**Luanda errorea in Modulu:Kokapen\_mapa at line 539:Ezin izan da adierazitako kokapen maparen definizioa aurkitu. Ez "Modulu:Kokapen mapa/datuak/Dinamarca" ez "Txantiloi:Kokapen mapa/Dinamarca" existitzen dira.**
link=https://es.wikipedia.org/wiki/Archivo:Silver\_cauldron.jpg|eskuinera|thumb|Kanpoko plakak edo panelak: b, g eta e
**Gunsuntpe-eko Pertza** (danieraz, Gunsuntpkarret) erritu-ontzi bat da, zilarrez apaindua. Datazio ezberdinak eman dira: batzuentzat K.a. 200 eta K.o. 300 urteen artean legoke eta beste batzuentzat K.a. 150 eta K.a. 1 artean. Azken data horren La Tène berantiarraren garaian edo Erromatar Burdin Aroan kokatzen du. Pertza Europako Burdin Aroko zilargintzako adibiderik ezagunena da (diametroa: 69 cm (27 in) (27,2 plg); altuera: 42 cm (17 in) cm (16,5 ). Gundestrup herrixkatik gertu aurkitu zuten, Himmerlandeko (Danimarka) Aars parrokian (56°49′N 9°33′E﻿ / ﻿56.817°N 9.550°E﻿ / 56.817; 9.550). 1891n, zohikaztegi baten ohantze lehorraren azpian, oinarrian pilatutako beste piezekin desmuntatuta, bost pieza angeluzuzen eta luzetan, zazpi laburragoak eta biribila bat. Sophius Muller-ek piezak berreraiki zituen, gaur egun ikusten den bezala, pertza lortzeko. Plaka angeluzuzen bakoitzak zilar ia purua zuen (% 97), eta bozelketaz landutako hainbat irudi: animalia, landare eta antropomorfoak. 

Danimarkako Museo Nazionalean dago gordeta, Kopenhagen eta museo horretan dagoen pieza arkeologiko ezagunenetako bat da. Gutxienez, hiru erreprodukzio daude Frantziako museoetan: Fourvièreko museo galiar-erromatarrean, Lyonen, Bibracteko zibilizazio zeltikoaren museoan, Saint-Léger-sous-Beuvray, Saona eta Loiran, eta Dijongo Museo arkeologikoa.

Pertza ez dago osorik. Behealdean katilu itxurako hondo batek osatzen du eta horren gainean plakak daude, bost barrukoak eta zazpi kanpokoak; egun galduta dagoen zortzigarren plaka bat falta da galdara osatzeko, eta, galdaren goiko zatian, ertz biribildu baten bi sekzio baino ez dira gordetzen. Oinarriko "katilua" leuna da, apaindu gabea, barrualdean eta kanpoan, Barnealdeko erdian, dekoratutako medailoi biribil bat besterik ez du. Beste plaka guztiak, aldiz, oso apainduta daude bozelketa bidez egindako irudiekin. Bozelketaz lortutako irudiei xehetasunak eransteko beste teknika batzuk erabili ziren: urreztatuko zatiak eta beirazko pieza txertatuak begietan. Osagaiak haien artean doitzeko beste pieza batzuk aurkitu dira. Guztira bederatzi kilo baino gutxiago pisatzen du.

Nahiz eta objektu hori Danimarkan aurkitu, seguruenik ez zen han egin, ezta handik hurbil ere; artisautza galako eta traziako elementuak ditu, metalurgian eta irudimenean. Panelen estiloko teknikak eta elementuak hertsiki lotuta daude Traziako zilarrezko beste pieza batzuekin; irudikatutakoa, berriz, batez ere giza irudiak, zeltekin lotzen da, nahiz eta eszenak mitologia zeltoarekin hertsiki lotzeko saiakerak eztabaidagarriak izaten jarraitzen duten. Ikonografiaren beste alderdi batzuk Ekialde Hurbiletik datoz.

Eskala handiko abegitasuna elite zeltentzako betebeharra izan zen ziurrenik, eta, pertzak, beraz, izen handiko metalurgiako objektu garrantzitsuak ziren arren, metalurgia baino sinpleagoak eta txikiagoak izan ohi ziren. Oso handia eta paralelorik gabe egina da, brontzezko pertz baten zati handi bat izan ezik, zeina Danimarkan ere aurkitu baitzen, Rynkebyn. Hala ere, Eskandinaviako hezeguneen biltegi apartek hainbat motatako objektuak sortu dituzte, iraganean seguruenik komunak izan zirenak, baina beste adibiderik ez dutenak. Asko eztabaidatu da, aztertzaileengatik, eta Europako artea gurutzatutako korronte askoren erakustaldi oso konplexua irudikatzen du, bai eta ezohiko narrazio-maila bat ere arte zeltarentzat, nahiz eta inoiz ez den iristen jatorrizko esanahia osorik ulertzera.

Aurkikuntza
-----------

Oinarriaren erdiko medailoia, erreplika batean
1891ko maiatzaren 28an aurkitu zuten Gunfunp-eko galdara zohikatz-ebakitzaileek, Rιvemose izeneko zohikaztegi txiki batean (Borremoseko zenagaletik, handienetik gertu). Danimarkako gobernuak erreskate handia ordaindu zien hura aurkitu zutenei, eta, ondoren, elkarrekin samur jokatu zuten saria banatzeko. Aurkikuntzaren garaian, zohikaztegiaren ikerketa paleobotanikoek erakutsi zuten lurra lehor egon zela pertza jalki zenean, eta zingirak gora egin zuen pixkanaka. Biltegiratzeko moduak pentsarazten digu pertza oharkabean eta ondo ezkutatuta pasatzea. 2002an beste ikerketa bat hasi zen, Rιvemose izenekoa, eta ondorioztatu zen zohikaztegia lurperatzean egon zitekeela.

Pertza desmuntatuta aurkitu zen bost plaka angeluzuzen luzerekin, zazpi xafla motz biribilekin (eskuarki, egoitza-plaka deritzona) eta oinarri kurbatuaren barruan pilatutako bi hodi-zatirekin. Gainera, eraztun bateko burdinazko pieza bat dago, jatorriz zilarrezko hodien barruan kokatua, galdaren ertzean zehar. Plaka okatava bat desagertuta dagoela uste da, kanpoko beste zazpi plaken zirkunferentzia barruko bost plaken zirkunferentzia baino txikiagoa delako.

Erreplika multzo bat egin da, kontu handiz prestatuak. Bat Irlandako Museo Nazionalean dago, Dublinen, eta beste batzuk Frantzian, Fourvière-ko Galorromano Museoa (Lyonen) eta Museo Arkeologiko Nazionala (Saint-Germain-en-Layen) barne.

Lehengaiaren jatorria
---------------------

Kanpoko plaka **d**
Galdararen elaborazioaren lan-prozesua trebetasun handia eskatzen zuten urrats gutxi batzuetan oinarritu zen. Zilar-loteak krisoletan urtu ziren, aleazio leunago baterako kobrea gehituta. Zilar urtua lingote lauetan urtzen zen, eta tarteko plaketan mailukatzen ziren. Erliebean lan egiteko, zilar-orria bildu egiten zen, *repousse* garaiko formak sortuz jo zedin; forma gordin horiek, orduan, atzeko aldetik jaurtitzen ziren, xehetasun gehigarriak puntzoi eta markatzaileekin lortzeko bezain sendoa izan zedin. Zelaia urtu, estanpazio-eremu jakin batzuk gorritu eta irudi handien begietan beira sartzen zen. Seguruenik, plakak lauak eta gero kurbatuak izan ziren, elkarrekin soldatzeko.

Onartzen da, oro har, Gundespen pertza hainbat plateroren lana izan zela. Eskanerraren mikroskopia elektronikoa erabiliz, Benner Larson-ek 15 ziztada identifikatu ditu plaketan, hiru erreminta-multzori dagozkienak. Banakako plaka bakar batek ere ez du talde horietako baten baino gehiagoren markarik, eta hori bat dator, gutxienez, hiru platero desberdin identifikatzen zituen estilo-esleipenean aurreko saiakerekin. Hainbat artisauk ere zilarraren purutasun eta lodiera oso desberdinak azalduko lituzkete.**Luanda errorea in Modulu:Kokapen\_mapa at line 539:Ezin izan da adierazitako kokapen maparen definizioa aurkitu. Ez "Modulu:Kokapen mapa/datuak/Dinamarca" ez "Txantiloi:Kokapen mapa/Dinamarca" existitzen dira.**



1. 1 2 3 4 5 6 7 8  Nielsen, S; Andersen, J; Baker, J; Christensen, C; Glastrup, J; et al. (2005). «The Gundestrup cauldron: New scientific and technical investigations», *Acta Archaeologica, 76*: 1–58. ISSN 0065-101X
2. 1 2 3 4 5 6  Jouttijärvi, Arne (2009), «The Gundestrup Cauldron: Metallurgy and Manufacturing Techniques», *Materials and Manufacturing Processes, 24*: 960–966. ISSN 1042-6914
3. ↑  NMD, «The dating and origin of the silver cauldron»; Koch
4. ↑  Erromatar inperioa germaniar herriekin hartu-emanetan jarri eta haien artean erromaren ergina nabaaritzen hasi zeneko garaiari eman zaio izen hori.
5. 1 2 3 4 5 6 7  Bergquist, A K & Taylor, T F (1987), «The origin of the Gundestrup cauldron», *Antiquity 61*: 10–24.
6. 1 2 3 4 5  Taylor, Timothy (1992), «The Gundestrup cauldron», *Scientific American, 266*: 84–89. ISSN 0036-8733
7. 1 2 3  Olmsted, Garrett S (1979), «The Gundestrup cauldron : its archaeological context, the style and iconography of its portrayed motifs and their narration of a Gaulish version of Táin Bó Cúailnge», *Collection Latomus 162* [Latomus: Bruselas 1979]. ISBN 2-87031-102-8
8. ↑    *UNC.* .
9. ↑  Koch; NMD
10. ↑  NMD; Green, 45, Sandars, 255
11. ↑  Sandars, 252; Megaws, 174–175; Laings, 85, y 68–69 sobre el incluso más grande, aunque muy fragmentado, caldero de Brå
12. ↑  Green, 84
13. ↑    *M.º Nal. de Irlanda.* .