**Errusiar Errepublika** ( errusierazko doref. *Россійская Республика )* Errusiar Inperio ohiaren lurraldean dagoen estatu baten izena da 1917ko irailetik 1918ko urtarrilean, Asanblea Konstituziogilearen bilera batean, bere izen berria onartu zen - **Errusiako Errepublika Demokratiko Federatiboa** (errusierazko doref. *Россійская Демократическая Федеративная Республика*).

Errusiar Errepublika Direktorio izendatu zuten, eta 1917ko irailaren 1eko  ( 14 )  Behin-behineko Gobernuaren dekretuan jaso zen  . Gainera, estatuaren egiturari buruzko erabakia Asanblada Konstituziogileak hartuko zuela suposatu zen , eta horretarako hautatua izan zen  . Orduan, "Errusiar Errepublika Federatibo Demokratikoa" izena sortu zen, Errusiar Osoko Asanblada Konstituziogileak 1918ko urtarrilaren 6an  ( 19 )  aukeratu zuen. Batzarraren Ebazpena bertan behera utzi zuen Herri-Komisarioen Kontseiluak , baina Samara KOMUCH-ek onartu zuen..

Errusiako Behin-behineko Gobernua eraitsi ondoren , "Errusiar Errepublika" izena erabili zuten lehen aldiz Sobietar agintariek izen ofizial gisa , errepublikaren izen berri bat sartu zuten arte - ESESF  .

Gerra Zibilean boltxebikeen aurka egin zuen Mugimendu Zuriak "erabakirik ezaren "printzipioa aldarrikatu zuen eta, Ufako Estatu Konferentziatik abiatuta , Errusiar Estatu izena erabili zuen ofizialki.

Sistena politikoa
-----------------

Historia
--------

### Otsaileko Iraultza

1917ko urtarriletik aurrera, Petrogradek greba politikoen bolada bizi izan zuen: urtarrilaren 9an (200 mila lagunek greba egin zuten), otsailaren 14an  (27) , otsailaren 17an ( martxoak 2 ). Hau izan zen lantegiko mitin arruntetatik kale ekintza masiborako eta borroka politiko irekirako trantsizioaren hasiera.

Otsailaren 23an ( martxoak 8 ), elkarretaratzeak eta grebak hasi ziren Petrograden "Behera gerra", "Behera autokrazia", ​​"Ogia!", laster istilu bihurtu zirenak; 90 mila pertsona greban zeuden. Grebak eta diskurtso politikoak Errusiako monarkaren boterearen aurkako borroka politiko orokor batean garatzen hasi ziren.

Otsailaren 24-25ean, greba orokorra hasi zen, eta 240.000 langilek hartu zuten parte. Petrograd setio-egoeran deklaratu zen; Nikolas II.aren dekretu bidez, Estatuko Dumaren bilerak amaitu ziren. Tropak hirira ekarri zituzten, baina soldaduak langileei tiro egiteari uko egiten hasi ziren.

1917ko otsailaren 26an  ( martxoak 11 ),  manifestarien zutabeak hirigunerantz abiatu ziren. Poliziarekin hainbat liskar egon ziren, arratsalderako poliziak manifestarien erdigunea garbitu zuen.

Otsailaren 27an ( martxoak 12 ), greba orokorra altxamendu armatu bihurtu zen, eta langileek 40.000 fusil eta 30.000 errebolber hartu zituzten Petrogradeko artilleria biltegitik bakarrik. Otsailaren 27ko goizean, Volynsky erregimentuko erreserba batailoiaren entrenamendu taldea, 600 lagunek osatutakoa, matxinatu zen. Taldeko burua hil zuten. Volynsky Lituaniako eta Preobrazhensky erregimentuak elkartu zituen .

Greba orokorra altxamendu armatu batean garatu zen, matxinoen alde tropen transferentzia masiboa hasi zen eta 66.700 soldadu matxinora iritsi zen, hiriko puntu garrantzitsuenak okupatu zituzten, gobernuaren eraikinak eta ministroak atxilotu zituzten. Otsailaren 27ko goizean 10 mila soldadu matxino zeuden, arratsaldean - 26 mila, arratsaldean - 66 mila, biharamunean - 127 mila, martxoaren 1ean - 170 mila, hau da, Petrogradeko goarnizio osoa *.*. Dumak aukera bat izan zuen aurrean: altxamenduarekin bat egin eta mugimendua kontrolatzen saiatu, edo tsarismoarekin batera hil. Otsailaren 28ko gauean, Estatuko Dumako Behin-behineko Batzordeak, M. Rodzianko oktobrista buru zela , gobernu berri bat osatzeko ekimena hartzen ari zela iragarri zuen.

Aldi berean, Petrogradeko Sobieta Tauride jauregian toki berean sortu zen N. S. Chkheidze eta A. F. Kerenskyren gidaritzapean.

Martxoaren 2an  (15), Nikolas II.ak bere buruari eta bere semeari uko egin zion tronuari Mikhail Alexandrovitxen alde , baina Mikhail ez zen boterea hartzera ausartu, ez baitzuen benetako botererik eta, uko egiteko akta eman zuenez. botere gorenaren pertzepzioa , botere guztiak behin-behineko Gobernuari transferitzen zizkion Batzar Konstituziogilea deitzen zen arte , honek Errusian etorkizuneko gobernuaren forma erabaki behar zuela, monarkiaren itzulera baztertzen ez zen bitartean  . Estatu Dumako Behin-behineko Batzordeak Lvov printzea buru zuen Behin-behineko Gobernua osatu zuen , gero sozialista batek ordezkatu zuena.Kerensky. Behin-behineko gobernuak Asanblada Konstituziogilerako hauteskundeak iragarri zituen .

Lehenago ere , Petrogradoko Langileen eta Soldaduen Diputatuen Sobieta aukeratu zuten. Martxoak 1  (14)  - Petrogradeko Sobietak 1. zenbakiko Agindua eman zuen : "Armadaren demokratizazioaz". Agindu horrekin, Sobietak Petrogradeko goarnizioa bere zuzendaritza politikoaren menpe jarri zuen eta Duma Batzordeari armada bere interesen arabera erabiltzeko aukera kendu zion. Botere bikoitza ezarri zen herrialdean .

Otsaileko Iraultzaren lehen asteetan prentsa batzordeak, polizia eta gendarmeria sailak likidatu zituzten. Ezabatutako karguak eta erakundeak Behin-behineko Gobernuko komisarioek ordezkatu zituzten.

Martxoaren 3an  (16), Justizia ministro berria, Kerensky, Petrogradoko Epaimahaiaren Kontseiluko kideekin bildu zen, eta ministerioaren etorkizun hurbileko jardueren programa aurkeztu zuen: kriminal, zibil, judizial eta judizialaren berrikuspena. legeak. "Juduen berdintasuna bere osotasunean" aldarrikatu zen , emakumeei eskubide politikoak emanez. Ondoren, ikerketa batzorde berezi bat ere sortu zen, funtzionario ohiak eta partikularrak ikertzeko eta justiziaren esku jartzeko. Batzordearen lanaren emaitzen arabera, bereziki, V. A. Sukhomlinov jenerala Senatuak epaitu zuen eta bizi osorako kartzela zigorra ezarri zuen. gerra ministro ohia, erruduntzat jo zuten Errusiako armadak gerrarako ez zuen prestaketagatik. Ikerketako auzipetu gehienak aske utzi zituzten euren jardueretan corpus deliturik ez zegoelako.

1917ko martxoaren  2an  ( 15 ) Kerenskyk dekretu bat eman zuen herrialdeko fiskalei preso politiko guztiak askatzeko agindua emanez (eta zorionak helarazteko gobernu berriaren izenean).

Martxoaren 6an  (19) Errusian preso politikoentzako amnistia iragarri zuten. Dena den, delitu hutsengatik zigortutakoek aske uztea ere eskatu zuten (batzuk aldez aurretik jakinarazi gabe aske utzi zituzten Petrograden), eta espetxe istiluen olatua izan zen herrialdean zehar. Ondorioz, martxoaren 17an  (30), Behin-behineko Gobernuak "Delitu arruntak egin dituzten pertsonen patua arintzeko" dekretua eman zuen. Haren arabera, espetxealdi laburretara zigortutakoak berehala aske geratu ziren, lan gogorrak egitera zigortutakoentzat.epeak erdira murriztu ziren, eta heriotza-zigorra 15 urteko lan gogorrarekin ordezkatu zuten. 1917ko martxoaren 1eko 104,7 mila presoetatik 88 mila pertsona baino gehiago aske geratu dira, horietatik 5,7 mila preso politikoak baino ez. Ondorioz, krimenaren gorakada izan zen, eta horri aurre egin ezin izan zion polizia profesional ohia ordezkatzeko azkar sorturiko miliziak. Beraz, 1917ko udaberrian Moskun , 20 mila krimen baino gehiago erregistratu ziren. eta 1916an aldi berean - 3,7 mila baino gehiago 

Martxoaren 25ean, behin-behineko Gobernuak alea estatuaren esku uzteko legea eman zuen (ogiaren gaineko monopolioa). Haren ustez, "ale kopuru osoa, azken urteetako janari eta bazka uzta, 1916ko eta etorkizuneko 1917ko uzta, jabearen janari eta etxeko beharretarako beharrezkoa den stocka kenduta, alea sartzen den unetik dator. kontua, estatuaren eskura prezio finkoetan eta estatuko elikagaien agintarien bitartekaritza bidez soilik alienatu daiteke.

### Apirileko krisia

1917ko apirilaren 18an  ( maiatzak 1 )  , Behin-behineko Gobernuak ohar bat bidali zien Errusiaren aliatuei, P. N. Milyukov Kanpo Arazoetako ministroak sinatutakoa , non Errusiak bake bereizi bat egiteko asmoa zuen zurrumurruak gezurtatzen zituen. Oharrean "munduko gerrari amaiera erabakigarria emateko nazio osoan" hitz egiten zen. Ohar hau apirilaren 20an argitaratu zenean, hainbat unitate militarra etorri ziren Mariinsky jauregira , non Behin-behineko Gobernua zegoen, "Behera Milyukov!", "Milyukov dimisioa" kartelekin.

Apirilaren 20 eta 21ean, behin-behineko Gobernuaren aldekoek manifestazioak egin zituzten "Milyukovengan konfiantza" eta "Bizitza behin-behineko Gobernua" leloekin. Haien aurka, apirilaren 21ean, "Behera gerra!", "Behera behin-behineko Gobernua", "Botere guztia sobietarrei!" leloekin, langile armatuen manifestazioa antolatu zen. Manifestari hauek gobernuaren aldekoei eraso zieten eta hil eta zauritu egin ziren.

1917ko apirilaren 29an  ( maiatzak 12 )  A. I. Gutxkov Gerrako ministroak dimisioa eman zuen , eta maiatzaren 2an, Behin-behineko Gobernuko beste kide batzuen presioaren ondorioz, Miliukovek ere dimisioa eman zuen. Behin-behineko Gobernuaren lehen gobernu krisia 1917ko maiatzaren 5ean Sozialista-Iraultzaileen eta Mentxebikeen parte-hartzearekin koalizio-gobernua osatu zen , Georgy Lvov buru zela .

### 1917ko maiatza - ekaina

1917ko maiatzean, Ukrainako Rada Zentralak Behin-behineko Gobernuari Ukrainari autonomia zabala ematea eta Ukrainako unitate militarrak sortzea exijitu zuen. Gobernua eskualdeetan gertatzen ari zenaren kontrola galtzen ari zen. Tokiko sobietetako batzorde exekutiboek arbitrarioki zergak ezarri zituzten eta beren tokietatik zenbait ondasun esportatzea debekatu zuten. Maiatzaren 17an, Kronstadteko Langileen eta Soldaduen Diputatuen Sobietak Kronstadteko Behin-behineko Gobernuaren ordezkari guztiak bereak ordezkatzea erabaki zuen, eta Petrogradoko Sobietaren bidez gainerako Errusiarekin komunikatzea.

1917ko maiatzean, Behin-behineko Gobernuak Elikadura Ministerioa antolatu zuen, A.V. Peshekhonov publizista buru zuena, 1917ko maiatzaren 5etik (  18  ) 1917ko irailaren 25era  ( urriak 8 )  arte. Aleen monopolioa ezarri nahi izan zuen. Baina soberakina kontuan hartzeko saiakerek ez zuten emaitza ikusgarririk izan populazioaren erresistentziaren ondorioz (batzuetan indarraren erabilerarekin).

Armadan, diziplina militarra erori zen. Unitate osoek uko egin zioten aginduak betetzeari. Desiragarriak ez ziren komandanteak menpekoek lekualdatu eta kanporatu zituzten (ikus Democratization of the army in Russia (1917) artikulua ). Etsaiarekin senidetzen hasi zen. Gerra ministro berriak Alexadnro Fiodorovitx Kerensky unitate militarren inguruan ibili zen eta soldaduei beren eginbeharra betetzeko deia egin zien.

1917ko ekainaren 3an  ( 16 )  Langileen eta Soldaduen Diputatuen Sobieten Errusiako Lehen Kongresua ireki zen. Boltxebikeen proposamenen aurka, sobietarrei botere guztia transferitzea eskatzeko, kongresuak behin-behineko Gobernuari eta garaipenera arteko gerrari eusteko ebazpena onartu zuen.

1917ko ekainaren 7an  ( 20 )  Behin-behineko Gobernuak erabaki zuen anarkistak kanporatzea Petrogradoko kanpoaldeko Durnovo ministro tsarista ohiaren datxatik , arbitrarioki okupatu zutena. Datxa honetan Vyborg eskualdeko langileen kluba eta sindikatuen erakundeak ere egon ziren. Horren aurrean, 1917ko ekainaren  8an  ( 21 ), Petrogradeko 29 lantegietako langileek greba egin zuten. RSDLP(b) Erdialdeko eta Petrogradoko Batzordeek , emanaldiari izaera antolatua emateko, egun berean, langile eta soldaduen manifestazio baketsua izendatu zuten 1917ko ekainaren  10ean  ( 23 ). Hala ere, Sobieten Kongresuak 9 ( 22 )  1917ko ekainak manifestazio hau debekatu zuen.

1917ko ekainaren 14an  ( 27 )  , Sobieten Kongresuak 1917ko ekainaren 18an  ( uztailak 1 )  behin-behineko Gobernuaren alde manifestazio bat egitea erabaki zuen. Hala ere, manifestazioan, 500 mila lagun inguruk parte hartu zuten. boltxebikeen aldekoek "Botere guztia sobietarrei!", "Behera 10 ministro kapitalista!", "Ogia, bakea, askatasuna!" leloak eraman zituzten. Moskun, Minsk , Ivanovo-Voznesensk , Tver , Nizhny Novgorod , Kharkov eta beste hiri batzuetan lelo berdinekin egin ziren manifestazioak .

Ekainaren 18an, Durnovoko datxako anarkistek manifestariak eraman zituzten presondegi batera, non gobernuaren aurkako jardueregatik atxilotutako hainbat pertsona. Haiek eskatuta, atxilotutako zazpi pertsona aske utzi eta Durnovoko etxebizitzara eraman zituzten. Horren aurrean, 1917ko ekainaren 19ko  ( uztailaren 2 )  goizean , gobernuko tropek datxa hartu zuten eta 60 pertsona atxilotu zituzten. Atxilotuen artean, Kronstadteko itsasgizona Zheleznyakov zegoen , eta horrekin lotuta, Kronstadteko "errepublikak" Justizia ministroari atxilotuak askatzeko eskatu zion, armak eskuetan Petrogradera desfilatzeko mehatxu eginez.

1917 hasieratik, Errusiako armadaren ofentsiba handi bat antolatu zen apirilaren amaierarako. Dena den, tropen desegiturak ezinezkoa egin zuen erasoaldia aurreikusitakoan egitea. Ekainaren amaierara arte atzeratu dute. Fronteetako komandanteekin bilera baten ondoren, 1917ko martxoaren 30ean  ( apirilak 12 )  Komandante Nagusi Gorenak, M. V. Alekseev jeneralak , ofentsiba prestatzeko 2647 zenbakiko Zuzentaraua sinatu zuen. 1917ko maiatzaren 22an  ( ekainaren 4an )  , Kerensky Gerra eta Itsas Armada ministroak eskatuta, Behin-behineko Gobernuak Alekseev jenerala komandante nagusiaren kargutik kendu zuen, Brusilov jeneralarekin ordezkatuz. IraingarriaZlochiv eta Bzhezany barrutietatik Lviverako norabide orokorra 1917ko ekainaren 16an  ( 29 )  hasi zen. Lehen bi jardunaldiek arrakasta taktikoa ekarri zien erasotzaileei. Baina gero aurrerapena gelditu egin zen. Tropak aginduak eta elkarretaratzeak eztabaidatzen hasi ziren, erasoarekin jarraitzeari uko eginez. Ondorioz, eskulan eta ekipamenduetan nagusitasun handia izan arren, erasoak ez zuen arrakastarik izan eta ekainaren 20an  ( uztailak 3 ),  1917ko gelditu egin zen.

### Utzaileko egunak

1917ko ekainaren 3an  ( 16 )  Langileen eta Soldaduen Diputatuen Sobieten Errusiako Lehen Kongresua ireki zen. Boltxebikeen proposamenen aurka, sobietarrei botere guztia transferitzea eskatzeko, kongresuak behin-behineko Gobernuari eta garaipenera arteko gerrari eusteko ebazpena onartu zuen.

1917ko ekainaren 7an  ( 20 )  Behin-behineko Gobernuak erabaki zuen anarkistak kanporatzea Petrogradoko kanpoaldeko Durnovo ministro tsarista ohiaren datxatik , arbitrarioki okupatu zutena. Datxa honetan Vyborg eskualdeko langileen kluba eta sindikatuen erakundeak ere egon ziren. Horren aurrean, 1917ko ekainaren  8an  ( 21 ), Petrogradeko 29 lantegietako langileek greba egin zuten. RSDLP(b) Erdialdeko eta Petrogradoko Batzordeek , emanaldiari izaera antolatua emateko, egun berean, langile eta soldaduen manifestazio baketsua izendatu zuten 1917ko ekainaren  10ean  ( 23 ). Hala ere, Sobieten Kongresuak 9 ( 22 )  1917ko ekainak manifestazio hau debekatu zuen.

1917ko ekainaren 14an  ( 27 )  , Sobieten Kongresuak 1917ko ekainaren 18an  ( uztailak 1 )  behin-behineko Gobernuaren alde manifestazio bat egitea erabaki zuen. Hala ere, manifestazioan, 500 mila lagun inguruk parte hartu zuten. boltxebikeen aldekoek "Botere guztia sobietarrei!", "Behera 10 ministro kapitalista!", "Ogia, bakea, askatasuna!" leloak eraman zituzten. Moskun, Minsk , Ivanovo-Voznesensk , Tver , Nizhny Novgorod , Kharkov eta beste hiri batzuetan lelo berdinekin egin ziren manifestazioak .

Ekainaren 18an, Durnovoko datxako anarkistek manifestariak eraman zituzten presondegi batera, non gobernuaren aurkako jardueregatik atxilotutako hainbat pertsona. Haiek eskatuta, atxilotutako zazpi pertsona aske utzi eta Durnovoko etxebizitzara eraman zituzten. Horren aurrean, 1917ko ekainaren 19ko  ( uztailaren 2 )  goizean , gobernuko tropek datxa hartu zuten eta 60 pertsona atxilotu zituzten. Atxilotuen artean, Kronstadteko itsasgizona Zheleznyakov zegoen , eta horrekin lotuta, Kronstadteko "errepublikak" Justizia ministroari atxilotuak askatzeko eskatu zion, armak eskuetan Petrogradera desfilatzeko mehatxu eginez.

1917 hasieratik, Errusiako armadaren ofentsiba handi bat antolatu zen apirilaren amaierarako. Dena den, tropen desegiturak ezinezkoa egin zuen erasoaldia aurreikusitakoan egitea. Ekainaren amaierara arte atzeratu dute. Fronteetako komandanteekin bilera baten ondoren, 1917ko martxoaren 30ean  ( apirilak 12 )  Komandante Nagusi Gorenak, M. V. Alekseev jeneralak , ofentsiba prestatzeko 2647 zenbakiko Zuzentaraua sinatu zuen. 1917ko maiatzaren 22an  ( ekainaren 4an )  , Kerensky Gerra eta Itsas Armada ministroak eskatuta, Behin-behineko Gobernuak Alekseev jenerala komandante nagusiaren kargutik kendu zuen, Brusilov jeneralarekin ordezkatuz. IraingarriaZlochiv eta Bzhezany barrutietatik Lviverako norabide orokorra 1917ko ekainaren 16an  ( 29 )  hasi zen. Lehen bi jardunaldiek arrakasta taktikoa ekarri zien erasotzaileei. Baina gero aurrerapena gelditu egin zen. Tropak aginduak eta elkarretaratzeak eztabaidatzen hasi ziren, erasoarekin jarraitzeari uko eginez. Ondorioz, eskulan eta ekipamenduetan nagusitasun handia izan arren, erasoak ez zuen arrakastarik izan eta ekainaren 20an  ( uztailak 3 ),  1917ko gelditu egin zen.

### Moskuko estatu bilera

1917ko abuztuaren 13tik 15era  ( 28 )  Moskun izan zen Estatuko Konferentzia deiturikoa. Bertan izan ziren Errusiako Langileen eta Soldaduen Diputatuen Sobieten Batzorde Exekutibo Zentraleko ordezkariak , Nekazari Diputatuen Sobietetako eta fronteko ordezkariak, lau deialdietako Estatu Dumako kideak, hiriko eta zemstvoko ordezkariak. autogobernuak, merkataritza- eta industria-erakundeak, nekazaritza-sozietateak eta lur-jabeen erakundeak, unibertsitateak eta goi-mailako hezkuntza-erakundeak, sindikatuak , kooperatibak eta nazio-erakundeak.

Bileran egindako txostenetan gutxitan ez zituen aipatu Errusiak ekain-uztaileko gertaeren ostean, batez ere frontean izandako ofentsibak porrot egin ostean, izan dituen krisiaren hainbat adierazpen. Erantzun nabarmena Don Cossack armadako ataman A. M. Kaledin jeneralaren hitzaldiak eragin zuen. Kosakoen tropa guztien izenean, politika armadatik erabat ezabatzea, agindu militarren arabera frontea eta atzealdea bateratzea, komandanteen boterea berreskuratzea, kontseiluak eta batzordeak ezabatzea eskatu zuen. Kornilov Komandante Nagusi Gorenaren txostena ofizialen hilketei, arpilatzei eta desertuei eta frontearen desmoralizazioari buruzko datuz beteta zegoen. Adierazi du Gobernuak bere gain hartu behar duela aurreikusitako neurrien "determinazioa eta irmotasunez betetzea" "aurrealdea eta atzealdea hobetzeko" "garaipenaren izenean"

### Kornilov-en hitzaldia

Rigako operazioaren ostean, Errusiako armadak arrakastarik izan ez zuenez , alemaniar tropek Riga okupatu zuten 1917ko abuztuaren 21ean  ( irailaren 3an )  .

1917ko abuztuaren 26an  ( irailak 8 )  , Kornilov jeneralak botere osoa bereganatzeko ahalegina egin zuen "erakunde arduragabeen aurka" borrokatzeko. Korniloven hitzaldian Kerenskyren rola anbiguoa izaten jarraitzen du: Kornilov jeneralaren aldekoek bere ekintzak guztiz zigortuta daudela uste dute Kerensky gobernuko presidenteak, eta gero bere hitzak atzera bota zituen. Eskuinekoek, Kornilov jenerala buru zutela, boltxebikeak ez ezik, oro har sobietarrak sakabanatzeko asmoa zuten. Kerenskik nekez mantenduko zuen boterea Kornilov jeneralaren ustezko garaipenaren kasuan. Herri-kondairak dioenez, Kornilov jeneralak "Lenin lehen zutoinean eta Kerenski bigarrenean zintzilikatuko" zituela agindu zuen.

|  |  |
| --- | --- |
| Ez naiz kontrairaultzailea. Gorroto nuen antzinako erregimena, eta horrek eragin zion nire maiteei. Ez dago zaharrera itzulerarik eta ezin da izan. Baina Errusia benetan salbatuko lukeen gobernu bat behar dugu, gerra ohorez amaitzea ahalbidetuko duena eta Errusia Asanblada Konstituziogilera eramango duena. |  |

1917ko abuztuaren 27an  ( irailak 9 ),  Kerenskik Kornilov jeneralaren ekintzak matxinadatzat jo zituen, kargutik kentzea iragarri zuen eta bere burua Komandante Goren izendatu zuen.

Erantzun-errekurtsoan, Kornilov jeneralak gezurtzat jo zuen lehen ministroaren hitzaldia, eta adierazi zuenez.

|  |  |
| --- | --- |
| Agerian hitz egitera behartuta, nik, Kornilov jeneralak, behin-behineko Gobernua, sobietarren gehiengo boltxebikearen presiopean, Alemaniako Estatu Nagusiaren planen arabera jokatzen ari dela eta, aldi berean, etsaien indarren lehorreratzearekin batera, deklaratzen dut. Rigako kostaldea, armada hiltzen ari da eta barruko herrialdea astintzen ari da. |  |

A. M. Krymov jeneralak Korniloven agindua jaso zuen bere 3. Zalditeria Gorputza Petrogradera bidaltzeko.

Kerenskik Guardia Gorri Boltxebikeari armak emateko baimena eman zion kornilobitarren aurka borrokatzeko. Errusiar Osoko Batzorde Exekutibo Zentralak Kontrairaultzaren aurkako Herri Borroka Batzordea eratu zuen, eta 60.000 pertsona inguru mobilizatu zituen kornilobitarren aurka borrokatzeko; Boltxebike asaltzaileak bidali zituzten aurrera zihoazen soldaduekin elkartzera. Trenbideetako langileak ere Korniloven aurka agertu ziren. 1917ko abuztuaren 30ean  ( irailak 12 )  , behin-behineko Gobernuak amnistia eman zien boltxebikeei. 1917ko irailaren 3an  ( 16 )  Trotski Gurutzeetatik askatu zuten .

Kornilotarrak garaituak izan ziren, boltxebikeek propaganda egin zuten 3. Zalditeria Gorputzeko tropek Petrograderantz mugitzen jarraitzeari uko egin ziotelako. Kornilov eta bere kideak atxilotu zituzten, eta Krymovek bere buruari tiro egin zion.

### 1917ko iraila - urria

Kadeteek Kornilov jeneralarekin elkartasunez dimisioa eman zuten, gobernuaren beste krisi bat eraginez. Horren ondorioz , 1917ko irailaren 1ean  ( 14 )  Kerenski buru zuten bost pertsonaren Direktorioa ("Enpresa Kabinetea") sortu zen eta Errusia errepublika gisa deklaratu zen *.* 1917ko irailean zehar, beste botere-organo berri batzuk ere agertzen dira: Konferentzia Demokratikoa eta Aurreparlamentua. 1917ko irailaren 26rako (  urriaren 9a )  hirugarren koalizio gobernua eratzen da.

1917ko urrian, alemaniar tropek lurreratzeko operazio arrakastatsua egitea eta Moonsund artxipelagoa harrapatzea lortu zuten .

1917ko azarorako, behin-behineko Gobernuak gero eta handiagoa zen anarkiari aurre egiteko ezintasuna nabaria zen. Gerrako herrialdeko armada azkar erortzen ari da; 1917ko otsailetik urrira arteko 8 hilabetetan, 1,5 milioi lagunek desertatu zuten. Soberakinen politikak porrot egin zuen, Petrograden eta Moskun ogiaren arauak 0,5 libratara murriztu ziren eguneko pertsonako. Hirietako greba mugimendua eta landa eremuko lursailen okupazioak nabarmen hazi ziren.

Aurrekari horren aurrean, "Sobietarren Boltxebizazioa" gertatzen da, 1917ko abuztu-urrian aktiboki jarraitu zuena. 1917ko azaroaren hasieran, boltxebikeek Petrogradoko Sobietan eserlekuen % 90eraino okupatzen zituzten, Moskuko Sobietan % 60raino eta industria hiri handietako 80 tokiko kontseiluetako eserleku gehienak. 1917ko irailaren 17an  ( 30 )  Boltxebikea V. P. Nogin Moskuko Udaleko presidente bihurtzen da , 1917ko irailaren 25ean  ( urriaren 8an )  Trotski, jada Petrosoviet-eko presidentea zena, Petrogradoko Sobietar Batzako presidente bihurtu zen.1905ean. Soldaduen batzordeak, batez ere Iparraldeko eta Mendebaldeko fronteetakoak, Petrogradeko goarniziokoak eta Tsentrobaltkoak , boltxebikeen alde igarotzen dira. Baltikoko Flotaren Diputatuen Bigarren Kongresuan, flotak "ez diola gobernuari obeditzen" esaten zuen ebazpen bat onartu zen, eta Baltikoko Flotako SR Boltxebike-Ezkerreko Batzorde Zentrala hautatu zuten.

Urriaren hasieran, herrialdean lanean ari ziren langileen eta soldaduen diputatuen 974 kontseiluetatik, 600 Behin-behineko Gobernua sakabanatu eta "botere bikoitzaren" sistema suntsitzearen aldekoak ziren. Aldi berean, ezin izan zen Nekazari Diputatuen Sobieten Boltxebizazioa lortu; Horrelako 455 sobietetatik 264k ez zuten talde boltxebikerik.

Urrian, Lenin isilpean itzuli zen Petrogradera. Irailaren 15ean hasi zen bere aldekoak aktiboki konbentzitzen, Behin-behineko Gobernuaren aurkako altxamendua prestatzen hasteko. Urriaren 25eko altxamenduaren ondorioz , behin-behineko Gobernua bota zuten .

### 1917ko azaroa - 1918ko urtarrila

Petrogradeko altxamenduaren garaipenak Errusian sobietar boterea ezartzeari hasiera eman zion. Hala ere, aldi berean, Errusiako Asanblada Konstituziogilea biltzearen ideia ezaguna mantendu zen , eta horren defentsa, gainerakoekin batera, iraganeko iraultzaren leloa izan zen. 1917ko azaroaren 12an (25), ahal zenean, hauteskundeak hasi ziren. Boltxebikeek azaroaren 23an (abenduak 6) baino ez zuten lortu batzordearen kontrola eskuratzea, barruti gehienetako bozketen emaitzak dagoeneko laburtuta zeudenean. Eskualdearen arabera emaitzak asko desberdinak ziren arren, oro har argi geratu zen Asanblada Konstituziogilea nahiko sozialista-iraultzailea izango zela bere osaeran. Horrek arriskuan jarri zuen berriaren errotik eraldaketarako bidea, baina gobernu "behin-behinekoa" ere jo zuen.Leninek zuzendutako Herri Komisarioen Kontseilua .

Azaroak 28 (abenduak 11) - Eraitsitako Behin-behineko Gobernuak ezarritako epean, Petrogradera iritsitako diputatuak lanean hasten saiatu ziren, baina laster Smolnyra eraman zituzten Guardia Gorrien eskoltapean. Biharamunean, Herri Komisarioen Kontseiluaren dekretu bidez, Asanblada Konstituziogilerako ordezkarien «bilera pribatu» guztiak debekatu zituzten, eta Kadeteen alderdia legez kanpo geratu zen oro har.

Abenduaren 8an (21), Letoniako fusilarien erregimentu bat iritsi zen hiriburura eta estrategikoki garrantzitsuak diren objektuen babesa bere gain hartu zuen, Tauride jauregia barne , eta bertan Batzarraren lanak irekitzea aurreikusita zegoen  gutxienez 400. diputatuak hirian bilduko ziren.

1918ko urtarrilaren 5etik (18) urtarrilaren 6ra (19) bitartean, herri-hautetsitako Biltzar Konstituziogilearen bilera bakarra egin zen, eta bertan, lurren jabetza pribatua deuseztatzea xedatzen duen "Lurraren gaineko Legea"z gain. eta tokiko gobernuen eskuetara eramatea, eta errekurtsoa "Botere borrokalariei, Errusiako Errepublika Demokratiko Federatiboa armistizio izendatu zuten.

> Herrien izenean, Errusiako osagaien egoera, Errusiar Osoko Asanblada Konstituziogileak erabakitzen du: Errusiako Estatua Errusiako Errepublika Demokratiko Federala aldarrikatzen da, herriak eta eskualdeak batasun banaezin batean elkartuz, konstituzio federalak ezarritako mugen barruan. , subiranoa.
> 
> 

"Eskualde egitura" eredua botere autokratiko unitarioaren ordezko gisa proposatu zen, aldi berean, autonomia nazionalak egotea ere onartzen zen.

Boltxebikeek Batzarra behartu zuten desegiteagatik ez zen ekintza bat ere gauzatu. Era berean, ez zuen behin-behineko Gobernuak garatu zuen Konstituzio proiektua aztertzeko denborarik izan zen.

**EEDFko konstituzioa**

RDFRren Konstituzioa estatuko batzorde berezi batek garatu zuen, zeinaren izen ofiziala Konferentzia Juridikoko ""Batzorde Berezia"  buruzko "Estatuko Oinarrizko Legeen Elaborazioa "" N. I. Lazarevsky Estatuko Zuzenbideko katedradunak zuzendua (geroago). V. M. Gessen historialari ezaguna). Batzordea 1917ko urriaren 11n hasi zen konstituzioa idazten, eta horren arabera, etorkizuneko Errusia errepublika burges bat ordezkatuko zuen Asanblea Konstituziogileak hautatutako presidentea eta bi ganberako parlamentu bat urtebeterako buru zutela.

Zirriborroak xedatzen zuen botere betearazlea egikaritzea Errusiako Errepublikako Oinarrizko Legeak ezarri arte behin-behineko presidentearen esku utzi behar zela, Asanblea Konstituziogileak urtebeterako hautatua eta bere gainbegiratuta eta Ministroen Kontseiluaren laguntzarekin jardunez.. Errusiako Errepublikako herritarren eskubideen auzia modu berezi samarrean konpondu zen. Adierazpenean jasotako herritarren eskubide positibo guztiek irtenbide praktikorik ez dutela adierazi zuten. Baina, bestalde, "Errusiar Errepublika Demokratikoko" hiritar baten betebehar nagusien zerrenda (zerbitzu militarra, zerga ordainketak, etab.) nahiko zehatza eta landua zen [  .

Legezko bilkuran Batzorde Bereziaren osaeran 30 pertsona zeuden. Kadete juristak izan ziren nagusi ( A. A. Bogolepov , M. M. Vinaver , V. M. Gessen , V. F. Deryuzhinsky , S. A. Kotlyarovsky , V. D. Nabokov , B. E. Nolde eta abar. ). Lege Konferentziako presidentea, N. I. Lazarevsky, Batzorde Bereziko presidentea ere izan zen.

Urriko Iraultzak «Komisio Konstituzionalaren» lana eten zuen. Geroago, "Errusiar Estatuaren Konstituzioa" amaitu zen jada 1919an Parisen.

### Konstituzioaren edukia:

I. Askatasun zibilaren eskubideen eta horien bermearen adierazpena. Herritartasuna eta naturalizazioa (§§ 1, 2 eta 18);

II. Federalismoaren, autonomiaren eta autogobernuaren printzipioak. Legegintzako erakundeen eskumena (§§ 3 eta 15);

III. Estatuko eta tokiko hizkuntzak. (§ 4);

IV. Herri ordezkaritza (§ 5);

V. Estatuburua (Presidentea), hauteskunde-modua, funtzioak. (§ 6);

VI. Epaitegien antolaketa, independentzia, aldaezintasuna, epaitegi militarrak eta bereziak. (§§ 7 eta 10);

VII. Armada. (§ 8);

VIII. Administrazioaren antolaketa. (§ 9);

IX. Ministroen Kontseilua. (§ hamaika);

X. Aurrekontua, maileguak, finantza-kontrola. (§§ 12 eta 13);

XI. Nazioarteko harremanak eta itunak. (§ 14);

XII. Konstituzioa berrikusteko agindua, konstituzioaren berme judiziala. (§ 16);

XIII. Zigilua, ikurrak, pankarta. (§ 17);

### Biltzar Konstituziogilaren lurraldea

1918ko ekainaren 8an, Samaran, Gizarte Iraultzaileek, Txekoslovakiako Gorputzaren destakamenduen laguntzarekin , Asanblada Konstituziogileko kideen Batzordearen boterea aldarrikatu zuten , bost lagunek osatutakoa ( I. M. Brushvit , V. K. Volsky , P. D. Klimushkin , I. P. Nesterov , B K. Fortunatov ). Batzordearen eginkizun nagusiak Errusiako Errepublika Demokratiko Federatiboa berrezartzea izan ziren, bere lurraldea alemaniar eta boltxebikeengandik askatuz eta Asanblada Konstituziogilearen lanari berriro ekitea, zeinaren urtarrileko erabakiak berrikusteko gai ez zirelako. Abuztuan, KOMUCH-en botere zuzena Samara , Ufa , hedatu zen, Saratov , Simbirsk eta Kazan probintzietako zatiak , Orenburg , Ural kosakoek eta Izhevsk-Votkinsk langile errebeldeek ere aitortu zuten. Batzordeak zilegitzat jo zuen Siberiako Behin-behineko Gobernuko ordezkariekin izandako negoziazioetan , Ufa-n Estatuko Konferentzia bat egiteko akordioa lortu zen , boltxebikeen aurkako indarren ordezkaritzarik zabalenaren parte-hartzearekin. Horren gainean, behartutako eta oso ezegonkorra den konpromiso baten ondorioz , Errusiako Behin-behineko Gobernua eratu zen.. Botere goren berri bat eratzeko 1918ko irailaren 23ko aktak estatuaren egitura aitortzen zuen oinarri federalean, baina gobernu forma errepublikarra ez zen aipatu.