recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Football club
**باشگاه فوتبال شهر باران تهران** یک باشگاه فوتبال در شهر تهران، ایران بود. هنگامی‌ که مسئولین وقت باشگاه داماش گیلان برای فرار از بدهی‌های این مجموعه با استفاده از پسوند شهر باران و به عنوان سهمیه تهران تغییر نام دادند، تیم شهر باران در تهران تشکیل شد.

مالکین جدید در تهران دوباره با خرید امتیاز یک تیم دیگر از نام شهر باران برای این تیم استفاده نمودند.
در حالی که طبق روال قرار بود رقابت های لیگ دسته دوم فصل ۹۶–۱۳۹۵ با حضور ۳۶ تیم در سه گروه ۱۲ تیمی برگزار شود، تیم شهر باران تهران با وجود حضور داماش گیلان در گروه دوم رقابت ها در تصمیمی عجیب با دریافت مجوز از فدراسیون فوتبال ایران به عنوان سیزدهمین تیم در گروه اول مسابقات حاضر شد و پس از یک فصل حضور در این رقابت ها سقوط کرده و منحل شد.

تمام این اتفاقات در حالی افتاد که امتیاز این باشگاه سهمیه استان و شهر تهران بود و این تیم بدون موافقت هیئت فوتبال استان تهران و عدم موفقیت در کسب مجوز ماده ۵ از اداره کل ورزش و جوانان استان تهران به‌طور غیر قانونی در پایتخت بازی‌های خود را برگزار و در لیگ دسته دوم حضور پیدا کرد.
حتی در اواسط فصل نیز با توجه به اینکه کلمه **شهر** یکی از برندهای شهر تهران و از القاب این شهر است پیشنهاد واگذاری این تیم به شهرداری تهران هم مطرح شدو چون پیشتر نیز مالکان جدید به علت بدهی در تغییر نام ناکام مانده بودند، نهایتا این باشگاه مسیر انحلال را پیش گرفت.

منابع
-----

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۵ سپتامبر ۲۰۱۶.
6. ↑
7. ↑
8. ↑  «تهران ایرانیان به تاریخ پیوست تهران با انتخاب هیئت مدیره احیا شد».
9. ↑
10. ↑
11. ↑  «واگذاری تیم فوتبال شهر به شهرداری تهران».
12. ↑  «عابدینی: مدارک و مستندات هر دو باشگاه را در اختیار ما بگذارید/به دنبال شفاف سازی مالی و برندسازی هستیم».[*پیوند مرده*]
13. ↑
نمونهٔ یک بند بر روی رودخانه
**آب بند** یا **بند** **یا بند انحرافی یا** **سد رودخانه‌ای،** یک نوع سد انحرافی است که با بند آوردن و ارتفاع دادن به آب رودخانه‌ در پشت خود، انتقال آب را میسر می‌کند. اختلاف اصلی آن با سر ریز، وجود دریچه‌های قابل تنظیم نصب شده برای کنترل آب روی بند می باشد. تراز آب می تواند با استفاده از این دریچه ها تنظیم شود.

آب بند بر خلاف سد انحرافی، هیچ مخزن آب قابل توجهی در پشت خود ندارد.

هدف از انتقال و تغییر مسیر آب رودخانه می‌تواند کارهای مختلف از جمله آبیاری زمین‌های کشاورزی باشد. بند می‌تواند دریچه قابل باز یا بسته کردن داشته باشد یا نداشته باشد و ولی اگر نیروی هیدروالکتریک نیز تولید شود، ساختمان مربوط عموماً سد نامیده می‌شود.

جستارهای وابسته
---------------

* سد

منابع
-----

* وبگاه پایگاه ملی داده‌های علوم زمین کشور برگرفته از کتاب فشارکی، پ. ، فرهنگ جغرافیا، انتشارات امیرکبیر، ۱۳۷۹

1. ↑  *فرهنگ جامع علوم زمین*. فرهنگ معاصر. ۱۳۹۱. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۱۰۵-۰۴۰-۴.
2. ↑  sarahmhpr (۱۳۹۵-۱۱-۱۰). «مقاله تحلیلی: تفاوت بین سد، سر ریز و آب بند». *civil808.com*. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۱-۲۴.
3. ↑  sarahmhpr (۱۳۹۵-۱۱-۱۰). «مقاله تحلیلی: تفاوت بین سد، سر ریز و آب بند». *civil808.com*. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۱۱-۱۶.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد درباره یک سد یا سیل گیر است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
پرتره آنجلیکی پالی
**آنجلیکی پالی** (۱۷۹۸ – ۱۸۷۵) نویسنده، مترجم و فمینیست آلبانیایی-ایتالیایی بود. تالار ادبی او روشنفکران آن زمان را به خود جذب کرد.

زندگی‌نامه
----------

آنجلیکی پالی دختر یک تاجر ثروتمند یونانی بود، او در لیورنو ، توسکانی به دنیا آمد و در جامعه یونانی آنجا بزرگ شد. او به زبان‌های یونانی، فرانسوی و ایتالیایی صحبت می‌کرد. پالی تراژدی، درام، داستان کوتاه، رمان عاشقانه و شعر نوشت. در سال ۱۸۵۱، او یک مقاله فمینیستی با هدف مادران جوان ، سخنرانی یک زن برای شوهران جوان کشورش، *منتشر* کرد. یکی از مضامین آثار او مبارزه یونانیان برای استقلال از ترک‌ها بود. او با جیامپائولو بارتولومی، سیاستمدار ایتالیایی ازدواج کرد.

او از پدر و مادر یونانی به دنیا آمد، پدرش پانایوتیس از یوآنینا در اپیروس آمده بود و به بیست سالگی نرسیده بود که این شهر را ترک کرد تا برای راه‌اندازی یک شغل تجاری به لیورنو، یک شهر بندری با هرج و مرج، برود. مادرش دوروتیا یک لاچدمونیان بود. او در یک خانواده ثروتمند به‌ دنیا آمد و با معلمان مشهوری دوران تحصیلش را گذراند.

پالی آثار ویلیام شکسپیر و ویکتور هوگو اشعار فرانسوی و یونانی را به ایتالیایی ترجمه کرد. تالار ادبی او روشنفکران آن زمان از جمله اوگو فسکولو، لرد بایرون، آلساندرو مانزونی، آندریاس کالوس، آلفونس دو لامارتین، جووانی باتیستا نیکولینی، جوزپه ماتزینی و فیرمین دیدوت را به خود جذب کرد.

منابع
-----

1. ↑  «Political and Historical Encyclopedia of Women».
2. ↑  «Chronology of Women's History».
3. ↑  «The Northeastern Dictionary of Women's Biography».

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* ایتالیا
* ایالات متحده آمریکا
* یونان
* هلند
* واتیکان

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |
**توراندخت** (به ایتالیایی: Turandot) نمایش کمدیادلارته‌ای از کارلو گوتزی است که در سال ۱۷۶۲ به نگارش درآمده است. این نمایش به تقلید از داستانی ایرانی است از مجموعهٔ هزار و یک شب که شرق‌شناس فرانسوی فرانسوا پتی دلا کروا جمع‌آوری کرده است. این نمایش مواد مورد نیاز طرح اپرای توراندخت اثر پوچینی (۱۹۲۶) را فراهم آورد. همچنین اپرایی که پیش از آن توسط فروچیو بوزونی فراهم آمده بود (۱۹۱۷). که البته این اقتباس (توراندخت، شاهزاده‌ای از چین) را فریدریش شیلر در سال ۱۸۰۱ تهیه کرده بود که در ابتدا مورد توجه پوچینی قرار گرفت.

اقتباس دیگری از این داستان توسط کارل ولمولر تهیه شده است. برتولت برشت نمایش‌نامه‌نویس معاصر آلمانی نیز اقتباسی از این داستان به دست داده است که آن هم با نام توراندخت شناخته می‌شود (۱۹۵۳).

طرح
---

توراندخت، حکاکی حوالی ۱۸۵۹.
داستان در چین باستان رخ می‌دهد و در مورد شاهزاده کالاف است که عاشق شاهزاده توراندخت می‌شود. وی برای گرفتن پاسخ مثبت از شاهزاده برای ازدواج، باید سه معما را حل کند و هر پاسخ نادرستی به مرگ وی می‌انجامد. وی سه معما را حل می‌کند اما توراندخت همچنان برای ازدواج مردد است. شاهزاده کالاف برای خروج از بن‌بست، مرگ را می‌پذیرد در صورتی که توراندخت بتواند نام واقعی‌اش را حدس بزند.

مقایسه اقتباس‌های گوتزی و شیلر
------------------------------

نمایش گوتزی لحن طعنه‌آمیزی دارد اما شیلر این نمایش را به حماسه‌ای نمادین با نگرشی اخلاقی آرمانی مبدل کرده است. گوتزی با این‌همه، از هردو زمینهٔ درام و کمدی بهره گرفته است؛ به شکلی که این و عنصر در کنار هم و به صورت مستقل پیش می‌روند. در حالی که شیلر، این دو را با هم درمی‌آمیزد و هرکدام نتیجهٔ دیگری می‌شوند. این تعامل عناصر دراماتیک و کمیکال، وابستگی متقابل آن‌ها و این واقعیت که آن‌ها به طور مساوی همسان شده‌اند، به اصل رمانتیک جهان‌گرایی تجسم می‌بخشد.

شخصیت اصلی کار گوتزی، شاهزده توراندخت، بداخلاق و ظالم به نظر می‌رسد در حالی که توراندخت شیلر، شخصی است که مصمم است نگرش اخلاقی و معنوی‌اش را پیگیری کند. همین‌طور شاهزاده کالاف که در کار گوتزی، چونان روحی گمشده و فردی هوس‌باز است، در کار شیلر مبدل می‌شود به عاشقی که برای عشق واقعی و عمیق خود به توراندخت، جانبازی می‌کند.

شخصیت‌های کلاسیک کمدیا دلارته‌ای نمایش، به خصوص پنتالونه و بریگلا، که در نسخهٔ گوتزی محاوره‌ای صحبت می‌کنند، در کار شیلر، طبیعت ساده‌دلانه‌شان را از دست می‌دهند و رسمی صحبت می‌کنند و با این کار به فضای اخلاقی اقتباس شیلر یاری می‌رسانند.

منابع
-----

1. ↑  مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «(Turandot (Gozzi». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۹ اوت ۲۰۱۳.

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ***توران‌دخت (گوتزی)*** موجود است. |
***خون حقیقی*** (به انگلیسی: True Blood) یک مجموعه تلویزیونی درام آمریکایی است که توسط آلن بال، سازنده شش فوت زیر زمین، تهیه شده‌است. این مجموعه برداشت آزادی از سری رمان‌های *اسرار خون‌آشام جنوب* است که توسط شارلین هریس نوشته شده‌است و به شرح جزئیات هم‌زیستی خون‌آشام‌ها و انسان‌ها در بن تمپز، شهر خیالی در ایالت لوئیزیانا، می‌پردازد. شخصیت اصلی داستان **سوکی استک‌هاوس** (آنا پاکوین) نام دارد، پیش‌خدمتی با قدرت تله‌پاتی که دلباخته خون‌آشامی به نام **بیل کامپتون** (استیون مویر) می‌شود.

این سریال تلویزیونی در ایالات متحده آمریکا توسط شبکه کابلی اچ‌بی‌او پخش می‌شود. تولید این سری نتیجه همکاری اچ‌بی‌او و کمپانی تولید بال است. اولین قسمت این مجموعه در هفتم سپتامبر ۲۰۰۸ به نمایش درآمد.

فصل اول این سریال برندهٔ چندین جایزه از قبیل جایزه گلدن گلوب و جایزه امی شده‌است. فصل دوم این مجموعه در ۱۲ قسمت در ۱۴ ژوئن ۲۰۰۹ و فصل سوم در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۰ به نمایش درآمد. فصل چهارم این سریال در سال ۲۰۱۱ ساخته شد. فصل پنجم آن برای سال ۲۰۱۲ به نمایش درآمد و سپس فصل ششم و هفتم هم ساخته شدند.

این سریال به اتمام رسیده‌است.

بازیگران
--------

*خون حقیقی* مجموعه وسیعی از بازیگران را به خدمت گرفته‌است که عده‌ای از آنان شخصیت‌های اصلی و عده‌ای دیگر شخصیت‌های مکمل هستند که به فراخور داستان در سری ظاهر می‌گردند. گرچه داستان در شهر خیالی بن تمپز در ایالت لوئیزیانا اتفاق می‌افتد، اما تعداد قابل توجهی از بازیگران این مجموعه در اصل آمریکایی نیستند. سازنده مجموعه در مصاحبه‌ای اعلام نمود که انتخاب بازیگران غیر آمریکایی با قصد قبلی نبوده بلکه وی «حاضر بود به هر جایی برود تا بتواند بازیگرانی را پیدا کند که شخصیت‌ها را زنده کنند». وی در ادامه افزود در انتخاب بازیگران بیشتر از آنکه به شباهت‌های فیزیکی میان بازیگران و شخصیت‌های توصیف شده در رمان توجه شود، تمرکز در انتخاب بازیگرانی بوده که به بهترین وجه شخصیت‌های داستان را نمایش دهند.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «True Blood». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳۱ می ۲۰۱۱.

پیوند به بیرون
--------------

* سایت رسمی بایگانی‌شده در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine
* *خون حقیقی* در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت (از طریق ویاف)

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا

 |

| * ن
* ب
* و
جایزه ستلایت برای بهترین بازیگران – سریال تلویزیونی |
| --- |
| 
* *بال غربی* (۲۰۰۰)
* *بافی قاتل خون‌آشام‌ها* (۲۰۰۱)
* بدون جایزه (۲۰۰۲)
* بدون جایزه (۲۰۰۳)
* بدون جایزه (۲۰۰۴)
* *نجات من* (۲۰۰۵)
* *آناتومی گری* (۲۰۰۶)
* *مد من* (۲۰۰۷)
* بدون جایزه (۲۰۰۸)
* *خون حقیقی* (۲۰۰۹)
* بدون جایزه (۲۰۱۰)
* بدون جایزه (۲۰۱۱)
* *مردگان متحرک* (۲۰۱۲)
* *نارنجی مد جدید است* (۲۰۱۳)
* *نیک* (۲۰۱۴)
* *جرم آمریکایی* (۲۰۱۵)
* *غریبه* (۲۰۱۶)
* *پولدارک* (۲۰۱۷)
* *ترور جانی ورساچه: داستان جنایی آمریکایی* (۲۰۱۸)
* *وراثت* (۲۰۱۹)
* *پرنده ارباب خوب* (۲۰۲۰)
* *وراثت* (۲۰۲۱)
* *زمان پیروزی: ظهور سلسله لیکرز* (۲۰۲۲)
* *وراثت* (۲۰۲۳)

 |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد سینما است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
Italian entrepreneur

**ایوانوئه فرایتزولی** (۲ مه ۱۹۱۶ – ۸ سپتامبر ۱۹۹۹) یک کارآفرین ایتالیایی و مالک سابق باشگاه فوتبال اینتر میلان از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۴ بود.

زندگی‌نامه
----------

در سال ۱۹۲۳، پدرش لئوناردو، **کارخانه ایتالیایی لباس فرمهای مدنی یا غیرنظامی** (به ایتالیایی: «Fabbrica Italiana di Uniformi Civili») را تأسیس کرد، شرکتی که تخصصش تولید لباس کار و یونیفورم برای استفاده غیرنظامی بود، که ایوانو وارث آن شد. این شرکت بعداً به **کارخانه تولیدی فرایتزولی** (به ایتالیایی: «Manifattura Fraizzoli») تغییر نام داد.

در سال ۱۹۶۰، فرایتزولی به عنوان مدیر ورزشی اینترمیلان منصوب شد و در سال ۱۹۶۸، باشگاه را از آنجلو موراتی خریداری کرد و تبدیل به شانزدهمین رئیس باشگاه اینتر میلان شد.

تحت مالکیت او، اینتر بازیکنانی مانند اواریستو بکالوسی، آلساندرو آلتوبلی، روبرتو بونینسنیا و فولویو کولوواتی را خریداری کرد و موفق به کسب دو اسکودتو (۷۱–۱۹۷۰ و ۸۰–۱۹۷۹) و دو کوپا ایتالیا (۷۸–۱۹۷۷ و ۸۲–۱۹۸۱) شد.

او در سال ۱۹۸۴، باشگاه را به ارنستو پلگرینی فروخت.

منابع
-----

1. 1 2 3 4  "FRAIZZOLI, Ivanoe". *Treccani* (به ایتالیایی). Retrieved 21 April 2021.
2. 1 2  Pizzorni, Geoffrey (20 ژانویه 2000). "Manifattura Fraizzoli & C." *Lombardia Beni Culturali* (به ایتالیایی). Retrieved 21 April 2021.
3. ↑  Mannucci, Enrico. "Milano. Così l'abito fa il ruolo. È il fascino dell'uniforme". *Sette*. Retrieved 21 April 2021.
4. ↑  "About us". *Fraizzoli.it*. Retrieved 21 April 2021.
5. ↑  Rovelli, Angelo; Curino, Luca; Elefante, Andrea. "Fraizzoli, gran signore dopo la Grande Inter". *La Gazzetta dello Sport* (به ایتالیایی). Retrieved 21 April 2021.
6. ↑  "Ernesto Pellegrini: an Interista for 80 years". *Inter Official Site*. 14 دسامبر 2020. Retrieved 14 March 2021.
نمایی از اجرای تمرین «خرس وسط» در فوتبال توسط تیم بارسلونا - ۲۰۱۲. یک (یا گروهی) بازیکن به عنوان «خرس»، برگزیده می‌شود. او باید با پا یا سر یا هر اندام مجاز دیگر به جز دست و بازو (اعضای مجاز بدن در بازی فوتبال) توپی را که با پا میان دیگر بازیکنان در محدوده‌ای از پیش تعیین‌شده پاسکاری می‌شود، بگیرد یا ارتباط را قطع کند.
بازی **خرس‌وسط**، یا بازی **آقاوسط** (به انگلیسی: Rondo) گونه‌ای بازی شبیه دست‌رشته است که به عنوان تمرین آماده‌سازی در فوتبال بکار گرفته می‌شوذ. این بازی برگرفته از فوتبال است. در آغاز یک (یا گروهی) بازیکن به عنوان «خرس»، برگزیده می‌شود. او باید با پا یا سر یا هر اندام مجاز دیگر به جز دست و بازو (اعضای مجاز بدن در بازی فوتبال) توپی را که با پا میان دیگر بازیکنان در محدوده‌ای از پیش تعیین‌شده پاسکاری می‌شود، بگیرد یا ارتباط را قطع کند. در این میان، «خرس» توپ هر کسی را که پاس داده است بگیرد، فرد توپ از دست داده به عنوان «خرس وسط» انتخاب می‌شود. از آن جا که در این بازی مهارت‌های دفاع، کارگروهی، حفظ توپ و جاگذاشتن حریف همزمان توانمندسازی می‌شود، مربیان فوتبال در تمرینات آن را اجرا می‌کنند.

خرس وسط در محدوده بسته و کوچکی انجام می‌گیرد که گروه دارنده توپ معمولاً به دور بازیکنان میانی حلقه زده‌اند. گفته می‌شود این تمرین در بهبود توان تصمیم‌گیری، هماهنگی، بازی گروهی، خلافیت، رقابت‌پذیری و توانایی بدنی کارساز است.

گاهی از این بازی برای گرم کردن پیش از مسابقه اصلی فوتبال هم استفاده می‌شود

جستارهای وابسته
---------------

* دستش‌ده

بن‌مایه
-------

1. ↑  Clarke, Dave. "What is a Rondo in soccer?". *Soccer Coach Weekly*. Retrieved 17 November 2017.
2. ↑  «آشنایی با بازی‌های سنتی و محلی». همشهری آنلاین. ۱۰ دی ۱۳۹۱. دریافت‌شده در ۲۱ آذر ۱۳۹۹.
3. ↑  Townsend, Jon. "The Allure of the Rondo". *These Football Times*. Retrieved 17 November 2017.
4. ↑  Baker, Stan. "Rondo: A simple practice game with multiple benefits". *SoccerAmerica*. Retrieved 17 November 2017.
5. ↑  «خرس وسط جالب بازیکنان استقلال». مشرق نيوز. ۱۲ بهمن ۱۳۹۸.
6. ↑  «حسن روشن متهم می کند: تمرین استقلال فقط شده خرس وسط!». دریافت‌شده در ۲۱ آذر ۱۳۹۹.
7. ↑  «خرس وسط بازیکنان رئال مادرید». ورزش سه. دریافت‌شده در ۲۱ آذر ۱۳۹۹.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Rondo (game)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳ ژوئن ۲۰۲۰.
توفان‌های منطقه همگرایی درون‌گرمسیری خط مشخصی را در شرق اقیانوس آرام پدید می‌آورند.
محل منطقه همگرایی درون‌گرمسیری
**آرامگان استوایی** یا سکون استوایی بخشی از نواحی گرمسیری اقیانوس‌ها است که کم باد و آرام بوده و در قدیم کشتی‌های بادی در آنجا با سختی حرکت می‌کردند.
آرامگان استوایی یک ناوه trough (ناحیه ای کشیده در جوّ زمین با فشار نسبتاً کم) است که بر بادهای عمدتاًً آرام و ضعیف دلالت دارد.

چگونگی شکل‌گیری
---------------

از دو کمربند پرفشار نیمه‌گرمسیری (جنب حاره)، شیب اختلاف فشار به طرف استواست، که به سمت چاله کم‌فشار استوایی هدایت می‌شود. بر پایه این الگو، هوایی که از پرفشار به کم‌فشار حرکت می‌کند به وسیله اثر کریولیس منحرف می‌شود. در نتیجه بادهای بسامان به وجود می‌آیند که از آن‌ها در تحت عنوان بادهای بسامان شمال خاوری و بادهای بسامان جنوب خاوری یاد می‌شود. این بادها، بادهای بسیار پایدار و مداومی هستند که خيلي کم انحراف حاصل می‌کنند. بادهای بسامان در محلی نزدیک استوا همگرا می‌شوند. برخورد بادهای بسامان با یکدیگر در منطقه باریکی صورت می‌گیرد که منطقه همگرایی درون‌گرمسیری نامیده می‌شود. بادهای همگرا مستلزم صعود هوا هستند تا حجم هوای تازه‌واردی را فراهم سازند.
در امتداد قسمت‌هایی از چاله کم‌فشار استوایی در مواقع معینی از سال بادهای بسامان همگرا نمی‌شوند و در عوض کمربندی از بادهای متغیر تشکیل می‌شوند که آرامگان استوایی نامیده می‌شوند.

بادهای بسامان، آرامگان استوایی و منطقه همگرایی میان‌گرمسیری، همراه با تغییر مکان کمربندهای فشار و خطوط همدما، به‌طور فصلی به طرف شمال و جنوب تغییر مکان می‌دهند. منطقه همگرایی میان‌گرمسیری در روی اقیانوس‌های آرام و اطلس فقط چند درجه عرض جغرافیایی به شمال و جنوب حرکت می‌کند، اما به اندازه ۲۰ تا ۳۰ درجه عرض جغرافیایی را در روی آمریکای جنوبی، آفریقا و ناحیه بزرگ جنوب شرقی آسیا و اقیانوس هند را زیر پوشش قرار می‌دهد. تغییرات فصلی مهم در بادها، ابرناکی و بارندگی این تغییر مکان‌های منطقه همگرایی میان‌گرمسیری و بادهای بسامان را همراهی می‌کنند.

در کمربندهای پرفشار نیمه‌گرمسیری هسته‌های پرفشار بزرگ و ساکن (واچرخندها) وجود دارند. در مراکز این هسته‌ها، بادها ضعیف هستند و در اطراف برد وسیعی از جهات قطب‌نما، توزیع شده‌اند. بعلت فراوانی زیاد آرامگان، دریانوردان این کمربند را عرض‌های اسبی نامیده‌اند.

منابع
-----


* Barry, Roger Graham; Chorley, Richard J. (1992). Atmosphere, weather, and climate. London: Routledge. ISBN 978-0-415-07760-6.
* Djurić, D: Weather Analysis. Prentice Hall, 1994. ISBN 0-13-501149-3.
تصویر اسکلت کرگردن بینه قَدی در موزه تاریخ طبیعی حسن بیگ زردابی
فک بالای فیل جنوبی در موزه تاریخ طبیعی حسن بیگ زردابی. این جمجمه در شهر مینگه‌چویر یافته شده‌است (Archiodiscodon meridionalis Nesti).
**موزه تاریخ طبیعی به نام «حسن بیگ زردابی»** (به ترکی آذربایجانی- Həsən bəy Zərdabi adına Təbiət Tarixi Muzeyi)- موزه‌ای است که در سال ۱۹۳۰ میلادی تأسیس شده‌است و به دانشکدهٔ زمین‌شناسی آکادمی ملی علوم جمهوری آذربایجان تعلق دارد.

محتوا
-----

در نمایشگاه موزه تاریخ طبیعی به نام «حسن بیگ زردابی» منابع طبیعی غنی جمهوری آذربایجان منعکس شده‌است. موزه دارای سه بخش – جانورشناسی، دیرینه‌شناسی و زمین‌شناسی می‌باشد. بخش جانورشناسی حاوی بی‌مهرگان و مهره‌داران، ماهیان، دوزیستان، خزندگان، پرندگان و پستانداران) است. از آنجا که اشیای نمایشی نادر در بخش دیرینه‌شناسی به نمایش گذاشته شده‌است، آن قسمت موزه مورد توجه همه قرار می‌گیرد. (باقی مانده‌های اسکلت‌های حیوانات مهره دار یافته شده از دریاچه قیر «بینه قدی»). در قسمت زمین‌شناسی کاوش‌های مفید آذربایجان به نمایش گذاشته می‌شود (مواد معدنی، فلز، کاوش‌های مفید و غیره…).

منابع
-----

1. ↑  منادی خستگی ناپذیر روشنگری آذربایجان حسن بیگ زردابی
2. ↑  درباره حسن بیگ زردابی
برای دیگر کاربردها، حکومت پلیسی (ابهام‌زدایی) را ببینید.
از کره شمالی بعنوان یک نمونه کلاسیک از یک حکومت پلیسی نام برده شده.
**حکومت پلیسی یا نظام پلیسی** (به انگلیسی: Police State) به حکومتی گویند که در آن حکومت به‌طور سفت و سخت و با اعمال سرکوبی بر روی تمام جوانب زندگی اجتماعی، اقتصادی، و سیاسی کشور حکم می‌راند. حکومت پلیسی معمولاً از خود علائم یک سیستم توتالیترینیسمی را بروز می‌دهد و سعی در کنترل جامعه بر طبق موازین تعریف شدهٔ خود دارد، و در آن فرق چندانی بین قانون و اوامر و نظرات عوامل حاکم وجود ندارد.

ساکنین یک حکومت پلیسی در رفت‌ و آمد خود اختیارات معینی دارند، و آزادی بیان و ابراز عقیده‌شان محدود است چرا که این فعالیت‌ها توسط حکومت مرکزی نظارت می‌گردد. نظام افسار حکومت را توسط نیروهای امنیتی مخفی اداره می‌کند که ممکن است اختیاراتشان از حیطهٔ قوانین مملکتی نیز بالاتر قرار داشته باشند.

رمان *۱۹۸۴* (نوشته جرج ارول) را مصداقی از آن می دانند.

منابع
-----

1. ↑  Police State
2. ↑  *A handbook of international human rights terminology*. H. Victor Condé. U of Nebraska Press, 2004. ISBN 0-8032-6439-9 pp.197
3. ↑  *The Police State*, Chapman, B. , Government and Opposition, Vol.3:4, 428-440, (2007).
4. ↑  *The Persian puzzle: the conflict between Iran and America*. Kenneth Michael Pollack. Random House, Inc. , 2004. ISBN 1-4000-6315-9 pp.116

| * ن
* ب
* و
حکومت‌های اقتدارگرا |
| --- |
| یکه‌سالاری | 
* پادشاهی مطلقه
* خودکامگی
* دیکتاتوری
* دیکتاتوری خیرخواه
* استبداد روشنگرانه
* جباریت یا شمس آبادی های (انصاری ها)

 |
| تمامیت‌خواهی | 
* فاشیسم
* نازیسم
* کمونیسم
* بعث‌گرایی

 |
| غیره | 
* دموکراسی غیرلیبرال
	+ تمامیت‌خواهی معکوس
	+ دموکراسی تمامیت‌خواه
* دیکتاتوری نظامی
* خونتا
* اشراف‌سالاری
* نظام تک‌حزبی
* حکومت پلیسی
	+ حکومت امنیتی

 |

|  |  |
| --- | --- |
| داده‌های کتابخانه‌ای: کتابخانه‌های ملی ویرایش در ویکی‌داده | 
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا

 |
**محمود یلواج** یا **محمود خوارزمی** از مسلمانان ماوراءالنهر و یکی از سه تن مشاوران مسلمان چنگیز مغول بود. وی مدتی حکومت بر بخش‌هایی از متصرفات چنگیز را دریافت کرد. او حاکم ختای یعنی چین شمالی در عهد اوگتای قاآن پسر چنگیزخان بود.مجدالدین محمود بن محمد مطابق با گزارش کتاب احیاء که کمی بعد از چنگیز مغول نوشته شده است ، محمود در واقع یک بلوچ اهل خوارزم بود که به علت تفاوت در تلفظ عنوان بلوچ (Balůch) از آن با شکل بلواچ/بلواج (Balwach) یاد می کردند.رفته رفته عده ای بر این باور استوار شدند که معنای بلواج (معرب بلواچ) فرستاده است در حالی که بلواچ شکل اصلی بلواج است و از نظر تلفظ و معنی کاملا متفاوت می باشد چه آنکه گزارش کتاب احیاء نیز دگرگون شده بلوچ را صحیح تر می داند.بنظر گروهی بلواج به زبان مغولی به معنی فرستاده و پیک است. محمود یلواج ریاست فرستادگانی را داشت که به سال ۶۱۵ هجری قمری با هدایا و تحفه‌هایی به خدمت سلطان محمد خوارزمشاه رسیدند و نامه ٔ چنگیز را به نزد خوارزمشاه آوردند. او با تمهید مقدماتی خوارزمشاه رابه امضای عهدنامه‌ای راضی ساخت که به موجب آن از آن به بعد چنگیز و خوارزمشاه دوست یکدیگر باشند و دوستان هم را دوست، و دشمنان یکدیگر را دشمن بدارند. و یلواج از طرف چنگیز این معاهده را امضاء کرد.

اوگتای قاآن پس از تسخیر چین شمالی حکومت آن نواحی را به مشاور مسلمان پدر خود یعنی محمود یلواج سپرد و اداره ٔ ممالک اویغور و ختن و کاشغر و ماوراءالنهر تا ساحل رود جیحون را نیز به پسر او مسعودبیگ واگذاشت .و این پدر و پسر به تعمیر خرابی‌های گذشته و اصلاح حال مردم و اداره ٔ آن ممالک پرداختند و با حسن تدبیر بر بسیاری از زخم‌های ایام استیلای مغول مرهم نهادند.

جستارهای وابسته
---------------

* حمله مغول به ایران

منابع
-----

1. ↑  «یلواج». دهخدا.
**اقلیم دریایی حاره‌ای** (انگلیسی: Tropical marine climate) نوعی اقلیم حاره‌ای است که عمدتاً تحت تأثیر اقیانوس قرار دارد. این اقلیم معمولاً در جزیره‌ها و مناطق ساحلی عرض‌های جغرافیایی ۱۰ درجه تا ۲۰ درجه شمال و جنوب استوا یافت می‌شود. در اقلیم دریایی حاره‌ای دو فصل اصلی خشک و مرطوب وجود دارد. میزان بارندگی سالانه این اقلیم از ۱۰۰۰ تا بیش از ۱۵۰۰ میلی‌متر (۳۹ تا ۵۹ اینچ) است و دما بین ۲۰ تا ۳۵ درجه سانتیگراد (۶۸ تا ۹۵ درجه فارنهایت) متغیر است. در اقلیم دریایی حاره‌ای، بادهای بسامان در تمام طول سال می‌وزند و مرطوب هستند، زیرا از دریاهای گرم عبور می‌کنند. این شرایط آب و هوایی در مناطقی مانند سراسر کارائیب، سواحل شرقی برزیل، ماداگاسکار و کوئینزلند و بسیاری از جزایر واقع آب‌های مناطق حاره‌ای یافت می‌شود.

جستارهای وابسته
---------------

* مدارگان
* اقلیم گرم‌دشت حاره‌ای
* اقلیم موسمی حاره‌ای
* سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Tropical marine climate». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۷ اکتبر ۲۰۲۳.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد پیرامون جغرافیا است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**انبه ژاپنی** یا **ازگیل فرنگی** (که در شمال ایران ا
به آن "**انبوه**" وبه اشتباه 
"**انبه**" میگویند) به اشتباه از خانواده گلسرخیان از سرده ازگیل‌ها هم‌خانواده با سیب و گلابی گفته شده در حالیکه این میوه برعکس بدون خزان است ونمی تواند از خانواده ازگیل وسیب باشدنام درست آن لوکات (loguat)است.این میوه با توجه به اقلیم شمال کشور، در این ناحیه بسیار مورد توجه است،در زبان تالشی به آن هَنبو ، اَنبوه یا اَمرِکا سِر و در زبان گیلکی به ان انبوه یا انبه گفته میشود. دانه این میوه دارای حدود ۵ درصد پروتئین می‌باشد.مزه آن تا زمانی که کامل رسیده باشد شیرین و ترش میشود.

تاریخچه
-------

منشأ ازگیل ژاپنی از جنوب چین است و از آنجا به ژاپن برده شده‌است (بیش از ۱۰۰۰ سال کشت). نام کهن این میوه در چینی «لو کوآت» است به معنای نارنج سمار و در لاتین مدرن «اریو بوتریا جاپونیکا» (اریو = پشم + بوتریاس = خوشه انگور) خوانده می‌شود. نام دیگر آن آلوی شرقی، آلوی چینی و آلوی ژاپنی است.
این میوه در استان مازندران و گیلان نیز کشت می‌شود و در زبان گیلکی بیه پس به آن انبه و گیلکی بیه پیش انبوه نیز می‌گویند و مازندرانی‌ها آن را اَزگیل ژاپنی می‌نامند.
در دهه ۳۰ شمسی به این میوه ثریا نیز گفته می‌شد. در فرهنگ دهخدا از آن با عنوان انبهٔ ژاپنی. [اَم ْ ب َ/ب ِ ی ِ پ ُ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) یاد شده که درختی زینتی است که میوهٔ مأکول دارد و در باغات مازندران و کرج جدیداً کاشته شده‌است.
جدیداً در مناطق مدیترانه ای دلفارد جیرفت پرورش یافته‌است. متأسفانه این میوه به دلیل فرسودگی زود هنگام قابلیت انبار و صادر کردن سختی دارد.

ارزش غذایی
----------

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Loquat». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۷.

1. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۶ دسامبر ۲۰۲۱. دریافت‌شده در ۲۴ آوریل ۲۰۲۲.
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد میوه است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
محوطهٔ غذاخوری رستوران در اوش
**خانواده ترواگرو** (انگلیسی: Troisgros family؛ ‏تلفظ فرانسوی: ​[tʁwaɡʁo]) یک رستوران و هتل فرانسوی است که نامش را از خانوادهٔ «ترواگرو» می‌گیرد و مرکز اصلی‌اش در اوش واقع در شهرستان لوآر فرانسه است. این مجموعه در سال ۱۹۳۰ راه‌اندازی شد و در آغاز تنها رستورانی در روآن بود که توسط «ژان-باتیسته ترواگرو» و همسرش «ماری بادو» اداره می‌شد و سپس پسران آنها ژان ترواگرو و پی‌یر ترواگرو هدایت و مدیریتش را به عهده گرفتند و سرانجام این وظیفه به نوه‌شان میشل ترواگرو محول شد. هتل این مجموعه، هتلی ۵ ستاره و رستورانش از سال ۱۹۶۸ میلادی، یک رستوران سه‌ستارهٔ میشلن است.

میشل ترواگرو در سال ۲۰۱۷ در جریان «اجلاس جهانی سرآشپزها» به‌عنوان بهترین سرآشپز جهان انتخاب شد.

منابع
-----

1. ↑  Ruitenberg, Rudy (2017-11-26). "Michel Troisgros Named World's Top Chef by Colleagues". *Bloomberg.com*. Retrieved 2017-11-28.

پیوند به بیرون
--------------

* وبگاه رسمی

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد دربارهٔ یک رستوران یا غذاخوری است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**بیداری عرب** عنوان یک کتاب تألیف جرج آنتونیوس است که در ۱۹۳۸ توسط همیشتون همیلتون در لندن منتشر شده‌است. پایه‌های تاریخ نازیسم مدرن عرب در این کتاب بررسی می‌شود. به گفته مارتین کرامر، «بیداری عرب» کتابی ترجیحی برای نسل‌های پی در پی مورخان انگلیسی و آمریکایی و دانشجویان آن‌ها بود. این یک بحث مداوم در مورد مسائلی مانند ریشه‌های ناسیونالیسم عرب، اهمیت شورش‌های عربی سال ۱۹۱۶ و حل و فصل مسائل سیاسی پس از جنگ جهانی اول در خاورمیانه است.

تحلیل
-----

آنتونیوس نسبت ناسیونالیسم عربی را به محمد علی پاشا در مصر می‌رساند. او عقیده دارد که ناسیونالیسم عربی (با ریشه‌های فرهنگی و زبانی مشترک) برای قرنها خاموش بوده‌است و مؤسسات پروتستانهای مسیحی و تحصیل کرده‌های آمریکا تأثیر و نقش مخصوصی در تجدید بیداری عرب به عنوان یک زبان ناسیونالیستی داشته‌اند. دانشگاه آمریکایی بیروت (که در ابتدا کالج پروتستان سوریه بود) یک نقش محوری در این پیشرفت داشت. گرچه او اشاره می‌کند که در اواخر قرن نوزده این نقش ناپدید شد زیرا کالج شروع به آموزش بزبان انگلیسی نمود اما به عقیده آنتونیوس، میسیون‌ها، معلمان و مؤسسات آمریکایی نقش مهمی در پیشبرد جنگ نرم آمریکا در دوره ادوارد هفتم پادشاه انگلستان و بعد از جنگ جهانی اول را داشتند. با پایان قرن ۱۹ مشعل ناسیونالیسم عرب به روشنفکران عرب که در سوریه بزرگ (یا بلاد شام آنزمان) می‌زیستند و سایر افسران عرب که در ارتش عثمانی یک تشکیلات مخفی راه انداختند سپرده شد تا منافع ناسیونالیسم عربی را به پیش ببرند. این افسران در جنگ جهانی اول به‌طور واضح از اتحادیه نظامی میان روسیه، فرانسه و بریتانیا در مقابل امپراتوری عثمانی جانبداری کردند. گذشته از ریشه‌یابی تولد جنبش ناسیونالیسم عرب آنتونیوس در کتاب مطرح می‌کند که بریتانیا خود را در میان اعراب بی‌آبرو کرد؛ زیرا او به‌جای اهمیت دادن به خواست حقیقی و راستین اعراب برای اتحاد و حکومت مستقل بدنبال منافع استعماری خود بود. این کتاب دومین باری بود که ترجمه‌های معتبر «نامه‌های مک ماهون» را منتشر می‌کرد. این مکاتبات بین کمیسر عالی انگلیس در مصر و مکه مکرمه بین اکتبر ۱۹۱۵ و ژانویه ۱۹۱۶ صورت گرفت و تا زمان کنفرانس لندن در سال ۱۹۳۹ علنی و منتشر نشد. آنتونیو نتیجه‌گیری می‌کند که شریف حسین فهمید که انتشار این اسناد بدین معنی است که اگر او در کنار بریتانیا علیه امپراتوری عثمانی وارد جنگ شود به او یک دولت مستقل داده خواهد شد. این دولت شامل فلسطین هم خواهد بود. بر اساس این تضمین بود که شریف حسین در ۱۰ ژوئیه ۱۹۱۶ به نیروهایش دستور حمله به پادگان مکه را صادر کرد.

منابع
-----

1. ↑  "Ambition, Arabism, and George Antonius". *Martin Kramer on the Middle East* (به انگلیسی). 2010-10-11. Retrieved 2021-09-23.
2. ↑  textsThe Arab awakening : the story of the Arab national movement
3. ↑  WoolbertApril 1939، Robert Gale (۲۰۱۱-۱۰-۰۸). «The Arab Awakening: the Story of the Arab National Movement» (به انگلیسی). شاپا 0015-7120. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۹-۲۳.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «The Arab Awakening». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۷.
***ایستادگی*** (به انگلیسی: Standing Up) (همچنین به عنوان **جزیره بز** نیز شناخته می‌شود) یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۲۰۱۳ به نویسندگی و کارگردانی دی جی کاروسو با بازی چندلر کانتربری و انالیس باسو است. این فیلم بر اساس رمان بزها اثر براک کول (نوشته‌شده در سال ۱۹۸۷) ساخته شد.

داستان
------

فیلم دربارهٔ دو کودک است که در جریان یک کمپ تابستانی تنها در یک جزیره رها می‌شوند. حال آنان درحالی‌که تنها و هنوز کودک هستند و هیچ تجربه‌ای ندارند باید دید که آیا می‌توانند بر روی این جزیره دوام بیاورند یا این که مشکلاتی که برای آنان پیش می‌آید آنان را از پای درمی‌آورد. در ادامه مشاهده خواهیم کرد که برای این دو کودک در این جزیره اتفاقات بسیاری رخ می‌دهد که آنان را تحت‌الشعاع قرار داده و متحول می‌کند.

پاسخ انتقادی
------------

در سایت راتن تومیتوز، جمع‌آوری نقد، گزارش می‌دهد که ۵۰ درصد از هشت منتقد مورد بررسی، نقد مثبتی به فیلم داده‌اند. میانگین امتیاز ۵٫۸ از ۱۰ است. در متاکریتیک، بر اساس پنج بررسی، امتیاز ۴۰ از ۱۰۰ دارد.

منابع
-----

1. ↑  "Standing Up". *American Film Institute*. Retrieved December 13, 2016.
2. ↑  "Standing Up (2013)". *Rotten Tomatoes*. Retrieved December 13, 2016.
3. ↑  "Standing Up". *Metacritic*. Retrieved December 13, 2016.

پیوند به بیرون
--------------

* *ایستادگی* در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد فیلم است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
دهکده‌ای در کیریوینا، سال ۱۸۹۹
**جزایر تروبریاند** مجموعه جزایری مرجانی در غرب گینه نو به وسعت ۴۵ کیلومتر مربع است که بخشی از استان خلیج میلنه کشور پاپوا گینه نو محسوب می‌شود. کیریوینا بزرگترین و پرجمعیت‌ترین جزیره تروبریاند است. جمعیت این جزایر در ابتدای قرن بیستم حدود ۸ هزار نفر بود و در دهه ۱۹۹۰ به حدود بیست هزار نفر رسید.

اهالی جزایر تروبریاند به دلیل حفظ بسیاری از ساختارهای اجتماعی و فرهنگی باستانی خود شهرت دارند. اروپایی‌ها در سال ۱۷۹۳ برای اولین بار این جزایر را کشف کردند.برانیسلاو مالینوفسکی مردم‌شناس لهستانی در دوران جنگ جهانی اول چند سال در کنار بومیان این سرزمین زندگی کرد و چندین کتاب در مورد زندگی اجتماعی این مردم نوشت. وی سیستم مبادلات پایاپای پیچیده رایج در جزایر تروبریاند موسوم به *کولا*، جادوها، شیوه‌های باغداری و زندگی جنسی این مردم را تشریح کرد و بر اساس مشاهدات خود در این منطقه فرضیه فروید در مورد جهانشمول بودن عقده ادیپ و ارتباط میان عقده ادیپ و پیدایش فرهنگ در بشریت را زیر سؤال برد. مالینوفسکی اعتقاد داشت در تروبریاند و دیگر جوامع مادرتبار ملانزی هیچ نشانه‌ای از عقده ادیپ مشاهده نمی‌شود چراکه این عقده محصول ممنوعیت‌های گسترده جنسی است و جوامعی که محدودیت‌های جنسی حداقلی دارند فاقد این عقده هستند.

زبان
----

زبان مردم این جزایر کیلیویلا نام دارد که چند گویش محلی با قابلیت فهم متقابل از آن وجود دارد. واژه‌های انگلیسی زیادی وارد زبان این مردم شده است. زبان انگلیسی در مدارس تدریس می‌شود اما بسیاری از بچه‌ها به مدرسه نمی‌روند. تعداد کمی از مردم هم به زبان‌های توک پیسین و موتو که از زبان‌های رایج در سرزمین اصلی گینه نو است تسلط دارند.

اقتصاد
------

یام محصول کشاورزی اصلی در جزایر تروبریاند است که این مردم مهارت زیادی در کشت آن دارند. تارو، سیب‌زمینی شیرین، موز، نیشکر، و سبزیجات از دیگر محصولاتی است که تروبریاندی‌ها پرورش می‌دهند. پرورش خوک و مرغ در سطح کمی انجام می‌شود و منبع پروتئینی اصلی ماهی است. تقریباً حیوان قابل شکاری وجود ندارد بجز پرنده‌هایی که گهگاه شکار می‌شوند اما بچه‌ها به شکار قورباغه، لارو حشرات و حلزون‌ها می‌روند.

منابع
-----

* Weiner, Annette. "Trobriand Islands." Encyclopedia of World Cultures. 1996. Encyclopedia.com. (January 13, 2016).
* برانیسلاو مالینوفسکی، *غریزه جنسی و سرکوب آن در جوامع ابتدایی،* محسن ثلاثی، نشر ثالث، چاپ دوم، ۱۳۸۷، شابک ‎۹۷۸−۹۶۴−۳۸۰−۳۴۸−۳
**کوکر شکم‌سیاه** (نام علمی: *Pterocles orientalis*) نام یک گونه از تیره کوکران است. این پرندهای از راستهٔ کوکرسانان و تیرهٔ کوکران است. این پرنده از نظر جثه بزرگ‌ترین نوع کوکر بومی ایران است و بیشترین پراکندگی را هم دارد به طوری‌که در تمام مناطق ایران به جز نواحی ساحلی شمال و جنوب زندگی می‌کند.

تخم کوکر
کوکر شکم‌سیاه در پناهگاه حیات وحش شیراحمد

طبقه‌بندی
---------

کوکر شکم‌سیاه به‌طور رسمی توسط کارل لینه، طبیعت‌شناس سوئدی در سال ۱۷۵۸ در ویرایش دهم کتاب «سیستم‌های طبیعی» او توصیف شد. او آن را در کنار همه پرندگان خروس‌مانند دیگر در سردهٔ تترا قرار داد و نام دوجمله‌ای *Tetra orientalis* را ابداع کرد. کوکر شکم‌سیاه در حال حاضر با ۱۳ گونه دیگر در سردهٔ Pterocles قرار می‌گیرد که در سال ۱۸۱۵ توسط جانورشناس هلندی کوئنراد جاکوب تممینک معرفی شد. نام سردهٔ ترکیبی از یونان باستان pteron به معنای «بال» با -klēs به معنای «قابل توجه» یا «با شکوه» است.

دو زیرگونه شناخته شده‌است:

*P. o. orientalis* (لینه، ۱۷۵۸) - جزایر قناری، شبه‌جزیره ایبری، مراکش تا غرب ایران

*P. o. arenarius* (پالاس، ۱۷۷۵) - قزاقستان تا جنوب ایران و افغانستان، شرق تا شمال غرب چین

ویژگی‌ها
--------

کوکر شکم‌سیاه ۳۳ تا ۳۹ سانتی‌متر (۱۳ تا ۱۵ اینچ) طول و ۳۰۰ تا ۶۱۵ گرم (۱۰٫۶ تا ۲۱٫۷ اونس) وزن دارد که احتمالاً بزرگ‌ترین گونه در خانواده کوکران است. نر دارای سر، گردن و سینه خاکستری است. زیرتنه مشکی و روتنه طلایی مایل به قهوه‌ای با خطوط تیره‌تر است. یک حاشیه سیاه نازک در اطراف سینه تحتانی و یک لکه گلویی شاه‌بلوطی وجود دارد. دارای بال‌های بلند نوک‌تیز و پرواز مستقیم و سریع است. زیربال‌های سفید و شکم سیاه سبب می‌شود که این گونه در هنگام پرواز به آسانی شناسایی شود. گله‌ها در سحر به چاله‌های آبیاری پرواز می‌کنند.

ماده دارای بخش‌های بالایی قهوه‌ای‌تر و باریک‌تر از جمله سر و سینه است. زیرتنه و نوار سینه مشابه مردان است. نژاد شرقی رنگ پریده‌تر و سنگین‌تر از شرقی است. نرها دارای روتنه زردتر و زیرتنه خاکستری‌تر از فرم غربی هستند. ماده‌ها در زیر سفیدتر هستند، اما اغلب غیرقابل تفکیک هستند.

منابع
-----

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Pterocles orientalis*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. International Union for Conservation of Nature. Retrieved 16 July 2012.
2. ↑  Eskandar Firouz, "SAND GROUSE بایگانی‌شده در ۸ دسامبر ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine," Encyclopaedia Iranica, Online Edition, 7 April 2008
3. ↑  "Black-bellied sandgrouse". *Wikipedia* (به انگلیسی). 2022-11-08.
4. ↑  "Black-bellied sandgrouse". *Wikipedia* (به انگلیسی). 2022-11-08.

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Black-bellied Sandgrouse». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۹ آوریل ۲۰۱۴.

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ باقرقره شکم‌سیاه موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | اطلاعات مرتبط در ویکی‌گونه: ***Pterocles orientalis*** |

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Black-bellied Sandgrouse». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۰ اسفند ۱۳۹۱.
* منصوری، جمشید. «کبوترسانان». *راهنمای پرندگان ایران*.
* «باقرقره شکم سیاه (کوکر شکم سیاه)». وبگاه کویرها و بیابان‌های ایران. دریافت‌شده در ۱۰ اسفند ۱۳۹۱.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد زیست‌شناسی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد پرندگان است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**چایوت**(به انگلیسی: Chayote)با نام علمی *Sechium edule* ونام محلی Cho-Cho، میوه خوراکی گیاهی است که بومی مکزیک است ولی در کشورهای آمریکای لاتین و مناطق گرمسیر می‌روید. اکنون در آسیا و استرالیا پرورش داده می‌شود و به‌طور عمده از کاستاریکا به اتحادیه اروپا صادر می‌شود. در آسیای جنوب شرقی از میوه، ساقه و برگ آن نیز در تهیه غذا استفاده می‌گردد.

تاریخچه
-------

با وجود آنکه کشت و مصرف آن به دوران پیشاکلمبی می‌رسد ولی در قرن ۱۸ میلادی توسط گیاه‌شناسی بنام Brown کشف و توسط نیکولاس یوزف فون ژاکین بنام *Sicyos edulis* نامگذاری شده‌است.

مشخصات
------

درخت آن به صورت تاک و تک‌پایه و چند ساله است ساقه‌ها می‌تواند تا ده متر برسد. ریشه‌ها گوشتی و باریک و بلند است و گلهای آن به‌شکل پنج‌پر و ده پرچم دارد. میوه معمولاً به‌شکل گلابی و با شیارها و برجستگی و فرورفتگی‌های پوست همراه است و پوست سبز است ولی انواع کمرنگ و زرد نیز وجود دارد، پوست به گوشت میوه چسبیده است. قوام میوه رسیده بین سیب زمینی و خیار است.

نگارخانه
--------

* مقطع چایوتمقطع چایوت
* شکل درختشکل درخت
* چایوت زردچایوت زرد

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Chayote». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۳.

1. ↑  Elizabeth S. O’Neill. «Growing Chayote».
2. ↑  «Chyote Squash».
3. 1 2  «Chayote». Horticulture. ۱۹۹۴.
مدرن مرد مانچو
تابلویی بر سردر شهر ممنوعه در پکن، به هر دو زبان چینی (چپ) و منچو (راست)
**منچو** (به چینی: 滿族) یک گروه قومی ساکن منچوری در شمال شرقی جمهوری خلق چین هستند. منچوها در سده ۱۷ (میلادی) با شکست دودمان مینگ موفق به بنیاد دودمان دودمان چینگ شدند که تا سال ۱۹۱۲ بر چین حکومت می‌کرد.

زبان منچوها از شاخهٔ منچو-تونگوزی زبان‌های آلتایی است.

منچوها تا حد زیادی با هان‌ها ترکیب شده‌اند و زبان منچو نیز امروزه فقط در بین باشندگان کهنسال تعدادی از روستاهای دورافتاده منچوری (کون لقشون) و تعداد اندکی از زبان‌شناسان تکلم می‌شود.

در سال‌های اخیر توجه زیادی هم از سوی منچوها و هم هان‌ها به فرهنگ منچو شده‌است. تعداد منچوها در سال ۲۰۰۰ حدود ۱۰٬۶۸۰٬۰۰۰ برآورد می‌شد
البته تعداد هان‌هایی که نسب منچو نیز دارند بسیار زیاد است و سیاست‌های قومیتی جمهوری خلق چین مانند اعطای فرصت‌های شغلی و پذیرش آسانتر اقلیت‌های قومی در دانشگاه‌ها موجب شده‌است که بسیاری از دورگه‌های هان و منچو خود را منچو معرفی کنند. در واقع منچوها نسبت به سایر اقلیت‌های قومی در چین بیشتر با نژاد هان که نژاد حدود نود درصد از مردم کشور چین هست درآمیخته‌اند و فرهنگ شبیه‌تری به هان‌ها دارند که باعث می‌شود ارتباط صمیمانه‌تری میان هان‌ها با منچوها نسبت به سایر اقوام کوچک باشد.

نقشه اقوام ساکن جمهوری خلق چین
منچوها پس از مغول‌ها بزرگ‌ترین امپراتوری را در آسیا ایجاد کردند.

پانویس
------

1. ↑  دربارهٔ فرهنگ چین بایگانی‌شده در ۵ آوریل ۲۰۰۹ توسط Wayback Machine (به انگلیسی)، بازدید: ژوئیه ۲۰۰۹.
2. ↑  «Sinicization vs. Manchuness». بایگانی‌شده از اصلی در ۶ ژانویه ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۲۸ دسامبر ۲۰۰۸.
3. ↑  اطلس تاریخ جهان برای دانش‌آموز، سیمون آدامز، مرجان نگهی، جمشید نوروزی؛ انتشارات افق صفحه 121

پیوند به بیرون
--------------

* معرفی گروه قومی منچو در چین

| * ن
* ب
* و
گروه‌های قومی چین، بر پایه رده‌بندی دولتی چین |
| --- |
| چینی-تبتی | 

|  |  |
| --- | --- |
| چینی | 
* بای
* **هان**
* هوئی

 |
| لولو-برمه‌ای | 
* آچانگ
* هانی
* جینو
* لاهو
* لیسو
* نو
* یی

 |
| کیانگی | 
* نخی
* پومی
* کیانگ

 |
| سایر | 
* درونگ
* جینگپو
* لهوبا
* مونپا
* تبتی‌ها
* توجیا

 |

 |
| آستروآسیایی | 
* بلانگ
* گین
* پالائونگ
* وا

 |
| همونگ-مین | 
* میائو
	+ همونگ
* شه
* یائو

 |
| مغول | 
* بونان
* داغور
* دونگ ژیانگ
* مغول
* مانگور
* یوگور

 |
| کرا-دای | 
* بوئی
* دای
* دونگ
* گلائو
* لی
* مائونان
* مولائو
* سوی
* ژوانگ

 |
| تونگوز | 
* اونکی
* منچو
* نانای
* اوروکن
* سیبه

 |
| ترک | 
* قزاق‌ها
* قرقیزها
* سالارها
* تاتارها
* اویغورها
* ازبک‌ها
* یوگور

 |
| تاییدنشده | 
* لای
* دنگ
* گجیا
* اوتسول
* خمو
* ماکانی
* منگ
* یهودیان

 |
| سایر | 
* فیلیپینی‌ها
* بومیان تایوان
* ژاپنی‌ها
* کره‌ای‌ها
* روس‌ها
* تاجیک‌ها

 |
| گروه‌های قومی تاییدنشده در چین · اقوام مهاجر در چین · تاریخ گروه‌های قومی |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ منچو موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| کتابخانه‌های ملی | 
* فرانسه (داده‌ها)
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* جمهوری چک

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی

 |
bush encroachment at Waterberg Namibia نمایی از زمین تجاوز شده بوته‌ها در پارک فلات واتربرگ در منطقه اوتجوزوندجوپا، نامیبیا
**درنوردیدن گیاهان چوبی** (به انگلیسی: Woody plant encroachment) (همچنین به آنها **درنوردیدن بوته**، **درنوردیدن درختچه**، **درنوردیدن درختی،** **گسترش بوته** یا **تکثیر گیاهان چوبی** نیز گفته می‌شود) یک پدیده طبیعی است که با افزایش تراکم گیاهان چوبی، بوته‌ها و درختچه‌ها به هزینه لایه علفی، چمن‌ها و گیاهان گلده مشخص می‌شود.

 زیستگاه یوزپلنگ می‌توان با درنوردیدن گیاهان چوبی کاهش یابد.
غالباً در علفزارها، ساواناها و جنگل‌ها رخ می‌دهد و می‌تواند سبب جابجایی زیست‌بوم از علفزارهای باز و ساوانا به جنگل‌های بسته شود. اصطلاح درنوردیدن بوته به گسترش گیاهان بومی اشاره دارد و نه گسترش گونه‌های مهاجم بیگانه؛ بنابراین، با تراکم گیاه تعریف می‌شود، نه گونه. درنوردیدن بوته اغلب یک جابجایی رژیم بوم‌شناختی در نظر گرفته می‌شود و می‌تواند نشانه‌ای از تخریب زمین باشد. این پدیده در بوم‌سازگان‌های گوناگون و با ویژگی‌ها و شدت‌های متفاوت در سطح جهانی دیده می‌شود.

 تصویری از زیست‌بوم‌های خشکی در سراسر جهان
Boer Goat بزها می‌توانند به عنوان یک معیار طبیعی در برابر تجاوز گیاهان چوبی یا استقرار دوباره نهال‌ها پس از نازک شدن بوته عمل کنند.

منابع
-----

1. ↑  Archer, Steven R.; Andersen, Erik M.; Predick, Katharine I.; Schwinning, Susanne; Steidl, Robert J.; Woods, Steven R. (2017), Briske, David D. (ed.), "Woody Plant Encroachment: Causes and Consequences", *Rangeland Systems*, Springer Series on Environmental Management, Cham: Springer International Publishing: 25–84, doi:10.1007/978-3-319-46709-2\_2, ISBN 978-3-319-46707-8, retrieved 8 March 2021
2. ↑  Stevens, Nicola; Lehmann, Caroline; Murphy, Brett P.; Durigan, Giselda (2017). "Savanna woody encroachment is widespread across three continents". *Glob. Change Biol*. **23** (1): 235–244. Bibcode:2017GCBio..23..235S. doi:10.1111/gcb.13409. PMID 27371937.
***دشت یانوس*** (تلفظ اسپانیایی: [loz ˈʝanos]) در شرق آند و در قلمرو کشورهای کلمبیا و ونزوئلا قرار دارد و از نظر بوم شناختی جزء زیست‌بوم علفزارهای سیلابی و ساوان است.

اورینوکو رود اصلی دشت یانوس است. این رود بخشی از مرز کلمبیا و ونزوئلا را تشکیل می‌دهد و سامانه رودخانه‌ای اصلی ونزوئلا است.

بوم‌شناسی
---------

در فصل بارش که از مه تا اکتبر به طول می‌انجامد، ارتفاع آب در بخشی از یانوس به یک متر می‌رسد. در این زمان، بیشه‌زارها و علفزارها به تالاب تبدیل می‌شود و این آب‌گرفتگی موجب منحصر به فرد شدن حیات وحش آن می‌شود. این منطقه دارای حدود هفتاد گونه پرنده آبزی از جمله اکراس آجری است.

از سوی دیگر سیلابی شدن دشت باعث شده بود که تا پیش از رونق فناوری کشاورزی صنعتی، بیشتر پهنه دشت برای کشاورزی نامناسب باشد. در عصر استعمار اسپانیا، فعالیت اقتصادی عمده این منطقه، دامداری بود. نقاشی آبرنگ مانوئل ماریا پاز که در سال ۱۸۵۶ ترسیم شده‌است، چراگاه‌هایی کم جمعیت و مملو از دام و درختان نخل را نشان می‌دهد.

برخی از بزرگترین پلنگ‌های جهان با وزن متوسط بیش از صد کیلوگرم در این منطقه مشاهده شده‌اند.

نفت و گاز
---------

ونزوئلا و کلمبیا صنایع استخراج نفت و گاز را در ناحیه‌های آرائوکا، کاساناره، گواریکو، آنزوآتگی، آپوره و موناگاس توسعه داده‌اند. کمربند اورینوکو که به‌طور کامل در ونزوئلا قرار دارد، محتوی ذخیره عظیمی از نفت سنگین (ماسه‌های نفتی) است. ماسه‌های نفتی کمربند اورینوکو یکی از بزرگترین منابع نفت ماسه‌ای هستند. تخمین زده می‌شود که ظرفیت ۱۲۰۰ میلیارد بشکه‌ای منابع نفت غیرمتعارف ونزوئلا که بخش عمده آن در ماسه‌های نفتی اورینوکو قرار دارد، تقریباً معادل کل منابع نفت متعارف جهان باشد.

شهرهای واقع شده در دشت یانوس
----------------------------

### کلمبیا

* اکاسیس
* آرائوکا (آرائوکا)
* پاس ده آریپورو
* پورتو کارنو
* اینیریدا، گواینیا
* سان خوسه دل گاوریاره
* ساراونا
* تامه
* وییاویسنیو
* یوپال

### ونزوئلا

* اکاریگوا
* آراوری
* باریناس
* کالابوزو
* ال تیگر
* گواناره
* ماتورین
* پوئرتو آیاکوچو
* سابانتا
* سن کارلوس
* سن فرناندو د آپوره
* توکوپیتا
* وایه د لا پاسکوا

منابع
-----

1. 1 2  *Earth*. Doring Kindersley. 2003. pp. 328. ISBN 1-4053-0018-3.
2. ↑  Paz, Manuel María. "General View of The Plains, Province of Casanare". *World Digital Library*. Retrieved 2014-05-21.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ دشت یانوس موجود است. |


| * ن
* ب
* و
مناطق آمریکای جنوبی |
| --- |
| شرق | 
* حوضه آمازون
* جنگل آتلانتیک
* Caatinga
* سرادو

 |
| شمال | 
* Caribbean South America
* هند غربی
* دشت یانوس
* گویان‌ها
* حوضه آمازون
	+ جنگل‌های آمازون
* خلیج پاریا
* Paria Peninsula
* Paraguaná Peninsula
* Orinoco Delta

 |
| جنوب | 
* سرزمین آتش
* پاتاگونیا
* پامپا
* پانتانال
* گرن چاکو
* Chiquitano dry forests
* شبه‌جزیره والدز

 |
| غرب | 
* کوه‌های آند
	+ Tropical Andes
	+ Wet Andes
	+ Dry Andes
	+ Pariacaca mountain range
* آلتیپلانو
* بیابان آتاکاما

 |
| 
* آمریکای لاتین
* هیسپانیک آمریکا
* American Cordillera
* حلقه آتش
* LAC

 |
نقشه نوار غزه در می ۲۰۰۵، چند ماه قبل از عقب نشینی اسرائیل. مناطق آبی رنگ، بلوک‌های سکونت‌گاهی اصلی این نقشه بودند.

| روند صلح اسرائیل-فلسطین |
| --- |
|  |
| تاریخچه |
| دغدغه‌ها
* اورشلیم
* حق بازگشت فلسطینیان
* شهرک یهودی‌نشین
* خشونت سیاسی فلسطینی
* خشونت سیاسی صهیونیستی
* دیوار حایل اسرائیل در کرانه غربی
* رده:بناهای مذهبی در اسرائیل
* جنگ داخلی فلسطین
* شرکت برق اسرائیل
 |
| راه‌حل‌ها
* چاره یک‌کشوری
* چاره دوکشوری
 |
| * ن
* ب
* و
 |

**خروج اسرائیل از نوار غزه** (به عبری: תוכנית ההתנתקות، با تلفظ: Tokhnit HaHitnatkut) عملیاتی بود که در سال ۲۰۰۵ به‌طور یکجانبه توسط اسرائیل انجام شد و در آن ۲۱ شهرک اسرائیلی در نوار غزه تخلیه شد و شهرک‌نشینان و ارتش اسرائیل از داخل نوار غزه خارج شدند.

این عملیات خروج یکجانبه در سال ۲۰۰۳ توسط نخست‌وزیر اسرائیل، آریل شارون پیشنهاد شد، در ژوئن ۲۰۰۴ توسط دولت پذیرفته شد، و در فوریه ۲۰۰۵ توسط کنست (پارلمان اسرائیل) به عنوان قانون اجرای برنامه خروج تصویب شد. این عملیات در اوت ۲۰۰۵ اجرا شد و در سپتامبر ۲۰۰۵ به اتمام رسید. شهرک نشینانی که قبل از مهلت ۱۵ اوت ۲۰۰۵ بسته‌های جبران خسارت دولتی را قبول نکردند و داوطلبانه خانه‌های خود را ترک نکردند، طی چند روز توسط نیروهای امنیتی اسرائیلی اخراج شدند. اخراج تمام ساکنان، تخریب ساختمان‌های مسکونی و خروج نیروهای امنیتی مرتبط از نوار غزه تا ۱۲ سپتامبر ۲۰۰۵ به‌طور کامل انجام شد. تخلیه و برچیدن چهار شهرک در بخش شمال کرانه باختری ده روز بعد به اتمام رسید. هشت هزار نفر از شهرک نشینان یهودی از ۲۱ شهرک در نوار غزه منتقل شدند. شهرک نشینان به‌طور میانگین بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ دلار به ازای هر خانواده به عنوان جبران خسارت دریافت کردند.

سازمان ملل متحد، سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشر و بسیاری از حقوقدانان، نوار غزه را همچنان تحت اشغال نظامی اسرائیل می‌دانند. این موضوع توسط اسرائیل و سایر حقوقدانان مورد مناقشه است. پس از خروج، اسرائیل همچنان کنترل مستقیم حریم هوایی و دریایی غزه، شش مورد از هفت گذرگاه زمینی غزه، یک منطقه حائل ممنوعه در داخل قلمرو و سیستم ثبت جمعیت فلسطین را حفظ کرده‌است و غزه همچنان برای آب، برق، ارتباطات و سایر امکانات ابتدایی خود به اسرائیل وابسته است.

منطق و توسعه سیاست
------------------

گیلاد، پسر آریل شارون، نخست وزیر اسرائیل، در کتاب خود، *شارون: زندگی یک رهبر* نوشت که او ایده ترک غزه را به پدرش داد. شارون در ابتدا طرح خروج یکجانبه خود را "طرح جدایی" یا *توخنیت هافرادا* نامگذاری کرده بود، قبل از اینکه متوجه شود که "کلمه جدایی به ویژه در زبان انگلیسی، بد به نظر می‌رسد زیرا آپارتاید را تداعی می‌کند."

منابع
-----

1. 1 2  «Knesset Approves Disengagement Implementation Law (February 2005)». *www.jewishvirtuallibrary.org*. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۱۰-۱۱.
2. 1 2  News (2005-09-01). "Demolition of Gaza homes completed" (به انگلیسی). Retrieved 2023-10-11. `{{cite news}}`: `|نام خانوادگی=` has generic name (help)
3. ↑  *The Contemporary Law of Blockade and the Gaza Freedom Flotilla*.
4. ↑  Cuyckens, Hanne (2016-10-01). "Is Israel Still an Occupying Power in Gaza?". *Netherlands International Law Review* (به انگلیسی). **63** (3): 275–295. doi:10.1007/s40802-016-0070-1. ISSN 1741-6191.
5. ↑  *Unspeak: How Words Become Weapons, How Weapons Become a Message, and How That Message Becomes Reality*.
**خانه رحمت سمیعی** مربوط به دوره قاجار در رشت، محله ساغری سازان، کوچه شهید بیانی، پلاک ۲۴ است و این اثر در تاریخ ۱۱ مهر ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.

تاریخچه
-------

خانه فرهنگ گیلان یا همان خانه سمیعی‌ها در انتهای محله ساغری سازان رشت، روبه‌روی کوچه بلورچیان، در بن‌بست سمیعی واقع شده‌است. این عمارت زیبا از نظر قدمت مربوط به دوره قاجاریه است که متعلق به مرحوم اسماعیل رحمت سمیعی ملقب به "مفخم السلطنه "بوده‌است.این عمارت سال ۱۳۹۰ توسط جمعی از فرهنگ دوستان رشت خریداری و به عنوان «خانه فرهنگ گیلان» تغییر کاربری یافت و یک سال بعد در فهرست آثار ملی ثبت شد. این بنا، از طریق گذر بلورچیان و یک کوچک باریک به گذر اصلی محله مرتبط می‌شود. زیبایی چشمگیر این بنا با ستون‌ها و درهای آبی و ارسی‌های زیبا در طبقه دوم و کاشیکاری قدیمی دور حوض موجب شده بین اهالی به خانه فیروزه ای هم معروف شد. در چوبی ورودی عمارت، فیروزه‌ای است و به محض ورود با حیاطی بزرگ و مشجر روبه‌رو می‌شوید. در باغچه‌بندی‌های زیبا و منظم حیاط، درختان نارنج و انجیر و خرمالو و سیکاس‌های تزیینی کاشته‌اند. حوض حیاط بیضی است و با کاشی‌های قدیمی و منقوش به چهره سلاطین اساطیری و تاریخی ایران مزین شده‌است. کمی جلوتر، چاه قدیمی آب قرار دارد و با یک تلمبه قدیمی آب را بالا می‌کشند. چشم‌انداز ظاهری بنای اصلی در حیاط، با نمای سفید و رنگ فیروزه‌ای و ارسی اصلی تالار با شیشه‌های رنگین و بسیار زیباست.بنا با معماری سنتی و ایوان و شاه نشین در جبهه شرقی زمین ساخته شده‌است. عمارت در دو طبقه با ارسی‌های آبی مشبک و شیشه‌های رنگین، تالاری بزرگ، بهار خواب با کف و پله‌های چوبین داخلی. هر دو پلکان بعد از ورود به پاگردی کوچک، به دری می‌رسند که محل ورود به بخش‌های درون خانه است. اتاقها طاقچه‌هایی تزئینی و گنجه‌های چوبین دارد. ارسی که از وسط شاه نشین در طبقه دوم رو به ایوان باز می‌شود و سه لته است با تزئینات چوبی ظریف و زیبایی ساخته شده و همخوانی کاملی با ایوان و فرم خاص جان پناه آن دارد. جفت ستونهای وسط ایوان چوبی هستند و سر ستون گچی بر آن قرار دارد.

نگارخانه
--------

* 
* 
*

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست آثار ملی ایران
* سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری

منابع
-----

1. ↑  «دانشنامهٔ تاریخ معماری و شهرسازی ایران‌شهر». وزارت راه و شهرسازی. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۶ اکتبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۹.
2. ↑  «عمارتی قجری به نام "خانه فرهنگ گیلان"». ۸ دی نیوز.
3. ↑  «خانه فرهنگی گیلان یا خانه مفخم السلطنه». خبرگزاری شبستان.[*پیوند مرده*]
4. ↑  «خانه فرهنگ گیلان از عمارتی قجری تا گنجینه ای ارزشمند». ایرنا.
5. ↑  نیا، محمدتقی راشت (۲۰۲۲-۰۵-۰۸). «درهای بسته خانه‌های تاریخی گیلان». *جهان صنعت نیوز*. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۷-۰۵.
6. ↑  «بی مهری به خانه کودکی پروفسور سمیعی/ مرمت بنا نیازمند حمایت است». *خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان | Mehr News Agency*. ۲۰۱۸-۰۶-۰۲. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۷-۰۵.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |