**قوانین یولیا** (انگلیسی: Lex Julia) یا **لکس یولیا** یا **قوانین جولیان** اصطلاحی در قانون روم باستان برای اشاره به قوانین متعددی است که توسط آگوستوس یا ژولیوس سزار وضع شده‌اند. این قوانین جنبه‌های مختلف جامعه روم از جمله ازدواج، خیانت، ورشکستگی و فساد انتخاباتی را پوشش می‌داد. آنها برای حفظ نظم و جلوگیری از فساد طراحی شده بودند و از طریق سیستم دادگاه اجرا می‌شدند. قوانین آگوستا در مورد ازدواج و اصلاحات بعدی آنها در واکنش به کاهش نرخ زاد و ولد وضع شد. رهبران رومی به وضوح خواستار خانواده‌های پرجمعیت بودند و با ادامه گسترش امپراتوری، جمعیت آن افزایش یافت. به بیان ساده، طبق قانون، همه مردان و زنان واجد شرایط باید ازدواج کنند یا با افزایش مالیات و همچنین نارضایتی اجتماعی مواجه شوند. پس از ازدواج آنها قرار بود بچه دار شوند. نقض حرمت ازدواج جرم سنگینی بود.

زمینه
-----

تجزیه و تحلیل اسکلت‌های زنانه در هرکولانیوم نشان می‌دهد که میانگین تعداد فرزندان متولد شده از زنان اشراف کمتر از دو بچه بوده‌است و این یافته‌ها شواهد حکایتی مربوط به این دوران را نشان می‌دهد که خانواده‌های کوچک یا بی فرزندی رواج داشتند. طبقات بالا خانواده‌های خود را به دلیل خطرات ذاتی زایمان محدود می‌کردند. تعداد فرزندان مورد نیاز هر زن برای ثابت نگه داشتن جمعیت روم باستان در آن دوران بین شش تا نه برآورد شده‌است. دو دلیل اصلی برای این تعداد زیاد وجود دارد. یک زن تقریباً یک در پنجاه احتمال مرگ در زایمان را داشت که هر بار که زایمان می‌کرد این خطر بیشتر می‌شد و منجر به مرگ‌های زودهنگام بسیاری می‌شد. میزان مرگ و میر کودکان همچنین بسیار بالا بود، با تخمین‌های مختلف درصد مرگ و میر در سال اول خود را در حدود ۳۰٪ قرار می‌دهد، در حالی که حداقل نیمی از تمام کودکان متولد شده تا سن ۱۰ سالگی می‌مردند. با توجه به این ارقام وحشتناک، جای تعجب نیست که ایالت نگران جمعیت باشد.

قانون اخلاقی آگوستوس (۱۸–۱۷ قبل از میلاد)
-----------------------------------------

در سال ۱۸ قبل از میلاد، امپراتور آگوستوس توجه خود را به مشکلات اجتماعی در رم معطوف کرد. اسراف و زنا بسیار گسترده بود. در میان طبقات بالا، ازدواج به‌طور فزاینده ای نادر بود و بسیاری از زوج‌هایی که ازدواج می‌کردند اما موفق به تولید فرزند نمی‌شدند. آگوستوس که امیدوار بود از این طریق اخلاق و هم تعداد طبقات بالا را در رم بالا ببرد، و جمعیت ایتالیایی‌های بومی ایتالیا را نسبت به غیربومیان افزایش دهد، برای تشویق فرزندآوری، مشوق‌هایی برای ازدواج و تنبیه‌هایی بر پرهیز جنسی داوطلبانه ارائه کرد. از نظر رهبران رومی ازدواج به دلیل فرزندانی که از آن به وجود می‌آمد، به‌ویژه فرزندان پسر، برای امنیت دولت ضروری می‌دانستند. قانون به‌طور خاص عمل زنا را هدف قرار می‌داد و هر دو طرف درگیر را ملزم به تبعید می‌کرد. آنها به جزایر جداگانه تبعید شدند و اگر دارایی داشتند، در بیشتر موارد مصادره می‌شد. در مورد همسران دارای فرزندان ساکن در ملک یا استفاده از ملک برای درآمد، استثناهایی وجود داشت. طبق قانون، شوهران موظف بودند زنانی را که به جرم زنا محکوم شده بودند طلاق دهند و خود به ازدواج مجدد تشویق می‌شدند. شوهرانی که همسر خود را در عمل زنا گرفتار می‌کردند در بیشتر موارد اجازه کشتن متجاوز را داشتند و گاهی اجازه کشتن همسر مرد متخلف را نیز داشتند. پدران زنانی که مرتکب زنا شده بودند، اجازه داشتند آنها را نیز به همراه شرکای خود بکشند. قوانینی که برای حمایت از ازدواج در نظر گرفته شده بود، اجرا شد و زنا به عنوان یک جرم عمومی اعلام شد. همسران تشویق می‌شدند که تسلیم شوهران خود شوند و نقش مناسب آنها تولید مثل بود. آگوستوس «قانون سه پسر» را وضع کرد که موقعیت اجتماعی مردانی را که پدر سه (یا بیشتر) فرزند پسر بودند، ارتقا داد. سخنرانی دربارهٔ قانون الزام مردان به ازدواج برای بچه‌دار شدن. به گفته لیوی، در ۱۷ پ.م. آگوستوس این سخنرانی را در مجلس سنا در حمایت از قانون خود در تشویق ازدواج و فرزندآوری خواند. «اگر می‌توانستیم بدون همسر زنده بمانیم، شهروندان روم، همه ما بدون آن مزاحمت زندگی می‌کردیم؛ اما از آنجایی که طبیعت چنان حکم کرده‌است که نمی‌توانیم بدون آنان کارمان را از پیش ببریم، و بدون آنها به هیچ وجه نمی‌توانیم زندگی نمی‌کنیم، باید برنامه‌ریزی کنیم. برای حفظ پایدار ما نه برای لذت موقت ما.»

### قوانین یولیای آگوستین

* "Lex Julia de ambitu" (۱۸ قبل از میلاد): مجازات رشوه در هنگام کسب مناصب سیاسی.
* *Lex Julia de maritandis ordinibus* (۱۸ قبل از میلاد): الزام (احتمالا) همه شهروندان برای ازدواج. همچنین محدود کردن ازدواج در مرزهای طبقات اجتماعی
* *Lex Julia de adulteriis coercendis* (۱۷ قبل از میلاد): این قانون زنای محصنه را جرم عمومی می‌دانست که می‌تواند توسط دادگاه مجازات شود. این در ۱۸ قبل از میلاد تصویب شد و و برای جلوگیری از روابط خارج از ازدواج طراحی شده بود. این قانون زنا را با تبعید مجازات می‌کرد. دو طرف گناهکار به جزایر مختلف فرستاده می‌شدند و بخشی از اموال آنها مصادره می‌شد. پدران مجاز به کشتن دختران و شرکای جنسی آنها در زنا بودند. شوهران تحت شرایط خاصی می‌توانستند شرکای زندگی مشترک خود را بکشند و مجبور بودند زنان زناکار را طلاق دهند. خود آگوستوس با استناد به این قانون علیه دختر خود، ژولیای بزرگ (به جزیره ونتوتن) و علیه نوه بزرگش ژولیای کوچک اقدام کرد. تاسیتوس (تاریخ‌نگار) این سرزنش را اضافه می‌کند که آگوستوس برای خویشاوندان خود تنبیه سخت‌تری از آن چیزی بود که قانون واقعاً بود، مقرر کرد
* *مالیات بر ارث* (م ۵): (در مالیات بر ارث) ۵ درصد مالیات بر ارث وصیتی وضع کرد و اقوام نزدیک را معاف کرد.
* «قانون اوپیا» (۹ پس از میلاد): (برای تشویق و تقویت ازدواج) معمولاً به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از قوانین جولیان آگوستوس دیده می‌شود. همچنین صراحتاً فرزندان را (در چارچوب ازدواج قانونی) ترویج می‌کرد، بنابراین نسبت به تجرد نیز تبعیض قائل شد.
* *Lex Julia peculatus*: برای محاکمه در مورد اختلاس اموال عمومی و توهین به مقدسات. در سال ۹ پس از میلاد، دو کنسول رومی (بالاترین مناصب منتخب دولت در آن زمان) قوانین تصویب شده توسط آگوستوس را اصلاح کردند. اگرچه هدف این قانون تشویق و حمایت بیشتر از ازدواج بود، اما هیچ‌یک از کنسول‌ها، مارکوس پاپیوس موتیلوس و کوئینتوس پاپیوس سکوندوس، ازدواج نکردند. این قانون محدودیت‌های بیشتری را در مورد اینکه چه کسی می‌تواند با چه کسی ازدواج کند اعمال می‌کند. برای مثال، سناتورها و فرزندانشان از ازدواج با افرادی که والدینشان مجری، برده سابق یا فاحشه بوده‌اند، منع شدند. نوازندگان شامل گلادیاتورها، رقصندگان، نوازندگان و بسیاری دیگر بودند. تجرد کاملاً غیرقانونی نبود (در سن خاصی) اما به شدت از آن جلوگیری شد. مجرد نمی‌تواند ارث را تصرف کند مگر اینکه در مدت معینی ازدواج کند. در غیر این صورت، ارث به دولت منتقل می‌شود. زنان بیوه (زیر پنجاه سال) اگر در مدت زمان معین ازدواج مجدد نکنند، آنچه را که شوهر مرحومشان برایشان گذاشته بود از دست می‌دهند. زنان بالای پنجاه سال و مردان بالای شصت سال از قانون مستثنی بودند مگر اینکه قبل از رسیدن به آن سنین آن را نقض کرده باشند. قانون روم فرض می‌کرد که زن تا سن پنجاه سالگی هنوز می‌تواند بچه‌دار شود، و بنابراین باید این کار را انجام دهد.

به روز رسانی‌های بعدی به قوانین جولیان
--------------------------------------

### اولپیان (قرن سوم)

به نوشته اولپیان

* لکس یولیا مربوط به ازدواج: (*اپیتومه* ۱۳–۱۴) طبق شرایط لکس یولیا، سناتورها و فرزندان آنها از ازدواج با زنان آزاده یا زنانی که با میل خودشان در حرفه بازیگری صحنه بودند، ممنوع است. یا پدر یا مادرش که این کار را انجام داده‌است. سایر آزادگان از ازدواج با فاحشه معمولی یا روسپی یا زنی که توسط خریدار یا متصدی آزاد شده‌است یا زن گرفتار زنای محصنه یا محکوم به دعوی عمومی یا کسی که از حرفهٔ بازیگری صحنه تبعیت کرده‌است ممنوع است.

### ژوستینیانوس (قرن ششم)

تحت حاکمیت ژوستینین یکم

* لکس یولیا در مورد زنا: (*نهادینه‌ها (ژوستینین)* ۴, ۱۸, ۲–۳) تعقیب عمومی به شرح زیر است … لکس یولیا برای سرکوب زنا با اعدام مجازات نمی‌کند فقط کسانی که به رختخواب ازدواج دیگری بی‌احترامی می‌کنند، بلکه کسانی که در شهوت ناگفتنی با مردان غرق می‌شوند. همان لکس جولیا همچنین جرم اغواگری را مجازات می‌کند، زمانی که شخصی بدون استفاده از زور، باکره ای را از بین می‌برد یا یک بیوه محترم را اغوا می‌کند. مجازات مقرر در قانون برای چنین متخلفانی مصادره نیمی از دارایی آنها در صورت داشتن موقعیت محترمانه، تنبیه بدنی و تبعید در مورد افراد طبقه پایین‌تر است.

(*دیژست* ۴, ۴, ۳۷) اما در مورد مقررات لکس یولیا … مردی که اعتراف می‌کند که مرتکب جرم شده‌است [i.e. زنای محصنه] حق ندارد به این دلیل که سنش کم بوده تقاضای بخشودگی از مجازات کند. و همان‌طور که گفتم، اگر او مرتکب هر یک از جرائمی شود که قانون مجازات آن را مانند زنای محصنه انجام می‌دهد، هیچ بخششی مجاز نخواهد بود؛ مثلاً اگر با زنی ازدواج کند که زنای محصنه تشخیص داده شده و او از طلاق او امتناع کند، یا از زنا سودی به دست آورد، یا برای پنهان کردن رابطه نامشروعی که تشخیص داده رشوه بگیرد، یا خانه خود را برای ارتکاب زنا یا آمیزش نامشروع در آن به امانت بدهد.

پیامد
-----

زنان دیگر، علیرغم پاداش‌هایی که برای بچه دار شدن داشتند، به دنبال راه‌هایی برای جلوگیری از بارداری بودند. یکی از عوامل محرک، میزان بالای مرگ و میر ناشی از عفونت‌های پس از زایمان یا سایر عوارضی بود که هنگام زایمان با آن‌ها مواجه می‌شد. داروهای ضدبارداری مانند یونان با استفاده از برخی از روش‌های مشابه و توسعه روش‌های جدید خود ساخته شدند. وسعت امپراتوری روم برای آنها داروهای ضدبارداری گیاهی را به ارمغان آورد که در دسترس دولت شهرهای یونان نبودند، در حالی که سایرین توسط هر دو تمدن مشترک بود. یکی از آنها گیاهی به نام سیلیفیوم بود.

علیرغم قوانینی که برای ترویج ازدواج و تولید مثل وجود داشت، فحشا توسط هر دو جنس طبق قوانین روم قانونی بود و درآمد حاصل از آن مشمول مالیات بود. قانون دیگری که توسط آگوستوس تصویب شد، حکم داد که زنان محکوم به زنا می‌توانند به تن‌فروشی اجباری محکوم شوند. تا اواخر قرن چهارم به قوت خود باقی بود. روسپی‌ها شهروند نبودند، و بنابراین فرزندان آنها نیز نمی‌توانستند شهروند باشند. حتی زمانی که رهبران امپراتوری تلاش می‌کردند شهروندان خود بچه‌دار شوند و بچه‌ها را بزرگ کنند، روش کنترل تولد در جامعه روم رونق گرفت. زوج‌های متأهلی که نمی‌توانستند بچه‌دار شوند، ناامیدی مفروض‌شان با مجازات‌های قانونی تشدید می‌شد. از شوهران ۲۵ تا ۶۰ ساله و همسران ۲۰ تا ۵۰ ساله انتظار می‌رفت که تولید مثل کنند. مجازات عدم انجام این کار مالی بود. برخی از زوج‌ها سعی کردند فرزندخواندگی کنند و به این ترتیب فرزندانی در خانواده خود داشته باشند، اما سنا فرزندخواندگی را صرفاً تلاشی برای دور زدن هدف قانون نادیده گرفت. برعکس، خانواده‌های دارای چند فرزند در بسیاری از موارد از مزایای مالیاتی و ارتقای موقعیت برخوردار شدند.

انحلال
------

سرانجام، قوانین آگوستا در زمان کنستانتین بزرگ از بین رفت و بیشتر آنها بعداً به‌طور رسمی لغو شدند.

جستارهای وابسته
---------------

* ژولیای بزرگ

پانویس
------

1. 1 2  "lex Julia definition · LSData". *Welcome to LSD · LSData* (به انگلیسی). Retrieved 2023-08-14.‏
2. 1 2 3 4 5 6 7  Elhassan, Khalid (2020-01-06). "The Sibling Rivalry That Wrecked an Empire, and Other Self-Destructive Royal Family Episodes". *History Collection* (به انگلیسی). Retrieved 2023-08-14.‏
3. ↑  "Roman women and children Part 1 - Fertility". *The Vindolanda Trust* (به انگلیسی). 2022-11-17. Retrieved 2023-08-14.‏
4. 1 2 3  "The Julian Marriage Laws". *UNRV Roman History* (به انگلیسی). 2023-08-09. Retrieved 2023-08-14.‏
5. 1 2  "The Julian marriage laws". Unrv.com. Retrieved 2010-11-29.
6. 1 2  Greg Woolf (2007). *Ancient civilizations: the illustrated guide to belief, mythology, and art*. Barnes & Noble. p. 386. ISBN 978-1-4351-0121-0.
7. ↑  "Digesta Iustiniani: Liber 48 (Mommsen & Krueger)". *droitromain.univ-grenoble-alpes.fr*. Retrieved 2023-04-24.

منابع
-----

* Crook, John; Lintott, Andrew; Rawson, Elizabeth, eds. (1992). *The Cambridge ancient history*. Vol. 9 (2nd ed.). Cambridge University Press. ISBN 0-521-85073-8. OCLC 121060.
* Drogula, Fred K (2019). *Cato the Younger: life and death at the end of the Roman republic*. New York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-086902-1. OCLC 1090168108.
* Goldsworthy, Adrian (2006). *Caesar: Life of a Colossus* (به انگلیسی). Yale University Press. ISBN 978-0-300-13919-8.
* Gruen, Erich (1995) [1974]. *The last generation of the Roman republic*. Berkeley: University of California Press. ISBN 0-520-02238-6.
* Morstein-Marx, Robert (2021). *Julius Caesar and the Roman People*. Cambridge University Press. doi:10.1017/9781108943260. ISBN 978-1-108-94326-0. S2CID 242729962.
* Pina Polo, Francisco; Díaz Fernández, Alejandro (2019). *The Quaestorship in the Roman Republic*. De Gruyter. doi:10.1515/9783110666410. ISBN 978-3-11-066641-0. S2CID 203212723.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Lex Julia». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۴ اوت ۲۰۲۳.