recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**عصب زهاری** یا **عصب پودندال** (به انگلیسی: Pudendal nerve) عصب اصلی میان‌دوراه است.

عصب زهاری یک عصب حسی عمومی، حرکتی، و پاراسمپاتیک است از شبکه خاجی (ساکرال) - S2-S4 منشأ می‌گیرد، وارد مجرای زهاری (پودندال) می‌شود، عصب راست‌روده‌ای پایینی را می‌دهد، سپس به دو عصب میان‌دوراهی (perineal) و عصب پشتی نرینه یا کلیتوریس تقسیم می‌شود به ماهیچه‌ها، پوست، و بافت راست‌شونده میان‌دوراه ختم می‌شود.

مسیر
----

عصب زهاری از فیبرهایی با ۲ تا ۴ ریشه تشکیل شده که در مرز تحتانی ماهیچهٔ گلابی‌شکل ادغام می‌شوند. عصب از طریق بریدگی بزرگ‌تر سیاتیک لگن را ترک می‌کند تا به دور استخوان نشیمنگاهی (ورکی) یا رباط خاجی‌خاری بپیچد، پیش از ورود دوباره به لگن از طریق بریدگی کمتر سیاتیک بین رباط خاجی‌خاری و رباط خاجی‌نشیمنگاهی، و از آنجا به درون ماهیچهٔ سِدادی درونی (فاسیای ابتوراتور اینترنوس، کانال الکوک) می‌رود. به‌طور معمول به سه شاخه تقسیم می‌شود: عصب مقعدی‌راست‌روده‌ای (آنورکتال) پایینی؛ عصب سطحی میان‌دوراه (شاخه جلدی)، و عصب میان‌دوراهی عمیق (به مثانه، پروستات و میزراه و همچنین سر آلت تناسلی مرد/کلیتوریس). عصب، فیبرهای خودکار را از شبکه عصبی زیرشکمی و اندوختگاه به اسفنکترهای مقعد و پیشابراه می‌برد. در صورت نئوپلازی، تروما و عفونت، عصب ممکن در ماهیچهٔ گلابی‌شکل و رباط‌های خاجی‌خاری/خاجی‌نشیمنگاهی (در ۴۲٪ از موارد)؛ در کانال الکوک (۲۶٪) یا در سطوح مختلف (۱۷٪) دچار برخورد یا اصابت شوند.

نگارخانه
--------

* 
* 
*

جستارهای وابسته
---------------

* میاندوراه

پانویس
------

منابع
-----

1. ↑  اخبار سلامت مهرین. بایگانی‌شده در ۵ ژوئیه ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine بازدید ۲۶ دی ۱۳۹۶.

برای مطالعه بیشتر
-----------------

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Pudendal nerve». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۵.
**خرچنگان قورباغه‌ای** (به لاتین: Raninidae)، خانواده‌ای از خرچنگهای نامعمول است که گاهی به دلیل ظاهر قورباغهمانند آنها به عنوان «خرچنگ قورباغه‌ای» شناخته می‌شود. بیشتر دانشمندان آنها را در میان خرچنگ‌های واقعی کاملاً ابتدایی می‌دانند. آنها به دلیل تکامل موازی یا تکامل همگرا شباهت زیادی به خرچنگان شنی (نامرتبط) دارند. در هر دو گروه، پنجه‌ها به ابزاری برای حفاری تبدیل می‌شوند و بدن به شکلی گرد است که به آسانی در ماسه دفن می‌شود. بر خلاف بیشتر خرچنگ‌های واقعی دیگر، شکم در خرچنگان قورباغه‌ای در زیر سفالوتوراکس پیچیده نمی‌شود.

آنها بیشترِ زمان خود را در شن و ماسه با چشمان بیرون‌زده می‌گذرانند تا بتوانند طعمه‌های ناآگاه را بگیرند. آنها همچنین برای جفت‌گیری بیرون می‌آیند. خرچنگان قورباغه‌ای همه‌چیزخوار هستند و برخی از آنها ساردینلا، خرچنگ، میگو، دوکفه‌ای، سفره‌ماهی، هیدرووئید، غلاف‌ماهی و ماهی مرکب مصرف کرده‌اند.

کهن‌ترین فسیل منتسب به خانواده Raninidae مربوط به آلبین است.

منابع
-----

1. ↑  BAYLON, JULIANA C.; TITO, OLIVER D. (2012-07-02). "Reproductive Biology of the Red Frog Crab, Ranina ranina (Linnaeus, 1758) (Crustacea: Decapoda: Raninidae) from Southwestern Mindanao, Philippines". *Asian Fisheries Science*. **25** (2). doi:10.33997/j.afs.2012.25.2.001. ISSN 0116-6514.
2. ↑  Andreas Brösing (2008). "A reconstruction of an evolutionary scenario for the Brachyura (Decapoda) in the context of the Cretaceous–Tertiary boundary" (PDF). *Crustaceana*. **81** (3): 271–287. CiteSeerX 10.1.1.652.1701. doi:10.1163/156854008783564091.
**سنگ‌خیزکان** (نام علمی: *Mantophasmatidae*) نام یک تیره از فروراسته سنگ‌خیزک‌واران (Mantophasmatodea) است. به این تیره صخره‌خزها و گلادیاتورها هم گفته شده‌است. از آنجا که این جانوران مثل یک دورگه عجیب بین آخوندک‌ها (راسته Mantodea) و چوبک‌سانان (راسته Phasmotodea) به نظر می‌رسند نام علمی Mantoplasmotodea برای آنها برگزیده شده‌است. با الهام از ظاهر هولناک و زرهی که بدنشان را مانند شفیره می‌پوشاند، آنها را گلادیاتور هم نامیده‌اند.

کالبدشناسی
----------

سنگ‌خیزک‌ها برخلاف ملخ‌ها فاقد بالند. پاهای جلویشان نیز مانند آنچه که در آخوندک‌ها برای گرفتن، نگه داشتن و زنده خوردن شکار به کار می‌رود، توسط خارهایی تزیین می‌شود. اما سرو پاهای عقبی این حشرات ناکام آشکارا با سروپاهای آخوندک‌ها فرق می‌کند. از نمای بالا این حشرات تقریباً شبیه چوبک‌سانان گیاهخوار به نظر می‌رسند اما قطعه دوم بدنشان از قطعه دوم بدن چوبک‌سانان کوتاه‌تر است و در روده‌هایشان بخش‌هایی از بدن سایر حشرات وجود دارد که دلیلی بر گوشتخوار بودن آنهاست. لارو این حشرات خیلی سریع رشد می‌کند و تا پیش از رسیدن به بلوغ چندین بار پوست می‌اندازد.

خوراک
-----

گلادیاتورها گوشتخوارند و انواع مختلفی از حشرات را می‌خورند که جثه بعضی از آنها به بزرگی خودشان است. در طبیعت به هنگام تغذیه از بیدهای کوچک، ماهی‌های نقره‌ای و سوسری‌ها دیده شده‌اند. در اسارت به نظر می‌رسد که مگس زنده و جیرجیرک را ترجیح می‌دهند. کرم‌های آرد مرده نیز به مذاقشان خوش می‌آید.

این جانوران از دست‌های قدرتمندشان برای ثابت نگه داشتن طعمه کوچک استفاده می‌کنند. برای گرفتن طعمه‌های بزرگتر پاهای وسطشان را نیز به کار می‌برند (ملخ‌های گوشتخوار نیز از تکنیک شکار چهاردستی مشابهی استفاده می‌کنند). حشرات بزرگتر ابتدا با گازهای قوی در ناحیه گردن کشته می‌شوند سپس گلادیاتور بلعیدن حشرات را از سر آغاز می‌کند. او به غیر از بال‌ها و پاها تمام بخش‌های بدن طعمه‌اش را می‌خورد.

گلادیاتورهای جوان آسیب‌دیده‌ای دیده شده‌اند که قربانی همنوع‌خواری بوده‌اند.

منابع
-----

* Adis, Joachim, Oliver Zompro, Esther Moombolah-Goagoses, and Eugène Marais. 2002. "Gladiators: A New Order of Insect". Scientific American. 287 (5): 60-65. ترجمه بخشی از کتاب از طاهره رنجبر تخت عنوان راسته سی‌ویکم حشرات. در روزنامه همشهری.
* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Mantophasmatidae». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۵ مارس ۲۰۱۵.

| * ن
* ب
* و
خانواده‌های زنده پشت‌بالان Notoptera |
| --- |
| 
* فرمانرو: جانوران
* شاخه: بندپایان
* رده: حشره
* زیررده: بال‌داران
* فروراسته: نوبالان

 |
| یخ‌خیزک‌واران Grylloblattodea | 
* یخ‌خیزکان Grylloblattidae

 |
| سنگ‌خیزک‌واران Mantophasmatodea | 
* سنگ‌خیزکان Mantophasmatidae

 |
جنرال موتورز در سال ۱۹۸۲ مجموعه ای از موتورهای V8 دیزلی را برای وانت‌های سی کی خود معرفی کرد. خانوادهٔ موتورهای V8 جنرال موتورز تا سال 2000 تولید شد که با خط جدید دورامکس جایگزین گردید. زیرمجموعه این شرکت یعنی محصولات موتور جنرال هنوز یک نوع نظامی از این موتور را برای هاموی تولید می‌کنند.

کامیون‌های سبک *جنرال موتورز،* موتورهای دیزلی ۶/۲ و ۶/۵ لیتری را در تمام پیکاپ‌ها، شاسی‌بلندها و وانت‌هایی با اندازهٔ کامل، در سال‌های ۱۹۸۲ تا ۲۰۰۰ در اختیار داشتند.از جمله محصولات موفق این شرکت با موتور دیترویت دیزل V8، وانت شورولت C/K، شورولت سابربن، شورولت K5 بلیزر و جایگزین آن شورلت تاهو، شورلت فول سایز، شورلت وانت اکسپرس موفق آن و همچنین موتور خانه‌ها را می‌توان نام برد. این موتور در ای ام جنرال هاموی نظامی، هامر اچ۱ غیرنظامی و خودروی باربری تجاری نظامی جنرال موتورز در دههٔ ۱۹۸۰ استفاده شده‌ و یکی از توانمندترین موتورهای هم رده خود بوده است.

۶/۲ لیتر
--------

 ۶٫۲ لیتر به HMMWV 1987 نصب شده‌است
نسخهٔ اصلی ۶٫۲ لیتر (۳۷۹ اینچ مکعب) V8 دیزلی در سال ۱۹۸۲ برای شورولت C/K معرفی و تا سال ۱۹۹۳ تولید شد. ۶٫۲ لیتری دیزل به عنوان جایگزینی با مصرف سوخت بالا به ازای هر گالن برای موتورهای بنزینی V8 ظاهر شد و مسافت طی شده بهتری نسبت به موتورهای بنزینی ۴٫۳ لیتری شش سیلندر دهه ۱۹۸۰ داشت. در زمانی که بازار به جای کارایی، بر روی قدرت متمرکز بود. با این حال، به گونه‌ای طراحی شده‌بود که به راحتی در محل V8 بنزینی نصب شود، با استفاده از نصب و اتصالات مشابه برای گیربکس مانند تمام موتورهای کامیون جنرال موتورز. این اسناد به دولت ایالات متحده داده‌شد و به آژانس‌های مختلف فدرال و شاخه‌های نظامی صادر شد. این موارد به عنوان بسترهای آزمایشی در مورد مصرف سوخت طولانی مدت و قابلیت اطمینان در خودروها مورد استفاده قرار گرفتند.

۶/۵ لیتر
--------

 تفنگداران 22 MEU که یک موتور V8 6.5 لیتری را از هاموی (۲۰۱۴) خارج می‌کنند.
نسخهٔ ۶٫۵ لیتر (۳۹۵ اینچ مکعب) در سال ۱۹۹۲ برای جایگزینی ۶٫۲ لیتری معرفی شد. اکثر ۶٫۵ لیتری‌ها مجهز به توربو هستند. این موتور هرگز قرار نبود رقیب فورد/اینترنشنال و دوج/کامینز در قدرت و گشتاور باشد، بلکه یک موتور پرکار با طراحی ساده شده‌بود که قدرت قابل اعتمادی داشت و به مصرف سوخت مناسبی دست پیدا کرد. همچنین استانداردهای آلایندگی را در کامیون‌های نیم تنی رعایت کرد. موتور دیترویت دیزل وی۸ نسخه ۶/۵ لیتری، یکی از مدل‌های محبوب این سری موتورها می‌باشد. این موتور با قدرت ۲۲۵ اسب بخار و گشتاور ۵۲۰ فوت-پوند، برای کاربردهای مختلفی ازجمله حمل و نقل کامیون‌ها، خودروهای نظامی، کشتی‌ها و ماشین‌آلات سنگین مورد استفاده قرار می‌گیرد.


|  |  |
| --- | --- |
|  | 
[[:Image:{{{نام پرونده}}}|{{{عنوان}}}]]
[[Image:{{{نام پرونده}}}|220px|noicon|alt=]]

---

 |
| *آیا مشکلی با شنیدن این پرونده دارید؟ راهنمای رسانه را ببینید.* |

جستارهای وابسته
---------------

* لیست موتورهای جنرال موتورز
* موتور دورامکس V8

منابع
-----

1. ↑  "General Engine Products :: Product Information". AM General. Archived from the original on 2008-09-19. Retrieved 2010-12-02.
***کم‌عمق‌ها؛ اینترنت با مغز ما چه می‌کند*** (به انگلیسی: ***The Shallows: What the Internet Is Doing to Our Brains***) کتابی است به قلم نیکلاس کار، روزنامه‌نگار و نویسنده‌ای آمریکایی که کتاب‌هایش عمدتاً به رابطه انسان و فناوری اطلاعات می‌پردازد. این کتاب در سال ۲۰۱۰ منتشر و در سال ۲۰۱۱ بازنشر شد و در همان سال یکی از فینالیست‌های جایزه پولیتزر شد.

موضوع
-----

نویسنده در کتاب ***کم‌عمق‌ها - اینترنت با مغز ما چه می‌کند*** تأثیر اینترنت، نشر الکترونیک و کتاب‌خوانیِ دیجیتال (به خصوص وب‌خوانی) را از زوایای مختلف بررسی کرده‌است. در این کتاب به اجمال و با زبانی عامه‌فهم، به ساختار و کارکرد مغز پرداخته شده و با مرور تاریخچه *فناوری‌های فکری* و به ویژه کتاب و کتاب‌خوانی و همچنین اشاره به کارکرد اینترنت و موتورهای جستجو، تأثیر انتقال کتاب از رسانه کاغذی به رسانه دیجیتال بر روی عادات کتاب‌خوانی مردم، مورد بحث قرار گرفته‌است.

نویسنده برآیند این همه را گرایش انسان عصر نوین به *سطحی‌خوانی* و دوری‌اش از *ژرف‌خوانی* و غرق شدن در متن می‌داند و عادت عموم به خواندنِ سریع و گذرای سرخط‌ها و نوشته‌های وبلاگ‌ها را شاهدی بر این مدعا می‌آورد. استنتاج نهایی کتاب این است که با فراگیر شدن این شیوه از مطالعه، اطلاعات بشر افزایش ولی هوش او کاهش خواهد یافت و مغز بیشتر به انبارِ فهرستی از دانسته‌ها تبدیل خواهد شد. در چنین وضعیتی مغز نمی‌تواند با ترکیب دانسته‌ها، ایده‌های جدید خلق کند و هوش بشر نقصان خواهد یافت.

نسخه فارسی
----------

نسخه فارسی این کتاب برای اولین بار در سال ۱۳۹۲ تحت عنوان *اینترنت با مغز ما چه می‌کند* توسط نشر گمان و به ترجمه محمود حبیبی منتشر شد. در سال ۱۳۹۳ نیز یک ترجمه دیگر از امیر سپهرام توسط نشر مازیار روانه بازار شد.

* نشر گماننشر گمان
* نشر مازیارنشر مازیار

فهرست
-----

* **پیشگفتار:** سگ نگهبان و دزد
* **فصل ۱:** من و هال
* **فصل ۲:** مسیرهای مجازی  
گریزی به آنچه که مغز می‌اندیشد، وقتی به خود می‌اندیشد
* **فصل ۳:** ابزارهای مغز
* **فصل ۴:** ژرفنای صفحه  
گریزی به لی دی فارست و اودیون شگفت‌انگیزش
* **فصل ۵:** رسانه‌ای با عمومی‌ترین ماهیت
* **فصل ۶:** تصویر واقعی یک کتاب
* **فصل ۷:** مغز یک تردست  
در باب شناوری آزمون‌های بهره‌هوشی
* **فصل ۸:** کلیسای گوگل
* **فصل ۹:** جستجو  
حافظه گریزی به نگارش این کتاب
* **فصل ۱۰:** چیزی مثل من
* **پس گفتار:** عناصر انسانی

منابع
-----

|  |  |
| --- | --- |
|  | مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به ***کم‌عمق‌ها*** در ویکی‌گفتاورد موجود است. |

1. ↑  Nicholas G. Carr (2010). *The Shallows*. W. W. Norton & Company. ISBN 978-0-393-33975-8.
2. ↑  وبگاه رسمی جایزه پولیتزر
3. ↑  وبگاه رسمی نویسنده
4. ↑  وبگاه کتاب به زبان انگلیسی
5. ↑  صفحه کتاب در وبگاه آمازون
6. ↑  «اینترنت با مغز ما چه می‌کند». *www.goman-pub.com*. بایگانی‌شده از اصلی در ۳ ژوئیه ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۷-۰۳.
7. ↑  «کم عمق‌ها - انتشارات مازیار». انتشارات مازیار. بایگانی‌شده از اصلی در ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۷-۰۳.
8. ↑  برداشت از فهرست کتاب منتشر شده به فارسی، مذکور در کادر '**کتاب‌شناسی'**
**تحریم بین‌المللی** (انگلیسی: International sanctions) به اعمالی گفته می‌شود که از سوی یک کشور علیه کشور دیگر، به تنهایی یا به کمک کشورهای دیگر و برای مجازات این کشورها، بااهداف محروم ساختن آنها از انجام برخی مبادلات یا وادار ساختن آنها به پذیرش هنجارهایی معین و مهم (از دید مجریان تحریم) اجرا می‌شود. تحریم بین‌المللی دارای گونه‌های مختلفی است، و از آن جمله:

* تحریم دیپلماتیک: کاهش یا قطع روابط دیپلماتیک، مانند بستن سفارت‌ها
* تحریم اقتصادی: کاهش یا قطع امکان تجارت، معمولاً در مورد جنگ‌افزارها، یا با استثنا کردن موارد پزشکی و خوراکی. باید بین تحریم اقتصادی و تحریم بازرگانی، که صرفاً برای اهداف اقتصادی و نه اهداف سیاسی صورت می‌گیرند، تفاوت گذاشت.
* تحریم نظامی: دخالت نظامی
* تحریم ورزشی: عدم شرکت در مسابقات ورزشی به میزبانی یک کشور یا جلوگیری از شرکت نمایندگان آن کشور در یک مسابقه ورزشی
* تحریم زیست‌محیطی: تحریم‌هایی به هدف افزایش مشارکت کشورها در محافظت از محیط زیست.

دلایل تحریم بین‌المللی
----------------------

فرمول‌بندی تحریم‌ها به ۳ دسته کلی تقسیم می‌گردد. این دسته‌ها از نظر شرایط سیاسی که ناشی از ماهیت جهانی قانون است با هم فرق می‌کنند.

دسته اول تحریم‌هایی هستند که هدفشان مجبور کردن به همکاری با حقوق بین‌الملل است.
نمونه‌ای از این نوع تحریم را در ۶ آگوست ۱۹۹۰ علیه عراق شاهد بودیم. عراق تحریم با نام Resolution No. 661 پس از اینکه عراق حمله به کویت را آغاز کرد، اعمال شد.

دسته دوم تحریم‌هایی هستند که در یک مرزبندی جغرافیایی قصد دارند تهدیدها را به صلح تبدیل کنند. بحث گسترش هسته‌ای ایران در سال ۲۰۱۰ یک نمونه معاصر از این نوع تحریم‌هاست.

دسته سوم شامل تحریم‌هایی است که شورای امنیت سازمان ملل علیه یکی از کشورهای عضو/غیر عضو خود اعمال می‌کند.

تحریم بین‌المللی در قانون بین‌الملل
-----------------------------------

هدف‌قرارگرفتگان تحریم ممکن است ادعا کنند تحریم‌هایی که توسط یک کشور خاص یا یک سازمان بین‌المللی مثل سازمان ملل صورت گرفته است «غیرقانونی» یا «مجرمانه» است، در مورد تحریم‌های اقتصادی ادعا می‌شود حق توسعه نادیده گرفته شده و در مورد تحریم‌های نظامی ادعا می‌شود حق دفاع مشروع نادیده گرفته شده است.

در گزارشی از سازمان توسعه جهانی (IPO) در سال ۱۹۹۶ تحریم‌ها مورد نقد قرار گرفته و آن را یک شکل مجازات جمعی «غیرقانونی علیه اعضای ضعیف و فقیر جامعه، نوزادان، کودکان، بیماران و سالخوردگان» توصیف کرده است.

جستارهای وابسته
---------------

* خودبسندگی
* سند ماگینتسکی
* تحریم‌های آمریکا

منابع
-----

1. ↑  Chesterman, S. & Pouligny, B. (2003). *Are Sanctions Meant to Work? The Politics of Creating and Implementing Sanctions Through the United Nations*. Global Governance, 9(4), 503–18. Retrieved from EBSCOhost.
2. ↑  "Appeal against sanctions: Commission on Human Rights: Sub-Commission on Prevention of Discrimination and Protection of Minorities, Forty-eighth session (5–30 August 1996). Agenda item 13: International peace and security as an essential condition for the enjoyment of human rights, above all the right to life". 15 August 1996.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «International sanctions». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳۰ ژوئن ۲۰۱۷.
**باربارا همیلتون** (به انگلیسی: Barbara Hamilton) (زاده ۱۱ دسامبر ۱۹۲۶ – درگذشته ۷ فوریه ۱۹۹۶) یک هنرپیشه کانادایی در سینما، تلویزیون، تئاتر و رادیو بود.

پس از تحصیل در مؤسسه کالج براکویل، او به دانشگاه تورنتو رفت و در آنجا اجراهای اولیه او در تئاتر هارت هاوس به نمایش درآمد. او برای ایفای نقش در فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی مانند نقش **اولالی باگل** در سریال قصه های جزیره شناخته می‌شود. اجرای تئاتر او شامل برفک بهار است. او همچنین برای نقش آفرینی ماریلا کاتبرت در تولیدات کانادایی و وست اند آن در گرین گیبلز شناخته شده‌است.

همیلتون در سال ۱۹۹۶ در اثر سرطان سینه در سن۶۹ سالگی درگذشت. در آن سال، اتحادیه هنرهای نمایشی تورنتو جایزه باربارا همیلتون را برای قدردانی از کسانی که در هنرهای نمایشی برتری داشتند، تأسیس کرد.

پانویس
------

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Barbara Hamilton (actress)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱ نوامبر ۲۰۲۲.

منابع
-----

1. ↑  Hale, Marjorie. "Spring Thaw". *The Canadian Encyclopedia*. Archived from the original on 4 December 2010. Retrieved 9 August 2010.
2. ↑  "Barbara Hamilton Award". Toronto Alliance for the Performing Arts. Archived from the original on 18 April 2010. Retrieved 9 August 2010.
***تبرداران برای بروتوس جسد پسرانش را می‌آورند*** (به فرانسوی: Les licteurs rapportent à Brutus les corps de ses fils)، اثری است در سبک نئوکلاسیک از ژاک لوئی داوید که در سال ۱۷۸۹ میلادی، با رنگ روغن بر روی کاغذ کانواس خلق شد.

هم‌اکنون این تابلو، تحت مالکیت موزه لوور قرار دارد.

این اثر در زمان خودش جنجال زیادی آفرید. پیش از افتتاح سالن (پاریس) (نمایشگاه رسمی زیر نظر دولت فرانسه)، انقلاب فرانسه آغاز شده بود. مجلس ملی برپا شده و باستیل سقوط کرده بود. دربار نمی‌خواست تبلیغات باعث تحریک مردم شود، بنابراین تمام آثار قبل از نمایش باید بازبینی می‌شدند. به همین دلیل، مقامات پرتره‌ای را که داوید از لاوازیه، شیمی‌دان، فیزیک‌دان و عضو فعال ژاکوبین‌ها کشیده بود ممنوع کرده بودند. وقتی روزنامه‌ها گزارش دادند که دولت به تابلوی «تبرداران برای بروتوس جسد پسرانش را می‌آورند» اجازه نمایش نمی‌دهد، مردم خشمگین شدند و دربار مجبور به تسلیم شد و تابلو به کمک دانشجویان هنر در نمایشگاه قرار گرفت.

این نقاشی لوکیوس یونیوس بروتوس، نخستین کنسول و بانی جمهوری روم، را نشان می‌دهد که عزادار پسرانش است. ماجرا از این قرار بود که پسران بروتوس توطئه‌ای برای براندازی جمهوری و احیای سلطنت ترتیب داده بودند. در نتیجه، پدرشان برای حفاظت از جمهوری دستور مرگ آنها را صادر کرد. بنابراین، بروتوس قهرمان دفاع از جمهوری بود.

در سمت راست اثر مادر دو دخترش را در آغوش گرفته و خدمتکار سوگوار در گوشه دیده می‌شود. در سمت چپ بروتوس، تنها و متفکر، بر روی کلیسموس نشسته است. اما می‌داند بهترین کار را برای کشورش انجام داده‌است. کل اثر نماد جمهوری خواهان بود و در آن دوران معنای ویژه‌ای داشت.

به کمک سایه روشن بین بروتوس و خانواده اش فاصله ایجاد شده، در حالی که تمام خانواده و حتی خدمتکار بی تاب و سوگوار هستند، بروتوس آرام نشسته‌است و حتی به جسد بی سر فرزندش نگاه هم نمی‌کند. اما نگاهی به پاها، که روی هم قلاب شده‌اند، و انگشتان منقبض شده‌اش نشان می‌دهد که بروتوس چندان هم آرام نیست.

منابع
-----

1. ↑  تیتوس لیویوس. *از پیدایش روم*. ج. دوم. ترجمهٔ مهدی خزایی. صص. گفتارهای ۳ تا ۵.

پیوند به بیرون
--------------

* درگاه هنر
* درگاه هنرهای تجسمی

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ***ژاک - لوئیس دیوید*** موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد نقاشی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |

| * ن
* ب
* و
ژاک لویی داوید |
| --- |
|  آثار | 
* *پرتره فرانسوا بایرون* (۱۷۶۹)
* *مبارزه مینروا و مارس* (۱۷۷۱)
* *دیانا و آپولو در حال کشتن فرزندان نیوبی‌ها* (۱۷۷۲)
* *مرگ سنکا* (۱۷۷۳)
* *کشف بیماری آنتیوخوس توسط اراسیستراتوس* (۱۷۷۴)
* *The Funeral Games of Patroclus* (۱۷۷۸)
* *پرتره کنت استانیسلاس پوتوکی* (۱۷۸۰)
* *التماس بلیساریوس برای صدقه* (۱۷۸۱)
* *مسیح بر روی صلیب* (۱۷۸۲)
* *سوگند هوراتی‌ها* (۱۷۸۴)
* *مرگ سقراط (نقاشی)* (۱۷۸۷)
* *پرتره آنتوان-لوران لاوازیه و همسرش* (۱۷۸۸)
* *دلدادگی پاریس و هلن* (۱۷۸۸)
* *تبرداران برای بروتوس جسد پسرانش را می‌آورند* (۱۷۸۹)
* *مرگ مارا* (۱۷۹۳)
* *خودنگاره* (۱۷۹۴)
* *پسیخهٔ رهاشده* (۱۷۹۵)
* *مداخله زنان اهل سابین* (۱۷۹۹)
* *پرتره مادام رکامیه* (۱۸۰۰)
* *ناپلئون در حال عبور از آلپ* (۱۸۰۰-۱۸۰۵)
* *پرتره پاپ پیوس هفتم* (۱۸۰۵)
* *تاج‌گذاری ناپلئون* (۱۸۰۷)
* *لئونیداس در ترموپیل* (۱۸۱۴)
* *ناپلئون در حال مطالعه* (۱۸۱۲)
* *مارس توسط ونوس خلع سلاح می‌شود* (۱۸۲۴)

 |  |


1. ↑
گویش مردم منطقه ابوزیدآباد با منظومه هشت روستای پیرامونی در محل به **گویش بیذُوُی** معروف است.

این گویش، گویشی از زبان راژی  و متعلق به دسته زبان‌های ایران مرکزی است.

پیر لکوک ، ابوزیدآبادی را یکی از گویش های رایج در ناحیه مرکزی ایران می داند. (اشمیت ۱۳۸۷:۵۱۷) یارشاطر نیز گویش های مرکزی ایران از جمله ابوزیدآبادی را به گروه گویش‌های مرکزی یا مادی مربوط می داند. مردم این منطقه با جمعیتی حدود ۱۲ هزار نفر به‌طور گسترده به زبان راژی ابوزیدآبادی سخن می گویند. نام این منطقه در زبان محلی، بیذُوُی می‌باشد و مردم آران و بیدگل و فارسی‌زبانان اطراف کاشان تا دلیجان آن را بوزآباد می‌خوانند. بوز در زبان دری زرتشتیان یزد به معنی «بوی» است، و همین واژه در زبان پهلوی به گونه بُوز (همسنگ بُرد) خوانده می‌شود و در زبان اوستایی به‌گونه بَئُذَ است. پسوند «وُی» در این شهر در نام «هَیَ وُی» نیشابور و «بُرْمُ وُیْ» بوئین زهرا و به‌گونه «وا» در«مهروا»ی نیشابور هنوز کاربرد دارد که همان پسوند «آباد» در دیگر نام‌هاست. بنابراین بیذوی به تلفظ محلی نیز همان بوزآباد است. در کتاب‌های باستانی‌ای که دربارهٔ شهر نیشابور و کوی‌ها و برزن‌های آن سخن رفته، نام یکی از برزن‌های آن را «بویاباد» آورده‌اند که گونه‌ای دیگر از همین نام بوزآباد است. آمارگران دولتی برای اولین بار که اقدام به ثبت نام رسمی بیزوُیْ کردند به علت ناآشنایی به گویش محلی و معنی نام اصلی، آن را به گونه ابوزیدآباد ثبت نمودند. گونهٔ بسیار شبیه این گویش در ابیانه که در نزدیکی نطنز قرار دارد قابل مشاهده‌است.

کتاب فرهنگ بیذُوُی
------------------

کتاب فرهنگ بیذُوُی در سال ۱۳۷۴ برای اولین بار به کوشش سه پژوهشگر ایرانی آقایان عباس مزرعتی، علی مزرعتی و دکتر محمد مزرعتی و با یاوری دکتر فریدون جنیدی رئیس سازمان پژوهش فرهنگ ایران (بنیاد نیشابور) به چاپ رسید. این کتاب شامل پیشگفتار آقای دکتر جنیدی، مطالعات پیشین پژوهشگران (مانند دکتر Pierre Lecoq از کشور بلژیک، دکتر احسان یارشاطر)، واژه‌نامه، گردش چند فعل، مثل‌ها، شعر و شوخی‌های محلی، افسانه‌ها، زبانزدها، بازی‌ها، نحوه قالی‌بافی و خواندن نقشه قالی و مراسم مذهبی و غیره‌است. این کتاب در سال ۱۳۸۰ دوباره به چاپ رسیده‌است. انتشارات پارس پیدورا و نشر بلخ، وابسته به سازمان پژوهش فرهنگ ایران کار نشر این کتاب را بر عهده دارند{۱}.

زبان بیذوی
----------

زبان مردمان بیذوی (ابوزیدآباد) نشان از داستان زندگی آریاییان نخستین دارد و با همه ویژگی‌ها پیوند آشکار با دیگر زبان‌های ایرانی مانند پهلوی، اوستایی، تالشی، مازندرانی، تاتی، کردی، لری ، سمنانی، ارمنی، دری، زرتشتی، دامغانی، نیشابوری و .. دارد که خود نشان دهنده یگانگی فرهنگ و مردمانی است که در گستره ایران فرهنگی می‌زیند و در همه غم‌ها و شادی‌ها و شکست‌ها و پیروزی‌ها یار و یاور یکدیکر هستند.{۲}

منابع
-----

1. ↑   بهفروز، فاطمه، «پژوهشي در مساكن روستايی منطقه بيابانی شرق كاشان؛ روستاهای منظومه ابوزیدآباد،صفحه۶ 1356
2. ↑   رزاقی، طیب\_ جستاری در دستور زبان گویش ابوزیدآبادی\_ مقدمه
3. ↑   مزرعتی عباس، علی، محمد، فرهنگ بیزوی، ابوزیدآباد کاشان، انتشارات بنیاد نیشاپور، ۱۳۷۶، چاپ دوم ۱۳۸۰

{۲}
**روز عقیم** تئاتری به کارگردانی حسین کیانی است که در مرداد ۱۳۹۶ در تماشاخانه خصوصی باران روی صحنه میرفت. موضوع این نمایش به آتش کشیدن محله قلعه یا شهر نو تهران در دی ۱۳۵۷ در جریان انقلاب است. این نمایش به درخواست نهادهای غیر فرهنگی و خارج از مجموعه وزارت ارشاد، و مرکز هنرهای نمایشی، توقیف و از برنامه‌های جشنواره تئاتر فجر کنار گذاشته شد.

نمایش به وضعیت سه زنِ گریخته از چنگ هجوم‌آوران به محله قلعه زاهدی می‌پردازد. 
مقطع تاریخی موضوع این نمایش انقلاب ۱۳۵۷ است و این نمایش نگاهی به وضعیت سه نفر از زنانی دارد که در قلعه زاهدی تن‌فروشی می‌کردند و تا زمان تخریب در قلعه زندگی می‌کردند. پس از انقلاب با تخریب و سوختن قلعه زاهدی آنان مجبور به فرار از محل زندگی خود می‌شوند.

خلاصه داستان
------------

در خلاصه داستان رسمی «روز عقیم» آمده است: «در شرایط بحرانی سقوط رژیم پهلوی، محله قلعه زاهدی مورد هجوم و تخریب قرار می‌گیرد. سه زن که از چنگ هجوم‌آوران می‌گریزند به زیرزمین خانه‌ای بزرگ در مرکز شهر پناه می‌برند. زیرزمینی که چند مرد در طبقه بالای آن مشغول سلاخی کردن هستند...»

این سه زن شاهد سوختن یکی از هم‌صنفان خود، به نام «عفت عمومی» بودند و اکنون در زیرزمین خانه‌ای متروکه اسیر شده‌اند. در نیمه نمایش آنها متوجه می‌شوند که مرده‌اند. تمام تلاش آنها متمرکز بر نجات جان جنینی می‌شود که می‌تواند به حیاتش ادامه دهد.

نقد
---

حسین کیانی درباره این نمایشنامه می گوید «اینکه این کاراکترها در گذشته و زمان حال چگونه شکل گرفته‌اند و به لحاظ اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی چه شرایطی دارند و اینکه مسائله تن‌فروشی چگونه شکل گرفته است از دغدغه‌های اصلی من در نگارش «روز عقیم» بوده است.»

امید طاهری منتقد تئاتر این نمایش را نمونه تئاتر متعهد می‌داند. هر چند نقدهایی به ساختار داستان دارد.

بازیگران
--------

بازیگران این نمایش فهیمه اَمَن‌زاده در نقش اکرم، شایسته ایرانی که اولین حضورش در سینما با «آفسایدِ» جعفر پناهی بود در نقش پری، الهه شه‌پرست در نقش لیلی و رویا میرعلمی در نقش لیلی و پری هستند.

منابع
-----

1. ↑  «نمایش «روز عقیم» توقیف شد». رادیو زمانه. ۲ بهمن ۱۳۹۶. دریافت‌شده در ۱ مه ۲۰۲۲.
2. 1 2  ««روز عقیم» عبارتی چندپهلو است که مخاطب را به فکر وامی‌دارد». آنا. ۳۱ تیر ۱۳۹۶.
3. ↑  احسان زیورعالم (۶ آگوست ۲۰۱۷). «متن عقیم/نقدِ نمایشِ «روز عقیم»». دراما نقد.[*پیوند مرده*]
4. ↑  امید طاهری (۳۱ مرداد ۱۳۹۶). «تن‌هایی رنجور از تنهایی - نگاهی به نمایش «روز عقیم » نوشته و کارگردانی حسین کیانی». کانون ملی منتقدان تئاتر.

* نمایش روز عقیم
* «روز عقیم» به صحنه می‌رود/ سه زن در زیرزمین خانه سلاخ‌ها
* زنان قلعه زاهدی در زیرزمینِ خانه مردان سلاخ
* «روز عقیم» عبارتی چندپهلو است که مخاطب را به فکر وامی‌دارد
**جعفر اشراقی** (۱۲۹۴–۱۳۷۹ ش، تبریز)، مجتهد شیعی و از نمایندگان مجلس خبرگان قانون اساسی ایران بود.

اشراقی در سال ۱۲۹۴ شمسی در آذربایجان متولد شد. تحصیلات ابتدائی را در مسجد مدینه واقع در خیابان مقصودیه تبریز از سن ۷ الی ۱۰ سالگی با مدیریت میرزا ابولقاسم گرگری سپری کرد و از ۱۰ سالگی تا ۱۵ سالگی در صنف فرش بافی مشغول به کار شد. سپس به مدرسه طالبیه تبریز رفت و تا سن ۱۹ سالگی مقدمات را به پایان رساند. آنگاه در سال ۱۳۱۳ شمسی یعنی در ۱۹ سالگی به قم رفت و سه سال نزد عبدالکریم حائری به تحصیل پرداخت. پس از مرگ عبدالکریم حائری، نزدیک به ۱۸ سال زیرنظر حجت، بروجردی، گلپایگانی، خمینی وسایر اساتید قم به تحصیل ادامه داد.

آشنایی اشراقی با اشخاصی مانند سید محمود طالقانی و عباس زریاب و دیگر اشخاص روشنفکر، او را از سایر طلاب متمایز کرد. مخالفت اشراقی با خرافات و از جمله قمه زنی، یا گل بر سر صورت مالیدن در ایام سوگواری‌ها، موجب ایجاد خشم در بعضی اشخاص گردید؛ و با تحریک عده‌ای از طلاب، بازاریان قم به حجره محل زندگی او هجوم آورده و حتی قصد کشت وی را نیز داشتند. بعد از این واقعه او سپس عازم نجف شد و از کلاس درس محمدحسین کاشف الغطا استفاده کرد و از او اجازه اجتهاد گرفت. وی در سال ۱۳۳۳ به تبریز بازگشت و به تدریس و تبلیغ پرداخت. در ۱۲ مرداد سال ۱۳۵۸ با بیش از ۵۶۰٫۰۰۰ رای، نماینده مردم تبریز در مجلس خبرگان قانون اساسی شد. پس از اتمام مدت مجلس خبرگان رهبری به تبریز بازگشت و به دلیلی نامعلوم خانه‌نشین شد. اما جلسات هفتگی تفسیر قرآن خود را به صورت خصوصی ادامه داد و طرفدارانش را با حقایق قرآن و اسلام آشنا نمود. مسجدی در خیابان دارائی تبریز به تلاش او بنا شد و نام اشراقی بر آن معروف شد که بعدها به مطهری تغییر یافت. او یکی از تأیید کنندگان اجتهاد سید علی خامنه‌ای بود. سرانجام در سال ۱۳۷۹ درگذشت و پس از انتقال جسدش از تبریز به قم در جوار حرم فاطمه معصومه به خاک سپرده شد.

تألیفات
-------

1. تقریرات درس فقه آیه اللّه سید محمد حجت
2. دیوان اشعار فارسی
3. دیوان اشعار عربی
4. کشکول

منابع
-----

1. ↑  یک قطره دریا، انتشارات گلشن راز، چاپ اول: ۱۳۸۹ تألیف: حسین افروغ
2. ↑  آیینهٔ پژوهش، شمارهٔ ۶۷، فروردین ـ اردیبهشت ۱۳۸۰
3. ↑  راهنمای مشروح مذاکرات مجلس بررسی نهایی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، تهران، اداره کل امور فرهنگی و روابط عمومی مجلس شورای ملی، ۱۳۶۸

پیوند به بیرون
--------------

* اشراقی (افروغ)، جعفر (آیت‌الله) دانشنامه انقلاب اسلامی
* جعفر افروغ (اشراقی) بایگانی‌شده در ۱۹ آوریل ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine مجلس خبرگان
**کاخ آنهاک** پس از انتقال پایتخت از گونگنا به پیونگ یانگ ، اقامتگاه سلطنتی پادشاهی گوگوریو بود. این کاخ که در سال 427 پس از میلاد ساخته شد، در ناحیه ته سونگ پیونگ یانگ ، کره شمالی ،  در دامنه کوه ته سونگ قرار دارد. 

چیدمان کاخ دقیقاً از سیستم معماری کره ای با استفاده از سیستم قلعه کره ای پیروی می کرد. این قصری بود که معمولاً پادشاه در آن زندگی می کرد. اشراف و مردم عادی در خارج از این قلعه زندگی می کردند و قلعه بیرونی اطراف منطقه شهری وجود داشت. بیرون از دیوارهای شرقی و غربی کاخ خندقی وجود داشت.داخل مجموعه از کاخ ها و راهروهای مجزای بزرگ و همچنین باغ ها و دریاچه های مصنوعی تشکیل شده بود. 52 سایت کاخ شناسایی شد.   این بنا پس از انتقال پایتخت به پیونگ یانگ ساخته شد که طی آن گروه های سیاسی آشنا با فرهنگ کره به یک گروه بوروکراتیک جدید تحت حمایت پادشاه تبدیل شدند. 

این کاخ با دیواری به طول ۲٬۴۸۸ متر (۸٬۱۶۳ فوت) ) احاطه شده است در کل محیط، یک ضلع به طول۶۲۲ متر (۲٬۰۴۱ فوت). مساحت کل کاخ ۳۸۰٬۰۰۰ متر مربع (۴٬۱۰۰٬۰۰۰ فوت مربع). سه نهر از کوه می ریزد. یکی منتهی به حوضچه ای در داخل کاخ، دو خندق دیگر در شرق و غرب مجموعه.  این کاخ دارای باغ های محوطه سازی شده بود.

همچنین ببینید
-------------

* پیونگ یانگ
* قلعه تسونگ
* قلعه پیونگ یانگ

منابع
-----

1. 1 2  A. Schinz Dr. E. Dege Prof. Dr. (September 1990). "P'yŏngyang — ancient and modern —the capital of North Koreangyang — ancient and modern —the capital of North Korea". *GeoJournal*. **22** (1): 21–32. doi:10.1007/BF02428536. ISSN 1572-9893.
2. 1 2  "Site of the Anhak Palace". *KCNA*. December 9, 2016. Archived from the original on 17 December 2017. Retrieved December 26, 2016.
3. ↑  "안학궁(安鶴宮) - 한국민족문화대백과사전".
4. ↑  Ki-Hwan, Lim (June 2007). "고구려 평양 도성의 정치적 성격 /The Political Characteristics of Pyeongyang, The Capital of Goguryeo". *The Journal of Korean History*. **137**: 1–32. Retrieved 19 June 2014.
**هامور لکه‌زیتونی خال‌دا**ر با نام علمی (Epinephelus stoliczkae (Day,1875) نوعی از ماهی هامور است.
وسایل صید آن گرگور، ترال کف، قلاب و رشته قلاب طویل است.

مشخصات
------

اندازه بدون این هامور تا ۴۰ سانتیمتر می‌رسد.
بدن نسبتاً مرتفع و باله پشتی واجد ۱۱ شعاع سخت و ۱۶ تا ۱۸ شعاع نرم می‌باشد و باله دمی گرد، باله مخرجی دارای ۳ شعاع سخت و ۸ شعاع نرم، باله شکمی دارای یک شعاع سخت و ۵ شعاع نرم، باله سینه‌ای دارای ۱۷ تا ۱۹ شعاع نرم، روی بخش پائینی اولین کمان آب‌ششی دارای ۱۳ تا ۱۵ عدد خار آب‌ششی، فلسهای بدن از نوع دایره‌ای بوده و تنها تعدادی از فلس‌ها در بخش میانی هر طرف از نوع شانه‌ای هستند. تعداد فلس روی خط جانبی ۹۳ تا ۱۰۹ عدد می‌باشد و رنگ سر و بدن خاکستری مایل به زرد است به جز بخش عقبی و شکمی بدن، سایر قسمتها دارای لکه‌های تیره قرمز و نارنجی می‌باشد و باله خاردار پشتی زرد با ردیفی از لکه‌های قرمز تیره‌است.

زیست‌شناسی
----------

روی بسترهای سنگی، و در مناطق صخره‌ای و صخره‌ای مرجانی، ماسه‌ای و گلی زیست نموده و از ماهیان ریز و سخت پوستان نظیر خرچنگ‌ها و میگوها تغذیه می‌نماید.

منابع
-----

۱- صادقی، ناصر، ۱۳۸۰:ویژگی‌های زیستی و ریخت‌شناسی ماهیان جنوب ایران، انتشارات نقش مهر، ۴۳۸ ص.
۲- بلگواد، ه، لوپنتین، ب، ۱۹۴۴:ماهیان خلیج فارس، ترجمه اسماعیل اعتماد و بابا مخیر، ۱۳۶۹، انتشارات دانشگاه تهران، ۲۵۷ص.
۳- نورنخش، حسین، ۱۳۷۰:پژوهشی پیرامون صید، دریا و ابزیان خلیج فارس، انتشارات امیر کبیر.

1. ↑  به انگلیسی: Epaulet grouper
**جووانی باتیستا نیکولینی** (Giovanni Battista Niccolini; ‏۱۸۶۱–۱۷۸۲)، شاعر و درام‌نویس ایتالیایی، و مهمترین نویسندهٔ نمایشنامهٔ رمانتیک دورهٔ مبارزه برای استقلال و یکپارچگی ایتالیا است.

زندگی‌نامه
----------

نیکولینی ساکن فلورانس بود. همان‌جا تاریخ خواند و ادبیات کلاسیک و معاصر را فراگرفت. در ۲۵ سالگی ریاست گروه تاریخ دانشکده را برعهده گرفت، و بعدها شغل افتخاری دبیری آکادمی هنر را پذیرفت. نیکولینی به گروه آزاداندیشان سیاسی تعلق داشت و آرزویش ریشه‌کن شدن کامل امتیازهای فئودالی بود. دشمنی سختی با کلیسای کاتولیک داشت و به دلیل نفرتش از پاپ شهرت یافته بود.

نیکولینی در جوانی شیفتهٔ تراژدی‌های یونان باستان و آثار ظلم‌ستیز آلفیه‌ری شد. تراژدی‌های اولیهٔ نیکولینی مانند *مده‌آ* (۱۵–۱۸۱۰) و *پولیسنا* (۱۸۱۰) تحت تأثیر کلاسیسم نوشته شده، اما از سال ۱۸۱۸ دل به رمانتیسم داد. نویسندگان محبوبش شکسپیر و دانته بودند. نیکولینی در ۱۸۱۵ با نوشتن نمایشنامهٔ *بختنصر* شهرت پیدا کرد که نمایشی تمثیلی از زندگی ناپلئون بناپارت بود. آثار بعدی نیکولینی، از جمله تراژدی‌های *آنتونیو فوسکارینی* (۱۸۲۳، *جووانی دا پروچیدا* (۱۸۱۷)، *رُزموندای انگلیسی* (۱۸۳۴) و *بِئاتریچه چِنچی* (۱۸۳۸) هم خوش درخشید. نیکولینی در ۱۸۴۰ مهمترین تراژدی خود *آرنالدو دا بْرِشا* را نوشت که نخستین بار در سال ۱۸۶۰ (آخرین سال عمر نیکولینی) در فلورانس اجرا شد.

نمایشنامه‌های نیکولینی به‌طور شایان توجهی از آثار رمانتیک نویسندگان انگلیسی و فرانسوی متمایز می‌شود. در نمایشنامهٔ رمانتیک انگلیسی و فرانسوی کشمکش میان شخصیت و محیط اطراف اوست، گاهی هم قهرمان با همهٔ گیتی درمی‌افتد. در آثار رمانتیک نیکولینی کشمکش رنگ سیاسی می‌گیرد و حکومتهای استبدادی و ستمگران به عنوان نیروهای کشمکش به صحنه می‌آیند. بهترین تراژدی نیکولینی *جووانی دا پروچیدا* است. این تراژدی در سال ۱۸۳۰ در فلورانس به اجرا درآمد و موجب تحریک و جوشش حس میهن‌پرستی مردم شد، به همین دلیل اجرایش ممنوع شد. در روزهای انقلاب ۱۸۴۸ اجرای این تراژدی از سر گرفته شد و در تئاترهای مختلف به صحنه رفت، اما اجرایش باز هم با ممنوعیت روبه‌رو شد.

در نمایشنامه‌های رمانتیک نیکولینی وحدت زمان و مکان رعایت نمی‌شود. اجرای آثار او نیازمند تغییر پی‌درپی دکور است. تغییر سریع صحنه و سرعت جریان زمان، ویژگی نمایشنامه‌های دورهٔ مبارزه برای استقلال و یکپارچگی است. برای همین نمایشنامه‌های نیکولینی دارای ریتمی تند است که باعث تحریک تماشاگر می‌شود. زبان نمایشنامه‌های نیکولینی شورانگیز و احساسی است. دیالوگهایش به طرز شگفت‌انگیزی موجز، و مونولوگ‌هایش نمایشی است. این مونولوگ ـ روایت‌ها و مونولوگ ـ اعتراف‌ها فارغ از اخلاق‌گرایی و انباشته از شور و احساس است. غلیان احساسات درونی قهرمان‌ها از طریق مونولوگ‌هایی به نمایش درمی‌آید که بخشی از دیالوگ محسوب می‌شود، اما دارای موضوع و فضای خاص خود است. چنین مونولوگ‌هایی بدون اینکه کنش را متوقف کند، دنیای درونی قهرمان را باز می‌کند.

منابع
-----

1. ↑  «BiblioToscana - Giovanni Battista Niccolini». *biblio.toscana.it*. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۰۶.
2. ↑  Redazione. «Giovanni Battista Niccolini». *Liber Liber* (به ایتالیایی). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۰۶.
3. ↑  «Niccolini Giovanni Battista | Galileum Autografi». *www.galileumautografi.com*. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۰۶.

* *قانون‌شکن،* پائولو جاکومتی، ترجمهٔ عباس‌علی عزتی، تهران، انتشارات افراز، ۱۳۹۴.

ویکی‌پدیای انگلیسی.
***پسر و اتمش (A Boy and His Atom)*** یک فیلم کوتاه پویانمایی استاپ موشن است که در سال ۲۰۱۳ توسط شرکت پژوهشی آی‌بی‌ام در یوتیوب منتشر شد. این فیلم که ۱ دقیقه و ۳۳ ثانیه طول دارد، با حرکت مولکول‌های مونوکسید کربن در یک میکروسکوپ تونلی روبشی (دستگاهی که مولکول‌ها را ۱۰۰ میلیون بار بزرگ‌نمایی می‌کند) ساخته شده است. این مولکول‌های دو اتمی برای ایجاد تصاویر جابه‌جا شدند و سپس به‌عنوان قاب‌های جداگانه برای ساخت فیلم ذخیره شدند.  این فیلم در *کتاب رکوردهای جهانی گینس* به عنوان *کوچکترین فیلم استاپ‌موشن جهان* در سال ۲۰۱۳ شناخته شد. 

دانشمندان شرکت پژوهشی آی‌بی‌ام (شعبه آلمادن) که این فیلم را ساختند، اتم‌ها را برای حل مشکلات محدودیت‌ ذخیره‌سازی داده‌ها جستجو می‌کنند، زیرا با بزرگ‌تر شدن تولید و مصرف بیشتر داده‌ها، روش ذخیره‌سازی داده‌ها باید کوچک‌تر شود تا به اندازه اتمی برسد. فناوری سنتی ترانزیستور سیلیکونی، ارزان‌تر، متراکم‌تر و کارآمدتر شده‌است، اما محدودیت‌های فیزیکی نشان می‌دهد که کاهش مقیاس، یک مسیر ناپایدار برای حل معضل رو به رشد Big Data است.

منابع
-----




1. ↑  "A Boy And His Atom". *IBM Research*. May 1, 2013. Retrieved December 29, 2015.
2. ↑  "IBM Goes Atomic for Smallest Stop-Motion Film". *Guinness World Records* (به انگلیسی). 2013-05-03. Retrieved 2020-03-12.
**آلن لی ری** (انگلیسی: Alain Le Ray; ۳ اکتبر ۱۹۱۰ – ۴ ژوئن ۲۰۰۷) ژنرال فرانسوی، رهبر مقاومت و یک زندانی جنگی در آلمان در ۱۹۴۱ بود.

وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (صلیب بزرگ) شده‌است.

زندگی‌نامه
----------

آلن لی ری در سوم اکتبر ۱۹۱۰ در پاریس متولد شد. وی کوهنوردی مشتاق، یک ستوان پیاده‌نظام فرانسه، بود که در ژوئن سال ۱۹۴۰ زخمی و توسط آلمان‌ها دستگیر شد. وی پس از اولین تلاش‌اش در فرار از زندان اردوگاه لهستان، به زندان (Oflag IV-C) منتقل شد. در آوریل ۱۹۴۱، او نخستین زندانی بود که تا کنون از قلعه کلدیتز فرار کرده‌است. در دوران جنگ جهانی دوم از این قلعه برای نگهداری زندانیان «اصلاح ناپذیر» متفقین که بارها از زندان‌های دیگر فرار می‌کردند استفاده می‌شد.

ری به فرانسه بازگشت، جایی که در ارتش ویشی خدمت می‌کرد و در مدرسه فرماندهی اوبره تحت سرپرستی سونزاک، ژنرال مقاومت قرار گرفت که از طرفداران مارشال پتن ولی یک افسر ضد آلمان نازی بود. ری در ژانویه ۱۹۴۳ به مقاومت فرانسه پیوست و در فوریه همان سال یکی از فرماندهان نظامی مقاومت داخلی فرانسه شد. او در فوریه ۱۹۴۳ به ورکورز رفت و عضو مقاومت داخلی فرانسه شد و در ژانویه ۱۹۴۴ افسر منطقه ای آن شد. آنها توانستند گرونوبل را آزاد کنند. ری در ۱۹۴۵ به مبارزه علیه نیروی‌های اشغالگر آلمانی پرداخت.

پس از جنگ جهانی دوم
-------------------

بعد از جنگ، لی ری فرماندهی ارشد در اولین جنگ هندوچین و جنگ الجزایر را برعهده داشت و در ۱۹۷۰ به عنوان افسر ارتش بازنشسته شد.

جستارهای وابسته
---------------

* مقاومت فرانسه

منابع
-----

1. ↑  Jean-Pierre Martin, *Alain Le Ray, le devoir de fidélité: un officier alpin au service de la France (1939-1945)*, Presses universitaires de Grenoble, 2000, شابک ‎۲ ۷۰۶۱ ۰۹۴۰ ۸

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Alain Le Ray». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۹ مه ۲۰۱۸.

پیوند به بیرون
--------------

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* ایالات متحده آمریکا

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |
پوستری در غرفه پخش WBAI که به پخش کنندگان رادیو از استفاده از کلمات هشدار می‌دهد
**هفت واژه کثیف**، ۷ واژه دشنام‌گویی در بین انگلیسی‌زبانان است که جرج کارلین کمدین آمریکایی اولین بار در تک‌گویی «هفت کلمه‌ای که هرگز نمی‌توانید در تلویزیون بگویید» در سال ۱۹۷۲ آنها را نام برد. واژگان، به ترتیبی که کارلین آنها را ذکر کرده،"shit", "piss", "fuck", "cunt", "cocksucker", "motherfucker", و"tits" است.

در آن زمان، این واژه‌ها برای پخش از امواج عمومی در ایالات متحده، چه رادیو و چه تلویزیون، بسیار نامناسب تلقی می‌شدند. به همین ترتیب، از آنها در مواد متن‌دار اجتناب شده و از بوق سانسور استفاده می‌شده‌است. استانداردهای پخش در مناطق مختلف جهان، هم‌اکنون متفاوت است، اگرچه بیشتر کلمات در لیست اصلی کارلین در تلویزیون پخش شده آمریکا همچنان تابو هستند.

کلمات
-----

هفت کلمه اصلی که توسط کارلین نامگذاری شده‌است عبارتند از:

* *گه*
* *شاش*
* *فاک*
* *کس*
* *قضیب‌لیسی*
* *مادربه‌خطا*
* *ممه*

دسترسی
------

کارلین چندین بار این روال را انجام داد و آن را به‌طور کامل یا جزئی در چندین مورد از سوابق خود و محصولات ویژه HBO گنجاند.

جستارهای وابسته
---------------

* دشنام‌گویی
* اخلاقیات در رسانه

منابع
-----

1. ↑  Carlin, George. "Filthy Words by George Carlin". *Exploring Constitutional Conflicts*. University of Missouri-Kansas City School of Law. Archived from the original on 2011-01-23. Retrieved 2017-03-11. The following is a verbatim transcript of "Filthy Words" (the George Carlin monologue at issue in the Supreme Court case of FCC v. Pacifica Foundation) prepared by the Federal Communications Commission...
2. ↑  James Sullivan: *Seven Dirty Words: The Life and Crimes of George Carlin*. شابک ‎۹۷۸۰۷۸۶۷۴۵۹۲۰. p. 4

پیوند به بیرون
--------------

* توضیح FCC در مورد پخش‌های ناشایست ، ناپسند و ناپسند
ژولیوس سزار
**آمدم، دیدم، گشودم** (به لاتین: vēnī vīdī vīcī) (وِنی ویدی ویچی)، شبه جمله‌ای معروف از زبان ژولیوس سزار، دیکتاتور جمهوری روم است، به معنی زاده شدم، دیدم و کشورگشایی کردم.

به گفته پلوتارک، تاریخ‌نگار یونان باستان، ژولیوس سزار پس از نبرد زیله (در زیله، ترکیه امروزی) در تاریخ ۲۱ ماه مه ۴۷ ق م (گاه‌شماری ژولینی) در طول جنگ داخلی سزار که طی آن سربازانش پس از ۴ ساعت لشکر فارناک دوم را شکست داده بودند، این شبه جمله سرد را در نامه‌ای به دوستش «آمانتیوس» می‌نویسد. او می‌خواسته با این کلام نشان دهد که چگونه آسان و سریع دشمن را نابود کرده و پیروز از میدان بدرآمده است.

این جمله یا شبیه آن امروزه در بخش‌های سیاسی، تجاری، ورزشی، اجتماعی و غیره استفاده می‌شود. به عنوان مثال شرکت مایکروسافت سیستم ویندوز ویستا را با چنین جمله‌ای در بازار معرفی کرد: «Veni - Vidi - Vista». هیلاری کلینتون به سال ۲۰۱۱ دربارهٔ معمر قذافی چنین گفت: «We came, we saw, he died» (آمدیم، دیدیم، مُرد). شرکت فیلیپ موریس این جمله را روی بسته‌بندی سیگار مارلبورو جا داده‌است.

به نوشته روزنامه آلمانی زود دویچه تسایتونگ در مارس ۲۰۱۲، روستای زلا در ترکیه جمله «Veni vidi vici» را به عنوان نام تجاری در سرتاسر ترکیه به ثبت رساند.

جستارهای وابسته
---------------

* ژولیوس سزار
* جمهوری روم
* نبرد زیله
* جنگ داخلی سزار

منابع
-----

* دانشنامه بروک هاوس
* لغت‌نامه زبان آلمانی دودن
* پلوتارک، تاریخ سزار
فستیوال یهودی در تطوان, مراکش, ۱۸۶۵
موزه فرهنگ یهود در براتیسلاوا
**فرهنگ یهود** (به انگلیسی: Jewish culture)فرهنگ ملت یهود، از زمان شکل‌گیری در دوران باستان تا عصر حاضر است. یهودیت به تنهایی یک اعتقاد مذهبی نیست، بلکه یک ارتوپراکسی و قومی مذهبی، وابسته به کردار، عملکرد مذهبی و هویت است. فرهنگ یهود زمینه‌های زیادی، از قبیل مذهب و جهان بینی، ادبیات، رسانه‌ها و سینما، هنر و معماری، آشپزی و جامه سنتی، دیدگاه جنسیتی، ازدواج و خانواده، آداب اجتماعی و سبک زندگی، موزیک و رقص را تحت پوشش قرار می‌دهد. بعضی از اجزاء فرهنگ یهود از درون یهودیت، برخی از تعامل یهودیان با جامعه میزبان، وبعضی از معاشرت درونی و پویایی فرهنگی جامعه سر برآورده است. قبل از قرن هجدهم، مذهب تا حدودی بر نمود زندگی یهود چیره شده بود و فرهنگ را درآمیخته بود. با ظهور سکولاریسم یهودی، فرهنگ یهودی هم که به‌طور تمام و کمال بر اساس سکولار استوار بود، نمایان گردید.

تاریخچه
-------

بعد از دوران پادشاهی متحد اسرائیل، همبستگی سیاسی بین جامعه یهودیان وجود نداشته‌است. از آن زمان، از لحاظ جغرافیایی گروه‌های بنی‌اسرائیل همواره پراکنده بودند (مقاله یهودیان دور از وطن را مشاهده کنید)، به نحوی که تا قرن نوزده، یهودیان اشکنازی به‌طور عمده در اروپای مرکزی و شرقی قرار داشتند؛ یهودیان سفاردی بیشتر در بین جوامع مختلفی که در حوضه مدیترانه می‌زیستند، پخش شده بودند؛ یهودیان مزراحی بیشتر در سراسر غرب آسیا پراکنده شده بودند؛ و دیگر جوامع یهودی در آسیای مرکزی، اتیوپی، قفقاز و هند زندگی می‌کردند. (مقاله تقسیم‌های قومی یهودی را مشاهده کنید)

پانویس
------

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Jewish culture». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*.

منابع
-----

1. ↑  Lawrence Schiffman, *Understanding Second Temple and Rabbinic Judaism*. KTAV Publishing House, 2003. p. 3.
2. ↑  Biale, David, *Not in the Heavens: The Tradition of Jewish Secular Thought*, Princeton University Press, 2011, pp.5–6, 15
3. ↑  Torstrick, Rebecca L. , *Culture and customs of Israel*, Greenwood Press, 2004
مسیحیان فلسطین
**مسیحیان فلسطین،** مسیحیانی از مردم منطقه جغرافیایی فلسطین قدیم، مهد مسیحیت، هستند که امروز در فلسطین و خارج آن زندگی می‌کنند. تعداد مسیحیان در کرانه باختری ۵۱۰۰۰ نفر و ۳۵۰۰نفر در نوار غزه است. در تعریف گسترده‌تر فلسطینی مسیحی، پناهندگان فلسطینی و خارج از کشور و افرادی که دارای ریشه‌های مسیحی کامل فلسطین یا جزئی حساب می‌شوند، که حدود ۵۰۰٫۰۰۰ تا ۲٫۶ میلیون نفر در سراسر جهان هستند. بر اساس برآوردهای مختلف، درصد مسیحیان بین ۵/۶ تا ۲۰٪ از کل فلسطینیان جهان است. بیشتر آنها به دلیل مهاجرت گسترده مسیحیان در دهه‌های گذشته و درگیری اعراب و اسرائیل در خارج از فلسطین تاریخی واقع شده اند.

مسیحیان فلسطین به چهار فرقه اصلی مسیحی تقسیم می‌شوند: کلیساهای ارتدکس کالسدونی، کلیساهای ارتدکس غیر کالسدونی، کلیساهای کاتولیک روم (لاتین و شرقی) و کلیساهای پروتستان.

منابع
-----

1. ↑  إلی نحو 4 آلاف مسیحی یعیشون فی غزة من موقع العربیة (تم التصفح فی 25 فیفری 2005) بایگانی‌شده در ۱ دسامبر ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine
2. ↑  "Palestinian Christians: Challenges and Hopes". Bethlehem University. Archived from the original on 15 April 2010. Retrieved 11 October 2020.
3. ↑  "Gaza's Christians blocked from travel to Bethlehem". al-monitor. 24 December 2018. Christians … yet make up 20% of the some 13 million Palestinians worldwide

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد فلسطین است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**طاعون شیرویه** یک بیماری همه‌گیر در سال‌های ۶۲۷–۶۲۸ میلادی بود که سراسر استان‌های باختری شاهنشاهی ساسانیان، به‌ویژه میان‌رودان را درنوردید. این همه‌گیری باعث کشتن نیمی از جمعیت آن استان‌های شاهنشاهی و از جمله شاهنشاه ساسانی، شیرویه (قُباد دوم) شد که این همه‌گیری به نام او نامگذاری شده است.

طاعون شیرویه یکی از چند بیماری همه‌گیر بزرگی بود که در ایران یا نزدیک به آن در طول دو سده رخ داد. این طاعون در فروپاشی شاهنشاهی ساسانیان نقش داشت.

دگرگونی آب‌وهوایی در سده ششم میلادی و پیدایش عصر یخ‌بندان کوچک، موجب بهینه شدن چرخه زادوولد موش‌ها و پیدایش و گسترش پاندمیک طاعون خیارکی شد که در تاریخ از آن به نام طاعون یوستینیانوس (۴۵۱–۵۴۴ میلادی) یاد شده است. این نخستین شیوع پاندمیک بیماری طاعون است که در تاریخ نگاشته شده است. طاعون یوستینیانوس هر ۹ تا ۱۲ سال بروز می‌کرد و تا فروپاشی امویان به درازا کشید. پیشرفت پرشتاب سپاه ساسانی در نخستین دهه‌های سده هفتم میلادی می‌تواند ناشی از پیامدهای این بیماری در آناتولی و سوریه باشد. در برابر آن همه‌گیری این بیماری در آذربایجان، می‌تواند عامل کوتاهی و فروپاشی ساسانیان از پشتیبانی این استان کلیدی در هنگام یورش غافلگیرانه هراکلیوس باشد. گمان می‌رود موجی قدرتمند از این اپیدمی به همراه سربازان ایرانی به قلمرو ساسانیان وارد شد. تئوفانس از دچار شدن خسرو پرویز به اسهال در هنگام دستگیری به دست شورشیان گزارش می‌دهد و طبری نیز اسهال شدید شهروراز را بیان می‌کند که از مهم‌ترین نشانه‌های این بیماری است. دست‌کم از دو اپیدمی مشخص بیماری طاعون در زمان جانشینان خسروپرویز آگاه هستیم. نخستین آنها طاعون شیرویه است که نام خود را از قباد دوم گرفته است. این طاعون در ۶۲۷ – ۶۲۸ میلادی در تیسفون رخ داد و شیرویه به گمانی در اثر این بیماری در ۶۲۹ میلادی درگذشت. سیوطی نیز از واگیر طاعون یزدگردی، در بین سال‌های ۶۳۴ – ۶۴۲ میلادی گزارش می‌دهد، یعنی زمانی که مهم‌ترین نبردهای دولت ساسانی با سپاه اعراب مسلمان در قادسیه (۶۳۶ میلادی)، جلولا (۶۳۷ میلادی) و نهاوند (۶۴۲ میلادی) رخ داد.

جستارهای وابسته
---------------

* طاعون ژوستینین
* سقوط شاهنشاهی ساسانی
* شرایط حاد آب و هوایی ۵۳۵-۵۳۶

پانویس
------

1. 1 2 3  Christensen 1993, p. 81.
2. ↑  *Princeton Papers in Near Eastern Studies*. Westerham, UK: Darwin Press. 1992. p. 141.
3. ↑  Shahbazi 2005.
4. ↑  دکتر اسماعیل مطلوب‌کاری (۲۰ اسفند ۱۳۹۸). «دگرگونی‌های آب‌وهوایی و نقش آن در تاریخ ساسانیان». *ماهنامه خبری و فرهنگی امرداد* (۴۲۴): ۶.

منابع
-----

* Christensen, Peter (1993). *The Decline of Iranshahr: Irrigation and Environments in the History of the Middle East, 500 B.C. to A.D. 1500*. Museum Tusculanum Press. pp. 1–351. ISBN 9788772892597.
* Shahbazi, A. Shapur (2005). "SASANIAN DYNASTY". *Encyclopaedia Iranica, Online Edition*.
ویژگی کلی یک اکوسیستم دریایی بزرگ (خلیج آلاسکا)
**بوم‌سازگان دریایی بزرگ** (به انگلیسی: Large marine ecosystem) مناطقی از اقیانوس‌های جهان هستند که نواحی ساحلی از حوضه‌های رودخانه‌ها و مصب‌ها تا مرزهای فلات‌های قاره‌ای به سمت دریا و حاشیه‌های بیرونی سیستم‌های اصلی جریان اقیانوسی را دربر می‌گیرند. آنها مناطق نسبتاً بزرگی در حدود ۲۰۰۰۰۰ کیلومتر مربع یا بیشتر هستند، که با ژرفاسنجی متمایز، هیدروگرافی، تولید اولیه و جمعیت‌های وابسته به تغذیه مشخص می‌شود. تولید در مناطق حفاظت‌شده بوم‌سازگان دریایی بزرگ به‌طور کلی بالاتر از اقیانوس‌های باز است.

 نقشه جهانی بوم‌سازگان‌های بزرگ دریایی اقیانوس‌شناسان و زیست‌شناسان، ۶۶ نقطه از بوم‌سازگان دریایی بزرگ را در سراسر جهان شناسایی کرده‌اند.
تسهیلات جهانی محیط زیست (GEF) با ایجاد موافقت‌نامه‌های مدیریت منابع بین وزرای محیط زیست، شیلات، انرژی و گردشگری کشورهای هم‌مرز به مدیریت بوم‌سازگان دریایی بزرگ در سواحل آفریقا و آسیا کمک می‌کند. این بدان معناست که کشورهای شرکت‌کننده دانش و منابع مربوط به بوم‌سازگان دریایی بزرگ محلی را برای ارتقای طول عمر و بازسازی ماهیگیری و دیگر صنایع وابسته به بوم‌سازگان دریایی بزرگ به اشتراک می‌گذارند.

منابع
-----

1. ↑  Juda L, Hennessey T. 2001. Governance profiles and the management of the uses of large marine ecosystems. Ocean Development and International Law 32:41-67.
نمایی از ساختمان یعقوبیان از خیابان طلعت حرب.
**ساختمان یعقوبیان** (به عربی: عمارة یعقوبیان) یکی از معروف‌ترین ساختمان‌های مسکونی در شهر قاهره واقع در کشور مصر است. ساختمان یعقوبیان در سال ۱۹۳۷ با سرمایه هاگوپ یعقوبیان، تاجر متمول ارمنی‌تبار مصری، توسط یک شرکت ساختمانی ایتالیایی و با طراحی گارو بالیان در سبک آرت دکو ساخته‌شد.

ساختمان یعقوبیان، روزگاری یکی از بهترین ساختمان‌های مسکونی قاهره بود، اما امروزه شکوه سابق را از دست داده و ساختمانی زهوار دررفته و رو به نابودی است. این ساختمان ۱۰ طبقه به آدرس «شماره ۳۴ خیابان طلعت حرب» در مرکز شهر قاهره واقع شده‌است.

در فرهنگ عامه
-------------

ساختمان یعقوبیان دست‌مایه رُمان پرفروشی در سال ۲۰۰۲ به نام «*عمارت یعقوبیان*» نوشته علاء الاسوانی بود. رمان به بیش از ۳۵ زبان ترجمه شد و بیش از یک میلیون نسخه فروخت.

در سال ۲۰۰۶، مروان حامد فیلم *عمارت یعقوبیان* را براساس فیلم‌نامه‌ای از وحید حامد ساخت.

پانویس
------

1. 1 2  The Yacoubian Building, by Alaa Al Aswany, trans Humphrey Davies, *The Independent*
2. ↑  نگاهی به سینمای عامه‌پسند جهان عرب، *بی‌بی‌سی فارسی*
3. ↑  Richardson, Dan (2007). *The rough guide to Egypt* (7 ed.). London, England: Rough Guides. p. 7. ISBN 1-84353-782-6.
4. ↑  علاء اسوانی: «اسلام‌گرایان از انقلاب مصر چیزی نیاموختند» بایگانی‌شده در ۲۰۱۳-۱۰-۲۳ توسط Wayback Machine، *رادیو زمانه*
5. ↑  Alaa al-Aswany interview: ‘I do not believe the revolution is a political change; it is a human change’, *The Guardian*
6. ↑  نویسندگان و هنرمندان مصر در متن «جنبش خشم»، *بی‌بی‌سی فارسی*

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد قاهره است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**زندان لنگرود قم** یا به‌طور رسمی **ندامتگاه مرکزی قم** یک زندان واقع در استان قم ایران است. این زندان در ابتدای جادهٔ قدیم قم- کاشان و در نزدیکی روستای لنگرود واقع است.

جنجال‌ها
--------

این زندان به دلیل پذیرش زندانی بیش از ظرفیت، وضعیت نامناسب کیفی و همچنین به‌خاطر آمار بالای خودکشی زندانیان به «**گوانتاناموی ایران**» ملقب شد. حسین غلامی آذر روحانی محبوس در این زندان در تاریخ ۱۱ آذر ۱۳۹۵ طی یادداشتی از وضعیت این زندان نوشت: «در این زندان وضعیت بهداشت زیر صفر است؛ برای درمان زندانیان از خودشان، هزینه دریافت می‌گردد؛ جدا از اینکه حضور زندانیان در کلاس‌های احکام و قران، اجباری می‌باشد، حتی از زندانی‌ها برای آن شهریه اخذ می‌کنند؛ کسانی که به مسئولین زندان مبالغی را تحت عنوان اهداء به زندان پرداخت می‌کنند، از امتیازات ویژه برخوردار می‌شوند و کسانی که از پرداختن چنین مبالغی که گاهی میلیونی نیز می‌باشد، عاجزند، دچار تبعیض در نحوه برخورد مسئولین آن زندان می‌شوند؛ البته مبالغ گفته شده فقط تحت عنوان اهدائی اخذ می‌گردد تا مشروعیت دریافت داشته باشد، و در حقیقت این مبالغ به جیب مسئولین آن زندان می‌رود.در سالهای گذشته مبلغان مذهبی زیادی بخاطر اوردن مواد مخدر وسایر چیزهای ممنوعه اخراج یا بازداشت شدند روسای بندهای مختلف خودشان مواد مخدر میفروشند والان کرونا در زندان بیداد میکند ولی خبری از زندانیان کشته شده بخاطر کرونا منتشر نمیشود مثل همه زندانهای دیگر»

وحید صیادی نصیری از زندانیان سیاسی این زندان بود که پس از دوماه اعتصاب غذا در تاریخ ۲۱ آذر ۱۳۹۷ درگذشت. علت اعتصاب غذای او اعتراض به محل نگهداری‌اش در بند زندانیان جرایم کیفری خطرناک ذکر شده‌است که مغایر با «اصل تفکیک جرایم» بود.

منابع
-----

1. ↑  «گزارشی از وضعیت زندان "لنگرود" قم». گویا. فروردین ۱۳۹۱. دریافت‌شده در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۸.
2. ↑  «اینجا زندان مرکزی شهر مقدس قم است؛ گوانتانامویی در مرکز ایران». کلمه. دوشنبه, ۷ آذر, ۱۳۹۰. دریافت‌شده در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۸. تاریخ وارد شده در `|تاریخ=` را بررسی کنید (کمک)
3. ↑  «زندان لنگرود قم معروف به گوانتاناموی ایران». ایران آزادی. بهمن ۱۳۹۵. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۸.
4. ↑  «مسئولین زندان لنگرود قم برای اعطای امتیازات ویژه به زندانیان هزینه دریافت می‌کنند؛ نامه‌ای از حسین غلامی آذر». تارنگار تخصصی حقوق بشر ایران. بهمن ۱۳, ۱۳۹۵. دریافت‌شده در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۸.
5. ↑  «علت درگذشتِ وحید صیادی نصیری: اعتصاب غذا، یا بیماری!». رادیو بین‌المللی فرانسه. ۱۳ دسامبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۸.
6. ↑  «فاجعه در زندان قم؛ مرگ خاموش وحید صیادی‌نصیری». توانا. دریافت‌شده در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۸.
7. ↑  «وحید صیادی نصیری ، زندانی سیاسی زندانی در قم بعد ازبیش از ۵۰ روز عتصاب غذا درگذشت». وبسایت ایرانیان انگلستان. ۱۲ دسامبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۸.