**Živojin Mišić** (serbieraz: Живојин Мишић) Serbiako gerra guztietan parte hartu zuen militar serbiarra izan zen 1876tik 1918ra. Lehen serbiar armadaren aginte zuzena izan zuen Kolubarako guduan.

Hasiera
-------

1855ko uztailaren 19an jaio zen, nekazari familia batean. Amak aranondo baten azpian ekarri zuen mundura, artaldeak mendira bazkatzera eramaten zituenean. Mišic-ek haurtzaro gogorra igaro zuen artzain gisa, bere izaera markatu zutenak: tematia zen eta oso jenio txarra zuen.

1874an sartu zen Serbiako akademia militarrean, eta lau urte geroago graduatu zen, bereizketa txikiarekin (hogeita hiru ikasleko klase bateko hamalaugarrena, horietatik lau Defentsa ministro izan ziren eta bi voivoda mailara iritsi ziren).

1870 eta 1880 urteetako gerretan nabarmendu zen, baina bere izaera txarrak bere gorakada geldiarazi zuen. 1887an, Bruck an der Leithako austriar artilleria eskolara joan zen. Estatu Nagusiko eskolan graduatu ondoren, Serbiako akademia militarrean eskolak eman zituen 1898 eta 1902 artean. Aldi berean, zenbait aginte-postutan jardun zuen. Milan I.a Serbiako erregearen gogokoena, bere edekana izan zen eta atzerrirako bidaietan lagundu zion.

Zorigaitzean eta errekuperazioan erorita
----------------------------------------

Alexandro I.a Serbiakoaren hilketaren ondoren eta hildakoaren aldekoa zela ikusita, koronel mailarekin pasatu zuten erretirora. Radomir Putnik-ek, akademia militarreko irakasle izan zenak, labur-labur errehabilitatu zuen, baina Esku Beltza arduratu zen erretirora itzul zedin. Horrek Mišić-i, sei seme-alabaren aita zenari, arazo ekonomiko larriak eragin zizkion, eta uniformea saldu ere egin behar izan zuen familiari eusteko. Argitaletxe bat sortzen saiatu zen alferrik, baina estrategia militarrari buruzko liburu estimatu bat argitaratu zuen 1907an.

Putnik zerbitzurako berreskuratzen saiatu zen, baina Mišić-ek uko egin zion onartzeari bere aurreko postua berreskuratzen ez bazuen. 1908ko krisi bosniarrak, nolanahi ere, jarduera militarrari berriro ekiteko aukera eman zion, Putnik-en laguntzaile gisa, zeinarekin azkenean adiskidetu egin baitzen aurreko urteetako desadostasunen ondoren.

Balkanetako gerretan egindako lanari esker jeneral izatera igo zen, baina 1913an erretirora itzuli zuen. Hurrengo urtean, ordea, berriro irten zen Putnik-en ordezko postua hartzeko. 1914ko azarora arte iraun zuen, Živko Pavlovićek ordezkatu zuen arte. Mišić-ek Serbiako lehen Armadaren agintea hartu zuen. Hala, paper garrantzitsua izan zuen 1914ko kanpainaren azken zatian, Kolubarako batailan, serbiarren garaipenean, urte horretan austrohungariarren azken inbasio-saiakerak bertan behera utzi eta frontea 1915eko udazkenera arte egonkortu zuena. Sari gisa, voivoda bihurtu zuen, Serbiako Armadaren graduazio gorena. 1918an, serbiar armadak, Živojin Mišić-ek zuzenduta, gerraren historiako orririk loriatsuenetako bat idatzi zuen: Salonikako frontearen aurrerapenean. Gerraren azken emaitza Belgradeko askapena izan zen, 1918ko azaroaren 1ean. Živojin Mišić-ek Serbiako kondekorazio zibil eta militar altuena jaso zuen, Karadjordjeko Izarraren Ordena.

Heriotza
--------

Mišic ospitalean hil zen 1921eko urtarrilaren 20an, birikako minbiziagatik, Belgraden, Serbiarren, Kroaziarren eta Esloveniarren Erresuman.

Kanpo estekak
-------------

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritate kontrola | 
* **Wikimedia proiektuak**
* Wd Datuak: Q1138038
* Commonscat Multimedia: Živojin Mišić

---

* **Identifikadoreak**
* WorldCat
* VIAF: 59112847
* ISNI: 0000 0000 6305 7793
* BNF: 12103413s (data)
* GND: 119414945
* LCCN: n88271290
* NKC: jx20090213009
* NLA: 35986110
* SUDOC: 083000682
* Open Library: OL1634678A

 |

* Wd Datuak: Q1138038
* Commonscat Multimedia: Živojin Mišić