recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**دوره بیست و یکم مجلس شورای ملی** در ۱۴ مهر ‍۱۳۴۲ بازگشایی شد و دورهٔ چهار سالهٔ آن در ۱۳ مهر ۱۳۴۶ خاتمه یافت.

انتخابات این دوره در ۲۶ شهریور ۱۳۴۲ (در یک روز) برگزار شد و ۱۹۳ نماینده به مجلس راه یافتند. برای نخستین بار ۶ زن به مجلس شورای ملی راه یافتند. ریاست مجلس بیست و یکم در دست عبدالله ریاضی بود. در این دوره سه کابینه رأی اعتماد گرفتند و بیش از ۶۶۰ قانون به تصویب رسید.

رخدادهای مهم
------------

### انتخابات، افتتاح و ریاست مجلس

انتخابات در ۲۶ شهریور ۱۳۴۲ برگزار شد و طبق قانون جدید که در سال ۱۳۳۹ تصویب شده‌بود، تعداد کرسی‌های مجلس به ۲۰۰ نفر افزایش یافت. انتخابات برای تصاحب ۱۹۶ کرسی برگزار شد و انتخابات حوزه‌های انتخابیه شیروان و بیجار انجام نشد. در این دوره برای نخستین بار زنان نیز در انتخابات شرکت کردند و ۶ کرسی مجلس به زنان رسید. مجلس در ۱۴ مهر همان سال افتتاح شد و در ۲۳ مهر رسمیت یافت. در همین روز، عبدالله ریاضی به سمت ریاست مجلس انتخاب شد.

### احزاب

دو حزب اصلی این دورهٔ مجلس حزب ایران نوین و حزب مردم بودند. حزب ایران نوین به ریاست حسنعلی منصور حدود ۱۷۵ نماینده داشت و اکثریت مجلس را به دست گرفت. حزب مردم نیز تحت رهبری هلاکو رامبد بود و ۱۶ کرسی کسب کرد.

### کابینه‌ها

در این دوره سه کابینه از مجلس رأی اعتماد گرفتند:

* کابینه اسدالله علم (تشکیل کابینه ۳۰ مهر ۱۳۴۲، گرفتن رأی اعتماد ۵ آبان ۱۳۴۲)
* کابینه حسنعلی منصور (۱۸ اسفند ۱۳۴۲)
* کابینه امیرعباس هویدا (۱۱ بهمن ۱۳۴۳)

### مصوبات

در دورهٔ بیست و یکم مجلس شورای ملی بیش از ۶۶۰ قانون به تصویب رسید. مهمترین قانونی که در این دوره تصویب شد، لایحه کاپیتولاسیون بود. این لایحه در ۲۱ مهر ۱۳۴۳ در مجلس مورد بررسی قرار گرفت و به تصویب رسید. همچنین قانون‌های مربوط به تأسیس برخی از وزارت‌ها و نهادهای کشوری از جمله مرکز آمار، بورس اوراق بهادار و سازمان گسترش و نوسازی صنایع در این دوره تصویب شد.

پانویس
------

1. ↑  گروه مطالعات بنیادین حکومتی، *تاریخ مجالس قانونگذاری ایران*، ۵–۱۵.
2. ↑  گروه مطالعات بنیادین حکومتی، *تاریخ مجالس قانونگذاری ایران*، ۳۴–۳۵.
3. ↑  گروه مطالعات بنیادین حکومتی، *تاریخ مجالس قانونگذاری ایران*، ۲۷–۳۱.
4. ↑  گروه مطالعات بنیادین حکومتی، *تاریخ مجالس قانونگذاری ایران*، ۴۹–۵۰.
5. ↑  گروه مطالعات بنیادین حکومتی، *تاریخ مجالس قانونگذاری ایران*، ۳۷–۴۲.
6. ↑  گروه مطالعات بنیادین حکومتی، *تاریخ مجالس قانونگذاری ایران*، ۴۶–۴۹.

منابع
-----

* گروه مطالعات بنیادین حکومتی (۱۳۸۵). *آشنایی با تاریخ مجالس قانونگذاری در ایران (دوره بیست و یکم)*. مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی. دریافت‌شده در ۲۷ دی ۱۳۹۸.

| * ن
* ب
* و
دوره‌های مجلس شورای ملی (سال گشایش/نمایندگان) |
| --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|     | 
۱ (۱۲۸۵/نمایندگان)
۲ (۱۲۸۸/نمایندگان)
۳ (۱۲۹۳/نمایندگان)
۴ (۱۳۰۰/نمایندگان)
۵ (۱۳۰۲/نمایندگان)
 | 
۶ (۱۳۰۵/نمایندگان)
۷ (۱۳۰۷/نمایندگان)
۸ (۱۳۰۹/نمایندگان)
۹ (۱۳۱۱/نمایندگان)۱۰ (۱۳۱۴/نمایندگان)
 | 
۱۱ (۱۳۱۶/نمایندگان)
۱۲ (۱۳۱۸/نمایندگان)
۱۳ (۱۳۲۰/نمایندگان)
۱۴ (۱۳۲۲/نمایندگان)
۱۵ (۱۳۲۶/نمایندگان)
 | 
۱۶ (۱۳۲۸/نمایندگان)
۱۷ (۱۳۳۱/نمایندگان)
۱۸ (۱۳۳۲/نمایندگان)
۱۹ (۱۳۳۵/نمایندگان)
۲۰ (تابستان و زمستان ۱۳۳۹/نمایندگان)
 | 
۲۱ (۱۳۴۲/نمایندگان)
۲۲ (۱۳۴۶/نمایندگان)
۲۳ (۱۳۵۰/نمایندگان)
۲۴ (۱۳۵۴/نمایندگان)
 |

 |
| دوره‌های مجلس شورای اسلامی ← |
Place in 23x15px|border |alt=|link= لیتوانی
روکانتیشکس روستایی در شهرداری بخش ویلنیوس می باشد که ۱ کیلومتر (۰٫۶۲ مایل) از گریگایتسی فاصله دارد. جاده ملی کی کی ۱۰۱ از قلمرو روستا می گذرد.

تاریخ
-----

قسمت غربی تاریخی روستا جدا گردید و به شهر ویلنیوس به هم وصل گردیدند تا ناحیه روکانتیشکس ویلنیوس را ایجاد دهد.

اردوگاه نظامی
-------------

در تاریخ ۲۴ اوت ۲۰۲۲ کار ساخت و ساز برای پایگاه نظامی نوین در روکانتیشکس شروع شد.  این پروژه شامل پایگاه ارتش با فضاهای زندگی همیشگی برای سرباز ها ، ساختمان های پزشکی، مجتمع های تفریحی و ورزشی، اتاق های آموزش نظامی، پارکینگ هایی برای وسایل نقلیه نظامی می باشد. این به نام مقر برای تیپ پیاده نظام مکانیزه دوک وایدوک خدمت خواهد کرد.

جمعیت شناسی
-----------

| جمعیت تاریخی |
| --- |
| سال | جمعیت | ±% |
| ۱۹۳۱ | ۱۴۲ | —     |
| ۱۹۵۹ | ۲۷۳ | ۹۲٫۳٪+ |
| ۱۹۷۰ | ۳۱۰ | ۱۳٫۶٪+ |
| ۱۹۷۹ | ۳۱۳ | ۱٪+ |
| ۱۹۸۹ | ۲۱۹ | ۳۰٪− |
| ۲۰۰۱ | ۱۵ | ۹۳٫۲٪− |
| ۲۰۱۱ | ۱۳ | ۱۳٫۳٪− |
| ۲۰۲۱ | ۲۵ | ۹۲٫۳٪+ |

منابع
-----

1. 1 2  Vilniaus rajone, Rokantiškėse, pradedamos karinio miestelio statybos
**ریچارد ورمبراند** (به انگلیسی: Richard Wurmbrand) (زاده ۱۹۰۹ - درگذشته ۲۰۰۱) کشیش و مؤلفی پروتستان بود که چهارده سال در زندان‌های کمونیستی رومانی محبوس بوده است. وی پایه‌گذار سازمان‌های مسیحی «*صدای شهدا*» نیز بوده است.

تولد و زندگی
------------

ریچارد وورمبراند ، کوچکترین فرزند از میان چهار پسر، در سال 1908 در بخارست در یک خانواده یهودی به دنیا آمد. او مدت کوتاهی با خانواده‌اش در استانبول زندگی کرد. پدرش وقتی 9 سالش بود درگذشت و ورمبراند در 15 سالگی به رومانی بازگشت.

در نوجوانی برای تحصیل مارکسیسم در مسکو اعزام شد، اما سال بعد به طور مخفیانه بازگشت. وی با پیگیری سیگورانزا استاتولوئی (پلیس مخفی) دستگیر و در زندان دوفتانا نگهداری شد. هنگام بازگشت به کشور مادرش، وورمبرند پیش از این یک نماینده، رهبر و هماهنگ کننده مهم کمینترن بود که مستقیماً از مسکو پول می گرفت. او مانند دیگر کمونیستهای رومانی چندین بار دستگیر شد، سپس محکوم شد و دوباره آزاد شد.

جوانی
-----

در جوانی وی به کار در بازار بخارست پرداخت و به گفتهٔ خودش شب‌ها به کابارههای بخارست می‌رفت. وی در سال ۱۹۳۶ با سابینا اوستر ازدواج نمود و صاحب یک پسر به نام میهائی شد.

گرویدن به مسیحیت
----------------

ریچارد ورمبراند پس از ابتلا به بیماری سل، در سال ۱۹۳۸ به مسیحیت گروید.

زندان
-----

ورمبراند بیش از چهارده سال در زندان‌های کمونیستی رومانی به سر برده است. در زندان به دلایل امنیتی، وی را با نام مستعار «واسیل گئورگسکو» می‌شناختند.

تألیفات
-------

از وی کتاب‌های زیادی به جای مانده است که می‌توان از میان آن‌ها به در «زیرزمینی خدا»، «مارکس و شیطان»، «از لبان کودکان» و شکنجه شده برای مسیح اشاره کرد.

تبعید
-----

ورمبراند در سال ۱۹۶۵ به ایالات متحدهٔ آمریکا رفت و در آن جا انجمن صدای شهدا را تأسیس نمود.

درگذشت
------

وی در هفدهم فوریه سال ۲۰۰۱ در بیمارستانی در کالیفرنیا چشم از جهان فروبست.

منابع
-----

|  |  |
| --- | --- |
|  | مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به ***ریچارد ورمبراند*** در ویکی‌گفتاورد موجود است. |

در زیرزمینی خدا، ریچارد ورمبراند، ترجمهٔ حسین وجداندوست، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۹۸۱.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
	+ 2
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* نروژ
* اسپانیا
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* ایتالیا
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* لتونی
* جمهوری چک
	+ 2
* کره
* کرواسی
* هلند
* لهستان
* واتیکان

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* سوداک (فرانسه)
	+ 1
* تروو (استرالیا)
	+ 1

 |
در این نام ژاپنی، «روکّاکو» نام خانوادگی است.

**روکّاکو یوشیکاتا** (به ژاپنی: 六角 義賢 Rokkaku Yoshikata)، **روکّاکو جُوتِی** (به ژاپنی: 六角 承禎 ろっかく じょうてい)، یک سامورایی، فرزند روکاکو سادایوری، رهبر خاندان روکاکو و پدر روکاکو یوشیسوکه در دوره سنگوکو در ژاپن بود. وی شوگو (فرماندار) و دایمیوی یک منطقه در جنوب ولایت اومی و صاحب قلعه کاننونجی و پدر روکاکو یوشی‌هارو بود. در سال ۱۵۴۹ در نبرد اِگوچی به یاری هوسوکاوا هاروموتو آمده و با یکدیگر با میوشی ناگایوشی جنگیدند. در سال ۱۵۵۲ پس از مرگ پدر رهبر خاندان روکّاکو شد. خاندان روکاکو دایمیوی بخش جنوبی ولایت اومی که شامل بخش کوکا، شیگا می‌شد، بودند. به غیر از آن بر سه بخش از چهار بخش ولایت ایگا نیز به‌طور غیرمستقیم فرمان می‌راندند.

جنگ با خاندان میوشی و خاندان آزای
---------------------------------

بعد از مرگ پدر به یاری هوسوکاوا هاروموتو به حمایت از شوگون آشیکاگا یوشی‌ترو با خاندان میوشی جنگید اما به علت قدرت زیاد این خاندان هر بار شکست خورد. در سال ۱۵۵۸ و بعد از نبرد کیتا شیراکاوا بین میوشی ناگایوشی و آشیکاگا یوشی‌ترو قرارداد صلح بسته شد و شوگون به کیوتو بازگشت و شوگون موقعیت خود را توانست حفظ کند. در این حال بود که آزای هیساماسا که بر بخش شمالی ولایت اومی مسلط بود، از فرصت استفاده کرده و به خاندان روکاکو حمله کرده و توانست این خاندان را به زیر فرمان خود دربیاورد. آزای هیساماسا برای حفظ رابطه با خاندان روکاکو دختر یکی از ملازمان این خاندان را به ازدواج پسر ارشدش آزای ناگاماسا درآورد که این ازدواج بعدها به طلاق انجامید.

در سال ۱۵۶۸، اودا نوبوناگا، که به خدمت آشیکاگا یوشی‌آکی درآمده بود از او درخواست کرد که به ارتش نوبوناگا بپیوندد ولی روکّاکو یوشیکاتا درخواست او را رد کرد. در نبرد متعاقب آن با نوبوناگا بنام نبرد قلعه کاننونجی، خاندان روکّاکو از قلعه خود رانده شده و عنوان دایمیو را از دست دادند.

وی به یک راهب بودایی، تحت نام **شوتای** تبدیل شد.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Rokkaku Yoshikata». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳۰ دسامبر ۲۰۱۶.
**امیرحسین حاتمی** یک زندانی در زندان فشافویه بود که به طرز مشکوکی در زندان کشته شد. این اتفاق از لحاظ زمانی بسیار نزدیک به کشته شدن شاهین ناصری در همان زندان بود که باعث شد در رسانه‌ها با عنوان «دومین مرگ مشکوک فشافویه» شناخته شود.

زندگی‌نامه
----------

امیرحسین حاتمی که به نقل از خبرگزاری‌ها در در هنگام مرگ ۲۲ یا ۲۳ سال داشت، در یکی از بازارهای تهران مشغول کار بوده و چند روز پیش از مرگ، به علت درگیری با یک شهروند دیگر توسط نیروی انتظامی تهران بازداشت شده بود. شبکه حقوق بشر کردستان در توضیح چگونگی بازداشت او به نقل از یکی از بستگانش نوشته‌است: «حدود ۱۰ روز پیش پیش امیرحسین حاتمی برای پیگیری نامه ترخیص ماشین پدرش به یکی از کلانتری‌های تهران مراجعه کرده بود اما به دلیل داشتن یک پرونده کیفری پرداخت دیه بازداشت و به زندان تهران بزرگ منتقل شد.» رستمی سه‌شنبه شب ۳۰ شهریور در یک تماس کوتاه تلفنی با پدرش در حالی که توان صحبت کردن نداشته، از ضرب و شتم خود توسط مأموران زندان خبر داد و و اعلام کرد قرار است او را به بیمارستان انتقال دهند. بر اساس آنچه سایت حقوق بشر کردستان به نقل از نزدیکان آقای حاتمی منتشر کرده، یک روز پس از این تماس او جان باخته‌است.
به دنبال این اتفاق روابط عمومی اداره کل زندان‌های استان تهران اعلام کرد که کمیته‌ای برای بررسی موضوع مرگ امیرحسین حاتمی تشکیل داده‌است.

منابع
-----

1. ↑  «تجمع خانواده امیرحسین حاتمی در پی مرگ مشکوک او در زندان تهران بزرگ». رادیو فردا.
2. ↑  «دومین مرگ مشکوک در زندان؛ جان باختن یک زندانی کُرد در تهران بزرگ». العربیه فارسی.
3. ↑  «تشکیل کمیته بررسی فوت امیرحسین حاتمی». ایرنا.
**امید عباسی** مأمور آتش‌نشانی که در سال ۱۳۷۹ به استخدام سازمان آتش‌نشانی تهران درآمده بود و در ایستگاه ۶۸ سازمان آتش‌نشانی مشغول به خدمت بود که ظهر روز سه‌شنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۲ زمانی که برای اطفای حریق در طبقۀ دهم یک ساختمان مسکونی در شهرک باقری مشغول بود، با ریحانهٔ ۹ ساله روبه‌رو شد که قصد داشت از ترسِ آتش، خود را از طبقۀ دهم ساختمان به بیرون پرتاب کند، عباسی، با مشاهدۀ این صحنه، به‌سمت او رفت و پس از قرار دادن ماسک اکسیژنش روی صورت دختربچه، او را برای انتقال به محلی امن به همکارش تحویل داد، ولی خود دچار دودزدگی شدید شد.

آتش‌نشانان، امید عباسی را به بیمارستان منتقل کردند، اما پس از گذشت کمتر از ۲۴ ساعت، او به‌علت مسمومیت، دچار مرگ مغزی شده‌بود و پس از آن اقدامات برای اهدای اعضای بدن وی ــ که خود نیز پیش از آن با ثبت‌‌نام و دریافت کارت اهدای عضو آمادگی‌اش را برای آن اعلام کرده‌بود ــ آغاز شد. قرار است شورای شهر تهران میدانی را به نام وی ثبت کند و سازمان آتش‌نشانی یک ایستگاه را با نام شهید امید عباسی نامگذاری کرده‌است و همچنین خیابانی در محله شهران که منزل وی در آن قرار دارد و نیز همان ساختمان به نام او نامگذازی شده است.

محمدرضا خلعتبری و مسعود شجاعی، بازیکنان تیم ملی فوتبال ایران، در بازی با تیم لبنان، از سری مسابقات مقدماتی جام جهانی برزیل، پس از گل اول که توسط خلعتبری به ثمر رسید، با نمایش پیراهن تیم ملی با عنوان نوشته‌شدۀ «امید عباسی، قهرمان ملی» از فداکاری‌های عباسی تقدیر کردند.

در کتاب زبان انگلیسی پایهٔ نهم در صفحهٔ ۱۰۵ متنی دربارهٔ او می‌باشد.

پانویس
------

  

1. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱۱ ژوئن ۲۰۱۳.

منابع
-----

* «آتش‌نشان فداکار «امید عباسی»». جامعه خبری تحلیلی الف.
* «نمایش قدرشناسی مردم در تشییع آتش‌نشان فداکار؛ شهید امید عباسی». همشهری آنلاین.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد افراد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**روشت کوچک** یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان بناجوی شمالی بخش مرکزی شهرستان بناب واقع شده‌است.

موقعیت جغرافیایی
----------------

این روستا در فاصله سه کیلومتری از شهرستان بناب واقع شده‌است. روستای روشت کوچک در دامنه کوه سهند و در جلگه‌ای حاصل خیز واقع شده‌است. این روستا از سمت شمال به روستا آلقو، از سمت جنوب به روستای زاوشت، از سمت شرق به روستای روشت بزرگ و از سمت غرب به دریاچه ارومیه محدود شده‌است.

جمعیت
-----

طبق آخرین نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵ ه.ش، جمعیت روستای روشت کوچک ۱٬۴۹۲ نفر می‌باشد.

زبان
----

مردم روستای روشت کوچک، همانند سایر مردم آذربایجان به زبان ترکی آذربایجانی و با گویش محلی صحبت می‌کنند.

آثار تاریخی
-----------

روستای روشت کوچک بر خلاف برادر بزرگ خود، روستای روشت بزرگ اثر تاریخی خاصی ندارد. شاید قدیمی‌ترین بنای آن مسجد جامع و حمام عمومی روستا می‌باشد که مربوط به دهه چهل می‌باشند.

پانویس
------

* «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲.

| * ن
* ب
* و
ایران شهرستان بناب |
| --- |
| **مرکز** | **بناب** |
| **بخش** | 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| مرکزی | 

|  |  |
| --- | --- |
| **شهرها** | **بناب** • خوشه‌مهر |
| **دهستان‌هاو روستاها** | 

|  |  |
| --- | --- |
| بناجوی شرقی | تازه‌کند خوشه‌مهر • **چلقایی** • دیزج پروانه • ینگی‌کند خوشه‌مهر |
| بناجوی شمالی | آلقو • توته‌خانه • دوش • **روشت بزرگ** • روشت کوچک • زاوشت • شورگل • صور • قره‌زکی • قیماس‌خان |
| بناجوی غربی | آخوندقشلاق • چپقلو • حاجی‌مصیب • **خانه‌برق جدید** • خانه‌برق عیسی‌خانی • خانه‌برق قدیم • خلیلوند • زوارق • علی‌خواجه • قره‌چپق • قره‌قشلاق • قشلاق خانه‌برق • کوته‌مهر • ینگی‌کند خانه‌برق |

 |

 |

 |
**انا الحق** به فارسی: *من حقیقت‌ام*، معروف‌ترینِ شطحیات صوفیه است. به‌طور سنتی گفته می‌شود این واژگان که توسط حسین بن منصور حلاج (معدوم در بغداد، ۳۰۹ هجری/۹۲۲ میلادی) شطح شده، وقتی او، پس از بازگشت از حج در سال ۲۸۲ هجری، بر در خانهٔ استادش جنید می‌کوفت، و او پرسید «چه کسی آنجاست؟» بیان شده و او گفته انا الحق. جنید زان پس او را لعن کرد. به هر روی، لویی ماسینیون نشان داده‌است که این واژگان فریادی ناگهانی نبوده، بلکه بخشی از آموزهٔ حلاج را شکل می‌داده که طبق آن روح الهی آفریده نشده می‌تواند یک آن روح انسانی آفریده شده را دگرگون کند تا تغییر حالتی به وقوع بپیوندد. زین رو روح انسانی و الهی با یکدیگر کار می‌کنند، و مسئله‌ای در خصوص «تناسخ» یا «وحدت وجود» وجود ندارد. همچنین می‌توان این برداشتِ صحیح را کرد که نفس خداوند در بدن حلاج متبلور شده و این روح خدا است که از بدن حلاج سخن می‌گوید و این نمایانگر رتبهٔ والای حلاج است. این اصطلاح در کتاب الطواسین حلاج در زمینهٔ توضیح این ادعا که ابلیس که گفت من از آدم بهترم و از فرعون که گفت من خدای والای شما هستم یافت می‌شود. از آنجا که به قول نظریات اولیه صوفیه (خصوصاً خراز) فقط خدا حق دارد بگوید «من،» شطح «من» به خودی خود کفر است. انا الحق حلاج بعدتر عموماً به معنای «من خدا هستم» فهمیده شد زیرا حق معادلی بود که غالباً برای خدا به کار می‌رفت خصوصاً در نواحی غیر عرب. زین رو، انا الحق جسورانه‌ترین ابراز وحدت ماهوی انسان با خدا تعبیر شد، و اصطلاحی کلیدی در موسیقی صوفی ایران، ترکیه، مسلمانان هند و اندونزی است هرجا که وحدت وجود به کار رفته باشد.

منابع
-----

*
***روزها*** (انگلیسی: Days یا DAYS) یک مجموعه مانگای ورزشی ژاپنی است که توسط تسویوشی یاسودا نوشته و تصویرگری شده است. و از آوریل ۲۰۱۳ تا ژانویه ۲۰۲۱ توسط هفته‌نامه شونن کودانشا پخش شد و در ۴۲ فصل گردآوری شد.

داستان
------

روزها دربارۀ مبارزات سوکاموتو سوکوشی، یک نوجوان خجالتی و دست و پا چلفتی، که در آستانۀ شروع دبیرستان است. او تصمیم می‌گیرد وارد دبیرستان سیسکی شود تا بتواند با همسایه و دوست دوران کودکی خود سایوری تاچیبانا که یک سال از او بزرگتر است باشد. درست همانطور که او پس از بازدید از سایوری در محل کارش مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرد، سوکوشی توسط جین کازاما نجات می‌یابد، که با حمله به قلدرها با ناچاک‌ها آن‌ها را می‌ترساند و خود را ولگرد و گمشده در شهر اعلام می‌کند. جین سپس از سوکوشی می‌پرسد که آیا فوتبال را دوست دارد و از او می‌خواهد که در همان شب برای یک مسابقه فوتسال به او ملحق شود زیرا تیمش یک بازیکن کم دارد. سوکوشی با ظاهر شدن پس از تقریباً ده مایل دویدن زیر باران شدید و بدون کفش، جین را غافلگیر می‌کند. قد کوتاه، جوان و دست و پا چلفتی، سوکوشی فوق‌العاده بد بازی می‌کند، اما با وجود آسیب دیدگی پایش، در تمام طول مسابقه به دویدن ادامه می‌دهد و چنان تلاشی از خود نشان می‌دهد که به دیگر هم تیمی‌هایش انگیزه می‌دهد. پس از یک سرعت نهایی، سوکوشی موفق می‌شود گل تعیین‌کننده را به ثمر برساند و با انجام آن، سر خود را به تیرک کوبید. او بعداً متوجه می‌شود که جین نیز دانشجوی سال اول سیسکی خواهد بود و تصمیم می‌گیرد به باشگاه فوتبال بپیوندد تا با او بازی کند، بدون اینکه بداند باشگاه فوتبال در سیسکی در سراسر کشور مشهور است. او به لطف تلاش‌های مستمر و پشتکار شگفت‌انگیزش علی‌رغم اینکه به‌طور باورنکردنی ضعیف و دست و پا چلفتی است، موفق می‌شود به تیم راه پیدا کند و همچنین توانایی باورنکردنی در ایجاد انگیزه برای بقیه اعضای تیم برای کار هر چه بیشتر نشان می‌دهد.

شخصیت‌ها
--------

### شخصیت‌های اصلی

#### سوکاموتو سوکوشی (柄本 つくし, *Tsukamoto Tsukushi*)

#### جین کازاما (風間 陣, *Kazama Jin*)

### دانش‌آموزان دبیرستان سیسکی

#### باشگاه فوتبال

#### هیساهیتو میزوکی (水樹 寿人, *Mizuki Hisahito*)

#### آتسوشی کیمیشیتا (君下 敦, Kimishita Atsushi)

#### کیچی اوشیبا (大柴 喜一, *Ōshiba Kiichi*)

#### یوتا اوسوی (臼井 雄太, Usui Yūta)

#### چیکاکو اوبوکاتا (生方 千加子, *Ubukata Chikako*)

#### هیرویوکی کوروسو (来須 浩之, *Kurusu Hiroyuki*)

#### **تتسویا نیتوبه** (新戸部 哲也, *Nitobe Tetsuya*)

#### نائوکی شیراتوری (白鳥 直樹, *Shiratori Naoki*)

#### شو ناکیجین (今帰仁 翔, *Nakijin Shou*)

### دیگر شخصیت‌ها

#### سایوری تاچیبانا (橘 小百合, *Tachibana Sayuri*)

### رقیب‌ها

#### کائورو ایندو (犬童 かおる, *Indou Kaoru*)

#### شوجی ناروکامی (成神 蹴冶, *Narukami Shuuji*)

#### تاکومی هوشینا (保科 拓己, *Hoshina Takumi*)

#### جنیچیرو تایرا (平 源一郎, *Taira Gen'ichirō*)

#### مایومی هیمورا (火村 まゆみ, *Himura Mayumi*)

#### میران آیبا (相庭 未蘭, *Aiba Miran*)

#### کازوهیکو کاتو (加藤 一彦, *Katō Kazuhiko*)

#### ریوسوکه ایکریا (碇屋 良介, *Ikariya Ryōsuke*)

#### مارکو تاکاگی (高木 マルコ, *Takagi Marco*)

#### آسایچی سونایاما (砂山 朝, *Sunayama Asaichi*)

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Days (manga)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۷ مهٔ ۲۰۲۳.





1. ↑  "Days". Kodansha USA. Retrieved June 1, 2018.
2. ↑  "Ponycan USA to Release Kuromukuro, The Lost Village, DAYS, Cute High Earth Defense Club LOVE! LOVE! in the U.S." *Anime News Network*. Retrieved July 16, 2016.
**قانون جاسوسی ۱۹۱۷** یک قانون فدرال ایالات متحده است که در ۱۵ ژوئن ۱۹۱۷، اندکی پس از ورود ایالات متحده به جنگ جهانی اول تصویب شد. قانون فوق در طول سال‌ها بارها اصلاح شده‌است. قانون جاسوسی در اصل در عنوان ۵۰ قانون ایالات متحده (جنگ و دفاع ملی) نگاشته گردید اما اکنون در عنوان ۱۸ (جنایت و آیین دادرسی کیفری) به چشم می‌خورد.

هدف از آن ممنوعیت مداخله در استخدام یا عملیات نظامی، جلوگیری از نافرمانی در ارتش و پیشگیری از حمایت از دشمنان ایالات متحده در زمان جنگ بود.

از جمله افرادی که تحت این قانون به جرایمی متهم شده‌اند، می‌توان به عضو کنگره و سردبیر روزنامه سوسیالیست اتریشی-آمریکایی، ویکتور ال برگر، رهبر کارگری و پنج بار کاندیدای حزب سوسیالیست آمریکا، یوجین وی. دبز، آنارشیست اما گلدمن و الکساندر برکمن، جوزف فرانکلین رادرفورد، رئیس انجمن و تراکت برج دیده‌بانی پنسیلوانیا، جولیوس و اتل روزنبرگ، دانیل الزبرگ افشاگر *اسناد پنتاگون*، چلسی منینگ افشاگر کیبل‌گیت، جولیان آسانژ بنیانگذار ویکی‌لیکس، کارمند آژانس اطلاعات دفاعی، هنری‌بلور، کارمند آژانس امنیت ملی، ادوارد اسنودن و رئیس‌جمهور سابق دونالد ترامپ اشاره کرد. محکومیت رادرفورد در دادگاه تجدید نظر لغو شد.

منابع
-----



1. ↑  Rogerson, Alan (1969), *Millions Now Living Will Never Die*, Constable, London, شابک ‎۰−۰۹−۴۵۵۹۴۰−۶, full text at
**اُلیمارائو** یک آب‌سنگ حلقوی بدون سکنه در ایالت یاپ، ایالات فدرال میکرونزی است. مساحت آن ۰٫۲ کیلومتر مربع (۰٫۰۷۷ مایل مربع) و در ۵ کیلومتر (۳٫۱ مایل) شمال باختری آب‌سنگ حلقوی الاتو و ۸۶۰ کیلومتر (۵۳۰ مایل) جنوب خاوری آبخوست یاپ قرار دارد. مدیریت الیمارائو بر عهده الاتو است.

اُلیمارائو در اقیانوس آرام واقع شدهاُلیمارائواُلیمارائوموقعیت آب‌سنگ حلقوی اُلیمارائو در اقیانوس آرام

جغرافیا
-------

مساحت کل آب‌سنگ حلقوی الیمارائو ۱۱ کیلومتر مربع (۴٫۲ مایل مربع)، درازای آن ۵ کیلومتر (۳٫۱ مایل) و پهنای آن ۳ کیلومتر (۱٫۹ مایل) است. مساحت تالاب داخلی نزدیک به ۶ کیلومتر مربع (۲٫۳ مایل مربع) است و دو گذرگاه در لبه جنوبی آن قرار دارند.

نقشه اُلیمارائو

آبخوست‌ها
---------

تنها دو آبخوست خرد در آب‌سنگ اُلیمارائو وجود دارند که مساحت کلی آنها ۰٫۲ کیلومتر مربع (۲۰ هکتار) است:

* آبخوست اولیمارائو در شمال خاوری‌ترین بخش آب‌سنگ و بزرگترین آبخوست
* آبخوست فالیپی در گوشه جنوب باختری و تنها مساحت ۲٫۴ هکتار (۵٫۹ جریب فرنگی)

زیست‌شناسی
----------

### گیاه‌شناسی

پوشش گیاهی هر دو آبخوست، کلم ساحلی و درختچه و بیشتر از آنها، درختان نارگیل است.

### بوم‌شناسی

همه آب‌سنگ حلقوی اولیمارائو، منطقه حفاظت‌شده است. بنابراین محیط مناسبی برای رشد لاک‌پشت دریایی، خرچنگ نارگیل، و لجه است.

پانویس
------

1. ↑  Atoll Area, Depth and Rainfall[*پیوند مرده*]
2. ↑  "Oceandots". Archived from the original on December 23, 2010. Retrieved 2014-08-26.
3. ↑  The Federated States of Micronesia: National Biodiversity Strategy and Action Plan, 2003

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Olimarao». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲ مارس ۲۰۱۸.

پیوند به بیرون
--------------

* Marine World Database
* Report of the German South Pacific Expedition 1908-1910
* Polynesia-Micronesia Biodiversity Hotspot

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد ایالات فدرال میکرونزی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**انجمن رادیو آماتور موریس** (به انگلیسی: Mauritius Amateur Radio Society - MARS) یک سازمان غیرانتفاعی ملی برای علاقه‌مندان به رادیو آماتور در موریس است.

تاریخچه
-------

این سازمان در سال ۱۹۶۸ توسط گروهی از موریان‌های بومی و مهاجران انگلیس تأسیس شد. انجمن متقاضی پیوستن به اتحادیه بین‌المللی رادیو آماتور در ۱۲ مارس ۱۹۶۸ شد، روزی که موریس استقلال خود را از انگلیس بدست آورد. انجمن رادیو آماتور موریس یک دفتر QSL برای آن دسته از اعضا که به‌طور پیوسته با اپراتورهای رادیویی آماتور در کشورهای دیگر ارتباط برقرار می‌کنند، ایجاد نموده‌است. تجهیزات رادیویی را برای استفاده در اختیار اعضای خود قرار می‌دهد. MARS نماینده منافع اپراتورهای رادیویی آماتور و شنوندگان موج کوتاه موریس قدیمیتر از مقامات نظارتی ملی و بین‌المللی ارتباطات از راه دور است. انجمن موریس بعنوان نماینده ملی موریس عضو اتحادیه بین‌المللی رادیو آماتور می‌باشد.

جستارهای وابسته
---------------

* اتحادیه بین‌المللی رادیو آماتور

پانویس
------

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Mauritius Amateur Radio Society». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۸ آوریل ۲۰۲۰.

منابع
-----

1. 1 2  Mauritius Amateur Radio Society (2008). Maurititus Amateur Radio Society official web site. Retrieved Oct. 30, 2008.
2. ↑  Mauritius Amateur Radio Society (2008). "Members of MARS". Retrieved Oct. 30, 2008.
3. ↑  American Radio Relay League (1968). "I.A.R.U. News". *QST*. May, 1968, pp. 86-87.
4. ↑  International Amateur Radio Union (2008). "Member Societies" بایگانی‌شده در ۲۰۰۸-۰۷-۲۲ توسط Wayback Machine. Retrieved Aug. 1, 2008.
**انجمن بتن ایران**، انجمنی متشکل از مهندسان عمران است که به مسائل مربوط به بتن می‌پردازد.

تاریخچه تشکیل انجمن بتن
-----------------------

همراه با گسترش روزافزون مصرف سیمان و بتن در صنعت ساخت و ساز کشور، فکر ایجاد انجمنی که بتواند فعالیت‌های علمی، فنی و تحقیقاتی در این زمینه را مرکزیت دهد از مدت‌ها قبل در ذهن دست‌اندرکاران این رشته وجود داشته‌است. فعالیت‌های چندی در جهت عملی ساختن این فکر در سالهای دهه پنجاه شمسی به عمل آمده‌است ولی به هر دلیل هیچ‌یک از این فعالیت‌ها به نتیجه نرسیده‌است. اولین اقدام رسمی برای تشکیل انجمن بتن در سالهای اخیر به آذرماه ۱۳۷۵ بر می‌گردد که طی آن دو رویداد موازی و تقریباً هم‌زمان به وقوع پیوست. در رویداد اول گروهی از کارشناسان بتن‌شناسی و تکنولوژی بتن اقدام به تأسیس انجمنی به نام «انجمن ایرانی بتن‌شناسی» و گروهی دیگر از کارشناسان بتن و بتن آرمه و بتن پیش تنیده اقدام به تأسیس انجمنی به نام «انجمن ایرانی بتن» نمودند. هیئت مؤسس انجمن ایرانی بتن‌شناسی در جلسه تاریخ ۱۱/۹/۷۵ موجودیت انجمن را اعلام نمود.

عده‌ای از این هیئت قبلاً شاخه ایرانی انجمن بتن آمریکا (ACI)را در ایران پایه‌گذاری کرده و در آن فعالیت داشتند. این شاخه در فاصله سالهای ۵۷ – ۱۳۵۵ و از سال ۱۳۶۳ تاکنون فعالیت مستمر داشته و در این مدت توانسته‌است گردهمایی‌ها و سخنرانی‌های متعددی را در زمینه‌های مختلف صنعت بتن سازماندهی کند.

وزارت کشور در جریان رسیدگی به پرونده‌های دو انجمن، با توجه به آن که هدفهای دو انجمن در اساسنامه تا حد زیادی مشابه یکدیگر بود و علاوه بر آن تعدادی از تقاضا کنندگان در هر دو گروه هیئت مؤسس عضویت داشتند، پیشنهاد کرد دو انجمن در هم ادغام شده و تشکیلات واحدی سازماندهی شود. این پیشنهاد مورد توافق هر دو گروه هیئت مؤسس قرار گرفت و اولین جلسه مشترک نمایندگان دو گروه در تاریخ ۱۱/۱۲/۷۶ در محل کانون فارغ التحصیلان دانشکده فنی تشکیل شد و مقدمات تدوین اساسنامه جدید تدارک دیده شد.

این اساسنامه سرانجام با ۳۶ ماده و ۲۷ تبصره به تصویب نمایندگان دو گروه رسید و برای انجام مراحل قانونی به وزارت کشور ارسال شد. در این اساسنامه نام «انجمن بتن ایران» برای انجمن انتخاب شد.

منابع
-----

* ICI وبگاه انجمن بتن ایران
* ICIE وبگاه نمایندگی استان اصفهان انجمن بتن ایران
* وبگاه انجمن بتن استان البرز


* درگاه مهندسی عمران
**انجمن روابط عمومی ایران** اولین انجمن در حوزه روابط عمومی و ارتباطات در ایران است که در سال ۱۳۴۶ و با حمایت شرکت ملی نفت ایران و به منظور برقراری ارتباط با انجمن بین‌المللی روابط عمومی و توسعه و ترویج و شناساندن روابط عمومی توسط حمید نطقی و تنی چند از شاگردان وی تأسیس گردید.

بعد از انقلاب نیز موضوع تشکیل انجمن روابط عمومی ایران مجدداً در سال ۱۳۶۳ با حضور نطقی و تنی چند از شاگردان وی به بحث گذاشته و مقرر شد روند فعالیتهای انجمن روابط عمومی ایران قبل از انقلاب مورد بررسی و مطالعه قرارگیرد و بعد از جلسات کارشناسی، اساسنامه پیشنهادی برای تشکیل انجمن روابط عمومی تدوین شد و دومین تجربه ازسال ۱۳۶۹ آغاز شد وبا تشکیل اولین مجمع خود در خرداد ۱۳۷۰ با تلاش محمد ملازم که مسئولیت اداره کل تبلیغات دولت را در زمان وزارت محمد خاتمی عهده داربود پا به ظهور نهاد.

انجمن روابط عمومی ایران هر ۳ سال یکبار تشکیل مجمع عمومی داده و از آن طریق هیئت مدیره خود را انتخاب می‌کند. نهمین دوره هیئت مدیره انجمن روابط عمومی ایران در تاریخ ۲ خرداد ۹۶ انتخاب گردید که متعاقب آن میرزابابا مطهری‌نژادبه عنوان رئیس انجمن روابط عمومی ایران انتخاب گردید؛ که بعد از فوت وی محمدرضا حقیقی از سوی هیئت مدیره نهم به عنوان رئیس جدید انجمن روابط عمومی ایران انتخاب گردید.و در 2 بهمن 1398 مجمع عمومی انجمن برگزار و خسرو رفیعی به عنوان رییس انجمن روابط عمومی ایران انتخاب شد.

این انجمن صاحب امتیازی ماهنامه روابط عمومی را برعهده دارد.

جستارهای وابسته
---------------

* روابط عمومی

منابع
-----

1. ↑  «تاریخچه انجمن». انجمن روابط عمومی ایران. ۸ خرداد ۱۳۹۶. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ فوریه ۲۰۱۹.
2. ↑  محسنیان راد، مهدی (۱۳۹۳). *در حسرت فهم درست*. انتشارات سیمای شرق. شابک ۹۷۸۱۷۸۰۸۳۵۸۳۹.
3. ↑  «سکان انجمن روابط عمومی ایران در دوره نهم به میرزابابا مطهری نژاد سپرده شد». روزنامه مردم سالاری. ۱۵ خرداد ۱۳۹۶. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ فوریه ۲۰۱۹.
4. ↑  «پیام تسلیت استاندار سمنان به مناسبت درگذشت رئیس انجمن روابط عمومی کشور». باشگاه خبرنگاران جوان. ۱۴ مرداد ۱۳۹۷.[*پیوند مرده*]
5. ↑  «گزارش برگزاری مجمع عمومی انجمن روابط عمومی ایران». روابط عمومی نوین ایران. ۶ خرداد ۱۳۹۶. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ فوریه ۲۰۱۹.
6. ↑  «ماهنامه روابط عمومی». بانک اطلاعات نشریات کشور. ۱۱ آذر ۱۳۹۶.
**اسب هابی** (به انگلیسی: The Hobby Horse) یک نمایش تلویزیونی استرالیایی در سال ۱۹۶۲ میلادی است که از شبکۀ ای‌بی‌سی. پخش زندۀ، این یک فیلم درام بود که در یک چراگاه در شمال نیو ساوت ولز اتفاق می‌افتاد و دربارۀ یک سوارکار اهل رودئو است.

درام تلویزیونی استرالیایی در آن زمان نسبتاً نادر بود. این یکی از مجموعه ای از شش نمایشنامه استرالیایی بود که توسط ای‌بی‌سی در سال ۱۹۶۲ میلادی تولید شد. بقیه عبارت بودند از:

* *پسر گردِ گوشه*
* *خانهٔ مانچلو*
* *تار دودکش*
* *دندان‌های باد*
* *جنی*

طرح
---

بیلی براکنل در یک ملک بزرگ مشغول تربیت و تفکیک اسب‌ها است. همسر سابق او، مارگارت، اکنون با صاحب ملک بزرگ‌تر ازدواج کرده‌ است. این دو برای اولین بار پس از جدایی توسط والدینشان با هم ملاقات می‌کنند.

بازیگران
--------

* وین رابرتز - بیلی
* لین فلانگان - مارگارت
* کن گودلت
* داگلاس کلی
* نیل کرنو
* بیل بنت
* رز دو کلوس
* کارول پاتر
* ران پینل
* دیوید میچل
* بریس سالیوان

تولید
-----

داستان این فیلم توسط رابرت ویلز، یک اسکاتلندی که چندین سال در استرالیا کار کرده بود، نوشته شده‌ است. ویلز اخیراً برنده مسابقۀ بازی بندر کافس شده بود. ویلز گفت که این ایده را از دو مربی اسب‌ حرفه‌ای که در میخانه‌ای در والچا ملاقات کرده بود، اقتباس کرده است.

برخورد
------

منتقد تلویزیونی *بولتن* آن را چنین نامید:

> درامی بی دلیل. مربی اسب به ایستگاه آمده و همسر سابق خود را در محل سکونتش می‌یابد. او این گزینه را دارد که فوراً مانند هر مرد عاقل دیگری او را ترک کند یا او را به پشت بگیرد. در عوض، او مکلف است که ظاهراً او را بخواهد و در عین حال او را نخواهد، می‌خواهد ترک کند و در عین حال ترک نکند. یک ساعت جست و جوی روح توسط افرادی که بیش از یک دقیقه از ذهن خود خبر ندارند. می‌توانست با پوزش از سیدنی کینگزلی، این متن را تلگراف کند: «آن‌ها نمی‌دانستند چه می‌خواهند».
> 
>

منابع
-----

1. 1 2  "Bush" Scots Tale"". *The Age. 10 May 1962. p. 13.* (به انگلیسی).
2. ↑  "TV Guide". *The Age. 10 May 1962.* (به انگلیسی).
3. ↑  Vagg, Stephen (18 February 2019). "60 Australian TV Plays of the 1950s & '60s". *Filmink.* (به انگلیسی).
4. ↑  *"Young Star's Work". Sydney Morning Herald. 12 March 1962. p. 13*.
5. ↑  "Robert Wales". *Austlit.* (به انگلیسی).
6. ↑  "Drama Go Ahead with Six Australians with Ideas". *The Age. 1 March 1962. p. 12.* (به انگلیسی).
7. ↑  Roberts, Frank (9 June 1962). "REVIEWS TELEVISION DRAMA WITHOUT A CAUSE". *The Bulletin. p. 55.* (به انگلیسی).

پیوند به بیرون
--------------

* *اسب هابی* در آی‌ام‌دی‌بی.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد فیلم تلویزیونی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**انجمن زرتشتیان تهران** برای اتحاد و اتفاق و پیشرفتِ امور، اصلاحِ نواقص، پیروی از سخنانِ اشوزرتشت دربارهٔ کنکاش و مشورت در امور در سال ۱۲۷۶ خورشیدی پایه‌گذاری شد. در این سال بود که گروهی از زرتشتیان ساکن تهران که به اهمیت کار گروهی برای رفع مشکلات و هموارساختن راه پیشرفت زرتشتیان پی‌برده بودند، در روز زامیادایزد و اسفندماه ۱۲۷۶ برابر با ۲۷ جمادی‌الاخری هجری قمری در محلی به نام کاروانسرای مشیرخلوت که در آن هنگام یک مرکز عمده تجارت زرتشتیان بود، گردآمدند و آغاز فعالیت این انجمن را اعلام داشتند. این انجمن در خیابان سی‌تیر، خیابان میرزا کوچک‌خان واقع است.

پایه‌گذاران
-----------

در نخستین گردش، انجمنِ زرتشتیانِ تهران با هم‌یاریِ ۱۴ تن از زرتشتیان پایه‌گذاری شد که عبارتند از:

1. کیخسرو شاهرخ
2. اردشیر مهربان
3. شهریار خداداد بهمن رستم
4. فریدون خسرو اهرستانی
5. جمشید مهربان کرمانی
6. جمشید خداداد
7. نامدار کیخسرو
8. اسفندیار رستم
9. بهمن بهرام
10. گیو شاهپور پارسی
11. اردشیر خسرو زارع قاسم‌آبادی
12. آقا بهمن رستم دینیار
13. شهریار بهرام
14. خسرو شاه‌جهان

جستارهای وابسته
---------------

* کانون دانشجویان زرتشتی

منابع
-----

1. ↑  خاطرات مهرانگیز دولتشاهی،  بایگانی‌شده در ۴ آوریل ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine، مجموعه تاریخ به روایت تاریخ سازان، شاهرخ مسکوب، غلامرضا کردگاری، تهران، صفحه سفید بایگانی‌شده در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine
2. ↑  «چگونگی تأسیس انجمن زرتشتیان تهران». بایگانی‌شده از اصلی در ۳ ژوئیه ۲۰۱۶.
**انتخابات سراسری نوزیلند** در روز شنبه ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۷ برابر با ۱ مهر ۱۳۹۶ به‌منظور گزینش اعضای پنجاه و دومین پارلمان نیوزیلند برگزار شد. پارلمان پیشین در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۴ تشکیل شده بود و قرار بود در صورت عدم انحلال، در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۷ به پایان برسد. اما آن پارلمان در ۲۲ اوت ۲۰۱۷ منحل شد.

همهٔ ۱۲۰ عضو این پارلمان با رأی مردم انتخاب می‌شوند به این شکل که ۷۱ نفر از حوزه‌های انتخابیه و ۴۹ نفر از لیست‌های احزاب به پارلمان راه می‌یابند. نیوزیلند از نظام انتخاباتی نمایندگی تناسبی ترکیبی استفاده می‌کند. در این نظام هر نفر می‌تواند دو رأی بدهد: یکی برای یک حزب سیاسی و دیگری برای یک نامزد مربوط به حوزهٔ انتخابیه خودش. احزاب، کرسی‌های خود در پارلمان را به تناسب تعدادِ آرای لیستی که به‌دست آورده‌اند تصاحب می‌کنند. کرسی‌ها ابتدا بر اساس نامزدهای برندهٔ حوزه‌های انتخابیه و سپس بر اساس برندگانِ فهرست‌های حزبی پر می‌شوند. هر گاه تعدادِ نمایندگان پیروزِ حوزه‌های انتخابیهٔ یک حزب از تعداد کرسی‌هایی که آن حزب توانسته بر اساس آرای حزبی به دست آورد بیشتر شود، پارلمان، سرآویز (overhang) می‌شود و طبق قانون می‌توان کرسی‌های اضافی به پارلمان افزود.

در انتخابات ۲۰۱۷، تعداد ۳٫۵۷ میلیون نفر (معادل ۹۱٫۱٪) برای شرکت در انتخابات ثبت‌نام کرده بودند. در نیوزیلند قابلیت رأی‌دهی پیش از موعد وجود دارد. در این انتخابات ۱٫۲۴ میلیون نفر آرای خود را پیش از روز انتخابات دادند که بیش از مجموع دو انتخابات پیشین است.

حزب ملی نیوزیلند با گرایش راست میانه به رهبری بیل اینگلیش، نخست‌وزیر نیوزیلند از سال ۲۰۰۸ حکومت را در قالب یک دولت اقلیت در ائتلاف با احزاب مائوری، اکت و آیندهٔ متحد در قالب توافق اعتماد و تخصیص در دست دارد. حزب کارگر به رهبری جاسیندا آردرن، حزب سبز و حزب نخست نیوزیلند، مهم‌ترین احزاب مخالف دولت هستند. این نخستین انتخاباتی است که بیل اینگلیش به عنوان نخست‌وزیر مستقر در آن شرکت می‌کند، چون پیش از این وی در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۶ جانشینِ جان کی شده بود.

نتایج اولیه نشان می‌دهند، حزب ملی توانسته بیشترین کرسی‌ها را کسب کند اما هم‌اکنون وضعیتی طوری است که حزب «نخست نیوزیلند» می‌تواند برندهٔ نهایی را مشخص کند. زیرا اگر این حزب به جای ائتلاف با حزب ملی، با حزب کارگر و سبزها ائتلاف نماید، حزب ملی باید دولت را تحویل دهد. حزب مائوری همچون حزب آیندهٔ متحد نتوانست هیچ کرسی‌ای در انتخابات به دست آورد. اما حزب اکت مانند دورهٔ پیش همچنان دارای یک کرسی است.

در این انتخابات تنها پنج حزب توانستند کرسی‌هایی را در پارلمان به‌دست آورند. این تعدادِ کم، از سال ۱۹۹۶ که نظام انتخاباتی نمایندگی تناسبی ترکیبی در این کشور برقرار شد بی‌سابقه است. این وضع در نتیجهٔ بازنشستگی رهبر حزب آیندهٔ متحد از دنیای سیاست بود که باعث شد حزب او تنها کرسی‌اش را در حوزهٔ انتخابیهٔ اوهاریو از دست بدهد. همچنین تئوروروا فلاول رهبر مشترک حزب مائوری نیز نتوانست در حوزهٔ انتخابیه‌اش (وایاریکی) دست برتر را پیدا کند و در نتیجه این حزب نتوانست هیچ کرسی در پارلمان تصاحب کند.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «New Zealand general election, 2017». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۷.

1. ↑  "Watch the dissolution of Parliament on Tuesday 22 August". New Zealand Parliament. 15 August 2017. Retrieved 6 September 2017.
2. ↑  "Enrolment statistics by electorate". Electoral Commission. Retrieved 23 September 2017.
3. ↑  "Advance voting statistics". Electoral Commission. Archived from the original on 23 September 2017. Retrieved 23 September 2017.
4. ↑
در این نام ژاپنی، «اودا» نام خانوادگی است.
**اودا نوبومیتسو** (به ژاپنی: 織田信光) (تولد ۱۵۱۶، مرگ هفتم ژانویه ۱۵۵۶) یک سامورایی در دوره سنگوکو فرزند اودا نوبوسادا (پدربزرگ نوبوناگا) و برادر کوچکتر اودا نوبوهیده صاحب قلعه فوروواتاری در ولایت اُواری بود. وی از نظر مهارت نظامی ورزیده بود و در نبرد آزوکیزاکا (۱۵۴۲) در سپاه برادرش نوبوهیده شرکت داشت. وی پس از مرگ برادرش به پسربرادرش اودا نوبوناگا در نبرد کایاتزو و نبرد استحکامات موراکی و دیگر نبردها یاری رساند. 

وی در ۱۹ آوریل ۱۵۵۵ به اودا نوبوتومو مالک قلعه کیوسو که دشمن نوبوناگا بود، طوری وانمود کرد که قصد همکاری با او را دارد و با همراهانش به قلعه وارد شد اما روز بعد نوبوتومو را به قتل رساند و قلعه را به پسر برادرش نوبوناگا که از مدت‌ها قبل قلعه را به محاصره درآورده بودند واگذار کرد؛ و باعث پیروزی نوبوناگا در این نبرد شد. به عنوان پاداش قلعه ناگویا که تا بحال اقامتگاه نوبوناگا بود، به وی واگذار شد اما چند ماه بعد و در هفتم ژانویه ۱۵۵۶ در داخل قلعه ناگویا به دست یکی از ملازم خود، ساکای ماگوهاچیرو به قتل رسید.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «織田信光». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای ژاپنی*، بازبینی‌شده در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۷.
بنای امامزاده زیدالکبیر ابهر
**امامزاده زیدالکبیر** در منتهی الیه شرق شهرستان ابهر در استان زنجان قرار دارد، که بر اساس کتاب منتقله الطالبین نسبت شاهزاده زیدالکبیر به نخستین پیشوای شیعیان جهان باز می‌گردد.

گنبد این بنا دوپوش و از نوع رک می‌باشد که با گلویی مخروطی و بلند خود تداعی برج‌های آرامگاهی است، سبک خاصی که در سده‌های سوم و چهارم هجری قمری وارد عرصه معماری ایران گردید، از جمله ویژگی‌های این گنبد سطوح خارجی آن است که دارای پوشش کاشی فیروزه‌ای مزین به طرح‌های هندسی و کاربندی رنگی زیبای آن بر سطح گچی در نمای داخلی می‌باشد.

بدنهٔ گریو بلند، از آجرکاری زیبایی برخوردار است و در بالای آن، قطار متناسبی ایجاد شده که یک لبهٔ پیش آمده را بر روی خود حمل می‌کند و از روی آن، بدنهٔ مخروطی شکل گنبد بر پا شده‌است. بلندی دکل بنا، ۱۳ متر، ارتفاع گنبد، و قطر ساقهٔ آن ۵ متری است. گنبد بنا از نوع دو پوسته بوده که پوستهٔ داخلی آن در ارتفاع ۵ متری از سطح بقعه قرار دارد.

* 
* 
* 
*

منابع
-----

* کتابچه راهنمای گردشگری استان زنجان
* گردشگری صبح ابهر | پایگاه خبری صبح ابهر
* امامزاده زیدالکبیر ابهر | صبح ابهر
**انتخابات سراسری موناکو** (انگلیسی: Monegasque general election, 2018) در ۱۱ فوریه ۲۰۱۸ در موناکو برگزار شد.

نظام انتخاباتی
--------------

رای‌دهندگان می‌توانند نامزدها را از لیست‌های احزاب مختلف برای اشغال ۲۴ کرسی انتخاب کنند. ۱۶ کاندیدایی که بیشترین آرا را کسب کنند انتخاب می‌شوند (با شکستن آرا توسط نامزدهای قبلی که امکان رای دادن را ممکن می‌سازد). هشت کرسی دیگر نیز براساس نظام نمایندگی تناسبی که هر حزب به نسبت تعداد آرایی که کسب می‌کند، حداقل پنج درصد آرا باید باشد، در پارلمان صاحب کرسی می‌شود.

مشارکت رأی دهندگان
------------------

۷۰٫۳۵٪ از رای‌دهندگان موناکو در انتخابات شرکت کردند.

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست انتخابات (۲۰۱۸)

منابع
-----

1. ↑  "Elections nationales à Monaco: Stéphane Valeri dépose sa liste en mairie" (به فرانسوی). Nice-Matin. Retrieved 2018-02-02.
2. ↑  Electoral system IPU
3. ↑  Bariéty, Aude (12 February 2018). "Monaco: large victoire pour la liste Primo! aux élections nationales". *Le Figaro*. Retrieved 24 February 2018.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Monegasque general election, 2018». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۹ مارس ۲۰۱۸.
Place in 23x15px|border |alt=|link= سوریه
**رقه** (به عربی: *محافظة الرقة*)، نام استانی در کشور جمهوری عربی سوریه است.

پیشینهٔ تاریخی
--------------

پیشینهٔ تاریخی شهر رقه به سالهای ۲۴۴ یا ۲۴۲ پیش از میلاد می‌رسد. و در ابتدای تأسیس نام شهر کالینیکوس نام‌گذاری شده‌است بنای این شهر را به **سلوکس اول** نسبت داده‌اند.

همچنین روایتی است که نام شهر از نام فیلسوف یونانی «کالینیکوس» گرفته شده‌است. به باور بومیان این فیلسوف در شهر «رقه» (کالینیکوس) به درود حیات گفته‌است و در همین شهر مدفون است.

در دوران فرمانروایی «امپراتوری بیزانس» این شهر یکی از مهم‌ترین مراکز اقتصادی و نظامی بوده‌است.

و در سال ۱۷ هجری قمری مسلمانان شهر را فتح نمودند، و در قرن سیزده هم میلادی ارتش مغول به فرمانداری کتبغاء سردار هولاکو وارد شهر شدند و آن را با خاک یکسان کردند.

جغرافیا
-------

این استان در کرانهٔ شمالی رود فرات در منطقهٔ میان‌رودان قرار دارد، و در فاصلهٔ ۱۶۰ کیلومتر شهر حلب واقع شده‌است، از اواخر سال ۷۰ میلادی اعتماد عمدهٔ اقتصاد استان رقه از کشاورزی که از آبهای سدی که بر روی رودخانهٔ فرات ایجاد شده وتغذیه می‌شود، تأمین می‌گردد. همچنین یک چاه نفت کوچک نیز در منطقه وجود دارد و در اقتصاد استان سهیم است.

جمعیت
-----

جمعیت استان رقه طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۹۹۴ میلادی، برابر با ۸۳۱٫۰۰۰ نفر بوده‌است.

موزهٔ مردم‌شناسی
----------------

در استان رقه موزهٔ کوچکی وجود دارد که شامل قطعات أثری از دوران مختلف می‌باشد که در اثر حفریات وکنجکاوی بدست آمده‌است.

آثارهای از دوران عصر عباسی (۷۵۰–۱۲۵۸) نیز یافت شده‌است. و از مهم‌ترین آثارهای باقیه در این شهر کاخ عذاری (قصر العذاری)، و «جامع الکبیر» که در قرن هشتم میلادی بنا شده‌است. همچنین تعدادی از آرامگاهای علماء اسلام در شهر قدیمی رقه وجود دارد.

آثار تاریخی رقة
---------------

آثار تاریخی گوناگونی در این شهر و از دوران تاریخی مختلف وجود دارد که عبارت‌اند از:

 **باب بغداد**  (دروازهٔ بغداد)
* **کاخ الرافقة** منسوب به خلیفهٔ عباسی «المنصور» سال ۷۷۲، و بنای شهری جدید به شکل (نعل اسب) برسبک معماری بغدادی.
* **باب بغداد** (دروازهٔ بغداد)، یکی ازآثار باقی‌مانده دوران هارون الرشید در سوریه‌است. ارتفاع این باب مابین ۷٫۵۷متر و ۵٫۲۰متر، و در رو بروی برج قوس واقع شده‌است.
* **قصر البنات** خرابه‌های این کاخ روی تپهٔ بلندی به چشم می‌خورد، تاریخ بنای کاخ به قرن دوازه هم میلادی بر می‌گردد.

منابع
-----



|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ استان رقه موجود است. |

* دکتر: شامی، یحیی، *(موسوعة المدن العربیة والاسلامیة)* ، دارالفکر العربی، بیروت، چاپ سال ۱۹۹۳ میلادی به (عربی).
* د. الیاس، جبرائیل، الجبور، :(المحافظات السوریة)، اصدار الهیئة العامة للبدیات والمدن، عام ۲۰۰۷ للمیلاد.
* لبیب، عبدالساتر، *(قِصَة الحَضَاراة)* ، دارالمشرق، بیروت، چاپ سال ۱۹۹۰ میلادی.

| * ن
* ب
* و
استان‌های سوریه |
| --- |
| 
* ادلب
* حسکه
* حمص
* حمات
* حلب
* رقه
* ریف دمشق
* درعا
* دیرالزور
* دمشق
* سویدا
* طرطوس
* قنیطره
* لاذقیه

 | پرچم سوریه.پرچم سوریه. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک مکان جغرافیایی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**اودا توشی‌هیرو** (به ژاپنی: 織田敏広/織田敏廣); (زمان تولد نامشخص- مرگ ۱۴۸۱) یک سامورایی در دوره موروماچی از اهالی ولایت اواری در ژاپن بود. وی سرخاندان یک شاخه از خاندان اودا بنام «خاندان ایواکورا اودا (ایسه نو کامی)» بود که از زمان او به عنوان شوگودای (معاون فرماندار) بر چهار بخش بالایی ولایت اُواری تسلط پیدا کردند.

وی در سال ۱۴۶۷ و در طی شورش اونین به همراه یازدهمین فرماندار ولایت اُواری بنام شیبا یوشی‌کادو (در اصل از خاندان شیبوکاوا) به سپاه غربی ملحق شد. یوشی کادو در این درگیری در برابر سپاه شرقی و دهمین رهبر خاندان شیبا و فرماندار اُواری بنام شیبا یوشی‌توشی قرار گرفت. از طرف دیگر اودا توشی‌سادا در این نبرد به سپاه شرقی ملحق شد و از رهبر خاندان شیبا حمایت کرد.

اودا توشی‌هیرو در سال ۱۴۷۵ به همراه ارباب خود شیبا یوشی‌کادو از کیوتو به ولایت اُواری آمد و در آن زمان در محل اقامت فرماندار در قلعه اوریزو ساکن شد از همین زمان به عنوان شوگودای (معاون فرماندار) مشغول به کار شد. در سال ۱۴۷۶ قلعه اوریزو به علت درگیری‌های بین خاندان اودا سوخت و از بین رفت.

در سال ۱۴۷۸ به فرمان شوگون‌سالاری آشیکاگا توشی‌هیرو از مقام معاونی فرماندار اخراج شد و اودا توشی‌سادا که تا بحال زیردست شوگودای بود، بجای او به این مقام منصوب شد. توشی‌هیرو به همراه ارباب خود یوشی‌کادو این فرمان را نپذیرفتند. در این زمان قلعه کیوسو که مقر فرمانداری جدید شده بود و نزدیک به پایین ولایت اُواری قرار داشت، مورد حمله قرار گرفت و اودا توشی‌سادا قلعه را تصرف کرد اما دو ماه بعد توشی‌هیرو دوباره توانست قلعه را بازپس بگیرد. در این زمان مداخله شوگون‌سالاری توسط دو طرف نادیده گرفته شد و دو طرف درگیری ولایت اُواری را به دو قسمت بالایی و پایینی که هر کدام دارای چهار بخش بود، تقسیم کرده و توشی‌هیرو به عنوان معاون فرماندار چهار بخش بالایی درآمد.

در سال ۱۴۷۹ توشی‌هیرو قلعه ایواکورا را در نزدیک ولایت مینو بنا کرد و محل اقامت خود قرار داد و قلعه کیوسو به عنوان محل اقامت شوگودای چهار بخش پایینی ولایت اُواری درآمد.

| * ن
* ب
* و
織田木瓜紋 رهبران خاندان اودا |
| --- |
| خاندان اودا (دودمان تایرا) | 
* تایرا نو چیکازانه/اودا چیکازانه
* اودا جوشو

 |
| **خاندان‌های شوگودای** (معاون فرماندار) در ولایت اُواری |
| خاندان‌ ایواکورا اودا(ایسه نو کامی) | 
* اودا نوری‌نوبو
* اودا نوری‌ناگا
* اودا آتسوهیرو
* اودا ساتوهیرو
* اودا توشی‌هیرو
* اودا هیروهیرو/توهیرو
* اودا هیروتاکا
* اودا نوبویاسو
* اودا نوبوکاتا

 |
| خاندان کیوسو اودا (یاماتو نو کامی) | 
* اودا جوچیکو
* اودا هیساناگا
* اودا توشی‌سادا
* اودا هیروسادا
* اودا هیرومورا
* اودا تاتسوسادا
* اودا تاتسوکاتسو
* اودا نوبوتومو

 |
| خاندان‌های **سه بوگیوی کیوسو**  |
| خاندان اینابا نو کامی | 
* اودا هیروناگا
* اودا هیروسادا
* اودا کوئن
* اودا تاتسوهیرو
* اودا نوبوتومو

 |
| خاندان توزائمون | 
* اودا تسونه‌تو/تسونه‌هیرو
* اودا توموتو
* اودا توفوسا
* اودا توموتو
* اودا نوبوهارو
* اودا نوبونائو
* اودا نوبواوجی
* اودا تاداتوکی/تاداتاتسو
* تسودا نوبوشیکه

 |
| خاندان شوباتا اودا(دانجو نو جو) | 
* اودا یوشی‌نوبو
* اودا نوبوسادا
* اودا نوبوهیده
* اودا نوبوناگا
* اودا نوبوتادا
* اودا هیده‌نوبو
* انقراض

 |

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «織田敏広». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای ژاپنی*، بازبینی‌شده در ۱ مارس ۲۰۱۷.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد در مورد سامورایی یا موضوع مربوط به سامورایی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**اودا جوشو** (به ژاپنی: 織田 常昌); (زمان تولد و مرگ نامشخص) یک سامورایی در دوره موروماچی و از اهالی ژاپن بود. وی سر خاندان خاندان اودا به‌شمار می‌آید. در برخی از منابع اودا جوشو (織田 常昌) با اودا جوشو (織田常松) نام دیگر **اودا نوری‌نوبو** (織田教信) نخستین شوگودای (معاون فرماندار) از خاندان ایواکورا اودا (ایسه نو کامی) که بر چهار بخش بالایی ولایت اُواری تسلط داشت، یکسان دانسته شده‌است.

در شجره‌نامه‌ای که در کتاب تاریخی شینچو کوکی برای اودا نوبوناگا ساخته شده، ادعا می‌شود که وی از نسل اودا جوشو است و اودا جوشو نهمین نسل از تایرا نو چیکازانه ذکر شده‌است. بنابراین روایت پدر چیکازانه تایرا نو سوکه‌موری نام داشت. سوکه‌موری پس از شکست خاندان تایرا در نبرد دان نو اورا به همراه برادر کوچکترش هاراکیری کرد. بنا بر روایت‌ها همسر وی که در این زمان باردار بود پس از مرگ وی، پسری بنام تایرا نو چیکازانه/ اودا چیکازانه را در ولایت اومی، بخش تسودا، به دنیا آورده و خود در این ولایت ازدواج مجدد کرده‌است و پس از مدتی چیکازانه به نحوی به فرزندخواندگی کاهن یک معبد در ولایت اچیزن در آمده است.

اودا جوشو کاهن معبد تسورگی/ معبد اودا در ولایت اچیزن (شمال استان فوکوئی کنونی) بود که به فرماندار (شوگو) این ولایت، شیبا یوشی‌شیگه خدمت می‌کرد. هنگامیکه شیبا یوشی‌شیگه به سمت فرمانداری ولایت اواری منصوب شد، اودا جوشو را نیز به عنوان معاون فرماندار (شوگودای) انتخاب کرد و اودا جوشو به همراه خانواده خود به ولایت اُواری رفتند و در این ولایت ساکن شدند.

| * ن
* ب
* و
織田木瓜紋 رهبران خاندان اودا |
| --- |
| خاندان اودا (دودمان تایرا) | 
* تایرا نو چیکازانه/اودا چیکازانه
* اودا جوشو

 |
| **خاندان‌های شوگودای** (معاون فرماندار) در ولایت اُواری |
| خاندان‌ ایواکورا اودا(ایسه نو کامی) | 
* اودا نوری‌نوبو
* اودا نوری‌ناگا
* اودا آتسوهیرو
* اودا ساتوهیرو
* اودا توشی‌هیرو
* اودا هیروهیرو/توهیرو
* اودا هیروتاکا
* اودا نوبویاسو
* اودا نوبوکاتا

 |
| خاندان کیوسو اودا (یاماتو نو کامی) | 
* اودا جوچیکو
* اودا هیساناگا
* اودا توشی‌سادا
* اودا هیروسادا
* اودا هیرومورا
* اودا تاتسوسادا
* اودا تاتسوکاتسو
* اودا نوبوتومو

 |
| خاندان‌های **سه بوگیوی کیوسو**  |
| خاندان اینابا نو کامی | 
* اودا هیروناگا
* اودا هیروسادا
* اودا کوئن
* اودا تاتسوهیرو
* اودا نوبوتومو

 |
| خاندان توزائمون | 
* اودا تسونه‌تو/تسونه‌هیرو
* اودا توموتو
* اودا توفوسا
* اودا توموتو
* اودا نوبوهارو
* اودا نوبونائو
* اودا نوبواوجی
* اودا تاداتوکی/تاداتاتسو
* تسودا نوبوشیکه

 |
| خاندان شوباتا اودا(دانجو نو جو) | 
* اودا یوشی‌نوبو
* اودا نوبوسادا
* اودا نوبوهیده
* اودا نوبوناگا
* اودا نوبوتادا
* اودا هیده‌نوبو
* انقراض

 |

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «織田 常昌». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای ژاپنی*، بازبینی‌شده در ۲۲ فوریه ۲۰۱۷.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد در مورد سامورایی یا موضوع مربوط به سامورایی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**امپراتور شون‌ژی** (۸ اکتبر ۱۶۴۳ – ۵ فوریه ۱۶۶۱)سومین امپراتور دودمان چینگ و اولین فرمانروای این سلسله بود که بر کلیه چین فرمان راند. شورای شاهزادگان و وزرا در سال سپتامبر ۱۶۴۳ میلادی او را در سن پنج سالگی به جای پدرش - امپراتور هونگ‌تایشی (۱۵۹۲–۱۶۴۳) - به عنوان امپراتور برگزیدند. همچنین، این شورا دو نفر را به عنوان نایب‌السلطنه برگزید: نخست، دورگون که چهاردهمین پسر مؤسس سلسله چینگ - نورهاچی - بود و دوم، جیرگالانگ که برادرزاده نورهاچی محسوب می‌شد. هردوی این افراد از خاندان سلطنتی به شمار می‌رفتند.

از ۱۶۴۳ تا ۱۶۵۰ میلادی، قدرت سیاسی عمدتاً در دست دورگون بود. تحت رهبری او، دودمان چینگ موفق شد بازماندگان سلسله مینگ سابق - یعنی دودمان مینگ جنوبی - را شکست داده و بخش بزرگی از قلمرو آنان را فتح کند. با این حال، دودمان چینگ در ایالاتی که از بازماندگان مینگ گرفته بود، چندان محبوبیتی نداشت. خصوصاً پس از فرمان معروف *کوتاه کردن مو به شیوه منچوها* در سال ۱۶۴۵، این نارضایتی افزایش یافت. مطابق این فرمان، مردم چین مجبور بودند همچون فاتحان منچو، موهای خود را کوتاه کنند وگرنه با مجازات روبه رو می‌شدند.

با مرگ دورگون در در آخرین روز سال ۱۶۵۰، امپراتور شون‌ژی شخصاً اداره کشور را بر عهده گرفت. او تلاش زیادی کرد که از نفوذ و قدرت اشراف منچو بکاهد. در دهه ۱۶۵۰، امپراتور شون‌ژی سلطنت خود را با فعالیت‌های بازماندگان سلسله سابق مینگ در خطر دید اما سرانجام در سال ۱۶۶۱ میلادی، ارتش چینگ موفق شد دودمان مینگ جنوبی را به طور کامل شکست دهد و آنان را نابود کند.

امپراتور جوان شون‌ژی در سال ۱۶۶۱ در سن ۲۲ سالگی بر اثر نوعی از آبله - که در چین شیوع یافته بود و راه درمانی برای آن وجود نداشت - درگذشت. پسر سوم او، شوآن‌یی، که به تازگی از آبله نجات یافته بود، جای پدرش را گرفت. از آنجا که اسناد کمی از دوره حکومت امپراتور شون‌ژی نسبت به ادوار بعدی تاریخ چین برجای مانده است، از دوره حکومت او اطلاعات کم‌تری موجود است.

| * ن
* ب
* و
امپراتوران دودمان چینگ |
| --- |
|  | 
* نورهاچی
* امپراتور هونگ تایشی
* (دورگون)
* امپراتور شون‌ژی
* کانگ‌شی
* امپراتور یونگ‌ژنگ
* امپراتور چیان‌لونگ
* امپراتور جیاگینگ
* امپراتور دائو گوآنگ
* امپراتور شیان‌فنگ
* امپراتور تونگ‌ژی
* امپراتور گوآنگ‌شو
* شوآن‌تونگ

 |

منابع
-----

* Shunzhi Emperor
**الأعلام** فرهنگ زندگی‌نامه‌ای ۸ جزئی نوشتهٔ خیرالدین زرکلی است. نام کامل آن «قاموس تراجم لأشهرالرّجال و النِساء من‌العَرَب و المُستعرِبینَ و المُسِتشرقینْ» (به‌معنای: فرهنگ زندگی‌نامه‌ای پرآوازه‌ترین مردان و زنان عرب، مستعرب و شرق‌شناس) است؛ زرکلی با این عنوان، کتابش را شناسانده و در دیباچه نوشته زیرا گنجینهٔ کتابخانه‌های عربی، چنین کتابی را نداشت، تلاش کرد تا اثری بیافریند که این نام‌ها در آن ثبت شود.  

زرکلی تلاش داشت تا کوتاه بنویسد (ذکرِ جامع) و به معاصرین اش نپرداخت. گزینش سرشناسان نزد او برپایهٔ: خلافت، امارت، وزارت، و قضاوت بوده که اثری از آنان به مانده، بزرگِ دین یا فن و هنری، در ادبیات جایگاهی داشته‌اند، نامی از آنان در کتابی نقل شده‌است، روایت بسیار از او آمده است، نسب‌نامه‌ای روشن داشته‌اند، مضرب مثل بودند. به‌طور کلی، آن چنان‌که در دیباچه می‌گوید، ملاک اصلی گزینشِ فرد آن است که نامش آوازه‌ای داشته‌است و به او ارجاع دهند. اعلام را نه برحسب شهرت/لقب/کنیه بلکه برپایهٔ نام کوچک مدخل داده است، این را یک نوآوری در زندگی‌نامه‌نویسی عربی در دوران نوین می‌دانند.

منابع
-----

1. ↑  ستوده، غلام رضا. *مرجع‌شناسی و روش تحقیق در ادبیات فارسی*.

* درگاه کتاب