Beate Uhse (1919ko urriaren 25etik 2001eko uztailaren 16ra) alemaniar enpresaburua izan zen, eta 1930eko hamarkadan Alemaniako akrobazia-enpresa pilotu bakarra. Bigarren Mundu Gerraren ondoren, munduko lehen sex shop-a inauguratu zuen. Berak hasitako konpainiak, Beate Uhse AGk, Francoren Burtsan kotizatzen du.

Biografia
---------

Uhse Wargenauren jaio zen, Cranz herriko auzo batean, Ekialdeko Prusian (orain Zelenogradsk, Errusia). Otto Köstlin baserritarraren hiru seme-alabetatik txikiena zen, eta Magarete Köstlin doktorea (Alemaniako lehen bost medikuetako bat).

Zortzi urte zituela, anaia zaharrenak Ikaroren mitoa kontatu zion. Beateri txundituta utzi zion historia eta hegan egiteko ideia, oilasko-lumak jaso, hegal batzuk elkartu eta gurasoen balkoitik salto egin baitzuen. Beate neskato basatia zen. Gurasoak ez ziren hura kontrolatzen saiatu; aldiz, alaba beren interes eta desiretan bultzatu zuten. Hezkuntza ona lortzen lagundu zioten. Haurrei goiz eman zieten sexu-gaiei buruzko informazioa, eta argi hitz egin zuten sexualitateari eta kontrazepzioari buruz. Horrez gain, hamabost urte zituela, Beate Heses-eko xabalina txapelduna izan zen.

Abiazio zibila
--------------

Hamasei urte zituela, Beate Köstlin Ingalaterrara joan zen urtebetez, *au pair* gisa ingelesa ikastera. Gero, aitaren etxera itzuli zen, eta han, gurasoak asebetetzeko, hezkuntza "egokia" lortu zuen (etxeko ekonomian). Berlinera egindako bidaia batean, aitak Sachsenberg jauna ezagutu zuen, Alemaniako Aeroklubeko motor-kiroletako irakaslea (hegan egiten duen irabazi-asmorik gabeko erakundea), eta alaba "hegan egiteko zoratuta" zegoela esan zion. Sachsenbergek gogo biziz hartu zuen ideia, eta hegaldi-lizentzia bat lortzeko moduari buruzko informazioa bidali zion Beateri (17 urte).

Azkenean, gurasoek bere eskariak onartu zituzten, eta 1937an Beate Rangsdorfeko pilotu-eskolara joan zen, Berlindik gertu. Urrian, 18. urtebetetzean, pilotu-lizentzia jaso zuen. 1938an, akrobazia-pilotu izateko azterketa onartu zuen, eta, handik gutxira, Belgikako lasterketa batean parte hartu zuen. Berak bere kategorian irabazi zuen, eta bigarren postua ere irabazi zuen, "helburu batean lur hartzea" kategorian, eta hirugarrena "hegaldi puntuala" kategorian.

Gero, Bücker Flugzeugbau hegazkin-konpainiarentzat lan egin zuen Rangsdorfen, proba-pilotu gisa, eta, ondoren, hemeretzi urterekin, Berlingo ekialdean, Strausbergeko Alfred Friedrich hegazkin-enpresarentzat banaketa-pilotu gisa. Handik gutxira, UFA film-konpainiak filmen bikoitza egiteko eskatu zion. Berak lan egin zuen Hans Albersekin, bereziki miresten zuen zinema-izarrarekin, eta beste askorekin. Alemaniako Achtung - Feind hört mit propaganda-filmean (gaztelaniaz: Kontuz: etsaia entzuten ari da), René Deltgen aktore alemaniarrarentzat bikoitzeko trikimailua egin zuen. Globo-hesi baten bidez egin zuen hegan, eta kontrolik gabeko erorketa bat simulatu zuen.

Beate Hans-Jürgen Uhse pilotu akrobatikoen irakaslearekin maitemindu zen, baina behin eta berriz baztertu zituen ezkontzeko proposamenak. Berak zin egin zuen "inoiz ez diola utziko gizon bati hegan egiteari". Hala ere, Hans-Jürgen bere anbizioak tinko babestu zituenez, azkenean onartu egin zuen, baina aitak ez zuen nahi izan. Urte oso batez, aitak ez zuen bere batasuna bedeinkatu nahi izan.' Azkenik, ezkontza bat antolatu zen 1939ko urriaren 10erako. Bigarren Mundu Gerra hastean, ordea, bertan behera utzi behar izan zuten. Irailaren 28an, Hans-Jürgen Uhse errekrutatu behar zenez, bikotea ezkutuan ezkondu zen, bere lana baino lau ordu lehenago.

Luftwaffeko garraio-pilotua
---------------------------

Gerran, pilotaje akrobatikoa debekatuta egon zen, eta Beate Uhse zigortu egin zuten. Rangsdorfeko etxe txikian ito egin zen, eta Luftwaffe-ren eskaintza bat onartu zuen hegazkinak garraiatzeko unitate batean lan egiteko. Beraz, noizbehinka hegan egin zezakeen beste modu batera hegan egiterik ez zuen borroka-hegazkinek: Junkers Ju 87 Stuka, Messerschmitt Bf 109 eta 110, Focke-Wulf Fw 190 eta gerraren amaieran, baita Messerschmitt Me 262 ere, munduko operazio-erreakziorako motorrekin egindako lehen ehiza. Hegazkin aliatuek behin baino gehiagotan eraso zioten arren, aurrera jarraitu zuen, gerraren ondoren, esperientzia horrekin pilotu komertzial gisa karrera bat izan zezakeela pentsatu baitzuen.

1939ko irailaren 28an ezkondu zen, Kriegstraug-en edo gerrako ezkontzaren esparruan, Hans-Jürgen Uhse hegaldi-irakaslearekin, Bodo Uhse.5 idazlearen anaiarekin. 1943. urtean bere seme Klaus jaio zen, eta, jaio ondoren, hegan egiten jarraitu zuen, gerra-esfortzurako ezinbesteko papera zuelako, eta haurtzaina.

1944ko urrian, kapitain-mailara igo zen, eta Überführungsgeschwader 1 (Transbordadoreen eskuadroia 1) izendatu zuten. Berlin-Staakenen du egoitza.

1945ean, Hans-Jürgen senarra aireko istripu batean hil zen, eta Beate 24 urterekin alargun utzi zuen urtebeteko seme batekin.

1945eko apirilean, indar sobietarrek inguratu zuten Berlin. Uhse eskuadroiko komandanteak batailoia mendebaldera mugitu nahi zuen. Uhse hiri hondatutik igaro zen Rangsdorfeko etxeraino, eta semea eta haurtzaina jaso zituen, baina aireportura eraman zituenean, unitatea joan zen, hegazkinarekin batera. Siebel Fh 104 hegazkin txiki bat aurkitu zuen, piloturik ez zuena, eta elikatzen ari zela, hegazkinaren eskuliburua aztertu zuen, inoiz ez baitzuen hegazkin-mota hori hegan egin. Bi zauriturekin batera, semeak eta haurtzainak, Berlingo gudua utzi eta ipar-mendebalderantz abiatu zen. Azkenik, Lecken lurreratu zen, Frisiako iparraldean, eta han harrapatu zuten indar britainiarrek.

Askatu ondoren, Flensburgon jarri zen, eta han Mendebaldeko Alemania bihurtu zen, semearekin.

Negozio emakumea
----------------

Gerraostearen hasieran, Luftwaffeko kide izandakoei ez zitzaien hegan egiten utzi, eta Uhse hegazkin-lasterketa amaitu egin zen. Lehenik eta behin, merkatu beltzean irabazten zen bizitza, produktuak salduz atez ate. Etxeko andre asko ezagutu zituen zeregin horretan, eta haien arazoen berri izan zuen: gerratik itzultzen ziren soldadu ohiek emazteak haurdun zeuzkaten, eta ez zien axola ez apartamenturik, ez diru-sarrerarik ez etorkizunik. Emakume asko abortista ezgaituengana joaten ziren. Uhsek gogoratu zituen bere amak, gerran hil zenak, sexualitateari, higiene sexualari eta kontrazepzioari buruz eman zizkion hitzaldiak. Ogino-Knaus erritmoaren metodo antikontzeptiboari buruzko informazioa bilatu zuen, eta emakumeei egun emankorrak eta ez-emankorrak nola identifikatu azaltzen zien liburuxka bat prestatu zuen.

1947an, X liburuxkaren 32.000 kopia saldu zituen "Betu" postaz bidalitako eskaeren konpainiaren bidez, eta Hanburgo eta Bremen bezalako hiri handiagoetara zabaltzen hasi zen. Era berean, pertsona askok sexualitateari eta erotismoari buruzko aholkuak eskatzeko gutunak idatzi zituzten. "Pertsona horiek ez zituzten ezagutzen bizitzako gertaerak" idatzi zuen Uhse autobiografian. Handik gutxira, kondoiak eta ezkontza-gidak ere salduko zituen.'

1951n, lau langilerekin, Beate Uhse Mail Order Co. hasi zen, "ezkontza-higieneari" buruzko preserbatiboak eta liburuak eskainiz. Bi urte geroago, konpainiak 14 langile zituen. Uhse Ernst-Walter Rotermund txikizkako merkatariarekin ezkondu zen, eta harekin izan zuen bigarren semea, Ulrich.

1962an, Flensburgon, "ezkontza-higienean espezializatutako denda" ireki zuen, neurri handi batean sexualitatean oinarritua, munduko lehen sex shop-tzat jotzen dena. Bere dendan eta katalogoan "ezkontza-higienerako hainbat artikulu" eskaini zituen. Laster hasi zen polizia dendako produktuen kontra lanean, eta argudiatu zuen, ustez, "gurari lizunak duintasunaren eta moraltasunaren kontra pizteko eta asetzeko balio zutela". 1992rako, 2.000 aldiz baino gehiagotan salatu zuten denda. Beste erakunde batzuek ere diskriminatu egin zuten, besteak beste, "Börsenverein des Deutschen Buchhandels" liburu alemanaren industriako finantza-erakundea. Erakunde horrek uko egin zion argitaletxeari, "kezka moralak" zirela eta. Bestalde, Flensburgo tenis-elkarteak uko egin zion bazkide izateari, "kezka orokorrak" zirela eta.

1979an, Ernst-Walter Rotermund senarrarekin dibortziatu zen. 1983an, urdaileko minbizia diagnostikatu zioten, baina bizirik iraun zuen. 75 urterekin urpean igeri egiteko lizentzia lortu zuen. 1996an, data luzeko ametsa bete zuen eta Berlingo Beate Uhse Museo Erotikoa ireki zuen. Hiru urte geroago, 1999an, bere konpainiak, Beate Uhse AGk, Alemaniako balore-burtsan kotizatzen zuen eta finantza-komunitatearen interes handia jaso zuen. Ekintza bere balioa baino 64 aldiz gehiago kotizatu zen, salmenta-eskaintza publikoaren ondoren. Ekintza originalen lehen ziurtagiri horiek bildumak dira gaur egun, oso arropa gutxi duten bi emakume agertzen baitira haietan.

Beate Uhse enpresak Europa osoan jarraitu zuen merkaturatzen, Beate Uhse, Pabo eta Adam et Eve izenekin. Hainbatetan sartu zen komunztatuan, horietako bat Googleri publizitateak zor dion diruaren ondorioz Pay Per Klik.6

Uhse pneumoniaz hil zen San Galoko (Suitza) klinika batean, 2001ean, eta haren hileta-onddoak Flensburgon bertan egin ziren, country musikarekin eta Freddie Mercury musikarekin, haren barietatea.7

Uhse alemanen munduan sexu-askapenerako pertsonarik garrantzitsuenetariko bat izan zen; beraz, 1989an "Bundesverdistkreuz" jaso zuen, Ikastolako Errepublika Federaleko Merituaren Ordenaren gurutzea.

Haren bizitza 2011n eraman zuten zinemara, Beate Uhse - Das Recht auf Liebe filmean (gaztelaniaz: Beate Uhse - El derecho a amar).