| بخشی از **مجموعهٔ** |
| --- |
| تاریخ آرژانتین |
| خورشید مه |
| دوران پیشاکلمبی
* بومی‌های آرژانتین
* امپراتوری اینکا
 |
| مستعمرهٔ آرژانتین
* فرمانداری اندلس جدید(۱۵۳۴-۱۵۴۲)
* فرمانداری ریو د لا پلاتا(۱۵۴۹-۱۷۷۶)
* بار سلطنتی بوینس آیرس(۱۶۶۱-۱۶۷۱), (۱۷۵۹-۱۷۸۸)
* نایب‌الملک ریو د لا پلاتا(۱۷۷۶–۱۸۱۴)
 |
| استقلال
* انقلاب مه
* جنگ استقلال آرژانتین
* کنگره توکومان
 |
| جنگ داخلی
* Bernardino Rivadavia
* کنفدراسیون آرژانتین (روساس)
* French blockade of the Río de la Plata
* Anglo-French blockade of the Río de la Plata
 |
| نهضت جمهوری آرژانیتن
* قانون اساسی ۱۸۵۳
* حمله نظامی بریتانیا به آرژانتین
* فتح بیابان
* Generation of '80
* فاز رادیکال (۱۹۱۶–۳۰)
* دهه رسوایی
 |
| پرونیسم
* خوآن پرون و اوا پرون
* کنفدراسیون عالی کارگران
 |
| پس از جنگ جهانی دوم (۱۹۵۵ تا ۱۹۷۶)
* Revolución Libertadora
* آرتورو فروندیزی
* 1963 Argentine Navy revolt
* آرتورو اومبرتو ایلیا
* انقلاب آرژانتین
* Montoneros و ERP
 |
| روند بازسازی ملی
* جنگ کثیف
* جنگ فالکلند
 |
| بازگشت به دموکراسی
* محاکمه حکومت نظامیان
* رائول آلفونسین
* شورش‌های دسامبر ۲۰۰۱ در آرژانتین
* Kirchnerism
 |
| نشان درگاه درگاه آرژانتین |
| * ن
* ب
* و
 |

**کنگره توکومان** (به اسپانیایی: Congress of Tucumán) مجلسی از نمایندگان و وکلای ملت در ۹ ژوئیه ۱۸۱۶ بود که در شهر سان میگوئل دو توکومان برگزار شد و در آن برای استقلال استان‌های متحد آمریکای جنوبی (آرژانتین، اروگوئه، بخشی از بولیوی امروزی) از امپراتوری اسپانیا تصمیم‌گیری شد.

شرح
---

به دنبال انقلاب مه ۱۸۱۰، نایب الملک با نظام پریمرا خونتا جایگزین شد. سرزمین مذکور به سمت استقلال کامل پیش می‌رفت اما نیروهای سلطنتی نایب‌الملک‌نشین پرو در سرزمین مجاور به تهدید انقلابیون می‌پرداختند.

 ساختمان کنگره توکومان. در سال ۱۹۴۱ بازسازی شد و به یک بنای یادبود ملی تبدیل شد.
در ۱۵ آوریل ۱۸۱۵، قدرت کارلوس ماریا د آلوار سلب شده و کنگره عمومی را فرا خواندند. نمایندگان که هر یک به نمایندگی از ۱۵۰۰۰ نفر جمعیت تمامی استان‌ها به جلسه آمده بودند، در ۲۴ مارس ۱۸۱۶ نشست را آغاز کردند. با این وجود، برخی از سرزمین‌هایی که قبلاً به نایب‌الملک ریورپلاته تعلق داشتند، در کنگره شرکت نکردند: نمایندگان *باندا اورینتال* ('شعبه شرقی'، اروگوئه کنونی) و سایر استان‌های فدرال لیگا پاراگوئه هم پیش از این استقلال خود را از اسپانیا اعلام کرده بود و از سیاست‌های استان‌های متحد منزوی مانده بود. با این حال نمایندگان استان‌های پروی علیا (بولیوی فعلی) در آنجا حضور داشتند.

این کنگره در خانه فرانسیسکا بازان د لاگونا آغاز به کار کرد و متشکل از ۳۳ نماینده بود و ریاست آن به صورت ماهانه چرخشی تغییر می‌کرد. از آنجا که کنگره در انتخاب دستور کار آزادی عمل داشت، بحث‌های بی‌پایانی سرگرفت. در تاریخ ۹ ژوئیه، این گروه استقلال استان‌های متحد آمریکای جنوبی را اعلام کردند، انتخاب این نام هدفش جذابیت و در نهایت ادغام سایر مناطق مستقل‌گرای آمریکایی اسپانیا بود که در کنگره نمایندگی نداشتند.

در آن زمان، رئیس کنگره فرانسیسکو نارسیسو دو لاپریدا، نماینده استان سن خوان بود. مباحث بعدی مربوط به شکل حکومتی بود که دولت خوان باید می‌داشت و کنگره و قدرت اجرایی باید در آن مستقر می‌شد.

کنگره از ۱۸۱۷ کار خود را در بوینس آیرس ادامه داد و قانون اساسی سال ۱۸۱۹ را نوشت که این قانون اساسی رد شد و کنگره در سال ۱۸۲۰ منحل شد.

خانه‌ای که اعلامیه در آن اعلام شد، اکنون بازسازی شده‌است و به موزه و بنای یادبود تبدیل شده و به "خانه توکومان "معروف است.

جستارهای وابسته
---------------

* اعلان استقلال آرژانتین

منابع
-----

* وزارت آموزش و پرورش آرژانتین: کنگره توکمان (به اسپانیایی)