***3D inprimagailua*** 3Dko diseinuen erreplikak egiteko gai den makina da. Ordenagailuz egindako diseinu batetik abiatuta pieza edo maketa bolumetrikoak sortuz, 2Dko artxiboak prototipo erreal edo 3D bihurtzeko ideiarekin sortu da. Oro har, piezen edo osagaien aurrefabrikatuan erabili izan da, arkitektura eta diseinu industriala bezalako sektoreetan. Gaur egun, gero eta gehiago erabiltzen dira mota guztietako objektuak egiteko; esate baterako: husteko ereduak, pieza konplexuak, elikagaiak eta protesi medikoak (3D inprimaketak aukera ematen baitu fabrikatutako pieza bakoitza paziente bakoitzaren ezaugarrietara egokitzeko).

3D inprimagailua lanean

  

3D inprimagailuen hainbat modelo komertzial daude:

* **Laser-sintetizaziozkoa:** hornitzaile batek hainbat metalezko (altzairua, aluminioa, titanioa...) hauts-geruza meheak uzten ditu.

* **Estereo-litografikoa**: erretxina fotosentikor bat argi ultramore sortekin sendatzen eta solidotzen da.

* **Trinkotzekoak:** geruzaka trinkotzen da hauts-masa batekin.

  

Hautsa trinkotzeko erabilitako metodoaren arabera, honela sailka daitezke:

* **3D tinta-inprimagailuak:** tinta aglomeratzaile bat erabiltzen dute hautsa trinkotzeko. Tinta bat erabiltzeak hainbat koloretan inprimatzeko aukera ematen du.

* **3D laser-inprimagailuak:** hautsera energia transferitzen duen laser bat da; bertan,  hautsa polikromatu egiten da. Ondoren, gune xehakatuak solidotzen dituen likido batean sartzen da.

  

Geruza guztiak inprimatu ondoren, pieza bakarrik atera behar da. Xurgagailu baten laguntzarekin, sobran dagoen hautsa kentzen da, eta gero berriz erabiliko da.

Softwarea
---------

3Dn inprimatu nahi diren piezak diseinatzeko, CAD softwareren bat erabili behar da (ordenagailuz lagundutako diseinua). Hauek dira softwareetako batzuk:

*Blender software-ingurunea*
* Blender
* DraftSight
* Catia
* FreeCAD
* OpenSCAD
* SolidWorks
* Tinkercad
* AutoCAD
* Cinema4D

Programa horietako asko oso erabilerrazak dira, interfazeak oso atseginak baitira erabiltzailearentzat. Gainera, horietako batzuek tresna bereziak eskaintzen dizkigute, gure diseinuak espero ditugun ezaugarriak betetzen dituen jakiteko, bai forman baita errendimenduan ere.

3D Tinta-inprimagailuak
-----------------------

Tinta-inprimagailuen kasuan, konposizio-hautsa eskaiolaz edo zelulosaz egin daiteke (ohikoena eskaiolakoa da). Emaitza nahiko hauskorra denez, komeni da piezari kantzilariatoz edo Tepexiz infiltratzea, behar den gogortasuna emateko. Zelulosa-hautsarekin egindako piezak elastomero batekin infiltra daitezke pieza malguak lortzeko.

* Abantaila bat du: metodo azkarragoa eta merkeagoa da, baina piezak hauskorragoak dira.

3D Laser-inprimagailuak
-----------------------

Egoera likidoan dagoen erretxina duen  eta lau angelu dituen igerileku bat da;  honek, argi ultramoreko laserra du. Ezaugarri fisiko-mekaniko desberdinak dituzten oinarri akrilikoko foto-polimeroetan oinarritzen da: malgutasun-aniztasuna, hausturarekiko elongazioa, erresistentzia, koloreak, etab.  Zehaztasuna eta azaleraren akabera dira ezaugarri nagusiak. Horregatik,  oso egokia da matrikularitzan aplikatzea. Erabilitako polimeroaren arabera, piezak guztiz sendatuta egon daitezke inprimaketa amaitzean, eta ez dago itxarote-denborarik, nahiz eta inprimatze-euskarriak presiopeko ur-zorrotada batekin kendu behar diren.

Polimeroak injektatzen dituzten inprimagailuak
----------------------------------------------

Inprimagailu batzuek PLA, ABS, TUVALU, Nailon eta abarrezko harizpiak erabiltzen dituzte (plastiko termoplastikozko harizpiak). Horiek plastikoa urtzen  dute, eta, harekin, gainjarritako geruza meheak eraikitzen dituzte, objektua sortzeko. Material horiek pieza ondorengo leunketa onartzen dute, tintazko 3D inprimagailuek ez bezala.

Piezek erresistentzia handiagoa dute, baina prozesua motelagoa eta garestiagoa da. FDO edo FOFO teknologia da hedatuena.  Harizpiak estrusio-buru batean edo gehiagotan urtzen dira, eta plastikoa geruzaka jartzen dute. Normalean, protokolo azkarrean erabiltzen dira, baita inprimagailuetarako eta robotikarako piezak egiteko ere. Potentzial handia dute, eta merkatuan presentzia handiena dutenak dira. Ekoizpen-jarduera adina erabilera ditu. 2016ko irailaren 20an artxibatu zen Wayback Machine-n.

3D Inprimagailuak erabiltzearen arriskuak
-----------------------------------------

Berriki egindako azterlan baten arabera, horrelako gailuak etengabe erabiltzeak arnas aparatuko eta bestelako gaixotasunak eragin ditzake inprimatzean lurrundutako produktu kimikoak arnastean.

Patenteak
---------

1984ko abuztuaren 8an, Charles W. Hullek patente-eskaera aurkeztu zuen Estatu Batuetako Patenteen eta Marken Bulegoan (USPTO), "estereolitografiaz objektuak hiru dimentsiotan ekoizteko" asmakizunerako. Bertan, emandako patentea lortu zuen: US 4,573,330$.19