recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**آگوگو** (Agogô) یا **گن گن** سازی کوبه ای و بسیار شبیه به ساز کابول می‌باشد که از دو زنگوله تشکیل شده که یکی نسبت به دیگری اندازه ای کوچکتر دارد و صدایی زیرتر تولید می‌کند. ریشه این ساز آفریقایی بوده اما امروزه بیشتر به عنوان سازی برزیلی شناخته می‌شود چرا که نقش مهمی در موسیقی‌های ژانر سامبا داشته و بیش از هر کشوری در برزیل استفاده می‌شود.

تاریخچه
-------

این ساز در اصل سازی آفریقایی بوده و بیشترین استفاده را در قارهٔ آفریقا در کشور نیجریه و در موسیقی یاروبا که سبک سنتی موسیقی نیجریایی است داشته و به نظر می‌رسد مانند دیگر سازهای کوبه ای قدمتی بیش از پانزده هزار سال داشته باشد. این ساز همراه با بردگان سیاه‌پوست در دورهٔ استعمار به قارهٔ آمریکا رفت و پس از گذشت چندین سال سر از آمریکای لاتین و برزیل درآورد.

امروزه این ساز بخشی جدا نشدنی از سامبا بوده و در جشن‌های ملی برزیل مانند ماردی گرا و دیگر کارنوال‌ها با نوایی ملودیک به کار می‌رود. **اگوگو** در موسیقی امروز نیز به سرعت در حال رایج شدن بوده و راه خود را به موسیقی جاز، راکو پاپ باز کرده‌است.

ساختار
------

آگوگو ساختاری بسیار ساده مانند دیگر سازهای ریتمیک داشته که به وسیلهٔ ضربه به قسمت زنگولهٔ فلزی در آن ایجاد ارتعاش کرده و تولید نوا می‌نماید. این ساز از دو زنگوله تشکیل شده‌است که به وسیلهٔ یک میلهٔ کوتاه از جنس زنگوله به هم متصل شده‌اند. این اتصال با فرمی منحنی و گهگاه تاب خورده هر دو زنگوله را در یک راستا قرار می‌دهد.

پانویس
------

1. ↑  «10 رایج‌ترین ساز ریتمیک - علوم پایه». *warbletoncouncil*. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۳-۰۳.
2. ↑  «agogô · Grinnell College Musical Instrument Collection · Grinnell College Libraries». *omeka-s.grinnell.edu*. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۳-۰۳.
3. ↑  «آموزشگاه موسیقی پارسه». *parsehmusic*. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۳-۰۳.
4. ↑  "Agogô". *KALANGO | brazilian instruments | english* (به انگلیسی). Retrieved 2021-03-03.
**آگاوه شاهی** (نام علمی: *Agave victoriae-reginae*) نام یک گونه از سرده آگاوه است.

آگاوه شاهی گونه‌ای کاکتوس بسیار زیبا در خانواده مارچوبه و بومی مناطق خشک ارتفاعات پایین‌تر کوه‌های شرقی سیرامادره در ایالت کواویلا و همچنین جنوب نوئوو لئون در شمال شرق مکزیک است (دره عمیق و باریک سیراها و مناطق مجاور در جنوب سالتیلو).

زیستگاهاه این گیاه به‌طور عمده در خاک‌های آهکی است و در کویر و محیط‌های نیمه بیابانی و در اطراف دامنه‌های شیب دار و در نزدیکی صخره‌های و دره عمیق بیشتر یافت می‌شود.

این گیاه رشد خیلی کمی دارد اما محکم و زیباست. فرمهای منحصر به فرد برگ‌هایش می‌تواند تا ۴۵ سانتیمتر قطر داشته باشد، اما به ندرت بیشتر از ۲۲ سانتیمتر رشد می‌کند.
در صورتی که گیاه حدوداً ۲۰ تا ۳۰ سال سن داشته باشد در تابستان گل می‌دهد.

آگاوه شاهی دارای برگ‌های بسیار زیبا به طول ۱۵ تا۲۰ سانتی‌متر و عرض ۳ سانتی‌متر و به رنگ سبز با حاشیه‌های سفید بوده که با هم تشکیل یک رزت را می‌دهند. فقط یک تیغ قهوه‌ای رنگ در نوک برگ‌ها دارد. در اواسط تابستان گل این گیاه به صورت سنبله‌ای از میان گیاه بیرون آمده و بین ۲ تا ۴ متر قد می‌کشد و سپس در انتهایش گل‌های زرد رنگ زیادی ظاهر می‌شود. گل دهی این گیاه تقریباً تمام نیروی گیاه را گرفته به طوری که مدت کوتاهی پس از گل دهی گیاه از بین می‌رود.

شرایط نگهداری
-------------

به خاکی که خوب زهکشی شود نیاز دارد و آفتاب کامل تا سایه سبک برایش مناسب است اما در ماه‌های گرم تابستان از آفتاب سوزان دور نگه داشته باشد. در زمستان باید خشک نگه داشته باشد و اگر خشک باشد سرمای زمستان را بهتر تحمل می‌کند این کار به گیاه جان و نیروی حیرت‌آوری می‌دهد. در بهار و تابستان خوب آبیاری کنید و اجازه دهید بین دو آبیاری به‌طور واضح خاک نمناک باشد. برای داشتن گیاهی شاداب تر با کودهای محلول در آب حاوی پتاسیم بالا و دو بار در سال در فصل بهار و تابستان کود داده شود.
سرخ‌پوستان از آن برای الیاف، غذا و ساختن نوشیدنی الکلی استفاده می‌کردند. از الیاف برای درست کردن لباس و طناب استفاده می‌شد اما بیشتر از این گیاه به عنوان خوراکی استفاده می‌شود، برگ‌های کاکتوس و خود گل‌هایش خوردنی هستند به صورت کبابی یا جوشاندن آفت این کاکتوس، ساس و حشره آردی است

طریقه تکثیر
-----------

توسط بذر یا پاجوش‌های به ندرت در آمده در پای ریشه در فصل بهار، آن‌ها را در خاک نمناک و هوای مه یا نور آفتاب فیلتر شده نگهداری کنید تا بهتر بزرگ شوند.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Agave victoriae-reginae». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۴ آوریل ۲۰۱۵.
* پایگاه اطلاع رسانی گل و گیاه. باغبانی و فضای سبز
*

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آگاوه شاهی موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد زیست‌شناسی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**اسماعیل لو** (انگلیسی: Ismaël Lô؛ زادهٔ ۳۰ اوت ۱۹۵۶) یک خواننده، ترانه‌سرا و موسیقی‌دان و هنرپیشه اهل سنگال است.

زندگی‌نامه
----------

اسماعیل لو در کشور نیجر و از پدری سنگالی و مادری اهل نیجر متولد شد. کمی پس از تولد او، خانواده‌اش به کشور سنگال آمده و در شهر «روفیسک» در نزدیکی داکار سکنی گزیدند. اسماعیل در دههٔ ۷۰ میلادی در «دانشکدهٔ هنر» شهر داکار تحصیل کرد و کمی بعد، به یک گروه موسیقی مشهور به نام «سوپر دیامونو» پیوست. اسماعیل در سال ۱۹۸۴ میلادی، این گروه موسیقی را ترک کرد و به تنهایی، به ترانه‌سرایی و خوانندگی پرداخت.

ترانهٔ «تاژه‌بُن» وی در فیلم سینمایی «همه چیز درباره مادرم» به کارگردانی «پدرو آلمودوار» به‌کار رفت.

وی در سال ۲۰۰۲ میلادی به دریافتِ «نشان لژیون دونور» مفتخر شد.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Ismaël Lô». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲ اوت ۲۰۱۵.
* «Ismaël\_Lô». دریافت‌شده در ۲ اوت ۲۰۱۵.[*پیوند مرده*]

پیوند به بیرون
--------------

* اسماعیل لو در IMDb
* اسماعیل لو در وبگاه آل‌میوزیک
* آلبوم‌شناسی اسماعیل لو
* فهرست آثار اسماعیل لو در موزیک‌برینز
**اسماعیل صالحی مازندرانی** (۱۳۱۲–۱۳۸۰ ه.ش) از مراجع تقلید شیعه در حوزه علمیه قم بوده‌است. او فقیه اصولی، فیلسوف، عارف و استاد حوزه، عضو دوره اول و دوم مجلس خبرگان رهبری، مؤلف، نویسنده کتاب مفتاح البصیرة فی فقه الشریعة، و مفتاح الاصول است. او در تاریخ ۹ شهریور ۱۳۸۰ درگذشت.

زندگی‌نامه
----------

اسماعیل صالحی مازندرانی، فرزند عالم متقی، مرحوم ملّا رحمةالله صالحی، در سال ۱۳‍۱۲(ه.ش) در لفور از توابع سوادکوه متولد شد.

تحصیلات
-------

او پس از آموختن قرآن کریم و بخش‌هایی از کتاب «جامع‌المقدّمات» و برخی از کتاب‌های مذهبی و تاریخی از محضر پدرش، تحت راهنمایی‌های شیخ امان‌الله کریمی، صرف و نحو و منطق را از اساتید بزرگوار مدرسه‌ی صدر بابل آموخت.

بعد از اتمام تحصیلات در بابل، دو سال در تهران اقامت کرده و سپس مدت کوتاهی را در قم ماند. آنگاه در سال ۱۳۳۳(ه.ش) به مشهد رفته و تا سال ۱۳۳۹(ه.ش) در جوار بارگاه امام هشتم شیعیان مشغول تحصیل و تدریس بود. از ویژگی‌های او این بود که در ایام تحصیل، به تدریس دروس مختلف در زمینه‌ی علوم عقلی و نقلی نیز مشغول بود. 

برخی از اساتید او در مشهد عبارت بودند از: هاشم قزوینی، کاظم دامغانی، مجتبی قزوینی و میرزا جواد تهرانی.

وی در سال ۱۳۳۹(ه.ش) برای تکمیل تحصیلات(ه.ش)،به قم بازگشت و از ابتدای انقلاب اسلامی به فعالیت و مبارزات سیاسی مشغول بود و در همین راستا، سال‌های ۱۳۵۳ و ۱۳۵۴(ه.ش) دستگیر و روانه‌ی زندان‌های رژیم پهلوی در قم و تهران(قزل‌قلعه، قصر و اوین) شد.

برخی از اساتید او در حوزه‌ی علمیه قم عبارت بودند از: سید حسین بروجردی، روح‌الله خمینی، میرزا هاشم آملی، سید محمد رضا گلپایگانی،سید محمد محقق داماد و سید محمد حسین طباطبایی.

او بیش از چهل سال در حوزه‌ی قم و در جوار مرقد فاطمه معصومه به تدریس فلسفه، دروس خارج فقه و خارج اصول مشغول بود.

علمای بسیاری از محضر علمی او بهره‌مند شده‌اند، مانند: علی‌اصغر امیری، مهدی هادوی تهرانی، محمدمهدی شب‌زنده‌دار، علی نظری‌منفرد، غلامعلی نعیم‌آبادی، علی‌اکبر ناطق‌نوری، هادی مروی، احمد مروی، محسن قرا‌يتی، محسن قمی، صمدی آملی، محمدباقر محمدی لائینی، ناصر رفیعی و ... .

درگذشت
------

او در صبح روز جمعه ۹ شهریور ماه ۱۳۸۰(ه.ش) برابر با ۱۱جمادی‌الثانی ۱۴۲۲(ه.ق) درگذشت.

شرح زندگی او در کتابی با عنوان «سیمای زعامت و مرجعیت فقیه صالح» شرح‌حال علمی و اخلاقی وی، چاپ شده‌است.

آثار
----

برخی از آثار چاپ شده‌ی صالحی عبارتند از:

۱- مفتاح‌البصیرة فی فقه‌الشریعة، ج ۱تا ۶(خارج فقه)

۲-مفتاح‌الاصول، ج ۱تا ۴(خارج اصول)

۳-رساله توضیح‌المسائل

۴-مناسک حج

۵-استفتاآت(ج ۱و ۲)

۶-احکام جوانان و نوجوانان

۷- احکام بانوان

۸-شرح کفایة الاصول(ج ۱تا ۸)

۹-مبانی ولایت فقیه

۱۰-سفارش‌های اخلاقی

۱۱-معاد

منابع
-----

1. ↑  «صالحی مازندرانی، اسماعیل - ویکی‌نور، دانشنامهٔ تخصصی». *wikinoor.ir*. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۱-۱۴.
2. 1 2 3  «صالحی مازندرانی، شیخ اسماعیل». *www.hawzah.net* (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۱-۱۴.
3. ↑  پورتال، مدیر. «broujerdi.ir & org || پورتال حضرت آیت‌الله العظمی سید حسین بروجردی قدس سره - حضرت آیت‌الله العظمی شیخ اسماعیل صالحی مازندرانی». *broujerdi.ir*. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۱-۱۴.
۴. کتاب فقیه صالح

۵. کتاب اسوه صالحان

۶. کتاب شرح کفایه‌الاصول
**اِلمِر رِی جورج** (انگلیسی: Elmer Ray George؛ زادهٔ ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۲۸ در هاکرویل، اکلاهما، درگذشتهٔ ۳۱ مهٔ ۱۹۷۶ در تره‌هوت، ایندیانا) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل ایالات متحده آمریکا بود که در فصل ۱۹۵۵، و دوباره از فصل ۱۹۵۷ تا ۱۹۵۸ در مجموع در سه گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.

جورج در ۳۱ مهٔ ۱۹۷۶ بر اثر اصابت گلوله در درگیری با دوست‌پسر همسر سابقش در تره‌هوت، ایندیانا درگذشت.

خلاصه حرفه ای قهرمانی جهان
--------------------------

ایندیاناپولیس 500 بخشی از مسابقات قهرمانی جهانی FIA از سال 1950 تا 1960 بود. رانندگانی که در آن سال ها در ایندی رقابت می کردند، امتیاز و مشارکت در مسابقات جهانی را دریافت می کردند. جورج در سال 1957 در ایندیاناپولیس 500، تنها مسابقه قهرمانی جهان او شرکت کرد. او در رده 33 قرار گرفت و هیچ امتیاز قهرمانی کسب نکرد.

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست رانندگان فرمول یک

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Elmer George». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۱ فوریه ۲۰۲۰.



|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد راننده فرمول یک است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
ساختمان آکادمی آواز برلین در سال ۱۸۴۳
**آکادمی آواز برلین** (آلمانی: Sing-Akademie zu Berlin) یک انجمن موسیقی (در اصل یک گروه کر) است که در سال ۱۷۹۱ توسط کارل فریدریش کریستیان فاش نوازندهٔ هارپسیکورد درلار پروس در شهر برلین پایه‌گذاری شد. این آکادمی با الهام از «آکادمی موسیقی کهن» برپا شد در ۱۷۲۶ در لندن بنیان نهاده شده بود. شارلوت کارولین ویلهلمین باخمان یکی از نخستین بنیان‌گذاران این مرکز هنری بود.

نخستین اثر اجراشده در این آکادمی، اجرا یک مَـس ۱۶ قسمتی از یوهان سباستیان باخ بود که رهبری آنرا خودِ فاش بر عهده داشت. فاش یکی از شاگردانِ پسر باخ کارل فیلیپ امانوئل باخ بود و در این مرکز هنری همواره آثاری را از یوهان سباستیان باخ اجرا می‌نمود. این آکادمی تا زمان مرگ فاش در ۳ اوت ۱۸۰۰ میلادی، حدود ۱۰۰ عضو داشت و آنچنان شهرتی به‌هم زده بود که بسیاری از هنرمندان و افراد سرشناس مایل بودند به این مکان بیایند و اجراهای آنها را از نزدیک ببینند؛ از جمله لودویگ فان بتهوون که در ژوئن ۱۷۹۶ به آنجا آمد.

پس از مرگ فاش، شاگردش کارل فریدریش تسلتر مدیریت آکادمی را به عهده گرفت و اهداف و آمال استادش را پی گرفت. در سال‌های آتی، هنرمندانی چون فلیکس مندلسون و فانی مندلسون به عضویت این آکادمی درآمدند و در آن فعالیت داشتند و بزرگانی چون نیکولو پاگانینی، روبرت شومان و یوهانس برامس در آن به اجرای برنامه پرداختند.

کارل فریدریش تسلتر مجموعه‌ای بی‌نظیر از دست‌نوشته‌های باخ و خانواده هنری او داشت که به این مرکز تقدیم کرده بود و طی جنگ جهانی دوم توسط ارتش سرخ غارت شد و به کنسرواتوار کی‌یف منتقل گردید. این مجموعه پس از کشف در سال ۲۰۰۰ بار دیگر به آلمان بازگردانده شد و امروزه به امانت نزد کتابخانه دولتی برلین است.

منابع
-----

1. ↑  Zelter, Carl Friedrich; Rintel, Wilhelm (1861). *Carl Friedrich Zelter: Eine Lebensbeschreibung*.
2. ↑  Michael O'Loghlin. "Frederick the Great and his Musicians: The Viola da Gamba Music of the Berlin School", *University of Queensland, Australia*, 2008. شابک ‎۹۷۸۰۷۵۴۶۵۸۸۵۶, p. 60
3. ↑  Patricia Kennedy Grimsted. "Bach is Back in Berlin: The Return of the Sing-Akademie Archive from Ukraine in the Context of Displaced Cultural Treasures and Restitution Politics", *Harvard Ukrainian Research Institute*, 2003. pp. 24-26

کتاب‌شناسی
----------

* *Die Sing-Akademie zu Berlin und ihre Direktoren*. ed. Gottfried Eberle and Michael Rautenberg. Berlin, 1998.
* *Die Sing-Akademie zu Berlin. Festschrift zum 175-jährigen Bestehen*. ed. Werner Bollert. Berlin, 1966


| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* WorldCat (ورلدکت (از طریق کتابخانهٔ کنگره)

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* جمهوری چک
* سوئد

 |
| سایر | 
* هنرمند موزیک‌برینز
* مکان موزیک‌برینز
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |
نگاره‌ای از یکی از دو مجسمه ابوالهول در کناره ساحل آکادمی.
**آکادمی امپریال هنر** (انگلیسی: Imperial Academy of Arts) سن پترزبورگ که به صورت غیررسمی با نام **آکادمی هنر سن پترزبورگ** نیز شناخته می‌شود، در سال ۱۷۵۷ به دست ایوان شووالو و با نام *آکادمی سه هنر اصیل* تأسیس شد. کاترین دوم روسیه نامش را به «آکادمی امپراتورانه هنر» (امپریال) تغییر داد و دستور داد بنای جدیدی برای آن ساخته شود که ۲۵ سال بعد در ۱۷۸۹ و در کنار رود نوا تکمیل شد. این آکادمی سبک و تکنیک نئوکلاسیک را ترویج داد و هنرجویان علاقه‌مند را برای تحصیل بیشتر به پایتخت‌های اروپایی فرستاد. آموزش و پرورش در آکادمی عمدتاً برای هنرمندان لازم بود تا دوران کاری موفقی داشته باشند.

این آکادمی پس از انحلال رسمی در ۱۹۱۸ و پس از انقلاب روسیه، چندین بار تغییر نام داد. این مؤسسه به صورت رایگان تأسیس شد؛ هنرجویان از سراسر کشور به صورت سالانه برای قبولی در آن رقابت می‌کردند. در ۱۹۴۷ این مؤسسه ملی به مسکو منتقل شد و بیشتر مجموعه هنری آن به موزه ارمیتاژ انتقال یافت. این ساختمان در لنین‌گراد به افتخار هنرمند برجسته رئالیست ایلیا رپین به مؤسسه لنینگراد ایلیا رپین برای نقاشی، مجسمه‌سازی و معماری مبدل شد. از ۱۹۹۱ مؤسسه سن‌پترزبورگ برای نقاشی، مجسمه‌سازی و معماری خوانده می‌شود.

سراسرنما
--------

سراسرنمایی از آکادمی سلطنتی هنر و دیوار ساحلی با مجسمه‌های ابوالهول.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Imperial Academy of Arts». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳ اکتبر ۲۰۱۸.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آکادمی امپریال هنر موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
	+ 2
* ورلدکت
	+ 2

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان

 |
| سایر | 
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد موزه‌ها و نگارخانه‌ها است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**آگرانولوسیت** یا **تک‌هسته‌ای** (به انگلیسی: Agranulocyte) در زیست‌شناسی، گویچهٔ سفیدی است که فقط یک هستهٔ منفرد در میان‌یاخته داشته باشد. تک‌هسته‌ای‌ها دسته‌ای از گلبولهای سفید خون هستند که در سیتوپلاسم آنها دانه یا گرانول وجود ندارد. 

تصویری از هر دو نوع لنفوسیت B , T در بین RBC ها
تک‌هسته‌ای‌ها خود به دو گروه تقسیم می‌شوند: *لنفوسیت‌ها و مونوسیت‌ها.*

لنفوسیت‌ها
----------

لنفوسیت‌ها خود به دو نوع اصلی B و T تقسیم می‌شوند که در ساخت آنتی بادی و سلول خواری نقش دارند و دارای هسته‌ای گرد و درشت هستند که سیتوپلاسمی اندک دارند. هر لنفوسیت، چه B و چه T فقط یک نوع گیرندهٔ آنتی ژنی در سطح خود دارند، ولی تعداد زیادی گیرندهٔ آنتی ژنی از یک نوع دارند. لنفوسیتها فاگوسیتوز انجام نمی‌دهند و در دفاع اختصاصی نقش دارند.

**لنفوسیت های T**، سلول های خودی تغییر یافته (مثلا سرطانی شده یا آلوده به ویروس) را شناسایی می‌کند. همچنین به سلول های اعضای پیوند شده نیز یورش می‌برند، هر چند عضو پیوندی با بدن فرد ژنتیک مشابهی داشته باشد. لنفوسیت های T بعد از شناسایی آنتی‌ژن تکثیر می‌شوند و لنفوسیت های T کشنده را پدید می‌آورند. لنفوسیت های T کشنده به سلول های هدف متصل شده و با ترشح پرفورین و آنزیم مرگ برنامه ریزی شده، آپوپتوز را به راه می‌اندازند.

**لفوسیت های B**، آنتی‌ژن سطح میکروب ها یا ذرات محلول مثل سم میکروب ها را شناسایی می‌کند. از میان لنفوسیت های B با گیرنده های مختلف، آن لنفوسیتی

که توانسته است آنتی‌ژن را شناسایی کند به سرعت تکثیر می شود و یاخته هایی به نام پلاسموسیت (سلول های پادتن ساز) را پدید می آورد. پادتن همراه

مایعات بین سلولی، خون و لنف به گردش در می‌آید و هرجا با میکروب یا آنتی‌ژن های محلول برخورد کرد آن را نابود، یا بی‌اثر می سازد. هر لنفوسیت B می تواند پس از تبدیل به پلاسموسیت، پادتنی مشابه با گیرندۀ خود ترشح کند.

مونوسیت‌ها
----------

مونوسیت‌ها دسته‌ای از آگرانولویست‌ها هستند که اندازه‌ای بین ۱۵ تا ۲۵ میکرون داشته، گرد یا بیضی هستند و شکل هسته آنها نامنظم و دارای پیچ خوردگی و گاهی کلیوی شکل یا لوبیایی شکل است. مونوسیت‌ها بدون گرانول بوده یا دارای تعداد کمی گرانول های ظریف هستند. مونوسیت‌ها در مراحل اولیه واکنش ایمنی در فاگوسیتوز شرکت دارند. مونوسیت ها با خروج از خون تغییر می‌کنند و به درشتخوار و سلول دندریتی تبدیل می‌شوند.

جستارهای وابسته
---------------

* گرانولوسیت
* گلبول سفید
* گلبول قرمز

منابع
-----

1. ↑  برابرنهاده فرهنگستان زبان فارسی.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Agranulocyte». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۵ دی ۱۳۹۲.

  


|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد زیست‌شناسی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**اجماع حقوقدانان** یا **باور به قانون** (لاتین: Opinio juris sive necessitatis (به فارسی: نظر قانون یا ضرورت)) یک عبارت حقوقی است و به باوری اشاره دارد که یک عمل انجام شده را بر اساس یک وظیفه حقوقی می‌داند و نه واکنشی شناختی یا رفتاری بر اساس عادت‌های فردی. باور به قانون یکی از منابع قانون هم در حقوق ملی و هم در حقوق بین‌المللی است.

استفاده ملی
-----------

استفاده بین‌المللی
------------------

در حقوق بین‌الملل اجماع حقوقدانان عنصر ذهنی ایست که الزامی بودن یک عمل را مشخص می‌دارد. زمانی که اجماع حقوقدانان وجود داشته باشد و با قوانین ملی کشورها سازگار باشد حقوق بین‌المللی عرفی شکل می‌گیرد. این بدین معنی است که عمل کردن دولتها به وظایفشان نه به خاطر عادت، راحتی، امتیاز سیاسی یا تصادف بلکه به خاطر باور به قانون باشد. بنا به ماده ۳۸ قانون دیوان بین‌المللی دادگستری عرف بین‌الملل تنها زمانی قانون است که این دو عنصر را داشته باشد:

* شواهد عملکرد عمومی (عنصر عینی)
* اجتماع حقوقدانان و باور به قانون (عنصر ذهنی)

برای مثال ممکن است سران کشورها در هنگام ملاقات همواره با همدیگر دست بدهند، ولی به خاطر این که در این مورد اجماع حقوقدانان وجود ندارد این امر به صورت یک قانون در نیامده است؛ از طرف دیگر مصونیت دیپلماتیک هر دوی این عناصر را داراست و اگر کشوری آنرا نقش کند خلاف قانون بین‌الملل عمل کرده است.

از آنجا که اجماع حقوقدانان به جنبه ذهنی و روانی مقبولیت قانون مربوط است شناخت و ثابت کردن آن دشوار است.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Opinio juris sive necessitatis». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۳ آوریل ۲۰۱۷.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد حقوقی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
ساری‌های ابریشم زبر از پهولیای هند.
**ابریشم زبر** (انگلیسی: Tussar silk) گونه‌ای ابریشم است که از لارو چندین گونه کرم ابریشم متعلق به جنس شاپرک‌های ابریشم زبر (آنترایا) تولید می‌شود. این کرم‌های ابریشم در جنگل‌های وحشی در درختان متعلق به گونه‌های ارجون و درخت سال و همچنین سایر گیاهان غذایی مانند جمبو و بلوط که در جنوب آسیا یافت می‌شوند زندگی می‌کنند و از برگ‌های درختانی که روی آن‌ها زندگی می‌کنند می‌خورند.

ابریشم زبر به دلیل بافت غنی و رنگ طبیعی و طلایی پررنگش ارزشمند است و انواع آن در بسیاری از کشورها از جمله چین، هند، ژاپن و سریلانکا تولید می‌شود.

کاربردها
--------

ساری مهم‌ترین محصول ابریشم زبر است، اگرچه این نوع ابریشم به عنوان ماده پایه برای صنایع دستی، پارچه‌های مبلمان و پوشاک دوخت نیز استفاده می‌شود. با معرفی رنگ‌های شیمیایی، دامنه رنگ‌های موجود آن به میزان قابل توجهی افزایش یافته‌است. برخی از طراحان مد از ابریشم زبر در خلاقیت‌های خود استفاده می‌کنند. پوشاک با طراحی دقیق تولید شده از ابریشم زبر در سطح جهانی شناخته‌شده‌است و به سراسر جهان صادر می‌شود.

ابریشم زبر یک افزودنی محبوب به صابون است. الیاف کوتاه این ابریشم معمولاً در آب لیمو حل می‌شود و سپس به روغن‌ها اضافه می‌شود تا صابون درست شود. صابون ساخته شده با ابریشم زبر دارای کیفیت «لغزنده» است و نسبت به صابونی که بدون آن ساخته شده‌است، احساس تجمل بیشتری دارد. فتیلهٔ پنبه ابریشم زبر را می‌توان از فروشگاه‌های لوازم صابون‌سازی خریداری کرد.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Tussar silk». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۴ ژانویه ۲۰۲۲.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ابریشم زبر موجود است. |
**اسکات دیکسون** (انگلیسی: Scott Dixon؛ زادهٔ ۲۲ ژوئیهٔ ۱۹۸۰) راننده خودروی مسابقه‌ای اهل نیوزیلند است که در مسابقات ایندیکار رانندگی می‌کند.
‌
دیکسون شش بار قهرمان ایندی‌کار در 2003، 2008، 2013، 2015، 2018 و 2020 شده است او همچنین در سال 2008 موفق کسب برد در نود و دومین مسابقه ایندیاناپولیس 500 شد.
دیکسون با 53 برد، دومین بیشترین پیروزی در تاریخ مسابقات اتومبیلرانی چرخ باز آمریکاست.
همه بردهای دیکسون به جز یک مورد در سری مسابقات ایندیکار (Indycar) اتفاق افتاد که او را به پرافتخار ترین راننده تاریخ این سری مسابقات تبدیل کرد.
او همچنین سه بار برنده کلی و یک بار برنده کلاس در مسابقه ۲۴ ساعته دیتونا شده است.
در کنار عناوین شش سری خود، دیکسون حداقل یک مسابقه را برای هجده فصل متوالی بین 2005 تا 2022 برنده شده و اکنون رکورد برنده شدن یک مسابقه در 20 فصل را دارد.
از تیم هایی که در آن رانندگی کرده است می‌توان به مرسدس-بنز اشاره کرد.

### منابع

Brown, Nathan (6 June 2020). 

‌‌

1. 

‌

منابع
-----

1. ↑
2. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۸ فوریه ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۱ ژانویه ۲۰۲۳.
3. ↑

* اسکات دیکسون در Racing-Reference.info (انگلیسی)ویرایش در ویکی‌داده

* اسکات دیکسون در DriverDB.com (انگلیسی)ویرایش در ویکی‌داده

* اسکات دیکسون در Munzinger Sports Archives (آلمانی)ویرایش در ویکی‌داده

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ اسکات دیکسون موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* ایالات متحده آمریکا

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد پیرامون راننده مسابقه‌ای است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**اصول هفتگانه هنر ایران** از وجوه مهم ساختار بصری هنر نگارگری ایران، وجه تزیین‌گرایی آن است که در مکاتب مختلف، صورت‌هایی متنوع به خودگرفته است. بنابر متون تاریخی، تزیینات در طول تاریخ هفت هزار ساله هنر در ایران شکل گرفته‌اند و در هر دوره تاریخی، چیزی بدان‌ها افزوده شده و کامل‌تر شده‌اند. وجوه تزیینی هنر ایران در طی این تاریخ طولانی، در نهایت در دوره صفوی و با تدوین احمد موسی، در هفت اصل با عنوان اصول هفتگانه هنر تزیینی ایران *بیانی مدون یافته‌اند. قاضی احمد قمی در این باب می‌نویسد: «هم چنانکه در خط شش قلم اصل است، در این فن نیز هفت اصل معتبر است.»*

این هفت اصل، در حقیقت صور خیال بصیر هنرهای ایرانی است که در قالب سال‌های پس از ورود اسلام به ایران، تا اواسط دوره قاجاریه، صورتی اسلامی یافته‌اند. هنرمندان ایران با تشبه به نقش‌مایه‌های جهانی روزگار خود، قالب و اسلوب این هفت اصل را در کمال لطافت، ملاحت، دل‌آویزی و نغز به تصویر کشیده‌اند. این اصول هفت‌گانه، عبارتند از؛ اسلیمی، ختایی، فرنگی، نیلوفر، ابر، واق، و بند رومی(گره چینی).

منابع
-----

1. ↑  «کتاب گلستان هنر - قاضی احمد قمی - دانلود pdf». *سایت آسمان کتاب*. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۱۰-۳۱.
2. ↑  طاهری, علیرضا; ظریفیان, رویا (2022-05-22). "صورتبندی اصول هفتگانه هنر ایرانی؛ نقدی بر کتاب هفت اصل تزئینی هنر ایران". *پژوهش‌نامه انتقادی متون و برنامه‌های علوم انسانی*. **22** (3): 395–418. doi:10.30465/crtls.2021.33217.2010. ISSN 2383-1650.
3. ↑  «کتاب گلستان هنر - قاضی احمد قمی - دانلود pdf». *سایت آسمان کتاب*. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۱۰-۳۱.
4. ↑  «هفت اصل تزئینی هنر ایران • کتاب آبان | نشر آبان». *کتاب آبان | نشر آبان*. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۱۱-۰۱.
**ابوعبدالله المهدی لِدین الله زیدی** معروف به **ابن داعی** از امامان زیدی در هوسم بود که به خاطر اعلام تساوی میان قاسمیه و ناصریه و همچنین توجه آل بویه به او، مشهور است.

زندگی‌نامه
----------

ابوعبدالله پسر داعی صغیر بود. او سفرهای بسیاری در ایران، عراق و عمان کرده بود و قلب‌های بسیاری از زیدیان را به عنوان نامزد جذاب امامت ربوده بود. محبوبیتش او را مورد ظن حاکمان قرار داد و او مکرراً زندانی و تبعید شد. زیدیان شمال ایران به دو دسته قاسمیه و ناصریه تقسیم می‌شدند. زیدیان طبرستان و دیلم اغلب *قاسمی* و گیل‌ها *ناصری* بودند. وجود دو مکتب مختلف زیدی در گیلان و رقابت‌های سنتی مردمان این ناحیه اختلافاتی را در پی داشت. ابوعبدالله یکی از ائمه قاسمیه که در هوسم (مرکز ناصری‌های گیل) حکومت یافت، در اواسط قرن چهارم توانست این اختلاف را کاهش داده و میان دو مذهب اعلام تساوی کند. وی مورد احترام احمد بویی بود؛ چنانچه به عنوان نقیب علویان با امتیاز مهم نپوشیدن جامهٔ رسمی سیاه و عدم حضور در دربار خلیفه، تعیین شد و حتی احمد او را «امام» خود می‌خواند.

ابوعبدالله المهدی توانست حمایت مردمان گیلان و دیلمان را جلب کرده و در سال‌های ۳۵۵ و ۳۵۶ هجری قمری با صدور حکم جهاد علیه وشمگیر و کشیدن مردم عراق به این معرکه، منطقهٔ گیلان را از نفوذ زیاریان بیرون بکشد. او حتی حکومت بر طبرستان را نیز در سر داشت که موفق بدین عمل نشد.

زیدیان طبرستان و گیلان پس از او به تساوی مذهبی میان قاسمیه و ناصریه معتقد بودند. در حالی که این امر به صورت یک دیدگاه در میان زیدیان ایالت جنوبی خزر به‌طور عموم مورد قبول واقع شد، اما اختلاف را به‌طور کامل از میان نبرد.

منابع
-----

1. ↑  BĪSOTŪN, ABŪ MANṢŪR در ایرانیکا.
2. ↑  «Alids of Tabarestan Daylaman & Gilan». بایگانی‌شده از اصلی مقدار `|نشانی=` را بررسی کنید (کمک) در ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۳۱ مارس ۲۰۲۲.
3. ↑  مادلونگ، «تشیع امامی و زیدی در ایران».
4. ↑  مفرد، *آل زیار*، ۱۰۴.
5. ↑  مادلونگ، «تشیع امامی و زیدی در ایران».

| * ن
* ب
* و
 **سادات علوی طبرستان و گیلان** |
| --- |
| *حسنی‌ها* | حسن بن زید *(داعی کبیر)* •  ابوالحسین احمد بن محمد •  محمد بن زید *(داعی الی الحق)* •  حسن بن مهدی بن محمد •  حسن بن القاسم *(داعی صغیر)* •  ابوالقاسم محمد بن حسن *(ابوعبدالله داعی)*  •  محمد بن قاسم بن حسن *(ابن داعی)* | قلمرو علویان |
| *حسینی‌ها* | ناصرالحق اطروش *(ناصر کبیر)* •  جعفر بن ناصرالحق •  محمد بن احمد *(ابوعلی)* •  ابوجعفر بن حسن *(صاحب‌القلنسوه)* •  اسمعیل بن ابوالقاسم جعفر •  ابوجعفر محمد بن احمد الناصر •  الثائر ابوالفضل جعفر بن محمد *(سید ابیض)*  •  ابوالقاسم حسین الثائر  •  امیرکا بن ابوالفضل الثائر  •  ابومحمد حسن ناصری |
| *هارونی‌ها* | المؤید بالله  •  ناطق بالله  •  ابوطالب اخیر |
| *جستارهای وابسته* | پرچم  •  شکاف مذهبی (ناصریه  •  قاسمیه)  •  ارتباط زیدیان یمن و گیلان  •  سرداران (لیلی  •  ماکان  •  اسفار  •  مرداویج) |
| تاریخ شیعه  •  مذهب دیلمیان  •  زیدیه در طبرستان و دیلم |
برای دیگر کاربردها اسکویی (ابهام‌زدایی) را ببینید.

**اِسکویی** (به انگلیسی: **Skweee**) نوعی موسیقی است که خاستگاه آن سوئد و فنلاند است. این سبک از ترکیب «لیدها» و «بیس های» سبک‌های سینث‌پاپ و چیپ تیون، با ریتم هائی شبیه به سبک فانک، ریتم اند بلوز یا سول پدید آمده‌است. قطعات در این سبک عموماً سرتاسر بی کلام هستند، گرچه در این موضوع استثناء هم وجود دارد.

نام «اِسکویی» اولین بار توسط دنیل ساویو، یکی از بنیان‌گذاران این سبک ابداع شد. این نام اشاره به واژه انگلیسی **اسکوییز** (به انگلیسی: **Squeeze**) دارد که به معنای فشردن است؛ در عمل این نام به جایی برمی گردد که هنرمندان از سینث‌سایزرهای قدیمی استفاده می‌کردند و آن‌ها را تحت فشار قرار می‌دادند تا جالب‌ترین صداهای ممکن را تولید کنند.

تنظیم کنندگان امروزی سبک اسکویی، اعم از تازه‌کار یا کهنه‌کار، تنظیم کنندگانی با تجربه از دسته هنرمندان سبک الکترو و الکترونیکا و اهل اسکاندیناوی هستند.

اِسکویی و داب استپ
------------------

اِسکویی در اواخر سال ۲۰۰۸ و اوایل سال ۲۰۰۹ شروع به تأثیرگیری از سبک داب استپ کرد، بحثی که در سایت انجمن داب استپ آغاز شده بود همگان را از سبک اسکویی آگاه کرد؛ از میان دیگران، تنظیم کنندگانی چون روسکو و جوکر دست به کار ساخت قطعاتی در مرز بین سبک اسکویی و داب استپ شدند که پخش آثار مختلفی در این حیطه را به دنبال داشت. شکاف میان اسکویی و داب استپ بعداً توسط هنرمندانی مانند دی جی پونتیفیکیت و کوهمو با اثری تحت عنوان «اسکوییال» پر شد.

جستارهای وابسته
---------------

* موسیقی بازی ویدئویی
* چیپ تیون
* سینث‌پاپ
* داب استپ
* فهرست سبک‌های موسیقی الکترونیک

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Skweee». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳۱ خرداد ۱۳۹۳.

1. ↑  «skweeelicious!» He Called It Skweee». Skweee.com. ۹ ژانویه ۲۰۰۹. بایگانی‌شده از اصلی در ۷ اکتبر ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۱ تیر ۱۳۹۳.
2. ↑  «Inside Skweee | Clash Music Exclusive Best of Clash». Clashmusic.com. ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۱ تیر ۱۳۹۳.
3. ↑  Civil Music (۱ دسامبر ۲۰۰۸). «Kotchy – Sing What You Want». Civil Music. بایگانی‌شده از اصلی در ۲ مه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱ تیر ۱۳۹۳.
4. ↑  «Joker (5) & Rustie – Play Doe / Tempered (Vinyl) at Discogs». Discogs.com. دریافت‌شده در ۱ تیر ۱۳۹۳.
**احمدقلی احمدی** استاد بزرگ دوتار (۱۳۰۴–۱۳۸۵ خورشیدی) وی از ده سالگی آموزش دوتار را نزد دائی‌ خویش خان محمد قیطاقی آموخت و ۶۰ سال تجربه و آموزش او را یکی از «بخشی‌گران» برجسته زمان خویش بار آورد. وی یکی از بزرگترین و اصیل‌ترین بخشی‌ها، از نسل تکرارناپذیر در موسیقی و فرهنگ شمال خراسان بود. استاد او مرحوم خان محمد قیطاقی سرسلسله و استاد اکثر بخشیان بنام معاصر منطقه قوچان (همچون مرحوم حاج حسین یگانه، حاج قربان سلیمانی، مرحوم اسماعیل ستارزاده، مرحوم رستم جعفرآبادی و حاج غلام حسین و...) بود. 

کوک‌های معمول دوتار نوازندگان و بخشیان شمال خراسان در حال حاضر محدود و متمرکز به دو کوک شده‌است که احمدی از این جرگه خارج و ضمن حفظ عین فواصل استادش همانند او از یکی از کوک‌های مهجور و بسیار قدیمی استفاده می‌کرد. 

در آواز سبک خاصی در استفاده از حنجره و صداسازی داشت و در نواختن نیز پایبندی عامدانه و وسواس احمدی به حفظ دقیق و پرهیز از دخل و تصرف در آموخته هایش، چشمگیر بود. 

وی پس از حدود ۸۱ سال زندگی در آخرین ساعات روز آخر آذرماه ۱۳۸۵ در اولین لحظات ورود به محل سکونت خود (شهر کهنه قوچان) در برگشت عاجلانه از تهران در پی شرکت در جشنواره <نعت خورشید> در مسیر منزل، دار فانی را وداع گفت. تنها شاگرد او سعید طهرانی زاده می‌باشد.

منابع
-----

* روزنامه اعتماد ملی، شماره ۲۸۷ به تاریخ ۵/۱۱/۸۵، صفحه ۱۰ (موسیقی)، نوشته سعید تهرانی زاده
* «اساتید و نوازندگان دوتار شهرستان قوچان». دریافت‌شده در ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۲.

پیوند به بیرون
--------------

* [*پیوند مرده*]
**آپونیا** (به یونانی باستان: ἀπονία) به معنی فقدان رنج است. آپونیا توسط اپیکوری‌ها به عنوان وجود نهایت لذت جسمانی در نظر گرفته شد.

همانند دیگر مکاتب فلسفی هلنیستی، اپیکوری‌ها معتقد بودند که هدف زندگی انسان شادی است. اپیکوری‌ها لذت را به عنوان فقدان رنج (ذهنی و جسمی) تعریف کردند، و از این رو لذت تنها می‌تواند تا نقطه‌ای افزایش یابد که رنج در آن غایب است. فراتر از این، لذت نمی‌تواند افزایش یابد و در واقع منطقاً کسی نمی‌تواند لذت جسمانی فراتر از حالت *آپونیا* را طلب کند. برای اپیکور، *آپونیا* یکی از لذت‌های ایستا بود، لذتی که شخص هنگامی دارد که هیچ خواسته یا رنجی برای برطرف شدن نداشته باشد. برای رسیدن به چنین حالتی، فرد باید لذت‌های پویا را تجربه کند، لذتی که فرد هنگامی دارد که خواسته یا رنج برطرف شده است.

جستارهای وابسته
---------------

* آتاراکسیا
* آپاتیا

منابع
-----

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Aponia». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۶.

| * ن
* ب
* و
اپیکوریسم |
| --- |
| فلاسفه | 

|  |  |
| --- | --- |
| یونانی | 
* **اپیکور**
* پولیائنوس
* **مترودوروس**
* باتیس
* لئونتیون
* کارنیسیوس
* ایدومنئوس
* هرمارخوس
* کولوتس
* ثمیستا
* لئونتئوس
* پولیستراتوس
* دیونیسیوس
* باسیلیدس
* فیلونیدس لائودیسا
* دیوژن تارسوس
* آلکائوس و فیلیسوس
* آپولودوروس
* دمتریوس لاکون
* **زینون صیدونی**

 |
| رومی | 
* Amafinius
* Rabirius
* Titus Albucius
* Phaedrus
* **فیلودموس**
* **لوکرتیوس**
* Patro
* Catius
* Siro
* **Diogenes of Oenoanda**

 |

 |
| فلسفه | 
* اپیکوریسم (لذت‌گرایی)
* تترافارماکوس

 |
| مفاهیم | 
* آپونیا
* آتاراکسیا
* کلینامن
* خوش‌روانی
* هدون
* متاکُسمیا
* مسئله شر

 |
| آثار | 
* *در طبیعت اشیاء*

 |
**آپولونیوس اهل رودس** (بهیونانی باستان: Ἀπολλώνιος Ῥόδιος *Apollṓnios Rhódios*; لاتین: Apollonius Rhodius; fl. نیمه اول سده ۳ پیش از میلاد) یک نویسنده یونان باستان و یک حماسه‌سرا، پژوهشگر و مدیر کتابخانه اسکندریه مصر بود. او بیشتر برای شعر آرگونوتیکا تنها اثر حماسی باقی‌مانده از عصر هلنیستی شناخته شده‌است.

آرگونوتیکا اسطوره سفر دریایی یاسون و آرگونات‌ها را برای بازیابی پشم زرین از سرزمین اسطوره‌ای کولخیس بیان می‌کند. در آرگونوتیکا، به دستور پادشاه پلیاس، یاسون گرفتار می‌شود، به این پادشاه ابلاغ شده بود که فردی با یک صندل خواهد آمد و نمسیس او خواهد بود. یاسون یکی از صندل‌های خود را در رودخانه از دست داد، وارد دربار پلیوس شد، و این حماسه شکل گرفت. تقریباً تمام قهرمانان نسل بعد از هرکول، همراه یاسون، در کشتی آرگو به سمت پشم زرین حرکت نمودند. همچنین تسئوس در میان این نسل بود، او به کرت رفته بود تا سر مینوتور را ببرد؛ آتالانته، زن قهرمان، و ملئاگروس، که دارای چرخه حماسی در رقابت با ادیسه و ایلیاد بود. پیندار، آپولونیوس از روده و بابیلیوتکا، تلاش کردند لیست کاملی از آرگونات‌ها را ارائه دهند.

گرچه آپولونیوس این داستان را در قرن سوم قبل از میلاد نوشته‌است، اما ریشه آن به قبل از داستان ادیسه بازمی‌گردد، که ظاهراً ادیسئوس با ویژگی‌های یاسون خو گرفته‌است (سرگردان بودن ادیسئوس برپایه آن بوده‌است). در دوران باستان، این سفر یک حقیقتی تاریخی بود، و این حادثه در دریای سیاه اطراف یونان رخ داد. همچنین این داستان بسیار محبوب است، و چرخه‌ای از بسیاری از افسانه‌های محلی را شکل می‌دهد. به ویژه داستان مدئا، از تصورات اشعار تراژیک به‌دست آمده‌است.

هنگامی که او به تقلید هومر می‌پردازد به عنوان یک شاعر شکست می‌خورد. شهرت وی با مطالعات اخیر که با تأکید بر ویژگی‌های خاص شاعران دوره هلنیستی به عنوان وارثان علمی سنت ادبی طولانی در دورانی منحصر به فرد در تاریخ صورت گرفته تقویت شده‌است.

سکه‌ای با نقش بطلمیوس سوم یورگتس که ممکن است یکی از شاگردان آپولونیوس باشد.

منابع
-----

1. ↑  Apollodorus, *Library and Epitome*, 1.9.16; Apollonius, *Argonautica*, I, 20ff; Pindar, *Pythian Odes*, Pythian 4.1
2. ↑  "Argonaut". *Encyclopædia Britannica*. 2002.; P. Grimmal, *The Dictionary of Classical Mythology*, 58
3. ↑  "Argonaut". *Encyclopædia Britannica*. 2002.
4. ↑  P. Grimmal, *The Dictionary of Classical Mythology*, 58
5. ↑  T. Papanghelis and A. Rengakos, *Editors' Introduction*, xi-xii

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Apollonius of Rhodes». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۷ دسامبر ۲۰۱۷.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
	+ 2
	+ 3
* ویاف
	+ 1
	+ 2
	+ 3
	+ 4
	+ 5
	+ 6
	+ 7
	+ 8
	+ 9
	+ 10
	+ 11
	+ 12
	+ 13
	+ 14
	+ 15
* ورلدکت (از طریق ویاف)

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* نروژ
* شیلی
* اسپانیا
* فرانسه (داده‌ها)
* کاتالونیا
* آلمان
* ایتالیا
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* ژاپن
* جمهوری چک
* استرالیا
* یونان
* کره
* کرواسی
* هلند
* لهستان
* سوئد
* واتیکان

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* ساینی (ژاپن)

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* ریسم (فرانسه)
	+ 1
* ریرو (سوئیس)
	+ 1
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد اساطیر یونان است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
برای نشان نوشتاری آکولاد کمانک را ببینید.

**آکولاد** (به انگلیسی: The Accolade) یا «مراسم اعطای لقب شوالیه»، از آثار نقاش بریتانیایی، ادموند بلر لیتون (۱۸۵۳ - ۱۹۲۲ میلادی) است که در سال ۱۹۰۱ میلادی خلق شده‌است.

او وفادار به سبک رومانتیسیسم بود و تا حدودی با گروه نقاشان پِری-رافائِلیت (به انگلیسی: Pre-Raphaelite Brotherhood) که سعی در اصلاح ساختار هنر نقاشی به دلیل اثرپذیری از سبکهای کلاسیک میکل آنژ و رافائل داشتند، همکاری می‌کرد. بیشتر کارهای *ادموند بلر لیتون* ترکیبی از خاندان سلطنتی، وقایع تاریخی و مکان‌های مذهبی در سال‌های سیاه قرون وسطی در اروپا و بریتانیاست. در این اثر، ملکه‌ای با لباسی یکپارچه سفید در مقابل جنگجویی که پیش پایش زانو زده، دیده می‌شود و با شمشیر در حال اعطای لقب شوالیه به اوست.

نقاشی‌هایی که امروزه از طرحهای ادموند کپی زده می‌شوند، در زمره پر فروش‌ترین و محبوب‌ترین کارها در بازار خرید و فروش آثار مطرح نقاشان معروف اروپایی به حساب می‌روند.

منابع
-----

* en:Edmund Leighton

* درگاه هنرهای تجسمی

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ***ادموند بلر لیتون*** موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد پیرامون هنر است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**ابطال** در تاریخ قانون اساسی ایالات متحده آمریکا، نظریه‌ای حقوقی است که بنابر آن هر یک از ایالات آمریکا حق دارد هر قانون فدرال را که آن ایالت مخالف با قانون اساسی می داند، ابطال، یا بی‌اعتبار کند. دادگاه‌ها مکرراً نظریهٔ ابطال را رد کرده‌اند و قانونی بودن آن هرگز تأیید نشده است.

نظریهٔ ابطال مبتنی بر این دیدگاه است که ایالات، اتحاد را بر اساس توافقی (یا پیمانی) بین ایالات ایجاد کردند، و این که ایالات به عنوان ایجادکنندگان دولت فدرال، دارای اقتدار نهایی برای تعیین حدود قدرت دولت هستند. تحت این، نظریه پیمان، ایالات و نه دادگاه‌های فدرال مفسرین نهایی محدودهٔ قدرت دولت فدرال هستند. تحت این نظریه، ایالات، می‌توانند قوانین فدرالی را که مافوق قوای دولت طبق قانون اساسی می دانند رد یا باطل کنند. ایدهٔ مرتبط مداخله، این نظریه است که وقتی دولت فدرال قوانینی تصویب می‌کند که یک ایالت مخالف قانون اساسی می داند، آن ایالت حق و وظیفه دارد خود را دخالت بدهد. تامس جفرسن و جیمز مدیسن نظریه‌های ابطال و مداخله را در قطعنامه‌های کنتاکی و ویرجینیا در ۱۷۹۸ ارائه کردند. تأکید شدیدتر بر اقتدار ایالتی اقدام مرتبط تجزیه است، که ایالت به وسیلهٔ آن ارتباط سیاسی خود با اتحاد را خاتمه می‌دهد.

منابع
-----

1. ↑  "در سراسر تاریخ آمریکا ایالات سعی کرده‌اند انواعی از آموزهٔ ابطال را برای ابطال قانون فدرال مورد استفاده قرار دهند. به هر روی، همهٔ تلاش‌های ایالات برای ابطال قوانین فدرال نه تنها توسط دولت فدرال، بلکه توسط دیگر ایالات رد شده است.." Card, Ryan, "Can States "Just Say No" to Federal Health Care Reform? The Constitutional and Political Implications of State Attempts to Nullify Federal Law," 2010 B.Y.U. Law Review 1795, 1808 (2010) بایگانی‌شده در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine.
**آکروموباکتر** به عنوان یک جنس از باکتری ‌های خانوادهٔ آلکالیژناسه (*Alcaligenes*) دارای ۱۵ گونه می‌باشد. باکتری‌های طبقه‌بندی شده در این جنس گرم منفی، هوازی، میله ای کوتاه و فاقد قابلیت تولید رنگدانه می‌باشند. آکروموباکترها سرمادوست، غیر هاگ زا و به‌طور کلی از نظر وسعت فساد مواد غذایی نگهداری شده در دمای یخچال، مانند گوشت قرمز، گوشت ماکیان، فراورده‌های دریایی و شیر در رده دوم پس از جنس سودوموناس (*pseudomonas*)قرار می‌گیرند. شباهت بسیار زیاد این باکتریها با جنس سودوموناس باعث اشتباهاتی در تشخیص این دو جنس می‌شود. ویژگی متفاوت آکروموباکترها نسبت به سودوموناسها، دارا بودن تاژک‌های پری تریش است حال آنکه باکتری‌های موجود در جنس سودوموناس دارای تاژک‌ها قطبی می‌باشند.

* **مورفولوژی میکروسکوپی:**

این باکتری در کشتهای تازه به صورت میله ای و در کشت‌های کهنه به صورت کوکسی دیده می‌شود. اندام‌های تحرکی این باکتری به صورت پری تریش و در سطح سلول قرار گرفته‌اند. در بعضی گونه‌های این جنس اندام حرکتی وجود ندارد.

* **منابع انرژی:**

آکروموباکترها شدیداً هوازی بوده و برخلاف برخی گونه‌های سودوموناس، قابلیت دنیتروفیکاسیون (مصرف ترکیبات ساده ازته) ندارند. برخی گونه‌های این باکتری ساکاروز و برخی گلوکز را تجزیه میکنند ولی در هر حال این تجزیه بدون تولید گاز می‌باشد.

منابع
-----

اطلس میکروبیولوژی مواد غذایی سید علی مرتضوی -الهام خانی پور-سید هاشم حسینی پور انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد چاپ سوم فصل-

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**اسکونر** (انگلیسی: Schooner) یک کشتی بادبانی است که حداقل دو دکل دارد. دکل‌ها به صورت جلو و عقب ساخته شده‌اند، به این معنی که بادبان‌ها موازی با کیل کشتی قرار می‌گیرند. در قرون ۱۸ و ۱۹، به ویژه در آمریکای شمالی و دریای کارائیب، از اسکونر معمولاً به عنوان کشتی‌های تجاری و کشتی‌های ماهیگیری استفاده می‌شد.

شاخک‌ها برای سرعت و قدرت مانور طراحی شده بودند. چیدمان بادبان‌ها به کشتی اجازه می‌داد تا نزدیک‌تر به باد حرکت کند، به این معنی که می‌توانست به‌طور مؤثرتری نسبت به سایر انواع کشتی‌های بادبانی به سمت باد حرکت کند. این باعث شد که اسکله‌ها برای تجارت ساحلی و ماهیگیری ایده‌آل باشند، زیرا می‌توانند در آب‌های کم عمق و فضاهای تنگ حرکت کنند.

در دوران ممنوعیت در ایالات متحده، از اسکونر اغلب برای قاچاق استفاده می‌شد، زیرا توسط مقامات اجرای قانون سریع و دشوار بود. طراحی این اسکله نیز باعث محبوبیت آن در میان دزدان دریایی شد که از این کشتی‌ها برای حمله به کشتی‌های دیگر در دریای کارائیب و در امتداد ساحل شرقی آمریکای شمالی استفاده می‌کردند.

امروزه از اسکونر عمدتاً برای قایقرانی تفریحی و به عنوان جاذبه‌های گردشگری استفاده می‌شود. بسیاری از اسکله‌ها بازسازی شده‌اند و برای سفرهای دریایی روزانه و سفرهای چارتر استفاده می‌شوند. برخی از اسکروها هنوز برای مقاصد تجاری، به ویژه برای ماهیگیری و سفرهای تحقیقاتی استفاده می‌شوند.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Schooner». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۸ ژوئیه ۲۰۲۳.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ اسکونر موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان

 |
| نهادهای پژوهش هنری | 
* کولتورناو (نروژ)

 |
**سید احمد میررفیعی** (زاده ۱۵ دی ۱۳۴۸ در تهران) یک هنرپیشه و ورزشکار رشته تکواندو اهل ایران است. وی بین سال‌های ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۸ فعالیت می‌کرد. میررفیعی عضو تیم ملی در اواخر دهه ۱۳۶۰ بود که از وزن سوم تا هفتم تجربه حضور در ترکیب تیم ملی را دارد و در دهه هفتاد وارد عرصه سینما شد. مهمترین فیلم او نیز «یاس‌های وحشی» بود که به کارگردانی محسنی نسب بود.

زندگی‌نامه
----------

احمد (ایرج) میررفیعی (کاپیتان سابق تیم ملی تکواندو و نایب قهرمان جهان در سال ۱۹۹۱) در سال ۱۳۴۸ در تهران متولد شد. او از سال ۱۳۷۰ به عرصه هنر راه یافت و در چندین فیلم سینمایی و سریال تلویزیونی به ایفای نقش پرداخت. نگارش فیلمنامه فیلم «یاس‌های وحشی»، کارگردانی دو فیلم کوتاه ورزشی و نویسندگی و کارگردانی فیلم ویدئویی «راند سوم» از دیگر فعالیت‌های هنری میررفیعی می‌باشد. میررفیعی سالها در آلمان سکونت داشت.

فیلمشناسی
---------

### سینمایی

* شیرهای جوان (۱۳۷۸)
* یاس‌های وحشی (۱۳۷۶)
* فرار از جهنم (۱۳۷۵)
* آخرین مرحله (۱۳۷۴)
* هفت گذرگاه (۱۳۷۴)
* مرضیه (۱۳۷۳)
* پرواز از اردوگاه (۱۳۷۲)
* یاران (۱۳۷۲)

### تلویزیونی

* معما
* دولت عشق (مجموعه تلویزیونی)

منابع
-----

1. ↑  «چهارمین دوره مسابقات ارتشهای جهان 1992/ایران - فدراسیون تکواندو».
2. ↑  «سریال "معما" با حضور عوامل آن بررسی شد "پرده‌پوشی نکردیم"».

* احمد میررفیعی در بانک جامع اطلاعات سينماى ايران
* «میررفیعی اولین تکواندوکاری که آکتور شد».
* «تمرین بانشاط ملی‌پوشان تکواندو/ خالق یاس‌های وحشی در سالن تکواندو».

پیوند به بیرون
--------------

* احمد میررفیعی در IMDb

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد بازیگر است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**ابراهیم ذهبی** همچنین مشهور به **سیّاح** (۱۹۲۲ – ۱۸ ژوئن ۲۰۱۳) عکاس ایرانی در سدهٔ بیستم بود که برای عکاسی‌اش در فضای شهر مشهد در حوزه‌های معماری و مناظر به ویژه از حرم امام رضا شهرت داشت و پیشگام این ژانر شمرده می‌شود.

زندگی‌ و پیشه
-------------

ابراهیم بن اسماعیل بن هاشم در سال ۱۹۲۲م/ ۱۳۰۱ش در بخارا زاده شد. پدربزرگش میرزا هاشم جواهری، جواهرشناس در دربار امیر بخارا و پدرش، طلافروش بود. پس از انقلاب اکتبر همراه خانواده‌اش به ایران مهاجرت کرد پس از آنکه مدعی ایرانی‌تبار بودن شدند. سپس در شهر مشهد، مرکز خراسان، ساکن شدند، محلهٔ چهنو.  

ابراهیم ذهبی تحصیلات ابتدایی خود را تا سال ۱۹۳۷م/۱۳۱۶ش در مدرسهٔ ملی محمدیه، و سپس در مهدیهٔ حاجی عابدزاده گذارند. سپس به عکاسی روی آورد و از پانزده سالگی با راهنمایی دایی‌اش محمدحسین عالم‌زاده، عکاسی را به عنوان پیشه آغاز نمود. پس از این، در ادارهٔ آمار و ثبت احوال به عنوان عکاس اسناد هویتی کار کرد. ذهبی در حدود ۱۹۴۹م/۱۳۲۸ش عکاسخانهٔ خود را گشود، در جایی نزدیکی حرم امام رضا، که با توسعهٔ حرم جابجا شد. او در این سال‌ها به عکاسی از حرم امام رضا و مکان‌های وابسته روی آورد و به عنوان عکاسی پیشتاز در این زمینه شناخته شد. پس از برپایی روزنامهٔ خراسان در ۱۹۴۹م/۱۳۲۷ش و سرشناس شدن آن، ذهبی با این روزنامه همکاری نمود، سپس رسماً با آستان قدس رضوی به عنوان عکاس مشارکت داشت. ذهبی در ۱۹۹۸م/۱۳۷۷ش بازنشسته شد.

درگذشت
------

در صبح ۲۸ خرداد ۱۳۹۲/ ۱۸ ژوئن ۲۰۱۳ در مشهد درگذشت و در آرامگاه خواجه ربیع به خاک سپرده شد.

زندگی شخصی
----------

ذهبی در سال ۱۹۴۶م/ ۱۳۲۵ش ازدواج کرد، ۴ پسر و ۵ دختر داشت. از فرزندانش، موسی‌الرضا ذهبی به پیشهٔ پدری روی آورد.

جوایز
-----

* جایزه اول مسابقه عکس صدای آمریکا، ۱۹۵۷م/۱۳۳۶ش.

منابع
-----

1. ↑  «وداع با پدر عکاسی خراسان». *تاریخ شفاهی ایران*. oral-history.ir.
2. ↑  [kiarang.akkasee.com/19826 «ابراهیم ذهبی پدر عکاسی خراسان درگذشت»] مقدار `|نشانی=` را بررسی کنید (کمک). *کیارنگ علایی*. kiarang.akkasee.com.
3. ↑  ««سیاح» به مشهد و امام رضا (ع) علاقه‌مند بود». *شهرآرا آنلاین*. shahraraonline.com/. بایگانی‌شده از اصلی در ۴ دسامبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۴ دسامبر ۲۰۱۷.
4. ↑  پارسی، لادن (۳۰ ژوئن ۲۰۰۵). «عکسخانه ایام، مجموعه ای از عکسهای عکاسخانه‌های قدیمی خراسان». *بی‌بی‌سی*. بی‌بی‌سی فارسی.

درگاه‌ها:ایرانمشهدعکاسی
**ابوبکر محمد بن موسی واسطی** از صوفیان قرن چهارم به‌شمار می‌رود. او از فرغانه بود و به همین سبب، به **ابن فرغانه** معروف شد. شهرت وی به واسطی به سبب اقامتش در واسط ـ دهی مشهور در بلخ ـ بود. واسطی به شهرهای زیادی سفر کرد و سرانجام به باورد یا ابیورد ـ شهری میان سرخس و نساء ـ آمد و سپس به مرو رفت و در آنجا زندگی را سپری ساخت. سرانجام بعد از سال ۳۲۰ هجری قمری در مرو درگذشت و همان‌جا به خاک سپرده شد.

او از شاگردان و اصحاب جنید بغدادی بود و همچنین با ابوالحسین نوری و ابوالقاسم ابراهیم نصرآبادی و برخی از مشایخ قرن سوم و چهارم هجری مصاحبت داشت. مشهورترین مرید و شاگرد او، ابوالعباس سیاری ـ صوفی مشهور قرن چهارم ـ است که خود سر سلسله معروفی است در تصوف به نام سیاریّه.

مشی عرفانی واسطی را می‌توان دنباله مشرب عرفانی جنید بغدادی دانست؛ زیرا وی از جمله مشایخی است که با جنید مصاحبت داشت و از او صاحب اجازه بود.

نامه‌ای از جنید به ابوبکر واسطی در منابع ثبت شده‌است. بخشی از این نامه چنین است:

«بسم الله الرحمن الرحیم، سلام علیک یا بابکر و رحمة الله و برکاته، عافاناالله و ایاک بالکرمة … علما و حکما از الله بر خلق رحمت اند. چنان کن در سخن خویش که خلق را رحمت باشی و خود را بلا. از حال خویش برون آی، با حال ایشان شو که به ایشان سخن می‌گویی، به حال و به قدر و طاقت ایشان سخن گوی و شایسته‌تر است؛ و با گفتار دلنشین و مؤثر با ایشان سخن گو.»

روزبهان بقلی او را صاحب تصنیف می‌داند و اثری به نام «حامیم القدم» را به او نسبت می‌دهد. از این کتاب اثری نیست، اما اقوال و سخنان متعددی در منابع آمده که در آنها دیدگاه خود را دربارهٔ این موضوعات بیان کرده‌است: توحید، مخالفت با نفس، اغتنام وقت، فنا، خوف و رجا، معرفت و انواع آن، جمع و تفرقه، توبه، محبت، زهد، رضا، یقین، مشاهده و ….

همچنین از ابوبکر واسطی تأویلهایی دربارهٔ آیات قرآن نقل شده که نشان می‌دهد در تفسیر و تأویل قرآن نیز دستی داشته‌است. علاوه بر این، شطحیاتی نیز به نام واسطی در منابع آورده شده که بخش عمده آن در شرح شطحیات روزبهان بقلی نقل شده‌است.

جستارهای وابسته
---------------

* دفاعیه ابلیس

پانویس
------

1. ↑  *معجم البلدان*. ج. ۵. صص. ۳۵۱.
2. 1 2  *طبقات الصوفیه انصاری*. صص. ۴۳۲.
3. ↑  *طرائق الحقایق*. ج. ۲. صص. ۳۳۱.
4. ↑  *طبقات الصوفیه انصاری*. صص. ۴۳۳.
5. ↑  *شرح شطحیات*. صص. ۴۵۵.
6. ↑  *طبقات الصوفیه انصاری*. صص. ۹۲.
7. ↑  *کشف الاسرار*. ج. ۲. صص. ۵۹۸.
**آگوستوس ادوین جان** (به انگلیسی: Augustus Edwin John) (زادهٔ ۴ ژانویه ۱۸۷۸ - درگذشتهٔ ۳۱ اکتبر ۱۹۶۱) طراح و نقاش ولزی بود. کولی‌ها و ماهیگیران از موضوعات مورد علاقهٔ جان برای نقاشی بودند اما شهرت او به دلیل نقاشی‌های پرتره‌اش بود. پرترهٔ تعداد زیادی از شخصیت‌های مشهور سیاسی، اشرافی و هنری معاصر همچون توماس ادوارد لورنس، جورج برنارد شاو و توماس هاردی توسط آگوستوس جان کشیده شده‌اند.

زندگینامه
---------

آگوستوس جان در چهارم ژانویهٔ ۱۸۷۸ در تنبی ولز زاده شد. پدرش از وکلای ولزی بود و جان را برای ادامهٔ تحصیل در هفده سالگی به مدرسهٔ هنرهای زیبای اسلید در لندن فرستاد. در اینجا بود که شیوهٔ طراحی منحصربه فرد او آشکار گردید. جان در طول دوران تحصیلش فردی آرام و ساکت بود اما در ۱۸۹۷ و با گسترش موج فرهنگ بوهمی او نیز به جرگهٔ هنرمندان انقلابی پیوست و سنت‌های هنری سدهٔ نوزدهمی را به چالش کشید.

جان نخستین نمایشگاهش را در ۱۸۹۹ برپا کرد، در ۱۹۰۱ ازدواج نمود و در ۱۹۰۳ با دوروتی مک‌نیل آشنا شد. مک‌نیل مدل نقاشی جان بود و پس از درگذشت همسر او در ۱۹۰۷ با جان ازدواج نمود. در ۱۹۱۰ جان شیفتهٔ سبک پست‌امپرسیونیسم شد و به پرووانس سفر کرد و بسیاری از تابلوهای منظرهٔ قابل توجهش را در سال بعد خلق نمود. خلاقیت و ذوق هنری جان در کارهایش سبب شد تا او در ۱۹۱۴ به شهرتی بین‌المللی دست یابد.

پس از پایان جنگ جهانی اول، آگوستوس جان به نقاشی پرتره روی آورد و پرترهٔ بسیاری از افراد مشهور و ثروتمند همچون توماس ادوارد لورنس (معروف به لورنس عربستان)، جورج برنارد شاو، توماس هاردی، دیلان تامس، ویلیام باتلر ییتس و لیدی گرگوری توسط او کشیده شده است.

آگوستوس جان همچنین نشان لیاقت هنر (Order of Merit) را در ۱۹۴۲ دریافت نمود.

نگارخانه
--------

* پرترهٔ توماس ادوارد لورنس اثر آگوستوس جان (۱۹۱۹)پرترهٔ توماس ادوارد لورنس اثر آگوستوس جان (۱۹۱۹)
* طرحی از توماس ادوارد لورنس (طراحی با مداد، ۱۹۱۹)طرحی از توماس ادوارد لورنس (طراحی با مداد، ۱۹۱۹)

منابع
-----

* David Crystal (1996), *The Cambridge Biographical Dictionary* (به انگلیسی) (First edition ed.), Cambridge University Press `{{citation}}`: `|edition=` has extra text (help)
* Asa Briggs (1993), *A Dictionary of 20th Century World Biography* (به انگلیسی) (First issued as an Oxford University Press paperback ed.), Oxford University Press

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آگوستوس جان موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* اسپانیا
* فرانسه (داده‌ها)
	+ 2 (داده‌ها)
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* جمهوری چک
* استرالیا
* یونان
* هلند
* لهستان
* سوئد

 |
| نگارخانه‌های هنری و موزه‌ها | 
* اوکلند
* استرالیای جنوبی
* ویکتوریا
* تی پاپا (نیوزیلند)

 |
| نهادهای پژوهش هنری | 
* کولتورناو (نروژ)
* هنرمندان آرکی‌دی (هلند)
* نام هنرمندان (گتی)

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* ساینی (ژاپن)

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* ریرو (سوئیس)
	+ 1
* شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده
* سوداک (فرانسه)
	+ 1
* تروو (استرالیا)
	+ 1

 |