برای فیلمی به این نام آنتونی گائودی (فیلم) را ببینید.

**آنتونی گائودی ای کُرنت** (به اسپانیایی: Antoni Gaudí i Cornet) (۲۵ ژوئن ۱۸۵۲ - ۷ ژوئن ۱۹۲۶) معمار اسپانیایی از بزرگ‌ترین معماران دو قرن اخیر شناخته می‌شود. عمدهٔ شهرت او به خاطر سبک منحصر به فرد و غریب و بسیار شخصی آثارش در شهر بارسلون است.

زندگی
-----

نمای «تولد مسیح» از ساگرادا فامیلیا
### تولد، کودکی و تحصیل

گائودی در منطقهٔ تاراگونیا از ایالت کاتالونیا به دنیا آمد. پدر، پدربزرگ و پدرجدش و همین‌طور خانوادهٔ مادرش، همه مسگر بودند. او تحصیلات دبیرستان را در سال ۱۸۷۰ در مدرسهٔ «پیاریست» در رِئوس به پایان رساند و سپس به «مدرسهٔ معماری» بارسلون رفت. خلق خوی پرهیجان و استعداد سرشار او سبب پیشرفت سریع او شد، چنان‌که سالوادور تاراگوی محقق در مورد او می‌گوید «همیشه تعلق خود به دیگ و تابه‌سازان مهم می‌شمرد، و بارها گفت که توانایی‌اش در دیدن اشکال در فضا و عدم نیاز به رسم نقشهٔ آنها از همین پیشینه ناشی می‌شود.» گائودی در دو سال آخر تحصیل در پروژه‌های متنوعی با معماران بزرگی از جمله *فرانسیس دل ویلار* و *فونتسره* (Fontseré) کار کرد و در سال ۱۸۷۸ مدرک معماری خود را دریافت کرد و دفتری در بارسلون باز کرد. در همان سال نقشهٔ نمایشگاه بین‌المللی «ماتارو» در پاریس را تهیه کرد.

### کار حرفه‌ای

Casa Vicens از اولین خانه‌های طراحی شده توسط معمار 'hnd می‌باشد. در سال ۱۸۸۳ گائودی کار روی طرح کلیسای جامع خانوادهٔ مقدس (ساگرادا فامیلیا) در بارسلون را آغاز کرد، کاری که تا پایان عمر دست از آن نکشید. بین سال‌های ۱۸۹۰ تا ۱۸۹۴ به اندلس سفر کرد و بناهایی در این منطقه ساخت که تأثیری عمیق بر بافت معماری شهرهایی چون لئون و آستوریا گذاشت.

اولین جایزهٔ تالار اجتماعات شهری بارسلون، در سوم سپتامبر ۱۹۰۱ برای عمارت کاسا کالوِت به گائودی اهدا شد. همچنین در ۱۹۱۰ در نمایشگاه هنرهای زیبای پاریس موفقیت فراوانی به دست آورد. یک سال بعد با ابتلا به تب مالت وضع مزاجی وی تحلیل رفت و به شدت مریض شد، و برایش مراسم «ویاتیکوم» (مراسم «نان و شرابی» که بعضی فرقه‌های کاتولیک برای اشخاص در حال مرگ انجام می‌دهند) اجرا کردند. با این وجود گائودی زنده ماند، و بیشتر وقتش را صرف اتمام طرح کلیسای خانوادهٔ مقدس کرد، هرچند با شروع جنگ جهانی اول اوضاع اقتصادی بارسلون نامساعد شد و اجرای طرح‌های گائودی نیز متوقف گشت.

### زندگی شخصی

گائودی زندگی‌اش را وقف حرفه‌اش معماری کرد و تا پایان عمر مجرد ماند. گفته می‌شود آنتونی یک‌بار در سال ۱۸۸۴ مجذوب معلمی به نام جوزفا موره شد، ولی این علاقه یک‌طرفه بود.

### مرگ

او در دوم ژوئن ۱۹۲۶ بر اثر برخورد با تراموا راهی بیمارستان شد و پنج روز بعد جان باخت. گائودی در سرداب کلیسای ساگرادا فامیلیا به خاک سپرده شد.

### برخی از افتخارات وی

برنده اولین جایزه تالار اجتماعات شهری بارسلون، در سوم سپتامبر ۱۹۰۱ برای عمارت کاسا کالوِت

برنده جایزه طراحی مبلمان خیابانها و مسیرهای شهری در بارسلون

آثار
----

### کلیسای جامع ساگرادا فامیلیا

در امید ساگرادا فامیلیا
راه‌پلهٔ یکی از برج‌های نمای تولد مسیح در ساگرادا فامیلیا
کلیسای ساگرادا فامیلیا (خانوادهٔ مقدس) بی‌شک بزرگ‌ترین اثر گائودی است. او کار بر روی این بنا را در سال ۱۸۸۴ آغاز کرد و تا زمان مرگش در ۱۹۲۶ دست از آن برنداشت. ساخت نمای مصائب (Passion Façade) در سال ۱۹۵۲ تحت نظارت سه تن از هم‌دوره‌ای‌های گائودی آغاز شد. نمای تولد مسیح (Nativity Façade) با چهار برج سر به فلک کشیده‌اش چشمگیرترین قست بناست، بیشتر سطح آن با مجسمه‌های بسیاری که تولد و زندگی مسیح را به تصویر می‌کشند پوشیده شده‌است، و یکی از شناخته‌شده‌ترین مناظر بارسلونا در سراسر جهان به‌شمار می‌آید. ارتفاع برج‌های ساگرادا فامیلیا ۱۰۰ متر است و به رغم ساخت ساختمان‌های بلند در این سال‌ها، در افق شهر کاملاً مشخص است. طبق برنامه ساخت و تکمیل این کلیسا تا سال ۲۰۲۶ طول خواهد کشید.

این کلیسا به سفارش اتحادیهٔ روحانی پیروان سان خوزه که مالک آن هستند با هدف ترویج بیشتر مذهب کاتولیک آغاز شد و لئوی هشتم بعدها نیمی از هزینهٔ آن را از محل اعتباراتی که از سراسر جهان جمع‌آوری می‌کرد و به واتیکان می‌پرداخت، تقبل کرد.

در ورودی کلیسا که «در امید» (به اسپانیایی: Puerta de la Esperanza) نام گرفته در سمت چپ نمای تولد مسیح قرار دارد و با تصاویری از خانوادهٔ مقدس تزئین شده‌است و سنگی از کوه مونت‌سرات در بالای آن جا گرفته‌است. «در نیکوکاری» (به اسپانیایی: Puerta de la Caridad) در وسط نما قرار گرفته و با تصاویر گیاهان که نمادی از سرود عشق به خالق است و همچنین با صحنه‌هایی از زندگی مریم مقدس و درخت اجدادی مسیح تزئین شده‌است.

### کاسا باتیو

گائودی کار بر ساختمان خانهٔ خانوادهٔ باتیو که از تولیدکنندگان متمول پارچه بودند را در سال ۱۹۰۴ آغاز کرد و دو سال بعد بازسازی آن را به پایان رساند. در این زمان شهرت و محبوبیت گائودی به اوج رسیده بود و او به عنوان معمار نابغه‌ای که از همهٔ هم‌عصران خود برتر است شناخته می‌شد. این بنا مثال خوبی از طراحی‌های شهری این معمار به دست می‌دهد.

خلاقیت گائودی نه فقط در خود ساختمان، که در طراحی داخلی و اثاثیه و مبلمان آن نیز به چشم می‌خورد و نشان از حساسیت و دقت معمار دارد. مقداری از اثاثیهٔ طبقهٔ اول و اتاق پذیرایی که اکنون دیگر وجود ندارد، در موزهٔ گائودی در پارک گوئل نگهداری می‌شوند.

سرامیک‌های آبی رنگی که دیوارهای داخلی بنا را پوشانده و راه‌پلهٔ خارق‌العاده و همچنین دودکش‌هایی با اشکال بدیع هر بیننده‌ای را به شگفت می‌آورد.

شایان ذکر است که اتاق زیر شیروانی و تراس ساختمان توسط گائودی طراحی به بنا اضافه شدند. این قسمت از بیرون به شکل پشت اژدهایی دیده می‌شود که از فلس پوشید شده و ستون فقراتش از یک برجک به صلیبی پنج‌شاخه منتهی می‌شود.

* کازا باتیوکازا باتیو
* سرسرای کازا باتیوسرسرای کازا باتیو
* راه‌پلهٔ کازا باتیوراه‌پلهٔ کازا باتیو
* ستون فقرات اژدها و یکی از دودکش‌های پشت‌بام کازا باتیوستون فقرات اژدها و یکی از دودکش‌های پشت‌بام کازا باتیو

کازا میلا در بارسلون
### کاسا میلا

مقالهٔ اصلی: کازا میلا
قسمتی از تراس کازا میلا
بسیاری کاسا میا را موفق‌ترین و اصیل‌ترین ساختهٔ غیرمذهبی گائودی می‌دانند. او این بنا را در سال‌های ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۰ ساخت. خود گائودی آن را «لایه‌ای از سنگ که گل‌ها و گیاهان روندهٔ بالکن‌هایش به آن غنا بخشیده‌اند و همواره رنگ آن را تغییر می‌دهند» توصیف کرده‌است.

زیبایی و بدعت کاسامیا نه تنها در نمای ساختمان، که در اتاق‌ها و پاسیوهای آن نیز به چشم می‌آیند. دودکش‌ها و مجسمه‌های متعدد روی تراس ساختمان هم از مناظر فراموش‌نشدنی شهر بارسلون است.

منابع
-----

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آنتونی گائودی موجود است. |

1. ↑  "El gran amor inalcanzado de Gaudí" (به اسپانیایی). CTV.es. ۳ آگوست ۲۰۰۸. Archived from the original on 18 October 2011. Retrieved 3 March 2013. `{{cite web}}`: Check date values in: `|تاریخ=` (help)
2. ↑  محمد افشارزاده. «زندگینامه و آثار آنتونی گائودی».. پیوند خارجی در `|وبگاه=` وجود دارد (کمک)

* Gaudi چاپ Editorial Escudo De Oro, S. A. ویرایش هشتم ISBN 84-378-1632-7

درگاه‌ها:زندگی‌نامهمعماریاسپانیا

| * ن
* ب
* و
آنتونی گائودی |
| --- |
| ساختمان‌ها | 
* List of Gaudí buildings
* ساگرادا فامیلیا ‏(۱۸۸۳–۱۹۲۶)
* El Capricho ‏(۱۸۸۳-۱۸۸۵)
* کازا ویسنس ‏(۱۸۸۳–۱۸۸۸)
* Güell Pavilions ‏(۱۸۸۴-۱۸۸۷)
* پالائو گوئل ‏(۱۸۸۶–۱۸۸۸)
* Episcopal Palace, Astorga ‏(۱۸۸۹-۱۹۱۳)
* Casa Botines ‏(۱۸۹۱-۱۸۹۲)
* بودگاس گول ‏(۱۸۹۵-۱۸۹۷)
* Casa Calvet ‏(۱۸۹۸-۱۹۰۰)
* Bellesguard ‏(۱۹۰۰-۱۹۰۹)
* کازا بالیو ‏(۱۹۰۴–۱۹۰۶)
* کازا میلا ‏(۱۹۰۶–۱۹۱۲)
* کلیسای کلونیا گول ‏(۱۹۰۸-۱۹۱۴)
* Sagrada Família Schools ‏(۱۹۰۹)

 |
| پارک‌ها وباغ‌ها | 
* پارک گوئل ‏(۱۹۰۰–۱۹۱۴)
* Artigas Gardens ‏(۱۹۰۵-۰۶)

 |
| سایر | 
* Plaça Reial lampposts ‏(۱۸۷۸)
* Banner of Misericordia ‏(۱۹۰۰)

 |
| پیشنهادی | 
* Altarpiece of Alella ‏(۱۸۸۳)
* Hotel Attraction ‏(۱۹۰۸)

 |
| مقالات مرتبط | 
* Gaudi House Museum
* Catalan modernism
* Trencadís
* Gaudí Centre
* *آنتونی گائودی* (مستند ۱۹۸۴)
* *Concert de Gaudí* (۱۹۹۹)
* جایزه گائودی

 |

| * ن
* ب
* و
میراث جهانی یونسکو در اسپانیا |
| --- |
| *For official site names, see each article or the فهرست میراث جهانی یونسکو در اسپانیا.* |
| شمال غرب | 
* غار آلتامیرا و Paleolithic Cave Art of Northern Spain۱
* Monuments of ابیدو و Kingdom of the Asturias
* Roman walls of Lugo
* کامینو د سانتیاگو۱
* سانتیاگو ده کومپوستلا
* برج هرکول

 | اسپانیا |
| شمال شرق | 
* غار آلتامیرا و Paleolithic Cave Art of Northern Spain۱
* Mudéjar Architecture of Aragon
* Pirineos - Monte Perdido۲
* Rock art of the Iberian Mediterranean Basin۱
* کامینو د سانتیاگو۱
* San Millán Yuso and Suso Monasteries
* Vizcaya Bridge

 |
| مادرید | 
* اراشویز
* ال اسکوریال
* University and Historic Precinct of الکالا د هنارس

 |
| مرکز | 
* Archaeological Ensemble of Mérida
* Archaeological Site of کوه‌های آتاپوئرکا
* آبیلا with its Extra-دیوار تدافعی Churches
* کلیسای جامع بورگوس
* کاسرس
* کوئنکا
* Heritage of Mercury. Almadén and Idrija۳
* لاس مدولاس
* Monastery of Santa María of Guadalupe
* Rock art of the Iberian Mediterranean Basin۱
* کامینو د سانتیاگو۱
* سالامانکا
* سگوبیا و آب‌گذر سگوبیا
* Prehistoric Rock-Art Sites in the Côa Valley and Siega Verde۴
* تولدو

 |
| شرق | 
* Archaeological Ensemble of Tarraco, تاراگونا
* Catalan Romanesque Churches of the Vall de Boí
* ایبیزا، اسپانیا (تنوع زیستی و Culture)
* قصر موسیقی کاتالان و بیمارستان سنت پائول, بارسلون
* Palmeral of Elche
* Poblet Monastery
* Rock art of the Iberian Mediterranean Basin۱
* Serra de Tramuntana
* Silk Exchange in Valencia
* Works of Antoni Gaudí

 |
| جنوب | 
* الحمرا, ژنرالیف and البایثین, گرانادا
* کلیسای جامع سبیا, کاخ پادشاهی آلکازار and General Archive of the Indies, سویا
* Dolmens Site of Antequera
* پارک ملی دونانا
* Historic Centre of Córdoba
* رنسانس Monuments of اوبدا و بائسا
* Rock art of the Iberian Mediterranean Basin۱

 |
| جزایر قناری | 
* پارک ملی گاراجونای
* سان کریستبال د لا لاگونا
* پارک ملی تیده

 |
| 
* 1 Shared with other اولین سطح کد جغرافیایی اتحادیه اروپا
* 2 Shared with الگو:میراث جهانی یونسکو در فرانسه
* 3 Shared with الگو:میراث جهانی یونسکو در اسلوونی
* 4 Shared with الگو:میراث جهانی یونسکو در پرتغال

 |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* نروژ
* شیلی
* اسپانیا
* فرانسه (داده‌ها)
* کاتالونیا
* آلمان
* ایتالیا
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* لتونی
* ژاپن
* جمهوری چک
* استرالیا
* کره
* کرواسی
* هلند
* لهستان
* سوئد
* واتیکان

 |
| نهادهای پژوهش هنری | 
* کولتورناو (نروژ)
* هنرمندان آرکی‌دی (هلند)
* نام هنرمندان (گتی)

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* ساینی (ژاپن)

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* ریرو (سوئیس)
	+ 1
* شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده
* سوداک (فرانسه)
	+ 1
* تروو (استرالیا)
	+ 1

 |