**ژرژ آلبر ادوار بروتوس ژیل دِ لا تورت** (فرانسوی: [ʒɔʁʒ albɛʁ edwaʁ bʁytys ʒil də la tuʁɛt] 30 اکتبر 1857 – 22 مه 1904) عصب شناس فرانسوی و همنام سندرم تورت ، یک بیماری عصبی که با تیک مشخص می شود، بود.  زمینه‌های اصلی کار او بر روی موضوعات پزشکی هیپنوتیزم و هیستری انجام گرفت. 

ژیل دِ لا تورت بزرگ‌ترین فرد از چهار فرزند در 30 اکتبر 1857 خانواده خود بود که در شهر کوچک سن‌ژروایس-لتروا-کلوشه در ناحیه شاتلرو ، در نزدیکی شهر لودون زندگی می کردند.  

در سال 1873، ژیل دو لا تورت در سن شانزده سالگی تحصیلات پزشکی را در پواتیه آغاز کرد.  در سال 1881 به پاریس نقل مکان کرد و در آنجا تحصیلات خود را در بیمارستان لائنس ادامه داد.

حرفه
----

A painting of a 19th-century medical lecture: At the front of the class, a woman faints into the arms of a man standing behind her, as another woman, apparently a nurse, reaches to help. An older man, the professor, stands beside her and gestures as if making a point. Two dozen male students watch them. در *یک درس بالینی در سالپتریر* (1887)، نقاش فرانسوی آندره برویه سخنرانی پزشکی را با ژان مارتین شارکو و ژیل دو لا تورت (نشسته در جلو، دارای پیشبند) به تصویر می‌کشد.
ژیل د لا تورت دوره کارآموزی خود را در سال 1884 آغاز و با سرعت زیادی پیشرفت نمود و به انتشار، آموزش و تمرین پزشکی بالینی پرداخت.  او دانش‌آموز، آمانوئنسیس و پزشک خانه مرشد خود، ژان مارتین شارکو ، عصب‌شناس با نفوذ معاصر و مدیر بیمارستان سالپتریر شد.    شارکو همچنین به او کمک کرد تا در حرفه آکادمیک خود پیشرفت کند. ژیل د لا تورت در زمینه روان درمانی ، هیستری ، و پیامدهای پزشکی و حقوقی مسمریسم ( هیپنوتیزم امروزی) مطالعه و سخنرانی کرد. همکاران و مورخان او را «شخصیتی بسیار باهوش، اگر چه خشمگین» توصیف کرده اند. 

در سال 1884، شارکو از ژیل دو لا تورت خواست تا روی اختلالات حرکتی کار کند. اختلال لاته ، میریاشیت، و <i>فرانسویان جهنده</i> بیماری‌هایی بودند که در آن زمان اخیرا توصیف شده بودند، و ژیل دو لا تورت معتقد بود که این شرایط مرتبط اما جدا از رقصاک هستند.  او علائم سندرم تورت را در یک بیمار توصیف کرد و مشاهدات قبلی موارد مشابه را گردآوری کرد و در سال 1885، 9 مورد دیگر را با استفاده از نام *maladie des tics* برای این اختلال منتشر کرد.  شارکو بعدها به افتخار شاگردش نام این سندرم را به "بیماری ژیل دِ لا تورت" تغییر داد،  اگرچه این اثر در سالپتریر مورد استقبال قرار نگرفت. 

ژیل د لا تورت مقاله ای در مورد هیستری در ارتش آلمان منتشر کرد که خشم بیسمارک را برانگیخت  همچنین مقاله دیگری در مورد شرایط غیربهداشتی در بیمارستان های شناور رودخانه تیمز نوشت.  در قرن هفدهم او با گابریل لگوئه، روایتی از ژان دو آنژ و هیستری جمعی منتشر کرد که ظاهراً به دلیل عشق بی‌نتیجه او به کشیش اوربان گراندیه پدید آمده بود. این نوشته زمانی به نگارش در آمد که بسیاری از افراد در اروپا به دلایل انجام جادوگری سوزانده می شدند.

زندگی شخصی و افول
-----------------

 تصویری از تیراندازی ژیل دو لا تورت در سال 1893
ژیل دو لا تورت در 2 اوت 1887 با دختر عمویش ماری دیتروآ (1867-1922) در لودون ازدواج کرد. پل برواردل و شارکو شاهد مراسم ازدواج آنها بودند. این زوج چهار فرزند داشتند که یکی از آنها در کودکی فوت کرد. 

در سال 1893، یک بیمار زن سابق، که بعداً مشخص شد روان‌پریشی دارد، به گردن ژیل د لا تورت شلیک کرد،    و ادعا کرد که یکی از همکارانش او را برخلاف میل او هیپنوتیزم کرده است.  در این سال شارکو و پسر خردسالش نیز زودتر از تورت فوت کرده بودند.  اگرچه او پس از تیراندازی بهبود یافت و به کار و سازماندهی سخنرانی ها ادامه داد، پس از این اتفاقات، ژیل د لا تورت شروع به نشان دادن علائم افسردگی شدید کرد.  پس از سال 1893، سلامت روانی او به طرز محسوسی کاهش یافت. 

در سال 1901، پسر شارکو، ژان باپتیست، ژیل دو لا تورت را با نیرنگی متقاعد کرد تا به سوئیس سفر کند و او را در بیمارستان روانی بستری کرد، در این بیمارستان تشخیص ابتلای ژیل دو لا تورت به سیفلیس ثالثیه داده شد.  حالش او با گذر زمان بدتر گردید و او را مجبور به استعفا از محل کارش کرد.  با این حال همسر و همکارانش در مورد علل بستری شدنش اطلاعی نداشتند.  او در 22 مه 1904    با زوال عقل پیشرفته  در بیمارستان روانپزشکی لوزان در کِری در اثر آنچه به عنوان تشنج وضعیتی شناخته شد، درگذشت. به همسرش اطلاع دادن که او در اثر آپوپلکسی فوت کرده است.  لیز (2019) بیان می کند که «ژیل دو لا تورت بر اثر فلج عمومی و جنون ( سیفلیس عصبی ) درگذشت».

نوشته ها
--------

ژیل د لا تورت شانزده مقاله در مورد هیستری منتشر کرد، از جمله: 

* *Les actualités medicales، les états neurasthéniques* (پاریس 1898)
* *Leçons de clinique therapeutique sur les maladies du system nerveux* (پاریس 1898)
* *L'hypnotisme et les états analogues au point de vue médico-legal* (پاریس، 1887؛ نسخه دوم پاریس 1889)
* *Les actualités medicales.* *Formes Cliniques et Traitement des myélites siphilitiques' convulsifs* ( *La semaine medicale* 1899)
* *Traité clinique et thérapeutique de l'hystérie d'après l'enseignement de la Salpêtrière* (پاریس 1891)

1. ↑  واقعه درباره راهبانی است که به دلیل عشق و علاقه خود به کشیش اعظم کلیسا او را به انجام کارهای جادوگری برای اغفالشان متهم کردند.
2. ↑  Some older sources state that he was shot in the head; Walusinski (2019) describes the neck wound in detail.

یادداشت‌ها
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17  Rickards H, Cavanna AE (2009). "Gilles de la Tourette: the man behind the syndrome". *J Psychosom Res*. **67** (6): 469–74. doi:10.1016/j.jpsychores.2009.07.019. PMID 19913650.
2. 1 2 3 4 5 6  Teive HA, Chien HF, Munhoz RP, Barbosa ER (December 2008). "Charcot's contribution to the study of Tourette's syndrome". *Arq Neuropsiquiatr*. **66** (4): 918–21. doi:10.1590/S0004-282X2008000600035. PMID 19099145.
3. ↑  Walusinski (2019), pp. 3–4.
4. ↑  Walusinski (2019), pp. xvii–xviii, 23.
5. ↑  Walusinski (2019), pp. xi, 398. "*Interne*: House physician or house officer. The internes lived at the hospital and had diagnostic and therapeutic responsibilities. *Chef de Clinique*: Senior house officer or resident. In 1889, when Gilles de la Tourette was *chef de clinique* under Charcot ... "
6. ↑  Dana CL, Wilkin WP (1886). "On convulsive tic with explosive disturbances of speech (So-called Gilles de la Tourette's Disease)". *The Journal of Nervous and Mental Disease*. **13** (7): 407–412. doi:10.1097/00005053-188607000-00004.
7. 1 2 3  Lees AJ (April 2019). "Charcot's capricious scribe". *Brain*. **142** (4): 1161–63. doi:10.1093/brain/awz047.
8. ↑  Walusinski (2019), pp. 13–16.
9. 1 2  Walusinski (2019), p. 72.
10. 1 2  Bogousslavsky J, Walusinski O, Veyrunes D (2009). "Crime, hysteria and belle époque hypnotism: the path traced by Jean-Martin Charcot and Georges Gilles de la Tourette". *Eur. Neurol.* (Historical bio). **62** (4): 193–99. doi:10.1159/000228252. PMID 19602893.
11. 1 2 3  Walusinski (2019), pp. 113–120.

منابع
-----

الگو:Topics related to Tourette syndrome

### کتاب ها

* Walusinski O (2019). *ژرژ ژیل د لا تورت: فراتر از همنام، زندگینامه*. انتشارات دانشگاه آکسفورد.شابک ‎۹۷۸−۰−۱۹−۰۶۳۶۰۳−۶شابک 978-0-19-063603-6

لینک های خارجی
--------------