recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**جان آی گودلد** ((به انگلیسی: John I. Goodlad) ‏۱۹۲۰–۲۰۱۴) در تمام سطوح تحصیلی از پایه اول تا مدارج عالی دانشگاهی تدریس نموده‌است. تا قبل از ۱۹۴۱ که مدیریت یک مدرسه را به عهده گرفت معلم بود. او در ۱۹۴۶ برای ادامه تحصیل وارد دانشگاه شیکاگو شد و در همان دانشگاه در ۱۹۴۹ مدرک دکترای تخصصی خود را دریافت نمود. حاصل پژوهش‌ها و فعالیت‌های او در زمینه آموزش و پرورش در نگارش بیش از سی کتاب، دویست مقاله و هشتاد فصل و مدخل‌های متفاوت تبلور یافته‌است.

گودلد علاوه بر پژوهش درباره مدارس بدون پایه و برنامه درسی، در باره بسیاری از موضوعات دیگر مرتبط با آموزش و پرورش مدرسه ای ،از قبیل آرمان مدرسه،هدف مدرسه ، کارکرد مدرسه ، محیط کلاس درس ، آموزش و پرورش اولیه و تاریخ مدارس ابتدایی نیز به پژوهش پرداخته است. او در بررسی دلایل موجودیت مدارس ، سه جنبه را از هم متمایز می کند: اهداف (چه کاری از مدارس خواسته شده است ) کارکردها ( مدارس چه کار می کنند یا از آنها چه استفاده ای می شود ) و آرمان ها (مدارس در پی تحقق چه کارهایی باشند ) .

مطابق نظر گودلد ، آرمان مدارس پرورش افرادی منطقی است که به حقوق خودشان و دیگران احترام بگذارند. وی هم بر حقوق شخصی تاکید می کند و هم بر حقوق اجتماعی .

منابع
-----

1. ↑  مهر محمدی، محمود، پنجاه اندیشمند نوین علوم تربیتی، سمت 1393 شابک 4-780-530-964-978
2. ↑  مهر محمدی، محمود (۱۳۹۳). *پنجاه اندیشمند نوین علوم تربیتی*. تهران: سمت. صص. ۲۲۸. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۵۳۰-۷۸۰-۴.
**خانهٔ خاموش** (به ترکی استانبولی: Sessiz Eve) یک رمان نوشته اورهان پاموک نویسندهٔ اهل ترکیه است که در سال ۱۹۸۳ منتشر شد. این رمان داستان سفر اعضای یک خانواده را به شهر جنت حصار برای دیدن مادربزرگشان نقل می‌کند.

طرح
---

این کتاب از ۳۲ فصل تشکیل شده‌است، و هر فصل توسط یکی از کاراکترهای داستان نقل می‌شود. نام نقل کننده‌های داستان به ترتیب: رجب، بیوک خانم، حسن، فاروک و متین است.

چکیدهٔ کتاب
-----------

در عمارتی قدیمی در جنت حصار، پیرزن سالخورده‌ای به نام فاطیما انتظار بازدید سالانهٔ نوه‌هایش را می‌کشد: فاروک، تاریخ‌نگاری فاسد و شکست خورده؛ خواهر حساس و چپ‌گرای او به نام نیلگون و نوهٔ کوچکتر، متین که علاقه‌مند به زندگی مدرن است و رؤیای زندگی در آمریکا را در سر می‌پروراند. فاطما برای چندین دهه در این روستا زندگی کرده‌است: از زمانی که همسرش، دکتری جوان و آرمان‌گرا، برای کمک به ماهیگیران فقیر به این روستا آمد. حالا او مدت هاست که مریض است و خدمتکار باوفایش رجب، یک کوتوله و فرزند نامشروع دکتر، از او مراقبت می‌کند. فاطما و رجب خاطرات مشترک خوب و بد فراوانی را به یاد دارند. اما پسرعموی رجب، پسری که از مدرسه اخراج شده و تمایلات افراطی میهن پرستانه دارد، این خانواده را وارد جریانات و آشوب‌های فزایندهٔ سیاسی کشور می‌کند. رمان خانهٔ خاموش، رمانی مسحورکننده است که کشمکش بلندمدت ترکیه در مواجهه با مدرنیته را به زیبایی به تصویر کشیده‌است.

منابع
-----

1. ↑  «چراغ خانهٔ خاموش پاموک در ایران روشن شد». مهرنیوز. ۸ سپتامبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۸.
2. ↑  «نقد خانهٔ خاموش». رادیو زمانه. ۲۴ مه ۲۰۱۵. بایگانی‌شده از اصلی در ۸ سپتامبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۸.
3. ↑  «خلاصه خانهٔ خاموش در ایران‌کتاب». ایران کتاب. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۸.

| * ن
* ب
* و
آثار اورهان پاموک |
| --- |
| رمان‌ها | 
* *جودت بیک و پسران* (۱۹۸۲)
* *خانه خاموش* (۱۹۸۳)
* *قلعهٔ سفید* (۱۹۸۵)
* *کتاب سیاه* (۱۹۹۰)
* *زندگی نو* (۱۹۹۵)
* *نام من سرخ* (۱۹۹۸)
* *برف* (۲۰۰۲)
* *موزه معصومیت* (۲۰۰۸)
* *چیز غریبی در سرم* (۲۰۱۴)

 |
| فیلم‌نامه | 
* *The Secret Face* (1992)

 |
| غیرداستانی | 
* *Other Colors: Essays and a Story* (1999)
* *استانبول: شهر و خاطره‌ها* (۲۰۰۳)
* *چمدان پدرم* (۲۰۰۷)
* *Manzaradan Parçalar* (2010)
* *The Naive and the Sentimental Novelist* (2011)
* *The Innocence of Objects* (2012)

 |
**جایزه ریورتون** (نروژی: Rivertonprisen) یک هفت‌تیر طلاکاری شده‌است که انجمن نویسندگان آثار جنایی در نروژ (باشگاه ریورتون) با همکاری انجمن فروشندگان کتاب در نروژ، انجمن ناشران نروژ و باشگاه‌های کتاب نروژ، از سال ۱۹۷۲م، هر سال به نویسندهٔ بهترین اثر تخیلی جنایی نروژی، تقدیم می‌کند.  
این اثر می‌تواند در قالب رمان، مجموعه داستان کوتاه، نمایشنامه، فیلمنامه، نمایش تلویزیونی یا تئاتر رادیویی باشد.

پیشینه
------

جایزه ریورتون به ابتکار انجمن نویسندگان آثار جنایی در نروژ (باشگاه ریورتون) از سال ۱۹۷۲م، برای حمایت از آثار ادبیات پلیسی، به بهترین اثر جنایی تخیلی در نروژ اعطاء می‌شود. نام این باشگاه و جایزه، از نام مستعار نویسنده سرشناس آثار جنایی در نروژ در قرن بیستم، سون الوستاد، گرفته شده‌است. انتخاب بهترین اثر توسط یک هیئت داوران، متشکل از ۳ نفر، انجام می‌شود. اولین کسی که دو بار این جایزه را دریافت کرد، یون میشلت بود که برای دومین بار در سال ۲۰۰۱م، این جایزه را به خود اختصاص داد. سپس اساسنامه تغییر کرد به طوری که برنده قبلی، فقط در صورتی می‌توانست جایزه را دوباره دریافت کند که اثر برجسته‌ای خلق کرده؛ یا بازگشتی قابل توجه داشته باشد. با این حال از سال ۲۰۱۳م، قوانین ساده‌تر شد، به گونه ای که احتمال دریافت مجدد جایزه افزایش یافته‌است. از جمله کسانی که تا به حال این جایزه را دریافت کرده‌اند، می‌توان از آنه هولت، نام برد. باشگاه ریورتون، در ضمن جوایز دیگری را هر ساله به آثار ادبیات جنایی بین‌المللی تقدیم می‌کند.

منابع
-----

1. ↑  Iversen, Vidar (2021-07-09). "Rivertonprisen". *Store norske leksikon* (به نروژی بوک‌مُل).
2. ↑  Iversen, Vidar (2021-07-09). "Rivertonprisen". *Store norske leksikon* (به نروژی بوک‌مُل).
3. ↑  Hovde, Kjell-Olav (2020-05-09). "Rivertonklubben". *Store norske leksikon* (به نروژی بوک‌مُل).

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد جایزه است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
***نارنگی‌ها*** (گرجی: მანდარინები) فیلمی به کارگردانی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی زازا اوروشادزه محصول مشترک کشورهای استونی و گرجستان است که در سال ۲۰۱۳ ساخته شده است. این فیلم نامزد بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان گلدن گلاب ۲۰۱۵ است و به نزاع‌های آبخازیا در سال ۱۹۹۲ می‌پردازد.

داستان فیلم
-----------

داستان فیلم در یکی از مناطق روستایی در آبخازیا (گرجستان) در بحبوحه جنگ آبخازیا (۹۳–۱۹۹۲) اتفاق می‌افتد؛ جایی که کشاورزان استونیایی برای پرورش باغ‌های نارنگی سکنی گزیده‌اند. با شروع جنگ اکثر استونی‌های ساکن در منطقه به سرزمین خود بازگشتند اما دو نفر از آنان، ایوو (لمبیت اولفاسک) و مارگوس (المو نوگانن) در روستا باقی ماندند تا نارنگی‌های فصل را برداشت کنند اما در هنگام برداشت محصول خود با تبادل آتش بین دو گروه کوچک از سربازان جنگ روبرو شدند. تنها دو نفر از سربازان زنده ماندند، احمد (جیورگی ناکاشیدزه) که سرباز اجیر شده چچنی در طرف آبخازیاست و نیکو (میخائیل مخی) گرجستانی است. هر دو به شدت زخمی شده‌اند اما دو کشاورز استونیایی از آنها مراقبت نموده و تا بهبود یافتن آنان از آن دو پرستاری می‌کنند.

اگر چه هر دو سرباز قسم خوردند که بعد از بهبودی یکدیگر را بکشند ولی ایوو از هر دو ضمانت می‌گیرد مادامی که زیر سقف منزل او هستند هیچ خونریزی و انتقامی از هیچ‌یک از دو طرف رخ ندهد. هر دو سرباز قبول می‌کنند ولی با این حال بحث و جدال بین دو طرف در هنگامهٔ بهبود یافتنشان بالا می‌گیرد ولی به آرامی و بعد از بهبود یافتن، هر دو چهره‌های انسان دوستانه‌ای از خود نشان می‌دهند و به این نتیجه می‌رسند که انسانیت را می‌توان در زخم‌ها و رنج‌های طرف مقابل پیدا کرد.

زمانی که یک جیپ متعلق به سربازان روسی برای بازرسی اتفاقی روبروی خانهٔ ایوو توقف می‌کنند به اشتباه احمد را سرباز دشمن فرض کرده و قصد کشتن وی را می‌کنند. نیکو این صحنه را از پشت پنجره می‌بیند و برای محافظت از احمد شروع به تیراندازی می‌کند. در بحبوحه تیراندازی، مارگوس بیگناه کشته می‌شود و نیکو نیز با تیر افسر سربازان که زخمی روی زمین افتاده بود به قتل می‌رسد. احمد افسر را می‌کشد ولی برای نجات نیکو خیلی دیر شده‌است.

تنها ایوو و احمد برای خاکسپاری مارگوس و نیکو زنده مانده‌اند. در کنار قبر نیکو، احمد به ایوو می‌گوید که عمیقاً شخصیت ایوو را می‌ستاید و همواره از وی به عنوان یک پدر یاد خواهد کرد. ایوو بیان می‌کند که قبر نیکو کنار قبر پسرش است که بی گناه در اوایل جنگ کشته شده‌است. احمد نیز اقرار می‌کند که دلش برای خانواده‌اش تنگ شده و سوار بر جیپ خودش — که روز اول با آن به روستا آمده و ایوو آن را برای بهبودی احمد نگه داشته بود — رهسپار می‌شود.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Tangerines (film)». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۵.

پیوند به بیرون
--------------
**جزیره اروپا** (به فرانسوی: *Île Europa*) یک جزیره مرجانی گرمسیری و کم ارتفاع به مساحت ۲۸ کیلومتر مربع در کانال موزامبیک است. این جزیره از سال ۱۸۹۷ توسط فرانسه اداره می‌شود و با این حال مورد ادعای موزامبیک نیز قرار دارد. این جزیره مورد توجه دانشمندان قرار دارد و دارای یک ایستگاه هواشناسی نیز می‌باشد. به دلیل خالی از سکنه بودن، این جزیره جزئی از «جزایر متفرقه» فرانسه در اقیانوس هند است و در ناحیهٔ اداری «سرزمین‌های جنوبی و قطبی فرانسه» قرار گرفته‌است.

تاریخچه
-------

به نظر می‌آید این جزیره حداقل از قرن ۱۶ میلادی توسط دریانوردان رویت شده باشد. نام این جزیره برگرفته از کشتی *اروپا* است که در دسامبر ۱۷۷۴ به این جزیره وارد شد. تعدادی ویرانه در *اروپا* دیده می‌شود که متعلق به ساکنان سابق این جزیره هستند که سعی کردند در دهه‌های ۱۸۶۰ و ۱۹۲۰ در این جزیره سکنی گزینند، برای مثال خانوادهٔ *روزیر* در سال ۱۸۶۰ به آن وارد شدند اما پس از مدت کوتاهی آن را ترک کردند.

جستارهای وابسته
---------------

* سرزمین‌های جنوبی و جنوبگانی فرانسه

نگارخانه
--------

* 
* 
*

منابع
-----


|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ جزیره اروپا موجود است. |
**جرج آنتونیوس** (عربی: *جورج حبيب أنطونيوس*؛ زاده: ۱۹ اکتبر ۱۸۹۱ – درگذشته: ۲۱ مهٔ ۱۹۴۲) یک نویسنده و دیپلمات لبنانی و مصری بود و یکی از مورخین اولیهٔ ناسیونالیسم عرب بود که در اورشلیم سکونت داشت.

زندگی‌نامه
----------

در دیرالقمر در یک خانواده مسیحی ارتودکس شرقی لبنانی به دنیا آمد، او به عنوان یک مأمور دولتی در فلسطین تحت‌الحمایه انگلستان خدمت کرده‌است. کتاب ۱۹۳۸ او «بیداری عرب» بحثهایی را در مورد مسائلی مانند ریشه‌های ناسیونالیسم عرب، اهمیت شورشهای عربی سال ۱۹۱۶ و اختلافات سیاسی پس از جنگ جهانی اول در خاورمیانه ایجاد کرد.

مقام‌ها
-------

آنتونیوس از دانشگاه کمبریج فارغ‌التحصیل شد و به فلسطین تحت‌الحمایه انگلستان که جدیداً تشکیل شده بود به عنوان معاون اداره آموزش پیوست. همسر او کیتی دختر فارس نمیر پاشا یک مسیحی سوری ثروتمند و فعال فرهنگی بود. آنتونیوس روابط سختی با انگلستان داشت. با وجود مقام عالی‌اش او و همسرش از عضویت در کلوب ورزشی بیت‌المقدس که هیچ سیاست «بجز بومی‌ها» نداشت را رد کردند.
او از سمت خود در سال ۱۹۳۰ برای پیوستن به مؤسسه روابط کنونی جهانی در شهر نیویورک استعفا داد. او دبیرکل هیئت عربی در کنفرانس لندن در سال ۱۹۳۹ بود.

نگارخانه
--------

* 
* 
*

منابع
-----

1. 1 2  "Ambition, Arabism, and George Antonius". *Martin Kramer on the Middle East* (به انگلیسی). 2010-10-11. Retrieved 2021-09-23.
2. 1 2  Kramer, Martin (2002-04-01). "Review of Betrayal of Palestine". *Middle East Quarterly* (به انگلیسی).

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «جورج أنطونیوس». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عربی*، بازبینی‌شده در ۷ اوت ۲۰۱۷.
* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «George Antonius». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۷ اوت ۲۰۱۷.

پیوند به بیرون
--------------

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* فرانسه (داده‌ها)
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* ژاپن
* جمهوری چک
* هلند
* لهستان

 |
| سایر | 
* کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
* شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ جرج آنتونیوس موجود است. |

درگاه:زندگی‌نامه
**مونرو** یک ارز مجازی منبع باز رمزنگاری شده بر اساس رمزارز است که در مارس سال ۲۰۱۴ با تمرکز بر حفظ حریم شخصی با تمرکززدایی و مقیاس‌پذیری [] ایجاد گردید. این ارز مجازی در سیستم‌عامل‌های لینوکس، ویندوز، مک‌اواس، اندروید و فری‌بی‌اس‌دی قابل اجرا می‌باشد.

مونرو با استفاده از یک دفتر کل به ثبت معاملات می‌پردازد؛ در حالی که واحدهای جدید از طریق یک فرایند به نام استخراج، ایجاد شده‌است. مونرو قصد دارد با هدف بهبود وضعیت موجود ارز رمزپایه، از طریق گمنام کردن فرستنده، گیرنده و مقدار هر معامله ایجاد شده و همچنین شرایط برابر برای فرایند استخراج این ارز، گام بردارد.

طراحی
-----

برخلاف بسیاری از ارزهای رمز پایه معروف که مشتق شده از بیت‌کوین هستند، مونرو بر اساس پروتکل CryptoNote بوده و دارای تفاوت‌های الگوریتمی قابل توجهی در ارتباط با مسدود کردن زنجیره بلوکی است. با ارائه سطح بالایی از حریم خصوصی، مونرو قابل تعویض است؛ به این معنی که هر واحد پول را می‌توان با واحد دیگری جایگزین کرد. این واحدها از یکدیگر قابل تشخیص نیستند، این باعث می‌شود که مونرو از سایر ارزهای رمز پایه عمومی مانند بیت‌کوین متفاوت باشد، که در آن آدرس‌هایی که قبلاً با فعالیت‌های ناخواسته همراه بوده وارد لیست سیاه شده و توسط اعضای شبکه رد می‌شد.

جستار های وابسته
----------------

دیجیتال نوت

بیت کوین

زنجیره بلوکی

استخراج رمز ارز

پیوند به بیرون
--------------

وب سایت رسمی مونرو

منابع
-----

1. ↑  "Monero (XMR) Price Chart, Market Cap, Index and News".
2. "Monero (XMR) Price Chart, Market Cap, Index and News".
3. ↑  "About Monero". *Getmonero.org*.

| * ن
* ب
* و
رمزارزها |
| --- |
| بر پایهٔ اس‌اچ‌ای-۲ | 
* بیت‌کوین
* بیت کوین کش
* فکتوم
* نیم کوین
* نوبیتس
* پیرکوین

 |
| بر پایهٔ اسکریپت | 
* آرورا کوین
* دوج کوین
* لایت‌کوین
* پوت کوین

 |
| بر پایهٔ Zerocoin | 
* زی‌کش
* فیرو
* زد کلاسیک
* ZeroVert

 |
| بر پایهٔ CryptoNote | 
* مونرو
* دیجیتال نوت
* بایت کوین

 |
| بر پایهٔ اتریوم | 
* اتیریم
* اتریم کلاسیک
* Ubiq

 |
| سایر proof-of-work | 
* دش
* دکرد
* دیجی بایت
* IOTA
* Myriadcoin
* Primecoin
* سیا
* زی‌کش

 |
| غیر proof-of-work | 
* کاردانو
* Ardor
* BCOINL
* BitShares
* بلاک کوین
* الگوریتم اثبات ظرفیت
* Counterparty
* Enigma
* FunFair
* Gridcoin
* لیسک
* Melonport
* NEM
* NEO
* ان‌اکس‌تی
* OmiseGO
* پولکادوت
* Qtum
* آرچین
* ریپل
* Shadow
* سیمپل توکن
* استلار
* Waves Platform
* پی وکس
* پاورکش

 |
| فناوری | 
* زنجیره بلوکی
* Cryptocurrency tumbler
* عرضه اولیه سکه
* گواه بر سهام
* اثبات کار
* زیروکوین

 |
| موضوعات مرتبط | 
* Alternative currency
* Anonymous Internet banking
* شبکه بیتکوین
* کریپتو-آنارشیسم
* پول دیجیتال
* صرافی رمزارز
* هزینه‌های دوگانه
* پول دیجیتال
* پول مجازی

 |
| 
* **رده**
* **انبار**
* **فهرست**

 |
Award
**جایزه بین‌المللی صلح ففر** (انگلیسی: 2014 International Pfeffer Peace Award) در سال ۲۰۱۴ به وداد عقراوی برای مبارزه با تجارت غیرقانونی سلاح و مبارزه او با برابری حقوق زنان اعطا شد. به تأکید انجمن دوستی، او به نفع قطعنامه سازمان ملل متحد بر روی یک پیمان قوی و مؤثر تجارت سلاح باعث شتاب به منظور جلوگیری از تجارت غیرقانونی سلاحهای کوچک و سبک که احتمال می‌رود برای نسل‌کشی یا جنایت علیه بشریت یا تروریسم مورد استفاده قرار گیرد شد، همچنین در زمینه برابری حقوق بر اساس اعلامیه سازمان ملل متحد در خصوص تعهد به پایان دادن به خشونت جنسی در مواجهه با قطعنامه ۲۱۱۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد، لابی کرد،عکراوی همچنین خود را وقف توقف انتقال غیرقانونی و بی‌ثباتی نمود. او یکی از حامیان عدالت و صلح است، عکراوی اولین زن کرداست که پس از دیانا فرانسیس از انگلستان برنده جایزه صلح شده‌است در سال ۱۹۹۰گوس مایر از اتریش برنده این جایزه شد.

فعالیت حقوق بشری
----------------

عکراوی جایزه صلح ففر را به «۵۰ میلیون پناهنده که نتیجه بلافصل جابجایی‌های ناشی از آزار و شکنجه یا جابجایی‌های عاری از حس مسئولیت به‌کارگیری سلاح‌های متعارف به سر می‌برند، اختصاص داد.» او به ویژه به وضعیت یزیدی‌ها، مسیحیان و همه ساکنان منطقه کوبانی سوریه اشاره کرد.

منابع
-----

1. ↑  And the winners are
2. ↑  Publications
3. ↑  women's rights and honor killing in Kurdistan
4. ↑  «Widad Akrawi». بایگانی‌شده از اصلی در ۴ ژانویه ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۳ ژانویه ۲۰۱۹.
5. ↑  Xelata Aştiyê pêşkêşî Kobanê û بایگانی‌شده در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۸ توسط Wayback Machine Şengalê hat kirin
6. ↑  DEFEND INTERNATIONAL
7. ↑  Widad Akrawi Receives the Pfeffer Peace Award
8. ↑  Widad Dedicated Peace Award to Yezidis, Christians & Kobane

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «2014 International Pfeffer Peace Award». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۳ ژانویه ۲۰۱۹.
**جورج ویلیام آرچیبالد** (زاده ۱۳ ژوئیه ۱۹۴۶) یکی از بنیانگذاران بنیاد بین‌المللی درنا است و برنده افتتاحیه جایزه ایندیاناپولیس در سال ۲۰۰۶ بود.

آرچیبالد در نیو گلاسکو، نوا اسکوشیا، کانادا در خانواده دونالد ادیسون و آنی لتیتیا (با نام خانوادگی مک لئود) آرچیبالد متولد شد. او مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه دالهاوزی در سال ۱۹۶۸ و دکترای خود را در سال ۱۹۷۵ از دانشگاه کرنل دریافت کرد. او در ۱۵ اوت ۱۹۸۱ با کیوکو ماتسوموتو ازدواج کرد.

کار با درناها
-------------

در سال ۱۹۷۳، زمانی که درناهاها در وضعیت خطرناکی قرار داشتند و بسیاری از پانزده گونه باقی‌مانده در آستانه انقراض قرار داشتند، آرچیبالد به همراه رون ساوی، بنیاد بین‌المللی درنا را در بارابو، ویسکانسین بنیان‌گذاری کرد. او از سال ۱۹۷۳ تا ۲۰۰۰ کارگردان بود. در حال حاضر او رئیس کمیسیون اتحادیه جهانی حفاظت از محیط زیست برای بقای درناها است. چهل سال پس از آن، هنوز درناهای جهان در وضعیت خطرناکی هستند.

آرچیبالد چندین تکنیک را برای پرورش درناها در اسارت پیشگامی کرد، از جمله استفاده از لباس‌های درناها توسط گردانندگان انسان. آرچیبالد سه سال را با یک درنای فریادزن در خطر انقراض به نام تکس گذراند و به عنوان یک درنای نر - راه رفتن، صدا زدن، رقصیدن - عمل کرد تا او را به شرایط باروری منتقل کند. تکس با فداکاری خود و استفاده از درون‌کاشت مصنوعی، سرانجام یک تخم بارور گذاشت. همان‌طور که آرچیبالد این داستان را در *برنامه The Tonight Show* در سال ۱۹۸۲ بازگو کرد، او تماشاگران و میزبان جانی کارسون را با پایان غم‌انگیز داستان - مرگ تکس اندکی پس از بیرون آمدن یک و تنها جوجه‌اش، شگفت‌زده کرد. کار او الهام‌بخش کتاب کودکان در سال ۲۰۱۶، *Dancing with Tex: The Remarkable Friendship to Save the Wooping Cranes* نوشته لین سندرز بود.

به منظور حمایت از حوضه‌های آبخیز و مراتع که در آن درناها زندگی می‌کنند و کمک به افزایش مسیرهای پرواز مهاجر، آرچیبالد از مناطق دورافتاده از جمله بخش‌هایی از افغانستان، کوبا، هند، روسیه و منطقه غیرنظامی کره بازدید کرده‌است.

در سال ۱۹۸۴، آرچیبالد به خاطر کارش با درناها، یک کمک مالی برنامه یاران مک آرتور دریافت کرد. در سال ۱۹۸۷، او به فهرست ۵۰۰ افتخار جهانی سازمان ملل متحد افزوده شد. در سال ۲۰۱۲، او به عضویت نظم کانادا درآمد.

منابع
-----

1. 1 2 3  Bergquist, Lee (22 August 2006) "Crane conservationist to receive $100,000 prize" *Milwaukee Journal Sentinel* (Wisconsin), page B-1
2. ↑  "Tex, the whooping crane who needed a little encouragement..." UPI. June 24, 1982. Retrieved 2 October 2017.
3. ↑  Staff (3 December 2003) "Bringing Back Siberisan Cranes a Challenge" *The Hindu*
4. ↑  "Meet the 1984 MacArthur Fellows". MacArthur Foundation. Retrieved 2 October 2017.
**موتنوفسکی** (به روسی: Мутновский) آتشفشان مختلطی به ارتفاع ۲۳۲۲ متر واقع در شبه‌جزیرهٔ کامچاتکا در خاور دور روسیه است. این آتشفشان یکی از فعالترین آتشفشان‌های کامچاتکای جنوبی به شمار می‌رود.

مشخصات
------

آتشفشان موتنوفسکی در ۷۰ کیلومتری جنوب پتروپاولوفسک-کامچاتسکی در کمربند آتشفشانی کامچاتکای جنوبی قرار دارد. این آتشفشان مختلط که یکی از فعالترین آتشفشان‌های منطقه است خود از چهار آتشفشان چینه‌ای درهم‌آمیخته با ساختاری عمدتاً بازالتی تشکیل شده و چندین دهانهٔ آتشفشانی بر فراز آن قرار دارند.

جوانترین مخروط آتشفشانی این کوه، موتونوفسکی ۴ نام دارد و از اوایل دورهٔ هولوسن شروع به رشد کرده است. مخروطی درون‌دهانه‌ای نیز در امتداد دیوارهٔ شمالی دهانهٔ ۱٬۳ کیلومتری آتشفشان به وجود آمده است و در دامنهٔ جنوب غربی کوه، مخروط‌های خاکستر فراوانی متمرکز شده‌اند. یخچالها و چشمه‌های آب گرم کمی دورتر از دهانه‌های فعال آتشفشان قرار دارند.

موتنوفسکی بالاترین ظرفیت گرمایی را در مقایسه با سایر آتشفشان‌های واقع در قوس کوریل-کامچاتکا دارد و همین موضوع سبب برنامه‌ریزی‌هایی برای توسعهٔ استفاده از انرژی زمین‌گرمایی آتشفشان شده است.

فعالیت‌های آتشفشانی
-------------------

آتشفشان موتنوفسکی تاریخچه‌ای از فوران‌های انفجاری دارد چنانچه در سال ۱۸۴۸ به دلیل شدت فوران فرو ریخت. با وجود این تنها در فوران سال ۱۹۰۴ بود که جریان‌هایی از گدازه نیز تولید شد.

هر فوران متنوفسکی می‌تواند سبب تولید جریان‌های گلی شود که به دلیل سرعت بالا و طبیعت ویرانگرشان تهدیدی برای منطقه محسوب می‌شود. این آتشفشان آخرین بار در سال ۲۰۰۰ فوران کرد.

منابع
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  
«Mutnovsky». Global Volcanism Program - Smithsonian Institution. دریافت‌شده در ۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۱۲.
2. 1 2 3 4  «Mutnovsky volcano». tokamchatka.ru. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۱۲.
***خاطرات و کابوس‌های یک جامه دار از زندگی و قتل میرزا تقی خان فراهانی*** تئاتری است از علی رفیعی که ابتدا در سال ۱۳۵۶ و سپس در سال ۱۳۹۴ به نمایش درآمد. نمایش تضاد بزرگی را که برخی از دولت‌مردان تاریخ ایران با آن روبه‌رو بوده و هستند، به نمایش می‌گذارد.

داستان
------

این نمایش به بهانه نقل داستان قتل امیرکبیر رو در رویی جامه‌دار-نماد مردم خوش‌باور و پر امید اما ضعیف- با قهرمانی است که می‌خواهد از یک‌سو نظام فاسد سلطنتی را اصلاح کند و از سوی دیگر، تکیه‌گاه خود را در میان مردم از دست ندهد. تمام پرده‌های این نمایش در صحنهٔ یک حمام رخ می‌دهند. حمامی که در اولین پرده خون میرزا تقی خان برای ابدیت بر آن نقش بسته است.

عوامل و بازیگران
----------------

**گروه متن**  
نویسنده: علی رفیعی  
با همکاری: محمد چرمشیر  
دستیار متن: لیلا حکمت‌نیا

**گروه کارگردانی**  
کارگردان: علی رفیعی  
گروه کارگردانی: حمید پورآذری، مهرداد ضیایی، اشکان خیل‌نژاد، محمدزمان وفاجویی  
منشی صحنه: شیما مرادی

**گروه بازیگران**:

1. سیامک صفری (جامه‌دار)
2. مهدی سلطانی (میرزا تقی‌خان فراهانی)
3. مصطفی ساسانی (ناصرالدین‌شاه)
4. مریم سعادت (مهد علیا)
5. زهیر یاری (سفیرکبیر انگلیس)
6. عباس جمالی (میرزا آقاخان نوری)
7. نسرین درخشان‌زاده (عزت‌الدوله)
8. سارا رسول‌زاده (گلین)
9. فروغ قجابگلی (ندیمه عزت )
10. عزالدین توفیق (آغا باشی)

منابع
-----

1. ↑  صفحه علی رفیعی
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۵.

| * ن
* ب
* و
علی رفیعی |
| --- |
| فیلم‌ها | 
* *ماهی‌ها عاشق می‌شوند*
* *آقا یوسف*

 |
| نمایشنامه‌ها | 
* *خاطرات و کابوس‌های یک جامه‌دار از زندگی و قتل میرزا تقی خان فراهانی*

 |
**جریان سنج فراصوت** (به انگلیسی: Ultrasonic Flow Meter) نوعی ابزار اندازه‌گیری جریان است که برای محاسبه ی حجم جریان، سرعت جریان سیال را با استفاده از امواج فراصوت اندازه می‌گیرد. با استفاده از مبدل فراصوت، جریان سنج می‌تواند میانگین سرعت جریان را در راستای مسیر یک دسته امواج فراصوت منتشر شده اندازه بگیرد. این کار با میانگین‌گیری از اختلاف زمان گذر اندازه‌گیری شده، بین پالس‌های (تپش های) منتشر شده در جهت جریان سیال و در خلاف جهت جریان سیال، با اندازه‌گیری تغییر بسامد در پی پدیده ی اثر دوپلر انجام می‌شود. جریان سنج‌های فراصوت تحت تأثیر ویژگی‌های آواشنودی (آکوستیک) سیال هستند، همچنین دما، چگالی، گرانروی (ویسکوزیته) و ذرات معلق می‌توانند بر جریان اندازه‌گیری شده اثر بگذارند. این نوع فلومترها از نظر هزینه ی سرمایه‌ای گران هستند، اما معمولاً از نظر کاربرد و نگهداری گران نیستند، زیرا بر خلاف جریان سنج‌های مکانیکی قطعات متحرک ندارند.

در حالت کلی این روش به دو زیرگروه اصلی تقسیم می‌شود که عبارتند از:

* روش دوپلر
* روش مرحله زمانی

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Ultrasonic Flow Meter». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*.
**جمشید سماواتیان** (زادهٔ ۱۳۱۷ – درگذشتهٔ ۱۴۰۰) نقاش نوگرای ایرانی بود.

زندگی‌نامه
----------

جمشید سماواتیان متولد ۱۳۱۷ در اصفهان بود و فعالیت هنری را از کودکی آغاز کرد. از سال ۱۳۳۸ وارد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد. سماواتیان از چهره‌های نسل دوم نقاشان نوگرای ایران، در دوره‌ای در دانشکده هنرهای زیبای تهران هنرآموزی می‌کرد که هم آموزه‌های علی‌محمد حیدریان از شاگردان برجسته کمال‌الملک، در دانشکده نفوذ داشت، هم دورهٔ هنرمندانی همچون علی اکبر صادقی، رویین پاکباز و عباس کیارستمی و هم استادان نوگرایی چون محمود جوادی‌پور به کار آموزش مشغول بودند.
او متأثر از هنرهای سنتی و دیوارنگاره‌های عصر صفوی زادگاهش اصفهان به خلق آثاری پرداخته که یادآور و نشان‌دهنده گذر زمان و تخریبی است که بر هنرهای سنتی ایران رفته‌است. سماواتیان با تسلط بی‌نظیر بر انواع ابزارها و تکنیک‌های غیرمتعارف، به احیای هنر گذشته ایرانی با نگاهی نو و بن‌مایه‌های انتزاعی اهتمام ورزیده‌است.
این هنرمند پیش‌کسوت، در نقاشی‌های نیمه‌فیگوراتیو خود از موادی چون خاک، گل، گچ، مواد ترکیبی، ورق‌های طلا و نقره همراه با شیوه‌های مختلف پتینه‌کاری بهره می‌گیرد تا فرسودگی، ریختگی و ترک‌ها را به نمایش بگذارد.به اعتقاد کارشناسان و اساتید حوزه نقاشی، همین استفاده از مواد غیرمتعارف به آثار او خصوصیتی معاصر بخشیده بود. صادق تبریزی از سماواتیان به عنوان پدر پتینه ایران یاد می‌کرد.
نخستین نمایشگاه انفرادی او سال ۱۳۴۳ در هتل هیلتون تهران برگزار شد. آخرین نمایشگاه انفرادی او با نام «میراث» از دهم تا بیست و یکم بهمن ۱۳۹۹ در نگارخانه «نگر» برگزار شد. او همچنین دارای نشان درجه یک هنر (دکترا) در نقاشی و عضو مؤسسه هنرمندان پیش‌کسوت ایران بود.

درگذشت
------

جمشید سماواتیان ۲۳ مهرماه ۱۴۰۰ در سن ۸۳ سالگی درگذشت.

منابع
-----

1. ↑  «جمشید سماواتیان، نقاش نوگرا درگذشت». هنرآنلاین.
2. ↑  «مراسم یادبود جمشید سماواتیان در موزه هنرهای معاصر». ایسنا.[*پیوند مرده*]
3. ↑  «از خطاطی شجریان تا پرتره آغداشلو؛ آنچه پرستارِ جمشید سماواتیان صاحب شد». خبرآنلاین.
4. ↑  «پیکر جمشید سماواتیان به خاک سپرده شد». دنیای اقتصاد.
5. ↑  «برگزاری مراسم خاکسپاری جمشید سماواتیان و مهرداد ذوالنور». ایران آنلاین.[*پیوند مرده*]
6. ↑  «یادبود جمشید سماواتیان در موزه هنرهای معاصر تهران». وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.[*پیوند مرده*]
7. ↑  «جمشید سماواتیان (متولد ۱۳۱۷)». حراج تهران.
8. ↑  «جمشید سماواتیان هنوز درگیر کروناست». ایسنا.
9. ↑  «سماواتیان با نگاهی نو به هنرهای سنتی و پیشینه هنری ایران می‌پرداخت». ایرنا.
10. ↑  «نقش جمشید سماواتیان در شکل‌گیری هنر مدرن در ایران». یکتاپرس.
11. ↑  «مهم‌ترین هنر «جمشید سماواتیان» عشق‌ورزی بود». ایلنا.
12. ↑  «وداع با پدر پتینه ایران». روزنامه اعتماد.
13. ↑  «جمشید سماواتیان درگذشت». ایسنا.
14. ↑  «نقاش نوگرای ایرانی در ۸۳ سالگی درگذشت / پیام تسلیت سرپرست معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی». خبرگزاری آنا.
**موزهٔ توی** (به ژاپنی: 土肥黄金館) موزه‌ای دربارهٔ استخراج طلا در دوران باستان و امروز ژاپن است که در نزدیکی معدن طلای توی در شهر توی استان شیزوئوکا قرار دارد.

این موزه به نمایش و بازسازی ابزارهای باستانی به کار رفته در دورهٔ تُکوگاوا برای پالایش و بدست آوردن طلا از سنگ معدن آن را نمایش می‌دهد همچنین چندین مورد سنگ معدن طلا مربوط به نقاط مختلف ژاپن در معرض دید است. در این موزه بزرگترین شمش طلای جهان با وزنی نزدیک به ۲۵۰ کیلوگرم و با ارزش ۱٫۱ میلیارد ین (۹٫۷ میلیون دلار در سال ۲۰۱۶) به نمایش درآمده است. نام این طلا به عنوان «بزرگترین شمش طلای خالص جهان» در کتاب گینس ثبت شده است.

* سکهٔ طلای دورهٔ تُکوگاواسکهٔ طلای دورهٔ تُکوگاوا
* مقایسهٔ ابعاد یک سنگ معدن ۸۶۰ کیلوگرمی و در کنار آن، ۳۰ گرم طلا که از آن به دست می‌آید.مقایسهٔ ابعاد یک سنگ معدن ۸۶۰ کیلوگرمی و در کنار آن، ۳۰ گرم طلا که از آن به دست می‌آید.
* بزرگترین شمش طلای جهان به وزن ۲۵۰ کیلوگرم که می‌توان آن را در موزه دید و دست زد.بزرگترین شمش طلای جهان به وزن ۲۵۰ کیلوگرم که می‌توان آن را در موزه دید و دست زد.

منابع
-----

1. ↑  The Japan Journal: "Three Diamonds Cast Gold-Medal Gold Bar" (November 2005) بایگانی‌شده در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine. Retrieved on 18 August 2009
2. ↑  The Japan Times: "Mitsubishi makes record-size gold bar" (17 January 2005). Retrieved on 18 August 2009
3. ↑  Guinness World Records certificate at Toi Mine Museum

پیوند به بیرون
--------------

* وبسایت رسمی
**نینا مرسدس** ((به انگلیسی: Nina Mercedez)؛ زاده ۱۰ نوامبر ۱۹۷۹) یک بازیگر پورنوگرافی اهل ایالات متحده آمریکا است.

اوایل زندگی
-----------

او در کورپس کریستی تگزاس به دنیا آمده‌است. مادر بزرگش از ایتالیا بود پدرش از مکزیک بود تبار پدرش از تبار آزتک بود.

نینا وقتی ۱۵ سالش شد رفت برای وال‌مارت و تارگت مدلینگ انجام داد. سپس وارد پورنوگرافی شد و پس از آن به عنوان مدل برای مجله‌های مختلف مثل رشد عضله مدل شد.

حرفه سرگرمی بزرگسال
-------------------

نینا مرسدس در حال کس پلی
مرسدس وقتی ۱۹ ساله بود رقص را شروع کرد. او نام مستعار مرسدس را از روی زادگاه مادرش برای خودش انتخاب کرد. سپس نینا را به عنوان اسم هنری خود برگزید چون وقتی افراد در اینترنت «مرسدس» را جستجو می‌کردند نتایج برای یک پورن استار دیگر به نام مرسدس اشلی یا شرکت مرسدس بنز بودند.

در سال ۲۰۱۳ مرسدس مایوی شنای خودش را رونمایی کرد و اسم آن را La Scorpia گذاشت. علاوه بر این او یک وبگاه نیز دارد (CosplayStars.com) که در آن عکس‌های خودش و دیگر بازیگران پورنوگرافی را برای مردم می‌گذارد.

حضور در رسانه‌های جاری
----------------------

در اکتبر ۲۰۰۳ مرسدس در تلویزیون فاکس در یک اپیزود از مجموعه تلویزیونی skin بازی کرد. در اوت ۲۰۰۶ برای مجله دختران سوارکار (lowrider girls) توصیه‌هایی در ارتباط با رابطه و سکس نوشت.

منابع
-----

1. 1 2 3 4  Nina Mercedez در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم بزرگسالان

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Nina Mercedez». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱ مارس ۲۰۱۴.
* «Nina Mercedez». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱ مارس ۲۰۱۴.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ نینا مرسدس موجود است. |

* نینا مرسدس در IMDb
* نینا مرسدس در فیس‌بوک
* نینا مرسدس در توییتر

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد یک بازیگر پورنو است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**موزه تاریخ آلمان** (آلمانی: Deutsches Historisches Museum؛ به اختصار DHM)، موزه‌ای است واقع در برلین که به بیان تاریخ کشور آلمان اختصاص دارد. این موزه غالباً به عنوان یکی از مهم‌ترین و پربازدیدترین موزه‌های شهر برلین شناخته می‌شود.

این موزه از دو ساختمان تشکیل شده‌است: ساختمان اصلی موزه تحت عنوان Zeughaus که در خیابان Unter den Linden واقع شده و همچنین سالن نمایشگاهی که توسط آی. ام. پی طراحی شده‌است.

موزه تاریخ آلمان به شکل قانونی توسط جمهوری فدرال آلمان به ثبت رسیده‌است. مدیریت عالی آن توسط هیئت امنایی متشکل از نمایندگان دولت فدرال، نمایندگانی از پارلمان آلمان (بوندستاگ)، و همچنین رهبران ایالت‌های ۱۶ گانه آلمان صورت می‌گیرد.

چگونگی تأسیس و تاریخچه
----------------------

**ا**ین موزه در تاریخ ۲۸ اکتبر سال ۱۹۸۷ میلادی و در ۷۵۰امین سالگرد تأسیس شهر برلین، در ساختمانی موسوم به «رایشزتاگ» واقع در برلین غربی بنیان‌گذاری شد. پس از موفقیّت یک نمایشگاه تاریخی دربارهٔ «پروس» که در مارتین-گروپیوس-باو برگزار شد، شهردار حاکم بر منطقهٔ برلین غربی؛ ریچارد فون ویزکر، چهار مورخ برجسته یعنی: هارتموت بوکمان، ابرهارد یِکِل، هاگن شولز و همچنین مایکل اشتومر را گرد هم آورد تا پیش‌نویس طرحی را آماده کنند که در نهایت در ژانویه ۱۹۸۲ تحت عنوان طرح «موزه تاریخ آلمان» به اتمام رسید. این پروژه از حمایت ویژهٔ صدر اعظم آلمان «هلموت کُهل» برخوردار بود که در سخنرانی خود در مقابل ملّت، تأسیس «موزه تاریخ آلمان» را یک اولویت ملّی و همچنین یک مسئلهٔ مهم برای اروپا خواند، قبل از آنکه طرح موزه در مورخ ۲۷ فوریه ۱۹۸۵ در مجلس فدرال آلمان مطرح شود. یک کمیسیون متشکل از ۱۶ مورخ برجسته، مورخان هنر و مدیران موزه‌ای در سال‌های ۱۹۸۵ و ۱۹۸۶ روی طرح مفهومی موزه کار کردند و بالاخره آن را در ۱۹۸۶ برای بحث در جلسات عمومی مجلس آماده کردند که نسخهٔ نهایی آن، پایهٔ تشکیل DHM شد. هستهٔ اولیّهٔ طرح موزه به بیان تاریخ آلمان در یک زمینه بین‌المللی اختصاص داشت. یک برداشت چندبعدی با هدف درک دیدگاه‌های دیگران، به این منظور که یک انعکاس سطح بالا در تاریخ و فرهنگ ایجاد نماید، آن هم در زمانی که زندگی روزمره در ابعاد بین‌المللی مطرح و کار و تجارت به صورت جهانی درآمده بودند. در ۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۸۷ تفاهم نامهٔ همکاری در خصوص راه‌اندازی موقت «موزهٔ تاریخ آلمان» به عنوان یک شرکت خصوصی با مسئولیت محدود، بین جمهوری فدرال آلمان و منطقهٔ برلین غربی منعقد شد.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Deutsches Historisches Museum». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در مارس ۲۰۱۶.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ***موزه تاریخ آلمان*** موجود است. |

وبگاه رسمی

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* نروژ
* اسپانیا
* فرانسه (داده‌ها)
* کاتالونیا
* آلمان
* اسرائیل
* ایالات متحده آمریکا
* لتونی
* جمهوری چک
* استرالیا
* کرواسی
* لهستان
* واتیکان

 |
| نهادهای پژوهش هنری | 
* نام هنرمندان (گتی)

 |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | 
* ساینی (ژاپن)

 |
| سایر | 
* ریرو (سوئیس)
	+ 1
* سوداک (فرانسه)
	+ 1
* تروو (استرالیا)
	+ 1

 |
**جمشید علیمراد** با نام هنری **جیمی مراد** (زادهٔ ۱۲ اسفند ۱۳۲۲ در تهران –درگذشته ۲۶ خرداد ۱۳۹۹ در لس آنجلس) خواننده ایرانی، ساکن لس آنجلس بود.
او ترانه‌هایی، چون شکار آهو، جشن ما، بادبادک‌ها و ایرانِ من و چند آلبوم شاد را منتشر کرده‌است.

سال‌های فعالیت
--------------

جمشید علیمراد ۱۲ اسفند ۱۳۲۲ در تهران به دنیا آمد. در ۵ سالگی مادر و ۱۰ سالگی پدرش را از دست داد و خواهر بزرگترش سرپرستی وی را بر عهده گرفت. پس از اتمام تحصیلات ابتدایی به دلیل استعداد فراوانش به موسیقی، برای تحصیلات متوسطه به هنرستان موسیقی رفت و در طی آن برای گذران زندگی در نقاط مختلف آواز می‌خواند.
وی در ۱۶ سالگی به دعوت گروهی ایتالیایی که برای کنسرت به ایران آمده بودند به میلان رفت و با موسیقی روز در آنجا آشنا شد و با معروف‌ترین آهنگسازان و خوانندگان ایتالیایی همکاریش را آغاز کرد و به اجرای ترانه‌هایی به ایتالیایی پرداخت. یک سال بعد در بازگشت از میلان گروه ۵ نفره اعجوبه‌ها را به عنوان اولین گروه موسیقی پاپ-راک تأسیس نمود.  

او در دههٔ ۴۰ خورشیدی با گروه اعجوبه‌ها به شهرت رسید؛ به‌طوریکه نشریه‌های پر تیراژ آن روزگار از جمشید و همراهانش در اعجوبه‌ها با عنوان بیتل‌های ایرانی نام می‌بردند.
او در اوایل دههٔ ۷۰ میلادی روانه آمریکا شد و در همان سالهای اول به صحنه‌های بزرگ جهانی راه یافت.  
جیمی مراد در آتلانتیک سیتی و لاس وگاس، در کنار دین مارتین، سامی دیویس جونیور و حتی تام جونز بعنوان گشاینده صحنه‌ها وارد میدان شد و در مدت کوتاهی اسطوره‌های موزیک آمریکا، از وی سخن گفتند و نشریات مختلف لاس وگاس، آتلانتیک سیتی، نیویورک و لس آنجلس با او گفتگوهایی بعمل آوردند.

جمشید علیمراد بیش از پنجاه سال خوانندگی، در کارنامه هنری خویش ثبت کرده‌است. وی ضمن ساخت و اجرای آهنگهایی چون تور ماهی‌ها، شکار آهو، اون قدیما، پائیز و… که خود نیز برخی از ترانه‌هایش را سروده‌بود؛ ترانه‌های بسیاری را هم به انگلیسی، فرانسه و ایتالیایی بازخوانی کرده‌است.

درگذشت
------

جمشید علیمراد، بیست و ششم خرداد ۱۳۹۹ خورشیدی، در سن ۷۶ سالگی بر اثر بیماری سرطان، در گلندیل (کالیفرنیا) درگذشت و در گورستان ولی اوکس در شهر وست لیک ویلج به خاک سپرده شد .

منابع
-----

1. 1 2  محمد ضرغامی (۱۳۹۹-۰۳-۲۷). «آغاز و پایان اعجوبه اعجوبه‌ها». *رادیو فردا*. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۶-۱۹.
2. ↑  «درگذشت خواننده قدیمی جمشید علیمراد». *فرارو*. ۲۷ خرداد ۱۳۹۹. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۶-۱۶.
3. 1 2  نبوی، سید ابراهیم. *آوازهای زیرزمین*. Nogaam Publishing. صص. ۲۰۴. شابک ۹۷۸۱۹۰۹۶۴۱۰۲۰.
4. ↑  "جمشید علیمراد در شب جمع‌آوری کمک به کودکان اشک به چشم‌ها نشاند". *Javanan Magazine* (به پشتو). 2015-10-21. Archived from the original on 12 June 2020. Retrieved 2020-06-21.
5. ↑  «جمشید علیمراد، خواننده قدیمی درگذشت». *پایگاه خبری بهار نیوز*. ۲۰۲۰-۰۶-۱۶. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۶-۲۱.

برای مطالعهٔ بیشتر
------------------

* امیرقاسمی، علیرضا (۲۰۲۰-۰۶-۲۰). «آخرین دیدار … آخرین گفتگو با اعجوبه موسیقی پاپ "جمشید علیمراد"». *YouTube*. تپش. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۶-۲۱.
تخم‌مرغ عید پاک
**جشن دینی** یا **جشن مذهبی** زمانی است که توسط پیروان آن دین از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. جشن‌های مذهبی معمولاً در دوره‌های تکراری در یک سال تقویمی یا تقویم قمری برگزار می‌شوند. علم آداب و عیدهای دینی به نام هورتولوژی معروف است.

جشن مرکزی مسیحیت عید پاک است که در آن مسیحیان اعتقاد خود به برخاستن عیسی مسیح را در روز سوم پس از بر صلیب شدن از مردگان جشن می‌گیرند. با این حال، حتی برای عید پاک، هیچ توافقی بین سنت‌های مختلف مسیحی دربارهٔ تاریخ یا شیوهٔ برگزاری وجود ندارد، کمتر برای کریسمس، عید پنجاهه یا تعطیلات مختلف دیگر. پروتستان‌ها و کاتولیک‌ها هر دو جشن‌های خاصی را برای بزرگداشت وقایع زندگی مسیح برگزار می‌کنند، و همچنین ارتدکس‌های شرقی اغلب جشنواره‌های حمایتی را جشن می‌گیرند. از این میان، دو مورد از مهم‌ترین آنها کریسمس است که به یاد میلاد عیسی مسیح است و عید پاک که نشانه رستاخیز اوست.

از جمله عیدهای مذهبی مهم اسلامی می‌توان به عید قربان، عید فطر، رمضان و اورس اشاره کرد.

نگارخانه
--------

* وعدۀ افطار در ماه رمضانوعدۀ افطار در ماه رمضان
* نمازگزاران عید در باراشالغارنمازگزاران عید در باراشالغار
* عید در تاجیکستانعید در تاجیکستان

منابع
-----
**سر جان لئوپولد ایگان** (زاده ۷ نوامبر ۱۹۳۹) یک صنعت‌گر بریتانیایی می باشدکه با تجارت در صنعت خودرو، فرودگاه، ساخت و ساز و آب مرتبط می‌باشد. ایگان از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۰ مدیر انجمنی و رئیس جگوار کارز و از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۰ رئیس جگوار پی آی سی بود و بعد از این از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۹ به عنوان مدیر انجمنی بی ای ای کارکرد. او همچنین به دلیل ریاست کارگروه صنعت ساخت و ساز که گزارش اگان ۱۹۹۸ (*تأمل در ساخت و ساز*) و گزارش بعدی، *تسریع تبدیل*، در سال ۲۰۰۲ را تهیه نمود، قابل توجه می‌باشد. در طول سال ۲۰۰۴، *مروری بر مهارت‌های ایگان برای جامعه پایدار* را برای دولت بلر انجام نمود. در سال ۲۰۰۴، بعد از طی کردن ۲ سال به عنوان رئیس کنفدراسیون صنعت بریتانیا، او به عنوان رئیس سورن ترنت منتخب گردید.

حرفه
----

جان ایگان در راتنستال، لنکاوی، فرزند پسر صاحب گاراژ متولد شد. خانواده به کاونتری مهاجرت نمودند و او به مدرسه بابلیک رفت. وی در رشته مهندسی نفت در امپریال کالج لندن تحصیل نمود و زین پس از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۶ برای شل در خاورمیانه خدمت نمود. بعد از مطالعات بیشتر، این بار در مدرسه بازرگانی لندن، در سال ۱۹۶۸ به ای سی دلکو و بعد از این بریتیش لیلاند مهاجرت نمود و در آن مکان نقشی در افزایش سرمایه کسب و کار یکپارچه آن داشت.

بعد از یک دوره ۴ ساله به نام مدیر قسمت‌های شرکتی مسی فرگوسن، ایگان در سال ۱۹۸۰ به نام رئیس جگوار کارز منتخب گردید و کاری را که یک کسب‌وکار سخت بود تغییر نمود. یک خودروساز که با بسته گردیدن رو در رو بود، ۱۰ سال بعد به قیمت ۱٫۶ میلیارد پوند به فورد فروخته گردید، در آن هنگام ایگان به جایگاه مدیر اجرایی بی ای ای رفت.

ایگان بعد از آن چندین نقش تجاری غیر اجرایی را عهده‌دار بود و از سال ۲۰۰۲تا ۲۰۰۴ به عنوان رئیس سی بی آی کار نمود، هنگامی که که مسئولیت شرکت آب میدلندز سورن ترنت را عهده‌دار بود.

ایگان تا به امروزی مسئول باشگاه رانندگان جگوار می‌باشد، تنها باشگاه مسئولان جگوار که به شکل رسمی توسط سر ویلیام لیونز و خودروهای جگوار تحریم گردیده شده.

منابع
-----

1. ↑  Harrison, Michael (31 July 2004). "Sir John Egan: Monopoly man gets ready to pass go for second time". *The Independent*. London.
2. ↑  Verdin, Mike (2002-05-20). "Egan roars into business leadership role". *BBC News*.
نشان‌وارهٔ جدول آراندبی بریتانیا، به‌شکلی که در رادیو بی‌بی‌سی ۱ قابل مشاهده است.**جدول تک‌آهنگ‌های هیپ هاپ و** **آراندبی بریتانیا** و **جدول آلبوم‌های هیپ هاپ و آراندبی بریتانیا** (همچنین شناخته‌شده با نام **جدول‌های رسمی هیپ هاپ و آراندبی بریتانیا**، **۴۰ تک آهنگ** **برتر هیپ هاپ و آراندبی** و **۴۰ آلبوم برتر هیپ هاپ و آراندبی**، یا عنوان سادهٔ **جدول شهری بریتانیا**) جدول‌های موسیقی آراندبی و هیپ هاپ با ۴۰ جایگاه هستند که توسط شرکت جدول‌های رسمی (OCC) به نمایندگی از صنعت موسیقی بریتانیا گردآوری شده‌اند.

در طول ماه اکتبر ۱۹۹۴، شرکت جدول‌های رسمی جدولی را برای آلبوم‌ها و تک‌آهنگ‌های آراندبی پایه‌گذاری کرد. اگرچه این جدول‌ها پذیرای پخش زندهٔ آثار نیستند، اما مجموعهٔ گردآوری‌شده در آن‌ها در وبگاه‌های شرکت جدول‌های رسمی و رادیو بی‌بی‌سی ۱، و همچنین نشریه‌هایی نظیر *یوکی‌چارتس‌پلاس* و *میوزیک ویک* قابل مشاهده است. جدول آراندبی بریتانیا به‌طور منظم در شبکه‌های موسیقی از جمله کیس، ویوا بریتانیا، ام‌تی‌وی بیس و ام‌تی‌وی هیتس نیز نمایش می‌یابد. علاوه بر این، این شبکه‌ها معمولاً از **جدول رسمی دانلود آراندبی بریتانیا** که در ۴میوزیک پخش می‌شود نیز استفاده می‌کنند.

این دو جدول در وبگاه رادو بی‌بی‌سی ۱ نیز گردآوری و نمایش داده می‌شوند. معیار گنجاندن آثار در این جدول مشخص نیست؛ چرا که لزوماً بر جایگاه ترانه‌های آراندبی و هیپ هاپ در جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا متکی نیست.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «UK R&B Singles and Albums Charts». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۵ سپتامبر ۲۰۲۲.

1. ↑  Top 40 RnB Singles
2. ↑  "UK R&B album chart archive". *officialcharts.com*. Official Charts Company.
3. ↑  "UK R&B singles chart archive". *officialcharts.com*. Official Charts Company.
4. ↑  Angela Lewis (February 17, 1995). "Culture: Pop". *independent.co.uk*. The Independent.

پیوند به بیرون
--------------

* جدول رسمی تک‌آهنگ‌های آراندبی
* جدول رسمی آلبوم‌های آراندبی



|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد موسیقی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
جانگُت
**جانگُت** (장옷) نوعی لباس است که زنان دوره سلسله چوسان به هنگام بیرون رفتن از خانه و برای پوشاندن صورت خود از آن استفاده می‌کردند. جانگت شبیه دوروماگی [نوعی لباس سنتی کره ای بود که به صورت یک شنل و یا کت بلند به روی هانبوک پوشیده می‌شد] است.تفاوت جانگت با دوروماگی در این است که جانگت دارای یقه (git) و روبان (goreum) است. از روبان برای نگه داشتن دوطرف جانگت با دست و همچنین گره زدن دو طرف جانگت به یکدیگر استفاده می‌شده‌است. طبق اصول کنفوسیانیسم دوره سلسله چوسان، زنان موظف بودند که چهره خود را در برابر مردان غریبه بپوشانند، بنابراین زنان هنگام بیرون رفتن از خانه با استفاده از جانگت چهره خود را می‌پوشانند.همچنین زنان از نوع دیگری پوشش به نام سوگه‌چیما که شبیه دامن بود برای پوشاندن صورت خود استفاده می‌کردند. تفاوت سوگه‌چیما و جانگت در این است که سوگه‌چیما فاقد یقه است و کمی کوتاه‌تر و باریک‌تر از جانگت است.

منابع
-----

1. ↑  "Jang-ot , Coat Style Vei - unknown". *Google Arts & Culture* (به انگلیسی). Retrieved 2 July 2019.
2. 1 2 3 4 5  *An Illustrated Guide to Korean Culture - 233 traditional key words*. Seoul: Hakgojae Publishing Co. 2002. pp. 134–135. ISBN 9788985846981. `{{cite book}}`: Cite has empty unknown parameters: `|coauthors=` و `|month=` (help)
**مون ماوت** (به انگلیسی: Monmouth) یک شهرک در بریتانیا است که در مونماوتشایر واقع شده‌است.

مون ماوت یک شهرستان سنتی در مونماوتشایر ولز است؛ و رودخانه مونو در این شهرستان واقع شده است.

خصوصیات
-------

**مون ماوت** ۱۰٬۵۰۸ نفر جمعیت دارد.

این شهرستان در عرض ۲ مایلی (۳٫۲ کیلومتر) از مرز با انگلستان است؛ و ۱۲۷ مایلی (۲۰۴ کیلومتر) غرب لندن است.

با توجه به سرشماری سال ۲۰۰۱، جمعیت آن ۸۸۷۷ نفر بود، و در سرشماری سال ۲۰۱۱ به ۱۰۵۰۸ نفر افزایش یافت.

تاریخچه
-------

طبق کاوش و حفاری‌های انجام شده توسط انجمن باستان‌شناسی مون ماوت اطلاعات زیادی در مورد تاریخ اولیه این شهر کشف شده است. در واقع، شورای باستان‌شناسی بریتانیا مون ماوت را به عنوان یکی از ده شهر برتر در بریتانیا برای باستان‌شناسی تعیین کرده است.

خواهرخوانده
-----------

شهرهای کربن و والدبرون خواهرخوانده‌های مون ماوت هستند.

نگارخانه
--------

* 
* 
* 
* 
* 
*

جستارهای وابسته
---------------

* فهرست شهرهای بریتانیا

منابع
-----

1. ↑  "Town population 2011.Retrieved 3 April 2015". Archived from the original on 7 April 2015. Retrieved 27 July 2016.
2. ↑  مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی. «Monmouth».

|  |  |
| --- | --- |
| آیکون خرد | این یک مقالهٔ خرد بریتانیا است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |
**جان آرنولد** (انگلیسی: John D. Arnold؛ زادهٔ ۱۹۷۴ در ایالات متحده آمریکا) یک سرمایه‌دار اهل ایالات متحده آمریکا است. جان آرنولد تاجر نفت پیشین شرکت انرون، پس از سقوط تجهیزات این شرکت پرآوازه، شرکت سرمایه‌گذاری قنطورس را تأسیس کرد. صندوق او هم‌اکنون ۵٬۰۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار را تحت مدیریت دارد، و او و همسرش لا را نیمی از اموال خود را برای چالش گیتس-بوفت به ضمانت گذاشته‌اند. جان آرنولد در فهرست جوان‌ترین میلیاردرهای در جهان در جایگاه ۲، پس از مارک زوکربرگ مؤسس فیس‌بوک، قرار دارد. (منبع درآمد: سرمایه‌گذاری)

مدیر سرمایه‌گذار جان آرنولد، از تجارت نفت برای انرون در سال ۱۹۹۵، شروع کرد. آرنولد، با استفاده از شبکه تجارت اینترنتی جدید شرکت انرون، به نام انرون آنلاین موفق شد در «سه فصل از سال ۲۰۰۱» درآمدی میلیارد دلاری برای انرون کسب کند. گفته‌شده‌است که او در «سال ۲۰۰۱» برای شرکت، در نهایت دست‌کم هفتصد و پنجاه میلیون دلار به‌دست آورده‌است. او به خاطر این کارش پاداشی ۸ میلیون دلاری دریافت کرد، و شرکت انرون یک سال بعد در سال ۲۰۰۲ منحل شد و جان آرنولد نیز با پاداش‌هایی که در سال قبل دریافت کرده بود، شرکت خود را به نام سنتائوروس (قنطورس) تأسیس کرد. افرادی که در شرکت او کار می‌کردند، افراد سرشناسی در تجارت در صنعت انرژی بودند که شامل مدیرعامل قبلی شرکت انرون، گری والی، می‌شد.

پدر او یک وکیل و مادرش یک حسابدار بود. «بنیاد خانواده آرنولد» در سال ۲۰۰۴ باهدف حمایت از امور تحصیلی و برنامه‌های خدمات انسانی و اجتماعی تأسیس شد. آرنولد با «لو را النا مو نوز آرنولد» ازدواج‌کرده‌است. «لو را آرنولد» در حال حاضر رئیس بنیاد خانوادگی آرنولد است. «لو را آرنولد» در دانشگاه هاروارد و مدرسه حقوق دانشگاه ییل تحصیل‌کرده و همچنین دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشته فلسفه در مطالعات اروپا از دانشگاه کمبریج است. جان و لو را آرنولد در حال حاضر ۲ فرزند دارند و ساکن هوس تن در ایالت تگزاس در آمریکا هستند.

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «John D. Arnold». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۵ مارس ۲۰۱۶.
* «جوان‌ترین میلیاردرهای آمریکا +عکس». *استخدام*. ۲۰۱۰-۱۱-۱۷. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۰۳-۱۵.نگهداری یادکرد:تاریخ و سال (رده)
* «جان آرنولد، میلیاردر آمریکایی و مدیر صندوق تأمین سرمایه‌گذاری مشاوران سنتائوروس». *سایت زر | طلا و جواهر |قیمت طلا | قیمت سکه*. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۰۳-۱۵.
شیرینی معروف به جونسالو دی امارانتی، نوعی شیرینی وابسته به عشق شهوانی از پرتغال با منشأ فرضی در آیین‌های باروری سلت‌ها پیش از مسیحیت است.
**جونسالو دی امارانتی** (پرتغالی: *Gonçalo de Amarante*؛ ۱۱۸۷ – ۱۰ ژانویه ۱۲۵۹ (سن ۷۱) قدیس مسیحی بود. یک کشیش کلیسای کاتولیک پرتغالی و ظاهراً یک عضو از فرقه دومینیکن بود. او پس از بازگشت از زیارت طولانی که او را هم به رم و هم به اورشلیم برد، یک راهب دومینیکن و گوشه‌نشین شد. او به‌عنوان مردی که معجزه می‌کرد، شهرت یافت و به خلوت و سکوت در تأمل، برای برقراری ارتباط بهتر با خدا شهرت داشت.

تبرک او در اواخر سال ۱۵۶۱ در زمان پاپ پیوس چهارم مورد تأیید قرار گرفت.

جستارهای وابسته
---------------

* دین و باروری
* آیین باروری

منابع
-----

* مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Gundisalvus of Amarante». در *دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی*، بازبینی‌شده در ۱۹ نوامبر ۲۰۲۲.

پیوند به بیرون
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ جونسالو دی امارانتی موجود است. |

| داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده |
| --- |
| عمومی | 
* ISNI
	+ 1
* ویاف
	+ 1
* ورلدکت

 |
| کتابخانه‌های ملی | 
* اسپانیا
* هلند

 |
| سایر | 
* سوداک (فرانسه)
	+ 1

 |

الگو:قدیس مسیحی-خرد
**جشنواره نوز** (به انگلیسی: Fest Noz) یک جشنواره سنتی در برتون است که با رقص گروهی و نوازندگان زنده در حال نواختن سازهای آکوستیک همراه است. بیشتر رقص‌های سنتی جشنواره نوز قدیمی هستند که برخی از آنها به قرون وسطی بازمی‌گردد.

در ۵ دسامبر ۲۰۱۲ جشنواره نوز توسط یونسکو به فهرست نمایندگی فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو اضافه شد.

جشنواره نوز
-----------

fest-noz (جمع festoù-noz) یک جشنواره رقص سنتی در بریتانی است. بیشتر رقص‌های برتون، رقص‌های دسته جمعی هستند. این اصطلاح از اواخر قرن نوزدهم شناخته شده‌است، اما به عنوان یک نام، از دهه ۱۹۵۰ استفاده شده‌است.

در گذشته، گاهی از رقص‌ها برای ساختن یک کف خاکی محکم در خانه یا یک سطح خاکی برای کارهای مزرعه استفاده می‌شد (رقص‌های "ایر نوو")، که مردم محله به آن دعوت می‌شدند. برای مدتی طولانی کلیسا رقص‌های این چنینی را ممنوع کرده بود. این جشنواره‌ها فرصتی برای جوانان بود تا یکدیگر را در سطح اجتماع با لباس‌های رنگارنگشان ببینند. این نوع رقص‌ها گاهی برای مدت طولانی ادامه می‌یابد و شامل مراحل پیچیده و سریع می‌شود که در نتیجه موجب خستگی افراد شرکت کننده می‌شود

این روزها، "Festoù Noz" هنوز هم بسیار محبوب است و نسل‌های مختلف را در هم به سمت خود می‌کشاند. اکثر روستاها حداقل سالی یک بار جشن می‌گیرند که در باشگاه‌های ورزشی، مدرسه و غیره برگزار می‌شود. این یک راه برای بیان فرهنگ و هویت خود و به اشتراک گذاشتن ارزش‌های مشترک با دوستان است. مانند بسیاری از رقص‌های محلی گروهی، فرد از رسیدن به حالت خلسه به دلیل موسیقی تکراری و فعالیت بدنی صحبت می‌کند. در طول فصل تابستان و فصول توریستی، از بسیاری نقاط جهات، شرکت در یک جشن نوز برای بسیاری از مردم مانند یک راه جایگزین برای رفتن به یک باشگاه شبانه است.

موسیقی
------

اصولاً دو نوع موسیقی در این جشنواره‌ها وجود دارد: موسیقی آواز آکاپلا، همراه با موسیقی یا صرفاً دستگاهی. قبل از اختراع میکروفن‌ها و ابزارهای تقویت کننده صدا، سازهایی که بیشتر مورد استفاده قرار می‌گرفتند، بمبارده بودند، به دلیل حجم بالایشان. همچنین آکاردئون دیاتونیک، کلارینت، و گهگاه ویولن و هوردی گوردی نیز محبوب بود. پس از جنگ جهانی دوم، سازهای اسکاتلندی نیز به لطف باگادو (بندهای لوله) در بریتانی رایج شدند و بنابراین اغلب جایگزین binioù-kozh شدند. ساز کلارینت از آن زمان تقریباً استفاده نمی‌شد اما در چند سال گذشته محبوبیت خود را دوباره به دست آورده‌است.

به غیر از سازهای سنتی، امروزه گروه‌هایی با سبک‌های مختلف موسیقی از راک، جاز، پانک و همچنین آمیخته با سبک‌های موسیقی سایر کشورها نیز وجود دارند. سازهای زهی (ویولن، کنترباس، گیتار آکوستیک، گیتار الکتریک، گیتار باس) و سازهای کوبه ای آفریقای شمالی مدت هاست که مورد استفاده قرار گرفته‌اند. سازهای برنجی نیز به‌طور فزاینده‌ای رایج شده‌اند و اغلب صداهایی شبیه به صدای موسیقی شرقی را با خود می‌آورند.

منابع
-----

1. ↑  UNESCO - Intangible Heritage Section. "UNESCO Culture Sector - Intangible Heritage - 2003 Convention :". *unesco.org*. Archived from the original on 2013-08-26.

پیوند به بیرون
--------------

* معرفی ویدئویی رسمی یونسکو
* جشنواره نوز
* Fest-noz در فهرست میراث ناملموس یونسکو - وب سایت رسمی فرانسه (به زبان انگلیسی)