**والیس، دوشس وینزر** (انگلیسی: Wallis, Duchess of Windsor; زاده ۱۸۹۶ ژوئن ۱۹ – درگذشته ۲۴ آوریل ۱۹۸۶) یک بشردوست اهل ایالات متحده آمریکا بود. شوهر سوم وی، پرنس ادوارد، دوک وینزر بود. ادوارد از سلطنت استعفا داد تا با والیس ازدواج کند.

والیس در بالتیمور، مریلند بزرگ شد. پدرش اندکی پس از تولد او درگذشت. او و مادر بیوه اش توسط اقوام ثروتمندتر آنها تا حدی مورد حمایت قرار گرفتند. اولین ازدواج او، با افسر نیروی دریایی ایالات متحده، وین اسپنسر، با دوره‌های جدایی همراه شد و در نهایت به طلاق انجامید. در سال ۱۹۳۱، در جریان ازدواج دوم خود، با ارنست سیمپسون، وی با ادوارد، آن زمان شاهزاده ولز آشنا شد. پنج سال بعد، پس از پیوستن ادوارد به عنوان پادشاه انگلستان، والیس برای ازدواج با ادوارد از شوهر دوم خود جدا شد.

تمایل شاه برای ازدواج با زنی که دو شوهر سابق زنده داشت تهدید به ایجاد بحران قانون اساسی در انگلستان کرد و در نهایت منجر به کناره‌گیری وی در دسامبر ۱۹۳۶ برای ازدواج با «زنی که دوستش دارم» شد. پس از استعفای پادشاه سابق، برادر و جانشین وی، پادشاه جورج ششم، دوک وینزر جانشین وی شد. والیس شش ماه بعد با ادوارد ازدواج کرد و پس از آن به‌طور رسمی به عنوان دوشس وینزر شناخته شد، اما به او اجازه داده نشد که عنوان «والا حضرت سلطنتی» همسرش را مانند دیگر همسران پادشاهان داشته باشد.

قبل، در طی و بعد از جنگ جهانی دوم، دوک و دوشس وینزر توسط بسیاری از دولت‌ها و جوامع مشکوک به هواداری نازی بودند. در سال ۱۹۳۷، آنها از آلمان دیدار و با آدولف هیتلر ملاقات کردند. در سال ۱۹۴۰، دوک به عنوان فرماندار باهاما منصوب شد و این زوج به جزایر نقل مکان کردند تا اینکه در ۱۹۴۵ دفتر را رها کرد. در دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، دوک و دوشس بین اروپا و ایالات متحده رفت‌وآمد کردند و زندگی اوقات فراغت را با مشاهیر جامعه گذراندند. پس از مرگ دوک در سال ۱۹۷۲، دوشس در خلوت زندگی می‌کرد و به ندرت در ملأ عام دیده می‌شد. زندگی خصوصی وی منبع حدس و گمان‌های بسیاری بوده‌است و همچنان چهره ای بحث‌برانگیز در تاریخ انگلیس است.

سال‌های آغازین
--------------

یک فرزند تنها، بسی والیس (که گاهی اوقات "Bessiewallis" نوشته می‌شود) وارفیلد در کلبه اسکوئر در مسافرخانه مونتری، هتلی که مستقیماً از آن طرف جاده باشگاه مونتری واقع شده بود، در اجلاس بلو ریج، پنسیلوانیا به دنیا آمد. اجلاس تابستانی نزدیک مرز مریلند و پنسیلوانیا، اجلاس آبی ریج محبوب بود که مردم بالتیمور از گرمای فصل فرار می‌کردند و مسافرخانه مونتری، که دارای یک ساختمان مرکزی و همچنین کلبه‌های چوبی جداگانه بود، بزرگترین هتل این شهر بود.

پدر وی تهکل والیس وارفیلد، پنجمین و کوچکترین پسر هنری مکتیه وارفیلد، تاجر آرد توصیف شده به عنوان «یکی از شناخته شده‌ترین و شخصاً یکی از محبوب‌ترین شهروندان بالتیمور» بود که در سال ۱۸۷۵ به عنوان شهردار کاندید شد. مادر او آلیس مونتاگ، دختر کارگزار سهام بورس ویلیام لاتن مونتاگ بود. والیس به افتخار پدرش (که به والیس معروف بود) و خواهر بزرگ مادرش، بسی (خانم D. Buchanan Merryman) نامگذاری شد و وی را Bessie Wallis می‌نامیدند تا اینکه در دوره ای از جوانی نام بسی برداشته شد.

ازدواج اول
----------

در آوریل ۱۹۱۶، والیس هنگام دیدار از پسر عموی خود کورین موستین، با ارل وینفیلد اسپنسر جونیور، هوانورد نیروی دریایی ایالات متحده، در Pensacola، فلوریدا ملاقات کرد. در این زمان بود که والیس شاهد سقوط دو هواپیما با فاصله حدود دو هفته بود که منجر به ترس مادام العمر از پرواز شد. این زوج در ۸ نوامبر ۱۹۱۶ در کلیسای کریست اپی اسکوپال در بالتیمور، که محله والیس بود، ازدواج کردند. وین، همان‌طور که شوهرش شناخته شده بود، یک نوشیدنی سنگین بود. او حتی قبل از پرواز نوشید و یک بار به دریا سقوط کرد، اما تقریباً بدون آسیب فرار کرد. پس از ورود ایالات متحده به جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۷، اسپنسر به عنوان اولین افسر فرمانده یک پایگاه آموزشی در کرونادو، معروف به ایستگاه هوایی نیروی دریایی جزیره شمالی، در سن دیگو اعزام شد. آنها تا سال ۱۹۲۱ در آنجا ماندند.

در سال ۱۹۲۰، ادوارد، شاهزاده ولز، از سن دیه گو بازدید کرد، اما او و والیس دیدار نکردند. در اواخر همان سال، اسپنسر همسرش را برای مدت چهار ماه ترک کرد، اما در بهار ۱۹۲۱ آنها در واشینگتن دی سی، جایی که اسپنسر در آنجا مستقر شده بود، دوباره به هم پیوستند. آنها به زودی دوباره از هم جدا شدند و در سال ۱۹۲۲، هنگامی که اسپنسر به عنوان فرمانده پامپانگا به خاور دور فرستاده شد، والیس همچنان عقب ماند و با دیپلمات آرژانتینی، فیلیپه د اسپیل رابطه برقرار کرد. در ژانویه ۱۹۲۴، او قبل از اینکه با یک ناو نظامی، USS Chaumont (AP-5) به خاور دور برود، به همراه پسر عموی اخیراً همسرش کورین موستین دیدار کرد. اسپنسرها مدت کوتاهی به هم پیوستند تا اینکه بیمار شد، و پس از آن به هنگ کنگ بازگشت.

والیس تور چین را گشت و در حالی که در پکن بود در کنار کاترین و هرمان راجرز که قرار بود دوستان طولانی مدت وی باشند باقی ماند. به گفته همسر یکی از افسران همکار ویین، خانم میلتون ای. مایلز، در پکن والیس با کنت گالئازو سیانو، بعداً داماد و وزیر امور خارجه موسولینی آشنا شد، با او رابطه داشت و باردار شد، به سقط جنینی که باعث ناباروری وی شد. این شایعه بعداً گسترده شد اما هرگز اثبات نشد و همسر سیانو، ادا موسولینی، آن را انکار کرد. مورخان و زندگینامه نویسان وجود «پرونده چین» رسمی (با جزئیات سو supposed استفاده‌های جنسی و جنایی والیس در چین) را انکار می‌کنند. والیس بیش از یک سال را در چین گذراند و در این مدت - طبق گفته مادام ولینگتون کو - از اجتماع، فقط موفق شد به یک عبارت چینی تسلط پیدا کند: «پسر، شامپاین را از من بگذر». در سپتامبر ۱۹۲۵، او و همسرش هر چند جدا از هم زندگی می‌کردند، به ایالات متحده بازگشتند. طلاق آنها در ۱۰ دسامبر ۱۹۲۷ نهایی شد.

ازدواج دوم
----------

زمانی که ازدواج او با اسپنسر منحل شد، والیس با ارنست آلدریچ سیمپسون، یک مدیر حمل و نقل انگلیسی-آمریکایی و افسر سابق در گارد Coldstream درگیر شد. وی از همسر اول خود، دوروته (که صاحب دختری به نام آدری شد)، جدا شد و در ۲۱ ژوئیه ۱۹۲۸ در دفتر ثبت احوال در چلسی، لندن با والیس ازدواج کرد. والیس پذیرفتن پیشنهاد خود را از کن، جایی که او با دوستانش، آقا و خانم راجرز اقامت داشت، از طریق تلگراف ارسال کرده بود.

سیمپسونها موقتاً در خانه ای مبله با چهار خدمتکار در میفایر مستقر شدند. در سال ۱۹۲۹، والیس برای بازدید از مادر بیمار خود، که پس از مرگ راسین، چارلز گوردون آلن، دفتردار قانونی ازدواج کرده بود، به کشور بازگشت. در طول سفر، سرمایه‌گذاری‌های والیس در سقوط وال استریت از بین رفت و مادرش در ۲ نوامبر ۱۹۲۹ بی‌پول درگذشت. والیس به انگلیس بازگشت و با ادامه کار حمل و نقل، سیمپسونها به یک آپارتمان بزرگ با کارمندان خدمتگزار نقل مکان کردند.

والیس از طریق یکی از دوستانش، کنسوئلو Thaw، خواهر کنسوئلو، تلما، لیدی فورنس، را در آن زمان معشوقه ادوارد، شاهزاده ولز ملاقات کرد. [۳۹] در ۱۰ ژانویه ۱۹۳۱، لیدی فورنس والیس را در دادگاه باروو، در نزدیکی ملتون موبری، به شاهزاده معرفی کرد. شاهزاده پسر بزرگ پادشاه جورج پنجم و ملکه ماری بود، و وارث سلطنت انگلیس بود. بین سالهای ۱۹۳۱ و ۱۹۳۴، وی در مهمانی‌های مختلف خانه ای با سیمپسونها ملاقات کرد و والیس در دادگاه معرفی شد. ارنست کم‌کم با مشکلات مالی روبرو شده بود، زیرا سیمپسونها فراتر از توان خود زندگی می‌کردند و آنها مجبور شدند تعداد زیادی از کارمندان خود را اخراج کنند.

روابط با شاهزاده ولز
--------------------

در ژانویه ۱۹۳۴، در نبود لیدی فورنس که‌ در شهر نیویورک بود، والیس معشوقه شاهزاده شد. ادوارد با اینکه کارکنانش آنها را در رختخواب با هم دیده‌ بودند و همچنین با وجود «شواهدی از یک عمل جنسی»، این را به پدرش انکار کرد. والیس خیلی زود جای لیدی فورنس را گرفت و شاهزاده نیز از معشوقه و رازدار پیشینش، وارث نساجی انگلیسی-آمریکایی فرِدا دادلی وارد فاصله گرفت.

تا پایان سال ۱۹۳۴، ادوارد به‌طور غیرقابل برگشتی شیفته‌ والیس و جذب شیوه سلطه‌جویانه و بی‌اعتنایی آزارنده وی نسبت به جایگاه خود شد. به گفته زندگینامه‌نویس رسمی شاهزاده، «او بطور برده‌واری به والیس وابسته شد». به گفته والیس، وی در حین یک سفر دریایی با قایق تفریحی خصوصی لورد موین در اوت ۱۹۳۴ بود که عاشق ادوارد شد. ادوارد در یک مهمانی عصرگاهی در کاخ باکینگهام، او را به مادرش معرفی کرد. پدرش از این موضوع بسیار خشمگین شد، بیشتر به علت ازدواج‌های پیشین او، زیرا که افراد مطلقه معمولاً راهی به دربار نداشتند. ادوارد والیس را غرق پول و جواهرات کرد. ادوارد در فوریه ۱۹۳۵ و یک بار دیگر در همان سال، تعطیلاتش را با او در اروپا گذراند. درباریان پیرامون ادوارد، به‌طور فزاینده‌ای نگران تداخل این رابطه با وظایف رسمی او شدند.
در سال ۱۹۳۵ شایع شد والیس با گای مارکوس تراندل که گفته می‌شد کارمند شرکت خودروسازی فورد است نیز رابطه دارد، که البته جای شک دارد.

ازدواج سوم
----------

والیس و ادوارد یک ماه بعد در ۳ ژوئن ۱۹۳۷ در Château de Candé ازدواج کردند و توسط میلیونر فرانسوی چارلز بدو به آنها وام داد. این تاریخ تولد ۷۲ سالگی پادشاه جورج پنجم بود. ملکه ماری فکر می‌کرد که عروسی برای آن زمان به عنوان جزئی جزئی طراحی شده‌است. هیچ عضوی از خانواده ادوارد در آن شرکت نکرد. والیس لباس عروسی ماینبوچر «آبی والیس» به تن داشت. ادوارد یک حلقه نامزدی به او هدیه داد که متشکل از یک کوه زمردی با طلای زرد و با الماس بود و جمله «ما اکنون مال خود هستیم» بر روی آن حک شده بود. در حالی که کلیسای انگلیس از تحریم این عروسی امتناع ورزید، رابرت اندرسون جاردین، نایب السلطنه سنت پل، دارلینگتون، پیشنهاد انجام این سرویس را داد، پیشنهادی که توسط این زوج پذیرفته شد. میهمانان شامل راندولف چرچیل، بارون اوژن دانیل فون روتشیلد و بهترین مرد، میجر فروتی متکالف بودند. از این ازدواج فرزندی حاصل نشد. در ماه نوامبر، ارنست سیمپسون با مری کرک ازدواج کرد.

منابع
-----

1. ↑  مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳ دسامبر ۲۰۱۶.
2. ↑  Duke of Windsor, p. 413
3. ↑  Weir, p. 328
4. ↑  "Baltimore in Her Centennial Year", Frank Leslie's Popular Monthly, Volume 43 (Frank Leslie Publishing House, 1897), p. 702
5. ↑  Blue Ridge Summit referred to as "a fashionable summer resort … then greatly patronized by Baltimoreans" in Francis F. Bierne (1984), The Amiable Baltimoreans, Johns Hopkins University Press, p. 118
6. ↑  Carroll, David H. (1911), Men of Mark in Maryland, Volume 3, B. F. Johnson Inc. , p. 28
7. ↑  King, p. 13
8. ↑  King, p. 38; Sebba, pp. 20–21; Vickers, p. 257; Duchess of Windsor, pp. 59–60
9. ↑  Higham, p. 20
10. ↑  Duchess of Windsor, pp. 76–77
11. ↑  King, pp. 47–52; Vickers, pp. 258, 261; Duchess of Windsor, pp. 79–85
12. ↑  King, pp. 51–52; Sebba, p. 36; Vickers, p. 260; Duchess of Windsor, p. 85
13. ↑  Bloch, The Duchess of Windsor, p. 22; King, p. 57; Sebba, pp. 41–43; Duchess of Windsor, pp. 100–101
14. ↑  King, p. 60; Duchess of Windsor, pp. 104–106
15. ↑  Higham, p. 50
16. ↑  Koo, Madame Wellington (1943), Hui-Lan Koo: An Autobiography as told to Mary van Rensselaer Thayer, New York: Dial Press
17. ↑  Maher, Catherine (31 October 1943), "Madame Wellington Koo's Life Story", The New York Times: BR7
18. ↑  Sebba, p. 60; Weir, p. 328
19. ↑  King, pp. 68–70; Sebba, pp. 62–64; Vickers, pp. 267–269; Duchess of Windsor, pp. 125, 131
20. ↑  Higham, p. 58
21. ↑  Duchess of Windsor, p. 140
22. ↑  Higham, p. 67
23. ↑  Bloch, The Duchess of Windsor, p. 37; King, p. 98; Vickers, p. 272
24. ↑  Bloch, The Duchess of Windsor, pp. 37–41
25. ↑  Edward sued one author, Geoffrey Dennis, who claimed that Wallis and Edward were lovers before their marriage, and won (King, p. 119).
26. ↑  Sebba, p. 98; Vickers, p. 287; Ziegler, pp. 227–228
27. ↑  Beaverbrook, Lord (1966), A. J. P. Taylor (ed.), The Abdication of King Edward VIII, London: Hamish Hamilton, p. 111
28. ↑  King, pp. 126, 155; Sebba, pp. 103–104; Ziegler, p. 238
29. ↑  Bloch, The Duchess of Windsor, pp. 58 and 71
30. ↑  Howarth, p. 73; Sebba, pp. 198, 205–209
31. ↑  Cartier engagement ring for the Duke and Duchess of Windsor, Cartier, retrieved 15 November 2018
32. ↑  Sebba, p. 213

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
	+ 2
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت
	+ 2

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* نروژ
* اسپانیا
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* ایتالیا
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* ژاپن
* جمهوری چک
* استرالیا
* کره
* هلند
* لهستان
* سوئد
* واتیکان

 |
| نهادهای پژوهش هنری | 
* نام هنرمندان (گتی)

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* ساینی (ژاپن)

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* بایگانی ملی (ایالات متحده)
* ریرو (سوئیس)
	+ 1
* شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده
* سوداک (فرانسه)
	+ 1
* تروو (استرالیا)
	+ 1

 |

| * ن
* ب
* و
شخص سال مجلۀ *تایم* |
| --- |
| ۱۹۲۷–۱۹۵۰ | 
* چارلز لیندبرگ (۱۹۲۷)
* والتر کرایسلر (۱۹۲۸)
* اون دی. یانگ (۱۹۲۹)
* مهاتما گاندی (۱۹۳۰)
* پیر لاوال (۱۹۳۱)
* فرانکلین دلانو روزولت (۱۹۳۲)
* هیو اس. جانسن (۱۹۳۳)
* فرانکلین دلانو روزولت (۱۹۳۴)
* هایله سلاسی (۱۹۳۵)
* والیس سیمپسون (۱۹۳۶)
* جیانگ جیه شی / سونگ می لینگ (۱۹۳۷)
* آدولف هیتلر (۱۹۳۸)
* ژوزف استالین (۱۹۳۹)
* وینستون چرچیل (۱۹۴۰)
* فرانکلین دلانو روزولت (۱۹۴۱)
* ژوزف استالین (۱۹۴۲)
* جرج مارشال (۱۹۴۳)
* دوایت آیزنهاور (۱۹۴۴)
* هری ترومن (۱۹۴۵)
* جیمز اف. بیرنز (۱۹۴۶)
* جرج مارشال (۱۹۴۷)
* هری ترومن (۱۹۴۸)
* وینستون چرچیل (۱۹۴۹)
* جنگندگان آمریکایی (۱۹۵۰)

 |
| ۱۹۵۱–۱۹۷۵ | 
* محمد مصدق (۱۹۵۱)
* الیزابت دوم (۱۹۵۲)
* کنراد آدناور (۱۹۵۳)
* جان فاستر دالس (۱۹۵۴)
* هارلو کورتیس (۱۹۵۵)
* مبارزان آزادی مجارستان (۱۹۵۶)
* نیکیتا خروشچف (۱۹۵۷)
* شارل دو گل (۱۹۵۸)
* دوایت آیزنهاور (۱۹۵۹)
* دانشمندان آمریکایی: جرج بیدل / چارلز استارک دراپر / جان اندرز / دونالد آرتور گلایزر / جاشوآ لدربرگ / ویلارد لیبای / لینوس پاولینگ / ادوارد میلز پورسل / ایزیدور ایزاک رابی / امیلیو سگره / ویلیام شاکلی / ادوارد تلر / چارلز هارد تاونز / جیمز وان آلن / رابرت وودوارد (۱۹۶۰)
* جان اف. کندی (۱۹۶۱)
* ژان بیست‌وسوم (۱۹۶۲)
* مارتین لوتر کینگ جونیور (۱۹۶۳)
* لیندون بی. جانسون (۱۹۶۴)
* ویلیام وستمورلند (۱۹۶۵)
* بیبی‌بومر (۱۹۶۶)
* لیندون بی. جانسون (۱۹۶۷)
* فضانوردان آپولو ۸: ویلیام آندرس / فرانک بورمن / جیمز لاول (۱۹۶۸)
* طبقه متوسط آمریکایی (۱۹۶۹)
* ویلی برانت (۱۹۷۰)
* ریچارد نیکسون (۱۹۷۱)
* هنری کیسینجر / ریچارد نیکسون (۱۹۷۲)
* جان سیریکا (۱۹۷۳)
* پادشاه فیضل (۱۹۷۴)
* زنان آمریکایی: سوزان براونمیلر / کاتلین بایرلی / آلیسون چیک / جیل کانوی / بتی فورد / الا گرسو / کارلا اندرسون هیلز / باربارا جردن / بیلی جین کینگ / سوزی شارپ / کارول ساتن / ادی وایات (۱۹۷۵)

 |
| ۱۹۷۶–۲۰۰۰ | 
* جیمی کارتر (۱۹۷۶)
* انور سادات (۱۹۷۷)
* دنگ شیائوپینگ (۱۹۷۸)
* سید روح‌الله خمینی (۱۹۷۹)
* رونالد ریگان (۱۹۸۰)
* لخ والسا (۱۹۸۱)
* رایانه شخصی (۱۹۸۲)
* رونالد ریگان / یوری آندروپوف (۱۹۸۳)
* پیتر اوبروس (۱۹۸۴)
* دنگ شیائوپینگ (۱۹۸۵)
* کرازون آکینو (۱۹۸۶)
* میخائیل گورباچف (۱۹۸۷)
* زمین در خطر (۱۹۸۸)
* میخائیل گورباچف (۱۹۸۹)
* جرج اچ. دابلیو. بوش (۱۹۹۰)
* تد ترنر (۱۹۹۱)
* بیل کلینتون (۱۹۹۲)
* صلح‌طلبان: یاسر عرفات / اف. دبلیو. کلرک / نلسون ماندلا / اسحاق رابین (۱۹۹۳)
* پاپ ژان پل دوم (۱۹۹۴)
* نوت گینگریچ (۱۹۹۵)
* دیوید هو (۱۹۹۶)
* اندرو گروو (۱۹۹۷)
* بیل کلینتون / کنت استار (۱۹۹۸)
* جف بیزوس (۱۹۹۹)
* جرج دابلیو. بوش (۲۰۰۰)

 |
| ۲۰۰۱–اکنون | 
* رودی جولیانی (۲۰۰۱)
* آگاه‌گران: ساینتیا کوپر / کالین راولی / شرون واتکینس (۲۰۰۲)
* جنگ عراق (۲۰۰۳)
* جرج دابلیو. بوش (۲۰۰۴)
* آگاه‌گران: بونو / بیل گیتس / ملیندا گیتس (۲۰۰۵)
* شما (۲۰۰۶)
* ولادیمیر پوتین (۲۰۰۷)
* باراک اوباما (۲۰۰۸)
* بن برننکی (۲۰۰۹)
* مارک زاکربرگ (۲۰۱۰)
* تظاهرکننده (۲۰۱۱)
* باراک اوباما (۲۰۱۲)
* پاپ فرانسیس (۲۰۱۳)
* مبارزان ابولا: دکتر جری براون / دکتر کنت برانتلی / الا واتسون استرایکر / فودای گولا / سالومه کاروا (۲۰۱۴)
* آنگلا مرکل (۲۰۱۵)
* دونالد ترامپ (۲۰۱۶)
* سکوت شکنندگان (۲۰۱۷)
* محافظان: جمال خاشقچی / ماریا رسا / Wa Lone / Kyaw Soe Oo / کارمندان *The Capital* (۲۰۱۸)
* گرتا تونبرگ (۲۰۱۹)
* جو بایدن / کامالا هریس (۲۰۲۰)
* ایلان ماسک (۲۰۲۱)
* ولودیمیر زلنسکی / روح اکراین (۲۰۲۲)
* تیلور سوئیفت (۲۰۲۳)

 |

| * ن
* ب
* و
کناره‌گیری ادوارد هشتم |
| --- |
| 
* ادوارد هشتم
* والیس سیمپسون

 |
| افراد | 
* شاهزاده آلبرت (برادر ادوارد، سپس جرج ششم)
* استنلی بالدوین (نخست وزیر بریتانیا)
* آلفرد بلانت (اسقف بردفورد)
* تئودور گودارد (وکیل والیس)
* الک هاردینج (منشی شخصی ادوارد)
* جی.بی.ام. هرتزوگ (نخست وزیر آفریقای جنوبی)
* کوزمو گوردون لنگ (اسقف اعظم کانتربری)
* جوزف لیونز (نخست وزیر استرالیا)
* ویلیام لیون مکنزی کینگ (نخست وزیر کانادا)
* ملکه ماری (مادر ادوارد)
* والتر مانکتون (مشاور ادوارد)
* مایکل جوزف سوج (نخست وزیر نیوزیلند)
* ارنست سیمپسون (همسر دوم والیس)
* ایمون دو والرا (رئیس شورای اجرایی دولت آزاد ایرلند)

 |
| در فرهنگ عامه | 
* *سخنرانی پادشاه* (۲۰۱۰)
* *دابلیو.ئی.* (۲۰۱۲)
* *تاج* (۲۰۱۶)

 |
| Category |