| Bismillahir Rahmanir Rahim بخشی از مجموعه مباحث تشیع دربارهٔ:
اسماعیلیه |
| --- |
| خطاطی در قالب شیر؛ در اشاره به لقب «اسدالله» علی |
| مفاهیم
* قرآن
* ظاهر
* باطن
* نور
* پیر
* عقل
* علم
* حجت
* داعی
* دعوت
* تقیه
* اعداد
* خدافراگیردانی
* تناسخ
 |
| اصول هفتگانه
* عشق به محمد و اهل بیت
* مطهرات
* نماز
* زکات
* روزه
* حج
* جهاد
 |
| تاریخ مستعلیه و نزاریه
* شعیب
* نبی شعیب
* سبعیه
* قرمطیان
* ابوسعید جنابی
* ابوطاهر جنابی
* خلافت فاطمیان
* الموت
* شهادت بغداد
* قاضی نعمان
* ناصرخسرو
* اروی صلیحی
* ذؤیب بن موسی
* نزاریه
* مستعلیه
* حافظی
* باطنیه
* حسن صباح
* حشاشین
* الموت
* دژ لمسر
* قلعه الموت
* قلعه مصیاف
* رشیدالدین سینان
* ستبانث
* پیر صدرالدین
* بوسزورمنی
* آقاخان
* جماعت‌خانه
* دعای مقدس
 |
| ائمه قدیم
* علی
* حسن
* حسین
* سجاد
* باقر
* جعفر صادق
* اسماعیل
* محمد
* وفی احمد
* تقی محمد
* عبدالله زکی
* عبیدالله مهدی
* قائم
* منصور
* معز
* عزیز
* حاکم
* ظاهر
* مستنصر
* نزار / احمد مستعلی
* امیر بن مستعلی
* طیب ابوالقاسم
 |
| ائمه نزاری و داعیان طیبی  
* نزاریه
* کریم آقاخان

* طیبیه-مستعلیه

* بهره داوودیه
* مفضل سیف‌الدین

* بهره سلیمانیه
* فخری عبدالله

* بهره علویه
* حاتم زکی‌الدین

 |
| نشان درگاه درگاه اسلام |
| * ن
* ب
* و
 |

**منشور بغداد** متنی بود که در سال ۴۰۱ هجری (1011 م) از طرف خلیفه عباسی القادر علیه خلفای فاطمی مصر صادر شد و در آن از جمله انتساب فاطمیان به فاطمه دخت پیامبر اسلام را زیر سوال برد.

زمینه
-----

این منشور نتیجه گسترش مداوم حوزه نفوذ خلافت فاطمی از زمان تأسیس آن در اوایل قرن دهم و ادامه فعالیت جنبش تبلیغی اسماعیلی موسوم به *دعوت* اسماعیلی به نفع فاطمیان در سراسر خاورمیانه بود. در سال ۴۰۱، *دعوت* اسماعیلی به موفقیتی چشمگیری دست یافت، زمانی که عقیلیان شیعه‌مذهب که بر موصل، مدائن، کوفه و سایر شهرهای نزدیک به پایتخت عباسیان بغداد حکومت می کردند، علناً حاکمیت خلیفه فاطمی الحاکم بأمرالله را به رسمیت شناختند و *خطبه* به نام او خواندند. به زودی قبیله بنی اسد که ایضا از ساکنان عراق بودند، به ایشان پیوستند. 

این گسترش نفوذ فاطمیان تا آستان بغداد خلیفه عباسی القادر بالله را نگران کرد و وی را به فکر اقدامات متقابل انداخت. در همان سال، القادر با موفقیت امیر عقیلی قرواش بن مقلد را با تهدید به حمله مجبور کرد تا به پذیرش خلافت عباسی بازگردد.

منشور
-----

القادر سپس مجلسی از علمای برجسته اهل سنت و شیعه اثنی عشری و از جمله چند تن از بزرگان علوی را به شور خواند. این مجمع با صدور منشوری را امضا کردند که ادعای نسب فاطمیان به علی و اهل بیت (آل محمد) را جعلی و نادرست خواند و از این رو اساس ادعای سلسله فاطمیان مبنی بر رهبری در جهان اسلام را به چالش کشید.  

این منشور بر اساس آثار نویسندگان ضد فاطمی پیشین همچون ابن رزام و اخو محسن، در عوض شجره‌نامه‌ای دیگر به فاطمیان نسبت داد که نسب ایشان را نه به خاندان پیامبر اسلام،‌ بلکه به شخصی به نام دیسان بن سعید می‌رساند.  دستور داده شد که این سند در مساجد سرتاسر سرزمین های عباسی خوانده شود و القادر تعدادی از متکلمان را مأمور کرد تا رساله‌های ضد فاطمی دیگری بنویسند.  این منشور و فهرست امضاکنندگان آن توسط منابع متعدد قدیم نقل شده است.  در اوایل قرن بیستم، به دلیل کمبود منابعی جایگزین،‌ این منشور ضد فاطمی به عنوان یکی از منبع اصلی در مورد منشأ مبدأ فاطمیان و تاریخ اولیه ایشان مورد استفاده نویسندگان دانشگاهی بود.

ارجاعات
-------

1. ↑  Daftary 2007, pp. 184–185.
2. 1 2 3  Daftary 2007, p. 185.
3. 1 2  Jiwa 2018, p. 22.
4. ↑  Daftary 2007, pp. 101–102, 185.
5. ↑  cf. (Jiwa 2018)

منابع
-----

* 
*