نوارهای ستونی متمایز آنگلوساکسون بر روی برج کلیسای همه مقدسین، ارلز بارتون
**معماری آنگلوساکسون** مربوط به دوره ای در تاریخ معماری انگلستان است که از اواسط قرن پنجم تا زمان حمله به نورمن ها در سال 1066 میلادی بود. ساختمان‌های غیر مذهبی آنگلوساکسون در بریتانیا عموماً ساده بودند و عمدتاً از چوب با کاهگل برای سقف ساخته می‌شدند. از این موارد هیچ نمونه پذیرفته شده جهانی باقی نمانده است. آنگلوساکسون‌ها عموماً ترجیح می‌دادند در شهرهای رومی قدیمی مستقر نشوند و شهرهای کوچکی را در نزدیکی مراکز کشاورزی خود، در تنگه‌های رودخانه‌ها یا بندرگاه‌ها ساختند. در هر شهر، یک سالن اصلی در مرکز قرار داشت که دارای یک آتشدان مرکزی بود. 

اما بقایای بسیاری از معماری کلیساهای آنگلوساکسون وجود دارد. حداقل پنجاه کلیسا منشأ آنگلوساکسون با ویژگی‌های اصلی معماری آنگلوساکسون دارند و بسیاری دیگر ادعا می‌کنند که چنین هستند، اگرچه در برخی موارد، بخش های دارای معماری آنگلوساکسون، کوچک یا تغییر یافته است. اغلب غیرممکن است که به طور مطمئن بین کارهای قرن یازدهم قبل و بعد از فتح نورمن ها، بین بخش های اضافه شده به ساختمان ها یا تغییرات بعدی در آن ها، تمایز قائل شد.

کلیسای برج گرد و کلیسای شبستان برجی از انواع متمایز آنگلوساکسون هستند. تمام کلیساهای باقی مانده، به جز یک کلیسای چوبی، از سنگ یا آجر ساخته شده اند و در برخی موارد شواهدی از کار دوباره بر رو معماری رومی را نشان می دهد.

ویژگی های معماری ساختمان های کلیسایی آنگلوساکسون، در بازه ای بین معماری اولیه سلتیک، کلیساهای اولیه مسیحیان و در دوره های متاخر آنگلوساکسون، با ویژگی های معماری دارای نوارهای ستونی، طاق های خالی، طارمی و بازشوهای سه گوش مشخص می شود. در دهه‌های آخر پادشاهی‌های آنگلوساکسون، سبک رومی کلی‌تری معرفی شد که بناهای الحاقی ساخته‌شده در کلیسای وست مینستر در سال 1050به بعد از جمله جمله آن است که قبلاً تحت تأثیر سبک معماری نورمن ها قرار گرفته بود.

خانه ها و دیگر ساختمان های غیر مذهبی
------------------------------------

 بازسازی یک تالار آنگلوساکسون در اولین هزاره پس از میلاد در ویچرست، کنت
ساختمان‌های غیر مذهبی آنگلوساکسون معمولاً ساختارهای مستطیلی شکلی بودند که در آن ستون‌های چوبی به داخل زمین رانده می‌شدند تا چارچوب دیوارهایی را تشکیل دهند که سقف‌های کاهگلی روی آن‌ها ساخته می‌شد. 

تنها ده مورد از صدها سکونتگاهی که از این دوره در انگلستان کاوش شده است، ساختارهای داخلی بنایی را آشکار کرده و به چند زمینه کاملاً خاص محدود شده است. توضیح معمول برای تمایل آنگلوساکسون ها به ساختن خانه های چوبی، یکی از فرودستی یا عدم کفایت فناورانه است. با این حال، اکنون پذیرفته شده است که فناوری و مصالح بخشی از انتخاب های آگاهانه بودند که در ضمن از معنای اجتماعی آن هانیز جدا نشدند. لو گاف معتقد است که دوره آنگلوساکسون با استفاده از چوب تعریف می‌شد  و شواهدی را ارائه می کند که آنگلوساکسون ها برای مراقبت و صنعتگری در فرهنگ چوب خود سرمایه‌گذاری کردند که از فنجان‌ها تا سازه ها، توجه به درختان و الوار، نام مکان ها، ادبیات و مذهب از مظاهر ان است. 

  

فرم‌های ساختمانی آنگلوساکسون تا حد زیادی بخشی از این سنت عمومی ساختمان بود. الوارهای چوب، «مصالح طبیعی ساختمانی در آن دوره بود  به گونه ای که کلمه "تیمب" (Timbe) در فرهنگ آنگلوساکسون برای «ساختمان» به کار برده می شد. برخلاف جهان کارولینژی، تالارهای سلطنتی آنگلوساکسون متأخر، هم چنان به شیوه ییورینگ ها در قرن‌ها قبل، از چوب ساخته می شد حتی اگر پادشاه به راحتی می‌توانست برای ساخت و ساز، از سنگ استفاده کند.  ترجیح آن ها باید یک انتخاب آگاهانه بوده باشد و شاید بیانی از «هویت عمیقا نهفته ژرمنی» خانواده های سلطنتی آنگلوساکسون باشد.

 بازسازی خانه آنگلوساکسون در مزرعه باستانی بوسر، قرن ششم تا هشتم

  

  

در طول قرن های 9 و 10، استحکاماتی در اطراف شهرها برای دفاع در برابر حملات وایکینگ ها ساخته شد. تقریباً هیچ اثر غیر مذهبی باقی نمانده است، اگرچه برج انگلیسی در یورک به طور بحث انگیزی مربوط به قرن هفتم است. شواهد اخیر این احتمال را باز می کند که برج سنت جورج، آکسفورد، ممکن است بخشی بازمانده از سازه های دفاعی پیرامون آکسفورد باشد. بازسازی یک سکونتگاه آنگلوساکسون در وست استو در سافولک وجود دارد و تصاویر معاصر ساختمان‌های سکولار و مذهبی گاهی در تذهیب ها یافت می‌شود.

یادداشت
-------

1. ↑  York and London both offer examples of this trend.
2. ↑  Le Goff, J. (1988), Medieval Civilization 400–1500 (Oxford: Blackwell):203
3. ↑  Bintley, Michael DJ, and Michael G. Shapland, eds. Trees and Timber in the Anglo-Saxon World. Oxford University Press, 2013
4. ↑  Turner, H. L. (1970), Town Defences in England and Wales: An Architectural and Documentary Study A. D. 900–1500 (London: John Baker)
5. ↑  Higham, R. and Barker, P. (1992), Timber Castles (London: B. T. Batsford):193