recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**سید محمد راستگو** (متولد ۱۳۳۵ در کاشان) اسلام‌پژوه، قرآن‌پژوه، حافظ‌شناس، مترجم و دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه کاشان است. او دوره کارشناسی‌ارشد و دکترا را در رشتهٔ علوم قرآن و حدیث در دانشگاه تهران گذرانده‌است.

جوایز
-----

سید محمد راستگو برای ترجمهٔ کتاب بررسی تاریخی قصص قرآن برندهٔ کتاب سال ایران شد. وی همچنین برای کتاب در پی آن آشنا برگزیدهٔ جشنواره شعر فجر شده‌است.

آثار
----

از آثار او در حوزه تألیف و ترجمه و تصحیح می‌توان به کتاب‌های ذیل اشاره کرد:

ایهام در شعر فارسی؛
ترجمه جلد اول و دوم کتاب چهار جلدی «بررسی تاریخی قصص قرآن»؛
تجلی قرآن و حدیث در شعر فارسی؛
تصحیح و تعلیق دیوان حافظ؛
تلخِ خوش: نقد و نظرهایی در زمینه حافظپژوهی؛
راز جاودانگی؛
سلوک عارفان (ترجمه «المراقبات» میرزا جوادآقا ملکی تبریزی)؛
عرفان در غزل فارسی؛
چنین گفت ابن عربی (ترجمه کتاب «هکذا تکلم ابن عربی» نوشته نصر حامد ابوزید).
کتاب «بررسی تاریخی قصص قرآن»، تألیف دکتر محمد بیومی مهران با ترجمه آقای راست‌گو و مسعود انصاری، در دوره بیست و سوم انتخاب کتاب سال جمهوری اسلامی ایران از طرف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، به‌عنوان کتاب برگزیده سال در حوزه ترجمه انتخاب شد. همچنین بخشی دیگر از آثار علمی ایشان، تولید ده‌ها مقاله علمی است، مانند: «احوال و آثار شیخ جام»، «نگاهی نو به تأویل»، «راز هنری گونه‌گون خوانی‌های قرآن»، «تفسیر عرفانی امام صادق (ع)»، «نظربازی»، «گذر و نظری سبک شناختی در نوشته‌های باباافضل کاشانی»، «از اسطوره تا عرفان»، «نگار عالم هستی در نگاه نظامی»، «نگاهی نو به تأویل»، «سبک صبور (نگاهی به شعر و شخصیت صبور کاشانی)»، «راز و رمز هنری - بلاغی گونه‌گون خوانی‌های قرآن»، «جور دیگر دیدن: پژوهشی در پیوند عرفان و هنر»، «به که سخن دیرپسند آوری: پژوهشی در بازنگری‌ها و دست‌کاری‌های هنری حافظ»، «مقدمه‌ای بر معیارهای ادبیات انقلاب»، «نگاهی به شعر حکیم سبزواری»، «نقد کتاب نگاهی به کتاب شرح احوال و نقد و تحلیل آثار احمد جام»، «اعمال سلیقه شاعرانه (نقدی بر دیوان حافظ، تصحیح ادیب برومند)»، «آن تلخ‌وش (پیرامون یکی از ترکیبات دیوان حافظ)»، «نقد و بررسی دیوان حافظ به سعی «سایه»»، «امام صادق (ع) و تأویل و تفسیر عرفانی قرآن»، «ساعتی با «عقلاء المجانین»»، «مروری در کتاب «نفثة المصدور»». همچنین ایشان عضو هیئت علمی دانشگاه کاشان است و در سال ۱۳۸۵ ش، سردبیری مجله تخصصی مطالعات عرفانی دانشگاه کاشان را بر عهده داشته‌است.

منابع
-----

1. ↑  «سید محمد راستگو».
2. 

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد افراد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**شب‌پره شبکه‌ای خزان** (نام علمی: '**Hyphantria cunea'**) یکی از انواع پولک‌بالان است. در آمریکا این پروانه دارای دو نژاد است، یکی با سر سیاه رنگ و دیگری با سری قرمز رنگ که قبلاً نژاد دوم تحت نام H.textor شناسایی می‌شده‌است. این دو نژاد معمولاً همراه یکدیگر بوده ولی از نظر نقوش روی بدن حشرات بالغ و لاروها و همچنین محیط‌های غذایی و زیست‌شناسی از هم قابل تفکیک هستند. پروانه سفید درختان به دامنهٔ وسیعی از درختان میوه به غیر از سوزنی برگان حمله می‌کند. دامنهٔ میزبانی این آفت در مناطقی که آفت به آن محل‌ها وارد گردیده، از مبدأ اصلی که شمال آمریکا می‌باشد، بیشتر است. این حشره یکی از آفت‌های درخت ساکورا به شمار می‌آید.

مراحل مورد حمله آفت
-------------------

این آفت با تغذیه از برگ‌ها و کلاً تمام گیاه، به مراحل رشد سبزینه‌ای گیاه خسارت وارد می‌نماید.

مناطق انتشار آفت
----------------

شب‌پره شبکه‌ای خزان بومی آمریکای شمالی است و در آن مناطق دارای پراکندگی وسیعی است. این آفت بلافاصله بعد از جنگ جهانی دوم به اروپا (مجارستان، اتریش و یوگسلاوی) وارد گردید و از آن تاریخ در تمام اروپا منتشر شده‌است.

### آسیا

جمهوری آذربایجان، چین، ژاپن، کره شمالی و جنوبی، ترکیه و ایران

### آمریکا

ایالات متحده آمریکا، کانادا و مکزیک

نگارخانه
--------

* 
* 
*

منابع
-----



|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ***شب‌پره شبکه‌ای خزان*** موجود است. |

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «アメリカシロヒトリ». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای ژاپنی*، بازبینی‌شده در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۱.
**شجاعت بخاری** (انگلیسی: Shujaat Bukhari; c. 1968 – ۱۴ ژوئن ۲۰۱۸) ویراستاری، روزنامه‌نگار اهل هند بود. بخاری سردبیر نشریه کشمیر در قیام بود که در کشمیر تحت کنترل هند فعالیت می‌کرد شجاعت بخاری در کشمیر شهرت زیادی داشت

بخاری به‌طور آزاد با وب‌سایت خبری بی‌بی‌سی همکاری می‌کرد پیشتر نیز خبرنگار یک روزنامه هندی به نام هندو بود. شجاعت بخاری در مقاله‌ای که سال ۲۰۱۶ برای بی‌بی‌سی نوشت تهدیدها علیه روزنامه‌نگاران کشمیری را شرح داد و گفت: خطر مرگ، حمله، دستگیری، سانسور و تحقیر بخشی از زندگی یک روزنامه‌نگار محلی در کشمیر است.

در خودروی شخصی‌اش در نزدیکی دفتر روزنامه‌اش به ضرب گلوله توسط عده‌ای ناشناس هدف قرار گرفت. او را به بیمارستان منتقل کردند اما براثر جراحات وارده جانش را از دست داد. او در اوایل پنجاهمین دهه زندگی خود بود پلیس به شبه‌نظامیان مظنون است. وزیر کشور هند او را روزنامه‌نگاری نترس و شجاع توصیف کرده‌است.

همسر، یک پسر، یک دختر و پدر و مادرش از او به جا مانده‌اند.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Shujaat Bukhari». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۵ ژوئن ۲۰۱۸.
*
**سیلکِن لامَن** (به انگلیسی: Silken Laumann) (زاده ۱۴ نوامبر ۱۹۶۴) قهرمان روئینگ اهل کانادا است.

زندگی و حرفه
------------

لامن در میسیساگا، تورنتو به دنیا آمد. او از سال ۱۹۷۶، جوایز متعددی از جمله یک مدال طلا قایقرانی چهارنفره در مسابقات قهرمانی ایالات متحده، دو مدال طلا قایقرانی تک نفره در بازی‌های پان آمریکن و همچنین یک مدال برنز قایقرانی دو نفره به همراه خواهرش دانیل در بازی‌های المپیک ۱۹۸۴ به دست آورد. در المپیک ۱۹۸۸ نیز به مقام هفتم قایقرانی دونفره رسید. لامن در سال ۱۹۸۹ از دانشگاه وسترن انتاریو با مدرک *لیسانس هنر* فارغ‌التحصیل شد. یک سال بعد با شرکت در مسابقات قهرمانی روئینگ جهان به مدال نقره دست پیدا کرد و در مسابقات جهانی سال ۱۹۹۱ نیز به مدال طلا رسید.

شاید بتوان گفت معروف‌ترین حادثهٔ زندگی لامن، در جریان تمرینات او برای بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ رخ داد. او یکی از شانس‌های مسلم برای گرفتن مدال طلا بود اما قایق او در ۱۵ می ۱۹۹۲ با قایق دونفره آلمانی (کولین فون اتینگس‌هاوزن و پتر هولتسن‌بای) به شدت برخورد کرد. علیرغم صدمات جدی به پای او، پس از پنج عمل و اقامت تقریباً سه هفته ای در بیمارستان، لامن در اواخر ژوئن به تمرینات روی آب بازگشت. وی بعدها در مورد این حادثه گفت:

> آسیب دیدگی آنقدر بد به نظر می‌رسید که در واقع فکر می‌کردم ممکن است پایم را از دست بدهم، زیرا می‌توانستم استخوانم را ببینم.
> 
> 

سرانجام تلاش‌های او با کسب مدال برنز المپیک به ثمر نشست. لامن مدتی بعد توسط *باشگاه کانادایی -یک برند ویسکی کانادایی*- به عنوان کانادایی سال شناخته و برای حمل پرچم کانادا در مراسم اختتامیه بازی‌های المپیک انتخاب شد.

پس از یک سال غیبت برای ادامه درمان مصدومیت، لامن در سال ۱۹۹۴ مسابقات را از سر گرفت و در مسابقات قهرمانی روئینگ جهان سال ۱۹۹۵ مدال نقره را به دست آورد. او همچنین در بازی‌های پان آمریکن سال ۱۹۹۵ به عنوان بخشی از تیم قایقرانی چهارنفره مدال طلا گرفت، اما بعدها پس از مثبت شدن آزمایش سودوافدرین -که او ادعا کرد به دلیل مخلوط شدن با داروی سرماخوردگی به‌طور تصادفی آن را بلعیده‌است- از مدالش محروم شد. آخرین رقابت لامن در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ بود، جایی که توانست مدال نقره را در قایقرانی تک نفره به دست آورد. او سه سال بعد یه طور رسمی بازنشستگی خود را اعلام کرد.

لامن در سال ۱۹۹۸ وارد *تالار مشاهیر ورزشی کانادا* شد و در سال ۱۹۹۹ مدال *توماس کلر* را به خاطر جایگاه برجسته بین‌المللی خود در رشته قایقرانی روئینگ دریافت کرد. همچنین در سال ۲۰۰۴ نیز به تالار *مشاهیر ورزشی انتاریو* راه یافت.

او هم‌اکنون در ویکتوریا، بریتیش کلمبیا زندگی و به عنوان *سخنران عمومی* فعالیت می‌کند.

منابع
-----

* Quinn, Hal (July 27, 1992). "Reviving the Dream". *Maclean's*. pp. 44–45.

1. ↑  "Fall 2017 - Western Alumni". *Alumnigazette.ca*. Retrieved December 1, 2017.
2. ↑  Bucholtz, Andrew (July 5, 2012). "Silken Laumann's inspiring comeback from a gruesome leg injury". Yahoo Sports. Retrieved August 8, 2021.
3. ↑  "Canada stripped of gold after athlete fails drug test". CBC News. August 1, 1999. Retrieved August 8, 2021.
4. ↑  "Silken Laumann". *Oshof.ca*. Archived from the original on 29 December 2014. Retrieved September 25, 2014.
Neighborhood
**حمرا** (به عربی: الحمرا) محله ای (بخش ۳۴) در بیروت (محله راس بیروت)، لبنان است. مرکز این محله، خیابان حمرا، یکی از مناطق تجاری مهم بیروت است و به خاطر فروشگاه‌های مد، و همچنین بسیاری از رستوران‌ها، کافه‌ها، بارها و هتل‌ها شهرت دارد. این منطقه به داشتن زندگی شبانه پر جنب و جوش نیز معروف است.

قابل ذکر است، دانشگاه آمریکایی بیروت و دانشگاه آمریکایی لبنانی هر دو در همسایگی همدیگر قرار دارند.

خیابان حمرا یکی از اصلی‌ترین مکان‌هایی بود که شاعران، نویسندگان، اندیشمندان و فیلسوفان عرب در آن با یکدیگر ملاقات و همکاری می‌کردند و آن را به قطب فرهنگی مهم بیروت تبدیل می‌کرد. بسیاری از ویرانه‌های جنگ داخلی لبنان تا به امروز بر روی دیوارهای ساختمان‌ها آشکار است، اما در دهه‌های گذشته شاهد توسعه شهری زیادی نیز بوده‌است. اگرچه ممکن است مانند گذشته از نظر فرهنگی و هنری پر جنب و جوش نباشد، اما هنوز هم خیابانی پر از زندگی و هنر است. رافیتی به شکل بزرگی از بیان هنری در دیوارهای ساختمان‌های امتداد بلوار مرکزی تبدیل شده‌است. نمونه آن نقاشی دیواری خواننده محبوب و نماد صباح است که در ابتدای خیابان پیدا شده‌است.

منبع
----

1. ↑  «Hamra». *Living Lebanon* (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۱۰-۱۸.
2. ↑  «American University of Beirut». *Living Lebanon* (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۱۰-۱۸.
3. ↑  «Eternal Sabah Mural». *Living Lebanon* (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۱۰-۱۸.
**علی‌اکبر جلیلوند رضائی** (۱۳۰۵ خ - ۱۳۷۴خ) سناتور و نماینده مجلس شورای ملی و از مالکان بزرگ تویسرکان و اهل روستای سهام آباد بود.

پدرش حاج جعفرقلی خان سهام‌الدوله از خوانین مالکان بزرگ تویسرکان بود که والی فارس و بنادر و سپس حاکم تهران شد. پدر بزرگش حاج قنبرعلی خان سعدالدوله بود که حاج میرزا آقاسی او را به حکومت تویسرکان و نهاوند و ملایر گمارد و در دوران ناصرالدین شاه مقام سفارت و وزارت و حکومت یافت. مدرسه معروف قنبرعلی (سعدیه) در کنار امامزاده یحیی تهران از ساخته‌های اوست و در تاریخ نوشته‌اند که نزدیک پنجاه سال حفظ مرزهای غربی و حتی حفظ ارتباط در مرزهای شرق با افغانستان به عهده او بود.

پس از آن‌که رضا شاه به سلطنت رسید، جعفرقلی خان سهام‌الدوله از حاج شیخ عبداکریم حائری‏ بنیانگذار حوزه علمیه قم خواست که وصی فرزندان صغیرش شود و چون حاج شیخ نپذیرفت، مشیرالدوله و مؤتمن‌الملک را وصی خود کرد. سهام‌الدوله ثلث املاک خود را به تأسیس حوزه و بیمارستانی در قم اختصاص داد. شوخی «مگر بادمجان سهام‌الدوله رسیده» هنوز در قم رایج است. بیمارستان سعدیه در روستای چال طرخان شهر ری هنوز از محل درآمد املاک موقوفه سهام‌الدوله اداره می‌شود.

علی‌اکبر جلیلوند سه ساله بود که پدرش را از دست داد و مؤتمن‌الملک پیرنیا سرپرستی‌اش را به عهده گرفت. تحصیلات ابتدائی را در ملایر و تحصیلات متوسطه را در تهران در مدرسه البرز گذراند و از دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران لیسانس گرفت اما شغلی نپذیرفت و به رسیدگی به املاک موروثی‌اش پرداخت. گاه در تهران و گاه در اروپا و آمریکا زندگی می‌کرد.

در انتخابات دوره هجدهم مجلس شورای ملی که از پنجم تا هفتم بهمن ۱۳۳۲ برگزار شد، جلیلوند به نمایندگی ملایر، نهاوند و تویسرکان رسید و کرسی خود را در دو دوره بعد نیز حفظ کرد. در سال ۱۳۵۴ سناتور انتخابی همدان شد (دوره هفتم).

از جلیلوند به عنوان مردی دانشمند و مطلع و کتابخوان یاد می‌شود که کتابخانه معتبری برای خود تدارک دیده بود. در خانه‌اش به روی همه باز بود و سفره گسترده‌ای داشت. نویسندگان و شعرا در خانه‌اش گرد می‌آمدند. هنگامی که درگذشت، فرزندی نداشت و اموالش را در زمان حیات به دو برادرزاده‌اش انتقال داده بود.

پانویس
------

1. 1 2  *کلک* (۵۵ و ۵۶): ۳۸۹–۳۹۲. مهر و آبان ۱۳۷۳. پارامتر `|عنوان= یا |title=` ناموجود یا خالی (کمک)
2. 1 2  عاقلی، باقر (۱۳۸۰). *شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران - جلد یکم*. تهران: نگاه. صص. ۵۴۳–۵۴۴.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک شخص سیاستمدار ایرانی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**عنوان‌های کسب و کار**، **عنوان‌های مدیریت ارشد شرکتی** یا به اختصار **عنوان‌های شرکتی** به مقام‌های یک شرکت یا سازمان اعطا می‌شود و نشان‌دهنده وظایف و مسئولیت‌های آن‌ها در سازمان است. چنین عناوینی در شرکت‌های انتفاعی عمومی و خصوصی استفاده می‌گردد. علاوه بر این، بسیاری سازمان‌های غیرانتفاعی، موسسه‌های آموزشی، شراکتها و موسسه‌های انفرادی نیز این عناوین را اعطا می‌کنند.

عناوین مدیران بالاترین سطح معمولاً با نام «رئیس» (انگلیسی: Chief) شروع می‌شوند و به نام «سطح C» شناخته می‌شوند. در فارسی این عناوین می‌توانند با کلمه «ارشد» همراه باشند. سه عنوان سنتی این سطح عبارتند از: مدیر عامل اجرایی (CEO)، مدیر ارشد عملیات (COO) و مدیر ارشد مالی (CFO). امروزه در سازمان‌هایی که در حوزه فناوری قرار دارند، مدیر ارشد فناوری (CTO) برای مدیریت توسعه فناوری ظهور می‌کند. همچنین، مدیر ارشد فناوری اطلاعات (CIO) در سازمان‌هایی که در زمینه فناوری اطلاعات فعالیت می‌کنند یا به آن وابسته هستند، بر امور فناوری اطلاعات نظارت می‌کند.

برخی عناوین سطح C
-----------------

* مدیر عامل
* مدیر ارشد مالی
* مدیر ارشد اداری
* مسئول ارشد اجرایی
* مدیر ارشد فناوری
* رئیس اجرایی حسابرسی
* مدیر ارشد کسب و کار

جستارهای وابسته
---------------

* راهبری شرکتی

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Corporate title». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱ اوت ۲۰۱۵.

| * ن
* ب
* و
عنوان‌های شرکتی |
| --- |
| مدیران ارشد | 
* اداری
* تجزیه و تحلیل
* حسابرسی
* برند
* کسب و کار
* کانال
* بازرگانی
* ارتباطات
* انطباق
* محتوا
* خلاقیت
* اطلاعات
* طراحی
* دیجیتال
* اجرایی
* تولید
* تجربه
* مالی
* منابع انسانی
* فناوری اطلاعات
* امنیت اطلاعات
* نوآوری
* سرمایه‌گذاری
* دانش
* آموزش
* حقوقی
* بازاریابی
* پزشکی
* شبکه
* عملیات
* تدارکات
* محصول
* تحقیقات
* تجدید ساختار
* درآمد
* ریسک
* علوم
* استراتژی
* فناوری
* رویایی
* وب
* کیفیت
* برنامه‌ریزی
* فروش

 |
| سایر عنوان‌ها | 
* رئیس هیئت مدیره
* رئیس
* مدیر نوآوری
* مدیر توسعه
* مدیر اجرایی
* مشاور عمومی
* مدیر غیراجرایی
* مدیر
* سرپرست
* رهبر تیم

 |
| جستارهای مرتبط | 
* هیئت مدیره
* راهبری شرکتی
* مدیریت ارشد
* مدیریت استعداد

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد مدیریت است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**حمید شانس** ( - ۱۳۳۴) مجسمه‌ساز معاصر ایرانی است.

تولد و تحصیلات
--------------

حمید شانس در سال ۱۳۳۴ در کرمان متولد شد و رشته مجسمه‌سازی را در سال ۱۳۵۹ در دانشکده هنرهای تزئینی به پایان برد. بین سالهای ۱۳۶۷ تا ۱۳۶۹ ضمن تحصیل در رشته کارشناسی ارشد باستانشناسی، عضو هیئت مدیره انجمن مجسمه‌سازان ایران نیز بود. وی همچنین عضو هیئت انتخاب اولین نمایشگاه مجسمه‌سازی در سال ۱۳۶۸ بود. []

نمایشگاه‌ها و فعالیت ها
-----------------------

* شرکت در اولین بینال طراحی موزه هنرهای معاصر تهران
* اولین نمایشگاه انجمن مجسمه‌سازان ونمایشگاه‌های جمعی طراحی و مجسمه
* پژوهش در زمینه نشانه‌سازی تصویر، دیداری، متولوژی، تصویر و نظریه بیان در تصویر، احجام کاربردی

آثار
----

### کتاب‌ها

* لباس‌های محلی ایران
* کتاب برای کودکان

### مجسمه‌ها

* مجسمه نیم تنه نیما و نیم تنه ابن‌سینا (پارک ملت)
* نیم تنه شریعتی (پارک شریعتی)
* نیم تنه امیر کبیر (مقابل دارالفنون)
* مجسمه صنیع خاتم (پارک ملت)

ناپدید شدن مجسمه‌ها
-------------------

مقالهٔ اصلی: ناپدید شدن مجسمه‌های تهران (۱۳۸۹)
دو مجسمه ساختهٔ حمید شانس به نامهای «صنیع خاتم» (در پارک ملّت) و «شریعتی» (در پارک شریعتی) در بهار سال ۱۳۸۹ دزدیده‌شدند.

ده مجسمه دیگر هم در همین مدّت دزدیده‌شدند، از جمله مجسمه‌ٔ ابن‌سینا در پارک بهجت‌آباد که قبل از انقلاب توسط عذرا عبدالنبی ساخته‌شده‌بود. حمید شانس ساختن مجسمه‌هائی برای جایگزینی مجسمه‌های دزدیده‌شده را به عهده‌گرفت.

منابع
-----

1. ↑  «تارنمای مجسمه‌سازان ایرانی». بایگانی‌شده از اصلی در ۴ دسامبر ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۰.
2. ↑  'تیرآهن'، محافظ مجسمه جدید ابن‌سینا بی‌بی‌سی فارسی. تاریخ بازدید ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۰.
**شاهدخت ویکتوریای هسن و راین** (به انگلیسی: Princess Victoria of Hesse and by Rhine) و بعدتر **ویکتوریا مونتباتن، مارکی میلفورد هیون** (۵ آوریل ۱۸۶۳ – ۲۴ سپتامبر ۱۹۵۰) بزرگ‌ترین دختر لودویگ چهارم، دوک بزرگ هسن و همسر اولش شاهدخت آلیس پادشاهی متحده بود. او همچنین مادربزرگ شاهزاده فیلیپ، دوک ادینبرو، همسر الیزابت دوم بود.

ویکتوریا در روز عید پاک در قلعه وینزر و در حضور مادربزرگش ملکه ویکتوریا به دنیا آمد. کودکی او بیشتر در دارمشتات گذشت. زمانی که او ۱۵ سال داشت، مادرش بر اثر ابتلا به دیفتری درگذشت و او را در موقعیت مسئول فرزندان کوچک‌تر قرار داد. ویکتوریا در سال ۱۸۸۴ با پسرعموی پدرش شاهزاده لوییس باتنبرگ که افسر نیروی دریایی پادشاهی متحد بود ازدواج کرد. در زمان جنگ جهانی اول همسر او از عناوین آلمانی خود چشم پوشید و نام خانوادگی خود را به صورت انگلیسی مونتباتن تغییر داد. دو خواهر ویکتوریا الیزابت و آلیکس که با خانواده سلطنتی روسیه ازدواج کرده بودند در جریان انقلاب روسیه کشته شدند.

ویکتوریا در ۲۴ سپتامبر ۱۹۵۰ در سن ۸۷ سالگی در کاخ کنزینگتون درگذشت. او چهار روز بعد در جزیره وایت به خاک سپرده شد.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Princess Victoria of Hesse and by Rhine». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۵ فوریه ۲۰۲۰.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ شاهدخت ویکتوریای هسن و راین موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
	+ 2
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان
* ایالات متحده آمریکا

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* تروو (استرالیا)
	+ 1

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد افراد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**عبدالحسین سعیدیان** (زاده ۱۳۱۰)، فرهنگ‌نویس و مترجم اهل ایران است.

زندگی‌نامه
----------

سعیدیان عضو پیوسته انجمن جامعه شناسان ایران است که از سال ۱۳۴۸ تا ۱۳۷۴ در دانشگاه‌های مختلف تدریس کرده‌است. او دارای کارشناسی ارشد مطالعات و تحقیقات اجتماعی از دانشگاه تهران است و از سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۷۳ مدیر مسئول و سردبیر مجله علم و زندگی بوده‌است و به زبان‌های انگلیسی و عربی نیز تسلط دارد.

وی سال ۱۳۴۱ اولین دائرةالمعارف «ادبیات» را در ایران تألیف کرد.

عمده تمرکز سعیدیان بر دائره‌المعارف‌ها و فرهنگ‌های اطلاعات عمومی بوده است. از جمله دائرةالمعارف عمومی-الفبایی که شامل حدود هشت هزار مقاله در زمينه‌های مختلف و حدود دو هزار شرح‌حال از بزرگان جهان و کرونولوژی پيشرفت‌های آدمی از آغاز تاکنون است.

کتابشناسی
---------

از سال ۱۳۴۲ تاکنون بیش از بیست جلد کتاب ترجمه و تألیف کرده که برخی از آنها بارها تجدید چاپ شده‌است. از جمله آثار ترجمه و تألیفی سعیدیان عبارتند از:

* دائرةالمعارف نو (دوره پنج جلدی)
* دائرةالمعارف شهرهای جهان
* شناخت شهرهای ایران
* دائرةالمعارف دانش و تکنیک (ترجمه با همکاری دیگران)
* تاریخ مصور جهان (ترجمه با همکاری سه مترجم)
* آثار نقاشان جهان شامل سه هزار تابلوی نقاشی دنیا (چهار زبانه)
* مردمان جهان
* مردمان ایران
* دائرةالمعارف عمومی الفبایی دوجلدی
* کشورهای جهان
* سرزمین و مردم ایران
* دائرةالمعارف الفبایی عمومی (د وجلدی)
* مشاهیر جهان

منابع
-----

1. 1 2  «گفتگو با عبدالحسین سعیدیان، مؤلف و مترجم؛». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۲.
2. ↑  «خبرگزاری کتاب ایران (IBNA) - دایرةالمعارف‌ها مخاطب عام دارند». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۲.
**شاهراه کابل-بهسود** با نام رسمی **بزرگراه ملی ۱۳** به انگلیسی **NH13** ، شاهراهی است که شهر کابل را به مرکز بهسود در غرب متصل می‌کند و از ولایت میدان وردک عبور می‌کند. این مسیر به‌عنوان یکی از خطرناک‌ترین مسیرهای رفت‌وآمد افغانستان می‌باشد چون همه روزه طالبان در این جاده کمین کرده و آدم‌ربایی می‌کنند. بیشتر این آدم‌ربایی‌ها در ولسوالی جلریز اتفاق می‌افتد و قربانیان نیز مردمان هزاره هستند؛ به همین دلیل این شاهراه لقب **جاده مرگ** را بدست آورده‌است.

آغاز پروژه
----------

در سال ۲۰۰۸، وزارت فواید عامه روند احیای ۱۳۶ کیلومتر این شاهراه را آغاز کرد که دولت ایتالیا ۳۶ میلیون یورو به بودجه آن کمک کرد. مرحله اول پروژه، لات شماره ۱، در سال ۲۰۰۸ با بهسازی جاده ۵۴ کیلومتری که جاده خاکی بود، از کابل آغاز شده و از میدان شهر به سمت گذرگاه اونی و ولسوالی جلریز ادامه یافت. در سال ۲۰۰۹، کاروان‌های آمریکایی در امتداد بزرگراه توسط طالبان در حوالی مرکز زیولات کمین کردند.

این جاده که در میدان شهر از بزرگراه کابل قندهار جدا می‌شود، از مناطق کوت عشرو، زیولات، جلریز، تکانه و سرچشمه عبور می‌کند. این جاده پس از عبور از گذرگاه اونی در نزدیک روستای زرکجارید که ۴۵ کیلومتری غرب شهر جلریز است به یک دو راهی می‌رسد. مسیر شمالی به بزرگراه ملی ۳ و سپس بزرگراه ملی ۶ وصل می‌شود که به بامیان رسیده، آنجا را به یکاولنگ وصل می‌کند؛ مسیر غربی نیز به مسیر A77 رسیده و سپس به شاهراه بهسود-پنجاب وصل می‌شود و به شهرهای فیروزکوه و بالاخره هرات می‌رسد.

جاده مرگ
--------

در اواخر ژوئیه تا اوایل اوت ۲۱۲، ۱۱ شهروند هزاره در منطقه کوت عشرو توسط طالبان به طرز وحشیانه ای مورد شکنجه قرار گرفته و سر بریده شدند. طی یک حادثه ترافیکی در اول اوت، پنج نفر از جاده خارج شدند و همه کشته شدند.

منابع
-----

1. ↑  «شاهراه‌ها، مسیر مرگ است». *rawa.org*. دریافت‌شده در ۳۰ آوریل ۲۰۲۰.
2. 1 2  «حملات طالبان به "جاده مرگ" ادامه آزار و شکنجه هزاره‌های افغانستان را برجسته می‌کند». فاکس نیوز. دریافت‌شده در ۳۰ آوریل ۲۰۲۰.
3. ↑  «بیش از ۶۰۰ خانواده آسیب‌پذیر در منطقه میدان وردک کمک غذایی دریافت می‌کنند». مأموریت کمک سازمان ملل در افغانستان. ۸ فوریه ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۳۰ آوریل ۲۰۲۰.
4. ↑  «شرح شغل». Devex.com. دریافت‌شده در ۳۰ آوریل ۲۰۲۰.
5. ↑  «سوابق کنگره: مجموعه مقالات و گفتگوها». کنگره ایالات متحده. ۲۰۱۰. ص. ۳۰۸۴.
6. 1 2  «جلریز». Google Maps. دریافت‌شده در ۳۰ آوریل ۲۰۲۰.
7. ↑  «سر بریدن‌ها در جلریز». افغانستان دیلی اوتلوک. ۴ اوت ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۳۰ آوریل ۲۰۲۰.
**سرتیپ عبدالحسین‌خان سهام السلطان امیراحتشامی گوران کرندی** از خوانین کرمانشاهان و نماینده این استان در مجلس شورای ملی بود. 

عبدالحسین خان امیراحتشامی نوهٔ علیمرادخان سرتیپ و از از نوادگان آقا الیاس والی کرند در عصر شاه تهماسب صفوی بود. او ایلخان و سرتیپ فوج گوران کرندی، حاکم کرند غرب، ریجاب و سرحددار قصرشیرین و حومه بوده‌ است. نسب او در شجره نامه خانوادگی خاندان آقا الیاس که در کتاب ایلات و طوایف کرمانشاهان محمد علی سلطانی نیز آمده است، قابل اثبات است اما در ارجاع به صفحه اینترنتی سایت خبری در منابع پایین این متن به اشباه نگارش گردیده که((عبدالحسین امیراحتشامی نوهٔ علیمرادخان سرتیپ و از از نوادگان فرخ‌سلطان کرندی بود. او حاکم کرند غرب، ریجاب، قصرشیرین و حومه بوده‌ است)). پس از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ به عنوان نماینده کرمانشاه به مجلس شورای ملی راه یافت و با اینکه فضای مجلس بشدت مصدقی بود، در نخستین نطق پیش از دستورش، سخنانی علیه مصدق و نهضت ملی شدن نفت کرد که سر و صدا و اعتراض شماری از نمایندگان را به همراه اورد و جلسه را به هم ریخت. امیراحتشامی گویا بی‌اطلاع از اینکه نفی مصدق به معنای نفی نهضت ملی شدن نفت نیست و شاه و نظام از این نهضت و از ملی شدن نفت دفاع می‌کنند(امیر احتشامی تصور می کرد خرده گرفتن به مصدق ارتباطی با ملی شدن صنعت ندارد و این شاه است که پشتیبان تمام قد نهضت ملی شدن صنعت نفت است)، به اصل ملی شدن نفت تاخت و سبب شد شمس قنات‌آبادی در صحن مجلس او را «الاغ» خطاب کند و نمایندگان دیگری او را فردی بی‌سواد معرفی کنند که کسی متنی را به او داده تا در مجلس بخواند.

منابع
-----

1. ↑  سایت خبری-تحلیلی شعار سال: *امیر احتشامی، مالک کرندغرب*، نوشته‌شده در ۱۷ ارديبهشت ۱۳۹۶؛ بازدید در ۲۳ ژانویۀ ۲۰۱۹.
2. ↑  *ایلات و طوایف کرمانشاهان*. محمد علی سلطانی.
3. ↑  «مذاکرات جلسه نهم دوره هجدهم مجلس شورای ملی چهاردهم اردیبهشت ۱۳۳۳». از پارامتر ناشناخته `|أنشانی=` صرف‌نظر شد (کمک); پارامتر `|پیوند=` ناموجود یا خالی (کمک)[*پیوند مرده*]
۳. ایلات و عشایر کرمانشاهان، محمد علی سلطانی
| اطلاعات شخص |
| --- |
| نام | صلاح الدین |
| نام‌های دیگر |  |
| شرح کوتاه |  |
| زادروز | 1313 قمری 
1896 میلادی |
| زادگاه | پای حصار ، هرات ، افغانستان |
| زمان مرگ | 16 جوزای 1349 |
| مکان مرگ | کابل ، افغانستان |

صلاح الدین سلجوقی فرزند مفتی سراج الدین سلجوقی ، متولد سال 1896 در پای حصار در جوار قلعه ارگ اختیارالدین هرات است. پدرش مفتی شهر هرات بود و او از خانواده ای که همه اهل دانش و معرفت بودند رشد یافت. خود در اين باره طی نامه‌ای كه به محمدشوكت التونی نويسندۀ كتاب "محمد در شيرخوارگی و خُردسالی" (سرگذشتِ يتيم جاويد) نگاشته است، چنين ياد می‌کند: "من در هرات از يك عايله‌يی كه تا ياد می‌دهند علما معقول و منقول بوده‌اند، به وجود آمده‌ام."

ادبیات پارسی را نزد پدرش فراگرفت. در نو جوانی با مقدمات دروس عربی آشنايی کامل يافت. پس از آن به مدرسه سلجوقی‌های هرات رفت و در آنجا علوم متداوله زمان را آموخت و سپس به پاكستان و هند و عربستان سفر كرد و به فراگيری زبان‌های اردو، انگليسی و عربی پرداخت. از دوران شباب که راه تصوّف را در پیش گرفته بود، در آموختن فلسفه نيز تا سرحد كمال كوشيد تا آنجا که استاد فلسفه، تصوف، الهيات شد.

نخستين بار وی در سال ١٢۹۴ خورشيدی، به‌عنوان مفتی محكمۀ شرعی هرات، کارمند رسمی دولت شد. پس از آن، به‌عنوان آموزگار ليسۀ (دبيرستان) حبيبيۀ كابل و مدير معارف هرات اشتغال ورزيد و مدتی نيز به نگارندگی جريدۀ "اتفاق اسلام" و جريدۀ "فرياد" در هرات مشغول به خدمت بود. سپس به کابل آمد و به‌عنوان معلم ليسۀ (دبيرستان) استقلال به تدريس پرداخت و در همان حال عضو دارالتأليف نيز بود. پس از آن، در سمت‌های مختلف دولتی، از جمله: مدير جريدۀ "ثروت"، منشی دارالتحرير شاهی (در سال ١۹٢٣ ميلادی)، مدير مطبوعاتِ وزارت امور خارجه، كنسول افغانستان در بمبئی، ژنرال كنسول افغانستان در دهلی، اولين رئيس مستقل مطبوعات (در سال ١٣١۸ ه.ش) مستشار و وزير مختارِ درجه اول در سفارت افغانستان در كراچی و وكيل منتخب شهر هرات در دوره هفتم شورای ملی (در سال ١٣٢۸ ه.ش) و رئيس مستقل مطبوعات (در سال ١٣٣٢ ه.ش) اشتغال داشت.

علامه سلجوقی، در ١۶ جوزای ١٣۴٩ خورشيدی بدرود حيات گفت و در شهدای صالحين شهر کابل در آغوش خاك آراميد.
برای بازیکن فوتبال، علی خدادادی (بازیکن فوتبال) را ببینید.

**علی خدادادی** (زادهٔ ۱۳۲۵ در شهرضا، درگذشتهٔ ۱۳۸۹ در شهرضا) طراح فرش ایرانی بود.

زندگی‌نامه
----------

خدادادی در شهرستان شهرضا از توابع استان اصفهان به دنیا آمد. مادرش طراح فرش بود و پدرش نیز در زمینهٔ تولید و تجارت فرش دستباف فعالیت می‌کرد. او نیز که به نقاشی و طراحی علاقه داشت، طراحی فرش را از مادرش آموخت و پس از پایان تحصیلات متوسطه به شغل خانوادگی‌اش روآورد.

از آثار معروف او می‌توان به دو قالیچه *گل و پروانه* و *بوستان* اشاره کرد.

خدادادی در سن ۶۴ سالگی به علت عارضه قلبی درگذشت. در تیرماه ۱۳۹۰ مراسم بزرگداشت او در موزه فرش ایران برگزار شد.

آثار
----

اولین اثر او با نام *گل و پروانه* در سال ۱۳۵۶ به پایان رسید. این اثر قالیچه‌ای بود به ابعاد ۱٫۵ متر در ۲٫۳۰ متر با ۳ میلیون و ۳۰۰ هزار گره و بیش از ۲۰ رنگ ثابت و گیاهی و نقش‌های برجسته. کار بافت این قالیچه در سال ۱۳۵۸ آغاز شد و در سال ۱۳۶۳ این اثر به جمع آثار موزه فرش ایران پیوست.

پس از این اثر، خدادادی قالیچه *بوستان* را در اندازهٔ ۱٫۵ متر در ۲٫۳۰ متر با طرح لچک و ترنج عباسی طراحی کرد. تولید این قالیچه بیش از ۷ سال (۱۳۶۵–۱۳۵۸) طول کشید. قالیچه *بوستان* اولین بار در موزه هنرهای معاصر تهران و پس از آن در ۱۲ نمایشگاه داخلی و خارجی دیگر به نمایش درآمد.

از دیگر طراحی‌های او، قالیچه‌ای است به نام *نور* که در ابعاد ۱٫۵ در ۰٫۶۰ متر که تار و پود آن از طلا خواهد بود.

منابع
-----

* سایت بوستان
* «معرفی استاد علی خدادادی». اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان شهرضا. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۱۲.[*پیوند مرده*]
* «بزرگداشت علی خدادادی برگزار می‌شود». سازمان میراث فرهنگی. ۲۰ خرداد ۱۳۹۰. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۱۲.
* حداد، شکیبا. «هنر قالی بافی در شهرضا قدمتی ۸۰ ساله دارد». باشگاه خبرنگاران شهرضا. بایگانی‌شده از اصلی در ۲ دسامبر ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۱۲.
* «نکوداشت هنرمند فقید استاد علی در موزه فرش». هنرنیوز. ۲۰ تیر ۱۳۹۰. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۱۲.
* دهنی، نیلوفر (۵ شهریور ۳۸۶). «علی خدادادی، بافنده قالیچه نفیس بوستان: دولت در تبلیغ فرش ایرانی به جهانیان کوتاهی کرده‌است». روزنامه سرمایه. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۱۲. تاریخ وارد شده در `|تاریخ=` را بررسی کنید (کمک)
اشکال‌زدای درون مداری یا آی.سی.ایی عبارت است از وسیله‌ای که برای دیباگ و کنترل برنامه روی سخت‌افزار از طریق یک برنامه رابط بر روی کامیپوتر میزبان مورد استفاده قرار می‌گیرد.
یک آی.سی.ایی معمولی از دو قسمت تشکیل می‌شود:

* یک مبدل سخت‌افزاری که بین سیستم میزبان و سیستم مورد آزمون قرار می‌گیرد.
* یک برنامه رابط کاربر که با استفاده از آن می‌توان مبدل را کنترل کرد.

از آنجا که عیب یابی سیستمهای مدارات کنترل(امبد) غالباً به دلیل عدم وجود رابط‌های کاربری (آنطور که در کامپیوترهای بزرگتر وجود دارد) مشکل است و در صورت وجود خطا در بخشی از نرم‌افزار یا سخت‌افزار سیستم، کل مجموعه از کار افتاده و پاسخی به سیگنالهای ورودی نمی‌دهند، مدارات آی.سی.ایی ساخته شده‌اند تا به وسیلهٔ آن سازنده یا کاربر این سیستمها بتواند در هر قسمت از برنامه وقفه‌ای سخت‌افزاری ایجاد کرده و به مقادیر فیزیکی یا به داده‌های درون برنامه دسترسی پیدا کند. این امر توسط سخت‌افزاری واسط که در واقع رابط بین سیستم مورد نظر و یک سیستم بزرگتر (معمولاً کامپیوتر)است انجام می‌گیرد. این وسیله اشکال‌زدای درون مداری یابه اختصار آی.سی.ایی نام دارد.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد برنامه‌نویسی کامپیوتری است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**حسین سعیدی آشتیانی** (متولد ۱۳۱۴ در آشتیان، درگذشتهٔ ۱۳۶۱) بنیانگذار پارک‌های جنگلی در ایران است. آشتیانی بنیان‌گذار اولین پارک جنگلی ایران در منطقهٔ هراز در نزدیکی آمل به نام «پارک جنگلی میرزا کوچک‌خان» و اولین پارک جنگلی دست‌کاشت ایران به نام «پارک جنگلی خرگوش‌دره» در نزدیکی تهران است که هر دو در سال ۱۳۴۳ احداث شدند.

زندگی‌نامه
----------

آشتیانی در سال ۱۳۱۴ در آشتیان متولد شد. او در سال ۱۳۳۹ از آموزشگاه جنگل و مراتع گرگان فارغ‌التحصیل شد و پس از آن در رشتهٔ پارک‌ها و تفرجگاه‌ها از دانشگاه تگزاس آمریکا ادامهٔ تحصیل داد.

پارک‌ها
-------

از مشهورترین پارک‌هایی که سعیدی آشتیانی احداث کرد می‌توان به پارک جنگلی سی‌سنگان، پارک جنگلی نور، پارک جنگلی میرزا کوچک‌خان و پارک جنگلی قرق گرگان اشاره‌کرد.

آثار
----

آشتیانی چند کتاب و نیز چند گزارش به فارسی منتشر کرد که عموماً در زمینهٔ طراحی پارک یا جنگل‌داری هستند، از جمله کتاب «پارک‌ها و تفرجگاه‌های ایران» منتشر شده در سال ۱۳۶۳ و کتاب «نوشته‌ها و گفته‌ها» که توسط سازمان جنگل‌ها و مراتع در سال ۱۳۶۱ منتشر شد و نیز گزارش‌هایی با عناوین «پارک‌های ملی و تفرجگاه‌های عمومی» (۱۳۴۹)، «طرح پارک جنگلی دلند» (۱۳۵۷)، «طرح پارک جنگلی قرق» (۱۳۵۷)، «ارزش درختان و نقش ایجاد آن در ایران» (۱۳۶۰)، «دنیای درختان، درختچه‌ها، بوته‌ها و … مشخصات و موارد استفاده ۲۷۶ گونه برای پارکسازی، شهرسازی، محوطه سازی و فضای سبز» (۱۳۶۰)، «۹۴ طرح تجهیز و توسعه پارک‌ها» (۱۳۶۰). وی همچنین سردبیر و مدیر مسئول سالنامهٔ آموزشگاه عالی جنگل و مرتع گرگان بود.

جستارهای وابسته
---------------

* پارک جنگلی سی‌سنگان
* پارک جنگلی نور
* پارک جنگلی میرزا کوچک‌خان

منابع
-----

1. 1 2  «بزرگ‌مردی از دیار آشتیان». کانون پرورش فکری مرکز آشتیان. ۱۸ تیر ۱۳۸۸. دریافت‌شده در ۲ مه ۲۰۱۶.
2. 1 2  «آیین رونمایی از نقش‌برجسته مهندس سعیدی آشتیانی در پارک جنگلی سی‌سنگان برگزار شد». اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری نوشهر. ۱۶ اسفند ۱۳۹۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۴ ژوئن ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲ مه ۲۰۱۶.
3. ↑  محمدرضا شفیعی (۲۶ مرداد ۱۳۹۳). «ایرانیان بنیانگذار پارک‌های جنگلی در جهان». بایگانی‌شده از اصلی در ۴ ژوئن ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲ مه ۲۰۱۶.
4. ↑  «پارک جنگلی قرق». رسانه مجازی نگاه. ۲۶ فروردین ۱۳۹۱. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰ اكتبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲ مه ۲۰۱۶. تاریخ وارد شده در `|archive-date=` را بررسی کنید (کمک)
5. ↑  «آثار حسین سعیدی آشتیانی». کتابخانه دانشگاه علوم کشاورزی ومنابع طبیعی گرگان. بایگانی‌شده از اصلی در ۳ مه ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲ مه ۲۰۱۶. کاراکتر zero width joiner character در `|نشانی=` در موقعیت 187 (کمک)
6. ↑  «سالنامهٔ آموزشگاه عالی جنگل و مرتع». سازمان اسناد و کتابخانهٔ ملی ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۳ مه ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲ مه ۲۰۱۶.
خانه شیخ فضل الله نوری
----------------------

**خانه شیخ فضل الله نوری** از مجتهدان شیعه دوازده امامی از رهبران قیام تنباکو در تهران و از مدعیان مشروطه مشروعه و معتقد به انقلاب فرهنگی مشروطه در محله سنگلج شهر تهران، خیابان بهشت، خیابان شیخ فضل الله نوری، بن‌بست جوان قرار دارد.

این خانه به مدت ۱۸ ماه پس از اعدام شیخ فضل الله نوری، محل دفن ایشان بود و در حال حاضر به علت عدم رسیدگی در حال تخریب می‌باشد.

مسجد شیخ فضل الله نوری
----------------------

مسجد شیخ فضل الله نوری؛ به دلیل نزدیکی خانه شیخ فضل الله نوری به این مسجد و همچنین برگزاری نماز جماعت توسط شیخ فضل الله نوری در این مسجد به این نام شهره شده است. میرزا یونس خان جارچی دربار قاجار بود و زمین این مسجد از موقوفات میرزا یونس خان جارچی دربار قاجار بوده.

مسجد میرزا یونس خان در دوران قاجار برپا شد و شیخ فضل الله نوری در آن نماز می خواند، مسجد میرزا یونس خان چندسالی متروکه بود.

احیاء مسجد شیخ فضل الله نوری در کنار خانه شیخ فضل الله نوری
-----------------------------------------------------------

مسجد شهید شیخ فضل الله نوری در دوران پهلوی دوم توسط حسین غفاری و حسین لرزاده احیاء شد.

مسجد شیخ فضل الله نوری در دوران نظام جمهوری اسلامی ایران توسط محمدباقر قالیباف و مهدی چمران دوباره احیاء و به نام مسجد شیخ فضل الله نوری نام گذاری شد. 

آدرس؛ استان تهران ، شهر تهران ، خیابان بهشت، خیابان شیخ فضل الله نوری، تقاطع بن بست جوان ، شماره ۳۰

پانویس
------

1. ↑  خاطرات احتشام السلطنه، به کوشش سید محمد مهدی موسوی، ص ۵۷۳
2. ↑  «اینجا خانه شیخ فضل‌الله نوری‌، ۱۱۰ سال پس از مشروطه/ هر روز ویرانتر می‌شود». *باشگاه خبرنگاران جوان*. ۱۲ مرداد ۱۳۹۵.
3. ↑  «خانه شیخ فضل الله نوری روزهای پایانی خود را سپری می‌کند». خبرگزاری جمهوری اسلامی.
4. ↑  «خانه شیخ فضل الله نوری فرو می‌ریزد». خبرگزاری مهر.
یک نمونه شبیه‌سازی‌شده از شبح‌سازی شدید در یک پخش‌همگانی تلویزیونی آنالوگ.
در تلویزیون، یک **شبح** یک کپی از تصویر ارسال شده‌است، در موقعیت آفست، که بر روی تصویر اصلی برهم‌نموده‌است. اغلب زمانی ایجاد می‌شود که سیگنال تلویزیون از دو مسیر مختلف به آنتن گیرنده با کمی تفاوت در زمان‌بندی می‌رسد.

شبح‌سازی آنالوگ
---------------

دلایل رایج شبح‌ها (به معنای خاص تر) عبارتند از:

* عدم تطبیق امپدانس در طول کانال ارتباطی که باعث بازتاب ناخواسته می‌شود. اصطلاح فنی برای این پدیده زنگ‌زنی است.
* اعوجاج چندمسیره، زیرا امواج فرکانس رادیویی ممکن است مسیرهایی با طول‌های مختلف (با بازتاب از ساختمان‌ها، خطوط انتقال، هواپیما، ابرها و غیره) طی کنند تا به گیرنده برسند. علاوه بر این، نشت RF ممکن است به سیگنال اجازه دهد تا از مسیر دیگری وارد مجموعه شود.

### پیش‌پژواک

اگر شبح در سمت چپ تصویر اصلی دیده شود، احتمالاً مشکل از پیش‌پژواک (به انگلیسی: Pre-echo) است، که در ساختمان‌هایی با خط‌انتقال تلویزیونی بسیار طولانی مشاهده می‌شود که در آن نشتی RF به سیگنال تلویزیون اجازه داده شده که توسط یک مسیر دوم وارد تیونر شود. به عنوان مثال، وصل کردن یک آنتن اضافی به تلویزیونی که قبلاً اتصال آنتن تلویزیونی مشترک (یا تلویزیون کابلی) دارد، می‌تواند باعث این وضعیت شود.

شبح‌سازی دیجیتال
----------------

شبح‌سازی مختص انتقال آنالوگ نیست. ممکن است در تلویزیون دیجیتال زمانی ظاهر شود که ویدیوی درهم آمیخته به اشتباه برای نمایش در دستگاه‌های خروجی اسکن پیشرونده به‌طور نادرست از هم جدا شده باشد. سازوکارهایی که باعث ایجاد شبح‌سازی در تلویزیون آنالوگ می‌شوند ممکن است سیگنال را بیش از استفاده برای تلویزیون دیجیتال خراب کنند. 8VSB، COFDM، و دیگر طرح‌های مدولاسیون به دنبال اصلاح این هستند.

جستارهای وابسته
---------------

* مرجع لغوسازشبح
* پوست‌پیازسازی

منابع
-----

1. ↑  Jorma Hyypia, *Beating TV Interference*, *Popular Mechanics*, June 1980 page 126
**شبکهٔ ورزش تاجیکستان**، شبکهٔ تلویزیونی دولتی و سراسری ورزشی در تاجیکستان است. این شبکه از ۱۱ اسفند ۱۳۹۴ در سراسر تاجیکستان به صورت ۲۴ ساعته در دسترس است. در کشورهای دیگر این شبکه از طریق تلویزیون ماهواره‌ای یا اینترنت قابل مشاهده است. این شبکهٔ تلویزیونی همچنین برنامه‌های خود را از طریق وب‌سایت رسمی خود به بینندگان خود ارائه می‌دهد. برنامه‌های این شبکه با کیفیت FHD پخش می‌شود.

این شبکه حق پخش رده‌های مسابقات جهانی مانند بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶، مسابقات قهرمانی فوتبال قاره‌ای و کشوری مانند لیگ برتر فوتبال انگلستان، لا لیگای اسپانیا و لیگ قهرمانان اروپا را دارد. زبان اصلی شبکه فارسی تاجیکی است و برخی از برنامه‌ها به زبان روسی پخش می‌شوند.

کل مخاطبان شبکه ورزش تاجیکستان ۲۰ میلیون نفر هستند. از این تعداد ۹ میلیون نفر از تاجیکستان و مابقی از افغانستان، ازبکستان، ایران، روسیه، کشورهای اروپایی و ایالات متحده آمریکا هستند.

دریافت
------

**Yahsat 1A (Al Yah 1), 52.5 East**

FRE: 11785 – POL: HOR – S/R: 27500 – FEC: 3/4

SID:0005

BISS: 03 A0 1B BE 20 C1 6D 4E

منابع
-----

* ویکی‌پدیای تاجیکی
* ویکی‌پدیای روسی
* دو شبکه جدید تلویزیونی در تاجیکستان افتتاح شد

پیوند به بیرون
--------------

* وبگاه رسمی
**خا-۳۵** (به روسی: Х-۳۵ Уран) گونه‌ای موشک کروز ضد کشتی روسی ساخت کارخانه زوزدا است. این موشک از سال ۲۰۰۳ به خدمت نیروهای مسلح روسیه درآمده و تاکنون به کشورهای الجزایر، هند، ویتنام، قزاقستان آذربایجان، ترکمنستان، ایران، ونزوئلا، میانمار و کرهٔ شمالی هم صادر شده‌است. ویتنام از سال ۲۰۱۲ و کرهٔ شمالی در چند مدل متفاوت تولید تحت‌لیسانس خا-۳۵ را نیز آغاز کرده‌‌اند.

گونه اصلی این موشک با نام‌گذاری ناتو:**آاس-۲۰ کایاک**، از جت‌های جنگنده شلیک می‌شود و همچنین به کمک تقویت‌کننده راکتی، قابلیت پرتاب از بالگرد، کشتی جنگی و آتشبار دفاع ساحلی را دارد. مدل همراه با راکت کمکی این موشک **اوران** (به معنای اورانیوم؛ نام ناتو: اس‌اس-ان-۲۵ سویچ‌بلید؛ کد: ۳ام-۲۴) یا **بال** (به معنای نهنگ؛ نام ناتو: اس‌اس‌سی-۶ استوج؛ کد: ۳کی۶۰) نامیده می‌شود.

از آن‌جا که این موشک شباهت‌هایی به موشک آمریکایی ای‌جی‌ام-۸۴ هارپون دارد، در زبان روسی به هارپونسکی هم مشهور شده‌است. خا-۳۵ با وزن ۵۲۰ کیلوگرمی (۶۱۰ کیلو در مدل همراه با راکت کمکی)، سر جنگی ۱۴۵ کیلویی یا هسته‌ای ، سرعت ۰.۹ ماخ و برد عملیاتی ۳۰۰ کیلومتری برای حمله به کشتی‌های حداکثر ۵۰۰۰ تنی طراحی گردیده‌ و هزینه تولید هر فروند آن حدود ۵۰۰ هزار دلار است.

نیروی هوایی روسیه از این موشک کروز هدایت راداری در مدل‌های مختلف جنگنده‌های فلانکر (سوخو-۲۷اس‌ام، سوخو-۳۰ و سوخو-۳۴) میگ-۲۹ و بالگردهای کاموف-۲۷ استفاده می‌کند. مدل ارتقایافته این موشک، در سال ۲۰۱۵ میلادی، با موتور تقویت‌یافته رمبوجت، برد عملیاتی ۶۶۰ کیلومتر، ناوبری ماهواره‌ای و آشیانه‌یابی راداری و مقاومت در برابر حیله‌های دفاعی نیز و بی‌شمار بروزرسانی؛ به نیروهای مسلح روسیه تحویل داده شد و مدل پیشین که مدل مقدماتی به‌شمار می‌رود با تغییراتی به محصول صادراتی تبدیل شد.

پانویس
------

1. 1 2  «نسخه آرشیو شده» (PDF). بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۳۰ اکتبر ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۶.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Kh-۳۵». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۴ مارس ۲۰۰۹.
**غزِل** (فرانسوی: Ghazel‎؛ زادهٔ ۱۹۶۶ در تهران) با نام اصلی **غزال رادپی** یک هنرمند فعال در زمینهٔ هنرهای تجسمی، عکاسی و نقاشی است که بیشتر به‌خاطر ویدئوها و اجراهای هنری‌اش شناخته می‌شود. آثار هنری گوناگون او بیشتر در زمینهٔ جنگ و زندگی عشایری است.

او در سال ۱۹۶۶ در تهران و در خانواده‌ای مرفه به دنیا آمد و در یک مدرسهٔ بین‌المللی به زبان انگلیسی درس خواند. او در سال ۱۹۸۶ و در سن ۱۹ سالگی به «دانشگاه پل والری» در مون‌پلیه و سپس «مدرسهٔ عالی هنرهای زیبا» در نیم رفت و بعدها از دانشگاه مون‌پلیه، مدرک سینما دریافت نمود.

وی مدت‌ها میان برلین، لایپزیگ و مون‌پلیه در رفت‌وآمد بود و در این بین به ایران هم سر می‌زد. وی از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰ بیشتر در تهران ساکن بود و با کودکان بزهکار کار می‌کرد. او با پروژه ویدئویی‌اش موسوم به «Me» به‌ شهرت رسید که مجموعه‌ای بیش از ۷۰۰ اثر ویدئویی کوتاه است.

او در سال ۲۰۱۸ نشان «شوالیه در هنر و ادبیات» فرانسه را دریافت داشت.

منابع
-----

1. ↑  «غزال رادپی (غزِل)». درز. دریافت‌شده در ۲۵ اسفند ۱۳۹۸.
2. ↑  Entretien avec Ghazel animé par Michel Poivert, séance du 12 janvier 2009, p1.
3. ↑  "Ghazel: Mismappings". *iscp-nyc.org* (به انگلیسی). Retrieved 2019-02-22. `{{cite web}}`: Cite has empty unknown parameters: `|urltrad=`، `|subscription=` و `|coauthors=` (help)

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Ghazel (artiste)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی*، بازبینی‌شده در ۹ فوریه ۲۰۲۰.


|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ غزل (هنرمند) موجود است. |


|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد هنرمندان است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**عبدالمقصود حسن زاده** (زاده ۱۳۵۵ ولسوالی نوآباد-ولایت کاپیسا) یک سیاستمدار اهل افغانستان و رهبر حزب بیداری ملت افغانستان است.

زندگی‌نامه
----------

عبدالمقصود حسن زاده متولد ۱۳۵۵ از ولسوالی نوآباد ولایت کاپیسا است. دروس ابتدایی را نزد پدرش فرا گرفت و مدتی در مدارس خال محمد شهید و مدرسه دینی عبدالله بن مسعود به تحصیلات خود ادامه داد و در سال ۱۳۶۹ به پاکستان مهاجرت و در مدرسه عمر فاروق مشغول به تحصیل شد. پس از پیروزی مجاهدین در سال ۱۳۷۰ به ایران مهاجرت کرد و پس از سه سال به افغانستان بازگشت و در سال ۱۳۷۷ از مدرسه عالی امام اعظم در کاپیسا فارغ التحصیل شد. وی در سال ۱۳۹۰ وارد دانشگاه خصوصی سلام شد و توانست در رشته قضا و ثارنوالی از دانشکده فقه و قانون آن و با پایان‌نامه راه‌های دشمنی غرب با جهان اسلام تحصیلات خود را به اتمام برساند.

فعالیت سیاسی
------------

وی در سال ۱۳۸۶ فعالیت سیاسی خود را آغاز و وارد حزب نهضت بیداری ملی فلاح افغانستان شد و در سمت‌های معاونیت کمیته فرهنگی ، ریاست کمیته فرهنگی ، ریاست کمیته جوانان و معاونیت اول حزب در آن فعالیت کرد. پس از اختلافاتی که در حزب صورت گرفت با همکاری چند تن دیگر حزب بیداری ملت افغانستان را در سال ۱۳۹۴ تأسیس کرد و توانست مجوز فعالیت را در سال ۱۳۹۵ از طرف وزارت عدلیه افغانستان کسب کند.

### دیگر فعالیت‌ها

* عضو مؤسسین و رئیس دارالانشاء کمیسیون انسجام ملی احزاب متحد سیاسی و سازمان‌های اجتماعی.
* عضو مؤسسین جبهه ملی نوین و خانه احزاب سیاسی.

منابع
-----

1. 1 2 3  «زندگی نامه مقصود حسن زاده». *صفحه فیس بوک حزب بیداری ملت افغانستان*.

* درگاه افغانستان
**سید مخدوم رهین**، نویسنده، سیاست‌مدار و وزیر پیشین اطلاعات و فرهنگ افغانستان است.

وی دو دوره وزیر اطلاعات و فرهنگ افغانستان بود.

یکبار از سال ۲۰۰۱ - ۲۰۰۶ و بار دوم از سال ۲۰۱۰ - ۲۰۰۱۵

زندگی
-----

سید مخدوم رهین در کابل به دنیا آمد. سلسله نسب خانوادهٔ وی به محمد پیامبر اسلام از طریق میر واعظ کابلی، میر ابوالقاسم و ابراهیم فرزند موسی کاظم می‌رسد.

تحصیلات
-------

وی مدرک ماستری/کارشناسی ارشد و دکترای خودرا در رشته ادبیات فارسی از دانشگاه تهران در سال ۱۳۵۲ خورشیدی بدست آورد. بعد از پایان تحصیل به عنوان استاد در دانشگاه کابل ایفای وظیفه کرد. پس از آن به عنوان رئیس ادارهٔ فرهنگ و هنر وزارت اطلاعات و فرهنگ وقت مصروف کار شد.

فعالیت‌های سیاسی
----------------

دکتور رهین در کمیسیون مسودهٔ قانون اساسی در زمان جمهوری داودخان عضو بود و در لویه جرگه سال ۱۳۴۶ اشتراک نمود. بعد از کودتای ۷ ثور ۱۳۵۷ در منزلش تحت نظارت قرارگرفت. بعد از اشغال افغانستان توسط شوروی سابق، به پاکستان مهاجرت کرد و به مجاهدین افغانستان پیوست و به عنوان رئیس کمیته فرهنگ و نشرات و عضو شورای عالی جهاد تعیین و در عین حال به عنوان رئیس رادیو کابل آزاد انتخاب شد.

در حکومت موقت مجاهدین به حیث وزیر مشاور ایفای وظیفه کرد. دکتور رهین در زمینه فرهنگ و ادبیات، تاریخ و عرفان اسلامی آثاری دارد. وی مقالات زیادی نوشته و از وی چندین مقاله و کتاب تا کنون چاپ شده‌است که می‌توان به کتاب هائی چون دقیقی نامه، گزیدهٔ آثار سید جمال الدین افغانی، هند و هندو در شعر امیر خسرو دهلوی و روابط فرهنگی افغانستان و شبهٔ قارهٔ هند از گذشته‌های دور تا قرن هفتم هجری نام برد. از جملهٔ کارهای وی در دوران جهاد اشک خراسان، سوگواران، پاسخ به نامهٔ استاد(شعر) اوسنی مسلمانان(پشتو)میباشد. وی در دورهٔ جهاد برای تشریح اهداف جهاد، جراید و مجلات متعدد به زبان‌های پشتو، دری، انگلیسی، عربی، و اردو تأسیس کرد.

در سال ۱۹۸۸ دکتور رهین همراه با عده‌ای از روشنفکران و فرماندهان جهادی نهضت ملی اسلامی افغانستان را به منظور خدمت به آزادی و دموکراسی تأسیس کرد. وی در سال‌های جهاد به اکثر مناطق کشور سفر کرد.

پس از دوازده سال شرکت در جهاد افغانستان در حدود یکسال قبل از سقوط حکومت نجیب الله به آمریکا رفت.

دکتور رهین در سال ۱۳۷۵ هجری شمسی به همکاری دانشمندان افغان در آمریکا انجمن صلح و دموکراسی برای افغانستان را ایجاد نمود و به حیث رئیس این انجمن در راه وحدت مای و دموکراسی و آزادی در افغانستان و پیکار بر ضد تروریزم و طالبان کوشید.

دکتور رهین در سال ۱۳۷۷ هجری شمسی به عضویت کمیتهٔ اجرائیهٔ طرح لویه جرگه اضطراری در روم پذیرفته شد و بعد از آن الی تدویر جلسهٔ بن در تمام فعالیت‌های مربوط به لویهٔ جرگه اشتراک ورزید.

دکتور رهین در ادارهٔ موقت به حیث وزیر اطلاعات و فرهنگ تعین گردید.وی از طرف مردم کابل در سپتامبر ۲۰۰۳ به حیث رئیس شورای شهروندان کابل انتخاب شد. در ماه می۲۰۰۴ مدال خدمت در راه آزادی بیان و فرهنگ به پیشنهاد رئیس جمهور از محمدظاهر شاه دریافت نمود.

او پیش از انتخاب مجدد به حیث وزیر اطلاعات و فرهنگ ، مدتی سفیر افغانستان در دهلی نو بود.

وی تا ماه مارس ۲۰۱۵میلادی وزیر فرهنگ افغانستان بود.

منابع
-----

|  |  |
| --- | --- |
|  | مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به ***سید مخدوم رهین*** در ویکی‌گفتاورد موجود است. |

* وبسایت سفارت افغانستان در دهلی نو
**صخره‌های لیانکورت** یا **تاکه‌شیما** به معنای جزیره خیزران (به ژاپنی: 竹島) یا به زبان کره‌ای **توکتو** یا **دوکتو** (독도) یک گروه جزیره خرد و کوچک در دریای ژاپن است. بر سر حاکمیت این جزیره بین دو کشور ژاپن و کره جنوبی مناقشه وجود دارد. ژاپن این صخره‌ها را به عنوان بخشی از استان شیمانه در ژاپن تقسیم‌بندی کرده‌است.

سنگ‌های صخره‌های لیانکورت (به فارسی:صخره‌های لیانکورد) گروهی از جزایر کوچک دردریای ژاپن است.
کره جنوبی این جزایر را به عنوان (Dokdo-ri , Ulleung-eup , Ulleung County)، استان «گیونگسانگ شمالی» [North Gyeongsang] طبقه‌بندی می‌کند و آنها را Dodo می‌نامد.
ژاپن جزایر را به عنوان بخشی از *اوکینوشیما* طبقه‌بندی می‌کند و آنها را [تاکشیما] (جزایر بامبو) می‌نامد.

نام فرانسوی-انگلیسیِ "Liancourt Rocks" از لایانکورت (Le Liancourt) گرفته شده‌است؛ نام کشتی‌ای فرانسوی است که در سال ۱۸۴۹ نزدیک بود در حوالی این صخره‌ها خراب شود.

سنگهای لیانکورت شامل دو جزیره اصلی و ۳۵ سنگِ کوچک‌تر است. مساحت کل جزایر ۰٫۱۸۷۵۵۴ کیلومتر مربع (۴۶٫۳۴۶ هکتار) است که بیشترین ارتفاع آن ۱۶۸٫۵ متر (۵۵۳ فوت) در مکانی بی‌نام در جزیره غربی است.
سنگ‌های لیانکورت در مناطقی غنی از لحاظ ماهی‌‌گیری قرار دارند که ممکن است حاوی ذخایر زیادی از گاز طبیعی هم باشند.

تاریخچه
-------

در اکتبر سال ۱۹۰۰، امپراتوریِ هانِ بزرگ رسماً فرمانِ شاهنشاهی شماره ۴۱ را اعلام کرد که طبق آن: دوکدو تحت مدیریت رئیس شهرستانِ جزیرهٔ اولونگ است. داژوکان یا شورای عالی ژاپن در اوایل دوره میجی، دستور داد که جزیره اوله‌اونگ و دوکدو، هیچ ارتباطی با ژاپن ندارند.

بحت بر سر مالکیت
----------------

در حالی که دولت میجی (در سال ۱۹۰۴ (تعلق دوکدو به کره را تأیید کرد، در میانه جنگ بین روسیه و ژاپن، ژاپن به‌طور قابل ملاحظه‌ای در تصرف دوکدو مردد بود.

در آن زمان، منشیْ اینو از وزارت امور داخلی با دادخواست برای فتح دوکدو مخالف بود. در آن زمان ژاپن بر این باور بود که اگر دوکدو را تصاحب نکند، کشورهای خارجی مشکوک می‌شوند که ژاپنی‌ها قصد الحاقُ چوسون را دارند و ضعیف آمد. با این حال، یامازا آنژیرو، که نسخه اصلی اعلامیه جنگ علیه روسیه را تهیه کرد و در زمان جنگ‌ روسیه و ژاپن، رئیس دفتر امور سیاسی در وزارت امور خارجه بود، فعالانه پیشنهاد ارتقای ارضی و الحاق دوکدو به ژاپن را داد. او باور داشت که منطقه دوکدو، گزینه خوبی برای نصب تأسیسات جنگی است و آنها می‌توانند از این منطقه برای گمراه کردن دشمن استفاده کنند.

در پایان جنگ جهانی دوم، دوکدو مطابق با اقدامات نیروهای متفقین و با اعلامیه قاهره(۱۹۴۳)، که بر اساس آن ژاپن باید از همه مناطقی که به خشونت اشغال کرده‌بود برود، به کره بازگشت. طبق دستورالعمل فرمانده عالی نیروهای متفقین (SCAPIN) به شماره ۶۷۷، دوکدو از حیطه حکمرانی و اداری ژاپن خارج شد و پیمانسانفرانسیسکو بین ژاپن و کشورهای متفقین (۱۹۵۱) مجدداً محتوای اسناد قبلی را تأیید کرد.

یک تصویر پانوروما از جزایر،  
طرف چپ جزیرهٔ شرقی
  
طرف راست جزیرهٔ غربی قرار دارد.

پانویس
------

1. ↑  "동도는 '우산봉' 서도는 '대한봉'… 독도 봉우리 공식이름 생겼다", *The Dong-a Ilbo*, 29 October 2012

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «竹島 (島根県)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای ژاپنی*، بازبینی‌شده در ۲۴ اوت ۲۰۱۲.
*

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ صخره‌های لیانکورت موجود است. |

* پیشنهاد رسمی ژاپن درباره ارجاع مسئله جزیره تاکه شیما دادگاه بین‌المللی
* تنش میان کره جنوبی و ژاپن[*پیوند مرده*]
* Takeshima (Shimane Prefectural Government, Japan)
* Dokdo Research Institute (Korea)
**حزب کمونیست آبخاز (CPA)** (آبخازی: Аԥсны Акомунисттә Апартиа؛ گرجی: აფხაზეთის კომუნისტური პარტია) یک حزب سیاسی با ایدئولوژی کمونیسم در آبخاز است. رهبر این حزب لو شامبا است.

این حزب در ماه مارس ۱۹۲۱ با تقاضای جمهوری جداگانه شوروی آبخاز تأسیس شد. سپس توسط افرم اشبا هدایت شد. اشبا در تابستان ۱۹۱۸ کمیته انقلابی - نظامی بلشویکی را در سوخومی تشکیل داده بود. گروه اشبا خواستار ادغام مستقیم آبخاز در اتحاد جماهیر شوروی بودند. در دوره شوروی، حزب کمونیست آبخاز بخشی از حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی بود. در سال ۱۹۸۸، حزب کمونیست خواستار جدایی آبخاز شد.

پس از سقوط اتحاد جماهیر شوروی، این حزب بعنوان یک حزب مستقل در ۴ مارس ۱۹۹۵ احضار شد. در دهه نود، آن را انور کاپبا رهبری می‌کرد. در طی اولین انتخابات ریاست جمهوری آبخازیا، در سال ۱۹۹۹، از رئیس‌جمهور ولادیسلاو آردزینبا (که بدون مخالفت شرکت کرد) حمایت کرد. در دوران اردزینبا، این حزب به عنوان یک حزب مخالف وفادار فعالیت می‌کرد.

حزب کمونییت آبخاز ارتباط نزدیک با گروه‌های کمونیست در روسیه برقرار می‌کند. این حزب به اتحادیه احزاب کمونیست - حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی وابسته است. با این حال، برخلاف بسیاری از سازمانهای کمونیستی دیگر در منطقه، حزب میراث سیاسی ژوزف استالین را محکوم کرده‌است.

این حزب قصد داشت هشتمین کنگره خود را در تاریخ ۳۰ اکتبر ۲۰۱۳ برگزار کند و لو شاما اعلام کرد که قصد استعفا از سمت رهبری را دارد، که به مدت هشت سال در این سمت بود اما تا زمان بیستمین سالگرد حزب در سال ۲۰۱۵ همچنان رئیس بود.

در ۲۹ فوریه ۲۰۱۶، حزب کمونیست به عضویت بنیانگذار شورای وحدت ملی جمهوری آبخاز درآمد و نیروهای سیاسی را که نه طرفدار دولت بودند و نه مخالف مخالف بودند، متحد کرد.

منابع
-----

1. ↑
2. 1 2  "Коммунистическая партия Абхазии была создана 20 лет назад". *Apsnypress*. 4 March 2015. Archived from the original on 2 April 2015. Retrieved 7 March 2015."Коммунистическая партия Абхазии была создана 20 лет назад" بایگانی‌شده در ۵ سپتامبر ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine. *Apsnypress*. 4 March 2015. Retrieved 7 March 2015. CS1 maint: discouraged parameter (link)
3. ↑  "Daily News August 16, 1999". *Sarke*. 16 August 1999. Retrieved 7 January 2012.
4. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۹ آوریل ۲۰۲۱. دریافت‌شده در ۱۸ آوریل ۲۰۲۱.
5. ↑  "Компартия Абхазии готовится к VIII съезду". *Apsnypress*. 6 September 2013. Archived from the original on 21 February 2014. Retrieved 5 February 2014.
6. ↑  "В АБХАЗИИ СОЗДАН СОВЕТ НАЦИОНАЛЬНОГО ЕДИНСТВА РА". Abkhazia Inform. 29 February 2016. Retrieved 7 March 2016.
مراحل یک پروژه ESco
**شرکت خدمات انرژی** (ESCO: Energy Services Company)شرکتی است که در کلیه بخشهای مصرف-کننده انرژی، طرحهای مرتبط با بهبود کارایی انرژی را ممیزی، طراحی، تأمین مالی و اجرا می‌کند. این شرکت با تضمین رسیدن به سطح مشخصی از کارایی انرژی، تمام ریسک پروژه را به عهده می‌گیرد و سهم خود را از محل صرفه-جویی انرژی در قالب قرارداد عملکردی برداشت می-کند. شرکتهای خدمات انرژی همانند وسیله-ی مهمی هستند که کارایی انرژی را در دنیا به- خصوص در کشورهایی که تجارت تأسیسات برقی، مسئله-ی خصوصی-سازی و بازار رقابت را تجربه می‌کنند و در زیر بخشهایی که خصوصی-سازی و آزادسازی مرسوم است) مانند تولید حرارت در کشورهای اروپای مرکزی و اروپای شرقی (توسعه می‌دهند. مراحل اصلی در فرایند اجرای پروژه‌های شرکتهای خدمات انرژی عبارتند از: ممیزی انرژی با هدف سرمایه‌گذاری، تعیین روشهای امکانپذیر برای بهینه‌سازی مصرف انرژی، تعریف پروژه، تضمین نتایج اجرای اقدامات بهینه‌سازی، بررسی و تضمین رعایت مقررات و استانداردها، تهیه تجهیزات و نصب آنها، مدیریت پروژه، تعمیر و نگهداری تجهیزات در طول مدت قرارداد، اندازه‌گذاری میزان صرفه جویی به‌طور پیوسته، تأمین منابع مالی. به بیان ساده‌تر شرکتهای خدمات انرژی (ESCO) شرکتهایی هستند که پروژه‌هایی را به منظور افزایش بهره‌وری انرژی و کاهش هزینه‌های تعمیرات و نگهداری) برای تسهیلات حدود ۷ تا ۱۰ سال (تعریف کرده و ریسک اجرایی و فنی پروژه‌ها را قبول می‌کنند. شرکت‌های ESco معمولاً از قراردادهای M&V استفاده می‌کنند. [1]

قرار داد Measurement and Verification) M&V): «اندازه‌گیری و تأیید»(M&V) فرایند برنامه‌ریزی، اندازه‌گیری، جمع‌آوری و تجزیه و تحلیل داده‌ها به منظور تأیید و گزارش صرفه جویی در مصرف انرژی در یک تأسیسات است که ناشی از اجرای اقدامات حفظ انرژی (ECM) است.

پانویس
------

[1]