recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
«**عروسکِ قشنگِ من**» یک قطعه موسیقی از ساخته‌های حسن رادمرد با شعری از شوکت ملک جهانبانی است.

تاریخچه
-------

«عروسک قشنگ من» (عروسکِ خوشگل) از نخستین آثار موسیقی کودک در ایران است که حسن رادمرد آن را بر روی شعری از شوکت ملک جهانبانی در دستگاه ماهور برای کودکستان‌ها ساخت. به گفتهٔ حسن رادمرد، نام اصلی این سرودِ کودکستانی، «عروسک خوشگل» بوده‌است. اما با نام «عروسک قشنگ من» شهرتِ بیشتری یافته‌است.

این قطعه طی سال‌ها چندین بار تنظیم شده‌است، با این‌حال کم‌تر به نام آهنگساز و شاعر اشاره شده‌است. «عروسک قشنگ من» در سال ۱۳۵۹ در آلبوم *ترانه‌های کوچک برای بیداری* که گردآوری مجموعه ترانه‌های کودکستان بود با تنظیم «یوسف شهاب» و صدای هنگامه مفید (هنگامه یاشار) بدون ذکر نام آهنگساز منتشر شد. به گفته هنگامه مفید: «همان موسیقی است که در کودکستان‌ها سینه به سینه خوانده می‌شده‌اند و نشانی از آهنگساز آن‌ها نیست.»

این ترانهٔ کودکانه همچنین در آلبوم *ترانه‌های بیداری* با تنظیم ناصر نظر و صدای هنگامه مفید (هنگامه یاشار) در سال ۱۳۸۲ توسط مؤسسه فرهنگی هنری ماهور منتشر شد. در همین سال، با الهام از مصرع اول این ترانه، کتاب *عروسک قشنگ من قرمز پوشیده* با شعر فرحناز یوسفی منتشر شد.

در سال ۱۳۹۵ آلبوم موسیقی «ترانه‌های دیروز برای کودکان امروز» توسط مؤسسه فرهنگی هنری «نقطه تعریف» با تنظیم «غلامرضا فتحی» برای ارکستر به بازار آمد. در این آلبوم، نام آهنگساز و شاعر به همراه نُتِ آهنگ این اثر منتشر شد.

متن شعر
-------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| عروسک قشنگ من، قرمز پوشیده |  | رو تختخواب مخمل آبی خوابیده |
| یه روز مامان رفته بازار اونو خریده |  | قشنگ‌تر از عروسکم هیچ‌کس ندیده |
| عروسک من چشماتو وا کن |  | وقتی که شب شد اونوقت لالا کن |
| بیا بریم توی حیاط با من بازی کن |  | آببازی و گل‌بازی و طناب‌بازی کن |

منابع
-----

1. ↑  «گسترش موسیقی در پنجاه سال شاهنشاهی». *مجلهٔ هفت هنر، آبان ۱۳۵۳، شماره ۲۳، صفحهٔ ۱۰، از طریق پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی*.
2. ↑  «ترانه‌های هنگامه یاشار برای کودکان». *پارسینه*.
3. ↑  «شعر کودکانه عروسک قشنگ من قرمز پوشیده». *مجله اینترنتی تحلیلک*.
4. ↑  «راز ماندگاری «ترانه‌های کوچک برای بیداری»». *موسیقی ما*. ۱۶ مهر ۱۳۹۶. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ آوریل ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۳ آوریل ۲۰۱۹.
5. ↑  «ترانه‌های کوچک برای بیداری». *موسسه فرهنگی - هنری ماهور*. ۱۳۸۲. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ آوریل ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۸ آوریل ۲۰۲۱.
6. ↑  «عروسک قشنگ من قرمز پوشیده». *ویستا*.
7. ↑  ««ترانه‌های دیروز برای کودکان امروز» رونمایی می‌شود». *خبرگزاری ایسنا*. ۱ شهریور ۱۳۹۵.
8. ↑  «امیرحسین الله‌وردی: آهنگسازانِ امروز، کار در حوزه کودک را کم‌اهمیت می‌دانند». ۱۸ آبان ۱۳۹۵.
9. ↑  ««ترانه‌های دیروز برای کودکان امروز» روانه بازار شد». *خبرگزاری برنا*. ۱ شهریور ۱۳۹۵.
**باربودا** (به انگلیسی: Barbuda) یکی از دو جزیره اصلی تشکیل دهنده کشور آنتیگوا و باربودا در منطقه دریای کارائیب می‌باشد. این جزیره در محدوده جزایر بادپناه و آنتیل کوچک قرار گرفته‌است.

جزیره بارابودا ۱۶۰٫۵۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۶۳۸ نفر جمعیت دارد. شهر بزرگ این جزیره کادرینگتون نام دارد که پیش از وقوع توفان ایرما در سال ۲۰۱۷، حدود ۱۲۵۰ نفر جمعیت داشت.

تا پیش از وقوع توفان ایرما، باربودا جزیره‌ای آرام و امن بود که مردم آن از طریق ماهیگیری و کشاورزی گذران زندگی می‌کردند. توفان ایرما در ششم سپتامبر ۲۰۱۷ باربودا را نابود کرد و تقریباً تمامی منازل و زیرساخت‌های جزیره را ویران کرد. پس از این توفان، تقریباً همه ساکنان باربودا به آنتیگوآ منتقل شدند.
در باربودا هیچ‌کس مالک زمین به حساب نمی‌آید و یک شورای منتخب مردم تملک اراضی کل جزیره را برعهده دارد. باربودا پیش از توفان نیز بندر و زیرساخت مدرنی نداشت و متکی به دریافت یارانه از آنتیگوآ بود و تعداد گردشگران به جزیره نیز کم بود. رئیس جمهور کشور آنتیگوا و باربودا نظام تملک مشترک اراضی را مانع رشد باربودا می‌داند و سعی در تغییر آن دارد اما این امر با مخالفت اهالی باربودا مواجه است که این نظام را بخش مهمی از فرهنگ جزیره‌ای خود می‌دانند.

نقشه‌ها
-------

* 
* 
*

پانویس
------

1. ↑  مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Barbuda». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*.
2. ↑  Times, T. (2017). No Man’s Land: Barbuda After Irma. NYTimes.com - Video. Retrieved 27 November 2017, from
**مریم‌گلی جنگلی** (نام علمی: *Salvia glutinosa*) نام یک گونه از سرده مریم‌گلی است. این گیاه بومی اروپای مرکزی و شرقی و آسیای غربی است. این گیاه در مناطق جنگلی در جنگل‌های برگریز و مخلوط به ویژه در سایه و سایه جزئی و در خاک‌های آهکی، در ارتفاع ۱۰۰–۱۶۰۰ متر (۳۳۰–۵۲۵۰ فوت) بالاتر از سطح دریا یافت می‌شود.

توصیف
-----

مریم‌گلی جنگلی تا ارتفاع تقریبی ۴۰ تا ۶۰ سانتی‌متر رشد می‌کند. ساقه‌ها راست هستند، با برگ‌های پرزدار سبز روشن که حدود ۱۳ سانتی‌متر طول دارند و ساقه گلبرگ حدود ۸ تا ۱۰ سانتی‌متر. برگ‌های این گیاه خزان‌کننده، دندانه‌دار، نوک‌تیز، دارای کُرک و غده‌ای هستند. با اولین سرمای زمستان، برگ‌ها ناپدید می‌شوند و گیاه آماده است تا در جوانه‌های خفته زمستان‌گذرانی کند.

تمام قسمت‌های گیاه با موهای غده‌ای چسبنده پوشیده شده‌است، به ویژه قسمت کاسبرگ سبز مایل به زرد و گل‌ها، که منجر به نام «گلوتینوزا» شده‌است. احتمالاً این موهای چسبنده عملکرد محافظتی در برابر شکارچیان داشته باشند. مریم‌گلی جنگلی میزبان اصلی گیاهان تیره حشره‌علفیان است که از شیره گیاه و حشرات کوچکی که روی این مریم‌گلی چسبنده گرفتار می‌شوند تغذیه می‌کند.

گل‌ها در دسته‌هایی از دو تا شش گل، با گل‌های زردرنگ که خال‌های قهوه‌ای دارند شکوفا می‌شوند. گل‌ها توسط براکته‌های کوچک پایدار پشتیبانی می‌شوند و ۳ تا ۵ سانتی‌متر طول دارند که برای گیاه مریم‌گلی کاملاً بزرگ درنظر گرفته می‌شود. گل‌ها دارای دو پرچم و یک کاسبرگ زنگوله‌ای شکل هستند. دوره گلدهی از خرداد تا شهریور ادامه دارد.

گزارش شده‌است که این گونه حاوی سالوینورین است. با این حال این گزارش تکرار نشده‌است، و یک مطالعه قبلی روی ۴۴۱ گونه مریم‌گلی از بسیاری از مناطق سالوینورین A را فقط در گیاه Salvia divinorum (مریم‌گلی جادوگران) از مکزیک پیدا کرد.

پراکندگی
--------

این گیاه بومی اروپای مرکزی، اروپای شرقی و غرب آسیا است. همچنین در باغ‌ها هم پرورش داده می‌شود.

زیستگاه
-------

مریم‌گلی جنگلی در مناطق جنگلی، در جنگل‌های برگ‌ریز و مختلط، به‌ویژه در سایه و نیم‌سایه، و همچنین در خاک‌های آهکی، در ارتفاع ۱۰۰ تا ۱۶۰۰ متری از سطح دریا یافت می‌شود.

منابع
-----

1. 1 2 3 4  Pignatti S. - Flora d'Italia – Edagricole – 1982. Vol. II, pag. 505
2. ↑  Clebsch, Betsy; Barner, Carol D. (2003). [() *The New Book of Salvias*]. Timber Press. p. 135. ISBN 978-0-88192-560-9. `{{cite book}}`: Check `|url=` value (help)
3. ↑  Hatipoglu, Seda Damla; Yalcinkaya, Burhanettin; Akgoz, Muslum; Ozturk, Turan; Goren, Ahmet C.; Topcu, Gulacti (1 November 2017). [() "Screening of Hallucinogenic Compounds and Genomic Characterisation of 40 Anatolian Salvia Species: Hallucinogenic Compounds and Genomic Analysis of Salvia Species"]. *Phytochemical Analysis* (به انگلیسی). **28** (6): 541–549. doi:10.1002/pca.2703. PMID 28722248. `{{cite journal}}`: Check `|url=` value (help)
4. ↑  Willard, Melissa A. Bodnar; Hurd, Jack E.; Smith, Ruth Waddell; McGuffin, Victoria L. (2019-11-05). [() "Statistical comparison of mass spectra of salvinorins in Salvia divinorum and related Salvia species"]. *Forensic Chemistry* (به انگلیسی). **17**: 100192. doi:10.1016/j.forc.2019.100192. `{{cite journal}}`: Check `|url=` value (help)

* ویکی‌پدیای انگلیسی

نگارخانه
--------

* 
* 
* 
*
**اصغر سمکو** یا **اصغر سمیتکو** که به اشتباه در نسخه های ترکی بعنوان عسکر یا عسگر سمیتقو شناخته شده است، (به کردی:Esker Simitko / ئەسغەر سمکۆ - ئەسغەر سمیتکۆ) (متولد ۱۹۵۳، ارومیه - درگذشته ۲۸ ژانویه ۱۹۹۵، استانبول) از کردهای ڕۆژهەڵات؛ کوردستان شرقی  ساکن ترکیه یکی از فعالان سیاسی کورد بود. پس از شهادت، برای بستن پرونده به او تهمت قاچاق مواد مخدر و جاسوسی برای حکومت ایران و سازمان میت ترکیە  را زدند.

زندگی‌نامه
----------

اصغر سمکو از کوردهای شرق کوردستان( ایران) بود که در شهر ارومیه متولد شد. سیمیتکو به همراه پدرش از سپتامبر ۱۹۸۵ در ترکیه ساکن شد و با اعضای سازمان بارزانی ارتباط پیدا کرد.[] او همچنین از اعضای سابق  حزب دموکرات کردستان ایران  بوده است.  او به همراه لازم اسماعیلی که او نیز در همان سال ۱۹۹۵ کشته شد فعالیت های سیاسی داشتند. اصغر سمیتکو و لازم اسماعیلی در ۱۴ ژانویه ۱۹۹۵ ساعت 03:30 صبح، در کشور ترکیه توسط نیروهای لباس شخصی  سازمان میت ترکیه با همکاری  سازمان اطلاعات جمهوری اسلامی ایران  ربوده شدند. مدتی بعد، جنازه آنها را در حالی یافتند که آثار شکنجه شدید بر روی آن مشهود بود و گوشها بریده شده بودند.

جستارهای وابسته
---------------

* لازم اسماعیلی
* رسوایی سورلوک

منابع
-----

1. ↑  Şu derin devlet-Hasan Taşkın - Page 85
2. ↑  Berberoğlu, Enis (2000-05-22). "İranlı ajanın ölümü". *حریت* (به ترکی استانبولی). Archived from the original on 3 March 2016. Retrieved 2010-08-30.
3. ↑  Teşkilat'ın iki silahşoru-Soner Yalçın-p60
4. ↑  FARUK MERCAN (2001-02-08), "İstihbaratçının dava dosyası", *زمان* (به ترکی استانبولی), archived from the original on 21 July 2011

* by LLC Books-Iranian Spies: Bill Gaede, Daniel James, Askar Simitko, Laz?m Esmaeili, Reza Taslimi
* "1998 Report" (PDF). Human Rights Foundation of Turkey. Archived from the original (PDF) on 5 February 2009. Retrieved 21 September 2014. (contains the Susurluk reports in English)
**جاناتان درو گروف** (به انگلیسی: Jonathan Drew Groff) (زادهٔ ۲۶ مارس ۱۹۸۵) خواننده و بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون آمریکایی است. او برنده یک جایزه گرمی و دوبار نامزد جایزه تونی است.

معروف‌ترین حضور وی در تئاتر، *بیداری بهاری* و معروف‌ترین حضورش در تلویزیون، بازی در نقش جسی سنت جیمز در مجموعه تلویزیونی *گلی* و بازی در سریال شکارچی ذهن است. از نقش‌های دیگر او می‌توان به بازی در مجموعه تلویزیونی *در جستجو* و صداپیشگی انیمیشن *یخ زده* و یخ‌زده ۲ اشاره کرد. او همچنین در فیلم *به دست آوردن وودستاک* بازی کرده‌است. او همچنین در تئاتر موزیکال همیلتون در نقش شاه جرج سوم حضور دارد.

زندگی شخصی
----------

گروف آشکارا همجنس‌گرا است. وی مدتی با زکری کینتو در رابطه بود. آن‌ها در سال ۲۰۱۳ به رابطه‌شان پایان دادند. او از سال ۲۰۱۸ با طراح رقص نیوزلندی کوری بیکر در رابطه است.

پانویس
------

1. ↑  Strecker, Erin (September 12, 2012). "Zachary Quinto on dating Jonathan Groff: 'I'm incredibly happy'", CNN. Retrieved 2012-09-12.
2. ↑

منابع
-----

* Wikipedia contributors, "Jonathan Groff," Wikipedia, The Free Encyclopedia,  (accessed July ۱۵، ۲۰۱۲).

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ جاناتان گروف موجود است. |

* جاناتان گروف در بانک اطلاعات اینترنتی برادوی
* جاناتان گروف در IMDb
* جاناتان گروف در آل‌میوزیک
**لوسیادها** (به پرتغالی: Os Lusíadas) یک حماسه منظوم به زبان پرتغالی است که آن را لوئیس دکاموئش نوشت. لوسیادها به عنوان حماسه ملی کشور پرتغال شناخته می‌شود.

این اثر احتمالاً در سال ۱۵۵۶ نگاشته شد اما تاریخ انتشار آن ۱۵۷۲ در عصر کلاسیسیسم ادبیات اروپا است. مضمون آن توصیفات خیالی از سفرهای اکتشافی سده‌های پانزده و شانزده دریانوردان پرتغالی در دوردست‌های جهان است. واژه «لوسیاد» به معنی پرتغالی‌هاست و این اثر در حقیقت به بررسی حماسه بزرگ و سفر اکتشافی واسکو دو گاما، دریانورد بزرگ پرتغالی اختصاص دارد و در آن به ستایش از پرتغال و پرتغالی‌ها پرداخته شده‌است.

لوسیادها در سبک هومری نوشته شد و در آن از مضمون‌های حماسه رومی انه‌اید و حماسه‌های یونانی ایلیاد و ادیسه بهره زیادی گرفته شده‌است.

لوسیادها از ۱۰ گفتار تشکیل شده که جمعاً ۱۱۰۲ بند شعری دارند و وزن شعری آن ABABABCC است.

ساختار
------

منظومه لوسیادها از چهار بخش تشکیل شده‌است:

* پیش‌گفتار: شامل معرفی درون‌مایه و قهرمانان داستان
* دعای توسل: که دعایی است خطاب به تاگیدس، پری رودخانه تژو
* تقدیم‌نامه: پیشکش به سباستیان شاه پرتغال که اصل حماسه به صورت روایت در ادامه آن آمده‌است.
* پس‌گفتار: که در بخش دهم بند ۱۴۵ آغاز می‌شود.

منابع
-----


* "The Lusiads". *World Digital Library*. 1800–1882. Retrieved 2013-08-30.`{{cite web}}`: نگهداری یادکرد:فرمت پارامتر تاریخ (link)
* Encyclopaedia Britannica: The Luciads. بازدید: ژانویه ۲۰۱۴.
**ماشاالله عبدالله‌یف** (ترکی آذربایجانی: [] Error: {{Lang}}: فاقد متن (راهنما): Abdullayev Mashallah Babakishi oglu - زاده ۲۷ مه ۱۹۵۰) یک نظامی ارشد در نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان و ستوان ارشد است. وی به‌عنوان قهرمان ملی جمهوری آذربایجان نیز شناخته می‌شود.

اوایل زندگی
-----------

وی در بیست و هفتم ماه مه سال ۱۹۵۰ در روستای کپنک‌چی در شهرستان گران‌بوی به دنیا آمد. وی در مدرسه متوسطه شماره ۱ گران‌بوی و سپس در هنرستان تربیت بدنی تحصیل کرد. ماشاالله در سن ۱۵ سالگی در پروژه بهره‌برداری از چاه‌های آرتزین گران‌بوی بود شروع به کار کرد. وی سپس در کارخانه آلومینیوم سومقاییت کار کرد.

پیشه
----

وی در سال ۱۹۶۹ برای خدمت سربازی فراخوانده شد. وی در شهر کرچ خدمت کرد و پس از ترک ارتش در سال ۱۹۷۱ به باکو بازگشت. هنگامی که ماشاالله بازگشت، کار خود را در سکوهای نفتی باکو آغاز کرد.

عبدالله‌یف تصمیم به ادامه تحصیل گرفت و در سال ۱۹۷۳ وارد کالج تربیت بدنی باکو شد. وی از کالج فارغ‌التحصیل و در سال ۱۹۷۵ به شهرستان گران‌بوی بازگشت و در آنجا به عنوان معلم تربیت بدنی در مدرسه شماره ۱ شروع به کار کرد.

‌ارمنی‌هایی که در روستاهای آذربایجان شوروی مانند قره‌چنار، ماناشید، ارکچ و بزلوق زندگی می‌کردند حمله به روستاهایی مانند زیوه و تودان را که آذری‌ها در آن‌ها زندگی می‌کردند آغاز کردند. آنها به روستاهای آذربایجان شوروی حمله می‌کردند، خانه‌هایشان را آتش می‌زدند و ساکنان را به گروگان می‌گرفتند.

عبدالله‌یف جوانان ناحیه گران‌بوی را دور هم جمع کرد. عبدالله‌یف نخستین واحدهای دفاع شخصی را تأسیس کرد. او به ترکیب آن گروه‌های دفاعی در یک گردان کمک کرد. وی در دفاع از شاهومیان پیشین (آغجه‌کند کنونی) در تقابل با مهاجمان نقش فعالی داشت.

وی به عنوان معاون شورای عالی جمهوری (شورای ملی) انتخاب شد. عبدالله‌یف به عنوان فرمانده تیپ در وزارت دفاع انتخاب شد. این تیپ بر مناطق ترتر، گران‌بوی و یولاخ نظارت داشت.

عبدالله‌یف به درجه سرگردی ارتقا یافت و همچنین از آگوست ۱۹۹۲ تا مه ۱۹۹۳ به‌عنوان شهردار منطقه گران‌بوی انتخاب شد.

وی به خاطر شجاعت خود مدال ژنرال م.اسدف را دریافت کرد.

زندگی شخصی
----------

وی متاهل و دارای یک فرزند است.

منابع
-----

1. ↑  "Azərbaycan Respublikası Silahlı Qüvvələrinin hərbi qulluqçularına "Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı" adı verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidenti Əbülfəz Elçibəyin 23 iyun 1992-ci il tarixli 6 nömrəli fərmanı" (به ترکی آذربایجانی). www.e-qanun.az. 1992-06-23. Archived from the original on 22 اكتبر 2021. Retrieved 2018-12-31. `{{cite web}}`: Check date values in: `|archive-date=` (help)
2. ↑  «ABDULLAYEV MASHALLAH BABAKISHI». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۶ فوریه ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۴ دسامبر ۲۰۲۰.
3. ↑  Vüqar Əsgərov. "Savaş üçün doğulanlar", Bakı, "Azəri", 2015
**غلامحسین رضانژاد** متخلص به نوشین (۱۳ فروردین ۱۳۱۳ – ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۱) نویسنده ایرانی بود. وی تحصیلات مقدماتی را در اراک و متوسطه را در تهران به پایان رسانید و پس از آن در دانشکده حقوق دانشگاه تهران ادامه تحصیل داد و توانست در این رشته درجه لیسانس را دریافت نماید. رضانژاد در کنار تحصیلات دانشگاهی، علوم حوزوی را نیز در محضر استادانی، مانند شیخ محمدعلی حکیم شیرازی ذهبی، شیخ محمد سنگلجی، میرزا محمود شهابی و سید ابوالحسن رفیعی قزوینی، میرزا ابوالحسن شعرانی و ابوتراب هدایی فراگرفت.

او علاوه بر مطالعات حقوقی و فلسفی در وادی شعر و ادب نیز فعالیت داشت و اشعارش را با تخلص (نوشین) عرضه می‌کرد. وی همچنین وکیل پایه یک دادگستری بود.

آثار
----

از جمله آثار و مکتوبات وی می‌توان به کتاب‌های زیر اشاره کرد:

* حکمت‌نامه یا شرح کبیر بر متن و شرح و حواشی منظومه حکمت ملا هادی سبزواری؛
* حکیم سبزواری (زندگی، آثار و فلسفه)؛
* تمهید المبانی، تفسیر کبیر بر سوره سبع المثانی؛
* هدایه الامم، شرح فصوص‌الحکم ابن عربی،
* مجموعه حواشی و تعلیقات حکیم متأله مرحوم سید ابوالحسن رفیعی قزوینی بر ۱۹ کتاب کلامی، فلسفی و حکمی حکمای متأخّر و قدیم.

یکی از کتاب‌های ایشان به نام «اصول علم بلاغت در زبان فارسی»، در سال ۱۳۶۸ش، به‌عنوان کتاب سال جمهوری اسلامی ایران از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی انتخاب شد. او برای نگارش کتاب *اصول علم بلاغت در زبان فارسی* برگزیدهٔ هفتمین دورهٔ کتاب سال ایران شد.

منابع
-----

1. ↑
2. ↑  «کتاب سال».

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد افراد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**گالوپ گیش** **گیش گالوپ** (انگلیسی: Gish gallop) ‎/ˈɡɪʃ ˈɡæləp/‎ یک تکنیک بلاغی است که در آن یک فرد در مناظره سعی می‌کند با ارائه تعداد زیادی استدلال بدون توجه به صحت یا قدرت آن استدلال‌ها بر مخالف خود غلبه کند. در اصل، اولویت بندی کمیت استدلال‌های فرد به قیمت کیفیت استدلال‌های گفته شده‌است. این اصطلاح در سال ۱۹۹۴ توسط انسان‌شناس یوگنی اسکات ابداع شد که نام آن را به نام دوئن گیش آفرینشگر آمریکایی گذاشت و استدلال کرد که گیش به‌طور مکرر از این تکنیک برای به چالش کشیدن واقعیت علمی تکامل استفاده می‌کند. این روش مشابه روش بحث دیگری به نام گسترش است، که در آن یک نفر با سرعت بسیار زیاد صحبت می‌کند و سعی می‌کند باعث شود که طرف مقابل خود به همه استدلال‌های مطرح شده پاسخ ندهد.

در طول یک گالوپ گیش، یک مناظره کننده در یک بازه زمانی کوتاه، مخالف را با مجموعه ای سریع از بسیاری از استدلال‌های واهی، نیمه حقیقی، اظهارات نادرست، و دروغ‌های آشکار روبرو می‌کند، که باعث می‌شود حریف نتواند همه آنها را در یک قالب رد کند. این تکنیک زمان حریف را تلف می‌کند و ممکن است برای مخاطبی که با این تکنیک آشنا نیست، توانایی مناظرهٔ حریف را دچار تردید کند، به‌ویژه اگر حقیقت‌سنجی مستقلی در کار نباشد یا اگر مخاطب دانش محدودی از موضوعات داشته باشد.

به‌طور کلی، استفاده از گالوپ گیش در یک بحث ساختاریافته دشوارتر از یک بحث آزاد است. اگر یک مناظره کننده با حریفی که شناخته شده‌است از گالوپ گیش استفاده می‌کند آشنا باشد، این تکنیک ممکن است با پیش گرفتن و رد استدلال‌های رایج مورد استفاده حریف قبل از اینکه حریف فرصتی برای شروع به گالوپ گیش داشته باشد، مقابله شود.

جستارهای وابسته
---------------

منابع
-----

1. ↑  (Scott 2004)
2. ↑  (Scott 1994)
3. ↑  (Hayward 2015)
4. ↑  (Grant 2011)
5. ↑  (Johnson 2017)
6. ↑  (Grant 2015)

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Gish gallop». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۳ دسامبر ۲۰۲۲.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
***خسرو میرزای دوم*** نام یک مجموعه تلویزیونی ایرانی به کارگردانی نصرت کریمی و تهیه‌کنندگی مرتضی جعفری و محصول سال ۱۳۵۶ است.

داستان
------

قصه خسرو میرزای دوم که از اول قرار بود نام آن میراث باشد در فضای یک خانواده اشرافی می‌گذشت. یک خانواده فئودال با تمام خصوصیات و سنتهای فئودالی. این خانواده از جامعه امروز عقب مانده بود و نمی‌توانست خودش را با آن وفق دهد. آنها از زمان کریم خان زند، پدر در پدر، در حکومت بودند اما دیگر کارشان به آخر رسیده بود. به این شکل که از این خانواده یک عمه خانم ۶۵ ساله (لرتا) و یک برادرزاده ۵۰ ساله (نصرت کریمی) باقی مانده بود و عمه خانم هم اولادی نداشت. برادرزاده هم که نامش کامران بود ثمره نزدیکی پدرش با کلفت خانه بود که صیغه‌ای بود! عمه خانم ۲۵ سال بود که می‌خواست هر طور شده کامران را زن بدهد و او هم زود بچه‌دار شود تا عمه خانم از نگرانی بابت عاقبت نام و میراث خانواده بیرون بیاید وگرنه همه دارایی خانواده را به بنیاد خیریه می‌بخشید! از آنجا که همه اطرافیان عمه خانم، از همسرش گرفته تا وکیل دایمی و پزشک و حتی کلفت و نوکرها، از عمه خانم ارث می‌بردند، نمی‌خواستند دارایی خانواده به بنیاد خیریه بخشیده شود و همه سعی می‌کردند کامران را زن بدهند! کامران خودش از قدیم عاشق نرگس بود ولی عمه خانم با این وصلت مخالف بود. خلاصه همگی تصمیم گرفتند مجلس مولودی بزرگی برپا کنند و از همه زنها و دخترهایی که برای کامران مناسب هستند دعوت کنند تا بلکه کامران یکی را بپسندد ولی هریک از این خانمها یک اشکالی داشت! یکی مثل خروس جنگی بود، یکی خودش خیلی خوب بود ولی از شوهر اولش سه تا بچه تخس داشت، یکی هیپی بود و بچه‌دار هم شد و عمه خانم هم خوشحال شد ولی یکدفعه دید که بچه زردپوست است و زن بالاخره اعتراف کرد که قبل از ازدواج با کامران، یک سفر رفته بوده نپال!!! سرانجام عمه خانم به ازدواج کامران و نرگس رضایت داد و نرگس هم باردار شد ولی دکتر تشخیص داد که رحم مادر کج است و بچه باید سقط شود! عمه خانم اصرار داشت که این دو باید از هم جدا شوند اما کامران زیر بار نرفت و جنگ و دعوا بالا گرفت و بالاخره عمه خانم مقرری کامران را قطع کرد و او را از خانه بیرون انداخت. کامران که تا آن روز کار نکرده بود با مشکلات زیادی روبرو شد و همین موضوع ماجراهای زیادی را برای خنداندن مردم پای تلویزیون پیش می‌آورد!

بازیگران
--------

لرتا گیتی ساعتچی نصرت کریمی
* لرتا
* ایران قادری
* نصرت کریمی
* دیانا
* گیتی ساعتچی
* آتش خیر
* اسماعیل داورفر
* محبوبه بیات
* نصرت الله محتشم
* محمود بهرامی
* آزیتا لاچینی
* مریم لاچینی
* میراحمد ایروانلو
* تائیسیا ذوالقدر
* تفرشی آزاد
* نیلوفر
* حق پرست
* علی طالقانی
* بهزاد

و ...

عوامل تولید
-----------

* تهیه کننده: مرتضی جعفری
* نویسنده نصرت کریمی
* کارگردان نصرت کریمی

منابع
-----

* فرهنگ سریالهای تلویزیونی ایران از آغاز تا امروز؛ ماهنامه سینمایی «فیلم»، شماره ۲۴۵، ۱۵ آذر ۱۳۷۸
* 
* سید مرتضی سید محمدی (۱۳۷۸)، *فرهنگ کارگردانان سینمای ایران ۱۳۷۷-۱۳۰۹*، تهران: نشر سیمرو، شابک ۹۶۴-۵۶۸۵-۳۵-۴
***اگر بمانم*** (انگلیسی: If I Stay) یک فیلم درام رمانتیک محصول کشور ایالات متحده با کارگردانی آر جی کاتلر و برپایه رمانی با همین نام به نویسندگی گیل فورمن است.

از بازیگران این فیلم می‌توان به کلویی گریس مورتز، میری اینوس، جیمی بلکلی، جاشوا لئونارد، استیسی کیچ و ایشا هیندز اشاره مکرد. این فیلم در ۲۲اوت ۲۰۱۴ با فروش جهانی ۷۸٫۹میلیون دلار اکران شد.

داستان
------

میا هال (کلویی گریس مورتز) و خانواده‌اش در حال آماده شدن برای کارهای روزانه خود هستند که رادیو اعلام می‌کند امروز مدارس تعطیل است. پدر میا، دنی (جاشوا لئونارد)، معلم است و بخاطر این روز برفی، مجبور نیست سرکار برود. مادر میا، کت (میری اینوس)، مأمور مسافرتی است و تصمیم می‌گیرد مرخصی گرفته و با خانواده به دیدن والدینش در مزرعه برود. از طرفی میا با یک ستاره راک به نام آدام ویلد (جیمی بلکلی) قرار می‌گذارد.

داستان به کودکی میا برمی گردد، روزی که او تصمیم گرفت به نواختن ویولن سل بپردازد.

سال‌ها بعد، میای نوجوان در گروه مدرسه در حال نواختن است که آدام او را می‌بیند و محبتشان به هم آغاز می‌شود.

داستان به زمان حال بازمی‌گردد که خانواده در راه سفر به مزرعه، با کامیون تصادف می‌کند. روح میا جسمش را روی زمین می‌بیند که مأمورین اورژانس در حال کمک به او و خانواده‌اش هستند.

دوباره داستان به عقب برمی گردد و میا به یکی از کنسرت‌های آدام می‌رود. به مرور گروه آدام معروف تر می‌شود و بخاطر برنامه‌های مسافرتیش، رابطه‌شان دچار مشکلاتی می‌شود. یک بار، پدربزرگ میا به او پیشنهاد می‌دهد به مدرسه جولیارد برود. میا با کمی تحقیق بالاخره بای آزمون ورودی می‌رود. وقتی این خبر را به آدام می‌دهد، او ناراحت می‌شود و برای برنامه‌ای طولانی مدت، او را ترک می‌کند.

در زمان حال، میا جراحی می‌شود. یک دکتر با پدربزرگ و مادربزرگ او صحبت می‌کند، درحالی‌که بنظر برادرش، تدی، در کماست. آدام به بیمارستان می‌آید اما اجازه دیدن میا را پیدا نمی‌کند. بعداً مشخص می‌شود که مادر میا درجا کشته شده و پدرش نیز در اتاق عمل دوام نیاورده است. تدی هم بر اثر ورم خونبی می‌میرد. پدربزرگ با میا صحبت می‌کند و می‌گوید پدرش از گروه موسیقی خود خارج شد تا میا زندگی و پدر بهتری داشته باشد. هم چنین با چشمانی خیس به او اجازه ترک این زندگی را می‌دهد. در نتیجه میا تصمیم می‌گیرد بمیرد تا در دنیای دیگر به خانواده‌اش بپیوندد.

داستان آزمون ورودی میا برای جولیارد را نشان می‌دهد. بعد از آشتی با آدام، دربارهٔ رفتن به جولیارد حرف می‌زنند و در نهایت از هم جدا می‌شوند تا هریک راه خود را برود.

کمی بعد، بنظر وضع میا بقدر کافی ثابت شده تا ملاقاتی داشته باشد. او می‌خواهد از زندگی دست بکشد که صدای موسیقی می‌شنود. آدام به دیدن او آمده و می‌گوید که در جولیارد پذیرفته شده‌است و اگر زنده بماند، هرکاری برایش می‌کند. میا تمام خاطرات خوبش را مرور می‌کند و بالاخره دست آدام را می‌فشارد و چشمانش را باز می‌کند.

منابع
-----

1. ↑  "Hot Trailer: 'If I Stay'".
2. ↑  "*IF I STAY* (12A)". *وارنر برادرز*. هیئت رده‌بندی سنی فیلم‌های بریتانیا. July ۳۰, ۲۰۱۴. Retrieved 30 July 2014.
3. 1 2  "If I Stay (۲۰۱۴) - Box Office Mojo". August ۲۲, ۲۰۱۴. Retrieved 20 November 2014.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «If I Stay (film)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۴.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به ***اگر بمانم (فیلم)*** در ویکی‌گفتاورد موجود است. |

* وبگاه رسمی
* *اگر بمانم* در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
تندیس نبرد گرشاسب با رپتایل در میانه میدان حر (باغشاه)
**میدان حُر** با نام پیشین **میدان باغشاه** یکی از میدانهای مرکزی تهران است. این میدان در چهارراه خیابان کارگر با خیابان سپه جای گرفته‌است.

پیشینه
------

مقالهٔ اصلی: باغشاه (تهران)
از باغ‌های نام‌آور تهران که پیشتر در غرب تهران و بیرون از شهر واقع بود و اکنون در درون شهر جای گرفته و محل پادگان نظامی بود. در زمان قاجاریه این باغ گهگاه محل اقامت پادشاهان قاجاریه نیز بوده‌است، در سال ۱۲۸۵ خورشیدی (سال پیروزی جنبش مشروطه) مظفرالدین شاه در باغشاه می‌نشست. در سال ۱۲۸۷ خورشیدی (۱۳۲۶ قمری)، محمدعلیشاه قاجار پس از آن که با مشروطه‌خواهان و مجلس از در مخالفت درآمد، مرکز فرماندهی خود را در این باغ قرار داد، شاه با این کار می‌خواست از شهر بیرون رفته و در باغشاه لشکر بیاراید و به آسانی با مشروطه نبرد کند.

بعدها عبدالحسین میرزا فرمانفرما این باغ را از احمد شاه قاجار خریداری کرد و پس از آن در دوران خیابان‌کشی‌های شهر تهران در دوران رضا شاه، باغشاه قطعه قطعه گردید. باغشاه بعدها به جایگاه استقرار سربازها و لشکر گارد واگذار شد. 

اکنون میدان حر در محدوده قدیم این باغ قرار دارد و خیابان سپه و خیابان کارگر از آن می‌گذرند.

تندیس قدیم
----------

تندیس ناصرالدین شاه در باغ شاه
میدان باغشاه و تندیس سواره ناصرالدین‌شاه، اثر کمال‌الملک
نصرالله حدادی در کتاب طهران قدیم آورده است: «ناصر‌الدین شاه قاجار دستور داد از او در حالی که سوار بر اسب است در قورخانه تهران مجسمه‌ای از جنس برنز ساخته و وسط حوض باغشاه نصب شود. گفته می‌شود هنرمندان مجسمه‌‌ساز تندیسی هم قد و قواره ناصرالدین شاه ساختند و در تفرجگاه او نصب کردند. اما نکته جالب رونمایی نکردن آن برای عموم مردم بود و فقط برای خواص و درباریان به نمایش گذاشته شد. بعد از‌‌‌‌ ترور ناصرالدین شاه در سال ۱۲۷۵ شمسی، این مجسمه از وسط استخر برداشته شد.»

تندیس معاصر
-----------

تندیس کنونی میانه میدان
در میانه این میدان تندیس نبرد گرشاسب با اژدها (اثر غلامرضا رحیم‌زاده ارژنگ در سال ۱۳۱۵) قرار دارد که نبرد پیروزمندانه گرشاسپ، از پهلوانان شاهنامه را با اژدها نشان می‌دهد. گرشاسپ در حالی که نیزه‌ای به دست دارد، در حال نبرد با اژدهایی است که به دور بدن او پیچیده و دهان خود را باز کرده‌است.

جنس این مجسمه از بتن است و در سال ۱۳۳۹ در منطقه باغشاه پیشین برپا شده‌است. این اثر ۵/۶ متری که روی یک سکوی بتنی نصب شده‌است به همراه نیزه ۶ متری آن در مجموع ۵/۱۲ متر ارتفاع دارد. میدان حر در گذشته در محدوده باغشاه یا میدان اسب‌دوانی قرار داشته‌است.

جستارهای وابسته
---------------

* دانشگاه جنگ
* ایستگاه متروی میدان حر
* باغشاه تهران
* گرشاسپ
* غلامرضا رحیم زاده ارژنگ

منابع
-----

1. ↑  از تاریخ مشروطه کسروی بخش 1 ص 79
2. 1 2 3  "نبرد پاکی با پلیدی". *نبرد پاکی با پلیدی*. Retrieved 2021-01-24.
3. ↑  «چرا مجسمهٔ میدان حر نباید تخریب می‌شد؟». ایسنا. ۱۱ مرداد ۱۳۹۲. دریافت‌شده در ۲۵ شهریور۱۳۹۲. تاریخ وارد شده در `|بازیابی=` را بررسی کنید (کمک)
4. ↑  «مجسمه‌های شهری / مشاهیر ساکت». سایت تخصصی هنر مجسمه‌سازی ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۲.
5. ↑  «شهر در جایگاه کارگاهی هنری». همشهری آنلاین.

* اطلس کامل تهران. تهران: مؤسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، ۱۳۸۵.ISBN 964-342-181-3

پیوند به بیرون
--------------

* عکس / نمایی متفاوت از میدان «حر»
**چرخ‌ریسوک بنددار** یا **چرخ‌ریسوک لگام‌دار** (نام علمی: *Baeolophus wollweberi*)، یک پرنده آوازخوان کوچک، یک پرنده گنجشکسان از خانواده چرخ‌ریسکان است.

این پرندگان از ۱۱٫۵ تا ۱۲٫۷ سانتی‌متر (۴٫۵ تا ۵ اینچ) طول متغیر هستند. کوچک، کاکل‌دار و خاکستری با صورت طرح‌دار سیاه و سفید، پیش‌بند سیاه است. تاج آن با بخش زیرین سیاه و سفید (گاهی خاکستری) پوشیده شده‌است. یک لانه استاندارد بین ۵ تا ۹ تخم مرغ به رنگ سفید، خالدار یا قهوه ای مایل به قرمز متغیر دارد.

زیستگاه ترجیحی آنها مناطق جنگل رودخانه‌ای مخلوط با بلوط یا سرو از کوه‌های شرق و جنوب شرقی آریزونا - (فلات موگولون و کوه‌های سفید آریزونا) و منتهی الیه جنوب غربی نیومکزیکو - (منطقه جزایر آسمان مادریان در شرق صحرای سونورا) در ایالات متحده تا جنوب مکزیک است. آنها در یک سوراخ در یک درخت، یا در یک حفره طبیعی یا گاهی یک لانهٔ قدیمی دارکوب که پیدا می‌شود، لانهای به ارتفاع ۴ تا ۲۸ فوت از زمین می‌سازند. آنها لانه را با مواد نرم می‌پوشانند. معمولاً از فنجان‌های شل از چوب‌پنبه، ساقه، برگ و علف ساخته می‌شود.

منابع
-----

1. ↑  BirdLife International (2016). "*Baeolophus wollweberi*". *IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN. **2016**: e.T22711969A94313749. doi:10.2305/IUCN.UK.2016-3.RLTS.T22711969A94313749.en. Retrieved 12 November 2021.
2. 1 2  Book of North American Birds.
**عبدالهادی داوی** (پشتو: عبدالهادی داوی)؛ مبارز سیاست مدار شاعر نویسنده افغان بود. او درسال ۱۲۷۲ ‏خورشیدی در باغ علی مردان کابل تولد و در ماه اسد سال ۱۳۶۰ به عمر ۸۸ ‏سالگی در شهر کابل درگذشت. ‏

پیشینه
------

‏. پدرهادی داوی عبدالاحد خان که در شهر قندهار به شغل طبابت گیاهی اشتغال داشت به امر امیرعبدالرحمان خان به کابل آمده و به حیث طبیب دربار امیر تقرر یافت. ‏
داوی پس از فراغت از لیسه حبیبیه در سراج الاخبار که مدیریت آنرا محمود طرزی به عهده داشت به کار آغاز کرد. او که افکار آزادمنشی را از استادان لیسه حبیبیه آگاه شده در جنبش مشروطه خواهان شمولیت را حاصل نمود. ‏
مرحوم داوی بعد از حمله عبدالرحمن لودین به امیر حبیب‌الله خان دستگیر و برای مدت یکسال زندانی شد. بعد از جلوس شاه امان‌الله خان، مرحوم داوی از زندان رها و به حیث اولین سرمحرر جریدهٔ نو بنیاد امان افغان منصوب شد. ‏
پس از آن به پست مهم سیاسی کشور از قبیل سفارت افغان در لندن… تقرر یافت. ‏در زمان زمامداری محمد نادرشاه از سال ۱۳۰۸ تا ۱۳۱۱ خورشیدی سفیر کبیر افغانستان در برلین بود و بعد استعفا داده در کابل گوشه نشینی اختیار کرد. پس از کشته شدن نادر شاه او را محمدهاشم خان به اتهام دست داشتن در قضیه قتل نادرشاه روانه زندان نمود که این بار حبس او مدت ۱۳ را دربر گرفت. ‏
در زمان که ظاهرشاه هاشم خان را خلع و دموکراسی را اعلان کرد وی در پست‌های مهم دولتی را مانند سرمنشی دربار شاهی، وکیل ده سبز در ولسی جرگه و رئیس گماشتهٔ شورای دورهٔ هفتم، سفیر افغانستان در مصر و اندونیزیا و رئیس مجلس اعیان شورای ملی افغانستان و قاضی قضات افغانستان تقرر یافت. ‏

وفات
----

عبدالهادی دادوی در ۲۷ اسد سال ۱۳۶۱ خورشیدی در سن ۸۸ سالگی ‏
در شهر کابل وفات یافت. دولت دموکراتیک افغانستان در سال ۱۳۶۰ مدرسه را به نام او در مکروریان سوم مسمیٰ نمود. ‏

تالیفات و نشریات هادی داوی
--------------------------

تالیفات مرحوم داوی:

1.. زما رسول پاک: ترجمه پشتوی کتاب اردو «پیغمیراسلام» تألیف عبدالمجید قرشی
2.. تجارت ما با اتحاد جماهیر شوروی: رساله ای است به زبان دری دربارهٔ تجارت دو کشور (افغان و شوروی) که در سال ۱۹۲۷ نوشته شده‌است
3.. غیاصه که کتاب است در نظم و به زبان پشتو
4.. لالی ریخته: ترجمه منظوم اشعار اردوی دکتر اقبال به زبان دری
5. نغمات: مجموعه اشعار خود مرحوم داوی
6. رجال وطن: شرح احوال و آثار برخی از مشاهیر افغانستان
7. زیست نامه: مشتمل بر شرح احوال مرحوم داوی

آثار
----

* دیوان اشعار
* آثار اردوی اقبال

پانویس
------

1. ↑  گزیده شعرهای عبدالهادی داوی پریشان بایگانی‌شده در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine، کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی
2. ↑  آثار اردوی اقبال بایگانی‌شده در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine، کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Abdul Hadi Dawai». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۴.

1.. عبدالهادی داوی «پریشان» نوشته رحیم آریا در وبگاه وصالت

1.. عبدالهای داوی نوشته در وبگاه عبیدی

1.. عبدالهادی داوی «پریشان» از کتاب: جنبش مشروطیت در افغانستان، فصل دوم، بخش رجال مهم در حرکت دوم مشروطیت

نوشته عبدالحی حبیبی


|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد افراد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
***نامهٔ فرهنگستان*** نشریهٔ رسمی فرهنگستان زبان و ادب فارسی ایران است. دورهٔ اول این نشریه از ۱۳۲۲ تا ۱۳۲۶ منتشر شد. دورهٔ جدید این نشریه از سال ۱۳۷۴ تاکنون منتشر می‌شود و دارای درجهٔ علمی-پژوهشی است. سردبیر این مجله محمدرضا ترکی است.
تا خرداد ۱۳۹۸، احمد سمیعی گیلانی سردبیری نشریه را بر عهده داشت و پس از آن، علاءالدین طباطبایی مدتی کوتاه سردبیر نشریه بود.

*نامهٔ فرهنگستان در هر شماره با یکی از عناوین ادبیات انقلاب اسلامی، تحقیقات ادبی،* *دستور*، زبان‌ها و گویش‌های ایرانی، شبه قارّه، *فرهنگ‌نویسی*، *مطالعات آسیای صغیر و مطالعات واژه‌گزینی منتشر می‌شود*.

دستور
-----

مجلهٔ *دستور* یکی از نشریه‌های ضمیمهٔ *نامهٔ فرهنگستان* است که به انتشار پژوهش‌های زبان‌شناختی دربارهٔ دستور زبان (صرف و نحو) می‌پردازد. این مجله از سال ۱۳۸۳ منتشر می‌شود و دارای درجهٔ علمی-پژوهشی است. دبیری این مجله را محمد دبیرمقدم بر عهده دارد.

زبان‌ها و گویش‌های ایرانی
-------------------------

مجلهٔ  *زبان‌ها و گویش‌های ایرانی* یکی از نشریه‌های ضمیمهٔ *نامهٔ فرهنگستان* است که به انتشار پژوهش‌های زبان‌شناختی دربارهٔ گویش‌شناسی می‌پردازد. این مجله که از سال ۱۳۸۲ منتشر می‌شود، قبلاً *گویش‌شناسی* نام داشت و دارای درجهٔ علمی-پژوهشی است. دبیریِ این مجله را حسن رضائی باغ‌بیدی بر عهده دارد.

فرهنگ‌نویسی
-----------

مجلهٔ *فرهنگ‌نویسی* یکی از نشریه‌های ضمیمهٔ *نامهٔ فرهنگستان* است که به انتشار پژوهش‌های زبان‌شناختی دربارهٔ فرهنگ‌نویسی می‌پردازد. این مجله از سال ۱۳۸۶ منتشر می‌شود و دارای درجهٔ علمی-پژوهشی است. دبیریِ این مجله را علی‌اشرف صادقی بر عهده دارد.

ادبیات تطبیقی
-------------

**مجلهٔ ادبیات تطبیقی** یکی از نشریه‌های ضمیمهٔ *نامهٔ فرهنگستان* است که به انتشار پژوهش‌های مربوط به ادبیات تطبیقی می‌پردازد. این مجله از سال ۱۳۸۹ منتشر می‌شود و دارای درجهٔ علمی-پژوهشی است. دبیریِ این مجله را ابوالحسن نجفی بر عهده داشت و پس از فوت او، علیرضا انوشیروانی سردبیر مجله شد.

منابع
-----

1. ↑  «انتصاب دکتر طباطبائی به سردبیری مجلهٔ نامهٔ فرهنگستان». فرهنگستان زبان وادب فارسی. بایگانی‌شده از اصلی در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۱. دریافت‌شده در ۱۷ فوریه ۲۰۲۱.
2. ↑  «شمارهٔ اولِ مجلهٔ دستور» (PDF). بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۱۷ آوریل ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۲.
3. ↑  حسن رضایی باغ‌بیدی. «سرمقاله» (PDF). بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۳۰ ژوئن ۲۰۱۸.
4. ↑  «علی‌رضا انوشیروانی سردبیر مجلهٔ «ادبیات تطبیقی» شد». ایسنا.

پیوند به بیرون
--------------

* سایت رسمی نامه فرهنگستان
**سلطان عمر رعایت شاه ابن المرحوم سلطان احمد معظم شاه یکم** (جاوی: سلطان عمر رعایت شاه ابن المرحوم سلطان أحمد معظم شاه ۱;زادهٔ ۱ ژانویهٔ ۱۸۰۶ – درگذشت ۱۱ آوریل ۱۸۷۶) که با عنوان **باگیندا عمر** هم معروف بود، ششمین و نهمین سلطان ترنگانو بود که دو بار بر مسند قدرت قرار گرفت، مرتبه اول در سال ۱۸۳۱ بود و بار دوم از سال ۱۸۳۹ تا ۱۸۷۶ قدرت را در دست داشت. واژه باگیندا (Baginda) به معنی «خوش‌اقبال» است ولی در تاریخ مالایی در حقیقت به معنی «فاتح» می‌باشد.

باگیندا عمر در سال ۱۸۰۶ متولد شد. او برای بار اول به‌طور مشترک با سلطان منصور شاه دوم، مقام سلطان ترنگانو را در اختیار گرفت. هر چند این حکمرانی مشترک کمتر از یکسال به طول انجامید چونکه او توسط منصور شاه دوم از قدرت کنار زده شد. در سال ۱۸۳۳، بر اساس فرمان منصور دوم به روستای دایک در جزایر ریائو تبعید گشت.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Omar Riayat Shah of Terengganu». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۱ مارس ۲۰۲۴.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک سیاستمدار است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
پرتره‌ای از لولا بلتران، هنرمند مکزیکی، ۱۹۵۶
**لولا بلتران** (اسپانیایی: Lola Beltrán‎؛ ۷ مارس ۱۹۳۲ – ۲۴ مارس ۱۹۹۶) یک خواننده، هنرپیشه و مجری تلویزیون اهل مکزیک بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۷ تا ۱۹۹۶ میلادی فعالیت می‌کرد.

وی به‌واسطهٔ اجرای خاصش در ترانه‌های «کوکوروکوکو پالوما» (بغبغوی کبوتر) و «کبوتر سیاه» شهرت بین‌المللی دارد و این ترانه‌ها را، در حضور شخصیت‌های مشهوری همچون شارل دو گل، یوسیپ بروز تیتو، آندری گرومیکو، لئونید برژنف، خوآن کارلوس اول اسپانیا و صوفیا د گرسیا، الیزابت دوم، دوایت آیزنهاور، جان اف. کندی، لیندون بی. جانسون، ریچارد نیکسون، «آدولفو روئیس کورتینس» و «کارلوس سالیناس دِ گُرتاری» اجرا کرده است.

وی تحسین‌شده‌ترین خوانندهٔ مکزیکی سبک رانچه‌را محسوب می‌شد و به «لولای بزرگ» ملقب شده بود.

منابع
-----

1. ↑  «Unofficial Lola Beltran Resource». بایگانی‌شده از اصلی در ۹ اوت ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۳ مه ۲۰۱۶.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Lola Beltrán». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳ مه ۲۰۱۶.

پیوند به بیرون
--------------

* لولا بلتران در IMDb

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد افراد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
***تاو*** (به انگلیسی: Tau) یک فیلم در ژانر علمی تخیلی و هیجان انگیز می‌باشد که محصول سال ۲۰۱۸ به کارگردانی فدریکو دیالساندرو و بر اساس فیلمنامه ای از نوگا لاندو است.

از بازیگران اصلی این فیلم می‌توان مایکا مونرو، اد اسکرین و گری اولدمن را نام برد.

خلاصه داستان
------------

جولیا یک زن جوان است که در کلوپ‌های شبانه غمگین دزدی می‌کند. او از خانه اش ربوده می‌شود و در یک سلول زندان، با یک ایمپلنت درخشان در پشت گردنش بیدار می‌شود. دو شخص دیگر با او هستند. پس از چندین جلسه شکنجه روانی توسط مردی به نام الکس، او سلول و آزمایشگاه مجاور را در تلاشی برای فرار، خراب می‌کند. دو شخص دیگر، توسط رباتی به نام Aries که توسط هوش مصنوعی ای به نام تاو اداره می‌شود، کشته می‌شوند. Aries در شرف کشتن جولیا است که الکس از راه می‌رسد و ربات را متوقف می‌کند.

الکس فاش می‌کند که ایمپلنت موجود در گردن جولیا، در حال جمع‌آوری فعالیت‌های عصبی جولیا برای یک پروژه هوش مصنوعی است. در حالی که تخریب آزمایشگاه تحقیقات او را به عقب انداخته‌است. در مواجهه با مهلت دو هفته ای، الکس جولیا را در خانه اش زندانی نگه می‌دارد و اصرار می‌کند که پازل‌ها و تست‌های روان شناختی را کامل کند. در حالی که الکس هر روز سر کار نیست، جولیا با تاو دربارهٔ دنیای بیرون از خانه صحبت می‌کند. اگرچه تاو از برخی جهات باهوش است، اما نسبت به احساس مردم یا جهان بیرون بصورت کلی اطلاعی ندارد. در حالی که تاو شروع به درک موقعیتی که جولیا در آن گرفتار شده‌است می‌کند، برنامه‌نویسی او مانع از رها کردن او می‌شود. در ازای دریافت اطلاعات در مورد دنیای خارج، تاو به تدریج اطلاعات بیشتری در مورد خانه و همچنین آزمایشات الکس به جولیا می‌دهد.

بازیگران
--------

* مایکا مونرو در نقش جولیا
* اد اسکرین در نقش الکس
* گری اولدمن در نقش تاو
* فیستون بارک در نقش سوژه دوم
* ایوانا ژیوکوویچ در نقش سوژه اول
* شارون دی کلارک در نقش کوئین پین
* ایان ویرگو در نقش پسر مهمانی

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Tau (film)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۵ ژانویه ۲۰۲۲.

پیوند به بیرون
--------------

* *تاو* در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
**المیرا غفاروا** (ترکی آذربایجانی: Elmira Mikayıl qızı Qafarova / Елмира Микајыл гызы Гафарова؛ ۱ مارس ۱۹۳۴ – ۱ اوت ۱۹۹۳) سیاست‌مدار اهل جمهوری آذربایجان بود.

اوایل زندگی
-----------

غفاروا در اول مارس ۱۹۳۴ در باکو، جمهوری آذربایجان متولد شد. او در سال ۱۹۵۲ تحصیلات متوسطه خود را به پایان رساند و در سال ۱۹۵۳ در دانشگاه دولتی آذربایجان پذیرفته شد. در سال ۱۹۵۸، او از دانشگاه با مدرک زبان فارغ التحصیل شد و در سال ۱۹۶۱ دکترای خود را در رشته زبان دریافت کرد. در سال ۱۹۵۸ ، المیرا غفاروا در حزب کمونیست جمهوری آذربایجان پذیرفته شد. در سال ۱۹۶۲ به ریاست مرکز کمیته سازمان مرکز آذربایجان غربی رسید. وی همچنین در سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۰ به عنوان دبیر اول سازمان منصوب شد.

زندگی سیاسی
-----------

در سالهای ۱۹۷۰-۱۹۹۷ ، غفاروا به عنوان مدیر گروه فرهنگ کمیته مرکزی حزب کمونیست آذربایجان فعالیت کرد و در ۱۹۷۱ تا ۱۹۸۰ ، دبیر اول کمیته حزب باکو بود. در سال ۱۹۸۰ وی به عنوان وزیر آموزش و پرورش آذربایجان منصوب گردید و تا سال ۱۹۸۳ در آن سمت حضور داشت. در سال ۱۹۸۳-۱۹۸۷ ، غفاروا به عنوان وزیر امور خارجه جمهوری آذربایجان فعالیت کرد. او همچنین به عنوان شوروی اعظم آذربایجان انتخاب شد. از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۱ ، او رئیس مجلس اعلای اتحاد جماهیر شوروی جمهوری آذربایجان بود و به عنوان معاون عالی اتحاد جماهیر شوروی انتخاب شد. در سال های ۱۹۸۷-۱۹۸۹ ، وی همچنین به عنوان معاون نخست وزیر جمهوری آذربایجان فعالیت کرد.

### ژانویه سیاه

غفاروا از نخستین رهبرانی بود که مقامات شوروی را به دلیل قتل عام غیرنظامیان در باکو در شب ۱۹-۲۰ ژانویه ۱۹۹۰ محکوم کرد.در این جلسه ۱۶۰ نماینده بیانیه محکومیت این قتل عام را صادر کردند و به شوروی اعلی اتحاد جماهیر شوروی ، کلیه مجالس جهان و سازمان ملل متحد اشاره به تجاوز نظامی علیه غیرنظامیان به بی اعتنایی به کنوانسیون های ژنو و وین دادند. در نتیجه ، دادستانی کل جمهوری آذربایجان تحقیقات جنایی را در بندهای ۴ و ۶ ماده ۹۴ (قتل عمد در شرایط تشدید کننده) ، ۱۴۹ (تخریب یا آسیب رساندن به اموال به صورت عمد) ، ۱۶۸ (سوء استفاده از قدرت) و ۲۲۵ (سوء استفاده از اختیارات) آغاز کرد.

جوایز
-----

به غفاروا جوایز و مدالهای مختلف اتحاد جماهیر شوروی اعطا شد. او در طول دوران حرفه ای خود به عنوان "بنر سرخ کار و کار افتخار" اعطا شده است.

المیرا غفاروا در اول اوت سال ۱۹۹۳ در باکو ، جمهوری آذربایجان درگذشت. او در کوچه افتخار در باکو به خاک سپرده شد.

جستارهای وابسته
---------------

* وزارت امور خارجه جمهوری آذربایجان

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Elmira Gafarova». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۹.

| * ن
* ب
* و
وزیر امور خارجه جمهوری آذربایجان |
| --- |
| جمهوری خلق آذربایجان | 
* محمدحسن حاجینسکی
* علیمردان توپچوباشوف
* فتحعلی‌خان خویسکی
* ممدیوسف جعفراف
* فتحعلی‌خان خویسکی
 |
| جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان | 
* نریمان نریمانف
* میرزا داوود حسینوف
* محمد علیوف
* طاهره طاهریوف
* المیرا غفاراوا
* حسین آقا صدیقف
 |
| جمهوری آذربایجان | 
* حسین آقا صدیقف
* توفیق قاسموف
* حسن حسنوف
* توفیق ذوالفقارف
* ولایت قلیوف
* المار محمدیارف
 |
| \* *There was no MFA body between 1921-1944* |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک سیاستمدار است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
اندازه‌گیری چهار-نقطه‌ای مقاومت بین اتصالات دریافت‌کننده ولتاژ ۲ و ۳. جریان از طریق اتصالات تحمیلی ۱ و ۴ تأمین می‌شود.
**حسگری چهار-پایانه‌ای** **(حسگری 4T)،** **حسگری ۴-سیمه،** یا **روش پروب ۴-نقطه‌ای** یک روش اندازه‌گیری امپدانس الکتریکی است که از زوج‌های جداگانه الکترودهای حامل-جریان و حسگری-ولتاژ برای اندازه‌گیری دقیق‌تر نسبت به حسگری دو-ترمینالی (2T) ساده‌تر و معمول‌تر، استفاده می‌کند. حسگری چهار-پایانه‌ای در برخی از اهم مترها و تحلیلگرهای امپدانس و در سیم‌بندی برای فشارسنج‌ها و دماسنج‌های مقاومتی استفاده می‌شود. پروب‌های چهارنقطه‌ای نیز برای اندازه‌گیری مقاومت ورقی لایه‌های نازک (به ویژه لایه‌های نازک نیم‌رسانا) استفاده می‌شود.

جداسازی الکترودهای جریان و ولتاژ، مقاومت تماسی و سَری را از اندازه‌گیری حذف می‌کند. این یک مزیت برای اندازه‌گیری دقیق مقادیر مقاومت کم است. به عنوان مثال، یک کتابچه راهنمای پل LCR، تکنیک چهارپایانه‌ای را برای اندازه‌گیری دقیق مقاومت زیر ۱۰۰ اهم توصیه می‌کند.

حسگری چهارپایانه‌ای به نام **حسگری کلوین** نیز شناخته می‌شود، پس از ویلیام تامسون، لرد کلوین، که پل کلوین را در سال ۱۸۶۱ اختراع کرد تا مقاومت‌های بسیار پایین را با استفاده از حسگری چهارپایانه‌ای اندازه‌گیری کند. هر اتصال دو-سیمه را می‌توان **اتصال کلوین** نامید. یک جفت کنتاکت که برای اتصال یک جفت تحمیل-و-دریافتن به یک پایانه یا سَر به‌طور همزمان طراحی شده‌است، **کنتاکت کلوین** نامیده می‌شود. گیره، اغلب یک گیره سوسماری است که یک جفت تحمیل-و-دریافتن (معمولاً یکی به هر فک) را متصل می‌کند، **گیره کلوین** نامیده می‌شود.

 نمونه جانمایی اتصال کلوین

جستارهای وابسته
---------------

* آرایه الکترود
	+ پیکربندی آرایه ونر
	+ پیکربندی آرایه شلومبرگر
* اندازه‌گیری‌های الکتریکی

منابع
-----

1. ↑  Chandra, H. , et al. Open-Source Automated Mapping Four-Point Probe. *Materials* 2017, 10(2), 110. doi: 10.3390/ma10020110
2. ↑  Manual for the Racal-Dana Databridge 9343M: "If the resistance value is low, less than 100 ohms, make a four-terminal connection..."

پیوند به بیرون
--------------

* پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به حسگری چهار-پایانه‌ای در ویکی‌انبار

* *DC Metering Circuits* chapter from *Lessons In Electric Circuits Vol 1 DC* free ebook and *Lessons In Electric Circuits* series.
* Four-Point Techniques for Measuring Electrical Conductivity and Resistivity
* Explanatory Video about Four Wire Resistance Measurement in Energy Systems using Kelvin Clamps
مقالهٔ اصلی: نوروز
**نوروز قبطی**، **نوروز مصری**، **نیروز قبطی** به آغاز سال نو در روز اول ماه توت (یکی از ماه‌های مصر باستان) در مصر باستان گفته می‌شود. نوروز مصری در فصل بهار و قرار گرفتن خورشید در برج حمل همزمان با طغیان رود نیل و آغاز فصل زراعی بود. نوروز قبطی در مصر با نوروز در ایران باستان هر چند از لحاظ زمان برگزاری تفاوت دارد ولی در اصل یکی است زیرا مصریان جشن نوروز را از ایرانیان گرفته و با همان نام و آداب و سنن برگزار می‌کردند. مصریان باستان عقیده داشتند که این روز آغاز خلقت نیز می‌باشد. هرودوت عقیده دارد که مصریان باستان اولین کسانی بوده‌اند که سال را به دوازده ماه تقسیم کرده و به پایان آن پنج روز اضافه کرده‌اند. قلقشندی نویسندهٔ کتاب صبح الاعشی نوشته است. نوروز که یکی از مشهورترین اعیاد مصر است از ایران باستان گرفته شده و به آن «نیروز قبطی» داده‌اند. این عید با همان نام و آداب و سنن ایرانی در مصر برگزار می‌شود. این نویسنده در کتاب مناهج الفکر نیز می‌گوید: مصریان در آن روز شادی کرده، آتش می‌افروزند و آب بر روی هم می‌پاشند که از مراسم ایرانیان به مراتب مفصل تر است. مردم شام نیز همین آیین را در اول ماه نیایش که یکی از ماه‌های رومی است برگزار می‌کنند. بنابر یک فرضیه احتمالاً کمبوجیه دوم نوروز باستان را به مصر برده است. بر طبق نظریه‌ای دیگر تاریخ ورود نوروز در مصر باستان در عهد حکومت داریوش بزرگ جانشین کمبوجیه بوده است. در زمان این پادشاه روابط فرهنگی میان مصریان و ایران محکم و استوار بوده است. مورخان و پژوهشگران همچنین نقل کرده‌اند که داریوش بعضی از اصلاحات تقویم مصری را به سرزمین خود آورده است. حتی پس از فتح مصر از طرف اعراب نیز این جشن باستانی در این کشور ادامه داشته است. برخی نیز عقیده دارند که ورود نوروز در مصر پس از ورود اعراب به این سرزمین بوده است. اما روایت‌هایی که از ابن ایاس باقی مانده است نشان می‌دهد که مصریان قبل از ورود اسلام به مصر نوروز را برگزار می‌کردند و با آداب و رسوم ایرانیان باستان شباهت بسیاری دیده می‌شود. مردم مصر در عید نوروز آتش می‌افروزند و بر یکدیگر آب می‌پاشند. به کارمندان و خانواده هایشان لباس و پوشاک داده می‌شود و طبق عادت دیرینه مردم نیز به همدیگر هدیه می‌دهند.

در مصر در دوره اسلامی جشن نوروز دچار انحطاط گشته مبدل به اعمال و گفتار و شوخی‌های زننده مشابه آنچه در روزهای جشن هولی (جشنوارهٔ رنگ‌ها) در هند شنیده می‌شود، گردید. به طوری که چندین شاه مصر از جمله ملک معز فاطمی برگزاری آیین نوروز را ممنوع کرد.

پانویس
------

1. ↑  «نوروز در مصر؛ مراسم رسمی قبطیان». Iranian Diplomacy. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲ مرداد ۱۳۹۵.
2. ↑  اخوان بهبهانی، «نوروز در مصر»، ۲۲۷–۲۳۲.
3. ↑  وحدتی دانشمند، «ارمغان نوروز»، ۳۱۳.

منابع
-----

* وحدتی دانشمند، مهرداد؛ اخوان بهبهانی، عبدالهادی (۱۳۷۹). *مجموعه مقالات نخستین همایش نوروز*. تهران: سازمان میراث فرهنگی کشور. شابک ۹۶۴-۶۰۲۷-۷۸-۴.

جستارهای وابسته
---------------

* نوروز در ایران باستان
**خداکرم خان بهمئی** یا **خان‌طلا** (۱۲۷۶ - ۱۳۱۶) از خوانین خوزستان و ایل بهمئی بود.وی به دلیل اینکه به قانون ارباب رعیتی اعتقادی نداشت در میان ایل بهمئی از محبوبیت خاصی برخوردار بود به گونه‌ای که او را خانطلا خطاب میکردند

قیام ۱۳۱۶
---------

خداکرم خان رهبر قیام ۱۳۱۶ ایل بهمئی بر علیه بعضی سیاست های رضاشاه نظیر اسکان عشایر بود. در سال ۱۳۱۴ سرهنگ محمدعلی قادرپناه حاکم نظامی بهبهان که تجربه سرکوب عشایر قشقایی و بویراحمدی را در کارنامه داشت برای نظارت بر امر تخته قاپو به منطقه ثلاث رفت و به تمام خوانین دستور داد که آنجا حاضر شوند، در این مراسم خداکرم خان و مهدی خان دشمن زیاری دستگیر و روانه زندان بهبهان می‌شوند مدتی بعد خداکرم خان را از زندان نجات دادند و در منطقه شانبچه با نیروهای سروان مختاری که مشغول آتش زدن چادر و اموال عشایر بودند درگیر می‌شوند و مختاری را کشتند و باقی نیروها را خلع صلاح کردند و به قلعه اعلا متواری شدند. در اعلا سرهنگ ثقفی با تیپ اهواز در آنجا مستقر بود کاظم خان که رابطه‌ای نزدیک با سرهنگ داشت وارد چادر وی شد و او را به قتل رساند و پس از آن کاظم خان به نیروهای بهمئی علامت داد و درگیری آغاز شد در این درگیری که سه شبانه روز طول کشید بیش از ۳۰۰ نظامی و چریک محلی که با نظامیان همکاری می‌کردند کشته شدند، خداکرم خان و نیروهایش در کوه‌ها مخفی شدند و حکومت که راهی برای دستگیری آن‌ها نداشت قول امان‌نامه به خان و ایلش داد. پس از دو سال جنگ خونین در قلعه علا، کوه سیاه، دالان، رود تلخ، شانبچه و ابوالفارس و وارد کردن صدمات شدید به نیروهای حکومت فارس و خوزستان سرانجام در سال ۱۳۱۶ با اعتماد به قسم قرآن از طرف دولت که جهت حفظ جان خداکرم خان و طوایف تحت امرش«علاالدینی ، محمد موسی، عالی محمد و طوایف دار قلعه» خورده بودند خود و یارانش تسلیم حکومت شدند.اما پس از تسلیم شدن همه افراد مبارز عده‌ای در علا ٕ، ممبی و دالون تیرباران و عده‌ای هم راهی زندان شدند.

خداکرم خان هم در حین انتقال به رامهرمز در منطقه‌ای به نام چهل پلکان توسط نیروهای نظامی کشته شد.

منابع
-----

1. ↑  *{کهگیلویه و ایلات آن}*.
2. ↑  *دایره‌المعارف اسلامی*.
3. ↑  «نسل کشی عشایر توسط رضاخان». *مشرق نیوز*. ۱۴۰۲-۰۶-۱۳.
4. ↑  *کهگیلویه و ایلات آن*.
5. ↑  *تاریخ ایل بهمئی*.
6. ↑  *قیام ۱۳۱۶ طایفه علاالدینی علیه حکومت رضا خان*.
7. ↑  *تاریخ ایل بهمئی*.
8. ↑  *قیام بهمئی علاءالدینی علیه حکومت رضا خان*.
9. ↑  *تاریخ ایل بهمئی*.
**ریموند "ری" جی. آقایان** (به انگلیسی: Reymond "Ray" G. Aghayan) (زاده ۲۸ ژوئیه ۱۹۲۸ - مرگ ۱۰ اکتبر ۲۰۱۱) یک طراح لباس ایرانی-آمریکایی ارمنی‌تبار در صنعت فیلم‌سازی ایالات متحده بود. او در سال ۱۹۶۷ به همراه همسرش باب مکی برنده جایزه امی به خاطر کارش در فیلم «آلیس در آنسوی آیینه» شد.

آقایان همچنین سه بار نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین طراحی لباس برای فیلم‌های گیلی، گیلی در سال ۱۹۷۰، بانو بلوز می‌خواند در سال ۱۹۷۳ و همچنین دوشیزه خنده‌دار در سال ۱۹۷۶ شد. او همچنین مسئول طراحی لباس برای مراسم افتتاحیه و اختتامیه بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ در لس آنجلس، کالیفرنیا بود.

زندگی
-----

رِیموند (رِی) آقایان در سال ۱۳۰۷ در تهران در خانواده‌ای ارمنی‌تبار زاده شد. در کودکی پدر را از دست داد. مادرش که خیاط دربار بود، پای او را هم به آنجا باز کرد. شیفتگی او به طرح لباس چنان بود که همپای مادرش پوشاک می‌دوخت و درس و مدرسه را تنها برای کارشناسی در این رشته می‌خواست. ۱۳ ساله بود که لباسی برای فوزیه، نخستین همسر آخرین شاه ایران، طراحی کرد و هنوز نوجوان بود که مادرش او را به لس‌آنجلس فرستاد تا در آنجا طراحی لباس بیاموزد و کار کند. ۲۵ ساله بود که رفتار حرفه‌ای و صبر و نرمش بی‌اندازه‌اش زبانزد همگان شد. در آن زمان او یک سال لباس‌های جودی گارلند، بازیگر و خواننده نامدار هالیوود را که در شبکه تلویزیونی «سی بی اس» یک شو پرطرفدار موزیکال داشت، طراحی کرد؛ با اینکه کار با جودی به خاطر بدخلقی‌هایش که از مصرف داروهای خودگردان ناشی می‌شد، بسیار سخت بود. ۲۹ ساله بود که آوازه طرح‌هایش چنان در آمریکا پیچید که «آکادمی دانش و هنرهای متحرک» نشست ویژه‌ای تشکیل داد و جایزه طراحی لباس را به جایزه‌های بهترین‌ها افزود و در همان سال نخستین بار این جایزه را به او و شریک زندگی‌اش «باب مکی» به خاطر طراحی لباس‌های فیلم تلویزیونی «آلیس در سرزمین آینه‌ها» اهدا کرد. او از آن پس طراحی لباس چندین بازیگر بنام مانند باربارا استرایسند، دایانا راس و جولی اندروز را به عهده گرفت. طرح‌های او اندام این هنرپیشگان را زیباتر و با صحنه‌های فیلم‌ها سازگارتر نشان می‌داد.

درگذشت
------

آقایان در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۱ در خانه‌اش در لس آنجلس، کالیفرنیا درگذشت.

نگارخانه
--------

* طراحی لباس آقایان برای رکس هریسون در فیلم دکتر دولیتل (۱۹۶۷) طراحی لباس آقایان برای رکس هریسون در فیلم دکتر دولیتل (۱۹۶۷)

منابع
-----

1. ↑  «سبب‌ساز جایزه طراحی لباس». *دویچه‌وله*. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۰-۱۴.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Ray Aghayan». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۳.

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان
* ایالات متحده آمریکا

 |
| سایر | 
* شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده

 |

|  |  |
| --- | --- |
|  ⛭   وبگاه‌های موضوعی | Česko-Slovenská filmová databáze · بانک اطلاعات اینترنتی برادوی · بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها |
| لغتنامه‌ها و دایره المعارف‌ها | Armeniapedia |
| کنترل استاندارد | GND: 1046091395 · ISNI: 0000000031147890 · LCCN: n87860082 · VIAF: 40902894 · WorldCat VIAF: 40902894 |