recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**غلامحسین فروهر** (۱۲۸۲ تهران - ۱۳۴۶ تهران) قاضی و کارگزار اقتصادی دوره پهلوی بود.

خانواده و تحصیل
---------------

پدرش محمود خان ملقب به افتخارالملک و سپس قوام‌الدوله که نام خانوادگی فروهر برگزید و پدربزرگش میرزا عباس خان قوام‌الدوله تفرشی بود. پس از گذراندن دوره مدرسه علوم سیاسی که مشیرالدوله برای تربیت کادر وزارت امور خارجه راه انداخته بود به اروپا رفت و در دانشگاه برلن در رشته‌های اقتصاد و امور مالی درس خواند.

فعالیت سیاسی و اداری
--------------------

فروهر پس از بازگشت به ایران در دورانی که علی‌اکبر داور وزارت عدلیه را به عهده گرفته و دادگستری نوین ایران را پایه‌ریزی می‌کرد به استخدام آن وزارت‌خانه درآمد و به ترتیب دادیار دادسرای تهران و دیوان کیفر و بازپرس و مستشار استیناف (تجدید نظر) شد.

در شهریور ۱۳۱۲ که داور وزیر مالیه شد، فروهر را هم با خود برد و رئیس اداره مالیات بر درآمد کرد. او در سال ۱۳۱۸ در وزارت دارایی به مدیرکلی رسید و سال بعد به عنوان مستشار و مأمور اقتصادی راهی سفارت ایران در آلمان شد و تا شهریور ۱۳۲۰ که ایران در پی حمله متفقین ناچار به قطع رابطه با آلمان شد، در برلن بود.

مأموریت خارجی بعدی فروهر در سال ۱۳۲۲ و رایزنی اقتصادی در سوئیس با رتبه وزیر مختاری بود. در سال ۱۳۲۴ به ایران بازگشت و معاون وزارت دارایی شد. در سال ۱۳۲۶ در کابینه‏ قوام‌السلطنه وزیر راه بود. پس از آن به ریاست بانک صنعتی و معدنی (سازمان برنامه بعدی) رسید تا اینکه در سال ۱۳۲۹ در کابینه‏ رزم‌آرا ابتدا وزیر کار و سپس وزیر دارایی شد.

دوران وزارت دارایی فروهر در کابینه رزم‌آرا با نهضت ملی شدن نفت همزمان بود. او در پنجم دی ۱۳۲۹ سخنان شدیداللحنی علیه ملی شدن نفت کرد که به جنجال و اعتراض و برکناری‌اش انجامید. دکتر شمس‌الدین جزایری وزیر فرهنگ کابینه رزم‌آرا بعداً در مجلس سوگند خورد که رزم‌آرا از اینکه فروهر می‌خواهد چنین سخنانی در مجلس بگوید خبر نداشته و از اعلام بیزاری خودش و دیگر اعضای دولت نسبت به سخنان فروهر خبر داد. اما فروهر نامه‌ای در روزنامه کیهان انتشار داد و اظهارات جزایری را تکذیب کرد.

فروهر در دوران نخست‌وزیری دکتر مصدق در انزوا زیست اما پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ به صحنه بازگشت و سفیر ایران در سوئد شد. سپس در دولت حسین علاء در سال ۱۳۳۴ به وزارت صنایع و معادن و وزارت دارایی رسید. پس از آن تا هنگام مرگ رئیس هیئت بازرسی شرکت نفت بود.

غلامحسین فروهر در جوانی با دختر شاهزاده عبدالصمد میرزا سالور برادر ناصرالدین شاه قاجار ازدواج کرد ولی پیوند زناشویی آن دو دیری نپایید و به جدایی انجامید.

پانویس
------

1. 1 2 3 4  عاقلی، باقر (۱۳۸۰). *شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران - جلد دوم*. تهران: نگاه. صص. ۱۱۲۲–۱۱۲۴.
2. ↑  «مذاکرات جلسه ۱۰۵ دوره شانزدهم مجلس شورای ملی ۲۸ دی ۱۳۲۹».[*پیوند مرده*]
3. ↑  «مذاکرات جلسه ۱۰۶ دوره شانزدهم مجلس شورای ملی اول بهمن ۱۳۲۹».[*پیوند مرده*]

| * ن
* ب
* و
کابینه حسین علاء |
| --- |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| دادگستری | زیر نظر نخست‌وزیر، عباسقلی گلشائیان |  |
| خارجه | عبدالله انتظام، علیقلی اردلان |
| کشور | اسدالله علم |
| جنگ | عبدالله هدایت، احمد وثوق |
| دارایی | علی امینی، غلامحسین فروهر |
| فرهنگ | محمود مهران |
| راه | ولی انصاری |
| بهداری | جهانشاه صالح |
| پست و تلگراف و تلفن | امیرقاسم اشراقی |
| اقتصاد ملی و بازرگانی | ابراهیم کاشانی |
| کشاورزی | خلیل طالقانی، محمود ناصری |
| کار | محسن نصر |
| صنایع و معادن | ابوالقاسم پناهی، رضا گنجه‌ای |
| وزیر(ان) مشاور | حاج معتمدی، محمد سجادی، خلیل طالقانی، محمد نمازی، احمد مقبل |

 |
**سید حسن سراج حجازی** (زاده ۱۲۸۷ – درگذشته ۱۳۶۵) به عنوان نایب‌التولیهٔ آستان قدس رضوی در تاریخ ۷ شهریور ۱۳۵۷ منصوب و پایان عمر نیابت وی در تاریخ ۲۱ آبان ۱۳۵۷ بود. همچنین سراج حجازی به استانداری خراسان در دورهٔ پهلوی منصوب شده بود. سید حسن سراج حجازی فرزند هدایت‌الله (سراج‌السلطان) و نوهٔ میرزا ابوالقاسم معین‌الملک، متولی آستان قدس رضوی در دوران صدارت امیرکبیر بود.

سایر مناصب
----------

سراج حجازی تحصیلات خود را در رشتهٔ حقوق به اتمام رساند و به استخدام وزارت کشور درآمد. وی در مشاغلی چون شهرداری و فرمانداری شهرستان‌های مختلف، نمایندگی مردم اراک در دورهٔ نوزدهم مجلس شورای ملی، معاونت نخست‌وزیری، استانداری اصفهان (۱۳۴۱–۱۳۳۸) معاونت پارلمانی وزارت کشور، نمایندگی مردم همدان در انتخابات دورهٔ پنجم مجلس سنا به سال ۱۳۴۶ و قائم مقامی بنیاد پهلوی به کار اشتغال داشت. سراج حجازی در هفتم شهریور ۱۳۵۷ به‌جای عبدالعظیم ولیان، به‌عنوان استاندار خراسان و نایب‌التولیهٔ آستان قدس رضوی تعیین شد. ورود وی به مشهد مقارن با اوج مبارزات و اعتراضات مردمی بود. وی طی ۷۴ روز فعالیتش، علی‌رغم تلاش برای تحبیب قلوب و گسترش ارتباطات مردمی، موفق به اصلاح امور و جلوگیری از اعتصاب کارکنان آستان قدس و اعتراضات مردم مشهد نشد. از همین روی، سرانجام ارتشبد قره‌باغی، وزیر کشور وقت، در ۲۱ آبان ۱۳۵۷ وی را عزل و سپهبد صادق امیرعزیزی را به استانداری خراسان منصوب کرد. سراج حجازی در ۷۸ سالگی درگذشت.

پانویس
------

1. ↑  آذری خاکستر، «سراج حجازی، سیدحسن»، *دائرةالمعارف آستان قدس رضوی*، ۱:‎ ۵۵۲–۵۵۳.
2. ↑  سوهانیان حقیقی و  نقدی، *آستان قدس رضوی: متولیان و نایب‌التولیه‌ها*، ۱۹۰–۱۹۱.

منابع
-----

* آذری خاکستر، غلامرضا (۱۳۹۳). «سراج حجازی، سیدحسن». *دائرةالمعارف آستان قدس رضوی*. ج. ۱. مشهد: انتشارات آستان قدس رضوی. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۹۷۱-۵۲۴-۷.
* سوهانیان حقیقی، محمد؛ نقدی، رضا (۱۳۹۷). *آستان قدس رضوی: متولیان و نایب‌التولیه‌ها*. مشهد: بنیاد پژوهشهای اسلامی. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۰۶-۰۲۴۴-۴.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک سیاستمدار است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**راه باستانی تنگ گاشمار** در شهرستان دلفان، روستای میریگ جنوبی، محله تنگ گاشمار واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۳ شهریور ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.

معنی کلمهٔ گاشمار
-----------------

گاشمار از دو کلمه گاو و شمار تشکیل شده که بنا بر روایات محلی به واسطه اینکه گاوها در زمان‌های قدیم به صورت تک تک از این تنگه عبور می‌کردند به تنگ گاو شمار مشهور شده‌است.

بومی‌های منطقه همچنین از این راه به اسم گوری راه کبری نام برده‌اند اما نام منطقه و روستایی بنام گنجره موید این مطلب است که در روزگاران قدیم نام دیگر این راه گنج ره بوده‌است.
این راه که در۵۴ کیلومتری جنوب غربی نورآباد مرکز شهرستان دلفان و در روستای گنجره (دهستان میربگ جنوبی) واقع شده در نقشه‌های جفرافیا تنگه گاوشمار محل ساخت سد گاوشمار یاد میکنند

پیشینه
------

این راه یکی از محورهای ارتباطی باستانی ایران است و بخشی از راه شاهی معروف بین همدان و شوش بوده که در گذشته‌های دور ارتباط دو پایتخت زمستانی و تابستانی هخامنشیان را میسر می‌کرد.

نقطه شروع این راه از طریق دره گنجنامه همدان شروع و پس از گذر از دشت تویسرکان - نهاوند و دلفان از طریق تنگ گاشمار به کوهدشت - پلدختر و سرانجام به دشت خوزستان می‌رسد.

این راه باستانی با استفاده از قلوه سنگ‌های رودخانه‌ای و ملاط گچ و احتمالاً درصدی آهک ساخته شده و با استفاده از سنگ‌های پاکتراش تیره نماسازی شده‌است.

طول دقیق این جاده با توجه به تخریب بخشی از آن بر اثر سیلاب مشخص نبست ولی با توجه به شواهد موجود طول آن در این منطقه۶۰۰ متر بوده که اکنون حدود ۴۰۰ متر باقی است، عرض این راه نیز بین چهار تا هفت متر است که بنا به موقعیت تنگه تغییر کرده‌است

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست آثار ملی ایران
* سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری

منابع
-----

1. ↑  «دانشنامهٔ تاریخ معماری و شهرسازی ایران‌شهر». وزارت راه و شهرسازی. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۶ اکتبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۹.
2. ↑  مقاله:زاگرس مرکزی و مسیرهای ارتباطی منطقه‌ای-دکتر خداکرم مظاهری، استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایلام، نویسنده و مسئول مقاله
3. ↑  پایگاه خبری لرنا
4. ↑  خبر گذاری فارس نیوز:|حسین حاجی دولیسکانی| شماره: 9001271173 مورخ: 90/01/28 - 10:36
5. ↑  سایت خبری تابناک www.tabnak.ir

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یکی از آثار باستانی ایران است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**بلد الشیخ**  روستایی عرب‌نشین در شمال کوه کرمل، ۷ کیلومتری جنوب شهر حیفا، که امروزه جزئی از شهر نِشِر در اسرائیل است. در طول جنگ جنگ ۱۹۴۸ و در زنجیره‌ای از حملات هر چه خونین‌تر بین اعراب و یهودیان ساکن فلسطین، در شب آخر سال ۱۹۴۷، این روستا صحنه کشتار ساکنین عرب آن توسط نیروهای شبهه نظامی صهیونیستی هاگانا و پالماخ بود.

در تاریخ ۸ دی ۱۳۲۶ (۳۰ دسامبر ۱۹۴۷) [[کشتار پالایشگاه نفت حیفا]] به وقوع پیوست، که در طول آن، در حمله‌ای تروریستی، گروه شبه نظامی صهیونیستی سازمان نظامی ملی در سرزمین اسرائیل با پرتاب بمب دستی به میان جمع کارگران عرب جلوی در پالایشگاه، ۶ نفر را کشت. در پی آن، کارگران عرب پالایشگاه به همکاران یهودی خود حمله کرده و ۳۹ یهودی را کشتند. در پی این اتفاقات و در تاریخ ۹ دی ۱۳۲۶‌(۳۱ دسامبر، شب سال نوی میلادی) گروهی مرکب از نیروهای شبهه نظامی صهیونیستی هاگانا و پالماخ با انگیزه انتقام به روستای بلدالشیخ (در حال حاضر تل غنان) حمله کردند، روستایی که در آن، بخشی از کارگران عرب پالایشگاه زندگی میکردند. در طول این کشتار، شبهه نظامیان صهیونیستی، دستور «کشتن هر چه بیشتر مردان عرب» را داشتند. آنها مردان عرب را از خانه‌های خویش بیرون کشیده و با گلوله کشتند. همین‌طور در پی تیراندازی از داخل خانه‌ها در دفاع ضد مهاجمین، هاگانا و پالماخ دست به تخریب چندین منزل و کشتار زنان و کودکان نیز زدند. در کل، گزارش‌های مختلف کشته شدگان را بین ۲۱ تا ۷۰ نفر گزارش کردند. دو یهودی عضو گروه شبهه نظامی صهیونیستی پالماخ نیز در طول این حمله کشته شدند.

در پی این حمله، روحیه اعراب فلسطین، بالاخص ساکنین عرب حیفا بیش از پیش شکسته شد و ترس از آینده بر آنها سیطره پیدا کرد. در ماههای پیش رو، در طول نکبت فلسطین، تعداد هر چه بیشتری از ساکنین عرب فلسطینی حیفا از شهر فرار کرده و به کرانه غربی یا به عکا و لبنان پناه بردند.

منابع
-----

1. ↑  Lockman, Zachary (1996). *Comrades and Enemies: Arab and Jewish Workers in Palestine, 1906-1948*. University of California Press. p. 353. ISBN 978-0-520-91749-1. Retrieved 4 March 2021.
2. ↑  Morris, Benny (2003). *The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited*. Cambridge: Cambridge University Press. شابک ‎۰−۵۲۱−۰۰۹۶۷−۷

* وبگاه True Democracy TrueSpring ۲۰۰۲
* Morris, Benny (2003). *The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited*. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-00967-7
* 'The British Withdrawal From Palestine: Possible Advance Of Date By Six Weeks, 17 Killed In Attack On Arab Village', *The Times*, Friday, ۲ ژانویه، ۱۹۴۸; pg. 4; Issue 50958; col A.

جستارهای وابسته
---------------

* هاگانا

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد فلسطین است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |

| * ن
* ب
* و
کشتارها علیه مردم فلسطینی |
| --- |
| 
* کشتار بلد الشیخ (۱۹۴۷–۴۸)
* کشتار دیر یاسین (۱۹۴۸)
* کشتار عین الزیتون (۱۹۴۸)
* Abu Shusha massacre (۱۹۴۸)
* Lydda massacre (۱۹۴۸)
* کشتار دوایمه (۱۹۴۸)
* کشتار طنطوره (۱۹۴۸)
* کشتار صفصاف (۱۹۴۸)
* صلحه (۱۹۴۸)
* کشتار عیلبون (۱۹۴۸)
* Arab al-Mawasi massacre (۱۹۴۸)
* Sa'sa' Massacre (۱۹۴۸)
* کشتار قبیه (۱۹۵۳)
* کشتار کفرقاسم (۱۹۵۶)
* کشتار خان‌یونس (۱۹۵۶)
* Rafah massacre (۱۹۵۶)
* 1975 Beirut bus massacre (۱۹۷۵)
* کشتار تل زعتر (۱۹۷۶)
* کشتار صبرا و شتیلا (۱۹۸۲)
* War of the Camps (۱۹۸۵)
* قتل‌عام مسجد الخلیل (۱۹۹۴)

 |
**راوه (دلیجان)**، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دلیجان در استان مرکزی ایران است.

راوه دارای طبیعت گردشگری بسیار بکر و دیدنی است که از مهمترین آنها به مزارع دالی ; گدرمه ; خدراوه ; رحیم آباد میتوان اشاره کرد که در فصول بهار و تابستان پذیرای مردم منطقه و شهرهای مجاور می باشد ; راوه دارای مردمی مهمان نواز و خونگرم است کار اکثریت مردم راوه در دامداری و کشاورزی میباشد

جمعیت
-----

این روستا در دهستان دودهک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۵۱۰ نفر (۳۶۶خانوار) بوده‌است.ولی هم اکنون تعداد جمعیت این روستا در سال 1399 بالغ بر 2000 نفر جمعیت دارد که حدود یک سوم جمعیت روستای شهرستان دلیجان را در خود جای داده است واز بزرگترین روستاهای شهرستان دلیجان است (جاذبه های گردشگری روستای راوه:از جمله قلعه هشتی در دوره پهلوی ،حمام های قدیمی دردوره انقلاب،مسجد جامع روستا از خاصیت باستانی برخوردار است،وخانه های خشتی باعمر بیشتر از۲۰۰سال دردوره پهلوی )

منابع
-----

* «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲.

| * ن
* ب
* و
پرچم ایران شهرستان دلیجان |
| --- |
| مرکز | 
* دلیجان

 |
| بخش | 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| مرکزی | 

|  |  |
| --- | --- |
| شهرها | 
* دلیجان
* نراق

 |
| دهستان‌ها  و روستاها | 

|  |  |
| --- | --- |
| جاسب | 
* بیجگان
* زر
* کروگان
* هرازیجان
* واران
* وسقونقان
* وشتگان

 |
| جوشق | 
* بهار
* جوشق
* خاوه
* ریجان
* لاران
* محمدآباد
* مهدی‌آباد
* نصرت‌آباد

 |
| دودهک | 
* ابوالسحق
* بهاریه
* چنارستان
* دودهک
* راونج
* راوه
* فیروزآباد
* قوچک
* کهک
* گرگان
* محسن‌آباد

 |
| هستیجان | 
* توت
* درب جوقا
* دوریدان
* دوزیا
* رباط ترک
* سینقان
* شانق
* شهرک صنعتی دلیجان
* فرنق
* قالهر
* محمودآباد
* مزوش
* هستیجان

 |

 |

 |

 |

مذهب :شیعه

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک روستا است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**احمدعلی بهرامی‌** سفیر و وزیر و حقوق دان در دوره پهلوی بود.

احمدعلیفرزند فضل‌الله بهرامی در سال ۱۲۹۸ به دنیا آمد. وی پس از پایان دوره تحصیل خود در ایران برای دوره تحصیلات عالیه به بروکسل و دانشگاه شهر گرنوبل رفت پس از آغاز جنگ جهانی دوم به ژنو نقل مکان کرد و موفق به اخذ درجه لیسانس در رشته حقوق گردید.

او پس از بازگشت به ایران در وزارت عدلیه و سپس وزارت کار به فعالیت پرداخت. بهرامی در دوره ملی شدن نفت در دادگاه لاهه حاضر شده و در دفاع از منافع نفتی ایران در برابر شرکت نفت ایران و انگلستان در زمان دولت مصّدق صحبت کرد.
احمدعلی بهرامی در سال ۱۳۳۹ به عنوان وزیر کار در کابینه مهندس شریف امامی منصوب شد. بعد از آن و در زمان وزارت عطاءالله خسروانی به معاونی پارلمانی وزارت کار و مدیر عامل سازمان بیمه‌های اجتماعی کارگران منصوب شد.

او بعداً به استخدام وزارت امور خارجه درآمد و به عنوان سفیر ایران در کشورهای مراکش و چین فعالیت کرد. در زمان نخست‌وزیری شاپور بختیار به سمت رئیس کلّ هیئت بازرسی شرکت ملی نفت منصوب شد.

پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ با اجازه رسمی از وزارت امور خارجه دولت موقّت برای مداوا راهی فرانسه شد و پس از مدت کوتاهی به سبب بیماری درگذشت.

ار او کتاب در جستجوی انسانیت و عدالت (خاطرات احمدعلی بهرامی) باقی مانده‌است.

منابع
-----

1. ↑
2. ↑  مرکز اسناد تاریخ وزارت اطلاعات، کابینه حسنعلی منصور به روایت اسناد ساواک، ج۲، ص۵۱۱، چاپ اول، تابستان، ۱۳۸۴.
3. ↑  فروپاشی رژیم پهلوی در گفتگوی خبرآنلاین با دکتر نراقی مشاور شاه، زمان انتشار: ۱۳/۱۱/۱۳۸۸
4. ↑
5. ↑  نشر نوگل -1387
دفتر مرکزی شرکت گروه میلگرد در تایپه
**گروه ریبار** (چینی: 力霸集團؛ پین‌یین: *Lìbà Jítuán*�) یک شرکت تایوانی است که در زمینه منسوجات داخلی، ساخت و ساز، هتل و املاک، خدمات خرده فروشی، بیمه خودرو و ساختمان، بانکداری و رسانه در تایوان فعالیت می‌کند.

نام این شرکت برگرفته از آغاز فعالیت آن در دهه ۱۹۶۰ به عنوان تولیدکننده میلگردهای (Rebar) تقویت کننده است.

اکنون سهام بزرگی از رسانه‌های کابلی تایوانی به عنوان OmniMedia (東森) TV Corp در اختیاراین شرکت است و همچنین در پایان دهه ۱۹۹۰، تجارت تلفن همراه را با عنوان گروه مخابراتی آسیا پاسیفیک (亞太) به دست آورد.

در پایان سال ۲۰۰۶ این شرکت پس از چندین سال پنهان کردن مشکلات مالی خود با وام‌های بد از بانک چین با مشکلات جدی روبرو شد. مدیر عامل و بنیانگذار، وانگ یو-تنگ (王又曾) که در ارتباط با این موضوع درگیر تجارت داخلی و اختلاس بوده‌است و در ۳۰ دسامبر ۲۰۰۶، چند روز پیش از شروع تحقیقات از سوی دادستانی، از تایوان گریخت اما سپس در ایالات متحده بازداشت شد و به اتهام اختلاس ۶۰ میلیارد دلار تایوان (۱٫۸ میلیارد دلار آمریکا) از سرمایه‌های شرکتی توسط دادستان‌های تایوانی تحت تعقیب قرار گرفت. او در ماه می ۲۰۱۶ (اردیبهشت ۱۳۹۵) در یک حادثه رانندگی درگذشت.

شاخه‌ها
-------

شاخه‌ها عبارتند از:

* تلویزیون: OmniMedia (東森)
* امور مالی: بانک چین، بیمه اتحادیه
* خدمات: املاک میلگرد، زنجیره خرده فروشی میلگرد، هتل ریبار، آکواریوم تایپه
* ساخت: میلگرد ساختمانی، میلگرد مواد غذایی (به ویژه روغن آشپزی)
* مخابرات: مخابرات آسیا و اقیانوسیه (亞太)

جستارهای وابسته
---------------

* لیست شرکت‌های تایوان

منابع
-----

1. ↑  "US immigration seeks to overturn Wang\'s release - Taipei Times". 2 September 2007.
2. ↑  Fugitive Wang You-tseng reportedly killed in car accident in U.S.

پیوند به بیرون
--------------

* وب سایت شرکت میلگرد
* برداشت PRChinese-Taiwan.org در مورد خانواده وانگ (چینی ساده شده)
مجاورت دو ناحیه کم فشار و پرفشار در وادی رامون باعث شده، به‌نظر برسد که ابرها از آسمان به زمین می‌آیند.
**دره رامون** (به لاتین: Makhtesh Ramon) یکی از زمین‌چهره‌های اسرائیل واقع در بیابان نگب است. این دره در کنار قله نگب در ۸۵ کیلومتری جنوب شهر بئرشبع است. این دره، دقیقاً یک دهانه برخوردی به‌وجودآمده از برخورد شهاب‌واره یا دهانه‌ای آتشفشانی حاصل از فوران آتشفشانی نیست؛ بااین‌همه بزرگ‌ترین چال‌گاه فرسایشی (ژرف‌دره) جهان است. این دهانه ۴۰ کیلومتر طول، ۲ تا ۱۰ کیلومتر عرض و ۵۰۰ متر عمق دارد و شبیه یک قلب کشیده است. تنها منطقه مسکونی این دره، میتسپه رامون است که در انتهای شمالی دره قرار دارد. امروزه این دره و سرزمین‌های پیرامونش بزرگ‌ترین پارک ملی حفاظت‌شده اسرائیل را شکل می‌دهد. عمر لایه‌های تشکیل‌دهنده دره به ۲۰۰ میلیون سال می‌رسد. در عمیق‌ترین نقطه دره، عین ساهارونیم، تنها منبع طبیعی آب دره قرار دارد و شامل اغلب گونه‌های جانوری دره از جمله بز کوهی نوبه‌ای و گورخر آسیایی می‌شود.

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست شهرهای اسرائیل

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Makhtesh Ramon». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ دره رامون موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد اسرائیل است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**نیکولای الکساندرویچ دوبرولیوبوف** (به روسی: Никола́й Алекса́ндрович Добролю́бов) منتقد ادبی روسی، روزنامه‌نگار، شاعر و دموکرات انقلابی بود. او همچنین در نقد پیرو ویساریون بلینسکی بود.

زندگی
-----

او در نیژنی نووگورود به دنیا آمد. پدرش کشیش بود. در سیزده سالگی شروع به نوشتن شعر و ترجمه هوراس کرد. در سال ۱۸۵۳ به سنت پترزبورگ رفت و وارد دانشگاه شد. پس از مرگ هر دو والدینش، در سال ۱۸۵۴، مسئولیت برادران و خواهرانش را بر عهده گرفت. او به عنوان یک معلم و مترجم به منظور حمایت از خانواده و ادامه تحصیلش کار کرد. حجم سنگین کار و استرس ناشی از آن تأثیر منفی بر سلامت او گذاشت.

در طول سالهای تحصیل در دانشگاه، او یک گروه دموکراتیک زیرزمینی را سازماندهی و روزنامه دستنویس پخش و مبارزه دانشجویان علیه دولت را هدایت کرد. در سال ۱۸۵۶، دیداری با منتقد با نفوذ نیکلای چرنیشفسکی و ناشر معروف نیکولای نکراسوف داشت. او به زودی شروع به انتشار آثار خود در مجله مشهور نکراسف یعنی معاصر کرد. در سال ۱۸۵۷، پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه، به عنوان رئیس بخش منتقدین در مجله معاصر استخدام شد. در طی چهار سال آینده، او چندین مقاله مهم را نوشت. یکی از آثار شناخته شده او، مقاله ای بود یا نام آبلومویسم جیست و در آن به تحلیل کتاب آبلوموف نوشته ایوان گنچاروف پرداخت.
در مه ۱۸۶۰ به توصیه دوستانش برای درمان سل به خارج از روسیه رفت.

او در ژوئیه ۱۸۶۱ به روسیه بازگشت. او در نوامبر ۱۸۶۱، در سن بیست و پنج سالگی، از بیماری سل ریوی حاد فوت کرد. وی را در نزدیکی ویساریون بلینسکی در گورستان ولکووا در سنت پترزبورگ دفن کردند.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Nikolay Dobrolyubov». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۵ مارس ۲۰۱۹.

پیوند به بیرون
--------------

* A poem by Dobrolyubov- Death's Jest
* Dobrolyubov Memorial Museum


| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* نروژ
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* لتونی
* ژاپن
* جمهوری چک
* استرالیا
* کرواسی
* هلند
* لهستان
* روسیه
* سوئد

 |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | 
* آلمان

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* ساینی (ژاپن)

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* ریرو (سوئیس)
	+ 1
* سوداک (فرانسه)
	+ 1
* تروو (استرالیا)
	+ 1

 |
**علی فرزندِ محمدجواد فرزند علی مرندی** از مراجع شیعه بود که در اواخر قرن نوزدهم از شهر مرند ایران به عراق مهاجرت کرده و در شهر نجف سکونت داشت. او جد فائق الشیخ علی سیاستمدارِ سکولار عراقی است که از مخالفان ایران محسوب می‌شود.

**زندگی**
---------

شیخ علی در سال 1287 هجری قمری در شهر مرند از توابع استان آذربایجان شرقی در ایران به دنیا آمد. بنا بر برخی منابع، تبارِ او به اعراب مهاجر به منطقۀ شمال غرب ایران می‌رسد.  او تحصیل علوم دینی را در شهر اراک آغاز کرد و سپس در سال 1314 هجری قمری برای تکمیل تحصیلات حوزوی به شهر نجف اشرف سفر کرد و در حوزۀ علمیۀ این شهر مشغول به تحصیل شد.

از جمله اساتید او می‌توان به محمد شربیانی معروف به فاضل شربیانی، محمدحسن ممقانی، سید محمدکاظم طباطبایی یزدی (معروف به «صاحب عروه»)، فتح‌الله غروی اصفهانی (معروف به «شیخ‌الشریعۀ اصفهانی»)، سید *حسین کوه*‌کمره‌ای (*کوه‌کمری*) معروف به «سید حسینِ تُرک»، محمدکاظم خراسانی معروف به «آخوند خراسانی» و ملاحسینقلی همدانی اشاره کرد.

شیخ علی مرندی در چهاردهم جمادی الثانی 1370 هجری قمری درگذشت و در قبرستان مشهود وادی‌السلام نجف اشرف به خاک سپرده شد.

**آثار**
--------

از جمله شروح و حاشیه‌هایی که شیخ علی مرندی نگاشته، می توان به موارد زیر اشاره کرد:

- نهاية التذكرة في شرح التبصرة (11 جلد)؛

- الفوائد المتفرّقة (9 جلد)؛

- حاشیه بر «رسائل» شیخ انصاری؛

- حاشیه بر «مکاسب» شیخ انصاری؛

- حاشيه بر رياض المسائل سيد علي طباطبايي؛

- مباحث الألفاظ (تقریر درس استادش شيخ الشریعه اصفهانی)؛

- و، كتاب البيع (تقریر درس استادش شيخ الشریعه اصفهانی).

  

همچنین، از جمله کتاب‌هایی که شخصاً نوشته است می‌توان موارد زیر را نام برد:

- شرح حدیث حقیقت؛

- هدایت الشیعه (رسالۀ عملیه او)؛

- هدایت المؤمنین 

- و مناسک حج.

1. ↑  1. شيخ سعيدوف ع. ر. متي وكف انتشر الإسلام في داغستان. مهجقلعة. 1942.
2. ↑  اُنظر: موسوعة طبقات الفقهاء: 445 رقم4687.
**بریل مارگرت بینبریج** (به انگلیسی: Dame Beryl Margaret Bainbridge) (زادهٔ ۲۱ نوامبر ۱۹۳۲ و درگذشتهٔ ۲ ژوئیه ۲۰۱۰)نویسندهٔ انگلیسی برندهٔ کتاب سال انگلیس و نامزد جایزهٔ بوکر بود.
بینبریج به خاطر نوشتن رمان‌هایی با مضمون روان شناختی شناخته می‌شود. مجله «تایمز» او را جزو ۵۰ نویسندهٔ بزرگ بریتانیا به‌شمار آورده‌است.
«جواهر ملت انگلیس» و «بانوی نویسنده» دو لقب و نشانی است که مردم بریتانیا، منتقدان، روزنامه نگاران و ملکهٔ انگلستان به او داده‌اند. بینبریج تنها نویسنده ای است که پنج بار به مرحلهٔ نهایی جایزهٔ بوکر راه یافته، هرچند هرگز موفق نشد آن را از آن خود کند؛ سال ۲۰۱۰ نیز به پاس همین حضور پیوسته در نامزدی نهایی جایزهٔ بوکر، از سوی آکادمی بوکر تقدیر شد و جایزه ای ویژه به او تعلق گرفت. بینبریج در سال ۲۰۰۹ نیز نامزد دریافت جایزهٔ نوبل شده بود.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی. «Beryl Bainbridge». دریافت‌شده در ۲۰ اکتبر ۲۰۱۷.

|  |  |
| --- | --- |
|  | مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به ***بریل بینبریج*** در ویکی‌گفتاورد موجود است. |



|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد پیرامون یک نویسنده، شاعر یا نمایش‌نامه‌نویس است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**دیجیتال‌گلوب** شرکت آمریکایی می‌باشد که در عرصه فروش تصاویر ماهواره‌ای و محتوای جغرافیایی فعالیت دارد. این شرکت در ژانویه ۱۹۹۲ در شهر اوکلند توسط والتر اسکات تأسیس شده‌است.
این شرکت دارای چندینماهواره تصویربرداری بر فراز زمین است که در طول شبانه روز زمین را رصد میکنند.
از مشتریان نامی این شرکت می‌توان به این موارد اشاره نمود: بسیاری از آژانس‌های فدرالی آمریکا، ناسا، وزارت دفاع آمریکا و آژانس جغرافیایی-اطلاعاتی ملی. همچنین بسیاری از تصاویر گوگل مپس و گوگل ارت و تلویزیون های بین‌المللی نظیر بی بی سی نیز از محصولات دیجیتال‌گلوب هستند.

لیست ماهواره ها
---------------

ماهواره های این شرکت شامل موارد زیر می باشد:

ماهواره ی EarlyBird-1، ماهواره ی IKONOS، ماهواره ی QuickBird، ماهواره ی GeoEye-1، ماهواره ی WorldView-1، ماهواره ی WorldView-2، ماهواره ی WorldView-3 و ماهواره ی WorldView-4

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «DigitalGlobe». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۵ مه ۲۰۱۴.

پیوند
-----

* وب‌گاه رسمی

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا

 |
**موریس فون هیرش** (آلمانی: Maurice von Hirsch؛ ۹ دسامبر ۱۸۳۱ – ۲۱ آوریل ۱۸۹۶) یک بازرگان و بانکدار اهل آلمان بود. او مبلغ زیادی صرف ایجاد آموزش برای یهودیان اروپا نمود. او مؤسس سازمان کلونیزاسیون یهودی بود که یهودیان را به تعداد زیاد به آرژانتین مهاجرت داد.

زندگینامه
---------

هیرش در سال ۱۸۳۱ در مونیخ به دنیا آمد. پدربزرگ او اولین یهودی بود که اجازه زمیندار شدن در باواریا پیدا کرده بود. پدر او یک بانکدار یهودی در دربار شاه باواریا بود و در سال ۱۸۶۹ به لقب بارونی رسید. خانواده او نسل به نسل نقش مهمی در بین یهودیان داشتند. در سن ۱۳ سالگی هیرش به بروکسل برای ادامه تحصیل فرستاده شد. او در سن ۱۷ سالگی وارد تجارت شد. در سال ۱۸۵۵ او وارد خانه بانکداری بیشافهایم و گلدشمیت شد. او در این شغل بسیار ثروتمند شد. او در زمینه توسعه راه‌آهن در اتریش، ترکیه و بالکان فعالیت می‌کرد و در زمینه تجارت شکر و مس فعال بود. بزرگترین پروژه او راه‌آهنی بود که وین را به ترکیه متصل می‌کرد. در سال ۱۸۵۵ او با کلارا بیشافهایم دختر جوناتان رافائل بیشافهایم از بروکسل ازدواج کرد و از این ازدواج یک پسر و یک دختر به دنیا آمد. او در سال ۱۸۹۶ در مجارستان درگذشت. در زمان مرگ ثروت او بیش از ۱۸ میلیون پوند انگلستان بود. در زمان مرگ او یکی از پنج فرد ثروتمند اروپا بود.

فعالیت یهودی
------------

او بیشتر زمان خود را صرف کمک به یهودیان در سرزمینهایی که تحت ظلم قرار داشتند می‌کرد. او به سازمان اتحاد جهانی آلیانس بسیار علاقه‌مند بود و در دو نوبت به این سازمان یک میلیون فرانک کمک کرد. او در سال‌های متمادی کسری بودجه سالیانه مدارس آلیانس را تأمین می‌کرد.

بیشترین کمک مالی او به یهودیان روسیه بود. او به دولت روسیه ۲ میلیون پوند پیشنهاد کرد تا دولت روسیه اجازه دهد در مناطق یهودی‌نشین مدارس سکولار یهودی ایجاد شوند. او سازمان کلونیزاسیون یهودی را ایجاد کرد و مبلغ ۱۰ میلیون پوند به آن کمک کرد. این سازمان زمینهای بسیار زیادی در آرژانتین، کانادا و فلسطین داشت. علاوه بر این، این سازمان ماشین آلات، مدارس، کارخانه‌ها، بانکها و خانه‌های زیادی برای یهودیان داشت. هرش در سال ۱۸۸۱ یک سازمان دیگر در ایالات متحده برای مهاجران یهودی ایجاد نمود. کنیسه بث اسرائیل در هالیفاکس کانادا به نام اصلی جامعه بارون دو هرش شناخته میشد.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Maurice de Hirsch». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳ مارس ۲۰۱۵.
* «Maurice\_de\_Hirsch». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۳ مارس ۲۰۱۵.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ موریس فون هیرش موجود است. |

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد زندگی‌نامه مرتبط با کسب و کار است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**راضیه شیرمحمدی**(زاده ۱ شهریور ۱۳۵۶ - درگذشته ۳ تیر ۱۳۹۸) ورزشکار تیراندازی با کمان پارالمپیکی ایرانی و عضو تیم ملی تیراندازی با کمان جانبازان و معلولان ایران بود. وی از سال ۲۰۰۶ به نمایندگی از ایران در مسابقات بین‌المللی شرکت کرد و از مهم‌ترین افتخارات وی می‌توان به مدال برنز پارالمپیک لندن و مدال طلای مسابقات قهرمانی جهان در سال ۲۰۱۷ اشاره کرد.

زندگی
-----

راضیه شیرمحمدی در ۱ شهریور ۱۳۵۶ متولد شد، او در سن یک‌سالگی در اثر حادثه‌ای درون دستگاه مخلوط کن مرغداری که پدرش سرپرست آن بود افتاد و پای راست خود را از بالای زانو و پای چپ خود را از زیر زانو از دست داد. وی از سنین پایین فعالیت ورزشی خود را آغاز کرد بطوریکه از دوران راهنمایی تا دبیرستان در رشته والیبال ایستاده فعالیت می‌کرد و پس از آن با دعوت نایب‌رئیس هیئت والیبال مشهد به والیبال نشسته روی آورد و توانست جزو اولین نفرات تیم ملی والیبال نشسته بانوان ایران باشد اما پس از ۷ سال فعالیت در این رشته سرانجام به دلیل ساییدگی کمر که از عوارض استفاده از پروتز بالای زانو است مجبور به رها کردن والیبال نشسته شد. سپس در سال ۱۳۸۲ به صورت حرفه‌ای تیراندازی با کمان را آغاز کرد.

راضیه شیرمحمدی در سال ۱۳۷۵ با با یک تکنسین ساخت پروتز ازدواج کرد و دارای دو فرزند بود. وی در سال ۱۳۹۳ برای مدت یکسال به دلیل مراقبت از فرزندش اعلام بازنشستگی کرد اما پس از یکسال با تغییر رشته از ریکرو به کامپوند به میدان‌های قهرمانی بازگشت.

وی در شامگاه ۳ تیرماه ۱۳۹۸ بر اثر سکته در مشهد درگذشت.

حضور در پارالمپیک
-----------------

او در بازیهای پارالمپیک تابستانی لندن، سال ۲۰۱۲ میلادی عضو کاروان اعزامی ایران به این رقابتها بود. در ریکرو انفرادی با شکست برابر کمانداری از سوییس حذف گردید. اما در مسابقات تیمی این ماده، در کنار زهرا نعمتی و زهرا جوانمرد با پیروزی بر تیم ملی ایتالیا به عنوان سوم و نشان برنز دست یافت.

جستارهای وابسته
---------------

* زهرا دهقان
* مهتاب پارسامهر
* گیسا بایبوردی

پانویس
------

1. ↑
2. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۸.
3. ↑
4. ↑  شانزدهمین مدال کاروان ایران در پارالمپیک به بانوان کماندار رسید، بازدید در ۲۷ شهریور ۱۳۹۱.

پیوند به بیرون
--------------

* راضیه شیرمحمدی در وبگاه رسمی پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۲
*
چین 1989، تظاهرات دانشجویان در میدان Tienanmen، عکس از Jiri Tondl
**تظاهرات ۲۷ آوریل** (انگلیسی: April 27 demonstrations) تظاهرات‌های بسیار بزرگ دانشجویی در شهرهای اصلی چین بود که در ادامه به اعتراضات میدان تیان‌آن‌من سال ۱۹۸۹ منجر شد.

اعتراض دانشجویان
----------------

دانشجویان علیه سرمقاله ۲۶ آوریل روزنامه مردم که روز قبل چاپ شده بود اعتراض کردند. در این سرمقاله تأکید شده بود که جنبش دانشجویی ضد حزب بوده و به یک نوعی به هرج و مرج و بی‌ثباتی دامن می‌زد. حدود ۵۰٬۰۰۰ تا ۲۰۰٬۰۰۰ دانشجو در خیابان‌های پکن تظاهرات کردند تا اینکه بالاخره در میدان تیان‌آن‌من خط پلیس را شکستند.
علیرغم حضور پلیس و ارتش، میان و دانشجویان و پلیس خشونت یا اختلافی به وجود نیامد. هر دو طرف انضباط داشتند و به گفته چند شهروند، برخی از دانشجویان حتی با افسران دست دادند و شعار دادن که «پلیس مردم، مردم را دوست دارد».

نقطه عطف
--------

از دیدگاه دانشجویان، تظاهرات ۲۷ آوریل یک نقطه عطف در جنبش دانشجویی بود. آنها متوجه شدند که توانایی ایجاد تغییر دارند. برای اولین بار، دانشجویان از طرف مردم و کارگران صحبت می‌کردند و آنها تنها روی منافع دانشجویان و روشنفکران متمرکز نبودند.

جستارهای وابسته
---------------

* کشتار میدان تیان‌آنمن

منابع
-----

1. ↑  Zhang Liang, *The Tiananmen Papers*. eds Perry Link and Andrew J. Nathan. New York: Public Affairs, 2001. p. 73
2. ↑  Chai Ling, *A Heart for Freedom: The Remarkable Journey of a Young Dissident, Her Daring Escape, and Her Quest to Free China’s Daughters*. Tyndale House Publishers, 2011. p. 115
3. ↑  Scott Simmmie and Bob Nixon, *Tiananmen Square*. Vancouver: Douglas & MacIntyre, 1989. p. 43
4. ↑  Timothy Brook, *Quelling The People: The Military Suppression of the Beijing Democracy Movement*. New York: Oxford University Press, 1992. p. 34
5. ↑  Frank Niming, "Learning How To Protest," *The Chinese People’s Movement: Perspectives on Spring 1989*. ed. Tony Saich. New York: M.E. Sharpe, Inc, 1990. P.90

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «April 27 demonstrations». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۸.
**شرکت ارتباطات ماهواره‌ای یاه‌سَت** (به انگلیسی: Al Yah Satellite Communications Company P.J.S.C.) (به عربی: *الیاه سات*) یک شرکت سهامی عام و وابسته به شرکت سرمایه‌گذاری مبادله است که خدماتی چون دیتا، صدا، ویدئو، خدمات چندرسانه‌ای تلویزیون‌های ماهواره‌ای و اینترنت ماهواره‌ای را برای سازمان‌های خصوصی و دولتی در بیش از ۱۵۰ کشور در سراسر اروپا، خاورمیانه، آفریقا، آمریکای جنوبی، آسیا و استرالیا ارائه می‌دهد.

تاریخچه
-------

این شرکت در ژانویه ۲۰۰۸ تأسیس شد و هدف آن توسعه، بهره‌برداری و استفاده از سیستم‌های ماهواره‌ای چند منظوره (دولتی و تجاری) برای خاورمیانه، آفریقا، اروپا و مناطق جنوب غربی آسیا بود.

شبکه‌های ماهواره‌ای
-------------------

ماهوارهٔ یاه‌ست ۱ ای در موقعیت ۵۲٫۵ درجهٔ شرقی واقع شده‌است. این ماهواره با ماهوارهای موناکوست (ترکمن عالم) و اکسپرس ای‌ام ۶ هم‌جهت است و بدون دیش و ال‌ان‌بی اضافی می‌توان شبکه‌های آن‌ها را نیز دریافت کرد.

منابع
-----

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Al\_Yah\_Satellite\_CommunicationS». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*.

1. ↑  "Mubadala-owned Yahsat Successfully Commences Trading on ADX - al Yah Satellite Communications Company (Yahsat)".`{{cite web}}`: نگهداری CS1: url-status (link)
2. ↑  . `{{cite web}}`: Missing or empty `|title=` (help)نگهداری CS1: url-status (link)
3. ↑  "Al Yah Satellite Communications Company (Yahsat)". *Mubadala Development Company PJSC*. Archived from the original on 10 January 2018. Retrieved 26 July 2013.
**پل سیدخندان** پلی است در شهر تهران که در سال ۱۳۵۶ خورشیدی ساخته شد. پل سیدخندان در بزرگراه شهید قاسم سلیمانی و بر روی چهار راه سید خندان قرار دارد. خیابان‌هایی که پل بر فراز آن‌ها استوار شده، خیابان شریعتی و خیابان سهروردی می‌باشند.

تنها راه دسترسی به پل سید خندان از طریق مترو، ایستگاه مترو مصلی است.

پل سیدخندان که مرز مناطق ۷ و ۳ شهرداری تهران است، امروزه به یکی از محورهای مهم پایتخت تبدیل شده به طوری‌که دسترسی شمالی- جنوبی و شرقی -غربی آن محل تردد خودروهای زیادی است. پل سید خندان، خیابان‌های سهروردی، دکتر شریعتی و محله جلفا را به هم متصل می‌کند و از سوی دیگر خودروها را به تونل رسالت می‌رساند.

پل سیدخندان اولین پل تک پایه در ایران است که پیش از انقلاب اسلامی توسط پیمان‌کاران فرانسوی ساخته شده بود و پس از انقلاب مهندسان ایرانی توانستند با بهره‌گیری از الگوی ساخت آن، پل طبقاتی صدر را نیز به شکل تک‌پایه احداث کنند.

نام این پل برگرفته از قهوه‌خانه‌دار معروف سید جعفر شاه صاحب مشهور به سید خندان است که از افراد بزرگ و معتبر آن منطقه بوده‌است.

زیر پل سیدخندان، ایستگاه‌های تاکسی برای نقاط مختلف شهر تعبیه شده‌است. پل سیدخندان در ابتدای سال ۱۳۹۱ توسط شهرداری تهران بازسازی، بهسازی و نماسازی شد.
پروژه مذکور از سال ۴۹ تا ۵۶ ه‍. ش. در طی زمانی بالغ بر هفت سال توسط پیمانکار فرانسوی ساخته شد.

نمای سراسرنما از پل سید خندان

منابع
-----

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ پل سیدخندان موجود است. |

* آشنایی با پل سیدخندان - تهران همشهری آنلاین
* مجلهٔ همشهری مسافر، سازمان همشهری، ارگان شهرداری تهران، شمارهٔ مورخ ۲۶ شهریور ۱۳۸۷

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد پل است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
مخازن ذخیره اسید در داخل یک دیواره آجری
**دیواره** (به انگلیسی: Bund) و **دیواره‌سازی** (به انگلیسی: Bunding) که به آن **دیواره بسته** نیز گفته می‌شود، یک دیوار حائل ساخته‌شده در پیرامون انبار مواد شیمیایی است که در آن مواد بالقوه آلاینده به منظور جلوگیری از خروج ناخواسته مواد از آن منطقه تا زمانی که بتوان اقدام اصلاحی انجام داد، به کار گرفته، پردازش یا ذخیره می‌شود."

 دیواره دور پایه یک مخزن را ببندید
گفته می‌شود که از دیواره‌ها می‌توان برای نگهداری آب باران در دشت‌های کم‌شیب که پوشش گیاهی خود را به دلیل خشکسالی و چرای بی‌رویه از دست داده‌اند استفاده کرد. بر پایهٔ این تئوری، نوارهای نیم‌دایره‌ای آب باران را نگه می‌دارند و به آن زمان می‌دهند تا به خاک نفوذ کند و دانه‌ها در زمین را آبرسانی کند.

دو تکنیک ارزیابی در حال استفاده وجود دارد، آزمایش هیدرواستاتیک و بازرسی دیداری. در شرایط خاص، ممکن است از هر دو تکنیک استفاده شود.

 دیوارهٔ موجود در حال آزمایش هیدرواستاتیک
 یک دیواره بتنی آماده برای آزمایش یکپارچگی
دیواره‌های پیش‌ساخته معمولاً در کارخانه‌ای که در آن ساخته می‌شوند آزمایش شده و بنابراین باید با گواهی آزمایش همراه باشند.

در برخی موارد، ممکن است لازم باشد اتصالات و نفوذهای دیواره (مانند لوله‌ها) برای آب‌بندی با استفاده از سد لمپت یا موارد مشابه آزمایش شوند.

منابع
-----

1. ↑  EPA Guidance Note on Storage and Transfer
of Materials for Scheduled Activities page 7
2. ↑  "Re-greening the land". 2018-01-26.
3. ↑  "CIRIA C736, Containment Systems for the Prevention of Pollution", Section 7.5.3, Construction Industry Research and Information Association, London
عشق‌بازی کنید، نه جنگ شعاری فراگیر در ایالات متحده
**شعار** دارای معانی متفاوت و عمیقی است:

* در اصطلاح مردم، شعار به معنی جملات آهنگینی است که برای بیان نظرهای جمعی (سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، هنری، پزشکی، آشپزی) به وسیله جمع یا گروهی یا صنفی بیان می‌گردد. که در گذشته اعراب نیز در میدان‌های جنگ استفاده می‌کردند که به رجز معروف است.
* شعار به معنی نشان و علامت که نشانهٔ گروهی از مردم که بوسیلهٔ آن یکدیگر را عبرت بدهند.
* نشان و علامت سلطان عادل یا امیر نالایق یا خرقه‌ای چون علم سیاه یا سفید و یا کلمه‌ها که طریقه و آیین و خصوصیات اخلاقی و علایق او را نمودار سازد.
* جمله‌ای که در پایین نشان یا درفش یک منطقه دیده می‌شود.

شعار (پرچم)
-----------

درفش (نشان) شاهنشاهی ایران که در نوار آبی رنگ مصراع **مرا داد فرمود و خود داور است** به عنوان شعار نوشته شده‌است.
شعار الله اکبر که در پرچم ایران به شکل متفاوتی به صورت حاشیه میان رنگ‌ها نوشته‌شده‌است و شعار لا اله الا الله در وسط پرچم.
شعار (به انگلیسی: motto) به جمله‌ای که در پایین پرچم یا نشان یک منطقه سیاسی یا جغرافیایی نوشته می‌شود و این جمله بیان‌کننده دیدگاه و نظر مردم آن جامعه نسبت به سرزمین و محیط اطراف خود هست.

### شعار ایران

مقالهٔ اصلی: مرا داد فرمود و خود داور است
مقالهٔ اصلی: الله اکبر
مقالهٔ اصلی: پرچم ایران
شعار رسمی ایران در زمان حکومت پهلوی مرا داد فرمود و خود داور است بود که این شعار به سبک غربی در پایین درفش در زیر علامت شیر و خورشید نوشته می‌شد و نشان شاهنشاهی ایران را شکل می‌داد.

بعد از انقلاب ۱۳۵۷ شعار ایران، به الله اکبر و استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی تغییر یافت و فقط شعار جدید الله اکبر در پرچم ایران نوشته شد.

### شعار در نشان کشورهای دیگر

**سپر**
**زمینه**
**نگهدار**
**نگهدار**
**شعار**
**سرخود**
**چنبر**
**خودپوش**
**خود**
**نیم‌تاج**
**پایگاه**
**نشان فرقه شهسواری**
**طرح**
**نگاره**
**شعار**
Outline of coat of arms
آرایه‌های نشان خانوادگی
در نشان کشورهای دیگر مانند نشان شاهنشاهی ایران در دوره پهلوی، معمولاً شعار (به انگلیسی: Motto) در بخش پایینی نشان قرار می‌گیرد.

جستارهای وابسته
---------------

* شعارهای ضد ال‌جی‌بی‌تی
* فهرست شعارهای ملی

منابع
-----

|  |  |
| --- | --- |
|  | مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به ***شعار*** در ویکی‌گفتاورد موجود است. |

1. 1 2  علی‌اکبر دهخدا و دیگران، «شعار» در *لغت‌نامهٔ دهخدا* (بازیابی‌شده در ۷ ٓانویه ۲۰۱۲).
2. ↑  محمد معین و دیگران، سرواژهٔ «شعار»، فرهنگ لغت معین (بازیابی در ۷ ژانویه ۲۰۱۲).
3. 1 2  مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Motto». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۷ ژانویه ۲۰۱۲.

| * ن
* ب
* و
نشان‌شناسی |
| --- |
| 
* نشان کامل
* نویسار
* نشان خانوادگی
* مسئول نشان‌ها

* نشانه‌های کهتری
* سرخود
* پایگاه
* خود
* خودپوش
* شعار
* چندبخشی کردن
* نرده‌کردن
* سپر نشان‌دار
* نگهدارها

* نشان منسوب
* نشانک
* بیرق نشان‌ها
* نام-نشان
* نشان‌شناسی کلیسایی
* پرچم‌های نشان‌شناسانه
* پرچم‌شناسی

 | Coat of arms |
شش‌مقام موسیقی سنتی فرارود (بیشتر تاجیکستان و ازبکستان) است. ترانهٔ این موسیقی دربارهٔ عشق عرفانی است. سازهای به کار رفته در این موسیقی عبارت اند از: بربط، دایره، دف و تنبور. شش‌مقام از مقام‌های بزرگ، راست، نوا، دوگاه، سه‌گاه و عراق تشکیل شده‌است. یونسکو در سال ۲۰۰۰ میلادی، شش‌مقام را در فهرست کهن‌ترین سبک‌های موسیقی و هم‌چنین سرمایه‌های غیرمادی به ثبت رساند.

شش‌مقام در ازبکستان
-------------------

در نیمهٔ نخست سدهٔ بیستم عبدالرئوف فطرت، عضو گروه جدید توجه ویژه‌ای به شش‌مقام نشان داد. در سال ۱۹۲۷ کتابی با نام «موسیقی کلاسیک ازبکی و تاریخش» نوشت و شش‌مقام را به عنوان موسیقی بزرگ ازبکان معرفی کرد. در دههٔ ۱۹۳۰ در دوران حکومت استالین، از شش‌مقام به عنوان مقابله با موسیقی اروپایی پشتیبانی شد. ولی در ۱۹۵۱ فرمانی از سوی اتحادیهٔ آهنگ‌سازان ریاست جمهوری ازبکستان، مقام و توسعهٔ موسیقی را مانع شد. این فرمان از سوی کمیتهٔ ازبکستان تأیید گردید. در نیمهٔ دههٔ ۱۹۵۰، مقام از نظر ایدئولوژیک احیا شد.

شش‌مقام در تاجیکستان
--------------------

از شش‌مقام گاهی به عنوان «موسیقی حال تاجیکی» و «قرآن موسیقی ملت تاجیک» یاد شده‌است. تاجیکستان که در آغاز دههٔ ۱۹۲۰ بخش خودمختاری از ازبکستان بود به جمهوری مستقلی تبدیل شد. رهبران تاجیکستان تصمیم گرفتند که شش‌مقام را به عنوان بخشی از سنت بزرگ موسیقی خود معرفی نمایند. سال ۱۹۴۹ به ابتکار برخی از سرشناسان تاجیکستان مانند صدرالدین عینی و باباجان غفورف انجمن شش‌مقام شکل گرفت. بدین ترتیب شش‌مقام دو بخش شد: شش‌مقام تاجیکی که در دوشنبه انتشار می‌یافت و شش‌مقام ازبکی که در تاشکند منتشر می‌گردید. در کتاب‌های تاجیکی یادی از شش‌مقام ازبکی نمی‌شد و متقابلاً ازبک‌ها هم یادی از شش‌مقام تاجیکی نمی‌کردند.

در دههٔ ۱۹۸۰، این بخش‌بندی ساختگی دچار تحول شد. هر دو کشور شروع به آموختن سبک‌های شش‌مقام یکدیگر کردند. این وضعیت تاکنون ادامه دارد، ولی موج ملی‌گرایی ازبکی ممکن است آن را تغییر دهد برای نمونه خوانندگاه رادیو بخارا که شهری دوزبانه (فارسی تاجیکی و ازبکی) می‌باشد تنها از ترانه‌های ازبکی در موسیقی شش‌مقام بهره می‌گیرند.

جستارهای وابسته
---------------

* موسیقی مروگی
* موسیقی سنتی
* موسیقی مقامی

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Shashmaqam». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۸ سپتامبر ۲۰۱۰.
* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Шашмақом». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فارسی تاجیکی*، بازبینی‌شده در ۸ سپتامبر ۲۰۱۰.

پیوند به بیرون
--------------

* وبگاه شش‌مقام
* اجرای شش‌مقام (یوتیوب) در یوتیوب
* تاجیکستان بیست‌ساله، موسیقی صدساله

الگو:میراث فرهنگی شفاهی و موسیقایی یوسنکو
|  |
| --- |
| بخشی از مجموعه مباحث اسلام

دربارهٔ اسلام |
| *اصول فقه* |
| *فقه* |
| * مجتهد
* اجماع
* اختلاف
* مذهب
* قیاس
* عرف
* بدعت
* مدرسه
* اجازه
* استحلال
* استحسان
 |
| *احکام* |
| * ثواب و عِقاب
* حلال
* واجب
* مستحب
* مباح
* مکروه
* گناهان کبیره
* حرام
* باطل
* فسق
 |
| 
عناوین کلامی |
| * خلافت
* درجات حوزه علمیه
* شیخ‌الاسلام
* سادات
* شریف
* اشرف
* عالم
* فقیه
* مرجع تقلید
* امام اعظم الازهر
* مفتی اعظم
* علامه
* آیت‌الله
* ثقت الاسلام
* حجت‌الاسلام
* حافظ
* حجت
* حکیم
* امام
* ملا
* خطیب
* خواجه
* مجتهد
* مولانا
* مولوی
* تفسیر قرآن
* مفتی
* مرشد
* پیر
* آخوند
* علم حدیث
* مجدد
* قاضی
* شیخ
* مرابط
* شیخ‌الاسلام
* استاد
* محتسب
* مؤذن
* مرید
* مجاهد
* غزوه
* سریه
 |
| * ن
* ب
* و
 |

**حجت‌الاسلام و المسلمین** یا به اختصار، **حجت‌الاسلام**، به معنای «دلیل اسلام»، لقبی است که به **روحانیون شیعه ملبس به لباس روحانیت**، داده می‌شود و از درجات رسمی در مدارس حوزوی شیعه نیست. هرچند کاربرد این دست القاب مبنای دقیقی ندارد و نمی‌توان مرحله تحصیلی خاصی را مساوی با آن دانست. برخی معتقدند بر اساس نوع کاربرد این لقب در دوران معاصر به روحانیونی که مشغول تحصیل در دوره سطح باشند حجت‌الاسلام گفته می‌شود. برخی دیگر آن را مخصوص کسانی دانسته‌اند که سطوح مقدماتی و متوسطه حوزوی را طی کرده و مشغول سطوح عالیه باشند. برخی نیز آن را خاص روحانیون جوان یا غیرفاضل یا روحانیونی که به اجتهاد نرسیده‌اند می‌دانند. بر اساس این تقسیم‌بندی این لقب پایین‌تر از «آیت‌الله» و «آیت‌الله‌العظمی» است. برخی فقهای دیگر نیز یافتن معیار و قاعده برای این عنوان و عناوین مشابه مانند آیت‌الله و ... را بی‌فایده دانسته‌اند.

پیشینه
------

به‌گفتهٔ سید حسین نصر و حمید دباشی، سید محمدباقر شفتی احتمالاً اولین کسی است که عنوان حجت‌الاسلام را دریافت کرده‌است. این عنوان بعدها به روحانی معروفی از کاشان نیز داده شد ولی پس از آن به شدت از اعتبار این عنوان کاسته شد. دلیل گفتن این عنوان به شفتی، نقش دوگانه او به عنوان قاضی و مفتی ای بود که کتابی راجع به پیاده سازی شریعت اسلامی در زمان غیبت نوشت. به گفتهٔ مرتضی انصاری از نوادگان شیخ مرتضی انصاری، ۲ نفر از بزرگان علماء ملقب به «حجت‌الاسلام» بوده‌اند، یکی سید محمد باقر شفتی، و دیگری حجت‌الاسلام حاج مولی اسدالله بروجردی. حجتی در کتاب آسمان در آینه اشاره می‌کند که محمدباقر شفتی محمد اشرفی را ملقب به «حجت‌الاسلام» نمود. اما رفته رفته از جایگاه این لقب کاسته شد.
به عقیده دیگر محققان محمد غزالی اولین کسی بود که این عنوان را داشت

پانویس
------

1. ↑  حجت‌الاسلام کیست؟ آیت‌الله به چه کسی می گویند؟  خبرآنلاین
2. 1 2 3 4  «نظر مراجع تقلید درباره القاب علمی روحانیون». شیعه‌آنلاین. بایگانی‌شده از اصلی در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۱ تیر ۱۳۸۸.
3. ↑  Seyyed Vali Reza Nasr, p.205-206.
4. ↑  Ahmad Kazemi Moussavi, pp.279 - 299.
5. ↑  حجتی، مریم (۱۳۸۷). *آسمان در آینه (شرح حال ملامحمد اشرفی)*. انتشارات سروش. شابک ۹۷۸۹۶۴۸۷۰۱۲۶۵.

منابع
-----

* نظر مراجع تقلید دربارهٔ القاب علمی روحانیون، شیعه‌آنلاین، برداشت شده در ۲۱ تیر ۱۳۸۸.

* Seyyed Vali Reza Nasr, Hamid Dabashi, *Expectation of the Millennium*, State University of New York Press.
* Ahmad Kazemi Moussavi, *THE INSTITUTIONALIZATION OF MARJA'-I TAQLĪD IN THE NINETEENTH CENTURY SHĪ'ITE COMMUNITY*, Journal of The Muslim World, Volume 84 Issue 3-4, 2007.


|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد اسلام است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
کلاه سفید یا همون محمد شمس متولد سال ۱۳۸۳ در تبریز
شخصی که در سال ۱۳۹۹ در تلگرام و بعد از اون در روبیکا به برنامه نویسی و گرفتن پروژه روی اورد.

```
وی در سال ۱۴۰۲ از سایبری کنار کشیده و بر انجام پروژه های بیشتر دیگر سمت مجازی نرفت 
```

یکی از قدیمی های سایبری در اپلیکیشن های Rubika و Telegram میباشد. 

  

اسامی رفیق ها و دوستان او به شرح زیر میباشد :

Esi H ack
Mr Tur
Nima khodayan. Gods
Amir khodayan Gods
Amir Ha Ck er
Doctor Ha Ck er

  

جمله ای طلایی : قدر وقت خود را بدانید .شاید مجازی دلیل از دست رفتن ارزوهای جوانان باشد !

فیلم‌ها
-------

* *غریبه* (فیلم ۱۳۵۱) به کارگردانی شاپور قریب
* *غریبه* (فیلم ۱۳۶۶) به کارگردانی رحمان رضایی
* *غریبه* (فیلم ۱۹۴۶)، به کارگردانی اورسن ولز
* *غریبه‌ها* فیلمی از برایان برتینو محصول ۲۰۰۸ میلادی
* *غریبه* (مجموعه تلویزیونی ایرانی) به کارگردانی محمدعلی زرندی‌فر و محصول ۱۳۵۴
* *غریبه* (مجموعه تلویزیونی آمریکایی)، براساس رمانی با همین نام
* *غریبه* (مجموعه تلویزیونی کره جنوبی)
* غریبه‌ها (فیلم ۲۰۱۰)
* غریبه‌ها (مردگان متحرک)

دیگر موارد
----------

* غریبه (شخصیت کامیک)، در کتاب‌های کامیک مارول کامیکس
* غریبه (شادگان) روستایی در شهرستان شادگان استان خوزستان
* *غریبه* (ترانه هیلاری داف) منتشر شده در ۲۰۰۷ میلادی
* *غریبه* (آلبوم ابی) منتشر شده در ۱۹۹۰ میلادی
* غریبه (شیرینی)

Disambiguation icon این صفحهٔ ابهام‌زدایی مقاله‌های مرتبط با عنوان همین صفحه، **غریبه** را فهرست می‌کند.   
 اگر یک پیوند داخلی شما را به اینجا هدایت کرده‌است، در صورت تمایل آن پیوند را برای اشارهٔ مستقیم به مقالهٔ مورد نظر تغییر دهید.
*مسیر نوری'* (انگلیسی: Optical path): یک مسیر هندسی است که نور برای پیمودن یک محیط یا رسانه نوری (مانند میکروسکوپ، تلسکوپ، پروژکتور، مبدل، طیف‌سنج نوری و غیره) آن را می‌پیماید و اغلب *مسیر نوری* نامیده می‌شود. طول فیزیکی یک وسیلهٔ نوری را می‌توان با استفاده از اپتیک تا شده به کمتر از طول مسیر نوری کاهش داد. طول مسیر نوری همان‌طور که در نورشناسی (اپتیک) تعریف شده: طول مسیری است که در ضریب شکست رسانه ضرب شده‌است.

در بیشتر ابزارهای نوری، نور ورودی از طریق یک عدسی یا آینه اولیه به نقطه کانونی متمرکز می‌شود که در آن‌جا یا با چشم از طریق یک عدسی چشمی دیده می‌شود یا به یک گیرنده نوری (دوربین عکاسی، سنسور CCD، طیف‌سنج و غیره) هدایت می‌شود.

عوامل مؤثر بر مسیر نوری
-----------------------

مسیر نور در رسانه یا بین دو رسانه تحت تأثیر قرار می‌گیرد

* بازتاب
	+ بازتاب کلی
* شکست نور
* پاشندگی (اپتیک)
* جذب (الکترومغناطیس)

ابزار و مواد سادهٔ مورد استفاده و مؤثر در مسیر پرتو نور
-------------------------------------------------------

* عدسی
* منشور
* آینه‌ها
* شفافیت و نیمه‌شفافی مواد شفاف (به‌عنوان مثال فیلترهای نوری
* مواد نیمه‌شفاف (به‌عنوان مثال شیشه‌های مات و تار)
* مواد کدر

جستارهای وابسته
---------------

طول مسیر نوری

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Optical path». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۲۲ مه ۲۰۱۹.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**کلارود** روستایی از توابع بخش طالقان شهرستان ساوجبلاغ در استان البرز ایران است. مردم روستای کلارود به زبان تاتی سخن می‌گویند

  

این روستا در ۳۰ کیلومتری غرب شهرک طالقان و ۳ کیلومتری شمال راه مالروی قزوین به طالقان قرار گرفته است

روستای کلارود در ضلع جنوبی رودخانه شاهرود در دو طرف دره بزرگی که از جنوب به طرف شمال آبخیز آن قرار دارد بنا شده است. این روستا به لحاظ موقعیت جغرافیایی و ارتفاع، آب‌های جاری اطراف آن از بخش‌های مرتفع به صورت آبشار جریان دارد.
جاذبه های دیدنی روستای کلارود طالقان :

آبشار کلارود طالقان

آبشار کلارود در ارتفاعات روستای کلارود طالقان قرار دارد. آبشار کلارود در میان دره ای پر از درختان سر سبز و شاداب قرار گرفته و در طول سال دارای طراوت خاصی است. این آبشار ارتفاعی در حدود ۱۵ متر دارد. سالانه گردشگران زیادی از این آبشار زیبا دیدن می کنند. در صورت ورود به شهرستان طالقان به شما پیشنهاد میکنیم حتما از این آبشار بسیار زیبا و با طراوت و روستای بسیار زیبا و دیدنی کلارود دیدن کنید و از هوا و طبیعت بکر و زیبای آن لذت ببرید .

جاذبه ی زیارتی روستای کلارود طالقان :

امامزاده محمود در روستای کلارود واقع شده است .

قدمت و دوره تاریخی : قرون اولیه اسلامی

آدرس امامزاده محمود شهرستان طالقان ، دهستان پائین طالقان روستای کلارود

امامزاده محمود یکی از آثار ملی ثبت شده ایران در طالقان ست که قدمت آن مربوط به قرون اولیه اسلامی می باشد و در تاریخ ۱۳۸۱/۱۱/۱۲ به شماره ثبت 7234 در مجموعه آثار تاریخی ایران ثبت شده است. نشانی این اثر ملی ثبت شده

چنار کلارود

در ضلع جنوب غربی امام زاده محمود روستای کلارود پایین طالقان، درخت سرو کهنسالی قرار دارد که قطر آن به 4.5 متر می رسد. عمر این درخت بیش از 450 سال است. علاوه بر این درخت، درخت چنار دیگری در ضلع شمال شرقی امامزاده قرار دارد که قدمت آن بالای 200 سال است که در مجموع نشانگر اهمیت حفاظت از درخت در منطقه طالقان است..

جمعیت
-----

این روستا در دهستان پایین طالقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال١٣٩٣، جمعیت آن١٨٠ نفر ۴۵خانوار) بوده‌است.

منابع
-----

1. ↑  کتاب «زبان تاتی و گویش طالقانی آن»، دکتر محمدعلی منوچهری، نشر رسانش، ۱۳۹۰

* «نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۱ ژانویه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱ ژانویه ۲۰۱۳.

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک روستا است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**اَشِم وُهو** (اوستایی: 𐬀𐬴𐬆𐬨 𐬬𐬊𐬵𐬏) یکی از چهار نیایش برجستهٔ زرتشتی است. این نیایش در یسنا، هات ۲۷، بند ۱۴ قرار دارد. کهن‌ترین تفسیر آن به زبان اوستایی در یسنا، هات ۲۰ جای دارد. همچنین دربارهٔ آن در فصل نخست سروش یشت هادخت آمده‌است. چهار نیایش یا نماز *یتا اهو*، *اشم وهو*، *یِنگهِه هاتام* و اَئیریِما ایشیو از دعاهای مهم اوستا به‌شمار می‌آیند.

اهمیت دعای اشم وهو در کتاب بُندَهِشن چنین است که در بخش آفرینش رودها می‌نویسد که زمانی که هورمزد از نیمه البرز دو رود را جاری ساخت یکی اروندرود و دیگری وِه‌رود که به سوی خراسان شد و از آن دو رود رودهای بسیاری پدید آمد و مردی اشم وهویی را بخواند و آن رودها باز به این دو رود بازگردند.

متن نیایش
---------

به دین‌دبیره:
{{{1}}}

گویش:
«اَشِم وُهو، وَهیشتِم اَستی، اوشْتا اَستی، اوشْتا اَهمایی، هی‌یَت اَشایی، وَهیشْتایی اَشِـم»

برگردان: راستی بهترین نیکی است. که مایهٔ نیک‌بختی است. نیک‌بختی از آن کسی است که راست و خواستار بهترین راستی باشد.

پانویس
------

1. ↑  سیدی، فاطمه (پاییز و زمستان ۱۳۹۰). «اهونور، نخستین آفریده». *پژوهشنامهٔ فرهنگ و ادب*. سال هفتم (۱۲): ۱۹۱-۲۰۲.
2. ↑  رضی، *اوستا*، ۱۴۴.
3. ↑  بندهش، نوشته آذرفرنبغ دادگی، ترجمه مهرداد بهار، صفحهٔ ۷۴
4. ↑  رضی، *اوستا*، ۱۶۸.

منابع
-----

* رضی، هاشم (۱۳۶۳). *اوستا*. تهران: سازمان انتشارات فروهر.