این مقاله دربارهٔ تاریخ منطقهٔ فلسطین است. برای فلسطین کنونی، دولت فلسطین و سرزمین‌های فلسطینی را ببینید. برای کاربردهای دیگر، فلسطین (ابهام‌زدایی) را ببینید.

**فلسطین** (به عربی: *فلسطین*؛ به عبری: *פלסטינה*) به‌صورت تاریخی و از دوران روم باستان به ناحیه‌ای گفته می‌شده که بین دریای مدیترانه و کرانه‌های رود اردن واقع شده‌است. 

عکس ماهواره‌ای از نواحی فلسطین، سال ۲۰۰۳
نمایی از قبةالصخره، اورشلیم
یک سکهٔ فلسطینی در زمان قیومیت بریتانیا
تمبر ۱۰ میل فلسطینی
پاسپورت فلسطینی در زمان قیومیت بریتانیا
فلسطین در دوران‌های حتی قدیمی تر به ناحیه‌ای محدودتر در کنار مرز دریای مدیترانه گفته می‌شد. در معنی جغرافیایی گسترده‌تر آن فلسطین می‌تواند به منطقه‌ای اشاره کند که شامل مناطق اسرائیلی و فلسطینی، بخش‌هایی از اردن، لبنان و سوریه باشد. فلسطین همچنین می‌تواند به ناحیه‌ای که در ابتدای قرن بیستم تحت قیومیت بریتانیا پس از شکست امپراتوری عثمانی در جنگ جهانی اول درآمد باشد. فلسطین همچنین ممکن است به کشور فلسطین که توسط السلطة الوطنیة الفلسطینیة (حکومت خودگردان فلسطین) اعلام شده و توسط بیش از صد کشور به رسمیت شناخته می‌شود گفته شود. سایر نام‌های استفاده شده جهت اشاره به این کشور عبارتند از: سرزمین مقدس (به عربی: *الأرض المقدسة*؛ به عبری: *ארץ הקדש*؛ به لاتین: *ترا سانکتا*)،

مرزها و نام‌های منطقه
---------------------

در متون مصر باستان تمامی منطقهٔ ساحلی خاورنزدیک که در امتداد ساحل مدیترانه بین مصر جدید و ترکیه بوده‌است *رتنیو (R-t-n-u)* نامیده شده‌است.
این منطقه به سه ناحیه تقسیم می‌شد. ناحیهٔ جنوبی *رتنیو* (که *Djahy* نامیده می‌شد) شامل اسرائیل جدید و اراضی فلسطینی، ناحیهٔ مرکزی شامل لبنان و ناحیهٔ شمالی (که *Amurru* نامیده می‌شد) شامل ساحل سوریه تا شمال رودخانهٔ اورنتس در نزدیکی ترکیه بود.

در عصر آهن، پادشاهی اسرائیل بر منطقه‌ای شامل اورشلیم تا منطقه‌ای در نزدیکی اسرائیل جدید و قلمروی فلسطینی حاکمیت داشت و در غرب و شمال بخش عمده‌ای و نه تمام سرزمین اسرائیل را شامل می‌شد. پس از تقسیم شدن این حکومت، بخش جنوبی به پادشاهی یهود و بخش شمالی به پادشاهی اسرائیل تبدیل شد.

کلمهٔ *فلسطین* از فلسطینی‌های باستان که نام یک گروه غیریهودی ساکن در منطقه‌ای کوچک از ساحل جنوبی به نام *فیلیستا* است، گرفته شده‌است. مرزهای 'فیلیستا' در نزدیکی نوار غزه قرار دارد و پنج شهر غزه، اشکلون، اشداد، اکرون، و جت را در بر می‌گیرد. در آثار مصری آمده‌است که افرادی که *پلست (P-r-s-t)* نامیده می‌شدند، از جمله کسانی بودند که در زمان حکومت رامسس سوم به مصر حمله کردند. این قضیه احتمالاً به فلسطینی‌ها اشاره دارد. کلمهٔ *پلشت* (درزبان عبری: *Pəléshseth*) معمولاً در انگلیسی به *فیلیستیا* ترجمه می‌شود و در کتاب مقدس برای اشاره به ناحیهٔ ساحلی جنوبی به کار رفته‌است. در سالنامه‌های پادشاه آشوری، سارگن دوم، کلمهٔ *پلشتو* برای این معنی آورده شده‌است. چنین به نظر می‌رسد که در زمان آشوری‌ها، قبیلهٔ فیلیستا از بین رفته‌است، ولی نام آن سرزمین همچنان مورد استفاده بوده‌است. در دورهٔ پارس، صورت یونانی این نام برای اولین بار در قرن پنجم قبل از میلاد به وسیلهٔ هرودتوس در اشاره به ناحیه‌ای از سوریه به نام *Palaistinêi* به کار رفت. (به لاتین: پلستینا، به انگلیسی: پلستاین). مرزهای ناحیهٔ مورد اشارهٔ هرودتوس دقیقاً عنوان نشده بودند، اما جوزفوس از این نام تنها برای اشاره به ناحیهٔ ساحلی کوچک فیلیستیا استفاده می‌کرد. تولمی نیز از این کلمه استفاده کرده‌است. در لاتین، پلینی نیز برای ناحیه‌ای از سوریه به کار رفته که پیشتر *پلستینا* نامیده شده‌است.

در دورهٔ رومی، ناحیهٔ یهود (شامل سامره) دربرگیرندهٔ بیشتر اسرائیل و قلمروی فلسطین بوده‌است. اما پس از شورش بار کخبا، رومی‌ها این مرزها را به ناحیهٔ سوریه فلسطین (به لاتین: *سوریه پلستینا* شامل یهود) و سامره گسترش دادند.

در دورهٔ بیزانس، کل این منطقه (شامل سوریه، فلسطین، سامره و ایالت جلیل) دوباره *پلستینا* نام گرفت و بین دیوسس اول و دوم تقسیم شد. بیزانسی‌ها همچنین سرزمینی شامل نگو، سینا و ساحل غربی شبه جزیره عرب را *پلستینا سالوتریس* نامیدند که گاهی *پلستینای سوم* نامیده می‌شد. از دورهٔ بیزانس، مرزهای بیزانسی *پلستینا* (*اول* و *دوم*) برای اشاره به منطقهٔ جغرافیایی بین رودخانهٔ اردن و دریای مدیترانه به کار رفته‌است.

متون مقدس
---------

در کتب مقدس یهودی در دورهٔ پیش از اسرائیل برای اشاره به این ناحیه *کنعان* به کار رفته و پس از آن از *اسرائیل (ییسرائیل)* استفاده شده‌است. نام *سرزمین یهود* نیز به همراه چندین عنوان شاعرانه مورد استفاده قرار گرفته‌است. *سرزمین شیر و عسل*، *سرزمینی که خداوند در آن برای تعیین شما برای پدرهایتان سوگند یاد کرده‌است*، *سرزمین مقدس*، *سرزمین خداوند* و *سرزمین موعود*. در مورد سرزمین کنعان آمده‌است که شامل کل سرزمین لبنان می‌باشد. چنین به نظر می‌رسد که در این سرزمین پهناور قبیله‌های یهودی البته به همراه سایر گروه‌های قومی سکونت داشته‌اند.

وقایع چهار انجیل از کتاب مقدس مسیحی تماماً در سرزمین فلسطین اتفاق افتاده‌اند.

دورهٔ بابل و پارس
-----------------

پس از هجوم پادشاهی بابل به یهودیان، در سال ۵۸۷ پیش از میلاد، معبد اول به دست نبوکدنصر دوم نابود شد و یهودیان از سرزمین خود به نواحی دیگری تبعید گشتند. پس از گذشت ۴۸ سال از ویرانی این معبد، در سال ۵۳۹ پیش از میلاد کوروش بزرگ هخامنشی، با دور زدن سرزمین پادشاهی بابل، از شمال به این پادشاهی هجوم برد و به دروازه‌های پایتخت آن بابل رسید. شهر نبوکدنصر بدون جنگ تسلیم شد و قوانین او به دست کوروش برچیده شدند. کوروش دستور داد که پیروان تمام ادیان آزاد هستند باید در امنیت کامل به پرستش خدای خود مشغول باشند. یکی از این اقوام، قوم یهود بودند و کوروش به ایشان پول و مال داد تا به اورشلیم برگشته و معبد خود را از نو بسازند. ۹ سال پس از این ماجرا، کوروش هخامنشی درگذشت و کار ساخت معبد به مدت ۱۴ سال دیگر هم ادامه پیدا کرد تا پس از گذشت ۲۳ سال، به سال ۵۱۶ پیش از میلاد در زمان فرمانروایی داریوش بزرگ، کار ساخت معبد به پایان رسید. معبد دوم اورشلیم به مدت ۵۸۶ سال پابرجا بود تا اینکه در سال ۷۰ میلادی به دست امپراتوری روم ویران شد.

دورهٔ رومی
----------

در نتیجهٔ اولین جنگ یهودیان-رومیان (۶۶–۷۳)، اورشلیم غارت شد؛ معبد دوم نابود شد؛ و تنها، دیوار غربی باقی‌ماند. در سال ۱۳۵، پس از سقوط شورش شورش یهود به رهبری بار کخبا در ۱۳۲، پادشاه روم هادریان اکثر یهودی‌ها را از سرزمین یهود بیرون راند و بنابراین بسیاری از یهودی‌ها در سامره و ایالت جلیل به سر می‌بردند. وی همچنین نام ناحیهٔ رومی یهود (اسرائیل) را به *سوریه فلسطین* تغییر داد. رومی‌ها همچنین برای ایجاد جنگ روانی سعی بر تغییر نام اورشلیم به *آلیا کپیتولینا* کردند که این نام جدید دوام نیافت. با گذشت زمان از نام *سوریه فلسطین* تنها *فلسطین* باقی‌ماند و در طول این مدت فلسطین به بخشی سیاسی و اجرایی در داخل قلمروی امپراتوری روم تبدیل شده بود.

دوره بیزانس (امپراتوری روم شرقی)
--------------------------------

در حدود سال ۳۹۰، فلسطین به سه ناحیه تقسیم شد: *پلستینا پریما*، *سکوندا* و *تریتا* (*فلسطین اول*، *دوم* و *سوم*). *فلسطین اول* شامل یهود، سامره، ساحل و پری بود که حاکم آن در کاساری زندگی می‌کرد. *فلسطین دوم* شامل ایالت جلیل، در جزریل پایینی، نواحی شرق ایالت جلیل و بخش غربی دکاپلیس سابق بود و حکومت آن در سایتوپلیس قرار داشت. *فلسطین سوم* شامل نگو، اردن جنوبی که زمانی بخشی از ناحیه عرب بود و پیشتر ناحیهٔ سینا بود و پترا مقر حکومت آن بود. نام دیگر فلسطین سوم پلستینا سالوتاریس بود. این تقسیم‌بندی ناحیهٔ عرب را بخشی از اردن شمالی در شرق پری قرار داد. حکومت بیزانس بر فلسطین در زمان تصرف پارس‌ها در سال ۶۱۴ موقتاً خاتمه یافت و سپس بعد از ظهور اسلام در شبه جزیره عرب و فتح منطقه توسط نیروهای اسلام که در سال ۶۳۵ آغاز شد، حکومت آن‌ها بر این منطقه برای همیشه به پایان رسید.

دورهٔ خلافت
-----------

حاکمان مسلمان ناحیهٔ *الشام* (عربی سوریه) را به پنج بخش تقسیم کردند. *جند فلسطین* (در عربی: به معنای *ناحیهٔ نظامی فلسطین*) شامل منطقه‌ای از *سینا* تا جنوب دشت آکر (عکا) بود. با گذشت زمان این منطقه کوچکتر شده و به سینا محدود شد. رفح، کاسارا (قیصریه)، غزه، جافا (یافا)، نابلوس، اریحا، رمله (شهر) و اورشلیم شهرهای اصلی بودند. در ابتدا شهر لده مرکز بود، اما در سال ۷۱۷ به شهر رمله (شهر) تغییر یافت. (پس از زمانی طولانی و مدت‌ها بعد از پایان تقسیم‌بندی *جندها*، اورشلیم مرکز شد). *اردن* شامل ناحیهٔ شمال و شرق فلسطین بود. تیبریاس، لجیو، ایکر، بیسان، و تایر شهرهای اصلی آن بودند و تیبریاس مرکز منطقه بود. چندین شورش سیاسی مختلف مجدداً این مرزها را بارها تغییر داد. پس از قرن ۱۰، تقسیم مناطق به جندها کم‌کم روبه زوال گذاشت و حملات ترک‌ها در دههٔ ۱۰۷۰ و سپس جنگ صلیبی اول این فرایند زوال را تکمیل کرد.

دورهٔ مبارزان صلیبی
-------------------

رجوع کنید به مقالات جنگ صلیبی و پادشاهی اورشلیم.

دورهٔ مملوک
-----------

پس از کنترل دوبارهٔ مسلمانان بر فلسطین در قرن ۱۲ و ۱۳، تقسیم‌بندی نواحی دوباره انجام گرفت و در این مدت مرزها به سرعت تغییر می‌کردند. در ۱۲۶۳/۱۲۹۱ این کشور بخشی از قلمروی سلطان مملوک در مصر بود.

در اواخر قرن ۱۳، فلسطین در واقع شامل قسمت‌های بسیاری از نواحی شیخ‌نشین سوریه یعنی *پادشاهی غزه* (شامل آسکالن (عسقلان) و هبران (حیرون))، *کراک* (شامل جافا و لجیو)، *سفاد* (شامل سفاد، ایکر، سیدون و تایر (صور)) و بخش‌هایی از پادشاهی *دمشق* (در برخی دوره‌ها از جنوب تا اورشلیم) بود.

در اواسط قرن ۱۴، سوریه دوباره به پنج ناحیه تقسیم شد که از بین آن‌ها *فلسطین* شامل اورشلیم (مرکز آن)، رمله (شهر)، آسکالن، الخلیل و نابلس بود، در حالی که *حوران* شامل تیبریاس (مرکز) بود.

دوره عثمانی
-----------

پس از پیروزی عثمانی، این نام به عنوان نامی رسمی دیگر مورد استفاده نبود و دلیل این بود که ترک‌ها اغلب نواحی فرعی را با نام مرکز مشخص می‌کردند. این منطقه در سال ۱۵۱۶ جزئی از امپراتوری عثمانی شد و تا سال ۱۶۶۰ در واقع بخشی از *ویلایت* (بخش) دمشق-سوریه محسوب می‌شد تا اینکه از ۷ مارس ۱۷۹۹ تا ژوئیه ۱۷۹۹ با اشغال جفا، حیفا و سکارا ارتباطش با دیگر نقاط قطع شد. در ۱۰ می۱۸۳۲ این منطقه یکی از نواحی ترکی بود که توسط محمد علی تصرف شده بود، اما در نوامبر ۱۸۴۰ دوباره تحت فرمانروایی مستقیم عثمانی قرار گرفت.
نام کهن همچنان توسط عموم و در موارد نیمه رسمی مورد استفاده قرار می‌گرفت. موارد بسیاری از استفاده از آن در طول سده‌های شانزدهم و هفدهم بر جای مانده‌است. در طول قرن نوزدهم، «دولت عثمانی در مکاتبات رسمی خود، از عبارت *ارض فلسطین* (سرزمین فلسطین) برای اشاره به ناحیه واقع در غرب رود اردن که در سال ۱۹۲۲ تحت فرمانروایی انگلستان *فلسطین* نامیده شد استفاده می‌کرد». عرب‌های تحصیل‌کرده، از عبارت *فلسطین*، برای اشاره به کل فلسطین یا بیت‌المقدس *سنجاق* یا تنها برای اشاره به منطقهٔ اطراف رمله (شهر) استفاده می‌کردند.
سلطان عثمانی در سال ۱۸۷۶ در پاسخ به درخواست خاخام ژوزف نانتونک برای صدور اجازه اسکان یهودیان ضمن منع مهاجرت گسترده به فلسطین گفت «تقریباً تمام سرزمین‌های فلسطین اشغال شده، و استقلالی که نانتونک به دنبال آن است با اصول اجرایی کشور در تعارض است» و پس از آن نیز دولت عثمانی در سال‌های ۱۸۸۴، ۱۸۸۷، و ۱۸۸۸ احکامی علیه اسکان انبوه یهودیان صادر کرد. در سال ۱۸۸۲ شمار چشمگیری از یهودیان شروع به هجرت به سرزمین مقدس کردند و مزارع جمعی (کیبوتس) ایجاد کرده و سرانجام حومهٔ *تل آویو* را در سال ۱۹۰۹ به وجود آوردند، که بعدها در سال ۱۹۲۱ تبدیل به یک شهر شد. شمار یهودیان فلسطین که در سال ۱۷۰۰ تنها ۷٬۰۰۰ نفر بود تا سال ۱۹۰۰ به ۶۰٬۰۰۰ نفر رسید (جمعیت کل فلسطین در این سال ۵۰۰٬۰۰۰ نفر بود) که این امر به عقیده کارپات حاکی از آن است که «سیاست عثمانی مبنی بر اجازه به افراد برای مهاجرت و اسکان، و هم‌زمان ممانعت از مهاجرت گروه‌های انبوه، با موفقیت همراه بوده‌است». نسبت جمعیتی اعراب و یهود در سرزمین فلسطین در این دوره مورد اختلاف است، یوناتان مِندِل، عضو هیئت علمی دانشگاه بن گوریون و پژوهشگر کالج مطالعات خاورمیانه دانشگاه کمبریج بر این باور است که نمی‌توان درصد دقیق جمعیت یهودیان تا پیش از سر برآوردن جنبش صهیونیسم را بیان کرد، با این وجود، این عدد احتمالاً بین ۲ تا ۵٪ کل جمعیت این سرزمین را شامل می‌شده‌است. به این ترتیب که جمعیت کل، (تا پیش از ۱۸۷۸ و مهاجرت یهودیان به سرزمین مقدس) ۴۶۲٫۴۶۵ نفر، مسلمانان ۴۰۳٬۷۹۲ نفر(۸۷ درصد)، مسیحیان ۴۳٫۶۵۹ نفر(۱۰ درصد) و یهودیان ۱۵٫۰۱۱ نفر(۳ درصد).

حکمرانی عثمانی بر منطقه تا زمان جنگ عظیم (جنگ جهانی اول) یعنی زمانی که عثمانی از آلمان و متحدانش جانبداری کرد ادامه یافت. در طول جنگ جهانی اول، هم‌زمان با فروپاشی امپراتوری عثمانی، بریتانیا عثمانی را از بیشتر این مناطق به عقب راند. با پایان امپراتوری عثمانی، شمار یهودیان فلسطین به ۵۵٬۰۰۰ نفر کاهش یافت.

قرن نوزدهم و قرن بیستم
----------------------

در اروپا تا پیش از جنگ جهانی اول، *فلسطین* به منطقه‌ای که در مسیر شمال به جنوب از رافیا (جنوب شرقی غزه) تا رودخانه لیتانی (واقع در لبنان) امتداد می‌یافت گفته می‌شد. این منطقه از غرب به دریا و از شرق به منطقه‌ای که حدود آن به خوبی مشخص نشده بود و صحرای سوریه از آنجا آغاز می‌شد ختم می‌شد. در منابع مختلف در اروپا، مرز شرقی در اطراف رود اردن تا شرق امان تعیین می‌شد. صحرای نگو در این منطقه واقع نمی‌شد.

بر اساس موافقت‌نامه سایکس-پیکو در ۱۹۱۶ پیش‌بینی شده بود که بیشتر فلسطین، پس از رهایی از کنترل عثمانی، تبدیل به منطقه‌ای بین‌المللی خواهد شد که تحت کنترل مستقیم فرانسه یا انگلیس قرار نخواهد داشت. بلافاصله پس از آن، آرتور بالفور وزیر امور خارجه انگلیس با صدور بیانیه بالفور در سال ۱۹۱۷، سرانجام طرح تأسیس وطن یهودیان در فلسطین را مطرح کرد.

نیروی اعزامی مصر به رهبری انگلیس که تحت فرماندهی ادموند آلن بای، وایکانت اول آلن بای، در تاریخ ۹ دسامبر، ۱۹۱۷ بیت‌المقدس را تصرف کرده و به دنبال شکست نیروهای ترکیه در فلسطین در نبرد مگیدو در سپتامبر ۱۹۱۸ تمامی مشرق را اشغال کرد.

فلسطین تحت قیمومت انگلیس (۱۹۴۸–۱۹۲۰)
------------------------------------

مقالهٔ اصلی: قیومیت بریتانیا بر فلسطین
استفاده رسمی از واژهٔ انگلیسی *فلسطین* با اعطای حکم قیمومت فلسطین به انگلیس بار دیگر رایج شد. در آغاز این دوره، نام *ارتز ییسریل* (*سرزمین اسرائیل* به زبان عبری) از طریق یک تمبر پستی در سال ۱۹۲۰، توسط هربرت ساموئل نخستین نماینده انگلیس در فلسطین که بین سال‌های ۱۹۲۵–۱۹۲۰ این سمت را در اختیار داشت رایج شد. مقامات وزارت امور خارجه انگلیس به این اقدام وی اعتراض کردند اما با انتقال مسئولیت فلسطین از وزارت امور خارجه به وزارت مستعمرات این اقدام وی به دست فراموشی سپرده شد.
در آوریل ۱۹۲۰ شورای عالی متحدین (ایالات متحده آمریکا، بریتانیا، فرانسه، ایتالیا و ژاپن) در کنفرانس سانرمو تصمیماتی رسمی در مورد سرزمین‌های تحت قیمومت اتخاذ کرد. بر این اساس بریتانیا قیمومت فلسطین را پذیرفت، اما تصمیمی در مورد مرزهای سرزمین‌های تحت قیمومت و شرایطی که این سرزمین‌ها می‌بایست به موجب آن اداره می‌شد اتخاذ نشد. چیم ویزمن، نماینده سازمان صهیونیستی در سانرمو، متعاقباً گزارشی در این مورد به همکاران خود در لندن ارائه کرد.

تمبری متعلق به فلسطین تحت قیمومت انگلیس
«هنوز در مورد مسائل مهمی همچون شرایط حقیقی قیمومت و مسئله مرزهای فلسطین تصمیمی گرفته نشده‌است. تعیین حدود مرزهای فلسطین و آن بخش از سوریه که تحت کنترل فرانسه قرار دارد انجام شده‌است، که به این ترتیب مرز شمالی و خط شرقی سرحد را که در همسایگی سوریه عرب نشین قرار دارد مشخص می‌کند. تعیین خط شرقی مرز تا زمانی که امیر فیصل در کنفرانس صلح که احتمالاً در پاریس برگزار می‌شود شرکت نکند قطعی نخواهد شد».
در ژوئیه ۱۹۲۰، نیروهای فرانسه فیصل اول از عراق (فیصل بن حسین) را از دمشق بیرون راندند و به فرمانروایی کم‌اهمیت وی بر منطقه اردن یعنی جایی که سران محلی سابقاً با هرگونه قدرت مرکزی مخالفت می‌کردند پایان دادند. شیوخ، که پیش‌تر پیمان وفاداری با شریف منعقد کرده بودند، از انگلیسی‌ها خواستند اداره منطقه را بر عهده بگیرند. هربرت ساموئل خواستار گسترش حیطه اختیار دولت فلسطین تا اردن شد، اما در دیدار وینستون چرچیل و امیر عبدالله از اردن که در مارس ۱۹۲۱ در قاهره و بیت‌المقدس انجام شد قرار بر این شد که امیر عبدالله (در آغاز تنها برای شش ماه) از سوی دولت فلسطین اداره این منطقه را بر عهده بگیرد. در تابستان ۱۹۲۱ اردن به سرزمین‌های تحت قیمومت ملحق شد، اما از شرط سرزمین ملی یهودیان مستثنی شد. در ۲۴ ژوئیه ۱۹۲۲ جامعه ملل ضوابط سرپرستی انگلیس بر فلسطین و اردن را تأیید کرد. در ۱۶ سپتامبر جامعه ملل رسماً یادداشتی از آرتور بالفور (لرد بالفور) را که تأیید می‌کرد اردن باید از بندهای مربوط به تأسیس سرزمین ملی یهودیان و نیز «تسهیل» مهاجرت یهودیان به این سرزمین و اسکان آنان مستثنی شود تصویب کرد. در واقع، درحالی‌که عرب‌ها به راحتی می‌توانستند در فلسطین اسکان یابند، انگلیسی‌ها از اسکان یهودیان در اردن ممانعت می‌کردند. (رجوع شود به سند مربوط به ورود یهودیان به اردن) اردن در اصل ۷۷ درصد از فلسطین را تشکیل می‌داد بدین ترتیب رهبران یهودیان اعتقاد داشتند این امر یک بی‌عدالتی آشکار و تقسیم ناعادلانه سرزمینی بود که بر اساس اعلامیه بالفور به عنوان سرزمین ملی یهودیان در نظر گرفته شده بود.

اعطای حق قیمومت به دلیل نگرانی‌های ایالات متحده آمریکا در ارتباط با جاه‌طلبی‌های استعمارگرانه انگلیس و نیز نگرانی‌های ایتالیا در مورد اهداف فرانسه به تأخیر افتاد. فرانسه نیز تا زمانی که اعطای حق قیمومت سوریه به این کشور نهایی نشده بود از توافق در مورد فلسطین امتناع می‌کرد. به گفتهٔ لوئیس.

«اعتراضات آمریکائیان به صدور حکم قیمومت به همراه مثلث اختلافات بین ایتالیا، فرانسه و انگلیس به خوبی نشان می‌دهد چرا احکام قیمومت الف تا چهار سال پس از امضای معاهده کنفرانس صلح پاریس در سال ۱۹۱۹ محقق نشد… اسناد انگلیس به وضوح نشان می‌دهد که صبر و دیپلماسی بالفور منجر به صدور نهایی احکام قیمومت الف برای سوریه و فلسطین در ۲۹ سپتامبر ۱۹۲۳ شد».
حتی پیش از آنکه حکم قیمومت در سال ۱۹۲۳ به صورت قانونی اجرا شود (متن ۱۹۲۲: حکم قیمومت جامعه ملل برای فلسطین)، انگلیسی‌ها از واژهٔ *فلسطین* برای نامیدن بخش غربی رود اردن و از *اردن* برای نامیدن بخش شرقی این رود استفاده می‌کردند. اما، *فلسطین* در معنای سرزمین ملی یهودیان اغلب شامل سرزمین‌های هر دو سوی رو اردن است.

در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم، موقعیت انگلیس در فلسطین به تدریج بدتر شد. این امر ناشی از مجموعه‌ای از عوامل همچون موارد ذیل بود:

* شرایط فلسطین به دلیل حملات بی‌وقفه ایگرون و گروه لهی به مقامات، نیروهای نظامی و تأسیسات راهبردی انگلیس به سرعت در حال بدتر شدن بود. این امر به روحیه و وجهه انگلیس صدمات شدیدی وارد کرد، و نیز منجر به گسترش مخالفت مردم انگلیس با سرپرستی انگلیس بر فلسطین شده، و افکار عمومی خواستار «بازگشت نیروها به خانه» شد. در این باره سرهنگ آرچر کاست، دبیر ارشد دولت انگلیس در فلسطین، در یک سخنرانی خطاب به انجمن امپراتوری سلطنتی گفت: «اعدام دو گروهبان انگلیسی توسط ارگون‌ها و به تلافی اعدام‌هایی که توسط انگلیسی‌ها انجام شده بود بیش از هر چیز دیگری منجر به خروج ما از فلسطین شد».
* به دلیل ممانعت انگلیس از بازگشت بازماندگان هولوکاست به فلسطین، و در عوض فرستادن آنان به اردوگاه‌های پناهندگان در قبرس، یا حتی بازگرداندن آنان به آلمان همانند آنچه در مورد کشتی اکسودس در سال ۱۹۴۷ اتفاق افتاد افکار عمومی جهان به موضع‌گیری علیه انگلیس پرداخت.
* هزینه نگهداری ارتشی که بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر عضو داشت برای انگلیس که دچار مشکلات اقتصادی پس از جنگ دوم جهانی بود دشوار بود، و یکی دیگر از دلایل درخواست افکار عمومی در انگلیس برای پایان سرپرستی این کشور بر فلسطین بود.

سرانجام دولت انگلیس در سال ۱۹۴۷ اعلام کرد که خواستار پایان دادن به سرپرستی خود بر فلسطین است، و مسئولیت اداره فلسطین را به سازمان ملل متحد محول کرد.

طرح سازمان ملل برای تقسیم فلسطین
--------------------------------

مقالهٔ اصلی: قطعنامه ۱۸۱ مجمع عمومی سازمان ملل متحد
در ۲۹ نوامبر ۱۹۴۷، مجمع عمومی سازمان ملل متحد، با دو سوم رأی اکثریت بین‌المللی، طرح سازمان ملل برای تقسیم فلسطین را به تصویب رساند (قطعنامه ۱۸۱ مجمع عمومی سازمان ملل متحد)، این طرح که برای پایان دادن به مناقشه عرب‌ها و اسرائیل در نظر گرفته شده بود سرزمین فلسطین را به دو کشور یهودی‌نشین و عرب‌نشین تقسیم می‌کرد، و بخش اعظم بیت‌المقدس را که شامل بیت‌اللحم می‌شد تحت کنترل نیروهای بین‌المللی قرار می‌داد. رهبران یهودیان (و از آن جمله آژانس یهودیان)، این طرح را پذیرفتند، اما رهبران عرب فلسطین آن را نپذیرفته و از مذاکره در مورد آن امتناع کردند. کشورهای عرب و مسلمان همسایه فلسطین نیز با طرح تقسیم مخالفت کردند. پس از آنکه کمیته عالی عرب در سال ۱۹۴۷ اعلام شورش در بیت‌المقدس کرد جامعه عرب واکنش خشونت‌آمیزی نشان داده و دست به درگیری زدند که در نتیجه آن بسیاری از ساختمان‌ها و مغازه‌ها در آتش سوختند. با ادامه کشمکش‌های نظامی بین شبه‌نظامیان فلسطینی و یهودی در فلسطین، حق سرپرستی انگلیس بر فلسطین در تاریخ ۱۵ می۱۹۴۸ به پایان رسید درحالی‌که یک روز پیش از آن تأسیس کشور اسرائیل اعلام شده بود. همسایگان عرب و ارتش‌های آنان (لبنان، سوریه، عراق، مصر، اردن، ارتش جهاد اسلامی فلسطین، ارتش آزادی‌بخش عرب و عرب‌های محلی) بلافاصله پس از اعلام استقلال اسرائیل به این کشور حمله کردند، و متعاقب آن جنگ عرب‌ها و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ درگرفت. در نتیجه، طرح تقسیم فلسطین هیچگاه عملی نشد.

وضعیت کنونی
-----------

مقالهٔ اصلی: کشور فلسطین
مقالهٔ اصلی: سرزمین فلسطین
کشورهایی که فلسطین را به رسمیت شناخته‌اند.
نقشهٔ اسرائیل و مناطق اشغالی
پس از وقوع جنگ عرب‌ها و اسرائیل در سال ۱۹۴۸، در موافقت‌نامه‌های آتش‌بس موقت مابین اسرائیل و کشورهای عرب همسایه آن هیچگاه از فلسطین به عنوان یک سرزمین مجزا نامی برده نشد. در این موافقت‌نامه‌ها فلسطین بین اسرائیل، مصر، سوریه و اردن تقسیم شد.

اسرائیل علاوه بر مناطقی که سازمان ملل متحد تقسیم‌بندی کرده بود ۲۶ درصد از سرزمین‌های تحت قیمومت در غرب رود اردن را نیز تصرف کرد. اردن نیز ۲۱ درصد از سرزمین‌های تحت قیمومت را تصرف و به خاک خود ضمیمه کرد. بیت‌المقدس به دو بخش تقسیم شد، و اردن بخش‌های شرقی از جمله شهر باستانی را در اختیار گرفته، و اسرائیل بخش غربی را در اختیار گرفت. مصر نیز باریکه غزه را در اختیار گرفت.

برای شرح جابجایی وسیع جمعیتی عرب و یهودیان در جریان جنگ ۱۹۴۸ و در طول دهه‌های بعدی رجوع شود به مهاجرت در فلسطین و مهاجرت یهودیان از سرزمین‌های عرب.

از دهه ۱۹۶۰ به بعد، اصطلاح «فلسطین» مرتباً در بافت‌های سیاسی به کار گرفته می‌شد. اعلامیه‌های مختلف، همچون اعلام تشکیل کشور مستقل فلسطین در سال ۱۹۸۸ توسط سازمان آزادی‌بخش فلسطین به کشوری که فلسطین نامیده می‌شد اشاره می‌کرد، و مرزهای آن را با درجات مختلف وضوح تعریف کرده، و از جمله خواستار ضمیمه شدن کل کشور اسرائیل به فلسطین شد. اخیراً، پیش‌نویس قانون اساسی فلسطین بر اساس کرانه باختری و باریکه غزه پیش از ۱۹۶۷ (جنگ شش روزه) مرزهای فلسطین را تعیین کرده‌است. این خط سبز (اسرائیل) بر اساس موافقت‌نامه خط آتش‌بس موقت۱۹۴۹ تعیین شده؛ و مذاکرات مربوط به تعیین مرزهای دائمی هنوز انجام نشده‌است. علاوه بر این، از سال ۱۹۹۴، تشکیلات خودگردان فلسطین کنترل بخش‌های مختلف فلسطین باستانی را در اختیار گرفته‌است.

خاستگاه و سیر تحول مسئله فلسطین: ۱۹۸۸–۱۹۱۷
------------------------------------------

مسئله فلسطین اندکی پس از پایان جنگ جهانی دوم در سازمان ملل متحد مطرح شد.

اما ریشه مسئله فلسطین به عنوان یک مسئله بین‌المللی، در رویدادهایی نهفته‌است که تا پایان جنگ جهانی اول رخ داد. این رویدادها منجر شد جامعه ملل فلسطین را به موجب سیستم قیمومت که به تصویب جامعه ملل رسیده بود تحت سرپرستی بریتانیا قرار دهد. در اصل، این سرپرستی قرار بود به صورت موقت و تا زمانی ادامه یابد که فلسطین به استقلال کامل دست می‌یابد، وضعیتی که در منشور جامعه ملل به رسمیت شناخته شده بود، اما در حقیقت سیر تحول تاریخی این قیمومت منجر به شکل‌گیری فلسطین به عنوان یک کشور مستقل نشد.

به رغم آنچه که در منشور جامعه ملل آمده بود و خواستار توجه به خواسته‌های عرب‌ها و یهودیان فلسطین در اعطای حکم قیمومت شده بود اما تصمیم اعطای قیمومت خواسته‌های مردم فلسطین را مدنظر قرار نداد. این امر اهمیت بسیاری یافت چرا که دولت انگلیس تقریباً پنج سال پیش از دریافت حکم قیمومت فلسطین از جامعه ملل به سازمان صهیونیست‌ها تعهد داده بود سرزمین ملی یهودیان را در فلسطین تأسیس کند، چرا که رهبران صهیونیست‌ها با ارائه شواهد تاریخی مدعی بودند اجدادشان دو هزار سال پیش از پراکندگی یهودیان در فلسطین می‌زیسته‌اند.

در طول دوره قیمومت انگلیس بر فلسطین، سازمان صهیونیست‌ها تلاش می‌کرد شرایط تأسیس سرزمین ملی یهودیان را در فلسطین فراهم کرده و مقدماتی ایجاد کند تا یهودیان و عرب‌ها بتوانند در کنار هم در این منطقه زندگی کنند. عرب‌های فلسطین احساس می‌کردند که این طرح منجر به نقض حقوق آنان خواهد شد. آنان همچنین معتقد بودند این امر منجر به نقض تضمیناتی می‌شود که متحدین در قبال حمایت عرب از آنان در جریان جنگ جهانی در مورد استقلال به رهبران عرب‌ها داده بودند. نتیجه این امر مخالفت فزاینده عرب‌ها با اعطای قیمومت فلسطین و متعاقب آن توسل عرب‌ها به خشونت علیه یهودیان شد.

تحلیل ژنتیکی جمعیت منطقه
------------------------

بر اساس بررسی‌های ژنتیکی، جمعیت یهود و فلسطینی از لحاظ ژنتیکی تداخل دارند. مسلمانان فلسطینی دارای عوامل ژنتیکی‌ای هستند که در جمعیت شبه‌جزیره عرب یافت می‌شوند و در مورد یهودی‌ها بسیار نادر هستند. یهودیان اشکنازی نیز دارای عوامل ژنتیکی‌ای هستند که در افراد اروپایی دیده می‌شوند و وجود چنین عواملی در عرب‌ها بسیار کم است.

دانشمندان علوم ژنتیک توافق دارند که در افراد خاورمیانه در زمان‌های پیش از تاریخ تداخل ژنتیکی بوده‌است. نبل در سال ۲۰۰۰ با انجام بررسی کروموزوم-haplotype Y برای بررسی نژادی یهودیان و مسلمانان فلسطینی عنوان کرد «ژن مشترک برای قسمت عمده‌ای از کروموزوم‌های Y وجود دارد که نشاندهندهٔ اجداد مشترک می‌باشد». دو مدل هاپلوتایپ که تشکیل دهندهٔ کلاید مسلمانان فلسطینی بود در میان یهودیان نیز وجود داشت که «نشاندهندهٔ انحراف یا تداخل از سایر افراد» می‌باشد. نبل عنوان کرد که این یافته هماهنگ با شواهد تاریخی‌ای است که عنوان می‌کند که «بخشی یا کل عرب‌های مسلمان در این کشور از نوادگان ساکنان محلی، عمدتاً مسیحی و یهودی، هستند که پس از پیروزی اسلام در قرن هفت بعد از میلاد به اسلام روی آوردند. این ساکنان محلی در واقع از نسل جمعیت اصلی‌ای که چندین قرن و حتی در دوره‌های پیش از تاریخ در این منطقه می‌زیسته‌اند هستند».

یک بررسی دیگر توسط همین گروه با هدف مشخص کردن ارتباط ژنی میان سه جامعهٔ یهودی (اشکنازی، سفاردی و کردی) دو گروه هاپلوتایپ کروموزوم YEu۹ و Eu۱۰ را به عنوان نشاندهندهٔ قسمت عمدهٔ نژاد خاورمیانه شرح داد. چنین به نظر می‌رسد که Eu۹ مربوط به شمال ترکیه وEu۱۰ مربوط به جنوب آن می‌باشد. در کردهای مسلمان و یهود Eu۹ زیاد است، اما Eu۱۰ که در مسلمانان فلسطینی زیاد است در بین این افراد کم است. این بررسی نشان داد که کروموزوم‌های Y در عرب‌های مسلمان و عرب بادیه‌نشین نشاندهندهٔ ارتباطات نژادی با ساکنان جدید منطقه و ارتباطات نژادی دیگر با سایر افراد می‌باشد. ارتباطات نژادی اولیه در واقع بخشی از کروموزوم مشترک با یهودی‌ها می‌باشد. طبق طرح ما، مهاجرت‌های اخیر همان‌طوری‌که از کروموزوم Eu ۱۰ ویژهٔ عرب‌ها که شامل مدل‌های هاپلوتایپ مشاهده شده در فلسطینی‌ها و عرب‌های بادیه‌نشین مشهود است، اغلب از شبه‌جزیرهٔ عرب بوده‌است. این بررسی نشان می‌دهد که کروموزوم‌های Y یهودی‌ها بخش مهمی از عوامل ژنتیکی منطقه را شامل می‌شود و خصوصاً یهودی‌ها ارتباط ژنتیکی زیادی با افراد ساکن در شمال ترکیه داشته‌اند.

در سال ۱۹۰۲، سیر جمز فریزر در کتابش بنام شاخهٔ طلایی که دربارهٔ نظریهٔ وی در مورد ریشه‌های مذهب می‌باشد، عنوان کرد که اکثر عرب‌های فلسطین از تبار مردم یبوسی و کنعانی هستند:

>  «ساکنان عرب زبان فلسطین از نژاد قبیله‌هایی هستند که پیش از حملهٔ اسرائیل در منطقه سکنا گزیدند. آن‌ها هنوز به این سرزمین پای‌بند هستند. آن‌ها هرگز این سرزمین را ترک نکرده و از آن دل نکندند».
> 
> 

برخی ژنتیک‌دانان با فریزر موافق هستند. آرنایز-ویلنا و سایرین (۲۰۰۱) فایل ژنتیکی فلسطینی‌ها را با سایر افراد مدیترانه‌ای مقایسه کردند و عنوان کردند که «ریشهٔ فلسطینی‌ها و ارتباط ژنتیکی آن‌ها با سایر جمعیت‌های مدیترانه‌ای، نشان می‌دهد که هم یهودی‌ها و هم فلسطینی‌ها از نژاد کنعان باستان که در دوره‌های کهن با مصری‌ها، ساکنان آنتالیا و بین‌النهرین آمیخته شده می‌باشند».

با این وجود نتایج این بررسی نشان می‌دهد که فلسطینی‌ها از لحاظ ژنتیکی با مصری‌ها، لبنانی‌ها، ایرانی‌ها، کرتان، مقدونیه‌ای‌ها، ساردنی‌ها، ترک‌ها، ارمنی‌ها و همچنین الجزایری‌ها، اسپانیایی‌ها، فرانسوی، ایتالیایی و بایسکی‌ها ارتباطاتی دارند؛ بنابراین این شرایط نمی‌تواند پاسخگویی مسئلهٔ مهاجرت باشد.

آرنایز-ویلنا بعدها از هیئت سردبیری مجله اخراج شد و این مقاله نیز برداشته شد. مقامات این مجله عنوان کردند که این مقاله سیاسی بوده و در آن اظهاراتی نامناسب در مورد اختلافات فلسطین و اسرائیل به کار رفته‌است.

مسئلهٔ مهاجرت دیرهنگام عرب به فلسطین
------------------------------------

در مورد این مسئله که آیا مهاجرت عرب‌ها به فلسطین بعد از سکونت یهودی‌ها در آنجا در اواخر قرن ۱۹ اتفاق افتاده بحث‌ها و اختلافات بسیاری وجود دارد.

یوزیل شملز که یک جمعیت‌شناس است در بررسی‌های خود از اسناد ثبت‌شدهٔ عثمانی در مورد جمعیت اورشلیم و الخلیل در سال ۱۹۰۵ متوجه شد که اغلب شهروندان عثمانی ساکن در این مناطق، که تشکیل دهندهٔ یک سوم از جمعیت فلسطین بودند در همان محل تولد خود زندگی می‌کردند. خصوصاً در مورد مسلمانان، ۱/۹۳٪ در همان محل تولد خود در فلسطین ساکن بودند و ۲/۵٪ از آن‌ها که متولد بخش‌های مختلف فلسطین بودند در سایر مناطق غیر از زادگاه خود در فلسطین ساکن بودند و محل تولد ۶/۱٪ خارج از فلسطین بوده‌است. خصوصاً در مورد مسلمانان، ۱/۹۳٫۴٪ در همان محل تولد خود در فلسطین ساکن بودند و ۲/۵٪ از آن‌ها که متولد بخش‌های مختلف فلسطین بودند در سایر مناطق غیر از زادگاه خود در فلسطین ساکن بودند و محل تولد ۶/۱٪ خارج از فلسطین بوده‌است. در مورد یهودی‌ها (به استثنای افرادی که جزء شهروندان عثمانی نبوده‌اند) ۵۹٪ در همان محل تولد خود در فلسطین ساکن بودند و ۹/۱٪ از آن‌ها که متولد بخش‌های مختلف فلسطین بودند در سایر مناطق غیر از زادگاه خود در فلسطین ساکن بودند و محل تولد بیش از ۳۹٪ از آن‌ها خارج از فلسطین بودهاست.

جوزف کیکاسولا در امور بین‌المللی در مورد جمعیت پراکندهٔ فلسطین پیش از مهاجرت صحبت می‌کند. یکی از دلایل این وضعیت می‌تواند کمبود نفت در این منطقه باشد. وی همچنین به وجود باتلاق‌های زیاد در این ناحیه و مالاریا اشاره می‌کند. مورخان عنوان کرده‌اند که ساکنان صهیونیستی باتلاق‌ها را خشک کرده و مالاریا را از منطقه دور کرده‌اند.

یک اقتصاددان آمریکایی Gottheil بر این باور است که مهاجرت عظیم عرب‌ها به فلسطین وجود داشته‌است:

«دلایل بسیاری برای این باور وجود دارد که در زمان عثمانی و دوره‌های دولت قیم انگلیس مهاجرت عرب‌ها به فلسطین رخ داده‌است. مهم‌ترین دلیل در این زمینه ارتباط میان اختلاف اقتصادی منطقه‌ای و مهاجرت است که در سطح جهان اتفاق افتاده و مورد پذیرش همگان است.
حجم و میزان دقیق مهاجرت عرب به فلسطین و در فلسطین همانگونه که *باچی* عنوان کرده نامشخص است. ناقص بودن اسناد ثبتی در عثمانی و آمار دوره‌های انگلیس و وجود مهاجرت‌های غیرقانونی و پنهانی در این مدت باعث می‌شود که هرگونه اظهار نظر در این زمینه در واقعی تحلیلی ابداعی باشد. در اغلب موارد افرادی که در زمینه جمعیت‌شناسی فلسطین- یا تحلیلات جمعیت‌شناسی بر اساس اطلاعات خام- کار کرده‌اند، اذعان کرده‌اند که محدودیت‌های بسیاری در این زمینه وجود دارد و نتایج غیرقطعی هستند».

یهوشوئا پورات بر این باور است که نظریهٔ «مهاجرت عظیم عرب‌ها از کشورهای همسایه» افسانه‌ای است که «نویسندگان صهیونیست» به وجود آورده‌اند. وی می‌نویسد:

«همان‌طور که نتایج بررسی‌های مورخان و جمعیت‌شناسان جدید فلسطینی نشان می‌دهد، جمعیت عرب در اواسط قرن ۱۹ دوباره رشد کرد. این رشد نتیجهٔ عامل جدیدی بود: انقلاب جمعیتی. تا دههٔ ۱۸۵۰ هیچ گونه افزایش *طبیعی* در جمعیت نبود، اما پیدایش روش‌های درمانی نوین و تأسیس بیمارستان‌های مدرن توسط مقامات عثمانی و خارجیان مسیحی این وضعیت را تغییر داد. تعداد تولدها ثابت بود، اما مرگ و میر نوزادان کاهش یافت. این شرایط دلیل اصلی رشد جمعیت عرب بود. شکی نیست که کارگران مهاجر از سوریه و اردن به فلسطین آمده و آنجا ساکن شدند. اما در این مورد بحث نشده که قطعاً مهاجرت معکوس هم بوده‌است. به‌طور مثال در الخلیل رسم شده بود که افراد برای تحصیل و کار به قاهره بروند، که در نتیجه گروهی از جمعیت الخلیل از قرن ۱۵به‌طور دائم در قاهره زندگی می‌کردند. نیروی کار غیرماهر از اردن و اطراف به فلسطین می‌آمدند، اما در عوض پیش از ۱۹۴۸ بسیاری از فلسطینیان تحصیل کرده که کاری در فلسطین نیافتند جذب اردن شدند. از لحاظ جمعیت‌شناسی، این انتقالات جمعیتی در مقایسه با عامل طبیعی افزایش جمعیت کمرنگ و کم تأثیر هستند».

دانیل پایپس در پاسخ عنوان کرد که مسئلهٔ «مهاجرت عظیم عرب‌ها از کشورهای همسایه» در نیمهٔ اول قرن بیست مطرح شده و آمار و بررسی‌های جمعیت‌شناختی که مورد قبول همگان شامل پورات است، آن را تأیید می‌کند.

وضعیت جمعیتی فعلی
-----------------

 نقشهٔ سرزمین مقدس فلسطین که نه تنها پادشاهی‌های کهن یهودیه و اسرائیل، بلکه محل سکونت ۱۲ قبیله جداگانه را نیز نشان می‌دهد؛ و مؤید تنوع محل‌های استقرار آن‌ها در گذشته‌است؛ همانگونه که در عهد عتیق اشاره شده‌است. «این نقشهٔ جغرافیایی از استودیوی تابی کونرادی لاتر، ۱۷۵۹ گرفته شده‌است».
بر اساس آمار ادارهٔ آمار مرکزی اسرائیل، در ماه مه سال ۲۰۰۶، جمعیت اسرائیل برابر با ۷ میلیون نفر بود که ۷۷٪ یهودی، ۱۸/۵٪ عرب و ۴/۵٪ از سایر ریشه‌ها بوده‌اند. بر اساس آمار از یهودی‌های اسرائیل ۶۸٪ بومی اسرائیل (متولد اسرائیل)، اغلب نسل دوم یا سوم از اسرائیلی‌ها هستند و ۱۰٪ از جهان عرب ازآسیا و آفریقا هستند.

طبق آمار فلسطینی‌ها بیش از ۴/۲ میلیون فلسطینی در کرانه باختری زندگی می‌کنند. طبق یک بررسی که در ششمین کنفرانس Herzliya دربارهٔ تراز امنیت ملی اسرائیل ارائه شد، ۴/۱ میلیون فلسطینی وجود دارد. طبق آمار فلسطینی‌ها بیش از ۴/۱ میلیون فلسطینی دیگر در نوار غزه هستند.

طبق آمار فلسطینی‌ها و اسرائیلی‌ها، جمعیت فلسطین بین ۸/۹ تا ۸/۱۰ میلیون نفر است.

طبق آمار اردنی‌ها، حدود ۶ میلیون نفر در اردن زندگی می‌کنند که اکثر آن‌ها فلسطینی هستند، اما در مورد درصد دقیق فلسطینی‌ها اختلاف وجود دارد و بررسی آن چندان مطلوب برخی‌ها نمی‌باشد. طبق تخمین‌ها درصد فلسطینی‌ها بین ۴۵ تا ۹۰٪ می‌باشد.

جستارهای وابسته
---------------

* دولت فلسطین
* سرزمین‌های فلسطینی
* پادشاهی یهودا
* یهودیان
* هولوکاست
* اسرائیل
* جنگ شش روزه
* مسجدالاقصی
* قبةالصخره
* دیوار ندبه
* اورشلیم
* فهرست شهرهای فلسطینی تا سال ۱۹۴۹ میلادی
* جنگ ۳۳ روزه
* روز جهانی همبستگی با مردم فلسطین
* نشان عمومی فلسطین تحت قیمومت

منابع
-----

1. ↑  "The Palestine Exploration Fund". The Palestine Exploration Fund. Archived from the original on 4 October 2012. Retrieved 4 April 2008.
2. ↑  Forji Amin George (June, ‎2004), "Is Palestine a State?", *Expert Law* (به انگلیسی), archived from the original on 8 April 2009, retrieved 8 February 2009 `{{citation}}`: Check date values in: `|تاریخ=` (help) Retrieved on 2008-04-04.
3. ↑  
	* "International Recognition of the State of Palestine", *Palestinian National Authority* (به انگلیسی), 2003, archived from the original on 4 April 2006, retrieved 8 February 2009`{{citation}}`: نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (link) Retrieved on 2009-01-09.
	* Francis A. Boyle (1990), "The Creation of the State of Palestine", *European Journal of International Law* (به انگلیسی) Retrieved on 2009-01-09.
4. ↑  Mendel, Y. (2014). *The Creation of Israeli Arabic: Security and Politics in Arabic Studies in Israel (Palgrave Studies in Languages at War)* (2014th ed.). Palgrave Macmillan. P 36.
5. ↑  Tessler, M. (2009). *A History of the Israeli-Palestinian Conflict (Indiana Series in Arab and Islamic Studies)* (2nd ed.). Indiana University Press. pp 43 & 142.
6. ↑  هیوز، ۱۹۹۹، صفحه ۱۷؛ صفحهٔ ۹۷
7. ↑  Journal Abstract:[*پیوند مرده*] Almut Nebel, Dvora Filon, Deborah A. Weiss, Michael Weale, Marina Faerman, Ariella Oppenheim,
مارک جی. توماس (۲۰۰۰) عنوان می‌کند «هاپلوتایپ‌های کروموزوم‌های Y عرب‌های فلسطینی و اسرائیلی نشاندهندهٔ ساخت‌های فرعی جغرافیایی و تداخل عمده با هاپلوتایپ‌های یهودیان است». *Human Genetics* ۱۰۷(۶): ۶۳۰–۶۴۱.
8. ↑  Journal Article: Almut Nebel, Dvora Filon, Bernd Brinkmann, Partha P. Majumder, Marina Faerman, Ariella Oppenheim. 2001. "The Y Chromosome Pool of Jews as Part of the Genetic Landscape of the Middle East". *Human Genetics* ۶۹(۵): ۱۰۹۵–۱۱۱۲.
9. ↑  Guardian Unlimited | Archive Search
10. ↑  Schmelz, 1990, pp. 15-67.
11. ↑  «Wayback Machine». *web.archive.org*. ۲۰۰۳-۰۸-۱۱. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۱ اوت ۲۰۰۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۱۱-۳۰.
12. ↑  Porath, Y. (۱۹۸۶). Mrs. Peters's Palestine. *New York Review of Books*. ۱۶ ژانویه، ۳۲(۲۱ & ۲۲).
13. ↑  Central Bureau of Statistics, ‎Government of Israel, *Population, by religion and population group* (PDF) (به انگلیسی), archived from the original (PDF) on 10 April 2006, retrieved 15 April 2008`{{citation}}`: نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (link) Retrieved on 2006-04-08. پی‌دی‌اف
14. ↑  Central Bureau of Statistics, ‎Government of Israel, *Jews and others, by origin, continent of birth and period of immigration* (PDF) (به انگلیسی)`{{citation}}`: نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (link) Retrieved on 2006-04-08. پی‌دی‌اف
15. ↑   (به انگلیسی) `{{citation}}`: External link in ``|عنوان=`` (help)

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | ویکی‌سفر یک راهنمای سفر برای 
فلسطین ***دارد.*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ فلسطین موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به ***فلسطین*** در ویکی‌گفتاورد موجود است. |

| **استان‌های امپراتوری روم** (سده‌های چهارم تا هفتم) |
| --- |
| روم باختری (۴۷۶–۳۹۵) |  |
| فرمانده‌نشین ایتالیا | 

|  |  |
| --- | --- |
| قلمرو حومه‌ای ایتالیا | آپولیا و کالابریا  •  بروتیا و لوسانیا  •  کامپانیا  •  کُرس  •  پیکنوم حومه‌ای  •  سامنیوم  •  ساردنی  •  سیسیل  •  توسکیا و اومبریا  •  والریای حومه‌ای |
| قلمرو خواروبار ایتالیا | آلپ کوتی  •  فلامینا و پیکنوم خواروباری  •  لیگوریا و آئمیلیا  •  رائتیا  •  ونیس و ایستریا |
| قلمرو آفریقا | آفریقا  •  بیزاسنا  •  موریتانیای سزاری  •  موریتانیای سطیفی  •  نومیدیای سیرتایی  •  نومیدیای لشکری  •  تریپولیتانیا |
| قلمرو پانونیا | دالماتیا  •  نوریکوم  •  نوریکوم مدیترانه  •  پانونیای یکم  •  پانونیای دوم  •  ساویا  •  والریا |

 |
| فرمانده‌نشین گل | 

|  |  |
| --- | --- |
| قلمرو گل | آلپ پونینا  •  گل بلژیکی  •  ژرمنستان علیا  •  ژرمنستان سفلی  •  گل لیونی  •  سکوآنی بزرگ |
| قلمرو وین | آلپ دریایی  •  گل آکیتنی  •  گل ناربونی  •  نووم‌پوپولانیا  •  وینی |
| قلمرو اسپانیا | هیسپانیای بائتیک  •  بالئارس  •  هیسپانیای کارتاژی  •  گالاسیا  •  لوسیتانیا  •  موریتانیای طنجه  •  هیسپانیای تراکوننسی |
| قلمروی بریتانیا | بریتانیای یکم  •  بریتانیای دوم  •  فلاویای سزاری  •  ماکسیمای سزاری  •  والنسیا (۳۶۹) |

 |
| روم خاوری (حدود ۶۴۰-۳۹۵) |
| فرمانده‌نشین ایلیریکوم | 

|  |  |
| --- | --- |
| قلمرو داچیا | داچیای مدیترانه‌ای  •  داچیای ریپنزی  •  داردانیا  •  موسیا  •  پروالیتانا |
| قلمرو مقدونیه | آخائیا  •  کرت  •  اپیروس قدیم |

 |
| فرمانده‌نشین خاور | 

|  |  |
| --- | --- |
| قلمرو تراکیه | اروپا  •  همیمونتوس  •  موسیا دو  •  رودوپه  •  سکائستان کوچک  •  تراکیه  |
| قلمرو آسیا | آسیا  •  کاریا  •  هلسپونت  •  جزایر  •  لیکائونیا (۳۷۰)  •  لیکیه  •  لیدیه  •  پامفیلیا  •  پیسیدیا  •  فریگیه سلامت  •  فریگیه پاکاتیانی |
| قلمرو پنتوس | ارمنستان یکم  •  ارمنستان دوم  •  ارمنستان مهتر  •  سوفنه  •  ارمنستان سوم (۵۳۶)  •  ارمنستان چهارم (۵۳۶)  •  بیتینی  •  کاپادوکیه یکم  •  کاپادوکیه دوم  •  گالاتیا یک  •  گالاتیا دو سلامت  •  هلنوپونتوس  •  هونوریاس  •  پافلاگونیا  •  پونتوس پولمونیایی |
| قلمرو خاور | عربستان پترایی  •  کیلیکیه یکم  •  کیلیکیه دوم  •  قبرس  •  فراتستان  •  ایسوریا  •  میان‌رودان  •  اسروئن  •  فلسطین یک  •  فلسطین دو  •  فلسطین سه سلامت  •  فنیقیه  •  فنیقیه لبنانی  •  سوریه یک  •  سوریه دو سلامت  •  تئودوریاس (۵۲۸)  |
| قلمرو مصر | مصر  •  آرکادیا  •  آگوستامنیکا  •  لیبی علیا  •  لیبی سفلی  •  طیبه علیا  •  طیبه سفلی |

 |
| دیگر نواحی | تاورستان  •  لازستان (۵۳۲/۵۶۲)  •  اسپانیا (۵۵۲) |
|

| * ن
* ب
* و
کشورهای آسیا |
| --- |
| کشورها | 
جمهوری آذربایجان۱ •  اردن •  ارمنستان •  ازبکستان  •  اسرائیل •  افغانستان  •  امارات متحده عربی  •  اندونزی۳ •  ایران •  بحرین •  میانمار •  برونئی •  بنگلادش •  بوتان •  پاکستان •  تاجیکستان •  تایلند • ترکمنستان •  ترکیه۱ •  تیمور شرقی۳ •  چین •  روسیه۱ •  ژاپن •  سری‌لانکا •  سنگاپور •  سوریه •  عراق •  عربستان سعودی •  عمان •  فیلیپین •  قبرس •  قرقیزستان •  قزاقستان۱ • قطر •  کامبوج •  کره جنوبی • کره شمالی •  کویت •  گرجستان۱ •  لائوس •  لبنان •  مالدیو •  مالزی •  مصر۲ •  مغولستان •  نپال •  هند •  ویتنام •  یمن |  |
| با رسمیت محدود | آبخاز • اوستیای جنوبی • تایوان • جمهوری آرتساخ • فلسطین • قبرس شمالی |
| قلمروی وابسته ومنطقه ویژه اداری | 

|  |  |
| --- | --- |
| استرالیا | جزیره کریسمس • جزایر کوکوس |
| چین | هنگ‌کنگ •  ماکائو |
| بریتانیا | آکراتاری و داکیلیا •  قلمرو بریتانیا در اقیانوس هند |

 |
| 
۱ بخشی از آن در اروپا. 
۲ بخشی از آن در آفریقا. 
۳ تمامی یا بخشی از آن جزو اقیانوسیه به‌شمار می‌آید.

 |

| * ن
* ب
* و
اتحادیهٔ کشورهای عرب |
| --- |
| 
* اتحادیهٔ عرب
* فهرست‌ها

 |
| سیاست | 
* منشور
* مجمع
* پرچم
* جغرافیا
* مقرها
* تاریخچه
* ارتش
* مجلس
* اتحاد عرب

 |  |
| عضویت | 

|  |  |
| --- | --- |
| اعضا | 
* الجزایر
* بحرین
* اتحاد قمر
* جیبوتی
* مصر
* عراق
* اردن
* کویت
* لبنان
* موریتانی
* مراکش
* عمان
* دولت فلسطین
* قطر
* عربستان سعودی
* سومالی
* سودان
* تونس
* امارات متحده عربی
* یمن

 |
| ناظران | 
* ارمنستان
* برزیل
* اریتره
* هند
* ونزوئلا

 |
| معلق | 
* لیبی
* سوریه

 |
| نامزدان | 
* سودان جنوبی

 |

 |

| * ن
* ب
* و
کشورهای غرب آسیا |
| --- |
|  ترکیه• امارات متحده عربی• یمن• ایران• ارمنستان• جمهوری آذربایجان• بحرین• قبرس• گرجستان• عراق• اسرائیل(پرچم فلسطین فلسطین)• اردن• کویت• لبنان• عمان• قطر• عربستان سعودی• سوریه | نقشه تقریبی غرب آسیا |

| * ن
* ب
* و
شخصیّت‌ها و اَعلامِ قرآنی |
| --- |
| 

| شخصیت‌ها |
| --- |
| شکل‌های حیات فراانسانی | 

|  |  |
| --- | --- |
| خداوند (الله) | 
* 

نام‌ها و صفات بیان شده در قرآن
 |
| فرشتگان(ملائکه) | 
* 

جَبرَئیل (جِبریل، روح‌الأمین) و روح‌القُدُس •  مَلَک‌ُالموت •  میکائیل (میکال) •  هاروت و ماروت •  فرشته روح
 |
| دیو‌ها | 
* 

اِبلیس یا شَیطان •  عِفریت
 |
| دیگران | 
* 

جن  •  حورٌ عین •  غِلمان و وِلدان
 |

 |
| پیامبران وفرستادگان الهی | 

|  |  |
| --- | --- |
| نام بُرده شده | 
* 

آدم •  اِبراهیم (خلیل‌الله) •  اِدریس •  اِسحاق •  اِسماعیل (ذبیح‌الله) •  اِلیاس (اِلیاسین) •  اَلْیَسَع •  اَیّوب •  داوود •  ذوالکِفل •  زَکریّا •  سُلیمان •  شُعیب •  صالِح •  عُزَیر •  عِمران (پدر مریم) •  عیسیٰ مَسیح (روح‌الله) •  لوط •  محمّد یا احمد •  موسیٰ (کلیم‌الله) •  نوح •  هارون •  هود •  یَحییٰ •  یَعقوب (اسرائیل) •  یوسُف •  یونُس (ذو النّون، صاحِبِ الحوت)
 |
| اشاره شده | 
* 

اِرمیا بن حلقیّا •  سَموئیل (اُشْموئیل) •  یوشَع بن نون
 |

 |
| افراد نیک (پیش از اسلام) | 

|  |  |
| --- | --- |
| نام بُرده شده | 
* 

ذو القَرنَین •  طالوت •  لُقمان •  مَریَم
 |
| اشاره شده | 
* 

همسر فرعون‏ •  آصِف بن بَرخیا •  ملکه سَبَأ •  بِنیامین •  جادوگران فرعون •  مؤمن آل‌یاسین‏ •  «بنده خدا» •  شَمعون الصَّفا (شمعون فطرس) •  کالِب بن یوفَنّا (همراه یوشع) •  مؤمن آل‌فرعون
 |

 |
| دیگر افراد (پیش از اسلام) | 

|  |  |
| --- | --- |
| نام بُرده شده | 
* 

آزَر (عموی ابراهیم) •  جالوت •  سامِریّ •  فِرعون •  قارون •  هامان
 |
| اشاره شده | 
* 

ابرهه •  بُختُ‌نَصَّر •  بَرصیصا •  بَلعَم باعورا •  عزیز مصر •  پولس •  زن عزیز مصر •  شَدّاد •  شَمعون بن یعقوب‏ •  قاتلان ناقه صالح (قدار بن سالف و مصدع بن دهر (مصدع بن مهرج)) •  نمرود
 |

 |
| افراد نام بُرده شده(پس‌از اسلام) | 
* 

ابولَهَب •  زید
 |
| منسوبان پیامبران | 

|  |  |
| --- | --- |
| منسوبان نیکِ‌تصریح‌شده | 
* 

همسر زکریّا •  همسر آدم •  همسر ابراهیم، مادر اسحاق •  همسر موسی و خواهر زن موسی •  خواهر موسی •  پسر آدم •  مادر موسی •  دختران لوط
 |
| منسوبانِ‌نیکِ‌تصریح‌نشده | 
* 

مادر ابراهیم •  پسر لقمان •  مادر مریم •  دختران محمد •  همسر یعقوب •  همسر ایّوب •  مادر نوح •  عِمران (پدر موسی) •  لمِک بن مَتْوشَلَخ (پدر نوح) •  کنیز ابراهیم، مادر اسماعیل
 |
| دیگر منسوبان | 
* 

زن ابولهب •  پسر آدم •  پسر نوح •  همسر لوط •  همسر نوح •  همسران محمد •  برادران یوسُف •  فرزند سلیمان (جسد مرده) •  فرزندان ایّوب
 |

 |

 |
| 

| گروه‌ها و قبیله‌ها |
| --- |
| اقوام و قبایل | 

|  |  |
| --- | --- |
| نام بُرده شده | 
* 

اصحاب رَسّ •  رومیان •  قُریش •  بنی‌اسرائیل •  عرب و عجم •  قوم اِلیاس (اِلیاسین) •  قوم ابراهیم •  قوم تُبَّع •  قوم ثَمود (قوم صالح، اصحاب حِجر) •  قوم شُعیب (اصحاب مَدیَن (اهل مدین) و اصحاب اَیکه) •  قوم سَبَأ •  قوم عاد (قوم هود) •  قوم لوط (مؤتفکات) •  قوم نوح •  قوم یونُس •  یأجوج و مأجوج
 |
| اشاره شده | 
* 

ایرانیان •  بنی امیه •  بنی قُریظه •  بنی قَینُقاع •  بنی نَضیر •  بنی‌هاشم •  عمالقه
 |

 |
| گروه‌ها | 

|  |  |
| --- | --- |
| نام بُرده شده | 
* 

اسباط •  اسباط بنی‌اسرائیل •  اصحاب اخدود •  اصحاب الجنة (صاحبان باغ سوخته) •  اصحاب سبت •  اصحاب سفینه نوح •  اصحاب فیل •  اصحاب القریة (اصحاب یاسین) •  اصحاب کهف و رقیم • اهل‌بیت •  اهل یَثرب یا اهل مدینه •  حواریان (انصار عیسی) •  نقبای بنی‌اسرائیل 
آل‌ابراهیم •  آل‌داوود •  آل‌عمران •  آل‌لوط •  آل‌موسی و آل‌هارون •  آل‌یعقوب •  اهل نوح •  پیامبران اولوا العَزْم
 |
| اشاره شده | 
* 

اصحاب صُفّه •  اصحاب عقبه •  اهل قبا •  اهل مکّه •  امت اسلام (امت محمد) •  اوس و خزرج •  مهاجرین و انصار •  حزب‌الله •  قبطیان (آل‌فرعون، قوم فرعون)
 |
| گروه‌هایدینی | 
* 

اهل ذِمّه •  اهل کتاب •  صابئان •  کافران •  مَجوس (زرتشتیان) •  مسلمانان •  مشرکان •  منافقان •  نصاری (اهل انجیل، مسیحیان) •  یهود •  اَحبار (عالمان یهود) •  رَبّانیّون (عالمان دین) •  رَهبان (عابدان و زاهدان مسیحی) •  قِسّیسین (عالمان مسیحی)
 |

 |

 |
| 

| مکان‌ها، موجودیت‌ها و رویدادها |
| --- |
| مکان‌ها | 

|  |  |
| --- | --- |
| نام بُرده شده | 
* 

اَحقاف •  ارض مقدس(فلسطین و شام) •  ارم •  باب حطه •  بابِل •  بَدر •  حِجر •  حُنَین •  رَسّ •  سَبَأ •  طور سینا (طور سینین، کوه طور) •  عرفات و مشعر الحرام •  کعبه (بیت الحرام، بیت العتیق) •  کوه جودی •  کوه صفا و مروه •  مجمع البحرین •  مَدیَن •  مدینه (پیشتر یَثرب) •  مسجد الأقصیٰ •  مسجد الحرام •  مسجد ضِرار •  مِصر •  مقام ابراهیم •  مَکّه (بَکّه، بَلَد الأمین، اُمّ‌القریٰ) •  مؤتفکة (سدوم) •  وادیِ طُویٰ
 |
| اشاره شده | 
* 

انطاکیه (انتاکیه) •  ایله •  بهشت شَدّاد •  بیت المقدس و اریحا •  بین‌النهرین •  حِجْرِ اِسماعیل و حَجَرُ الأسوَد •  حُدَیبیّه •  دار الندوة •  رود اردن •  رود فلسطین •  رود نیل •  سدِّ ذو القَرنین •  سدّ مَأرِب •  صحرای سینا و تیه •  طائف •  غار حَرا و غار ثور •  غار اصحاب کهف •  مسجد قُبا و مسجد النبی •  نینوا •  کنعان
 |
| مکان‌های دینی | 
* 

بیعه (کلیسا) •  صَلات (کنیسه، کنشت) •  صومعه (دِیر) •  مِحراب •  مسجد
 |

 |
| موجوداتِمادّیِغیرانسان | 

|  |  |
| --- | --- |
| کتاب‌های آسمانی | 
* 

اِنجیل عیسی •  تورات (صُحُف موسی) •  زَبور داوود •  صُحُف ابراهیم •  قَرآن محمّد
 |
| حیوانات منسوب | 
* 

ابابیل •  سگ اصحاب کهف •  شتر صالح •  گاو بنی اسرائیل و گوساله سامری •  ماهی یونس •  هدهد سلیمان
 |
| اشیای منسوب | 
* 

الواح موسی •  تابوت بنی اسرائیل (صندوق عهد) •  تخت بلقیس •  درخت ممنوعه آدم •  صور اسرافیل •  عصای موسی •  کشتی نوح •  مائده آسمانی حواریون
 |
| بُت‌های نام‌بُرده‌شده | 
* 

بَعل •  لات، عُزّیٰ و مَنات •  وَدّ، سُواع، یَغوث، یَعوق و نَسر •  (جِبت و طاغوت •  اَنصاب)
 |

 |
| رویدادها | 
* 

حجةالوداع •  صلح حدیبیه •  عمرةالقضا •  غدیر خم •  غزوه اُحُد •  غزوه اَحزاب (خندق) •  غزوه بَدر •  غزوه تبوک •  غزوه حُنَین •  غزوه خیبر •  فتح المبین •  فتح مکه •  لیلةالمبیت •  ماجرای افک •  مباهله •  یوم‌الدار
 |

 |
| 
**یادداشت:** ترتیب نام‌ها بر اساس حروف الفباست. آن‌چه در پرانتز جلوی هر نام آمده است، اکثراً نام‌ها یا صفات دیگری است که در قرآن برای آن نام ذکر شده است؛ یا نسبت آن شخص. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان
* ایالات متحده آمریکا
* لتونی
* ژاپن
* جمهوری چک

 |
| سایر | 
* فرهنگ تاریخی سوئیس
* بایگانی ملی (ایالات متحده)
* دانشنامهٔ اسلام

 |

| * ن
* ب
* و
مناقشه اسرائیل–فلسطین |
| --- |
| 

| فلسطینیان |
| --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| اسرائیل | 
* ارتش اسرائیل
* پلیس اسرائیل
* موساد
* شاباک

 |
| فلسطینی‌ها | 

|  |  |
| --- | --- |
| Principals | 
* حکومت خودگردان فلسطین
* سازمان آزادی‌بخش فلسطین
* فتح (سازمان)
* حماس

 |
| طرف‌های دیگر | 
* گردان‌های شهدای الاقصی
* جبهه دمکراتیک برای آزادی فلسطین
* PLF
* جهاد اسلامی فلسطین
* جبهه نبرد خلق فلسطین
* جبهه مردمی آزادی فلسطین
* جبهه خلق برای آزادی فلسطین – فرماندهی کل
* کمیته‌های مقاومت مردمی

 |

 |
| گروه‌های دیگر | 
* اتحادیه کشورهای عرب
* حزب‌الله لبنان

 |

 |

 |
| 

| شخصیت‌ها |
| --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| اسرائیلی‌ها | 
* موشه آرنس
* Ami Ayalon
* ایهود باراک
* مناخم بگین
* مئیر داگان
* موشه دایان
* Avi Dichter
* Yuval Diskin
* داوید بن گوریون
* افراییم هالوی
* دان حالوتس
* تسیپی لیونی
* گلدا مئیر
* شائول موفاز
* اسحاق مردخای
* بنیامین نتانیاهو
* ایهود اولمرت
* شیمون پرز
* Yaakov Peri
* اسحاق رابین
* Amnon Lipkin-Shahak
* اسحاق شامیر
* آریل شارون
* شبتای شاویت
* موشه یعلون
* دانی یاتوم
* زوی زمیر

 |
| فلسطینی‌ها | 
* ابوعباس
* محمود عباس
* موسی عرفات
* یاسر عرفات
* یحیی عیاش
* مروان برغوثی
* محمد دحلان
* محمد ضیف
* جورج حبش
* ودیع حداد
* اسماعیل هنیه
* نایف حواتمه
* امین الحسینی
* Ghazi Jabali
* احمد جبرئیل
* خلیل الوزیر
* صلاح خلف
* لیلا خالد
* Sheikh Khalil
* خالد مشعل
* زهیر محسن
* ابوعلی مصطفی
* ابونضال
* عزالدین قسام
* Jibril Rajoub
* عبدالعزیز رنتیسی
* Ali Hassan Salameh
* صلاح مصطفی محمد شحاده
* رمضان عبدالله
* فتحی شقاقی
* احلام تمیمی
* احمد یاسین
* زیاد نخاله

 |

 |

 |
| 

| گاهشمار |
| --- |
| 

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| پس‌زمینه | 

|  |  |
| --- | --- |
| ۱۹۲۰–۱۹۴۸ | 
* قیمومت بریتانیا بر فلسطین (intercommunal conflict)
* ۱۹۲۰
	+ قیام ۱۹۲۰ جشنواره حضرت موسی
	+ Battle of Tel Hai
* ۱۹۲۱ Jaffa riots
* ۱۹۲۹ Palestine riots
	+ Hebron massacre
	+ Safed massacre
* ۱۹۳۶–۳۹ Arab revolt
* 1944–47 Jewish insurgency
* ۱۹۴۷–۴۸ Civil War

 |

 |
|   | 

|  |  |
| --- | --- |
| ۱۹۴۸–۱۹۷۰ | 
* ۱۹۴۸ جنگ عرب‌ها و اسرائیل
	+ کشتارهای جنگ
* ۱۹۴۸–اکنون Fedayeen insurgency
	+ ۱۹۵۱–۱۹۶۷ حملاتagainst Israeli civilians
	+ دهه ۱۹۵۰–دهه ۱۹۶۰ IDF reprisal operations
* ۱۹۵۳ کشتار قبیه
* ۱۹۵۶ کفرقاسم / Khan Yunis / Rafah massacres
* ۱۹۶۷ جنگ شش‌روزه
* ۱۹۶۷–۷۰ جنگ فرسایش‌زا
	+ ۱۹۶۸ نبرد کرامه

 |

 |
| مقاومت فلسطین در جنوب لبنان | 

|  |  |
| --- | --- |
| ۱۹۶۸–۱۹۸۲ | 
* ۱۹۷۰ Avivim school bus massacre
* ۱۹۷۲ Sabena Flight 571 / واقعه المپیک مونیخ / عملیات "خشم خدا" (۱۹۷۳ بحران لیلهامر)
* ۱۹۷۴ Kiryat Shmona massacre / Ma'alot massacre
* ۱۹۷۵ Savoy Hotel attack
* ۱۹۷۶ عملیات "اِنتِبه"
* ۱۹۷۸ Coastal Road massacre / South Lebanon conflict
* ۱۹۸۰ Misgav Am hostage crisis

 |

 |
|   | 

|  |  |
| --- | --- |
| ۱۹۷۳–۱۹۸۷ | 
* ۱۹۷۳ جنگ یوم کیپور
* ۱۹۷۵ Zion Square bombing
* ۱۹۸۲ جنگ لبنان
	+ Siege of Beirut
* ۱۹۸۴ Bus 300 affair
* ۱۹۸۵ *Achille Lauro* hijacking / عملیات *پای چوبین*
* ۱۹۸۷ Night of the Gliders

 |

 |
| انتفاضه اول | 

|  |  |
| --- | --- |
| ۱۹۸۷–۱۹۹۱ | 
* ۱۹۸۸ خلیل الوزیر
* ۱۹۸۹ Bus 405 attack
* ۱۹۹۰ Temple Mount riots
* دهه ۱۹۹۰ Palestinian suicide attacks
* ۱۹۹۴ قتل‌عام مسجد الخلیل

 |

 |
| انتفاضه اقصی | 

|  |  |
| --- | --- |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۵ | 
* Palestinian rocket attacks
	+ فهرست
* Palestinian suicide attacks
* Israeli assassinations
* ۲۰۰۰ وقایع اکتبر
* ۲۰۰۱ *Santorini*
* ۲۰۰۲ عملیات کشتی نوح / عملیات دیوار دفاعی / نبرد جنین / Battle of Nablus / Operation "Determined Path"
* ۲۰۰۳ *Abu Hasan* / Ain es Saheb airstrike
* ۲۰۰۴ Operation "Rainbow" / Beit Hanoun raid / Operation "Days of Penitence"

 |

 |
|   | 

|  |  |
| --- | --- |
| ۲۰۰۶–اکنون | 
* ۲۰۰۶ Operation "Bringing Home the Goods"
* ۲۰۰۸ *Mercaz HaRav* / حمله انتحاری در اورشلیم (۲۰۰۸)
* ۲۰۰۹ Temple Mount riots
* ۲۰۱۰ Palestinian militancy campaign
* ۲۰۱۵ Israeli–Palestinian conflict (2015–2016)
* ۲۰۱۷ Temple Mount crisis

 |

 |
| غزه–اسراییلconflict | 

|  |  |
| --- | --- |
| ۲۰۰۶–اکنون | 
* ۲۰۰۶ Gaza beach explosion / Gaza cross-border raid / Operation "Summer Rains" / Operation "Autumn Clouds" / کشتار بیت حانون
* ۲۰۰۸ Gaza–Egypt border breach / عملیات زمستان داغ
* ۲۰۰۸–۰۹ جنگ غزه
* ۲۰۱۰ حمله اسرائیل به کاروان کمک‌رسانی غزه
* ۲۰۱۲ جنگ مارس ۲۰۱۲ اسراییل و غزه / عملیات ستون دفاعی
* ۲۰۱۴ نبرد ۲۰۱۴ اسرائیل و غزه
* ۲۰۱۵ Freedom Flotilla III

 |

 |

 |

 |
| 

| دیپلماسی |
| --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| گاهشمار | 

|  |  |
| --- | --- |
| ۱۹۴۸–۱۹۹۱ | 
* ۱۹۴۸ نکبت فلسطین
	+ محل‌های عربی سکنه‌زدایی‌شده
* ۱۹۴۹ Lausanne Conference
* ۱۹۶۷–اکنون شهرک یهودی‌نشین
	+ settler violence
	+ international law

 |
| دهه ۱۹۹۰ | 
* ۱۹۹۱ Madrid Conference
* ۱۹۹۳/۹۵ پیمان‌های اسلو
* ۱۹۹۴ Protocol on Economic Relations (Paris Protocol)
* ۱۹۹۴ Gaza–Jericho Agreement
* ۱۹۹۴–اکنون US security assistance to PNA
* ۱۹۹۷ Hebron Agreement
* ۱۹۹۸ Wye River Memorandum
* ۱۹۹۹ Sharm el-Sheikh Memorandum

 |
| دهه ۲۰۰۰ | 
* ۲۰۰۰ پیمان کمپ دیوید ۲ / Clinton Parameters
* ۲۰۰۱ Taba Summit
* ۲۰۰۲ گروه چهار خاورمیانه
* ۲۰۰۳ نقشه راه
* ۲۰۰۵ Israeli disengagement from Gaza
* ۲۰۰۵ Agreement on Movement and Access
* ۲۰۰۶ Valley of Peace initiative
* ۲۰۰۷ کنفرانس آناپولیس
* ۲۰۰۹ مناقشه اسرائیل آفتونبلادت

 |
| دهه ۲۰۱۰ | 
* ۲۰۱۰–۱۱ Israeli–Palestinian peace talks
* ۲۰۱۱ اسناد فلسطین
* ۲۰۱۳–۱۴ Israeli–Palestinian peace talks

 |

 |
| سازمان ملل | 
* ۱۹۴۷ طرح سازمان ملل برای تقسیم فلسطین
* ۱۹۴۸ UN Resolution 194
* ۱۹۶۷ قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت

 |

 |

 |

| * ن
* ب
* و
نکبت (فلسطین) |
| --- |
| پیشینه | 
* قیمومت بریتانیا بر فلسطین
* منشور استقلال اسرائیل
* Sectarian conflict in Mandatory Palestine
* مورخان نوین
* فلسطین
* نقشه دالت
* طرح سازمان ملل برای تقسیم فلسطین

 |
| مقاله‌های اصلی | 
* جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین و اسرائیل
	+ 1947–1948 civil war
	+ جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل
* اخراج و فرار ۱۹۴۸ فلسطینیان
	+ عوامل اخراج و فرار ۱۹۴۸ فلسطینیان
* اونروا
* روز نکبت
* Nakba denial
* Palestine refugee camps
* پناهندگان فلسطینی
* حق بازگشت فلسطینیان
* غایب حاضر
* Transfer Committee
* Resolution 194

 |
| رویدادهای مهم | 
* Battle of Haifa
* کشتار دیر یاسین
* Expulsion from Lydda and Ramle

 |
| نویسندگان مهم | 
* عارف العارف
* یواو گلبر
* افرایم کارش
* ولید خالدی
* نورالدین مصالحه
* بنی موریس
* ایلان پاپه
* تام سگف
* آوراهام سلا
* اوی شلایم
* *The Origins and Evolution of the Palestine Problem*

 |
| فهرست‌های مرتبط | 
* فهرست شهرها و روستاهای خالی از سکنه شده در جریان جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین

 |
| الگوهای مرتبط | 
* الگو:فلسطینی‌ها
* الگو:مناقشه اسرائیلی‌ها و فلسطینیان
* Israeli–Palestinian conflict
* الگو:منازعه غزه-اسرائیل

 |

| * ن
* ب
* و
مناطق آسیا |
| --- |
| مرکزی | 
* بام جهان
* خاورمیانه بزرگ
* دریاچه خوارزم
	+ آرال‌قوم
	+ دریای خزر
	+ دریای مرده
	+ دریاچه طبریه
* تارتاریا
* ماوراءالنهر
	+ توران
* خراسان
* آریانا
* رخج
* خوارزم
* سیستان
* قزاقستانیه
	+ استپ قزاقستان
	+ بدبخت‌دالا
* استپ اوراسیا
	+ استپ قزاقستان
* علفزار مغولستان-منچوری
* فلات ایران
* رشته‌کوه آلتای
* پامیر
* تیان شان
* بدخشان
* دالان واخان
* گذرگاه واخجیر
* کوه ایمئون
* فلات مغولستان
* مناطق غربی
* تکله‌مکان
* قره‌قروم
	+ منطقه ماورای قراقروم
* یخچال سیاچن
* فلات تبت

 |
| شرق(شمال شرق) | 
* خاورزمین
* مجمع‌الجزایر ژاپن
	+ Northeastern Japan Arc
	+ Sakhalin Island Arc
* کره
* بیابان گبی
* تکله‌مکان
* خینگان بزرگ
* فلات مغولستان
* آسیای داخلی
* مغولستان داخلی
* مغولستان خارجی
* China proper
* منچوری
	+ منچوری خارجی
	+ منچوری داخلی
	+ دشت شمال شرقی چین
	+ علفزار مغولستان-منچوری
* دشت شمال چین
	+ کوه های یان
* شبه‌جزیره لیائودونگ
* High-mountain Asia
	+ هیمالیا
	+ فلات تبت
	+ قره‌قروم
	+ کونلون
	+ Qilian Mountains
	+ Hengduan Mountains
* حوضه تاریم
* چین‌لینگ
* حوضه سیچوان
* راه ابریشم شمالی
* Hexi Corridor
* فلات یون‌نان–گوئیژو
* Lingnan
* Liangguang
* Jiangnan
* Jianghuai
* Guanzhong
* Huizhou
* Wu
* Jiaozhou
* ژانگیوان
* Shaannan
* Ordos Loop
	+ Loess Plateau
	+ Shaanbei
* Hamgyong Mountains
* Central Mountain Range
* آلپ ژاپن
* Suzuka Mountains
* Leizhou Peninsula
* خلیج تونکین
* یانگ‌تسه
	+ دلتای رود یانگ تسه
* رود زرد
* دلتای رود مروارید
* حوضه ینی‌سئی
* رشته‌کوه آلتای
* دالان واخان
* گذرگاه واخجیر
* خاور دور
* حلقه آتش
* آسیا-اقیانوسیه
* آسیای حاره‌ای

 |
| شمال(سیبری) | 
* شمالگان
	+ مدار شمالگان
* آسیای داخلی
* شمال شرق
* اورال
	+ رشته‌کوه اورال
* خاور دور
	+ خاور دور روسیه
	+ Okhotsk–Manchurian taiga
	+ برینگیا
		- شبه‌جزیره چوکچی
		- شبه‌جزیره کامچاتکا
* شمال دور
* تارتاریا
* سیبری
	+ بایکالیا (دریاچه بایکال)
	+ استپ بارابا
	+ خلیج خاتانگا
	+ Transbaikal
	+ غرب
* حوضه آمور
* خلیج ینی‌سئی
* حوضه ینی‌سئی
* سیخوته-آلین
* کولیما
* تنگه برینگ
* حلقه آتش
* منچوری خارجی
* آسیا-اقیانوسیه

 |
| جنوب شرق(هند شرقی) | 
* خاورزمین
* سوندالند
* سرزمین اصلی/هندوچین
	+ جنگل‌های معتدل مثلث شمالی
* ناحیه دریایی/مجمع‌الجزایر مالایی
	+ شبه‌جزیره مالزی
	+ جزایر سوندا
		- جزایر سوندای بزرگ
		- جزایر سوندای کوچک
* مجمع‌الجزایر اندونزی/Nusantara
	+ والاسیا
* جزیره تیمور
* مجمع‌الجزایر فیلیپین
	+ لوزون
	+ میندانائو
	+ ویسایا
* خلیج لیته
* خلیج تایلند
* هند شرقی
* نانیانگ
* کمربند آلپاید
* خاور دور
* حلقه آتش
* آسیا-اقیانوسیه
* آسیای حاره‌ای

 |
| جنوب(شبه‌قارههند) | 
* خاورزمین
* هند بزرگ
* شبه‌قاره هند
* هیمالیا
	+ کانگچنجونگا
	+ ناندا دیوی
* هندوکش
* باختر (بلخ)
* Carnatic region
* Tamilakam
* گهات غربی
* گهات شرقی
* حوضه گنگ
* دلتای گنگ
* گوزگان
* پشتونستان
* منطقه پنجاب
* بلوچستان
	+ گدروزی
	+ مکران
* Marathwada
* کشمیر
	+ دره کشمیر
	+ Pir Panjal Range
* بیابان تار
* دره سند
* دلتای سند
* بیابان دره سند
* جلگه سند و گنگ
* Eastern Coastal Plains
	+ Kalinga
* Western Coastal Plains
* Meghalaya subtropical forests
* جنگل‌های خزان‌دار مرطوب دشت‌های گانگتیک پایینی
* Northwestern Himalayan alpine shrub and meadows
* دوآب (جغرافیا)
* Bagar tract
* Great Rann of Kutch
* Little Rann of Kutch
* دکن
* ساحل کوروماندل
* Konkan
* False Divi Point
* کمربند زبان هندی
* لداخ
* اقصی چین
* ناحیه خودمختار گلگت—بلتستان
	+ بلتستان
	+ وادی شگر
* High-mountain Asia
* قره‌قروم
	+ کوه‌های سالتورو
* یخچال سیاچن
* بنگال
	+ خلیج بنگال
* خلیج خامبات
* خلیج کوچ
	+ Halar
* خلیج منار
* تنگه پالک
* منطقه ماورای قراقروم
* دالان واخان
* گذرگاه واخجیر
* لاکشادویپ
	+ Laccadive Islands
	+ Aminidivi
* پاروپامیز
* جزایر آندامان و نیکوبار
	+ جزایر آندامان
	+ جزایر نیکوبار
* مالدیو
* کمربند آلپاید
* آسیا-اقیانوسیه
* آسیای حاره‌ای
* فلات تبت

 |
| غرب(خاورمیانه) | 
* خاورمیانه بزرگ
	+ منا
	+ خاورمیانه
* دریای سرخ
	+ Hanish Islands
* دریای خزر
* دریای مدیترانه
* زاگرس
	+ ایلام
* خلیج فارس
	+ دزدی دریایی در خلیج فارس
	+ تنگه هرمز
	+ تنب بزرگ و کوچک
* شبه‌جزیره فاو
* دریای عمان
* خلیج عقبه
* خلیج عدن
* بلوچستان
* شبه‌جزیره عربستان
	+ نجد
		- یمامه
	+ حجاز
	+ تهامه
	+ سرزمین بحرین
	+ عربستان جنوبی
		- حضرموت
		- Arabian Peninsula coastal fog desert
* Al-Sharat
* دجله و فرات
* بین‌النهرین
	+ جزیره
	+ بین‌النهرین سفلی
	+ سواد
	+ دشت‌های نینوا
	+ اکد
	+ بابل
* Suhum
* مدیترانه شرقی
* مشرق عربی
* عبر-ناری
* کردستان
* شام (سوریه)
	+ فلسطین
	+ فرااردن
	+ Jordan Rift Valley
	+ فلیسطیه
	+ بلندی‌های جولان
	+ حوله
	+ جلیل
	+ کنعان
	+ گیلاد
	+ بیابان شام
	+ یهودیه
	+ سامریه
	+ عربه
	+ آرام
		- Aram-Naharaim
	+ صحرای نگب
	+ فنیقی‌ها
	+ Retjenu
	+ کوهستان شرق لبنان
	+ بقاع
* دریای شام
* شبه‌جزیره سینا
* بیابان عربی
* هلال حاصلخیز
* آذربایجان
* حوران
* فلات ایران
	+ دشت کویر
* سرزمین کوهستانی ارمنستان
* قفقاز
	+ رشته‌کوه قفقاز
		- قفقاز بزرگ
		- قفقاز کوچک
	+ قفقاز شمالی
	+ قفقاز جنوبی
		- شروان
		- سرزمین پست کورا-ارس
		- جلگه پست لنکران
		- البرز
		- شبه‌جزیره آب‌شوران
		- کارتلی
* آناتولی
	+ توروس
	+ آئولیس
	+ پافلاگونیا
	+ Phasiane
	+ Isauria
	+ ایونیا
	+ بیتینی
	+ کیلیکیه
	+ کاپادوکیه
	+ کاریا
	+ کردوئنه
	+ Chaldia
	+ دوریس
	+ لیکعنیا
	+ لیکیه
	+ لیدیه
	+ گالاتیا
	+ Pisidia
	+ پنتوس
	+ Mysia
	+ Arzawa
	+ Speri
	+ سوفن
	+ Biga Peninsula
		- Troad
	+ Tuwana
* کمربند آلپاید

 |