recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**وصیتنامهٔ اسپانیایی** (به انگلیسی: Spanish Testament) کتابی است از آرتور کستلر که در ۱۹۳۷ نوشته و منتشر شده‌است. او در این اثر وقایع جنگ داخلی اسپانیا در هنگام تصرف شهر مالاگا از سوی شورشیان سلطنت‌طلب (به رهبری فرانکو) و جریان بازداشت خود توسط آنان را شرح می‌دهد و از خاطرات و روزنوشت‌های خود در سلول انفرادی زندان شهر سویل می‌نویسد.

نسخه دیگری از این کتاب در سال ۱۹۴۲ با عنوان *گفتگو با مرگ* (به انگلیسی: Dialogue with Death) منتشر شده‌است.

خلاصه ماجرا
-----------

آرتور کستلر به عنوان خبرنگار روزنامه انگلیسی نیوز کرونیکل در ۱۵ ژوئن ۱۹۳۷ به اسپانیا می‌رود. پنج روز پیش از آن لشکر کئیپو دو للانو حمله خود به مالاگا را آغاز کرده بود. ژنرال گونزالس کئیپو دو للانو از مخالفین سابق دربار و مقاله‌نویس روزنامه لیبرتا مادرید بوده که اکنون به کودتاگران پیوسته و در رأس لشکر دوم ارتش شورشی قرار داشت.

آرتور کستلر که در اسپانیا *آرتورو* خوانده می‌شد در ماه‌های قبل برای گزارش جنگ به پرتغال، اردوگاه فالانژیستها، مادرید و کاتالان سفر کرده‌بود و به‌تازگی کتابی را در مورد جنگ داخلی اسپانیا به زبان انگلیسی به چاپ رسانده بود. کستلر در این کتاب آشکارا از جمهوریخواهان جانبداری کرده و روی جلد کتاب تصاویری از افراد شکنجه شده توسط نظامیان فالانژ را قرار داده‌بود.

تأثیرگذاری
----------

تجربیات واقعی کوستلر در زندان فاشیست‌های اسپانیا که در این کتاب شرح داده‌است، مسلماً الهام بخش او در خلق شاهکار خود؛ رمان ظلمت در نیمروز و تجربیات شخصیت تخیلی *روباشوف* در سلول انفرادی استالینیست‌ها بوده‌است. کوستلر در ۱۹۴۲ با یک گردش ناگهانی به راست مهم‌ترین اثر خود *ظلمت در نیمروز* را به چاپ رساند.

منابع
-----

* آرتور کوستلر، وصیتنامه اسپانیایی، سیروس سهامی، چاپ اول ۱۳۷۷، انتشارات چاپخش، ۵-۰۸-۵۵۴۱-۹۶۴

| * ن
* ب
* و
آرتور کستلر |
| --- |
| رمان | 
* The Gladiators
* ظلمت در نیمروز
* Arrival and Departure
* Thieves in the Night
* The Call-Girls

 |
| غیرداستانی | 
* The Encyclopœdia of Sexual Knowledge
* The Yogi and the Commissar
* خوابگردها
* The Lotus and the Robot
* The Act of Creation
* The Ghost in the Machine
* The Roots of Coincidence
* The Heel of Achilles: Essays 1968–1973
* قبیله سیزدهم
* Janus: A Summing Up

 |
| حسب حال | 
* وصیتنامه اسپانیایی
* Scum of the Earth
* Dialogue with Death
* The God that Failed
* Arrow in the Blue
* The Invisible Writing
* Stranger on the Square

 |
| دیگر | 
* Arthur Koestler (book)
* Koestler Trust
* Living with Koestler: Mamaine Koestler's Letters 1945–51
* Arthur Koestler: The Story of a Friendship

 |
**خط یک متروی بوداپست** (به مجاری: *Millenniumi Földalatti Vasút یا Kisföldalatti*) قدیمی‌ترین خط متروی بوداپست، جزء میراث جهانی یونسکو در مجارستان و دومین متروی قدیمی جهان پس از متروی لندن است. این خط به مناسبت هزارمین سال وطن‌گیری مجارها در ۳ مه ۱۸۹۶ توسط امپراتور اتریش-مجارستان، فرانتس یوزف افتتاح شد و در آن زمان اولین خط ریلی زیرزمینی در اروپا بود.

عبارت فولدآلاتی یا زیرزمینی فقط به خط ۱ اطلاق و به خط‌های دیگر (۲، ۳ و ۴) مترو گفته می‌شود.

تاریخچه
-------

یکی از کارهای برجستهٔ توسعهٔ شهری در دهه‌های آخر قرن نوزدهم طراحی خیایان آندراشی بود که طرح دقیق آن در تابستان ۱۸۷۰ آغاز و در پایان سال بودجهٔ آن توسط پارلمان تصویب شد. مدیریت شهر با برهم زدن ظاهر کلاسیک خیابان بر اثر راه‌اندازی تراموا مخالف بود و ایدهٔ خط ریلی زیرزمینی با طرح مور بالاژ رئیس وقت ادارهٔ تراموای بوداپست به اجرا درآمد. قرارداد ساخت این خط به زیمنس و هالسکه سپرده شد تا برای نمایشگاه بین‌المللی ۱۸۹۶ بوداپست به مناسبت هزارمین سال ورود مجارها به حوضه پانونی آماده شود.

نگارخانه
--------

* خیابان آندراشی (۱۸۹۶)خیابان آندراشی (۱۸۹۶)
* مراحل ساخت مترومراحل ساخت مترو
* قطار در میدان قهرمانان (پیش از ۱۹۷۳)قطار در میدان قهرمانان (پیش از ۱۹۷۳)
* ماشین ریلی اصلیماشین ریلی اصلی
* ایستگاه اپراایستگاه اپرا
* میدان ووروش‌مارتیمیدان ووروش‌مارتی
* ایستگاه بایچی-ژیلینسکیایستگاه بایچی-ژیلینسکی
* ماشین ریلی قدیمی در موزهماشین ریلی قدیمی در موزه
* مراحل ساخت در میدان اُکتوگونمراحل ساخت در میدان اُکتوگون

توضیحات
-------

1. ↑  földallati
2. ↑  (به مجاری: *Balázs Mór*)

منابع
-----

1. ↑  "Line M1 Vörösmarty tér - Mexikói út". *urbanrail.net* (به انگلیسی).

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «M1-es metróvonal». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای مجاری*، بازبینی‌شده در ۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۱.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ خط یک متروی بوداپست موجود است. |
**دانشگاه کارول** یک دانشگاه خصوصی وابسته به کلیسای پروتستان (ایالات متحده آمریکا) و واقع در **واکیشا، ویسکانسین** است. کارول که در سال ۱۸۴۶ تأسیس شد، اولین مؤسسه چهار ساله آموزش عالی ویسکانسین بود.

قبل از تأسیس، دانشگاه کارول کنونی، **آکادمی پرایریویل** بود که در سال ۱۸۴۱ تأسیس شد. منشور آن - به نام چارلز کارول از کارولتون، امضاکننده اعلامیه استقلال ایالات متحده - در ۳۱ ژانویه ۱۸۴۶ توسط مجلس قانونگذاری سرزمینی ویسکانسین به تصویب رسید. در طول دهه ۱۸۶۰، جنگ داخلی آمریکا و مشکلات مالی باعث شد تا کارول به‌طور موقت فعالیت خود را متوقف کند.

رتبه‌بندی‌ها
------------

دانشگاه کارول رتبه ۳۱ را در دانشگاه‌های منطقه ای Midwest در *گزارش*

***یواس نیوز اند ورلد ریپورت*** ۲۰۲۲ رتبه بهترین کالج‌های آمریکا را کسب کرد.

در سال ۲۰۱۸، ***فوربز*** دانشگاه کارول را در رتبه ۵۹۴ در میان ۶۵۰ کالج در ایالات متحده قرار داد.

در سال ۲۰۱۸، *مجله مانی* دانشگاه کارول را در رتبه ۶۱۳ در میان ۷۲۷ کالج در ایالات متحده قرار داد.

منابع
-----


1. ↑  "Carroll College". *Wisconsin Historical Society*. 2017-08-08. Retrieved 2019-01-15.
2. ↑  "Regional University Rankings". *U.S. News & World Report*. Archived from the original on 11 March 2015. Retrieved 22 December 2022.
3. ↑  "America's Top Colleges Ranking 2015: Carroll University".
دانشگاه کارلستاد
**دانشگاه کارلستاد** (به انگلیسی Karlstad University) یا به تلفظ سوئدی **دانشگاه کارلسته** (به سوئدی Karlstads universitet)، یک دانشگاه دولتی در کارلستاد در کشور سوئد است. این دانشگاه در آغاز به عنوان پردیس کارلستاد در دانشگاه گوتنبرگ در سال ۱۹۶۷ تاسیس شد. این پردیس در سال ۱۹۷۷ به یک کالج دانشگاهی مستقل تبدیل شد. دانشگاه کارلستاد در سال ۱۹۹۹ توسط دولت سوئد به عنوان یک دانشگاه مستقل به رسمیت شناخته شد. این دانشگاه حدود ۴۰ برنامه آموزشی، ۳۰ برنامه افزودنی و ۹۰۰ دوره علمی در زمینه علوم انسانی، مطالعات اجتماعی، علوم ، فناوری، تدریس، مراقبت‌های بهداشتی و هنر دارد. این دانشگاه امروزه در حدود ۱۶۰۰۰ دانشجو و ۱۲۰۰ کارمند دارد. انتشارات دانشگاهی این دانشگاه، انتشارات دانشگاه کارلستاد نام دارد. رئیس فعلی یوهان استرت است.

منابع
-----

1. ↑  "Facts". Archived from the original on 2016-03-22. Retrieved 2016-03-31.
2. ↑  Swedish Higher Education Authority (*Högskoleverket*) - Annual report 2010 (Swedish), page 106ff بایگانی‌شده در ۲۰۱۰-۱۰-۳۱ توسط Wayback Machine
3. ↑  "Facts". Archived from the original on 2016-03-22. Retrieved 2016-03-31.

لینک های خارجی
--------------

* وب سایت دانشگاه کارلستاد

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد پیرامون دانشگاه یا دیگر مؤسسه‌های آموزش عالی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
***هوانگ جین یی*** (انگلیسی: Hwang Jin Yi) یک فیلم درامزندگی‌نامه‌ای سینمای کره به کارگردانی چانگ یون هیون است. این فیلم در مورد زندگی هوانگ جین یی معروف‌ترین گیسنگ در تاریخ کره، با بازی سونگ هی-کیو در نقش اصلی است.

طرح داستان
----------

هوانگ جین یی که در قرن شانزدهم پادشاهی چوسان به عنوان یک اشراف بزرگ شده‌است، یک راز تکان دهنده در مورد تولد خود را کشف می‌کند: او نامشروع متولد شد؛ بنابراین او به طبقه پایین تعلق دارد و راهی جز کنار گذاشتن موقعیت اشرافی خود ندارد. قبل از شروع زندگی به عنوان گیسنگ (مانند گیشا در ژاپن)، او تصمیم می‌گیرد که بکارت را به مردی که خودش انتخاب کرده رها کند و اولین شب خود را با نومی، یک خادم دیرینه خانواده می‌گذراند، که می‌داند او را عمیقاً دوست دارد. جین یی به عنوان یک گیسنگ به خاطر زیبایی افسانه ای، ذکاوت و استعداد خود در آواز، رقص و شعر مشهور می‌شود. اما اگرچه او توسط اطرافیان نجیب‌زاده‌ای احاطه شده‌است که او را با هدیه و تحسین تشویق می‌کنند، زندگی منزوی غم‌انگیزی را در تنهایی سپری می‌کند. تنها آرامش جین یی نوعی بازی است که او و فرماندار محلی با مشتریان نجیب خود بازی می‌کنند و آنها را فریب می‌دهند تا ریاکاری‌های خود را برملا کنند. اما هنگامی که یک رهبر راهزن مطابق با توصیف نومی در منطقه مشاهده می‌شود، جین یی شروع به زیر سؤال بردن زندگی او می‌کند.

تولید
-----

برنامه فیلمبرداری برای هوانگ جینی مخصوصاً برای یک مجموعه تلویزیونی بسیار دشوار بود و گاهی اوقات به مدت هفت روز بدون وقفه ادامه داشت. علاوه بر بازیگران محبوب جوان مانند ا جی‌وون، ونگ بیت نا و جانگ گیون سوک، در این سریال بسیاری از کره ای‌های باسابقه برجسته حضور داشتند بازیگران، از جمله کیم یونگ آئه و کیم بو-یه ئون. لباس‌ها (طراحی شده توسط کیم هی سون)، رقص‌ها و موسیقی‌های این مجموعه به خاطر شکوه و احساساتشان مورد توجه قرار گرفت.

پخش بین‌المللی
--------------

این مجموعه همچنین در تایوان، مالزی و فیلیپین در سال ۲۰۰۷ پخش شد.

نمایش ماهانه قسمت‌های منتخبی از آن نوامبر ۲۰۰۸ تا فوریه ۲۰۰۹ در انجمن کره در شهر نیویورک برگزار شد.

این مجموعه همچنین از نوامبر ۲۰۱۵ توسط چندین سرویس عمده تصویری در ایالات متحده آمریکا به‌طور گسترده در دسترس بوده‌است.

در تایلند این سریال از ۲۶ اکتبر ۲۰۱۵ از True4U پخش شده‌است.

جستارهای وابسته
---------------

* هوانگ جینی

منابع
-----

1. ↑  "Hwang Jin Yi (2007)". *Box Office Mojo*. Retrieved 2013-07-22.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Hwang Jin Yi (film)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۷ نوامبر ۲۰۲۰.
**دانشگاه** لاسل (**LU**) یک دانشگاه خصوصی در آبوردیل، ماساچوست است. لاسل مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد را ارائه می‌دهد. لاسل در سال ۱۸۵۱ به عنوان **مدرسه علمیه زنانه** توسط استاد شیمی کالج ویلیامز، ادوارد لاسل، پس از گذراندن تعطیلات از کار خود در ویلیامزتاون برای تدریس در مدرسه علمیه زنانه Mount Holyoke در هدلی جنوبی، تأسیس شد. او در ترم اول بر اثر تب حصبه درگذشت، اما مدرسه او به عنوان یک مؤسسه آموزشی درجه یک بسیار موفق بود و به زودی به یاد او به **مدرسه علمیه زنانه لاسل** تغییر نام داد. در سال ۱۹۳۲، کالج نام خود را به **کالج Junior Lasell** تغییر داد و مدرسه رسماً در سال ۱۹۴۳ ارائه مدارک کاردانی را آغاز کرد در سال ۱۹۸۹، لاسل منشوری را برای تبدیل شدن به یک مؤسسه چهار ساله اتخاذ کرد (دیگر هیچ مدرک کارشناسی دو ساله ارائه نمی‌دهد)، و در سال ۱۹۹۷ شروع به پذیرش دانشجویان پسر کرد لاسل همچنین در سال ۲۰۰۲ شروع به ارائه مدرک کارشناسی ارشد کرد.

منابع
-----

1. ↑  "1943 Chap. 0552. An Act Authorizing Lasell Junior College To Grant The Degrees Of Associate In Arts And Associate In Science". *state.ma.us*. Retrieved 8 September 2015.
2. ↑  "Lasell College: Rich Past, Bright Future". *lasell.edu*. Retrieved 8 September 2015.
**وسیله نقلیه خدماتی زمستانی** وسیله نقلیه تخصصی است که برای پاکسازی برف و یخ از جاده‌ها، بزرگراه‌ها و سایر سطوح در فصل زمستان استفاده می‌شود. این وسایل نقلیه به‌طور معمول به اتصالات و وسایل مختلفی مانند برف روب، نمک پاش، برف گیر و برس مجهز هستند و برای کار در شرایط آب و هوایی سرد طراحی شده‌اند. آنها معمولاً توسط ادارات دولتی محلی یا ایالتی، پیمانکاران خصوصی و شرکت‌های تعمیر و نگهداری جاده برای اطمینان از سفر ایمن و روان در ماه‌های زمستان استفاده می‌شوند.
وسایل نقلیه سرویس زمستانی برای حفظ شرایط رانندگی ایمن در مناطق مستعد برف و یخبندان در زمستان ضروری هستند. این وسایل نقلیه بسته به نیاز منطقه خاص و نوع جاده‌هایی که باید پاکسازی شوند، در اندازه‌ها و طرح‌های مختلفی تولید می‌شوند. چند نمونه از خودروهای سرویس زمستانی عبارتند از:

1. برف روب: این کامیون‌ها مجهز به تیغه بزرگی در جلو هستند که برف را به کنار جاده می‌راند.
2. نمک پاش: از این وسایل نقلیه برای پخش سنگ نمک یا سایر عوامل یخ زدا در جاده‌ها برای ذوب شدن و جلوگیری از تشکیل یخ استفاده می‌شود.
3. برف دمنده‌ها: برف دمنده‌ها برای برف روبی از پیاده‌روها، معابر و مناطق کوچکتر استفاده می‌شوند.
4. جاروها: این وسایل نقلیه برای تمیز کردن معابر پس از برف روبی استفاده می‌شوند. آنها به حذف هرگونه آوار یا برف باقی مانده که ممکن است برای رانندگان خطرآفرین باشد، کمک می‌کنند.

وسایل نقلیه خدمات زمستانی معمولاً توسط متخصصان آموزش دیده که ساعت‌های طولانی در طول فصل زمستان کار می‌کنند تا اطمینان حاصل کنند که جاده‌ها برای سفر پاک و ایمن هستند، کار می‌کنند. استفاده از این وسایل نقلیه به جلوگیری از تصادفات و کاهش تاخیرهای ترافیکی ناشی از شرایط جوی زمستانی کمک می‌کند.

جستارهای وابسته
---------------

* برف‌روب
* برف‌روبی

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Winter service vehicle». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۶ ژوئن ۲۰۲۳.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ وسیله نقلیه خدماتی زمستانی موجود است. |
«تلویزیون مُد جهان» (به انگلیسی World Fashion TV) یک شبکهٔ تلویزیونی بین‌الملی است که ۲۴ ساعت شبانه‌روز و هفت روز هفته به مُد و زیبایی می‌پردازد. این شبکهٔ تلویزیونی علاوه بر پرداختن به مُد و زیبایی، اطلاعات کاملی دربارهٔ «صنعت مُد» و آخرین رویدادهای مربوط به آن به بینندگان خود می‌دهد. 

  

«تلویزیون مُد جهان» در رستوران‌ها، بارها و کافه‌های عمومی، باشگاه‌ها و هتل‌ها، سالن‌های زیبایی، فروشگاه‌ها و صفحات بزرگ نمایشگر در سطح شهرها به نمایش درمی‌آید. 

  

این شبکهٔ تلویزیونی متعلق به «شرکت بین‌الملی مُد جهان» (به انگلیسی World Fashion Company) است. ادارهٔ اصلی این تلویزیون در کشور سوییس است و دفاتر دیگری در شهرهای میلان، مسکو، توکیو، هنگ‌کنگ، لندن، استانبول و لس‌آنجلس دارد. 

  

مهمترین برنامه‌های «تلویزیون مُد جهان» عبارتند از: 

  

● بر روی فرش قرمز

● استادان مُد

● نمایش ویژه مُد جهان

● خلاصهٔ هفته مُد

● مشاهیر مُد جهان

● نام‌ها

● هنر مُد

● رویدادهای مُد جهان

● رویکردهای جاری مُد

● مُد از نزدیک

● مُد و فن‌آوری

● سبک مُد زیبارویان معروف

● مُد و تجمل

● طراحان مُد جهان

● نمایش‌های مُد جهان

● نمایش‌های مُد روسی

● در گذر زمان

● نمایش‌های کامل

● مُدل روز

● مُدل‌های برتر جهان

● کیف‌های چرمی

● هنرکدهٔ تصویربرداری

منابع
-----

* سی‌سی‌جی سیما
* وب‌گاه رسمی تلویزیون مد جهان
**وِرنِر فون بولتون** (آلمانی: Werner von Bolton؛ ۸ آوریل ۱۸۶۸ – ۲۸ اکتبر ۱۹۱۲) شیمی‌دان و دانشمند مواد آلمانی بود. وی روشی برای تولید رشته‌های لامپ‌های التهابی که از فلز تانتال ساخته شده‌بودند را در سال ۱۹۰۲ کشف کرد.

زندگی
-----

ورنر فون بولتون در شهر تفلیس، گرجستان متولد شد. وی در رشته شیمی در دانشگاه فنی برلین و دانشگاه لایپزیگ تحصیل کرد. پس از فارغ‌التحصیلی، فون بولتون در شرکت زیمنس و هالسکه در برلین شروع بکار کرد و در سال ۱۸۹۵ به درجه دکترا رسید. در سال ۱۹۰۲ فون بولتون مزیت استفاده از تانتال به عنوان ماده‌ای برای تولید رشتهٔ لامپ کشف کرد. تانتال در مقایسه با گزینه‌های قبلی مانند زغال سنگ، درخشندگی بیشتری را با مصرف انرژی کمتر امکان‌پذیر می‌کرد.

در سال ۱۹۰۵، شرکت زیمنس و هالسکه، فون بولتون را به مدیریت آزمایشگاه مرکزی شرکت منصوب کرد. بعد از سال ۱۹۱۰، لامپ‌های دارای رشته تانتال با لامپ‌های دارای رشته تنگستن جایگزین شدند. فون بولتون در ۲۸ اکتبر ۱۹۱۲ در برلین درگذشت. به افتخار وی خیابانی به نام او در محلهٔ زیمنسشتات، واقع در منطقهٔ مسکونی شپانداو برلین نامگذاری شده‌است.

پانویس
------

1. ↑  Werner; Bolton (1906). "Das Tantal und die Tantallampe". *Zeitschrift für Angewandte Chemie*. **19** (36): 1537–1540. doi:10.1002/ange.19060193602.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Werner von Bolton». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۰.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| سایر | 
* شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده

 |
نقشه نووروسیه (روسیه نو)، حدود ۱۸۹۷.
**نووروسیه** (روسی: Новороссия، اوکراینی: Новоросія، رومانیایی: *Noua Rusie*)، به معنای **روسیه نو** که گاه **روسیه جنوبی** نامیده می‌شود، عنوانی تاریخی منطقه شمال دریای سیاه در امپراتوری روسیه (امروزه بخشی از اوکراین) بود. نووروسیه در اوکراین بیشتر به نام **استپووینا** (سرزمین استپی) یا **نیز** (سرزمین پایین) شناخته می‌شد.
این سرزمین در سال ۱۷۶۴ به عنوان فرمانداری نووروسیه به صورت استانی جدید در امپراتوری روسیه از مناطق مرزی نظامی به همراه بخش‌هایی از هتمان‌نشین جنوبی اوکراین تشکیل شد تا در جنگ با عثمانی‌ها آمادگی بیشتری اتخاذ شود. با گذشت زمان زاپوروژیان سیچ، بیسارابیا در مولداوی، مناطق امروزی اوکراین در کرانه دریای سیاه (پریکورنوموریا)، زاپروژیا، تاوریا، کرانه دریای آزوف (پری‌آزوفیا)، مناطق تاتارها در شبه‌جزیره کریمه، استپ نوگای در کوبان و سرزمین‌های چرکسیه نیز به نووروسیه پیوستند.

این سرزمین در دوران اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی پس از فراز و نشیب‌های فراوان از سال ۱۹۲۲ بخشی از جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین شد. پس از فروپاشی شوروی در سال ۱۹۹۱ و تشکیل کشور اوکراین در پی آن، تلاش‌هایی برای احیای نووروسیه انجام گرفته که مهم‌ترین آن جنبش جدایی‌طلب طرفدار روسیه از زمان جنگ در دونباس در سال ۲۰۱۴ است که در تلاش برای ایجاد کنفدراسیون نووروسیه می‌باشد.

جستارهای وابسته
---------------

* نووروسیه (کنفدراسیون)
* روسیه کوچک
* روسیه بزرگ
* روسیه سفید

منابع
-----

1. ↑  Mikhail Levchenko (1874). *Opyt russko-ukrainskago slovari︠a︡*. Kyiv: Tip. Gubernskago upravlenii︠a︡, p 188.
2. ↑  Magocsi, Paul R. "A History of Ukraine: The Land and Its Peoples," p. 284.

پیوند به بیرون
--------------

* Map of Novorossiya (New Russia)
* Novorossiya leaders and Odessa mayors


| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت (از طریق ویاف)

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان
* جمهوری چک

 |
**دانشنامه میزان الحکمه** عنوان کتابی روایی است که توسط محمد محمدی ری شهری نگاشته شده‌است.

چاپ‌ها
------

این اثر تا کنون بیش از ۲۰ باز تجدید چاپ شده و مورد توجه قرار گرفته‌است از جمله:

۱. میزان الحکمة، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، چاپ اول،۱۳۶۲-۱۳۶۳ ش،۱۰ ج، رقعی.

۲. میزان الحکمة، ویراش جدید، قم، دارالحدیث، چاپ اول،۱۳۷۵ ش،۵ ج، وزیری.(جلد پنجم فهارس است)سال ۱۴۱۹ ق، چاپ افست آن با اوراق کمتر در بیروت در ۹ و ۱۲ جلد به‌طور جداگانه چاپ و منتشر شد.

۳. میزان الحکمة با ترجمه فارسی، ترجمهٔ حمید رضا شیخی، قم، دارالحدیث، چاپ اول،۱۳۷۷- ۱۳۷۸ ش،۱۵ ج، وزیری.(جلد پانزدهم فهارس است)این چاپ همراه با ویرایش سوم متن عربی است.

۴. میزان الحکمة، ترجمهٔ محمّد علی فاضل، لاهور، مصباح الهدی، چاپ اول،۱۴۲۶ ق، وزیری. متن عربی همراه با ترجمهٔ اردو است.

۵. منتخب میزان الحکمة، تلخیص سیّد حمید حسینی، قم، دارالحدیث، چاپ اول،۱۴۲۲ ق،۱ ج، وزیری.

۶. منتخب میزان الحکمة با ترجمهٔ فارسی، تلخیص سیّد حمید حسینی، ترجمهٔ حمید رضا شیخی، قم، دارالحدیث، چاپ اول،۱۳۸۱ ش،۲ ج، وزیری. این مجموعه در یک جلد رحلی نیز به چاپ رسیده‌است.

۷. گزیده میزان الحکمة، تلخیص سیّد حمید حسینی، ترجمهٔ حمید رضا شیخی، قم، دارالحدیث، چاپ اول،۱۳۸۱ ش،۱ ج، وزیری. بدون متن عربی است.

۸. موسوعة میزان الحکمة، قم، دارالحدیث، چاپ اول،۱۳۸۳ ش، وزیری. تاکنون جلد نخست این اثر چاپ شده‌است و پیش‌بینی می‌شود به پنجاه جلد برسد.

۹. دانشنامهٔ میزان الحکمة، ترجمهٔ حمید رضا شیخی، قم، دارالحدیث، چاپ اول،۱۳۸۴ ش، وزیری. این اثر در واقع همان موسوعة میزان الحکمة که همراه با ترجمه‌است تاکنون سه جلد آن چاپ و پیش‌بینی می‌شود حدوداً به صد جلد برسد.

جستارهای وابسته
---------------

محمد محمدی ری‌شهری

منابع
-----

1. ↑  نیکوبیان، نرگس. «دانشنامه میزان الحکمه». کتابهای اسلامی» پاییز و زمستان ۱۳۸۴ - شماره ۲۲ و ۲۳.

پیوند به بیرون
--------------

* متن کتاب در سایت دارالحدیث
* متن کتاب
* دانلود نرم‌افزار و کتاب میزان الحکمه برای موبایل و کامپیوتر ( ۱۴ جلد)
village in 23x15px|border |alt=|link= ایران
روستای **ُمگرن۱** یا **«خَسرَج مِزبان»** در ۴۸ کیلومتر بعد اهواز ناحیه ی عبدالخان و پشت روستای «فهد کعب عمیر»، است. فاصله این روستا تا اتوبان اهواز - اندیمشک بیش از سه کیلومتر جاده خاکی است.
برای رسیدن به روستای مگرن ۱ باید از شهرستان کرخه عبور کرد. دلیل نبودن پل برای تردد مردم این روستا از وسیله‌ای موسوم به دوبه که نوعی شناور ساده برای عبور افراد و خوردوهایشان است استفاده می‌کنند. به دلیل مشکل تردد برای اهالی این روستا، چهار نفر به دلیل دوری مسیر قبل از رسیدن به بیمارستان جان خود را از دست داده‌اند.
اگر کسی نخواهد از دوبه استفاده کند مجبور است مسیر طولانی عبدالخان- حمیدیه را دور بزنند تا به این روستا برسد.

شغل
---

شغل اغلب مردم این روستا کشاورزی است و در زمستان گندم می‌کارند و در تابستان لوبیا و ماش و صیفی جات دیگر.
با کم‌آب شدن رودخانه کرخه مردم در تابستان اجازه کشت تابستانه را ندارند. این روستا آب لوله‌کشی ندارند و مردم روستای مگرن ۱ آب شرب خود را از رودخانه کرخه تأمین می‌کنند.

یک مرکز بهداشت برای واکسن بچه‌ها وجود دارد. در این روستا گاز کشی وجود ندارد و اهالی از کپسول‌های بوتان یا هیزم استفاده می‌کنند.

طبیعت
-----

جنگل‌های انبوه کرخه که در گذشته زیستگاه شیر و گوزن زرد بود نابود شده‌اند. دهیاری روستای مگرن یک (در سال ۸۵ تأسیس شد). در کنار این روستا دو روستای دیگر با نام‌های **مگرن دو (گصاد)** و **مگرن سه (عشیره خلف)** نیز وجود داردند. اهالی هر سه روستا از عشیره خسرج و لطیفی هستند.

سیلاب ۱۳۹۲
----------

بارش باران شدید به مدت پنج روز در اردیبهشت ۱۳۹۲ باعث به راه افتادن سیلاب در منطقه خسرج شد. این سیلاب به گونه‌ای بود که مسیر ارتباطی پنج روستای مسیر خزرج از جمله مگرن در بخش عبدالخان از توابع شهرستان شوش قطع شد و امدادرسانی تنها از طریق بالگرد به این روستاها امکانپذیر بود. بر اثر این سیلاب بخش اعظمی از زمین‌های زراعتی این روستا از بین رفت.

منابع
-----

1. ↑  عصر ایران، نادره وائلی زاده
2. ↑  روزنامه همشهری، ویژه نامه خوزستان، محمد حزبائی زاده، ۲۷ تیر ماه ۱۳۹۱
3. ↑  روزنامه شرق، شماره ۱۵۹۸ به تاریخ ۱۸/۵/۹۱، صفحه ۱۳ (سرزمین)
4. ↑  خبرگزاری مهر خوزستان
داتِ مونِ مورا (伊達宗村, ***Date Munemura***؟, ۲۵ ژوئن ۱۷۱۸ – ۲۱ ژوئن ۱۷۵۶) سامورایی‌های دوره اودو و *دایمیو* قلمروی سندای در منطقه توهوکو ذر شمال ژاپن خاندان داته است.

مونِ مورا چهارمین پسر داتِ سوشیمورا بود. دو نفر از برادران بزرگتر او در جوانی مردند. و سومین برادر او داتِ موراکوزه یک خانواده جداگانه تشکیل داد، بنابراین او وارث خاندان شد. نام دوران کودکی او داتِ هیسامورا (伊達久村, ***Date Hisamura***؟)؛ بود وی پس از طی دوره *شوگان* توکوگاوا یوشیمونه، و دریافت *کانجی* از نام *شوگان* این نام به او داده شد و به صورت رسمی جانشین خاندان شد. او دختر توکوگاوا مونِ نااو از *دایمیو* در قلمرو کیشو را نامزد کرد. او *دایمیو* در ۱۷۴۳ بر بازنشستگی پدرش شد. به او به عنوان یک مرد با استعدادهای بسیاری اشاره شده‌است. او با عنوان پدرش به خاطر دستاوردهای نوشته‌های پدرش در تاریخ شناخته شده‌است، و همچنین در سوارکاری، کنجوتسو (شمشیربازی)، سوارکاری - استراتژی نظامی و *هوجتسو (نوعی سلاح جنگی) چیرگی داشت*.

* +

منابع
-----

* پاپینو، ادموند. (۱۹۴۸). *فرهنگ تاریخی و جغرافیایی ژاپن*. نیویورک: شرکت Overbeck

پیوند به بیرون
--------------

* دامنه Sendai در "Edo 300 HTML" (3 نوامبر 2007) (ژاپنی)
**خطیبان** ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شفت در استان گیلان ایران است.

جمعیت
-----

این روستا در دهستان جیرده قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1395 ،،جمعیت آن 268 نفر (97خانوار) بوده‌است.

دهیار روستایِ‌ خطیبان
---------------------

آقای محمد حسن اسماعیلی خطیبانی که از حدود سال 1390 به عنوان سومین دهیار روستا انتخاب شد.ایشان خدمات بسیاری را برای روستا خطیبان در زمینه های مختلف از جمله فرهنگی و ورزشی انجام داده اند.از مهمترین این اقدامات زمان ایشان آوردن گاز،طرح تجهیز حدود۱۰۰هکتار از مزارع روستا و آسفالت یکی از جاده ها،لایه روبی 5حلقه از استخر آبگیر برای مزارع روستا و....با همکاری شورای محترم بود.

شورای روستا
-----------

آقایان قاسم صادقی ، علی سمیعی ،عباس حسینی(از 1396) که دوره های پی در پی به عنوان شورای منتخب روستا انتخاب شده اند و به کمک دهیار جوان روستا خدماتی از جمله آوردن گاز و همچنین آسفالت جاده در دوران ایشان بود.

در انتخابات سال 1400 شورای روستا آقایان علی خداشناس،عباس حسینی و خانم زهرا مرتضوی به عنوان شورا انتخاب شدند.از حواشی این دوره از انتخابات روستا شرکت کردن حدود 800 نفر در انتخابات بود در حالی که جمعیت روستا حدود 300 نفر بود.یعنی حدود۲۶۶%شرکت کننده داشت.

منابع
-----

* «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک روستا است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**وزغ لرستانی** (نام علمی: *Bufo Luristanicus*) نام یک گونهٔ دوزیست لرستانی است که محل زندگی آن بخش‌های غربی رشته‌کوه زاگرس است. از نظر خطر انقراض نگرانی برای آن وجود ندارد. نخستین بار در شهبازان (استان لرستان) و در ارتفاع ۵۴۰ متری یافت شد.

زیستگاه
-------

این‌گونه بومی ایران است و در بخش‌های غربی رشته کوه زاگرس زندگی می‌کند و پراکنش آن بیشتر در تپه‌های غربی خوزستان، لرستان و بخش‌هایی از استان فارس است. وزغ لرستانی بیشتر در ارتفاعات بین ۷۵۰ تا ۱۲۰۰ متری یافت می‌شود.

ویژگی ظاهری
-----------

فاصله چشم‌ها کوچکتر از عرض پلک فوقانی، پرده صماخ از بیرون قابل رویت بوده و اندازه آن نصف قطر افقی چشم است. رنگ سطح پشتی بدن خاکستری، یک‌پارچه یا دارای نقطه یا لکه‌های حلقوی کوچک متمایل به سبز است. گونهٔ بزرگی نیست و طول آن به ۵۲ میلیمتر می‌رسد. غدد پاروتوئید پهن و عریضی دارد. لکه‌های رنگی تنها در اعضای حرکتی قابل تشخیص هستند.

منابع
-----

1. 1 2 3 4  «وزغ لرستانی». *سازمان حفاظت محیط زیست*.
2. 1 2 3 4  «وزغ لرستانی». *کویرها و بیابان‌های ایران*.
3. ↑  Stöck, M. , Papenfuss, T. , Anderson, S. , Kuzmin, S. & Rastegar-Pouyani, N. 2004. Bufo luristanicus. 2006 IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 21 July 2007.
**هوجو توکی‌آکی** ((به ژاپنی: 北条時章); تولد ۱۲۱۵، مرگ ۱۱ مارس ۱۲۷۲ میلادی؛ یکی از اعضای خاندان هوجو (شاخه ناگوئه) بود. پسر دوم هوجو توموتوکی بنیانگذار این خاندان بود. در سال ۱۲۴۵ برادر بزرگتر وی هوجو میتسوتوکی شورشی ناموفقی برای سرنگون کردن شیکّن پنجم هوجو توکی‌یوری که به نام شورش میا معروف است طرح‌ریزی کرد. وی سپس مشاغل خود را از دست داد و تبعید شد. اما توکی‌آکی بخشیده شد و منصب هیوجوشو به وی داده شد. خود وی تمایل به سازش با شاخه اصلی خاندان هوجو را داشت اما هوجو میتسوتوکی برادر بزرگتر وی و همچنین برادر کوچکتر وی هوجو نوریتوکی تندرو و مخالف با یکه‌سالاری شاخه اصلی خاندان بودند. در نتیجه پای تمام خاندان وی نیز به این جنگ سیاسی کشیده شد.

در سال ۱۲۷۲ برادر کوچکتر وی هوجو نوریتوکی شورشی را برضد شیکن هشتم به نام شورش ماه دوم انجام داد. سربازان سرکوب شورش به خانه توکی‌آکی نیز حمله کردند و وی را کشتند. اما وی بیگناه تشخیص داده شد و ۵ نفری که مسئول قتل وی بودند گردن زده شدند. وی در زمان مرگ ۵۸ سال داشت. مناصب رسمی به فرزندان وی رسید.

جستارهای وابسته
---------------

* کاماکورا، کاناگاوا

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «北条時章». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای ژاپنی*، بازبینی‌شده در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۹.

پیوند به بیرون
--------------


|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد ژاپن است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**هوجو توکیمونه** (به ژاپنی: 北条 時宗, Hōjō Tokimune) زمان حیات (5 ژوئن 1251-20 آپریل 1284 میلادی) هشتمین شیکّن، فرماندار نظامی ژاپن (نایب السلطنه، معاون شوگون) در دوره کاماکورا بود. شهرت وی از رهبری نیروهای ژاپنی علیه حمله مغول به ژاپن و گسترش دادن ذن بودیسم نشأت گرفته است. وی بزرگترین پسر توکی‌یوری بود. از بدو تولد،هوجو به عنوان توکوسوی خاندان هوجو دیده میشد و با سخت گیری زیاد برای جانشینی پدرش تربیت داده شد. در سال 1268 میلادی،در سن 18 سالگی،وی شیکّن شد.

توکیمونه به حکومت با "مشتی آهنین" شناخته شده بود و همچنین در نهایت هر سه مقام قدرت را به انحصار خود در آورد،از جمله مقام توکوسو (رهبر خاندان)،از بدو تولد، و رنشو.

حمله مغول
---------

در ژانویه ۱۲۶۸ میلادی قوبلای خان نامه‌های تهدیدآمیزی همراه با یک هیئت به دربار ژاپن فرستاد. دربار پاسخ به قوبلای خان را برعهدهٔ حکومت کاماکورا یا باکوفو (فرماندهی لشکری ژاپن) که در آن زمان ریاست آن برعهده توکیمونه بود واگذاشت. توکیمونه در آن هنگام هیجده سال داشت و پس از بحث در مورد نامه، تصمیم گرفت هیچ پاسخی به این نامه‌ها ندهد و فرستادگان بدون پاسخ به نزد قوبلای خان بازگشتند. ژاپن در آن زمان بخاطر موقعیت جغرافیایی و جزیره‌ای ارتباط چندانی با دیگر کشورها نداشت. به همین علت احتمال این وجود دارد که این تصمیم‌گیری و موضع استواری بر اثر آن گرفته شده باشد که دولت کاماکورا از حوادثی که در آسیا و اروپا می‌گذشت و از شکست ناپذیری و حملات بی‌رحمانهٔ مغول اطلاع چندانی نداشته‌است.

مغولان از این امر خشمگین شدند و دوباره فرستادگانی، ۷ مارس ۱۲۶۹، ۱۷ سپتامبر ۱۲۶۹، سپتامبر ۱۲۷۱ و مه ۱۲۷۲ به ژاپن فرستادند. اما توکیمونه هر بار مأمورین قوبلای خان را رانده، حتی اجازه نداد که از دریا به زمین ژاپن وارد شوند. اولین تهاجم مغول در سال ۱۲۷۴ بود. اما حتی پس از اینکه حمله شکست خورد، پنج فرستاده در سپتامبر ۱۲۷۵ از سوی مغول اعزام شده و سپس به کیوشو فرستاده شدند، و از پاسخ به آنان خودداری شد. توکیمونه سپس آنها را به کاماکورا فرستاده و دستور داد سر آنان را قطع کنند. گور این پنج فرستادهٔ مغول هنوز در جوریو-جی واقع در کاماکورا باقی‌مانده‌است. سپس دوباره در تاریخ ۲۹ ژوئیه ۱۲۷۹، ۵ سفیر از طرف مغول به ژاپن فرستاده شدند، و این بار در همان محل ورود در هاکاتا سر آنان قطع شد. پس از آن ژاپن در انتظار حمله بود، در ۲۱ فوریه ۱۲۸۰، به دستور دربار سلطنتی در تمام معابد و زیارتگاه‌ها برای پیروزی بر امپراتوری مغول مراسم دعا برپا شد. قوبلای خان نیروهای نظامی بسیاری را برای حملهٔ بعدی جمع‌آوری کرد و حمله در سال ۱۲۸۱ انجام شد، که دوباره یک شکست برای مغول به علت طوفان به همراه آورد.

شخصیت
-----

توکیمونه مانند پدرش اعتقاد عمیقی به آیین ذن داشت. بخصوص از زمانی که رانکی دوریو دوست نزدیک پدرش از چین جنوبی و در زمان سلسله سونگ به ژاپن آمد تحت تعلیمات دینی او قرار گرفت. بعد از مرگ رانکی دوریو، توکیمونه فرستادگانی به چین فرستاده و موگاکو سوگن روحانی آیین ذن را به ژاپن دعوت کرد. همچنین از فعالیت‌های نینشو که روحانی (در اصطلاح سانگاه گفته می‌شود) دین ذن بود پشتیبانی کرد.

منابع
-----

* رجب‌زاده، هاشم (مرداد ۱۳۷۴). «کامی کازه یا تندباد آسمانی رهایی‌بخش ژاپن از حملهٔ مغول». *کلک* (۶۵).

1. ↑  رجب‌زاده، «کامی کازه یا تندباد آسمانی رهایی‌بخش ژاپن از حملهٔ مغول»، ۲۷۹.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «北条時宗». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای ژاپنی*، بازبینی‌شده در ۲۰ اوت ۲۰۱۲.
***داعش: گزارشی از درون ارتش وحشت*** کتابی از مایکل ویس و حسن حسن دربارهٔ نحوه ظهور و ساختار درونی گروه جهادگرای داعش است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. این کتاب از سوی نشر نقد فرهنگ در ایران منتشر شد و در فهرست کتاب‌های برگزیده سال ۱۳۹۵ مهرنامه در حوزه علوم سیاسی قرار گرفت.

نقد
---

منتقدان مختلف کتاب *داعش: درون ارتش وحشت* را ستوده‌اند. استیو نگوس نویسنده نشریه نیویورک‌تایمز این کتاب را با دو کتاب دیگر (یکی نوشته استرن و برگر و دیگری نوشته پاتریک کوبرن) دربارهٔ داعش مقایسه کرده و آن را جامع‌ترین کتاب در بین این سه کتاب می‌داند. او اضافه می‌کند: «روایت این کتاب از دولت اسلامی در عراق به‌طور کلی ارزشمند است، اما خصوصاً آنجا که به ورود داعش به سوریه در سال ۲۰۱۱ می‌رسد، روایتی درخشان است. ویس و حسن از مصاحبه‌های خود با اعضای داعش استفاده کرده‌اند تا بفهمند که چرا سوری‌ها به این سازمان افراطی می‌پیوندند.»
جیمز تراوب، نویسنده وال استریت جورنال هم تحت تأثیر این کتاب قرار گرفته‌است و می‌گوید «استرن و برگر در کتابشان عمدتاً به منابع دست‌دوم متکی هستند، اما به جای این کتاب، باید به *داعش: درون ارتش وحشت* نوشته مایکل ویس و حسن حسن توجه کنیم که با خود جهادی‌ها حرف زده‌اند و روایتی مفصل‌تر و ظریف‌تر پدیدآورده‌اند.»
رابین یاسین-کساب نویسنده گاردین هم می‌نویسد «ویس و حسن کتابی مفصل و خواندنی فراهم کرده‌اند. آن‌ها با مقامات نظامی آمریکایی و محلی و نیز عاملان اطلاعاتی، جاسوسان و دیپلمات‌های سابق و - جالب‌تر از همه- سوری‌هایی که برای داعش کار می‌کنند، صحبت کرده‌اند و اطلاعات مفیدی راجع به ساختار داعش ارائه می‌دهند.»

جستارهای وابسته
---------------

* مدیریت توحش

منابع
-----

1. ↑  «پیوند بدشگون بعث و داعش». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۹ دسامبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۹.
2. ↑  کتاب‌های برگزیده علوم سیاسی، مهرنامه، شماره ۵۱، اسفند ۱۳۹۵، ص ۳۲۱
3. ↑  Negus, Steve (April 1, 2015). "'ISIS: Inside the Army of Terror,' and More". *The New York Times*. Retrieved September 26, 2016.
4. ↑  Traub, James (March 14, 2015). "The Demonic Wellspring". *The Wall Street Journal*. Retrieved September 26, 2016.
5. ↑  Yassin-Kassab, Robin (28 March 2015). "Isis: Inside the Army of Terror; The Rise of Islamic State – review". *The Guardian*. Retrieved September 26, 2016.
**دانشگاه نورث وست یک دانشگاه** خصوصی علوم مقدماتی در کرکلند، واشینگتن است. این دانشگاه مدارک کاردانی، کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا را از طریق کالج هنر و علوم، دانشکده مدیریت و تجارت، دانشکده آموزش، دانشکده پرستاری، دانشکده وزارت و کالج علوم اجتماعی و رفتاری ارائه می‌دهد. این دانشگاه دارای یک پردیس از راه دور در سیلم، اورگن است. در رتبه‌بندی *یواس نیوز اند ورلد ریپورت* در سال ۲۰۲۲، دانشگاه نورث وست در رتبه ۵۵ کالج‌های منطقه ای در منطقه غربی ایالات متحده قرار گرفت.

تاریخچه
-------

ایده راه اندازی یک مؤسسه کتاب مقدس در شمال غربی در سال ۱۹۲۸ در جلسه سالانه شورای ناحیه شمال غرب از مجامع خدا آغاز شد. JS Secrist، یکی از اعضای شورا این ایده را ارائه کرده بود، اما در جلسه سالانه در سال ۱۹۳۳ بود که ایده او توسط اعضای شورا از تمام ایالت‌های منطقه پذیرفته شد. دانشگاه نورث وست افتتاح کالج پرستاری مارک و هولدا بانتین را در سال ۱۹۹۹ اعلام کرد. مارک و هولدا کمک مالی قابل توجهی از سازمانی به نام Mission of Mercy در کلکته هند به مدرسه دادند. دانشکده پرستاری مدرک لیسانس علوم پرستاری را ارائه می‌دهد و از دانشجویان پرستاری می‌خواهد که یک ماه را در خارج از کشور بگذرانند و به دانشجویان این امکان را می‌دهد تا از مهارت‌های خود در سراسر جهان به خوبی استفاده کنند.

منابع
-----

1. ↑  US News and World Report بایگانی‌شده در ۲۰۱۶-۱۰-۲۶ توسط Wayback Machine, U.S. News and World Report America’s Best Colleges.
2. ↑  Stewart], pp 120–2.
ژان کارلوس سانتیاگو پرز
**ژان کارلوس سانتیاگو پرز** (زاده ۱۶ سپتامبر ۱۹۹۲) که به‌طور حرفه ای با نام **خوئانا** (به انگلیسی: Guaynaa)شناخته می‌شود، خواننده رپ پورتوریکویی است. او برای آهنگ "ReBoTa" شناخته می‌شود، که اولین آهنگ او نیز محسوب می‌گردد که به جدول آهنگ‌های داغ لاتین، به تاریخ آپریل ۲۰۱۹، رسید.

خوئانا از مادری کوبایی و پدری پورتوریکویی در کاگواس ، پورتوریکو به دنیا آمد. قبل از اینکه حرفه موسیقی را دنبال کند، به عنوان فروشنده تلفن در یک مرکز خرید کار می‌کرد. او قبل از کار در موسیقی قرار بود مهندس پتروشیمی شود. از ژوئیه ۲۰۲۲ خوئانا با بازیگر، خواننده، یوتیوبر و نویسنده ونزوئلایی-آمریکایی، لله پونز که از دسامبر ۲۰۲۰ با او در رابطه بوده نامزد کرد.

منابع
-----

1. ↑  "Guaynaa asegura que no es un personaje". *El Nuevo Día*.
2. ↑  "Guaynaa, el ingeniero petroquímico que se convirtió en revelación del reguetón y colaborador de Mala Rodríguez". *abc*. October 16, 2019.
3. ↑  PERÚ, NOTICIAS EL COMERCIO (September 21, 2019). "Música: Guaynaa, el ingeniero químico se convirtió en la revelación del reggae | NOTICIAS EL COMERCIO PERÚ". *El Comercio Perú*.
4. ↑  . `{{cite web}}`: Missing or empty `|title=` (help)
**خامه لخته** (انگلیسی: Clotted cream) گاهی اوقات با نام‌های دیگر از جمله خامه یا *کِرمِ کورنیش* و همچنین *کِرِم دوون‌شر* هم شناخته می‌شود، فراورده‌ای است بر پایه کرم ضخیم که به شکل مستقیم یا غیرمستقیم از شیر گرم پر چرب گاو با استفاده از بخار یک دیگ داغ آماده و سپس در تابه‌ای کم‌عمق برای خنک شدن تدریجی به آرامی انتقال داده می‌شود، در طول این زمان محتوای کرم افزایش می‌یابد و به اشکال مختلفی همانند لخته شده با تکه شده تغییر شکل می‌دهد، خامه لخته یک بخش ضروری از وعده غذایی موسوم به چای خامه می‌باشد.

اگر چه منشأ این فراورده غذایی به‌طور قطع مشخص نیست با این حال تولید این نوع لبنیات در مزارع جنوب غربی انگلستان به ویژه شهرستان کورنوال و دوون اهمیت بسزایی دارد، در حال حاضر یکی از بزرگترین تولیدکنندگان این فراورده لبنی، رودا در ردروث انگلستان می‌باشد که بالغ بر ۲۵ تن (۲۵۰۰۰ کیلوگرم) تولید روزانه دارد، در سال ۱۹۹۸ موارد حفاظتی جدید تحت عنوان اختصاری (PDO) و با نام کامل نشانه‌های جغرافیایی و تخصص‌های سنتی در اتحادیه اروپا برای این فراورده طراحی گردید که بنا بر دستور اتحادیه اروپا انجام گرفت و بر طبق این موارد، تا زمانی که شیر پایه و تشکیل‌دهنده این نوع خامه در کورنوال تهیه می‌گردد مقدار چربی آن الزاماً می‌بایست ۵۵٪ باشد.

نگارخانه
--------

* کشاورزی لبنی (تولید محصولات لبنی) در دوون‌شر انگلستان به سال ۱۹۴۲کشاورزی لبنی (تولید محصولات لبنی) در دوون‌شر انگلستان به سال ۱۹۴۲
* یک ظرف قدیمی خامه لختهیک ظرف قدیمی خامه لخته
* خامه لخته یکی از ملزمات چای خامه می‌باشدخامه لخته یکی از ملزمات چای خامه می‌باشد
* 
* 
* 
*

جستارهای وابسته
---------------

* کره
* سرشیر

منابع
-----

1. ↑  "BBC - Devon Great Outdoors - Tony Beard's Dartmoor Diary".

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Clotted cream». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۷ فوریه ۲۰۱۷.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ خامه لخته موجود است. |

درگاه‌ها:خوراکانگلستانبریتانیا
**دانشگاه کمونیستی زحمتکشان شرق** (به روسی: Коммунистический университет трудящихся Востока یا КУТВ) یا **کوتوْ** یا دانشگاه خاور دور یا مدرسه استالین در ۲۱ آوریل ۱۹۲۱، در مسکو توسط کمونیست بین‌الملل (کمینترن) به عنوان یک کالج آموزش دهنده کادرهای کمونیست در جهان استعمار تأسیس شد. عملکرد آن شبیه مدرسه بین‌المللی لنین بود، که دانشجویانی را عمدتاً از اروپا و آمریکا می‌پذیرفت. مدرسه رسماً در ۲۱ اکتبر همان سال افتتاح شد. برنامه درسی هم مطالب تئوری و هم نظری را اعم از تئوری مارکسیستی، تبلیغات و تشکیلات حزبی، حقوق و مدیریت، تئوری و تاکتیک انقلاب پرولتاریا، مسئله سازندگی سوسیالیستی و سازمان اتحاد و تجارت را شامل می‌شد. از آموزگاران این دانشگاه، شماری از کمیسرهای خلق مانند لوناچارسکی، کراسین، پوکروفسکی، تروتسکی، بوخارین، ‌سلطان‌زاده و.. بودند و وظیفه تربیت کادرهای کمونیست برای کشورهای شرقی در مسکو را به عهده داشتند.

کوتو دارای شعبه‌های محلی در باکو، ایرکوتسک، تاشکند بود. شرق انقلابی (Революционный Восток) در این دانشگاه منتشر می‌شد. دانشگاه در ۱۹۳۰ تعطیل شد.

دانش آموختگان سرشناس
--------------------

* چیانگ چینگ-کو، رییس جمهور چین
* دنگ شیائو پینگ
* هو شی مین، رئیس‌جمهور ویتنام
* ناظم حکمت شاعر ترک
* لیو شائوچی، دومین رئیس‌جمهور خلق چین
* سید جعفر پیشه‌وری، مؤسس فرقه دمکرات آذربایجان
* یوسف افتخاری بایگانی‌شده در ۶ سپتامبر ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine، بنیانگذار نخستین اتحادیه کارگری در ایران
* خالد بکداش، رهبر حزب کمونیست سوریه

منابع
-----

 بایگانی‌شده در ۶ سپتامبر ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine

* 
* 

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* ایالات متحده آمریکا

 |
**دانشگاه والپارایسو** (**Valpo**) یک دانشگاه خصوصی واقع در والپارایسو، ایندیانا است. این یک دانشگاه وابسته به لوتریانیسم است که حدود ۳۰۰۰ دانشجو از بیش از ۵۰ کشور جهان در محوطه ای به ۳۵۰ جریب فرنگی (۱۴۰ هکتار) در آن به تحصیل مشغول هستند.

هنری بیکر براون کالج پزشکی و جراحی آمریکا را از دانشگاه نورث وسترن خریداری کرد. او بعداً نام این مؤسسه را به کالج پزشکی و جراحی شیکاگو تغییر داد.

در سال ۱۹۰۵ دانشگاه با کالج جراحی دندان شیکاگو ارتباط برقرار کرد تا آموزش دندانپزشکی را برای دانشجویان خود فراهم کند. در دو دهه بعد، والپو به عنوان یک مؤسسه اقتصادی آموزش عالی شهرت ملی به دست آورد به‌طوری که در بین عموم به نام *هاروارد مرد فقیر شناخته می‌شد.* در اوج ثبت نام در سال ۱۹۰۷، این مدرسه پس از دانشگاه هاروارد، دومین مدرسه بزرگ در کشور آمریکا بود. در سال ۱۹۱۴، ماهنامه ادبی *مشعل* تأسیس شد و در سال ۱۹۱۵ به هفته نامه دانشجویی دانشگاه تبدیل شد.

منابع
-----


1. ↑  "Valparaiso University Timeline". Archived from the original on October 19, 2014. Retrieved October 19, 2014.
2. ↑  "About Us". *The Torch*. The Torch, Valparaiso, IN. Retrieved 21 October 2014.
برخی از پرندگان دارای نوک (منقار) عجیب هستند
**نوک** یا **منقار** نام عضوی خارجی از بدن پرندگان و شکل تغییریافتۀ دهان آنها است که برای غذا خوردن، نظافت، جابجا کردن اشیا، کاوش برای غذا، اظهار عشق و غذا دادن به جوجه‌ها استفاده می‌شود. نوک همچنین به نوعی در بدن برخی از دایناسورها، پرنده‌ورکیان، تک‌سوراخیان، سرپایان، آب‌بازسانان، بادکنک‌ماهیان، لاک‌پشت‌ها و جانوران دیگر وجود دارد. باید یادآور شد که نوک واژه فارسی و منقار واژه عربی است.

ساختار
------

هر نوک دارای دو بخش است: نیم‌نوک بالایی یا فرانوک و نیم‌نوک پایینی یا فرونوک. نوک (منقار) دارای تنوع زیادی است. نوک (منقار) از ترکیب فک بالا و فک پایین ساخته شده‌است. نوک (منقار) از استخوان ساخته شده‌است که برای حفظ وزن در حالت پرواز، معمولاً توخالی یا پرمنفذ ساخته شده‌است. سطح خارجی نوک از ماده شاخی (*keratin*) که مو و ناخن نیز از آن ساخته می‌شود، درست شده‌است. بین لایهٔ سخت خارجی و استخوان، رگ‌های خونی و عصبها قرار دارند. نوک (منقار) دارای دو سوراخ می‌باشد که به دستگاه تنفسی متصل می‌باشد. سوراخ‌ها معمولاً در پایهٔ نوک (قاعدۀ منقار) و در سطح بالایی قرار دارند. کیوی تنها پرنده‌ای است که سوراخ‌های بینیاش در انتهای نوکش قرار دارد. در بعضی از پرندگان سوراخ‌های بینی گوشتی می‌باشد.

پانویس
------

1. ↑  منصوری، جمشید (۱۳۶۹). *کلیات پرنده‌شناسی*. سازمان حفاظت محیط زیست. ص. ۲۰۰.
2. ↑  "Respiration and Circulation". Ornithology.com. Archived from the original on 12 February 2009. Retrieved 2009-01-09.
3. ↑  
	1. Davies, S.J.J.F. (2003). "Kiwis". in Hutchins, Michael. Grzimek's Animal Life Encyclopedia. 8 Birds I Tinamous and Ratites to Hoatzins (2 ed.). Farmington Hills, MI: Gale Group. pp. 89–90. ISBN 0-7876-5784-0.

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ نوک موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد پرندگان است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**نیروگاه اتمی بزنو** (به آلمانی Kernkraftwerk Beznau یا به اختصار KKB) نخستین نیروگاه هسته‌ای سوئیس با ظرفیت تولید ۳۶۵ مگاوات است که در سال ۱۹۶۹ میلادی مورد بهره‌برداری قرار گرفت.

این نیروگاه در منطقه دوتینگن و در کنار رود آر واقع شده‌است و تنها نیروگاه اتمی سوئیس است که دارای دو راکتور می‌باشد. هر دو رآکتور این نیروگاه از نوع راکتور آبی فشرده هستند.

این نیروگاه دارای دو توربین ۱۹۰ مگاواتی است و با آب رودخانه آر خنک می‌شود. این نیروگاه برج خنک کننده ندارد.

بزنو شماره یک
-------------

راکتور شماره یک (بزنو۱) در سال ۱۹۶۹ برای چهل سال و با قدرت ۳۶۵ مگاوات آغاز بکار نمود.

بزنو شماره دو
-------------

راکتور شماره دو (بزنو ۲) در سال ۱۹۷۱ برای چهل سال و با قدرت ۳۶۵ مگاوات آغاز بکار نمود.

هردوی این راکتورها از راکتورهای شرکت وستینگهاوس هستند و توان بازدهی آن‌ها تا ابتدای سال ۲۰۰۰ چندین بار دگرگون شده‌است.

* ۳۵۰مگاوات تا ۳۰ سپتامبر ۱۹۹۶
* ۳۷۵مگاوات تا ۲ ژانویه ۲۰۰۰
* ۳۶۵مگاوات از ۲ ژانویه ۲۰۰۰

تاریخچه
-------

امنیت
-----

جستارهای وابسته
---------------

نیروگاه اتمی لایب‌اشتات

نیروگاه اتمی گس گن

نیروگاه اتمی موهل برگ

نیروگاه خاموش لوسنس

منابع
-----

* سایت رسمی آکسپو
* Axpo AG
* Resun AG
* Refuna AG
* داده های راکتور بزنو۱ – Beznau 1
* داده های راکتور بزنو۲ – Beznau 2
* مرکز بین المللی ایمنی هسته ای - بزنو ۱– Beznau 1
* مرکز بین المللی ایمنی هسته ای - بزنو ۲ – Beznau 2
**خاندان حسینی قزوینی** از خاندان‌های مشهور قزوین در طول قرون یازدهم تا سیزدهم قمری بودند.

اصل این خانواده از تبریز بوده است و جد اعلای آنان محمدفصیح بن میراولیاء نام داشت که از تبریز به قزوین کوچ کرد و اعقابش در قزوین ماندگار شدند. محمدمعصوم بن محمدفصیح (۱۰۰۷–۱۰۹۱) نخستین شخصی است که از این خاندان نام‌بردار شده است. او از علمای معروف قزوین در اواسط دوره صفوی و صاحب تالیفاتی بود. پسر او ابراهیم قزوینی از شاگردان محمدباقر مجلسی و آقا جمال خوانساری بود. او کتابخانه بزرگی داشت و به فارسی و عربی شعر می‌سرود. یکی از پسران او به نام سید احمد از طرف نادرشاه برای شرکت در شورای دشت مغان دعوت شد. پسر دیگر او سید محمدمهدی بود که در زمان حمله افغان‌ها به ایران، فتوای جهاد صادر کرد. معروف‌ترین پسر سید ابراهیم، میرحسین قزوینی است که سید محمدمهدی بحرالعلوم و میرزا ابوالقاسم قمی از او اجازه روایت داشتند. پسر میرحسین سید عبدالجواد قزوینی است که خاندان حاج‌سیدجوادی به او منتسب هستند. او از شاگردان محمدصالح برغانی قزوینی و سید محمد مجاهد بود. او دختر سید محمد مجاهد را به همسری گرفت و در ۱۲۷۸ درگذشت. نوه او سید مهدی (متوفی ۱۳۴۶ خورشیدی) نماینده قزوین در دوره چهاردهم مجلس شورای ملی و از اعضای جبهه ملی بود. از نبیرگان معروف سید عبدالجواد در دوران معاصر، احمد صدر حاج‌سیدجوادی از بنیان‌گذاران نهضت آزادی ایران و سرپرست دائرةالمعارف تشیع و کسری حاج‌سیدجوادی بنیان‌گذار مجله ادبی کِلک بودند.

منابع
-----

1. ↑  خاندان حسینی قزوینی، دائرةالمعارف جهان اسلام
**دماغه سه‌نقطه** یک شبه‌جزیره کوچک در منطقه غربی غنا در اقیانوس اطلس است.

موقعیت مکانی
------------

 نمودار دریایی دماغه سه نقطه (۱۸۶۹)
دماغه سه‌نقطه که جنوبی‌ترین نوک غنا را تشکیل می‌دهد، بین دهکده ساحلی دیکسکووو و شهر پرنسس تاون، غنا واقع شده‌است. خاکپوز سه نقطه به عنوان «نزدیکترین خشکی ناکجا» شناخته می‌شود زیرا نزدیکترین خشکی در دریا است که در ۰ عرض جغرافیایی، ۰ طول جغرافیایی و ۰ ارتفاع (فاصله حدود ۵۷۰ کیلومتر) است. انتهای غربی خلیج گینه را نشان می‌دهد.

فانوس دریایی
------------

 دماغه سه نقطه و خرابه فانوس دریایی قدیمی.
دماغه سه نقطه بیشتر به خاطر فانوس‌های دریایی اش شهرت دارد، اولین آن در سال ۱۸۷۵ توسط انگلیسی‌ها به عنوان کمک ناوبری برای تجارت کشتی‌هایی که از خلیج گینه می‌رفتند، ساخته شد. ساختار اصلی از آن زمان به یک ویرانه تبدیل شده‌است. با این وجود یک فانوس دریایی بزرگتر و بهبود یافته در سال ۱۹۲۵ تکمیل شد و امروز نیز فعالیت می‌کند.

منابع
-----

1. 1 2  Cape Three Points. *Ghanawestcoast.com*.
2. ↑  "Limits of Oceans and Seas, 3rd edition" (PDF). International Hydrographic Organization. 1953. Archived from the original (PDF) on 8 October 2011. Retrieved 29 December 2020.
برای سرده‌ای با این نام دارتالاب (سرده) را ببینید.

**دارتالاب**، **سَرو مُرداب**، یا **سرو تالاب** (Taxodium distichum) گونه‌ای از درختان مخروطی و بومی جنوب خاوری ایالات متحده‌است و به صورت طبیعی در کرانه‌های خلیج مکزیک و اقیانوس اطلس گسترده‌است.
دارتالاب درختی از شاخه مخروطیان رده ناژویان، راسته کاجیان، تیرهٔ سَرویان و سردهٔ دارتالاب است.

دارتالاب از گونه‌های خزان‌کننده با خزانی به رنگ قرمز شرابی و زودرُست است. این گونه در رویشگاه‌های طبیعی خود با تنه صاف و مستقیم به قطر ۱ تا ۷/۱ متر و به ارتفاع ۴۰ متر گزارش شده‌است.

ریشه‌های درختان دارتالاب از نوع ریشه‌های تنفس‌گر هستند. این ریشه‌ها در بعضی از گیاهانی که در باتلاق‌ها یا نواحی جزر و مد ظاهر می‌شوند دیده می‌شود. طول برخی از این ریشه‌ها ممکن است به دو متر نیز برسد. ریشه‌های تنفس‌گر بر خلاف ریشه‌های معمولی به طرف هوا رشد کرده از آب و خاک خارج شده کمک به تنفس ریشه گیاه می‌کنند.

بزرگ‌ترین درخت موجود از نوع دارتالاب تک‌درختی است که به آن نام سناتور داده‌اند و در نزدیکی لانگ‌وود ایالات فلوریدای آمریکا واقع شده‌است.
بلندای این درخت ۳۵ متر و قطر تنهٔ آن ۳۴۴ سانتیمتر و حجم آن ۱۱۹٫۴ متر مکعب برآورد می‌شود. البته بلندترین دارتالاب در نزدیکی ویلیامزبورگ ایالت ویرجینیا قرار دارد که ارتفاع آن ۴۴ متر است.

برای کشت این گیاه در جنگل‌های شمال ایران بررسی‌هایی صورت گرفته‌است.

نگارخانه
--------

* 
* 
* 
* زانوهای یک دارتالاب در بخش چستر، پنسیلوانیازانوهای یک دارتالاب در بخش چستر، پنسیلوانیا
* نمای نزدیک از برگنمای نزدیک از برگ
* یک دارتالاب بزرگ در بلژیک یا قطر ۲٫۷۳ متریک دارتالاب بزرگ در بلژیک یا قطر ۲٫۷۳ متر
* یک دارتالاب در زمستانیک دارتالاب در زمستان
* یک بونسای از یک دارتالابیک بونسای از یک دارتالاب

منابع
-----

\*Farjon, A. (۲۰۰۵). Monograph of Cupressaceae and Sciadopitys. Royal Botanic Gardens, Kew. ISBN 1-84246-068-4

1. ↑  Pinophyta
2. ↑  Pinopsida
3. ↑  Pinales
4. ↑  Cupressaceae
5. ↑  Taxodium
6. 1 2  بررسی رویش دارتالاب در اراضی ماندابی غرب گیلان (Taxodium distichum (L.) Rich: ذوقعلی سیاهی‌پور بالاده، بیت‌اله امان‌زاده. ص ۹۸
7. ↑  Pneumatophores
8. ↑  Gymnosperm Database: Taxodium distichum بایگانی‌شده در ۹ مه ۲۰۰۸ توسط Wayback Machine، بازدید: ۹ اکتبر ۲۰۰۸

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد مرتبط با گیاه است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**دُنیز گلازر** (به فرانسوی: Denise Glaser) (زادهٔ ۳۰ نوامبر ۱۹۲۰ در آراس و درگذشته ۶ ژوئن ۱۹۸۳در پاریس) مجری تلویزیون و تهیه‌کننده زن فرانسوی است.

زندگی‌نامه
----------

دُنیز گلازر در یک خانوادهٔ بزاز یهودی در شهر آراس به دنیا آمد. پدرش روژه گلازر که در جنگ جهانی اول به شدت مجروح شده بود، دارندهٔ نشان افتخار صلیب نظامی ۱۹۱۴-۱۹۱۸ (فرانسه) بود. دنیز در جنگ جهانی دوم به دلیل یهودی بودن به شهر کلرمون-فران پناهنده شد و به «شبکهٔ جنبش ملی علیه نژادپرستی» (MNCR) پیوست. در پایان جنگ به حرفهٔ روزنامه‌نگاری رو آورد. در ۱۹۴۸ پس از آشنایی با بوریس ویان و ژاک کانتی وارد فعالیت‌های رادیو و تلویزیونی شد.

دنیز گلازر در ۱۹۵۹ مجری برنامهٔ تلویزیونی مشهور *دیسکوراما* (Discorama) شد که اختصاص به معرفی خوانندگان، آهنگسازان و هنرپیشه‌های تئاتر و سینما داشت. خیلی از چهره‌های سرشناس فرانسه نظیر باربارا (خواننده)، سرژ گنزبور، ژاک برل، ژرژ موستاکی و ماکسیم لو فورستیه شهرت خود را مدیون دعوت دنیز گلازر و حضور در برنامهٔ *دیسکوراما* وی هستند.

او در ۷ ژوئن ۱۹۸۳ بر اثر سرطان ریه در پاریس درگذشت و در گورستان یهودیان سَن‌روش (Cimetière Saint-Roch) واقع در شهر والانسین به خاک سپرده شد. در ۲۰۱۴، خیابانی در همین شهر به یاد او نامگذاری شده‌است.

کلمب اشنک در سال ۲۰۱۰، با انتشار رمان خواندنی *زن سلبریتی* (*Une Femme célèbre*) نام او را دوباره در اذهان عمومی زنده کرد. این کتاب که «جایزهٔ ادبی آنا دو نوآی» (Prix Anna-de-Noailles) را برای نویسنده به همراه آورد و به فروش خیلی بالایی دست یافت، در واقع گوشه‌هایی از زندگی پر فراز و نشیب دنیز گلازر را شرح می‌دهد.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Denise Glaser». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی*، بازبینی‌شده در ۲۱ مارس ۲۰۲۲.
سکه هرینا 
**هِرِنیا اِتروشیلا** با نام کامل **آنیا کوپرِسِنیا هِرِنیا اِتروشیلا** (به لاتین: Annia Cupressenia Herennia Etruscilla) امپراتریس روم از سپتامبر ۲۴۹ تا ژوئن ۲۵۱ و همسر دسیوس، امپراتور وقت بود.

زندگینامه
---------

دربارهٔ زندگی هرنیا اتروشیلا نیز همچون دیگر امپراتریس‌های رومی سدهٔ سوم اطلاعات چندی در دست نیست. او احتمالاً از خانواده‌ای سناتوری و از تبار اتروسکایی بود و گمان می‌رود پیش از سال ۲۳۰ میلادی به همسری دسیوس درآمده باشد. با رسیدن دسیوس به امپراتوری او نیز عنوان «آگوستا» را دریافت داشت و امپراتریس جدید روم شد. آنها صاحب دو پسر بودند که پسر بزرگتر را هرنیوس اتروسکوس و پسر کوچکتر را هوستیلیان نام نهادند. هرنیا در زمانی که دسیوس و هرنیوس اتروسکوس برای مقابله با گوت‌ها عازم میدان نبرد بودند از سوی دسیوس به عنوان نایب‌السلطنهٔ پسر کوچکترشان هوستیلیان که در رم باقی مانده بود منصوب شد. دسیوس و هرنیوس در نبرد آبریتوس شکست خورده و کشته شدند و هوستیلیان نیز چندی بعد بر اثر ابتلا به طاعون درگذشت. هرنیا اتروشیلا نیز به دنبال مرگ همسر و فرزندانش در گمنامی فرو رفت.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Herennia Etruscilla». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱ ژوئن ۲۰۱۱.

| * ن
* ب
* و
امپراتریسان روم باختری و روم خاوری |
| --- |
| نخستین | 
* لیویا اورستیلا
* استاتیلیا مسالینا
* گالریا فوندانا
* ویبیا سابینا
* بروتیا کریسپینا
* فلاویا تیتیانا
* مانلیا اسکانتیلا
* فولویا پلوتیلا
* نونیا چلسا

 |
| بحران سده ۳ | 
* فوریا سابینیا ترانکوئیلینا
* مارچا اوتاچیلیا سویرا
* هرنیا اتروشیلا
* کورنلیا سوپرا
* کورنلیا سالونینا
* مانیا اوربیکا

 |
| چیرگی | 
* پریسکا
* گالریا والریا
* والریا ماکسیمیلا
* فلاویا یولیا کنستانتیا
* فلاویا ماکسیمیانا تئودورا

 |
| امپراتوری بیزانس | 
* ایرنه
* تئودورا
* زوئه مقدونی
* تئودورای مقدونی

 |
| 
* رده
* درگاه

 |
دنیز بایسال (متولد ۱۹۹۱) بازیگر تلویزیون، سینما و تئاتر و مدل اهل ترکیه است.

او به مدت ۱۰ سال در تئاتر شهرداری کرشایاکا کار کرده‌است. او در دانشگاه جلال بایار تحصیلات خود را پشت سر گذاشته‌است.

دنیز در سال ۲۰۱۹ با باریش یورتچو ازدواج کرده‌است.

شروع بازیگری
------------

دنیز از ۲ سالگی در تئاترهای مدرسه بازی کردی است و همیشه خودش را مدیون معام تئاتر مدرسه می‌داند. دنیز قبل از اینکه به صورت حرفه ای بازیگر شود به عنوان بازیگر تئاتر در موزیک ویدیوها بازی کرده‌است اما پس از بازی در فیلم عروس‌های فراری در کنار سیلین شکرجی و فورکان اندیچ به شهرت رسید.

### فیلم‌شناسی

| عنوان | سال |
| --- | --- |
| ۲۰۱۱ | آب‌های عمیق |
| ۲۰۱۲ | پدران و پسران |
| ۲۰۱۲ | شهر گمشده |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ | عروس‌های فراری |
| ۲۰۱۵ | دروغ سفید |
| ۲۰۱۶ | قلب روزگار |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ | فضیلت خانم و دخترانش |
| ۲۰۱۸ | قول |
| ۲۰۱۹ | معجزه در سلول شماره ۷ |
| ۲۰۲۰ | خدمتکاران |
| ۲۰۲۱ | تشکیلات |
|

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Deniz Baysal». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۸.
* *Deniz Baysal*، دریافت‌شده در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۸

پیوند به بیرون
--------------