**Herensuge urdina** ( glaucus atlanticus ) deitzen da, baina horrez gain beste izenekaz deitu ahal jako adb: Itsasoaren babosa urdina, aingeru urdina, eta itsas enara. Gasteropodo nudibranquio espeziea da, Glaucidae familiakoa. Horrez gain Glaucus generoaren barruan **Herensuge urdinen** beste espezie antzeko batzuk ere ba daudez. 

**Herensuge urdina** hermafrodita da, hau da, mutil eta nesken genitalak daukaz. Luzeeras 3-4cm neurtzen dau, bizkarraldean kolore urdin zilarreztatua daukaz eta sabeldadean, berriz, urdin zurbila. 

Ur epeletan eta tropikaletan topa daikezu, hau da, Hegoafrikako ekialdeko eta hegoaldeko kostaldeetan, Europako ureetan, Austrialeko eta Mozambikeko ekialdeko kostaldeetan etb.

Bere itxura alde batera utzita, nahiko arriskutsuak dira. Hala ere, bere ziztada jasotzea, oso zaila da, hau da, oso gitxitan gertatu da. Batzutan klimazko baldintzengaitik kostaldera hurbildu daitezke. Kanibalismo kasu asko ikusi dira, batez ere elikagai gitxi daukienean edo kopuru handi batean daudenean.

**Deskribapena**
----------------

Luzeeraz 3-4cm neurtzen dauz. Bizkarraldean kolore urdin zilarreztatua deko eta sabaldean, berriz, urdin zurbila. Oinaren zehar marra beltzak edo urdin ilunak dekoz. Sei gorputz-ardar daukaz, eta haurrekoak handienak eta lodienak dira. 

**Herensuge urdinaren** gorputza laua eta konikoa da, eta luzapenetan ardarkatzen diren sei eranskin atzamar formagaz faukaz. Lobulu horietako "atzamarrak" teknikoki, zeratak bezala ezagutzen dira. Zeraten puntetan zelula zorrotzak daudez, eta ziztada ikaragarria eragin ditzakete ukituz gero. Pozoia hegalen antzeko luzapenetan gordetzen dabe.

Alcide d 'Orbignyk oso motela eta apatikoa bezala deskribatzen dau, bost minututan hamar centimetro inguru mugitzen dalako.

Babosa bere mugimenduen bidez mugitu ahal dauanez, ez dago erabat zehaztuta planktonekoa dan edo pelagikoen ohiturak dituen ornogabea ba da.

### Informazioaren sakonketa eta forma berrien deskribapena

1777ko Glaucus atlanticus Forster-en deskribapenaren ondoren, Glaucus biren deskribapen asko biderkatzen dira, adibidez, zerata daramaten gehigarrien kopuruan oinarrituak (testu zaharretan soilik deituak), lau, sei edo zortzimilako, izen espezifiko berriek natural handiak ohoratzen dituzte. 1816an, Blainvillek genero berri bat ere bereizi zuen, Laniogerus, Glaucusengandik hurbil zegoena, eta 1822ean xehetasunez deskribatu zuena, gaur egun sinonimotzat hartzen dena: izan ere, urte batzuk geroago, Sander Rangek jada holotipoa bere espezimen berekoen antzekotzat jotzen zuen: etanolean kontserbatu, uzkurtu, puztu eta bere jaioberrien zati bat galtzen dute. 1836an, George Bennettek animalia itsasoko uretatik edo alkoholetik kanpo azkar deskonposatzen zela deskribatu zuen26; 1868an, Berghek animalia horiek kontserbatzeko zailtasunen berri ere eman zuen, baita Reinhardtek garagardoa ez erortzeko egin zituen esperimentuen berri ere.

### Anatomia

Bere organoak oso gitxi garatuta dagoz, ez dana harrigarria uretan flotatzen dauan molusku batentzako.

Begiak oso txikiak daukaz. 15 diametrogaz eta pigmenturen bat duen gorputz errefrakzio batez osatuta daude. Audiofonoa begi-aparatukoak baino bi aldiz handiagoa den besikula hori batez osatuta dago. Ahoa obalatua da. Irekidura bertikala dauka, eta, horrez gain, bi kornea-baraila. Ahoan 11 eta 20 hortz artean ditu eta dentikuluz inguratutako erdiko punta bat. Bi eta hamar artean, punta-zorrotzak edo kurbatuak daukaz. Multzoak ildaskatze-orri bat osatzen dau. Louis Souleyetek poltsa handi bat bezala deskribatzen du urdaila, baina poltsa hau, alboetan gibeleko kanal batzuk sortu beharrean, (hurbileko generoetan bezala), brankiako zirrosiak jasaten dituzten gehigarrietara luzapenak bidaltzen ditu, (lacerata) deitzen den celula. Ere, luzapen horietan gibeleko adarrak amaitzen dira. Beraz, argizariek digestio-sistemaren truke-azalera handitzeko ez ezik, bertatik zirkulatzen duen odola zabaltzeko eta oxigenaziorako ere balio dute.

**Antzeko espezieak**
---------------------

Glaucus generoko espezieak, guztiak Glaucus marginatus espezietik hurbil dauden morfologiakoak dira. G. atlanticus tamainagaitik desberdina da. G. marginatus taldearen ordezkariek ez dute 12 mm baino gehiago neurtzen, eta metapodioaren luzeragatik, askoz ere laburragoa da marginatusan. G. marginatusen kasuan zerata kopurua handiagoa da. 137 edo 139 izatera iristen daude guztira. Gainera, zenbait lerrotan jarrita daude, eta askotan zortzi gehigarritan, G. atlanticus,22ren ohiko seien ordez. G. marginatus zakila ez dago armatuta, hau da, ez du arantza txitiginosoak. Radularen hortzen punta proportzionalki luzeagoa da G. marginatus-en kasuan; masailezurren ertzetan dauden hortz txikiak daukaz. G. marginatus-en lerro batean edo bitan banatzen dira, irregularragoak eta irregularragoak diren bitartean.

**Ugalketa**
------------

**Herensuge urdina** hermafrodita da, hau da, nesken eta mutilen genitalak daukaz. Habia noraezean dagoan egurragaz edo hilda dagoan animali bategaz egiten dau. Binandu ostean, oso txikiak direzen 10 eta 36 arrautz inguru ekoitzi egiten dabez. 17 milimetrotik gorako luzeera izan daitekeenak. Gehienez bederatzi urtez bizitzen dira.

**Elikadura**
-------------

Zehazki nudibrankio gasteropodoen adarrekoa da (itsas babosa). Bera baino askoz handiago direzen animaliak jaten dauz, labanaren formagaz, ahoan daukiezan hortzekaz, euren masailezur kitinosoaren zehar daukiezenak. Aragijalea da. Beste moluskoetaz eta marmoketaz elikatzen da, bates ere, karabela portugesetaz, pozoitsuak eta haiek baino handiagoak direzenak. Karabela portuguesak (Physalia physalis) eta Valella (Vallela vallela) jaten dauz. Bere toxinera immunea dalako. Beste alde batetik, larriko egoera batean kanibal bihurtu ahal izango zen. Ere Marmoka bezalako ezpezieez elikatzen da. Ahoratu ondoren, **herensuge urdina** marmoka horien ezaugarri urtikatzaileak mantentzeko gai dalako.

**Bizilekua**
-------------

**Herensuge urdina** pelagikoa da, hau da, munduko itsasoetan banatuta dago, ur epel eta tropikaletan. Hegoafrikako ekialdean eta kostaldean, Europako ureetan, Austrialeko ekialdeko kostaldean, eta Mozambiken aurkitu al dozu. Itsaso zabalean bizi arren, itsasertzera arrastraka eldu daitezke, eta horren ondorioz, batzuetan hondartzetan ikusi ahal dira. Mundu osoko ur ozeanikoetan eta tropikaletan flotatzen dabe, irentsi egiten daben oxigenoa geldiarazi egiten dabelako. Beti gainazalean mugitzen da, eta nahiko modu pasiboan, haizeak eta korronteak bidaltzen dauazan lekura.

**Kamuflajea**
--------------

**Herensuge urdina** uraren gainazaletik bizi da, presa baterako unerik arriskutsuenean. Zerutik ikusten den aldean ia ikusezina da, daukan urdin disdiratsua itsasoarekin kamuflatzen dalako, horrez gain itsasoaren kolore bera daukalako. Horrela, hegaztiak zerutik ikustea ia ezinezkoa da. Behealdean zilarreztatuak dira, mimetizazio-efektu bera lortzen, arrainak ez ikusteko.

**Defentsa-estrategia**
-----------------------

Bere ahalmen urtikatzailea, elikatzen dan hidrozooetatik ateratzen dau. Haragijale batek harrapakin batetik datozen elementuak babesteko berrerabiltze horri, batzuetan, "Oplophagia" deitzen jako. **Herensuge urdina** toxinekiko immunea da eta nematozitoak poltsa espezializatuetan biltegiratzen dauz: cnidosac-ak izena daukienak. Gorputzean zehar banatuak daukaz, baina ere, zeratetan daukaz, non oinarritik muturreraino poliki-poliki mugitzen dena.

**Erreferentziak**
------------------

1. ↑   **(Gaztelaniaz)**  *6 DATOS FASCINANTES SOBRE LOS DRAGONES AZULES.*  ecverde (Noiz kontsultatua: 2022-10-23).
2. ↑   **(Gaztelaniaz)** Navarro, Natxo.  (2020-03-25). «Adaptarse al entorno: el camuflaje del dragón azul (Glaucus atlanticus)» *SUBMON* (Noiz kontsultatua: 2022-10-23).
3. ↑   **(Gaztelaniaz)** «Dragón Marino Azul (Glaucus atlanticus)» *iNaturalist Ecuador* (Noiz kontsultatua: 2022-10-23).
4. ↑    *Shugrin, Anatoly Ivanovich.*  Oxford University Press 2011-10-31 (Noiz kontsultatua: 2022-10-25).
5. ↑   Lalli, Carol M.; Gilmer, Ronald W..  (1989-03-01). *Pelagic Snails.*  doi:10.1515/9781503623088. (Noiz kontsultatua: 2022-10-28).
6. ↑    *Souleyet.* , 440 or..
7. ↑   **(Gaztelaniaz)** «Dragón azul» *Wiki Reino Animalia* (Noiz kontsultatua: 2022-10-23).
8. ↑   **(Gaztelaniaz)** de 2020, 12 de Mayo. «Qué es el dragón azul, la extraña criatura venenosa que apareció en una playa de Texas» *infobae* (Noiz kontsultatua: 2022-10-23).
9. ↑   **(Gaztelaniaz)** «Dragón azul» *Wiki Reino Animalia* (Noiz kontsultatua: 2022-10-25).
10. ↑   Worms, Frédéric.  (2012). «Simone Weil, Albert Camus, le siècle et nous» *Esprit* **Août/septembre** (8): 9. doi:10.3917/espri.1208.0009. ISSN 0014-0759. (Noiz kontsultatua: 2022-10-25).
11. ↑   **(Gaztelaniaz)** Navarro, Natxo.  (2020-03-25). «Adaptarse al entorno: el camuflaje del dragón azul (Glaucus atlanticus)» *SUBMON* (Noiz kontsultatua: 2022-10-28).
12. ↑   **(Gaztelaniaz)** Thomas-Romero, Luz Eduviges.  (2020-09-12). «El dragón azul: un invertebrado fascinante» *Mis Animales* (Noiz kontsultatua: 2022-10-28).

**Kanpoko estekak**
-------------------