انرژی هم چسبی (به انگلیسی:**Cohesive Energy**) انرژی است که از چیدمان اتم ها در حالت کریستالی در مقایسه با حالت گاز به دست می آید.انرژی همچسبی یک جامد به انرژی مورد نیاز برای جدا کردن اتم های تشکیل دهنده از یکدیگر و رساندن آنها به مجموعه ای از اتم های آزاد خنثی اشاره دارد. مقدار آن برای عناصر در جدول تناوبی بر روی چند کیلوژول بر مول برای عناصر گاز بی اثر تا 837 کیلوژول بر مول برای تنگستن(W) با بالاترین نقطه ذوب توزیع می شود.معمولاً سه نوع پیوند برای یک جامد وجود دارد پیوند یونی ، پیوند کووالانسی و پیوند فلزی.

**انرژی هم چسبی در انواع پیوند ها**
===================================

* *پیوند یونی:*در یک کریستال یونی ایده آل، انرژی هم چسبی آن را می توان با جمع کردن انرژی الکترواستاتیک برای مجموعه ای متشکل از یون هایی با بارهای متفاوت محاسبه کرد. این به عنوان محاسبه ثابت مادلونگ شناخته می شود. از آنجایی که یوند یونی از برهمکنش الکترواستاتیکی منشأ می‌گیرد، انرژی منسجم می‌تواند حتی زمانی که همپوشانی توابع موج بین اتم‌های همسایه وجود نداشته باشد و بنابراین بدون تشکیل باند ظرفیت ایجاد شود. اما، بلورهای یونی واقع گرایانه قطعاً در چنین حالت ایده آلی نیستند، اما نوار ظرفیت را از طریق همپوشانی توابع موجی بیرونی ترین الکترون ها روی اتم های همسایه تشکیل می دهند.

* *پیوند کووالانسی و پیوند فلزی:* سطوح مداری منحط در مجموعه اتم‌های خنثی از طریق هیبریداسیون مداری بین اتم‌های همسایه با تشکیل یک جامد، بلند شده و به نوار ظرفیت تقسیم می‌شوند. انرژی هم چسبی در هر دو نوع پیوند فلزی و کووالانسی با کاهش انرژی کل نسبت به مجموعه اتم های آزاد به دست می آید. در بلورهای یونی مورد بحث در بالا. ما باید انرژی کل یک سیستم را در حضور پتانسیل های یونی منظم (یا غیر دوره ای) یک جامد محاسبه کنیم. محاسبات باند اصول اول برای ارزیابی انرژی چسبندگی در یک جامد، که در آن پیوندهای فلزی و کووالانسی ضروری است.

**محاسبه انرژی هم چسبی**
========================

محاسبه انرژی هم چسبی در پیوند های شیمیایی معمولا به استفاده از معادله بند-ونت هارف می پردازد. این روش بر اساس ایده انرژی هم چسبی افقی(به انگلیسی:horizontal bonding energy) است که توسط بند ورت هارف در سال 1928 معرفی شده است. این معادله در واقع یک رابطه تجربی برای محاسبه طول پیوند بین دو اتم است و میزان انرژی هم چسبی را بر اساس طول پیوند محاسبه می کند. این رابطه عبارت است از

{\displaystyle E=Sexp((Ro-R)/B)}

محنی های انرژی هم چسبی بر حسب طول پیوند برای عناصر روبیدیوم و سزیم
در رابطه بالا ، E نشانگر انرژی همچسبی است ، S ثابتی است که برای هر اتم وابسته به نوع پیوند است، Ro طول پیوند تجربی است و R طول پیوند محاسبه شده است. B نیز یک پارامتر است که بستگی به نوع پیوند و محیط محاسبه دارد.

برای محاسبه طول پیوند محتمل بین دو اتم ، می توانید از روش های مختلفی مانند روش تابع موج محاسباتی ، روش های تجربی مانند روش های طیف سنجی یا از پایگاه داده های موجود استفاده کنید.

**انرژی هم چسبی و پارامتر حلالیت**
==================================

این فصل به انرژی هم چسبی و پارامتر حلالیت می پردازد و همبستگی این کمیت ها را با ساختار شیمیایی توضیح می دهد. خواص چسبندگی یک پلیمر به طور مستقیم در حلالیت آن در مایعات آلی بیان می شود. خواص چسبندگی یک ماده به صورت کمی در انرژی هم چسبی بیان می شود. این کمیت ارتباط نزدیکی با فشار داخلی دارد، پارامتری که در معادله حالت ماده ظاهر می شود. حلالیت یک پلیمر معین در حلال های مختلف تا حد زیادی توسط ساختار شیمیایی آن تعیین می شود. علاوه بر ساختار شیمیایی، وضعیت فیزیکی یک پلیمر نیز به دلیل خاصیت انحلال پذیری آن مهم است. پلیمرهای کریستالی نسبتا نامحلول هستند و اغلب فقط در دماهایی که کمی کمتر از نقطه ذوب کریستالی خود هستند حل می شوند. به عنوان یک قاعده کلی، حلالیت با افزایش جرم مولی املاح کاهش می یابد. از این ویژگی می توان برای تکه تکه کردن پلیمرها بر اساس جرم مولی استفاده کرد. این فصل با اشاره به این نکته آغاز می شود که ترتیب حلالیت یک املاح معین در مجموعه ای از حلال ها توسط فشارهای داخلی حلال ها تعیین می شود.

**منابع**
=========

1. ↑  «انرژی هم چسبی».
2. ↑  «انرژی هم چسبی در پیوند های مختلف».
3. ↑  «محاسبه انرژی هم چسبی».
4. ↑  «محاسبه انرژی هم چسبی».
5. ↑  «انرژی هم چسبی و پارامتر حلالیت».