**José David Toro Ruilova** (Sucre, 1898ko ekainaren 24a - Santiago de Txile, 1977ko uztailaren 25a) Boliviako militar eta politikaria izan zen. Boliviako Errepublikako 35. presidente bihurtu zen, Germán Busch Becerra bere lagun eta lagunarekin batera, 1936ko maiatzaren 22an José Luis Tejada Sorzano presidente konstituzionalaren aurka zuzendu zuen estatu kolpeagatik. Bere presidentetza 1937ko uztailaren 13ra arte iraun zuen, German Busch-ek bere kamarada ordezkatu zuen arte. Garapen eta Komunikazio ministroa izan zen, Hernando Siles Reyes presidentearen menpe.

Biografia
---------

José David Toro Sucren jaio zen 1898ko ekainaren 24an. Armadako Eskola Militarrean sartu zen, bigarren teniente titulua lortuz. Bolivia Paraguairen aurkako Chacoko Gerran (1932 - 1935) parte hartu zuen, koronel izatera igo eta Goi Mailako Estatu Nagusiko parte izan zenean. Boliviako Estatu Nagusiko operazio atala sortu zuen.

Daniel Salamanca Urey presidentearen defenestrazioan parte hartu zuen, 1934ko azaroan. Gero, Luis Tejadaren aurkako estatu kolpean esku hartu zuen, boterera eraman zuen arte, 1937ko uztailaren 13an, bere kide eta lagun Germán Busch Becerrak ordezkatu zuen arte. Estatu kolpe hori militar bat presidentetzara eraman zuen lehena izan zen. Ordura arte, militarrek jardun zuten gero boterea zibil baten esku uzteko edo hauteskundeak deitzeko.

### Bere gobernua

Boliviako La Paz hirian junta zibil-militar baten buru izan zen, herrialdean aldaketak eskatzen zituzten armadako sektore gazteek lagunduta. Erronka aldaketa sozial garrantzitsuak egin zituen presidenteak bere gain hartu zuen; eta bere agintaldian, konstituzio berri bat egituratzen hasi zen, herrialderako *Konstituzionalismo Sozialaren* printzipioak jaso behar zituena. Lan eta Gizarte Segurantza Ministerioa sortu; zortzi orduko eguna ezarri zuen, sindikalizazio betebeharra eskatuz. Meatze Bankua sortu zuen, kreditu bidez, produkzio-sektore nagusiari laguntzeko. Boliviak kanpoan duen prestigioa hobetzeko kanpaina egin zuen.

 Tororen Kabinetea.
Bere kudeaketa ekonomikoaren barruan Paraguairen aurkako gerra-kanpainak utzitako krisi ekonomikoari aurre egiten saiatu zen, atzeraldi betean zegoen mundu mailako egoera ekonomikoak larriagotuta. Meategien eta Petrolioaren Ministerioa sortu zuen; Horrez gain, Standard Oil estatubatuar petrolio konpainiari baliabide naturalen gainean egindako ondasun eta kontzesio guztiak itzuli zituen. Berreskurapen hori 1936ko abenduaren 21ean emandako Ebazpen Gorenagatik gertatu zen; Yacimientos Petroliferos Fiscales Bolivianos sortu zuen, hidrokarburoen esplorazio eta ustiapenerako erakunde berria bihurtu zena, lurralde nazional osoan; Modu horretan, petrolioaren ustiapena hasi zuen estatuak. Standard Oil-ek, gerraren erdian, etsaien armada hornitu zuen, neutraltasuna simulatuz. Boliviako natur baliabideen lehen nazionalizazioa izan zen, gerora hainbat alditan errepikatu zena.

### Iraultza Militar Sozialista

Tororen gobernua "militarismo soziala" edo "sozialismo militarra" gisa definitu liteke, jarduera korporatibistaren bidez demokrazia ordezkatzen saiatzen zena. Ez zuen herritarren laguntzarik izan eta arlo ekonomikoan berehalako arrakasta bakanek boterera heldu eta urtebetera ordezkatu zuten. Garai hartako ezkerreko korronte erreformista eta iraultzaileak, non joera horretako alderdiak justizia sozialaren bila inkubatzen ari ziren, mundu osoan faxismoa Europan indarrez sortzen ari zen bitartean, Davidek egindako aldaketen testuinguru gisa balio izan zuten. Toro. Berak bere gobernuari *Iraultza Militar Sozialista* deitu zion. 

### Jaitsiera

Desadostasuna sentitu zuen indigenekin, historikoki ahaztuta, eta gerrarako armada elikatua izan zenarekin, baina nazio gaietan edozein ardura-mailatik bereiziz. Egindako gizarte-erreformak, alde batetik oligarkiaren ekintzak eta irabaziak murrizten zituztenak eta bestetik, gatazkan jarri zuen Estatu Batuetako enpresa handietako batekin eta, beraz, bere gobernuarekin, baita demokratikorik gabekoarekin ere. David Tororen izaera, aurreko gobernu konstituzionalekin izan zituen arazoetan frogatuta eta Salamancaren aurkako estatu kolpean parte hartzeak, bere erorketa ekarri zuen. Germán Buschek bere arma-lagunak, militarren eta herritarrek lagundutako mugimendu politiko baten bitartez, David Toro dimisioa ematera behartu zuen eta "behin-behineko presidente" kargua hartu zuen.

 Toro 1940an.
Toro boteretik kentzen saiatu zen urtebete geroago, porrot egin zuen estatu kolpe batekin eta Txilen erbestera behartu zuen non 1977an hil zen, 79 urte zituela, Txileko Santiago hirian.

Argitalpenak
------------

David Torok hainbat liburu idatzi zituen, guztiak gai militarrekoak. Horien artean daude:

* *Mi actuación en la campaña del Chaco*.
* *Instrucción de apuntadores en artillería*.

Erreferentziak
--------------

1. ↑    *Copia archivada.* .

Kanpoko loturak
---------------

* Boliviako presidenteak
* David Toro Ruilovaren gobernua (1936-1937)

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritate kontrola | 
* **Wikimedia proiektuak**
* Wd Datuak: Q3292030
* Commonscat Multimedia: David Toro

---

* **Identifikadoreak**
* WorldCat
* VIAF: 45750852
* ISNI: 0000 0000 7868 2778
* BNE: XX5557511
* BNF: 12822465d (data)
* GND: 124988318
* LCCN: n85252746
* SUDOC: 032169191
* **Hiztegiak eta entziklopediak**
* Britannica: url

 |

* Wd Datuak: Q3292030
* Commonscat Multimedia: David Toro



| * i
* e
* a
Boliviako presidenteak |
| --- |
| Simón Bolívar (1825) 
 **·**  Antonio José de Sucre (1825–1828)
 **·**  José María Pérez de Urdininea (1828)
 **·**  José Miguel de Velasco (1828)
 **·**  Pedro Blanco Soto (1828–1829)
 **·**  José Miguel de Velasco (1829)
 **·**  Andrés de Santa Cruz (1829–1839)
 **·**  José Miguel de Velasco (1839–1841)
 **·**  Sebastián Ágreda (1841)
 **·**  Mariano Enrique Calvo (1841)
 **·**  José Ballivián (1841–1847)
 **·**  Eusebio Guilarte Mole (1847–1848)
 **·**  José Miguel de Velasco (1848)
 **·**  Manuel Isidoro Belzu (1848–1855)
 **·**  Jorge Córdova (1855–1857)
 **·**  José María Linares (1857–1861)
 **·**  José María de Achá (1861–1864)
 **·**  Mariano Melgarejo (1864–1871)
 **·**  Agustín Morales (1871–1872)
 **·**  Tomás Frías Ametller (1872–1873)
 **·**  Adolfo Ballivián (1873–1874)
 **·**  Tomás Frías Ametller (1874–1876)
 **·**  Hilarión Daza (1876–1879)
 **·**  Narciso Campero (1880–1884)
 **·**  Gregorio Pacheco (1884–1888)
 **·**  Aniceto Arce (1888–1892)
 **·**  Mariano Baptista (1892–1896)
 **·**  Severo Fernández (1896–1899)
 **·**  José Manuel Pando (1899–1904)
 **·**  Ismael Montes (1904–1909)
 **·**  Eliodoro Villazón (1909–1913)
 **·**  Ismael Montes (1913–1917)
 **·**  José Gutiérrez Guerra (1917–1920)
 **·**  Bautista Saavedra Mallea (1921–1925)
 **·**  Felipe Segundo Guzmán (1925–1926)
 **·**  Hernando Siles Reyes (1926–1930)
 **·**  Carlos Blanco Galindo (1930–1931)
 **·**  Daniel Salamanca (1931–1934)
 **·**  José Luis Tejada Sorzano (1934–1936)
 **·**  David Toro (1936–1937)
 **·**  Germán Busch (1937–1939)
 **·**  Carlos Quintanilla (1939–1940)
 **·**  Enrique Peñaranda (1940–1943)
 **·**  Gualberto Villarroel (1943–1946)
 **·**  Néstor Guillén (1946)
 **·**  Tomás Monje (1946–1947)
 **·**  Enrique Hertzog Garaizábal (1947–1949)
 **·**  Mamerto Urriolagoitia Harriague (1949–1951)
 **·**  Hugo Ballivián (1951–1952)
 **·**  Víctor Paz Estenssoro (1952–1956)
 **·**  Hernán Siles Zuazo (1956–1960)
 **·**  Víctor Paz Estenssoro (1960–1964)
 **·**  René Barrientos (1964–1966)
 **·**  Alfredo Ovando Candía (1966)
 **·**  René Barrientos (1966–1969)
 **·**  Luis Adolfo Siles Salinas (1969)
 **·**  Alfredo Ovando Candía (1969–1970)
 **·**  Juan José Torres (1970–1971)
 **·**  Hugo Banzer (1971–1978)
 **·**  Juan Pereda (1978)
 **·**  David Padilla (1978–1979)
 **·**  Walter Guevara (1979)
 **·**  Alberto Natusch (1979)
 **·**  Lidia Gueiler Tejada (1979–1980)
 **·**  Luis García Meza (1980–1981)
 **·**  Celso Torrelio (1981–1982)
 **·**  Guido Vildoso (1982)
 **·**  Hernán Siles Zuazo (1982–1985)
 **·**  Víctor Paz Estenssoro (1985–1989)
 **·**  Jaime Paz Zamora (1989–1993)
 **·**  Gonzalo Sánchez de Lozada (1993–1997)
 **·**  Hugo Banzer (1997–2001)
 **·**  Jorge Quiroga (2001–2002)
 **·**  Gonzalo Sánchez de Lozada (2002–2003)
 **·**  Carlos Mesa (2003–2005)
 **·**  Eduardo Rodríguez Veltzé (2005–2006)
 **·**  Evo Morales 2006–2019)
 **·**  Jeanine Áñez (2019–2020)
 **·**  Luis Arce (2020–gaur arte) |  |