**Mauricio Goldenberg** (1916ko abuztuaren 31 - 2006) mediku psikiatra eta psikoanalista argentinarra izan zen, proposamen dinamiko eta sortzaileak garatzen aitzindari, talde-lanean aitzindari, profesionalak prestatzen aitzindari eta kontzeptu-aurrerapenetan aitzindari, hala nola talde-terapietan, psikodraman, farmakologiaren erabileran eta, batez ere, paziente psikiatrikoak komunitatean txertatzen.

Ibilbidea
---------

Buenos Airesko Unibertsitatean hasi zituen ikasketak, medikuntzan eta psikiatrian. Bere karrera profesionalaren hasieratikkorronte psikodinamikoen eragina izan zuen. Enrique Pichon-Rivière, Carcomo, Heinrich Racker eta León Grinbergen lagun hurbila zen, besteak beste. 60ko hamarkadaren hasieran *Maxwell Jones* Ingalaterran garatzen ari zen psikiatria komunitarioko ideiengatik ere bideratu zuen garapena.

1956tik aurrera, gero "Evita Eskualdeko Ospitale "bihurtuko zen Lanuseko Poliklinikako Psikopatologia Zerbitzuaren zuzendaritza hartu zuen.

Mauricio Goldenbergek prestakuntza dinamikoa zuen eta harreman bikainak zituen Argentinako Elkarte Psikoanalitikoarekin. Bere zerbitzuko medikuei azterketa egiteko eskatu zien, eta Lanuseko Ospitalea leku aitzindaria izan zen arlo guztietan.

Urte gutxiren buruan, programa guztiz aitzindariak garatu zituen Argentinarako ez ezik Latinoamerika osorako: ospitaleratze-sektore irekiak ospitale orokorrean, haur, nerabe, heldu eta adineko pazienteentzako anbulatorioen sektoreak, pazienteekin eta familiekin urteko 40.000 doako kontaktu baino gehiago eskaintzen zituztenak, beste ospitale-sektore batzuetan ingresatutako pazienteentzako kontsulta arteko psikiatriko zerbitzua, esku-hartze terapeutiko egituratuagoa behar zuten pazienteentzako eguneko ospitalea. Ikerketa zentro aktibo eta egokia, ospitaletik gertu dauden auzo bazterretan bulegoak dituzten komunitateko dibulgazio-zerbitzuak eta ordura arte egoitzak ezaugarritzen zituzten molde tradizionalak hautsi zituen psikiatrian espezializatutako egoitza bat ere. psikiatria biomediko tradizionalean trebatzen ziren eta asiloetan kokatu ziren. Orduan berritzailea eta integrala zen zerbitzu bat jarri zuen abian, diziplinartekoa, eredu biopsikosozialean oinarrituta, klinika psikiatrikoa, psikofarmakologia, ikuspegi psikodinamikoak eta sistemikoak, terapia laburrak indibidualak, taldekoak eta familiakoak eta kultura-errealitatera egokitutako komunitate-orientazioa integratzen zituena. 

Erakunde hori Osasunaren Mundu Erakundearen eskuldekoa zen, eta zerbitzu hori eredutzat eta inspiraziotzat jotzen zuen, baita tokiko eta nazioarteko fundazioen laguntza ere.

Goldenberg Buenos Airesko Osasun Mentaleko zuzendari izendatu zuten 1967an. Kargu horretatik, Osasun Mentaleko Zerbitzuen lehen plan konpresiboa garatu eta ezarri zuen. Plan horretan, bost Osasun Mentaleko Zentro sortu ziren —Lanus-en zerbitzuan hasieran probatutako diziplinarteko eta eredu biopsikosozialari jarraituz—, eta, horrez gain, kanpo-kontsultategiak eta inter-kontsulta psikiatrikoak ezarri ziren metropoli horretako ospitale publiko nagusi guztietan. 1971n, Italiako Ospitaleko Psikiatriako burutza onartu zuen Goldenbergek, eta, oraingoan, sektore erdi-pribatuko ospitale batean, "Lanusino" eredua aplikatzen hasi zen.

1976an, Goldenbergek eta inguruko kolaboratzaile askok erbesteratu beharra izan zuten, eta han desegin ziren erakunde progresistak (Goldenbergek sortutako Psikopatologia Zerbitzu ospetsua barne), agintari militarrek iraultzailetzat jotzen zutena, orientazio komunitarioa zuelako. 

Bere bizitza arriskuan zegoela, Venezuelako Caracasera joan zen Goldenberg, familiarekin. Han, ongi etorri, psikiatriako irakasle gisa, Venezuelako Unibertsitate Zentralean jarraitu zuen bere klinika- eta irakaskuntza-lanak, bai eta ZEBen eta praktika pribatuaren inguruko aholkularitza ere. 

1983an demokrazia Argentinara itzuli zenean, Goldenberg Buenos Airesera gonbidatu zuten Buenos Aireseko Unibertsitateko Medikuntza Fakultateko Psikiatriako Irakasle Emeritu titulua jasotzeko.

Gainera, orduko herrialdeko presidente hautatu Raúl Alfonsin presidenteak berak gonbidatu zuen Osasun Mentaleko Programa Nazional berria garatu eta zuzentzera. Goldenbergek uko egin zion proposamen horri, Caracasen bizitzen jarraitzeko.

85 urte zituela, bere ibilbide profesionala bukatutzat ematea erabaki zuen, eta, emaztearekin batera, bere alaba eta bilobetako batzuk bizi ziren leku berean, Washingtonen bizitzea , bost urte geroago hil zen arte. Washington hirian hil zen, 2006an, 90 urte zituela.

Erreferentziak
--------------

1. ↑  L'institution comme liberté: Mauricio Goldenberg
2. ↑   **(Gaztelaniaz)** «Testimonios de enseñar y aprender : ser psicólogo en la UBA de los años 60 | WorldCat.org» *search.worldcat.org* (Noiz kontsultatua: 2023-12-28).
3. ↑   **(Gaztelaniaz)** «El exilio de los psicoanalistas argentinos en Mexico | WorldCat.org» *search.worldcat.org* (Noiz kontsultatua: 2023-12-28).
4. ↑  Ana Diamant y colaboradores, Mauricio Goldenberg maestro, médico, psiquiatra y humanista, Edición Secretaría de Cultura y Bienestar Universitario, Facultad de Psicología de la UBA
5. ↑   Diamant, Ana.  (2005). «Mauricio Goldenberg, el maestro de Lanús» *Avances en Salud Mental Relacional/Advances in relational mental health* 4 (2).
6. ↑  Sepelio de Mauricio Goldenberg, La Nación, 28 de septiembre de 2006

Kanpo estekak
-------------

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritate kontrola | 
* **Wikimedia proiektuak**
* Wd Datuak: Q6006950
* **Identifikadoreak**
* WorldCat
* VIAF: 108110871
* LCCN: no2010050711

 |

* Wd Datuak: Q6006950