌ای منحصر به فرد در میان سیاره‌های سنگی سامانه خورشیدی است و آن اینکه زمین تنها سیاره‌ای در این سامانه است که اقیانوس‌هایی از آب مایع بر سطح خود دارد. آب مایع که برای حیات ضروری است، بر سطح زمین باقی مانده‌است؛ این از آن رو است که زمین در فاصله‌ای از خورشید جای گرفته که بدان کمربند حیات می‌گویند، در فاصله‌ای دور از خورشید به اندازه‌ای که آب خود را به علت اثر گریز گلخانه‌ای از دست ندهد و نه آن اندازه دور که دماهای پایین سبب شوند همه آب‌های روی زمین یخ بزنند.

برای زمانی دراز پنداشته می‌شد که آب زمین از قرص پیش‌سیاره‌ای آن نشات نگرفته‌است و چنین پنداشته می‌شد که آب و پراهای دیگر از سامانه خورشیدی دیگری به زمین راه یافته‌اند. پژوهش‌های تازه به هر روی نشان می‌دهند که هیدروژن درون زمین نقشی در شکل‌گیری اقیانوس‌ها داشته‌است. این دو ایده مقابل هم قرار ندارند. همچنین شواهدی وجود دارد که آب از طریق برخورد یک خرده سیاره یخی که شبیه به ساختار سیارک‌های لبه بیرونی کمربند سیارک‌ها بوده، به زمین آورده شده‌است.

منابع
-----

1. ↑  "The World Factbook". *www.cia.gov*. Retrieved 2016-03-17.
2. ↑  US Department of Commerce, National Oceanic and Atmospheric Administration. "Are there oceans on other planets?". *oceanservice.noaa.gov* (به انگلیسی). Retrieved 2020-07-16.
3. ↑  US Department of Commerce, National Oceanic and Atmospheric Administration. "Are there oceans on other planets?". *oceanservice.noaa.gov* (به انگلیسی). Retrieved 2020-07-16.
4. ↑  Monday, Nola Taylor Redd | Published; April 1; 2019. "Where did Earths water come from". *Astronomy.com*. Retrieved 2020-07-16.`{{cite web}}`: CS1 maint: numeric names: فهرست نویسندگان (link)

پیوند به بیرون
--------------

* Dr. C's Ocean World: "How the Oceans Formed" (archived copy)
* *Nature* journal: "Earth has water older than the Sun"

| * ن
* ب
* و
آب |
| --- |
| کلیات | 
* Outline
* Data
* مدل آب
* ویژگی‌های آب

 | Water dropletWater droplet |
| فازهای ماده | 
* آب
* یخ
* بخار آب
* بخار

 |
| سایر گونه‌ها | 
* Deuterium-depleted
* آب نیمه‌سنگین
* آب سنگین
* آب تریتیومی
* هیدرونیوم

 |
| بر روی کره زمین | 
* چرخه آب
* گستردگی آب در کره زمین
* آب‌کره
	+ آب‌شناسی
	+ هیدروبیولوژی
* خاستگاه آب بر زمین
* آلودگی آب
* منابع آب
	+ مدیریت آب
	+ policy
* تأمین آب

 |
| 
* رده:آب
* ویکی‌واژه

 |
پیام‌های عاشقانه به شکل دیوارنوشته در ایتالیا
**پِیام** یا **پِیغام** یک حجم کران‌دار از اطلاعات است که از یک فرستنده به یک گیرنده فرستاده می‌شود. پیام‌ها عاملا دارای معنا هستند و از کدها، نویسه‌ها یا اشاره‌ها تشکیل می‌شوند.

به‌طور معمول میان زمان تنظیم و ارسال پیام و دریافت آن از سوی گیرنده یک فاصله زمانی وجود دارد. در بسیاری موارد، فرستنده از این که آیا گیرنده، پیام او را دریافت خواهد کرد و زمان این دریافت کِی خواهد بود اطمینان کامل ندارد.

در نوعی از ارتباط که ارتباط تعاملی نامیده می‌شود، گیرندهٔ پیام می‌تواند در انتخاب و هدایت پیامی که قرار است دریافت کند تأثیر بگذارد.

روش‌های متعددی برای ارسال پیام وجود دارد. در قدیم بیشتر پیام‌ها به‌وسیله پیک‌ها یا پرنده‌های نامه‌رسان فرستاده می‌شد. امروزه می‌توان پیام‌ها را از راه‌های الکترونیک با تلفن، اینترنت، ایمیل، پیام‌رسانی فوری و دیگر راه‌ها ارسال کرد.
امروزه همچنین امکان ضبط پیام‌ها و خواندن و شنیدن مکرر آن‌ها وجود دارد. در تلفن‌ها این‌کار از طریق پیام‌گیر انجام می‌شود.

به پیام کوچک به صورت یک نوشته متنی که توسط تلفن همراه و سامانه مخابرات سیار ارسال شود پیامک می‌گویند.

امروزه به سامانه‌ای است که اطلاعات مورد نیاز روزانه از قبیل کالاها و ساعات پرواز هواپیماها و اخبار مهم سیاسی و اجتماعی را به صورت نوشته، بر روی صفحهٔ تلویزیون ظاهر کند پیام‌نما گفته می‌شود.

به پیام‌ها و خبرهای خوش مژده می‌گویند.

پیام‌های ممنوع
--------------

در کشورهای گوناگون بر پایه قانون آن کشور ارسال دسته‌ای از پیام‌ها ممنوع اعلام شده‌است.

نمونه‌ای از پیام تهدیدآمیز: پیام چندرسانه‌ای «گروهی» ناشناس به سران ساینتولوژی
در ایران بنا بر «آیین‌نامه ارائه خدمات پیام چندرسانه‌ای» ارسال این نوع از پیام‌های چندرسانه‌ای، ممنوع اعلام شده‌است:

* پیام حاوی اطلاعات طبقه‌بندی شده.
* پیام حاوی اطلاعاتی که موجب خدشه‌دار شدن امنیت ملی شود.
* پیام حاوی اطلاعات حریم خصوصی اشخاص حقیقی و حقوقی دیگر بدون رضایت آن‌ها.
* ارسال یا انتشار ویروس، نرم‌افزارهای مخرب، کرم و هرزنامه از طریق شبکه.
* پیام مستهجن و خلاف شئون اسلامی-ایرانی.
* پیام تهدیدآمیز.
* پیامی که موجب تخریب یا هتک حرمت اشخاص حقیقی و حقوقی شود.

جستارهای وابسته
---------------

* پیامبر
* پیام‌گزینی
* خدمات پیام چندرسانه‌ای
* پیامک
* تلویزیون
* مکالمه راه دور
* تماس تلفنی
* تلفن همراه
* تلگراف
* زبان اشاره
* نشانه‌شناسی
* رادیو
* پونی اکسپرس
* لوح پایونیر
* بسته شبکه
* پست
* مخابرات
* ارتباط
* پیام‌رسانی فوری
* پست پیشتاز
* رمزگذاری
* ایمیل
* مطالعات ارتباطات
* ماهواره مخابراتی

پانویس
------

1. ↑  اخبار فناوری اطلاعات بایگانی‌شده در ۲۳ دسامبر ۲۰۰۹ توسط Wayback Machine، بازدید: دسامبر ۲۰۰۹.

منابع
-----

* Dietz Schwiesau, Josef Ohler: Die Nachricht in Presse, Radio, Fernsehen, Nachrichtenagentur und Internet. Ein Handbuch für Ausbildung und Praxis. München 2003, ISBN 3-471-78309-1

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ پیام موجود است. |
**پارک جونگ-سو** (کره‌ای: 박정수؛ زادهٔ ۱ ژوئیه ۱۹۸۳) که به‌طور حرفه ای با نام **لیتوک** (کره‌ای: 이특) شناخته می‌شود، خواننده، ترانه‌سرا، مجری، شخصیت رادیویی و بازیگر اهل کره جنوبی است. او به عنوان لیدر گروه پسرانهٔ سوپر جونیور در نوامبر ۲۰۰۵ فعالیت خود را آغاز کرد و از آن زمان در زیرگروه‌های سوپر جونیور-تی و سوپر جونیور-اچ شرکت داشته‌است. او حرفهٔ خود را به عنوان مجری تلویزیونی در برنامهٔ موسیقی *ام کانت‌داون* شروع کرد. او بیشتر به خاطر نقشش در اجرای برنامه‌های *قلب قوی*، *استار کینگ*، *بهترین رازهای آشپزی*، *می‌توانم صدایت را ببینم* و *مسابقات قهرمانی آیدل استار* شناخته شده‌است.

او همچنین یک شخصیت ثابت در جوایز سالانهٔ کره جنوبی است؛ او سه بار جوایز گلدن دیسک، شش بار جوایز موسیقی جدول گائون و چهار بار جوایز آرتیست آسیا را اجرا کرده‌است. او به‌طور منظم میزبان دریم کنسرت و کنسرت‌های سالانهٔ جشنواره آهنگ آسیا است.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Leeteuk». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۴ اوت ۲۰۲۱.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ لیتوک (خواننده) موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت (از طریق ویاف)

 |
| سایر | 
* هنرمند موزیک‌برینز

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد موضوع خوانندگی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**یوحنا تزیبوس** ( لاتین: Ioannes Tzibus ، یونانی: Ἰωάννης ὁ Τζίβος ) ژنرال امپراتور بیزانس ژوستینین یکم بود. او به‌عنوان فرمانده ارمنستان (مگیستر میلیتوم پر ارمینیام) خدمت کرد و حداکثر تا ۵۳۵ سال جایگزین پیتر نامحبوب شد. او شهر بندری پترا در لازستان را تأسیس کرد که از طریق آن تجارت در لازستان را در انحصار خود درآورد و نقش دلال را ایفا می‌کرد. این باعث شد که گوبازس دوم، پادشاه لازستان، طرف خود را تغییر دهد. جان تزیبوس در سال ۵۴۱ پس از میلاد در حین محاصره قلعه خود توسط ساسانیان که اکنون با پادشاه لازستان متحد شده بودند، با تیری به گردن کشته شد. این آغاز جنگ لازستان بین ساسانیان و بیزانس بود.

منابع
-----

1. ↑  Townsend, George Henry (1867). *The Manual of Dates: A Dictionary of Reference to the Most Important Events in the History of Mankind to be Found in Authentic Records* (به انگلیسی). Frederick Warne&Company. p. 770a.
2. ↑  Bury, J. B. (1958). *History of the Later Roman Empire from the Death of Theodosius I. to the Death of Justinian* (به انگلیسی). Courier Corporation. p. 101. ISBN 978-0-486-20399-7.
میگ-۲۱ که در عملیات الماس ربوده شد و هم‌اکنون در موزه‌ای در اسرائیل قرار دارد.
ویدئویی از هواپیمای عراقی
**عملیات الماس** (عبری: מִבְצָע יַהֲלוֹם، *Mivtza Yahalom*) نام یک عملیات محرمانهٔ موساد با هدف ربودن یک هواپیمای جنگندهٔ میگ-۲۱ ساخت شوروی بود که از سال ۱۹۶۳ آغاز گردید و ۳ سال به طول انجامید. در آن زمان، این جنگنده یکی از قوی‌ترین مدل‌های موجود در دنیا بود و اطلاعات زیادی از قابلیت‌هایش به دست کشورهای غربی نرسیده بود.

پیشینه و ربایش
--------------

از آنجا که شوروی تعداد زیادی از این جنگنده را به عراق، مصر و سوریه فروخته بود، نخستین تلاش موساد در مصر انجام گرفت. آن‌ها با قول تحویل یک میلیون دلار، به یک خلبان مصری پیشنهاد کردند که با یک فروند میگ-۲۱ به خاک اسرائیل فرار کند. اما خلبان مزبور با گزارش کردن این قضیه به فرمانده‌هانش، موجب دستگیری چهار جاسوس و اعدام دو نفرشان شد.

تلاش دوم هم در مصر انجام گرفت ولی نتیجهٔ مثبتی نداشت. تا این‌که در سال ۱۹۶۴ یک خلبان آشوری عراقی، به‌نام «منیر ردفا» را به کاردار سفارت اسرائیل در تهران معرفی کرد. ردفا به‌خاطر پیوندهای فامیلی با اقلیت مسیحی عراق مورد اعتماد سازمان امنیت عراق قرار نگرفته بود که به همین دلیل مقام او ثابت مانده و هیچ‌گونه ارتقایی نداشت. همچنین او به عنوان یکی از مخالفان بمباران کردهای عراق شناخته شده بود. از این رو، مسیرهای پروازی او کوتاه انتخاب می‌شد و هواپیمایش همیشه تنها تا نیمهٔ باک سوخت‌گیری می‌شد.

سازمان موساد با عزم به بهره‌برداری از نارضایتی او برنامه‌اش را به اجرا گذاشت. علاوه بر یک میلیون دلار دستمزد، اعطای ملیت اسرائیلی و یک شغل تمام وقت به او قول داده شد. ردفا شرط نجات دادن همسر، فرزندان و پدر و مادرش از عراق را به آن اضافه کرد.

در ۱۹۶۶ تعداد زیادی جاسوس اسرائیل به عراق وارد شدند تا عملیات را پیش ببرند. ابتدا همسر و فرزندان ردفا بدون اطلاع داشتن از عملیات، در یک سفر تفریحی به اروپا فرستاده شدند. پدر و مادر و چندین نفر از خویشان او به مرز ایران برده و تحویل کردهای ایران داده شدند. سپس ردفا با یک فروند میگ ۲۱ از سمت مرز اردن به طرف اسرائیل پرواز کرد که بلافاصله با سه میراژ اسرائیلی اسکورت شد و در حالی در اسرائیل فرود آمد که آخرین قطرات سوختش را مصرف می‌کرد.

ارتش اسرائیل نام ۰۰۷ را بر جنگندهٔ فراری گذاشت و تست‌های پروازی و نبردهای هوایی آزمایشی زیادی با آن انجام داد تا نقاط ضعف و قوتش را بررسی کند. این تجربه باعث شد که نیروی هوایی اسرائیل در نبرد ۱۹۶۷ بر فراز بلندی‌های جولان، ۶ فروند میگ-۲۱ سوری را نابود کند، بدون این‌که به نیروهای خودی آسیبی وارد شود.

در ۱۹۶۸ جنگندهٔ ۰۰۷ به آمریکا قرض داده شد تا در آنجا هم مورد بازرسی قرار گیرد. با این کار، آمریکا که تا آن زمان در برابر اصرارهای اسرائیل به تحویل جنگنده‌های فوق پیشرفتهٔ فانتوم اف-۴ رغبتی نشان نداده بود، در موقعیتی قرار گرفت که مجبور به تحویل آن‌ها شد.

جستارهای وابسته
---------------

* موساد

پانویس
------

1. ↑  مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Operation Diamond». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*.
جزایر فینیکس در اقیانوس آرام واقع شدهجزایر فینیکسجزایر فینیکسمحل جزایر در اقیانوس آرام.
موقعیت جغرافیایی جزایر فینیکس در اقیانوسیه
**جزایر فینیکس** (انگلیسی: Phoenix Islands) نام گروهی است از هشت جزیره مرجانی و دو آب‌سنگ مرجانی زیرآبی که در محدوده مرکزی اقیانوس آرام واقع شده‌اند. این جزایر در شرق جزایر گیلبرت و غرب جزایر لاین قرار گرفته‌اند. جزایر فینیکس جزئی از کشور کیریباتی به‌شمار می‌آیند.

در اواخر دهه ۱۹۳۰ جزایر فینیکس محل آخرین تلاش توسعه استعماری امپراتوری بریتانیا بود که این کار از طریق برنامه‌ای به نام برنامه اسکان جزایر فینیکس به اجرا درمی‌آمد. منطقه حفاظت‌شده جزایر فینیکس که در سال ۲۰۰۸ تأسیس شده از بزرگ‌ترین‌ها در نوع خود در جهان است و در حدود ۱۲۰ گونه از مرجان دریایی و بیش از ۵۰۰ گونه ماهی را در خود جای داده است.

جستارهای وابسته
---------------

* کیریباتی

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Phoenix Islands». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۷ ژوئیه ۲۰۱۵.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ جزایر فینیکس موجود است. |
**رمضان صالحی حاجیکلائی** معروف به **رمضان صالحی**(زاده ۲۰ اسفند ۱۳۵۷ در قائم شهر) عضو تیم ملی والیبال نشسته ایران است. و سابقه كسب مدال در سه دوره حضور خود در مسابقات پارالمپيك را دارد.

افتخارات
--------

در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن، وی به همراه تیم ملی والیبال ایران با شکست روآندا، بریتانیا، روسیه، بوسنی و هرزگوین، چین، برزیل به دیدار پایانی راه یافت. اما در این مسابقه با شکست برابر بوسنی و هرزگوین نایب قهرمان شد و نشان نقره را به گردن آویخت.

همچنین به همراه تیم ملی والیبال نشسته ایران برای شرکت در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۶ عازم ریودوژانیرو شد، و توانست با شکست بوسنی و هرزگوین در دیدار نهایی به مقام قهرمانی مسابقات و نشان طلا دست یابد.

پانویس
------

1. ↑
2. ↑  طلای والیبال نشسته از چنگ ایران پرید بایگانی‌شده در ۱۳ اکتبر ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine، بازدید در ۸ مهر ۱۳۹۱.
3. ↑  خبرگزاری مهر[*پیوند مرده*]، بازدید در ۲۷ شهریور ۱۳۹۵.
4. ↑  مشرق‌نیوز[*پیوند مرده*]، بازدید در ۲۷ شهریور ۱۳۹۵.
5. ↑  مشرق‌نیوز[*پیوند مرده*]، بازبینی در ۳ مهر ۱۳۹۵.
6. ↑  تابناک[*پیوند مرده*]، بازدید در ۳ مهر ۱۳۹۵.
7. ↑  خبرآن‌لاین، بازبینی: ۳ مهر ۱۳۹۵.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک بازیکن والیبال است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**نیکلاس رادنی درِیک** مشهور به **نیک دریک** (به انگلیسی: Nick Drake) خواننده، نوازنده و ترانه‌سرای موسیقی فولک اهل انگلستان بود که به‌خاطر سرودن ترانه‌های شاعرانه و غمگین مشهور است.

زندگی‌نامه
----------

نیک دریک در ۱۹ ژوئن ۱۹۴۸ در کشور برمه متولد شد. پدر او یک مهندس انگلیسی بود که از سال‌ها قبل در برمه کار می‌کرد. نیک، تنها ۲۶ سال زندگی کرد و در مدت ۵ سال فعالیت هنری خود موفق به عرضهٔ ۳ آلبوم موسیقی شد. او طبعی خجالتی و گوشه‌گیر داشت و به‌همین دلیل از اجرای زنده گریزان بود. همین‌طور از مصاحبه. و این گوشه‌گیری و امتناع ورزیدن از اجرا در محافل عمومی نه‌تنها باعث شکست تجاری ۳ آلبوم وی شد، بلکه موجب شد پس از مرگ‌اش نیز سال‌ها ناشناخته بماند.

طرفداران
--------

البته نیک دریک شنونده‌های خود را به‌شدت به سبک موسیقی و نوع روایت‌اش از مسائل اطراف که در ترانه‌های قوی و شاعرانه‌اش مطرح می‌شد علاقه‌مند می‌ساخت. به‌گونه‌ای که گروهی طرفدار متعصب و پروپا قرص داشت و مدیر برنامه‌هایش نیز از همین دسته افراد بود. علاقه‌مندان‌اش به او کمک کردند تا بعد از شکست تجاری آلبوم اول ناامید نشود و دو کار دیگر خود را به فاصلهٔ یک و ۳ سال بعد عرضه کند.

سبک
---

نیک در سبک فولک فعالیت می‌کرد و سازهایی مانند گیتار، پیانو و سازهای بادی را می‌نواخت اما ساز مورد علاقه‌اش گیتار آکوستیک بود و آهنگ‌هایش غالباً با همراهی گیتار خود وی اجرا شده‌اند. دریک در طول عمر کوتاه خود از بی‌خوابی و افسردگی به‌شدت رنج می‌برد. او هنرمندی بی‌نهایت حساس به‌شمار می‌رفت و از مسائلی اندوهگین می‌شد که برای خیلی از مردم عادی، هرگز به چشم نمی‌آمدند.

مرگ نابهنگام
------------

نیک دریک در ۲۵ نوامبر ۱۹۷۴ زمانی‌که ۲۶ سال بیشتر نداشت در اثر استفادهٔ بیش از حد از داروهای ضد افسردگی درگذشت. در رابطه با علت اصلی مرگ دریک شایعات بسیاری وجود دارد. عده‌ای آن را خودکشی می‌دانند و عده‌ای دیگر معتقدند که به‌طور سهوی اقدام به استفادهٔ زیاد از قرص‌ها کرده و باعث مرگ خود شده است.

آلبوم‌ها
--------

* ۱۹۶۹ - Five Leaves Left
* ۱۹۷۰ - Bryter Layter
* ۱۹۷۲ - Pink Moon

منابع
-----

1. 1 2 3 4  نیک دریک، غریبه‌ای در میان ما

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ نیک دریک موجود است. |


| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* اسپانیا
* فرانسه (داده‌ها)
* کاتالونیا
* آلمان
* ایتالیا
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* ژاپن
* جمهوری چک
* هلند
* لهستان

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* هنرمند موزیک‌برینز
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |
**پیتر ماتیسن** (به انگلیسی: Peter Matthiessen)، (زاده ۲۲ مهٔ ۱۹۲۷ - درگذشته ۵ آوریل ۲۰۱۴) نویسنده آمریکایی بود

زندگی‌نامه
----------

ماتیسن که در سال ۱۹۲۷ در نیویورک به دنیا آمده بود، پس از پایان تحصیلاتش در دانشگاه ییل، راهی فرانسه شد و آنجا همراه با دوست نویسنده‌اش، جورج پلیمتون مجله ادبی «پاریس ریویو» را منتشر می‌کرد.
با آنکه انتشار این مجله که همچنان منتشر می‌شود، بسیار موفق بود اما ماتیسن به آمریکا برگشت و جمعی از مشهورترین هنرمندان آمریکا از جمله جکسون پولاک و ویلم دکونینگ حشر و نشر پیدا کرد.

در دهه ۱۹۶۰ به حدی به آموزه‌های بودایی علاقه‌مند شد که روحانی بودایی (ذن) شد. در همان سال‌ها استقبال از آثار او رو به افزایش بود.

«بازی در سرزمین خدا»، «پلنگ برفی» (The Snow Leopard) و «کشور سایه‌ها» (Shadow Country) از مشهورترین آثار ماتیسن هستند.

ماتیسن که برنده جوایز معتبر ادبی متعددی شده بود، به عنوان ماجراجو و فعال محیط زیست نیز شناخته می‌شد و کتاب‌هایی غیرداستانی درباره سفرهایش نوشته بود.

او به قطب جنوب، مناطق هیمالیایی و استرالیا سفر کرد و درباره محیط زیست و حیات وحش این سرزمین‌ها نوشت.

پلنگ برفی که ماتیسن برای آن جایزه ملی کتاب آمریکا را گرفت، نتیجه سفر دو ماهه او به هیمالیا و کاوش درباره این جانور نادر بود.

آخرین رمان او با عنوان "در بهشت"، منتشر شد.

او که به سرطان خون مبتلا بود در «چند ماه گذشته به شدت بیمار» بوده و نهایتاً جمعه شب ۵ آوریل ۲۰۱۴ در سن ۸۶ سالگی در بیمارستانی در نیویورک درگذشت.

جوایز
-----

او سه بار برنده جایزه ملی کتاب آمریکا شده بود.

بخشی از کتابشناسی
-----------------

* "بازی در سرزمین خدا" (۱۹۶۵)
* "پلنگ برفی" (۲۰۰۰)
* "کشور سایه‌ها" (۲۰۰۸)
* "در بهشت" (۲۰۱۴)

منابع
-----

* پیتر ماتیسن، نویسنده و فعال محیط زیست آمریکایی درگذشت
* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Peter Matthiessen». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۶ آوریل ۲۰۱۴.
**سوزی سو** (انگلیسی: Siouxsie Sioux؛ زادهٔ ۲۷ مهٔ ۱۹۵۷) خواننده، ترانه‌سرا، موسیقی‌دان و تهیه‌کننده اهل انگلستان است. او از سال ۱۹۷۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است و بیشتر با خوانندگی در گروه آلترناتیو راکِ سوزی اند د بنشیز (Siouxsie and the Banshees) بین سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۹۶ و همچنین خوانندگی در گروهِ درامز اَند وُیسِ کریچرز (The Creatures) بین سال‌های ۱۹۸۱ تا ۲۰۰۵ شناخته می‌شود.

هنرمندان و گروه‌های مشهوری مانند جف باکلی، تریکی و ال‌سی‌دی ساوندسیستم ترانه‌های سوزی سو را بازخوانی کرده‌اند و پی‌جی هاروی و تی‌وی آن د ریدیو آثارش را ستوده‌اند.

وبگاه آل میوزیک او را یکی از تأثیرگذارترین خوانندگان زن بریتانیاییِ موسیقی راک معرفی کرده است.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Siouxsie Sioux». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۵ آوریل ۲۰۱۶.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ سوزی سو موجود است. |

* سوزی سو در IMDb

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد موضوع خوانندگی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**شیاطین ۲** (به ایتالیایی: Dèmoni 2) یک فیلم ترسناک ایتالیایی محصول ۱۹۸۶ به کارگردانی لامبرتو باوا و تهیه‌کنندگی داریو آرجنتو است. این فیلم دنباله‌ای بر فیلم شیاطین (فیلم ۱۹۸۵) محسوب می‌شود. دیوید نایت، نانسی بریلی، کورالینا کاتالدی تاسونی و همچنین کوچک‌ترین دختر آرجنتو، آزیا آرجنتو، در اولین بازی خود در سن ده سالگی در این فیلم حضور دارند.

فیلمبرداری برای شیاطین ۲ در می ۱۹۸۶، هفت ماه پس از اکران اولین فیلم اول آغاز شد. فیلمبرداری در هامبورگ آلمان و رم انجام شد. و در اواخر همان سال در سینماهای ایتالیا اکران شد و توسط کمپانی تیتانوس توزیع شد. پس از انتشار این فیلم، ساخت سومین فیلم آغاز شد. با نام به کلیسا (فیلم ۱۹۸۹) که از نظر قصه با شیاطین ۱ و شیاطین ۲ مرتبط نیست.

بازخوردها
---------

بر اساس ۱۲ بررسی، این فیلم دارای رتبه تأیید ۶۷٪ در راتن تومیتوز است.

نقد آل‌مووی برای این فیلم منفی بود، نوشت: «با کنار گذاشتن طرح ساده، دیالوگ‌های شوم و بازی‌های فجیع، شیاطین ۲ به یک دلیل قابل تماشا است: جلوه‌های مکانیکی و گریم خونین سرجیو استیوالتی».

منابع
-----

1. 1 2  Curti 2019, p. 139.
2. ↑  "Film Review: Demons 2 (1986)". *Horror News | HNN* (به انگلیسی). 2018-06-12. Retrieved 2021-05-26.
3. ↑  "Demons 2 - The Nightmare Returns - Rotten Tomatoes". *Rotten Tomatoes*. Retrieved 16 December 2021.
4. ↑  Legare, Patrick. "Demons 2 (1986) - Review - AllMovie". *AllMovie*. Retrieved 4 August 2012.

پیوند به بیرون
--------------

* *شیاطین ۲* در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
* *شیاطین ۲* در راتن تومیتوز

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد فیلم است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**فرانسیس آرسنتیف** (۱۸ ژانویه ۱۹۵۸–۲۴ مه ۱۹۹۸) اولین زن اهل ایالات متحده آمریکا بود که بدون اینکه کپسول اکسیژن به همراه داشته باشد، به قله اورست صعود کرد. سپس در راه برگشت از قله اورست، جان خود را از دست داد.

تحصیلات و سوابق کاری
--------------------

فرانسیس یاربرو دیستفانو-آرسنتیف در ایالت هاوایی متولد شد. او در تاریخ ۱۸ ژانویه ۱۹۵۸ به دنیا آمد. پدر او جان یاربرو و مادرش مارینا گرت بودند.

در شش سالگی پدرش او را به کوه‌های کلرادو برد. وقتی بزرگ شد، در مدرسه آمریکایی در سوئیس و مدارس دیگری در ایالات متحده تحصیلات خود را کامل کرد. آرسنتیف قبل از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه لوئیزویل در کالج استفنز تحصیل کرد. و بعد از آن مدرک کارشناسی ارشد خود را از مدرسه بین‌المللی مدیریت بازرگانی در فینیکس دریافت کرد. آرسنتیف در دهه ۱۹۸۰ در سمت حسابدار در تلوراید، کلرادو مشغول به کار بود.

کوه‌نوردی
---------

یاربرو با سرگئی آرسنتیف در سال ۱۹۹۲، ازدواج کرد. این زوج به همراه یکدیگر بسیاری از قله‌های روسیه را فتح کردند. اولین صعود آنها به قله ای بود که ۵۸۰۰ متر ارتفاع داشت و آنها نام آن را گودویل نامیدند و همچنین به قله دنالی از سمت تکیه گاه غرب صعود کردند. آرسنتیف اولین زن اهل آمریکا بود که در کوه البروس به وسیله اسکی به قله‌های شرقی و غربی آن رفت. این امر باعث شد که او به این موضوع که به عنوان اولین زن، بدون اکسیژن درمانی به قله اورست صعود کند، علاقه پیدا کند.

اورست
-----

### تلاش‌های اولیه

در می ۱۹۹۸، فرانسیس به همراه سرگئی آرسنتیف به کمپ اصلی قله اورست رسیدند. در ۱۷ می، آنها از کمپ اولیه به سمت سره شمالی صعود کردند و روز بعد به ارتفاع ۷۷۰۰ متر رسیدند. درحالی که ۲۱ کوهنورد دیگر از سمت شمال به قله اورست رسیدند. در ۱۹ می، آنها به ارتفاع ۸۲۰۳ متری صعود کردند. سرگئی به وسیلهٔ رادیو وضعیت خوب خود را گزارش داد و بیان کرد که قرار است در ۲۰ می در ساعت ۱:۰۰ بامداد، تلاش خود را برای صعود آغاز کنند. در ۲۰ مه، پس از اینکه شب را در کمپ ۴ گذراندند، تلاش خود را برای صعود به قله آغاز کردند ولی هنگامی که چراغ کلاه‌هایشان از کار افتاد، در مرحله اول برگشتند. در ۲۱ می، آنها پس از صعود تنها ۵۰ تا ۱۰۰ متر قبل از برگشتن، دوباره در کمپ ۶ ماندند.

### قله و عواقب آن

پس از نتیجه نگرفتن این دو برای صعود به قله، آنها آخرین صعود خود را در ۲۲ می شروع کردند. به دلیل عدم وجود مکمل اکسیژن در چنین ارتفاعی، این دو به آرامی حرکت کردند و در شرایط خطرناکی در اواخر روز به قله رسیدند. پس، آنها مجبور شدند یک شب دیگر را در ارتفاع ۸۰۰۰ متری سپری کنند. در طول شب، این دو از هم جدا شدند. سرگئی صبح روز بعد به سمت کمپ رفت، اما متوجه شد که همسرش هنوز نیامده است. او فهمید که همسرش باید در منطقهٔ خطرناکی در بالای کوه باشد، او با حمل اکسیژن و دارو برای یافتن او به راه افتاد.

منابع
-----




1. ↑  "Everest 2007: Before David Sharp there was Fran..." EverestNews.com. 2012. Retrieved May 24, 2012.
**یوهان نیمان** (به آلمانی: Johann Niemann) (زاده ۴ اوت ۱۹۱۳- مرگ ۱۴ اکتبر ۱۹۴۳) یک افسر آلمانی در دوره رایش سوم و جانشین فرمانده اردوگاه مرگ بلزک و اردوگاه مرگ سوبیبور بود. وی در ۱۴ اکتبر ۱۹۴۳ ترور شد.

وی در سال ۱۹۳۱ به حزب نازی و در سال ۱۹۳۴ به اس‌اس پیوست.در ابتدا به عنوان اس‌اس-اوبرشارفورر در اردوگاه مرگ بلزک خدمت کرد و فرمانده یکی از اردوگاه‌های مرگ شد.پس از مدتی به اردوگاه مرگ سوبیبور منتقل شد و برای مدتی در سال ۱۹۴۲ و اوایل ۱۹۴۳ به عنوان معاون فرمانده این اردوگاه خدمت کرد.پس از بازدید هاینریش هیملر از اردوگاه در ۱۲ فوریه ۱۹۴۳، نیمان به درجه اس‌اس-اونتراشتورمفورر ترفیع پیدا کرد.

کارل فرنتسل که از فرماندهان اردوگاه مرگ سوبیبور بود، نحوه برخورد نیمان با یک تهدید شورش در میان زندانیان را چنین شرح می‌دهد:

> "یک کاپوی لهستانی به من گفت که چندین یهودی هلندی تلاش دارند که از اردوگاه بگریزند، من این را به اطلاع معاون فرمانده نیمان رساندم.وی دستور داد که ۷۲ یهودی اعدام شوند."
> 
> 

در ۱۴ اکتبر ۱۹۴۳ شورشی در اردوگاه مرگ سوبیبور رخ داد.از آن‌جا که وی عالی‌ترین مقام حاضر در آن روز بود، اولین شخصی بود که مورد حمله شورشیان قرار گرفت.وی به دست یکی از نیروهای زوندرکماندو در اردوگاه به نام الکساندر شوبایف که یک سرباز یهودی ارتش سرخ بود با ضربات تبر کشته شد.

منابع
-----

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Johann\_Niemann». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۲.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد آلمان نازی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**الیاس بن اسد**، یکی از حکام سامانی که مدتی حاکم هرات بود.
غسان بن عباد که ظاهراً حدفاصل زمامداری مأمون تا امارت یابی طاهر بن حسین در خراسان به شمار می‌رود، طبق فرمان خلیفه عباسی، فرزندان اسد را به امارت نواحی ماوراءالنهر منصوب کرد البته هرات را به الیاس واگذار کرد.
بنابراین فقط الیاس بن اسد بود که در این سوی جیحون برخوردار از حکومت شد. همین قضیه باعث شد تا در میان فرزندان اسد، تنها حکومت وی دوام نیاورد و در معرفی سلطه طلبی دیگر عناصر قدرتمند و مدعی واقع شود حتی برخی منابع، امارت مستقل او بر هرات را نپذیرفته و او را نایب کسی همچون طلحه بن طاهر می‌دانند.
الیاس، والی هرات، پنج تن از امرای طاهری را به چشم خود دید لیکن از شخصیت او و اقداماتش در این ناحیه چندان اطلاعی در تاریخ نمی‌یابیم. یعقوبی اشارتی بر الیاس دارد که آن را در جای دیگر نمی‌بینیم و تا اینکه عبدالله بن طاهر در سال ۲۱۲ هجری، اسکندریه ماوراءالنهر را فتح کرد و الیاس را به حکومت آنجا گذاشت. درجای دیگر نیز آمده است که: «الیاس والی هرات بود و در آنجا نسل و اولاد و آثار و آبادانی‌های بسیاری از او مانده است. عبدالله بن طاهر او را نزد خود خواند، او قدری تسامح کرد و دیر جنبید. طاهر به او نامه نوشت که هرجا نامه به او برسد، بماند. او به پوشنگ رسیده بود که نامه را دریافت کرد و همان‌جا مدت یک سال ماند و آن مدت برای او کیفر بود. پس از آن طاهر او را عفو کرد و به او اجازه داد که برای ملاقات حاضر شود».

پانویس
------

1. ↑  احمد هروی، *تاریخ سامانیان، عصر طلایی ایران بعد از اسلام*، ۱۳۲.
2. ↑  احمد هروی، *تاریخ سامانیان، عصر طلایی ایران بعد از اسلام*، ۱۳۵.
3. ↑  احمد هروی، *تاریخ سامانیان، عصر طلایی ایران بعد از اسلام*، ۱۳۶.

منابع
-----

* هروی، جواد (۱۳۸۲). *تاریخ سامانیان، عصر طلایی ایران بعد از اسلام*. تهران: انتشارات امیرکبیر. شابک ۹۶۴-۰۰-۰۷۶۴-۱.

| * ن
* ب
* و
امیران سامانی |
| --- |
| امیران اولیه منطقه‌ای | 

|  |  |
| --- | --- |
| بنیان‌گذار | سامان‌خدا |
| فرزندان اسد بن سامان | 
* نوح (سمرقند)
* یحیی (چاچ)
* احمد (فرغانه)
* الیاس (هرات)

 |
| بقیه | 
* ابراهیم بن الیاس
* نصر یکم (۲۷۹–۲۵۰)

 |

 |
| امیران کل قلمرو | 
* امیر اسماعیل (*امیر ماضی* - ۲۹۵–۲۷۹)
* امیر احمد (*امیر شهید* - ۳۰۱–۲۹۵)
* نصر دوم (*امیر سعید* - ۳۳۱–۳۰۱)
* نوح یکم (*امیر حمید* - ۳۴۳–۳۳۱)
* عبدالملک یکم (*امیر رشید* - ۳۵۰–۳۴۳)
* منصور یکم (*امیر سدید* - ۳۶۵–۳۵۰)
* نوح دوم (*امیر رضی* - ۳۸۷–۳۶۵)
* منصور دوم (۳۸۹–۳۸۷)
* عبدالملک دوم (۳۸۹)
* اسماعیل بن نوح (*امیر منتصر* - ۳۹۵)

 |
**شمسی عصار** یا **شوشا گوپی** (۲ دی ۱۳۱۴ – ۲ فروردین ۱۳۸۷) خواننده، فیلمساز و نویسنده ایرانی بود که به زبان های فرانسوی و انگلیسی و فارسی می‌خواند و می‌نوشت.

زندگی
-----

شمسی دختر محمد کاظم عصار، روحانی ایرانی و استاد فلسفه دانشگاه بود. او در تهران زاده شد و در همان شهر برای تحصیل به مدرسه فرانسوی‌ها رفت. در ۱۶ سالگی برای تحصیل راهی فرانسه شد و در رشته ادبیات فرانسه از دانشگاه سوربون فارغ‌التحصیل شد.

شمسی در ۱۹۶۱ با نیکولا گوپی، کارشناس آثار هنری ازدواج کرد و در ۱۹۷۶ از او جدا شد. وی از دهه شصت میلادی تا هنگام مرگ در لندن اقامت داشت و در همین شهر بر اثر ابتلا به سرطان درگذشت.

آثار
----

شوشا که در کنار ادبیات علاقه شدیدی هم به موسیقی محلی ایران داشت، از همان زمان به آهنگسازی و ترانه‌سرایی به زبان‌های فارسی و فرانسوی پرداخت و در مدت کوتاهی یک خواننده حرفه‌ای شد.
شوشا به عنوان خواننده ترانه‌های محلی گیلکی، لری و سایر گویش‌های ایرانی ترانه‌های بسیاری را خواند و منتشر کرده‌است که این آثار هم در ایران و هم در سطح جهان شناخته شده‌است.
وی به موسیقی محلی ایرانی علاقه داشت و ترانه‌هایی به زبانهای لری، گیلکی و سایر گویشهای ایرانی خوانده‌است. مهم‌ترین ترانه‌های محلی که توسط وی خوانده شده‌است، ترانه‌های «دم گل»، «روز جمعه»، «عزیز بشین کنارم»، «گل گندم»، «دختر بویر احمدی»، «دختر شیرازی»، «لیلی بوانه»، "شیربگوسه تاً است. از سال ۱۹۷۱ تاکنون ده آلبوم موسیقی محلی توسط وی وارد بازار شده‌است.

از آثار نوشتاری وی می‌توان به کتاب *دختری در پاریس* (نشر ۱۹۸۸) اشاره کرد که خاطرات دوران کودکی وی در پاریس است.

وی همچنین فیلم مستندی به نام *مردمان باد* (۱۹۷۶) در مورد کوچ ایل بختیاری ساخته‌است.

کتاب‌شناسی
----------

* *یک دختر ایرانی در پاریس*، نویسنده: شمسی عصار، مترجم: هرمز عبداللهی، نشر فرزان روز، ۱۳۸۵

درگذشت
------

شمسی عصار در ۲ فروردین ۱۳۸۷ در لندن درگذشت. پیکرش به ایران انتقال داده شد و در بهشت زهرا به خاک سپرده شد.

منابع
-----

1. ↑  منابع فرانسوی و انگلیسی از او بیشتر با نام Shusha Guppy یاد می‌کنند.
2. ↑  "Shusha Guppy" (به انگلیسی). وبگاه گاردین.
3. ↑  «آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز • شوشا گوپی».

* شوشا درگذشت، رادیو زمانه ،۵ فروردین ۱۳۸۷
* شوشا گاپی؛ پر از زندگی - به استقبال مرگ
**شاهین جنگلی خط‌دار** (نام علمی: *Micrastur gilvicollis*) یک گونه از پرندگان شکاری از خانواده شاهینان است. این گونه بومی جنگل‌های نمناک در غرب و شمال حوضه آمازون است. جمعیت‌های یافت‌شده در حوضه جنوب شرق آمازون (جنوب رودخانه آمازون و شرق رودخانه مادیرا) در گذشته در این گونه قرار داشتند، اما در سال ۲۰۰۳ به عنوان گونه جدیدی به نام شاهین جنگلی پنهانگر توصیف شدند. آنها به همراه شاهین جنگلی سربی نمونه‌ای از گونه‌های پنهان هستند. در حالی که بالغان هر سه گونه دارای پوست چهره و نرمه بینی نارنجی مایل به قرمز تیره هستند که آنها را از شاهین جنگلی نواری هم‌جای جدا می‌کند، فقط شاهین جنگلی خط‌دار دارای دو نوار سفید در دم (علاوه بر یک نوار سفید باریک در لبه دم) است. این گونه توسط IUCN به عنوان گونه‌ای که کمترین نگرانی را دارد، فهرست شده‌است، که نشان می‌دهد جمعیت آن در حال کاهش نیست.

منابع
-----

1. ↑  
BirdLife International (2016). "*Micrastur gilvicollis*". *IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN. **2016**: e.T22696281A93553538. doi:10.2305/IUCN.UK.2016-3.RLTS.T22696281A93553538.en. Retrieved 13 November 2021.
2. ↑  BirdLife International (2016). "*Micrastur gilvicollis*". *IUCN Red List of Threatened Species*. **2016**: e.T22696281A93553538. doi:10.2305/IUCN.UK.2016-3.RLTS.T22696281A93553538.en. Retrieved 13 November 2021.
دهکدهٔ **بوشمن‌ها**، نامیبیا، سال ۲۰۰۵
**بوشمن‌ها** یا **سان‌ها** قبایل شکارچی-گردآورندهٔ صحرانشینی هستند که در جنوب قاره آفریقا زندگی می‌کنند. این قوم با قوم خوی‌خوی مرتبط هستند و به همراه آن‌ها گروه خویسان را تشکیل می‌دهند. جمعیت سان‌ها حدود ۹۰ هزار نفر برآورد می‌شود که ۵۵ هزار نفر در بوتسوانا، ۲۷ هزار نفر در نامیبیا، ۱۰ هزار نفر در آفریقای جنوبی و تعداد کمتری در آنگولا، زیمبابوه و زامبیا) زندگی می‌کنند. تا همین اواخر، این مردم بوشمن نامیده می‌شدند، نامی که هلندی‌های مستقر در جنوب آفریقا در سدهٔ هفدهم به آنان دادند. اما اکنون خود سفیدپوستان آفریقای جنوبی عنوان سان را ترجیح می‌دهند که به لهجهٔ کیپ هوتنتو «ساکنان اصلی» معنی می‌دهد. گذشته از این عناوین حکومت بوتسوانا نیز آن‌ها را قوم بساروا می‌نامد.

آنان به‌طور سنّتی شکارچی-گردآورنده هستند و البته از دههٔ ۱۹۵۰ کشاورزی را هم آغاز کرده‌اند. ۶۰ تا ۸۰ درصد غذای قبیله را زنان قبیله گردآوری می‌کنند که بیشتر منشأ گیاهی دارد (انواع میوه‌ها، دانه‌ها، قارچ‌ها، سبزی‌ها و …) در برخی از مناطق ۹۰ درصد از خوراک قبیله با جمع‌آوری غذا تأمین می‌شود. آن‌ها تخم شترمرغ هم جمع‌آوری می‌کنند و از پوستهٔ خالی آن به عنوان ظرف آب استفاده می‌کنند. حشرات حدود ۱۰ درصد غذای آن‌ها را تشکیل می‌دهد و بیشتر در فصل خشک به تغذیه از حشرات روی می‌آورند. ملخ، جیرجیرک، هزارپا، بید، پروانه و موریانه از حشراتی هستند که سان‌ها می‌خورند.
مردان به شکار می‌روند و با دنبال کردن ردپاها مسیرهای طولانی و دشواری را برای یافتن طعمه‌ها می‌پیمایند. آن‌ها برای شکار از تیروکمان و زوبین‌های سمی استفاده می‌کنند. آن‌ها این سم را که دیامفوتوکسین نامیده می‌شود، از لارو نوعی سوسک درست می‌کنند.

قبیلهٔ سان اطلاعات ارزشمندی در رابطه با انسان‌شناسی و ریشه‌شناسی ژنتیکی را دارا هستند. یک مطالعهٔ گسترده در مورد تنوع ژنتیکی در آفریقا که در سال ۲۰۰۹ تکمیل شد نشان داد که مردم سان جزء ۵ گروهی هستند که از تنوع ژنتیکی بسیار بالایی برخوردارند. این قبیله به عنوان یکی از ۱۴ قبیله‌ای شناخته می‌شود که به‌عنوان قبایل اولیه در شکل‌گیری انسان خردمند (*هومو ساپینس*) نقش داشته‌اند. هم‌اکنون طیف قابل توجهی از الگوهای ظاهری را که بازتابی از پراکندگی و گوناگونی جمعیت فعلی جهان است در بین مردم این قبیله می‌توان مشاهده کرد.

منابع
-----

1. ↑  *انسان‌شناسی فرهنگی، دانیل بیتس - فرد پلاگ، ترجمه محسن ثلاثی صفحهٔ ۱۷۷ انتشارات علمی*.
2. ↑  امیلیا نرسیسیانس (۱۳۸۳)، *مردم‌شناسی و جنسیت*، نشر افکار و سازمان میراث فرهنگی، ص. ص٫ ۲۶، شابک ۹۶۴-۷۸۵۸-۶۲-۰

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ مردم سان موجود است. |

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Bushmen». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۰.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| کتابخانه‌های ملی | 
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* ژاپن
* جمهوری چک

 |
| سایر | 
* هنرمند موزیک‌برینز
	+ 2
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |
**سانی بوی ویلیام‌سون اول** (به انگلیسی: Sonny Boy Williamson I) (۳۰ مارس ۱۹۱۴ - ۱ ژوئن ۱۹۴۸) بلوزمن، نوازندهٔ هارمونیکا(سازدهنی) و آهنگ‌ساز موسیقی بلوز، یک هنرمند سیاه‌پوست آمریکایی بود.

سانی بوی ویلیام‌سون ۱
---------------------

سانی بوی ویلیام‌سون ۱ با نام اصلی جان لی کرتیس ویلیام‌سون، در نزدیکی شهر جکسون از ایالت تنسی امریکا به‌دنیا آمد. او دورهٔ موسیقی خود را با سبکی نزدیک به کانتری-بلوز آغاز کرد و در این سبک، آثار ضبط شده‌ای از وی نیز موجود است.

دوران حرفه‌ای
-------------

سانی بوی ویلیام‌سون ۱ مدتی بعد به نواختن هارمونیکا (سازدهنی) روی آورد و از این ساز به‌عنوان یکی از سازهای اصلی موسیقی خود استفاده کرد. بدین ترتیب وی توانست از کانتری-بلوز فاصله بگیرد و بلوز مدرن‌تری را اجرا کند. او در زیرشاخه‌های کانتری بلوز، شیکاگو بلوز، بلوز اکوستیک و الکتریک و همین‌طور هارمونیکا بلوز به فعالیت موسیقایی مشغول بوده است.

اولین موفقیت‌ها
---------------

موسیقی بلوز در اوایل قرن بیستم بر پایهٔ بداهه‌نوازی استوار بود و موزیسین‌های این سبک از استعداد بالایی در بداهه‌نوازی برخوردار بودند. آن‌ها اغلب آهنگ‌هایی را می‌نواختند که خودشان ساخته بودند و البته کمبود امکانات ضبط و هم‌چنین پخش موسیقی، موجب می‌شد آوازهٔ این هنرمندان از محدودهٔ زندگی‌شان فراتر نرود.
با این وجود اولین آهنگ ضبط شدهٔ سانی بوی ۱ در سال ۱۹۳۷، با نام صبح بخیر دخترمدرسه‌ای موفق شد به فروش نسبتن بالایی دست پیدا کند. سانی بوی ویلیام‌سون ۱ به همان اندازه‌ای که در میان سیاهان ایالت‌های جنوبی امریکا طرفدار داشت در بین سفیدپوستان و شهرنشینان مناطق غرب امریکا و شهرهایی مانند دیترویت نیز هوادار پیدا کرده بود. وی خود در شهر شیکاگو، ایلینوی زندگی می‌کرد و موفقیت‌هایش موجب شد که نام سانی بوی ویلیام‌سون ۱ برای ۱۰ سال آینده مترادف با نام هارمونیکای بلوز در بین هوادارانش باشد. سبک نواختن هارمونیکای سانی بوی ویلیام‌سون ۱ تاثیر زیادی را بر نسلی از نوازندگان هارمونیکا گذاشت. افرادی مانند بیلی بوی آرنولد، جونیور ولز، سانی تری، لیدل والتر و از جمله سانی بوی ویلیام‌سون ۲ از این هنرمند تاثیر گرفته‌اند.

منابع
-----

1. ↑  سانی بوی ویلیام‌سون۱ و سازدهنی, مجله موسیقی ملودی

پیوند به بیرون
--------------

* سانی بوی ویلیام‌سون
**بقعه شریف السادات** مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان مروست، دهستان هرابرجان، روستای ترکان واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

اصلی این بنا مربعی شکل می باشد و با مصالحی نظیر خشت و گل ساخته شده است. اولین چیزی که در این اثر توجه افراد را به خود جلب می کند، گنبدی به شکل عرقچین است که بر نمای داخلی آن، آیاتی از قرآن نوشته شده و تاریخ این نوشته ها به سال 1275 هجری قمری بر می گردند. این گنبد با کاشی های آبی تزئین شده و بسیار چشمگیر است. البته بخش بیشتر گنبد را ساقه 3/5 متری آن تشکیل داده است. از دیگر قسمت های قابل توجه در این بنا سه ایوان 4 متری در ضلع های شرقی، غربی و شمالی را می توان نام برد که با ظرافت خاصشان توجه هر بازدیدکننده ای را به خود جلب می کند. شبستان مجموعه در ضلع غربی قرار گرفته و دربی درون آن نصب شده که به داخل حرم باز می شود. البته اکنون این درب مسدود شده است. ضریح امامزاده نیز در زیر گنبد و از جنس آهن و به شکل گهواره ساخته شده است.

جستارهای وابسته
---------------

* آثار ملی ایران
* سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری

منابع
-----

1. ↑  «دانشنامهٔ تاریخ معماری و شهرسازی ایران‌شهر». وزارت راه و شهرسازی. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۶ اکتبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۹.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
Football club**باشگاه فوتبال ستاره سرخ**، که با نام ستاره سرخ شناخته می‌شود. یک باشگاه فوتبال در اتحادیه فوتبال فرانسه است که در سال ۱۸۹۷ در پاریس تأسیس شد و سومین باشگاه قدیمی فوتبال فرانسه، پس از باشگاه فوتبال لو آور و باشگاه فوتبال بوردو است. در فصل ۲۰۱۹–۲۰ این باشگاه پس از سقوط از لیگ دسته دوم فرانسه در پایان فصل ۲۰۱۸–۱۹، در لیگ ملی، لیگ رده سومی فرانسه بازی می‌کند. این تیم مسابقات خانگی خود را در ورزشگاه باوئر برگزار می‌کند. وینسنت بوردو مدیریت این تیم را بر عهده دارد.

علیرغم دوران طولانی باشگاه تحت شرایط نیمه حرفه ای، ستاره سرخ سابقه غنی دارد. این باشگاه در سال ۱۸۹۷ با نام ستاره سرخ فرانسه توسط اسطوره فوتبال فرانسه ژول ریم تأسیس شد. ریم بعداً رئیس فدراسیون فوتبال فرانسه و فیفا شد. جایزه اصلی جام جهانی فوتبال به افتخار وی نامگذاری شد. ستاره سرخ یکی از بنیانگذاران باشگاه‌های لیگ یک بود و ۱۹ فصل در لیگ دسته اول گذراند. آخرین حضور در رده بالای باشگاه در سالهای ۱۹۷۴–۷۵ بود. در مسابقات جام حذفی، این باشگاه پنج عنوان جام حذفی فرانسه را کسب کرده‌است که در بین همه باشگاه‌های فرانسوی در رتبه پنجم قرار دارد.

در حالی که باشگاه تنها در سطح کمی از موفقیت‌های کمی برخوردار بوده‌است، این باشگاه به دلیل فرهنگ اجتماعی متمایز خود به‌طور گسترده‌ای شناخته شده‌است. هواداران ستاره سرخ با حمایت از سیاست چپ، فعالیت اجتماعی و فضای مهمانی که در مسابقات باشگاه ایجاد می‌کنند، به شدت شناخته می‌شوند.
بوستان ولایت ساری
**بوستان ولایت ساری** در استان مازندران شهر ساری قرار دارد. این بوستان به عنوان بزرگ‌ترین پارک این شهر از اهمیت و توجه بسیاری برخوردار است. این پارک با مساحت ۶ هکتار جایگزین مکان ارتش شهر ساری شد و در اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۷ افتتاح گردید.

این بوستان مرکز فرهنگی و پارکی است که به منظور حفظ معماری بومی بر پایه همان اصول قدیمی ساخته شده و فضایی دلنشین را فراهم آورده‌است.

کتابخانه دیجیتال، سالن آمفی تئاتر، خانه هنرمندان، خانه دانشوران و سرای ارشد، موزه، نگارخانه، مسجد و فضای بازی کودکان بخش‌هایی از آن هستند

  

سالن آمفی تئاتر ظرفیت ۴۰۰ نفر را داشته و از ۱۶ ردیف سکو و سه ردیف ورودی از همکف و چهار ردیف پلکان دسترسی به سکوهای نشیمن تشکیل شده‌است.

مساحت خانه دانشوران ۴۳۰ متر مربع می‌باشد و فضایی مطلوب را جهت مطالعه و دسترسی به افکار با مضامین علم، فرهنگ، هنر و همچنین چهره‌های تأثیر گذار شکل داده‌است.

سرای ارشد بوستان ۱۰۶ متر مربع مساحت دارد. عموم مردم قادر به استفاده از این بخش و بهره‌مندی از برنامه‌های صحیح و کاربردی آن هستند.

  

خانه هنرمندان و نگارخانه, هر کدام ۴۱۵ متر مربع مساحت داشته و در دو طبقه ساخته شده‌اند. نگارخانه همانجور که از نامش پیداست فضایی را برای برگزاری نمایشگاه‌های متداول و آثار هنرمندان در اختیار مردم قرار می‌دهد؛ در حالی که خانه هنرمندان با وجود سالن گردهمایی و اتاق جلسات، فضایی برای پایداری تعاملات مردم آماده می‌کند.

موزه مردم‌شناسی و آثار تاریخی و موزه تاریخ طبیعی مازندران هر کدام در ساختمانی مجزا که ۴۳۰ متر مربع وسعت دارد ایجاد شده‌اند و گنجینه ای از گونه‌های متنوع گیاهی و حیوانی را محفوظ کرده‌اند.

موزه مطبوعات ۴۳۰ متر مربع مساحت دارد.

بوستان ولایت در محله طبرسی ساری، بین خیابان عسکری محمدیان و خیابان مازیار قرار دارد بنابراین موقعیت جغرافیایی این مکان مطلوب بوده و در نزدیکی مراکزی چون مسجد جامع ساری، پل راهبند، بیمارستان امام خمینی، بیمارستان فاطمه الزهرا ساری که مرکز قلب مازندران می‌باشد جای گرفته‌است.